stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Japan Airlines'in 123 sefer sayılı uçuşu
Olayların örgüsü

123 numaralı uçuşu gerçekleştirecek olan JA8119 kuyruk numaralı Japan Airlines'e ait 747, 12 dakika rötarlı olarak saat 06:12'de, Tokyo Uluslararası Havalimanı'ndaki (genellikle Haneda Havaalanı olarak bilinmektedir) 15L pistinden havalandı.
Kalkıştan yaklaşık 12 dakika sonra, Sagami Körfezi üzerinde seyir yüksekliğine ulaştıktan sonra uçağın arka basınç perdesinde bir patlama meydana geldi. Patlamanın etkisiyle kuyruğun yaklaşık 5 metrelik uç kısmı ile dikey dengeleyicisi denize düştü. Bu sebeple içerideki kabin basınç seviyesi azaldı ve uçağın dört ana hidrolik devresi hasar görerek devre dışı kaldı. Uçağın yerden çekilen bir fotoğrafında, dikey dengeleyicinin uçakta olmadığı görüldü. Yüksek irtifada kabin basıncı düşünce, yolcular için acil oksijen maskeleri otomatik olarak açıldı.
Pilotlar, transponder vasıtasıyla tehlike sinyali yayını yaptılar. Tokyo Bölge Kontrol Merkezi, acil iniş için rota değişikliği ve alçalma talimatlarını uçağa bildirdi.
Tüm hidrolik kontrollerin devre dışı kalması sebebiyle uçak, yukarı aşağı ani dalışlara başladı. Buna karşılık pilotlar, motorlara farklı güç uygulayarak uçağın dengede kalmasını sağladılar. Uçağı yavaşlatmak için iniş takımlarını açan pilotların bu hamlesi de sonuç vermedi. İniş takımlarının açılmasıyla birlikte uçak irtifa kaybetmeye başladı. Pilotlar, 13.500 feet'e (4.100 m) indiklerinde uçağın tamamen kontrolden çıktığını rapor ettiler.
Uçak, İzu Yarımadası üzerinden geçerek Pasifik Okyanusu'na doğru yöneldi ancak daha sonra tekrar geriye dönerek 7.000 feet'e (2.100 metre) kadar alçaldı. Pilotlar uçağı 13.000 feet'e kadar (4000 metre) tekrar yükseltmeyi başardılar ancak uçak bu hamleden sonra dağlara doğru oldukça hızlı bir şekilde alçalmaya başladı. Saat 18:56'da ise 6.800 feet (2.100 metre) yükseklikteyken radardan kayboldu. Ardından çok yüksek bir süratle ilk önce sol kanadı Takamahara Dağı'nı bir parçasına çarpıp sonra ise ters dönüp Takamagahara Dağı'na çakıldı. Çarpmanın etkisiyle uçağın gövdesi infilak etti.
Uçağın arka basınç perdesinde meydana gelen patlamadan itibaren geçen 32 dakikalık sürede, bazı yolcular ailelerine veda mektubu yazdılar. Japan Airlines'in 123 sefer sayılı uçuşunda meydana gelen mekanik arızalar, simülatör ortamında yeniden canlandırıldı. Simülatör de dört ayrı uçuş ekibi büyük çaba sarf etmelerine rağmen uçağı sağlıklı bir şekilde yere indiremediler. Bunun yanında, 747'yi 32 dakika boyunca havada tutan gerçek mürettebatın bu süresine simülasyon da test yapan dört uçuş ekibinden hiçbirisi de ulaşmayı başaramadı.
Gecikmeli kurtarma operasyonu

Kazadan yaklaşık 20 dakika sonra Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetlerinin 345 TAS filosuna bağlı bir C-130 Hercules düşen 747'nin yerini tespit etti. Yokota Hava Üssü'ne kurtarma operasyonunu başlatmak istediklerini, bölgeye bir helikopteri yönlendirebileceklerini ve Japon kurtarma ekiplerini olay yerine ulaştırmak istediklerini bildirdiler. Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetlerinin kurtarma teklifine Japon yetkililer karşı çıktılar ve kurtarma çalışmalarının Japonya Öz Savunma Kuvvetlerinin yürüteceğini ve başka bir yardım ekibine gerek olmadığını açıkladılar.
Bir JSDF helikopteri enkazı gece saatlerinde buldu. Ancak yağmurlu hava, gece hava koşulları ve uygunsuz arazi şartları nedeniyle enkazın olduğu yere iniş yapmayı başaramadı. Pilot, havadan aşağıda hiçbir yaşam belirtisi olmadığını bildirdi. JSDF bu rapora dayanarak, kurtarma ekiplerinin enkazdan 63 kilometre uzaklıkta bulunan, helikopterin inişi için gerekli olan rampaların ve diğer hazırlıkların yapıldığı bir köyde geceyi geçirmelerini sağladı. Ertesi sabaha kadar kurtarma ekiplerinin kaza yerine gitmelerine izin verilmedi. Daha sonra sağlık ekipleri, dağda yaralanmaya ve şoka bağlı olarak ölmüş olan cesetler buldu. Yani ölenler arasında kazadan sağ kurtulan ancak yardımın gecikmesi sonucunda ölenler mevcuttu. Bir doktor ise "kurtarma ekipleri on saat önce gelseydi, yaralılar kurtulurdu" açıklamasını yaptı.
İlk arama çalışmaları beş bin kişinin katılımıyla yaklaşık altı saat sürdü. JAL kabin görevlisi Yumi Ochiai, kazada 524 yolcu ve mürettebat içinde kurtulan dört kadın yolcudan birisiydi. O, enkazın ortasındayken parlak ışıklar ve helikopter rotor sesleri ile kendine geldiğini, gece boyunca kazadan kurtulan diğer yaralıların çığlık ve iniltilerini duyduğunu ve kurtarma birliklerinin sabahtan önce gelmediklerini söyledi.
Sebepleri

Japon Uçak Kaza Soruşturma Komisyonu tarafından yayınlanan resmî rapora göre kazanın nedenleri şunlardır:
Kazadan yedi yıl önce 2 Haziran 1978 tarihinde, Osaka Uluslararası Havalimanı'na inişi sırasında uçağın kuyruğu piste çarpmıştı. Bu çarpma sebebiyle arka basınç perdesinde hasar meydana geldi.
Ancak basınç perdesinde yapılan onarım, Boeing'in standart onarım prosedürlerine uygun olarak yapılmamıştı. Boeing prosedürlerine göre, hasarlı kaplama üstten yerleştirilmiş bir plâka ve iki sıra perçin ile onarılması lazımken, Boeing teknisyenleri bu prosedürlerin aksine çift plâkayı tek sıra perçin kullanarak onarım yapmışlardı. Bu şekilde yapılan onarım sonucunda, parçanın metâl yorgunluğuna karşı olan direnci %70 oranında azaldı. Boeing, daha sonra yapılan hatalı onarım sonucunda uçağın 10,000 kalkışa kadar dayanabileceğini hesapladı. Ancak uçak kaza anına dek tam 12,319 defa kalkış yapmıştı.
Son kalkışın basıncıyla arka basınç perdesindeki hasar sonucunda, dört ana hidrolik sistem devre dışı kaldı ve dikey sabitleyici uçaktan koptu. Bunlara bağlı olarak uçağın uçuş kumanda sistemleri devre dışı kaldı ve uçak pilotların kontrolünden çıktı.
Kaza sonrası

Japan Airlines, Japon kamuoyunun güvenini büyük ölçüde kaybetti. Facia sonrasında iç hat seferlerindeki yolcu sayısı dramatik bir düşüş yaşadı. Kazadan sonraki ay içerisinde, yurt içi trafiği %25 kadar azaldı. 1986 yılında, JAL son on yıl içinde ilk defa, yurt dışı uçuşlarında bir önceki yıla göre azalma yaşandığını açıkladı. Bazıları, daha güvenli bir alternatif olarak diğer bir Japon havayolu şirketi All Nippon Airways'i tercih etti.
JAL, sorumluluğu üstlenmemesine rağmen, kazada ölenlerin yakınlarına "taziye parası" olarak ¥780,000,000 (7,6 milyon Dolar) ödedi. JAL Başkanı Yasumoto Takagi (高木 养 根 Takagi Yasumoto), olaydan sonra istifa etti. Haneda'da şirket adına çalışan bir bakım yöneticisi, özür dilemek amacıyla intihar etti.
2009 yılında, kazanın yaşandığı alana ziyaretçilerin ulaşımını sağlamak amacıyla merdiven yapıldı. Japonya Ulaştırma Bakanı Seiji Maehara, 12 Ağustos 2010 tarihinde kaza alanını ziyaret ederek kurbanlar için dua etti.
İngiliz akademisyen Christopher Hood, 2011 yılında kazanın Japonlar üzerinde etkisi üzerine bir kitap yayımladı.
Japan Airlines, 1 Eylül 1985 tarihinden itibaren, kaza yapan uçağın uçuş numarası olan 123'ü bir daha başka bir uçuşta kullanmadı. Tokyo-Osaka rotasına 127 uçuş numarası verildi ve o güzergâh için Boeing 747 yerine Boeing 777-200 uçağının kullanılmasına karar verildi.
Kaza kurbanlarının yakınları ve yerel gönüllü gruplar her yıl, kazanın yaşandığı tarih olan 12 Ağustos'ta, kazanın olduğu bölgedeki anıtta toplanarak kurbanları anma etkinlikleri düzenlediler.
Kaza sonrasında, 2006 yılında Emniyet Geliştirme Merkezi açıldı. Bu merkez, havayolu güvenliğini ve kişisel sorumluluğun önemini artırmak, çalışanları eğitmek amacıyla açıldı. Burada kazada bulunan çeşitli objeler de halkın ziyaretine açıldı.
JAL123 rotası
 JAL123 izlediği yol
Patlamadan sonra uçağın dikey dengeleyicisinin (kırmızı daire ile gösterilen) olmadığı görülüyordu.

Animasyonda, yedi yıl önce iniş yaparken uçağın kuyruğunun piste sürtmesi gösterilmiştir.
Uçağın arka basınç perdesinin doğru (üstteki) ve yanlış (alttaki) onarımlarını gösteren diyagram.
Ultramikrobakteri

Ultramikrobakteri, tipik bakteriyel hücrelere göre önemli ölçüde daha küçük olan, çapı 0,3-0,2 mikrometre olan bakterilerdir. Bu terim, ilk kez çapı 0.3 mikrometreden daha az olan ve deniz suyunda bulunan kok morfolojisindeki bakterileri ifade etmek için 1981 yılında kullanılmıştır. Bu bakterilerin daha sonra toprakta da bulunduğu, Gram-pozitif ve negatif türün bir karışımı olduğu ortaya çıkmıştır. Bu küçük bakterilerin hepsi değilse de çoğunun daha büyük hücrelerin açlık koşulları altında hayatta kalmasını sağlayan atıl biçimleri olduğu ortaya çıkmıştır. Bu yöntemde hücreler metabolizmalarını yavaşlatır, büyümelerini durdurur ve DNA'larını stabilize ederek atıl uzamayan hücreler oluşturarak yıllarca canlı kalabilirler. Bu açlık formları deniz suyunda Ultramikrobakterilerin en yaygın türü olabilirler.
Duygu Aykal

| Duygu Aykal |
| --- | --- |
Doğum: Hatice Duygu Yenen 22 Nisan 1943(1943-04-22)  İstanbul
Ölüm: 8 Ocak 1988 (44 yaşında)  Lubbock, Teksas
Defin yeri: Cebeci Asri Mezarlığı, Ankara
Meslek: Balerin, Koreograf
Etkin yıllar: 1962-1988
Evlilik: Gürer Aykal (e. 1964; ö. 1988)
Çocuk(lar): Kerem Aykal   Emre Aykal   Can Aykal
Ebeveyn(ler): Ali Mithat Yenen (Babası)   Aliye Yenen (Annesi)
Akraba(lar): Gönül Öney (Ablası)   Sevgi Soysal (Ablası)

Hatice Duygu Aykal (22 Nisan 1943; İstanbul, Türkiye - 8 Ocak 1988; Lubbock, Teksas, ABD), Türk balerin ve koreograf.
Türkiye'de çağdaş dans alanında öncü bir sanatçıdır. 1970'li yıllardan itibaren sahneye koyduğu çağdaş bale yapıtları ile tanınır. Koreografilerinde varoluş ve sevgi temalarına ağırlık vermiş, tüm eserlerini Ankara Devlet Balesi dansçıları ile gerçekleştirmiştir. Aykal, bir yandan kendi koregorafilerii sahnelerken bir yandan da kuruluşunda yer aldığı Devlet Halk Dansları Topluluğu'nu yönetmiştir.
Hayatı

1943 yılında İstanbul'da doğdu. Babası Selanik göçmeni Ali Mithat Yenen, annesi Alman asıllı  Aliye Yenen'dir (önceden Anneliese Rupp). Altı çocuklu bir ailede büyüdü. Abisi Kaya Yenen, ablaları Gönül Öney ve Sevgi Soysal ve kardeşleri de İzzet Yenen ve Mine Kazmaoğlu'dur.
Ankara Devlet Konservatuvarı Bale Bölümü'nde öğrenim gördü. Duygu Aykal, 1963-1964 sezonunda konservatuvardan mezun olduktan sonra Almanya'ya gitti; üç yıl Essen Bale Okulu'nda Alman dansçı, koreograf ve bale yönetmeni Kurt Jooss ile modern bale çalıştı. Albrecht Knust ile Macar dans kuramcısı Rudolf Von Laban tarafından geliştirilen ve sinetografi ya da labanotasyon olarak bilinen dans yazısını öğrendi. Almanya'ya gittiği 1964 yılının Ocak ayında Ankara'ya gelip, o sırada konservatuvarda Kompozisyon bölümünde öğrenci olan ve bir yandan da Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası'nda keman çalan Gürer Aykal ile evlendi. Çift, bu evlilikten üç erkek çocuk sahibi oldu.
Almanya'da eğitimini tamamladıktan sonra devlet sınavını kazanan Duygu Aykal, 1968 yılında  Londra'ya gitti. Üç yıl Leonide Massine'den ders aldı ve Koreoloji Enstitüsü'nü bitirdi. Türk balesinin kurucusu Ninette de Valois'in daveti ile  İstanbul Festivali'nde sahnelenmek üzere Cengiz Tanç'ın müziği üzerine Çoğul (1972) adlı çağdaş bale eserini yarattı.1973'te Londra Kraliyet Balesi’nde "Üç Köşeli Şapka" adlı baleyi sahneye koydu. İlhan Usmanbaş'ın müziği üzerine yaratığı ikinci bale eseri Oluşum'da (1974) insan ile doğa arasındaki savaşı, insanın doğayı değiştirmesini, kendisi için yararlı kılması konu edindi.
1973'te Ankara Devlet Opera ve Balesi'ne koreograf olarak katıldı. Resmen kuruluşu 1975 yılında gerçekleşen Devlet Halk Dansları Topluluğu'nun kuruluş çalışmalarında yer aldı.
1978 yılında Devlet Opera ve Balesi başkoreograflığına getirildi. Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuarı Bale Bölümü öğretim üyesi olarak görev aldı ve Devlet Halk Dansları Topluluğu sanat yönetmenliğini yaptı.
Çoğul ve Oluşum bale yapıtlarından sonra Bulutlar Nereye Gider, İnsan-İnsan, Biz Siz Onlar, Uzlaşma, Sanat Uzun Yaşam Kısa ve Çaykovski’nin Fındıkkıran Balesi müziği ile İnsan Kıran adlı koreografileri gerçekleştirdi. Koreografilerinde varoluş ve sevgi temalarına ağırlık verdi. Bulutlar Nereye Gider (1977) yapıtında Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Bildirisi'nden hareketle çocukluğundan itibaren insanların yaşamını sınırlayan kurumları dans yoluyla sorguladı. İnsan-İnsan (1978) adlı yapıtında insanın yaşamındaki yönetme- yönetilme, başkaldırma-itaat etme karşıtlıklarını vurguladı.
1976'da meme kanserinden ölen kızkardeşi Sevgi Soysal gibi kansere yakalandı. Son eseri  "İnsancık"'ı (1988) hastalığı sırasında Sema Erinç'in asistanlığı ile tamamladı. Tedavi gördüğü Teksas, ABD'de 8 Ocak 1988'de 44 yaşında öldü. Cenazesi, 14 Ocak 1988'de, saat 10.30'da Ankara Devlet Opera ve Balesi'ne götürüldü. Duygu Aykal, Ankara Devlet Opera ve Balesi'nde yapılan bir tören ve Maltepe Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından Cebeci Asri Mezarlığı'na defnedildi.
Grumpy Cat

"Tardar Sauce" buraya yönlendirilmektedir. sos için Tartar sos sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Grumpy Cat, 2014
Diğer isim(leri): Grumpy Cat Tard
Türü: Felis catus
Irkı: Karışın
Cinsiyeti: Dişi
Doğum: Tardar Sauce 4 Nisan 2012(2012-04-04) Morristown, Arizona, ABD
Ölüm: 14 Mayıs 2019 (7 yaşında) Morristown, Arizona, ABD
Aktif yılları: 2012-2019
Tanınması: Huysuz yüz ifadesi
Sahibi: Tabatha Bundesen
Adının kökeni: Tartar sos
Grumpy Cat (4 Nisan 2012, Morristown, Arizona – 14 Mayıs 2019, Morristown, Arizona), gerçek adı Tardar Sauce (Türkçe: Tartar Sos) olan ve huysuz yüz ifadesi ile  İnternette şöhret olarak tanınan dişi kedidir. Sahibi Tabatha Bundesen, Tardar'ın sürekli olarak Cüce kedi olması nedeniyle huysuz bir yüz ifadesine sahip olduğunu belirtmektedir. Grumpy Cat, şu anda elde ettiği şöhretini ise, sahibi Tabatha'nın kardeşi olan Bryan'ın 22 Eylül 2012 tarihinde fotoğrafını Reddit'e eklemesiyle elde etti. Daha sonra görüntü tüm huysuz başlıklarında makro resim haline gelmiştir. Facebook'ta "resmi huysuz kedi (TheOfficialGrumpyCat)" sayfasının 1.000.000'un üzerinde takipçisi bulunmaktadır. Grumpy Cat, yönetmenliğini Andy Capper ve Juliette Eisner'ın yaptığı internet memeleri ve viral videolar hakkında yaptıkları Lil Bub & Friendz isimli belgeselde rol almıştır. Belgeselin galası 18 Nisan 2013 tarihinde Tribeca Film Festivali'nde yapıldı.  Ayrıca Grumpy Cat BuzzFeed'de 2013 Webby Ödülleri'nde yılın internet memesi ödülünü kazandı. 30 Mayıs 2013 tarihinde ise The Wall Street Journal ön sayfasında yer almıştır.
Arka plan

Bundesens, Tardar Sos'un huysuz görünüşünün aslında cüce kedi olması ve Maloklüzyonu rahatsızlığından kaynaklandığını belirtmektedir. Onu ve kardeşi "Poke"'yi "düz yüzlü, balon gözleri ve kısa kuyruğu olan" anne normal yolla doğurmuş. Grumpy Cat normalden zayıf ve biraz daha farklı arka ayaklara sahiptir. Kardeşi Pokey huysuz bir karaktere sahip olmasına rağmen, Grumpy Cat daha sakindir.
Bundesen'e göre Grumpy Cat zamanının neredeyse %99'un normal bir kedidir. Ayrıca yabancılar tarafından fotoğraf çekimlerine haftada yalnızca bir defa ve ele alınmadan izin verilmektedir.
2013 yılı Mayıs ayında, Grumpy Cat'in Garfield benzeri bir sinema filmi uyarlaması planlanmıştır.
Çitagong

Çitagong (Bengalce: চট্টগ্রাম Chôṭṭôgram; tarihi isimleri: Porto Grande De Bengala ve İslamabad) Bangladeş'in ikinci en büyük şehri ve ana liman şehridir. Güneydoğu Bangladeş'te Karnaphuli Nehri'nin haliçi üzerinde bulunmaktadır. Batısında Bengal Körfezi'ne bakmaktadır. Şehir 6,5 milyonluk nüfusu ile Chittagong Bölgesi'nin yönetimsel merkezi ve Chittagong Bölümü'nün ana şehridir.
Şehir doğal bir liman olarak antik çağlardan beri Bengal için bir geçiş kapısı görevi görmektedir. Romalı coğrafyacı Claudius Ptolemy tarafından Asya'nın en büyük limanlarından biri olarak tarif edilmiştir. Yüzyıllardır deniz İpek Yolu üzerinde önemli bir liman olan kent Arabistan, Pers, Çin ve Güneydoğu Asya'dan seyyahları kendisine çekmiştir. Orta Çağ'da Bengal Sultanlığı ve Arakan Krallığı tarafından yönetilmiştir. 16. yüzyılda bu bölge Portekizliler tarafından Porto Grande De Bengala ismiyle yönetilmiştir. 1666'da Babür İmparatorluğu tarafından fethedilmesiyle İslamabad ismini almıştır. 18. yüzyılın sonlarında İngiliz Doğu Hindistan Şirketi'ne bağlanmıştır.
Galeri

Chittagong Tıp Okulu
DC Hill, Chittagong
Patenga plajı, Chittagong
Patenga plajı
Biplob Udyan, Chittagong
Chittagong mahkeme binası
Andar Killa Camii, Chittagong
Bestami Kaplumbağası, Bayazid Bestami Türbesi'nde, Chittagong
Commonwealth War Cemetery, Chittagong
Foy's Gölü, Chittagong
Gemi kampanaları

Gemi zili USS Chancellorsville
Gemi kampanaları, zil olarak saatleri gösteren bir sistemdir. Gemi güvertelerinde
gemicilerin vardiya ve dinlenme zamanlarını düzenlemek için kullanılıyordu.
Sivil saatlere benzemez, zilin vuruşu saatin zamanı ile uyumlu değildir. Sekiz kampana vuruşu vardır, dört saatlik bir nöbetin her bir yarım saatinde.
Kampana her bir yarım saatte çalınır. Ve çift düzende hesaplamayı kolaylaştırmak için, sıranın sonunda tek bir zilli.
Klasik sistem şöyle idi:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| zil sayısı | orta   nöbeti | sabah nöbeti | öğlen öncesi nöbeti | ikindi nöbeti | ilk  bekçi nöbeti | son  bekçi nöbeti | ilk nöbet |
| bir zil | 0:30 | 4:30 | 8:30 | 12:30 | 16:30 | 18:30 | 20:30 |
| iki zil | 1:00 | 5:00 | 9:00 | 13:00 | 17:00 | 19:00 | 21:00 |
| üç zil | 1:30 | 5:30 | 9:30 | 13:30 | 17:30 | 19:30 | 21:30 |
| dört zil | 2:00 | 4:00 | 10:00 | 14:00 | 18:00 |  | 22:00 |
| beş zil | 2:30 | 6:30 | 10:30 | 14:30 |  |  | 22:30 |
| altı zil | 3:00 | 7:00 | 11:00 | 15:00 |  |  | 23:00 |
| yedi zil | 3:30 | 7:30 | 11:30 | 15:30 |  |  | 23:30 |
| sekiz zil | 4:00 | 8:00 | 12:00 | 16:00 |  | 20:00 | 0:00 |
tam donanımlı seyir halindeki gemi
Pek çok gemi tayfası iki veya dört gruba bölünür ve nöbetçiler diye adlandırılır. Her bir nöbetçi sırasında esaslı görevler olan dümen, seyir, sahil gözleme ve gözcülüğü alır.16:00 ve 20.00 saatleri arası böyle ayarlandı çünkü
nöbet iki kısma ayrıldı(vardiyayı kısaltmak için)
vardiyanın tek sayıları, her bir adama her bir gün farklı vardiya vermeyi amaçlıyordu.ayni zamanda geminin tüm tayfalarına çay zamanı izni veriyordu.
Normal zaman başlangıcı 17:00 ilk bekçi köpeği yemek zamanı 18:00 ile.
Bazı gemi kampanaları çalmada basit sistem kullanır:
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
Zil Sayısı: Saatler(öğlen öncesi ve sonrası)
| bir zil | 12:30 | 4:30 | 8:30 |
| iki zil | 1:00 | 5:00 | 9:00 |
| üç zil | 1:30 | 5:30 | 9:30 |
| dört zil | 2:00 | 6:00 | 10:00 |
|  beş zil | 2:30 | 6:30 | 10:30 |
| altı zil | 3:00 | 7:00 | 11:00 |
| yedi zil | 3:30 | 7:30 | 11:30 |
| sekiz zil | 4:00 | 8:00 | 12:00 |
sekiz zil terimi denizcilere nöbet bittiğinin söylemenin sağlık yolu olabilir.
Örneğin bay veya bayan denizcinin ölüm bildirimi.O bitiş için denizcilik ifadesidir.
24 Nisan 1915'te Ermeni aydınların sürgünü

| Ermeni aydınların sürgünü |
| --- | --- |
Ermeni Kırımı
1915'te tutuklanan, sürülen ve sonunda öldürülen Ermeni aydınlardan bazıları: İlk sıra: Kirkor Zöhrap, Taniel Varujan, Rupen Zartaryan, Ardaşes Harutünyan ve Siamanto İkinci sıra: Rupen Sevag, Dikran Çöğüryan, Diran Kelekyan, Tlgadintsi ve Yeruhan
Bölge: Osmanlı İmparatorluğu
Tarih: 24 Nisan 1915 (başlangıç tarihi)
Saldırı türü: Tehcir ve sonra öldürme
Ölü: 235-270 (24 Nisan) 2.345 (24 Nisan veya sonraki haftalarda tutuklandıktan sonra öldürüldüler.)
İşleyenler: İttihat ve Terakki (Jön Türkler)
Ermeni aydınların sürgünü veya diğer adıyla Kızıl Pazar, Osmanlı İmparatorluğu'nun I. Dünya Savaşı içerisinde iken başkent İstanbul'daki Ermeni toplumunun önde gelen insanları tutuklaması ve tehcir etmesidir. Tutuklular, 24 Nisan 1915 tarihinde Dahiliye Nazırı Talat Paşa'nın emriyle Ankara yakınlarındaki iki merkeze taşındı. 27 Mayıs 1915 tarihinde Tehcir Kanunu'nun kabulü ile birlikte daha sonra sürdürülen bu aydınların çoğu öldürüldü. 24 Nisan, Ermeni tehcirinin başlangıç günü olarak kabul edilmekte ve Ermenistan'da ve Ermeni toplulukları tarafından "Ermeni Soykırımını Anma Günü" olarak anılmaktadır.
2014 Güneydoğu Avrupa sel felaketi

| --- | --- |

Tarih: 13 Mayıs 2014 - 18 Mayıs 2014
Can kaybı: 86   Sırbistan: 57    Bosna-Hersek: 24    Hırvatistan:2    Romanya: 2    Slovakya: 1 
Maddi zarar: 1 milyar €'dan fazla 
Etkilenen bölgeler:  Bosna-Hersek  Hırvatistan  Kosova   Macaristan  Kuzey Makedonya   Polonya  Romanya  Sırbistan   Slovakya  Slovenya
2014 Güneydoğu Avrupa sel felaketi, 13-18 Mayıs tarihleri arasında Orta ve Balkanlar'da geniş bir alanı etkileyen, "Yvette" adı verilen alçak basınç sisteminin neden olduğu aşırı sağanak yağışlar sonucunda oluşan sel felaketi. Bosna-Hersek, Sırbistan, Hırvatistan, Romanya ve Slovakya'da 86 kişi'nin ölümüne neden olan âfet, Balkanlar'da son 120 yılın en büyük sel felaketi olarak kayıtlara geçti. Afetten 2,5 milyon insan etkilendi, çok sayıda yerleşim birimi sular altında kaldı ve yüz binlerce kişi evlerinden tahliye edildi. Bosna-Hersek ve Sırbistan'da "olağanüstü hâl" ilan edildi.
Bosna-Hersek Cumhurbaşkanı Bakir Izetbegović ve Sırbistan Başbakanı Aleksandar Vučić, sel felâketi nedeniyle uluslararası yardım çağrısı yaptı. Bosna-Hersek'te sel sularının neden olduğu heyelanlar sebebiyle, 1992-1995 yıllarında yaşanan Bosna Savaşı'ndan kalma 120.000'den fazla mayın yer değiştirdi ve sürüklendi. Ayrıca, 20 Mayıs'ta Bosna-Hersek'te, 21-22-23 Mayıs tarihlerinde ise Sırbistan'da "ulusal yas" ilan edildi.
Meteorolojik koşullar

13 Mayıs 2014'te Adriyatik Denizi üzerinde oluşan alçak basınç sistemi ile Orta Avrupa'dan gelen kutupsal hava, Akdeniz havzası içerisine nüfuz etti. Nemli subtropikal hava kütlesi ile soğuk kutupsal hava bir araya gelerek, güçlü bir alçak basınç alanı oluşmasına sebep oldu. Oluşan siklon'a, Boşnak ve Sırp meteorologlar tarafından "Tamara" adı verildi.
14 Mayıs'ta oluşan alçak basınç Balkanlar'a doğru hareket etti. Şiddetli sağanak yağışlar 13-14 Mayıs itibarıyla, Bosna-Hersek, Romanya ve İtalya'nın doğu bölgelerini etkisi altına aldı. Yağışlar bölgede sınırlı bir etki yarattı fakat, daha sonra nehirlerin debilerinin hızla yükselmesi sonucu taşkınlar meydana geldi. Sonuç olarak, aşırı sağanak yağış en çok etkilenen bölgeler olan Sırbistan (Belgrad alanı) ve Bosna-Hersek'in kuzeyine düştü. 15 Mayıs günü Sırbistan'ın başkenti Belgrad'da yağış miktarı 1897'deki miktarı geçerek, tarihi bir rekor kırdı ve m2'ye 205 kg yağış düştü.
Ana sel bölgesi, Hırvatistan ile Bosna-Hersek arasında sınırı teşkil eden ve Sırbistan'ın başkenti Belgrad'da Tuna Nehri ile birleşen Sava Nehri ile Bosna-Sırbistan sınırının bir bölümünü oluşturan Drina Nehri bölgesi oldu. 14 Mayıs günü, yoğun yağış dağlık bölgelerde toprağın suya doymasına, derelerin taşmasına ve birçok heyelan zincirinin oluşmasına neden oldu. 15 Mayıs perşembe günü Sava nehri ve birkaç kolunun su seviyesi ani ve kontrolsüzce yükseldi ve nehir kıyısındaki köy ve kasabalarda su baskınları ve taşkınların meydana gelmesine neden oldu. 17 Mayıs pazar günü, yağış bir miktar azaldı ve yardım ve kurtarma çalışmalarının kolaylaşmasını sağladı. 18 Mayıs'ta siklon kuzeybatıya yöneldi.
Etkilenen ülkeler

Bosna-Hersek ve Sırbistan can ve mal kaybı açısından sel felaketinden en çok etkilenen ülkeler oldu. Her iki ülkede de aşırı yağışlar sonucu toprak kaymaları meydana geldi, on binlerce insan evlerinden tahliye edildi ve birçok nehir taştı. Romanya, Hırvatistan ve Slovakya'da can kayıpları yaşandı. Avusturya, Bulgaristan, Macaristan, İtalya ve Polonya ise fırtına'dan etkilendi.