stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Selenoloji
Ay manzarası > Denizler > Oluklar

Ay'da oluklar, bazen bölgesel lav kanallarının oluşumuyla meydana geldi. Bunlar genellikle dolambaçlı, kavisli veya doğrusal şekillerden oluşan üç kategoriye ayrılırlar. Bu dolambaçlı olukları kaynağına kadar geri takip ederek genellikle eski bir volkan bacasına götürür. En önemli kıvrımlı oluklardan biri, Oceanus Procellarum'un doğu kenarı boyunca uzanan Aristarchus yaylasında bulunan Vallis Schröteri özelliğidir. Bir kıvrımlı oluk örneği Imbrium Havzası kenarında bulunan Apollo 15'in iniş yerindeki Hadley Oluğu'dur. Misyondan önce uzun bir tartışma konusu olan bu oluğun misyondaki gözlemlere dayanarak genellikle volkanik süreçler tarafından şekillendirildiği düşünülmektedir.
Ay manzarası > Denizler > Kubbeler

Rümker Dağı'nda olduğu gibi Ay yüzeyinin seçilen yerlerinde kalkan volkanlarının çeşitli türleri bulunabilir. Bunların nispeten viskoz, muhtemelen silikat açısından zengin lavaların bölgesel deliklerden patlamasıyla şekillendiğine inanılmaktadır. Meydana gelen Ay kubbeleri, orta noktasına doğru birkaç yüz metre yükselen hafif eğimli, geniş, yuvarlak, dairesel özelliklerdir. Tipik olarak 8–12 km çapındadırlar, fakat 20 km'ye kadar da olabilirler. Kubbelerin bazılarının zirvesinde küçük bir çukur bulunur.
Ay manzarası > Denizler > Kırışıklı sırtlar

Kırışıklı sırtlar, deniz içinde sıkıştırıcı tektonik güçler tarafından meydana getirilen özellikleridir. Bu özellikler, yüzeyin burkulmasını temsil eder ve denizin parçaları arasında uzun sırtlar oluşturur. Bu sırtlardan bazıları gömülü kraterleri ya da denizin altındaki diğer özellikleri ana hatlarıyla görünür hâle getirir. Böyle bir özelliğin bir en önemli örneği Letronne krateridir.
Ay manzarası > Denizler > Grabenler

Grabenler, uzatma gerilmelerj altında meydana gelen tektonik özelliklerdir. Yapısal olarak aralarında aşağı düşmüş bir blok olan iki normal faydan oluşmuşlardır. Çoğu grabenler Ay denizleri içinde büyük çarpma havzalarının kenarlarında bulunur.
Ay manzarası > Regolit

Ay'ın yüzeyine irili ufaklı asteroit ve kuyrukluyıldız malzemesi milyarlarca yıl çarpmıştır. Zamanla bu çarpış süreci yüzey malzemelerini toz hâline getirip yüzeydeki malzemeleri "işledi", böylece "regolit" adı verilen ince taneli bir tabaka oluşturdu. Regolit kalınlığı, genç denizlerin altında 2 metreden en eski Ay yayla yüzeylerinin altında 20 metreye kadar değişir. Regolit, ağırlıklı olarak o bölgede bulunan malzemelerden oluşur, fakat ayrıca uzak çarpma kraterleri tarafından püskürtülen malzemelerin izlerini de içerir. "Mega regolit" terimi, sık sık yüzeye yakın regolit tabakasının hemen altında çokça kırılmış ana kayacı tanımlamak için kullanılır.
Regolit kayalar, orijinal ana kayaç minerallerinin fragmanlarını ve çarpmalar sırasında oluşan camsı parçacıkları içerir. Ay regolitinin çoğunda parçacıkların yarısı, cam parçacıkları ile kaynaşık mineral parçalardan meydana gelir; bu cisim denilen agglutinates vardır. Regolith kimyasal bileşimi konumuna göre değişir; dağlık regolit sadece bu bölgelerde kayalardaki gibi alüminyum ve silis bakımından zengindir. Denizdeki regolit, demir ve magnezyum açısından zengin olup kendisinden oluşturulduğu bazalt kaya gibi silis açısından fakirdir.
Ay regoliti, aynı zamanda Güneş'in tarihi hakkında bilgi topladığından çok önemlidir. Güneş rüzgârı oluşturan atomlar – çoğunlukla helyum, neon, karbon ve azot – Ay yüzeyine çarpıp mineral taneleri içine yerleşirler. Regolitin bileşimi, bilhassa izotopik kompozisyonu incelendiğinde Güneş aktivitesinin zamanla değişip değişmediğini belirlemek mümkündür. Oksijen, hidrojen (su), karbon ve azot gibi Güneş rüzgârı gazları sadece hayatı sürdürmek için elzem değildir, aynı zamanda yakıt üretiminde potansiyel olarak gelecek Ay üslerinde yararlı olabilir. Ay regolitinin bileşimi, aynı zamanda kökeninin anlamaşılması için kullanılabilir.
Ay manzarası > Ay lav tüpleri

Ay lav tüpleri, yerel arama ve geliştirme ya da Ay'a ötesinde keşif hizmet etmek, bir insan karakol olarak kullanılabilecek bir gelecek ay üssü, oluşturmak için bir potansiyel olarak önemli bir konuma oluşturmaktadır. Ay lav mağarası potansiyel olarak uzun zamandan bire edebiyatta ve tezlerde ele alınmıştır. Ay'da bozulmamış herhangi bir lav tüpü, sıkça olan göktaşı çarpmaları, yüksek enerjili morötesi radyasyonu, enerjik parçacıklar ve aşırı olan gündüz sıcaklık değişimleriyle Ay yüzeyinin şiddetli ortamında bir sığınak olarak hizmet verebilir. Lunar Reconnaissance Orbiter'in uzaya fırlatılışının ardından birçok Ay lav tüpleri görüntülenmiştir. Bu Ay çukurları Marius Tepeleri, Mare Ingenii ve Mare Tranquillitatis dahil Ay'ın muhtelif yerlerinde bulunurlar.
Ay magma okyanusu

Apollo 11 ile geri getirilen ilk kayalar bazalttı. Misyon, Mare Tranquillitatis'e inmesine rağmen dağlık yerlerden gelen birkaç milimetrik parça da toplandı. Bunlar esas olarak plajiyoklaz feldispattan oluşmaktadır; bâzı fragmanlar sadece anortozit plajiyoklazlardan meydana gelmişti. Bu mineral parçalarının belirlenmesi, Ay'ın büyük bir kısmının bir zamanlar erimiş olduğu ve kabuğun bu magma okyanusunun fraksiyonel kristalleşmesiyle şekillendiği hipotezine yol açmıştır.
Dev çarpma olayının tabii bir sonucu, Ay'ı oluşturmak üzere tekrar toplanan malzemelerin sıcak olmuş olmasıdır. Şimdiki modeller, Ay'ın teşekkülünden kısa bir süre sonra Ay'ın büyük bir kısmının erimiş olduğunu, bu magma okyanusunun derinliğinin yaklaşık 500 km ile dibe kadar olduğunu tahmin etmektedir. Bu magma okyanusunun kristalizasyonu, Ay kayalarının bileşim açısından farklılaştırılmış kabuk ve mantonun meydana gelmesine ve ana Ay kaya gruplarına sebep olurdu.
Ay'ın magma okyanusunun kristalleşmesi ilerledikçe olivin ve piroksen gibi mineraller çökmüş ve Ay mantosunun meydana getirmişti. Kristalleşmenin yaklaşık dörtte üçü tamamlandığında anortositik plajiyoklaz kristalize olmaya başlayacak, düşük yoğunluğu sebebiyle de yüzerek anortositik bir kabuğu meydana getirecekti. En mühimi uyumsuz elementler (yani tercihen sıvı faza ayrılanlar) kristalleşme ilerledikçe giderek magma içinde yoğunlaşarak başlangıçta kabuk ve manto arasında sıkışmış olan KREEP bakımından zengin bir magmayı şekillendirecektir. Bu senaryo için delil, Ay yayla kabuğunun yüksek derecede anortositik bileşiminin yanı sıra bölgede toplanmış KREEP açısından zengin malzemelerin varlığıdır.
Ay kayaçları > Yüzey malzemeleri

Apollo programı, çoğu Houston, Teksas'taki Lunar Receiving Laboratuvarı'nda saklanan 380,05 kilogram Ay yüzeyi malzemesi getirirken insansız Sovyet Luna programı 326 gram Ay malzemesiyle döndü. Bu kayaçlar, Ay'ın jeolojik evrimini çözmekte paha biçilmez olduklarını ispat ettiler. Ay kayaçlarının büyük bir kısmı, olivin, piroksen ve plajiyoklaz feldispat (anortozit) gibi Dünya üzerinde mineraller oluşturan aynı ortak kayadan yapılmıştır. Piroksen ve olivin tipik Ay'ın mantosunda görülürken plajiyoklas feldispat, çoğunlukla Ay kabuğunda bulunur. İlmenit minerali bâzı deniz bazaltlarında oldukça boldur ve (Apollo 11 mürettebatının üç üyesi Armstrong, Aldrin ve Collins için) armalcolite olarak adlandırılan yeni bir mineral, ilk Ay numunelerinde tespit edilmiştir.
Yayla bölgeleri demir açısından fakir olup öncelikle kalsiyum bakımından zengin plajiyoklaz bir feldispat olan anortozitten oluşurken denizler, ağırlıklı olarak bazalttan meydana gelmektedir. Kabuğun diğer önemli bileşeni, troktolit ve noritler gibi magmatik Mg sınıfı kayaçlar ve KREEP bazaltlardır. Bu kayaçların genetik olarak petrojenez KREEP bazaltları ile ilişkili olduklarına inanılmaktadır.
Ay yüzeyindeki kompozit kayalar genellikle breşler şeklinde görünür. Bunların alt kategoriler, nasıl oluştuklarına bağlı olarak parçalı, granulitik ve çarpma-eriyik breşler olarak anılır. Düşük K Fra Mauro bileşimi ile temsil edilen mafik çarpma-erime breşlerinin üst kabuk anorthositik kayalara oranla hem daha yüksek demir ve magnezyum oranına, hem de daha fazla KREEP'e sahiptirler.
Ay kayaçları > Denizlerin bileşimi

Bazaltik kayaçların Ay'ın dağlık kayaçlarına göre ana özelliği, bazaltların olivin ve pirokseninin daha çok ve plajiyoklası daha az içermesidir. Onlar, demir açısından Dünyevî bazaltlardan daha zengin ve aynı zamanda daha düşük viskozitelere sahiptirler. Bazıları, ferro-titan oksit bakımından zengindirler ve ilmenit olarak bilinirler. Kayaçların ilk örneklemelerinin ilmeniti ve diğer ilgili mineralleri yüksek miktarda içerdiği için onlara "yüksek titanyumlu" bazaltlar adı verildi. Apollo 12 misyonu, düşük titanyum konsantrasyonları olan bazaltlar ile Dünya'ya döndü ve bunlara "düşük titanyumlu" bazalt dendi. Daha düşük konsantrasyonlu bazaltlar, insansız Sovyet sondaları dahil olmak üzere müteakip misyonlarca getirildi, bunlara şimdi "çok düşük titanyumlu" bazalt deniyor. Clementine uzay aracı, en yüksek konsantrasyonu olan kayaçların en az olduğu deniz bazaltlarının titanyum konsantrasyonlarında bir süreklilik olduğunu gösteren veriler gönderdi.
Ay'ın iç yapısı

Ay'ın içinin güncel modeli, insanlı Apollo programı misyonları sırasında geride bırakılan sismometreler ve Ay'ın çekim alanının ve dönmesinin incelenmesinden elde edilmiştir.
Ay'ın kütlesi, içindeki herhangi bir boşluğu ortadan kaldırmak için yeterlidir, bu sebeple katı kayadan oluştuğuna inanılır. Düşük yığın yoğunluğu (~ 3,346 kg m−3) , düşük metal varlığını göstermektedir. Kütle ve atalet momenti kısıtlamaları, Ay'ın muhtemelen yarıçapı yaklaşık 450 km'den az olan bir demir çekirdeğe sahip olduğunu göstermektedir. Ay'ın fiziksel salınımları (dönüşündeki küçük düzensizlikler), bunun haricinde çekirdeğin hâlâ erimiş olduğunu göstermektedir. Çoğu gezegen ve uyduların yarıları büyüklüğünde demir çekirdekleri vardır. Ay, böylece yarıçapının yalnızca yaklaşık dörtte biri büyüklüğünde bir çekirdeğe sahip olarak anormaldir.
Ay'ın kabuğu (belirsizlik ± 15 km olsa da) yaklaşık 50 km kalınlığındadır. Uzak taraftaki kabuğun yakınında tarafa göre ortalamada yaklaşık 15 km daha kalın olduğuna yaygın olarak inanılmaktadır. Sismoloji, sadece Apollo 12 ve 14 iniş yerlerinde kabuk kalınlığını kısıtlamıştır. İlk Apollo dönemi analizleri burada yaklaşık 60 km'lik bir kabuk kalınlığı olduğunu önerdiyse de, son zamanlarda yeniden analiz edilen bu veriler, onun daha ince ve yaklaşık 30 ile 45 km arasında olduğunu göstermektedir.
Dünya'nınkiyle kıyasla Ay'ın sadece çok zayıf bir dış manyetik alanı vardır. Diğer önemli farklar Ay'ın şu anda (çekirdeğinde bir jeodinamo ile üretilebilen) bir dipolar manyetik alana sahip olmaması ve mevcut olan mıknatıslanmaların kökeninin neredeyse tamamen kabukta bulunmasıdır. Bir hipoteze göre kabuk mıknatıslanmalarının Ay tarihinin başlarında jeodinamo hâlâ çalıştığı zaman olduğunu ileri sürer. Bununla birlikte Ay çekirdeğinin küçük boyutu, bu hipotez için potansiyel bir engeldir. Alternatif olarak Ay gibi havasız cisimlerde geçici manyetik alanların çarpma sürecinde meydana gelebileceğidir. Bunu destekleyen, büyük kabuk mıknatıslanmalarının büyük çarpma havzalarının antipotları yakınlarında göründüğünün fark edilmesidir. Ay'ın Dünya gibi bir dipolar manyetik alana sahip olmamasına rağmen, geri getirilen kayaçların bazılarında güçlü mıknatıslanma vardır. Bundan başka yörüngeden yapılan ölçümler, Ay yüzeyinin bâzı bölümlerinin güçlü manyetik alanlar ile bağlantılı olduğunu göstermektedir.
Galleri

Ay fotoğrafları
Ay'ın yakın tarafı
Ay'ın uzak tarafı
Ay'ın kuzey kutbu
Ay'ın güney kutbu
Ay'ın görünen yüzü
Ay kabuğundaki uçurumlar, Ay'ın jeolojik yakın geçmişinde küresel olarak küçüldüğünü ve bugün hâlâ büzüldüğünü gösterir.
Ay'a Apollo 17 misyonu sırasında Shorty Krateri'nin keşfi. Bu, bir jeolog (Harrison Schmitt) içeren tek Apollo misyonu oldu. NASA fotoğrafı
Dünya'dan çekilmiş dolunayın bir fotoğrafı
Mare Imbrium ve Copernicus kratesi. NASA fotoğrafı.
Ay krateri King, yükseltilmiş çeperleri, göçmüş kenarları, teraslı iç duvarları, bazı tepelerle birlikte nispeten düz bir zemin ve merkezî bir sırtla büyük bir darbe oluşumunun karakteristik özelliklerini gösterir. Y-şekilli merkezî sırt, fevkalade karmaşıktır. NASA fotoğrafı.
Antrosit kabuk teşekkülü
Apollo 15 tarafından toplanan olivin bazalt
Tom Jones (film, 1963)

| --- | --- |

Yönetmen: Tony Richardson
Yapımcı: Tony Richardson
Yazar: Henry Fielding
Senarist: John Osborne, Henry Fielding
Hikâye (eser): 'The History of Tom Jones, a Foundling
Oyuncular: George Devine, Rachel Kempson, Angela Baddeley
Müzik: John Addison
Stüdyo: Woodfall Film Productions
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Aksiyon, Komedi, Tarihi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1963
Çıkış tarih(ler)i: 11 Ekim 1963 (1963-10-11)  Fransa
Süre: 128 Dakika
Ülke: İngiltere
Dil: İngilizce
Bütçe: 1.000.000 $
Tom Jones 1963 Britanya yapımı macera komedi filmi. Film Henry Fielding'in 1749 basım klasik romanı The History of Tom Jones, a Foundlingden uyarlanmıştır. Filmin baş kahramanını Albert Finney canlandırmıştır. Kendi zamanının en çok beğenilen ve popüler komedilerinden biri olan film, En İyi Film dalı da dahil 4 Oscar kazanmıştır. Yönetmenliğini Tony Richardson yapmış ve senaryosunu oyun yazarı John Osborne uyarlamıştır.
The Sheepish Wolf

| --- | --- |
The Sheepish Wolf
Yönetmen: Friz Freleng
Yapımcı: Leon Schlesinger
Hikâye (eser): Melvin Millar
Müzik: Carl W. Stalling
Dağıtıcı: Warner Bros. Cartoon
Süre: 7 dakika
Dil: İngilizce
Hasılat: 1942
The Sheepish Wolf, yapımı Merrie Melodies tarafından üstlenilen 1942 tarihli bir çizgi film. Friz Freleng tarafından yönetilmiştir.
Sweet Dreams (film, 1985)

| --- | --- |
Sweet Dreams

Yönetmen: Karel Reisz
Yapımcı: Bernard Schwartz
Yazar: Robert Getchell
Oyuncular:  Jessica Lange  Ed Harris  Ann Wedgeworth  David Clennon 
Müzik: Charles Gross
Görüntü yönetmeni: Robbie Greenberg
Kurgu: Malcolm Cooke
Stüdyo: HBO Pictures Silver Screen Partners
Dağıtıcı: Tri-Star Pictures
Çıkış tarih(ler)i: 4 Ekim 1985 (1985-10-04)
Süre: 115 dakika
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Bütçe: $13.5 milyon
Hasılat: $9.1 milyon
Sweet Dreams, country müzik şarkıcısı Patsy Cline'ın hikâyesini anlatan 1985 yapımı bir Amerikan biyografik film.
Film Robert Getchell tarafından yazıldı ve Karel Reisz tarafından yönetildi. Filmde Jessica Lange, Ed Harris, Ann Wedgeworth, David Clennon, James Staley, Gary Basaraba, John Goodman ve P. J. Soles rol alıyor.
Film En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü (Jessica Lange) için aday gösterildi. Tüm müzikal sekanslar için Lange orijinal Patsy Cline kayıtlarına dudak senkronizasyonu yaptı. The soundtrack Eylül 1985'te yayımlandı.
Olay Örgüsü

Mutsuz bir evliliği olan ve boşanmayı planlayan Patsy Cline (Jessica Lange), cazibesi ve agresif özgüveniyle dikkatini çeken Charlie Dick (Ed Harris) ile tanıştığında Virginia, Batı Virginia ve Maryland'den oluşan üç eyaletli bölgede küçük çaplı konserler vermektedir. Boşandıktan sonra Patsy ve Charlie evlenir ve Patsy müzikle uğraşmakta özgür kalır ve daha sonra çocuklarını yetiştirmeye odaklanır. Charlie ABD Ordusu'na alındıktan sonra Patsy şarkı söylemeye daha fazla odaklanır ve menajer Randy Hughes ile güçlerini birleştirdikten sonra country müzik sahnesinde yükselen bir yıldız haline gelir.
Ancak Patsy'nin başarısı kendine olan güvenini daha da artırır ve Patsy bağımsızlığını ortaya koymaya çalıştıkça Charlie giderek daha fazla fiziksel ve duygusal tacizde bulunur. Patsy, 5 Mart 1963'te 30 yaşındayken uçak kazası'nda öldüğünde country müziğin ilk büyük kadın yıldızlarından biri olarak popülerliğinin zirvesindedir.
Smith and Jones (Doctor Who)

"Smith and Jones", Büyük Britanya bilimkurgu dizisi Doctor Who'nun üçüncü sezonunun birinci bölümüdür. İlk kez 31 Mart 2007 tarihinde BBC One kanalında yayınlanmıştır. Yeni yol arkadaşı Martha Jones rolüyle Freema Agyeman ilk kez bu bölümde görünmüştür. Agyeman daha önce Martha'nın kuzeni Adeola rolüyle "Army of Ghosts" bölümünde oynamıştır.
Konu

Doktor, Kraliyet Hope Hastanesi'nde bir tıp öğrencisi olan Martha Jones ile tanışır. Doktor ve Martha da hastanedeyken, hastane bir anda Ay'a taşınır. Bunun nedeni Finnegan için avlanan Judoonlardır.
Ekiple ilgili notlar

Freema Agyeman, daha önce "Army of Ghosts" (2006) bölümünde Adeola Oshodi rolünü oynamıştır.
Adjoa Andoh, daha önce "New Earth" (2006) bölümünde Sister Jatt rolünü oynamıştır.
Anne Reid, daha önce Sekizinci Doktor'un The Curse of Fenric (1989) adlı bölümünde Hemşire Crane rolünü oynamıştır.
Trevor Laird daha önce Altıncı Doktor'un Mindwarp (1986) adlı bölümünde Frax rolünü oynamıştır.
Stenotaenia

Stenotaenia, Geophilidae familyasına bağlı bir cinstir.
Somatosensoriyel sistem

Somatosensoriyel sistem kompleks bir duyu sistemidir. Termoreseptör, fotoreseptör, mekanoreseptör ve kemoreseptör olmak üzere bir dizi reseptörden oluşur. Duyu reseptörleri cilt ve epitel, çizgili kaslar, kemikler ve eklemler, iç organlar ve kardiyovasküleri kapsamaktadır.
Teknoloji

Dokunsal teknolojinin yeni araştırma alanı sanal ve gerçek ortamlarda dokunma hissi sağlayabilir. Bu yeni dal konuşma terapisi alanında, konuşma bozukluklarını tedavi etmek için kullanılmaya başlanmıştır.
Stenotelea

Stenotelea Scelioninae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
Timo Mäkinen

Timo Mäkinen 1966'da
Timo Mäkinen (18 Mart 1938, Helsinki - 4 Mayıs 2017, Helsinki), Finlandiyalı otomobil yarışçısıdır. Motor toplama konusundaki ustalığıyla Uçan Finler 'den biriydi. 1973 yılında RAC Rallisinde ve 1000 Lakes Rally'deki yarışlarındaki etaplarda başarılı olup birinci gelmesiyle ün saldı.
Timo Mäkinen 4 Mayıs 2017'de 79 yaşında Helsinki'de ölmüştür.
Sodyum klorit

Sodyum klorit (NaClO2)  kâğıt üretiminde ve dezenfektan olarak kullanılan kimyasal bir bileşiktir.
Kullanımı

Sodyum kloritin ana uygulaması tekstil, kâğıt hamuru ve kâğıdın ağartılması için klor dioksit üretimidir. Ayrıca su arıtma tesislerinin klor dioksite dönüştürüldükten sonra dezenfeksiyonu için de kullanılır.
Yararlanılan kaynaklar

↑  EPA Guidance Manual, chapter 4: Chlorine dioxide (PDF), US Environmental Protection Agency, 11 Ekim 2008 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi, erişim tarihi: 27 Şubat 2012
Solanum accrescens

Solanum accrescens, Solanum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Thrips

Thrips Thripinae altfamilyasına bağlı bir böcek cinsidir.
Tom Jones

Tom Jones şu anlamlara gelebilir:
Kişiler

Tom Jones (şarkıcı) (d. 1940), Galli şarkıcı
Tom Jones (astronot) (d. 1955), Amerikalı astronot
Tom Jones (Avustralyalı siyasetçi) (d. 1924), Avustralyalı siyasetçi
Tom Jones (beyzbol) (1877–1923), Amerikalı beyzbolcu
Tom Jones (piskopos) (1903–1972), Anglikan piskopos
Tom Jones (kriketçi) (1901–1935), Galli kriketçi
Tom Jones (1899 doğumlu futbolcu) (1899–1978), Galli futbolcu
Tom Jones (1904 doğumlu futbolcu), (1904–?), Avustralyalı futbolcu
Carlyle Jones, bilinen adıyla Tom Jones, (1904–?), Avustralyalı futbolcu
Tom Jones (1930 doğumlu futbolcu), Avustralyalı futbolcu
Tom Jones (1964 doğumlu futbolcu), İngiliz futbolcu
Tom Jones (yarışçı) (d. 1943), Amerikalı otomobil yarışçısı
Tom Jones (sendikacı) (1822–1916), Britanyalı sendikacı
Tom Jones (yazar) (d. 1928), Amerikalı söz yazarı
Tom Jones (d. 1982), Britanyalı güreşçi
Tom Parry Jones (1935–2013), Galli bilim insanı, mucit ve girişimci
Medya ve eğlence

Tom Jones (dizi), 1980–1981 yıllarında gösterilen dizi
The History of Tom Jones, a Foundling , bir Henry Fielding romanı
Tom Jones, bir BBC dizisi
Tom Jones (film, 1963)
Tom Jones (film, 1917)
Tom Jones (Edward German)
Tom Jones (Philidor)
Tom Hopper

| Tom Hopper |
| --- | --- |
2022'de Tom Hopper
Doğum: Thomas Edward Hopper 28 Ocak 1985 (39 yaşında) Leicestershire, İngiltere
Meslek: oyuncu
Etkin yıllar: 2006–günümüz
Resmî site: http://www.tomhopper.co.uk

Tom Hopper (d. 28 Ocak 1985), İngiliz oyuncu. Merlin dizisinde Sir Percival karakterini canlandırmıştır. Ayrıca Saxon, Kingdom, Doctor Who, Casualty ve Tormented gibi filmlerde ve dizilerdeki rolleriyle tanınmaktadır.
2014 yılında Robert Louis Stevenson'un klasik kitabı Define Adası'ndan 20 yıl öncesine uzanan Black Sails dizisinde Billy Bones karakterini canlandıracaktır. Dizinin Ocak 2014'te yayına başlaması planlanmaktadır.
Filmografi > Televizyon

| Yıl | Ad | Rol | Kanal | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2007 | Casualty | Hugh 'Chewy' Mullen | BBC One | Seri 21, bölüm 31 "Stitch" |
| 2008 | Kingdom | Soldier | ITV | Seri 2 bölüm 3 |
| 2008 | Doctors | Josh Mullen | BBC One | Seri 10 bölüm 118: "Don't Try This at Home" |
| 2010 | Doctor Who | Jeff | BBC One | Seri 5 bölüm 1 "The Eleventh Hour" |
| 2010–2012 | Merlin | Sir Percival | BBC One | 26 bölüm (Seri 3, Seri 4, Seri 5) |
| 2012 | Good Cop | Andy Stockwell | BBC One | 2 bölüm |
| 2014 | Black Sails | Billy Bones | Starz | Ana kadro; Ocak 2014-günümüz |
| 2017 | Game Of Thrones | Dickon Tarly | HBO | 4 Bölüm |
| 2019 - Günümüz | The Umbrella Academy | Luther Hargreeves / Number One | Netflix | Ana Rol |
Filmografi > Film

| Yıl | Ad | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 | Saxon | Fishmonger |  |
| 2009 | Tormented | Marcus |  |
| 2013 | Knights of Badassdom | Guthner |  |
| 2014 | Northmen: A Viking Saga | Asbjörn | Post-prodüksiyon |
Sülük (anlam ayrımı)

Sülük, bir solucan türü
Yerleşim yerleri

Sülük, Ovacık, Karabük ili Ovacık ilçesine bağlı köy
Sülük, Yüksekova, Hakkâri ili Yüksekova ilçesine bağlı mezra
Solanum abitaguense

Solanum abitaguense, Solanum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Süloğlu Barajı

| Süloğlu Barajı |
| --- | --- |

Havza
Konum: Süloğlu, Edirne, Türkiye
Koordinatlar: 41°47′24″K 26°55′02″D﻿ / ﻿41.79000°K 26.91722°D﻿ / 41.79000; 26.91722
Genel bilgiler
Amaç: Sulama, Taşkın önleme
Durum: Kullanımda 
Yapım süresi: 1975-1981
Açılış: 1981 (43 yıl önce) (1981)
İşletme: Devlet Su İşleri

Gövde hacmi: 1.320.000 m3 (1.730.000 cu yd)
Yükseklik: 52 m (171 ft)

Oluşturduğu Göl: Süloğlu Baraj Gölü
Su hacmi: 33 hm3 (33.000.000 m3)
Göl alanı: 2,88 km2 (1,11 sq mi)
Sulama alanı: 3.986 ha (9.850 akre)
Süloğlu Barajı, Edirne ili'nin Süloğlu ilçesindeki  Süloğlu deresi üzerinde, sulama ve taşkın kontrolü amacı ile 1975-1981 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.
Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.320.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 52.00 m, normal su kotunda göl hacmi 33,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 2,88 km²'dir. 3.986 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Thrissacanthias

Thrissacanthias Astropectinidae familyasına bağlı bir cinstir.
Solanum absconditum

Solanum absconditum, Solanum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Sweet Home, Oregon

| Sweet Home |
| --- | --- |
Şehir
Sweet Home şehri

Sweet HomeSweet Home'nin Amerika Birleşik Devletleri'ndeki konumu
Ülke:  ABD
Eyalet: Oregon
İlçe: Linn
İdare
 • Belediye başkanı: Jim Gourley (D)
Yüzölçümü
 • Toplam: 426,95 km²
Nüfus (26 Kasım 2009)
 • Toplam: 8.925
 • Yoğunluk: oto/km²
Zaman dilimi: UTC-08.00 (PZD)
Resmî site www.ci.sweet-home.or.us
Sweet Home, Amerika Birleşik Devletleri'nin Oregon eyaletinde yer alan ve Linn ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 8.925'tir.
Demografi > 2010 Sayımı

15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 9.222 kişi, 3.452 ev ve 2.442 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de  %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Demografi > 2000 Sayımı

1 Nisan 2000 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 7.414 kişi, 3.451 ev ve 2.442 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de  %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Sülüklü

| Sülüklü Сүлүктү/Sulukta |
| --- | --- |

Nüfus (2009)
 • Toplam: 20 725
Zaman dilimi: +5
 • Yaz (YSU): UTC
Sülüklü, (Kırgızca: Сүлүктү; Özbekçe: Сулукта/Sulukta) Kırgızistan'da bir şehir. Kırgızistan'da oblast olarak adlandırılan illerden Batken İli'nde  bulunuyor. Nüfusu yaklaşık 20 725.
Dipnot ve kaynakça

↑  Kırgızistan Nüfus sayımı 2009[ölü/kırık bağlantı]
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.