stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Özlem Çarıkçıoğlu
Kariyeri

Çarıkçıoğlu, sekiz yaşında iken, ilkokulu tarafından Bursa, Uludağ'da düzenlenen bir kış kampında kayakla tanıştı. Kendisi AKUT Arama Kurtarma Derneği üyesidir ve AKUT Spor Kulübü'nün Kar Sporları Branşı'nda yarışmıştır.
2011 Avrupa Gençlik Olimpik Kış Festivali'nde yarıştı. 2015 yılında Kanada'nın Sierra Nevada Kayak Merkezi'nde düzenlenen Kış Üniversite Oyunları'nda alp disiplini kadınlar büyük slalom ve kadınlar slalom etkinliklerine katıldı. 2017 yılında Kazakistan'ın Almatı şehrinde düzenlenen Kış Üniversite Oyunları'nda ise alp disiplini kadınlar büyük slalomda 37. sırada yer aldı.
Çarıkçıoğlu, 2018 Kış Olimpiyatları'nda Türkiye'nin tek kadın alp disiplini kayakçısı olarak yarıştı. Oyunlarda bir yarışa ateşli hastalığı nedeniyle katılamadı. 2022 Kış Olimpiyatları'nda ise yedi Türk sporcudan biriydi ve oyunlardaki en yaşlı Türk sporcu oldu. Slalom disiplininde 49. sırada yer aldı.
B&T MP9

| Brügger & Thomet MP9 |
| --- | --- |
Çeşidi: Hafif makineli silah
Uyruğu:   İsviçre
Hizmet geçmişi
Hizmet: 2004 – günümüz
Kullanıldığı savaşlar: Afganistan Savaşı
Üretim tarihi
Tasarımcı: Brügger & Thomet
Tasarlandığı tarih: 1992
Üretici: Brügger & Thomet
Özellikler
Ağırlık: 3 lbs (1.4 kg)
Uzunluk: 20,6 inç (523 mm)
 uzunluğu: 130 mm
Genişlik: 45 mm
Yükseklik: 246 mm

B&T MP9 (İngilizce: Maschinenpistole 9mm), Brügger & Thomet şirketi tarafından tasarlanan ve üretilen 9×19mm Parabellum mühimmatlı hafif makineli silahtır.
İlk olarak 2001 yılında piyasaya sürülen hafif makineli silah 15, 20, 25 veya 30 mermi kapasiteli şarjörlerle beslenir. Silahın Manuel emniyeti, Entegre tetik emniyeti ve Düşme emniyeti vardır.
MP9 genellikle V.I.P korumalar, askeri personeller, özel kuvvetler, çevik kuvvetler, kolluk kuvvetleri tarafından sıkça tercih edilir. Silah Türkiye'de Emniyet Genel Müdürlüğü envanterinde mevcuttur.
Tasarım özellikleri

Mevcut silah yaklaşık 1.4 kg ağırlığa sahip, 523 mm uzunluğa, 45 mm genişliğe ve 246 mm yüksekliğe sahiptir.
Kullanıcılar

ABD
Fransa
Hindistan
Hollanda
İsviçre
Portekiz
Rusya
Romanya
Türkiye
Ukrayna
Dış Bağlantılar

B&T Resmi Sitesi 6 Mart 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Alexandre Parodi

| Alexandre Parodi |
| --- | --- |

Fransa'nın Fas Büyükelçisi
Görev süresi 1957-1960
Fransa NATO nezdinde Daimi Temsilci
Görev süresi 1955-1957
Fransa Birleşmiş Milletler nezdinde Daimi Temsilci
Görev süresi 1946-1949
Kişisel bilgiler
Doğum: Alexandre Maurice Marie Parodi 01 Haziran 1901(1901-06-01) Paris, Fransa
Ölüm: 15 Mart 1979 (54 yaşında) Paris, Fransa
Defin yeri: Père Lachaise Mezarlığı, Paris, Fransa
Alexandre Parodi (d. 1 Haziran 1901, Paris 17. arrondissement - ö. 15 Mart 1979, Paris), Fransız diplomat ve hukukçu.
Kariyeri

1926 yılında Danıştay denetçisi olmuş ve bu dönemde idare hukukunun oluşmasına katkıda bulunmuştur. 1929-1938 yılları arasında Ulusal Ekonomik Konsey (daha sonra Ekonomik ve Sosyal Konsey) genel sekreter yardımcısı olmuştur. 1933-1938 yıllarında Hükûmet Komiseri olmuştur. 1938'de Danıştay tetkik hakimi olmuş, kısa bir dönem Çalışma Bakanı Charles Pomaret'nin teknik danışmanı olmuş, 1939'da Çalışma Bakanlığı Çalışma Genel Müdürü olarak görev yapmaya başlamıştır.
Vichy Rejimi'nde Çalışma Bakanlığı'ndaki görevleri son bulmuş bunun üzerine Güney Fransa'da görev yapmaya başlayan Danıştay'a dönmüş bu dönemde direnişçiler ile ilişki kurmaya başlamış ve uzman ekibi kurmuştur. Bu dönemde Gestapo çeşitli belgelerle Paris genel delegasyonuna itirazda bulununca Parodi kendini 1943'ten itibaren gizlemeye başlamıştır.
1944'te General de Gaulle'ün isteği üzerine, İşgal Fransası'nda, Fransız Ulusal Kurtuluş Komitesi'nin genel delegesi olmuştur. Paris'in kurtuluşunda büyük rol oynayarak alanda direniş örgütleri ile, Cezayir'deki Fransa Geçici Hükûmeti ve Ulusal Direniş Konseyi arasında aracı olmuştur. 25 Ağustos 1944'te Paris'te Charles de Gaulle'e eşlik etmiş ve Champs-Élysées'deki büyük yürüyüşte de Gaulle'ün yanında yer almıştır. Kurtuluş Yoldaşları nişanı sahibidir.
1944-1945 yılları arasında Charles de Gaulle Hükûmeti'nde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı olmuştur. 1946-1960 yıllarında diplomatik kariyer yapmıştır. 1946-1949 yılları arasında Birleşmiş Milletler nezdinde Daimi Temsilci, 1949-1954 yıllarında Dışişleri Bakanlığı genel sekreteri, 1955-1957 yıllarında NATO nezdinde Daimi Temsilci, 1957-1960 yılları arasında ise Fas Büyükelçisi olarak görev ifa etmiştir.
1960-1970 yılları arasında Danıştay Başkan yardımcısı olmuştur.
Alexandre Parodi (26 Ağustos 1944)
2009 Skate America

| 2009 Skate America |
| --- | --- | --- |

Tip:: Grand Prix
Tarih:: 12 Kasım –  15 Kasım
Sezon:: 2009-2010
Yer:: Lake Placid, New York

Venue:: Herb Brooks Arena

Navigation
Önceki:: 2008 Skate America
Sonraki:: 2010 Skate America
Önceki GP:: 2009 NHK Trophy
Sonraki GP:: 2009 Skate Canada International
2009 Skate America Skate America Grand Prix yarışmasının 2009–2010 artistik patinaj sezonunda düzenlenenidir. 2009–2010 ISU Grand Prix serisinin altı yarışmasından üçüncüsüdür.Büyükler düzeyinde uluslararası bir yarışmadır. Dört ayrı disiplinde madalya dağıtılır. 2009–2010 Grand Prix Finaline katılacak sporcuları belirlemek için kullanılır. Yarışma ABD federasyonu (United States Figure Skating Association) tarafından organize edilir.
2009 yılında Skate America 12 - 15 Kasım'da Lake Placid, New York'ta yapılacaktır. Yarışmanın ana sponsoru Cancer.Net'dir.
Yarışma notları

Buz dansında zorunlu dans Golden Waltz olarak seçilmiştir.
Yarışma takvimi

All times are Pacific Daylight Time (UTC-05.00).
Friday, Kasım 13
3.00 p.m. - Ice Dancing: Compulsory Dance
7.00 p.m. - Pair skating: Short Program / Men's Singles: Short Program
Saturday, Kasım 14
2.00 p.m. - Ice dancing: Original Dance / Pair skating: Free Skating
7.00 p.m. - Ladies Singles: Short Program / Men's Singles: Free Skating
Sunday, Kasım 15
2.00 p.m. - Ice Dancing: Free Dance / Ladies Singles: Free Skating
7.30 p.m. - Exhibition of Champions
Sonuçlar > Erkekler

| Sıra | İsim | Ülke | Toplam | SP | FS |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Evan Lysacek |  ABD | 237.72 | 1 | 1 |
| 2 | Shawn Sawyer |  Kanada | 203.91 | 5 | 4 |
| 3 | Ryan Bradley |  ABD | 198.12 | 8 | 2 |
| 4 | Florent Amodio |  Fransa | 197.58 | 2 | 6 |
| 5 | Tomáš Verner |  Çekya | 194.06 | 11 | 3 |
| 6 | Kevin Reynolds |  Kanada | 190.23 | 10 | 5 |
| 7 | Adrian Schultheiss |  İsveç | 185.07 | 4 | 7 |
| 8 | Brandon Mroz |  ABD | 174.00 | 3 | 11 |
| 9 | Yasuharu Nanri |  Japonya | 168.84 | 7 | 8 |
| 10 | Andrei Lutai |  Rusya | 167.79 | 6 | 9 |
| 11 | Wu Jialiang |  Çin | 164.26 | 9 | 10 |
| 12 | Igor Macypura |  Slovakya | 144.02 | 12 | 12 |
Sonuçlar > Kadınlar

| Sıra | İsim | Ülke | Toplam | SP | FS |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Kim Yu-Na |  Güney Kore | 187.98 | 1 | 2 |
| 2 | Rachael Flatt |  ABD | 174.91 | 2 | 1 |
| 3 | Júlia Sebestyén |  Macaristan | 159.03 | 3 | 3 |
| 4 | Fumie Suguri |  Japonya | 148.99 | 4 | 5 |
| 5 | Elena Glebova |  Estonya | 148.71 | 5 | 4 |
| 6 | Elene Gedevanishvili |  Gürcistan | 144.19 | 6 | 6 |
| 7 | Emily Hughes |  ABD | 135.31 | 11 | 7 |
| 8 | Sarah Hecken |  Almanya | 131.10 | 12 | 8 |
| 9 | Joshi Helgesson |  İsveç | 129.91 | 7 | 10 |
| 10 | Alexe Gilles |  ABD | 129.01 | 10 | 9 |
| 11 | Susanna Pöykiö |  Finlandiya | 124.22 | 9 | 11 |
| 12 | Tuğba Karademir |  Türkiye | 122.40 | 8 | 12 |
Sonuçlar > Çiftler

| Sıra | İsim | Ülke | Toplam | SP | FS |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Shen Xue / Zhao Hongbo |  Çin | 201.40 | 1 | 1 |
| 2 | Tatiana Volosozhar / Stanislav Morozov |  Ukrayna | 171.82 | 2 | 3 |
| 3 | Zhang Dan / Zhang Hao |  Çin | 168.19 | 5 | 2 |
| 4 | Keauna McLaughlin / Rockne Brubaker |  ABD | 165.37 | 4 | 4 |
| 5 | Amanda Evora / Mark Ladwig |  ABD | 148.33 | 6 | 5 |
| 6 | Brooke Castile / Benjamin Okolski |  ABD | 139.58 | 7 | 6 |
| 7 | Stacey Kemp /  David King |  Birleşik Krallık | 130.80 | 8 | 7 |
| WD | Meagan Duhamel / Craig Buntin |  Kanada |  | 3 |  |
Sonuçlar > Buz dansı

| Sıra | İsim | Ülke | Toplam | CD | OD | FD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Tanith Belbin / Benjamin Agosto |  ABD | 195.85 | 1 | 1 | 1 |
| 2 | Anna Cappellini / Luca Lanotte |  İtalya | 171.86 | 3 | 2 | 3 |
| 3 | Alexandra Zaretski / Roman Zaretski |  İsrail | 171.77 | 4 | 3 | 2 |
| 4 | Jana Khokhlova / Sergei Novitski |  Rusya | 168.25 | 2 | 5 | 4 |
| 5 | Kimberly Navarro / Brent Bommentre |  ABD | 160.89 | 5 | 4 | 6 |
| 6 | Madison Chock / Greg Zuerlein |  ABD | 153.92 | 7 | 8 | 5 |
| 7 | Kristina Gorshkova / Vitali Butikov |  Rusya | 152.43 | 6 | 6 | 7 |
| 8 | Caitlin Mallory / Kristjan Rand |  Estonya | 143.50 | 9 | 7 | 9 |
| 9 | Zoé Blanc / Pierre-Loup Bouquet |  Fransa | 140.71 | 10 | 10 | 8 |
| 10 | Yu Xiaoyang / Wang Chen |  Çin | 135.62 | 8 | 9 | 10 |
Paco de Lucía

| Paco de Lucía |
| --- | --- |
Francisco Sanchez Gomez

Doğum: 21 Aralık 1947(1947-12-21) Algeciras, Cádiz, İspanya
Ölüm: 25 Şubat 2014 (66 yaşında) Cancún, Meksika
Milliyet: İspanyol
Vatandaşlık: İspanyol
Meslek: Gitarist
Evlilik: Gabriela Carrasco (e. ?–2014)
Çocuk(lar): Casilda de Lucia, Antonia de Lucia, Diego de Lucia, Lucia de Lucia, Francisco Sánchez Varela
İmza

Paco de Lucía, gerçek adıyla Francisco Sanchez Gomez (21 Aralık 1947, Algeciras, Cádiz, İspanya - 25 Şubat 2014, Cancún, Meksika) İspanyol gitarist ve bestecidir. Flamenko müziğinin en önemli gitaristlerinden biri olduğu kabul edilir. Lucía, caz, funk, klasik müzik ve yöresel müzik alanlarında da eserler vermiştir.
Hayatı

Beş erkek kardeşin en küçüğü olarak İspanya'nın güney ucunda, Cádiz iline bağlı Algeciras'da dünyaya geldi. Müzisyen bir aileden geliyordu: Babası flamenko gitaristi Antonio Sánchez, abilerinden biri flamenko şarkıcısı Pepe de Lucía, diğeri flamenko gitaristi Ramón de Algeciras'dı. Paco de Lucía adını Portekizli annesi Lucía Gomes'in şerefine edindi.
1958'de, on bir yaşında ilk defa radyoya (Radio Algeciras) çıktı. Bir yıl sonra prestijli Jerez flamenko yarışmasında özel ödül aldı. 1961'de dansçı José Greco'nun flamenko grubuyla turneye çıktı, çeşitli ülkelerde konserlere katıldı. New York'ta kendisini etkileyen müzisyenlerden gitarist Sabicas'la tanıştı. İspanya'ya döndükten sonra, 1964'te ailesiyle birlikte Madrid'e taşındı. Madrilenian gitaristi Ricardo Modrego ile üç albüm kaydetti: Dos guitarras flamencas, Dos guitarras flamencas en stereo ve Doce canciones de Federico García Lorca para guitarra. 1966'da kardeşi Ramon ile birlikte üç albüm kaydetti. 1967'de ilk solo albümünü yayımladı: La Fabulosa Guitarra de Paco de Lucía.
1968 ile 1977 arasında dostu ve Yeni Flamenko müzisyeni Camarón de la Isla (Camaron) ile verimli bir işbirliği gerçekleştirdi. İkili birlikte on albüm doldurdu.
De Lucía, 1970'lerin sonlarından itibaren caz fusion'a ilgi duymaya başladı. Al Di Meola'nın 1977'deki Elegant Gypsy albümünde yansıttığı bu tarz, saf flamenkocuların tepkisine yol açmadı.
De Lucía, 1979'da, John McLaughlin ve Larry Coryell ile Gitar Üçlüsü kurdu ve kısa bir Avrupa turuna çıkarak Londra'da Royal Albert Hall'da Ruhların Buluşması adlı bir video kaydı yaptılar. İlerleyen zamanda Al Di Meola, Coryell'in yerini aldı. 1981'den itibaren bu üçlü üç albüm kaydetti. De Lucía'nın kardeşleri Ramón ve Pepe'nin de dahil olduğu kendi grubu, Paco de Lucía Sextet de kendi çıkaracakları üç albümden ilkini aynı yıl yayımladı. De Lucía, kendi başına geleneksel ve modern flamenko stillerinde çeşitli albümler çıkardı. Geniş repertuvarıyla yeni bir flamenko anlayışı yarattı, gitarın teknik ve müzikal sınırlarını aştı. 23 Mart 2007'de Cadiz Üniversitesi, de Lucía'nın müzikal ve kültürel katkılarını kendisine fahri doktora (Doktor Honoris Causa) payesi vererek ödüllendirdi.
De Lucía'nın bir rasgueado ve picado ustası olduğu kabul edilir, klasik gitarı son derece hızlı kullanabilir.
1991'de Joaquín Rodrigo'nun Concierto de Aranjuez 'ini yorumlaması istenene kadar de Lucía nota okumayı bilmemekteydi. De Lucía, daha sonra, Concierto'yu yorumlarken klasik gitarcıların önem verdiği tonal sadakatten ödün vererek ritmik doğruluğa önem verdiğini belirtti.
Paco de Lucía, 25 Şubat 2014 günü çocuklarıyla kumsalda oynarken geçirdiği kalp krizi sonucu 66 yaşında hayatını kaybetmiştir.
Diskografi

Dos Guitarras Flamencas (1965) Ricardo Modrego ile
12 Canciones de García Lorca para Guitarra (1965) Ricardo Modrego ile
Dos Guitarras Flamencas en América Latina (1967) Ramón de Algeciras ile
La Fabulosa Guitarra de Paco de Lucía (1967)
Hispanoamérica (1969)
Fantasía Flamenca de Paco de Lucía (1969)
Recital de Guitarra (1971)
El Duende Flamenco (1972)
Fuente y Caudal (1973)
Paco de Lucía En Vivo Desde el Teatro Real (1975)
Almoraima (1976)
Friday Night in San Francisco (1980) Al Di Meola ve John McLaughlin ile
Entre Dos Aguas (1981)
Sólo Quiero Caminar (1981) The Paco de Lucía Sextet
Passion, Grace and Fire (1982) Al Di Meola ve John McLaughlin ile
Live... One Summer Night (1984) The Paco de Lucía Sextet
Castro Marín (1987) Larry Coryell ve John McLaughlin ile
Siroco (1987)
Live recordings (1987) George Dalaras ile
Zyryab (1990)
Concierto de Aranjuez (1991)
Paco de Lucía Interpreta a Manuel de Falla (1992)
Live in América (1993) The Paco de Lucía Sextet
The Guitar Trio (1996) Al Di Meola ve John McLaughlin ile
Luzia (1998)
Paco de Lucía / Integral (2003)
Por Descubrir (2003)
Cositas Buenas (2004)
Nueva Antologia (2004)
Gold (2005)
Paco de Lucía, ENVIVO, Conciertos España (2010)
Canción Andaluza (2014)
Paco de Lucía (sağda) ve Camarón de la Isla'yı(Camaron) birlikte gösteren bir resim
Ege sanatı

Kiklad Adaları'ndan MÖ 2700-2300 tarihleri arasına ait bu figür, Atina'daki 2004 Yaz Olimpiyatları'nın açılış töreninde sergilenmesiyle popüler hâle geldi.
Ege sanatı (MÖ 2800-1100), Bronz Çağı boyunca, yani MÖ 11. yüzyıla kadar, Antik Yunan sanatından önce Ege Denizi'ni çevreleyen topraklarda ve içindeki adalarda yaratılan sanattır. Çoğunlukla modern Yunanistan topraklarında bulunduğu için bazen Yunan Bronz Çağı sanatı olarak da adlandırılır; ancak sadece Miken Yunanlıları sanatını değil, aynı zamanda Yunan olmayan Kiklad ve Minos kültürlerinin sanatını da içerir.
Kiklad sanatı beyaz mermerden oyulmuş basit figürleriyle; Minos sanatı freskler, boğa ve boğa zıplaması tasvirleri, sofistike çanak çömlek ve takılar içeren saray kompleksleriyle; Miken sanatı ise altınla yapılmış gösterişli metal işçiliği, savaş tasvirleri ve devasa şekilde inşa edilmiş kale ve mezarlarıyla bilinir. Bunlar çok farklı kültürleri yansıtan çok farklı sanatlardır. Bu nedenle, birçok sanat tarihçisi "Ege sanatı" terimini kültürel veya sanatsal birliği değil, yalnızca coğrafi yakınlığı yansıttığı için uygunsuz bulmaktadır. Diğer sanat tarihçileri ise, özellikle bölgenin diğer kısımlarında "yaklaşık MÖ 1700'den itibaren Minoslaşma süreci"ni takip eden çok sayıda ortaklığa ve kazılan nesnelerin ithal mi yoksa yerel olarak mı yapıldığına karar vermenin çeşitli zaman ve yerlerde zorluğuna işaret etmektedir.
2004 Yaz Olimpiyatları'ndaki Athena ve Phevos maskotları, Ulusal Arkeoloji Müzesindeki bu kil modele dayanıyordu.
Ege'deki Daedala heykelciklerinin zarif sanatı, Atina'da düzenlenen 2004 Yaz Olimpiyatları'nda özellikle açılış töreni sırasında kullanılmıştır. Aynı zamanda olimpiyatlarda Athena ve Phevos, maskot olarak kullanılmıştır. Bu tür figürinler, modern heykellerle (örneğin Henry Moore'un eserleri) olan yüksek benzerlikleri nedeniyle özellikle ilgi çekici kabul edilmiştir.
Tarihçe

Bronz Çağı'nda, yaklaşık MÖ 2800-1100 yılları arasında, çağdaşları olan Mısır ve Mezopotamya uygarlıklarıyla ticaret yoluyla kültürel alışverişe rağmen Ege adaları ve uygarlıkları kendilerine özgü üsluplar ve kültürler geliştirmiştir. Yunan Bronz Çağı uygarlıklarının çöküşünden sonra, Yunan Karanlık Çağı'nın ilk bölümünde, Antik Yunan sanatının ilk evresi olarak kabul edilen MÖ 1050 civarında, çanak çömlekte protogeometrik stil ortaya çıkana kadar minimal sanatsal üretim görülmüştür. Bu geleneksel kopukluk bir ölçüde Miken Linear B yazısının Yunancanın bir biçimini kaydedip kaydetmediği konusundaki belirsizliğin bir sonucuydu. Bu durum, 1950'lerde yazının şifresi çözülüp Yunanca olduğu doğrulandığında açıklığa kavuşmuştur. Ancak Minos Lineer A yazısının Yunanca olmadığı açıktır.
Minos sanatı

Bugünkü Girit Adası'nda kurulmuş olan Minos medeniyeti, doğal afetler ve belki de istilalar nedeniyle aralıklarla kesintiye uğramış ve sonunda Mikenlerin kontrolüne geçmiştir. Minos sanatı zarif, ritmik ve hareket doludur.
Minos sanatı > Resimler, çömlekler ve kabartmalar

Seramikte Girit'i temsil eden ilk örnekler, Saraylar Öncesi Dönem'de (MÖ 6000-1900) üretilen ve "Vasiliki Çömlekçiliği" olarak bilinen alacalı, kızıl ve kahverengi seramik kaplardı.
İlk saraylar inşa edilmeye başlandığında (MÖ 2000-1700) bu kapların yerini "Kamares Üslubu"  seramikleri aldı. Biçim, motif ve teknik yönden gelişmiş olan bu boyalı (polikrom) kapların kalınlığı yumurta kabuğu kadar ince ve motifleri genellikle dairesel ve spiraldi. İlk Saraylar Dönemi'nde Minos çanak çömleği teknik mükemmelliği ve dinamik kıvrımlı süslemeleriyle, sanatı ise natüralist ve ritmik hareketiyle tanımlanır. Çoğu resim düz formdadır ve düz renkli arka planların üzerinde siluet hâlindedir. Bu döneme ait formlar, yüzer ya da sallanır gibi göründükleri için tipik olarak bir ağırlıksızlığı tasvir eder. İnsan figürleri hem erkek hem de kadın için ince belli ve atletik vücut tipinde resmedilmiş olup sadece ten renkleri farklıdır; kadınların ten rengi daha açıktır.
İlk zamanlar birçok duvar resmi ve kabartma geometrik şekillerden oluşuyorken, Yeni Saraylar Dönemi'nde (MÖ 1700-1425) "Kamares Üslubu" seramiklerinin üretimi son bulmuş; resim sanatı ağırlıklı olarak doğa ve deniz motiflerinde yoğunlaşmaya başlamış, yemyeşil bitki örtüsü içinde hayvanları, kuşları ve deniz canlılarını tasvir eden doğa sahneleri ve deniz yaşamı tercih edilmiştir. Bu dönem eserleri "Bitki Üslubu", "Çiçek Üslubu" ve "Deniz Üslubu" olmak üzere üç gruplu tasnifle tanımlanmaktadır.
Minos sanatı > Mimari

Minos uygarlığı, en yaygın olarak Knossos, Phaistos ve Malia olmak üzere çok katlı ve labirenti andıran saraylar inşa etmesiyle bilinir. MÖ 1900'de yapılan Girit'in ilk sarayları, inşalarından 300-200 yıl sonra yıkıldılar. Yıkıma bir doğal afetin, kuvvetle muhtemel bir depremin neden olduğu görüşü kabul görmüştür. MÖ 1500 civarında bu saraylar tekrar bir miktar yıkıma uğrasa da, "yeni" saraylar Minos mimarisi hakkında ana bilgi kaynağıdır.
Knossos'ta bulunan Minos Sarayı, üç saray arasında en özenli ve iddialı olanı olarak görülür. MÖ yaklaşık 1900 yılında inşa edilen saray, geniş bir arazi üzerinde çok katlı ve çok sayıda oda ile karakterize edilmiştir. Odaların çok sayıda olmasının labirent efsanesinin üretilmesinin nedeni olduğu düşünülmektedir. Şu anda kazılmış ve kısmen restore edilmiştir.
Giritli mimarlar yıkılan sarayları yeniden inşa ederken, depreme karşı dayanıklı olması için saray duvarlarını ahşap kirişlerden ve hatıllardan oluşan iskeletli sistemle yaptılar; duvar ve zeminleri, konusunu doğadan alan resimler ve fresklerle süsleyerek saraylara lüks ve konfor kattılar.
Minos mimarisi, yapıya açık bir his veren çok sayıda revak, merdiven, depo, atölye ve hava bacaları ile tanımlanır. Knossos Sarayı dört, diğer saraylar üç katlıydı ve iç mekânlar tipik olarak küçük ve alçak tavanlıydı, ancak zengin bir şekilde dekore edilmiş duvarlara sahipti. Hiçbiri günümüze ulaşamamış olsa da, resim ve heykellerdeki tasvirlerden Minos saraylarındaki sütunların ahşaptan inşa edildiği bilinmektedir. Minos mimarisinin sadece kraliyet ikametgâhı değil, aynı zamanda idari merkez ve ticari faaliyet yeri olduğu da düşünülmektedir.
Minos sanatı > Heykeller

Minos sanatında büyük boyutlu anıtsal heykellere rastlanmamakla birlikte MÖ 2000-1400 yılları arasına tarihlenen fildişi, pişmiş toprak, fayans, bronz vb. malzemelerden imal edilmiş çok sayıda küçük ve çoğunlukla dua edip tapınan kadın, erkek figürinlerine; yabankeçisi, boğa ve at gibi hayvan heykelciklerine ve taştan yapılma ritonlara rastlanmaktadır. "Yılanlı Tanrıça" adı verilen kadın figürini Minos heykelciliğinin ünlü ve dönemin üslubunu en iyi yansıtan parçalarından biridir.
Kiklad sanatı

Kiklad sanatı, Kiklad kültürünün bir parçası olarak MÖ 3000 ya da daha erken bir tarihten MÖ 1100 yılına kadar üretilmiştir. Dolayısıyla Yunan adalarında Neolitik Çağ'ın bir bölümünü ve Bronz Çağı'nın tamamını kapsamaktadır.
Kiklad sanatı > Heykeller

Kiklad sanatının en ünlü ve ayırt edici türü, neredeyse tamamı ayakta duran, kollarını göğsünde kavuşturmuş ve burnu dışında yüzü olmayan çıplak bir kadını temsil eden çok sayıda mermer figürdür. Bununla birlikte, orijinal olarak boyanmış olduklarına dair işaretler vardır. Bunların bin dört yüz kadarı bilinmektedir ve çoğu sanat piyasasını tatmin etmek için bilinmeyen mezarlardan yasa dışı olarak alınmıştır.
Kadın figürlerinin anne ve bereket tanrıçasını temsil ettiği düşünülmektedir. Kiklad çıplak figürinleri son derece stilize ve bölgeye özgüdür. Çok düz, kama biçimli vücutlar, sütunlu boyunlar ve iyi tanımlanmış burunlar dışında oval ve özellikten yoksun yüzlere sahiptirler. Figürler çok ince kıvrımlara, diz ve karın bölgelerinde ince işaretlere sahiptir.
Kiklad sanatı > Çömlekler

Kiklad çanak çömleği genellikle zarif bir şekilde şekillendirilmiş ve boyanmış olup, genellikle yükseltilmiş ağızları olan testi şeklinde dökme kaplarda yoğunlaşmıştır. Ayrıca adak ya da kandiller için kernos standları da vardır. Bazı hayvan figürinleri veya hayvan biçimli rhyta ve küçük kutular da dâhil olmak üzere kapların yanı sıra, arkeologlar tarafından "kızartma tavaları" olarak adlandırılan, yaklaşık 20 cm çapında, belirgin bir şekilde dekore edilmiş yuvarlak diskler de yapılmıştır. Bunların işlevi belirsiz olsa da yemek pişirmek için değil; muhtemelen içbükey bir tarafı sıvı ile doldurulmuş ve ayna olarak kullanılmış disk şeklinde gereçlerdi. Minos çanak çömleğinden çok fazla etkilenilmiştir. Bazı çok erken dönem kernoi ve kızartma tavaları taştan yapılmıştır.
Miken sanatı

Miken sanatı ve kültürü en belirgin olarak Yunanistan'ın Orta Hellas döneminden; yani MÖ 2000 yılından sonra ortaya çıkmıştır. Miken sanatı, adını MÖ 2000 ve yaklaşık MÖ 3000 ila 1100 yılları arasında yaşamış erken Yunan kabilelerinin soyundan gelen Akhalardan almıştır. Kuyu ve oda tipi mezarlardan çıkarılan altın maskeler ve altın eşyalar Miken sanatını oluşturan önemli buluntulardır.
Miken sanatı > Çömlekler ve resimler

Miken seramiği ilk kez Geç Hellas döneminin başlangıcında yani MÖ 1600 yılında görülmüştür ve günümüze ulaşan en yaygın sanat türüdür; genellikle İtalya'ya ihraç edilmiştir.
Minoslarda olduğu gibi Mikenlerde de resim revaçtaydı. Miken seramik eserlerinde; açık renk astar üzerine boyayla yapılmış stilize bitki ve deniz hayvanları (ahtapot, salyangoz) gibi bezemeler kullanılmış; üzengi biçimli vazolar ve yüksek ayaklı kaplar öne çıkan biçimler olmuştur.
Mikenli sanatçılar birçok taşınabilir sanat formunda, seramikte, saray duvar süslemelerinde ve resim sanatında Minos sanatının natüralist, deniz ve doğa stilini içeren biçimleri taklit etmişlerdir; bu sanat muhtemelen bazen ithal nesneler şeklinde, bazen de ithal sanatçılar ve Yunan sanatçıların eğitmenleri tarafından kendilerine ulaşmıştır. Bu da savaşçı bir toplum olmalarına rağmen Mikenlilerin balık, çiçek, kuş ve kadın topluluğu resimleri yapmalarına neden olmuştur.
MÖ 1400 yılına gelindiğinde Mikenli sanatçılar Minos sanatını taklit etmeyi bırakarak savaş, av ve kahramanlık anlatan konuları sanata yansıtmaya; savaş arabalarını, atları, askerleri ve kalkanları bezeme olarak kullanmaya başlamışlardır. Mikenlilerin kültürü bu dönemden sonra özgün bir biçimde gelişme göstermiştir.
Bu özgün dönemin önemli eserlerinden "Savaşçı Vazosu" boyalı figürleri olan alışılmadık derecede entelektüel bir vazodur.