stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Halszkaraptor
Paleobiyoloji

Halszkaraptor, koşmak için güçlü arka ayakları ve yüzmek için ön ayakları gibi daha küçük yüzgeçleri de dahil olmak üzere hem suda hem de karada vakit geçirmesine izin veren özelliklere sahipti. Kısa kuyruk, ağırlık merkezini daha öne getirirdi, bu da yüzmek için yürümekten daha yararlıdır. Gövde, teropodlarda normalden daha dik tutulurdu. Bu amaçla, kalça eklemi ve uyluk kemiğinde arka uzuvların daha iyi uzatılması için uyarlanmalar vardır. Ağzında birçok keskin, geriye kıvrılmış diş, uzun bir boyun ve burnunda sudaki titreşimleri algılamasına izin vermiş olabilecek duyusal sinirler vardı ve bu da bilim insanlarının onun suda yaşayan avları avladığına inanmalarına yol açtı. Üremek için karaya çıkmak zorundaydı, çünkü tüm dinozorlar gibi yumurtalarını karaya bırakması gerekiyordu.
Holotipe ait kafatası
Bir insanla boyut karşılaştırması
Halszkaraptor escuilliei'nin kanatlı yüzme kullanan su kuşlarına dayalı tüyleri ve yüzme duruşu ile yeniden canlandırması.
Hapalodectidae

Hapalodectidae (literal çeviri hapalos: ('yumuşak, hassas'), dêktês ('ısırıcı') nispeten küçük gövdeli (1-8 kg (2,2-17,6 lb)) Kuzey Amerika ve Asya'nın Paleosen ve Eosen'den mesonychian toynaklı familyası. Hapalodektidler, daha büyük ve daha iyi bilinen mezonikidlerden, kesme (muhtemelen et) için özelleşmiş dişlere sahip olmaları nedeniyle farklılık gösterirken, Mesonyx veya Sinonyx gibi diğer mezonikidlerin dişleri, kemikleri kırmak için evrimleşmiştir. Hapalodektidler bir zamanlar Mesonychidae'nin bir alt familyası olarak kabul edildi, ancak Hapalodectes hetangensis'in bir kafatasının keşfi, ayrı bir familyaya yerleştirmeyi haklı kılan ek farklılıklar gösterdi. Özel olarak H. hetangensis, bir postorbital çubuğu arka kapatma göz çukuruna sahiptir, bu, mezonikidlerde eksik bir özelliktir. Hapalodektidlerin iskeletleri çok az bilinmektedir ve postkraniyal elementlerden sadece humerus tanımlanmıştır. Bu kemiğin morfolojisi, karasal hareket için mezonikdlere göre daha az uzmanlaşmaya sahip olduğunu gösterir.
Türler

Familya: Hapalodectidae
Cins: Hapalodectes
H. anthracinus Zhou & Gingerich, 1991
H. dux Lopatin, 1999
H. hetangensis Ting & Li, 1987
H. huanghaiensis Tong & Wang, 2006
H. leptognathus Osborn et Wortman, 1892
H. lopatini Solé vd., 2017
H. paleocenus Beard vd., 2010
H. serus Matthew & Granger, 1925
Cins Hapalorestes
H. lovei
Cins Honanodon
H. chow
H. hebetis
H. lushiensis
H. macrodontus
Cins: Lohoodon
L. lushiensis
Cins: Metahapalodectes
M. makhchinus
Ludwig Von Drake

Ludwig von Drake Walt Disney'in çizgi film ve çizgi romanlarında yer alan karakterlerden birisidir. İlk olarak, Walt Disney'ın NBC’de süregelen Walt Disney's Wonderful World  adlı serisinde An Adventure in Color (renkli bir macera) adlı gösteride görüşmüştür. 24 Eylül 1961 tarihindeki bu gösteride sunucu ve  "Spectrum Song" adlı şarkıyı söyleyen karakter olarak görünmüştü. Donald Duck’ın amcası olarak, Ludwig von Mises veya Ludwig van Beethoven gibi isimler aldıktan  sonra bir bilim insanı, öğretim görevlisi, psikolog ve yol gezgini gibi karakterleri canlandırdı. Disneyland Records serisinde  ve Klasik Antoloji serisinin on sekiz bölümünde çeşitli konularda "uzman" bilgisini göstermiştir.
Paul Frees, Ludwig von Drake'nin orijinal sesiydi. Frees 1986'de ölerek bu rolden emekli oldu. Daha sonra Walker Edmiston bu görevi üstlendi. Corey Burton ise karakteri şu an seslendiren kişidir.
Karakter

Ludwig von Drake'in memleketi Avusturya'nın başkenti Viyana'dır. Bazı yaratıcılar, onun ailesinin Ördek ailesinin alman branşı olarak farz ederler. Ama bu çoğu ana hikâyede yer almaz. Disneyin ünlü çizgi romancısı Al Taliaferro'nun çizgi roman şeritlerinde, Donald ve onun yeğenleri onu 'Amca Ludwig' olarak çağırırlar. Bu onlar arasında bir akrabalık olduğunu yadsınamaz kılar.
Ludwig büyüleyici bir bilgi birikimine sahiptir. Gençliğinden beri her bilim dalında mümkün olduğunca çok diploma edinmeye çalışmıştır. O, sık sık küçük bir sosyallik yeteneği olduğunu gösterirdi. Ve genelde çok unutkan birisi olarak portre edilirdi. Bu bazen bunaklık derecesinde bile olurdu. Çizgi romanlarda Ludwig Donald Duck ve Donald'ın yeğenleri Huey, Dewey ve Louie'yi ziyaret ederdi. Bazen Ludwig ve Gyro Gearloose en büyük icatçı olmak için rekabet ederlerdi.
Suni tohumlama

Suni tohumlama (suni dölleme) cinsel ilişki veya in vitro fertilizasyon (dölleme) dışındaki yollarla in vivo (vücut içinde) dölleme yöntemi ile bir gebelik elde etmek amacıyla spermin dişinin serviksine veya uterus boşluğuna iletilmesidir. İnsanlar ve hayvanlar için bir doğurganlık tedavisidir. Süt sığırları (bkz. Dondurulmuş sığır sperması), atlar, küçükbaş hayvanlar ve domuzlar dahil olmak üzere hayvan yetiştiriciliğinde yaygın bir uygulamadır.
Suni tohumlamada, yardımcı üreme teknolojisi, sperm bağışı ve hayvancılık teknikleri kullanılabilir. Mevcut suni tohumlama teknikleri, intraservikal tohumlama ve intrauterin tohumlamayı içerir. İnsanların suni tohumlamadan hukuki çerçevede, ülkelere ve bölgelere göre değişen yasalar çerçevesinde faydalanabilmektedirler. İntraservikal tohumlama (ICI), en kolay ve en yaygın tohumlama tekniğidir ve evde kendi kendine tohumlama için doktor yardımı olmadan kullanılabilir. Doğal tohumlama (yani cinsel ilişki yoluyla tohumlama) ile karşılaştırıldığında, suni tohumlama daha pahalı ve daha invaziv (tıbbi girişim) olabilir ve profesyonel yardım gerektirebilir.
Bazı ülkelerde, kimlerin ve kimlerin sperm bağışlayabileceğini, kimlerin suni tohumlama yapabileceğini ve bu tür tohumlamanın sonuçlarını da içeren kısıtlayıcı ve düzenleyici yasalar vardır. İçinde bulunduğu durumda suni tohumlamaya izin vermeyen bir yargı bölgesinde yaşayan bazı kadınlar, buna izin veren başka bir yargı alanına seyahat edebilir.
İnsanlarda > Tarihçe

İlk kaydedilen suni tohumlama vakasına yarımcı olan, 1790'da bir keten kumaşçının karısının hamile kalmasına yardımcı olan John Hunter'dı. Donör tarafından bildirilen ilk suni dölleme vakası 1884'te meydana geldi: Philadelphia'da bir profesör olan Dr. William H. Pancoast, anestezi uygulanmış bir kadını, kadının bilgisi olmadan döllemek için "en iyi görünüşe sahip" öğrencisinden sperm aldı. Bu vaka 25 yıl sonra bir tıp dergisinde rapor edildi. Iowa Üniversitesi tıp fakültesi araştırmacıları Jerome Sherman ve Raymond Bunge tarafından yürütülen araştırmalarda 1950'lerden başlayarak Iowa'da bir Sperm bankası geliştirildi.
Birleşik Krallık'ta, İngiliz kadın doğum uzmanı Mary Barton, 1930'larda, yüzlerce çocuğa babalık yapan kocası Bertold Wiesner ile donör tohumlama sunan ilk doğurganlık kliniklerinden birini kurdu.
1980'lerde, doktorların yumurtalıktaki oositi bulmalarına izin vermek amacıyla veya ostium yoluyla genital yola girdikten sonra, cerrahi bir delik veya insizyon yoluyla alt karın içine sperm enjekte ettikleri doğrudan intraperitoneal tohumlama (DIPI) bazen kullanıldı. fallop tüpünün.
İnsanlarda > Genel

Suni tohumlamada kullanılan sperm, kadının kocası, partneri (partner spermi) veya bilinen veya isimsiz bir sperm donörü tarafından sağlanabilir (bkz. sperm bağışı (donör sperm)).
İnsanlarda > Hazırlıklar

Döllenme penceresi ve fırsatı, yumurtanın atılmasından sonrdaki on iki saatten biraz daha fazla olduğu için (bu süre türlere göre değişiklikler gösterir) zamanlama çok önemlidir. Başarı şansını artırmak için, dişinin adet döngüsü yakından izlenir, sıklıkla yumurtlama kitleri, ultrasonlar veya bazal vücut ısısı testleri gibi kan testleri kullanılır, vajinal mukusun rengi, kıvamı ve serviksin yumuşaklığı not edilir (belirtiler genelde benzer olmasının yanında, süreleri, şiddeti ve sıklığı türlere göre değişebilmektedir). Suni tohumlamanın başarı oranını artırmak için uyarılmış bir döngü (seksüel senkronizasyon) oluşturacak ilaçlar kullanılabilir, ancak bu tür ilaçların kullanımı aynı zamanda çoğul doğum şansının artmasına neden olur.
Spermin alınması, hazırlanması ve muhafazası, uzmanlık gerektiren bir dizi işlemleri gerektirir. Spermin hazırlanması döllenme şansını artırır (sperm. Hareketli spermlerin konsantrasyonu öncesi ve sonrası sayılır. Sperm bankasından alınan spermler bir süre dondurularak karantinaya alınacak ve donör, bulaşıcı bir hastalık taşımadığından emin olmak için numunenin üretilmesinden önce ve sonra test edilecektir.
Sperm, doğrudan veya bir sperm ajansı aracılığıyla özel bir donör tarafından sağlanıyorsa, genellikle taze olarak sağlanır, dondurulmamıştır ve karantinaya alınmaz. Bu şekilde sağlanan donör spermi, doğrudan alıcı kadına veya donörün eşine verilebilir ya da özel olarak yalıtılmış kaplarda taşınabilir. Bazı donörlerin spermlerini dondurmak ve saklamak için kendi dondurma aparatları vardır.
İnsanlarda > Teknikler

Kullanılan meni taze, işlenmemiş veya dondurulmuştur. Donör sperminin bir sperm bankası tarafından sağlandığı durumlarda, her zaman karantinaya alınacak ve dondurulacak ve kullanılmadan önce çözülmesi gerekecektir. Sperm ideal olarak (en son sperm çıkışından sonra) iki veya üç günlük bekleme süresini takiben bağışlanır. Yumurta atıldığında, kullanılan yönteme bağlı olarak dişinin vajinasına, rahmine veya rahim ağzına meni verilir.
Sperm bazen bir 'tedavi döngüsü' içinde iki kez verilebilir.
İnsanlarda > Teknikler > İntraservikal

İntraservikal inseminasyon (ICI), cinsel ilişki sırasında penis tarafından vajinaya meni boşalmasını taklit eder. Ağrısızdır ve suni tohumlamanın en basit, en kolay ve en yaygın yöntemidir. ICI, genellikle iğnesiz bir şırınga vasıtasıyla serviksin girişinde vajinaya işlenmiş veya çiğ semen verilmesini içerir.
İnsanlarda > Teknikler > Rahim içi

Rahim içi tohumlama (IUI), işlenmiş spermin bir kateter ile rahme enjekte edilmesini içerir. İşlenmiş meni kullanılması, prostaglandin içeriğinden dolayı rahimde kramplara, meninin dışarı çıkmasına ve ağrıya neden olabilir. IUI'den sonra on beş dakika masada dinlenmek, dişinin gebelik oranını arttırmasına yardımcı olur.
İnsanlarda > Teknikler > Rahim içi tuboperitoneal

Rahim içi tuboperitoneal tohumlama (IUTPI), işlenmiş spermin hem uterus hem de fallop tüplerine enjeksiyonunu içerir. Daha sonra vajinaya sızıntıyı önlemek için serviks klemplenir. Bu en iyi şekilde, özel olarak tasarlanmış çift somunlu bivalve (DNB) spekulum ile sağlanır. Sperm, uterus boşluğunu doldurmaya yetecek 10 ml'lik bir hacim oluşturacak şekilde karıştırılır, tüplerin interstisyel kısmından ve ampulladan geçerek son olarak periton boşluğuna ve peritoneal ve foliküler sıvı ile karıştırılacağı Rektouterin poş'a ulaşır. IUTPI, açıklanamayan kısırlıkta, hafif veya orta derecede erkek kısırlığında ve hafif veya orta derecede endometrioziste faydalı olabilir.
İnsanlarda > Teknikler > İntratubal

İntratubal inseminasyon (ITI), yıkanmış spermin fallop tüpüne enjeksiyonunu içerir, ancak bu prosedürün artık genel olarak IUI ile karşılaştırıldığında herhangi bir yararlı etkisi olduğu düşünülmemektedir. Ancak ITI, hem yumurtaların hem de spermin kadının vücudu dışında karıştırıldığı ve ardından hemen -döllenmenin gerçekleştiği- fallop tüpüne yerleştirildiği gamet intrafallop transferi ile karıştırılmamalıdır.
İnsanlarda > Yasal kısıtlamalar

Bazı ülkeler suni tohumlamayı çeşitli şekillerde kısıtlamaktadır. Örneğin, bazı ülkeler bekar kadınlar için suni tohumlamaya izin vermemekte ve bazı ülkeler de donör sperm kullanımına izin vermemektedir.
Mayıs 2013 itibarıyla, aşağıdaki Avrupa ülkeleri bekar kadınlar için tıbbi yardımlı suni tohumlamaya izin vermektedir:
Belarus
Belçika
Birleşik Krallık
Bulgaristan
Danimarka
Estonya
Finlandiya
Almanya
Yunanistan
Macaristan
İzlanda
İrlanda
Letonya
Moldova
Karadağ
Hollanda
Kuzey Makedonya
Romanya
Rusya
İspanya
Ukrayna
Ermenistan
Güney Kıbrıs Rum Yönetimi
Hayvanlarda

Hayvanat bahçelerinde veya deniz parklarında taşınması zor olan çiftlik hayvanları, nesli tükenmekte olan türler ve hayvanlar için suni tohumlama kullanılır.
Hayvanlarda > Sebepler ve teknikler

Bir erkeğin çok daha fazla sayıda dişiyi döllemesine izin vermek, mesafe veya zaman etmeni sebebiyle dişi ile temas kurmayacak erkeklerin genetik materyalinin kullanılmasına izin vermek, fiziksel üreme zorluklarının üstesinden gelmek, yavruların babalığını kontrol etmek, salgın hastalıkların önüne geçmek, genetik ıslah, doğumları düzene sokmak (senkronize etmek), doğal çiftleşme sırasında meydana gelen yaralanmaları önlemek ve erkek bir hayvanı besleyip bakımını yapmaktan kaçınmak gibi birçok nedenden dolayı kullanılabilir.
Semen toplanır, zenginleştirilir, soğutulur veya dondurulur. Semen toplanıldığı yerde kullanılabilir veya dişinin bulunduğu yere gönderilebilir. Dondurulursa meniyi tutan küçük plastik tüpe payet denir. Spermin dondurulmadan önceki ve sonraki süre boyunca canlı kalmasını sağlamak için meni gliserol veya diğer kriyoprotektanları içeren bir çözelti ile karıştırılır. zenginleştiriciler, meniyi muhafaza eder ve meniden daha fazla dişinin tohumlanmasını sağlar. Streptomisin gibi antibiyotikler bazen bazı bakteriyel zührevi hastalıkları kontrol etmek için sperme eklenir. Östrus, progestojen ve başka bir hormon (genellikle PMSG veya Prostaglandin F2α) kullanılarak uyarılabilir. Suni tohumlama uygulamasından önce, dişinin dış ve iç üreme organları muayene edilir. Herhangi bir enfeksiyon veya tohumlamaya engel bir durumun varlığında gerekli tedavi yapıldıktan sonra tohumlama uygulaması yapılmalıdır. Doğumların düzene sokulması veya kızgınlık göstermeyen dişilerin tedavisi için seksüel döngünün senkronizasyonu (Seksüel senkronizasyon) yapılır.
Hayvanlarda > Târihçe

Yapay olarak döllenen ilk canlı hayvan bir köpekti. Deney, 1780'de İtalyan Lazzaro Spallanzani tarafından başarıyla gerçekleştirildi. Bir diğer öncü 1899'da Rus Biyolog İlya İvanov'du. 1935'te, Suffolk koyunlarından seyreltilmiş sperma, uluslararası bir araştırma projesinin parçası olarak İngiltere'deki Cambridge'den Polonya'nın Krakov kentine götürüldü.[kaynak belirtilmeli] Katılımcılar arasında Prawochenki (Polonya), Milovanoff (SSCB), Hammond, Walton (İngiltere) ve Thomasset (Uruguay) vardı.
Modern suni tohumlamanın öncülüğünü Pennsylvania Eyalet Üniversitesi'nden John O. Almquist yaptı. Bakteri üremesini kontrol etmek, embriyonik ölümleri azaltmak ve doğurganlığı artırmak için antibiyotik kullanımıyla (ilk olarak 1946'da penisilin ile kanıtlanmıştır) üreme verimliliğini artırdı. Donmuş spermanın işlenmesi, dondurulması ve çözülmesi için çeşitli yeni teknikler, hayvancılık endüstrisinde suni tohumlamanın pratik kullanımını önemli ölçüde geliştirdi ve kendisine 1981 Wolf Foundation Tarım Ödülü'nü kazandırdı. Onun tarafından geliştirilen birçok teknik, o zamandan beri insanlar da dahil olmak üzere diğer türlere uygulandı.
Hayvanlarda > Türler

Suni tohumlama insanlar dışında, koyunlar, atlar, sığırlar, domuzlar, köpekler gibi genel olarak pedigrili (soy kaydı doğrulanmış) hayvanlar, hayvanat bahçesi hayvanlarıyla beraber, hindiler ve bal arıları kadar küçük ve orkalar (katil balinalar) kadar büyük canlılar dahil olmak üzere birçok hayvanda kullanılır.
Modern türlerin korunmasında meni toplama ve suni tohumlama kuşlarda da kullanılmaktadır. 2013 yılında Almanya, Giessen'deki Justus-Liebig-Üniversitesi, Kuşlar, Sürüngenler, Amfibiler ve Balıklar Kliniği'nde araştırma yapan Dr. Veteriner Hekim Michael Lierz'in çalışma grubu, papağanlarda meni toplama ve suni tohumlama için yeni bir teknik geliştirdi ve yardımcı üreme yoluyla çoğaltılması için Amerika papağanından dünyada ilk kez sperma elde ettier.
Yakalanan orkalarla çalışan bilim adamları, 2000'li yılların başında tekniğe öncülük edebildiler ve "herhangi bir cetacean türünde suni tohumlama kullanılarak canlı yavrularla sonuçlanan ilk başarılı kavramlar" ile sonuçlandı. SeaWorld eğitmeni John Hargrove, Kasatka'yı suni tohumlama alan ilk orca olarak tanımlıyor.
Hayvanlarda > Hakların ihlali

Hayvanlar üzerinde suni tohumlama, bazı hayvan hakları savunucuları tarafından tecavüzle eş tutulmuş ve bunun kurumsallaşmış bir vahşilik oluşturduğu öne sürülmüştür. Bu şekilde hayvan hakları ihlali yapıldığı belirtilmiştir. PETA ve Mercy for Animals gibi hayvan hakları örgütleri makalelerinde sıklıkla uygulamaya karşı yazılar yazıyorlar. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki et üretiminin çoğu, son otuz yılda üretimin aşırı bir şekilde büyümesine neden olan suni tohumlamaya bağlıdır. Kansas eyaleti, hayvancılık yasası suni tohumlama prosedürünü yasa dışı kılmaktadır.
Konuyla ilgili yayınlar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Hammond, John ve diğerleri , Sığırların Suni Tohumlaması (Cambridge, Heffer, 1947, 61 s)
İnsan dişi üreme sistemi. Serviks rahimin bir parçasıdır. Servikal kanal, rahim ve vajinanın iç kısımlarını birbirine bağlar.

Bir ineğin suni tohumlaması yapan bir adam.
Suni tohumlamada kullanılmak üzere atlardan meni toplanmasında kullanılan, yerleşik suni vajinaya sahip bir binek (fantom)
1935 yılında Luis Thomasset tarafından Cambridge Laboratuvarlarında ve Güney Amerika'da çalışmak üzere SSCB'den getirilen suni tohumlama araçları.
Dvinia

Dvinia, Rusya'nın Arhangelsk Oblastı'ndaki Kotlas yakınlarındaki Kuzey Dvina Nehri üzerindeki Sokolki'nin Salarevo Formasyonu'nda bulunan soyu tükenmiş bir bazal sinodont cinsidir. Dviniidae ailesinin bilinen tek üyesidir. Fosil kalıntıları Geç Permiyen'e aittir ve Inostrancevia, Scutosaurus ve Vivaxosaurus ile birlikte bulunmuştur.
Dvinia, gözü kas ekinden ayıran ince bir postorbital çubuğa sahip, gelişmiş therapsidlere özgü büyük bir temporal açıklığa sahip küçük bir omnivordu. Bir sinodont olarak, memelilerle yakından ilişkiliydi. Diş yapısı bir dizi küçük kesici dişten ve ardından 2 köpek dişi ve 10-14 postkaninden oluşuyordu.
Konuyla ilgili yayınlar

Patricia Vickers-Rich ve Thomas H. Rich, The Great Russian Dinosaurs, Guntar Graphics, 1993, s. 41.
Suna

Başlığın diğer anlamları için Suna (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Tadorna tadorna
Tadorna tadorna
Suna (Tadorna tadorna), ördekgiller (Anatidae) familyasından 58–71 cm boyunda, 110–133 cm kanat açıklığında ait bir ördek türü.
Yaşam alanları, sulak alanlardır. Beyaz ağırlıklı gövdesi sayesinde kolayca tanınan iri bir ördektir. Başı koyu yeşil, göğüs kuşağı kızıl, gagası ve bacakları pembedir.
Mouillacitherium

Mouillacitherium, soyu tükenmiş çift toynaklı familyası Dichobunidae'den bir memeli cinsi.
Ceratosauria

Ceratosauria ("boynuzlu kertenkeleler"), Ceratosaurus'a kuşlardan daha yakın akraba olan tüm teropodları içeren bir kladdır. Seratozorların, Erken Jura'da diğer teropodlardan ayrıldığı düşünülür. Bilinen en eski seratozor, 199 milyon yıl öncesine tarihlenen Saltriovenator'dur. Ceratosauria, esas olarak Güney yarımkürede bulunan bu üç ana grubu içerir: Ceratosauridae, Noasauridae ve Abelisauridae. Bununla birlikte, en son çalışmalar, coelophysoidlerin ve dilophosauridlerin diğer seratozorlar ile birlikte klad oluşturmadığını ve dilophosauridlerin bu grubun dışında bırakılması gerektiğini göstermiştir.
Ceratosauria adını 1884 yılında O. Charles Marsh tarafından tanımlanan Ceratosaurus nasicornis türünden alır. Geç Jura döneminden orta büyüklükte bir avcı olan Ceratosaurus nasicornis, keşfedilen ilk seratozordu. Seratozorlar, dev avcı Carnotaurus ve önemli ölçüde küçük noasauridler gibi bazı istisnalar dışında, genellikle orta büyüklüktedir. Ceratosauria'nın başlıca tanımlayıcı özellikleri, süslemesi veya yüksekliği artmış sağlam bir kafatası ve kısalmış kollarıdır. Bu özelliklerin her ikisi de genellikle grubun abelisauridler gibi gelişmiş üyelerinde göze çarparken Ceratosaurus gibi bazal türler, ilkel teropod özelliklerini korumuştur. Seratozor fosil buluntularının oldukça parçalanmış olması, Ceratosauria'nın özelliklerinin, diğer neoteropodlarla ilişkilerinin ve grubun erken tarihinin gizemli ve oldukça tartışmalı kalmasına neden olmuştur.
Filogeni

Aşağıdaki kladogram, Diego Pol ve Oliver WM Rauhut tarafından 2012'de yapılan bir çözümlemenin sonuçlarına göre uyarlanmıştır.
Limusaurus'un ontojenisi üzerine 2017 tarihli bir makalede farklı bir sonuca varıldı. Diğer analizlerden farklı olarak Noasauridae, Ceratosaurus'tan daha bazal olarak yerleştirildi ve Ceratosaurus tanım gereği Abelisauridae'nin içindeydi. Bu daha sonra, Abelisauridae ve Ceratosauridae familyalarını içeren yeni bir küme olarak Etrigansauria'yı tanımlayan seratozor paleobiyolojisi üzerine bir 2018 makalesinde genişletildi. Aşağıdaki kladogram, makalede gösterilen en son filogenilerin bir fikir birliği ağacıdır:
Filogeni > Dağılımı

Seratozorlar, Erken Jura'da ayrılmış küresel bir nüfusa sahipti. Bununla birlikte seratozorlar, Kretase döneminde Lavrasya kıtasında muhtemelen büyük ölçüde yok olmuşlardı. Kretase'de Lavraysa kıtasında keşfedilen birkaç örnek muhtemelen Gondvana'dan taşınmıştır. Kretase döneminden Kuzey Amerika'da doğrulanmış hiçbir seratozor örneği bulunamamıştır.
Abelisauridler, özellikle de Kretase döneminde Gondvana kıtasında büyük başarı elde etti. Bazı Gondvanalı ve Lavrasyalı örnekleri yakın zamanda bulunmuş, Geç Jura'ya ve hatta muhtemelen Orta Jura'ya tarihlendirilmiştir ve abelisaurid zaman çizelgesini büyük ölçüde genişletmiştir. Bazı paleontologlar, büyük bir çölün abelisauridleri Jura döneminin sonlarına kadar güney Gondvana'da sınırlamış olabileceğini öne sürdüler. Bağıntıdan veya nedensellikten dolayı, geç Kretase seratozorlarının bazal tetanuran (Afrika) ya da coelurosaur (Kuzey Amerika ve Asya) nüfusunun çoğunlukta olduğu bölgelerde az sayıda bulunduğu gözlenmiştir. Aşağıdaki kladogram, Hendrick vd. (2015)'nın çalışmasına göre uyarlanmıştır.
Masiakasaurus'un iskelet rekonstrüksiyonu
Pazırık kültürü

| --- | --- |
Çağ: Demir Çağı
Bölge: Orta Güney Sibirya
Öncül: Arjaan kültürü, Karakol kültürü
Ardıl: Hiung-nu kültürü, Taştık kültürü
Pazırık kültürü (Rusça: Pazyrykskaya kul'tura), Demir Çağı'nda (yaklaşık MÖ 3 ila 6. yüzyıllar) var olmuş Sakalara (Orta Asya İskitleri) ait göçebe arkeolojik kültür. Sibirya'nın permafrostlarında mumyalanmış insanları içeren bu kültürün işaretleri ve eserleri, Moğolistan-Kazakistan sınırındaki Altay Dağları'nda yapılan kazılar sonucu ortaya çıktı. Mumyalar, Ukrayna'daki İskit kültürünün mezar höyüklerine benzer şekilde uzun höyüklere (veya kurganlara) gömüldü. Burada Sibirya'nın Buzlu Kızı da dahil olmak üzere birçok insan kalıntısı ve eseri bulunmuştur. Bu da, etrafındaki birçok ticaret yolundan ve kervandan yararlanan ve gelişen bir kültür olduğunu gösteriyor. Pazırıkların savaşçı bir hayat sürdürdüğü düşünülüyor. Pazırık kültüründen önce "Arjaan kültürü" vardı. (İlk İskit dönemi, MÖ 8. - 7. yüzyıl).
Boreoeutheria

Boreoeutheria (Boreotheria ile eşanlamlıdır; Eski Yunanca Βορέας, Boreas 'kuzey rüzgarı, Kuzey', εὐ-, eu- 'iyi, doğru' ve θηρίον, thēríon 'canavar'. Dolayısıyla: 'gerçek kuzey canavarları'), plasentalı memelilerin bir kladıdır (bir magna takım). Grup iki kardeş taksondan oluşur: Laurasiatheria ve Euarchontoglires.
Bu gruba ait bilinen en eski fosiller, yaklaşık 65 milyon yıl öncesine, yani Kretase-Tersiyer yok olma olayından kısa bir süre sonrasına aittir, ancak moleküler veriler daha erken, Geç Kretase döneminde ortaya çıkmış olabileceklerini göstermektedir. Kladdaki erkek hayvanlarda bir skrotum bulunur. Alt klad Scrotifera bu özelliğin adını almıştır.
Boreoeutherian atası

Boreoeutherianların ortak atası 100 ile 90 milyon yıl önce arasında yaşamıştır. Boreoeutherian atası, zürafalar, köpekler, fareler, yarasalar, balinalar ve insanlar gibi çeşitli türlere yol açmıştır. Boreoeutherian atası kavramı ilk olarak 2004 yılında Genome Research dergisinde önerildi. Makalenin yazarları, boreoeutherian atalarının genom dizisinin %98 doğrulukla hesaplamalı olarak tahmin edilebileceğini, ancak "birkaç yıl ve çok para alacağını" iddia etti. Üç milyar baz çift içerdiği tahmin ediliyor. Diğer araştırmalar, ortak atayı 65 milyon yıl öncesine daha yakın bir yere yerleştirdi.