stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1. FC Union Berlin
Sponsorlar / Forma Üreticileri

1. FC Union Berlin, yaklaşık 300 özel ve kurumsal ortak tarafından desteklenmektedir.
| Sezon | Forma Üreticisi | Forma Sponsoru |
| --- | --- | --- |
| 1998-1999 | Nike | Skandia |
| 1999-2000 | Nike | BSR Gruppe |
| 2000-2001 | Nike | BSR Gruppe |
| 2001-2002 | Nike | BSR Gruppe |
| 2002-2003 | Sport Saller | BSR Gruppe |
| 2003-2004 | Sport Saller | BSR Gruppe |
| 2004-2005 | Sport Saller | BSR Gruppe |
| 2005-2006 | Nike | EastWest |
| 2006-2007 | Nike | EastWest |
| 2007-2008 | Nike | Silicon Sensor |
| 2008-2009 | do you football | Silicon Sensor |
| 2009-2010 | do you football | kfzteile24 |
| 2010-2011 | do you football | kfzteile24 |
| 2011-2012 | Uhlsport | kfzteile24 |
| 2012-2013 | Uhlsport | f.becker |
| 2013-2014 | Uhlsport | f.becker |
| 2014-2015 | Uhlsport | kfzteile24 |
| 2015-2016 | Macron | kfzteile24 |
| 2016-2017 | Macron | Layenberger |
| 2017-2018 | Macron | Layenberger |
| 2018-2019 | Macron | Layenberger |
| 2019-2020 | Macron | Aroundtown SA |
| 2020-2021 | Adidas | Aroundtown SA |
| 2021-2022 | Adidas | Aroundtown SA |
| 2022-2023 | Adidas | Wefox |
Kulüp / İsim geçmişi

| --- | --- |
17 Haziran 1906: FC Olympia Oberschöneweide'nin kuruluşu
22 Haziran 1906: BTuFC Helgoland ile takımın 3. takımı olarak birleşme
10 Şubat 1907: BTuFC Union 1892 ile takımın 4. takımı olarak birleşme
20 Şubat 1909: Berlin Futbol Birliği'ne Union Oberschöneweide olarak alınma − daha sonra SC Union Oberschöneweide
1945: Müttefik ülkeler tarafında kapatılma ve SG Oberschöneweide olarak yeniden kurulma
Aralık 1948: SG Union Oberschöneweide ismine tekrar izin verilmesi
9 Haziran 1950: 1. takımın Batı-Berlin'e kaçışı ve orada SC Union 06 Berlin ve BBC Südost takımlarını kurulması
1951: Üst Lig (Oberliga) takımının BSG Motor Oberschöneweide'ye bağlanması
1 Şubat 1955: SC Motor Berlin takımına katılım
6 Haziran 1957: Diğer BSG takımları ile TSC Oberschöneweide takımında birleşme
18 Şubat 1963: Diğer Sportclubs takımları ile TSC Berlin olarak birleşme
20 Ocak 1966: 1. FC Union Berlin takımının kurulması
Güncel kadro

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Geçmişte bu takımda oynayan futbolculara 1. FC Union Berlin futbolcuları listesinden ulaşılabilir
Görsel olarak kulüp ve isim geçmişi
Osman

Başlığın diğer anlamları için Osman (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Osman bin Affan (Arapça: عثمان بن عفان) (d. 576/579 - ö. 17 Haziran 656), Hulefâ-yi Râşidîn'den üçüncüsü, İslam peygamberi Muhammed'in cennetle müjdelenmiş sahâbelerinden birisidir. 644 yılından 656'daki öldürülmesine kadar, 12 yıl boyunca halifelik yapmıştır; Hulefâ-yi Râşidîn'den en uzun süre halifelik yapan odur. Şiâ'da halifeliği kabul edilmeyen sahâbedendir; zira Şîa inancına göre hüküm sürmesi gereken ilk halife Ali'dir. Sünni inanca göre Ali ve Osman arasında ayrım yapılmaz. Ümeyyeoğullarından (Emeviler) olan Osman'ın künyesi İslam peygamberi Muhammed'in kızı Rukiyye'den olan oğluna nispetle Ebu Abdullah'tır. Bunun dışında Ebu Leyla olarak anıldığı da olurdu.
Aynı zamanda İslam peygamberi Muhammed'in de damadı olmuştur. Muhammed'in önce Rukıyye isimli kızıyla evlenmiştir. Daha sonra Rukiyye'nin vefat etmesiyle Muhammed'in bir başka kızı Ümmü Külsûm ile evlenmiştir. Ümmü Gülsüm de kendisinden önce ölmüştür. Peygamberin iki kez damadı olması, iki kızıyla evlenmiş olması hasebiyle Zi'n-Nureyn yani "iki nur sahibi" olarak  anılır. İki kere hicret ettiği için de Zatü'l Hicreteyn de denilirdi.
Ebû Bekir'in yakın arkadaşlarından olan Osman, İslâm'a inanan ilk kişilerdendir. Bedir Gazvesi dışındaki muharebelere katıldı. 644'te halife oldu. Abdullah b. Sebe taraftarları evini kuşattı; oruçluyken, Kur'an okurken öldürüldü (656). Cenazesini Zübeyr b. Avvâm kaldırdı, Bâkî Mezarlığı'na gömüldü. Osman zengindi, vahiy kâtibiydi. Kur'an'ı çoğaltmıştır. Lâkabı Nâşîr-ûl Kuran'dı[kaynak belirtilmeli]. 146 hadis rivâyet etmiştir[kaynak belirtilmeli].
Kökenleri ve erken yaşam

Osman'ın doğum yılı, erken dönem İslami kaynaklar tarafından 576 ve 579 olarak atıfta bulunularak belirsizdir. Babası Affan bin Ebi'l As, Emevî klanının önde gelen bir Mekke tüccarıydı. Avf bin Abd Avf'ın yakın bir iş ortağıydı ve ayrıca bildirildiğine göre onun Banu Jadima'nın bir üyesinin ellerinde trajik ölümüne tanık olmuştu. Osman'ın annesi Ervâ bint Küreyz, İslam peygamberi Muhammed'in kuzeniydi.
Osman, erken yaşta yazmayı öğrendi ve İslam'ın doğuşunda yazma bilen 22 Mekke'liden biri olarak listelendi. Babası gibi zengin bir tüccar oldu. İşi gelişti ve onu Kureyş'in en zengin adamlarından biri yaptı.
Muhammed'in yoldaşlığı > İslam'a geçiş

611'de Suriye'ye yaptığı bir iş gezisinden dönerken İslam'ı öğrendi ve Ebû Bekir ile tanıştı. Osman, İslam'a geçmeye karar verdi ve Ebu Bekir onu inancını ilan etmesi için Muhammed'e getirdi.  Böylece Osman, İslâm'ı ilk kabul edenlerden biri oldu ve onun ihtidası, Muhammed'in öğretilerine şiddetle karşı çıkan kabilesi Benî Ümeyye'yi kızdırdı.
Muhammed'in yoldaşlığı > Habeşistan'a göç

Osman, 613 yılında eşi Rukıyye ile birlikte Habeşistan'a hicret etti ve ilk muhacirlerden oldu. Habeşistan'da çift, Muhammed'in ilk torunu olan Abdullah'ı doğurdu. Daha sonra onlara çok sayıda Müslüman katıldı. Osman'ın Habeşistan'da zaten bazı iş bağlantıları olduğundan, mesleğini tüccar olarak icra etmeye ve gelişmeye devam etti.
Dört yıl sonra Habeşistan'daki Müslümanlar arasında Mekkeli Kureyş'in İslam'ı kabul ettiği haberi yayıldı ve bu kabul Osman, Rukiye ve diğer Müslümanları geri dönmeye ikna etti. Ancak Mekke'ye vardıklarında, Kureyş'in İslam'ı kabul ettiği haberlerinin yalan olduğunu gördüler. Bununla birlikte, Osman ve Rukiye tekrar Mekke'ye yerleştiler.  Mekke'de kısa bir süre kaldıktan sonra çift Medine'ye göç etti.
Muhammed'in yoldaşlığı > Medine'ye göç

622'de Osman ve eşi Rukiye, Medine'ye hicret eden üçüncü Müslüman grup arasındaydı. Mart 624'te Rukiye hasta olduğu için Osman onunla ilgilendi ve Bedir Gazvesi'ne katılamadı.  Rukiye, hastalıktan kurtulamadı ve öldü. Muhammed, Osman'ın üzüldüğünü görünce diğer kızı Ümmü Gülsüm'ü Osman'a verdi. Osman, Ağustos 625'te Ümmü Gülsüm ile evlendi.
Ali, Fâtıma ile evlendiğinde Osman, Ali'nin kalkanını beş yüz dirheme satın aldı. Fatıma'nın nikahı için dört yüzü mehir olarak ayrıldı, yüzü diğer tüm masraflar için kaldı. Daha sonra Osman, zırhı Ali'ye düğün hediyesi olarak geri verdi.
Muhammed'in yoldaşlığı > Savaşlar

Osman, herhangi bir büyük askeri sefere ve savaşa katılmamasına rağmen, Müslüman topluluğa maddi destek sağladı.  Bedir Muharebesi sırasında Muhammed, ona savaşa katılmamasını emretti. Peygamber, Osman'ın askeri yiğitlik eksikliğine işaret ederdi ve Osman'ı bir savaştan çıkarmak için bir bahanesi olduğunda, onu başka bir göreve gönderirdi.  Osman, aile üyelerini kayıran bir üne sahipti. Bunu sergilemesinin bir yolu, savaş ganimetlerini, savaşçıları dışlayacak şekilde akrabaları arasında bölme alışkanlığıydı.
Muhammed'in yoldaşlığı > Muhammed'in son yılları

Osman, Hudeybiye Antlaşması'nda Mekkelilerin arabulucusu seçilir. Muhammed'in vefatından sonra Osman, yakın bir danışman olarak hareket etmek dışında, Ebû Bekir ve Ömer'in halifeliklerinde önemli bir siyasi veya askeri rol oynamadı.
Hilafeti > Osman'ın seçilmesi

644 yılında ikinci halife Ömer, İranlı yardımcı (köle) Ebu Lü'lü'e Firuz tarafından yaralandı. Ömer ölüm döşeğindeyken kendi aralarından bir sonraki halifeyi seçmek için altı kişilik bir heyet (shūra) kurdu. Komite; Osman, kayın biraderi Ali, çocukluk arkadaşı Abdurrahman b. Avf, ve Muhammed'in diğer önde gelen üç arkadaşı Talha b. Ubeydullah, Zübeyr b. Avvâm ve Sa'd b. Ebû Vakkās'tan oluşuyordu. Ömer, vefatından sonra, heyetin üç gün içinde kesin bir karara varmasını ve dördüncü gün sonraki halifenin yemin etmesini emretti.
6 Kasım 644'te Talha'nın olmadığı süreç yaşandı. Osman ve Ali birbirlerine oy verdiler, Zübeyr birinciyi tercih etti ve Sa'd ikincisini destekledi.  Wilferd Madelung'a göre, Ali'nin Muhammed ile bir dereceye kadar yakın akrabalık bağlarını tek başına yapabileceğinden, Ali'ye karşı tek güçlü karşı aday olarak seçildi. RVC Bodley, Ömer'in öldürülmesinden sonra Ali'nin, Ebu Bekir ve Ömer tarafından oluşturulan düzenlemelere göre yönetime katılmadığı için halifeliği reddettiğine ve Osman'ın on yıllık halifeliği sırasında yerine getirmediği şartları kabul ettiğine inanıyordu. Abdurrahman'ın kararının ardından komite, Osman'ı resmi olarak üçüncü halife seçti ve onların biatına söz verdi.
Hilafeti > Kuran'ın derlenmesi

Osman 650 civarında, İslam Arap Yarımadası'nın ötesine İran, Levant ve Kuzey Afrika'ya genişledikçe, Kur'an'ın telaffuzunda küçük farklılıklar fark etmeye başladı. Metnin kutsallığını korumak için, Zeyd b. Sâbit başkanlığındaki bir komiteye halife Ebû Bekir'in nüshasını kullanmasını ve standart bir Kuran nüshası hazırlamasını emretti. Böylece, Muhammed'in vefatından sonraki 20 yıl içinde, Kuran yazılı hale getirildi. Bu metin, nüshalarının yapıldığı ve Müslüman dünyasının şehir merkezlerinde yayınlandığı model haline geldi ve diğer versiyonların yok edildiğine inanılıyor.
Şiiler, Sünni Müslümanlarla aynı Kur'an'ı kullanır ancak onun ilk olarak Osman tarafından derlendiğine inanmazlar. Şia, Kuran'ın Muhammed tarafından yaşamı boyunca toplandığına ve derlendiğine inanır.
Hilafeti > Ekonomik ve sosyal yönetim

Osman, gençliğinden Râşidîn Halifeliği'ne büyük katkıda bulunan akıllı bir iş insanı ve başarılı bir tüccardı. Ömer bir kamu ödeneği kurmuştu ve göreve geldiğinde, Osman bunu yaklaşık %25 oranında artırdı. Ömer, fethedilen topraklarda toprak satışını ve tarım arazilerinin satın alınmasını yasaklamıştı. Osman, ticaretin gelişemeyeceği gerçeğini göz önünde bulundurarak bu kısıtlamaları kaldırdı. Osman, halkın hazineden borç almasına da izin verdi. Ömer döneminde, fethedilen topraklardaki toprakların savaşçılar arasında dağıtılmaması, önceki sahiplerine ait olarak kalması bir politika olarak belirlenmişti. Ordu bu karardan memnun olmadı, ancak Ömer muhalefeti güçlü bir el ile bastırdı. Osman'ın izlediği siyasetle daha çok fetih yapıldı ve topraktan elde edilen gelirler önemli ölçüde arttı.
Ömer devlet hazinesinden gelen parayı kullanmakta çok katıydı. Gerçekten de, kendi lehine tahakkuk ettirilen yetersiz ödenek dışında, Ömer hazineden para almadı. Herhangi bir hediye almadığı gibi, herhangi bir aile üyesinin de herhangi bir çevreden hediye almasına izin vermemiştir. Osman zamanında bu kısıtlamalar gevşetildi. Osman kendine yeterli kaynaklara sahip varlıklı bir adam olduğu için hazineden maaş almadığı halde, Ömer'in aksine, hediyeleri kabul etti ve aile üyelerinin de belirli çevrelerden aynı şeyi yapmasına izin verdi. Osman, kamu fonlarını en iyi şekilde kullanma hakkına sahip olduğunu dürüstçe ifade etti ve kimse onu bu konuda eleştirmedi. Osman tarafından getirilen ekonomik reformların geniş kapsamlı etkileri oldu; Müslümanlar ve Raşidun İmparatorluğu'nun gayrimüslimleri, saltanatı sırasında ekonomik olarak müreffeh bir yaşam sürdüler.
Hilafeti > Osman'ın politikalarına muhalefet

Osman'ın Emevi valilerine hilafette yüksek mevkiler vermesi yerel halkın tepkisine neden oldu. Bu atamalar nedeniyle eleştirildi, adam kayırmakla suçlandı ve Emevi yetkililerinin görevden alınması taleplerine başlandı. Halifenin ayrıca Emevi akrabalarına pahalı hediyeler verdiği ve kişisel hediyeler için hazineyi manipüle etmekle suçlandığı bildirildi.  Hilafet çevresinde hükûmet karşıtı gerilimin arttığına dikkat çeken Osman'ın yönetimi, hilafetin kökenlerini, kapsamını ve amaçlarını belirlemeye karar verdi. 654 civarında, Osman on iki eyalet valisinin hepsini durumu görüşmek üzere Medine'ye çağırdı.  Bu valiler konseyi sırasında Osman, konseyin tüm kararlarının yerel koşullara göre alınmasını emretti. Osman'a, hoşnutsuzluğun kaynağını belirlemeye çalışmak için çeşitli vilayetlere güvenilir ajanlar gönderilmesi önerildi. Halife bunun üzerine Muhammed bin Mesleme'yi Kufe'ye Kufe, Üsâme b. Zeyd'i Basra'ya, Ammâr b. Yâsir'i Mısır'a ve Abdullah b. Ömer'i Suriye'ye gönderdi. Bu bölgelere gönderilen ajanlar, her şeyin yolunda olduğunu ve halkın genel olarak yönetimden memnun olduğunu bildirdi. Ancak Mısır'ın elçisi Ammar bin Yasir geri dönmedi ve öldürüldüğünden şüphelenildi. 9. yüzyıl tarihçisi Sayf ibn Umar'a göre Ammar, Mısır muhalefeti için Osman'ı terk etti ve Sebe'iyye grubuyla ilişkilendirildi.  Mısır valisi Abdullah ibn S'ad, bunun yerine muhalefetin faaliyetlerini bildirdi. Ali'nin üvey oğlu Muhammed ibn Ebi Bekir, Osman'ın evlatlığı Muhammed bin Ebi Huzeyfe ve Ammar ibn Yasir'e karşı harekete geçmek istedi.
Hilafeti > Osman'a silahlı isyan

Mısır siyaseti, halifeliğe karşı isyanda büyük rol oynadı. Osman döneminde Mısır Valisi Abdullah bin Sa'd, Mısırlılar tarafından ağır yönetim ve vergi politikaları nedeniyle eleştirildi. Mısırlıların talepleri üzerine Osman, Abdullah ibn S'ad'ı Mısır valisi olarak görevden aldı ve onun yerine Muhammed b. Ebû Bekir'i getirdi.
Görevi aldıktan sonra İbn Ebî Bekir ve yandaşları Mısır'a giderken yolda Halife'nin elçisine rastladılar. İsyancılar elçinin kişisel eşyalarını aradılar ve Osman tarafından yazıldığı ve Abdullah İbn Sa'd'a gönderileceği iddia edilen bir mektup buldular. Mektupta, Osman'ın İbn Ebi Bekir ve destekçileri için ölüm cezası verdiği iddia ediliyor. Mektuba öfkelenen İbn Ebi Bekir ve yandaşları, daha sonra halifeyi tehdit etmek için Medine'ye doğru yola çıktılar. Asiler geldikten sonra Ali mektubu gördü ve mektuptan haberi olmadığını iddia eden Osman ile görüştü.  Tarihçiler mektubun Osman'ın bilgisi dışında I. Mervân tarafından yazılmış olabileceğini öne sürdüler.
Hilafeti > Osman'a silahlı isyan > Medine'deki isyancılar

Mısır, Kufe ve Basra'dan, her biri Osman'a suikast ve hükûmeti devirme talimatıyla birlikte yaklaşık 1000 kişilik birlik Medine'ye gönderildi. Mısır temsilcileri Ali'yi bekledi ve ona halifeliği teklif etti, ancak Ali onları geri çevirdi. Kufe'den gelen birliğin temsilcileri Zübeyr'e, Basra'dan gelenler Talha'ya bir sonraki Halife olarak biatlarını sundu, ancak reddedildiler. Asiler, halife olarak Osman'a alternatifler önererek, Medine'deki kamuoyunu, Osman'ın hizbinin artık birleşik bir cephe oluşturamayacağı bir noktaya getirdiler. Osman, Emevilerin ve Medine'deki birkaç kişinin aktif desteğine sahipti.
Hilafeti > Osman'a silahlı isyan > Osman'ın muhalifleri yatıştırma girişimleri

655'te Osman, yönetime karşı herhangi bir şikayeti olanların yanı sıra, halifelik boyunca valileri ve Amilleri, tüm meşru şikayetlerin giderileceğine söz vererek Hac için Mekke'de toplanmalarını emretti. Buna göre, çeşitli şehirlerden büyük delegasyonlar toplantıdan önce şikayetlerini sunmak için geldiler. Halife Cuma namazını kıldırdıktan sonra halkın dertlerini dinleyeceğine söz verdi. İsyancılar tarafından taş yağmuruna tutulduğu halde vaaz vermek için minareye geldi.
İsyancılar, Mekke halkının Osman'ı desteklediğini ve onları dinlemeye yanaşmadığını anladılar. Bu, Osman için büyük bir psikolojik zafer anlamına geliyordu. Sünni Müslüman rivayetlere göre, Suriye'ye dönmeden önce Osman'ın kuzeni Vali Muâviye'nin, ortam barışçıl olduğu için Osman'ın onunla Suriye'ye gelmesini önerdiği söyleniyor. Osman, Muhammedin şehrini terk etmek istemediğini söyleyerek teklifi reddetti. Muaviye daha sonra Osman'ı isyancıların kendisine zarar verme girişimine karşı korumak için Suriye'den Medine'ye güçlü bir kuvvet göndermesine izin verilmesini önerdi. Osman da Medine'deki Suriye güçlerinin iç savaşa tahrik olacağını ve böyle bir harekete taraf olamayacağını söyleyerek bunu da reddetti.
Hilafeti > Osman'a silahlı isyan > Osman'ın kuşatılması

Osman'ın evinin kuşatmasının ilk aşaması şiddetli değildi, ancak günler geçtikçe isyancılar Osman'a karşı baskıyı yoğunlaştırdılar. Hacıların Medine'den Mekke'ye hareket etmesiyle isyancı konumu daha da güçlendi ve bunun sonucunda kriz derinleşti. İsyancılar, Hac'dan sonra Müslüman dünyasının her yerinden Mekke'de toplanan Müslümanların, Osman'ı rahatlatmak için Medine'ye yürüyebileceklerini anladılar. Bu nedenle, hac bitmeden Osman'a karşı harekete geçmeye karar verdiler. Kuşatma sırasında, isyancılardan sayıca fazla olan destekçileri Osman'dan savaşmalarına izin vermelerini istedi, ancak Osman Müslümanlar arasında kan dökülmesini önlemek için reddetti. Ne yazık ki Osman için şiddet devam etti. Osman'ın evinin kapıları, Ali'nin oğulları Hasan ve Hüseyin ile birlikte ünlü savaşçı Abdullah b. Zübeyr b. Avvâm tarafından kapatıldı ve korundu.
İsyancılar Osman'ı kuşattı ve su almasını engelledi. Ali'ye haber verildikten sonra su dolu üç tulum gönderdi ve susamış halifeye ulaştı.
Suikast

Haziran 656'da, bir grup isyancı Osman'ın evinin arkasından tırmanarak kapı muhafızlarından habersiz içeri süzüldü.  Osman Kuran'ı okurken, isyancılar halifenin odasına daldılar ve kafasına darbeler vurdular ve Osman daha sonra 77 ya da 80 yaşlarında öldü. 8. yüzyıl tarihçisi Sayf ibn Umar, halifeyi elleriyle öldürenler olarak el-Gafiqi bin Harb, Kinana bin Bişr ve Sudan ibn Humran'dan bahseder.  Muhammed b. Cerîr Taberî'ye (ö. 923) göre, Osman'ın kölelerinden biri bir suikastçıyı öldürdü ve daha sonra isyancılar tarafından öldürüldü.  İsyancılar, karısı Na'ila'nın yolunu kesmesine ve parmaklarının kesilmesine rağmen, Osman'ın cesedinin başını kesmeye çalıştılar.
Osman'ın cesedi, Na'ila, halifenin cenazesine yardım etmek için destekçilerine yaklaşana kadar iki gün evinde tutuldu. El-Taberi, Osman'ın cesedini Cennetü'l-bakī' mezarlığına doğru taşıyan dört kişi olarak Ebu Cehm ibn Huzayfa, Hakim ibn Hizam, Cubayr ibn Mut'im, Niyar bin Mukram'dan bahseder.  Cenaze alacakaranlıkta kaldırılmış ve Osman'ın görevi gereği öldürüldüğü için yıkanmamış ve şehit gömme kurallarına uygun olarak öldürüldüğü sırada giydiği elbiseyle defnedilmiştir. Naila cenazeyi bir lambayla takip etti, ancak gizliliği korumak için lambanın söndürülmesi gerekiyordu. Naila'ya Osman'ın kızı da dahil olmak üzere bazı kadınlar eşlik etti.
Cenaze namazı Cabir bin Muta'am tarafından kılındı ve küçük bir törenle kabre indirildi. Cenazeden sonra, Naila ve Aişe konuşmak istediler, ancak isyancıların olası tehlikesi nedeniyle bunu yapmaktan vazgeçtiler.  İsyancılar, Osman'ın Cennetü'l-bakī'de defnedilmesine izin vermedikleri için, yandaşları halifeyi komşu Yahudi Kevkab mezarlığına gömdüler.  Emevî Halifeliğinin ilk yıllarında, Muâviye b. Ebû Süfyân (h. 661-680) el-Baki'yi Osman'ın mezarını da içerecek şekilde genişletti.
Görünüm ve karakter

Tarihçi Muhammed b. Cerîr Taberî, Osman'ın orta boylu, güçlü kemikli ve geniş omuzlu olduğunu ve kambur yürüdüğünü kaydeder. Etli incikleri ve uzun, kıllı önkolları olan büyük uzuvları olduğu söylenir. Genelde çok yakışıklı ve açık tenli olarak tanımlansa da, yakından bakıldığında, yüzünde çocuklukta geçirdiği çiçek hastalığına ait hafif yara izlerinin belirgin olduğu söyleniyordu. Safran uyguladığı kırmızımsı-kahverengi tam bir sakalı ve önde gerilemesine rağmen kulaklarının ötesine uzanan kalın kıvırcık saçları vardı. Dişleri altın telle bağlanmıştı, öndekilerin özellikle ince olduğu belirtildi. İran, Afganistan ve Ermenistan'a fetihler başlamıştı.
Ömer'in aksine, Osman yetenekli bir hatip değildi ve halife olarak ilk konuşması sırasında dili tutulmuştu. Fakir yurttaşları arasında öne çıkan zarif, eğitimli ve kültürlü bir tüccar-prens olarak diğer yakın Sahâbe'den biraz ayrı kaldı. Bu, Muhammed'in kabul ettiği bir özellikti. Bir rivayete göre Aişe, Muhammed'in rahatça uzandığını ve Ebu Bekir ve Ömer ile gelişigüzel konuştuğunu fark edince, Osman'a hitap ederken neden kıyafetlerini düzgün bir şekilde toplayıp resmi bir tavır takındığını sordu. Muhammed, "Osman alçakgönüllü ve utangaçtır ve onunla gayrı resmi olsaydım, buraya söylemek için geldiğini söylemezdi" dedi.
Osman, gelişen aile işinin kendisini zengin etmesine rağmen halife olduktan sonra bile sade bir hayat süren bir aile babasıydı. Osman'a Cahiliye döneminde (İslam'ın vahyinden önce) bu uygulamaya bir itirazın olmadığı halde neden şarap içmediği soruldu. O da: "Aklı tamamen kaçırdığını gördüm ve buna yapacak bir şey bilmiyordum ve sonra tam olarak geri döndüm" dedi. Osman o kadar büyük bir karaktere sahipti ki Muhammed kırk kızı olsaydı hepsini Osman ile evlendireceğini söyledi.  Sünni sābiqa doktrininde Osman, seleflerinden daha aşağı, ancak haleflerinden daha üstün olarak görülür.
Değerlendirme ve miras > Hakkındaki görüşler

Osman, Sünniler tarafından doğru yola sevk edilen (rashid) dört halifeden biri olarak kabul edilir. Onların tahta çıkışının kronolojik sırası, Muhammed'in arkadaşları arasındaki üstünlüklerine uygundur.
Sünni Müslüman cemaatinin ve Sünni tarihçilerin Osman'ın yönetimine ilişkin genel görüşü, özellikle onun hoşgörüsü konusunda olumluydu; Onların görüşüne göre, onun sözde kayırmacılığı, Muâviye b. Ebû Süfyân ve Abdullah bin Amir gibi atadığı akrabalarıyla ilgiliydi ve bunların hem askeri hem de siyasi yönetimde etkili olduğu kanıtlandı. Zaki Muhammed gibi tarihçiler, özellikle Welid bin Ukba durumunda, Osman'ı yolsuzlukla suçladılar.
Sikkeler Pers kökenlidir ve son Pers imparatorunun bir görüntüsüne sahiptir. Müslümanlar ona Bismillah cümlesini eklediler.
Osman (654) altında zirvede Râşidîn Halifeliği
Osman'a karşı isyanların haritası
Osman'ın Medine El-Baki Mezarlığı'ndaki kabri
Ayasofya, Türkiye'de Osman'ın İslami hat
Emevi klanının ve hanedanının soy ağacı. Osman yeşil renkle, kuzeni Mervan ve ondan gelen halifeler silsilesi mavi renkle, Süfyani halifeleri sarı renkle vurgulanmıştır.
Truva Savaşı

Başlığın diğer anlamları için Truva sayfasına bakınız.
Üç Güzeller ve Paris
Truva Savaşı, Yunan mitolojisinde M.Ö. 12. veya 13. yüzyıl civarında meydana gelen efsanevi bir çatışmadır. Savaş, Truvalı Paris'in Helen'i Sparta kralı kocası Menelaos'tan almasının ardından Akalar (Yunanlar) tarafından Truva şehrine karşı yürütülmüştür. Savaş Yunan mitolojisindeki en önemli olaylardan biridir ve başta Homeros'un İlyada'sı olmak üzere Yunan edebiyatının birçok eserinde anlatılmaktadır. İlyada'nın özü (Kitap II - XXIII) on yıl süren Truva kuşatmasının onuncu yılında dört gün iki gecelik bir dönemi anlatır; Odysseia ise savaşın kahramanlarından biri olan Odisseia'un eve dönüş yolculuğunu anlatır. Savaşın diğer bölümleri, fragmanlar halinde günümüze ulaşan epik şiirler döngüsünde anlatılır. Savaştan bölümler, Yunan tragedyası ve Yunan edebiyatının diğer eserleri ile Vergilius ve Ovidius gibi Romalı şairler için malzeme sağladı.
Antik Yunanlar, Truva'nın Çanakkale Boğazı yakınlarında bulunduğuna ve Truva Savaşı'nın M.Ö. 13. veya 12. yüzyıla ait tarihi bir olay olduğuna inanıyorlardı. MS 19. yüzyılın ortalarına gelindiğinde, hem savaşın hem de kentin tarih dışı olduğu düşünülüyordu, ancak 1868'de Alman arkeolog Heinrich Schliemann, kendisini Truva'nın günümüz Türkiye'sinde Hisarlık olarak bilinen yerde olduğuna ikna eden Frank Calvert ile tanıştı. Schliemann ve diğerleri tarafından yürütülen kazılara dayanarak, bu iddia artık çoğu akademisyen tarafından kabul edilmektedir.
Truva Savaşı'nın tarihselliği açık bir soru olmaya devam etmektedir. Birçok akademisyen hikâyenin tarihsel bir çekirdeği olduğuna inanmaktadır, ancak bu sadece Homeros hikâyelerinin Bronz Çağı'nda Miken Yunanları tarafından anlatılan çeşitli kuşatma ve sefer hikâyelerinin bir birleşimi olduğu anlamına da gelebilir. Truva Savaşı hikâyelerinin belirli bir tarihsel çatışmadan türetildiğine inananlar, genellikle Eratosthenes tarafından verilen ve kabaca Truva VII'nin yıkıcı bir şekilde yakılması ve Bronz Çağı'nın çöküşüne dair arkeolojik kanıtlara karşılık gelen MÖ 1194-1184 tarihlerini tercih ederek, genellikle MÖ 12. veya 11. yüzyıla tarihlendirirler.