stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Engin Çağlar
Hayatı

Annesi Üsküp doğumludur. Babası Azak Denizi kıyısında küçük bir kasabada doğup İstanbul'a göç eden bir aileden gelmekteydi. Babası imalat malzemeleri yapan bir fabrikaya sahipti. Lisede Robert Kolej'ine girdi. 1958 yılında Galatasaray'da kısa bir süre top koşturdu. Üniversiteyi Almanya'da okudu. 1965 yılında askere gitti. Askerliğini 2 sene denizci olarak yaparken Kıbrıs'da bile bulundu. Terhisinden sonra Ses dergisinin yarışmasına girip Uğur Güçlü'nün ardından 2. oldu. Aynı sene yarışmaya Kadir İnanır, Sümer Tilmaç, Demir Karahan ve Altan Bozkurt gibi isimler katılmıştı. Sinemaya 1968 yılında Bilge Olgaç'ın Öksüz filmiyle başladı. 1969 yılında Orhan Aksoy'un yönettiği Kınalı Yapıncak filminde Hülya Koçyiğit ile oynayarak tanındı. Hulki Saner ile anlaştıktan sonra Metin Erksan'ın yönettiği filmlerde göründü ve 1974 yılında sinemayı bıraktı. Bu tarihten sonra da birkaç filmde oynadı fakat tam anlamıyla sinemaya dönmemiştir. 2016 yılında FİLMSAN Vakfı'nda yönetim kurulu başkanlığına seçildi.
Filmografisi

1968: Kadın Değil Baş Belası
1968: Öksüz
1969: Bana Derler Fosforlu
1969: Çingene Aşkı Paprika
1969: Hüzünlü Aşk
1969: Kınalı Yapıncak
1969: Allah Aşkı Yarattı
1969: Günah Bende mi?
1969: Ninno
1969: Ömür Boyu
1969: Vatansızlar
1969: Yalnız Adam
1969: Yaşamak Ne Güzel Şey
1970: Babaların Günahı
1970: Civan Ali
1970: Kafkas Şahini
1970: Paralı Askerler
1970: Son Günah
1970: Yaban Gülü
1970: Afacan
1970: Deliormanlı
1970: Hippi Perihan
1970: İntikam Derler Adıma
1970: Kanlı Kader
1970: Komando Memet
1970: On Kadına Bir Erkek
1971: Feride
1971: Afacan Küçük Serseri
1971: Beyaz Kelebekler
1971: Makber
1971: Rüzgâr Murat
1972: Bir Garip Yolcu
1972: Rüyalar Gerçek Olsa
1972: Damdaki Kemancı
1972: Karmen
1972: Satılık Kadın
1972: Sen Alın Yazımsın
1972: Süreyya
1973: Dağdan İnme
1973: İntizar
1974: Almanya’da Bir Türk Kızı
1974: Çam Sakızı
1974: Hasret
1974: Talihsiz Yavrum
1981: Ümmiye / Sevdiğim Sensin
1983: Çile Dünyası
1983: İlişki
1984: Hüzün
1984: Şaşkın Gelin
1985: Yetim
1986: Dağlı Güvercin
1986: Gariplerin Şarkısı
1986: Yuvaya Dönüş
1988: Ölümünün 400. Yılında Mimar Sinan
1989: El Kızı
1993: Ağlama Sevgilim
1993: Anne ve Kızı
1993: Seni Kaybedersem
1994: Minnet Borcu
1996: Bir Şenliktir Yaşamak
1997: Ana Kuzusu
1997: Yasemin
1998: Mualla
2000: Süper Kurşunsuz
2001: Cinayetin Sırrı
2001: Günah
2003: Dilan
2003: Yeşilçam Denizi
2004: Büyük Buluşma
2006: Kılıbıklar Mahallesi
2007: Hicran Sokağı
2008: Kırmızı Işık
2009: Geniş Aile
2009: IV. Osman
2010: Gül ve Peri
2012: Gece Yolcuları Recep ile Selena
2015: Bitmeyen Aşk
Ödüller

2011: 48. Altın Portakal Film Festivali - Yaşam Boyu Onur Ödülü
2017: 22. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri - Sinema Onur Ödülü
Çaykur Didi Stadyumu

| Çaykur Didi Stadyumu |
| --- | --- |
Askoroz Arena
Dosya:AskorozArena.jpg

Yer: Rize, Türkiye
Koordinatlar: 41°02′31″K 40°34′24″D﻿ / ﻿41.04194°K 40.57333°D﻿ / 41.04194; 40.57333
Temel atma: 13 Aralık 2007
Tamamlanış: 2007-2009
Açılış: 24 Ağustos 2009
Sahibi: T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı
İşletmeci: Rize Yatırım A.Ş.
Zemin: Hibrit çim (SISGrass)
Skorbord: Dijital Led Ekran
Işıklandırma: Var
Maliyet: 22,000,000₺
Kapasite: 15,558
Kullanıcılar
Çaykur Rizespor

Çaykur Didi Stadyumu ya da eski adıyla Rize Şehir Stadyumu, Çaykur Rizespor'un iç saha maçlarını oynadığı, 15,558 seyirci kapasitesine sahip olan futbol stadyumu. 12 Ağustos 2009 tarihinde, Çaykur Rizespor ile Fenerbahçe arasında oynanan özel maç ile açılışı yapılmıştır. Stadyum birkaç 1.Lig karşılaşmasında tamamen dolarken genelinde 7,000-13,000 arası taraftara kapı açmıştır, Çaykur Rizespor'un Süper Ligde çıktığı 4 maçta 13,000 taraftar ortalamasının üzerinde bir sayı yakalamıştır. Ayrıca Çaykur Rizespor kulübü bu sezon tahmini rakam ile 7 bin kombine satmıştır.
Spor Kompleksi

Kompleksin adı Rize Atatürk Spor Kompleksi, stadın ve spor salonunun ismi ise Yeni Rize Şehir Stadyumu olarak belirlenmiştir. Ancak stadyumun adı 22 Ağustos 2015 tarihinde Çaykur Didi Stadyumu olarak değiştirilmiştir.
Geçmiş

Rize Atatürk Stadyumu, Çaykur Rizespor'a 60 yıl boyunca ev sahipliği yapmış 12,000 kişilik stadyumdur. Çaykur Rizespor'un 2009'da yeni stadının açılışı sonrasında faaliyetlerini durdurmuş, 2014 yılında yerine AVM yapılmak için yıkılmıştır.
Fifa 20 Yaş Altı Dünya Kupası

Stadyum 2013 FIFA 20 Yaş Altı Dünya Kupası grup maçlarına ve çeyrek final maçına ev sahipliği yapmıştır. Stadyumun ev sahipliği yaptığı C grubu Türkiye-Kolombiya maçında tribünlerin tamamı dolmuş ve turnuvada tribünlerin tamamen dolduğu tek stad olmuştur.
Genel ve sayısal bilgiler

Çaykur Didi Stadyumu'nun tasarımında modern çizgiler, yerel ve geleneksel mimari sentez öne çıkmakta. Stadyum zemin alanı 19.776,00 m²dir. Toplam Stadyum Seyirci Kapasitesi 15.558 kişi olurken bunun 15.197 kişisi seyirci, 277 kişisi VIP koltuk, 84 koltuk basın mensuplarına aitken; 12 Adet Özel Loca ve 3 adet basın locası da stadyumda mevcuttur.  250 adedi kapalı olmak üzere 800 araç kapasiteli otopark hizmeti verilmektedir. Tribünlerin sahaya yakınlığı UEFA kriterlerine uygundur.
Türkiye Millî Futbol Takımı maçları

|  | Tarih | Skor | Maç | Turnuva |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 11 Ekim 2018 | 0-0 |  Bosna-Hersek | Hazırlık maçı |
Jean-Luc Godard

| Jean-Luc Godard |
| --- | --- |
Fransız sinema yönetmeni ve senarist, 1968
Doğum: 3 Aralık 1930(1930-12-03) Paris, Fransa
Ölüm: 13 Eylül 2022 (91 yaşında) Rolle, İsviçre
Meslek: Sinema yönetmeni, senarist ve sinema eleştirmeni
Etkin yıllar: 1950-2022
Boy: 1,70 m (5 ft 7 in)
Evlilik: Anna Karina (1961–67)   Anne Wiazemsky (1967–79)
İmza

Jean-Luc Godard (3 Aralık 1930 - 13 Eylül 2022), Fransız ve İsviçreli film yönetmeni, senarist ve sinema eleştirmeniydi. Fransız Yeni Dalgası'nın en etkili isimlerinden birisidir.
1930 yılında İsviçre kökenli Fransız orta sınıf bir ailenin çocuğu olarak Paris'te doğdu. Babası kendine ait bir kliniği olan bir doktor, annesi ise İsviçre'nin tanınmış bankacı ailelerinden birisinin kızıydı. II. Dünya Savaşı sırasında İsviçre'de yaşadı, 1940'ların sonuna doğru ailesi boşanınca Godard, etnoloji (budunbilim) okumak için 1949 yılında Sorbonne Üniversitesi girdi. Bu zaman dilimi boyunca Cineclub ve Cinemateque'e katıldı. Godard Yeni Dalga Akımı'nı alevlendiren insan olarak bilinen Andre Bazin ile burada tanıştı.
Yeni Dalga

"Nouvelle Vague" (Yeni Dalga), geleneksel Fransa sinema trendinden farklı bir sinema biçimini kullanan, belli bir fikir üzerinde birleşip buna göre film çeken genç bir yönetmen grubunun oluşturduğu bir akımdır. Yeni Dalga içinde sayılabilecek yönetmenler Jean-Luc Godard, François Truffaut, Jacques Rivette, Eric Rohmer ve Claude Chabrol'dür. 1959 yılında eşzamanlı olarak çektikleri filmlerde verdikleri mesaj bütününde aynıdır: "Herkes film yönetmeni olabilir."
Godard, Erich Rohmer ve Jacques Rivette ile "Cahiers du Cinéma"'yı çıkardı, aynı zamanda sinema ile ilgili makaleler de yazmaya başladı. Bir iki kısa film denemesinin ardından 1960 yılında ilk uzun metrajlı filmi Serseri Aşıklar'ın (A Bout de Souffle) çekimini tamamladı.
Godard, Truffaut ve Claude Lelouch ile beraber 68 protestolarına destek vermek için 18 Mayıs'ta Cannes Film Festivali'nin açılışını protesto ettiler. Hatta Godard basın mensuplarına dönerek:'' Ben sizlere öğrenciler için işçiler için dayanışma diyorum...sizlerse bana kamera açılarından ve yakın çekimlerden bahsediyorsunuz. Sizler gerizekalı mısınız'' demiştir.
Sinema Serüveni > Yeni Dalga Dönemi

Serseri Aşıklar (1960), Hafta sonu (1967), Bir Artı Bir (1968) bu dönemin ürünleridir. Bu dönemde Godard deneysel çalışmalar yapmış, o günlerin önde gelen felsefi görüşlerine özellikle varoluşçuluk üzerine inşa edilmiş sinema tezlerini göz önüne almıştır. Tüm bu deneyler (örneğin yeniden tanımlanan senaristlik, Bertolt Brecht teorisinin sinematik uygulanması, geleneksel montaj biçiminin reddedilmesi, kamera ve ses sisteminin deneysel olarak farklı biçimlerde kullanılması) modern sinemanın olasılıklarını genişletmiştir. Godard, bu dönemde filmlerinde iletişim kopukluğu içindeki modern insanın farklı yaşam biçimlerini, akıldışı sosyal sistemleri, politik tartışma ve olayları konu almıştır.
Sinema Serüveni > Gorin ve Dziga Vertov Grup

Godard o dönemde yükselen Maoculuk'tan etkilenmiş, burjuva sinema sistemi için film yapmayı reddetmiştir. Godard, dönemin Maoist öğrenci liderlerinden Jean-Pierre Gorin ile Dziga Vertov Grup'u kurarak, Gorin ile birlikte o dönemdeki siyasal görüşlerinin çerçevesini çizen bir dizi film çekmiştir. Bu dönem 'Dziga Vertov Stage' olarak adlandırılır ve 1969 yapımı Le Gai Savoir ile 1972 yapımı Tout Va Bien filmleri arasındaki zamanı içine alır. Grup ismini, sınıf çatışmasını analiz eden ve montajı devrimci bir biçimde kullanmaya çalışan ünlü Rus yönetmen Dziga Vertov'dan almaktadır.
Sinema Serüveni > SonImage Dönemi

Sonraki dönemde, Godard kendisini modern dünyadan ayırıp, Grenoble isimli küçük bir şehre yerleşti ve “Eşsiz bir politik filmin sadece kendi ailesine göstereceği bir film olacağı” inancı ile video çalışmalarına odaklandı. Bu dönem, Anne-Marie Miéville ile subjektif video çalışmaları yaptığı video prodüksiyon stüdyosu 'SonImage Film Company' ismine ithafen 'SonImage Dönemi' olarak adlandırılmaktadır. Godard dikkatini video yoluyla birçok insanla yaygın iletişim kurma imkânına verdi ve politik ideolojiden çok genel olayları ve insanların tecridini işledi.
Sinema Serüveni > Son Çalışmaları

1979 yılında Godard ticari sinema dünyasına tekrar geri dönmüştür. Bu dönemde çektiği filmlerin karakteristik özellikleri arasında bir uygunluk ve ortak payda bulmak kolay değildir. Godard bu dönemde yeni bir felsefi yaklaşımla farklı sinematik deneyler yapmaya, insan varoluşunun ve bazen de dinsel duyumun en derinlerine inmeye çabalamıştır. 2017 yılında yönetmen Michel Hazanavicius, Godard'ın Anne Wiazemsky ile 60'lı yıllarda ilişkilerini anlattığı 'Redoubtable' adında bir biyografi filmi çekti. Film Altın Palmiye için yarıştı. Godard ise filmi ''aptalca bir fikir'' olarak yorumladı.
Sinema Serüveni > Ölümü

13 Eylül 2022 tarihinde İsviçre'deki evinde öldüğü duyuruldu. Yönetmenin eşi Anne-Marie Mieville, Godard'ın Ötanazi yaptırdığını; bu yüzden İsviçre'ye yerleştiğini açıkladı.
Filmografi > İlk Dönem Filmleri

Opération 'Béton' (1954)
Une femme coquette (1955)
Charlotte et Véronique, ou Tous les garçons s'appellent Patrick (1959)
Serseri Aşıklar (A Bout de Souffle), 1960
Küçük Asker (Le Petit Soldat), 1960
Kadın Kadındır (Une femme est une femme), 1961
Hayatını Yaşamak (Vivre sa Vie), 1962
Jandarmalar (Les Carabiniers), 1963
Nefret (Le Mépris), 1963
Çete (Bande a Part), 1964
Evli Bir Kadın (Une Femme Mariée), 1964
Alphaville, 1965
Çılgın Pierrot (Pierrot le Fou),1965
Erkek Dişi (Masculin Féminin), 1966
Amerikan Malı (Made in USA), 1966
Onun Hakkında Bildiğim İki Üç Şey (Deux ou trois choses que je sais d'elle), 1967
Filmografi > Politik dönem filmleri

Çinli Kız (La Chinoise), 1967
hafta sonu (Weekend), 1967
Şen Bilgi (Le Gai Savoir), 1968
Diğerleri Gibi Bir Film (Une Film Comme les Autres), 1968
Bir Artı Bir (One Plus One), 1968
Bir Amerikan Filmi (One Amerikan Move), 1968
İngiliz Sesleri (British Sounds), 1969
Pravda, 1969
Doğu Rüzgarları (Vents d'Est), 1969
İtalya'daki Mücadeleler (Luttes en Italie), 1969
Zafere Kadar (Jusqu'a la Vitoire), 1970
Vladimir ve Rosa (Vladimir et Rosa), 1971
Her şey Yolunda (Tout va bien), 1972
Jane'e Mektup (Letter to Jane), 1972
Filmografi > Filmin içinde video

Burada ve Her yerde (Ici et Ailleurs), 1974
İki Numara (Numéro Deux), 1975
Nasıl Gidiyor? (Comment Ça Va?), 1976
Filmografi > Televizyonda video

Altı Kere İki: İletişim Üzerine ve Altına(Six Fois Deux: Sur et Sous la Communication), 1976
Dere Tepe Fransa/İki Çocuk (France Tour Détour/Deux Enfants), 1977-1978
Filmografi > Filmden önce video (senaryo, el yazmaları, denemeler...)

Kaçan Kurtulur – Hayat (Sauve Qui Peut – La Vie), 1979
Çile (Passion), 1982
Adı Carmen (Prenom Carmen), 1982
Selam Meryem (Je Vous Salue Marie), 1983
Filmografi > Filmden sonra video

Çile Filminin Senaryosu (Scénario du Film Passion), 1982
Freddy Bauche'a Mektup (Lettre a Freddy Bauche), 1982
Filmografi > Film yerine video

Grandeur et Décadence d'un Petit Commerce de Cinéma, 1986
Meetin' WA, 1987
King Lear, 1987
Filmografi > Film, sinema, imajlar,ya da genel üzerine video

Soft and Hard: Conversation Between Two Friends on a Hard Subject, 1986
Puissance de la parole, 1988
On s'est tous défilé, 1988
Histoire(s) du cinéma, 1988
Le Rapport Darty, 1989
L'Enfance de l'Art (How Are The Kids), 1990
Bu süreç içindeki filmleri
Détective (Dedektif), 1984
Soigne ta Droite (Sağını Kolla),1987
Nouvelle Vague (Yeni Dalga), 1990
For Ever Mozart (Daima Mozart), 1996
Eloge de l'Amour (Aşka Övgü), 2001
İsmet Özel

| İsmet Özel |
| --- | --- |
Doğum: İsmet Özel 19 Eylül 1944 (80 yaşında) Düvenönü, Kayseri, Türkiye
Takma ad: Abdullah Çıdam
Meslek: Şair, yazar, düşünür
Eğitim: Hacettepe Üniversitesi
Dönem: Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatı
Edebî akım: İkinci Yeni sonrası toplumcu şiir, 1960 sonrası mistik duyarlılık
Etkin yılları: 1966-günümüz

İsmet Özel (d. 19 Eylül 1944, Kayseri), Türk şair, yazar ve deneme yazarı.
1944'te Kayseri'de doğdu. İlk ve ortaöğrenimini sırasıyla Kastamonu, Çankırı ve Ankara'da tamamladı, 1962'de mezun oldu. 1963'te Ankara Siyasal Bilgiler Fakültesi'nde okumaya başladı. Bu yıllarda komünizmi benimsedi, Türkiye İşçi Partisi'nde çeşitli görevler üstlendi. 1972'de Hacettepe Üniversitesi'nde Fransız Dili ve Edebiyatı okumaya başladı, 1977'de mezun oldu. 12 Mart Muhtırası sonrası Müslüman dünya görüşüne bağlandı. Bu dönemde, bağlandığı bu dünya görüşü doğrultusunda çeşitli gazetelerde yazdı. 2007'de İstiklal Marşı Derneği'ni kurdu. 2013 itibarıyla şiire veda ettiğini duyurdu.
Yaşamı > Çocukluğu ve eğitimi

İsmet Özel, 19 Eylül 1944'te Kayseri, Düvenönü'nde dünyaya geldi. Sıdıka Hanım ve Sökeli bir polis memuru olan Ahmet Özel'in altıncı çocuğudur. Kardeşleri; Ali Rıza, Hüseyin, Şükrü, Gülseren ve Aysel'dir. Babasının memuriyeti dolayısıyla birçok şehri dolaşmıştır. Özel ailesi 1947'de Kastamonu'ya taşınmış, İsmet Özel 1950'de Kastamonu'da Abdülhak Hamit İlkokuluna başlamıştır. 1955'te ilkokuludan mezun olmuştur.
Ahmet Özel'in 1955'te emekliliği ile Özel ailesi, ailedeki kız çocuklarının lise tahsilleri dolayısıyla Çankırı'ya taşınmıştır. Ortaokulu ve lise birinci sınıfı Çankırı Lisesinde okumuştur. Çankırı'da dört yıl kalan aile, Ankara'ya taşınmıştır. İsmet Özel, lise öğrenimine Ankara Gazi Lisesinde devam etmiştir. Üç yıllık lise eğitiminin son sınıfında matematik dersinden geçememiş ve liseyi dördüncü yılın sonunda, 1962'de bitirmiştir. 1963'te Ankara Siyasal Bilgiler Fakültesinde okumaya başlamıştır. Fakülte öğrencileri tarafından kurulan Fikir Kulübü'nün yönetim kurulunda önce sekreterlik, daha sonra ast başkanlık yapmıştır.
Yaşamı > Üniversite ve TİP yılları

Eylül 1963'te ilk şiiri "Yorgun", Yelken dergisinde yayımlandı. 7 Aralık 1963'te Türkiye İşçi Partisi'ne katıldı. 1964'te Bakırköy Halkevi'nin düzenlediği şiir yarışmasına katıldı, üçüncülük ödülünü kazandı. 1965 genel seçimlerinde TİP adına görevler üstlendi. 1966'da Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden bir grup arkadaşıyla birlikte Dönüşüm dergisinin caddelerde satılması etkinliklerine katıldı. Aynı zamanda sendikalarda çalışmalarda bulundu. 1966'da ilk şiir kitabı Geceleyin Bir Koşu yayımlandı. 1966'da Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden ayrıldı. 1967-1969 yılları arasında Sivas, Konya, Elazığ ve Muş'ta toplam yirmi dört ay askerlik yaptı.
İsmet Özel, 10 Ekim 1969'da terhis oldu ve çalışmak için İstanbul'a geldi. İlk olarak, bir ay Meydan Larousse Ansiklopedisinde çalıştı. Ardından Eros Cinsel Bilgiler Ansiklopedisi'nin teknik sekreterliğini yaptı, bu dergide üç ay çalıştıktan sonra Ankara'ya döndü. Mühendislik Haber dergisinde teknik sekreter olarak çalışmaya başladı (1970-1972). 12 Mart 1971'de ilan edilen sıkıyönetimde derginin diğer yöneticileri tutuklanınca tüm sorumluluk İsmet Özel'e kaldı. 1972 yılına kadar bu dergide görev yapmaya devam etti. Kısa süre bir eczanede kalfa olarak çalıştı.
1969'da "Evet, İsyan" şiiri Şiir Sanatı dergisinde yayımlandı. 1969'un sonunda Ant dergisi için Osman Saffet Arolat'ın yönettiği "Devrimci Genç Şairler Savaş Açıyor" başlıklı bir oturuma katıldı. 1970'te Ataol Behramoğlu ve Murat Belge ile birlikte devrimci sanatı savunan şair ve yazarların ürünlerinin yayımlandığı Halkın Dostları dergisini çıkardı. 18 sayı yayımlanan dergi, sıkıyönetim bildirisiyle kapatıldı.
Yaşamı > Müslüman oluşu ve sonrası

Halkın Dostları dergisinin Sıkıyönetim Komutanlığı'nca kapatıldığı ve yazarlarının tutuklandığı 12 Mart 1971'deki askerî müdahaleyi izleyen dönem, İsmet Özel için bir arayış ve değerlendirme dönemi olur; düşüncelerini ve inançlarını gözden geçirme gereği duyar. 1972'nin sonunda Hacettepe Üniversitesinde Fransız Dili ve Edebiyatı okumaya başlar. 1974'te Sezai Karakoç'un çıkardığı Diriliş dergisinde "Amentü" adlı şiirini yayımlayarak İslamcı dünya görüşüne bağlandığını belirtir.
15 Ocak 1976'da Hacettepe Üniversitesi Fransız Dili ve Edebiyatı bölümünden sınıf arkadaşı Necla Aslandoğdu ile evlenir. 25 Ekim 1976'da ilk çocukları dünyaya gelir. Aynı yıl Ticaret Bakanlığında çalışmaya başlayan Özel, Müsteşarlık Kaleminin basın bürosundaki Fransızca yazışmaları yapar. 1977'de üniversiteden mezun olur. Mezun olduktan sonra, Yeni Devir gazetesinde yazı yazmak üzere Ticaret Bakanlığından istifa eder. 24 Ekim 1978'de ikinci çocukları dünyaya gelir. 27 Haziran 1979'a kadar Yeni Devir­'de yazı yazmaya devam eder, Abdullah Çıdam takma adıyla sayfa hazırlar. 1981'de Kültür Bakanlığı İstanbul Devlet Konservatuvarı'nda Fransızca okutmanı olarak çalışır. Yeni Devir­'de 21 Ağustos 1981'den 3 Ağustos 1982'ye kadar ikinci bir dönem daha yazar. 9 Mart 1983'te üçüncü çocukları dünyaya gelir. 1982'de bıraktığı gazete yazarlığına 2 Mayıs 1985'te Millî Gazete ile tekrar döner. 1985'te Taşları Yemek Yasak kitabıyla Türkiye Yazarlar Birliği Deneme Ödülü'nü kazanır. 18 Ağustos 1986'da son çocuğu dünyaya gelir.
1988-1994 yılları arasında Orhan Karabul ile birlikte Çıdam Yayınlarını kurar ve yönetir. 1991'de XII. Dünya Şairler Kongresi'nce verilen Uluslararası Yunus Emre Ödülü'nü kazanır. 1996'da Şilili şair Gabriela Mistral'ın Nobel Edebiyat Ödülü alışı sebebiyle her yıl bir ülkeden bir şaire verilen Gabriela Mistral Nişanı ödülünün de sahibi olur. 1998'de Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuvarı'ndaki Fransızca Okutmanlığından emekliye ayrılır. Aynı sene Bilgi Üniversitesinde misafir öğretim üyesi olarak çalışmaya başlar ve burada şiir üzerine dersler verir.
90'larda kurulup gelişen özel televizyon ve radyo yayınlarına da katılır. Ocak 1995'ten Eylül 1997'ye kadar üç yıl sürecek, Kanal 7'de yayımlanan İsmail Kara'nın hazırladığı ve sunduğu "İsmet Özel'le Baş Başa" adlı programı yapar. Aynı zamanda, 6 Şubat 1996'da başlayıp 2001 yılına dek sürecek Yeni Şafak gazetesinde haftada üç gün yazılar da yazmaya başlar. 4 Ağustos 2003 tarihinde Millî Gazete­'de yayımlanan "Bir Zamanlar Bir İsmet Özel Vardı…" başlıklı yazısıyla Gerçek Hayat dergisindeki mektuplarına son verir ve bu tarihten itibaren hiçbir süreli yayında yer almaz.
İsmet Özel, 2005'te Türkiye Yazarlar Birliği tarafından verilen Üstün Hizmet Ödülü'nü alır. 2007'de İstiklal Marşı Derneği'ni kurar. Temmuz 2013'te İstiklal Marşı Derneği'nin resmî internet sitesinden "Sesli Gemi" adlı son şiiriyle şiir yazmayı bıraktığını ilan eder. İsmet Özel, hâlâ İstiklal Marşı Derneği'nin fahri genel başkanlık görevini yürütmektedir. İngilizce, Fransızca, Almanca, İspanyolca ve İtalyanca bilmektedir. 9 şiir, 22 deneme, söyleşi, mektup ve 5 çeviri kitabına imza atmıştır.
Sanat hayatı > İlk dönem şiirleri

Özel'in siyasi yönelimleri ilk şiir kitabı yayımlandıktan sonra (1966) daha belirgin bir hâle gelir. 1960'lı yılların ortalarından itibaren toplumcu gerçekçi bir şiire yönelir. Ancak, toplumcu gerçekçiliğe bağlı şiirlerinde, diğer toplumcu gerçekçi şairlerden farklı olarak, iç dünyasını zengin bir şekilde şiirine yansıtır. Bu dönemde "halk", şiirleri için belirgin bir tema olduğu kadar toplumun güncel siyasi hayatı da şiirlerinde belirgin bir temadır. 12 Mart 1965'te Zonguldak Kozlu'da gerçekleşen maden işçilerinin eylemleri, şairin "Kan Kalesi" şiirine yansır. Olaylara sosyalist bir bakış açısıyla yaklaşırken şiirsel yeteneklerini korumaya çaba gösteren Özel, Evet, İsyan (1969) ve Cinayetler Kitabı (1975) gibi eserlerinde görüldüğü üzere, siyasi söyleme dayandığında da şiir estetiğinden ödün vermeyen bir tutum geliştirir. Özel'in toplumcu gerçekçi şiirlerinde, şairin halkına yönelik sevgisi açık bir şekilde belirgindir ancak bu sevginin kaynağı ve gücü şairin kendi içindedir. Bu nedenle, sevgide belirleyici olan şairdir. Özel, devrimci şairlerin içinden çıktıkları toplumdan hem ilham aldıklarını hem de bu toplumun sınırlamalarıyla mücadele ettiklerini belirtir. Ona göre, devrimi düşüncede başlatmak önemlidir. Zira yazacakları şiir de toplumsal gerçeklikle sıkı bir bağ içindedir. Bu bağlamda, sosyolojinin şiirin temelini oluşturduğunu ve şairin dünyayı değiştirme amacının, toplumsal dönüşümle iç içe geçtiğini vurgular:
Neden toplumbilim? Psikoloji değil? Çünkü dünyayı, doğayı değiştirip yenmenin, böylece kendi kendini yenmenin tek yolu o da onun için. "İş" toplumsal bir olgudur. Şiir de bir "iş"tir.
Şiirini bir "iş" olarak niteleyen Özel, bu "iş"in toplumsal dönüşümle iç içe geçtiğini belitrir. Halka yönelirken duygu ve düşüncelerini kullanmanın, bu "iş"ini gerçekleştirmenin coşkusunu yaşar. Özel, halka bakışında kendi benliğinin önemli bir yer tuttuğunu vurgular. Toplumun duygularının, beğenilerinin ve ahlaki görüşlerinin "sanıldığı kadar büyük bir zenginlik" taşımadığını ifade eder:
Halk sanıldığı kadar büyük bir zenginlik taşımıyor ülkemizde. Bunu şimdi âlem yapan çavuşlara bakarak yazıyorum. Duyguları, beğenileri, ahlak telakkileri yüzeyde. Nasıl sınıf ayrımları belirgin değilse aynı biçimde yaygın bir kasabalı psikolojisi. Her neyse daha iyi bakmak gerek.
İsmet Özel, Ataol Behramoğlu'na 1968 yılında yazdığı bir mektupta, "Beynim hep yaratılacak Büyük Türk Halkı ile meşgul." ifadesini kullanmıştır. Ancak, sosyalist bir devrimin gerçekleşmesi için halkta siyasi ve sosyal hazırlık gerektiğine inandığı belirtilmiştir. 1969'da askerden döndüğünde karşılaştığı sosyalist çevreden hoşnut olmaz. Bu dönemlerde, "Türkiye'de sosyalist olmanın sosyalistliğe yakışır bir gerekçesinin bulunmadığı" düşüncesi zihninde olgunlaşmaya başlar. Şiirinde "cebimdeki adreslerden umut kalmamıştır." dizesi ile ifade ettiği bu değişikliği 1967'de "güllerin bin yıllık mezarı bendedir." dizesinin 1970'te "tez kızaran güllerden kendini sakın" dizesine dönüşmesi de bu değişikliğin göstergesidir. Ancak İsmet Özel'in fikir dünyası özellikle 12 Mart Muhtırası sonrasında temel değişikliklere uğrar.