Neue Heimat
Tarihçe

Sonradan Neue Heimat'ın çekirdeğini oluşturan yapı, 1920'lerde işçileri küçük konutlar ile temin etmek için kurulmuş sendikalara ait konut şirketleriydi. Özellikle 1926'da kurulan Gemeinnützige Kleinwohnungsbaugesellschaft Groß-Hamburg (GKB) (Büyük Hamburg Kâr Amacı Gütmeyen Küçük Konut İnşaat Şirketi) lider bir rol üstlendi.
İsim, Nasyonal Sosyalizm döneminde ortaya çıktı. Mayıs 1933'te sendikalar kamulaştırıldı ve varlıkları Alman İş Cephesi'ne (Deutsche Arbeitsfront - DAF) devredildi. DAF, 1939'da bu münferit şirketleri Neue Heimat (Türkçe: Yeni Yurt) olarak yeniden adlandırdı.
İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, DAF'ın varlıklarına Müttefik Kuvvetler tarafından el konuldu. Neue Heimat Hamburg, 1952'de İngiliz işgal güçleri tarafından 1949'da yeniden kurulan DGB'ye (Alman Sendikalar Birliği) devredildi. Neue Heimat Hamburg'un başkanı Heinrich Plett, DGB'nin talimatıyla 1960 yılına kadar Almanya'daki tüm sendikalara ait inşaat ve konut şirketlerini birleştirdi ve böylece Neue Heimat büyük şirketler grubunu oluşturdu. Plett, planlama müdürü olarak mimar Ernst May'i kazandı.
May'in planlayıcı olmasıyla birlikte Neue Heimat, büyük yerleşim alanlarının inşasına girişti. Yeniden yapılanma, en az beş milyon yeni konut inşa etme zorunluluğuyla karşı karşıyaydı. 1950'lerin sonuna kadar Neue Heimat'ın konut stoğu, kitlesel yeni inşaatlar sayesinde 100.000'in üzerine çıktı. Diğerlerinin yanı sıra Parkstadt Bogenhausen (Münih), Gartenstadt Farmsen (Hamburg), Grünhöfe (Bremerhaven), Lübeck-St. Lorenz ve Neue Vahr (Bremen) yerleşimleri inşa edildi.
Plett'in 1963'teki ölümünden sonra, onun "manevi oğlu" Albert Vietor, halihazırda 200.000 konutluk bir stoka sahip olan büyük şirketin yönetimini devraldı. Sonraki yıllarda Neue Heimat tarafından gerçekleştirilen en tanınmış Alman konut kompleksleri arasında Mettenhof (Kiel), Osterholz-Tenever (Bremen), Königswiesen (Regensburg), Lohbrügge-Nord ve Karlshöhe (Hamburg), Auefeld (Kassel), Leherheide (Bremerhaven), Monheim am Rhein ve Ratingen-West (ikisi de Mettmann ilçesinde), Heidelberg-Emmertsgrund, Hasenbergl ve Neuperlach (Münih) bulunmaktadır.
Zamanla belediyeler, Neue Heimat'ın yerleşim yerleri inşa etme hızına ayak uydurarak okullar ve anaokulları gibi sosyal altyapıyı aynı hızda inşa edemez hale geldi. Bunun üzerine Neue Heimat bu tesisleri de inşa etmeye başladı. Bu faaliyet konut kâr amacı gütmezlik ilkesiyle uyumlu olmadığı için, Neue Heimat 1964'te önce ticari bir yan kuruluş olan Neue Heimat Kommunal'i ve 1969'da Neue Heimat Städtebau'yu kurdu. Bu şirketle Hamburg'daki Elbe Alışveriş Merkezi ve CCH Kongre Merkezi gibi ticari binalar da dahil olmak üzere hizmet yelpazesini genişletti. 1962'den beri Neue Heimat yurt dışında da faaliyet gösteriyordu ve 1971'de bu iş alanları Neue Heimat International altında birleştirildi. 1970'lerde Neue Heimat, eski şehir merkezlerinin yenilenmesi işine de girdi (Hameln, Stade vb.).
Neue Heimat, büyük projeler için önde gelen inşaat şirketiydi. 1972 Münih Olimpiyat Oyunları hazırlıkları sırasında, 1970'te gazeteciler için yaklaşık 4.000 konutun eksik olduğu fark edildiğinde, Neue Heimat, mimar Alexander von Branca'nın planlarına göre Olimpiyat Basın Şehri'ni açılışa kadar tam zamanında inşa edebildi.
Petrol krizi ve savaş sonrası dönemin büyük konut inşaatlarının büyük ölçüde tamamlanmasıyla birlikte şirketin değişmesi gerekiyordu. Tarihçi Peter Kramper'e göre, "1960'lardan kalma bir konsepte sahip sosyal ekonomi odaklı bir şirket, 1980'lerin piyasa koşullarında artık yaşayamazdı." Bunun yerine, yurt içi ve yurt dışında ticari inşaat işi genişletildi. Yapısı artık anlaşılamayan sayısız proje şirketi ve yan kuruluş ortaya çıktı.