Norveç'teki Nazi toplama kampları

Saltfjellet yakınlarındaki bir kışlada Rus savaş esileri, 1945.
Norveç'teki Nazi toplama kampları (Norveççe: konsentrasjonsleirer), 9 Nisan 1940'ta başlayan ve Norveç'in Alman işgali sırasında Quisling rejimi ve Nazi Alman yetkilileri tarafından Norveç'te kurulan veya devralınan ve Nazi yetkililer tarafından kişilerin tutuklanması için kullanılan toplama kampları veya hapishanelerdir.
Randi Bratteli'nin (eski başbakanın yazarı ve dul eşi ve toplama kampı mahkûmu) danışman olarak görev yaptığı bir projede 709 esir kampı   veya toplama kampı [bazı ölüm kampları dahil] sayılmıştır. Başka bir kaynak 620 civarı esir kampı olduğunu iddia etmektedir.
Zorla  çalıştırılanlara ilave olarak [en az] 14 farklı kategoriden mahkûm vardı ve bunlar çeşitli ülkelerden gelmişlerdir.
Quisling rejimi ve Alman Wehrmacht'ın sivil işgalci yetkilileri, yaklaşık 110'u esir kampı da dahil olmak üzere, Norveç'te bir dizi kamp işletiyordu.
Wehrmacht kampları büyük ölçüde ülke geneline dağılmış savaş esiri kamplarından oluşuyordu. Bunlardan bazılarının insanlık dışı koşullar ve vahşet nedeniyle ölüm oranları son derece yüksekti.
Ülke çapındaki hem yerleşik hem de doğaçlama hapishaneler ve cezaevleri, Nazi yetkilileri tarafından gözaltı amacıyla da kullanıldı. Özellikle merkezi Victoria Terrasse'da bulunan Sicherheitspolizei ve Sicherheitsdienst, mahkûmlara yönelik işkence ve kötü muameleyle ünlüydü. Ayrıca Kristiansand'daki Arkivet ve Trondheim'daki Bandeklosteret işkence ve tacizle eşanlamlı hale geldi. Norveçli Naziler tarafından yönetilen kamplar ve hapishaneler ile Alman Nazi örgütleri tarafından yönetilenler arasında bazı ayrımlar yapıldı ancak tüm zulümlerin birleşik bir komuta yetkisi altında gerçekleştiğini söylenebilir.
Belirlenen toplama kampları, Naziler tarafından "KZ-Lager" olarak değil, Nazi "güvenlik polisi" SS ve Gestapo'nun idaresi altındaki Häftlingslager ("tutuklu kampları") olarak sınıflandırıldı.
Nazi yetkilileri 700'den fazla Yahudiyi Norveç'ten Auschwitz'e, 500'den fazla Nacht und Nebel mahkûmunu Natzweiler'a sınır dışı etti; ve binlercesi daha Sachsenhausen, Ravensbrück ve Almanya'daki diğer hapishane ve kamplara gönderildi. Bunların çoğu transit sırasında Norveç kamplarında tutuldu.
Her ne kadar bu kamplarda istismar, işkence ve cinayet sıradan olsa da hiçbiri imha kampı olarak belirlenmedi veya bu kamplar olarak işlev görmedi; Almanya, işgal altındaki Polonya ve Avusturya'daki kamplarda görülen ölçeğe ulaşmadı.Toplamda 60.000 tutukluluk yılı boyunca 38.000 ila 40.000 kişinin bu kamp sisteminden geçtiği tahmin edilmektedir.
Kamplar aşağıdakiler dahil çeşitli amaçlara hizmet etti:
özellikle sosyalist ve komünistler olmak üzere siyasi mahkûmların ve aykırı dini görüşe sahip olanların tutuklanması
savaş esirlerinin tutuklanması (Stammlager / Stalag) - özellikle Sovyet ve Yugoslav askerleri -
Direniş hareketinin Nazi hedeflerini bombalaması durumunda idam edilecek olan sözde "bomba rehineleri"nin (Geisellager) tutuklanması
Yahudiler, önde gelen siyasi mahkûmlar ve diğerleri de dahil olmak üzere, Almanya ve Polonya'daki (Durchgangslager / Dulag) kamplara gönderilen çeşitli mahkûmların transit olarak enterne edilmesi.Nazi yetkilileri işgal sırasında işlettikleri kamp ve hapishanelere ilişkin kayıtların çoğunu yok etti. Aslında her yerel hapishane Naziler tarafından bu amaçlar için kullanıldı, ancak birkaç tam teşekküllü kamp da kuruldu.