stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hello Kitty cinayeti
Arka plan

1975 yılında doğan Fan Man-yee, çocukken ailesi tarafından terk edildi ve bunun sonucunda bir kız yetimhanesinde büyüdü. 15 yaşına geldiğinde, yaş sınırlaması olduğu için yetimhaneden ayrılması söylendi. Evsiz kalan ve uyuşturucu bağımlısı olan Fan, bir genelevde çalışmaya başladığı 21 yaşına kadar sokak fahişeliğine zorlandı. Fan sonunda müşterilerinden biri olan Cheung soyadlı uyuşturucu bağımlısı bir arkadaşıyla Mayıs 1996'da evlendi. İki yıl sonra, cinayetten kısa bir süre önce, yaklaşık Kasım 1998'de oğullarını doğurdu. Fan'ın kocası tacizci olarak tanımlanıyordu ve komşuları çiftin kavga sesleri ve çocuğun çığlık ve ağlama sesleriyle uyandıklarını bildiriyorlardı. Hamileliği ve ardından oğlunun doğumu üzerine Fan, oğlunu korumak ve ona daha güvenli bir yaşam sağlamak için hayatını değiştirmeye karar verdi. Uyuşturucu ve fuhuşu bırakmış, bir genelevde konsomatris olarak işe girmiş ve nihayetinde cinayetten kısa bir süre önce şiddet uygulayan kocasını terk etmiştir. Bu fedakarlıklar nedeniyle çok daha düşük bir gelire sahip oldu ve kendisini ve ailesini geçindirmek için mücadele etti.
34 yaşındaki üçlü üyesi Chan Man-lok (陳文樂), Fan'ın genelevdeki düzenli müşterilerinden biriydi. 1999'un başlarında Fan, Chan'ın yaklaşık 4.000 $ (kabaca 500 $) içeren cüzdanını çaldı. Chan ne olduğunu anlayınca, Fan'dan 10.000 HK $ ücrete ek olarak parayı iade etmesini istedi. Fan çalınan parayı hemen iade etse de, ek ücreti güvence altına almak için ek zamana ihtiyacı vardı.
17 Mart 1999'da Fan, Lai Yiu Malikanesinin Fu Yiu bölümü olan 90 Nolu Citrus Yolundaki (柑 橘 路) HDB dairesinde üç erkek ve bir kız tarafından kaçırıldı : Chan; tımar kurbanı Lau Ming-fong (劉明芳;, takma adı Ah Fong, 14), Leung Wai-lun (梁偉倫, 21) ve Leung Shing-cho (梁勝祖). Grup, Fan'ı 31 Nolu Granville Yolu, Tsim Sha Tsui adresindeki bir daireye götürdü ve burada onu bir ay hapsettiler. Başlangıçta Chan, onu diğer erkeklere satarak Fan'dan para kazanmayı amaçlamıştı.
Çile

Fan, hapsedildiği süre boyunca işkence ve tecavüze uğradı. Bir kaynağa göre, bazen asılarak kum torbası olarak kullanılırken metal çubuklarla dövülmüştür. Bir keresinde Fan'ın kafasına yaklaşık elli kez tekme atılmış. Fan'ın yaralarına baharat sürülmüş, bacakları ve ayakları mum ve sıcak plastikle yakılmış (özellikle yürüyemesin diye), insan dışkısı ve idrarı tüketmeye zorlanmış, gülümsemeye ve dayaktan zevk aldığını söylemeye zorlanmış; bunu reddederse daha da ağır işkencelere maruz bırakılmış. Bu muamele sonunda travmatik şoka ve nihayetinde ölüme yol açtı.
Fan 15 Nisan 1999'da yaralarına yenik düştü. Bazı kaynaklar Fan'ın kendisini kaçıranlar dışarıdayken öldüğünü iddia ederken, bazıları da gece öldüğünü söylemektedir. Fan'ı kaçıranlar cesedi geri getirdikten sonra kalıntıları parçalayıp kaynattılar; kafatası bir Hello Kitty bebeğinin içine dikilirken cesedin geri kalanı atıldı. Lau'nun 24 Mayıs'ta polisi olay yerine götürmesinin ardından sadece kafatası, bir dişi ve bazı iç organları plastik bir torba içinde bulundu. Chan tutuklandığı sırada eşi Ah Pui (gerçek adı Tse Pui-ling, 謝佩玲) ve yeni doğan bebeğiyle birlikte Shek Lei Malikanesinin Shek Ning bölgesindeki 72 Nolu Mau Wai Yolunda bir apartmanda yaşıyordu.
Duruşma

7 Aralık 2000'de altı haftadan fazla süren bir duruşmanın ardından, jüri kalıntıların Fan'ın aşırı dozda uyuşturucudan mı öldürüldüğünü göstermek için yeterli olmadığına karar verdiği için üç adam adam öldürmekten suçlu bulundu. Jüri, adamların Fan'ı öldürme niyetinde olduğuna karar veremese de, onların tacizi sonucu öldüğüne karar verdiler. Lau, dokunulmazlık karşılığında duruşmada ifade verdi.
Üçlüyü şartlı tahliye olasılığıyla birlikte ömür boyu hapis cezasına çarptıran Yargıç Peter Nguyen, "Hong Kong'da son yıllarda hiçbir mahkeme böyle bir zulüm, ahlaksızlık, duygusuzluk, vahşet, şiddet ve gaddarlık duymadı." Psikiyatri raporları, üçünü "acımasız" olarak tanımladı. Yirmi yıl boyunca, yani 2020'ye kadar, şartlı tahliye için bir inceleme yapılmayacaktır. Chan Man-lok ve Leung Wai-lun şu anda Stanley Hapishanesinde ömür boyu hapis cezalarını çekiyorlar.
Sonrası

Suçun işlendiği apartman Eylül 2012'de yıkılmış ve 2016 yılında Soravit On Granville adıyla bir otel olarak yeniden inşa edilmiştir. Bazı kaynaklar otelin perili olduğunu belirtmekte, bazıları da merdivenlerde Fan'ın hayaletini gördüklerini iddia etmektedir
Davayla ilgili tanıtım, hikâyeyi anlatan filmlerin yapımı ve gösterime girmesiyle sonuçlandı. Hem İnsan Domuz Pirzolası (烹屍之喪盡天良) hem de Çorbamda Sır var 2001'de piyasaya sürüldü.
2011 yılında serbest bırakılan Leung Shing-cho, 10 yaşındaki bir kıza cinsel saldırıda bulunmaktan tutuklandı ve Ağustos 2022'de bir kez daha 12 ay hapis cezasına çarptırıldı.
Kadınlar Mecliste

Aristofanes'in "Kadınlar Mecliste" isimli oyunu, Ecclesiazusae (Yunanca: Ἐκκλησιάζουσαι Ekklesiazousai),, ilk olarak M.Ö 391 tarihinde sergilenmiştir.
Bir diğer oyunu olan "Kadınlar Savaşı (Lysistrata)" ile tematik benzerlikler taşımaktadır.
Oyun teması (plot)

Bu oyun, lideri Praxagora olan bir grup kadın ile ilgilidir. Liderlerinin öncülüğünde hareket ederek, kadınların yönetimi devralması için herkesi ikna etmeye karar verirler, çünkü bu işi yapagelen erkeklerden çok daha iyi yapabileceklerine inanmaktadırlar. 
Kadınlar, erkek kılığına girerek gizlice Meclis’e giderler ve ilgili kararnamenin önergesini sunduktan sonra kürsüde demeçler vererek savunmasını yaparlar. Denemedikleri tek yöntemin bu olduğunu vurgulayarak herkesi ikna ederler ve nihayetinde yönetim oy birliğiyle kadınlara devredilir.
Yeni yasaya dayanarak, komünizm benzeri bir devlet yapısı kurarlar. Bu yeni sistemle birlikte, devlet her Atina’lı vatandaşın tüm ihtiyaçlarını karşılamakla yükümlü hale getirilir.
Eşitlik ilkesi her alanda ve herkesi kapsayacak şekilde uygulanmaya başlar. Ve hatta bu yasaya erkeklerin dilediği kadınla yatma hakkı bile dahildir. Fakat bu hak, öncelikle çirkin ve yaşlı olan bütün kadınlarla yatmak önkoşuluna bağlıdır. Aynı durum kadınlar için de geçerlidir, yani en çirkin ve yaşlı erkeklerden başlamak zorundadırlar.
Şahsi mülkiyet tümden kaldırılmıştır, paralar ve mallar merkezi fonda toplanmaktadır. Her vatandaşın giderleri, ortak kullanılacak olan merkezi fondan karşılanmaktadır. Her kim şahsi mülkiyete devam ederse, ona hırsız muamelesi yapılmaktadır.
Bir sahnesinde, iki adam aralarında konuşmaktadırlar. Bunlardan biri, yeni yasalara uyulması gerektiğinden ve bu yüzden de tüm mallarını yeni yönetime yani kadınlara teslim etmekten yanadır. Diğeriyse, türlü kurnazlıklar ve bahanelerle bundan kaçmanın yollarını arar durur. Ve hatta bir yolunu bulup kamu yararına yapılan ziyafetlerden de faydalanmaya çabalar.
Bir sonraki sahnedeyse, iki genç sevgili bir türlü muradlarına eremezler, çünkü daha çirkin ve yaşlı olan kadınlar onlara engel olurlar ve genç adamı önce kendileriyle yatmaya zorlarlar ve bunu yeni yasa gereğince yaparlar tabii.
Final sahnesindeyse, Praxagora’nın kocası Blepyrus, bayram ziyafetine gitmektedir ve seyircileri de katılmaya ve yeni sistemi kutlamaya davet eder.
Ek bilgiler

Bu oyun, o dönemin kadınlarının yaygın olan görüşlerini temsil etmektedir. Aristofanes, bununla da yetinmeyerek, kadınların tarzlarıyla da dalga geçerek, tembellikleriyle ve çok içen halleriyle kocalarının hayatını cehenneme çevirdiklerini ima eder.
Zorunlu kılınan eşitlik yasası ise, politik bir beyan olmakla birlikte sosyal bir duruşa da sahiptir. Savaş bittikten sonra oligarşi hüküm sürmeye başlamıştır, bu sebeple de Atina’lılar demokrasi ve eşitlik konularında daha ısrarcı bir tutum sergilemeye başlamışlardır. Bu oyun, içinde abartılı anlatımlar içermesine rağmen, daha demokratik bir sisteme olan ihtiyacı çok net bir şekilde dile getirebilmiştir.
Oyun kurgusu, şahsi mülkiyetin kaldırılması ve aile yapısının kaldırılması gibi görüşlerle de mizahi bir dille dalga geçmektedir.
En uzun kelime

Ayrıca bu oyun, Yunanca dilinin en uzun kelimesini barındırmaktadır:
lopado­temacho­selacho­galeo­kranio­leipsano­drimupo­trimmato­silphio­karabomelito­katakechumeno­kichlepi­kossuphophatto­peri­steralektruonopto­kephallio­kigklopeleio­lagóio­siraio­baphètragano­pterugón,
ve, Yunan alfabesiyle şöyle yazılmaktadır:
λοπαδο­τεμαχο­σελαχο­γαλεο­κρανιο­λειψανο­δριμυπο­τριμματο­σιλφιο­καραβομελιτο­κατα­κεχυμενο­κιχλεπικοσσυφοφαττο­περιστεραλεκτρυονοπτο­κεφαλλιο­κιγκλοπελειο­λαγῳοσιραιο­βαφητραγανο­πτερύγων. (1169–74)
Liddell ve Scott 24 Eylül 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.’un Yunanca-İngilizce sözlüğündeki halini baz alırsak, bu kelimenin Türkçe’deki anlamını şöyle tercüme edebiliriz;
"içerisinde her türlü lezzetleri barındıran, balıklı, etli, kuş-etli ve soslu bir yemeğin ismi.	"
Yunanca dilinin en uzun kelimesi olarak 171-harf içermektedir. Shakespeare'in 27-harf uzunluğunda olan Latince kökenli "honorificabilitudinitatibus" kelimesinden, açık arayla daha ilerdedir.
Çeviriler

Aristofanes'ten Kadınlar Mecliste (Ecclesiazousae), eviren & çeviren: Yılmaz Güleryüz, e-kitap 2016 13 Ekim 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., kitap: Töz Yayınları 13 Ekim 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Ankara 2019
Aristophanes. Ecclesiazusae. English translation 5 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. by G. Theodoridis (2002). Translation in prose
| g t Aristofanes'in eserleri |
| --- | --- |
 Akharnes  Atlılar  Bulutlar  Eirene  Eşek Arıları  Kadınlar Meclisi  Kurbağalar  Kuşlar  Lysistrata  Plutus  Thesmophoriazusae 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX2069234  BNF: cb12262251z (data)  GND: 4243141-4  LCCN: nr97036320  NLA: 35717786  NLI: 987007583573005171  SUDOC: 027714667  VIAF: 179758668   WorldCat (LCCN): nr97-036320
Carlo Rustichelli

| Carlo Rustichelli |
| --- | --- |
Carlo Rustichelli, bestelediği filmlerin müziklerinden oluşmuş bir soundtrack albümünün kapağında.
Genel bilgiler
Doğum: 24 Aralık 1916, Carpi, İtalya
Ölüm: 13 Kasım 2004, Roma, İtalya
Başladığı yer: İtalyan 
Meslekler: Film müziği bestecisi

Carlo Rustichelli, (24 Aralık 1916 - 13 Kasım 2004) ödüllü İtalyan film müziği bestecisi. İki kez "Gümüş Kurdele" ödülünü kazanmıştı.
Bu çalışkan ve verimli müzik adamı 1940'lardan 1990'lara kadar uzanan uzun kariyeri boyunca 400 kadar filmin müziğini yapmıştır. Carlo Rustichelli aktris Alida Chelli'nin babasıdır.
24 Aralık 1916 tarihinde İtalya'nın Emilia-Romagna bölgesinde bulunan Carpi şehrinde dünyaya geldi. Ailesindeki herkes müzikle ilgileniyordu. Önce Bologna konservatuvarında piyano eğitimi aldı, sonra da Roma'ya giderek Santa Cecilia Akademisi'nde komposizyon üzerine çalıştı.
II. Dünya Savaşı bitiminde Roma'da Federico Fellini'yle tanıştı. Fellini de onu yönetmen Pietro Germi'yle tanıştırdı. Rustichelli 1947'de, Pietro Germi'nin "Gioventù perduta" (Kayıp Gençlik) adlı filmi için ilk önemli bestesini yaptı. Böylece Germi ile olan uzun beraberliği de başlamış oldu. 1940'lı yıllardan 1960'lı yıllara uzanan bu uzun dönem boyunca Germi'nin birçok filminin bestesini Carlo Rustichelli yaptı. Bu filmlerden en önemlisi Oscar ödüllü film Divorzio all'italiana (İtalyan Usulü Boşanma)'dır. 1972'de yönetmen Billy Wilder ondan yöneteceği Avanti! (Dokunma Gıdıklanırım) filminin müziğini bestelemesini istemişti. Jack Lemmon'ın başrolünü oynadığı bu film İtalya'da çekilmişti. Unutulmaz film müziklerinden birini de yine bir Pietro Germi filmi olan 1964 yapımı Sedotta e Abbandonata (Baştan Çıkarılmış ve Terk Edilmiş) için bestelemişti.
Kısa filmografisi

Çok verimli bir besteci olan Carlo Rustichelli çoğu İtalyan filmi olan 400 kadar filmin müziklerini bestelemiş veya düzenlemişti. En çok da İtalyan yönetmen Pietro Germi ile çalışmıştı. Müziğini yaptığı filmlerden bazıları şunlardır:
Gioventù perduta (Kayıp Geçlik) (1947). Yönetmen: Pietro Germi
In Nome Della Legge (Kanun Namına) (1949). Yönetmen: Pietro Germi
Il Cammino Della Speranza (Umut Yolu) (1959). Yönetmen: Pietro Germi
I Giganti della Tessaglia (Gli argonauti) (1960). Yönetmen: Riccardo Freda
Il Ladro di Bagdad (Bağdat Hırsızı) (1961). Yönetmen: Arthur Lubin. (Başrolde: Steve Reeves)
L'Atlantide (1961). Yönetmenler: Edgar G. Ulmer - Giuseppe Masini
Divorzio all'italiana (İtalyan Usulü Boşanma) (1961). Yönetmen: Pietro Germi
Mamma Roma (1962) Yönetmen: Pier Paolo Pasolini
La Frusta e Il Corpo (1963). Yönetmen: Mario Bava
Sedotta e Abbandonata (Baştan Çıkarılmış ve Terk Edilmiş) (1964). Yönetmen: Pietro Germi
L'armata Brancaleone (Brancaleone Ordusu) (1966). Yönetmen: Mario Monicelli
Signore & Signori (Kuşlar, Arılar ve İtalyanlar) (1966). Yönetmen: Pietro Germi
The Secret War of Harry Frigg (1968). Yönetmen: Jack Smight (Başrolde Paul Newman)
Brancaleone alle Crociate(Brancaleone Haçlı Seferinde) (1970). Yönetmen: Mario Monicelli
Avanti! (Dokunma Gıdıklanırım)) (1972). Yönetmen: Billy Wilder
Recep Paşa (vezir)

Recep Paşa (geçmişte Rajab Paşa veya Ragab Paşa veya Redjeb Paşa veya Rajab Bacha veya hatta Rajab Basha olarak da çevrilmiştir; ölüm 1726) bir Osmanlı devlet adamıdır.
Recep Paşa Eylül 1707'de vezir olmuş ve Diyarbekir Eyaleti (1707-10, 1725), Van Eyaleti (1710-11), Sivas Eyaleti (1711-12, 1726), Trabzon Eyaleti (1712-13) Osmanlı valisi olarak görev yapmıştır, 1724-25), Teke Sancağı (1713-14), Kudüs Sancağı (1714-16), Şam Eyaleti (1716, 1718), Halep Eyaleti (1719-1720, 1721-24), Mısır Eyaleti (1720-21) ve Tiflis (1724).
Arnavut kökenlidir. Osmanlı Padişahı İkinci Mustafa'nın kızı Emine Sultan ile evlendi.
Mısır Valiliği

El-Cabarti'ye göre, Recep Paşa Mısır'a vali olarak vardığında, sultan Ahmed III tarafından selefi Dellak Ali Paşa'nın hesaplarını denetlemesi ve ardından onu öldürmesinin yanı sıra İsmail Bey ibn İvaz adlı yerel bir bey ve yandaşlarına suikast planlaması emredildi. Recep Paşa gerçekten de Dellak Ali Paşa'yı denetlemeye devam etti ve iddiaya göre derisi yüzülmüş başını Konstantinopolis'teki sultana göndererek başını kestirdi. Ali Paşa'nın cesedi Ölüler Şehri nekropolüne gömüldü ve bildirildiğine göre "Ali Paşa el-Mazlum" (Mazlum Ali Paşa) adıyla anıldı.
Ardından Recep Paşa, Mehmed Çerkes adında bir adama İbni İvaz ve yandaşlarına nasıl suikast düzenleyeceğini sordu. İbni İvaz Bey'in uzak bir yere götürülmesini ve orada öldürülmesi için adam gönderilmesini içeren bir plan hazırlayan ikili, planı uyguladı ancak İbni İvaz'ı öldürmeyi başaramadı. Kısa bir süre sonra Recep Paşa valilikten azledildi, Halep valisi olarak yeniden atandı.
Halep'te

Recep Paşa Han el-Sâbûn'un girişindeki çeşmeyi restore ettirmiş, ayrıca Baḥsitā'da bir ev inşa ettirmiştir. Ev 2006 yılında yenilenmiş ve o zamandan beri Kültür Merkezi için bir bina haline gelmiştir.
Halepli Recep Paşa ailesi, vali Recep Paşa'nın soyundan gelmektedir.
Kaynaklar

1 2  Mehmet Süreyya (1996) [1890],  Nuri Akbayar; Seyit A. Kahraman (Ed.), Sicill-i Osmanî, Beşiktaş, Istanbul: Türkiye Kültür Bakanlığı and Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı, ss. 1366-1367, ISBN 9789753330411, 19 Eylül 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 23 Ekim 2023
↑  'Abd al-Rahman Jabarti; Thomas Philipp; Moshe Perlmann (1994). Abd Al-Rahmann Al-Jabarti's History of Egypt. 1. Franz Steiner Verlag Stuttgart. s. 90.
↑  Royal courts in dynastic states and empires : a global perspective. Jeroen Frans Jozef Duindam, Tülay Artan, İ. Metin Kunt, I⁺ј. Metin Kunt. p. 355 footnote #35: Brill. 2011. ISBN 978-90-04-20623-6. OCLC 745081017.
↑  'Abd al-Rahman Jabarti; Thomas Philipp; Moshe Perlmann (1994). Abd Al-Rahmann Al-Jabarti's History of Egypt. 1. Franz Steiner Verlag Stuttgart. ss. 90-91.
1 2  'Abd al-Rahman Jabarti; Thomas Philipp; Moshe Perlmann (1994). Abd Al-Rahmann Al-Jabarti's History of Egypt. 1. Franz Steiner Verlag Stuttgart. s. 91.
↑  'Abd al-Rahman Jabarti; Thomas Philipp; Moshe Perlmann (1994). Abd Al-Rahmann Al-Jabarti's History of Egypt. 1. Franz Steiner Verlag Stuttgart. ss. 91-92.
1 2 3  Al-Tabbākh, Muḥammad Rāgheb (1988). i'lām al-nubalā' bi-tarikh ḥalab al-shahbā' (Arapça). 3. Aleppo: dār al-qalam al-'arabi. s. 252.
↑  "مخطوطات "حلب" بالكامل ترمّمها دار "رجب باشا"". www.esyria.sy (Arapça). 12 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Eylül 2022.
| Siyasi görevi |
| --- | --- | --- |
| Önce gelen Dellak Ali Paşa | Mısır Valisi 1720–1721 | Sonra gelen Nişancı Mehmed Pasha [tr] |
Joseph Priestley

| Joseph Priestley |
| --- | --- |

Doğum: 24 Mart 1733(1733-03-24) Birstall, Batı Yorkshire
Ölüm: 6 Şubat 1804 (70 yaşında) Pensilvanya
Milliyet: İngiliz
Tanınma nedeni:  Oksijen (O2) ve diğer dokuz gaz keşfi, (Karbonmonoksit (CO), Azot monoksit (NO), Nitrous oxide (N2O), Ammonia (NH3), Kükürt dioksit (SO2) ve nitrogen peroxide (N2O4)  Karbon döngüsü keşfi 
Din: Üniteryenizm
Ödüller:  Fellow of the Royal Society (1766) 

Kariyeri
Dalı: Kimya, felsefe
 

Joseph Priestley FRS (/ ˈ p r iː s t l i / ; d. 24 Mart 1733 - ö. 6 Şubat 1804), İngiliz kimyager, doğa filozofu, ayrılıkçı ilahiyatçı, dilbilgisi uzmanı, çok konulu eğitimci ve liberal siyaset kuramcısıydı.
Kariyeri

150'den fazla eser. 1774'te cıva oksitin termal ayrışmasıyla oksijenin bağımsız keşfiyle, onu izole ederek kredilendirildi. Ayrıca keşif konusunda güçlü iddiaları var, Priestley bulgularını önce yayınladı. Scheele, potasyum nitrat, cıva oksit ve diğer birçok maddeyi 1772'de ısıtarak keşfetti.
Hayatı boyunca, Priestley'nin kayda değer bilimsel itibarı, karbonatlı suyu icadına, elektrik üzerine yazılarına ve birkaç "hava" (gaz) keşfine dayanıyordu; en ünlüsü Priestley'nin "flojistiği giderilmiş hava" (oksijen) olarak adlandırdığı şeydir. Priestley'nin flojiston teorisini savunma ve kimyasal devrime dönüşecek olanı reddetme kararlılığı sonunda onu bilim camiasında izole etti.
Priestley'in bilimi, teolojisinin ayrılmaz bir parçasıydı ve sürekli olarak Aydınlanma rasyonalizmini Hristiyan teizmiyle birleştirmeye çalıştı. Metafizik metinlerinde, Priestley teizm, materyalizm ve determinizmi birleştirmeye çalıştı, bu proje "cüretkar ve orijinal" olarak adlandırıldı. O, doğal dünyanın doğru bir şekilde anlaşılmasının insanlığın ilerlemesini destekleyeceğine ve sonunda Hristiyan binyılını getireceğine inanıyordu. Özgür ve açık fikir alışverişine şiddetle inanan Priestley, hoşgörü ve eşit hakları savundu. Onu İngiltere'de Üniteryanizmin kurulmasına yardım etmeye yönlendiren dini Muhalifler. Priestley'nin yayınlarının tartışmalı doğası, Fransız Devrimi'ne verdiği açık sözlü destekle birleştiğinde, kamuoyunda ve hükûmette şüphe uyandırdı; Sonunda, 1791'de, bir çetenin Birmingham'daki evini ve kilisesini yakmasından sonra, önce Londra'ya ve daha sonra Amerika Birleşik Devletleri'ne kaçmak zorunda kaldı. Son on yılını Pennsylvania, Northumberland County'de geçirdi.
Hayatı boyunca bir bilgin ve öğretmen olan Priestley, İngilizce dilbilgisi üzerine ufuk açıcı bir çalışmanın ve tarih üzerine kitapların yayınlanması da dahil olmak üzere pedagojiye önemli katkılarda bulundu ve en etkili erken zaman çizelgelerinden bazılarını hazırladı. Bu eğitici yazılar, Priestley'in en popüler eserleri arasındaydı. Bununla birlikte, Jeremy Bentham, John Stuart Mill ve Herbert Spencer gibi filozoflar tarafından faydacılığın birincil kaynakları olarak kabul edilen en kalıcı etkiye sahip olan metafizik eserleriydi.
Mutfaklar listesi

Yemek kültürü bölge, gelenek veya tecrübelerin karışımından oluşabilir. Her mutfak kendine özgü hazırlama şekli, hazırlama araçları, belirli yiyecek ve içecek türünü kullanma, yiyeceklerini üretme veya kendine has öğünleri barındırır. Mutfaklar genellikle kullanıldıkları bölgelere veya orijinal olarak yapıldıkları bölgelere göre adlarını alırlar. Bölgelerde yetişen, üretilen veya getirilen malzemeler yemeğin içeriğini oluşturur. Mutfak kültürü etnik köken veya dine göre de oldukça şekillenebilir.
Bölgelere göre mutfaklar

Evrensel mutfak; tüm dünya genelinde tecrübe edilen ve kullanılan yemek kültürüdür. Yemeğin evrensel olabilmesi için, yerel, bölgesel veya ulusal olan yemeğin tüm dünya çapında servis edilmesini gerektirir.
Bölgesel mutfaklar; ulusal, eyaletsel veya yerel bölgedekiler. Bölgesel mutfaklar, malzemelerin mevcudiyeti, bulunulan iklim, yemek pişirme gelenekleri, tecrübeleri ve kültürel farklılıklara göre çeşitlilik gösterebilir. Geleneksel mutfağın açıklaması basitçe: "Uzun süre boyunca belirli bölgedeki bütün insanların günlük yaşamlarında zamanla ortaya çıkmış yemek hazırlama alışkanlıklarıdır"
Afgan
Alman
Amerikan
Cajun
Çinli
Hawaii
İtalyan
Kaliforniya
Pensilvanya Alman
Soul food
Yeni Amerikan
Yunan
Angola
Arjantin
Arnavut
Avustralya
Avusturya
Azeri
Bahreyn
Bangladeş
Barbados
Batı Sahra
Belçika
Belize
Benin
Beyaz Rus
Bhutan
Birleşik Arap Emirlikleri
Birmanya
Bolivya
Bosna-Hersek
Botsvana
Brezilya
Britanya
Gal
İngiliz
İskoç
Brunei
Bulgar
Burkina Faso
Burundi
Cezayir
Cibuti
Çad
Çek
Çin
Hong Kong
İslam
Kanton
Makao
Tayvan
Tibet
Danimarka
Grönland
Faroe
Doğu Timor
Dominik Cumhuriyeti
Ekvador
Ekvator Ginesi
El Salvador
Endonezya
Bali
Cava
Çin
Eritre
Ermeni
Estonya
Etiyopya
Fas
Fiji
Fildişi Sahili
Filipin
Filistin
Fin
Fransız
Oksitanya
Gabon
Gambiya
Gana
Guatemala
Güney Afrika
Gürcü
Haiti
Hırvat
Hint
Hollanda
Honduras
Irak
İran
İrlanda
İspanyol
Asturias
Bask
Endülüs
Galiçya
Katalan
İsrail
İsveç
İsviçre
İtalyan
Lombardiya
Sicilya
Venedik
İzlanda
Jamaika
Japon
Okinava
Katar
Kamboçya
Kamerun
Kanada
Kazak
Kenya
Kıbrıs
Kırgız
Kolombiya
Kore
Kuzey Kore
Çin
Kosova
Kuveyt
Küba
Laos
Leton
Libya
Lihtenştayn
Litvanya
Lübnan
Lüksemburg
Macar
Madagaskar
Makedon
Malezya
Malay
Çin
Hint
Malta
Meksika
Mısır
Moğol
Moldova
Mozambik
Namibya
Nepal
Nijer
Nijerya
Norveç
Özbek
Pakistan
Panama
Peru
Peru-Çin
Polonya
Portekiz
Rumen
Rus
São Tomé ve Príncipe
Senegal
Seyşeller
Sırp
Singapur
Slovak
Sloven
Somali
Sri Lanka
Sudan
Suriye
Suudi Arabistan
Şili
Tacik
Tanzanya
Tay
Tayvan
Togo
Trinidad ve Tobago
Tunus
Türk
Ukrayna
Kırım Tatar
Umman
Uruguay
Ürdün
Venezuela
Vietnam
Yemen
Yeni Zelanda
Yunan
Girit
Zambiya
Zimbabve
Türler

Fast food
Füzyon
Haute
Moleküler gastronomi
Nouvelle
Vegan
Vejetaryen
Etnik ve dini mutfaklar

Ainu
Arap
Bengal
Berber
Budist
Çeçen
Çerkes
Kürt
Süryani
Tatar
Yahudi
Aşkenazi
Mizrahi
Sefarad
Zanzibar
Tarihi mutfaklar

Ana madde: Tarihî mutfaklar listesi
Antik İsrail
Antik Mısır
Antik Roma
Antik Yunan
Aztek
Bizans
Erken modern dönem Avrupası
İnka
Maya
Orta Çağ Avrupası
Osmanlı
Sovyet
Tarihî Çin
Kaynaklar

↑  Cuisine (definition) 23 Kasım 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Thefreedictionary.com. Erişim tarihi: Haziran 2011.
↑  "Cuisine (definition)". Oxford Dictionaries. 15 Aralık 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mayıs 2013.
↑  "Region." 9 Ekim 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Definition). Merriam-Webster dictionary 22 Eylül 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Erişim tarihi: Haziran 2011.
↑  "The American Food Revolutions: Cuisines in America." 4 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Eldrbarry.net 25 Ocak 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Erişim tarihi: Haziran 2011.
Jacques Lameloise (3 yıldızlı Michelin Guide şefi) Nouvelle sunumu
Ohaw, geleneksel Ainu çorbası
Peter Patzak

| Peter Patzak |
| --- | --- |
Peter Patzak ve Jan Zenker (2009)'da
Doğum: 2 Ocak 1945(1945-01-02) Viyana, Nazi Almanyası
Ölüm: 11  Mart 2021 (76 yaşında) Krems an der Donau, Aşağı Avusturya, Avusturya
Meslek: Film yönetmeni Senarist
Etkin yıllar: 1973–2021

Peter Patzak (d. 2 Ocak 1945, Viyana –ö. 11 Mart 2021), Avusturyalı film yönetmeni ve senarist.
Yaşamı

Patzak 2 Ocak 1945'te Viyana, Nazi Almanyası'nda doğdu. 1973'te başlayıp 2021 yılındaki ölümüne kadar devam eden senaristlik ve yönetmenlik kariyerinde altmışın üzerinde film projesinde yer aldı. En çok ses getiren filmleri arasında, 29. Uluslararası Berlin Film Festivali açılışında yayınlanan; Kassbach – Ein Porträt, 1987 Cannes Film Festivali'nde yayınlanan senaristliğini yaptığı; Wahnfried ile 1997 yılındaki 20. Uluslararası Moskova Film Festivali'nde yayınlanan; Shanghai 1937 vb. sayılabilir.
Ölümü

Patzak 11 Mart 2021 tarihinde Krems an der Donau, Aşağı Avusturya, Avusturya'da 76 yaşında öldü.