II. Mehmed (opera)
Konu özeti > II. Perde

Sultan Mehmet'in otağı:
Anna Mehmet'in otağına götürülmüştür. Otakta bulunan Türk cariyeler ona Sultan'a karşı hislerine uyması ve davranışlarını yumuşatması için telkinler  yaparlar. Fakat Anna öfkeli bir tavırla cariyelerin bu telkinlerini reddeder ve ilk fırsatta Mehmet'ten kaçmaya azimli olduğunu onlara açıklar. Tam bu sırada otağa Mehmet girer. Kendinin Uberto olmadığını  ve Türk Sultanı olduğunu anladığı zaman kızın ne kadar birbiriyle çelişen hisler altında kaldığını anladığı ona söyler. Ama kıza onu sevdiğini söyler ve eğer kız birlikte olmayı kabul ederse onu İtalya'ya kendine bağlı bir Türk eyaletinin bağımlı hükümdar kraliçesi olarak tayin etmeye hazır olacağını da bildirir. Bu halde babası Erisso ve (kendine ağabeyi olarak bildirilen) Calbo'nun hayatlarını bağışlayacağını söyler. Anna Sultan'ın isteklerini kabul etmez. "Ben Uberto'yu sevdim ama bir yalancı ve düzme kişiden nefret etmekteyim"  deyip anavatanı olan Venedik'e olan sevgisinin o kadar güçlü olduğunu ve bu yüzden onu artık sevmeye hiç imkânı olmadığını  da sözlerine ekler. Söylenen bir ikili şarkıda Anna'nın Mehmet'e karşı hissettiği ikilem iyice açığa çıkar. (İkili:  Anna, tu piangi? İl pianto / pur non è d'odio un segno.)
Şehir meydanından otağa gelen seslerden anlaşılmaktadır ki Türk askerleri şehrin iç kalesine saldırmaya hazırlanmışlardır. Onların başına geçmek için otağından ayrılmakta olan olan Sultan Anna'ya kendinin hala Anna'yı sevdiğini ve onunla birlikte olmak isteğinin hiç azalmadığını bildirir ve Anna'nın babasına hiç zarar gelmemesi için gayret edeceğini ona söyler. Anna otakta iken kendine de hiç zarar gelmemesini garanti edecek bir nişaneyi Sultan'dan ister. Sultan da parmağına takılı Sultan mühürlü yüzüğü Anna'ya ona verdiği sözleri garantilemek ve Anna'ya kendisini  koruması için verir.
Mehmet otak dışından komutanlarını isteklerine göre şehir iç kalesine yapılacak saldırının başında olmak üzere ayrılır. (Arya:All'ınvito generoso.) Anna da kendi şerefini korumak için bir çare bulmayı düşünerek kiliseye gitmek üzere otaktan ve sahneden çıkar.
Kilisenin mahzenindeki Anna'nın annesinin mezarı önünde:
Erisso ve Calbo içinde mezarlar bulunan kilisenin mahzenine hapsedilmişlerdir. Erisso'nun karısının mezarı da bu mahzendedir. Erisso iç kaleye olan Türk saldırısına karşı iç kaleden oranın savunmasını yönetemediği için hayıflanmaktadır. Karısının mezarı önünde diz çökerek kendisinin  de keşke ölmüş olmasını; kızının kendine, ailesine ve Venedik'e ihanet etmesini ve onu Sultan Mehmet ile birlikte görmesine hiç dayanamadığını ağlayarak söyler. Calbo onu teselli etmek için Anna'nın kandırıldığını; kızının masum olduğunu ve Mehmet'in askerleri tarafından zorla kaçırıldığını söyler. (Arya: Non temer: d'un basso affetto / non fu mai quel cor capace)
Tam bu sırada Mehmet kilise mahzenine gelir. Erisso kızını hala sevdiğini ve hala onunla birlikte olup onunla evlenmeyi ümit ettiğini açıklar. Erisso bu gerçekleşirse kızını kendi eliyle öldüreceğini söyler. Önce bir ikili ve sonra üçlü olan bir şarkı bu üç erkek hislerini ve düşüncelerini açıklarlar. Calbo Anna'yı sevdiğini söyler; Erisso Calbo'nun kızının kocası olması için söz kesildiğini ve bir evlenme anlaşmasının imza edildiğini ifşa eder. Mehmet bu iki kişinin ifşaatı üzerine onlara merhamet etmeyip onlardan öç almak istediğini bildirir. Calbo Mehmet'e alaycı şekilde onu askerleri önünde iç kaleye saldırıyı yönetmekten alıkoyduklarını onun için hemen gidip ordusunun başına geçmesini söyler. Mehmet ayrılır. Bu versiyonda Anna ve babası ile Calbo arasındaki karşılıklı diyalog bulunmamaktadır.
Mahzende Erisso Calbo'nun teselli için dediklerini doğru olup kızının masum olmasını kabul etmeye çalışır. Tam o sırada Anna kilise mahzenine iner. Erisso kızını düşman ile birlikte olmaya istemekle hain olmakla suçlar. Fakat Anna Mehmet ile hiçbir zaman birlikte olamayacağına yemin eder. Anna iddiasını teyit etmek için Mehmet'in kendine vermiş olduğu devlet mühürlü yüzüğü babası ve Calbo'ya verir ve onlara bu yüzüğü muhafızlara göstererek kilise mahzeni, kilise ve hatta şehirden kaçabileceklerini söyler. Onlar Anna'nın onlarla birlikte gelmelerini ister. Ama Anna burada kalıp ölmek istediğini bildirir. Karısının ve Anna'nın annesini mezarı önünde Erisso resmî Venedik valisi olarak resmen Calbo ile Anna'nın ellerine birbiri üzerine koymalarını söyleyerek onların nikâhını kıydığını ilan eder. (Üçlü: In questi estremi istanti) İki erkek kilise mahzeninden iç kaledeki Mehmet'e karşı yapılan savaşa katılmak üzere çıkarlar.
Mahzende yalnız kalan Anna durumunu gözden geçirir. (Arya: Alfin compita è la metà dell'opra). Mahzende kilisenin içinde dua eden kadınların koro sesleri duyulur. (Kadınlar korosu:"Nume, cui 'l sole è trono)
Kadınlar Anna'nın bulunduğu mahzen inerler. Muharebe sesleri gittikçe yoğunlaşır. Birden Venedikli askerler mahzene gelirler. Yapılan muharebede galip geldiklerini bağırarak ilan ederler. Bunları Erisso ve Calbo takip eder. Erisso kızını kucaklar ve bundan sonra Calbo'nun karısı olduğunu ona söyler ve Calbo da onu teyit eder. Anna buna razıdır: (Arya: Tanti affetti in tal momento).
Bunu takiben Calbo ve Anna kilisenin sunağı önünde birbirlerine bağlayıp evlenirler. Kadınlar korosu ve Venedikli askerler korosu sevinçlerini ifade eden bir "Finale" koro parçası söylerler ve parçayı Rossini Golün Hanımı operasında ilk defa kullanmıştır. Böylece Venedik versiyonu sona erer.
Kilise içindeki kadınlar korosu şarkısı sona erdiğinde bir kadın mahzene iner ve Anna'ya Erisso ile Venediklilerin yaptıkları muharebede Mehmet'e galip geldiklerini ve Mehmet'in iç kale önünden kaçtığını bildirirler. Fakat hala Anna'ya gayet temkinli davranmasını söylerler çünkü Mehmet'in intikam almak için oraya geri gelme imkânı vardır. Anna Venedik galibiyetinden sonra artık ölürse hiç gam çekmeyeceğini onlara  bildirir.
Türk askerleri kiliseye ve mahzene gelirler. Fakat Anna'nın kendini öldürmelerini istemesine rağmen silahsız bir masum kadını öldürmekten kaçınırlar. (Arya: Sì ferite: il chieggo, il merto.) Bunları ve Mehmet ve komutanlarının gelmesi  takip eder. Mehmet Anna'dan ona verdiği mühürlü yüzüğünü kendine geri vermesini ister. Anna ona yüzüğü mahzenden kaçmaları için babası ve Calbo'ya verdiğini ve bundan hemen önce de babasının resmî yetkisi ile kendisinin Calbo ile nikâhını kıydığını ona söyler.
Anna sakladığı bir bıçağı çıkararak kendi kalbine saplar ve annesinin mezarı üzerini yığılarak orada ölür.