Lale çılgınlığı
Sosyal çılgınlık ve mirası

Mackay’ın hikâyesinin popülerliği “Olağanüstü Kitlesel Çılgınlıklar”ın tekrar basımlarıyla devam etmiştir. Bernard Baruch (1932), Andrew Tobias (1980), Michael Lewis (2008) ve David J. Schneider (1993) gibi yazarlar kendi önsözleriyle bu kitabın defalarca basılmasını sağlamıştır. Kitabın en az altı farklı sürümü baskıdadır.
Goldgar, lale çılgınlığının ekonomik veya spekülatif bir balon olmasa da başka bir sebepten ötürü Hollanda halkı için etkisinin büyük olduğunu savunur. "Finansal kriz çok az kişiyi etkilemiş olsa da lale çılgınlığının etkisi dikkate değerdi. Bütün bir değer yargısı sorgulanır hale geldi." 17. Yüzyılda bir çiçek kadar yaygın bir şeyin değerinin çoğu kişinin bir yıllık gelirini aşması hayal edilebilir bir şey değildir. Sadece yazın yetişen çiçeklerin fiyatlarının kış ayında bu kadar çılgınca dalgalanmasını düşünmek “değer” anlayışını tam bir kaosa sürüklemiştir”.
Beckmann ve Mackay'ın yazıları gibi lale çılgınlığından bahseden kaynakların çoğu ekonomik zararın boyutlarını gösteren kanıtlar olarak kaynak gösterilmiştir. Ne var ki bu kitapçıklar balonun kurbanları tarafından yazılmamış, dinsel güdülerle ortaya çıkmıştır. Sosyal gerginlik, ahlaki düzenin bozulmasına bağlanmış “cennet çiçeğine ilgi göstermektense dünyevi çiçeğe ilgi göstermenin acı sonucu”na kanıt olarak sunulmuştur. Böylece görece önemsiz bir ekonomik olayın bir ahlak masalı olarak hayat bulduğu söylenebilir.
Yaklaşık yüz yıl sonra Mississippi Şirketi ve Güney Denizi Şirketi'nin 1720 yıllarında batmasıyla lale çılgınlığı tekrar gündeme geldi. Johann Beckmann 1780'lerde çılgınlıktan ilk defa bahsederken, karşılaştırmasını dönemin başarısız şans oyunlarıyla yaptı. Goldgar'ın görüşüne göre finansal piyasalar hakkındaki Burton Malkiel'in Borsada Rastgele Seyir (1973) ve John Kenneth Galbraith'in 1987 borsa krizinden hemen sonra 1990'da yazılan A Short History of Financial Euphoria gibi finans piyasaları hakkında çağdaş popüler kitapların önemli bir kısmı lale çılgınlığını bir ahlak dersi olarak kullanımıştır. Lale pazarının geçiciliği, Gregory Maguire'in Üvey Kızkardeşin İtirafları (1999) adlı romanına da konu olmuştur.
Lale çılgınlığı, 1995-2001 dot-com balonu esnasında yeniden popüler bir referans kaynağı olmuştur. Daha da yakın zamanlarda gazeteciler onu riskli tutsat kredileri krizine benzetmiştir. Çılgınlığın devam eden popülaritesine rağmen ekonomistlerin etkin piyasa hipotezi ile açıklama getirmesine değinen Slate'ten Daniel Gross: “Eğer bu açıklamalar doğruysa, ekonomi yazarlarının lale çılgınlığını ellerinin altındaki balon benzetmeleri listesinden silmeleri gerekecek” şeklinde yorumda bulunmuştur.
Hendrik Gerritsz Pot tarafından 1640’ta yapılan lale çılgınlığı benzetmesi. Çiçek tanrıçası Flora akşamcı, sarraflar ve iki suratlı bir kadınla rüzgarı arkasına alıp giderken Haarlem dokumacıları denizdeki yok oluşlarına kadar onlara eşlik ediyor.
Çiçeklerin Sessiz Hayatı Ambrosius Bosschaert tarafından (1573–1621) yıllarında Hollanda Altın Çağı olarak bilinen dönemden bir tablo
Lale soğanı sözleşmeleri için standartlaştırılmış fiyat endeksi. Earl Thompson tarafından oluşturulmuştur. Thompson’ın elinde 9 Şubat ile 1 Mayıs arasında fiyat verisi yoktu, dolayısıyla düşüşün şekli bilinmemektedir. Fiyatlar bilinmese de lale piyasasının Şubat ayında aniden çöktüğü açıktır.
Hollanda'daki lale çılgınlığı hakkındaki, 1637 basımı el ilanı
Dönemin en pahalı lalesi Semper Augustusu temsil eden anonim 17. yüzyıl suluboya resmi
1637 tarihli P.Cos. kataloğundan Admirael van der Eijck. 5 Şubat 1637'de 1045 florine satıldı.
Günümüz Hollanda’sından lale tarlası görünümü. Lale Hollanda’nın popüler bir simgesi olmaya devam etmektedir.
Hans Gillisz. Bollongier tarafından 1639 yılında resmedilen laleler