stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Diplomatik Güvenlik Servisi
Ramzi yousef

DSS ajanları yurt dışında ABD çıkarlarına karşı gerçekleştirilen birçok saldırının soruşturmasını son 20 yıldan bu yana yapmaktadır. Buna 2000 ABD gemisinin (USS Cole) ve iki tane Güney Afrika' daki elçiliğin bombalanması da dahildir. En çok hatırlanan 1995 yılında Pakistan Büyükelçiliği' ne çalışan DSS Özel Ajanları Jeff Riner ve Bill Miller' in Pakistan Polisi ile birlikte Ahmed Ramzi Yousef' i yakalamasıdır. Yousef 1998 yılında Dünya Ticaret Merkezi' inin bombalanması olayında ilgisi olduğu için aranmaktaydı. FBI Basın bültenlerine rağmen, Yousef' i yakalayan FBI değil, ISI ve DSS' tir.
Özel durum güvenliği

ABD Misyonlari' ndaki önemli görevlerinin yanı sıra DSS Ajanları, ABD çıkarlarını ilgilendiren özel olaylarda da tartışılmaz bir rol oynarlar. Geçmişte DSS ajanları, yabancı meslektaşları ile birlikte, 2008 Pekin Olimpiyat Oyunları, Çin, 2007 Amerikan Oyunları Rio de Janeiro, Brezilya, 2006 Kış Olimpiyat Oyunları Turin, İtalya, 2010 Kış Olimpiyatları Kanada, 2010 Dünya Kupası Futbol Maçları ve daha birçok özel aktivite de güvenliği sağlamak için görev almışlardır. Olimpiyatlar gibi ABD' nin etkisinin fazla olduğu olaylarda ev sahibi hükûmetle bağlantıya geçip, güvenliği yönetmek için her zaman bir DSS Ajanı atanır. FBI, ATF, USSS  ve DOD gibi diğer federal kurumlar, göreve atanan DSS Ajanına rapor verirler.
Tarihi

DSS'in faaliyetleri, 1916 yılında devlet başkanı Robert Lansing' in bir grup ajana, özel görevler vermesiyle başlar. Bu ajanlar, aynı zamanda Başbakanın Özel Asistanı da olan bir Baş Özel Ajan' a bağlı bir şekilde  Washington, D.C. ve New York'da çalışmaktalardı. Bu ajan grubu bazen ‘Özel Ajan Bürosu’ olarak anılsalar da aslında ‘Gizli İstihbarat Bürosu’ olarak bilinmekteydiler. Maddi desteği, Başbakanlık özel fonlarından alıyorlardı. Hassas soruşturmalar yürüten bu ajanlar, çoğunlukla ABD' deki yabancı ajanlar ve onların faaliyetleri üzerinde yoğunlaşmışlardır. (Bu durum CIA ve FBI'ın birincil iç istihbarat örgütü haline gelmesinden önceydi)
Gizli istihbarat bürosu

ABD Diplomatik Güvenlik Servisi, 1916 yılında faaliyetlerine başladığında, Gizli İstihbarat Bürosu olarak biliniyordu. Dışişleri Bakanlığı Gizli İstihbarat Bürosu, aynı zamanda Bilgi Başkanlığına bağlı kayıt dışı çalışan bir ekip olarak biliniyordu. ABD, 1.Dünya Savaşı'na girmeden önce, Alman ve Avustralyalı casuslar New York' da operasyonlarını yürütmekteydiler. Casuslar sahte veya çalınmış kimlikleri kullanmaktaydılar. Başkan Woodrow Wilson, Dışişleri Bakanlığına güvenlik kolu kurmak için Başbakan Robert Lansing'i görevlendirmişti. Üç tane ajan sahte para ile tecrübesi olduğu için işe alındı. En iyi laboratuvar ABD Posta Denetim Merkezi' nde (USPIS) olduğu için yeni ajansın müdürü orada işe alındı.
1916 yılından bugüne kadar  zaman zaman kullanılan ‘Baş Özel Ajan Ofisi’ terimi aslında büronun orijinal amacını önemsizmiş gibi göstermektedir.
1916'da kullanıldığı adıyla “Baş Özel Ajanlık Ofisi”ne, büronun yürüttüğü esas işlere dikkat çekmemek amacıyla bu ad verildiği düşünülmektedir. Ofis hakkında bugüne dek bazı bilgi portallarında yer alan bilgiler arasında Dışişleri Bakanlığı’nın web sitesi de yer almaktadır.
Güvenlik ofisi(S.Y)

II. Dünya Savaşı sırasında, Dışişleri Bakanlığı ajanları bir kez daha düşman kuvvetlerin diplomatik görevlilerini hapsetmeye ve değiş tokuş etmeye çalışıyordu. Bu sıralarda Baş Özel Ajan’ ın ofisi, Yönetim Bürosu Müsteşarlığı' na bağlı, ‘Güvenlik Ofisi’ nin kısaltılması olan ‘SY’ olarak bilinmeye başladı. 2. Dünya Savaşı'ndan sonra SY yurt dışında birçok RSO pozisyonu açarak varlığını genişletmeye başladı.
1961 yılında Otto Otepka adında SY deki bir Müdür Yardımcısı, ABD Senatosu İç Güvenlik Alt Komitesi' nin ‘onay verme’ prosedüründeki eksiklikleri dile getirmiştir. Tüm iddialar Dışişleri Bakanı Dean Rusk'a karşı çevrilmişti. Birçok ödüle, ABD senatörlerinin başvurularına rağmen Rusk' a karşı olan iddialar geri çekilmemiş ve Rusk, Otepka' daki pozisyonundan ani bir şekilde kovulmuştur.
2. Dünya Savaşı' ndan bir süre sonra SY, devlet başkanlarını korumaya başlar ve 1930' lu yılların sonuna kadar devam eder. 1947 yılında ayrılmadan önce SY direktörü Bannerman yurt dışı güvenlik prosedürlerini düzenlemeye başlar. Bu işlemler 1947 nin sonuna kadar devam eder ve bu esnada birçok RSO pozisyonu açılır. O yıllardan 1970'lerin başına kadar ajan sayısı, (yaklaşık 300)oldukça az kalmıştır. Bu rakam, herhangi bir yılda, yurt dışında çalışan ajanların sayısın neredeyse yarısı kadardır. Nisan 1983 tarihinde ABD Elçiliğini'nin bombalanması ‘SY’ nin, yeni oluşturulan ve Diplomatik Güvenlik Bürosu' na bağlı olan, Diplomatik Güvenlik Servisi' ne geçmesine sebep olmuştur.
Diplomatik güvenlik bürosu ve diplomatik güvenlik ofisi

Beyrut Amerikan Diplomatik Tesislerindeki bombalama olaylarını incelemek için, Amiral Bobby Ray Inman başkanlığında bir komisyon oluşturuldu. Hazırlanan Inman Raporu' na göre Dışişleri Bakanlığı' nın güvenlik önceliği daha üst sıraya çıkarılmalıydı. Bu sebeple 1985 yılında Diplomatik Güvenlik' ten sorumlu Devlet Başkan Yardımcısı başkanlığında Diplomatik Güvenlik Bürosu(DS), Diplomatik Güvenlik Servisi (DSS) Müdürü başkanlığında da, Diplomatik Güvenlik Servisi (DSS)kurulmuştur. DSS teknik olarak DS'in bir alt birimidir, ancak başında kendi yöneticisi vardır. DSS müdürü, aktif görev yapan bir DSS ajanıdır ve genelde daha tanınan bir terim ile ifade edilir: Dış İşleri Bakanı Yardımcısı Baş Müsteşarı (PDAS). Dış İşleri Bakan Yardımcısı görevine eş değer pozisyon olan  Diplomatik Güvenlik Müdür Yardımcısı' na göre daha kıdemlidir. PDAS ataması DSS yöneticilerinin, DS içindeki tüm DAS lerden daha üstün olduğunu gösterir ama aynı zamanda Dış İşleri Bakanı Yardımcısı' nın pozisyon olarak altındadır.
DS' teki ilk Bakan yardımcıları Yabancı Servis'in kıdemli çalışanlarıydı ama son üç tanesi kıdemli kolluk kuvvetidir. DS ve DSS oluşturulduktan sonra ajan sayısı yaklaşık  1000‘e ulaşmıştır. Ancak 1990' ların ortasında, ABD Kongresi' nde alınan bir kararla DSS' in bütçesinde kesinti yapılmıştır ve ajanların sayısı 600' e kadar düşmüştür. O zamanlar Bakanlık bu küçülme kararını mantıklı bulmuştu; zira Beyrut'ta meydana gelen bomba saldırılarına karşılık olarak diplomatik güvenlik biriminin (DS) gereğinden fazla ve hızlı bir şekilde büyüdüğü görüşü hakimdi.
DS, Dışişleri Bakanlığı bünyesinde bir büro olmasına rağmen, yurt dışındaki RSO'lar bir süre İdari Ofise rapor verdiler. Bu durum, 1998 yılında Afrika Elçiliklerinin bombalanmasının ardından 1999 yılında değişmiştir. Müsteşarlıktan Yönetime gönderilen kısa ve öz mesaj bu kararın alınan en doğru karar olduğu ve ABD Dışişleri Bakanı Madeleine Albright' ın emri olduğu belirtilmiştir. Bu değişiklik DS'i Büyükelçilikteki komuta zincirinde, Yönetim Ofisi' nin altından alır ve RSO'yu doğrudan Misyon Başkan Yardımcısı' nın (DCM) altına yerleştirmiştir.
Geçmişe baktığımızda, ABD Dışişleri Bakanlığı ve onun yurt dışındaki tesislerinde (ABD Elçilikleri ve Konsoloslukları) güvenlik konusuyla ilgili zorla değişiklikler yapıldığı belirgin hale gelir. Genellikle bu değişim terorist saldırısı gibi ciddi bir olayın sonucudur. 1999 yılından bu yana özellikle Bağdat ve Kabİl' de Amerikan Elçiliklerinin açılmasından sonra, Dişişleri Bakanlığı' nın Diplomatik Güvenlik Servisi kararlarını desteklemesi ve kabulü etmesinde artış görülmektedir. Aynı şekilde DS' e büyük ölçüde kendi kendini yönetmesi ve bünyesine yeni çalışanlar almasına izin verilmiştir.
DS. vs DSS.

Amerika Dışişleri Bakanlığı için çalışmayan insanlar, Diplomatik Güvenlik Bürosu(DS) ve Diplomatik Güvenlik Servisi(DSS) arasındaki ilişkiyi anlamada karışıklık yaşamaktadırlar. Hatta Dışişleri Bakanlığı içinde bile DS ve DSS arasındaki fark karıştırılmaktadır. Diplomatik Güvenlik Bürosu (DS), ABD Dışişleri Bakanlığı'nın ve ABD Büyükelçilik ve Konsoloslukları'nın güvenliğini yönetmektedir. DS yaklaşık olarak 34 000 çalışana sahiptir, bunların yaklaşık 2000'i DSS'e bağlı federal ajanlardır. DSS, DS içinde bir kolluk kuvveti olarak yapılandırılmıştır. Yani DSS, DS' in kolluk (kriminal soruşturma) ve güvenlik misyonlarını gerçekleştiren birincil mekanizmadır.
Bir Dışişleri Bakanı Yardımcısı, hem Diplomatik Güvenlik Bürosu' nun hem de Dış Misyonlar Dairesi' nin (OFM) sorumluluğu altındadır. Dışişleri Bakanı Yardımcısı' nın altında da birkaç Müsteşar Yardımcısı Sekreter (DAS) bulunmaktadır. Baş Müsteşar (PDAS) Diplomatik Güvenlik Hizmeti' nin müdürüdür. DSS' in müdürü aktif bir DSS ajanıdır.
DoS içinde, DS için çalışan herkes, DS çalışanı olarak adlandırılır. DSS'de bile ajanalar kendilerine DS ajanı demektedirler. Her ne kadar ABD Avukat bürolarında son zamanda Diplomatik Güvenlik Servisi, teknik olarak doğru kullanılmaya başlansa da, bu kullanış DoS basın bültenlerinde de kullanılır. Buna ek olarak ajanlar sık sık DS içindeki pozisyonlara atanırlar, ancak bu pozisyonlar DSS'in hiyerarşi zincirinin dışında bırakılır. Bu biraz alışılagelmemiş görünebilir ancak Dışişleri Bakanlığı bünyesinde yaygın bir uygulamadır. Örneğin yurt dışına atanan bir DoS çalışanı, atandığı yerdeki üstleri tarafından değerlendirilir. Washington DSS hiyerarşisinin, ajan değerlendirilmesi üzerinde hiç etkisi yoktur. Ancak bu sadece teknik olarak böyledir, ajanlar sıklıkla HQ'dan talimatlar almaktadırlar.
Görev sırasında hayatını kaybedenler

Kurulduğundan beri dört memur görev sırasında öldü.
| Memur | ölum tarıh | Ayrıntılar |
| --- | --- | --- |
| Special Agent Daniel Emmett O'Connor1 Eylül 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. | 21 Aralık 1988 Çarşamba | Terörist saldırı Pan Am Flight 103 |
| Special Agent Ronald Albert Lariviere17 Haziran 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. | 21 Aralık 1988 Çarşamba | Terörist saldırı Pan Am Flight 103 |
| Special Agent Edward J. Seitz25 Mayıs 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. | 24 Ekim 2004 Pazar  | Roket saldırısı - Irak |
| Special Agent Stephen Eric Sullivan17 Haziran 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. | 19 Eylül 2005 Pazartesi | Araba bombası - Irak |
Filmler

1992 —  Tehlikeli oyunlar (film) (İngilizce Patriot Games) -  DSS ajanı saldırı sırasında Jack Ryan'ın evinde terörist tarafından öldürüldü.
1998 — U.S. Marshals (film) Robert Downey, Jr DSS ajanını oynadı.
2007 — Güçlü Bir Yürek  DSS Special Ajan Randall Bennett, Daniel Pearl'ın kaçırma ve cınayetini soruşturma yapıyordu.
2011 — Hızlı ve Öfkeli 5 (İngilizce Fast Five) - Dwayne "The Rock" Johnson, DSS ajanı Luke Hobbs'ı oynadı.
VK 36.01 (H)

VK 36.01 (H) Taretsiz Alman ağır tank prototipinin çizimi.
VK 36.01 (H), 2. Dünya Savaşı sırasında deneysel bir Alman ağır tankı idi. VK 36.01 (H), VK 30.01 H orta tank projesinin geliştirilmesi ile ortaya çıkmıştı. Sadece 8 şase ve 1 tank üretildi, şaseler ve tank Henschel tarafından yapıldı. O sırada Henschel Sovyetlerin hatlarını yarıp geçmeye yardım etmesi için bir silah üretmesi görevini almıştı.Ayrıca Henschel'de diğer deneysel ağır tanklar ve süper ağır tank inşa edilmiş, tasarlanmış ve test edilmişti. VK 36.01'in gelişimi, 2. Dünya Savaşında önemli bir rol oynayacak olan Tiger 1 tankının üretilmesine yol açtı. Daha sonra proje 1942'de VK 45.01 için durduruldu.
Poutine

Poutine, patates kızartması ve lor peynirinden oluşan ve üzerine kahverengi bir sos dökülen bir yemektir. Quebec'te 1950'lerin sonlarında Centre-du-Québec bölgesinde ortaya çıkmıştır, ancak kesin kökenleri belirsizdir ve icadıyla ilgili birkaç iddia öne sürülmektedir. Uzun yıllar boyunca bazıları tarafından Quebec toplumuyla alay etmek için kullanılmıştır. Poutine daha sonra Québécois kültürünün ve Quebec eyaletinin bir sembolü olarak kutlanmaya başlanmıştır. Uzun zamandır Quebec mutfağıyla ilişkilendirilmektedir ve öne çıkması Kanada'nın geri kalanında popülerliğinin artmasına yol açmıştır.
Elhamra Kararnamesi

Kovma fermanının imzalanmış bir kopyası.
Elhamra Kararnamesi, Kastilya ve Leon Kraliçesi I. Isabel ile Aragon Kralı II. Fernando tarafından 31 Mart 1492'de Elhamra Sarayı'nda imzalanarak ilan edilen ve İspanya'da yaşayan Yahudilerin kovulması kararını, gerekçeleriyle birlikte ifade eden belgedir. Bu kararnameye göre Yahudi dinine mensup veya biyolojik olarak Yahudi olan herkes İspanya'yı terk edecek; yanına altın, para vb. ziynet eşyası almayacaktır. Kararnamenin muhataplarına ülkeyi terk etmek için 31 Temmuz tarihine kadar süre tanınmış ve bu süre sonunda da ülkeyi terk etmeyenlerin idam edileceği belirtilmiştir. Bu tarihten bir yıl sonra yine II. Fernando'a ait olan Sicilya (1493'te), beş yıl sonra da Portekiz (1497'de) aynı uygulamayı gerçekleştirecektir.
Tarihsel arka plan

İspanya'daki Yahudi varlığı çok eskilere dayanmaktaydı. Buraya gelen ilk Yahudilerin Fenike kolonileri aracılığıyla yerleştiği belirtilir. Vizigot yönetimi altında da Yahudilerin yaşadığı bilinmektedir. 8. yüzyılda Kuzey Afrika'dan gelen Müslüman askerler ve sivil halkla Yahudiler arasında bir gerilim olduğundan fazla söz edilmemektedir. İber Yarımadası'nın tüm topraklarına yayılmış olan Yahudiler, ülkenin İslam İmparatorluğu'na dahil olması sonucunda, Hristiyanlarla birlikte, Zımmi uygulamasına tabi olarak yaşamaya başladılar. Vergilerini verdikleri sürece onları görece serbest bırakan İslam yönetimi, Yahudilerin gerek ticarette gerekse de eğitim ve bilim alanlarında kendilerini geliştirmelerine olanak sağladı. İspanya'nın birçok metropolü, Yahudilerin de katkılarıyla söz konusu alanlarda hızla gelişmeye başladı. Bu durum İspanya'nın Yahudi Dünyası önünde bir cazibe merkezi olmasına yol açtı. Çeşitli ülkelerden buraya Yahudi göçleri gerçekleşirken, süreç içinde İspanya, dünyanın en önemli Yahudi merkezi olma unvanını Babil'in elinden aldı.
İslam ordularının saldırısıyla etkinliğini yitiren ve Kuzey İspanya'ya sıkışıp kalan Katolik aristokrasi, zamanla kendini toplamaya başladı ve yine güneye doğru saldırılar düzenledi. İslam yönetiminin zayıflamasına paralel olarak adada ilerleyen yönetim alanı, "Reconquista" adı verilen bir süreçle genişliyordu. Yarımada artık 14. yüzyıl itibarıyla Magripliler'in elinden hemen hemen alınmıştı. Eski toprağını tekrar ele geçiren Katolik otoritelerin ilk icraatlarından biri muhakkak bölgede bulunan Yahudilerin Hristiyanlaştırılması oluyordu ki bu gelişme de aslında sonradan kovulmaya önemli bir sebep teşkil edecekti. Çünkü bu süreç "Yeni Hristiyanlar" ya da "Konversolar" adı verilen yeni bir grubun ortaya çıkmasını beraberinde getirdi. Konverso, "Dönüştürülmüş, Dönmüş; Dönme" anlamlarına gelen bir kelimeydi ve Katolik dinini sonradan kabul eden herkesi tanımlamak için kullanılıyordu. Yahudi kökenli Konversolara "Marrano" ismi takılmıştı. Marrano, "Domuz" anlamına geliyordu. Bazı Marranolar yeni dinlerini aynen benimsiyor ve eski inançlarını olduğu gibi bırakıyor, önemli bir kesim ise dışarıda Katolik görünmekle beraber, eski inanç ve pratiklerini gizli gizli devam ettiriyordu. Bu durum bir Kripto-Judaizm'in doğmasına yol açtı. Marranolar çoğunlukla kendi aralarında evleniyorlar, bu da toplum ve idari-dini yetkililer tarafından şüpheyle karşılanıyordu. Bu kesim Kilise içinde de üst düzey örgütlenmelere giremiyordu. Tüm bu çabalara rağmen Yahudiliğin, İslamla beraber, hala etkili bir biçimde varlığını sürdürmesi 14. ve 15. yüzyıl İspanyası'nda şiddetli bir anti-semitizm'in doğmasına yol açtı.
Katolik İspanya'nın Birleşmesi ve Fermanın İlanı

1469'da Kastilya ve Leon Kraliçesi I. İsabel ile Aragon Kralı II. Fernando evlendi. Böylece iki büyük gücün birleşmesiyle İspanya'daki İslam aristokrasisinin tasfiye edilmesine yönelik son dönemece girilmiş oldu. Kendi kökenlerinde de Yahudilikten bağlantılar bulunan İsabel tam bir koyu Katolik'ti ve İspanya'nın Katolikleşmesi konusuna büyük önem veriyordu. EşiFernando ile beraber, kendisine gelen "Yeni Hristiyanlar'ın gizli Yahudilik faaliyetleri"yle ilgili ihbarları ciddi bir biçimde ele alıyor ve takip ediyordu. 1478'de "Hristiyan sapkınları bulma ve cezalandırma" amacıyla İspanyol Engizisyonu'nu kurdu ve başına tam bir Yahudi düşmanı olan Tomás de Torquemada'yı getirdi. 1492'ye kadar geçen süreçte binlerce Yahudi ve Konverso, Engizisyon tarafından mahkûm edilerek yakıldı.
İspanya Müslümanları'nın Endülüs'te bulunan son kalesi Beni Ahmer Devleti, bu devletin de başkenti, aynı zamanda büyük bir Yahudi cemaatini de bulunduran Gırnata (günümüzde Granada) idi. Gırnata'nın 2 Ocak 1492'deki düşüşünden üç ay sonra, yönetim bütün Yahudiler ile Konversolar'ı ülkeden çıkarma kararı aldı. Bunu duyan Yahudi otoriteleri hemen harekete geçti. Özellikle bu süreçte en öne çıkan şahsiyetlerden biri İberya'nın son Yahudi büyüklerinden olan Don İzak Abravanel'dir. Aslen Portekizli olan Abravanel İspanya'daki anti-semitizme karşı büyük mücadele vermekteydi. Bunlardan en dikkat çekeni ise Málaga'da dinleri değiştirilmeye zorlanan Yahudileri bazı kaynaklara göre 20; bazı kaynaklara göre de 30,000 İspanyol altını ödeyerek kurtarmasıdır. Abravanel, anlatıldığına göre, kararnamenin iptali için 600,000 düka vermeyi önerdi. Torquemada, buna tereddütle de olsa ılımlı yaklaşan Fernando'ya Hristiyan (ve de İslam) Mitolojisi'nde yer alan Yahuda'nın İsa'yı para karşılığında ihbar etmesi öyküsünü örnek göstererek; İspanya'da kalabilmek için para teklif eden Yahudilerin yine para karşılığında krallarına ihanet edeceklerini öne sürdü ve böylece kralı, Yahudilerin en son umudu olan bu tekliften de vazgeçirdi. Bunun ardından ferman, 31 Mart 1492'de I. İsabel ve II. Fernando tarafından Elhamra Sarayı'nda imzalandı. Kararnamede uygulamanın sebebi Yahudiler'in iyi Hristiyanları kendi kutsal inançlarından döndürmeye çalışmaları olarak belirtiliyordu. Bütün Yahudiler hangi yaş ve cinsiyetten gelirse gelsin buna uymaya zorunlu kılındı. Yanlarına altın ya da gümüş eşyalar almaları yasaktı. Ülkeyi terk etmeleri için tanınan süre dört aydı. Bu sürenin dolmasına rağmen ülkede kalanlar olursa idam edileceklerdi. Aynı şey Yahudiler'i evlerinde saklayanlar için de geçerli olacaktı. Kararnameyle ilgili ilginç bir rastlantı da, İspanya'dan son çıkış tarihi olan 31 Temmuz'un Yahudilerin matem ve oruç günü olarak kabul ettikleri Tişa beAv'a denk gelmesiydi. Tişa beAv, Kudüs'te bulunan Beth Amikdaş'ın MÖ 580 ile MS 70'teki yıkılışının tarihiydi.
Kararnamenin İlanından sonra Yahudiler ve Portekiz Süreci

Kararnamenin ilanının ardından Yahudiler hızla Kuzey Afrika'ya, özellikle de Magrip'e geçmeye başladılar. Önemli bir kesim de Portekiz'e geçerken, Hollanda ve İngiltere'ye yönelenler oldu. İskandinavya'ya gidenler de vardı. Osmanlı İmparatorluğu'ndan ise Yahudiler'e iş ve vatandaşlık hakkı tanındığı haberi gelmişti ama Osmanlı İmparatorluğu uzaktı. Buna karşın özellikle elit diplomat, zanaatkar, tüccar, bilim insanları ve din bilginlerinin başını çektiği sayıca önemli bir ekip Osmanlı İmparatorluğu'na yöneldi. Portekiz'e geçenler önlerindeki beş yıl içinde daha acı süreçlerle karşılaşırken, Kuzey Afrika'ya geçen birçok kafile çöllerde vahşi hayvanlar ya da doğal koşullar dolayısıyla öldü. Hollanda, İngiltere ve Osmanlı İmparatorluğu'na gidebilenler ise en şanslılardı. Süreç içinde yaklaşık 200,000 kişi İspanya'yı terk etti. Bir yıl sonra da 1493'te II. Fernando'ya ait olan Sicilya topraklarından yaklaşık 30,000 kişi atıldı.
Yahudiler'in İspanya'dan kovulması deneyimini 1497'de de Portekiz geçirdi. Portekiz Kralı I. Manuel, 5 Aralık'ta yayınladığı kararnameyle; Yahudiler'e dinlerini değiştirme ile ülkeyi terk etme arasında bir seçim yapmalarını emretti. Dinini bırakmak istemeyen ve can güvenliğinden endişe duyan birçok Yahudi ikinci şıkkı tercih etti. Böylece XII. yüzyılda İngiltere'nin başlattığı, XIII. yüzyılda da Fransa'nın devam ettirdiği Batı Avrupa'nın Yahudiler'den temizlenme süreci büyük ölçüde tamamlanmış oldu. Portekiz'i İspanya'dan ayıran bir özellik de aynı yıl bütün Müslümanları da ülkeden kovması oldu.
Kararnamenin ilan edildiği yıl olan 1492'de, yine I. İsabel'in finansmanıyla batıya doğru giderek Hindistan yolunu arayan Kristof Kolomb, Amerika'yı keşfetti. Avrupa'dan bu yeni kıtaya göçler başladı. Hollanda ve İngiltere'ye geçen Yahudiler arasından bir kesim de bu göç dalgasına katılacak ve kıtadaki ilk Yahudi cemaatleri Sefaradlar, yani İspanyol ve Portekiz asıllı Yahudiler, tarafından başlatılacaktı.
Bugün TV

| Bugün TV>  |
| --- | --- |
2009-2016 arasında kullanmış logosu.
Tam adı: Bugün Televizyonu
Kuruluş: 1 Mayıs 2009 (2009-05-01)
Kapanış: 29 Şubat 2016 (2016-02-29) (Tüm yayınları kesildi) 29 Temmuz 2016 (2016-07-29) (Tamamen kapatıldı)
Şirket: Bugün Televizyon Yayıncılık A.Ş.
Sahibi: Koza İpek Holding (2009-2015) Kayyum Yönetimi (2015-2016)
Haber editörü: Tarık Toros (2009-2015) Ahmet Gemici (2015-2016)
Görüntü formatı: 576i (16:9 SDTV) 1080i (16:9 HDTV)
Slogan: Hayata bugünün gündemine bakın  Her Dakika Haber (2009-2016)  Herkesin Konuştuğu Haber Kanalı (2009-2016)
Ülke:  Türkiye   Avrupa Birliği
Dili: Türkçe
Yayın alanı: Türkiye  Avrupa
İştirakler: Bugün
Genel merkez: İstanbul
Kardeş kanal(lar): Kanaltürk
Bugün TV, Koza İpek Holding tarafından kurulan bir haber kanalıydı. Yayınlarına 1 Mayıs 2009'da başlamıştı. Bugün TV, spor haberleri, tarihsel filmler, hayatın içinden belgeseller ve her saat başında haber yayınlanmaktaydı.
Hakkında

Ayrıca Bugün TV, 18 Eylül 2014 tarihine Türksat 4A uydusunun devreye alınmasıyla birlikte HD yayına başlamış, SD yayınları ise Türksat 3A uydusu üzerinden devam etmiştir.
Bugün TV'nin Fethullahçı Terör Örgütü (FETÖ) propagandaları yaptığı gerekçesiyle, Tivibu platformu üzerindeki yayınları 27 Eylül 2015 tarihinde, Turkcell TV platformu üzerindeki yayınları 3 Ekim 2015 tarihinde, Digiturk platformu üzerindeki yayınları 8 Ekim 2015 tarihinde ve Teledünya platformu üzerindeki yayınları 12 Ekim 2015 tarihinde sonlandırılmıştır. 26 Ekim 2015 tarihinde Ankara 5. SULH Ceza Hakimliği kararı ile yönetimine kayyum ataması yapılmıştır. 28 Ekim 2015 tarihinde Türksat üzerindeki muhalif yayınları durdurulmuştur. 16 Kasım 2015 tarihinde Türksat üzerinden mahkeme kararıyla çıkarılarak Eutelsat 10A uydusundan yayına başlamıştır. Koza İpek Holding'in faaliyetlere son vermesinden dolayı kanal, 29 Şubat 2016 akşamı tüm yayınlarını sonlandırmıştır.
Bugün TV HD

Bugün TV HD, 15 Temmuz 2014 tarihinde Türksat 4A uydusunun kısmen devreye alınması sonucunda kurulan, Bugün TV ile eş zamanlı yayın yapan Bugün TV'nin yüksek çözünürlüklü kanalıdır.
Bugün TV HD, Türksat 4A 11998 V 11666 2/3 frekansından, Digiturk 48. kanaldan, D-Smart 47. kanaldan, Filbox 11998 V 11666 2/3 frekansından, Teledünya 54. kanaldan, Turkcell TV+ 61. kanaldan ve tivibu 360. kanaldan izlenebilmekteydi.
Kanalın kapatılması

Bugün TV'nin Fethullahçı Terör Örgütü (FETÖ) propagandaları yaptığı gerekçesiyle, tivibu platformu üzerindeki yayınları 27 Eylül 2015; Turkcell TV platformu üzerindeki yayınları 03 Ekim 2015; Digiturk platformu üzerindeki yayınları 08 Ekim 2015 ve Teledünya platformu üzerindeki yayınları 12 Ekim 2015 tarihinde sonlandırıldı.
26 Ekim 2015 tarihinde Ankara 5. SULH Ceza Hakimliği kararı ile yönetimine kayyum ataması yapılmıştır. 28 Ekim 2015 tarihinde Türksat üzerindeki muhalif yayınları durdurulmuş, 16 Kasım 2015 tarihinde Türksat'tan çıkarılmış ve Koza İpek Holding'in faaliyetlerini sonlandırmasıyla birlikte 29 Şubat 2016 tarihinde yayınları sona ermiştir.
26 Temmuz 2016 tarihinde FETÖ/PDYsoruşturması gereğiyle sosyal medya ve internet üzerindeki faaliyetleri tamamen sonlandırıldı ve kapatıldı.
FETÖ Bağlantısı nedeniyle yayınları durdurulan ve TMSF'ye devredilen Bugün TV 2017 yılında satışa çıkmış ve Sancaktar Medya Grubu tarafından satın alınmıştı. Kanalın yeni sahibi Sancaktar Medya Grubu haber kanalını ekonomi kanalı olarak yayın hayatına döndürme kararı almıştır. Açılımı 'Milli Ekonomi Kanalı' olan MEK TV adıyla yeniden yayına başlamış ve kanal Türksat uydusu ve tüm dijital platformlarda yeniden yerini almıştır.