stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Jagdgeschwader 52
Organizasyonel Yapı > 13./JG 52

JG 52'nin 13. Staffel'i tamamen Slovakyalı Luftwaffe personelinden oluşacak şekilde 27 Ekim 1941'de Piešťany, Slovakya'da kuruldu ve Ocak 1944'te lağvedildi. JG 52'ye bağlı diğer birimler gibi 13. Staffel, yalnızca Messerschmitt Bf 109 kullandı. Staffel, Ekim 1941'deki kuruluşundan Ocak 1943'te Krasnodar'da konuşluyken F varyantına geçişine kadar Bf 109E'leri kullandı. Sadece bir ay sonra Kerç'te konuşluyken savaşın kalanında kullanacakları G varyantına geçiş yaptılar.
| JG 52 Staffel'i | Kuruluş Tarihi | Staffel'in İlk Adı | Konum | Kullandığı Uçak |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 13./JG 52 | 27 Ekim 1941 | Yeni | Piešťany | Bf 109E |
Organizasyonel Yapı > 15./JG 52

15./JG 52 Luftwaffe'nin iki Hırvat hava filosundan biriydi. Staffel, kuruluşundan Bf 109G'ye geçiş yapacakları Temmuz 1942'ye kadar Bf 109E'leri kullandı. Savaşın Hırvatistan için sonuna kadar G varyantı uçaklar kullandılar.
| JG 52 Staffel'i | Kuruluş Tarihi | Staffel'in Esas Adı | Konum | Kullandığı Uçak |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 15./JG 52 | Temmuz 1941 | Yeni | Fürth | Bf 109E |
Seferberlik ve Batı Cephesi

Jagdgeschwader 52, 1939 yazını talimle ve Stuttgart'ın çevresinde ve Almanya'nın batı sınırı boyunca bombardıman savunması pratiğiyle geçirdi. Haziran 1939'da bir başka çim hava sahası olan Wengerohr'da, Yukarı Moselle'deki bir hava üssüne savaş zamanı operasyonlarına dair talim yapmak üzere taşındılar. Luftwaffe'nin destek yapısındaki yetersizlikten ötürü taşınma işlemi sivil kamyonlara el koyularak tamamlandı. 

JG 52'nin savaş öncesi son konuşlandırması it dalaşı talimi yapmaları için Wilhelmshaven yakınlarındaki Wangerooge Adası'na yapıldı. Ağustos 1939'un ortalarında Wehrmacht'ın seferberlik haline geçirildikten kısa bir süre sonra Böblingen'a geri döndüler ve Stuttgart'ı ve Stuttgart'taki fabrikaları Fransız bombardıman uçaklarından korumaya hazırlandılar. 26 Ağustos 1939'da, Polonya Seferi'nin başlamasına 72 saat kala, I./JG 52 JG 26'nın ve JG 77'nin bir birimi olacak şekilde Luftflotte 2'ye bağlandı ve bağlanma emrinden üç gün sonra hareket edeceği Bonn-Hangelar Hava Üssü'ne hareket etti. I./JG 52 ayrılırken Gruppe'nin kalan Bf 109D'leri yeni kurulmuş 11./(N)JG 72'ye aktarıldı.
Seferberlik ve Batı Cephesi > Tuhaf Savaş ve Fransa Muharebesi

Polonya Seferi başladıktan 54 saat sonra, 3 Eylül 1939'da Fransa ve Birleşik Krallık, Almanya'ya savaş ilan etti. 1939'un kalan kısmı İngiliz ve Fransız kara kuvvetleri boşta ve yerleşik olduklarından "Tuhaf Savaş" veya "Sitzkrieg" olarak adlandırıldı. Fakat hava birlikleri hava şartları izin verdikçe keşif sortileri ve yerel bölgesel devriyeler icra etti.


6 Eylül 1939'da 11./JG 72, JG 52'nin ilk hava zaferini ve aynı zamanda Almanlar'ın Batı Cephesi'nde elde ettiği ilk hava zaferini elde etti. Fransız keşif birimi GAO 553'e bağlı bir ANF Les Mureaux 113 Staffel, Karlsruhe'nin güneyinde devriye uçuşu yaparken fark edildi ve düşürüldü. 6 Ekim'de 2./JG 52 tarafından Ruhr'daki Luftwaffe üslerine keşif görevi yapan bir LeO 451 düşürüldü. Alman savunma hatlarına keşif görevi icra eden 114. RAF Filosu'na bağlı bir Bristol Blenheim IV'ın düşürülüşü, düşürülüşünden bir hafta sonra I./JG 52'nin hanesine yazıldı. II./JG 52, 1./JG 71 ve 11./JG 72'den oluşacak şekilde Ekim'in ilk haftasında kuruldu ve böylece Major Hubert Merhart von Bernegg tarafından komuta edilen JG 52, 3 Gruppe'den oluşan bir Geschwader haline geldi. Stab./JG 52 ve II./JG 52 Böblingen'dan Mannheim'a taşındı. 8 Kasım'da II./JG 52, bir Fransız gözlem balonunu Karlsruhe ve Morane MS 406'yı Bitche yakınlarında düşürerek JG 52 teşkili olarak ilk iki hava zaferini elde etti.


Kasım 1939'un kalanında Luftwaffe, avcı uçağı birimlerini gelecek yılki taarruzlara hazırlık için Westwall'de yeniden organize etti. Bunun parçası olarak I./JG 52, 21 Kasım'da Lachen-Speyerdorf'a taşındı ve JG 52'nin kalanıyla birlikte Luftflotte 3'ün emrine verildi. Aynı gün Hauptmann Klein-Ellguth ve kanat adamı Leutnant Christoph Geller Fransız avcı uçakları tarafından düşürüldü. İkisi de hayatta kaldı fakat Klein-Ellguth hizmete dönemeyecek kadar ciddi biçimde yaralanmıştı. JG 52, ilk kaybını 22 Kasım'da yüksek irtifa devriyesi icra edilirken Unteroffizier Hans-Joachim Hellwig'in uçağının aniden dikey biçimde dalış yapması ve Fransız hatlarının gerisinde çakılmasıyla yaşadı. Sert kış havası hava muharebelerini 1939'un sonlarına kadar durma noktasına getirmişti. 

1 Şubat 1940'ta, II./JG 52 Speyer'e hareket etti ve Şubat'ın sonlarında I./JG 52'yle birlikte III./JG 52'nin kurulabilmesi için personel ve teçhizat sağladı. III./JG 52 Berlin yakınlarındaki bir hava üssünde 6 hafta boyunca eğitildi ve ardından 6 Nisan 1940'ta,
Sandhofen'da Stab./JG 52'ye katıldı.
Doğu Cephesi

Barbarossa Harekâtı sırasında kanat, cephenin güney ve merkez sektörlerinde operasyonlar yürüttü. 1941-1942 yılları arasında kanat Luftwaffe'yle birlikte, çok sayıda kötü teçhizli ve eğitimsiz Sovyet hava kuvvetine karşı sürekli taarruz halindeydi, tecrübeli ve iyi teçhizli JG 52 avcı pilotları çok sayıda hava zaferi elde etti. 

1942'nin başlarında JG 52 ve JG 3 Doğu Cephesi'nin güney sektörü boyunca avcı uçağı desteği sağladı. 14 Haziran 1942'de, Grakowo'da konuşluyken yani neredeyse Harkiv ve Kupiansk'ın ortasında konuşluyken, Hauptmann Helmut Bennemann JG 52'nin 2000. hava zaferini elde etti.
Doğu Cephesi > Kafkasya ve Stalingrad Taaruzları

Temmuz 1942'nin ortasında Gruppe'ler yeni Bf 109 G Gustav'larla teçhiz edilmeye başlandı ve kanat, Kafkasya'nın derinlerine yapılan taarruzun öncü kuvvetleri olan zırhlı kuvvetleri korumaya devam etti. I. Gruppe o sırada son derece seyyar bir "itfaiye" düzenine geçti, avcı uçağı desteğinin hızlı ve acil biçimde gerekli olduğu alanlara kısa süre içinde gönderildi. Gruppe, Kerç Yarımadası ve Moskova Cephesi arasındaki alanda mekik dokuyordu, I./JG 52 sürekli hareket halindeydi.

JG 52, Stalingrad Muharebesi'nin son safhalarına doğrudan katılmasa da III./JG 52 güneyde Kafkas petrol sahalarına Ağustos-Eylül 1942 tarihleri arasında icra edilen taarruzda kullanıldı ayrıca III./JG 52, 1942'nin sonlarında 4. Panzer Ordusu'nun yarma girişimini destekledi. Bu sırada, 10 Aralık 1942'de 4000. hava zaferi sayısına ulaşıldı. Kanat, 1943'ün ilk yarısında Kerç Boğazı ve Kırım etrafında çatışma gördü. Mart'ın ortasında II. ve III. Gruppe, 17. Ordu'nun ana çekilme hattını koruma görevi üstlendi. 20 Nisan 1943'te Hauptmann Günther Rall, Geschwader'nın 5000. hava zaferini elde etti.
Doğu Cephesi > Kursk Muharebesi

I. ve III./JG 52 Temmuz 1943'te büyük Kursk Muharebesi hazırlıkları kapsamında Ukrayna'ya hareket etti. Bu zamandan itibaren Alman pilotlar yeni nesil gelişmiş Sovyet avcı uçaklarıyla (Yak-9 veya La-5 gibi) ve Sovyet pilotların gelişmiş savaş alanı taktikleriyle yüzleşti. 7 Temmuz'da, Kursk Muharebesi sırasında Oberleutnant Paul-Heinrich Dähne tarafından bir hava zaferi elde edildi ve o hava zaferi I. Gruppe'nin 800. ve JG 52'nin toplam 6000. hava zaferiydi.
Reich Savunması

Ağustos 1943'te JG 3'ün Doğu Cephesi'nden çekilişiyle birlikte 
JG 52, Doğu Cephesi'nin tek tam avcı kanadı oldu. Sürekli hareket halinde olan JG 52 şimdi hızlıca değişen cephe hattına yakın derme çatma ve geçici hava meydanlarından operasyonlar yürütüyordu. 

Kasım 1943'te Kiev'in kaybı cephenin güney sektörünün istikrarını tehdit etmişti, tüm JG 52 savunmaya destek olmak üzere bir araya getirildi. Aralık 1943'te JG 52 8000. hava zaferine ulaştı. III./JG 52 Uman bölgesinde 60 günde 50 hava zaferi elde etti. III./JG 52 21 Mart 1944'te 3500. hava zaferini elde ederek JG 52'nin en başarılı Gruppe'si haline geldi. Mart ayının sonunda III./JG 52 Polonya'da konuşlandırılmıştı. 

10 Mayıs 1944'te 9000. hava zaferi, 2 Eylül 1944'te ise Adolf Borchers tarafından 10000. hava zaferi elde edilmişti. Mayıs 1944'te son Alman birlikleri Kırım'ı terk etmişti, II./JG 52 bundan bir hafta önce muharebeden çekilmişti. Topçu ateşi ve sürekli hava saldırıları yerde sabit duran uçakların kaybedilmesine sebep olmuştu. Yakın bir zaman sonra bunu Romanya'ya geri çekilme izledi. 15. Amerikan Hava Filosu unsurlarının Ploiești, Romanya'daki petrol sahalarının bombalamasıyla bu aşamada yeni bir rakip belirmişti. JG 52'nin 6 haftalık savunması boyunca toplam 15 Amerikan uçağı düşürülmüştü fakat II./JG 52 toplam uçurulabilir 9 uçağı kalacak kadar yıpranmıştı. 

Normandiya Çıkarması'yla birlikte JG 52, üç Staffel'inin Batı Cephesi hizmetinden alınmasıyla çok zayıflamıştı. Yeni 2, 4 ve 7. Staffel'ler JG 52 Gruppe'lerinin 4 Staffel'den oluşacak şekilde genişletilmesiyle yılın ilerleyen zamanlarında kurulacaktı. 

III./JG 52 o sırada JG 51 unsurlarına ekli biçimde Ordu Grubu Merkez'e destek oluyordu. 1945 baharında I. ve III. JG/52 Çekoslovakya'da, II./JG 52 ise Avusturya'da konuşluydu. Savaşın sonunda birlikler Amerikan kuvvetlere teslim olmalarına rağmen I. ve III. Gruppe personelinin çoğu Kızıl Ordu'ya teslim edildi.
Birim Komutanları > Kommodore

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  •Major Hubert Merhart von Bernegg | 19 Ağustos 1939 | – | 18 Ağustos 1940 |
|  •Major Hanns Trübenbach | 19 Ağustos 1940 | – | 10 Ekim 1941 |
|  •Major Wilhelm Lessmann | 15 Ekim 1941 | – | 2 Haziran 1942 (ölü) |
|  •Oberstleutnant Friedrich Beckh | 3 Haziran 1942 | – | 21 Haziran 1942 (ölü) |
|  •Major Herbert Ihlefeld | 22 Haziran 1942 | – | 28 Ekim 1942 |
|  •Oberstleutnant Dietrich Hrabak | 1 Kasım 1942 | – | 30 Eylül 1944 |
|  •Oberstleutnant Hermann Graf | 1 Ekim 1944 | – | 8 Mayıs 1945 |
Birim Komutanları > Gruppenkommandeur > I./JG 52

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  •Hauptmann Dietrich Graf von Pfeil und Klein-Ellguth | 1 Kasım 1939 | – | 21 Kasım 1939 |
|  •Hauptmann Siegfried von Eschwege | 1 Aralık 1939 | – | 26 Ağustos 1940 |
|  •Hauptmann Wolfgang Ewald | 27 Ağustos 1940 | – | 24 Mayıs 1941 |
|  •Hauptmann Karl-Heinz Leesmann | 25 Mayıs 1941 | – | 6 Kasım 1941 |
|  •Hauptmann Helmut Bennemann | 14 Haziran 1942 | – | 12 Kasım 1943 |
|  •Hauptmann Johannes Wiese | 13 Kasım 1943 | – | 20 Mayıs 1944 |
|  •Hauptmann Adolf Borchers | 11 Haziran 1944 | – | 31 Ocak 1945 |
|  •Hauptmann Erich Hartmann | 1 Şubat 1945 | – | 8 Mayıs 1945 |
Birim Komutanları > Gruppenkommandeur > II./JG 52

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  •Hauptmann Hans-Günther von Kornatzki | 1 Eylül 1939 | – | 26 Ağustos 1940 |
|  •Hauptmann Wilhelm Enßlen | 27 Ağustos 1940 | – | 2 Kasım 1940 |
|  •Hauptmann Erich Woitke | 3 Kasım 1940 | – | 28 Şubat 1942 |
|  •Hauptmann Johannes Steinhoff | 1 Mart 1942 | – | 24 Mart 1943 |
|  •Hauptmann Helmut Kühle | 25 Mart 1943 | – | 31 Ağustos 1943 |
|  •Hauptmann Gerhard Barkhorn | 1 Eylül 1943 | – | 15 Ocak 1945 |
|  •Hauptmann Wilhelm Batz | 1 Şubat 1945 | – | 8 Mayıs 1945 |
Birim Komutanları > Gruppenkommandeur > III./JG 52

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  •Hauptmann Wolf-Heinrich von Houwald | 1 Mart 1940 | – | 24 Temmuz 1940 |
|  •Major Alexander von Winterfeldt | 1 Ağustos 1940 | – | 6 Ekim 1940 |
|  •Major Gotthard Handrick | 7 Ekim 1940 | – | 22 Haziran 1941 |
|  •Major Albert Blumensaat | 23 Haziran 1941 | – | 30 Eylül 1941 |
|  •Major Hubertus von Bonin | 1 Ekim 1941 | – | 5 Temmuz 1943 |
|  •Hauptmann Günther Rall | 6 Temmuz 1943 | – | 18 Nisan 1944 |
|  •Major Wilhelm Batz | 19 Nisan 1944 | – | 31 Ocak 1945 |
|  •Hauptmann Adolf Borchers | 1 Şubat 1945 | – | 8 Mayıs 1945 |
JG 52'den Şövalye Haçıyla Taltif Edilenler

Takip eden isimler JG 52'de hizmet vermiş ve Şövalye Haçıyla taltif edilmiş kimselerdir.
Luftwaffe uçakları formasyon uçuşu yapıyor, 1937.
JG 52 tarafından kullanılmış olan bir Bf 109E . Bu özel Bf 109 bir Bf 109 E-3'tür.
Gerhard Barkhorn'un Bf 109 G-6'sının Eylül 1942'deki görünümü.
Üzerindeki işaretlerden III./JG 52'ye bağlı olan 7./JG 52'ye ait olduğu anlaşılan bir Bf 109 E-1
JG 27'ye bağlı bir Bf 109 G-6 operasyonda, 1943.
Messerschmitt Bf 109 G-4
I./JG 52'ye bağlı Bf 109 G-6'lar Anapa, Rusya'da, 1943
I./JG 52'nin birim sembolü
II./JG 52'nin birim sembolü
III./JG 52'nin birim sembolü
Şeki Han Sarayı

| --- | --- |
Şəki xan sarayı
Şeki Han Sarayı'ndan görünüm

Genel bilgiler
Tür: Saray
Konum: Şeki, Azerbaycan
Koordinatlar: 41°12′16″K 47°11′54″D﻿ / ﻿41.20444°K 47.19833°D﻿ / 41.20444; 47.19833
Başlama: 1762
Tamamlanma: 1797
Yükseklik: 10 m
Ölçüler
Genişlik: 8.5 m
Diğer ölçüler: 31.7 m
Teknik ayrıntılar
Zemin alanı: 300 m²
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Hacı Zeynal Abidin Şirazi 
 UNESCO Dünya Mirası
Tür: Kültürel
Kriter: ii, v
Belirleme: 2019 (43. oturum)
Referans no.: 1549
Ülke:  Azerbaycan
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
 
 

Şeki Han Sarayı, (Azerbaycan dili: Şəki Xan Sarayı) Azerbaycan'ın Şeki şehrinde bulunan eski bir han sarayıdır. Şu anda müze olarak faaliyet göstermektedir. Yukarı Baş Devlet Tarihi-Mimari Koruma Alanı  topraklarında bulunan saray, dünya çapında öneme sahip tarihi ve mimari bir anıttır. 18. yüzyılda inşa edilen saray binası, şehrin kuzeydoğu kesiminde, kale duvarlarıyla çevrili alanda yer almaktadır
30 metre uzunluğa sahip iki katlı sarayın 300m² alanı, 6 odası, 4 koridoru ve iki aynalı balkonu bulunuyor. Sarayın cephesi av ve savaş sahnelerini tasvir eden çizimlerin yanı sıra geometrik ve bitkisel desenlerle süslenmiştir. Cephenin tam ortasında farklı renkli camlardan yapılmış büyük bir ızgara pencere bulunmaktadır. Sarayın renkli camlardan yapılmış kafesli pencereleri taş çerçevelerin üzerine yerleştirilmiştir.
Aynı zamanda kamu konut binalarının özelliklerini de taşıyan saray binası, Kafkasya'daki XVIII. saray mimarisinin en güzel örneklerinden biridir ve İslam Doğu'nun mimari incilerinden biri olarak kabul edilmektedir. Saray, şehrin tarihi merkeziyle birlikte Dünya Mirası Alanıdır.
Tarihi > Yapının inşası

Sarayın 18. yüzyılda yapıldığı biliniyor. Sandor Rado, sarayın 1760 yılında Hüseyin Han tarafından yaptırıldığını, kısa süre sonra da yeniden imar çalışmalarının başlatıldığını belirtiyor Sanat Ansiklopedisi'nde sarayın yapım tarihi 1791/92 olarak belirtilmektedir Azerbaycan Sovyet Ansiklopedisinde sarayın 1860'lı yıllarda Hüseyin Han Müştak'ın emriyle yaptırıldığı belirtilmektedir.
Brockhaus ve Efron'un Ansiklopedik Sözlüğünde saray ve kale duvarlarının aynı zamanda, yani 1765 yılında inşa edildiği belirtilmektedir. Britannica Ansiklopedisi'nin 1890 baskısında kale duvarlarının 1765 yılında, sarayın ise bu tarihten bir süre sonra inşa edildiği belirtilmektedir. Britannica'nın 1911 baskısında sarayın 1790 yılında inşa edildiği yazılıdır. Konstantinov "Nuha" adlı makalesinde sarayın 1790 yılında inşa edildiğini yazar. Ancak aynı yıl başka bir makalesinde sarayın 1797 yılında Muhammedhasan Han tarafından yaptırıldığını yazar. Rus coğrafyacı I.L. Segal, sarayın 1797 yılında Muhammedhasan Han'ın emriyle inşa edildiğini, inşaat çalışmalarının 32.000 chervondan fazlaya mal olduğunu ve hanlık bütçesini boşalttığını, saray binasının Pers krallarının yazlık saraylarından birinden kopyalandığını belirtiyor.
Daha sonra yapılan araştırmalara göre sarayın 1797 yılında mimar Hadali Zeynalabdin Şirazi (Konstantinov'a göre "Hacı Zeynalabdin", I. S. Segala göre ise Zeynalabdul)  tarafından yaptırıldığı tespit edilmiştir. Mimarlık tarihçisi M. A. Hüseynov'a göre sarayın yapım tarihi 1762-1797 arasında değişmektedir. Ayrıca, sarayın Şeki Hanlığı'nın kurucusu Hacı Çelebi Han'ın soyundan gelen Muhammedhasan Han tarafından yaptırıldığını da yazar. M. A. Hüseynov'a göre bu hanın sarayı "18. yüzyıl saraylarının karakteristik parlak özelliklerini yansıtıyor".
ANAS El Yazmaları Enstitüsü'nün 1979 yılında toplayıp yayınladığı Farsça el yazması "Maddeyi-tarih"de verilen bilgiye göre (yazmaya göre yazarın Salman Mümtaz olduğu varsayılmaktadır), sarayın inşasına Hicri 1204 yılında başlanmıştır. (MS 1789-1790). Bu nüshaya göre 1240 yılı Ramazan ayında (Nisan-Mayıs 1825) sarayda yangın çıktığı bilgisi bulunmaktadır. El yazmasında saraydan "Divanhana", yani şehir mahkeme binası olarak da bahsedilmektedir. 19. yüzyıl Rus muhabiri Nikolay Bersenov da Han'ın yaşadığı saray binasının aynı zamanda şehir mahkemesi olarak hizmet verdiğini bildirmektedir. Bazen saraydan hanın yazlık evi olarak da bahsedilir.
Tarihi > Sonraki tarih

Kalenin 1853 yılında hazırlanan planına göre Han'ın ailesine yönelik çeşitli yapılar bulunuyordu. Saray kompleksinin yanı sıra kalede bir hazine, kışla, bir hapishane ve 1828'de han camisine dönüştürülen bir Ortodoks kilisesi bulunuyordu. Sarayın ilk görüntüleri izleyenlerde büyük şaşkınlık yarattı Aleksander Dumas, Aleksander Korniloviç, Andrey Fadeyev ve Arnold Zisserman sarayı anlatırken, Leo Tolstoy, Nikolai Rayevski, Ilya Berezin, Elise Reklu ve diğerleri hakkında bilgi verdi.
Azerbaycan SSC döneminde saray müze statüsüne kavuşmuştur. 1945 yılında oryantalist ve sanat eleştirmeni L.S. Bretanitski, saray üzerine doktora tezini yazdı. Çalışmasını tamamladıktan sonra, bu konuya ayrılmış bir makale yayınlayan ve sarayı "Azerbaycan'ın 18. yüzyıl mimarisi ve sanatının olağanüstü bir örneği" olarak nitelendiren sanat tarihçisi B.V. Veimarn'a başvurur.
1947 yılında sarayı ziyaret eden şair Nikolay Tihonov, otobiyografik öyküsü "Yollar ve Patikalar"da şunları yazmıştır: "Han'ın sarayının etkileyici duvar resimleri, ustaca ve çeşitli desenleriyle iyi korunmuştur, bize şunu temin ederler: antik Nuha'da, sanat gelişmiş, şiir ve felsefe yüksek düzeyde değerlendirilmiştir ."
1968 yılında sarayın bulunduğu Şeki'nin Yukarı-Baş adlı tarihi bölümü tarihi-mimari sit alanı ilan edildi. 24 Ekim 2001'de Han Sarayı, Şeki'nin tarihi kısmıyla birlikte UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne aday gösterildi. 1 Ağustos 2010'da UNESCO Genel Direktörü İrina Bokova, Azerbaycan'a yaptığı resmi ziyaret sırasında Han'ın Sarayını ziyaret etti. Saray, 2019 yılı itibarıyla Şeki'nin tarihi merkeziyle birlikte Dünya Mirası Listesi'nde yer almaktadır.
4 Temmuz 2012'de sarayın 250. yıl dönümü Şeki şehrinde görkemli bir etkinlikle kutlandı. Törene, Azerbaycan'da aralarında ülkenin bilim, kültür ve sanatının etkili isimlerinin yanı sıra Milli Meclis milletvekillerinin de bulunduğu 30'a yakın ülke ve uluslararası kuruluşun büyükelçileri katıldı.
Tarihi > Restorasyonlar

Şeki Kalesi'nde inşa edilen ve birçok yapıdan oluşan saray kompleksinden günümüze sadece iki katlı saray yapısı gelebilmiştir. Yapı, inşaatından sonra birçok onarım ve yeniden yapılanma çalışmasına rağmen, tüm bu çalışmalar yapının görünümüne ciddi bir zarar vermemiştir. Şeki Hanlığı'nın Rus İmparatorluğu'na katılmasından sonra saray yerel idareye girmiş ve birçok kez yenilenmiştir. 1848-1851 yıllarında Hüseyin Han Müştag'ın torunu şair Kerim Ağa Fateh tarafından sarayda restorasyon çalışmaları yapılmıştır .
25 Nisan 1921'de Averkom genel kurulunda "Han Sarayının onarılması" konusu görüşüldü ve şu karar alındı: "Azverkom'un önceki kararına göre hanın sarayının onarımı Narkomprosom'un sorumluluğundadır. Han'ın Şuşa ve Şeki'deki saraylarının onarımı için Narkomprosom bütçesinden 25 milyon ruble tahsis edildi." Restorasyon projesinin incelenmesine dayanan bir rapor, mimar Pyotr Baranovski tarafından Commonwealth Mimarlık Akademisi komisyonunun 3 Mart 1939'da düzenlenen toplantısına sunuldu.
1950'li yıllarda sarayda restorasyon çalışmaları yapılmıştır. Restoratör-sanatçı İ. Sanat eleştirmeni Valentina Antonova, Baranov'un çalışmaları hakkında "Han'ın Nuha'daki sarayının 18. yüzyıl duvar resimlerindeki gürültülü o Doğu  baarı anımsatan renkli savaş sahnelerinin canlandığını" yazıyor ve 1955-1965 yıllarında sarayda mimar Niyazi Rzayev'in proje ve yönetimi altında restorasyon çalışmaları yapılmış, bu dönemde sarayda ressam F.Haciyev ve şebeke operatörü A. Rasulov çalışmıştır .
2002 yılında "Kültürel Mirasın Korunması" projesi çerçevesinde sarayda restorasyon çalışmalarına başlandı.
Mimari özellikler > Planlama ve iç tasarım

Bina 31,7 metre uzunluğunda, 8,5 metre genişliğinde ve 10 metre yüksekliğindedir. Her katın yüksekliği 3,35 metredir. Saray binası hem cephe hem de plan çözünürlüğü özellikleri açısından simetriktir. Dikey olarak binanın ikinci katı birinci katın planını tekrarlıyor. Odalar uzun aks boyunca sıralanmıştır. Her iki katın ortasında araştırmacıların resepsiyon için kullanıldığına inandıkları bir girintili oda bulunuyor. Salonun yanlarında koridorla ayrılmış daha küçük odalar bulunmaktadır. Bu odaların ikincil misafirlere yönelik olduğu düşünülüyor .
Sarayın her iki katındaki ana salonlar benzer planlama özelliğine sahiptir: Kuzey tarafında, köşedeki vitraylı güney pencerelerine açılan küçük odalar bulunmaktadır. Bu sayede her iki salonda da iki bağımsız plafond bulunur: Kuzey duvarında derin bir niş ve salonun ana kısmındaki plafond. Sarayın duvarları astarlıdır derin bir frizle iki seviyeye ayrılmıştır. Alt kattaki nişler genellikle dikdörtgen şeklindedir ve sarkıtlarla tamamlanırken, üst kattaki nişler sarkıtsız eksenel bir yüzeye sahiptir.
Salonun kuzey duvarlarında ve birinci katın yan odalarında bir oda sobası - buhar odası bulunmaktadır. İkinci katın salonunda buhar odası yoktur. Sarayın dört odasının duvarları ve tavanları resimlerle kaplıdır. Birinci kattaki iki yan odanın duvarlarında resim yok ama duvarları resim yapmak için tasarlanmış: İç kısımlarda renkli kontur izleri var. Sadece birinci kattaki salonun tavanı ahşap olup, tablolarla kaplıdır. Tüm odalarda tavan ve duvarların birleşim yerleri sarkıtlarla süslenmiştir. Daha sonraki dönemlerde yapıda yapılan değişiklik ve eklemeler, orijinal görünümüne ciddi bir zarar vermemiştir.