stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Teleskop
Teknik özellikleri

Teleskobun gücü, topladığı ışık miktarıyla orantılıdır. Teleskobun objektif çapı büyüdükçe ışık toplama kabiliyeti artar. Mesela, 50 mm çaplı bir teleskop 5 mm çaplı gözbebeğine oranla (50/5)² veya 100 kat daha çok ışık toplar. Teleskoplarda yansıma kayıpları olabileceği için bu miktar yüzde on kadar azalır. Astronomlar parlaklık farklarını logaritmik artan değerler şeklinde tarif etmişlerdir. Parlaklıktaki 100 kat fark, teleskop skalasında 5 değeriyle görülür. Karanlık gecede insan gözü ışık şiddeti 5 değerli yıldızı görebilir. Kaliforniya'daki Palomar Dağı'nda bulunan Hale Teleskobu'nun objektif çapı 5,1 metredir. Bu teleskop göze nazaran bir milyon kat ışık toplar.[kaynak belirtilmeli]
Teleskopta teşekkül eden görüntünün netliği atmosferin menfî yönde etkisine bağlı olarak değişir. Teleskoptaki kararlılık iki yay saniyesi için geçerlidir. Atmosfer şartları, bazen bu açıyı 0,25 yay saniyeye kadar düşürür. Bu durumda inceleme yapılan yıldız değil de yakınındaki yıldıza ait görüntüler kaydedilebilir.
Teleskopta görülebilecek bir cisim, aşağıdaki formülle ifade edilir:
λ, radyasyonun dalga boyu ve a teleskop objektif açıklığıdır.
Teleskopun görevleri: radyasyon toplama, çözümleme ve büyültmedir. En önemli görevi ise radyasyon toplamadır. Teleskopta apertür adı verilen mercek ya da objektif aynasının ışık toplama yüzeyi arttıkça ışık toplama gücü de artar.
Gök cismini inceleyen teleskobun Dünya dönüşünü takip edecek yukarı aşağı ve yana hareket etmesi için takip düzenleri vardır. Hareketlerin çok hassas olması gerekir. Atmosfer etkilerinin de hesaba katılarak teleskop konumuna hareket verilir. Teleskop hareketleri modern teleskoplarda elektronik devreler ve bilgisayar yardımıyla yürütülür.
Yapısına göre optik teleskop çeşitleri

Kırılmalı teleskop (refraktör-mercekli teleskop): En eski ve ilk bulunan teleskop türüdür. Günümüzde de halen kullanılmaktadır. Burada ışık bir mercekten kırılarak geçmektedir. Başta tek elemanlı objektifler kullanılarak bu teleskoplar imal edilmekteyken akromatik merceklerin bulunması ile akromatik olarak imal edilmeye başlanmıştır. 3 elemanlı apokromatik hatta 4 elemanlı süper akromatik objektifli olanları da vardır.
Newton'un aynalı teleskopu: Isaac Newton'un tasarlamış olduğu teleskopta sistem şöyledir: borunun aşağı tarafında bir içbükey objektif aynası bulunur. Bu ayna ışığı kırar ve borunun başlangıç kısmındaki herhangi bir odak noktasında toplar. Bir düz ayna 45 derecelik bir açıyla odağın ön tarafına yerleştirilmiştir. Bu ayna görüntüyü gözetleme deliğindeki mercek üzerine yansıtır.
Cassegrain aynalı teleskop: Bu sistemde ışık Newton modelindekinden daha fazla bir uzaklık katetti, çünkü Guilliame Cassegrain ışık demetini kendi üzerine katlama sanatını keşfetti. Böylece ışığın kendini bir noktada toplamasına gerek kalmadı. Yani teleskop, kendi içinde oldukça uzun bir odak uzaklığına kavuştu da denilebilir. Bu sistemde apertürün merkezinde de bir delik bulunmakta. Işık sisteme girdikten sonra objektif tarafından odak noktasının önündeki aynaya düşürülür. Bu ayna, görüntüyü apertürün merkezinde bulunan delikten geçirecek şekilde yansıtır ve objektifin arkasında bulunan gözetleme kısmının merceği üzerine gönderir.
Coude aynalı teleskop: Bu teleskop, Cassegrain teleskopuna bir ayna daha ekleyerek yapılmıştır. Amaç, çok daha uzun bir odak uzaklığı elde etmektir. Yine objektifdeki deliğin önüne konan bu ayna, ışığı kırıp teleskop altında bulunan gözetleme bölümündeki mercek üzerine düşmesini sağlar. Böylece teleskop ışık kaynağını izlediği sürede astronomların da odakta bulunan ağır ve kompleks ölçüm aletlerinin yerlerini değiştirmelerine gerek kalmaz.
Katadyoftrik (hem aynalı hem mercekli) sistemler: Aynalı ve mercekli teleskoplar gökyüzünün iyi incelenmesi adına tek başlarına yeterince iyi göstermemektedir. Mercekli teleskoplar büyük bir alanı gösterebilir, fakat gece görüşlerini o kadar da iyi yansıtamaz. Gece çekilen fotoğraflar genelde çok koyudur. Aynalı teleskoplar ise renk hataları yapmamalarına mukabil gösterebildikleri alan sınırlıdır. Bu sebeplerden dolayı hem ayna, hem mercek bulunduran katadyoftrik sistem oluşturulmuştur. Schmidt teleskobu bu özelliğe sahip olarak yıldızların, meteor ve benzerlerinin incelenmesinde oldukça faydalı bir sistemdir.
Büyük teleskoplar

Dünyadaki en büyük yansıtıcı teleskop, Hawai'deki W. M. Keck Rasathanesi'nde bulunan Manua Kea teleskobudur. Burada çapları 10 m olan, her biri 36 adet altıgen şeklinde bilgisayar kontrollü aynaya sahip ve büyük bir yansıtıcı yüzey oluşturmak amacıyla birlikte çalışan iki tane teleskop vardır. Dünya'daki en büyük kırıcı teleskop ise Wisconsin'deki Yerkes Rasathanesi'nde bulunan yalnızca 1 metrelik bir çapa sahip Williams Bay'dir.
Radyo teleskopları

Radyo teleskopları, yapı itibarıyla optik teleskoplara benzer. Uzaydan gelen elektromanyetik yayınları alabilmek için 100 metre çapında antenler kullanılır. Anten, ışığın ayna vasıtasıyla odaklanması biçiminde elektromanyetik yayını, odakları ve çok hassas radyo alıcılarında yükseltilerek incelenmesine imkân tanır.
Uzay teleskopları

Ana madde: Uzay teleskobu
1983 sonlarında uzay bilim insanları, uzun mesafeleri daha hassas görebilmek gayesiyle çok maksatlı uzay teleskobunu Dünya etrafındaki yörüngesine oturttular. Uzay teleskopu, ışığı toparlayan 2,4 metre boyunda Cassegrain reflektörü yardımıyla ultraviole astronomisinde çığır açmıştır. Bu proje, NASA ile ESA'nın ortak yapımıdır.[kaynak belirtilmeli]
Uzay teleskobunun faaliyete geçmesiyle:
Gözlemler yeryüzeyinden 500 km yükseklikten gece-gündüz devam eder.
Atmosferin yuttuğu bazı elektromanyetik radyasyonlarla morötesi ve kızılötesi ışınların bir kısmı tespit edilir. Yeryüzünden en yüksek dağ tepesinden dahi bu radyasyonlar kaydedilmemektedir.
Atmosferin özelliği dolayısıyla cisimlere ait görüntülerin birbirine etkisi ortadan kalkabilir. Böylece küçük bir cisimden gelen ışığın teferruatlı incelenmesi mümkün olur.
Uzay teleskobu dört ana sistemden meydana gelir:
Teleskop, ışığı toplayıp cihazlar bölümüne gönderir.
Cihazlar bölümü, teleskoptan gelen ışığı analiz eder.
Jeneratör, Güneş enerjisini elektrik enerjisine çevirerek teleskop ve cihazları besler.
Kontrol sistemleri, ısı ve elektrik kontrolünü yapar, Dünya ile irtibat sağlar.
Uzay mekiği aracılığıyla yörüngeye yerleştirilen uzay teleskobunun çalışma süresi 15 yıldır.[kaynak belirtilmeli] Her 2,5 senede bir astronomlar tarafından ara bakımlarının yapılması gerekmektedir. Büyük onarımlar için uzay mekiği aracılığıyla Dünya'ya geri getirmek de mümkündür.
Uzay teleskobunun cihazlar bölümü ilmî araştırmaların yapılmasına yarayan beş cins cihazdan meydana gelmiştir:[kaynak belirtilmeli]
Geniş sahalı gezegenler kamerası: Bu kameranın görevi, gezegenler arası kozmik mesafeleri tespit edip gezegenlerin fotoğraflarını çekmektir.
Zayıf görüntüler kamerası: Bu kameranın görevi, 120 ile 700 nm dalga boyundaki ışıkları tespit etmektir. Bu ışıklar, Dünya yüzeyinden en kuvvetli teleskoplarla dahi görülemez. Bu cihaz, böylece galaksilerdeki yıldızların mesafelerini tayin etmekte kullanılır.
Zayıf görüntü spektrometresi: Bu cihaz, 70 nm dalga boyundaki ışıkları analiz eder. Aktif galaksi merkezlerinin fizikî ve kimyevî yapılarını inceler.
Yüksek güçlü spektrometre: Dalga boyu 110 ile 320 nm olan ışıkları analiz eder. Yıldızlararası gazların bileşimlerini ve fizikî hallerini incelemeye yarar. Büyük kızıl yıldızlarda kütle kaybolmasının tespiti, bu spektrometreyle yapılabilmektedir.
Yüksek süratli fotometre: Bu cihaz, uzaydaki muhtelif ışık kaynaklarının şiddetini galaksi ışıklarından süzerek ölçmeye yarar. 120 nm dalga boyundaki ışıkları 1/1000 saniyede filtreleyebilir. Atmosfer, böyle bir ölçüme hiçbir zaman müsaade etmez.
Kaynaklar

↑  "TDK Güncel Türkçe Sözlük". 29 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi.
1 2 3 4 5 6  Kolektif. "Cilt:9". Fabbri Bilim ve Teknik Ansiklopedisi. Serhat Kitap Yayın Dağıtım.
Cassegrain Teleskopu, Resim ışığın tüpten nasıl geçtiğini gösterir.
Aynalı ve vizörlü bir teleskop
Gün batımında GTC'nin kubbesi (Gran Telescopio Canarias).
Büyük rasathanelerden Hubble Uzay Teleskobu.
Supermarine

| --- | --- |
Endüstri: Havacılık
Kuruluş: 1913
Kurucu: Noel Pemberton Billing
Feshedilme: 1960
Genel merkezi: Southampton, Birleşik Krallık
Önemli kişiler: Noel Pemberton Billing R. J. Mitchell Hubert Scott-Paine Joe Smith
Ürün: Uçak
Sahibi: Vickers-Armstrongs
Supermarine Aviation Works, Birleşik Krallık merkezli bir havacılık şirketiydi. Şirket, 1913 yılında Noel Pemberton Billing tarafından Pemberton-Billing adıyla kurulmuş olup 1928 yılında Vickers tarafından satın alındı. Şirketin merkezi Southampton'da yer almaktaydı.
Supermarine, en çok II. Dünya Savaşı sırasında Spitfire savaş uçağını üretmesiyle ünlüdür. Ayrıca bir dizi deniz uçağı ve uçan tekne de üretti ve 1927, 1929 ve 1931'de üst üste üç galibiyetle deniz uçakları için Schneider Kupası'nı kazandı. Savaştan sonra şirket bir dizi jet savaş uçağı üretti.
1960 yılında şirket Vickers-Armstrongs'un uçak bölümü ile birlikte British Aircraft Corporation'na dahil oldu.
Modelleri

Pemberton-Billing P.B.1 (1914)
Pemberton-Billing P.B.7
Pemberton-Billing P.B.9
Pemberton-Billing P.B.23
Pemberton-Billing P.B.25 (1915)
Pemberton-Billing P.B.29
AD Flying Boat (1916)
AD Navyplane (1916)
Supermarine Nighthawk (1917)
Supermarine Baby (1917)
Supermarine Sea Lion I (1919)
Supermarine Sea Lion II and III (1922)
Supermarine Channel (1919)
Supermarine Scylla (1920-luku)
Supermarine Sea Urchin (1920-luku)
Supermarine Commercial Amphibian (1920)
Supermarine Sea King (1920)
Supermarine Seagull (1921)
Supermarine Seal (1921)
Supermarine Sea Eagle (1923)
Supermarine Scarab (1924)
Supermarine Sheldrake
Supermarine Swan (1924)
Supermarine Sparrow (1924)
Supermarine Southampton (1925)
Supermarine S.4 (1925)
Supermarine S.5 (1927)
Supermarine Nanok (1927)
Supermarine Solent (1927)
Supermarine Seamew (1928)
Supermarine S.6 (1929)
Type 171 Southampton X (1928)
Supermarine Air Yacht (1931)
Supermarine Type 179 (1931)
Supermarine S6A
Supermarine S.6B (1931)
Supermarine Scapa (1932)
Supermarine Seagull V
Supermarine Stranraer (1932)
Supermarine Walrus (1933)
Supermarine Type 224 (1934)
Supermarine Spitfire (1936)
Supermarine Seafire (1941)
Supermarine Sea Otter (1938)
Type 322 ve S.24/37 (1939)
Supermarine Spiteful (1944)
Supermarine Seafang (1946)
Supermarine Attacker (1946)
Supermarine Seagull ASR-1 (1948)
Type 508 (1951)
Type 510 (1948)
Supermarine 521 (1950)
Type 535 (1950)
Supermarine Swift (1951)
Type 525 (1954)
Type 545
Supermarine Scimitar (1956)
Supermarine Air-Yacht
Supermarine Spitfire
Supermarine Attacker TS413
Supermarine Scimitar
Törökul Canuzakov
İlginç Bilgi

Binbaşı F. M. Bailey'in ifadesine göre, (Political Officer in Sikkim, 20 Nisan 1922), Buhara Emiri 1921 yılı Mayıs ayında Canabad/Afganistan'a geldi. Şöyle rapor etti: "The Afghans treat him as a prisoner and censor all his correspondence, but allow him 12.000 (Afgan) Rupiens a month for his expenses". Emir 1917 yılı Nisan ayında Rusya devlet bankasından 150 milyon Ruble çekti. Bu parayı iki Rus'a (Miller ve Widenskij) yabancı bankalarda değerlendirmek üzere emanet etti. Para Moskova'daki bankacı Stakeev'in aracısı olan Noratev'e verildi. Noratev'in bu parayı İngiltere ve Fransa bankalarına yatırması istendi. Para (150 milyon Ruble) yurt dışında muhafaza edildi. Paranın yatırıldığına dair Emir'e bir belge bir belge gönderildi. Bu belge Emir kaçtıktan sonra Bolşevikler'in ellerine geçti. Parayı bankadan çektiler. Emir'in üç güvenilir adamı (Torekul, Kari Mirza, Kari Muhitdin) Emir tarafından görevlendirildi. Bombay ve Londra'da 165.000 karakul derisi sattılar. Bunlardan 16 milyon Ruble kazandı ve bu parayı Bombay'daki Cox's Bank'a yatırdılar. Emir'in yakın dostu Mir Badalov Avrupa'da Emir'in parasını geri almaya çalıştıysa da başarılı olmadı. Bombay'da parayı bankaya yatıranlar (Torekul ve değerleri) Emir'in adına değil, Buhara Emirliği adına yatırdılar. Emirlik'in Cox's Bank'a yatırılan parasına ne olduğu hâlâ bilinmemektedir.
Beta Ceti

NASA'nın Chandra x-ışını gözlemevi tarafından çekilmiş Beta Ceti
Beta Ceti ya da Deneb Kaitos, Cetus takımyıldızındaki en parlak yıldızdır. Arapçadaki Dhanab Qaiṭus (deniz canavarının kuyruğu) sözcüğünden türemiştir. Alpha Ceti'den daha parlak bir yapıya sahiptir.
Türksat 1B

| Türksat 1B |
| --- | --- |
Organizasyon: Türksat
Başlıca yükleniciler: Alcatel Alenia Space Industries
Görev türü: Haberleşme
Fırlatma tarihi: 10 Ağustos 1994 23:05
Taşıyıcı roket: Ariane 4
Fırlatma yeri: Guyana Uzay Merkezi ELA-3
Görev süresi: 1994-2006 (12 yıl)
Kütle: 3.060 kilogram (6.750 lb)
Yörünge Verileri
Yörünge referansı: Yer eşzamanlı yörünge
Boylam: 31.0°E
Aletler
Aletler: Spacebus 4000B2
Aktarıcılar
Aktarıcılar: 16 IEEE Ku band (NATO J-band)
Türksat 1B, Türkiye'nin ilk başarılı fırlatılmış ve yörüngeye oturmuş uydusudur.
TÜRKSAT A.Ş. tarafından işletilen yapay bir iletişim uydusu olan Türksat 1B, 1994-2006 yılları arasında aktif hizmet vermiştir.
10 Ağustos 1994 tarihinde fırlatılmış ve 1994 yılında hizmete girmiştir. Üretimi Alcatel Alenia Space Industries tarafından yapılmıştır. 16 Ku transponder; 6 geniş bant 72 MHz ve 10 dar bant 36 MHz'lik iletişim özelliklerine sahiptir.Türkiye, Avrupa, Orta Asya'yı kapsama alanına almaktadır.12 yıllık görevinin ardından 2006 yılında, 31.3° Doğu boylamındaki görevi sona ermiştir.
Distopya

Distopik bir toplumu betimlemek için kurgulanan bir görsel.
Distopya (anti-ütopya Yunanca dystopia), çoğunlukla ütopik bir toplum anlayışının anti-tezini tanımlamak için kullanılır.
Distopik bir toplum otoriter-totaliter bir devlet modeli ya da benzer bir başka baskıcı sistem altında karakterize edilir.
Kelime ilk defa John Stuart Mill tarafından kullanılmıştır. Filozofun Yunanca bilgisi göz önüne alınırsa, kelimeyi "ütopyanın tersi" olarak değil, "kötü bir yer" anlamında kullandığı anlaşılır.
Yunanca bir ön-takı olan dys/dis, "kötü", "hastalıklı" ya da "anormal" anlamını taşır. ou takısı ise "yok", "değil" anlamını taşır ki, ütopya (outopia) Yunancada "olmayan yer" demektir. Aslında ütopya, "güzel yer" anlamına gelen Eutopia 'ya bir gönderme yapar (eu öntakısı "iyi, güzel" anlamı katar). Yani distopya ile ütopya, dysphoria ile euphoria 'nın birbiriyle karşıt olduğu gibi karşıt değildir.
Distopik toplumlar özellikle konusu gelecek zamanlarda geçen hikâyelerde yer alır. Bunlardan en ünlü olanları George Orwell'ın Bin Dokuz Yüz Seksen Dört ve Aldous Huxley'in Cesur Yeni Dünya adlı romanlarıdır. Distopik toplumlar edebiyatın birçok alt türünde görülmektedir ve genellikle toplumdaki politik, ekonomik, teknolojik ve dini problemlere dikkat çekmek için kullanılır.
Bazı distopik romanlar

Labirent - James Dashner
Efendi Uyanıyor − H.G.Wells
Biz − Yevgeniy İvanoviç Zamyatin
Bin Dokuz Yüz Seksen Dört − George Orwell
Ben − Ayn Rand
Cesur Yeni Dünya − Aldous Huxley
Fahrenheit 451 − Ray Bradbury
Damızlık Kızın Öyküsü − Margaret Atwood
Demir Ökçe − Jack London
Açlık Oyunları − Suzanne Collins
Uyandığında − Hillary Jordan
Uyumsuz − Veronica Roth
Swastika Geceleri − Katharine Burdekin
Hayvan Çiftliği − George Orwell
Karanlık Zihinler − Alexandra Bracken
Son Ada − Zülfü Livaneli
Lanark — Alasdair Gray
Bazı distopik filmler

Metropolis − Fritz Lang'ın çektiği sessiz bilimkurgu filmi.
Son Umut − Alfonso Cuarón'un çektiği futuristik film
FAQ: Frequently Asked Questions − Carlos Atanes'un çektiği futuristik film
Bıçak Sırtı − Ridley Scott
İsyan − Kurt Wimmer
Brazil − Terry Gilliam'ın 1985 tarihli filmi
Vampir İmparatorluğu −  Spierig kardeşler tarafından 2009 yapımı Amerikan vampir bilimkurgu filmi
V for Vendetta − Wachowski kardeşler tarafından 2005 yapımı Amerikan bilimkurgu filmi
Ergo Proxy − Şukou Murase tarafından 2006 yapımı Japon animesi.
The Lobster − Yorgos Lanthimos tarafından 2015 yapımı - Colin Farrell'in başrolde oynadığı film.
Bazı distopik diziler

The Handmaid's Tale (dizi)
Snowpiercer (dizi)
Squid Game - 2021 yapımı Hwang Dong-Hyuk tarafından yönetilen dizi.
Johann Sebastian Bach

| Johann Sebastian Bach |
| --- | --- |
Bestecinin Elias Gottlob Haussmann tarafından yapılan portresi, 1746
Genel bilgiler
Doğum: 21 Mart 1685(1685-03-21) Eisenach, Almanya
Ölüm: 28 Temmuz 1750 (65 yaşında) Leipzig, Almanya
Meslekler: Müzisyen ve besteci
Çalgılar: Org, harpsikort, keman, viyola
Eş: Anna Magdalena Bach


Johann Sebastian Bach (Almanca telaffuzu: [ˈyoːhan seˈbastian ˈbahh] d. 21 Mart 1685, Eisenach - ö. 28 Temmuz 1750, Leipzig), Alman barok müzik bestecisi ve orgcudur.
Bach, köklü Alman stillerini özellikle İtalya ve Fransa gibi dış ülkelerden aldığı ritimlerin, formların ve yapıların adaptasyonu ve kontrpuan, armoni, müzikal motiflerin organizasyonundaki ustalığıyla geliştirmiştir. Bach'ın besteleri, Brandenburg Konçertoları, Goldberg Varyasyonları, Si minör missa, 2 Passion ve 200 tanesi günümüze kadar ulaşmış 300'den fazla kantatı kapsamaktadır.
Bach'ın müziğine, sanatçının müzik üzerindeki teknik hakimiyeti, eserlerinin estetik güzelliği ve manevi derinliği nedeniyle büyük saygı duyulmuştur. Bach, 19. yüzyılda müziğinin tekrar çalınmaya başlaması ve bestelerine olan ilginin tekrar canlanmasına kadar kendi döneminde büyük bir besteci olarak bilinmemiş, hatta zamanında demode bulunmuş, ancak sanatçı hayattayken kendisine bir orgcu olarak büyük saygı duyulmuştur. Johann Sebastian Bach 19. yüzyıldan beri dünyanın en büyük bestecilerden biri olarak kabul edilir.
Hayatı > Bach ailesi

Hemen hemen bütün bireyleri müzisyen olarak yetişmiş ve yüzyıllarca sürmüş uzun bir sülalenin en yüksek doruğunu oluşturan Johann Sebastian Bach yalnızca soyadı ile 'Bach' olarak anılabilir; çünkü bu büyük ailenin diğer üyeleriyle karşılaştırılamayacak kadar büyük bir sanatçı olmuştur. Bach ailesi, 16. ve 17. yüzyıllar boyunca ailenin doğan her ferdini müzisyen olarak yetiştirmiş ve eğitmiştir. Dededen toruna her birey birbirine müzikle bağlanmıştır denilebilir.
Ailenin, yaşamı hakkında bilgi edinilebilen ilk üyesi Veit (Vitus) Bach (c. 1550-c. 1619), değirmencilik ve fırıncılık yaparak hayatını kazanan bir zanaatkârdı. Protestanlığın Alman topraklarında yayılmasının önüne geçilmesine çalışıldığı bir dönemde yaşadığı için bir süreliğine doğduğu toprakları terk edip Macaristan'a sığınmış, ardından yeniden Gotha yakınlarındaki Wechmar kasabasına dönerek mesleğini sürdürmüştü.
Veit Bach'ın oğlu Hans Bach, aşağı yukarı 1580'de doğup 1626'da vebaya tutularak ölmüştür. Halıcı ustasıydı. Aynı zamanda köy çalgıcılığı yapardı. Şen, neşeli bir adamdı. Oğullarından biri olan Christoph Bach (1613-1661) Erfurt ile Arnstadt'da müzisyendi. Hans'ın ikiz oğullarından Johann Ambrosius (1645-1695) Erfurt ile Eisenach'da kemancıydı. Johann Sebastian Bach ise Johann Ambrosius'un oğludur. Bach ailesi o kadar çok müzisyen yetiştirmiştir ki “Bach” demek sanki müzisyen demek olmuştu. Bach ailesi aralarında sık sık toplanır ve müzik toplantıları yaparlardı. Bu toplantılara Bach ailesinden 120 kadar birey geldiği olurdu.
Hayatı > Eisenach (1685-1695), Ohrdruf (1695-1700) ve Lüneburg (1700-1702) yılları

Johann Sebastian Bach, 21 Mart 1685'te doğdu, dokuz yaşındayken annesini, on yaşındayken de babasını kaybetti. Bunun üzerine abisi olan orgcu Johann Christoph Bach, öksüz kalan kardeşini büyütme görevini üstlendi. Johann S. Bach, Lüneburg'daki Mattehaus Kilisesi'ne soprano olarak girdiğinde henüz 15 yaşındaydı. O sırada besteci Georg Böhm Lüneburg'da Johannes Kilisesi'nin orgculuğunu yapıyordu. J.S.Bach bu ustadan çok yararlandı. Bach'ın org için yazdığı ilk eserlerde Böhm'ün etkileri görülür.
J. S. Bach bilgisini arttırmaya o kadar hevesliydi ki Lüneburg'da bulduğu olanaklarla yetinemeyerek büyük bestecilerin eserlerini dinlemek için Hamburg'a kadar yürüyerek yolculuk yapmayı göze aldı ve orada Brunckhorst'un yönettiği saray müzisyenlerini dinleyerek sanat gereksinimini karşılamaya çalıştı.
Hayatı > Weimar (1703), Arnstadt (1703-1707), Mühlhausen (1707-1708)

Bach'ın üstlendiği ilk ciddi görev Saksonya-Weimar dükünün orkestrasında kemancılık görevidir. Bu orkestradaki müzisyenler Macar kıyafetleri giyerlerdi. Elbet Bach da öyle yaptı. Bu görevinden aynı yıl çıktı ve Arnstadt'da orgcu oldu. Bu görevde orgu kendi kişisel biçimine göre çalışı kilise yönetiminin hoşuna gitmiyordu ve “Cemaati şaşkına döndürüyorsunuz” şeklinde eleştiriler alıyordu. 1705/1706'da, tanınmış orgcu Buxtehude'yi dinlemek ve her türlü müzik etkinliklerinden haberdar olmak için Lübeck'e gitti. Ancak bu yolculuğunda izin süresini geçirdiği için Arnstadt'daki efendiler onu şiddetle kınadılar. Bununla birlikte belki de dehasını biraz sezmiş olduklarından pek ileri varmayı göze alamadılar.
Oysa Bach, 1707'de onları yüzüstü bırakıp Mühlhausen'deki Blasius kilisesinin orgculuğunu yapmak için Arnstadt'ı terk etti ve burada kaldığı sıralarda kendi akrabası olan Maria Barbara ile evlendi.
Hayatı > Weimar (1708–1717)

Bach, 1708 yılında Weimar Sarayı orgculuğu ile oda müzikçiliği görevine, 1714'te saray orkestrasının birinci kemancılığına atandı. O zamanlar orkestrayı ya baş kemancılar ya da klavsenciler yönetirdi.
1714'te usta bir orgcu olarak açılıp birçok kente gitti ve bu yolculuk sırasında Prusya'nın Kassel kentinde bir dinleti verirken bir eserinin pedal melodisini olağanüstü çaldığından dinletide bulunan ve bir süre İsveç Kralı olan Hessen Dükü Friedrich kendinden geçercesine coşarak parmağındaki değerli yüzüğü çıkarıp Bach'a hediye etmiştir.
Bach Weimar'da iken Marchland adında Parisli bir usta orgcu ve klavsenci Almanya'da bir dizi dinletiler veriyordu. Bu kişi fazlaca övünen ve parlak çalmak haricinde yüzeysel bir çalış biçimi olan biriydi. Dresden'de saraylılar önünde bir klavsen dinletisi vererek o denli büyük başarı kazanmıştı ki yüksek bir ücretle sarayda tutulması istenmişti. Saray görevlilerinden Volumier adında bir Belçikalı Bach'ın üstünlüğüne inandığından Parisli ustayla boy ölçüşmek üzere Bach'ı çağırttı. İki usta arasında yarışma yapılacağı halka duyuruldu. Fakat Bach yarışma yerine geldiğinde rakibi Marchland'ı orada göremedi. Çünkü rakibi başına gelecekleri önceden değerlendirip yarışmaya katılmamıştı. Bu olaydan sonra Bach'ın onuru ve ünü bir kat arttı. Ama kendisi her türlü gösteriş eğiliminden uzak, alçak gönüllü bir insan olduğundan bu olaya önem vermedi. Hatta bu olaydan söz ederek kendisini kışkırtmaya çalışanlar olduğunda Bach hemen sözü başka konuya kaydırır, Marchand olayını kapatırdı.
Bach 1717'de Samuel Drese'den açılan Weimar sarayı kapel ustalığına kendisinin getirilmeyişine çok sinirlendi ve öfkesini o kadar şiddetle açığa vurdu ki Weimar dükü onu dört hafta hapsetti.