Uzay kolonizasyonu
Konumlar > Dış gezegenlerin uyduları > Jüpiter uyduları

| Ay | Sv / gün |
| --- | --- |
Io: 36
Europa: 5.40
Ganymede: 0,08
Callisto: 0,0001
Jüpiter sistemi genel olarak, derin bir yerçekimi kuyusu da dahil olmak üzere kolonizasyon için belirli dezavantajlara sahiptir. Jüpiter'in manyetosferi, Io'daki korumasız yerleşimcilere günde yaklaşık 36 Sv ve Europa'da günde yaklaşık 5.40 Sv sağlayan yoğun iyonlaştırıcı radyasyon ile Jüpiter'in uydularını bombalar. Birkaç gün içinde yaklaşık 0,75 Sv'ye maruz kalmak radyasyon zehirlenmesine neden olmak için yeterlidir ve yaklaşık 5 Birkaç gün boyunca Sv ölümcüldür.
Jüpiter'in kendisi de diğer gaz devleri gibi başka dezavantajlara sahiptir. Üzerine inilebilecek erişilebilir bir yüzey yoktur ve hafif hidrojen atmosferi Venüs için önerildiği gibi bir tür hava habitatı için iyi bir kaldırma kuvveti sağlamayacaktır.
Io ve Europa'daki radyasyon seviyeleri, korumasız insanları bir Dünya günü içinde öldürecek kadar aşırıdır. Bu nedenle, sadece Callisto ve belki de Ganymede bir insan kolonisini makul bir şekilde destekleyebilir. Callisto Jüpiter'in radyasyon kuşağının dışında yörüngede dönmektedir. Ganymede'in alçak enlemleri, radyasyon kalkanı ihtiyacını tamamen ortadan kaldıracak kadar olmasa da, ayın manyetik alanı tarafından kısmen korunmaktadır. Her ikisinde de su, silikat kayası ve madencilikle çıkarılıp inşaat için kullanılabilecek metaller mevcuttur.
Io'nun volkanizması ve gelgit ısınması değerli kaynaklar oluştursa da, bunlardan yararlanmak muhtemelen pratik değildir. EEuropa su (yeraltı okyanusunun tüm Dünya okyanuslarının toplamından iki kat daha fazla su içermesi bekleniyor)  ve muhtemelen oksijen açısından zengindir, ancak metal ve minerallerin ithal edilmesi gerekecektir. Europa'da yabancı mikrobiyal yaşam varsa, insan bağışıklık sistemleri buna karşı koruma sağlayamayabilir. Bununla birlikte, yeterli radyasyon kalkanı, Europa'yı bir araştırma üssü için ilginç bir yer haline getirebilir. Özel Artemis Project, 1997'de Europa'yı kolonileştirmek için bir plan hazırladı; yüzey iglolarını buzu delmek ve altındaki okyanusu keşfetmek için üs olarak kullandı ve insanların buz tabakasındaki "hava ceplerinde" yaşayabileceğini öne sürdü. Ganymede ve Callisto'nun da iç okyanuslara sahip olması bekleniyor. Güneş Sisteminin daha fazla araştırılması için yakıt üretecek bir yüzey üssü inşa etmek mümkün olabilir.
2003 yılında NASA, Güneş Sisteminin gelecekteki keşfiyle ilgili olarak HOPE (Revolutionary Concepts for Human Outer Planet Exploration, İnsan Dış Gezegen Keşfi için Devrimsel Kavramlar) adlı bir çalışma gerçekleştirdi. Seçilen hedef, Jüpiter'e olan uzaklığı ve dolayısıyla gezegenin zararlı radyasyonu nedeniyle Callisto idi. Güneş Sisteminin daha fazla araştırılması için yakıt üretecek bir yüzey üssü inşa etmek mümkün olabilir. HOPE, tahrik teknolojilerinde önemli ilerlemeler olduğunu varsayarak, mürettebatlı bir görev için yaklaşık 2-5 yıllık bir gidiş-dönüş süresi tahmin etti.
Io, elverişsiz ortamı nedeniyle kolonileşme için ideal değildir. Ay, yüksek volkanik aktiviteye neden olan yüksek gelgit kuvvetlerinin etkisi altındadır. Jüpiter'in güçlü radyasyon kuşağı Io'yu gölgede bırakır ve aya günde 36 Sv radyasyon gönderir. Ay ayrıca son derece kurudur. Io, dört Galile uydusu arasında kolonileşme için en az ideal olan yerdir. Buna rağmen, volkanları kolonileşmeye daha uygun olan diğer uydular için enerji kaynağı olabilir.
Artemis Project, Europa'yı kolonileştirmek için bir plan önerdi. Bilim adamları iglolarda yaşar ve herhangi bir yeraltı okyanusunu keşfederek Europan buz kabuğunu delerlerdi. Rapor ayrıca hava ceplerinin insan yerleşimi için kullanımını tartışıyor.
Ganymede Güneş Sistemi'ndeki en büyük uydudur. Ganymede, Jüpiter'in manyetik alanı tarafından gölgelenmiş olsa da manyetosferi olan tek uydudur. Bu manyetik alan nedeniyle Ganymede, günde yaklaşık 0,08 Sv radyasyon aldığı için yüzey yerleşimlerinin mümkün olabileceği sadece iki Jovian uydusundan biridir. Ganymede dünyalaştırılabilir.
Keck Gözlemevi 2006 yılında ikili Jüpiter trojanı 617 Patroclus'un ve muhtemelen diğer birçok Jüpiter trojanının muhtemelen bir toz tabakasıyla birlikte su buzundan oluştuğunu duyurdu. Bu durum, bu bölgede su ve diğer uçucu maddelerin çıkarılmasının ve belki de önerilen Gezegenlerarası Ulaşım Ağı aracılığıyla Güneş Sistemi'nin başka bir yerine taşınmasının çok da uzak olmayan bir gelecekte mümkün olabileceğini göstermektedir. Bu da Ay, Merkür ve ana kuşak asteroitlerinin kolonileştirilmesini daha pratik hale getirebilir.