stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İnatçılar

| --- | --- |
Yönetmen: Grímur Hákonarson
Yapımcı: Grímar Jónsson
Yazar: Grímur Hákonarson
Oyuncular:  Sigurður Sigurjónsson  Theódór Júlíusson 
Müzik: Atli Örvarsson
Görüntü yönetmeni: Sturla Brandth Grøvlen
Kurgu: Kristján Loðmfjörð
Stüdyo:  Aeroplan Films  Film Farms  Netop Films  Profile Pictures 
Çıkış tarih(ler)i: 15 Mayıs 2015 (2015-05-15) (Cannes) 28 Mayıs 2015 (2015-05-28) (İzlanda)
Süre: 92 dakika
Ülke:  İzlanda  Danimarka (Norveç ve Polonya ile birlikte) 
Dil: İzlandaca
Bütçe: €1.75 milyon
Hasılat: $1.90 milyon
İnatçılar (İzlandaca: Hrútar), Grímur Hákonarson tarafından yazılıp yönetilen 2015 İzlanda drama filmidir. 2015 Cannes Film Festivali'ndel Un Certain Regard bölümünde gösterildi ve burada Prix Un Certain Regard'ı kazandı. 2015 Toronto Uluslararası Film Festivali'nin Çağdaş Dünya Sineması bölümünde gösterildi. 88. Akademi Ödüllerinde En İyi Yabancı Film için İzlandaca giriş seçildi, ancak aday gösterilmedi. 2016 yılında, çevrimiçi gazete Kjarninn, filmi tüm zamanların en büyük ikinci İzlanda filmi seçti.
İki koyun yetiştiren kardeş, kişiliklerindeki farklılıklar nedeniyle kırk yıldır birbirleriyle konuşmuyorlar, bir erkek kardeşin, Kiddi'nin, huysuzluğunun ve alkolizmin karmaşıklaşması (sorunlarının miras bırakmasına neden olduğu, aralarında başka bir çekişmenin kaynağı olduğu ima ediliyor) ve diğer erkek kardeşi Gummi'nin Kiddi'in ödüllü koçuna duyduğu kızgınlık ve kıskançlık. Yasal olarak ayık erkek kardeşe ait olan aile çiftliğindeki bitişik evlerde yaşıyorlar. Her ikisi de evlenmemiş ve sürülerine bağlı. Gummi semptomlarını bildirdikten sonra Kiddi'e ait ödüllü bir koçta scrapie olduğu ortaya çıkar ve bu daha sonra diğer iki çiftlikte bulunur ve vadideki tüm koyunların yok olmasına neden olur. Çiftçiler samanlarını yakmalı ve ahırları dezenfekte etmelidir.
Gummi, biyolojik tehlike ekibi gelmeden sürüsünü öldürür, ancak soylarının sonuncusu oldukları için bodrumunda birkaç koyun ve bir koç saklar. Kardeşi, hastalığı ve sonrasındaki itlafı bildirdiği için Gummi'ye kızıyor ve aralarındaki gerilimi ateşliyor. Kiddi koyunlarını öldürmeyi reddeder ve yetkililer müdahale edip onları ittikten sonra daha sık sarhoş olur ve istismar eder. Ayrıca ahırını temizlemeyi de reddediyor; yasal sahibi olarak Gummi devreye girmeli ve temizlemeli - Kiddi hastanedeyken bunu yapıyor. Döndükten sonra, ayılmış Kiddi yanlışlıkla Gummi'nin gizli koyunlarını bulur ve onları kurtarmak ister, ancak Gummi tüm ilişkileri reddeder. Temizlik ekibinin bir üyesi de koyunları keşfettiğinde, iki kardeş işbirliği yapmaya ve kar fırtınasında onları dağlık bölgelere götürmeye zorlanır. Dörtlü bisikletleri rüzgârla oluşan kar yığınıyla batırılır ve kardeşler ayrılır. Koyunlar uzaklaşır ve Kiddi, Gummi'yi hipotermi nedeniyle ölümün eşiğinde bir rüzgârla oluşan kar yığını içinde bulur. Derme çatma bir kar barınağı inşa ederek kardeşini kurtarmaya çalışır, ancak Gummi dirilemez. Film, Kiddi'in rahim benzeri barınakta Gummi'yi ısıtmaya çalışması ve uzlaşmalarını kabul etmesiyle sona erer.
Oyuncular

Gummi - Sigurður Sigurjónsson
Kiddi -  Theódór Júlíusson
Katrin - Charlotte Bøving
Runólfur - Jon Benonysson
Grímur - Gunnar Jónsson
Sindri - Þorleifur Einarsson
Bjarni - Sveinn Ólafur Gunnarsson
Prodüksiyon

İnatçılar, yönetmenin babasının aynı toprağı paylaşan ve bir kadın yüzünden tartışan ve 40 yıl boyunca birbirleriyle konuşmayı bırakan iki erkek kardeşin anlattığı bir hikâyeye dayanıyordu. Grímur, hikâyenin trajikomik temellerini beğendi ve bu tür çatışmaların İzlanda kırsalında ve ötesinde yaygın olabileceğini belirtti. "Bu kardeşler sadece koyun yetiştiriciliğinde değil, parlamentoda da bulunuyorlar."
Film, western hissini uyandırmak için anamorfik lenslerle çekildi ve kısmen 2007 filmi There Will Be Blood'dan ve Fin film yapımcısı Aki Kaurismäki'nin çalışmalarından esinlendi. İzlanda'nın en tanınmış oyuncularından Sigurður Sigurjónsson ve Theodór Júlíusson, bir koyun çiftliğinde çalışarak rollerine hazırlandı. Diğer karakterlerin çoğu, filmin koyun terbiyecisi gibi gerçek çiftçilerdi.
Eleştiriler

Rams eleştirmenlerden olumlu eleştiriler aldı. Rotten Tomatoes'da, filmin 99 incelemeye göre% 95 onay puanı ve ortalama 7,7 / 10 puanı var. Eleştirel fikir birliği şu şekildedir: "Rams, evrensel gerçekleri konuşmak için iki inatçı kardeş arasındaki kolayca ilişkilendirilebilir dinamiği kullanarak uzak konumunu ve biraz da ezoterik hikayesini aşar."  Metacritic'te, filmin 24 eleştirmene göre 100 üzerinden 82 ağırlıklı ortalama puanı "evrensel beğeni" anlamına geliyor.
Övgüler

Rams, Isabella Rossellini başkanlığındaki bir jüri tarafından verilen birincilik ödülü olan Un Certain Regard 2015 ödülünü kazandı. Rams, 2015 Transilvania Uluslararası Film Festivali'nde Jüri Özel Ödülü'nü (yani üçüncü sırada) ve ayrıca Seyirci Ödülü'nü (yarışmadaki bir film için en çok oy alan) kazandı. 2016'da Tromsø Uluslararası Film Festivali'nde ve İran Fajr Film Festivali'nde İzleyici ödülünü kazandı.
Yeniden çekilen versiyonu

Jeremy Sims tarafından yönetilen, Sam Neill ve Michael Caton'ın başrollerini paylaştığı bir Avustralya yeniden yapımı, 29 Ekim 2020'de Avustralya sinemalarında gösterime girdi.
Şio-Mğvime Manastırı

Şio-Mğvime Manastırı kompleksinin yukarıdan görünümü.
Shio-Mgvime Manastırı
Şio-Mğvime Manastırı (Gürcüce: შიომღვიმე, Shiomghvime, anlamı "Şio mağarası") Gürcistan'daki  Mtsheta şehrinin yakınlarında bulunan bir Orta Çağ manastır kompleksidir. Kura Nehri'nin kuzey yakasındaki dar kireçtaşı kanyonunda yer almaktadır. Gürcistan'ın başkenti Tiflis'in 30 km kuzeyinde konumlanmıştır.
Şio-Mğvime kompleksi

Tarihsel bir söylentiye göre, bölgedeki ilk manastır topluluğu, Gürcistan'a Hristiyanlık misyonerleri olarak gelen, On üç Süryani pederden biri olan 6. yüzyıl rahibi Şio tarafından kuruldu. Aziz Şio, son yıllarını Mtsheta'nın yakınlarındaki derin bir mağarada keşiş olarak geçirdiği için, manastırın Shiomghvime ("Şio Mağarası") olarak adlandırıldığı rivayet edilir. Kompleksteki bilinen en eski bina olan Aziz Yahya manastırı, çok sade ve sıkı bir tasarıma sahip haç biçimli kilisedir. Manastırın, 550 ve 580'li yıllar arasında yapıldığı düşünülmektedir. Manastır ve manastıra giden yolun çevresinde rahipler tarafından oyulmuş mağaralar görmek mümkündür. Kilise, konik bir döşemeyle çevrelenmiş sekizgen bir kubbeye sahiptir. Bu kubbe, bir zamanlar ustalıkla süslenmiş ikonostazlar barındırıyordu. Günümüzde bu eserler Tiflis'teki Gürcistan Güzel Sanatlar Müzesi'nde sergilenmektedir. Manastır, 11 ve 18. yüzyıllarda biraz değiştirilmiştir, ancak orijinal mimarisi büyük ölçüde korunmuştur.
Şio-Mğvime kompleksinin merkezinde yer alan Yukarıdaki Kilise, (zemo eklesia) Theotokosun ardından isimlendirilmiştir. Kral IV. Davit'in emriyle, kilisenin yapımına 12. yüzyılın başlarında başlanmıştır. Başlangıçta kubbeli kilise olarak inşa edilen yapı, yabancı istilalar sonucunda tahrip edildi ve 1678'de bazilika olarak yeniden inşa edildi. 12 ve 17. yüzyıllar arasında, Aziz Şio Mağarasının bitişiğinde bir yemekhane inşa edildi. Orta Çağ duvar resimleri ile süslenmiş 12. yüzyıldan kalma küçük bir şapel, yakınlardaki bir tepede bağımsız bir şekilde durmaktadır.
1937 yılında yapılan arkeolojik keşifte, yakınlardaki Şaltba köyünün manastır topluluklarına hizmet veren 2 km uzunluğunda bir su kemeri ortaya çıkarılmıştır. Su kemerinin, 1202'de, Tamar’ın meclisindeki bakanlardan biri olan Piskopos Chkondidili Anton tarafından yaptırıldığı kaydedilmiştir.
Tarihi

Şio-Mğvime, kısa sürede Gürcistan'daki en büyük manastır topluluğuna dönüştü. Manastır, 6. yüzyılın sonunda 2.000 keşiş tarafından kullanılıyordu. Canlı bir kültürel ve dini merkez haline gelen manastır, Gürcistan Katolikosunun himayesinde kaldı. IV. Davit ("Kurucu Davit"), (1089-1125) manastırı bir kraliyet bölgesi yaptı ve manastırda düzenlemeler (typicon) yapılmasını emretti. Diğer devletlerin yaptığı istilalarla beraber, Orta Çağ Gürcistan Krallığı çöküş dönemine girdi ve bunun sonucunda manastır eski popülerliğini kaybetmeye başladı. Gürcistan Kralı VIII. Giorgi, (r. 1446-1465) Şio-Mğvime ve topraklarını soylu Zevdginidze-Amilahvari ailesine verdi. Manastır, 1810'lu yıllara kadar bu aile tarafından mezarlık olarak kullanıldı.
Manastır, 1614 ve 1616 yılları arasında Şah I. Abbas tarafından gönderilen istilacı Fars birlikleri tarafından yok edildi. Prens Givi Amilahvari, 1678'de manastırı yeniden inşa etti, ancak 1720'lerde Osmanlı'nın Gürcistan'ı işgal etmesiyle beraber, Şio-Mğvime bir kez daha yıkıldı ve topluluğunu büyük ölçüde kaybetti. Manastır, Prens Givi Amilahvari tarafından 1733 yılında bir kez daha inşa edildi, fakat manastır baskına uğradı ve rahipler iki yıldan kısa bir zamanda Farslar tarafından öldürüldü. Son olarak 19. yüzyılda, Şio-Mğvime restore edildi ve içi yenilendi, ancak Gürcistan'ın dinsel yaşamındaki geçmiş önemini ve rolünü asla geri kazanamadı. Bolşeviklerin yönetiminde, manastır kapatıldı, ama manastır günümüzde işlevseldir ve birçok hacıyla turisti kendine çekmektedir.
Manastırın kurucusu Aziz Şio, 19. yüzyılda yapılmış bir duvar resmi.
Šabac

| Šabac Шабац |
| --- | --- |
Belediye

  Bayrak Arma 
ŠabacŠabac'ın Sırbistan'daki konumu
Ülke:  Sırbistan
İstatiksel bölge: Şumadiya ve Batı Sırbistan
İlçe: Mačva
İdare
 • Belediye başkanı: Nebojša Zelenović
Nüfus (2011)
 • Belediye: 118.347
 • Kent: 53,919
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Resmî site www.sabac.rs
Šabac (Sırpça: Шабац, Osmanlıca: Bügürdelen, Büğürdelen, Büyürdelen veya Böğürtlen), Sırbistan'ın Šumadija ve Batı Sırbistan İstatiksel bölgesine bağlı Mačva İlçesinin merkezi olan şehir.
İsim

Šabac isminin kökeni bilinmemekte olup, 15. yüzyıl sonlarından itibaren kullanıla gelmektedir. Türk hakimiyeti döneminde Böğürdelen adıyla bilinen yerleşim bazı Osmanlı kaynaklarında Sabaç olarak da yer almaktadır. Yerleşim; Macarlar tarafından Szabács, Almanlar tarafından Schabatz olarak da adlandırılmıştır.
Tarihçe

Orta Çağ'da Slavlar tarafından Zaslon adıyla kurulan yerleşimle ilgili ilk yazılı bilgiler 1454 yılında Ragusa Cumhuriyeti'ne ait belgelerde geçmektedir. Sırp Despotluğu hakimiyetinde olan yerleşim 1459 yılında Osmanlı topraklarına katıldı. Osmanlılar burada stratejik önemi nedeniyle ilk olarak 1470 yılında ahşap ve topraktan bir kale yaptı. Osmanlı tarafından Böğürdelen adı verilen kale, 1476'da Macaristan Krallığı tarafından ele geçirildi. Macar egemenliğindeki kale, Kanuni Sultan Süleyman'ın Belgrad Seferi esnasında, 7 Temmuz 1521'de Rumeli Beylerbeyi Ahmed Paşa tarafından yeniden  Osmanlı topraklarına katıldı. Kalenin ele geçirilmesinin ertesi günü buraya gelen Kanuni Sultan Süleyman'ın emriyle kale tamir edilerek yerleşim de imar edildi. Sava nehri kıyısındaki konumuyla Belgrad'ın alınmasında ve sonrasında da şehrin savunmasında önemli bir rol oynadı. 1580 yılında İzvornik sancağının bir nahiyesi konumundaydı. 1548 yılında yerleşimde 141 Müslüman 37 Hristiyan hâne bulunmaktaydı. 1717 yılında Habsburglar tarafından ele geçirilen yerleşim Sırbistan (Habsburg) özerk eyaletine katıldı. 1739 yılında imzalanan Belgrad Antlaşması ile yeniden Osmanlı egemenliğine girdi. Birinci Sırp Ayaklanması'nda Sırp güçlerince ele geçirilse de Osmanlı güçleri yerleşime yeniden hakim oldu. İkinci Sırp Ayaklanması'nda yeniden Sırplar tarafından ele geçirilen yerleşim özerk Sırbistan Prensliği topraklarına katıldı. Ancak şehrin ihtilaflı durumu devam etti. 1862 yılında "Kanlıca Konferansı"nda alınan Sırbistan topraklarında olduğu gibi şehirde hiçbir Müslüman'ın yaşamayacağı, sadece Osmanlı askerî birliği kalabileceği kararı alınmıştı. 10 Nisan 1867 tarihindeki fermanla kalede Osmanlı bayrağının kalması şartıyla Osmanlı askerleri şehirden çekilmiş, Sırplar'ın 20 Haziran 1876’da Osmanlı Devleti'ne savaş ilan etmesiyle bu bayraklar da indirilmiştir. 1878 yılındaki Berlin Antlaşması ile kesin olarak Osmanlı hakimiyetinden çıkan yerleşim, 1882 yılında kurulan Sırbistan Krallığı topraklarına katıldı.
Coğrafya

Yerleşim Sırbistan'ın batısında, Sava nehrinin sağ kıyısında yer almaktadır.
Avi Wigderson

2012'deki Londra ziyaretinde Avi Wigderson
Avi Wigderson (İbranice: אבי ויגדרזון;9 Eylül 1956), İsrailli matematikçi ve bilgisayar bilimcidir. Princeton, New Jersey'deki Institute for Advanced Study'nin matematik fakültesinde Herbert H. Maass Profesörüdür. Araştırma alanları arasında karmaşıklık teorisi, paralel algoritmalar, grafik teorisi, kriptografi, dağıtılmış bilgi işlem ve sinir ağları bulunmaktadır. Çalışmaları nedeniyle 2021 yılında Abel Ödülü'nü aldı.
Eğitim

1983 Ph.D in Computer Science, Princeton University, Department of Electrical Engineering and Computer Science
1982 M.A in Computer Science, Princeton University.
1981 M.S.E in Computer Science, Princeton University.
1980 B.Sc Summa cum laude in Computer Science, Technion - Israel Institute of Technology.
Ödüller

2021 Abel Prize, Norwegian Academy of Science and Letters
2009 Gödel Prize, European Association for Theoretical Computer Science and Association for Computing Machinery Special Interest Group on Algorithms and Computation Theory
2008 Conant Prize, American Mathematical Society
2008 Gibbs Lecture, American Mathematical Society
Mady Mesplé

| Mady Mesplé |
| --- | --- |
Mesplé 1975'te
Doğum: Magdeleine Mesplé 7 Mart 1931(1931-03-07) Toulouse, Fransa
Ölüm: 30 Mayıs 2020 (89 yaşında) Toulouse, Fransa
Meslek: Opera sanatçısı
Etkin yıllar: 1953–1985
Ödüller:  Légion d'honneur Nişanı (2015)  Fransa Merit Şeref Nişanı (2019) 

Mady Mesplé (7 Mart 1931, Toulouse – 30 Mayıs 2020, Toulouse, Fransa), Fransız opera sanatçısı. Fransa'nın önde gelen koloratur sopranoları arasındadır.
Career

Mesplé 7 Mart 1931'de Toulouse, Fransa'da doğdu. Kariyerini 1953'ten 1985 yılına kadar sürdürdü. Mesplé Moskova'daki Bolşoy Tiyatrosu'nda, Londra'daki Kraliyet Opera Binası'nda, Milano'da La Scala'da New York Metropolitan Operası'nda ve Buenos Aires'te Colón Tiyatrosu'nda sahne aldı.
Mesplé 1960'lı yıllarda çeşitli Fransız televizyonlarında ekrana geldi. 1965'te Hans Werner Henze'nin Elegy for Young Lovers (Elegy'nin Genç Aşıkları) adlı eserin Fransızca versiyonunu ve Pierre Boulez, Arnold Schoenberg'in Jacob's Ladder adlı eserlerindeki performansıyla dikkat çekti.
1970'li yıllardaki repertuvarında özellikle besteci Jacques Offenbach'tan alınan Régine Crespin'in bestelediği La Vie parisienne, Orphée aux enfers ve La Grande-Duchesse de Gérolstein gibi operetlerde sahne aldı.
Başarılı sahne çalışmalarıyla 2015'te Légion d'honneur Nişanı ve 2019'da Fransa Merit Şeref Nişanı ile ödüllendirildi.
Ölümü

Mesplé 30 Mayıs 2020'de doğum yeri Toulouse, Fransa'da 89 yaşında öldü.
12. Ulusal Halk Kongresi

12. Ulusal Halk Kongresi, 5 Mart 2013 tarihinde Çin'de gerçekleştirilen kongredir. Çin Komünist Partisi'nin Xi Jinping devlet başkanlığı görevini Hu Jintao'dan devralmıştır. Öte yandan Li Keqiang da başbakanlık görevini Wen Jiabao'dan devralmıştır. Teamüller gereği 18. Çin Komünist Partisi Genel Kongresi'nde Genel Sekreter seçilen aynı zamanda Çin'in de devlet başkanı olmuştur. Kongre sonunda, ülkeyi 10 yıl yönetecek kadro ve devlet başkanı Xi Jinping seçilmiştir.
12.Halk Kongresi'nden bir görünüm
Seçim sonuçları

| Ulusal Kongre başkan seçimi> Aday | Ulusal Kongre başkan seçimi> Evet | Ulusal Kongre başkan seçimi> Hayır | Ulusal Kongre başkan seçimi> Çekimser | Ulusal kongre sekreter seçimi> Aday | Ulusal kongre sekreter seçimi> Evet | Ulusal kongre sekreter seçimi> Hayır | Ulusal kongre sekreter seçimi> Çekimser |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Zhang Dejiang | 2,952 | 5 | 4 | Wang Chen | 2,923 | 30 | 7 |
| Zhang Dejiang | 2,952 | 5 | 4 | Zhang Ping | 1 | 0 | 0 |


| Devlet başkanlığı seçimi | Devlet başkanlığı seçimi | Devlet başkanlığı seçimi | Devlet başkanlığı seçimi | Başkan yardımcı seçimi | Başkan yardımcı seçimi | Başkan yardımcı seçimi | Başkan yardımcı seçimi |
| Aday | Evet | Hayır | Çekimser | Aday | Evet | Hayır | Çekimser |
| Xi Jinping | 2,952 | 1 | 3 | Li Yuanchao | 2,839 | 80 | 37 |
| Xi Jinping | 2,952 | 1 | 3 | Liu Yunshan | 2 | 0 | 0 |
| Xi Jinping | 2,952 | 1 | 3 | Li Hongzhong | 1 | 0 | 0 |
| Xi Jinping | 2,952 | 1 | 3 | Wang Yang | 1 | 0 | 0 |
| Xi Jinping | 2,952 | 1 | 3 | Yuan Chunqing | 1 | 0 | 0 |
| Xi Jinping | 2,952 | 1 | 3 | Pan Yiyang | 1 | 0 | 0 |


| ÇKP Başkanlığı seçimi | ÇKP Başkanlığı seçimi | ÇKP Başkanlığı seçimi | ÇKP Başkanlığı seçimi | ÇKP Başkanvekili seçimi | ÇKP Başkanvekili seçimi | ÇKP Başkanvekili seçimi | ÇKP Başkanvekili seçimi |
| Aday | Evet | Hayır | Çekimser | Aday | Evet | Hayır | Çekimser |
| Xi Jinping | 2,955 | 1 | 3 | Li Keqiang | 2,940 | 3 | 6 |


| Yüksek Mahkeme Başkan seçimi | Yüksek Mahkeme Başkan seçimi | Yüksek Mahkeme Başkan seçimi | Yüksek Mahkeme Başkan seçimi | Genel savcı seçimi | Genel savcı seçimi | Genel savcı seçimi | Genel savcı seçimi |
| Adaylar | Evet | Hayır | Çekimser | Adaylar | Evet | Hayır | Çekimser |
| Zhou Qiang | 2908 | 26 | 23 | Cao Jianming | 2,933 | 18 | 5 |
| Wu Aiying | 2 | 0 | 0 | Cao Jianming | 2,933 | 18 | 5 |
| Wang Shengjun | 1 | 0 | 0 | Chen Yunlong | 1 | 0 | 0 |
| Qi Qi | 1 | 0 | 0 | Cai Xueen | 1 | 0 | 0 |
| Siyasi partiler | Sandalye sayısı |
| --- | --- |
Çin Komünist Partisi (Çince: 中国共产党): 2,157
Azınlık partileri ve bağımsızlar: 830
Total: 2,987
1664'te seçilen Royal Society üyeleri listesi

Bu Royal Society'nin beşinci yılında seçilen üyelerin listesidir.
Üyeler

Robert Atkyns (1647–1711)
Nicholas Bagenal (1629–1712)
Charles Boyle, (1639-1694)
Gilbert Burnet (1643-1715)
James Carkesse (1657–1675)
Sir Winston Churchill 1620–1688)
John Cutler (1608–1693)
Joseph Glanvill (1636-1680)
Sör William Godolphin (1635-1696)
John Hay (1626–1697)
John Hervey (1616–1680)
Johannes Hevelius (1611–1687)
James Hoare (1620–1696)
Sir John Lowther (1642–1706)
Henry More (1614–1687)
Thomas Neale (1641–1699)
John Newburgh (1630–1692)
Sir William Portman (1643-1690)
Thomas Rolt (1641–1672)
Sir Nicholas Slanning (1643–1691)
Edward Smith (fl. 1664–1668)
Thomas Thynne (1640–1714)
Isaacus Vossius (1618–1689)
Roger Williams (ö. 1665)
Samuel Woodford (1636–1700)
İsrail'deki şehirler listesi

Holon
Bnei Brak
Bat Yam
Ramat Gan
g
t
İsrail'deki şehirler listesi İsrail İstatistik Merkez Bürosu verilerine göre hazırlanmıştır.
Azalan nüfusa sahip şehirler

6 şehrin nüfusu 2005 yılında 2000 yılına göre daha az. Azalma yüzdesine göre sıralanmıştır:
| Ad | 2000 | 2005 | Düşüş | Yüzde Değişim |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Bat Yam | 137,000 | 129,700 | 7,300 | 5.3% |
| Kiryat Yam | 39,300 | 37,600 | 1,700 | 4.3% |
| Arad | 24,000 | 23,300 | 700 | 2.9% |
| Nazareth Illit | 44,400 | 43,700 | 700 | 1.5% |
| Hayfa | 270,500 | 267,000 | 3,500 | 1.2% |
| Dimona | 33,900 | 33,500 | 400 | 1.1% |
Hızlı gelişen şehirler

2000-2005 yılları arasında sekiz şehir 10%'dan fazla büyüme sağladı.al[›] Yüzdelik değişime göre sıralanmıştır:
| Ad | 2000 | 2005 | Gelişim | Yüzde Değişim |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Beitar Illit | 15,800 | 27,000 | 11,200 | 70.9% |
| Beit Shemesh | 44,200 | 65,900 | 21,700 | 49.1% |
| Ma'ale Adumim | 24,900 | 30,200 | 5,100 | 21.3% |
| Hod HaSharon | 36,000 | 43,100 | 7,100 | 19.7% |
| Ashdod | 174,200 | 200,600 | 26,400 | 15.2% |
| Tamra | 22,600 | 26,000 | 3,400 | 15% |
| Nehariya | 44,100 | 49,800 | 5,700 | 12.9% |
Önemli bir göçmen nüfusa sahip şehirler

Aşağıdaki listede göçmen nüfusu 10%'un üzerinde olan şehirler listelenmiştir. İsrail Merkez İstatistik Bürosu 1990'dan sonra yerleşenleri göçmen saymaktadır.
| Ad | 2004 Nüfusu | 1990'dan sonraki göçmenler | Yüzde |
| --- | --- | --- | --- |
| Nazareth Illit | 43,900 | 20,300 | 46.2% |
| Arad | 23,500 | 10,100 | 43.0% |
| Ariel | 16,400 | 7,000 | 42.7% |
| Or Akiva | 15,800 | 6,700 | 42.4% |
| Karmiel | 43,500 | 16,900 | 38.9% |
| Sderot | 20,000 | 7,400 | 37.0% |
| Ma'alot-Tarshiha | 21,000 | 7,700 | 36.7% |
| Kiryat Yam | 38,000 | 13,900 | 36.6% |
| Ashdod | 196,900 | 69,600 | 35.4% |
| Ashkelon | 105,100 | 36,100 | 34.4% |
| Bat Yam | 130,400 | 42,800 | 32.8% |
| Kiryat Gat | 47,800 | 15,300 | 32.0% |
| Nesher | 21,200 | 6,500 | 30.7% |
| Beerşeba | 184,500 | 56,200 | 30.5% |
| Hadera | 75,300 | 22,200 | 29.5% |
| Netanya | 169,400 | 46,400 | 27.4% |
| Hayfa | 268,300 | 66,300 | 24.7% |
| Petah Tikva | 176,200 | 37,200 | 21.1% |
| Rehovot | 101,900 | 20,200 | 19.8% |
| Rişon LeTsiyon | 217,400 | 40,200 | 18.5% |
| Holon | 165,800 | 29,500 | 17.8% |
| Tel Aviv | 371,400 | 45,500 | 12.3% |
Beit Shemesh
Arad
Ariel
1666'da seçilen Royal Society üyeleri listesi

Bu, 1666'da seçilen Royal Society üyelerinin bir listesidir.
Üyeler

Adrian Auzout (1622–1691)
Robert Bertie (1630-1701)
George Cock (ö. 1679)
John Copplestone (1623-1689)
Sir Thomas Crisp (ö. 1715)
William Harrington (ö. 1671)
John Hay (1645–1713)
Henry Howard (1628–1684)
Sir Edmond King (1629–1709)
Benjamin Laney (1591–1675)
Nicholas Mercator (1620–1687)
George Morley (1597–1684)
David Murray (ö. 1668)
Edward Nelthorpe (1604–1685)
Samuel Parker (1640–1688)
John Robartes (1606–1685)
Sir Paul Rycaut (1628–1700)
1667'de seçilen Royal Society üyeleri listesi

Bu, 1667'de seçilen Royal Society üyelerinin bir listesidir.
Üyeler

William Aglionby (1642–1705)
Theodor de Beringhen (d. 1644)
Maurice Berkeley (1628–1690)
Charles Berkeley (1649–1710)
İsmail Bullialdus (1605–1694)
Henry Clerke (1622–1687)
Sir Clifford Clifton (1626-1670)
John Collins (1625–1683)
Sir William Curtius (1599-1678)
John Downes (1627–1694)
Sör Bernard Gascoigne (1614–1687)
Thomas Harley (ö. 1685)
Sir Thomas Gölü (1657–1711)
Johann Borkman Leyonbergh (1625–1691)
Richard Lower (1631–1691)
Jacques du Moulin (ö. 1686)
Walter Needham (1631-1691)
Nicholas Oudart (ö. 1681)
John Pearson (1613–1686)
Pierre Petit (1594–1677)
John Ray (1627–1705)
Bullen Reymes (1613-1672)
Efendim Philip Skippon (1641–1691)
Francis Smethwick (ö. 1682)
Sir William Soame (1644–1686)
Sir Nicholas Stuart (1616–1710)
Carlo Ubaldini (1665–1667)