stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Night of Champions (2015)

Night of Champions (2015), WWE'nin "Night of Champions" programı için düzenlediği profesyonel güreş izle ve öde etkinliğidir. 20 Eylül 2015 tarihinde Houston, Teksas'taki Toyota Center'da yapıldı. Programın ana maçı; Seth Rollins ile Sting arasında geçen WWE World Heavyweight şampiyonluğu maçıydı ve Rollins, WWE kemerini korumayı başardı. Fakat, aynı gece; United States kemerini de John Cena karşısında korumaya çalıştı ve Cena'ya yenilip US kemerini kaybetti.
Sonuçlar

| No>  | Sonuçlar | Tür | Süre |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | The Cosmic Wasteland (Stardust & The Ascension (Konnor & Viktor)) takımı, Neville & The Lucha Dragons (Kalisto & Sin Cara) takımını yendi | Altı kişilik takım maçı | 9:44 |
| 2 | Kevin Owens, Ryback'i yendi (ş) | WWE Intercontinental Championship kemeri için teke tek maç | 9:32 |
| 3 | Dolph Ziggler, Rusev (Summer Rae ile birlikte)'i yendi | Teke tek maç | 13:47 |
| 4 | The Dudley Boyz (Bubba Ray Dudley & D-Von Dudley) takımı, The New Day (Kofi Kingston & Big E) (ş) (Xavier Woods ile birlikte) takımını diskalifiyeyle yendi | WWE Tag Team Championship kemeri için takım maçı | 9:57 |
| 5 | Charlotte (Paige & Becky Lynch ile birlikte), Nikki Bella (ş) (Brie Bella & Alicia Fox ile birlikte)'yı pes ettirerek yendi | WWE Divas Championship kemeri için teke tek maç; Nikki, diskalifiye veya countout ile kaybederse kemerin sahibi Charlotte olacak. | 12:47 |
| 6 | The Wyatt Family (Bray Wyatt, Luke Harper & Braun Strowman) takımı, Roman Reigns, Dean Ambrose & Chris Jericho takımını bayıltarak yendi | Altı kişilik takım maçı | 13:05 |
| 7 | John Cena, Seth Rollins (ş)'i yendi | WWE United States Championship kemeri için teke tek maç | 16:01 |
| 8 | Seth Rollins (ş), Sting'i yendi | WWE World Heavyweight Championship kemeri için teke tek maç | 14:52 |
 (ş) - maç öncesi hangisinin şampiyon olarak mücadele ettiğini göstermektedir.  P - program öncesi gösteri maçı yapılmıştır.
Renault Mégane

| Renault Mégane |
| --- | --- |

Genel Bakış
Üretici: Renault
Üretim: 1995-günümüz
Üretim yıl(lar)ı: 1996-günümüz
Montaj: Nilüfer, Bursa, Türkiye (Oyak-Renault) Douai, Fransa Palencia, İspanya (Renault İspanya)
Tasarımcı(lar): Patrick le Quément (Eski) Laurens Van Den Acker (Yeni) Agneta Dahlgren-Hermine (E-Tech) 
Selefi: Renault 19  Renault Fluence (Sedan)
Gövde ve Şasi
Sınıf: C segmenti Alt orta sınıf otomobil
Gövde tipi: 5-Kapılı Hatchback 5-Kapılı Station Wagon 4-Kapılı Sedan
Düzen: Önden motorlu, önden çekiş düzeni
Teknik Özellikler
Motor: 1.6 I4 SCe (115 bg atmosferik benzinli motor) 1.0 I3 TCe (115 bg turbo benzinli motor) 1.3 I4 TCe (115-140-160 bg) 1.5  I4 dCi (90-110 bg turbo dizel) 1.5  I4 BluedCi (95-115 bg AdBlue)
Şanzıman: 5-İleri Manuel (1.6 sCe,1.5 BluedCi 95 bg ve 1.5 dCi 90 bg) 6-İleri Manuel (1.0 ve 1.3 tCe,1.5 dCi 110,1.5 BluedCi 115 bg) 6-İleri Getrag EDC otomatik (1.3 tCe Ve 1.5 dCi 110 bg) 7-İleri Getrag EDC otomatik (1.5 BluedCi 115 bg)
0-100 km/h: (sn.)   1.2 TCe (10,6)   1.5 dCi 90 bg (13,4)   1.5 dCi 110 bg (11,3)   1.5 dCi EDC (12,3)   1.6 dCi (10)
Yakıt sarfiyatı: (ort.lt/100 km)   1.2 TCe (5.4)   1.5 dCi (3.7)   1.5 dCi EDC (3.8)   1.6 dCi (4.0)
Dingil mesafesi: 2669 mm
Uzunluk: 4359 mm
Genişlik: 2058 mm
Yükseklik: 1447 mm
Boş ağırlık: 1280 - 1393 kg  Bagaj kapasitesi   = 434 lt (Hatchback)
Renault Mégane, Fransız otomobil üreticisi Renault tarafından 1995 yılının ilk aylarından beri üretilen C segmenti alt orta sınıf otomobilidir. Günümüzde Mégane'ın 3 ve 5 kapılı hatchback, 5 kapılı station wagon ve 4 kapı sedan modelleri üretilmektedir. Geçmişte ise 2 kapılı coupe ve 2 kapılı cabriolet olarakta üretilmiştir.
Mégane I (1995-2003)

1988 yılında konsept otomobil olarak gösterilen Mégane, tasarımcı Patrick le Quément tarafından tasarlanmıştır. Mégane, Türkiye'de ilk olarak 1996 yılında satışa sunulmuştur. Patrick le Quement, Mégane'nin tasarımını yaparken Renault 16'da ve Renault 19'da kullanılan gaga stili ızgaralarından esinlenmiştir. Mégane, 1995'te ilk çıktığında Renault 19'un daha gelişmiş bir versiyonu olarak tanıtılmış, ilk nesil Mégane'lar da Renault 19'un motorları (1.4, 1.6, 1.8, Benzinli 1.9 Dizel), şanzımanı (Manuel Şanzıman) ve şasisi kullanılmıştır.
Mégane, güvenlik konusunda Renault için bir devrim niteliğindeydi. Orta-arkadaki ortak tuş kayışı yerine 3 noktalı emniyet kemeri kullanılmıştır. (Bu özellik Mégane'dan önce 1994'te Laguna ile üretime girdi). Öndeki emniyet kemerleri ön gergili ve yük sınırlayıcılıydı, araçta sürücü hava yastığı bulunmaktaydı. Ayrıca Renault, ilk defa bu modelde SRP (Kısıtlama ve Koruma Sistemi) ve diğer güvenlik önlemlerini beraber kullanmıştır. Mégane, Euro NCAP testlerinden 4 yıldız almıştır.
Mégane'da K tipi (K, Döküm blok ve entegre gömleği temsil eder), 1.4, 1.6, 1.8 ve 1.9 (dizel) ve 2.0 (benzinli) F tipi motor kullanılmıştır. 1.9 litrelik dizel motor diğer 1.9'lardan farklı olarak, hem atmosferik hem de turbolu formlarda satılmıştır.
Mégane I (1995-2003) > Makyajlanma (1999-2003)

Mégane, 1999 yılının bahar ayında makyajlanmıştır. Mégane; daha gelişmiş güvenlik özellikleri, yükseltilmiş ekipman ve yenilenen dış görünüş ile piyasaya sunuldu. motorlar, 8 valften 16 valfle yükseltildi. Mégane I'in satışına, Mégane II çıktıktan sonra da belirli bir süre düşük fiyattan devam edildi.
Mégane II (2003-2009)

Mégane II, Renault Avantime'den esinlenilerek sil baştan yaratıldı. Mégane II, 2003 yılında Yılın Otomobili ödülünü almıştır. Mégane II, Türkiye'de ilk olarak 2003 yılında hem sedan hem hatchback hem de Station Wagon (Grandtour) karoserleriyle satışa çıkmıştır. Araç, 2002 yılında yapılan Euro NCAP testinden 5 yıldız almıştır. Mégane II'de gelen en önemli özelliklerden biri kartlı çalıştırma sistemidir. Diğer bir özellik ise panoramik cam tavandır. Bu iki özellik, Mégane II'nin çok satmasında ve Yılın Otomobili ödülünü almasında büyük rol oynamıştır. Bunların haricinde araçta Techno paketle birlikte hız sabitleyici, dijital klima, xenon far gibi yeni özellikler de mevcuttur. Sedan ve Station Wagon karoserleri Bursa'da üretilmiştir.
Mégane II (2003-2009) > Motorlar

1.4 16v (K4J) 80 hp, 98 hp
1.6 16v (K4M) 110 hp
2.0 16v (F4R) 140 hp
2.0 16v Turbo (F4Rt) 170 hp
2.0 16v Turbo (F4Rt) 220 hp, 230 hp (Mégane RS)
2.0 16v (F7R) 147 hp
1.5 dCİ (K9K)
1.9 dCi (F9Q)
2.0 dCi (M9R)
Mégane II (2003-2009) > Makyajlanma (2006-2009)

Mégane II, 2006 Şubat ayında makyajlanmıştır. Dış görünümde küçük rötuşlar yapılmış ve otomobile boyut kazandırılmıştır. Tampon çıtaları ovalleştirilmiştir, ön panjurlar farların çizgisine uyarlanmıştır. Arka farların tasarımı değiştirilmiştir. Takometreler değiştirilmiştir ve göstergelerin çözünürlükleri arttırılmıştır. Kaset çalar, CD çalar ile değiştirilmiştir. Donanım paketleri değiştirilmiş ve sedan modelin iç mekanına bej renk seçeneği eklenmiştir.
Mégane III (2009-2016)

Renault, otomotiv piyasasındaki rekabete ortak olmak için Eylül 2008'de hem Mégane III, hem de 3 kapılı spor otomobil olan Mégane Coupé'yi tanıtmıştır ancak Mégane III Sedan üretilmemiştir. Mégane III Sedan yerine, Samsung Motors ile alınan kararla Renault Fluence (Samsung Motors SM3) üretilmeye başlanmıştır. Fluence, Mégane III Sedan'ın yerine geçmiştir. Mégane III ve Mégane Coupé'nin tasarımları birbirlerine benzememekteydi. Mégane III küçük aileler için, Mégane Coupé ise genç kesim için tasarlanmıştır. Mégane'in bu nesli, EuroNCAP'ten 3 yıldız almıştır. Aracın makyajlanmış modeli ise Euro NCAP'ten 4 yıldız almıştır. Station Wagon ve sedan Fluence modelleri yine önceki serilerde olduğu gibi Bursa'da üretilmiştir.
Mégane III'te otomatik vites kutusu olarak eski tip BVA, yeni 6 ileri çift kavramalı EDC ve sürekli değişken oranlı CVT vites sistemleri kullanılmıştır. Renault yeni vites sistemleri ile daha düşük yakıt tüketimini hedeflememiştir. Güvenlik ve teknoloji konusunda ciddi geliştirmeler yapılmıştır. Visio System, geri görüş kamerası, Acil Fren Desteği, ESP, CSV bunlardan yalnızca birkaçıdır. Dış ve iç tasarım, önceki Mégane modellerinden tamamıyla farklıdır.
Mégane III (2009-2016) > 1. Makyajlanma (2011-2013)

Araca LED farlar eklenmiş, aracın ön ve arka bölümde ufak rötuşlar yapılmıştır. Yeni jantlar, krom yan çıta, yeni donanım özellikleri bunlardan bazılarıdır. Ayrıca 1.6 litre 16 valf dCi Energy motor seçeneği eklenmiştir. F1 mühendisleriyle birlikte tasarlanan bu yeni motor, 130 beygir gücü ve 320 nm tork üretmektedir.
Mégane III (2009-2016) > 2.Makyajlanma (2013-2016)

Mégane III'ün 2013 Frankfurt Otomobil Fuarında tanıtılan makyajlanmış modelidir. Aracın dış görünümü, yenilenen Renault modellerine göre düzenlenmiştir. İnternet bağlanısı, Bluetooth ve navigasyonu da içinde barındıran R-Link multimedya teknolojisi ve yeni TCe motorlar Mégane'da kullanılmaya başlanmıştır. Ön bölüm, Renault'un 2013 tarzına uyumlu hale getirilmiştir. Ayrıca Mégane III'te LED farlar, sis farlarının olduğu yerdedir. Ayrıca aracın donanım paketlerinde değişiklik olmuş, Joy, Touch ve Icon adlı 3 paket gelmiştir.
Mégane IV (2016-günümüz)

Renault Mégane IV, Renault Talisman Sport Tourer ile birlikte Eylül 2015'te Frankfurt Otomobil Fuarı'nda tanıtılmıştır. 4. nesil Mégane, Renault-Nissan tarafından geliştirilen CMF-CD platformunu kullanır. Yeni Mégane'nin station wagon modeli 2016 Cenevre Otomobil Fuarı'nda tanıtılırken, aynı yılın Temmuz ayının sonunda sedan modeli tanıtılmıştır. Böylelikle, Renault Fluence'ın yerini Mégane IV Sedan almıştır. Aracın Sedan karoseri Türkiye'de, Station Wagon karoseri ile hatchback karoseri ise İspanya'da üretilmektedir
Mégane E-Tech Electric (2022)

Ana madde: Renault Mégane E-Tech Electric
Euro NCAP Testleri > Mégane I (1998)

| --- | --- |
Yetişkin: 
Yaya:
Euro NCAP Testleri > Mégane I (1999)

| --- | --- |
Yetişkin: 
Yaya:
Euro NCAP Testleri > Mégane II (2002)

| --- | --- |
Yetişkin: 
Yaya:
Euro NCAP Testleri > Mégane III (2008)

| --- | --- |
Yetişkin: 
Çocuk: 
Yaya:
Euro NCAP Testleri > Mégane III (2014)

| --- | --- |
Genel: 
Yetişkin: %83
Çocuk: %78
Yaya: %60
Güvenlik Yardımcısı: %48
Euro NCAP Testleri > Mégane III (2014) Yeniden Değerlendirme

| --- | --- |
Genel: 
Yetişkin: %83
Çocuk: %78
Yaya: %60
Güvenlik Yardımcısı: %56
Euro NCAP Testleri > Mégane IV (2015)

| --- | --- |
Genel: 
Yetişkin: %88
Çocuk: %87
Yaya: %71
Güvenlik Yardımcısı: %71
Galeri > Mégane 1 Faz 1

Mégane 1 Faz 1 Ön-Yan Görünüm
Mégane 1 Faz 1 Arka-Yan Görünüm
Mégane 1 Faz 1 Hatchback Ön-Yan Görünüm
Mégane 1 Faz 1 Hatchback Arka-Yan Görünüm
Mégane 1 Faz 1 Coupé Ön-Yan Görünüm
Mégane 1 Faz 1 Coupé Arka-Yan Görünüm
Mégane 1 Faz 1 Yarış
Mégane 1 Faz 1 Cabriolet Ön-Yan Görünüm
Mégane 1 Faz 1 Cabriolet Arka-Yan Görünüm
Mégane 1 Faz 1 İç Mekan
Mégane 1 Faz 1 Göstergeler
Galeri > Mégane 1 Faz 2

Mégane 1 Faz 2 Ön-Yan Görünüm
Mégane 1 Faz 2 Arka-Yan Görünüm
Mégane 1 Faz 2 Hatchback Ön-Yan Görünüm
Mégane 1 Faz 2 Hatchback Arka-Yan Görünüm
Mégane 1 Faz 2 Station Wagon Ön-Yan Görünüm
Mégane 1 Faz 2 Station Wagon Arka-Yan Görünüm
Mégane 1 Faz 2 Yarış
Mégane 1 Faz 2 Cabriolet Ön-Yan Görünüm
Mégane 1 Faz 2 Cabriolet Arka-Yan Görünüm
Mégane 1 Faz 2 Coupé Göstergeler
Galeri > Mégane 2 Faz 1

Mégane 2 Faz 1 Ön-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 1 Arka-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 1 Hatchback Ön-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 1 Hatchback Arka-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 1 3-Kapılı Hatchback Ön-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 1 3-Kapılı Hatchback Arka-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 1 Trophy RS Ön-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 1 Trophy RS Arka-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 1 Station Wagon Ön-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 1 Station Wagon Arka-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 1 Cabriolet Ön-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 1 Cabriolet Arka-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 1 İç Mekan
Mégane 2 Faz 1 Göstergeler
Galeri > Mégane 2 Faz 2

Mégane 2 Faz 2 Ön-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 2 Arka-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 2 Hatchback Ön-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 2 Hatchback Arka-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 2 RS Ön-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 2 RS Arka-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 2 Station Wagon Ön-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 2 Station Wagon Arka-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 2 Cabriolet Ön-Yan Görünüm
Mégane 2 Faz 2 Cabriolet Arka-Yan Görünüm
Galeri > Mégane 3 Faz 1

Mégane 3 Faz 1 Hatchback Ön-Yan Görünüm
Mégane 3 Faz 1 Hatchback Arka-Yan Görünüm
Mégane 3 Faz 1 Coupé Ön-Yan Görünüm
Mégane 3 Faz 1 Coupé Arka-Yan Görünüm
Mégane RS Ön-Yan Görünüm
Mégane RS Arka-Yan Görünüm
Mégane RS İç Mekan
Mégane 3 Faz 1 Station Wagon Ön-Yan Görünüm
Mégane 3 Faz 1 Station Wagon Arka-Yan Görünüm
Mégane 3 Faz 1 Cabriolet Ön-Yan Görünüm
Mégane 3 Faz 1 Cabriolet Arka-Yan Görünüm
Galeri > Mégane 3 Faz 2

Mégane 3 Faz 2 Hatchback Ön-Yan Görünüm
Mégane 3 Faz 2 Hatchback Arka-Yan Görünüm
Mégane 3 GT Line Coupé Ön-Yan Görünüm
Mégane 3 GT Line Coupé Arka-Yan Görünüm
Galeri > Mégane 3 Faz 3

Mégane 3 Faz 3 Ön-Yan Görünüm
Mégane 3 Faz 3 Arka-Yan Görünüm
Mégane 3 Faz 3 GT Line Station Wagon Ön-Yan Görünüm
Mégane 3 Faz 3 GT Line Station Wagon Arka-Yan Görünüm
Mégane 3 Motor
Galeri > Mégane 4 Faz 1

Mégane 4 HB Ön-Yan Görünüm
Mégane 4 HB Arka-Yan Görünüm
Mégane 4 Sedan Ön-Yan Görünüm
Mégane 4 Sedan Arka-Yan Görünüm
Mégane 4 GT Line Ön-Yan Görünüm
Mégane 4 GT Line Arka-Yan Görünüm
Mégane 4 Grandtour GT Line Ön-Yan Görünüm
Mégane 4 Grandtour GT Line Arka-Yan Görünüm
Mégane 4 İç Mekan
Galeri > Mégane 4 Faz 2

Mégane 4 Faz 2 Ön-Yan Görünüm
Mégane 4 Faz 2 Arka-Yan Görünüm
Galeri > Mégane E-Tech

Mégane E-Tech Ön-Yan Görünüm
Mégane E-Tech Arka-Yan Görünüm
Mégane E-Tech İç Mekan
Renault Mégane E-Tech Electric
World Tag Team Championship (WWE, 1971-2010)

World Tag Team Championship (Dünya Takım Şampiyonluğu), WWE'de takımların hedefi olan ilk profesyonel güreş dünya takım kemeri.
3 Haziran 1971 tarihinde World Wide Wrestling Federation olan şirketin adıyla ilk kez tasarlanmıştır. 1979 yılında şirketin adının değişmesiyle kemerin adı da  World Wrestling Federation Tag Team Championship olarak değiştirilmiştir. Mart 2001'de World Wrestling Federation'ın (WWF) World Championship Wrestling'i (WCW) satın alıncaya kadar şirketin tek dünya takım kemeri olmuştur. Mart 2001'de WCW'nun da takım kemeri şirkete eklenmiştir. Kasım 2001'de kemerlerin birleştirilmesiyle WCW şirketinin kemeri emekli edilmiş ve WWF'in kemeri devam etmiştir.
2002 yılında adı WWE olan şirket, brand ayrımından sonra ikinci bir takım kemeri olarak WWE Tag Team Championship kemerini tasarlamıştır. Kemerler ayrı ayrı brand'lerine özel olmuştur. 2009 yılında birleştirilen kemer "Unified WWE Tag Team Championship" adını almıştır. 2010 yılında World Tag Team Championship kemeri devre dışı bırakılana kadar bağımsız olarak aktif kalmıştır. Kemer ilk alan takım Luke Graham ve Tarzan Tyler'ın takımı olurken son şampiyon The Hart Dynasty olmuştur.
Kemer geçmişi

Ana madde: World Tag Team Championship (WWE, 1971-2010) sahipleri listesi
Kemeri ilk kez, 3 Haziran 1971 tarihinde Dick the Bruiser ve The Sheik'i yenen Crazy Luke Graham ve Tarzan Tyler almıştır. Kemeri en uzun süre elinde tutan takım 478 günle Demolition takımıdır.
Kemerin son kazananı, 26 Nisan 2010 Raw bölümünde ShoMiz'i (Big Show ve The Miz) yenen The Hart Dynasty (David Hart Smith ve Tyson Kidd) olmuştur. World Tag Team Championship kemeri emekliye ayrıldıktan sonra ikilinin kemer saltanatı WWE Tag Team Champions ile devam etmiştir. Bu kemeri ise 19 Eylül 2010 tarihinde Night of Champions'ta Drew McIntyre ve Cody Rhodes'a kaybetmişlerdir.
Jill Janus

| Jill Janus |
| --- | --- |
Sanatçı 2014'te "Huntress" grubuyla bir konserde
Genel bilgiler
Doğum: 2 Eylül 1975(1975-09-02) New York, ABD
Ölüm: 14 Ağustos 2018 (42 yaşında) Portland, Oregon, ABD.
Tarzlar: Heavy metal Rock
Meslekler: Şarkıcı söz yazarı
Etkin yıllar: 1998–2018
İlişkili hareketler: Huntress, The Starbreakers, Chelsea Girls

Jill Janiszewski (d. 2 Eylül 1975 – ö. 14 Ağustos 2018), Jill Janus adıyla bilenen Amerikalı kadın rock şarkıcısıdır. Heavy Metal grubu Huntress ile tanınır.
Yaşamı ve kariyeri

Jill Janus, müzik kariyerine "Penelope Tuesdae" adı altında üstsüz bir disk jokey olarak başladı. Ayrıca New York'taki 11 Eylül saldırılarından önceki geceye kadar Dünya Ticaret Merkezinde yer alan "Windows on the World"de kabare'de çalıştı. 2003 yılında metal müzik kariyerine Vexy Strut'un bir üyesi olarak başladı ve 2006 yılına kadar grupla birlikte kaldı. 2009'da yeni kurduğu grubu Huntress'a katılması için metal grubu "Professor" üyelerini grubuna dahil etti.
Huntress ile birlikte sonuncusu 2015'te yayınlanan "Static" olmak üzere üç stüdyo albümünde solist olarak yer aldı. 2015 yılının sonbaharında Janus, sosyal medyada Huntress'ın dağıldığını duyurdu. Daha sonra grubun gitaristi Blake Meahl tarafından zihinsel sorunları gerekçe göstererek yalanladı.
Janus, Huntress ile yaptığı albümlerin yanı sıra, 2015 yılında Huntress ile ortak turneye çıkan Amon Amarth'ın solisti Johan Hegg'in yerini doldurdu. Trans-Siberian Orchestra gitaristi Angus Clark ile birlikte Victory: The Rock Opera'yı yazdı. Janus ayrıca Brian Posehn'in 2020'de yayımlanan Grandpa Metal albümünde yer alan "Goblin Love" şarkısındaki vokal performansının yanında 2019 yılının Kasım ayında yayınlanan "Take On Me" cover'ını seslendirdi.
Huntress dışında "The Starbreakers" ve "Chelsea Girls" gruplarıyla beraber müzik yapmıştı.
Müzik tarzı

Janus'un müzikal etkilenimleri rock'tan heavy metal'e kadar uzanıyordu. Rock'da Heart grubunun solisti Ann Wilson'dan etkilendiğini söyleyen Janus, Freddie Mercury'yi vokal ilham kaynaklarından biri olarak gösterdi. Heavy metal'de ise Judas Priest solisti Rob Halford, King Diamond ve Jared Warren'ı favori şarkıcılarından birkaçı olarak sıraladı. Janus, koloratür soprano olarak dört oktav vokal aralığına sahip olduğunu söyledi. Huntress'da yer aldığı dönemde Janus, her Huntress albümünün sırasıyla hayatının bir bölümüne odaklandığını belirtti. Janus, Huntress'in her albümünü neopaganizmdeki Üçlü Tanrıça'nın bir bölümüne dayandırdı.
Özel hayatı

Jill, 2015'te Revolver dergisine gençlik yıllarından beri bipolar bozuklukla yaşadığını ve daha 16 yaşında çok sayıda intihar girişiminde bulunduğunu açıkladı. 20 yaşında bipolar bozukluk teşhisi kondu, daha sonra şizoaffektif bozukluk teşhisi kondu. Hayatının ilerleyen dönemlerinde dissosiyatif kimlik bozukluğu, şizofreni ve alkolizm yaşıyordu. Aynı yıl, Janus'a rahim kanseri teşhisi konulduktan sonra histerektomi yapıldı.
Ölümü

Jill Janus, 14 Ağustos 2018'de Portland, Oregon yakınlarında 42 yaşındayken yaşamına son vermiştir.
Diskografi > Huntress ile birlikte > Stüdyo albümleri

Spell Eater (2012)
Starbound Beast (2013)
Static (2015)
Diskografi > Huntress ile birlikte > Ep'ler

Off with Her Head (2010)
Eight of Swords (2011)
Diskografi > Konuk müzisyen olarak

Grandpa Metal - Posehn (2020)
Jill Janus, Huntress ile birlikte Rock im Park 2014'te
Türkiye'nin illeri

| g t Türkiye yerleşim listeleri |
| --- | --- |
İdari bölümler
İller (Nüfus)
İlçeler
Bucak
Belde (liste)
Belediye (liste)
Köyler
Yerleşim yerleri listesi (liste)
İBBS
Türkiye'de genel nüfus sayımı
Türkiye'nin başkenti Ankara
Anadolu yarımadası ile Trakya toprakları üzerine kurulan Türkiye'nin, 81 ili vardır. İller, Türkiye'nin en büyük idari bölümleridir. Bu seksen bir il, dokuz yüz yetmiş üç ilçeye bölünmüştür. Bu ilçeler, en küçük idari birim olan mahalle ve köyleri içinde barındırır. İllerde yönetme ve yürütme görevi, içişleri bakanı tarafından önerilen ve bakanlar kurulunun onayından sonra cumhurbaşkanı tarafından atanan valiler tarafından yerine getirilir.
Osmanlı İmparatorluğu'nun yıkılışı ve 29 Ekim 1923'te Türkiye Cumhuriyeti'nin resmen kuruluşundan sonra idari sistemde değişikliklere gidildi. İki yıl sonra Ardahan, Beyoğlu, Çatalca, Dersim, Ergani, Gelibolu, Genç, Kozan, Oltu, Muş, Siverek ve Üsküdar illeri ilçeye dönüştürüldü. 1927'de ise Doğubayazıt ilçeye dönüştürüldü ve Ağrı'ya bağlandı. 1929'da Muş tekrar il oldu, Bitlis ilçe hâline getirildi. Dört yıl sonra Aksaray, Cebelibereket, Hakkâri ve Şebinkarahisar'ın ilçe olması, Mersin ile Silifke'nin birleştirilip İçel adında yeni bir ilin oluşturulmasıyla ve Artvin ile Rize'nin birleştirilip Çoruh adında yeni bir ilin oluşturulmasıyla sayı elli altıya düştü. 1936'da Rize, Tunceli ve Hakkâri tekrar il oldu, yine aynı yıl Dersim'in adı Tunceli olarak değiştirildi; 1939'da Hatay Devleti, Türkiye'ye bağlanarak il oldu. 1953'te, Uşak'ın il, Kırşehir'in ilçe olması kararlaştırıldı, 1954'te Adıyaman, Nevşehir ve Sakarya il statüsü kazandı. 1956'da Çoruh ilinin ismi Artvin olarak değiştirildi, 1957'de Kırşehir'in il statüsü geri verildi. Bu yıldan sonra otuz iki yıl boyunca il sayısında herhangi bir değişiklik olmadı. 1989'da Aksaray, Bayburt, Karaman ve Kırıkkale; 1990'da Batman ve Şırnak; 1991'de Bartın; 1992'de Ardahan ve Iğdır; 1995'te Yalova, Karabük ve Kilis; 1996'da Osmaniye, ve 1999'da Düzce il oldu.
Türkiye İstatistik Kurumu verilerine göre, Türkiye'nin nüfusu 2019 yılı itibarıyla 83 milyon kişiye ulaştı. Bu rakamın 77 milyonunu il ve ilçe merkezlerinde yaşayanlar oluşturdu. Ülkedeki en fazla nüfusu barındıran il İstanbul, en az nüfusu barındıran il Bayburt'tur. Ayrıca en büyük yüzölçümüne sahip il Konya, en küçük yüzölçümüne sahip il Yalova'dır. Merkezi İzmit olan Kocaeli ili, merkezi Adapazarı olan Sakarya ili ve merkezi Antakya olan Hatay ili dışında büyükşehir olmayan tüm illerin merkez ilçelerinin adı, il ile aynı adı taşır.
Türkiye il haritası

Ankara
Kırklareli
Edirne
Tekirdağ
Çanakkale
Balıkesir
Bursa
Yalova
İstanbul
Kocaeli
Sakarya
Düzce
Zonguldak
Bolu
Bilecik
Eskişehir
Kütahya
Manisa
İzmir
Aydın
Muğla
Denizli
Burdur
Uşak
Afyonkarahisar
Isparta
Antalya
Konya
Mersin
Karaman
Aksaray
Kırşehir
Kırıkkale
Çankırı
Karabük
Bartın
Kastamonu
Sinop
Çorum
Yozgat
Nevşehir
Niğde
Adana
Hatay
Osmaniye
Kahramanmaraş
Kayseri
Sivas
Tokat
Amasya
Samsun
Ordu
Giresun
Erzincan
Malatya
Gaziantep
Kilis
Şanlıurfa
Adıyaman
Gümüşhane
Trabzon
Rize
Bayburt
Erzurum
Artvin
Ardahan
Kars
Ağrı
Iğdır
Tunceli
Elazığ
Diyarbakır
Mardin
Batman
Siirt
Şırnak
Bitlis
Bingöl
Muş
Van
Hakkâri
| --- | --- |
 : Başkent ve büyükşehir
 : Büyükşehir
Türkiye il merkez rakımları

| İl Adı | Rakım (Google Earth) |
| --- | --- |
Adana: 25
Adıyaman: 701
Afyon: 1012
Ağrı: 1630
Amasya: 400
Ankara: 905
Antalya: 62
Artvin: 530
Aydın: 92
Balıkesir: 145
Bilecik: 513
Bingöl: 1159
Bitlis: 1637
Bolu: 741
Burdur: 963
Bursa: 238
Çanakkale: 11
Çankırı: 730
Çorum: 822
Denizli: 392
Diyarbakır: 674
Edirne: 50
Elâzığ: 1041
Erzincan: 1216
Erzurum: 1923
Eskişehir: 796
Gaziantep: 838
Giresun: 14
Gümüşhane: 1174
Hakkâri: 1756
Hatay: 89
Isparta: 1058
Mersin: 18
İstanbul: 25
İzmir: 9
Kars: 1756
Kastamonu: 814
Kayseri: 1060
Kırklareli: 231
Kırşehir: 991
Kocaeli: 4
Konya: 1023
Kütahya: 958
Malatya: 970
Manisa: 79
Kahramanmaraş: 562
Mardin: 938
Muğla: 659
Muş: 1334
Nevşehir: 1197
Niğde: 1239
Ordu: 25
Rize: 11
Sakarya: 41
Samsun: 10
Siirt: 887
Sinop: 27
Sivas: 1313
Tekirdağ: 28
Tokat: 630
Trabzon: 36
Tunceli: 922
Şanlıurfa: 527
Uşak: 915
Van: 1728
Yozgat: 1317
Zonguldak: 10
Aksaray: 1228
Bayburt: 1555
Karaman: 1063
Kırıkkale: 746
Batman: 570
Şırnak: 1343
Bartın: 12
Ardahan: 1799
Iğdır: 860
Yalova: 8
Karabük: 264
Kilis: 660
Osmaniye: 121
Düzce: 149
Rakım (Google Earth) valilik binalarının bulunduğu yerdir.
Eski iller

Doğubayazıt ili, Ağrı iline bağlandı.
Çatalca ili, İstanbul iline bağlandı.
Gelibolu ili, Çanakkale iline bağlandı.
Genç ili, Bingöl iline bağlandı.
Kozan ili, Adana iline bağlandı.
Şebinkarahisar ili, Giresun iline bağlandı.
Siverek ili, Şanlıurfa iline bağlandı.
Silifke ili, Mersin iline bağlandı.

1927 yılındaki illeri gösteren bir harita