Ahlaki Duygular Teorisi
Ahlaki Duygular Teorisi: 6. Baskı > Kısım I: Eylemin uygunluğu hakkında > Kısım I, Bölüm I: Uygunluk Duygusuna Dair > Kısım I, Bölüm I, Alt bölüm III: Diğer insanların duygularının uygunluğunu veya uygunsuzluğunu kendi duygularımızla uyum veya uyumsuzluklarına göre yargılama şeklimiz hakkında

Smith, başkalarının duygularını onaylamanın veya onaylamamanın tamamen onların duygularına sempati duyup duymamamızla belirlendiği argümanını sunar. Özellikle, eğer bir başkasının duygularına sempati duyarsak, onların duygularının adil olduğuna karar veririz ve eğer sempati duymazsak, duygularının adaletsiz olduğuna karar veririz.
Bu, görüş meselelerinde de geçerlidir, çünkü Smith, başkalarının görüşlerini yalnızca kendi fikirlerimizle uyuşup uyuşmadıklarını belirleyerek doğru ya da yanlış olarak yargıladığımızı belirtir. Smith ayrıca, annesini kaybetmiş bir yabancının üzüntüsünü, yabancı hakkında hiçbir şey bilmememize ve kendimize sempati duymamamıza rağmen haklı bulduğumuzda olduğu gibi yargımızın duygularımızla ve sempatimizle uyumlu olmadığı birkaç örnek verir. Ancak Smith'e göre bu duygusal olmayan yargılar sempatiden bağımsız değildir, çünkü sempati duymasak da sempatinin uygun olacağını kabul eder ve dolayısıyla yargıyı doğru kabul ederiz.
"Ütopik" veya İdeal Siyasi Sistemler:
"Sistemin adamı... kendi kendini beğenmişliği içinde çok bilge olmaya meyillidir ve genellikle kendi ideal yönetim planının varsayılan güzelliğine o kadar aşıktır ki, onun herhangi bir kısmından en ufak bir sapmaya tahammül edemez.
Ne büyük çıkarlara ne de ona karşı çıkabilecek güçlü önyargılara bakılmaksızın, onu tamamen ve tüm bölümlerinde kurmaya devam eder.
Büyük bir toplumun farklı üyelerini, elin bir satranç tahtasındaki farklı taşları düzenlemesi kadar kolaylıkla düzenleyebileceğini hayal eder gibi görünür. 
Satranç tahtasındaki taşların, elin üzerlerine koyduğundan başka bir hareket ilkesine sahip olmadığını düşünmez; ama insan toplumunun büyük satranç tahtasında, her bir parçanın, yasama organının onu etkilemeyi seçebileceğinden tamamen farklı, kendine özgü bir hareket ilkesi vardır.
Bu iki ilke örtüşür ve aynı yönde hareket ederse, toplum oyunu kolayca ve uyumlu bir şekilde devam edecek ve muhtemelen mutlu ve başarılı olacaktır.
Zıtlar veya farklılarsa, oyun sefil bir şekilde devam edecek ve toplum her zaman en yüksek derecede düzensizlik içinde olacaktır."
— Adam Smith, Ahlaki Duygular Teorisi, 1759
Daha sonra Smith, yalnızca kişinin eylemlerinin sonuçlarının yargılanıp, bu eylemleri gerçekleştirirken adil mi yoksa haksız mı olduğunu belirlemek için kullanıldığını değil, aynı zamanda kişinin duygularının sonuçlara neden olan eylemi haklı gösterip göstermediğini de ortaya koyar. Bu nedenle, duygudaşlık (sempati), başkalarının eylemlerine ilişkin yargıları belirlemede bir rol oynar, çünkü eylemi meydana getiren duygulanımlara sempati duyarsak, eylemi adil olarak yargılamamız daha olasıdır ve bunun tersi de geçerlidir:
Davayı kendi içimize çektiğimizde, vesile olduğu duyguların bizimkilerle örtüştüğünü ve uyuştuğunu görürsek, onları orantılı ve amaçlarına uygun olarak zorunlu olarak onaylarız; aksi takdirde, abartılı ve orantısız olduğu için onları zorunlu olarak onaylamayız. (s. 20).