stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mehmed Selim Efendi
Ödülleri

Hanedan-ı Âli Osman Nişanı
İftihar Nişanı
İmtiyaz Nişanı
Osmaniye Nişanı
Mecidiye Nişanı
Gümüş İmtiyaz Madalyası
Altın İmtiyaz Madalyası
Altın Liyakat Madalyası
Altın Hicaz Demir Yolu Madalyası
1912-1913 Türk-Yunan Savaşı Madalyası
Avusturya-Macaristan İmparatorluğu: Leopold Nişanı, 6 Haziran 1918
Popüler kültürdeki yeri

2017 yapımı Payitaht: Abdülhamid dizisinde Şehzade Mehmed Selim'i Türk oyuncu İlker Kızmaz canlandırmıştır.
Şehbal dergisinin 15 Mayıs 1909 tarihli yayınından bir görseli
Hardy Krüger

| Hardy Krüger |
| --- | --- |
Hardy Krüger
Doğum: Franz Eberhard August Krüger 12 Nisan 1928(1928-04-12) Berlin, Almanya
Ölüm: 19 Ocak 2022 (93 yaşında) Palm Springs, ABD
Diğer ad(lar)ı: Hardy Kruger Eberhard Krüger

Hardy Krüger (12 Nisan 1928 - 19 Ocak 2022), Alman oyuncu. 1950'li yıllardan 1980'li yıllara kadar sinemada aktif olarak çalıştı. Çoğu uluslararası yapımlar olan 60'tan fazla filmde rol aldı.
Biyografisi

1928 yılında Almanya'nın başkenti Berlin'in kuzey ilçelerinden Wedding'de Franz Eberhard August Krüger adıyla dünyaya geldi. Çocukluğu ve ilk gençliği II. Dünya Savaşı'na denk geldi. 1941'de daha 13 yaşındayken o zaman bütün Alman çocuklarının yaptığı gibi "Hitler Jugend" (Hitler Gençliği) teşkilatına kaydoldu. Bu teşkilatın amacı çocukları askerliğe hazırlamaktı. Bu durum savaş sonrasında hiçbir zaman aleyhinde kullanılmadı, zaten şimdiki Papa XVI. Benedictus da aynı teşkilatta görev yapmıştı. Sinemayla ilk tanışması da buradayken oldu. 1944'te ilk filmi Junge Adler'i (Genç Kartallar) çekti. Bu ilk filminde başrol oynaması ve hemen yükselmesi onun Goebbels'ten torpilli olduğu söylentisinin çıkmasına neden oldu. Mart 1945'te Krüger, 38. SS Tümeni Nibelungen'e atandı ve ağır bir çatışmanın içine çekildi. 16 yaşındaki Krüger'e bir Amerikan birliğine ateş etme emri verildi. Bunu reddeden Krüger, korkaklık nedeniyle ölüm cezasına çarptırıldı, ancak başka bir SS subayı bu emre karşı çıktı. Krüger bu deneyimi Nazizm'den kopuşu olarak tanımladı. Daha sonra SS'nin habercisi olarak görev yaptı ancak daha sonra kaçtı ve savaşın sonuna kadar Tirol'de saklandı. Amadeu Antonio Vakfı'nın bir üyesiydi ve kendi deneyimlerinden alıntı yaparak sık sık kamuoyuna açık bir şekilde aşırılığa karşı ve demokrasi adına konuşuyordu.
Savaştan sonra tekrar oyunculuğa döndü ve sekiz yıl sonra İngiliz yapımcı J. Arthur Rank tarafından keşfedildi. Arka arkaya Rank'in 3 filminde oynadı; The One That Got Away (1957), Bachelor of Hearts (1958) ve Blind Date (1959). Savaşın hemen sonrasında Avrupa'da hala Alman düşmanlığı sürdüğü için filmlerde Alman değil de "yabancı" rollerini oynuyordu. Sonra bu değişti, A Bridge Too Far (1977) ve The Secret of Santa Vittoria (1969) gibi birçok filmde Alman subayı rollerinde gözüktü. Ana dilinin dışında İngilizce ve Fransızcayı da çok akıcı ve aksansız konuşabilmesi ve ilginç fiziği onu uluslararası filmlerin aranılan oyuncusu yapmıştı. 1962'de John Wayne'le başrolünü paylaştığı Hatari! filminin Tanzanya'daki çekimleri sırasında ülkeye hayran oldu ve film setini satın alarak oraya yerleşti. 1965'te The Flight of the Phoenix'teki (orijinal versiyon) rolüyle Altın Küre ödülüne aday gösterildi.
Diğer önemli filmleri arasında Richard Burton'la oynadığı The Wild Geese (1978), Stanley Kubrick'in yönettiği ve Ryan O'Neal'la oynadığı Barry Lyndon (1975) ve Richard Attenborough'nun yönettiği ve Sir Laurence Olivier'yle oynadığı A Bridge Too Far (1977) sayılabilir.
Kızı Christiane Krüger ve oğlu Hardy Krüger Jr. da kendisi gibi birer sinema oyuncusu olmuşlardır.
Filmleri

"Das Traumschiff" (TV).... Steve (1 bölüm, 1997)
"War and Remembrance"  (TV) (Savaş ve Anılar, TRT) .... Mareşal Erwin Rommel (3 bölüm, 1988-1989)
Slagskämpen (1984) .... Mandell
Wrong Is Right (1982)  .... Helmut Unger
Feine Gesellschaft - beschränkte Haftung (1982) .... Harms
Blue Fin (1978)  .... Bill Pascoe
The Wild Geese (1978)  .... Teğmen Pieter Coetze
A Bridge Too Far (1977)  .... Tümgeneral Ludwig
À chacun son enfer (1977) .... Commissaire Bolar
Potato Fritz (1976) .... Potato Fritz
Barry Lyndon (1975)  .... Yüzbaşı Potzdorf
Paper Tiger (1975) .... Müller
Le Solitaire (1973) .... Eric Lambrecht
Tod eines Fremden (1973) .... Arthur Hersfeld
Diabólica malicia (1972) .... Paul
"Das Messer" (TV) .... Jim Ellis (3 bölüm, 1971)
Krasnaya palatka (The Red Tent) (1969)  .... Havacı Lundborg
The Secret of Santa Vittoria (1969) .... Yüzbaşı von Prum
Bitka na Neretvi (1969) .... Albay Kranzer
Osvobozhdenie (1969)
La Monaca di Monza (1969) .... Peder Paolo Arrigone
Le Franciscain de Bourges (1968)
La Grande sauterelle (1967) .... Carl
The Defector (1966) .... Counselor Peter Heinzman
The Flight of the Phoenix (1965)  .... Heinrich Dorfmann
Le Chant du monde (1965) .... Antonio
Los Pianos mecánicos (1965) .... Vincent
Le Gros coup (1964) .... Frank Willes
Les Quatre vérités (1962)
Les Dimanches de Ville d'Avray (1962) .... Pierre
Hatari! (1962)  .... Kurt Muller
Liane, die Tochter des Dschungels (1961) .... Thoren
Zwei unter Millionen (1961) .... Karl
Un taxi pour Tobrouk (1960) .... Yüzbaşı Ludwig von Stegel
Bumerang (1960) .... Robert Wegner
Die Gans von Sedan (1959) .... Fritz Brösicke
Blind Date (1959) .... Jan-Van Rooyer
Der Rest ist Schweigen (1959) .... John H. Claudius
Bachelor of Hearts (1958) .... Wolf Hauser
Gestehen Sie, Dr. Corda! (1958) .... Dr. Fred Corda
The One That Got Away (1957) .... Franz von Werra
Der Fuchs von Paris (1957) .... Yüzbaşı Fürstenwerth
Liane, die weiße Sklavin (1957)
Banktresor 713 (1957) .... Klaus Burkhardt, sein Bruder
Die Christel von der Post (1956) .... Horst Arndt, Kriminalassistent
Liane, das Mädchen aus dem Urwald (1956) .... Thoren
Alibi (1955) .... Harald Meinhardt
Der Himmel ist nie ausverkauft (1955) .... Michael
An der schönen blauen Donau (1955) .... König Richard
Der Letzte Sommer (1954) .... Rikola Valbo
Die Jungfrau auf dem Dach (1953) .... Donald Gresham
Ich und Du (1953) .... Peter Erdmann
Muß man sich gleich scheiden lassen? (1953) .... Andreas von Dörr
Solange Du da bist (1953) .... Stefan Berger
The Moon Is Blue (1953)  .... Turist
Illusion in Moll (1952) .... Paul Alsbacher
Alle kann ich nicht heiraten (1952) .... Edi
Ich heiße Niki (1952) .... Paul
Mein Freund, der Dieb (1951) .... Bimbo
Schön muß man sein (1951) .... Juppi Holunder Jr.
Insel ohne Moral (1950) .... Manfred
Das Mädchen aus der Südsee (1950) .... Richard Kirbach
Kätchen für alles (1950) .... Schuspielschüler
Das Fräulein und der Vagabund (1949) .... Karl
Diese Nacht vergess ich nie (1949) .... Eugen Schröter
Junge Adler (1944) (Genç Kartallar) (adı Eberhard Krüger olarak geçer) .... Bäumchen
Donatus Magnus

| Donatus Magnus |
| --- | --- |
 Kartaca  
[[Dosya:Nürnberg Kroniği'ndan|200px|orta| ]]Nürnberg Kroniği'ndan
Makam: Kartaca
Atanma: 313
Dönem bitişi: 355
Önce gelen: Caecilianus
Papazlığa atanma: Apthungli Felix
Meslek: episkopos
Donatus Magnus, (Casae Nigraelı Donatus olarak da bilinir), 315'ten 355'e kadar Kartaca piskoposu idi.
Hayatı

Kuzey Afrika'da ayrılıkçı Donatizm mezhebinin lideridir. Yaklaşık 355 yılında sürgünde öldüğüne inanılmaktadır.
Violeta Parra

Violeta Parra
Violeta del Carmen Parra Sandoval (14 Ekim 1917 - 5 Şubat 1967), Şilili bir folk müziği sanatçısı.
Şili'nin güneyinde, Chillán eyâletinde, San Carlos adında küçük bir şehirde doğmuştur. Gracias a la vida şarkısı Dünyaca ünlüdür.
Babası müzik öğretmenidir. Kendisinin gitarla eşlik ettiği annesinden, Şili geleneksel halk müziği şarkıları dinlemiştir. Çocukluğu boyunca Parra, sekiz kardeşiyle birlikte, taşrada yoksulluk içinde yaşar. Yüzündeki derin yaralar, çocukluğunda yaşadığı çiçek hastalığı yüzündendir. Dokuz yaşındayken Parra, gitar ve şarkı söylemeyi öğrenirken, henüz on iki yaşında kendine ait ilk şarkılarını besteler. Santiago 'daki bir devlet okulunda öğretmenlik öğrenimi görür. Bu zaman diliminde bolero, corrido ve tonadalar bestelerken, barlarda, küçük dans salonlarında ve sirklerde sahneye çıkar.
1952 yılında Luis Cereceda ile evlenir, Isabel ve Ángel isimli iki çocuk Dünya'ya getirir ve müzik çalışmalarının büyük kısmını onlarla beraber gerçekleştirir.
Erken dönem yaşamı

Violeta Parra'nın tam olarak nerede doğduğu konusunda bazı belirsizlikler vardır. Doğum belgesindeki damga, Violeta del Carmen Parra Sandoval olarak 4 Ekim 1917'de Şili'nin güneyinde küçük bir kasaba olan Ñuble Eyaleti, San Carlos'ta doğduğunu söylüyor. Ancak hem Violeta Parra Vakfı (Fundación Violeta Parra) hem de Violeta Parra Müzesi (Museo Violeta Parra) web sitelerinde San Carlos'a 40 km uzaklıktaki San Fabián de Alico'da doğduğunu belirtiyor.
Violeta Parra, üretken Parra ailesinin dokuz çocuğundan biriydi. Babası Nicanor Parra Alarcón müzik öğretmeniydi, annesi Clarisa Sandoval Navarrete kırsal kesimde büyümüştü ve bir terziydi. Violeta'ya ve kardeşlerine geleneksel halk şarkılarını öğretti. Kardeşleri arasında “anti-şair” olarak bilinen önemli modern şair Nicanor Parra (1914-2018) ve halkbilimci Roberto Parra (1921-1995) vardı. Oğlu Ángel Parra ve kızı Isabel Parra da Nueva Canción Chilena'nın gelişiminde önemli figürlerdir.
Müzikal kariyer

Kariyerinin başlangıcında Şili'de nüfusun büyük çoğunluğunun Avrupa merkezli müziğe ilgisi daha fazlaydı. Parras, Mapocho bölgesindeki El Tordo Azul ve El Popular gibi gece kulüplerinde bolero, rancheras, Mexican corridos ve diğer tarzları yorumlayarak sahne aldı.
Parra 1938 yılında aile kurmak için müzik kariyerine ara verdi. 1944 yılında “Violeta de Mayo” (Mayıs Violeta'sı ya da Mayıs Menekşesi) adıyla yeniden sahne almaya başladı. Parra, ünlü Arjantinli şarkıcılar Lolita Torres ve Imperio Argentina'nın repertuarından İspanyol kökenli şarkılar söylemeye başladı. Restoranlarda ve ayrıca tiyatrolarda şarkı söyledi. 1945'te çocukları Isabel ve Angel ile birlikte Casanova şekerlemecisinde bir İspanyol gösterisinde yer aldı.
Parra ve kız kardeşi Hilda “The Parra Sisters” olarak birlikte şarkı söylemeye başladılar ve bazı çalışmalarını RCA VICTOR'a kaydettiler. Parra sahne almaya devam etti: sirklerde yer aldı ve Hilda ve çocuklarıyla birlikte Arjantin'in dört bir yanında turneye çıktı.
Diskografi

El caleuche, Judas
El buen consejo, Entrégame la cabulla
Que rica cena, La cueca del payaso
A mi casa llega un gato, Ciento cincuenta pesos
Es imposible, Luis ingrato
Qué pena siente el alma, Verso por el fin del mundo
Casamiento de negros, Verso por padecimiento
Verso por matrimonio, La Juana Rosa
El palomo, Verso por ponderación
Verso por despedida a Gabriela, Verso por el padecimiento de Gabriela
El joven Sergio, Canto a lo divino, Anticueca Nº 1, Anticueca Nº 2, Tres palabras, Travesuras
Ven acá, regalo mío, En los altos de Colombia
Camanchaca, El moscardón, Tocata y fuga, Galambito Temucano
Aquí se acaba esta cueca, Ausencia, Miren como corre el agua, Versos por el Apocalipsis, Parabienes de novios, Casamiento de negros, Dicen que el ají maúro
La refalosa, Paimiti, El palomo, Viva Dios, Viva la virgen, Cantos a lo divino, Meriana
Violeta Parra Vol. I
Violeta Parra Vol. II
cantos de Chile
Violeta ausente
Viola Chilensis
la jardinera
cantos campesions
el hombre con su razón
décimas y centecimas
cantos campesinos
las últimas composiciones de Violeta Parra
las alturas
20 grandes exitos
folklore de Chile Vol. 3
folklore de Chile Vol. 4
folklore de Chile Vol. 5
el folklore y la pasión
canto y guitarra
un río de sangre
Violeta Parra - Run run se fue pal norte
Yukarı Gövher Ağa Camii

| --- | --- |


Genel bilgiler
Konum: Şuşa, Azerbaycan
Koordinatlar: 39°45′36″K 46°45′09″D﻿ / ﻿39.76000°K 46.75250°D﻿ / 39.76000; 46.75250
Başlama: 1750
Tamamlanma: 1884
Mimar(lar): Kerbelayı Sefihan Karabaği
Teknik ayrıntılar
Minare sayısı: 2

Yukarı Gövher ağa Camii (Azerice: Yuxarı Gövhər Ağa Məscidi), Azerbaycan'ın Dağlık Karabağ bölgesinde bulunan Şuşa kentindeki bir cami.
Tarihi

İsmini Karabağ hanı İbrahim Halil'in, Cevahir hanımdan olan kızı Gövher Ağa'dan almıştır. Günümüzde İran sınırlarında olan Hoy kentinden olan Hoyski hanlık ailesine 1806 yılında gelin verilen Gövher ağanın hiç çocuğu olmamıştır. 1814 yılında kocası Caferkulu Han'ın vefatından sonra Şuşa'ya baba evine dönen Gövher Ağa, burada birçok hayır işleri yapmıştır.
Bu hayır işlerinden biri de Yukarı Gövher Ağa Camii'dir. Söz konusu yapının yerinde, 1750'lerde Karabağ Hanlığı'nın kurucusu Penah Ali Han'ın kamıştan bir mescit yaptırdığı, bundan tahminen 20 sene sonra oğlu İbrahim Halil Han'ın bu mescidin yerinde taştan yeni bir bina inşa ettirdiği tarihi kaynaklarda belirtilmiştir. 1800'lerin ortalarına doğru, mescit Gövher Ağa tarafından restore edilmiştir. Fakat 19. yüzyılın sonlarına doğru, Gövher Ağa'nın isteği doğrultusunda, dönemin önemli mimarlarından, Karabağ'da birçok caminin mimarı olan Kerbelayı Sefihan Karabaği'nin mimari projesi ile yeni bir inşa kararlaştırılmıştır. Caminin süslemelerini Karabağlı sanatçı Mir Muhsin Nevvab üstlenmiştir.
Karabağ Savaşı sırasında, Şuşa kentinin Ermeniler tarafından işgalinden sonra caminin minareleri hasara uğramış, iç kısımlarındaki halı vb. eşyalar yakılmıştır. Geçen yıllar boyunca yapı, Ermeniler tarafından hakaretlere maruz kalmış, cami duvarlarına Türklere ve Azerilere yönelik hakaret içerikli yazılar yazılmış, yine hakaret amacıyla cami ahır olarak kullanılmıştır. Azerbaycan'ın uluslararası örgütler aracılığı ile yaptığı baskılar sonucu cami 2000'li yıllarda koruma altına alınmıştır.
Sovyet döneminde cami kapatıldı ve müze olarak kullanıldı ancak 1988'de yeniden ibadete açıldı. Şuşa'nın 1992'de Karabağ-Ermeni güçleri tarafından ele geçirilmesinden sonra cami kapatıldı. 2008–2009 yıllarında caminin çatısı küçük bir restorasyonunun ile tamir edildi. Dağlık Karabağ Ekonomi Bakanlığı yetkilileri, restorasyon çalışmalarını yürütmek için İranlı uzmanları işe alarak bir restorasyon projesi gerçekleştirdi. Azerbaycanlı yetkililer, Devlet Dini Kuruluşlarla Çalışma Komitesi Başkan Yardımcısı Gündüz İsmayilov'un sözleriyle "Ermenistan'ın Şuşa'daki tarihi Azerbaycan camisini restore etme niyetinin, Azerbaycan'a yaptığı vandalizmi örtbas etme girişimi olduğunu" iddia ederek restorasyon projesinden duydukları mutsuzluğu dile getirdi. Ermenistan Kalkınma Girişimleri (IDeA) Vakfı, Dağlık Karabağ Cumhuriyeti Hükûmeti ve Doğu Tarihi Mirasın Yeniden Canlandırılması Vakfı arasındaki işbirliği çerçevesinde, Gövher Ağa Camii restore edilmiştir.
Yukarı Gövher Ağa Camii, komşu medrese ve park 14 Ekim 2019'da düzenlenen törenle halka açılmıştır. İkinci Karabağ Savaşları sonrasında 27 yıl sonra yeniden Azerbaycan hakimiyetine dönmüştür.
Turunçlu Camii

| --- | --- |
Turunçlu Fethiye Camii

Genel bilgiler
Mezhep: Sünni
Konum: Lefkoşa, KKTC
Koordinatlar: 35°10′33″K 33°21′40″D﻿ / ﻿35.17583°K 33.36111°D﻿ / 35.17583; 33.36111
Açılış: 1825
Teknik ayrıntılar
Minare sayısı: 1

Turunçlu Camii, Turunçlu Fethiye Camii olarak da bilinir, Lefkoşa'nın kuzey kesiminde, İplikpazarı Mahallesi'nde yer alan bir camidir. Osmanlı dönemine tarihlenir.  Beliğ Paşa Caddesi'nde yer almaktadır.
Cami, 148 m2'lik bir iç alana sahiptir, 210 kişi aynı anda ibadet edebilmektedir. 2011 itibarıyla cemaati 32 kişiden oluşuyordu.
Tarihi

19. yüzyıldan önce, bölgede küçük bir mescit yer almaktaydı. 1825 yılında, Kıbrıs valisi olarak görev yapmakta olan Seyyit Mehmed Ağa mescidin yerine camiyi yaptırdı. Tarihsel olarak cami, Fethiye Camii olarak bilinir ve Mertek Pazarı'nda bulunurdu. İlk mescide bir sıbyan mektebi (tarihi bir ilköğretim okulu) de eklenmişti; bu okul da Mehmed Ağa tarafından yıkılmış ve yerine "Mekteb-i İrfane" (Bilgi Okulu) adı verilen yeni bir okul inşa edilmiştir. 1894 yılında, okulun bütün öğrencilerini ağırlayamayacak kadar küçük olduğu kayıtları bulunmaktadır. Okul yönetiminin tekrarlanan taleplerine rağmen, okul yenilenmedi ve 1904'te tahrip oldu. Sonuç olarak, okul binası 1900'lerde yıkıldı ve yenisi ile değiştirildi.
1972'de caminin dış duvarı yıkıldı; bu duvar daha sonra yeniden inşa edildi.
Mimarisi

Caminin kuzeydoğu-güneybatı yönünde dikdörtgen bir planı vardır. Ön kuzey cephesi altı, batı cephesi ise dört keskin kemerle tarafından desteklenmektedir. Mihrap ve minber barok özellik göstermektedir.
Kuzeydoğuda kadınlar bölümü görevi gören ahşap bir asma kat vardır. Bu bölüme ahşap merdivenlerden erişilir. Silindirik minaresi kuzeydoğuda yer almaktadır ve süslü bir şerefeye sahiptir. Minareye caminin ibadet alanından girilir.
Giriş tarihinde Osmanlı Türkçesinde bir ayet içeren, 1825 yılına ait bir kitabe bulunmaktadır.
Konuyla ilgili yayınlar

Bağışkan, Tuncer (2005). Kıbrıs'ta Osmanlı Türk Eserleri. Kuzey Kıbrıs Müze Dostları Derneği. ss. 104-107.
Orhan Gazi Camii (Bursa)

| --- | --- |


Genel bilgiler
Durum: faal
Mimari tarz: Osmanlı mimarisi
Konum: , Bursa, Osmangazi
Koordinatlar: 40°11′02″K 29°03′51″D﻿ / ﻿40.18389°K 29.06417°D﻿ / 40.18389; 29.06417
Açılış: 1339
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Moloz taş ve tuğla
Kubbe yüksekliği (iç): 16 m
Kubbe yarıçapı (iç): 8.45 m
Minare sayısı: 1

Başlığın diğer anlamları için Orhan Gazi Camii sayfasına bakınız.
Orhan Gazi Camii (Gazi Orhan Bey Cami), Bursa'nın Osmangazi ilçesinde yer alan ve Orhan Bey tarafından 1339'da yaptırılan cami. Kitabesinde yazdığına göre, 1413'te Karamanoğlu Mehmet Bey tarafından tahrip edilen cami, 1417'de Çelebi Mehmet tarafından onarılmıştır. Orhan Gazi Külliyesi'nin parçası olan cami, Dünya Mirası listesindedir.
Orhan Bey aldığında şehir sadece kale içinde bulunuyordu. Sultan, kalenin dışında, Gökdere yatağına medrese, bu cami ile, han, hamam ve imaretten oluşan külliye yaptırmıştır.
Cami ters T planlıdır. Bursa'nın ilk zaviye planlı camisi olan Orhan Bey Camii, mihrabın arkasında sıralanan iki kubbe, bunların iki yanında birer eyvan ve son cemaat yerinden oluşmuştur. Eyvanların üzerinde küçük kubbeler bulunur. Moloz taş ve tuğlalardan inşa edilen caminin KD köşesinde, son cemaat yerinin solunda tek şerefeli bir minaresi bulunur.  Son cemaat yerinin ortası üç kubbe ile örtülüdür, yan kısımlarında tonoz ile örtülü iki kısım bulunur.
Minarenin ilk on taşı ilk halinden kalan küfeki taşından, diğerleri 17.yy'a ait kaygan taş kaplıdır. Kurşun kaplı olan minare külahı 1899'da somaki taşı ile  yenilenmiştir.
Fethiye Camii (Atina)

Bu madde Yunanistan'daki bir cami hakkındadır.Aynı ve benzer adlı diğer camiler için Fethiye Camii (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Caminin 2009 yılındaki hali.

Genel bilgiler
Durum: Kapalı
Mimari tarz: Osmanlı mimarisi
Konum: Atina, Yunanistan
Koordinatlar: 37°58′28″K 23°43′36″D﻿ / ﻿37.97444°K 23.72667°D﻿ / 37.97444; 23.72667

Fethiye Camii (Yunanca: Φετιχιέ τζαμί Fetichie Tzami), Yunanistan'ın Atina kentinde 17. yüzyıldan kalma bir Osmanlı camisi.
Tarihi

Fethiye Camii, Atina'daki Antik Roma Agorası'nın kuzey tarafında, Rüzgar Kulesi'nin yakınında yer alır ve Yunan kaynaklarına göre Orta Bizans döneminden (8./9. yüzyıl) kalma Hristiyanlık mabedi olan bazilika kalıntıları üzerine inşa edilmiştir. Hristiyan kilisesi olan yapı, Atina Dükalığı'nın Osmanlı fethinden hemen sonra 1458 veya 1456 yılında Fatih Sultan Mehmed'in şehre yaptığı ziyaret sırasında camiye dönüştürüldüğü Yunan kaynakları tarafından iddia ediliyor. Türk tarihçi Semavi Eyice ise caminin yapım tarihinin belli olmadığını söylüyor ve caminin kiliseden çevrildiğinden bahsetmiyor. Mihrapın sadece bir parçası, 1668-1670 yılları arasında yıkılan ve bugünkü yapıyla değiştirilen camiden bugüne kalmıştır. Yeni cami, bir sundurma ve dört sütunun desteklediği bir kubbe ile taçlandırılmış büyük bir dikdörtgen ana salondan oluşmaktadır. Merkezi kubbe, her bir tarafta yarım kubbeler ve her köşede daha küçük kubbeler ile kuşatılmıştır. Sundurma, her biri küçük bir kubbeyle taçlanan, yanlardaki duvarlara ve ortadaki dört sütuna oturan beş kemerle desteklenmiştir. Osmanlı döneminde, genellikle "Buğdaypazarı Camii" (Τζαμί του Σταροπάζαρου) olarak biliniyordu. Şehrin Mora Savaşı'ndaki (1687-16 Mayıs 1688) Venedik kuvvetleri tarafından kısa süreli işgali sırasında, cami Venedikliler tarafından Dionysius Areopagite'a adanmış bir Katolik kilisesine dönüştürüldü.
Yunan Bağımsızlık Savaşı'nın patlak vermesinden sonra, 1824 yılında kullanılmayan cami Filomosos Eteri tarafından okul olarak kullanılmıştır. Aynı zamanda ya da savaşın bitiminden kısa bir süre sonra, caminin minaresi yıkıldı. 20. yüzyılın başlarından itibaren, Agora ve Atina Akropolisi'ndeki kazılardan elde edilen çeşitli buluntular için çoğunlukla bir depo yeri olarak kullanılmaktadır. Cami hapishane, fırın, kışla ve un ambarı olmak üzere çeşitli amaçlarla kullanılmıştır. 1935 yılında cami yıktırılmak istenmiş ancak Türk hükûmetinin girişimiyle bu emelden vazgeçilmiştir. 1963-2011 yılları arasında arkeolojik eserler deposu olarak kullanılmıştır. Caminin restorasyonu için Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Yunanistan Başbakanı Yorgo Papandreu'dan talepte bulunmuştur ve bu talep olumlu karşılanmıştır. Caminin restorasyonu 2017 yılında bitmiştir.
Bibliyografya

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Giochalas, Thanasis; Kafetzaki, Tonia (2013).  Αθήνα. Ιχνηλατώντας την πόλη με οδηγό την ιστορία και τη λογοτεχνία [Athens. Tracing the city through history and literature] (Yunanca). Atina: Estia. ISBN 978-960-05-1559-6.
Caminin 1830'lu yıllardaki hali.
Karagöz Bey Camii

| --- | --- |


Genel bilgiler
Konum: Mostar,  Bosna-Hersek
Koordinatlar: 43°20′29″K 17°48′50″D﻿ / ﻿43.34139°K 17.81389°D﻿ / 43.34139; 17.81389
Tamamlanma: 1557

Karagöz Bey Camii (Boşnakça: Karađoz-begova džamija), Mostar, Bosna Hersek şehrinde 16. yüzyıldan kalma bir Osmanlı camisidir. Büyük kubbesi ve yüksek minaresiyle bölgenin en büyüğüdür.
Resimler

Karagöz Bey Camii
Çeşme
Cami İç
Cami İç
Karagöz Bey Camii
II. Juba

II. Juba, M.Ö. 52/50 ile M.S. 23 yılları arasında yaşamış Numidya ve Mauretanya kralıdır. Tarih, doğa tarihi, bitki bilim, coğrafya ve dil bilimi alanında birçok eser kaleme almıştır. Bu eserlerden günümüze sadece fragmanlar kalmıştır. Kral ayrıca bilim insanlarını maddi olarak desteklemiş, birçok keşif gezisine ön ayak olmuştur. Hekimi Euphorbus'un, bir sukulent türünün laksatif etkilerini keşfetmesi üzerine bitkiye hekiminin adını vermiştir. Modern nomenklatürde de sütleğen cinsi Euphorbus'un adıyla anılmaktadır.
Euphorbia regis-jubae Webb & Berthel. Doğa tarihine yaptığı katkılar nedeniyle kralın onuruna adlandırılmıştır. Ayrıca bir palmiye cinsi olan Jubaea Kunth da kralın adını taşımaktadır.
Beyt'ül Evvel Camii

| --- | --- |
Cami görünümü

Genel bilgiler
Konum: Tiran, Arnavutluk
Koordinatlar: 41°20′41″K 19°45′51″D﻿ / ﻿41.34472°K 19.76417°D﻿ / 41.34472; 19.76417
Tamamlanma: 1995
Teknik ayrıntılar
Minare sayısı: 2

Beyt'ül Evvel Camii (Arnavutça: Xhamia e Bejtyl Evel), Arnavutluk'un başkenti Tiran'da bulunan bir camidir. Cami, 1995 yılında Mirza Tahir Ahmed tarafından Ahmediyye topluluğunun desteği ile açılmıştır. Yaından Darül Felah adında bir konuk evi de vardır. 2.500 kişi kapasiteli yapı, 2 minarelidir.
Pelin Gündeş Bakır

| Pelin Gündeş> Merkez Parti Genel Başkanı |
| --- | --- |
Görevde
Makama geliş  3 Ağustos 2024
Yerine geldiği: Abdurrahim Karslı
Türkiye Büyük Millet Meclisi 24. Dönem Milletvekili
Görev süresi 28 Haziran 2011 - 23 Nisan 2015
Seçim bölgesi: 2011 - Kayseri
Kişisel bilgiler
Doğum: 13 Mart 1972 (52 yaşında) Kadıköy, İstanbul, Türkiye
Partisi: Adalet ve Kalkınma Partisi (2011-2019) Bağımsız (2019-2023) İYİ Parti (2023) Bağımsız (2023-2024) Merkez Parti (2024-günümüz)
Evlilik(ler): İhsan Bakır (e. 1997)
Pelin Gündeş Bakır (d. 13 Mart 1972; Kadıköy, İstanbul), Türk inşaat mühendisi ve siyasetçi.