stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Polarizasyon
Polarizasyon (Dalgalar) > Çift Kırılım

Doğrusal çift kırılım tanınmış belirtileri (yani, hangi temel kutuplaşma dik doğrusal polarizasyonlardır) optik dalga plakaları / geciktirici ve birçok kristaller görünür. Doğrusal polarize ışık birefringent malzeme içinden geçerse onun polarizasyon yönü bu temel kutuplaşmaların birine denk olmadığı sürece, kutuplaşma, durum genellikle değişecektir. Faz kayması ve böylece polarlanmasında değişikliği için, genellikle, ekteki fotoğrafta görüldüğü gibi, renkli etkilere neden olabilir, iki polarize arasında beyaz ışık altında, bağımlı, bu tür nesneler dalga boyudur.
Dairesel çift kırılma, özellikle kiral sıvıları optik aktivitesi olarak adlandırılan ya da bağlı yayılma yönü boyunca bir manyetik alanın varlığı Faraday rotasyonu. Doğrusal polarize ışık gibi bir nesne içinden geçirilir, bu doğrusal polarize ama döndürülerek polarizasyon ekseni ile de çıkar. Doğrusal ve dairesel çiftkırılım bir arada temeli kutuplaşma iki dik eliptik kutuplaşmalar olarak sahip olacaktır; "eliptik çiftkırılma" ancak nadiren kullanılır.
Bir doğrusal  mod için 45 ° açıyla polarize gelen bir dalga ile (iki ortogonal doğrusal yayılım modları ile) doğrusal çiftkırılım davayı benzetebiliriz. Bir diferansiyel faz tahakkuk başladıkça, polarizasyon sonunda salt dairesel polarizasyon (90 ° faz farkı), daha sonra orijinal kutuplaşma dik eliptik ve sonunda doğrusal polarizasyon (180 ° faz), sonra tekrar dairesel yoluyla (270 değiştirerek, eliptik olur orijinal azimut açısına sahip sonra eliptik ve nihayet geri döngü yeniden başlar orijinal doğrusal polarize durumuna (360 ° faz) ° faz). Genel olarak, durum daha karmaşıktır ve yayılma modları ile tanımlanan eksen etrafında Poincare küresi bir dönüş olarak karakterize edilebilir. Doğrusal (mavi), yuvarlak (kırmızı) ve elips (sarı) çift kırılma için örnekler soldaki şekilde gösterilmiştir. Toplam yoğunluğu ve polarizasyon derecesi etkilenmez. Bir ortamda yol uzunluğu yeterli değilse, bir paralel ışın (ya da ışın) iki polarizasyon bileşenleri nihai yayılma tarifi (aynı giriş yüzü ve çıkış yüz varsayarak olsa bile, ofset bir pozisyonel ile malzeme çıkabilirsiniz) paraleldir. Bu genellikle kristal arkasında bir nesnenin, zıt kutuplaşmalar içinde, hafif görüntüleri ofset iki ile izleyiciyi sunmak kalsit kristalleri kullanılarak görülüyor. Bu 1669 yılında Erasmus Bartholinus'a tarafından, kutuplaşma ilk keşif sağlanan etki oldu.
Polarizasyon (Dalgalar) > Dikroizm

Bir polarizasyon modunda iletimi tercihli olarak düşürüldüğü Ortam dikroik ya diattenuation olarak adlandırılır. Çift kırılma gibi, diattenuation (bir kristal) lineer polarizasyon modları ya da (genellikle bir sıvı içinde) dairesel polarizasyon modları ile ilgili olabilir. Neredeyse tüm bir modda radyasyon bloke aygıtlar polarize filtre ya da basitçe "polarize" olarak bilinir. Bu Jones, matrisin olarak yukarıda verilen G2 = 0 tekabül eder. İdeal polarize çıkışı o polarizasyon modunda giriş dalganın orijinal genlik eşit bir genlik ile belirli bir polarizasyon durumu (genellikle doğrusal polarizasyon) 'dir. Diğer polarizasyon modunda güç elimine edilir. Kutuplanmamış ışığı (g1 = 1 ve g2 = 0) başlangıç gücünün tam yarısı korunur ideal bir polarize geçirilir ve böylece eğer. g1 o <1. Bununla birlikte, birçok durumda liyakat daha alakalı rakam g2 için g1 bir karşılaştırma içeren polarizasyon veya nesli oranı polarize derecesi, yani pratik polarizörler, özellikle ucuz sac polarizörler. Jones'un vektörler (yerine yoğunluğu daha) dalgalarının 'genlikleri atıfta beri, polarize olmayan ışık ile aydınlatılan zaman istenmeyen kutuplaşma kalan güç amaçlanan kutuplaşmanın güç (g2 / g1) 2 olacaktır.
Polarizasyon (Dalgalar) > Aynasal Yansıma

Çift kırılma ve genişletilmiş medya dikroizmine ek olarak, Jones, matrisler kullanılarak polarizasyon etkileri nitelendirilebilecek farklı kırılma indisi İki malzeme arasında (yansıtıcı) arayüzeyde meydana gelebilir. Bu etkiler Fresnel denklemleri ile tedavi edilir. Dalgasının bir parçası iletilir ve parça yansıtılır; Belirli bir malzeme için (aynı zamanda ve yansıma fazı) bu oranlar geliş açısına bağlıdır ve s ve p kutuplanma için farklıdır. Bu nedenle, yansıyan ışık (hatta başlangıçta polarize olmamış ise) polarizasyon durumu genellikle değiştirilir.
P kutuplaşma için yansıma katsayısı sıfır Brewster açısı, olarak bilinen geliş özel bir açıda bir yüzeye çarpan herhangi bir ışık sadece s-polarizasyon kalan yansıtılacaktır. Bu ilke, bu tür birçok yüzeyleri boyunca iletim sonra ancak p polarizasyon bırakarak, s polarizasyon her bir Brewster açısı yüzeyinde yansıma ile ayrılmış olduğu formül (şekle bakınız), sözde "plakalar polarizörün kazık" olarak kullanılır. P kutuplaşma genellikle küçük yansıma katsayısı da polarize güneş gözlüğü temelidir; mesela, ıslak sokak yansıması (yatay) polarizasyon, parlama en S  den engelleyerek çıkarılır.
Normal sıklığı ve yansıma önemli özel durumda belirli s veya p polarizasyon vardır. (anizotropik malzeme içermeyen). X ve Y, bir polarizasyon bileşenleri, eşit yansır ve bu nedenle yansıtılan dalganın polarizasyonu gelen dalganın aynıdır. Bununla birlikte, dairesel (veya eliptik) polarizasyon durumunda, polarizasyon durumu ellilik böylece teamül Bu yayılma yönüne bağlı olarak belirtilir, çünkü tersine çevrilir. + Z yönünde bir dalga için "sağ-elli" olarak adlandırılan x-y eksenleri etrafında elektrik alanının dairesel dönme "solak" olduğu -z yönünde bir dalga için. Ancak geliş sıfır olmayan bir açı ile yansıma genel bir durumda, böyle bir genelleme yapılabilir. Örneğin, sağ dairesel polarize ışık bir otlatma açıda bir dielektrik yüzeyden yansıyan, hala polarize sağ elini (ama eliptik) olacaktır. Doğrusal polarize ışık olmayan normal sıklığı bir metalden yansıyan genellikle eliptik polarize olur. Bu olgular kullanarak Jones vektörleri s ve p polarizasyon bileşenleri için farklı Fresnel katsayıları ile üzerine harekete işlenir.
Polarizasyon (Dalgalar) > Kutuplaşma İçeren Ölçme Teknikleri

Bazı optik ölçüm yöntemleri polarizasyona dayanmaktadır. Diğer optik teknikler polarizasyon önemlidir ya da en azından dikkate alınmalı ve kontrol edilmelidir.
Polarizasyon (Dalgalar) > Polarizasyon ve Vizyon

Birçok hayvan ışık, ör lineer yatay polarize ışığın polarizasyon bazı bileşenleri algılama kapasitesine sahiptir. Gökyüzü ışık doğrusal polarizasyon zaman güneş yönüne dik olduğu için bu, genel olarak, seyir amaçlar için kullanılır. Bu yetenek onların iletişimsel dansları yönlendirmek için bu bilgileri kullanabilirsiniz arı da dahil olmak üzere böcekler, arasında çok yaygındır. Polarizasyon duyarlılığı da ahtapot, kalamar, mürekkepbalığı ve mantis karidesi türleri gözlenmiştir. İkinci durumda 111-112, bir tür önlemler kutuplaşma altı ortogonal bileşenleri ve optimal polarizasyon vizyona sahip olduğuna inanılmaktadır. İletişim için kullanılan mürekkepbalığı hızla değişen, canlı renkli deri desenleri, aynı zamanda kutuplaşmayı dahil. Desenler ve mantis karidesi polarizasyon seçici yansıtıcı doku olduğu bilinmektedir. Gökyüzü polarizasyon hominginde onların yardımcıları biri olarak kabul edildi güvercinler, tarafından algılanan olduğu düşünülen, ancak araştırma bu popüler efsane olduğunu gösterir oldu. 
Çıplak insan gözü filtreleri müdahale gerek kalmadan, polarizasyon zayıf duyarlıdır. Polarize ışık Haidinger fırça denilen görme alanının merkezinde, yakın birçok zayıf desen oluşturur. Bu model görmek çok zordur, ancak uygulama ile bir çıplak gözle polarize ışığı tespit öğrenebilirsiniz.
Polarizasyon (Dalgalar) > Dairesel Polarizasyon Kullanarak Açısal Momentum

İyi elektromanyetik radyasyon yayılma yönünde belirli bir doğrusal ivme taşıdığı bilinmektedir. Buna ek olarak, bununla birlikte, ışığı dairesel (bu nedenle kısmen ya da) polarize edilir, belli bir açısal momentum taşır. Mikrodalga fırın gibi düşük frekansları ile karşılaştırıldığında, aynı dalganın lineer momentum (veya radyasyon basıncı) göre bile saf dairesel polarizasyon ışığında açısal momentumun miktarı, çok küçük ve hatta ölçmek zordur. Ancak Dakikada 600 milyon devrimlerinin hızları elde etmek bir deneyde kullanılmış.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4380737-9  NDL: 00563102  NKC: ph360323
Nah hareketi

Nah hareketi
Helenistik Dönem'den kalma, altından yapılma bir iyi talih kolyesi. Nah hareketi yapan bir el şeklindedir. Eskişehir Arkeoloji Müzesi'nde sergilenmektedir.
Nah hareketi, yumruk şeklindeki bir elin başparmağının aynı elin işaret ve orta parmakları arasına yerleştirilmesiyle oluşan bir el hareketidir. Avustralya, Birleşik Krallık ve Kanada'da yaygın olarak küçük çocuklara "burnunu çaldım" şakası amaçlı kullanılırken Türkiye'de agresif ve kaba bir anlama gelmektedir. Türkiye'de "nah" hareketinin sebep olduğu bir davada Yargıtay, hareketi suç saymıştır.
Coccinellidae

Coccinellidae Coccinelloidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Vincenzo Peruggia

| Vincenzo Peruggia |
| --- | --- |

Doğum: Pietro Vincenzo Antonio Peruggia 8 Ekim 1881(1881-10-08) Dumenza, Varese (il), İtalya Krallığı
Ölüm: 8 Ekim 1925 (44 yaşında) Saint-Maur-des-Fossés
Meslek: Dekoratör
Tanınma nedeni: Mona Lisanın Çalınması

Vincenzo Peruggia (d. 8 Ekim 1881, Dumenza - 8 Ekim 1925, Saint-Maur-des-Fossés), 21 Ağustos 1911'de Mona Lisa'yı çalmasıyla İtalyan müze işçisi, sanatçı ve hırsızdı.
Tablonun çalınması

Peruggia 1911'de, 20. yüzyılın en büyük sanat hırsızlığı olarak tanımlanan şeyi gerçekleştirdi. Eski Louvre Müzesi çalışanı olan Peruggia, polis teorisine göre 20 Ağustos Pazar günü müzenin ertesi gün kapanacağını bilerek müzenin içine saklandı. Ancak Peruggia'nın tutuklanmasının ardından Floransa'da yapılan sorgulamasına göre 21 Ağustos Pazartesi günü saat 7 sularında diğer Louvre işçilerinin girdiği kapıdan müzeye girdi. Müze çalışanlarının geleneksel olarak giydiği beyaz önlüklerden birini giydiğini ve böylece diğer işçilerden ayırt edilemediğini söyledi. Mona Lisa'nın asılı olduğu Salon Carré boşalınca, tabloyu duvara sabitleyen dört demir mandaldan  kaldırdı ve yakındaki bir servis merdivenine götürdü. Orada koruyucu kılıfı ve çerçevesini çıkardı. Bazı insanlar, (Leonardo'nun tahtaya boyadığı) tabloyu önlüğünün altına gizlediğini bildiriyor. Ancak Peruggia sadece 1.60 metre (63 inç) boyundaydı ve Mona Lisa tablosuyla yaklaşık olarak ölçüşüyordu. 53 cm×77 cm (21 inç×30 inç), yani kendi boyunda birinin giydiği bir önlüğün altına sığmazdı. Bunun yerine önlüğünü çıkardığını ve resmi etrafına sardığını, kolunun altına sıkıştırdığını ve Louvre'u girdiği kapıdan terk ettiğini söyledi.
Peruggia, tabloyu Paris'teki dairesinde sakladı.
Peruggia, tabloyu iki yıl dairesinde bir sandıkta sakladıktan sonra, onunla birlikte İtalya'ya döndü. Bir süre İtalya'nın Floransa kentindeki dairesinde tuttu. Ancak sonunda sabırsızlandı ve sonunda Floransa'daki bir sanat galerisinin sahibi Mario Fratelli ile temasa geçince yakalandı. Fratelli'nin hikâyesi Peruggia'nınkiyle çelişiyor, ancak Peruggia'nın tabloyu "vatanı" olarak gördüğü yere geri döndürmek için bir ödül beklediği açıktı. Peruggia'dan şüphelenen Fratelli, resmi tanıyıp doğrulayan Uffizi Galerisinin yöneticisi Giovanni Poggi'yi aradı. Poggi ve Fratelli, tabloyu "güvenlik" gerekçesiyle aldıktan sonra, Peruggia'yı otelinde tutuklayan polise haber verdi. İyileşmesinden sonra, tablo İtalya'nın her yerinde, dönüşünü sevindiren afiş manşetleriyle sergilendi. Mona Lisa daha sonra 1913'te Louvre'a iade edildi. Tablo hırsızlıktan önce de ünlüyken, gazete manşetlerinden aldığı kötü şöhret ve geniş çaplı polis soruşturması, sanat eserinin dünyanın en iyi bilinenlerinden biri olmasına yardımcı oldu ve kamuoyunda büyük ilgi gördü.
Sebepleri

Mona Lisa'nın çalınmasıyla ilgili şu anda iki baskın teori bulunmaktadır. Peruggia bunu vatansever bir nedenle yaptığını söyledi: Tabloyu "Napolyon tarafından çalındıktan sonra" (Peruggia Louvre'da çalışırken, Napolyon Bonapart'ın Napolyon Savaşları sırasında birçok İtalyan sanat eserini nasıl yağmaladığını öğrendi) İtalya'da sergilenmek üzere geri getirmek istedi. Vincenzo, belki de niyetinde samimi olsa da, Leonardo da Vinci'nin, Napolyon'un doğumundan 250 yıl önce, 16. yüzyılda sarayında ressam olmak üzere Fransa'ya taşındığında I. Francis'e bu tabloyu hediye olarak aldığını bilmiyor olabilir.
Uzmanlar, 'vatanseverlik' güdüsünü -eğer 'vatanseverlik' gerçek güdü olsaydı- Peruggia'nın tablonun satışından kâr elde etmeye çalışmak yerine bir İtalyan müzesine bağışlayacağı gerekçesiyle sorguladılar. Peruggia'nın parasal sorunu, hırsızlıktan sonra  babasına gönderdiği mektuplarla da doğrulanmıştır. 22 Aralık 1911'de, hırsızlıktan dört ay sonra, "Ben servetimi yapacağım ve kısmetim tek seferde gelecek" diye yazdı. Ertesi yıl (1912) şöyle yazdı: "Uzun yaşamanız ve oğlunuzun sizin ve tüm ailemiz için gerçekleştirmek üzere olduğu ödülün tadını çıkarmanız için size bir yemin ediyorum."
Duruşmaya başlayınca, mahkeme bir dereceye kadar Peruggia'nın suçunu vatansever nedenlerle işlediğini ve ona hafif bir ceza verdiğini kabul etti. Bir yıl 15 gün hapse gönderildi, ancak İtalya'da büyük bir vatansever olarak karşılandı ve hapiste sadece yedi ay yattı.
Daha sonra başka bir teori ortaya çıktı. Hırsızlık, bir dolandırıcı olan Eduardo de Valfierno tarafından teşvik edilmiş veya planlanmış olabilir. Fransız sanat eseri sahtekarlığı yapan Yves Chaudron'a göre tablonun orijinali çalınsaydı kopyaların değeri artardı. Bu teori tamamen eski Hearst gazetecisi Karl Decker'in The Saturday Evening Post'ta yayınlanan 1932 tarihli bir makalesine dayanmaktadır. Decker, Valfierno'yu tanıdığını ve hikâyeyi 1913'te ondan duyduğunu iddia etti. Valfierno'nun ölümünü öğrenene kadar basmayacağına söz verdi. Bu hikâye için harici bir onay yoktur.
Daha sonraki yaşamı

Peruggia kısa bir süre sonra hapisten çıktı ve I. Dünya Savaşı sırasında İtalyan ordusunda görev yaptı. Savaş sırasında Avusturya-Macaristan ordusu tarafından yakalandı ve savaş bitene kadar iki yıl boyunca esir olarak tutuldu ve serbest bırakıldı. Daha sonra evlendi, Celestina adında bir kızı oldu, Fransa'ya döndü ve doğum ismi olan Pietro Peruggia'yı kullanarak ressam dekoratör olarak çalışmaya devam etti. 8 Ekim 1925'te (44. doğum günü) Paris'in Fransa banliyösü Saint-Maur-des-Fossés'de öldü. Saint-Maur-des-Fossés Condé Mezarlığı'na gömüldü. 1950'lerde bir ara, Peruggia'nın kalıntıları çıkarıldı ve mezarlığın kemik dolabına taşındı.
1925'teki ölümü, muhtemelen Pietro Peruggia adı altında öldüğü için o sırada medya tarafından geniş çapta haber edilmedi; ölüm ilanları, yalnızca 1947'de Haute-Savoie'de Vincenzo Peruggia isimli başka biri öldüğünde yanlışlıkla ortaya çıktı.
Mona Lisa, Floransa'daki Uffizi Galerisin'de, 1913. Müze müdürü Giovanni Poggi (sağda) tabloyu inceliyor.
Mona Lisa'nın, Louvre Müzesi'ne geri dönmesi
Wu Ziliang

Wu Ziliang ve eşi Xu Ren (1952)
Wu Ziliang (Çince: 吴自良; Aralık 1917 - 24 Mayıs 2008), Tsu-Liang Wu olarak da bilinir, Çinli bir malzeme mühendisi, fiziksel metalürjist ve fizikçidir. Çin'in ilk nükleer bombasını yapmak için kullanılan uranyum-235'i ayırmasını sağlayan temel membran ayırma teknolojisini geliştiren ekibi yönetmiştir. 1999 yılında İki Bomba, Bir Uydu Fazilet Madalyası ile ödüllendirilmiştir. Ayrıca çelik metalurjisi, yarı iletkenler ve süper iletkenlik araştırmalarına önemli katkılarda bulunmuştur. Wu, Amerikan Bilimde İlerleme Derneği'nin bir üyesi ve Çin Bilimler Akademisi'nin bir akademisyeniydi.
Erken dönem

Wu, Aralık 1917'de Çin Cumhuriyeti, Zhejiang, Pujiang ilçesinde doğmuştur. Avukat olan bir Qing hanedanı xiucai olan babasının yedinci ve en küçük çocuğuydu. Wu çocukken babası ölmüştür ve aile yoksulluğa düşmüştür. İki yıl sığır çobanı olarak çalışmıştır ve 1926'ya kadar ilkokula gitmemiştir. Okulda başarılı olmuştur ve eyalet başkenti Hangzhou'daki en iyi iki okul olan Zhejiang Eyaleti 1 Nolu Ortaokulu ve daha sonra Hangzhou Lisesi'ne girmiştir.
İkinci Çin-Japon Savaşı

1935 yılında Wu, Peiyang Üniversitesi (şimdi Tianjin Üniversitesi) Madencilik ve Metalurji Bölümüne kabul edilmiştir. Bir yıl sonra yeni kurulan Havacılık Mekaniği Departmanına geçmiştir. Temmuz 1937'de İkinci Çin-Japon Savaşı patlak verdikten sonra, Tianjin Japon işgali altına girmiştir ve Peiyang Üniversitesi Çin'in iç kesimlerindeki Xi'an'a tahliye edilmiştir. 1938'de Peiyang ve işgal altındaki bölgelerden sürülen diğer üniversiteler, Chenggu ilçesindeki dağlık bir köyde bir tapınağı sınıf olarak kullanarak Kuzeybatı Mühendislik Enstitüsü'nü kurmuşlardır Zorlu savaş koşullarına rağmen, Wu daha sonra profesörlerin ve öğrencilerin oldukça yetkin ve motive olduklarını hatırlatmıştır. Özellikle profesörü Wei Shoukun ve eski sınıf arkadaşı Ye Peida'dan etkilenmiştir.
1939'da mezun olduktan sonra Wu, Yunnan'daki Leiyun'daki (veya Loiwing) Çin-Amerikan Merkez Uçak İmalat Şirketi'nde genç tasarımcı olarak çalışmıştır. 1942'de uçak fabrikası Japonlar tarafından bombalanmıştır ve Kunming'e taşınmaya zorlanmıştır. Wu, Central Machinery Works'te mühendis olarak çalışmıştır. Daha sonra Kuomintang'a katılmayı reddettiği için fabrikadan atılmıştır.
Amerika Birleşik Devletleri'nde Kariyer

1943'te Wu, doktor olan ablasının maddi desteğiyle lisansüstü eğitim almak için Amerika Birleşik Devletleri'ne gitmiştir. D.Sc. derecesini aldığı Carnegie Institute of Technology'ye katılmıştır. 1948'de fiziksel metalurji alanında uzmanlaşmıştır ve ardından doktora sonrası araştırmacı olarak çalışmıştır. 1949'dan 1950'ye kadar Syracuse Üniversitesi Malzeme Bilimi ve Mühendisliği Bölümü'nde bir deniz araştırma projesinde mühendis olarak çalışmıştır. 1950'de American Association for the Advancement of Science üyeliğine seçildi. Kariyerindeki başarısına rağmen Wu, Amerikan toplumunda yaşadığı ırkçılığa gücenmiştir.
Çin Halk Cumhuriyeti'nde Kariyer

1949'da Çin Halk Cumhuriyeti'nin kurulmasından sonra, Wu 1951'in başlarında Çin'e dönmüştür ve Tangshan Jiaotong Üniversitesi'nde (şimdi Güneybatı Jiaotong Üniversitesi) Metalurji Mühendisliği Bölümü'nde profesör olmuştur. O yılın ilerleyen dönemlerinde, Çin Bilimler Akademisi'nin Şanghay Metalurji Enstitüsü'ne transfer olmuştur. Şanghay Metalurji Enstitüsü'nde, Çin'deki çelik fabrikalarında yaygın olarak üretilen manganlı molibden çeliğini geliştirmiştir ve 1956'da Devlet Doğa Bilimleri Ödülü'nü almıştır. Daha sonra Şanghay Metalurji Enstitüsü'nün Müdür Yardımcılığına terfi etmiştir.
1961'de Wu, nükleer fisyon zincir reaksiyonunda kullanılan uranyum-235'i zincir reaksiyonunu sürdüremeyen baskın uranyum izotopu olan uranyum-238'den ayırmak için membran ayırma teknolojisinin geliştirilmesinden sorumlu olmuştur. Nükleer bomba yapmak için gerekli bir teknolojiydi, ancak iki izotopun benzer fiziksel ve kimyasal özellikleri nedeniyle oldukça zorluydu. Wu'nun liderliğinde, 60'tan fazla bilim insanından oluşan bir ekip, üç yıl içinde Şanghay Metalurji Enstitüsü'ndeki teknolojiyi geliştirmiştir. 16 Ekim 1964'te Çin ilk nükleer bombasını patlatmıştır.
1970'lerde Wu, yarı iletkenleri ve büyük ölçekli entegre devreleri araştırmıştır ve Çin'in Şanghay Metalurji Enstitüsü'ndeki ilk entegre devresinin üretiminin temelini atmıştır. 1980'lerin sonlarında ve 1990'ların başında, süper iletken itriyum baryum bakır oksit araştırmasında önemli keşifler yapmıştır.
Başarılar

Nükleer araştırmalardaki başarısı için Wu, 1984'te Ulusal Buluş Ödülü'ne ve 1985'te Devlet Bilim ve Teknoloji İlerleme Ödülü Özel Ödülü'ne layık görülmüştür. 1999'da, İki Bomba, Bir Bomba ödülüne layık görülen 23 bilim insanı arasında yer almıştır. Ayrıca Ho Leung Ho Lee Teknolojik Bilimler Ödülü'nü almıştır. 1980 yılında Çin Bilimler Akademisi akademisyeni seçilmiştir.
Özel hayatı

1952'de Wu, Aurora Üniversitesi'nde ve daha sonra Fudan Üniversitesi'nde İngilizce öğretmeni olan Xu Ren (徐仁) ile evlenmiştir. Wu Kangqi (吴康琪) ve Wu Danlin (吴丹琳) adında iki oğlu vardı.
Wu, 24 Mayıs 2008'de Şanghay'da 90 yaşında ölmüştür.
Science

1883'te yayımlanan ilk Science dergisi
Science, Amerikan Bilimde İlerleme Derneği'nin akademik dergisidir ve dünyanın en prestijli bilimsel dergilerinden biri olarak kabul edilmektedir. İlk kez 1880'de yayımlanan hakemli dergi haftalık olarak yayınlanmakta ve yaklaşık olarak 130.000 abonesi bulunmaktadır. Uluslararası yayımı ve internet üzerinden görüntülenme ile geniş bir kitleye ulaşmakta ve bir milyona yakın okuyucusu olduğu tahmin edilmektedir.
Derginin esas odaklandığı alan önemli orijinal bilimsel araştırmalar ve araştırma eleştirileridir, ancak Science aynı zamanda bilim ile ilgili haberleri, bilim politikaları hakkındaki düşünceleri ve bilim insanlarını ilgilendiren diğer konuları ve bilim ve teknolojinin geniş etki alanındaki diğer konuları da yayımlamaktadır. Birçok bilimsel dergi tek bir konuya odaklanmasına rağmen Science ve rakibi Nature bütün bilimsel disiplinler ile ilgilenmektedir. Science son birkaç on yıl içinde biyoteknoloji ve genetik alanındaki ilerlemeler nedeniyle biyoloji ve yaşam bilimlerine ayrı bir önem vermektedir. Science'in 2014 için etki faktörü 33.611'di (Thomson ISI).
Tarihçe

Science dergisi 1880 yılında gazeteci John Michels tarafından kurulmuştur. Science dergisi kurulumunda Thomas Edison ve Alexander Graham Bell tarafından finansal olarak desteklenmiştir. Dergi, yeterli miktarda aboneye ulaşamadığı için 1882 yılında yayınlarını sonlandırmıştır. Yayınların sonlanmasından bir sene sonra derginin yayın hakları Alexander Graham Bell tarafından satın alınmıştır. Satın alma işlemlerinden sonra derginin yayınları tekrar başlamıştır. Devam eden maddi zorluklar sebebinden derginin yayın hakları psikiyatrist James McKeen Cattell'e satılmıştır.
Cattell'ın 1944'te vefatının ardından, dergi 1956'da Graham DuShane editör olarak göreve gelene kadar tutarlı bir editöryel varlık göstermedi. 1958'de, DuShane'ın liderliği altında, Science, The Scientific Monthly dergisini bünyesine katarak derginin tirajını %62'den fazla artırarak 38.000'den 61.000'e çıkardı. Neptünyum'un ortak keşfedenlerinden biri olan fizikçi Philip Abelson, 1962'den 1984'e kadar editör olarak hizmet verdi. Abelson döneminde, inceleme sürecinin verimliliği artırıldı ve yayın uygulamaları güncellendi. Bu süre zarfında, Apollo programı misyonlarına dair makaleler ve AIDS ile ilgili ilk raporlardan bazıları yayımlandı.
Şubat 2001'de, insan genomu projesinin taslak sonuçları Nature ve Science tarafından eşzamanlı olarak yayımlandı; Science, Celera Genomics makalesini ve Nature, kamu fonlarıyla desteklenen İnsan Genom Projesi'ni yayımladı. 2007'de, Science (Nature ile birlikte) İletişim ve İnsanlık dalında Asturias Prensliği Ödülü'nü aldı. 2015'te, AAAS'ın baş icra direktörü ve Science'ın icra yayıncısı olan Rush D. Holt Jr., derginin giderek daha uluslararası bir nitelik kazandığını belirtti.
Darleane C. Hoffman

| Darleane C>  Hoffman |
| --- | --- |

Doğum: Darleane Christian 08 Kasım 1926 (98 yaşında) Terril, Iowa, ABD
Milliyet: Amerikalı
Eğitim: Iowa Eyalet Üniversitesi

Kariyeri
Dalı: Nükleer kimya
Çalıştığı kurumlar: Kaliforniya Üniversitesi (Berkeley)
 

Darleane Christian Hoffman (d. 8 Kasım 1926), 106 atom numaralı Seaborgiyum elementinin varlığını doğrulayan araştırmacılar arasında yer alan Amerikalı bir nükleer kimyagerdir. Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarı'nın Nükleer Bilimler Bölümü'nde kıdemli bilim insanı ve Kaliforniya Üniversitesi'nde profesör olarak görev yapmaktadır. Bilim alanındaki başarılarının ardından 2002 yılında Discover dergisinin bilimdeki en önemli 50 kadın listesinde yer almıştır.
Erken dönem hayatı ve eğitimi

8 Kasım 1926'da Darleane Christian adıyla Terril, Iowa'nın küçük bir kasabasındaki aile evinde Carl B ve Elverna Clute Christian'ın kızı olarak dünyaya geldi. Babası matematik öğretmeni ve okul müfettişiydi, annesi ise tiyatro oyunları yazıp yönetiyordu.
Iowa Eyalet Koleji'nde (günümüzde Iowa Eyalet Üniversitesi) birinci sınıfta öğrenciyken, kimyager Nellie May Naylor tarafından verilen zorunlu kimya dersine katıldı ve bu alanda çalışmaya karar verdi. Iowa Eyalet Üniversitesi'nde nükleer kimya alanında lisans (1948) ve doktora (1951) derecelerini elde etti.