stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Timur İmparatorluğu devrinde Aleviler
Timur’da “Hanedân-ı Alevîyye” sevgisi

Bilûmum tarikât mensuplarında mevcûd olan Alevîlik duygusu Timur’da da tüm kuvvetiyle yaşıyordu.
Haleb’e geldiğinde huzuruna giren âlimlere Ali ve Muâviye’den hangisinin haklı olduğuna dair bazı sorular yöneltmişti. Şam’ı feth ettiğinde aralarında müverrih İbni Haldun’un da bulunduğu bütün âlimler kendini istikbal ettiler. Timur ahâliye karşı çok haşin davranmıştı. “Şamlılar”, Âl-i Muhammed'e ve Ali’ye zulmeden Emevî hâlifelerinin tarafını tuttuklarından dolayı bugün “Hakk Teâlâ” onların o vakit işlemiş oldukları cinâyetlerini cezalandırıyor,” demişti. 
Tüzükât'ın çok önemli bir faslında “Ali bin Ebâ Tâlib Merkedî’nin bulunduğu havaliye çok itinâ ederdim. Kerbelâ ve Bağdat taraflarını İmâm Hüseyin, Abd’ûl-Kâdir-i Geylânî, İmâm-ı Â’zam Ebû Hanîfe ve diğer din adamlarının hatırı için çok severdim. Sari arazisinin ve diğer bazı şehirlerin varidâtı İmâm Mûsâ el-Kâzım, İmâm Muhammed Nâkî, Salmân-ı Fârisî mezarlarına mahsustur. Tûs havalisi varidâtı İmâm Ali er-Rızâ mezarına aitti,” diyor.
Timur’da “Hanedân-ı Alevîyye” sevgisi > Timur’un tasavvufî eğilimleri

Timur hükûmetinin Sünnî olmasına rağmen Şiîliğin etkileri altında uzun süredir yaşamış olan bu muhitler kendilerini ayni akidelerin tezahürlerinden kurtaramamaktaydılar. Bu nedenle bizzat Timur bile tasavvufî eğilimlerle tanışmıştı. Devrin büyük sofuları arasında yer alan Semerkand şeyhlerinden “Şeyh Üryan” ve “Şeyh Zekeriyya” adındaki zatların ayaklarına kadar gidip onlardan himmet talebinde bulunmuştu. Hattâ "Büyük Tataristan Hanı Toktamış" Timur'a saldırdığında, Timur yanında bulunan sâdattan İmam Berke'nin duasını aldıktan sonra hücuma geçmiş ve Tataristan'ı fethetmişti. Bu arada Ermenistan Kralı Gorkin'i de sulha bağlayarak H. 806 / M. 1404 yılında Karabağ'a döndü.
Timur'un oğlu Mirza Mehmed Sultan'ın Anadolu'da vefât etmesi üzerine taziyete gelen İmâm Berke'nin de kısa bir süre sonra irtihali üzerine Timur derin bir kedere boğuldu. İki sene sonra Çin üzerine başlattığı büyük sefere başladığı anda Seyhun nehrini geçtiği, Çin sınırına yaklaştığı ve Otrar'a vardığı anda H. 807 / M. 1405 yılında vefat etti. Mumyalanan cesedi Semerkand'da İmâm Berke için yaptırmış olduğu türbeye defnolundu.
Timur’da “Hanedân-ı Alevîyye” sevgisi > Fatih ve Yavuz’daki benzer tasavvufî i’tikatlar

Sâdatta, mânevî mevkîlerinin yüksek olduğuna inanılan şöhret sahibi zevata saygı gösterilmesi ve hâyır dualarının alınması o devirlerde yaşayan hükümdarların çoğunda hâkim bir i'tikaddı. Fatih’in İstanbul seferinde Hacı Bayram Veli halifelerinden Ak Şems’ed-Dîn’e gösterdiği hürmet ve iltifat tüm ayrıntılarıyla tarih kitaplarında bahsedilmektedir. Hattâ Yavuz Sultan Selim, Mısır seferine giderken Şam’da Câmii Emevî’de inzivâ yaşantısı sürdüren Şeyh Muhammed Bedahsî’yi Kadıasker Câ’fer Çelebi ile birlikte ziyâret ederek himmet dualarını niyâz etmişlerdi.
Timur’un Bâtınîliğe karşı hasmiyane tavrı ve Bâtınîler aleyhine uyguladığı sert önlemler

Timur’un Hânedan-ı Ehl-i Beyt’e karşı beslediği derin muhabbetlerini ifade eden hareketleri yine de Sünnîliğin sınırlarının dışına çıkmıyordu. Bunun bir neticesi olarak, Mazenderan vilâyetindeki “Şîʿa-i Bâtın’îyye” hareketlerini sevk ve idare eden Seyyid Kıvâm’ed-Dîn Mer’aşî’nin Oğulları H. 794 / M. 1392 yılında Timur tarafından tardedildiler. “Şîʿa-i Bâtın’îyye” mensuplarının sığındıkları tüm kaleler tahrip edilerek bilumum dervişleri Harezm ve Taşkent’e sürüldüler. Mahan, Âmül ve Sari yörelerinde ele geçirilen Bâtınîler de i’dam edildiler. Bir sene sonra da İsfahan civarındaki “Şîʿa-i Bâtın’îyye” taraftarları ayni cezalara çarptırıldılar.
Timur’un Bâtınîliğe karşı hasmiyane tavrı ve Bâtınîler aleyhine uyguladığı sert önlemler > Timur’un Anadolu’daki Şiî Türk aşîretlerini Tûran’a tehciri

Timur’un Ankara Savaşı’nda Osmanlı Ordusu’nu mağlûp etmesi neticesi buralara iskân edilmiş olan Türk aşîretleri Timur’un oğlu “Mirza Cihan Muhammed” ve ümeradan “Şeyh Nur’ed-Dîn” tarafından kuşatıldılar. Timur, “Sizi asıl vatanınız olan Tûran’a geri götüreceğim”, dedi. “Mihan Hicreti” esnasında Câ’ber Kalesi’nde Kayı Han'lılarla beraber “Yurger”, “Koson”, “Kış Timur”, “Varsak”, “Kara İsâ”, “Arez”, “Gündüz” adındaki Ertuğrul Bey’den ayrılmış olan aşîret beyleri Çukurova’da yurt edinmişlerdi. Selçuklular’ın ilk Anadolu istilâlarıyla yürüyen ve iki yüz seneden daha uzun bir süredir buralarda yaşamakta olan “Varsak”, “Ulus”, “İbramyialı”, “Kılaz” ve “Kubaş” gibi daha birçok kabileler büyük telâşa kapıldılar. İçlerinde Timur'un bu önerisini kabul etmeyen aşîretler, cebren Tûran’a göç etmeye zorlandılar. Bu tehcirden kaçmaya muvaffak olanalar ise Uç Anadolu’ya doğru ilerlediler. Timur Kütahya’dan otağını Gürcistan’a taşıyana dek de yerlerini hiç değiştirmediler.
Timur’un Bâtınîliğe karşı hasmiyane tavrı ve Bâtınîler aleyhine uyguladığı sert önlemler > Timur’un tehcire tâbi tuttuğu Alevî aşîretlerin yurtlarına geri dönmeleri

H. 807 / M. 1405 yılında Timur’un vefât etmesi üzerine Türkistan’a nakledilmiş olan Alevîler de Harezm’e geldiler. İki yıldan daha uzun bir süre bu muhitlerde kaldıktan sonra ise döne dolaşa Osmanlı topraklarına geri geldiler. Oralarda konup göçleri enasında binbir türlü değişik akidelerin etkisi altında kaldılar. Selçuklular devrinden beri süregelen Şiîlik telkinlerinin tesirleriyle pürüzleşmiş olan âkideleri Harezm ülkesinde kaldıkları zaman zarfı içinde tamamıyla bu mezhebin nüfuzu altına girmeleriyle en son hâlini aldı. Dokuzuncu Hicrî asırda, Harezm’den Anadolu’ya geri dönen bu aşîretlerin yerleştikleri muhitlerde “Şîʿa-i Bâtın’îyye Babaları” bir hâyli nüfuza sâhip bulunuyorlardı.
Timur’un irtihalinden sonraki dönemde “Şîʿa-i Bâtın’îyye” hareketleri

Dokuzuncu hicrî asırda birçok “Şîʿa-i Bâtın’îyye mensûpları” İsfahan ve havâlisinde olanca güçleriyle fa'aliyetlerini sürdürmektelerdi. Anadolu'nun aldığı siyâsî manzaralar nedeniyle Şiîler en ziyade mesailerini Anadolu'daki Türk aşîretlerinin arasında devam ettirmekteydiler. Bazı Babâî Dervişleri bu âkideleri yaymak maksadıyla Türk boyları arasında dolaşmağa devam etmektelerdi. Bilhâssa halkın sade şiirler karşısında gösterdiği heyecanlı eğilimlerden güç alan Babâîler, bu cephenin geliştirilmesine titizlikle özen gösterdiler. “Şeyh Kûceci Tebrizî” gibi tasavvufa bürünen şâirler ve Baba Kemâl Hûcendî'nin mânevî destekleriyle güçlenen Şiîler, Şeyh Sâfî’ûd-Dîn-i Erdebilî’nin de büyük nüfuzunu arkalarına alarak Anadolu’nun dört bir yanını kuşatmayı başardılar.
Timur’un irtihalinden sonraki dönemde “Şîʿa-i Bâtın’îyye” hareketleri > İran'da Şîʿa’nın resmî devlet mezhebi haline dönüşmesi

On dördüncü asırda, “Ali bin Şehâb’ed-Dîn-i Hemdânî” ve “Lûtf’ûl-Lâh Nişaburî” ile Hurûfîliğin kurucusu olan “Fadl’ûl-Lâh Ester-Âbâdî” Anadolu'da Râfizîliğin yayılmasında en etkin rolü oynayan şahsiyetlerin başında gelmektelerdi. Sünnî Timur Hükûmeti'nin varisi olan “Şâhrûh” uygulamaya koyduğu en şiddetli tedbirlere rağmen bu cereyanın önünü almakta bir başarı sağlayamıyordu. Sonunda, H. 857 / M. 1453 yılında İran'daki dînî hâkimiyet bilûmum “Şîʿa” mezheplerinin üstünlüğü altına girdi. Safev’îyye Tarikâtı pîri ve ayni zamanda Şeyh Hâmid Hâmid’ûd-Dîn-i Aksarayî’nin de mürşidi olan Hoca Âlâ’ed-Dîn-i Âli’nin devrinde Bâtınîlik Safev’îyye tarikâtının bünyesine girdi. Bunun oğlu olan “Şeyh Şâh” nâmıyla ünlenen “Şeyh İbrahim” zamanında ise Safevi Tarikatı’nın mâli yapısı epey güçlenmişti. Şiî Karakoyunlu hükümdarı Cihan Şah’ın tehditleri neticesinde İbrahim’in oğlu Şeyh Cüneyd devrinde Karakoyunlular’ın himâyesi altına giren tarikât, bu yönetimin idaresi altında iken Şîʿa’nın “İmamiye-i İsnâ‘aşer’îyye/Onikicilik” mezhebini resmen kabul etmek zorunda kaldı. Bilhassâ Keyumers’in girişimleri neticesinde Rüstemvârlar’ın hâkimiyetleri altında bulunan bölgelerde Şiîlik tam mânasıyla resmîyyet kazandı.
Ayrıca bakınız: Karakoyunlular, Cihan Şah, İmamiye-i İsnaaşeriye, Şeyh Cüneyd ve Safeviye Tarikatı
Timur’un irtihalinden sonraki dönemde “Şîʿa-i Bâtın’îyye” hareketleri > Şiîlik propagandasının Anadolu’da Alevîlik üzerinde yarattığı etkiler

Seyyid Kâsım Envar’in neşriyât alanında yürüttüğü kuvvetli Şiîlik propagandaları ve bütün müridleri aracılığıyla gerçekleştirdiği şiddetli etkiler, Sünnî Hükûmet-i Gürgânîye’yi çok güç durumlara düşürmüştü. Şâhrûh’a süikasd tertiplemiş olan “Ahmed Lûr” ile Fadl'ûl-Lâh Ester-Âbâdî'nin hemşirezâdesi olan “Hoca Adud’ed-Dîn” de Seyyid Kâsım Envar'in müridlerindendi. Şiîlik’ten ortaya çıkan yeni mezhepler arasında bulunan “Hurûfîlik” te yine bu ekibin yoğun gayretleri sayesinde zuhur etmişti.
“Seyyid Ni'met’ûl-Lâh Gürgânî (Şâh Ni'met’ûl-Lâh-î Velî )” ile “Seyyid Ali Hemedânî” müridleri bilhassa İran ve Azerbaycan yolu üzerinden bu âkideleri etrafa yayarak Anadolu'ya gelmekteydiler. Seyyid Ali Hemedânî'nin Kûtb’ûd-Dîn Haydar hakkındaki medhiyelerinin dillerde dolaştığı bu devirde Anadolu'ya göç eden Seyyid Kâsım Envar'in müridleri Anadolu'da halktan hem rağbet görmekte, hem de teveccüh ve iltifatlara mazhar olmaktaydılar.
Ayrıca bakınız: Şah Ni'metullah-i Velî ''(Nûr'ed-Dîn Kirmanî)'', Ni'metullahî Tarikâtı, Nesîmî, Hurûfîlik ve Bektâşî Tarikâtı
Bibliografya

Arnol'd, İntişarı İslâm Tarihi, Profesör Halil Hâlid tercümesi.
Asım, Necip, Türk Tarihi.
Aynî, Bedr'ed-Dîn Mahmud, İkd’ûl-Cûmman.
Aynî, Mehmet Ali, Tasavvuf Tarihi,
Balcıoğlu, Tahir Harimi, Türk Târihinde Mezhep Cereyanları.
Barthold, W., İslâm Medeniyeti Tarihi, Professör Dr. Fuad Köprülü’nün Geniş, izah, düzeltme ve ilâvelerle tercümesi.
Brown, İran Edebiyât Tarihi.
Câhiz, Kitâb’ûl-Beyân ve’t-Tebyin.
–, Kitâb Fezâil’ül-Etrak.
Câmî, Mevlânâ, Nefeat’ûl-Üns.
Christensen, Arthur, La regne du roi Kawadh I et le communisme Mazdakite.
Cüveynî, Alâ'ed-Dîn, Cihân-Kûşâ.
Ebrû, Hâfız, Zübdet’ût-Tevârih.
Ebû Zehra, Muhammed, İslâm’da Siyâsî ve İ’tikadî Mezhepler Tarihi, Ethem Ruhi Fığlalı ve Osman Eskicioğlu tercümesi.
–, Mezhepler Tarihi, İsmâil Dağ tercümesi.
El-Birûnî, Ebu Reyhan Muhammed bin Ahmed, El-Âsâr’ûl-Bakiye an-Kurun’il-Hâliye.
Gök Alp, Ziya, Eski Türkler’de din, Dar'ül-Fünun Edebiyat Fakültesi mecmuaları.
Gölpınarlı, Abd’ûl-Bâkî, Türkiye'de Mezhepler ve Tarikâtlar.
Hâsırî, İkd’ûl-Ferîd Hâşiyesi.
Handmir, Gıyâs'ed-Dîn, Habib’üs-Sîyer.
Harimi, Tahir, Naklî İlimler Tarihi.
–, Tarihî Hikmette Sofîyûn.
–, Târihte Edremit Şehri.
Hayrullah Efendi, Hayrullah Efendi Tarihi.
Hilmi Ziyâ, Mihrap mecmuaları – Anadolu’da dinî ruhiyât müşahedeleri.
Hüseyin Hüsamettin Efendi, Amas’ya Tarihi.
İbn-i Arab Şâh, Acâib’ûl-Makdur.
İbn-i Hacer, Dürer’ûl-Kâmine.
–, Enbe’ül-Gumur.
İbn-i Hâldun, Mukaddime.
İbn-i Şahne, Ravzât’ûl-Menazır.
İbn-i Tikteka, Kitâb’ûl-Fahri.
İshak Efendi, Kâşif’ül-Esrâr.
Kaşânî, Ebû-l'Kâsım Abd'Allâh, Olcaytu Tarihi.
Kenarı, İbn-i Hallikân, Şekayık.
Khârezmî, Muhammed bin Ahmed, Mefatîh’ûl-Ulûm.
Köprülü, Fuad, Türk Tarihinde İlk Mutasavvıflar.
Massignon, Louis, Essai sur la lexique du mystique musulmane.
Mes'ûdî, Ali, Mûruc’ûz-Zeheb.
–, Kitâb’ût-Tenbih ve’l İşrâf.
Muhsin Fanî, Mûbid, Tuhfe-i İsnâ Aşer’îye.
Muvaffık el-Mekkî, Menâkıb.
Öz, Mustafa, Mezhepler Tarihi ve Terimleri Sözlüğü.
Öztürk, Yaşar Nuri, İmâm-ı Â’zam – Savunması Şehid bir önder için Apolocya.
–, En-el Hak İsyanı – Hallâc-ı Mansûr (Darağacında Miraç).
Reşidî, Fazl'ûl-Lâh, Câmi’ût-Tevârih.
Sıbt İbn'ûl Cezvî, Mir’at-ûz-Zaman.
Suver'ûl-Ekalîm, İbn-i Nedim, Fihrist.
Süyûtî, Celâl'ed-Dîn, Tarih’ûl-Hulefâ.
Şehristanî, Muhammed, Kitâb’ûl-Milel ve’n-Nihâl.
Şerafeddin, M. Pamir İsmâ‘ilîleri, İlâhiyat Fakültesi Mecmuası.
Yakût'ûl-Hamavî, Ebû Abd'ûl-Lâh, Mû’cem’ûl-Büldan.
Zeydan, Jorji, Medeniyet-i İslâm’îyye Tarihi, Zeki Magemez tercümesi.
Doğruluk Payı

| --- | --- |
URL: dogrulukpayi.com
Kullanılabilir dil(ler): Türkçe
Başlama tarihi: 20 Haziran 2014 (10 yıl önce) (2014-06-20)
Geçerli durum: Çevrimiçi
Doğruluk Payı, Türkiye siyasetine etki eden demeçleri kamuya açık verilerle analiz edip internette kamuoyuyla paylaşarak Türkiye'de siyasi aktörlerin daha sorumlu, seçmenin ise daha bilgili olmasına katkı sağlamayı amaçlayan bir sosyal girişimdir.
Türkiye'nin ilk bağımsız siyasal doğruluk kontrol girişimi olan Doğruluk Payı, merkezi İstanbul’da bulunan İzlemedeyiz Derneği (eski adı Ortak Gelecek için Diyalog Derneği)'nin bir girişimidir. Özellikle seçim ve kriz dönemlerinde yaygınlaşan bilgi kirliliği, asılsız iddialarla mücadele ederek kamuoyunu doğru bilgilendirmeyi amaçlamaktadır. Dogrulukpayi.com  adresinde 20 Haziran 2014 tarihinde yayına başlamıştır. Kurucusu Baybars Örsek'tir.
Geçmişi

Siyaset bilimi ve uluslararası ilişkiler alanında eğitim görmüş yeni mezun bir grup genç tarafından kurulan Doğruluk Payı, 2014 yılında Mart ayında yapılan yerel seçimler ve aynı yılın Ağustos ayındaki Cumhurbaşkanlığı seçimleri öncesinde siyasette ve medyada yaşanan yoğun kutuplaşmanın ve Türkiye’nin ana akım medya ve haber ortamının karşılaştığı artan baskının sonucunda bağımsız haberlere ve bilgiye yönelik talep önemli ölçüde artması üzerine hayata geçti. 2013’te Gezi Parkı olayları ile birlikte Türkiye'de ana akım medyaya karşı duyulan güvensizlik, medyada ifade özgürlüğünün daralması ve sahte bilgilerin medyada yer bulması kuruluşunda etkili olmuştur.
Doğruluk Payı'nın ilk amacı, tüm rakip politikacıların ve partilerin seçim kampanyalarında zikrettikleri iddiaları doğrulamaktı. Kurucu ekip, büyük medya şirketlerine dışarıdan doğruluk kontrol danışmanlığı hizmeti veren ücretli bir hizmet sağlayıcı olarak yapılanmayı denemiş; mümkün olmayınca platformu ana akım medya ekosisteminin dışında, kendi kendini finanse eden ve kâr amacı gütmeyen bir kuruluş olarak yapılandırmıştır.
Doğruluk Payı, siyasi tartışma alanındaki manipülasyon ve bilgi kirliliğini azaltma ve bu doğrultuda kamuoyunu düzenli bilgilendirme çalışmaları nedeniyle Uluslararası Şeffaflık Derneği tarafından verilen 2015 yılı Şeffaflık Ödülleri'nde Yurttaş Ödülü'ne layık görülmüştür.
Arama motoru Google'un internette doğru ve yanlış bilgiyi ayırabilmek için 2017 yılında hazırladığı "Bilgi Doğrulama" (Fact-check) uygulamasına destek vermektedir.
2019 yılında ülkenin önemli gündem maddeleri hakkında konu uzmanları ve kanaat önderlerinin yer aldığı röportajlar ve tartışmalar gerçekleştirmeye başlamıştır. Ayrıca kuruluşundan bu yana "Hükümetre" adıyla bir karne tutarak her hükûmet döneminin seçim vaatlerini takip etmektedir.
Doğrulama süreci

Doğrulama, iki aşamalı bir süreçle gerçekleşir. İlk aşamada Doğruluk Payı editörleri  politikacıların dile getirdiği iddiaları açık kaynak araçları, resmî raporlar ve uzman bildirimleri kullanılarak  kontrol eder. Yeterli olmaza, birden fazla konu uzmanına başvurulur.
İkinci aşamada siyasilerin iddialarını “iddiada dayanak olarak gösterilen nitel ve nicel verilerin kamuya açık kaynaklardaki verilerle uyuşması”, “nitel ve nicel verilerin doğrulandığı/yanlışlandığı kaynakların kalitesi” ile “iddianın söylenme amacı ve bağlamın uygunluğu” kriterlerine göre incelenir ve beş seviyeden oluşan bir ölçek ile değerlendirme yapılır. “Doğru”, “yakın”, “orta”, “uzak” ve “yanlış” şeklinde notlandırılan iddialar, editörün nihai değerlendirmesine katkıda bulunan uzman değerlendirmeleri, rakamlar ve kapsamlı bir analiz ile birlikte dogrulukpayi.com sitesinde yayımlanır.
1990 Macaristan Grand Prix

| Yarış ayrıntıları |
| --- | --- | --- |
16 yarışlık 1990 Formula 1 sezonunun 10. yarışı

| Tarih | 12 Ağustos 1990 |  |
Resmî ad: 
Yer: Hungaroring, Mogyoród, Macaristan
Pist:    2.722 mil / 4.381 km
Yarışılan mesafe:  77 tur, 209.594 mil / 337.357 km 
Hava: Kuru
Pol
| Pilot |  Thierry Boutsen | Williams-Renault |
Zamanı: 1:17.919
En hızlı tur
| Pilot |  Riccardo Patrese | Williams-Renault |
Zamanı:  1:22.058 (77 turluk yarışın 63. turunda)
Podyum
| Birinci |  Thierry Boutsen | Williams-Renault |
| İkinci |  Ayrton Senna | McLaren-Honda |
| Üçüncü |  Nelson Piquet | Benetton-Ford |
1990 Macaristan Grand Prix, 12 Ağustos 1990 tarihinde Hungaroring, Mogyoród'da yapılmış olan Formula 1 yarışı. Macaristan 1990 Formula 1 sezonu'nun toplamda 10. mücadelesiydi. Aynı zamanda bu mücadele toplamda 6. Macaristan Grand Prix yarışı oldu.
Yarış raporu

Yarışı Belçikalı pilot Thierry Boutsen birinci olarak tamamlamıştır. Brezilyalı Ayrton Senna Thierry Boutsen'in ardından yarışı ikinci olarak tamamlamıştır. Diğer bir Brezilya temsilcisi Nelson Piquet ise yarışı üçüncü sırada tamamlamıştır. Onların ardından Riccardo Patrese, Derek Warwick ve Éric Bernard gelmiştir.
İstatistikler

Sıralama turları sonucunda pol pozisyonunu 1:17.919'lik derecesiyle Williams-Renault pilotu Thierry Boutsen elde etti. Aynı takımdan Riccardo Patrese ise ikinci cebin sahibi oldu.
77 turluk yarışın 63. turu 1:22.058 zamanla bu yarışın en hızlı tur'u olmuştur. En kısa sürede koşulan bu turda İtalya temsilcisi Riccardo Patrese 1. olmuştur.
Sonuçlar > Yarış

| Sıra | No | Sürücü | Marka | Tur | Zaman/Sorun | BS | Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 5 |  Thierry Boutsen | Williams-Renault | 77 | 1:49:30.597 | 1 | 9 |
| 2 | 27 |  Ayrton Senna | McLaren-Honda | 77 | + 0.288 | 4 | 6 |
| 3 | 20 |  Nelson Piquet | Benetton-Ford | 77 | + 27.893 | 9 | 4 |
| 4 | 6 |  Riccardo Patrese | Williams-Renault | 77 | + 31.833 | 2 | 3 |
| 5 | 11 |  Derek Warwick | Lotus-Lamborghini | 77 | + 1:14.244 | 11 | 2 |
| 6 | 29 |  Éric Bernard | Lola-Lamborghini | 77 | + 1:24.308 | 12 | 1 |
| 7 | 12 |  Martin Donnelly | Lotus-Lamborghini | 76 | + 1 Lap | 18 |   |
| 8 | 15 |  Maurício Gugelmin | Leyton House-Judd | 76 | + 1 Lap | 17 |   |
| 9 | 10 |  Alex Caffi | Arrows-Ford | 76 | + 1 Lap | 26 |   |
| 10 | 21 |  Emanuele Pirro | Dallara-Ford | 76 | + 1 Lap | 13 |   |
| 11 | 25 |  Nicola Larini | Ligier-Ford | 76 | + 1 Lap | 25 |   |
| 12 | 9 |  Michele Alboreto | Arrows-Ford | 75 | + 2 Laps | 22 |   |
| 13 | 17 |  Gabriele Tarquini | AGS-Ford | 74 | + 3 Laps | 24 |   |
| 14 | 26 |  Philippe Alliot | Ligier-Ford | 74 | + 3 Laps | 21 |   |
| 15 | 24 |  Paolo Barilla | Minardi-Ford | 74 | + 3 Laps | 23 |   |
| 16 | 28 |  Gerhard Berger | McLaren-Honda | 72 | Collision | 3 |   |
| 17 | 2 |  Nigel Mansell | Ferrari | 71 | Collision | 5 |   |
| YD | 19 |  Alessandro Nannini | Benetton-Ford | 64 | Collision | 7 |   |
| YD | 16 |  Ivan Capelli | Leyton House-Judd | 56 | Gearbox | 16 |   |
| YD | 30 |  Aguri Suzuki | Lola-Lamborghini | 37 | Engine | 19 |   |
| YD | 1 |  Alain Prost | Ferrari | 36 | Gearbox | 8 |   |
| YD | 4 |  Jean Alesi | Tyrrell-Ford | 36 | Collision | 6 |   |
| YD | 8 |  Stefano Modena | Brabham-Judd | 35 | Engine | 20 |   |
| YD | 23 |  Pierluigi Martini | Minardi-Ford | 35 | Collision | 14 |   |
| YD | 22 |  Andrea de Cesaris | Dallara-Ford | 22 | Engine | 10 |   |
| YD | 3 |  Satoru Nakajima | Tyrrell-Ford | 9 | Brakes | 15 |   |
| DNQ | 18 |  Yannick Dalmas | AGS-Ford |   |  |  |   |
| DNQ | 7 |  David Brabham | Brabham-Judd |   |  |  |   |
| DNQ | 36 |  Jyrki Järvilehto | Onyx-Ford |   |  |  |   |
| DNQ | 35 |  Gregor Foitek | Onyx-Ford |   |  |  |   |
| DNPQ | 14 |  Olivier Grouillard | Osella-Ford |   |  |  |   |
| DNPQ | 31 |  Bertrand Gachot | Coloni-Ford |   |  |  |   |
| DNPQ | 33 |  Roberto Moreno | Euro Brun-Judd |   |  |  |   |
| DNPQ | 34 |  Claudio Langes | Euro Brun-Judd |   |  |  |   |
| DNPQ | 39 |  Bruno Giacomelli | Life |  |  |  |  |
Yarış sonrası oluşan sıralamalar

Not: Sadece ilk beş sürücü ve marka listelenmiştir.
Üç Meleğin Mesajı

Üç meleğin mesajı, Vahiy 14:6–12 ayetlerinde üç melek tarafından verildiği belirtilen mesajların bir yorumudur. Yedinci Gün Adventist Kilisesi bu mesajların dünyayı İsa Mesih'in ikinci gelişine hazırlamak için verildiğini öğretir ve bunları kendi misyonunun temel kısımlarından biri olarak görür. (28 Temel İnanç (Yedinci Gün Adventist) hakkında ayrıntılı bilgi edinin.)
3 Melek
Mesajlar

Vahiy 14. bölümdeki Üç Meleğin mesajları Yedinci Gün Adventist Kilisesi açısından büyük öneme sahiptir. Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nin resmî müjdecilik açıklamasında Üç Meleğin Mesajları belirgindir: Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nin misyonu Vahiy 14:6–12 ayetlerinde yer alan Üç Meleğin mesajları bağlamında tüm halklara sonsuza dek kalıcı olan müjdeyi duyurmaktır.
Mesajlar > İkinci melek

İkinci meleğin mesajı bir tövbe çağrısıdır. İkinci meleğin mesajı düşkün kiliselere (“Babil”) devam eden Hristiyanlara yönelik, o kiliseleri terk edip Tanrı'nın hakikatini izleyen gerçek bakiye kiliseye katılmaları çağrısıdır.
Mesajlar > Üçüncü melek

Üçüncü meleğin mesajı, yeryüzünün halkına canavara veya suretine tapmamaları için bir uyarıdır. (“Canavar” ve onun “sureti” kavramları Vahiy kitapçığının 13. bölümünde sunulmuştu.) Önceki bu ayetler ünlü “canavarın işareti” kavramının kaynağıdır.
Adventist yorumları

Yedinci Gün Adventist Kilisesi geleneksel olarak kendisinin Kitabı Mukaddes peygamberlik sözündeki bakiye kilise, misyonunun da üç meleğin mesajını duyurmak olduğuna inanmıştır.
Kültür

Kavram, Three Angels Broadcasting Network (Üç Melek Yayın Ağı – 3ABN) kuruluşunun adında yer alır.
Üniteryenizm

Üniteryenizm (İngilizce: Unitarianism) Hristiyanlıktaki teslis inanışının aksine İsa'nın ve Kutsal Ruh'un tanrılığını reddeden Hristiyan teolojisi hareketidir.
Üniteryen Hristiyanlar İsa’nın, Meryem’in karnında Kutsal Ruh aracılığıyla oluştuğundan “Tanrı’nın oğlu” olduğunu kabul eder. Bununla birlikte, Tanrı'nın kendisi olarak kabul etmezler. Üniteryen Hristiyanlık'ta ilk günah ve mukadderat gibi soteryolojik doktrinler de dahil olmak üzere birçok geleneksel Hristiyan doktrini reddedilir. J. Gordon Melton tarafından hazırlanan Amerikan Dinler Ansiklopedisi'nde "liberal" kiliseler arasında sınıflandırılmıştır.
Üniteryen hareketi, her ne kadar başlangıçta "Üniteryen" olarak adlandırılmasa da, 16. yüzyılın ortalarında Polonya, Litvanya ve Transilvanya bölgesinde neredeyse aynı anda başlamıştır. Taraftarları arasında İtalyanlar önemli bir yer tutmaktaydı. İngiltere'de ise ilk Üniteryen Kilisesi hâlen bugünkü İngiliz Üniteryen Merkezi'nin bulunduğu Essex Street, Londra'da 1774 yılında kurulmuştur.