stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Koala

Başlığın diğer anlamları için Koala (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Koala (Phascolarctos cinereus), Avustralya'ya özgü otobur ve ağaçta yaşayan bir keseli memeli hayvan türüdür. Phascolarctidae familyasının yaşayan tek temsilcisidir ve yaşayan en yakın akrabaları vombatlardır. Koalalar, Avustralya'nın doğu ve güney kıyıları boyunca Queensland, Yeni Güney Galler, Victoria ve Güney Avustralya eyaletlerinde bulunur. Vücut uzunlukları 60 ila 85 cm, ağırlıkları ise 4 ila 15 kg arasında değişiklik gösterir. Kürkü, gümüşi gri ile çikolata rengi arasındaki renklerdedir. Kuzey popülasyonlarındaki bireyler, genellikle güneyde yaşayanlardan daha küçük ve daha açık renklidir. Bu iki popülasyonun alt türler olması konusu ise tartışmalıdır.
Besinlerinin büyük bölümünü okaliptüs ağaçlarının yapraklarından elde eden koalalar, genelde bu ağaçlardan oluşan ormanlık alanlarda yaşar. Bu yaprakların besin değeri ve kalori içeriği sınırlı olduğundan dolayı genellikle sedanter bir yaşam sürer ve günde 20 saate kadar uyurlar. Görece asosyaldirler, anne koalalar yalnızca bakıma ihtiyaç duyduğu sürece yavruları ile ilgilenir. Erişkin erkekler, rakiplerinin gözünü korkutma veya çiftleşme amacıyla dişilerin dikkatini çekmek için yüksek sesli böğürtülerle iletişim kurar ve göğüslerindeki koku bezlerinden salgıladıkları kokular ile bölgelerini belirlerler. Keselilerden oldukları için koala yavruları gelişimini tamamlamamış olarak doğduktan sonra sürünerek annelerinin keselerine girer ve yaşamlarının ilk altı ila yedi ayını burada geçirir. Yavrular, bir yıl içinde sütten kesilir. Koalaların çok fazla doğal düşmanı ve parazitleri yoktur; ancak Chlamydiaceae bakterileri ve koala retrovirüsü gibi bazı patojenler ile orman yangını ve kuraklıklardan etkilenir.
Binlerce yıldır Avustralya Aborjinleri tarafından avlanan tür, mitolojilerinde ve mağara resimlerinde tasvir edildi. Avrupalıların koalalarla bilinen ilk karşılaşması 1798'de gerçekleşti ve hayvanın bir resmi George Perry tarafından 1810'da yayımlandı. Robert Brown türün ilk detaylı bilimsel tanımlamasını 1814 yılında yapmışsa da bu çalışma 180 yıl boyunca yayımlanmadı. John Gould, koalayı hem tanımladı hem de resmini çizerek Büyük Britanya'da tanınmasını sağladı. Koalaların biyolojisi hakkındaki diğer ayrıntılar ise 19. yüzyılda çeşitli Britanyalı bilim insanları tarafından tespit edildi. 20. yüzyılın başlarında kürkleri için sıkça avlanmaları ve Queensland'de yaygın olarak itlaf edilmeleri kamuoyunda tepki oluşturdu ve türün korunması için eylem grupları ortaya çıktı. Bu kapsamda hayvan barınakları kuruldu, yaşam alanları parçalanmış ve azalmış olan koalalar yeni bölgelere nakledildi. Çeşitli nedenlerle yaşam alanlarının yok olması tehdidiyle karşı karşıya olan koalalar, Dünya Doğa ve Doğal Kaynakları Koruma Birliği tarafından IUCN Kırmızı Listesi'nde hassas türler arasında listelenir.
Etimoloji

Koala sözcüğünün kökeni, Darugcada "su yok" anlamına gelen kulavan ya da gulavan, yahut bunların kısa kullanımları olan kula ya da gula sözcüğüdür. Hayvanların ağaçtan çok sık inmedikleri ve su içmeden hayatta kalabildikleri gözlendiğinden dolayı bu ad kullanılmıştı. Bu kelimenin İngilizcedeki ilk telaffuzu coola, koola ya da koolah' şeklindeydi. Ancak Darugca kelimedeki "u" harfinin normalde İngilizce ortografisine göre "oo" olarak yazılması gerekse de, muhtemelen bir hata sonucu bu ses "oa" olarak da yazılmaya başladı ve 19. yüzyılın sonuna kadar görülen koola ve koala kullanımları, ilerleyen dönemde yerini yalnızca koala kullanımına bıraktı. İngilizce ya da Fransızcadaki "koala" kelimesinin korunarak geçtiği Türkçedeki tespit edilen ilk kullanımı, 1936 tarihli Cumhuriyet gazetesindedir. Avustralya Aborjin dillerinde bu hayvanı tanımlamak için, çoğu "içecek yok" anlamına gelen cullawine, koolawong, colah, karbor, colo, coolbun, boorabee, burroor, bangaroo, pucawan, banjorah ve burrenbong kelimeleri kullanılır.
Türün bilimsel adı Phascolarctos cinereus'taki cins kısmı Phascolarctos, Yunancada "cep" ya da "kese" anlamına gelen faskolos (φάσκωλος) ile "ayı" anlamına gelen arktos (ἄρκτος) sözcüklerinin birleştirilmesiyle türetilmiştir. Türün epitet adı cinereus ise Latince "kül renginde" demektir. Dış görünüşlerinin ayı ya da maymunlara benzemesinden ötürü hayvan, herhangi bir akrabalıkları bulunmamasından ötürü hatalı bir şekilde koala ayısı, keseli ayı, maymun ayısı, ağaç ayısı ya da yerel ayı olarak da anılır.
Taksonomi ve evrim > Genetik ve varyasyonlar

Koalaların; Queensland koalası (P. cinereus adustus, Thomas 1923), Yeni Güney Galler koalası (P. c. cinereus, Goldfuss 1817) ve Victoria koalası (P. c. victor, Troughton 1835) olmak üzere üç alt türü tanınır. Bu formlar kürk rengi ve kalınlıkları, gövde boyutları ve kafatası şekilleri ile birbirlerinden ayrılırlar. Diğerlerine kıyasla daha kısa ve gümüşi kürkü, daha küçük kafatasıyla Queensland koalası, içlerinde en küçük yapılı olanıdır. Victoria koalası karışık boz kürkü ve geniş kafatasıyla en büyükleridir. Bu varyasyonların yaşadığı yerlerin sınırları Avustralya'daki eyalet sınırları ile belirlenmişse de, alt tür olarak tanınmaları tartışmalı bir konudur. 1999'da yayımlanan bir genetik araştırma, üç varyasyonun kendi aralarında sınırlı gen akışı olan farklılaşmış popülasyonları gösterdiği ve bu üç alt türün tek bir evrimsel olarak önemli birime dahil olduğunu söyler. Başka çalışmalar, koala popülasyonlarında soy içi üreme düzeyinin yüksek ve genetik varyasyonun düşük olduğunu gösterir. Bu kadar düşük bir genetik çeşitliliğin, Geç Pleistosen çağdan beri koala popülasyonlarının bir karakteristiği olmuş olabileceği öne sürülmüştür. Akarsu ve yolların gen akışını sınırlandırarak güneydoğu Queensland popülasyonunda genetik farklılıkların ortaya çıkmasına yol açmıştır. Nisan 2013'te Avustralya Müzesi ile Queensland Teknoloji Üniversitesinden bilim insanları, koala genomunun tam dizilemesinin yapıldığını açıklamıştır.
Ekoloji ve davranışlar > Dağılım ve yaşam alanları

Koalalar, yaklaşık 1.000.000 km2'lik bir alana ve 30 ekolojik bölgeye yayılmıştır. Avustralya'nın doğu ve güneydoğusunda varlıklarını sürdüren koalalar; Queensland'ın kuzeydoğusu, ortası ve güneydoğusuna, Yeni Güney Galler'in doğusuna, Victoria'ya ve Güney Avustralya'nın güneydoğusuna kadar olan alanda yaşar. Adelaide çevresi ile Kanguru Adası ve Fransız Adası gibi bazı adalara da sonradan getirilmiştir. Manyetik Ada'daki popülasyon, doğal dağılımının kuzey sınırını oluşturur. Fosil kanıtları, Geç Pleistosen'de koalanın dağılımının Batı Avustralya'nın güneybatısına kadar uzandığını gösterir. Bu bölgelerde soylarının tükenmesinin nedenleri arasında çevresel değişiklikler ve Avustralya yerlileri tarafından avlanmaları gösterilir. Queensland'de koalaların dağılımı düzenli değildir ve çoklukla bulundukları eyaletin güneydoğu kısımları dışında yaygın değildir. Yeni Güney Galler'de yalnızca Pilliga Ormanı'nda bulunurlarken Victoria'nın hemen hemen tamamında yaşarlar. Güney Avustralya'da 1920 itibarıyla bölgesel olarak soyları tükenmiş; ancak daha sonradan bu bölgeye tekrar sokulmuşlardır.
Koalalar, görece açık ormanlardan ağaçlıklara uzanan habitatlarda, tropikal iklimlerden serin ılıman iklimlere kadar değişik alanlarda bulunurlar. Yarı kurak iklimlerde kuraklıklardan ve aşırı sıcaktan korunmak için genellikle akarsu kenarlarını tercih ederler.
Ekoloji ve davranışlar > Beslenme ve hareketlilik

Otobur olan koalaların beslenmelerinin büyük kısmını okaliptüs yaprakları oluştursa da akasya (Acacia), Allocasuarina, Callitris, Leptospermum ve Melaleuca cinslerinden diğer ağaçlarda da koalalara rastlanır. 600 kadar okaliptüs türü bulunsa da koalalar bunlardan yaklaşık 30'unu yemeyi tercih ederler. Daha çok yüksek oranda protein ve düşük oranda lif ile lignin içeren türleri seçmeye eğilimlidirler. En çok tercih ettikleri türler, beslenmelerinin %20'sinden fazlasını oluşturan Eucalyptus microcorys, E. tereticornis ve E. camaldulensis türleridir. Beslenme yönünden, Petauroides volans gibi bazı keseli türlerinden daha genelcidirler. Günde dört ila altı öğünde, yaklaşık 400 g yaprak tüketirler. Beslenirken arka pençeleri ve ön pençelerinin biriyle ağaç dalına tutunurken diğer ön pençesiyle yaprakları tutarlar. Düşük enerji harcayan bir yaşam tarzına adapte olmuş olsalar da yağ dokularının az olması nedeniyle sık beslenmek zorundadırlar. Okaliptüs yaprakları yeterli miktarda su içerdiğinden ötürü sıklıkla su içme gereksinimi duymaz ve günlük su tüketimi vücut kütlesinin her kilogramı için 71 ila 91 ml arasında değişir. Dişiler su ihtiyaçlarını yalnızca yapraklardan giderebilse de, daha büyük olan erkekler yerde ya da ağaç oyuklarında bulunan sulara da ihtiyaç duyarlar.
Besinlerden yeterli enerji alamadıklarından ötürü enerji kullanımlarını sınırlandırmaları gerektiğinden günde 20 saat kadar uyur ya da dinlenirler. Genellikle geceleri aktiftirler ve uyanık olduğu saatlerin çoğunu beslenmekle geçirirler. Koalalar tipik olarak güneş battıktan sonra ve doğmadan hemen önce beslenirler. Ancak beslenmelerinin üçte biri gündüzleri çoğunlukla akşama doğru ve bazen de öğle vakti olur. Tipik olarak bir gün boyunca aynı ağaçta uyur ve beslenirler. Sıcak günlerde ağacın daha serin yerlerinde, sırtını ağaç dallarına dayayarak ya da karnı üzerine yatıp kolları ve ayaklarını aşağıya sallandırarak geçirirler. Soğuk ve yağmurlu günlerde enerji kaybını azaltmak için kıvrılarak top hâline gelirler. Rüzgârlı günlerde ağaçların daha kalın olan alt dallarına inerler. Günlerinin çoğunu ağaç üzerinde geçirseler de başka bir ağaca gitmek için yere indiklerinde dört ayakları üzerinde yürürler. Temizlenmek için arka pençelerini kullansalar da, zaman zaman ön pençeleri ve ağzını kullandıkları da görülür.
İnsanlarla etkileşimleri > Kültürel etkileri

Ana madde: Koalanın kültürel etkileri ve popüler kültürde koala
Koalaların, Avustralya turizm endüstrisine katkısının 1998 yılında bir milyar Avustralya dolarının üzerinde olduğu tahmin edilir ve o zamandan beri bu katkı artış gösterir. 1997 yılında Avustralya'ya gelen turistlerin yarısı, hayvanat bahçelerine ve doğal yaşam parklarına giderken Avrupalı ve Japon turistlerin yaklaşık %75'inin görülecek hayvanlar listesinin başında koala gelir. Biyolog Stephen Jackson, "Avustralya ile en çok bağdaşan hayvan hakkında bir anket yapılacak olsa koalanın kıl payı da olsa kanguruyu geçmesi muhtemeldir" ifadelerini kullanmıştır. Koalanın süregelen popülaritesinin ardında yatan faktörler arasında, çocuk boyutlarında olması ve yüzünün oyuncak ayılara benzemesi olarak gösterilir.
Koala Avustralya yerlilerinin mitolojisi ile rüya zamanı öykülerinde yer alır. Derevaller, koalanın kendilerini kıtaya getiren sandalın küreklerini çekmeye yardım ettiğine inanırlar. Başka bir mitte bir kabilenin nasıl bir koalayı öldürdükten sonra bağırsaklarını kullanarak dünyanın diğer yerlerindeki insanlar için bir köprü yaptıkları anlatılır. Bu öykü, koalanın av hayvanı olduğunu ve bağırsaklarının uzunluğunu vurgular. Çeşitli öykülerde koalanın kuyruğunu nasıl kaybettiği tasvir edilir. Bu öykülerin bir tanesinde kanguru, tembel ve açgözlü olduğu için koalanın kuyruğunu keser. Queensland ve Victoria'da yaşayan kabileler, koalayı bilge bir hayvan olarak görürler. Bidyaraca konuşan halklar, koalanın çorak toprakları zengin ormanlara dönüştürdüğüne inanırlar. Koalalar, diğer hayvanlar kadar çok olmasa da petrogliflerde tasvir edilmişlerdir.
Avustralya'ya yerleşen ilk Avrupalı göçmenler, koalayı "sert ve tehditkâr bakışlı" ve ortalıkta sinsi sinsi dolaşan tembel hayvan benzeri bir hayvan olarak görmüşlerdir. 20. yüzyılın başında artan popülaritesi ve çocuk kitaplarında sıkça tasvir edilmesiyle birlikte koalanın kötü şöhreti, iyi yönde değişmeye başlamıştır. Koala, Ethel Pedley'in 1899 tarihli çocuk kitabı Dot and the Kangaroo'da "komik yerli ayı" olarak anlatılmıştır. Norman Lindsay, 1904 yılından başlayarak The Bulletin dergisinde yayımladığı karikatürlerde daha çok insana benzeyen bir koala karakteri çizmiştir. Bu karakter Lindsay'in 1918 çıkışlı çocuk kitabı The Magic Pudding'te Bunyip Bluegum adlı ana karakter olarak görünmüş ve koalanın ana bir karakter olarak işlendiği ilk edebi eser olmuştur. Dorothy Wall tarafından 1933'te yaratılan kurgusal koala Blinky Bill; çeşitli kitapların dışında filmlere ve televizyon dizilerine konu olmuş ve oyuncakları çıkmıştır. Bunların yanında çeşitli televizyon ve sinema yapımlarında da antropomorfik koala karakterlerine yer verilmiştir.
Drop bear, günümüz Avustralya folklorunda görülen hayalî bir etobur koaladır. Bu uydurma hayvan genellikle turistleri korkutmak için anlatılan yalan öykülerde geçer. Gerçekte koalalar otobur iken drop bear'lar ağaç üstünde yaşayan ve yaşadıkları ağacın altından geçen insan ya da hayvanların üstüne atlayarak avlanan sıra dışı büyüklükte vahşi keseliler olarak tanımlanırlar.
Konuyla ilgili yayınlar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
McAlpine, Clive; Brearley, Grant; Rhodes, Jonathan; Bradley, Adrian; Baxter, Greg; Seabrook, Leonie; Lunney, Daniel; Liu, Yan; Cottin, Manuelle; Smith, Andrew G.; Timms, Peter (2017). "Time-delayed influence of urban landscape change on the susceptibility of koalas to chlamydiosis". Landscape Ecology (İngilizce). 32: 663-679. doi:10.1007/s10980-016-0479-2.
| --- | --- |
Takson belirleyicileri:  Vikiveri: Q36101  ADW: Phascolarctos_cinereus  AFD: Phascolarctos_cinereus  BOLD: 81252  ECOS: 774  EoL: 128425  EPPO: PHQSCI  Fossilworks: 234486  GBIF: 2440012  iNaturalist: 42983  IRMNG: 10591552  ITIS: 552677  IUCN: 16892  MSW: 11000005  NCBI: 38626  SPRAT: 85104 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb122685815 (data)  GND: 4239346-2  LCCN: sh85072750  NDL: 00566060  NLI: 987007545792905171 
Ağaç üzerinde konumlanmış bir koala iskeleti
Yürüyen bir koala
Beslenen bir koala
Uyuyan bir koala
Erkek koalanın bağırması
Erkek bir koalanın göğüs kısmında yer alan koku bezi
Anne koala, sırtında taşıdığı yavrusuyla
Port Macquarie Koala Hastanesi'nde korunan, doğmak üzere olan koala fetüsü
George Perry'nin 1810'da basılan Arcana adlı eserinde yer alan koala çizimi, türün basılmış ilk tasviridir.
Georges Cuvier'nin 1817 tarihli Le règne animal adlı eserinde yer alan koala tasviri
John Gould'un The Mammals of Australia adlı eserinde yer alan koala tasviri
1899'da yayımlanan Dot and the Kangaroo'da Dot, "yerli ayı" (koala kastedilerek) ve keseli sıçanın tasviri
Bir koala fotoğrafı üzerinde yapılan efektlerle üretilen temsili bir drop bear
Bir koala kürkü
Queensland'deki son açık avlanma mevsiminde öldürülen koalaların, bir at arabasına yüklenen kürkleri (1927)
Birer koala ve kanguru tasviri ile "biz de burada yaşıyoruz, lütfen dikkatli sürün" yazısı bulunan bir yol tabelası
Çerkes Meclisi

| Büyük Özgürlük Meclisi  Шъхьафитныгъэ Хасэшхо |
| --- | --- |
Çerkesya
Meclis tarafından kullanılan Çerkes bayrağı varyantı
Mecliste alınan karara göre Çerkesya'nın vilayetleri
Tür
Tür: Tek meclislilik 
Tarih
Kuruluş: 13 Haziran 1861 (163 yıl önce) (1861-06-13) (4 Zilhicce 1277)
Dağılış: 21 Mayıs 1864 (160 yıl önce) (1864-05-21) (26 Zilhicce 1280)
Önceki: Lepq Zefes (Halk Meclisi)
Başkanlık
Başkan: Gerandıqo Berzeg 
Abzeh temsilcisi: Hasan Biş 
Şapsığ temsilcisi: İslam Thauşe 
Kabardey temsilcisi: Aslan Beslenıyqo 
Diğer önemli üyeler: Qarabatır Zanuqo (Sefer Bey Zanuqo'nun oğlu) İsmail Braqiy İbrahim-aka Thauşe Muhammed Huşt İpa Dziaş Nafu Ahmed Ali İbrahim-Ali 
Yapı
Sandalye: 15
Siyasi gruplar: Büyük Çerkes Görüşmesi (15)
Seçimler
Son seçim: 13 Haziran 1861
Toplantı yeri
Şaçe (1861-1862)  Tophane (1862-1863, bazı üyeler) Mutıhuasua (1862-1864, bazı üyeler)  Qbaade (1864)

Çerkes Meclisi (Adigece: Адыгэ Хасэ, romanize: Adıgə Xasə) ya da resmî adıyla Büyük Özgürlük Meclisi (Adigece: Шъхьафитныгъэ Хасэшхо, romanize: Şhafitnığə Xasəşxo), Çerkesya'nın son meclisi. Askerî komutanlar, din adamları ve aydınlardan oluşan meclis, 1861 yılında Soçi'de yapılan bir toplantı sonucunda resmîleşmiş ve önceki geleneksel meclisin yerini almıştır. Meclis, uluslararası destek elde etmek için Osmanlı Devleti de dahil olmak üzere dünyadaki çeşitli ülkelerle ilişkiler kurmuştur. Meclis Rus güçleri tarafından feshedildikten sonra, bazı üyeler "Çerkes Liderlerden Majesteleri Kraliçe Victoria'ya Dilekçe" adlı bir mektup yazarak İngiliz İmparatorluğundan insanî yardım istediler.
Tarih > Alınan ilk kararlar

Meclis ilk olarak bu kararları aldı:
Çerkesya Devleti bağımsız bir devlettir. Kurulan meclis, tüm Çerkesleri temsil etmektedir.
Ülke bayrağı yeşil üzerine üç sarı ok ve on iki yıldızdan oluşur.
Milli birlik, gerekirse zor kullanarak uygulanacaktır.
Rusya'ya karşı gazavat ilan edilmiştir. Yine Rusya ile barış yapılmaya çalışılacak ve yapılan diplomatik anlaşmalara uyulacaktır.
Çerkesya hiçbir koşulda Çarlık ordularına teslim olmayacaktır.
Ülke 12 bölgeye bölünecek, her bölgeye kadı, müftü ve muhtar atanacak, bu yöneticiler meclis adına hareket edecektir.
Bölge yöneticileri meclis adına vergi toplayacak, 100 hane başına 5 süvari bedeli alınacak, her 100 aileden 5 süvari askere gönderilecektir.
Yüz maldan biri vergi alınacaktır. Toplanan vergiler Çerkesya'nın bağımsızlığı adına savunma amaçlı harcanacaktır.
Devlet idaresi adına hükûmet binası ve misafirhaneler yapılacaktır.
Dünya güçlerine delegeler gönderilecektir.
Tarih > Rusya ile diplomatik görüşmeler

Meclis liderleri savaşı bitirmeye çalıştı. Temmuz 1861'de Meclis, Rusya'nın Kafkasya valisi General Baryatinsky'ye Gerandıqo Berzeg, Hasan Biş ve İslam Thauşe'den oluşan bir heyet gönderdi. Baryatinsky, konuyla ilgilenmesi için Prens Orbeliani'yi atadı. Orbeliani, Çerkes önerilerini reddetti ve bir Çerkeslerin Çar'a boyun eğmesini talep etti.
Eylül 1861'de Çerkes Meclisinden bir heyet Çar II. Aleksandr ile bir araya geldi. Çerkes heyeti, Rusya'nın anlaşmaları bozduğundan şikayetlendi. Sonra Rusya Çerkeslerin Çerkesya'da yaşamalarına izin verirse "onurlu davranacak bir Rus yönetimini" kabul edeceklerini söyledi. Çar Aleksandr, "Elimizden geleni yaparız" dedi. Ancak görüşmelerin devamında Çar araya girerek Çerkeslerin tüm koşullarının reddedildiğini ve Çerkeslerin koşulsuz şartsız teslim olması gerektiğini söyledi. Ardından Gerandıqo Berzeg, Meclis muhtırasını yazılı olarak Çar'a teslim etti:
Bu topraklar bize ait, onları atalarımızdan miras aldık ve sizinle uzun husumetimizin nedeni bu toprakları elimizde tutmak istememizdir.
Yeni bir devlet yapılanmasını benimsedik ve amacımız ülkemizi katı adalet ve insanlıkla, kimseye haksızlık etmeden yönetmektir.
Bizim gibi bu kadar iyi niyetli bir halk, sizinki gibi güçlü bir güce sempati uyandırmalıdır. Bağımsızlık için çabalayan diğer insanlara sempati duydunuz, neden bize de aynı sempatiyi göstermiyorsunuz?
Ülkemizi adil bir şekilde yönetmek ve çıkardığımız yeni yasalara bağlı kalmak için elimizden gelen her şeyi yapıyoruz. Vatandaşlarımıza adil davranmak ve bizi ziyaret eden yabancıların can ve mallarına saygı duymak istiyoruz.
Sizinki gibi güçlü bir ülkenin görevi nedir: bu kadar küçük bir halkı yok etmek mi yoksa reformlarımızı gerçekleştirmemize yardım etmek mi?
Davamızı tüm büyük ülkelere iletmeye karar verdik: siz onlardan birisiniz ve davamızı size doğru bir şekilde sunuyoruz.
Bize adaletli davranın, mallarımızı ve camilerimizi harap etmeyin, kanımızı dökmeyin. Güçlü bir devletin gereksiz yere bir insanın canını alması utanç vericidir.
Bu haksız savaşın sürdürülmesinden çıkacak tek şey çaresiz kadın ve çocukların esir alınmasıdır. Bizim vahşi bir halk olduğumuz dedikodusunu yayarak tüm dünyayı yanıltıyorsunuz ve bu bahaneyle bizimle savaşıyorsunuz; biz de sizin gibi insanız. Kanımızı dökmeye kalkışmayın, çünkü biz vatanımızı sonuna kadar savunmaya karar verdik.
Çar, bu metne cevap verme yetkisini Yevdokimov'a verdi. Yevdokimov Çerkeslerin koşulsız teslim olmasını istedi. Çar Aleksandr, babası I. Nikolay'ın politikasını tutarlı bir şekilde sürdürdü ve Çerkes barış önerilerini reddetti. Rus Çarı, Çerkeslerin ya Osmanlı topraklarına ya da Sibirya'ya sürgün edileceğini ilan etti ve Çerkeslere karar vermeleri için bir ay süre verdi. Meclis bir toplantı yaptı ve Rus taleplerinin reddine karar verdi. Çerkesler "son adamlarına kadar" savaşmak istiyorlardı. Sadece meclis üyesi İsmail Bey Rusya ile görüşmelere devam edilip özerklik kazanmak gerektiğini düşünüyordu, ancak bu düşüncesinde yalnızdı.
Tarih > Dünya güçlerine gönderilen delegeler > Birleşik Krallık

Haziran 1862'de Rus General N.P. Kolyubakin, Meclis binasına saldırdı. Bu kriz sırasında Çerkes devletinin liderleri yardım için büyük güçlere başvurdu. Birleşik Krallık'a özel bir heyet gönderildi. Bu heyet, Londra, Manchester, Edinburgh ve Dundee gibi büyük İngiliz ve İskoç şehirlerini ziyaret etti. Ziyaretler başta İskoçlar olmak üzere Britanyalılar tarafından destekle karşılandı. Politikacılar ve gazeteler "Çerkes davasını" ele almaya ve "Çerkesya'yı kurtarmak için" müdahale çağrısında bulunmaya başladılar. Çerkes temsilcileri Hassan efendi ve İsmail efendi bir miting düzenlediler, Çerkesya ve İngiltere'nin kardeş olduğuna vurgu yaptılar ve tüm kalabalık tarafından ayakta alkışlandılar. Çerkesler burada "anayasal devletler ailesine" katılmak istediklerini belirttiler. İngiltere'de Çerkes destekçileri mitingler düzenlediler, hatta Çerkesleri desteklemek için bizzat kraliçeye başvurdular. Ancak İngiliz hükûmeti, Rusya ile doğrudan bir çatışma korkusuyla inisiyatif almadı. Londra'nın eylemsizliğine kızan birçok kişi tarafından organize edilen Çerkes Yardım Komitesi, Çerkes yetimler için şilte, battaniye, yastık, yün ve giysi temini için 2.067 £ toplamayı başardı. Ancak Komite daha sonra Rus düşmanlığı ile suçlandı ve kapatıldı.
Tarih > Dünya güçlerine gönderilen delegeler > Fransa

Çerkesler Fransa'ya da bir heyet gönderdi. Ancak çabalara rağmen sonuç alınamadı.
Tarih > Dünya güçlerine gönderilen delegeler > Osmanlı İmparatorluğu

Meclis heyeti İstanbul'u da ziyaret etti. Çerkes meseleleri üzerine özel bir komite de kuruldu. Ancak ekonomik ve siyasi olarak zayıf düşen Osmanlı Devleti, Çerkeslere yardımcı olma sorununun çözümüne katkı sağlayamadı.
Tarih > Kapanışı

Мeclis binasının yok oluşunun ardından Meclisin kalan üyeleri Kafkas dağlarına taşındı ve gizlice çalışmaya devam ettiler. Bir kısmı ise İstanbul'a, Tophane'ye taşındı. Burada açılan Çerkes İşleri Cemiyetine Çerkesler ve Lehler destek verdi. Daha sonra bu cemiyete bazı Çerkes Meclisi üyeleri katıldı. 1863'te meclis aktivitelerine son verdi. 1864'te son bir sembolik toplantı Qbaade'de yapıldı ve Qbaade muharebesi gerçekleşti.
Çerkes prenslerinin Soçi'de buluşması, 1847. Resim daha eski bir olayı tasvir etse de, Çerkes aristokrasisinin görünümü hakkında bir fikir veriyor. Grigory Gagarin'in tablosu.
Claude Joseph Rouget de Lisle

| Claude Joseph Rouget de Lisle |
| --- | --- |
Rouget de Lisle in 1835
Doğum: 10 Mayıs 1760(1760-05-10) Lons-le-Saunier, Fransa
Ölüm: 26 Haziran 1836 (76 yaşında) Choisy-le-Roi, Seine-et-Oise, Fransa
Bağlılığı: Fransa
Branşı: Fransız ordusu
Hizmet yılları: 1784–1793
Rütbesi: Captain
Ödülleri: Légion d'honneur (1831)
Sonraki işi: Fransızca: Chant de guerre pour l'armée du Rhin, "Fransızca: La Marseillaise"
İmza
 
Claude Joseph Rouget de Lisle (d. 10 Mayıs 1760, Lons-le-Saunier, Jura – ö. 26 Haziran 1836, Choisy-le-Roi), Fransız Devrim subayıdır.
Hayatı

En çok 1792'de yazdığı, daha sonra Fransa ulusal marş La Marseillaise olarak anılacak, Chant de guerre pour l'armée du Rhin eserinin sözlerini ve bestesini yapmasıyla tanınır.
kaynakça

↑  The New York Times Current History: The European War, Volume 16, 1918. p. 200.
↑  Lons, une "petite" ville en lettres capitales 13 Mart 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. at La Terre de chez nous (in French) 10 April 2004; retrieved 7 August 2013.
↑  Norman Davies: Europe: A history, p. 718.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 90826904  BNC: 000432496  BNE: XX1386506  BNF: cb13980042q (data)  CiNii: DA08671804  GND: 118942956  ISNI: 0000 0001 2131 2933  LCCN: n81032103  LNB: 000144110  Léonore tanımlayıcısı LH//2395/8 geçerli değil.  MusicBrainz: 1b95a835-56d8-4df1-9dcb-b7e16e17cb74  NDL: 001171959  NKC: jn20000720256  NLA: 35766479  NLI: 987007273777905171  NSK: 000095504  NTA: 070132941  RERO: 02-A003765051  SELIBR: 211379  SNAC: w6930rhg  SUDOC: 06702923X  Trove: 1077807  VIAF: 46954735   WorldCat (LCCN): n81-032103 
Rouget de l'Isle, 1792'de.