stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kaybedenler Kulübü
Konu

Kaan (Nejat İşler), William Blake'in eserleri ve Roland Barthes'ın Camera Lucida'sı gibi "kimsenin okumadığı" kitaplar basan Altıkırkbeş Yayınları'nın sahibidir. Mete (Yiğit Özşener) ise Kadıköy'de bir bar sahibi ve plak ile efemera koleksiyoneridir. 1990'lı yılların ortalarında Kent FM adlı bir radyo istasyonunda Kaybedenler Kulübü adlı bir programa başlar ve bu programı sanki bir yerde oturmuş konuşuyorlarmış ve kimsenin bundan haberi yokmuş gibi sunarlar. Kadınlar, edebiyat ve Kadıköy sokaklarının da dâhil olduğu pek çok konudan bahsedilen Kaybedenler Kulübü, başta kimsenin dikkatini çekmez. Öte yandan, Mete ile Kaan, kendilerinin deyimiyle "yalnızlıklarını gidermek" için her gün başka kadınlarla birlikte olur.
Program, gittikçe daha çok kişi tarafından dinlenir hâle gelmektedir. Kaan, bir barda Zeynep (Ahu Türkpençe) ile tanışır. Yakınlaşmaya başlar ve birlikte olurlar. Zeynep, İstanbul'da ablasıyla yaşayan bir mimardır. Kaan'ın radyo programındaki üslubundan iş hayatına kadar onu eleştirmeye başlar ve Kaan ile ayrılır. Radyo programı ise içeriğinden dolayı RTÜK'ten sürekli uyarı alır ve Kent FM'in sahibi Aslı (İdil Fırat), ikiliye programlarının iyi gittiğini fakat bu gidişle radyonun kapanmasına sebep olacaklarını, kendilerine telif ödeyerek içeriği uygun hâle getirmelerini ister. İkili, radyodan ücret almayarak sadece bira, yol parası gibi ihtiyaçlarının karşılanmasını ister. Program, zamanla en çok dinlenen radyo programı listesinde bir numaraya yükselir. Zeynep'ten ayrılan Kaan, artık kendi işlerine ağırlık vermek ister ve Mete ile radyo programını sonlandırma kararı alırlar.
Oyuncular

Kaan rolünde Nejat İşler
Mete rolünde Yiğit Özşener
Zeynep rolünde Ahu Türkpençe
Aslı rolünde İdil Fırat
Murat rolünde Rıza Kocaoğlu
Mete'nin annesi rolünde Serra Yılmaz
Şebnem rolünde Deniz Tunca
Selin rolünde Şirin Kılavuz
Brit rolünde Şafak Başkaya
Kuşbeyin rolünde Erdal Küçükkömürcü
Devrim rolünde Barış Bağcı
Çakal Yılmaz rolünde Cengiz Bozkurt
Erol Egemen rolünde ?????
Yapım > Gelişim

Kaybedenler Kulübü, 90'ların ikinci yarısında aynı adlı bir kült radyo programından ve programı hazırlayan Kaan Çaydamlı ile Mete Avunduk'un hayatından yola çıkılarak oluşturuldu. Filmin yönetmeni Tolga Örnek, Kaan Çaydamlı ile filmin senaryosunu birlikte yazdığı Mehmet Ada Öztekin aracılığıyla tanıştı. Öztekin, radyo programı devam ederken bir senaryo yazdı fakat yazdığı dönemde program devam ettiğinden filme çekilmesi için acele edilmedi, programın bitmesi beklendi. Kaan Çaydamlı ile Mete Avunduk, senaryoyu bir-iki yapımcıya gönderdi fakat yapımcılar metni çok sofistike buldu. Daha sonra Öztekin, senaryodan Örnek'e bahsetti. Örnek, yazılan senaryoyu beğendi fakat radyo programının ana hikâyenin ardına atıldığı senaryoda asıl ilginç olanın "adamlar" ve program olduğunu Öztekin'e söyledi. Bunun üzerine senaryo yeniden ele alındı, ayrıca Mete ile Kaan'ın kullandığı jargon korundu ve filmdeki repliklerin çoğunluğu sansürlenmeden senaryoya eklendi. Her şey bir araya gelince senaryo bir buçuk ayda ortaya çıktı. Örnek, yıllarca süren bir programı 110 dakikaya uyarlamanın yapım sürecinde en çok konuşulan ve tartışılan mesele olduğunu belirtti. Radyoda iki dakika süren durağanlığı filmde oluşturmak zor olduğundan ekip, bu durağanlığı, sakinliği keşfetmek için biraz çekim yaptı ve programı dinleyenlerle tanışarak onları da filmde karakter hâline getirdi.
Film altı haftada çekilecekken toplamda üç buçuk haftada çekildi. Çekim programını daha rahat yapabilmek ve filmi daha kısa sürede çekebilmek için platoda bir mekân kuruldu. Radyo stüdyosu çekimleri ilk üç güne sığdırıldı ve günde yaklaşık on altı saat çalışıldı. Aynı anda Red Camera ve Canon Mark II kamerası kullanılarak Türkiye'de çekilecek ilk film olma özelliği taşımaktadır. Filmin ilk kurgusu 164 dakikaydı. Çekilen 54 dakika kesildi; Örnek, bu sahneleri DVD'ye koyabileceğini belirtti. Ayrıca kendisini oynayan Şenol'un konuşmaları filmde alt yazılı verildi. Montaj aşamasındayken Rıza Kocaoğlu, Şenol'un repliklerinden bir şey anlaşılmadığını belirtti. Örnek, dublajın olmayacağını, Şenol tekrar seslendirme yaparsa aynı repliği aynı şekilde söyleyemeyeceğini düşündü. Kocaoğlu, bu esnada alt yazı koymayı önerdi. Ayrıca alt yazılarda Şenol'un ettiği küfürler, esprili şekilde altyazıda düzeltildi.
Yapım > Oyuncu seçimi

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Menajerim bana "Kaybedenler Kulübü diye bir iş var, Tolga çekecek" dedi. "Kaybedenler mi? Bildiğimiz kaybedenler mi? Senaryo bir gelsin, aa evet bu o. Tamam, bu benim." dedim. | ” |
—Nejat İşler, filme dâhil oluş sürecini anlatırken.
Tolga Örnek, oyuncu seçimlerini kendisi yaptı. Oyunculukları seçerken fiziksel bir benzerlik aramadı, karakterleri iyi yansıtan, içselleştirebilen, "kendi kimliğini ve damgasını da basabilecek" birilerini aradı. Kaan rolünü oynayacak olan Nejat İşler ile yaptığı kısa bir toplantı ve İşler'in "Türkiye'de bu rolü başkasının oynamasını istemiyorum" ifadesi üzerine onu kadroya dâhil etti. Filmde Zeynep karakterini canlandıran Ahu Türkpençe, Örnek ile başka bir proje için tanıştı fakat projenin ertelenmesiyle Kaybedenler Kulübü öne alındı. Türkpençe, senaryoyu okuduktan sonra filme dâhil olmayı kabul etti.
Ayrıca Örnek'in "prensip olarak oyuncu olmayan kişilerle çalışmayı tercih etmemesi"ne rağmen profesyonel oyuncu olmayan Şenol, filmde figürasyon olarak kendisini oynadı; diğer figürasyonlar ise tiyatro oyuncularından seçildi.
Yapım > Film müzikleri

| Kaybedenler Kulübü |
| --- | --- |
Albümün ön kapağı.
Çeşitli sanatçılar soundtrack'i
Yayımlanma: 2 Nisan 2011
Tarz: Çeşitli
Süre: 51:47
Dil: Türkçe ve İngilizce
Şirket: Universal Music Taxim Edition
Kaybedenler Kulübü'nün soundtrack albümü, 2 Nisan 2011 tarihinde piyasaya sürüldü. Albüm, Universal Music Taxim Edition etiketiyle yayınlandı ve dağıtımı EMI Müzik tarafından yapıldı. Filmin orijinal müzikleri, Can Gox, Cavit Ergün ve Erdem Tarabuş tarafından bestelendi. Albümde blues, rock, şanson ve eski Türk pop olmak üzere birçok tarzda şarkı yer aldı. Kaybedenler Kulübü albümünde özgün bestelerin yanı sıra radyo programının orijinal playlist'inden seçilen şarkılar da albümde yer aldı. Albümde yer alan "My Woman" şarkısına 27 Şubat 2011 tarihinde video klip çekildi. Şarkının sözleri, Gülce Duru tarafından yazılırken bestesi Can Gox ile Erdem Tarabuş tarafından yapıldı ve şarkı, Can Gox ile Gülce Duru tarafından yorumlandı. Önce Erdem Tarabuş, "My Woman"ın başlangıç akorunu oluşturdu. Can Gox, ilkin şarkıyı tek başına okurken filmin yönetmeni Tolga Örnek'in önerisiyle şarkı, Gülce Duru ile düet hâline çevrildi.
| Kaybedenler Kulübü> No. | Kaybedenler Kulübü> Başlık | Kaybedenler Kulübü> Yorumlayan | Kaybedenler Kulübü> Süre |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Yalnız"   | Gülce Duru | 02:27 |
| 2. | "Nightlife"   | Yiğit Özşener | 01:25 |
| 3. | "Kaybetmek"   | Cavit Ergün | 01:55 |
| 4. | "Bazen"   | Cavit Ergün | 01:40 |
| 5. | "Ballad Of A Rock'n'roll Loser"   | Titanic | 03:07 |
| 6. | "Yakıcı Yalnızlık Kadar"   | Cavit Ergün | 01:26 |
| 7. | "Wrong Side of the Road"   | Can Gox | 05:23 |
| 8. | "Son Kare"   | Gülce Duru & Can Gox | 02:34 |
| 9. | "Dilek Taşı"   | Ferdi Özbeğen | 05:00 |
| 10. | "(Sittin on) the Dock of the Bay"   | Count Dee's Soul Singer | 03:22 |
| 11. | "Süleymaniye"   | Cavit Ergün | 02:08 |
| 12. | "Reviens"   | Gülce Duru | 01:21 |
| 13. | "Get Misunderstood"   | Gülce Duru | 01:58 |
| 14. | "Wake"   | Can Gox | 02:25 |
| 15. | "Angel's Gone"   | Can Gox | 02:35 |
| 16. | "Melancholy Man"   | Can Gox | 03:38 |
| 17. | "Yalnızlık Ömür Boyu"   | MFÖ | 04:02 |
| 18. | "My Woman"   | Gülce Duru & Can Gox | 03:01 |
| 19. | "Kaybedenler Kulübü - Fragman"   | Cavit Ergün | 02:10 |
| Toplam süre: | Toplam süre: | Toplam süre: | ' |
Tanıtım ve gösterim

Film gösterime girmeden önce film hakkında çeşitli tanıtımlar ve etkinlikler yapıldı. Bunlardan ilki filmde de adı geçen Altıkırkbeş Yayınları tarafından yayımlanan Kaybedenler Kulübü -Filmin Öyküsü- (ISBN 9786055532260) adlı kitaptır. Kitapta sadece filmin düz senaryosu yer almamakta, storyboard çizimlerinden, müzik bestelerinin notalarına kadar film yapım sürecine dair çeşitli detaylar mevcuttur. Kitap, 4 Mart 2011 tarihinde piyasaya sürüldü. Bir diğer etkinlik ise 14 Mart 2011'de düzenlenen Kaybedenler Kulübü Soundtrack Partisi'ydi. Universal Music Taxim Edition tarafından düzenlenen gecede Oracles Always Lie ve Can Gox'un yanı sıra Nejat İşler ve Yiğit Özşener de sahnede yer aldı. 22 Mart 2011'de Kaan Çaydamlı, Mete Avunduk, Nejat İşler ve Yiğit Özşener, İTÜ Sözlük'te özel canlı yayın yaptılar.
Başlangıçta 11 Mart 2011'de gösterime girmesi düşünülen filmin gösterim tarihi ertelendi. Filmin galası, 23 Mart 2011 tarihinde aynı adlı radyo programının doğduğu yer olan Kadıköy'de, Rex Sineması'nda yapıldı. 25 Mart 2011'de 137 kopya ile 145 salonda gösterime girdi. Uzun ve kısa metrajlı yirmiden fazla filmin gösterildiği 9. Berlin Türk Film Festivali, 7 Nisan 2011'de Kaybedenler Kulübü ile açılış yaptı.
Eleştiriler

"[Karakterlerin] var oldukları dönemde toplumsal arka planda mesela Cumartesi anneleri var, mesela Güneydoğu'daki kirli savaşın ilk kıvılcımları var, derin devlet var, işkence (hep) var, ama onlar tarz olarak sinik bir tavır geliştiriyor, mesela hikâyenin en başına, Marx'a kadar uzanıyor ve 'Biz daha evrensel meselelerin adamıyız'a yakın duruyorlar. Kafayı sekse takmış görünmeleri ve radyoyu arayan her kadın dinleyiciye, 'Sizinle yatmış mıydık?' repliğini sunmaları, sık sık 'pompa' mevzuuna girmeleri, belli bir noktadan sonra söylemlerini 'ergen esprileri'nin ötesine götürmüyor."
Radikal yazarı Uğur Vardan'ın filmin yergiyi hak ettiğini düşündüğü kısımlarını ifade ederken.
Kaybedenler Kulübü, olumlu eleştirilerin yanı sıra açtığı hikâyeleri sonlandırmamak, dönemin politik atmosferini göz ardı etmek, zaman algısına sahip olmamak gibi eksiklikler bulunduğu yönünde eleştiriler de aldı. Sabah yazarı ve sinema eleştirmeni Atilla Dorsay, filmi "özgün, farklı, taze, 'genç' bir film" olarak niteledi ve filmin hem ilk kez radyo konusuna eğilmesi, hem anlatımı, hem de içerdiği büyük kent melankolisi duygusuyla hemen hiç yapılmamış bir şeyleri denediğini söyledi. Radikal'den Şenay Aydemir, Kaybedenler Kulübü'nü yaşandığı dönemin nihilizme bulaşmış anarşizminin toplumun bir kesiminde yarattığı 'aidiyet' duygusunu göstermesi bakımından önemli bulduğunu çünkü bu 'aidiyet'in şimdilerde sistem tarafından içselleştirilmiş, ehlileştirilmiş bir ruh hâli olarak sokaklarda cirit attığını belirtti. Radikal yazarı Uğur Vardan, filmin kahramanlarının, yaşadığımız 'eklektik' dönemin sanki bu yakadaki öncüleri gibi olduğunu ve isyanlarının kendilerine olduğunu "...hayat görüşleri soldan yana ama belli bir hareketin içinde yer almıyorlar, takımdan ayrı düz koşuyorlar." sözleriyle belirtti. Ayrıca yer yer kimi kurgusal oyunlarla beslenen filmin nihayetinde sakin, karakterlerini yüceltmeyen tavrıyla sınıfı geçtiğini ve müziklerin de alkışı hak ettiğini yazdı. Milliyet'ten Nil Kural, yönetmenin programın atmosferini sadık bir şekilde inşa etmeyi başardığını; karakterlerini açmazları, zaafları, eğlenceli taraflarıyla ele aldığını ve karşımıza tek boyutlu portreler çıkarmadığını yazdı. Ayrıca verdiği bir demeçte film için "Türkiye'de pek rastlayamadığımız altkültür filmlerinin bir temsilcisi" ifadesini kullandı. BirGün yazarı Cüneyt Cebenoyan, filmde döneme egemen olan bu ruha ilişkin bir şey olmadığını; Nuri Bilge Ceylan'ın Uzak'ındaki kahramanın ne kadar da çok Kaan'a benzediğini ("İkisi de fotoğrafçı, ikisi de sevdikleri kadını Atlantik'in ötesine kaçırıyor, ikisi de bağlanamıyor, sorumluluk alamıyor, büyümek istemiyor. İkisi de uzak. Ve melankolik.") ifade etti. Ayrıca filmin eksik bıraktığı çok şeyin olduğunu, yine de bir enerjiye, bir ruha sahip olduğunu ve pop-art denemelerinin de batmadığını ekledi. Cumhuriyet'ten Alper Turgut, Nejat İşler ve Yiğit Özşener'in iyi bir ikili olduğunu, Ahu Türkpençe'nin ise isabetli bir seçim olduğunu belirttiği yazısında filmin figürasyonunda sorun olduğunu söyledi. Ayrıca Kaybedenler Kulübü'nün 1988 Oliver Stone filmi Sırdaş Radyo'nun (Talk Radio) politikadan arınmış muadili gibi olduğu ifade etti.
Ödüller ve adaylıklar

| Ödül | Kategori | Aday(lar) | Sonuç | Kaynak |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Sinema Yazarları Derneği Ödülleri | En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Performansı | Rıza Kocaoğlu | Aday gösterildi |  |
| Sinema Yazarları Derneği Ödülleri | En İyi Müzik | Cavit Ergün, Erdem Tarabuş, Can Göksu | Aday gösterildi |  |
| Sinema Yazarları Derneği Ödülleri | En İyi Kurgu | Haluk Arus | Aday gösterildi |  |
| Altın Bamya Ödülleri | Film Ödülü | Kaybedenler Kulübü | Kazandı |  |
| Altın Bamya Ödülleri | İzleyici Ödülü | Kaybedenler Kulübü | Kazandı |  |
| Altın Koza Film Festivali | Ses Tasarımı Ödülü | Burak Topalakçı | Kazandı |  |
Devam filmi

Ana madde: Kaybedenler Kulübü Yolda
Kaybedenler Kulübü'nün devam filmi olan Kaybedenler Kulübü Yolda, 16 Mart 2018'de Türkiye genelinde vizyona girdi. Mehmet Ada Öztekin tarafından çekilen filmin çekimlerine, Ekim 2017'de başlandı ve 17 Kasım 2017'de tamamlandı. Dağıtım hakları UIP Türkiye tarafından satın alınan Kaybedenler Kulübü Yolda'nın ilk gösterimi 13 Mart 2018'de İstanbul'da hikâyenin başladığı ve bittiği yerde Kadıköy'de Rexx Sineması'nda gerçekleştirildi.
Dipnotlar

^  Erol Egemen'in kim tarafından canlandırıldığı filmin kapanışında ????? olarak belirtilmiştir. Herhangi bir isim mevcut değildir.
Serra Yılmaz, filmde Mete'nin annesini canlandırdı.
Northrop Grumman E-2 Hawkeye

| E-2 Hawkeye |
| --- | --- |
Amerikan Deniz Kuvvetleri'ne ait bir E-2C Hawkeye Mugu'daki Deniz Devriye İstasyonu üzerinde eğitim uçuşunda
Türü: Havadan Erken Uyarı ve Kontrol (AEW&C)
Ulusal köken:  ABD
Üretici: Grumman   Northrop Grumman
İlk uçuş: 1960
Hizmete giriş: Ocak 1964
Durumu: Etkin
Ana kullanıcı: Amerika Birleşik Devletleri Deniz Kuvvetleri
Diğer kullanıcılar: Fransa Deniz Kuvvetleri   Mısır Hava Kuvvetleri   Japonya Hava Savunma Kuvvetleri
Birim maliyeti: 80 milyon Amerikan doları (Yaklaşık)
Grumman E-2 Hawkeye Amerika Birleşik Devletleri yapımı, tüm hava koşullarında kullanılabilen, kargo uçağı tabanlı bir Havadan Erken Uyarı ve Kontrol((İngilizce:  Airborne Early Warning and Control (AEW&C))) platformudur. Çift torboprop motorlu uçak 1950'lerde E-1 Tracer 'in yerine geçmek üzere Amerikan Deniz Kuvvetleri için geliştirilmiştir. İlk uçuşunu 2007 yılında yapan E-2D modeline kadar uçak kademeli olarak yenilenmiştir. Diğer ülkeler tarafından da küçük miktarlarda kullanılan uçağın en büyük yabancı kullanıcısı Japonya 'dır.
Uçağa "Willy Fudd"(E-1 Tracer) 'un yerine geçmesinden dolayı "Super Fudd" takma adı verilmiştir. Günümüzde çift turboprop motorlarının çıkardığı gürültüden dolayı en yaygın olarak bilinen takma adı "Hummer" 'dir.
Tasarım ve geliştirme

Birleşik Devletler Donanmasında Hawkeye 'ler uçak gemisi muharebe grubunda havadan erken uyarı ile komuta ve kontrol görevleri icra etmektedirler. Ek görevleri arasında yüzeysel izleme koordinasyonu, hava muharebe ve avcı uçaklarının kontrolü, arama/kurtarma ve iletişim aktarımı sayılabilir. Uçak gemisi hava kanadının ayrılmaz bir elemanı olarak E-2C bilgisayarlı algılayıcıları ile erken uyarı, tehdit analizi ile hava ve deniz hedeflerine karşı yapılan harekâtlarda kontrol ve koordinasyon hizmetleri sağlar. Sırtındaki 7.3 m'lik döner radar kubbesi içinde radyo antenleri ihtiva eden yüksek kanatlı bir uçaktır.
1950'lerin ortasında hava radarlarındaki sürekli gelişmeler havadan erken uyarı, komuta ve kontrol uçağı konseptini ortaya çıkardı. Bu görevleri icra eden ilk uçak S-2 Tracker anti-denizaltı uçağının farklı bir modeli olan Grumman E-1 Tracer 'dir. Uçak 1954'ten 1970'lere kadar hizmet vermiştir. E-1'in devamı olan E-2 Hawkeye uçak gemisinden iniş-kalkış yapabilen ilk havadan erken uyarı ve kontrol uçağıdır.
Grup 0 olarak bilinen ilk E-2C'ler 1973 yılında hizmete girmiş ve bugüne kadar birkaç yenileme programından geçmiştir. Bunların ilki eski APS-125 radarı ve T56-A-425 motorlarının geliştirilmiş APS-139 ve T56-A-427E-2C ile değiştirildiği E-2C Grup I modelidir. Bu versiyonu kısa süre sonra APS-145 radarı ile donatılmış Grup II versiyonu izlemiştir. Grup II versiyonu nihayetinde, zaman zaman Grup III olarak da anılan E-2C Hawkeye 2000 modeli ile son bulan ve seyrüsefer sistemi, radar ekranı ve bilgisayar güncellemelerinden oluşan bir dizi yenileme programından geçmiştir. Hawkeye 2000 APS-145 radarı ve yeni model bir görev bilgisayarı, Muharebe Bilgi Merkezi iş istasyonları, ayrıca Birleşik Devletler Donanması'nın  kullandığı yeni datalink sistemleriyle donatılmıştır. Bunun yanında aviyonikleri soğutmakta kullanılan buhar çevrimli sistemin kapasitesi de artırılmıştır. Grup II modelinin yenilenmiş Görev Bilgisayarı ve Muharebe Bilgi Merkezi İş İstasyonları ile donatılmış modeli MCU/ACIS olarak bilinir. Tüm Grup II uçaklarındaki 1960'lardan kalma demode bilgisayar ve işlemciler aynı fonksiyonlara sahip yeni teknoloji ürünü bilgisayar sistemleri ile değiştirilmiştir. Bu geliştirme Grup II Görev Bilgisayarı Değiştirme Programı olarak adlandırılmıştır. 2007 ve 2008 yıllarında Hawkeye 2000 uçağına daha yüksek işlem hızı, daha büyük depolama kapasitesi ve uydu iletişim ağlarına erişim kabiliyeti kazandıracak olan yeni bir güncelleme paketi eklenmektedir. Hawkeye 2000 kokpitleri ise tamamen sayısal ekranlar, yenilenmiş hava algılama sistemleri ve GPS'li yaklaşma kabiliyeti ile donatılmaktadır. Aynı zamanda havada yakıt ikmal kabiliyeti eklenmesi de test aşamasındadır.
Tasarım ve geliştirme > Gelişmiş E-2D Hawkeye

E-2'nin en yeni versiyonu E-2D Advanced Hawkeye halen geliştirilme aşamasındadır ve ilk iki uçak "Delta Bir" ve "Delta İki" 'nin uçuş testleri devam etmektedir. E-2D yeni APY-9 radarı, radyo sistemi, görev bilgisayarı, tümleşik uydu iletişim kabiliyeti, uçuş idare sistemi, geliştirilmiş motorlar, yeni bir "cam" kokpit ve havada yakıt ikmali kabiliyetinden oluşan tamamen yeni bir aviyonik sisteme sahiptir. APY-9 radar kubbesinin içine bir "Aktif Elektronik Taramalı Dizi Radarı"((İngilizce:  Active Electronically Scanned Array (AESA))) yerleştirilmiştir. E-2D her iki pilotun da 4. operatör olarak Görev Ekibinin tüm verilerine erişebilmesine olanak sağlayacak provizyonlara sahip olacaktır. E-2D'nin ilk uçuşu 3 Ağustos 2007'de gerçekleştirilmiştir.  The E-2D will undergo Initial Operational Test and Evaluation in 2011.
8 Mayıs 2009'da bir E-2D Advanced Hawkeye bir atış kontrol testi sırasında yeni datalink sistemini kullanarak yerden ateşlenen bir füzeye bir Standard Missile 6 üzerinden ilk olarak bağlantı gerçekleştirmiştir.
Görev tarihçesi

1964 yılında E-1'in yerini aldıktan sonra Hawkeye'ler "donanmanın gözleri" olmuştur. Vietnam savaşındaki muharebe rolünden sonra E-2 bütün dünyada Birleşik Devletler Donanmasına hizmet vermiştir. USS America 'dan havalanan VAW-123 "Burgu Kapaklar" filosuna ait Hawkeye'lar Donanmaya ait iki uçak gemisinin 1986 yılında Libya hedeflerine saldırı düzenlediği El Dorado Kanyonu Operasyonu sırasında devriye görevi yapan F-14 Tomcat'lerin yönetimini üstlenmiştir. Daha yakın geçmişte E-2C'ler Körfez Savaşı 'nda yer ve hava hedeflerine düzenlenen operasyonlarda komuta ve kontrol görevi yapmışlardır. E-2C uçakları uyuşturucu tacirleriyle yapılan mücadelede Birleşik Devletler Sahil Güvenlik ve Sınır Güvenlik kurumlarıyla birlikte çalışmışlardır. Birleşik Devletler Sahil Güvenliğe ait bir E-2C'nin ölümlü bir kazası Sahil Güvenliğin Donanmadan ödünş alınan E-2C uçaklarını iade etmesine neden olmuştur.
Irak'ı Özgürleştirme Harekatı 'nda on adet Hawkeye filosunun tamamı kara hedefleri üzerine sorti gerçekleştirmiştir. Düşman yer hedeflerine yapılan ataklarının sevk ve idaresi, yakın hava desteği koordinasyonu, muharebe esnasında arama-kurtarma sevk ve idaresi, hava sahası idaresi, ayrıca kara ve deniz kuvvetleri için datalink ve iletişim aktarımı gibi hizmetler vermişlerdir. Katrina Tayfunu sırasında şehirlerin tahliye edilmesinde Ordu, Donanma, Hava Kuvvetleri, Deniz Piyadeleri, Sahil Güvenlik ve Ulusal Muhafızlar 'a ait helikopterli kurtarma ekiplerinin sevk ve idaresi ayrıca üç eyaleti kapsayan hava trafik kontrol görevlerini ifa etmişlerdir.
Hawkeye 2000'ler ilk olarak USS Nimitz (CVN-68) 'teki VAW-117 "Duvar Patlatıcılar" ve CVW-11 filolarında kullanılmaya başlandı. NP2000 programının parçası olarak Birleşik Devletler Donanması'na ait E-2C Hawkeye'ler sekiz palli pervane ile donatılmış olup yeni pervane ile ilk uçan VAW-124 "Ayı Aslar" filosudur. Son versiyon uçaklar 400 mil' lik (650 km)  bir menzilde aynı anda 20,000 farklı hedefi saptayıp 2,000 farklı hedefi izleyebilmekte ve eşzamanlı olarak 40 ila 100 önleme görevine kılavuzluk edebilmektedir.
Bir ara yerine 'Ortak Destek Uçağı 'nın geçmesi düşünülmüşse de daha sonra plan değişmiştir ve yakın gelecekte E-2'nin Donanmanın birincil AEW uçağı rolüne devam etmesi öngörülmektedir.
Görev tarihçesi > ABD Dışında kullanımı

E-2'ler ilk olarak Mısır, Fransa, Israil, Japonya, Tayvan ve Singapur tarafından teslim alındı. Birleşik Devletler haricinde bir tek Fransa Donanması tarafından uçak gemisi üzerinde kullanılmaktadır.
İsrail Hava Kuvvetleri'nde 4 adet E-2 1994 yılına kadar hizmet vermiştir. Havada yakıt ikmali ekipmanı takan ilk kullanıcıdır. 2002 yılında bir yenileme paketi monte edildikten sonra dört İsrail Hawkeye'sinden üçü Meksika'ya satılmış diğeri İsrail Hava Kuvvetleri Müzesine konulmuştur.
Kullanıcılar

Çin Cumhuriyeti(Taiwan) Hava Kuvvetleri
78. Filo ROCAF: : E-2T (4 adet hizmette), E-2K (2 adet hizmette).
Mısır Hava Kuvvetleri: 6 adet hizmette, E-2 Hawkeye 2000 standardına dönüştürülme programı devam ediyor.
Deniz Filosu
4. Filo: E-2 2000 (3 adet hizmette, 1 adet alınması planlanıyor)
İsrail Hava Kuvvetleri
192. Filo IDFAF: 1994 yılına kadar 4 adet uçak hizmette kaldı.
Japon Hava Savunma Gücü
601. Filo JASDF: E-2C (13 adet hizmette).
Meksika Donanması: Israil'den alınan 3 adet E-2C hizmette.
Singapur Cumhuriyeti Hava Kuvvetleri
111. Filo: E-2C  (4 adet hizmette).
Birleşik Devletler Donanması
"VAW-77" Gece Kurtları (Donanma Yedek Kuvvet Filosu)
"VAW-78" Savaşan Salyangozlar (Donanma Yedek Kuvvet Filosu, faal değil)
"VAW-88" Pamuk Toplayıcılar (Donanma Yedek Kuvvet Filosu, faal değil)
"VAW-110" Ateş Kuşları (Donanma Yedek Kuvvet Filosu, faal değil)
"VAW-111" Gri Kuşlar (faal değil)
"VAW-112" Altın Şahinler
"VAW-113" Kara Kartallar
"VAW-114" Hormel Hawgs (faal değil)
"VAW-115" Özgürlük Zilleri
"VAW-116" Güneş Kralları
"VAW-117" Duvar Patlatıcılar
"VAW-120" Gri Şahinler (Donanma Yedek Kuvvet Filosu)
"VAW-121" Mavi Kuyruklar
"VAW-122" Çelik Dişler (faal değil)
"VAW-123" Burgu Kapaklar
"VAW-124" Ayı Aslar
"VAW-125" Kaplan Kuyruklar
"VAW-126" Deniz Şahinleri
"VAW-127" Deniz Yarasaları (faal değil)
Birleşik Devletler Sahil Güvenlik
CGAW-1 (faal değil)
Kazalar

2007 Harry S. Truman E2C kazası