Otto von Habsburg

Otto von Habsburg (tüm isimleri için bilgi kutusuna bakınız) (20 Kasım 1912 – 4 Temmuz 2011), ayrıca Avusturya Arşidükü Otto kraliyet ismiyle de bilinir, 1916 yılından imparatorluğun çözülüş yılı olan 1918'e kadar Avusturya-Macaristan Monarşisi'nin ve günümüzde Avusturya-Macaristan, Bosna-Hersek, Hırvatistan, Çekya, Slovakya, Slovenya, İtalya'nın bazı bölgeleri, Karadağ, Polonya, Romanya, Sırbistan ve Ukrayna'nın bulunduğu toprakların son veliaht prensidir. 1921 yılına kadar ise Macaristan veliaht prensi olarak kalmıştır. 1922 ve 2011 yılları arasında Habsburg Hanedanı'nın başında ve aynı zamanda Habsburglar adına eski tahtlar için hak iddia edici konumda olmuştur.
Avusturya'nın son imparatoru ve Macaristan'ın son kralı olan I. Karl'ın ve Burbon-Parma hanedanın mensubu İmparatoriçe Zita'nın en büyük oğludur. Otto doğduğunda tahta geçme önceliğinde Majesteleri arşidük ve Avusturya imparatorluk prensi, Macaristan, Hırvatistan ve Bohemya kraliyet prensi olarak üçüncü sıradadır.
1916 yılında babasının tahta çıkışıyla birlikte, muhtemel imparator olarak görülüyordu. Babası tahttan hiçbir zaman çekilmediği gibi 1922'den bu yana Otto kendisi, ailesi ve Avusturya-Macaristan İmparatorluğu’nun destekçileri tarafından yasal imparator-kral olarak düşünülmüştür.
İkili monarşi hala devam ediyor olsaydı, 89 yıldır hüküm sürüyor olabilirdi. 1806 yılında Kutsal Roma İmparatorluğu ortadan kalkmasaydı, Kutsal Roma İmparatoru olabilirdi.
1930’lardan beri Otto Avusturya-Avrupa siyaset sahnelerinde aktifti ve Habsburg Hanedanı’nın yeniden yapılanması amacını desteklediği kadar milliyetçilik ve Nazizm-komünizmin şiddetli muhalefeti ile tamamen bıkkın hale gelmiş Avrupa entegrasyonu düşüncesinin ilk destekleyicilerinden idi.
1931’den 1938’e kadar Avusturya’daki dikkate değer halk desteğine katılmaya devam etti. Bu tarihler arasında 1,603 Avusturya belediyesi Otto’yu fahri vatandaş olarak adlandırdı.
Uluslararası Pan–Avrupa Birliği’nin başkan yardımcılığı (1957–1973) ve başkanlığı (1973–2004) görevlerini yaptı ve 1979–1999 yılları arasında Bavaria Hristiyan Sosyal Birliği (CSU) için Avrupa Parlamentosu Üyesi olarak hizmet etti. 1961 yılında Francisco Franco ona İspanya tacını önerdi ama Habsburg hanedanlığının İspanyol tahtında uzun süren yokluğundan dolayı Otto reddetti ve Juan Carlos’u tavsiye etti.
Avrupa Parlamentosu’nun yeni seçilmiş bir üyesi olarak 1979 yılında, Otto Avrupa Parlamentosu’nda Demir Perde’nin diğer tarafındaki ülkeler için boş bir sandalye düzenlemesi içerisindeydi ve görev süresi boyunca Demir Perde’nin arkasındaki ülkelerden yüksek ilgi gördü.
Otto von Habsburg 1989 devrimlerinde Pan-Avrupa Pikniği’ne önayak olan kimselerden biri olarak kilit bir rol oynamıştır. Daha sonra ise orta ve doğu Avrupa ülkelerinin Avrupa Birliği üyeliklerinin güçlü bir destekçisi olmuştur. Otto, Robert Schuman, Konrad Adenauer ve Alcide De Gasperi gibi isimlerle birlikte “Avrupa Entegrasyonunun ve Avrupa düşüncesinin mimarlarından biri" olarak görülmüştür.
Otto, 1918 yılında sürgün edilmiş ve daha çok İspanya'da büyümüştür. Dindar Katolik annesi tarafından eski Avusturya-Macaristan eğitimi ile yetiştirilmiştir ve Katolik bir hükümdar olmaya hazırlanmıştır. 
Sürgündeki hayatı sırasında, İsviçre, Madeira Adaları, İspanya, Belçika, Fransa, Amerika Birleşik Devletleri’nde yaşamış ve 1954’ten ölümüne kadar Almanya, Bavyera’da Villa Austria’da ikamet etmiştir.
Öldüğünde Almanya, Avusturya ve Macaristan vatandaşıydı ve daha evvelden ise de jure ve de facto olarak haymatlos idi ve Monako, Malta ve İspanya pasaportlarına sahipti.