Traité sur les apparitions des esprits et sur les vampires ou les revenans de Hongrie, de Moravie, &c.
Temalar > Vampirlik

Calmet, vampiri "hortlamış bir ceset" olarak tanımlar, böylece hayaletler veya ruhlar gibi soyut hayaletleri ayırt eder. Konuyla ilgili çalışmaların bir sentezini yapan Calmet, vampirliğin yetersiz beslenen Balkanlar'dan kaynaklandığını düşünmüştür. Calmet, vampirlerle ilgili olaylar hakkında çok sayıda rapor toplarken, vampirizmle ilgili yanlış iddiaları çürütme çabası epeyi zor oldu:
Bakın, birkaç aydır ölü olan insanların dünyaya geri döndüğü, konuştuğu, yürüdüğü, köyleri istila ettiği, hem insanları hem de hayvanları kötü kullandığı, yakın akrabalarının kanını emdiği, onları hasta ettiği ve sonunda onların ölümüne neden olduğu söyleniyor. Öyle ki, insanlar kendilerini ancak mezardan çıkarmak, kazığa geçirmek, kafasını kesmek, kalbini çıkarmak veya yakmak suretiyle tehlikeli ziyaretlerinden ve musallat olduklarından kurtarabilirler. Bu hortlaklara oupires (insan kanı içen bir yaratık ) veya vampirler, yani sülükler adı verilir. Onlarla ilgili bu tür özellikler o kadar benzersiz, o kadar detaylı ve adli vakalarla o kadar inandırıcı hale gelmiş ki, bu ülkelerde oluşan inanç, bu hortlakların gerçekten mezarlarından çıktıkları ve söylenenleri yapabilecekleri düşüncelerini besler.
Calmet, Arnold Paole'ninki de (1726'da ölümünden sonra vampir olduğuna inanılan bir Sırp) dahil olmak üzere birçok ünlü vakayı analiz etmiştir. Calmet ayrıca, Belgrad mahkemesi memurları ve imparatorun Graditz'deki birliklerinden bir subayın tanık olduğu, 1732 yılında Macaristan'da bir vampirin hikâyesinin kaydedildiği Lettres juives (Yahudi Mektupları)'nı da araştırmıştı. Mektuplar bir roman formatında yayınlansa da, o dönemde halk tarafından doğru ve gerçek kayıtlar olduğuna inanılıyordu.
Calmet, ayrıca mezardan dönen ve canlılara saldırıp kanını emen ölü kişiler hakkındaki adli vakaları da araştırıldı. Böyle bir vaka, 1730'da Macaristan'da bir köylünün evinde kalan bir asker tarafından iletilmişti. Asker, ev sahibi ve ailenin geri kalanıyla akşam yemeği için masaya otururken, tanımadığı bir kişi eve gelir ve sessizce onlarla masaya oturur. Korkmuş görünen ev sahibi, ertesi gün ölü bulunur. Asker, yapılan sorgulamanın ardından ev sahibinin babasının öldüğünü ve 10 yıl önce toprağa verildiğini öğrenir. Aile de önceki gece gelen adamın ölen baba olduğunu düşünmektedir.
Asker, alayını bilgilendirerek, piyade yüzbaşısını daha fazla araştırma yapması için görevlendiren memurlara haber verdi. Yüzbaşı, diğer subaylar, bir cerrah ve bir denetçi eşliğinde, askerin raporunu doğrulayan ailenin ve ayrıca tüm köy sakinlerinin ifadelerini aldı. Babanın cesedinin mezardan çıkarılması ve incelenmesi emredildi. Ceset çıkarıldığında, adeta yakın bir zamanda ölmüş bir adama benzer durumda olduğu ve yaşayan bir adamın kan akışına sahip olduğu görüldü. Kont de Cabreras, cesedin kafasının kesilmesini ve mezarına yeniden defnedilmesini emretti.
Kont ayrıca, ailesi tarafından yemek sırasında üç ayrı olayda evine geri döndüğü bildirilen ve otuz yıldan fazla bir süredir ölü olan başka bir adam hakkında bilgiler de aldı. İlkinde kardeşinin, ikincisinde oğullarından birinin, üçüncüsünde ise evdeki hizmetlilerden birinin kanını emmişti ve üçü de hemen ardından ölmüşlerdi. Bunun üzerine komiser, şüphelenilen cesedi, canlı kan akışıyla bulunan ilk ceset gibi bularak mezarından çıkardı ve şakağına büyük bir çivi geçirmelerini emretti. Ardından cesedi tekrar mezara yerleştirdiler.