Avarlar (Kafkasya halkı)
Tarihi

Tarihçi Sergey Tolstov'a göre Avarlar, Hazar Denizi'nin güneydoğusundaki Horasan'da doğdu ve Kafkasya'ya göç etti.
Avarlardan Avrupa tarihinde en erken söz eden Priskos, MS 463'te Saragurlar, Uroglar ve Onogurların birleşik birliğinin Bizans ile bir ittifak talep ettiğini bildirmiştir. Elçilik, Avarların baskısı sonucu 461 yılında halklarının Sabirler tarafından yerlerinden edildiğini iddia etti.
Kafkas Avarlarının Karanlık Çağların erken dönem "Sözde-Avarlar" (veya Panonya Avarları) ile akraba olup olmadıkları veya ne şekilde akraba oldukları net değildir, ancak, 567'de Sarosius'un arabuluculuğuyla Göktürklerin, Bizans'tan Pannonia Avarlarını, Göktürk hegemonyası altına giren Doğu'nun gerçek Avarlarının aksine "Sözde Avarlar" olarak ayırt etmesini istediği bilinmektedir. Modern Arap Ansiklopedisi, Magyarların bu bölgede ortaya çıktığını belirtir. Bununla birlikte, bazı kaynaklar ikisi arasında olası ancak belirsiz bir bağlantı olduğunu varsaymaktadır.
Kafkasya'daki Avar işgali, Dağıstan dağlarında bir Orta Çağ Hristiyan devleti olan Serir'de bir Avar hükümdar hanedanının kurulmasıyla sonuçlandı.
7. yüzyılda Halifeliğe karşı yapılan Hazar savaşlarında Avarlar, Hazarların yanında yer aldı. Surekât MS 729-30 yıllarında Kağan olarak anılır, ardından Ebu Müslima zamanında Andunik-Nutsal, ardından Dugry-Nutsal gelir. Serir, Arapların üstünlüğü ele geçirmesinin ardından kısmi bir tutulma yaşadı, ancak 9. yüzyılda bölgedeki etkisini yeniden sağlamayı başardı. Zayıflamış Hazarlarla karşılaştı ve Gürcistan ve Alanya'nın komşu Hristiyan devletlerine karşı dostane bir politika yürüttü.
12. yüzyılın başlarında, Serir parçalandı ve yerini ağırlıklı olarak Müslüman bir devlet olan Avar Hanlığı aldı. Serir mimarisinin günümüze ulaşan tek anıtı Datuna köyündeki 10. yüzyıldan kalma kilisedir. Moğol istilaları Avar bölgesini etkilememiş gibi görünüyor ve Altın Orda ile ittifak kurmaları Avar hanlarının refahlarını artırmalarını sağladı. 15. yüzyılda Altın Orda geriledi ve Gazikumu Şamhallığı iktidara geldi. Avarlar onlarla rekabet edemedi ve onlar tarafından ilhak edildi.
16. yüzyıldan itibaren Persler ve Osmanlılar, Kafkasya'nın tamamı üzerindeki otoritelerini sağlamlaştırmaya başladılar ve topraklarının çoğunu kendileri için aldılar ve bu topraklardaki etkilerini sağlamlaştırdılar. 16. yüzyılın ortalarına gelindiğinde, günümüzdeki Doğu Gürcistan, Dağıstan, Azerbaycan ve Ermenistan Safevi Türk egemenliği altındayken, günümüzdeki Batı Gürcistan, Osmanlı Türk hükümdarlığı altına girdi. Dağıstan, bir ara 1578-1590 Osmanlı-Safevi Savaşı ile Osmanlı Türkleri tarafından kısa bir süre kazanılmış olsa da, Dağıstan ve Avar sakinlerinin çoğu yüzyıllar boyunca İran egemenliği altında kaldı. Bununla birlikte, Dağıstan'daki birçok Avar da dahil olmak üzere birçok etnik grup, nispeten özgürlük ve özerkliklerini korudu. Safevilerin dağılmasının ve 1722-1723 Rus-İran Savaşı'nın ardından 18. yüzyılın başlarında Kafkasya'yı kısa bir süre kaybettikten sonra Persler, Kafkas Seferi ve Dağıstan Seferi ile Nadir Şah yönetiminde 18. yüzyılın başlarında Kafkasya üzerinde tam kontrol sahibi oldular. Aynı süre zarfında Avarlar, Dağıstan seferinin sonraki aşamalarında Nadir Şah'ın bir ordusunu Andalal'da bozguna uğratarak prestijlerini artırdılar. Bu zaferin ardından, (1774-1801 yılları arasında hüküm süren) Avarlardan Umma Han, Şirvan ve Gürcistan da dahil olmak üzere Kafkasya'nın çoğu eyaletinden vergi toplamayı başardı.
Umma Han'ın 1801'de ölümünden iki yıl sonra, hanlık Rusya'nın Gürcistan'ı ilhakı ve Georgievsk Antlaşması'nın ardından gönüllü olarak Rus otoritesine teslim oldu, ancak bu hatırı sayılır Rus başarıları ve 1804-1813 Rus-İran Savaşı'ndaki zaferlerden sonra onaylandı. Bu antlaşmadan sonra İran, güney Dağıstan'ı ve Kafkasya topraklarının çoğunu Rusya'ya bıraktı. 1828 Türkmençay Anlaşması, Rusya'nın Dağıstan ve Avarların yaşadığı diğer bölgeler üzerindeki kontrolünü süresiz olarak pekiştirdi ve İran'ı askeri denklemden çıkardı.
Rusların ağır vergilendirme kurumu, mülklerin kamulaştırılması ve kalelerin inşası ile birleştiğinde, Avar nüfusunu Gazi Muhammed (1828-1832), Hamzat Bey (1832-1834) ve Şamil (1834-1859) liderliğindeki Dağıstan Müslüman İmamlığı'nın himayesinde başkaldırıya teşvik etti.
Bu Kafkas Savaşı, Avar Hanlığı'nın kaldırıldığı ve bunun yerine Avar Rayonu'nun kurulduğu 1864 yılına kadar sürdü. Avarların bir kısmı Ruslarla işbirliği yapmayı reddettiler ve torunlarının bugüne kadar yaşadığı Türkiye'ye göç ettiler. Nüfus savaş ve göç yoluyla azalmış olsa da, Avarlar Sovyet döneminde Dağıstan'daki baskın etnik grup olarak konumlarını korudular. II. Dünya Savaşı'ndan sonra birçok Avar, Hazar Denizi kıyılarına daha yakın olan verimli ovalar için çorak yaylaları terk etti.