II. Dünya Savaşı'nda Japonya'nın bombalanması
Mariana Adaları'ndan ilk saldırılar

Mariana Adaları savaşı sırasında ele geçirilen Guam, Saipan ve Tinian adalarında Haziran ve Ağustos 1944 arasındaki USAAF ve ABD Deniz Kuvvetleri mühendisleri adalara altı B-29 hava üssü inşa etti. Bu üsler, Japonya'ya karşı yoğun bir hava harekâtını destekleyebilecek kapasitedeydi, çünkü deniz yoluyla kolayca takviye edilebiliyordu ve Tokyo'nun 2,500 mil (2,400 km) güneyindeydi, bu da B-29'ların Japonya'daki çoğu bölgeyi vurmasına olanak tanıyordu.
Yirminci Hava Kuvvetleri'nin XXI Bombardıman Komutanlığı Ekim 1944'te Mariana Adaları'na gelmeye başladı. Komutanlık, Almanya'ya karşı Sekizinci Hava Kuvvetleri operasyonlarına da katılan Tuğgeneral Haywood S. Hansell tarafından yönetiliyordu. XXI Bombardıman Komutanlığına bağlı B-29'lar, Japonya'ya ilk saldırılarını Ekim ve Kasım aylarında Orta Pasifik'teki hedeflere karşı altı tatbikat görevi yaparak gerçekleştirdi. 1 Kasım'da, 3d Fotoğraf Keşif Filosu'ndan bir F-13 fotoğraf keşif uçağı Tokyo'nun üzerinde uçtu; Bu, Doolittle Raid'den bu yana şehrin üzerinde uçan ilk Amerikan uçağıydı. Tokyo-Yokosuka bölgesindeki uçak fabrikaları ve liman tesisleri hakkında istihbarat toplamak için kasım ayı başlarında başka F-13 sortileri yapıldı. F-13'ler genellikle keşif yaparken ağır uçaksavar ateşinden ve hem yüksek hızda hem de yüksek irtifada uçarken onları engellemeye çalışan çok sayıda Japon avcı uçağından kaçmayı başardılar.
XXI Bombardıman Komutanlığının Japonya'ya yönelik ilk saldırıları, ülkenin uçak endüstrisine odaklandı. Kod adı San Antonio I olan ilk saldırı, 24 Kasım 1944'te Tokyo'nun eteklerindeki Musashino uçak fabrikasına karşı yapıldı. Gönderilen 111 B-29'dan yalnızca 24'ü ana hedefe saldırdı ve diğerleri liman tesislerini bombaladı. Bunların yanı sıra endüstriyel ve kentsel alanlar da bombalandı. Amerikalılar 125 Japon askeri tarafından durduruldu, ancak yalnızca bir B-29 vuruldu. Bu saldırı, uçak fabrikasına bir miktar zarar verdi ve Japon sivillerinin ülkenin hava savunmasına olan güvenini daha azalttı. Buna karşılık, IJAAF ve IJN, 27 Kasım'dan itibaren Mariana Adaları'ndaki B-29 üslerine yönelik hava saldırılarını hızlandırdı; bu baskınlar Ocak 1945'e kadar devam etti ve muhtemelen 37 Japon uçağının kaybı için 11 Süper Kale'nin yok edilmesi ve 43 tanesine zarar verilmesiyle sonuçlandı. IJA ayrıca kasım ayında Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı Fu-Go balon bombaları fırlatmaya başladı. Bu saldırı çok az hasara neden oldu ve Mart 1945'te kesildi. Bu zamana kadar 9.000 balon gönderildi, ancak yalnızca 285'in ABD'ye ulaştığı bildirildi. Japonya'ya bir sonraki Amerikan baskınları başarılı olmadı. XXI Bombardıman Komutanlığı, 27 Kasım ve 3 Aralık arasında Tokyo'ya üç kez saldırdı; bu baskınlardan ikisi Musashino Uçak Fabrikasına, diğeri ise Japon kentsel bölgelerine zarar vermek için özel olarak geliştirilmiş M-69 yangın çıkarıcı küme bombaları kullanılarak bir sanayi bölgesini hedef aldı. 27 Kasım ve 3 Aralık'ta saldırıya uğrayan uçak fabrikası, şiddetli rüzgarlar ve bulutlar isabetli bombalamayı engellediği için sadece hafif hasar gördü. 29/30 Kasım gecesi 29 Superfortresses tarafından gerçekleştirilen yangın çıkarıcı baskın, bir mil karenin onda birini yaktı ama Yirminci Hava Kuvvetleri karargahı tarafından başarısız baskın olarak değerlendirildi.
XXI Bombardıman Komutanlığının sonraki beş baskınından dördü Nagoya'daki hedeflere karşı yapıldı. 13 ve 18 Aralık'taki bu saldırıların ilk ikisinde hassas bombalama taktikleri kullandı ve şehrin uçak fabrikalarına zarar verdi. Üçüncü baskın, Yirminci Hava Kuvvetleri'nin, bu silahların bir Japon şehrinde etkinliğini test etmek için M-69 bombalarıyla donatılmış 100 B-29'un Nagoya'ya gönderilmesi talimatını verdikten sonra gerçekleştirilen bir gün ışığı yakıcı saldırıydı. Hansell, hassas saldırıların sonuç vermeye başladığına ve alan bombardımanına geçmenin verimsiz olacağına inandığı için bu emri protesto etti, ancak taktiklerde genel bir değişimi temsil etmediğinden emin olduktan sonra operasyonu kabul etti. Silahlanmadaki değişikliğe rağmen, 22 Aralık baskını sadece 78 bombardıman uçağı kullanan ve bir uçak fabrikasına hassas bir saldırı olarak planlandı ve kötü hava koşulları çok az hasar verilmesi anlamına geliyordu. XXI Bombardıman Komutanlığı 27 Aralık'ta Tokyo'daki Musashino uçak fabrikasına tekrar baskın düzenledi, ancak tesise zarar vermedi. 3 Ocak 1945'te 97 B-29, Nagoya'ya bir alan bombalama saldırısı düzenlemek için gönderildi. Bu saldırı birkaç yangın başlattı, ancak bunlar hızla kontrol altına alındı.
Arnold, XXI Bombardıman Komutanlığının başarısızlıklarından dolayı hayal kırıklığına uğradı ve Komutanlığın hızla sonuç üretmesini istedi. Ayrıca, Hansell'in hassas bombalama tercihi, artık alan saldırılarına daha fazla vurgu yapılmasını isteyen Yirminci Hava Kuvvetleri karargahının görüşlerine uygun değildi. Aralık 1944'ün sonlarında Arnold, Hansell'i görevden aldı. LeMay'in XX Bomber Command'ın performansını iyileştirmedeki başarısını gören Arnold, LeMay'in XXI Bomber Command'daki sorunları çözebileceğini düşündü ve Hansell'in yerine onu atadı. Hansell, Arnold'un kararından 6 Ocak'ta haberdar edildi, ancak ocak ortasına kadar görevinde kaldı. Bu dönemde, XXI Bombardıman Komutanlığı, sırasıyla 9 ve 14 Ocak'ta Tokyo'daki Musashino Uçak Fabrikasına ve Nagoya'daki Mitsubishi Aircraft Works fabrikasına başarısız hassas bombalı saldırılar gerçekleştirdi. Bununla birlikte, Hansell tarafından planlanan son saldırı daha başarılıydı: 77 B-29'dan oluşan bir kuvvet, 19 Ocak'ta Akashi yakınlarındaki bir Kawasaki Aircraft Industries fabrikasına ciddi hasar verdi. XXI Bombardıman Uçağı Komutanlığının operasyonlarının ilk üç ayında, her baskında gönderilen uçakların ortalama %4,1'ini kaybetti.
LeMay'in liderliğinde gerçekleştirilen ilk saldırılar karışık sonuçlar elde etti. XXI Bombardıman Komutanlığının 23 Ocak ve 19 Şubat tarihleri arasında yaptığı 6 büyük bombardıman çok az başarı elde etti. Ancak 4 Şubat'ta Kobe'ye yönelik bir yangın çıkarıcı baskın şehre ve ana fabrikalarına ciddi hasar verdi. Ayrıca, LeMay tarafından uygulanan iyileştirilmiş bakım prosedürleri, teknik sorunlar nedeniyle baskınlar sırasında üsse dönmek zorunda kalan B-29'ların sayısını azaltırken, Komutanlık bu operasyonlarda %5,1'lik bir kayıp oranı yaşadı. 19 Şubat'tan 3 Mart'a kadar, XXI Bombardıman Komutanlığı, Iwo Jima Savaşı'na katılamamaları için Japon uçak fabrikalarına bir dizi hassas bombalama saldırısı düzenledi. Ancak, bu saldırılar şiddetli rüzgarlar ve bulut örtüsü nedeniyle etkisizdi ve çok az hasar verildi. 25 Şubat'ta 172 B-29 tarafından Tokyo'ya düzenlenen bir yangın bombası saldırısı, şehrin kentsel alanının yaklaşık bir mil karesini yaktığı veya hasara uğrattığı için başarılı kabul edildi. Bu saldırı, yangın bombasının etkinliğinin büyük ölçekli bir testiydi.
XXI Bombardıman Komutanlığının hassas bombalama kampanyasının kötü sonuçlarını birkaç faktör açıklıyor. Bunlardan en önemlisi hava durumuydu; Amerikan akıncıları sık sık Japonya üzerinde bulutlu koşullar ve şiddetli rüzgarlarla karşılaştı ve bu da isabetli bombalamayı son derece zorlaştırdı. Ayrıca, bombardıman kuvvetleri sık sık Mariana Adaları ve Japonya arasındaki şiddetli hava cephelerinden geçmek zorunda kaldı, bu da oluşumları bozdu ve navigasyon sorunlarına neden oldu. XXI Bombardıman Uçağı Komutanlığının etkinliği, zayıf B-29 bakım uygulamaları ve havaalanlarındaki aşırı kalabalık nedeniyle de sınırlıydı - bu faktörler, operasyonlar için uygun olan uçak sayısını azalttı ve bombardıman uçaklarının uçması ve kurtarılması sürecini karmaşıklaştırdı. Mart 1945'e kadar USAAF komutanları, Çin ve Mariana Adaları'ndan yapılan seferlerin başarısızlığından oldukça endişeliydiler ve bugüne kadar elde edilen sonuçların B-29 programının yüksek maliyetleri nedeniyle taktik değiştirmek zorunda kaldılar.