stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Cagliari Calcio

Cagliari Calcio İtalya'nın Sardinya Adası'nın futbol kulübüdür. Serie B'de mücadele eden Cagliari Calcio, kırmızı-mavi renklere sahiptir.
Kadrosu

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Başarıları

Serie A
Şampiyon(1):1969-70
Serie B
Şampiyon(1):2003-04
Serie C
Şampiyon(3):1930-31, 1951-52, 1988-89
İkdam

|  |
| --- | --- |
İkdam'ın Talat, Enver ve Cemal Paşaların yurt dışına kaçışını "Üç Paşa Daha Kaçtı" başlığı ile duyuran ilk sayfası, 4 Kasım 1918.
Tür: Günlük siyasi
Format: 60x42 cm
Sahibi: Ahmet Cevdet Oran
İmtiyaz sahibi: Ahmet Cevdet Oran
Kuruluş tarihi: 5 Temmuz 1894
Dil: Osmanlı Türkçesi (1 Aralık 1928 öncesi) Türkçe (1 Aralık 1928 sonrası)
Son yayım tarihi: 31 Aralık 1928
Genel merkez: Reşid Efendi Hanı, Bâb-ı Âli Caddesi, Cağaloğlu, Fatih, İstanbul
Tiraj: 50 bin
İkdam, 5 Temmuz 1894 ve 31 Aralık 1928 tarihleri arasında İstanbul'da yayınlanmış günlük siyasal gazetedir.
Sahibi ve başyazarı Ahmet Cevdet Oran'dı. Türkiye'de rotatif baskı tekniği ile basılan ilk gazete olan İkdam, II. Abdülhamid döneminde birkaç kez kapatıldı.
Sabah gazetesi sahibi Mihran Efendi ile anlaşan Ahmet Cevdet, II. Meşrutiyet'in ilan edildiği 24 Temmuz 1908 gecesi, gazete provalarını görmeye gelen sansür memurlarını kovmuştu. Bu olay, günümüzde de kutlanan 24 Temmuz Gazeteciler Bayramı'nın doğmasına vesile oldu. Gazete, İkinci Meşrutiyet sonrasında İttihat ve Terakki yönetimine karşı eleştirel bir tutum aldı. Tirajı 40 bine kadar yükseldi. 14 Mart 1910'da Yeni İkdam adını aldı. 26 Şubat 1912'den sonra da İktiham adıyla yayımlandı. 10 Ağustos 1912'den itibaren yeniden İkdam adını alan gazetenin başyazarlığını 5 Eylül 1912'de Ali Kemal Bey üstlendi.
Gazete mütareke döneminde Yakup Kadri'nin yönetiminde yayımlandı. Bu yıllarda Millî Mücadele'yi destekleyen yazılar yayımladı. Ahmet Rasim, Cenab Şahabeddin, Halit Ziya Uşaklıgil, Hamdullah Suphi Tanrıöver, Hüseyin Cahit Yalçın ve Ahmet Emin Yalman gibi tanınmış yazarlar İkdam'ın yazı kadrosu içinde yer aldılar.
1923'te gazetenin yönetimi Ahmet Cevdet'in sağlık sorunları yüzünden Mecdi Sadrettin'e geçti.
1 Aralık 1928'den itibaren Latin harfleriyle basılan İkdam, yayın hayatının ilk yıllarından başlayarak dilde sadeleşme akımının öncülerinden ve Türkçülük akımının etkin savunucularından biri olmuştur.
Memet Fuat

| Memet Fuat |
| --- | --- |

Doğum: Memet Fuat Bengü 16 Şubat 1926(1926-02-16) Erenköy, İstanbul, Türkiye
Ölüm: 19 Aralık 2002 (76 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Karacaahmet Mezarlığı, İstanbul
Meslek: Eleştirmen Yazar Yayımcı Çevirmen Öğretmen
Dil: Türkçe
Vatandaşlık: Türk
Eğitim: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi
Dönem: Cumhuriyet Dönemi
Tür: Anı Anlatı Deneme Yaşam öyküsü Eleştiri Öykü Roman Oyun
Önemli ödülleri: Ataç Eleştiri Armağanı   1959                    TDK Deneme-Eleştiri Ödülü   1961 Düşünceye Saygı   Sedat Semavi Ödülü   1992 Çağdaşımız Makyavel   Kültür ve Sanat Büyük Ödülü – T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı  1995                    Edebiyatçılar Derneği Onur Ödülü Altın Madalyası   1996                    Yılın Kitabı – Yaşasın Edebiyat  1995 Gölgede Kalan Yıllar   Yılın Telif Kitabı – Dünya Kitap  2000 Nazım Hikmet  
Evlilikler: İzgen Öksüzcü
Çocuklar: Kenan Bengü
Akrabalar: Nâzım Hikmet (Üvey baba) Pirayende Altınoğlu (Anne) Vedat Örfi Bengü (Baba)
Resmî site
memetfuat.com
Memet Fuat (Mehmet Fuat Engin Bengü) (16 Şubat 1926, Erenköy, İstanbul - 19 Aralık 2002, İstanbul), Türk eleştirmen, yazar, yayıncı ve eğitimci.
Memet Fuat, edebiyat eleştirisi yazıları ile tanınan bir edebiyat adamı ve voleybola katkıları ile tanınan bir spor adamıdır. 1960'ta De Yayınevi'ni kurdu. Yeni Dergi adlı edebiyat dergisini çıkardı. Altınyurt Voleybol Takımında antrenörlük yaptı ve amatör takımın deplasmanlı lige yükselmesini sağladı
Memet Fuat, Nâzım Hikmet'in üvey oğludur. Nâzım Hikmet’in hayatı ve eserleri hakkında eserler vermiştir. Şairin şiirlerinde “Oğlum Memet!” diye seslenerek dünyaya tanıttığı kişi kendisi değil, Mehmet Hikmet'tir.
Memet Fuat Ödülleri

Memet Fuat adına 2004 yılından beri eleştiri-inceleme, deneme ve yayıncılık alanlarında Memet Fuat Ödülleri verilmektedir. 2008'den itibaren de Genç Şiir Ödülü verilmektedir.
Kitapları > Anlatı

Aşk ve Sümüklüböcek (1946, öyküler, Tuna Baltacıoğlu ile)
Yaşadığımız (1951, yeni yazımı, Adam, 1998, roman)
Bir Ayrılışın Öyküsü (Adam, 1998, öyküler)
Sana Deliler Gibi (Adam, 2002, kısa roman)
Adlin (Adam, 2003)
Kitapları > Anı

Gölgede Kalan Yıllar (Adam, 1997)
Tribünden Palavra Anılar (Adam, 1999)
Yazarlığın Eteklerinde (Literatür, 2002)
Kitapları > Deneme

Düşünceye Saygı (De, 1960, genişletilmiş basım, Yapı Kredi, 1994)
Çağını Görebilmek (Adam, 1982)
Unutulmuş Yazılar (Broy, 1986; Yapı Kredi, 1997)
Çağdaşımız Makyavel (Adam, 1992)
Eleştiri Sorumluluğu (Yapı Kredi, 1994)
İki Yönlü Yozlaşma (Yapı Kredi, 1995)
Konuşan Toplum (İyi Şeyler, 1996)
Dağlarda Yüreğim (Adam, 1996)
Özgünlük Avı (Yapı Kredi, 1996)
Sömürüsüz Bir Dünya (Adam, 1998)
Çoğunluğun Gücü (Adam, 1998)
Duyumsanmayan Karanlık (Yapı Kredi, 1998)
Biçemden Biçeme (Yapı Kredi, 1999)
Yaşlı Bir Şaire Mektuplar (Adam, 1999)
Aykırılıklar (Adam, 2000)
Kitapları > Yaşam öyküsü

Nâzım Hikmet: Yaşamı, Ruhsal Yapısı, Davaları, Tartışmaları, Dünya Görüşü, Şiirinin Gelişmeleri (Adam, 2000)
Kitapları > Çeşitli

Tartışmalar (Adam, 2001)
Aydınlar Sözlüğü (Adam, 2001)
Konuşmalar (T.İ.B. Kültür Yayınları, 2002)
İncelemeler (Adam, 2002)
Nasrettin Hoca Fıkraları (T.İ.B. Kültür Yayınları, 2002)
Kitap Eleştirileri (Adam, 2002)
Kitapları > Yaşamı, sanatı, yapıtları dizisi

Yunus Emre (De, 1976; YKY, 1999)
Şinasi (De, 1977; YKY, 1999)
Pir Sultan (De, 1977; YKY, 1999)
Karacaoğlan (De, 1977; YKY, 1999)
Ahmet Haşim (De, 1977; (YKY, 1999)
Tevfik Fikret (De, 1979; YKY, 1999)
Namık Kemal (Yapı Kredi, 1999)
Köroğlu (Yapı Kredi, 2001)
Dadaloğlu (Yapı Kredi, 2002)
Kitapları > Antoloji

Memet Fuat'ın Seçtikleri-Türk Edebiyatı (yıllıklar, De, 1963'ten 1972'ye 10 cilt)
İlkokul Çocukları İçin Şiirler (De, 1968; Adam, 1999)
Çağdaş Türk Şiiri Antolojisi I - II (Adam, 1985; genişletilmiş basımı Adam, 1999)
Dünya Yazınından Çeviri Şiirler (Adam, 1992)
Dünya Yazınından Seçilmiş Kısa Oyunlar I - II (Adam, 1993)
Dünya Yazınından Seçilmiş Kısa Öyküler (Adam, 1993)
Türk Yazınından Seçilmiş Çocuklar İçin Şiirler (Adam, 1993)
Türk Yazınından Seçilmiş Denemeler (Adam, 1993)
Türk Yazınından Seçilmiş Eleştiri Yazıları (Adam, 1993)
Kitapları > Seçme Şiirler

Nâzım Hikmet (Adam, 1997)
Orhan Veli (Adam, 1997)
Oktay Rifat (Adam, 1997)
Cahit Külebi (Adam, 1997)
Edip Cansever (Adam, 1997)
Sabri Altınel (Adam, 1997)
Cahit Irgat (Adam, 1998)
Melih Cevdet Anday (Adam, 2000)
Can Yücel (Adam, 2000)
Kitapları > Tiyatro

Tiyatro Tarihi (Varlık, 1961; MSM Yayınları, 2000)
Her Yer Tiyatrodur (Yapı Kredi, 1997)
Kitapları > Spor

Voleybol (Adam, 1983, Mehmet Bengü adıyla)
Kitapları > Albüm

Nâzım Hikmet - Portreler (Yapı Kredi, 2001)
Kitapları > İnceleme

A'dan Z'ye Nâzım Hikmet - Portreler (Yapı Kredi, 2002)
Kitapları > Günce

Ölünceye Kadar I, II (Adam, 2003)
Kitapları > Mektup derlemeleri

Nâzım ile Piraye (De, 1975; Adam, 1998)
Cezaevinden Memet Fuat'a Mektuplar (De, 1968; Adam, 1998)
Piraye'ye Mektuplar (Adam, 1998)
Kitapları > Çeviriler > Şiir

Seçme Şiirler (Walt Whitman, "Çimen Yaprakları" adıyla 1954; Yön Yayıncılık, 1992)
Çimen Yaprakları (Walt Whitman, Adam Yayınları, 2003)
Kitapları > Çeviriler > Roman

Alın Yazısı (Erskine Caldwell, Varlık, 1954; Adam, 1994)
Kitapları > Çeviriler > Öykü

Garden Party (Katherine Mansfield, Varlık Yayınları, 1953)
Kuyudaki Zenci (Erskine Caldwell, Yeditepe, 1953; Adam, 1994)
Ateş Yakmak (Jack London, Yeditepe, 1953; Adam, 1992)
Ölü Albayın Kızları (Katherine Mansfield, Varlık, 1953; Adam, 1991)
Kasımpatları (John Steinbeck, Yeditepe, 1953; Adam, 1992)
Gece Ağacı (Truman Capote, Varlık, 1954; Adam, 1989)
Denizin Değiştirdiği (Ernest Hemingway, Yeditepe, 1954; De, 1985; Adam, 1992)
Morgue Sokağı Cinayeti (Edgar Allan Poe, Varlık, 1954; Adam, 2000)
Yoksul İnsanlar (William Saroyan, Varlık, 1961; Adam, 1990)
Kitapları > Çeviriler > Kısa Oyun

Don Cristobita ile Dona Rosita'nın Acıklı Güldürüsü (Federico Garcia Lorca, De, 1960)
Kulaktan Kulağa (Lady Augusta Gregory, De, 1961)
Çağrılmadan Gelen (Maurice Maeterlinck, De, 1961)
İstiridye ile İnci (William Saroyan, De, 1961)
Trenton ile Camden'e Mutlu Yolculuk (Thornton Wilder, De, 1961)
Zavallı Aubrey (George Kelly, De, 1964)
Ödülleri

1959 Ataç Eleştiri Armağanı
1961 yılında Düşünceye Saygı adlı kitabı ile Türk Dil Kurumu Deneme-Eleştiri Ödülü
1992 yılında Çağdaşımız Makyavel adlı kitapla Sedat Semavi Ödülü
1995 Kültür Bakanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü
1996 yılında Edebiyatçılar Derneği Onur Ödülü Altın Madalyası
1997 yılında Gölgede Kalan Yıllar Romanı Yaşasın Edebiyat Dergisi'nin yaptığı soruşturmada yılın kitabı seçildi.
2000 Nazım Hikmet adlı eser Dünya Kitap Eki'nin oluşturduğu yargıcılar kurulunca Yılın Telif Kitabı olarak değerlendirildi.
İzzet Melih Devrim

| İzzet Melih Devrim |
| --- | --- |

Doğum: 6 Haziran 1887 Kudüs, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 15 Haziran 1966 (79 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Meslek: Şair ve Yazar

Aralık 1909 tarihli Resimli Kitab dergisinde İzzet Melih Bey
İzzet Melih Devrim (d. 6 Haziran 1887, Kudüs - 15 Haziran 1966, İstanbul), Türk şair, romancı ve oyun yazarı.
Babası Girit-Kandiye'den mutasarrıf Mustafa Esat Bey'dir. 
Galatasaray Lisesi'nden 1906 yılında mezun oldu. Paris'te hukuk eğitimini tamamladı. Yurda dönüşünde 1906-1925 yılları arasında Reji İdaresi'nde çalıştı. 1925-1940 yılları arasında, şirket ve banka yönetim kurullarında yer aldı. 1941'de Anadolu Ajansı Müdürlüğü'ne atandı ve 1948 yılında emekliye ayrıldı.
Çeşitli gazete ve dergilerde yazılar yazarak, birçok çeviriye imzasını attı. Yazı hayatına küçük yaşta girdi. 1902 yılında Çocuklara Mahsus Gazete ve Mecmua-i Edebiye'de şiirleri yayımlandı.
1909'da Edebiyat alanında Fecr-i Ati topluluğu içinde yer aldı. 1918 yılında Sermet adlı romanını Fransızcaya çevirdi. Romanın önsözünü Pierre Loti kaleme aldı.
Modern Türk resminin en önemli isimlerinden Fahrelnissa Zeid ile 1919'da evlendi. Bu evlilikten Ressam Nejat Devrim ve tiyatro sanatçısı Şirin Devrim dünyaya geldi.
Tasvir-i Efkar, Vakit, Tan, Vatan gazetelerinde fıkralar yazan Devrim, Fransız diline yaptığı hizmetler ve Henri Bataille üzerine yaptığı incelemesi nedeniyle 1938'de Paris Üniversitesi Edebiyat Fakültesi tarafından, Edebiyat doktorluğu unvanı verildi. 1957 yılında Paris Yazarlar Birliği daimî üyeliğine seçildi.
Yazarın Türk edebiyatının Batılılaşmasında büyük gayretleri olması edebiyatımızda Batılı türlerin önemsenmesi ve benimsenmesine önayak oldu.
İzzet Melih Devrim, 15 Haziran 1966 tarihinde İstanbul'da Alzheimer hastalığından öldü. Kabri, Zincirlikuyu Mezarlığı'ndadır.
Eserleri

Roman
Tezat (1915)
Sermet (1918)
Hikâye
Hüzün ve tebessüm (1922)
Her güzelliğine aşık (1938)
Oyun
Leila (Paris 1912)
İnceleme
Henri Bataille (Fransızca, 1924)
Çeviri
Antere (1910)
Fantasio ve Lorenzaccio (1944)
Meşaleler (1955)
Thuggee

Thuggee Tarikatı mensupları (1857 yılı)
Thuggee, Hindistan'da 600 yıl boyunca varlığını sürdüren bir caniler tarikatıdır. Gizli bir soyguncular ve katiller topluluğu olan Thuglar, adına sayısız suçlar işledikleri yamyam tanrıça Kali'ye taparlardı. Thug kelimesi Hintçe'de sahtekar ve kandıran anlamına gelen Thag kelimesinin çarpıtılmışıdır. Kandırmak onların cani taktiklerinin başında gelirdi. Masum yolcular gibi davranan bir grup Thug, hacıların veya tüccarların oluşturdukları bir kervana katılıp, onları uygun yerlere doğru yönlendirir ve tanrıçalarına ilahiler okuyarak hepsini aynı anda boğarlardı. Cesetlerini parçalayıp karınlarını deştikten sonra onları gömerler ve mezarlarının üstünde kendilerine ziyafet çekerlerdi.
Tarikat üyelerinin çocukları da bu topluluğa katılırlar ve kilden yapılmış mankenler üzerinde cinayet yöntemini öğrenirlerdi. Nesiller boyunca Thuglar Hindistan'da sayısız kurban boğdular. 1830 yılından itibaren İngilizler Thuglara savaş açtılar ve 1860 yılına kadar onların köklerini kazıdılar.
Mutlak gerçek kötülük konusunda Thugları geçmek zordur. Bu nedenle renkli macera filmlerinin ikisinde Kali'ye tapan bu tarikat kötü adam olarak betimlenmiştir.
Gunga Din-George Steven
Indiana Jones ve Kıyamet Tapınağı-Steven Spielberg
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: sh85135093  NLI: 987007536582505171
Boğaziçi Dernekleri Platformu

| Boğaziçi Dernekleri Platformu |
| --- | --- |

Kuruluş: 19 Şubat 2011
Tür: Sivil Toplum Kuruluşu
Merkez: İstanbul
Lider: Kamile Yılmaz
Boğaziçi Dernekleri Platformu (Kısa adı: BODEP); İstanbul Boğazı kıyısında bulunan semt derneklerinin 2011 yılında oluşturduğu, merkezi İstanbul'da bulunan bir sivil toplum kuruluşudur. Platforma üye 11 semt derneği bulunmaktadır.
Amacı

Boğaziçi Dernekleri Platformu'nun amacı; İstanbul Boğaziçi'nin doğal ve tarihi kültür varlıklarına sahip çıkmak, korunmasını ve gelecek kuşaklara taşınmasını sağlamaya çalışmaktır.
Platformu oluşturan kuruluşlar (alfabetik sırayla )

Anadoluhisarı Turizm Kalkındırma Derneği,
Bebekliler Derneği,
Belgrad Ormanı Koruma Gönüllüleri Derneği,
Beylerbeyililer Derneği,
Boğaziçi Arnavutköylüler Derneği,
Büyükdere Çevre, Kültür ve Güzelleştirme Derneği,
Emirganı Sevenler Sosyal Dayanışma ve Yardımlaşma Derneği (ESD),
Kandilli Derneği,
Kuzguncuklular Derneği,
Rumelihisarı Koruma ve Güzelleştirme Derneği,
Sarı Platform Derneği
Bazı etkinlikleri

İstanbul Boğaziçi'nin UNESCO’nun Dünya Mirası listesine alınması için girişimlerde bulunuldu.
Avrupa Konseyi Kültür Yolları kapsamında, İstanbul Boğazı'nın tarihi ve kültürel varlığının dünyaya tanıtılmasını amaçlayan "Boğaziçi Kültür Yolu" projesinin gerçekleştirilmesi için Boğaziçi Üniversitesi ile 20 Şubat 2014 tarihinde bir protokol imzalandı.
İstanbul Boğazı'nda kat yüksekliğini ve imar alanını artıran düzenlemeye karşı, İstanbul Boğazı Belediyeler Birliği'ne başvurarak doğal, kültürel, kentsel bir SİT alanı olan Boğaziçi'nin yapılaşmaya açılmaması istendi.
Beykoz Kanlıca'da ki Mihrabat Korusu içindeki hareketlilik Boğaziçi Dernekler Platformunu harekete geçirdi.
Selahattin İçli

| Selahattin İçli |
| --- | --- |
Doğum: 6 Ekim 1923 İstanbul
Ölüm: 14 Ekim 2006 İstanbul
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı
Meslek: Besteci, müzisyen ve tıp doktoru

Selahattin İçli, (d. 6 Ekim 1923, İstanbul – ö. 14 Ekim 2006, İstanbul). Türk müziği bestecisi, müzisyen, tıp doktoru. Bestekâr Şerif İçli, babasının amca oğludur.
Hayatı

1949 yılında İstanbul Tıp Fakültesi'nden mezun oldu. Babası 1927 ile 1960 yılları arasında Balıkesir'de İngiliz Borax Consolidated Limited adındaki kuruluşta çalıştı.
Çocukluğunda vaktinin çoğunu İngilizler'den satın aldığı 700 kadar plakla gramofon başında geçirdi.
1953 yılına kadar İstanbul'da hekim olarak çalıştı. Daha sonra Balıkesir'in Susurluk ilçesinde belediyede, Susurluk Şeker Fabrikası'nda ve Borasit Maden İşletmesi'nde tabip olarak çalıştı ve 1961 yılına kadar Balıkesir'de yaşadı.
1961 yılında İstanbul'a döndü. 1967 yılında K'nde görev yaptı. 1981 yılında bu hastanedeki başhekim yardımcılığı görevinden ayrılarak Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı'nda sanatçı öğretim görevlisi ve başkan yardımcısı oldu. Konservatuvarın İstanbul Teknik Üniversitesi'ne bağlanması üzerine 1986 yılında profesör unvanı alan İçli, komposizyon bölümü başkanlığına tayin edildi.
Musikî Hayatı

Babam İbrahim İçli, Birinci Dünya Savaşı yıllarında Beşiktaş Jimnastik Kulübü bünyesinde açılan Beşiktaş Musiki Kulübü'nde müzik eğitimi almış. Selahattin İçli de ilk musikî bilgilerini babasından edindi. 12 yaşından itibaren babasından meşk usulüyle makam ve usûl dersi aldı.
Hem anne, hem baba tarafından kardeş çocukları olan udi bestekâr Şerif İçli ve İbrahim İçli, 1914 yılında Beşiktaş musikî kulübüne devam etmeye başlarlar. Neyzen İhsan Bey'in hoca olduğu bu ocaktan yetişenler arasında Hakkı Derman da vardır. Babasının müziğe olan alâkası ve zengin repertuvarı sebebiyle, oğlu Selahattin'in kulağı daha çocukluk yaşlarından itibaren Türk musikîsinin klâsik ve güncel eserleriyle doldu. Böylece; ilk gençlik yıllarında kendisini bestekârlığa götürecek önemli temel unsur sayılabilecek oldukça geniş bir repertuvara sahip olmuştur.
İlk şarkısını 17 yaşında besteledi. Güftesi, Faruk Nafiz Çamlıbel'in Hıyâban başlıklı şiirinden alınan hüseynî makamındaki bu şarkının Şerif İçli tarafından beğenilmesi, Selahattin İçli'yi yeni besteler yapma alanında daha büyük bir şevkle çalışmaya sevk etti.
1942 yılında büyük hayranlık duyduğu ve babasının da yakın arkadaşı olan Selahattin Pınar'la tanıştı. Selahattin Pınar'ı yıllarca hemen her hafta evinde ziyaret ederek onun bestekârlık konusundaki bilgi ve görüşlerinden faydalandı.
Üniversite öğrenimi, tıp fakültesindeki derslerinin yanı sıra, Selahattin İçli'nin musikî üzerinde yoğun olarak çalıştığı bir eğitim devresi oldu. Kuruluşundan itibaren on yıl kadar İstanbul Üniversitesi korosunda bulundu ve kanunî Ekrem Karadeniz'in özel derslerine devam etti. Bu dönemde, birçok müzik çalışmalarına ve konserlere sesi ve ud ile de katıldı.
Selahattin İçli'nin çeşitli ansiklopedi, gazete ve dergilerde makale, fıkra, araştırma ve eleştiri türünden 400'ün üzerinde yazısı yayınlanmış olup 1998 yılında Kültür Bakanlığı'nca verilen devlet sanatçısı unvanına layık görüldü.
Önemli eserleri arasında tını, tarz ve üslup yönünden oldukça başarılı sayılan Bitmez tükenmez bu dert, Zeytin Gözlüm, Bahara indi melekler, Gül Açılsın Dudağında Gülüver, Hüzün Zaman Zaman Deli Dalgalarla Gelir, Ayrılık Var Çıkan Falda, Bir seni bir gülü, Bir sabah bakacaksın bir tanem, Bir destan dolaşır gibi eserler gösterilir.
Hunad Hatun Külliyesi
Galeri

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Robert F. Bales

Robert Freed Bales (9 Mart 1916 - 16 Haziran 2004), Amerikalı bir sosyal psikologdu.
Bales yöntemi

Bir insan grubunu inceleyen gözlemcilerin, gözlenen bir davranışı aynı sınıfa bağlamak konusunda ne ölçüde birleştirdiklerini ortaya koyan istatistik metodudur.
Bu çizelge işbirliği gerektiren bir görevi birlikte çözecek gruplar için geçerlidir. Çok sık rastlanan bu durum şöyle belirir: İki kişinin yaydığı haberler karşılaştırıldığında, toplam olarak çok haber yayanın, kendisine haber ulaştıran kimseye, onun kendisine ulaştırdığından daha az haber ulaştırdığı görülür.
Ulaştırma çizelgesinde haber alanlar, yatay olarak soldan sağa doğru en az haber alandan en çok haber alana kadar sıralanırsa bu sıranın, ayrı kişilerin yaydıkları haber sayısına göre yukarıdan aşağıya dikme sıralanması halinde ortaya çıkan diziye tıpa tıp uygun olduğu görülür: Bu demektir ki çok haber alan daha çok haber yayar.
Bales çizelgesi, hem psikolojik açıdan, hem de matematik açıdan tahlil edilmiştir.
Psikolojik açısından: Sosyometrik statüyle ilişkisi vardır. Birkaç gruptan, sosyometrik statüsü daha yüksek olan, daha çok haber alır ve daha çok haber yayar (Shaw ve Gilchrist, 1956). Karşılıklı olarak haberlerin yapısı da statüyü tayin eder. Mesela, Bavelas (1951), bir grubun üyeleri eşit miktarda haber yayarsa aralarından lider çıkmayacağını apaçık göstermiştir.
Tasviri matematik modeli: Flament (1958) ileri sürmüştür. Her i kişisi, bir f kişisinden alıp verdiği ile ilgili olarak bir ai haber yayma parametresi ve bir bi haber alma paremetresiyle tarif edilir. İ kişisinin j kişisine ulaştırdığı haberlerin sayısı nij olsun. Her i kişisine bir ai haber yayma parametresi ve bir bi haber alma parametresi bağlanabileceği farz edilebilir. O andan itibaren nij, iki parametrenin çarpımından ibarettir: Nij=ai#bj
Bu bağlantıdan zorunlu olarak Bales'in ortaya koyduğu düzgünlük sonucu çıkar. Ayrıca, matematik modeli sosyometrik yoruma yaklaştırınca Bales çizelgesine göre şu şonuçlar elde edilir: Bir kişinin a ve b ile gösterilen haber yaymak ve haber almak eğilimleri doğrudan doğruya onun sosyometrik statüsüyle orantılıdır.
Bales sınıflandırması, Bales, davranışları, ikişerli gruplarda toplanabilecek 12 sınıfa ayırmıştır:
Dayanışma dile getirir
Yüzçevirme dile getirir
Uyuşma durumu gösterir
İma eder
Salık verir
Yöneltir
Yön talebeder
Fikir sorar
Tavsiye ister
Anlaşmazlığını dile getirir
Bir gerilim dile getirir
Uzlaşmazlık dile getirir
Zenginliğiyle dikkati çeken bu sınıflandırma (sınıfları tekrar iki tipte ve altı meselede birleştirmek mümkündür) grupların dinamiği üstüne yapılacak klinik gözlemlerin sistemleştirilmesi için oldukça elverişlidir. (Shaw ve Gilchrist [1956] sınıflandırmaları gibi sınıflandırmalar da vardır: sorunun seçimi, bir lider seçimi, teşkilatlanma teklifi, bilgi verme, bilgi isteme)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 90096315  BNF: cb12332537s (data)  CiNii: DA00644921  GND: 122265122  ISNI: 0000 0001 0931 3204  LCCN: n79064786  LNB: 000029039  MGP: 248995  NDL: 00432166  NKC: jo2002101363  NLA: 35487738  NLI: 987007280555805171  NLK: KAC2022D5109  NTA: 068459726  RERO: 02-A002963368  SUDOC: 156517884  VIAF: 108434955   WorldCat (LCCN): n79-064786
Antroposantrizm

Antroposantrizm (Yunancadan: ἄνθρωπος, ánthrōpos, "insan" ve κέντρον, kéntron, "merkez"), Türkçedeki karşılığı "İnsanmerkezcilik" olmasına karşın, çoğu Batı dillerinde kullanıldığı haliyle "Antroposantrizm" olarak da kullanılır. Antroposantrizm, insanın her şeyin merkezinde olduğunu öne sürer. Evrendeki her şey insan içindir ya da insana hizmet etmek için vardır. Antroposantrizm Batı Yahudi-Hristiyan kültürünü oluşturan temel düşüncelerden biridir.
Baba Haydar

Kutb'ûd-Dîn Haydar ya da Baba Haydar (Haydar Gazi veya Haydar Sultan da denir). Hoca Ahmed Yesevî’nin dervişlerinden olup Tarikât el-Aleviyye'nin Haydarîlik veya "Haydarîlik Tarikâtı" kurucusudur.
Şahsiyeti ve Yaşamı

Abdal Musa'nın atalarındandır. Mezarı, Elmalı'dadır. Mezarının bulunduğu yerde tekkesi kurulmuştur. Bu tekke 1826'da devletçe yıktırılan Bektaşi tekkelerindendir. 1220/1221 yılında Moğol İstilâsı sırasında hâyatını kaybetti.
Haydarîlik Tarikâtı

Ana maddeler: Kalenderîlik, Yesevîlik ve Ekberilik
Haydarîlik tarikâtı; Kutb’ûd-Dîn Haydar tarafından Kalenderîlik ile Yesevîlik tarikâtının Ekberî sufi düşünce tarzı altında harmanlanarak birleştirilmesi ile kurulmuş bir tasavvuf yoludur.
12. yüzyıldan itibaren Kalenderîliğin en yaygın ve fa'al kolunu oluşturan bu tarikât mensupları, kendilerini hâkir görmek ve aşağılamak maksadıyla  vücudlarına demirden halkalar takarak yalın ayak dolaşmakta, keçe ve çuhadan yapılma elbiseler giyerek zillet içerisinde ve bekâr kalmak suretiyle yaşamaktaydılar.
Secession (Viyana)

Secession evi
Secession (Almanca: Wiener Secession), Avusturya'nın başkenti Viyana'nın Wieden ilçesinde bulunan Jugendstil bir sanat evi.
Hakkında

Naschmarkt ve Karl Kilisesi yakınında bulunan Secession 3 Nisan 1897 yılında klasik sanata daha çok önem veren yeniliğe kapalı Viyana Sanat Okulu'ndan ayrılan Gustav Klimt, Koloman Moser, Josef Hoffmann, Joseph Maria Olbrich ve Max Kurzweil gibi sanatçıların Berlin ve Münih'deki Sezession adlı birlikleri örnek alarak öncülüğünde kurulmuş yeni akımlara da açık Sanatçılar Birliği binasıdır.
Açılışını ve ilk sergisini 1898 yılında yapmıştır.
Secession 1902 yılında ünlü besteci Ludwig van Beethoven'a adanmış 14. sergisi ile ünü doruk noktasına ulaşmıştır.
1903 yılında Josef Hoffmann ve Koloman Moser beraber görme engelli sanatçılar için bir atölye kurulmasına öncülük etmişlerdir.
14 Haziran 1905'te Gustav Klimt bazı grup arkadaşları ile diğerlerinden yolunu ayırmıştır.
Günümüzde de çeşitli modern sergilerin yapıldığı bir sergi salonu olarak da kullanılmaktadır.
Viyana Secession'ın üyelerinin 1902'deki 14. sergiden bir fotoğrafı: Gustav Klimt (sandalyede oturuyor), Koloman Moser (Klimt'in önüdeki şapkalı kişi) Adolf Böhm, Maximilian Lenz (yatıyor), Ernst Stöhr (şapkalı), Wilhelm List, Emil Orlik (oturuyor), Maximilian Kurzweil (şapkalı diğer kişi), Leopold Stolba, Carl Moll (yatan diğer kişi), Rudolf Bacher.