stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Balıkesir Lisesi
Tarihçe

Balıkesir'de ilk kez bir orta dereceli okulun açılışı 1884 yılına rastlar. Bu tarihte sadece birinci sınıfı ile öğretime başlayan ve o zamanki adıyla Rüştiye'nin açılışından sonra 15 Şubat 1885 tarihinde Celal Zade Hanı'ında İdadi, şimdiki söylenişi ile lise öğrenimine başlamış ve bu lise bugünkü Balıkesir Lisesi'nin temelini oluşturmuştur.
Zamanla öğrenci sayısının artması ile 1893 yılında şu anda Kuvâ-yi Milliye müzesi olan binanın bulunduğu yerdeki Giritli Mehmet Paşa konağı'na taşınan okul, 1895 yılında Behçet Paşa Köşkü bahçesinde inşa edilen, asıl tarihi binasına geçmiştir. 1898 yılında bir deprem sonucu hasara uğrayan ve II. Abdülhamit tarafından 1902 yılında onarımı yaptırılan binaya 1913 Nisan'ında, o zamanın en önemli öğretim kurumlarından olan Selanik Sultanisi tam kadrosu ile nakledilmiştir. Bu tarihten sonra da Balıkesir Sultanisi adı altında öğretimini sürdürmüştür.
İlk yıllarda yalnız yatılı olarak öğretim yapan Sultani, 1919-1920'den itibaren gündüzlü öğretime de başlamıştır. 1924 yılında Balıkesir Sultanisi lağvedilmiştir. 1931 yılında sadece 9. sınıf, okul bahçesindeki küçük bir binada öğretime tekrar başlamış ve daha sonra Sultaniden boşalan yerde öğretim yapan Öğretmen Okulu ile birlikte, bugünkü Necatibey Eğitim Fakültesine geçilmiştir. 1932-1933 öğretim yılında Balıkesir Lisesi adını almıştır. Lise, 1936 yılında tekrar eski binasına taşınmıştır. Öğrenci sayısının artması ile Mutasarrıf Konağı olarak yapılan, fakat sonradan Doğumevi olarak kullanılan binayı da derslik olarak kullanmıştır.
Ortaokul ve lise sınıfları ile öğretim yapan okulun öğrenci sayısı birden çoğalınca, ek bir yapıya gerek duyulmuş, 1953 yılında Namazgah diye bilinen arsada bugünkü okulun yapımına başlanmıştır. 1957 yılında bu bina öğretime açılmıştır. Oruçgazi Ortaokulu adı altında öğretim yapılan eski bina, 1971 yılında, oturulamaz yıkılabilir kararıyla boşaltılmış, daha sonra da büyük bir onarım görmüş, orijinalliği bozularak ahşap bölümler betonarme yapılmış ve Balıkesir Üniversitesi Mühendislik Fakültesine devredilmiştir. Bina daha sonralarda ise günümüzde de hala kullanılmaya devam etmekte olan Balıkesir Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi geçmiştir.
Tarihçe > Çanakkale Savaşı'nda Balıkesir Lisesi

Dönemin önemli sultanilerinden olan Balıkesir Sultanisi (Lisesi), Çanakkale Savaşları'nda 94 şehit vermiştir. 1916 - 1917 Öğrencileri Çanakkale Savaşlarına İzci Olarak Katılmış, tümü şehit olmuştur. Diplomasını aldıktan sonra iş hayatına başlamayıp, cepheye giden öğrenciler de oldukça fazladır.
Kaymaklı şenlikleri

Balıkesir kaymaklısı, Balıkesir'in ünü Türkiye'ye yayılmış özgün bir tatlısı olması yanında, Balıkesir Lisesinin kuruluş yıldönümü olan ve her yıl 13 Şubat günü yapılan kutlamalara da adını vermiştir.
Kaymaklı günü ilk kez 1952 yılında, o dönemin Lise Müdürü Hilmi Ziya Apak'ın girişimleriyle hayata geçirilmiş ve o günden bu yana da toplantılara vesile olmuştur. Önceleri lisenin kuruluş yıl dönümlerinde kutlanan kaymaklı, şimdilerde ise Mayıs ayının son haftasında kutlanmaktadır. Özellikle son iki yıldan bu yana da kaymaklı bir şenlik haftası kimliğindedir. Şenlik haftası boyunca çeşitli sanatsal ve kültürel etkinler yapılmakta ve aynı haftayı izleyen cumartesi günü de okul bahçesinde kaymaklı günü düzenlenmekte ardından da eski mezunlar kendi aralarında akşam yemeği yemektedirler.
Kaymaklının bir de kendine özgü "Sağdıçlık" müessesesi vardır. Kaymaklının bir "Başsağdıcı" ve "Sağdıçları" bulunmaktadır. Başsağdıç, yaşı, deneyimi ile, kaymaklıyı üstlenen ve kaymaklının dağıtılmasından sonra geleneksel "Kaymaklı Sofra Duası"nı yaptıran kişidir.
Başsağdıç ve Sağdıçlar mutlaka Balıkesir Lisesi'nde okumuş veya mezun olmuş kişiler arasından belirlenmektedir.
Balıkesir Lisesi Müzesi

Belki de Türkiye'de müzesi bulunan nadir eğitim kurumlarından biridir. Okulun bir bölümü müze olarak oluşturulmuştur. Müzede;
Osmanlı zamanında okulda kullanılan yemek takımları.
Çanakkale savaşı sırasında ölen öğrenciler hakkında bilgiler.
Eskiden kullanılan forma, flama ve tarihi evraklar.
Cumhuriyet balolarında çekilmiş fotoğraflar.
Osmanlı zamanından kalmış saat, gramofon ve değerli eşyalar.
Balıkesir Lisesinden mezun olmuş ünlü kişilerin karneleri.
Atatürk'ün ziyareti esnasından kalmış belge, fotoğraf ve eşyalar.
Orta kısmı

Balıkesir Lisesi 1970 yılına kadar 6. sınıftan itibaren eğitim vermekteydi. Ancak orta kısmı 15.12.1970 tarihinde lise kısmından ayrılarak Balıkesir Ortaokulu adını almıştır. Ayrılmasının sebebi ise, milli eğitimdeki yeni düzenlemeler nedeniyledir. 6.-8. yıl arası bağımsız devre için, 1974 yılında eski Balıkesir Lisesi bahçesinin bir kısmına ayrı binası inşa edilmiştir. 1997 yılından sonra Balıkesir Karesi İlköğretim Okulu adını alarak ilköğretim vasfına dönüşmüştür.
Ünlü mezunlar

Balıkesir Lisesi'nden mezun olmuş ünlülerden bazıları;
Atilla İlhan
Tanju Okan
Yusuf Atılgan
Mehmet Ali Erbil
Çolpan İlhan
Bedii Faik Akın
Burhan Özfatura
İbrahim Bodur
İlker Ayrık
Tamer Yiğit
Selahattin İçli
Ünsal Oskay
Tarık Minkari
Dahiliye Nazırı Talat Bey'in Balıkesir Sultanisi'ni ziyareti (1914)
Balıkesir Lisesi
Balıkesir Lisesi'nin tarihi binası. Şu an Balıkesir Üniversitesi kullanımındadır.
Yedisan

Günümüz Ukrayna'sında Yedisan haritası.
16-17. yüzyıllarda Yedisan diye bir yer yoktu, onun yerine Podolya vardı.
"Die Otschakowische Tartarey oder Westliches Nogaj, auch Jedisan" 1790 civarında Viyana'da basılmış bir harita (Not: Yedisan'dan geçen herhangi bir posta yoktur).
Yedisan (ayrıca Jedisan veya Edisan; Türkçe: Yedisan, Ukraynaca: Єдисан, romanlaştırılmış: Yedysan, Rumence: Edisan, Rusça: Едисан, romanlaştırılmış: Yedisan), bugünkü Güney Ukrayna'da Dinyester ile Güney Bug (Boh) arasında yer alan, 17. ve 18. yüzyıllarda Osmanlılar tarafından Nogay Ordası'nın kontrolüne verilen ve adını Nogay Ordularından birinden alan Silistre Eyaleti'ne bağlı Özi [Paşa] Sancağı'nın (Ochakiv Sancağı) şartlı adıydı. Rus İmparatorluğu'nda Ochakov Oblastı olarak anılırken, Osmanlı Türkleri idari merkez olarak hizmet veren Ochakiv şehrinden sonra sadece Özü olarak adlandırdı. Kullanılan bir diğer isim de Batı Nogay idi.
Coğrafi olarak, Dinyester ve Dinyeper nehirleri arasında Karadeniz'in kuzeyine yayılan Vahşi Alanlar olarak adlandırılan bölgenin batı kısmıydı. Budjak ve Besarabya'nın doğusunda, Podolya ve Zaporizhzhia'nın güneyinde ve Taurida'nın batısında yer almaktadır. Bölge 20. yüzyılın ortalarından bu yana güneybatı Ukrayna ve güneydoğu Moldova (güney Transdinyester) arasında bölünmüştür.
İsim

"Yedisan" Türkçede "Yedi Unvan" anlamına gelmektedir, şüphesiz sept yedi alt gruptan oluşmaktaydı. Yedisan bazen bölgenin ana kalesi olan Ochakov'dan (Ochakiv) sonra Ochakov Tataryası olarak da anılmıştır. Bölgenin farklı dillerdeki isimleri şunlardır: Ukraynaca: Єдисан [Yedysan]; Rusça: Едисан [Yedisan]; Rumence: Edisan; Kırım Tatarca ve Türkçe: Yedisan; Almanca: Jedisan; Lehçe: Jedysan.
Tarihçesi

Macarlar, sonunda Pannonia'ya göç etmeden önce Yedisan'da (Etelköz) bulunmuş olabilirler.
Tarihi Podolya'nın bir parçasıydı, 17. yüzyılda Osmanlılar tarafından Podolya Eyaleti ve Silistre Eyaleti arasında bölünerek işgal edildi.
Bölge zaman zaman Silistre (Özi) Eyaleti'nin bir parçası olarak Osmanlı idari yapısına dahil edilmiş ve ana merkezleri Hacıbey (Odesa) ve Özi (Oçakiv) kaleleri olmuştur. Aynı zamanda Osmanlı Babıali'sinin müşterileri olan Nogaylar ile Rus destekli Zaporijya kazakları arasındaki daha büyük bir göçebe çatışmasının da bir parçasıydı. 18. yüzyılın sonlarında, Büyük Katerina yönetimindeki İmparatorluk Rusya'sı bölgeye doğru genişlemeye başladı. 1768-1774 Osmanlı-Rus Savaşı sonucunda Osmanlılar Güney Bug'un doğusundaki bölgeyi Rusya'ya bıraktı.
1787-1792 Osmanlı-Rus Savaşı'nı sonuçlandıran 1792 Yaş (Iaşi) Antlaşması ile Rus sınırı Dinyester Nehri'ne kadar genişletildi ve Yedisan'ın ele geçirilmesi tamamlandı. Rusya'nın bölgeyi ele geçirmesinin ardından 1794 yılında Odesa şehri kurulmuş ve bölgeye Yeni Rusya'nın bir parçası olarak Moldovalı, Rus ve Ukraynalı kolonistlerin yanı sıra önemli bir Alman unsur da yerleştirilmiştir. Herson Valiliği'nin bir parçasını oluşturan bölge günümüzde Ukrayna'ya bağlı Odesa ve Mikolayiv oblastları ile güneydeki ayrılıkçı Transdinyester'in (de jure Moldova'nın bir parçası) bir parçasıdır.
Kaynaklar

↑  Spinei, Victor (2003). The great migrations in the East and South East of Europe from the ninth to the thirteenth century. Cluj-Napoca: Romanian Cultural Institute. ISBN 973-85894-5-2. OCLC 57229133.
Kerç Boğazı

| Kerç Boğazı  Rusça: Керченский пролив Ukraynaca: Керченська протока |
| --- | --- |
Kerç BoğazıUkrayna Kırım Özerk Cumhuriyeti haritasında gösterKerç BoğazıAvrupa haritasında göster
Genel Bilgiler
Ülke(ler): Ukrayna, Rusya
Ada(lar): Tusla adası
Yerleşim(ler) (sahil): Kerç
Ayırdığı topraklar: Kırım← →Taman Yarımadası

Tür: Boğaz
Bağladığı sular: Azak Denizi→ ←Karadeniz
Uzunluk: 40 km (25 mi)
En derin noktası: 18 m (59 ft)
Wikimedia Commons

Kerç Boğazı
Kerç Boğazı (Rusça: Керченский пролив, Ukraynaca: Керченська протока, Kırım Tatarcası: Keriç boğazı; Adigece: Хы Т1уалэ]). Karadeniz ile Azak Denizi'ni birleştiren deniz geçidi, boğaz. Stratejik bir geçiş noktası olarak, hem ticaret gemileri hem de bölgesel ulaşım açısından büyük bir öneme sahiptir. Bu boğaz, uluslararası deniz taşımacılığında önemli bir rota olarak kullanılmaktadır.
İlk ve Orta Çağ boyunca, su yollarını birleştiren önemli bir ticari yol işlevi görmüştür. MÖ 8. yüzyıldan başlayarak, Kerç Boğazının iki yakası boyunca Grek ticaret kentleri (koloniler) kurulmuştur. Bunların en önemlileri boğazın batı yakasında bulunan ve Bosporos Krallığı'nın başkenti de olan Panticapaeum ile güneyindeki Nymphaion, doğu yakasında da Phanagoria ve Hermonassa idi.
Kerç Boğazı, daha sonra birçok kez el değiştirdi. 1783'te Kırım Hanlığı'nın lağvedilip topraklarının Rusya'ya ilhak edilmesi sonucu, tamamıyla Rus denetimine girdi. Sovyetler döneminde, Rus SFS Cumhuriyetine bağlı bir oblast olan Kırım, 1954'te Ukrayna SSC'ye verildi. 1991 yılı sonunda Sovyetler'in dağılması üzerine, Kerç Boğazının batı yakası Ukrayna, doğu yakası da Rusya Federasyonu sınırları içinde kaldı. 2014'te Rusya'nın Kırım'ı ilhakı sonucu boğazın kontrolü tekrar Rusya'ya geçti.
Beşiktaş Anadolu Lisesi

| Beşiktaş Anadolu Lisesi |
| --- | --- |


Kuruluş: 1959
Ülke: Türkiye
Şehir: İstanbul
İlçe: Beşiktaş
Türü: Anadolu Lisesi
Müdür: Ziya ULUÇAY
Eğitim dili: Türkçe
Yabancı dil(ler): İngilizce, Almanca
Sınıflar: Hazırlık, 9, 10, 11, 12
Öğrenci sayısı: 523
Öğretmen sayısı: 40
Derslik Sayısı: 15
Yemekhane bilgisi: Mevcut
Resmî sitesi: www.besiktasanadolu.meb.k12.tr
Koordinat: 41°02′35″K 29°00′46″D﻿ / ﻿41.04306°K 29.01278°D﻿ / 41.04306; 29.01278
Lise binasının İstanbul Boğazı'na bakan cephesi (Ocak 2013)
Beşiktaş Anadolu Lisesi Tabelası ve Okulun Ön Tarafı (Mart 2014)
Beşiktaş Anadolu Lisesi veya baş harflerinin kısaltmasıyla BAL, 1871 tarihinde Sultan Abdülaziz tarafından Sarkis Balyan ustaya yaptırılmış, İstanbul'un Beşiktaş ilçesinde bulunan okul.
Tarihi

Çırağan Sarayı'nın harem dairesi olarak kullanılan bugünkü Beşiktaş Anadolu Lisesi binası, gerek planı gerek tezniyatı ile 19. asır mimarimizin en güzel örneklerinden biridir. Orijinal dış cephesi, odaları tavan işlemeleri hala eski şeklini korumaktadır. Binası Çırağan Sarayı'na ek olarak yaptırılmış sonradan harem dairesi olarak kullanılmıştır. Deli olduğu ileri sürülerek padişahlıktan indirilen V. Murat bugünkü Beşiktaş Anadolu Lisesi binasında 28 yıl hapis hayatı yaşamıştır. V. Murat'ın odası şimdi Beşiktaş Anadolu Lisesi kantini olarak kullanılmaktadır.
Şimdiki binasında, 1924 yılında halifeliğin kaldırılmasından sonra 20. ilkokul düzenlemeleri yapılmış; 1937 yılına kadar Cumhuriyet'in 21. okulu olarak, Türk Milli Eğitimine hizmet etmiştir. Akaretler'de eski Anafartalar Ortaokulu'nun bulunduğu binada 1937-1938 öğretim yılında, yalnız orta 1. ve 2. sınıfları olan karma bir okul halinde açılan Beşiktaş Lisesi 1940-1941 öğretim yılında bugünkü binaya yerleşmiş ve Beşiktaş 2. Kız Ortaokulu adını almıştır.
Milli Eğitim Bakanı Tahsin Banguoğlu zamanında Beşiktaş 1. Ortaokulu'nun kaldırılması üzerine erkek öğrencilerin bir kısmı Beşiktaş Lisesi'ne verilmiş ve okul karma liseye dönüştürülmüştür. 1959-1960 öğretim yılında Atatürk Kız Lisesi'nin Deneme Lisesi haline getirilmesi üzerine 'Beşiktaş Kız Lisesi' adını almıştır. 1993-1994 öğretim yılından itibaren tekrar karma liseye dönüştürülmüş ve ismi 'Beşiktaş Lisesi' olmuştur.
1995 yılında okulun tüm bahçe alanı peyzaj düzenlemesi yapılarak, tarihi ağaçlar koruma altına alınmış; ağaç rölevesi yapılmıştır. 1980 yılından sonra doldurulan sahilin, 2001 yılında kıyı tahkimatı yapılmıştır.
2005-2006 Eğitim öğretim yılından itibaren Beşiktaş Lisesi, Anadolu Lisesi statüsüne geçerek, "Beşiktaş Anadolu Lisesi" adını almıştır.
2020-2021 Eğitim öğretim yılından beri Hazırlık (İngilizce) + 4 Yıllık Program uygulanmaktadır.
2022-2023 Eğitim öğrertim yılından beri AP (Advanced Placement) Sistemi uygulanmaktadır.
Okulun Taban Puanları

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| 2024 | 477.3464 | 1.01 |
| 2023 | 480,5004 | 1.34 |
| 2022 | 467.8489 | 1.21 |
| 2021 | 448.2120 | 1.22 |
| 2020 | 459.7828 | 1.47 |
| 2019 | 475.4080 | 1.47 |
Öğretim Dili

Beşiktaş Anadolu Lisesi'nde öğretim dili Türkçedir. Ayrıca okulda İngilizce (zorunlu) ve Almanca (zorunlu) dersleri verilmektedir. Okulda İngilizce hazırlık eğitimi bulunduğundan İngilizce dersleri yoğunlukludur.
Beşiktaş Anadolu Lisesi Uluslararası Spor Festivali

Atatürk'ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı haftası kapsamında, Beşiktaş Anadolu Lisesi Spor Kulübü tarafından ilki 2016 yılında gerçekleşen festivalde; voleybol, basketbol, futbol ve yelken dallarında yarışmalar düzenlenmektedir. Festivale İstanbul'dan birçok okulun yanı sıra Makedonya ve İsrail gibi çeşitli ülkelerden de katılım sağlandı. Ayrıca 17 Mayıs 2016 günü okulun ve mezunların müzik gruplarından sonra, Pinhani konser vermiştir.
BalGirişimFest

2022 yılında ilk defa düzenlenen okulun girişimcilik festivalidir. Beşiktaş Anadolu öğrencileri tarafından organize edilen bu festivalde ünlü girişimciler çağırılır ve zirve-festival havasında bir etkinlik düzenlenir.
BalSes Organizasyonu

2017 yılından beri her sene geleneksel olarak BalSes adı altında ses yarışması düzenlenmektedir.
2022 yılından itibaren ise yarışma ilçe çapında düzenlenmeye başlamıştır.
Bosphorus Robotics 8158 FRC Takımı

2019 yılında Beşiktaş Anadolu Lisesi'ni temsil etmek amacıyla kurulan Bosphorus Robotics 8158, bir robotik takımıdır ve FIRST Robotics Turnuvaları'nda mücadele etmektedir. Takım 2020 yılında Türkiye'yi Amerika'daki FIRST SBPLI Long Island Regional #1 turnuvasında temsil etmeye hak kazanmıştır. 2022 yılında ise İstanbul'da yapılan Bosphorus Regional'da Finalist olmuştur.
Okuldaki Kulüpler

MUN of Beşiktaş
Beşiktaş Anadolu Münazara
İngilizce Münazara Kulübü
Tarih Kulübü
Kitap Kulübü
Değerler Eğitimi Kulübü
Sosyal Bilimler ve Tarih Kulübü
Sinema Kulübü
Tiyatro Kulübü
Dans Kulübü
Kültür ve Edebiyat Kulübü
Müzik Kulübü
Dijital Oyun ve Tasarım Kulübü
Girişimcilik Kulübü
Beşiktaş Anadolu Sportfest Kulübü
Akıl ve Zeka Oyunları Kulübü
Evrensel Parlamento
Dergi Kulübü
Ünlü Mezunlar

Aras Bulut İynemli Oyuncu
Eda Erdem Voleybolcu
Yeliz Askan Başa Voleybolcu
Serdar Özkan Futbolcu
Özgür Akkaya Futbolcu
Mehmet Sedef Futbolcu
İbrahim Kaş Futbolcu
Necip Uysal Futbolcu
Adem Büyük Futbolcu
İlkan Karaman Basketbolcu
Pınar Saka Atlet
Derya Erke Yüzücü
Sevcan Orhan Sanatçı
Burcu Esmersoy, sunucu
Latife Tekin Yazar
Dış Bağlantılar

OpenStreetMap'te Beşiktaş Anadolu Lisesi ile ilgili coğrafi veriler
Beşiktaş Anadolu Lisesi Resmi Sitesi3 Eylül 2014 tarihinde Archive.is sitesinde arşivlendi
Beşiktaş Anadolu Lisesi Mezunlar Derneği 22 Ekim 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Beşiktaş Anadolu Lisesi Uluslararası Boğaziçi Spor Festivali
Beşiktaş Anadolu Lisesi Başarıları - YKS (ÖSYS) Yerleştirme Sonuçları 25 Ekim 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
#8158 Bosphorus Robotics 2022 Yılı Takım Üyeleri
Oluz Höyük

Oluz Höyük yerleşim höyüğü,
Oluz Höyük Gözlek Köyü'nün 2 km kuzeybatısında, Toklucak (eski Oluz) köyünün ise yaklaşık 5 km doğusunda bulunur ve Amasya-Çorum karayolunun 3 km güneyinde yer almaktadır. Yeşilırmak'ın (Hitit metinlerinde Kummešmaḫa, antik Iris) önemli kollarından Çekerek Irmağı'nın (Hitit metinlerinde Zuliya, antik Skylax) 4 km kuzeyinde ve verimli Geldingen Ovası'nın batı kenarında konumlanmıştır. 280 x 260 m boyutunda, hemen hemen yuvarlak şekilli, ova seviyesinden yaklaşık 15 m yüksekliğindeki Oluz Höyük yaklaşık 45 dönümlük bir alana sahiptir.
| --- | --- |
Arkeolojik Höyük
Adı:: Oluz Höyük
il:: Amasya
İlçe:: Merkez
Köy:: Toklucak
Türü:: Höyük
Tahribat:: 
Tescil durumu:: 
Tescil No ve derece:: 
Tescil tarihi:: 
Araştırma yöntemi:: Kazı
Kazılar

Bölgede 1997-99 yılları arasında İstanbul Üniversitesi Arkeoloji Bölümü'nden Doç. Dr. Şevket Dönmez başkanlığındaki bir ekipçe yürütülen yüzey araştırmaları sırasında keşfedilmiştir. Daha sonra kazı çalışmaları da Ş. Dönmez başkanlığında 2007 yılında başlatılmıştır. Kazılar, tepenin en yüksek bölümünün batı kesiminde A açması ve doğu yamaçta B açması olmak üzere iki açma üzerinden yürütülmüştür. Daha sonra C ve D olarak adlandırılan iki açmada daha çalışılmıştır. 2007 yılındaki İstanbul Üniversitesi adına Doç.Dr. Şevket Dönmez tarafından başlatılan sistematik arkeolojik kazılar sonucunda, ilk belirlemelere göre Oluz Höyük'te 4 ana kültür katı saptanmıştır.
Tabakalanma

Kazıların ikinci yılı olan 2008 yılında tam bir tabakalanma ortaya çıkarılmış ve sonuç itibarıyla höyükte yedi mimari tabaka belirlenmiştir. Bu tabakalanma yeniden eskiye doğru,
0. tabaka - Orta Çağ / Geç Bizans (MS 10. - 14. yüzyıllar,
1. tabaka - Helenistik Çağ (MÖ 2. yüzyıl sonu – MÖ 1. yüzyıl başı),
2. tabaka - Geç Demir Çağı'nın geç evresi (MÖ 4. – 3. yüzyıllar),
3.-4. tabaka – Geç Demir Çağı erken evre (MÖ 6. - 5. yüzyıllar),
5. tabaka -  Orta Demir Çağı (MÖ 7. yüzyıl),
6. tabaka – kesin olmamakla birlikte Erken Demir Çağı ya da Geç Tunç Çağı (Hitit İmparatorluk Çağı),
7. tabaka - Erken Tunç Çağı (MÖ 4. – 3. binyıl)
olarak gösterilmektedir. Bu arada, A açmasının 3. tabakası Frig yerleşmesi olarak değerlendirilmiştir.
Yapı katları olarak verilen bu tabakalanma esasen dört kültür katı çerçevesinde değerlendirilmektedir. Birinci kültür katı, Helenistik Dönem'e ait MÖ 200 – 47 yıllarına tarihlenen tabakadır. Yontulmuş moloz taşlara dayanan güçlü bir mimari geleneğe dayanan bu kültür katı sokak ve caddeler, demir miğfer, kumtaşından ve pişmiş topraktan kandiller, yerel ve ithal çanak çömlekler ile sikkeler gibi buluntularla temsil edilmektedir. İkinci kültür katı olarak tanımlanan 2. – 6. tabakalar, esas itibarıyla Demir Çağı'nın Akamenid Dönemi (MÖ 425 – 200) özellikleri vermektedir. Bu kültür katı, anıtsal nitelikte kabul edilen taş döşeli bir yol, bunun kuzeyinde küçük bir saray ya da malikane olduğu düşünülen bir yapı kompleksi ile temsil edilmektedir.
Yayınlar > Makale

Ş. Dönmez/E. E. Naza-Dönmez. “Amasya-Oluz Höyük Kazısı 2007 Dönemi Çalışmaları:
İlk Sonuçlar”, Colloquium Anatolicum VI, İstanbul 2007: 49-74.
Ş. Dönmez. “Karadeniz’de Bir Hitit Yerleşimi”, Aktüel Arkeoloji 11, İstanbul 2009: 32-33.
Ş. Dönmez/E. E. Naza-Dönmez. “Amasya-Oluz Höyük Kazısı 2007 Dönemi Çalışmaları:
İlk Sonuçlar”, Belleten LXXIII/267, Ankara 2009: 395-421.
Ş. Dönmez. “Bir Anadolu Kralı Yeniden Doğuyor”, NTV Tarih 6 (Temmuz 2009): 9-10.
Ş. Dönmez. “Perslerin Kayıp Satraplık Merkezi Bulundu”, NTV Tarih 12 (Ocak 2010): 13-14.
Ş. Dönmez/E. E. Naza-Dönmez. “Oluz Höyük Kazısı İkinci Dönem (2008) Çalışmaları:
Değerlendirmeler ve Sonuçlar”, Colloquium Anatolicum VIII, İstanbul 2009: 125-170.
Ş. Dönmez. “Altın İskender”, NTV Tarih 22 (Kasım 2010): 15.
Ş. Dönmez. “Oluz Höyük. Karadeniz’de Bir Hitit Kenti”,
Aktüel Arkeoloji 18, İstanbul 2010: 104-111.
Ş. Dönmez. “Oluz Höyük Kazısı Üçüncü Dönem (2009) Çalışmaları:
Değerlendirmeler ve Sonuçlar”, Colloquium Anatolicum IX, İstanbul 2010: 275-306.
Ş. Dönmez/E. E. Naza-Dönmez. “Amasya-Oluz Höyük Kazısı 2008 Dönemi Çalışmaları:
Yeni Sonuçlar ve Değerlendirmeler”, Höyük 2, Ankara 2010: 1-28.
F.A. Yüksel/O. Tarhan-Bal/Z. Keçeli. “Amasya-Oluz Höyük Kazısı Jeofizik Araştırmaları ve Coğrafik Bilgi Sistemi (CBS) Uygulamaları”, Höyük 2, Ankara 2010: 55-65.
V. Onar. “Amasya-Oluz Höyük Kazısı 2008 Dönemi Arkeozoolojik Sonuçları”, Höyük 2, Ankara 2010: 29-54.
Ş. Dönmez. “Okuma-Yazma Bilmeyen Halkın Kayıt Sistemi”, NTV Tarih 27
(Nisan 2011): 11.
Ş. Dönmez. “Oluz Höyük Kazısı Dördüncü Dönem (2010) Çalışmaları:
Değerlendirmeler ve Sonuçlar”, Colloquium Anatolicum X, İstanbul 2011: 103-128.
Ş. Dönmez. “Oluz Höyük. Karadeniz’de Persler”, Aktüel Arkeoloji 25, İstanbul 2012:
140-145.
Ş. Dönmez. “A Crater Fragment with Partridge Figures from Oluz Höyük, Central Black Sea Region, Turkey”, Ancient West & East 10, Leuven 2011: 339-347.
Ş. Dönmez. “Amasya-Oluz Höyük. Anadolu’da Öncü Türklerin İlk İzleri”, NTV Tarih 36 (Ocak 2012): 26-35.
Yayınlar > Bildiri

Ş. Dönmez/E. E. Naza-Dönmez. “Amasya-Oluz Höyük Kazısı 2007 Dönemi Çalışmaları:
İlk Sonuçlar”, 30. Kazı Sonuçları Toplantısı-4. Ankara 2009: 87-106.
Ş. Dönmez/E. E. Naza-Dönmez. “Oluz Höyük Kazısı 2008 Dönemi Çalışmaları”,
31. Kazı Sonuçları Toplantısı -3. Ankara 2010: 379-400.
F.A. Yüksel/Ş. Dönmez/O. Tarhan-Bal/Z. Keçeli. “Amasya-Oluz Höyük 2008 Yılı Arkeojeofizik Araştırmaları Coğrafi Bilgi Sistemi (CBS) Uygulamaları”,
25. Arkeometri Sonuçları Toplantısı. Ankara 2010: 165-179.
F.A. Yüksel/N. Hoşkan/Ş. Dönmez. “Application of Geophysical Methods for Archaeological
Excavation (2009) in Amasya-Oluz Höyük (Yassı Höyük”), The Symposium on the Application of Geophysics to Environmental and Engineering Problems (SAGEEP), (11-15 April 2010), Keystone, Colorado 2010: 968-970.
V. Onar. “Amasya-Oluz Höyük Kazısı 2008 Yılı Arkeozoolojik Sonuçları”, 25. Arkeometri Sonuçları Toplantısı. Ankara 2010: 263-278.
Ş. Dönmez/C. Özdemir. “Amasya İlinde Yeni Araştırmalar: Oluz Höyük ve Doğantepe Kazıları”, VII. Uluslararası Hititoloji Kongresi Bildirileri/Acts of the VIIth International Congress of Hittitology. I. Cilt/Vol.I. (Ed. A. Süel). Ankara 2010: 221-244.
Ş. Dönmez. “Oluz Höyük Kazısı 2009 Dönemi Çalışmaları”,
32. Kazı Sonuçları Toplantısı -4. Ankara 2011: 92-110.
Yayınlar > Haber Yazıları

Ş. Dönmez/E. E. Naza-Dönmez. “Amasya Oluz Höyük Kazısı 2007 Dönemi Çalışmaları”,
Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü Haberler 25, Ocak 2008, İstanbul: 33-34.
Ş. Dönmez/E. E. Naza-Dönmez. “Amasya-Oluz Höyük Kazısı 2008 Dönemi Çalışmaları”,
Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü Haberler 27, Ocak 2009, İstanbul: 14.
Ş. Dönmez. “Oluz Höyük Kazıları”, Önasya Arkeolojisi Bülteni 1. İlkbahar/Yaz 2009.
İstanbul: 7.
Ş. Dönmez. “Oluz Höyük Kazılar 2009 Yılı Çalışmaları”, Önasya Arkeolojisi Bülteni 2. Sonbahar/Kış 2009. İstanbul: 5.
Ş. Dönmez. “Amasya-Oluz Höyük Kazı Çalışmaları - 2009”,
Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü Haberler 30, Mayıs 2010, İstanbul: 23.
Ş. Dönmez. “Oluz Höyük Kazı Çalışmaları - 2010”,
Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü Haberler 31, Ocak 2011, İstanbul: 28.
Ş. Dönmez. “Oluz Höyük Kazısı 2010 ve 2011 Dönemleri Çalışmaları”, Önasya Arkeolojisi Bülteni 3. Sonbahar/Kış 2011. İstanbul: 3.
Ş. Dönmez. “Oluz Höyük Kazıları (Seçilmiş Kaynakça)”, Önasya Arkeolojisi Bülteni 3. Sonbahar/Kış 2011. İstanbul: 8-9.