Bir Ekonomik Tetikçinin İtirafları
Kabul ve Eleştiriler

İçeriğin doğruluğu sorgulanmış olsa da, kitap hem New York Times hem de Amazon'un en çok satanlar listelerinde yer alarak satış açısından iyi bir performans sergiledi.
Washington Post köşe yazarı Sebastian Mallaby, Perkins'in kitabına sert tepki göstermiştir: "Bu adam köpüren bir komplo teorisyeni, saçmalıkların kibirli bir satıcısı ve yine de kitabı, Bir Ekonomik Tetikçinin İtirafları, en çok satanlar listesinde." Mallaby, Perkins'in uluslararası finans anlayışının "büyük ölçüde bir hayal" olduğunu ve "temel iddialarının tamamen yanlış" olduğunu savunuyordu." Örneğin, Endonezya'nın 1970 yılında ekonomistlerin liderlerini borç almaya ikna etmesinden sonra bebek ölümlerini ve okuma yazma bilmeme oranlarını üçte iki oranında azalttığına dikkat çekiyordu. Perkins'in dünyanın en büyük 100 ekonomisinden 51'inin şirketlere ait olduğu iddiasına da karşı çıkmaktadır.
The New York Times ve Boston Magazine'deki makalelerin yanı sıra ABD Dışişleri Bakanlığı (DOS) tarafından yayınlanan bir basın açıklaması da dahil olmak üzere diğer kaynaklar, Perkins'in NSA'nın Chas T. Main'e işe alımında rol oynadığı iddiasını doğrulayacak belge veya tanıklık kanıtlarının eksikliğine atıfta bulunmuştur. Buna ek olarak, DOS açıklamasının yazarı NSA'in "ekonomik bir kuruluş değil, kriptografi (kodlama ve kriptanaliz) yapan bir kuruluş olduğunu" ve görevlerinin "yabancı ülkelerin borçlarını arttırmak için özel şirketlere ekonomist yerleştirmeye uzaktan yakından benzeyen bir şey" içermediğini belirtmektedir.
Ekonomi tarihçisi Niall Ferguson 2008 yılında yayınlanan The Ascent of Money (2008) adlı kitabında Perkins'in bazı iddialarını ele almaktadır. Perkins, Ekvador (Başkan Jaime Roldós Aguilera) ve Panama (General Omar Torrijos Herrera) liderlerinin, ülkelerinin dış borç sahiplerinin çıkarlarına karşı çıktıkları için ABD ajanları tarafından öldürüldüklerini iddia etmiştir. Her iki adam da 1981'de uçak kazasında öldü. Ferguson'a göre Perkins'in iddiaları "biraz tuhaf görünüyor." Ferguson, 1970'lerde ABD'nin Ekvador ve Panama'ya borç verdiği para miktarının toplam ABD hibe ve kredilerinin %0,4'ünden azını oluşturduğunu, 1990'da ise ABD'den bu ülkelere yapılan ihracatın toplam ABD ihracatının yaklaşık %0,4'ünü (yaklaşık 8 milyar ABD doları) oluşturduğunu belirtiyor. Ferguson'a göre bunlar "uğruna ölmeye değecek rakamlar gibi görünmemektedir."
Chas. T. Main'in eski başkan yardımcısı Einar Greve, Perkins'e firmada ilk iş teklifini yapan kişidir dış borcun gelişmekte olan ülkeler için kötü bir ekonomik strateji olduğu konusunda hemfikirdi:
Temel olarak hikayesi doğru.... John'un kitabının söylediği şey, tüm bu ülkeleri kancaya takmak için bir komplo vardı ve bu gerçekleşti. Bunun kötü niyetli bir komplo olup olmadığı yoruma bağlı, ancak bu ülkelerin çoğu hala borç batağında ve borçlarını asla geri ödeyemediler.
Ancak Greve, Perkins'in iddialarının NSA'nın Main ile herhangi bir bağlantısı olduğu ya da Perkins'in Claudine Martin tarafından baştan çıkarıldığı gibi pek çok yönünü reddederek Perkins'in hikâyesinin doğruluğuna kendisini ikna ettiğine inandığını söyledi. Boston Magazine, Perkins'in uluslararası entrika iddialarını desteklemek için çok az belge sunabildiğini belirtti ve büyük ölçüde ikna edici olmayan "çürük bir malzeme paketi" tanımlaması yaptı." Perkins'in bazı eski iş arkadaşları onun şirkete bakış açısına katılmamış ve ileri sürdüğü belirli iddialarla çelişmişlerdir; amirlerinden Frank Fullerton, Perkins'in Chas T. Main'den "olduğundan daha değerli olduğunu düşündüğü" için ayrıldığını belirtmiştir.