Venustiano Carranza
Kariyer > Anayasacı Ordu Astar Jefe, 1913-1915 > Aguascalientes Sözleşmesi: Pancho Villa ve Emiliano Zapata ile ayrılık

Devrimciler Pancho Villa ve Emiliano Zapata Huerta hükûmetine karşı savaşmış olsalar da, Carranza'nın Guadalupe Planı'na hiçbir zaman imza atmamışlardı.
Ayala Planı'nı ilk kez Madero başkan olduğunda yayınlayan Zapata, özellikle zengin bir toprak ailesinin üyesi olan Carranza'nın Guadalupe Planı'nda hariç tuttuğu köy arazilerinin iade edilmesi için kapsamlı reformlar talep etti. Carranza'nın bu sosyal reformları uygulamaya istekli olmadığı anlaşıldığında Zapata, Carranza ile yollarını ayırdı ve zaferden çok kısa bir süre sonra 5 Eylül 1914'te tüm ilişkisini resmen kesti.
Carranza ve Pancho Villa arasındaki bu gerilimler, hem Vali Chao hem de Villa'nın provoke ettiği diplomatik olaylar üzerinde 1913-14 boyunca yüksek seyretti. Huerta devrilmeden önce Villa, Carranza'nın emirlerine karşı çıkmaya başlamıştı ve Meksika'nın stratejik gümüş üreten şehri Zacatecas'ı başarılı bir şekilde ele geçirdi; Villa'nın şehri ele geçirmesi Huerta rejiminin desteğini kırdı. Ayrıca Carranza, Villa'nın Meksiko'ya dönmesinden de korkuyordu. Ağustos ayında Carranza, Villa'nın Meksiko'ya onunla girmesine izin vermedi ve Villa'yı genel generallere tanıtmayı reddetti. Villa 23 Eylül 1914'te resmen Carranza'yı reddetti.
8 Temmuz 1914 günü Torreón'da, Villistas ve Carrancistas Antlaşması imzalandı. Huerta kuvvetlerinin yenilmesinden sonra, Devrim'in 150 generalinin ülkenin siyasi geleceğini belirlemek amacıyla bir araya geleceği kabul edildi. Bu toplantı daha sonra 5 Ekim 1914'te Aguascalientes'te gerçekleşti. Carranza, general olmadığı için Aguascalientes Konvansiyonuna katılmadı (ancak birkaç Zapatista sivil aydınının Sözleşmeye katılmasına izin verilmişti.)
Sözleşmede, o zaman genç bir filozof olan José Vasconcelos, 1857 Anayasası'nın 128. maddesinin, devrimci ordunun şimdi Meksika'nın meşru hükûmetini oluşturması koşuluyla; toplanan generaller onunla hemen anlaştı. Sözleşme, Carranza'yı istifaya çağırdı. Carranza, 23 Kasım 1914'te gönderilen bir mesajla yanıt verdi. İstifasını takiben gerçekten anayasal bir hükûmetin yerleştirileceğinden emin olabilseydi, istifa etmeyi kabul edecekti. İstifa etmeden önce yerine getirilmesi gereken üç ön koşulu listeledi: (1) anayasal hükûmetin yeniden kurulmasından önce gerekli sosyal ve siyasi reformları yapacak bir anayasal rejimin kurulması; (2) Villa'nın istifası ve sürgünü; ve (3) Zapata'nın istifası ve sürgünü.
Bir hafta sonra, Sözleşmenin savaş ve iç işleri ortak komisyonu (Álvaro Obregón, Felipe Ángeles, Eulalio Gutiérrez ve Francisco I. Madero'nun kardeşi Raúl'ü içeren bir grup) prensip olarak Carranza'nın koşullarını kabul etti. Sözleşme, pozisyonu onaylanana kadar Eulalio Gutiérrez'i geçici Başkan olarak 20 günlüğüne seçti ve Carranza'yı derhal istifaya çağırdı. Carranza hükûmeti Córdoba, Veracruz'a taşıdı ve Konvansiyona, şartlarının tamamen yerine getirilinceye kadar istifa etmeyeceğini belirten bir telgraf gönderdi ve eksikleri iletti: Villa División del Norte'nin kontrolünde kaldı; Zapata istifa etmemişti; ve Gutiérrez'e 20 gün boyunca yetki verildi, bu da etkili bir anayasal hükûmet oluşturmamıştı.
Carranza'nın geri çekilmesiyle, Carrancistas'ın kontrol ettiği eyaletler sadece Veracruz ve Tamaulipas'tan ibaret kaldı. Ancak bu eyaletler, Meksika'nın iki ana limanını tuttukları için Carranza'ya bir avantaj sağladı. Bu iki limanı elinde tuttuğu ve Meksika petrol üretiminin merkezi Veracruz olduğu için Carranza, Villa'dan daha fazla gelir elde edebildi. Ülkenin geri kalanı Sözleşme tarafından temsil edilen çeşitli generallerin kontrolü altındaydı. Carranza, Kasım 1914'te çıkarılmasını müzakere ettiği ABD birliklerinin Veracruz'dan çekilmelerini takiben, hükûmetini orada kurdu. General Álvaro Obregón ve Pablo González, Carranza'ya sadık kaldılar ve savaştılar. Villa daha büyük bir orduya sahip olmasına rağmen, Obregón daha iyi bir taktikçiydi. Obregón'un yardımıyla Carranza, Villa'yı basında sosyopatik bir haydut olarak tasvir etti. Nisan 1915'te General Obregón, Celaya Savaşı'nda Bajío'daki Villa'ya karşı 4.000 Villa askerinin öldürüldüğü ve 6.000'inin yakalandığı kesin bir zafer elde etti. Böylece, Carranza'nın geçici başkanlığı sağlamlaşmış oldu. Ertesi ay González, son Zapatistalara karşı bir kampanya başlattı. Temmuz ayında Francisco Lagos Cházaro teslim oldu; Aguascalientes Sözleşmesi tarafından atanan son geçici başkandı. Ağustos ayında, Carranza'nın birlikleri ikinci kez Meksiko'ya girdi. Amerika Birleşik Devletleri, Carranza'yı Ekim 1915'te Meksika Devlet Başkanı olarak tanıdı ve yıl sonunda Villa kaçtı.