Adolf Hitler'in kişilik kültü
Ekonomik yönler > Dış politika ve askeri yönler

Hitler, Nazi hareketinin arkasındaki tek güç ve parti siyasetini aşan ve tüm Almanları bir halk topluluğunda (Volksgemeinschaft) birleştirmeyi amaçlayan biri olarak görülüyordu. 1930'larda Nazi rejimine yönelik eleştirilere rağmen, Hitler'in ilk dönemdeki başarılı dış politikaları, Versay Antlaşması'nın kısıtlamalarını tersine çevirmesi ve tüm etnik Almanları tek bir devlet altında birleştirmesi, Hitler'in popülaritesinin yükselmesine neden oldu ve bu da efsaneyi güçlendirdi.
Kaç Alman'ın Führer efsanesine gerçekten inandığı bilinmemekle birlikte, 1930'ların sonlarında Hitler'i ve Nazi rejimini eleştiren Almanlar bile buna inandı. Çoğu Alman, Nazi rejiminin, tümü Hitler'e atfedilen bariz başarılarından etkilenmişti. Örneğin, 1938'de Anschluss'tan sonra Almanya Sosyal Demokrat Partisi'nin bir raporu şu sonuca varmıştı:
Führer'in dış politika açıklamaları da pek çok işçinin ilgisini çekiyor; özellikle gençlerle. Führer'in Rheinland'ın işgalini devraldığı sağlam duruş evrensel olarak etkileyiciydi. Birçok insan Almanya'nın dış politika taleplerinin haklı olduğuna ve geçiştirilemeyeceğine inanıyor. Son birkaç gün, işçiler de dahil olmak üzere Führer'in kişisel itibarında büyük taze ilerlemeler kaydetti. Hitler'in, özellikle de işçiler arasında, itibar ve prestij açısından elde ettiği muazzam kişisel kazanımların yanıltıcı olması mümkün değil. Avusturya'nın zorla boyun eğdirilmesi, olayın burada yargılanma şekli üzerinde şimdiye kadar çok az etki yaptı veya hiç etkisi olmadı. Önemli olan nokta, Avusturya'nın ilhak edilmiş olmasıdır; nasıl olmasın. Aksine, sistemin hemen hemen tüm büyük başarıları şiddet yöntemleri kullanılarak elde edildiğinden, ilhakın şiddetle yapıldığı kabul edilmektedir.
1938'e kadar Führer efsanesi, Almanların çoğunu Hitler'in Almanya'nın haklarını savunan inançlı bir politikacı olduğuna ikna etmeye yardımcı oldu. İkinci Dünya Savaşı başlamadan önce, Führer efsanesi neredeyse tamamlanmıştı, ancak hala önemli bir özelliği eksikti: Hitler bir askeri dehaydı. Savaş başlamadan önce bile, Nazi propaganda makinesi bu imajı Alman halkına yansıtmak için çalışıyordu. Bu, Hitler'in Renanya'nın Yeniden Askerileştirilmesi, Avusturya'nın Anschluss'u, Münih'te Batılı güçler tarafından Sudetenland'a Almanya'ya verilmesinin kabul edilmesi, Almanya'nın kansız işgali ile Çekoslovakya'yı bölmesindeki zaferleriyle ortaya çıkan diplomatik ve dış politika dehası efsanesinden önce geldi. Polonya'nın İşgali öncesinde, dışişleri bakanı Joachim von Ribbentrop, Hitler'in Polonya'nın birkaç gün içinde çökeceği ve İngiltere'nin onun adına müdahale etmeyeceği yönündeki tahmininden şüphe duyan kadrosundaki herkesi idam etmekle tehdit ediyordu.
20 Nisan 1939'da Adolf Hitler'in 50. doğum gününde, askeri geçit töreni onu "silahlı kuvvetlerini toplayan geleceğin askeri lideri" olarak tasvir etmeyi amaçladı. 1 Eylül 1939'da savaş başladıktan sonra, Hitler'in üstün bir savaş lideri ve bir askeri deha olduğu imajı, efsanenin diğer yönlerinden daha fazla baskın oldu. Birçok Alman başka bir savaşın yönünden endişe duysa da, savaş başlayınca efsanede bir gelişme oldu.
Savaşın ilk dönemlerinde elde edilen başarılar, Hitler'e daha derin bir duygusal bağlılık düzeyini daha da yukarılara çıkardı çünkü ulusal topluluğu ve ulusal büyüklüğü temsil ettiği ve Almanya'yı bir dünya gücü haline getireceği söyleniyordu. Mutluluk sadece zaferler devam ederken sürdü, ancak Alman ordusu ilk kez durdurulduklarında duygusal bağlılık kayboldu.