Semiramis
Diğer eski gelenekler

[...]İşte diğer üç kişi

   Sevgisi kötü olan: ve Semiramis,

Byblis, ve Myrrha utançla eziliyor

Gayrimeşru ve çarpık aşkları yüzünden.”
—Petrarca'nın Triumphi, III. Kanto, 75 ile 78. mısralar
Aralarında Plütark, Eusebios, Polyaenus, Valerius Maximus, Orosius ve Justinus'un da bulunduğu yaklaşık 80 antik yazar tarafından Semiramis'i anlatan efsaneler kaydedilmiştir.  Diodorus'tan önceki zamanlardan beri İştar ve Astarte ile ilişkilendirilmiştir. Balık ve güvercin ilişkisi, bir efsaneye göre Semiramis tarafından kurulan büyük tapınak olan Hierapolis Bambyce'de (Mabbog, şimdiki adıyla Manbij ) bulunmaktadır; burada heykeli başında altın bir güvercinle gösterilmiştir.
Semiramis ismi, Batı Asya ve Anadolu'daki çeşitli anıtlara uygulanmaya başlanmış; antik yazarlar bu anıtların kökenlerinin bazen unutulduğunu veya bilinmediğini ileri sürmüşlerdir. Asur'un çeşitli yerleri ve Mezopotamya'nın tamamı, Medya, Pers, Levant, Anadolu, Arap Yarımadası ve Kafkaslar, Semiramis ismini biraz değişmiş biçimlerde taşıyordu, hatta bazıları Orta Çağ'da isimlendirilmişti. Türkiye'de yazlık ikametgâh olarak kullanılmak üzere Van şehrini kurduğu kabul edilir ve bu şehir Shamiramagerd (Semiramis şehri) olarak anılır.
y. 484-425 yılları arasında yaşamış olan antik Yunan yazar, coğrafyacı ve tarihçi Herodot, Fırat'ı sınırlayan yapay kıyıları Semiramis'e atfeder ve isminin Babil'in bir kapısında yazdığını söyler. MÖ 64 veya 63 ile MS 24 yılları arasında Küçük Asya'da yaşamış olan Yunan coğrafyacı, filozof ve tarihçi Strabon, ona "neredeyse tüm kıtada" toprak işleri ve diğer yapılar inşa ettiğini söylemiştir. Fırat kıyısındaki veya İran'daki antik çağın neredeyse her muhteşem eseri, hatta Darius'un Behistun Yazıtı bile, Semiramis'e atfedilmiş gibi görünmektedir.
Antik çağlardan günümüze ulaşan son büyük tarihi anlatıyı yazan Romalı tarihçi Ammianus Marcellinus (y. 330 – y. 400)  Semiramis'i bir erkek genci hadım eden ilk kişi olarak kabul eder: "Genç yaştaki erkek gençleri hadım eden ilk kişi olan antik kraliçe Semiramis".
Ermeni geleneği Semiramis'i olumsuz bir şekilde tasvir eder; bu muhtemelen onlara karşı yürüttüğü başarılı bir askerî harekâttan kaynaklanmaktadır. Ermeni geleneğindeki en popüler efsanelerden biri Semiramis ve Ermeni kralı Yakışıklı Ara'yı içerir. Efsaneye göre, Semiramis yakışıklı Ermeni Kralı Ara'ya aşık olmuş ve ona evlenme teklifinde bulunmuştur. Reddettiğinde, öfkesine kapılarak Asur ordularını toplamış ve Ermenistan'a doğru yürümüştür.
Savaşta Semiramis galip gelmiş, ancak Semiramis'in canlı yakalama emrine rağmen Ara öldürülmüştür. Bu efsaneye göre, Ermenilerle sürekli bir savaştan kaçınmak için, büyücü olduğu iddia edilen Semiramis, onun cesedini alarak tanrılara Ara'yı ölümden diriltmeleri için dua ederler. Ermeniler liderlerinin intikamını almak için harekete geçtiklerinde, sevgililerinden birini Ara olarak gösterdi ve tanrıların Ara'yı hayata döndürdüğü söylentisini yaydı; söylentiye göre, Ermenileri savaşa devam etmemeye ikna etti.
Bu damardaki kalıcı bir gelenekte, Semiramis'in duaları başarılı olur ve Ara hayata döner. On dokuzuncu yüzyılda, Türkiye'de Van yakınlarında bulunan Lezk adlı bir köyün, geleneksel olarak Ara'nın dirilişinin gerçekleştiği yer olduğuna inanıldığı rivayet edilir.