stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bavyera Krallığı
Coğrafya, bölgeler ve nüfus

| g t Alman İmparatorluğu'nun eyaletleri (1871–1918) |
| --- | --- | --- |
| Krallıklar |  Bavyera  Prusya  Saksonya  Württemberg  |  |
| Büyük dukalıklar |  Baden  Hessen  Mecklenburg-Schwerin  Mecklenburg-Strelitz  Oldenburg  Saksonya-Weimar-Eisenach  |  |
| Dukalıklar |  Anhalt  Braunschweig  Saksonya-Altenburg  Saksonya-Coburg ve Gotha  Saksonya-Meiningen  |  |
| Prenslikler |  Lippe  Reuss-Gera  Reuss-Greiz  Schaumburg-Lippe  Schwarzburg-Rudolstadt  Schwarzburg-Sondershausen  Waldeck-Pyrmont  |  |
| Şehir devleti |  Bremen  Hamburg  Lübeck  |  |
| İmparatorluk toprakları |  Alsas-Loren  |  |
| Diğer |  Alman sömürge imparatorluğu  |  |
| g t  Alman Konfederasyonu'nun eyaletleri (1815-1866) |
| --- | --- | --- |
| İmparatorluk |  Avusturya  |  |
| Krallıklar |  Prusya  Saksonya  Bavyera  Hannover  Württemberg  |  |
| Elektörlük |  Hessen Elektörlüğü  |  |
| Büyük dukalıklar |  Baden  Hessen  Lüksemburg  Mecklenburg-Schwerin  Mecklenburg-Strelitz  Oldenburg  Saksonya-Weimar-Eisenach  |  |
| Dukalıklar |  Anhalt  Braunschweig  Holstein  Limburg  Nassau  Saksonya-Lauenburg  Ernest (Saksonya-Altenburg  Saksonya-Coburg-Saalfeld  Saksonya-Coburg ve Gotha  Saksonya-Gotha-Altenburg  Saksonya-Hildburghausen  Saksonya-Meiningen)  |  |
| Prenslikler |  Hesse-Homburg  Hohenzollern (Hechingen  Sigmaringen)  Liechtenstein  Lippe  Reuss-Gera  Reuss-Greiz  Schaumburg-Lippe  Schwarzburg-Rudolstadt  Schwarzburg-Sondershausen  Waldeck-Pyrmont  |  |
| Şehir devleti |  Bremen  Frankfurt  Hamburg  Lübeck  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  NLI: 987007564683005171 
Maximilian von Montgelas
Yüzgeçayaklılar
Sistematik

Alman doğa bilimci Johann Karl Wilhelm Illiger yüzgeçayaklıları ayrı bir taksonomik birim olarak tanımlayan ilk biliminsanıdır ve 1811 yılında Pinnipedia adını hem bir familyaya hem de bir takıma vermiştir. Amerikalı zoolog Joel Asaph Allen dünya üzerinde bilinen yüzgeçayaklıların sınıflandırmasını 1880 tarihli monografisinde gözden geçirmiştir. Bu eserinde isimlerin tarihçesini belirtmiş, familya ve cinslerin ayırtedilebilmesi için gereken özellikleri vermiş, Kuzey Amerika'da yaşayan türleri tanımlamış ve dünyanın diğer bölgelerinde yaşayan türler hakkında özet bilgiler sağlamıştır. 1989 yılında Annalisa Berta ve çalışma arkadaşları sınıflandırılmamış klâd Pinnipedimorpha'nın fosil cins Enaliarctos ile modern yüzgeçayaklıların kardeş grup olarak içermesini önermişlerdir. Yüzgeçayaklılar Etçiller takımında ve Köpeğimsiler alt takımında yer alırlar. Günümüzde yaşayan üç familyadan Otariidae ve Odobenidae, Otarioidea üst familyasında yer alırken Phocidae familyası ise Phocoidea üst familyasında sınıflandırılır.
Otariidae familyasının üyelerinin dış kulaklarının varlığı diğer yüzgeçayaklılardan ayırıcı bir özelliktir. Bu hayvanlar su içinde gelişmiş ön üyelerini kullanarak ilerlerler. Ayrıca arka üyelerini öne doğru kıvırarak karada görece daha rahat hareket edebilirler. Alın kemiklerinin ön ucu burun kemiklerinin arasından geçerek aşağı uzanır ve supraorbital foramen geniş ve düzdür. Fossa supraspinata ikincil bir tepecik ile ikiye ayrılmıştır ve bronşlar önden ayrılır. Otariidae familyasında yedi cins ve birinin soyu tükenmiş olan on altı türü sınıflandırılmaktadır.
Özellikleri

Göz çukurları büyük, vücutları silindirik şekildedir. El ve ayak parmakları arasındaki yüzme derisi palet şeklini alır. Vücudun arka kısmının hareketi ile kıpırdarlar. Derinin altında kalın bir yağ tabakası vardır. Yüzde dokunma kılları vardır. Dış kulakları körelmiş ya da tümüyle yok olmuştur. Burun delikleri yüzerken kapanır. Bazı üyelerde köpekdişleri, fildişi gibi uzamıştır. Diğer deniz memelilerinden farklı olarak postlarını değiştirmek ve üremek için karaya çıkarlar. Fokların kürk değişimi için karaya çıkış dönemleri, kimi primitif kabilelerce mit konusu olmaktadır. Faroe Adalarında, fokların post değişimi yaptıkları süreçte metamorfoza uğrayıp, insanlar gibi içki içip, eğlendiklerine; değişimin ertesi günü yeniden kıyıya indiklerine inanılır.[kaynak belirtilmeli]
Dendrokronoloji

Dendrokronoloji ve yaş halkaları sayımı için ağacın delinmesi
Dendrokronoloji, Yunanca ağaç (δένδρον déndron) ve zaman (χρόνος chrónos) sözcük köklerinden oluşmakta ve ağaç halkaları ile tarihleme yapma yöntemi anlamına gelmektedir.
Tarih

Dendrokronoloji, astronom AE Douglass, Arizona Üniversitesi'nde Ağaç Halka Araştırma Laboratuvarı kurucusu olup 20. yüzyılın ilk yarısında geliştirilmiştir. Douglass güneş lekesi faaliyet döngülerini anlamak için güneş aktivite değişikliklerini daha sonra ağaç halkası büyüme modelleri (yani, güneş lekeleri → iklim → ağaç halkaları) tarafından kaydedilen yeryüzünde iklim modellerini kullanılarak oluşturulan bir sistemdir.
Büyüme halkaları > Örnekleme

Ahşap karot numuneleri yıllık büyüme halkalarının genişliğini ölçmek ve belirli bir bölge içinde farklı siteler ve farklı tabakalarından örnek alarak, araştırmacıların bilimsel kaydının bir parçası haline gelerek kapsamlı bir tarihi dizi oluşturabilir. Örneğin, binalarda bulunan eski ahşap kaynak ağacının bir fikir vermesi için tarih olabilir, ahşap yaşına bir üst sınır belirleyerek, canlı ve büyür. Bazı ağaçların cinsi bu tür bir analiz için diğerlerine göre daha uygundur. Aynı şekilde, ağaçlar gibi kuraklık veya yarı kuraklık marjinal koşulların büyüdüğü alanlarda, Dendrokronolojinin teknikleri nemli yerlerde daha tutarlıdır. Bu araçlar kurak Güneybatı Amerikan yerlilerinin uçurum konutların ahşap arkeolojik dönemden kalma durumu önemli olmuştur.
Dendrokronolojinin yararı bir kez yaşayan malzeme mevcut örnekleri doğru bir kalibrasyon olarak kullanılmak üzere belirli bir yıla tarihli ve (BP veya radyokarbon durdurma ile oluşan bir tarih aralığı tahmini ile, radyokarbon tekniğini kontrol yapan durumdur ve mevcut 1950-01-01 eşittir 'B'efore' P'resent,) ve takvim yılı. [10] bristlecone çam, son derece uzun ömürlü ve yavaş büyür, hala yaşayan, bu amaçla kullanılan ve ölü örnekler oluşturan binlerce yıl öncesine giderek ağaç halkası desenleri sağlar. Bazı bölgelerde 10.000 'den fazla yıllık kalma dizileri mevcuttur.[11]
Benzer mevsimsel desenleri de buz çekirdeklerinde ve varves (bir göl bir birikimin katmanları, nehir veya deniz yatağı) meydana gelir. Çekirdek birikimi desenli bir buz gibi göle karşı ve tortu inceliği ile donmuş bir-over göl için değişir. Bazı sütunlu kaktüsler de karbon ve dikenler oksijen (acanthochronology) izotoplarına benzer mevsimsel desenleri sergiler. Bu dendrokronolojik benzer bir şekilde uzandığı için kullanılır ve bu tür teknikler arkeologlar ve paleoclimatologists için kullanılabilir. Mevsimsel veri aralığını genişletmek için, dendrokronolojik bir kombinasyon halinde kullanılır. Benzer bir tekniği de balık otolit kemiklerde benzer büyüme halkalarının analizi yoluyla balık stoklarını analiz etmek için kullanılır.
Uygulamalar

Ahşap yapılardan yola çıkarak oluşturulan Avrupa kaynaklı kronolojiler, başlangıçta veba salgınının yaşandığı 14. yüzyıla denk gelen bina yapımı alanında görülen boşluğu doldurma konusunda güçlük yaşadı,[28] ancak tarih öncesi zamanlara kadar geriye giden kesintisiz kronolojiler de bulunmaktadır. Danimarka kaynaklı MÖ 352 yılına kadar geriye giden kronoloji buna bir örnektir.[13]
İklimi tahmin edilebilir bölgelerde, ağaçların farklı yıllarda farklı hava şartlarına yağmur, sıcaklık, toprak pH, bitki besleme, CO2 konsantrasyonu, vb. faktörlere bağlı olarak yıllık halkaları geliştirilir. Bu halkalardaki çeşitliliğe bakılarak geçmiş iklim değişikliklerinin anlaşılması için dendroklimatoloji bilimi kullanılır.
Bir ahşap örneğine bakılarak ağaç halkalarının büyüme değişiklikleri yıllara göre olduğu kadar, konuma göre de eşleşmeler sağlayabilir, çünkü bir kıta çapında iklim tekdüze değildir. Bu ahşap gemilerde kullanılan kerestenin geldiği yeri ve uzun mesafelerden taşınan resim yapmakta kullanılan paneller gibi daha küçük ahşap eşyanın malzemesini oluşturan ağacın kaynağını gösterebilir.
Ahşap binaların yapıldığı tarihler dendrokronoloji kullanılarak belirlenmiştir. Bir örnek Dedham, Massachusetts'teki Fairbanks Evidir. Kuzey Amerika'daki en eski ahşap ev olduğu bilinen evin 1640 dolaylarında inşa edildiği iddia edilmiş, alınan örnekler kerestenin 1.637-1638 yıllarında kesilen bir meşe ağacından geldiğini doğrulamıştır. Ek olarak alınan bir örnek üzerindeki inceleme ise 1641 tarihini göstermiş, böylece evin yapımına 1638 tarihinde başlandığı ve 1641 civarında bitirildiği anlaşılmıştır. O zamanlarda New England'da ahşap ev yapımında kullanılan tahtanın kurutma işlemi yapılmıyordu.
K Belgesi

K Belgesi veya K Belgeleri, Türkiye'de taşımacılık için verilen yetki belgeleridir.
10 Temmuz 2003 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanan Karayolu Taşıma Kanunu ve 11 Haziran 2009 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan Karayolu Taşıma Yönetmeliği maddeleri uyarınca düzenlenerek verilen resmi bir taşıma belgesidir. Yönetmelik uyarınca düzenlenen yetki belgeleri 39 tür olup,  K türündeki yetki belgeleri ticari amaçla Türkiye içerisinde eşya taşımacılığı yapmak isteyen gerçek ve tüzel kişilere verilir.
K1, K2 ve K3 olmak üzere, toplam üç türe ayrılmış olan bu belge 58 Ticaret/Ticaret ve Sanayi Odası tarafından verilmektedir.
K1 belgesi

Ticari amaçla eşya taşımacılığı yapacaklara verilen belgedir. K1 yetki belgesi alacak şahıslarda 25 Ton  Şirketlerde ise 50 Ton'dur.
K2 belgesi

Sadece kendi esas iştigal konusu ile ilgili eşya taşımacılığı yapacak ve ticari maksatla taşımacılık yapmayacaklara verilecek belgedir.
K3 belgesi

Ticari amaçla ev ve büro eşyası taşımacılığı "Evden Eve Nakliyat Hizmeti" yapacaklara verilecek belgedir. Azami yüklü Ağırlıkları toplamı 35 tonu tamamlayabilecek miktarda taşıma aracı filosuna sahip olunmasıyla birlikte, İşletmeciden Orta Düzey Yöneticilik (ODY) belgesi veya bu belgeye sahip bir kişinin firma bünyesinde çalışması şartı aranır.
1620'lerde Osmanlı İmparatorluğu

Bu sayfada, 1620'lerde Osmanlı İmparatorluğu'nda yaşanan olaylar yer alıyor.
Padişah

II. Osman (1622'ye kadar)
I. Mustafa (1622 - 1623)
IV. Murad (1623'ten sonra)
Padişah > Sadrazam

Güzelce Ali Paşa (1621'e kadar)
Ohrili Hüseyin Paşa (9 Mart 1621 - 17 Eylül 1621)
Dilaver Paşa (1621-1622)
Ohrili Hüseyin Paşa (20 Mayıs 1622'de bir gün)
Kara Davud Paşa (20 Mayıs-13 Haziran 1622)
Mere Hüseyin Paşa (13 Haziran-8 Temmuz 1622)
Lefkeli Mustafa Paşa (8 Temmuz - 21 Eylül 1622)
Gürcü Hadım Mehmed Paşa (1622-1623)
Mere Hüseyin Paşa (5 Şubat - 30 Ağustos 1623)
Kemankeş Kara Ali Paşa (1623-1624)
Çerkes Mehmed Ali Paşa (1624-1625)
Hafız Ahmed Paşa(1625-1626)
Kayserili Halil Paşa (1626-1628)
Hüsrev Paşa (1628'den sonra)
Olaylar

1620
Osmanlı-Lehistan Savaşı (1620-1621): Polonya-Litvanya Birliği ile Osmanlı arasında Moldova'nın kontrolü için çıkan anlaşmazlıklar üzerine Osmanlı ordusu Lehistan üzerine sefere çıktı. Savaş, Lehistan'ın Boğdan üzerindeki isteklerini geri çekmesiyle sona erdi ve sonunda Sultan II. Osman'ın ölümüne yol açtı.
1621
Hotin Muharebesi: Padişah Genç Osman komutasındaki Osmanlı ve Leh orduları arasında yapılan muharebede iki taraf da bir zafer kazanamadı. Padişahın itirazı üzerine yeniçeriler geri çekildi.
1622
19 Mayıs - Haile-i Osmaniye: Yeniçeriler ve ulema padişah Genç Osman'a karşı isyan başlattı. Sarayı basıp akıl sağlığı yerinde olmayan I. Mustafa'yı tekrar padişah yaptılar. Genç Osman'ı işkence ederek Yedikule Zindanları'na kapatarak burada boğarak öldürdüler.
1623
10 Eylül - Genç Osman'ın katli sırasında alelacele tahta çıkarılan ve akıl sağlığı yerinde olmayan I. Mustafa tekrar tahttan indirildi. Yerine Kösem Sultan'ın küçük oğlu IV. Murad padişah oldu.
1623-1639 Osmanlı-Safevî Savaşı: Osmanlı yönetimindeki zayıflıktan istifade eden Safevi Şahı I. Abbas Bağdat'ı alarak Mardin'e kadar ilerledi.
1624
Cennetoğlu Ayaklanması: Balıkesir'de Osmanlı'ya isyan başlatan Birgili Cennetoğlu, Kanlı Mehmed Paşa komutasındaki Osmanlı kuvvetleri tarafından Manisa Muharebesi'nde mağlup edildi. Denizli'de yakalanan Cennetoğlu burada idam edildi.
Abaza Paşa Ayaklanması: Genç Osman'ın katlini gerekçe gösteren Erzurum Beylerbeyi Abaza Mehmed Paşa yakaladığı yeniçerileri öldürmeye başlayarak Osmanlı'ya karşı isyan başlattı. Ordusuyla Sivas ve Ankara'yı alarak Bursa'yı kuşattı fakat alamadı. Ardından Niğde üzerinden tekrar Erzurum Kalesi'ne çekildi.
Osmanlı'daki karışıklıklardan istifade eden Safeviler Bağdat'ı aldı.
1625
Nisan - 1623-1639 Osmanlı-Safevî Savaşı'nda Altınköprü Muharebesi sonunda Osmanlı kuvvetleri Kerkük'ü geri aldı.
Bağdat Kuşatması (1625-1626): Osmanlı kuvvetleri Safevilerin aldığı Bağdat'ı kuşattı. Yaklaşık 7 ay süren kuşatma sonuçsuz kaldı.
15 Ekim/25 Kasım 1627 - Abaza Paşa Ayaklanması: Damat Halil Paşa komutasındaki Osmanlı kuvvetleri Erzurum kalesini kuşattı ama Abaza Mehmed Paşa'nın direnişini kıramayarak geri çekildi.
6 Eylül 1628 - Abaza Paşa Ayaklanması: Sadrazam Gazi Ekrem Hüsrev Paşa komutasındaki Osmanlı kuvvetleri tekrar Erzurum kalesini kuşattı. Osmanlı kuvvetleri 14 gün süren bir kuşatma sonunda Abaza Mehmet Paşa'nın direnişini kırarak Erzurum'un kontrolünü ele geçirdi.
Doğumlar

1620 - Arabacı Ali Paşa, 98. Osmanlı sadrazamı
1621 - Şehzade Ömer, II. Osman'ın oğlu
1622 - Çavuşzade Mehmed Paşa, devlet adamı
1623- Neşâtî, divan şairi (ö. 1674)
1626 - Sabatay Sevi, Yahudi din alimi
1627 - Saliha Dilaşub Sultan, Sultan İbrahim'in hasekisi ve II.Süleyman'ın annesi
Ölümler

1622
5 Şubat - Şehzade Ömer, II. Osman'ın oğlu (d. 1621)
20 Mayıs - II. Osman, 16. Osmanlı padişahı (d. 1604)
Ohrili Hüseyin Paşa, 58. Osmanlı sadrazamı
Ârif Mehmed Efendi, müderris
Dilaver Paşa, 59. Osmanlı sadrazamı
Nakkaş Hasan Paşa, asker ve devlet adamı
1623
Bebr Mehmed Paşa, devlet adamı
Kara Davud Paşa, 60. Osmanlı sadrazamı
1624
Kemankeş Kara Ali Paşa, 64. Osmanlı sadrazamı
Mere Hüseyin Paşa, 61. Osmanlı sadrazamı
1625
Çerkes Mehmed Ali Paşa, 65. Osmanlı sadrazamı
Hocazade Esad Efendi, şeyhülislam
Seyyid Kasım Gubarî, hattat
Sultan II. Osman'ın Yedikule'de boğularak öldürülmesi. Rycaut, 1694
Gürol Tonbul

Gürol Tonbul, Tiyatro oyuncusu, yönetmeni ve eğitmeni.
Yönettiği tiyatro oyunları

Hayal-İ Temsil / İzmir Devlet Tiyatrosu / Uyarlama-Yönetmen
Ben Feuerbach Tankred Dorst İzmir Devlet Tiyatrosu Uyarlama Yönetmen
Anılar Proje Sanat Tiyatrosu- Uyarlama-Yönetmen
Öteki (oyun) : Leonie Ossowski - Tiyatro Seyirlik - 2014
Teneke (oyun) : Yaşar Kemal - Ankara Devlet Tiyatrosu - 2014
Ya Başaramazsak : Davıd Trstram - Tiyatro Seyirlik - 2013
Masallar İnsanlar Bir de Türküler - İstanbul Devlet Tiyatrosu - 2013
Barut Fıçısı : Dejan Dukovski - İzmir Devlet Tiyatrosu - 2009
Misafir (oyun) : Bilgesu Erenus - İzmir Devlet Tiyatrosu - 2007
Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım : Haldun Taner - Antalya Devlet Tiyatrosu - 2006
Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım : Haldun Taner - Antalya Devlet Tiyatrosu - 2006
Barış (oyun) : Aristophnes - Diyarbakır Devlet Tiyatrosu - 2001
Albay Kuş : Hristo Boyçev - İzmir Devlet Tiyatrosu - 2001
Yolcu : Nâzım Hikmet - Diyarbakır Devlet Tiyatrosu - 1998
Misafir (oyun) : Bilgesu Erenus - Antalya Devlet Tiyatrosu - 1997
Fareler ve İnsanlar : John Steinbeck - Diyarbakır Devlet Tiyatrosu - 1991
Misafir (oyun) : Bilgesu Erenus - Diyarbakır Devlet Tiyatrosu - 1990
Kurban (oyun) : Güngör Dilmen - Diyarbakır Devlet Tiyatrosu - 1989
Doodle Ne Nere Nerede ?-Yönetmen
Sahnede Radyo Tiyatrosu-Yönetmen
Burçlar (MAsk Tiyatrosu)-Yönetmen
Yedi Köyün Yargıcı-Yönetmen
Zamazingo-Yönetmen
Rol aldığı tiyatro oyunları

Bir Bebek Evi : Henrik Ibsen - İzmir Devlet Tiyatrosu - 2012
Romeo ve Juliet : William Shakespeare - İzmir Devlet Tiyatrosu - 2011
Yaz Misafirleri : Maksim Gorki - İzmir Devlet Tiyatrosu - 2003
Küçük Prens : Antoine de Saint-Exupéry - İzmir Devlet Tiyatrosu - 2002
Ayrılık (oyun) : Behiç Ak - İzmir Devlet Tiyatrosu - 2002
Bir Ceza Avukatının Anıları : Faruk Erem - İzmir Devlet Tiyatrosu - 2000
Aynaroz Kadısı : Musahipzade Celal - İzmir Devlet Tiyatrosu - 2000
İçerdekiler : Melih Cevdet Anday - İzmir Devlet Tiyatrosu - 1998
Barış (oyun) : Aristofanes - İzmir Devlet Tiyatrosu - 1998
Çayhane (oyun) : John Patrick - İzmir Devlet Tiyatrosu - 1996
Maymun Davası : Jerome Lawrence - İzmir Devlet Tiyatrosu - 1995
Resimli Osmanlı Tarihi : Turgut Özakman - İzmir Devlet Tiyatrosu - 1995
V.Frank : Friedrich Dürrenmatt - İzmir Devlet Tiyatrosu - 1993
Mefisto : Klaus Mann - İzmir Devlet Tiyatrosu - 1993
Her Devirde Adam : Mehmet Ferhat Şeker - İzmir Devlet Tiyatrosu - 1992
Yunus Emre (oyun) : Recep Bilginer - Diyarbakır Devlet Tiyatrosu - 1989
Sersem Kocanın Kurnaz Karısı : Haldun Taner - İzmir Devlet Tiyatrosu - 1988
Erkek Arkadaş : Sandy Wilson - İzmir Devlet Tiyatrosu - 1987
Söylev : Özdemir Nutku - İzmir Devlet Tiyatrosu - 1986
Andorra : Max Frisch - İzmir Devlet Tiyatrosu - 1985
Ah Şu Gençler : Turgut Özakman - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1984
Mavi Masal : Salih Yakın - İzmir Devlet Tiyatrosu - 1983
Kahvede Şenlik Var : Sabahattin Kudret Aksal - İzmir Devlet Tiyatrosu - 1983
Köşebaşı : Ahmet Kutsi Tecer - İzmir Devlet Tiyatrosu - 1983
Köklerdeki Hayat : Hidayet Sayın - İzmir Devlet Tiyatrosu - 1982
Venedik Taciri : William Shakespeare - İzmir Devlet Tiyatrosu - 1981
Öteki Dünyaya Götürecek Değilsin Ya : George Kaufman - İzmir Devlet Tiyatrosu - 1981
Bütün Oğullarım
İstanbul Efendisi
Othello
Otel Katibi ve Diğerleri (Eski Ev Tiyatrosu)-Proje Üretim Tiyatrosu-Yönetmen
Bekleme Salonu (Buluntu Mekân Projesi)-Proje Üretim Tiyatrosu-Yönetmen
Ayrılık Tiyatro Reaksiyo
Cem'i Cümle (Cem İdiz Şarkıları- Evrim Özkaynak)-Yönetmen
Maskeliler - Ankara Ekin Tiyatrosu- Yönetmen
Mektuplar (Buluntu Mekân Tiyatrosu-Aya Vukolos Kilisesi)-Yönetmen
Aynı Tren (Buluntu Mekân Projesi- Basmane Tren Garı)-Yönetmen
Çok Yaşa! And-y War-Hol (Alfest 2013 İstanbul)- Yönetmen - Dekor ve Işık Tasarım
Ya Başaramazsak -Tiyatro Seyirlik- Yönetmen
Masallar İnsanlar Bir de Türküler / Uyarlayan ve oyunlaştıran - Yönetmen İst DT
Teneke / Ankara Devlet Tiyatrosu / Yönetmen
Öteki- Tiyatro Seyirlik /Yönetmen)
John ile Dimitri / Yönetmen
Düşler (Yazar Yönetmen)
Umut Aranıyor (Yazar Yönetmen Oyuncu)
Türkiye'deki ulu camiler listesi

Ulu cami veya câmi-i kebîr, bir Türk şehrinin en büyük cuma camisidir. İsim, daha sonra inşa edilmiş olan camiler daha büyük olsa bile, genellikle uygulandığı ilk camiye özgü bir kullanımdır. Ulu cami bir şehrin en büyük camisi idi; vatandaşlar cuma namazlarını kılmak için bu camilerde toplanırdı. Ancak günümüzde, bir şehirdeki Müslümanların cuma namazını kılmak için farklı camilerde toplanması yaygındır.
Fransızca

| Fransızca |
| --- | --- |
Français
Fransızca yazı örneği.
Telaffuz: [fʁɑ̃sɛ]
Bölge: Batı Avrupa
Etnisite: Fransızlar
Dönem: 2006 68,458,600
Dil ailesi: Hint-Avrupa  İtalikLatin dilleriBatı Romen dilleriGallo-Romen dilleriOïl dilleriFransızca
Yazı sistemi: Fransız alfabesi
Resmî durumu
Resmî dil:  Avrupa Birliği (Resmî dil)   Fransa  Kongo DC  Kanada  Madagaskar  Kamerun  Fildişi Sahili  Burkina Faso  Nijer  Senegal  Mali  Ruanda  Belçika  Gine  Çad  Haiti  Burundi  Benin   İsviçre  Togo  Orta Afrika Cumhuriyeti  Kongo Cumhuriyeti  Gabon  Komorlar  Ekvator Ginesi  Cibuti  Lüksemburg  Vanuatu  Seyşeller  Monako Şablon:CA
Dil kodları
ISO 639-1: fr
ISO 639-2: fre (B) fra (T)
ISO 639-3: fra
  Fransızca anadili Bölgeler.   Bir resmî dil olduğu bölgeler.   İkinci bir dil Bölgeler.   Azınlık dil olan yerler.
Fransızca (français [fʁɑ̃sɛ] veya langue française [lɑ̃ɡ fʁɑ̃sɛ:z]), Hint-Avrupa dil ailesinin bir Romen dilidir. Tüm Romen dillerinde olduğu gibi, Roma İmparatorluğu'nun Halk Latincesinden türemiştir. Fransızca, Gallo-Romen dillerinden, Galya'da konuşulan Latinceden ve özellikle Kuzey Galya'da gelişmiştir. En yakın akrabası Oïl dilleridir. Fransızca, Gallia Belgica gibi Kuzey Roma Galyası'nın yerli Kelt dillerinden ve Roma sonrası Frank işgalcilerin (Cermen) Frank dilinden de etkilenmiştir. Bugün, Fransız sömürge imparatorluğu sayesinde, en önemlisi Haiti Kreolü olmak üzere, Fransız kökenli çok sayıda kreol dili vardır. Fransızca konuşan bir kişi veya ulus, Frankofon olarak anılır.
Dünyada yaklaşık olarak 200 milyon insan Fransızca bilmektedir. 128 milyon insan Fransızcayı anadili veya ikinci dili olarak konuşurken, 54 ülkede 72 milyon insan tarafından da bilinmekte ve konuşulmaktadır. Avrupa'da Fransa ve Monako dışında Belçika, İsviçre ve Lüksemburg ülkelerinin belirli bölgelerinde olmak üzere, Afrika ve Amerika kıtası dahil, dünyanın farklı köşelerinde resmî dil konumundadır.
Fransızca; İspanyolca, Portekizce, İtalyanca, Katalanca ve Rumence gibi Roma İmparatorluğu'nun dili olan Latincenin devam dillerindendir ve Latin dilleri'nin kuzeybatı kolundandır.
Fransızca tarih içerisinde Roma Galyalılarının Kelt dillerinden ve Roma sonrası Frenk göçmenlerinin Cermen dillerinden etkilenmiştir.
Fransızca 29 ülkede resmî dildir. La Francophonie denilen Frankofon Fransızca konuşan uluslar topluluğudur. Birleşmiş Milletler'in bütün alt kurumlarında ve uluslararası kuruluşların çoğunda resmî dildir.
Avrupa Birliği verilerine göre 27 üye ülkedeki 129 milyon insan (497.198.740 %26'sı) Fransızca konuşmakta ve bunun 65 milyonu (%12) anadili, 69 milyonu (%14) ise ikinci dili olarak konuşmaktadır. Bu verilere göre Fransızca, birlik içerisinde İngilizce ve Almancadan sonra en sık konuşulan üçüncü dildir.
Dağılım > Avrupa > Fransa'daki yasal konumu

Fransız Anayasası'na göre Fransızca 1992'den beri Fransa'nın resmî dilidir. (Aslında 1539'dan beri önceki birtakım yasal metinlerde de Fransızca resmî dildir)
Resmî hükûmet yayınlarında, eğitim sisteminde, yasal sözleşmelerde, reklamlarda yabancı sözcüklerin Fransızcaya çevrilmesi zorunludur.
Fransızcaya ek olarak Fransa'da pek çok yerel dil de konuşulur. Fransa, Avrupa Yerel Diller Sözleşmesi'ne imza atmış olmasına karşın, 1958 anayasasına karşı olduğu gerekçesiyle bunu onaylamamıştır.
Dağılım > Avrupa > İsviçre

Fransızca, İsviçre'nin 4 resmî dilinden biri olup (diğerleri Almanca, İtalyanca, Romanşça) İsviçre nüfusunun %20'sinin anadilidir. Romanş dili İtalyancaya yakın bir dildir ve İsviçre halkının %6'sınca kullanılır.
Dağılım > Avrupa > Belçika

Fransızca Belçika'nın Valon bölgesinin resmî dilidir ancak bu bölgede Almanca konuşanlar doğu kantonlarda yaşar. Başkent Brüksel'in içinde yer aldığı merkez bölgesinin Felemenkçe ile birlikte iki resmî dilinden biridir. Bu bölgede çoğunlukla anadilleri olmamasına karşın nüfusun büyük çoğunluğu tarafından konuşulur. Valon ve Brüksel-merkez bölgelerine sınırı olmasına rağmen Flaman bölgesinde ise Fransızca ve Almanca resmî dil olmayıp Felemenkçe konuşulur. Ancak bu bölgede anadilleri Fransızca olan insanlar da yaşar.
Toplamda nüfusun %40'ı Fransızca, %60'ı Felemenkçe konuşur. Felemenkçe konuşan insanların %59'u da Fransızcayı ikinci dilleri olarak konuşurlar. Bu bilgilere göre Belçikalıların %75'i Fransızca bilmektedir.
Dağılım > Avrupa > Monako ve Andorra

Monako Prensliğinin ulusal dili Monégasque olmasına karşın Fransızca tek resmî dildir ve Fransız kökenliler ülke nüfusunun %47'sini oluştururlar.
Andorra'nın resmî dili ise Katalancadır. Fransa'ya yakın komşuluğu nedeniyle Fransızca da konuşulur. Fransız kökenliler ülke nüfusunun %7'sini oluşturur.
Dağılım > Avrupa > İtalya

İtalyanca ile birlikte Fransızca, İtalya'nın Aosta vadisi bölgesinde resmî bir dilidir. Buna ek olarak bölgede başka lehçeler de konuşulmaktadır. Ancak bunlar resmî açıdan tanınmamıştır.
Buradaki insanların %78,6'sının Fransızca bilmesine rağmen sadece %0,99'luk bölümü anadil olarak konuşur. Diğer taraftan İtalyanca; nüfusun %96'sı tarafından konuşulurken, anadil olarak konuşanların oranı %71,5'dir.
Dağılım > Avrupa > Lüksemburg

Fransızca Lüksemburg'un Almanca ve Lüksemburgca ile birlikte üç resmî dilinden birisidir. Lüksemburg eğitim sistemi üçlü dil yapısındadır. İlkokulun ilk yıllarında dersler Lüksemburgca, sonraki yıllarda Almanca, liseden itibaren ise Fransızca olarak okutulmaktadır.