stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Güç dengesi (uluslararası ilişkiler)
Dengeleme ya da eklemlenme

Daha fazla bilgi: Eklemlenme (uluslararası ilişkiler)
Devletler iki nedenden dolayı dengelemeyi seçerler. Birincisi, potansiyel bir hegemonu çok güçlenmeden engelleyemezlerse hayatta kalmalarını riske atarlar. Baskın güçle ittifak yapmak, onun devam eden iyiliğine güvenmek anlamına gelir. İkincisi, zayıf tarafa katılmak, yeni üyenin ittifak içinde etkili olma olasılığını arttırır.
Devletler eklemlenmeyi seçerler çünkü bu bir tür yatıştırma olabilir çünkü eklemlenen devlet, saldırıyı başka bir yere yönlendirerek saldırıdan kaçınmayı umabilir –savunmacı neden- ya da savaş zamanında zaferin ganimetlerini paylaşmak için baskın tarafla ittifak kurabilir –saldırgan neden-.
Realistler, dengelemenin devletlerin hakim tehdide karşı ittifak yapması olduğunu ve daha güvenli bir dünya ile sonuçlandığını, eklemlenmenin ise dünyada yükselen hegemonlar kontrol altında tutulmadığı için güvenliğin az olduğunu iddia ederler. Eklemlenme ile tehdit altındaki devlet, saldırganın kendi pahasına güç kazanmasını önleme umudunu terk eder ve bunun yerine savaş ganimetlerinin en azından küçük bir kısmını elde etmek için tehlikeli düşmanıyla güçlerini birleştirir.
Devlet zayıfsa ve sonucu etkilemek için çok az şey yaptıklarından ve dolayısıyla kazanan tarafı seçmek zorunda olduklarından dengeden ziyade eklemlenme olasılığı o kadar yüksektir. Güçlü devletler kaybeden bir tarafı kazanan bir tarafa dönüştürebilir ve bu nedenle denge kurma olasılıkları daha yüksektir. Müttefikler mevcut olmadığında devletler aynı safta yer alma eğiliminde olacaktır ancak müttefik desteğine aşırı güven zayıf devletleri güvenliği sağlamak için başkalarının çabalarına güvenerek serbestçe hareket etmeye teşvik eder. “Saldırganların sürekli hoşgörüsüne güvenmeyi gerektirdiğinden” bazı realistlere göre dengeleme, eklemlenmeye tercih edilir. Stephen Walt'a göre devletlerin barış zamanında denge kurmaları daha olasıdır ancak bir savaşın kaybeden tarafındalarsa “zaferin meyvelerini paylaşacakları” umuduyla taraf değiştirip eklemlenebilirler.
Prangalanmak

Daha fazla bilgi: Prangalanmak (uluslararası ilişkiler)
Prangalanmak, bir devlet kendi güvenliğini ittifak ortağının güvenliğine bağlı gördüğünde ortaya çıkar. Müttefikine yönelik herhangi bir saldırıyı kendisine yönelik bir saldırı ile eşdeğer görerek kendini prangalar. Bu da güç dengesi teorisinin bir başka yönüdür ve küçük devletler prangalanmış oldukları devletleri istemedikleri bir savaşa sürükleyebilirler. Birinci Dünya Savaşı öncesinde devletlerin birbirini prangalaması ve Avrupa'nın büyük bir kısmının görece büyük bir güç olan Avusturya-Macaristan ile küçük bir güç olan Sırbistan arasındaki anlaşmazlık yüzünden savaşa sürüklenmesi bunun en önemli örneklerinden birisidir. Dolayısıyla, devletler “hayatta kalmaları dengenin korunması için vazgeçilmez görülen pervasız müttefiklere kendilerini kayıtsız şartsız prangalayabilirler.”
Saldırgan ve savunmacı realizm > Savunmacı realizm

Ana madde: Savunmacı realizm
Savunmacı realistler, herhangi bir devletin çok güçlü hale gelmesi durumunda diğer güçlerin kuvvetlerini arttırması ve dengeleyici bir koalisyon oluşturması nedeniyle dengelemenin meydana geleceğini vurgulamaktadır. Ortaya çıkan bu güvenlik ikilemi, hegemon olmak isteyen devleti daha az güvende bırakacağından savunmacı realistler gücünü maksimize etmek yerine statükoyu korumanın bir devletin çıkarına olduğunu savunmaktadır.
Saldırgan ve savunmacı realizm > Saldırgan realizm

Ana madde: Saldırgan realizm
Saldırgan realistler, tehdit altındaki devletlerin genellikle tehlikeli düşmanlara karşı denge kurduğunu kabul etmekle birlikte dengelemenin genellikle verimsiz olduğunu ve bu verimsizliği akıllı bir saldırgana düşmanlarından yararlanma fırsatı verdiğini savunurlar. Dengeleyici bir koalisyona katılmak yerine sorumluluk yükleme, saldırgan realistlerin güç dengesi teorisine itiraz ederken işaret ettikleri bir başka taktiktir.
Saldırgan realistler, savunma harcamalarının arttırılması ve zorunlu askerlik uygulaması gibi iç dengeleme önlemlerinin, tehdit altındaki bir devletin bir saldırgana karşı toplayabileceği ek kaynakların sayısında genellikle önemli sınırlamalar olduğundan yalnızca belirli bir dereceye kadar etkili olduğuna inanmaktadır. Bununla birlikte, saldırgan realistler devletlerin her zaman güçlerini en üst düzeye çıkarmaya çalıştıklarını teorize ettiklerinden, devletler “her zaman etkin bir şekilde iç dengeleme yapmaktadırlar.”
Tehdit dengesi

Daha fazla bilgi: Tehdit dengesi
Tehdit dengesi teorisi, 1985 yılında Stephen M. Walt tarafından yükselen hegemonlara karşı dengelemenin tarihte neden her zaman tutarlı olmadığını açıklamak amacıyla ortaya atılan neorealist bir teoridir. Walt, geleneksel güç dengesi teorisyenlerinin aksine, devletlerin sadece güce karşı değil, tehditlere karşı da denge kurduğunu öne sürmektedir. “Güç dengesi teorisi yanlış değildir; sadece eksiktir. Güç, denge eğilimini etkileyen faktörlerden birisidir ancak ne tek ne de her zaman en önemlisi değildir.” Teori, gücün bir devletin oluşturduğu tehdit seviyesinde son derece önemli bri faktör olduğunu kabul etmekle beraber coğrafi yakınlık, saldırı kabiliyetleri ve algılanan niyetleri de içermektedir. Tehdit dengesi teorisi neorealizmin ilginç bir tamamlayıcısıdır çünkü yapısal bir teori olarak neoralizmin sadece güç dengelerinin oluşacağını öngörür, belirli bir devletin dengeyi sağlayıp sağlamayacağını ya da hangi devletle dengeyi sağlayacağını değil. Kenneth Waltz'un belirttiği gibi: “Güç dengesi teorisi genellikle devletlerin belirli bir hamle yaptığını söylemez. Bunu yapmasını beklemek, evrensel yer çekimi teorisinin düşen bir yaprağın yönünü açıklaması beklemek gibi bir şeydir. Bir genellik düzeyindeki bir teori, farklı bir genellik düzeyindeki konular hakkındaki soruları yanıtlayamaz.” Walt'ın tehdit dengesi formülasyonu, neorealizmin bir dış politika teorisi için temel oluşturmasına ve böylece bir devletin hangi potansiyel tehditlere karşı denge kurma olasılığının daha yüksek olduğunu açıklamasına veya tahmin etmesine olanak tanır.
Yumuşak dengeleme

Ana madde: Yumuşak dengeleme
Yumuşak dengeleme, 2000'li yıllarda tek kutuplu dengesiz dünyanın çağdaş anomalisini açıklamak için geliştirilmiştir.
Thomas Mowle ve David Sacko “yumuşak dengelemeyi” “hiç dengelemeyen dengeleme” olarak tanımlamaktadır. Realizm ve tek kutupluluk uyumlu olduğundan ve yapısal realizm daha ziyade tek kutuplu bir dünya için bir dizi hipotez geliştirmesi gerektiğinden bu teorik çabalar ters etki yaratmaktadır:” Akademisyenlerin umutsuzca dengeleme işaretleri aramalarına, dengelemeyi tanınmayacak kadar yumuşatmalarına ve yeni birçok kutuplu şafağın ilk parıltısını beklemelerine gerek yoktur.”
Campbell Craig, yumuşak dengeleme teorisinin gelişimini Thomas Kuhn'un üç aşamalı modelinde, akademik toplulukların temel teorik tahminlerine açıkça meydan okuyan anomalilere nasıl tepki verdiklerini izah etti:
Alanlarına hakim olmalarını sağlayan standart yorumlara bağlı önde gelen teorisyenler, ilk olarak anomalinin varlığını inkâr etme eğilimindedir. En fazla, bu bir “blip” yani önemsiz veya geçici bir faktördür. Başlangıçta, yapısal gerçekçiler tek kutupluluğun kalıcı ya da önemli olduğunu reddetmeye çalışmış ve hızlı bir şekilde yok olacağını öngörmüşlerdir. Waltz, Mearsheimer ve Layna 1990'ların başında ABD'yi dengelemek için yakında başka güçlerin ortaya çıkacağını öngörmüşlerdir.
Anomalinin belirginliği yadsınamaz hale geldikçe teorisyenler teorik beklentilerini yeniden tanımlar ya da değiştirir, böylece daha önceki yazıları bunu dışlasa bile anomalinin gerçekten de orijinal teorileriyle açıklanabileceğini iddia ederler. Daha yakın zamanlarda, birçok yapısal realist tek kutupluluğun varlığını kabul etmiş ya da en azından ABD’ye karşı geleneksel dengelemenin olmadığını kabul etmiş ancak bunu güç dengesi teorisiyle uzlaştırmak için dengeleme davranışının standart tanımlarını değiştirmiştir. Böylece Mearsheimer, “denge” görünürde olmasa da İran ve Kuzey Kore’nin dengeleme yaptığını öne sürmüştür.
Son olarak, eski teoriye profesyonel olarak daha az katkı yapmış bir grup genç akademisyen, sadece anomaliyi açıklamakla kalmayıp onu teorik merkezine yerleştiren yeni bir yorum geliştirdiler. Bu yeni teorik yorum eskisinin yerini alır ve birbirini takip eden araştırmak için yeni “paradigma” haline gelir. Robert Pape, T. V. Paul ve Stephen Walt, geleneksel dengelemenin gerçekleşmediğini kabul etmekte ancak yine de ABD'nin rakiplerinin “yumuşak dengeleme” yaptıklarını savunmaktadırlar.
Daha yakın tarihli akademik çalışmalar yumuşak dengeleme tartışmasını ele almıştır. Kai He, devletlerin neden geçmişte olduğu gibi güç veya tehditlere karşı denge kurmak için ittifaklar kurmadıklarını veya silahlanma yarışları yürütmediklerini açıklamak için yeni bir analitik çerçeve olan negatif dengeleme modelini önermiştir. Negatif dengelemeyi, rakibin gücünü zayıflatmayı amaçlayan herhangi bir strateji veya diplomatik çaba olarak tanımlamaktadır. Buna karşılık, pozitif dengeleme, bir devletin dünya siyasetinde kendi gücünü güçlendirmek için tasarlanmış eylemler veya politikalardır.
En İyi Yönetmen BAFTA Ödülü

Ödüle tam 7 kez aday gösterilmiş ve 1990'da GoodFellas filmiyle kazanmış olan yönetmen Martin Scorsese
BAFTA En İyi Yönetmen Ödülü kazananların listesi;
1976, 1977, 1984, 1991, 2003, 2005, 2007 yıllarında toplamda 7 kez ödüle aday gösterilmiş olan Martin Scorsese bu ödüle en fazla aday olmuş olan yönetmendir. Woody Allen (1978, 1987), Ang Lee (2001, 2006), Louis Malle (1982, 1989), Alan Parker (1979, 1992), Roman Polański (1975, 2003), John Schlesinger (1970, 1972), Peter Weir (1999, 2004) ödülü iki kez kazanmayı başarmış olan yönetmenlerdir.
2010'lar

| Yıl | Yönetmen | Film |
| --- | --- | --- |
2017 71.: 
| 2017 71. | Guillermo del Toro | Suyun Sesi |
| 2017 71. | Luca Guadagnino | Beni Adınla Çağır |
| 2017 71. | Martin McDonagh | Üç Billboard Ebbing Çıkışı, Missouri |
| 2017 71. | Christopher Nolan | Dunkirk |
| 2017 71. | Denis Villeneuve | Blade Runner 2049 |
2016 70.: 
| 2016 70. | Damien Chazelle | Aşıklar Şehri |
| 2016 70. | Tom Ford | Gece Hayvanları |
| 2016 70. | Ken Loach | Ben, Daniel Blake |
| 2016 70. | Kenneth Lonergan | Yaşamın Kıyısında |
| 2016 70. | Denis Villeneuve | Geliş |
2015 69.: 
| 2015 69. | Alejandro G. Iñárritu | Diriliş |
| 2015 69. | Todd Haynes | Carol |
| 2015 69. | Adam McKay | Büyük Açık |
| 2015 69. | Ridley Scott | Marslı |
| 2015 69. | Steven Spielberg | Casuslar Köprüsü |
2014 68.: 
| 2014 68. | Richard Linklater | Boyhood |
| 2014 68. | Wes Anderson | The Grand Budapest Hotel |
| 2014 68. | Damien Chazelle | Whiplash |
| 2014 68. | Alejandro G. Iñárritu | Birdman |
| 2014 68. | James Marsh | The Theory of Everything |
2013 67.: 
| 2013 67. | Alfonso Cuarón | Gravity |
| 2013 67. | Paul Greengrass | Captain Phillips |
| 2013 67. | Steve McQueen | 12 Years a Slave |
| 2013 67. | David O. Russell | American Hustle |
| 2013 67. | Martin Scorsese | The Wolf of Wall Street |
2012 66.: 
| 2012 66. | Ben Affleck | Argo |
| 2012 66. | Kathryn Bigelow | Zero Dark Thirty |
| 2012 66. | Michael Haneke | Amour |
| 2012 66. | Ang Lee | Life of Pi |
| 2012 66. | Quentin Tarantino | Django Unchained |
2011 65.: 
| 2011 65. | Michel Hazanavicius | The Artist |
| 2011 65. | Tomas Alfredson | Köstebek |
| 2011 65. | Lynne Ramsay | Kevin Hakkında Konuşmalıyız |
| 2011 65. | Nicolas Winding Refn | Sürücü |
| 2011 65. | Martin Scorsese | Hugo |
2010 64.: 
| 2010 64. | David Fincher | The Social Network |
| 2010 64. | Darren Aronofsky | Black Swan |
| 2010 64. | Danny Boyle | 127 Hours |
| 2010 64. | Tom Hooper | The King's Speech |
| 2010 64. | Christopher Nolan | Inception |
2000'ler

| Yıl | Yönetmen | Film |
| --- | --- | --- |
2009 63.: 
| 2009 63. | Kathryn Bigelow | The Hurt Locker |
| 2009 63. | Neill Blomkamp | District 9 |
| 2009 63. | James Cameron | Avatar |
| 2009 63. | Lone Scherfig | An Education |
| 2009 63. | Quentin Tarantino | Inglourious Basterds |
2008 62.: 
| 2008 62. | Danny Boyle | Slumdog Millionaire |
| 2008 62. | Stephen Daldry | Okuyucu |
| 2008 62. | Clint Eastwood | Changeling |
| 2008 62. | David Fincher | The Curious Case of Benjamin Button |
| 2008 62. | Ron Howard | Frost/Nixon |
2007 61st: 
| 2007 61st | Ethan & Joel Coen | No Country for Old Men |
| 2007 61st | Paul Thomas Anderson | There Will Be Blood |
| 2007 61st | Paul Greengrass | The Bourne Ultimatum |
| 2007 61st | Florian Henckel von Donnersmarck | The Lives of Others (Das Leben der Anderen) |
| 2007 61st | Joe Wright | Atonement |
2006 60th: 
| 2006 60th | Paul Greengrass | United 93 |
| 2006 60th | Jonathan Dayton ve Valerie Faris | Little Miss Sunshine |
| 2006 60th | Stephen Frears | The Queen |
| 2006 60th | Alejandro González Iñárritu | Babel |
| 2006 60th | Martin Scorsese | The Departed |
2005 59th: 
| 2005 59th | Ang Lee | Brokeback Mountain |
| 2005 59th | George Clooney | Good Night, and Good Luck |
| 2005 59th | Paul Haggis | Crash |
| 2005 59th | Fernando Meirelles | The Constant Gardener |
| 2005 59th | Bennett Miller | Capote |
2004 58th: 
| 2004 58th | Mike Leigh | Vera Drake |
| 2004 58th | Marc Forster | Finding Neverland |
| 2004 58th | Michel Gondry | Eternal Sunshine of the Spotless Mind |
| 2004 58th | Michael Mann | Collateral |
| 2004 58th | Martin Scorsese | The Aviator |
2003 57th: 
| 2003 57th | Peter Weir | Master and Commander: The Far Side of the World |
| 2003 57th | Tim Burton | Big Fish |
| 2003 57th | Sofia Coppola | Lost in Translation |
| 2003 57th | Peter Jackson | Yüzüklerin Efendisi: Kralın Dönüşü |
| 2003 57th | Anthony Minghella | Cold Mountain |
2002 56th: 
| 2002 56th | Roman Polanski | The Pianist |
| 2002 56th | Stephen Daldry | The Hours |
| 2002 56th | Peter Jackson | Yüzüklerin Efendisi: İki Kule |
| 2002 56th | Rob Marshall | Chicago |
| 2002 56th | Martin Scorsese | Gangs of New York |
2001 55th: 
| 2001 55th | Peter Jackson | Yüzüklerin Efendisi: Yüzük Kardeşliği |
| 2001 55th | Robert Altman | Gosford Park |
| 2001 55th | Ron Howard | A Beautiful Mind |
| 2001 55th | Jean-Pierre Jeunet | Le Fabuleux destin d'Amélie Poulain |
| 2001 55th | Baz Luhrmann | Moulin Rouge |
2000 54th: 
| 2000 54th | Ang Lee | Crouching Tiger, Hidden Dragon |
| 2000 54th | Stephen Daldry | Billy Elliott |
| 2000 54th | Ridley Scott | Gladiator |
| 2000 54th | Steven Soderbergh | Traffic |
| 2000 54th | Steven Soderbergh | Erin Brockovich |
1990'lar

| Yıl | Yönetmen | Film |
| --- | --- | --- |
1999 53rd: 
| 1999 53rd | Pedro Almodóvar | Todo sobre mi madre |
| 1999 53rd | Neil Jordan | The End of the Affair |
| 1999 53rd | Sam Mendes | American Beauty |
| 1999 53rd | Anthony Minghella | The Talented Mr. Ripley |
| 1999 53rd | M. Night Shyamalan | The Sixth Sense |
1998 52nd: 
| 1998 52nd | Peter Weir | The Truman Show |
| 1998 52nd | Shekhar Kapur | Elizabeth |
| 1998 52nd | John Madden | Shakespeare in Love |
| 1998 52nd | Steven Spielberg | Saving Private Ryan |
1997 51st: 
| 1997 51st | Baz Luhrmann | Romeo + Juliet |
| 1997 51st | James Cameron | Titanic |
| 1997 51st | Peter Cattaneo | The Full Monty |
| 1997 51st | Curtis Hanson | L.A. Confidential |
1996 50th: 
| 1996 50th | Joel Coen | Fargo |
| 1996 50th | Scott Hicks | Shine |
| 1996 50th | Mike Leigh | Secrets & Lies |
| 1996 50th | Anthony Minghella | The English Patient |
1995 49th: 
| 1995 49th | Michael Radford | Il Postino |
| 1995 49th | Mel Gibson | Braveheart |
| 1995 49th | Nicholas Hytner | The Madness of King George |
| 1995 49th | Ang Lee | Sense and Sensibility |
1994 48th: 
| 1994 48th | Mike Newell | Four Weddings and a Funeral |
| 1994 48th | Krzysztof Kieslowski | Trois couleurs: Rouge |
| 1994 48th | Quentin Tarantino | Pulp Fiction |
| 1994 48th | Robert Zemeckis | Forrest Gump |
1993 47th: 
| 1993 47th | Steven Spielberg | Schindler's List |
| 1993 47th | Richard Attenborough | Shadowlands |
| 1993 47th | Jane Campion | The Piano |
| 1993 47th | James Ivory | The Remains of the Day |
1992 46th: 
| 1992 46th | Robert Altman | The Player |
| 1992 46th | Clint Eastwood | Unforgiven |
| 1992 46th | James Ivory | Howards End |
| 1992 46th | Neil Jordan | The Crying Game |
1991 45th: 
| 1991 45th | Alan Parker | The Commitments |
| 1991 45th | Kevin Costner | Dances with Wolves |
| 1991 45th | Jonathan Demme | The Silence of the Lambs |
| 1991 45th | Ridley Scott | Thelma & Louise |
1990 44th: 
| 1990 44th | Martin Scorsese | GoodFellas |
| 1990 44th | Woody Allen | Crimes and Misdemeanors |
| 1990 44th | Bruce Beresford | Driving Miss Daisy  |
| 1990 44th | Giuseppe Tornatore | Nuovo cinema Paradiso  |
1980'ler

| Yıl | Yönetmen | Film |
| --- | --- | --- |
1989 43rd: 
| 1989 43rd | Kenneth Branagh | Henry V |
| 1989 43rd | Stephen Frears | Dangerous Liaisons |
| 1989 43rd | Alan Parker | Mississippi Burning |
| 1989 43rd | Peter Weir | Dead Poets Society |
1988 42nd: 
| 1988 42nd | Louis Malle | Au revoir, les enfants |
| 1988 42nd | Gabriel Axel | Babette's Feast |
| 1988 42nd | Bernardo Bertolucci | The Last Emperor |
| 1988 42nd | Charles Crichton | A Fish Called Wanda |
1987 41st: 
| 1987 41st | Oliver Stone | Platoon |
| 1987 41st | Richard Attenborough | Cry Freedom |
| 1987 41st | Claude Berri | Jean de Florette |
| 1987 41st | John Boorman | Hope and Glory |
1986 40th: 
| 1986 40th | Woody Allen | Hannah and Her Sisters |
| 1986 40th | Roland Joffé | The Mission |
| 1986 40th | Neil Jordan | Mona Lisa |
| 1986 40th | James Ivory | A Room with a View |
1984 38th: 
| 1984 38th | Wim Wenders | Paris, Texas |
| 1984 38th | Roland Joffé | The Killing Fields |
| 1984 38th | Sergio Leone | Once Upon a Time in America |
| 1984 38th | Peter Yates | The Dresser |
1983 37th: 
| 1983 37th | Bill Forsyth | Local Hero |
| 1983 37th | James Ivory | Heat and Dust |
| 1983 37th | Sydney Pollack | Tootsie |
| 1983 37th | Martin Scorsese | The King of Comedy |
1982 36th: 
| 1982 36th | Richard Attenborough | Gandhi |
| 1982 36th | Costa-Gavras | Missing |
| 1982 36th | Mark Rydell | On Golden Pond |
| 1982 36th | Steven Spielberg | E.T. the Extra-Terrestrial |
1981 35th: 
| 1981 35th | Louis Malle | Atlantic City |
| 1981 35th | Bill Forsyth | Gregory's Girl |
| 1981 35th | Hugh Hudson | Chariots of Fire |
| 1981 35th | Karel Reisz | The French Lieutenant's Woman |
1980 34th: 
| 1980 34th | Akira Kurosawa | Kagemusha |
| 1980 34th | Robert Benton | Kramer vs. Kramer |
| 1980 34th | David Lynch | The Elephant Man |
| 1980 34th | Alan Parker | Fame |
1970'ler

| Yıl | Yönetmen | Film |
| --- | --- | --- |
1979 33rd: 
| 1979 33rd | Francis Ford Coppola | Apocalypse Now |
| 1979 33rd | Woody Allen | Manhattan |
| 1979 33rd | Michael Cimino | The Deer Hunter |
| 1979 33rd | John Schlesinger | Yanks |
1978 32nd: 
| 1978 32nd | Alan Parker | Midnight Express |
| 1978 32nd | Robert Altman | A Wedding |
| 1978 32nd | Steven Spielberg | Close Encounters of the Third Kind |
| 1978 32nd | Fred Zinnemann | Julia |
1977 31st: 
| 1977 31st | Woody Allen | Annie Hall |
| 1977 31st | Richard Attenborough | A Bridge Too Far |
| 1977 31st | John G. Avildsen | Rocky |
| 1977 31st | Sidney Lumet | Network |
1976 30th: 
| 1976 30th | Miloš Forman | One Flew Over the Cuckoo's Nest |
| 1976 30th | Alan J. Pakula | All the President's Men |
| 1976 30th | Alan Parker | Bugsy Malone |
| 1976 30th | Martin Scorsese | Taxi Driver |
1975 29th: 
| 1975 29th | Stanley Kubrick | Barry Lyndon |
| 1975 29th | Sidney Lumet | Dog Day Afternoon |
| 1975 29th | Martin Scorsese | Alice Doesn't Live Here Anymore |
| 1975 29th | Steven Spielberg | Jaws |
1974 28th: 
| 1974 28th | Roman Polanski | Chinatown |
| 1974 28th | Francis Ford Coppola | The Conversation |
| 1974 28th | Sidney Lumet | Murder on the Orient Express / Serpico |
| 1974 28th | Louis Malle | Lacombe Lucien |
1973 27th: 
| 1973 27th | François Truffaut | Day for Night |
| 1973 27th | Luis Buñuel | The Discreet Charm of the Bourgeoisie |
| 1973 27th | Nicholas Roeg | Don't Look Now |
| 1973 27th | Fred Zinnemann | The Day of the Jackal |
1972 26th: 
| 1972 26th | Bob Fosse | Cabaret |
| 1972 26th | Peter Bogdanovich | The Last Picture Show |
| 1972 26th | William Friedkin | The French Connection |
| 1972 26th | Stanley Kubrick | A Clockwork Orange |
1971 25th: 
| 1971 25th | John Schlesinger | Sunday Bloody Sunday |
| 1971 25th | Miloš Forman | Taking Off |
| 1971 25th | Joseph Losey | The Go-Between |
| 1971 25th | Luchino Visconti | Death in Venice |
1970 24th: 
| 1970 24th | George Roy Hill | Butch Cassidy and the Sundance Kid |
| 1970 24th | Robert Altman | MASH |
| 1970 24th | David Lean | Ryan's Daughter |
| 1970 24th | Ken Loach | Kes |
1960'lar

| Yıl | Yönetmen | Film |
| --- | --- | --- |
1969 23rd: 
| 1969 23rd | John Schlesinger | Midnight Cowboy |
| 1969 23rd | Richard Attenborough | Oh! What a Lovely War |
| 1969 23rd | Ken Russell | Women in Love |
| 1969 23rd | Peter Yates | Bullitt |

1968 22nd: 
| 1968 22nd | Mike Nichols | The Graduate |
| 1968 22nd | Lindsay Anderson | if.... |
| 1968 22nd | Carol Reed | Oliver! |
| 1968 22nd | Franco Zeffirelli | Romeo and Juliet |
| g t Britanya Akademisi Film Ödülleri |
| --- | --- |
Ödüller:  En İyi Erkek Oyuncu  En İyi Kadın Oyuncu  En İyi Animasyon Filmi  En İyi İngiliz Filmi  En İyi Sinematografi  En İyi Kostüm Tasarım  En İyi Çıkış Yapan İngiliz Senarist, Yönetmen veya Yapımcı  En İyi Yönetmen  En İyi Belgesel  En İyi Kurgu  En İyi Film  En İyi Yabancı Dilde Film  En İyi Makyaj ve Saç  En İyi Özgün Müzik  En İyi Yapım Tasarım  En İyi Uyarlama Senaryo  En İyi Özgün Senaryo  En İyi Kısa Animasyon  En İyi Kısa Film  En İyi Ses  En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu  En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu  Yükselen Yıldız  En İyi Özel Görsel Efekt 
Özel ödüller:  Akademi Bağlılık Ödülü  Britanya Sinemasına Katkı Özel Ödülü  Özel Ödül 
Eski ödüller:  En İyi Gelecek Vadeden Yeni Başrol Oyuncusu  En İyi Senaryo  En İyi İngiliz Senaryosu  En İyi İngiliz Erkek Oyuncusu  En İyi Yabancı Erkek Oyuncu  En İyi İngiliz Kadın Oyuncu  En İyi Yabancı Kadın Oyuncu 
Ödül törenleri:  1947  1948  1949  1950  1951  1952  1953  1954  1955  1956  1957  1958  1959  1960  1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969  1970  1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979  1980  1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020-21  2022  2023  2024  2025
Bağlantı ölümü

Bağlantı ölümü, bağlantı kırılması veya bağlantı bozulması (İng. link rot), hiperlinklerin bir süre sonra asıl hedeflendikleri dosya, web sayfası veya sunucunun yeniden konumlandırılması veya kullanım dışı olması sonucu hedefe götürmemeye yönelmesi fenomenidir. Asıl hedeflendiği kaynağa götürmeyen bağlantıya genellikle ölü, kırık veya bozuk bağlantı denir ve bu bağlantı, sallanan göstergenin özel bir formudur. Bazı olaylar sonucunda bağlantı bir hedef bulamazsa HTTP 404 gibi hatalar verir.[kaynak belirtilmeli]