Arthur Bell & Sons
Tarihçe

Genç Arthur Bell, 1840 yılında Perth merkezli şarap ve alkollü içki tüccarı Thomas Sandeman'a katıldı. 1851'de şirket sahibi James Roy, Arthur'a yeni adı verilen Roy & Bell şirketinde ortaklık teklif etti. Bu ortaklık, James Roy'un 1862'de emekli olmasına kadar devam etti. Bu sırada Arthur Bell, iki farklı karışım satan, Londra'daki ilk tam zamanlı viski acentesi olduğuna inanılan kişiyi atamıştı.
Yeğeni TR Sandeman ile olan kısa ortaklığı, 1865 yılında kendi başına viski acentesi olarak hareket ettiğinin ortaya çıkmasıyla kötü bir şekilde sona erdi. Arthur'un yeğeninin borcunu ödemek için kullandığı banka kredisi, şirketin kredi hizmeti almak zorunda kaldığı tek zamandı.
1889'da Arthur, en büyük oğlu Arthur Kinmont'u ortak olarak katılmaya davet etti. Yedi yıl sonra ikinci oğlu Robert Duff Bell, artık Arthur Bell & Sons olarak bilinen şirketin yönetim kuruluna katıldı.
Bu süre zarfında Arthur, Birleşik Krallık'ta endüstri standardı şişe boyutları için kampanya yürüttü ve şirketin erişimini Avustralya, Yeni Zelanda ve Hindistan alt kıtasına kadar genişletti.
Arthur'un marka isimlerini kullanma veya reklam verme konusundaki isteksizliği nedeniyle o dönemdeki büyüme istikrarlıydı ancak olağanüstü değildi. 1900 yılında Arthur'un ölümü üzerine şirketin iki oğluna miras kalmasıyla her şey değişti. 1904 yılında şirket adı ilk kez etikette göründü ve Scotch Fir gibi ilk markalar raflarda göründü.
İşler, şirketin Canal Caddesi'ndeki antreposunda çıkan feci bir yangının binaların yıkılmasına ve stokların neredeyse tamamının kaybına yol açtığı 1919 yılına kadar istikrarlı bir şekilde devam etti. Arthur Bell'in iki oğlu kararlılıkla ilerlemeye devam etti, 1921'de Arthur Bell & Sons'u limited şirket olarak bünyesine kattı ve 1924'te Leith, Edinburgh'da 1967'ye kadar Bell'in ana şişeleme tesisi haline gelen 1 Nolu Özel Tüketim Senetini satın aldı.
İstikrarlı genişleme devam etmesine rağmen, Arthur Bell & Sons'un 1932'de Edinburgh'lu P. Mackenzie & Co.'yu (Distillers) 56.000 £ karşılığında satın almasıyla İskoç viski endüstrisinde 'ciddi bir oyuncu' olarak tanınması mümkün olmuştur. Dufftown ve Blair Athol'un iki içki fabrikası; bunlardan ikincisi uzun süredir Bell'in viski karışımlarının bir parçasıydı.
1936'da şirket, Moray Firth'teki Buckie belediye meclisinden Inchgower damıtım evini satın aldı. Belediye Meclisi, içki imalathanesini söylentiye göre 4.000 £'a satarak, kısa bir süre önce sadece 1.000 £ karşılığında satın aldığı bu işlemden 'akıllıca kâr etmiş' olduğunu gösteriyordu.
İkinci Dünya Savaşı sırasında ve Arthur Bell'in Sandeman'ın işine katılmasından bu yana 100 yıldan biraz fazla bir süre sonra, Bell kardeşlerin ölümüyle ailenin şirketle bağları sona erdi. Kontrol, 1968'e kadar genel müdür ve 1973'teki ölümüne kadar başkan olarak kalan WG Farquharson'a geçti.
Onun liderliğinde şirket büyümeye devam etti ve bu dönemde içki imalathanesi operasyonlarına önemli yatırımlar yapıldı; örneğin Blair Athol tamamen yeniden modellendi ve iki imbikten, dört imbike genişletildi.
Farquharson'ın yerine MD ve ardından başkan olarak Raymond Miquel getirildi. Onun yönetimi altında şirket hızla büyüdü, maliyetleri düşürdü ve üretkenliği artırdı. Bu kısmen 1974'te Pittyvaich damıtım evini açarak ve 1983'te Bladnoch'taki Lowland damıtım evini satın alarak başarıldı.
Bu zamana kadar Bell's, Birleşik Krallık pazarının %35'ini kontrol ediyordu ve İskoçya'da 1 numaralı en çok satan harmanlanmış viski olan Bell's Extra Special'ı üretti.
1985'te Miquel, Chicago'da bir Amerikan otel zinciri satın almaya çalışırken, İrlandalı bira üreticisi Guinness düşmanca bir satın alma teklifi başlattı ve bu teklif, hararetli bir kampanyanın ardından sonunda başarılı oldu. Ertesi yıl Guinness, içecek devi Diageo'nun yaratılmasına yol açan bir satın alma olan Distillers Company Ltd.'ye geçti.
Arthur Bell & Sons, Diageo'nun Scotch viski portföyünde yan şirket olarak varlığını sürdürmektedir.