Dejan
Hayatı > V. Stefan Uroš saltanatı

Ana madde: V. Stefan Uroš
Dejan, 1355 Ağustos'undan bir süre sonra, ya 20 Aralık 1355'te ölen İmparator Dušan'dan ya da büyük olasılıkla ikincisi olan varisi V. Stefan Uroš despot unvanını aldı. V. Stefan Uroš yönetimi sırasında Dejan, Güney Morava, Pčinja İlçesi, Karadağ ve doğuda Yukarı Struma nehri ile Köstendil arasındaki bölgenin idaresi ile görevlendirildi. Bu eyalet Balkanların tam kalbinde yer alıyordu ve Adriyatik'i Balkanların iç kısmına bağlayan önemli bir ticaret yolu olan Via de Zenta (Sırpça: Зетски пут)'dan geçiyordu. Tek despot olarak Dejan, İmparatorluktaki en yüksek unvana sahipti. 1356'da, Dejan'ın kızkardeşi Teodora, Zeta bölgesinin hakimi Žarko ile evlendi. Bu evlilikten 1363 yılında Mrkša dünyaya geldi.
Sırp tarihçi M. Blagojević Tarih yazımında Dejan'ın logotet olarak da görev yaptığı görüşünü desteklemiştir (t. 1362-1365), Güney Dalmaçya'da vojislav Vojinović ile savaş halinde olan Ragusa Cumhuriyeti ile barış görüşmelerinde ćesar Grgur ile birlikte İmparator V. Stefan Uroš'un elçisi olarak anıldı. Barış 22 Ağustos 1362'de Onogošt'ta (Nikšić) sonuçlandı ve İmparatorun Tüzüğü "eski yasaları" ve Raguslarla ilgili diğer yasaları onandı. Dejan ve Grgur'un her birine 100 dukat verildi.
Vojislav Vojinović'in 1363 Aralığındaki ölümüne değin, Yunan toprakları üzerindeki Sırp soyluları kendilerini hırslı göstermeye başladılar. Eski dönem Sırp soyluluğuna kıyasen, bu dönemde birçok soylu, birçok unvan elde etti. Vojislav Vojinović yaşarken etkisi eski Sırp soylularının üstünlüğünü sağladı. Ancak onun ölümünün hemen ardından Vukašin imparatorluk üzerinde belirleyici bir etki kazandı. Sırp topraklarındaki soyluluk bu olayla birlikte alarma geçmese de, Vukašin'in hırsı ve gücü eline geçirdikten sonraki faaliyetleri iki grup arasında yükselen bir düşmanlığın temellerini oluşturdu. Vojislav Vojinović'ın ölümünden sonra, daha önce İmparator Dušan'a Pirlepe'nin bir županı (bir župa, bir "ilçe" veya "ilçe" nin sahibi) olarak hizmet etmiş olan Vukašin Mrnjavčević, İmparator V. Stefan Uroš üzerinde hızla belirleyici bir etki kazandı. Eski Sırp topraklarındaki asalet ilk başta bu konuda alarma geçmedi, ancak Vukašin Mrnjavčević'in hırsı ve sonraki güç hareketleri iki grup arasındaki kaynayan düşmanlığı uyandırdı.
Vukašin Mrnjavčević'in başarısına yol açan sadece sonsuz hırsı değildi, çünkü ondan yararlanan diğer soylulardan çok fazla desteği vardı.
Dejan'ın ne zaman öldüğü kesin olarak bilinmemektedir, çünkü tarihçilere hangi yıl öldüğüne dair ipuçları verebilecek hiçbir Sırp veya yabancı kaynak bulunamamıştır. S. Mandić, 1358 kadar erken olabileceğini ve o zamana kadar veliki voyvoda olan Vukašin'in Dejan'ın yerini despot olarak aldığını ve buna karşılık jovan Uglješa'nın veliki voyvoda olduğunu söyledi. V. Ćorović, Vojislav Vojinović'in ölümünden (1363) bir süre sonra olduğuna inanıyordu. M. Rajičić, jovan Oliver'ın topraklarını en az 1366'ya kadar tuttuğuna inandığı için 1366-1371 yılları arasında olduğu sonucuna vardı ve buna dayanarak Pčinja İlçesi Pomenik'te (anma kitabı) Dejan'ın jovan Oliver'ın ardından öldüğünü söyledi (Bu iddia S. Mandić tarafından çürütüldü). S. Mandiç ayrıca Dejan'ın ölümünden önce manastır yemini etmesinin pek mümkün olmadığına inanıyordu, çünkü çocukları hala gençti. Karısı Teodora varisi olarak manastır yemini ederek, Ustrumca ve Köstendil'de yaşadı. Bu yaşantısı boyunca Basilissa (İmparatoriçe) olarak imzalayana kadar: Jovan Oliver'ın karısı Ana-Marija; Despot Thomas Preljubović 'in karısı Marija; ve Uglješa'nın karısı Jefimija.
Dejan, Zemen Manastırı ve kayıp Arhiljevica Kilisesi de dahil olmak üzere saltanatı boyunca birçok kilise ve manastırı inşa ve restore ettirdi. İki oğlu Jovan ve Konstantin Dragaš daha sonra kendi alanının hükümdarı oldular.