Türkiye'deki Arnavutlar
Tarih > Türkiye'de Arnavut diasporasının göçü ve oluşumu > Birinci Aşama: İşgücü ve diğer göçler (16. yüzyıl-20. yüzyılın başları)

Türkiye'deki Arnavut diasporası, Osmanlı döneminde ve Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk yıllarında ekonomik nedenlerle göç ve daha sonra Balkan ülkelerinde Arnavutların yaşadığı ayrımcılık ve şiddet gibi sosyopolitik koşullar nedeniyle oluşmuştur. Arnavutların ilk yoğunlaşmalarından biri, II. Mehmed'in Arnavutları İstanbul'a getirip Arnavutköy adını verdikleri yere yerleştirdiği 1468 yılına dayanmaktadır.
Arnavutların Türkiye'ye göçü üç farklı evrede gerçekleşmiştir. Bunlardan ilki, Arnavutların Osmanlı bürokratları, mevsimlik işçiler ya da o zamanki başkent İstanbul'a ve Marmara bölgesinin yakınlarına çekilen orduda görev yaptıkları Osmanlı dönemidir. Kuzeybatı Anadolu'ya yapılan bu Arnavut göçleri esas olarak 16. yüzyıldan itibaren başlamıştır. Bu gruptaki Arnavut toplumu üyeleri çoğunlukla Türk toplumuna asimile olmuş, az sayıda kişi kendilerini Arnavut olarak görmüştür.
Arnavutlar da diğer Balkan halklarıyla birlikte Anadolu'ya mevsimlik veya kalıcı yerleşimle sonuçlanan işçi göçü gerçekleştirmişlerdir. Bu Arnavutların zaman zaman İstanbul'da işsiz olması ve sıklıkla birbirlerine yakın yaşamaları, Osmanlı yetkililerinin büyük bir işsiz grubunun toplumsal karışıklığa neden olma potansiyeline sahip olduğu konusunda endişe duymasına neden olmuştur. 18. yüzyılda yaşanan sosyo-politik kriz nedeniyle Osmanlı elitleri, alt sınıftaki Arnavutların eşkıyalığın yanı sıra diğer suçlara yatkın olduğu ve bu görüşlerin gölge oyunu Karagöz ve Hacivat oyunlarıyla Türk popüler kültürüne de yansıdığı yönünde bir önyargı gelişmiştir. Pek çok Osmanlı padişahı, Arnavutların İstanbul'a göçünü yasaklayan fermanlar çıkarmıştır; bu, zaman zaman Osmanlı yetkililerinin şehirdeki Arnavut kümelerini dağıtmasına ve diğerlerini anayurtlarına geri göndermesine yol açmış; bu eylemler daha sonra Marmara bölgesinde gerçekleştirilmiştir. İstanbul'daki ve daha az bir ölçüde İzmir'deki Arnavut topluluğu, 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında ortaya çıkan Arnavut entelijansiyası aracılığıyla, Arnavut milliyetçi özlemlerinin şekillenmesinde ve üretilmesinde önemli bir rol oynamıştır. Örneğin, Başkimi (Birlik) grubu İstanbul'da, Anadolu ve Balkanlar'ın çeşitli kent merkezlerinde Arnavut sosyo-politik haklarını, Arnavut dili eğitiminin, yayıncılığının ve edebiyatının gelişimini teşvik eden şubeler açmıştır.
Ayrıca Balkan Arnavutçası konuşan veya kültürel bir alandan gelen ve çoğunlukla Kosova ve Makedonya'daki şehirli seçkinleremensup olan ve Anadolu'ya göç eden ve her zaman Arnavutluk kavramıyla özdeşleşmeyen bazı insanlar da olmuştur. Bunun yerine 19. yüzyılda ve 20. yüzyılın başlarında Osmanlı Türkçesi bakış açısını benimsediler ve kendilerini Türk veya Osmanlı Türkçesi konuşan vatandaşlar olarak adlandırmaya başlamışlardır. Toplumdilbilim asimilasyonun etkileri nedeniyle Arnavut milliyetçiliğini destekleyenler Anadolu'ya göç konusunda endişelendiler ve bu yolculuğa çıkan alt sınıflardan Arnavutları aşağıladılar. Bu grubun çağdaş zamanlardaki soyundan gelenlerin Arnavut dili hakkında akıcılığa veya bilgiye sahip olup olmadığı veya ne dereceye kadar olduğu bilinmemektedir. Arnavut göçünün etkileri, Arnavutların adını taşıyan yer adları, mutfaktaki Arnavut ciğeri yemeği ve Arnavut inadı gibi karakter özellikleri gibi Türk kültürünü etkilemiştir.