Marin Mersenne
Hayatı > İş

Genesim'deki Quaestiones celeberrimae, Yaratılış Kitabı üzerine bir tefsir olarak yazılmıştır ve bu kitabın ilk üç bölümünden ayetlerin başını çektiği düzensiz bölümlerden oluşmaktadır. İlk bakışta kitap, çeşitli çeşitli konulardaki risalelerin bir koleksiyonu gibi görünmektedir. Ancak Robert Lenoble, eserdeki birlik ilkesinin büyü ve kehanet sanatlarına, kabalizme, animistik ve panteist felsefelere karşı bir polemik olduğunu göstermiştir. resimler ve karakterler. Astral büyü ve astrolojiyi ve Rönesans neo-platonistleri arasında popüler bir kavram olan anima mundi'yi kınıyor. Kabala'nın mistik bir yorumuna izin verirken, onun büyüsel uygulamasını, özellikle melekbilimi tüm kalbiyle kınadı. Ayrıca ana hedefi olan Pico della Mirandola, Cornelius Agrippa, Francesco Giorgio ve Robert Fludd'ı da eleştiriyor. Fludd, Gül Haçlarla olan ilişkisini tartıştığı Sophia cum moria certamen (1626) ile yanıt verdi. Mersenne'in bir başka eleştirisi olan anonim Summum bonum (1629), Gül Haç temalı bir metindir. Kabalist Jacques Gaffarel, Fludd'ın tarafına katılırken, Pierre Gassendi Mersenne'i savundu.
Harmonie evrenlle belki de Mersenne'in en etkili eseridir. Müzik teorisi üzerine kapsamlı ilk çalışmalardan biridir ve çok çeşitli müzikal kavramlara ve özellikle müzikle ilgili matematiksel ilişkilere değinir. Çalışma, gerilen bir ipin salınım sıklığını tanımlayan Mersenne yasaları olarak bilinen şeyin en eski formülasyonunu içeriyor. Bu frekans:
İpin uzunluğuyla ters orantılıdır (bu, eskiler tarafından biliniyordu; genellikle Pisagor'a atfedilir) Germe kuvvetinin kareköküyle orantılı ve Birim uzunluk başına kütlenin karekökü ile ters orantılıdır. En düşük frekans için formül
burada f frekans [Hz], L uzunluk [m], F kuvvet [N] ve μ birim uzunluk başına kütle [kg/m].
Bu kitapta Mersenne, modern yansıtmalı teleskopların temeli olarak kabul edilebilecek birkaç yenilikçi kavramı da tanıttı:
Laurent Cassegrain'den çok daha önce, iki aynalı teleskop kombinasyonunun temel düzenini, dışbükey bir ikincil aynayla ilişkili içbükey bir birincil aynayı buldu ve teleskopları yansıtmada kritik olan telefoto etkisini keşfetti, ancak her şeyi anlamaktan çok uzaktı. bu keşfin sonuçları. Mersenne, birçok çok aynalı teleskop tasarımında yararlı olan afokal teleskopu ve ışın kompresörünü icat etti. Ayrıca, asferik aynalar kullanarak teleskobun küresel sapmasını düzeltebileceğini ve afokal düzenlemenin özel durumunda, bir hiperboloid gerekli olmasına rağmen, bu düzeltmeyi iki parabolik ayna kullanarak yapabileceğini fark etti. Karşılaştığı, özellikle Descartes'tan gelen eleştiriler nedeniyle, Mersenne kendi teleskopunu yapmak için hiçbir girişimde bulunmadı.
Mersenne, Mersenne asal sayılarıyla olan ilişkisi sayesinde bugün de anılmaktadır. Mersenne asal sayıları için adlandırılan Mersenne Twister, bilgisayar mühendisliğinde ve kriptografi gibi ilgili alanlarda sıklıkla kullanılır.
Ancak, Mersenne öncelikle bir matematikçi değildi; müzik teorisi ve diğer konular hakkında yazdı. Öklid, Apollonius, Arşimet ve diğer Yunan matematikçilerin eserlerini düzenledi. Ama belki de öğrenmenin ilerlemesine en önemli katkısı, birçok ülkede matematikçiler ve diğer bilim adamlarıyla yaptığı kapsamlı yazışmalar (Latince) idi. Bilimsel derginin henüz ortaya çıkmadığı bir dönemde Mersenne, bilgi alışverişi ağının merkeziydi.
Mersenne'in matematik uzmanlığının eksikliğini, basılı dünyayla bağlarını, yasal zekasını ve Fransız matematikçi ve filozof René Descartes (1596-1650) ile olan dostluğunu uluslararası matematikçi ağını ortaya koymak için kullandığı iddia edilmiştir.
Mersenne'in felsefi eserleri, geniş bilginlik ve en dar teolojik ortodoksi ile karakterize edilir. Felsefeye en büyük hizmeti, Paris'te temsilcisi olduğu ve Hollanda'da sürgünde ziyaret ettiği Descartes'ı coşkuyla savunmasıydı. Çeşitli seçkin Parisli düşünürlere İlk Felsefe Üzerine Meditasyonlar'ın bir el yazması kopyasını sundu ve onun ortodoksluğunu çok sayıda din adamı eleştirmene karşı savundu.
Daha sonraki yaşamında spekülatif düşünceden vazgeçerek özellikle matematik, fizik ve astronomi alanlarında bilimsel araştırmalara yöneldi. Bu bağlamda, onun en bilinen eseri, müzik ve müzik aletleri teorisi ile ilgilenen 1636 tarihli Harmonie Universelle'dir. 17. yüzyıl müziği, özellikle Fransız müziği ve müzisyenleri hakkında Pietro Cerone'nin eserlerine bile rakip olacak bir bilgi kaynağı olarak kabul edilmektedir.
Müzikal akort teorisine yaptığı birçok katkıdan biri,
eşit temperli yarım ton oranı olarak ( {\sqrt[{12}]{2}}). Vincenzo Galilei'nin 18/17'sinden (1.05 cent düz) daha doğruydu (0.44 cent keskin) ve cetvel ve pergel kullanılarak inşa edilebilirdi. Mersenne'in 1636 Harmonie Universelle'de işitilebilir bir tonun (84 Hz'de) frekansının ilk mutlak belirlenmesine ilişkin açıklaması, bir müzik tonu ve onun oktavını yayan iki titreşen telin mutlak frekans oranının, 1: 2. Bu tür iki notanın algılanan uyumu (ünsüz), hava salınım frekanslarının oranı da 1: 2 ise açıklanabilir, bu da kaynak-hava-hareket-frekans-eşdeğerlik hipotezi ile tutarlıdır.
Ayrıca, 1644'te Cogitata Physico-Mathematica'sında rapor edilen sarkaçların sallanmasıyla karşılaştırarak düşen nesnelerin ivmesini belirlemek için kapsamlı deneyler yaptı. Saniye sarkacın uzunluğunu ölçen ilk kişiydi, yani salınımı olan bir sarkaç. bir saniye sürer ve ilki bir sarkacın salınımlarının Galileo'nun düşündüğü gibi eşzamanlı olmadığını, ancak büyük salınımların küçük salınımlardan daha uzun sürdüğünü gözlemler.