stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Lichtenberg (Salzgitter)
Tarihçesi > Lichtenberg bölge ofisi

1300 yılı civarında, Lichtenberg idari bölgesi yalnızca iki Freden köyünü değil, aynı zamanda Bleckenstedt ve Barbecke kasabalarını da kapsıyordu; ofisin merkezi Lichtenberg Kalesi'ydi. 1352 yılında doğusunda bulunan Barum bölgesi de kalenin idari bölgesine bağlandı. 15. yüzyılın ortalarında Lichtenberg bölgesi en geniş sınırlarına ulaşmıştı: kuzeyde Barbecke ve Broistedt'e, güneyde Gebhardshagen ve Calbecht'e, doğuda Watenstedt ve Cramme'ye, batıda ise Burgdorf ve Westerlinde'ye kadar uzanıyordu. 1539-1542 yılları arasında Gebhardshagen ofisi kuruldu ve kasaba Calbecht, Lobmachtersen ve Leinde ile birlikte ayrıldı ve daha sonra Heerte de bölündü, böylece Lichtenberg ofisi güneydoğu etki alanının büyük bir bölümünü kaybetti. 1552 yılında Lichtenberg Kalesi'nun yıkılmasından sonra yönetim merkezi Lichtenberg bölgesine taşındı. 1774 yılında, Dük I. Charles (1735-1780), daha önce bağımsız olan Lichtenberg, Gebhardshagen ve Salder ofislerinin birleştirilerek Salder ofisinin oluşturulmasını emretti. Ancak, 1795'te son ofis başkanının ölümünden sonra yönetim tek elde toplandı ve ofisin merkezi o tarihten itibaren Salder Şatosu oldu.
Tarihçesi > İlçenin Bağlılıkları

1142-1180 yılları arasında Saksonya Dükü olan Aslan Heinrich döneminden itibaren onun yaptırdığı Lichtenberg Kalesi ve çevresindeki köyler Welfler'in egemenliğine girmiştir. Bundan 1235 yılında Brunswick-Lüneburg Dükalığı doğdu ve 1269'da bölünmesinin ardından yer Brunswick-Wolfenbüttel Prensliği'nin eline geçti.
1614 yılında Dük Friedrich Ulrich, Nieder- ve Oberfreden köylerine pazar kurma hakkı verdi (St. John’s ve St. Martin’s Pazarları). Daha önce Nienstedt'e ait olan bu yer, Barbecke ile Lesse arasında bulunan kasabanın ıssızlaşmasının ardından tekrar boşaltılmıştı. Burada son pazar günü 1950 yılında kuruldu.
Ekim 1806 ile 1813 Leipzig Muharebesi arasında kent Vestfalya Krallığı'na aitti ve 24 Aralık 1807'den itibaren Oker ilinin Braunschweig ilçesine bağlı Gebhardshagen kantonuna bağlandı. 30 Aralık 1813'te geri dönen Dük Friedrich Wilhelm topraklarını yeniden ele geçirdi. 22 Şubat 1814'te eski Gebhardshagen, Salder ve Lesse kantonları, Salder'in yeni bir bölge mahkemesinde (daha sonra Salder bölge ofisi) birleştirildi; bu mahkeme 1833'ten itibaren Salder ofisi olarak Wolfenbüttel bölge idaresine ait oldu.
18. yüzyılın ortalarına doğru Nieder- ve Oberfreden kasabaları ile Lichtenberg bölgesi birbirine o kadar yakınlaşmıştı ki, sınırları artık kesin olarak belirlenemiyordu. Bu gelişmenin sonucunda Ober ve Niederfreden ile Lichtenberg arazisi ve Altenhagen çiftliği birleştirilerek 1 Ocak 1857'de Lichtenberg belediyesi oluşturuldu.
Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Brunswick Dükalığı, Brunswick Özgür Devleti oldu - 1933'ten itibaren Brunswick Eyaleti - ve Lichtenberg Wolfenbüttel bölgesinin bir parçası oldu. 1 Nisan 1942'den bu yana Lichtenberg, yeni kurulan Watenstedt-Salzgitter kasabasına (bugünkü Salzgitter) aittir.
Tarihçesi > Domäne Lichtenberg

Çiftlik Niederfreden'in doğu eteklerinde bulunuyordu. 1964/65 yıkım çalışmaları sırasında, yapının en eski bölümü olan ve 1200'lü yıllara tarihlenen çapraz tonozlu eski bir mahzenin parçaları ortaya çıkarılmıştır. Alan avlusu dört bölüme ayrılabilir. Kuzeyde en eski kısım olan çoban bahçesi ve koyun çiftliği yer almaktadır. Güneyinde 1552'den itibaren Lichtenberg ofisinin bulunduğu Amtshof yer almaktadır. Batıda domuz çiftliği var. 1852/53'te, bugün hala var olan malikane, alan avlusunun güney kısmına inşa edildi. Bu, sitenin doğusundaki parkı ve batı kısmındaki zanaat atölyelerini, örneğin tekerlekçi dükkanını, demirci dükkanını ve yel değirmenini de içeriyordu.
Lichtenberg arazisi 1 Temmuz 1962'de kapatıldı. Fredenberg'in Lebenstedt semtinin planlanan gelişimiyle bağlantılı olarak, arazinin tarım arazisinde hızla büyüyen nüfus için yaşam alanı yaratılacaktı. 1964/65'te, alandaki binalar yıkıldı, sadece eski malikane binasının bulunduğu güney alanının küçük bir kısmı ve alan arazisinin 850 metre uzunluğundaki eski çevre duvarının kısa bir bölümü kaldı.
Tarihçesi > Vorwerk Altenhagen

Altenhagen çiftliği, Lichtenberg arazisinin eski önemli bir parçasıydı. İlk kez 1342 yılında bir satış belgesinde “Oldenhagen” adıyla anılmıştır. Çiftlik 1706 yılında Lichtenberg topraklarına bağlandı.
Tarihçesi > Lichtenberg'in yel değirmenleri > Lichtenberg posta değirmeni

Lichtenberg'deki en eski değirmen 1810 yılında Niederfreden'in kuzey eteklerinde inşa edilmiştir. 1950'li yıllara kadar faaliyette kalmış, tek öğütme dişlisine sahip bir direk değirmenidir. Değirmen 1964 yılından bu yana tarihî eser statüsündedir. 1965 yılında ve en son 1999/2000 yılında kapsamlı bir şekilde yenilenmiştir.
Tarihçesi > Lichtenberg'in yel değirmenleri > Lichtenberg arazisinin değirmeni

Bu değirmen 1889/90 yılında, arpa ambarı ve ocağın yanındaki çiftliğin güney kısmında inşa edilmiştir. Bu bölgede nadir görülen bir Hollanda değirmeniydi; sadece değirmenin rüzgar türbini olan başı rüzgara çevriliyordu, değirmen binası ise sabit kalıyordu. Çapı 12 metre olan rüzgâr türbini, iki değirmen ve bir katrak testereyi çalıştırıyordu. 1912/13 yılında değirmene elektrik gücü kazandırıldı. 1964/65'te o dönemde artık faaliyette olmayan değirmen, arazinin geri kalan binalarıyla birlikte yıkıldı.
Tarihçesi > Altenhagen madeni

Daha 1852 yılında Braunschweig kâhyası August von Strombeck (1809–1900), Altenhagen yakınlarındaki Eschwege madencilik bölgesindeki demir cevheri yatağını tanımlamıştı. Bu, Altenhagen çiftliğinin yakınındaki Colli orman kasabasında bulunuyordu. Çıkarılan demir cevheri, Bornum am Harz'daki Wilhelmshütte'de diğer madenlerden çıkan cevherle birlikte eritiliyordu. Eschwege sahasındaki eski bir tünel girişindeki kazı çalışmaları sırasında bulunan ahşap bir plakada, "1838'de keşfedilen demir cevheri madenciliği 1839'da, tünel madenciliği ise 1848'de başladı" yazıyordu.
Reichswerke Hermann Göring'in kurulması ve Salzgitter'deki demir cevheri madenciliğinin genişlemesi sırasında, yakınlardaki Haverlahwiese madeni 1938'de açıldı. Bu cevher madeni için eski Altenhagen dış tesislerinin yakınında bir şaft da planlanmıştı. Diğer tüm ana şaftlar gibi yatağın dışında bulunan bu şaft, 1938 yılı Eylül ayının ortalarından itibaren 333 metre derinliğe kadar kazılmıştır. Şaft beş metre çapında olup, havalandırma ve teleferik şaftı olarak kullanılmak üzere tasarlanmıştır. Batırma işleriyle birlikte gündüz tesislerinin (şaft holü, kaldırma makinesi ve kazan dairesi, soyunma odası, idare, atölyeler) inşası da yapılıyordu. 1939 yılı sonunda batıcı makine yerine sarma makinesi konulmuş ve yeni bir sarma makinesi kurulmuştur. Haverlahwiese'de çıkarılan cevherin tamamı Haverlahwiese I'in merkezi ana maden kuyusunda yüzeye çıkarıldı.
Salzgitter cevherinin satış krizinin bir sonucu olarak, Salzgitter'deki cevher madenlerinin çoğu 1960'ların ortalarında/sonlarında kapatıldı. Kasım 1968'de Altenhagen şaftındaki teleferik faaliyetleri durduruldu ve Şubat 1969'da Altenhagen sahasındaki cevher madenciliği de durduruldu. Kapatılmanın ardından yüzey tesisleri Altenhagen'den kiralandı ve şaft, egzoz havalandırma şaftı olarak kullanılmaya devam etti. Haverlahwiese madenindeki madencilik faaliyetleri 30 Haziran 1982'de durdurulduktan sonra, 1983 yılında kuyuları doldurularak yük taşıyıcı plakalarla kapatılmıştır. Kiralanmayan tesisler yıkıldı. Madenciliğin anısına, cevher yüklü bir maden vagonu Lichtenberg'den Altenhagen madenine giden eski madenci rotasına yerleştirildi.
Ulaşım > Demiryolu

Braunschweig'den başlayıp Thiede, Heerte ve Lichtenberg üzerinden Derneburg'a kadar uzanan Braunschweigische Landes-Eisenbahn-Gesellschaft'ın demiryolu hattı 1886 yazında tamamlandı ve Lichtenberg istasyonu 18 Temmuz 1886'da hizmete açıldı. Yolcu taşımacılığının yanı sıra ağırlıklı olarak tarım ürünleri taşımacılığı da yapılmaktaydı. Günübirlik geziye çıkacak kişi sayısının fazla olması nedeniyle demiryolu hattının şehre yakın bir yere yapılması düşünülmüş, ancak bu da dik bir bölümün kabul edilmesi anlamına geliyordu. Özellikle yük trafiği bundan çok etkilenmişti ve o dönemdeki lokomotifler, o dik yolu başka türlü geçemediği için, ağır yük trenleri Salder istasyonunda bölünmek zorunda kalmıştı.
Artan motorizasyon nedeniyle demir yolu taşımacılığının hacmi 1920'li yıllarda azalmaya başladı. 1950'lerin başında hat tekrar modernize edildi, Salzgitter-Drütte-Derneburg demiryolu hattı Lichtenberg'i Lebenstedt şehir merkezine bağladı ve Lichtenberg istasyonuna ek bir hat eklendi, ancak hat giderek daha az kullanıldı. 1949 yılında Lichtenberg'e her gün yedi çift tren gelirken, 10 yıl sonra hafta içi sadece beş çift tren, pazar günleri ise sadece üç çift tren geliyordu. 1982 yılından bu yana hafta sonları tren seferleri yapılmamakta olup, 1 Haziran 1984'te tren seferleri tamamen durdurulmuştur. Aynı yıl raylar söküldü ve 1985 yılında gar binası yıkıldı. Lichtenberg yakınlarındaki eski demir yolu hattının çoğu artık A39 otoyolu tarafından kapsanmaktadır.
Nüfus gelişimi

Eski bir kilise sicilinden 1777'den kalma bir nüfus kaydı muhafaza edilmiştir; buna göre o yıl Oberfreden'de 123 hane ve 470 kişi, Niederfreden'de ise 62 hane ve 264 kişi vardı. 1821 yılına gelindiğinde nüfus yaklaşık 1.000 kişiye ulaşmıştı. Nüfus, 1939'a kıyasla 1946'da %60'tan fazla artarak 1.500'ün üzerine çıkana kadar, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra büyük değişiklikler yaşanmadı; çünkü çok sayıda mülteci ve yerinden edilmiş kişi akını olmuştu. Artan talep bir yandan eski kent bölgesinde yeni konutların yaratılmasıyla, diğer yandan da kuzeydoğuda yeni yerleşim alanlarının yaratılmasıyla karşılandı. Salzgitter bölgesinde sanayinin canlanması, özellikle yakınlardaki Blaupunkt fabrikasının ve Beddingen yakınlarındaki Volkswagen fabrikasının inşa edilmesiyle birlikte konut ihtiyacı da arttı. Ayrıca Lichtenberg, Salzgitter sırtındaki konumu nedeniyle Salzgitter bölgesinde “tercih edilen yerleşim alanı” ününe sahipti. Bu durum, 1950 yılında 1.600 olan nüfusun 2000 yılına gelindiğinde iki katına çıkmasına ve 2008 yılında 3.351 kişiyle bugüne kadarki en yüksek seviyesine ulaşmasına neden oldu.
Birinci Dünya Savaşı'na kadar Lichtenberg ağırlıklı olarak tarımla geçiniyordu. Çevredeki sanayi tesislerinde makineleşmenin artması ve ücretlerin iyileşmesi nedeniyle iş gücünün büyük bir kısmı iş değiştirdi. Çiftlik sayısı da azaldı, öyle ki 1987'ye gelindiğinde sadece 10 tam zamanlı çiftlik vardı.
Quellen:
1821'den 2000'e kadar olan nüfus rakamları Salzgitter Şehri Ekonomi ve İstatistik Departmanı İstatistik Yıllığı'na dayanmaktadır. 2001 yılından itibaren nüfus istatistikleri, Aralık ayı sonundaki nüfus kayıtlarına göre Salzgitter şehrinin (birincil ikametgâhı olan sakinler) istatistiksel aylık raporlarına dayanmaktadır.
Arma

Kale kulesi, Lichtenberg Kalesi'ni simgeliyor ve bu kaleden dolayı yer de ismini buradan alıyor. Lichtenberg, 1857 yılında barış veya kuşatma gibi bir anlama gelen ismiyle Nieder- ve Oberfreden köylerinden oluşturulmuştur; bu, kuşatılmış bir bölgenin sembolü olarak kalkan bordürle sembolize edilmiştir. Ihlamur yaprakları eski Niederfreden'deki eski saray ıhlamur ağacını işaret ediyor; bu yerde eski Germen kabileleri toplantılar yapmak ve adalet dağıtmak için bir araya geliyorlardı. Armanın renkleri olan mavi ve sarı, Brunswick bölgesinin ulusal renkleri olup, kasaba uzun süre bu bölgeyle ilişkilendirilmiştir.
Arma, 11 Eylül 1991'de bir vatandaş toplantısı tarafından Salzgitter-Lichtenberg'in yerel arması olarak kabul edildi.
Ekonomi ve altyapı

Lichtenberg'de iki süpermarket, postane ve iki banka da dahil olmak üzere çok sayıda mağaza bulunmaktadır. Lebenstedt ve diğer ilçelere düzenli otobüs seferleri bulunmaktadır. Şehir içi yol ağının uzunluğu 16,8 kilometredir.
Eğitim

Köyde Gerhard Gesemann'ın adını taşıyan bir Grundschule (ilkokul) bulunmaktadır. Şimdiki adı “Grundschule Lichtenberg”dur. Ayrıca bir Protestan Kindergarten (Anaokulu) da bulunmaktadır. Yakınlardaki Fredenberg semtinde birden çok Weiterführende (Ortaokul) bulunmaktadır.
Kültür ve turistik yerler

12. yüzyılda inşa edilen ve 1552'de yıkılan Lichtenberg Kalesi'nin kalıntıları. Sur duvarlarının kalıntıları ve bazı temel duvarları hâlâ mevcuttur. 1893 yılında mahalli güzelleştirme derneği eski kaleyi gözlem kulesine dönüştürdü. 2005'ten beri, kaydırağın işlevsel bir kopyası kale arazisinde duruyor.
Lichtenberge'deki Gaußstein, Carl Friedrich Gauß'un (1777–1855) 1820 civarında Hannover Krallığı için arazi ölçümü amacıyla inşa ettirdiği bir taş kaidedir. Gauß, Lichtenberg Taşı'nın yanı sıra çevredeki diğer taşları da diktirmiştir; örneğin, Hils tepelerinde (45 km uzaklıkta) ve Deister'de (Deister'deki Gaußstein) (55 km), Celle bölgesindeki Falkenberg'de (yaklaşık 100 km), Celle yakınlarındaki Garßen'de (55 km) ve Meinersen yakınlarındaki Wohldenberg'de (40 km). Bütün kaideler, Gauss'un icat ettiği heliotrop adı verilen dönen bir aynayla donatılmıştı; böylece güneş ışığında çok uzak mesafelerden bile kolayca nişan alınabiliyordu. Bu araştırma noktalarının yardımıyla, Gauss ulusal araştırmasının harita serisi 1827'den itibaren oluşturuldu.
Köyün kuzey ucunda 1810 yılından kalma bir değirmen bulunmaktadır. Değirmen, Alman Değirmen Günü'nde ve Açık Anıt Günü'nde ziyaret edilebilir.
Spor ve Eğlence

Lichtenberg'in 19 kulübü var. Ayrıca yedi adet spor ve futbol sahası da mevcut.
Heimkehrer-Kreuz'dan Lichtenberg'e bakış
Matthäus Merian'ın Lichtenberg bakır levha gravürü
Altenhagen madeninden eski alan duvarının kalıntıları ve maden vagonları
Eski Altenhagen çiftliği
Salzgitter-Lichtenberg yakınlarındaki posta değirmeni (2017)
1895'ten kalma ilkokul ve Bismarck meşesi bulunan "upn Anger" köy meydanı
Lichtenberg Kalesi'nin gözlem kulesiyle kalıntıları
Lichtenberge'de Schreitel kardeşlerin bir plaketiyle Gaußstein kalıntıları
Brader

| Brader |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Unvanı: Brader
Doğum: Mehmet Şerif Torun 1958 Avcılar, Artuklu, Mardin, Türkiye
Meslekler: Şarkıcı
Çalgılar: Saz (bağlama), kaval
Etkin yıllar: 1995–günümüz
Önemli çalgılar
Bağlama, kaval
Mehmet Şerif Torun veya sahne adıyla Brader (d. 1958, Artuklu, Mardin), Kürt kökenli Türk müzisyen ve söz yazarı.
Hayatı

1958 yılında Mardin'in Artuklu ilçesine bağlı Musika köyünde doğan Brader'in babası, Musika ve civarda tanınan ünlü bir dengbej (ozan) idi. Brader'in de müziğe olan tutkusu aslında babasından geliyordu. İlk müzik çalgısı, ayakkabılarını bir eskiciye vererek aldığı kavaldır. Daha sonra abisi Brader'in isteğiyle ona bir bağlama aldı ve 16 yaşındayken bağlama çalmayı öğrendi.[kaynak belirtilmeli]
Brader küçükken annesinin ona hacdan getirdiği bir teyp ile Türkçe şarkıları Kürtçeye çeviriyordu. Lisedeyken bu tür müzikler ürettiği için 3,5 ay cezaevinde kaldı. Bir röportajında sadece şarkı söylemek istediği için bunu yaptığını söylemişti.[kaynak belirtilmeli]
Hapishaneden çıktıktan sonra, 1986'da ülkeden sürgün edildi ve Hollanda'ya yerleşti. 2004 yılında ise Türkiye'ye giriş yasağı kaldırıldı.[kaynak belirtilmeli]
Brader aynı zamanda resim çiziyor ve makaleler ile de uğraşıyor. Brader ilk albümünü 1995 yılında 'Min Sare' isimli kasetiyle çıkardı.[kaynak belirtilmeli]
Albümleri

| Yıl | Albüm adı | Yapımcı | Satışlar |
| --- | --- | --- | --- |
| Haziran 1995 | Min Sare | DEVSAN KASETÇİLİK SAN. | - |
| Temmuz 1998 | Xeftano | AYDIN MÜZİK YAP. | - |
| Haziran 1999 | Maçek Bide Min | AYDIN MÜZİK YAP. | - |
| Nisan 2001 | Rengvano | AYDIN MÜZİK YAP. | - |
| Mayıs 2001 | Siwaro | AYDIN MÜZİK YAP. | - |
| Mayıs 2001 | Çeme Reyne | AYDIN MÜZİK YAP. | - |
| Ağustos 2001 | Evdale Zeynıke | AYDIN MÜZİK YAP. | - |
| Temmuz 2002 | Harun E Min | AYDIN MÜZİK YAP. | - |
| Mayıs 2005 | Pepule | AYDIN MÜZİK YAP. | - |
| Ocak 2009 | Diwane Me | SES PLAK YAPIM | - |
1970 FIFA Dünya Kupası finali

1970 FIFA Dünya Kupası finali, Brezilya ile İtalya millî takımları arasında yapılmıştır ve Dünya Kupasının en gollü maçlarından birine sahne olan finalde Brezilya 4-1'lik skorla maçı kazanarak Jules Rimet Kupası'nı üçüncü defa kazanarak kupanın ebedi sahibi olmuştur. İtalya daha önce 1934 ve 1938 yıllarında kupayı kazanmışken, Brezilya 1958 ile 1962 yıllarında kupaya uzanmıştı. Ayrıca, teknik direktör Mário Zagallo, Dünya Kupasını futbolcuyken ve sonra da teknik direktörken kaldıran ilk isim oldu.
Maç özeti

Bu finalin önemi geride kalan finallere göre daha farklıydı. Her iki ülke de 2 kez Dünya Kupasını kaldırmış ve 3. kez kaldıran, FIFA'nın daha önce aldığı bir karara dayanarak, bu kupayı ebediyen müzesine götürebilecekti. İtalyanlar ilk 15 dakika içerisinde Riva ve Mazzola ile iki etkili fırsat yakaladı ama golü bulamadı. 18. dakikada sahneye çıkan Pelé, Brezilya'nın Dünya Kupası tarihindeki 100. golünü kaydederken takımını 1-0 öne geçirdi. 37. dakikada sürekli defans arkasına sarkan Boninsegna, İtalya'ya 1-1 beraberliği getiren golü attı. İlk yarı bu sonuçla tamamlandı.
İkinci yarıda, Brezilya oyuna ağırlığını koydu. 66. dakikada Gérson, Brezilya'yı 2-1 öne geçirdi. 71. dakikada Jairzinho, Brezilya'nın 3. golünü kaydetti. 86. dakikada, hızlı bir fırlamayla atağa katılan ve Pelé'den aldığı pasla ceza sahasının çaprazında kaleciyle karşı karşıya kalan Carlos Alberto ise maçın sonucunu 4-1 olarak tayin eden golü attı. Efsaneleşen Pelé, zafer sonrası sahayı omuzlarda terk ederken, Jules Rimet Kupası ebediyen Brezilya'ya teslim edildi.
Maç ayrıntıları

Brezilya  v  İtalya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Brezilya  | 4 - 1 |  İtalya |
| Pelé  18' Gérson  66' Jairzinho  71' Carlos Alberto  86' | Rapor | Boninsegna  37' |
| --- | --- |
             Brezilya :              İtalya
1650'lerde Osmanlı İmparatorluğu

Bu sayfada, 1650'lerde Osmanlı İmparatorluğu'nda yaşanan olaylar yer alıyor.
Padişah

IV. Mehmed
Padişah > Sadrazam

Kara Murad Paşa (19 Ağustos 1650'ye kadar)
Melek Ahmed Paşa (1650 - 1651)
Siyavuş Paşa (1651)
Gürcü Mehmed Paşa (1651-1652)
Tarhuncu Ahmed Paşa (1652-1653)
Koca Derviş Mehmed Paşa (1653 - 1654)
İbşir Mustafa Paşa (1654-1655)
Kara Murad Paşa (1655)
Ermeni Süleyman Paşa (1655-1656)
Deli Hüseyin Paşa (1656)
Zurnazen Mustafa Paşa (1656)
Firari Kara Mustafa Paşa (1656)
Boynuyaralı Mehmed Paşa (1656)
Köprülü Mehmed Paşa (1656'dan sonra)
Olaylar

2 Eylül 1651- Osmanlı siyasetinde uzun yıllar etkili olan Valide Sultan Kösem Sultan öldürüldü.
Kasım 1652 - Ayazma Kapısında başlayan yangın büyük hasara sebep oldu.
21 Mart 1653 - Sadrazam Tarhuncu Ahmed Paşa idam edildi. yerine Kaptanıderya Derviş Mehmed Paşa getirildi.
Mart 1656 - Vaka-i Vakvakiye: Ekonomik ve siyasi istikrarsızlık iyice yükselince askerler padişaha saray ağalarından istediklerini idam ettirdiler.
Ölümler

1655
İbşir Mustafa Paşa, sadrazam
Kara Murad Paşa, sadrazam
Sofu Mehmed Paşa, sadrazam
1656
Hocazade Mesud Efendi, şeyhülislam
Memikzade Mustafa Efendi, şeyhülislam
Zurnazen Mustafa Paşa, sadrazam
Siyavuş Paşa, sadrazam
1657
Ayşe Sultan, I. Ahmed'in kızı (d. 1608)
Kâtip Çelebi, bilim adamı (d. 1609)
1658
Damat Fazlı Paşa, kaptan-ı derya
Hanefi Mehmed Efendi, şeyhülislam
Karaçelebizade Abdülaziz Efendi, şeyhülislam ve tarihçi
Kayıkçı Kul Mustafa, şair
Solakzade Mehmed Hemdemî, şair
1659
Abaza Hasan Paşa (d. ?), devlet adamı
Deli Hüseyin Paşa, sadrazam
İsmihan Kaya Sultan, IV. Murat Han'ın kızı
Koca Kasım Ağa, mimar
Topal Mehmed Paşa, kaptan-ı derya
İrem Korkmaz

İrem Korkmaz (d. 31 Ağustos 1998), uluslararası judo müsabakalarına katılmış Türk judocudur. Avrupa Gençler Şampiyonu, İslami Dayanışma Oyunları şampiyonu, Dünya Gençler Şampiyonası bronz madalyası sahibidir. Akdeniz Oyunları'nda bronz madalya kazanan Korkmaz ayrıca, altı kez Türkiye milli şampiyonluğu kazanmıştır.
Korkmaz, 2020 Yaz Olimpiyatları'na katılma şansını, 2021 Dünya Judo Şampiyonası'nda ikinci turda bronz madalyayı kazanan Fabienne Kocher'e karşı mağlup olarak kaçırmıştır.
Sparta kralları listesi

Mora Yarımadası'ndaki antik Yunan şehir devleti Sparta, tarihinin büyük bir bölümünde krallar tarafından yönetildi. Sparta, Arkaik Çağ'dan sonra krallığını sürdürmesiyle Yunan şehir devletleri arasında sıra dışı bir konumdaydı. Daha da sıra dışı olanı, iki ayrı soydan gelen ve archagetai olarak adlandırılan aynı anda iki krala sahip olmasıydı. Geleneğe göre, Agiadlar (Grekçe: Ἀγιάδαι, Agiadai) ve Eurypontidler (Grekçe: Εὐρυποντίδαι Eurypontidai) olarak adlandırılan iki soy, sırasıyla, Truva Savaşı'ndan iki nesil sonra Sparta'yı fethettiği varsayılan Herakles'in torunları olan ikizler Eurysthenes ve Procles'ten geliyordu. Ancak hanedanların kendileri, sırasıyla ikizlerin torunları olan krallar I. Agis ve Eurypon'un adını taşıyordu. Agiad soyu, Eurypontid soyundan daha kıdemli olarak kabul ediliyordu.
Sparta'nın daha önceki sözde krallarının listeleri olmasına rağmen, MÖ altıncı yüzyılın ortalarına kadar herhangi bir kralın varlığına dair çok az kanıt bulunmaktadır.
Spartalı krallar, benzer şekilde Dor kökenli Kirene krallarınınkine benzer, yinelenen bir ölümünden sonra kahraman kültü alırdı. Kralların ilk doğan oğulları, veliaht olarak, Agoge'den (son derece sıkı ve disiplinli bir askeri eğitim düzeni) açıkça muaf tutulan tek Spartalı erkek çocuklarıydı; ancak, isterlerse katılmalarına izin veriliyordu ve bu, tahta çıktıklarında onlara artan bir prestij kazandırıyordu.
Sparta'nın efsanevi kralları

Antik Yunanlılar, erkeklere babalarının adını vererek, -id- ekiyle bir babadan kalma isim oluştururlardı; örneğin, Atreus'un oğulları Atreid hanedanını oluşturdular. Kraliyet aileleri için, babadan kalma isim bir hanedanın kurucusunun veya erken dönemdeki önemli bir figürünün adından oluşturulurdu. Dolayısıyla, bir yönetici aile birden fazla hanedan adına sahip olabilirdi; örneğin, I. Agis Agiadları adlandırdı, ancak o bir Heraklid'di ve soyundan gelenler de öyleydi.
Soy bilinmiyorsa veya yetersiz biliniyorsa, Yunanlılar kültürel ideolojilerine dayalı birkaç standart varsayımda bulunurlardı. Agiad halkı, adını taşıyan bir atadan geldiği varsayılan bir kabile olarak kabul edilirdi. Bu kişi, kendi adıyla bir hanedan kuran bir kral olmalıydı. Bu mitolojileştirme, yer adlarına bile uzanıyordu. Onların da krallar ve tanrılar tarafından adlandırıldığı varsayılıyordu. Krallar, dinlerinde sık sık tanrılara dönüşürlerdi.
Sparta'nın efsanevi kralları > Lelegidler

Lelegidler, Yunanlılardan önce Eurotas vadisinde yaşayan ve mitolojik soy ağacına göre Yunanlılarla kaynaşan antik bir kabile olan Leleglerin (Λέλεγες) atası Lelex'in (geriye dönük bir oluşum) soyundan geliyordu.
| Yıl | Lelegler | Diğer önemli bilgiler |
| --- | --- | --- |
| y. 1600 civarı | Lelex | Poseidon veya Helios'un oğlu veya yerli olduğu söyleniyordu |
| y. 1575 civarı | Myles | Lelex'in oğlu |
| y. 1550 civarı | Eurotas | Myles'ın oğlu, Sparta'nın babası |
Sparta'nın efsanevi kralları > Lakedaimonlular

Lakedaimonlular, günümüzde Yunanistan'ın Tunç Çağı olarak kabul edilen efsanevi döneminden kalma Yunan halklarını içerir. Mitolojik kökene göre krallık Leleglerden Yunanlılara geçmiştir.
| Yıl | Lakedaimonlu | Diğer önemli bilgiler |
| --- | --- | --- |
| y. | Lakedaimon | Zeus'un oğlu, Sparta'nın kocası |
| y. | Amyklas | Lakedaimon'un oğlu. Amyklai'yi kurdu |
| y. | Argalusun | Amyklas'ın oğlu |
| y. | Kynortalar | Amyklas'ın oğlu |
| y. | Perierler | Kynortas'ın oğlu |
| y. | Oibalolar | Kynortas'ın oğlu |
| y. | Tyndareo'lar | (İlk saltanat); Oibalos'un oğlu ve Helen'in babası |
| y. | Su aygırı | Oibalos'un oğlu ve Tyndareos'un kardeşi |
| y. | Tyndareo'lar | (İkinci saltanat) |