stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Fuyü Gırgıs dili

| Fuyü Gırgıs dili |
| --- | --- |


Ana dili olanlar: Çin (Heilongjiang Eyaleti-Qiqihar Şehri-Fuyu İlçesi)
Konuşan sayısı: 15 civarı  (2017)
Dil ailesi: Türki diller  Sibirya grubuHakasçaFuyü Gırgıs dili
Dil kodları
ISO 639-2: tut
ISO 639-3: kjh
Bu sayfa UFA fonetik Unicode semboller içerir. Doğru bir görüntüleme desteğiniz bulunmadığı takdirde, soru işaretleri, kutular veya diğer Unicode karakterleri görebilirsiniz. IPA sembolleri ile ilgili rehberi okumak için, bakınız Yardım:IPA.
Fuyü Gırgıs dili ya da Fuyü Kırgızcası (Çincede 富裕柯尔克孜语 Fùyù Kē'ěrkèzī yǔ veya 富裕吉尔吉斯语 Fùyù Jí'ěrjísī yǔ), bazı Çin kaynaklarında "Heilongjiang Kırgızcası" (黑龙江柯尔克孜语 Hēilóngjiāng Kē'ěrkèzī yǔ) veya "Dongbei Kırgızcası" (东北柯尔克孜语 Dōngběi Kē'ěrkèzī yǔ) olarak da bilinir, Çin'in en doğusunda konuşulan Türk dilidir. Fuyü Kırgızlarının ana dilidir. "Kırgızca" olarak bilinmesine rağmen, Fuyü Gırgıs dili Orta Asya'da konuşulan Kırgızcadan çok farklıdır ve Hakasça ya da diğer Sibirya Türk dillerine daha çok benzer.
Fuyü Gırgıs dilinin sabit bir yazı sistemi yok ve esasen sadece konuşma dili olarak işlev gösterir. 2017 yılı itibarıyla dilin sadece 15 konuşanı vardı; bunların çoğu da Heilongjiang Eyaleti-Qiqihar Şehri-Fuyu İlçesi'ne bağlı Wujiazi [zh] (五家子) ile Qijiazi (七家子) köylerinde yaşayan yaşlı insanlardır. Bu nedenle Fuyü Gırgıs dili tehlike altında olan bir dil olarak görülür.
Geçmişi ve günümüzdeki durumu

Fuyü Kırgızlarının ataları, Hakasçanın bir lehçesini konuşan Yenisey Kırgızlarıdır. 18. yüzıl Çungar-Çing Savaşları'nda Çing Hanedanı Çungar Hanlığı'nı yendi ve Çing Hükûmeti, Hakas halkının bir kısmını Wuyur Nehri [zh] kıyısına taşıdı; bu insanlar, Çincede "Wuyur Nehri Kıyısındaki Beş Soy İsimli Kırgızlar" (乌裕尔河畔五姓柯尔克孜, Wūyù'ěr Hépàn Wǔ Xìng Kē'ěrkèzī) olarak da bilinir. Bu insanların konuştukları Hakasça lehçesi, günümüzde "Fuyü Gırgıs" olarak bildiğimiz dildir. Fuyü Gırgıs dilinin kullanımı uzun zamandan beri azalma sürecindedir; bunun bazı nedenleri ise Fuyü Kırgızlarının Moğol ve Çin kültürlerine asimile olmaları, Fuyü Kırgızlarının sayısı az olması ve etnik gruplar arası evliliklerin çok olmasıdır.
1980'li yıllarda bu dili konuşabilen insanların sayısı 100 civarındaydı; yetişkinler daha çok Moğolca, çocuklar da daha çok Çince konuşurdu. 2006 yılında yapılmış bir araştırmaya göre, Fuyü Gırgıs dilini konuşabilen sadece 22 kişi vardı, bunların 18'i de Fuyu İlçesi'nde yaşardı. 2017 itibarıyla, hâlen Fuyu İlçesi'nde Fuyü Gırgıs dilini konuşabilen 15 kişi kalmıştır. Bu 15 kişinin arasında, Fuyü Gırgıs diliyle tam cümle kurabilen sadece 5 kişi var, bunların çoğu da 70 yaşı üzerindedir; basit cümleler kurabilen ve bazı sözcükler bilen kişilerin çoğu ise 60 yaşı üzerindedir. Günümüzde Fuyü Kırgızları hem diğer gruplarla hem de kendi aralarında konuştukları zaman en çok Çinceyi kullanırlar, fakat Moğolcayı kullanan Fuyü Kırgızları da vardır; Fuyü Gırgıs dilinin kendisi ise tehlike altında olan bir dildir.
Ses bilgisi

Dilbilimci Hu Zhenhua [zh]'nın çalışmalarına göre, Fuyü Gırgıs dilinin sekiz tane temel ünlü sesi vardır. Ünlülerin hem uzun hem de kısa formları var, fakat uzun ile kısa ünlü seslerinin arasındaki fark ancak ünsüz seslerin basitleştirildiği durumlarda ortaya çıkar; örneğin, Fuyü Gırgıs dilindeki /pʉːn/ kelimesinin Kırgızcadaki karşılığı /byɡyn/ şeklindedir. Fuyu Gırgıs dilinin 21 ünsüzü vardır. Çoğu diğer Türk dilinde olduğu gibi, Fuyü Gırgıs dilinde de bir sözcüğün vurgusu genel olarak en son hecesinde yer alır.
Kelime ve dil bilgisi

Sincan Kırgızlarından farklı olarak, Fuyü Kırgızları tarihin hiçbir zamanında İslam dinine inanmamıştır. Bu nedenle Fuyü Gırgıs dilinde hiç Arapça alıntı kelimesi yoktur. Bazı Farsça alıntı kelimeleri olsa da, bunların sayısı az ve bunlar Fuyü Kırgızlarının doğuya göç etmelerinden önce dile girmiş sözcüklerdir. Sincan Kırgızcası'yla karşılaştırıldığında, Fuyü Gırgıs dilindeki Türk dillerine özgü kelimelerin oranı daha yüksektir, ayrıca Moğolca ve Çinceden Fuyü Gırgıs diline girmiş büyük oranda alıntı kelimesi de mevcuttur. Dil bilgisi açısındansa Fuyü Gırgıs dili eklemeli bir dildir ve oldukça karmaşık bir çekim eki sistemine sahiptir.
Greatest Love of All

"Greatest Love of All", Amerikalı R&B şarkıcısı Whitney Houston'ın ilk stüdyo albümü Whitney Houston'dan çıkan bir teklidir. Şarkı Nisan 1986'da Arista Records tarafından piyasaya sürüldü.
Şarkı hakkında

Şarkı, Michael Masser ve Linda Creed tarafından yazıldı. Linda Creed, yirmi altı yaşından beri göğüs kanseri ile savaşan bir söz yazarıydı. Şarkının Amerikan müzik listelerinde bir numaraya çıkmasından çok kısa bir süre önce, 10 Nisan 1986'da Linda Creed öldü. On dört hafta listelerin ilk kırk basamağında yer alan şarkı, bu bakımdan Creed adına önemli bir eserdir.
Şarkı, her ne kadar ABD'de diğer teklilerden daha başarılı olsa da, Avrupa ülkelerinde "How Will I Know"un başarısını yakalayamadı. Şarkı yine de "Favori soul/R&B videosu" dalında Amerikan Müzik Ödülü kazandı. Buna karşılık, ünlü şarkıcıları ve şarkıları aşağılayan "Blender"ın "Gelmiş geçmiş en kötü 50 şarkı" listesinde otuz numarada yer aldı.
Listeler

| Liste (1986) | Tepe noktası |
| --- | --- |
 Avustralya: 1
 İsviçre: 20
 Birleşik Krallık: 8
 ABD Billboard Hot 100: 1
 ABD Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs: 3
Güneşler Merkez, Adapazarı

| Güneşler Merkez |
| --- | --- |
Mahalle
 Sakarya
Ülke:  Türkiye
İl: Sakarya
İlçe: Adapazarı
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 7.090
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0264
İl plaka kodu: 54
Posta kodu: 54100
Güneşler Merkez, Sakarya ilinin Adapazarı ilçesinin bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2019: 5.833
2013:  
2007:
Garin de Montaigu

| Garin de Montaigu |
| --- | --- |

Laurent Cars'tan Garin de Montaigu
Hospitalier Şövalyeleri büyük üstadı
Görev süresi 1207-1228
Yerine geldiği: Geoffroy le Rat
Yerine gelen: Bertrand de Thessy
Garin de Montaigu veya Pierre Guérin de Montaigu olarak da bilinen Guérin de Montaigu (ö. 1228), 1207 ile 1228 yılları arasında hizmet veren, Hospitalier Şövalyelerinin on dördüncü Büyük Üstadı olan Auvergneli bir asilzadedir. 1206'daki Büyük Üstat Geoffroy le Rat'ın ölümünden sonra yerini aldı ve yerine Bertrand de Thessy geçmiştir.
Hayatı

Guérin de Montaigu, 1207 yazında, 22 Mayıs ile 1 Ekim tarihleri arasında Büyük Üstat seçilmiştir. Tarikatın Mareşaliydi ve Beşinci Haçlı Seferi'ne katılmıştır. 11 Kasım 1227 ile 1 Mart 1228 tarihleri arasında Sayda duvarının yeniden inşası sırasında doğal sebeple ölmüştür. "Hospitalier'in gurur duyacağı en büyük ustalardan birinin figürü" olarak tanımlanmıştır.
Geleneğe göre onun Auvergne yerlisi olduğu ve 1219'dan 1232'ye kadar Tapınak Şövalyeleri'nin Büyük Üstadı Peire de Montagut'un kardeşi olduğu söylenir. Ne yazık ki, Auvergne soyluları Guérin'in Montaigu ailelerinden hangisine bağlanabileceğini bilmiyorlardır.
Antakya Prensliği

İki selefi gibi Montaigu da Antakya prensi III. Boemondo'nun vasiyetinin açılmasıyla yaratılan Antakya Veraset Savaşı aracılığıyla kendisini Antakya Prensliği'nin işlerinin içinde bulmuştur. Bu, halefi olarak torunu Raymond-Roupen'i belirtmişti. III. Boemondo'nun ikinci oğlu ve Trablus Kontu IV. Boemondo bu vasiyeti kabul etmedi. Ermenistan Kralı I. Levon, anne tarafından büyük amca olarak Raymond-Roupen'in tarafını tuttu. Ancak IV. Boemondo, babasının ölümünü beklemeden prensliği ele geçirmişti. Tapınak Şövalyeleri Antakya burjuvazisi ve Halep'in Eyyubi sultanı az-Zahir Gazi'nin ittifakıyla saf tutarken, Hospitalier, Raymond-Roupen ve Ermenistan kralının yanında yer aldı. Trablus Kontu'nun davranışı, elçilerini hiçbir değişiklik yapmadan gönderen Papa tarafından sert bir şekilde yargılandı. 5 Mayıs 1205'te Vatikan üç yeni hakem gönderdi ancak herhangi bir başarı sağlanamadı.
Montaigu, Hospitalier'ın başına geçtiğinde hiçbir şey değişmemişti. Ermenistan Kralı I. Levon, kendisini Antakya'nın efendisi ilan etmiş ve büyük yeğenini oraya yeniden yerleştirmişti. Ancak bu kısa sürdü ve Trablus Kontu şehrin efendisi olarak kaldı. I. Levon, Tapınakçıların Kilikya'daki mülklerine el koyarak, baskınlarla Antakya'nın ticaretini mahvederek ve hatta 1210-1213'te aforoz edilme riskini göze alarak iddialarını destekledi. Kral ile Tapınakçılar arasında bir anlaşmaya varıldı ve aforoz iptal edildi. 14 Şubat 1216'da Antakya kahyası Acharias'ın ihaneti Antakya'yı I. Leo ve yeğeni Raymond-Roupen'in eline bıraktı. Antakya kalesinin muhafızı Selefkeh'in komutanı Feraud de Barras'a emanet edilmiştir. 1219'da Antakya soylularının lideri William Farabel, IV. Boemondo'nun geri dönmesine ve daha sonra 1222'de ölen Raymon-Roupen'in kaçmasına izin verdi.
Trablus Kontu, Hospitalier intikam almayı üstlendi: Antakya kalesini onlardan geri aldı ve Trablus İlçesi üzerindeki mülkiyetleri baltalandı. Papa III. Honorius 1225 ve 1226'da onların lehine aracılık etti ve halefi Papa IX. Gregorius, 1230'da IV. Boemondo'yu aforoz etti. Boemondo'nun Hospitalier ile barış yapmayı kabul etmesi halinde, Kudüs Latin Patriği Lozanlı Gerald'a yasağı kaldırma yetkisi verdi. Gerald ve İbelinlerin arabuluculuğuyla Boemondo ve Hospitalier, 26 Ekim 1231'de bir anlaşma imzaladılar. Boemondo, Hospitalier Cebele'yi ve yakındaki bir kaleyi elinde tutma hakkını doğruladı ve onlara hem Trablus'ta hem de Antakya'da para tımarları verdi. Hospitalier, Raymond-Roupen'in kendilerine tanıdığı ayrıcalıklardan vazgeçti. Çok geçmeden Lozanlı Gerald aforozu kaldırdı ve anlaşmayı Vatikan tarafından onaylanmak üzere Roma'ya gönderdi.
Bölge edinimi > Kutsal Topraklar'da

Bu uzun çatışma boyunca Hospitalierlerin desteği sarsılmazdı ve sadakatleri nedeniyle bölgesel avantajlarla ödüllendirildiler. Montaigu, 22 Mayıs 1207'de Raymond-Roupen Gibelacar'dan, Eylül 1210'da Château de la Vieille kalesinden ve Aralık 1216'da Gédéide'nin kasasından 200 bezantlık rant aldı. 1210 yılında Hospitalier Selefkeh, Chastel Neuf ve Çamardı verildi ve Karaman ile birlikte Kilikya'nın kuzeyinde Hospitalier, Anadolu Selçuklu Devleti'ne karşı savunma yapabilecekleri bir bölge oluşturdular. Levon'un kızı Zabel'in öğretmeni Baberonlu Konstantin, Zabel'i oğlu Ermenistanlı I. Héthoum ile evlenmeye zorlamak için Selefkeh komutanlığını yüksek bir fiyata geri satın almayı teklif etti. Bunu öğrenen komutan toprak sahibi Bertrand, burayı terk etmeyi tercih etti. Ancak Selefkeh'in terk edilmesinin, tarikatın Kilikya'daki geri kalan mülkleri üzerinde hiçbir etkisi olmadı.
Montaigu, Yafa Kontluğu'nda Geschale topraklarını ve toplam 100 bezant'ı, Urfa Kontluğu'nda Chastel Rouge'un yarısını, Trablus Kontluğu'nda 1.000 bezant ve Biblos'taki Cloths'un yeri, Laodikya'daki Trabluslu IV. Raymond'un evi, Berzaal, Baqueer, Quasse, Bethorafig, Gabronie ve Maarban kaleleri üzerinden bir diğer 2.000 bezantlık bir yıllık gelir almıştır. Kıbrıs'ta, Kral I. Hugh'dan geniş ayrıcalıklara sahip önemli bir arazi ve kale bağışı almıştır.
Bölge edinimi > Batı'da

Macaristan Kralı II. András bağışları Hospitalier bağlılığıyla sağlandı. Karslberg'li Wichard, Şubat 1214'te onlara Karintiya'daki Engelsdorf topraklarını verdi; Wertheim'lı Poppo, 1218'de ailesi tarafından onaylanan Morbach'ı verdi; 18 Temmuz 1218'de Stubenberg'li Ulrich'ten Styria'daki Hatzendorf ve Kroisbach kasabalarını; Haziran 1221'de Stubenberg, Söchau ve Aspach'lı Vulvin'den; Montfort Kontu II. Hugues'den, Feldkirch kilisesinden, Sainte-Marie vadisindeki bir şapelden ve Eylül 1218'de Cluse, Brégence ve Rinegg'deki malların onayından; 1223 yılında Esterwege'deki Bentheim mallarından Kont Baudouin'den aldılar.
1208'de Burgonya Dükü III. Eudes, 1190'da Kutsal Topraklarda kalışının anısına bir dizi bağışta bulundu; Milon de Saint-Florentin onlara 26 Haziran 1220'de Villiers-Vineux'da arazi verdi; 18 Ekim 1221'de Canet, Frontignan, Bastide-Pradines, Canabières ve Bouloc şehri Rodez'li I. Henri; 17 Şubat 1224'te Béarn Guillaume-Raymond de Moncade'nin Macied kalesinin vikontu; Haziran 1225'te IV. Archambaud Buys evini verdi.
Beşinci Haçlı Seferi

Beşinci Haçlı Seferi'nin ilk birlikleri, Papa III. Innocentius'un çabaları sayesinde 1217 yazının sonlarında Akka'ya ulaştı. Avusturya Kralı VI. Leopold, Kıbrıs Kralı I. Hugh ve Macaristan Kralı II. András, papanın isteği üzerine Montaigu tarafından Kıbrıs'a getirildi. Kudüs Kralı Jean de Brienne, askeri emirlerin üç büyük üstadının huzurunda bir savaş konseyi oluşturmak ve atılacak adımın gidişatını belirlemek için hepsini bir araya topladı. Terk edilmesi gereken Tabor Dağı kalesine saldırdılar ve Sayda'yı kuşatarak yarısını tamamladılar. Bunlar, Kasım'dan Aralık 1217'ye kadar gerçekleştirilen yalnızca iki eylemdi. Haçlılar Akka'ya döndüler ve Macaristan kralı, cesaretsizliğine yenik düşerek Ocak 1218'de Macaristan'a döndü.
Frizya'dan ve Almanya'nın kuzeyinden yeni hacıların gelişi Haçlı Seferi'ni yeniden canlandırdı. 1218 kışından önce Hospitalier yardımıyla Caesarea'nın surlarını ve Tapınakçılarla birlikte Château Pèlerin'i yeniden kurdular. Ancak bu herkesi oyalamaya yetmedi ve Mısır'a sefer yapılmasına karar verildi. Haçlılar, Kudüs'ün Latin patriği, Kutsal Toprakların piskoposları ve büyük efendiler, hepsi Kudüs kralının emri altındaydı. Haziran 1218'de yatırım yaptıkları Dimyat'ın huzuruna çıkmak için Mayıs ayında Akka'ya doğru yola çıktılar. 22 Ağustos 1219'da Fariskur'da padişahın kampına karşı çıkan çatışma sırasında Hospitalier Mareşali Aymar de Lairon, otuz iki arkadaşıyla birlikte düştü. Damietta şehri Kasım 1219'da ve son olarak Ocak 1220'de Damietta kalesi ele geçirildi. Kritik bir duruma düşürülen onlar, 30 Ağustos 1221'de Müslümanlarla Dimyat'ın tahliyesi ve Akka'ya dönüş konusunda müzakerelerde bulundular. Böylece Beşinci Haçlı Seferi başarısızlıkla sonuçlandı.
Macaristan Kralı II. András'un Hospitalier'e gösterdiği cömertliğe dikkat etmek önemlidir. Drave ile Csurgó arasındaki bir arazi parçası olan Sopron'daki Bobeth'in geçiş ücretinin gelirlerini, Szalacs tuzhanelerinden yıllık 500 gümüş marklık kira artı Krak des Chevaliers için 100 mark daha ve Margat için de 100 mark daha verdi.
Batıya Yolculukları

İmparator II. Friedrich, Haçlı Seferi'ne çıkma sözünü görüşmek üzere Jean de Brienne, Merencourt'lu Raoul, Kudüs'ün Latin patriği, legate Pelagius Galvano ve askeri tarikatların büyük ustaları için Akka'ya dört gemi gönderdi. (Tapınakçılar, Büyük Preceptor Guillaume Cadel tarafından temsil ediliyordu.) Eylül 1222'de Brindisi'ye doğru yola çıktılar ve Ocak 1223'te Roma'da papayla buluştular. 17 Şubat - 26 Mart 1223 tarihleri arasında Ferentino'da II. Friedrich ile bir görüşme yaptılar, burada Friedrich 1225'te Kutsal Topraklara gitmeyi taahhüt etti. Jean de Brienne ve Montaigu, yardım istemek için Fransa ve İngiltere'ye yolculuklarına ne yazık ki hiçbir sonuç alamadan devam ettiler. Daha sonra ikisi ayrılan Montaigu, 15 Nisan 1224'te Bordeaux'ya, Haziran'da Paris'e, muhtemelen 10 Ağustos'ta Orange'a, 25 Aralık'ta Palermo'ya gitti ve muhtemelen Haziran 1225'te Tarsus'ta bulunduğu için Ermenistan üzerinden tarikatın karargâhına döndü.
Sonraki yıllar

Montaigu, Anadolu Selçuklu sultanı II. Süleyman Şah'a karşı Hristiyan nüfusa yardım etmek için Ermenistan'a müdahale etmiştir. Şam Sultanı'nın Akka kuşatmasını kaldırılmasına yardım etmiştir. Beşinci Haçlı Seferi sırasında Dimyat'n ele geçirilmesiyle öne çıktı ve ardından destek bulmak için Avrupa ülkelerini gezmiştir. Filistin'e döndüğünde kargaşayla karşılaşmış; Hospitalier ile Tapınakçıları barıştırmak için boşuna çabalamıştır. 1228'de Papa IX. Gregorius'u Hristiyan ve Müslüman güçler arasındaki ateşkesi bozmaya ikna etmiş, ancak aforoz edilen II. Friedrich'in komutasındaki orduda hizmet etmeyi reddetmiştir. Guérin de Montaigu 1228'de Filistin'de ölmüş ve yerine Bertrand de Thessy geçmiştir.
Güneşlenmek (tablo)

| --- | --- |

Sanatçı: Alexander N. Samokhvalov
Yıl: 1953
Tür: Yağlı boya
Boyutlar: 40 cm × 31 cm (16 in × 22 in)
Konum: Özel koleksiyon, Moskova
Güneşlenmek (Rusça: Под солнцем), Rus ressam Alexander Samokhvalov (Rusça: Алекса́ндр Никола́евич Самохва́лов) (1894–1971) tarafından yapılmış ve ressamın karısı ressam Maria Alexseevna Kleshchar-Samokhvalova'yı (Rusça: Мария Алексеевна Клещар-Самохвалова; 1915–2000) tasvir eden resim.
Tarih

Alexander Samokhvalov, iyi biline Rus ressamı, suluboya ressamı, grafik sanatçısı, çizer ve sanat öğretmenidir. RSFSC Onurlu Sanat Emekçisidir, Leningrad'da yaşayıp, çalışmış ve Sosyalist gerçekçilik sanat akımının kurcularından biri ve en parlak temsilcisi kabul edilir.
"Güneşlenmek" portresi, karısı  Maria Alekseyevna Kleshchar-Samokhvalova ile 1950-60 arası düzenli tatil yaptığı Gurzuf, Kırım'da resmedilmiştir. Karısı Maria, Poltava yakınlarında Ukrayna'da doğdu. Yedi yaşında yetim kaldı. II. Dünya Savaşı'ndan sonra Alexander Samokhvalov ile tanışacağı Leningrad'a taşındı, çift 1950 yılında evlendiler. 20 yıldan uzun süren evliliklerinde, yağlı boya ve çizimler olmak üzere birçok resmine modellik yapmıştır. Özellikle Cafe Gurzuf resminde merkezdeki kadın figürü için modellık yapmıştır (Pembe bluzle masada oturup, görünüşte menüye bakan genç kadın). Kocası öldükten sonra, yazım mirasının yayınlanması ve çalışmalarının anı sergileri düzenlemesi yanında sanatsal mirasının korunmasında aktif görev aldı. 1994 ile 1996 yılları arasında, Nikolay Nekrasov Anıt Müzesi'nde porte sergilendi, önce "Hayattan etütler" sergisinde, sonra "1940-1990 Tabloları. Leningrad  Okulu" sergisinde. 2007 yılında, Leningrad ressamları tarafından 350 sanat eseri ile "Güneşlenmek" Rusça ve İngilizce basılan "Unknown Socialist Realism. The Leningrad School" adlı kitapta yeniden yapılmış ve tanımlanmıştır.
Gregory House

| Gregory House, M> D. |
| --- | --- |
House karakteri

İlk görünüm: "Pilot" (1.01)
Son görünüm: "Everybody Dies" (8.22)
Yaratan: David Shore
Canlandıran: Hugh Laurie
Bilgileri
Takma ad(lar)ı: House
Cinsiyet: Erkek
Meslek: Tanı Ekibinin Başı
Önemli ilişkileri: Stacy Warner (eski sevgilisi) Lisa Cuddy (eski sevgilisi) Dominika Petrova (eski eşi) James Wilson (en yakın arkadaşı)
Gregory House, M.D. Amerikan medikal drama televizyon dizisi House'un baş karakteridir. David Shore tarafından oluşturulan ve İngiliz oyuncu Hugh Laurie tarafından canlandırılan bu karakter, Princeton, New Jersey'de bulunan kurgusal Princeton-Plainsboro Eğitim Araştırma Hastanesi'nin Tanı Ekibinin başı olarak görev yapmaktadır.
House'un karakteri mizantropist (insan düşmanı), alaycı, narsisist, aksi (curmudgeon) ve huysuz biri olarak tarif edilmektedir, ayrıca bu terimlerin sonuncusu, karakterin anısına 2005 yılının televizyon sözcüğü seçildi. House tüm 177 bölümde görünen tek karakterdir.
Dizide, karakterin alışılmışın dışında tanı koyuşu, mantıklı terapisel davranışları ve gözüpek rasyonelliği dolayısıyla iş arkadaşları ile arasında birçok sorun oluşur. House ayrıca sıklıkla hastalarına karşı sempati duymayan birisi olarak gösterilir, ona patolojik gizemleri çözmek için zaman sağlayacak bir hareket. Karakter kısmen Sherlock Holmes'ten esinlenmektedir. Dizinin konusunun bir kısmı House'un, birkaç yıl öncesinden kalan, bir insanı bastonla yürümeye zorlayan bir rahatsızlık olan quadriceps kası sebebiyle duyduğu ayak infarktından gelen acıyı kontrol altına almak için kendisinde oluşturduğu Vicodin kullanma alışkanlığı etrafında da işlenmektedir. Bu durum da Holmes'a yapılan birkaç göndermeden birisidir ki o da kokaini sürekli kullanan bir karakter.
Karakter genellikle olumlu eleştiriler aldı ve birkaç en iyi listede de yer edindi. The Washington Post yazarı Tom Shales, House'a "yıllardır televizyonda çıkan en heyecanlandırıcı karakter" yorumunu yaptı. The Washington Post'tan Tom Shales, House'u "yıllardır televizyona çıkan en heyecan verici karakter" olarak nitelendirdi.
Laurie bu rolüyle çeşitli ödüller kazandı; bunlar arasında Televizyon Dizisinde En İyi Erkek Oyuncu dalında iki Altın Küre Ödülü - Drama, Drama Dizisinde En İyi Erkek Oyuncu dalında iki Screen Actors Guild Ödülü, Televizyon Dizisinde En İyi Erkek Oyuncu dalında iki Satellite Ödülü - Drama, iki TCA Dramada Bireysel Başarı Ödülleri'ne layık görüldü ve Drama Dizisinde En İyi Erkek Oyuncu dalında toplam altı Primetime Emmy Ödülü'ne aday gösterildi.
Grigorios Dekapolitis

| Grigorios Dekapolitis |
| --- | --- |
Grigorios Dekapolitis minyatürü, II. Basileios'un Menologion'u, yaklaşık 985
Yeni Mucize-İşçi
Doğum: 797 öncesi İrenopolis
Ölüm: 20 Kasım 842 ya da daha önce Konstantinopolis
Kutsayanlar:  Doğu Ortodoks Kilisesi  Katolik Kilisesi 
Yortu: 20 Kasım
Aziz Grigorios Dekapolitis (Yunanca: Όσιος Γρηγόριος ο Δεκαπολίτης; 797 öncesi – 20 Kasım 842 ya da daha önce) mucizeleri ve Bizans dünyasındaki gezileri ile dikkat çeken, 9. yüzyıl Bizans keşişi. O, "Yeni Mucize-İşçi" (Yunanca: ο νέος θαυματουργός, ho neos thaumatourgos) olarak bilinir ve Doğu Ortodoks Kilisesi'ndeki yortu günü 20 Kasım'da gerçekleşir.
Hayatı

Grigorios, 8. yüzyılın sonlarında İsauria Dekapolis'teki İrenopolis'te doğdu. Francis Dvornik doğumunu 780 ila 790 arasında, Cyril Mango ise doğum tarihi için terminus ante quem 797 yılı kabul eder.  Ebeveyni Sergios ve Maria'ydı ve adı bilinmeyen en az bir kardeşi vardı. Ailenin daha sonraki bir akrabası 10. yüzyılda Konstantinopolis Patriği I. Efthimios'du.
Hagiografisine göre, sekiz yaşında ilkokul eğitimine başladı, ancak anne-babası onu evlendirmek istediğinde (yaklaşık 815/6) evinden dağlar kaçtı. Orada ikonoklazm'ın yenilenmesine muhalefetinden dolayı görüşünü terk etmek zorunda kalan Irenopolis'in eski piskoposu ile karşılaştı. Kutsandıktan sonra ve annesinin tavsiyesi üzerine, kardeşinin zaten bir keşiş olduğu manastıra girdi. Bununla birlikte, kısa sürede ikonoklast destekçisi başrahip ile birlikte dayısı Symeon'un ki için manastırı terk etti. 14 yıldır dayısının manastırında kaldı ve bundan sonra bir mağaraya çekilmek için izin istedi (yaklaşık 830). Orada bildirildiğine göre "ilahi ışığın" bir imgesinin yanı sıra bir çeşit operasyonla cinsel arzuyu mucizevi bir şekilde tedavi eden bir kadın ortaya çıktı, bu muhtemelen Grigorios'un hadım olduğuna bir imadır.
Yaklaşık 832/3 yılındaa, "ilahi bir emir" aldıktan sonra Bizans dünyasında dolaşmaya başladı. Önce Prokonnesos, Ainos ve Christoupolis için gemiye bindiği Efes'e gitti. Oradan karadan Selanik ve Korint'e gitti. Korint'te tekrar Rhegion ve Napoli üzerinden Roma'ya gitmek için gemiye bindi. Grigorios, Sicilya'daki Siraküza yolculuğuna devam etmeden önce üç ay boyunca Roma'daki bir hücrede kaldı ve tekrar limanda bir kulede izole düşüncelerle vakit geçirdi. Sicilya'dan Otranto üzerinden Selanik'e geri döndü ve burada bir yanlışlıkla Arap casusu sanıldı ve kötü muamele edildi (yaklaşık 834). Selanik'te Hymnographer Joseph de dahil olmak üzere birçok öğrenciyi yetiştirdi.
Birkaç yıl sonra, muhtemelen yaklaşık 836/7 yıllarında, Joseph'in eşlik etmesiyle birlikte, Joseph'in hagiografisine göre, Antypas Kilisesi veya Aya Sergios ve Bachos Kilisesi'nde kaldığı Konstantinopolis'e gitti ve Bitinya'da Mysia Olympos Manastır topluluğunu ziyaret etti. Son yıllarında ilk epilepsi ve daha sonra ödem hastalıkları görüldü.
842'de 20 Kasım'da öldü ya da farklı yorumlara göre 841 ya da belki de daha erken dönemlerde öldü. Yaklaşık 850'de kalıntıları, Hymnographer Joseph tarafından Havariyyun Kilisesi'ndeki İoannis Hrisostomos'un mezarının yakınında kurulan bir manastıra transfer edildi.
Hagiografi ve aziz olması

Hayatını anlatan hagiografi, çağdaşı rahip ve yazar Diyakoz İgnatios'a atfedilir ancak yazarlık tartışmalıdır. Bizans ikonoklazmı'nın ikinci döneminde yaşasa da ikonofil görünümü savunan olarak kaydedilmiş olsa da, Grigorios zulüm görmedi. Aziz olarak, başta mucize-İşçi olarak hatırlanır; soyadı ise Yunanca: νέος θαυματουργός ("Yeni Mucize-İşçi") soyadıdır. Grigorios'un şimdiye kadarki yazıları, bir Müslümanın Hristiyanlığa muhtemel tarihsel dönüşümüne ilişkin bir vaazdır.
Tarihsel bir eser olarak, onun hagiografisi zayıf bir kaynaktır ancak dönemin Bizans'ında "idari ve hukuki uygulama hakkında çok kanıt sağlar". Grigorios'un görüntüleri nadirdir ve "yuvarlak sakallı bir sakallı bir keşiş" olarak tasvir edilmiştir. Doğu Ortodoks Kilisesi'nde yortusu 20 Kasım'dır.