Herbert Greenfield
Başbakan > Yasama ve kabine

Greenfield, yasama meclisine girdikten sonra, parti yönetimindeki liderliğini kaybetti. UFA MLA'lar kararlı bir şekilde bağımsız ve partizan olmayan bir geçmişe sahipti ve kırbaçlamanın neredeyse imkansız olduğunu kanıtladı. Greenfield kabinesini seçtiğinde ve soruşturma için parti toplantısına duyurmak üzereyken, Lorne Proudfoot, Labour üyelerinin dedikodulara ek olarak kabine on dört Liberal MLA'dan herhangi birini dahil edip etmeyeceğini sordu. Proudfoot, onları dışlamanın "eski partiler meselesinden çok sonra başlamak" olacağını savundu. Greenfield buna niyet etmemişti ve hiçbir Liberalin muhtemelen buna uygun olmayacağını ileri sürdü. Gruptaki tek kadın olan Irene Parlby (Greenfield kısaca Alberta'nın ilk kadın kabine bakanı olarak adlandıracaktı) hemfikir oldu ve UFA'nın toplumdaki tüm ekonomik gruplar için temsiliyet sağlama idealinin ekonomik bir grup olmayan Liberaller için geçerli olmadığını öne sürdü. ve hiçbir durumda demokratik olarak organize edilmedi. Proudfoot'un teklifi on altıya karşı on dört oyla mağlup edildi. Greenfield, Bayındırlık Bakanı olarak İşçi MLA Alex Ross, Portföysüz Bakan olarak Parlby ve İl Haznedarı olarak Greenfield'ın da dahil olmak üzere amaçladığı yedi üye kabineyi seçmeye devam etti.
Yasama organı 1922'de toplandığında, Başbakan'ın deneyimsizliği ve onun parti grubu daha da açığa çıktı. Greenfield, karısının ani ölümüyle harap oldu ve kötü bir performans sergiledi. Yeni Liberal lider John R. Boyle'un saldırgan saldırısıyla karşı karşıya kalan Greenfield, savunmayı sağlamak için Yasama Meclisinde yanında oturan Başsavcı John Brownlee'ye büyük ölçüde güvendi. Oturum, uğursuz bir başlangıç yaptı: Greenfield, hükûmetin tercih ettiği konuşmacı adayı Oran McPherson'ı, sadece backbenchlerinden biri olan Alex Moore'un Bağımsız Muhafazakâr John Smith Stewart'ı aday göstermesi için aday gösterdi; Stewart adaylığı reddederek hükûmetin utancından kurtuldu.
Moore, diğer UFA backbencher John Russell Love ile birlikte, hükûmetin istifa etmek zorunda kalacağı koşulları sınırlamayı amaçlayan bir kararla hükûmeti daha da zorlaştırdı. Westminster sisteminin konvansiyonu gereği, bir hükûmetin programı için kritik öneme sahip mevzuatının herhangi bir parçasının yenilgiye uğraması üzerine istifa etmesi gerekiyordu. Moore ve Love, bu hükmün, UFA MLA'larına, aksi takdirde itiraz etme eğiliminde olabilecekleri hükûmet mevzuatını desteklemeleri için baskı yapmasının beklenebileceği şekline itiraz ettiler ve Yasama Meclisinde, hükûmetin yalnızca istifa edeceği bir politika çağrısında bulunan bir karar sundu. açık bir güvensizlik hareketinin geçmesi üzerine. Karar, anayasaya aykırı olduğu konusunda uyarıda bulunan müstakbel Başbakan RB Bennett dahil olmak üzere Kanada'daki politikacıların dikkatini çekti. Brownlee, kararı belirsiz bir ilke beyanına indirgeyen bir değişikliği kabul etti, ancak geçti ve bir daha duyulmadı.
UFA üyeleri, bir partiden MLA'ların kapalı kapılar ardındaki politikayı tartıştıkları parti toplantıları konseptine de itiraz ettiler. Bir MLA'nın rolünün, seçmenlerinin görüşlerini doğrudan Yasama Meclisi tabanında temsil etmek olduğuna inanıyorlardı. Bu inanç da hükûmet için sorun yarattı. Süt ürünleri çiftçilerine düşük faizli krediler sağlamak için Süt Ürünleri Yasası, Liberal hükûmet tarafından kabul edildi. Çiftçiler arasında popüler değildi ve Greenfield hükûmeti onu değiştirmeyi amaçladı. Bununla birlikte, birçok UFA backbench'i, bunun hep birlikte yürürlükten kaldırıldığını görmek istedi, ancak parti toplantılarına itirazları nedeniyle Greenfield, değişiklikleri yasama meclisine geldiğinde bunun farkında değildi. Evden, üçüncü okumanın hemen sonrasına kadar küçük tartışmalarla geçtiler. Brownlee, yasa koyucuların parlamento prosedürü konusundaki deneyimsizliği göz önünde bulundurulduğunda, yasama meclisinin tasarının üçüncü okumaya ilişkin tasarıyı kabul etme önerisini henüz geçmemiş olduğunu ve bu tartışmanın devam edebileceğini düşündüğünü öne sürdü. Bu öneri kabul edildi, birkaç UFA üyesi Yasaya saldırdı. Boyle tarafından ortak yazılan Liberal bir eylem olmasına rağmen, buna Liberaller de katıldı. Sonunda, tasarı ancak dört İşçi üyesinin desteği sayesinde geçti.
Ağustos 1922'de, bir eyalet buğday kurulu için gerekli yasayı geçirme amaçlı özel bir oturumda, yasama meclisiyle daha fazla sorun yaşandı. Oturum yalnızca bir hafta sürdü ve 31 Ağustos'ta kalan tek iş konusu üyelerin oturum için maaşıydı. Hükûmet üye başına 100 $ teklif ediyordu, ancak bazı MLA'lar, Edmonton ile seçmenleri arasındaki uzun seyahat süreleri ışığında bunun yetersiz olduğundan şikayet ettiler. Tatil yapan Brownlee'nin tavsiyesinden yoksun ve beladan kaçınmak isteyen Greenfield, tutarı 200 dolara çıkarmayı önerdi. Bağımsız MLA Robert Pearson, Saskatchewan'daki meslektaşlarının aldıklarıyla eşleştirmek için bir kez daha 250 $ 'a çıkarmayı önerdi. Bu öneri yapıldı. Greenfield, artışların arkasındaki itici güç olmasa da, onları kolaylaştırmış ve MLA'lara altı öğleden sonra çalışma için bazı çiftçilerin bir yılda kazanabildiğinden daha fazla ödeme yapma görüntüsüne kör olmuştu. Kendi partisinin tabanları bu hareketi kınadılar, özellikle de özel oturumun amacı olan buğday tahtası meyvesini vermeyince.