stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Komşu Kızı
Süreç ve eleştiriler

— Filmde Danielle'e ait bir replik
Filmde eski bir porno yıldızını oynayan Elisha Cuthbert'in, filmden önce bu rolü üstlenme konusunda bazı çekinceleri vardı; ancak yönetmen Luke Greenfield onu rolü kabul etmeye ikna etti. Cuthbert, film için Wicked Pictures ve Vivid Entertainment gibi pornografik yapım şirketlerinde çalışan aktrislerle konuşarak biraz araştırma yaptı.
Film genelde karışık eleştiriler aldı. Değerlendirmelerde özellikle Elisha Cuthbert'in oyunculuğu, güzelliği ve cinsel çekiciliği üzerinde pek duruldu. Filmin tanıtım afişlerinin hemen hemen hepsine de Cuthbert'in çeşitli seksi büyük boy fotoğrafları koyuldu.
Ünlü Amerikan film sitesi Rotten Tomatoes, %56 oranında olumlu görüşe sahiptir. Sitede 250 binden fazla seyirci değerlendirmesi yapıldı ve 5 üzerinden 3,7 puan aldı. Sitenin fikir birliğine göre film, 1983 yapımı Risky Business filminden büyük ölçüde esinlenmiştir ve Emile Hirsch–Elisha Cuthbert ikilisi çekici başrollerdir. Rotten Tomatoes eleştirmenlerinden Scott Russon, "İlk bakışta sıradan bir gençlik filmi gibi gözüken film, aslında en beklenmedik anlarda dikkati çeken şaşırtıcı bir yapıt." ifadesini kullandı.
Bazı eleştirmenler, filmi cesaretinden dolayı övdüler. The Hollywood Reporter dergisinden Sheri Linden, filmi "keskin, canlı bir komedi" olarak tanımladı. The Washington Post gazetesinden Desson Thomson ise buna "Vahşi yaratıcılığıyla şaşırtmayı hiç bırakmayan eğlenceli bir olay" adını verdi. Entertainment Weekly dergisinden Owen Gleiberman, filmin ilerledikçe daha da güzelleştiğini söyledi. The View London ise şunları kaydetti: "Cuthbert şaşırtıcı derecede iyi ve inanılmaz derecede güzel olmasının yanı sıra Cameron Diaz kalıbında yetenekli bir komedi oyuncusu olduğunu da kanıtlıyor."
Variety dergisinden Joe Leydon; filme karışık bir eleştiri getirdi, başrol oyuncularını "çekici ama tatsız" olarak değerlendirdi ancak yardımcı oyuncu kadrosunu, özellikle de "Kelly" rolündeki Timothy Olyphant'ın performansını övdü. The New York Times'tan A. O. Scott ise, filmin "yargılayıcı olmayan, hatta kutlayıcı bir pornografi görüşü" sunduğunu belirtti ve "eğer sunabileceği gerçek bir zevk olsaydı filmin daha iyi olacağını" söyledi. Bunlara karşın filmi bütünüyle olumsuz anlamda eleştirenler de oldu. Film eleştirmeni Roger Ebert bunlardan biriydi. Ebert, Elisha Cuthbert'in karakterini "bir süredir gördüğüm en nahoş karakter" diye nitelendirdi. Richard Roeper, filmi Risky Business filmiyle karşılaştırdı ve Risky Business'in "stil ve çekiciliğe" sahip olduğunu, bu filmin ise "sadece iğrenç, gürültülü ve boş" olduğunu söyledi.
IMDb'de film için yaklaşık 243 bin oy kullanıldı ve 6,7/10 puan aldı. Değerlendirenlerin yaklaşık %30'u filme 10 üzerinden 7 puan verdi; %20,4'ü 6 puan, %16,7'si de 8 puan verdi. Filmin üretim ülkesi ABD'de filme verilen en çok puan, %28,7 ile 7 puan iken, Türkiye'de ise %31,7 ile yine 7 puandır.
Ödüller ve adaylıklar

Film üç ödüle aday gösterildi. Emile Hirsch ve Elisha Cuthbert'in öpüşme sahneleri, 2005 yılında MTV Film Ödülleri'nde En İyi Öpücük Ödülü'ne aday gösterildi. Elisha Cuthbert de yine 2005 MTV Film Ödülleri'nde Umut Vadeden Kadın Performansı Ödülü'ne aday gösterildi. Ayrıca film 2004 yılında, 10–20 yaş arası gençlerin oylarıyla düzenlenen Gençlerin Seçimi Ödülleri'nde "Ailenizin Görmenizi İstemediği En İyi Film" adlı ödüle de aday gösterildi.
Film müziği listesi

"Under Pressure" – Queen & David Bowie (Jenerik)
"Angeles" – Elliott Smith
"The Killing Moon" – Echo & the Bunnymen
"Jump into the Fire" – Harry Nilsson
"Something in the Air" – Thunderclap Newman (Matthew ve Danielle kafedeyken çalınan müzik)
"The Field" – Christopher Tyng
"Take a Picture" – Filter
"Slayed" – Overseer (Matthew ve Danielle partiye girerken çalınan müzik)
"No Retreat" – Dilated Peoples
"This Year's Love" – David Gray (Matthew ve Danielle partide öpüşürken çalınan müzik)
"If It Feels Good Do It" – Sloan
"Electric Lady Land" – Fantastic Plastic Machine
"Bendy Karate" – Phreak E. D.
"Dick Dagger's Theme" – PornoSonic
"Suffering" – Satchel
"Break Down the Walls" – Youth of Today
"Dopes to Infinity" – Monster Magnet
"Spin Spin Sugar (Radio Edit)" – Sneaker Pimps
"Big Muff" – Pepe Deluxé
"Song for a Blue Guitar" – Red House Painters
"Twilight Zone" – 2 Unlimited
"Get Naked" – Methods of Mayhem
"Mondo '77" – Looper
"Think Twice" – Ralph Myerz and the Jack Herren Band
"This Beat is Hot" – B. G. The Prince of Rap
"Turn of the Century" – Pete Yorn
"Stay in School" – Richard Patrick
"Funk #49" – James Gang
"Lady Marmalade" – Patti LaBelle
"Christmas Song" – Mogwai
"Sweet Home Alabama" – Lynyrd Skynyrd
"Arrival" – Mark Kozelek
"What's Going On" – Marvin Gaye
"Counterfeit" – Limp Bizkit
"Purple Haze" – Groove Armada
"Mannish Boy" – Muddy Waters
Filmde Daniel ile Matthew'un evi South Pasadena, Kaliforniya'da yer almaktadır.
Darısı Başınıza (albüm)

Darısı Başınıza, Barış Manço'nun dokuzuncu albümüdür.
Manço'nun çocuklara seslendiği "Günaydın Çocuklar", albümün ve 80'lerin hitleri "Domates Biber Patlıcan", "Kara Sevda" ve "Can Bedenden Çıkmayınca" gibi şarkılar, Baris Mancho albümünden "Ride on Miranda"nın Türkçesi "Hayır" albümün önemli parçalarındandır. Barış Manço'nun programı 7'den 77'ye programının şarkısı da bu albümdedir. Bu albümdeki bütün şarkılarının klibi vardır.
Albümde yer alan "Domates, Biber, Patlıcan", "Kara Sevda" ve "Can Bedenden Çıkmayınca"  şarkıları Mançoloji'de de bulunmaktadır. Albümdeki "Kara Sevda" ve "Hayır" Ayşegül Aldinç; "Can Bedenden Çıkmayınca" Muazzez Ersoy, Fuat Güner, Nazlı ve Rafet El Roman; "Güle Güle Oğlum" Ali Kırca tarafından yeniden yorumlanmıştır.
Şarkı listesi

| No>  | Başlık | Söz yazar(ları)ı | Besteci(ler) | Süre |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Kara Sevda"   | Barış Manço | Barış Manço | 3:46 |
| 2. | "Domates Biber Patlıcan"   | Barış Manço | Barış Manço | 5:56 |
| 3. | "7'den 77'ye"   |   | Barış Manço | 3:34 |
| 4. | "Delikanlı Gibi"   | Barış Manço | Barış Manço | 3:51 |
| 5. | "Günaydın Çocuklar"   | Barış Manço | Barış Manço | 3:44 |
| 6. | "Kezban"   | Barış Manço | Barış Manço | 3:29 |
| 7. | "Can Bedenden Çıkmayınca"   | Barış Manço | Barış Manço | 4:16 |
| 8. | "Güle Güle Oğlum"   | Barış Manço | Barış Manço | 3:03 |
| 9. | "Hatırlasana"   | Barış Manço | Barış Manço | 4:40 |
| 10. | "Hayır"   | Barış Manço | Barış Manço | 6:11 |
| Toplam süre: | Toplam süre: | Toplam süre: | Toplam süre: | ' |
Albüm kadrosu

Barış Manço: Vokal
Garo Mafyan: Klavyeli çalgılar
Bahadır Akkuzu: Gitar
Ufuk Yıldırım, Celal Güven: Saksofon
Uğur Başar: Bilgisayar programlama
Fuat Güner, Özkan Uğur, Özlem Yüksek, Yeşim Vatan, Cengiz Teoman: Geri vokal
Aşıklı Höyük

Başlığın diğer anlamları için Aşıklı sayfasına bakınız.
Aşıklı Höyük, Aksaray
Aşıklı Höyük, Aksaray'a bağlı Kızılkaya Köyü'nün yakınlarında yer alan arkeolojik bir alandır. Radyokarbon örneklerinin sonuçlarına göre, Aşıklı Höyük'te yerleşiklik MÖ 9. bin yılda başlar ve MÖ 8. bin yıl sonuna dek sürer. Yerleşme yaklaşık olarak MÖ 8200-7500 arasına tarihlenmektedir. Aşıklı topluluğu, bu bin yıla yakın süreç boyunca yerleşimi hiç terk etmez. Bu kesintisiz iskan süreci, yerleşim düzeni ve mimaride radikal değişim ve dönüşümler ile ve aynı zamanda ekonomide ve teknolojide oldukça yavaş ve kademeli bir değişim ile birlikte takip edilebilmektedir. Bu bağlamda Aşıklılılar, bölgede yerleşikliğe geçen ilk avcı-toplayıcılardandır ve gerek ilk yerleşiklik süreçleri gerekse de bin yıllık iskan süreci içerisinde yerleşikliğe adaptasyon ile birlikte yaşam biçimleri teknik, sosyal, kültürel, bilişsel boyutlarda tümüyle okunabilmektedir. Kısaca diyebiliriz ki, insanlık tarihinin en önemli değişim ve dönüşüm süreçlerinden biri olarak avcı-toplayıcı ve göçer yaşamdan yerleşik yaşama geçiş süreci Orta Anadolu'nun Volkanik Kapadokya Bölgesi'nde Aşıklı Höyük özelinde izlenebilmektedir.
Mimarlık tarihinin önemli gelişim ve dönüşüm süreçleri Aşıklı Höyük'te adım adım izlenebilmektedir. Mimaride saz ve ağaç gibi doğadan doğrudan temin edilebilen organik malzemelerin kullanımı, kerpiç üretimi ve kerpicin çeşitli şekillerde inşa malzemesi olarak tercih edilmesi, oval planlı kulübelerden dörtgen planlı konutlara geçiş ve yerleşme düzeninde dönüşüm gibi Yakın Doğu Neolitik Çağ mimarisini karakterize eden önemli dönüm noktaları ve değişim süreçleri Orta Anadolu Neolitiği bağlamında Aşıklı Höyük'te bin yıllık kesintisiz bir iskan sürecine paralel olarak takip edilebilmektedir.
Konum ve Çevre

Aşıklı Höyük, Orta Anadolu'nun Volkanik Kapadokya bölgesinde bulunan bir höyük yerleşmesidir. Aksaray il merkezinin 25 km doğusunda Kızılkaya Köyü'nde, Melendiz Çayı'nın kenarında yer almaktadır.
Yaklaşık 4 hektar büyüklüğünde bir alanı kaplayan Aşıklı Höyük deniz seviyesinden 1119.45 metre yüksekliktedir. Höyüğün özellikle batısı Melendiz Çayı'nın sık sık yatak değiştirmesi nedeniyle aşınmıştır.
Yerleşmenin yer aldığı Volkanik Kapadokya Bölgesi ve Melendiz Vadisi, içerdiği farklı ekolojik nişler, su kaynakları, fauna ve florada çeşitlilik ve hammadde kaynakları açısından oldukça verimli bir bölgedir. Aşıklı Höyük, güneyinde Hasandağ ve Melendiz Dağ silsilesinin çevrelediği bir çanak içinde volkanik kayaçlar, tüflü araziler ile tanımlı bir bölgede yer alır. Bugün Karasal iklimin hakim olduğu bölgede ekonomi bağcılık, şarapçılık, buğday tarımı ve hayvan besiciliğine dayanır.
Kazı Tarihçesi

İlk kez 1963 yılında Hititolog Edmund Gordon tarafından saptanan Aşıklı Höyük'te ilk kapsamlı çalışma 1964-65'te Ian Todd tarafından gerçekleştirilen yüzey toplaması, kesit çalışması ve tarihlendirme çalışmalarıdır. Höyüğün yamaçlarından topladığı karbon örnekleri ile Ian Todd Aşıklı Höyük'teki yerleşimi günümüzden 9 veya 10 bin yıl öncesine tarihlemiştir.
Aşıklı Höyük'teki ilk arkeolojik kazı çalışmaları, 1989 yılında, Mamasun Barajı'nın su düzeyinin yükseltilmesine karar verilmesi dolayısıyla höyüğün olasılıkla su altında kalacağının anlaşılması üzerine İstanbul Üniversitesi Prehistorya Anabilim Dalı tarafından başlatılmıştır. Söz konusu kurtarma kazıları Ufuk Esin başkanlığında gerçekleştirilmiş, ikinci başkanlığı ise Dr. Savaş Harmankaya yapmıştır.
2000-2003 yılları arasında çalışmalar Nur Balkan Atlı başkanlığında devam etmiş; 3 yıllık bir aradan sonra ise 2006 yılında Mihriban Özbaşaran ve Güneş Duru tarafından yeni amaçlar ve yöntemler ile farklı ülkelerden uzmanların da katılımıyla disiplinlerarası araştırmaları kapsayan ikinci dönem kazı ve araştırma çalışmaları başlatılmıştır.
MÖ 9. Bin Yıl: İlk Aşıklılılar

Aşıklı Höyük'te ilk yerleşiklik, MÖ 9. bin yılda toprağa yarı-gömük, oval biçimli, kerpiç duvarlı kulübeye benzeri binalarda barınan ve aynı zamanda saz örgü kulübeler de kullanan, besin ekonomisi koyun, keçi, sığır, kızıl geyik, tavşan, balık ağırlıklı olmak üzere yabani hayvan avı, hem yabani hem de kültüre alınmış tahıl ve baklagillerin hasadı ve ot, yemiş ve meyve toplayıcılığı ile karakterize olan, ölülerini hocker pozisyonunda (cenin pozisyonu, ana karnındaki pozisyon) binaların tabanlarına açılan çukurlara gömen ilk Aşıklılılar ile temsil edilmektedir.
Oval biçimli kerpiç binalarda yapı içi öğeler ateş yerleri, direk yerleri, kimileri çatıyı taşıyan direklere ait irili ufaklı çukurlar ve sekilerden oluşur. Öğütme taşları da yapı içi buluntulardandır. Tabanları sıvalı söz konusu yapılarda taban sıvasının kesilerek açıldığı mezar çukurları da mevcuttur. Ölüler yukarıda belirtildiği gibi hocker pozisyonunda gömülmektedir ve kimi çukurlarda iskeletler ile birlikte buluntular da mevcuttur.
MÖ 9. bin yıl yerleşmesinde toprağa yarı-gömük, oval biçimli kerpiç kulübeler, kullanımları bittikten sonra çöplük olarak kullanılmışlardır.
Aşıklılılar'ın ilk yerleşiklik süreçlerinden itibaren yerleşmenin sonuna dek öne çıkan en önemli unsurlardan biri, “süreklilik” olgusudur. MÖ 9. bin yılda bu durumu, yapı için açılan çukurun kullanımı devam ederken gerçekleştirilen duvar ve taban yenilemelerinden yani aynı alanda bina yapım ve kullanımının süreklilik içererek devam etmesinden ve de benzer şekilde ateş yerlerinin de süreklilik içerir şekilde aynı noktada konumlandırılmasından izleyebilmekteyiz.
MÖ 9. bin yılda günlük yaşam binaların arasında yer alan açık alanlarda geçmekte; pişirme, deri ve post işleme, obsidyen yongalama, kemik ve boynuz işçiliği, sepet ve boncuk yapımı gibi günlük faaliyetler birkaç direk yardımı ile üstü örtülen veya tamamen açık aktivite alanlarında gerçekleştirilmektedir. Açık alanlarda yer alan büyük pişirme çukurları, yine bu alanlarda bulunan hayvan kemikleri, bitki kalıntıları, bızlar çoğunlukta olmak üzere kemik aletler, obsidyen aletler ve yongalama artıkları günlük faaliyetlere dair bulgulardandır.
Yukarıda belirtildiği üzere avcılık ve toplayıcılık temelli besin ekonomisinin yanı sıra, yerleşiklik süreci içerisinde buğday ve arpa tarımı başlar ancak yabani türlerin tüketimi sürmektedir; çok çeşitli türleri içeren yabani hayvan avının yanında ise özellikle dişi koyun ve keçilerin yerleşmede veya yerleşme yakınında tutulmaya başlamasıyla ilk hayvan evcilleştirme uygulamalarından söz edilebilmektedir.
MÖ 8. Bin Yıl

MÖ 8. bin yılda Aşıklı sakinleri bitişik planlı, adeta birbirine eklemlenerek çoğalan, çoğunlukla tek veya iki, nadiren ise üç odalı ve girişlerin damdan gerçekleştirildiği dörtgen planlı kerpiç konutlarda yaşamışlardır. Bu konutların oluşturduğu yapı grupları, genellikle dar aralıklarla birbirinden ayrılır. Bu dar aralıkların haricinde ise kimi yapı grupları arasında çöplük ve işlik olarak kullanılmış olan açık alanlar mevcuttur. Sokak veya geçit olarak adlandırılabilecek olan aralıklar, bu çöplüklere açılır. Konutlar, yerleşmenin kuzeyinde yer alır ve yerleşmenin güneyinden çakıllı bir yol ile ayrılır. Yerleşme söz konusu çakıllı yol ile iki ana işlevsel alana bölünmüştür. Çakıllı yolun güneyi “Özel Amaçlı Yapılar Alanı” olarak tanımlanan ve konum, boyut ve plan açısından konutlardan farklılık gösteren iki özel binanın yer aldığı alandır.
Konutlar, plan, boyut ve yapı içi öğeler bağlamında neredeyse standarttır ve bu standart Aşıklılılar tarafından neredeyse yüzyıllarca korunmuştur. Yapı içi öğeler ocaklar, sekiler, çukurlar ve direk yerlerinden oluşur. Ocaklar genellikle mekanların güneyinde yer almaktadır. Çukurlardan kimileri yine mezar çukurlarıdır ve ölü gömme geleneği mekan içi taban altı hocker pozisyonunda gömütler ile MÖ 9. bin yıldan 8. bin yıla, aynı şekilde devam eder. Taban yenilemeleri ve ocak vb. yapı içi öğelerin konumlandırılması bağlamında süreklilik olgusu MÖ 8. bin yılda da baskındır.
MÖ 8. bin yılda günlük faaliyetlerin örüldüğü yaşam alanı, ortak açık alanlardan dam seviyesine taşınır. Girişlerin de aynı zamanda olasılıkla ahşap merdivenler ile damdan gerçekleştirildiği kerpiç konutlarda dam seviyesinde gerçekleştirilen günlük faaliyetlerin artıkları, faaliyet sonrasında yapı aralarındaki dar aralıklara atılmıştır ve bu sayede Aşıklılıların 8. bin yıl günlük faaliyetlerine dair bulgulara ulaşılabilmektedir.
MÖ 8. Bin Yıl > Özel Amaçlı Yapılar

MÖ 8. bin yıl yerleşmesinde Aşıklılılar iki özel işlevli yapı inşa etmişlerdir. Bugün söz konusu yapıların yer aldığı alan, bir korugan altında sergilenmektedir. Konutların olduğu alandan bir çakıllı yol ile ayrılmakta olan “Özel Amaçlı Yapılar Alanı” yerleşmenin güneyinde yer alır. Konut alanındaki yapılardan boyut, plan, malzeme ve iç öğeler açısından oldukça farklı olan iki yapı ile söz konusu alanın, Aşıklı topluluğunun sosyal yaşamları ve inançlarıyla ilintili pratikleri bağlamında ortak kullanım gören bir “komünal alan” olduğu düşünülmektedir.
Yapılardan biri kuzey duvarı taşla örülü, iç avlulu ve tabanın bir kısmının iri kerpiç bloklarla döşendiği duvarları sıvalı ve kırmızı boyalı bir yapıdır. Alanın daha güneyinde yer alan bir başka özel amaçlı yapının ise planı kareye yakındır. Kerpiç duvarlı, tabanı defalarca yenilenmiş ve her yenilemede kırmızı, sarı gibi renklere boyanmış olan bu yapı kanal, seki vb. iç öğelere sahiptir.
Aşıklı'da İlkler

Aşıklı topluluğu, tahıl tarımının başlangıcı ve hayvanların yerleşmede tutulmaya başlaması gibi insanlık tarihinde önemli dönüşümlerin yanı sıra Anadolu özelinde birçok gelişmenin de ilklerine imza atmıştır diyebiliriz.
Taban ve duvarları kireç sıvalı özel amaçlı bir yapıda görülebileceği üzere, Aşıklılılar kirecin yakılması ve söndürülmesi işlemi olan ilk piroteknoloji uygulamasını gerçekleştirmişlerdir.
Bir diğer ilk, iki farklı mezarda ölülerin boyun ve kollarında bulunan bakır boncuklardır. Bakırı hem sıcakken hem de soğukken işleyerek söz konusu boncukları üreten Aşıklılılar, ilk madencilik faaliyetini de gerçekleştirmişlerdir denilebilir.
Aşıklılılar, ilk cerrahi müdahale ile birlikte de anılırlar. Yaklaşık 20-25 yaşlarında ölmüş olduğu saptanan bir Aşıklı kadınının kafatasında saptanan delik, bilinen ilk trepanasyon uygulamasıdır. Söz konusu müdahale esnasında kadının yaşamakta olduğu, operasyon sonrasında açılan deliğin çevresindeki hücrelerin kendini yenilemeye başladığı tespit edilmiş ve bu tespit kadının ameliyattan sonra bir hafta kadar daha yaşamış olabileceği şeklinde yorumlanmıştır.
Koruma ve Sergileme Çalışmaları

Aşıklı Höyük'te 1989 yılında Prof. Dr. Ufuk Esin başkanlığında başlayan ve 2000-2003 yılları arasında Prof. Dr. Nur Balkan Atlı tarafından sürdürülen arkeolojik kazıların ardından 2006 yılına dek ara verilen çalışmalara 2006 yılında Prof. Dr. Mihriban Özbaşaran ve Dr. Güneş Duru tarafından yeniden başlanmasıyla devreye giren yeni yaklaşımlar ve yeni araştırma soruları, hem koruma ve sergilemeye yönelik hem de bölge halkıyla etkileşimi öngören uygulamaya dayalı birtakım toplumsal projeleri de içermektedir.
Koruma ve Sergileme Çalışmaları > Deneysel Tarihöncesi Aşıklı Köyü

Koruma ve sergileme çalışmaları dahilinde, höyüğün girişine yapılan deneysel kerpiç evler, Aşıklı topluluğunun yaşamış olduğu ve arkeolojik kazı çalışmaları ile ortaya çıkarılan MÖ 9. bin yıl ve MÖ 8. bin yıl yapılarının birebir kopyası olarak, tamamen deneysel yöntemler ile inşa edilmişlerdir.
Deneysel Aşıklı Köyü'nde MÖ 9. bin yıl yerleşmesinden bilinen toprağa yarı gömük, oval planlı, kerpiç evler ve MÖ 8. bin yıl yerleşmesinden bilinen dörtgen planlı kerpiç yapılar tüm yapı içi öğeleri ile birlikte görülebilmekte ve gezilebilmektedir. Aynı zamanda MÖ 9. bin yıl yerleşmesinden bilinen saz örgü bir yapı da yine deneysel yöntemlerle inşa edilmiş ve ziyarete açılmıştır.
Deneysel Tarihöncesi Aşıklı Köyü, höyüğün girişinde ziyaretçileri karşılayarak günümüzden 11 bin yıl önce Aşıklı'daki yaşamı somut bir şekilde tanıtır ve ziyaretçileri höyüğe davet eder.
Koruma ve Sergileme Çalışmaları > Koruyucu Çatı Yapısı

Koruma ve sergileme amacıyla inşa edilen koruyucu çatı yapısı altında, özel amaçlı yapılar alanı ziyaret edilebilmektedir. Gerek kerpiç mimarinin korunması gerekse de en uygun çalışma koşullarının oluşturulması amacıyla inşa edilen koruyucu çatı yapısı içerisinde yer alan yürüme yolları ile ziyaretçiler, Aşıklı Höyük'ün özel amaçlı yapılar alanını yaz-kış ziyaret edebilmektedirler.
Koruma ve Sergileme Çalışmaları > El Sanatları Atölyesi ve Çocuklar için Arkeoloji Eğitim Atölyesi

Proje kapsamında gerçekleştirilen bir başka toplumsal çalışma, Aşıklı Höyük'ün yer aldığı Kızılkaya Köyü'nden kadınlar ve çocuklar ile gerçekleştirilen el sanatları atölyesi ve arkeoloji eğitim atölyesidir.
Yerel halkla birlikte gerçekleştirilen atölye projeleriyle, üretilen bilginin paylaşımı, yerel halkın Aşıklı Höyük'te gerçekleştirilen çalışmalara aktif katılımının sağlanması ve Aşıklı Höyük vasıtasıyla kültürel miras ve kültürel bellek kavramlarının tanıtılarak farklı kültürlerin ve geçmişin sahiplenmesinin sağlanması hedeflenmektedir.
Koruma ve Sergileme Çalışmaları > Kızılkaya Etnografya Merkezi

Aşıklı Höyük Kazı ve Araştırma Projesi ekibi tarafından oluşturulan Kızılkaya Etnografya Merkezi, Kızılkaya Köyü sakinleri ile Aşıklı Höyük ve kazı ekibi arasında karşılıklı bir ilişki ve iletişim ağı kurmak, Kızılkaya Köyü ve bölgedeki geleneksel köy yaşamına dair belleği sergileme yoluyla canlı tutmak amacı ile Gülağaç Kaymakamlığı tarafından hazırlanıp Ahiler Kalkınma Ajansı tarafından finanse edilen “Medeniyet Beşiği Aşıklı Höyük” projesi kapsamında ziyarete açılmıştır. Merkez Kızılkaya Köyü'nde yer almakta olup, yıl boyunca ziyarete açıktır.
Zen Pırlanta

| --- | --- |
Slogan: Zen'siz olmaz
Kuruluş: 1998
Kurucu: Emil Güzeliş
Genel merkezi: Türkiye
Hizmet alanları:  Türkiye
Ürün: Pırlantalı mücevherat
Web sitesi: https://www.zenpirlanta.com
Zen Pırlanta 1998 yılında Türk markası olarak kuruldu. Türkiye'ye ve dünyaya pırlantalı mücevher satışı yapmaktadır. National Geographic Society ile bir anlaşma yapmış ve derneğin ilk ve tek lisanslı mücevherleri üretmektedir. Kadınlar için tek taş, pırlanta alyanslar ve renkli taşlar, erkekler için pırlantalı saat, cüzdan, kemer, kravat, kol düğmesi, kalem, gibi pırlantalı aksesuarlar üretmektedir.
Dafni Sarayı

| --- | --- |
Yunanca: Δάφνη
Dafne Sarayını gösteren İstanbul'un törensel ve yönetimsel kalbinin haritası

Ad kökeni: Dafni
Genel bilgiler
Durum: Tamamen yok olmuştur
Tür: Saray kompleksi
Şehir: İstanbul
Ülke:  Türkiye
Koordinatlar: 41°00′22″K 28°58′34″D﻿ / ﻿41.00611°K 28.97611°D﻿ / 41.00611; 28.97611
Adını aldığı: Roma'dan getirtilen bir Nemf olan Dafni heykelinden sonra bu isimle anılmaya başlanmıştır
Zirveye ulaşma: 8.yüzyıl
Yıkılma: 1204–1261

Dafne Sarayı (Yunanca: Δάφνη Daphni), Bizans İmparatorluğu başkenti Konstantinopolis (modern İstanbul, Türkiye) şehrinin Büyük Saray'ının ana kanatlarından biridir. George Kodinos'a göre Roma'dan getirtilen bir Nemf olan Dafni heykelinden sonra bu isimle anılmaya başlanmıştır. Sultan Ahmet Camii altında kalması nedeniyle kesin planı ve sarayın görünümü belirsizdir, bilinen tüm kanıtlar yazılı kaynaklardan gelmektedir
Tarih ve tanım

Dafne, I. Konstantin ve onun takipçileri tarafından, Byzantion şehrinin Konstantinopolis olarak yeni bir başkent olarak yeniden inşasının bir parçası olan saray kompleksinin en erken dönemine aittir. Kraliyet yerleşimi olarak 8. yüzyıla kadar kullanılan orijinal binayı, II. Justinus (565–568 arası hükümdar) genişletmiştir. Saray, kompleksin en batısında, Hipodrom'un hemen yanında, Hipodrom'da bulunan İmparator Locası (kathisma) ile bağlantılı, tören salonları ile ikamet edilen binalar topluluğuydu. İmparator'un yatak odası Octagon'u ve Ana taç odası Hrisotriklinos ile İmparatorların özel saray şapelini içermekteydi. Şapel, yaklaşık 421 tarihinde inşa edilmiştir.
Daphne, kendisi gibi İmparatorluk sarayının en eski bölümlerinden biri olan Augusteus (Yunanca: Αὐγουστεύς - Augustaion meydanı ile karıştırılmamalıdır) Binası (triklinos) ile bağlantılıydı. Burası aynı zamanda Stepsimon (Στέψιμον, "taç giyme töreni") olarak da bilinmekteydi. Bina, bu rolün yanında imparatoriçelerin taç giymesi ve İmparatorluk evlilikleri içinde Orta Bizans dönemine kadar kullanılmıştır. Sonrasında, onun kuzeyinde İmparator Theofilos tarafından yaptırılmış Trikonhos (Triconchos) Sarayı ile Consistorium Binasına bağlanmıştır. Bakire Meryem ve Teslis'e adanmış iki şapel sarayın güney bölümünde bulunmaktaydı.
9 ve 10. yüzyıllarda, saray yaşamının ve emperyal törenlerin ağırlığı daha güneye Bukoleon Sarayı'na kaydı. Dafne'de emperyal törenlere ev sahipliği yapmasına rağmen Konstantinos VII Porfirogennetos tarafından "De Ceremoniis" olarak adlandırılmıştır. Kullanımında ve prestijindeki düşüş, II. Nikeforos  (963–969 arası hükümdar) tarafından Büyük Sarayın yeni duvarlarla çevrelenmesi ile ortaya çıkan duvar resimlerinde Dafne'nin dahil edilmemesi ile anlaşılmaktadır. 11. yüzyıldan sonra, Dafne bakımsız kalmış ve harabeye dönmüştür. Bu süreci 1204–1261 yılları arasında Latin İmparatorluğu döneminde sarayın metallerinin ve mimari unsurlarının yağmalanması daha da hızlandırmıştır.