Alexandru Macedonski
İş > Gerçekçilik ve doğalcılık

1880'lerde, Macedonski, Realizmin bir dalı olarak kendi "sosyal şiir" teorisini geliştirdi ve uyguladı. Yazarın kendisi tarafından Lamartine'in mirasına bir tepki olarak açıklanmış, aynı zamanda Realist hareketin radikal bir parçası olan Naturalist akımla kısa bir ilişkiye işaret ediyordu. Traian Demetrescu, Makedonski'nin Gustave Flaubert ve Émile Zola gibi Fransız Doğa ve Realistlerin eserlerine değer verdiğini kaydetti. Bu aşamada, Macedonski, fuhuşa zorlanan kızlardan tuz madenlerinde cezai çalışma cezasına çarptırılan hükümlülere kadar mirastan mahrum bırakılanlara sempatisini duyurdu ve aynı zamanda sivil evlilik gelenekçiliğine karşı çıktı. Ocnele'si ("Tuz Madenleri") şu kararı içerir:
Rumence: 

Eyvah! Toplumu kabul etmek için hepimiz anlaştığımız şey bu korkunç mesken için haydutlardan çok daha uygun! Devlet kurgudur ve adalettir-adaletsizliktir. Bu, insanlığı bir çarpışmadan tekdüzeliğe götürür.
Natüralist tasvir, aynı zamanda 1880'lerin başındaki nesir eserlerindeki ana unsurdu. Bunlar arasında, natürmort tekniklerini kullanan birkaç eskiz öyküsünden ilki olan Casa cu nr. 10 (Zamfir'e göre, Macedonski'nin "dekoratif" türünün en önemli örneği) yer alıyor. Makedonski, Între cotețe, Dramă banală ve daha sonra Cometa lui Odorescu ("Odorescu'nun Kuyruklu Yıldızı") ile kendi biyografisinden bahsediyor. Birincisi, avikültür bir saplantı tarafından tüketilen, bir kuşa dönüşmeyi hayal eden ve sonunda aşırı kalabalık kümes hayvanları tarafından sakatlanan otuz beş yaşındaki bir adam olan Pandele Vergea'ya sahiptir. Dereanu ise tam tersine, askeri ve siyasi zafer hayallerine sahip olan ve Heliade Rădulescu'nun heykelinin önünde veya Bükreş kafelerinde geleceği hakkında meditasyon yapan bohem bir üniversite öğrencisi. Yine bir bohem olan Odorescu, sıradan bir kadın olan teyzesi tarafından haksız çıkmadan önce bir kuyruklu yıldız keşfettiğini duyurur. Bazı parçalar anı olarak da ikiye katlanıyor: Dramă banală'da olay örgüsü, Macedonski'nin 1866 plebisitini anımsaması etrafında dönüyor. Vianu, Cometa ..., Casa cu nr. 10 ve Între cotețe'ye katkıda bulunan bir unsur olan tarihi Bükreş'in pitoresk tasvirine dikkat çekiyor.
Unchiașul Sărăcie (ayette de yazılmıştır) ile Makedonski, Naturalist ilkeleri drama alanına aldı. Frédéric Damé, bunun Ernest d'Hervilly ve Alfred Grévin'in bir oyununun taklidi olduğuna inanıyordu, ancak Vianu, Romen metninin yalnızca gevşek bir şekilde onlarınkine dayandığını savunuyor: Macedonski'nin uyarlamasında tema peri masalı gibi oldu ve Romen folkloruna dayalı bir konuşma tarzı kullandı. Tamamlandığında, Macedonski, William Shakespeare'in Romeo ve Juliet'inin benzer şekilde gevşek bir uyarlaması üzerinde çalışıyordu; bu, özellikle iki kahramanın birbirlerinin kollarında ölmesine neden oldu. Böylesi bir başka oyun ise, kısmen Naturalist cihazları kullanarak Friedrich Ludwig Zacharias Werner's Der 24 Februar'ı yeniden anlatan 3 decemvrie ("3 Aralık"). Buna karşın, saygı duruşu oyunu Cuza-Vodă, esas olarak Alexander John Cuza'nın siyasi misyonunun Romanya tarihindeki efsanevi figürler tarafından onaylanmış bulduğu Romantik bir eserdir.
Buna paralel olarak, Macedonski polemiklerini gerçekleştirmek için şiir kullanıyordu. 1884 tarihli bir epigramda, Alecsandri'nin Fântâna Blanduziei'sine tepki gösterdi, ancak Vianu'nun tanımına göre, "onun düzenli yakıcılığı kısıtlanmış görünüyor." Muhtemelen Eminescu aleyhine yazdığı daha önce yazdığı yazı, rakibinin zihinsel yıkımıyla alay ederek halkı şaşkına çevirdi:
Rumence: 

Kendisine şair diyen X ... şimdi. O en acıklı yoldan geçtim... Yatakta olsam onun için ağlardım. Kaderi en iyisi değildi. Düne kadar salaktı ve şimdi sadece deli.
Tudor Vianu'ya göre, Makedonski büyük ölçüde Junimea'daki hayal kırıklığından ve özellikle de Eminescu'nun halkın kişiliğine verdiği tepkiden kaynaklanıyordu. Vianu, Macedonski'nin "istifa eden ve sabırlı tutumlara asla aşina olmamasına" rağmen, "hiçbir şekilde kötü bir adam" olmadığını iddia ediyor. Bir defasında şair, epigramın özellikle Eminescu'ya hitap edilmediğini, ancak basın tarafından bu şekilde etiketlendiğini belirterek ve onu Literatorul baskısından yıllar önce yazdığını iddia ederek eleştiriye karşı kendini savundu. Bununla birlikte, daha sonraki parça Viața de apoi ("The Afterlife") hala Eminescu'ya karşı beslediği kızgınlıkları sergiliyor.
1880-1884'e gelindiğinde, özellikle Eminescu skandalından sonra, Macedonski, ifade dili olarak Fransızcaya öncelik vermeyi öngördü. Vianu'ya göre, Macedonski, varoluşunun "en alt noktasını" geçmiş ve "şiirsel yaratımın en hassas gizemlerinden birine" maruz kalmıştı. Dönemin eserleri arasında Fransızca sone Pârle, ilim de alors ("Konuş, Sonra Bana Söyledi") var, burada Vianu, "kişi kendini göç ettirmeye karar veren bir şairin ruh halini keşfeder."