stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
KısaKes Film Festivali
Jüri Üyeleri - Lisevizyon > 2011

Mustafa Altıoklar (yönetmen-senarist)
Demet Evgar (oyuncu)
Engin Altan Düzyatan (oyuncu)
Janset Paçal (oyuncu)
Hazım Başaran (yönetmen)
Sarp Levendoğlu (oyuncu)
Thomas Balkenhol (kurgucu)
Jüri Üyeleri - Lisevizyon > 2010

Mustafa Altıoklar (yönetmen-senarist)
Yüksel Aksu (yönetmen-senarist)
Selçuk Yöntem (oyuncu)
Zerrin Tekindor (oyuncu)
Nehir Erdoğan (oyuncu)
Beren Saat (oyuncu)
Ödül Alan Kişiler

|  Yıl  |  Altın Makas  |  2> lik Ödülü  |  3> lük Ödülü  |  Jüri Özel Ödülü  |  Sinematürk Özel Ödülü |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 | Mert Avadya (Az Kaldı) | Berk Kuşbeygi (Robenson) | Mustafa Doğa Doğan (Malfunctioning Goods) | Engin Şemsi (Düş'ünce- En İyi Görüntü)  İrem Armağan & Elçin Yavuz (Örümcek Ağı - En İyi Oyuncu)  | Batuhan Demirkaplan (Müziğe Yolculuk) |
|  Yıl  |  Altın Makas  |  En İyi Senaryo  |  En İyi Oyuncu  |  Jüri Özel Ödülleri |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2013 | Denizhan Yıldız (Boşluk) | Ayşenur / Havvanur Çebi  Emine Yalçın (Sanalizasyon)  | Efe Akercan (Boşluk) | Bıyık (Umut Delimehmet)  Semaver (Berk Kuşbeygi) Toprağım (Göksel Duran)  |
| Yıl | Altın Makas | En İyi Senaryo | En İyi Kız Oyuncu | En İyi Erkek Oyuncu | Mansiyon Ödülleri |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2011 | Burak Çevik / Kutay Denizler (Beklerken) | Abdurrahman Gök (Görmediklerimiz) - Burcu Nesrin Tuduk/Serpil Çınardalı/Soner Boyar (Mesaj Gelmedi) | Sena Erimle (Neden) - Elçin Çınar (Olmak ya da Olamamak) | Dündar Taşal (O An)- Kerem Öz (Gece Bin Parça) | Besim Esat Özçetin/Seda Kaya/Tolga Aktaş (Mesaj Gelmedi) - Serpil Çınardalı/Burcu Nesrin Tuduk (Yağmurdan Sonra) |

| Yıl | Altın Makas | En İyi Yönetmen | En İyi Senaryo | En İyi Kız Oyuncu | En İyi Erkek Oyuncu |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010 | Kutay Denizler / Eda Durum (Emeğin Sesi) | Batuhan Kaygı (Dalgacı Mahmut) | Ezgi Gündoğdu (Bir Gün) | Sıla Nur Ünal (Dalgacı Mahmut) | Caner Keçeli  (Mavi Bilye) |
İstanbul Bale Yarışması

Uluslararası İstanbul Bale Yarışması, İstanbul'da 2008 yılından itibaren Devlet Opera ve Balesi Genel Müdürlüğü tarafından iki yılda bir organize edilmiş uluslararası bir dans yarışmasıdır.
Yarışma, "Küçükler" (15-19 yaş) ve "Büyükler" (20-26 yaş) olmak üzere iki kategoride gerçekleştirilmiştir. Büyük ödül, "İstanbul Grand Prix" adını taşır. Yarışma, 2009'da Uluslararası Bale Yarışmaları Federasyonu'na üyeliğe kabul edilmiştir.
Yarışmada DVD elemesi şeklinde gerçekleşen ilk turdan sonra seçilenler, İstanbul'da düzenlenen 2. tura katılır ve finale kalanlar; 3. turda yarışır. Büyük Ödül'ün yanı sıra Küçükler ve Büyükler kategorilerinin birinci, ikinci ve üçüncüleri belirlenir; bu ödüllerin dışında  Dance Europe  adlı dans dergisi adına  "Yükselen Genç Dansçı Ödülü", ünlü Türk balerin Duygu Aykal adına Duygu Aykal Özel Ödülü, festivalin sponsoru TÜRKSOY tarafından "Türksoy Özel Ödülü" gibi özel ödüller verilmektedir.
Uluslararası İstanbul Bale Yarışması'nın sonucusu 2016'da gerçekleşmiş, 2018'deki altıncı yarışma, ana sponsorun sponsorluktan çekilmesi nedeniyle iptal olduktan sonra, 2024 yılında gerçekleştirilebilmiştir.
Yarışmalar ve ödül sahipleri

2008 yılında gerçekleşen ve jüri başkanlığını Bordeaux Ulusal Balesi Artistik Direktörü Charles Jude'ın yaptığı I. Uluslararası İstanbul Bale Yarışması'nda Büyük Ödül'ü kazanan sanatçı, Kadir Okurer (Türkiye) oldu. Yarışma, düzenlendiği ilk yıl kaydettiği başarı nedeniyle, merkezi Rusya'da bulunan 'Uluslararası Bale Yarışmaları Federasyonu (IFBC) tarafından oybirliği ile üyeliğe kabul edildi.
Yarışmanın ikincisi 2010'da gerçekleşti. Bolşoy Balesi Başkoreografı Yuri Gregorovich'in jüri başkanlığını yaptığı yarışmada Maxime Mathieu Quiroga (Fransa) Büyük Ödül'ü kazandı. Türk balerin Duygu Aykal adına verilen özel ödüle  Yassavi Margaliev (Kazakistan), Türksoy Ödülü'ne Erhan Güzel (Türkiye), "Dance Europe Yükselen Dansçı Ödülü”ne Can Bezirganoğlu (Türkiye)  layık görüldü.
2012'de 23 ülkeden yarışmacının katıldığı üçüncü yarışmada jüri başkanlığını Yury Grigorovich yaptı. Yarışma sırasında beş gün süreli bir bale ustalık sınıfı açıldı. Dersler, kendi neslinin en büyük dansçılarından biri olarak kabul edilen Vladimir Malakhov tarafından verildi. Büyük Ödül'e Brooklyn Mack (ABD), Türksoy Özel Ödülü'ne Berin Kocabaşoğlu (Türkiye) değer görüldü.
2014 yılında dördüncüsü yarışmanın jüri başkanlığını İrek Mukhamedov yaptı. Yarışma ile birlikte bir bale festivali de gerçekleştirildi. Festivalin açılışı Kont Dracula Balesi ile yapıldı. Büyük Ödül'ü, Beyaz Rusya'dan Kanstantin Geronik ve Ludmila Kitrova kazandı.
Beşinci yarışma 2016'da gerçekleşti; Ukrayna, Brezilya, Bulgaristan, Kırgızistan, Japonya, Rusya, Güney Afrika, Avustralya, Letonya, Kazakistan, Kanada, Güney Kore ve Türkiye’den katılımcılar yarıştı. Büyük Ödül'ü kazanan sanatçı Bahktiyra Adamzhan (Kazakistan) oldu. Türksoy Özel Ödülü'nü Türkiye'den Yılmaz Berkay Günay kazandı. Büyükler Kategorisi Erkekler Birincisi Batur Büklü oldu.
2018'de ana sponsorun sponsorluktan çekilmesi nedeniyle yarışma iptal oldu ve  altıncı yarışma, 2024'te gerçekleştirildi. Altıncı yarışmanın jüri başkanlığın Seul Bale Topluluğu Sanat Yönetmeni Jae Keun üstlendi. 4 kategoride ödül verildi. "Küçükler Kızlar' dalında Mavisu Tuğrul, 'Küçükler Erkekler" dalında Adilzhan Rakhmanov ve Hüseyin Sefa Korkmaz birinciliğe değer görüldü. 'Büyükler Kızlar' kategorisinde birinciliği Riine Sasaki ve Nilay Tahiroğlu, 'Büyükler Erkekler'de de birinciliği Ervin Zagidullin aldı. Türksoy Özel Ödülü'ne Alyona Tatsenko, Nilay Yeşiltepe Özel Ödülü'ne Milina Fidan Özbek layık görüldü.
Ithkuil

İfkuil veya Ithkuil, 1978-2004 yılları arasında Amerikalı dil bilimci John Quijada tarafından geliştirilmiş bir yapma dildir. Yaratıcısının sözüne göre düşünceyi en kesin ve hızlı şekilde anlatması için baştan yaratılıp felsefe ve mantıkla ilgili dil öğelerini kendisinde birleştirmektedir. Söz dağarcığı, 3600 tane söz kökünden oluşur. Kendi yazı sistemi vardır.
Evreleri

İfkuil, şu ana kadar 4 tane evreden geçmiştir. İlk versiyonu, İfkuil I (Iţkuîl), geliştirilmesine 1978'de başlanıp 2004'te yayınlanmıştır. İfkuil II (ilákš), 2007'de yatınlanmıştır. İfkuil III (elartkʰa) 2011'de yayınlanmıştır. En son versiyon, Yeni İfkuil (İfkuil IV, malëuţřait) 2023'te yayınlanmıştır.
Dikey bustrofedon tarzında yazılmış İfkuil I örneği (2004).


Çeviri: "Aracımız yerle temasını kaybedip uçurumun kenarından vadiye doğru uçtuğunda, birisinin benim yol boyunca düzgün bir rota izlemeyerek ahlaki açıdan hatalı bir eylemi işlemekle suçlu olduğumu iddia etme olasılığı üzerinde kafa yordum."


Latin alfabesiyle: Pull̀ uíqišx ma'wałg eřyaufënienˉ päţwïç auxë'yaļt xne'wïļta'şui tua kit öllá yaqazmuiv li'yïrzişka' p'amḿ aìlo'wëčča šu'yehtaş Dosya:Ithkuil pull uiqisx.ogg
İfkuil III örneği: "Tram-mļöi hhâsmařpţuktôx" İfkuil yazı sistemiyle yazılmıştır. Türkçe çevirisi: "Aksine, bu engebeli dağ sırasının bir noktada sona erdiğini düşünüyorum."
Sırp İsyanları

Sırp İsyanları, 19. yüzyılın başlarında Sırpların Osmanlı Devleti'ne karşı başlattıkları ve 1878 yılında Sırbistan'ın bağımsızlığıyla sonuçlanmış isyanlardır.
Osmanlı Sırpları

Tarihsel Sırbistan topraklarının Osmanlı Devleti'ne katılması 14. yüzyılda başlamış 15. yüzyılın ortalarında tamamlanmıştır. Osmanlı Devleti'nin Sırbistan Prensliği'yle 1364 yılında yaptığı Sırpsındığı Muharebesi'nin ve 1389 yılındaki I. Kosova Muharebesi'nin Sırpların yenilgisiyle sonuçlanması Sırpları zayıflatmış ve birçok Sırp topraklarının Osmanlılara geçmesine neden olmuştur. Daha sonra 1402 yılında kurulan Sırp Despotluğu da 1456 yılındaki Belgrad Kuşatması'nda başkenti Belgrad'ı Osmanlılara kaptırdıktan sonra bir süre Macaristan Krallığı'nın vasallığı altında ayakta kaldıysa da 16. yüzyılın başlarında bu simgesel varlık ta tamamen ortadan kalkmıştır. Bu tarihten sonra 300 yıl boyunca Sırpların büyük bir bölümü Osmanlı Devleti vatandaşı olarak yaşamış, kendileri ait bir devletten yoksun kalmışlardır.
Osmanlı döneminde Sırplardan devşirme yöntemiyle devletin yüksek kademelerine ulaşmış birçok devlet adamı mevcuttur. Bunlardan en önemlisi kuşkusuz yükselme döneminde önce Kaptan-ı Deryalık ve sonra da 14 yıllık bir süreyle sadrazamlık yapmış olan Sokollu Mehmet Paşadır.
İsyanın nedenleri

Sırp isyanlarının nedenleri arasında aşağıdakiler gösterilebilir:
Rusya ve Avusturya'nın kışkırtmaları,
19. yüzyıl'da Osmanlı yönetimindeki otorite zayıflığı,
Sırbistan'daki yeniçerilerin halka iyi davranmaması,
Fransız İhtilali'nden sonra ortaya çıkan milliyetçilik akımları
Osmanlı-Avusturya Savaşları sırasında Sırbistan topraklarının savaş alanı haline gelmesidir.
1804 ve 1815 isyanları

19. yüzyıl başlarında Avusturya ve Rusya, Sırbistan'da halkı Osmanlı egemenliğine karşı kışkırtma siyaseti uygulamaya başlamışlardı. Ayrıca buradaki yeniçeriler Müslüman ve Hristiyan halka karşı çok kötü davranarak halkı iyice bezdiriyorlardı. Bu ortamda Sırplar sıradan bir çoban olan Kara Yorgi'nin önderliğinde ayaklandılar. Ruslardan da aldığı destekle Kara Yorgi 13 Aralık 1806'da Belgrad'a girdi. 1806-1812 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Belgrad Kara Yorgi'nin önderliğindeki isyancıların elinde kaldı. Osmanlı İmparatorluğu ve Rusya arasında imzalanan Bükreş Antlaşması ile Sırplara bazı imtiyazlar verildi. Osmanlılar Ruslarla yapılan barıştan sonra Sırbistan'daki isyancıları yenerek Belgrad'ı tekrar ellerine geçirdiler. Kara Yorgi 21 Eylül 1813'te diğer isyancılarla birlikte canını kurtarmak için Avusturya'ya kaçtı. Böylece ilk Sırp isyanı son bulmuş oldu.
Bağımsızlıklarını kazanmak isteyen Sırplar 1814 yılındaki Viyana Kongresi'ne bir heyet gönderdiler. Ancak bir sonuç alamayınca 1815 yılında Miloş Obrenoviç'in liderliği altında ikinci bir ayaklanma başlattılar ve hareketleri Ruslar tarafından desteklendi. Bu ayaklanma da başarısız oldu ama 1817 yılında Rusya ile yeni bir savaş istemeyen ve bölgeye yönelik muhtemel bir Rus müdahalesine engel olmak isteyen Osmanlı Devleti Sırplara bazı özerklik hakları vermeye razı oldu. Osmanlı valisi Maraşlı Ali Paşa Miloş Obrenoviç'le anlaşmaya vararak Sırbistan'ın içişlerinde bağımsız olmasını sağladı. Sırbistan'ın yönetimini ele geçiren Miloş Obrenoviç o sırada Sırbistan'a geri dönen ilk isyanın lideri Kara Yorgi'yi kendisine rakip olmasını önlemek için öldürttü. 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşını kaybeden Osmanlılar Ruslarla imzaladıkları Edirne Antlaşmasıyla Sırbistan'ın yarı bağımsız bir hale gelmesini kabullendiler. 1830 ve 1833 yıllarında Osmanlı padişahı II. Mahmut'un imzaladığı Hatt-ı Şeriflerle Miloş Obrenoviç'in elindeki topraklar arttırıldı ve kendisi Osmanlılar tarafından resmen Sırp prensi olarak tanındı.
Roxanne Seeman

| Roxanne Seeman |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Roxanne Joy Seeman 10 Haziran 1954 (70 yaşında)
Başladığı yer: New York, Amerika Birleşik Devletleri
Tarzlar: R&B   caz   Pop   rock
Meslekler: Besteci   Söz yazarı   Yapımcı
Etkin yıllar: 1979'ten bugüne
Resmî site: http://www.noanoamusic.com

Roxanne Seeman (d. 10 Haziran 1954, New York), Amerikalı söz yazarı, besteci ve müzik yapımcısıdır. Barbra Streisand, Philip Bailey, Phil Collins, The Jacksons, The Sisters of Mercy, Bette Midler, Earth, Wind & Fire ve Billie Hughes gibi sanatçı ve gruplarla çalışmıştır. Ünlü Türk müzik yapımcısı Arif Mardin’in All my friends are here albümündeki "So Blue" şarkısının sözleri de Seeman’a aittir.
Kariyer

Seeman Columbia Üniversitesi doğubilimleri bölümü mezunudur. Eğitimi sırasında Ramsey Lewis’in bestelediği ünlü caz solisti Dee Dee Bridgewater’ın seslendirdiği Tequila Mockingbird şarkısının sözlerini yazarak profesyonel müzik kariyerine başlamıştır. Bu sayede çalışmaya başladığı Philip Bailey ile Earth, Wind & Fire grubunun Faces albümünün "Sailaway" şarkısını kaleme almışlardır. Bu sırada Carmine Coppola ve Italia Pennino ricasını kabul eden Seeman, Coppola ile The Black Stallion, The Outsiders ve Napoleon filmlerinin tanıtım müziğine söz yazmıştır.
1987 yılında, Seeman daha sonra ünlü film yapım şirketi 20th Century Fox’un başkanı Scott Rudin’in asistanı olarak Willem Dafoe ve Gregory Hines’ın başrollerini oynadığı Off Limits filminde görev yapmıştır.
Kariyer > Billie Hughes ile Japonya Günleri

Seeman, 1983'ten beri beraber çalıştığı söz yazarı ve besteci Billie Hughes ile uzun ve başarılarla dolu bir kariyer paylaştılar. 1991 yılında Japonya’da ünlenen ikilinin yapımcılığını üstlendiği Hughes’un "Welcome to the Edge" albümü 4 ay boyunca En iyi 10 listesinde yer aldı ve yaklaşık 520.000 kopya sattı. Bu album  sayesinde Seeman ve Hughes (Grammy’nin eşdeğeri olan) NHK Japan Grand Prix Ödüllerinde En İyi Yabancı Single ödülünü aldılar. Daha sonra bu eserler çeşitli Uzak Doğu sanatçıları tarafından seslendirildi.
Kariyer > Yazarlık kariyeri

Seeman ve Hughes’un bestelediği "Walking on the Chinese Wall" şarkısı Phil Collins’in yapımcılığını üstlendiği Philip Bailey'nin Chinese Wall albümünün "Easy Lover" ile birlikte hit şarkılarından biri oldu. 1985 yılında, Philip Bailey "Chinese Wall" albümüyle R&B Erkek Vokal dalında Grammy ödülüne layık görüldü.
Seeman uluslararası şarkılara İngilizce sözler yazarak, Avrupa, Asya ve Güney Amerika'da üne kavuştu. Orginali Portekizce olan Seeman'ın "Let's Start Right Now", şarkısı Barbara Streisand’in A Love Like Ours ve If You Ever Leave Me albümlerinde yer aldı. 2003’te, Jermaine Jackson "Let's Start Right Now" şarkısını The View dizisinde seslendirdi.
1991 yılında, ünlü sanatçı ve aktris Bette Midler Seeman ve Hughes'un "Night And Day" adlı şarkısına bir single çıkartı ve bir klip çekti.
1993 yılında, The Sisters of Mercy sözlerini Billie Hughes, Roxanne Seeman ve Andrew Eldritch'in yazdığı "Under the Gun" şarkısı için bir single piyasaya sürdü.
Sarah Brightman ve Frank Peterson ile birlikte, Seeman Portekizce bir şarkı olan "Cancao do Mar"’a İngilizce söz yazdı. İngilizce ismi "Harem" olan şarkı  Sarah Brightman'ın aynı isimli albümünde yer aldı ve yaklaşık 80 hafta boyunca Top 10 Crossover Classical listesinde kaldı.
2008 Aralık ayında, İsveç’te Daniel Lindstrom sözlerini Seeman, Lindstrom ve Samsson’ın yazdığı "Caught In That Feeling" parçası için single çıkarttı.
Toprak Holding

| --- | --- |

Tip: Anonim şirket
Tür: Holding
Kuruluş: 1977
Kurucu: Halis Toprak
Genel merkezi: İstanbul,  Türkiye
Önemli kişiler: Ahmet Toprak (Yönetim Kurulu Başkanı)
Sahibi: Toprak ailesi
Web sitesi: www.toprak.com.tr
Toprak Holding A.Ş., Türkiye'de faaliyet gösteren holding kuruluşu.
16 Mayıs 1977 yılında kurucusu Halis Toprak'ın inşaat sektöründe yatırımları ile faaliyete başladı. Halis Toprak'ın hayatını kaybetmesinin ardından Toprak Holding'in başına oğlu Ahmet Toprak geçmiştir. Zamanla bünyesine seramik, karo, sağlık gereçleri, mermer, kâğıt, temizlik kağıdı, demirdöküm, otomotiv yedek parçaları, ilaç, cam yünü, sağlık ürünleri, polyester iplik, akrilik küvet, cam bardak, yağ, yem alanlarındaki üretim ve turizm, inşaat, madencilik, hava taşımacılığı, sigorta sektörlerinde faaliyet gösteren şirketler katıldı.Toprak Holding Web Sitesi Şirketlerin  yönetimine 2009'da Tasarruf Mevduatları Sigorta Fonu (TMSF) tarafından el konuldu. Holding şirketleri, 2012'de TMSF ile anlaşılarak geri alınmıştır. Hâlen şirketleri faaliyeti sürdürmektedir.
Tarihçe

Holdingin kurucusu Halis Toprak, iş hayatına Adana'da başlamıştı. 1977'de İstanbul'da Toprak İnşaat firmasını kurdu. Toprak Holding A.Ş. ise hemen ardından 16 Mayıs 1977'de kuruldu. 1992 yılında ana ortakları Toprak Grubu şirketleri olan Toprakbank kuruldu. Zararı özkaynaklarını aşan, mali bünyesi zayıflayan Toprakbank 2001 sonunda Tasarruf Mevduatları Sigorta Fonu (TMSF) kapsamına alındı. Halis Toprak, 32 yıl sürdürdüğü yönetim kurulu başkanlığını 2009'da oğlu Mehmet Toprak'a devretti. Aynı yıl Toprak Grubu'nun şirketlerinin tümünün yönetimine TMSF el koydu.
Halis Toprak, Toprak Grubuna ait 22 şirketin ve 21 sanayi tesisinin yönetimini, Toprak Grubu'nun Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na olan borcunun tamamını ödeyerek geri almıştır. Halis Toprak 29 Haziran 2012 tarihinde tekrar Toprak Holding A.Ş. Yönetim Kurulu Başkanlığına gelmiştir. Halis Toprak'ın vefatından sonra oğlu Ahmet Toprak Yönetim kurulu başkanlığına getirildi. Günümüzde Ahmet Toprak holdingin Yönetim Kurulu Başkanıdır.
Şirketler > Sanayi grubu

Toprak Enerji Fabrikası (1981)
Toprak Kağıt Fabrikası (1981)
Toprak Sağlık Gereçleri Fabrikası (1981)
Toprak Madencilik (1984)
Toprak Bozüyük Karo Fabrikası (1984)
Toprak Temizlik Kağıdı Fabrikası (1985)
Toprak Demirdöküm Fabrikası (1987)
Toprak İlaç Fabrikası (1994)
Toprak Sağlık Ürünleri Fabrikası (1995)
Toprak Akrilik Küvet Fabrikası (1995)
Toprak Eskişehir Karo Fabrikası (1996)
Toprak İzolasyon Fabrikası (1996)
Toprak Mermer (1996)
Toprak Polyester İplik Fabrikası (1999)
Toprak Elektrik Üretimi Otoprodüktör (2000)
Toprak Yağ-Yem Fabrikası (2003)
Şirketler > Ticaret grubu

Toprak Dış Ticaret Toprak Kağıt Ürünleri Pazarlama (1984)
Toprak Seramik ve İnşaat Malzemeleri Pazarlama
Toprak Tüketim Malları Pazarlama (1987)
Toprak İlaç Pazarlama (1998)
Şirketler > Hizmet sektörü

Toprak İnşaat (1977)
Toprak Hava Taşımacılığı (1990)
Toprak Turizm (1995)
Yurtdışı faaliyetler

Toprak tesislerinde üretilen seramik, yer ve duvar karosu, seramik sağlık gereçlerinin İngiltere'ye satışını Topravit Limited – İngiltere, Almanya'ya satışını Toprak Deutschland GmbH – Almanya, Fransa'ya satışını Toprak France S.A.R.L. – Fransa, Polonya'ya satışını Toprak Polska Spolskazo.o- Polonya  gerçekleştirir.
Silahlara Veda

| --- | --- |

Yazar: Ernest Hemingway
Tür: Roman
Yayım: 1929 (İlk Baskı)
Yayımcı: Charles Scribner's Sons
Hemingway'in mülkiyetinde olan tıbbi materyaller
Silahlara Veda, Amerikalı yazar Ernest Hemingway'in en önemli romanlarından biridir. Silahlara Veda'da savaşın ortasında iki genç insan hem kendi sevgi dolu dünyalarında, hem de savaşın her şeyi yerle bir eden acımasız dünyasında yaşarlar. Hemingway, romanda olağanüstü gözlemleri ve yazım tekniğiyle başarının doruğuna ulaşır, ününe ün katar. Başka savaş romanları da yazan Hemingway, yazarken yalnız savaşı anlatmakla kalmaz, kendi dünya görüşü doğrultusunda savaşın insan yaşamına olan tüm olumsuz etkilerini de vurgular.
Karakterler > Ana karakterler

Frederic Henry: Romanın asıl kahramanıdır. Birinci Dünya Savaşı sırasında İtalyan ordusu bünyesinde savaşan Amerikalı bir teğmendir. Görevi kendisine ve emri altındaki erlere tahsis edilen ambulanslarla cepheden savaş hattı gerisindeki hastanelere yaralıların taşınmasıdır. Sevgilisi Catherine Berkley ile tanışmadan önce hayatı günü gününe yaşayan, cephede sadece kendisine verilen görevi eksiksiz yerine getirmeye çalışan, cephe dışında ise arkadaşı Rinaldi ile eğlence hayatının içinde olan bir tiptir. Catherine'yle tanıştıktan sonra ise hayatı tamamen değişir. Artık gelecek kaygısı taşır, özellikle çevresindeki insanlara karşı daha duyarlı olmaya başlar. Savaş konusundaki fikirleri değişmeye başlar. Biraz daha hümanist olur ve de duygularıyla hareket etmeye başlar. Bir savaş kahramanın sahip olduğu kararlılık, cesaret, fiziksel dayanıklılık gibi niteliklere de sahip olan Frederic, zamanla kendisini ve sevgilisini düşünmeye başlayan bencil bir tiptir.
Catherine Barkley: Romanda Frederic Henry'nin sevgilisi olan Catherine, savaş hattının gerisinde bulunan hastanelerin birinde görev yapmakta olan bir İngiliz hemşiredir ve de ölen nişanlısının ardından yas tutmaktadır. Frederic Henry ile tanıştıktan sonra ona tutku derecesinde aşık olan Catherine, aşkı için hemen her şeyi göze alabilecek durumdadır. Örneğin sevgilisi yüzünden çoğu zaman en yakın arkadaşı olan Helen Ferguson ile sık sık tartışır. İstediği tek şey sevgilisiyle beraber mutlu bir yaşam sürmektir. Olağanüstü güzelliğinin yanı sıra doğruluk, samimiyet, duygusallık ve de yardımseverlik onun karakterinde bulunan tipik özelliklerdir.
Karakterler > Yan karakterler

Rinaldi: Frederic Henry'nin oda arkadaşı olan Rinaldi aynı zamanda onun en yakın arkadaşıdır. Savaşta yaralıların tedavisiyle ilgilenen bir doktordur. Henry'le “yavru”, “bebek” gibi lakaplarla çağıran Rinaldi, cephe dışındaki zamanının kadınlarla beraber eğlenerek geçirir. O da Henry'nin Catherine ile tanışmadan önceleri olduğu gibi, hayatı günlük yaşayan, diğer arkadaşlarıyla şakalaşmayı seven, süregelen savaşa rağmen asla gelecek kaygısı taşımayan delidolu birisidir.
Helen Ferguson: Catherine'nin en yakın arkadaşı olan Helen, Catherine gibi cephe gerisindeki askerî hastanelerde görev yapan İskoçyalı bir hemşiredir. Arkadaşı Catherine'yi çok seven Helen, başlangıçta onun Henry ile buluşmalarına yardımcı olur fakat daha sonraları ikisi arasındaki bağ güçlenmeye başlayınca ona zarar vereceği korkusuyla Frederic'e hep kuşkuyla yaklaşır. O da Catherine gibi iyi niyetli, dürüst, hastalara karşı yardımsever bir kızdır.
Papaz: Nazik, çevresindeki insanlara sevgi ve saygıyla yaklaşan bu genç adam, ordudaki askerlere dini konularda destek olmakla görevlidir. Her ne kadar, onun gibi rütbeli askerlerin dini kişiliğini hedef alan şakalarına maruz kalsa da onlara karşı anlayışla davranmıştır. Henry ile olan sohbetlerinde savaşın gerekliliği ve gerekçeleri, kahramanlık gibi konuları tartışır.
Hemşire Gage: Frederic'in cephede yaralandıktan sonra tedavi gördüğü Amerikan hastanesinde onun bakımından sorumlu olan hemşiredir. Daha sonra Frederic ile arkadaş olmuştur.
Van Campen: Aynı Amerikan hastanesindeki hemşirelerin yöneticisidir. Frederic'e tedavi olduğu sürece bir türlü ısınamamış, ona karşı daima soğuk davranmıştır.
Doktor Valentini: Frederic'i dizinden ameliyat eden doktordur. Onun kendisine olan güveni Henry'i etkilemiştir.
Ettore Moretti: Frederic gibi Amerikalı olan Ettore, savaş sırasında gösterdiği kahramanlıklarla ve de aldığı madalyalarla sürekli övünen bir tiptir. Frederic'in savaştan kaçtığı zamanlarda gösterdiği tutumun tam aksi bir tutum sergiler.
Gino: Frederic'le savaş yüzünde çoğu yıkılmış bir köyde tanışmıştır. O ise vatan toprağının kutsallığına inanır ve de ne pahasına olursa olsun korunması gerektiğini belirtir.
Ralph Simmons: Opera öğrencisi olan Ralph, Frederic'in savaştan kaçtıktan sonra yanına gittiği ilk kişidir. Frederic'e sivil kıyafetleri vererek onun tanınmadan dolaşmasını sağlamıştır.
Emilio: Bir otelin barında barmenlik yapan Emilio, Henry'nin tekrar Catherine ile beraber olmasını sağlamış, onlara İsviçre'ye kaçmalarında yardım etmiştir.
Özet

Roman, birinci tekil kişi tarafından anlatılmakta olup beş ana bölümden oluşuyor ve bu beş ana bölüm kendi içinde daha küçük bölümlere ayrılıyor.
Özet > İkinci bölüm

Burada bir Amerikan Hastanesine kaldırılan Frederic'le, Hemşire Gage ilgilenir. Bu sırada hastanenin başhemsiresi Van Campen ile tanışır. Fakat Frederic ona bir türlü ısınamaz. Onu tetkik eden doktorlar dizinin ameliyat edilmesi gerektiğini fakat ameliyat içinse en az altı ay dizindeki yaraların iyileşmesini bekleyeceklerini söyler. Altı ay bu hastanede kalmak Frederic'in asla kabul edemeyeceği bir şeydir. Bunun üzerine başka doktor arar ve nihayet Doktor Valentini onun ameliyatını hemen gerçekleştirebileceğini söyler. O da bunu kabul eder. İki buçuk saat süren ameliyat başarılı geçmiştir. Fakat yine de Frederic'in hastanede gözlem altında tutulması gerekmektedir. Bu sırada cephede savaşa ara velince Catherine ve Helen kendilerine Gorizia'da ihtiyaç duyulmadığı gerekçesiyle aynı hastaneye tayin edilir. Dolayısıyla da Frederic ve Catherine birlikte vakit geçirmeye başlar. Birbirleriyle birçok şey paylaşırlar. Artık ikisi resmen olmasa bile karı-koca gibidirler. Kaldı ki bu sırada Catherine hamile kalır. Fakat ikisi de doğru bulmamalarına rağmen evlenmeyi düşünmezler. Sonuçta birbirlerine karşı sonsuz güven duymaktadırlar. Zamanla dizindeki yara iyileşmeye başlayan Frederic, hastanede kaldığı sürece Ettore Moretti, Ralph Simmons gibi başka insanlarla tanışır. Nihayet yaz sonuna doğru bütün yaraları iyileşen Frederic'e tekrar orduya dönmesi için yazı gönderilir.