stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
TRAPPIST-1e
Fiziksel özellikler > Atmosfer

TRAPPIST-1e'nin bulutsuz, hidrojen ağırlıklı bir atmosfere sahip olmadığı doğrulandı, bu da Güneş Sisteminin kayalık gezegenlerindeki gibi kompakt, hidrojensiz bir atmosfere sahip olma olasılığının daha yüksek olduğu ve yaşanabilirlik şansını daha da artırdığı anlamına geliyor. Hidrojen güçlü bir sera gazıdır, bu nedenle kolayca tespit edilebilecek kadarı varsa, bu TRAPPIST-1e'nin yüzeyinin yaşanmaz olacağı anlamına gelir. Böyle bir atmosfer olmadığı için, gezegenin bunun yerine daha çok Dünya benzeri bir atmosfere sahip olma şansını artırıyor. Ancak, atmosfer tespit edilmedi ve gezegenin hiç atmosferi olmaması hala mümkün. Ek olarak, (2021 (2021) itibarıyla) TRAPPIST-1e'den helyum emisyonu tespit edilmedi.
Yaşanabilirlik

Ötegezegenin, doğru koşullar ve atmosferik özelliklerle gezegenin yüzeyinde sıvı suyun bulunabileceği bölge olan ana yıldızının yaşanabilir bölgesi içinde yörüngede olduğu açıklandı. TRAPPIST-1e'nin yarıçapı yaklaşık 0,91'dir R, yani muhtemelen kayalık bir gezegendir. Ev sahibi yıldızı, Güneş'in kütlesinin yalnızca yaklaşık %8'ine sahip (kahverengi cüceler ile hidrojen kaynaştıran yıldızlar arasındaki sınıra yakın) bir kırmızı aşırı soğuk cücedir . Sonuç olarak, TRAPPIST-1 gibi yıldızlar 12 trilyon yıla kadar sabit hayatta kalma potansiyeline sahiptir. Bu durum Güneş in ömründen yaklaşık 1000 kat daha uzun bir süredir. Bu kadar uzun süre yaşayabilme yeteneğinden dolayı, TRAPPIST-1, yeni yıldızlar oluşturmak için gereken gaz tükendiğinde ve mevcut yıldızlar patlamaya başladığında muhtemelen Evrende kalan son yıldızlardan biri olacaktır.
Yaşanabilirlik > Diğer faktörler ve 2018 çalışmaları

Gezegenin yaşanabilirliğini azaltabilecek olan, yani bir yarımküre kalıcı olarak yıldıza bakarken diğerinin bakmadığı anlamına gelen gelgitsel olarak kilitlenmiş olmasına rağmen, 2018'de piyasaya sürülen TRAPPIST-1e ve diğer TRAPPIST-1 gezegenleri hakkında daha ayrıntılı araştırmalar, gezegenin %91 yarıçap, %77 kütle, %102,4 yoğunluk (5,65) ile bulunan en Dünya büyüklüğündeki dünyalardan biri g/cm 3) ve yüzey yerçekiminin %93'ü. TRAPPIST-1e'nin katı, kayalık bir yüzeye sahip karasal bir gezegen olduğu doğrulandı. Sıvı suyun yüzeyde birikmesi için yeterince soğuktur, ancak TRAPPIST-1f, g ve h'deki gibi donmayacak kadar da soğuk değildir.
Gezegen, Dünya'nınkinden yaklaşık üçte bir oranında daha düşük, ancak Mars'tan önemli ölçüde daha fazla, Dünya'nınkinin %60,4'ü kadar bir yıldız akışı alıyor. Denge sıcaklığı 225 K (-48 °C; -54,4 °F) arasında değişir. ila 246,1 K (-26,9 °C; -16,42 °F), gezegenin uzaya ne kadar ışık yansıttığına bağlıdır. Bunların ikisi de Dünya ve Mars'ınkiler arasındadır. Ayrıca, Washington Üniversitesi'nin modellerine göre, atmosferinin yaşanabilirlik potansiyeline zarar verecek kadar yoğun veya kalın olmadığı doğrulandı. Atmosfer yeterince yoğunsa, gezegenin karanlık tarafına ek ısının aktarılmasına da yardımcı olabilir.
Yaşanabilirlik > Gelecek gözlemler

Bilinen en umut verici potansiyel olarak yaşanabilir dış gezegenlerden biri olduğu için TRAPPIST-1e, Nikole Lewis liderliğindeki bir araştırma programında James Webb Uzay Teleskobu'nun erken hedefi olacak. 25 tarihinde başlatıldı Aralık 2021'de teleskop, gezegenin atmosferinin daha kapsamlı analizine izin vererek, herhangi bir kimyasal yaşam belirtisi veya biyo-imza aramayı kolaylaştıracak.
Keşifi

Michaël Gillon  liderliğindeki bir astronom ekibi, TRAPPIST-1'i gözlemlemek ve yörüngedeki gezegenleri aramak için Şili'deki Atacama çölündeki La Silla Gözlemevi'ndeki TRAPPIST (Transiting Planets and Planetesimals Small Telescope) teleskopunu  kullandı. Geçiş fotometrisini kullanarak, cüce yıldızın yörüngesinde dönen Dünya boyutunda üç gezegen keşfettiler; en içteki ikisi gelgitsel olarak ev sahibi yıldızlarına kilitlenirken, en dıştaki ya sistemin yaşanabilir bölgesinde ya da hemen dışında yer alıyor gibi görünüyor. Ekip gözlemlerini Eylül-Aralık ayları arasında yaptı. 2015 ve 2016 bulgularını ayında Nature dergisinin Mayıs sayısında yayımladı.
Gezegenin orijinal iddiası ve varsayılan boyutu, 2017'de tam yedi gezegen sistemi ortaya çıktığında revize edildi:
Galeri > Videolar

Video (01:32) –  TRAPPIST-1 dış gezegenlerinin, ev sahibi yıldızlarının geçişini gösteren sanatsal temsili.
Video (01:10) –  TRAPPIST-1e dahil TRAPPIST-1 sisteminin gezegenlerinin etrafında uçuş animasyonu.
TRAPPIST-1 sisteminin grafik sanatçısı tarafından yapılan izlenimi, yaşanabilir bölgedeki gezegenlerden birinin yüzeyinden görülüyor
Sanatçının TRAPPIST-1 gezegen sistemi izlenimi.
Ahmet Bahir Ersoy

Ahmet Bahir Ersoy (1920, Osmaniye - 22 Mayıs 1989), Türk siyasetçidir.
Lise mezunudur. İstanbul Tekstil ve Örme Sanayii İşçileri Sendikası Başkanlığı, Kurucu Meclis İşçi Sendikaları Temsilciliği (6 Ocak 1961 - 25 Ekim 1961), 3. (XIV) 4. (XV) ve 5. (XVI) Dönem İstanbul Milletvekilliği ile Çalışma Bakanlığı yaptı. Evli ve iki çocuk babasıydı.
Bob Miner

| Bob Miner |
| --- | --- |
Bob Miner
Doğum: 23 Aralık 1941(1941-12-23) Cicero, Illinois, ABD
Ölüm: 11 Kasım 1994 San Francisco, Kaliforniya, ABD
Milliyet: Amerikalı
Vatandaşlık: United States of America
Mezun olduğu okul(lar): University of Illinois at Urbana-Champaign, BS
Evlilik: Mary Miner

Robert Nimrod Miner (23 Aralık 1941 - 11 Kasım 1994), Amerikalı iş insanıdır.
Oracle yazılım şirketinin kurucu ortağı ve Oracle'ın ilişkisel veritabanı yönetim sistemini geliştiren kişidir.
Bob Miner, 1977'den 1992'ye kadar Oracle ilişkisel veritabanı yönetim sisteminin tasarlanması ve geliştirilmesine öncülük etti. Aralık 1992'de bu rolü bıraktı ve Oracle içinde küçük bir ileri teknoloji grubu kurdu. Ekim 1993'e kadar Oracle yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptı.
İlk yılları ve gençliği

Bob Miner, 23 Aralık 1941'de Illinois, Cicero'da Süryani bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Her iki ebeveyni de İran'ın kuzeybatısındaki Batı Azerbaycan Eyaleti'ndeki Ada aslı köydendi ve 1920'lerde ABD'ye göç etmişlerdir. Bob Miner, ailenin beş çocuğundan en küçüğüydü. 1963'te Urbana-Champaign'deki Illinois Üniversitesi'nden matematik derecesi ile mezun oldu.
Kariyeri

Miner, 1977'de elektronik firması Ampex'te Larry Ellison ile birlikte, onun amiri pozisyonunda çalıştı. Kısa süre sonra Ampex'ten ayrılarak Ed Oates ve Bruce Scott ile Software Development Laboratories adlı bir şirket kurdu. Birkaç ay sonra Larry Ellison şirkete katıldı. Bu sırada Ed Oates, Miner ve Ellison'a E. F. Codd'un ilişkisel veritabanı yönetimi modeli hakkında bir makalesini tanıttı. IBM, Codd'un ilişkisel veritabanı yönetim sisteminin (RDBMS) ticari değerini henüz fark etmemişti ve bu, Miner ve Ellison'ın IBM'i pazarda yenmesini mümkün kılabilirdi.
Başlangıçta mühendis ekibinin başı, Oracle'ın 3. sürümünün çoğunluğunu kendisi programlayan Bob Miner'dı. Mühendislik ekibinin başı olarak Bob Miner'ın yönetim tarzı, Oracle'ın agresif satış kültürünü geliştiren Larry Ellison ile taban tabana zıttı. Mühendislerinden çalışmalarını beklemesine rağmen, Ellison'ın kendilerinden beklediği talepler konusunda ona katılmamıştır. İnsanların çok geç saatlere kadar çalışmasının yanlış olduğunu ve ailelerini görme şansına sahip olmaları gerektiğini düşünmüştür. Ellison'a göre, Miner "Şirketten çok çalışanlara bağlılık gösteriyordu."
Kişisel hayatı

Bob Miner'a 1993 yılında asbeste maruz kalmanın neden olduğu nadir bir akciğer kanseri türü olan plevral mezotelyoma teşhisi konmuştur. 11 Kasım 1994 Cuma günü, 52 yaşında, karısı Mary ve üç çocukları Nicola, Justine ve Luke ile yanıbaşında iken ölmüştür. Eşi Mary, bir Napa şaraphanesi olan Oakville Ranch Vineyards'ın kurucusu ve sahibidir. Kızı Nicola Miner, yazar Robert Mailer Anderson ile evlidir.
Miner ailesinin hayır kurumu, çeşitli San Francisco sanat ve eğitim kurumlarına bağışta bulunmuştur. SFJAZZ Merkezi'nin oditoryumu Miner'ın adını almıştır.
Konuyla ilgili yayınlar

Symonds, Matthew, 2003. Softwar: An Intimate Portrait of Larry Ellison and Oracle 21 Kasım 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Simon & Schuster. With commentary by Ellison.
The Difference Between God and Larry Ellison: Inside Oracle Corporation and Symonds (2003).
Larry Ellison: Database Genius of Oracle. Craig Peters
Everyone Else Must Fail. Karen Southwick
The Oracle of Oracle. Florence M. Stone
Larry Ellison, Sheer Nerve. Daniel Ehrenhaft.
Vatandaş Türkçe konuş!

Cumhuriyet gazetesinin "Gönen'de herkes Türkçe konuşacak" başlıklı haberi, 21 Mayıs 1936
"Vatandaş, Türkçe konuş!", 13 Ocak 1928'de Türkiye'deki hukuk öğrencilerinin başlattığı, 1930'lar boyunca devam eden ve azınlıkların kendi dillerini konuşmalarını engellemeyi amaçlayan hükûmet destekli kampanya. Kampanya sırasında bazı ilçelerde Türkçe dışında başka bir dil konuşan insanlara çeşitli para cezaları verilmiştir. Bazı yazarlar, kampanyanın Türkiye'deki sosyopolitik Türkleştirme hareketine önemli bir şekilde katkı sunduğunu kabul etmektedir.
Devlet desteği

"Vatandaş, Türkçe konuş!" kampanyasının başlangıcından önce de Türkiye Hükûmeti tarafından Türkçenin halkın tek dili hâline getirilmesi için birçok girişimde bulunulmuştur. 1924 yılındaki bir TBMM toplantısında, Türkçenin zorunlu dil hâline getirilmesi ve Türkçe konuşmayanların para cezasını çarptırılmasını öneren bir yasa teklif edilmiştir. Millet Meclisindeki tartışmalar sürerken Bursa Belediyesi ilk inisiyatifi ele aldı ve kamusal alanlarda Türkçe dışı bir dil konuşanlara para cezası vermeye başlamıştır. Bu uygulama bir yıl sonra Balıkesir ve Bergama'da da uygulanmıştır.
1928'deki "Vatandaş, Türkçe konuş!" kampanyasında vilayet valileri, Türkçeyi ana dili yaparak yabancı lehçelere sahip Türkleri Türk toplumuna dâhil etmeyi teşvik eden Hükûmetin desteğini alarak ülke genelinde Türkçe konuşmayan insanları tutuklattırmaya başlamıştır. 1933'te Mersin'de, Fransızca konuşan İngiliz vatandaşlarının halka açık yerlerde saldırıya uğradığı bildirilmiştir. Daha sonra yüzlerce kişinin toplum içinde Türkçe dışında bir dil konuştuğu için tutuklandığı bildirilmiştir. Belirli bir olayda, M. Chalfoun ve Yahudi bir tüccar, kasabadaki tüccarla Arapça ve Fransızca konuştuğu için tutuklanmıştır. Türkçe dışında bir dil konuştuğu için tutuklanan sanıklar ancak Mersin Belediye Başkanı'nın onları cezaevi ziyaretinde affetmesinin ardından serbest bırakılmıştır.
Ülke genelinde Türkçe dışı dil konuşmayı yasaklayan yeni yasalar çıkarılmaya başlanmıştır. 1936'da Tekirdağ, Lüleburgaz ve Edirne belediyeleri halka açık yerlerde Türkçe olmayan dilleri konuşanlara para cezası vermeyi öngören kararnameler çıkarmıştır. Hemen ardından Diyarbakır, Adana, Ankara ve Kırklareli gibi şehirlerde de benzer kararnameler yayımlanmıştır.
Konuyla ilgili yayınlar

Bali, Rıfat N. (2000). Vatandaş Türkçe Konuş! (PDF). Ankara: Kebikeç Yayınları. ss. 5-8. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Ocak 2017.
Akdeniz, Girne

| Akdeniz Άγια Ειρήνη / Ayia İrini (Yunanca) |
| --- | --- |
Ülke: de jure  Kıbrıs de facto  KKTC
Bölge / İlçe:  Girne Bölgesi  Girne İlçesi
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Akdeniz, (Yunanca: Άγια Ειρήνη / Ayia İrini) de jure olarak Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Girne Bölgesi'nde ve de facto olarak ise Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Girne İlçesi'nde yer alan bir köydür. Kıbrıs adasında 1974'teki Kıbrıs Harekâtı'ndan önce Rum yerleşimi olan köy, denizden 2 km uzaktadır.
Ekonomi

Köy halkı geçimini hayvancılık ve çiftçilik yaparak sağlamaktadır. Hellim peyniri de yapılmaktadır.
Altyapı

Sağlık ocağı bulunmamaktadır.
Elazığ Buzluk Mağarası

Buzluk Mağarası
Buzluk Mağarası, Elazığ yakınlarındaki Harput antik kentinde bulunan mağaradır. Elazığ merkeze 12 km, Harput'a 6 km uzaklıkta, Harput Platosu üzerindeki Buzluk Tepe'nin kuzey yamacındadır. Buzluk Tepe'nin kuzeyinden geçen fayın etkisiyle oluşan dolinin kuzeyinde bulunur.
Oluşumu

Harput Paltosu'nun üst kısmı düşey atımlı doğu-batı uzanımlı faylar ile parçalanmıştır. Buzluk Tepe'nin güneyini etkileyen faylanma sonucu çöken katmanların çatlakları doğrultusunda mağaralar gelişmiştir. Fayın çöken bloğunda karstlaşma neticesinde dolin gelişmiş, bunun altında da mağara oluşmaya devam etmiştir. Dolinin genişliği 50 m, uzunluğu (doğu-batı)  110 m'dir. Dolinin iç kısmına düşen yağış suları mağaraya akmakta, yeraltı suyunu oluşturmaktadır. Mağara çevresinde 3–15 m derinliğe sahip kuyu ve oyuk şeklinde mağaracıklar bulunur. Buzluk Mağarası ile bağlantısı olan bu küçük mağaraların rüzgâr oluşumu ile buz oluşumuna katkı yaptıkları düşünülmektedir.
Buz oluşumu

Buzluk Mağarası'nın klimatik ve morfolojik şartları sonucu yazın buz oluşurken, kış aylarında buz oluşmamaktadır. Bu özelliği ile Türkiye'de tek, dünyada 45 mağaradan biridir. Yazın mağara içi ile dışı arasında sıcaklık farkı en yüksek seviyeye çıkmakta, çok güçlü rüzgâr oluşmaktadır. Hızlı buharlaşma ile sıcaklık düşmekte, buz oluşmaktadır. Kış mevsiminde mağara içi ve dışı arasında sıcaklık farkı yüksek değildir. Güçlü hava akımı oluşmadığından kışın buz oluşmamaktadır. Buzul sarkıtlarının uzunluğu 1-1,5 m, çapı 75 cm'yi bulmaktadır.
Mağara yüzeyinde sıcaklık 22 °C iken 30 m derinde 0 °C ölçülmüştür. Mağarada ilkbahardan ekim ayına kadar buz bulunmaktadır. Kışın fazla yağış alan çevrede, mağara ağzının 5-6m'lik kısmı karla kapanmaktadır. Kışın buzul oluşmamasının bir nedeni de hava sirkülasyonunu önleyecek şekilde, kar örtüsünün mağaranın bazı çıkışlarını kapatmasıdır.
Kullanım

Yaz aylarında yakın zamana kadar mağara buzları çıkarılıp satılmaktaydı. 1950'li yıllarda 20 ailenin buz çıkarıp, satarak ile geçindiği bilinmektedir. Çevrede bu buzlar Kudret Buzu ismi ile pazarlanmıştır. Artık buz çıkarılmayan mağara turistik işlev kazanmıştır. 1950'lerde bir yaz mevsiminde 15-18 ton, günlük 700-900 kilo buz üretimi yapılırdı.
Mağara tarih boyunca gıdaların bozulmaması için eski Harput halkının kullanım alanı olmuş, günümüzde ise turistik amaçlar ile kullanılmaktadır.
Efsaneler

Mağarada 200 metreden aşağıya inilememiştir. Bir rivayete göre bir kadın mağaranın içine düşmüş ve daha sonra yine Elazığ'ın sınırları içinde bulunan Murat Nehri'nden cesedi çıkmıştır.
Tambur

"Tambur" olarak da bilinen mimari öğe için kasnak (mimarlık) sayfasına bakınız.
Türk hat sanatlı motifiyle Türk tamburu (solda), Tambouras (sağda).

Tambur, Türk müziğinde yaygın olarak kullanılan telli bir sazdır.
Tamburun kökeni, hangi tarihte ortaya çıktığı bilinmemektedir. Sümerce "pantur"dan geldiği hakkında bilgiler mevcuttur. Araplar, kelimenin "kuzunun kuyruğu" anlamına gelen "dumba-i bara"dan geldiğini söylerler. Sözcük, sonraları İran'da ve Orta Asya'da, daha çok bağlamaya benzeyen armudi gövdeli, uzun saplı çalgıların adı olarak kullanılmıştır. Özellikle Avrupalı gezginlerin (örn. Charles Fonton ve Toderini), sapındaki perde bağları dolayısıyla Türk müziğinin ses sistemini gözle görülür biçimde yansıttığını yazdıkları tambur, günümüzde yalnızca Türkiye'de kullanılan belki de tek çalgıdır. Sazı icra edenlere "tamburi" ismi verilir. Farabi, "horasan tamburu"ndan bahsetmektedir. Evliya Çelebi XVII. yüzyılda İstanbul'da 500 tamburi bulunduğunu ifade ediyor. Tarihte tambura; Farabi'de "Horasan tanburu", Maragali Abdulkadir'de "tanbur-ı Şirvaniyan" ile "tanbura-i Türki" adlarındaki çeşitleri ile değinilmiştir.
Bugün kullanılan tambur ise ilk kez Kantemiroğlu'nda görülmüştür. Dimitri Kantemir tarafından tambur, Türk müziği ses sistemini ifade maksadıyla kullanılmıştır. Uzun yıllar Türk müziğinde rağbet edilen bir saz olan tamburda virtüöziteyi getiren Tamburi Cemil Bey olmuştur. Geliştirdiği yeni icra şekli, tamburun klasik üslubuna alternatif olmuş ve yeni bir çığır açmıştır. Tamburi Cemil Bey, viyolonsel ve yaylı tamburu Türk müziğinde ilk kez kullanmıştır. Mesut Cemil'in tambur üslubu babasının izlerini taşımakla birlikte birçok yönden ondan farklılık gösterir. En uygun geçkilerle bezenmiş zengin bir melodik yapı, ustaca çalış Mesut Cemil'de de aynen vardır. Makamları tutumlu bir tavırla tanıtır, bastığı perdelerin tam hakkını vererek, aşırıya kaçmadan yaptığı zarif süslemeler ve kaydırmalar ve güzel geçkilerle çalışını zenginleştirmiştir. Tamburi Büyük Osman Bey, Tamburi İzak, Tamburi Cemil Bey, Kadı Fuat Efendi, Mesut Cemil, Refik Fersan, İzzettin Ökte, Ercüment Batanay, Necdet Yaşar, Özer Özel, Abdi Coşkun, tavır olarak örnek alınan tamburilerden bazılarıdır.
Tambur perdeleri

Perdeleri için, bağırsak (katkut) veya olta misinası kullanılır. Cemil Bey'in zamanında tambur 42 perdeliydi. Sonra Arel sistemi gereğince 48 perde bağlanmaya başlandı. Günümüzde ise transpozede kolaylık sağladığı iddiasıyla 65, hattâ daha fazla perdeli olabilmektedir.
Tambur, sapı oldukça uzun bir sazdır (ortalama 73–84 cm). Sapın üzerine bağlanan perdeler konusunda Tamburi Cemil Bey şunları söylemektedir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Bu perdeler mandolin ve gitarda olduğu gibi sap üzerine tespit edilmiş olmayıp, iki tarafa hareket edecek surette bağlandığından ve sapın tûli dahi müsâit bulunduğundan, tambura her istenilen perde ilave edilebilir. Tüm icra bu sap üzerinde en altta bulunan telde yapılır. Bu, tek tel üzerinde yapılan icrada, telin mızrap yardımıyla titreştirilmesinden, tamamen kapalı olan teknesinin içindeki hava da rezonansa girer ve tannaniyet diye tabir edilen inilti sağlanmış olur. Tamburiler icra sırasında sapı hafifçe yukarı-aşağı sallamakta ve bu sayede titreşimi arttırarak farklı duygular ifade edebilmektedirler. | „ |

[kaynak belirtilmeli]
Tambur mızrabı

Tamburun mızrabı kaplumbağa kabuğundan (bağa) elde edilir. Oldukça sert bir maddeden yapılan mızrabın uzunluğu icracının isteği üzerine 9.5-13.5 cm. arasında değişir. Esnemez bir çubuk olan mızrabın iki ucu da kullanılır. Ama iki uç, farklı tınılar elde edebilmek için birbirinden biraz farklı yapılır. Sağ elin baş, işaret ve orta parmakları ile tutulan mızrap, tellere geniş yüzüyle değil, diklemesine dar yüzüyle vurulur. Bu vuruş, çalgının tok ses vermesini sağlar. Mızrabı böyle tutulan başka çalgı yoktur.
Teller

Tamburda dördü sarı ve üçü de çelik olmak üzere yedi tel vardır. Bazen sekiz telli de olabilir. Günümüzde genellikle sekiz telli tamburlar yapılmaktadır.
UTC-02.30

Güney Yarımküre (Yaz) / Kuzey Yarımküre (Kış)
  Denizler
  Kuzey Yarımküre (Yaz) / Güney Yarımküre (Kış)
  Standart zaman (tüm yıl boyunca)
UTC−02:30, UTC'den (Eşgüdümlü Evrensel Zaman) 2 saat 30 dakika geri zaman dilimi.
Yaz Saati (Kuzey Yarımküre)

Kanada
Labrador (güneydoğusu)
Newfoundland
Diphallia

Diphallia, çift penislilik durumu tıpta erkek bir bebeğin iki penis ile doğması durumudur. Bu oldukça nadir rastlanan bir bozukluktur. ABD'de her 5,5 milyon erkek çocuktan 1'inde görülmektedir.
Diphallia genellikle, çok böbreklilik, omurga veya anorektal eşleşme  gibi başka doğuştan olan anormalliklerle beraber görülür. Çift penislilik ve buna bağlı bozukluklarla doğan bebeklerde karmaşık böbrek ve bağırsak sistemleri enfeksiyonları yüzünden ölüm oranı yüksektir.
Diphallianin fetüste hamileligin 23. ve 25. günleri arasında bir sakatlanma, kimyasal stres ya da bozuk homeobox genler tarafından penisin oluşumu icin ürogenital sinüsün genital yumrudan ve rektumdan ayrılması sırasında yumurta hücre topluluğunun düzgün çalışmasının engellemesi sonucu ortaya çıktığı düşünülmektedir.
2005 DFB-Pokal finali

2005 Almanya Kupası Finali, 28 Mayıs 2005 tarihinde düzenlendi. Bu finalide Bundesliga'nın iki takımı; Schalke 04 ile Bayern München, Almanya'nın başkenti Berlin'de; Berlin Olimpiyat Stadyumu'nda karşı karşıya geldi. Bayern Münih maçı 2-1 kazandı ve kupanın sahibi oldu.
Maç detayları

Schalke 04 v Bayern München
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Schalke 04 | 1-2 | Bayern München |
| Lincoln  45' (pen.) |  | Makaay  42'  Salihamidžić  76' |
| --- | --- |
             Schalke 04 :              Bayern Münih
Yaraya Tuz Basmak

Yaraya Tuz Basmak Attilâ İlhan'ın 1978 yılında yayınlanan romanıdır. Romana konu olan, Kore Savaşı'na gönüllü katılıp orada gazi olan, ardından 27 Mayıs 1960 darbesinde etkin rol oynayan bir subayın yaşamı çevresinde o dönemki Türkiye'dir. Attilâ İlhan, Kurtlar Sofrası romanında anlattığı Gazeteci Ümid'i bu romanında daha detaylı olarak tanıtır.
Sul (Somali)

| Sul Sool سول |
| --- | --- |
İl

 Sul'un Somaliland'deki konumu
Ülke:  Somaliland
Yüzölçümü
 • Toplam: 25036 km²
Nüfus (2007)
 • Toplam: 115.306
 • Yoğunluk: 4.61/km²
Zaman dilimi: UTC+03.00 (EAT)
Sul (Somalice: Sool; Arapça: سول‎‎‎‎), Somali'nin illerinden biridir. İl ülkenin kuzeyinde yer almaktadır. Yüzölçümü 25,036 km² olan ilin nüfusu 2007 yılı itibarı ile 115,306'dır. İlin merkezi Las Anod'dur.
İlçeler

Sul idari olarak dört ilçeye ayrılmaktadır:
Aynabo
Las Anod
Talih (Taleh)
Hudun
Bay (Somali)

| Bay Baay باي‎‎ |
| --- | --- |
İl
 Bay'ın Somali'deki konumu
Ülke:  Somali
İdare
 • Vali: Abdülraşid Abdullahi Muhammed
Yüzölçümü
 • Toplam: 35156 km²
Nüfus (2014)
 • Toplam: 792.182
 • Yoğunluk: 22.53/km²
Zaman dilimi: UTC+03.00 (EAT)
Bay (Somalice: Baay; Arapça: باي‎‎), Somali'nin illerinden biridir. İl ülkenin güney orta kesiminde yer almaktadır. Yüzölçümü 35,156 km² olan ilin nüfusu 2014 yılı itibarı ile 792.182'dir. İlin merkezi Baydabo'dur.
İlçeler

Bay idari olarak beş ilçeye ayrılmaktadır:
Baydabo (Baydhabo)
Burhakaba (Buurhakaba)
Dinsur (Diinsoor)
Kasahdere (Qasahdhere)
Berdale (Berdaale)
Bakul

| Bakul Bakool باكول |
| --- | --- |
İl
 Bakul'un Somali'deki konumu
Ülke:  Somali
İdare
 • Vali: Muhammed Abdül Tall
Zaman dilimi: UTC+03.00 (EAT)
Bakul (Somalice: Bakool; Arapça: باكول‎‎), Somali'nin illerinden biridir. İl ülkenin güneybatısında yer almaktadır. İlin merkezi Hudur'dur.
İlçeler

Bakul idari olarak altı ilçeye ayrılmaktadır:
El Berde (Ceelbare)
Rabdure
Tayeglov (Tayeeglow)
Vecid (Waajid)
Yed (Yeed)
Hudur (Xuddur)
Beyin hücresi

Beyin hücreleri,beynin işlevsel dokusunu oluşturur. Beyin dokusunun geri kalanı, kan damarlarını içeren, stroma adı verilen yapıdır. Beyindeki iki ana hücre tipi, sinir hücreleri olarak da bilinen nöronlar ve nöroglia olarak da bilinen glial hücrelerdir.
Nöronlar, nöral devrelerde ve geniş kapsamlı beyin ağlarında diğer nöronlar ve internöronlarla iletişim kurarak işlev gösteren,beynin uyarılabilir hücreleridir. Serebral korteksteki iki ana nöronal sınıf, uyarıcı projeksiyon nöronları ve inhibe edici internöronlardır; bunların yaklaşık yüzde 70-80'i nöron ve yüzde 20-30'u inhibe edici internörondur. Nöronlar genellikle kabaca benzer bağlantılara ve işlevlere sahip oldukları bir çekirdekte kümelenirler. Çekirdekler diğer çekirdeklere tractus adı verilen yollarla bağlanır.
Glia, nöronların destek hücreleridir ve hepsi açıkça anlaşılmayan birçok işlevi vardır. Glia hücreleri, astrositlerin, ependimal hücrelerin ve oligodendrositlerin oluşturduğu makroglia ve daha küçük olan mikroglia olmak üzere 2 gruba ayrılır. Astrositlerin, gliotransmisyon adı verilen nörotransmisyona benzeyen bir sinyalleşme süreciyle sinir hücreleriyle iletişim kurabildiği görülmektedir.
Hücre tipleri

Beyindeki hücreler,fonksiyonel olan sinir hücreleri ile bunları destekleyen glia hücreleridir.