stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Copley Madalyası
Ödülü kazananlar > 18. yüzyıl

| --- | --- |
 1731: Stephen Gray (1666–1736)  1732: Stephen Gray (1666–1736)  1733: ödül verilmedi  1734: John Theophilus Desaguliers (1683–1744)  1735: ödül verilmedi  1736: John Theophilus Desaguliers (1683–1744)  1737: John Belchier (1706–1785)  1738: James Valoue  1739: Stephen Hales (1677–1761)  1740: Alexander Stuart (1673–1742)  1741: John Theophilus Desaguliers (1683–1742)  1742: Christopher Middleton († 1770)  1743: Abraham Trembley (1710–1784)  1744: Henry Baker (1698–1774)  1745: William Watson (1715–1787)  1746: Benjamin Robins (1707–1751)  1747: Gowin Knight (1713–1772)  1748: James Bradley (1693–1762)  1749: John Harrison (1693–1776)  1750: George Edwards (1694–1773)  1751: John Canton (1718–1772)  1752: John Pringle (1707–1782)  1753: Benjamin Franklin (1706–1790)  1754: William Lewis (1708–1790)  1755: John Huxham (1692–1768)  1757: Charles Cavendish (1704–1783)  1758: John Dollond (1706–1761)  1759: John Smeaton (1724–1792)  1760: Benjamin Wilson (1721–1788)  1761: ödül verilmedi  1762: ödül verilmedi  1763: ödül verilmedi  1764: John Canton (1718–1772):  1765: ödül verilmedi  1766: William Brownrigg (1711–1800), Edward Delaval (1729–1814), Henry Cavendish (1731–1810)  1767: John Ellis (um 1710–1776)  1768: Peter Woulfe (um 1727–1803)  1769: William Hewson (1739–1774)  1770: William Hamilton (1730–1803)  1771: Matthew Raper (1705–1778)  1772: Joseph Priestley (1733–1804)  1773: John Walsh (1726–1795)  1774: ödül verilmedi  1775: Nevil Maskelyne (1732–1811)  1776: James Cook (1728–1779)  1777: John Mudge (1721–1793)  1778: Charles Hutton (1737–1823)  1779: ödül verilmedi  1780: Samuel Vince (1749–1821)  1781: Wilhelm Herschel (1738–1822)  1782: Richard Kirwan (1733–1812)  1783: John Goodricke (1764–1786), Thomas Hutchins (1742–1790)  1784: Edward Waring (1736–1798)  1785: William Roy (1726–1790)  1787: John Hunter (1728–1793)  1788: Charles Blagden (1748–1820)  1789: William Morgan (1750–1833)  1791: James Rennell (1742–1830), Jean-André Deluc (1727–1817)  1792: Benjamin Thompson (1753–1814)  1794: Alessandro Volta (1745–1827)  1795: Jesse Ramsden (1735–1800)  1796: George Atwood (1745–1807)  1798: George Shuckburgh (1751–1804), Charles Hatchett (1765–1804)  1799: John Hellins (um 1749–1827)  1800: Edward Charles Howard (1774–1816)
Ödülü kazananlar > 21. yüzyıl

| --- | --- |
 2001: Jacques Miller (* 1931)  2002: John Anthony Pople (1925–2004)  2003: John Gurdon (* 1933)  2004: Harold Kroto (* 1939)  2005: Paul Nurse (* 1949)  2006: Stephen Hawking (* 1942)  2007: Robert May (* 1936)  2008: Roger Penrose (* 1931)  2009: Martin Evans (* 1941)  2010: David Cox (* 1924), Tomas Lindahl (* 1938)  2011: Dan McKenzie (* 1942)  2012: John E. Walker (* 1941):  2013: Andre Geim (* 1958)  2014: Alec John Jeffreys (* 1950)  2015: Peter Higgs (* 1929)  2016: Richard Henderson (* 1945)  2017: Andrew Wiles (* 1953)  2018: Jeffrey I. Gordon  2019: John Goodenough  2020: Alan Fersht  2021: Jocelyn Bell Burnell  2022: Oxford/AstraZeneca aşı geliştirme ekibi  2023: Martin Rees  2024: Gregory Winter
Nahitan Nández

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Nahitan Michel Nández Acosta
Doğum tarihi:  28 Aralık 1995 (28 yaşında)
Doğum yeri:  Punta del Este, Uruguay
Boyu:  1,72 m (5 ft 7+1⁄2 in)
Mevkii:  Orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Cagliari
Numarası:  8
Altyapı kariyeri
2013-2014:  Peñarol
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2014-2017 |  Peñarol |  75 |  (8) |
| 2017-2019 |  Boca Juniors |  36 |  (6) |
| 2019- |  Cagliari |  121 |  (4) |
| Toplam |   |  232 |  (18) |
Millî takım kariyeri
| 2014-2015 |   Uruguay U-20 |  28 |  (1) |
| 2015- |   Uruguay |  49 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 21 Ağustos 2023 (2023-08-21) 
Nahitan Nández (d. 28 Aralık 1995), orta saha pozisyonunda görev yapan Uruguaylı futbolcudur. Cagliari'de forma giymektedir.
Başarıları > Peñarol

Primera División (Uruguay): 2015-16
Başarıları > Boca Juniors

Primera División (Arjantin): 2017-18
Supercopa Argentina: 2018
| g t Cagliari Calcio  kadrosu |
| --- | --- |
 1 Radunović  5 Mancosu  8 Nández  9 Lapadula  10 Viola  14 Deiola  16 Prati  17 Chatzidiakos  18 Aresti  21 Jankto  22 Scuffet  23 Wieteska  25 Sulemana  26 Mina  27 Augello  28 Zappa  29 Makoumbou  30 Pavoletti  32 Petagna  33 Obert  37 Azzi  77 Zito  99 Di Pardo   Felici  Teknik direktör: Nicola 
| g t Uruguay kadrosu  -  2018 FIFA Dünya Kupası |
| --- | --- | --- |
|  1 Muslera  2 Giménez  3 Godín (K)  4 Varela  5 Sánchez  6 Bentancur  7 Rodríguez  8 Nández  9 Suárez  10 De Arrascaeta  11 Stuani  12 Campaña  13 G. Silva  14 Torreira  15 Vecino  16 Pereira  17 Laxalt  18 Gómez  19 Coates  20 Urretaviscaya  21 Cavani  22 Cáceres  23 M. Silva  Teknik direktör: Tabárez  |  1 Muslera  2 Giménez  3 Godín (K)  4 Varela  5 Sánchez  6 Bentancur  7 Rodríguez  8 Nández  9 Suárez  10 De Arrascaeta  11 Stuani  12 Campaña  13 G. Silva  14 Torreira  15 Vecino  16 Pereira  17 Laxalt  18 Gómez  19 Coates  20 Urretaviscaya  21 Cavani  22 Cáceres  23 M. Silva  Teknik direktör: Tabárez  |  |
| g t Uruguay kadrosu  -  2019 Copa América |
| --- | --- | --- |
|  1 Muslera  2 Giménez  3 Godín (K)  4 González  5 Vecino  6 Bentancur  7 Lodeiro  8 Nández  9 Suárez  10 De Arrascaeta  11 Stuani  12 Campaña  13 Saracchi  14 Torreira  15 Valverde  16 Pereiro  17 Laxalt  18 Gómez  19 Coates  20 Rodríguez  21 Cavani  22 Cáceres  23 Silva  Teknik direktör: Tabárez  |  1 Muslera  2 Giménez  3 Godín (K)  4 González  5 Vecino  6 Bentancur  7 Lodeiro  8 Nández  9 Suárez  10 De Arrascaeta  11 Stuani  12 Campaña  13 Saracchi  14 Torreira  15 Valverde  16 Pereiro  17 Laxalt  18 Gómez  19 Coates  20 Rodríguez  21 Cavani  22 Cáceres  23 Silva  Teknik direktör: Tabárez  |  |
| g t Uruguay kadrosu  -  2021 Copa América |
| --- | --- | --- |
|  1 Muslera  2 Giménez  3 Godín (K)  4 Araújo  5 Vecino  6 Bentancur  7 De La Cruz  8 Nández  9 Suárez  10 De Arrascaeta  11 Cándido  12 Campaña  13 González  14 Torreira  15 Valverde  16 B. Rodríguez  17 Viña  18 Gómez  19 Coates  20 Rodríguez  21 Cavani  22 Cáceres  23 Rochet  24 Gorriarán  25 Torres  26 Ocampo  Teknik direktör: Tabárez  |  1 Muslera  2 Giménez  3 Godín (K)  4 Araújo  5 Vecino  6 Bentancur  7 De La Cruz  8 Nández  9 Suárez  10 De Arrascaeta  11 Cándido  12 Campaña  13 González  14 Torreira  15 Valverde  16 B. Rodríguez  17 Viña  18 Gómez  19 Coates  20 Rodríguez  21 Cavani  22 Cáceres  23 Rochet  24 Gorriarán  25 Torres  26 Ocampo  Teknik direktör: Tabárez  |  |
| g t 2018 Güney Amerika Yılın Takımı |
| --- | --- |
 KL: Franco Armani  DF: Jonatan Maidana  DF: Pedro Geromel  DF: Walter Kannemann  OS: Nahitan Nández  OS: Wilmar Barrios  OS: Exequiel Palacios  OS: Pity Martínez  OS: Dudu  FV: Juan Fernando Quintero  FV: Darío Benedetto
Kullanışlı aptal

İki kız, 24 Eylül 2005'te Washington DC'deki savaş karşıtı protestoda pankartlar taşıyor.
Siyasi jargonda kullanışlı aptal ya da idiot; bir davanın amaçlarını tam olarak kavramadan davanın propagandasını yapıyor olarak algılanan ve davanın liderleri tarafından alaycı bir şekilde kullanılan kişiyi belirten aşağılayıcı bir terimdir. Terim, ilk olarak Soğuk Savaş sırasında komünist propaganda ve manipülasyona açık olarak görülen komünist olmayanları tanımlamak için kullanılmış ve genellikle Vladimir Lenin'e atfedilmiş ancak bu atıf, şimdiye kadar doğrulanmamıştır.
Kökeni

"Kullanışlı aptal" ifadesi genellikle Vladimir Lenin'e atfedilmiş ancak Lenin'in bu ifadeyi kullandığı belgelenmemiştir. Amerikalı gazeteci William Safire; 1987'de The New York Times için kaleme aldığı bir makalede Kongre Kütüphanesindeki kıdemli bir referans kütüphanecisinin terimin kökenini araştırarak Lenin'in eserlerinde bu ifadeyi bulamadığını ve elde edilen kanıtlara göre terimin  Lenin'e atfedilemeyeceğini yazmıştır. Aynı şekilde Oxford English Dictionary, "kullanışlı aptal" ifadesini tanımlarken "Bu ifade, Sovyetler Birliği'nde kullanılan herhangi bir ifadeyi yansıtmıyor gibi görünüyor." ifadelerini kullanmıştır.
Eski dergilerde yapılan bir araştırma, bir siyasi hareketin saf veya farkında olmayan bir müttefiki için kullanılan "kullanışlı aptal" teriminin Britanya'daki kurmaca yazılarda 1864 gibi erken bir tarihte kullanıldığını ve bir başka örneğin ise 1913'ten beri belgelendiği ortaya çıkarmıştır. Daha eski olduğuna dair pek kanıt olmadığı için terimin Soğuk Savaş ile ortaya çıktığı düşünülmemektedir. Terimin Soğuk Savaş ile ilgili olarak  kullanılması, Haziran 1948'de New York Times'ın çağdaş İtalyan siyaseti hakkındaki bir makalesinde ("Communist shift is seen in Europe"), merkezci sosyal demokrat İtalyan gazetesi L'Umanità'ya yapılan atıf şeklinde ortaya çıkmıştır. L'Umanità; 1948 seçimleri sırasında İtalyan Komünist Partisi ile halk cephesine giren sol sosyal demokratlara, komünistlerle birleşme veya ittifaktan ayrılma seçeneğinin verileceğini yazmıştır. Terim, daha sonra Amerikan İşçi Habercileri Federasyonu'ndaki 1955 tarihli bir makalede komünist davaları destekleyen İtalyanlara atıfta bulunmak için kullanılmıştır. Time, bu ifadeyi ilk olarak Ocak 1958'de bazı İtalyan Hıristiyan Demokratlar'ın, sosyal aktivist Danilo Dolci'yi komünist davalar için "kullanışlı bir aptal" olarak gördüklerini yazarak kullanmıştır. O tarihten beri terim, derginin makalelerinde tekrarlanmıştır.
Benzer bir terim olan "kullanışlı masumlar", Bogdan Raditsa tarafından yazılan 1946 tarihli "Yugoslavya'nın Dünyaya Trajik Dersi" başlıklı Reader's Digest makalesinde yer almıştır. Raditsa, II. Dünya Savaşı sırasında sürgündeki Yugoslav hükûmetine hizmet etmiş; Josip Broz Tito'nun partizanlarını (kendisi bir komünist olmasa da) desteklemiş ve New York'a gitmeden önce kısa bir süre Tito'nun yeni Yugoslav hükûmetinde görev yapmıştır. "Sırp-Hırvatçada, komünistlerin 'demokrasi' uğruna kendileriyle iş birliğine razı olan gerçek demokratlar için bir tabiri vardır: Korisne Budale veya Kullanışlı Masumlar." ifadelerini kullanmıştır. Avusturyalı-Amerikalı ekonomist Ludwig von Mises, 1947 tarihli Planned Chaos adlı kitabında "kullanışlı masumlar" teriminin komünistler tarafından von Mises'in "kafası karışmış ve yanlış yola sapmış sempatizanlar" olarak tanımladığı liberaller için kullanıldığını yazmıştır.
Örnek kullanımlar

1959'da Chicago Daily Calumet tarafından Kongre kayıtlarına giren bir başyazıda Illinois'ten Kongre Üyesi Ed Derwinski, barışı desteklemek amacıyla Sovyetler Birliği'ne seyahat eden Amerikalılar için "Lenin'in komünist oyununda kullanışlı aptallar dediği şey" ifadelerini kullanmıştır. 1961'de Amerikalı gazeteci Frank Gibney, Lenin'in kullanışlı aptal deyimini icat ettiğini yazmıştır. Gibney, bu ifadenin Jean-Paul Sartre'dan Japonya'daki solcu sosyalistlere ve Şili Halk Cephesi üyelerine kadar "Komünist takipçi[(ler)" için iyi bir tanım olduğunu belirtmiştir. 1930'lar ve 1940'lar boyunca bir dizi Latin Amerika ülkesinde görev yapan ve daha sonra United Fruit Company için lobicilik yapan Amerikalı bir diplomat olan Spruille Braden, 1965'teki bir konuşmasında bu terimin Josef Stalin tarafından ne ifade etmek için kullanıldığını söylemiştir. Braden, Sovyet gündemine yardımcı olan "iyi niyetli duygusal veya idealist kişiler olmasına rağmen sayısız masum" olarak nitelendirmiştir.
1987'de New York Times'ta yazan William Safire, Nikaragua ve Hollanda sosyalistlerinde Kontra karşıtı Sandinistleri destekleyen Kongre üyeleri de dahil olmak üzere "ifadeyi kullanan kişinin görüşüne göre yeterince anti-komünist olmayan herkese" karşı "kullanışlı aptal" teriminin artan kullanımını ele almıştır. ABD Başkanı Ronald Reagan, Sovyet lideri Mihail Gorbaçov ile Orta Menzilli Nükleer Kuvvetler Antlaşması üzerinde müzakereleri tamamladıktan sonra, muhafazakar siyasi lider Howard Phillips, Reagan'ı "Sovyet propagandası için kullanışlı bir aptal" ilan etmiştir.
Türk köşe yazarı Yıldıray Oğur, 2014'teki bir yazısında ("Nasıl 'Kafes'lendik?"), Kafes eylem planıyla ilgili olarak "19 Ocak'ın yıl dönümünde herhalde yapılacak en iyi iş, tüm bu cinayetlerin karartılmasına hizmet ederken bazı askerlerin hayatını karartan bu planlara zamanında inanmış insanlar olarak kullanışlı aptallığımızı kabul etmektir." yazarak kendini "kullanışlı aptal" olarak nitelemiştir. Bu yazıdan kısa bir süre Taraf Genel Yayın Yönetmeni Neşe Düzel, Oğur'a hitaben "Sen, belki de bugün kafesleniyorsun. Kullanışlı bir aptal olarak bugün kullanılıyorsun! Olayları kavrayacak bir zekaya sahip olmadığın anlaşıldığına göre, bugün kandırılmadığını sen nasıl anlayabileceksin ki?" ifadesini kullanmıştır.
Ketoz

Fruktoz bir ketoz örneğidir. Keton grubu çift bağlı oksijendir.
Ketoz, molekül başına bir keton grubu içeren bir monosakkarittir. En basit ketoz, sadece üç karbon atomuna sahip olan ve optik aktivitesi olmayan tek dihidroksiasetondur. Tüm monosakkarit ketozlar indirgeyici şekerlerdir, çünkü bir enol ara ürünü aracılığıyla aldozlara tautomerleşebilirler ve elde edilen aldehit grubu, Tollens testi veya Benedict testinde oksitlenebilir. Glikozitlere bağlanan ketozlar, örneğin sakkarozun fruktoz kısmı durumunda, indirgeyici olmayan şekerlerdir.
Ketozlar listesi

Aşağıdaki tüm ketozlar, 2-ketozlardır. Yani karbonil grubu sondan ikinci C atomundadır:
Trioz: dihidroksi aseton
Tetroz: eritruloz
Pentoz: ribuloz, ksiluloz
Heksoz: fruktoz, piskoz, sorboz, tagatoz
Heptoz: sedoheptuloz
Oktoz: 3-manno-oktuloz
Kimyada

Ketozlar ve aldozlar, asit ve resorsinol ile ısıtıldığında Seliwanoff testi ile kimyasal olarak ayırt edilebilir. Test, ketozlarda daha hızlı meydana gelen dehidrasyon reaksiyonuna dayanır, böylece aldozlar yavaş reaksiyona girerek açık pembe bir renk oluştururken, ketozlar koyu kırmızı bir renk üretmek için daha hızlı ve güçlü reaksiyona girer. Ketozlar, Lobry -de Bruyn-van Ekenstein dönüşümü yoluyla aldozlara izomerleşebilir.
Cascavel

| Cascavel |
| --- | --- |
belediye
Cascavel panoraması
CascavelYerleşimin Brezilya'daki konumu
Koordinatlar: 24°57′20″G 53°27′19″B﻿ / ﻿24.95556°G 53.45528°B﻿ / -24.95556; -53.45528
Ülke:  Brezilya
Bölge: Güney
Eyalet: Paraná
Rakım: 781 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 332.333
Zaman dilimi: UTC-03.00 (BZD)
Cascavel, Brezilya'nın Paraná eyaletinde bulunan belediye. Nüfus 2020 sayımına göre 332.333 idi.
Thomas J. Sargent

| Thomas J>  Sargent |
| --- | --- |

Doğum: Thomas John Sargent 19 Temmuz 1943 (81 yaşında) Pasadena, Kaliforniya, ABD
Milliyet: ABD
Eğitim: Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley (B.A. 1964)  Harvard Üniversitesi (Doktora 1968)
Ödüller: Şubat 2011: "Milli Bilim Akademisi (NAS) Bilimsel Gozden Gecirme icin Odul" Eylul 2011 CME Grubu MSRI Odulu Nobel Ekonomi Ödülü (2011)

Kariyeri
Dalı: Yeni Neoklasik Ekolu Makroekonomi Parasal ekonomi Zaman serileri ekonometrisi
Çalıştığı kurumlar: Pensilvanya Üniversitesi: (1970-1971) Minnesota Üniversitesi (1971–1987),  Chicago Üniversitesi (1991–1998),  Stanford Üniversitesi (1998–2002),   Princeton Üniversitesi (2009), New York Üniversitesi (2002-halen)
 

Thomas John "Tom" Sargent (d. 19 Temmuz 1943; Pasadena, Kaliforniya) Amerikalı iktisatçı. Çalışmalarını yeni neoklasik ekolu makroekonomi, parasal ekonomi ve zaman serileri ekonometrisi konuları üzerinde yoğunlaştırmıştır. 2004'ten günümüze kadar New York Üniversitesi'nde "Ekonomi ve Bankacılık Berkeley Profesörü"'dür.
2011'de "makroekonomide neden ve sonuç üzerinde ampirik araştırmalar" konusundaki orijinal katkılar dolayısıyla Christopher A. Sims ile birlikte Nobel Ekonomi Ödülü'nü kazanmıştır.
Yaşamı

1943'te Pasadena, Kaliforniya'da doğmuştur ve eğitimini bu eyalette bitirmiştir. Lisans diploma eğitimini Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley'de yapmış ve 1964'te o üniversiteden B.A. lisans diploması almıştır. Haziran 1964'te bu üniversiteden verilen linans dereceleri arasında "En Belirgin Öğrenci" olarak Sargent'a Üniversite Şeref Madalyası verilmiştir. Doktora derecesini Mart 1968'de Harvard Üniversitesi'nden almıştır.
Thomas Sargent doktora öğrencisi iken 1967'de Carnegie Institute of Technology araştırmacı okutman olarak çalışmıştır. 1968-1969'da Amerikan ordusunda askerlik hizmetini Savunma Bakanlığı'nda Sistem Analizi Ekonomi Dairesinde yapmış dairenin geçici başkanlığı ve Yüzbaşı rütbesine erişmiştir. 1970-1971'de Pensilvanya Üniversitesi ve 1971-1974'te Minesota Üniversitesi İktisat Assosiye Profesörlüğü yapmıştır. 1974'te Minesota Üniversitesi'nde İktisat Profesörü olarak göreve başlamış ve 1974-1987'de bu görevde bulunmuştur. 1991-1996'de Chicago Üniversitesi, 1991-1998'de Stanford Üniversitesi, 2009'da Princeton Üniversitesi'nde de profesörlük yapmıştır. 2002'den itibaren günümüze kadar da New York Üniversitesi'nde İktisat ve İş İdaresi Berkeley Profesörü olarak çalışmaktadır.
Sargent 1976'dan beri Ekonometri Derneği'nin akademik üyesidir. 1983'te "Amerikan Sanatlar ve Bilimler Akademisi"ne akademik üye seçilmiştir. 1987'den itibaren Sargent Stanford Üniversitesi, Hoover Institution'da kıdemli akademi üyeliği yapmaktadır.
Sargent Amerikan sağcı iktisatçıların kurmuş olduğu "Şikago İktisat Ekolü"'nün baş teoricilerinden biridir. Bu ekol mensupları ve bu türlü yaklaşımı kabul edenler "rasyonel bekleyişler ve etkin piyasalar adlı teorileri ortaya atmışlardır. Bu teorilerin ekonomide bir devrim yarattığını iddia etmektedirler. Bu teorilere inanlar devlet iktisadi politikası yapanların beklenilen politika değişiklikleri ile ekonomiyi ve özel sektörü sistematik şekilde idare edemiyeceğini iddia etmektedirler. Devletin iktisat politikasının nötr olmasına inanmaktadırlar. Thomas Sargent "rasyonel bekleyişler" teorilerinin dayandığı dinamik kuralları kullanarak ortaya çıkacak sistemlerin matematik temelini ve bunu incelemek için gerekli ekonometrik modellerde kullanılan matematik teknikleri ortaya atmıştır.
Önemli yayınları > Kitaplar

Sargent, Thomas J. (1979). Macroeconomic Theory. New York: Academic Press. ISBN 0-126-19750-4.
Sargent, Thomas J. (1987). Dynamic Macroeconomic Theory. Cambridge, MA: Harvard University Press. ISBN 978-0674218772.
Sargent, Thomas J. ve Rodolfo Manuelli (1987). Exercises in Dynamic Macroeconomic Theory (with Rodolfo Manuelli). Cambridge, MA: Harvard University Press. ISBN 978-0674274761.
Sargent, Thomas J. (ed.) ve  Robert E. Lucas, Jr (ed.) (1981). Rational Expectations and Econometric Practice,. Minneapolis: University of Minnesota Press. ISBN 978-0816609178. KB1 bakım: Birden fazla ad: yazar listesi (link) KB1 bakım: Fazladan yazı: yazar listesi (link)
Sargent, Thomas J. (1987). Dynamic Macroeconomic Theory. Harvard University Press. ISBN 0-674-21877-9.
Sargent, Thomas J. ve Lars Hansen (1991). Rational Expectations Econometrics. Westview Press, Boulder. ISBN 978-0813378008.
Sargent, Thomas J. (1992). Rational Expectations and Inflation (yeniden yayinlanan eski makaleler),. New York: Harper and Row. ISBN 978-0065002805.
Sargent, Thomas J. (1993). Bounded Rationality in Macroeconomics: The Arne Ryde Memorial Lectures (Clarendon Paperbacks). Oxford University Press. ISBN 978-0198288695. .
Sargent, Thomas J. (1999). The Conquest of American Inflation. Princeton University Press. ISBN 978-0691090122.
Sargent, Thomas J. ve Francois Velde (2002). The Big Problem of Small Change,. Princeton University Press. ISBN 978-0691116358.
Sargent, Thomas J. ve Lars Ljungqvist (2000). Recursive Macroeconomic Theory. MIT Press. ISBN 0-262-12274-X.
Sargent, Thomas J. ve Lars Peter Hansen (2008). Robustness. Princeton University Press. ISBN 9780691114422.
Önemli yayınları > Makaleler

Sargent, Thomas J. (1971). "A Note on the Accelerationist Controversy". Journal of Money, Credit and Banking. Cilt 3 (3 bas.). Blackwell Publishing. ss. 721-25. doi:10.2307/1991369. JSTOR 1991369.  (İngilizce)
Sargent, Thomas J. ve Neil Wallace (1973). "The Stability of Models of Money and Growth with Perfect Foresight". Econometrica. Cilt 42 (6 bas.). The Econometric Society. ss. 2043-2046. doi:10.2307/1914034. JSTOR 1914034.  (İngilizce)
Sargent, Thomas J. ve Lars P. Hansen (1980). "Formulating and Estimating Dynamic Linear Rational Expectations Models". Journal of Economic Dynamics and Control. Cilt 2 (1 bas.). ss. 7-46. doi:10.1016/0165-1889(80)90049-4.  (İngilizce)
Sargent, Thomas J . ve Neil Wallace (1981). "Some Unpleasant Monetarist Arithmetic". Federal Reserve Bank of Minneapolis Quarterly Review. Cilt 5 (3 bas.). ss. 1-17.  (İngilizce)
Sargent, Thomas J. (1983). "The Ends of Four Big Inflations". ed. Robert E. Hall, Inflation: Causes and Effects, University of Chicago Press, for the NBER, 1983, Say.41–97.
Sargent, Thomas J. ve Albert Marcet (1989). "Convergence of Least Squares Learning Mechanisms in Self-Referential Linear Stochastic Models". Journal of Economic Theory. Cilt 48 (2 bas.). ss. 337-369. doi:10.1016/0022-0531(89)90032-X.  (İngilizce)
Sargent, Thomas J. ve Albert Marcet (1989). "Convergence of Least Squares Learning in Environments with Hidden State Variables and Private Information". Journal of Political Economy. Cilt 97 (6 bas.). s. 251. doi:10.1086/261603.  (İngilizce)
Sargent, Thomas J. ve Lars Hansen (2001). "Robust Control and Model Uncertainty". American Economic Review. 91 (2). ss. 60-66. doi:10.1257/aer.91.2.60.  (İngilizce)
1063 Aquilegia

| Keşif |
| --- | --- |
Keşfeden: K. Reinmuth
Keşif yeri: Heidelberg Gözlemevi
Keşif tarihi: 6 Aralık 1925
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (1063) Aquilegia
Telaffuz: /ækwɪˈliːdʒ(i)ə/
Adın kaynağı: Aquilegia (Çiçekli bitki)
Alternatif adlandırma: 1925 XA · 1948 EP 1956 SK · A906 KA A910 NC · A920 GB A923 CA
Küçük gezegen kategorisi: Asteroit kuşağı · (iç) Flora · arka plan
Yörünge özellikleri
Dönem 4 Eylül 2017 (JG 2458000,5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı: 111,49 yıl (40,722 gün)
Günöte: 2,4058 AB
Günberi: 2,2223 AB
Yarı büyük eksen: 2,3141 AB
Dış merkezlik: 0,0396
Yörünge periyodu: 3,52 yıl (1.286 gün)
Ortalama ayrıklık: 243,41°
Ortalama devinim: 0° 16d 48s / gün
Eğiklik: 5,9729°
Çıkış düğümü boylamı: 95,327°
Perihelyon açısı: 107,54°
Fiziksel özellikler
Tayf tipi: X B–V = 0.850 U–B = 0.360
Mutlak parlaklık (H): 11,04±0,30 · 11.32 · 11.38 · 11.51
Boyutlar: 11,288±0,540 km 17,32±3,18 km 17,75±1,2 km 18,93±0,37 km
Sinodal dönme süresi: 5,79 s 5,792±0,001 s
Geometrik albedo: 0,139±0,006 0,1572±0,023 0,19±0,10 0,389±0,042
  
1063 Aquilegia, geçici ismi 1925 XA, asteroit kuşağının iç bölgelerinden gelen, yaklaşık 17 kilometre çapında bir arka plan asteroitidir. 6 Aralık 1925'te Alman astronom Karl Reinmuth tarafından Almanya'nın güneybatısındaki Heidelberg Gözlemevinde keşfedildi. Asteroit, Aquilegia adlı çiçekli bitkiden almıştır.
Yörünge ve sınıflandırma

Aquilegia, uygun yörünge elemanlarına Hiyerarşik kümeleme yöntemi uygularken aile dışı bir arka plan asteroididir. Daha genel değerlendirmelere dayanarak, aynı zamanda dev bir asteroit ailesi ve ana kuşaktaki en büyük taşlı asteroit ailesi olan Flora ailesinin (402) bir üyesi olarak sınıflandırılmıştır.
İç asteroit kuşağında Güneş'i 2,2-2,4 AB uzaklıkta; her 3 yıl ve 6 ayda bir döner (1.286 gün; 2,31'lik yarı ana eksen vardır). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0,04'lik bir eksantrikliğe ve 6 °'lik bir eğime sahiptir.
İlk olarak Mayıs 1906'da Heidelberg'de A906 KA olarak gözlemlenen cismin Gözlem yayı, resmi keşif gözleminden 18 yıldan fazla bir süre önce, Temmuz 1907'de alınan bir ön keşifle başlar.
Fiziksel özellikleri

Aquilegia, Pan-STARRS'ın fotometrik araştırması tarafından X-tipi asteroid olarak nitelendirildi ve bu da onun taşlı Flora ailesinden ziyade arka plan asteroit olduğunu gösterir.
Fiziksel özellikleri > Rotasyon süresi

Şubat 2004'te, Fransız amatör astronom Laurent Bernasconi'nin fotometrik gözlemlerinden Aquilegia'nın dönen bir ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, küresel olmayan bir şekle işaret eden, 0,75 büyüklüğünde (U=3) yüksek parlaklık değişimiyle 5,792 saatlik iyi tanımlanmış bir dönme süresi verdi. Mayıs 1984'te Richard Binzel tarafından yapılan önceki gözlemler, 5,79 saatlik benzer bir süre ve 0,93 büyüklüğünde (U=2) bir genlik verdi.