stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Revvâdîler
Kökenleri

Revvadiler aslen Yemenli Arap Ezd kabilesine mensup olup sonradan bölgeye gelmiş ve Kürt aşiretleri ile karışarak Kürtleşmişlerdir. Abbasi Halifesi tarafından 758 senesinde Basra'dan alınarak Azerbaycan'a yerleştirilmişlerdir. Revvad b. Müsenna el-Ezdî'yi, Azerbaycan valisi güvenliği sağlama amaçlı Tebriz civarında vazifelendirmiştir. Daha sonra onun soyundan gelen torunları 8. ve 9. yüzyıllarda Abbasiler'in Tebriz valisi olarak vazife yapmışlardır. Revvadiler, 10. yüzyılın başından itibaren Azerbaycan'da baskın hale gelen Kürt varlığıyla özellikle Hezbani aşiretiyle karışmışlar ve giderek Kürtleşmişlerdir. Buna karşılık Revvâdîlerin kökeni belirsizdir ve Ezd kabilesi bir bağlantıları olup olmadığı açık değildir.
Tarihi

Salariler egemenliğinin zayıfladığı dönemde güç kazanan Tebriz, Meraga ve Ahar hâkimi Ebülhica bin er-Revvad, 981 yılında sonuncu Salari hükümdarı İbrahim bin Merzban'ı tahttan indirerek Revvadiler devletini kurmuştur. Ayrıca, Revvadiler, Muğan hakimi Sipehbud'u mağlup edip kendilerine bağlamışlardır.
1054 yılında Sultan Tuğrul Bey'in öncülüğünde Güney Azerbaycan'a akın eden Büyük Selçuklu Devleti ordusu, Tebriz'e kadar ilerlemiştir. Rakibi karşısında zayıf düşen Revvadi hükümdarı Ebu Mensur Vehsudan, Tuğrul Bey'in hâkimiyetini kabul etmiş ve adına hutbe okunmasını emredip, sultana değerli hediyeler vermiş Selçuklular'la iyi ilişkiler geliştirmiştir. Revvadilerin hakimiyetine Malazgirt Savaşı'ndan sonra son verilmiştir, bu tarihten sonra Revvadiler hakkında bilgi bulunmaz.
Revvadi hükümdarları

Muhammed Hüseyin (?-951)
I. Hüseyin  (955-988)
I. Memlan  (988-1000)
II. Hüseyin (1000-1019)
Vehsudan (1019-1054)
Ebu Nasr II. Memlan (1054-1071)
Devlet Bayrak Günü (Azerbaycan)

|    Bayrak Bayramı |
| --- | --- |
Azerbaycan'ın bayram anısına çıkan posta pulu
Resmî adı: Devlet Bayrağı günü
Ülke: Azerbaycan
Kutlayanlar: Azeriler
Önemi: Azerbaycan bayrağının resmi olarak kabul edildiği gündür
Başlama: 17 Kasım 2009
Tarih: 9 Kasım
Törenler: Her yıl 9 Kasım günü Azerbaycan'da gösteriler, konserler ve törenlerle kutlanır.
Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti bayrağı
9 Kasım 1918'de ilan edilen Azerbaycan bayrağı
Azerbaycan Cumhuriyeti Bayrak Günü veya Bayrak Bayramı, Azerbaycan'da her yıl kasım ayının dokuzunda kutlanan milli bayram.
Bayrak Bayramı Azerbaycan Cumhuriyeti başbakanlığının 17 Kasım 2009 tarihinde yürürlüğe giren 595 no'lu kararı ile kutlanmaya başlanmıştır. Aynı yıl Azerbaycan milli meclisi bayrak gününü 105. maddede belirterek anayasaya almıştır.
Tarihçe

1918 yılında bağımsızlığını ilan eden Azerbaycan Halk Cumhuriyeti'nde aynı yılın 9 kasım günü Azerbaycan meclisinde Azerbaycan devletinin bayrağı resmi olarak kabul edilmiştir. Anayasa'da belirtilen bildiride 'Milli bayrak olarak yeşil, kırmızı, mavi renklerden oluşan ve kırmızının üzerinde sekiz köşeli yıldız olan bayrak kabul edilmiştir.' maddesi okunarak Azerbaycan bayrağı ilan edilmiştir.
Ozan Sungurlu

| Mehmet Ozan Sungurlu |
| --- | --- |

Doğum: 20 Ekim 1939 Gümüşhane
Ölüm: 27 Kasım 1990 Cleveland
Meslek: Jeolog

Mehmet Ozan Sungurlu (20 Ekim 1939, Gümüşhane -  27 Kasım 1990, Cleveland) Türk jeolog. Ölümünden sonra TÜBİTAK Hizmet Ödülü ile ödüllendirilmiştir.
Hayatı

Sungurlu 1939 yılında Süleyman Faik ve Hadice çiftinin 7 çocuğundan biri olarak Gümüşhane'de dünyaya geldi. Liseye kadarki eğitimini Gümüşhane'de tamamladıktan sonra 1956'da Eskişehir Lisesi'nden mezun oldu. Lisans derecesini 1964 yılında İstanbul Üniversitesi Jeoloji bölümünden aldı. Saha jeologu olarak Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü'nde kariyerine başladı. 1969'da çalışmaya başladığı Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığının 1987'de başkan vekilliğine getirildi. 19 Eylül 1990 tarihinde saha araştırması yaparken geçirdiği trafik kazası sonucu hastaneye kaldırılan Sungurlu, 27 Kasım 1990 tarihinde hayatını kaybetti. TPAO tarafından başlatılan ve Türkiye'deki doğalgaz ve petrol üretiminin kayda değer şekilde artmasına sağlayan çalışmalarına ithafen TÜBİTAK Hizmet Ödülü ile ödüllendirildi. Türkiye'de jeolog yetiştirmeye hedefleyen Ozan Sungurlu Vakfı kuruldu. Amerikan, Kanada Uluslararası Jeologlar Birliği, hayatta olmayan 3 jeolog adına ödül verme projesi kapsamında, 2000 yılında Ozan Sungurlu adına Ozan Sungurlu Şeref Ödülleri'ni vermeye başladı.
Kişisel hayatı

Evli olan Sungurlu, 2 çocuk babasıydı. Adalet ve Savunma bakanlıkları yapmış Mahmut Oltan Sungurlu'nun kardeşidir.
Hacı Ahmed Camii (İstanbul)

| --- | --- |

Diğer ad(lar): Hacı Ahmed Mescidi
Genel bilgiler
Konum: Beyoğlu, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°02′27″K 28°58′26″D﻿ / ﻿41.04083°K 28.97389°D﻿ / 41.04083; 28.97389
Yaptıran: Hacı Ahmed
Tamamlanma: 1540'lar
Yenileme: 1955 ·  1992
Teknik ayrıntılar
Yapı sistemi: Kâgir

Hacı Ahmed Camii ya da Hacı Ahmed Mescidi, İstanbul'un Beyoğlu ilçesindeki bir camidir.
Tarihi

1540'larda, Osmanlı Padişahı I. Süleyman'ın hasırcıbaşısı Hacı Ahmed tarafından yaptırıldı. Caminin yanı sıra birer çeşme ve okul da yaptırılmıştı. İlerleyen dönemde yıkılan cami, halk tarafından 1955 yılında, eski mimarisiyle ilgisi olmayan bir şekilde tekrar yapıldı. 1992'de bu yapı, kapsamlı bir onarımdan geçti.
Konumu ve mimarisi

Cami, İstanbul'un Beyoğlu ilçesinin Hacıahmet Mahallesi'nde, Hacı Ahmet Karakolu Sokağı ile Kurtoğlu Caddesi'nin kesişimiyle oluşan üçgen alanda konumlanır.
Cami haziresinde, 1545 ya da 1546 tarihinde yaptırılan ve günümüzde varlığını sürdürmeyen bir çeşme yer alıyordu. Kandi Çelebi'ye ait üç beyitlik kitâbesinin tarih beyti şu şekildeydi:
| --- | --- |
Metin: Transkripsiyonu  Kandi-i dai dedi itmamının tarihini Hacı Ahmed çeşmesin cari ede daim Lâtif 952

Günümüzdeki kâgir yapı, kırma çatıyla örtülüdür. Silindirik minaresi, doğu cephesine bitişiktir. Dikdörtgen planlı sahnının batı, doğu ve güney duvarlarında ikişer adet dikdörtgen açıklıklı pencere bulunur. Caminin doğusunda, 1992'de eklenen bölüm yer alır. Duvarların pencere altı hizasına kadarki kısımları fayansla kaplıyken kalan kısımlar, kalemişi ayet ve bitki motifleriyle bezelidir. Kuzey kısmındaki fevkani kadınlar mahfili bir çıkmayla genişletilmiştir. Mihrabının bulunduğu duvarın arkasında caminin haziresi konumlanır ve camiyi yaptıran Hacı Ahmed burada defnedilmiştir.
Tannhäuser

| --- | --- |
 Tannhauser Dresden uyarlaması liberettosu, 1845
Özgün isim: Tannhäuser und der Sängerkrieg auf Wartburg
Müzik: Richard Wagner
Gala: 19 Eylül 1845 ve 13 Mart 1861
İlk gösterim yeri: Krallık Tiyatrosu, Dresden ve Paris Operası, Paris
Oyuncular:  Tannhauser: Minnesinger, tenor  Elisabeth: Kontun yeğeni, soprano  Venus: mezzo-soprano veya soprano  Wolfram von Eschenbach: a Minnesinger, bariton  Hermann I, Thuringia Kontu, bas  Walther von der Vogelweide: Minnesinger, tenor  Biterolf: Minnesinger, bas.  Heinrich der Schreiber: Minnesinger, tenor.  Reinmar von Zweter: Minnesinger, bas.  Bir genç çoban: soprano.  Dört soylu genç iç oğlanı: soprano, alto  Soylular, şövalyeler, hanımlar, hacılar, sirenler, su perileri, nimfler, bakantlar; Paris uyarlamasında ek olarak üç sanat güzeli,  gencler, eroslar, satirler ve faunlar 
Tannhäuser (Almanca tam ismi Tannhäuser und der Sängerkrieg auf Wartburg yani Tannhäuser ve Wartburg'da Şarkıcılar Yarışması), Richard Wagner tarafından 1845'te yazılmış ve bestelenmiş üç perdelik operadır. Bu opera, konusunu iki Alman Orta Çağ efsanesi olan Tannhauser ve Wartburg Şatosu müzik yarışmasından alır. Konunun teması kutsal ve kutsal olmayan aşk arasındaki ilişkiler ve insanların ruhunun aşk ile kurtulmasıdır.
Hazırlanış > Orijinal uyarlama

Wagner bu eseri için konuların kaynağını iki değişik grup eserde bulmuştur. Birincisi Der Salon adlı bir dergide 1837'de basılan ve Venus mağarasının çekiciliği efsanesini konu alan Heinrich Heine'in Elementargeister adlı şiiridir. Diğeri ise E. T. A. Hoffmann'ın Şarkıcılar Yarışması ve Ludwig Tieck'in Inanclı Eckhrat ve Tannghauser adlı hikâyeleridir. Wagner ilk nesir müsveddeyi 1842'de ve tam liberettoyu ise Nisan 1843'te tamamlamıştır. Besteye 1843'te başlamış ve tüm notalar 13 Nisan 1845'te hazır olmuştur. Operanın, tek basına orkestra konser parçası olarak da çalınan uvertürü, en son hazırlanmıştır.
Hazırlanış > Dresden prömiyeri ve uyarlaması

Eserin prömiyeri sahnelenmesi 19 Ekim 1845'te Dresden'de Krallık Tiyatrosu'nda yapıldı. Bu yapım için Wagner, arkadaşı olan besteci "Ferdinand Hiller" desteğini aldı. Wagner'in yeğeni "Johanan Wagner" Elizaeth rolünden "Wilhemine Scroder-Devrient" Venus rolünde ve "Josef Tichatschek" ise Tannhauser rolünde idi. Richar Wagner orkestra şefliği görevini de yüklenmişti. Bu eser Wagner'in bir önceki eseri olan Rienzi kadar seyirciler tarafından iyi karşılanmadı.
Bu nedenle Wagner 1846 ve 1847 yıllarında bu eseri revize etmekle uğraştı. Bu operanın son üçüncü perdede de değişiklikler yapılıp 1860'ta basılan revize edilmiş uyarlamaya "Dresden uyarlaması" adi ile anılmaktadır.
Hazırlanış > Paris uyarlaması ve prömiyeri

Bundan sonra eserin Paris Operası'nda, Fransız İmparatoru Napoleon III'un isteğiyle ve Paris'teki Avusturya elçisinin karısı, "Pauline de Metternich" aracılığı ile yapılan özel 1861 sahnelenmesi için Wagner bu eseri çok ciddi olarak elden geçirmiş ve önemli değişikler yapmıştır. Bu değişiklikler arasında en göze çarpanı I. Perde sonuna bir bachanal şeklinde bale koyması olmuştur. Bundan başka şu önemli değişmeleri yapmıştır:
Kullanılan metin Fransızcaya çeviridir.
II. Perdede bulunan Walther için bir solo elimine edilmiştir.
Tannhauser'in "Aşk için bir ilahi" şarkısından sonra Venus için fazladan bir konuşma parçası konmuştur.
III. Perde için giriş orkestra parçası kısaltılmıştır.
Opera'nın finalinde önceki uyarmada sadece "Venus motifi" bulunmaktayken bu değiştirilip Venus efsanesi sahnede oynanabilir hale getirilmiştir.
Bu 1861'de de ortaya çıkartılan Tannhauser operasına Paris uyarması adı verilmektedir. Bu eserini sahnelenmesinde Wagner şahsen ilgilenmiş ve bu sahnelenme için 164 tane prova temsili yapılması ile çok isim yapmıştır.
Paris prömiyeri 13 Mart 1861'de verilmiştir. Fakat özellikle zenginler (başta Paris Jockey Kulübü üyeleri) ve Avusturya'nın dışişleri politikalarından hoşlanmayanlardan oluşan bir grup bu esere protesto mahiyetinde acayip zamanlarda alkışlamalar, ıslıklar ve laf atmalarla protesto yapmış ve eser üçüncü performansından sonra sahneden kaldırılmıştır.
Tannhauser'in 1875'te Viyana'da sahnelenmesi için de Wagner bu Paris uyarlaması üzerinde bazı değişiklikler yapmıştır. Modern yapımlarda bu "Viyana değişikli Paris uyarlaması" genellikle kullanılmaktadır.
Roller

| Rol | Ses tipi | Prömiyerde roller 20 Ekim 1845 (Orkestra şefi: Richard Wagner) | Revize edilmiş Prömiyerde Roller, 1861 (Orkestra şefi: Pierre-Louis Dietsch) |
| --- | --- | --- | --- |
| Tannhauser, Minnesinger | tenor | Josef Aloys Tichatschek | Albert Niemann |
| Elisabeth, Kontun yeğeni | soprano | Johanna Wagner | Marie Sass |
| Venus | mezzo-soprano veya soprano | Wilhelmine Schröder-Devrient | Fortunata Tedesco |
| Wolfram von Eschenbach, Minnesinger | bariton | Anton Mitterwurzer | Morelli |
| Hermann I, Thuringia Kontu | bas | Georg Wilhelm Dettmer | Cazaux |
| Walther von der Vogelweide, Minnesinger | tenor | Max Schloss | Aimes |
| Biterolf, Minnesinger | bas | Johann Michael Wächter | Coulon |
| Heinrich der Schreiber, Minnesinger | tenor | Anton Curty | König |
| Reinmar von Zweter, Minnesinger | bas | Karl Risse | Freret |
| Bir genç çoban | soprano | Anna Thiele | Reboux |
| Dört soylu genç iç oğlanı | soprano, alto |  |  |
Soylular, şövalyeler, hanımlar, hacılar, sirenler, su perileri, nimfler, bakantlar; Paris uyarlamasında ek olarak Üç Güzel Sanat tanrıçaları,  gençler, eroslar, satirler ve faunlar
Konu özeti > İ. Perde

Mekan: Venüsberg (Thurgania'da Eisenach yakınlarında Horselberg'de "Frau Holda" )
Venüs'e olan aşkı dolayısıyla Tannhauser Venüsberg'de isteyerek inzivaya çekilmiş bulunmaktadır. (Bale sahnesi: backanal müzik alemi). Bu bale aleminde sonra Tannhauser arzularını tamamıyla tatmin olması nedeniyle oradan ayrılıp serbestlik, ilkbahar günleri ve kilise çanları seslerini yeniden tatmak istemektedir. Kendi arp'ini tekrar çalarak ilahe Venüs'e çok ateşli bir aşk şarkısı söyleyerek ona hürmetlerini gösterir. Bu şarkı sonunda oradan ayrılmak için Venüs'e azimli bir yalvarış yapar. Fakat Venüs tekrar onu cezbesine altına almaya çalıştığında, Tannhauser ona "Benim ruhumun selameti İsa'nın annesi Meryem'dedir" der. Böylece Venüs'ün büyüsü kırılır ve Venüs ve etrafındakiler ortadan kaybolurlar ve Tannhauser kendini Wartburg şatosunun bulunduğu tepe eteklerinde bulur.
Mevsim ilkbahardır. Bir genç çoban bir kaya üzerinde oturmuş elindeki kavalı ile ilkbahara mersiye şarkılarını çalıp söylemektedir. Tannhauser ayakta kımıldamadan dururken yanından bir grup hacılar kuyruğu sırayla geçer. Tannhauser çok minnettarlıkla hislenmiş olup dizlerine çöker. Kont ve maiyetinde olan Wolfram, Walter, Biterolf, Reinmar ve Heinrich onu bu sırada bulurlar. Genç Tannhuser daha önce bir şarkıcılar yarışmasını kaybettiği ve bundan çok canı sıkıldığı için Kont'un sarayından kaçmıştır. Onu yine görmeye sevinirler ve tekrar sarayda şarkıcılık işine dönmesini isterler. Tannhauser önce bunu kabul etmez, ama Wolfram onun şarkılarının Elizabeth tarafından çok beğenildiğini ve bu nedenle kızın kalbini Tanhauser'e verdiği söyleyince fikrini değiştirir. Kontun ve şarkıcılarla Wartburg'a gitmeye başlar.
Konu özeti > II. Perde

Mekan: Wartburg şatosu büyük salonu.
Tannhauser'in ortadan kaybolmasından sonra Elizabeth dünyadan el eteğini çekmiş şatodaki odasında sessiz sedasız yaşamaktadır. Onun geri döndüğünü duyunca sevinçle bir şarkıcılar yarışması için tekrar ortaya çıkmayı kabul eder ve şatonun ana salonuna gelir. Tannhauser Elizabeth'i sevmektedir, ama Venüsberg'e kaçtığından ve orada Venüs'e taptığından utanç duymaktadır. Kont ve Elizabeth yarışma için gelmiş olan (çoğu civarda yaşayan soylulardan oluşan ve en iyi giysileri ile ziyarete gelmiş olan) misafirlerini ağırlarlar (Mars ve koro). Konu bu yarışma konusunun "aşkın uyanması" olduğunu ilan eder. Bu yarışmayı kazanan şarkıcıya ödül olarak Elizabeth her ne olursa olsun şarkıcının istediği tek bir şeyi yapacaktır.
Wolfram ilk defa şarkısına başlar; aşkın hiçbir düzensiz akış göstermeyen saf bir akar şu gibi olduğunu ifade eder. Buna karşılık Tannhauser yüksek bir hevesle en büyük aşkın insan hislerinin en yüksek seviyeye yetiştiği zaman ortaya çıktığını iddia eder. Diğer şarkıcılar Wolfram'ı tutmaktadırlar. Tannhauser bunlardan hepsine teker teker ayrı ayrı yanıt verir. Son olarak heyecanı en yüksek bir zirve seviyeye varmıştır ve fikirlerini Wolfram'a verdiği yanıtta Venüs için söylediği bir şarkıyla açığa koyar. Bu şarkıda eğer şövalyeler böyle yüksek bir aşkı öğrenmek isterlerse Venüsberg'e çekilmeleri gerektiğini ve Venüs'ü tanrıça olarak kabul etmeleri gereğini ilan eder. Oradaki dini bütün Hristiyan tüm kadınlar buna çok kızarak ve Elizabeth hariç tanrının gazabından çok korkarak salondan ayrılırlar. Şövalyeler ise kızgınlıklarından kılıçlarını çekerek Tannhauser'e hücuma hazırlanırlar. Elizabeth Tannhauser'in hayatını korur.
Tannhauser bu heyecanından Hristiyanlığa hiç uygun olmayan bir fikir beyan ettiği için çok tövbekardır. Kont bu tövbekârlığını Papa'ya yalvararak bildirmesini ve ondan bu büyük günahı için kendini affetmesini istemesi için Tannhauser'in Roma'ya bir hac seferi yapmasını emreder.
Konu özeti > III. Perde

Mekan: Wartburg vadisi
Mevsim sonbahardır. Orkestra müzikle Tannhauser'in yaptığı hac seferini tanımlar. Wolfram eşliğinde bulunan Elizabeth dua etmek için dizlerine çöker. Hac seferini yaptıktan sonra dönmekte olan olan diğer kişilerden Elizabeth Tannhauser'in haberini sorar. Tekrar çok ciddiyetle bir daha dua eder ve kalbi kırık olarak Wartburg'a döner. Onu sadıkane bir düşkünlükle seven Wolfram'ın kalbinde onun yakında öleceğine ait bir his doğar. (Wolfram: "Akşam yıldızına şarkı")
Birden karşısına lime lime elbiseleri ile kendisini güç ayakta tutabilen bir hacı adayı gelir. Bu Tannhauser'dir. Papa'nın kendisinin günahını affetme yalvarışlarını kabul etmediğini ve nasıl elinde bulunan asanın dallanıp yapraklanması imkânsızsa Tanhauser'in affedilmesinin de o kadar imkânsız olduğunu ifade ettiğini anlatır. Sonsuz bir umutsuzlukla Tannhuaser Venüsberg'e dönme yolunda bulunmaktadır. Venüs'e dua edip yalvarışta bulunmuş ve birden Venüs önüne çıkmış mağarasına gelirse orada kendisinin çok iyi karşılanacağını kendine bildirmiştir. Birdenbire Wolfram tepeden inen bir cenaze alayını görür. Cenazenin yascıları Elizabeth'in naaşını bir sedye üzerinde taşımaktadırlar. Tannhauser da cesedin başına koşar ve onun naaşı üzerine "Kutsal Elizabeth, benim için dua et" diyerek yığılır kalır. Genç hacılar sahneye girerler, Papanın asasının dallanıp yapraklandığı haberini getirirler. Bu Tannhauser'in en sonunda Tanrı tarafından bağışına nail olduğuna bir işaret olmaktadır.
Önemli parçalar

Uvertür
"Naht euch dem Strande" (Venusberg Musigi)
"Geliebter, komm! Sieh dort die Grotte!"
"Als du in kühnem Sange uns bestrittest"
"Freudig begrüßen wir die edle Halle"
"Beglückt darf nun dich, o Heimat, ich schauen"
"Allmächt'ge Jungfrau, hör mein Flehen!"
"Willkommen, ungetreuer Mann"
"Heil! Heil! Der Gnade Wunder Heil!" (Hacılar Korosu)
"O Du, Mein Holder Abendstern" (Akşam yıldızı)
Seçilmiş ses kayıtları

| Yıl | Roller  (Tannhauser, Elizabeth, Wolfram, Herman) | Orkestra şefi Opera Evi ve Orkestra | Marka |
| --- | --- | --- | --- |
| 1962. | Windgassen, Silja, Waechter, Bumbry | Wolfgang Sawallisch Bayreuth Festspielhaus Orkestra ve Korosu | Philips |
| 1970 | Kollo, Dernesch, Braun, Ludwig | Georg Solti Viyana Filarmonik Orkestra ve korosu | Decca Records |
| 1978 | Wenkoff, Jones, Sotin, Weikl, Mazura | Colin Davis Bayreuth Festspielhaus Orkestra ve Korosu | Deutsche Grammophon |
| 1989 | Domingo, Studer, Baltsa, Salminen, Schmidt. | Giuseppe Sinopoli Philharmonia Orkestra ve Korosu | Deutsche Grammophon |
| 2002 | (??) | Daniel Barenboim Staatskapelle Berlin | Teldec |

Uri Caine uvertürün caz aranjmanını yapmıştır: Wagner e Venezia. Live, 1997 Winter ve Winter.
Dipnotları

↑  Millington, Barry (Ed.) (1992), sayfa 281.
↑  Bachanal 18. yüzyıl sonlarında ortaya çıkan, özellikle Direktuvar rejimi sırasında popüler olan, bir Fransız dansıdır (bak  11 Kasım 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.). Wagner'in bu eserindeki bu divertisman balenin koreografisini Fransız bale dansörü Lucien Petipa yapmıştır.
Dışsal kaynaklar

Opera Türkiye Websitesi "Tannhaeuser"  sayfası (Erişim:8.9.2010)
IMSLP projesinde "Tannhäuser, WWV70 (Wagner, Richard)" icin tum partisyon notalari 12 Şubat 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce) (Erişim:8.9.2010).
İngilizce Wikipedia Tannhauser maddesi 11 Şubat 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce) (Erişim:12.2.2009) .
Almanca ve İngilizce tüm libretto ve Wagner'in kendisinin hazırladığı sahne tanımlama ve yöneltme notları15 Aralık 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Erişim:14.2.2009).
Tannhauser için libretto 16 Temmuz 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Almanca) (Erişim:14.2.2009)(Almanca)
Tüm "Tannhaeuser" operasinın MP3 ses kaydı 29 Haziran 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Erişim:14.2.2009).
Wagner Operaları - Yapımların fotografları, ses kayıtları, liberettolar ve ses dosyalarını kapsayan geniş ayrıntılı web-sitesi (İngilizce) (Erişim: 10.2.2009).
| g t Richard Wagner Operaları |
| --- | --- | --- |
| Die Hochzeit (1832) •  Die Feen (1833) •  Das Liebesverbot (1836) •  Männerlist grösser als Frauenlist (1837-38) •  Rienzi (1840) •  Uçan Hollandalı (Der Fliegende Hollaender) (1843) •  Tannhauser (1845) •  Lohengrin (1848) •  Tristan ve İsolde (Tristan und Isolde) (1859) •  Nürnberg'in Usta Şarkıcıları (Die Meistersinger von Nürnberg) (1867) •  Nibelungen Yüzüğü (Der Ring des Nibelungen): Ren Altını (Das Rheingold) (1869) •  Nibelungen Yüzüğü (Der Ring des Nibelungen): Valküreler (Die Walküre) (1870) •  Nibelungen Yüzüğü (Der Ring des Nibelungen): Siegfried (1871) •  Nibelungen Yüzüğü (Der Ring des Nibelungen): Tanrıların Alacakaranlığı (Götterdämmerung) (1874) •  Parsifal (1882)  | Die Hochzeit (1832) •  Die Feen (1833) •  Das Liebesverbot (1836) •  Männerlist grösser als Frauenlist (1837-38) •  Rienzi (1840) •  Uçan Hollandalı (Der Fliegende Hollaender) (1843) •  Tannhauser (1845) •  Lohengrin (1848) •  Tristan ve İsolde (Tristan und Isolde) (1859) •  Nürnberg'in Usta Şarkıcıları (Die Meistersinger von Nürnberg) (1867) •  Nibelungen Yüzüğü (Der Ring des Nibelungen): Ren Altını (Das Rheingold) (1869) •  Nibelungen Yüzüğü (Der Ring des Nibelungen): Valküreler (Die Walküre) (1870) •  Nibelungen Yüzüğü (Der Ring des Nibelungen): Siegfried (1871) •  Nibelungen Yüzüğü (Der Ring des Nibelungen): Tanrıların Alacakaranlığı (Götterdämmerung) (1874) •  Parsifal (1882)  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb14812099p (data)  GND: 300170408  LCCN: n81093415  MusicBrainz work: 9b1bd955-8635-43e6-9711-f2b820ffe8b8  NLI: 987007595287905171  VIAF: 316757494   WorldCat (LCCN): n81-093415 
Tannhauser uvertürü: Piyano çalan kız Ressam: Paul Cezanne (1868).
Eisenach'da Wartburg Şatosu
Tannhäuser son perde - Bayreuth 1930
Hadur

Hadur, Macar savaş tanrısı. Macarca "ordularının efendisi" anlamındaki “Hadak Ura” sözcüklerinin bileşimidir.
Eski Macarca Hodur (Hador) olarak da söylenirdi. Macarların eski inanışlarında bir savaş tanrısı oldu, ateş tanrısı idi. Macar mitolojisinde, o Arany Atyacska (Altın Baba) ve Hajnal Anyacska (Şafak Anne) adlı tanrı ve tanrıçaların üçüncü oğludur. Onun en tanınan iki erkek kardeşi de dâhil olmak üzere birçok kardeşleri vardı. Nap Kiraly (Güneş Kralı) ve Szel Kiraly (Yel Kralı) bunların en önemlileriydi. Cennette Dünya Ağacı üstüne Arany Atyacska'nın bir kalesi vardı ve onun altındaki Napkiraly'nin Altın Ormanı ve aşağıda da Szelkiraly'nın Gümüş Ormanı bulunurdu. Hadur en sondaki Bakır Ormanın sâhibi oldu. O tanrıların bir demircisi olarak yaşıyordu. Uzun saçlıydı ve zırhı bakırdandı. Bakır kutlu bir metal olduğundan, saf bakırdan yapılmış silahlara sâhip büyük bir adam olduğu düşünülmektedir. Onun kendi yaptığı “Tanrı’nın Kılıcı” adı verilen efsânevi kılıcı, Attila tarafından keşfedildi ve onun iktidarı böylece güvence altına alınmış oldu. Macarlar bir savaş öncesinde onun için beyaz aygır kurban etme alışkanlığı vardı.
Tanrının Kılıcı

Tanrının Kılıcı veya Attila'nın Kılıcı ya da Hadur'un Kılıcı –bâzen Mars'ın Kılıcı, Sword of God (İngilizce)– Attila tarafından taşınan efsanevi silahtır. Tarihçi Priscus ve Romalı tarihçi Jordanes üzerinden aktarılan hikâyeye göre bir çoban, sürüsünden bir ineğin aksadığını fark etmiş ve hayvanın ayağını neyin kestiğini anlamak istemişti. Çoban kan izlerini takip ederek, toprağa gömülü kılıcı bulur, kılıç eski olduğunu belli etmesine karşılık tek bir pas lekesine sahip değildir ve çoban durumu Atilla' ya bildirerek bulunduğu yerden çıkarmasına vesîle olur. Başka bir rivayete göre ise kendisi çıkararak Atilla'ya hediye etmişti.
Romalılar bu kılıcın kendi savaş tanrıları Mars'a ait olduğunu düşünmekteydiler. Ancak motif Türk (Ural-Altay) kökenlidir çünkü ineğin ayağını kesebilmesi için kılıcın yere tersine saplanmış olması gerekir ki bu tamamen Asya kökenli bir anlayıştır. Diğer kültürlerde Kılıç yere normal olarak kabzası yukarıda olacak biçimde saplanmış olarak bulunur. Anlatılanlara göre, Kılıç Atilla ile birlikte gömülmüştür. Kimilerine göre ise; Katalanya düzlüğü savaşında, Aetius'ile kapışırken kılıcın kırıldığı rivâyet edilir. Bu olaydan sonra attila duygusal bir çöküntü yaşar ve belki de, sonraki yıl Papa'nın sözünü dinleyerek Macaristan'a geri döner.
Dipnotlar

↑  Encyclopedia Mythica
↑  Peeps at Many Lands - Hungary by H. T. Kover, READ BOOKS, 2007
Orhan Miroğlu

| Orhan Miroğlu |
| --- | --- |
Doğum: 1953 (71-72 yaşında) Midyat, Mardin, Türkiye
Meslek: Yazar
Dönem: 1970-Günümüz
Tür: Siyasi, politik köşe yazıları, Milletvekili
Resmî site
http://orhanmiroglu.com.tr
Orhan Miroğlu, (d. 1953; Midyat, Mardin), Türk siyasetçi, gazeteci ve yazardır.