stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Galaksi
Tipleri ve biçimleri > Cüce galaksiler

Geniş eliptik ve sarmal galaksilerin ününe karşılık evrendeki galaksilerin çoğunun cüce galaksiler oldukları görülmektedir. Bu mini galaksiler Samanyolu Galaksisi'nın % 1'i kadar olup yalnızca birkaç milyon yıldız içerirler. Kısa zaman önce yalnızca 100 parsek genişliğindeki “aşırı yoğun galaksi”ler keşfedilmiştir. Cüce galaksilerin çoğu daha büyük bir galaksinin uydusu durumundadır. Samanyolu Galaksisi’nın bilinen böyle 12 kadar “uydu galaksi”si olup, keşfedilmeyi bekleyen 300-500 “uydu galaksi”si daha olduğu tahmin edilmektedir. Cüce galaksiler eliptik, sarmal ya da düzensiz galaksi sınıflarında sınıflandırılabilirler. Fakat "eliptik cüce galaksiler" büyük eliptik galaksilere pek fazla benzemediklerinden “cüce küresel galaksiler” (İng. dwarf spheroidal galaxy) olarak adlandırılırlar. Kısa zaman önce keşfedilen iki cüce galaksinin her birinin kütlesinin 10 milyon güneş kütlesi kadar olduğunun saptanması galaksilerin büyük kısmının karanlık maddeden oluştuğu varsayımını desteklemektedir.
Olağan dışı dinamik ve etkinlikler > Etkileşim

Bir galaksi kümesinde bulunan galaksiler arasındaki etkileşimler nispeten sıklık göstermekte olup, evrimlerinde önemli bir rol oynarlar. Etkileşime geçmiş iki galaksi çarpışmasa da gelgit etkileşiminden dolayı hem birtakım eğrilip bükülme deformasyonlarına uğrar, hem de aralarında bir miktar gaz ve toz alışverişi olur. İki galaksi arasında çarpışma, birbirlerinin tam üzerine geldikleri ve birleşmelerine imkân tanımayacak ölçüde bir momentuma sahip oldukları zaman meydana gelir. Bu denli etkileşime girmiş galaksilerdeki yıldızlar, birbirleriyle çarpışmadan, birbirlerinin arasından geçerler. Bununla birlikte gaz ve tozları etkileşime geçerler. Bu da, yıldızlararası ortamın bozulup ve parçalanıp sıkışmış hale gelmesiyle "yıldız doğumları"nın patlak vermesine neden olur. Galaksilerin çarpışması birinde ya da her ikisinde ciddi anlamda, çubuk, halka veya kuyruk benzeri eğilip bükülme bozulmalarına yol açar.
İki galaksinin momentumu yeterince düşük olduğu takdirde, yani birbirlerinin içinden geçmelerini sağlayacak derecede güçlü olmadığı takdirde, etkileşim birleşmeyle sonuçlanır. Bu durumda iki galaksi daha büyük bir galaksiyi yaratacak şekilde kaynaşırlar. Bu kaynaşma etkinlikleri yeni galakside her iki galaksinin orijinal biçimlerine kıyasla farklı bir biçimsel yapıyı meydana getirici değişiklikler yaratabilir. İki galaksiden birinin daha büyük kütleye sahip olması hâlinde, biri diğeri tarafından, deyim yerindeyse, “yutulmuş” olur. Buna galaktik kanibalizm adı verilir. Bu tür denk olmayan kaynaşmalarda küçük galaksi yırtılır veya tamamen parçalanırken büyük galaksi pek fazla bozulmaya uğramaz. İşte galaksimiz Samanyolu hâlihazırda Sagittarius (Yay Takımyıldızı) cüce eliptik galaksisini ve Canis Major (Büyük Köpek Takımyıldızı) cüce galaksisini yutmak üzere "galaktik kanibalizm" sürecinde bulunmaktadır.
Olağan dışı dinamik ve etkinlikler > Aşırı yıldız üreten galaksiler

Galaksilerdeki yıldızlar dev moleküler bulutlarda oluşan soğuk gaz rezervlerinden üretilirler. Yıldız doğumları oranının istisnai derecede yüksek olduğu galaksiler “starburst galaksi”ler adıyla bilinir. Bu galaksiler aşırı miktarda yıldız üretmeye sürekli olarak devam etselerdi gaz rezervlerini tüketerek ömürlerini iyice azaltırlardı. Fakat bu etkinlikleri genellikle yalnızca on milyon yıl kadar sürer ki, bu süre bir galaksinin ömür süresine nazaran nispeten kısa bir süredir. "Starburst galaksi"ler evren tarihinin erken dönemlerinde daha yaygındılar. Günümüzde bile bu galaksilerin, yıldız doğumları toplamına katkıları tahminen % 15 civarındadır.
Starburst galaksiler tozlu gaz yoğunlaşmalarıyla ve yeni doğmuş yıldızların çokluğuyla nitelenirler ki, bu yıldızlardan bazıları çevredeki bulutları iyonize ederek içerisinde yıldız oluşumlarının gerçekleştiği H II bölgeleri yaratan büyük yıldızlardır. Bu büyük yıldızlar süpernova patlamaları da üretirler ve bu patlamalarda saçtıkları maddeler çevredeki gazla çok güçlü bir etkileşime girerler. Bu patlamalar gaz bölgesinde yıldız oluşumunu sağlayan zincirleme reaksiyonları tetikler. Öyle ki bu etkinlik ancak söz konusu bölgedeki gaz tüketildiğinde ya da dağıldığında son bulur.
Starburst tipi galaksiler, genellikle galaksilerin birleşmesiyle ya da etkileşime geçmesiyle açıklanır. Starburst galaksilerin bu tür bir etkileşimle oluşmasına, M82 galaksisi tipik bir örnek oluşturur. M 82 kendinden daha büyük bir galaksi olan M 81 ile yüz yüze gelecek şekilde yakınlaşmış ve normal bir galaksinin on misli oranında yıldız üreten bir starburst galaksi hâline gelmiştir. Düzensiz galaksiler genellikle belirli aralarla starburst etkinliği sergilerler.
Olağan dışı dinamik ve etkinlikler > Etkin çekirdekli galaksiler

Gözlemleyebildiğimiz galaksilerin bir kısmı “etkin” olarak sınıflandırılır. Galaksiden çıkan toplam enerjinin önemli bir kısmı yıldızlar, toz ve yıldızlararası ortamdan değil, bir başka kaynaktan yayılmaktadır. Etkin galaksi çekirdeği için standart örnek, çekirdek bölgesindeki bir dev karadeliğin (SMBH) çevresinde oluşan bir katılım diskine dayanır. Bir etkin galaksi çekirdeğinin ışınımı maddenin diskten hareketle kara deliğe doğru düşmesi sırasındaki kütleçekimsel enerjiden kaynaklanır. Bu tür kozmik cisimlerin % 10'unda, yarıçapları bakımından birbirine zıt bir enerji akışı çifti, çekirdekten ışık hızına yakın hızlarda parçacıklar fırlatır. Bu akışları üreten mekanizma, yani bu akışların işleyişi henüz anlaşılamamıştır.
X ışınları şeklinde yüksek enerji ışınımları yayan etkin galaksiler ışıklılıklarına bağlı olarak "Seyfert galaksileri" ya da kuasar'lar olarak sınıflanırlar. Kuasar'lara benzeyen bir başka etkin galaksi türü de blazarlardır. Bunların Dünya'ya doğru yönelmiş bir rölativistik akışı oldukları gözlemlenmiştir. Radyo galaksi denilen etkin galaksiler ise bu rölativistik akışlarından radyo frekansları yayılan galaksilerdir. Muhtemelen, bir galaksi çekirdeği türü olan ve LINER (İng. Low-Ionization Nuclear Emission-line Regions) kısa adıyla tanınan çekirdekler de etkin çekirdeklerdir. LINER tipindeki galaksilerin yaydıklarında düşük ölçüde iyonize öğeler baskındır. Bize yakın galaksilerin yaklaşık üçte biri LINER çekirdek türüne sahip galaksiler olarak sınıflanırlar.
Oluşma ve evrim

Galaksilerin ortaya çıkma ve evrimlerinin incelenmesi bir bakıma galaksilerin nasıl meydana geldikleri ve evren tarihinde nasıl bir evrim yolu izledikleri sorularının yanıtlanması girişimleridir. Bu alandaki bazı teoriler geniş ölçüde kabul görmekle birlikte, bu alan astrofizikte hâlen ilerlemeler bekleyen etkin (araştırmaların sürdüğü) bir alandır.
Oluşma ve evrim > Oluşma

Evrenin hâlihazırdaki erken modelleri Big Bang kuramına dayanmaktadır. Big Bang olayının başlangıcından 300.000 yıl sonra hidrojen ve helyum atomları rekombinasyon denilen bir olayla oluşmaya başladılar. Bu dönemde hemen hemen tüm hidrojen nötrdü (iyonize olmamış), ışığı kolaylıkla soğurabilir haldeydi ve yıldızlar henüz oluşmamışlardı. Dolayısıyla bu döneme Karanlık Çağlar adı verilir. Yoğunluk kararsızlıklarının (ya da anizotropik düzensizliklerinin) olduğu bu ilk maddede büyük yapılar belirmeye başladılar. Baryonik madde kütleleri karanlık maddenin soğuk halelerinde yoğunlaşmaya başladılar. Bu ilk yapılar sonradan, günümüzde gördüğümüz galaksiler hâline geleceklerdi.
Galaksilerin bu erken durumuna ilişkin kanıt 2006'da IOK-1 galaksisinin keşfedilmesiyle elde edildi. Bu galaksi 6.96 gibi olağan-dışı yüksek bir kırmızıya kayma içerisindeydi ki, bu da Büyük Patlama başlangıcından 750 milyon yıl sonra meydana geldiğini gösteriyor ve şimdiye dek gözlemlenenler içinde en uzak ve en eski galaksi olduğunu ortaya koyuyordu. Her ne kadar bazı bilim insanları Abell 1835 IR1916 gibi başka gök cisimlerinin IOK-1'den daha yüksek bir kırmızıya kayma içerisinde olduğunu ileri sürmüşlerse de, şimdilik genel kabul, yaşı ve bileşimi bakımından IOK-1'e öncelik vermektedir. Böyle öngalaksilerin (protogalaksi) varlığı, bunların Karanlık Çağlar denilen dönemde oluşmuş olabilecekleri fikrini akla getirmektedir.
Bu tür erken galaksi oluşumlarının ortaya çıkış süreci astronomide henüz tartışmaya açık temel meselelerden birini oluşturmaktadır. Bu konuya ilişkin teoriler iki kategoride ele alınabilir:
“Yukarıdan aşağı teorileri”ne göre, öngalaksiler yaklaşık yüz milyon yıl süren büyükölçekli ve eşzamanlı bir çökmeyle oluşmuşlardır. Bu teorilere ilişkin modellerden biri kısa adıyla ELS (Eggen–Lynden-Bell–Sandage) modeli olarak bilinir.
“Aşağıdan yukarı teorileri”ne göre, önce küresel yıldız kümesi gibi küçük yapılar oluşmuş, bu küçük yapılar da birleşerek galaksileri meydana getirmişlerdir. Bu teorilere ilişkin modellerden biri kısa adıyla SZ (Searle-Zinn) modeli olarak bilinir.
Bu teoriler artık büyük karanlık madde halelerinin muhtemel varlığını da hesaba katarak yeniden düzenlenmek durumundadır. Öngalaksiler oluşmaya ve büzülmeye başladıktan sonra, bunlarda ilk hale yıldızları (Popülasyon III yıldızları, III. kuşak yıldızlar) ortaya çıkmışlardır. Bu yıldızlar tümüyle hidrojen ve helyumdan meydana gelmiş büyük yıldızlardı. Bu iri yıldızlar yakıt rezervlerini hızla tüketip süpernovalar hâline geldiler ve yıldızlararası ortama ağır elementler saldılar. Bu “ilk kuşak yıldızları” çevredeki nötr hidrojeni iyonize ederek, uzayda ışığın yolculuk etmesine olanak veren oluşumlar yarattılar.
Oluşma ve evrim > Evrim

Bir galaksinin oluşmasını sağlayıcı anahtar yapılar, Big Bang'ın başlangıcına kıyasla, bir milyar yıl içinde ortaya çıkmışlardır. Bunlar küresel yıldız kümeleri, dev kara delikler ve II. kuşak (yaşlı) yıldızlarından oluşan galaktik “karın”dır. Öyle görünüyor ki, dev kara delikler, galaksilerin büyümelerinin düzenlenmesinde anahtar bir rol oynamışlardır. Bu erken dönemde galaksiler büyük ölçüde yıldız doğumları yaşamışlardır.
Sonraki iki milyar yıl sırasında, biriken madde galaktik disk içine yerleşmiştir. Bir galaksi, yaşamı boyunca, kendine yüksek hız bulutları ve cüce galaksilerden çektiği maddeleri katar. Bu maddeler çoğunlukla hidrojen ve helyumdur. Yıldızların doğum-ölüm çevrimi, yavaş yavaş ağır elementlerin salınmasını artırır ki, bu, sonradan gezegenlerin oluşmasına imkân sağlayacaktır.
Çarpışmalarının ve kütleçekimsel etkileşimlerinin galaksilerin evrimi üzerinde hatırı sayılır bir etkisi vardır. Erken dönemde galaksi birleşmeleri daha yaygındı ve galaksilerin çoğu, biçimleri bakımından “tuhaf galaksiler” (İng. peculiar galaxy) sınıfındaydılar. Yıldızlar arasındaki uzaklık yeterince büyük olduğundan, çarpışan galaksilerdeki yıldızlar bu çarpışmadan etkilenmezler, yani galaksilerin kendileri gibi değişikliğe uğramazlar. Bununla birlikte, spiral kolları oluşturan gaz ve tozun kütleçekim etkisiyle sıyrılması, “gelgit kuyruğu” denilen bir yıldız zincirinin meydana gelmesine neden olur. Bu tür oluşumların örnekleri NGC 4676 ve Antenler Galaksisi adıyla bilinen çarpışan galaksilerde görülebilir.
Bu tür bir etkileşimin bir örneği de Samanyolu Galaksisi ile komşusu Andromeda Galaksisi’dır. Her iki galaksi birbirlerine 130 km/s hızla yaklaşmaktadır ve hızlarını etkileyen yan hareketler göz ardı edilirse, yaklaşık 5-6 milyar yıl sonra çarpışacaklardır. Samanyolu Galaksisi daha önce hiç bu kadar büyük bir galaksi ile çarpışmamış olsa da, daha önce cüce galaksiler ile çarpışmış olduğuna ilişkin kanıtlar artmaktadır[kaynak belirtilmeli]. Böyle büyük ölçekli çarpışmalar nadirdir ve zaman geçtikçe böyle iki denk galaksinin birleşmesi daha nadir hale gelmektedir. Parlak galaksilerin çoğu ömürlerinin son milyar yıllarında böyle kökten bir değişikliğe uğramazlar.
Oluşma ve evrim > Evrim > Gelecek

İlkel yıldızın çökmesiyle meydana gelen yıldızlar, evrimleri boyunca kütlelerinin büyük bir kısmını yıldızlararası ortama atarak beyaz cüce, nötron yıldızı veya bir kara delik olarak evrimlerine son verirler. Günümüzde yıldız doğumlarının çoğu serin gazın pek tükenmemiş olduğu küçük galaksilerde meydana gelmektedir. Samanyolu Galaksisi gibi sarmal galaksiler, spiral kollarındaki yıldızlararası yoğun hidrojen moleküler bulutlarına sahip oldukları sürece yalnızca yeni kuşak yıldızlar üretirler. Bu gazdan artık yoksun olduklarından eliptik galaksiler ise yeni yıldızlar üretemezler. Mevcut hidrojen rezervleri yıldızlarca tüketilip ağır elementlere dönüştürüldüğünde yeni yıldız doğumları meydana gelemez. Yıldızları yaşlandıkça galaksinin parlaklığı da giderek azalır.
İçinde bulunduğumuz yıldız oluşum çağının yüz milyar yıl süreceği tahmin edilmektedir. Kızıl cüceler gibi çok daha küçük ve giderek soluklaşan yaşlı yıldızların olacağı sonraki yıldız çağının 10-100 trilyon yıl süreceği düşünülmektedir. Bu “yıldız çağı”nın sonunda galaksiler şu sıkışık cisimlerden ibaret olacaklardır: Kahverengi cüceler, beyaz cüceler (soğumuş kara cüceler), nötron yıldızları ve kara delikler. Ardından kütleçekimsel gevşemenin sonucu olarak tüm yıldızlar kara deliklere düşecekler ya da çarpışmalar sonucunda galaksilerarası uzaya fırlatılacaklardır.
Çoklu dalgaboyu gözlemleri

Samanyolu Galaksisi'nin dışındaki galaksilerin varlığının keşfedilmesinden sonra, bunların ilk gözlemleri genellikle, gözle görülür ışığın kullanıldığı gözlemlerdi. Yıldızların çoğu ışık yaydıklarından, galaksileri oluşturan yıldızların gözlemi optik astronominin temel etkinliklerinden biridir. Optik astronomiden iyonize H II bölgelerinin ve tozlu kolların dağılımının incelenmesinde de yararlanılabilmektedir. Fakat yıldızlararası ortamda mevcut toz, gözle görülür ışıkla gözlemlendiğinde soluk görülmektedir. Buna karşılık uzak-kızılötesi ışınlarla daha saydam görülebilmektedir[kaynak belirtilmeli].
Günümüzde optik astronominin yetersiz kaldığı alanlarda artık çeşitli dalgaboylarından da yararlanılmakta ve bu alanda çeşitli aygıtlar kullanılmaktadır. Modern yöntemlerden bazıları şunlardır:
Kızılötesi: Uzak-kızılötesi ışınlar gerek dev moleküler bulut bölgelerinin içinin, gerekse galaksi çekirdeklerinin içinin ayrıntılı olarak gözlemlenebilmesinde kullanılabilmektedir. Kızılötesi aynı zamanda evren tarihinin çok erken döneminde ortaya çıkmış uzak, kırmızıya kaymadaki galaksilerin gözlemlenmesinde de kullanılabilmektedir. Su buharı ve karbondioksit kızılötesi tayfın işe yarar kısımlarının belirli bir miktarını soğurduklarından kızılötesi astronomisinde artık yüksek irtifalardaki, yani uzaydaki teleskoplar kullanılmaktadır.
radyo frekansları: Galaksilerin gözle görülen ışık dışındaki araçlar kullanılarak yapılan ilk incelemesi radyo frekansları kulllanılarak yapılmıştır. Atmosfer 5 MHz ile 30 GHz. arası frekanslar için geçirgendir (daha aşağı sinyaller iyonosferce bloke edilmektedir) Etkin çekirdeklerden yayılan akışlar büyük radyo interferometre aygıtlarıyla saptanabilmektedir. Radyoteleskoplar ise nötr hidrojeni, erken dönemdeki, galaksileri oluşturmak üzere sonradan çöken iyonize olmamış maddeyi gözlemleyebilmektedir.
Morötesi ve X ışını: Morötesi ve X ışını teleskopları galaksilere ilişkin yüksek enerji etkinliklerini gözlemleyebilmektedir. Örneğin X ışınları sayesinde galaksi kümelerindeki sıcak gazın dağılım haritası çıkarılmıştır. Yine galaksilerin çekirdeklerinde dev kara deliklerin varlığı X ışını astronomisi sayesinde doğrulanmıştır.
Jermaine Jenas

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Jenas (2015)
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Jermaine Anthony Jenas
Doğum tarihi:  18 Şubat 1983 (42 yaşında)
Doğum yeri:  Nottingham, İngiltere
Boyu:  1,80 m (5 ft 11 in)
Mevkii:  Orta saha
Altyapı kariyeri
1999-2001:  Nottingham Forest
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2001-2002 |  Nottingham Forest |  29 |  (4) |
| 2002-2005 |  Newcastle United |  110 |  (9) |
| 2005-2013 |  Tottenham Hotspur |  155 |  (21) |
| 2011 |  → Aston Villa (kiralık) |  3 |  (0) |
| 2012-2013 |  → Nottingham Forest (kiralık) |  6 |  (1) |
| 2013-2014 |  Queens Park Rangers |  38 |  (4) |
| Toplam |   |  341 |  (39) |
Millî takım kariyeri
| 1999 |   İngiltere U-16 |  3 |  (0) |
| 2000 |   İngiltere U-17 |  1 |  (0) |
| 2001 |   İngiltere U-18 |  2 |  (0) |
| 2001-2002 |   İngiltere U-19 |  5 |  (0) |
| 2002-2003 |   İngiltere U-21 |  9 |  (0) |
| 2006 |   İngiltere B |  2 |  (1) |
| 2003-2009 |   İngiltere |  21 |  (1) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Jermaine Anthony Jenas (d. 18 Şubat 1983, Nottingham, İngiltere), orta saha pozisyonunda görev yapmış İngiliz eski futbolcudur.
Kulüp takımları kariyeri > Newcastle United

Nottingham Forest'tan Newcastle United'ye transfer olan Jermaine Jenas bu takımda 3 yıl görev yapmıştır. 3 yılda tam 110 maça çıkan Jenas vazgeçilmez olduğunu herkese göstermiştir. Ayrıca 9 gol atmıştır. Bu gollerin çoğunu ceza sahası dışından vurduğu şutlarla atmaktadır. Graeme Souness adeta ona hayran kalmıştır.Ancak onun takımdan ayrılmasından sonra o da Newcastle United'a alışamadı ve daha büyük başarılar yaşayacağı takımı Tottenham Hotspur'a transfer olmuştur.Bu transfer Tottenham Hotspur'a tam 9 milyon euroya mal olmuştur.
Millî takım kariyeri

Jenas İngiltere millî futbol takımı formasını giymektedir.2003 yılından bu yana millî takımda görev yapan Jenas 2006 FIFA Dünya Kupası'nda da yer almıştır. Millî takımda 18 maçta 1 gol atmıştır.
İngiltere millî futbol takımının yeni teknik direktörü Fabio Capello ilk maçında İsviçre millî futbol takımına karşı Jenas'ı sahaya sürmüştür.
Soldan sağa Jermaine Jenas, Cesc Fàbregas & Younes Kaboul. Arsenal - Tottenham, Kasım 2010
Siyah Giyen Adamlar (UFO)

Başlığın diğer anlamları için Siyah Giyen Adamlar sayfasına bakınız.
Siyah Giyen Adamların tasviri.
Brüksel Comic Con 2019'da Siyah Giyen Adamlar Cosplay'i
Siyah Giyen Adamlar (SGA) (İngilizce: Men In Black, MIB), popüler kültürde ve UFO komplo teorilerinde, siyah takım elbise giymiş hükümet ajanlarıdır ve tanımlanamayan uçan nesne (UFO) tanıklarını gördükleri hakkında sessiz kalmaları için uyaran, sorguya çeken, taciz eden, tehdit eden, iddialara göre hafızalarını silen veya hatta bazen suikast düzenleyen kişilerdir. Terim ayrıca, bilinmeyen veya gizemli örgütler için çalışan gizemli adamları ve hükümetin sırları korumakla veya diğer garip faaliyetleri gerçekleştirmekle görevli olduğu iddia edilen çeşitli kollarını tanımlamak için sıklıkla kullanılır.
Terim geneldir, çünkü sahnede görünen ve bir şekilde UFO görülmesiyle ilişkilendirilebilecek herhangi bir sıra dışı, tehdit edici veya garip davranışlı birey için kullanılır. UFO araştırmacıları ve meraklıları tarafından siyah giysili adamlarla ilişkilendirilen birkaç karşılaşma bildirilmiştir. "Siyah Giyen Adamlar"ın II. Dünya Savaşı'ndan sonra, farklı zamanlarda ortaya çıktığı varsayılmaktadır.
Siyah giyen adamların hikayeleri, bilimkurgu komedi serisi Men in Black'e ve Stranglers'ın "The Gospel According to the Meninblack" albümüne ilham kaynağı olmuştur.
Fiziki tanım

Siyah renkli takım elbise ve koyu renkli gözlüklerin yanı sıra, Siyah Giyen Adamlar tanıklar tarafından genellikle modası geçmiş kıyafetler giyen kişiler olarak tanımlanıyor. Sesleri genellikle “nazal” veya “metalik” olarak tanımlanır. Saçları mükemmel şekilde düzleştirilmiş, bazen çok kısa kesilmiştir. Genellikle cilt renkleri beyazdır. Siyah Cadillac'larla (eski modeller çoğunlukla 1948-1953 yıllarına ait V8 tipi, yepyeni) veya Lincoln Continental'larla seyahat ediyorlar.
Davranış

Siyahlı Giyen Adamlar ziyaret ettikleri kişiler hakkında her zaman kesin bilgilere sahipmiş gibi görünüyor, sanki o kişiler uzun süredir gözetim altındaymış gibi. Kalemler, mutfak eşyaları, yiyecekler gibi gündelik eşyaları acemice kullanıyorlar veya hiç kullanamıyorlar. Modası geçmiş argo konuşmaları nedeniyle kafaları karışmış gibi görünüyorlar. Siyahlı adamların davranışları kişiden kişiye değişir. Açıklanamayan olaylarla ilgili veri toplamaya çalışan, anıları hafızadan silmek için araçlar kullanan, bilgileri kaldıran, deneklerini tanık oldukları olayların hiçbir zaman var olmadığına ikna etmeye çalışan bir kurumdanmış gibi hareket edeceklerdir. Bir ışık parlaması (fotoğraf makinesi flaşı gibi) bazen buluşmalarından önce veya sonrasına eşlik ediyordu. Bu fenomen, MIB'lerin bu fenomene tanık olan bireylerin anılarını seçici olarak silmek için kullandıkları Nöralizörler tarafından "Siyah Giyen Adamlar" filminde açıklanmaktadır.
Folklor

Halk bilimci James R. Lewis, siyah giysili adamlara ilişkin anlatıları, Lucifer'le karşılaşan insanlara ilişkin öykülerle karşılaştırıyor ve bunların bir tür "psikolojik travma" olarak değerlendirilebileceğini ileri sürüyor.
Teoriler

Siyah Giyen Adamlar karşılaşması tanıkları olayı üç temel teoride değerlendirmektedir:
Olay gerçek UFO vakasıdır ve gelen SGA'lar olayı örtbas etmek isteyen hükümet ajanlarıdır.
Olay gerçek UFO vakasıdır ve gelen SGA'lar olayı örtbas etmek isteyen uzaylılardır.
Olay gerçek UFO vakası değildir, olay hava kuvvetleri, savunma bakanlığı veya istihbarat örgütlerinin denediği yeni silahlar, taşıtlar ya da hava araçlarıdır ve gelen SGA'lar olayı UFO olayı gibi göstermek isteyen hükümet ajanlarıdır.
Mavi Kitap Projesi ve 4602. Hava İstihbarat Servisi Filosu (AISS)

Yukarıda açıklanan 3 teori dışında, dördüncü bir teori de dillendirilmektedir:
1952 ile 1970 yılları arasında faaliyet gösteren ve amacı UFO'ların ulusal güvenlik için bir tehdit olup olmadığını belirlemek ve UFO ile ilgili verileri bilimsel olarak analiz etmek olan Mavi Kitap Projesi'nin başkanı Yüzbaşı Edward J. Ruppelt 1953 yılında görevinden ayrıldıktan sonra Hava Savunma Komutanlığı'na bağlı 4602. Hava İstihbarat Servisi Filosu (AISS) biriminin UFO soruşturmalarıyla görevlendirilmesini önerdi.
Aynı ay, Hava Savunma Komutanlığı'nın yeni kurulan 4602. Hava İstihbarat Filosu (Air Intelligence Service Squadron, AISS) tarafından soruşturma görevleri üstlenilmeye başlandı. 4602. AISS'e, yalnızca istihbarat veya ulusal güvenlik sonuçları olan en önemli UFO vakalarını araştırma görevi verildi. Ağustos 1954'te, güncellenmiş bir Hava Kuvvetleri Yönetmeliği 200-2 yayınlanarak 4602. AISS'nin sorumluluklarını daha da arttırdı.1956 yılında 4602. AISS fesh edildi.
4602. AISS'nin Kolorado'da merkezi ve Amerika Birleşik Devletleri'nin tamamına dağılmış 19 şubesi bulunmaktaydı. Bazı ufo görgü tanıkları ve komplo teorisyenleri, olayları görenleri sorgulayan veya taciz eden SGA figürlerinin 4602. AISS'den olduğunu iddia etmektedirler.
Popüler kültürde > Edebiyat

Bilimkurgu yazarı Henri René Guieu koleksiyonunda (no:10) yayınlanan Manhunters'da  Henri René Guieu, ellerinde UFO'ların varlığına dair kanıt bulunan herkesi takip eden adamlardan söz ediyor.
Jean-Pierre Husson, Siyah Giyen Adamlar, Boulogne-Billancourt, ETAI, 2000. (ISBN  2726884482)
JJ Gardner, Siyah Giyen Adamlar, Ed Solomon'un bir hikâyesine ve senaryosuna dayanan gençlere yönelik bir roman; çeviri Thomas Bauduret, Paris, Pocket, “Pocket Junior” 334, 1997. (ISBN 2266078682)
Steve Perry, Siyah Giyen Adamlar , Ed Solomon'un bir hikâyesinden uyarlanan roman; Paris, Pocket, 1997. (ISBN 2266078461)
SGA: “Siyah Giyen Adamlar”, senaryo ve diyaloglar Ed Solomon; Barry Sonnenfeld'in yönettiği; ek metinler Walter F. Parkes, Laurie MacDonald, Dania Landau; tercüme eden Jacques Guiot, Paris, Éditions Hors koleksiyonu, “Le livre du film”, 1997. (ISBN 2258048273)
Scott Spencer, Men in Black, Open Road Media, 2010 (ISBN 9781453205327)
Z. L. Katz, Men in Black II: Aliens Are Everywhere, HarperCollins, 2002 (ISBN 9780060001896)
Solber Martinez, The Legends Series Book 1: The Beginning, Xlibris US, 2013 (ISBN 9781483624037)
Cem Özüak, Hamza Yardimcioglu, Ferit Atay, Sefalet Çağı Siyah giyen Adamlar - Hazır mısın, Destek Yaynları, 2024 (ISBN 9786256325647)
Erdem Günay, Ayarsız Öyküler, E-kitap, 2014
Stephen Hunt, Garip Olaylar, E-kitap, Green Nebula, 2024