Ruh sağlığı
Perspektifler > Çocuklar ve genç yetişkinler

Ruh sağlığı ve istikrarı, bir insanın günlük yaşamında çok önemli bir faktördür. Sosyal beceriler, davranış becerileri ve düşünme şekilleri insan beyninin erken yaşta geliştirdiği özelliklerden sadece birkaçıdır. Başkalarıyla nasıl etkileşime gireceğini ve belirli konulara nasıl odaklanacağını öğrenmek, öğrenmek için zorunlu derslerdir. Bu zaman süreci konuşmaya yeni başladığımız zamandan, zar zor yürüyebildiğimiz yaşlılık dönemine kadar yayılır. Akıl hastalığı, bir insanın ruh halini, düşünmesini ve davranışını etkileyen çok çeşitli sorunlardır. Amerika Birleşik Devletleri'nde 18 yaş ve üstü insanların yaklaşık % 26'sı, bir tür zihinsel bozukluk tanısı almış durumdadır. Bununla birlikte, daha üç yaşında bile ruhsal bozukluk belirtisi gösterecek olan birçok çocuk olmasına rağmen, zihinsel hastalığı olan çocuklar hakkında pek bir şey söylenmiyor.
Çocuklarda en çok rastlanan akıl hastalıkları ADHD, otizm, anksiyete bozukluğu ve daha büyük çocuklarda ve gençlerde depresyon'u içerir ancak bunlarla sınırlı değildir. Genç yaşta akıl hastalığına sahip olmak, otuzlu yaşlarındakinden çok farklıdır. Çocuk beyinleri hala gelişme safhasındadır ve yirmi beş yaşına kadar gelişmeye devam edecektir. İşin içine akıl hastalığı girerse, bir çocuğun insanların gün boyunca kullandığı gerekli becerileri ve alışkanlıkları edinmesi önemli ölçüde zorlaşır. Örneğin davranış becerileri, motor veya duyusal beceriler kadar hızlı gelişmez. Bu nedenle bir çocuk anksiyete bozukluğu yaşadığında, düzgün bir sosyal etkileşimi kaybetmeye başlar ve birçok sıradan şeyi yoğun bir korku ile ilişkilendirir. Bu çocuk için ürkütücü olabilir çünkü davranışlarının ve düşüncelerinin sebebini anlamayabilir. Birçok araştırmacı, ebeveynlerin, bir şeylerin yolunda olmadığına inanmak için herhangi bir nedenleri varsa, çocuklarına göz kulak olmaları gerektiğini söylüyor. Çocuklar daha önce değerlendirilirse, hastalıkları hakkında daha fazla bilgi sahibi olurlar ve tedavi günlük rutinlerinin bir parçası olur. Yetişkinler için durum farklıdır ve çabuk iyileşemeyebilirler çünkü uyum sağlamaları daha zordur.
Akıl hastalıkları sadece kişiyi değil, etrafındaki insanları da etkiler. Arkadaş ve aile, çocuğun zihinsel sağlık istikrarı ve tedavisinde de önemli bir rol oynamaktadır. Çocuğun yaşı küçükse, çocuklarını değerlendirme ve bir tür yardıma ihtiyacı olup olmadığına karar verme ebeveynlere düşer. Arkadaşlar, çocuk ve aile için bütün olarak bir destek sistemidir. Zihinsel bir bozuklukla yaşamak asla kolay değildir, bu nedenle günleri biraz daha kolaylaştırmak için etrafta insanların olması her zaman önemlidir. Bununla birlikte, akıl hastalığının sosyal yönü ile gelen olumsuz faktörler de vardır.
Ebeveynler bazen çocuklarının hastalıklarından sorumlu tutulur. Ayrıca insanlar, ebeveynlerin çocuklarını yetiştirme şekilleri veya çocuğun davranışlarını ebeveynlerinden aldığı ile ilgili olumsuz konuşabilirler. Aile ve arkadaşlar bazen ruhsal bozukluğa sahip biri ile beraber olmaktan o kadar utanırlarki çocuk kendini soyutlanmış hisseder ve rahatsızlığını diğerlerinden saklaması gerektiğini düşünür. Gerçekte, rahatsızlığı insanlardan gizlemek, bugünün toplumunda gelişmek için çocuğun doğru miktarda sosyal etkileşim ve tedaviyi almasını önler.
Damgalama da akıl hastalığında iyi bilinen bir faktördür. Stigma “belirli bir durum, özellik veya kişi ile ilgili utanç işareti" olarak tanımlanır. 
Stigma, özellikle zihinsel engelliler söz konusu olduğunda kullanılır. İnsanlar, ne kadar hafif ya da şiddetli olursa olsun, zihinsel sorunu olan herkesin otomatik olarak yıkıcı ya da suçlu bir kişi olarak kabul edildiğini varsaymaktadır. Medya sayesinde, bu fikir beyinlerimizde genç yaşlardan beri aşılanmıştır. Depresyonlu gençler veya otizmli çocuklar hakkında film izlemek, zihinsel hastalığı olan tüm insanların TV'dekiler gibi olduğunu düşünmemize neden olur. Gerçekte, medya çoğu hastalığın abartılı bir versiyonunu gösterir. Ne yazık ki, pek çok insan bunu bilmediğinden, ruhsal bozukluğu olanları küçümsemeye devam ederler. Son zamanlarda yapılan bir çalışmada, gençlerin çoğu akıl hastalığını aşırı üzüntü ya da şiddet ile ilişkilendirmektedir. Artık çocuklar teknolojiye ve medyaya gittikçe daha açık hale gelmeye başladıkça, gelecek nesiller zihinsel hastalıkları olumsuz düşüncelerle eşleştirmeye devam edecek. Medya ADHD ve anksiyete gibi bozuklukları olan birçok insanın da doğru tedavilerle normal hayatlar yaşayabileceklerini ve kendi ellerinde olmayan bir durum için cezalandırılmamaları gerektiğini açıklamalıdır.
Sueki, (2013), "İntiharla ilgili internet kullanımının kullanıcıların akıl sağlığı üzerindeki etkisi: Uzun süreli bir çalışma" adlı bir araştırma yürütmüştür. Bu çalışma, intiharla ilgili internet kullanımının kullanıcının intihar düşünceleri, depresyona yatkınlık ve kaygı ve yalnızlık üzerindeki etkisini araştırmıştır. Çalışma 850 internet kullanıcısından oluşur; veriler katılımcılar arasında anket formu doldurularak elde edilmiştir. Bu çalışma, intihar ile ilgili web sitelerinde gezinmenin ve intihar etmek için kullanılan yöntemlerin, intihar düşünceleri üzerinde olumsuz bir etkiye sahip olduğunu ve depresyon ve anksiyete eğilimlerini arttırdığını göstermiştir. Çalışma, intiharla ilgili internet kullanımının belirli yaş gruplarının zihinsel sağlığını olumsuz yönde etkilediğinden, ilgili web sitelerine maruz kalma ihtimalini azaltmanın veya kontrol etmenin iyi bir tedbir olabileceği sonucuna varmıştır. Bu bulgular kesinlikle internetin zihinsel sağlığımızı derinden olumsuz yönde etkileyebileceğini gösteriyor.
Psikiyatrist Thomas Szasz, 50 yıl önce çocukların ya iyi ya da kötü olarak sınıflandırıldığını ve bugün "tüm çocukların iyi, bazılarının zihinsel olarak sağlıklı, diğerleride ruhsal bozukluğa sahip." olarak değerlendirildiğini öne sürerek karşılaştırma yaptı. Sosyal kontrol ve kimlik yaratma baskısı, günümüz çocukları arasında birçok zihinsel sağlık sorununun nedenidir. Bir davranış veya yanlış davranış bir hastalık olmayabilir, serbest iradenin kullanılmasıdır ancak, hukuki aşırı korumanın ve çocuğun statüsünün bağımlı olarak görülmesinin yanı sıra günümüzdeki her türlü problem için ilaç reçete etmedeki aciliyet kişisel benliklerini sarsar ve içsel gelişimlerini istila eder.