Dil emperyalizmi
Tarihçe

Sömürgeleştirmenin dilsel gelenekler üzerindeki etkileri, deneyimlenen sömürgecilik türüne bağlı olarak farklılık gösterir: ticaret, yerleşimci veya sömürü temelli. Kongolu-Amerikalı dilbilimci Salikoko Mufwene, ticaret sömürgeciliğini Avrupa'nın en erken sömürgecilik biçimlerinden biri olarak tanımlar. Afrika'nın batı kıyısı ve Amerika gibi bölgelerde, Avrupalı sömürgeciler ile yerli halklar arasındaki ticari ilişkiler, pidgin dillerinin gelişmesine yol açmıştır. Bu dillerden bazıları, Delaware Pidgin ve Mobilian Jargon gibi Kızılderili dillerine dayanırken diğerleri Nijerya Pidgin'i ve Kamerun Pidgin'i gibi Avrupa dillerine dayanmaktaydı. Ticaret sömürgeciliği büyük ölçüde bu melez diller aracılığıyla, sömürgecilerin dilleri yerine yerel diller üzerinden ilerlediğinden, Mufwene gibi akademisyenler bunun yerli diller için büyük bir tehdit oluşturmadığını savunmaktadır.
Ticaret sömürgeciliğini genellikle yerleşimci sömürgecilik takip etmiş ve bu süreçte Avrupalı sömürgeciler, yeni evler inşa etmek için bu kolonilere yerleşmiştir. Meksikalı dilbilimci Hamel, yerleşimci sömürgecilerin yerli kültürlerle etkileşimde bulunurken "ayrım" ve "entegrasyon" olmak üzere iki temel yol izlediğini savunur. Uruguay, Brezilya, Arjantin ve Karayipler'deki ülkelerde ayrımcılık ve soykırım, yerli toplumları yok etmiştir. Savaş ve hastalıklar nedeniyle meydana gelen yaygın ölümler, birçok yerli nüfusun yerli dillerini kaybetmesine yol açmıştır.
Buna karşın, Meksika, Guatemala ve And ülkeleri gibi "entegrasyon" politikalarını benimseyen ülkelerde yerli kültürler, yerli kabilelerin sömürgecilerle karışması sonucu kaybolmuştur. Bu ülkelerde, yeni Avrupa düzenlerinin kurulması, yönetim ve sanayide sömürge dillerinin benimsenmesine neden olmuştur. Ayrıca, Avrupalı sömürgeciler, yerli toplumların ve geleneklerin ortadan kaldırılmasını, birleşik bir ulus devletin gelişimi için gerekli görmüşlerdir. Bu da kabile dillerini ve kültürlerini yok etme çabalarına yol açmıştır. Örneğin, Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri'nde yerli çocuklar, Albay Richard Pratt'ın Carlisle Kızılderili Endüstriyel Okulu gibi yatılı okullara gönderilmiştir. Günümüzde, bir zamanlar yerleşimci koloniler olan Amerika Birleşik Devletleri, Kanada ve Avustralya gibi ülkelerde, yerli diller yalnızca küçük bir azınlık tarafından konuşulmaktadır.
Mufwene ayrıca yerleşimci koloniler ile sömürü kolonileri arasında bir ayrım yapar. Sömürü kolonilerinde sömürgeleştirme süreci, Avrupa'da ihtiyaç duyulan ham maddelerin çıkarılmasına odaklanmıştır. Bu nedenle, Avrupalılar sömürü kolonilerine daha az yatırım yapmış ve az sayıda sömürgeci bu kolonilerde ev inşa etmeyi planlamıştır. Sonuç olarak, yerli diller, sömürü kolonilerinde yerleşimci kolonilere kıyasla daha fazla hayatta kalma şansı bulmuştur.
Sömürü kolonilerinde, sömürge dilleri genellikle yalnızca küçük bir yerel elit gruba öğretilmiştir. Örneğin, Britanya'nın Hindistan'daki yönetimi döneminde, Lord Macaulay, ünlü "Macaulay Dakikaları"nda şunları vurgulamıştır: "... bizimle yönettiğimiz milyonlar arasında tercümanlık yapabilecek bir sınıf; kana ve rengine göre Hint, ancak zevk, fikir, ahlak ve zeka bakımından İngiliz." Bu ifadeler, 1835 İngiliz Eğitim Yasasını desteklemek için yazılmıştır.
Yerel elit ile diğer yerel halklar arasındaki dilsel farklılıklar, sınıfsal tabakalaşmayı derinleştirmiş ve sömürge sonrası devletlerde eğitim, sanayi ve sivil toplum erişiminde eşitsizlikleri artırmıştır.