III. Victor
Papalığı

Hildebrandine reformlarının güçlü bir taraftarı olmasına rağmen Desiderius ılımlı hizbe mensuptu ve VII. Gregorius'un en uzlaşmaz tavırlarında bile her zaman onunla aynı fikirde olamıyordu. Ancak 25 Mayıs 1085'te Salerno'da ölüm döşeğindeyken, Monte Cassino Başrahibi, Güney İtalya'daki kardinallere kendisinden sonra tahta çıkabilecek en uygun kişilerden biri olarak önerildi. Roma halkı Antipapa III. Clemens'i şehirden kovmuştu ve Desiderius yaklaşan seçim konusunda kardinallerle istişare etmek için aceleyle Roma'ya geldi. Ancak onların kendisine papalık onurunu zorla kabul ettirmeye kararlı olduklarını anlayınca Monte Cassino'ya kaçmış ve burada Normanlar ile Lombardları Kutsal Makam'ı desteklemeye teşvik etmekle meşgul olmuştur. Sonbahar geldiğinde Desiderius, Norman ordusunun Roma'ya yürüyüşüne eşlik etmiştir. Ancak kardinaller ve Norman prensleri arasında kendisine zorla papalık tacı giydirme amaçlı bir komplo kurulduğunu öğrendiğinde, prensler bu planlarından vazgeçeceklerine yemin etmedikçe Roma'ya girmeyecekti. Bunu yapmayı reddettiler ve seçim ertelendi. Paskalya civarında Roma'da toplanan piskoposlar ve kardinaller Desiderius'u ve onunla birlikte Monte Cassino'da bulunan kardinalleri seçimle ilgili görüşme yapmak üzere Roma'ya çağırdılar.
23 Mayıs'ta St. Lucy'nin diyakonluğunda büyük bir toplantı yapılmış ve Desiderius'a papalık görevini kabul etmesi için tekrar baskı yapılmış ancak o, şiddete başvurması halinde manastırına geri döneceği tehdidinde bulunarak kabul etmemekte ısrar etmiştir. Ertesi gün, Hamsin Yortusu'nda, aynı sahne sabahın erken saatlerinde tekrarlandı. Romalı konsül Cencius, Ostia Kardinal-Piskoposu Odo'nun (sonradan Papa II. Urbanus) seçilmesini önerdi; ancak bu öneri, bir piskoposun dönüşümünün kilise hukukuna aykırı olduğu gerekçesiyle bazı kardinaller tarafından reddedildi.
Desiderius nihayet 24 Mayıs 1086'da Septisolis'teki S. Lucia diyakozluğuna seçilmiştir. III. Victor adını almıştır. Dört gün sonra, Papa ve kardinaller, Antipapa III. Clemens'in varlığı nedeniyle Roma'dan kaçmak zorunda kaldılar ve Terracina'da tüm protestolara rağmen Victor, papalık nişanlarını bir kenara bırakarak bir kez daha Monte Cassino'ya çekildi ve neredeyse bir yıl orada kaldı. 1087 yılının Lent döneminin ortalarında, seçilen papa, Capua'da düzenlenen bir kardinaller ve piskoposlar konseyine "bu bölgelerin papalık vekili" (Lyonlu Hugh'un mektubu) sıfatıyla Norman prensleri, Konsül Cencius ve Roma soylularıyla birlikte katıldı. Burada Victor sonunda teslim oldu ve "haç ve morun kabulüyle geçmiş seçimi doğruladı". İnatçılığının bazı din adamlarını ne kadar rahatsız ettiği, Hugh of Flavigny tarafından saklanan Hugh of Lyons'un mektubunda kanıtlanmıştır.
Normanlar, Antipapa III. Clemens'in askerlerini San Pietro'dan sürdükten sonra, III. Victor nihayet 21 Mart 1087'de kutsandı ve tahta çıktı. Roma'da sadece sekiz gün kaldı ve sonra Monte Cassino'ya döndü, ancak Matilda ve Jordan'ın yardımıyla Vatikan Tepesi'ni geri aldı. Mayıs'ın bitmesinden önce, birliklerinin Leonine Şehri ve Trastevere'yi elinde tuttuğu Toskana Kontesi Toskanalı Matilda'nın çağrısına yanıt vermek üzere bir kez daha Roma'ya gitmişti. Haziran ayının sonuna doğru Antipapa III. Clemens, Aziz Petrus'u yeniden ele geçirince, Victor hemen Monte Cassino manastırına çekildi.