stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Feriha Tevfik
Yaşamı

1910 yılında doğdu. Eski Balıkhane Nazırlarından Mehmet Tevfik Bey'in torunu, Mehmet İbrahimzade'nin kızıdır.
1929 yılında Cumhuriyet gazetesinin düzenlediği güzellik yarışmanın halk tarafından gazete resimleri üzerinden yapılan ilk elemesinde 11. olarak  jüriye çıkma hakkı kazanan adaylar arasına girdi. Halit Ziya Uşaklıgil, Peyami Safa, Cenap Şehabettin, Abdülhak Hamit ve eşi Lüsyen Hanım, Hüseyin Rahmi Gürpınar, Halit Fahri Ozansoy, Vasfi Rıza Zobu, Bedia Muvahhit, İbrahim Çallı, Vedat Tek, Zekeriya ve Sabiha Sertel'in yer aldığı jüri, 2 Eylül  1929 günü yapılan yarışmada önce Hicran Hanım adlı bir başka adayı birinci seçti. Hicran Hanım'ın evlenmiş olduğu ortaya çıkınca seçim yenilendi ve jüri "Orta boylu, kıvırcık lepiska saçlı, altın gözlü, beyaz tenli, zarif endamlı, beyaz krep satenden bir elbise giymiş olan" Feriha Tevfik'i birinci seçti. Semine Nihat ikinci ve Araksi Çetinyan üçüncü oldu.
Avrupa gazetelerinde ilk Türk güzeli ve yarışma bir hayli yer buldu ancak 1929 Dünya Güzellik Yarışması'na katılmak için geç kalınmış olduğundan Feriha Tevfik o yıl uluslararası yarışmaya katılamadı. Ertesi yıl Türkiye Güzellik Yarışması'na tekrar katıldı  ilk yirmiye kalarak 10 Ocak 1930'da düzenlenen baloda yarıştı. 1930 Türkiye Güzellik Yarışması'nı 49 oyla Mübeccel Namık kazandı, Feriha Tevfik 25 oyla ikinci oldu.
Yarışmadan sonra Mübeccel Namık Hanım'ın fazla kiloları üzerine Feriha Tevfik'in  yaptığı yorumlar nedeniyle yaşanan polemik, dönemin gazetelerinde günlerce yer buldu. 1930 Türkiye Güzeli Mübeccel Namık Hanım, Paris'teki Avrupa Güzellik Yarışması'na ve ardından Dünya Güzelinin seçileceği Rio de Janerio'a gönderildi. Feriha Tevfik Hanım ise 5  Ağustos 1930'da  ABD'nin Teksas eyaletindeki Galveston şehrinde düzenlenen  5. Uluslararası Kainat Güzelliği Yarışması'nda  (International Pageant of Pulchritude)  Türkiye'yi temsil etti.
Feriha Tevfik, Türkiye'ye dönüşünden sonra sinema filmlerinde rol aldı. İlk filmi Muhsin Ertuğrul'un yönettiği 1932 çıkışlı Kaçakçılar'dı. Ardından Bir Millet Uyanıyor (1932), Leblebici Horhor Ağa (1934), Tosun Paşa (1939), Bir Kavuk Devrildi (1939) filmlerinde rol aldı.
Tiyatro sahnesine de Muhsin Ertuğrul'un önerisi ile çıktı. İstanbul'da Tepebaşı'ndaki belediyeye ait Dram Tiyatrosu'nda 25 Ocak 1932 tarihinde ilk defa sahnelenen  Yalova Otelleri piyesi, Türkiye'de ilk defa 10 Ekim 1934'te İstanbul Şehir Tiyatroları'nda sahnelenen J. Strauss'un Yarasa Opereti' rol aldığı eserlerdendir. 1939'dan sonra sahnelerden tamamen ayrıldı.
Üç kez evlendi, 1955 yılında ölen üçüncü kocası olan ceza avukatı Sadi Rıza Dağ'dan tek çocuğu olan Atilla Germiyanoğlu dünyaya geldi. 1991'de geçirdiği bir beyin kanaması sonucunda öldü. Mezarı Kadıköy İçerenköy mezarlığındadır.
Filmografisi

| Yıl | Yapım |
| --- | --- |
1932: Kaçakçılar
1932: Bir Millet Uyanıyor
1933: Karım Beni Aldatırsa
1934: Milyon Avcıları
1934: Leblebici Horhor Ağa
1935: Aysel Bataklı Damın Kızı
1939: Bir Kavuk Devrildi
1939: Allah'ın Cenneti
1939: Tosun Paşa
Artaiouteichos

Artaiouteichos (Eski Yunanca: Ἀρταίων τεῖχος), antik Misya'da Propontis kıyısına yakın bir Yunan kasabasıydı. Tarihçi Kraterus'a göre, Rindakos nehrinin kıyısında yer alıyordu. Kasabanın adının ilk kısmı Farsça kökenliydi, ikinci kısmı Yunanca'da 'duvar' anlamına geliyordu. Kasaba, MÖ 425/4 ve 422/1 yıllarına ait Atina vergi kayıtlarında göründüğü ve 1000 drahmilik bir phoros ödemek zorunda kaldığı için Delos Birliği'ne aitti.
Yaşlı Plinius'un Ariace ismiyle bahsettiği şehrin aynı olabileceği öne sürülmüştür ancak çoğu bilgin Plinius'un Ariace'sinin Artace ile özdeşleştirilmesi gerektiğini düşünmektedir.
Yerleşim yeri günümüzde, Türkiye'de, Bursa ilinde Rhyndacus (Mustafakemalpaşa Çayı)'nın alt kesiminde yer almaktadır.
Gytha of Wessex

| Gytha of Wessex |
| --- | --- |
Doğum: y. 1053/1061
Ölüm: 1098 ya da 1107
Eş(ler)i: II. Vladimir Monomah
Çocuk(lar)ı: I. Mstislav Izyaslav Vladimiroviç Svyatoslav Vladimirovich II. Yaropolk Vyaçeslav Yuri Dolgoruki (Muhtemelen)
Hanedan: Godwin (Doğum)  Monomahoviçi (Evlilik)
Babası: Harold Godwinson
Annesi: Güzel Edith
Wessex'li Gytha (doğum y. 1053/1061 - ölüm 1098 veya 1107; Eski İngilizce: Gȳð) İngiltere'nin son Anglo-Sakson kralı Harold Godwinson ve eşi Güzel Edith'in birkaç kızından birisidir. II. Vladimir Monomah ile evlenen Gytha, Kiev Ruslarının prensesi olmuştur.
Hayatı

Godwin, Wessex Kontu ve Gytha, baba tarafından büyükbaba ve büyükannesidir.
On üçüncü yüzyıl tarihçisi Saxo Grammaticus'a göre, babaları Kral Harold'ın 1066'daki Hastings Muharebesi'nde ölümünden sonra, Gytha ve iki erkek kardeşi (muhtemelen Magnus ve Godwin ya da Edmund ) birinci kuzenleri Danimarka Kralı II. Svend'in sarayına kaçtılar.  İki kardeşe Sweyn misafirperverlikle davrandı; Magnus, Bolesław II the Cömert'in üst düzey hizmetine girerken Gytha, Ruthenia Kralı Waldemar, yani Kiev Knezliği'nin en ünlü hükümdarlarından biri olan II. Vladimir Monomah ile evlendi. Bu, 1069/1070 yılında Bolesław'ın Kiev Büyük Prensi I. İzyaslav ve Gertruda'yı (Bolesław'ın teyzesi) tahttan indirildikten sonra yeniden iktidara getirmesiyle gerçekleşti. Gytha'nın Vladimir'in yönetimindeki rolü belgelenmemiştir. Vladimir, on ikinci yüzyılda oğulları için yazdığı bir 'Talimatlar' (Pouchenie) kitabında şöyle yazmıştır: "Karılarınızı sevin, ancak onlara sizin üzerinizde hiçbir güç vermeyin." Vladimir, kitabında Yuri'nin annesinin yakın zamanda ölümünden de bahsetmiştir.
Gytha, birleşik Kiev Rus'unun son hükümdarı Büyük Mstislav'ın annesiydi. İskandinav destanlarında Mstislav'a büyükbabasının anısına Harald adı verilir. Gytha, Vladimir'in eşi olarak yaşamı boyunca Smolensk'in prensesiydi, ancak kocası Kiev'in büyük prensi olmadan önce (1113'te) öldü, bu nedenle hiçbir zaman Kiev'in büyük prensesi olmadı.
Çocuklar

Gytha'nın Vladimir'den birkaç çocuğu vardı:
Büyük Mstislav (1076–1132)
Izyaslav Vladimirovich, Kursk Prensi († 6 Eylül 1096)
Svyatoslav Vladimirovich, Smolensk ve Pereyaslav Prensi († 16 Mart 1114)
Kiev Yaropolk II († 18 Şubat 1139)
Vyaçeslav († 2 Şubat 1154)
Ölüm tarihi

Gytha'nın ölüm tarihini belirlemede bir sorun vardır. 1098 ile 1107 arasında yer alır. Köln'deki St Pantaleon Manastırı paterikonunda "Kraliçe Gytha"nın (Gida regina) 10 Mart'ta rahibe olarak öldüğü belirtiliyor. Yılın 1098 olduğu varsayılmaktadır.
"Vladimir Monomakh'ın Vasiyeti"ne göre Yuri Dolgorukiy'in annesi 7 Mayıs 1107'de ölmüştür. Eğer Gytha 1098'de ölürse Yuri, babasının ikinci karısı Yefimia'nın (bu durumda Vladimir Monomakh'ın 1099 dolaylarında evlendiği iddia edilen) oğlu olabilirdi. Ancak bu, Vladimir Monomakh'ın eserlerinde Gytha'nın ilk karısı olmasına rağmen onun ölümünden hiç bahsedilmediği anlamına geliyor. Yuri'nin doğumu daha sonra yaklaşık 1099/1100'ye düşer. Ancak Birincil Chronicle, Yuri'nin ilk evliliğini 12 Ocak 1108'de kaydeder. Bu, Yuri'nin 1099/1100 dolaylarından önce doğduğu anlamına gelir (çünkü evlendiğinde 6-9 yaşlarında olamazdı). O halde bu, Gytha'nın Yuri'nin annesi olabileceği ve 1107'de öldüğü anlamına gelir.
Miras

Rus siyasetçi ve tarihçi Vladimir Medinsky'ye göre Gytha, Monomakh'ın halkla ilişkileri üzerinde önemli bir etkiye sahipti: "Knyaz'ın İngiliz karısı boşa gitmedi". Kaynak olarak Medinsky, M. P. Akekseev'in Monomakh yazıları ile Büyük Alfred'in yazıları ve diğer anonim ve o zamanın çağdaş Anglo-Sakson metinleri arasındaki karşılaştırmalı analizinden alıntı yapar.
Oğlu Büyük Mstislav aracılığıyla hem Hainault'lu Philippa'nın hem de İngiltere Kralı III. Edward'ın, dolayısıyla daha sonraki tüm İngiliz ve Birleşik Krallık hükümdarlarının atasıdır. Mstislav aracılığıyla, aynı zamanda Aleksandr Nevski'nin ve daha sonra Rusya'nın ilk Çarı Korkunç IV. İvan'ın atasıdır.
Konuyla ilgili yayınlar

Alexander Nazarenko. Древняя Русь на международных путях. Moscow, 2001. 5-7859-0085-8. (Rusça)
Doğankaya, Şereflikoçhisar

| Doğankaya |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ankara
Koordinatlar: 39°12′22″N 33°11′38″E﻿ / ﻿39.206°K 33.1938°D﻿ / 39.206; 33.1938
Ülke:  Türkiye
İl: Ankara
İlçe: Şereflikoçhisar
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 133
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0312
İl plaka kodu: 06
Posta kodu: 06950
İstatistiki bölge: Ankara alt bölgesi 
Seçim çevresi: Ankara (1. Seçim Bölgesi) 
Resmî site 
Doğankaya, (eski adıyla Qarapqur, Karakaya veya Abdülgediği (1860)) Ankara ilinin Şereflikoçhisar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Ankara il merkezine 100 km, Şereflikoçhisar ilçesine 47 km uzaklıktadır. 1853-1856 Kırım savaşından sonra Anadolu'ya göç eden Nogay Türkleri tarafından 1860 yıllarında kurulmuş bir köydür. Köy sakinleri Kulu Paşa dağı dolaylarına iskân ettirilen Nogaylardandırlar.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  | 101 | ADNKS |
| 2014 |  9% | 92 | ADNKS |
| 2015 |  1% | 91 | ADNKS |
| 2016 |  2% | 89 | ADNKS |
| 2017 |  2% | 87 | ADNKS |
| 2018 |  49% | 130 | ADNKS |
| 2019 |  16% | 109 | ADNKS |
| 2020 |  3% | 112 | ADNKS |
| 2021 |  3% | 115 | ADNKS |
| 2022 |  3% | 112 | ADNKS |
| 2023 |  19% | 133 | ADNKS |
İstatistiksel terimler, kavramlar ve konular listesi

İstatistiksel terimler, kavramlar ve konular listesi matematik biliminin çok önemli bir alt-bölümü olan istatistik biliminde içeriğinde bulunan konuların çok ayrıntılı olarak sınıflandırılması ile ortaya çıkarılmıştır. Milletlerarası İstatistik Enstitüsü (ISI - International Statistics Institute) bir enternasyonal bilim kurumu olarak istatistik bilimi konu ve terimlerini bir araya toplayıp (Türkçe dahil) 28 bilim dilinde karşılıklı olarak yayınlamıştır. Bu uğraşın sonucunun milletlerarası bilim camiasının büyük başarılarından biri olduğu kabul edilmektedir. Ortaya çıkartılan, istatistik bilimi içinde kullanılan ve bu bilime ait özel kavramların ve terimlerin listesi, tam kapsamlı olma hedeflidir ve böylelikle istatistik bilimi için bir Türkçe yol haritası yapılmış olmaktadır.
İçindekiler

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P Q R S Ş T U Ü V W X Y Z
Apamea Myrlea

Apamea Myrleia (Grekçe: Απάμεια Μύρλεια), antik Bitinya'da Marmara Denizi kıyısında eski bir şehir ve piskoposluk (Apamea in Bithynia) merkezidir. Günümüzde, Bursa ilinin Mudanya ilçesinin 1 km güneydoğusunda bulunur. Hisarlık adıyla anılır ve Yayvan Tepe üzerinde MÖ 7. yüzyılda İyonya'dan gelen Kolofonlular tarafından kurulduğu düşünülmektedir. Daha kuzeyde liman kalıntılarına da rastlanır. 2012 yılında bir inşaat kazısında bulunmuş ve sit alanı ilan edilmiştir.
Yapılan saldırılar

Myrleia antik kentinin liman kalıntılarının bulunduğu alana inşaat yapıldığı belirlendi. Mudanya Belediyesi tarafından bina mühürlendi. 2020 yılında ise bazı tarihî eser kaçakçıları tarafından pek çok parça kaçırıldı ve parçalandı.
Planlamalar

Mudanya Belediyesi tarafından antik kentin açık hava müzesi olması planlanlanmaktadır.
Vüs'at O. Bener

| Vüs'at O>  Bener |
| --- | --- |

Doğum: 10 Mayıs 1922 Samsun, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 31 Mayıs 2005 (83 yaşında) Ankara, Türkiye
Meslek: Yazar, şair
Önemli ödülleri: Sedat Simavi Ödülleri

Vüs'at Orhan Bener (10 Mayıs 1922, Samsun – 31 Mayıs 2005, Ankara), Türk yazar ve şairdi. Yazar Erhan Bener'in ağabeyi, Yiğit Bener'in amcasıdır.
Hayatı

Vüs'at Orhan Bener, 10 Mayıs 1922'de Samsun'da doğdu. İlk, orta öğrenimini Anadolu'nun çeşitli kentlerinde tamamladı. 1941'de Harbiye Mektebini, 1957'de Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi.
Ticaret Bakanlığı'nda raportör, Karayolları Genel Müdürlüğü'nde ise hukuk müşaviri olarak çalıştı. Ayşe Bener'le evlendi. Bir sendikanın danışmanlığını yürüttü. Emekliye ayrılıp yazarlıkla geçindi.
1950'de New York Herald Tribune gazetesi ile Yeni İstanbul gazetesinin birlikte düzenlediği öykü yarışmasında Dost isimli eseriyle üçüncülük kazandı. Bu başarı onun tanınmasını sağladı. Seçilmiş Hikâyeler, Varlık, Yeditepe dergilerinde yayımlanan şiir ve öyküleriyle dikkat çekti.
31 Mayıs 2005'te yaşamını yitirdi.
Eserlerinin özellikleri

Vüs'at O. Bener, eserleri içinde daha çok öz yaşam öyküsel nitelik taşıyan öyküleriyle bilinir. Bener, ham gerçekliği edebi bir temele oturtarak ele aldı. Gündelik olaylarla, bilinçaltında birikmiş yaşam parçalarını birleştirdi. Sürekli yeni anlatım biçimleri arayan yazar, bu yönüyle zaman zaman şematizme düşmekle, dış gerçekleri yanlış yerlere koymakla, hatta bozmakla eleştirildi. Bener'in eserlerinde ölüm izleği önemli bir yer tutar. Bunda yazarın genç yaşta doğum sırasında kaybettiği ilk eşi ve doğumdan sonra yaşatılamayan çocuğunun da etkisi vardır. Bu evlilikten sonra tekrar başından evlilikler geçmesine rağmen Vüs'at O. Bener'in çocuğu olmadı. Okurdan çaba isteyen, ayrıksı bir dili olan Bener'in kişilerinin gündelik hayatın ikiyüzlülüklerini dışavuran bilinç akışlarını, Virgül dergisindeki yazısında, Orhan Koçak "iç konferans tekniği" olarak adlandırmıştır. Öykülerinin yanı sıra Vüs'at O. Bener'in şiirleri; kısa dizelerden oluşur.
Ödülleri

1963 - Türk Dil Kurumu Tiyatro Armağanı (Ihlamur Ağacı ile),
1980 - Abdi İpekçi Armağanı (İpin Ucu oyunu ile - Tuncer Cücenoğlu ile paylaştı),
1992 - Edebiyatçılar Derneği “Altın Madalya” Onur Ödülü,
1993 - Yunus Nadi Yayımlanmamış Öykü Ödülü (Siyah-Beyaz ile - Mehmet Zaman Saçlıoğlu ile paylaştı),
1993 - Sedat Simavi Edebiyat Ödülü (Oktay Akbal ile paylaştı),
1997 - Ankara Öykü Günleri Onur Ödülü,
2001 - İsmet Küntay Tiyatro Ödülleri - En İyi Oyun Ödülü (İDT'de sahneye koyulan Ihlamur Ağacı oyunu ile)
2005 - İstanbul Kitap Fuarı Onur Yazarı (vefatı nedeniyle eşi Ayşe Bener tarafından kabul edildi)
Eserleri > Öykü

Dost (1952)
Yaşamasız (1957)
Siyah-Beyaz (1993)
Mızıkalı Yürüyüş (1997)
Kara Tren (1998)
Kapan (2001)
Eserleri > Oyun

Ihlamur Ağacı (1962)
İpin Ucu (1980)
Yabancı (2022, ölümünden sonra yayımlandı)
Eserleri > Roman

Buzul Çağının Virüsü (1984)
Bay Muannit Sahtegi'nin Notları (1991)
Eserleri > Şiir

Manzumeler (1994)
Eserleri > Anlatılar

Mızıkalı Yürüyüş
Kara Tren
Kapan
Hakkında yazılmış eserler

Vikisöz'de  ile ilgili sözleri bulabilirsiniz.
Vüs'at O. Bener Kara Anlatı Yazarı (2000)- Semih Gümüş, Adam Yayıncılık
Vüs'at O. Bener Bir Tuhaf Yalvaç (2004)- Ortaklaşa, Norgunk Yayıncılık
Havva'ya Mektuplar Vüs'at O. Bener Anısına (2005)- Derleme, Norgunk Yayıncılık
Bir Usta Bir Dünya: Vüs'at O. Bener (2006)- Ortaklaşa, Yapı Kredi Yayınları
"Vüs'at O. Bener'de Kurmaca ve Otobiyografi Yazı Kurarır mı?", Virgül (1999, sayı 16) - Orhan Koçak
"Vüs'at O. Bener'in Öykülerinde ve Anlatılarında Ölüm", Üçüncü Öyküler (2001, sayı 12) - Ahmet Tüzün
"Bir Öykü Olarak Hayat: Vüs'at O. Bener Öykücülüğü", Eşik Cini (2007, sayı 9) - Necip Tosun
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |


| Önce gelen: Gülten Akın | İstanbul Kitap Fuarı'nda onur yazarı 2005 24. İstanbul Kitap Fuarı | Sonra gelen: Doğan Hızlan |
| g t Sedat Simavi Edebiyat Ödülü sahipleri |
| --- | --- |
 Peride Celal ve Fazıl Hüsnü Dağlarca (1977)  Melih Cevdet Anday (1978)  Adalet Ağaoğlu (1979)  Oktay Rifat (1980)  Edip Cansever (1981)  Ödül verilmedi (1982)  Pertev Naili Boratav ve Haldun Taner (1983)  Turgut Uyar (1984)  Yaşar Kemal (1985)  Salâh Birsel (1986)  Hilmi Yavuz (1987)  İlhan Berk ve Ferit Edgü (1988)  Vedat Günyol (1989)  Sabahattin Kudret Aksal (1990)  Cevdet Kudret ve Fethi Naci (1991)  Mehmet Fuat ve Gülten Akın (1992)  Oktay Akbal ve Vüs'at O. Bener (1993)  Bilge Karasu (1994)  Mîna Urgan ve Nermi Uygur (1995)  Orhan Duru (1996)  Fakir Baykurt ve Feyza Hepçilingirler (1997)  Nezihe Meriç (1998)  Tahsin Yücel (1999)  Jale Parla (2000)  Erdal Öz (2001)  Tomris Uyar (2002)  Selim İleri (2003)  Demir Özlü (2004)  Latife Tekin (2005)  Tarık Dursun K. (2006)  Ahmet Oktay (2007)  Arif Damar (2008)  Cemil Kavukçu (2009)  Adnan Binyazar (2010)  Burhan Sönmez (2011)  Ahmet Cemal (2012)  Hasan Ali Toptaş (2013)  Murat Gülsoy (2014)  Nilüfer Kuyaş (2015)  Haluk Oral (2016)  Cevat Çapan (2017)  Kâmuran Şipal (2018)  Hidayet Sayın (2019)  Beşir Ayvazoğlu (2020)  Orhan Pamuk (2021)  Selçuk Altun (2022)
IWBF Eurocup 1

| --- | --- |
Kuruluş: 1987-88
Konfederasyon: IWBF Avrupa
Diğer kupa(lar): IWBF Şampiyonlar Ligi IWBF Eurocup 2 IWBF Eurocup 3 Kıtalararası Kitakyushu Şampiyonlar Kupası
Son şampiyon:  Fenerbahçe (1)
En başarılı takım:  SSD Santa Lucia Sport (3)  Briantea 84 Cantù (3)
Resmî site: IWBF Avrupa
IWBF Eurocup 1 ya da eski adıyla Andre Vergauwen Kupası veya EuroLeague 1, 2022 yılı itibarıyla bu ismi ile anılmaktadır. IWBF'nin IWBF Şampiyonlar Kupası'nın ardından gelen iki numaralı kupasıdır. Turnuvanın ilk şampiyonu SSD Santa Lucia Sport'tur.
Kazananlar

| Yıl | Şampiyon |
| --- | --- |
1988:  SSD Santa Lucia Sport (1)
1989:  ASPHA Douai (1)
1990:  Sheffield Steelers (1)
1991:  BSG Duisburg-Buchholz (1)
1992:  UBC Münster (1)
1993:  ISA Amsterdam (1)
1994:  US HA Corvino Sport (1)
1995:  Oldham Owls (1)
1996:  AS Stefano (1)
1997:  MK Aces WBC (1)
1998:  Sheffield Steelers (2)
1999:  ASV Bonn (1)
2000:  MK Aces WBC (2)
2001:  AS Briantea84 Cantù (1)
2002:  SSD Santa Lucia Sport (2)
2003:  GSD Porto Torres (1)
2004:  RSC Rollis Zwickau (1)
2005:  AS Briantea84 Cantù (2)
2006:  RSC Rollis Zwickau (2)
2007:  AS Dream Team (1)
2008:  CD Once Andalucia (1)
2009:  SSD Santa Lucia Sport (3)
2010:  CS Meaux (1)
2011:  Beşiktaş (1)
2012:  Las BLS Amicacci Giulianova (1)
2013:  Briantea 84 Cantù (3)
2014:  RSB Team Thüringen (1)
2015:  GOLDMANN Dolphins Trier (1)
2016:  RSB Thuringia Bulls (2)
2017:  Galatasaray (1)
2018:  Galatasaray (2)
2019:  Bidaideak Bilbao BSR (1)
2020: Koronavirüs salgını nedeniyle sezon iptal edildi.
2022:  BSR ACE Gran Canaria (1)
2023:  A. S. D. Santo Stefano Sport KOS Group (2)
2024:  Fenerbahçe (1)
Sépeaux-Saint-Romain

| Sépeaux-Saint-Romain |
| --- | --- |
Komün

Koordinatlar: 47°56′35″N 3°14′10″E﻿ / ﻿47.943°K 3.236°D﻿ / 47.943; 3.236
Ülke:  Fransa
Bölge: Burgonya
İl: Yonne
Yüzölçümü
 • Toplam: 30.27 km²
Nüfus (2022)
 • Toplam: 489
Sépeaux-Saint-Romain, Fransa'nın kuzey kesimindeki Yonne ilinde bulunan bir komündür.
Nüfus

| Tarihî nüfus> Yıl | Tarihî nüfus> Nüfus   | Tarihî nüfus> %± Artış    |
| --- | --- | --- |
| 2022 | 489 | —     |
Kaynak: INSEE
Döşek

Döşek, bir kişinin uyumasını sağlamak için kullanılan büyük, dikdörtgen bir peddir. Yatak veya kanepenin çıkarılabilir parçasıdır.
Döşekler yün, saman, pamuk, tüy veya yapay malzemelerden yapılabilir, ayrıca hava veya su ile doldurulabilir.
Antik Kyoto'nun Tarihî Anıtları

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Kinkakuji
Konum:  Japonya
Kriter: Kültürel: ii, iv
Referans: 688
Tescil: 1994 (18. oturum)
Bölge: Asya-Pasifik
Antik Kyoto'nun Tarihî Anıtları, Japonya'nın Kyoto, Uji ve Ōtsu şehirlerinde yer alan 17 tarihi yapıyı kapsayan bir UNESCO Dünya Mirası Alanı'dır. Bu yapılardan 13'ü Budist tapınağı, üçü Şinto tapınağı ve biri kaledir.
Dünya Miras Alanı'na ait 17 yapı 10. ve 19. yüzyıl arasındaki bir döneme aittir ve her biri inşa edildikleri dönemi temsil etmektedirler. Seçim sürecinde Kyoto bölgesinin tarihsel önemi UNESCO tarafından dikkate alınmıştır.
Düceyil (ilçe)

| Düceyil ilçesi قضاء الدجيل |
| --- | --- |
İlçe
Düceyil ilçesiDüceyil ilçesinin Irak'taki konumu
Koordinatlar: 33°50′47.47″K 44°12′4.21″D﻿ / ﻿33.8465194°K 44.2011694°D﻿ / 33.8465194; 44.2011694
Ülke:  Irak
İl: Selahaddin
Merkez: Düceyil
Yüzölçümü
 • Toplam: 1.002 km²
Nüfus (2018)
 • Toplam: 109.697
 • Yoğunluk: 109,5/km²
Zaman dilimi: UTC+03.00 (AST)
Düceyil ilçesi (Arapça: قضاء الدجيل, romanize: Kazaü'd-Düceyil), Irak'ın Selahaddin ilinde bulunan bir ilçedir. Yüzölçümü 1.002 km² olan ilçenin nüfusu 1 Temmuz 2018 tarihi itibarı ile 109.697'dir. İlçenin merkezi Düceyil'dir.
İsmail Galip Arcan

| İsmail Galip Arcan |
| --- | --- |

Doğum: 3 Kasım 1894(1894-11-03) İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 8 Ağustos 1974 (79 yaşında) İstanbul, Türkiye
Milliyet: Türk
Meslek: Oyuncu, oyun yazarı

İsmail Galip Arcan (3 Kasım 1894, İstanbul - 8 Ağustos 1974, İstanbul), Türk oyun yazarı, tiyatro ve sinema oyuncusu.
Aktör, oyun yazarı, makyaj ustası olarak  Türk tiyatrosuna katkılar vermiş bir sanatçıdır.
Yaşamı

1894 yılında İstanbul'da doğdu. Babası Divan-ı Muhasebat mümeyyizi Ahmet İzzet Bey, annesi Nafia Hanım'dır.  Ravza-i Terakki Okulunda öğrenim gördü. gördü. Sahneye ilk defa 15 yaşında iken Ahmet Fehim Efendi'nin tiyatrosunda Ahmet Vefik Paşa'nın Moliere'den adapte ettiği Tabib-i Aşk oyununda çıktı. Ardından Namık Kemal'in Âkif Bey adlı oyununda rol aldı. Eğitim hayatına Beşiktaş Soğukçeşme Askeri Rüştiyesi'nde ve ardından Kuleli Askeri İdadisi'nde devam etti; ancak tiyatroya olan ilgisi nedeniyle lise eğitimini yarıda bıraktı.
1910 yılında, Burhanettin Tepsi'nin kurduğu Burhanettin Tiyatrosu'na katılarak turneye çıktı. 1914 yılında Darülbedayi'ye katılan Arcan, kurumun o zamanki yönetimine seçildi. 1920 yılında Fransa'ya giderek, Fransa Eğitim Bakanlığı'nın desteğiyle tiyatro konusunda araştırmalar yapmaya başladı, Comédie-Française ve Théatre L’Odéon'da (Paris) çalıştı.
Türkiye'ye döndükten sonra Raşit Rıza Efendi Topluluğu'nda oyunculuk yaptı. Sanatçı bir yandan da oyun yazarlığı denemelerinde bulunmaktaydı. 1920 yılında Henry Bernstein'in Bora adlı eserini adapte ederek edebiyat alanında eser vermeye başladı; bu oyun 1921 yılında işgal altındaki İstanbul'da Tıbbiye öğrencileri tarafından sahnelendi.
1923 yılında ikinci Fransa gezisine çıktı. İsmail Galip Arcan, Türkiye'ye dönmesinin ardından, Muhsin Ertuğrul'un Ferah Tiyatrosu'na girdi. Topluluğun dağılmasından sonra Almanya'ya giderek, Berlin'de Alman Tiyatrosu üzerine araştırma ve inceleme çalışmaları yaptı. Türkiye'ye gelince Şehir Tiyatrosu'nda yönetmenlik yapmaya başladı ve 1974 yılında ölümüne kadar bu kurumda çalışmayı sürdürdü.
1932-1942 yılları arasında Devlet Konservatuvarı'nda diksiyon öğretmeni olarak görev yapan sanatçı, 1941 yılında Tiyatroda Makyaj, 1947'de ise Tiyatroda Diksiyon adlı iki de kitap yayımladı.
Sinema ve radyo sanatçısı olarak da çalıştı. İlk defa 1916 yılında çekilen Himmet Ağa'nın İzdivacı filminde rol alan İ. Galip, 1956 yılına kadar yirmi beş kadar sinema filminde aktör olarak rol aldı. Sinemada Bican Efendi seri filmlerindeki tiplemesiyle radyoda ise Habibe Molla tiplemesiyle ün kazandı.
1926 yılında yayımladığı Süt Kardeşler adlı vodvil (1976 yılında Ertem Eğilmez tarafından Hüseyin Rahmi'nin Gulyabani romanı ile harmanlanarak sinemaya uyarlamıştır), Kimsesizler (1941), Yalancılar (1941) ve Hava Parası (1949) adlı oyunları  ve Bir Rüya (1953) adlı çocuk oyununu yazmıştır.
ilk şiir kitabı Benim Romanım: Şiir Miir'i 1962 yılında yayımladı. 1932-1962 yılları arasında kaleme aldığı şiirlerinden otuz sekizinin yer aldığı bu kitaptaki şiirlerinin tamamı serbest ölçüdedir ve Garip akımı etkisi görülür.
8 Ağustos 1974 tarihinde İstanbul'da öldü.
Tiyatro oyunları

Venedik Taciri
Bir Kavuk Devrildi
Kafatası
Ayak Takımı Arasında
Kral Lear
Kibarlık Budalası
Kral Oidipus
Akif Bey
Tabib-i Aşk
Filmografisi

1917: Bican Efendi Vekilharç
1918: Himmet Ağa'nın İzdivacı
1921: Bican Efendi Mektep Hocası
1921: Bican Efendi'nin Rüyası
1922: Boğaziçi Esrarı
1928: Ankara Postası
1931: İstanbul Sokaklarında
1932: Kaçakçılar
1932: Bir Millet Uyanıyor
1933: Cici Berber
1933: Karım Beni Aldatırsa
1935: Aysel Bataklı Damın Kızı
1938: Aynaroz Kadısı
1939: Bir Kavuk Devrildi
1942: Kıskanç
1944: Hürriyet Apartmanı
1946: Senede Bir Gün
1947: Bir Dağ Masalı
1947: Yuvamı Yıkamazsın
1949: Ölünceye Kadar Seninim
1954: Çılgınlar Cehennemi
1955: İlk ve Son
1956: Büyük Sır