stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Elektronik taciz

Elektronik taciz, elektromanyetik işkence veya psikotronik işkence, kötü niyetli aktörlerin (çoğunlukla hükûmet ajanları veya suç şebekeleri) elektromanyetik radyasyon (mikrodalga işitsel etkisi gibi), radar ve gözetim tekniklerini kullanarak sesleri ve düşünceleri insanların beynine ilettiğini böylece insanların vücutlarını etkileyip ve insanları rahatsız ettiğini iddia eden bir komplo teorisidir. Bunu deneyimlediğini iddia eden kişiler kendilerine “ hedeflenen kişiler” adını verirler. Bazıları çete takibinin kurbanı olduklarını iddia etmektedir ve birçoğu destek ve savunma grupları kurmuş ya da katılmıştır.
Birçok tıp uzmanı bu deneyimlerin halüsinasyonlar, sanrısal bozuklukların veya psikozun sonucu olduğunu değerlendirdi.
Deneyimler

Kendilerini ezoterik teknoloji kullanarak elektronik tacize uğrayan birisi olarak tanımlayan ve kendilerini "hedeflenen bireyler" olarak tanımlayan kişilerin deneyimleri farklılık gösterir, ancak deneyimler genellikle kafalarında onlara adıyla seslenen, genellikle etraflarında yanma gibi fiziksel duyumların yanı sıra onlarla veya başkalarıyla alay eden sesler duymayı içerir. Ayrıca bir veya daha fazla kişi tarafından fiziksel gözetim altında tutulduklarını da belirtmişlerdir. Bu insanların çoğu, normal olarak başka türlü hareket eder ve işlev görür ve aralarında, kariyerlerinde başarılı olan ve başka türlü yaşayan ve bu deneyimleri kafa karıştırıcı, üzücü ve bazen utanç verici, ancak tamamen gerçek bulan insanlar vardır. Hükûmetlerin insanların kafalarına sesler gönderebilecek ve onlara bir şeyler hissettirebilecek teknolojiler geliştirdiğine dair iddialarını desteklemek için haberleri, askeri dergileri ve gizliliği kaldırılmış ulusal güvenlik belgelerini kullanıyorlar. New York Times, kendilerini hedeflenen bireyler olarak tanımlayan 10.000'den fazla insan olduğunu tahmin ediyor.
Psikolog Lorraine Sheridan, Journal of Forensic Psychiatry &amp; Psychology'de toplu taciz üzerine bir çalışmanın yazarlarından birisidir. Sheridan'a göre, "Kişi, hedeflenen kişiler fenomenini, kendilerine neler olduğuna dair bir açıklama olarak toplu taciz fikrine yakalanan paranoyak semptomları olan insanlar açısından düşünmek zorundadır". Akıl sağlığı uzmanları, hedeflenen kişilerin halüsinasyonlar yaşayabileceğini ve hedef alınma veya taciz edilme açıklamalarının sanrısal bozukluklar veya psikozdan kaynaklandığını söylemektedir. Yale psikiyatri profesörü Ralph Hoffman, insanların kafalarındaki sesleri genellikle hükûmetin tacizi, Tanrı ya da ölü akrabalar gibi dış kaynaklara atfettiklerini ve bu bireyleri dış etkiye olan inançlarının kuruntulu olduğuna ikna etmenin zor olabileceğini belirtiyor. Diğer uzmanlar bu hikâyeleri uzaylılar tarafından kaçırılma hikâyeleriyle karşılaştırıyor.
Basın hesapları, görünüşe göre elektronik taciz mağduru olduklarına inanan bireyleri belgeledi ve bazı durumlarda mahkemeleri kabul etmeye ikna etti. 2008'de James Walbert, eski iş ortağının bir anlaşmazlıktan sonra kendisini "radyasyon sarsıntıları" ile tehdit ettiğini iddia ederek mahkemeye gitti ve daha sonra elektrik çarpması hissi ve kulaklarında garip sesler duyma gibi semptomlar hissettiğini iddia etti. Mahkeme, Walbert'i daha fazla taciz etmek için "elektronik araçları" yasaklayan bir emir çıkarmaya karar verdi.
Deneyimler > Kayda değer suçlar

Kendilerini elektronik tacize uğrayan olarak tanımlayan çeşitli kişiler suç işlemiştir; bu suçlar arasında toplu saldırı vardır.
20 yaşındaki Fuaed Abdo Ahmed, 13 Ağustos 2013'te Tensas State Bank'ın St. Joseph şubesinde bir erkek ve iki kadını rehin aldı ve sonunda rehinelerden ikisini ve kendisini öldürdü. Müteakip bir polis soruşturması, Ahmed'in paranoyak şizofreniye sahip olduğu ve sesler duyduğunu resmen sonuçlandırdı. Ahmed, eski kız arkadaşının ailesini, kendi kafasına bir tür "mikrofon cihazı" yerleştirmekle suçlamıştı.
16 Eylül 2013'te Aaron Alexis, Washington Deniz Kuvvetleri Komutanlığı'nda üzerinde "my ELF weapon"(benim ELF silahım) yazılı bir pompalı tüfekle on iki kişiyi vurarak öldürdü ve üç kişiyi de yaraladı; ardından polis memurları tarafından öldürüldü. FBI, Alexis'in "sanrısal inançlara" sahip olduğu sonucuna vardı. Bu inançlar, "aşırı düşük frekanslı elektromanyetik dalgalar tarafından kontrol edildiğini veya etkilendiğini" içeriyordu.
20 Kasım 2014'te Myron May, Florida Eyalet Üniversitesi kampüsünde üç kişiyi vurarak yaraladı ve polis memurlarının müdahalesiyle öldürüldü. Olaydan önce, hükûmet gözetimi altında olduğundan ve sesler duyduğundan giderek daha fazla endişe duyuyordu.
17 Temmuz 2016'da Louisiana, Baton Rouge'da üç polis memurunu öldüren ve üç kişiyi yaralayan Gavin Eugene Long, çok sayıda hükûmet karşıtı harekete ve komplo teorisine inanıyordu, ancak en önemlisi, kendisini insanlara "uzaktan beyin deneyi, tüm bir insan vücudunun uzaktan nöral takibi" ile yardım etmeye adamış bir grubun üyesiydi.
2015'ten bu yana V2K elektronik tacizi altında olduğunu iddia eden ve "mikrodalga ile beyni yıkandığına" dair açıklamalar yapan 30 yaşındaki Güney Afrikalı Matthew Choi, 12 Ekim 2021'de Hong Kong'da bir taksi şoförünü öldürdü. Dava şehirde büyük ilgi gördü ve polis Choi'yi "son derece tehlikeli" olarak nitelendirdi.
Destek ve savunuculuk toplulukları

Kapsamlı çevrimiçi destek ağları ve zihin kontrolünden korkan insanlar tarafından yönetilen çok sayıda web sitesi vardır. Palm Springs psikiyatristi Alan Drucker, bu web sitelerinin çoğunda sanrısal bozukluklara dair kanıtlar tespit etmiştir, ve psikologlar bu tür sitelerin zihinsel sorunları olumsuz yönde güçlendirdiği konusunda hemfikirdir, bazıları ise ortak bir sanrının paylaşılması ve kabul edilmesinin bilişsel terapinin bir grup biçimi olarak işlev görebileceğini söyler.
Psikolog Sheridan'a göre, elektronik tacizle ilgili, konuyla ilgili herhangi bir tartışma olmaksızın bir gerçek olduğunu öne süren çevrimiçi içeriğin miktarı, bu tür davranışlar için zararlı, ideolojik bir platform oluşturuyor.
Vaughan Bell tarafından 2006 yılında İngiltere'de yapılan bir araştırmanın bir parçası olarak, bağımsız psikiyatristler, kullanıcıları "şizofrenik olma olasılığı çok yüksek" olan çevrimiçi zihin kontrolü hesaplarının bir örneğinin değerlendirilmesine dayanarak "psikoz belirtilerinin güçlü bir şekilde mevcut olduğunu" belirlediler. Psikologlar, kendi yayınladıkları web sayfalarında "sanrısal inançlardan etkilenme olasılığı yüksek" olan "zihin kontrol deneyimleri" (MCE'ler) bildiren birçok insan örneği belirlediler. Ortak temalar arasında "psikotronik" ve "mikrodalgalar" kullanan "kötü adamlar", CIA'in MKULTRA projesinden sık sık bahsedilir ve "İnsan işitsel sisteminin modüle edilmiş elektromanyetik enerjiye tepkisi" başlıklı bilimsel bir makaleden sık sık alıntı yapılır.
Kendilerini elektronik tacize uğrayan olarak tanımlayan bazı kişiler, psikotronik ve diğer zihin kontrol silahlarının kullanımını durdurmak için örgütlenmiş ve kampanya yürütmüştür. Bu kampanyalar, daha sonra çıkarılan bir 2001 tasarısında "psikotronik silahları" yasaklayan bir hükmü içeren eski ABD Kongre Üyesi Dennis Kucinich, ve eski Missouri Eyalet Temsilcisi Jim Guest dahil olmak üzere kamuya mal olmuş kişilerden bir miktar destek aldı.
Harici bağlantılar

Eric Tucker, 18 Eylül 2013. Aaron Alexis, Navy Yard'ı Vuran Şüpheli, İnsanların Onu Mikrodalga Makinesiyle Takip Ettiğini Düşündü 5 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The Huffington Post
Profil: Navy Yard saldırganı Aaron Alexis 27 Mayıs 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., BBC News, 25 Eylül 2013
FSU Nişancısı Myron May Mesaj Bıraktı: 'Boşuna Ölmek İstemiyorum' 2 Ağustos 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Tracy Connor, NBC News, 21 Kasım 2014
"Birleşik Devletler Paranoya: Stalker Çetelerini Görüyorlar" 26 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The New York Times, 10 Haziran 2016
Essexiella

Essexiella, Corallobothriinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Essey

Essey adına sahip yerleşim yerleri:
Essey, Côte-d'Or: Côte-d'Or ilinde yer alan komün.
Yessey: Rusya'da yer alan kırsal yerleşim bölgesi.
En düşük çaba prensibi

En düşük çaba prensibi (ing. İngilizce: Principle of least effort) insanların bir amaca ulaşmak için en az çaba gerektiren yolu takip ettiklerini ileri süren bir teoridir. Esther Bierbaum bu teoriyi "insan davranışının deterministik bir okuması" şeklinde değerlendirmektedir. Prensip biyolojik evrimde kendini göstermenin yanı sıra, dilbilim alanında da dillerin gelişimi konusunda göze alınmaktadır.
Dipnotlar

↑  Esther Bierbaum: A Paradigm for the ‘90s, American Libraries
Literatür

George Kingsley Zipf: Human behaviour and the principle of least effort: An introduction to human ecology.  Addison-Wesley, Cambridge, Massachusetts 1949. ISBN 978-0028558301
Elche Sinagogu

tr
Elche Sinagogu, milattan sonra 4. yüzyılda İspanya'nın doğusunda inşa edilmiş, Batı Avrupanın en eski antik sinagoglarından birisidir. Günümüzde, La Alcudia Arkeoloji Parkı içerisinde yer almaktadır.
Arkeolojik olarak günyüzüne çıkarılan mozaiklerde göze çarpan bir menora, apsisli bu yapının bir sinangog olduğunu ortaya koymuştur. 1905 yılında Yunanca yazıtlar ile birlikte kalıntıları keşfedilen bu sinagog, Geç Antik Çağ'da İber yarımadasında yahudi cemaatlerinin varlığını kanıtlamaktadır.
Araştırma tarihi

İlk arkeolojik kazılar 1905 yılında Pedro Ibarra y Ruiz ve Eugene Albertini tarafından gerçekleştirimiştir. Bölgedeki sonraki kazılar, Alman araştırmacı Helmut Schlunk denetiminde amatör arkeolog Ramos Folques tarafından gerçekleştirildi. Yapılan kazılar sonucunda mozaiklerde bulunan menora'nın hiçbir şekilde o dönemdeki yayınlarda konu edilmemesi, bu buluntunun bilinçli olarak naziler tarafından bastırıldığı düşüncesine yol açmıştır.
Mimari tartışmalar

Zeminin farklı yüksekliği ve kullanılan yapı malzemelerinden ötürü, apsisin, sinagogun dikdörtgen yapısına daha sonradan onu bir bazilikaya dönüştürmek için eklendiği düşünülmektedir.
Electro (Marvel Comics)

| Electro> Yayım bilgileri |
| --- | --- |
Yayımcı: Marvel Comics
İlk görünüm: The Amazing Spider-Man Sayı 9 (Şubat 1964)
Yaratan: Stan Lee Steve Ditko
Electro, The Amazing Spider-Man'deki bir kurgusal karakterdir. İlk kez 9 Şubat 1968'de The Amazing Spider-Man'in 6. sayısında gözükmüştür (1964). New York meydanında savaşmışlardır. Yenen Electro olmuştur. 9 Mart 1994'te yine savaşmışlardır. Bu sefer yenen Spider-Man olmuştur.
Sıkıcı bir hayatı olan elektrik teknisyeni Max Dillon'un çalıştığı yüksek gerilim hattına düşen yıldırım onu öldürmedi; ama vücudunun kimyasını değiştirerek onu elektriğe hükmedebilen bir kötüye, Elektro'ya dönüştürmüştür. Dillon bu gücünü kendi çıkarları için kullanmıştır. Her türlü elektrik kaynağını kullanarak kendini şarj edebilir. Elektrik dalgalarını kullanarak uçabilir, koruma kalkanı yaratabilir.
| g t Örümcek Adam |
| --- | --- |
 Yaratımcı: Stan Lee  Steve Ditko 
Yardımcı karakterler:  May Parker  Ben Parker  Mary Jane Watson  J. Jonah Jameson  New Goblin  Gwen Stacy  Kara Kedi  George Stacy  Robbie Robertson  Flash Thompson  Betty Brant  John Jameson  Scarlet Spider (Ben Reilly ·  Kaine)  Richard Parker ve Mary Parker  Liz Allan  Ned Leeds  Ben Urich  Silver Sable  Bayan Ağ  Jean DeWolff  Prowler  Glory Grant  Sally Avril  Debra Whitman  Randy Robertson  Rocket Racer  Carlie Cooper 
Kötüler:  Alistair Smythe  Beetle (Abner Jenkins)  Bumerang  Burglar  Chameleon  Doktor Octopus  Electro  Enforcers  Green Goblin  Hammerhead  New Goblin  Hydro-Man  Jackal  Kandöken  Kingpin  Kraven the Hunter  Kum Adam  Lizard  Molten Man  Morbius  Mysterio  Rhino  Scorpion  Silvermane  Sinister Six  Spencer Smythe  Spider-Slayer (Liste)  Spot  Swarm  Şokçu  Tinkerer  Tombstone  Venom  Vulture 
Yerler:  Daily Bugle  Empire State Üniversitesi 
Alternatif sürümler:  Spider-Ham  Spider-Girl  Spider-Man 2099  Ultimate Spider-Man (Miles Morales) 
İlgili konular:  Güçleri ve aletleri  Yayımlar (Hikayeler)  Diğer medyada (Televizyon  Video oyun  Sinema)  Symbiote  Anya Corazon 
 Ayrıca bakınız: Büyük güç büyük sorumluluk getirir  Mary Jane Watson'ın alternatif sürümleri  Yeşil Cin'in alternatif sürümleri  Venom'un alternatif sürümleri
Empire (Queensrÿche albümü)

Empire, Seattlelı progressive rock grubu Queensrÿche'ın 21 Ağustos 1990 tarihinde yayınlanan 4. stüdyo albümüdür.
Grup, 27 Nisan 1992 tarihinde MTV de Unplugged konseri vermiştir. Ancak ne MTV'de ne de bootleg olarak yayınlanan CD'de Unplugged konseri bütün haliyle yayınlanmamıştır. MTV ve Unplugged CD'sinde sadece I Will Remember, The Killing Words, Della Brown, Silent Lucidity ve The Lady Wore Black şarkılarına yer verilmiştir. Grup, bu unplugged konserde Anybody Listening? gibi kendi şarkılarının yanı sıra bir Neil Young klasiği olan Rocking In The Free World isimli parçayı da seslendirmiştir.
Ancak Queensryche, Empire albümünden sonra 4 yıllık bir suskunluğa bürünmüş ve 1994 yılında yayınladıkları Promised Land albümüne kadar başka bir stüdyo albümü yayınlamamıştır.
Queensryche 2010 yılında, Empire albümünün yayınlanmasının 20. yılı onuruna, 2 CD'den oluşan Empire - 20th Anniversary Edition setini piyasaya sürmüştür. İlk CD'de Empire albümünde yayınlanan şarkılara ek olarak üç bonus şarkı, Last Time In Paris, Scarborough Fair, Dirty Li'l Secret yayınlanmıştır. İkinci CD'de ise 9 Kasım 1990 tarihinde Londra'daki  Hammersmith Odeon'da verilen konser yayınlanmıştır.
Empire albümünde yer alan şarkılar

"Best I Can" (DeGarmo) – 5:34
"The Thin Line" - (DeGarmo, Tate, Wilton) – 5:42
"Jet City Woman" (DeGarmo, Tate) – 5:22
"Della Brown" (DeGarmo, Rockenfield, Tate) – 7:04
"Another Rainy Night (Without You)" (DeGarmo, Jackson, Tate) – 4:29
"Empire" (Tate, Wilton) – 5:24
"Resistance" (Tate, Wilton) – 4:50
"Silent Lucidity" (DeGarmo) – 5:48
"Hand on Heart" (DeGarmo, Tate, Wilton) – 5:33
"One and Only" (DeGarmo, Wilton) – 5:54
"Anybody Listening?" (DeGarmo, Tate) – 7:41
Empire albümünde yer alan şarkılar > 2003'te yeniden yayınlanan CD'deki bonus şarkılar

"Last Time in Paris" - (DeGarmo, Tate) - 3:52
"Scarborough Fair" - (Simon, Garfunkel) - 3:51
"Dirty Lil Secret" - (DeGarmo, Tate) - 4:07
Empire - 20th Anniversary Edition albümünde yer alan şarkılar

CD 1
"Best I Can" (DeGarmo) – 5:34
"The Thin Line" - (DeGarmo, Tate, Wilton) – 5:42
"Jet City Woman" (DeGarmo, Tate) – 5:22
"Della Brown" (DeGarmo, Rockenfield, Tate) – 7:04
"Another Rainy Night (Without You)" (DeGarmo, Jackson, Tate) – 4:29
"Empire" (Tate, Wilton) – 5:24
"Resistance" (Tate, Wilton) – 4:50
"Silent Lucidity" (DeGarmo) – 5:48
"Hand on Heart" (DeGarmo, Tate, Wilton) – 5:33
"One and Only" (DeGarmo, Wilton) – 5:54
"Anybody Listening?" (DeGarmo, Tate) – 7:41
Empire - 20th Anniversary Edition albümünde yer alan şarkılar > Bonus Şarkılar

"Last Time in Paris" - (DeGarmo, Tate) - 3:52
"Scarborough Fair" - (Simon, Garfunkel) - 3:51
"Dirty Lil Secret" - (DeGarmo, Tate) - 4:07
CD 2
"Resistance (Live at The Hammersmith Odeon, Londra, 15 Kasım 1990)" (Tate, Wilton) – 4:33
"Walk in the Shadows (Live at The Hammersmith Odeon, Londra, 15 Kasım 1990)" (DeGarmo, Tate, Wilton) – 3:56
"Best I Can (Live at The Hammersmith Odeon, Londra, 15 Kasım 1990)" (DeGarmo) – 5:16
"Empire (Live at The Hammersmith Odeon, Londra, 15 Kasım 1990)" (Tate, Wilton) – 5:11
"Thin Line (Live at The Hammersmith Odeon, Londra, 15 Kasım 1990)" - (DeGarmo, Tate, Wilton) – 5:43
"Jet City Woman (Live at The Hammersmith Odeon, Londra, 15 Kasım 1990)" (DeGarmo, Tate) – 5:30
"Roads to Madness (Live at The Hammersmith Odeon, Londra, 15 Kasım 1990)" (DeGarmo, Tate, Wilton) – 9:32
"Silent Lucidity (Live at The Hammersmith Odeon, Londra, 15 Kasım 1990)" (DeGarmo) – 5:43
"Hand On Heart (Live at The Hammersmith Odeon, Londra, 15 Kasım 1990)" (DeGarmo, Tate, Wilton) – 5:17
"Take Hold of the Flame (Live at The Hammersmith Odeon, Londra, 15 Kasım 1990)"  (DeGarmo, Tate, Wilton) – 5:10
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  MusicBrainz release group: fd4bb9f4-c263-392a-8d71-3e96e26880d7
Enis Rıza Sakızlı

Enis Rıza Sakızlı
| --- | --- |
cinsiyeti: erkek 
doğum tarihi: 1948 
doğum yeri: Ankara 
mesleği: Belgeselci 
Enis Rıza Sakızlı (d. 1948, Ankara), Türk belgesel sinemacı, eğitmen, yazar.
Galatasaray Lisesi'nde okudu. 1969'da "Genç Sinema" grubu ile belgesel ve kısa film çalışmalarına başladı. Çeşitli okullarda ve kurumlarda fotoğraf, sinema, belgesel sinema üzerine dersler verdi. 1996 yılında Belgesel Sinemacılar Birliği'nin kurucuları arasında yer aldı.
Ece Ayhan Sivil Girişimi’nin düzenlediği “Enis Rıza Sakızlı ile Belgesel Günleri” etkinliğini düzenlemektedir.
Filmografi

Merhaba Dağ Çiçeği - 1969 .... İmgesel
Bir Başka Güneş - 1970 .... İmgesel
Onlar ve Onlar - 1971 .... Yarı Belgesel
Türkiye 91 - 1972 .... Belgesel
Kapalıçarşı'da 40 Bin Adım - 1980 Yapım Yönetmeni / Yönetmen: Süha Arın
Cemal Reşit Rey - 1980 Yapım Yönetmeni / Yönetmen: Süha Arın
Dolmabahçe Sarayı ve Atatürk - 1981 Yapım Yönetmeni / Yönetmen: Süha Arın
Kula'da Üç Gün - 1983 Yapım Yönetmeni / Yönetmen: Süha Arın
Anadolu'nun Petrol Yolu - 1982 Yapım Yönetmeni, Kameraman / Yönetmen: Süha Arın
Trabzon - 1983 Yapım Yönetmeni, Kameraman
Kariye - 1984 Yapım Yönetmeni / Yönetmen: Süha Arın
Camın Teri - 1985  Yapım Yönetmeni, Kameraman / Yönetmen: Süha Arın
Türkiye Serbest Kürsüde -
Sağlık Üçgeni -
İstanbul Suyu Ararken -
Cumhuriyet Türküsü
Yargıda Kalite
Panorama
Sözlü Tarih Çalışmaları
Bir Düğün Hikâyesi
Galeri Programı / ATV
Ah Gözyaşım Ülke
Avrupa Birliği ve Türkiye
Kültür Varlıklarımız
Refah Dosyası
"Marka"
TÜBİTAK
Türkiye'de Hayvancılığın Sorunları ve Çözümleri
Çeliğe Can Vermek
Tanzimat'tan Bugüne Türkiye'de Reklam
Yeni Bir Hayata Doğru
İstanbul'a Dair - 1989
Kuş Olmak ya da Bir Çocuğun Hüznü - 1990 30'
...Ve Reklam - 1990
Zamana Karışmak - 1991
Ay'a Giderken Afrika'yı Görmek - 1991 30'
Modernleşen Türkiye - 1992
Tariş Belgeseli - 1992
Türk İktisat Tarihi Seyir Defteri - 1993
Deniz Şenliği - 1993
İki Kıyının İnsanları - 1994 60'
İklim ve Zaman Masalları - 1995
Beni Yürekten Dinleyin - 1997
Yarına Ne Kaldı - 1997
Ege'yi Düşünmek - 1998
İstanbul'un Çocukları (Rum Okulları) - 1998 (2 Bölüm, 104')
Cumhuriyetin Hayalleri - 1998
Cumhuriyetin 75. Yılında Ege Belgeseli - 1998
Nazım Hikmet ve Hasret - 1999
Halatı Bırakmak - 1999
Anadolu Mirası - 2000
Ayrılığın Yurdu Hüzün: Kayaköy - 2001
Balığın Günlüğü - 2001
Sokakta - 2003
Gazi'nin İzmir Günleri - 2003
Yeni Bir Yurt Edinmek - 2006
Politikada Bir Göçmen - 2007
Küllerinden Doğmak - 2007
Çöpte Dostoyevski Buldum - 2009
Edward Stettinius Jr.

| Edward Stettinius Jr>  |
| --- | --- |

1. Amerika Birleşik Devletleri'nin Birleşmiş Milletler Daimî Temsilcisi
Görev süresi 17 Ocak 1946 - 3 Haziran 1946
Yerine geldiği: Yeni Makam
Yerine gelen: Warren Austin
Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanı Müşaviri
Görev süresi 4 Ekim 1943 - 30 Kasım 1944
Yerine geldiği: Sumner Welles
Yerine gelen: Joseph Grew
48. Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanı
Görev süresi 1 Aralık 1944 - 27 Haziran 1945
Yerine geldiği: Cordell Hull
Yerine gelen: James F. Byrnes
Kişisel bilgiler
Doğum: 22 Ekim 1900(1900-10-22) Chicago, Illinois
Ölüm: 31 Ekim 1949 (49 yaşında) Greenwich, Connecticut
Partisi: Demokratik
Evlilik(ler): Virginia Gordon
Çocuk(lar): 3
Edward Reilly Stettinius Jr (22 Ekim 1900 - 31 Ekim 1949), Franklin D. Roosevelt ve Harry S. Truman başkanlıkları zamanında Dışişleri Bakanlığı görevini 1944-1945 arasında yapmış ve 1945-1946 yılları arasında ABD'nin ilk Birleşmiş Milletler Daimi Temsilciliği görevini yürütmüş Amerikalı siyasetçi ve iş insanıdır.
Yaşamı

22 Ekim 1900'de, Edward R. Stettinius ve Judith Carrington'un ikinci oğlu ve dört çocuğunun üçüncüsü olarak Chicago, Illinois'de doğdu. Annesi, İngiliz kökenli bir Virginialıydı. Babası Alman asıllıydı ve St. Louis, Missouri'nin yerlisiydi.
Genç Stettinius, Staten Adası'ndaki ailenin malikanesinde büyüdü ve 1920'de Pomfret Okulu'ndan mezun olduktan sonra 1924'te Virginia Üniversitesi'ne girdi. Parlak bir öğrencilik kariyeri yaşamadı. Bunun yerine zamanını fakir ailelere hayırsever yardımlar için harcadı. Gizli Seven Society'nin bir üyesi oldu.
15 Mayıs 1926'da Stettinius, Richmond, Virginia'nın önde gelen ailelerinden birinin kızı olan Virginia Gordon Wallace ile evlendi. Üç çocukları oldu: Edward Reilly ve ikizler Wallace ile Joseph.
Kariyer

1926'da Stettinius, General Motors'da stok memuru olarak çalışmaya başladı, bağlantıları sayesinde hızlı ilerleme sağladı. Ailesinin bir arkadaşı olan John Lee Pratt'ın asistanı olduktan sonra 1931'de halkla ve endüstriyel ilişkilerden sorumlu başkan yardımcısı oldu. General Motors'ta işsizlik yardımı programları geliştirmek için çalıştı ve Franklin Roosevelt ile temasa geçti.
1930'larda, Stettinius'un özel sektördeki çalışmaları kamu hizmetiyle değişti. Ulusal Kurtarma İdaresi'nin Endüstriyel Danışma Kurulunda görev yaptı (1933), ancak 1934'te ülkenin en büyük şirketi olan US Steel'e katılarak özel sektöre döndü; sonunda 1938'de genel müdür oldu.
Daha sonra, Savaş Kaynakları Kurulu başkanı (1939) ve Lend-Lease Programının yöneticisi (1941) olarak Ulusal Savunma Danışma Komisyonu'nda görev yapmak üzere kamu hizmetine döndü. 1943'te Müsteşar olana kadar bu görevi sürdürdü. Dışişleri Bakanı Cordell Hull'ın sağlık durumu kötü olduğu için 1944'te Dumbarton Oaks Konferansı'na başkanlık etti ve Aralık 1944'te Dışişleri Bakanı olarak Hull'un yerini aldı. Stettinius, 1945 Yalta Konferansı'nın ABD delegasyonunun bir üyesiydi.
Truman, Stettinius'un komünizm konusunda çok yumuşak olduğunu ve Roosevelt'in Yalta'daki danışmanıyken Moskova'ya gereğinden fazla kazanç sağlattığını düşünüyordu. Truman'ın aklında Stettinius yerine eski bir Senato arkadaşı vardı, James F. Byrnes . Stettinius, Birleşik Devletler'in Birleşmiş Milletler'deki ilk Büyükelçisi olarak görev almak üzere Dışişleri Bakanlığından istifa etti. 25 Nisan - 26 Haziran 1945 tarihleri arasında San Francisco'da düzenlenen ve 50 Müttefik ülkeden delegeleri bir araya getiren Birleşmiş Milletler Uluslararası Organizasyon Konferansı'nın Birleşik Devletler delegasyonuna başkanlık etti. Stettinius, Truman'ın Sovyetler Birliği ile gerilimleri çözmek için BM'yi bir araç olarak kullanmayı reddettiği için eleştirilerde bulundu ardından Haziran 1946'da istifa etti.
Sonraki Yaşamı

Özel hayata döndükten sonra üç yıl boyunca Virginia Üniversitesi'nde rektör olarak görev yaptı. 1947'de Stettinius ve Liberya başkanı arkadaşı William Tubman, Liberya hükûmeti ile Amerikalı finansçılar arasında Afrika ulusunun kalkınması için fon sağlamak üzere bir ortaklık olan Liberya Şirketi'nin (şimdiki Uluslararası Tescil Merkezleri) kurulmasına yardım etti. Stettinius emekliliği sırasında Rapidan Nehri üzerindeki The Horseshoe'da yaşadı. 31 Ekim 1949'da Connecticut, Greenwich'teki kız kardeşinin evinde 49 yaşında koroner trombozdan öldü ve Locust Valley Mezarlığındaki aile arsasına gömüldü.
Arşiv

Stettinius'un 1.000'den fazla kutudan oluşan arşivi, Virginia Üniversitesi Albert ve Shirley Küçük Özel Koleksiyonlar Kütüphanesinde bulunmaktadır.
Konuyla ilgili yayınlar

Devine, Michael J. ve Nathan Giles. "Stettinius, Edward Reilly, Jr."; American National Biography Online 2000 ; Erişim Tarihi: 06 Haziran 2017
"Edward Reilly Stettinius". Amerikan Biyografi Sözlüğü, Ek 4: 1946-1950 . Amerikan Öğrenilmiş Toplumlar Konseyi, 1974.
Hopkins, Michael F. "Başkan Harry Truman'ın Dışişleri Bakanı: Stettinius, Byrnes, Marshall ve Acheson." Transatlantik Araştırmalar Dergisi 6.3 (2008): 290-304.
Johnson, Walter. "Edward R. Stettinius, Jr.," Belirsiz Bir Gelenek: Yirminci Yüzyılda Amerikan Dışişleri Bakanları, ed. Norman A. Grabner (1961).
. Walker, Richard L. "ER Stettinius, Jr.", Amerikan Dışişleri Bakanları ve Diplomasi, cilt. 14 (1965)