stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2009 İstanbul otobüs saldırısı
Saldırı

8 Kasım 2009'da bir otobüse molotofkokteyli atılarak ateşe verildi. Eve dönerken otobüste bulunan 17 yaşındaki Serap Eser ağır yaralandı ve bir ay sonra komadayken kaldırıldığı hastanede öldü.
Sonrası

Saldırıdan dolayı PKK suçlandı. Saldırının meydana geldiği sırada 18 yaşının altında olan 4 kişi, terör örgütüne üye olmak ve kasten adam öldürmekten ceza aldı. İçişleri Bakanı İdris Naim Şahin'in ifadelerinin ardından saldırıyı gerçekleştirmekle suçlanan 4 kişi 23 Ocak 2015'te Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulundu
2014 yılında Alevi Bektaşi Federasyonu Başkanı Selahattin Özel olayla ilgili olarak “Başbakan ve sözcüleri sürekli olarak Alevileri terör örgütleriyle ilişkilendirmeye çalışıyor. Alevileri terör örgütleriyle bir arada tutuyorlar. Bu olaydan önce bir kızımız otobüse atılan molotofkokteyli [saldırı] sonucu hayatını kaybetmişti. Bunun arkasından MİT çıktı ve [AKP] onları serbest bıraktı."  Bir mahkeme, MİT'in ilişkisiyle ilgili tüm iddiaları reddetmiştir.
Keğik

Başaklı - Erzumum ilinin Oltu ilçesine bağlı Başaklı köyünün eski adı
Kapıkaya - Erzumum ilinin Tortum ilçesine bağlı Kapıkaya köyünün eski adı
Hayvan kurbanı
Etimoloji

Türk Dili'nin en eski ve değerli sözlüklerinden Divânu Lügati't-Türk'te kurban karşılığı olarak "yagış" kelimesi geçmektedir. "'يغش Yagış, İslam'dan evvel Türkler'in adak için, yahut tanrılara yakınlık elde etmek için kestikleri kurban" olarak tanımlanır.
Yine aynı eserde ıdhuk (ıduk) kelimesi geçmektedir. "'اذق Idhuk: Kutlu ve mübarek olan her nesne. Bırakılan her hayvana bu ad verilir. Bu hayvana yük vurulmaz, sütü sağılmaz, yünü kırkılmaz; sahibinin yaptığı bir adak için saklanır." şeklinde tanımlanmıştır.
Kurban kelimesinin, Türkçeye Farsçadan, Farsçaya ise Arapçadan dan geçtiği ve Arapça krb (yakın olma)dan türediği düşünülse de Arapçada -an eki olmayışı sebebiyle, kurban sözcüğünün İbranicedeki korban (קרבן) sözcüğünden alındığı düşünülebilir.
Arapçada kurban için hedy (hediye)sözcüğü kullanılır.
Tarih öncesi

Eski Mısır evcilleştirmenin ön saflarında yer alıyordu ve hayvan kurbanını çağrıştıran kanıtlardan bazıları Mısır'dan geliyor. Bununla birlikte, hayvan kurban etme, Mısır dininin merkezinde değil, daha çok periferik bir olaydı. Hayvan kalıntıları içeren en eski Mısır mezar yerleri, MÖ 4400 ile 4000 yılları arasında gelişen Yukarı Mısır'ın Badari kültüründen kaynaklanmaktadır. Bir yerde kendi mezarlarında koyun ve keçiler gömülü olarak bulunurken, başka bir yerde çok sayıda insan mezarının ayaklarının dibinde ceylanlar bulundu. Hierakonpolis'te ortaya çıkarılan ve MÖ 3000 yılına tarihlenen bir mezarlıkta güçlü eski vatandaşların onuruna kurban edilmiş veya sahiplerinin yanına gömülmüş olabilecek babun ve su aygırı gibi evcil olmayan türler de dahil olmak üzere çok daha geniş bir hayvan çeşitliliğinin kalıntıları bulundu. Herodot'a göre, daha sonraki Mısır Hanedanlarında hayvan kurban etme, her bir kurban türünü tanımlayan ritüeller ve kurallar (çiftlik hayvanları; koyun, sığır, domuz ve kaz) ile sınırlı hale geldi.
Bakır Çağı'nın sonunda, (MÖ 3000) hayvan kurban etme birçok kültürde yaygın bir uygulamaydı ve genellikle evcil hayvanlarla sınırlıydı. Gath'ta arkeolojik kanıtlar, Kenanlıların kurbanlık koyun ve keçileri kendi besi hayvanlarından seçmek yerine Mısır'dan ithal ettiklerini gösteriyor. Avrupa'nın bilinen en eski kutsal merkezlerinden biri olan Sardunya'daki Monte d'Accoddi'de yapılan kazılarda koyun, sığır ve domuz kurban edildiğine dair kanıtlar ortaya çıkarıldı ve kurban töreninin İtalya'da MÖ 3000 civarı ve sonrası yaygın olabileceği belirtiliyor. Antik Girit'teki Phaistos'un Minos yerleşiminde yapılan kazılar, MÖ 2000 ila 1700 dönemine tarihlenen hayvan kurban etme havuzlarını ortaya çıkardı. Bununla birlikte, İspanya'daki bir mağara olan Cueva de la Dehesilla'da Orta Neolitik dönemden MÖ 4800 ile 4000 arasına tarihlenen bir cenaze töreni ritüeliyle ilgili bir yavru keçinin kalıntıları bulundu.
Eski Yakın Doğu

Eski Mezopotamya, Mısır ve İran'ın eski Yakın Doğu uygarlıkları ile İbraniler arasında hayvan kurban etme geneldi. Kurbanın yenilebilir kısımlarını yemek için bir gerekçe bulan Yunanların aksine, bu kültürlerde normal olarak tüm hayvan sunağın yanındaki ateşe konulur ve yakılır ya da bazen gömülürdü.
İskitler

Yunan yazar Herodotus'un (MÖ yaklaşık 484 – 425) benzersiz hesabına göre, İskitler en prestijlisi at olarak kabul edilen çeşitli hayvanları kurban etmekteydiler. Öte yandan domuz asla kurban olarak sunulmadı ve görünüşe göre İskitler topraklarında domuz bulundurmaktan nefret ediyorlardı. Herodot, İskit kurban tarzını şu şekilde tanımlar:
Kurban ön ayakları bağlı olarak durur ve rahip kurbanın arkasında durur ve ipin ucunu çekerek hayvanı yere atar; ve kurban düşerken, "kurban ettiği tanrıya" seslenir ve hemen boynuna bir ilmik atar ve içine küçük bir sopa sokarak onu döndürür ve böylece hayvanı boğar, ateş yakmadan ya da kurbandan herhangi bir ilk sunu yapmak ya da üzerine herhangi bir içki dökmeden: ve onu boğup derisini yüzdüğünde, kaynatmaya devam eder. [...] Sonra et kaynatıldığında, kurban eden kişi etten ve hayati organlardan ilk sunu alır ve onu (tanrının) önüne atar.
Herodot, farklı bir şekilde yürütülen mahkûmların insan kurban edilmesini de anlatır.
Kelt halkları

Eski Kelt halkının, çiftlik veya çalışan hayvanları kurban ettiğine dair kanıtlar var. Buradaki fikir, ritüel olarak bir yaşam gücünü Öteki Dünya'ya aktarmanın tanrıları memnun etmesi ve dünyalar arasında bir iletişim kanalı kurması gibi görünüyor. Hayvan kurbanları, şükran, yatıştırma, sağlık ve doğurganlık istemek veya bir kehanet aracı olabilirdi. Bazı hayvanların tamamen tanrılara (gömerek veya yakılarak) sunulduğu, bazılarının ise tanrılar ve insanlar arasında paylaşıldığı (bir kısmı yenmiş ve bir kısmı ayrılmış) görünüyor.
Arkeologlar, bazı Galya ve İngiliz kutsal alanları ve İrlanda'daki Uisneach sitesinde hayvan kurban edildiğine dair kanıtlar buldular. Kelt hayvan kurban etme hikâyeleri Romalı ve Yunan yazarlardan geliyor. Julius Caesar ve Strabon, Galyalıların hasırdan adam olarak bilinen büyük bir hasır figürde hayvan kurbanlarını yaktıklarını yazarken, Plinius druidlerin iki beyaz boğayı kurban etmeyi içeren bir "meşe ve ökseotu ritüeli" gerçekleştirdiğini yazdı.
Kelt halkları arasında bazı hayvan kurbanları veya ritüel katliamlar, Hristiyanlığa geçtikten çok sonra da devam etti. 19. yüzyıla kadar, İrlanda kırsalında Aziz Martin Günü'nde (11 Kasım) bir horoz, kaz veya koyun kesilir ve kanının bir kısmı evin eşiğine serpilirdi. Saint Martin'e sunulur ve bir ziyafetin parçası olarak yenilirdi. Lughnasa festivali sırasındaki boğa kurbanları, İrlanda'daki Cois Fharraige'de (Crom Dubh'a sunulan yer) ve İskoçya'daki Loch Maree'de (Saint Máel Ruba' sunulan yer) 18. yüzyılın sonlarına kadar kaydedildi.
Germen halkları

Hayvan kurban etme ya da blót, Eski İskandinav dininde önemli bir ritüeldi. Kan sunak, put ve tapınakların duvarlarına serpilirdi. Cenazelerde olduğu kadar mevsimlik bayramlarda, savaşlardan ve tehlikeli yolculuklardan önce veya tüccarlar arasındaki işlerin sona ermesinden sonra da (kurban kanıyla) bir leke yapılırdı.
11. yüzyılda Adam von Bremen, İsveç'teki Gamla Uppsala'daki Tapınakta insan ve hayvanların kurban edildiğini, her dokuz yılda bir, dokuz erkek ve her hayvandan dokuzunun kurban edildiğini ve cesetlerinin kutsal bir koruya asıldığını yazdı.
İbrahimi gelenekler > Yahudilik

Yahudilikte qorban, Tevrat'ta tarif ve emredilen hayvan kurban etme (zevah זֶבַח), zevah shelamim (barış sunusu ) ve olah (" soykırım " veya yakmalık) sunuydu. Qorban, boğa, koyun, keçi veya güvercin gibi şehita (Yahudi ritüel katliamı) uygulanan bir hayvan kurbanıydı. Kurbanlar ayrıca tahıl, yemek, şarap veya tütsü içerebilmekteydi.
İbrani kutsal kitabı, RABbin İsrailoğullarına adaklar ve kurbanlar sunmalarını emrettiğini söyler. Kurbanlar sadece Kohanim'in elleriyle sunulacaktır. Yeruşalim'deki Mabedi inşa etmeden önce, İsrailoğulları çöldeyken kurbanlar sadece Çadır'da sunulurdu. Süleyman Mabedi inşa edildikten sonra sadece orada kurban kesilmesine izin verildi. Tapınak yıkıldıktan sonra, İkinci Tapınak inşa edildiğinde MS 70'de yıkılana kadar kurbanlar devam etti. İkinci Tapınağın yıkılmasından sonra, halakha'nın kurbanlar için izin verdiği tek yer olan bir Tapınak olmadığı için kurban yasaklandı. MS 2. yüzyıldaki Yahudi-Roma savaşları sırasında kısa süreliğine yeniden başlatıldı ve daha sonra belirli topluluklarda devam etti.
Yahudilerle tarihsel olarak akraba olan bir grup olan Samiriyeliler, Musa Yasasına uygun olarak hayvan kurban ederler.
İbrahimi gelenekler > Hristiyanlık

Hristiyanlık, uzun süredir her türlü hayvan kurbanına açıkça karşı çıktı ve uygulama genel olarak mantıksız ve Hristiyan teolojisine düşman olduğu için reddedildi". Hristiyan mezheplerinin çoğu, İsa Mesih'in kurban niteliğindeki ölümünün, öncelikle İbranilere Mektup'ta İsa'nın tüm eski kurbanların işaret ettiği " Tanrı'nın Kuzusu " olduğu öğretisine dayanarak, hayvan kurbanını kalıcı olarak ortadan kaldırdığına inanır. Çoğu Hristiyan mezhep, Efkaristiyanın "kansız" kurbanı veya Rab'bin Sofrası'nın, Eski Ahit'teki kurban sisteminin yerini aldığına inanır. Hristiyanlıkta hayvan kurban etme nadiren uygulanmaktadır.
Birkaç Hristiyan topluluğu, özellikle Paskalya'da ibadetin bir parçası olarak daha sonra bir ziyafette tüketilmek üzere hayvanları kurban eder. Hayvan öldürülmeden önce kiliseye getirilebilir. Yunanistan'daki bazı köyler, kourbania olarak bilinen bir uygulamada Ortodoks azizlerine kurban keserler. Bir kuzunun veya daha az sıklıkla bir horozun kurban edilmesi, Ermeni Kilisesi ile Etiyopya ve Eritre Tewahedo Kilisesi'nde yaygın bir uygulamadır. Matagh adı verilen bu geleneğin, Hristiyanlık öncesi pagan ritüellerinden kaynaklandığına inanılıyor. Ek olarak, bugün Meksika'da bir Halk Katolikliği biçimini izleyen bazı Mayalar, İspanyolların gelişinden önce geçmiş dinlerde uygulanan bir ritüel olan kilise uygulamalarıyla bağlantılı olarak hala hayvanları kurban ediyor.
İbrahimi gelenekler > İslâmda

Hacca katılan MüslümanlarMüslüman, ritüelin bir parçası olarak bir kuzu veya keçi kurban etmek veya bir inek veya deve kurbanında ortaklığa girmekle yükümü görülürler.
Arapça Eid al-Adha, Kurban Bayramı, Türk etkisindeki kültürlerde al-Id al-Kabir (Büyük Bayram) veya Kurban Bayramı (Kurban Bayramı) olarak da bilinir. Hindistan'da Bakar Id (Keçi Bayramı) Endonezya'da alt kıta ve Reraya Qurben" olarak da bilininir. Mekke'ye gitmeyen diğer Müslümanlar dabulundukları yerlerde Hicri takvime göre 12. ayın 10. gününde kurbana katılırlar. İbrahim'in oğlunun yerine bir koç kurban etmesinin sembolik bir canlandırması olarak anlaşılmaktadır. Bu vesileyle elde edilen et üç kısma ayrılır, bir kısım kurban eden aile tarafından yemek için saklanır, diğer kısım arkadaşlara ve aileye hediye edilir ve üçüncü kısım fakir Müslümanlara verilir. Kurban edilen hayvan koyun, keçi, inek veya devedir. Bayram, bir camide veya açık havada toplu bir namazı takip eder.
Hac sırasında kurban kesmek, dokuz aşamalı hac ritüelinin bir parçasıdır. Campo, öncesinde niyet ve beden temizliği, Kabe'nin yedi kez tavaf edilmesi, Merve ve Safa tepeleri arasında koşma, Mina'da kamp kurma, Arafat'ta durma, üç Mina şeytani sütununu en az kırk dokuz taşla taşlama olduğunu belirtir. Daha sonra kurban kesilir ve Kabe'nin tavafıyla veda edilir. Hacca gitmeyen Müslümanlar da basitleştirilmiş bir ritüelle hayvan kurban ederler. Campo'ya göre, İslami bayramlardaki kurbanın kökleri Batı Arabistan'da İslam'dan önce revaçtaydı. Philip Stewart, hayvan kurban etmenin Kuranın emrine değil, diğer İslami metinlerin yorumlarına dayandığını belirtir.
Kurban Bayramı, İslam'da en büyük yıllık festivaldir. Örneğin, yalnızca Endonezya'da, 2014 yılında Müslümanlar tarafından bayramda yaklaşık 800.000 hayvan kurban edildi. Lesley Hazleton'a göre, Türkiye'de her yıl yaklaşık 2.500.000 koyun, inek ve keçi kurban ediliyor ve bir kısmı ihtiyaç sahiplerine veriliyor. The Independent'a göre Pakistan'da sayı yaklaşık 10.000.000 dur. Suudi Arabistan gibi ülkeler her yıl bir milyona yakın hayvanı Mina'ya (Mekke yakınlarında) kurban olarak taşıyor. Clarke Brooke, Kurban Bayramı'nda kesilmesi yasal kabul edilen dört türü koyun, keçi, deve ve sığır (benzer olan manda, evcilleştirilmiş banteng ve yak) sayar. Birçoğu Kuzey Afrika ve Asya'nın bazı bölgelerinden getiriliyor.
Hayvanların kurban edildiği diğer durumlar arasında, bir çocuğun yedi günlük olduğu, traş olduğu ve bir isim verildiği 'akika' yer alır. Kurban kesmenin çocuğu İslam'a bağladığına ve kötülüklerden koruduğuna inanılır.
Hinduizm

Hindu uygulamaları Şaktizm, Şaiva Agama ve kabile geleneklerine dayanan Kulamarga adı verilen halk Hinduizmiyle ilişkilendirilir. Hindistan'da eski zamanlarda hayvanlar kurbanedilmekteyken sonra gelen bazı Puranalar kurbanı yasaklar.
Hinduizm > Şaktizm gelenekleri

Hayvan kurbanları, esas olarak Brahman'ın dişi doğasına Kali ve Durga şeklinde tapınılan Şakti okulunu takip eden tapınaklarda yapılır. Bu gelenekler, keçi, tavuk ve bazen mandaların kurban edildiği Hindistanın doğu bölgelerinde, Assam ve Batı Bengalde, Hindistan ve Nepal'deki Hindu tapınaklarında izlenir.
Hayvan kurbanı, Hindistan'ın doğu eyaletlerindeki Navratri sırasındaki Durga puja kutlamalarının bir parçasıdır. Bu ritüelde tanrıçanın bufalo iblisine intikamını teşvik eden kurbanlık bir hayvan sunulur. Christopher Fuller'a göre, Navratri sırasında Hindular arasında veya diğer zamanlarda Doğu Hindistan'ın Batı Bengal, Odisha ve Assam eyaletlerinde bulunan şaktizm geleneğinin dışında hayvan kurban etme uygulaması nadirdir. Ayrıca, bu eyaletlerde bile sadece festival mevsimi, önemli hayvan kurbanlarının gözlemlendiği bir mevsimdir. Bazı Shakta Hindu topluluklarında, bufalo iblisinin öldürülmesi ve Durga'nın zaferi, hayvan kurban etmek yerine sembolik bir kurbanla gözlemlenir.
Nepal'de üç gün süren Gadhimai festivalinde toplu halde hayvan kurban ediliyor. 2009 yılında festivale 5 milyon adanmış katılırken 250.000'den fazla hayvanın öldürüldüğ tahmin edildi. Ancak bu uygulama daha sonra 2015 yılında yasaklanmıştır.
Hinduizm > Rajput gelenekleri

Rajasthan'lı Rajput, Navratri'de silahlarına ve atlarına tapar ve eskiden Kuldevi olarak saygı duyulan bir tanrıçaya bir keçi kurban ederdi. Bu bazı yerlerde devam eden bir uygulamadır. Ritüel, hayvanın tek vuruşta öldürülmesini gerektirir. Geçmişte bu ritüel, erkekliğe geçiş ve bir savaşçı olarak hazır olma ayini olarak görülüyordu. Kuldevi, Rajput-Müslüman savaşları sırasında ona saygı duyan yerel efsanelerle bir savaşçı-pativrata koruyucu tanrıçadır.
Hayvan kurban etme geleneği, Kuzey Hindistan'daki Banaras çevresindeki tapınak ve evlerde Tanrıça'ya vejetaryen adaklarla ikame ediliyor.
Hinduizm > Halk gelenekleri

Hindistan'ın bazı kutsal korularında, özellikle batı Maharashtra'da, koruları yöneten dişi tanrıları yatıştırmak için hayvan kurban edilir.
Hindistan'da, birçok köyde yerel tanrıların veya Devi'nin bazı güçlü ve ürkütücü biçimlerinin önünde hayvan kurban etme ritüeli uygulanmaktadır. Bu ibadet biçiminde, genellikle keçiler olmak üzere hayvanların başları kesilir ve kanın bir kısmı tapınağın dışındaki bir direğe sürülür. Örneğin, Kandhen Budhi, Hindistan'ın Orissa şehrinin Boudh bölgesinde Kantamal'ın hüküm süren tanrısıdır. Her yıl Aswina ayında (Eylül-Ekim) düzenlenen yıllık Yatra / Jatra (festival) vesilesiyle tanrının önünde keçi ve kümes hayvanı gibi hayvanlar kurban edilir. Kandhen Budhi Yatra'nın ana cazibe merkezi Ghusuri Puja'dır. Ghusuri, her üç yılda bir tanrıçaya kurban edilen yavru domuz anlamına gelir. Kandhen Budhi'ye, Hindistan'ın Orissa kentinin Kalahandi bölgesindeki Mohangiri GP'nin altındaki Lather köyünde de ibadet edilir. (Pasayat, 2009:20–24).
Bali Hinduizminin Tabuh Rah' inancı, bir horozun başka bir horoza karşı kullanıldığı dini bir horoz dövüşüyle Tabuh Rah'ın yatıştırılmasını içerir. Kötü ruhları yatıştırmak için arınma olarak kan dökülmesi gereklidir ve ritüel dövüşler, kutsal lontar el yazmalarında belirtildiği gibi eski ve karmaşık bir ritüeli takip eder.
Hinduizm > Trantrik gelenekler

Kalika Purana'da Hinduizmde insan kurban edilmesinden bahsedilir. Metnin 67'den 78'e kadar olan bölümleri, bali (hayvan kurban etme) ve Vamacara Tantrizm'ini tartışan Rudhiradhyaya'yı oluşturur. Rudhiradhyaya tanrıçayı memnun etmek için insan kurban etme konusundaki sıra dışı açıklamalar içerir; Metin, tanrıçayı memnun etmek için bir insan kurban edilebileceğini, ancak yalnızca bir savaş veya yakın tehlike durumlarından önce prensin rızasıyla yapılabileceğini belirtir. Ancak, Ulusal Suç Kayıtları Bürosu'nun (NCRB) insan kurban etme konusunda veri toplamaya başladığı 2014 yılına kadar yok. Büroya göre, 2014 ile 2016 yılları arasında 14 eyalete yayılmış 51 insan kurban etme vakası bulunuyor. İddia edilen son insan kurban etme vakası 2020 yılına aittir.
Doğu Asya gelenekleri > Han Çini > Antik Çin

Shang ve Zhou Hanedanlığında, soylular karmaşık ve hiyerarşik bir kurban sistemi uyguluyorlardı ve cennete, dünyaya ve ailesi için dokuz tapınak ve Tai Dağı da dahil olmak üzere dört kutsal dağa "yalnızca Kral" kurban kesebilirdi.
Dükler, toprak ve tahıl değişimine ve orada aile tapınaklarında ve topraklardaki çeşitli nehirlere, akarsulara ve dağlara kurban verdiler. Sıradan bir kişinin bir tapınağı yoktu, ancak evde babası, dedesi veya ailesine kurban keserdi. Soylu, yılın farklı zamanlarında domuz, keçi, koyun, inek, çoğunlukla da evcil köpeklerini veya vahşi köpekleri ve diğer çiftlik hayvanlarını kurban ederdi; kötü yıllarda fedakarlıklar daha azdı.
Kadim krallar, Konfüçyüs ve Konfüçyüs bilginleri, The Book of Rites'ta insan kurban etme dahil değil, Zhou sisteminden her katmanın kurban etme ölçeğini çerçevelediler. Onurludan düşüğe doğru teklif ölçeklerinin adları "Tai-lao"(太牢), "Shao-lao"(少牢), "Te-sheng"(特牲), "Te-shi"(特豕)'dir., 'Te-tun'(特豚), 'Yu'(魚), 'La'(臘), 'Dou'(豆) ve diğerleri. Tai-lao sınıfı, artık yalnızca Huang Di veya Konfüçyüs'e tapınma töreninde uygulanıyor, Tayvan'da bütün inek, bütün keçi ve bütün domuzları kullanıyor
Hou ji'nin kuzu darı ve güney odunu ve siyah darı şırası ile kokulu bitkilerle (esas olarak güney odunu) bir kurban sunduğu söylenir.
Doğu Asya gelenekleri > Han Çini > Modern Çin

Budizm ritüel, kurban ve tapınma şeklinde her türlü öldürmeyi,Taoizm genellikle hayvanların öldürülmesini yasaklar. http://www.daoist.org/culture/history/culture_history_005.htmTayvan'ın Kaohsiung kentinde, Taocu tapınaklarda hayvan kurban edilmesi yasaktır.
Çin halk dinindeki bazı Tao mezheplerinde kümes hayvanları, domuz, keçi, balık veya diğer çiftlik hayvanların sunuları kabul edilir. Kurbanlar, katledildikten sonra sunağa veya tapınağa bırakılır ve ayin sonrasında tapınmacılar tarafından tüketilir.
Halk dininde bazı bölgeler, yüksek statülü tanrıların vejetaryen yemeği daha çok tercih ettiğine; hayaletlerin, düşük statülü tanrıların ve diğer bilinmeyen doğaüstü ruhların et seviğine inanır. Bu nedenle hayalet festivalinde bütün domuz, bütün keçi, tavuklar ve ördekler kurban edilecektir. Bazı vejetaryen inananlar kurban için ekmek veya pirinç gibi vejetaryen yiyeceklerden kukla domuz veya keçiler yaparlar.
Doğu Asya gelenekleri > Japonya

Budizm Japonya'ya gelmeden önce, bazı Şinto festivallerinde geyik, at ve yeşil sülün kurban edilirdi. Iomante (イオマンテ), bazen Iyomante (イヨマンテ) olarak yazılır, bir boz ayının kurban edildiği bir Ainu törenidir.
Geleneksel Sahra-altı ve Afro-Amerikan dinleri

Hayvan kurban etme, geleneksel Afrika ve Afro-Amerikan dinlerinde düzenli olarak uygulanmaktadır.
ABD Yüksek Mahkemesi'nin 1993 tarihli kararı Lukumi Kilisesi Babalu Aye v. Hialeah Şehri, Santería taraftarlarının Amerika Birleşik Devletleri'nde hayvan kurban etme hakkını onayladı. Aynı şekilde 2009'da Teksas'ta, Templo Yoruba Omo Orisha Texas, Inc. Başkanı Jose Merced'in davasında hayvan kurban etme, hayvan hakları ve din özgürlüğü ile ilgili yasal ve dini meseleler ABD 5. Temyiz Mahkemesi'ne götürüldü.
Mahkeme, Merced'in Teksas Dini Özgürlük ve Restorasyon Yasası (TRFRA) uyarınca Euless, Teksas şehrinin, hayvanların kullanımıyla ilgili yükümlü olduğu kanunları uygulamaktan alıkoyan bir ihtiyati tedbir kararına hak kazandığına karar verdi.
(bkz. uygarlık Pratik & Rem. Kod § 110.005(a)(2)).
Austronezya > Utux

Atayal, Seediq ve Taroko halkı, her türlü doğaüstü ruh veya ataya atıfla 'Utux'un kötü şans veya cezalarının akrabalara bulaşacağına inanıyor. Akrabalardan biri bir tabuyu çiğnediği veya talihsizlikle karşılaştığında, bir domuzun kurban edilerek, talihsizlik ve günahın kanla yıkanacağı ve Utux'tan böyle bir hediye ile özür dileneceği ritüel gerçekleştirirler.
notlar

Aztek'lerde insan kurbanı. (Codex Mendoza'dan, 16. yüzyıl) (Bodleian Kütüphanesi, Oxford).
Bir boğa Athena'nın sunağına götürülürken. Vazo, yak. MÖ 545
Pitsa Panelinde Kuzu Kurbanı, Korint, 540–530 M.Ö.
Augustus altında verilen Denarius, ön yüzde Venüs büstü ve arka yüzde ritüel aletler: sağ üstten saat yönünde, augur'un asası (lituus), içki kasesi ( patera), tripod ve kepçe (simpulum)
Kurbanlık hayvan hazırlığı; mimari bir kabartma parçası mermer, MS 2. yy'ın ilk çeyreği; Roma, İtalya'dan
Bir manastır kilisesi girişinde horoz matağı ( Alaverdi, Ermenistan, 2009), Kan akıtılmış basamaklar
Isla de Margarita, Venezuela'da Noelde keçi kurbanı
Kurban Bayramı'nda büyükbaş hayvan kurbanı.
Keçi kurbanı.
Durga Puja festivalinde bir rahip tarafından kurban edilmek üzere olan bir erkek buzağı. Bununla birlikte, bufalo kurban etme uygulaması, çağdaş Hindistan'da nadirdir.
Qi Dükü Jing'e kurban edilen atlar, MÖ 5. yüzyıl, Çin
Hayalet festivalinde sunakta kurban edilmiş bir domuz.
Erişte paketlerinden yapılmış kukla bir domuz.
Koşucu kuş türleri listesi

Koşucu kuşlar (Palaeognathae), Gondvana kökenli Afrika, Güney Amerika, Yeni Gine, Avustralya ve Yeni Zealanda'da dağılmış kuş türlerinden oluşan bir kladdır. Deve kuşları, nandular, kiviler, tepeli devekuşları, emular ve tinamular gibi 50'den fazla yaşayan türü içerir. Neognathae grubu ile birlikte modern kuşların iki ana kladını oluşturur. Listede soyu tükenmiş türler için Mikko's Phylogeny Archive, Paleofile.com ve Brodkob kaynakları kullanılmıştır.
Filogenetik

John Boyd'un çalışmasından oluşturulmuş filogeni haritası
Türler > Takım Struthioniformes

Familya Struthionidae Vigors 1825 (deve kuşları)
Cins †Orientornis Wang 2008
†Orientornis linxiaensis (Hou et al. 2005) Wang 2008
?Cins †Palaeotis Lambrecht 1928
†Palaeotis wiegelti Lambrecht 1928
?Cins †Remiornis Lemoine, 1881
†Remiornis heberti Lemoine, 1881
'Cins Pachystruthio'
†Pachystruthio dmanisensis Burchak-Abramovich & Vekua 1990 (dev deve kuşu)
†Pachystruthio pannonicus Kretzoi 1954
†Pachystruthio transcaucasicus Burchak-Abramovich & Vekua 1971
'Cins Struthio'
?†Struthio anderssoni Lowe 1931 [ootaxa]
?†Struthio barbarus Arambourg 1979
†Struthio asiaticus Brodkorb 1863 [Milne-Edwards 1871] (Asya deve kuşu)
†Struthio chersonensis (Brandt 1873) Lambrecht 1921
†Struthio coppensi Mourer-Chauviré et al. 1996
?†Struthio daberasensis Pickford, Senut & Dauphin 1995
?†Struthio epoasticus Bonaparte
?†Struthio kakesiensis Harrison & Msuya 2005 [ootaxa]
?†Struthio karingarabensis Senut, Dauphin & Pickford 1998 [ootaxa]
†Struthio oldawayi Lowe 1933
†Struthio wimani Lowe 1931
Struthio molybdophanes Reichenow 1883 (Somali deve kuşu)
Struthio camelus Linnaeus 1758 (Bayağı deve kuşu)
†S. c. syriacus Rothschild 1919 (Arabistan deve kuşu) EX 1966
S. c. camelus Linnaeus 1758 (Kuzey Afrika deve kuşu)
S. c. australis (Gurney 1868) (Güney Afrika deve kuşu)
S. c. massaicus (Neumann 1898) (Masai deve kuşu)