Cumhuriyetçiler (İspanya İç Savaşı)
Dış destek > Fransa

Fransa'nın İspanya Cumhuriyeti'ne karşı tutumu, tereddütlü tutumu ve kararsızlığıyla karakterize ediliyordu. Böylece Fransa hükümeti İspanyol Cumhuriyetçilere doğrudan destek göndermedi ve kuşatma altındaki cumhuriyetin sonlarına doğru Frankocu Devleti tanıyarak ona karşı çıktı. Başkan Albert Lebrun doğrudan yardıma karşı çıktı, ancak Fransa Başbakanı Léon Blum'un sol hükümeti Cumhuriyet'e sempati duyuyordu. Blum, Cumhuriyetçilere uçak da dahil olmak üzere askeri yardım ve teknoloji göndermeyi ve Fransız Donanması'nı, Fransız liderliğindeki Afrika Afrika Ordusu'nun İspanyol Fas'ından İspanya'ya geçişini engellemek için kullanmayı düşündü. Ayrıca iç savaşın patlak vermesi üzerine İspanyol Cumhuriyetçi hükümeti ve Fransa hükümeti diplomatik mesajlarda Fransız uçaklarının İspanyol Cumhuriyetçi güçlere potansiyel transferini tartıştı.
Blum hükümeti, Frankocu güçlerin İspanya'daki başarısının, Alman ve İtalyan askeri güçlerinin Kanarya ve Balear Adaları'nda konuşlanmasına izin verecek, Nazi Almanyası ve Faşist İtalya'dan oluşan bir müttefik devletinin kurulmasıyla sonuçlanacağından korkuyordu. Ancak sağcı politikacılar, Fransız hükümetinin savaşta İspanyol Cumhuriyetçilere askeri destek gönderme niyetini duydular ve Fransız hükümetinin eylemlerine, Cumhuriyetçileri desteklediği iddiası nedeniyle Blum hükümetine karşı şiddetli bir kampanya yoluyla karşı çıktılar.
27 Temmuz 1936'da İngiliz yetkililer, Başbakan Blum'la savaşa ilişkin tutumlarını tartışmış ve Blum'u Cumhuriyetçilere silah göndermemeye ikna etmişti. Bu nedenle 27 Temmuz'da Fransız hükümeti askeri yardım, teknoloji ve kuvvet göndermeyeceğini açıkladı. Ancak Fransa'nın dilediği takdirde yardım yapma hakkını saklı tuttuğunu belirten Blum, Cumhuriyet'e desteğini de belirterek şöyle konuştu:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Meşru bir hükümet olan İspanyol Hükümetine silah teslim edebilirdik... Darbecilere  silah gönderme eğiliminde olanlara bir mazeret vermemek için bunu yapmadık. | „ |

1 Ağustos 1936'da, 20.000 kişilik Cumhuriyetçi yanlısı bir miting, Blum'un İspanyol Cumhuriyetçilere uçak göndermesini talep etmesiyle karşı karşıya gelirken, aynı zamanda sağcı politikacılar da Cumhuriyet'i desteklediği ve yan tarafta Faşist İtalyan müdahalesini kışkırtmaktan sorumlu olduğu için Blum'u eleştirdi.
Nazi Almanyası, Berlin'deki Fransız büyükelçisine, Almanya'nın İspanyol Cumhuriyetçileri destekleyerek "Moskova'nın manevraları" olarak tanımladığı şeyi desteklemesi halinde Fransa'yı sorumlu tutacağını bildirdi. Son olarak, 21 Ağustos 1936'da Fransa, Birleşik Krallık ve İtalya (hem Fransa hem de Birleşik Krallık'ın baskısı altında) İspanya İç Savaşı'na ilişkin Müdahale Yasağı teklifini imzaladılar.
Ancak Blum hükümeti, 7 Ağustos 1936'dan o yılın Aralık ayına kadar İspanyol Cumhuriyetçi Hava Kuvvetlerine eski Potez 54, Dewoitine ve Loire 46 uçakları tedarik ederek gizli yollarla İspanyol Cumhuriyetçilere askeri yardım sağladı. Çoğu zaman silahları çıkarılmış olan bu neredeyse işe yaramaz ve savunmasız uçaklar, üç aylık hava görevlerinde nadiren hayatta kaldı. Ayrıca 8 Eylül 1936'ya kadar uçaklar, başka ülkelerden satın alınmaları halinde Fransa'dan İspanya'ya serbestçe geçebiliyordu.
Fransa'nın Cumhuriyetçilere gönülsüz ve büyük ölçüde etkisiz desteği Aralık 1936'da sona ermiş olsa da, Alman istihbaratı Franco ve grubuna Fransız ordusunun savaşa müdahale konusunda açık tartışmalara girdiğini bildirdi. İddiaya göre Franco, 1938'de Fransızların Katalonya, Balear Adaları ve İspanyol Fas'ını işgal etmesi yoluyla İspanya'da olası bir Frankocu zafere karşı bir Fransız müdahalesinden korkuyordu.
İç Savaş'ın sonlarına doğru, İspanyol Cumhuriyet Donanması'nın denizde seyreden gemilerinin çoğu, filoya Fransız yetkililer tarafından el konulduğu ve daha sonra Frankocu gruba teslim edildiği Tunus'un Fransız himayesindeki Bizerte'ye tahliye edildi. Gemilerde nöbetçi olarak görevlendirilen birkaç mürettebat dışında İspanyol Cumhuriyetçi denizciler ve subayları Meheri Zabbens'teki bir toplama kampında gözaltına alındı. İspanyol Cumhuriyet Silahlı Kuvvetlerinin diğer şubelerinin mağlup olan ve kaçan üyeleri, Fransız yetkililer tarafından tutuklandı ve bir zamanlar yaklaşık 100.000 mağlup İspanyol Cumhuriyetçiyi barındıran Camp de concentration d'Argelès-sur-Mer gibi Güney Fransa'daki toplama kamplarında gözaltına alındı. Oradan bazıları sürgüne gitmeyi başardı veya Mihver güçlerine karşı savaşmak için Müttefik ordularına katıldı, diğerleri ise kendilerini Nazi toplama kamplarına attılar.