stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sürekli Dizi
Yapım > Seslendirme Kadrosu

Seslendirme kadrosu için J. G. Quintel serideki seslerin iyi anlaşılabilir olmasını istemiştir. Ana karakterler kadrosunda Mordecai ve Çak Beşlik Hayalet'i J. G. Quintel, Rigby'yi William Salyers, Skips'i ünlü oyuncu Mark Hamill, Benson, Pops ve Kas Adam'ı Quintel'in CalArts'tan sınıf arkadaşı Sam Marin, Margaret'ı Janie Haddad Tompkins ve Thomas'ı Roger Craig Smith seslendirmiştir. Seri boyunca ekip üyelerinden bazıları da çeşitli karakterler seslendirmiştir: Minty Lewis, Toby Jones, Andress Salaff ve Matt Price bazılarındandır. Sürekli Dizi kadrosu seslendirmelerini toplu grup halinde yapar. Seride sıklıkla konuk seslendirmenler bulunur: Steven Blum, Courtenay Taylor, David Ogden Stiers, Robin Atkin Downes, Jeff Bennett, Jennifer Hale, David Kaye, Fred Tatasciore, Matthew Yang King ve Julian Holloway bazılarındandır.
Yapım > Seslendirme Kadrosu > Seslendirme Tablosu

| Karakter | Orijinal Seslendirme |
| --- | --- |
Mordecai: J. G. Quintel
Rigby: William Salyers
Benson: Sam Marin
Skips: Mark Hamill
Pops: Sam Marin
Kas Adam: Sam Marin
Çak Beşlik Hayalet: Jeff Bennett (2. bölüm) J. G. Quintel
Margaret: Janie Haddad Tompkins
Eileen: Minty Lewis
Thomas: Roger Craig Smith
CJ: Linda Cardellini
Yapım > Animasyon

Sürekli Dizi'nin her sezonun tamamlanması 9 ay sürmüştür. Quintel ve 35 kişilik ekibi her bölümü Burbank'teki Cartoon Network Studios'da geliştirmiştir. Senaryo çeşitli storyboardlarla görselleştirilmiştir. Storyboardlar daha sonra animasyonlaştırılır ve diyalog birlikte "animatic"e dönüştürülüp şirkete yollanır. Serinin parçaları (arkaplan, karakter tasarımı) birleştirilip asıl animasyonun yapıldığı Güney Kore'deki Saerom Animation stüdyosuna yollanır. Bittiğinde bölüm, Kaliforniya'daki Sabre Media Studios'una geri yollanır. Müzik ve ses efektleri yapılır ve tamamlanır.
Ömer Torlak

Ömer Torlak (d. 1961, İstanbul) Türk akademisyen ve bürokrattır.
Eğitimi

1978 yılında Pertevniyal Lisesi'nden mezun oldu. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi'ni 1982 yılında bitirdi. 1984'te Pazarlama Bilim Dalı'nda yüksek lisans, 1991 yılında doktora derecelerini İstanbul Üniversitesi'nden aldı. 1986 yılından 1996 yılına kadar çalışmalarını özel sektörde sürdürdü.
Akademik kariyeri

Akademik kariyerine 1996 yılında Kırıkkale Üniversitesi İşletme Bölümü'nde yardımcı doçent olarak başladı. 1999'da yardımcı doçent olarak atandığı Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme Bölümü'nde 2002 yılında doçent, 2007 yılında profesör oldu.
Anabilim Dalı ve Bölüm Başkanlıkları yapmış olan Torlak, 2009-2011 yılları arasında Çankırı Karatekin Üniversitesi, 2011-2012 yılları arasında Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dekanlıkları görevinde bulundu. Mart 2012'de KTO Karatay Üniversitesi Rektörlüğüne atandı ve Mart 2015 tarihine kadar bu göreve devam etti.
Pazarlama alanında yayınlanmış çok sayıda makale, bildiri, kitap ve kitap bölümü bulunan Ömer Torlak'ın çalışmaları çok sayıda atıf da almıştır.
Bakanlar Kurulu tarafından Haziran 2015'te Rekabet Kurumu Başkanı olarak atanan Prof. Dr. Ömer Torlak, 2016-2018 yıllarında ise TÜBİTAK Bilim Kurulu üyesi olarak görev yapmıştır. İstanbul Ticaret Üniversitesi öğretim üyesi olup 2020 yılından itibaren İşletme Fakültesi dekanı ve Ocak 2023'ten itibaren vekaleten üstlendiği üniversitenin rektörlüğüne Haziran 2023'te resmen atanmıştır.
Evli ve 3 çocuk babasıdır.
Akra Kalesi

Akra (Acra olarak da yazılır, Yunanca: Ἄκρα, İbranice: חקרא ,חקרה Ḥaqra(h)), "kale" anlamında (bkz. "Etimoloji"), Kudüs'te, Seleukos İmparatorluğu hükümdarı IV. Antiohos tarafından M.Ö. 168 yılında şehri yağmalamasının ardından inşa edilen müstahkem bir yerleşkeye sahip olduğu düşünülen bir yerdi. Akra adı daha sonraki bir dönemde, muhtemelen o zamanlar yıkılmış olan kaleyle ilişkili olan ve zamanında Josephus (MS 1. yüzyıl) tarafından hem Acra hem de "aşağı şehir" olarak bilinen bir şehir mahallesi için de kullanılmıştır. Kale, Haşmonayim Krallığı'nın kurulmasıyla sonuçlanan Makkabi ayaklanmaları'nı kapsayan olaylarda önemli bir rol oynamıştır. "Yukarı şehir" Yehuda Makkabi tarafından ele geçirilmiş, Selevkos garnizonu aşağıdaki "Akra "ya sığınmıştır, ve Kudüs içindeki bu son düşman kalesini yok etme görevi Thassi soyadlı Şimon Makkabi'a düştü. Akra hakkındaki bilgilerimiz neredeyse sadece daha geç tarihli olan Josephus'un yazılarına ve anlatılan olaylardan kısa bir süre sonra yazılmış olan Birinci ve İkinci Makabeler Kitapları'na dayanmaktadır.
Akra'nın Kudüs'teki tam konumu ve hatta terimin anlamı -kale, şehrin içindeki müstahkem mevki ya da ilişkili bir kalesi olan mevki- Hellenistik Kudüs'ü anlamak için kritik öneme sahiptir, ancak bu devam eden bir tartışma konusudur. Josephus'un bu ismi 'aşağı şehir' ile birbirinin yerine kullanmış olması kesinlikle yardımcı olmamaktadır. Tarihçiler ve arkeologlar, başlangıçta çoğunlukla edebi kanıtlardan çıkarılan sonuçlara dayanarak Kudüs çevresinde çeşitli yerler önermişlerdir. Bu yaklaşım 1960'ların sonlarında başlayan kazılar ışığında değişmeye başlamıştır. Yeni keşifler eski edebi kaynakların, Kudüs'ün coğrafyasının ve daha önce keşfedilen eserlerin yeniden değerlendirilmesine yol açmıştır. Daha yeni teoriler arkeolojik ve metinsel kanıtları birleştirmekte ve Tapınak Dağı'na yakın ve güneyindeki yerleri tercih etmektedir, ancak alternatif teoriler de vardır (bkz. "Konum").
Antik Yunan terimi akra Helenistik dönemde diğer müstahkem yapıları tanımlamak için kullanılmıştır. Akra, Ptolemaios Baris'e "akra" olarak yapılan atıflardan ve daha sonra Akra adını miras alan Kudüs şehir mahallesinden ayırt edilmesi için genellikle Seleukos Akra olarak adlandırılır.
Etimoloji

"Acra", Aramice kullanımda benimsenen ve "kale" veya "kale" çağrışımına sahip olan Yunanca alıntı kelime akrópolinin kısaltılmış şeklidir.
Tarihçe > Arka plan

Akra'nın önemli bir rol oynadığı Makabe İsyanı'na giden olaylar, yine esas olarak Josephus'un "Yahudilerin Eski Eserleri" ve Makabeler'in Birinci ve İkinci Kitaplarına dayanmaktadır.
Büyük İskender'in MÖ 323 teki ölümünün ardından Koele-Suriye, Mısır'daki Ptolemaios Krallığı ile Suriye ve Mezopotamya merkezli Selevkos İmparatorluğu arasında çekişmeye sahne oldu. Selevkos imparatoru Antiokus III'ün Panium Savaşı'nda Mısır'a karşı kazandığı zafer Koele-Suriye'yi Selevkos kontrolüne soktu. Kudüs'ün Yahudi nüfusu, Kudüs'ün Mısır garnizonunun müstahkem üssü olan Baris'i kuşatması sırasında Antiokhos'a yardım etmişti. Onların desteği, yabancıların ve murdar hayvanların İkinci Tapınak'dan men edilmesi ve Tapınak'taki belirli dini ritüellerin sürdürülmesi için resmi fon tahsisi de dahil olmak üzere Yahudi dini özerkliğini onaylayan bir tüzükle ödüllendirildi. Dini özgürlüğe izin verilmesine rağmen, birçok Yahudi prestijli ve nüfuzlu Yunan yaşam tarzının cazibesine kapılmış ve bu yaşam tarzının unsurlarını benimsemiştir. İmparatorluk kültürü siyasi ve maddi ilerleme için bir yol sundu ve bu da Yahudi nüfusu arasında Helenistik elitlerin oluşmasına yol açtı. Helenleşme gözlemci Yahudiler ile Yunan kültürünü asimile eden kardeşleri arasında gerilimlere yol açmıştır.
IV. Antiohos MÖ 175 te Seleukos tahtına çıktı. Kısa bir süre sonra Epifanes, kardeşi Onias III tarafından işgal edilen İsrail'in Yüksek Rahip makamına atanması için Yason tarafından ricada bulunuldu. Kendisi de iyice Helenleşmiş olan Yason ayrıca kentin ödediği haracı artırma ve kentte gymnasium ve bir efebion da dahil olmak üzere bir Yunan polis altyapısı kurma sözü verdi. Yason'ın dilekçesi kabul edildi, ancak 42 aylık bir yönetimden sonra Antiochus tarafından devrildi ve Ammon'a kaçmak zorunda kaldı. Bu arada Antiokhos IV, MÖ 170 te ve yine MÖ 169 da Mısır'a iki sefer düzenlemiş ve Ptolemaios ordularını bozguna uğratmıştı. Antiokhos'un zaferleri kısa sürdü. Seleukos ve Ptolemaios krallıklarını birleştirme niyeti, hızla genişleyen Roma devleti'ni endişelendirdi ve kuvvetlerini Mısır'dan çekmesini talep etti. Antiokhos Mısır'da meşgulken, Kudüs'te öldürüldüğüne dair yanlış bir söylenti yayıldı. Ortaya çıkan belirsizlikte Yason 1.000 kişilik bir kuvvet topladı ve Kudüs'ü ele geçirmeye çalıştı. Saldırı püskürtülmesine rağmen, savaş haberi Mısır'daki Antiokhos'a ulaştığında, Yahudiyeli tebaasının bu başarısızlığı bir isyan fırsatı olarak kullanacağından şüphelendi. MÖ 168 de Antiokhos IV Epifanes Kudüs'e yürüyüp yağmaladı, tapınak hazinesini yağmaladı ve binlerce sakini öldürdü. Babasının politikasını tersine çeviren IV. Antiohos, geleneksel Yahudi ayinlerini yasaklayan ve dinine bağlı Yahudilere zulmeden kararnameler yayınladı. Tapınak ritüelleri durduruldu, Yahudilerin Sabbath'a uyması yasaklandı ve Birit milah (sünnet) yasaklandı.
Tarihçe > İnşaat

Antiokhos şehirdeki hakimiyetini sağlamlaştırmak, Tapınak Dağı'ndaki olayları izlemek ve Kudüs'teki Helenleşmiş grubu korumak için şehre bir Seleukos garnizonu yerleştirdi:
Sonra Davut Kenti'ni büyük bir surla ve güçlü kulelerle güçlendirdiler ve orası onların kalesi oldu. Oraya günahkâr bir halkı, yasa tanımaz adamları yerleştirdiler. Bunlar konumlarını güçlendirdiler; silah ve yiyecek depoladılar, Yeruşalim'in ganimetlerini toplayarak orada sakladılar ve büyük bir tuzak haline geldiler. Mabede karşı bir pusu, İsrail'in sürekli kötü bir düşmanı oldu. "1. Makabeler" 1:33-36.
Akra ismi Yunanca akropolis kelimesinden türemiştir ve bir şehre bakan yüksek müstahkem bir yer anlamına gelmektedir. Kudüs'te bu sözcük Yahudi karşıtı paganizmi simgelemeye başladı: "dinsizlerin ve kötülerin" kalesi. Hem şehre hem de çevresindeki kırsal bölgeye hakim olan bu kale sadece bir Yunan garnizonu tarafından değil, aynı zamanda onların Yahudi müttefikleri tarafından da işgal edilmişti.
Selevkosların Yahudi dini hayatını bastırması yerli halk arasında önemli bir direnişle karşılaştı. Antiokhos MÖ 167 de doğuda işgal altındayken, Modiin'den Mattathias adında kırsal kesimden bir rahip imparatorluğa karşı bir isyan başlattı. Hem Selevkos yönetimi hem de yerel Helenleşmiş hizip isyanın büyüklüğünü kavrayamadı. MÖ 164 te Judas Maccabaeus Kudüs'ü kurtardı ve Tapınağı yeniden kutsadı. Çevredeki şehir düşmüş olmasına rağmen, Akra ve sakinleri direnmeye devam etti. Maccabaeus kaleyi kuşattı ve kale sakinleri Selevkos kralına (V. Antiohos) yardım çağrısı gönderdi. İsyanı bastırmak için bir Selevkos ordusu gönderildi. Ordu Beth-Zur'u kuşattığında, Maccabaeus Akra kuşatmasını terk etmek ve Antiohos'la savaşta yüzleşmek zorunda kaldı. Bunu izleyen Beth-Zechariah Savaşı'nda Selevkoslar Makabeler'e karşı ilk zaferlerini kazandılar ve Makabeler geri çekilmek zorunda kaldılar. Teslim olmaktan kurtulan Akra 20 yıl daha bir Selevkos kalesi olarak varlığını sürdürdü ve bu süre zarfında Yunan garnizonunu devirmeye yönelik birkaç Haşmonayim girişimini atlattı.
Tarihçe > Yıkım

Yahuda MÖ 160 ta öldürüldü ve yerine kardeşi Yonatan geçti ve Akra'nın ikmal hattını kesmek için bir bariyer inşa etmeye çalıştı. Yonatan, Selevkos generali Diodotus Tryphon'un işgalci ordusuyla Bet Şean'da yüzleşmek zorunda kaldığında bu görev için gereken insan gücünü çoktan toplamıştı. Yonatan'ı dostane bir konferansa davet eden Tryphon onu yakalatır ve öldürtür. Yonatan'ın yerine, MÖ 141 de Akra'yı kuşatan ve sonunda ele geçiren başka bir kardeş, Simon geçti.
Anlatımları yer yer çelişkili olsa da iki kaynak Akra'nın nihai kaderi hakkında bilgi vermektedir. Josephus'a göre Simon, sakinlerini kovduktan sonra Akra'yı yerle bir etmiş ve ardından tapınaktan daha alçak hale getirmek, şehri kötü hatırasından arındırmak ve Kudüs'ün gelecekteki herhangi bir işgalcisine karşı koyabilmek için üzerinde durduğu tepeyi taş ocağına çevirmiştir. 1. Makabeler'de yer alan anlatım farklı bir tablo çizmektedir:
Ve Simon her yıl bu günü sevinçle kutlamalarını buyurdu. Kalenin [Yunanca: Akra] yanındaki tapınak tepesinin surlarını güçlendirdi, kendisi ve adamları orada oturdular. "1. Makabeler 13:52.
Dolayısıyla bu versiyonda Simon Akra'yı hemen yıkmamış, bunun yerine onu işgal ettirmiş ve hatta içinde bizzat ikamet etmiş olabilir. 1. Makabeler kalenin nihai akıbetinden bahsetmez. Kale, Kudüs'ü ve nüfusunu izlemek ve kontrol etmek için bir iç kontrol noktası olarak inşa edilmişti. Çoğu bilginin kabul ettiği gibi Davut Şehri'nde yer alsaydı, konumu Kudüs'ün dış tehditlere karşı savunmasına çok az katkıda bulunurdu. Kudüs'ün yukarı kentinde Haşmonayim Baris ve Haşmonayim Sarayı'nın inşa edilmesinin ardından MÖ 2. yüzyılın sonlarında kullanımdan düşmüş ve sökülmüş olabilir.
Bezalel Bar-Kochva farklı bir teori sunmaktadır: MÖ 139 da Antiochus VII Sidetes, Simon'un ele geçirdiği iki Helenleşmiş şehir olan Yafa ve Gezer ile birlikte onu Simon'dan geri istediğinde Akra hala ayaktaydı. Simon iki şehri tartışmaya istekliydi ancak Akra'dan hiç bahsetmedi. İşte bu noktada, Selevkosların Kudüs üzerinde gelecekte herhangi bir hak iddia etmesini veya tutunmasını engellemenin bir yolu olarak kaderini mühürlemiş olmalıdır. Böylece Antiokhos VII, Hyrcanus I'in hükümdarlığı sırasında şehri zapt ettiğinde, şehirde bir Selevkos garnizonunun konuşlandırılmasını talep eden hariç, taleplerinin her biri karşılandı. Hyrcanus bu talebi reddedebilmiş ve Antiokhos da vazgeçmiş olabilir çünkü Akra artık ayakta olmayacağı için garnizonu yerleştirecek bir yer yoktu. Bu açıklama Akra'nın yerle bir edilmesini MÖ 130'larda bir yere yerleştirir.
Tarihçe > Birinci Yahudi-Roma Savaşı sırasında Akra

Josephus, Birinci Yahudi-Roma Savaşı'nın patlak verdiği sırada Akra'yı ya da "Aşağı Şehir "i anlatır. Biri Tapınak Dağı'nı ve Ophel ve Kidron Vadisi de dahil olmak üzere Aşağı Şehrin bir kısmını kontrol eden Gischala'lı John'un liderliğindeki Yahudi grubu ile diğeri terk etmeden önce, Phasael kulesinde ikamet ettiği "Yukarı Şehrin" tamamını ve Kidron Vadisindeki büyük duvar ile Siloam çeşmesine kadar "Aşağı Şehrin" (Acra) bir kısmını kontrol eden Simon bar Giora'nın liderliğinde olan iki grup arasındaki iç mücadeleyi anlatır.  Sonunda Roma ordusu Aşağı Şehir'i (Acra) ele geçirdiğinde tüm evleri ateşe verdiler. Yahudiliği kabul eden Kraliçe Helena'nın sarayı eskiden Akra'nın ortasındaydı.
Konum > Tapınağın Güneyi > Davut Şehrinde müstahkem bir yerleşke

Mevcut kaynaklar Akra'nın tapınağın güneyinde olduğunu göstermektedir ve 1. Makabeler Makabe isyanının çağdaş bir anlatımı olduğu için Akra ile ilgili anlatımı (1:35-38) en güvenilir olanı olarak kabul edilmektedir. Josephus, Akra'nın bulunduğu tepenin yerle bir edildiğine dair pek olası olmayan bir açıklama yapsa da, Büyük İsyan'ın (MS 70) sonuna dair anlatımı Akra'nın Tapınak Tepesi'nin güneyinde bulunduğuna dair ek kanıtlar sunar:
...ama ertesi gün arşiv deposunu, Akra'yı, meclis binasını ve Ophlas denilen yeri ateşe verdiler; bu sırada yangın Akra'nın ortasında bulunan kraliçe Helena'nın sarayına kadar ilerledi;
Anlatımda bahsedilen diğer binaların hepsi Aşağı Şehir'in güneyinde yer aldığından, bu durum Akra'yı da oraya yerleştirmektedir. Bu anlatım, Helenistik yönetim sona erdikten ve kaleler yıkıldıktan yıllar sonra bile Kudüs'ün bu bölgesinde "Acra" adının kullanılmaya devam ettiğini kanıtlar ve ayrıca bu ifadenin ayrı bir binadan ziyade şehrin bütün bir bölgesine atıfta bulunduğu düşünülebilir. Gerçekten de, 1. Makabeler'deki birkaç cümle benzer bir noktaya işaret ediyor olarak okunabilir:
Nicanor (Selevkos generali)
Ve onun günlerinde işler onun elinde gelişti, öyle ki, Yahudi olmayanlar ülkeden çıkarıldı, Kudüs'teki Davut kentinde kendilerine bir kale [Yunanca: Akra] inşa eden ve oradan dışarı çıkıp kutsal alanın çevresini kirleten ve saflığına büyük zarar veren adamlar da öyle. 1. Makabeler 14:36.
Bunlar, Kudüs'ün M.Ö. 168 yılında IV. Antiohos tarafından yağmalanmasından sonra, Tapınak Dağı'nın güneyindeki Davut Şehri'nin en azından bir kısmının Kudüs'ün müstahkem bir Helenistik mahallesi olarak yeniden inşa edildiğini göstermektedir. Burası bir kaleden çok, Yahudi dönmelerin ve yeni rejimin destekçilerinin yaşadığı bir Makedon kolonisiydi. Bu durum, Davut Şehri'nin doğu yamacında bulunan Rodos amfora kulpları ve 18 kutu mezar gibi arkeolojik kanıtlarla da desteklenmektedir. Bu mezarlar MS 2. yüzyılın başlarına tarihlenmektedir ve İkinci Tapınak dönemi Yahudi defin uygulamalarına benzememekle birlikte Akka (Ptolemais)'daki mezarlık gibi bilinen diğer Helenistik mezarlıklarla benzerlik göstermektedir.
Konum > Tapınağın Güneyi > Givati otoparkı kazısı

Kasım 2015'te İsrail Eski Eserler Kurumu (IAA) Akra için antik bir alanın keşfedilmiş olabileceğini duyurmuştur. Arkeologlar Doron Ben-Ami, Yana Tchekhanovets ve Salome Cohen, Tapınak Tepesi'nin güneybatısında ve Davut Şehri'nin kuzeybatısında Givati otoparkı kazısı yaparken ortaya çıkardıkları bir oda ve müstahkem duvar kompleksinin edebi kaynaklarda bahsedilen Akra ile özdeşleştirilebileceğini iddia etmişlerdir. Ancak bu tanımlama, Ophel'deki yapı için daha önce önerilen konumların biraz güneyine yerleştirecektir. Buluntular arasında sur duvarları, 4'e 20 metre ölçülerinde bir gözetleme kulesi ve bir glacis bulunmaktadır. Alanda IV. Antiokhos Epifanis'in amblemi olan üç dişli mızrakla damgalanmış bronz ok uçları, kurşun sapan taşları ve ballista taşları ortaya çıkarılmıştır. Bunlar alanın askeri niteliğini ve ele geçirme çabalarını göstermektedir. Kazıda ayrıca Antiokhos IV ile Antiokhos VII dönemlerine ait sikkelerin yanı sıra çok sayıda damgalı Rhodos amfora kulpu da bulunmuştur.
Givati'nin konumu Leen Ritmeyer tarafından edebi kaynaklarda anlatıldığı gibi Tapınak Tepesi'ni göremeyecek kadar alçakta olması nedeniyle şüpheyle karşılanmıştır.
Konum > Tapınağın Kuzeyi

Akra, Kudüs'teki ilk Helenistik kale değildi. Kaynaklar, daha eski bir kale olan Ptolemaios Baris'in de Tapınak bölgesine bakan bir konumda olduğunu göstermektedir. Baris'in tam yeri hala tartışılsa da, genellikle Tapınak Dağı'nın kuzeyinde, daha sonra Antonia Kalesi tarafından işgal edilen yerde olduğu kabul edilir. Baris, MÖ 2. yüzyılın başında III.Antiohos'ün eline geçti ve Makkabi İsyanı ile ilgili tüm anlatımlarda yer almadı. Akra'nın çok kısa bir süre içinde inşa edildiğine dair anlatılara rağmen, yine de uzun süreli kuşatmalara dayanabilecek kadar sağlamdı. Bu faktörler, Baris'in kendisinin bir "akra" olarak adlandırıldığı referanslarla birleştiğinde, bazılarının Baris ve Akra'nın aslında aynı yapı olduğunu öne sürmesine yol açmıştır. Her ne kadar hem 1. Makabeler hem de Josephus Akra'yı yeni bir yapı olarak tanımlıyor gibi görünse de, durum böyle olmayabilir. "Antiquities of the Jews" 12:253, "dinsiz ya da kötülerin" kalede "oturmak" yerine "kaldıkları" anlamını verecek şekilde tercüme edilebilir, bu da Akra'nın isyandan önce ayakta olduğu ve sadece Makedon garnizonunun yeni olduğu anlamına gelebilir.
Koen Decoster Josephus'un "şehrin aşağı kısmında bir kale" ifadesini MS 1. yüzyıl Kudüs'üne aşina olan bir kitleye yazdığını öne sürmektedir; bu şehirde iki kale bulunmaktaydı: Antonia Kalesi ve Herodian sarayı. Josephus'un Roma Kudüs'ü batıdaki yüksek tepeye kadar genişlemiş olduğundan, "aşağı şehirdeki bir kale" Tyropoeon Vadisi'nin doğusunda bulunan, Tapınak'ın kuzeyinde yer alan ve gerçekten de Tapınak'ın üzerinde yükselip ona hâkim olan Antonia Kalesi de dâhil olmak üzere her şeyi ifade ediyor olabilir. Ona göre, Josephus'un Akra'dan bahsederken aklında olması gereken yer burasıdır.
Kuzeyde yer almasına karşı çıkanlar, bu yerin tarihi kaynaklar tarafından desteklenmediğini ve Akra'yı Kudüs'ün nüfus merkezinden uzaklaştıracağını ileri sürmektedir. Kendinden önceki ve sonraki kalelerden farklı olarak, dış tehditlere karşı bir savunma olarak değil, daha ziyade şehrin Yahudilerin yaşadığı bölgelerini denetlemek için tasarlanmıştı ve bu da önerilen kuzey konumuyla uyumsuz bir roldü.
Konum > Batı tepesi

Bazı araştırmacılar Akra'nın Kudüs'ün batı tepesindeki Yukarı Şehir'e, şu anda Eski Şehir'in Yahudi Mahallesi tarafından işgal edilen alanda bulunduğunu iddia etmiştir. Bu önermeler Akra'yı 2. Makabeler'e göre Kudüs'te kurulan Helenistik polis olan "Antiochia" içinde konumlandırmaya çalışır. Bu varsayımsal yeni şehir plan olarak Hippodamos tarzında olurdu ve bu nedenle sadece batı tepesinin sağlayabileceği düz bir araziye ihtiyaç duyardı. Ayrıca, tepenin doğu kenarı Tapınak Dağı'na bitişiktir ve rakım olarak daha yüksektir. Bunlar Seleukos kalesine atfedilen iki özelliktir.
Önerilen bu yere karşı çıkanlar, Helenistik dönemde sadece seyrek nüfuslu olduğu anlaşılan batı tepesine yerleştirilmesi bir yana, Kudüs'te bir Helenistik polis kurulmasını destekleyen çok az arkeolojik veya tarihi kanıt bulunduğuna işaret etmektedir. Bugünkü Yahudi Mahallesi'nde yapılan kazılarda Birinci Tapınak Dönemi'nden kalma yerleşim kanıtlarının yanı sıra yenilenmiş Haşmonayim ve Büyük Hirodes yerleşimi de görülmüş, ancak Helenistik döneme ait çok az kanıt bulunmuştur. Damgalı Rodoslu yerleşiminin dağılmasına ilişkin araştırmalar amfora kulpları, Kudüs'te bulunan bu kulpların %95'inden fazlasının Davut Şehri'nden çıkarıldığını ortaya koymuştur; bu da Selevkos yönetimi sırasında şehrin henüz batı tepesine doğru genişlemediğini göstermektedir. Dahası, batı tepesi Tapınak Dağı ve Davut Şehri'nden sarp Tyropoeon Vadisiile ayrılmıştır - tapınak bölgelerinde veya Kudüs'ün yoğun nüfuslu doğu kesimlerindeki olaylara müdahale etmesi gerekebilecek herhangi bir kuvvet için belirgin bir taktik dezavantaj.
İlgili yazıt

Akra'nın varlığına dair ek kanıtlar, Shimon Appelbaum [he] tarafından yayınlanan, Kudüs'ün Eski Şehri'ndeki Yunanca bir yazıtın tesadüfen keşfinden gelebilir. Yazıt, bir kumtaşı stel'in üst kısmından bir parçadır ve metindeki "Acra" adının okunuşu tartışmalı olmasına rağmen, Acra'da konuşlanmış askerler tarafından yapılan bir yemin olabilecek bir belge içerir.
Emma Bell

| Emma Bell |
| --- | --- |
Emma Bell (2018)
Doğum: 17 Aralık 1986 (38 yaşında) Weehawken, New Jersey, ABD
Evlilik: Camron Robertson (e. 2018)
Çocuk(lar): 1

Emma Bell (2011)
Emma Bell (d. 17 Aralık 1986; Weehawken, New Jersey) Amerikalı aktris.