Macaristan Krallığı (1301-1526)
Yeni konsolidasyon (1382 – 1437)

Daha fazla bilgi: Niğbolu Muharebesi (1396), Budai Nagy Antal Ayaklanması ve Sigismund (Kutsal Roma imparatoru)
I. Lajos'in yerine 1382'de kızı Mary geçmiştir. Ancak soyluların çoğu, bir kadın hükümdar tarafından yönetilme fikrine karşı çıkmıştır. Bu durumdan yararlanarak hanedanın bir erkek üyesi olan Napoli kralı III. Carlo tahtı kendisi için talep etmiştir. Eylül 1385'te krallığa gelmiştir. Diyet, kraliçeyi tahttan çekilmeye zorlayıp Napoli'li Carlo'yu kral olarak seçse de, kraliçenin partizanları onu Şubat 1386'da öldürmüşlerdir. Zagreb Piskoposu Paul Horvat yeni bir isyan başlatmış ve küçük oğlu Napolili Ladislao'yu kral ilan etmişlerdir. Temmuz 1386'da kraliçeyi ele geçirmişlerdir, ancak destekçileri tacı kocası Lüksemburglu Sigismund'a önermişlerdir. Kraliçe Mary kısa sürede özgürlüğüne kavuşmuş ama bir daha asla hükûmete müdahale etmemiştir.
Sigismund, Kraliyet mülklerinin yüzde 50'den fazlasını destekçilerine dağıtmıştır. Dahası, Hırvatistan, Dalmaçya ve Slavonya'daki geniş bölgeler Hrvoje Vukčić Hrvatinić ve Napoli'li Ladislaus'un diğer destekçilerinin kontrolünde kalmıştır. Kraliçe Mary, 1395'te çocuksuz öldüğünde, kız kardeşi Polonya Kraliçesi Jadwiga tahtı kendisi için talep etmiş, ancak Sigismund'un partizanları onun birliklerini yenmiştir.
Bu arada Sırbistanlı Stefan Lazareviç, Osmanlı padişahının hükümdarlığını kabul etmiş ve böylece Osmanlı İmparatorluğu'nun genişlemesi 1390'da Macaristan'ın güney sınırlarına ulaşmıştır. Sigismund, Osmanlılara karşı bir haçlı seferi düzenlemeye karar vermiştir. Çoğunlukla Fransız şövalyelerinden oluşan büyük bir ordu toplamıştır, ancak 1396'daki Niğbolu Muharebesi haçlılar bozguna uğramıştır.
1397 tarihli Temeşvar Diyeti (bugünkü Timișoara, Romanya), tüm toprak sahiplerini savunma amaçlı askerlerin teçhizatını finanse etmeye mecbur etmiştir. Bundan sonra tüm toprak sahipleri, mülklerindeki her yirmi köylü hanesi için bir okçu sağlamıştır. Aynı yıl Sigismund, kontluk meclislerinin önemli yerel özerklik kurumlarına dönüşmesini hızlandıran kontluk yetkililerinin yargı yetkisine ilişkin eski dokunulmazlıkları kaldırmıştır.
Sigismund'un Stiboricz'li Stibor'a, Cilli'li Hermann'a ve (çoğunlukla yabancı) tercihlerine karşı açık önyargısı bir dizi komplonun ortaya çıkmasına neden olmuştur. Esztergom başpiskoposu John Kanizsai liderliğindeki yerli baronlar onu 1401'de hapse bile atmışlardır. Altı ay boyunca baronlar, krallığı "krallığın kişisel olmayan hükümdarı" (Miklós Molnár) olan Kutsal Taç adına yönettiler, ancak Sigismund'un yönetimini yeniden sağladılar. 1412'de bir grup baron tacı Napolili Ladislaus'a teklif ettiler, ancak Sigismund yine üstünlüğü ele geçirmiştir. Papa IX. Bonifacius rakibini desteklediğinden, Sigismund hem papalık belgelerinin önceden kraliyet izni olmadan ilan edilmesini hem de piskoposların Vatikan tarafından atanmasını yasaklamıştır.
Büyük şehirler her zaman Sigismund'a sadık kalmıştır. Birçoğunu iç gümrük vergilerinden muaf tutmuş ve hatta temsilcilerini 1405'te Diyet'e davet etmiştir. Ancak Diyet otuz yıldır toplanmamaktaydı. Kral, özellikle 1410'da Romalıların Kralı seçildikten sonra yurtdışında daha fazla vakit geçirmiştir. Krallık, resmi bir birlik olan Ejderha tarikatı'nda birleşmiş olan en sadık partizanları tarafından yönetiliyordu.
Bu şövalye tarikatı, kraliyet birliğinin 1408'de Hrvoje Hrvatinić'e karşı kazandığı zafer vesilesiyle kurulmuştur. Bundan sonra Dalmaçya kasabalarının çoğu Napolili Ladislaus'tan ayrılmışlar, ama o kısa süre sonra haklarını Venedik Cumhuriyeti'ne satmışlardır. Sonraki on yılda cumhuriyet, Dalmaçya kıyılarındaki yerleşimleri birer birer kendi hükümdarlığını kabul etmeye zorlamıştır.
Güney sınırlarında Sigismund, Osmanlılara karşı tampon bölge oluşturmaya çalışmıştır. Bu amaçla Sırbistan'dan Stefan Lazarević'e, Eflak'tan I. Mircea'ya ve diğer komşu hükümdarlara büyük mülkler vermiştir. Ayrıca Tuna sınırında İtalyan Ozora Pipo'sunun himayesinde on dört yeni kale inşa edilmiştir. İlk Çingene grupları da Osmanlı İmparatorluğu'nun askeri bilgileri ve silah imalatındaki becerileri nedeniyle krallığa kabul edilmiştir.
Osmanlılar, 1427 yılında Güvercinlik Kalesi'ni işgal ederek çevredeki toprakları düzenli olarak yağmalamaya başlamışlardır. Osmanlı baskınları birçok yerliyi daha iyi korunan bölgelere gitmeye zorlamıştır. Onların yerleri Güney Slav mülteciler (çoğunlukla Sırplar) tarafından işgal edilmişlerdir. Birçoğu hussar olarak bilinen hareketli askeri birimler halinde örgütlenmiştir.
Krallığın kuzey bölgeleri (bugünkü Slovakya), 1428'den itibaren neredeyse her yıl Çek Hussitler tarafından yağmalanmıştır. Ancak Hussit fikirler güney kontluklarda, özellikle de Szerémség kasabalıları arasında yayılmıştır. Hussit vaizleri aynı zamanda İncil'i Macarcaya çeviren ilk kişiler olmuşlardır. Ancak 1430'ların sonlarında tüm Hussitler ya idam edilmiş ya da Szerémség'den kovulmuşlardır.
Sigismund, daha sonra Osmanlılar tarafından yıkılan Buda'da muhteşem bir kraliyet sarayı inşa etmiştir. Aslında kasaba onun hükümdarlığı döneminde krallığın başkenti olmuştur. En zengin toprak sahipleri aynı zamanda konforu artırmak için yeni konutlar inşa etmişler veya eski kalelerini yeniden inşa etmişlerdir. Örneğin ressam Masolino da Panicale'yi çalıştıran Ozora'lı Pipo ve Brunelleschi'nin öğrencilerinden biri Rönesans mimarisini ve sanatını tanıtmıştır.
Krallığın savunması ve Sigismund'un aktif dış politikası yeni gelir kaynakları gerektiriyordu. Örneğin kral, piskoposlara "olağanüstü" vergiler koymuş ve 1412'de Szepesség'deki 13 Sakson kasabasını Polonya'ya ipotek ettirmiştir. Düzenli olarak madeni paranın değerini düşürmüş ve bu Transilvanya'da Macar ve Romen köylülerin büyük bir isyanı ile sonuçlanmıştır. İsyancılara karşı bir anlaşma imzalayan Macar soyluları Székelys ve Transilvanya Saksonlarının ortak güçleri tarafından bastırılmıştır.