stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Prince (müzisyen)
Hayatı > 1991–1994 > İsim Değişikliği

1993 yılında, Prince'in The Gold Experience albümünü ile ilgili pazarlıklar sürerken, Prince eserlerinin sanatsal ve maddi kontrolü için Warner Bros. ile Prince arasında, yasal bir savaş başladı. Duruşmalar sürerken, Prince insanların arasına, yanağında “slave”(köle) yazısı ile çıktı. Bu isim değişikliğini kendisi şöyle açıklamıştı:
Beni Warner Bros.’a bağlayan zincirlerden kurtulup nihai bağımsızlığıma ulaşmak için attığım ilk adım, ismimi Prince’ten Love Symbol’e değiştirmek oldu. Prince, annemin bana doğduğumda verdiği isim. Warner Bros. ismimi aldı, ticari marka olarak tescil ettirdi ve benim yazdığım eserlerin pazarlanmasının ana enstrümanı olarak kullandı. Şirket, Prince adına ve Prince adı altında pazarlanan bütün eserlere sahip. Ben ise sadece Warner Bros. için daha fazla para üreten bir borçlu oldum....
Prince adıyla doğdum ve başka geleneksel bir isim edinmek istemiyordum. Adımın ve kimliğimin yerine geçebilecek tek kabul edilebilir çözüm, konuşarak ifade edilemeyen, beni ve müziğimin anlattıklarını temsil eden Love Symbol’du. Bu sembol yıllardır eserlerimde var; kızgınlığımdan evrimleşen bir konsept; olduğum şeydir. Bu benim adım.
Eleştirmenler, Prince'in isim değişikliğini, sanatçının kendini yeniden keşfetme girişimi, tarzını yeniden geliştirmek için bir fırsat sağlamak olarak yorumladılar. Bir yorumcu şöyle demişti :
Prince kariyerine, piyasadaki başarısı sınırlı, büyük bir R&B yıldızı olarak başladı. Tam bu sırada, yolun ortasını bırakıp şarampol’e yöneldi. 1980’de, radyoda çalınmamayı garantileyecek şehvetli sözleri olan yeni dalga müzik (klasik Dirty Mind) kaydetmek riskliydi, fakat başarılı oldu. Eleştirmenlerin dikkatini çekti ve bir underground yıldızı oldu. Bu kendisine 1999 ve Purple Rain ile kazandığı büyük başarının önünü açtı. Dünya çapındaki gelirler ve evrensel övgüler dikkate alındığında, bu kesinlikle kariyerinin zirvesiydi. Fakat ismini değiştirerek, tarzıyla deneyler yaparak, piyasa değerini azaltıp plak kontratından kaçarak, tekrar şarampole yönelmesi, Prince’i tekrar bir underground yıldızı haline getirdi. 1996 sonunda, Warner Bros. ile bağlarını kopardıktan sonraki ilk Prince müziği koleksiyonu plak dükkânlarında yerini aldı; harika dans groove’larını, ağır ve yakıcı baladlarla birleştiren 3 saatlik bir şaheser. Eleştirel tepkiler çok olumlu, satışlar da 3’lü bir CD setinin yüksek fiyatına rağmen epey hareketli oldu. Albümünün adını Emancipation koyması tesadüf değildi.
Diskografi

1978: For You
1979: Prince
1980: Dirty Mind
1981: Controversy
1982: 1999
1984: Purple Rain
1985: Around the World in a Day
1986: Parade
1987: Sign o' the Times
1988: Lovesexy
1989: Batman
1990: Graffiti Bridge
1991: Diamonds and Pearls
1992: Love Symbol Album
1994: Come
1994: The Black Album (1987 yılında kaydedildi)
1995: The Gold Experience
1996: Chaos and Disorder
1996: Emancipation
1999: Rave Un2 the Joy Fantastic
2001: The Rainbow Children
2002: One Nite Alone...
2003: Xpectation
2003: N.E.W.S
2004: Musicology
2004: The Chocolate Invasion
2004: The Slaughterhouse
2006: 3121
2007: Planet Earth
2009: LOtUSFLOW3R
2010: 20Ten
2014: Plectrumelectrum
2014: Art Official Age
2015: HITNRUN Phase One
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Prince'in sarı gitarı.
Prince Brüksel'de, 1986
New York Metrosu

New York Metrosu (İngilizce: New York City Subway), ABD'nin New York kentinde bulunan bir metro ağıdır. New York metrosu, 9 Ekim 1863 tarihinde açılmış olup ilk yeraltı istasyonu 27 Ekim 1904 tarihinde hizmete girmiştir ve dünyanın en eski toplu taşıma sistemlerinden biridir. Dünyanın en büyük ağına sahip olan New York metro sistemi, 1.370 km uzunluğunda olup 27 hat ve 472 istasyondan oluşmaktadır.
New York metrosu, acil durum ve afetler gibi durumlar ile yarı zamanlı çalışan bazı hatlar dışında yılın her günü 24 saat hizmet vermektedir. Yıllık yolcu sayısı bakımından ise Batı Yarımküre ve Batı dünyasının en yoğun toplu taşıma sistemi ve dünyanın en yoğun dokuzuncu metro sistemidir. 2017 yılında metro, hafta içi günde ortalama 5,6 milyon ve hafta sonu ortalama 5,7 milyon yolcu olmak üzere 1,72 milyardan fazla yolcu taşımıştır.
New York metrosu, Metropolitan Transportation Authority'e bağlıdır ve New York Şehri Ulaşım Otoritesi (New York City Transit Authority) tarafından işletilmektedir.
Tarihçe

New York metrosu ilk olarak 9 Ekim 1863 tarihinde bir yerüstü demiryolu hattı olarak inşa edildi. 1870'lerde ise Alfred Ely Beach tarafından inşa edilen 95 metre uzunluğunda bir yeraltı vagon tüneli faaliyet göstermekteydi.
New York'un ilk yeraltı demiryolu hattı ise 27 Ekim 1904 tarihinde inşa edildi. Bu hat belediye binasından 145. Cadde ve Broadway'e kadar uzanmakta olup 14,7 km uzunluğundaydı ve 28 istasyona sahipti ve Interborough Rapid Transit Company (IRT) tarafından işletilemekteydi. Metro hatları daha sonra 1905'te Bronx, 1907'de Brooklyn ve 1915'te Queens'e kadar uzatıldı.
1910'larda New York'taki metro hatlarının işletilmesinden Brooklyn Rapid Transit Company (BRT, sonradan BMT) ve Interborough Rapid Transit Company (IRT) olmak üzere iki şirket sorumluydu. 1932'de şehir Independent Subway System (ND) adlı kendi işletmesini kurdu. 1940 yılında BMT ve IRT şehir yönetimi tarafından satın alınmasıyla metronun işletmesi tamamen şehir yönetimine geçti. 1953'te New York'un başkanlık ettiği bir kamu otoritesi olan New York Şehri Ulaşım Otoritesi şehirdeki raylı ulaşım sistemlerin işletmesini devraldı ve 1968 yılında eyalet düzeyindeki Metropolitan Transportation Authority'e devredildi.
Hatlar

| Logo> IRT (Division A) | Hat> IRT (Division A) | Güzergâh> IRT (Division A) |
| --- | --- | --- |
IRT Broadway-Seventh Avenue Hattı
|  | Broadway–Seventh Avenue Local | Van Cortlandt Park–242nd Street - South Ferry |
|  | Seventh Avenue Express | Wakefield–241st Street - Flatbush Avenue–Brooklyn College/New Lots Avenue |
|  | Seventh Avenue Express | Harlem–148 Street - New Lots Avenue |
IRT Lexington Avenue Hattı
|  | Lexington Avenue Express | Woodlawn - Crown Heights–Utica Avenue/New Lots Avenue |
|  | Lexington Avenue Express | Eastchester–Dyre Avenue/Nereid Avenue - Flatbush Avenue–Brooklyn College/New Lots Avenue |
|   | Lexington Avenue Local Pelham Bay Park Express | Pelham Bay Park/Parkchester - Brooklyn Bridge–City Hall |
IRT Flushing Hattı
|   | Flushing Local Flushing Express | Flushing–Main Street - 34th Street–Hudson Yards |
Shuttle Hattı
|  | 42nd Street Shuttle | Times Square - Grand Central |
BMT/IND (Division B)
IND Eighth Avenue Hattı
|  | Eighth Avenue Express | Inwood–207 Street - Ozone Park–Lefferts Boulevard/Far Rockaway–Mott Avenue/Rockaway Park–Beach 116th Street |
|  | Eighth Avenue Local | 168th Street - Euclid Avenue |
|  | Eighth Avenue Local | Jamaica Center–Parsons/Archer - World Trade Center |
IND Sixth Avenue Hattı
|  | Sixth Avenue Express | Bedford Park Boulevard/145th Street - Brighton Beach |
|  | Sixth Avenue Express | Norwood–205th Street - Coney Island–Stillwell Avenue |
|  | Queens Boulevard Express/Sixth Avenue Local | Jamaica–179th Street - Coney Island–Stillwell Avenue |
|  | Queens Boulevard/Sixth Avenue Local | Forest Hills–71st Avenue - Middle Village–Metropolitan Avenue |
IND Crosstown Hattı
|  | Brooklyn-Queens Crosstown | Court Square - Church Avenue |
IND Second Avenue Hattı
|  | Second Avenue Local | 125th Street - Hanover Square |
BMT Nassau Street Hattı
|  | Nassau Street Local | Jamaica Center–Parsons/Archer - Broad Street |
|  | Nassau Street Express | Jamaica Center–Parsons/Archer - Broad Street |
BMT Canarsie Hattı
|  | 14th Street–Canarsie Local | Eighth Avenue - Canarsie–Rockaway Parkway |
BMT Broadway Hattı
|  | Broadway Express | Astoria–Ditmars Boulevard/96th Street - Coney Island–Stillwell Avenue |
|  | Second Avenue/Broadway Express/Brighton Local | 96th Street - Coney Island–Stillwell Avenue |
|  | Broadway Local | Forest Hills–71st Avenue - Bay Ridge–95th Street |
|  | Broadway Local | Astoria–Ditmars Boulevard - Whitehall Street–South Ferry |
Shuttle Hattı
|  | Franklin Avenue Shuttle | Franklin Avenue - Prospect Park |
|  | Rockaway Park Shuttle | Broad Channel - Rockaway Park–Beach 116th Street |
Nurhayat Altaca Kayışoğlu

| Nurhayat Altaca Kayışoğlu> Türkiye Büyük Millet Meclisi 25, 26, 27 ve 28. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görevde
Makama geliş  23 Haziran 2015
Seçim bölgesi: Haziran 2015 - Bursa Kasım 2015 - Bursa 2018 - Bursa (I) 2023 - Bursa (I)
Kişisel bilgiler
Doğum: 1978 (46-47 yaşında) Pertek, Tunceli, Türkiye
Partisi: Cumhuriyet Halk Partisi
Çocuk(lar): 1
Bitirdiği okul: Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi
Mesleği: Avukat, siyasetçi
Nurhayat Altaca Kayışoğlu (d. 1978, Pertek) Türk avukat ve siyasetçi. TBMM 25, 26, 27 ve 28. dönem CHP Bursa milletvekilidir.
Yaşamı ve kariyeri

1978 yılında Tunceli ilinin Pertek ilçesinde dünyaya gelmiştir. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesinden mezun olmuştur. Serbest avukat olarak çalışıp Bursa Barosunun yönetimine girmeye hak kazanmıştır. Birçok sivil toplum kuruluşunun üyeleri arasına girmiştir.
25, 26, 27 ve 28. dönemde Bursa milletvekili seçilmiştir. 26 ve 27. dönemde TBMM Divan katip üyeliği ve 27. dönemde Türk Dili Konuşan Ülkeler Parlamenter Asamblesi (TÜRKPA) Türk Grubu üyeliği görevlerinde bulunmuştur. Evli ve bir çocuk annesidir.
Portekiz

Portekiz, resmî adıyla Portekiz Cumhuriyeti, Güneybatı Avrupa'da İber Yarımadası üzerinde yer alan bir ülkedir. Kıta Avrupası'nın en batısında yer alan Portekiz, kuzeyinde ve doğusunda Avrupa Birliği içerisindeki en uzun kesintisiz sınırı paylaştığı İspanya ile komşudur; güneyinde ve batısında Kuzey Atlantik Okyanusu, batısında ve güneybatısında ise Portekiz'e bağlı iki özerk bölge olan Azorlar ve Madeira'nın bulunduğu Makaronezya takımadaları yer alır. Başkenti ve en büyük şehri Lizbon'dur, onu diğer tek metropoliten alanı olan Porto takip eder.
Geçen 3.100 yıl boyunca Portekiz toprakları, ülkenin kültürünü, tarihini, dilini ve etnik yapısını etkileyen ve içlerinde Fenikeliler, Yunanlar, Romalılar, Cermenler ve Endülüs Emevileri'nin de bulunduğu çeşitli medeniyetlerin geçişine tanık olmuştur. 5. yüzyılda Portekiz ülkesi Douro Nehri'nin ağzındaki Portu (günümüzdeki Porto şehri) ile Cale (günümüzdeki Vila Nova de Gaia) şehirlerine istinaden Latince Terra Portucalis diye anılıyordu.
1093 yılında Kastilya ve Leon Kralı VI. Alfonso, krallığının güneybatısındaki toprakları Henrique de Borgonha'ya vererek Portus Cale Kontluğu'nu kurdu. Comes Portucalensis denen bu kontluk sonraki yıllarda bağımsız bir krallığın doğuşuna sahne olmuştur. 15. ve 16. yüzyıllarda Brezilya'dan Filipinler'e uzanan Portekiz İmparatorluğu dünyanın önde gelen ekonomik, politik ve kültürel güçlerinden biriydi. 20. yüzyılda imparatorluğun sona ermesiyle birlikte Portekiz Avrupa'ya dönmüştür ve günümüzde dengeli demokratik yapısıyla Avrupa Birliği'nin bir parçasını oluşturmaktadır.
Devlet yapısı

Portekiz 1976 yılında kabul edilen anayasaya göre yönetilen demokratik bir cumhuriyettir.
Cumhurbaşkanı, Cumhuriyet Meclisi (Assembleia da República), Hükûmet ve Mahkemeler; Portekiz devletinin dört ana organını oluşturur. Yasama, yürütme ve yargı erklerinin ayrılığı; Portekiz Anayasası'nda temel alınmıştır.
Beş yıllık görev süresi için halk oylamasıyla seçilen Cumhurbaşkanı'nın yürütme görevi yoktur ve Devlet Başkanlığı görevini yerine getirir. Cumhuriyet Meclisi; dört yıllık görev süresi için halk oylamasıyla seçilen 230 milletvekilinden oluşan yasama organı görevini icra eden parlamentodur.
Yürütme organı olan hükûmet; kendi Bakanlar Kurulunu ve onların müsteşarlarını seçen başbakan tarafından yönetilir. Ulusal ve bölgesel hükûmetlerde iki siyasi partinin çoğunluğu görülmektedir: Sosyalist Parti ve Sosyal Demokrat Parti.
Mahkemeler; ceza, idari ve malî olarak üçe ayrılır. Yüksek Mahkeme, temyiz kararlarında son karar verici mekanizmadır. Dokuz üyeli Anayasa Mahkemesi, yasaların anayasaya uygunluğunu gözetir.
Uluslararası ilişkiler ve askerî yapı

Portekiz 1949 yılından beri NATO’ya, 1986’dan beri Avrupa Birliği’ne ve 1996’dan itibaren de Portekizce Konuşan Ülkeler Topluluğu’na üyedir. Brezilya ile dostluk ve çifte vatandaşlık antlaşması vardır. Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık ve Çin ile (Makao nedeniyle) olduğu gibi Latin Avrupa ülkeleriyle (İspanya, İtalya, Fransa ve Romanya) de iyi ilişkilere sahiptir. Fas ile yüzyıllardan beri süregelen yakın diplomatik bağları bulunur.
Portekiz’in tek uluslararası anlaşmazlığı, Badajoz Antlaşması sonucunda 1801 yılında İspanya buyruğu altına giren Olivenza belediyesi ile ilgilidir. 1814-1815 yılları arasında yapılan Viyana Kongresi’ne istinaden Portekiz tarafından bu belediye geri alınmak istenmektedir. Yine de Avrupa Birliği üyesi iki ülke arasındaki ilişkiler gergin değildir.
Portekiz Silahlı Kuvvetleri üç ana kuvvetten oluşur: Ordu, Donanma ve Hava Kuvvetleri. Portekiz 20. yüzyılda iki önemli askerî harekâta katılmıştır: I. Dünya Savaşı ve Sömürge Savaşı (1961-1974). Portekiz kendi sınırları dışında birçok barış gücüne asker göndermiştir: Doğu Timor, Bosna, Kosova, Afganistan, Irak ve Lübnan. Zorunlu askerlik hizmeti 2003 yılında kaldırılmıştır.
İdarî yapı

Portekiz idarî yapısı temel olarak 308 belediyeye (Portekizce: concelho) dayanır. Bu belediyeler bucak adı verilen (Portekizce: freguesia) 4.000'den fazla bölüme ayrılır. Belediyeler idarî açıdan alt bölge ve bölgelere bağlanır. 1976 yılından beri en üst idarî yapı “Anakara Portekizi” ile Azorlar ve Madeira özerk bölgeleridir.
Coğrafya

Topografya ve yönetim
Portekiz toprakları, İber Yarımadası üzerindeki alanı (Portekizlerin çoğu tarafından kıta olarak anılır) ve Atlantik Okyanusu'ndaki iki takımadayı içerir: Madeira ve Azor takımadaları. Portekiz, 30° ve 42° K enlemleri ile 32° ve 6° B boylamları arasındadır.
Azor Adaları ve Madeira Orta Atlas Okyanusu üzerindedir. Bu adaların bazıları 1957 yılı gibi yakın geçmişe kadar volkanik olarak etkindi.
Portekiz'in anakaradaki toprakları, en büyük nehri olan Tejo Nehri ile ikiye bölünür. Kuzey kısmı içeride düzlükler barındıran ve dört yerde kesintiye uğrayarak tarıma elverişli alanlar yaratan dağlık bir bölgedir.
Tejo Nehri ile Algarve arasındaki güney kısmı genelde serin ve yağmurlu bir iklime sahip kuzeyden daha ılık ve kuru bir iklime sahip ovalardan oluşur. Alentejo'dan dağlarla ayrılan Algarve bölgesi ise Fas ve Güney İspanya'ya benzer bir Akdeniz iklimine sahiptir.
Portekiz'in en yüksek noktası Pico Adası'nda bulunan 2.351 m. yüksekliğinde eski bir yanardağ olan Pico Dağı'dır.
İklim

Portekiz, Akdeniz iklimine sahiptir. Avrupa'nın en sıcak ülkelerinden biri olan Portekiz'in ana karadaki topraklarında yıllık ortalama sıcaklık kuzeyde 15 °C ve güneyde 18 °C'dir. Madeira ve Azor Adaları sıcaklık aralığı daha dardır. Bahar ve yaz mevsimlerinde güneşli, sonbahar ve kış mevsimlerinde yağmurlu ve rüzgârlıdır.
Toplamda, ülke yüzölçümü 92.090 km² kapsar.
Ekonomi

Portekiz 1986 yılında Avrupa Birliği'ne katıldı ve kararlı bir ortamda uyum çalışmalarına başladı, sağlıklı bir büyüme düzeyine erişti. Hükûmetler reformlar uygulayarak birçok devlet teşekkülünü özelleştirdi ve ekonominin önemli alanlarını liberalleştirdi. Portekiz 1999 yılında Euro kullanımına geçen ülkelerden biridir.
Başlıca endüstriler içinde petrol rafinerileri, çimento, otomotiv, kâğıt, tekstil, ayakkabı, koltuk ve şişe mantarı üretimi (Dünya lideri) sayılabilir. Tarım artık ekonominin en büyük kısmını oluşturmasa da Portekiz şarapları, özellikle Porto şarabı ve Madeira şarabı dünya çapında pazarlanmaktadır. Özellikle Algarve ve Madeira bölgelerinde turizm de önemli bir geçim kaynağıdır.
Turizmden önemli derecede gelir elde edilmesinin yanında, Portekiz tarım ve sanayi gibi alanlarda diğer Avrupa ülkelerine oranla çok daha düşük verim alabilmektedir. AET ülkeleri arasında en yoksul ülke olan Portekiz'de, özellikle tarımda geleneksel yöntemlerin kullanılmaya devam edilmesi ve hâlâ son teknoloji aletlerine geçilememesi tarımdan verim alma şansını düşürmektedir. Ülkedeki malların çoğu ithal bulunmaktadır. Özellikle Güney Amerika ülkelerinden bölgeye özgü meyve ve sebze çeşitlerinin ithali gerçekleşmektedir.
Portekiz'de pirinç, buğday, mısır, patates gibi ürünler yetiştirilir. iklimine rağmen incir, badem, portakal gibi ürünler de yetiştirilir. En çok ekilen tarım ürünleri ise mısır, üzüm, çavdar ve zeytindir. Akdeniz bölgesine özgü kültür bitkileri ise buğdaydır. Ayrıca Portekiz'de dış satımı en çok olan ürün porto şarabıdır. F.F.F. kelimeleri Portekiz'in kısaca ünlü olan şeylerini özetler. 1. F FADO SADNESS SONGS 2. F FUTBALL 3. F DE FİESTA
Portekiz Golden Visa programı, yabancı yatırımcılara yönelik sunulan bir yatırım programıdır ve ayrıca ARI (Authorization for Residency by Investment) olarak da bilinir. Program, AB vatandaşı olmayan yatırımcılara Portekiz'de oturma izni sağlar ve Ekim 2012'de başlatılmıştır. Programın amacı, 2008 krizinden sonra Portekiz'e uluslararası sermaye çekmektir. Program, başlangıcından bu yana 6 milyar Euro'dan fazla yatırım çekmiş ve sürdürülebilirliği ve başarısı kanıtlanmıştır. Portekiz Golden Visa programının en büyük avantajlarından biri, başvuranlara ve aile bireylerine Portekiz'de yaşama, çalışma ve eğitim alma hakkı sağlamasıdır. Ayrıca program, beş yıl sonra Portekiz vatandaşlığına başvurma olanağı da sunar. 16 Şubat 2023'te Portekiz hükûmeti, ülkedeki konut kriziyle mücadele etmek için Golden Visa programının revize edilmesini veya olası olarak sona erdirilmesini içeren bir dizi önlemleri açıkladı.
Enerji, ulaşım ve iletişim

2006 yılı verilerine göre Portekiz, enerji üretiminin %55'ini kömür ve petrol ile çalışan enerji santrallerinden sağlamaktadır. Kalan %40 barajlar ve %5 de rüzgâr enerjisi ile sağlanmaktadır. Hükûmet rüzgâr ve güneş enerjisi gibi alternatif enerji kaynakları üzerine yatırım yapmaya çalışmaktadır.
Giderek artan otomobil kullanımı ve sanayileşme nedeniyle ulaşım 1990'larda öncelik kazanmıştır. Ülkenin 68.732 km.'lik karayolu ağının 2.000 km.'sini 44 otoyol oluşturmaktadır.
İki büyük şehirde, her biri 35 km.'yi geçen metro sistemi bulunmaktadır: Lizbon Metrosu ve Porto Metrosu. 2008 yılında yapımına başlanacak olan ve günümüzde kullanılan Pendolino trenlerinin yerine geçecek yüksek hızlı TGV tren hattı Porto'yu Lizbon'a ve Lizbon'u Madrid'e bağlayacaktır. Ota'ya Lizbon şehri için yeni bir havaalanı da inşa edilecektir.
Portekiz dünyanın en yüksek cep telefonu kullanım oranına sahiptir. Mart 2006 verilerine göre evlerin %30'unda yüksek hızlı internet hattı, şirketlerin %78'inde de internet bağlantısı vardır. Portekizlilerin büyük çoğunluğu televizyon kanallarını kablo üzerinden seyretmektedir (Haziran 2004: evlerin %73.6'sı).
En önemli havaalanları Lizbon'daki Portela Havaalanı, Faro, Porto'daki Francisco Sá Carneiro Havaalanı, Funchal (Madeira) ve Ponta Delgada'dır (Azorlar).
Nüfus yapısı

Portekiz, dil ve din açısından oldukça bağdaşık yapıda bir ülkedir. Portekiz halkı değişik etnik grupların karışımından oluşur: Roma öncesi İber ve Kelt kabileleri ile Eski Romalılar ve Cermen halkları.
2001 nüfus sayımı sonucunda %51,7'si kadın olan Portekiz'in nüfusu 10.356.117 olarak belirlenmiştir. 2003 yılı sonunda nüfusun %4,2'sini yasal göçmenler oluşturmaktaydı. En büyük göçmen toplulukları Ukrayna, Brezilya, Yeşil Burun Adaları ve Angola gibi ülkelerden olsa da Güney Amerika ve Doğu Avrupa'nın diğer ülkelerinden de göçmenler bulunmaktadır. Portekiz nüfusunun büyük çoğunluğu Katoliktir. En büyük metropolitan alanları Lizbon, Porto, Braga, Coimbra ve Aveiro'dur.
2010 yılında Portekiz'de eşcinsellere evlilik izni verildi ve böylece Portekiz, eşcinsel evliliğin yasal olduğu dünyanın sekizinci ülkesidir.
Eğitim

Portekiz'deki eğitim sistemi dört basamakta toplanır:
Okul öncesi (altı yaş altı çocuklar için),
Temel eğitim (6 ile 15 yaş arası çocuklar içindir ve zorunludur. Bu basamak üç aşamalı şekilde (4+2+3) dokuz yıl sürer. Birinci aşama dört yıl sürer ve esas olarak karakter gelişimi ve ileri çalışmalar için temel bilgi oluşturmaya odaklanılır. İkinci aşama iki yıldır ve disiplinlerarası çalışmalara giriş yapılır. Üçüncü ve sonuncu aşama üç yıl sürer ve bu eğitimin disiplinler arası hale geldiği aşamadır.)
Ortaöğretim (üç yıl sürer ve 2010 yılından itibaren zorunludur.)
Yükseköğretim (üniversite ve politeknik okullarında okutulmaktadır.)
Portekiz üniversiteleri 1290 yılından beri eğitim vermektedir. Üniversiteler fakültelere bölünmüştür. 2011 yılından itibaren geçerli olmak üzere Bologna süreci uygulamasına geçilmektedir.
Emeklilik

2020'den itibaren Portekiz'de emeklilik yaşı hem erkekler hem de kadınlar için 66 yıl 5 aydır.
Hukuk sistemi

19. yüzyılın sonuna kadar başlıca Fransız yasalarından etkilenen hukuk sistemi o zamandan beri daha çok Alman yasalarından etkilenmeye başlamıştır. Başlıca yasalar arasında Anayasa (1976), Medeni Kanun (1966) ve Ceza Kanunu (1982) sayılabilir.
Kültür

Jerónimos Manastırı (üst) ve Belém Kulesi (orta) Portekiz Gotik'inin şaheserleri sayılır.
Portekiz Akdeniz'den geçen çeşitli medeniyetlerin ve Keşif Çağı'nda dünyanın değişik bölgelerinde etkileştiği medeniyetlerin etkisiyle kendine özgü bir kültür geliştirmiştir.
Portekiz edebiyatı yazılı eserler ve şarkılarla gelişmiş olup Batı medeniyetinin en erken edebiyatlarından birini oluşturur. 1350 yılına kadar Portekizli ve Galiçyalı gezgin ozanlar tüm İber Yarımadası'na edebî etkilerini yaymıştır. Gil Vicente (1465 (?) - 1536 (?)) hem Portekiz hem de İspanyol drama geleneğinin kurucularındandır. Maceraperest ve şair Luís de Camões (yak. 1524 - 1580) Os Lusíadas adlı epik şiirini Virgil'in Aeneid adlı eserini temel alarak yazmıştır. Modern Portekiz şiirinin temeli, Fernando Pessoa'nın (1888 - 1935) eserlerinde görüldüğü üzere neoklasik ve çağdaş tarzlardadır. Günümüz Portekiz edebiyatının uluslararası alanda tanınmasında önde gelen edebiyatçılar arasında şu isimleri sayabiliriz: Almeida Garrett, Camilo Castelo Branco, Eça de Queirós, Sophia de Mello Breyner Andresen, António Lobo Antunes ve 1998 yılında Nobel Ödülü kazanan José Saramago.
Portekiz müziği çeşitli tarzları barındırır. En tanınanı, genellikle Portekiz gitarı ile anılan ve saudade yani özlem ve hasret duyma duygusuyla özdeşleşen, melankolik şehir müziği Fado’dur. Fado’nun uluslararası alanda tanınmış yorumcuları arasında Amália Rodrigues, Mariza, Mísia ve Madredeus’u sayabiliriz.
:: Terreiro do Fado :: 28 Şubat 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Fado ve halk müziğinin yanı sıra Portekiz gençliği rock, pop ve Portekiz’deki büyük Afrikalı toplulukları tarafından yapılan hip-hop tuga gibi çağdaş müziklere de ilgi duymaktadır. Portekiz’de her yıl çeşitli müzik festivalleri düzenlenir: Zambujeira do Mar, Paredes de Coura, Rock in Rio Lisboa, 2005 yılında MTV Europe Music Awards.
Portekiz geleneksel mimarisi çeşitli etkilenmelerle ortaya çıktığı için farklılık taşır. Günümüzde Eduardo Souto de Moura ve Álvaro Siza Vieira gibi dünya çapında ünlü mimarları vardır. Görsel sanatlarda da dünya çapında adı duyulmuş Vieira da Silva ve Paula Rego adlı ressamlar sayılabilir.
1990’lardan beri, 1956’da kurulan Calouste Gulbenkian Vakfı’na Lizbon’daki Belém Kültür Merkezi ile Porto’daki Serralves Vakfı ve Müzik Evi’ni katarak kamuya açık kültürel kurumlarını artırmıştır.
1910 yılında José Malhoa'nın ünlü eserinde tasvirlenen Fado Portekiz'in geleneksel müziğidir.
Ülkedeki ünlü Marinha plajı
Palácio das Necessidades
Queluz National Palace
Portuguese School of Equestrian Art at Queluz
Museum of Portuguese Music
Casa das Histórias Paula Rego
Sintra National Palace
Quinta da Regaleira
Royal Quinta of Caxias
Pena National Palace
Casa de Santa Maria
Cascais Town Museum
Palace of the Marquês de Pombal in Oeiras
Gardens at the Palace of the Marquês de Pombal
Forte de Santa Marta
King Luís I Foundation & Cultural Center
Sintra Natural History Museum
Aquário Vasco da Gama
NewsMuseum
Exiles Memorial Center
Palácio da Pena
Royal Palatial Complex of Mafra UNESCO mirası