Margaret Lucas Cavendish
Yapılan eleştiriler ve gelen tepkiler

O dönemlerde bir kadın yazar olmasına karşın doğa felsefesi konusunda erkeklerle sohbet etmeye istekliliği ve uçuk-kaçık abartılı giyim tarzıyla nihayetinde Cavendish'a "Mad Marge" (Deli Margaret) denmeye başlanmıştı  ve çağdaşlarının çoğu tuhaflık/aykırılık(eccentricity) nedeniyle Cavendish'in eserlerini yerden yere vururlar. Örneğin, bilim adamı ve Kraliyet Derneği üyesi Samuel Pepys, bir zamanlar onun biyografilerinden birisini okuduktan sonra "deli, kibirli, gülünç bir kadın" şeklinde değerlendirdi. Dorothy Osborne, düşesin kitaplarından birinin okuduktan sonra kendi yazdığı yayınlanmış mektuplarından birinde "Bedlam'da daha ayık insanlar var olduğundan artık eminim" şeklinde atıfta bulundu. Bu tepki halkın düşese yönelik  edindiği tipik izlenimlerden biri gibi görünüyordu. Ona hayran olanlar da vardı; mesela Westmorland Kontu Mildmay Fane, elindeki Poems and Fancies  kopyasının ara sayfasına Cavendish'in şerefine şiir yazdı; John Dryden, kocası William'ı karısının "eril tarzından" ötürü tebrik etti; eserlerinin birer nüshasını verdiği kişilerden Sir Kenelm Digby ve Henry More Cavendish'in çalışmalarını kıymetli bulduklarını söylediler; Joseph Glanvill ve Walter Charleton çok ciddi eleştilerde bulunup ve tavsiyeler sunarak düşese çalışmalarına olan saygılarını belirttiler. Bunlara ilaveten Charles Lamb da Sociable Letters'ı çok beğenmiş ve düşesin kocası dükün biyografisine “Hiçbir mücevher kutusu bu kitaptan daha zengin değil” diyerek hayranlığını vurgulamıştır.
Bilimsel çalışmalarına geldiğimizde, kadınları cinsiyetlerinden bağımsız olarak değerlendiren Kraliyet Cemiyeti tarafından geniş ölçüde küçümsendi. Cemiyete davet edilen ilk kadın üye Margaret Cavendish'di ve 1945 yılına kadar da ondan başka kadın üye seçilmedi. Üyelerden biri John Evelyn, onu "muazzam bir öğrenme, şiir ve felsefe meraklısı" şeklinde tanımlamıştır. Bir başka üye olan Robert Boyle, Kraliyet Cemiyetinin ıvır zıvır, önemsiz olarak Cavendish'e gösterdiği birçok deneyi "kullanmaktan" ziyade onları "tuhaflık" veya "güzellikleriyle" değerlendiren Cavendish'in deneyleri değerlendirme kriterlerine küçümsediğini düşünmektedir. Buna rağmen, düşesin bilgi birikimi  hâlâ "Newcastle'ın günümüzdeki düşesi döneminde ona verilen talimatlarla değil de sahip olduğu zekasıyla birçok mezardaki yetişkin erkeğe üstün gelmektedir" yazan  öncül feministlerden Bathsua Makin gibi bazıları tarafından büyük değer görmektedir ve o kadınların eğitim görerek neler yapabileceğini gösteren ilk örnek olarak görülmektedir.
Ölümünden sonra uzun süre boyunca edebiyat tarihçileri tuhaflığından ötürü onu ciddiye almakta çok zorlandı ; Virginia Woolf 1925'te basılan The Common Reader kitabında Newcastle Düşesinin yeniden keşfetti. Cavendish'in eserleriyle ilgili olarak Woolf, "felsefe anlayışı içi boş ve  oyunları katlanılmaz ve dizeleri genellikle sıkıcı olmasına rağmen, Düşes, büyük kitleleri yaktığı gerçek ateşle mayalandırmaktadır. Sayfalar birbiri ardına kıvrıla kıvrıla akıp giderken ve parıldarken onun dengesiz ve sevimli kişiliğinin cazibesine kimse kapılmadan duramaz. Çatlak bir beyin ve daldan dala atlayan birinin yanı sıra asil, Don Kişot gibi hayalperest ve enerjik bir kadın söz konusu. Onun sadeliği çok açık, zekası çok kıvrak, peri masalları ve hayvanlarıyla sempatisi çok içten ve hassas. Cin gibi tuhaflığa, insan dışı varlıklardaki sorumsuzluğa, duygusuzluğa ve albeniye sahip "
Margaret Cavendish, yüzyıllardır tuhaf yapısından dolayı hep bir kenara atılmış haldeyken, 1980'lerde modern bir feminist bakış açısıyla yeniden keşfedilmesi ve analiz edilmesiyle popüler hale geldi. 1957 yılında onuncusu yazılana dek hayatına dair 9 biyografi vardı. Tuhaf yapısını haklı çıkarmak için pek çok kez  tarihsel bakış açısıyla girişimlerde bulunuldu. Ütopik romanı The Blazing World adlı eseriyle ilk kadın bilimkurgu yazarlarından biri olarak ün kazandı. Margaret Cavendish olarak adlandırdığı ve The Blazing World'te kendini yansıttığı karakterin, modern Mary Sue'nun ilk örneklerinden biri olduğu iddia edilmektedir. Daha yakın dönemlerde oyunları, performans ve edebiyat arasındaki çizgiyi bulanıklaştırıp toplumsal cinsiyet kimliklerine meydan okuduğu ve cinsiyet normlarına alt üst ettiğininden ötürü Performans-bilimin (Performance studies) bakış açısıyla incelenmektedir.