Sarif Muharebesi
Muharebe

İbn Reşid öncelikle muharebe öncesi savaş dansı yaptırdı ve arkadaşları ile vedalaştı. Savaşı bir gün daha geciktirme peşindeydi ama başaramadı, öncül olarak Hamud El-Ubeyd El-Raşid ve El-Talal'ın oğullarından mızraklarla donatılmış bir grup atlı gönderdi ve Mübarek El-Sabah'ın ordusuna saldırdılar. İbn Sabah'ın ordusu onları top ateşiyle karşıladı ve yenildiler. Geri döndüklerinde İbn Reşid onları cesaretle savaşmadıkları için kınayan sözler söyledi.
Bu arada Şammar Kabilelerinden 150 savaşçı daha muharebe meydanına geldi. Ancak komutanları, birlikte kahve içmeden ve herkes muharebe alanına gelmeden harekete geçmek istemiyordu. İbn Reşid tüm kahve fincanlarını ters çevirdi ve kahve içmek için vakit kaybedenin yanında kahve içen düşmanını bulacağını belirtti. Grup onun bu hareketi karşısında hemen harekete geçmek istese de El Reşid El Masyukları hareketi ardından saldırıya geçmeleri gerektiğini belirtti. Abdülaziz El-Raşid ona eşlik etmeleri için savaşçılar istedi, bunun üzerine aralarında Hamud El-Abd El-Raşid'in iki oğlu ve Kahtan klanının başı Abdullah El-Sabhan El-Ali'nin de bulunduğu Salem gönüllü oldu. Onların kendisinin önünde değil kendisiyle birlikte yürümelerini istedi ve el-Masyuk grubu topladı.Sonra Fahd Al-Shaalan'a ve onunla birlikte Al-Rawla'nın şeyhlerine döndü ve onlara şöyle dedi: Sizden savaşa girmemenizi istiyorum çünkü siz bizim misafirimizsiniz ve biz size yeteriz. Eğer durum aleyhimize dönerse, o zaman paramızda sizin daha çok hakkınız vardır. Ve bu bizim için caizdir. Bu sözleri duyduklarında gururları okşandı ve Şeyh Fahd Al-Shaalan ayağa kalkarak grubunu savaşa katılmaya ve Abdul Aziz Al-Rashid'e yardım etmeye çağırdı.
Bu arada Mübarek Al-Sabah'ın ordusunda Mübarek Al-Sabah saldırı emrini verdiğinde Mübarek'in kardeşi Hamud Al-Sabah ayağa kalkarak konuşmaya başladı: Bu savaşı kaybederlerse İbn Reşid'in kimseyi sağ çıkarmayacağını ve kazanmak zorunda olduklarını belirtti. Devamla disiplinlerini koruyup, hızlı ve amaçsızca saldırmamalarını, planlı şekilde hareketlerini de askerlerinden istedi. Ancak askerler bu emri kulak arkası etti ve İbn Reşid'in atlarının öncüleri ortaya çıktığında, sayılarının çokluğu nedeniyle zaferin kendileri için kaçınılmaz olduğuna inandıkları için düşmanı karşılamak için emirleri dinlemeden disiplinsiz şekilde plansızca saldırmaya başladılar.
El Masyukları ile İbn Reşid, İbn Sabah'ın ordusunun önünde göründüğünde, Mübarek El Sabah'ın Masyukların ortaya çıkışından itibaren savaşı başlatmaları talimatını verdiği gibi, ordu Masyuk'a ateş etmek için inisiyatif aldı, ta ki iki ordu bir araya gelip birbirlerine saldırana Türki bin Muhya ve grubunun harekâtı ortaya çıkana kadar; İbn Raeşid'in Al-Sarif'ten sonra unutmadığı ve Mübarek Al-Sabah'ın ordusunun zaferini gösteren saldırı işaretleriydi. Mübarek Al-Sabah'ın ordusu İbn Reşid'in kampına kadar ilerlemişti ve ordunun süvarileri yenilmişti. İbn Reşid'e birkaç kez saldıran Mübarek Al-Sabah'ın ordusunun zafer işaretleri açık gibiydi. Ancak İbn Reşid direnmeye devam edip, merkeze değil, Kuveyt ordusunun dış kanatlarına doğru bir Reşidi saldırısi yapılması talimatını verdi ve Sarif'in dış mahallelerine doğru yaptığı harekâtı başarılı oldu. Düzensiz disiplinsiz şekilde saldıran Kuveyt birlikleri bu saldırı ile kolayca püskürtüldü. Mübarek el-sabah'ın bir hatası da saldırırken çölde rüzgarı saldırıda hesaplayamamak olmuştu. Zira, rüzgar kendisi ve askerlerine ters, karşı konumdan esiyordu. Neticede bu sırada bir kum fırtınası da baş gösterdi ve Kuveyt şeyhinin ordusunun harekâtı fırtına da zorlaşmaya başladı, disiplinsiz şekilde saldıran askerleri Reşidi direnişi ve saldırılarıyla dağılmaya başladı. Mübarek El-Sabah'ın ordusunun sancağını taşıyan Abdullah El-Müzain öldürüldü ve yaralı olan oğlu İbrahim El-Müzain de onu arkasından taşıdı.Bu da bir askerin bu yöndeki bağırışları da ordu da başka bir moral bozukluğu yarattı.Reşidiler el-Sabah'ın kampına doğru ilerlemeye başladılar; Mübarek Al-Sabah'ın ordusunun saflarındaki yenilginin ardından mücadeleye devam eden, Mübarek Al-Sabah ise Sultan Al-Daviş ile birlikte kampını terk etmek zorunda kaldı. Sadun Paşa ve oğulları Ukab ve Hazza bin Ukab onu takip etti ve bu arada Hamud al-Sabah savaş alanında hala direniyordu ve şöyle bağırdı: "Cevap ver, ey Salem al-Nashama al-Nashama" ve kimse ona cevap vermedi, çünkü herkes yenilmişti.