stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2013-14 A2 Ligi
Final Aşaması > Çeyrek final

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 Nisan 2014 1. maç | Sivas 4 Eylül Belediyespor | 0 - 2 | Çaykur Rizespor | Mersin |
| 16.00 | Ferhat Akbulut  61'   Yakup Yiğit  85'   Onur Yurtoğlu  87'   Mustafa Yüksektepe  90+2' | Rapor |  8' Furkan Safi    8' Yüksel Kazdal    25' Ahmet Mümin Papaker    41' Mücahit Topal    53' İsmail Can Taşkıran | Stadyum: Tevfik Sırrı Gür Stadyumu  Hakem: Doğan Savğı Yardımcı hakemler: Yusuf Karakoyun, Davut Oğuzhan Dördüncü hakem: Sami Demirelli  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 21 Nisan 2014 2. maç | Gaziantep Büyükşehir Belediyespor | 0 - 3 | Boluspor | Mersin |
| 20.30 | Mustafa Etoğlu  28'   Nevres Demir  84' | Rapor |  31', 77' (pen.)  29' Kemal Atıcı    47' Yasin Dülger | Stadyum: Tevfik Sırrı Gür Stadyumu  Hakem: Adem Türkmen Yardımcı hakemler: Ali Tez, Ferit Peşken Dördüncü hakem: Mehmet Can Taşkın  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 22 Nisan 2014 3. maç | Fenerbahçe | 3 - 2 | Kasımpaşa | Mersin |
| 16.00 | Semih Ergül  13', 25'  22'   Yiğit Özden  22'   Egemen Zengin , 64'   Murat Rüzgar  73'  83'   Murat Hocaoğlu  90+4' | Rapor |  2' Burak Turan    22'  28' (pen.) Erhan Kartal    38' Faruk Aslan | Stadyum: Tevfik Sırrı Gür Stadyumu  Hakem: Hasan Kılıçarslan Yardımcı hakemler: Ali Eker, Furkan Ürün Dördüncü hakem: Hakan Akgöl  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 22 Nisan 2014 4. maç | Karşıyaka | 0 - 1 | Tepecikspor | Mersin |
| 20.30 | Metin Peker  50'   Berk Çapkın  73' | Rapor |  5'  85' Sefa Turan    14' İlyas Kubilay Yavuz    44' Deniz Yanılmaz    89' Fırat Bozkurt | Stadyum: Tevfik Sırrı Gür Stadyumu  Hakem: Serkan Gözel Yardımcı hakemler: Hakan Özpınar, Mahmut Gülle Dördüncü hakem: Metehan Alpat  |
Final Aşaması > Yarı final

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 Nisan 2014 5. maç | Çaykur Rizespor | 0 - 0   1 - 2 (uz.) | Boluspor | Mersin |
| 19.00 | Furkan Kopuz  30'   İsmail Can Taşkıran  94'   Onur Korkmaz  101'   Yüksel Kazdal  110'   Furkan Safi  120' | Rapor |  40'  103', 119' Kemal Atıcı    58' Said Can Açıkalın    65' Cengiz Umut Meraş    104' Yasin Dülger    120' Emrullah Yıldırım | Stadyum: Tevfik Sırrı Gür Stadyumu  Hakem: Cem Koyun Yardımcı hakemler: Murat Tekbaş, Kemalettin Yiğit Dördüncü hakem: Bircan Persenti  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 25 Nisan 2014 6. maç | Fenerbahçe | 0 - 0 (4 - 3 p) | Tepecikspor | Mersin |
| 19.00 | Mehdi Akgül  16'   İbrahim Serdar Aydın  65'   Uygar Mert Zeybek  101'   Taha Batuhan Yayıkçı  102' | Rapor |  22' Fırat Bozkurt    43' Mert Öner    102' Samet Baştürk | Stadyum: Tevfik Sırrı Gür Stadyumu  Hakem: Uğurcan Tozlu Yardımcı hakemler: Adem Şahan, Murat Emre Dördüncü hakem: Osman Özdemir  |
|   |   | Penaltılar |   |  |
|   | Muhammed Akarslan  p'   Melih Okutan  p'   İbrahim Serdar Aydın  p'   Fatih Somuncu  p' |   |  p' Fırat Bozkurt    p' Anıl Koçak    p' Deniz Yanılmaz |  |
Final Aşaması > Üçüncülük Maçı

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 Nisan 2014 7. maç | Çaykur Rizespor | 2 - 1 | Tepecikspor | Mersin |
| 16.00 | Ahmet Mumin Papaker  14'   Ömer Salih Ayçüçek  32'   Erdi Korkmaz  54'   Hasan Köse  77'   Furkan Safi  90+1'   Yunus Emre Kırdal  90+4' | Rapor |  37' Semih Mustafa Usta    73' Sefa Turan   , 85' Samet Nazlı | Stadyum: Tevfik Sırrı Gür Stadyumu  Hakem: Hamit Basık Yardımcı hakemler: Orhan Fahlıoğulları, Mustafa Onur Özgenç Dördüncü hakem: Selami Adıgüzel  |
Final Aşaması > Final

Final maçı sonucunda Fenerbahçe A2 takımı 18. sezonu oynanan A2 liginde 4. şampiyonluğuna ulaşmıştır.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 Nisan 2014 8. maç | Boluspor | 0 - 1 | Fenerbahçe | Mersin |
| 20.30 | Emrullah Yıldırım  32'   Kemal Atıcı  40'   Ahmet Anıl Ulusoy  62'   Muhammed Enes Yılmaz  74' | Rapor |  50' İbrahim Serdar Aydın    53' Mehdi Akgül    72' Uygar Mert Zeybek    81' Yiğit Özden    86' Taha Batuhan Yayıkçı    90+2' Erman Taşkın    90+4' Murat Hocaoğlu | Stadyum: Tevfik Sırrı Gür Stadyumu  Hakem: Volkan Silindir Yardımcı hakemler: Necdet Çelik, Caner Eroğlu Dördüncü hakem: Tuğba Güneş Atay  |
Mutant

Mutanta örnek olan mavi bir Amerikan ıstakozu
Mutant, iyonize edici radyasyona veya kimyasal mutajenlere maruz kalmaları sonucunda hücre çekirdeklerindeki DNA dizilimlerinde ve sarmallarında bozulmalar meydana gelmesiyle fizyolojik ve biyolojik özelliklerinde gözle görülür değişimlerin görüldüğü organizmalara verilen addır.
Dağlık Karabağ Cumhuriyeti arması

| Dağlık Karabağ Cumhuriyeti arması |
| --- | --- |






Ayrıntılar
Kullanan: Dağlık Karabağ Cumhuriyeti
Dağlık Karabağ Cumhuriyeti arması, Dağlık Karabağ Cumhuriyeti'nin resmî armasıdır.
Ortada süslü tacı giyen kartal ve kartalın göğüsünde dikey olarak konulan bayrağı altında dağ silsilesinin panoramasıyla süslenen kalkan bulunmaktadır.
Bunun üzerinde başkenti Hankendi'nde bulunan "Biz Bizim Dağlarımızdır" (Menq Enq Mer Sarere / Մենք ենք մեր սարերը) anıtının iki taş kafaların "Nine ve Dede" (Tatik yev Papik / Տատիկ և Պապիկ) bulunmaktadır.
Kartal ayaklarıyla buğday ve üzüm de dahil olmak üzere çeşitli tarım ürünleri tutmaktadır.
Dış kenarı ise Doğu Ermenicede yazilan "Lernayin Gharabaghi Artsakh Hanrapetoutioun" ("Dağlık Karabağ'ın Artsakh Cumhuriyeti") ibaresini taşıyan daire şeklindeki altın şeridinden oluşmaktadır.
Azerbaycan'ın 19 Eylül 2023'teki operasyonunun ardından Dağlık Karabağ Cumhuriyeti, 1 Ocak 2024'e kadar kendisini feshetmeyi kabul etti. Ancak Dağlık Karabağ hükûmeti, Ekim ayında Erivan'da sürgünde bir hükûmet kurdu. Sürgündeyken, 22 Aralık 2023'te Dağlık Karabağ'ın kurumlarını feshedecek kararı yürürlükten kaldırdılar.
Cikada Ödülü

Cikada Ödülü (İsveççe: Cikada-priset) Doğu Asyalı şairlere verilen İsveç edebiyat ödülüdür. İsveçli Nobel Ödülü sahibi Harry Martinson'un doğumunun anısına düzenlenen 100. yıl dönümü kutlamalarının ardından 2004 yılında kuruldu.
2024 Cikada Ödülü Uygur şair ve yönetmen Tahir Hamut İzgil'e verildi.
Faruk Güventürk

| Faruk Güventürk TOP> 1933-23 |
| --- | --- |
Doğum: 1912 Niğde, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 16 Ağustos 1992 (89-90 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Bağlılığı:  Türkiye
Branşı:  Türk Kara Kuvvetleri
Hizmet yılları: 1933-1969
Rütbesi:  Korgeneral
Komutası: 66. Tümen, Doğu Menzil Komutanı, 8. Kolordu, 2. Kolordu, 7. Kolordu
Çatışma/savaşları: Kore Savaşı

Ömer Faruk Güventürk (1912 Niğde, Osmanlı İmparatorluğu – 16 Ağustos 1992 İstanbul, Türkiye) Türk asker.
1933 yılında Harp Okulu'ndan mezun oldu. 1940'lı yıllarda ilk görev yaptığı yerlerden biri olan Polos'u, yazdığı Sarmaşık kitabında anlattı. 1952 yılında binbaşı rütbesine terfi etti. Kore Savaşı'na katıldı. 1957 yılında Harp Akademisini bitirdi.
Demokrat Parti iktidarına karşı darbe yapmak amacıyla ordu içinde gizli bir örgüt kurduğu iddiasıyla 26 Aralık 1957 tarihinde tutuklandı. 66. Tümen Komutanı Tümgeneral Cemal Tural başkanlığında 26 Mayıs 1958 tarihinde başlayan ve altı ay süren yargılamalar sonrası beraat edip yeniden orduya döndü. Bu, Dokuz Subay Olayı olarak tarihe geçti. 27 Mayıs Darbesi'nden sonra Kayseri'deki Doğu Menzil Komutanlığına getirildi. 21 Ekim Protokolü'nün imzacılarından biri oldu. 1960'ta tuğgeneral, 1963'te tümgeneral, 1966'da korgeneral rütbesine terfi etti. 2. Kolordu ve 7. Kolordu Komutanlığı yaptı. 1965 yılında Kayseri'de yaptığı bir köy gezisinde dünyanın yuvarlak olmadığını düşünen imamları 4 saat uçurup yuvarlak olduğuna ikna etmiştir. Bu olay dönemin gazetelerine de yansımıştır. 1969 yılında kadrosuzluk nedeniyle emekli oldu.
Cumhuriyetçi Güven Partisi'nden İstanbul senatör adayı olduysa da seçilemedi. Yirmiden fazla kitabı bulunmaktadır.
↑  "General Güventürk imamları bilime böyle ikna etmişti". Yeniçağ Gazetesi. 19 Mayıs 2023. 26 Aralık 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Aralık 2024.
Sapık 4: Başlangıç

| --- | --- |
Psycho IV: The Beginning

Yönetmen: Mick Garris
Yapımcı: Hilton A. Green Les Mayfield George Zaloom
Senarist: Joseph Stefano
Oyuncular:  Anthony Perkins  Henry Thomas  Olivia Hussey  CCH Pounder 
Kurgu: Charles Bornstein
Yapım yılı: 1990
Çıkış tarih(ler)i: 10 Kasım 1990 (1990-11-10)  ABD
Süre: 96 dk.
Ülke:  ABD
Dil: İngilizce
Önceki film: Sapık 3
Sapık 4: Başlangıç  (Özgün adı: Psycho IV: The Beginning), 1990 yapımı korku ve gerilim türündeki film. 1986 yılında gösterime giren Sapık 3 filminin devamı olarak çekilmiştir.
Oyuncular

Anthony Perkins - Norman Bates
Henry Thomas - Norman Bates' in gençliği
Olivia Hussey - Norma Bates
CCH Pounder - Fran Ambrose (radyo sunucusu)
Warren Frost - Dr. Leo Richmond
Donna Mitchell - Connie Bates
Thomas Schuster - Chet Rudolph
Sharen Camille - Holly
Bobbi Evors - Gloria
Doreen Chalmers - Bayan Lane
John Landis - Mike Calveccio
Kurt Paul - Raymond Linette
Serinin Diğer Filmleri

Sapık (1960)
Sapık 2 (1983)
Sapık 3 (1986)
Sapık 4: Başlangıç (1990)
Sapık (1998)
Orta Çağ Hristiyanlarının Muhammed'e bakış açısı

Müslümanların Muhammed hakkındaki görüşlerinin aksine, Hristiyanların onun hakkındaki görüşleri Orta Çağ'da bin yıldan fazla bir süre boyunca oldukça olumsuz kaldı. O zamanki Hristiyan âlemi büyük ölçüde İslam'ı bir Hristiyan sapkınlığı ve Muhammed'i de sahte bir peygamber olarak görüyordu.
Genel bakış

Çeşitli Batılı ve Bizanslı Hristiyan düşünürler Muhammed'i sapkın, içler acısı bir adam, sahte peygamber,  ve hatta Hristiyan âleminde sık sık bir kâfir olarak görüldüğü ve demonlar tarafından ele geçirildiği düşünüldüğü için  sahte mesih olarak görülüyordu. Akinalı Thomas gibi bazı düşünürler de, Muhammed'in öbür dünyadaki cinsel zevk vaadini eleştirdi.
Yüksek Orta Çağ'daki Haçlı Seferleri ve Geç Orta Çağ'da Osmanlı İmparatorluğu'na karşı yapılan savaşlarla birlikte, Hristiyanların Muhammed'e olan bakış açısı  Muhammed'in bir sapkın olarak sınıflandırılmasından daha kötü bir duruma, Muhammed'in Şeytan'ın hizmetkarı ya da şeytan hatta Cehennemde lanetlilerin arasında sonsuza kadar azap çekecek olan bir mesih düşmanı olarak tasvir edilmesine doğru ilerledi. Geç Orta Çağ'da İslam daha tipik olarak Paganizm ile gruplandırılıyordu ve Muhammed de, Şeytan'dan ilham alan bir putperest olarak görülüyordu. İslam'a dair daha iyi niyetli bir bakış açısı ancak modern dönemde, İslam imparatorluklarının Avrupa'ya yönelik ciddi bir askeri tehdit olmaktan çıkmasından sonra gelişti (bkz. Oryantalizm).
İleri Orta Çağ

11. yüzyılda Hristiyanlığa geçmiş bir Yahudi olan Petrus Alphonsi, Muhammed hakkında bilgi sağlayan bir diğer Mozarap kaynağıydı. Daha sonra 12. yüzyılda Muhammed'i Sahte Mesih'in öncüsü ve Arius'un halefi olarak gören Kutsal Peter, Kur'an'ın Latinceye çevrilmesini (Lex Mahumet pseudoprophete) ve İslami öğretilerin Hristiyan alimler tarafından çürütülmesi için Muhammed hakkında bilgi toplanmasını emretti.
Muhammed, Bizans ve sonrasına ait dini ve tarihi metinlerde, örneğin Nikitas Honiatis'ın metinlerinde olduğu gibi, "sahte peygamber" olarak nitelendirilir.
İleri Orta Çağ > Muhammed'in Orta Çağ hayatı

13. yüzyılda Avrupalı biyografi yazarları Muhammed'in hayatıyla ilgili çalışmalarını Peter Pascual, Riccoldo da Monte di Croce ve Ramon Llull gibi bilim adamlarının bir dizi eseriyle tamamladılar. Muhammed bir Sahte Mesih olarak tasvir edilirken, İslam'ın bir Hristiyan sapkınlığı olduğu eserlede yer edindi. Muhammed'in okuma yazma bilmemesi, zengin bir dul kadınla evlenmesi, daha sonraki yaşamında birden fazla karısı olması, birçok savaşa katılmış olması ve Hristiyanlıktaki doğaüstü ölüm inancının aksine sıradan bir insan gibi ölmesi İsa'nın dünyevi yaşamıyla ilgili iddiaların tümü Muhammed'i itibarsızlaştırmak için kullanılan argümanlardı.
Orta Çağ bilginleri ve din adamları, İslam'ın, Şeytan'dan ilham alan Muhammed'in eseri olduğuna inanıyorlardı. Kenneth Setton, Muhammed'e sık sık iftira atıldığını ve vaizler tarafından gerçekmiş gibi öğretilen efsanelere konu edildiğini yazdı. Örneğin Muhammed'in Mesih karşıtı olduğunu göstermek için Muhammed'in 632 yılında değil de 666 yılında (canavarın sayısı) öldüğü ileri sürülmüştür. Bu sayı aynı zamanda Müslümanların, Hristiyanların topraklarında hakimiyet kuracağı dönemi de temsil ediyordu. Hristiyanlar İslam'a yönelik küçümseyici bir söz geliştirdiler; İslam peygamberinin ismini Muhammed'den "şeytanın vücut bulmuş hali" anlamına gelen Mahound'a çevirdiler. Diğer din büyükleri de dindar Hristiyanlara Muhammed'in sonunun kötü olduğunu doğrulayıcı ifadeler söylüyordu. Bir anlatıma göre Muhammed sarhoş kaldıktan sonra bir domuz sürüsü tarafından yemiş ve bu durum da Müslümanların alkol ve domuz eti tüketimini yasaklamasının nedeni olarak atfedilmiştir. Alkol yasağıyla ilgili başka bir anlatımda, Muhammed İncil'i bir Yahudi ve sapkın bir Ariusçu keşişten öğrenir. Muhammed ve keşiş sarhoş olup uykuya dalarlar. O sırada yanlarında olan Yahudi, keşişi Muhammed'in kılıcıyla öldürür. Daha sonra suçu sarhoş olduğu için öfkelenip keşişe saldırdığını iddia ettiği Muhammed'e atar.
Leggenda di Maometto böyle bir hikâyenin başka bir örneğini içerir. Bu eserde, Muhammed'e çocukluğunda, Arap Yarımadası'na kaçarak Kilise tarafından hapsedilen sapkın bir Hristiyan tarafından kara büyü öğretilmiştir; yetişkin olunca, İslam'ı yaratmak için İncil'deki bazı metinleri seçerek ve saptırarak sahte bir din kurdu. Aynı zamanda Muhammed'in, Yahudilerin (Cumartesi) ve Hristiyanların (Pazar) özel gününe karşılık Cuma ("dies Veneris" yani Venüs'ün günü) gününü seçmesini, Müslümanların çokeşli ahlaksızlığına atfediyordu. Muhammed'in kafir, sahte peygamber, dönek kardinal veya şiddet içeren bir dinin kurucusu olarak son derece olumsuz tasvirleri, aynı zamanda chansons de geste, William Langland'ın Piers Ploughman'ı ve John Lydgate'nin The Fall of the Princess'i gibi Avrupa edebiyatının diğer birçok eserinde de yer edindi.
İleri Orta Çağ > Golden Legend

On üçüncü yüzyılda zamanının en çok satan kitaplarından biri olan ve menkıbelerden oluşan bir koleksiyon içeren Golden Legend, Muhammed'i "sahte bir peygamber ve büyücü" olarak tanımlar, ayrıca onun erken yaşamını ve evliliği boyunca Hatice ile beraber bir tacir olarak yaptığı seyahatleri de ayrıntılarıyla anlatır. Kitapta "(Muhammed'in) görülerinin", sara nöbetleri ve Sergius adındaki dönek Nesturi keşişin müdahaleleri sonucu geldiği anlatılır.
İleri Orta Çağ > Orta Çağ romanları

Orta Çağ Avrupa edebiyatı, paynim düşmanı gibi lakaplarla Müslümanlardan sıklıkla "kafir" veya "pagan" olarak söz ederdi. Aynı şekilde, Penyafortlu Raymond'un Summa de Poenitentia eserindeki "Sarazen" tanımı sadece Müslümanları tanımlıyor.
Roland Destanı'nı gibi eserler, Muhammed'e (eserde 'Mahom' ve 'Mahumet' olarak yer edinir) bir tanrı olarak tapan Müslümanlara yer verir. Müslümanları, Abaddon'dan Lucifer'e kadar "idol" formundaki çeşitli tanrılara tapınırken tasvir eder ve bu idollerin baş tanrısı olarak da "Termagant" adında bir tanrı atfedilir.
Muhammed'in pikaresk roman biçiminde tasvirleri 13. yüzyıldan itibaren ortaya çıkmaya başladı; örneğin Alexandre du Pont'un Roman de Mahom eseri ve X. Alfonso ve oğlunun saray doktoruna ait olan Miraç'ın bir tercümesi, Escala de Mahoma ("Muhammed'in Merdiveni") eseri.
Fransız Arthur dönemi Orta Çağ romanlarında, eski Briton paganların ve Muhammed'in doğumundan çok önce yaşamış olan Evelake adında bir kralın din değiştirmesinden önceki "Sarras" sakinlerinin, Müslümanlarla aynı tanrılara (Termagant) taptıkları anlatılır. Bretonyalı Lancelot-Grail'in ilk kitabı olan 13. yüzyıldan kalma Estoire del Saint Grail'de daha olumlu bir yorum ortaya çıkar. Yazar, Kutsal Kâse'nin koruyucusu Aramatyalı Yusuf'un seyahatlerini anlatırken, Tanrı'nın bölgeye Hristiyanlığı getirmek için gönderdiği gerçek bir peygamber olarak gösterilen Muhammed'in gelişine kadar Ortadoğu'nun pagan olduğunu söyler. Ancak bu görev, Muhammed'in gururunu Tanrı'nın isteklerini tercih etmesi ve böylece takipçilerini aldatması nedeniyle başarısız oldu. Yine de Muhammed'in dininin putperestlikten çok üstün olduğundan bahsedilmektedir.
İleri Orta Çağ > Daha sonraki görüşler

Sir John Mandeville'nin Seyahatleri'ndeki İslam tasviri de pek çok yanlış ve efsanevi özelliğe sahip olmasına rağmen öncekilere nispeten daha olumludur. Kitapta Müslümanların zaten birçok yönden inançları birbirine çok benzediğinden kolaylıkla Hristiyanlığa geçtikleri ve yalnızca Hristiyan vahyinin kıyamete kadar süreceği anlatılır. O dönemdeki Müslümanların ahlakı, Hristiyan toplumu için bir üstünlük olarak gösteriliyor.
Tapınak Şövalyeleri sapkınlık nedeniyle yargılanırken, sık sık onların iblis Baphomet'e tapınmalarına atıfta bulunuluyordu. Bu durum, Muhammed'in isminin zamanın Hristiyan yazarları tarafından sıklıkla "Mahomet" olarak kullanılması nedeniyle dikkate değerdi. Tüm bu görüşler, Orta Çağ Avrupası'nın, İslam'ın hızlı başarısının ardından "büyük düşman" kavramını inşa ettiği bir Müslüman-Hristiyan çatışması olarak görülen "zamanın mizacında" belirlenmişti.
Dante Inferno eserinde Muhammed'in cehennemde olduğunu anlatır. Bu o dönemdeki Hristiyanların Müslümanlara karşı olan olumsuz imajını yansıtmaktadır. Burada William Blake'nin Cehennem illüstrasyonu, Muhammed'in "sapkın" rolünü simgelemek için bir iblis tarafından dilimlenen göğsünü açarak tasvir ediyor: Çünkü İslam, Orta Çağ Hristiyanları tarafından sapkınlık olarak görülüyordu.
"Muhammed ve Öldürülen Keşiş", Lucas van Leyden'in 1508 gravürü - Muhammed'in hayatına ilişkin İslami kayıtlarda kanıtlanmamış bir olay
Muhammed, Cehennemde azap çekiyor. Gustave Doré'nin İlahi Komedya illüstrasyonlarından (1861)
Nürnberg Kroniği'nde Muhammed
Carole Fredericks

| Carole Fredericks |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Unvanı: Carole Fredericks
Doğum: Carole Denise Fredericks 5 Haziran 1952(1952-06-05) Springfield, Massachusetts, ABD.
Ölüm: 7 Haziran 2001 (49 yaşında) Dakar, Senegal
Tarzlar: Gospel, Blues, Rhythm and blues, Rock, Fransızca Pop
Meslekler: Şarkıcı
Çalgılar: Vokal
Etkin yıllar: 1973–2001
Müzik şirketi: BMG M6 Interactions Carla Music
İlişkili hareketler: Tac Mahal Fredericks Goldman Jones Les Enfoirés Poetic Lover Voix de L’Espoir Mylène Farmer Celine Dion

Carole Denise Fredericks (d. 5 Haziran 1952 – ö. 7 Haziran 2001), Ağırlıklı Fransızca eserler seslendiren Amerikalı siyahi kadın şarkıcı.
Yaşamı ve kariyeri

Fredericks, 5 Haziran 1952'de Springfield, Massachusetts'te doğdu. Oakland, Kaliforniya'da yüksek okul öğrenimi gördü. Grammy ödüllü blues müzisyeni Tac Mahal'ın kardeşiydi. 1973'te başladığı aktif müzik kariyerini 2001 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü.
1990 ile 1996 yılları arasında şarkıcı-söz yazarı Jean-Jacques Goldman ve Galli-Fransız gitarist Michael Jones ile birlikte kurdukları Fredericks Goldman Jones üçlü grubu bünyesinde müzik çalışmaları yaptı. Yaşamının ve müzik çalışmalarının büyük bir bölümünü Fransa'da geçirdi. Önemli müzik çalışmaları arasında; Oh Happy Day (1994), Think (1995), Knock On Wood (1995), Personne ne saurait (1998), Une femme amoureuse / A Woman in Love (1999), L’AZIZA (2001) ve Hommage à Carole Fredericks (2002) sayılabilir.
Yaşamı ve kariyeri > Ölümü

Fredericks, 7 Haziran 2001'de Dakar, Senegal'de geçirdiği kalp krizi nedeniyle 49. yaş gününe iki gün kala öldü. Cenazesi Paris, Fransa'ya nakledilerek Montmartre Mezarlığı'nda icra oldu.
Diskografi > Solo albümleri

Black Orchid (1979, Carla Müzik)
Springfield (1996, M6 Etkileşimleri)
Couleurs et Parfums (1999, BMG)
Diskografi > Stüdyo albümleri / Gruplar

Fredericks Goldman Jones (1990, CBS) Jean-Jacques Goldman ve Michael Jones ile
Rouge (1993, Columbia) Red Army Choir, Jean-Jacques Goldman ve Michael Jones ile
Pluriel: The Best of Fredericks Goldman Jones 1990 - 1996 (2000)
Diskografi > Canlı peformans albümleri

Sur scène (1992, Columbia) Jean-Jacques Goldman ve Michael Jones ile
Du New Morning au Zénith (1995, Columbia) Jean-Jacques Goldman ve Michael Jones ile
Diskografi > Toplama albümler

Les Enfoirés La Compil’ (Vol. 2) (2001 EMI Müzik)
Enfoirés en 2000 (2000, BMG)
Les Enfoirés Dernière édition avant l'an 2000 (1999, BMG)
Enfoirés en coeur  (1998, WEA Müzik)
Le Zénith des Enfoirés (1997, BMG)
La Soirée des Enfoirés 96 (1996, WEA Müzik)
Les Enfoirés La Compil’   (1996, WEA Müzik)
Pluriel 90/96 (1996, Columbia) Jean-Jacques Goldman ve Michael Jones ile
Les Enfoirés à l'Opéra-Comique (1995, TSR)
Les Enfoirés au Grand Rex (1994, WEA Müzik)
Les Enfoirés chantent Starmania  (1993, Columbia)
La soirée des Enfoirés à l'Opéra  (1992, Columbia)
Diskografi > Diğer çalışmaları

Fredericks'in katkı verdiği albüm çalışmaları:
Elton John, The One
Duran Duran, Big Thing, Decade: Greatest Hits, Greatest
Tac Mahal, Mo' Roots; Music Fuh Ya'; Together; Evolution, Satisfied 'N Tickled Too
Celine Dion, D’Eux, All The Way – A Decade of Song, The Collector's Series Vol. I, D'eux (Fransız Albümü), Falling into You, S'il suffisait d'aimer
Johnny Hallyday, Sang pour sang; Ça ne change pas un homme, Cadillac
Jean-Jacques Goldman, Singulier 81 – 89, En passant, Entre gris clair et gris foncé, Fredericks Goldman Jones Jean-Jacques Goldman tarafından
Liane Foly, Cameleon
Faudel, Samra
Julien Clerc, Si j’étais elle
Vincent Baguian, Mes Chants
Patricia Kaas, Dans ma chair
Mylène Farmer, Cendres de Lune, L'Autre...
Francis Cabrel, Samedi Soir Sur La Terre
France Gall, Evidemment Integrale
Hubert-Félix Thiéfaine, H. F. T en Concert, Vol. 1, La Tentation du Bonheur
Florent Pagny, Florent Pagny [Box Set]
Vanessa Paradis, Variations sur le même t'aime
Orchestral Manoeuvres in the Dark, The Pacific Age
Les Enfants du Futur (Walt Disney Plakçılık/Fr, 1996)
Le Petit Arthur (Polygram Müzik/ Les Editions de l'Enchanteur, 1995)
Filmografi > Filmler

Tom est tout seul (1995) .... Siyahi şarkıcı
Roselyne et les lions (1989) .... La Grenouille
Les deux crocodiles (1987) .... Mamoudou, Julien'in karısı
Les frères Pétard (1986) .... Şarkıcı
I Love You (1986) .... Angèle
Pirates (1986) .... Sürpriz
Filmografi > Şahsi –Televizyon

Taratata  1993 -2001
Les Restos du Cœur 1992 - 2001
Filmografi > Şahsi - Video çalışmaları

Le Prix a Payer (2000)
Personne ne saurait (1998)
Respire (1999)
Qu'est-ce qui t'amene? (1999)
L'Odyssée des Enfoirés  (2001)
Yannick Noah Enfants De La Terre Tennis – Concert 2000
Les Enfoirés en 2000
Jean-Jacques Goldman INTEGRALE DES CLIPS 1981/2000
Jean-Jacques Goldman Souvenirs de Tournées (2000)
les Enfoirés : Dernière édition... avant l'an 2000–1999
Fredericks Goldman Jones Du Morning Au Zenith (1999)
Enfoirés en coeur (1998)
Poetic Lover (1998 Documentary)
Le Zénith des Enfoirés (1997)
Run Away Love (1997)
Change (1996)
La Soirée des Enfoirés 96  (1996)
les Enfoirés à l'Opéra-Comique  (1995)
Fredericks Goldman Jones Tours et Détours  (1995 Belgesel konser videosu)
les Enfoirés au Grand Rex  (1994)
les Enfoirés chantent Starmania  (1993)
La Soirée des Enfoirés à l'Opéra (1992)
En Concert (Mylène Farmer albümü)  (1990 Belgesel konser videosu)
Ödülleri

2008 ULUSLARARASI ŞARKI SÖZÜ YAZMA YARIŞMASI
Reason To Stay (Gildas Arzel / Carole Fredericks) - "Blues" kategorisinde Mansiyon Ödülü
Shine (Erick Benzi / Carole Fredericks) -  "Gospel / Hristiyan" kategorisinde Mansiyon Ödülü
2006 JAMES W. DODGE ÖDÜLÜ
53. Yıllık Kuzeydoğu Yabancı Dil Öğretimi Konferansı Carole Fredericks (ölümünden sonra) ile kardeşi blues müzisyeni Tac Mahal'i kültürlerarası gerçek iletişimi teşvik etmeleri kültürel mirası korumak için müziğin engin potansiyeline ışık tutmaları sebebiyle James W. Dodge Memorial Yabancı Dil Savunucusu Ödülü'ne layık gördü.
2004 JUST PLAIN FOLK (JPF) MÜZİK ÖDÜLLERİ
Springfield - En İyi Gospel Albümü
Shine (Erick Benzi / Carole Fredericks) - En İyi Gospel Parçası
Save My Soul (Erick Benzi / Carole Fredericks) - En İyi Gospel Parçası, 2.lik