stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Darwin'in teorisinin yayınlanması
İnsan kökenleri, Wallace'ın teşvik etmesi

1856'daki araştırması sırasında Darwin, insan ırkının ataları hakkındaki görüşlerini yayınlama niyetini kaydetti: Aynı yılın Eylül ayı başlarında Doğal Seleksiyon üzerine kitabının taslağını hazırlarken, cinsel seçilim konusundaki 6. Bölüm için notlar toplamaya başladı. Bu, insanları olduğu kadar kuşları ve balıkları da kapsayacaktır. 31 Mart 1857'de altıncısı devam ederken beş bölüm taslağı hazırlamıştı ve bir içindekiler tablosu yazdı. Sonraki aylarda, 6. Bölümün on sayfasını, yaklaşık 2.500 kelimeyi tamamladı ve "İnsan Irklarına Uygulanan Teori" başlığını kaleme aldı. Bu aşamada, cinsel seçilimi erkekler arasındaki bir "üstünlük mücadelesi" nedeniyle görüyordu ve henüz dişi seçiminin önemli olduğunu düşünmüyordu. Daha sonra, görünüşe göre, bir nedenle, muhtemelen Charles Lyell'in uyarısı nedeniyle tüm konuyu bıraktı: Darwin'in 5 Eylül'de Asa Gray'e gönderdiği kısa özet, cinsel seçilim veya insan evriminden hiç bahsetmedi.
Wallace, Darwin'in 1 Mayıs mektubuna yanıt verirken  kendi kuramsallaştırmasını tartıştı. Darwin 22 Aralık'ta "Teorik fikirlere göre dağıtıma katıldığınızı duymaktan son derece memnun olduğunu" söyledi. Ben spekülasyon olmadan iyi ve orijinal bir gözlem olmadığına kesinlikle inananlardanım" diyerek ekledi "Sanırım senden çok daha ileri gidiyorum; ama benim spekülatif fikirlerime girmek için çok uzun bir konu." Ayrıca, "'İnsan'ı tartışıp tartışmayacağımı soruyorsunuz; - önyargılarla çevrili olduğu için tüm konudan kaçınacağımı düşünüyorum, ancak bunun doğa bilimci için en yüksek ve en ilginç sorun olduğunu tamamen kabul ediyorum."
Huxley, Mart 1858'deki Kraliyet Kurumu konferansını, gorillerin yapısal olarak insanlara babunlara olduğu kadar yakın olduğunu iddia etmek için kullandı. "Hayır, dahası, zihinsel ve ahlaki melekelerin hayvanlarda ve kendimizde esasen ve temelde aynı tür olduğuna inanıyorum" diye ekledi. Bu, Owen'ın aynı mekanda verilen insanın benzersizliğini iddia eden konferansına açık bir meydan okumaydı. Daha sonraki bir derste Huxley, tür sorununa bir çözüm varsa, bunun "belirsiz değiştirilebilirlik yönünden gelmesi gerektiğini" ve Darwin'in konumuna doğru hareket ettiğinin bir göstergesi olduğunu belirtti. Haziran'da Royal Society'deki konferansını Owen'ın "eterik arketipine" saldırmak için kullandı. John Chapman ve Herbert Spencer liderliğindeki Westminster Review grubunun yardımıyla bilimde bir yer edinen Huxley, bilime Owen liderliğindeki zengin din adamlarının egemenliğini ortadan kaldırmak yerine profesyonel bir maaşlı bilimsel kamu hizmeti yaratmak istiyordu. Spencer'a göre, hayvan türleri "uyarlamalar üzerine uyarlamalar" yoluyla gelişmiştir. Huxley, bilimi teolojiden ayırmak için kökenler üzerine argümanlar kullanıyor ve "değiştirilmiş maymunun değiştirilmiş kir kadar saygın olduğunu" savunuyordu.
"Türlerin Kökeni"nin yayınlanması > Türlerin Kökeni satışa çıkıyor

On the Origin of Species (Türlerin Kökeni) ilk kez 24 Kasım 1859'da yayınlandı ve fiyatı on beş şilingdi. Kitap, Murray'in 22 Kasım'daki sonbahar satışında kitapçılara teklif edilmişti ve mevcut tüm nüshalar hemen toplanmıştı. Toplamda 1.250 kopya basıldı, ancak sunum ve inceleme kopyaları ve Kırtasiyeciler Salonu telif hakkı için beş kopya düşüldükten sonra 1.192 kopya satışa sunuldu. Mudie'nin Kütüphanesi tarafından 500 kitap alındı ve kitabın geniş çapta dağıtılması sağlandı.
O zamana kadar Hristiyan bir sosyalist ülke rektörü olan romancı Charles Kingsley, Darwin'e aldığı sunum kopyasıyla ilgili bir övgü mektubu (18 Kasım tarihli) göndermişti: kendi kendini geliştirebilen formlar... kendisinin yapmış olduğu boşlukları doldurmak için yeni bir müdahale eylemi gerektirdiğine inanmak için."  İkinci baskıda Darwin, bu satırları son bölüme "ünlü bir yazar ve ilahi"ye atıfta bulunarak ekledi.
Konuyla ilgili yayınlar

Charles Darwin Online'ın Tüm Eserleri – Darwin Online 29 Haziran 2005 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ; Darwin'in yayınları, özel makaleleri ve bibliyografyaları, biyografiler, ölüm ilanları ve incelemeler dahil olmak üzere tamamlayıcı eserler. Kullanımı ücretsiz, kamuya açık olmayan öğeleri içerir.
Works by Charles Darwin ; kamu malı
Darwin Yazışma Projesi 1 Aralık 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Metni ve mektuplarının çoğu için notlar
Türlerin Kökeni Üzerine'nin ilk baskısının başlık sayfası
Arpacı, Köprübaşı

| Arpacı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 38°42′43″N 28°20′28″E﻿ / ﻿38.712°K 28.341°D﻿ / 38.712; 28.341
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Köprübaşı
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 224
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
Posta kodu: 45930
Resmî site 
Arpacı, Manisa ilinin Köprübaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Manisa iline 109 km, Köprübaşı ilçesine 10 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 224    
1997: 2224
Cıcıklı, Köprübaşı

| Cıcıklı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 38°41′06″N 28°19′16″E﻿ / ﻿38.685°K 28.321°D﻿ / 38.685; 28.321
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Köprübaşı
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 115
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
Posta kodu: 45930
Resmî site 
Cıcıklı, Manisa ilinin Köprübaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Manisa il merkezine 106 km, Köprübaşı ilçesine 15 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 115    
1997: 160
STS-115

STS-115 mürettebatı
STS-115, Atlantis’in uluslararası uzay istasyonuna yaptığı uzay mekiği uçuş görevidir. Bu görev, Columbia Uzay Mekiği faciasından sonra gerçekleştirilen ilk tamamlanan görevdi. Bu görevden sonra iki başarılı görev (STS-114 ve STS-121) daha gerçekleştirildi. STS-115, 9 Eylül 2006’da (Greenwich saatine göre 15.14.55) Kennedy Uzay Merkezi Pad 39-B rampasından fırlatıldı.
Bu görev aynı zamanda uluslararası uzay istasyonu görevi ISS-12A olarak da bilinmektedir. Bu görev, ikinci liman bölgesi destek segmenti (ITS P3/P4), bir çift güneş paneli (2A/4A) ve bataryalar taşımıştır. Bu görevle toplamda üç kere uzay yürüyüşü gerçekleştirildi. Yürüyüş sırasında astronotlar bir destek bağlantı sistemiyle ana gemiye bağlandılar. Bu sayede aracın dışında serbestçe hareket etmeleri ve istasyonda yapılması gereken işleri yapmaları sağlanmış oldu.
STS-115 için fırlatma tarihi olarak Nisan 2003 planlanmıştı. Fakat Şubat 2003’te gerçekleşen Columbia faciası fırlatma tarihinin 27 Ağustos 2006’ya ertelenmesine sebep oldu. Daha sonra bu tarihte çeşitli nedenlerden dolayı ertelendi. Tropikal Ernesto Kasırgası'nın tehdit oluşturması ve çok güçlü şimşeklerin mekik fırlatma rampasına çarpması bu nedenlerden bazılarıydı.
Mürettebat notları

Kanada Uzay Servis'i astronotlarından MacLean, Canadarm2'yi yöneten ilk Kanadalı olmuştu. Canadarm2'nin uzaydaki hareketli üssünde yeni güneş panelleri ele aldı. Bu paneller Ferguson ve Burbank'ten alınarak Kanada robot kolunu kontrol etmek için kullanıldı. Bu kol, Canadarm olarak bilinmektedir. MacLean, Chris Hadfield'dan sonra uzay yürüyüşü gerçekleştiren ikinci Kanadalı insan olmuştur.
STS-115 astronotlarının giydiği kıyafetler Steve MacLean'inde bulunduğu Ontario, Toronto'da bulunan York Üniversite’sinde okuyan üç öğrenci Graham Huber, Peter Hui ve Gigi Lui tarafından yamalı eski görev elbiseleri tasarlanmıştır. Bu öğrenciler aynı zamanda bu görev için Steve MacLean'in kişisel yamasını da tasarlamıştır.
Görev yükleri

Birincil yük, sol taraftaki ITS P3/P4 ikinci segmenti, bir çift güneş paneli ve birleşmiş bataryalarıydı.
Görevin amaçları

İki destek segmentinin (P3 ve P4) teslimatı ve yüklenmesi
İki yeni güneş panelinin teslimatı ve yerleştirilmesi
Üç uzay yürüyüşü gerçekleştirerek destek segmentlerini bağlamak, güneş panelleri üzerindeki engelleri kaldırmak ve uzay istasyonunu bir sonraki görev olan STS-116'ya hazırlamaktı.
Görevin arka planı

NASA'nın yöneticileri yıldırımlı hava koşulları sebebiyle harici tankı daha iyi fotoğraflayabilmek için STS-115 fırlatma tarihini 27 ağustosa aldılar. Bu olay daha önce STS-31 ve STS-82'de de görülmüştü. STS-115'in fırlatma tarihi Soyuz TMA-9 Eylül ortası fırlatımı ile birlikte koordineli olarak yönetildi. Soyuz TMA-9 aracı ile uluslararası uzay istasyonuna gidecek yeni mürettebat ve yeni ikmal kaynakları taşınacaktı. Soyuz uzay aracı operasyonel olarak uzay istasyonuna herhangi bir uzay mekiği bağlıyken bağlanamazdı.
Görev notları:
NASA'nın 147. insanlı uzay uçuşu
STS-1'den beri yapılan 116. uzay mekiği uçuşu
Atlantis'in 27. uçuşu
Challenger felaketi sonrası yapılan 91. görev
Columbia'dan sonra yapılan 3. görev
Columbia'dan sonra Atlantis'in ilk görevi
Görev zaman çizelgesi > 8 Eylül (İlk fırlatma girişimi)

8 Eylül 2006 sabahı harici tankta bulunan motor devre dışı bırakma sensörlerinden birinin başarısız olduğu rapor edildi. Fırlatma zamanından yarım saat önce NASA fırlatmayı 24 saat daha ertelemeye karar verdi. Bu süre zarfında harici tanktaki yakıt boşaltılarak problemin çözülmesi hedefleniyordu. Sensör ele alındığında, motor devre dışı bırakma 3 numaralı sensörün harici tankın tamamen boşalmasına rağmen içinde hala sıvı hidrojen olması hatalı olduğu kanıtlanmış oldu. Diğer üç sensör tank boşken beklendiği gibi çalışmıştı ve uzun süre arıza onarımına başlanılmadı. Daha sonra NASA, dört motor devre dışı bırakma sensörü yerine üç sensörle fırlatmaya onay verdi.
Görev zaman çizelgesi > 9 Eylül (Uçuş günü 1, fırlatma)

9 Eylül 2006'da bütün motor devre dışı bırakma sensörleri düzgün çalışıyordu ve ardından kusursuz bir geri sayım ardından 15.15'te (evrensel saati) Atlantis Uzay Mekiği, uluslararası uzay istasyonuna gitmek üzere rampadan fırlatıldı. Atlantis fırlatıldığında uluslararası uzay istasyonu Kuzey Atlantik Okyanusu'nun 350 kilometre üstünde Grönland ve İzlanda arasındaydı.
Yörünge tırmanma sırasında, görev kontrol merkezi mürettebata soğutma sistemini yeniden düzenlemelerini istedi. Soğutma sistemi görünürde buzla örtülmüştü. Yeniden yapılandırma ışıltılı buharlaştırma adı verilen sistemi temizlemiş ve normal olarak çalışmaya devam etmişti. Soğutma birimindeki bu geçici buz anormal bir şey değildi ve önceki görevlerde de görülmüştü.
Kalkıştan 8.5 dakika sonra Tanner ve MacLean, ana motorların devre dışı kaldığını el kameralarıyla video ve fotoğraf çekerek belgelediler. Bu çektikleri görüntüler yeryüzüne incelenmek üzere gönderildi.
Görev zaman çizelgesi > 10 Eylül (Uçuş günü 2)

Uzayda geçirilen tam bir gün boyunca mürettebat, programın ilerisinde hareket ederek uzay aracının bağlanması ve planlanan üç farklı uzay aracı dışı aktiviteleri için hazırlık yaptılar. Görev uzmanları Joe Tanner ve Heide Stefanyshny-Piper, MacLean ve Burbank'ın 4, 5 ve 7. günlerde uzay yürüşüşü sırasında giyecekleri uzay kıyafetlerini test ettiler. Uzay yürüyüşleri sırasında entegre destek kirişlerinin yüklenmesi, yen, güneş panellerinin yerleştirilmesi ve bunların görevler için hazırlanması olacaktı.
Uluslararası Uzay İstasyonu'nda, Expediction 13 uçuş mühendisi Jeffrey Williams, 3. Gün gelecek olan Atlantis için yörünge laboratuvarını hazırladı. Williams dijital kameraları yerleştirerek uzay mekiği ısı kalkanının yüksek çözünürlüklü fotoğraflarını çekecekti. Görev komutanı Pavel Vinogradov'un yardımıyla Destiny Laboratuvar Modülü'nün en sonunda bulunan basınçlı birleşme adaptörü 2'yi basınçlandırarak Atlantis'in bağlanması için hazırladı. Ayrıca Vinogradov geri dönecek ekipmanları hazırladı.
Görev zaman çizelgesi > 11 Eylül (Uçuş günü 3)

Atlantis'in bağlanmasından önce Atlantis yörüngesi boyunca uzay istasyonunun yaklaşık 180 metre altından uçuş yapacaktı. Yapılan bu manevra uçuşu sayesinde Expediction 13 mürettebatı mekiğin ısı kalkanının yüksek çözünürlüklü fotoğraflar çekmesine olanak sağlayacaktı.
Uluslararası saat ile 10.46 sıralarında Atlantis, uluslararası uzay istasyonuna bağlandı ve yaklaşık iki saat sonra uzay istasyonu ve Atlantis arasındaki bağlantı kapağı açıldı. Böylece Atlantis mürettebatı uluslararası saat ile 12.35 sıralarında uzay istasyonu mürettebatı tarafından karşılanmış oldu.
Uzay istasyonu ile bağlanmadan sonra Ferguson ve Burbank mekiğin robotik kolu Canadarm'ı 17.5 tonluk entegre kiriş yapısına bağladılar. Onu mekiğin yük bölümünden kaldırdı ve manevra gerçekleştirerek uzay istasyonunun Canadarm 2 robotik koluna yönlendirdi.
Bağlantı kapağının açılmasından sonra MacLean ve Expediction 13 uçuş mühendisi Jeff Williams, Canadarm 2'yi kullanarak uzay mekiğinin robotik kolundan krişi aldılar. Böylece MacLean, Canadarm 2'yi uzayda kullananan ilk Kanadalı olmuştur.
Tanner ve Stefanyshny-Piper 4. gün gerçekleştirilecek olan uzay yürüyüşü için görev hava kilidi bölmesinde kamp sürecine girerek hazırlık yaptılar. Bu hazırlıklar NASA'nın yeni ön nefes alış ölçümleri basınçtan kaynaklı hastalıklar ve kan dolaşımındaki nitrojen azlığından dolayı bükülmeleri engellemek için yapılıyordu. Bu hazırlıklar oksijen maskesi giyme ve gece boyunca 10 psi basınç altında havasız ortamda uyumadan oluşmaktaydı. Böylece mürettebatın vücudunu onlara uzay kıyafetleri giydirerek uzay yürüyüşü sırasında düşük basıncın üstesinden gelmeleri sağlanıyordu.
Görev zaman çizelgesi > 12 Eylül (Uçuş günü 4)

Bir sonraki adım, P3/P4 desteğinin uluslararası uzay istasyonundaki Canadarm 2'ye taşınması ve Tannerr ve Stefanyshny-Piper'ın uzay yürüyüşlerine başlayarak bu entegre destek birimini uluslararası saat ile 9.17 sıralarında aktive etmekti. Uzay yürüyüşleri o kadar başarılı olmuştu ki astronotlar daha sonraki araç dışı çok sayıda aktivite gerçekleştirmişlerdi. Bu aktivitelerin nihai tamamlanması uluslararası saat ile 15.43'i bulmuştu. Bu ekstra aktiviteler yapılırken bir cıvata, bir yay ve fırlatma kilidinden bir de conta uzay boşluğunda kaybolmuştu.
Araç dışı aktivitelerin tamamlanmasıyla uzay istasyonu ekibi beşinci gün gerçekleştirilecek uzay yürüyüşü için hazırlıklara başladı. Burbank ve MacLean hava kilitli odaya uluslararası saat ile 18.40'ta girerek, 9.15'te gerçekleştirilecek olan araç dışı görevlere hazırlanmaya başladılar.
Görev zaman çizelgesi > 13 Eylül (Uçuş günü 5)

Uçuşun beşinci günü ikinci uzay yürüyüşü gerçekleştirildi. Bu sefer sıra Burbank ve MacLean'de idi ve ilk kez uzay yürüyüşü gerçekleştireceklerdi. Astronotlar tüm günü son görevleri gerçekleştirmeye adadılar. Bu görevler arasında solar Alpha dönel bağlantılarının aktive edilmesi vardı. Solar Alpha dönel bağlantıları ortalama bir araba büyüklüğündeydi ve uzay istasyonundaki güneş panellerinin Güneş'e doğru dönmesini sağlamaktaydı. Burbank ve MacLean, uçuş sırasında Alpha dönel bağlantılarının Atlantis'e sabitleştirme kilitlerini açtılar. Uzay yürüyüşü sırasında astronotlar küçük çaplı problemlerle karşılaştılar. Bu problemlerden başlıcaları kask kamerasında arıza, kırık soket aracı, yerine oturmayan cıvata ve cıvata sabitleştirmek için kullanılan mandalın mekanizmadan fırlaması. Astronotlar bu mandalı sabitleştirmek için kuvvet uygulayarak ayırdılar.
Burbank ve MacLean istasyon dışında 7 saat 11 dakika geçirdiler. Uluslararası saat ile 9.05'te başlayan yürüyüşleri 16.16'da tamamlandı. Alpha Dönel bölmeleri dışında uzay istasyonu dışında bazı ileri görevleri de gerçekleştirdiler.
Mühendisler dört saatlik Alpha dönel bağlantılarının ayrılması ve aktivasyonu sırasında bir takım aksaklıklarla karşılaştılar ve güneş panellerinin yerini alması gecikti. Bunun nedeni Alpha dönel bağlantılarının ayrılması sırasında aksaklıklar yaşanması ve üzerinde detaylı çalışmalar yapılması gerektiği idi. Gecikme zamanı uzun bir zaman dilimine genişletilerek mühendislerin gece boyu üzerinde çalışmasına olanak sağlandı ve planlandığı gibi yerleştirme Perşembe gününe yetiştirildi.
Görev zaman çizelgesi > 14 Eylül (Uçuş günü 6)

Uçuşun altıncı gününde de güneş panellerinin yerleştirilmesi devam etti. Güneş panellerinin açılması beşinci günde Alpha dönel bağlantılarında meydana gelen bir takım aksaklıklar nedeniyle planlanan zamanın biraz gerisinde kaldı. Yaşanan bu problemin yazılım kaynaklı olduğu kanısına varıldı ve bunun için geçici bir çözüm üretildi. Güneş panellerinin açılması sabah aşamalarına kadar devam etti. STS-97'de olduğu gibi panellerin birbirine yapışması önlenmiş olacaktı. Ekibin kaydettiği verilere göre bazı paneller hala daha yapışmaya devam ediyordu fakat bu bir probleme yol açmamıştı. Yüklemenin tamamlanmasına rağmen güneş panelleri bir sonraki fırlatma görevine kadar uzay istasyonuna güç sağlayamayacaktı. Aralık 2006'da gerçekleştirilmesi planlanan STS-116 görevi ile uzay istasyonunda büyük elektriksel kablolama bakımı gerçekleştirilecekti.
Altıncı gündeki diğer aktiviteler ise istasyonun Canadarm 2'nin güncel konumu mobil baz sisteminden başlayarak Destiny laboratuvar modülüne kadar çift serbest dolaşma ve üçüncü uzay yürüyüşü görevi için hazırlıklardan oluşmaktaydı. Görevlerin yanı sıra günün ilerleyen saatlerinde Jett, MacLean ve Kanada Başbakanı Stephen Harper, öğrenciler arasında röportaj gerçekleştirildi.
Görev zaman çizelgesi > 15 Eylül (Uçuş günü 7)

Yedinci uçuş günü, STS-115'in üçüncü ve son uzay yürüyüşünün gerçekleştirileceği gün olmasından dolayı önemlidir. Uzay yürüyüşünün başlaması güç kontrol kumandasının takılmasından dolayı ertelendi. Güç kontrol kumandasındaki bu sorun hava kilitli odadaki basınç düşürme pompasında güç kaybına neden olmaktaydı. Bu sorun nedeniyle basınç düşürme pompasında elektrik akımı bir anlığına kesilmişti. Devrede kısa devre olmadığı anlaşıldıktan sonra şalter resetlenerek yeniden çalışır hale getirildi. 45 dakikalık bir gecikmenin ardından Joe Tanner ve Stefanyshny-Piper uzay yürüyüşlerine uluslararası saat ile 10:00'da başladılar.
6 saat 42 dakikalık uzay yürüyüşü boyunca astronotlar sayısız bakım ve onarım çalışmaları gerçekleştirdiler. Bu çalışmalardan biri ise P3/P4 radyatörünün fırlatma sırasında güvenliğini sağlayan donanımın çıkarılmasıydı. Uçuş yer kontrolcüleri daha sonra radyatörü açtılar. Bu radyatör uzay istasyonunun uzaya boş yere ısı yaymasını engelleme yeteneğini arttırıyordu. Ayrıca uzay yürüyüşü sırasında uluslararası uzay istasyonu dışında deneysel atık materyallerin toplanması, P6 desteğinin oranımı, kablosuz televizyon anteninin kurulumu ve S1 desteğinin S- bant anten montajıyla değiştirilmesiydi.
Önceden ileri tarihlerde yapılması için planlanan görevler bu uzay yürüyüşü sırasında da gerçekleştirildi. Uzay yürüyüşünün bitimine yakın astronotlar bir takım testler yaptılar. Bu testler kızılötesi video kaydı ile Atlantis'in uç kenar kanatlarındaki küçük meteor kaynaklı hasarları gözlemlemekti. 
Uzay yürüyüşünden sonra uzay istasyonunun mobil taşıyıcısı P3 desteğindeki çalışma alanına taşındı. Burada destek biriminin bölüm bölüm denetlenmesi gerçekleştirilecekti.
Görev zaman çizelgesi > 16 Eylül (Uçuş günü 8)

STS-115'in sekizinci gününde geçen tüm gün boyunca uzay gemisi Atlantis, uzay istasyonuna bağlı bir şekilde bulunuyordu. Bu sırada bir sonraki gün gerçekleştirilecek olan uzay istasyonundan ayrılma için hazırlıklara başlamışlardı. Ekip başarılı bir görevin ardından sabahı dinlenerek geçirdiler. Daha sonra uzay istasyonu ekipmanları ve bilimsel deneyleri Atlantis'e taşıyarak eve dönüş yolculuğu için hazırlanmaya başladılar.
Expediction-13 ve STS-115 ekipleri görev komutanı Brent Jett ile birlikte geleneksel mürettebat haber konferansında yer aldılar. Jett, görevin ne kadar başarılı olduğuna dair konuşma yaparken izlenecek yapısal görevlere değindi. Konuşmasında ‘'Geriye kalan montaj görevleri zorlu olacak. Bir sonraki görevlerde de bunlara benzer taşımalarımız olacak. Montajlamada iyi bir başlangıç yaparak görevi sonlandırdık. Gelecek ekiplere iyi dersler vereceğimizi düşünüyorum.sözlerine yer verdi.
Görev zaman çizelgesi > 17 Eylül (Uçuş günü 9)

Dokuzuncu uçuş gününde Atlantis, uzay istasyonundaki STS-115 görevlerini tamamlayarak istasyondan uluslararası saat ile 12.50'de ayrıldı. 
STS-115 ile Expediction-13 ekibi arasında geleneksel vedalaşma seremonisi gerçekleştirildi. Daha sonra Atlantis ile uzay istasyonu arasındaki köprü uluslararası saat ile 10.27'de kapatılarak kilitlendi. Sızıntı testleri yapıldıktan sonra Atlantis bağlantı yerinden ayrılarak yeni konfigürasyona girmek için kendi etrafında 360 derece dönüşlere başladı.
Görev zaman çizelgesi > 18 Eylül (Uçuş günü 10)

STS-115'in ekibi onuncu uçuş günü sabahını Atlantis'in ısı kalkanının on ikinci gün gerçekleşecek olan atmosfere yeniden girme görevi için denetim gerçekleştirerek geçirdiler.
Uluslararası uzay istasyonunun arkasında 80 kilometre turlayarak ekip Atlantis'in robotik kolunu ve patlama sensör sistemini kullanarak burun ya da kanatların kenar kısımlarının aracın mikro asteroidler ve uzay hurdaları tarafından hasar almadığı kontrol edildi. Ekip günün geri kalan ışıklı görev kısmını ekipmanları atmosfere yeniden giriş ve iniş için hazırlamaya başladılar.
Görev zaman çizelgesi > 19 Eylül (Uçuş günü 11)

11. gün sabahı astronotlar Jeff ve Ferguson, Atlantis'in etki kontrol iticilerini test ettiler ve bilgisayarları kullanarak iniş talimi yaptılar. İticiler atmosfere giriş sırasında aracın pozisyonunu değiştirmek için kullanılacaktı.
Ayrıca ekip bu zaman içerisinde röportaj da yaptı. Bu röportaj sırasında astronot Ferguson, ekibin dört gözle iniş zamanını beklediğini söyledi. Ferguson röportaj sırasında : ‘'Şu ana dek yaptığımız işlerde iyi iş çıkardığımızı düşünüyoruz. Artık atmosfere geri dönmek ve dört gözle yarın içinde bir saatte başarılı bir şekilde iniş yapmayı bekliyoruz.diye ekledi.
Röportajdan sonra ekip atmosfere giriş için yaptıkları hazırlıklara gereksiz ekipmanları istiflemeye ve iniş için gerekli diğer öncelikli görevleri yapmaya devam etti. Fakat ekip günün ilerleyen saatlerinde görev kontrol merkezine, tepki kontrol sistemini test ederken aracın yörüngesiyle aynı doğrultuda olan tanımlanamayan bir cisim gördüklerini rapor ettiler. Astronotlar bu nesneyi yerleşik televizyon kamerası kullanarak belirlediler. Maalesef fotoğrafların çözünürlükleri iyi olmadığı için bu cismin ne olduğunu belirleyemediler.
Daha sonra bu görüntülerin daha detaylı incelenmesi için görev kontrol merkezine gönderilerek uçuş analizcilerinin bu cismi tanımlamaları hedeflendi. Uçuş kontrolcülerine göre bu cismin Atlantis'ten kopma ihtimali vardı ve böylece bu cismi tanımlayabileceklerini umdular. Büyük bir olasılıkla bu cisim zararsızdı. Bu cismin buz ya da uçuşun ilk evreleri gözlemlenen zarar görmüş ısı kalkanının bir parçası olabileceğiydi. Fakat bu cismin çok önemli bir bölümden kopma olabileceğiydi. Bu olasılık aracın termal koruma sisteminin kaplamalarından biri olma ihtimaliydi.
Görev kontrol merkezi, Atlantis ekibine mekiğin robotik kolunu çalıştırmalarını ve aracı yeniden incelemelerini istedi. Bu incelemelerle bir takım testler yapılacaktı. Böylece 12. günde aracın atmosfere giriş için güvenli olup olmadığına karar verilecekti. Bu harici incelemeyle aracın Çarşamba günkü inişi, eklenen kötü hava koşulları nedeniyle atmosfere girişi ve inişi bir gün ertelendi.