stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
12. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri
Özel Ödüller > Tiyatro Dalında

| Ödül | Kazanan |
| --- | --- |
Onur Ödülü: Turgut Özakman
Gençlik Özel Ödülü: Tomris Karakartal - Yüzleşme, Tuncay Özinel Tiyatrosu Deniz Gönenç Sümer - Inishmaan'ın Sakatı, İstanbul Devlet Tiyatrosu
Tazı Yolculuğu

| --- | --- |
The Voyage of the Beagle

Yazar: Charles Darwin
Çevirmen: Derman Kızılay
Dil: İngilizce
Yayım: 1839 (özgün) Ocak 2018 (Türkçe)
Yayımcı: John Murray (özgün) Pinhan Yayıncılık (Türkçe)
Sayfa: 512
ISBN: 9786059460422
Tazı Yolculuğu (yaygın ve özgün adıyla The Voyage of the Beagle), Charles Darwin tarafından yazılan ve 1839 tarihinde Journal and Remarks adıyla yayımlanan bir kitaptır. The Narrative of the Voyages of H.M. Ships Adventure and Beagle'ın üçüncü cildiydi ve diğer ciltler gemilerin kaptanları tarafından yazılmış ve düzenlenmişti. Journal and Remarks, Darwin'in, HMS Beagle gemisinin ikinci araştırma seferindeki rolünü ele alıyor. Darwin'in anlatısının popülaritesi nedeniyle yayıncı bunu 1839'da Journal of Researches adıyla yeniden yayınladı ve 1845'te yayınlanan gözden geçirilmiş ikinci baskıda bu ad kullanıldı. Kitabın 1905'teki yeniden basımına The Voyage of the "Beagle" adı verildi ve günümüzde bu adla tanınıyor. Türkçeye, Ocak 2018'de Tazı Yolculuğu başlığıyla çevrildi.
Beagle, 27 Aralık 1831 tarihinde, Kaptan Robert FitzRoy komutasında Plymouth Sound'da yelken açtı. Seferin başlangıçta iki yıl sürmesi öngörülse de Beagle 2 Ekim 1836'ya kadar geri dönmeyerek bu süre neredeyse 5 yıla çıktı. Darwin vaktinin büyük bir kısmını karada keşfe çıkarak geçirdi (3 yıl 3 ay karada; 18 ay denizde). Kitap, Darwin'in keskin gözlem yeteneğini ortaya koyan, biyoloji, jeoloji ve antropoloji alanlarını kapsayan ayrıntılı bir bilimsel saha günlüğü olmasının yanı sıra canlı bir seyahat anısıdır. Batı Avrupalıların tüm dünyayı keşfedip haritalandırdığı bir dönemde yazılmıştır. Darwin, keşif gezisi sırasında bazı bölgeleri tekrar ziyaret etmiş olsa da kitabın bölümleri anlaşılır olması açısından tarih sırasına göre değil, yer ve konumlara göre düzenlenmiştir.
1890 tarihli ilk Murray resimli baskısında Robert Taylor Pritchett tarafından çizilen ön başlık sayfasının yeniden üretimi: HMS Beagle, Şili'deki Monte Sarmiento'da Macellan Boğazı'nda.
Darwin'in yolculuk sırasında aldığı notlar, türlerin değişmezliği konusundaki görüşlerinin değişmeye başladığını ima eden yorumlar içermektedir. Dönüşünde, bu notlara dayanarak kitabı yazdı; bu, ortak atadan evrim ve doğal seçilim teorilerini ilk kez geliştirmekte olduğu bir döneme denk geliyordu. Kitap, özellikle 1845'te yayımlanan ikinci baskısında, bu fikirlerine dair bazı ipuçları içermektedir.
Ağıt (film)

| --- | --- |

Yönetmen: Yılmaz Güney
Yapımcı: Yılmaz Güney
Senarist: Yılmaz Güney
Oyuncular: Yılmaz Güney
Müzik: Arif Erkin
Görüntü yönetmeni: Gani Turanlı
Stüdyo: Güney Film
Dağıtıcı: Güney Film
Yapım yılı: 1971, Türkiye
Ağıt, yönetimi ve senaryosu Yılmaz Güney'e ait, 1971 yılında çekilmiş Türk filmi.
Oyuncular

Yılmaz Güney
Sermin Hürmeriç
Hayati Hamzaoğlu
Bilal İnci
Attila Olgaç
Yusuf Koç
Şahin Dilbaz
Nizam Ergüden
Tülay Arkun
Oktay Yavuz
Osman Han
Dündar Aydınlı
Ödülleri

Adana Film Festivali'nde (1971) En başarılı Film, En Başarılı Yönetmen, Senarist, Erkek Oyuncu: Yılmaz Güney, En Başarılı Görüntü Yönetmeni: Gani Turanlı
Türk Sinema Derneği'nin 1971-1972 mevsiminin en iyi 10 filmi soruşturmasında En İyi Film seçildi.
Milliyet Sanat dergisinin açık oturumunda Ağıt'ın Venedik Film Festivali'nde elemeyi geçip ilk 10 film arasına girmesi nedeniyle Yılmaz Güney "Yılın Sanatçısı" seçildi.
Yedinci Sanat dergisinin düzenlediği "konusuyla, anlatımıyla, oyun düzeniyle, ulusal nitelikler taşıyan tüm zamanların (1914-1972) en iyi 10 Türk Filmi soruşturmasında 7. oldu.
Samtzkaro Kilisesi (Aşağı)

| --- | --- |
Aşağıırmaklar köyündeki tek nefli köy kilisesi olan Samtskaro Kilisesi. Fotoğraf: Nikolay Marr, 1904.  Fotoğraf Nikolay Marr'ın 1904 tarihli gezisinin notları olan Şavşeti ve Klarceti Gezi Günlükleri (1911; Petersburg, Rusça; Gürcüce baskısı 2015, Batum)

Temel bilgiler
Konum: Aşağıırmaklar (Samtskaro)
Koordinatlar: 41°10′49″K 42°10′54″D﻿ / ﻿41.18028°K 42.18167°D﻿ / 41.18028; 42.18167
İnanç: Doğu Ortodoks Kilisesi
Mezhep: Gürcü Ortodoks Kilisesi
Açılış: ? Orta Çağ
Durum: Yıkılmış (yerinde Kahvehane mevcut)
Mimari
Mimari tür: Kilise
Mimari biçim: Gürcü mimarisi
Aşağı Samtzkaro Kilisesi (Gürcüce: სამწყაროს ეკლესია; okunuşu: "samts'qaros ek'lesia"), tarihsel Klarceti bölgesindeki Gürcü kiliselerinden biridir. Günümüzde Artvin ilinin Ardanuç ilçesine bağlı ve eski adı Samtskaro olan Aşağı Irmaklar köyündedir.
Tarihçe

Aşağı Samtzkaro Kilisesi, bugün Aşağı Irmaklar ve Yukarı Irmaklar olarak ayrılmış olan Samtskaro köyünün iki Gürcü kilisesinden biriydi. Kilisenin Osmanlı döneminden önce inşa edilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Samtskaro köyü 1551 yılında Osmanlıların eline geçti. Osmanlı tahrir defterlerine göre köyde 1574 yılında tamamı Hristiyan olan 66 hane, 1595 yılında ise 54 hane yaşıyordu. Nüfusun tamamının Hristiyan olduğu düşünülünce, kilisenin 17. yüzyılın başlarında da faaliyetini sürdürdüğü söylenebilir. Köyün Müslüman olmasından sonra Samtskaro Kilisesi işlevsiz kalmış olmalıdır. Rusların 1886 yılında gerçekleştiği nüfus tespitinde ise Samtskaro köyüde, tamamı Gürcü olan 732 kişi yaşıyordu. Artvin vilayeti üzerine çalışmasıyla tanınan Muvahhid Zeki, 1927 yılında Samtskaro köyünde Gürcülerden kalma harabe halinde iki kilisenin bulunduğunu yazmıştır. Bu bilgi, bu kilise ile köydeki diğer kilisenin bu tarihten sonra yıkıldığını ve tahrip edildiğini göstermektedir.
Mimari

Aşağı Samtzkaro Kilisesi, Aşağı Irmaklar köyünün doğu kısmında yer alır. Tamamen yıkılmış olan kilisenin yerinde günümüzde kireç harçlı kalıntılar tespit edilmiştir. Nikolay Marr’ın 1904 yılındaki araştırma gezisi sırasında kilise büyük ölçüde ayakta duruyordu. Marr'ın verdiği bilgiye göre, yıkık haldeki kilise köyün biraz dışında, akarsuyun sol yakasında yüksek bir yerde, Anakerti’ye giden yolun kıyısında bulunuyordu. Batı duvarı hariç, kilisenin duvarları ayakta duruyordu. Kilise Şavşat-İmerhevi tarzında, dikdörtgen planlı ve dışa taşkın yarım dairesel apsisli sıradan bir kiliseydi. Uzunluğu yaklaşık 10,5 metre, genişliği yaklaşık 4,5 metreydi. Kilisenin girişi güneyde yer alıyordu. Doğu ve batı cephelerinde bire penceresi vardı. Apsisinin iç kısmında, sağda ve solda birer niş bulunuyordu. Güney ve kuzey duvarlarında sütün izleri fark ediliyordu. Dışarıdan iki kademeli çatı örtüsü ile kemerlerin bu sütunlara dayandığı anlaşılıyordu. Dışa taşmış olan yarı dairesel apsis yarım kubbeyle örtülüydü. Kilisenin duvarları içten ve dıştan ince ve farklı irilikte kesme taşlarla kaplıydı. Beyazımsı taşlara rağmen kilise uzaktan tuğlayla inşa edilmiş gibi bir görünüme sahipti. En sağlam kalmış duvarda 23 sıra taş örgüsü vardı. Kilisenin içi sıvanmış ve beyaz renkte badanalanmıştı. Duvar resimlerinin izi fark edilmiyordu.
Pusuda

| --- | --- |
Cahit Atay'ın "Pusuda" adlı oyununun Bilgi Yayınevi'nden çıkan baskısı
Yazar: Cahit Atay
Ülke: Türkiye 
Dil: Türkçe
Konu: Komedi
Tür: Tiyatro
Yayım: 1962 1. basım (Ankara Halkevi Yayını) 1966 2. Basım (Bilgi Yayınevi)
Yayımcı: Ankara Halkevi Yayını Bilgi Yayınevi
Sayfa: 48
Tiyatro dizisi-8 (Bilgi Yay. kitap serisi-17) serisi
Pusuda, Cahit Atay'ın 1961 yılında yazdığı komedi tarzında tek perdelik tiyatro oyunudur.
1962 yılında Ankara Halkevi yayınlarından kitap olarak çıkan oyun ilk kez 1961-1962 tiyatro sezonunda Ankara Devlet Tiyatrosu'nun Oda Tiyatrosu sahnesinde oynanmıştır. Sadece üç oyuncunun rol aldığı çok kısa bir oyun olduğu için Samuel Beckett'in Son Band adlı oyunuyla birlikte aynı sahneyi paylaşmıştır.
Asuman Korad'ın sahneye koyduğu bu ilk temsilde rolleri Coşkun Kara, Ahmet Demirel ve Mustafa Yalçın paylaşmışlardır. Konusunu Anadolu kırsalından alan bu komedinin yazarının ilk eseri Pervaneler'in konusu Fransa'da geçmekteydi. Atay kitabın önsözünde, bu ikinci eserinin konusunu çevresinden gelen "Bizden olsun" baskısı üzerine tereddüt ederek de olsa Anadolu'dan seçtiğini ama buna pişman olmadığını yazmıştır. Ona göre tiyatro evrenseldi ve tek sorunu insandı, sizdeni-bizdeni yoktu. Oyunun çok tutması üzerine 1966 tarihinde Ankara'da Bilgi Yayınevi kitabın ikinci baskısını da yapmıştı. Bu kitabın arka kapağında belirtildiğine göre "Pusuda" en çok oynanan Türk oyunu niteliğini kazanmış ve diğer yazarların da köy sorunlarına eğilmelerine yol açmıştı.
1977 yılında oyunun televizyona uyarlanmış bir versiyonu TRT tarafından yayınlanmıştır.
Konusu

Kasabanın okumuş yazmış delikanlısı Yaşar, şehirden doğduğu kasabaya dönmektedir. Ancak onun dönüşü kasabanın ağası Yılanoğlu'nun işine gelmemektedir, çünkü o da Yaşar'ın sevdiği kıza göz koymuştur. Bu nedenle Yaşar'ın ortadan kalkmasını istemektedir. Göz koyduğu kızı sevdiği gence kaptırmamak için kasabanın safı bostancı Dursun'u kandırır ve Yaşar'ı öldürmesi için ikna eder. Dursun hiçbir zaman adam yerine konmamış saf bir “maraba”dır. Dursun, Yılanoğlu'nun dolduruşuyla kırsal bir alanda "pusu"ya yatar ve elinde tüfeğiyle Yaşar'ı beklemeye başlar. Ancak işler Yılanoğlu'nun düşündüğü gibi yürümez ve Yaşar'a doğrululmuş silah bir anda kendisine döner. Cehaletin kurbanı olmuştur.
Tarzı

Cahit Atay oyunlarının konularını genellikle köy ve kasaba insanlarının hayatından alırken toplumun aksayan yanlarını, yanlış ve bağnaz gelenek görenekleri yeren bir tarzı izler. Ağa-köylü ilişkisinde ağaların yanlış tutumları eleştirir. Bu oyunlardaki ağalar, köylünün elindekini avucundakini alan, kötü niyetli, köylüye eziyet eden, bunu yaparken de devletin gücünü kendi yanına almış kişiler olarak resmedilirler. Henüz bilinçlenmemiş olan köylü ise yapılan baskıya ve sömürüye karşı koymayı pek akıl edemez. Ağa-köylü-aydın üçlüsünün sorunlarının işlendiği "Pusuda" oyununda da suç kavramının yöresel koşullar çerçevesinde nasıl bir kahramanlık hevesi doğurabileceğinin ipuçları verilirken insanların bilinçsizce yaşamak zorunda bırakılmaları, ezilmeleri ve sömürmeleri konu alınıyor. Mizah ve hüznün bir arada işlendiği, hem düşündüren hem de güldüren bu oyununda da diğerlerinde olduğu gibi pürüssüz ve sağlam bir anlatım ve çarpıcı bir kurgu kullanmıştır.
Ankara Devlet Tiyatrosu temsili

"Pusuda", ilk kez 1961-1962 tiyatro sezonunda Ankara Devlet Tiyatrosu'nun Oda Tiyatrosu sahnesinde oynanmıştır. Bu temsildeki kadro şöyleydi:
Ankara Devlet Tiyatrosu temsili > Teknik kadro

| --- | --- |
Sahneye koyan: Asuman Korad
Dekor: Hüseyin Mumcu
Işık: İhsan Marmanlı
Kondüit: Saffet Onur
Ankara Devlet Tiyatrosu temsili > Oyuncu dağılımı

| Oyuncu | Rolü |
| --- | --- |
Coşkun Kara: Yılanoğlu
Ahmet Demirel: Dursun
Mustafa Yalçın: Yaşar
TV uyarlaması

1977 yılında TRT televizyonundan yayına verilen ve yine "Pusuda" adını taşıyan uyarlamada ise rol dağılımı şöyleydi:
| Oyuncu | Rolü |
| --- | --- |
Süha Tuna: Yılanoğlu
Bozkurt Kuruç: Bostancı Dursun
Aykut Sözeri: Yaşar
Sümela'nın Şifresi: Temel

| --- | --- |
Filmin afişi
Yönetmen: Adem Kılıç
Yapımcı: Üçgen Yapım Evi Adem Kılıç
Senarist: Yılmaz Okumuş
Oyuncular: Alper Kul Aslıhan Güner Ruhi Sarı Salih Kalyon Tarık Ünlüoğlu Zafer Ergin Altan Erkekli Necip Memili Ali Düşenkalkar İsmail Hakkı Ürün Ayşegül Günay
Müzik: Tamer Çıray
Görüntü yönetmeni: Ercan Özkan
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Komedi, Macera
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2011
Çıkış tarih(ler)i: 16 Aralık 2011 (2011-12-16) (Türkiye)
Süre: 90 dakika
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Hasılat: 15.473.417,00 ₺
Devam filmi: Moskova'nın Şifresi: Temel
Sümela'nın Şifresi: Temel, yönetmenliğini Adem Kılıç'ın ve senaristliğini Yılmaz Okumuş'un yaptığı 2011 yapımı Türk komedi ve macera filmidir. Karadenizlilerin kişileştirilmiş formu olan Temel'le ilgili çekilmiş serinin ilk filmidir. Yapımcılığını Üçgen Yapım Evi yapmıştır. Film, 16 Aralık 2011 tarihinde Pinema Film dağıtımıyla vizyona girmiştir.
Konusu

Film, eğlenceli bir Karadeniz macerasıdır. Halkın kendisine has şivesi ile film daha da ilgi çekici ve komik olmuştur.
Filmde Karadenizli Temelin komik hikâyesi anlatılmıştır.
Hayalleri ve hayattaki amaçları yüzünden, Karadeniz'de bile herkesin dalga geçtiği “fakir”; ama saf ve delikanlı olan Temel bir kara sevdaya tutulur. Trabzon'un en köklü ve zengin ailelerinden Yücesoylar'ın kızı Zuhal'e âşıktır. Onun sevdiğine kavuşması neredeyse imkânsızdır, çünkü kızın babası büyük bir holdingin sahibidir; Temelin ise sökük çorabından ve çevresindeki arkadaşlarından başka hiçbir şeyi yoktur. Bu yüzden Temel'in en büyük korkusu kızın babasıdır. Ama Temel inadından vazgeçmeden müstakbel kayınpederinden kızını ister. Ancak Hıdır Yücesoy tarafından dalga geçilerek aşağılanır. Ayrıca, kendi babası İmam Necati tarafından sürekli "bir baltaya sap olamamakla" eleştirilir. Kendi ailesinin bile adam yerine koymadığı Temel, sevdiği kızı alamayınca adeta yıkılır. Tam bu sırada, Trabzonspor'un şampiyon olamamasından dolayı cinnet geçiren arkadaşı Turgay'ın Sümela Manastırı'nın çatısına çıkarak intihar etmeye kalkıştığı haberini alır.
Arkadaşını intihardan vazgeçirmek üzere Sümela Manastırı'nın çatısına çıkar. Ancak bu sırada kendisi de intihar etmeye karar verir. Polisler tarafından aşağıya indirilen Temel, polisin, "Sümela'ya hazine aramak için çıksanız anlayacağım, intihar için çıkılır mı?" diye sormasıyla birlikte, Sümela Manastırı'ndaki olası hazineye odaklanır. Temel'in tek hedefi artık iyi bir araştırma yaptıktan sonra Sümela'nın şifresini çözüp Kutsal Hazine'yi bularak, hem sevdiği kızı almak hem de herkese kendini ıspatlamaktır.
Kadro > Oyuncular

Filmde Türkiye'nin birçok ünlü oyuncuları yer almıştır. Başrol oyuncusu gibi ekibin neredeyse tamamı Trabzonludur. Filmin oyuncu kadrosu aşağıdaki gibidir:
| Oyuncu | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- |
| Salih Kalyon | İmam Necati Sözer |  |
| Alper Kul | Temel |  |
| Ruhi Sarı | Turgay Büyükdere |  |
| Aslıhan Güner | Zuhal Yücesoy |  |
| Altan Erkekli | Yusuf Hanoğlu |  |
| Zafer Ergin | Korkunç İvan |  |
| Ali Düşenkalkar | Papaz Hristo |  |
| Tarık Ünlüoğlu | Hıdır Yücesoy |  |
| Necip Memili | Ali Kemal Sözer |  |
| Çetin Altay | Sinan |  |
| Erdem Baş | Davut |  |
| Ayşegül Günay | Şehriye Sözer |  |
| İsmail Hakkı Ürün | Valeri Abromoviç |  |
| İsrafil Köse | Cemil |  |
| Gülenay Kalkan | Asiye |  |
| Duygu Şen | Filiz |  |
| Haldun Açıksözlü | Hüseyin |  |
| Fatih Dokgöz | Turabi |  |
| Seymen Aydın | Bekçi |  |
Kadro > Ekip

| --- | --- |
Danışman: Derya Başer (Post-Prodüksiyon Danışmanı)
Kurgu: Aytekin Birkon (Kurgu)
Sanat Yönetmeni: Deniz Duygu Vural (Sanat Yönetmeni)
Yapım Ekibi: Özlem Yılmaz (Genel Koordinatör)
Yönetmen Ekibi: Serkan Karaarslan (Yardımcı Yönetmen) Gamze Karasu (Reji Koordinasyon)
Kamera Ekibi: Burak Baybars (Kamera Asistanı) Alptekin Öztürk (Set Fotoğrafları)
Post-Prodüksiyon: Aytekin Birkon (Fragman Kurgu) Gürcan Cansever (Kurgu Asistanı) Necat Akdoğan (Post-Prodüksiyon Sorumlusu) Derya Başer (Post-Prodüksiyon Sorumlusu) Yusuf Aksoy (Film Baskı) Tolga Girici (Renk Düzenleme) Çağlar Özlek (Renk Düzenleme Asistanı) Şafak Mıhlaç (Negatif Kayıt) Çağlar Özlek (Negatif Kayıt) Şafak Mıhlaç (Altyazı Eşleme)
Sanat Ekibi: Didem Özlü (Kostüm Ekibi) Aslı Visal İmge Gürbüz (Sanat Asistanı)
Makyaj Ekibi: Naime Gürseler (Makyaj)
Ses Ekibi: Fatih Aydoğdu (Ses Kayıt) Kerem Aktaş (Re-Recording Mikser)
İdari İşler: Necat Akdoğan (Prodüksiyon Amiri)
Diğer	Turgut: Yasalar (Süpervizör)
Firmalar

Universal Müzik Taksim Edisyon (Müzik)
Üçgen Yapım Evi (Yapım)
Pinema (Dağıtımcı)
Çekim mekanı

Film, Karadeniz bölgesinde - Trabzon'da çekilmiştir. Arka plânda yerli sakinler de oynatılmışlardı. Filmin ismini aldığı ve çekimlerde de yer alan Sümela Manastırı eski Yunan Ortodoks manastır ve kilise kompleksidir ve Trabzon ilinin Maçka ilçesinin Altındere mahallesi sınırları içerisinde yer alan (Eski Yunanca adı: Panagia) deresinin batı yamaçlarında Kara (Eski Yunanca adı: Mela) tepesi üzerinde deniz seviyesinden 1.150 m yükseklikte yerleşiyor.
Galası

Filminin Galası 14 Aralık 2011 tarihinde Trabzon'daki Ataparak Varlıbaş Alışveriş Merkezi'de yapılmıştır. Gala, Ataparak Varlıbaş Alışveriş Merkezi ve Avşar Sinemaları işbirliği ile düzenlenmiştir. Galaya filmin oyuncuları ile birlikte filmin yönetmeni Adem Kılıç katılmıştır.
Hasılat

Film, 2011 yılı içerisinde Türkiye'de gösterime girmiş Türk filmleri arasında en yüksek hasılat yapan 5 filmden biridir. $8,612,691 veya 15.473.417,00 TL ile Türk filmleri arasında 5. sırada; aynı zamanda Türkiye'de gösterime girmiş tüm filmler arasında da 5. sırada yer almıştır. İlk haftasonu hasılatı ise 1.696.069,00 TL olmuştur.
Film Türkiye'de tam 25 Hafta vizyonda kalmış ve onu izlemiş toplam izleyici sayısı 1 milyon 731 bin 519 kişi olmuştur. Özellikle ilk haftasonu seyirci sayısı 180 bin 672 kişi olmuştur.
Özel notlar

Bu filmle Türkiye'de iyi tanınan Karadeniz halk kahramanı Temel ilk kez bir sinema filminde izleyicisiyle tanışmıştır.
Sonuç

Büyük gişe başarısı yakalayan film çok güzel tepkiler aldı. Özellikle bölgedeki turizm sektörüne de çok katkı sağladı. Filmin ekibi serinin devamını çekme kararı aldı. Ve sonuçta serinin ikinci filmi - çok daha komik ve daha iddialı Moskova'nın Şifresi: Temel filmi ortaya çıktı.
Film sahnelerinde yer alan resim
Alper Kul
Sümela Manastırı'nın dış görünümü.
Kayseri Büyükşehir Belediyesi

| Kayseri Büyükşehir Belediyesi |
| --- | --- |


Kuruluş: 1869 (155 yıl önce) (1869)
Tür: Büyükşehir belediyesi
Büyükşehir Belediye Başkanı: Memduh Büyükkılıç (AK Parti)
Genel sekreter: Hüseyin Beyhan
Resmî site: Kayseri Büyükşehir Belediyesi
Kayseri Büyükşehir Belediyesi'nin önündeki parkın görünümü.
Kayseri Büyükşehir Belediyesi, Kayseri'nin büyükşehir sınırlarının içinde belediye işlerini yürüten kamu kuruluşudur. Belediye başkanı Memduh Büyükkılıç'tır.
Tarih

Kayseri Belediyesi Osmanlı İmparatorluğu devrinde 1871 yılında kurulmuştur ve ilk Belediye Başkanı Mollaoğlu Mustafa Ağa'dır.
Cumhuriyet devrinde de Kayseri bir il belediyesi olarak kalmıştır. 3508 sayılı yasa ile Kayseri büyükşehir statüsüne geçirildi. Kayseri'nin ismi Kocasinan ve Melikgazi olan iki metropoliten ilçesi vardı.
2004 yılında yeni çıkarılan yeni Büyükşehir kanunuyla sınırları valilik merkeze alınarak genişletildi ve sınırları Hacılar, İncesu ve Talas ilçelerine doğru genişledi.
2012 yılında çıkarılan 6360 sayılı yeni Büyükşehir kanunuyla Büyükşehir belediyesinin sınırları il sınırları ve kırsal bölgeleri kapsayacak şekilde genişledi.
Görev Alanı

Akkışla
Bünyan
Develi
Felahiye
Hacılar
İncesu
Kocasinan
Melikgazi
Özvatan
Pınarbaşı
Sarıoğlan
Sarız
Talas
Tomarza
Yahyalı
Yeşilhisar
Bağlı iştirakiler

Kayseri Büyükşehir Belediyesi'nin 10 anonim şirketi, kamu kuruluşu olarak ise KASKİ olmak üzere bir kuruluşu bulunmaktadır.
Kayseri Erciyes A.Ş.
Kayseri İmar A.Ş.
Kaymek A.Ş.
Kayseri Spor A.Ş.
Kay-Tur A.Ş.
Kayseri Ulaşım A.Ş.
Yaktaş A.Ş.
Kcetaş A.Ş.
KEPSAŞ A.Ş.
Kayserigaz A.Ş.
Belediye başkanları listesi

Ana madde: Kayseri belediye başkanları listesi
Kafes (oyun)

Kafes, dünyaca ünlü İtalyan asıllı Amerikalı oyun yazarı Mario Fratti'nin 1963 yılında yazdığı tiyatro oyunudur.
Dünyanın pek çok ülkesinde sahnelenmiş olan oyun, Özcan Özer tarafından Türkçeye çevrildi. Türkiye'de ilk defa 2008-2009 sezonunda İzmir Devlet Tiyatrosu tarafından Barış Eren rejisi ile sahnelenen eser, yazarın Türkiye'de sahnelenen ilk oyunudur. Oyun, 2009-2010 sezonunda İstanbul Şehir Tiyatroları tarafından sahnelendi. 14. Afife Tiyatro Ödülleri'nde, "Yılın En Başarılı Prodüksiyonu" ve "Yılın En Başarılı Kadın Oyuncusu" ödüllerini kazandı.
Oyunun konusu

Dünyadaki olumsuz gelişmeleri, yaşamın ve bireylerin yozlaşmasını, her şeyin çıkar üzerinde biçimlenmesini protesto etmek amacıyla, evinde kendini bir kafese kapatan Christiano, bir yanıyla da Anton Çehov'un yapıtlarından yola çıkarak, yaşamı anlamaya, kavramaya ve değerlendirmeye çalışmaktadır. Kadından, gündelik sorunlardan, aile içi ya da dünyasal çatışmalardan uzak kalmaya çalışan Christiano, aynı evde yaşayan ağabeyi Pietro'nun mutsuz evlilik sürdüğü Chiara'ya ilgi duymaya başlar. Onu kafesten çıkarmak için o zamana kadar çaba gösteren Anne, bu "duygusal" ilişkiyi gözlemesi sonucu, kararını değiştirir, kafesin anahtarını sürekli ondan uzak tutmaya ve Chiristano'nun kız kardeşiyle birlikte bir çeşit onları kollamaya başlar. Bir gün eve gelen Pietro, eşiyle ve Christiano ile tartışır, ardından da şiddete yönelince, kafesten onu yakalayan Christiano, bir süredir yöneldiği güç sporları sonucu onu boğarak öldürür. Bunu fırsat bilen Chiara, onun "deli" olduğu için cezalandırılmayacağı düşüncesinden hareketle, özgür olabileceği düşüncesine ulaşır.
Kadrosu

(İstanbul Şehir Tiyatrosu 2009-2010 Sezonu)
Kadrosu > Teknik Ekip

Yöneten : Ali Gökmen Altuğ
Yazan : Mario Fratti
Dramaturgi : Hilmi Zafer Şahin
Sahne ve Kostüm Tasarımı : Aysel Doğan
Işık Tasarımı : F. Kemal Yiğitcan
Efekt : Ersin Aşar
Kadrosu > Oyuncular

Mert Turak
Tolga Coşkun
Hikmet Körmükçü
Esra Ede
Murat Taşkentşkun
Caner Çandarlı
Senan Kara
Svirevani Kilisesi

| --- | --- |
Svirevani Kilisesi. Fotoğraf: Nikolay Marr, 1904.

Temel bilgiler
Konum: Dutlu, Şavşat
Koordinatlar: 41°21′56″K 42°17′06″D﻿ / ﻿41.36556°K 42.28500°D﻿ / 41.36556; 42.28500
İnanç: Doğu Ortodoks Kilisesi
Mezhep: Gürcü Ortodoks Kilisesi
Durum: Yıkıntılar
Mimari
Mimari tür: Kilise
Mimari biçim: Gürcü mimarisi
Tamamlanma: ? Orta Çağ
Özellikler
Malzemeler: Kaba yontu taş
Svirevani Kilisesi (Gürcüce: სვირევანის ეკლესია), tarihsel Şavşeti bölgesinde, günümüzde Artvin ilinin Şavşat ilçesine bağlı ve eski adı Svirevani olan Dutlu köyünde Orta Çağ'da Gürcülerden kalma bir kilisedir. Surevani Kilisesi (სურევანის ეკლესია) olarak da bilinir.
Tarihçe

Svirevani Kilisesi'nin bulunduğu Svirevani köyü, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Şavşeti'de yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü, 16. yüzyılın ikinci yarısının hemen başında Gürcülerden ele geçirmiştir. Bölgede Osmanlı idaresince kurulan Şavşat sancağının 1554 tarihindeki sancak beyi de Gürcü tavadi İosebiti idi. Gürcüce bir yer adı olan Svirevani'nin (სვირევანი), "çavdarlı" anlamına gelen Svilevani'den (სვილევანი) değişime uğradığı tahmin edilmektedir. Nitekim 1886 Rus nüfus tespitinde de köyün nüfusu Gürcülerden oluşuyordu. Svirevani Kilisesi, Osmanlı döneminde köy halkının Müslüman olmasıyla cemaatini ve işlevini yitirmiş, zaman içinde harabeye dönmüştür. Bununla birlikte Nikolay Marr'ın 1904 yılındaki araştırma gezisi sırasında yapı önemli ölçüde zarar görmüş olmakla birlikte, tanımlanacak durumdaydı. Nitekim Marr kiliseyi ilk kez bu sırada tanımlamıştır. 2015 yılında ise kilisenin sadece 2 metre yüksekliğe erişen doğu duvarı kalmıştı.
Mimari

Svirevani Kilisesi, köyün doğu ucunda, kayalık bir tepede inşa edilmiş tek nefli bir yapıdır. Marr'ın "Şavşet-İmerhevi tipi" olarak nitelediği dikdörtgen planlı kilise (8.4×5.0 m), doğu doğrultusunda değil, yapının inşa edildiği düz alana bağlı olarak kuzeydoğu yönünde  uzanmaktadır. Marr’ın bulunduğu sırada en çok doğu duvarı harap olmuştu. Diğer duvarlar da, başta güney duvarı olmak üzere, yıkılmaya başlamıştı. Çatı örtüsü ise tamamen çökmüştü. Yuvarlak forma sahip olan apsiste, kuzey ve güneyde birer niş vardı. İki pencereden biri apsis kısmındaydı ve yuvarlak bir kemeri bunuyordu. Diğeri daha küçük bir pencere olup batı duvarında yer alıyordu. Kilisenin girişi güney cephedeydi. Kilise, kabaca yontulmuş iri taşlarla harç kullanılarak inşa edilmişti. Duvarların iç tarafında daha küçük taşlar kullanılmıştı. Duvarların iç yüzeylerinin sıvanmış ve duvar resimlerine sahip olması ihtimali de vardı. Çünkü apsisin yuvarlak kısmı ile kapı arasında bir şerit gibi kırmızı boya izi kalmıştı. Kilisenin bulunduğu alanın duvarla çevrili olduğu, Marr’ın ziyareti sırasında tespit edilen kalıntılardan anlaşılıyordu.