1936 Amerika Birleşik Devletleri başkanlık seçimleri
Seçim Kampanyası

Landon, nadiren seyahat eden etkisiz bir kampanya yürüten bir aday olarak kendini gösterdi. FDR ve Sosyal Güvenlik'e yönelik eleştirilerin çoğu, bizzat Landon'dan ziyade Cumhuriyetçi kampanya stratejistleri tarafından geliştirildi. Aday gösterildikten sonraki iki ay boyunca, Landon hiçbir kampanya etkinliğine katılmadı. Köşe yazarı Westbrook Pegler, Landon'un bu kayboluşunu alaya alarak şöyle yazdı: "Topeka, Kansas'tan Alfred M. Landon'un kaybolmasıyla ilgili büyük bir gizem var... Kayıp Kişiler Bürosu, Landon'un fotoğrafını ve diğer bilgilerini içeren bir alarm bülteni yayınladı ve onun nerede olduğuna dair bilgi sahibi olan herkesin doğrudan Cumhuriyetçi Ulusal Komitesi ile iletişime geçmesi istendi."
Landon, Roosevelt'e saygı duyuyor ve onu takdir ediyordu, New Deal'in çoğunu kabul ediyordu, ancak onun iş dünyasına karşı düşmanca olduğunu ve fazla israf ve verimsizlik içerdiğini düşünüyordu. Kampanyanın ilerleyen dönemlerinde, Landon, Roosevelt'i anayasayı çiğneyerek çok fazla güç toplamakla ve bu şekilde yolsuzlukla suçladı:
"Başkan doğruyu söyledi... 'Yeni kamu güçleri araçları inşa ettik' diye övündüğünde doğruyu söyledi. Bu araçların 'halkın özgürlüklerine prangalar... ve... kamuya kölelik' getirebileceğini söylediğinde doğruyu söyledi. Bu güçler, yalnızca geçici olarak verildiği anlayışıyla tanınmıştı. Ancak, bu güçler elde edildikten ve acil durum açıkça sona erdikten sonra, bu güçten vazgeçildiği takdirde yeni bir acil durumun ortaya çıkacağı söylendi. Başka bir deyişle, Başkan'ın elindeki gücün yoğunlaşması geçici bir acil durum meselesi değil, kalıcı bir ulusal politika meselesiydi. Benim görüşüme göre 1933'teki acil durum sadece bir bahaneydi... Bu Yönetimin politikalarını tanımlamak için kullandığı ulusal ekonomik planlama terimi, Amerikan sisteminin temel ideallerini ihlal eder... Ekonomik planlamanın bedeli ekonomik özgürlüğün kaybıdır. Ve ekonomik özgürlük ile kişisel özgürlük el ele gider."
Franklin Roosevelt'in 1936 kampanyasındaki en dikkat çekici konuşması, 31 Ekim'de New York City'deki Madison Square Garden'da yaptığı bir konuşmaydı. Roosevelt, New Deal'i güçlü bir şekilde savundu:
"Bu millet, on iki yıl boyunca duymayan, görmeyen, hiçbir şey yapmayan bir hükümetin pençesindeydi. Millet Hükümete baktı ama Hükümet başka tarafa baktı. Altın buzağı ile geçen dokuz alaycı yıl ve üç uzun kırbaç yılı! Borsa spekülasyonuyla geçen dokuz deli yıl ve ekmek kuyruklarında geçen üç uzun yıl! Serapla geçen dokuz çılgın yıl ve üç uzun yıl süren umutsuzluk! Güçlü etkiler bugün, hükümetin en ilgisiz olanının en iyi olduğu doktriniyle, o tür bir hükümeti geri getirmeye çabalıyorlar.
Dört yıldır, parmaklarını oynamak yerine kollarını sıvayan bir yönetiminiz var. Kollarımız sıvalı kalacak.
Barışın eski düşmanlarıyla—iş ve finansal tekel, spekülasyon, pervasız bankacılık, sınıf antagonizması, bölgeselcilik, savaşta kar elde etme—mücadele etmek zorunda kaldık. Onlar, Amerika Birleşik Devletleri hükümetini kendi işlerinin basit bir eklentisi olarak görmeye başlamışlardı. Şimdi biliyoruz ki organize para tarafından yönetilen hükümet, organize bir çete tarafından yönetilen hükümet kadar tehlikelidir.
Tarihimizde bu güçler, hiçbir zaman bugün olduğu kadar tek bir adaya karşı birleşmemişti. Hepsi bana karşı nefretlerinde birleşmiş durumda—ve bu nefretlerini memnuniyetle karşılıyorum."