stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hayvan bilişi
Yöntemler > Alet ve silah kullanımı > Balıklar

Pek çok lapina türünün, iki-kapaklıların (deniz tarağı, deniz kestanesi, istiridye) kabuklarını kırarken kayaları örs olarak kullandığı gözlenmiştir. Bu davranış ilk kez bir turuncu noktalı fildişi balığında (Choerodon anchorago), 2009 yılında Giacomo Bernardi tarafından videoya çekilmiştir. Balık, iki-kapaklıyı zemininden ayırmak için kumları kaldırıp, avını ağzıyla tutarak bir kayaya yüzdükten sonra, kayayı örs olarak kullanarak başını sağa sola savurup yumuşakçayı parçalayana kadar kayaya çarpar. Bu davranış aynı zamanda Avustralya'nın Büyük Bariyer Resifi'ndeki karalekeli fildişi balığında (Choerodon schoenleinii), Florida'daki sarıbaşlı lapinada (Halichoeres garnoti) ve akvaryum ortamındaki altı-çizgili lapinada (Thalassoma hardwicke) da gözlenmiştir. Bu türler, familyanın filogenetik ağacının zıt sonlarında yer almaktadır, dolayısıyla bu davranış tüm lapinalarda yerleşmiş olabilir.
Yöntemler > Alet ve silah kullanımı > Omurgasızlar

Bazı kafadanbacaklıların hindistan cevizi kabuklarını korunmak ya da kamuflaj için kullandığını biliniyor.
Conomyrma bicolor türünden karıncalar, taşları ve diğer küçük cisimleri çeneleriyle taşıyıp rakip kolonilerin dikey girişlerine bırakır, böylece işçilerin rekabet olmadan yemek aramaları sağlanmaktadır.
Yöntemler > Akıl yürütme ve problem çözme

Oldukça büyük miktarda türün, soyut düşünce gerektiriyor gibi görünen sorunları çözebildiği aşikardır. Wolfgang Köhler'in (1917) şempanzelerle çalışması bunun ünlü ilk örneklerindendir. Köhler, şempanzelerin erişimlerinin dışında kalan muzları almak gibi sorunlarda deneme yanılma yapmadığını gözlemlemiştir. Bunun yerine şempanzeler “kararlı bir ereksellik” denebilecek bir şekilde davranıp, kendi kendilerine kutuları meyveye ulaşabilecekleri biçimde yerleştirdiler. Modern araştırmalar, benzeri davranışları çok daha az zekası olduğu düşünülen hayvanlarda da yeterli ön eğitim verildiği takdirde saptamıştır. Nedensel akıl yürütme aynı zamanda ekinkârgaları ve Yeni Kaledonya kargalarında da gözlenmiştir.
Kentsel alanlardaki Barbados şakrakkuşlarının (Loxigilla barbadensis) yaratıcı problem çözme görevlerinde kırsal çevrelerdeki şakrakkuşlarından daha iyi oldukları, ancak renk ayrımında bir farkları bulunmadığı gösterilmiştir.
Yöntemler > Bilişsel önyargılar

Bilişsel önyargı, diğer bireyler ya da durumlar hakkındaki çıkarımların mantıksız bir biçimde şekillenirken, muhakemenin norm ya da rasyonaliteden bir sistematik örüntüyle ayrılmasına karşılık gelmektedir.
Bilişsel önyargı bazen “Bu bardak yarı dolu mu, yarı boş mu?” sorusuyla resmedilmektedir. “Yarı boş” seçeneğinin karamsarlığı, “yarı dolu” seçeneğinin ise iyimserliği işaret ettiği söylenir. Bunu hayvanlarda test etmek için, bir hayvan A uyaranının, örneğin bir 100 Hz frekanslı sesin, pozitif bir olayı öncelediği yönünde, örneğin hayvanın düzenek koluna basmasıyla oldukça istenen bir yemeğin verilmesi gibi bir şekilde eğitilir. Aynı hayvan B uyaranında, örneğin 900 Hz sesin negatif bir olayı öncelediğini bekleyecek şekilde eğitilir; örneğin, hayvan kola bastığı zaman tatsız bir yemek verilir. Sonrasında hayvan ortalama bir C uyaranıyla, örneğin 500 Hz sesle test edilir ve hayvanın kolu pozitif mi negatif mi bir sonuçla ilişkilendirdiği gözlenir. Bunun hayvanın pozitif ya da negatif bir duygu durumda olup olmadığını belirteceği ileri sürülmüştür.
Bu yaklaşımı kullanan bir çalışmada gıdıklanan sıçanlar, yalnızca bakımı yapılan sıçanlardan farklı tepki verdi. Gıdıklanan sıçanlar, sadece bakımı yapılan sıçanlara göre daha iyimserdi. Araştırmacılar böylece “...ilk kez doğrudan ölçülen olumlu duygu durumla belirsizlikte karar verme arasında bir bağlantıyı hayvan modelinde” ortaya koyduklarını söylediler.
Bilişsel önyargının sıçanlar, köpekler, rhesus makakları, koyunlar, civcivler, sığırcıklar ve bal arılarını içeren birtakım türde olduğuna dair bazı kanıtlar bulunmaktadır.
Yöntemler > Dil

İnsan dilinin hayvanlardaki modellenmesi, hayvan dil araştırması olarak geçmektedir. Kuyruksuz maymunlardaki dil deneylerine ek olarak, aynı zamanda papağanlar ve büyük benekli ağaçkakanları da içeren, primat olmayan türlere dil veya dil benzeri davranış öğretme konusunda bazı benzer düzeyde başarılı girişimler yapılmıştır. Nim Chimpsky adlı hayvanla edindiği sonuçlardan ve diğer sonuçları analiz eden Herbert Terrace, şempanzelerin yeni cümleler üretebildiği fikrini eleştirmiştir. Louis Herman bundan kısa bir süre sonra şişe burunlu yunusların yapay dilleri kavrayışlarıyla ilgili bir araştırma yayınlamıştır (Herman, Richards, & Wolz, 1984). Her ne kadar bu tür çalışmalar özellikle bilişsel dilbilimciler arasında ihtilaflıysa da, pek çok araştırmacı birçok hayvanın tek kelimelerin anlamını kavrayabildiğini, bazı hayvanların da basit cümleleri ve sentaktik çeşitlilikleri kavrayabildiği konusunda hemfikirdir. Ancak herhangi bir hayvanın yeni cümlelere denk gelecek sembol dizileri oluşturabildiği üstüne pek az kanıt bulunmaktadır.
Yöntemler > İçgörü

Wolgang Köhler, genellikle deneysel psikolojiye içgörü konseptini katan kişi olarak bilinir. Şempanzelerle çalışan Köhler, Edward Thorndike'ın hayvanların problemleri kademeli olarak deneme yanılmayla çözmeleri gerektiği teorisinden şüphe etmeye başladı. Köhler, Thorndike'ın hayvanlarının sadece deneme yanılma kullanabilmesinin nedeninin, durumlarının diğer problem çözme şekillerini olanaksızlaştırdığını söyledi. Şempanzelere nispeten yapısal olmayan bir durum oluşturduğunda, bir şempanzenin bir kutuyu muza ulaşabileceği yere koymaya birden yönlenivermesi gibi ani “a-ha!” anlarıyla içgörüsel davranış değişimleri geçirdiğini gözlemledi. Daha yakın zamanda Asya fillerinin (Elephas maximus) benzer içgörülü problem çöme davranışları sergiledikleri gösterildi. Bir erkek filin, bir kutuyu önceden erişemeyeceği bir yemeğe erişmek için üstüne çıkmak amacıyla hareket ettirdiği gözlemlendi.
Yöntemler > Zeka

İnsan olmayan hayvanların bilişsel kabiliyet ve zekası sözlü ölçeklerle ölçülemediğinden, tersine alışkanlık kazandırma, sosyal öğrenme ve tamamen farklı durumlara yanıt verme gibi çeşitli yollarla ölçülmüştür. Temel Bileşenler Analizi ve faktör analizi çalışmaları, bir tekil zeka faktörünün, primatlardaki bireysel bilişsel kabiliyet ölçümlerinde oluşan çeşitliliklerin %47'sinden sorumlu olduğunu göstermiştir. Bu oran farelerde %55 ile %60 oranlarında değişkenlik göstermektedir. Bu değerler, insanlardaki genel zeka faktörü olarak bilinen, tekil zeka faktörü olarak açıklanan IQ’da kabul edilen değişkenliğe (%40-50) yakındır.
Genel zeka faktörü ya da g faktörü, bir bireyin çeşitli bilişsel kabiliyet ölçümlerindeki skorları arasında gözlemlenen korelasyonları özetleyen bir psikometrik yapıdır. g faktörünün evrimsel yaşam tarihine ve zekanın evrimine, ayrıca sosyal öğrenme ve kültürel zekaya da ilişkin olduğu belirtilmektedir. g’nin insan olmayan modelleri, genetik ve nörolojik araştırmalarda g’nin değişkenliğinin arkasındaki mekanizmaları daha iyi anlamak için kullanılmaktadır.
Yöntemler > Zihin teorisi

Zihin teorisi, erek, arzu, rol yapma, bilgilenim gibi mental evreleri kendine ve başkalarına atfetme ve başkalarının kişiden farklı arzular, erekler ve perspektiflere sahip olduklarını anlama kabiliyetidir.
Kuzgunlarla yapılan bazı araştırmalar, zihin teorisinin insan olmayan türlerde olduğunu kanıtlayan bir örnek sunmaktadır. Kuzgunlar Corvidae familyasının üyesidir; bu familyanın yüksek bilişsel kabiliyetleri olduğu düşünülmektedir. Bu kuşların, baskın kuzgunları aynı anda hem görüp hem de duyabildiklerinde, yemeklerini gizledikleri gözlemlenmiştir. Bu gözlemden hareketle kuzgunlar, bir mental evre olarak “görme” hakkındaki anlayışları yönünden test edildiler. İlk adımda kuşlar, baskın bireyler görülebiliyorken zulalarını korumuş, ancak yan odadan yalnızca sesleri gelirken harekete geçmemişlerdir. Sonraki adımda, yan odayı görmelerini sağlayacak bir gözetleme deliği açılmıştır. Gözetleme deliği açıkken, kuzgunlar baskın bireyleri yan odada duyduklarında, baskın bireyin sesi kayıtlardan oynatılsa da zulalarını korumuşlardır.
Yöntemler > Bilinç

Hayvanların bilinçleri ya da benlik konsepti olduğunun söylenebileceği durumlar, şiddetli tartışmalara konu olmuştur. Bu alanda en iyi bilinen araştırma tekniği, Gordon G. Gallup’ın tertiplediği ayna testidir. Testte hayvan uyurken ya da sedasyon altındayken derisine bir işaret konur ve sonrasında yansımasını bir aynada görmesi sağlanır; eğer hayvan kendiliğinden işareti temizleme hareketine yönelirse bu, kendisinin farkında olduğu şeklinde yorumlanır. Bu kritere göre öz farkındalık şempanzelerde ve ayrıca bazı büyük kuyruksuz maymunlarda, Avrupa saksağanlarında, bazı deniz memelilerinde ve bir Asya filinde bildirilmiştir; ancak maymunlarda buna rastlanmamıştır. Ayna testi bazı araştırmacılar tarafından tamamen görmeye, yani insanların birincil duyusuna odaklandığı, oysa diğer türlerin köpeklerin koku duyusuyla olduğu gibi diğer duyulardan daha çok yararlandığı fikriyle eleştirilmektedir.
Bazı hayvanlarda metakognisyonun, bilişsel öz farkındalığa bazı kanıtlar sunduğu söylenmiştir. Büyük kuyruksuz maymunlar, yunuslar ve rhesus maymunlarının kendi mental evrelerini inceleyebildikleri ve bir “bilmiyorum” yanıtıyla zor soruları cevaplamaktan kaçındıkları gösterilmiştir. Bireyin kendi bedensel koşulları üstüne farkındalığını açığa çıkaran ayna testinin aksine, bu belirsizlik gözleminin bireyin içsel mental evrelerinin farkındalığını açığa çıkardığı düşünülmektedir. 2007 yılındaki bir çalışma, her ne kadar böyle yorumlanması sorgulanıyorsa da, sıçanlarda metakognisyona dair bazı kanıtlar sunmuştur. Bu türler aynı zamanda kendi belleklerinin gücünden de haberdar olabilirler.
Bazı araştırmacılar, hayvanların yaptığı çağrıların ve diğer vokal davranışların bilince dair kanıtlar sunduğunu ileri sürmektedir. Bu fikir, Weir'ın (1962) çocukların beşik konuşmaları hakkındaki araştırması ve Greenfield ve diğerlerinin (1976) çocukların erken dönem konuşmaları üstüne incelemelerinden doğmuştur. Bazı araştırmalar Arielle adındaki bir macaw papağanıyla yapılmıştır.
2012 temmuzunda, Cambridge'deki İnsan ve İnsan-olmayan Hayvanlarda Bilinç Konferansı'nda bir grup bilim insanı şu deklarasyonu imzaladılar:
Kanıtlar, insan olmayan hayvanların nöroanatomik, nörokimyasal ve nörofizyolojik olarak bilinçlilik evrelerinin altyapısına sahip oldukları ve buna ek olarak ereksel davranışlar sergilediklerinde kesişmektedir. Sonuç olarak, kanıtların ağırlıklı bir bölümü insanların bilinç üreten nörolojik altyapıya sahip olmakta yalnız olmadıklarını göstermektedir. Tüm memelileri, kuşları ve ahtapotlar dahil başka pek çok yaratığı da kapsayan pek çok insan olmayan hayvanda da bu nörolojik altyapılar mevcuttur.
Biyolojik sınırlar

İçgüdüsel sürüklenme, bilişsel araştırmaların yorumlanışını etkileyebilen bir başka etkendir. Bu etken, bir hayvanın öğrenilmiş yanıtlarının önüne geçebilen, içgüdüsel davranışlarına dönme eğilimidir. Konsept, Keller ve Marian Breland’ın bir rakuna kutu içine madeni para koymayı öğretmesinden köken almıştır. Rakun, yemek ararken yaptığı gibi pençelerini paraya sürtme davranışına geri dönmüştür.
Hayvanların uyaranları işleme ve yanıtlama kabiliyetleri beyin boyutlarıyla korrelasyon içindedir. Küçük beyinli hayvanlar, büyük beyinli hayvanlara nazaran öğrenmeye daha az dayalı basit davranışlar göstermeye meyillidirler. Omurgalılar, bilhassa memeliler, büyük beyinlere ve tecrübeyle değişen karmaşık davranışlara sahiptirler. Ensefalizasyon katsayısı denen bir formül, beyin ve vücut boyutu arasında bir ilişki bulunduğunu göstermektedir. Bu katsayı H. J. Jerison tarafından 1960’ların sonlarında ortaya konmuştur. Ensefalizasyon katsayısı bir eğri şeklindeyken, eğrinin üstünde kalan bir hayvan kendi boyutundaki ortalama bir hayvandan daha fazla bilişsel kabiliyet göstermektedir; aynı şekilde eğrinin altındaki bir hayvanın da bu kabiliyetinin daha düşük olması beklenir. Çeşitli formüller ileri sürülmüşse de, Ew(beyin) = 0.12w(vücut)2/3 formülünün memeli örneklerine uyduğu bulunmuştur. Formül en iyi ihtimalle fikir verici olarak ele alınmalı, memeli olmayanlara yalnızca ciddi dikkatle uygulanmalıdır. Bazı diğer omurgalı sınıflarında üs olarak 2/3 yerine ¾ kullanılmaktadır ve pek çok omurgasız grubunda formül anlamlı sonuçlar vermeyebilmektedir.
Hayvan bilişinin aleyhindeki deneysel kanıtlar

Çok sayıda deney, bazı hayvan türlerinin zeki, içgörülü ya da bir zihin teorisini haiz olduğu inancıyla hemen bağdaştırılamaz.
Jean-Henri Fabre (1823-1915), ilerideki tüm bu tür deneylere yön verir nitelikte, böceklerin “ne yaptıklarını anlamadan kendilerini zorlayan içgüdülerine itaat ettiklerini” savunmuştur. Örneğin, felçli avını anteni yerine bacağından tutabileceğini anlamak bir kum yabanarısının idrakının çok ötesindedir. Ona göre “arının hareketleri, her hareketin bir sonrakini tetiklediği, önceki susmadan sonrakinin başlamadığı düzenli bir yankılar dizisi gibidir.” Fabre'nin sayısız deneyi onu, bilim insanlarının hayvanları nesnel şekilde çalışmak yerine “yüceltmeye çalıştıkları” sonucuna ulaştırmıştır.
C. Lloyd Morgan'ın (1852-1936) gözlemleri ona hayvanlardaki prima facie zeki davranışların sıklıkla ya içgüdüler ya da deneme yanılmayla sonuçlandığını gözlemlemiştir. Örneğin, Morgan'ın köpeğinin kafasının arkasıyla kapı sürgüsünü kaldırıp bahçe kapısını açarak kaçtığını izleyen çoğu ziyaretçi, köpeğin davranışlarının düşünme süreci içerdiğine kanidir. Oysa Morgan, köpeğin önceki, rastgele ve amaçsız hareketlerini dikkatle gözlemlemiş, bu sürecin “metodolojik planlama” değil “mutlu bir etkiye ulaşılana kadar süren deneme ve yanılmalar” içerdiğini savunmuştur.
Thorndike, aç kedi ve köpekleri, “bir kordonun düğümünü çekmek gibi basit bir hareketle çıkabilecekleri” kapalı yerlere koydu. Hayvanların davranışları onda “mantığın gücüne sahip olmadıkları” fikrini oluşturdu. Thorndike, hayvan davranışı hakkındaki kitapların çoğunun “bize psikoloji değil, daha ziyade hayvan methiyesi verdiğini” yazdı.
Her ne kadar Köhler'in deneyleri sık sık hayvan biliş hipotezine destek olarak atıflansa da, kitabı aksi örneklerle doludur. Örneğin, şempanzeleri yalnızca bir kutuyu uzaklaştırarak muz alabilecekleri bir ortama koydu. Köhler, şempanzenin “böyle sorunları çözmekte özellikle sorun yaşadığını; sıklıkla ortadan çok rahat bir şekilde kaldırabileceği engeli uzaklaştırmaktansa, en garip ve en uzak aletleri durumunda kullanmak istediğini ve en alışılmamış yöntemleri seçtiğini” gözlemledi.
Louisiana Üniversitesinden Daniel J Povinelli ve Timothy Eddy, şempanzelerin iki yemek sağlayıcısı arasından seçim yapma şansları olduğunda, şempanzelerin yemek isteme hareketini hem bu hareketi görebilen hem de göremeyen insanlara yaptıklarını göstermiş, böylece şempanzelerin insanların gördüğünü anlamadıkları ihtimalini güçlendirmiştir.
Wayne Eyalet Üniversitesi'nden Moty Nissani, Birmanyalı oduncu fillerini, bir kovadan yemek almak için kapak kaldırmak üzere eğitmiştir. Sonrasında yemek kovaya yerleştirilirken, kapak artık yemek erişimini engellemediği bir yere taşınmıştır. Tüm fillerin ödüle ulaşırken kapağı itmeye devam etmesi, fillerin basit nedensel ilişkileri kavramadıkları fikrine yol açmaktadır.
Türlere göre bilişsel yetiler

Geleneksel olarak yaygın olan, scala naturae'dır, yani hayvanların daha yüksek kademelere yerleştiği, insanların karakteristik olarak en üstte bulunduğu bir doğa merdivenidir. Ancak böyle bir hiyerarşi kullanımı üstünde bazı anlaşmazlıklar bulunmaktadır; bazı eleştirmenler spesifik bilişsel kapasitelerin farklı ekolojik nişlere göre adaptasyonlar olduğunu anlamanın gerekli olabileceğini söylemektedir (Shettleworth, (1998), Reznikova, (2007)).
Adil olsun ya da olmasın, hayvanların bilişsel görevlerdeki performansı sıklıkla insanlarınkiyle kıyaslanmaktadır. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, en yakın biyolojik akrabalarımız olan büyük kuyruksuz maymunlar, çoğunlukla insanlar gibi bir performans göstermeye meyyaldir. Kuşlar arasında tipik olarak kargagiller ve papağanların insan benzeri görevlerde iyi performans gösterdiği bulunmuştur. Bazı ahtapotlar da alet kullanımı gibi yüksek seviye bazı yetenekler sergiledikleri gösterilmiştir; ancak kafadanbacaklı zekası üstüne araştırmalar hala sınırlıdır.
Babunların da kelimeleri tanıma kabiliyetine sahip oldukları gösterilmiştir.
G.U.Y.

"G.U.Y." ("Girl Under You" sözcüklerinin kısaltması), Amerikalı şarkıcı Lady Gaga'nın 2013 çıkışlı üçüncü stüdyo albümü ARTPOP'ta yer alan bir şarkı. Yazımı ile yapımı Gaga ve Zedd tarafından tamamlandı. İlk olarak İtalyan radyolarında albümün üçüncü single'ı olarak 28 Mart 2014'te yayımlandı. Gaga şarkıyı Born This Way Ball turnesindeyken geliştirmeye başladı ve son hali için birkaç kez kayıt çalışması yapıldı. "G.U.Y." endüstriyel, R&B ve house müzik unsurları içeren bir EDM şarkısıdır. Sözleri cinsel baskınlık, teslimiyet ve cinsel roller gibi birçok konuya hitap eder.
"G.U.Y." müzik eleştirmenlerinden karışık geri dönüşler aldı, bazıları şarkının bestesini ve Gaga'nın vokallerini övdü ancak sözleriyle yapımını olumsuz şekilde eleştirdi. Şarkı birçok ülkenin müzik listelerine giriş yaptı ancak ilk 10 sıralama içinde yer alamadı. Amerika Birleşik Devletleri'nde "G.U.Y.", Billboard Hot 100 listesinde 76 numarada zirvesine ulaşarak Gaga'nın listedeki en düşük zirvesi oldu. ABD Hot Dance Club Songs ve Billboard Greek Digital Songs listeleri ile Bulgaristan ve Hırvatistan'ın radyo listelerinde ilk 10 başarısı gösterdi.
Şarkının video klibi, San Simeon yakınlarındaki Hearst Castle'da çekildi. Klipte, reality TV şovu The Real Housewives of Beverly Hills'e benzer şekilde oyuncular yer aldı, sanatçı Nathan Sawaya ve YouTube'un Minecraft geliştiricisi SkyDoesMinecraft ile çalışıldı. 11 dakikadan fazla süren videoda düşmüş yaralı bir melek olarak yer alan Gaga, daha sonradan takipçileri tarafından bir havuzda tekrar canlandırıldı. İyileştiğinde kendisini avlayan adamlardan intikam aldı ve yerlerini G.U.Y. olarak bilinen klonlarla değiştirdi. Klibin görselliği ve Yunan mitolojisinden aldığı ilham, olumlu eleştiriler topladı. Gaga, "G.U.Y."ı Mart 2014'te Roseland Ballroom'daki yedi günlük yerleşik gösterisinde ve ArtRave: The ARTPOP Ball turnesinde seslendirdi; eleştirel anlamda olumlu tepkiler alan bu performanslarda, video klipteki dans koreografisini tekrar kullandı.
Şarkı listeleri ve formatlar

| --- | --- |
 Dijital indirme "G.U.Y." – 3:52 Dijital indirme – remiksler "G.U.Y." (St. Lucia Remix) – 5:29  "G.U.Y." (Rami Samir Afuni Remix) – 4:28  "G.U.Y." (Wayne G Throwback Anthem) – 7:53  "G.U.Y." (Lovelife Remix) – 3:15  "G.U.Y." (KDrew Remix) – 4:45 :  Akış – remiksler "G.U.Y." (KDrew remix) – 4:43  "G.U.Y." (Rami Samir Afuni remix) – 4:22  "G.U.Y." (Wayne G Throwback Anthem) – 7:51  "G.U.Y." (Lovelife remix) – 3:12
Personel

Kaydedilme: Record Plant Studios, Hollywood, Kaliforniya
Mastering: Oasis Mastering Studios, Burbank, Kaliforniya
Stefani Germanotta P/K/A Lady Gaga (BMI) Sony ATV Songs LLC/House of Gaga Publishing, LLC/GloJoe Music Inc. (BMI), Zedd Music Empire (ASCAP), All rights administered by Kobalt Songs Music Publishing.
Lady Gaga – söz yazarı, besteci, ana vokaller, yapımcı, piyano, gitar- vokal düzenleme
Zedd – söz yazarı, besteci, yapımcı, miks
Dave Russell – kayıt
Benjamin Rice – kayıt yardımcısı
Sonja Durham – vokaller sırasındaki giriş
Rick Pearl – ek programlama
Ryan Shanahan – yardımcı
Jesse Taub – yardımcı
Ivy Skoff – sendika sözleşme yöneticisi
Gene Grimaldi – mastering
Personel bilgileri ARTPOP albüm kitapçığından alınmıştır.
Listeler

| Liste (2013-14) | Tepe noktası |
| --- | --- |
ABD Billboard Hot 100: 76
ABD Dance Club Songs (Billboard): 4
ABD Mainstream Top 40 (Billboard): 29
scope="row": 
scope="row": 
Belçika (Ultratip Bubbling Under Flandre): 7
Belçika (Ultratip Bubbling Under [Valon Bölgesi]): 13
BK Single (Official Charts Company): 115
Çek Cumhuriyeti (Rádio – Top 100): 45
Finland [radyoda çalma] (Radiosoittolista): 38
Fransa (SNEP): 92
Greece Digital Songs (Billboard): 8
Güney Kore (Gaon Music Chart): 42
Hırvatistan (ARC 100): 7
İsrail (Media Forest TV Airplay): 1
Kanada CHR/Top 40 (Billboard): 47
Lübnan (The Official Lebanese Top 20): 16
Slovakya (Rádio Top 100): 73
Yayımlanma tarihleri

| Ülke | Tarih | Format | Şirket |
| --- | --- | --- | --- |
| İtalya | 28 Mart 2014 | Contemporary hit radyo | Streamline Records |
| Amerika Birleşik Devletleri | 8 Nisan 2014 | Contemporary hit radyo | Streamline Records ·  Interscope Records |
| Amerika Birleşik Devletleri | 8 Nisan 2014 | Rhythmic contemporary | Streamline Records ·  Interscope Records |
| Birleşik Krallık | 21 Nisan 2014 | Contemporary hit radyo | Polydor Records |
| Amerika Birleşik Devletleri | 29 Nisan 2014 | Dijital remiks EP | Interscope Records |
Ludwig Sylow

| Ludwig Sylow |
| --- | --- |

Doğum: Peter Ludwig Mejdell Sylow 12 Aralık 1832(1832-12-12) Oslo, Norveç
Ölüm: 7 Eylül 1918 (85 yaşında) Oslo, Norveç
Vatandaşlık: Norveçli
Eğitim: Oslo Üniversitesi, Kopenhag Üniversitesi
Tanınma nedeni: Sylow alt grubu Sylow teoremleri
Ödüller: Pour le Mérite for Sciences and Arts, Kopenhag Üniversitesi fahri doktorası, Veliaht Prens'in altın madalyası (Kronprinsens gullmedalje)

Kariyeri
Dalı: Matematik, Grup teorisi
Çalıştığı kurum: Oslo Üniversitesi
 

Peter Ludwig Mejdell Sylow (Norveççe telaffuz: [ˈsyːlɔv]) (12 Aralık 1832 - 7 Eylül 1918), Grup teorisinde temel sonuçları kanıtlayan Norveçli matematikçi.
Hayatı

Christiania'da (şimdi Oslo) doğdu ve öldü. Sylow, hükûmet bakanı Thomas Edvard von Westen Sylow'un oğlu ve askeri subay ve spor yetkilisi Carl Sylow'un kardeşiydi. Christiania Cathedral School (1850) ve Christiania Üniversitesine (cand.real. 1856) katıldı.
Sylow, 1858'den 1898'e kadar Halden'de müdür olmadan önce Hartvig Nissen Okulu'nda bir lise öğretmeniydi. 1862'de Christiania Üniversitesi'nde Galois teorisini kapsayan bir yedek öğretim görevlisiydi. O zaman Sylow alt grupları ile ilgili teoremlerine yol açan soruyu sordu. Sylow, Sylow teoremlerini 1872'de yayınladı ve ardından Sophus Lie ile birlikte hayatının sekiz yılını vatandaşı Niels Henrik Abel'ın matematik çalışmalarını düzenleme projesine adadı. 1898'de Christiania Üniversitesi'ne profesör olarak atandı.
1853'te Oslo Üniversitesi tarafından Veliaht Prens'in altın madalyası (Kronprinsens gullmedalje) ile ödüllendirildi. 1894'te Kopenhag Üniversitesi'nden fahri doktora unvanı aldı.
Yayınları

1872: Théorèmes sur les Groupes de Substitutions (Math. Ann. Vol. 5: pp. 584 – 594)
Konuyla ilgili yayınlar

A. R. Alexander, Duel at Dawn: Heroes, Martyrs, and the Rise of Modern Mathematics (Harvard University Press, 2010).
A. Stubhaug, Niels Henrik Abel and his Times: Called Too Soon by Flames Afar (Springer, New York, 2000).
H. Wussing, The Genesis of the Abstract Group Concept, MIT Press, Cambridge
B. Birkeland, Ludwig Sylow's lectures on algebraic equations and substitutions, Christiania (Oslo), 1862: An introduction and a summary, Historia Mathematica 23 (2) (1996), 182-199.
G. Casadio & G. Zappa, History of the Sylow theorem and its proofs (İtalyanca), Boll. Storia Sci. Mat. 10 (1) (1990), 29-75.
R. Gow, Sylow's proof of Sylow's theorem, Irish Math. Soc. Bull. 33 (1994), 55-63.
H. B. Kragemo, Ludwig Sylow (Almanca), Norsk Matematisk Tidsskrift 15 (1933), 73-99.
J. Lützen, The mathematical correspondence between Julius Petersen and Ludwig Sylow, in S. S. Demidov, M. Folkerts, D. E. Rowe & C. J. Scriba (eds), Amphora : Festschrift for Hans Wussing on the occasion of his 65th birthday (Birkhäuser, Basel-Boston-Berlin, 1992), 439-467.
G. A. Miller, Professor Ludvig Sylow, Science, New Series 49 (1256) (1919), 85.
W. Scharlau, Die Entdeckung der Sylow-Sätze, Historia Math. 15 (1) (1988), 40-52.
T. Skolem, Ludwig Sylow und seine wissenschaftlichen Arbeiten, Norsk matematisk forenings skrifter (2) 2 (1933), 14-24.
E. Stensholt, Ludvig Sylow and his theorems (Norveççe), Normat 31 (1) (1983), 17-29.
C. Stormer, Gedächtnisrede auf Professor Dr. P. L. M. Sylow, Norsk matematisk forenings skrifter (2) 1 (1933), 7-13.
W. C. Waterhouse, The early proofs of Sylow's theorem, Arch. Hist. Exact Sci. 21 (3) (1979/80), 279-290, jstor:41133562.