stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Spektrum yönetimi

Spektrum yönetimi mobil haberleşmede (telsiz haberleşmesi veya radyokomünikasyon olarak da bilinir) kullanılan elektromanyetik frekans spektrumunun (radyo frekans spektrumu) etkin ve verimli kullanılabilmesi için teknik, ekonomik ve hukuki düzenlemeler çerçevesinde yapılan frekans planlama, frekans tahsisi ve ulusal/uluslararası koordinasyon çalışmalarının tümüne verilen addır.
Manzara (şarkı)

"Manzara", Türk şarkıcı Aylin Coşkun'un 2018 çıkışlı Sinsirella albümünden bir şarkı. Hande Yener'in Coşkun'a eşlik ettiği şarkı, Türkiye'de liste başı oldu.
Listeler

| Liste (2018) | En yüksek |
| --- | --- |
MusicTopTR Resmî Listesi: 1
Lou Gish

| Lou Gish |
| --- | --- |
Doğum: Louise Mikel Henrietta Marie Curram 27 Mayıs 1967(1967-05-27) Londra, 
Ölüm: 20 Şubat 2006 (38 yaşında) Londra, 
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1996-2005

Lou Gish (27 Mayıs 1967 - 20 Şubat 2006), İngiliz kadın tiyatro, sinema ve dizi oyuncusudur.
Yaşamı

Louise Mikel Henrietta Marie Curram doğum adıyla, 27 Mayıs 1967'de Londra'da oyuncu Roland Curram ve oyuncu Sheila Gish'in kızı olarak doğdu. Aileside Londra'lıdır. Ailesinin sanatçı olmasının katkısıyla Bachelor's derecesiyle  Camberwell Koleji Güzel Sanatlar bölümünü bitirdi.
Kariyeri

1983'te oyunculuğa başlamış birçok Tv yapımı ve sinema çalışmasında rol almıştır. Kızkardeşi Kay Curram tarafından hazırlanan 2005 yılında Kral Lear adlı oyunda sahne almış [Chichester Tiyatro Festivali'nde gösterilmiştir.
Özel hayatı

Gish erkek arkadaşı Nicholas Rowe (oyuncu) ile 2000'den 2005'te ölümüne kadar beraber yaşadılar. Ünlü oyuncu Ewan McGregor kuzenidir.
Ölümü

Oyuncu Lou Gish kanser hastalığı nedeniyle 20 Şubat 2006'da 38 yaşında öldü. Annesi Sheila Gish'te bir sene önce kanserden ölmüştür. Aile üyelerinin katılımıyla Highgate Mezarlığı'nda icra olunmuştur.
Filmografi (seçme)

Amazed - "Kara Smith" (1983)
Game On - "Bruce Willis & Robert De Niro Holding a Fish" (1996)
Holding the Baby (1997)
Bent (play)|Bent]] (1997)
Microsoap]] (1998)
Hope and Glory (1999)
Casualty - "Blood Brothers" (2000)
Without Motive (2000)
Where the Heart Is - "Runaways" (2001)
Coupling (2001–2002)
The Vice - "One More Time" (2002)
Wire in the Blood - "Shadows Rising" (2002)
Doctors - "High Anxiety" (2004)
Casualty - "Love's Labours ... Lost" (2004)
EastEnders (2004–2005)
New Tricks (2005)
Tiyatro

Tejas Verdes (Gate Tiyatrosu, Londra 2005)
Kral Lear (Chichester Tiyatro Festivali 2005, rolü : Goneril)
Simon Gass

Simon Gass
Sir Simon Lawrance Gass (d. 2 Kasım 1956) Britanyalı büyükelçi.
University of Reading mezunudur. 1977 yılında Dışişleri Bakanlığı'na girmiş, 1990-1992 yıllarında Dışişleri Bakanı Douglas Hurd'ün özel kalem müdür yardımcısı olmuştur. 2001-2004 yılları arasında Dışişleri Bakanlığı'nda önce insan kaynakları müdürü ardından mali işler müdürü olmuş, 2004-2009 yılları arasında Yunanistan, 2009-2011 yılları arasında ise İran Büyükelçisi, 2011-2012 yılları arasında NATO Afganistan Kıdemli Sivil Temsilcisi, 2013-2016 yılları arasında da Dışişleri Bakanlığı Siyasi İşler Genel Müdürü ve Başbakan David Cameron'un Pakistan ile Afganistan Özel Temsilcisi olarak görev yapmıştır. 1980 yılı itibarıyla evli olup, 3 çocuk babasıdır. İngilizce ve Yunanca dışında, kısmen Fransızca, Farsça ve İtalyanca bilmektedir.
Siçuan Stadyumu

| Siçuan Stadyumu |
| --- | --- |

Yer: Çengdu, Çin
Açılış: 1999
Zemin: Doğal çim
Kapasite: 40.000


Siçuan Stadyumu, Çin'in Çengdu şehrinde 1999 yılında çok amaçlı olarak inşa edilen bir stadyum
Çoğunlukla futbol müsabakalarının yapıldığı Siçuan Stadyumu, 40.000 seyirci kapasitelidir.
| g t Çin'deki stadyumlar |
| --- | --- |
 Çangçun  Çengdu  Çongçing  Dalian  Datianwan  Fushun Leifeng  Guangdong Olimpik  Guangdong Vilayet  Hankou  Helong  Hongchen  Hongkou  Huanglong  Jiangmen  Jiaodaruisun  Jilin  Jinzhou  Liuzhou  Nankin  New Plaza  Qilihe  Qinhuangdao  Pekin  Shaoguan  Shenyang  Siçuan  Suzhou  Şantung  Şensi  TEDA  Tianhe  Tuodong  Wulihe  Wutaisha  Xiamen  Xi'an  Xiangtan  Xinhua Lu  Xinxiang  Yanji  Ying Dong  Yuanshen  Yuexiu  Zhongshan
Malaconotidae

Malaconotidae, Afrika'da yaşayan kuşlardan oluşan, Passeriformes takımı içinde sınıflandırılan bir kuş familyasıdır. Önceden Laniidae familyası içinde sınıflandırılmaktaydılar.
Taksonomi

Bock Malaconotidae familya adının ilk olarak William John Swainson tarafından 18242te kullanıldığını belirtse bile Swainson'un Malaconoti terimini tanımlayıcı olmayan çoğul hâlde kullandığını ve cinsi Laniidae familyası içinde Thamnophilinae alt familyası içine yerleştirdiğini belirten Storrs Olson bu duruma karşı çıkar. Peters grubu Laniidae içinde Malaconotinae alt familyası olarak ele aldı. Laniidae familyasındaki diğer kuşlara benzerliklerinin daha çok yakınsak evrim sonucu olduğu kabul edilerek 1971 yılında familya düzeyine geçirildi.
Yaşayan türler

| Resim | Cins | Yaşayan türler |
| --- | --- | --- |
|  | Nilaus Swainson, 1827 |  Nilaus afer |
|  | Dryoscopus F. Boie, 1826 |  Dryoscopus gambensis  Dryoscopus pringlii  Dryoscopus cubla  Dryoscopus senegalensis  Dryoscopus angolensis  Dryoscopus sabini |
|  | Bocagia Shelley, 1894 |  Bocagia minuta |
|  | Tchagra Lesson, 1831 |  Tchagra senegala  Tchagra australis  Tchagra jamesi  Tchagra tchagra |
|  | Laniarius Vieillot, 1816 |  Laniarius ruficeps  Laniarius luehderi  Laniarius amboimensis  Laniarius brauni  Laniarius turatii  Laniarius aethiopicus  Laniarius major  Laniarius sublacteus  Laniarius nigerrimus  Laniarius bicolor  Laniarius ferrugineus  Laniarius barbarus  Laniarius erythrogaster  Laniarius atrococcineus  Laniarius mufumbiri  Laniarius atroflavus  Laniarius funebris  Laniarius leucorhynchus  Laniarius willardi  Laniarius poensis  Laniarius holomelas  Laniarius fuelleborni |
|  | Rhodophoneus Heuglin, 1871 |  Rhodophoneus cruentus |
|  | Chlorophoneus Cabanis, 1850 |  Chlorophoneus bocagei  Chlorophoneus sulfureopectus  Chlorophoneus olivaceus  Chlorophoneus multicolor  Chlorophoneus nigrifrons  Chlorophoneus kupeensis |
|  | Telophorus Swainson, 1832 |  Telophorus zeylonus  Telophorus viridis  Telophorus dohertyi |
|  | Malaconotus Swainson, 1824 |  Malaconotus cruentus  Malaconotus lagdeni  Malaconotus gladiator  Malaconotus blanchoti  Malaconotus monteiri  Malaconotus alius |
Steviopsis

Steviopsis Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Mario & Sonic Londra 2012 Olimpiyat Oyunları'nda

| Mario & Sonic Londra 2012 Olimpiyat Oyunları'nda |
| --- | --- |
Geliştiriciler:  Sega  Racjin 
Yayımcılar:  Nintendo  Sega 
Yönetmenler:  Eigo Kasahara (Wii)  Koji Shindo (3DS) 
Yapımcılar:  Osamu Ohashi  Nobuya Ohashi  Hiroshi Sato 
Tasarımcı: Damiano Moro
Programcılar:  Mitsuru Takahashi (Wii)  Kouichi Nomura (3DS) 
Sanatçılar:  Hiroshi Kanazawa (Wii)  Hitoshi Furukubo (3DS) 
Besteci: Sega Digital Studio
Seri:  Mario  Sonic the Hedgehog 
Motor: Snowdrop
Platformlar:  Wii  Nintendo 3DS 
Çıkış: WiiUS: 15 Kasım 2011 AU: 17 Kasım 2011 AVR: 18 Kasım 2011 JP: 8 Aralık 2011Nintendo 3DSAVR: 9 Şubat 2012 AU: 10 Şubat 2012 US: 14 Şubat 2012 JP: 1 Mart 2012
Türler: Spor, parti
Mod: Tek oyunculu oyun Çok oyunculu oyun 
Mario & Sonic Londra 2012 Olimpiyat Oyunları'nda (Orijinal: Mario & Sonic at the London 2012 Olympic Games, Japonca: マリオ&アンドソニック ATアット ロンドンオリンピック Mario ando Sonikku atto Rondon Orinpikku), 2011 yılında Sega tarafından geliştirilen bir sıra tabanlı spor parti video oyunudur. Oyun, Mario & Sonic serisinin üçüncü oyunu olup Kasım 2011 tarihinde Wii ve Şubat 2012 tarihinde Nintendo 3DS için piyasaya sürüldü. Oyun, 2012 Yaz Olimpiyatları'na dayanmakta olup özel lisans sahibi International Sports Multimedia tarafından Uluslararası Olimpiyat Komitesi (IOC) tarafından resmi olarak lisanslandı.
Oyun, Olimpiyat Oyunlarına dayanan sayısız etkinliğin bir koleksiyonudur. Oyuncular bu etkinliklerde diğerlerine karşı yarışırken Mario veya Sonic karakterinin rolünü üstlenebilirler. Oyun, eleştirmenlerden karışık yorumlar aldı.
Makaralı yay

Makaralı yay, okçulukta yaygın olarak kullanılan yay çeşitlerinden biridir. Yayın kolları makara sistemi sayesinde el ile daha kolay büküldüğü için daha kuvvetli, daha sert, daha az hareket eden yaylar kullanılabilir, ok daha yüksek hız ve kinetik enerjiyle fırlatılabilir. Bu yüzden enerji kol hareketinden çok, çok daha hafif olan ve kolay dönen makaraları çevirmeye ve asıl amaç olan okun gönderilmesine harcanır, daha verimlidir.
Çalışma prensibi

Makaralı yayda kiriş, karşı kol uçlarındaki makaralardan dolaştırılarak iki kat mekanik avantaj oluşturulur. Bu avantaj yayı gererken sert yayın kısa ve güçlü hareketini çeken elin kolay ve uzun hareketine, yay boşalırken de sert yayın kısa ve güçlü hareketini ok için uzun süreli bir ivmelenme hareketine dönüştürür. Bu da elin yayı daha rahat gerebilmesini, okun da daha fazla ivme kazanıp, daha kuvvetle, daha uzaktaki bir hedefe saplanabilmesini sağlar. Burada ayrıca makaraların tam dairevi olmayıp örneğin yumurtanın dikey kesitine benzer olması fazladan kolaylıklar sağlar:
Yayı germenin erken kısmı ip "yumurtanın kavislice dibini" dolanırkendir, yani zorcadır, enerjinin çoğu bur evrede depolanır.
Yayı germenin sona yakın kısmı "yumurtanın az kavisli yanını" dolanırkendir, yani kolaydır.
Son nişan alınacak yerden sonraki kısmı "yumurtanın sivri ucunu" dolanırkendir, yani çok zordur, "dur/duvar" sinyali verir.
Okçu kolay bölge sonunun nerede olduğunu görür, "duvarın dibinde" çok daha rahat bir şekilde nişan alabilir.
Bu, yayın tutarlı bir nihai gerginlikle çekilebileceği, yani her seferinde aynı miktarda enerjinin depolanacağı, okun yaydan çıkış hızının her seferinde aynı olacağı, nereye gidebileceği hakkındaki tecrübelerimizin her seferinde geçerli olacağı demektir.
Bu, yorulmadan ve zorlanıp el titremeden, daha uzun nişan alabilmek, bu yüzden hedefe daha güvenlice isabet ettirebilmek demektir.
Bu, ayrıca ölçümlerini kontrol edecek vakit olacağı için yay üzerine türlü türlü hafif teknik edavatın monte edilebileceği, bunların okçuya yardım edebileceği demektir.
Makaralı Yayın Yapısı

Makaralı yaylarda Riser(yayın ortası, sporcunun yayı tuttuğu kısım) genellikle alüminyum ve magnezyumdan yapılır. Genellikle makaralı yay riser'ları, sert ve bükülmez olmaları için "6061 alüminyum" adı verilen alüminyum, magnezyum ve silikon alaşımından yapılır.
Sistem temel olarak kamlar, kirişler(ipler) ve limbler(riser'ın altına ve üstüne bağlı bulunan tahta, karbon ve fiber gibi malzemelerden üretilen parçalar) üzerine kuruludur. Kamlar, kirişlerin dönerek gerilmesini sağlar, yay gerildiği zaman potansiyel enerjiyi taşıyan parçalar limb'lerdir. Kamlarda ve kirişlerde enerji depolanmaz.
Avantajları ve Dezavantajları

Makaralı yayların maksimum çekiş ağırlığına ek olarak tam çekişte ağırlık yüzdesi vardır. Örnek olarak makaralı bir yayın maksimum çekiş ağırlığının 14 kg (30 lb) ve bırakış yüzdesinin %50 olduğunu düşünelim. Bunun anlamı, çekiş ağırlığının çekiş mesafesinin 3/4'ü kadar bir mesafede maksimuma ulaşacağı ve bu noktadan sonra, eksentrik makaralar sarıldıkça, kaldıraç etkisiyle tam çekişte %50'lik bir çekiş ağırlığı düşüşü olacağıdır. Yani tam çekişte okçu yalnızca 7 kg'lık (15 lb) bir yük taşıyor olacaktır. Böylece okçu çok daha ağır yayları kullanabilmektedir. Ayrıca yay gerginken nişan alma süresi daha uzun olabilmektedir Bu özelliklerinden dolayı bu tip yaylar gittikçe popülerleşmektedir.
Makaralı yayda, gez ve göz parçacıklarının yerini bir su terazili mercek alır. Bu mercek sporcuya daha milimetrik nişan alma imkânı sağlar. Fakat spor okçuluğunda, puanlama sırasında hedefte X-10 olarak görünen puan, makaralı yaylar için 10-10 olarak geçer. Puanlarda bir eşitlik söz konusu olduğunda makaralı yay, olimpik yaya göre daha şanssızdır.
Ayrıca makaralı yaylar, yapıldıkları malzeme dolayısıyla, sıcaklık, nem gibi doğa değişkenlerine karşı daha dayanıklıdırlar. Yine de, sisteminin gerektirdiği uzun kirişler, daha büyük sürtünmeyle daha çabuk aşındıkları için, sık sık parçaların bakımları yapılmalıdır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 7669878-6 
Makaralı yay
Yay ucundaki kamın yakından görünümü
Lusotropikalizm

Lusotropikalizm (Portekizce: Lusotropicalismo), Brezilyalı sosyolog Gilberto Freyre tarafından denizaşırı Portekiz emperyalizminin ayırt edici karakterini tanımlamak için geliştirilen ve Portekizlilerin diğer Avrupa uluslarından daha iyi sömürgeciler olduğunu öne süren bir teoridir.
Freyre, Portekiz'in daha sıcak iklimi nedeniyle ve modern öncesi zamanlarda Keltler, Romalılar, Vizigotlar, Morolar ve diğer birkaç halkın yaşadığı için Portekizlilerin daha insancıl, arkadaş canlısı ve diğer iklimlere ve kültürlere uyum sağlayabildiğini savundu. Freyre aynı zamanda "Lusotropical kültürün hem" barbar "Sovyet komünist etkisine hem de" barbar "Amerikanlaşma ve kapitalist genişleme sürecine karşı bir direniş biçimi olduğunu" öne sürdü.
Ek olarak, 20. yüzyılın başlarında Portekiz, denizaşırı en eski bölgesel varlığa sahip açık ara Avrupa sömürge gücüydü; Portekizliler kontrol ettikleri bölgeleri beş yüzyıl boyunca yönetmişti. Lusotropikalizm, kolonilere veya denizaşırı topraklara karşı melezleşme yanlısı bir tavrı kapsayan, Portekiz İmparatorluğu'ndaki ırksal demokrasinin ve medenileştirme misyonunun hem gerçek hem de mitolojik unsurlarını övdü. İdeoloji en iyi Freyre'nin çalışmasında vücut bulur.
Arka plan

Portekiz İmparatorluğu'nun başlangıcı genellikle 1415'te Kuzey Afrika'daki Ceuta Fethi ile başlar. 15. yüzyılın sonraki on yıllarında, Portekizli denizciler tüm dünyayı dolaştı: Bartolomeu Dias, 1488'de Ümit Burnu'nu döndü; Vasco da Gama, 1498'de Hindistan'a ulaştı; ve Pedro Álvares Cabral 1500'de Brezilya'da karaya çıktı. İlk başta Portekizliler esas olarak kazançlı ticaret fırsatlarıyla (köle ticareti dahil) ilgileniyorlardı ve 16. yüzyılın sonunda Portekiz Afrika, Hindistan, Brezilya'da ticaret karakolları kurdu. Bu süre zarfında, Afrika ve Asya halkları arasında çok az Portekizli evlilik ve yerleşim vardı. Portekizlilerin Asyalı ve özellikle Afrika halklarını Avrupa ve Brezilya'ya getirmesi çok daha yaygındı, her zaman olmasa da çoğu zaman köleleştirilmiş insanlar olarak. 1570'lerin başlarında Lizbon, köleleştirilmiş ve özgür insanlardan oluşan oldukça büyük ve iyi bilinen bir Siyah Afrikalı nüfusa sahipti.
1890'lardan itibaren Afrika için Yeni Emperyalist Kapışma sırasında Portekiz, kıyı Afrika topraklarını modern Angola, Mozambik ve Gine-Bissau iç kesimlerinde genişletti. Diğer Avrupa sömürge imparatorlukları gibi, Portekiz de bu genişlemeyi öncelikle yerli halklara karşı fiziksel ve ekonomik şiddet kullanarak başardı. 1910-1926 yıllarında var olmuş Cumhuriyet döneminde ve 1933-1974 Estado Novo diktatörlüğünün resmi politikası olarak, Portekiz Afrika'sındaki Siyahlar de jure olarak tam Portekiz vatandaşlığı ve buna bağlı haklar için uygun olarak kabul edildi. Ancak uygulamada, Siyahlar bu tür bir statüye ulaşamadı ve Estado Novo sırasında Afrika'da doğan beyaz Portekizliler bile Portekiz metropolünde doğan beyazlarla aynı yasal haklardan ve korumalardan mahrum bırakıldı.
Estado Novo sırasında uygulama

Freyre'nin Casa-Grande & Senzala'yı yayınlamasından önce, Portekiz İmparatorluğu'nu çok kültürlü, çok ırklı ve çok kıtalı bir ulus olarak tasavvur eden çok az Portekizli politikacı ve sömürge yöneticisi vardı. Portekiz sömürgeciliğini Reconquista'nın mantıklı bir tarihsel uzantısı veya devamı olarak düşünme olasılıkları daha yüksekti. Örneğin, 1931-1935 yılları arasında Portekiz Koloniler Bakanı olan Armindo Monteiro, kendisini bir "Sosyal Darwinist" olarak görüyordu ve geleneksel kolonyal "uygarlaştırma misyonu"nun ve beyaz kurtarıcılığın savunucusuydu. Monteiro, Portekiz'in Afrika ve Asya topraklarında yaşayan "aşağı ırkları" Hristiyanlığa dönüştürerek ve onlara bir iş ahlakı öğreterek medenileştirme konusunda "tarihi bir yükümlülüğü" olduğuna inanıyordu.
Portekiz diktatörü António de Oliveira Salazar, 1930'lar ve 1940'lar boyunca Freyre'nin fikirlerine şiddetle direndi, çünkü kısmen Freyre, Portekizlilerin diğer Avrupa uluslarına göre melezleşmeye daha yatkın olduğunu iddia etti. Salazar Lusotropikalizmi 1951 ve 1952'de Portekiz'e ve bazı denizaşırı bölgelerine yaptığı ziyarette Freyre'ye sponsor olduktan sonra benimseye başladı. Freyre'nin Aventura e Rotina (Macera ve Rutin) çalışması bu gezinin bir sonucuydu.
Salazar, Portekiz'in 15. yüzyıldan beri çok kültürlü, çok ırklı ve çok kıtalı bir ulus olduğu için Afrika ve Asya'daki denizaşırı topraklarını kaybetmesinin ülkeyi parçalayacağını ve Portekiz'in bağımsızlığını sona erdireceğini iddia ederek Lusotropikalizmi benimsedi. Salazar'a göre jeopolitik açıdan bu bölgeleri kaybetmek Portekiz devletinin kendi kendine yeterliliğini azaltacaktır.
Eleştiri > Freyre'nin eleştiriye yanıtı

Casa-Grande & Senzala'yı yayınladıktan sonra Freyre'nin hayatı sonsuz bir açıklama kaynağı oldu. Irksal bir demokrasi mitini kendisinin yaratmadığını ve kitaplarının Brezilya'daki "ırklar" arasındaki yoğun karışımı kabul etmesinin önyargı veya ayrımcılığın olmadığı anlamına gelmediğini birkaç kez tekrarladı. Pek çok kişinin Amerika Birleşik Devletleri'nin "örnek bir demokrasi" olduğunu iddiasına karşılık olarak kölelik ve ırk ayrımcılığının ABD tarihinin büyük bölümünde mevcut olduğuna dikkat çekti:
"Beni, Portekizliler ve Brezilyalılar arasında hiçbir zaman ırkçılık önyargısı olmadığını söyleyen sosyolog veya antropologların arasına sokmak isteyenlerin yorumu aşırıdır. Benim her zaman öne sürdüğüm şey, bu tür önyargıların Avrupalılar ve diğer gruplar arasındaki ilişkiler ile karşılaştırıldığında çok az olduğudur".
"Brezilya'da ten rengiyle ilgili ırksal önyargı veya sosyal önyargı yok değil. Varlar. Ama buradaki hiç kimse "sadece beyazların girebildiği" Kiliseleri düşünmezdi. Brezilya'da hiç kimse ırklar arası evliliğe karşı yasalar çıkarmayı düşünmezdi. Ruh, Brezilyalılar arasında ırksal önyargıdan, renkten, sınıftan veya dinden daha güçlüdür. Köleliğin sona ermesinden bu yana eşitliğe ulaşılamadığı doğrudur. Plantasyon sahipleri arasında ırksal önyargı vardı, efendiler ve köleler arasında sosyal mesafe vardı. Ancak çok az zengin Brezilyalı, çoğunluğun Eski Güney'de olduğu kadar ırksal saflıkla ilgileniyordu".
1570'lerde Lizbon'un nüfusu arasında çok sayıda Siyah Afrikalı vardı. Bazıları köle veya köle tüccarıydı, diğerleri özgürdü. Şehir kiliselerinde Kara azizlerin heykelleri, hem Portekiz hem de Afrika kökenli Avrupa ve Afrika dansı ve füzyon mutfağı vardı.
António de Oliveira Salazar
Luis Fernando Tena

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Meksika 23 yaş altı millî takımı teknik direktör olduğu dönemde Luis Fernando Tena (Haziran 2011)
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Luis Fernando Tena Garduño
Doğum tarihi:  20 Ocak 1958 (66 yaşında)
Doğum yeri:  Meksiko, Meksika
Boyu:  1,80 m (5 ft 11 in)
Mevkii:  Orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Guadalajara (teknik direktör)
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1976-1982 |  Atlético Español |  190 |  (2) |
| 1982-1983 |  Oaxtepec |  32 |  (0) |
| 1983-1986 |  Guadalajara |  46 |  (0) |
| 1987-1988 |  Atlante |  45 |  (1) |
| Toplam |   |  313 |  (3) |
Teknik direktörlük kariyeri
1994-1996:  Cruz Azul
1996-1997:  Tecos
1997-2000:  Cruz Azul
2000-2001:  Monarcas Morelia
2002-2003:  Santos Laguna
2004:  Cruz Azul
2005-2006:  Chiapas
2006-2007:  América
2008-2009:  Monarcas Morelia
2009-2010:  Chiapas
2010-2013:  Meksika (yardımcı antrenör)
2011-2013:  Meksika U-23
2013:  Meksika (geçici)
2014-2015:  Cruz Azul
2016:  León
2017-2018:  Querétaro
2019-:  Guadalajara
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 27 Aralık 2019 
Luis Fernando Tena Garduño (d. 20 Ocak 1958, Meksiko), Meksikalı futbolcu ve teknik direktördür. Orta saha pozisyonunda görev aldığı futbolculuk kariyerini sonlandırmasının ardından teknik direktörlük yapmaktadır. Günümüzde Guadalajara'nın teknik direktörü konumundadır.
Futbolculuk kariyeri

1976-1982 arasında Atlético Español, 1982-1983 yıllarında Oaxtepec, 1983-1986 arasında Guadalajara ve son olarak 1987-1988 yıllarında Atlante'de forma giydi.
Sep Vanmarcke

Sep Vanmarcke (d.27 Temmuz 1988), şu anda UCI WorldTeam Israel-Premier Tech için yarışan Belçikalı profesyonel bir yol yarışı bisikletçisidir.
Kariyer

Vanmarcke, Kortrijk'te doğdu.
Kariyer > Garmin-Cervélo (2011-2012)

Kariyerinin bugüne kadarki en büyük galibiyetini 2012 Omloop Het Nieuwsblad'da iki kez yaptığı kuvvetli atakla aldı. İlk atağı Molenberg tırmanışında geldi, alanı daralttı ve lider grubunu yalnızca iki rakibe indirgemek için 'Lange Munte' taşlı sektöründe tekrar atak yaptı, Juan Antonio Flecha (Team Sky) ve Tom Boonen (Omega Pharma–Quick-Step). Galibiyet için onları geride bıraktı.
Kariyer > Blanco Pro Cycling (2013-2016) > 2013

2013'te Vanmarcke klasiklere odaklanacaktı, fakat Tirreno-Adriatico'da yaptığı kazada dizinden sakatlandı, bu durum sezonun ilk tek-günlük yarışlarındaki formunu engelledi. Buna rağmen Ronde van Vlaanderen'da yer aldı ve Fabian Cancellara'nın ardında üç dakika geride bitirdi. Bir hafta sonra Paris-Roubaix'de Cancellara'nın ardında ikinci bitirdi. Stijn Vandenbergh ile altıncı taşlı sektörden sonra kaçış yaptılar, ancak daha sonra Cancellara ve Zdeněk Štybar onlara katıldılar. Carrefour de l'Arbre taşlı sektöründe Štybar ve Vandenbergh'in izleyicilerle çarpışmasından sonra teker teker geri düştüler. Vanmarcke, zafere bu denli yaklaşmışken, dramatik şekilde veledromdaki ikili sprintte kaybetti.
Kariyer > Blanco Pro Cycling (2013-2016) > 2014

2014 yılında Vanmarcke, Omloop Het Nieuwsblad'da dördüncü ve ertesi gün Kuurne-Brüksel- Kuurne'de üçüncülükle klasiklerde mükemmel bir form gösterdi. Ayrıca E3 Harelbeke'de (beşinci) ve Gent - Wevelgem'de (dördüncü) ilk beşte bitirdi. 2014 Ronde van Vlaanderen'da, Cancellara'nın Paterberg'in son tırmanışındaki atağını takip edebilen tek bisikletçi Vanmarcke oldu. Çift, daha önceki iki kaçak Vandenbergh ve Greg Van Avermaet ile yakalandı. Yarış, dörtlü arasında bir sprint'e düştü ve Cancellara, Van Avermaet ve Vanmarcke'nin önünde galip geldi.
Kariyer > Blanco Pro Cycling (2013-2016) > 2015-2016

Vanmarcke, 2015 sezonunda anıtlarda ilk 10'da bitiremedi ancak Omloop Het Nieuwsblad'da 5., Strade Bianche'de 4., E3 Harelbeke'de 5. ve Gent-Wevelgem'de 6. oldu.
2016'da LottoNL-Jumbo son sezonunda Vanmarcke, 2016 Ronde van Vlaanderen'da podyumda bitirdi ve 2016 Paris-Roubaix'de 4. oldu. Ayrıca E3 Harelbeke'de 8. ve Gent - Wevelgem'de 2. oldu. Sezonun en iyi sonucunu Ster ZLM Toer 4. etabını ve genel klasmanı kazanarak aldı.
Kariyer > Cannondale-Drapac (2017-2020)

2017 sezonu için Vanmarcke, 2011 ve 2012 sezonunda yarıştığı eski takımına geri döndü. 2017 Omloop Het Nieuwsblad'da 3. oldu, ancak 2017 Ronde van Vlaanderen'da düştü ve bu da onun 2017 Paris-Roubaix'de başlamasına engel oldu. Ancak sezonun ilerleyen kısmında pelotona geri döndü ve Ulusal Yol Yarışı Şampiyonasını neredeyse kazanacaktı.
Vanmarcke'nin 2018 sezonunun ilk podyumu Omloop Het Nieuwsblad'da geldi ve burada 3. oldu. Daha sonra 2018 Dwars door Vlaanderen'da 3.lük elde etmeden önce 2018 E3 Harelbeke'de 7. bitirdi. 2018 Ronde van Vlaanderen'da Vanmarcke, yarışın başlangıcında birkaç kez lastik patlattığı için bir kez daha şanssızlık yaşadı ve sadece 13. bitirebildi ama bir hafta sonra 2018 Paris-Roubaix'de 6. oldu. Temmuz ayında 2018 Fransa Bisiklet Turu için yarışmadan önce Ulusal Yol Yarışı Şampiyonasında 5. oldu.
Kariyer > Israel Start-Up Nation

Israel Start-Up Nation ekibiyle üç yıllık bir sözleşme imzaladı.
Başlıca sonuçlar > Grand Tour genel klasman sonuçları zaman çizelgesi

| Büyük Tur | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
 Giro d'Italia: Kariyeri boyunca yarışmadı.
| Tour de France | - | - | 131 | 106 | 104 | 104 | - | 115 |
| Vuelta a España | 139 | - | - | - | - | - | - | - |