II. Elizabeth
Miras > Medya tasviri ve kamuoyu

1950'lerde, saltanatının başlangıcında genç bir kadın olan Elizabeth, göz alıcı bir "masal kraliçesi" olarak tasvir edildi. İkinci Dünya Savaşı'nın travmasından sonra, bir umut zamanı, "yeni bir Elizabeth dönemi"ni müjdeleyen bir ilerleme ve başarı dönemiydi. Lord Altrincham'ın 1957'de konuşmalarının kulağa " huysuz bir kız öğrenci" gibi geldiği suçlaması son derece nadir bir eleştiriydi. 1960'ların sonunda Kraliyet Ailesi adlı televizyon belgeselinde ve Prens Charles'ın Galler Prensi olarak atanmasının televizyonda yayınlanmasıyla monarşinin daha modern bir imajını tasvir etme girişimleri yapıldı. Elizabeth ayrıca başka yeni uygulamalar da başlattı; halkın sıradan üyeleriyle tanıştığı ilk kraliyet gezintisi, 1970 yılında bir Avustralya ve Yeni Zelanda turu sırasında gerçekleşti. Gardırobu modadan çok işleve dayalı, tanınabilir, imza bir stil geliştirdi. Halk arasında, çoğunlukla tek renkli paltolar ve dekoratif şapkalar giymeye başladı, bu da kalabalığın içinde kolayca görülmesini sağlıyordu.
1977'de Elizabeth'in Gümüş Jübilesi'nde kalabalıklar ve kutlamalar gerçekten coşkuluydu; ancak 1980'lerde, Elizabeth'in çocuklarının kişisel ve çalışma yaşamları medyanın incelemesine girdiğinden, kraliyet ailesine yönelik kamuoyu eleştirisi arttı. Popülaritesi 1990'larda düşük bir noktaya indi. Kamuoyunun baskısı altında ilk kez gelir vergisi ödemeye başladı ve Buckingham Sarayı halka açıldı. Britanya'da cumhuriyetçiliğe verilen destek, yaşayan hafızadaki herhangi bir zamandan daha yüksek görünse de, cumhuriyetçi ideoloji hala bir azınlık bakış açısıydı ve Elizabeth'in kendi de yüksek onay oranlarına sahipti. Eleştiri, Elizabeth'in kendi davranış ve eylemlerinden çok, monarşi kurumunun kendine ve Elizabeth'in daha geniş ailesinin davranışlarına odaklandı. Elizabeth'in kişisel popülaritesi ve monarşiye genel destek, Diana'nın ölümünden beş gün sonra dünyaya yaptığı canlı televizyon yayınından sonra toparlansa da, monarşiye duyulan hoşnutsuzluk Galler Prensesi Diana'nın ölümüyle zirveye ulaştı.
Kasım 1999'da, Avustralya'da Avustralya monarşisinin geleceğine ilişkin bir referandum, dolaylı olarak seçilmiş bir devlet başkanına tercih edilerek, monarşinin tutulmasını destekledi. Pek çok cumhuriyetçi, Elizabeth'in kişisel popülaritesini Avustralya'daki monarşinin hayatta kalmasına borçluydu. 2010 yılında, Başbakan Julia Gillard, Avustralya'da Elizabeth'e karşı "derin bir sevgi" olduğunu ve monarşiyle ilgili başka bir referandumun onun hükümdarlığı sonrasına kadar beklemesi gerektiğini kaydetti. Gillard'ın 1999'da cumhuriyetçi kampanyayı yöneten halefi Malcolm Turnbull da benzer şekilde Avustralyalıların onun yaşamı boyunca cumhuriyet olmak için oy kullanmayacağına inanıyordu. Turnbull 2021'de "O olağanüstü bir devlet başkanıydı" dedi ve "açıkçası Avustralya'da monarşistlerden daha fazla Elizabeth dönemi var" dedi. Benzer şekilde, hem 2008'de Tuvalu'da hem de 2009'da Saint Vincent ve Grenadinler'de yapılan referandumlar, seçmenlerin cumhuriyet olma önerilerini reddettiklerini gördü.
2006 ve 2007'de Britanya'da yapılan anketler, monarşiye güçlü bir destek olduğunu ortaya çıkardı  ve Elizabeth'in Elmas Jübile yılı olan 2012'de, Elizabeth'in onay oranları yüzde 90'a ulaştı. Ailesi, oğlu Andrew'in seks suçluları Jeffrey Epstein ve Ghislaine Maxwell ile olan ilişkisi, cinsel uygunsuzluk suçlamaları arasında Virginia Giuffre ile açtığı dava ve torunu Harry ve onun torunu nedeniyle hayatının son birkaç yılında yeniden inceleme altına alındı. Bununla birlikte, Platin Jübile sırasında Büyük Britanya'da yapılan anket, Elizabeth'in kişisel popülaritesinin güçlü kaldığını gösterdi. 2021 itibarıyla, yıllık Gallup anketine göre dünyanın en çok beğenilen üçüncü kadını olmaya devam etti, listede 52 kez yer alması, anket tarihindeki diğer tüm kadınlardan daha fazla ilk ona girdiği anlamına geliyor.
Elizabeth, ressamlar Pietro Annigoni, Peter Blake, Chinwe Chukwuogo-Roy, Terence Cuneo, Lucian Freud, Rolf Harris, Damien Hirst, Juliet Pannett ve Tai-Shan Schierenberg dahil olmak üzere birçok önemli sanatçı tarafından çeşitli ortamlarda tasvir edildi. Elizabeth'in önemli fotoğrafçıları arasında Cecil Beaton, Yusuf Karş, Anwar Hussein, Annie Leibovitz, Lord Lichfield, Terry O'Neill, John Swannell ve Dorothy Wilding yer alıyor. Elizabeth'in ilk resmi portre fotoğrafı 1926'da Marcus Adams tarafından çekildi.