İtalyan Sosyal Cumhuriyeti
Tarihçe > Nazi Almanyası tarafından kurulması

Mussolini, Gran Sasso baskınında kurtarılmasından üç gün sonra, Hitler ile Rastenburg'daki Doğu Prusya'daki karargahında görüşmek üzere Almanya'ya götürüldü. Mussolini'nin sağlığı kötüyken ve emekli olmak isterken, Hitler onun İtalya'ya dönmesini ve Wehrmacht'ın koruması altında yeni bir Faşist devlet kurmasını istedi. Mussolini, savaşın sorumluluklarından bıkmış ve iktidarı geri almak istemediğini belirtip inat edince, Hitler ona, İtalya'ya diğer işgal altındaki ülkelerden farklı davranmayacak bir Alman askeri yönetimi olacağını söyledi. Ayrıca Hitler Mussolini'yi, yeniden canlandırılacak bir Faşist hükûmet kurmayı kabul etmezse Milano, Cenova ve Torino'yu yok etmekle tehdit etti. Mussolini isteksizce Hitler'in taleplerini kabul etti.
Mussolini bunun üzerine İtalya'ya döndü ve Garda Gölü yakınlarındaki Salò kasabasında İtalyan Sosyal Cumhuriyeti'nin kurulduğunu ilan etti. Üç gün sonra, 15 Eylül'de Cumhuriyetçi Faşist Partinin kurulduğunu ve Almanya ve Japonya ile birlikte savaşın yeniden başladığını ilan ettiği Milano'ya yerleşti. 23 Eylül'de Mussolini'nin hem devlet başkanı hem de başbakan olduğu İtalyan Sosyal Cumhuriyeti ilan edildi. İtalyan Sosyal Cumhuriyeti, Roma'yı başkent olarak talep etti, ancak fiili başkent, Milano ve Venedik arasında, Mussolini'nin İtalyan Sosyal Cumhuriyeti'nin dış ofisiyle birlikte ikamet ettiği Garda Gölü üzerindeki küçük Salò kasabası oldu. Roma'nın kendi o sırada hala Mihver Devletleri'nin kontrolü altındayken, şehrin Müttefik hatlarına yakınlığı ve sivil kargaşa tehdidi göz önüne alındığında, ne Almanlar ne de Mussolini  Roma'nın başkent olmasını istemedi.
O vakte kadar İtalya'nın güneyi çoktan Müttefiklerin işgali altına girmişti ve krallık yönetimi teslim olup bir müddet sonra onların yanında savaşa girmişti. Mussolini ve destekçileri tarafından kurulan bu cumhuriyet, Müttefik kuvvetlerine karşı savaşa devam etti.
18 Eylül'de Mussolini, kurtarılmasından bu yana İtalyan halkına yaptığı ilk konuşmada, bir müttefik olarak Hitler'in sadakatini överken, Kral Victor Emmanuel'i İtalyan Faşizmine ihanet ettiği için kınadı. "Monarşiye ihanet eden rejim değil, rejime ihanet eden monarşidir" dedi. Daha önce monarşiye verdiği desteği de resmen reddetmişti: "Bir monarşi, görevlerini yerine getirmediğinde tüm varlık nedenini kaybeder... Kurmak istediğimiz devlet, kelimenin en yüksek anlamıyla ulusal ve toplumsal olacaktır; yani Faşist olacak, böylece kökenlerimize geri dönecek".
Başından beri, İtalyan Sosyal Cumhuriyeti, tamamen Almanya'ya bağımlı bir kukla devletten biraz daha fazlasıydı. Mussolini'nin kendi bunu biliyordu; Kamuoyunda İtalyan Sosyal Cumhuriyeti üzerinde tam kontrole sahip olduğunu belirtmesine rağmen, Lombardiya'nın Gauleiter'inden biraz daha fazlası olduğunun farkındaydı. SS, Mussolini'yi ev hapsine kadar varan bir cezaya çarptırdı; Devleti gerçekten yönetenler tam yetkili Alman General Rudolf Rahn ve İtalya'daki Alman işgal kuvvetlerinin komutanı SS-Obergruppenführer Karl Wolff iken, Mussolini'nin iletişimini izleyip ve seyahatini kontrol ettiler.
İtalyan Sosyal Cumhuriyeti'nin bir anayasası veya organize bir ekonomisi yoktu ve finansmanı tamamen Berlin'den gelen fonlara bağlıydı. Alman kuvvetleri, Mussolini'nin başarısız faşizmine pek saygı duymuyordu ve rejimi, İtalyan partizanlarını bastırmak gibi yalnızca düzeni sağlamak için bir araç olarak görülüyordu.
İtalyan Sosyal Cumhuriyeti, yalnızca Almanya, Japonya ve onların kukla devletlerinden diplomatik olarak tanınıyordu. Aksi takdirde sempatik olan İspanya bile İtalyan Sosyal Cumhuriyeti ile resmi diplomatik ilişkiler kurmayı reddetti.