Fransız-Habsburg Rekabeti
Erken Modern Çağda > Dokuz Yıl Savaşı

Ana madde: Dokuz Yıl Savaşı
Dokuz Yıl Savaşı, 1688-1697 yıllarını kapsar ve genellikle Büyük İttifak Savaşı veya Augsburg Ligi Savaşı olarak da adlandırılır. Fransa kralı XIV. Louis ile Avusturya, Kutsal Roma İmparatorluğu, Hollanda Cumhuriyeti, İspanya, İngiltere ve Savoy'dan oluşan bir Avrupa koalisyonu arasındaki bir savaştır. Avrupa'da ve çevre denizlerde, Kuzey Amerika'da ve Hindistan'da savaşılmıştır. Bazen ilk küresel savaş olarak kabul edilir. Savaş, III. William ve II. James’in İngiltere ve İrlanda'nın kontrolü için mücadele ettiği İrlanda’daki Williamite Savaşı’nı ve İskoçya'daki Jakobite isyanlarını ve sömürge Kuzey Amerika'da Fransız ve İngiliz yerleşimciler ile onların yerli müttefikleri arasında bugün Amerikalılar tarafından Kral William’ın Savaşı olarak adlandırılan bir harekâtı kapsıyordu.
Louis, 1678'deki Fransa-Hollanda Savaşı’ndan Avrupa'nın en güçlü hükümdarı, sayısız askeri zafer kazanmış mutlak bir hükümdar olarak çıkmıştı. Saldırı, ilhak ve yarı yasal yolların bir kombinasyonunu kullanan Louis, Fransa'nın sınırlarını istikrara kavuşturmak ve güçlendirmek için kazanımlarını genişletmeye başladı ve kısa süren Yeniden Birleşme Savaşı (1683-84) ile doruğa ulaştı. Ratisbon Ateşkesi, Fransa'nın yeni sınırlarını yirmi yıllığına garanti altına aldı ancak Louis'in sonraki eylemleri -özellikle de 1685'teki Fontainebleau Buyruğu (Nantes Fermanı'nın iptali)- askeri ve siyasi hakimiyetinin kötüleşmesine yol açtı. Louis'in Eylül 1688'de Ren Nehri'ni geçme kararı, nüfuzunu genişletmek ve Kutsal Roma İmparatorluğu’na toprak ve hanedanlık iddialarını kabul etmesi için baskı yapmak üzerine tasarlanmıştı. I. Leopold ve Alman prensleri direnmeye kararlıydı ve Hollanda Meclisi ve III. William, Hollandalıları ve İngilizleri Fransa'ya karşı savaşa soktuğunda Fransız kralı hırslarını kısıtlamayı amaçlayan güçlü bir koalisyonla karşı karşıya kaldı.
Asıl çatışmalar Fransa'nın İspanya Hollandası, Renanya, Savoy Dükalığı ve Katalonya sınırları çevresinde meydana geldi. Çatışmalar genel olarak Fransa ordularının lehineydi ancak 1696'da Fransa ekonomik bir krizin eşiğindeydi. Denizci güçler (İngiltere ve Hollanda Cumhuriyeti) de mali açıdan tükenmiş durumdaydı ve Savoy ittifaktan ayrıldığında tüm taraflar bir çözüm için müzakere yapmaya istekliydi. Ryswick Antlaşması’nın (1697) şartlarına göre Fransa Alsas’ın tamamını elinde tuttu ancak Lorraine’i hükümdarına geri vermek ve Ren'in doğu kıyısındaki kazanımlarından vazgeçmek zorunda kaldı. Louis, III. William'ı İngiltere'nin meşru kralı kabul ederken Hollandalılar sınırlarını güvence altına almak için İspanya Hollandası'nda bir bariyer kale sistemi elde ettiler. İspanya'nın hasta ve çocuksuz kralı II. Carlos’un ölümüyle beraber İspanya İmparatorluğu’nun mirası üzerine yeni bir çatışma Louis ve Büyük İttifak'ı İspanya Veraset Savaşı’na soktu.
İki yüzyıl sonra rekabet asıl nedenini kaybetmişti. İspanya'nın güçlü bir şekilde güç kaybetmesinin ardından 18. yüzyıl Avrupa siyasetinde büyük bir yeniden yapılanma yaşandı. Orta Avrupa'da egemen güç olan Avusturya, şimdi kuzeyde yükselen Prusya’nın gücüyle yüzleşmek zorundaydı. Rusya, İsveç'e karşı kazandığı başarının arından nihayet tanınan büyük bir güç haline geldi. Son olarak, İngiltere'nin Avrupa ve Amerika'daki giderek artan gücü, Fransa'nın yıllardır sürdürdüğü hegemonyaya nihayet karşı geldi. Yine de iki güç 40 yıl daha düşmanca bir tutum sergiledi.