Boris Yeltsin
Kişisel yaşamı

Colton, Yeltsin'i "içsel karmaşıklıklarla dolu", hem "matematiksel bir zihin yapısı" hem de "macera zevki" sergileyen bir adam olarak tanımladı, Yeltsin'in "bir durumu bütünsel olarak kavrama sezgisine" sahip olduğunu belirtti. Colton, Yeltsin'in dik kafalı, ve huzursuz olabileceğini düşünüyordu. Evans, Yeltsin'in otobiyografisinde, liderin kendisini bir Rus'tan çok bir Sovyet olarak gördüğünü belirtmiştir. Yeltsin, hayatı boyunca genellikle gizlemeye çalıştığı bir dizi sağlık sorunu yaşamıştır. Çocukken hem kırık bir burnu hem de sakat bir eli vardı ve bu fiziksel özelliklerinden dolayı utanç duymaya devam etti; toplum içindeyken sık sık sol elini masanın altına ya da kravatının arkasına gizlerdi. Ayrıca orta kulak enfeksiyonu nedeniyle sağ tarafı da sağırdı. Annesi dindar bir Ortodoks Hristiyan olmasına rağmen, Yeltsin bir dindar olarak büyümemiş, ancak 1980'lerde ve 1990'larda dindar olmuştur.
Yeltsin, "yönetim tarzının" "sert" olduğunu ve "sıkı disiplin ve verilen sözlerin yerine getirilmesini talep ettiğini" belirtmiştir. Yeltsin bir işkolikti; UPI üniversitesindeyken geceleri sadece dört saat uyuma alışkanlığı geliştirdi. Dakikti ve astlarının geç kalması konusunda çok katıydı. Mükemmel bir hafızası vardı ve okumayı severdi; 1985'te ailesinin elinde yaklaşık 6000 cilt kitap vardı. UPI üniversitesinde eşek şakalarından hoşlanmasıyla tanınırdı. Halk şarkılarını ve pop melodilerini dinlemekten hoşlanırdı ve gençliğinden itibaren lozhki kaşıklarını çalabilirdi. Yeltsin, 1990'larda sağlık durumu kötüleşene kadar buzlu suda yüzmekten hoşlanıyordu ve hayatı boyunca her güne soğuk bir duşla başladı. Ayrıca banya buhar banyosunu kullanmayı da severdi. Yeltsin ayrıca avlanmayı severdi ve kendi av silahları koleksiyonuna sahipti. Çalışanlarına, genellikle onları daha çok çalışmaya motive etmek için saat ve diğer hatıra eşyaları vermeyi severdi. İnsanların küfür etmesinden hoşlanmazdı ve sinirlendiğinde ya da öfkelendiğinde sık sık elindeki kalemleri kırdığı bilinirdi.
Yeltsin'in alkole karşı yüksek bir toleransı vardı ve 1980'lere gelindiğinde ortalamanın üstünde alkol alıyordu. Yeltsin'in en sevdiği yazar Anton Çehov idi, ancak Sergei Yesenin ve Alexander Pushkin'in eserlerini de beğeniyordu. Colton Yeltsin'i "boğuk bariton" bir sese sahip olarak tanımlamıştır.
Doder ve Branson, Yeltsin'in "genç Ruslar için bir kahraman, antikomünist olmaları gerekmeyen ancak Brejnev yıllarının acısı ve ilgisizliğiyle dolu olanlar için bir kült figür" olduğunu belirtmişlerdir. Onun "coşkulu, neredeyse aşırı derecede açık", ve aynı zamanda "karizmatik" olduğunu belirttiler. Yeltsin'in Sovyet yönetimine meydan okurken kendisini "gerçek bir işçi sınıfı kahramanı" olarak sunduğunu da eklediler.
Yeltsin arkadaşlarına sadıktı. Yeltsin, arkadaş olarak mesleki açıdan yetkin ve ahlaki açıdan titiz olduğunu düşündüğü kişileri seçti. Aron, Yeltsin'in arkadaşları arasında "tükenmez bir neşe, coşku ve misafirperverlik kaynağı" olabileceğini belirtmiştir.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
22 Ağustos 1991 günü Yeltsin, Sovyetler Birliği darbe girişimi sonrası
Boris Yeltsin Bill Clinton ile, 1999
Novodeviç Mezarlığı, Moskova. Boris Yeltsin için düzenlenen cenaze töreni. Rusya'nın ilk devlet başkanının naaşının bulunduğu tabut taşınırken.