Küçük gezegen
Popülasyonlar

Ana madde: Küçük gezegen grupları listesi
Güneş sisteminde yüzbinlerce küçük gezegen keşfedilmiş ve her ay yaklaşık yüzden fazla cisim keşfedilmeye devam edilmektedir. Küçük Gezegen Merkezi 441 milyon gözlem neticesinde, cismin numaralandırılmasına imkan sağlayan biçimde yörüngesi tutarlı olarak tespit edilen 680 bin cisim dahil toplamda 1.3 milyon cismin bulunduğunu raporlamıştır. Bu cisimlerin 24.695 tanesi ise isimlendirilmiştir. Şubat 2024 itibarıyla, henüz isimlendirilmemiş en küçük numaralandırılmış cisim (4596) 1981 QB; en büyük numaralandırılmış ve isimlendirilmiş cisim ise (638676) Žižek (2016 CJ185)'tir.
Sayılarının fazla olmasına bağlı olarak çok çeşitli küçük gezegen popülasyonları bulunmaktadır:
Asteroitler; geleneksel olarak birçoğu iç Güneş Sistemi'nde bulunan cisimlere verilen genel gruptur.
Dünya'ya yakın asteroitler, Mars'ın yörüngesinin içine doğru yönelen bir yörüngeye sahip cisimlerdir. Yörünge mesafelerine göre farklı alt sınıflara ayrılmaktadırlar:
Atira veya Apohele asteroitleri, Dünya'nın günberi mesafesi içinde kalan bir yörüngeye sahip olmaları nedeniyle tamamen Dünya'nın yörünge mesafesi içinde bulunan cisimlerdir.
Aten asteroitleri, yarı büyük ekseni Dünya'nınkinden daha küçük (<1 AU) ve günötesi 0,983 AU'dan daha büyük olan asteroitlerdir.
Apollo asteroitleri, yarı büyük ekseni Dünya'nınkinden daha büyük olan ve günberi mesafesi 1,017 AU veya daha kısa olan asteroitlerdir. Aten asteroitleri gibi, Apollo asteroitleri de Dünya'nın yörüngesinden geçen asteroitler arasında yer almaktadır. .
Amor asteroitleri, Dünya'nın yörüngesine uzaktan yaklaşan ancak Dünya'nın yörüngesiyle kesişmeyen Dünya'ya yakın asteroitlerdir. Amor asteroitleri, yarı büyük eksenlerinin Dünya'nın yörüngesi ile asteroit kuşağı arasında nereye düştüğüne bağlı olarak dört alt gruba ayrılır.
Dünya truvaları, Dünya ile eş yörüngeli ve kütleçekimsel olarak ona kilitlenmiş asteroitler. 2024 itibarıyla iki adet Dünya truvası olduğu bilinmektedir: 2010 TK7 ve 2020 XL5.
Mars truvaları, Mars'ın ile eş yörüngeli ve kütleçekimsel olarak ona kilitlenmiş asteroitler. 2024 yılı itibarıyla bu türde MPC tarafından tanınan 16 adet asteroit bulunmaktadır.
Asteroit kuşağı cisimleri, Mars ve Jüpiter arasında kalan ve ana kuşak olarak da adlandırılan bölgede, kabaca dairesel yörüngeler izleyen asteroitlerin bulunduğu kısımda yer alan gruptur.
Jüpiter truvaları, Jüpiter ile eş yörüngeli ve kütleçekimsel olarak ona kilitlenmiş asteroitler. Popülasyon olarak asteroit kuşağı asteroitlerine eşit sayıda oldukları tahmin edilmektedir.
Uzak küçük gezegenler, dış Güneş Sistemi'ndeki küçük gezegenler için kullanılan bir şemsiye terimdir.
Centaurlar, dış Güneş Sistemi'nde Jüpiter ve Neptün arasında yer alan cisimler. Dev gezegenlerin çekim etkisi nedeniyle kararsız yörüngelere sahiptirler ve bu nedenle başka bir yerden, muhtemelen Neptün'ün dış bölgelerinden çekilmiş oldukları tahmin edilmektedir.
Neptün truvaları, Neptün ile eş yörüngeli ve kütleçekimsel olarak ona kilitlenmiş cisimlerdir. Güncel olarak çok az sayıda cisim tespit edilmiş olmasına rağmen, Neptün truvalarının asteroit kuşağındaki asteroitlerden veya Jüpiter truvalarından daha fazla sayıda olduğuna dair kanıtlar bulunmaktadır.
Neptün ötesi cisimler, en dış gezegen olan Neptün'ün yörüngesiyle kesişen veya ötesinde bulunan cisimler.
Kuiper kuşağı, Güneş'ten yaklaşık 55 AU uzaklıktaki yörüngelerde, belirgin şekilde azalan bir popülasyona sahip nesneler.
Cubewanos olarak da bilinen cüce gezegen Makemake gibi klasik klasik Kuiper kuşağı nesneleri, Neptün ile rezonans halinde olmayan basit, nispeten dairesel yörüngelerdedir.
Rezonant Kuiper kuşağı cisimleri.
Plutinolar, cüce gezegen Plüton gibi Neptün ile 2:3 rezonansta olan cisimler.
Eris gibi Kuiper kuşağının dışında günöteye sahip dağınık disk nesneleri. Bunların Neptün tarafından dışa doğru saçıldığı düşünülmektedir.
Rezonant dağınık disk nesneleri.
Kuiper kuşağının dışında hem günberi hem de günöteye sahip Sedna gibi müstakil nesneler.
Sednoidler, 75 AU'dan daha büyük bir günberiye sahip müstakil nesneler (Sedna, 2012 VP113 ve Leleākūhonua).
Oort bulutu, uzun periyotlu kuyruklu yıldızların kaynağı olduğu düşünülen ve Güneş'ten 50.000 AU mesafeye kadar uzanabilen varsayımsal bir popülasyon