stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kestanepazarı Camii
Yapımı

İzmir'deki Kemeraltı Çarşısı içerisinde bulunan Kestanepazarı Camii veya diğer anılan adlarıyla Kızıl İbrâhim Camii, Ahmed Ağa Camii, bugün mevcut olmayan, fakat Evliya Çelebi'de kayıtlı bulunan dört mısralık kitabesine göre Hicri 1078'de (Miladi 1667-68) Eminzade Hacı Ahmed Ağa tarafından yaptırılmıştır. Günümüze yakın tarihte yapılan yeni kitabede ise yapım tarihi olarak Hicri 1079 (Miladi 1663) yazmaktadır. Baruthâne-i Âmire nâzırlığı yapan Eminzade Hacı Ahmed Ağa'nın aynı zamanda İstanbul'un Üsküdar semtinde de vakıfları bulunmaktaydı. 1730 tarihli bir vakıf kaydında da Hacı Ahmed Ağa Camii olarak geçen yapı, 1735 ve 1838 tarihli iki vakıf kaydında aynı şahsın vakfından Kızıl İbrâhim Camii olarak anılmaktadır. Böylece caminin bugün kullanılmayan fakat eski vesikalarda geçen iki eski ismi daha bilinmektedir. Ahmet Vefa Çobanoğlu'na göre zamanında yerinde Kızıl İbrâhim Camii bulunmakta iken 1078'de (1667-68) Ahmed Ağa tarafından yeniden inşa edilmiştir. Asılı tabelanın naklettiğine göre kitabesinde şöyle yazmaktaydı: Bu Camii Eminzade Hacı Ahmet Ağa'nın bina ve vakfeylediği bir eserdir. İnşa tarihi: Miladi 1663, Arabî 1079'dur. Kitabesinde de şöyle yazmaktadır: Cenabı sahibül hayrat Ahmet Ağa hasseten lillah. Bu âli camiyi yaptırdı. Kast-ı hayr idi nagâh.. Bu tarih-i dilgüşah seyreyleyenler dedi tarihinin, yerinde olduğu zibah bî bedel Camii tealallah.
Başdurak Camii ile Şadırvanaltı Camii arasında kestane pazarı olarak bilinen bölgede inşa edilmiştir. Bu iki caminin yanı sıra Kemeraltı Camii, Konak Yalı Camii ve Hisar Camii ile birlikte Kemeraltı'nda bulunan en önemli tarihi camiler arasındadır. 19. yüzyılda büyük bir yangınla zarar gören ve tadilat geçiren cami 1965'te bir restorasyon daha geçirdi. En son 1992 yılında İzmir'de meydana gelen depremden özellikle taşıyıcı tonozları zarar gördüğü için 1993 yılında restorasyon çalışmaları başlatılan tarihi Kestanepazarı Camii, Şubat 1998'de törenle yeniden hizmete açıldı.
Mimari özellikleri

Kesme taş ve moloz taştan yapılan cami iki katlıdır. Çok sayıda dükkân ve deponun yer aldığı bir altyapı üzerine oturtulmuş geniş avlulu cami, merkezi kuruluşlu harimle üç kubbeli son cemaat yeri ve minareden oluşur. Merdivenle çıkılan caminin önünde üç kubbeli bir son cemaat yeri olup yakın tarihlerde camekânla çevrilmiştir; ibadet mekanı ise kare planlıdır. Beşik tonozlarla örtülü kolları olan haç planlı harimde ortadaki merkezi kubbe köşelerde daha küçük boyutlarda tekrarlanır. Köşelere yerleştirilmiş dört tonoz üzerine yerleşik, köşelerdeki küçük kubbelerle desteklenmiş tromp yöntemli bir kubbe ile üzeri kapatılmıştır. Niş şeklindeki mihrabının üst kısmına 19. yüzyılda Selçuk'taki İsa Bey Camii'nden getirilen bir bölüm eklenmiştir. Caminin batısındaki minaresi kesme taş kaide üzerine yuvarlak gövdeli ve tek şerefelidir. Giriş kapısı üzerinde bir kitabenin yer aldığı Kestane Pazarı Camiinin son cemaat yerinde üç kubbe bulunur.
Evliya Çelebi'nin aktardığına göre tek kubbeli ve avlusuz, fevkanî bir yapı olan caminin altında kâgir dükkânlar bulunuyor, minaresi de mihrabının önünde yer alıyordu. Mihrap, minber ve mahfillere ait bazı parçalarla renkli camlarının İstanbul'dan gemilerle getirildiğini belirten Evliya Çelebi minarenin de yeşil renkte bir taştan yapılmış olduğunu yazmaktadır. Eski iç liman kenarında olması sebebiyle minare güçlükle oturtulmuş olduğu aktarılan cami, kare bir mekan üzerine büyük bir kubbeyle etrafında dört kubbeden oluşuyor. Mihrap nişi iki yanda İyon başlıklara sahip siyah mermerden yuvarlak sütun ve köşeli yivli sütunlarla zenginleştirilmiştir. Alınlıktaki meyve sepeti, bitkisel dekorlu alçı süslemeler Hisar Camii'ndeki düzenlemeye benzemektedir. Cami içinde kuzey duvarı önünde bir ahşap mahfil bulunmaktadır ve mermer vaaz kürsüsü bodur bir sütun üzerine oturtulmuş olup yuvarlak formda ele alınmıştır.
Günümüzdeki önemi

Cami 1998 yılında restorasyonun tamamlanması sonrası açılmış ve hâlen faal haldedir. Ocak 2016 itibarıyla camide imam hatip olarak Abdulvahap Sağıroğlu görevlidir.
Günümüzdeki önemi > Kestanepazarı Öğrenci Yetiştirme Derneği

Kestanepazarı Öğrenci Yetiştirme Derneği, adını bu camiden almış ve 1945 yılında Kurra Hafız Salih Tanrıbuyruğu tarafından kurulmuştur. Cumhuriyet tarihinin en köklü eğitim ve dini ilimler konusunda faaliyet gösteren derneklerinden birisidir. Dernek hizmetlerine kardeş kuruluşları Kestanepazarı Fidan Eğitim Kurumları Derneği, Milli Kültür ve Ahlaka Hizmet Vakfı ve Kestanepazarı Gençlik ve Spor Kulübü ile devam etmektedir. Dernekten yapılan açıklama ile Fethullah Gülen ve grubu ile bağlantılı olan benzer addaki derneklerle herhangi bir bağa sahip olmadığını belirtmiştir. Kendi adlarına benzer adların dernek, vakıf benzeri yapılanmalara verildiğini belirten Kestanepazarı Fidan Eğitim Kurumları Derneği bu isim devşiren yapılanmanın faaliyetleri hakkında da şikayette bulunmuştur.
Kral I. Abdullah Camii

| --- | --- |


Genel bilgiler
Mimari tarz: İslam mimarisi
Konum: Amman, Ürdün
Koordinatlar: 31°57′42″K 35°54′47″D﻿ / ﻿31.96167°K 35.91306°D﻿ / 31.96167; 35.91306
Tamamlanma: 1989

Kral I. Abdullah Camii (Arapça: مسجد الملك عبد الله الأول), Ürdün'ün başkenti Amman'da bulunan bir camidir. Cami 1982-1989 yılları arasında inşa edilmiş olup 3,000 kişinin dua edebileceği mavi mozaik bir kubbe ile kaplıdır. Adını Ürdün Kralı I. Abdullah'tan almaktadır.
Dukaginzâde Mehmet Paşa Camii

| --- | --- |


Genel bilgiler
Durum: Aktif
Mimari tarz: Osmanlı mimarisi
Konum: Halep,  Suriye
Koordinatlar: 36°11′49″K 37°09′39″D﻿ / ﻿36.19694°K 37.16083°D﻿ / 36.19694; 37.16083
Tamamlanma: 1551 veya 1557
Mimar(lar): Mimar Sinan(?)
Teknik ayrıntılar
Minare sayısı: 1

Dukaginzâde Mehmet Paşa Camii veya Adliye Camii (Arapça: جامع العادلية Câmiet-ül Adliye), Suriye Cumhuriyeti'nin Halep kenti içinde bulunmakta olan tarihi bir Osmanlı dinî yapı topluluğu (külliye).
Dukaginzâde Mehmet Paşa Külliyesi, 1550-1553 tarihleri arasında Halep Valisi olarak hizmet etmiş olan Dukakinzade Mehmed Paşa tarafından inşa ettirilmiştir. 
Hükûmet binası (Darü'l-Adl) yakınında olması nedeniyle günümüzde Adliye/Adiliye Cami olarak bilinmektedir. Camiinin inşaatına 1566 yılında başlanmış ve 1565-66 ya da 1567 yılında tamamlanmıştır. Caminin Mimar Sinan tarafından  ya da onun ekibindekiler tarafından tasarlanarak yerel ustalarca inşa edildiği düşünülmektedir. Günümüzde 3 hektar büyüklüğünde alana sahip külliye ilk yapıldığında; cami, imarethane, misafirhane, 5 han ve 5 çarşıdan oluşmakta olup ilerleyen yıllarda çeşitli yapısal eklemelerle günümüzdeki halini almıştır.
2011'de başlayan Suriye İç Savaşı'nda caminin kubbe ve minaresi yıkılmıştır.
Galeri

Adliye Camii'nin minaresi
Mithatpaşa, Konak

| Mithatpaşa |
| --- | --- |
Mahalle
Mithatpaşa Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi
Mahallenin haritadaki yeri
 İzmir ilinin Türkiye'deki konumu
MithatpaşaMithatpaşa'nın İzmir'deki konumu
Koordinatlar: 38°24′22″N 27°06′24″E﻿ / ﻿38.406133°K 27.106622°D﻿ / 38.406133; 27.106622
Ülke:  Türkiye
İl: İzmir
İlçe: Konak
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
Kıyısı olduğu: İzmir Körfezi 
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 7.633
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 232
İl plaka kodu: 35
Posta kodu: 35280
Mithatpaşa, İzmir ilinin Konak ilçesine bağlı bir mahalledir. İlçenin batı yönüne uzanan sahil sırasında batıda Çankaya, doğuda Akın Simav ile Kemal Reis mahalleleri arasında yer alır. Kara tarafından ise Murat Reis Mahallesi ile çevrilidir. Mustafa Kemal Sahil Bulvarı ile ona paralel seyreden Mithatpaşa Caddesi mahalleyi boydan boya katetmektedir. Yine bu caddelere paralel olarak daha karadan ilerleyerek mahalleye uzanan Şehit Nihatbey ve Halil Rifatpaşa caddeleri mahalledeki 181 Sokak'a (Karantina Yokuşu/Hamam Yokuşu) açılarak son bulur. Halil Rifatpaşa Caddesi Kemal Reis Mahallesi ile sınırını oluşturur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 7.633 |  |
| 2018 | 7.688 |  |
| 2017 | 7.704 |  |
| 2016 | 7.730 |  |
| 2015 | 7.749 |  |
| 2014 | 7.739 |  |
| 2013 | 7.830 |  |
| 2012 | 7.880 |  |
| 2011 | 7.965 |  |
| 2010 | 8.118 |  |
| 2009 | 8.133 |  |
| 2008 | 8.292 |  |
| 2007 | 8.512 |  |
Altyapı

Karantina Vapur İskelesi ve T2 (Fahrettin Altay - Halkapınar) Tramvay Hattı'nın Karantina Tramvay İstasyonu mahalleye hizmet vermektedir. Mahallede bir Bisim istasyonu bulunmaktadır.
Kültür varlıkları

Mithatpaşa Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi (eski İzmir Islahhanesi; Sanayi Mektebi)
Hamidiye Camii
Halil Rıfat Paşa Köşkü
Mithatpaşa Askeri Hastanesi
Karantina Hamamı
Girne Antik Limanı

Girne Antik Limanı, Venedikliler 1489 yılında Kıbrıs Adası'nı ele geçirdikleri zaman Girne Antik Liman'ın büyük bir kısmını şekillendirmişlerdir.
1878 yılından önce adada yaşayan yerli halk Girne Antik Limanından yapılan ticaretle geçimlerini sağlıyorlardı. mevsimine bağlı olarak, zeytin, keçiboynuzu, buğday, keçi, eşek ihraç edilmekteydi. Ticaretlerin yoğunlukla yapıldığı dönemde Limanın etrafına 2 katlı evler inşa edilmiştir. Bu evlerin alt katları ticari depolar olarak kullanılırken üst katlarında da  ev sahipleri yaşamaktaydı. Günümüzde bu depolar kafelere ve dükkanlara dönüştürülmüştür. Liman ise yatlar ve balıkçı tekneleri ile dolmuştur. Limanın kıyısı, at nalı şeklinde olup, kafeler, restoranlar, turistik dükkânlar ile çevrilidir. 2023 yılında restorasyon çalışmaları nedeni ile kapatılan liman Kasım 2023'te halka ve turistlere açılmıştır Aralık 2023'te ise limandaki işletmelerin açılması için çalışmalar devam etmektedir.
Pazzi Ailesi

| Pazzi |
| --- | --- |

Aktif bölge(ler): Toskana
Köken yeri: Floransa Cumhuriyeti
Ünlü üyeleri: Jacopo de' Pazzi (d. 1260) Andrea de'Pazzi Jacopo de' Pazzi (d. 1478) Renato de' Pazzi (d. 1478) Francesco de' Pazzi (d. 1478) Guglielmo de' Pazzi Maria Maddalena de' Pazzi
Pazzi Ailesi Orta Çağ'da yaşamış Floransalı bir ailedir. 15.yüzyıldaki ana gelir kaynakları bankacılıktı.1478'de Pazzi Komplosu'ndan sonra, aile üyeleri Floransa'dan sürgün edildi ve mülklerine el konuldu. Pazzi adını taşıyan herkes yeni bir isim almak zorunda kaldı.
Ailenin Tarihi

Ailenin bilinen ilk üyesi Pazzo di Ranieri'nin, I. Haçlı Seferi sırasındaki Kudüs Kuşatması'nda surlara çıkan ilk kişi olduğu iddia edilir. Aynı zamanda Kutsal Kabir Kilisesi'nden olduğu sanılan çakmaktaşlarını Floransa'ya getirmiş, bu taşlar Santi Apostoli Kilisesi'nde tutulup Kutsal Cumartesi günleri şehir ateşini alevlendirmek için kullanılmıştır. Bu efsanenin tarihsel temelleri Luigi Passerini Orsini de' Rilli'nin 19. yüzyılın ortalarındaki çalışmalarından beri sorgulanmaktadır.
Ailenin ilk tarihsel figürü, 4 Eylül 1260'taki Montaperti Savaşı'nda Floransalı süvarilerin yüzbaşı olan ve eli Bocca degli Abati tarafından haince kesildiği için savaş sancağını düşürmüş Jacopo de' Pazzi il Vecchio'dur. Oğlu Pazzino di Jacopo de' Pazzi ise bir Siyah Guelfo aynı zamanda Charles de Valois'in takipçisidir.
Andrea de' Pazzi, Floransa'daki Fransisken topluluğuna ait Sanca Croce Bazilikası'nın papazlar meclisi binasının maddi destekçisiydi ve Pazzi Şapeli'nin inşaatını yaptırdı. Oğlu Jacopo de' Pazzi 1464'te Pazzi Ailesi'nin başına geçti.
Guglielmo di Antonio de' Pazzi, 1460'ta Lorenzo de' Medici'nin kız kardeşi olan Bianca de' Medici ile evlendi. 16 çocuklarının altıncısı olan Cosimo de' Pazzi, 1508'de Floransa'nın baş piskoposu oldu.
Francesco de' Pazzi, Pazzi Komplosu'nun kışkırtıcılarındandı (1477-78). Başarısız komplo girişiminden sonra Jacopo de' Pazzi ve Jacopo'nun erkek kardeşi Renato de' Pazzi ile beraber idam edildi.
Raffaele de' Pazzi, condottieri olarak görev yaptığı 1512'deki Ravenna Savaşı'nda hayatını kaybetti.
Maria Maddalena de' Pazzi (1566–1607), bir Karmelit rahibesi ve mistikti.
Pazzi Komplosu

1477'nin başlarında, Francesco de' Pazzi -Pazzi bankasının yöneticisi- Papa IV.Sixtus'un yeğeni Girolamo Riario ve yine IV.Sixtus tarafından Pisa'nın başpiskoposu yapılan Francesco Salviati; Lorenzo de' Medici ve erkek kardeşi Giuliano'ya suikast düzenlemek, Medici Ailesi'ni Floransa yönetiminden düşürmek için plan yaptılar. Sixtus, suikast girişimine zımni destek verdi. Suikast girişimi 26 Nisan 1478'de Floransa Katedrali'ndeki ayin sırasında yapıldı. Giuliano öldürüldü, Lorenzo ise yaralı bir şekilde kaçmayı başardı. Salviati Perugia'dan getirdiği paralı askerler ile Vecchio Sarayı'nın kontrolünü ele geçirmeye çalıştı ancak başarısız oldu. Komplocuların çoğu kısa sürede yakalandı ve idam edildi. Francesco de' Pazzi de dahil olmak üzere 5 kişi Vecchio Sarayı'nın pencerelerinden sallandırıldı. Jacobo de' Pazzi, ailenin reisi Floransa'dan kaçtıysa da yakalanıp geri getirildi. İşkenceye maruz bırakıldı ve Salviati'nin çürüyen cesedinin yanında Vecchio Sarayı'ndan sallandırılarak idam edildi. Santa Croce'ye gömüldü ancak mezarından çıkartılıp, bedeni şehir sokaklarında sürüklendi ve Palazzo Pazzi'nin kapısına getirildi, kafası kapı tokmağı olarak kullanıldı. Daha sonra Arno Nehri'ne atıldı. Çocuklar tarafından sudan çıkarılan bedeni bir söğüt ağacına asılıp kırbaçlandıktan sonra nehre geri atıldı.
Pazzi'ler Floransa'dan sürgün edildi ve mülkiyetlerine el konuldu. İsimleri ve hanedan armaları sürekli olarak ortadan kaldırıldı. İsimleri tüm kamu kayıtlarından, binalardan ve caddelerden silindi. Pazzi ismindeki herkes yeni bir isim almak zorunda kaldı. Bir Pazzi ile evli kişilerin kamu binalarına girişi yasaklandı. Guglielmo de' Pazzi, Lorenzo'nun kız kardeşi Bianca'nın eşi ev hapsine mahkûm edildi daha sonra o da şehirden sürgün edildi.
1494'te Piero de' Medici'nin devrilmesiyle Pazzi Ailesi'nin Floransa'ya dönmesinin önünde herhangi bir engel kalmadı.
Yapılar

Floransa'daki Fransisken kilisesi olan Santa Croce'deki Pazzi Şapeli Filippo Brunelleschi tarafından tasarlandı. İnşası 1442 yılında başladı. Binanın Yüksek Rönesans tasarımı ölçülü ve makuldür. Genellikle renkten bağımsızdır ve yarım küre bir kubbe ile kapatılır. Brunellesechi'nin ölümünün ardından onun planlarına göre tamamlanmıştır.
Pazzi Sarayı (Palazzo Pazzi) ailenin ana ikametgâhıydı. Jacobo de' Pazzi tarafından finanse edildi ve yaklaşık olarak 1462-72 yılları arasında Guiliano de Maiano'nun tasarımlarına göre inşa edildi. Hardal rengi kumtaşı kullanılmış rüstik zemin katının üstünde o zamanlar için yeni sayılan ustuka tekniği işlenmiş ilk ve ikinci kat vardı. Pencereleri ise Brunellleschi'den esinlenilmiş hassas tasarımlara sahipti. Merkez avlu, üç taraftan yuvarlak başlı kemerlerle çevrilidir ve spandrellerde dairesel çıkıntılar vardır.
Pazzi Ammannati Sarayı (Palazzo Pazzi dell'Accademia Colombaria) Borgo degli Albizi'de, Palazzo Ramirez de Montalvo ile Palazzo Nonfinito arasında bulunan daha küçük bir palastır. Floransa Doğa Tarihi Müzesi'nin bir bölümüne ev sahipliği yapmakta ayrıca geçici sergileri ağırlamaktadır. Binanın cephesi Bartolomeo Ammannati'ye atfedilir.
Interior of the Pazzi Chapel
Palazzo Pazzi, hardal rengi, kumtaşı ve ustuka tekniği mimari.
Fatih Sultan Mehmed Camii (Akçahisar)

Bu madde Arnavutluk'taki bir cami hakkındadır.Aynı ve benzer adlı diğer camiler için Fethiye Camii (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Fatih Sultan Mehmed Camii Minaresi

Genel bilgiler
Konum: Akçahisar, Arnavutluk
Koordinatlar: 41°30′26″K 19°47′37″D﻿ / ﻿41.50722°K 19.79361°D﻿ / 41.50722; 19.79361
Tamamlanma: 1481

Fatih Sultan Mehmed Camii (Arnavutça: Xhamia e Sulltan Mehmed Fatihut) veya Fethiye Camii (Xhamia e Fet'hijes), Arnavutluk'un Akçahisar kentinde bulunan bir camidir. Cami, 1481 yılında Osmanlı döneminde inşa edilmiştir ve İskender Bey Müzesi'nin yanında yer almaktadır.
Tarihçe

Fatih Sultan Mehmed Camii, 1481 yılı öncesinde inşa edilmiş ve II. Mehmed'in adını almıştır. 1831'de yıkıldıktan sonra cami, padişah II. Mahmud'un emriyle yerel Arnavut sakinler tarafından yeniden inşa edildi.
1917'de caminin güzellikleri ile minaresi, ünlü bir fırtına sırasında çöktü. 1937 yılına kadar cami, Arnavut Müslümanlar tarafından bir ibadethane olarak kullanılmaktaydı. II. Dünya Savaşı sırasında cami mühimmat deposu olarak kullanıldı. Cami, Enver Hoca'nın komünist yönetimi sırasında kaderine terkedildi.
Günümüzde, Fatih Sultan Mehmet Camii'nin alt kısımları ve minaresi ayakta kalmıştır.
Carolyn Grace

| Carolyn Grace |
| --- | --- |

Doğum: 1952 Yeni Güney Galler, Avustralya
Ölüm: 2 Aralık 2022 (70 yaşında) Yeni Güney Galler, Avustralya
Meslek: Pilot ve uçak restoratörü
Tanınma nedeni: II. Dünya Savaşı'ndan bu yana Supermarine Spitfire model uçakla havalanan tek kadın pilot
Evlilik: Nick Grace (öldü)
Çocuk(lar): 2

Carolyn Grace (1952, Yeni Güney Galler - 2 Aralık 2022, Yeni Güney Galler, Avustralya), İngiliz asıllı Avustralyalı kadın pilot ve uçak restoratörüdür. II. Dünya Savaşı'ndan bu yana Supermarine Spitfire model uçakla havalanan yegâne kadın pilottu.
Yaşamı ve kariyeri

Grace, 1952'de Yeni Güney Galler, Avustralya kırsalında uzun mesafeleri katetmek için hava yolculuğunun günlük seyahatin önemli parçası olduğu bir çiftlikte doğdu ve yetişti. 1979'da eşi Nick satılık iki Spitfire buldu ve onları satın almaya karar verdi. Grace çift kanatlı uçaklarla uçmayı öğrenirken 1980'li yıllarda restorasyon çalışmalarına devam etti.
1988'de eşi Nick'in bir kazasında ölümünün ardından Spitfire'ı uçağıyla havalanmaya başladı. 1980'li yıllarda restorasyon çalışmalarına devam ederken çift kanatlı uçak kullanmayı öğrendi. Kadın test pilotları II. Dünya Savaşı sırasında Auxiliary Havayolları Taşımacılığı'nın bir parçası olarak Spitfire'ı uçururken Grace, tanıtım uçuşunda yer alan tek kalifiye kadın pilottu.
İki çocuğu olan dul bir kadın olarak tek başına uçmaya başlamaması için baskı görmesine rağmen kaybettiği eşinin anısına uçmaya ihtiyaç duyduğunu hissetti. Ardından çeşitli hava gösterilerinde ve anma etkinliklerinde performans sergileyerek 900 uçuş saati mesafe elde etti. Eşiyle birlikte sağlığındayken çalışır duruma getirdikleri Spitfire ML407 model uçak artık "Grace Spitfire" olarak anılmaya başladı. Uçak, RAF Bentwaters, Woodbridge, Suffolk'ta tutuldu ve pahalı sigorta masrafları etkinliklerine sponsor olan Aon tarafından karşılandı.
Son olarak Grace, 2004'te D-Day'in 60. yıldönümünü anmak için Spitfire model uçağıyla eski İngiltere Devlet Başkanı Winston Churchill'in kaldığı ikametgâhı Chartwell üzerinden ve 2011'de 1936'daki ilk uçuşunun 75. yıldönümü nedeniyle havalanmıştır.
Ölümü

Grace, 2 Aralık 2022'de Yeni Güney Galler'de aracıyla geçirdiği trafik kazasında 70 yaşında ölmüştür.
Adıyaman Ulu Camii

| --- | --- |

Genel bilgiler
Konum: Adıyaman
Koordinatlar: 37°45′34″K 38°16′39″D﻿ / ﻿37.75944°K 38.27750°D﻿ / 37.75944; 38.27750

Adıyaman Ulu Cami, Adıyaman il merkezinde yer almaktadır. Caminin ilk inşa tarihi bilinmemekle birlikte, 1506-1515 yılları arasında Dulkadirli Beyi Durak Bey tarafından yaptırılmış olduğu tahmin edilmektedir. Cami bugünkü şeklini 1863 yılında almıştır.
2023 yılında meydana gelen depremde yıkılmıştır.
Kavala İmareti

| --- | --- |
Ιμαρέτ της Καβάλας
Kavala İmareti

Genel bilgiler
Durum: Tamamlandı
Tür: İmaret
Mimari tarz: Osmanlı mimarisi
Konum: Kavala, Yunanistan
Koordinatlar: 40°56′00″K 24°24′49″D﻿ / ﻿40.93333°K 24.41361°D﻿ / 40.93333; 24.41361
Tamamlanma: 1813
Yenileme: 2001
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Taş, tuğla ve mermer

Kavala İmareti (Yunanca: Ιμαρέτ της Καβάλας, romanize: İmaret tis Kavalas), Yunanistan'ın Kavala kentinde bulunan bir imaret ve külliye kompleksidir. İmaret, 19. yüzyılın başlarında Kavalalı Mehmed Ali Paşa tarafından Osmanlı döneminde inşa edilmiştir. 2004 yılından bu yana otel olarak hizmet vermektedir. Kavala'nın en büyük simge yapılarından biri olarak kabul edilir ve Yunanistan'daki en önemli Osmanlı yapıları arasında yer alır.
İmarat, Kavala'nın tarihi kent merkezinde, limanın Panaya yarımadasında önceden var olan Bizans surlarının üzerine inşa edilmiştir. Medrese, mektep, imaret, mescit, su deposu ve yıkanma muslukları ve kasabanın Müslüman nüfusu için diğer birçok tesisten oluşan büyük bir kompleksti.
Tarihçe > Osmanlı dönemi

İmaretin kurucusu, 1813 yılında doğduğu yere "hediye" olarak vakfın inşasını emreden Kavalalı Mehmed Ali Paşa'dır. Eski Kavala kentinin kalbinde surların hemen altına inşa edilen imaret, Kavala'daki Müslüman nüfusun eğitim, sosyal ve dini ihtiyaçlarını desteklemekteydi. 1901'de Kavala'yı ziyaret eden İngiliz gezgin George Frederick Abbott, Kavala'yı "okul ve mutfağın bir karışımı" olarak tanımladı.
Geleneksel İslami müfredat ve bilimlere adanmış olmasına rağmen mutfaklar, din farkı olmaksızın tüm öğrencileri ve gezginleri kabul ediyordu. Mehmed Ali'nin modernleşme çabalarına uygun olarak Osmanlı İmparatorluğu'nda laik eğitim veren batı tarzı okulun ilk örneklerinden biridir.
12. yüzyıldan kalma Osmanlıca, Türkçe ve Farsça el yazmalarının nadir baskılarını barındırıyordu; Bunların ya çalındığı ya da yok edildiği öne sürülüyor, ancak belki de Yunan İsyanı ardından Mısır toplumunun bunları Mısır'a naklettiği de iddia edilmektedir. Zaman geçtikçe imaretin eğitim ve hayır amaçları geriledi. Mektebin 1902 yılına, mutfağın ise 1923 yılına kadar hizmet verdiği bilinmektedir.
Tarihçe > Yunanistan dönemi

İmaret, Balkan Savaşları sırasında Osmanlı İmparatorluğu'na karşı kazandığı zaferin ardından 26 Haziran 1913'te modern Yunanistan'ın bir parçası oldu.
Yunanistan'ın 1919-1922 Türk-Yunan savaşındaki yenilgisi ve Türkiye ile Yunanistan arasındaki nüfus mübadelesinin ardından gelen Rum göçmenler 1960'ların sonlarına kadar imarette barındırılıyordu. 1954 yılında imaret ve Kavalalı Mehmed Ali Paşa'nın evi, koruma altındaki tarihî eserler ilan edildi ve Yunan devleti tarafından Mısır vakıfları olarak tanındı.
Son Rum göçmenin de ayrılmasının ardından bina kargaşaya dönüştü. Avlulardan biri meyhaneye dönüştürüldü, bazı hücreler depoya dönüştürüldü, kubbeleri süsleyen Osmanlı hilalleri gibi kurşun çatıların bir kısmı da söküldü. Bina, güçlü temelleri çökmesine izin vermese de yavaş yavaş çöküş yaşadı.
Ancak imaretin korunması ve restore edilmesi yönündeki en önemli karar, prosedürde karşılaştığı muazzam maliyet ve zorluklara rağmen 1990'ların ortasında Kavala'da yaşayan Anna Missiryan tarafından verildi. Missiryan, imareti Yunanistan'daki Mısır vakıf mülkünün bir parçası olduğundan Mısır hükûmetinden kiraladı. 22 ay süren yoğun çalışmanın ardından restorasyon tamamlandı. İmaret, 2004 yılından bu yana tüm ziyaretçilere açık bir otel olarak faaliyet göstermektedir.
Mimarisi

İmaret, yaklaşık 120 metre uzunluğunda ve 4.200 metrekare alana sahip büyük bir yapıdır.
İmaretin çatısı bir dizi kurşun kubbeden oluşur. Büyük kompleksin her yerinde yumuşak kıvrımlar ve kemerler mevcut olup tüm yatak odalarında, her avluda çokgen benzeri bir kıvrım ritmi hakim bir tarzdır. Kapalı bahçeler ayrıca bir dizi bitişik kubbe sergiliyor.
Dışarıdan, deniz tarafından imaret, Kavala'nın eski Bizans surlarının üzerinde yer almaktadır. Bina, Doğu'da Batı etkisinin yoğun olduğu Osmanlı Barok döneminde inşa edilmiş olmasına rağmen, bu mimarinin temel ilkelerini değiştirmeden koruyor.
Külliyede bir mektep, iki medrese ve iki dershane-mescit bulunuyordu. Eskiden 300 öğrenciye kadar konaklama imkanı sağlayan 61 odası bulunmaktaydı ve günümüzde otelin suiti olarak kullanılmaktadır. Aynı zamanda iki çalışma salonu, bir kütüphane ve bir matbaa da bulunuyordu. İmaret sakinlerinin dini ve hijyen ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla mescit, hamam, sarnıç ve çeşmeler bulunuyordu.
Çoklu sütunlar çoğunlukla tuğladan ve bazen mermerden yapılmıştır. Bazı başlıklarda bitkisel motifler bulunur. Zeminler ya asfaltlanmış ya da mermer levhalardan yapılmıştır. Ağaçlar, bitkiler ve hareketli su, genel olarak bahçeler, Müslüman yapılarının avlularında apaçık bir görüntüdür.
Cemaatin dini ihtiyaçları için imarette tek kubbeli bir cami, binanın kurucusunun adını taşıyan Kavalalı Mehmed Ali Paşa Camii bulunuyordu. Cami günümüzde ibadete açık değildir.
Galeri

İmaret'in duvarlardan görünümü
Mehmed Ali Paşa Camii
Giriş
Dış görünümü
Arapça yazıt
Limandan görünüm
Kubbenin çatısı
Avludaki kemerler
Sütunlar
Caminin kubbesi.