stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Jean-Pierre Serre
Biyografisi > Kariyeri > Cebirsel geometri

1950'lerde ve 1960'larda, Serre ve ondan iki yaş genç olan Alexander Grothendieck arasında verimli bir işbirliği gerçekleşti, çoğu Weil varsayımları üzerine olan işbirlikleri, önemli temel çalışmalara yol açtı. Serre'nin iki önemli temel makalesi, tutarlı kohomoloji üzerine olan Faisceaux Algébriques Cohérents (FAC, 1955), ve Géometrie Algébrique et Géométrie Analytique (GAGA, 1956) idi.
Ödülleri

1954'te yirmi yedi yaşında olan Serre, Fields Madalyası ile ödüllendirilmiş en genç insandı ve hala da bu rekoru elinde bulundurmaktadır. 1985'te Balzan Ödülü'ne, 1995'te Steele Ödülü'ne, 2000'de matematik'te Wolf Ödülü'ne layık görüldü ve 2003'te Abel Ödülü'nün ilk sahibi oldu. Fransız Ulusal Bilimsel Araştırma Merkezi'nin (Centre National de la Recherche Scientifique, CNRS) verdiği Altın Madalya gibi başka ödüller de almıştır.
Çeşitli bilimsel akademilerin [Fransa, ABD, Norveç, İsveç, Rusya, Kraliyet Topluluğu, Hollanda Kraliyet Sanat ve Bilim Akademisi (1978)] yabancı üyesidir ve birçok onursal derece almıştır (Cambridge, Oxford, Harvard, Oslo ve diğerleri). 2012'de Amerikan Matematik Topluluğu'nun bir üyesi oldu.
Bibliyografi

Groupes Algébriques et Corps de Classes (1959), Hermann, translated into English as Algebraic Groups and Class Fields (1988), Springer-Verlag
Corps Locaux (1962), Hermann, as Local Fields (1980), Springer-Verlag
Cohomologie Galoisienne (1964) Collège de France course 1962–63, as Galois Cohomology (1997), Springer-Verlag
Algèbre Locale, Multiplicités (1965) Collège de France course 1957–58, as Local Algebra (2000), Springer-Verlag
"Lie algebras and Lie groups" (1965) Harvard Lectures, Springer-Verlag.
Algèbres de Lie Semi-simples Complexes (1966), as Complex Semisimple Lie Algebras (1987), Springer-Verlag
Abelian ℓ-Adic Representations and Elliptic Curves (1968), CRC Press, reissue. Addison-Wesley. 1989.
Cours d'arithmétique (1970), PUF, as A Course in Arithmetic (1973), Springer-Verlag
Représentations linéaires des groupes finis (1971), Hermann, as Linear Representations of Finite Groups (1977), Springer-Verlag
Arbres, amalgames, SL2 (1977), SMF, as Trees (1980), Springer-Verlag
Oeuvres/Collected Papers in four volumes (1986) Vol. IV in 2000, Springer-Verlag
Lectures on the Mordell-Weil Theorem (1990), Vieweg
Topics in Galois Theory (1992), CRC Press
"Cohomological Invariants in Galois Cohomology (2003) with Skip Garibaldi and Alexander Merkurjev, AMS
"Exposés de séminaires 1950–1999" (2001), SMF
Grothendieck–Serre Correspondence (2003), bilingual edition, edited with Pierre Colmez, SMF-AMS
"Lectures on N_X(p)" (2012), AK Peters, CRC Press
Correspondance Serre-Tate (2015), edited with Pierre Colmez, SMF
"Finite Groups: an Introduction"  (2016), Higher Education Press & International Press
1417

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  14. yüzyıl  15. yüzyıl  16. yüzyıl
Onyıllar::  1390'lar  1400'ler  1410'lar  1420'ler  1430'lar
Yıllar::  1414  1415  1416  1417  1418  1419  1420
| --- | --- |
Miladi: 1417   MCDXVII
Ab urbe condita: 2170
Asur: 6167
Bahâî: MÖ 427 – MÖ 426
Bengal: 824
Berberi: 2367
Birmanya: 779
Bizans: 6925 – 6926
Budist: 1961
Discordian: 2583
Ermeni: 866   ԹՎ ՊԿԶ
Etiyopya: 1409 – 1410
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 375 – MÖ 374
Hicrî: 819 – 820
Hint: 
 - Kali Yuga: 4518 – 4519
 - Shaka Samvat: 1339 – 1340
 - Vikram Samvat: 1473 – 1474
Holosen takvimi: 11417
İbrani: 5177 – 5178
İran: 795 – 1 BP – MÖ 796 BP
Juche: MÖ 494
Kıpti: 1133 – 1134
Kore: 3750
Tayland güneş: 1960
g t
Doğumlar

23 Şubat - II. Paulus, papa (ö. 1471)
29 Eylül - Sejo, Joseon Hanedanlığı'nın 7. kralı (ö. 1468)
tarihi bilinmeyen
Hasan Ertuşi, Kürtçe mevlidin yazarı Kürt edebiyatçısı, şair ve alim (ö. 1491)
Ölümler

5 Mart - III. Manuil, Trabzon İmparatorluğu imparatoru (d. 1364)
15 Eylül - I. İbrahim, Şirvanşahlar Devleti şahı
18 Ekim - XII. Gregorius, papa (d. y. 1325)
17 Kasım - Gazi Evrenos Bey, Osmanlı Devleti'nin kuruluş döneminden bir kumandan (d. 1288)
tarihi bilinmeyen
İmadeddin Nesimî, Türk divan şairi (d. 1369)
1985 FA Cup finali

1985 FA Cup finali, 18 Mayıs 1985 tarihinde 1984-85 FA Cup şampiyonunu belirlemek için Wembley Stadyumu'nda, Everton ile Manchester United takımları arasında oynanan FA Cup finalidir. Manchester United, karşılaşmayı Norman Whiteside'ın uzatma dakikalarında attığı golle 1-0 kazanarak, altıncı kez FA Cup şampiyonluğunu kazandı.
Maç detayları

Everton v Manchester United
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Everton | 0-1 (uz.) | Manchester United |
|  | Rapor | Whiteside  110' |
| --- | --- |
             Everton :              Manchester United
1949-50 Kıbrıs Birinci Ligi

Kıbrıs Birinci Ligi 1949-50, Kıbrıs'ın on üçüncü resmî futbol sezonudur. Sekiz takımın katıldığı sezonda Anorthosis Ammohostu şampiyonluğu kazandı.
Lig durumu

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Poz | Takım | O | G | B | M | At. | Yn. | Puan |
| 1 | Anorthosis Ammohostu | 14 | 11 | 1 | 2 | 51 | 23 | 23 |
| 2 | EPA | 14 | 10 | 2 | 2 | 41 | 23 | 22 |
| 3 | APOEL | 14 | 8 | 1 | 5 | 38 | 21 | 17 |
| 4 | AEL | 14 | 6 | 3 | 5 | 38 | 24 | 15 |
| 5 | Pezoporikos Larnaca | 14 | 7 | 1 | 6 | 38 | 37 | 15 |
| 6 | Çetinkaya Türk SK | 14 | 4 | 3 | 7 | 38 | 41 | 11 |
| 7 | Olimpiakos Lefkosias | 14 | 1 | 4 | 9 | 22 | 46 | 6 |
| 8 | AYMA | 14 | 1 | 1 | 12 | 19 | 70 | 3 |
1785

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  17. yüzyıl  18. yüzyıl  19. yüzyıl
Onyıllar::  1760'lar  1770'ler  1780'ler  1790'lar  1800'ler
Yıllar::  1782  1783  1784  1785  1786  1787  1788
| --- | --- |
Miladi: 1785   MDCCLXXXV
Ab urbe condita: 2538
Asur: 6535
Bahâî: MÖ 59 – MÖ 58
Bengal: 1192
Berberi: 2735
Birmanya: 1147
Bizans: 7293 – 7294
Budist: 2329
Discordian: 2951
Ermeni: 1234   ԹՎ ՌՄԼԴ
Etiyopya: 1777 – 1778
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 7 – MÖ 6
Hicrî: 1199 – 1200
Hint: 
 - Kali Yuga: 4886 – 4887
 - Shaka Samvat: 1707 – 1708
 - Vikram Samvat: 1841 – 1842
Holosen takvimi: 11785
İbrani: 5545 – 5546
İran: 1163 – 1 BP – MÖ 1164 BP
Juche: MÖ 126
Kıpti: 1501 – 1502
Kore: 4118
Tayland güneş: 2328
g t
Olaylar

7 Ocak - Fransız Jean-Pierre Blanchard ve Amerikalı John Jeffries, bir hidrojen gazı balonuyla İngiltere'nin Dover kentinden Fransa'nın Calais kentine seyahat ederek Manş Denizi'ni hava yoluyla geçen ilk kişiler oldular.
28 Aralık - NGC 2022 bulutsusu Frederick William Herschel tarafından keşfedildi.
Doğumlar

4 Ocak - Jacob Grimm, Alman hukukçu ve dil bilimci.
10 Şubat - Claude-Louis Navier, Fransız mühendis ve fizikçi.
27 Mart - XVII. Louis, Kral XVI. Louis ile Kraliçe Marie Antoinette'nin ikinci oğlu. XVI. Louis'in idam edilmesinin ardından kralcılar tarafından tahtın vârisi olarak ilan edilmiş ve 1793'ten ölümüne değin Fransa Kralı unvanı taşımıştır (ö. 1795)
26 Nisan - John James Audubon, Amerikalı ornitolog, doğa bilimci, avcı ve ressam.
20 Temmuz - II. Mahmut, 30. Osmanlı padişahı (ö. 1839)
17 Ekim - José Miguel Carrera, Güney Amerikalı millî kahraman ve Şilili politikacıdır.
Doğumlar > Tarihi bilinmeyenler

Nicholas Aylward Vigors, Zoological Society of London'ın ortak-kurucusu.
Ölümler

3 Ocak – Baldassare Galuppi, İtalyan besteci (d. 1706)
20 Şubat - Halil Hamid Paşa, Osmanlı sadrazamı (d. 1736)
28 Ağustos – Jean-Baptiste Pigalle, Fransız heykeltıraş (d. 1714)
Ölüm günü ve ayı bilinmeyenler
Denis Çiçerin - Çiçerin ailesi mensubu Rus korgeneral, Sibirya Krallığı valisi. (d. 1720)
Faustina Pignatelli, İtalyan matematikçi (d. 1705)
Denis Çiçerin (1720-1785)
2001 Kıbrıs Cumhuriyeti yasama seçimleri

1996 Kıbrıs Cumhuriyeti yasama seçimleri, 27 Mayıs 2001 tarihinde Kıbrıs Cumhuriyeti'nde yapılan parlamento seçimleridir. Emekçi Halkın İlerici Partisi (AKEL) seçimi birinci parti olarak parlamentoya girmiştir. Demokratik Seferberlik, Glafkos Klerides yönetiminde ikinci parti olmuştur.
AKEL genel sekreteri Dimitris Hristofyas, Kıbrıs Temsilciler Meclisi başkanı olmuştur.
Sonuçlar

| Parti | Oy | % | Sandalye | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| AKEL | 142.648 | 34,7 | 20 | +1 |
| Demokratik Seferberlik | 139.721 | 34 | 19 | –1 |
| Demokrat Parti | 60.986 | 14,8 | 9 | –1 |
| EDEK | 26.767 | 6,5 | 4 | –1 |
| Yeni Ufuklar | 12.333 | 3 | 1 | +1 |
| Birleşik Demokratlar | 10.635 | 2,6 | 1 | –1 |
| ADISOK | 8.860 | 2,2 | 1 | +1 |
| Ekoloji ve Çevre Hareketi | 8,129 | 2.0 | 1 | +1 |
| Bağımsızlar | 908 | 0,2 | 0 | Yeni |
| Geçersiz/boş oy | 10.188 | – | – | – |
| Toplam | 428,981 | 100 | 56 | 0 |
| Kayıtlı seçmen/katılım | 467.543 | 91,8 | – | – |
Kaynak: Nohlen & Stöver
2001 Kazakstan Kubogı Finali (Haziran)

2000-01 Kazakistan Kupası Finali, Kazakistan Kupası'nın 9. finaliydi. Karşılaşma Cenis ve İrtış arasında, Astana'daki Kajimukan Munaytpasov Stadyumu'nda 17 Haziran 2001 tarihinde oynandı.
Arka plan

Cenis ilk Kazakistan Kupası finalini oynadı. İrtış, ikinci Kazakistan Kupası finalini oynadı. Takım, ilk finalinde Kaysar'ı 2-1'lik skorla mağlup etmişti.
| g t Kazakstan Kubogı |
| --- | --- |
Sezonlar:  1992  1993  1994  1995  1996  1996-97  1997-98  1998-99  1999-2000  2000-01  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023 
Finaller:  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001 (Haziran)  2001 (Aralık)  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023
1789

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  17. yüzyıl  18. yüzyıl  19. yüzyıl
Onyıllar::  1760'lar  1770'ler  1780'ler  1790'lar  1800'ler
Yıllar::  1786  1787  1788  1789  1790  1791  1792
| --- | --- |
Miladi: 1789   MDCCLXXXIX
Ab urbe condita: 2542
Asur: 6539
Bahâî: MÖ 55 – MÖ 54
Bengal: 1196
Berberi: 2739
Birmanya: 1151
Bizans: 7297 – 7298
Budist: 2333
Discordian: 2955
Ermeni: 1238   ԹՎ ՌՄԼԸ
Etiyopya: 1781 – 1782
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 3 – MÖ 2
Hicrî: 1203 – 1204
Hint: 
 - Kali Yuga: 4890 – 4891
 - Shaka Samvat: 1711 – 1712
 - Vikram Samvat: 1845 – 1846
Holosen takvimi: 11789
İbrani: 5549 – 5550
İran: 1167 – 1 BP – MÖ 1168 BP
Juche: MÖ 122
Kıpti: 1505 – 1506
Kore: 4122
Tayland güneş: 2332
g t
Olaylar

4 Şubat - George Washington, ABD'nin ilk başkanı olarak seçildi.
7 Mayıs - III. Selim Osmanlı tahtına çıktı.
14 Temmuz - Paris hapishanesi Bastille düştü. Bu olay Fransız Devrimi'nin başlangıcı kabul edilir.
26 Ağustos - Fransa Meclisi, İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirgesi'ni kabul etti.
21 Kasım - Kuzey Karolina, Amerika Birleşik Devletleri anayasasını onaylayan 12. eyalet oldu.
Olaylar > Tarihi bilinmeyenler

İlk anayasa ABD'de kabul edildi.
Lavoisier'nin, 33 elementi sıraladığı ve bu elementlerin adlandırılması ile ilgili modern sistemi sunduğu Traité Élémentaire de Chimie yayımlandı.
Doğumlar

6 Ağustos - Friedrich List, Alman ekonomist (ö. 1849)
Kavalalı İbrahim Paşa, Mısır ve Sudan valisi (ö. 1848)
Ölümler

28 Mart - I. Abdülhamid, Osmanlı padişahı (d. 1725)
Eurymedon Muharebesi (MÖ 190)

| g t Roma-Selefkî Savaşı |
| --- | --- |
 Thermopylae  Korikos  Eurymedon  Myonessus  Magnesia 
Eurymedon Muharebesi ayrıca Side Muharebesi olarak da bilinir, MÖ 190 Ağustos'unda gerçekleşti. Roma-Selefkî Savaşı'nın bir parçası olarak, Amiral Eudamus komutasındaki Rodos filoları Hannibal'in komutasındaki Selefkî filosuyla karşı karşıya gelerek savaştı.
Savaş, Hannibal'in Eurymedon Nehri'nin ağzına demirlemiş olan Rodos filosuna saldırmasıyla, Sideaçıklarında gerçekleşti. Rodoslular, ilk şoku ve şaşkınlığı atlattıktan ve düzeni sağladıktan sonra, Selefkî donanmasının deniz kanadına karşı manevra (diekplous) icra ettiler. Selefkî gemilerinin yarısı ağır hasar gördü ve geri çekilmeye mecbur bırakıldılar. Hannibal, filosunun çoğunu korumayı başarsa da, Efes'teki Selefkî donanmasına yardım götüremedi ve bu oradaki filoyu kuşatılmış ve savunmasız halde bıraktı. Bu, Romalıların Anadolu'daki Selefkî topraklarını ele geçirmeye devam etmelerine izin verdi.
Arka plan

Baktriya (MÖ 210-209) ve Hint (MÖ 206-205) seferlerinden dönüşünün ardından Selefkî Kralı III. Antiohos, Makedonya kralı V. Filippos ile bir ittifak kurarak Ptolemaios Krallığı'nın bölgelerini ortaklaşa fethetmeyi amaçlıyor. MÖ 198'de Antiohos Beşinci Suriye Savaşı'ndan zaferle çıktı, Coele-Suriye'yi ele geçirdi ve güneydoğu sınırını güvence altına aldı. Daha sonra dikkatini Küçük Asya'ya odakladı ve kıyıdaki Ptolemaios topraklarına karşı başarılı bir kampanya başlattı. MÖ 196'da Antiohos, I. Attalos'un ölümü fırsatını Pergamon Krallığı'nın kontrolündeki şehirlere saldırmak için kullandı. Antiohos'un Küçük Asya'nın tamamını ele geçirmesinden korkan bağımsız şehirler Smirni ve Lampsakos, Roma Cumhuriyeti'nden koruma talebinde bulunmaya karar verdi. MÖ 196 baharının başlarında, Antiohos'un birlikleri Çanakkale Boğazı'nın Avrupa yakasına geçti ve stratejik açıdan önemli Lysimachia şehrini yeniden inşa etmeye başladı. MÖ 196 yılının Ekim ayında Antiohos, Lysimachia'da Romalı diplomatlardan oluşan bir heyetle görüştü. Romalılar, Antiohos'un Avrupa'dan çekilmesini ve Küçük Asya'daki Yunan şehir devletlerinin özerk statüsünü yeniden tesis etmesini talep etti. Antiohos, atası II. Antiohos'un imparatorluğunu yeniden inşa ettiğini iddia ederek karşılık verdi ve Romalıları, hakları geleneksel olarak Rodos tarafından savunulan Küçük Asya devletlerinin işlerine karışmakla eleştirdi.
MÖ 196/195 kışının sonlarında, Roma'nın eski baş düşmanı Kartacalı general Hannibal, Kartaca'dan Efes'teki Antiohos'un sarayına kaçtı. Scipio Africanus liderliğindeki savaş yanlısı bir partinin ortaya çıkmasına rağmen, Roma Senatosu itidalli davrandı. Romalılar ile Selefkîler arasındaki müzakereler yeniden başladı ve tartışmalı toprakların statüsüne ilişkin Yunan ve Roma hukuku arasındaki farklılıklar nedeniyle bir kez daha durma noktasına geldi. MÖ 193 yazında, Aetolian Birliği'nin bir temsilcisi, Antiohos'a, Aetolian'ların gelecekte Roma ile yapılacak bir savaşta onun tarafını tutacağına dair güvence verirken, Antiohos, Hannibal'in Kartaca'da Roma karşıtı bir darbe başlatma planlarına zımni destek verdi.
Aetolians, iki taraf arasında bir savaşı kışkırtmayı umarak Yunan devletlerini Antiohos'un liderliği altında Romalılara karşı ortak ayaklanmaya teşvik etmeye başladı. Aetolialılar daha sonra stratejik açıdan önemli liman kenti Demetrias'ı ele geçirerek yerel Roma yanlısı grubun kilit üyelerini öldürdüler. MÖ 192 yılının Eylül ayında, Aetolian generali Thoantas, Antiohos'un sarayına geldi ve onu Yunanistan'daki Romalılara açıkça karşı çıkmaya ikna etti. Selefkîler, Yunanistan'daki seferleri için nakledilmek üzere 10.000 piyade, 500 süvari, 6 savaş fili ve 300 gemi seçtiler.
Muharebe

190 Temmuz'da Hannibal, Güney Anadolu kıyısındaki Seleucia Pieria'dan yelken açmak için üç septireme, dört Hexareme, 30 Quinquereme ve 10 triremlik filosuna emir verdi. Filonun ilerlemesi, ters rüzgarlar ve ek eğitim manevralarına duyulan ihtiyaç duyulması yüzünden oldukça yavaştı. Hannibal'in batıya doğru ilerlediğini öğrenen Rodoslu amiral Eudamus, Samos'ta 13 eskadra tipi savaş gemisinden oluşan bir filo topladı. Eudamus, Pamphilidas komutasındaki ikinci bir Rodos filosu tarafından Megiste açıklarında takviye edilinceye kadar güneye giden kendi filosuna ait savaş gemilerini geri çağırdı, filoları şu anda 32 quadrirem, 2 quinquereme ve 4 trirem çeşidi ve sayısında savaş gemisine sahipti.  Rodoslular daha sonra Likya'dan kendi krallıklarına saldırmaya çalışan herhangi bir filoyu engellemelerini sağlayacak olan stratejik öneme sahip Faselis'e yelken açtılar. Ağustos ayında, bazı Rodoslu denizciler yerel sakinlerden yayılan bir hastalığa yakalandıktan sonra, Eudamus filosunu Eurymedon Nehri'nin ağzına taşıdı. Orada, Aspendoslular tarafından Hannibal'in filosunun Side'de olduğu öğrenildi. Hannibal de kendi gözcülerinden Rodos filosunun nerede olduğunu biliyordu.
Hannibal'in filosu önce savaş düzenine geçti, Hannibal denize doğru olan kanada liderlik ederken, Selefkî asilzadesi Apollonius kara tarafındaki gemileri komuta etti. Eudamus Rodos filosunun denize doğru olan kanadına komuta etti, Pamphilidas merkeze liderlik etti ve Charikleitos ise kara tarafındaki kanadı komuta etti. Rodoslular arasındaki karışıklık, deniz kanadına ait 6 geminin kısa bir süreliğine Hannibal'ın kuvvetlerinin yarısıyla karşı karşıya kalmasına neden oldu. Daha deneyimli Rodoslular 6 gemiyi sağa doğru hızla manevra yaparak filonun geri kalanının desteğe gelmesini sağladı. Daha hızlı Rodos gemileri, Selefkî karaya doğru olan kanadına diekplous manevrası icra etti. Bu taktik Selefkî gemileri arasındaki boşluklara doğru kürek çekmeyi ve ardından gemilerin savunmasız taraflarına ve pupa taraflarına saldırmayı içeriyordu. Apollonius'un gemilerinin çoğu ağır hasar gördü ve geri çekilmek zorunda kaldı, Rodoslular ise filosu Hannibal'e yenik düşen Eudamus'a yardım etmek için döndüler. Hannibal, onu takip etmek için gönderilen düşman gemilerinden kaçarak geri çekildi. Bir Selefkî septiremesi ele geçirildi ve diğer 20 gemi ciddi şekilde hasar gördü. On Rodos gemisi de hasar gördü.
Sonrası

Hannibal filosunun çoğunu korumuştu, ancak Polyxenidas'ın Efes'teki filosuyla birleşecek durumda değildi çünkü gemileri uzun onarımlar gerektirecek şekilde hasar görmüştü. Polyxenidas, Romalılarla denizde önemli bir destek olmadan yüzleşemeyeceği için kendini kuşatılmış olarak buldu. Rodoslular onarım için Rodos'a çekildiler ve Charikleitos'u 20 gemiyle Megiste'de bıraktılar. Eylül ayında, Aemilius, Anadolu'yu işgalinde Roma ordusuna yardım etmek için filosunun bir kısmını Hellespont'a gönderdiğinde, Polyxenidas denizde Romalılara saldırmaya karar verdi. Ardından gelen Myonessus Muharebesi, Roma'nın Ege Denizi üzerindeki kontrolünü sağlamlaştıran kesin bir Roma-Rodos zaferi ile sonuçlandı ve Romalıların Anadolu'daki Selefkî topraklarını istila etmelerini sağladı. Antiohos, ordularını Trakya'dan geri çekerken, aynı zamanda Roma savaş harcamalarının yarısını karşılamayı ve 196'da Lysimachia'da yapılan talepleri kabul etmeyi teklif etti. Yine de Romalılar Selefkîleri kesin olarak ezmeye kararlıydılar. Roma kuvvetleri Maroneia'ya ulaştığında, Antiohos da nihai bir kesin savaş için hazırlanmaya başladı.
1949-50 Çekoslovakya Birinci Ligi

SK Slavia Praha Logoları
1. fotbalová liga 1949 sezonu sonucundaki lig sıralamasının istatistiki incelemesi.
Genel bakış

14 takımın mücadele ettiği ligde NV Bratislava şampiyon oldu.
Lig tablosu

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Sıra | Kulüp | O | G | B | M | A | Y | P |
| 1 | NV Bratislava | 26 | 18 | 5 | 3 | 93 | 33 | 41 |
| 2 | Bratrství Sparta | 26 | 16 | 5 | 5 | 89 | 42 | 37 |
| 3 | Železničáři Prag | 26 | 14 | 5 | 7 | 80 | 50 | 33 |
| 4 | Dukla Praha | 26 | 13 | 4 | 9 | 80 | 58 | 30 |
| 5 | Dynamo Slavia Prag | 26 | 14 | 2 | 10 | 71 | 54 | 30 |
| 6 | Technomat Teplice | 26 | 12 | 5 | 9 | 63 | 48 | 29 |
| 7 | Slovena Žilina | 26 | 11 | 6 | 9 | 48 | 56 | 28 |
| 8 | Dynamo ČSD Košice | 26 | 8 | 8 | 10 | 45 | 42 | 24 |
| 9 | Kovosmalt Trnava | 26 | 9 | 6 | 11 | 48 | 53 | 24 |
| 10 | Škoda Plzeň | 26 | 9 | 6 | 11 | 53 | 62 | 24 |
| 11 | Sokol Trojice Ostrava | 26 | 9 | 4 | 13 | 38 | 55 | 22 |
| 12 | Zbrojovka Brno | 26 | 6 | 5 | 15 | 47 | 94 | 17 |
| 13 | Manet Považská Bystrica | 26 | 7 | 3 | 16 | 38 | 79 | 17 |
| 14 | SONP Kladno | 26 | 3 | 2 | 21 | 39 | 106 | 8 |
1949-50 Serie A

Atalanta
Bari
Bologna
Como
Fiorentina
Genoa
Sampdoria
Inter
Milan
Juventus
Torino
Lazio
Roma
Lucchese
Novara
Padova
Palermo
Pro Patria
Triestina
Venezia
Serie A 1949-50 Takım dağılımı
1949-50 Serie A İtalya'da en üst düzey futbol ligidir. Bu sezonun sonunda Juventus takımı 8.şampiyonluğunu kazanmıştır.
Son puan durumu

| S  | Team  | O  | G  | B  | M  | A  | Y  | Av>   | P  | Promotion or relegation  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | Juventus | 38 | 28 | 6 | 4 | 100 | 43 | +57 | 62 | Şampiyon |
| 2. | Milan | 38 | 27 | 3 | 8 | 118 | 45 | +73 | 57 |  |
| 3. | Internazionale | 38 | 21 | 7 | 10 | 99 | 60 | +39 | 49 |  |
| 4. | Lazio | 38 | 18 | 10 | 10 | 67 | 43 | +24 | 46 |  |
| 5. | Fiorentina | 38 | 18 | 8 | 12 | 76 | 57 | +19 | 44 |  |
| 6. | Torino | 38 | 17 | 7 | 14 | 80 | 76 | +4 | 41 |  |
| 6. | Como | 38 | 15 | 11 | 12 | 59 | 59 | 0 | 41 |  |
| 8. | Atalanta | 38 | 17 | 6 | 15 | 66 | 60 | +6 | 40 |  |
| 8. | Triestina | 38 | 14 | 12 | 12 | 50 | 59 | -9 | 40 |  |
| 10. | Padova | 38 | 13 | 9 | 16 | 61 | 65 | -4 | 35 |  |
| 11. | Pro Patria | 38 | 11 | 12 | 15 | 50 | 61 | -11 | 34 |  |
| 11. | Genoa | 38 | 13 | 8 | 17 | 45 | 64 | -9 | 34 |  |
| 13. | Sampdoria | 38 | 13 | 7 | 18 | 62 | 70 | -8 | 33 |  |
| 13. | Palermo | 38 | 13 | 7 | 18 | 47 | 64 | -17 | 33 |  |
| 15. | Bologna | 38 | 8 | 16 | 14 | 54 | 63 | -9 | 32 |  |
| 15. | Lucchese | 38 | 11 | 10 | 17 | 65 | 79 | -14 | 32 |  |
| 17. | Novara | 38 | 11 | 9 | 18 | 51 | 64 | -13 | 31 |  |
| 17. | Roma | 38 | 12 | 7 | 19 | 52 | 70 | -18 | 31 |  |
| 19. | Bari | 38 | 11 | 7 | 20 | 38 | 74 | -36 | 29 |  Serie B ligine düştü |
| 20. | Venezia | 38 | 5 | 6 | 27 | 25 | 89 | -64 | 16 |  Serie B ligine düştü |
Gol krallığı

Gunnar Nordahl (Milan)
István Nyers (Internazionale) (10 penalties)
John Hansen (Juventus) (3 penalties)
Benjamín Santos (Torino) (10 penalties)
Alberto Galassi (Fiorentina)
Renzo Burini (Milan)
Giampiero Boniperti (Juventus)
Amedeo Amadei (Internazionale)
Adriano Bassetto (Sampdoria)
Giancarlo Vitali (Padova)
1912 Yaz Olimpiyatları'nda tenis

Tenis, 1912 Yaz Olimpiyatları takviminde yer alan sporlardan biriydi. Sekiz kategoride madalya mücadelesi yapıldı. Salon maçları 5-12 Mayıs, açık hava karşılaşmaları 29 Haziran-5 Temmuz'da oynandı.
Katılımcı ülkeler

1912 Oyunları'na 14 ülkeden toplam 82 tenisçi katıldı.
Almanya (7)
Amerika Birleşik Devletleri (1)
Avustralasya (1)
Avusturya (3)
Büyük Britanya (11)
Bohemya (8)
Danimarka (10)
Fransa (6)
Güney Afrika (3)
Hollanda (1)
İsveç (16)
Macaristan (6)
Norveç (7)
Rusya (2)
Madalyalar > Açık

| Kategori | Altın | Gümüş | Bronz |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Tek erkekler ayrıntılar | Charles Winslow  Güney Afrika | Harold Kitson  Güney Afrika | Oscar Kreuzer  Almanya |  |  |  |
| Çift erkekler ayrıntılar |  Güney Afrika (RSA) Harold Kitson   Charles Winslow |  Avusturya (AUT) Felix Pipes   Arthur Zborzil |  Fransa (FRA) Albert Canet   Édouard Mény de Marangue |  |  |  |

| Tek kadınlar ayrıntılar | Marguerite Broquedis  Fransa | Dorothea Köring  Almanya | Molla Bjurstedt  Norveç |  |  |  |

| Karma çiftler ayrıntılar |  Almanya (GER) Dorothea Köring   Heinrich Schomburgk |  İsveç (SWE) Sigrid Fick   Gunnar Setterwall |  Fransa (FRA) Marguerite Broquedis   Albert Canet |  |  |  |
Madalyalar > Salon

| Kategori | Altın | Gümüş | Bronz |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Tek erkekler ayrıntılar | André Gobert  Fransa | Charles Dixon  Büyük Britanya | Anthony Wilding  Avustralasya |  |  |  |
| Çift erkekler ayrıntılar |  Fransa (FRA) Maurice Germot   André Gobert |  İsveç (SWE) Carl Kempe   Gunnar Setterwall |  Büyük Britanya (GBR) Alfred Beamish   Charles Dixon |  |  |  |

| Tek kadınlar ayrıntılar | Edith Hannam  Büyük Britanya | Sofie Castenschiold  Danimarka | Mabel Parton  Büyük Britanya |  |  |  |

| Karma çiftler ayrıntılar |  Büyük Britanya (GBR) Edith Hannam   Charles Dixon |  Büyük Britanya (GBR) Helen Aitchison   Herbert Roper Barrett |  İsveç (SWE) Sigrid Fick   Gunnar Setterwall |  |  |  |
Madalya tablosu

| Sıra | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Fransa | 3 | 0 | 2 | 5 |
| 2 |  Büyük Britanya | 2 | 2 | 2 | 6 |
| 3 |  Güney Afrika | 2 | 1 | 0 | 3 |
| 4 |  Almanya | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 5 |  İsveç | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 6 |  Avusturya | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 6 |  Danimarka | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 8 |  Avustralasya | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 8 |  Norveç | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Toplam (9 Ülke) | Toplam (9 Ülke) | 8 | 8 | 8 | 24 |