stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kuyruk
İşlev

Hayvan kuyrukları çeşitli şekillerde kullanılır. Balıklar ve diğer bazı deniz yaşamları için bir hareket kaynağı sağlarlar. Birçok kara hayvanı, sinekleri ve diğer ısıran böcekleri uzaklaştırmak için kuyruklarını kullanır. Kedigiller ve kangurular da dahil olmak üzere bazı türler kuyruklarını denge için kullanırlar; Yeni Dünya maymunları ve keseli sıçanlar gibi bazıları, ağaç dallarını kavramalarına izin verecek şekilde uyarlanmış, kavrayıcı kuyruklarlara sahiptir.
Kuyruklar ayrıca sosyal sinyalleşme için de kullanılır. Bazı geyik türleri, yakındaki diğer geyikleri olası tehlikelere karşı uyarmak için kuyruklarının beyaz alt tarafını parlatırlar, kunduzlar tehlikeyi belirtmek için kuyruklarıyla suya vururlar, ve köpekgiller (evcil köpekler dahil) kuyruklarını konumlandırma ve hareket yoluyla duygularını gösterir. Bazı türlerin kuyrukları zırhlıdır ve akrepler gibi bazıları zehir içerir.
Bazı keler türleri kuyruklarını vücutlarından ayırabilir ("döker"). Bu onların kıvranan, kopan kuyruk tarafından dikkati dağılan yırtıcılardan kaçmalarına yardımcı olabilir. Bu şekilde dökülen kuyruklar genellikle zamanla eski haline döner, ancak yerine konan parça tipik olarak eskisindem daha koyu renklidir ve kemik değil sadece kıkırdak içerir. Çeşitli sıçan türleri, hayvanın bir yırtıcıdan kaçması için dış tabakanın döküldüğü, "degloving" olarak bilinen kuyruklarıyla benzer bir işlev gösterir.
Çoğu kuşun kuyruğu, uzun tüylerle biter. Bu tüyler dümen olarak kullanılır, kuşun uçuşta yön bulmasına ve manevra yapmasına yardımcı olur; ayrıca kuşun tünediği sırada dengede kalmasına yardımcı olurlar. Cennet kuşları, lirkuşları —en önemlisi tavus kuşu gibi bazı türlerde— evrimleşmiş kuyruk tüyleri kur gösterilerinde önemli bir rol oynar. Ağaçkakanlar ve Dendrocolaptinae türleri de dahil olmak üzere diğer türlerin sert kuyruk tüyleri, ağaç gövdelerine sıkıca tutunmalarını sağlar.
Atgiller gibi otlayan hayvanların kuyrukları hem böcekleri süpürmek için kullanılır hem de hayvanın fiziksel veya duygusal durumunu gösteren şekillerde konumlandırılır veya hareket ettirilir.
İnsan kuyruğu

İnsanlarda kuyruk tomurcuğu, embriyonun omurganın sonuna doğru gelişen kısmını ifade eder. Ancak, bu bir kuyruk değildir. Nadiren, bir çocuk omurları olmayan, sadece kan damarlarını, kasları ve sinirleri içeren "yumuşak bir kuyruk" ile doğar, ancak bu, körelmiş bir gerçek kuyruktan ziyade bir anormallik olarak kabul edilir – kuyruğun beklendiği yerde böyle bir uzantı bulunduğunda bile. Atavizmin bir sonucu olarak, kaudal omurları içeren "gerçek kuyrukları" olan bebeklerin 40'tan az vakası bildirilmiştir.
İnsanlarda pelvise bağlı bir "kuyruk kemiği" (kuyruk sokumu) vardır; omurganın ucunda, genellikle dört kaynaşmış omurdan oluşur. Normalde dışarıdan çıkıntı yapmaz – insanlar ve diğer kuyruksuz maymunlar, acaudal (veya acaudat, kuyruksuz) memelilerdir.
Galeri

Aslan (Panthera leo)
Akrep
Domuz (Sus domestica)
Gliptodon (Gliptodon asper)
Lactoria cornuta
Grevy zebrası (Equus grevyi)
Amerika aligatörü (Timsah mississipiensis)
Su aygırı (Hippopotamus amphibius)
Helena Cortesina

| Helena Cortesina |
| --- | --- |
Helena Cortesina
Doğum: Elena Cortés Altabas 17 Temmuz 1903(1903-07-17) Valensiya
Ölüm: 7 Mart 1984 (80 yaşında) Buenos Aires
Milliyet: İspanyol
Diğer ad(lar)ı: Elena Cortesina
Meslek: Film yönetmeni, oyuncu, yapımcı

Helena Cortesina ya da Elena Cortesina, gerçek ismiyle Elena Cortés Altabas, İspanyol film yönetmeni, oyuncu, yapımcı ve tiyatro girişimcisidir. Flor de España o la leyenda de un torero (İspanyol Çiçeği ya da Bir Matadorun Hikayesi) isimli, İspanyol bir kadın tarafından yönetilen bilinen ilk filmi 1921 yılında yönetti ve yapımcılığını üstlendi. Film 1921 yılında tamamlanmasına ve basında haberleri çıkmasına rağmen iki sene sonrasına kadar gösterimi yapılamadı. Filmin günümüze ulaşan bir kopyası mevcut değil. Filmde, beraber Hermanas Cortesina olarak anıldıkları kız kardeşleri Ofelia ve Angélica ile birlikte rol aldı.
Henochilus

Henochilus, Characidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Hajdučka Republika

Hajdučka Republika Mijata Tomića (Mijat Tomić'in Hajduk Cumhuriyeti), Vran ve Čvrsnica dağları arasında yedi hektarlık bir alana yayılan özel mülk ve Bosna-Hersek'te kendi kendini ilan eden kurgusal bir mikro ulus olarak bir turizm destinasyonudur.
Genel bakış

Kurucu ve ilk yönetici, Vinko Vukoja – Lastvić'tir. Bu cumhuriyetin merkezi,Hajdučke vrleti motelindedir.
Bu cumhuriyetin kendi konsolosu ve valisi vardır. Devlet günü 5 Haziran'dır. Bu cumhuriyetin ayrıca Anayasası, bayrağı, pasaportu, toprakları ve sınırları vardır. Siyasi partilerin kurulması ve siyasetle uğraşılması insan sağlığı için iyi olmadığı için kesinlikle yasaktır.
Devlet bayrağının arka planı beyazdır; sol üst köşede kırmızı devlet arması - satranç tahtası ve ortada mavi renk olan Mijat Tomić'in resmi vardır.
Tarih

Devletin bulunduğu alan sahipsiz bir arazide olduğu için - üç belediye Posušje, Tomislavgrad ve Jablanica, alanın sorumluluğu altına düştüğü yıllarca anlaşamadı ve motel sahibi belediyelerin herhangi birinden sorunu çözmesini istediğinde, onu reddettiler.
2002'de sahipsiz toprak olarak ifade edilen yerde, Hacdučka Cumhuriyeti ilan edildi. İlanın yapıldığı gün, SFOR bazı kişiler tarafından alarma geçirildi. SFOR, bu projenin gerçek doğasını gördüğü için aynı gün ayrıldılar. Cumhuriyetin ayrılıkçı ya da hegemonik emelleri yoktur.
Bu eğlenceli protesto projesi sayesinde motel, batı Hersek'in en popüler yerlerinden biri haline geldi. Bu proje Bosna, Hırvat ve Sırp medyasının yanı sıra Balkanlar dışındaki bazı medyanın da ilgisini çekti.
16 Ekim 2009'da Başkan Vinko Vukoja bir trafik kazasında öldü. Kızı Marija pozisyonunu ve "harambaša" (reis) unvanını miras aldı.
Para birimi

Kubura, Hajdučka Cumhuriyeti'nin para birimidir.
Henoceros

Henoceros, Philodinavidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Helena Heuser

| Helena Heuser |
| --- | --- |
Doğum: 13 Kasım 1996 (27 yaşında) Kopenhag, Danimarka
Uyruk:  Danimarka
Meslek(ler): Manken
Boyu: 1,78 m (5 ft 10 in)
Saç rengi: Koyu kahverengi
Göz rengi: Mavi

 
Helena Heuser (d. 13 Kasım 1996, Kopenhag, Danimarka). Danimarkalı manken.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |


| Önce gelen: Christina Mikkelsen | Miss Universe Denmark 2018 | Sonra gelen: Katja Stokholm |
Herfindahl-Hirschman endeksi

Herfindahl-Hirschman endeksi ya da HHI, firmaların tek tek pazar paylarının ön plana çıkarılarak piyasa yoğunlaşma oranının ölçülmesini sağlayan bir endekstir. Rekabet hukukunu iktisada uyarlayan iktisatçılardan Orris C. Herfindahl ile Albert O. Hirschman'ın adı verilen bu endekste, endüstri içerisinde pazar payı daha büyük olan firmaların yoğunluk içinde ağırlığı artarken, HHI değeri de artmaktadır. HHI'de bir endüstrideki yoğunlaşma oranının saptanmasında her firmanın pazar değerinin karesi alınarak toplanır.
Hennstedt (Dithmarschen)

| Flama | Konum |
| --- | --- |

Temel veriler
Eyalet: Schleswig-Holstein
İl: Dithmarschen



Rakım: NHN'den 15 metre yüksek
Yüzölçümü: 21.94 km²
Nüfus: 1880 (9/30/2005)

Posta kodu: 25779
Telefon alan kodu: 4836
Plaka kodu: HEI
Web sitesi: www.amt-hennstedt.de
Belediye başkanı: Arno Schallhorn
Feldsteinkirche St. Secundus
Hennstedt Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Dithmarschen iline bağlı bölge. 21.94 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 9/30/2005 itibarıyla yaklaşık 1880 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Arno Schallhorn tarafından yürütülmektedir.
Hergovitsia

Hergovitsia, Arctiidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Helena Javornik

Helena Javornik (d. 26 Mart 1966), Sloven uzun mesafeci. 1500 metreden maratona kadar birçok farklı kategoride yarışmaktadır.
Javornik 1996 Atlanta, 2000 Sidney ve 2004 Atina Oyunları'nda ülkesini temsil etti. Sloven sporcu Atlanta'da 2:46:58'lik maraton performansıyla ilk olimpiyatında 53. olabildi. Javornik 2000 Sidney'de hem 1500 hem de 5000 metrede mücadele etti. Eleme serilerini sırasıyla 4:18.18 ve 16:09.60'la tamamlayan sporcu, iki kategoride de elendi. 2004 Atina'da bu kez 10000 metre koşan Sloven atlet, 31:06.63'le mücadeleyi 10. sırada tamamladı.
Hichiriki

Hichiriki
Hichiriki (Japonca: 篳篥), gagaku müziğinde iki ana melodik enstrümandan biri olarak kullanılan çift kamışlı bir Japon flütüdür. Hichiriki, "kutsal" enstrümanlardan biri olarak kabul edilmektedir ve Japonya'daki Şinto düğünlerinde sıklıkla duyulur. Sesi genellikle musallat olarak tanımlanır.
Bilim adamlarına göre, hichiriki, Japonya'da tōgaku olarak adlandırılan Çin melodilerinin popülaritesinin azaldığı 12. yüzyıldan sonra ortaya çıktı.
Hiroki Mihara

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Hiroki Mihara
Doğum tarihi:  20 Nisan 1978 (46 yaşında)
Doğum yeri:  Saga, Japonya
Mevkii:  Orta saha
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1997-2002 |  Nagoya Grampus Eight |   |   |
| 2000 |  →Sagan Tosu |   |   |
| 2002 |  Avispa Fukuoka |   |   |
| 2003-2005 |  Consadole Sapporo |   |   |
| 2006-2007 |  FC Ryukyu |   |   |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Hiroki Mihara (d. 20 Nisan 1978), Japon eski futbolcudur. Profesyonel kariyerine 1997 yılında Nagoya Grampus Eight kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Sagan Tosu, Avispa Fukuoka, Consadole Sapporo, FC Ryukyu kulüplerinde oynadı.
Hiroki Nakayama

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Hiroki Nakayama
Doğum tarihi:  13 Aralık 1985 (38 yaşında)
Doğum yeri:  Kagoshima, Japonya
Boyu:  1,77 m (5 ft 10 in)
Mevkii:  Orta saha
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2004-2015 |  Kyoto Sanga FC |   |   |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Hiroki Nakayama (d. 13 Aralık 1985), Japon eski futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2004 yılında Kyoto Sanga FC kulübünde başladı.
Hiroki Miyazawa

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Hiroki Miyazawa
Doğum tarihi:  28 Haziran 1989 (35 yaşında)
Doğum yeri:  Hokkaido, Japonya
Mevkii:  Orta saha
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2008- |  Hokkaido Consadole Sapporo |   |   |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Hiroki Miyazawa (d. 28 Haziran 1989), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2008 yılında Hokkaido Consadole Sapporo kulübünde başladı.
Helena Hatun

| Helena Hatun |
| --- | --- |
Doğum: Helena Palaiologina 1442
Ölüm: 1470 Edirne
Din: Ortodoks Hristiyan
Evlilik: II. Mehmed
Ebeveyn(ler): Dimitrios Paleologos

Helena Hatun ya da Helena Palaiologina (d. 1442, Mora - ö. 1470, Edirne), Mora Despotu Dimitrios Paleologos kızı ve Fatih Sultan Mehmed'in eşidir.
Hammer, Fatih Sultan Mehmed'in Yunan olduğundan kendisini zehirleyebileceği şüphesiyle Helena Sultan'ı haremine layık görmediğini söylemektedir. Osmanlı kaynaklarında Fatih Sultan Mehmed ile Helena Hatun evliliği geçmez.
Kütleçekimi hızı

Yerçekimi hızı, yerçekiminin klasik teorilerinde yerçekimi hızı, yerçekimsel alanın yayılmasıyla değişen hız olarak tanımlanmıştır. Yerçekimi hızı, enerji dağılımındaki ve maddenin momentumundaki değişimin belli bir uzaklıkta, ürettiği yerçekimsel alanda sonradan ortaya çıkan bir değişiklikle sonuçlandığı hızdır. Fiziksel olarak daha doğru bir yaklaşımla, "yerçekimi hızı" yerçekimsel dalganın hızını kasteder.
Giriş

İzafiyetin genel teorisindeki yerçekimsel dalgaların hızı, ışığın boşluktaki hızına, c, eşittir. Özel izafiyette, c sabiti sadece ışıkla ilgili değildir; bu sabit doğadaki her etkileşim için mümkün olan en yüksek hızdır. Resmi olarak, c bir birimlik alanda bir birimlik zamanı değiştirmenin dönüşüm faktörüdür. Bu ise, ışık hızının ne gözlemcinin hızına ne de ışık ve/veya yerçekimi kaynağına bağlı olduğu anlamına gelmektedir. Bu nedenle, ışık hızı aynı zamanda yerçekimsel dalgaların ve diğer kütlesiz parçacıkların hızıdır. Bu parçacıklara örnek olarak glüon (güçlü kuvvetin taşıyıcısı), ışığı oluşturan fotonlar ve yerçekiminin ilgili alan parçacıklarını oluşturan teorik gravitonlar verilebilir (ancak bir graviton teorisi, kuantum çekimi teorisini gerektirir.).
Durgun alanlar

Yerçekimsel ya da elektromagnetik alandaki fiziksel değişikliklerin hızı, sadece saf gözlemci etkilerinden kaynaklanan durgun alan davranışlarındaki değişikliklerle karıştırılmamalıdır. Göreceli düşünüşlerden kaynaklanan bir durgun alanın yönündeki değişiklikler, uzak bir yükün hareketini gözlemleyen gözlemci ile uzaktaki yüke göre hareket etmeye karar veren bir gözlemci için aynıdır. Bu nedenle, gözlemcinin durgun yük ile bağlantılı sabit hareketi ve bunun genişletilmiş durgun alanı (yerçekimsel ya da elektrik alan), alanın değişiminde bir etkiye sahip değildir. Durgun alanlar için, örneğin elektrik yük ile bağlanmış elektrostatik alan ya da büyük bir cisme bağlanmış bir yerçekimi alanı, alan sonsuza doğru genişler ve dağılmaz. Gözlemcinin hareketi böyle bir alanın yönünün değişmesine neden olmaz; ve simetrik düşüncelerle, yükün sabit bir ivmeyle hareket ediyor görünmesi için gözlemcinin bakış açısını değiştirmek de alanının yönünün değişmesine neden olmaz, böyle bir değişim ancak yüke bütün uzaklıklarda olan noktaların yönünün değişmesini gerektirir.
Bunun sonucu, durgun alanların (elektrik ya da yerçekimsel), yükten uzakta ve gözlemciye belirli bir mesafede hareket ederken herhangi bir sinyalden kaynaklanacak olan bir gecikme olmadan, her zaman bağlı oldukları gövdenin gerçek pozisyonunu direkt işaret etmeleridir. Yüklü göcdeler ve onların gözlemcileri hareket ettirilseler (bakış çerçevesini değiştirmek gibi basit bir şekilde) de ya da ettirilmeseler de yukarıda bahsedilen durum doğruluğunu koruyacaktır. Bu gerçek bazen böyle durgun alanların hızı konusunda (bazen alanlardaki değişiklikler gözlemcinin ya da gözlemin hareketinin tek yapay olgusu olduğunda son derece hızlı değişir gibi görünür.) karışıklığa neden olur.
Böyle durumlarda, aslında hiçbir şeyin son derece hızlı değişmediği, alanın gözlemcisinin bakış açısı korunmalıdır. Örneğin, bir gözlemci çoktan ışık yılları boyunca genişlemiş bir durgun alana bağlı hareket etmeye başlarsa, bütün alan kaynağı doğrultusunda, bir anda  gözlemcinin hızında hareket etmeye başlamış gibi görünür. Ancak uzaktaki alanına göre, alanın kaynağındaki aşikar davranıştaki değişim, onun ışıktan daha hızlı olduğuna dair hiçbir dağılım  temsil etmez.
Newton uyumlu yerçekimi

Isaac Newton’un bir formülasyonu olan yerçekimi kuvveti, kütlesi olan her parçacığın aralarındaki mesafe ne olursa olsun kütle ile diğer her parçacığa anında cevap vermesini gerektirir. Modern terimlerle, Newton uyumlu yerçekimi Poisson denklemleriyle açıklanabilir. Poisson denklemlerinde, bir sistemin kütle dağılımı değiştiğinde, onun yerçekimsel alanı hemen uyarlanır. Bu sebepten dolayı, teori yerçekiminin hızını sonsuz büyüklükte olarak varsayar. Bu varsayım, gözlemsel tutarlılığa bağlı bütün fenomenleri göz önüne almak konusunda o zaman için oldukça yeterlidir. 19. yüzyıla kadar bu anlık eylem Newton yerçekimi modeli ile ilişkilendirilemeyen astronomik gözlemlerde bir anormallik tespit edilemedi. Ancak 19. yüzyılda 1859'da Fransız astronom Urbain Le Verrier Merkür'ün eliptik yörüngesinin Newton’un teorisinde tahmin edilenden çok daha farklı bir ivmede devindiğini belirlemiştir.
Laplace

Newton’un teorisi ile sonlu yerçekimsel hız teorisini ilk birleştirme girişimi 1805 yılında Laplace tarafından yapıldı. Newton’un hareket kuralı üzerine kurulu olan bu girişim, aynı zamanda yerçekimsel alanı bir radyasyon alanı veya bir sıvı olarak tanımlamaktadır. Hareketteki değişiklik birbirini çeken kütleler arasında bir çeşit dalga ile iletilir. Bu nedenle, gök cisimlerinin hareketleri v/c  sırası ile v göreceli hız ve c yerçekimi hızı olmak üzere modifiye edilmelidir. Yerçekiminin sınırlı hızı sıfıra gittiğinde, c sonsuza gider ancak modern teoride bu oran 1/c2 oranında olamaz. Bu yaklaşım Laplace’ın yerçekimsel hızın ışık hızından en az 7*106  kat daha fazla olduğu sonucuna ulaşmasını sağladı. Bu hız, 19 yüzyılda birçok sınırlı yerçekimsel hız modelinde kullanıldı, aynı zamanda yerçekiminin elektriksel ve makaniksel açıklamasında da kullanıldı.
Modern bir açıdan bakıldığında, Laplace’ın analizi doğru değildir. Lorentz’in genel statik alan görüşü hakkında bir şey bilmeden, Laplace, Dünya gibi güneş etrafında hareket eden bir obje düşünmüş ve Dünyaya doğru uygulanan çekim kuvvetinin Güneşin anlık pozisyonuna doğru olmadığını, ama  Güneşin göreceli hızının geciktirecek pozisyona doğru olduğunu söylemiştir. (Bu retardasyon aslında Güneş’in optik pozisyonundan kaynaklanmakta olup, yıllık güneş sapması olarak adlandırılır.) Eğer güneşi orijin noktasına hareketsiz olarak kabul edersek, Dünyanın da etrafında R yarıçaplı bir yörüngede v hızında döndüğünü düşünüp, yerçekimsel etkinin de c hızına sahip olduğunun kabul edersek, dünya Güneş’in doğru pozisyonuna doğru kendi optiksel pozisyonundan vR/c değeri olan yerçekimi hareket süresi ile güneşe doğru hareket eder. Yerçekiminin itmesi (eğer ışık gibi bir dalga gibi davranırsa) her zaman dünyanın hızı doğrultusunda yer değiştirecektir, böylece dünya her zaman güneşin optikal pozisyonu tarafından kendi pozisyonundan daha fazla itilecektir. Bu durum da Dünya’nın yörüngesinin spiral şeklinde dışa doğru olmasına neden olmaktadır. Dünyayı yörüngede tutan kuvvet ile karşılaştırıldığında dışa doğru spiralik olan bu kuvvet v/c  tarafından bir miktar bastırılmış olacaktır. Dünyanın yörüngesinin kararlı olduğu görüldüğünden Laplace’ın c sinin çok büyük olması gerekmektedir. Şu an bilindiği gibi, sabit hızlı gözlemciler tarafından  bakıldığında, anlık uzaklıklarda çizgisel hareket limiti sonsuz olarak kabul edilebilir. Yörüngelerin hızları (hız yönünün) yavaş yavaş değiştiği yerlerde neredeyse sonsuzdur.
Sabit hızla hareket eden bir objenin üzerinde çekim kuvveti gecikme olmayan anlık pozisyonu yönündedir. Bu hem yerçekimi hem de elektrik yükü için geçerlidir.
Özel görelilik içeren bir alan denkleminde (Lorentz değişmez denklemi), sabit hızlarla hareket eden iki statik yük arasındaki çekim kuvveti, her zaman yükün anlık pozisyonuna doğru (Güneş’in çekimsel yükü) olup Güneş’in rötar zamanındaki pozisyonuna doğru değildir.
Bir nesne yörüngesinde sabit hızla ancak değişken hız yönü v ile hareket ediyorsa yörünge üzerindeki etki v2/c2 kadardır ve bu etki aynı zaman, enerji ve açısal momentum da bulundurur, bu nedenle yörünge rötara uğramayacaktır.
Elektrodinamik paralellik > İlk teoriler

19. yüzyılın sonunda, Wilhelm Eduard Weber, Carl Friedrich Gauss, Bernhard Riemann ve James Clerk Maxwell tarafından Newton’un hareket kanunu ve elektrodinamiğin temel kuralını birleştirmek adına birçok deneme gerçekleşti. Bu teoriler Laplace eleştirisi tarafından kabul edilebilir değildi çünkü sonlu parçacık hızlarına rağmen, gezegenin istikrarını korumak için ek terimler içerirler. Bu model aynı zamanda Merkür’ün perihelion ilerlemesini açıklamak için kullanılsa da kesin veriler elde edilemez. 1890 yılında tek bir istisna olarak Maurice Levy, Weber ve Rİemann’ın kurallarını birleştirerek, ağırlık hızının ışık hızına eşit olduğunu ileri sürerek bir başarıya imza attı ve böylece diğer hipotezler reddedilmiş oldu.
Ancak bu konu hakkındaki bir diğer önemli girişim de Paul Gerber'den geldi. 1898 yılında özdeş geliştirilmiş bir perihelion olan, daha sonra Einstein tarafından da türetilen formülü buldu. Bu formüle göre Gerber ağırlık (yer çekimi) hızını 305 000 km/s olarak hesapladı. Ancak Gerber’ın formülü hatalıydı. Sonuçlar beklediğinden farklıydı, teorideki ana maddeleri doğrular nitelikte değildi ve (Einstein dahil) bu teoritik çaba anlamlı bulunmadı. Ayrıca, güneşin çekim alanında ışık saptırma için öngörülen değer 3/2 faktörü tarafından çok yüksek oldu.
Elektrodinamik paralellik > Lorentz

1900 yılında Hendrik Lorentz eter teori ve Maxwell denklemlerinin temelinde vahametini anlatmayı denedi. Le Sage modelinin reddedilmesinden sonra Ottaviano Faabrizio Mossotti ve Johann Karl Friedrich Zöllner gibi zıt yüklü parçacıklar arasında çekim kuvvetinin yüklü parçacıklar arasındaki itme kuvvetinden daha güçlü olduğunu kabul etti. Elde edilen net sonuç tam olarak evrensel çekim olarak bilinen şeyin ne olduğu ve yer çekim hızının ışık hızı olduğu idi. Bu durum çekim yasası sahibi Isaac Newton ve çekimin sonlu hızının yörüngeleri istikrarsız hale getirdiğini gösteren Pierre Sİmon Laplace arasında bir çatışmaya yol açtı. Ancak Lorentz; Laplace’ın eleştirilerinin yersiz olduğunu, Maxwell denklemlerinin yapı gereği yalnızca v2/c2 çalışır durumunda (tabakasında) ortaya çıktığını gösterdi. Ama Lorentz, Merkür’ün perihelion’unun değerinin çok düşük olduğunu hesaplamıştır. Şunları belirtmiştir;
Bu terimlerin özel bir formu, belki de modifiye edilebilir. Bununla birlikte ağırlığın, ışıktan daha büyük bir ivme ile hareket ettiğini belirtmek için ne söylendi ise yeterlidir.
1908 yılında Henri Poincaré Lorentz çekim teorisini incelemiş ve izafiyet ilkesi ile uyumlu olarak sınıflandırılmış, ama (Lorentz gibi) Merkür’ün perhelion’unun yanlış ilerlemesini eleştirmiştir.
Lorentz covariant modelleri

Henri Poincaré, 1904 yılında ağırlık hızının ışık hızından büyük olmasını durumunun, senkronizasyon zaman ve görelilik ilkesi kavramlarına aykırı olacağını düşünerek itirazda bulundu. Şöyle belirtti:
İletişim kurarken o ışık sinyalleri yerine, yayılma hızı ışıktan farklı bir sinyal kullansak ne olur? Eğer saatlerimiz optimal yöntem tarafından yeniden düzenlense biz buna yeni sinyallerin sebep olduğunu umar, her iki istasyonda da öteleme hareketinden dolayı, son dakikada yapılan ani değişiklikler gözlemleriz. Düşünürüz ki; eğer bu sinyaller akıl almaz sinyaller ise, Laplace’ın görüşünü benimser isek evrensel çekim, ışıktan milyon kat daha hızlı bir şekilde taşınabilir mi?
Ancak, 1905'te, Poincare, Lorentz dönüşümüne dayandırılırsa çekimsel alanın ışık hızıyla yayılabileceğini hesapladı. Şöyle belirtti:
Laplace, yayılımı  anlık bir etki ile mi yoksa ışıktan çok daha hızlı bir yayılım ile mi olduğunu göstermiştir. Ancak, Laplace ceteris sonlu yayılma hipotezini incelediğinde; burada, tam tersine, bu hipotezin diğerleri ile ayrılmaz bir bütün olduğunu ve bunların arasında daha az ya da daha çok bir mükemmel dengeleme yapılabileceğinin mümkün olduğunu gördü. Lorentz’in değişim uygulamaları zaten  bize sayısız örnek ile bunu sağlamıştır.
Benzer modelleri de Hermann Minkowski (1907) ve Arnold Sommerfeld (1910) tarafından önerilmiştir. Ancak, bu girişimler hızla Einstein'ın genel izafiyet teorisinin yerini aldı. Whitehead'in kütleçekim teorisi (1922) kırmızı vardiya, ışık eğilme, perihelion kayması ve Shapiro gecikme gibi olayları açıklıyor.