IV. Václav
Hayatı > Tahttan indirilmesi

Wenceslaus, Bohemya'daki sorunları nedeniyle Kutsal Roma İmparatoru olarak taç giyme töreni istemedi. Sonuç olarak Nürnberg (1397) ve Frankfurt'un (1398) Reichstag diyetlerine karşı öfkeyle karşılandı. Renli dört seçmen, Kont Palatine Rupert III ve Mainz, Köln ve Trier başpiskoposları, onu halk barışını koruyamamakla veya bölünmeyi çözememekle suçladılar. Wenceslaus'un Haziran 1400'de suçlamalara cevap vermek üzere karşılarına gelmesini istediler. Wenceslaus, büyük ölçüde Bohemya'da tekrar başlayan düşmanlıklar nedeniyle bunu reddetti. Ortaya çıkmayınca, Lahneck Kalesi'nde toplanan seçilmişler 20 Ağustos 1400'de onu "beyhudelik, tembellik, ihmalkârlık ve cahillik" nedeniyle görevden aldıklarını ilan ettiler. Bir sonraki gün Rhens'de Rupert'i kralları olarak seçtiler. Wenceslaus bu halefinin on yıl süren hükümdarlığını kabul etmeyi reddetse de, Rupert'e karşı hiçbir harekette bulunmadı.
29 Haziran 1402'de Wenceslaus Sigismund tarafından yakalandı, Sigismund ilk başta onu Roma'ya götürüp imparator olarak tac giydirmek niyetindeydi, ancak Rupert bu planı duydu ve İtalya'ya geçişini engellemeye çalıştı, bunun üzerine Sigismund Wenceslaus'u önce Schaumberg'de, 16 Ağustos'tan itibaren de Viyana'da Avusturya Dükü William'ın gözetiminde hapsettirdi. 20 Kasım'da Wenceslaus tüm yetkilerinden Sigismund ve Avusturya Düklerine feragat ettiğini imzalamak zorunda bırakıldı. Karşılığında, hapsedilme koşulları hafifletildi. 1403 yılının başlarında Rupert, Sigismund'a diplomatik girişimlerde bulunarak imparatorluk tacını ele geçirme girişiminden vazgeçmesini sağlamaya çalıştı, fakat Sigismund Macar kuvvetleriyle Bohemya'yı işgal ederek yağmaladı, ağır vergiler koydu ve Wenceslaus taraftarlarına zulmetti. Ayrıca Rupert ve Moravyalı Jobst'un destekçilerine karşı yürüttüğü askeri seferlerin masraflarını karşılamak için kraliyet hazinesini yağmaladı. Sigismund ile Jobst arasında 14 Nisan'dan 20 Mayıs'a kadar geçerli olmak üzere bir ateşkes yapıldı. Bu Sigismund'un rakiplerine hazırlanmak için zaman kazandırdı ve ateşkesin sona ermesinden sonra Sigismund daha fazla kazanım elde edemedi ve Bohemya'dan geri çekilerek 24 Temmuz'da Bratislava'ya ulaştı. 1 Ekim 1403'te Papa Boniface IX nihayet Wenceslaus'un tahttan indirildiğini ve Rupert'ın Romalıların Kralı olarak seçildiğini kabul etti. Wenceslaus'un taç giyme töreni artık bir olasılık olmadığından ve sözde hala Viyana'da tutukluyken, artık sıkı bir koruma altında değildi ve 11 Kasım'da kaçmayı başardı. Tuna'yı geçti ve Mikulov aracılığıyla Lihtenştayn Kralı II. John tarafından Bohemya'ya kadar eşlik edildi ve Noel'de girdiği Prag'a taşınmadan önce destekçileriyle Kutná Hora'da buluştu.
Rupert'in selefinin görevden alınmasına dayanak olarak öne sürdüğü suçlamalar arasında Papalık Bölünmesi de vardı. Kral Rupert 1409'da her iki papalık grubundan da ayrılanların katıldığı Pisa Konseyi'ni topladı. Antipapa V. Alexander iki rakibi tarafından tanınmadığı için durumu daha da kötüleştirdi ve 1409'dan 1417'ye kadar üç papa vardı.
Rupert'in 1410'da ölümünden sonra, hem Wenceslaus'un kuzeni Moravyalı Jobst hem de Wenceslaus'un kardeşi Macar Sigismund Romalıların Kralı seçildiğinden, ilk başta onun yerine geçmesi zor oldu. Wenceslaus'un kendisi görevden alındığını hiçbir zaman kabul etmemişti ve bu nedenle hâlâ krallık iddiasında bulunuyordu. Jobst 1411'de öldü ve Wenceslaus Bohemya'yı elinde tutabildiği sürece tacı devretmeyi kabul etti. Böylece sorun çözüldü ve 1411'den sonra Sigismund yeniden kral ve daha sonra da Kutsal Roma İmparatoru oldu.
Büyük Bölünme'den bıkan piskoposlar ve laik liderler, 1414 Konstanz Konsili'ni topladığında Sigismund'u desteklediler. Konseyin amacı kilisenin yönetiminde ve üyelerinde reform yapmaktı. Konsil 1417'de üç papayı da görevden aldı ve yeni bir papa seçti. Sigismund, bölünmeyi çözerek imparatorluk unvanının onurunu geri kazandı ve kendisini Batı'daki en etkili hükümdar haline getirdi.