Kurguda Güneş
İlk tasvirler

Güneş, erken dönem bilimkurguda görece üzerinde az durulmuş bir konudur. Mars'ın kurguda en popüler gök cismi olduğu 1800'lerin sonundan önceki dönemde konu olarak Güneş büyük farkla Ay'dan sonra gelmekteydi. Yine de Güneş'i konu alan eserlerin büyük bir bölümünde üzerinde yaşayan canlılar üzerine odaklanılmaktaydı. Bilimkurgu uzmanı Gary Westfahl tarafından kurguda uzay yolculuğunu konu alan ilk eser olarak tanımlanan Samsatlı Lukianos'un MS 2. yüzyıla ait olan Ἀληθῆ διηγήματα (Gerçek Bir Hikâye) adlı romanında Güneş'te yaşayanlar Ay'da yaşayanlarla savaş hâlindedir. Güneş üzerinde yaşayan canlıları konu alan daha sonraki eserler arasında Athanasius Kircher'in 1656 tarihli eseri Itinerarium exstaticum ve Cyrano de Bergerac'ın ölümünden sonra 1657'de yayımlanmış  L’Autre monde ou les états et empires de la Lune (Diğer Dünya ya da Ay Devletleri ve İmparatorlukları) adlı eseri sayılabilir. Güneş'te yaşayan canlılar, 1700'lerde Fransız Chevalier de Béthune'ün 1750 tarihli Relation du Monde de Mercure (Merkür Dünyası ile İlişki) romanında Merkür'de yaşayanları yönetenler olarak ve yine Fransız Marie-Anne de Roumier-Robert'in 1765 tarihli Voyage de Milord Céton dans les sept planètes (Milord Céton'un Yedi Gezegen Seyahati) romanında da toplumsal cinsiyet eşitliğinin uygulandığı bir toplum olarak tasvir edilirler.
Dünya dışındaki diğer gök cisimlerinin de Dünya'ya benzediği ve dolayısıyla da üzerinde yaşam olduğuna inanan kozmik çoğulculuk kavramına sdayanarak Güneş üzerinde de yaşam olduğu fikri kurguda 1800'lerde varlığını sürdürdü. Bu dönem eserler arasında George Fowler'ın 1813 tarihli romanı A Flight to the Moon; or, The Vision of Randalthus (Ay'a Uçuş ya da Randalthus'us Vizyonu), isimsiz olarak 1837'de yayımlanan Journeys into the Moon, Several Planets and the Sun (Ay'a, Bazı Gezegenlere ve Güneş'e Yolculuklar) adlı roman ve Joel R. Peabody'nin 1838 tarihli A World of Wonders (Hârikalar Dünyası) romanı sayılabilir. Güneş'in yüzey sıcaklığının spektroskopi yöntemiyle ölçüldüğü 1900'lerin başında bile Güneş'te yaşayan canlıları içeren John Mastin'in 1909 tarihli romanı Through the Sun in an Airship (Bir Hava Aracıyla Güneş'in İçinden Geçiş) ile Donald Horner'ın 1910 tarihli romanı By Aeroplane to the Sun (Uçak ile Güneş'e Yolculuk) gibi eserlere genç yetişkin kurgu alanında rastlanmaktadır.
Güneş'teki koşullar içinde sıradan organizmaların yaşayamayacağının ortaya çıkmasıyla 1900'lerden itibaren kurguda daha egzotik yaşam biçimleri görünmeye başladı. Bunların bazıları Jack Williamson'un 1935 tarihli Islands of the Sun, Raymond Z. Gallun'un 1935 tarihli Nova Solis ve Henry J. Kostkos'un 1936 tarihli We of the Sun gibi öykülerinde olduğu gibi Güneş'in yüzeyinde değil içinde yaşamaktadır. Diğerleri ise Güneş Sistemi'nin farklı yerlerinde yaşar: Leigh Brackett'in 1942 tarihli Child of the Sun öyküsünün kahramanı Güneş'ten gelmiş olan ama Merkür'ün yörüngesinin içinde kalan hayalî Vulkan gezegeninde yaşar; Olaf Stapledon'ın 1947 tarihli The Flames: A Fantasy adlı romanında kertenkele benzeri güneş kökenli canlılar Dünya üzerinde magmatik kayaçlar içinde yaşar. Arthur C. Clarke'ın 1958 tarihli Out of the Sun adlı öyküsünde "Güneş'imizin yüzzeyindeki manyetik akının karmaşıklığında oluşmuş" canlılar tasvir edilir; Edmond Hamilton'ın 1962 tarihli Sunfire adlı öyküsünde ise Güneş'in koronasında yaşayan enerji temelli canlılar konu alınır.