stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Juby Burnu
Posta pulları

İspanya çok sayıda Juby Burnu posta pulu çıkardı. 1916'da basılan pulların ilki, CABO JUBI olarak işaretlenmiş Vadi'z-Zeheb'deki ücretli pullardı. 1919'dan 1929'a kadar İspanyol pullarında, ardından İspanyol Fas pullarındaki üst baskılarda çeşitli biçimlerde “Cabo Juby“ ibaresi yer almıştır. 1934, 1935, 1937, 1938, 1939, 1940, 1942, 1944, 1946 ve 1948'de üzerlerinde baskı bulunan baskılar yayınlandı.
Eser

Roland Grupe: Batı Sahra - Unutulan görev: Bir Alman BM polis memurunun deneyim raporu . 264 s., İstek Üzerine Kitaplar, 2011, ISBN 978-3-84235218-6
Posta pulu (1916)
Karşılaştırmalı reklam

Karşılaştırmalı reklamcılık veya mücadeleci reklamcılık; belirli bir ürünün veya hizmetin, rakibin adını vererek ürünün daha düşük olduğunu göstermek amacıyla yapılan reklam türüdür. "Kopyalı çalma" olarak da adlandırılan reklam, "reklamı yapılan markanın bir veya daha fazla rakip markayla açıkça karşılaştırıldığı ve karşılaştırmanın izleyiciler için açık olduğu" reklam olarak tanımlanmaktadır. Rekabet eden ürünler veya hizmetler birbirinden bahseden karşılaştırmalı veya mücadeleci reklamlardır. Bu reklam türünün, "reklam savaşının meydanı" olduğu söylenmektedir.
Bu, belirli bir reklamda eğlenceyi dürtmek amacıyla kurgusal bir ürünün reklamının yapıldığı "parodi" reklamlarla veya gerçek bir rakip adlandırmadan ürünü karşılaştırmak amacıyla sahte bir marka adı kullanılmasıyla karıştırılmamalıdır.
Amerika Birleşik Devletleri'nde, Federal Ticaret Komisyonu (FTC) karşılaştırmalı reklamlar hakkında "alternatif markaları objektif olarak ölçülebilir nitelikler veya fiyat üzerinden karşılaştıran ve alternatif markayı da, illüstrasyona veya diğer ayırt edici bilgilere göre tanımlayan reklam" olarak tanımlamaktadır. Bu tanım, Gillette Avustralya Şirketi ve Energizer Avustralya Şirketi arasındaki durumda kullanılmıştır. Benzer şekilde Avustralya Hukuk Konseyi, son zamanlarda karşılaştırmalı reklamların "bir rakibin ticari markasına, reklam verene işarette mülkiyet iddia etmeyecek şekilde atıfta bulunan reklam" anlamına geldiğini öne sürmüştür.
Karşılaştırmalı reklamlar dolaylı veya doğrudan karşılaştırılır. Olumlu veya olumsuz olabilir ve "iki rakip markayı ilişkilendirmek veya ayırt etmek" istemektedir. Farklı ülkeler karşılaştırmalı reklamcılık yasaları hakkında farklı görüşler uygulamaktadır.
Tarihi

Karşılaştırmalı reklamcılıkla ilgili en eski dava, 1910'da Amerika Birleşik Devletleri'nde Saxlehner ve Wagner davası olarak tarihe geçmiştir. 1970'lerden önce, karşılaştırmalı reklamlarla ilgili riskler nedeniyle mümkün olmamıştır. Örneğin; karşılaştırmalı reklamlar ürünlerin yanlış tanımlanmasına, potansiyel suçlara ve yasal sorunlara davetiye çıkarmaktadır. Hatta mağdur olan rakipler, halkın sempatisini kazanabilmektedir.
1972'de FTC, reklamcıları daha bilgilendirici reklamlar oluşturma hedefiyle, bilinen ve ünlü rakiplerle karşılaştırma yapmaya teşvik etmeye başlamaktadır. FTC, bu karşılaştırmalı reklam şeklinin alışverişi teşvik edebileceğini, ürün geliştirme ve inovasyon özendirmeye ayrıca olumlu bir rekabet ortamını cesaretlendireceğini savunmaktadır. Bununla birlikte, yapılan araştırmalar neticesinde karşılaştırmalı reklamların 1960'tan bu yana arttığı gözlemlenmiştir. Karşılaştırmalı reklamların göreceli miktarının hala az olduğunu göstermektedir.
ABD, İngiltere, Almanya, Hindistan, Filipinler, Tayvan, Avustralya, Brezilya ve Kanada, karşılaştırmalı reklam yöntemini en çok kullanan ülkeler olmaktadır.
Yasal durumlar > Birleşik Krallık

Birleşik Krallık'ta, rakibin tescilli ticari markasının karşılaştırmalı bir reklamda kullanılmasının çoğu, 1994 yılının sonuna kadar tescilin ihlal edilmiştir. Bununla birlikte, karşılaştırmalı reklamcılık yasaları 2000 yılında uyumlu hale getirilmiştir. Karşılaştırmalı reklamcılıkla ilgili mevcut kurallar bir dizi AB Direktifi ile düzenlenmektedir. Yanıltıcı Pazarlama Düzenlemelerine Karşı İş Koruması 2008, İngiltere'de 2006/114 sayılı Direktif (EC) hükümlerini uygulamaktadır.
İngiltere'deki klasik karşılaştırmalı reklam vakalarından biri O2 v Hutchison markları arasındaki davadır. Avrupa Adalet Divanı (ECJ), karşılaştırmalı bir reklam verenin kayıtlı ticari markayı kendi mal ve hizmetleri için kullandığında ticari marka ihlali olabileceğini belirtmiştir. Ayrıca, bir ticari marka sahibinin, karşılaştırmalı reklam direktifinin tüm koşullarını karşılayan karşılaştırmalı bir reklamda, bir rakibin işaretine benzer veya aynı bir işareti kullanmasını engelleyemediği de savunmaktadır. Avukat General'in O2 davasındaki kararının Avrupa Adalet Divanı tarafından takip edilmesi durumunda, rakipler ticari marka mevzuatını bir ihtiyati tedbir kararı yoluyla karşılaştırmalı bir reklamı önlemek veya kullanımıyla ilgili olarak ücret almak için kullanamayacaktır. Tersine, İngiliz Havayolları ve Ryanair İngiltere mahkemeleri tarafından müsamahakâr bir yaklaşım benimsenmiştir. Mevzuatta belirtilen koşullara uyulması koşuluyla, bir sektörde rekabet eden işletmeler için rakiplerin ticari markalarının kullanımı artık kısıtlanmamıştır. Bu, işletmelerin kendi ürün ve hizmetlerinin göreceli yararlarını rakiplerininkine göre ayırt etmek için diğer şirketlerin ve ticari adların ticari markalarını kullanabildikleri anlamına gelmektedir.
Yasal durumlar > Amerika Birleşik Devletleri

FTC ve BBB 23 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Ulusal Programlarının Ulusal Reklamcılık Bölümü (NAD), karşılaştırmalı reklamcılık iddialarının düzenlenmesi dahil, Amerika Birleşik Devletleri'nde karşılaştırmalı reklamcılık yasalarını yönetmektedir. FTC, karşılaştırmalı reklamların tüketicilere fayda sağlayabileceğini ve karşılaştırmaların açıkça tanımlanmış, doğru ve aldatıcı olmayan şartıyla karşılaştırmalı reklamları teşvik edebileceğini belirtmiştir. Karşılaştırmalı reklamlar teşvik edilse de NAD, "rakip bir ürünü açıkça veya örtük olarak kötüleyen iddiaların doğru olmasını sağlamak için en üst düzeyde inceleme yapılması gerektiğini" belirtmektedir. Bir diğer önemli yasa, karşılaştırmalı reklamın mesajı doğru olmadığında veya belirsiz olduğunda sorumluluk alabilecektir. Ancak iletilen mesaj aracılığıyla tüketicileri aldatma niyetine sahip olduğunu belirten ticari marka yasası Lanham Yasası'dır.
Yasal durumlar > Avustralya

Avustralya'da, belirli bir yasa, bu konuya ilişkin bazı durumlar meydana gelse de karşılaştırmalı reklamları yönetmemektedir. Doğru olan karşılaştırmalı reklamcılık ve karışıklığa yol açmamaktadır. Genel olarak, Avustralyalı reklam verenler, Avustralya Tüketici Kanunu uyarınca yanıltıcı reklamlarla ilgili ihlalleri önlemek için karşılaştırmalı reklam kullanırken aşağıdakilere uyulduğuna emin olmaktadır.
-Karşılaştırılan ürün, Hibrit Fiber Koaksiyel (HCF Avustralya) ve İsviçre Avustralya Sağlık Fonu [39] Gillette Avustralya ve Energizer Avustralya Şirketine göre tüketicilere açıkça karşılaştırma yapılmamaktadır.
-Test sonuçları Makita ve Black&Decker'a göre sunulmaktadır.
- Kullanılan test, Duracell Avustralya Şirketi ve Union Carbide Avustralya Şirketi uyarınca endüstri yönergelerine göre uygundur ve gerçekleştirilmektedir.
- Mock up test sonuçları, Hoover (Avustralya) Şirketi v Email Şirketi
Yasal durumlar > Arjantin

Arjantin'de, karşılaştırmalı reklamcılıkla ilgili belirli bir tüzük yoktur. Bu nedenle yasak değildir. Ancak haksız rekabet hukukuna dayanan açık hukuk kuralları vardır. Bir şekilde bir reklamın haksız olduğu veya gerçeği gizleyerek veya karşılaştırmanın bazı önemli yönlerini atlayarak etik standartları aştığı kanıtlanırsa, bir ihtiyati tedbirin verilmesi ve davacının reklamı yasadışı ilan eden nihai bir karar alabilmesi muhtemeldir.
Çok sayıda vaka, Avrupa Birliği karşılaştırmalı reklamcılık direktifinin gerekliliklerine atıfta bulunmaktadır. Uluslararası emsali takip etmektedir. Bu kriterleri takip ederek, Arjantin Mahkemeleri Avrupa düzenlemelerine çok benzer standartlar geliştirmiştir. Hakimler, mahkemeler tarafından oluşturulan yasayı harici bir kaynakla doğrulamak istemektedir. Başka davalarda varılan benzer sonuçlar, ticari reklamlardaki ürünlerin karşılaştırılmasının yasal olması gerektiğini kabul etmektedir. Evrensel olarak kabul edilen ilkelerin varlığını göstermektedir.
Yasal durumlar > Brezilya

Brezilya'da, belirli kısıtlamalarla karşılaştırmalı reklamlara izin vermektedir. Temel amacı, tüketicinin açıklığa kavuşturulması veya korunması olmaktadır. Öznel veriler, psikolojik veya duygusal temelli veriler tüketiciler için geçerli bir karşılaştırma temeli oluşturmamaktadır. Bu nedenle karşılaştırmanın nesnelliğine temel ilke olarak sahip olmaktadır. Amaçlanan veya uygulanan karşılaştırma, kanıtlarla desteklenmektedir. Tüketim malı durumunda, karşılaştırma aynı yıl üretilen modeller ile yapılmaktadır. Hiçbir karşılaştırma bu durumda açıkça gösterilmektedir. Farklı yıllarda üretilmiş ürünler arasında yapılmamaktadır. Haksız rekabet olmaması ve ürünün görüntüsünü aşağılamadan yapılmaktadır.
Etkileri

Karşılaştırmalı reklamcılık yıllar boyunca giderek daha fazla uygulanmaktadır. Bu nedenle karşılaştırmalı reklam türleri, tek bir özellik boyutunu karşılaştırmamaktır. Hedefe özgü bir özelliği karşılaştırmaktan ve her iki markaya özgü özellikleri içeren referans ve karşılaştırmalarda bulunmamaktan değişmektedir. Karşılaştırmalı reklamların etkinliğine katkıda bulunan faktörler arasında, bir tüketicinin karşılaştırmalı reklamlarda sağlanan bilgilere ne ölçüde güveneceğidir. Katılım düzeyini ve tüketiciyi geri çağırmada ekstra çaba gerektirmemektedir. Bilgilerle adeta irmek irmek örerek ve besleyerek sağlanan değerlendirme kolaylığı anlamına gelen inandırıcılık sayılabilmektedir.
Karşılaştırmalı reklamcılık genellikle erken endüstri kınaması ile kanıtlanan olumsuzluklarla birleşmektedir. Karşılaştırmalı reklama katılım gibi nedenlerin belirtilerek reklamcılık onurunu ve güvenilirliğini zedelemektedir. Çalışmalar, olumsuz bilgilerin daha etkili bir şekilde saklanabileceğini öne sürmektedir. Böylelikle herhangi bir reklamın amaçlandı etkiyi yaratması ve daha da önemlisi güçlü etki etmektedir. Aksine, bu tür olumsuzluklar doğrudan markaya aktarılabilmektedir. Bu nedenle tüketicinin marka izlenimi, yıllar boyunca yapılan çeşitli çalışmalar, karşılaştırmalı reklamlara olumsuz yanıt verildiğini kanıtlamaktadır.
Örnekler > Kör Ürün Testi (Blind product test)

Çalışmaya davet edilen kişilere, belirli bir süre boyunca denemeleri için test ürünleri verilmektedir. Ürün markasız olduğu zaman buna “kör” test denmektedir. Burada amaç, kullanıcının, markanın ve paket ya da şişe tasarımının etkisinde kalmadan salt ürünün performansı ile ilgili görüşlerini saptamaktır.
1980'lerde, kola savaşları olarak adlandırılan dönem vardır. Bu dönemde alkolsüz içecek üreticisi olan Pepsi, bir test yapmaya karar vermiştir. Bu test kör ürün testi markası belli olmayan iki içecek yan yana konup gizli kameraya alınmasıdır. Bu görüntelerde insanların Pepsi'yi rakip Coca-Cola yerine seçtiği bir dizi reklam yayınlanmıştır.
Örnekler > Markalı Ürün Testleri (Branded product test)

Markalı paketlerle yapılan ürün testlerinde ise ürünün performansının, marka ve paketi ile bir bütün olarak değerlendirilmesi ve algıların ürün performansı üzerindeki etkilerinin ölçülmesi amaçlanmaktadır.
Dinçer, Viranşehir

| Dinçer |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Şanlıurfa ilinin Türkiye'deki konumu
DinçerDinçer'in Şanlıurfa'daki konumu
Koordinatlar: 37°26′02″N 39°47′46″E﻿ / ﻿37.434°K 39.796°D﻿ / 37.434; 39.796
Ülke:  Türkiye
İl: Şanlıurfa
İlçe: Viranşehir
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 374
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 414
İl plaka kodu: 63
Posta kodu: 63700
Dinçer, Şanlıurfa ilinin Viranşehir ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Dinçer; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 374 |  |
| 2018 | 375 |  |
| 2017 | 357 |  |
| 2016 | 379 |  |
| 2015 | 375 |  |
| 2014 | 383 |  |
| 2013 | 366 |  |
| 2012 | 360 |  |
| 2011 | 372 |  |
| 2010 | 357 |  |
| 2009 | 353 |  |
| 2008 | 310 |  |
| 2007 | 280 |  |
K9 Thunder

| K9 Thunder |
| --- | --- |
 
Çeşidi: Kundağı motorlu obüs
Uyruğu:  Güney Kore
Hizmet geçmişi
Hizmet: 1999-günümüze
Kullanıcılar: Bkz. Kullanıcılar
Üretim tarihi
Tasarımcı: Samsung Techwin
Tasarlandığı tarih: 1989-1999
Üretici: Hanwha Techwin
Birim maliyeti: $3.9 milyon
Üretildiği tarih: 1999-günümüze
Çeşitleri: K10
Özellikler
Ağırlık: 47 ton
Uzunluk: 12 m
Genişlik: 3.4 m
Yükseklik: 2.73 m
Mürettebat: 5


Zırhı: 20 mm
Ana silahı: Hyundai WIA 155 mm L52 CN98 top
Diğer silahları: 12.7 mm K6 makineli tüfek
Motor: MTU MT 881 Ka-500 8 silindirli dizel 1000 bg
Transmisyon: S&T Dynamics X1100-5A3
Süspansiyon donanımı: Hidropnömatik
Harekat menzili: 480 km
Azami hızı: 67 km/h
K9 Thunder, Samsung Techwin tarafından geliştirilen Güney Kore yapımı 155 mm'lik kundağı motorlu bir obüstür. 1990'larda Kore Cumhuriyeti Silahlı Kuvvetleri envarterindeki K55 obüslerinin yerini alması amacıyla geliştirilmiştir. K9 obüsleri, K10 otomatik mühimmat ikmal aracıyla grup halinde faaliyet gösterir.
Kullanıcılar

Güney Kore
Türkiye: T-155 Fırtına olarak.
Polonya: AHS Krabs olarak.
Finlandiya: K9 Moukari
Norveç: K9 Vidar
Estonya: K9 Kõu
Hindistan: K9 Vajra
Avustralya: AS9 Huntsman
Mısır: K9A1 EGY
K9 kullanıcıları
Epiklesis

Epiklesis (Yunancada "çağırma", "yakarma"), Hristiyanlıkta Komünyon ayininin ekmekle şarabın sunulduğu bölümünde Kutsal Ruh'a yapılan özel çağrı. Doğu Hristiyan ayinlerinin çoğunda İsa Son Akşam Yemeği'ndeki "Alın bu benim bedenimdir... Bu benim kanımdır." sözlerinin ardından gelir ve kutsayıcı özelliği vardır. Ayin sırasında ekmekle şarabın, İsa'nın etiyle kanına dönüşmesi için yakarılır ve bu dönüşümü (Yunanca Metabole) Kutsal Ruh'un gerçekleştirdiği kabul edilir. Epiklesis Doğu Kilisesi'nin kutsama ayinine ilişkin görüşünü de yansıtır. Buna göre, kutsama ayininin etkililiği Tanrı'nın kilisenin yakarışını kabul etmesi olarak yorumlanır; dolayısıyla da epiklesis Komünyon'un vazgeçilmez bir parçasıdır. Katolik Kilisesi ise papazın İsa'nın Son Akşam Yemeği'ndeki sözlerini yinelemesini Komünyon'un kendisi sayar. Epiklesis ayrıca, Baba'ya seslenen, Oğul'un kurtarıcılığını anan ve Kutsal Ruh'un gücüne çağrıda bulunan Komünyon duasının Üçleme'ye bağlı özelliğini de korur.
Doğu Kilisesi'nin Komünyon ayinlerinde Kutsal Ruh'a yakarma bölümlerinde yer verilirken Katolik Kilisesi'ninkinde böyle bir bölümün bulunmaması 14. yüzyılda Doğu ve Batı arasında tartışmalara yol açmıştır. Çağdaş bilim adamlarının çoğuna göre Roma Kilisesi'nin ilk döneminde Komünyon'da, Latince başka duaların yanında epiklesis'e de yer verildi. Orta Çağ Latin ilahiyatı ise, papazın İsa'nın sözlerini yenilemesiyle ekmek ve şarabın kutsandığını ve İsa'nın etiyle kanına dönüştüğünü kabul ederek epiklesis'ten vazgeçmesine neden oldu.
Tarih

Epiklesis Ferrara-Floransa Konsil'nde (1438-45) tartışıldı, ama resmî bir sonuca ulaşılamadı. Trento Lonsili (1545-63) Orta Çağ Latin görüşünü benimsediyse de, Katolik Kilisesi'nin II. Vatikan Konsili'nden (1962-65) kabul ettiği ayin reformları arasında epiklesis'in yeniden konması da vardı. Ama bu kez epiklesis, İsa'nın sözlerinden önceye alınmış ve böylece sözlerin kutsal etkisi korunmaya çalışılmıştır.
Duyu sistemi

Gözde görme duyusunun oluşumunu ve bilgilerin beyne akışını gösteren bir şema.
Duyu organı, stimülasyonlar (uyarılmalar) sonucu çevreden aldığı bilgileri elektrik impulslarına çeviren organ. Bilgiler, sinirler aracılığıyla beyne iletilirken filtrelenirler; diğer organlardan gelen bilgilerle ve önceden beyinde depolanmış olanlarla karşılaştırılırlar ve beyinde algıya dönüşürler. Duyu organları bilgileri reseptörler (alıcılar) vasıtasıyla toplarlar. En çok bilinen duyu organları, en basit haliyle, "5 duyu" olarak da adlandırılan; görme, koklama, işitme, tat alma ve dokunma işlevlerini yerine getiren göz, burun, kulak, dil ve deridir.
Antik filozoflar duyuları "ruhun pencereleri" olarak tanımlamışlardır. Aristo bugün en çok bilinen 5 duyudan bahsetmiştir. Yaygın olarak bilinen, bu nedenle sıklıkla duyu sistemlerinin tamamını oluşturduğu düşünülen bu beşinin haricinde kaslarda, tendonlarda ve eklemlerde de duyu reseptörleri vardır. Bunlara kinestetik duyular denir. Bunun haricinde iç kulakta dengeyi sağlayan reseptörler vardır ve bunlar denge duyusu sistemini oluştururlar. Dolaşım sisteminde kandaki karbondioksiti, basınç değişimlerini veya kalp atışı oranını tespit eden sensörler vardır. Ayrıca sindirim sisteminde açlık ve susuzluk hissini tespit eden reseptörler vardır. Bunların haricinde duyu sistemleri de vardır. Örneğin beynin alt kısımlarında beynin iç ısısını ölçen hücreler vardır.
Reseptörler

Duyu reseptörleri; ışık, ısı gibi herhangi bir haricî uyarıcıya tepki gösterebilen ve duyu sinirlerine sinyal gönderen organ ya da hücredir. İşlevlerine göre üçe ayrılırlar:
Reseptörler > Kemoreseptörler

Kemoreseptörler, burun ve dilde bulunan koku ve tat reseptörleridir. Kimyasal uyarıları algılarlar. Bazı iç organlarda da bulunurlar.
Reseptörler > Fotoreseptörler

Fotoreseptörler, gözde bulunan reseptörlerdir. Işığı algılarlar. Koni ve çomak hücreleri olmak üzere iki çeşidi vardır.
Reseptörler > Mekanoreseptörler

Mekanik ve fiziksel uyarıları algılarlar. Deride ve kulakta bulunur. Deride bulunan ve sıcak ile soğuğu algılayanlara termoreseptör denir.
Dinyeper akanakları

Dinyeper Akanakları
Dinyeper Akanakları (Ukraynaca: Дніпрові пороги, Dniprovi porohy), Ukrayna Kalkanı'nın granit, gnays ve diğer anakaya türlerinden oluşmuş mostranın bulunduğu Dinyeper Nehri üzerindeki tarihi akanaklarıdır, nehrin güneye döndüğü bugünkü Dnipro şehrinin sonrasında başlarlar, 66 km'de her 50 metrede bir yer alırlar ve bugünkü Zaporijya (kelime anlamı "akanaklar sonrası") kentinden önce sona ererler.
Bu yol boyunca (bazı kaynaklar daha az sayı verse de) dokuz büyük akanak vardır ve bu da nehir üzerinde seyrüseferi neredeyse tamamen engeler. Ayrıca, yaklaşık 30-40 küçük akanak, 60 ada ve adacık vardır.
Dinyeper Hidroelektrik santrali 1932'de inşa edildikten sonra baraj gölünün altında kaldı.
Tarihsel anlatımı

Ayrıca bakınız: Vareglerden Yunanlara uzanan ticaret yolu
Dinyeper Akanakları, Vareglerden Yunanlara uzanan ticaret yolunun parçasıdır ve ilk defa İlk Vakayiname'de belirtilmiştir. 8. ve 9. yüzyılın başlarında kuruldu ve 10. yüzyıldan 11. yüzyılın üçte birinde büyük bir önem kazandı. Dinyeper üzerinde Varegler, Peçenekler göçebeleri için nöbet tutmaları gereken yedi akanak etrafında gemilerini karadan taşımak zorunda kalıyorlardı.
VII. Konstantinos'ın (h. 913-959) De Administrando Imperio ile İgor Destanı isimli çalışmalarında bu akanaklar zikredilmiştir.
Önemli akanakların isimleri

Ukrayna geleneğinde, 9 büyük akanak vardı (sağdaki resimde gösterildiği gibi nehir akışı yönünde verilmiştir):
Kodatsky (Ukraynaca: Кодацький поріг). Kodak Kalesi önceden akanağın yanındaydı.
Sursky (Ukraynaca: Сурський поріг). Bu akanağın neredeyse tüm kayaları sığ suya batmıştır.
Lohansk (Ukraynaca: Лоханський поріг)
Dzvonesky (Ukraynaca: Дзвонецький поріг)
Nenasytec (Ukraynaca: Ненаситецький поріг або Ненаситець, (Açgözlü) ya da Revučy (Ukraynaca: Ревучий, Kükreyen), 2.4 km uzunluğunda ve 1 km genişliğinde yerliler tarafından Cehennem denilen Dinyeper Akanakları'nın en büyük ve en tehlikeli olanıdır. Kükremesi birkaç kilometre ötede duyulabilirdi.
Vovnyzky (Ukraynaca: Вовнизький поріг)
Budylo (Ukraynaca: Будильський поріг)
Lyshny (Ukraynaca: Лишній поріг, (Gereksiz). Bu isim büyük olasılıkla en az tehlikeli olduğu ve seyrüsefer için neredeyse hiç sorun yaratmadığı için verilmiştir
Vil'ny (Ukraynaca: Вільний поріг, Özgür)
Ukraynacadan transkripsiyonda verilen isimler.
Farklı tarihi kaynaklardan bazı isimlerin yazışmaları aşağıdaki tabloda görülmektedir.:
| Modern (Ukraynaca) | Slav dili | Norsça |
| --- | --- | --- |
| 1.  | Ne sǔpi, ‘Uyumayan’ (Εσσουπη) | Sof eigi, ‘Uyumayan’ |
| 2. Surskij, ‘Şiddetli olan’; 3. Lochanskij | Ostrovǐnyj pragǔ, ‘Ada-şelale’ (Οστροβουνιπραχ) | Holmfors, ‘Ada-şelale’ (Ουλβορσι) |
| 4. Zvonets(kij), ‘Büyük hata’ |  | Gellandi, ‘Kükreyen’ (Γελανδρι) |
| 5. Nenasytets(kij), ‘Açgözlü’ | Nejasytǐ, ‘pelikan (orada yuva yapar)’ (Νεασητ) | Eyforr, ‘hiç şiddet içermeyen’ (Αειφορ) |
| 6. Volnyj, Volninskij, ‘dalgalar [yeri]’ | Vlǔnǐnyj pragǔ, ‘dalga-şelale’ (Βουλνηπραχ) | Bárufors, ‘dalga-şelale’ (Βαρουφορος) |
| 7. Tavolzhanskij | Vǐruchi, ‘(ref. suyun gürültüsüne) gülüyor’ (Βερουτζη) | Hlæjandi, ‘gülüyor’ (Λεαντι) |
| 8. Lishnij, ‘Gereksiz’ | Naprjazi?, ‘dönemeç, burkulmuş?’ (Ναπρεζη); Na bǔrzǔ?, ‘çabuk?’ | Strukum, ‘akanaklar[da]’ (Στρουκουν) |
Jurbise

| Jurbise |
| --- | --- |
Belediye

  Arma 
Koordinatlar: 50°32′K 03°56′D﻿ / ﻿50.533°K 3.933°D﻿ / 50.533; 3.933
Ülke:  Belçika
Bölge: Hainaut
Yüzölçümü
 • Toplam: 57.86 km²
Nüfus (2018)
 • Toplam: 10.417
Jurbise, Belçika'nın Hainaut eyaletinde bulunan bir belediyedir. 1 Ocak 2006 tarihinde belediyede 9.571 kişi yaşamaktadır. Toplam alan 57.86 km² olup, km² başına 165 nüfus yoğunluğuna sahiptir.
Kameleti

Kameleti (Gürcüce: ქამელეთი; okunuşu: "kameleti"), tarihsel Klarceti bölgesinde, Murgul Vadisi'ndeki yerleşim yerlerinden biridir. Murgul Çayı'nın sol kıyısında yer alır ve günümüzde Erenköy'ün bir mahallesidir.
Kamilet'teki bir kayın ağacının 300 yaşlarında olduğu tahmin edilmektedir. Bu ağaçın boyu 42 metre, çapı 3,08 metre ve çevresi 9,70 metredir. Çatallı bir gövdesi olan ağaç 2002 yılında "tabiat anıtı" olarak tescil edilmiştir.
Tarihçe

Gürcüce bir yer adı olan Kameleti, Türkçeye Kamilet olarak girmiştir. 1876 Trabzon vilayeti salnamesinde Kamilet (كاملت) olarak geçer. Muvahhid Zeki'nin Artvin üzerine kitabında da Kamilet ((كاملەت) ) yazılmıştır. 93 Harbi'nde (1877-1878) Artvin bölgesini ele geçiren Ruslar köyü Kamelet (Камелет) adıyla kaydetmiştir.
Kameleti'nin eski tarihine ilişkin bilgi yoktur. Bu yerleşme, 19. yüzyılın ikinci yarısında Trabzon Vilayeti'nde Lazistan sancağına bağlı Livana kazası köylerinden biriydi. 1876 tarihli Trabzon salnamesine göre köyde 12 hanede 33 kişi yaşıyordu. Salnamede belirtilmemiş olsa da bu tarihte Osmanlı idaresinin sadece erkek nüfus tespit ettiği bilinmektedir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyünün nüfusunun 66 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Kameleti, 93 Harbi'nin ardından kurulan Rus idaresi sırasında, 1886 nüfus tespitine göre Artvin sancağına (okrug) bağlı Artvin kazasın (uçastok) bir köyüydü. Bu kaza içinde Çhaleti nahiyesinin köylerinden biriydi. Köyde sadece 1 hanede 4 kişi yaşıyordu ve nüfusun tamamı Gürcülerden oluşuyordu. Rus idaresinde köyün Osmanlı ülkesine göç ettiği bu kayıttan da anlaşılmaktadır. 1890'ların başında Murgul vadisini gezen Gürcü tarihçi Zakaria Çiçinadze de köyde büyük bir göçün olduğunu yazmıştır.
Kameleti, Rus idaresinin ardından bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. Moskova Antlaşması'yla Türkiye'ye bırakılmasından bir yıl sonra, 1922 yılında Artvin livasında yapılan nüfus tespiti sırasında köyde sadece 1 hanede 7 kişi yaşıyordu. Bu tek hanenin köyde kalmaya devam ettiği anlaşılmaktadır. Bu tarihte de nüfusu Gürcü olarak kaydedilmişti. Bu tarihte Kameleti, Borçka kazasının Murgul nahiyesine bağlıydı.
Kameleti Türkçe olmadığı için köyün adı 1925 yılında Kâmil olarak değiştirildi. Ertesi yılki nüfus tespitinde köyde yine 1 hanede 7 kişi yaşıyordu. Kameleti, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kâmilköy adıyla Murgul nahiyesinin bir köyü olarak geçer. Ancak 1935 genel nüfus sayımında adının geçmemesi, Kâmilköy'ün bu iki tarih arasından bir mahalle olarak Erenköy'e bağlandığını göstermektedir.