Dante Giacosa
Kariyer

Fiat Topolino, 1936'da üretim başladığında kısa sürede popülerliğini kanıtlayan son teknoloji iki kişilik bir minyatür otomobildi. İki kişilikti ve 569 cc yan subap motorlu, ancak enine yaprak yay ve süspansiyon kollarını kullanan bağımsız ön süspansiyonlu şasisi ve ön tekerleklerin üzerine yerleştirilmiş motor ve arkasındaki radyatörle birlikte dört vitesli senkromeçli şanzıman ayrıca mükemmel hidrolik frenler büyük ilerlemeydi. Yaklaşık 18 km/lt yakıt tüketimi ve maksimum 90 km/saat hız, ancak yol tutuşu ortalama 60 km/saat hıza izin verecek kadar iyiydi. İlk piyasaya sürüldüğü 1936 ile 1948'deki üretimin sonuna kadar bu orijinal versiyondan 122,000 adet üretildi.
Giacosa daha sonra 508 Balilla'nın yerini alan Fiat 508C'yi tasarladı, araç 508C veya daha sonra "Millecento" olarak bilindi, kısa strok 1.100 cc (67 cu in) motorluydu. Üst subapları (500 motorun yandan subapları vardı), kendisine iyi yol tutuşu ve sürüş kalitesiyle ün kazandıran olağanüstü şasi tasarımı vardı. Mühendislik müdürü Giacosa'nın modern coupe Fiat 508CMM'yi geliştiren ekibe liderlik ettiği 508C şasisiydi. Fiat, arabayı 1938 Mille Miglia'da 1100 cc sınıfını kazanmak için kullandı. Bu model 1940'a kadar az sayıda üretildi. 1100B ve 1100E 1953 yılına kadar üretildi.
Zengin İtalyan sanayici Piero Dusio, 1944'te Giacosa'ya, nispeten ucuz fiyata satın alınabilecek tek koltuklu bir yarış arabası tasarlama talebiyle başvurdu. Bunu Fiat fabrikası için boş zamanlarında yaptı. Tasarımda, Fiat 500 ve 508C'den bileşenler kullanıldı. Ortaya çıkan araba Cisitalia D46, 1946'da satışa sunuldu. Araç uzay çerçeve şasi çelik borular kullanılarak tasarlandı ve gövde hafif alaşımlı panellerden oluşuyordu- bu ünlü superleggera idi. ("süper hafif") yapım tekniği. Arabaya takılan Fiat 1100 cc, 60 bhp üretecek şekilde ayarlandı. 175 km/saat maksimum hız istendi. 1946'da yirmi arabalık bir parti hazırlandı ve arabalar 1940'ların geri kalanında başarılı bir şekilde yarıştı.
Giacosa, bir sonraki Cisitalia modeli olan iki kişilik spor otomobil olan Project 202'nin ilk tasarım çalışmasını yaptı. Yine çok borulu uzay çerçeveli bir şasi kullandı. Tasarım, tekli koltuk modelinin bir uyarlamasıdır. Prototip, Fiat 508CMM'ye benzer bir coupe gövdesi ile donatıldı. Seri üretime başlamadan önce tasarımın sorumluluğunu Giovanni Savonuzzi'ye devretti.
Giacosa, Fiat'ın mühendislik bölümünün müdürü olması yeni arabaların tasarımıyla ilgili kendi eğilimlerini takip edebileceği anlamına gelmiyordu. Fiat satış departmanı, üretilen yeni model üzerinde çok önemli bir etkiye sahipti ve bu nedenle 1950'nin Fiat 1400 yalnızca nitelikli bir başarıydı. Fiat, daha önce Amerikalı üreticiler tarafından arabaları şişkinleşmeden önce tedarik edilen zayıf yol sistemine sahip ülkelerin ihtiyaçlarını karşılayan bir araba üretmek istedi. Dengesi iyi, görüşü iyi, altı kişi ve bagajları için yer olan, 120 km/saat hızlı ve 10 km/lt yakıt tüketimli bir araba istediler. Ne yazık ki, İtalya'da çalıştırmak için çok pahalı olmayan mütevazı bir motora sahip arabayı da istiyorlardı. Giacosa'nın tüm çabalarına rağmen ne bu ne de başka şeyi olmayan bir araba aldılar. Sekiz yılda sadece yüz yirmi bin örnek üretildi.
Bir sonraki hafif araba tasarımı 1100-103 idi; bu model, daha önce 508C'ye verilen Millecento adını sürdürdü. Bu Millecento, önde salıncaklar ve helezon yay'lar ve arkada hareketli aks ve yarı eliptik yaylar ile donatılmış küçük birleşik yapılı bir arabaydı. Mükemmel yol tutuşu ve iyi performansı, selefinin geleneğindeydi. Dönemi için geleneksel tasarımlı, su soğutmalı OHV sıralı dört silindirli 1.089 cc (66,5 cu in) motor, ilk başta 33 bhp (25 kW) 44 bhp (33 kW)'a yükseliyor, ancak ayarlandığında çok daha fazlasını veriyordu. Dört vitesli şanzımanın vites değişimi direksiyon kolonundaydı ve el freni şanzıman üzerinde çalışıyordu. 1100R ile sonuçlanan bir dizi model sayesinde (1100D'de bir 1.221 cc (74,5 cu in) motor vardı), Millecento 1970'e kadar üretimde kaldı ve 1.75 milyon örnek üretildi.
Fiat 500