Mihail Kogălniceanu
Hayatı > Devrim

1843 civarında, Kogălniceanu'nun değişime olan hevesi onu Boğdanlı yetkililer için şüpheli yapıyordu ve 1844'te Tarih konulu dersleri askıya alındı. Boğdan'daki siyasi muhalefetin gizli temsilcisi olarak Viyana'ya giderken pasaportu iptal edildi (Metternich'e yaklaşmaya ve Sturdza'nın devrilmesini tartışmaya çalışıyor). Yaş'a döndükten sonra kısa bir süre hapsedildi, kısa bir süre sonra Eflak'ta siyasi ajitasyona dahil oldu ve arkadaşı Ion Ghica'ya yardım etti: Şubat ayında, Romantik bir milliyetçi kutlama sırasında, gizli Frăția örgütü ve örgütünün üyeleriyle tanıştığı Bükreş'e gitti. (Ghica, Nicolae Bălcescu, August Treboniu Laurian, Alexandru G. Golescu ve CA Rosetti dahil.)
Kişisel kütüphanesini Academia Mihăileană'ya satan Kogălniceanu, 1845'ten 1847'ye kadar Paris'te ve diğer Batı Avrupa şehirlerindeydi, Ghica, Bălcescu ve Rosetti'yi içeren ve Fransız şair Alphonse de Lamartine'nin başkanlığını yaptığı Rumen öğrenci derneğine (Societatea Studenților Români) katıldı. Ayrıca, Paris'teki diğer reform düşünen Romenlerin yaptığı gibi, Masonluğa bağlıyken ve L'Athénée des étrangers ("Yabancılar Atheneum") olarak bilinen Locaya katılırken La Bibliothèque roumaine ("Romanya Kütüphanesi") sık sık ziyaret etti. 1846'da, II. Isabel ve Cádiz Dükü'nün düğününe tanıklık etmek isteyen İspanya'yı ziyaret etti, ancak aynı zamanda İspanyol kültüründeki gelişmeleri de değerlendirmek istiyordu. Gezisinin sonunda, anı, seyahat yazısı ve tarihyazımını birleştiren Fransızca bir cilt olan Notes sur l'Espagne'yi ("İspanya Üzerine Notlar") yazdı.
Bir süre faaliyetlerini tarihi kaynakları gözden geçirmeye yoğunlaştırdı, basılı ve düzenlenmiş Boğdan kronikleri serisini genişletti. O sıralarda, Revue de l'Orient'te makaleler yayınlamasına yardımcı olan Vaillant ile temaslarını yeniledi. Daha sonra şöyle demişti: "Paris'e sadece Fransızlar gibi Fransızca konuşmayı öğrenmek için değil, aynı zamanda bu kadar aydınlanmış ve özgür bir ulusun fikirlerini ve yararlı şeylerini ödünç almak için de geldik".
Avrupa Devrimleri'nin başlamasının ardından Kogălniceanu, milliyetçi siyasetin ön saflarında yer aldı. Birkaç nedenden ötürü, Boğdan devrimini işaret eden Mart 1848 dilekçe bildirisini imzalamadı, onun azmettiricilerinden biri olarak görüldü ve Prens Sturdza, takip eden polis toplama sırasında tutuklanmasını emretti. Yakalanmadan kaçarken, Kogălniceanu Sturdza'ya yönelik en sesli saldırılardan bazılarını yazdı ve Temmuz ayına kadar "ölü veya diri" yakalanması için bir ödül teklif edildi. Yaz sonunda Avusturya sınırını, Hurmuzachi kardeşlerin mülküne sığındığı Bukovina'ya geçti (paralel olarak, Frăția liderliğindeki Eflak devrimi Bükreş'te iktidarı ele geçirmeyi başardı).
Kogălniceanu, sürgünde olan Boğdan Merkez Devrim Komitesi'nin üyesi ve baş ideologu oldu. Manifestosu, Dorin partele partidei naționale din Moldova ("Moldova'daki Ulusal Parti'nin Dilekleri", Ağustos 1848), aslında, Rumen devrimcilerin hedeflerini listeleyen bir anayasal projeydi. Devrimcilerin Sturdza'ya sunduğu ve Regulamentul Organic'e sıkı sıkıya bağlı kalmayı ve kötüye kullanımın sona erdirilmesini talep eden önceki taleplerle tezat oluşturuyordu. Manifesto, 10 bölümü ve 120 maddesinde, diğer şeylerin yanı sıra, iç özerklik, sivil ve siyasi özgürlükler, güçler ayrılığı, imtiyazın kaldırılması, korvelerin sona ermesi ve Boğdan-Eflak birliği çağrısında bulundu. Kogălniceanu ikinci ideale atıfta bulunarak, onun oluştuğunu vurguladı:
"onsuz ulusal yapının çökeceği kilit taşı".
Aynı zamanda, Dorințele'nin gerçeğe nasıl çevrilebileceğini genişleten daha açık bir "Boğdan Anayasası Projesi" yayınladı. Kogălniceanu ayrıca Romanya'nın yaşadığı Avusturya topraklarında devrimin sesi olan Bukovinian gazetesi Bucovina'ya makaleler yazdı. Ocak 1849'da bir kolera salgını onu, Romanya devrimini desteklemek için faaliyetlerini sürdürdüğü Fransız Cumhuriyeti'ne gitmeye zorladı.