stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sadık Ağa Camii
Mimari

Dikdörtgen planlı, harim kısmı tek kubbe, son cemaat yeri ise üç küçük kubbe ile örtülü yapının giriş kısmında sonradan inşa edilmiş kubbe ile örtülü bir revak bulunmaktadır. Kubbelerin üzeri kurşun kaplanmıştır. Cami içerisindeki mihrap ve ahşap minber özgün değildir. Yapının özgün durumdaki tek şerefeli minaresi düzgün kesme kireç taşından inşa edilmiştir. İki sıralı pencereleri sivri kemerlidir.
Ağçala Gölü

| Ağçala Gölü |
| --- | --- |

Havza
Konum: Bilesuvar, Azerbaycan
Koordinatlar: 39°27′23″K 48°43′41″D﻿ / ﻿39.45639°K 48.72806°D﻿ / 39.45639; 48.72806
Genel bilgiler
Akarsu (gelen): Aras nehri
Ağçala Gölü (Azerbaycan)Azerbaycan haritasında gösterAğçala Gölü (Hazar Denizi)Hazar Denizi haritasında göster
Ağçala Dağı
Ağçala Dağı
Ağçala Gölü, Hazar Denizi'nin batısındaki Mugan Ovası'nın güneydoğusunda yer alan bataklık bir göl.
Bölgedeki Ağçala, Mahmudçala ve Cevadçala gölleri, 1896 yılında Aras Nehri'nin Mugan Ovası'na taşmasıyla oluşmuştur. Mahmudçala Gölü bir bataklık halinde olup iki ayrı bölümden oluşmaktadır. Bu bölümler Ağçala ve Mahmudçala gölleridir. Her iki göl de Mugan sulama kanallarının ve Bolgarçay'ın fazla sularıyla beslenmektedir.
Her yıl dünyanın dört bir yanından çeşitli yabani kuşlar kışı geçirmek için buraya göç eder. Göl, deniz seviyesinden 22-30 metre aşağıda yer almaktadır. Ağçala ve Mahmudçala'yı içine alan bölge 8.000 hektar büyüklüğe sahiptir. Ağçala ve Mahmudçala göllerinin sulak alan sisteminin toplam alanı ise 23.000 hektardır. Gölün çevresindeki iklim kuru subtropikaldir. Yazlar kurak, çok sıcak ve kışlar ılımandır. Çevre bölgelerdeki sıcaklık yazın +29/+35 ° С, kışın +3/+6,5 ° С'dir. Yağışlar esas olarak ilkbahar ve sonbaharda düşer. Suyun tuzluluk oranı 16-18 g/l'dir. Sıcaklık yazın 22-29 ° С, kışın ise 4-7,5 ° С'dir.
Son yıllarda buraya gelen kuşlar arasında dünyada 10.000 civarında nadir bulunan Dikkuyruk da bulunmaktadır. Bu ördek cinsi, buzağılamadan sonra kışı geçirmek için Kazakistan'dan Ağçala - Mahmudçala bölgesine gelir. Ayrıca gölde başka birçok ördek kışı geçirir. Ancak, bu kuşların çoğu avcılar tarafından vurulur. Bu nedenle bölgedeki kuş sayısı son yıllarda hızla azalmıştır.
Gölde yaşamış bazı su kuşları

Küçük batağan,
Küçük karabatak,
Büyük karabatak,
Gri balıkçıl,
Büyük ak balıkçıl,
Küçük ak balıkçıl,
Sessiz kuğu,
Suna,
Yeşilbaş,
Çamurcun,
Bayağı kaşıkgaga,
Boz ördek,
Fiyu,
Kılkuyruk,
Elmabaş patka,
Kızıl tuygun,
Kaya kartalı,
Şahin,
Sakarmeke,
Sazhorozu,
Gallinula,
Su çulluğu,
Tringa,
Yeşil düdükçün,
Bayağı uzunbacak,
Karabaş martı,
Gümüş martı
Mahmudçala Gölü

| Mahmudçala Gölü |
| --- | --- |


Havza
Konum:  Azerbaycan
Mahmudçala, Mugan ovasının güneydoğusundaki bataklık gölü. Mahmudçala Gölü Bilasuvar bölgesindeki en büyük su kütlesidir fakat Mahmudçala
sulak alanı son yıllarda önemli ölçüde küçülmüştür. Bunun nedeninin Lenkeran Bölge Ekoloji ve Doğal Kaynaklar Bölge Müdürlüğü çalışanlarının yapay kanallar açarak gölü Hazar Denizi'ne boşaltmaları olduğu iddia edilmiştir.
Her yıl dünyanın dört bir yanından çeşitli yabani kuşlar kışı geçirmek için buraya göç eder. Göl, deniz seviyesinden 22 metre aşağıda yer almaktadır. Toplam alan 8.000 hektardır. Mahmudchala sulak alan sisteminin toplam alanı 23.000 hektardır (Ağçala Gölü dahil). Gölün çevresindeki iklim kuru subtropikaldir. Yazlar kurak, çok sıcak ve kışlar ılımandır. Çevre bölgelerdeki sıcaklık yazın +29/+35 ° С, kışın +3/+6,5 ° С'dir. Yağışlar esas olarak ilkbahar ve sonbaharda düşer. Suyun tuzluluğu 16-18 g/l'dir. Sıcaklık yazın 22-29 ° С, kışın ise 4-7,5 ° С'dir.
Ağçala, Mahmudçala ve Javadçala Gölleri, 1896 yılında Aras Nehri'nin Mugan ovasını taşmasıyla oluşmuştur. Şu anda, Mahmudçala Gölü bir bataklık halindedir. Araz Nehri taştığında göl doldu. Şimdi göl Mugan sulama kanallarının ve Bolgarçay'ın fazla sularıyla besleniyor. 1965 yılında Bolgarçay'da bir rezervuar inşaatı ile gölün alanı önemli ölçüde azaldı (hemen hemen Ağçala Gölü'nün çoğu). Bundan sonra göl sistemi esas olarak kanallarla beslenmekte. Bundan sonra gölün alanı özellikle yaz aylarında küçülür. 15 yıllık kullanımdan sonra Bolgarçay üzerindeki rezervuar alüvyonla doluyor ve nehir suyu tekrar göle akmaya başlıyor. Gölün dibi esas olarak bir silt tabakasından oluşur. Alanın çoğu sulak alanlarla kaplıdır.
Son yıllarda buraya gelen kuşlar arasında dünyada 10.000 civarında nadir bulunan Dikkuyruk bulunmaktadır. Bu ördek cinsi, buzağılamadan sonra kışı geçirmek için Kazakistan'dan Mahmudçala bölgesine gelir. Ayrıca gölde başka birçok ördek kışı geçirir. Ancak, bu kuşların çoğu avcılar tarafından vurulur. Bu nedenle rezervdeki kuş sayısı son yıllarda hızla azalmıştır.
Fauna

Gölde yaşamış bazı su kuşları:
Küçük Batağan,
Küçük Karabatak,
Büyük Karabatak,
Gri Balıkçık,
Büyük Ak Balıkçıl,
Küçük Ak Balıkçıl,
Sessiz Kuğu,
Tadorna(Suna),
Yeşilbaş,
Çamurcun,
Bayağı Kaşıkgaga,
Boz Ördek,
Fiyu,
Kılkuyruk,
Elmabaş Patka,
Kızıl Tuygun,
Kaya Kartalı,
Şahin,
Sakarmeke,
Sazhorozu,
Gallinula,
Su Çulluğu,
Tringa,
Yeşil Düdükçün,
Bayağı Uzunbacak,
Karabaş Martı,
Gümüş Martı...
Terzili Köyü Camii

| --- | --- |
Caminin ve özgün minaresinin görünümü, 2007

Genel bilgiler
Mezhep: Sünni
Mimari tarz: Osmanlı
Konum: Terzili, Babaeski, Kırklareli, Türkiye
Koordinatlar: 41°31′42″K 27°02′15″D﻿ / ﻿41.52833°K 27.03750°D﻿ / 41.52833; 27.03750
Tamamlanma: 1873'den sonra   Günümüzdeki yapı: 20. yüzyıl
Teknik ayrıntılar
Minare sayısı: 1

Terzili Köyü Camii, Kırklareli ili Babaeski ilçesi Terzili köyü sınırları içerisinde bulunan tarihi bir Osmanlı dönemi camidir.
Tarih

1944 yılında yapılan ilk caminin yıkılarak 1978'de köy halkının katkılarıyla veya 1979'da minaresi korunarak yeniden inşa edildiği belirtilse de Osmanlı arşivindeki Hicri 30 Recep 1290 (Miladi 23 Eylül 1873) tarihli belgede o dönemde Edirne ve İslimiye sancaklarına bağlı Sa'diye, Çobanlı, Terzili ve Balabanlı köylerine muhacirler adına birer cami ve mektep inşa edilmesine dair ifadeler bulunduğundan caminin 1873 yılından sonra Osmanlı döneminde inşa edildiği anlaşılmaktadır.
Tarih > Onarımlar

Cami minaresi haricinde betonarme olarak yeniden inşa edilmiştir.
Edirne Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü tarafından 20.01.2016 tarih ve 2899 sayılı karar ile tescil edilmiştir.
Mimari

Arşiv belgelerindeki plan çizimlerinden anlaşıldığı kadarıyla dikdörtgen planlı yapı iki bölüme ayrılmıştır. Giriş kısmından dikdörtgen planlı mektep kısmına ve kıble yönündeki harim kısmına ulaşılabilmektedir. Harim bölümünde mihrap ve minber detayları çizimde belirtilmiştir. Plan çiziminde minarenin yeri gösterilmemiştir. 1978 veya 1979'da betonarme olarak yeniden inşa edilen dikdörtgen planlı, üzeri kiremit kaplı kırma çatı ile örtülü cami binasının güneybatı cephesinde bitişik olarak özgün olduğu belirtilen taş minaresi bulunmaktadır. Taş işlemeli armudi formdaki külahı da minarenin kalan kısımları gibi taş malzemedendir. Külahının üzerinde bakır bir alem bulunmaktadır.
Carlos Padrós

| Carlos Padrós |
| --- | --- |

1904'te Padrós'un bir portresi
3. Real Madrid başkanı
Yerine geldiği: Juan Padrós
Yerine gelen: Adolfo Meléndez
Kişisel bilgiler
Doğum: 9 Kasım 1870(1870-11-09) Barselona, İspanya Krallığı
Ölüm: 30 Aralık 1950 (80 yaşında) Madrid, Franco İspanyası
Partisi: Liberal Parti (1931'e kadar)
Mesleği: Siyasetçi, iş adamı
Carles Padrós Rubió olarak da bilinen Carlos Padrós Rubió (9 Kasım 1870, Barselona - 30 Aralık 1950, Madrid), Real Madrid'in 3. Başkanı olan İspanyol bir politikacı, iş adamı ve futbol öncüsüydü. 1931'de dağılıncaya kadar İspanyol Liberal Parti'nin bir üyesiydi.
Padrós, Real Madrid'in kurucu üyesiydi ve daha sonra Ocak 1904 ile 1908 arasında kardeşi Juan'ı yerine kulüp başkanı olarak görev yaptı. Aynı zamanda Copa del Rey'in arkasındaki öncüydü ve tarihteki ilk finalin hakemliğini yaptı.
| g t Real Madrid CF başkanları |
| --- | --- |
 Palacios (1900-02)  J. Padrós (1902-04)  C. Padrós (1904-08)  Meléndez (1908-16)  Parages (1916-26)  de Urquijo (1926-30)  Usera Bugallal (1930-35)  Sánchez Guerra (1935-36)  Meléndez (1936-40)  Peralba (1940-43)  Bernabéu (1943-78)  de Carlos (1978-85)  Mendoza (1985-95)  Sanz (1995-2000)  Pérez (2000-06)  Calderón (2006-09)  Boluda (2009)  Pérez (2009-) 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX1388486
Menzil Cemaati

| Menzil Cemaati |
| --- | --- |
Kuruluş: 1971
Kurucu: Abdulhakim Erol
Tür: Cemaat
Amaç: Sünni İslam anlayışı üzerinden dini ilim eğitimi vermek.
Merkez: Menzil, Kâhta, Adıyaman, Türkiye
Hizmet bölgesi: Türkiye ve Avrupa
Lider: Abdulhakim Erol (1971-1972) Muhammed Raşit Erol (1972-1993) Abdulbaki Erol (1993-2023) Fevzettin Erol (2002-) Muhammed Saki Erol (2023-) Muhammed Mübarek Erol (2023-) Muhammed Fettah Erol (2023-)
Resmî site: naksibendi.com.tr semerkandvakfi.org
Menzil Cemaati, Nakşibendiye'ye bağlı olup Türkiye'deki cemaatler arasında en fazla mensubu olanlardan biridir. Siirt'in Baykan ilçesinden Adıyaman'ın Kahta ilçesi Menzil köyüne gelip yerleşen Abdulhakim Erol tarafından kurulmuştur. 12 Temmuz 2023'e kadar Cemaatin lideri Abdülbaki Erol'du. Erol'un ölümü üzerine yerine oğlunun geçeceği düşünülmüştür ancak 24 Temmuz tarihinde cemaat içinde bir uzlaşmaya varılamadığından, üç oğlu arasında ayrılmıştır.
2000'li yıllarda Menzil grubu ikiye ayrılmıştır. Buhara olarak da anılan bu ikinci grubun başında, Muhammed Raşit Erol'un oğullarından olup ana koldan ayrılan Fevzettin Erol bulunmaktadır. Bu grubun merkezi ise Eskişehir’in Buhara, Sivrihisar ilçesindedir.
Cemaatin merkezi Adıyaman ilidir. Menzil ismini de ortaya çıktığı Adıyaman'ın Kâhta ilçesindeki Menzil köyünden almaktadır. Cemaatin Ankara ve İstanbul'da da uzantıları mevcuttur. Cemaat mensuplarınca cemaatin Avrupa ülkelerinde geniş bir ağa sahip olduğu iddia edilmektedir. Türk siyasetçilerden ve Türkiye Cumhuriyeti eski devlet bakanlarından da Menzil Cemaati'ne mensup kişiler vardır.
Menzil mensuplarının kurduğu Semerkand Vakfı, turizm şirketleri, medya organları, vakıflar ve eğitim kurumları gibi farklı şirket ve yapılanmalar; cemaatin birincil ekonomik kaynağını oluşturmaktadır. Söz konusu mal varlıkları zaman zaman kamuoyunda ve medyada tartışmalara neden olmaktadır.
Cemaat içinde tarikat liderlerinin Muhammed'in soyundan geldiği iddiası üzerine liderlerin ismi Muhammed'in soyundan gelenler için kullanılan "Seyyid" ünvanı ve Muhammed'in torunu Hüseyin'in soyundan gelenler için kullanılan "El-Hüseyni" son eki eklenerek kullanılmaktadır.
Tarihçe

Cemaat, Nakşibendiliğin Halidiyye kolundandır.
Cemaatin kurucusu Abdulhakim Erol'un 1972'de Ölümünden sonra oğlu Muhammed Raşid Erol cemaatin lideri olmuştur. 12 Eylül Askeri Darbesi sonrası Menzil'e çok ziyaretçi çekmesi üzerine Muhammed Raşid Erol Millî Güvenlik Konseyi tarafından Gökçeada'da zorunlu ikamete gönderilmiş fakat sağlık problemleri yüzünden Konsey kararı ile Ankara'ya yerleşmiş, sonra Menzil'e dönmüştür.
Alparslan Türkeş'e karşı bayrak açan Büyük Birlik Partisi lideri, eski Ülkü Ocakları Genel Başkanı Muhsin Yazıcıoğlu ve eski Maraş Ülkü Ocakları Başkanı Ökkeş Kenger Şendiler gibi siyaset arenasında boy gösteren isimlerin de Menzil Şeyhi Muhammed Raşid Erol'un müritleri olmasıyla cemaat, kamuoyunda dikkatleri daha fazla üzerine çekmiştir. Eski bakanlardan Recep Akdağ ve Taner Yıldız'ın da Menzil mensubu olduğu dile getirilmektedir.
Muhammed Raşid Erol'un 22 Ekim 1993 tarihinde ölümü ile cemaat lideri Seyyid Abdülbaki El-Hüseyni ismini de kullanan Abdülbaki Erol olmuştur. Abdülbaki Erol, sağlık sorunları nedeniyle 12 Temmuz 2023 tarihinde tedavi gördüğü Emsey Hastanesi'nde ölmüştür.
Abdülbaki Erol'un ölümünden sonra cemaatin yeni liderinin kim olacağı konusunda kısa süreli tartışmalar yaşanmış, Abdulbaki Erol'un büyük oğlu Muhammed Saki Erol, Menzil köy merkezinde açıklama yaparak tövbe yetkisinin Abdulbaki Erol'un 3 oğul arasında paylaştırıldığını ve tarikatın faaliyetlerini üç ismin, köydeki üç ayrı camide sürdüreceğini söylemiştir.
Liderleri

Abdulhakim Erol (1971-1972)
Muhammed Raşid Erol (1972 - 22 Ekim 1993)
Abdulbaki Erol (22 Ekim 1993 - 12 Temmuz 2023) Semerkand Grubu
Fevzettin Erol, anlaşmazlıklar sonucunda 30 Aralık 2002 tarihinde Adıyaman'dan ayrılarak Eskişehir'e yerleşmiş ve liderliğini ilan etmiştir.
Fevzettin Erol (30 Aralık 2002 - Günümüz) Buhara Grubu
Abdülbaki Erol'un vefatının ardından cemaatin liderliği, üç oğlu arasında paylaştırılmıştır.
Muhammed Saki Erol (12 Temmuz 2023 - Günümüz) Serhendi Vakfı, Serhendi Grubu
Muhammed Mübarek Erol (12 Temmuz 2023 - Günümüz) Gucdevan Vakfı, Semerkand Grubu
Muhammed Fettah Erol (12 Temmuz 2023 - Günümüz) Buhara Vakfı, Semerkand Grubu
Abengourou

Abengourou, Akan dilindeki "n'pé kro" ifadesinden türemiştir. Bu ifade, "Uzun tartışmalardan hoşlanmam" anlamına gelmektedir. Fildişi Sahili'nin doğusunda bulunan bir şehirdir. Şehir, Comoé Bölgesi'nin ve Indénié-Djuablin Bölgesi'nin yönetim merkezi konumundadır. Aynı zamanda, bir belediye (commune) statüsüne sahip olup, Abengourou Departmanı’nın alt-prefektörlük merkezi olarak da hizmet vermektedir.
Abengourou'nun baskın nüfusunu Anyi etnik grubu oluşturmaktadır. Anyi halkı, Akan halklarının bir kolu olup, tarihi süreçte Gana’dan bu bölgeye göç etmiştir. 2021 nüfus sayımına göre, Abengourou alt-prefektörlüğünün nüfusu 164.424 kişidir. Abengourou’da tarım alanında uzmanlaşmış bir mesleki eğitim enstitüsü bulunmaktadır. Bunun yanı sıra, yerel tarım ürünleri olan kakao ve kahve üzerine çalışan bir araştırma istasyonu da mevcuttur. Bu tarım ürünleri, 151 kilometre uzaklıktaki Abidjan’a taşınarak ihracata gönderilmektedir.
Abengourou, Anyi halkının en yüksek dereceli şefinin (paramount chief) ikametgahına ev sahipliği yapmaktadır. Bu şef, 18. yüzyılda kurulan Indénié Krallığı'nın kralıdır. Kralın ikametgahı 1882 yılında inşa edilmiş olup, iç mekanı çeşitli tarihi eserler ve sanatsal objelerle süslenmiştir. Bu yapı, bölgenin tarihi ve kültürel mirasının önemli bir simgesi olarak kabul edilmektedir.
Abengourou, Roma Katolik Kilisesi’ne bağlı Abengourou Piskoposluğu'na ev sahipliği yapmaktadır. Şehrin en önemli dini yapılarından biri, "Cathédrale Sainte Thérèse de l'Enfant Jésus" adlı katedraldir. Bu yapı, bölgedeki Katolik cemaatinin dini merkezi olup, bölgenin en büyük kiliselerinden biri olarak önemli bir yere sahiptir.
Nüfus

2014 yılı nüfus sayımına göre, Abengourou alt-prefektörlüğünün nüfusu 135.635 olarak kaydedilmiştir. 2021 yılı itibarıyla nüfus, 164.424'e yükselmiştir, bu da şehirde belirgin bir nüfus artışını göstermektedir.
Önemli Kişiler

Roger Assalé (13 Kasım 1993 doğumlu) – Fildişi Sahilli uluslararası futbolcu. Profesyonel kariyerinde çeşitli kulüplerde forma giymiş olup, Fildişi Sahili Millî Takımı'nda da yer almıştır.
Köyler

Abengourou alt-prefektörlüğüne bağlı 17 köyün 2014 yılı nüfusları aşağıdaki gibidir:
Abengourou  (100 910)
Adaou  (4 011)
Adonikro  (795)
Adou Koffikro  (2 373)
Akoikro  (492)
Apoisso  (9 373)
Apoueba  (1 824)
Bossematie  (872)
Comoekro  (253)
Dramanekro  (1 057)
Kirifi  (2 364)
Kodjinan  (5 049)
Kouame Bouakro  (456)
Kouassi Beniekro  (850)
N'dakro  (112)
Pokoukro  (4 299)
Touzoukro  (545)
Monoray

Chongqing Demiryolu Taşımacılığı, dünyanın en uzun ve en yoğun monoray sistemine sahiptir ve Line 3 en uzun ve en yoğun tek monoray hattıdır.
São Paulo, Brezilya'daki Oratório istasyonunda test aşamasında olan bir monoray treni.
Bir monoray veya havaray, hattının tek bir ray veya kirişten oluştuğu bir demiryolu'dur. Halk arasında "monoray" terimi genellikle herhangi bir yükseltilmiş demiryolu veya insan taşıyıcı biçimini tanımlamak için kullanılır. Daha doğru bir ifadeyle, bu terim track tarzını ifade etmektedir. Monoraylar genellikle havaalanı transferlerinde ve orta kapasiteli metrolarda bulunan tek raylı sistemlerdir. Monoraylar tramvaylardan ve hafif raylı sistemlerden her zaman diğer trafikten ve yayalardan ayrı olmaları ile ayrılırlar.
İlk monoray prototipi 1820 yılında Rusya'da oluşturuldu ve o zamandan beri çeşitli monoray tasarımları önerildi ve uygulandı. İlk monoraylar tek bir metal ray veya jiroskopik olarak dengelenmiş bir sistem kullanmıştır. 1950'lerde, monoraylar daha büyük kiriş veya kiriş tabanlı rayları benimsedi ve ALWEG straddle ve SAFEGE sistemleri popüler tasarımlar olarak ortaya çıktı.Şablon:Cnl 1980'lerden itibaren Japonya, Tokyo Monoray'ın dünyanın en yoğun sistemlerinden biri olmasıyla monoray toplu taşımacılığında lider konuma gelmiştir. Çin de 2000'li yılların sonlarında Chongqing'deki dünyanın en büyük ve en işlek sistemi de dahil olmak üzere monoraylar geliştirmeye başladı. Monoraylar o zamandan beri servis pazarlarında, eğlence parklarında ve giderek artan sayıda şehirde toplu taşıma aracı olarak kullanılmaya devam etmektedir.
Modern monoraylar çalışma yüzeyi olarak sağlam bir kirişe dayanır ve iki sınıfa ayrılır: straddle-beam ve asma monoraylar. Straddle-beam monoraylar daha yaygındır ve trenler çelik ya da betonarme bir kiriş üzerinde hareket eder. Almanya'daki Wuppertal Schwebebahn gibi asma monoraylar daha az yaygındır. Çoğu monoray elektrik motorlarıyla çalışır, ancak dizel motorlu sistemler de mevcuttur. Lastik tekerlekli monoraylar %6'lık bir eğimi kaldırabilecek şekilde tasarlanmıştır ve monorayların ray değiştirmesini sağlayan mekanizmalar vardır. Monoraylar filmler, televizyon şovları ve video oyunları da dahil olmak üzere popüler kültürde yer almıştır.
Etimoloji

Terim muhtemelen 1897'den gelmektedir, Alman mühendis Eugen Langen, vagonların asılı olduğu yükseltilmiş bir demiryolu sistemini Eugen Langen One-railed Suspension Tramway (Einschieniges Hängebahnsystem Eugen Langen) olarak adlandırmıştır.
Diğer taşıma sistemlerinden farklılaşma

Monoraylar havaalanı transferinde ve orta kapasiteli metrolarda uygulama alanı bulmuştur. Monorayları diğer ulaşım modlarından ayırmak için Monoray Topluluğu monorayı "yolcu veya yük araçları için ray görevi gören tek bir ray" olarak tanımlamaktadır. Çoğu durumda demiryolu yükseltilir, ancak monoraylar zemin, zemin altında veya metro tünellerinde de çalışabilir. Araçlar ya dar bir kılavuz yoldan asılır ya da bu yol üzerinde hareket eder. Monoray araçları kendilerini destekleyen kılavuz yoldan daha geniştir."
Diğer taşıma sistemlerinden farklılaşma > Benzerlikler

Monoraylar genellikle yükseltilmiştir, bu da bazen Docklands Light Railway, Vancouver SkyTrain, AirTrain JFK gibi diğer yükseltilmiş sistemlerle ve iki ray üzerinde çalışan Cable Liner people mover gibi kablo tahrikli sistemlerle karıştırılmasına neden olur.[kaynak belirtilmeli]
Monoray araçları genellikle hafif raylı araçlara benzer ve personelli veya personelsiz olabilir. Tekli rijit araçlar, mafsallı tekli üniteler veya trenlere bağlanmış çoklu üniteler olabilirler. Diğer gelişmiş hızlı transit sistemleri gibi, monoraylar da lineer endüksiyon motoru ile tahrik edilebilir; geleneksel demiryollarında olduğu gibi, araç gövdeleri boji aracılığıyla kirişe bağlanabilir ve böylece virajlar aşılabilir.
Monoraylar bazen kentsel alanlarda geleneksel paralel raylı metro sistemleriyle birlikte kullanılır. Mumbai Monoray, Mumbai Metrosu ile birlikte hizmet verirken, monoray hatları Bangkok'un BTS Skytrain ağındaki geleneksel demiryolu hatlarına entegre edilmiştir.
Diğer taşıma sistemlerinden farklılaşma > Farklılıklar

Bazı tramvay ve hafif raylı sistemlerin aksine, modern monoraylar rayın geometrisi nedeniyle her zaman diğer trafikten ve yayalardan ayrılır. Sapporo Belediye Metrosu gibi lastik tekerlekli metrolar veya Translohr gibi kılavuzlu otobüsler veya tramvaylar gibi diğer kılavuzlu sistemlerin aksine, aynı tek kirişle etkileşim yoluyla hem yönlendirilir hem de desteklenirler. Monoraylar pantograf da kullanabilir.
Diğer sınıf ayrımlı transit sistemlerde olduğu gibi, monoraylar kırmızı ışıklardan, kavşak dönüşlerinden ve trafik sıkışıklığından kaçınır. Yüzey seviyesindeki trenler, otobüsler, otomobiller ve yayalar birbirleriyle çarpışabilirken, monoraylar gibi özel, kademeli olarak ayrılmış yol hakları üzerindeki araçlar yalnızca aynı sistemdeki diğer araçlarla çarpışabilir ve çarpışma için çok daha az fırsat vardır. Diğer yükseltilmiş transit sistemlerde olduğu gibi, monoray yolcuları güneş ışığı ve manzaradan faydalanır. Monoraylar dizel otobüs ve trenlerden daha sessiz olabilir. Elektriği ray yapısından elde ederler, oysa diğer ulaşım türleri üçüncü ray veya havai elektrik hatları ve direkleri kullanabilir.[kaynak belirtilmeli] New York, Chicago ve diğer yerlerdeki yükseltilmiş tren sistemleriyle karşılaştırıldığında, bir monoray kiriş yolu dar bir gölge oluşturur. Tersine, monoraylar tünel içermeyen hafif raylı sistemlerden daha pahalı olabilir. Buna ek olarak, monoraylar ya yer üstünde kalmalı ya da geleneksel raylı sistemlerden daha büyük tüneller kullanmalıdır ve karmaşık ray değiştirme ekipmanı gerektirirler.
Diğer taşıma sistemlerinden farklılaşma > Maglev

Monoray Topluluğu'nun ışın genişliği kriterine göre, Transrapid ve Linimo gibi maglev sistemlerinin hepsi olmasa da bazıları monoray olarak kabul edilir. Maglevler, hareket halindeyken kirişe fiziksel olarak temas etmedikleri için diğer monoraylardan farklıdır.
Tarihçe > Erken yıllar

İlk monoray prototipi 1820 yılında Rusya'da Ivan Elmanov tarafından yapılmıştır. Geleneksel demiryolulara monoray alternatifleri yaratma girişimleri 19. yüzyılın başlarından beri yapılmaktadır.
Centennial Monorayı 1876 yılında Philadelphia'da düzenlenen Centennial Exposition fuarında sergilenmiştir. Tasarımı temel alınarak Bradford ve Foster Brook Demiryolu 1877 yılında inşa edildi ve Ocak 1878'den Ocak 1879'a kadar bir yıl boyunca işletildi.
1879 civarında Haddon ve Stringfellow tarafından bağımsız olarak ters "V" rayı kullanan (ve dolayısıyla enine kesitte "Λ" şeklinde olan) bir "tek raylı" sistem önerildi. Askeri kullanım için tasarlanmıştı, ancak "ucuz demiryolu" olarak sivil kullanıma da uygun olduğu görüldü. Benzer şekilde, pratik kullanıma sunulan ilk sistemlerden biri, İrlanda'da Ballybunion ve Listowel arasında bir hat inşa eden Fransız mühendis Charles Lartigue'ye aitti. 1888 yılında açılan ve 36 yıl süren hat, 1924 yılında (İrlanda İç Savaşı'ndan kaynaklanan hasar nedeniyle) kapatıldı. Yük taşıyan tek bir ray ve denge için üçü üçgen destekler üzerinde taşınan iki alt, dış ray kullanmıştır. Yapımı ucuz ama işletmesi zordu. Muhtemelen ilk monoray lokomotifi bir 0-3-0 idi. Bu hat üzerinde buharlı lokomotif. 1901'de Liverpool ve Manchester arasında Lartigue sistemi kullanan yüksek hızlı bir monoray önerilmiştir.
Boynton Bisiklet Demiryolu]], Long Island, New York üzerindeki Brooklyn'de buhar gücüyle çalışan bir monoraydı. Zemin seviyesinde tek bir taşıyıcı ray üzerinde, ancak yatay olarak karşılıklı duran bir çift tekerleğe bağlı ahşap bir üst stabilizasyon rayı ile çalışıyordu. Demiryolu 1890'dan itibaren sadece iki yıl boyunca işletilmiştir.
Hotchkiss Bisiklet Demiryolu]], üzerinde eşleşen bir pedal bisiklet sürülebilen bir monoraydı. İlk örneği 1892 yılında Smithville ile Mount Holly, New Jersey arasında inşa edilmiştir. 1897 yılında kapanmıştır. Diğer örnekler 1895'ten 1909'a kadar Norfolk'ta inşa edildi, Great Yarmouth, ve Blackpool, Birleşik Krallık 1896.