1962 Güney Vietnam Bağımsızlık Sarayı bombalı saldırısı
Saldırı sonrası

Saldırı sonrası yaptığı kısa bir konuşmasında Diệm, saldırıyı "tek başına olan bir hareket" olarak niteleyerek hayatta kalmasını "ilahi koruması"na bağladı. Sonrasında ise saldırıda yaralanan askerleri ziyaret etti ve saldırganların, iş arkadaşlarına saldırıdan sorumlu tutulmayacaklarına dair söz verdi. ABD başkanı John F. Kennedy, hemen saldırıyı kınayan bir mesaj göndererek, saldırının "yıkıcı ve kötü niyetli bir hareket" olduğunu ve Diệm'in "güvende ve zarar görmemiş" olmasından mutluluk duyduklarını belirtti. ABD'nin Güney Vietnam büyükelçisi Frederick Nolting, saldırıyı "iki münferit vakanın sonucu" olarak niteledi ve saldırının halkın rejime karşı yaygın bir huzursuzluğu olduğu anlamına gelmediğini söyledi. Vietnam Ulusal Kurtuluş Cephesi'nden tepki gelmemesi nedeniyle Nolting, olayın "belirli bir amacı olan bir anti-Komünist suikastı denemesi" olduğunu söyledi. Ülkenin meclisi, Diệm'in süper noter yasama organı, başkanın "güvenilir olmayanlara karşı esaslı önlemler almasını" istedi. Başkanın askeri danışmanı General Duong Van Minh, saldırıyı "hoşnutsuz pilotlar"a bağladı ve başkana karşı herhangi bir birliğin hareket etmediğini söyledi. Sivil Muhafızlar başkana sadık kaldı ve komutanları hava kuvvetlerine Tan Son Nhut Hava Üssü'nü devralmaları emrini verdi. Diệm'in sözcüsü, saldırıda saraya karşı napalmların kullanıldığını inkar etti. Bunun nedeni konusunda ise, hükûmetin hava kuvvetlerinin depolarında bu tür silahların bulunduğunun ortaya çıkması konusundaki hassasiyeti olduğu söylenmektedir. Sözcü, ayrıca durumun tamamen kontrol altında olduğunu da belirtti.
Vietnam Hava Kuvvetleri (VHK), iki pilotun yaptıklarına Diệm'e bir mektup göndererek tepki gösterdi. Mektupta, saldırının "orduyla bir ilgisi olmayan aptalca bir olay" olduğu, "ordunun itibarını zedelediği" ve "devam etmekte olan ulusal mücadeleye zarar vermesinin yanı sıra Komünistlerin yıkım amaçları açısından kârlı olduğu" belirtildi. Ngu ailesi tarafından kendilerine destek sağlama amaçlı büyük gösteriler düzenlemek için kullanılan bir organizasyon olan Ulusal Devrimci Hareket, iki pilotun öldürülmesi için çağrıda bulundu ve Diệm'in "ordu içinde disiplini sağlamnası için mümkün olduğunca sıkı önlemler almasını" istedi.
Saldırının bir sonucu olarak, Diệm güvenlik görevlileri saldırgan pilotların herhangi bir rejim karşıtı eğilim için olup olmadıklarını araştırırken tüm VHK uçaklarının yerde kalmasını ve havada yürütülen tüm askeri faaliyetlerin askıya alınmasını emretti. Sadece bir uçağın havalanmasına izin verildi. Bu, Bien Hoa Hava Üssü'nün pistine tanklar yerleştirilerek yapıldı. Eşlik eden savaş uçakları olmadan Amerikan kuvvetleri için ormanlarda komünistlere kaşı operasyonlar düzenlemek çok riskli hale geldi. 2 Mart günü, saldırıdan üç gün sonra, Diệm Cử ve Quốc'un fikirlerinin tüm hava kuvvetlerinin fikrini temsil etmediği sonucuna varınca, hava kuvvetlerinin askeri faaliyetlere devam etmesine izin verdi. Saldırıdan birkaç gün sonrasına kadar, sarayın etrafındaki bölgeler kordon altına alındı ve başkentin belli sokaklarına tanklar yerleştirildi. Hava kuvvetleri üzerindeki tüm sınırlamaların kalkması ise 5 Mart gününü buldu.
Quốc faaliyetleri nedeniyle tutuklandı, Cử ise Kamboçya'da dil öğretmenliği yapmaya başladı. Diệm Kamboçya'dan Cử'yu teslim etmesini istedi; ancak bu istek reddedildi. Kamboçya Prensi Norodom Sihanouk, Diệm'le düşmanca ilişkileri sahipti ve Ngo ailesi daha önce darbe girişimlerini destekleyerek onu tahttan indermeye çalışmıştı. 1959 yılında, Nhu, Sihanouk'u bombalı bir paket ile öldürmeyi denemişti. Bu nedenle, Sihanouk, Diệm'i devirmek veya öldürmek isteyenlere barınak sağlıyordu. 1960 yılında da Diệm'i devirmeyi deneyen bir grup paraşütçüye barınak sağlamıştı.
Bu arada, Diệm'in polisi, Cử'nun saldırıdan sonra saklanan babasını aradı. Diệm'in 1963 yılının kasım ayında öldürülmesinin ardından, Quốc serbest bırakıldı ve Cử 16 Kasım 1963 tarihinde Kamboçya'dan döndü. Her ikisi de hava kuvvetlerindeki görevlerine bu tarihten sonra devam etti. Quốc daha sonra yarbaylık rütbesine kadar yükseldi; ancak 18 ay sonra, 20 Nisan 1965'te, Kuzey Vietnam'daki bir hava saldırısnda öldü.