stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Karmatîlik
Tarihçe

890 yılında Kûfe'de İsmailîliğin El-Sevâd (bugünkü Güney Irak) bölgesi temsilcisi "Hamdan Karmat"; daha sonra adı "Karmatîlik" olacak olan ilk örgütlenmeyi oluşturmuştur.
899'da Ubeydullah'ın; imâmetin kendisine ve dedelerine ait bir hak olduğunu ileri sürmesi üzerine, İsmâ'îlîliler'in çoğunluğu bunu kabul ettiği hâlde "Hamdân Karmat" ve taraftarları reddederek isyan etmişler ve bu yeni İsmâ'îliyye doktrinine desteklerini kesmişlerdir.
Aynı yıl Hamdân Karmat tarafından Bahreyn'e gönderilen, aslen İran'ın Buşehr Eyaleti'ne bağlı Ganaveh şehristanından olan Ebû Saʿid Hasan bin Behrâm Cennâbî; Bahreyn'in başkenti Hajr ile Doğu Arabistan'ın Lahsa kentlerini ele geçirdi.
Beklenen mehdîyi temsil iddiasında olan Ebû Sa'îd Cennâbî; İsmâ'îliyye'deki bölünmeden sonra (899) Bahreyn'de müstakil bir Karmatî devleti kurdu. Bu arada Ubeydullah el-Mehdî de 909 yılında İfrîkıye Fâtımî halîfeliğini kurdu. Karmatîlerin mehdî beklentisinin ikinci yılında, hicrî 301/mîlâdî 913-914'te Ubeydullah el-Mehdî'nin tertip ettiği bir suikast neticesi Ebû Sa'îd Cennâbî öldürüldü.
Karmatîlik, 10. yüzyılın başlarına kadar el-Sevâd ve Suriye'ye yayılmış ve 903'te Şam'ı kuşatmıştır. Ancak 907'de Abbasîler tarafından bastırılmıştır.
Bahreyn'de "Mü'miniyye" kentini inşâ eden Karmatîler; Ebû Sa'îd Cennâbî'nin oğlu Ebû Tâhir Süleyman el-Cennâbî’nin devlet başkanlığı döneminde 930 yılının hac mevsiminde Mekke'ye saldırmışlar, Kâbe baskınında 20.000 hacıyı katlederek cesetlerini zemzem kuyusuna doldurmuşlar ve Hacerü'l-esved’i de çalarak Bahreyn’deki Hecer’e götürdüler ve yirmi yıl kadar orada tuttular. Baskının üzerinden bir yıl geçtikten sonra 931'de Ebû Tâhir Cennâbî; Bahreyn'in idaresini İsfahan'dan getirttiği Ebu'l Fađl el-İsfahânî'yi adlı genç bir mahkûma devrederek aynı zamanda onu mehdî ilân etti ve kurduğu ütopya cumhuriyetin başına geçirmekle yüzyıl boyunca devam edecek bir terörizm döneminin kıvılcımını da çakmış oldu. Lâkin bu genç; eski İran kisrâlarının neslinden geldiğini ve İran dinini ıslah etmekle vazifeli olduğunu söyleyip üstüne Araplar aleyhinde görüşler de ortaya koyunca göreve getirilmesinden seksen gün sonra Ebû Tâhir tarafından öldürüldü. Bu hâdise, Bahreyn Karmatîleri arasında büyük şaşkınlığa ve dağılmaya yol açtı; birçok dâî, Ebû Tâhir’le bağını kesti. Onun 944'te ölümünden sonra kardeşleri, Abbâsîler’e karşı barışçı bir siyaset izlediler.
Karmatîler, 11. yüzyıla kadar bağımsızlıklarını korumuşlardır.
Türkiye'de Karmatîlik

Karmatîler hakkında Türkiye'deki ilk anma toplantısı; kendilerini antikapitalist Müslümanlar olarak takdim eden bir grup tarafından 10 Ekim 2018 tarihinde İstanbul'un Fatih ilçesine bağlı Balat semtinde bulunan İnşâ Kültürevi'nde tertip edilmiştir. Faik Bulut, Recep İhsan Eliaçık ve Emre Ergül'ün konuşmacı olarak katıldıkları programda Karmatîlik ve Karmatîler; ''İslam'ın özüne dönüş pratiği ve İslam komüncüleri'' olarak tarif edilmiştir.
Karmatîler'in imâm silsileleri

| --- | --- |

İslâm Peygamberi Muhammed Mustafa: Peygamber
1. İmâm Ali el-Murtezâ (Birinci Ali): 1. İmâm ve peygamber
2. İmâm Hasan el-Müctebâ (İkinci Ali): 2. İmâm
3. İmâm Hüseyin bin Ali (Üçüncü Ali): 3. İmâm
4. İmâm Ali Zeynel Âbidîn (Dördüncü Ali): 4. İmâm
5. İmâm Muhammed el-Bâkır (Beşinci Ali): 5. İmâm
6. İmâm Câ'fer-i Sâdık (Altıncı Ali): 6. İmâm
7. İmâm Muhammed bin İsmâ'îl el-Mektûm (Yedinci Ali): 7. İmâm, Mehdi ve son peygamber

İmâmların numaralandırılması (İsnâ-aşeriyye) ile aynıdır fakat imâmet; son peygamber, Mehdi ve İmâm olarak kabul edilen Muhammed bin İsmâ'îl el-Mektûm (Yedinci Ali) ile nihâyete erdirilmektedir.
Ayrıca bakınız: İmâmet, Keysânîlik, Zeydîlik, Yediciler, İmâmet (İsmâilî i'tikadı), İmâmet (Nizârî i'tikadı), İmâmet (Şia i'tikadı) ve İmâmet (Onikiciler Şiîliği i'tikadı)
Ömer Ziyaüddin ed-Dağıstanî

| Ömer Ziyaüddin ed-Dağıstanî |
| --- | --- |

Nakşibendi Şeyhi Gümüşhanevi Dergahı Lideri
Yerine geldiği: Safranbolulu İsmail Necati
Yerine gelen: Tekirdağlı Mustafa Feyzi
Kişisel bilgiler
Doğum: 1849  Dağıstan Oblastı, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 30 Kasım 1920  İstanbul, Osmanlı Devleti
Dini: İslam
Ömer Ziyaüddin ed-Dağıstanî (Avarca ГIумар-хIажи Зиявудин Дагъистани; d. 1849, Dağıstan - ö. 30 Kasım 1920 İstanbul), İslam âlimi, yazar, din adamı, vaiz, Nakşibendi şeyhi.
Yaşamı

Hicri 1266, Miladi 1849 yılında Dağıstan'da Çerkay'a bağlı Miatlı köyünde dünyaya gelmiştir. Babası Ulema'dan Müderris Abdullah Efendi olup, kökenleri Dağıstanlı Avarlar'dandır. Arapça, Farsça ve Rusçadan başka, Türk lehçeleri uzmanıdırlar.
İlk tahsiline babasından ders görerek başlar. Gençlik yıllarına geldiğinde Ruslarla Şeyh Şamil arasında 1825'lerden beri devam eden mücadelelere iştirak eder. Şeyh Şamil'in oğlu Gazi Mehmed Paşa'nın maiyetinde Kafkas Cephesi'nde Ruslar'a karşı yıllarca savaşır. O sıralar yirmi yaşlarındadır. Savaş sona erince Dağıstan grubu Osmanlı Devleti'ne göç eder. Böylece Ömer Ziyâüddîn Efendi de İstanbul'a yerleşir.
Son eşi Hafize Hanım'dan sekiz çocuğu olmuştur. Soyu hayatta olan beş çocuğu ile devam etmiştir. İlk üç hanımından doğan çocukları yaşamamıştır. Hukuk profesörü Yusuf Ziya Binatlı'nın (1914-1998) babasıdır.
Gümüşhanevi Dergahı

Ahmed Ziyaüddin Gümüşhanevi'ye intisab eder. Aynı yıl şeyhülislamlığa takdim ettiği "Tecvîd-i Umûmî" isimli eseriyle taşra uleması olur.
Ömer Ziyaüddin ed-Dağıstanî'nin asıl adı Ömer'dir. Hocası Gümüşhânevî kendisini, "Sana Ziyâüddîn adını veriyorum, isminle muammer ol!" diyerek taltif etmiştir. Yine hocası kendisine "Hâfız Ömer!" diye hitab etmesi üzerine, gece-gündüz demeden kendi kendine çalışarak altı ayda hafızlıgını tamamlamıştır. Kur'ân'ı ezberlediği gibi, ikiyüzbin hadisi de râvî zinciriyle beraber ezberlemiştir.
Ömer Ziyaüddin, 1919 senesinde Gümüşhanevi Dergahı şeyhlerinden İsmail Necati Efendi'nin vefatı üzerine dergahın üçüncü halifesi olarak postnişin olmuş, irşad görevini üstlenmiştir. Bu arada Râmûzül-Ehàdîs adlı hadis kitabını da okutmaya devam etmiştir.
Sultan Vahdettin'in bizzat gelip yaptıkları şeyhülislamlık teklifini 'işgal altında bulunan bir memlekette fetvâ makâmı işgal edilmezî' diyerek kabul etmemişlerdir.
Müderrislik Dönemi

Tahsilini tamamlayıp icâzet aldıktan sonra Aralık 1878'de Edirne ikinci Ordu Alay Müftülüğü'ne tayin edilir. Eylül 1892 tarihine kadar on dört sene bu vazifeyi îfâ eder. Haziran 1893 - Mayıs 1901 seneleri arasında Malkara kadılığı vazifesinde bulunur. 1903'te Kudüs mevleviyetine, ertesi yıl Malkara kadılığına tayin olunur.
Malkara kadılığı vazifesinde iki yıl kaldıktan sonra, 1906 senesinde İstanbul'a yerleşir. 1908'de saltanat ve hilafeti savunan "Hadîs-i Erbaîn fî Hukûki's-Selâtîn" adlı eserini neşreder.
Uzun süre sonunda, önce 5 Ağustos 1919'da Dârü'l-Hilâfeti'l-Aliyye Medresesi hilâfiyat (tartışma ve münakaşa yoluyla, karşı fikri çürütme), sonra da 27 Ekim 1920'de yine aynı medresenin Hadis dersi müderrisliğine tayin edilmiştir.
Sürgün Dönemi

1909 senesinde 31 Mart Vak'asına karıştığı, İttihâd-ı Muhammedî Cemiyeti ve Derviş Vahdetî ile ilgisi olduğu iddiasıyla Dîvân-ı Harb-ı Örfî tarafından müebbet hapse mahkûm edilir. Cezası bir süre sonra sürgüne çevrilerek Medine'ye gönderilir ve orada yedi ay kalır.
Bu arada Mısır Hidivi Abbas Hilmi Paşa ile tanışır ve himayesine girer. Böylece Ömer Ziyâüddîn, Müntezeh sarayına yerleşir. Abbas Hilmi Paşa'nın saray hocalığını ve imamlığını yapar. Burada yaklaşık on yıl kalırlar. Bu sırada I. Dünya Savaşı devam etmektedir. Bir ara Mısır'da İngilizler tarafından hapse atılır.
14 Nisan 1912'de çıkan genel af üzerine, Şeyhülislamlığa müracaat ederek vazife taleb etmiş, fakat talebi reddedilmiştir.
Ölümü

Ömer Ziyaüddin, 30 Kasım 1920 Perşembe günü yetmiş üç yaşlarında iken dergahta vefat etmiş, naaşı Süleymaniye Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından aynı camiinin haziresine defnedilmiştir.
Eserleri

Hadis, Siyer, Fıkıh, Tecvid, Kıraat, Tasavvuf gibi, Türkçe, Arapça ve Avarca başta olmak üzere Dağıstan dillerinde pek çok eseri bulunmaktadır.
Lezgi dili ile yazılmış Mevlid-i Şerîf'i bin beyitliktir. Dağıstan yöresinde Süleyman Çelebi'nin Mevlid'i gibi meşhur olmuştur. Şâirlik tarafı baskın olan Ömer Ziyâüddîn'nin Şeyh Şamil'in kabilesinin dili ile yazılmış Kısâs-ı Enbiya adlı manzum eseri Dağıstan'da, Mevlid, Mi'rac ve Mu'cizat isimli eserleri de Edirne'de basılmıştır.
"Fetevâ-yı Ömeriyye bi-Tarikatil-Aliyye" adlı eseri Seha Neşriyat tarafından neşredilmiştir.
Diğer eserleri şunlardır:
Sünen-i Akvâli'n-Nebeviyye mine'l-Ehâdîsi'l-Buhâriyye
Zübdetü'l-Buhârî
Es'ile ve Ecvibe fî İlmi'l-Hadîs
Et-Teshilatü'l-Atire fi'l-Kıraati'l-Aşere,
Metn-i Akâid Tercemesi
Adâbu'l-Kur'ân,
Mevhibe-i Bârî Terceme-i Buhârî,
Mu'cizât-ı Nebeviyye,
Zübdetü'l-Buhârî Tercemesi,
Zevâidü'z-Zebidî,
Mir'ât-ı Kanûn-i Esâsî.
Diriye Emirliği

Diriye Emirliği  veya İlk Suûdi Devleti, 1744 yılında (Hicrî 1157) kuruldu. Şeyh Muhammed bin Abdülvahhab, Diriye'ye yerleştiğinde Diriye Prensi Muhammed bin Suud Vahhabî'nin dâvâsını desteklemeye ve benimsemeye hazırdı.
Diriyah Emirliği en geniş sınırlarına ulaştı
Suudi Arabistan Krallığı'nın Kraliyet ailesi ve onun müttefikleri Arabistan'da egemen devlet olmak için ayaklandılar. İlkin Necd'i zaptettiler. Daha sonra etkilerini Kuveyt'in doğu kıyısından aşağı Umman sınırına kadar genişlettiler. Suûdiler daha sonra doğuya yönelerek sınırlarını Asir'in tepelerine kadar teşmîl ettiler.
Daha sonra Vahhâbî kuvvetleri Irak ve Suriye vilâyetlerine de hücum etmeye başladı. 1801'de bu taarruzlar Şiîlerin kutsal mekânı Kerbelâ'yı yağmalamalarıyla doruğa çıktı. 1802 yılında Vahhâbîler İslâm'in iki kutsal şehri Mekke ve Medine'yi de elde ederek Hicaz bölgesinin kontrolünü ele geçirdi. Özellikle bu son olaylar Osmanlı İmparatorluğu'nun prestijini sarsacak nitelikteydi, zîrâ Osmanlı Devleti bu iki kutsal şehir üzerinde 1517'den beri hükümranlığını kesintisiz sürdürmekteydi.
Bu iki şehrin de düşmesiyle Osmanlı Devleti harekete geçti. Dönemin padişahı II. Mahmud, Vahhâbîleri tahrip etme görevini Mısır Vâlîsi Kavalalı Mehmet Ali Paşa'ya verdi. Mehmet Ali Paşa, oğlu Tosun Paşa komutasındaki güçlü bir piyade ordusunu deniz yoluyla Hicaz'a gönderdi.
İlk aşamada 1813'te Mekke, Medine ve Cidde zaptedildi. Mehmet Ali Paşa, gerekli hazırlıklar tamamlandıktan sonra diğer oğlu İbrahim Paşa komutasındaki ordusunu Arabistan'ın kalbi olan Necid'e sevk etti.
İbrahim Paşa, rotası üzerindeki bütün şehirleri fethetti ve 1817 Aralık ayında Suûdi başkenti Diriye'ye ulaşarak kenti kuşattı. Birkaç aylık kuşatmadan sonra kent teslim oldu. İbrahim Paşa fethedilen başkenti yerle bir etti, daha sonra pek çok Suud ve Abdülvahhab kabile üyesini gemilerle Mısır'a ve İstanbul'a gönderdi. Son Suûdi İmamı Abdullah bin Suud, daha sonra Osmanlı başkenti İstanbul'da îdam edildi. Kesik başı Boğaz'ın sularına atıldı. Böylece İlk Suûdi Devleti târihe karıştı. Fakat Vahhabilik ve Suud kabilesinin geride kalanları 1824'te daha zayıf olan Necid Emirliği'ni kurdularsa da bu devlet de Osmanlıların müttefîki El Reşid Devleti tarafından 1891 yılında ortadan kaldırıldı. 1902'de kurulan üçüncü devlet olan Suudi Arabistan ise bugün hâlâ devam etmektedir.
Diriye Emirliği hükümdarları

İmam Muhammed bin Suud 1725-1745 (Diriye emiri), 1744-1765 (Suûdi devleti İmamı)
İmam Abdülaziz bin Muhammed bin Suud 1765-1803
İmam Suud bin Abdülaziz bin Muhammed (Suud el-Kebîr) 1803-1814
İmam Abdullah bin Suud 1814-1818
Epistemologlar listesi

Bu epistemologlar listesidir, yani bilgi, inanç oluşumu ve gerekçelendirmenin doğası hakkında teori üreten kişiler. Bu liste zorunlu olarak eksiktir, çünkü sayısız diğer filozof da çalışmalarında epistemolojik konularla ilgilenmektedir.
Antik felsefe

Aenesidemos
Hippolu Augustinus
Skeptik Agrippa
Aristoteles
Automenes
Demokritos
Epikuros
Herakleitos
Mencius
Mozi
Nausiphanes
Parmenides
Platon
Protagoras
Pyrrhon
Sextus Empiricus
Sokrates
Ateist Theodoros
Theophrastos
Phliuslu Timon
Kitiumlu Zenon
Ksenophanes
Orta Çağ felsefesi

Thomas Aquinas
Avicenna
Averroes
Roger Bacon
Fârâbî
Marsilio Ficino
Gaṅgeśa
Gazzâlî
El-Kindi
Francisco Suárez
İbn Teymiyye
Ockhamlı William
Modern felsefe

Francis Bacon
Thomas Bayes
Pierre Bayle
George Berkeley
William Kingdon Clifford
René Descartes
John Dewey
James Frederick Ferrier
Georg Wilhelm Friedrich Hegel
Thomas Hobbes
David Hume
Gottfried Wilhelm Leibniz
John Locke
Michel de Montaigne
William James
Immanuel Kant
Søren Kierkegaard
Nicholas Malebranche
Charles Sanders Peirce
Karl Leonhard Reinhold
George Santayana
Friedrich Schelling
F. C. S. Schiller
Friedrich Schlegel
Friedrich Schleiermacher
Baruch Spinoza
Rudolf Steiner
Giambattista Vico
Çağdaş felsefe

William Alston
Elizabeth Anscombe
Robert Audi
Alfred Jules Ayer
Gregory Bateson
Harry Binswanger
Laurence Bonjour
Mario Bunge
Jonathan Dancy
Gilles Deleuze
Keith DeRose
Fred Dretske
Margaret Elizabeth Egan
Catherine Elgin
Paul Feyerabend
Richard Fumerton
Edmund Gettier
Ernst von Glasersfeld
Alvin Goldman
Nelson Goodman
Herbert Paul Grice
Susan Haack
Sandra Harding
Gilbert Harman
Sally Haslanger
John Hawthorne
Friedrich August von Hayek
Carl Gustav Hempel
Carrie Ichikawa Jenkins
Peter D. Klein
Hilary Kornblith
Thomas Kuhn
Jennifer Lackey
Keith Lehrer
Isaac Levi
David Lewis
Peter Lipton
John McDowell
George Edward Moore
Robert Nozick
George Pappas
Jean Piaget
Alvin Plantinga
Karl Popper
Duncan Pritchard
Hilary Putnam
Willard Van Orman Quine
Ayn Rand
Sherrilyn Roush
Bertrand Russell
Susanna Schellenberg
John Searle
Susanna Siegel
Ernest Sosa
Walter Terence Stace
Peter Frederick Strawson
Barry Stroud
Nassim Nicholas Taleb
Peter Unger
Gerhard Vollmer
Jules Vuillemin
Phillip H. Wiebe
Jessica Wilson
Karla Jessen Williamson
Ludwig Wittgenstein
Linda Trinkaus Zagzebski
| g t Epistemoloji |
| --- | --- |
Epistemologlar:  Thomas Aquinas  Augustine of Hippo  William Alston  Robert Audi  A. J. Ayer  George Berkeley  Laurence BonJour  Gilles Deleuze  Keith DeRose  René Descartes  John Dewey  Fred Dretske  Edmund Gettier  Alvin Goldman  Nelson Goodman  Paul Grice  Anil Gupta  Susan Haack  David Hume  Immanuel Kant  Søren Kierkegaard  Peter Klein  Saul Kripke  Hilary Kornblith  David Lewis  John Locke  G. E. Moore  John McDowell  Robert Nozick  Alvin Plantinga  Plato  Duncan Pritchard  James Pryor  Hilary Putnam  W. V. O. Quine  Thomas Reid  Bertrand Russell  Gilbert Ryle  Wilfrid Sellars  Susanna Siegel  Ernest Sosa  P. F. Strawson  Baruch Spinoza  Timothy Williamson  Ludwig Wittgenstein  Nicholas Wolterstorff  Vienna Circle 
Teoriler:  Tutarlılık  Yapılandırmacılık  Bağlamcılık  Deneycilik  Evrimsel epistemoloji  Yanılabilirlik  Feminist epistemoloji  Fideizm  Temelcilik  Bütüncüllük  Sonsuzluk  Doğalcılık  Saf gerçekçilik  Doğallaştırılmış epistemoloji  Fenomenizm  Pozitivizm  Akılcılık  Redüksiyonizm  Güvenilirlik  Temsili gerçekçilik  Şüphecilik  Aşkın idealizm 
Kavramlar:  A priori bilgi  A posteriori bilgi  Analiz  Analitik-sentetik ayrımı  İnanç  Sağduyu  Açıklayıcı bilgi  Keşif düşüncesi  Epistemik adaletsizlik  Tümevarım  Gettier problemi  Tümevarım  İçselcilik ve dışsalcılık  Gerekçe  Bilgi  Nesnellik  Ayrıcalıklı erişim  İndüksiyon problemi  Diğer zihinlerin sorunu  Algı  Prosedürel bilgi  Kaziye  Gerileme bağımsız değişkeni  Basitlik  Gerçek  devamı... 
İlgili makaleler:  Epistemolojinin ana hatları  İnanç ve akılcılık  Biçimsel epistemoloji  Metaepistemoloji  Algı felsefesi  Bilim felsefesi  Sosyal epistemoloji  Erdem epistemolojisi
Joan Plowright

| The Right Honourable Joan Plowright DBE |
| --- | --- |
1958 yılında
Doğum: Joan Ann Plowright 28 Ekim 1929 Brigg, Lincolnshire, İngiltere
Ölüm: 16 Ocak 2025 (95 yaşında) Northwood, Londra, İngiltere
Eğitim: Scunthorpe Dilbilgisi Okulu Bristol Old Vic Tiyatro Okulu
Etkin yıllar: 1948-2018
Evlilik: Roger Gage (1953-1961)   Laurence Olivier (1961-1989)
Çocuk(lar): 3
Ödüller: Tony Ödülü Altın Küre Ödülü Laurence Olivier Oyunculuk Ödülü Britanya İmparatorluğu Nişanı (2004)
İmza

Joan Ann Plowright, Barones Olivier DBE (28 Ekim 1929, Brigg, Lincolnshire - 16 Ocak 2025, Londra), İngiliz aktris.
Hayatı

Plowright, 28 Ekim 1929'da Brigg, Lincolnshire, İngiltere'de doğdu. Scunthorpe Dilbilgisi Okulu ve Bristol Old Vic Tiyatro Okulu'nda eğitim gördü.
1948'de başladığı oyunculuk kariyerini 2018 yılına kadar sürdürdü.  1989'da vefat eden efsane İngiliz aktör Laurence Olivier'in dul eşiydi. Yer aldığı; Enchanted April, Dennis the Menace, Bringing Down the House, The Spiderwick Chronicles, The Entertainer, Three Sisters, Callas Forever, I Am David ve
Mrs. Palfrey at the Claremont gibi yapımlarla tanındı. Hizmetleriyle Tony Ödülü, Altın Küre Ödülü ve Laurence Olivier Oyunculuk Ödülü'nün yanı sıra 2004'te Dame asalet ünvanıyla beraber Britanya İmparatorluğu Nişanı'nı aldı. İki evliliğinden üç çocuğu bulunan Plowright, 16 Ocak 2025'te Northwood, Londra, İngiltere'de yaşlılığa bağlı doğal nedenlerden 95 yaşında vefat etti.
Filmografi > Sinema

1960: The Entertainer
1970: Three Sisters
1977: Equus
1982: Brimstone & Treacle
1985: Revolution
1988: Drowning by Numbers
1988: The Dressmaker
1990: I Love You to Death
1991: Enchanted April
1993: Dennis the Menace
1994: A Pin for the Butterfly
1994: Widows' Peak
1995: Hotel Sorrento
1996: 101 Dalmatians
1997: The Assistant
1998: Dance with Me
1999: Tea with Mussolini
2000: Back to the Secret Garden
2002: Global Heresy
2002: Callas Forever
2003: Bringing Down the House
2003: I Am David
2005: Mrs. Palfrey at the Claremont
2008: The Spiderwick Chronicles
2018: Tea with the Dames
Filmografi > TV dizileri

1951: Sara Crewe
1982: All for Love
1998: Encore! Encore!
Filmografi > TV filmleri

1955: Moby Dick Rehearsed
1973: The Merchant of Venice
1978: Daphne Laureola
1980: The Diary of Anne Frank
1986: The Importance of Being Earnest
1989: And a Nightingale Sang
1991: Sophie
1992: Driving Miss Daisy
1998: This Could Be the Last Time
1998: Aldrich Ames: Traitor Within
2000: Frankie & Hazel
2001: Scrooge and Marley
Filmografi > Video filmler

2009: Revolution: Revisiting Revolution - A Conversation with Al Pacino and Hugh Hudson
Kano (anlam ayrımı)

Kano aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Kano, bir tekne türü.
Kano, bir spor türü.
Kano, Nijerya'da bulunan bir şehir.
Kano, Japon süslemeci ressamlar soyu.
TBMM 24. dönem milletvekilleri listesi

TBMM 24. dönem milletvekilleri listesi, 2011 Türkiye genel seçimleri ile seçilen ve Türkiye Büyük Millet Meclisinin 24. döneminde (28 Haziran 2011 - 23 Nisan 2015) görev yapan milletvekillerinin listesidir.
İller alfabetik olarak, ilin içinde partiler yurt çapında aldıkları oya göre sıralanmıştır (AK Parti, CHP, MHP, bağımsız). Partilerin içinde milletvekilleri, seçimlerdeki aday sıralamalarına göre sıralanmıştır.
| Siyasi parti | Siyasi parti | Seçilen | Dönem sonu | Değişim | Seçilen milletvekili dağılımı | Dönem sonu milletvekili dağılımı |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Adalet ve Kalkınma Partisi | 327 | 311 |  16 |  |  |
|  | Cumhuriyet Halk Partisi | 135 | 125 |  10 |  |  |
|  | Milliyetçi Hareket Partisi | 53 | 52 |  1 |  |  |
|  | Halkların Demokratik Partisi | 0 | 29 |  29 |  |  |
|  | Demokratik Bölgeler Partisi | 0 | 1 |  1 |  |  |
|  | Anadolu Partisi | 0 | 1 |  1 |  |  |
|  | Elektronik Demokrasi Partisi | 0 | 1 |  1 |  |  |
|  | Merkez Parti | 0 | 1 |  1 |  |  |
|  | Millet ve Adalet Partisi | 0 | 1 |  1 |  |  |
|  | Demokratik Gelişim Partisi | 0 | 1 |  1 |  |  |
|  | Bağımsız | 35 | 11 |  20 |  |  |
| Toplam | Toplam | 550 | 535 |  15 |  |  |
Dipnotlar

↑  Dönem içinde 4 Ocak 2015 tarihinde öldü.
↑  Dönem içinde 29 Mart 2014 tarihinde yapılan yerel seçimlerde Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı seçildi.
↑  Dönem içinde 29 Mart 2014 tarihinde yapılan yerel seçimlerde Balıkesir Büyükşehir Belediye Başkanı seçildi.
↑  Dönem içinde 25 Aralık 2012 tarihinde öldü.
↑  Dönem içinde 29 Mart 2014 tarihinde yapılan yerel seçimlerde Edirne Belediye Başkanı seçildi.
↑  Dönem içinde 29 Mart 2014 tarihinde yapılan yerel seçimlerde Odunpazarı Belediye Başkanı seçildi.
↑  Dönem içinde 29 Mart 2014 tarihinde yapılan yerel seçimlerde Gaziantep Büyükşehir Belediye Başkanı seçildi.
↑  Dönem içinde 10 Ağustos 2014 tarihinde yapılan Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Türkiye Cumhurbaşkanı seçildi.
↑  Dönem içinde 29 Mart 2014 tarihinde yapılan yerel seçimlerde Ordu Büyükşehir Belediye Başkanı seçildi.
↑  Dönem içinde 16 Mayıs 2014 tarihinde öldü.
↑  Dönem içinde 29 Mart 2014 tarihinde yapılan yerel seçimlerde Kırklareli Belediye Başkanı seçildi.
↑  Dönem içinde 29 Mart 2014 tarihinde yapılan yerel seçimlerde Mardin Büyükşehir Belediye Başkanı seçildi.
↑  Dönem içinde 29 Mart 2014 tarihinde yapılan yerel seçimlerde Ağrı Belediye Başkanı seçildi.
↑  Dönem içinde 28 Ekim 2011 tarihinde öldü.
↑  Dönem içinde 29 Mart 2014 tarihinde yapılan yerel seçimlerde Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanı seçildi.
Armavir, Ermenistan

"Armavir (il)" buraya yönlendirilmektedir. Rusya'daki şehir için Armavir, Rusya sayfasına bakınız.
| Armavir, Ermenistan Արմավիր |
| --- | --- |

Armavir
Ülke:  Ermenistan
İdari yapı: Armavir
Kuruluş: 1931
Yüzölçümü
 • Toplam: 6 km²
Rakım: 870 m
Nüfus (2009)
 • Toplam: 33.600
 • Yoğunluk: 5.600/km²
Alan kodu: 374 (237)
Resmî site http://www.armavir.agro.am/
Armavir (Ermenice: Արմավիր, Sovyetler Birliği yönetimi esnasında Hoktemberyan, 1935'ten önce Serdarabad), Ermenistan'ın orta bölgesinde yer alan, 28.100 nüfuslu bir şehri, Armavir İdari Bölgesi'nin merkezi.
Eski Armavir

Armavir'deki tarihi kalıntılardan ilk yerleşimin milattan önce 5.-6. bin yıla dayandığı anlaşılmıştır. Urartu kralı 1.Argiştis buraya bir kale yaptırmış ve Argiştihinili adını vermiştir. MÖ 331'de Orontid Hanedanı yönetiminde Ermeniler Ahameniş İmparatorluğu'ndan bağımsızlığını kazandıktan sonra, Armavir şehri, yeni kurulan bu krallığa başkentlik yapmıştır. Armavir ismine, Ahamenişliler zamanında Elamca yazılmış Gılgamış Destanı'nda, Hellenistik Çağ'dan kalma Yunan metinlerinde, Hesiodos'un şiirlerinde ve Euripides'in metinlerinde rastlanır. Ayrıca Antik Makedonya'lılarda bir ayın adı, bir Orontid kralının ismidir.
| g t Ermenistan'daki şehirler |
| --- | --- | --- |
| 1 000 000 + şehirler | Erivan (başkent) |  |
| 100 000 + şehirler | Gümrü · Vanadzor |  |
| 20 000 + şehirler | Abovyan · Ararat · Armavir · Artaşat · Aştarak · Çarentsavan · Eçmiyazin · Gavar · Goris · Hrazdan · İcevan · Kapan · Masis · Sevan |  |
| 10 000 + şehirler | Alaverdi · Artik · Dilican · Martuni · Metzamor · Nor-Haçn · Sisian · Spitak · Stepanavan · Vardenis · Vedi · Yeğvard |  |
| 10 000 - şehirler | Agarak · Ahtala · Aparan · Ayrum · Berd · Byureğavan · Cermuk · Çambarak · Dastakert · Kacaran · Maralik · Meğri · Noyemberyan · Şamluğ · Talin · Taşir · Tsağkadzor · Tumanyan · Vayk · Yeğegnadzor |  |
| g t Ermenistan'ın tarihî başkentleri |
| --- | --- | --- |
: Van • Armavir • Yervandaşat • Artaşat • Tigranakert • Eçmiyazin • Divin • Bagaran • Kars • Ani • Sis • Şirakavan • Erivan
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: n84042310  MusicBrainz: 9f6ad759-41a8-48f2-b16e-8a51a3c1d31a  NLI: 987007559824905171  VIAF: 159492958   WorldCat (LCCN): n84-042310