stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Müslüman devletler ve hanedanlar listesi
Bölgesel imparatorluklar > Güney Asya

Hindistan Yarımadası ve Afganistan
Ghurids (879-1215)
Gazneliler (977-1186)
Delhi'deki Memlûk hanedanı (1206–1290)
Halaci Hanedanlığı (1290–1320)
Tuğluk Hanedanı (1321-1414)
Seyyid Hanedanı (1414–1451)
Behmeni Sultanlığı (1347-1527)
Bengal Sultanlığı (1352-1576)
Jaunpûr Sultanlığı (1394-1479)
Gucerat Sultanlığı (1407-1573)
Malva Sultanlığı (1392-1562)
Ludi Hanedanı (1451-1526)
Dekkan sultanlıkları (1527-1686)
Babür İmparatorluğu (1526-1857)
Surî İmparatorluğu (1540-1556)
Dürrânî İmparatorluğu (1747-1826)
Bölgesel imparatorluklar > Güneydoğu Asya

Malay Takımadaları (Doğu Hint Adaları) (Endonezya, Malezya ve Brunei)
Malakka Sultanlığı (1400-1511)
Brunei İmparatorluğu (1368-1888)
Açe Sultanlığı (1496-1904)
Siak Sri Indrapura Sultanlığı (1723-Günümüz)
Aru Krallığı (1225-1613)
Langkat Sultanlığı (1568-Günümüz)
Asahan Sultanlığı (1630-Günümüz)
Serdang Saltanatı (1723-Günümüz)
Deli Sultanlığı (1632-Günümüz)
Pagaruyung Krallığı (1346-Günümüz)
Johor Sultanlığı (1528-Günümüz)
Kedah Sultanlığı (1136-Günümüz)
Kelantan Sultanlığı (1267-Günümüz)
Perak Sultanlığı (1528-Günümüz)
Pahang Sultanlığı (1475-Günümüz)
Selangor Sultanlığı (1743-Günümüz)
Terengganu Sultanlığı (1725-Günümüz)
Sarawak Sultanlığı (1598-1641)
Perlis Krallığı (1842-Günümüze)
Negeri Sembilan Krallığı (1773-Günümüz)
Bima Sultanlığı (1620-1958)
Sumbawa Sultanlığı (1674-1988)
Mataram Sultanlığı (1586-1755)
Demak Sultanlığı (1475-1554)
Cirebon Sultanlığı (1430-1666)
Banten Sultanlığı (1524-Günümüz)
Pajang Krallığı (1568-1618)
Yogyakarta Sultanlığı (1755-Günümüz)
Surakarta Sunanate (1755-Günümüz)
Sumedang Larang Krallığı (1527-1620)
Kalinyamat Sultanlığı (1527-1599)
Ternate Sultanlığı (1257-Günümüz)
Tidore Sultanlığı (1081-Günümüz)
Bacan Sultanlığı (1521-Günümüz)
Banjar Saltanatı (1526-Günümüz)
Pontianak Saltanatı (1771-Günümüz)
Sambaş Sultanlığı (1609-Günümüz)
Bulungan Sultanlığı (1731-1964)
Gowa Sultanlığı (1300-Günümüz)
Tallo Krallığı (15. yüzyıl-1856)
Adonara Krallığı (1650-Günümüz)
Palembang Sultanlığı (1659-1823)
Jambi Sultanlığı (1550-1905)
Pelalawan Sultanlığı
Lingga Riau Sultanlığı (1824-1911)
Kuntu Kampar Sultanlığı
İnderapura Sultanlığı
Barus Sultanlığı
Filipin Adaları
Maynila Krallığı (1500-1571)
Lanao Konfedere Devletleri (1616-1913 (bağımsız); 2004- (özerk olarak))
Maguindanao Sultanlığı (c.1515-1905)
Sulu Sultanlığı (c. 1405–1915; 1962–1986)
Tayland
Pattani Krallığı (1457-1902)
Singora Sultanlığı (1605-1680)
Setul Mambang Segara Krallığı (1802-1916)
Reman Krallığı (1810-1902)
I. Şah İsmail, Safevi hanedanının kurucusu
Barbaros Hayreddin Paşa
Mezquita
Tac Mahal
Filipinler 'deki Müslüman saltanatların yaklaşık tamamı
Zeliha'nın Gözleri

| Zeliha'nın Gözleri |
| --- | --- |
Format: Televizyon dizisi
Senarist: Mehmet Altıoklar Emine Altıoklar Meriç Acemi Ömer Genç
Yönetmen: Filiz Kaynak Ömer Uğur
Başrol: Sarp Levendoğlu Emel Çölgeçen
Ülke:  Türkiye
Dili: Türkçe
Sezon sayısı: 1
Bölüm sayısı: 9
Yapım
Yapımcı: Mehmet Altıoklar Emine Altıoklar
Yayın bilgileri
Kanal: Star TV
Görüntü formatı: 576i (16:9 SDTV) 1080i (HDTV)
Ses formatı: Stereo
Yayın tarihi: 30 Temmuz 2007 - 24 Eylül 2007
Durumu: Sona erdi


Zeliha'nın Gözleri, 2007 yılında Star TV'de yayımlanan, başrollerini Sarp Levendoğlu ve Emel Çölgeçen'in paylaştığı Türk televizyon dizisidir. Makbule Kosif'in kaleme aldığı dizinin yapımcılığını Mustafa Altıoklar üstlenirken yönetmen koltuğunda ise Filiz Kaynak oturmuştur. Dizi, 9. bölümü ile ekranlara veda etti.
Oyuncu kadrosu ve karakterler

Sarp Levendoğlu -
Emel Çölgeçen -
Bülent Şakrak -
Damla Başak -
Yeşim Koçak -
Erdoğan Tutkun -
Güzin Usta -
Murat Akdağ -
Serhat Mert -
Nazmi Göçmen -
Buket Yanmaz -
Yayın takvimi

| Sezon | Yayın günü ve saati | Sezon başlangıcı | Final | Çekilen bölüm sayısı | Bölüm aralığı | Yayın yılı | TV kanalı |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. sezon | Pazartesi 21.10 | 30 Temmuz 2007 | 24 Eylül 2007 | 9 | 1-9 | 2007 | Star TV |
Bölümler > 1. sezon (2007)

| Bölüm | Yayımlanma tarihi | Yönetmen | Senarist |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. Bölüm | 30 Temmuz 2007 | Filiz Kaynak | Makbule Kosif |
| 2. Bölüm | 6 Ağustos 2007 | Filiz Kaynak | Makbule Kosif |
| 3. Bölüm | 13 Ağustos 2007 | Filiz Kaynak | Makbule Kosif |
| 4. Bölüm | 20 Ağustos 2007 | Filiz Kaynak | Makbule Kosif |
| 5. Bölüm | 27 Ağustos 2007 | Filiz Kaynak | Makbule Kosif |
| 6. Bölüm | 3 Eylül 2007 | Filiz Kaynak | Makbule Kosif |
| 7. Bölüm | 10 Eylül 2007 | Filiz Kaynak | Makbule Kosif |
| 8. Bölüm | 17 Eylül 2007 | Filiz Kaynak | Makbule Kosif |
| 9. Bölüm (Final) | 24 Eylül 2007 | Filiz Kaynak | Makbule Kosif |
Fann Wong

| Fann Wong |
| --- | --- |
Fann Wong Asya Film Festivali Galasında, 25 Kasım 2005.
Doğum: Fann Woon Fong 27 Ocak 1971 (53 yaşında) Singapur
Etkin yıllar: 1994 - günümüz
Evlilik: Christopher Lee (2009-günümüz)
Çocuk(lar): 1
Ödüller: Yıldız Ödülleri 1995: En İyi Kadın Oyuncu ve En İyi Yeni Gelen Yıldız Ödülleri 2000 : Özel Başarı Ödülü 2005 Yıldız Ödülleri : Tüm Zamanların Favori Sanatçısı Yıldız Ödülleri

Fann Woon Fong (d. 27 Ocak 1971, Singapur), sahne adı Fann Wong olan pop şarkıcısı, aktris, iş kadını ve modeldir. Wong, 1995'te Singapur'un en iyi aktrisi seçildi. Hollywood filmi olan Şangay Şövalyeleri'nde (2003) Jackie Chan ve Owen Wilson ile oynayarak başarılı bir performans gösterdi. Bu filmde Chon Lin rolüyle bir Hollywood yapımında önemli bir rol oynayan ilk Singapurlu aktris oldu. Yıldız Ödülleri'nde bir All-Time Favori Ödülü kazanmış en genç oyuncu oldu. 29 Eylül 2009 tarihinde Malezyalı ve Singapurlu aktör, sunucu ve şarkıcı Christopher Lee ile evlendi.
Özel hayatı

Fann, 2002 yılının sonlarından bu yana Malezyalı aktör Christopher Lee ile romantik bir ilişki içerisindeydi, ancak ilişkilerini sadece 2005 ortasında kabul etmiştir. Halk arasında bilindiği kadarıyla sadece bir kişiyle romantik bir ilişkisi vardı; iş adamı Anthony Chan ile 11 yıllık bir ilişki içindeydi.
Fann ve Lee televizyon yapımlarında sekiz kez beraber çalıştılar ve bunların altısında sevgili rolünü oynadılar. Fann ve Lee 2005 yılı ortalarında ilişkilerini açıkça kabul ettikten sonra, nadiren birlikte görülüyorlardı. Ancak, Aralık 2006'da, 2006 Yıldız Ödülleri töreninin mavi halısında el ele yürüdüler.
Eylül 2008'de Lee ile evlenecekleri söylendi. Sonunda sekiz yıllık bir ilişkiden sonra 16 Mayıs 2009'da evlendiler. 5 milyon dolara mal olan düğünleri, Michelle Chong, Mark Lee ve Dennis Chew tarafından düzenlenen The Wedding (范 心 有 李), adlı bir infotainment şovunda yer aldı. 9 Ağustos 2014 tarihinde Fann, Zed adında bir erkek bebek dünyaya getirdi.
Temmuz 2020'de Fann, hayranlarının kişisel bilgilerini almak için kimliğini kullanan bir dolandırıcıya karşı hayranlarını uyardı. Dolandırıcı, hayranlardan bir çekiliş ödülü almak için adlarını bir web sitesine kaydetmelerini istedi.
5 Temmuz 2021'de Fann'ın babası 81 yaşında öldü.
13 Ekim 2021'de Fann, Fanntasy adlı çevrim içi pastanesini açtı.
Fann'ın hobileri arasında çizgi roman çizmek, alışveriş yapmak ve yemek yemek yer alır.
Filmografi > Filmleri

| Yıl | Film | Çince | Rol | Yapım ülkesi | Film şirketi | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1989 | Thunder Cops II | 贼公差婆 | 张华 | Hong Kong Çin | 金韵电影有限公司 | küçük rolde |
| 1999 | The Truth About Jane and Sam | 真心话 | Jane 阿真 | Hong Kong Çin | MediaCorp Raintree Pictures and Film Unlimited | 2000 Hong Kong Film Ödülleri, En İyi Yeni Aday |
| 2000 | When I Fall in Love... with Both | 月亮的秘密 | Joy 乐乐 | Hong Kong Çin | Golden Harvest Pictures and Film Unlimited |  |
| 2003 | Şangay Şövalyeleri | 皇家威龙 | Chon Lin | USA | Spyglass Entertainment and Buena Vista Pictures | 2003 MTV Film Ödülleri, En İyi Dövüş Adayı |
| 2005 | Dragon Eye Congee: A Dream of Love | 龙眼粥 | 何心悦 and 张音 | Tayvan | Lee's Production |  |
| 2006 | Zodiac, The Race Begins | 生肖传奇 | Snake / Cat | Singapur | Cubix Pictures | Seslendirme |
| 2007 | Just Follow Law | 我在政府部门的日子 | Tanya Chew | Singapur | J-Team and Innoform Media |  |
| 2007 | Ah Long Pte Ltd | 老师嫁老大 | 王立华 | Malezya | J-Team |  |
| 2008 | Dance of the Dragon | 龙之舞 | Emi | Singapur Güney Kore ABD | Easternlight Film Productions | 2008 Batı Hollywood Uluslararası Film Festivali, En İyi Kadın Oyuncu |
| 2009 | The Wedding Game | 大喜事 | 谢文琪 Vicky | Singapur | MediaCorp Raintree Pictures | 2009 1. Uluslararası Komedi Film Festivali, En İyi Film |
| 2010 | Happy Go Lucky | 福星到 | 傅欣 | Singapur | 蔡氏电影私人有限公司 |  |
| 2010 | In a tangle | 一不留神 | 米粒 | Çin | 华谊兄弟传媒集团,北京太一至合文化传媒公司 & 北京巨海传媒有限公司 |  |
| 2011 | Peygamber çiçeği mavisi | 蓝色矢车菊 | 桑云 | Çin | 学者国际 |  |
| 2012 | Whoever | 爱谁谁 | 韩婉婷 | Çin | 北京星乐映画影视文化传媒有限公司、浙江新影年代文化传播有限公司、香港德思影业有限公司 | konuk oyuncu |
| 2013 | Kaçan Kadın | 暴走吧，女人 | 色拉 | Çin | 上海麦丹文化传播有限公司 |  |
| 2014 | When a Peking Family Meets Aupair | 洋妞到我家 | 濛濛 | Çin | 北京大汗天下传媒 | konuk oyuncu |
| 2015 | The Right Mistake | 将错就错 |  | Çin |  | konuk oyuncu |
| 2016 | Packages from Daddy | 心靈時鐘 | Mom (Fang Hui-ying) | Tayvan |  |  |
| 2018 | If Thoughts Can Kill | 一念 | TBA | Çin |  |  |
| 2019 | Make It Big Big | 玉建煌崇大事件 | TBA | Singapur |  | Misafir-görünüm |
| 2019 | When Ghost Meets Zombie | 女鬼爱上尸 | TBA | Singapur |  | Misafir-görünüm |
| 2019 | TBA | 爱回故里 |  | Çin |  |  |
Anıtkabir tarihi
İnşaat öncesi > İnşaat arazisindeki ilk kamulaştırmalar

Anıt mezarın inşa edileceği arazinin bir bölümü özel şahıslara ait olduğundan bu arazinin kamulaştırılması ihtiyacı ortaya çıktı. Buna dair ilk açıklama 23 Mayıs 1939'da Türkiye Büyük Millet Meclisinde gerçekleştirilen bütçe görüşmeleri sırasında, Başbakan Refik Saydam'dan geldi. Saydam, Rasattepe'deki kadastro işlemleri ile haritaları yaptırdığını ve kullanılacak arazinin sınırlarının belirlendiğini açıkladı. Bütçede Anıtkabir için, 205.000 Türk liralık kısmı kamulaştırma bedeli, 45.000 Türk liralık kısmı ise uluslararası bir proje yarışması için olmak üzere toplam 250.000 Türk lirası ödenek ayrıldığını belirtti. Kamulaştırılması planlanan arazinin 287.000 m2 olduğunu ekleyen Saydam, bu arazi içerisinde devlete, belediyeye ya da şahıslara ait olan kısımlarının olduğunu söylerken "herhangi bir mahkemelik durum olmazsa" kamulaştırma için harcanacak parayı 205.000 Türk lirası olarak öngördüğünü ifade etti.
İçişleri Bakanlığı tarafından hazırlanan ve Anıtkabir'in inşa edileceği arazinin sınırlarını düzenleyen plan 23 Haziran 1939'da tamamlandı ve 7 Temmuz 1939'da Bakanlar Kurulu tarafından onaylandı. Kamulaştırma çalışmalarıyla ilgilenmesi amacıyla Başbakanlık Müsteşarı Vehbi Demirel'in başkanlığında kurulan komisyon, Ankara Belediyesine bir tebligat göndererek belirlenen plan çerçevesinde kamulaştırma işlemlerine başlanması talebinde bulundu. Belediye tarafından 9 Eylül günü yayımlanan ilanda, kamulaştırma edilecek alanların özel şahıslara ait olan kısımları için parsel numaraları, alanları, sahipleri ve ödenecek tutarları yer alıyordu.
26 Mart 1940'taki parti meclis grubu toplantısındaki konuşmasında Saydam, o tarih itibarıyla 280.000 m2 arazinin kamulaştırma edilse de arazinin Anıtkabir için yetersiz bulunduğunu ve 230.000 m2 arazinin daha kamulaştırma edileceğini duyurdu. İnşaat arazinin daha geniş olduğu ikinci Anıtkabir planı, İçişleri Bakanlığı tarafından 5 Nisan 1940'ta tamamlandı. Bu plana göre arazi; 459.845 m2si özel şahıslara ait yerler, 43.135 m2si kapanan yollar ve yeşil alanlar, 28.312 m2si hazineye ait yerler, 3.044 m2si hazineye ait okul ve karakollar, 8.521 m2si ise önceki plandan kalan kamulaştırma edilmemiş özel şahıslara ait yerler olmak üzere toplamda 542.8572ydi. Kamulaştırma için 886.150 lira 32 kuruş ödenmesi planlanmıştı. Bu ikinci plan, 20 Nisan'da Bakanlar Kurulu tarafından onaylandı. Ankara Belediyesinin ikinci plana göre kamulaştırma sahiplerine yönelik ilanı 5 Eylül'de yayımlandı. 1940 yılı bütçesinde inşaat sahasının kamulaştırılması için ayrılan bütçe 1.000.000 liraya çıkarıldı.
Kasım 1944'teki Meclis görüşmelerinde Bayındırlık Bakanı Sırrı Day, Anıtkabir'in inşası için o zamana kadar 542.000 m2 arazinin kamulaştırma edildiğini, bunun 502.000 m2sinin özel şahıslardan alınıp kamulaştırıldığını, 28.000 m2lik kısmın hazineye ait olduğunu, 11.500 m2lik kısmın ise ihtilaflı olduğundan dolayı henüz kamulaştırma edilemediğini açıkladı.
Proje süreci > Proje yarışması

Ana madde: Anıtkabir Proje Yarışması
Anıtkabir'in inşa edileceği arazinin kamulaştırılmasıyla görevli olan ve Cumhuriyet Halk Partisi milletvekillerinden oluşan komisyon 6 Ekim 1939'da, Anıtkabir'in tasarımının belirlenmesi için uluslararası bir proje yarışması düzenlenmesine karar verdi. 21 Kasım 1939'daki parti grubu toplantısında yaptığı konuşmada Refik Saydam, Anıtkabir'in inşa edileceği arazideki kamulaştırma çalışmalarının tamamlanmasının ardından Anıtkabir'in inşası için uluslararası bir proje yarışmasının düzenleneceğini açıkladı. 26 Mart 1940'taki konuşmasında ise Saydam, uluslararası mimarlar tüzüğüne uygun olacak şekilde yarışma şartnamesinin ve teknik programın hazırlandığını ifade etti. Başbakanlık Anıtkabir Komisyonunun 18 Şubat 1941'de yayımladığı tebliğ ile, "böyle önemli inşaat meydana getirmiş olan" Türk ve Türk olmayan mühendis, mimar ve heykeltıraşların katılımına açık ve başvuruların 31 Ekim 1941'de sona ereceği bir proje yarışması düzenlenmesine karar verildiği bildirildi. İlerleyen dönemde ise yarışmaya başvuru için aranan şart kaldırılarak daha fazla Türk mimarın yarışmaya başvurma şansının önü açıldı. Bayındırlık Bakanı Cevdet Kerim İncedayı'nın daha sonraları, 25 Aralık 1946'daki Meclis Genel Kurulunda kullandığı ifadelere göre öncelikle uluslararası bir yarışma açılması düşünülmüş; ancak "II. Dünya Savaşı'ndan dolayı katılımın az olması" ve "gelen tekliflerin tatmin edici olmaması"ndan ötürü ikinci bir yarışma açılmıştı.
Yarışma, değişen maddelerden dolayı şartnamesinin yeniden düzenlenmesi nedeniyle 1 Mart 1941'de başladı. Şartnameye göre en az üç kişiden oluşan jüri, birincilik için hükûmete üç proje önerecek ve hükûmet de bunlardan birini seçecekti. Birinci projenin sahibine inşaatın kontrol hakkı ve inşaat bedeli üzerinden %3 oranında ücret, her ikisi de ikinci sayılacak olan jüri tarafından önerilen diğer iki projenin sahiplerine 3.000 lira, diğer projelerden bir veya birkaçına ise mansiyon ödülü olarak 1.000 lira ödenecekti. Şartnameye göre inşaatın yaklaşık bedelinin 3.000.000 lirayı aşmaması gerekiyordu. Lahdin bulunacağı Şeref Holü yapısını Anıtkabir'in merkezi olarak gösteren şartname, bu kısımda Altı Ok'un sembolize edilmesini istiyordu. Bu yapının dışında, "altın kitap" denilen özel defterin olduğu salon ve yarışmacının uygun gördüğü yerde bir Atatürk müzesi planlanıyordu. Ziyaretçilerin giriş yaptığı bir ana şeref girişi ile anıtın önünde bir meydan yapılmasına da yer verilmişti. Ana yapıların dışında sığınak, otopark, idare, kapıcı odaları gibi müştemilat yapıları da şartnamede yer almıştı.
Yarışmanın jüri üyeleri, planlanan bitiş tarihi olan Ekim 1941'e kadar belirlenememişti. O ay Ivar Tengbom ilk jüri üyesi olarak belirlendi. 25 Ekim'de Bakanlar Kurulu tarafından alınan kararla yarışma süresi 2 Mart 1942'ye kadar uzatıldı. İlerleyen dönemde ise iki jüri üyesi daha, Károly Weichinger ve Paul Bonatz belirlendi. Yarışmanın sona ermesinin ardından 11 Mart 1942'de ise Türk jüri üyeleri olarak Arif Hikmet Holtay, Muammer Çavuşoğlu ve Muhlis Sertel'in belirlenmesiyle toplam jüri üyesi sayısı altıya ulaştı.
Proje süreci > Projenin belirlenmesi

Johannes Krüger (üstte) ve Arnaldo Foschini'nin yarışmada ikincilik elde eden tasarımları
Yarışmaya Türkiye'den 25; Almanya'dan 11; İtalya'dan 9; Avusturya, Çekoslovakya, Fransa ve İsviçre'den ise birer adet olmak üzere toplam 49 proje gönderildi. Bu projelerden tekinin yarışma süresi bittikten sonra komisyona ulaşmasından, diğerinin ise projenin ambalajı üzerinde sahibinin kimliği yazılmamış olmasından ötürü diskalifiye edilmesiyle değerlendirilmeye alınacak 47 proje, 11 Mart 1942'de jüriye teslim edildi. Ertesi gün ilk toplantısını gerçekleştiren jüri heyetinde başkanlığa Paul Bonatz, raportörlüğe ise Muammer Çavuşoğlu seçildi. İlk toplantıyı Başbakanlık binasında düzenleyen heyet, daha sonraki çalışmalarını Sergi Evi'nde gerçekleştirdi. Değerlendirme esnasında jüri üyeleri, hangi projenin kime ait olduğunu bilmiyordu. Başvuran 17 proje, "yarışmanın yüksek amacını karşılamadıkları" gerekçesiyle ilk aşamada elendi. Kalan 30 projeyi inceleyen heyet, bunlarla ilgili görüşlerini belirttiği bir rapor hazırladı. 19 proje, bu raporda açıklanan gerekçelere dayanılarak elendi ve üçüncü incelemeye 11 proje kaldı. 21 Mart'ta çalışmalarını tamamlayan jüri, değerlendirmelerini içeren raporu Başbakanlığa sundu. Hükûmete önerilen raporda Johannes Krüger, Emin Onat ile Orhan Arda ve Arnaldo Foschini'ye ait projeler seçilmişti. Üç projenin de direkt uygulanmalarına uygun olmadıkları, yeniden incelenmeleri ve birtakım değişikliklere gidilmesi gerekliliğinden bahsediliyordu. Raporda ayrıca; Hamit Kemali Söylemezoğlu, Kemal Ahmet Arû ile Recai Akçay, Mehmet Ali Handan ile Feridun Akozan, Giovanni Muzio, Roland Rohn ve Giuseppe Vaccaro ile Gino Franzi tarafından oluşturulan projelere de mansiyon ödülü verilmesi öneriliyordu. Rapordaki kararların tamamı oy birliği ile alınmıştı. Meclis Başkanı Abdülhalik Renda ve Başbakan Refik Saydam, 22 Mart günü Sergi Evi'ne giderek projeleri incelediler. Hazırlanan raporun özeti, 23 Mart'ta tebliğ olarak Başbakanlık tarafından kamuoyu ile paylaşıldı.
Cumhurbaşkanı İsmet İnönü'nün başkanlığında 7 Mayıs'ta toplanan Bakanlar Kurulunda, Emin Onat ve Orhan Arda'nın projesi yarışmanın birincisi olarak belirlendi. Yarışma jürisi tarafından önerilen diğer iki proje ikinci kabul edilirken beş projeye ise mansiyon ödülü verildi. Ancak hükûmet, birinci seçtiği proje dahil hiçbir projenin uygulanmamasına karar vermişti. Yarışma şartnamesinin 20. maddesinin 2. fıkrasına göre proje sahiplerine de 4.000 lira tazminat verilecekti. Hükûmetin 9 Haziran'da yayımladığı bildiri ile bu karar değiştirildi ve Onat ile Arda'nın projesinin birtakım düzenlemeler sonrasında uygulanmasının kararlaştırıldığı duyuruldu. Bu düzenlemeler, proje sahiplerinin de yer alacağı bir heyet tarafından yapılacaktı. 5 Nisan 1943'te Başbakanlık, jürinin eleştirileri doğrultusunda altı ay içerisinde yeni bir proje hazırlamalarını Onat ile Arda'ya tebliğ etti.
İnşaat süreci > Temel atma ve inşaatın birinci kısmı

Ağustos 1944'te inşaat çalışmaları için bir program hazırlayan Bayındırlık Bakanlığı, inşaatın 1947'deki 7. Cumhuriyet Halk Partisi Olağan Kurultayına kadar bitirilmesini planlamıştı. İnşaat için Bayındırlık Bakanlığına ilk etapta 1.000.000 liralık ödenek tahsis edildi. Bakanlık tarafından 4 Eylül 1944'te gerçekleştirilen ve inşaat arazisindeki toprak tesviye çalışmalarını kapsayan inşaatın birinci kısmının ihalesini, Hayri Kayadelen'e ait Nurhayr Şirketi kazandı. 9 Ekim 1944'te gerçekleştirilen Anıtkabir'in temel atma töreninde başbakan ve bakanlar ile sivil ve askerî bürokratlar yer aldı.
12 Ekim'de hükûmet, inşaata ödenek tahsisi yapmaya izin isteyen bir yasa tasarısı hazırladı. 1 Kasım'da Başbakanlık tarafından meclise sunulan tasarıya göre 1945-1949 yılları arasındaki dönem için Bayındırlık Bakanlığına, her yıl 2.500.000 lirayı aşmamak kaydıyla 10.000.000 liraya kadar geçici taahhütlere girme yetkisi veriliyordu. 18 Kasım'daki Meclis Bütçe Komisyonunda görüşülen ve kabul edilen yasa tasarısı, 22 Kasım'da ise Meclis Genel Kurulundan geçti. 4677 sayılı Atatürk Anıtkabir'i İnşasına Dair Yasa, 4 Aralık 1944 tarihli T.C. Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdi.
İnşaatın kontrol ve mühendislik hizmetini Bayındırlık Bakanlığına bağlı Yapı ve İmar İşleri Başkanlığı yürütürken Orhan Arda'nın Mayıs 1945 sonunda inşaatın kontrolü için görev başına gelmesi ve devamlı olarak inşaat başında kalması kararlaştırıldı. İnşaatın kontrol şefliğine Ekrem Demirtaş getirilse de, Demirtaş'ın 29 Aralık 1945'te görevinden ayrılmasıyla yerine Sabiha Gürayman geçti. Toprak tesviye çalışmaları ile allenin istinat duvarlarının yapılmasını kapsayan ve 1945 yılı sonunda tamamlanan inşaatın ilk kısmı için 900.000 lira ödendi. Rasattepe'de yer alan gözlemevi, inşaat sırasında şantiye binası olarak kullanıldı.
İnşaat süreci > İnşaat sırasındaki arkeolojik buluntular

Rasattepe, yerel olarak Beştepeler adıyla anılan bir tümülüs alanıydı. Anıtkabir inşaatı sırasındaki toprak düzenlemeleri yapılırken kaldırılması ihtiyacı doğan tümülüslerle, Millî Eğitim Bakanlığı Eski Eserler ve Müzeler Genel Müdürlüğü ile Arkeoloji Müzesi Müdürlüğü ilgilenirken Türk Tarih Kurumu tarafından kazılar yapıldı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi öğrenim üyesi Tahsin Özgüç, Türk Tarih Kurumu arkeologlarından Mahmut Akok ve İstanbul Arkeoloji Müzeleri Müdürü Nezih Fıratlı'dan oluşan heyet denetiminde 1 Temmuz 1945'te başlayan kazılar, 20 Temmuz'da tamamlandı.
İnşaat sahasında bulunan iki tümülüsün de MÖ 8. yüzyıla uzanan Frig döneminden kaldıkları tespit edildi. Bunlardan birisi 8,5 m yüksekliğinde, 50 m yarıçapında yığma bir tepeydi ve 2,5 × 3,5 m boyutlarında, ardıçtan sandukası olan anıtsal bir mezar bulunuyordu. Diğeri ise 2 m yüksekliğinde olup, çapı 20–25 m kadardı. Bu tümülüsün içinde 4,8 × 3,8 m boyutlarında, taştan bir mezar çukuru vardı. Kazılar esnasında mezar odalarının içinde birtakım eşyalar da bulundu. Kazı çalışması bölgenin, Frig döneminde bir nekropol alanı içinde olduğunu gösteriyordu.
İnşaat süreci > İnşaatın üçüncü kısmının ihalesi ve inşaatı

İkinci kısım inşaatın devam ettiği sırada, üçüncü kısım inşaatı için 11 Eylül 1950'de açılan ihaleyi, 2.381.987 lira keşif bedeli ile Amaç Ticaret kazandı. İnşaatın bu kısmı; Anıtkabir'e çıkan yollar, Aslanlı Yol ve tören alanının taş kaplama işleri, anıt mezar binasının üst döşemesinin taş kaplaması, merdiven basamaklarının yapılması, lahit taşının yerine konması ve tesisat işlerinin yapılmasını kapsıyordu. Tören alanında kullanılan kırmızı travertenler Boğazköprü, siyah travertenler ise Kumarlı mevkiindeki taş ocaklarından getirildi. 1951 inşaat mevsiminin başında Anıtkabir'in yardımcı binalarını kapsayan muhafız, kabul, şeref ve müze salonlarının çatılarının kapanmasına başlanırken Aslanlı Yol'un üzerindeki son detaylar yapıldı. 3 Ağustos 1951 tarihli yazıyla alınan izin sonrasında Almanya'dan ithal edilen 100 ton kurşun levha, anıt mezar binası ile yardımcı binaların çatılarının kaplamasında kullanıldı.
İnşaat süreci > İnşaatın dördüncü kısmının ihalesi ve inşaatı

6 Haziran 1951'de gerçekleştirilen inşaatın dördüncü ve son kısmının ihalesine Rar Türk, Amaç Ticaret ve Muzaffer Budak katıldı. İhaleyi, 3.090.194 liralık keşif bedeli üzerinden %11,65 indirim yapan Muzaffer Budak'ın şirketi kazandı. İnşaatın bu kısmı; Şeref Holü'nün döşemesi, tonozların alt döşemeleri, Şeref Holü çevresi taş profilleri ile saçak süslemeleri ve mermer işlerinin yapılmasını kapsıyordu. Şirketin 24 Temmuz 1951'de Bayındırlık Bakanlığına verdiği dilekçede yer alan anıt mezarın kolonları üzerine yapılacak lento taşlarının Eskipazar'daki traverten taş ocaklarından temininin mümkün olmamasından dolayı Kayseri'deki taş ocaklarından getirilmesi yönündeki teklifinin kabul edilmesi sonrasında buradan getirilen bej travertenler kullanıldı. Bu taşlar ayrıca; merdiven basamakları döşemeleri, tören alanı ve Aslanlı Yol'da da tercih edildi. İnşaatta; Hasandere'den getirilen yeşil mermer, Hatay'dan getirilen kırmızı mermer, Afyonkarahisar'dan getirilen kaplan postu mermer, Çanakkale'den getirilen krem mermer, Adana'dan getirilen siyah mermer ve Haymana ile Polatlı'dan getirilen bej travertenler de kullanıldı. Lahdin yapımında kullanılan mermer ise Bahçe'deki Gavur Dağları'ndan getirildi.