Selahaddin el-Bitar
Başbakan olarak dönemleri > İlk dönem > Birinci kabine: 9 Mart - 11 Mayıs 1963

Bitar'ın ilk kabinesi, 1963 Suriye darbesinin ardından 9 Mart 1963'te Ulusal Devrim Komutanlığı Konseyi (UDKK) tarafından atandı. Yirmi kabine üyesinin dokuzu Baasçıydı. savunma bakanlığı hariç - bağımsız Nasırcı General Muhammed es-Sufi'ye verildi - tüm hayati bakanlıklar Baasçılarla verildi. Baasçı-Nasırcı koalisyon hükûmeti istikrarsızdı ve herhangi bir bağlılıktan ziyade güç siyasetine dayanıyordu. Bitar ve Eflak, Suriye halkı arasında popüler bir meşruiyet kazanmaya çalıştılar ve koalisyon hükûmetini, Suriye'de hâlâ popüler olan Nasır'ın nimetlerini kazanmanın bir yolu olarak gördüler. Birçok üye, Baas'ı Suriye odaklı bir partiye dönüştürmek istedi ve Nasır'ın Suriye'ye karşı tavrını umursamadı. Bu hizip daha sonra "Bölgeciler" ("Kutriyyin") olarak tanındı.
Bitar ayrıca dışişleri bakanı olarak atandı. Mart-Nisan 1963'teki Mısır-Suriye-Irak birlik müzakerelerinde Suriye'yi temsil etti. Bitar ve Eflak'ın katıldığı 19 Mart'a kadar süren müzakerelerin ilk turunda Baas Partisi, ekonomi bakanı Abdulkerim Zuhur tarafından temsil edildi. Nasır, müzakereler sırasında onlara kötü davrandı ve Bitar ile Eflak, Bölgeselcilerin konumuna daha da yaklaştı. Nasır, ancak Baas Partisi Suriye'deki Nasırcılara Baasçıların yapmayı reddettiği tavizler verirse müzakerelere devam edecekti. Birleşik Arap Cephesi'nin Nasırcı kabine üyeleri, başbakan yardımcısı ve Adalet Bakanı Nihad el-Kasım ve Maliye Bakanı Abdülvehhab Havmad, Baas Partisi'nin tutumunu protesto etmek için istifa etti. Suriye'de hem Baasçı hem de Nasırcı güçlerin propaganda kampanyaları başladı. Bitar ve UDKK başkanı Luay el-Attasi Nasırcıları sert bir şekilde azarladı.
Baas Partisi, 28 Nisan ve 2 Mayıs tarihleri arasında birkaç Mısır yanlısı subayı ordudan tasfiye etti. 17 Nisan tarihli Federal Birlik Anlaşması'nın imzalanmasından sonra, Nasırcılar siyasi sistemde kendileri için daha fazla güç talep ettiler. Her iki taraf da güç paylaşımına karşıydı, ancak Nasırcılar, Suriye üzerindeki kontrol mücadelelerini sona erdiren subay destekçilerinin tasfiyesinin ardından manevra kabiliyetini yitirdiler. Askeri Komite, Nasır ve Nasırcılarla devam eden müzakerelere kesinlikle karşıydı ve tasfiye sırasında Eflak ve Bitar onlardan vazgeçmiştiler.
Nasır ile müzakereler sona erdikten sonra Suriye hükûmeti, müzakerelerin devam ettiği yanılsamasını sürdürmeye çalıştı. 2 Mayıs'ta Bitar hükûmeti, tüm Suriye bankalarının kamulaştırılması çağrısında bulunan bir kararname yayınladı. Tarihçi Itamar Rabinovich'e göre, bu muhtemelen devlete ait bir ekonomi kurmanın ilk adımı değildi. Rabinovich, bu hareketin Mısırlıları ve Nasırlıları aldatmaya yönelik olduğunu söyledi; Nasır daha önce Bitar'a devrimci değişimin ilk adımının bankacılık sektörünün millileştirilmesi olduğunu söylemişti. Bitar'ın o zamanki politika açıklamaları ılımlıydı ve 2 Mayıs kararnamesini açıklamadı, ancak planlama bakanı Zuhur, kararnamenin nedeninin bankaların çok güçlü olması, insanları sömürmesi ve siyasi sistem içinde çok güçlü bir etkiye sahip olması olduğunu belirtti.
Mısır yanlısı subayların tasfiyesi, 25 Mart'ta istifa eden Nasırcı kabine üyelerinin 6 Mayıs'ta ikinci kez kamuya istifalarını sunmalarına yol açtı. Nasırcılar tüm taleplerinin karşılanması halinde istifalarını geri çekeceklerini söylediler. Çok geçmeden Şam'da şiddetli bir gösteri meydana geldi. Gösteri, İçişleri bakanı Emin el-Hafız tarafından şiddetle bastırıldı. Kısa ömürlü Baasçı-Nasırcı koalisyon hükûmeti 11 Mayıs'ta feshedildi ve 13 Mayıs'ta Bitar ikinci kabinesini sundu.