stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Les Invalides
Les Invalides Valileri

1678-1696: Prévôt-Général Lemaçon d'Ormoy (?-1675)
1696-1705: Chevalier André Blanchard de Saint-Martin de Taley (1613-1696).
1705-1728: Nicolas Desroches d'Orange (1626-17??).
1728-1730: Alexandre de Boyveau (1660-1728).
1730-1738: Beaujeu de Jauges.
1738-1742: Pierre de Vissecq de Ganges (1652-1738).
1742-1753: Joseph de Mornay de Saint-André (1670-1742) également nommé Marnais de la Bastie, Chevalier de Saint-André.
1753-1766: Jean-Marie Cornier de la Courneuve (1670-1753).
1766-1783: Général François d'Azemard de Panat de la Serre (1695-1766).
1783-1786: Lieutenant-Général Jean Joseph Sahuguet d'Espagnac (1713-1783).
1786-1789: Lieutenant-Général Jacques-Antoine-Hippolyte de Guibert.
1804-1804: Général Jean-François Berruyer.
1804-1819: Maréchal Jean Mathieu Philibert Sérurier.
1819-1821: Maréchal François-Henri de Franquetot de Coigny.
1821-1830: Général Victor Marie Nicolas de Faÿ de la Tour-Maubourg (1768-1850)
1830-1833: Maréchal Jean-Baptiste Jourdan (1762-1833).
1833-1837: Lieutenant-Général Charles-Marie Denys de Damrémont.
1837-1842: Maréchal Bon Adrien Jeannot de Moncey.
1842-1847: Maréchal Nicolas Charles Oudinot.
1847-1849: Maréchal Gabriel Jean Joseph Molitor.
1849-1853: Général Jean-Thomas Arrighi de Casanova.
1853-1863: Maréchal Philippe Antoine, Comte d'Ornano.
1863-1883: Général de Edmond Martinprey (1808-1883)
1883-1891: Général Louis Sumpf (1816-1891).
1891-1902: Général Paul-Edouard Arnoux (1822-1902).
(...)
1923-1944: Général Augustin Mariaux (1864-1944).
1944-1951: Général Antoine Rodes (1870-1951)
1951-1964: Général Charles Raoul Monclar (1892-1964),
1964-1973: Général Jacques de Grancey (1894-1973).
(...)
: Général Bertrand de Lapresle
: Général Hervé Michel Gobilliard
Ulaşım > Metro

Invalides
Varenne
La Tour-Maubourg
Napolyonun mezarının üstündeki kubbe
Saint-Louis-des-Invalides Katedrali'nde
Invalides şapeli ve kubbesi

Meydandaki namluların dizilişi
Kış Masalı

| Kış Masalı The Winter's Tale |
| --- | --- |
The Winter's Tale
Autolycus Ressam:Charles Robert Leslie 
Yazar: William Shakespeare
İlk gösterim: 1611
Ülke: İngiltere
Orijinal dil: İngilizce
Tür: Komedi (romans)
"The Winter's Tale" oyunu 1623 "Birinci Folyo" baskisi birinci sayfası
Kış Masalı (İngilizce özgün başlığı: The Winter's Tale) ünlü İngiliz oyun yazarı William Shakespeare tarafından yazılmış bir tiyatro eseridir. 1611'de ilk defa I. James'in sarayında sahnelenmiştir. İlk yazılı baskısı, 1623'te William Shakespeare'in toplu eserlerini ıhtivâ eden "Birinci Folyo" baskısında kaydedilmiştir. Oyun ilk sahnelendiğinde komedi olarak tanımlanmakla beraber, bazı modern eleştirmenler eseri "romans" türüne dahil etmektedir. Birtakım eleştirmenler ve araştırmacılar da eseri bir "problem oyun" olarak görmektedirler; çünkü oyunun başındaki üç perde çok güçlü psikolojik dram türünde fakat son iki perde de komedi unsuru ağırlık kazanmakta ve oyun nihâyetine mutlu sonla sona ermektedir.
Eser, İngilizce konuşulan ülke sahnelerinde tam metni ile pek sahnelenmemiş fakat çeşitli uyarlamaları ve kısımları müstakil olarak sahnelenmiştir. 18. yüzyılda çok tanınmış bir Shakespeare aktörü olan David Garrick, bu eserden uyarlama olan ve Florizel ve Perdita adını taşıyan bir oyunla (ilk temsili 1784'te ve ilk basılışı 1756'da) çok ün kazanmıştır. 19. yüzyılda ise üçüncü perde pastoral karakterli olduğu için çok sık sahnelenmiş. Ancak 20. yüzyılın ikinci yarısında "Kış Masalı" eseri tümüyle ve "birinci folyo"daki metininin hemen hepsini kapsayan şekilde, 1611'den beri olarak, ilk defa birkaç defa temsil edilmiştir.
Kaynaklar, ilk basılma ve temsiller

Kış Masalı'nın ana olay örgüsü 1590da Robert Greene tarafından yazılan bir pastoral romans öyküsü olan Pandosto'dan alınmıştır. Bu romans öyküsünün dram kurallarına uygun olmayan tabiatına rağmen Shakespaere'in diğer eserlerin kaynaklarındaki olay örgüyü genellikle değiştirmelere tabi tutmasına rağmen, bu eserde Shakespeare kaynağın olay örgüsüne pek önemli değişme yapmamıştır. Kaynağa uyma sonucu olarak, özellikle klasik tiyatro prensiplerinden biri olan zaman birliğinden bu oyunda (kaynağa uyularak) büyük ayrılıklar yapılmıştır; çünkü
Kış Masalı oyununda üçüncü ve dördüncü perdeler arasında 16 yıl bir fark bulunmaktadır.
Bazı isimler, mekanlar ve ufak ayrıntılar değiştirilmiştir. Ama tek büyük degisiklik, Pandosto'da bulunan Hermione karakteri zina ile suçlandırılmasından sonra hemen ölmesine rağmen, Shakespeare'in oyununun sonunda Leontes ile Hermione yeniden bir araya gelmektedirler. Bu son perdede heykeli de oyuna katarak Shakespeare'in temsilde ani bir değişiklik sağlama istemesinden doğmuştur.
Kış Masalı'nın ilk defa ne zaman temsil edildiği Shakespeare araştırmacıları tarafından 50 yıldır tartışma konusu olmuştur. 1594'te yayınlanan Kış gecelerinde vakit geçirme adlı bir eserin yayınevleri loncası tarafından bastırılan Basımcıların Kayıt Listesi adlı listede bulunduğunu ve bunun bu oyunun bir korsan edisyonu olasılığı bazı araştırmacılarca işaret edilmiştir. Bu doğru ise Kış Masalı Shakespeare'in ilk oyunları arasında bulunmaktadır fakat diğer araştırmacılar bu tarihi kabul etmemekte ve bu eserin Shakespeare'in son eserlerinden biri olarak 1610 ya da 1611'de yazılmış olduğunu iddia etmektedirler. Çok otoriter kaynaklar ilk temsilinin 1611'de olduğu üzerinde anlaşma bulunduğunu yazmaktadırlar.
Bu oyun büyük olasılıkla 1594 ile 1611 arasında ilk defa temsil edilmekle beraber ilk basımı 1623'te birinci folyo edisyonu içindedir.
Bu oyunun ilk resmen kayıt edilmiş temsili Saray (Court) Tiyatrosunda 5 Kasım, 1611dedir. Bu oyun Bohemyalı Prenses Elizabeth'in Palatin Elektorü V. Frederick'le evlenmesi için yapılan şenliklerin başında Whitehall Sarayı Tiyatrosu'nda da oynanmıştır. Sonraki "Court (Saray)" Tiyatrosundaki temsilleri 1618'de, 1623'te ve 1634'te olmuştur.
Kış Masalı oyunu diğer Shakespeare'in oyunlarının aksine olarak, İngiltere'de Cromwell Devrimi ile tiyatrolar kapatıldıktan sonra, Restorasyon devrine geçişle yeniden açılan tiyatrolarda oynanmamıştır. Restorasyon'dan sonra ancak 1741'de Goodman's Field's tiyatrosunda ve 1742'de Covent Garden tiyatrosunda oynanmış; 1754'te Koyun Kırkma adı verilen bir adaptasyonu Convent Garden tiyatrosunda temsil edilmiştir. 1756'da ise aktör David Garrick tarafından yapılan Florizel ve Perdita adlı adaptasyon Drury Lane tiyatrosunda popüler olarak oynanmıştır.
Karakterler

Leontes - Sicilya Kralı
Mamillius - oğlu
Camillo - Sicilyalı bir lord
Antigonus - Sicilyalı bir lord
Cleomenes - Sicilyalı bir lord
Dion - Sicilyalı bir lord
Diğer Sicilyalı bir lord
Sicilyalı beyefendiler
Adalet Mahkemesi görevlileri
Poliksenes - Bohemya Kralı
Florizel - oğlu
Archidamus - Bohemyalı bir lord
Bir denizci
Gardiyan
Bir Yaşlı Çoban- Perdita'nin babası olarak bilinmekte
Soytarı - oğlu
Yaşlı Çobanın uşağı
Autolycus - bir hilekar
Zaman - Koro halinde
Hermione - Leontes'in kraliçesi
Perdita- Leontes ve Hermione'nin kızı
Paulina - Antigonus'un karısı
Emilia - Kraliçe maiyetinde bir leydi hanım
Diğer Leydi Hanımlar - Kraliçe maiyetindekiler
Mopsa - kadın çoban
Dorcas - kadın çoban
Uyarılar

Kış Masalı oyununun şu sinema filmi uyarmaları bulunmaktadır:
1910 sessiz film versiyonu.
1968'de sesli renkli versiyon. Başrolde Leontes olarak Laurence Harvey
2009'da vizyona girmesi beklenen halen çevrilmiş olup editör elinde bulunan Kış Masalı. Yönetmeni Waris Hussein ve başrolde Leontes olarak Dougray Scott.
Kış Masalı oyunu birkaç defa İngiliz BBC televizyon şirketi tarafından üretilip televizyonda gösterilmiştir. En son BBC prodüksiyonu 1981 versiyonu olup prodüktörlüğünü Jonathan Miller, yönetmenliğini Jane Howell ve Leontes olarak başrolü Jeremy Kemp yapmıştır.
Türkçeye çeviriler

Kış Masalı, Çev. [Mehmet] Nâdir. Matbaa-i Esad İzzet, 1299.
(İnci Enginün, Tanzimat Devrinde Shakespeare adlı doktora tezinin bibliyografya bölümünde, bu kitabın, Shakespeare'in Kış Masalı değil, Greene'in Pandosto'su olduğunu belirtir.)
Kış Masalı.,Çev. A. Turan Oflazoğlu. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları, 1979.
Dipnotları

↑  "Arşivlenmiş kopya". 3 Eylül 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2008.
↑  F. E. Halliday, A Shakespeare Companion 1564-1964, Baltimore, Penguin, 1964; say. 532.
↑  Samuel Tannebaum, Shakespearean Scraps, chapter: "The Forman Notes" (1933). Tannenbaum aynı zaman da Malone adlı otoritenin durumunu bildirmektedir. "Malone önce bunun yazılmasının 1594 olduğuna karar vermişti. Sonra ise bu fikrinden cayıp tarihi 1604 olarak, daha sonra ondan da cayıp 1613 olarak ve en sonunda 1610-11de karar kılmıştır."
↑  Halliday, say. 532-3.
↑  "The Winter's Tale (1910)". 29 Mayıs 2005 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2008.
↑  "The Winter's Tale (1968)". 18 Şubat 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2008.
↑  "The Winter's Tale (2009)". 25 Ocak 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2008.
William Shakespeare'nin Kış Masalı eserinin II Perde, 3. Sahnesi: Sicilya Kralı Leontes, kendi eşi Kraliçe Hermione'nin Sicilya'yı ziyaret eden dostu Bohemya Kralı Polixenes ile zina işlediğini düşünüp Camillo'ya Polixenes'i zehirle öldürmesini emreder fakat Polixenes'in suçsuz olduğunu bilen Camillo, ona ihbar edip birlikte Sicilya'dan kaçar. Öfkelenen Leonetes Hermione'yi hapseder ve hapiste doğan kendi kızı Perdita'yı Bohemiya'ya bırakmasını Antigonus'a emreder. (J.P. Simon - John Opie'nin tablosunun gravür versiyonu, Haziran 1793)
Florizel ve Perdita. Ressam: Charles Robert Leslie
Kış Masalı oyununda Autolycus rolünde John Fawcett (1828). Ressam: Thomas Charles Wageman
Grandmaster Flash

| Grandmaster Flash |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Joseph Saddler 1 Ocak 1958 (66 yaşında)
Başladığı yer: Bridgetown, Barbados
Tarzlar: Hip hop Old school hip-hop Elektronik
Etkin yıllar: 1970'ler–devam
Müzik şirketi: Sugar Hill Records, Enjoy Records, Elektra Records
İlişkili hareketler: Grandmaster Flash and the Furious Five, The Sugarhill Gang

Joseph Saddler (doğum 1 Ocak, 1958; Bridgetown, Barbados) Grandmaster Flash ismiyle bilinen, Amerikalı hip hop müzik sanatçısı ve DJ. Eski dünya şampiyonu Sandy Saddler'in kuzenidir. Grandmaster Flash and the Furious Five 2007 Rock and Roll Hall of Fame'e katılan ilk hip hop/rap sanatçılarıdır.
Ahmed Al-Qadri

| Ahmed Al-Qadri> Suriye Tarım ve Tarım Reformu Bakanı |
| --- | --- |
Görev süresi 9 Şubat 2013 - 29 Ağustos 2020
Yerine geldiği: Subhi Ahmed Abdullah
Yerine gelen: Mohammed Hassan Qatana [ar]
Kişisel bilgiler
Doğum: 1956 Al-Hasakah Governorate, Suriye
Ölüm: 3 Eylül 2020 (64 yaşında) Şam, Suriye
Partisi: Syrian Ba'ath Party
Mesleği: Ziraat mühendisi
Ahmed Al-Qadri (1956 - 3 Eylül 2020) Suriyeli ziraat mühendisi ve politikacıydı. Başbakanlar Wael Nader el-Halqi ve Imad Khamis'in Bakanlar Konseyi veya kabine bünyesinde Şubat 2013'ten Ağustos 2020'ye kadar Tarım ve Tarım Reformu Bakanı olarak görev yaptı.
Ahmed Al- Qadri, 3 Eylül 2020'de Şam'da COVID-19 nedeniyle öldü. Pandemi sırasında COVID-19'dan ölen ilk Suriye hükûmet yetkilisiydi.
Ümran el-Zubi

Ümran Ahid el-Zubi (Arapça: عمران عاهد الزعبي; d. Eylül 1959; Şam, Suriye – ö. 6 Temmuz 2018; Şam, Suriye), Suriyeli siyasetçi ve bakandır. Haziran 2012'den Temmuz 2016'ya kadar Suriye Hükûmeti'nde Bilişim ve Haberleşme Bakanı olarak görev yapmıştır. Suriyeli siyasetçi Omran al-Zoubi 6 Temmuz 2018'de doğum yeri Şam, Suriye'de 58 yaşında ölmüştür.
Sara Paxton

| Sara Paxton |
| --- | --- |
Paxton 2007'de "Mother Goose Festivali" 'nde
Doğum: 25 Nisan 1988 (36 yaşında) Woodland Hills, Los Angeles, Kaliforniya, ABD.
Meslek: Oyuncu, şarkıcı ve model
Etkin yıllar: 1996–günümüz

Sara Paxton (d. 25 Nisan 1988, Kaliforniya), Amerikalı oyuncu, manken ve şarkıcıdır. Genellikle korku-gerilim tarzında filmlerle bilinen oyuncu Mari Collingwood karakterini canlandırdığı The Last House on the Left adlı film ile bilinir. Yer aldığı diğer önemi yapımlar arasında; Aquamarine, Halloweentown 3 ve televizyon dizisi Darcy's Wildlife sayılabilir. Oyuncunun annesi Meksika asıllı Yahudi bir aileden gelmekte olup babası ise evlendikten sonra Yahudiliği seçen bir Amerikan vatandaşıdır.
Little Walter

Little Walter olarak bilinen Marion Walter Jacobs (1 Mayıs 1930 - 15 Şubat 1968), armonikaya yönelik devrimci yaklaşımı sonraki nesiller üzerinde güçlü bir etkiye sahip olan ve ona Django Reinhardt, Charlie Parker ve Jimi Hendrix gibi ufuk açıcı sanatçılarla benzerlikler kazandıran Amerikalı bir blues müzisyeni, şarkıcısı ve söz yazarıydı. Onun ustalığı ve müzikal yenilikleri, pek çok dinleyicinin blues armonikasında nelerin mümkün olduğuna dair beklentilerini temelden değiştirdi. 2008 yılında Rock and Roll Hall of Fame'e dahil edildi ve özel olarak armonika çalan ilk ve bugüne kadar tek sanatçı oldu.
Balık kürkü

Afgankanın kışlık versiyonu ve bir uşanka giyen bir Sovyet askeri. Giydiği uşanka ve afganka, balık kürkünden imal edilmiştir. SSCB, 1991
Balık kürkü (Rusça: рыбий мех) (Transliterasyon: rıbiy myeh), Rusçada ısınmak için giyilen düşük kaliteli ceket ve diğer kıyafetleri tanımlamak için kullanılan ironik deyim. Günümüzde suni kürkler, özellikle düşük kalitede olanları için de kullanılmaktadır. Deyim, "Fakir adamın kürk ceketi balık kürkündendir" (У бедняка шуба на рыбьем меху) Rus atasözünden gelmektedir.
İfade sıkça Sovyet Ordusunun kıyafetlerini belirtmek için kullanılmıştır. Özellikle de rütbesiz veya düşük rütbeli askerlerin kış üniformaları (uşanka, yaka, eldiven) yün yığınlarından yapıldığı ve bu madde çok ucuz olduğu için böyle denmiştir. Ayrıca bu deyim sivillerin giyimi için de kullanılmaktadır.
Aleksandr Saljenitsın Gulag Takımadaları adlı kitabında "Stalin'in kürkü" sözcüğünü hiçbir yünden bahsetmeden Gulag mahkûmlarının giysilerini kast ederek kaydetmiştir. İddialara göre "balık kürkü" anlamında kullanmıştır.
Denizşakayığı

Denizşakayığı, Actiniaria takımında sınıflandırılan, suda bulunan ve avlanarak yaşayan hayvanlardır. Knidliler gibi, mercan ve medüzler ile yakındırlar.
Denizşakayıkları temel disk ve ağız diski olmak üzere iki kısımdan oluşur. Temel disk yüzeye yapışkan ayakları ile tutunur ve ağız kısmı da sütün şeklindeki vücudun üstünde bulunan ağız diskinin ortasında yer alır.
Ernest Haeckel'in Kunstformen der Natur (1904) eserinde "Actiniae" olarak sınıflandırdığı günümüzde deniz laleleri olarak bilinen grubu kapsayan 49. levha
Siyah saç

Siyah saç, dünyadaki tüm insan saç renkleri içinde en koyu ve en yaygın olanıdır. sarışın, kızıl ve kahverengi saç ile beraber tüm dünyada yaygındır. Baskın bir genetik özelliğidir ve tüm geçmişlerden ve etnik kökenlerden olan insanlarda bulunur.  Çok miktarda ömelanin içerir ve diğer saç renklerinden daha az yoğundur. Siyahi insanlarda afro dokulu saç birincil özellikdir. Siyah saçla ilişkili cilt rengi yelpazesi, en açık ten tonlarından koyu ten rengine kadar geniş bir yelpazeye sahiptir. Siyah saçlı insanların koyu renkli veya açık renkli gözleri olabilir.
Rico Nasty

| Rico Nasty |
| --- | --- |
Rico Nasty, 2018
Genel bilgiler
Doğum: Maria-Cecilia Simone Kelly 7 Mayıs 1997 (27 yaşında) Largo, Maryland, Amerika Birleşik Devletleri
Başladığı yer: Palmer Park, Maryland, Amerika Birleşik Devletleri
Tarzlar:  Hip hop  trap  punk rap  nu metal  trap metal  SoundCloud rap  Hyperpop  rap rock 
Meslekler: Rapçi şarkıcı söz yazarı
Etkin yıllar: 2014-günümüz
Müzik şirketi: Atlantic
İlişkili hareketler:  Kenny Beats  Dylan Brady 
Resmî site: riconastymusic.com

Maria-Cecilia Simone Kelly (d. 7 Mayıs 1997), profesyonel olarak bilinen adıyla Rico Nasty, Marylandli Amerikalı bir rapçi, şarkıcı ve söz yazarı. Rap yapmasıyla ve punk tarzıyla tanınan sanatçı, 2018'de "Smack a Bitch" ve "Poppin" gibi single'larla öne çıktı.
D.J. Fontana

D.J. Fontana 2012'de
D.J. Fontana (doğum adıyla: Dominic Joseph Fontana ; d. 15 Mart 1931; Shreveport, Louisiana; ö. 13 Haziran 2018), Amerikalı müzisyendir. 1955-68 yılları arasında 14 yıla yakın beraber çalıştığı ünlü rock'n roll şarkıcısı Elvis Presley'in davulcusu olarak bilinir.
Presley dışında Dolly Parton, Roy Orbison, Carl Perkins, Paul McCartney, Ringo Starr, Ron Wood ve Keith Richards gibi birçok büyük sanatçı ile çalışmıştır. 2009'da Fontana müzik çalışmalarıyla Rock and Roll Şöhretler Listesi'ne girmiştir.
Elvis Presley'in ölümünden sonra halen Elvis şarkılarını çalmaya devam etmiştir. Daha sonra İsveç'e giderek Cadillac müzik grubu vb. ile çalışmalar yapan müzisyen 13 Haziran 2018'de 87 yaşında ölmüştür.
Tony Banks (müzisyen)

Anthony George Banks (d. 27 Mart 1950), öncelikle rock grubu Genesis'in klavyecisi ve kurucu üyesi olarak bilinen İngiliz müzisyen, söz yazarı, şarkıcı ve film bestecisidir. Banks aynı zamanda progresif rock, pop ve klasik müzikten oluşan altı solo stüdyo albümü yayınlayan üretken bir solo sanatçıdır.
Banks, 1967 yılında Charterhouse'da okurken Genesis'i kurdu. O onların klavyecisiydi ve başlıca şarkı yazarlarından ve söz yazarlarından biriydi. Hammond T-102 org, Mellotron, ARP Pro Solist ve Yamaha CP-70 piyanonun sık kullanıcısı oldu. Grubun ilk yıllarında Banks, bazı yumuşak ve pastoral şarkılarda akustik gitar çalıyordu.
2010 yılında Banks, Genesis'in bir üyesi olarak Rock and Roll Hall of Fame'e alındı. 2011 yılında MusicRadar'ın tüm zamanların en iyi 27 klavyecisi listesine dahil edildi. 2015 yılında Progresif Müzik Ödülleri'nde "Prog God" seçildi.
1964'te Türkiye

Bu sayfada, 1964 yılında Türkiye'de görevdeki siyasi kurumlar ve kişiler, yaşanan olaylar, doğan ve ölen kişiler yer alır.
Meclis

TBMM 12. dönem
Görevdekiler

Cumhurbaşkanı
Cemal Gürsel (28 Mart'a kadar)
Cevdet Sunay (28 Mart'tan itibaren)
Başbakan:
İsmet İnönü
Süleyman Demirel
Anamuhalefet lideri:
Ragıp Gümüşpala (5 Haziran'a kadar)
Sadettin Bilgiç (vekaleten, 5 Haziran-29 Kasım)
Süleyman Demirel (29 Kasım'dan itibaren)
İktidar partisi ve ana muhalefet

İktidar partisi: Cumhuriyet Halk Partisi (CHP)
Ana muhalefet: Adalet Partisi (AP)
Kabine

28. Türkiye Hükûmeti
Olaylar

4 Ocak - 10. İnönü kabinesi güvenoyu aldı. Bu İsmet İnönü'nün kurduğu son hükümet olacaktır.
15 - 31 Ocak - Kıbrıs konulu Londra Konferansı başladı. Görüşmelerden bir sonuç çıkmayacaktır.
21 Şubat - Başbakan İsmet İnönü'ye suikast girişiminde bulunuldu.
16 Mart - Meclis tarafından hükûmete Kıbrıs'a müdahale yetkisi verildi.
31 Mayıs - Fenerbahçe, Türkiye futbol ligi şampiyonluğunu kazandı.
4 Haziran - ABD Başkanı Lyndon Johnson İsmet İnönü'ye Kıbrıs meselesiyle ilgili bir mektup gönderdi. (mektubun içeriği 16 Ocak 1966'da açıklandı)
21 Haziran - Başbakan İsmet İnönü ABD'ye gitti.
7 Haziran - Senato seçimleri yapıldı.
27 Haziran - Fethi Gürcan idam edildi.
8 Ağustos - Yunan kuvvetleri Kıbrıs'taki St Hilarion tepelerindeki Türk mevzilerine saldırdıktan sonra, Türk hava kuvvetleri Yunan mevzilerini bombaladı.
6 Ekim - 1964 Manyas depremi
29 Kasım - Adalet Partisi (AP) Genel Başkanlığına Süleyman Demirel seçildi.
1 Aralık - Ankara Anlaşması'na göre Avrupa Birliği üyeliği için hazırlık dönemi başladı.
Olaylar > Kurulan oluşumlar

Kurum: Altındağ Tiyatrosu, Ankara Fen Lisesi, Atatürk Konutu ve Demiryolları Müzesi, Ayasofya (Trabzon), Swissôtel Büyük Efes
Doğumlar

3 Mart - Cem Davran, oyuncu
1 Mayıs - Birol Güven, yönetmen
25 Temmuz - Zeki Demirkubuz, yönetmen
Ölümler

8 Ocak - Karekin Deveciyan, zoolog (d. 1868)
9 Ocak - Halide Edib Adıvar, romancı ve aktivist
3 Haziran – Kâzım Orbay, general
5 Haziran – Ragıp Gümüşpala, general ve siyasetçi
16 Temmuz - Rauf Orbay, general ve siyasetçi
25 Kasım – Naci Tınaz, general ve siyasetçi
Kaynaklar

↑  Türkiye'nin 70 yılı, Tempo, İstanbul, 1998, sayfa 167–183
| g t Yıllara göre Türkiye |
| --- | --- |
1900'lü yıllar:  1920  1921  1922  1923  1924  1925  1926  1927  1928  1929  1930  1931  1932  1933  1934  1935  1936  1937  1938  1939  1940  1941  1942  1943  1944  1945  1946  1947  1948  1949  1950  1951  1952  1953  1954  1955  1956  1957  1958  1959  1960  1961  1962  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969  1970  1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979  1980  1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999 
2000'li yıllar:  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023  2024
Kolberg (film)

| --- | --- |
Kolberg
Kolberg film posteri
Yönetmen: Veit Harlan
Yapımcı: Veit Harlan
Yazar: Veit Harlan Alfred Braun Joseph Goebbels
Oyuncular: Kristina Söderbaum Heinrich George Paul Wegener Horst Caspar Gustav Diessl Otto Wernicke Kurt Meisel
Müzik: Norbert Schultze
Görüntü yönetmeni: Bruno Mondi
Kurgu: Wolfgang Schleif
Stüdyo: Ufa Filmkunst GmbH (Herstellungsgruppe Veit Harlan)
Dağıtıcı: Deutsche Filmvertriebs GmbH
Çıkış tarih(ler)i: 30 Ocak 1945 (1945-01-30)
Süre: 110 dakika
Ülke: Nazi Almanyası
Dil: Almanca
Kolberg, Veit Harlan tarafından yönetilen 1945 tarihli bir Alman filmi. Üçüncü Reich'ın son filmlerden biri olarak, Müttefiklere karşı Alman nüfusunun iradesini desteklemek için bir Nazi propaganda parçası olarak düşünülmüştü.
Film, batı Pomeranya Kohlberg Belediye Başkanı Joachim Nettelbeck'in  otobiyografi dayanmaktadır. Napolyon Savaşları sırasında Nisan ve Temmuz 1807 arasında Fransız birliklerine karşı kuşatılmış Kolberg (bugünkü Kołobrzeg) kasabasının savunma hikâyesini anlatıyor.
Konusu

Film 1813 yılında, Napolyon Savaşları'nın Almancada Befreiungskriege (Kurtuluş Savaşları) olarak bilinen aşamasından sonra başlar. Açılış sahneleri Prusya'yı gösterir. Landwehr ve gönüllüler coşkulu kalabalıklar arasında Breslau sokaklarında yürüyor. Bunu Prusya Kralı III. Friedrich William ile Kont August von Gneisenau arasında geçen ve Gneisenau'nun Kolberg kuşatmasının yurttaş ordularının önemini öğrettiğini anlattığı bir diyalog izler. Liderlik edemeyen kralların tahttan çekilmesi gerektiği öğüdüyle sona eren sahne, senaryoda Gneisenau'nun "Alman halkını ihtiyaç duydukları anda terk eden bir İmparator" olarak nitelendirdiği son Kutsal Roma İmparatoru, II. Franz'ın tahttan çekilişini göstermek üzere 1806'da Viyana'ya geçer.
Sahne kurulduktan sonra film 1806'ya ve henüz savaştan etkilenmemiş bir Kolberg'e taşınır; burada yaşayanlar hayatın tadını çıkarırken gösterilir ve Nettelbeck başta olmak üzere kasabanın liderleri Napolyon'un bildirilerini ve bunun kendileri için ne anlama geleceğini tartışırlar. Bazıları Fransız zaferlerini iyi bir şey olarak görmekte, bazıları ise kasabayı terk edip etmemeyi düşünmektedir. Yalnızca Nettelbeck Fransızlara direnmeye kararlıdır. Film, Nettelbeck'in korkaklığa, uyuşukluğa ve garnizon komutanının eski moda fikirlerine karşı şehrini yaklaşan Fransızlara karşı savunmak için mücadele etmesiyle bu çizgide devam eder. Nettelbeck, düzenli Prusya Ordusu'nun tüm çabalarına rağmen bir vatandaş milis gücü oluşturur, erzak toplatır ve teslim olma fikrine şiddetle karşı çıkar.
Sonunda idamla tehdit edilen ve Kolberg'in ancak büyük bir lider bulunursa kurtarılabileceğine ikna olan Nettelbeck, Maria'yı Prusya Sarayı'nın geri çekildiği Königsberg'e, Kral ve Napolyon tarafından "Prusya'daki tek adam" olarak tanımlanan Kraliçe Louise ile görüşmek üzere tehlikeli bir yolculuğa gönderir. Maria'nın yolculuğu, enerjik ve karizmatik Gneisenau'nun Kolberg'e gönderilmesine yol açar. Kolberg'de tek bir lider olduğunu ve Gneisenau'nun da o lider olduğunu göstermek için Nettelbeck'le ilk karşılaşmalarından sonra, ikili şehri Fransızlardan kurtarmak için ordu ve halkla birlikte çalışır. Kolberg (tarihsel olmayan bir şekilde) kurtarıldıktan sonra film, Napolyon'un Rusya'da yenilgiye uğratıldığı ve Prusyalı liderlerin ona karşı açıkça cephe almanın zamanının gelip gelmediğini düşündüğü Tauroggen Konvansiyonu sonrasına, 1813'e döner. Frederick William, Gneisenau tarafından bunu yapmaya ikna edilir ve Kurtuluş Savaşlarını ilan eden An Mein Volk ("Halkıma") bildirisini yazmak için oturur.