Walther von Brauchitsch
İkinci Dünya Savaşı

Polonya'nın işgali sırasında Brauchitsch birçok planı denetledi. Polonya harekâtı sıklıkla yıldırım harekâtının ilk örneği olarak gösterilir ancak yıldırım harekatı işgal esnasında kullanılan resmî bir doktrin değildi. Seferin yürütülüş şekli, yıldırım savaşı olarak bilinen popüler algıya benzemiyordu. Zırhlı tümenleri piyadeler arasında seyrek bir şekilde yayılmıştı ve 1940'ta Batı Avrupa'nın işgalinde olduğu gibi kendilerine operasyonel bağımsızlık verilmemiş ya da toplu halde gruplandırılmamışlardı. Wehrmacht'ın Polonya'daki harekât yöntemi daha geleneksel olan Vernichtungsgedanke'yi takip etmiştir. Yıldırım savaşı olarak adlandırılan yöntem, Haziran 1940'taki batı harekâtından sonraya kadar gelişmemiştir. Doktrinin oluşumu, zaferin nedeni değil, sonucuydu. Brauchitsch harekâttan önce zırhlı birliklerin operasyonel düzeyde bağımsız hareket edebileceğine ikna olmuş değildi.
Brauchitsch, Hitler'in Alman Lebensraum'unu güvence altına almak için gerekli olduğunu iddia ettiği Polonya halkına karşı sert önlemleri destekledi. Danzig'deki Polonya Postanesi'nin savunmasında görev alan Polonyalı mahkûmların ölüm cezasına çarptırılmasında merkezî bir rol oynamış ve af taleplerini reddetmiştir.
Batı Avrupa ve Balkanların İşgali
Kasım 1939 başlarında Brauchitsch ve Genelkurmay Başkanı Franz Halder, Fransa'nın işgali için hazırlanan Hitler'i devirmeyi düşünmeye başladılar. Her iki subay da işgalin yenilgiyle sonuçlanacağına inanıyordu. 5 Kasım 1939'da Genelkurmay Başkanlığı, o yıl Batılı kuvvetlere karşı bir saldırı başlatılmamasını tavsiye eden hususi bir muhtıra hazırladı. Brauchitsch belgeyi Hitler'e okumayı istemeden de olsa kabul etti. Brauchitsch, Alman Ordusu'nun moralinin 1918'dekinden daha kötü olduğunu söyleyerek Hitler'i işgali ertelemeye ikna etmeye çalıştı.
Hitler öfkeden deliye dönerek Genelkurmay'ı ve Brauchitsch'i sadakatsizlik, korkaklık, sabotaj ve bozgunculukla suçladı. Brauchitsch, Zossen'deki ordu karargahına döndü. Bu toplantıdan sonra hem Brauchitsch hem de Halder, Nazi karşıtı hareketin önemli liderlerinden Carl Friedrich Goerdeler'e Hitler'i devirmenin kendilerinin yapamayacakları bir iş olduğunu ve komploya katılacak başka subaylar bulması gerektiğini söylediler. Hitler Genelkurmay'ı toplantıya çağırdı ve burada bir yıl içinde Batılı kuvvetler üzerinde mutlak zafer kazanılacağına olan inancını dile getirdi ve ayrıca Zossen ruhunu yok etme sözü verdi; bu tehdit Halder'in gözünü korkuttu ve neticede komplocuları, planladıkları ikinci darbe girişimini iptal etmeye zorladı.
Fransa Savaşı için hazırlıklar sürerken, o sırada A Ordu Grubu Kurmay Başkanı olarak görev yapan General Erich von Manstein ünlü Sichelschnitt (orak kesiği) planını ortaya sürdü. Brauchitsch ve Halder, Sichelschnitt planını onaylamadı. Manstein, Sichelschnitt'in OKH'ye sunulmasını talep ettiğinde Halder, Manstein'ı planlama sürecinin dışında tutarak doğuya bir yere nakletmeyi etmeyi önerdi. Brauchitsch bu öneriyi kabul etti ve onu Silezya'ya transfer etti. Ancak ertesi gün Hitler Brauchitsch'e, Führer'in kendi planı olarak sunduğu Manstein'ın planını kabul etmesini emretti. Başlangıçtaki şüpheciliğine rağmen Brauchitsch sonunda planın potansiyelini gördü ve ordunun Fransa'da gerçek bir başarı şansına sahip olduğunu hissetti.
Fransa'nın şaşırtıcı bir hızla düşmesinin ardından Brauchitsch Temmuz 1940'ta, 1940 Mareşal Töreni sırasında mareşalliğe terfi etti. Fransa işgal edilip bölündükten sonra, o ve yüksek komuta kademesinin geri kalanı, Fransa harekâtı nedeniyle artık ciddi şekilde zayıflamış olan Büyük Britanya'ya karşı da benzer şekilde kolay ve hızlı bir harekât gerçekleştirilmesini bekliyordu. Britanya'nın kolayca yenileceğinden, bu sözlerinden de anlaşılacağı üzere, emindi: "Zaferin çoktan kazanıldığını düşünüyoruz. İngiltere ancak biz dilediğimiz sürece güvende." İngiltere'yi işgal planı olan Denizaslanı Harekatı başarıya ulaşırsa, Hitler yeni fethin başına Brauchitsch'i getirmeyi planlıyordu. Luftwaffe gerekli hava üstünlüğünü elde edemediği için Britanya Savaşı kaybedildi ve böylece plan rafa kaldırıldı ve sonunda iptal edildi.
Nisan 1941'in başlarında Yugoslavya ve Yunanistan'ın istilasında Almanlar, tamamı Brauchitsch'in komutası altında olmak üzere 337,000 asker, 2,000 havan topu, 1,500 top, 1,100 tanksavar topu, 875 tank ve 740 diğer zırhlı savaş aracını görevlendirdi. Ay sonunda Yugoslavya ve Yunanistan'ın tamamı Almanların eline geçmişti.
Barbarossa Harekâtı
Brauchitsch ordusuna ve komutanlarına ırkçı Nazi politikalarını eleştirmeyi bırakmalarını emretti zira "Alman halkının yaklaşan ölüm dirim savaşı" için sert tedbirlere ihtiyaç vardı. Almanya Haziran 1941'de doğuya dönüp Sovyetler Birliği'ni işgal ettiğinde, orijinal planda değişiklikler yaparak yine kilit bir rol oynadı. Arkadaşı ve meslektaşı Wilhelm Keitel gibi Brauchitsch de Hitler, Alman ordusuna işgal altındaki topraklarda kimlerin öldürüleceği konusunda SS'lerle aynı talimatları verdiğinde itiraz etmedi.
Moskova harekatı başladığında sağlığı bozulmaya başlamıştı. Yine de kış başlamadan önce Moskova'yı almaya kararlı olduğu için çalışmalarına devam etti. Ordunun Moskova'yı alamaması Hitler'in düşmanlığını kazandı ve Kasım ayında bir kalp krizi geçirince işler Brauchitsch için daha da kötüleşti. Ayrıca büyük olasılıkla tedavisi olmayan kötü huylu bir kalp hastalığı olduğu da kendisine bildirildi.
Azledilmesi
Moskova'daki başarısızlığın ardından Brauchitsch 19 Aralık'ta Alman Ordusu Başkomutanlığı görevinden alındı ve Führerreserve'e (subay rezervi) nakledildi ve savaşın sonuna kadar burada görevsiz kaldı. Hitler'i bir daha hiç görmedi. Savaşın son üç yılını Prag'ın güneybatısındaki Brdy dağlarında yaşayarak geçirdi. Emekli olduktan sonra kamuoyuna yaptığı birkaç açıklamadan biri, Hitler'e karşı 20 Temmuz komplosunu kınayan ve birkaç eski meslektaşını suçladığı bir açıklamaydı. Daha sonra, bir akrabasının hayatını kurtarmak için bunu yapmak zorunda kaldığını iddia ederek Halder'den özür diledi.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb12917305f (data)  GND: 116414855  ISNI: 0000 0000 4918 4518  LCCN: nr2002023348  NLI: 987007398485605171  SNAC: w6r49w06  SUDOC: 248362488  VIAF: 44428610   WorldCat (LCCN): nr2002-023348