stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Buhârî

| Buhârî |
| --- | --- |
محمد بن إسماعيل البخاري
Buhari'nin Semerkant şehrinde bulunan mezarı (Özbekistan)
Doğum: Ebû Abdillâh Muhammed bin İsmâîl bin İbrâhîm el-Cu'fî el-Buhârî 21 Temmuz 810(810-07-21) Buhara, Abbasiler
Ölüm: 1 Eylül 870 (60 yaşında) Semerkant, Abbasiler
Defin yeri: İmam Buhari Camii, Semerkant, Özbekistan
Etnik köken: Fars
Tanınma nedeni: Sahih-i Buhârî
Memleket: Buhara

Kariyeri
Dalı: Hadis
Etkilendikleri: Şafii, Ahmed bin Hanbel, Ebu Hanife
Etkiledikleri: Müslim bin Haccâc, İbn Huzeyme, Tirmizî, Nesâî
 

Buhârî ya da tam künyesiyle Ebû Abdillâh Muhammed bin İsmâîl bin İbrâhîm el-Cu'fî el-Buhârî (810, Buhara - 869, Semerkant), Buharalı Fars bir muhaddistir. Yazdığı Sahih-i Buhârî diye bilinen (Arapça: الجامع الصحيح, El-Camius-Sahih) eser, daha sonradan Sünni (ehl-i sünnet) Müslümanlar için güvenilir hadis kaynaklarını teşkil eden ve Kütüb-i Sitte diye anılan serinin ilk kitabıdır.
Biyografisi

21 Temmuz 810 yılında günümüzde Özbekistan'da bulunan Buhara şehrinde doğmuş, 869 yılında ölmüştür. Genç yaşta annesinin terbiyesi altında Arapçayı ve Kur'an'ı öğrenmiştir. 16 yaşında annesi ve kardeşi ile birlikte Mekke'ye hac amacıyla gitmiştir, Buhara'ya dönerken kendisi ilim öğrenme isteğiyle Mekke'de kalmıştır (Hicri 210/Miladi 825). Babasından kalan servet, onun hiç kimseye muhtaç kalmadan ilim öğrenmesine vesile olmuştur. İmam olarak anılan Buhârî, İslâm dininin en büyük muhaddisi sayılır. İslâm Peygamberi'nin vefatından 178 yıl sonra Dünya'ya gelen Buhârî, hadisleri halk içinden duyduğu ve kendi araştırmaları ile kaydetmiştir.
Eserleri hakkındaki görüşler

Zühlî'nin Kur'an okuyan kişinin telaffuzunu mahluk kabul ettiği gerekçesiyle Buhârî'nin bidatçı olduğunu ve onun meclisine katılanların Kur'an'ın mahluk olduğu görüşüne sahip olmakla itham edilmesi gerektiğini bildirerek İmam Müslim ve Ahmed bin Seleme hariç insanların çoğunun Buhârî'nin meclisine katılmasını engellediği belirtilmektedir. lbnu Ebi Halim er-Razi (ö.h. 327) Buhârî'nin biyografisinde babası Ebû Hatim er-Razi'nin Buhârî'den hadis işitmekle beraber Muhammed b. Yahya tarafından onun "Kur'an'ın okunuşu -lafzı- mahluktur" görüşü iletilince Buhârî'nin hadisini terk ettiğini anlatır. Bu durumun Buhârî'nin Sahih'inin şöhretini geciktiren faktörlerden biri olduğu ve asırlar geçtikçe bu haberin unutulduğu ifade edilir.
Buhârî'nin hocalarından Nuaym bin Hammâd'ın hemen bütün hadis münekkitleri tarafından zayıf ve münker hadis rivayet etmekle tanındığı, rivayetlerinde çokça yanılıp bunları birbirine karıştırdığı, rivayetleri pek kabul görmeyen muhaddislerden hadis rivayet ettiği için de eleştirildiği, rivayetlerinin delil olarak kullanılamayacağı ileri sürüldüğü ve hatta sünneti koruma gayretiyle hadis uydurduğunu söyleyenlerin de olduğu fakat Buhârî'nin ondan hadis rivayet ettiği belirtilmektedir.
Buhârî'nin bidat ehli addedilen Haricilere ve Mürcieye mensup kişilerden de hadis rivayeti aldığı belirtilmektedir. Bununla birlikte Buhârî'nin eserlerinde Ebu Hanife'yi cerh eden rivayetlere yer verirken ta'dil rivayetlerine yer vermemiş olduğu ifade edilmektedir. Buhârî el-Câmiʿu'ṣ-ṣaḥîḥ'inin bab başlıklarında isim zikretmeden, “Kāle ba‘zu’n-nâs” (insanlardan biri şöyle dedi) ifadesini kullanarak Ebû Hanîfe'yi tenkit etmiş, diğer eserlerinde de onun İslâm dinine zarar veren Mürcie'ye mensup olduğuna ilişkin rivayetleri zikretmiştir. Hatta Buhârî'nin ed-Duafâü‟s-Sağir adlı eserinin 388 numaralı maddesinde Ebu Hanife'nin iki defa küfürden imana davet edildiğiyle ilgili bir rivayete yer verdiği belirtilir.
Endülüslü İbn Hazm'ın (ö. H. 456/M.S. 1064) musiki konusunda en sağlam ve en kuvvetli olduğu belirtilen Buhârî'nin sahihinde geçen "Ümmetimin içinde zina yapmayı, ipekli giymeyi, içki içmeyi ve mûsikî dinlemeyi helâl sayan kimseler türeyecektir." şeklinde başlayan rivayetin uydurma olduğunu söylediği ve Buharî'yi kitabına uydurma hadis almakla suçlayanların başında geldiği ifade edlmektedir.
Eserleri

Et Tarih el Kebir (Daha sonra bu eseri et Tarih es Sağir adı ile özetlemiştir.)
Es Sulasiyat
El Edeb el Müfred: Ahlâk hadislerini toplayan bir eserdir. İstanbul'da 1306, Kahire'de 1346, Hindistan'da 1304 yıllarında basılmıştır.
Halk-u Ef'ali'l İbad
Raf'ul-Yedeyn fi's-Salah: Namazda el kaldırmakla ilgiidir. Kalküta'da 1257, Delhi'de 1299 yıllarında yayınlanmıştır.
Kitâbu Duafâü's-Sagîr: Zayıf ravilerin hallerinden bahseder. Hindistan'da 1323 ve 1326 tarihlerinde basılmıştır.
Kitâbu'l Künâ: Râvîlerin künyelerinden bahseden bir eserdir. Haydarabad'da 1360 yılında basılmıstır.
Kitâbu'l-Kiraati Halfe'l-imam: Namazda imamın arkasında okuma hakkında yazılmış bir eserdir. 1299'da Delhi'de, ayrıca 1320'de Kahire'de basılmıştır.
Halku'l-Ef'ali'l-ibâd ve'r-Redd Ale'l Cehmiyye: Cehmiyye mezhebinin görüşlerini reddeden bir kitaptır. 1306'da Delhi'de basılmıştır.
El-Akîde yahut et-Tevhîd: Akaid konusunda yazılmış bir eserdir.
Abarü's Sifat: Hadisle ilgili bir eserdir ve bazı kütüphanelerde yazma nüshaları mevcuttur.
Sahih-i Buhari (Arapça: صحيح البخاري), asıl adı el-Câmiu's-Sahih olan ancak müellifinin adına (İmam Buhari) nisbetle 'Buhari', hadis kitabı adlı eserdir.
Taban fiyat (ekonomi)

Taban fiyat grafiği
Taban fiyat bir ürünün, özellikle de tarımsal bir ürünün belirli bir fiyatın altında satılamayacağını gösteren ifadedir. Tarımsal üreticinin, iç ve dış piyasa koşulları sonucu ürün fiyatının belirli bir düzeyin altına düşmesini önlemeyi amaçlayan, ülkenin kamu otoritesince alınan bir karardır. Hem ülke ekonomisini, hem de o ürünün üreticisi kesimleri, tarımsal ürünlerdeki piyasa koşullarının doğası gereği aşırı fiyat dalgalanmalarından (Örümcek ağı teoremi) korumak amaçlıdır. Çoğu kez ülke ekonomisi için stratejik önemdeki tarımsal ürünler için uygulanır.
İngilizcede price floor olarak da bilinen taban fiyat tarım alanında önemli bir husustur.
Mahmutpaşa

Başlığın diğer anlamları için Mahmutpaşa (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Mahmutpaşa |
| --- | --- |
Semt

 Fatih
Ülke:  Türkiye
Bölge: Marmara
İl: İstanbul
İlçe: Fatih
Zaman dilimi: UTC+03.00 (UDAS)
Alan kodu: (+90) 212
Plaka kodu: 34
Mahmutpaşa, İstanbul'da Fatih ilçesinde semt.
Adı, Fatih Sultan Mehmet'in sadrazamı Veli Mahmud Paşa'dan (ö. 1474) gelir. Mahmut Paşa burada İstanbul'un en eski dini yapısı sayılan bir külliye (yapılışı 1462) ile birlikte 265 dükkânlık bir çarşı yaptırdı. Tayahatun ve Sururi mahallelerini içine alan semtte, bir kısmı 17.-18. yüzyıllardan kalan iş hanlarının içinde küçük sanat sahiplerinin atölyeleri toplanır. Semt I. Dünya Savaşı'nda İngiliz uçakları tarafından bombalanmıştır. Bu, I. Dünya Savaşı'nda İstanbul'a yapılan tek uçakla bombalamadır. Ana eksenini, giyim eşyası ve manifaturacı dükkânlarının sıralandığı Mahmutpaşa Yokuşu meydana getirir. Mahmutpaşa'da daha çok iplik ve pardesü satılır.
Dobriç

Başlığın diğer anlamları için Dobriç (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Dobriç Добрич |
| --- | --- |

  Bayrak Arma 
DobriçDobriç'in Bulgaristan'daki konumu
Ülke:  Bulgaristan
İl: Dobriç
İdare
 • Belediye Başkanı: Detelina Nikolova
Rakım: 225 m
Nüfus (2019)
 • Toplam: 88.281
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAS)
Alan kodu: 058
Dobriç (Bulgarca: Добрич / Dobrich, Rumence: Bazargic), Osmanlı Devleti zamanında ve bölgede yaşayan Türkler arasında Hacıoğlu Pazarcık olarak adlandırılan, Bulgaristan'ın kuzeydoğusunda, Tuna düzlüğünün doğusunda, Dobruca platosunun güneyinde 43˚34' kuzey enlemi 27˚50' doğu boylamında bir şehirdir. Aynı adı taşıyan eyaletin (oblast) merkezidir. Sahil şeridinde önemli turistik merkezler bulunmaktadır. [kaynak belirtilmeli]
Tarihi

Bu eski yerlesiminin ikinci kez iskânı 16. yüzyılda Hacıoğlu isimli bir Türk taciri tarafından kurulmuştur. Bulgaristan'da Türkçe ismi Pazarcık kelimesini içeren başka yerleşimler de bulunduğundan Tatarpazarcık gibi Hacıoğlu Pazarcık şeklinde anılmıştır.
93 Harbi sırasında 27 Ocak 1878'de Osmanlı yönetiminden çıkmış ve 19 Şubat 1882'de adı Dobriç olarak değiştirilmiştir.
10 Ağustos 1913 tarihli Bükreş Antlaşması ve 27 Kasım 1919 tarihli Neuilly Antlaşmasıyla Romanya'ya verilmiş ve adı Güney Dobruca'nın diğer kısımları gibi Bazargic olarak değiştirilmiştir.
II. Dünya Savaşı sırasında 7 Eylül 1940 tarihinde imzalanan Craiova Anlaşması gereği 25 Eylül'de Bulgaristan'a geri verilmiş ve adı tekrar Dobriç olmuştur.
Komünist döneminde, II. Dünya Savaşı'nda Bulgaristan'ı "kurtaran" Kızıl Ordu Mareşali Fyodor İvanoviç Tolbuhin'in anısına Tolbuhin (Толбухин)olarak değiştirilmiştir.
10 Kasım 1989'da Todor Jivkov yönetimi devrildikten sonra 19 Eylül 1990'da devlet başkanının emriyle tekrar Dobriç olarak değiştirilmiştir.
Etnik yapısı

2001 Bulgaristan Nüfus Sayımı verilerine göre Dobriç ili nüfusu 215.200 kişidir. Etnik kökenini 164.200 kişi Bulgar, 28.200 kişi Türk, 18.200 kişi Roman olarak beyan etmiş, yaklaşık 3.500 kişi de başka etnik gruplara mensup olduğunu belirtmiş veya bu konuda bildirimde bulunmamıştır. Anadil söz konusu olduğundan Romanların sayısından Türklerin sayısına yaklaşık 5.000 kişilik bir kayma olmakta, 33.600 kişi Türkçeyi anadili olarak beyan ederken, anadili Romanca olanların sayısı 13.800'e inmektedir. Diğer gruplardaki sayılar aşağı yukarı aynı kalmaktadır. Dini aidiyet konusunda yaklaşık 7.000 kişi için bu bilgi açıklanmamış iken, Müslümanlar'ın 44.200 kişilik bir topluluk oluşturdukları görülmektedir.
Obroçişte (eski adı Tekke) köyünde, Bektaşi babası Akyazılı Baba'nın türbesi bulunmaktadır.
Rositsa (еski adı Saraca) köyünde Saraca Şah Veli Baba Türbesi bulunmaktadır. Kendisi 15.-16.yy.da İran'dan göç etmiş bir Türkmen'dir.
Galeri

"Eski Dobriç"'te saat kulesi
"Eski Dobriç"'te bir sokak
Dobriç parkı girişi
Mi amor sin tiempo

| Mi amor sin tiempo |
| --- | --- |
Format: Telenovela
Geliştiren: Martha Carrillo Cristina García
Senarist: Fernando Garcilita Mario Iván Sánchez
Yönetmen: Nelinho Acosta Luis Eduardo Reyes
Başrol: Karla Esquivel Andrés Baida Leticia Calderón Juana Arias Mane de la Parra Alejandro Camacho
Açılış müziği: Mi amor sin tiempo - Shaila Dúrcal
Ülke:  Meksika
Dili: İspanyolca
Bölüm sayısı: 80
Yapım
Yönetici yapımcı: Nicandro Díaz González
Yapımcı: Carlos Moreno Laguillo
Kurgucu: Hilda Santaella Hernández
Yapım şirketi: Televisa
Dağıtımcı firma: Televisa Internacional
Yayın bilgileri
Kanal: Las Estrellas
Yayın tarihi: 15 Temmuz - 1 Kasım 2024


Mi amor sin tiempo, Carlos Moreno Laguillo tarafından Televisa için üretilen bir Meksika telenovelasıdır. Martha Carrillo ve Cristina García tarafından yaratılan 1999 telenovela Tres mujeres'e dayanmaktadır. Başrollerde Karla Esquivel, Andrés Baida, Leticia Calderón, Juana Arias, Mane de la Parra ve Alejandro Camacho yer alıyor.  15 Temmuz - 1 Kasım 2024 tarihleri arasında Las Estrellas'ta yayınlandı.
Oyuncular

| Aktör | Karakter |
| --- | --- |
Karla Esquivel: Fátima
Andrés Baida: Sebastián
Leticia Calderón: Greta
Juana Arias: Bárbara
Mane de la Parra: Daniel
Karyme Lozano: Renata
Alejandro Camacho: Federico
Michael Ronda: Adrián
Yolanda Ventura: Lucía
Luz María Jerez: Ana
Alma Delfina: Jesusa
Eric del Castillo: Álvaro
Federico Ayos: Pablo
Mauricio Abularach: Mario
Damiana Bej: Triana
Andrea de Fátima: Brenda
Denia Agalianu: Carla
Alejandra Abreu: Verania
Paola Toyos: Genoveva
Julia Argüelles: Carolina
Rafaella Gavira Bigorra: Macarena
Claudia Zepeda: Maricruz
Raquel Morell: Maggie
Laura Luz: Carmen
María Marcela: Sara
Roberto Mateos: José
Ian Andrade: Remigio
José Elías Moreno: Gonzalo
Michel Duval: Claudio Altamirano
Zoraida Gómez: Gisela
Şebnem Korur Fincancı

| Rasime Şebnem Korur Fincancı |
| --- | --- |
Şebnem Korur Fincancı, 2016'da tahliye sonrası bir açıklama yaparken
Doğum: 1959 (65-66 yaşında) İstanbul
Milliyet: Türk
Eğitim: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
Meslek: Adli tıp uzmanı doktor
Çocuk(lar): 1

Rasime Şebnem Korur Fincancı (d. 1959, İstanbul), Türk adli tıp uzmanı doktordur. Adli Tıp Uzmanları Derneği, Türk Ceza Hukuku Derneği, Türkiye İnsan Hakları Vakfı ve Ceza Hukuku Araştırmaları Derneği kurucu üyesi; 1997-2007 dönemi İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanı ve Türk Tabipleri Birliği'nin 2020-2022 ila 2022-2024 Merkez Konseyi Başkanıdır.
Yaşamı > Eğitimi

1970-1977 arası Kadıköy Maarif Koleji'nde ve 1977-1983 arası İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi'nde öğrenim gördü, ihtisasını 1985-1987 arası Adli Tıp Uzmanlığı üzerine tamamladı ve 1990'da Adli Tıp Doçenti oldu. 1987-1990 arası İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nde Klasik Arkeoloji lisans eğitimi aldı.
Yaşamı > Kariyeri

1992'de Adli Tıp Uzmanları Derneği'nin kurucu üyesi oldu; 1993-1996 arasında derneğin yönetim kurulu başkanlığını yürüttü. 1996-1998 ila 2002-2006 dönemlerinde İstanbul Tabip Odası genel sekreterliğini üstlendi. 1999'da Türkiye'nin ilk Adli Tip Polikliniği'ni kurdu. 1997-2007 arası Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı görevini sürdürdü; 2004'te bu görevinden alındı, fakat İdare Mahkemesi ve YÖK kararı ile 2005'te bu görevine iade edildi. 1995-1996 ila 1998-2001 dönemlerinde Adli Tıp Kurumu'nda çeşitli görevlerde bulundu; 1996'da Adli Tıp Kurumu I. İhtisas Kurulu Başkanlığı görevinden ve 2001'de bu kurul üyeliğinden Danıştay kararıyla alındı. 2006-2008 arası Türk Tabipleri Birliği Yüksek Onur Kurulu üyesi olarak seçildi.
1996'da Birleşmiş Milletler Eski Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi görevlendirmesi ile Bosna-Hersek'in Kalesija bölgesindeki toplu mezarlardan çıkarılan cesetlerin otopsi ve teşhis çalışmalarına katıldı. 1996-1999 arası, İstanbul Protokolü'nün hazırlanması çalışmalarında yer aldı. 2000 yılında, 'Physicians for Human Rights' kuruluşunun Güney Afrika'daki etkinliklerine ve 2002 yılında, Dünya Sağlık Örgütü'nün kadına şiddete dair bir rehber hazırlığına katkıda bulundu. 2006-2009 arası, 'International Rehabilitation Council for Torture Victims' (IRCT) kuruluşu için konsey üyeliğinde bulundu ve 2010'da aynı kuruluşa ait 'International Forensic Expert Group' için adli tıp uzmanı olarak hizmet verdi. 2012 yılında, IRCT adına Bahreyn'e turist kisvesi altında giderek, denizde boğulduğu iddia edilen bir gencin bedeninden doku örnekleri topladı; Türkiye'ye getirdiği numuneyi inceleme sonucunda gencin işkence ile öldürüldüğünü tespit etti.
2003 yılından bu yana Evrensel gazetesi köşe yazarıdır.
Yargılandığı davalar > Özgür Gündem davası

20 Haziran 2016'da Sınır Tanımayan Gazeteciler'in Türkiye Temsilcisi Erol Önderoğlu ve yazar Ahmet Nesin ile birlikte Özgür Gündem gazetesi ile dayanışma amacıyla başlatılan "bir günlük nöbetçi genel yayın yönetmenliği" kampanyasına katılması nedeniyle "terör örgütü propagandası yapmak" suçlaması ile tutuklandı. Mahkeme gerekçe olarak, "üç kişinin gazetenin genel yayın yönetmenliğini üstlendikleri tarihlerde yayımlanan haber içerikleri ve görsellerde silahlı terör örgütü PKK/KCK veya bu örgüte bağlı alt yapılanmaların propagandası mahiyetinde yazılar yazıldığı, örgüt adına suç işleyen, güvenlik güçleriyle çatışan kişilerin övüldüğünün anlaşıldığı" belirtildi. 30 Haziran 2016'da Erol Önderoğlu ile birlikte tahliye edildi.
Yargılandığı davalar > Barış İçin Akademisyenler bildirisi davası

19 Aralık 2018 tarihinde, Barış İçin Akademisyenler bildirisine imza atması sebebiyle Fincancı'ya açılan davanın karar duruşmasında kendisine 2 yıl ve 6 ay hapis cezası verildi; fakat, dava sonucu temyize gönderildiği için ceza infazı gerçekleştirilmedi.
7 Temmuz 2020 tarihinde, İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesi'nde gerçekleşen yeniden yargılama sonucu, Fincancı bu davadan beraat etti.
Yargılandığı davalar > Örgüt propagandası davası

BBC Türkçe'nin haberine göre, Fincancı, 20 Ekim 2022 tarihinde PKK'ya yakın Medya Haber TV'de katıldığı bir programda Türk Silahlı Kuvvetleri'nin PKK'ya karşı "kimyasal silah kullandığı" iddialarıyla ilgili değerlendirmelerde bulundu; iddiaların bağımsız heyetlerce incelenmesi gerektiğini söyledi. Fincancı, bu canlı yayın esnasında, kimyasal silah kullanıldığını gösterdiği iddia edilen bir videoyu incelediğini, videoda sinir sistemini doğrudan etkileyen zehirli kimyasal gazlardan birinin kullanıldığını söylemiş ve 'etkin bir soruşturma' çağrısında bulunmuştur.
20 Ekim 2022 tarihinde, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Fincancı hakkında "terör örgütü propagandası yapmak" ve "Türk milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'ni, devletin kurum ve organlarını aşağılamak" suçlarından soruşturma başlatıldı ve Fincancı, 27 Ekim 2022 tarihinde tutuklandı.
28 Ekim ve 24 Kasım 2022 tarihlerinde, Fincancı verdiği demeçlerde, Medya TV'yi sorumsuz habercilikle eleştirerek söylediklerinin iddiaların araştırılmasını savunmaktan ibaret olduğunu; ilgili konuşmanın parçalara ayrılarak, bağlamından ve bütünlüğünden kopartıldığını söyledi.
Fincancı'nın tutuklanmasına karşın çeşitli protestolar gerçekleştirildi. 'Europen Doctors', 'World Medical Association', 'Alman Tabipler Birliği', 'Physicians for Human Rights', Redress, IRCT, DIGNITY ve Uluslararası Af Örgütü gibi kuruluşlar, Fincancı'nın serbest bırakılmasını talep eden basın açıklamaları yaptı.
23 Aralık 2022 tarihinde, Fincancı, Recep Tayyip Erdoğan, Süleyman Soylu, Hulusi Akar, Bekir Bozdağ ve Devlet Bahçeli hakkında "halkı kin ve düşmanlığa sevk" ve "hakaret ve iftira" suçları iddiası ile Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulundu. Yanı sıra, İstanbul'daki evinin aramasına katılan Ankara ve İstanbul Terörle Mücadele Müdürlüğü polislerinden de şikayetçi oldu.
29 Aralık 2022 tarihinde, Fincancı'nın tutuklu yargılandığı davanın ikinci duruşması görüldü. Duruşma sonucu, sanığın mahkeme heyetini red talebi, talebin "zamanında yapılmadığı ve mahkemeyi uzatmak amacıyla yapıldığı" gerekçesiyle kabul edilmedi. Mahkeme, Fincancı'nın tutukluluk haline devam kararı vererek, davayı 11 Ocak 2023'e erteledi.
11 Ocak 2023 tarihinde, Fincancı, "basın yoluyla terör örgütü propagandası yaptığı" iddiasıyla İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesi'nde yargılandığı davada, iyi hal indirimi uygulanarak 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezasına çarptırıldı ve aldığı ceza süresi göz önüne alınarak tahliye edildi. Yanı sıra, cezanın kesinleşmesi halinde infazın tamamlanmasına kadar Fincancı'nın doktorluk mesleğini sürdürmesinden yoksun bırakılmasına karar verildi.
Tartışmalar > Ergenekon davası

24 Ekim 2008 tarihinde, Fincancı'nın Ergenekon davalarına müdahil olma talebi kabul edildi. Fincancı, bu davada bireysel müdahilliği kabul edilen tek birey olmuştur; müdahilliğe, "denetimsiz devlet yapılanmasını görünür kılmak" iddiasıyla katıldığını söylemiştir.
Tartışmalar > Erkam Tufan Aytav YouTube programı suç duyurusu

15 Mart 2022 tarihinde, Emniyet Genel Müdürlüğü Terörle Mücadele Dairesi Başkanlığı, YouTube kanalı üzerinden Fethullahçı yapılanma üyesi olduğu iddia edilen Erkam Tufan Aytav'ın yayınladığı bir programa katılması sebebiyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulundu.
Tartışmalar > Mumcu suikastı tartışmaları

Gazeteci Uğur Mumcu'nun avukat kardeşi Ceyhan Mumcu, Mumcu suikastı davasında, sanıkları doğrudan muayene etmeden ve sanıklarla sanık avukatları aracılığıyla görüşerek sanıkların ruhi durumlarına ilişkin rapor hazırlayan Fincancı'yı, sanıklar hakkında gerçek dışı rapor vermekle ve bu sayede soruşturmanın yavaşlatılmasına gerekçe oluşturmakla suçladı. Uğur Mumcu, Ahmet Taner Kışlalı, Bahriye Üçok ve Muammer Aksoy cinayetlerinin sanıkları hakkında Fincancı'nın "muayene etmeden adli tıp raporu vererek, azmettiricilerin ortaya çıkışını engellediğini" iddia etti. Fincancı, bu iddia üzerine, sanıkları muayene etmediğini ve hazırladığı "raporun sonucunda sanıklara ilişkin belgelerin yetersiz olduğu ve sanıkların nörolojik ve psikiyatrik muayeneden geçirilmesi gerektiği"ni belirttiğini; fakat, sanıkların psikiyatrik muayeneden geçmesi gerektiğini öngören raporun sanık avukatları tarafından kötüye kullanılmış olabileceğini söyledi.
Ödülleri

Lider Kadınlar ödülü (2014)
Hrant Dink Ödülü (2014)
Özel yaşamı

Fincancı'nın Kardelen isminde bir kızı vardır. İngilizce, Almanca ve Klasik Yunanca bilmektedir.
Şahkulu (mahalle)

| Şahkulu |
| --- | --- |
Mahalle
Ülke:  Türkiye
İl: İstanbul
İlçe: Beyoğlu
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Şahkulu, İstanbul ilinin Avrupa Yakası'nda bulunan Beyoğlu ilçesine bağlı bir mahalledir. İdari sınırlarına bakıldığında kuzeyinde Asmalımescit; kuzeydoğusunda Tomtom; doğusunda Hacımimi; güneyinde Bereketzade; güneydoğusunda Müeyyetzade; batısında Emekyemez; kuzeybatısında ise Evliya Çelebi mahalleleri bulunmaktadır.
Önceleri Mevlevîhâne olarak, günümüzde ise müze olarak faaliyet gösteren Galata Mevlevîhânesi bu mahallenin sınırları içerisinde, Galip Dede caddesinde yer almaktadır.
1910 ylıında inşa edilen ve günümüzde müzik stüdyolarından oluşan Çinili Han, bu mahallede, İlk Belediye caddesinde yer alır.
Nüfus

Bu şablon yalnızca Vikiveri'de nüfus değeri girilmiş maddelerde kullanılabilir.
İbrahim Sultan (Timurlu)

İbrahim Sultan'ın el yazması Kur'an'ları bir zamanlar Şiraz'daki bu tarihi Kur'an Kapısı'nın tepesindeki küçük bir odada saklanıyordu.
İbrahim Sultan (Farsça: ابراهيم سلطان بن شاهرخ) (Şevval 796 / Ağustos 1394 - Şevval 838 / Mayıs 1435), babası Şahruh'un yönetiminde 1415-1435 yılları arasında modern Fars çevresindeki bir bölgeyi yöneten Timurlu prensidir. Fatih Timur'un torunuydu ve babasından yaklaşık on iki yıl önce 3 Nisan 1435'te öldü. İbrahim Sultan, aralarında Şerafeddin Ali Yezdi'nin Timur biyografisi, 1435/36'da tamamlanan Şehnâme, 1420'ler ile 1430'ların başları arasında hazırlanan Şâhnâme ve 1420'de tamamlanan ve kardeşi Prens Baysungur'a ithaf edilen Antoloji'nin de bulunduğu en az dört resimli el yazması ısmarlamıştır.
İbrahim Sultan başarılı bir sanatçı, hevesli bir hattat ve büyük bir kitap koleksiyoncusuydu. Dini konularda gözlemci olduğu bilinen Sultan, Şiraz'da kurduğu iki medreseye ve en az beş Kur'an nüshasına bizzat dindar yazılar yazmıştır.
Kendisinin Nesih yazı ile yazdığı iki ciltlik el yazması bir Kur'an bulunmaktadır. Haziran 1427'de tamamlanan bu Kur'an'ın her sayfasının kenarları altın ve renkli çiçek parşömenleriyle bolca süslenmiştir. Bu iki bölümlü Kur'an, erken Timurlu dönemindeki cömert el yazması üretiminin görkemli bir örneğidir. Şiraz'daki Kur'an Kapısı'nın üstündeki küçük bir odada saklanıyorlardı. Kapıların altından geçen yolcuların, Şiraz'dan yolculuklarına veya seyahatlerine başlarken Kutsal Kitabın kutsamasını aldıklarına inanılırdı. 1937 yılında iki Kur'an kapıdan alınarak Şiraz'daki Pars Müzesi'ne götürülmüş ve bugün de orada muhafaza edilmektedir. Sultan İbrahim'in de Mescid-i Atik'i onardığı ancak kısa süre sonra bir depremle tekrar harap olduğu söylenir.
Kişisel yaşamı

İbrahim'in dört eşi vardı:
Mihr Sultan Ağa, Alu Çuhra Sarıktaş'ın kızı;
Fatıma Sultan Ağa, Emirak Kauçin'in kızı;
Cihan Begi Ağa, Abdullah Taifi'nin kızı;
Bayezid Suviş'in kızı Begi Sultan Ağa;
İbrahim'in dört oğlu vardı:
Sultan İshak Mirza - Fatıma Sultan Ağa ile;
Sultan Muhammed Mirza - Cihan Begi Ağa ile;
İsmail Mirza - Begi Sultan Ağa ile;
Sultan Abdullah Mirza - Mihr Sultan Ağa ile;
İbrahim'in iki kızı vardı:
Rukiye Begi Begüm - Mihr Sultan Ağa'dan;
Zeynep Sultan Begüm - Fatıma Sultan Ağa ile;
Diğer eserler

Uluç, Lâle (2014). "Nizami'nin İbrahim Sultan İçin Ürettiği Bir "İskendernâme"". Muqarnas Online. 30 (1): 235-253. doi:10.1163/22118993-0301P0011.