stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
U-20 (Kriegsmarine)

U-20 sağdan üçüncü
U-20 Kriegsmarine'nin tip IIB hafif tonajlı bir denizaltısıdır. Geminin omurgası, 1 Ağustos 1935'te yapılmaya başlandı. 1 Şubat 1936'da görevlendirildi. II. Dünya Savaşı esnasında, düşman ticaret filosuna karşı operasyonlara başladı. 1,846 tondan ağır 16 gemiyi batırarak çoğuna zarar verdi.
Hitler İngiltere ile savaşını bitirmeden Rusya'ya saldırma düşüncesinde idi. Türkiye savaşa katılmamış, Montrö Boğazlar Sözleşmesi gereği boğazdan gemiler geçemiyordu. Önce Türkiye'ye üç denizaltısını (Atılay, Saldıray, Batıray) satın alma teklifi sundu. Türkiye bu teklifi reddetti. Hitler bu sorunu aşmak için hafif tonajlı altı denizaltıyı (U9,U18, U19, U20, U23, U24) Karadeniz'e taşımayı planladı.
Sovyet donanmasıyla savaşabilmesi için 30. denizaltı filotillası'dan bir konvoy refakatçisi tarafından karayolu ve Tuna Nehrinden Karadeniz'e indirildi. 26 Haziran'da 1943'te U-20 Sualtı bombası ile saldırıya uğradı. Sovyet gemilerine önemli zararlar veren denizaltılar savaşın sonuna doğru Romanya'nın taraf değiştirme ile limansız kaldı. Türkiye'ye denizaltıları satın alması teklif edildi. Bu teklif reddedildi. Mürettebata Türkiye kıyılarına yaklaşmaları, denizaltıları batırıp, botlarla karaya çıkmaları emredildi. Karaya çıkan askerlerin karayolu ile Yunanistan'daki Alman birliklerine ulaşmaları bildirildi. Batı Karadeniz'de bir araya gelen denizaltı mürettebatı, karaya çıkış yerleri olarak Ağva, Karasu ve Ereğli'yi seçtiler.
U-20 10 Eylül 1944'te Karadeniz'de Karasu kıyıları açıklarında mürettebatı tarafından batırıldı. Karaya çıkan Alman askerleri halk tarafından fark edilerek, güvenlik kuvvetlerine teslim edildi. Mürettebat II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar Türkiye'de gözaltında tutuldu. 1994 yılında Karasu açıklarında deniz tatbikatı sırasında U-20'nin yeri bulundu.
3 Şubat 2008'de The Daily Telegraph gazetesi, U-20'nin Türk deniz mühendisi Selçuk Kolay tarafından Türkiye'nin Karasu kentinin kıyılarında 80 fit (24 m) derinlikte keşfedildiğini bildirdi.
U20, 42,7 m uzunluk, 4,1 m genişliğinde idi. Sahilden 4 km uzaklıkta, kule derinliği 18 m, dip derinliği 23 m'dir. Batığın üzeri balıkçı ağlarıyla kaplanması canlı yaşamı tehdit etmektedir. Batığın temizlenerek dalış turizmine kazandırılmasına çalışılmaktadır. Parçalanmadan batan ve sığ sularda olan, iyi korunmuş batık, Türkiye'nin en iyi on dalış alanından biri kabul edilmektedir. Mürettebatı ölmeden U20'yi terk ettiğinden savaş mezarı değildir, bu nedenle dalışa izin verilmektedir.
Vasili Blohin

| Vasili Blohin |
| --- | --- |
Doğum: 7 Ocak 1895(1895-01-07) Suzdal, Guberniya, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 3 Şubat 1955 (60 yaşında) Moskova, Sovyetler Birliği
Bağlılığı:  Rus İmparatorluğu   Sovyetler Birliği
Hizmet yılları: 1914-1953
Rütbesi: General-mayor
Birimi: Kommandatura Bölümü, NKVD
Ödülleri:        

Vasili Mihayloviç Blohin (Rusça : Васи́лий Миха́йлович Блохи́н; 7 Ocak 1895 - 3 Şubat 1955), Sovyet generali, stalinist NKVD’de, Genrih Yagoda, Nikolay Yejov ve Lavrenti Beriya’nın komutası altında baş infazcı olarak hizmet görmüştür.
Stalin tarafından titizlikle, 1926 yılında seçilen Blohin, Stalin rejimi sırasında infazların çoğunu yerine getiren infazcılar takımının liderliğini yapmıştır. (çoğunlukla da Büyük Temizlikler sırasında) Sovyet Hükümeti tarafından Stalin rejimi sırasında yapılan infazlara ilişkin verilen resmi sayı 828.000′dir ve Blohin 26 yıllık dönemde bizzat on binlerce kişiyi –uzun süren bir kitle infazıyla öldürülen 7.000 Polonya subayı da dahil– infaz etmiştir. 1937′de Liyakat Nişanıyla, 1941′de de Kızıl Bayrak Nişanıyla ödüllendirilmiştir.
Hayatı

Blohin, Rusya’da, 7 Ocak 1895'te bir köylü ailesinde doğdu. I. Dünya Savaşı'nda Çarlık Ordusu'nda hizmet gördü ve 1921 yılının Mart ayında Çeka’ya girdi. Tutanakların son derece yetersiz olmasına rağmen, sertliği ve Stalin’in deyimiyle “karanlık işler” denen, suikast, işkence, baskı ve gizlice yerine getirilen infazlarda son derece usta olduğu kanıtlanmıştır. Önce Stalin'in gözüne çarpmış, hızla terfi etmiş ve NKVD'nin Üst Yönetimi'nin, bu tür amaçlar için kurulmuş "Kommandatura" bölümünün başkanı olmuştur. Bu bölüm, Stalin tarafından, özel olarak “karanlık işlerin” yerine getirilmesi amacıyla kurulmuş oldukça geniş bir yapıdır. Karargâhı, Moskova’daki Lubyanka cezaevi'nde olan bu bölüm, Stalin’in onayı altında çalışmış, emirlerini doğrudan doğruya ondan almış ve NKVD içindeki üç kanlı tasfiyeye rağmen bu birim ömrünü sürdürmüştür. Baş infazcı Blohin’in, Lubyanka iç hapishanesindeki resmi görevi kumandanlıktı ve gerçek görevini denetimsiz şekilde ve resmi kayıtlar olmaksızın sürdürmekteydi.
Sıradan infazların çoğu, yerel çekistler ya da onun biriminden daha alt infazcılar tarafından yapılmışsa da, üst düzeydekilerin infazını bizzat Blohin yerine getirmiştir. Örneğin Moskova Gösteri Mahkemeleri'nde mahkûm edilen eski Bolşevikler ve NKVD’nin üç şefinden gözden düşen ikisinin (1938′de Yezhov’un emriyle Yagoda’yı, 1940'ta Beria’nın emriyle de Yezhov’u, aynı yöntemle, önce soyup bayıltıncaya kadar döverek, sonra da vurarak öldürmüştür) infazları onun tarafından yerine getirilmiştir.
Ölümü

Her ne kadar Lavrenti Beria, giderayak onun “kusursuz hizmetlerini” övmüşse de, Stalin'in ölümünden sonra zorla emekli edilmiştir. Beria'nın tasfiyesinden sonra, Nikita Kruşçev tarafından yürütülen destalinizasyon kampanyası sırasında rütbeleri geri alınmıştır. Söylentiye göre, alkolizme batmış, aklını kaçırmış ve 1955 yılı 3 Şubat'ında “intihar” ederek öldüğü duyurulmuştur.
Carlos Marighella

| Carlos Marighella |
| --- | --- |

Doğum: 5 Aralık 1911 Salvador da Bahia, Brezilya
Ölüm: 4 Kasım 1969 (57 yaşında) Sao Paulo, Brezilya
Milliyet: Brezilyalı
Meslek: Aktivist, yazar, teorisyen, gerilla

Carlos Marighella (5 Aralık 1911; Salvador da Bahia - 4 Kasım 1969; Sao Paulo), Brezilyalı Marksist aktivist, yazar, gerilla ve kentsel gerilla savaşı kuramcısıdır.
Sovyetler Birliği Komünist Partisi 20. Kongresi

Sovyetler Birliği Komünist Partisi 20. Kongresi, 14 – 26 Şubat 1956 tarihinde yapılmıştır. Kongre özellikle parti genel sekreteri Nikita Kruşçev'in yaptığı ve Gizli söylev olarak bilinen, Josef Stalin ve döneminin şiddetle eleştirildiği konuşmayla hatırlanır. Sovyet dış politikasında Barış içinde bir arada yaşama (Мирное сосуществование) yaklaşımının ilan edildiği kongredir.
Genel bakış

Kongreye gelen parti delegeleri tarihi bir kongreye katıldıklarından haberdar değillerdi. Kongre bir önceki kongreden sonra hayatını kaybeden komünistler için saygı duruşuyla başladığında Stalin'in de ismi okunmuştur. Kongrede Stalin'in doğrudan eleştirisine kadar varacak olan eleştirel yaklaşım yavaş yavaş dozu artırılarak ortaya konur. Delegeler ve katılımcıların çoğu bu şekilde bir yaklaşım beklemediğinden şaşkınlıkla karşılayacaklardır. Kongreye katılan Polonya Halk Cumhuriyeti'nin komünist lideri Bolesław Bierut kongreye katıldıktan hemen sonra Moskova'da hayatını kaybedecektir.
Gizli söylev

Ana madde: Gizli söylev
Kongrenin son günü olan 25 Şubat günü programda olmayan bir oturumun düzenlendiği delegelere bildirilir. Kruşçev, sabah oturumunda yaptığı konuşmada kişilik kültüne vurgu yaparak belirsiz vurgularla tek bir kişinin aşırı yüceltilmesinin zararlarından bahseder. Daha sonra bu tür bir hatanın Stalin tarafından yapıldığını ekler. Marksizm ve leninizmin özüne ters olan bu hatadan ötürü Stalin'in suçlu olduğunu belirtir.
Sonra Kruşçev, yazıldığı dönemde sadece o dönem delegelere dağıtılmış olan Lenin'in Vasiyeti metninin delegelere dağıtılmasını sağlar. Bu metinde Lenin, Stalin'in kabalığını eleştirerek genel sekreterlik görevinden alınmasını önermektedir.
Metnin değerlendirilmesinden sonra Stalin ve dönemi ile ilgili çok sayıda suçlama dile getirilir. Stalin ile ilgili suçlamalar dile getirilirken Kruşçev partinin üstünlüğüne vurgu yaparak her şeye rağmen partinin üstünlüğünü öne çıkarır. Eski dönem süresince partinin Stalin'in suçlarının bir aleti konumuna dönüştüğünü iddia ederek artık kişi kültüne son verilmesi ve partinin yeniden dönüştürülmesi çağrısı yapar.
Konuşma yıllarca Stalin'in üstün özelliklerini ve liderlik anlayışını duymaya alışmış olan Kongre delegelerini çok şaşırtacaktır. Parti içinde yeni değerlendirmelere katılanlar olduğu gibi katılmayanlar da bulunmaktadır. Özellikle Eski Bolşevik Vyaçeslav Molotov ve Georgi Malenkov önderliğindeki Kruşçev karşıtlarından oluşan Anti-parti grup (Rusça: Антипартийная группа) 1957 Mayıs ayında Kruşçev'i devirmek için örgütlenseler de kendileri tasfiye edileceklerdir.
Kruşçev'in açılımının uluslararası sol içinde yankıları yıkıcı olacaktır. Doğu Bloku ülkelerindeki iktidardaki komünist partiler Sovyetler Birliğinin yeni hattına uyum sağlamaya çalışacaktır. Çin Halk Cumhuriyeti Stalin eleştirisini kabul etmeyecek ve Kruşçev'i revizyonizmle suçlayacaktır. Benzer şekilde Arnavutluk lideri Enver Hoca da Kruşçev'i şiddetle eleştirecektir.
Ekonomi

Kongrede Sovyetler Birliği ekonomisini geliştirmek için Altıncı Beş Yıllık Plan ilan edildi. Planda 1956-1962 ücret reformu yapılması kararlaştırıldı.
Tsutinaca

| Tsutinaca |
| --- | --- |
Tsúùt’ínà
Ana dili olanlar: Kanada (Alberta)
Konuşan sayısı: 50  (tarih gerekli)
Dil ailesi: Denesey Na-Dene Eyak-Atabask Atabask Kuzey  Tsutinaca
Dil kodları
ISO 639-3: srs
Tsutinaca ya da Sarsice [kendilerince Tsúùt’ínà; İngilizce Tsuut’ina or Tsuu T’ina, Sarcee, Sarsi], Kanada'da Alberta bölgesinde Calgary yakınlarında Tsuut'ina Nation adı altında idari birlik oluşturan Tsutinalar tarafından konuşulan Atabask dillerinden bir Kızılderili dilidir. Grup içerisinde tek başına bir alt grupta yer alır.
Örnekler

| --- | --- |
 dìná kişi; adam  dlúnā fare  dik'oyi kır kurdu  jìjáchū erik  didili para  mīyītłàłí vagon  tú  su  chó yağmur  zòs kar  gūzūw sis  ch'at'agha güneş; saat; ay (takvim)  wīnīgà güney:  tazayisyal gece yarısı  tłīkōn tatlıdır  gùjā  güzel, iyi  sigha kızım  sīwù dişim  gūts'ìs dirseği (birisinin)  naaya Kalk!  dīshá Gidiyorum.  ʔīstīy Ağlıyorum.  guná  Konuşuyor.  yiyáł  Yürüyor.  yīdīdzá Taşımaya başlıyor.
Suat Kınıklıoğlu

Suat Kınıklıoğlu (d. 1 Mayıs 1965, Almanya), Türk siyasetçi ve yazar. 
1995-1996 yıllarında Demokratik Sol Parti'de siyaset yapan Suat Kınıklıoğlu 22 Temmuz 2007 seçiminde AK Parti Çankırı Milletvekili seçildi. Kınıklıoğlu, AK Parti MKYK Üyesi (2009-2012), Dış İlişkiler Başkan Yardımcısı (2007-2011), TBMM Dışişleri Komisyonu üyesi (2007-2011), Türkiye-ABD Parlamentolararası Dostluk Grubu Başkanı (2010-2011) görevlerinde bulunmuştur. Kınıklıoğlu 12 Haziran 2011 tarihinden bu yana Stratejik İletişim Merkezi (STRATİM) direktörü olarak görev yapmaktadır.
Akademik kariyeri

1986 yılında Hava Harp Okulu Elektronik bölümünden mezun olan Suat Kınıklıoğlu 1994 yılında Kanada'da Carleton Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bölümü'nü bitirip yüksek lisansını 1999 yılında Bilkent Üniversitesi Uluslararası İlişkiler bölümünde tamamlamıştır. Halen doktora çalışmalarına devam eden Kınıklıoğlu Türk dış politikası, Türkiye'nin stratejik kimliği ve Batı ile olan ilişkileri konularına odaklanmaktadır.
Türk Hava Kuvvetleri'nde Muhabere Bölük Komutanlığı, Turkish Daily News gazetesinde köşe yazarlığı, Insight Turkey dış politika dergisi editörlüğü, Marshall Fonu Türkiye Direktörlüğü yapan Kınıklıoğlu Radikal Gazetesi'nde köşe yazarlığı yapmıştır.
2006 yılında Sakıp Sabancı Uluslararası Araştırma Ödülü2 Eylül 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.'nü alan Kınıklıoğlu, 2013 yılında Avrupa Dış İlişkiler Konseyi üyeliğine davet edilmiştir. Financial Times, The Guardian, Washington Post, Wall Street Journal ve International Herald Tribune gibi gazetelerde yazılar yayınlamanın yanında ulusal ve uluslararası basın organlarına Türk iç ve dış siyaseti konularında düzenli olarak beyanat vermektedir.
Kınıklıoğlu, iyi düzeyde İngilizce, Almanca ve orta düzeyde Rusça bilmektedir.
Siyasi hayatı

Kınıklıoğlu siyasi hayatına 1995-1996 yıllarında Demokratik Sol Parti Ankara Yenimahalle örgütünde çalışarak başlamıştır. 1996 yılından sonra siyasete bir süre ara veren Kınıklıoğlu 22 Temmuz 2007 tarihinde Adalet ve Kalkınma Partisi'nden Çankırı Milletvekili seçildi. 2007-2012 yıllarında aşağıdaki görevleri yerine getirmiştir:
TBMM Dışişleri Komisyonu Sözcüsü (2007-2011)
Türkiye-ABD Parlamentolararası Dostluk Grubu Başkanı (2010-2011)
Türkiye-İngiltere Parlamentolararası Dostluk Grubu Başkanı (2007-2010)
AK Parti MKYK Üyesi (2009-2012)
AK Parti Dış İlişkiler Başkan Yardımcısı (2007-2011)
Makaleleri > Türkçe

* Mısır Darbesi Sonrasında Türkiye'nin Ortadoğu Siyaseti 
Analist Dergisi – Ağustos 2013
* Ankara-Washington-Şam Üçgeninde Türkiye-ABD İlişkileri 
Analist Dergisi – Nisan 2013
* İsrail Hükûmeti Çizmeyi Aştı 
International Herald Tribune - 2 Haziran 2010
* Biraz Saygı Lütfen
International Herald Tribune - 22 Ocak 2010
* AB için Stratejik İletişim
Kriter - 28 Şubat 2009
* Türkiye'yi Yanlış Okumak
The Washington Post - 5 Şubat 2009
Makaleleri > İngilizce

*  Turkey's Self-Inflicted Disaster3 Ocak 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., New York Times - 19 Ekim 2015
* Turkey's Hapless Opposition29 Mayıs 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Foreign Policy - 4 Aralık 2015
* Turkey‘s Neighbourhood Policy: Reintegration into Multiple Regions in What Does Turkey Think? (2011)
* A Little Respect, Please
International Herald Tribune - 22 Ocak 2010
* Turkey Is Very Much Still a Western Ally
The Wall Street Journal - 28 Ocak 2009
* Getting Turkey right
The New York Times - 2 Mayıs 2007
* There are limits to patience and optimism 
Financial Times – 16 Aralık 2004
Santo Ângelo

Angelopolitana Katedrali, Santo Ângelo
Santo Ângelo, Rio Grande do Sul
Santo Ângelo, Brezilya'nın kuzeybatındaki Rio Grande do Sul eyaletinde yer alan bir şehirdir.
2006 yılı tahminlerine göre 80,177 kişilik bir nüfusa sahip olan şehir, 677 kilometrekarelik bir alana yayılmaktadır. Kuzeyinde Giruá şehri, güneyinde ise Entre-Ijuís şehri yer almaktadır.
Yerel ekonominin soy, mısır, buğday, pirinç, domuz, kuzu ve büyükbaş hayvan sektörlerine dayandığı şehirde turizm de önemli bir geçim kaynağıdır. Jesuit inancının önemli yapılarından Jesuit Reductions bu şehre yakın bir bölgede yer almaktadır. Roma Katolik Psikoposluğu bölgedeki merkezi de şehrin merkezindeki Angelopolitan Katedrali'nde yer almaktadır.
Tarihçe

Santo Ângelo şehri 12 Ağustos 1706 tarihinde bir Jesuit olan Diogo de Haze tarafından kurulmuştur. Orijinal ismi Sant'Angel Custódio olan şehrin ismi sonradan Santo Ângelo Custódio olarak değiştirilmiştir.
Bölgede önemli bir dini yapı olan Angelopolitan Katedrali 1920'li yıllarda inşa edilmiştir.
Sincap

Sincap, sincapgiller (Latince: Sciuridae) familyasından uzun kuyruk tüyleri ile dikkat çeken kemirici memelilerin ortak adıdır. Anadolu'nun çeşitli yörelerinde "çekelez" ya da "tiyin" olarak da bilinir.
Özellikleri

Vücudunun üst kısmı açık sarıdan kırmızımsı kahverengine ve siyaha kadar değişir. Alt tarafı tamamen beyazdır. Omurgalı hayvanlardandır. Kışın, kıl uçlarında siyah pigment miktarı artar. Bu nedenle kırmızı renkte olanlar, kışın daha koyu görünür. Kuyruktaki tüyler uzundur ve kuyruklarını kıvırıp sırtlarına değdirebilirler. Gözleri iri ve parlaktır. Kulakların ucunda (kışın daha fazla) tüy demeti bulunur. Arka ayakları daha uzun ve daha güçlüdür. Boyları 18-25 cm, kuyrukları 14–20 santimetredir. Ağırlığı 15-51 gramdır. Gebelik süresi 30-40 gün olmakla birlikte yavru sayısı 3 ile 7 arasında değişir. Yaşam süresi yaklaşık 10 yıl olan bu memeliler, çoğunlukla ağaçlarda yaşar ve otoburdur.
Yaşam alanı

Ormanlık ve ağaçlık bölgeler, parklar ve korularda yaşarlar. Kış uykusuna yatmazlar ancak soğuk havalarda birkaç gün süren uyuşukluk dönemleri olur. Çiftleşme dönemi dışında yalnız yaşarlar. Çok iyi tırmanır ve sıçrarlar, hemen hemen bütün zamanlarını ağaçların üzerinde geçirirler. Ağaç gövdesinde baş aşağı ve baş yukarı hızla inip çıkabilirler. Gündüzleri sabah ve ikindi vaktinde daha hareketlidir. 0-3 aylıkken eve alınan sincaplar evcilleştirilebilir. Evcilleştiklerinde oldukça hareketli ev arkadaşları olabilmektedirler.
Yaşadıkları Yerler

Akdeniz adaları ve İzlanda hariç tüm Avrupa'dan, Japonya'ya kadar dağılmıştır. Türkiye'de Marmara bölgesinde İstanbul daki ormanlık alanlarda Balıkesir, Ören‘de, Batı Karadeniz bölgesinde, Trakya'da, Doğu Karadeniz bölgesi'nde Trabzon, Kuzeydoğu Anadolu'da (Kars civarı), Toros Dağları'nda yaşar. Ceviz ve meşe ağaçlarını çoğaltabilmek amacı ile son yıllarda Kayseri civarında  dağıtılan sincaplar yaşama alanı bulmakta ve ağaçlandırma ya katkı sağlamaktadır.
Üreme

Çürümekte olan dallardan 30–40 cm çapında, ağaçların tepe kısmında ya da köke yakın büyük dalların ayrıldığı çatallarda ya da ağaçkakanların açtıkları deliklerdeki oyuklarda, küre şeklinde yuva yaparlar. Yuva ağzının altta olması nedeniyle kuş yuvalarından rahatlıkla ayırdedilebilir. Yuvanın içini yosun ve otla döşerler. Bir yerleşim bölgesinde aynı hayvan birden çok yuva yapar ve kullanır. Yılda 1-2 kere, 2-7 yavru doğururlar. (Ancak bir yılda 40 yavru doğuranları da görülmüştür.) Anne yuvadan ayrılırken yuvanın ağzını ve yavrularını otlarla örter. Ortalama ömrü 7 yıldır.
Beslenme

İğne yapraklı ağaçların tohumlarını dişleri ile kozalakları ısırarak serbest bırakırlar. Meşe palamutları, ceviz, badem, fındık, tomurcuklar, mantarlar, taze ağaç kabukları, böcekler, salyangozlar ve kuş yavruları ile beslenirler. Tohumları ve kabuklu yemişleri tek tek toprağa gömerek saklarlar veya kovuklarda depolarlar. porsuk ağacının tohumları insanlar için zehirli olmasına karşın sincaplarca çok sevilir.
Sincaplar sakladıkları tohumların bir kısmını bulamazlar. Toprak altında unutulan bu tohumlar, yeni ağaç fidanlarının yetişebilmesine yardımcı olur.
Diğer

Sincaplar, postları için avlanırlar ve (yasak olmasına karşın) avlanma nedeniyle Türkiye'de sayıları hızla azalmaktadır. Kırmızı listede soyları tehlikede olmayan hayvanların yer aldığı nt statüsündedir. Ancak Türkiye'deki durumları daha hassastır. Gündüz yırtıcıları tarafından da avlanmaları sayılarındaki azalmayı desteklemektedir. Kızıl sincaplar, yayılmacı türlerle rekabet edemeyebilir. Örneğin İngiltere'de yerli tür olmasına karşın sonradan Büyük Britanya adasına getirilen boz sincap tarafından yaşama alanının işgali nedeniyle rekabet edememiş ve sayıları giderek azalmıştır.
Sınıflandırma

Sincapgiller familyası 5 alt familya, 51 cins ve 278 türe ayrılır.
Familya Sciuridae
Alt familya Ratufinae
Ratufa (dev sincaplar)
Alt familya Sciurillinae
Sciurillus
Alt familya Sciurinae
Oymak Sciurini
Microsciurus
Rheithrosciurus
Sciurus
Syntheosciurus
Tamiasciurus (Amerika kızıl sincapları)
Oymak Pteromyini
Aeretes
Aeromys
Belomys
Biswamoyopterus
Eoglaucomys
Eupetaurus
Glaucomys
Hylopetes
Iomys
Petaurillus
Petaurista
Petinomys
Pteromys
Pteromyscus
Trogopterus
Alt familya Callosciurinae
Callosciurus (Doğu ağaç sincapları)
Dremomys
Exilisciurus
Funambulus (Asya palmiye sincapları)
Glyphotes
Hyosciurus
Lariscus
Menetes
Nannosciurus
Prosciurillus
Rubrisciurus
Sundasciurus
Tamiops
Alt familya Xerinae
Oymak Xerini
Atlantoxerus
Spermophilopsis
Xerus
Oymak Protoxerini
Epixerus
Funisciurus
Heliosciurus
Myosciurus
Paraxerus
Protoxerus
Oymak Marmotini (Marmotlar)
Ammospermophilus
Cynomys
Marmota
Sciurotamias
Spermophilus
Tamias
Sincaplar, genellikle fındık, tohumlar ve meyvelerle beslenen, kış için yiyecek depolamayı alışkanlık haline getiren hayvanlardır.
Callospermophilus lateralis türü bir yer sincabı.
Boz sincap (Sciurus carolinensis)
Kızıl sincap (Sciurus vulgaris)
Sibirya çizgili sincabı (Tamias sibiricus)
Hint kırmızı sincabı (Funambulus palmarum)
Süfrajet

Bir İngiliz süfrajet (1910)
20. yüzyılın başlarında Birleşik Krallık ve ABD'de pasif direniş, kamu toplantılarını bölme, açlık grevi yapma gibi yollarla kadınların seçme ve seçilme hakkını savunan, az çok organize olmuş radikal kadın hakları savunucuları süfrajet olarak nitelendirilmiştir. Süfrajet hareketleri ağırlıklı olarak orta sınıftan gelen kadınlar tarafından yürütülmüştür.
Gelişimi

Süfrajetler Birleşik Krallık'ta bulaşıcı hastalıklar yasası olan Contagious Diseases Acts'ın karşıtlarından meydana gelmiştir. 1903 yılında Emmeline Pankhurst Birleşik Krallık'ta radikal kadın hareketi olan, ilerleyen yıllarda ise protestolar ve açlık grevleriyle dikkat çeken Kadınların Sosyal ve Politik Birliği’ni (Women’s Social and Political Union/ WSPU) kurmuştur. Kızı Christabel Pankhurst Birleşik Krallık'ta kadınların seçme ve seçilme hakkı için savaşan önder süfrajetlerden biri olmuştur.
Gelişimi > Protesto ve eylemler

Süfrajetlerin yıktığı diğer bir tabu ise açıkça kamu alanında sigara kullanmalarıdır. O dönemde kamu alanında sigara kullanmak, sadece erkeklere verilen bir imtiyazdı ve kadınlara bu isteklerinin haksız olduğu kabul ettirilmeye çalışılıyordu. 1910 yılında amacı kadın haklarının genişletilmesi olan yasa tasarısının düşmesinden sonra vitrinler taşa tutulmuş, yangın çıkarılmış, kamusal binalara -bunlar arasında İngiltere’nin en önemli manastırı olan Westminster Abbey de bulunmaktadır- bombalı saldırılar düzenlemişlerdir. 1913’te Emily Davison protesto amacıyla kendini, düzenlenen bir at yarışında Birleşik Krallık Hükümdarı V. George ’un atının önüne atmış ve birkaç gün sonra da ölmüştür. Davison, Pankhurst tarafından şehit ilan edilmiştir. I. Dünya Savaşı’nın başlamasıyla Birleşik Krallık'ta kadınların oy hakkı kampanyaları geçici olarak durmuştur.
Alice Paul ve Lucy Burns Amerika Birleşik Devletleri’nde “Kral Wilson” unvanı verilen Amerika başkanı Woodrow Wilson’a karşı bir dizi protesto hareketi yürütmüştür. 1916 Haziran ayında Alice Paul tarafından kurulan Ulusal Kadınlar Partisi’nin (National Woman’s Party/NWP) birçok üyesi 1917 -1919 yılları arasında tutuklanmıştır.
Kazanımlar

Savaş sonucu oluşan işçi eksikliği, hem ABD`de hem de Birleşik Krallık'ta kadınların kamusal hayattaki birçok alanda olan varlığını güçlendirmiştir. Bunun sonucu olarak da kadınların seçme ve seçilme hakkının kabulü gerçekleşmiştir.
1919 ve 1920 yıllarında ABD’de (ABD Anayasası 19. Ek Madde) ve 2. Temmuz 1928’den itibaren Birleşik Krallık'ta kadınların seçme ve seçilme hakkının değiştirilmesiyle kadın hareketleri amacına ulaşmıştır.
Terimin günümüzdeki kullanımı

Süfrajet kavramı kendini kadın hakları savunucusu olarak adamış kadınlar için küçümseyici anlamda kullanılmıştır. Bu açıdan süfrajet kavramı, günümüzde yaygın olarak kullanılan önyargılı “feminist” kavramını karşılamaktadır.
Bizans Papalığı

Ravenna'da 547 yılında kutsanan San Vitale Kilisesi, Batı ve Bizans unsurlarını birleştirir.
Bizans Papalığı, 537'den 752'ye kadar Bizans egemenliği döneminde Roma papalığıdır. Papalar, piskoposluk kutsaması için Bizans İmparatoru'nun onayına ihtiyaç duyarlardı. Bu dönem papalar genelde Bizans yönetimindeki Yunanistan, Suriye veya Sicilya'dan seçilmişlerdir. I. Justinianus, Gotlar Savaşı (535-554) ile İtalyan yarımadasını fethetti ve sonraki üç papayı atadı; bu, halefleri tarafından devam ettirildi, bu uygulama Ravenna Eksarhlığı'na devredildi.
Papa I. Martinus haricinde, bu dönemde hiçbir papa, kutsama gerçekleşmeden önce Roma piskoposunun seçilmesini onaylamak için Bizans hükümdarının yetkisini sorgulamadı; ancak monotelitizm ve ikonoklazm gibi alanlarda papa ile imparator arasında teolojik çatışmalar yaygındı.
Yunanistan, Suriye ve Sicilya'dan Yunanca konuşanlar, bu dönemde güçlü Romalı soyluların yerine papalık koltuğuna Oturdular. Yunan papalarının yönetimindeki Roma, Batı ve Doğu Hristiyan geleneklerinin bir "eritme potası" oluşturdu ve ayinlerin yanı sıra sanata da yansıdı.
Sekanice

| Sekanice |
| --- | --- |
Tsekʼehne, Tsek’ene
Ana dili olanlar: Kanada (Britanya Kolombiyası)
Konuşan sayısı: 30-40  (tarih gerekli)
Dil ailesi: Denesey Na-Dene Eyak-Atabask Atabask Kuzey  Sekanice
Dil kodları
ISO 639-3: sek
Sekanice [kendilerince Tsekʼehne; İngilizce Sekani]. Kanada'da Britanya Kolombiyası bölgesinde konuşulan Atabask dillerinden bir Kızılderili dilidir. En yakın akrabası Danezacadır. Sekaniler, Dakellerle birlikte Carrier Sekani Tribal Council adı altında idari birlik oluştururlar. Adları kayadaki halk (people on the rocks) anlamına gelir.