stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yahudilerin İngiltere'ye yeniden davet edilmesi
Ben İsrael tarafından yapılan başvuru

Savaş biter bitmez Ben İsrael kayınbiraderi David Abravanel Dormido'yu İngiltere'ye göndererek Yahudilerin ülkeye yeniden alınmasını talep eder. Cromwell, bizzat Ben İsrael'i Londra'ya çağırır. Beklenen buluşma 1655 yılı Eylül ayında gerçekleşir. Aralık ayında ileri gelen dini liderler, akademisyenler ve hukukçuların katıldığı bir konferans düzenlenir. Hukukçular Yahudilerin yeniden ülkeye davet edilmesine engel görmezken, din adamları ve tacirler şiddetle karşı çıkar. Cromwell bileşimi karar almasına fırsat vermeden dağıtır.
1656 yılında sorun pratik bir şekilde yeniden gündeme gelir. İngiltere İspanya ile savaşa girince İber Yarımadası asıllı Londralı Marranolar düşman sayılmamak için Yahudilik inancını reddetmek durumunda kalır. Sonuç olarak Cromwell enformel şekilde Yahudilerin ülkede kalmasına ve ticaret yapmasına izin verir. Yahudilere kamuya açık şekilde dini ibadetlerini yapmamaları ve kimseyi din değiştirmeye zorlamamaları şart koşulur. Bu izinle 1657 yılında Antonio Fernandez Carvajal ve Simon de Caceres Yahudi mezarlığı için bir arazi satın alır. Ben İsrael'in yeğeni Solomon Dormido ise Londra'da yasal kayıtlı bir banker olarak çalışma izni alır.
Dönüş tartışmaları

Cromwell döneminin ardından gelen Restorasyon döneminde İngiltere'deki Yahudilerin durumuna çözüm arayan iktidar Yahudi karşıtlığını körüklemeden meseleyi gündeme almaya çalışmıştır. Tahta geçen II. Charles Londralı tüccarlardan gelen gelen Cromwell'in verdiği iznin iptal edilmesi çağrılarını görmezden gelir. Sürgündeyken monarşi yanlısı çok sayıda Yahudiden yardım aldığı için bu yönde gelen talepleri reddeder. Buna rağmen Yahudilerin yasal konumu muğlak olarak devam etmiştir.
Yurtdışından gelen destek

Muhteşem Devrim adı verilen askerî harekâtla İngiltere tahtına geçen III. William'ın hazırlık sürecinde Yahudi banker Antonio Lopez Suasso'dan 2 milyon gulden kredi aldığı belirtilir. İktidara geldikten sonra 1689 yılında Londra'daki Yahudi tüccarlardan ilave vergi alınmasına karışmasa da İngiliz kolonisi konumundaki Jamaika'da Yahudilerin atılması kararına engel olmuştur. William'ın iktidarı Londra ve Amsterdam'daki Sefarad Yahudilerinin kaynaşmasına yol açmıştır. Bu sayede zamanla Londra mali sermayenin kalbi olma yolunda önemli adımlar atar. 18. yüzyılda çıkan yasalarla İngiliz kolonisi durumundaki Amerika'da en az yedi yıl bulunmuş olan Yahudilere İngiliz vatandaşı olma olanağı verilir. Yahudiler özellikle William tarafından devrilen II. James'in yeniden tahta dönmesi amacıyla başlatılan ayaklanmalarda özellikle öne çıkar ve 1745 yılındaki muharebelerde savaşacak gönüllü birlikleri oluştururlar.
Avrupa'nın birçok yerinden kovulan Yahudiler 1290 yılında İngiltere'den zorla atılmıştır
Ísafjarðarbær

| Ísafjarðarbær |
| --- | --- |
Belediye
Ísafjarðarbær belediyesi
Ísafjörður
ÍsafjarðarbærÍsafjarðarbær'in İzlanda'daki konumu
Koordinatlar: 66°4′K 23°9′B﻿ / ﻿66.067°K 23.150°B﻿ / 66.067; -23.150
Ülke:  İzlanda
Bölge: Batı Fiyortlar
İdare
 • belediye başkanı: Sigríður Júlía Brynleifsdóttir
Yüzölçümü
 • Toplam: 2.379 km²
Nüfus (2021)
 • Toplam: 3.781
 • Yoğunluk: 1,6/km²
Zaman dilimi: UTC±00:00 (BAS)
ISO 3166 kodu: IS-ISA
Resmî site i̇safjordur.is
Ísafjarðarbær, İzlanda'nın belediyelerinden biridir. Belediye, Batı Fiyortlar'da yer almaktadır. Yüzölçümü 2.379 km² olan belediyenin nüfusu 2021 yılı itibarıyla 3.781'dir.
Ísafjarðarbær'a Ísafjörður Havalimanı hizmet vermektedir.
Kardeş şehir

Ísafjarðarbær'in aşağıdaki şehirler ile kardeş şehir anlaşması bulunmaktadır.
Joensuu, Finlandiya
Kaufering, Almanya
Linköping, İsveç
Runavík, Faroe Adaları
Tønsberg, Norveç
İstifleme makinesi

Yük taşımak ve istif yapmak amacıyla kullanılan araçlardır. Kullanıcının yaya olarak kullandığı insan gücüyle çalışan ve akülü tipleri olduğu gibi kullanıcının üzerinde oturarak kullandığı Dizel Motorlu, Benzin-LPG Motorlu ve Akülü, Forklift olarak bilinen tipleri de vardır. Taşıma kapasitesi tekerlekli modeller 500 tona, raylı modeller ise 1000 tona kadar çıkabilir.
Şu şekilde sınıflandırılabilir:
Akülü transfer arabası
- Yaya kumandalı İstif Makinaları
Hidrolik Transpalet: Yükleri yerden 5–10 cm kaldırarak yatay olarak taşımaya yarar. Kol gücüyle çalışan hidrolik pompa vasıtasıyla kaldırma yapabilir.
Akülü Transpalet: Akü gücüyle çalışır, hem kaldırma hem de yürüme işlemini elektrik motoru yardımıyla kuvvet harcamadan yapar, bazı modellerinde kullanıcı bir platforma binerek veya üzerine oturarak da kullanabilir. Yatay olarak yük taşıma yapar.
Stacker: Kullanıcının yaya olarak kullandığı, yükü belirli bir yüksekliğe kaldırmada kullanılan araçlardır. Hidrolik insan gücüyle çalışan, elektrikli ve akülü tipleri vardır.
Endüstriyel Transfer Arabası: Raylı veya dolgu tekerlekli modelleri olan, transpaletlere oranla daha yüksek ağırlıkları taşıyabilen arabalardır. Akülü, kablo tamburlu ve kablosuz olarak beslenebilmektedirler.
- Üzerine binilen, oturulan tip Dizel, Benzin-LPG, Akülü İstif Makinaları
Dizel Motorlu Forklift
Benzin-LPG Motorlu Forklift
Akülü Forklift
Dar Koridor Forkliftleri-Reach Truck: Akülü olarak çalışan, depo içlerinde raflar arasında kullanılmak için yapılmış istifleme makinalarıdır. 10–11 m yükseğe kaldıran modelleri mevcuttur.
Katolik Kilisesi Hiyerarşisi

Katolik Kilisesi'nde hiyerarşi, episkoposlardan, rahiplerden ve diyakonlardan oluşur.
"Hiyerarşi" terimi dini anlamda, gerçek bir birlik için gerekli olan armağanların ve görevlerin çeşitliliğine saygı göstermek amacıyla, Kilise'nin, yani Katolik inancına göre Mesih'in Bedeni'nin "kutsal düzeni" anlamına gelir.
Resmî ve genel kullanımında, bir Hristiyan Kilisesi içerisinde yetki sahibi olan kişileri ifade eder. Katolik Kilise'de yetki esas olarak episkoposlara aittir, rahipler ve diyakonlar ise onların yardımcıları veya rütbece düşük meslektaşları olarak hizmet ederler. Bu nedenle "Katolik Kilisesi hiyerarşisi" terimi yalnızca episkoposları ifade etmek için de kullanılmaktadır. "Papa" terimi altıncı yüzyıla kadar silik bir şekilde kullanıldı ve zaman zaman başka episkoposlar tarafından da benimsendi. "Hiyerarşi" terimi, Pseudo-Dionysius'un yazıları sayesinde ancak altıncı yüzyılda popüler hale geldi.
31 Aralık 2020 tarihi itibarıyla Katolik Kilise, her biri bir episkopos tarafından yönetilen 2.903 episkoposluk bölgesinden oluşur. Episkoposluklar, her birinde bir veya daha fazla rahip veya diyakonun görev yaptığı, cemaat adı verilen yerel topluluklara bölünmüştür. İstisnalar olmasına rağmen, normalde bir cemaatin tüm ihtiyaçları bir rahibe emanet edilir. Cemaatlerin yaklaşık %19,3'ünün mahallî bir papazı yoktur ve dünya çapında 1.948 cemaatin ihtiyacı bir diyakon veya din görevlisine emanet edilmiştir.
Diyakonlar, rahipler ve episkoposlar da dahil olmak üzere tüm din adamları vaaz verebilir, ders verebilir, vaftiz edebilir, evliliklere şahitlik edebilir ve cenaze törenleri düzenleyebilir. Yalnızca rahipler ve episkoposlar Efkaristiya'yı kutsayabilir ve Günah İtirafı, Onaylama ve hastanın meshedilmesi sakramentlerini sunabilirler. İnsanların episkopos, rahip veya diyakon olarak atandığı “kutsal düzen” törenini yalnızca episkoposlar yönetebilir.
Episkopos

| Antuan Ilgıt S> J. |
| --- | --- |
Anadolu Havarisel Vekilliği Yardımcı Episkoposu
Kilise: Katolik Kilisesi
Atanma: 28 Ağustos 2023
Papazlığa atanma: 26 Haziran 2010 Giovanni Lajolo
Takdis: 25 Kasım 2023
Doğum: 22 Haziran 1972 (52 yaşında) Hersbruck, Almanya
Milliyet: İtalyan, Türk
Öğrenim: Gazi Üniversitesi Papalık Gregoryen Üniversitesi Papalık Şarkiyat Enstitüsü Pontifical Lateran University Philadelphia'daki Aziz Yusuf Üniversitesi Boston College
Slogan: Senin Himayen Altında
Arma: 
Kutsal Düzenin olgunluğuna sahip, yani hem rahiplik hem de diyakonluk sürecinden geçmiş olan episkoposlar, bir bütün olarak Havarilerin halefleri olarak kabul edilir  ki bu, doktrin öğretmenleri, kutsal ayin kutlayıcıları ve yönetim üyeleri olmak" ve "Kiliseyi temsil etmek." anlamına gelir. 2012'de 5.133 Katolik piskopos vardı; 2021'in sonunda, 5.340 Katolik piskopos vardı. Papa'nın kendisi de bir episkopostur (Roma episkoposu) ve başka bir episkoposa resmi olarak yazarken geleneksel olarak "Muhterem Kardeş" unvanını kullanır.
Bir episkoposun temel rolü, bir episkoposluk bölgesi için ruhani yönetim sağlamaktır. Bu işlevi yerine getiren episkoposlar, bölgesel temsilci olarak bilinir. Bu episkoposlar Doğu Katolik Kiliselerindeki metropolitler olarak da bilinebilir. Diğer episkoposlar, bölgeye yardımcı olmak amacıyla yardımcı episkopos, papalık büyükelçisi veya Roma Curia'sı memuru sıfatıyla bölgeye daha geniş bir hizmet alanında bir işlevi yerine getirmek için atanabilir.
Bir ülkenin veya şehrin piskoposları bir episkoposluk konferansı oluşturabilir ve güncel sorunları tartışmak üzere periyodik olarak toplanabilir. Konferans kararları, yalnızca üyelerin en az üçte ikisinin kabul etmesi ve Vatikan tarafından onaylanması durumunda piskoposlar açısından bağlayıcıdır.
Episkopos olacak kişi normalde episkoposluğa en az üç mevcut episkopos tarafından onaylanarak atanır, ancak geçerli atamanın geçerli olması için yalnızca bir episkopos ve Vatikan'dan bir vekâletname yeterlidir. Episkoposluk bölgesine verilen yönetici, Kutsal Düzenin kutsallığının tamamlanması olarak kabul edilir. Bir episkopos aktif hizmetinden emekli olsa bile, Kutsal Tarikatların ontolojik etkisi kalıcı olduğundan yaşamı boyunca episkopos olarak kalır. Öte yandan, başpiskopos veya patrik gibi unvanlar ontolojik bir değişiklik anlamına gelmiyor ve bu makamlara yükselen mevcut episkoposlar için ayrıca bir rütbeye ihtiyaç duyulmuyor.
Kutsallık olarak tüm episkoposlar eşittir. Ancak yargı yetkisine, makama ve ayrıcalıklara göre aşağıda belirtildiği gibi çeşitli rütbelere ayrılırlar. Tüm episkoposlar "İsa'nın vekilleridir".
Papa (Roma Episkoposu)

| Papa Franciscus |
| --- | --- |
 
Papalık başlangıcı: 13 Mart 2013
Önce gelen: XVI. Benedictus
Papazlığa atanma: 13 Aralık 1969 Ramón José Castellano
Takdis: 27 Haziran 1992 Antonio Quarracino tarafından
Kardinal yapan: 21 Şubat 2001 II. Ioannes Paulus tarafından
Doğum adı: Jorge Mario Bergoglio
Doğum: 17 Aralık 1936 (88 yaşında) Buenos Aires, Arjantin
İkamet: Domus Sanctae Marthae
Slogan: Miserando atque Eligendo
İmza: 
Arma: 
Papa, Roma'nın episkoposudur. O, aynı zamanda bu makamı gereği;
İsa Mesih'in Vekili, Havarilerin Prensi'nin Varisi, Evrensel Kilise'nin Başrahibi, Latin Kilisesi Patriği, İtalya'nın Önderi, Roma Eyaleti Başepiskoposu ve Metropoliti, Vatikan Şehir Devleti'nin Hükümdarı, Tanrı'nın hizmetkarlarının hizmetkarıdır.
Papa (Roma Episkoposu) > Papalık Seçimi (Konklav)

Bir papanın seçimini düzenleyen mevcut kurallar Universi Dominici Gregis'te bulunmaktadır. Bu, bir papanın ölümünden, halefinin seçileceğinin duyurulmasına kadar, kardinallerin ve Roman Curia’nın yetkileriyle ilgilidir; ölü papa için cenaze düzenlemeleri, Konklav olarak bilinen kardinal seçmenler toplantısının yeri, zamanı ve oy verme şekli gibi hususları barındırıyor.
Tüm episkoposlar gibi papanın da istifa etme seçeneği vardır, ancak diğer episkoposların aksine bu pek tercih edilen bir görevden ayrılma yöntemi değildir. En ünlü istifa örnekleri 1294'teki Papa V. Caelestinus, 1415'teki Papa XII. Gregorius ve 2013'teki Papa XVI. Benedictus istifalarıdır.
Papa (Roma Episkoposu) > Başepiskoposlar

Başpiskopos unvanı yalnızca metropol kentler gibi büyük nüfuslu bölgelere ruhani önderlik eden episkoposlara aittir. Ek olarak bu ünvan, "İtibari Başepiskoposlar" olarak anılan diğer bazı episkoposlar tarafından da tutulmaktadır ve bu episkoposlara artık kullanılmayan başpiskoposluk bölgeleri idari veya diplomatik görevler için bu episkoposlara verilir.
Kardinal

Kardinaller, Papa tarafından atanan kilise kıdemlileridir. Papai kardinallik için genelde Roma Curia'nın bölümlerine başkanlık eden veya dünya çapındaki önemli episkoposluk bölgelerini yöneten episkoposları seçer. Bir bütün olarak kardinaller, Papa'ya tavsiyelerde bulunan bir Kardinaller Heyeti oluşturur ve 80 yaşın altındaki kardinaller, bir Papa'nın ölümü veya istifası durumunda onun sonraki Papa'yı seçerler.
Bütün kardinaller episkopos değildir. Domenico Bartolucci, Karl Josef Becker, Roberto Tucci ve Albert Vanhoye, 21. yüzyılın episkopos olmayan kardinallerine örnektir. 1917 tarihli Kanon Yasası, bir kardinalin en az bir rahip olması şartını getirdi. Önceden, onların sadece küçük rütbelerde olmaları yeterliydi, hatta diyakon olmalarına bile gerek yoktu. 1899'da ölen Teodolfo Mertel, rahip olmayan son kardinaldi. 1962'de Papa XXIII. Yuhanna, kardinal olarak atanan bir kişinin, halihazırda olmasa da, episkopos olarak kutsanması gerektiğini bir kural haline getirdi, ancak bazıları bu gereklilikten muafiyet talep ediyor ve alıyor. Papa'nın yalnızca rahip olan ve episkopos olarak kutsanmayan Kardinalleri ataması nadirdir.
Kardinallik, Katolik Kilisesi'nin teolojik yapısının ayrılmaz bir parçası değildir, ancak büyük ölçüde, kökenleri 1059'da Papa'yı seçme hakkının yalnızca Roma'nın başlıca din adamlarına ve yedi banliyö bölgesinin episkoposlarına verilmesinden kaynaklanan onursal bir ayrımdır. 12. yüzyılda Roma dışından din adamlarının kardinal olarak atanması uygulaması başladı. Her kardinale hâlâ Roma'da kendi "itibari (fahri) kilisesi" olarak bir kilise veriliyor.
Rahipler

Rahipler ve diyakonlar episkoposların yardımcısıdır. Tüm rahipler ve diyakonlar bir episkoposluk veya tarikat düzenine göre rahip veya diyakon olurlar. Bir episkoposluk içindeki alt bölgeler, normalde mahallî rahip veya başrahip bilinen bir rahibin sorumluluğundadır.
Latin Kilisesi'nde kural olarak yalnızca bekar erkekler rahip olarak atanırken, Doğu Katolik Kiliseleri hem bekar hem de evli erkekleri rahip olarak atar. Latin Kilisesi bazen, nadiren de olsa, evli erkekleri, genellikle de Katolik olmuş Protestan din adamlarını görevlendirir. 35 yaş ve üzeri evli bir erkek, eşinin izniyle diyakon olarak atanabilir. Katolik Kilisesi'nin tüm sui iuris (özerk) kiliseleri, tören sonrasında evliliğe izin verilmediği yönündeki eski geleneği sürdürmektedir.
Katolik Kilise, rahiplik görevini, kalıcı bir hizmet ilişkisi olarak yani Vaftiz gibi, kişi üstünde ontolojik bir etkiye sahip olan bir sakrament olarak görür. Rahipler üç kıdeme ayrılır;
Rahipler > Eiskoposluk bölgeleri dışında hizmet veren rahipler

Rahipler bir episkoposluk veya tarikata dahil edilmiş olsalar da, episkoposluk veya tarikatın normal yetki alanı dışında hizmet etmek için episkoposluktan izin alabilirler. Bu atamalar doğası gereği geçici veya daha sonraları kalıcı olabilir.
Geçici görevler, Roma'daki Papalık Üniversitesi'nde ileri derece eğitim almayı içerebilir. Bunlar aynı zamanda episkoposluk bölgesi dışında bulunan bir Katolik ilahiyat okulunda öğretmek için kısa süreli atamaları da içerebilir.
Uzun vadeli görevler arasında, Roma Curia'nın kadrosunda veya Vatikan'ın diplomatik kollarında kiliseye hizmet etmek yer alır. Ayrıca rektör olarak atanabilirler veya bir Katolik ilahiyat okulu veya Katolik üniversitesinin fakültesinde uzun vadeli öğretim görevlerine atanabilirler. Episkoposluk düzeyinde, bir episkoposluk içindeki rahipler.
Rahipler > Episkoposluk düzeyinde, bir episkoposluk içindeki rahipler

Episkopos, episkoposluğun yönetiminde kendisine yardımcı olması için bir genel vekil atar. Genellikle yalnızca bir genel vekil atanır; özellikle büyük episkoposluklarda birden fazla genel vekil bulunabilir. Bir episkopos, episkoposluk için bir veya daha fazla vekil de atayabilir. Bu vekiller, genel vekil ile olağan durumlarda aynı yetkiye sahiptirler. Genel vekiller ve vekiller rahip veya episkopos olmalıdır. Doğu Katolik Kiliselerinde bunlara "protosyncelli" ve "syncelli" (Doğu Kiliseleri Kanunu'nun 191. kanunu) denir.
Episkopos, episkoposluk kançılaryasına bir şansölye atar. Bu şansölye episkoposluğun kayıtlarını ve arşivlerini tutar.
Rahipler > Mahallî Rahip

Mahallî Rahip, kendisine emanet edilen bölgenin/kilisenin asıl sorumlusudur. Kendisi, rahiplik hizmetini paylaşmaya çağrıldığı episkoposun yetkisi altında kendisine emanet edilen cemaatin ruhsal ihtiyaçlarını yerine getirir, böylece bu topluluk için öğretme, kutsama ve yönetme görevlerini Episkopos ile işbirliği içinde yerine getirebilir.
Rahipler > Yardımcı rahipler

Mahallî Rahiplere bir veya daha fazla rahip yardımcı olabilir. Bölgenin ruhsal ihtiyaçları için gerekli veya uygun olduğunda, bir veya daha fazla yardımcı rahip Mahallî Rahip ile görev yapabilir. Yardımcı rahipler, Mahallî Rahip ile ortak istişarede bulunarak ve onun yetkisi altında, ruhsal hizmette çalışırlar.
Diyakonluk

Diyakonlar, rahiplerin yanı sıra episkoposla birlikte çalışan kilisenin atanmış görevlileridir, ancak ruhsal önderlikten ziyade halkla direkt temas, yoksullara ve muhtaçlara yardıma odaklanmaları amaçlanmaktadır. Genellikle bir cemaate bağlıdırlar. Vaaz verebilirler ve Roma Riti'nde vaftiz, evlilik gibi Efkaristiya dışı sakramentleri sunabilirler, örnek olarak cenaze ve kutsama. Doğu Katolik Kiliselerinde, bir rahibin yokluğunda, diyakozlar görev yapmazlar ve yalnızca okuyucu olarak hizmet verebilirler, asla düğünlere veya cenazelere başkanlık etmezler.
Bunlar, rahip olarak atanmayı düşünmeyen insanlar ile rahipliğe hazırlanan ilahiyat öğrencileri olabilirler. Rahipliğe hazırlanan ilahiyat öğrencileri "geçici diyakon", rahip olarak atanmayı düşünmeyen insanlar ise "kalıcı diyakon" olarak adlandırılırlar. Diyakon olarak atanabilmek için, diyakon evli değilse en az 25 yaşında olmalıdır; Evli ise diyakon adayının en az 35 yaşında olması ve eşinin rızasını almış olması gerekir.
Kardinal Raymond Leo Burke
Beşiktaş (basketbol takımı)

Beşiktaş Erkek Basketbol Takımı 2014-15 sezonu, Beşiktaş 2014-15 sezonunda Türkiye Basketbol Ligi, Türkiye Kupası ve EuroCup'ta mücadele eetmektedir. Yapılan sponsorluk anlaşması nedeniyle Beşiktaş İntegral Forex Erkek Basketbol Takımı adıyla mücadelesini sürdürmektedir.
Takım kadrosu

Şablon:Beşiktaş Erkek Basketbol Takımı 2014-15 kadrosu
Maçlar > Türkiye Basketbol Ligi > Normal sezon

Kaynak:
Maçlar > ULEB Eurocup > Normal Sezon

Kaynak: Beşiktaş İntegral Forex takımı ULEB Kupası'nda normal sezonu D Grubu'nda mücadele etti.
Maçlar > ULEB Eurocup > Son 32

2. Tur'da Beşiktaş İntegral Forex takımı M Grubu'nda mücadele etti.
Joe Manchin

| Joe Manchin |
| --- | --- |

Resmî portre, 2017
Amerika Birleşik Devletleri Senatörü   Batı Virginia'dan
Görev süresi 15 Kasım 2010 - 3 Ocak 2025 Shelley Moore Capito ile birlikte
Yerine geldiği: Carte Goodwin
Yerine gelen: Jim Justice
34. Batı Virginia Valisi
Görev süresi 17 Ocak 2005 - 15 Kasım 2010
Yardımcı: Earl Ray Tomblin
Yerine geldiği: Bob Wise
Yerine gelen: Earl Ray Tomblin
Kişisel bilgiler
Doğum: Joseph Manchin III 24 Ağustos 1947 (77 yaşında) Farmington, Batı Virginia, ABD
Vatandaşlığı:  ABD
Partisi: Bağımsız
Diğer siyasi bağlantıları: Demokrat (2024'e kadar)
Evlilik(ler): Gayle Conelly (e. 1967)
Çocuk(lar): 3
Bitirdiği okul: West Virginia Üniversitesi
Mesleği: Siyasetçi · iş insanı
Dini: Roma Katoliği
İmzası: 
Joseph Manchin III (/ˈmæntʃɪn/ MAN-chin; d. 24 Ağustos 1947), Amerikalı siyasetçi ve iş insanı. 2010-2025 yılları arasında Batı Virginia'dan Amerika Birleşik Devletleri senatörü olarak görev yapmıştır.
Sherman Antitröst Yasası

Yasa teklifinin ilk sahibi olan John Sherman.
Sherman Antitröst Yasası (İngilizce: Sherman Antitrust Act of 1890), Benjamin Harrison başkanlığındaki Kongre tarafından 1890'da kabul edilen ve teşebbüsler arasındaki rekabeti düzenleyen Amerika Birleşik Devletleri'ndeki antitröst yasasıdır. Adını yasa teklifinin ilk sahibi olan Ohio Senatörü John Sherman'dan almıştır.
Sherman Yasası, rekabete aykırı anlaşmaları ve ilgili piyasayı tekeline alan veya tekelleştirmeye çalışan tek taraflı davranışları genel olarak yasaklar. Yasayı ihlal eden davranışları yasaklamak amacıyla yasal işlem başlatma hususunda Adalet Bakanlığı yetkilendirilirken, Yasaya aykırı davranışlar nedeniyle zarar gören taraflara ise zararın yol açtığı maliyetin üç katına kadar tazminat davası açma hakkı verilmektedir. Zaman içerisinde federal mahkemeler, Sherman Yasası kapsamında, belirli rekabete aykırı davranış türlerini kendiliğinden yasa dışı kılan ve bunun dışındaki davranış türlerini de bu davranışın ticareti makul bir şekilde kısıtlayıp kısıtlamadığına ilişkin vaka bazında değerlendirmelere tabi kılan bir mevzuat yapısı geliştirdi.
Bu yasa, ticaret veya arz üzerindeki kısıtlamalar ile fiyatların suni biçimde yükseltilmesini önlemeye çalışmaktadır. "Masum tekel" veya yalnızca liyakat sonucunda ortaya çıkan tekel yasaldır, ancak bir tekelcinin bu statüyü suni olarak korumak için hareket etmesi veya bir tekel yaratmak amacıyla kurulan anlaşmalar yasal değildir. Sherman Yasasının amacı, piyasada yasal olarak rekabet eden teşebbüsleri başarılı işletmelerin verdikleri zararlardan korumak ya da işletmelerin tüketiciler üzerinden dürüst bir biçimde kâr elde etmesini engellemek değil, daha ziyade tüketicileri suistimallerden korumak için rekabetçi bir piyasa varlığını tesis etmektir.
Hükümler > Orijinal metin

Sherman Yasası üç bölüme ayrılmıştır. 1. Madde, belirli rekabete aykırı davranış yöntemlerini tasvir edip yasaklamaktayken, 2. Madde, doğası gereği rekabete aykırı olan sonuçları ele almaktadır. Böylelikle, bu bölümler teşebbüslerin ilgili Kanun'un ruhunu ihlal etmesini önlerken, teknik olarak kanunun lafzına uyarak birbirini tamamlamaktadır. 3. Madde, basit bir şekilde 1. Madde hükümlerinin uygulanabilirliğini ABD topraklarına ve Kolumbiya Bölgesine (D.C.) kadar genişletmektedir.
1. Madde:
2. Madde:
Hükümler > Kapsamı genişleten sonraki mevzuat

1914'te kabul edilen Clayton Antitröst Yasası, Sherman Antitröst Yasası'nın kapsamı dışında kaldığı keşfedilen bazı ek faaliyetleri de yasaklamaktadır. Clayton Yasası'nın izin verilmeyen faaliyetler listesine eklediği bazı uygulama örnekleri:
Bu tür bir ayrımcılık tekel yaratma eğilimindeyse, farklı alıcılar arasında fiyat ayrımcılığı
Münhasır satım sözleşmeleri
Bağlayıcı alışveriş düzenlemeleri
Piyasa rekabetini önemli ölçüde azaltan birleşme ve devralmalar.
1936'da kabul edilen "Robinson-Patman Yasası" ile Clayton Yasası'nın fiyat ayrımcılığına ilişkin hükümleri değiştirildi. Böylece, imalatçıların eşit konumdaki dağıtıcılara karşı fiyat ayrımcılığı yaptığı bazı rekabete aykırı uygulamalar yasaklandı.