stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi
Öğrenci ve Çalışan Sayısı

| Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Çalışan ve Öğrenci Sayıları |
| --- | --- | --- |
| Öğrenci Sayısı |  Akademisyen Sayısı | İdari Personel Sayısı |
| 33821 | 1343 | 1173 |
Akademik birimler > Fakülteler

Üniversitede, aşağıda belirtilen fakülteler bulunmaktadır.
Diş Hekimliği Fakültesi
Tıp Fakültesi
Sağlık Bilimleri Fakültesi
Eğitim Fakültesi
Fen Edebiyat Fakültesi
Güzel Sanatlar Fakültesi
İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi
İlahiyat Fakültesi
Mühendislik ve Mimarlik Fakültesi
Orman Fakültesi
Spor Bilimleri Fakültesi
Ziraat Fakültesi
Akademik birimler > Yüksek Okullar

Afşin Sağlık Yüksekokulu
Yabancı Diller Yüksekokulu
Göksun Uygulamalı Bilimler Yüksekokulu
Akademik birimler > Meslek Yüksekokulları

Afşin Meslek Yüksekokulu
Andırın Meslek Yüksekokulu
Göksun Meslek Yüksekokulu
Teknik Bilimler Meslek Yüksekokulu
Kahramanmaraş Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu
Pazarcık Meslek Yüksekokulu
Türkoğlu Meslek Yüksek Okulu
Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu
Akademik birimler > Araştırma ve Uygulama Merkezleri

Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi
Bilgisayar Araştırma ve Uygulama Merkezi
Çevre Sorunları Araştırma ve Uygulama Merkezi
Kadın Çalışmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi
Kahramanmaraş ve Yöresi Kültür Değerlerini Araştırma ve Uygulama Merkezi
Sert Kabuklu Meyveler Araştırma ve Uygulama Merkezi
Üniversite-Sanayi-Kamu İşbirliği Geliştirme Uygulama ve Araştırma Merkezi (ÜSKİM)
Stratejik Uygulama ve Araştırma Merkezi
Deprem Araştırma ve Risk Yönetimi Merkezi
Tarımsal Yayım Uygulama ve Araştırma Merkezi
Sürekli Eğitim Merkezi
Ekolojik Tarım Uygulama ve Araştırma Merkezi
Hayvansal Üretim Uygulama ve Araştırma Merkezi
Avrupa Birliği Uygulama ve Araştırma Merkezi
Çevre Sorunları Uygulama ve Araştırma Merkezi
Ağız ve Diş Sağlığı Eğitim Uygulama ve Araştırma Merkezi
Çocuk Eğitimi Uygulama ve Araştırma Merkezi
Siyer-i Nebi Araştırmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi (SAMER)
Doğu Akdeniz Arkeolojisi Uygulama ve Araştırma Merkezi (DOĞAKMER)
Türkçe Öğretim Uygulama ve Araştırma Merkezi (TÖMER)
Uzaktan Eğitim Uygulama ve Araştırma Merkezi
Öğrenci Toplulukları

Bir Gençlik Öğrenci topluluğu
Üniversiteli Akil Öğrenciler Topluluğu
Atatürkçü Düşünce Topluluğu
Fizik Topluluğu
Coğrafyacı Gençler
İngilizce Topluluğu
İktisat Topluluğu
İşletme Topluluğu
Kamu Yönetimi Topluluğu
Öğrenci Konseyi
Sinema Topluluğu
Medya ve İletişim Topluluğu
Kültür ve Medeniyet Topluluğu
Tekstil Topluluğu
IEEE Öğrenci Topluluğu
Toplum Gönüllüleri Topluluğu
KSÜ Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Öğrenci Topluluğu
Tıp Öğrencileri Topluluğu
Mavi Hilal Öğrenci Topluluğu
PDR Topluluğu
Palamut (yemiş)

Meşe Palamudu
Quercus ithaburensis ssp.macrolepis
Meşe Palamudu (ya da kısaca Palamut), Türkiye'de yetişen meşe ağacının sap kısmı kapalı ve oval, diğer kısmı açık olan ve içinde pelit denilen kestane türünden yemişi olan sert ve tırnaklı bir meyve. Bazı türlerinin pelidi uzunca olur, kabuğundan dışarı çıkar ve fındığa benzer. Pelidin tatlıları olmakla birlikte genellikle acıdır ve hayvan yemi olarak kullanılır. Alakabak kuşu ve sincap, tavşan gibi kemirgen yabanıl hayvanların en önemli besin kaynağıdır. Palamut ise tanen bakımından zengindir ve şırası sepicilikte ve boya sanayiinde kullanılır.
Ağacının latince ismi Quercus ithaburensis'dir. Türkiye'nin batı ve kuzeybatı kesimlerinde daha çok rastlanır. Çalı türleri olduğu gibi kalın gövdeli, geniş ve yüksek türleri de vardır. Bu türleri yüzlerce yıl yaşar. Toprağa karışan ya da yabanıl hayvanların kışın yemek için toprağa gömdüğü pelitlerden ürer. Çok sert bir yapısı vardır. Kerestecilikte kullanıldığı gibi yüksek kalorili yakacak olarak da kullanılır.
Kaliforniya Kızılderililerinden olan Yukilerin ana besin kaynağı meşe palamududur.
Günter Grass

| Günter Grass |
| --- | --- |

Doğum: Günter Wilhelm Grass 16 Ekim 1927(1927-10-16) Özgür Şehir Danzig, Polonya
Ölüm: 13 Nisan 2015 (87 yaşında) Lübeck, Almanya
Meslek: Roman yazarı, Şair, Oyun yazarı
Milliyet: Alman
Önemli ödülleri: Nobel Edebiyat Ödülü (1999)  Sonning Ödülü (1996)

Günter Wilhelm Grass, (d. 16 Ekim 1927; Gdańsk, Polonya - ö. 13 Nisan 2015; Lübeck, Almanya), Alman yazar, heykeltıraş, ressam ve grafik tasarımcıydı. Grass, 1957'den itibaren Gruppe 47'ye üyesiydi ve 1959'daki ilk romanı Teneke Trampet ile, İkinci Dünya Savaşı sonrasında Alman edebiyatının uluslararası alanda en saygın ve meşhur yazarı oldu.
Günter Grass'ın bir yazar olarak eserleri ve bir entelektüel olarak toplumsal rolü, hem Almanya'da, hem de Almanya dışında akademik araştırmalara ve basının ilgisine konu olmuştur. Grass'ın eserlerinde en çok ele aldığı konular, memleketi Danzig'i yitirmek, kendisinin ve Alman toplumunun nasyonal sosyalist geçmişiyle yüzleşmek olarak özetlenebilir. Bir yazar olarak popülaritesini sık sık güncel siyasî ve toplumsal olaylar hakkında yüksek sesle görüş bildirmek için kullandı. Uzun yıllar boyunca Almanya Sosyal Demokrat Partisi'ni ve Alman Yeşiller'i seçim kampanyalarında bizzat destekledi. Günter Grass'ın eserleri çok sayıda dile tercüme edildi, bazıları sinemaya uyarlandı. 1999'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü aldı ve başka ödüllerle de onurlandırıldı.
Hayatı > Ailesi ve kökenleri

Günter Grass, Protestan bir bakkal ile Kaşup kökenli Katolik bir annenin oğluydu. Çocukluğu, Danzig'te mütevazı şartlarda geçti. Ebeveyni Danzig'in Langfuhr semtinde (bugün: Wrzeszcz) bir bakkal işletiyordu.
Katolik annesinin etkisiyle, küçük yaştan itibaren kilisede gönüllü olarak hizmet etti. Başlangıçta Hitler Gençliği (Almanca: Hitlerjugend) konusunda pek hevesli olmayan, kendi ifadesine göre ailesini hapsedilmekten koruyabilmek için 1944'te 17 yaşında gönüllü olarak Wehrmacht'a katıldı.
Hayatı > Gençliği ve askerlik vazifesi

Günter Grass 15 yaşında Reichsarbeitsdienst'e (RAD) kaydolmuş ve ardından Luftwaffenhelfer'e, Luftwaffe'ye yardım elemanı olarak katılmıştır. Kasım 1944'te 17 yaşında Waffen-SS'e kaydolmuştur (yaş haddinden dolayı Wehrmacht'a girememiştir). Kriegsmarine'de denizaltı hizmeti için gönüllü oldu. Ancak Donanma tarafından kabul edilmedi ve onun yerine Şubat 1945'te 10. SS Panzer Tümeni "Frundsberg"e atandı  ve 20 Nisan'da yaralanıncaya kadar tank topçusu olarak savaştı. 8 Mayıs 1945'te Marienbad'da Müttefik askerleri tarafından esir alındı ve 24 Nisan 1946 tarihine kadar bir Amerikan esir kampında kaldı. 2006 tarihli otobiyografik öyküsü Beim Häuten der Zwiebel başlıklı öyküsünde, Bad Aibling'de Joseph Ratzinger ile hayalî bir karşılaşmayı anlatır. Grass, esir alındığında kendisini Waffen-SS üyesi olarak ibraz etmiş, ancak 2006 yılına kadar yayınlanan biyografilerinde bu bilgiyi bir sır gibi saklamıştı. İlk defa 2006 yılında Beim Häuten der Zwiebel başlıklı kitabında bu bilgiyi vererek, itiraf etti.
Ekim 2014'ten bu yana Lübeck'teki Günter Grass Haus, sabit sergiye "asker olarak Grass” başlıklı bölümü de ekledi. Diğer şeylerin yanı sıra, Grass'ın ait olduğu SS Panzer Tümeni'nin rotası, ayrıca savaş esiri dosyaları ve 1944'te Reichsarbeitsdienst formalı gençlerin fotoğrafları sunulmaktadır. Müzedeki bir bölümde, Beim Häuten der Zwiebel'in yazım süreci göstelirken, orijinal el yazmasının sayfaları da sergilenmektedir. Ayrıca, Klaus Wagenbach, 1963 tarihli günlüğünde Grass'ın kendisine Waffen-SS üyesi olduğunu söylediğini not etmiştir.
Hayatı > Eğitim hayatı

1948'de Düsseldorf'ta taş ustası Julius Göbel'in yanında meslek eğitimini tamamladı. Meslek eğitiminin ardından 1948'den 1952'ye kadar Düsseldorf Sanat Akademisi'nde Josef Mages ve Otto Pankok'un atölyelerinde grafik ve heykel eğitimi aldı. Geçimini, Düsseldorf'un şehir merkezinde Andreasstrasse üzerindeki Zum Csikós adında bir barda kapı bekçiliği yaparak idâme ettiriyordu.
Teneke Trampet'te cüce, çocuk kahraman Oskar Matzerath'ın gözünden II. Dünya Savaşı yıllarını anlattı. Ardından Joachim Mahlke ve onun elmacık kemiğini ölümsüzleştirdiği Katz und Maus başlıklı öyküsünü yazdı. Hundejahre, Örtlich betäubt, Der Butt, Die Rättin, Kopfgeburten oder Die Deutschen sterben aus, Ein weites Feld, Mein Jahrhundert ve Im Krebsgang diğer yapıtlarıdır. Kopfgeburten oder Die Deutschen sterben aus'da Almanlar'ın soylarını devam ettirme endişesini ele alan Grass, Ein weites Feld başlıklı romanında Berlin Duvarı'nın inşâsı ile yıkılması arasında geçen süreci yansıttı.
2004 yılında İstanbul'da Goethe Enstitüsü ve Milli Reasürans Sanat Galerisi'nin işbrliği ile Gravürler başlıklı bir sergi açtı.
Grass 13 Nisan 2015 tarihinde Almanya'nın Lübeck kentindeki bir hastanede öldü.
Pygmalion (film, 1938)

| --- | --- |
filminin özgün sinema afişi
Yönetmen: Anthony Asquith Leslie Howard
Yapımcı: Gabriel Pascal
Senarist: George Bernard Shaw George Bernard Shaw (oyun)
Oyuncular: Leslie Howard Wendy Hiller Scott Sunderland
Müzik: Arthur Honegger
Görüntü yönetmeni: Harry Stradling Sr.
Kurgu: David Lean
Stüdyo: Gabriel Pascal Productions
Dağıtıcı: Metro-Goldwyn-Mayer The Criterion Collection (DVD)
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Romantik, komedi, dram
Renk: Siyah-beyaz
Yapım yılı: 1938
Çıkış tarih(ler)i: 16 Mart 1938, Danimarka
Süre: 96 dakika
Ülke:  İngiltere
Dil: İngilizce
Pygmalion  1938 Britanya yapımı romantik komedi filmidir. Dünyanın birçok ülkesinde olduğu gibi Türkiye'de de özgün adı ile gösterilmiştir.
Pygmalion, İrlandalı oyun yazarı George Bernard Shaw'ın 1913 yılında yazdığı aynı adlı tiyatro eserinden uyarlanmıştır. Bu oyun da yine aynı adı taşıyan Yunan mitolojisine dayanıyordu. Bernard Shaw aynı zamanda senaryonun yazılmasına da katkıda bulunmuştur. Anthony Asquith'in filmin başrol oyuncusu Leslie Howard ile birlikte yönettiği bu satirik komedi filminin diğer önemli rollerinde, sinemaya yeni adım atmış olan Wendy Hiller ve Scott Sunderland oynamışlardır. Filmin kurgusunu ise o tarihte henüz yönetmenliğe geçmemiş olan David Lean yapmıştır. Filmin siyah beyaz görüntüleri Harry Stradling Sr.'a aittir.
Üst tabakadan bir bilim insanı, sesbilimci ve konuşma hocası Henry Higgins (Leslie Howard) bataklıktan çıkaracağı kaba saba konuşan bir sokak kadınını (Wendy Hiller) kısa süre içinde büyüleyici bir sosyete gülüne dönüştüreceğine dair arkadaşı ile iddiaya girer ve sonunda yarattığı bu eserine aşık olur. Filmin/oyunun dayandığı Yunan mitolojisinde ise, Kıbrıs'lı bir heykeltıraş olan Pygmalion kendi yonttuğu bir heykele aşık oluyordu.
Aralarında Bernard Shaw'un da bulunduğu senaryo ekibine En İyi Uyarlama Senaryo Akademi Ödülü verilmişti. Film, en iyi film, en iyi erkek ve kadın oyuncu dallarında olmak üzere 3 dalda daha Akademi Ödülü'ne aday gösterilmişti. Venedik Film Festivali'nde ise Leslie Howard'a en iyi erkek oyuncu Volpi Kupası verildi.
Eserin çok sayıda uyarlamaları yapılmıştır. Bunlardan en tanınmışı 1956 tarihli My Fair Lady adlı Broadway müzikali ve bundan uyarlanan aynı adlı 1964 tarihli müzikal filmdir. George Cukor'un yönettiği Audrey Hepburn ve Rex Harrison'lu bu technicolor film tam 8 Oscar kazanmıştı.
Olay örgüsü

Üst tabakadan, varlıklı ve bekar bir aristokrat olan Henry Higgins (Leslie Howard) aynı zamanda bir bilim insanıdır. Bir sesbilimci olan profesör Higgins çalışmalarını İngiliz dili ve diyalektleri üzerinde yoğunlaştırmıştır ve bir konuşmayı kısa bir süre dinleyince sesin sahibinin İngiltere'nin hangi bölgesinden, hatta Londra'nın hangi mahallesi, hatta sokağından olduğunu hemen söyleyebilmektedir. Zamanın yüksek teknolojili aletleri ile donattığı evininin bir bölümünü laboratuvarı haline getirmiş olan profesör güzel konuşma dersleri de vererek birçok insanı sosyeteye kazandırmıştır. Yolda karşılaştığı ve birbirlerinin bilimsel çalışmalarını uzaktan uzağa takip ettikleri kendisi gibi bir fonetik uzmanı olan Albay Pickering'i (Scott Sunderland) birlikte çalışmak üzere evine davet etmiştir.
Her zaman olduğu gibi farklı konuşma şekillerini not ettiği bir saha çalışması için bulunduğu Londra'nın Covent Garden bölgesinde Cockney aksanı ile kaba saba ve argo konuşan, kir pas içindeki çiçekçi kız Eliza Doolittle'la (Wendy Hiller) karşılaşır. Bilimsel alanda kendine güveni sonsuz olan Higgins, meslektaşı ile hemen bir iddiaya girer. Altı ay içinde doğru dürüst konuşmayı bile beceremeyen aşağı tabakadan bu sokak kızını eğitecek ve onu bir düşes yapacaktır ve sürenin sonunda onu sosyeteye tanıştırdıklarında onun bir asil olmadığını kimse fark edemeyecektir. Çiçekçi kızı evine alan profesör onu gece gündüz çalıştırarak önce Cockney aksanından kurtarır, sonra da konuşma sanatının inceliklerini ve görgü kurallarını öğretir. Devreye giren güzellik uzmanlarının da katkısıyla tamamen farklı bir insan haline gelen Eliza'yı sosyeteye taktim etme zamanı gelir. Eliza Doolittle şehrin tüm aristokratlarının davetli olduğu baloda hiç falso vermez, hatta kendine güveni, zarafeti, cazibesi ve güzelliği ile bir Macar soylusu zannedilir. Zafer sarhoşluğu içindeki Higgins işinin bittiğini düşünerek Eliza'yı başından savar. Fakat Eliza kendisini değiştiren bu insana âşık olmuştur. Kısa süre sonra bunun tek taraflı olmadığı anlaşılacaktır.
Pygmalion'un diğer sinema uyarlamaları

George Bernard Shaw'un 1913'te yazdığı original oyunu perdelerini ilk kez Londra'da on 11 Nisan 1914'te açtı. O zamandan beri bu oyunun onlarca sinema uyarlaması yapıldı. Bunların bir kısmı sadık uyarlamalar oldular ama bir kısmı da oldukça serbest uyarlamalardı.
Pygmalion'un diğer sinema uyarlamaları > Sadık uyarlamalar

Pygmalion (1935) Siyah-beyaz Alman filmi.
Pygmalion (1937) Siyah-beyaz Hollanda filmi.
Pygmalion (1938) Bu maddenin konusu
Pygmalion (1948) (TV) Siyah-beyaz İngiliz filmi
Kanske en gentleman (1950) Siyah-beyaz İsveç filmi
"Hallmark Hall of Fame: Pygmalion" (1963) Renkli ABD filmi. Julie Harris ve James Donald oynuyor.
My Fair Lady (1964) Renkli ABD müzikal filmi. George Cukor yönetmiş, Audrey Hepburn ve	Rex Harrison başrollerde.
Pygmalion (1968) (TV) İsveç
"Pigmalião 70" (1970) Brezilya
Galateya (1977) (TV) Renkli SSCB filmi
Pygmalion (1981) (TV) Renkli İngiliz filmi Twiggy ve Robert Powell oynuyorlar.
Pygmalion (1983) (TV) Renkli ABD filmi. Margot Kidder ve Peter O'Toole başrollerde
Lola Zipper (1991) Renkli Fransız filmi
Pygmalion'un diğer sinema uyarlamaları > Serbest uyarlamalar

Pocketful of Miracles (Elmacı Kadın)  (1961, Frank Capra)
Born Yesterday  (1950, George Cukor)
Educating Rita  (1983, Lewis Gilbert)
Gigi  (1958, Vincente Minnelli)
Lady for a Day  (1933, Frank Capra)
Now, Voyager  (1942, Irving Rapper)
Princess Tam Tam  (1935, Edmond T. Greville)
The Princess Diaries  (2001, Garry Marshall)
Funny Face  (1957, Stanley Donen)
Amarilly of Clothesline Alley  (1918, Marshall Neilan)
Pygmalion'un diğer sinema uyarlamaları > Filmin Türk Sinemasındaki uyarlamaları

Bernard Shaw'un eseri defalarca sinemaya uyarlanmıştır. Bunlardan birisi de 1942 yılında çevrilen Türk filmi Sürtük'tü. Filmde Avni Dilligil, Halide Pişkin, Hulusi Kentmen gibi oyuncular rol alıyordu.
Eserin bir diğer Türk uyarlaması da 1960 tarihli Aslan Yavrusu adlı Hulki Saner filmidir. Bu filmde de Orhan Günşiray, Leyla Sayar, Suphi Kaner, Ahmet Tarık Tekçe, İsmet Ay, Sami Hazinses ve Mualla Sürer oynuyorlardı.
Film hakkında notlar

Filmin temasının daha iyi anlaşılabilmesi için, Yunan mitolojisinde anlatılan Pygmalion ve Narkissos mitine, cinsel fetişizmlerden Agalmatophilia (heykel fetişizmi) konusuna ve hayali kukla karakter Pinokyo hikâyesine de bir göz atmak gerekebilir.
Aslında filmde keskin bir alaycılık ve ağır bir toplumsal eleştiri vardır. Bernard Shaw İngiltere'deki sınıfsal ayrılıkların saçmalığına ve gereksizliğine vurgu yapar. Örneğin soylu bilim insanı Henry Higgins (Leslie Howard)'in aristokrat ailesinin de desteği ile ömrü boyunca elde ettiği özellikleri, sokaklarda yaşayan cahil bir çiçekçi kız Eliza Doolittle'ın (Wendy Hiller) sıkı bir çalışmayla ve iyi bir eğitimle sadece 6 ayda elde etmesi mümkün olabilmektedir.
Henry Higgins (Leslie Howard) ve Albay Pickering (Scott Sunderland) Higgins'in evindeki ses laboratuvarında görülüyorlar.
Ahmet Remzi Yüreğir

| Ahmet Remzi Yüreğir |
| --- | --- |
Basın Anıtı, Sanatçılar Parkı, Adana
Doğum: 1892 Adana
Ölüm: 7 Ekim 1951 (58-59 yaşlarında)
Milliyet: Türk
Eğitim: Adana Öğretmen Okulu
Meslek: Gazeteci, politikacı
Çocuk(lar): 5

Ahmet Remzi Yüreğir (1892, Adana - 7 Ekim 1951), Türk gazeteci ve politikacıdır.
1918 yılı sonlarından itibaren yayımlanan ve Türkiye'nin en eski yerel gazetelerinden biri olan Yeni Adana Gazetesi'nin kurucusudur. VIII. dönem TBMM'de Seyhan (Adana) milletvekili olarak görev yapmıştır.
Yaşamı

1892 yılında Adana'da doğdu. Annesi Raziye Hanım, babası Abdullah Bey'dir. Adana Öğretmen Okulunu bitirdi. Öğretmenlik mesleğine Adana'da başladı. Adana Türkgücü Cemiyeti adlı spor teşkilatının kurucuları arasında yer aldı.
1915 yılı Temmuz ayında İstanbul'a izcilik kampında staj yapmaya giti. Dönüşnde seferberlik ilan edildiği için silah altına alındı ve Tepebağ'daki Askeri Dikimevi'nde müdürlük görevinde bulundu. Ardından Şam'a gönderildi. I. Dünya Savaşı'nın bitmesi üzerine VII. Ordu ile birlikte Adana'ya geri döndü.
Mondros Mütarekesi imzalandığında Adana'da bulunan Ahmet Remzi Bey, Yıldırım Orduları Komutanı Mustafa Kemal Paşa'nın Suriye bozgunundan sonra karargâhını kurduğunu bu şehirde millî bir mücadele başlatmak için destek toplamak üzere yaptığı toplantılara katıldı.
Mustafa Kemal'in çalışmalarından etkilenen Ahmet Remzi Bey, 1918 yılında öğretmenliğini sürdürürken arkadaşı Mehmet Avni Doğan ile birlikte Adana Gazetesi'ni çıkardı. İşgal güçleri matbaayı basarak Kuvay-ı Milliye'yi destekleyen Adana Gazetesi'ni kapatınca 5 gün sonra Yeni Adana Gazetesi'ni çıkarmaya başladı. Türk Kurtuluş Savaşı sırasında tüm güçlüklere karşın gazeteyi çıkarmayı sürdürdü. 8 sayı çıkardıktan sonra Fransızların yine matbaayı basıp işçileri tutuklaması ve kendisi için ölüm fermanı çıkarması üzerine kadın kılığına girerek şehirden kaçtı.
Sivas’ta başlayan ulusal hareketi desteklemek üzere Kayseri’de Adana Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti’ni kurdu ve bir dönem için cemiyetin tek üyesi oldu. Kuvay-ı Milliye’nin alt yapısını oluşturmak üzere Yeni Adana gazetesini büyük bir inatla önce Karaisalı’da, daha sonra Pozantı’da çıkarmayı sürdürdü.
Ahmet Remzi Bey, gazeteyi Karaisalı’da kullanılmayan bir vagonda tek başına hazırlamıştır. Pozantı’nın Fransız işgalinden kurtulması üzerine hemen Pozantı’ya geçmiş ve cepheden dönen yedek subaylarla güçlenen bir kadro ile yayını sürdürmüştür. Ayda 300-500 tane basabildiği gazeteyi hayvan sırtlarında gizlice köylere ulaştıran Ahmet Remzi Yüreğir gazetesini uzun süre yaşattı. 1921’de Pozantı’dan Adana’ya geçti ve yaşadığı sürece gazetesinin Cumartesi hariç her gün düzenli olarak çıkarmayı sürdürdü. Ahmet Remzi'den sonra oğulları tarafından sürdürülen gazetenin yayın hayatı 105 yıl sürdü.
1930 yılında Serbest Cumhuriyet Fırkası’na katılan Ahmet Remzi, partinin Adana sorumluluğunu üstlendi. 1940'lı yıllarda CHP içinde yer aldı; 1946-1950 yıllarında CHP Adana milletvekili oldu. CHP’nin 1950 seçimlerinden yenilgi ile çıkmasından sonra partinin yeniden yapılanma çabaları doğrultusunda İstanbul’da İnkılap isimli bir gazeteyi parti adına çıkarmak için çalışmalara başladı, ancak bir trafik kazası sonucu 7 Ekim 1951 günü hayatını kaybetti.
Kurtuluş Savaşı anıları torunu Zeynep Tiraje Yüreğr tarafından "Adana’nın Kurtuluş Mücadelesi Anıları" adıyla kitaplaştırılmıştır.
Cevdet Kudret Edebiyat Ödülü

Cevdet Kudret Edebiyat Ödülü, 1993'ten beri her yıl Cevdet Kudret’in eser verdiği şiir, roman, öykü, tiyatro, deneme-eleştiri-inceleme dallarından birinde Türk edebiyatına önemli eserler kazandırmış olan birine  verilen edebiyat ödülüdür.
Ödül, her sene beş daldan birinde dönüşümlü olarak verilmektedir. 1993 yılında ‘Şiir’, ertesi yıl ‘Roman’, üçüncü yıl ‘Öykü’, dördüncü yıl ‘Deneme-İnceleme-Araştırma’, beşinci yıl ‘Tiyatro’ dalında verilmiş; sonraki yıllarda döngü aynı sıraya göre sürdürülmüştür.
Cevdet Kudret'in anısını yaşatmak amacıyla Cevdet Kudret Ailesi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi ve TÜYAP işbirliği ile verilmektedir. Ödül töreni Ekim/Kasım ayı içinde düzenlenn İstanbul Kitap Fuarı sırasında gerçekleşir.
Ödül almış eserler

2024 Roman, Tayfun Pirselimoğlu, Cerrah
2023 Şiir, Cem Yavuz, Solukdönüm
2022, Tiyatro, Özgecan Şimşek, Erencan Atmaca, Cana Bostan, Berat Beyoğlu, Hidayet Sayın
2021 Deneme ve Eleştiri, Eray Çaylı, İklim Estetiği
2021 İnceleme ve Araştırma, Atiye Gülfer Gündoğdu, Yazının Önünde
2020 Öykü, Hakan Bıçakcı, Normal Nefes Almaya Devam Edin
2019 Roman, Faruk Duman, Sus Barbatus!
2018 Şiir, Yavuz Türk, Sonra, Doğdum
2017 Tiyatro, Berkay Ateş, Hakikat, Elbet Bir Gün
2016 Deneme, Armağan Ekici, Lacivert Taşından Tabletler
2016 Edebiyat Araştırması, Nuran Tezcan, Divan Edebiyatına Yeniden Bakış
2015 Öykü, B. Nihan Eren, Kör Pencerede Uyuyan
2014 Roman, Kemal Varol, Haw
2013 Şiir, Fırat Caner, Zeval
2012 Tiyatro, Ümit Denizer, Adalet Sizsiniz (Sokrates, Galileo, Sacco, Vanzetti)
2011 Deneme-İnceleme-Araştırma, Nurdan Gürbilek, Benden Önce Bir Başkası
2010 Öykü, Kadri Öztopçu, Kuş Oltası
2009 Roman İrfan Yalçın, Yorgun Sevda
2008 Şiir İsmail Uyaroğlu, Kirli Şiirler
2007 Ödül verilmedi
2006 Deneme-İnceleme-Araştırma, Doğan Aksan,Yunus Emre Şiirinin Gücü
2005 Öykü, Günhan Kuşkanat, Kış Leylekleri
2004 Roman, Oya Baydar, Erguvan Kapısı
2003 Şiir, Melisa Gürpınar, Ada Şiirleri
2002 Tiyatro, Özen Yula, Gayri Resmi Hürrem
2001 Deneme-İnceleme-Araştırma, Emin Karaca, Sintinenin Dibindekiler
2000 Öykü, Sema Kaygusuz, Sandık Lekesi
2000 Öykü, Zehra Tırıl, Odalarda Annem Yok
1999 Roman, Hasan Ali Toptaş, Bin Hüzünlü Haz
1998 Şiir, Ahmet Özer, Aşkın Taçyaprağı
1997 Tiyatro, Civan Canova, Sokağa Çıkma Yasağı
1996 Deneme-İnceleme-Araştırma, Semih Gümüş, Roman ve Eleştiri
1995 Öykü, Hür Yumer, Ahdım Var
1994 Roman, Mehmet Yashin, Soydaşınız Balık Burcu
1993 Şiir, Hüseyin Atabaş, İlkyaz Töreni
1993 Şiir, Hüseyin Yurttaş, Kirli Tarih
Seçici kurul

1993, 1998, 2003, 2008: Ataol Behramoğlu, Adnan Binyazar, Cevat Çapan, Alpay Kabacalı, Hilmi Yavuz
2018: Orhan Koçak,Baki Asiltürk, Orhan Kahyaoğlu, Mehmet C. Doğan, Yalçın Armağan
1994: Tarık Dursun K., Semih Gümüş, Nezihe Meriç, Taner Timur, Mina Urgan.
1999: Feridun Andaç, Semih Gümüş, Nezihe Meriç, Fethi Naci.
2004: Feridun Andaç, Semih Gümüş, Nezihe Meriç, Ahmet Oktay, Jale Parla.
2009: Handan İnci, Yıldız Ecevit, Semih Gümüş, Oya Baydar, Hasan Ali Toptaş.
2019: Fatih Altuğ, Oğuz Demiralp, Handan İnci, Asuman Kafaooğlu Büke, İbrahim Yıldırım.
2024: Asuman Kafaoğlu Büke, Fatih Altuğ, Handan İnci, İbrahim Yıldırım (yazar), Ömer Türkeş
1995: Feride Çiçekoğlu, Konur Ertop, Selim İleri, Osman Şahin, Tomris Uyar.
2000: Feride Çiçekoğlu, Nursel Duruel, Konur Ertop, Selim İleri, Osman Şahin.
2005: Sadık Aslankara, Nursel Duruel, Konur Ertop, Feyza Hepçilingirler, Osman Şahin.
2010: Sadık Aslankara, Nursel Duruel, Konur Ertop, Mehmet Zaman Saçlıoğlu, Osman Şahin.
2020: Deniz Yüce Başarır, Faruk Duman, Jale Sancak, Murat Yalçın, Nursel Duruel.
1996: Doğan Hızlan, Fahir İz, Uğur Kökden, Afşar Timuçin, Tahsin Yücel.
2001: Doğan Hızlan, Sami Karaören, Uğur Kökden, Emin Özdemir, Afşar Timuçin.
2006: Füsun Akatlı, Oruç Aruoba, Ahmet Cemâl, Doğan Hızlan, Emin Özdemir.
1997: Füsun Akatlı, Güngör Dilmen, Zehra İpşiroğlu, Seçkin Selvi, Dikmen Gürün Uçarer, Engin Uludağ.
2002: Füsun Akatlı, Güngör Dilmen, Seçkin Selvi, Dikmen Gürün Uçarer, Engin Uludağ.
2007: Metin Balay, Yılmaz Öğüt, Seçkin Selvi, Dikmen Gürün, Engin Uludağ.
2017: Seçkin Selvi, Dikmen Gürün, Merih Tangün, Kerem Karaboğa, Yiğit Sertdemir.