Siyahi milliyetçiliği
Erken tarihi

Martin Delany (1812-1885), Afrikalı Amerikalı bir kölelik karşıtı, tartışmasız Siyahi milliyetçiliğin ilk savunucusuydu.
Haiti Devrimi'nin başarısından esinlenen siyahi ve yerli Afrika milliyetçiliğinin siyasi düşüncedeki kökenleri 19. ve 20. yüzyıl başlarında Marcus Garvey, Benjamin "Pap" Singleton, Henry McNeal Turner, Martin Delany, Henry Highland Garnet, Edward Wilmot Blyden, Paul Cuffe gibi insanlara dayanmaktadır. Afroamerikan kölelerin Liberya veya Sierra Leone'ye geri gönderilmesi, 19. yüzyılda yaygın bir Siyah milliyetçi temaydı. Marcus Garvey'nin 1910'lar ve 1920'lerdeki Evrensel Zenci İyileştirme Derneği, milyonlarca üyelik talep edilen ve bugüne kadarki en güçlü siyahi milliyetçi hareketti. Garvey'nin hareketine ana hat siyahi liderler karşı çıktı ve hükûmetin eylemiyle ezildi. Ancak, birçok mezunu, ilham verici söylemini hatırladı.
Wilson Jeremiah Moses'a göre, felsefe olarak Siyah milliyetçilik üç farklı dönemden incelenebilir ve bugün Siyahi milliyetçilik olarak değerlendirebileceğimiz şey için çeşitli ideolojik bakış açılarına yol açabilir.
İkinci Siyahi milliyetçilik dönemi Devrimci Savaş'ın ardından başladı. Bu dönem, sömürgeler içinde (özellikle New England ve Pensilvanya içinde) çok sayıda eğitimli Afrikalının aydınlanmanın fikirlerinden ortaya çıkan sosyal koşullardan iğrenmeye başladığı zamanı ifade eder. Bu düşünce biçiminden, siyahileri birleştirecek organizasyonlar yaratmaya çalışan siyahi topluluk içindeki bireylerin yükselişi geldi. Bu kuruluşların amacı, siyahileri bir araya getirerek endişelerini dile getirmek ve kendi toplumlarının kendini geliştirmesine yardımcı olmaktı. Bu düşünce biçimi; Prens Hall, Richard Allen ve Absalom Jones, James Forten, Cyrus Bustill, William Gray gibi tarihsel kişiliklerde bulunabilir. Çünkü; Afrika Mason Locaları, Özgür Afrika Topluluğu ve St. Thomas Afrika Piskoposluk Kilisesi gibi Kilise Kurumları gibi belirli kuruluşların kurucusu olmaları nedeniyle. Bu kurumlar, kendi halkları için bağımsız ve ayrı organizasyonlar geliştirmek için erken vakıflar olarak hizmet ettiler. Amaç, birçok kez sadece beyaz topluluklardan ve devlet tarafından finanse edilen kuruluşlardan dışlananları içerecek gruplar oluşturmaktı.
Siyah milliyetçiliğin üçüncü dönemi, özellikle çeşitli Afro-Amerikan din adamları arasında, Yeniden Yapılanma sonrası dönemde ortaya çıktı. Afrika kökenli Amerikalılar kuruluşundan bu yana ABD'de kölelik ve Jim Crowizm'in baskısına uzun süre katlandıkları için ayrı çevreler kuruldu ve kabul edildi. Bürokrasi olgusu, siyahları siyah olmayanlardan ayırma ve yalpalayan ayrı topluluklar inşa etme ihtiyacını vurgulayan modern bir siyah milliyetçilik biçiminin doğmasına yol açtı. Yeni ideoloji Mağribi Bilim Tapınağı ve İslam Ulusu gibi grupların felsefesi haline geldi. 1930'da Wallace Fard Muhammed İslam Ulusu'nun kurucusu oldu. İslam Ulusu hakkında bilgi yayma yöntemi Detroit, Michigan'da bireyleri işe almak için alışılmadık taktikler kullandı. Daha sonra Elijah Muhammed, İslam Ulusu'na liderlik edecek ve Malcolm X gibi insanlara akıl hocası olacaktı. 1960'lar dini, kültürel ve siyasi milliyetçiliğin arttığı bir dönem getirse de, Afromerkezciliğin tanıtımına öncülük edecek olan siyah milliyetçilikti.