Yebusiler
İncil anlatısı

İbranice Kutsal Kitap Yebusileri Kudüs'ün yanındaki dağlarda yaşayanlar olarak tanımlar. Mısır'dan Çıkış'ta Musa'ya ezilen İbrani halkının gelecekteki yurdu olarak vadedilen "süt ve bal akan iyi ve geniş topraklar" Yebusilerin topraklarını da içeriyordu. Yeşu Kitabı'na göre Adonizedek, Yebusiler'den oluşan bir konfederasyonun ve komşu Yarmut, Lakiş, Eglon ve El Halil (Hebron) şehirlerinden kabilelerin başında Yuşa (Yeşu)'ya karşı savaşmış, ancak ağır bir yenilgiye uğrayarak öldürülmüştür.
Ancak Yeşu 15:63,Yehuda'nın Yeruşalim'de yaşayan Yebusiler'i oradan çıkaramadığını belirtir ("Yebusiler bugüne kadar orada Yahuda halkıyla birlikte yaşadılar"). Hakimler 1:21'de Yebusiler'in Benyamin kabilesi tarafından işgal edilen topraklarda, Yeruşalim'de yaşamaya devam ettikleri anlatılır.
Samuel'in İkinci Kitabı'na göre, Kral Davut zamanında Yebusiler hala Kudüs'ün kontrolünü ellerinde tutuyorlardı, ancak Davut şehrin kontrolünü ele geçirmek istedi. Anlaşılır bir şekilde Yebusiler onun bu girişimine karşı çıkmış ve Yebus Kenan'daki en güçlü kale olduğu için kör ve topalların bile Davut'un kuşatmasına dayanabileceğine sevinmişlerdir. Hikâyenin Masoretik Metindeki versiyonuna göre Davut, Yoab önderliğinde su kaynağı tünellerinden (Kudüs'ün Gihon Pınarı dışında doğal su kaynağı yoktur) sürpriz bir saldırıyla şehri fethetmeyi başarmıştır. Kaynağı şehre bağlayan sistemin bir parçası olan Warren Şaftı, 19. yüzyılda keşfedildiğinden beri böyle bir saldırı hattının akla yatkınlığına kanıt olarak gösterilmektedir. 1. Tarihler Kitabı'ndaki anlatım hızlı bir saldırının avantajından bahseder ama su şaftlarının kullanımından bahsetmez ve birçok metin bilginine göre[kim?] Masoretik Metindeki iddia basitçe bir yazıcı hatası olabilir; pasajın Septuaginta versiyonu İsraillilerin Yebusilere su kuyusundan değil hançerleriyle saldırmaları gerektiğini belirtmektedir.
Krallar Kitabı, Kudüs bir İsrail şehri haline geldikten sonra, hayatta kalan Yebusilerin Süleyman tarafından serf olmaya zorlandığını belirtir.
Bu Yebusîlere nihai olarak ne olduğu bilinmemektedir. Ancak "Yebusiler Hipotezi "ne  göre, Yebusiler Kudüs'ün sakinleri olarak varlıklarını sürdürmüş ve Yehuda Krallığı'nda aralarında rahip Zadok, peygamber Nathan ve kraliçe ve bir sonraki hükümdar Süleyman'ın annesi Batşeba gibi önemli kişilerin de bulunduğu önemli bir grup oluşturmuşlardır. Bu hipoteze göre, Davut'un yerine geçme mücadelesinde rakip bir Elide rahipler grubunun gözden düşmesinden sonra,  Zadok ailesi Kudüs'ün tek yetkili din adamı olmuş, böylece bir Yebusî ailesi diğer Yahudilerden ya da Yehudilerden ayırt edilemeyecek kadar zayıflamadan önce yüzyıllar boyunca Kudüs din adamlarını tekelinde tutmuştur.
Birinci Tarihler Kitabı, Yebus sakinlerinin Kral Davut'un kral olmasından kısa bir süre sonra Yeruşalim'e gelmesini yasakladıklarını belirtir. Yoab önce çıkıp kenti ele geçirdi ve Davut'un silahlı kuvvetlerinin komutanı ve yüzbaşısı oldu.
Barnaba'nın Faaliyetleri'nde de onun şehit edilmesine eşlik eden bir Yebusi'den söz edilir. "Onu valiye götürmek üzere bağladıktan sonra, Neron'un akrabası olan dindar bir Yebuslu Kıbrıs'a gelince, bunu öğrenen Yahudiler geceleyin Barnaba'yı alıp boynundan iple bağladılar; onu havradan hipodroma sürükledikten sonra kentin dışına çıkarıp çevresinde durarak ateşte yaktılar, öyle ki kemikleri bile toz haline geldi. Ve hemen o gece, onun tozunu alıp bir bezin içine attılar; ve onu kurşunla sabitledikten sonra denize atmaya niyetlendiler. Ama ben gece bir fırsatını bulup Timon ve Rodon'la birlikte onu taşıyabildim. Belli bir yere geldik, bir mağara bulduk ve onu eskiden Yebusiler'in oturduğu yere koyduk. Orada gizli bir yer bulduktan sonra, Matta'dan aldığı belgelerle birlikte onu oraya koyduk. Haftanın ikinci gününün gecesinin dördüncü saatiydi."