stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Avustralya'daki hükümlüler
Sürgün sebepleri

Ana madde: Sürgün cezası
Robert Hughes'un The Fatal Shore adlı kitabına göre, 1700'den 1740'a kadar 6 milyonda sabit kalan İngiltere ve Galler nüfusu, 1740'tan sonra önemli ölçüde artmaya başladı. Amerikan Devrimi sırasında Londra aşırı kalabalıktı, işsizlik tarihin en yüksek seviyelerindeydi ve ucuz alkollü içecekler oldukça rağbet görüyordu. Yoksulluk, sosyal adaletsizlik, çocuk işçiliği, zorlu ve hijyenik olmayan yaşam koşulları ve uzun çalışma saatleri 19. yüzyıl Britanyası'nda yaygındı. Dickens'ın romanları bu olgunun ikna edici bir örneğini sunmaktadır. Bazı hükûmet yetkilileri bile gözlemledikleri koşullar karşısında gözle görülür bir şekilde rahatsız olmuşlardır. Birleşik Krallık'ta çocuk işçiliğine karşı ilk genel yasalar (Fabrika Yasaları) ancak 1833 ve 1844 yıllarında çıkarıldı. Suç büyük bir sorun haline gelmişti. 1784 yılında bir Fransız gözlemci "gün batımından şafağa kadar Londra'nın çevresinin yirmi mil boyunca haydutların mekânı haline geldiğini" belirtmiştir.
Her mahalleye bir bekçi atanmış olsa da İngiliz şehirlerinin modern anlamda polis güçleri yoktu. Jeremy Bentham "panoptikon" fikrini hevesle desteklemekteydi. Ancak cezaevi birçok hükûmet yetkilisi tarafından tuhaf bir Amerikan kavramı olarak görülüyordu. Neredeyse tüm kötü niyetli kişiler muhbirler tarafından yakalanıyor ya da kurbanları tarafından yerel mahkemeye ihbar ediliyordu. "Kanlı Kanun" olarak adlandırılan kanuna göre, 1770'lere gelindiğinde İngiltere'de ölüm cezası gerektiren 222 suç vardı. Bunların büyük çoğunluğu, değeri 5 şilinden fazla olan malların çalınması, bir ağacın kesilmesi, bir hayvanın çalınması ve hatta bir ağıldan tavşan çalınması gibi suçlar da dahil olmak üzere mala karşı işlenen suçlardı.
Sanayi Devrimi, nüfusun önemli bir kısmının ekonomik olarak yer değiştirmesi nedeniyle adi suçlarda bir artışa neden olmuş, bu da hükûmet üzerinde suç faaliyetlerine karşı geleneksel tepki olan ve gittikçe daha da kalabalıklaşan cezaevlerine bir alternatif belirleme baskısı yaratmıştır. Koşullar o kadar kötüydü ki, Yedi Yıl Savaşı'ndan kalan gemiler derme çatma hapishaneler olarak kullanılmaktaydı. Mahkûmların toplam %80'i hırsızlıkla ilgili suçlardan dolayı hapsedilmişti. Kanlı Kanun, 1800'lerde yargıçlar ve jüriler tarafından cezaların çok sert olduğu düşüncesiyle kademeli olarak iptal edildi. Kanun koyucular hala cezaların potansiyel suçluları caydırmasını istediklerinden, idam yerine daha insancıl bir alternatif olarak sürgün cezasını uygulamaya başladılar. Sürgün, 17. yüzyıldan beri hem büyük hem de küçük suçlar için bir ceza olarak kullanılmaktaydı.
17. ve 18. yüzyıllar arasında yaklaşık 60.000 hükümlü, 1717 tarihli Sürgün Yasası hükümleri uyarınca Kuzey Amerika'daki Britanya kolonilerine nakledilmiştir. Britanya'nın Amerikan Bağımsızlık Savaşı'ndaki yenilgisinin ardından Amerika'ya nakil durduruldu. Kuzey Amerika'ya nakledilen hükümlülerin kesin sayısı bilinmemekle birlikte, John Dunmore Lang tarafından yaklaşık 50.000 ve Thomas Keneally tarafından 120.000 hükümlünün nakledildiği tahmin edilmektedir. Maryland, en fazla sayıda suçluyu kabul eden İngiliz Amerikan kolonisi idi.
Ceza kolonileri > Norfolk Adası

14 Şubat 1788'de Sirius'un ikinci kaptanı Philip Gidley King önderliğinde bir subay, altı denizci, bir deniz öğrencisi, bir cerrah ve iki kişi daha Sirius'la Norfolk Adası'na başka bir koloni kurmak üzere gönderildi. Onları Ekim ayında başka bir subay, sekiz denizci ve 20 erkek ve 10 kadın olmak üzere 30 hükümlü izledi. 24 Mart 1790'a gelindiğinde koloni Sydney'den 291'i hükümlü, 191'i erkek ve 100'ü kadın olmak üzere 498 kişiye ulaşmıştı. Adanın bu şekilde kolonileştirilmesi, Sidney'de yaşanan ve hiçbir ikmal gemisi gelmediği için ancak Haziran 1790'a kadar sürecek olan yiyecek sıkıntısının bir sonucuydu. Norfolk Adası'nda her gün hırsızlık yapılıyor ve faillerin izi nadiren bulunabiliyordu. Sadece ağır cezalar ve kulübelerde yapılan sürpriz aramalar caydırıcı olabiliyordu. Hükümlülerin iş ahlakı zayıftı çünkü yeterli sayıda gözetmen yoktu. Kereste ve keten endüstrilerinin çöküşüyle birlikte 1813 yılında mahkûm kolonisi terk edildi, tüm binalar yıkıldı ve ada kendi haline bırakıldı. 12 yıl sonra Norfolk Adası ağır suç işleyenler için bir hapishane haline geldi ve burada mahkûmlar en zorlu koşullarda çalışmak zorunda kaldı. Bu sebeple adadaki ölüm oranı yüksekti. Hapishane Mayıs 1855'te kapatıldı.
Ceza kolonileri > Port Phillip

1803 yılında, Lady Nelson'daki Teğmen John Murray'nin bir önceki yıl keşfedip adını verdiği Port Phillip'e iki gemi vardı. Yarbay Collins komutasındaki Calcutta, Ocean adlı ikmal gemisi eşliğinde 300 hükümlü taşıyordu. Collins daha önce 1788 yılında Birinci Filo'da avukat olarak görev yapmıştı. İlk yerleşim için bugünkü Sorrento, Victoria yakınlarındaki Sullivan Körfezini seçti. Burası günümüz Melbourne'ün yaklaşık 90 km güneyinde yer almaktadır. Yaklaşık iki ay sonra kötü toprak ve su sıkıntısı nedeniyle yerleşim terk edildi ve Collins hükümlüleri Hobart'a taşıdı. Birkaç hükümlü çalılıklara kaçmış ve yerel aborijin halkıyla birlikte bilinmeyen kaderlerine terk edilmişti. Bu hükümlülerden biri olan ve sonradan ünlenen William Buckley, yeni yerleşimcilerle temasa geçmeden ve yerli halklara tercümanlık yapmadan önce, sonraki 32 yıl boyunca Port Phillip'in batı yakasında yaşamıştır.
Kasım 1826'da Western Port Körfezi'nde, bugünkü Corinella'nın bulunduğu yerde ikinci bir yerleşim kuruldu. İlk etapta 20 asker ve 22 hükümlüden oluşan bu yerleşime daha sonra 12 hükümlü daha geldi. Bu yerleşim Şubat 1828'de terk edildi ve tüm hükümlüler Sidney'e geri döndü
Port Phillip semti, Henty kardeşlerin 1834 yılında Portland Körfezi'nde karaya çıkmasının ardından 1837 yılında resmen onaylandı ve John Batman Melbourne'ün bulunduğu yere yerleşti.
1844 ve 1849 yılları arasında İngiltere'den buraya yaklaşık 1750 hükümlü gelmiştir. Çoğu Pentonville Denetimli Serbestlik Cezaevinden geldiği için "Sürgünler" ya da "Pentonvilleliler" olarak anıldılar. Hükûmet için ya da cezaevi depolarından kiralanarak çalışmak zorunda olan daha önceki hükümlülerin aksine sürgünler ücret karşılığında çalışmakta serbestti. Ancak atandıkları bölgeyi terk edememekteydiler. Port Phillip semti bu aşamada hala Yeni Güney Galler'in bir parçasıdır. Victoria 1851 yılında Yeni Güney Galler'den ayrılarak bağımsız bir koloni haline gelmiştir.
Ceza kolonileri > Moreton Körfezi

1823 yılında John Oxley, ceza kolonisi kurulması için Port Curtis ve Moreton Körfezi'ni incelemek üzere Sidney'den kuzeye dopru yelken açtı. Moreton Körfezi'nde, Cook'un var olduğunu tahmin ettiği Brisbane Nehri'ni buldu ve nehrin alt kısmını araştırdı. Eylül 1824'te askerlerle birlikte geri döndü ve Redcliffe'de geçici bir yerleşim yeri kurdu. Yerleşim yeri 2 Aralık 1824'te Brisbane'in merkezî iş alanının bulunduğu yere nakledildi. Yerleşim ilk başta Edenglassie olarak adlandırılmıştır. 1839 yılında hükümlülerin Moreton Körfezi'ne nakli durduruldu ve Brisbane cezaevi yerleşimi kapatıldı. 1842'de serbest yerleşime izin verildi ve insanlar bölgeyi gönüllü olarak kolonileştirmeye başladı. 6 Haziran 1859 tarihinde Queensland, Yeni Güney Galler'den ayrı bir koloni haline gelmiştir. 2009 yılında Queensland Eyalet Arşivleri ve Queensland Eyalet Kütüphanesi tarafından tutulan Queensland Hükümlü Kayıtları UNESCO'nun Avustralya Dünya Belleği Kayıtlarına eklenmiştir.
Ceza kolonileri > Batı Avustralya

Batı Avustralya'da 1826'dan 1831'e kadar hükümlü destekli bir yerleşim kurulmuş olsa da, hükümlülerin doğrudan taşınması 1850'ye kadar başlamamıştır. Bu durum 1868 yılına kadar devam etmiştir. Bu dönemde 43 hükümlü gemisiyle 9.668 hükümlü taşınmıştır. İlk hükümlü kafilesi Yeni Güney Galler'e nakledilmiş, daha sonra bu koloni tarafından 1826 yılında King George Sound'a (Albany) gönderilerek burada bir yerleşim kurulmasını kolaylaştırmak amaçlanmıştır. O dönemde Avustralya'nın batıdaki üçte birlik bölümü Yeni Hollanda olarak adlandırılan sahipsiz topraklardı. Yeni Güney Galler Valisi Ralph Darling, Fransa'nın bölge üzerinde hak iddia edebileceği endişesiyle Binbaşı Edmund Lockyer'ı King George Sound'da bir yerleşim yeri kurmak üzere bir birlik ve 23 mahkûmla birlikte gönderdi. Lockyer'ın ekibi 1826 Noel günü bölgeye ulaştı ve dört yılı aşkın bir süre boyunca yerleşim yerinde hükümlü varlığı devam etti. 7 Mart 1831'de yerleşimin kontrolü Swan Nehri Kolonisi'ne devredildi ve askerler ile hükümlüler geri çekildi.
Nisan 1848'de Batı Avustralya Valisi Charles Fitzgerald, iş gücü sıkıntısı nedeniyle Britanya'dan eyaletine hükümlü göndermesini talep etti. Britanya belirli süreli hükümlüleri göndermeyi reddetse de ilk suçluları hüküm sürelerinin son yıllarında göndermeyi teklif etti.
Batı Avustralya'daki hükümlülerin çoğunluğu cezaevinde asgari cezalar çekmiştir. Fremantle'a yerleştirilenler koloninin hükümlü hapishanesi olan Fremantle Hapishanesi'ne yerleştiriliyordu ve yanlış davranışlar burada geçirilen sürelerle cezalandırılıyordu. Ancak çoğunluk koloninin diğer bölgelerine yerleştirilmiştir. Batı Avustralya'ya hükümlü ataması olmamasına rağmen, koloni genelinde kamu altyapısına büyük bir talep vardı, bu nedenle birçok hükümlü uzak bölgelere yerleştirildi. Başlangıçta suçluların çoğunluğu, hapishanenin inşası da dahil olmak üzere, hüküm sistemi için altyapı projelerinde çalışmak üzere görevlendirildi.
Batı Avustralya'da mahkûm dönemi, Britanya'nın sürgün cezasını durdurmasıyla sona erdi. Mayıs 1865'te koloniye Britanya politikasındaki değişiklik bildirildi ve Britanya'nın 1865, 1866 ve 1867 yıllarının her birinde bir mahkûm gemisi göndereceği ve ardından taşımacılığın durdurulacağı söylendi. Buna göre Batı Avustralya'ya giden son mahkûm gemisi Hougoumont, 1867'de İngiltere'den ayrılarak 10 Ocak 1868'de Batı Avustralya'ya ulaştı.
Kadınlar

1788 ile 1852 yılları arasında sürgün sebebiyle nakledilenlerin yaklaşık 24.000'i, yani her yedi kişiden biri kadındı. Kadınların %80'i genellikle küçük çaplı hırsızlık suçlarından hüküm giymişti. Birçoğu korunmak için kısa sürede erkek subaylara ya da mahkûmlarla hayat kurdu. Her ne kadar çoğunlukla "kurtizan" olarak anılsalar da sürgün konusu bir suç olmadığı için hiçbir kadın fuhuş sebebiyle nakledilmemiştir.
Siyasi mahkûmlar

Avustralya kolonilerine yaklaşık 3.600 siyasi mahkûm sürgün edilmiştir ve bunların çoğu Britanya ve İrlanda'daki siyasi huzursuzluklara denk gelen dalgalar halinde gelmiştir. Bunlar arasında 1794'te İlk İskoç Şehitleri; 1797 ve 1801'de İngiliz Donanma İsyancıları (Nore İsyanı'ndan); 1798, 1803, 1848 ve 1868'de İrlandalı isyancılar; Cato Street Komplocuları (1820); İskoç İsyancılar (1820); Yorkshire İsyancıları (1820 ve 1822); 1831'deki Merthyr Tydfil ayaklanmasının liderleri; Tolpuddle Şehitleri (1834); Swing İsyancıları ve Ludizmciler (1828-1833); Yukarı Kanada Ayaklanması ve Aşağı Kanada Ayaklanması'ndan (1839) Amerikalı ve Fransız-Kanadalı mahkûmlar ve Çartistler (1842) vardı.
Rubus racemosus

Rubus racemosus, Rubus cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Rubus quinquefoliolatus

Rubus quinquefoliolatus, Rubus cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Rubus raduloides

Rubus raduloides, Rubus cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Rubus radulicaulis

Rubus radulicaulis, Rubus cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Dave Navarro

| Dave Navarro |
| --- | --- |
Navarro in January 2010
Genel bilgiler
Doğum: David Michael Navarro 7 Haziran 1967 (57 yaşında) Santa Monica, Kaliforniya, ABD
Tarzlar:  Alternative rock  hard rock 
Çalgılar:  Gitar  Piyano  Klavye  Vokal 
Etkin yıllar: 1985–güncel
Müzik şirketi:  Warner  Capitol 
İlişkili hareketler:  Jane's Addiction  Red Hot Chili Peppers  Deconstruction  The Panic Channel  Camp Freddy  Spirits in the Sky  Marilyn Manson  Guns N' Roses  Nine Inch Nails  Alanis Morissette  Finger Eleven 

David Michael Navarro (d. 7 Haziran 1967) Amerikalı bir gitarist, şarkıcı, söz yazarı, sunucu ve oyuncu.
Navarro, alternatif rock grubu Jane's Addiction'ın (dört stüdyo albümü) ve Red Hot Chili Peppers'ın (One Hot Minute ) eski bir üyesidir. Ayrıca bir solo albüm olan Trust No One (2001) yayınladı. Navarro ayrıca Jane's Addiction yan grupları, Deconstruction ve The Panic Channel'ın bir üyesi. AllMusic'ten Greg Prato, onu heavy metal, psychedelia ve modern rock'ı birleştiren eklektik bir çalma tarzıyla "alternatif rock'ın ilk gerçek gitar kahramanlarından biri" olarak tanımladı. Onu Jane's Addiction ile oynarken gören eski Black Flag şarkıcısı Henry Rollins, "O son büyük gitaristlerden biri" diyor.
Navarro ayrıca 2012'den 2020'ye kadar Paramount Network'te yayınlanan bir Amerikan dövme yarışması gerçeklik dizisi olan Ink Master'ın sunucusuydu ve jüri üyelerinden biriydi.
Kişisel hayat > Erken dönem

Navarro, 7 Haziran 1967'de Santa Monica, California'da James Raul Navarro ve Constance Colleen Hopkins'in oğlu olarak dünyaya geldi. Babasının dedesi Meksikalı göçmenlerdi. Büyükbabası Gabriel Navarro, sanatsal soyadını benimsediği iddia edilen Meksikalı sessiz sinema oyuncusu Ramón Novarro ile yakın arkadaştı. Gelecekteki Jane's Addiction grup arkadaşı Stephen Perkins ile birlikte yürüyen grubun bir üyesi olduğu Kaliforniya, Sherman Oaks'daki Notre Dame Lisesi'ne katıldı.
Navarro'nun annesi, Mart 1983'te eski erkek arkadaşı John (Dean) Riccardi tarafından öldürüldü. Riccardi, Riccardi'nin America's Most Wanted adlı televizyon dizisinde yer almasının ardından bir izleyici ihbarı sayesinde 1991 yılında tutuklandı. 2004'te America's Most Wanted programına çıktığında Navarro, cinayet gecesi annesini ziyaret edip yanında kalması gerektiğini ancak son anda babasının yanında kalmaya gittiğini söyledi. 2015 yılında Navarro, annesinin cinayetini ve uyuşturucu bağımlılığı sarmalını ve ölümünden bu yana geçen yıllarda üstesinden gelmek zorunda kaldığı acıyı ayrıntılarıyla anlatan Mourning Son belgeselini yayınladı.
Kişisel hayat > Evlilikler

Navarro üç kez evlendi: ünlü makyaj sanatçısı Tania Goddard-Saylor (Haziran 1990 - 1992, boşandı), Rhian Gittins (15 Ekim 1994) – 20 Ekim 1994, iptal edildi) ve model ve oyuncu, Carmen Electra (22 Kasım 2003 – 20 Şubat 2007, boşandı).
Kişisel hayat > Siyaset

Navarro, Mitt Romney'in cumhurbaşkanlığına aday gösterildiği 2012'deki Cumhuriyetçi Ulusal Kongresi'nde bir üyeydi. 2016 yılında bir Tweette görüşlerini "Özgürlükçü" olarak nitelendirdi. Navarro, 2020 Demokratik cumhurbaşkanlığı ön seçimleri adayı olarak Marianne Williamson'ı desteklediğini belirtmişti. Daha sonra şovunda olması da dahil olmak üzere Tulsi Gabbard'a destek verdi.
Profesyonel kariyer > Erken etki

Instructional Guitar DVD'sinde Navarro, kaykay parkında bir Jimi Hendrix şarkısı duyduktan sonra yedi yaşında gitar çalmaya başladığını anlatıyor.
Profesyonel kariyer > 1986–1993

Navarro, Navarro'nun çocukluk arkadaşı olan davulcu Stephen Perkins tarafından vokalist Perry Farrell'a tavsiye edildikten sonra 1986'da Jane's Addiction grubuna baş gitarist olarak katıldı. Grup başarılı oldu ve alternatif rock müzik sahnesinde popüler oldu. Önümüzdeki beş yıl içinde Jane's Addiction, Jane's Addiction (1987), Nothing's Shocking (1988) ve Ritual de lo Habitual (1990) adlı üç albüm çıkardı. Ancak kişisel gerilimler, 1991'de dağılmalarına yol açtı. Lollapalooza festivali, Farrell tarafından Jane's Addiction için bir veda turu olarak düzenlendi.
Guns N 'Roses'ın orijinal ritim gitaristi Izzy Stradlin'in Ağustos 1991'de ayrılmasından sonra, Navarro, Stradlin'in yerine solist Axl Rose'un ilk tercihi oldu; Slash ile oynaması için dört girişime rağmen, hiç görünmedi. Ancak daha sonra, End of Days film müziğinde yer alan 1999 Guns N 'Roses şarkısı " Oh My God "  üzerinde çalmaya devam etti. 1993'te Navarro, vokal ve basta Jane's Addiction'dan Eric Avery ve davulda Michael Murphy ile Deconstruction'ı kurdu. Grup 1994'te kendi adını taşıyan bir albüm çıkardı. Rick Rubin prodüksiyonda yer aldı ve Butthole Surfers şarkıcısı Gibby Haynes konuk oyuncu olarak yer aldı. Avery'nin Jane's Addiction'dan sonra bitkin düşmesi nedeniyle turneye çıkmadılar.
Ekipman

Jane's Addiction'ın ilk birkaç yılında Dave, siyah bir Gibson Les Paul kullandı. Grubun 1988'deki ana plak şirketi Nothing's Shocking olduğu dönemde, albüm kapak resmi ile özel olarak boyanmış biri de dahil olmak üzere Ibanez RG serisi gitar çaldı. Ritual de lo Habitual albümünün kaydında kullanıldığını düşündüren mavi bir Ibanez RG oynarken "Gift" filminde ve "Stop" videosunda görülüyor. 1990 Ritüel Tur sırasında o öncelikle özel şekilli tek oynanan kesit altın Ibanez.
Dave, 1991'deki Lollapalooza turnesinde PRS Gitarlarını kullanmaya başladı. Kendisinin imza modeli olan bir PRS gitar (Altın Donanımlı Beyaz) şimdi onun birincil sahne gitarıdır. Düzenli sahne ve stüdyo teçhizatında birkaç modeli var ve Signature Modelinin hem Maryland yapımı hem de SE versiyonuna sahip olan yalnızca üçüncü PRS sanatçısıydı.
Diskografi

1995 Rhimorse
2001 Trust No One
" Rexall ": ABD Modern Rock Pistleri # 12, ABD Yaygın Rock Pistleri # 9
" Hungry": US Modern Rock Tracks # 24, US Mainstream Rock Tracks # 38
1987 Jane's Addiction
1988 Nothing's Shocking
1990 Ritual de lo Habitual
1997 Kettle Whistle
2003 Strays
2006 Up from the Catabombs - The Best of (Greatest hits album)
2009 A Cabinet of Curiosities (Kutu seti)
2011 The Great Escape Artist
1994 Deconstructions
1995 One Hot Minute
1995 Working Class Hero: A Tribute to John Lennon ("I Found Out" only)
1996 Beavis and Butt-head Do America ("Love Rollercoaster" only)
2003 Greatest Hits (Red Hot Chili Peppers)
2011 Road Trippin' Through Time
2012 Rock & Roll Hall of Fame Covers EP
2010'da Navarro.
Navarro, Jay Grdina ve Shanna Moakler ile 2006 yılında Playboy Malikanesi'nde
Rubus ranftii

Rubus ranftii, Rubus cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Miley, Sakızını Hazırla

| --- | --- |
Miley, Sakızını Hazırla
    Dizinin Logosu
Bölüm No.: Sezon 1 Bölüm 2
Yönetmen: David Kendall
Yazan: Michael Poryes
Oyuncular: Miley Cyrus Emily Osment Mitchell Musso Jason Earles Billy Ray Cyrus 
Üretim Numarası: 103
Yayın Tarihi: 31 Mart 2006
Sonraki Bölüm: O Süper bir Alçak
Miley, Sakızını Hazırla, Disney Channel orijinal dizisi Hannah Montana'nın 2. bölümüdür.
Ana madde: Hannah Montana Bölümleri Listesi
Oyuncular

Miley Cyrus : Miley Stewart/Hannah Montana
Emily Osment : Lilly Truscott
Mitchel Musso: Oliver Oken
Jason Earles: Jackson Stewart
Billy Ray Cyrus: Robby Ray Stewart
Konuk Oyuncular

Andre Jamal Kinney
Paul Vogt
Bölüm ile İlgili...

Orijinal İsim: Miley, Get Your Gum
İsim Referansı: Annie, Get Your Gun şarkısı.
Yardımcı-oyuncu: Kyle Kaplan (Chad)
Tanıtılan Hannah Şarkısı: Just Like You
Stereofoni (FM)

Stereofoni ya da kısaca stereo her türlü müzik sisteminde canlılık etkisini artırmak amacıyla çift ses iletimini sağlayan teknik düzenlemelere verilen isimdir. Bu tür sistemler stereofonik sıfatıyla tanımlanır. Stereofoni stüdyo, teyp, gramofon veya CD çalar sistemleri için söz konusu olabilir. Bütün bu sistemlerde stüdyolarda üretilen ses ya farklı yerlere yerleştirilmiş mikrofonlar ya da iki ayrı faz ile ses alan tek bir stereofonik mikrofon tarafından algılanır ve iki ayrı ses kanalı olarak işlem görür. Stereofonik mikrofon 1932 yılında İngiliz mühendis Alan Dower Blumlein (1903-1942) tarafından geliştirilmiştir.
Aşağıda stereofonik sesin analog FM yayınında nasıl iletildiği açıklanmıştır.
Bant genişliği sorunları

FM (frekans modülasyonlu) radyo vericilerinde, iki ayrı ses sinyali iki ayrı kanal olarak iletilebilir. Ancak bu durumda yayın bandı üzerinde aynı yayın için iki ayrı kanal tahsis etmek gerekir. FM yayını yapan verici istasyonlar için tahsis edilen 88-108 MHz lik yayın bandı çok sayıda yayıncı tarafından ortaklaşa kullanılmakta, hatta bazı yerlerde yeni bir yayın için boş yayın frekansı bulmak sorun olmaktadır. Bu sebepten, aynı yayın için iki ayrı kanal kullanılması bandın verimli kullanılması ilkesine aykırıdır ve yayının tek sesli (monofonik) yayın için tahsis edilen kanal içinde yapılması gerekir. Bu ayrıca stereofonik yayının monofonik alıcılar tarafından da alınması için şarttır. (uyumluluk, compatability)
Toplam ve Fark sinyalleri

Stereofonik yayında iki ayrı ses vardır. Teknolojide bu seslere sol (L ) ve sağ (R ) ses denilir. Monofonik alıcının yayını (monofonik olarak) dinleyebilmesi için öncelikle bu iki sinyalin toplamının yayınlanması gerekir. L+R toplamı monofonik alıcı için yeterlidir. Ancak stereofonik alıcının bu toplamdan L ve R sinyallerini ayrı ayrı alabilmesi için, ikinci bir sinyal daha gönderilmesi şarttır. Bu sinyal fark sinyali, yani L- R sinyalidir. Fark sinyaline monofonik alıcının ihtiyacı yoktur.
Gerek toplam ve gerekse fark sinyalleri basit elektronik devreler (matriks) vasıtasıyla elde edilir. Toplam sinyali monofonik yayında olduğu gibi iletilir. Sorun fark sinyalinin iletilmesindedir.
Fark sinyali

1960 lı yıllarda geliştirilen ve hemen hemen bütün Dünya tarafından kullanılan sistemde 38 kHz. lik bir taşıyıcı üretilir. Fark sinyali bu taşıyıcıyı modüle eder. Kullanılan modülasyon türü taşıyıcısı bastırılmış çift yan bant modülasyonudur (DSB). Bu modülasyonda modüle edilmiş taşıyıcının bant genişliği 23 kHz - 53 kHz arasındadır. (38-15 ve 38+15) Bu bandın alt kenarı toplam sinyalin 15 kHz. olan üst kenarından daha yüksektir. Bu sebepten fark ve toplam sinyalleri arasında bir karışma söz konusu değildir.
Bu şekilde elde edilen toplam ve fark sinyaller bir arada bir taban bant oluştururlar (Bant şekli aşağıda gösterilmiştir. İstenirse bu banda trafik anonsu vb. amaçlar için dar bir ses bandı bile ilave edilebilir.). Daha sonra taban bant, tıpkı monofonik ses yayınında olduğu gibi FM yayın bandında ve aynı kanal genişliği ile yayınlanır.
Stereofonik alıcılar

Monofonik alıcılar sadece toplam sinyalden yararlanırken, stereofonik alıcılar fark sinyalini demodüle eder ve her iki sinyalden yararlanarak ayrı ayrı sağ ve sol kanalları elde ederler.
(Toplam + Fark) / 2 = (L + R + L- R) / 2 = L
(Toplam – Fark) / 2 = (L + R - L+ R) / 2 = R
Pilot sinyali

Streofonik yayında vericiden alıcıya ayrıca bir de yardımcı sinyal gönderilir. Pilot sinyal 19 kHz. lik düşük seviyeli bir sinyaldir. Pilot sinyalinin başlıca görevi fark sinyalin elde edilmesidir. Alıcının demodülasyon yoluyla fark sinyalini elde etmesi için öncelikle taşıyıcının alıcı içinde yeniden üretilmesi gerekir. Alıcı 19 kHz lik pilottan yararlanarak 38 kHz üretir. Pilot sinyal ayrıca alıcı içindeki işlemcileri denetleyerek stereofonik olmayan yayınlarda alıcının monofonik bir alıcı haline gelmesini sağlar. Pilot sinyalin son bir görevi de bazı alıcılarda bulunan stereofonik uyarı ışığının yakılmasıdır.
FM yayınında stereo taban bant