Guevarizm
Genel bakış

Arjantin doğumlu, kozmopolit ve Marksist meslektaşı Fidel Castro liderliğindeki militan bir foco tarafından yönetilen Küba Devrimi'nin 1959'daki zaferinden sonra Guevara, ideolojisini ve deneyimlerini dünya çapında bir öykünme (ve zaman zaman doğrudan askeri müdahale) modeline dönüştürdü. Bu tür bir "fokalist" devrimi Bolivya'ya ihraç ederken, Ekim 1967'de orada silahlı bir öncü partiye liderlik eden Guevara yakalanıp idam edildi ve hem dünya komünist hareketi hem de genel olarak sosyalizm için bir şehit oldu.
Onun ideolojisi, lideri imparatorluk (ABD) tarafından desteklenen ve vatandaşlarının gözünden düşmüş herhangi bir ülkeye devrim ihraç etmeyi teşvik eder. Guevara, şehir dışı bölgelerde gerçekleşen sürekli gerilla savaşının liderleri nasıl alt edebileceğinden bahseder. Bir bütün olarak ideolojisini temsil eden üç noktayı ortaya koyar: halkın bir ulusun ordusuna karşı uygun bir örgütlenmeyle kazanabileceği; bir devrimi mümkün kılan koşulların halk güçleri tarafından yerine getirilebileceği ve halk güçlerinin kentsel olmayan bir ortamda her zaman bir avantaja sahip olduğu.
Guevara'nın gerilla savaşına özel bir ilgisi vardı ve fokoculuk (ya da İspanyolcada foquismo) olarak da bilinen, küçük silahlı birliklerin öncülük ettiği, genellikle yerleşik komünist partilerin yerine geçen, başlangıçta kırsal bölgelerden saldırılar başlatarak huzursuzluğu işbaşındaki bir rejime karşı bir halk cephesi halinde harekete geçiren foco tekniklerine kendini adamıştı. Yaklaşım farklılıklarına rağmen - gerilla liderliğini ve yeni kalelere yayılmadan önce askeri kalelerde siyasi iktidarı pekiştirmek yerine genel ayaklanmaya yol açan cüretkar baskınları vurgulamak - Guevara, Maoist "uzun süreli halk savaşı" kavramından büyük ilham aldı ve Çin-Sovyet bölünmesinde Mao Zedong'un Çin'e sempati duydu. Bu tartışma 1960'ların ortasında Castro'nun Sovyet yanlısı Küba'sından ayrılmasını kısmen açıklayabilir. Guevara ayrıca Vietnam Ulusal Kurtuluş Cephesindeki çağdaş komünist yoldaşlarıyla doğrudan paralellikler kurmuş ve "iki, üç, birçok Vietnam" yaratmak için çok cepheli bir gerilla stratejisini teşvik etmiştir.
Guevara son yıllarında, Küba'dan ayrıldıktan sonra Afrika ve Latin Amerika'daki komünist paramiliter hareketlere danışmanlık yaptı; bunların arasında Zaire/Kongo Demokratik Cumhuriyeti'nin gelecekteki yöneticisi genç Laurent-Désiré Kabila da vardı. Son olarak, Bolivya'da küçük bir gerilla grubuna liderlik ederken Guevara yakalandı ve öldürüldü. Ölümü ve Guevarist taktiklerinin kısa süreli başarısızlığı, daha büyük Soğuk Savaş içindeki bileşen gerilla savaşlarını bir süreliğine kesintiye uğratmış ve hatta odakçılığa yönelik Sovyet ve Küba sponsorluğunun cesaretini geçici olarak kırmış olabilir.
Ortaya çıkan komünist hareketler ve dönemin diğer yoldaş radikalizmi, 1960'ların sonundan önce şehir gerilla savaşına geçti ve/veya kısa süre sonra hem Maoizm'in hem de Guevarizm'in kırsal temelli stratejilerini yeniden canlandırdı. 1970'ler boyunca, genel olarak komünist devletlerin ve Sovyetler Birliği'nin, özel olarak da Castro'nun Küba'sının desteğiyle dünya çapında tırmanan eğilimler.
Guevarizm'in bir diğer savunucusu, bu temeller üzerinde tutarlı, üniter bir teorik çerçeve kurmaya çalıştığı düşünülebilecek olan Fransız entelektüel Régis Debray'dir. Debray o zamandan beri bundan kopmuştur.