Muhammed'in tarihselliği
Modern bilim > Biyografik içerik

Kuran, peygamberin yaşamına ilişkin az sayıda ve ilkel ayrıntı içermekle birlikte, Muhammed hakkındaki biyografik bilgilerin çoğu, özellikle İbn İshak'ın eserinden (biyografik literatür) gelir. Bu kaynaklar normal olarak, bazı durumlarda bir görgü tanığına götüren ve bazen peygamber dönemine yakın diğer eski kaynaklarla yakınlaşan tarihsel bir isim izi sağlar. "Muhammed'in yaşamına ilişkin geleneksel İslami açıklamanın temel dayanağının tarih dışı olduğunu öne sürmek için zorlayıcı bir neden olmamasına rağmen", çok daha ayrıntılı bir biyografinin tarihsel olarak kesin bilgi olarak anlaşılması zordur. Wim Raven'a göre, Muhammed'in rivayetlerinin birçoğunun tarihsel unsurları ile tarihsel olmayan unsurları arasında ayrım yapma girişimleri sorunlu olmuştur. FE Peters'e göre, biyografik kaynaklarla ilgili herhangi bir zorluğa rağmen, akademisyenler genellikle orada Muhammed hakkında değerli tarihi bilgiler görürler ve ihtiyaç duyulanın olası olanı olası olmayandan ayırma yöntemleri olduğunu öne sürerler.
1970'lerde Revizyonist İslami Araştırmalar Okulu, geleneksel İslami kaynakların güvenilirliği hakkında temel şüpheler uyandırdı ve Muhammed'in geleneksel anlatımının doğruluğu da dahil olmak üzere, tarihsel-eleştirel yöntemleri erken İslami döneme uyguladı. Tarihsel Muhammed arayışındaki başlıca zorluk kaynağı, İslam öncesi Arabistan hakkında modern bilgi eksikliğidir. Harald Motzki'ye göre,
"Bir yandan kaynakları eleştirmeden kullanmakla suçlanmadan Peygamber'in tarihi bir biyografisini yazmak mümkün değildir, diğer yandan kaynakları eleştirel olarak kullanırken böyle bir biyografi yazmak mümkün değildir."
1952'de, Ignác Goldziher ve Henri Lammens'in "şüpheci sonuçlarını tamamen hesaba katan", yani İslami hadislerin tahrif edilmiş olduğunu ve güvenilir bilgi kaynakları olarak kabul edilemeyeceğini söyleyen, Muhammed'in eleştirel bir biyografisinin yazarı olan Fransız Arabist Régis Blachère yazdıː
"Muhammed'in ayrıntılı bir tarihini titiz ve sürekli bir kronoloji ile yazmamıza izin verecek hiçbir kaynağımız yok. Her şeyden önce, Muhammed'in ilahi çağrısından önceki dönemle (610 öncesi) ilgili her şey için, kısmi veya tam bir cehalete teslim olmak gereklidir. Gerçekten bilimsel bir biyografinin başarabileceği tek şey, bu peygamberlik öncesi dönemin doğurduğu ardışık sorunları ortaya koymak, Muhammed'in ilahi çağrıyı aldığı genel arka plan atmosferini çizmek, bilinen gerçekleri sıraya koymak ve nihayet belirsiz kalan her şeyi flu bırakarak daha büyük bir başarı şansıyla Mekke'deki peygamberliğin gelişimini geniş fırça darbeleriyle vermeyi denemektir. Daha ileri gitmeyi istemek menkıbeye ya da romantizasyona girmektir."
Tarihçi John Burton belirtiyor;
"İçeriği değerlendirirken, bilim insanının tek çözümü tekrarlanabilirlik temelinde olasılık kıstasıdır ve bundan kalanlar, en son dönemin kurucusunun erken yaşamının seyrek kaydından tarihçiye neredeyse hiçbir fayda sağlamaz. Bu nedenle, şu anda Müslüman geleneğinde ne kadar geriye gitmeye çalışılırsa çalışılsın, Muhammed'in bir zamanlar var olduğu gerçeğinin ötesinde, Muhammed'in insan tarihini inşa etmek için, gerçek kullanımlı bir bilgi kırıntısı elde edemezsiniz."
Michael Cook, İbn İshak'ı, yazısını İbn İshak'a dayandıran, ancak çok renkli ama uydurma ayrıntılar ekleyen sonraki yorumcu Al-Vaqidi ile karşılaştırmanın, sözlü tarihin hikâye anlatıcılarının kurgusu (Kıssa) tarafından nasıl kirletilebileceğini ortaya çıkardığından yakınıyor. "İbn İshak ile Vakidi arasında yarım asırlık hikâye anlatıcılığının neler başarabileceğini gördük. Aynı süreçlerin İbn İshak'tan önceki yüzyılda nelere yol açmış olabileceği ise ancak tahmin edebileceğimiz bir şeydir."
Cook'un revizyonist arkadaşı Patricia Crone, Siyer'in "bir torun tarafından değil, Peygamber neslinin büyük bir torunu tarafından", ulema ve Abbasilerin bakış açısıyla yazıldığından, bahsederek, Emevi halifelerinin peygamberlerini nasıl hatırladıklarını" "asla bilemeyeceğiz... diye şikayet eder.
Lawrence Conrad, Muhammed'in yaşam tarihleriyle ilgili olarak, "H. ikinci yüzyıla kadar Peygamber'in doğum tarihiyle ilgili İslami bilimsel görüş, 85 yıllık bir çeşitlilik sergilemiştir. İster sözlü ister yazılı olarak nakledilmiş olsun, herhangi bir tarihsel anlatı geleneğinin istikrarı için kronolojinin çok önemli olduğu varsayımına göre, bu durum ikinci yüzyılda siyer çalışmalarının hala bir akışkanlık halinde olduğunun açık bir göstergesi olarak görülebilir. H. ikinci yüzyılın ilmi görüşü en eski ilmi kanaat olduğundan ve âlimlerin asıl olaya daha yakın olduklarını varsayarsak, kaynaklarının doğru olma ihtimali daha yüksektir, bu, İslam alimleri arasında Muhammed hakkında temel bilgiler hakkında şaşırtıcı bir bilgi eksikliği olduğunu göstermektedir.
Robert Hoyland, Muhammed'in tarihsel öneminin takipçileri tarafından abartılmış olabileceğini öne sürerek, "başka yerlerdeki" diğer Arap liderlerin, zayıflamış Bizans ve Pers imparatorluklarına saldırırken Muhammed'den önce geldiğini, ancak bunların "daha sonraki Müslüman yazarlar tarafından tarihin dışına atıldığını" yazdı. (Hoyland ve diğer tarihçiler, orijinal Arap işgalcilerin hepsinin Müslüman olmadığını iddia ediyor.)
Ancak tarihçilerin azınlığı, Muhammed'in tamamen efsanevi bir figür olabileceğine inanıyor. 1930 gibi erken bir tarihte, Muhammed'in varlığı sorusu Sovyet oryantalist Klimovich tarafından gündeme getirildi. 2003 yılında yayınladıkları Crossroads to Islam adlı kitaplarında Yehuda D. Nevo ve Judith Koren, erken İslam dönemine ait arkeolojik kanıtların kapsamlı bir incelemesine dayanarak, yaşadığı sanılan Muhammed'in gerçekte hiç var olmamış olabileceği ve tek tanrılı İslam'ın bundan ancak bir süre sonra ortaya çıktığı yönünde bir tez ileri sürdüler. Bu, Rice Üniversitesi'nden David Cook tarafından "makul veya en azından tartışılabilir" ve "çok titiz bir tarihsel metodoloji kullandı" şeklinde tanımlandı. Fakat aynı zamanda yazarların bazı delilleri mantıksız bir şekilde ele aldıklarını öne süren tarihçi Colin Wells tarafından Holokost inkarıyla da karşılaştırıldı.
Karl-Heinz Ohlig, Muhammed'in kişiliğinin erken İslam'ın merkezinde olmadığı ve bu çok erken aşamada İslam'ın aslında teslis kavramına itirazları olan bir Arap Hristiyan mezhebi olduğu sonucuna varıyor. Daha sonraki hadisler ve biyografiler İslam'ı Hristiyan köklerinden ayırmada ve tam anlamıyla yeni bir din inşa etmede kullanılan büyük ölçüde efsanelerdir. sonucuna varır.
Volker Popp (2004, 2005), hem Muhammed'in ("kutsanmış olan") hem de Ali'nin ("yüce olan") isim olarak değil, unvan olarak ortaya çıktığını öne sürdü. Sasani İmparatorluğu'ndaki Süryani Hristiyanlar tarafından İsa Mesih'e verilen unvanlar, Muhammed'in Yeni Ahit'teki benedictus, ευλογημένος ile eşdeğer olmasıdır. Numismatik bir çalışmada Popp, mhmd (Arapça sesli harfler olmadan yazılır) ile yazılmış, ancak daha sonra yaygın hale gelen rasûlullahtan yoksun, H. 16'ya tarihlenen sikkeler tespit etti. Popp, Pehlevi alfabesinde MHMT ile ve ayrıca bazı durumlarda Hristiyan sembolizmiyle birleştirilmiş olarak kısmen Arap alfabesinde mhmd ile yazılmış Arap-Sasani ve Suriye sikkelerini ekledi.
Heger (2008), Muhammed'in "kutsanmış kişi" (Mesih)'in bir unvanı olmasının, İslam peygamberinin tarihselliğini zorunlu olarak engellemediğini savunuyor. Daha ziyade, Muhammed'in tarihselliğine ilişkin bir varsayıma, hadis bilgilerine fark edilebilir bir şekilde benzeyen üç alternatifte özetlenen bir olasılıklar ölçeği açar:
Muhammed'in hayatıyla ilgili İslami gelenek tamamen efsanedir.
Muhammed tarihseldir, ancak İslami geleneğin önerdiğinden yaklaşık bir asır sonra aktif olmuştur.
Her ikisi de Muhammed veya "kutsanmış" sıfatı verilen, biri 7. yüzyılın başlarında aktif olan ve Mekke surelerinin yazarı, diğeri ise Medine surelerinin yazarı, Johannes Damascenus'un Mamed'i, iki farklı insan vardı.
Yine 2008'de, eski bir Müslüman olan ve Almanya'nın ilk İslam teoloji profesörü olan Sven Kalisch, Muhammed peygamberin muhtemelen asla var olmadığı görüşünü dile getirdi. 2011'de Hollandalı bir bilim insanı olan Hans Jansen benzer görüşleri dile getirdi.
Kufi yazıyla 11. yüzyıl Farsça Kuran folyo sayfası
9. yüzyılın başlarına tarihlenen Semerkant Kufi Kuran. Üçüncü halife Osman'ın editi olduğu iddia edilen bir 7. yüzyıl orijinalidir. Bu Kuran Taşkent'teki küçük Telyashayakh camisinde bulunmaktadır.
Nürnberg Chronicle'da Muhammed, 15. yüzyılın sonlarında
Arap Fethi Fragmanı