Peter Wessel Zapffe
Kişisel hayatı

Eczacı Fritz Gottlieb Zapffe ve Gudrun Wessel'in oğlu olan Zapffe, anne tarafından Danimarka-Norveçli amiral Peter Tordenskjold ile akrabaydı. Lisedeyken yerel gazetelerde çeşitli makaleler yayınladı ve editörlük yaptı. Baskıcı bir ailede büyüdü; bu baskı, Hristiyanlık ve otoriteye karşı bir nefret geliştirmesine sebep oldu. Aynı yıllarda, Hristiyanlık üzerine "Fra dyretanden til den liberale teologi" adlı, Liberal Hristiyanlık üzerine bir ders verdi; okul müdürü tarafından küfür ile suçlandı.
Babasının zorlaması ile 1918-1925 arasında Oslo Üniversitesi'nde hukuk eğitimi alan Zapffe, dağcılık hobisini de bu süreçte edindi ve ilk tecrübesi ise 1921 yılında Kolsås, Bærum'daydı. 1924'te Ullsfjorden'de Tommeltott'un tepesine tırmanan ilk kişi oldu; 1925'te Kvaløya'da Småting (güney tarafı); ve Malangen ile Balsfjorden arasındaki Bentsjordtind'e tırmandı. Aynı yıl Okshorn, Snekollen ve Mykkjetind'e de tırmandı. 1926'da Senja'da bir zirve ve ayrıca Kvaløya'daki Hollenderan zirvesine yine ilk kez onun tarafından ayak basıldı. 1987'de Kvaløya'daki Hollenderan'ın en yüksek zirvesine onun adı verildi; bugün zirveye "Zapffes tind" (Zapffe'nin zirvesi) deniyor. 1928'de Zapffe, Skamtinden'in ilk zirvesine tırmandı ve aynı zamanda Svolværgeita'nın ön tarafına tırmanan ilk kişi oldu. 1928'de ise Skamtinden'in ilk zirvesine tırmandı ve aynı zamanda Svolværgeita'nın ön tarafına tırmanan ilk kişi oldu.

Mezuniyeti sonrası Tromso'ya geri dönerek 1928-1929 arasında avukat yardımcılığı yaptı; ardından 5 Haziran 1929'da Tromsø'dan ayrıldı. Oslo'daki Erling Skjalgssøns caddesinde oldukça sade ve zihinsel olarak felaket durumda yaşayacağı bir oda buldu; "Ölümün en büyük teselli ve kaçış olduğu ve her zaman el altında olduğu fikri, bana daha da büyük bir güçle nüfuz ediyor." Bu dönemde Henrik İbsen'i keşfetmesinin ardından edebiyat çalışmak istedi ancak felsefe doktorası yaptı; 1941 yılında "Om det tragiske" isimli tezini başarıyla savundu ve tezi kitap olarak yayınlandı.
1928'de bir fırtına nedeniyle Umberto Nobile'nin zeplini İtalya'ya dönüş yolunda düştü. Roald Amundsen (Zapffe'nin aile dostu) ve Peter Zapffe, zeplin mürettebatının kurtarılmasına yardım etti. O sırada keşif gezisi için tercüman olarak görev yaptı. Daha sonra DS «Isbjørn»'da Alman tercüman olarak görev yaptı, babası da gemideydi: keşif seferi o zaman kayıp Amundsen'i aramaktı, ancak başarısız oldu.
1940'ta, Norsk Tindeklubb'a başvurdu ancak reddedildi. 1965 yılında ise bir dağcılık topluluğuna onursal üye olarak kabul edildi. 1987'de Tromsø'dan bir dağcılık kulübüne üye oldu. Emil Cioran gibi o da 1978'den beri devlet emekliliğiyle yaşıyordu. 1987'de "edebi çalışmasının özgün ve çok yönlü karakteri" sebebiyle Fritt Ord Vakfı'ndan onur ödülü aldı. Hayatının son yıllarında, gazeteciler tarafından sık sık ziyaret edilen Zapffe, Asker og Bærum Budstikke ile yaptığı bir röportajda kendisini bir nihilist olarak tanımladı; "Ben pesimist değilim. Ben bir nihilistim; yani, üzücü endişelere sahip olmak anlamında bir pesimist değil, ahlaki olmayan bir anlamda nihilist."
Zapffe'nin hobileri çeşitliydi ve ressamlığa bir hevesi vardı. Fotoğrafçılık ise fotoğraf ekipmanını ona ödünç veren babası (kendisi bir fotoğrafçı) aracılığıyla 12 yaşından itibaren onu meşgul etmeye başladı. Bu aynı zamanda miyopluğu için bir tür telafi anlamına geliyordu. Bir fotoğrafçı olarak çalışmalarının etkisi, Rough Joys (1969) adlı çalışmasında görülebilir; burada, dağlara yaptığı geziler sırasında fotoğraf belgelerinden ekphrasis'i yeniden yapılandırdığı görülüyor. Fotoğraflarının çoğu şu anda kültürel mirastır.
Zapffe, 1935'te Bergljot Espolin Johnsen ile evlendi ve 1941'de boşandı. 1952'de Berit Riis Christensen ile evlendi. 1990'daki ölümüne kadar birlikte kaldılar; Berit ise Mayıs 2008'de öldü. Çocuk sahibi olmamayı tercih etti. Norveçli filozof ve dağcı arkadaşı Arne Næss ile ömür boyu arkadaş kaldı.