Venustiano Carranza
Kariyer > Coahuila Valisi, 1911–1913

Carranza, Vali olarak görev yapmak üzere Coahuila'ya döndü ve kısa bir süre sonra Ağustos 1911'de yaptırdığı seçimleri kazandı. Vali Carranza, yargı ve vergi yasaları gibi geniş kapsamlı bir reform programına başladı. İşyerinde güvenliği getirmek, madencilik kazalarını önlemek, şirket mağazalarındaki kötü niyetli uygulamaları dizginlemek, ticari tekelleri yıkmak, alkolizmle mücadele etmek, kumar ve fuhuşu dizginlemek için düzenlemeler yaptı. Ayrıca toplumsal gelişmenin anahtarı olarak gördüğü eğitime büyük yatırımlar yaptı. Aynı zamanda, kırsal alanda yasa ve düzeni sağlamakla ilgileniyordu ve Porfirio Díaz'ın ruraleslerinin güvenlik güçlerine yeniden katılmasını sağladı. Carranza, ordunun çoğu gibi Madero'nun reformunu desteklemiyordu ve Meksika'yı yönetmek için daha sıkı bir elin (tercihen onun) gerekli olduğunu hissettiriyordu.
Carranza ve Madero arasındaki ilişki bu dönemde kötüleşti. Carranza Bernardo Reyes'in destekçisiydi ve Madero ondan şüpheleniyordu. Carranza, Madero'nun Mayıs 1911'de Ciudad Juárez Antlaşması uyarınca belirlenen geçici bir başkanlık planına karşı çıktı. Madero Ekim seçimlerinin ardından başkan seçildikten sonra, Carranza Madero'yu başkan olarak zayıf ve etkisiz olduğu için eleştirdi. Madero da Carranza'yı kindar ve otoriter olmakla suçladı. Carranza yakında Madero'ya karşı bir ayaklanma olacağına inanıyordu, bu yüzden diğer Liberal valiler San Luis Potosí Valisi Pablo González Garza, Aguascalientes Valisi Alberto Fuentes Dávila ve Chihuahua Valisi Abraham González ile ittifaklar kurdu.
Reyes, Victoriano Huerta ve Félix'in Díaz'ın La decena trágica (On Trajik Gün) sırasında Madero'yu Şubat 1913'te devirmeleri, Carranza için şaşırtıcı değildi. Carranza Madero'ya Coahuila'ya sığınmasını teklif etti, ancak infazını engelleyemedi.
Tutkulu bir tarih öğrencisi olan Carranza, Madero'nun 1912'de Ignacio Comonfort'un 1857-58'de yaptığı aynı hataları yaptığını düşünüyordu; zayıf ve aşırı insani bir lider olan Madero, muhafazakâr gericilerin gücü ele geçirmesine izin verdi. Carranza, Benito Juárez'in Comonfort'un çöküşünden sonraki yıllarda oynadığı rolü doldurabileceğine inanıyordu. Güç kazanma fırsatı bulan Carranza kısa süre sonra Huerta'ya karşı ayaklandı.
Şubat 1913'ün sonlarında Carranza, Coahuila yasama meclisinden, Huerta hükûmetine karşı bir isyan başlatmasını istedi. Ancak Carranza, isyanın ilk bölümünde büyük oranda savaşmamış az sayıda askere sahipti. Federal birliklerle ilk savaşında, Mart 1913'ün başlarında Carranza yenildi ve Monclova'ya geri çekilmek zorunda kaldı. Yolda Guadalupe hacienda'sında durdu. Orada bir grup genç memur buldu. Francisco J. Múgica, Jacinto B. Treviño ve Lucio Blanco adlı Huerta'yı reddeden bu memurlar, Carranza'yı Primer Jefe ("Anayasacı Ordu'nun ilk Şefi") olmaya çağırdı. Carranza, San Luis Potosí Planı'na göre modellenmiş bir plan hazırladı.
Carranza, San Luis Potosí Planı'na sosyal reform vaatlerini dahil etmenin bir hata olduğunu düşünüyordu, çünkü bu halkta gerçekçi olmayan beklentiler yaratmıştı ve vaatlerini yerine getiremedikten sonra Devrim ile hayal kırıklığı yaşanmasına neden olabilirdi. Daha sonra farklı bir anayasa için Guadalupe Planı'nı hazırladı. Bu yeni önerilen anayasa, San Luis Potosí Planı'nın vadedilen sosyal reformları olmadan, sadece 1857 Meksika Anayasası'nı restore etme sözü verdi. Carranza Guadalupe Planı'nı yayınladıktan birkaç hafta sonra, Monclova'da Adolfo de la Huerta başkanlığındaki Sonora'dan bir heyetle bir araya geldi ve Sonorans, Guadalupe Planı'nı desteklemeyi kabul etti. Yerel bir öğretmen ve çiftçi Álvaro Obregón da Sonora'da Carranza için bir ordu kuracaktı.