Berossus
Babyloniaca (Babil Tarihi) > Aktarım

Berossus'un eserleri Helenistik dönemde pek ilgi görmemiştir. Mezopotamya tarihinin genel anlatımı Knidoslu Ktesias'ın Persika adlı eseriydi; Berossus'un ise asıl değerinin astrolojik yazılarından geldiği düşünülüyordu. Çoğu pagan yazar muhtemelen Tarih eserini doğrudan okumamıştır ve eserlerinde Berossos'tan bahseden Apamea'lı Poseidonius'a (MÖ 135 - 50) bağımlı kalmış gibi görünmektedirler. Poseidonius'un anlatıları günümüze ulaşmamış olsa da, bu üçüncül kaynakların yazıları günümüze ulaşmıştır: Vitruvius Pollio (Sezar Augustus'un çağdaşı), Yaşlı Plinius (ö. MS 79) ve Genç Seneca (ö. MS 65). Sonraki yedi pagan yazarın Berossus'u Poseidonius aracılığıyla başka bir aracı aracılığıyla aktardığı tahmin edilmektedir. Bunlar Aetius (MS 1. veya 2. yüzyıl), Cleomedes (MS 2. yüzyılın ikinci yarısı), Pausanias (MS 150 civarı), Athenaeus (MS 200 civarı), Censorinus (MS 3. yüzyıl) ve Soloi'li Aratus'un (y. MÖ 315 - 240/39) Grek şiiri Phaenomena'nın anonim Latin yorumcusuydu.
Yahudi ve Hristiyanların Berossus'a ilişkin referansları muhtemelen farklı kaynaklardan geliyordu; ya Alexander Polyhistor (MÖ 65 civarı) ya da Moritanya Kralı II. Juba (y. MÖ 50 - MS 20). Polyhistor'un sayısız eseri arasında Asur ve Babil tarihi de yer alırken, Juba, Asurlular Üzerine adlı eserini yazmıştır; her ikisi de birincil kaynak olarak Berossus'u kullanmışlardır. Josephus'un Berossus'a ilişkin kayıtları, günümüze ulaşan tek anlatı materyallerinden bazılarını içerir, ancak muhtemelen Alexander Polyhistor'a bağımlıdır. Berossus'a doğrudan erişimi olduğu izlenimini vermiş olsa bile. Üç Hristiyan yazarın eserlerinde bulunan Babil parçalarının büyük olasılıkla Alexander veya Juba'ya (veya her ikisine) ait olduğu düşünülmektedir. Bunlar Suriyeli Tatianus (MS 2. yüzyıl), Antakya Piskoposu Teofilos (MS 180) ve Titus Flavius Clemens'tir (yaklaşık MS 200).
Poseidonius'unki gibi Alexander ve Juba'nın eserleri günümüze ulaşmamıştır. Ancak Berossus'taki malzeme Abydenus (MÖ 200 civarı) ve Sextus Julius Africanus (MS 3. yüzyılın başları) tarafından kaydedilmiştir. Her ikisinin de eserleri kaybolmuştur, muhtemelen çok uzun oldukları düşünülmüştür, ancak Caesaria Piskoposu Eusebios (y. MS 260–340), Chronicon adlı eserinde bu kayıtlardan bazılarını korumuştur. Chronicon'un Yunanca metni de artık elimizde yok ama onun eski bir Ermenice çevirisi (MS 500 - 800) mevcuttur ve bazı bölümleri Georgios Sinkellos'un Ecloga Chronographica'sında (yaklaşık MS 800 - 810) alıntılanmıştır. Hieronymus'un Eusebios'un Latince çevirisinde Berossus'a ait hiçbir şey günümüze ulaşmamıştır. Eusebios'un Praeparatio Evangelica'da Berossus'tan bahsettiği diğer kaynaklar Josephus, Tatianus ve başka önemsiz kaynaklardan gelmektedir (son kaynakta sadece "Babilli Berossus, tarihinde Naboukhodonosoros'u kaydetmiştir" ifadesi yer almaktadır).
Eusebios'tan sonraki Hristiyan yazarlar muhtemelen ona güvenmişlerdir, ancak bunlar arasında Pseudo-Justinus (3.-5. yüzyıl), İskenderiyeli Hesychius (5. yüzyıl), Agathias (536-582), Horenli Musa (8. yüzyıl), bilinmeyen bir tarihe ait bilinmeyen bir coğrafyacı ve Suda (10. yüzyıldan kalma Bizans sözlüğü) yer alır. Dolayısıyla Berossus'tan geriye kalan az miktardaki şey de oldukça parçalı ve dolaylıdır. Berossus'a dair en doğrudan kaynak, Alexander Polyhistor'dan alınan Josephus'tur. Kral listelerindeki isimlerin çoğu ve olası anlatı içeriğinin çoğu bunun sonucunda kaybolmuş veya tamamen bozulmuştur. Sadece Eusebios ve Josephus anlatı malzemesini korumuşlardır. Ancak her ikisinin de farklı amaçları vardır. Eusebios, farklı kültürler arasında tutarlı bir kronoloji oluşturmayı amaçlıyordu. Josephus, Yahudilerden daha eski bir medeniyetin var olduğu iddialarını çürütmeye çalışıyordu. Ancak, tufan öncesi on kral, kralların uzun yaşam sürelerinin Yaratılış öyküsündeki tufan öncesi ataların uzun yaşam sürelerine nasıl benzediğiyle ilgilenen Hristiyan savunucuları tarafından korunmuştur.