stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Baba
Yasal olarak baba tanımı

Türk Medeni Kanunu'nda çocuğun yasal babasının kim olacağı madde olarak tanımlanmıştır. Medeni Kanuna göre bir babanın çocuğuyla soybağı olması için biyolojik baba olmak zorunda değildir, evlatlık edinme gibi durumlarda yasal olarak baba ve çocuk arasında soy bağı olduğu kabul edebilir. Türk Medeni Hukuku'nda evlatlıktan reddetme hükmü yoktur. Hiçbir koşulda ebeveynler, çocuklarının anne ve babası olmaktan vazgeçemezler ve mahkeme kararı olmadıkça miraslarından mahrum edemezler.
Ülker Gürkan

Ülker Gürkan (15 Kasım 1934, Gaziantep) Türk hukuk sosyolojisi ve felsefesi profesörü.
Eğitim ve kariyer

İlköğrenimini Ankara'da Sarar İlkokulu'nda tamamladı.
Ortaokul ve liseyi ise Kandilli Kız Lisesi'nde okudu.
Ardından Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne 1953 yılında kayıt oldu ve okulunu 1957'de iyi derecesi ile tamamladı. Ankara Üniversitesi Hukuk Felsefesi ve Sosyolojisi kürsüsüne asistan olarak atandı ve 2001 yılında emekli oluncaya kadar da yine aynı kurumda çalışmalarına devam etti.
1961 yılında Sosyolojik Hukuk İlmi tez konusu ile doktorasını tamamladı. Master derecesini ise 1962 yılında Columbia Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde tamamladı. Doçentliği 1966'da "Hukuki Realizm Akımı" tez konusu ile kazandı. 1989 yılında ise profesör oldu. Başkent Üniversitesi Hukuk Fakültesinde öğretim üyeliği yapmaktadır.
Yayınlarından bazıları > Kitapları

Sosyolojik Hukuk İlmi, Ankara 1961, Ajans Türk Matbaası
Hukukî Realizm Akımı, Ankara 1967, Sevinç Matbaası
Hukuk Sosyolojisine Giriş, Ankara 1989, AÜ. Hukuk Fakültesi yayınları, no. 81. Basım 1995 ve 96'da 2. ve 3. 2006'da 4. Basım, Siyasal Kitabevi.
Treviso

| Treviso |
| --- | --- |
Komün
Città di Treviso

  Arma 
Treviso
Ülke:  İtalya
Bölge: Veneto
İl: Treviso ili
İdare
 • Belediye Başkanı: Mario Conte (Kuzey Ligi)
Yüzölçümü
 • Toplam: 55,5 km²
Rakım: 15 m
Nüfus (31 Aralık 2019)
 • Toplam: 85.760
 • Yoğunluk: 1,500/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Posta kodu: 31100
Alan kodu: 0422
Resmî site www.comune.treviso.it
Treviso (Venedikçe: Trevixo, Fransızca: Trévise, Latince: Tarvisium), İtalya'nın kuzey kesiminde, Veneto yönetim bölgesine bağlı kendi ismini taşıyan Treviso ili'nin merkezi kenti. Sile Nehri şehrin ortasından geçer.
Tarih > Etimoloji

Treviso'nun ilk bahis, dolaylı olmasına rağmen, Büyük Plinius'un Naturalis historia eserinin 3. kitabında bulunur: bu kitapta aslında, «Fluvius Silis ex montibus Tarvisanis»'den [Treviso dağlardan gelen Sile nehri] anlatılır. Treviso hakkında ikinci olarak Venantius Fortunatus'un De vita sancti Martini [Aziz Martin'in hayatı] adlı eserinde ilk defa «Tarvisus» isminde bir şehir yer alır; bu eserden sonra da Anonimo Ravennate'nin [Anonim Ravenna'lı] eserlerinden birinde «Trabision» yer ismi görülmektedir. Lombardlı tarihçi Paulus Diaconus'un Historia Langobardorum [Lombardların tarihi] adlı eserinde ise «Tribicium seu Tarbision», «apud Tarvisium» gibi yer isimleri bulmak mümkün. Yukarıdakilerden hareketle şu varsayım ulaşılabilir: Tarvisium kelimesi, Tarv-is-ium olarak ayrılabildiği için, Kelt dilinden gelebilir; nitekim [boğa] anlamında olan tarvos kelimesiyle ve Gal dilinde kullanılan -is- orta ekiyle Tarvisium şeklinde bir yer ismi oluşturulabilir. Yine de bu ismin etimolojisinin hala netlik kazanmadığını burada söylemek gerekir.
Tarih > Şehrin kurulması ve Roman çağı

Treviso, Roma öncesi çağda Sile nehrine yakın bulunan üç tepecik üstünde Venetler tarafından köy olarak kurulmuştur. Köyün çevresinde zengin su kaynakları bulunduğu için, Gallia cisalpina bölgesi Romalılar tarafından fethedilmiş sonrasında, Tarvisium köyü Roman bir municipium [resmi olarak şehir] oldu. Postumia gibi birçok anayollara ve önemli suyollarına yakın olduğu için Treviso, kuruluşundan itibaren Venetia et Histria eski Roman bölgenin en canlı ticari merkezlerinden biri olmuştur.
Tarih > Kavimler göçü ve İlk Ortaçağ

Batı Roma İmparatorluğu çökmeye başlayınca şehir de çökme gösterdi. İtalya'ya giren kavimlerin bir yerleşme yeri oldu. Buna karşılık Treviso, Ostrogot kral Teodorik döneminde önemli bir tarımsal merkez haline gelmiştir. Hem Ostrogotlar, hem de Bizanslılar Treviso'yu ele geçirmek isteyince, efsaneye göre Bizanslıları yenen ve 541'den itibaren Ostrogot kralı olan Totila'nın doğum yeri Treviso'muş. Sonra Bizans İmparatorluğu Ravenna Eksarhlığı'na bağlanmıştır. 568'de Lombardlar'ın eline geçmiş Lombard Krallığı'nın 36 düklük merkezinden biri olmuştur. Bu dönemde darphanesi de kurulmuştur. Sonra Franklar'ın eline geçmiştir. Şarlman tarafından bu imparatorluğun "Marca Trevigiana" sınır bölgesi merkezi yapılmıştır. Treviso'nun piskoposuna kont unvanı da verilmiştir.
Tarih > Ortaçağ komünü dönemi

Şehir yaklaşık 1167'de kurulan Lombard Ligi'ne katılmıştır. Treviso, kilise ve papa yanlısı Gelfler ve imparator yanlısı Ghibellino'ler arasındaki mücadelelere sahne olmasına rağmen olumlu bir ilerleme görmüş: şehir yerleşik alanı büyümüş, nüfusu artmış, şehir güzel eser ve saraylarla süslenmiş, şehirde Castello d'Amore [Aşk Kalesi] gibi meşhur şenlik ve bayramlar sürekli olarak düzenlenmiştir. Bu sebeple şehir urbs picta [boyalı şehir], zevk ve eğlence düşkün insanların yaşadığı bir yer olarak tanımlanmaya başlanmıştır. Sürgün edilirken Treviso'da bir süre yaşayan şair Dante Alighieri'nin İlahî Komedya eserinde ve şair Fazio degli Uberti Dittamondo eserinde şehirden olumlu olarak bahsedilmiştir. Bütün XII. ve XIII. yüzyıl boyunca şehir zenginleşince, 1321'de dünyanın ilk üniversitelerinden biri kurulmuştur. Bu nedenle o dönemde, az çok şimdiki Veneto bölgesini işaret eden Marca Trevigiana üzerinde egemenlik kazanmak için Treviso'ya oldukça yakın olan hem Padova hem Verona arasında rekabet çıkmıştır.
Üçyüz adamların Sarayı (Palazzo dei Trecento)
Calmaggiore (Büyükcadde) sokağı
Şövalyalerin Loggia'sı
Tarih > Derebeylik döneminden Venedik Cumhuriyeti'ne

Kuzey İtalya'daki önemli şehirler gördüğü gibi, Treviso da komünel hükûmetinin sisteminin krizini ve sonrasında lordluk sisteminin başlangıcını gördü. Diğer yandan şu da unutulmamalı ki başlangıçtan itibaren gerçek güç çok sınırlı sayındaki bir aristokratların oligarşisindeydi. Bu aristokrat ailelerin en önemlilerinden biri ise Tempesta ailesiydi. Treviso hükûmetine gerçek olarak malik olan ilk aile ise, Ezzelini ailesiydi. Bu aileden gelen 3. Ezzelino ve Alberico 1237-1260 arasında lordluk yaptı. Sonrasında Collalto ve Da Camino ailelerin egemenliğinde geçen şehir, 1329-1388 yılları arasında bir kez daha savaş ve yağmalara sahne oldu. İlk olarak Scaligeri ailesi tarafından işgal edilip (1329-1339), 1339 yılında kendiliğinden En Huzurlu Venedik Cumhuriyeti'ne kendini verdi. Böylece Venedik'in karadaki ilk toprağı oldu. Artık İtalyan yarımadasında egemenlik için yapılan savaşlara doğal olarak sürüklenmiştir. Şehir, Avusturya dükü tarafından 1381-1384 arasında yönetilip, 1384-1388 arasında Carraresi ailesine geçti. Sadece 1388'den itibaren nihai olarak Venedik Cumhuriyeti'ne ait oldu.
Tarih > Venedik Cumhuriyeti dönemi

Venedik Cumhuriyeti'nin ana İtalya karasında ilk idareyi eline aldığı arazi olan Treviso, bu dönemde şehri etrafına çok güçlü bir şehir suru (mura) çevrilmiştir (1509). Cambrai Ligi Savaşı süresince Fransız ve Almanların tarafından muhasara altına alınsa bile, Venedik Cumhuriyeti'ne bağlı olarak şehir uzun ve oldukça müreffeh bir dönem geçirebildi. Aynı zamanda şehrin yakından bulunan akarsular mavnaların kullanılması için derinleştirilmiş ve Treviso-Venedik arasında yük ve yolcu nakli su üzerinden yapılmaya başlanmıştır. Ayrıca bu akarsular üzerinde çok sayıda su değirmenleri kurulup Treviso ve civarı Venedik'in besin merkezi olmuştur.
Şehir surları
Şehrin batı kapısı olan Kırk azizlerin kapısı (Porta Santi Quaranta)
Venedik Cumhuriyeti'nin Treviso'daki resmi yöneticisi Alvise da Ponte'nin emriyle 1559 yılında yapılan Memelerin çeşmesi (Fontana delle Tette)
1797'de Napolyon Bonapart idaresindeki Fransa'nın İtalya'yı istilasında Treviso ve ili Fransızlar eline geçmiş ve şehir Fransız idaresi altına "Tagliamento" departmanının merkezi olmuştur.
1814'te ve Viyana Kongresi ile Kuzey İtalya ve Treviso Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'na bağlanmıştır. 1848 yılı devrimleri sırasında Mart-Haziran arasında Avusturya garnizonu şehirden atılmış; ama sonra gelen Avusturya ordusu bir kuşatma ve bombardımandan sonra şehre tekrar Avusturya idaresini geri getirmiştir.
1866'da Sardinya-Piyemonte Krallığını kabul edip birleşik İtalya Krallığına dahil olmuştur. I. Dünya Savaşı sırasında Avusturya sınırı yakından olduğu için çok stratejik bir mevki olmuş ve 24 Ekim-3 Kasım 1918'de şehrin hemen kuzeyinde yapılan "Vittorio Veneto Muharebesi" ile İtalyan ordusu Avusturyalılara galip gelip Çekoslovakya, Macaristan ve Güney-Slavların ayrılıp Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun çözülmesine baş faktör olmuştur.
İkinci Dünya Savaşı sırasında şehirde Yugoslav harp esirlerini ve politik tutukluları için "konsantrayon kampı" kurulmuştur. Bu 1943'te İtalya'nın harpten ayrılma ilanına kadar devam etmiş ve bundan sonra şehir Alman idaresi altına girmiştir. Bu istila sırasında Treviso müttefik hava kuvvetlerinin büyük bombardımanlarına hedef olmuş ve orta-çağlardan kalan şehir tarihsel merkezi yerle bir olmuş ve şehir halkı büyük zayiat vermiştir (7 Nisan 1944).
Coğrafi konum

Treviso şehri Botteniga Nehri ile Sile Nehri'nin birleştiği mevkide kurulmuştur. Piave Nehrinin sağ tarafının 15 km güney-batısında ve Alpler ve Venedik Körfezi arasında konumlanmıştır. Treviso Venedik'in 30 km kuzeyinde; Vicenza'nın 50 km doğusunda, Padova'nın 40 km kuzey-batısındadır.
Demografi

Treviso belediye sınırları içinde yaşayan nüfus (31.12.2008 tahminine göre) 82.206 kişidir. Bunlardan yaklaşık 3.000 kadarı antik Venedik Cumhuriyeti surları ile çevrili tarihsel şehir merkezinde yaşamaktadır. Şehir ve varoşlarının nüfusunun 80.000 olduğu ve kentsel bölgenin nüfusunun ise yaklaşık 170.000 olduğu tahmin edilmektedir.
Şehrin nüfusunun 19. yüzyıl sonlarından itibaren gelişmesi şu İtalyan nüfus sayımı verilerinin gösterimi ile verilebilir:
Ekonomi ve ulaşım

Uluslararası ünlü giyim ve konfeksiyon üreticisi ve pazarlamacısı olan Benetton şirketinin; tüketici beyaz eşya ve elektrikli makineler imalatçısı DeLonghi şirketinin ve bisiklet imalatçısı Pinarello şirketinin idare merkezleri ve önemli imalat merkezleri Treviso'da bulunmaktadır.
Şu özel isimli İtalyan devlet karayolları Treviso şehrinden geçmektedir:
İtalyan devlet kara yolu "SS 13 Pontebbana": Venedik-Mestre'den Treviso'dan geçip Conegliano, Pordenone ile Avusturya sınırı ve "Terraglio" adlı Mestre - Treviso kısmı.
İtalyan devlet kara yolu "SS 348 Feltrina": Treviso - Feltre.
İtalyan devlet kara yolu "SS 53 Postumia": Vicenza'dan başlayıp Cittadella ve Treviso'dan geçip Portogruaro'ya varıyor.
"Treviso Centrale" tren garı şu demiryolu hatlarında bulunmaktadır:
Venedik-Udine demiryolu hattı ve ana hat: Treviso'yu Udine, Venedik ve Trieste ile bağlamakla birlikte Mestre yoluyla Milano ve Roma'ya bağlantılıdır.
Montebelluna-Treviso hattı: Treviso ile Montebelluna bağlantısı ile dağcılık ve kayakçılık için Calalzo di Çadore ve diğer merkezlere bağlantı.
Vicenza-Treviso hattı.
Treviso-Portogruaro hattı.
Treviso şehrine 3 km uzaklıkta "Treviso-Sant'Angelo" havaalanı bulunmaktadır ve bu alandan bazı ucuz uçak şirketleri (örneğin Ryanair) uluslararası seferler yapmakta ve birçok "charter" şirketleri de bu havalanını kullanmaktadır. 2007'de yeni "Antonio Canova" adlı yolcu terminali açılmıştır. 2008'de bu alandan uçan yolcu sayısı 1.709.008 olmuştur.
Kardeş şehirler

Treviso şu kentlerle kardeş şehir bağlantısı kurmuştur:
Orléans, Fransa
Temeşvar, Romanya
Curitiba, Brezilya
Neuquén, Arjantin
Sarasota, Florida, Amerika Birleşik Devletleri
Resimler

Beyfendilerin Meydanı (Piazza dei Signori) ve Valilik Sarayı Kulesi (Torre civica)
Roggia kanalı
Buranelli kanalı
Buranelli kanalı üstünde inşa edilen Orta Çağ'dan kalma bir bina
Roggia caddesinde bulunan eski Treviso evleri
Bütün şehirde bulunabilen sokak kemerleri
Aziz Parisio sokağının revağı
Pazar alanı olarak kullanılan Aziz Parisio avlusunun kapısı
Aziz Paul Katedrali (Duomo)
Papaz okulunun orta avlusu
Cagnan kanalındaki balık pazarı adacığı (Pescheria)
Sile nehri üstündeki ahşap köprüsü
Treviso Belediye Müzesi'ndeki Modena'lı Tommaso tarafından 1355–1358 yılları arasında yapılan "Azize Ursula'nın tarihi" adlı fresklerinden biri
Aziz Nicolò kilisesindeki Modena'lı Tommaso tarafından 1350-1360 yılları arasında yapılan Trevıso'lu Papa XI. Benedictus'un portresi
Aziz Nicolò eski manastırındaki Modena'lı Tommaso tarafından 1352 yılında  yapılan "En ünlü Domenikan şahsiyetlerinin portreleri" adlı fresklerinden biri. Kimi tarihçilere göre dünyanın bilinen ilk gözlüğün resmidir.
Treviso'lu tiyatro oyuncusu, tiyatro yönetmeni ve drama yazarı Marco Paolini
Treska

| Treska |
| --- | --- |
 Treska’dan görünüm
Konum
Ülke(ler):  Kuzey Makedonya
Genel bilgiler

Uzunluk: 130 km
Havza alanı: 2.350 km²
Treska (Makedonca: Треска (Treska)) Kuzey Makedonya'nın batısındaki nehir. Vardar'ın sağ kollarındandır.
Treska
Özellikler

Treska, 130 kilometrelik uzunluğu sahiptir. Havzası 2350 km²'dir.
2000 metre yükseklikte kaynak bulan nehir, Kırçova vadisinin doğusundan akar. Makedonski Brod'da kuzeye döner. En son Üsküp'ün kenar kesimi olan Gorçe Petrov'da Vardar'la birleşir.
Barajlar

Treska üzerinde iki baraj yapılmıştır:
Matka Gölü ve Matka Barajı: 1937 yılında yapılmış olup Üsküp yakınlarındadır.
Kozyak Hidroenerji Santralı: 2004 yılında yapılmıştır.
İstanbul Boks Şampiyonası

İstanbul Boks Şampiyonası, boks sporunda her sezon İstanbul'un sıkletlerinde en başarılı boksörlerinin ve şampiyon kulübün belirlendiği spor organizasyonu.
Şampiyonanın gelişimi > Durgun yıllar ve yeniden canlanma

1929 yılından itibaren Fenerbahçe'de bu spora dönük ilginin azalması sonucunda Galatasaray, Bahriye, Vefa ve Kumkapı gibi kulüpler ön plana çıkmaya başlamışlardır. Lise bünyesindeki salonunu boks müsabakalarına da açan Galatasaray bu spordaki ilk şampiyonluğunu 14 Haziran 1929 tarihinde düzenlenen Şampiyonada kazanmış, 7 sıkletin tamamında sarı-kırmızılı sporcular birinci olmuştur. Ancak sporcu sayısının azlığı 1933 yılına kadarki şampiyonaları bazen sadece bir ya da iki kulübün sporcularının katıldığı, bazen de aynı sıklette iki boksörün bile bulunmadığı organizasyonlara dönüştürmüştür. Esasen, 1933 yılındaki İstanbul Şampiyonası'na Vefa ve Kumkapı'dan 5 sıklette sadece 12 boksörün katılması bu spordaki faaliyetlerin sönüklüğüne işaret eder niteliktedir. 1924 yılında Eşref Şefik başkanlığında kurulan Türkiye Boks Federasyonu da bu sporda düzenli bir organizasyon kurmayı başaramamış, bu nedenle boks sporu Güreş Federasyonu'na bağlanmıştır. Sönük geçen 1933 şampiyonasında itibaren İstanbul Boks Şampiyonası'nın 1940'lı yılların ortasına kadar düzenlenmesi bile mümkün olmamıştır.
İstanbul Boks Ajanlığı 9 Mart 1940 tarihinde bir tebliğ yayınlayarak "terkedilmiş vaziyette bulunan boks şubelerinin yeniden ve canlı bir surette faaliyete geçirilmesi için" kulüplerin her sıkletteki sporcularını bildirmelerini istemiş; bu çağrıya Galatasaray, Alemdar, Galata ve Demirspor gibi kulüpler yanıt vermiştir. 1942 yılında Türkiye Boks Federasyonu'nun da kurulmasıyla bu sporda nihayet bir hareketlenme başlamıştır. Bu bağlamda; İstanbul, Ankara ve İzmir'den boksörlerin katılımıyla bir Türkiye Şampiyonası düzenlenmesine karar verilmiştir. Bu şampiyonaya katılacak İstanbul karmasını belirlemek üzere 22-23 Mayıs 1942 tarihlerinde 9 yıl sonra düzenlenen İstanbul Şampiyonası'nda ise 8 sıklette Alemdar İdman Yurdu, Galata Gençlik Kulübü ve Galatasaray ikişer, Beşiktaş ve İstanbul Güreş İhtisas Kulübü birer birincilik almışlardır.
Şampiyonanın gelişimi > İstanbul Boks Şampiyonası'nın düzenli hale gelmesi

Bu şampiyonanın ardından İstanbul'daki boks faaliyetleri giderek canlanmış ve kısmen de olsa düzenli bir hal almaya başlamıştır. Bu bağlamda, İstanbul Şampiyonaları da sadece ferdi şampiyona statüsünde değil aynı zamanda puanlı kulüp müsabakaları şeklinde yapılmaya başlanmıştır. Bu ilk Kulüplerarası Şampiyonada 1941 yılında kurulan İETT takımı büyük varlık göstererek şampiyon oldu. 1945 yılında İstanbul Kulüplerarası Atletizm Şampiyonası'nda şampiyonluğa ulaşan, 1972-1974 arasında ise üç yıl üst üste Türkiye Erkekler Voleybol Ligi şampiyonluğunu elinde tutan İETT tarihindeki ilk şampiyonluğunu bu sayede 1944 yılında boks sporunda kazanmış oldu. Bu şampiyonada madalyalar da şu şekilde paylaşıldı:
| Sıklet | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| Sinek sıklet   (51 kg)  | Cevat (İETT) | Adil (Kasımpaşa) | Yaşar (Anadolu) |
| Horoz sıklet  (54 kg) | Recep (Kasımpaşa) | Halit (Galatasaray) | Yavuz (Beşiktaş) |
| Tüy sıklet  (57 kg) | Adnan (Galatasaray) | Mehmet (İETT) | Ahmet (Galatasaray) |
| Hafif sıklet  (60 kg) | Ali (İstanbul Güreş) | Abdi (Beşiktaş) | Nedim (İETT) |
| Yarı orta sıklet  (71 kg) | Abdullah (Galatasaray) | Halil (Kasımpaşa) | Özdemir (İETT) |
| Orta sıklet   (75 kg) | Cevdet (İETT) | Raşit (İETT) | Mustafa (Beşiktaş) |
| Yarı ağır sıklet   (81 kg) | Hamit (İETT) | Yok | Yok |
| Ağır sıklet   (+81 kg) | Kadri (İETT) | Feyzi (Galatasaray) | Hamit (İETT) |
Şampiyonanın gelişimi > Boksta ezeli rekabet dönemi

İETT'nin 1960 yılına kadar süren hegemonyasını sadece Türk sporunun iki büyüğü sarsabildiler. 1948-50 yıllarında iki sezon üst üste Galatasaray şampiyonluğa ulaşmasına rağmen bu başarıların devamını getiremedi. Buna karşılık 1955 yılında boks şubesini kalıcı bir şekilde kuran Fenerbahçe 1957-58 sezonunda ilk şampiyonluğunu yaşarken sonraki yıllarda bu başarısının tesadüfî olmadığını kanıtladı. Anılan sezon sporun üç büyüklerinin Kulüplerarası Boks Şampiyonasında yarıştıkları son müsabaka oldu ve şampiyona sonunda şu sıralama oluştu:
| Sıra | Takım | Puan |
| --- | --- | --- |
| 1. | Fenerbahçe | 24 |
| 2. | İETT | 20 |
| 3. | Galatasaray | 9 |
| 4. | Beşiktaş | 5 |

Bu sezondan sonra Galatasaray boks sporundan uzaklaşmıştır. 1960'lı yılların başlarında şampiyon boksörleri kadrosunu katan Denizgücü ve Agaspor şampiyon olmuşlarsa da, 1962 yılından 1970'e kadar Fenerbahçe tam bir hakimiyet kurmuştur. Eski şampiyon boksörü İsmet Uluğ'un 1962-1966 yılları arasındaki başkanlığı döneminde parlayan sarı-lacivertli takımın 1970'lere kadar en büyük rakibi ise Feriköy oldu.
Şampiyonanın gelişimi > Boks Şampiyonalarının ikiye çıkması

1964-65 sezonu İstanbul Boks Şampiyonası açısından önemli bir dönüm noktası oldu. 1944'ten o sezona kadar her yıl sadece tek İstanbul Boks Şampiyonası düzenlenir ve hem bireysel şampiyonlar hem de takım şampiyonları belirlenirdi. Takım şampiyonlukları belirlenirken puan sistemi uygulanır; bu bağlamda eleme turlarındaki galibiyetlere 1, yarı finalde 2 ve finaldeki galibiyetlere 3 puan vermek suretiyle en çok puanı toplayan takım birinci ilan edilirdi. 1964-65 sezonunda ise Türkiye Kulüplerarası Boks Şampiyonası'nın düzenlenmesine karar verildi. 1942 yılında ilk kez düzenlendikten sonra bir süre kesintiye uğrayan, ancak 1949'dan beri düzenli olarak yapılan Türkiye Ferdi Boks Şampiyonası'nın yanına ikinci bir Türkiye Şampiyonasının düzenlenmesinde Türkiye'nin her yanında boks kulüplerinin sayısının artması ve 1950'lerden itibaren Türkiye'nin karayolu ağının da gelişmesiyle deplasmanların kolaylaşması da etkili olmuştur.
Türkiye Kulüplerarası Boks Şampiyonası'na her ilden katılacak takımın belirlenmesi için de İstanbul Kulüplerarası Boks Şampiyonası'nın düzenlenmesine karar verildi. Bunun sonucunda her sezon İstanbul Ferdi Boks Şampiyonasının yanı sıra bir de İstanbul Kulüplerarası Boks Şampiyonası düzenlenmeye başlandı. 1964-65 sezonunda 19-20 Ekim 1964 tarihlerinde düzenlenen İstanbul Ferdi Boks Şampiyonası'nda Fenerbahçe, rakipleri Fatih'in 9 ve Feriköy'ün 8 puanına karşı 27 puanla şampiyon olmuştu. 5-6 Ocak 1965 tarihlerinde düzenlenen İstanbul Kulüplerarası Boks Şampiyonası'nda ise Fenerbahçe, 5 birincilik almasına rağmen, Zeki İlkyaz'ın sakatlanıp final maçına çıkamaması sonucunda sadece üç birincilik alan Feriköy'e puansal olarak geçildi ve ikincilikte kaldı. Bunun sonucunda 17-18 Ocak 1965 tarihlerinde Konya'da düzenlenen ilk Türkiye Kulüplerarası Boks Şampiyonası'nda İstanbul'u Feriköy temsil etti ve ikinci oldu.
1969 yılından sonra ise bu rekabete boksun eski yuvalarından Beşiktaş da katıldı. Çeşitli dönemlerde varlık gösteren, ancak hiç şampiyonluk kazanamamış bulunan Beşiktaş, 17-18 Aralık 1969 tarihlerindeki İstanbul Ferdi Boks Şampiyonası'nda dört birincilikle tarihindeki ilk şampiyonluğuna ulaştı; 24-25 Haziran 1971 tarihlerinde ise tarihindeki ilk İstanbul Kulüplerarası Boks Şampiyonası birinciliğini, 25 puanlı Fenerbahçe'nin önünde kazandı. Fenerbahçe'nin tüm amatör branşlarda yatırımı kıstığı ve gerilediği 1970'lerin ilk yarısında Beşiktaş 1975 yılına kadar üstünlüğünü sürdürdü.
Ancak kulüp takımlarının özellikle 1973 Petrol Krizi, 1974 Kıbrıs Harekâtı sonrasında Türkiye'ye uygulanan silah ambargosu ve 1979 Petrol Krizi nedeniyle ekonomisi bunalıma sürüklenen Türkiye'nin içinde bulunduğu duruma paralel olarak amatör branşlarda müessese takımlarının yarattığı piyasada giderek daralan bütçeleriyle mücadele etmek zorunda kalmaları nedeniyle, İstanbul boksunda rekabet Tekel ve Büyükdere Boronkay külüplerine kaldı.
Şampiyonanın gelişimi > Şampiyonaların düzensizleşmesi

Ünlü Fenerbahçe tarihçisi Rüştü Dağlaroğlu sarı-lacivertli kulübün tarihini anlattığı Fenerbahçe Spor Kulübü Tarihi (1907-1987) adlı kitabında boks tarihçesini irdelerken İstanbul şampiyonaları hakkında şu saptamayı yapmıştır: Ancak, Boks Federasyonunun istikrarsız tutumu, şampiyonluklardaki düzensizlik ve belirli bir yöntem uygulanmaması sonuçların da düzensiz olmasını doğurmakta ve kulüpler arası bir kıyaslama yapılmasını zorlaştırmaktadır. Bu düzensizlik son yıllara kadar sürdü... Gerçekten de 1987 yılında yapılan bu saptamanın 2016 yılı itibarıyla hala geçerli olduğunu ileri sürmek mümkündür.
Nitekim, 1981-82 sezonundan itibaren Türkiye Kulüplerarası Boks Şampiyonası'nın kesintiye uğramasıyla, İstanbul'da da Kulüplerarası Boks Şampiyonası kesintiye uğramıştır. İstanbul Ferdi Boks Şampiyonası devam ederken, kulüplerarası şampiyona 1985-1989 ve 2011-2013 yılları arasında yeniden canlandıysa da süreklilik sağlayamadı.
1980 yılından itibaren İsmet Atıcı'nın antrenörlüğe getirilmesiyle Fenerbahçe yeniden atılım yaptı. 1982-83 sezonunda İstanbul Şampiyonluğunu yeniden eline geçiren sarı-lacivertliler bu üstünlüklerini 1998-99 sezonuna kadar sürdürdüler. Bu dönemde sarı-lacivertli takım Türkiye'nin de en güçlü takımı hüviyetini korurken, 2001 sezonundan itibaren kulübün sonradan vatandaşlığa geçirilen boksörlere kapısını kapamasıyla bir dönem üstünlüğünü Beşiktaş ve Tekel'e kaptırdı. 1999-2000 sezonunda siyah-beyazlılar yaklaşık çeyrek yüzyıl sonra yeniden şampiyonluğa kavuşurken, 19 yıl sonra şampiyon olan Tekel'in birincilikleri ise 2006'ya dek iki yıl sürdü. Sarı-siyahlı kulübün faaliyetleri Tekel firmasının özelleştirilmesiyle 2008 yılında darbe yedi ve bir süre sonra durdu. Beşiktaş'ın da kulüp olarak mali krize girmesi nedeniyle 2010'dan sonra amatör branşlarında yaşanan genel çöküş hali boksa da yansıdı ve Fenerbahçe 2007-08 sezonundan itibaren eski üstünlüğünü yeniden kurdu.
Şampiyonluk sayıları

| Takım | Ferdi Boks Şampiyonası | Kulüplerarası Boks Şampiyonası | Toplam |
| --- | --- | --- | --- |
| Fenerbahçe | 28 | 12 | 40 |
| Beşiktaş | 12 | 3 | 15 |
| İETT | 1 | 12 | 13 |
| Tekel | 6 | 3 | 9 |
| Büyükdere Boronkay | 1 | 3 | 4 |
| Feriköy | 0 | 3 | 3 |
| Galatasaray | 0 | 2 | 3 |
| Denizgücü | 0 | 2 | 2 |
| Agaspor | 0 | 1 | 1 |
| Beylerbeyi | 0 | 1 | 1 |
| Karagücü | 1 | 0 | 1 |
| Vefa Kumkapı | 1 | 0 | 1 |