Macaristan Krallığı (1301-1526)
Yıkılma (1490 - 1526)

Matyas'ın reformları, 1490'daki ölümünü takip eden çalkantılı on yıllara dayanamamıştır. Kavgacı kodamanlardan oluşan bir oligarşi Macaristan'ın kontrolünü ele geçirmiştir. Başka bir sert elli kral istemedikleri için, önüne konulan her dilekçeyi ve belgeyi sorgusuz sualsiz kabul etme alışkanlığından dolayı Kral Dobže veya Dobzse ("tamam" anlamına geliyor) olarak bilinen Bohemya kralı ve Polonya Kralı IV. Casimir'in oğlu II. Vladislaus'un tahta çıkmasını sağladılar.
II. Vladislaus, kraliyet mülklerinin, kraliyetlerin ve telif ücretlerinin çoğunu soylulara bağışlamıştır. Bu yöntemle kral, yeni saltanatını istikrara kavuşturmaya ve kodamanlar arasındaki desteğini korumaya çalışmıştır. Kraliyet sarayının naif maliye ve toprak politikasının ardından, merkezi iktidar, büyük ölçüde feodal toprakların kendi pahasına genişlemesi nedeniyle ciddi mali zorluklar yaşamaya başlamıştır. Parlamentonun asil zümresi, ülkenin kendini savunma yeteneği pahasına vergi yükünü yüzde 70-80 oranında azaltmayı başarmıştır.t
II. Vladislaus, Matthias'ın paralı asker ordusunu destekleyen vergileri de kaldırmıştır. Sonuç olarak, Türklerin Macaristan'ı tehdit ettiği sırada kralın ordusu dağılmıştır. Kodamanlar ayrıca Mathias'ın yönetimini dağıtmışlar ve daha güçsüz soyluların düşmanlığını çekmişlerdir. 1492'de Diyet, serflerin hareket özgürlüğünü sınırlamış ve yükümlülüklerini genişletirken, köylülerin büyük bir kısmı Batı'ya sığır ihracatı nedeniyle refaha kavuşmuştur. Kırsal hoşnutsuzluk, 1514'te Türklere karşı bir haçlı seferine hazırlanan iyi silahlanmış köylülerin sınır muhafız yüzbaşısı György Dózsa'nın komutasında ayaklanıp Macaristan'ın dört bir yanındaki mülklere saldırmasıyla daha da artmıştır. Ortak bir tehditle birleşen kodamanlar ve daha alt düzeydeki soylular, sonunda isyancıları bastırmışlardır. Dózsa ve diğer isyancı liderler vahşice idam edilmişlerdir.
Köylü isyanı karşısında şok olan 1514 Diyeti, serfleri ebedi esarete mahkûm eden ve çalışma yükümlülüklerini artıran yasalar çıkarmışlardır. Fiziksel ceza yaygınlaşmış ve hatta bir soylu, serflerini çiftlik hayvanları gibi damgalamıştır. Hukuk bilgini István Werbőczy, 1848 devrimine kadar Macaristan'ın hukuk külliyatının ruhunu oluşturan 1514 tarihli Tripartitum yeni kanunlara yer vermiştir. Ancak Tripartitum hiçbir zaman kanun olarak kullanılmamıştır. Tripartitum, Macaristan'ın kralına ve soylulara veya kodamanlara eşit güç payı veriyordu; soylular kralı üstün olarak tanıyorlar, ancak buna karşılık soylular da kralı seçme gücüne ellerinde tutuyorlardı. Tripartitum ayrıca soyluları vergiden muaf tutmuş, onları yalnızca savunma savaşında orduda hizmet etmeye zorunlu kılmış ve onları keyfi tutuklamalardan muaf hale getirmiştir.
II. Vladislaus 1516'da öldüğünde, on yaşındaki oğlu II. Lajos kral olmuş, ancak ülkeyi Diyet tarafından atanan bir kraliyet konseyi yönetmiştir. Macaristan, kodamanların yönetimi altında neredeyse anarşi halindeydi. Kralın mali durumu darmadağındı; milli gelirin yaklaşık üçte birini oluşturmasına rağmen saray masraflarını karşılamak için borç almıştır. Sınır muhafızlarına maaş ödenmediği, kaleler bakıma muhtaç duruma düştüğü ve savunmayı güçlendirmek için vergileri artırma girişimleri bastırıldığı için ülkenin savunması zayıflamıştır. 1521'de Kanuni Sultan Süleyman, Macaristan'ın zayıflığını fark etti ve Macaristan'a saldırı hazırlığı için Belgrad'ı ele geçirdi.