stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sofia Milos
Filmografi > Tv dizileri

| Yıl | Yapım | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1993-1994 | Café Americain | Fabiana Borelli | Başrol (18 bölüm) |
| 1994 | Friends | Aurora | Bölüm: "The One with the Butt" |
| 1995 | Platypus Man | Stella | Bölüm: "Sweet Denial" |
| 1995 | Vanishing Son | Gale Heathe | Bölüm: "Lock and Load, Babe" |
| 1995 | Weird Science | Ali | Bölüm: "Earth Boys Are Easy" |
| 1995 | Strange Luck | Jill | Bölüm: "The Box" |
| 1995 | Shadow-Ops | Matya | TV film |
| 1996 | Mad About You | Sarah | Bölüm: "The Award" |
| 1997-1998 | Caroline in the City | Julia Karinsky | tekrar eden rol (20 bölüm) |
| 1998 | Getting Personal | Dr. Angela Lopez | Bölüm: "The Doctor Is In" |
| 1998 | Secret Lives of Men, TheThe Secret Lives of Men | Maria | Başrol (13 bölüm) |
| 1998 | Love Boat: The Next Wave, TheThe Love Boat: The Next Wave | Marisol | Bölüm: "Dust, Lust, Destiny" |
| 2000 | M.K.3 | Milady | TV film |
| 2000 | Sopranos, TheThe Sopranos | Annalisa Zucca | Bölüms: "Commendatori", "Funhouse" |
| 2000 | Curb Your Enthusiasm | Richard'ın sevgilisi | Bölüms: "The Pants Tent", "Affirmative Action" |
| 2001 | Thieves | Paulie | Bölüms: "Pilot", "The Long Con" |
| 2002 | Lo zio d'America | Barbara Steel | TV dizisi |
| 2002 | Twilight Zone, TheThe Twilight Zone | Francesca | Bölüm: "Future Trade" |
| 2003 | ER | Coco | Bölüm: "A Little Help from My Friends" |
| 2003-2009 | CSI: Miami | Dedektif Yelina Salas | tekrar eden rol, Başrol Sezon 3 (60 bölüm) |
| 2006 | Desire | Victoria Marston | tekrar eden rol (47 bölüm) |
| 2008-2009 | Border, TheThe Border | Özel Ajan Bianca LeGarda | tekrar eden rol (13 bölüm) |
| 2011 | Tatort | Abby Lanning | Bölüm: "Wunschdenken" |
| 2012 | Section de recherches | Alison Carter | Bölüms: "À la derive", "Rien ne va plus" |
| 2012 | First Family, TheThe First Family | Silasia | Bölüm: "The First Stay-cation" |
| 2013 | 1600 Penn | Bernice Milbert | Bölüm: "Dinner, Bath, Puzzle" |
| 2016 | Give Me My Baby | Dr. Hartlin | TV film |
| 2017 | Chicago Justice | Savunma avukatı Mary Willis | Bölüm: "Dead Meat" |
| 2017 | Criminal Minds: Beyond Borders | Çavuş Alexandria Balaban | Bölüm: "Pankration" |
| 2020 | Project Blue Book | Daria | 3 bölüm |
Şabanoğlu, Tekkeköy

| Şabanoğlu |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Samsun ilinin Türkiye'deki konumu
ŞabanoğluŞabanoğlu'nun Samsun'daki konumu
Koordinatlar: 41°13′44″N 36°24′58″E﻿ / ﻿41.229°K 36.416°D﻿ / 41.229; 36.416
Ülke:  Türkiye
İl: Samsun
İlçe: Tekkeköy
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 1.235
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 362
İl plaka kodu: 55
Posta kodu: 55330
Şabanoğlu, Samsun ilinin Tekkeköy ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 1.235 |  |
| 2018 | 1.250 |  |
| 2017 | 1.248 |  |
| 2016 | 1.274 |  |
| 2015 | 1.277 |  |
| 2014 | 1.302 |  |
| 2013 | 1.374 |  |
| 2012 | 1.378 |  |
| 2011 | 1.420 |  |
| 2010 | 1.430 |  |
| 2009 | 1.418 |  |
| 2008 | 1.416 |  |
| 2007 | 1.500 |  |
İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi

| --- | --- |

Kuruluş: 1908
Bağlılık: İstanbul Üniversitesi
Dekan: Prof. Dr. Uğur Erdemir
Konum: Çapa, Fatih, İstanbul
Web sitesi: https://dishekimligi.istanbul.edu.tr
21 Haziran 1924 tarihli Resimli Gazete'de "Darülfünunumuzun mühim şubelerinden: Dişçi Mektebi'nin bu seneki mezunları kıymetli muallimleri ile birlikte" yazılı resim.
İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi, İstanbul Üniversitesine bağlı olup Türkiye'nin ilk diş hekimliği fakültesidir. Elli yıldan uzun bir süre diş hekimliği eğitimi veren tek kurum olarak görev yapmıştır. Dolayısıyla, çağdaş Türk diş hekimliğinin başlaması ve gelişmesinde birincil temel rol oynamıştır. 1908 yılında kurulan Darülfunun Osmanlı Tıp Fakültesi Dişçi Mektebi'nin devamıdır.
Tarihçe

19. yüzyıldan itibaren Osmanlı Devleti'nde belgesiz diş hekimliğinin yapılması yasaklanmıştır. 18 Kasım 1908'de Tıp Fakültesi'nin açılmasının ardından 22 Kasım 1908'de Diş Hekimliği Fakültesi'nin de açılması kararı alınmıştır. İlk dekan Cemil Topuzlu yönetiminde bir kadro oluşturulmuş ve 1500 lira ile Darülfünun Osmanlı Tıp Fakültesi Dişçi Mektebi kurulmuştur. 1964 yılında, Tıp Fakültesi'nden ayrılmış ve İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi adını almıştır. Ardından da 22 Kasım'ın içinde bulunduğu hafta Toplum Ağız Diş Sağlığı Haftası olarak kutlanmasına karar verilmiştir.
11 Temmuz 1969'da Diş Hekimliği Fakültesi Çapa kampüsü içerisindeki binasına taşınmıştır. Fakülte, birbiriyle bağlantılı 5 ayrı bloktan oluşmaktaydı. Fakültenin Çapa'daki binası depremde büyük risk taşıdığı için boşaltılmıştır.
Klinik Bilimler Bölümü

İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi 9 anabilim dalında klinik sağlık hizmeti vermektedir.
Oral Diagnoz ve Radyoloji Anabilim Dalı
Oral İmplantoloji Anabilim Dalı
Ağız, Diş, Çene Hastalıkları ve Cerrahisi Anabilim Dalı
Protetik Diş Tedavisi Anabilim Dalı
Pedodonti Anabilim Dalı
Periodontoloji Anabilim Dalı
Restoratif Diş Tedavisi Anabilim Dalı
Endodonti Anabilim Dalı
Ortodonti Anabilim Dalı
South Kingstown, Rhode Island

| South Kingstown |
| --- | --- |
Şehir
South Kingstown şehri

South KingstownSouth Kingstown'un Amerika Birleşik Devletleri'ndeki konumu
Ülke:  ABD
Eyalet: Rhode Island
Kontluk: Washington
İdare
 • Belediye başkanı: Sara Carlson
Yüzölçümü
 • Toplam: 426.95 km²
Nüfus (26 Kasım 2009)
 • Toplam: 30.639
 • Yoğunluk: 128/km²
Zaman dilimi: UTC-05.00 (EST)
Resmî site http://www.southkingstownri.com/
South Kingstown, Amerika Birleşik Devletleri'nin Rhode Island eyaletinde yer alan ve Washington ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 30,639'dur.
Demografi > 2010 Sayımı

15 Mart 2010  tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehirde 11,231 kişi, 6,529 ev ve 3,532 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise %79,0 Beyaz, %11,3 Afrikan Amerikan, %0,3 Yerli Amerikan, %5,2 Asyalı, %0,1 Pasifik Adalı, %1,1'i ise diğer gruplardandır.
Škoda Roomster

| Škoda Roomster |
| --- | --- |

Genel Bakış
Üretici:  Škoda Auto
Diğer adı: Škoda Praktik
Üretim yıl(lar)ı: 2009-günümüze
Montaj: Kvasiny, Çekya Vrchlabí, Çekya  (2011–2013)  Solomonovo, Ukrayna (Eurocar)
Gövde ve Şasi
Sınıf: Leisure activity vehicle (Roomster) Hafif ticari araç (Praktik)
Gövde tipi: 5 kapılı MPV 2 kapılı panelvan
Düzen: Önden motorlu önden çekişli
Platform: Volkswagen Group A04 (PQ24) (ön) Volkswagen Group A4 (PQ34) (arka)
Teknik Özellikler
Motor: 1.2 L I3 HTP (benzinli) 1.2 L I4 TSI (benzinli) 1.4 L I4 16V (benzinli) 1.6 L I4 16V (benzinli) 1.2 L I3 TDI CR (dizel) 1.4 L I3 TDI PD (dizel)  1.6 L I4 TDI CR (dizel) 1.9 L I4 TDI PD (dizel)
Şanzıman: 5 ileri manuel 6 ileri tiptronic 7 ileri DSG
Dingil mesafesi: 2,617 mm
Uzunluk: 4,205 mm
Genişlik: 1,684 mm
Yükseklik: 1,607 mm
Škoda Roomster (Type 5J), Škoda tarafından 2006 yılından bu yana üretilen LAV modelidir. Araç 2006 Cenevre Otomobil Fuarı'nda tanıtılmış olup Haziran 2006'da satışına başlanmıştır. Panelvan modeli ise Praktik olarak bilinmektedir.
İslam İşbirliği Teşkilatı üye ülkeleri listesi

Birliğe üye ülkeler;



  Üye ülkeler
  Üyeliği engellenen ülkeler
  Gözlemci ülkeler
İslam İşbirliği Teşkilatı'na üye devletler listesi, 1969 yılında kurulan İslam İşbirliği Teşkilatı'na Birleşmiş Milletler üyesi 56, toplamda 57 bağımsız devlet üyedir. Resmi dini İslam olmayan ancak Müslümanların yaşadığı Hindistan ve Etiyopya ülkelerin birliğe üye olmamasına karşın birliğe üye ülkelerde 2011 yılı itibarıyla yaklaşık 1,6 milyar Müslüman yaşamaktadır. Rusya ve Tayland gibi kayda değer müslüman nüfusunun yaşadığı bazı ülkeler de gözlemci statüsüyle teşkilatta yer almaktadır.
South Houston, Teksas

South Houston, Amerika Birleşik Devletleri'nin Teksas eyaletinde yer alan ve harris ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde 16,983'tür.
Demografi > 2010 Sayımı

15 Mart 2010  tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehirde 11,487 kişi, 5,176 ev ve 3,207 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise 79.0% Beyaz, 11.3% Afrikan Amerikan, 0.3% Yerli Amerikan, 5.2% Asyalı, 0.1% Pasifik Adalı, 1.1%'i ise diğer gruplardandır.
Ses sanatı (çağdaş sanat)

Ses sanatı veya işitsel sanat, ortamı veya konusu olarak sesi kullanan, ses yerleştirmeleri, hareketli nesneler, performanslar veya ses kayıtları gibi çeşitli biçimlerde sergilenebilen elektronik, akustik veya mekanik yollardan sesler çıkarabilen çağdaş sanat eserlerine verilen genel addır.
Tarihçe

Ses sanatının tarihinde Amerikalı besteci John Cage'in 4'33" adlı eserine önemli bir yer verilir. Prömiyeri 1952'de yapılan bu eserde icracı enstrümanı çalmadan 4 dakika 33 saniye boyunca bekler, böylelikle normalde müzik kabul edilmeyen arka plan gürültülerini ön plana çıkarmış olur. O zamandan itibaren bu tür eserler için yaygın olarak deneysel müzik denmiş, 1980'lerde ise hem mevcut sanatı açıklamak hem de yeni sanatsal olanaklar yaratmak için ses sanatı terimi kullanılmaya başlanmıştır. Bu anlamda ses sanatı yeni bir şey değildi. Öncüleri arasında Theo van Doesburg sayılmakla beraber, Kurt Schwitters'in, 1920'lerde ve 1930'larda yaptığı eserler de bugünkü anlamıyla ses sanatı olarak nitelendirilebilir. Edith Sitwell, Allen Ginsberg ve Bob Cobbing gibi birçok sanatçının eserleri eğlenceli, cüretkar veya anarşikti. Ses ve kelimelerle yeni bir şey yapmaya çalışıyorlar ve dil ile oynuyorlardı.
Mekâna özgülük ve kamusal alan

Ses sanatı eserlerinin mekâna özgü olarak üretilmeleri yaygın bir uygulamadır. Mekâna özgü iş üreten sanatçı, eserin yerini belirlemeye de önemli bir zaman ayırmış olduğundan, mekâna özgü bir yerleştirmenin kompozisyonunun analizi, yerini de içermelidir. Mekân eserin fizikselliğinin, biçiminin ve bağlamının kurucularındandır, dolayısıyla anlamın belirleyici unsurudur. Mekâna özgü olarak tasarlanmış eser, mekânla ilişkisi dışında anlaşılamayacağı veya deneyimlenemeyeceği için yeri değiştirilemez. İzleyici, sanatçı ve mekân arasında bir diyaloğa tanık olur.
Ses sanatının doğuşunda özellikle kamusal alan çok önemliydi. Bunun sebebi ses sanatının başlangıçta kurumsal sanat sisteminde yer bulamaması ve bir sınıfa sokulamamasıydı. Müzik alanındakiler için “yeterince müzik” içermiyor, sanat alanındakiler için ise “fazla müzik” niteliği taşıyordu. Bu sebepten bu alanda öncü isimler müzeler veya galeriler dışındaki mekânlara ilgi duydular. Bu, öncü ses sanatçılarının kurumları eleştirdikleri bir dönemdi. Max Neuhaus, Hans Peter Kuhn, Rolf Julius, Bill Fontana, Bernhard Leitner veya Robin Minard gibi sanatçılar, eserleri için kurumsal çerçevenin dışında alternatif sergileme alanları arıyorlardı. Ses yerleştirmeleri için ayrılmış özel yerler yoktu; bu nedenle sanatçılar, kamusal alanlar, istasyonlar, havalimanları, geçitler ve parklar gibi alışıldığın dışında yerler aradılar; ya da eski depo binaları, mahzenler, çatı katları, harabeler, sığınaklar, harabeye dönmüş alanlar ya da kullanılmayan endüstriyel binalar gibi terk edilmiş mekanlar aradılar. Bu şekilde ses sanatı daha ilk ortaya çıkışından itibaren mekanla ilişki içinde oldu.
Ses yerleştirmeleri

Ses yerleştirmeleri için iki önemli öğe vardır: mekân ve zaman. Mark Rosenthal'ın genel olarak yerleştirme sanatı için söyledikleri, ses yerleştirmeleri için daha da geçerli sayılabilir: Yaşamımızda gerçek uzam ve zamanda yol alarak etrafımızı keşfettiğimiz şekilde sanat eserinin de araştırılması beklenmektedir. Yerleştirme de tıpkı yaşamda algıların birbirini takip etmesi gibi bir deneyime davettir. Resim ve heykel zamanı dondurup kalıcı bir şey önerirken, yerleştirme böyle bir etkiden kaçınır. İzleyici o anda zamansal akışı ve mekânsal farkındalığı deneyimler. İzleyicinin zaman ve mekânı, algılayan ve nesne arasında hiçbir ayrım veya ikilik olmaksızın sanatla örtüşür. Ses yerleştirmeleri, konserlerin aksine akustik geçici alımlamaya açık, açık ses çalışmalarıdır; parçanın ne başı ne de sonu vardır. Müzikal malzeme bir süreç veya gelişim izlemez, zaman ve mekânda var olur. Açık sanat eseri hem dirençli hem de geçicidir. Besteci, parçanın başlangıcını ve sonunu belirlemez; onu tanımlayan dinleyicidir.
İlk ses yerleştirmelerinden sayılan Drive in Music, 1967'de Max Neuhaus tarafından kamusal bir alanda gerçekleşmişti. Alışılmadık derecede büyük bir müziksever kitleye sahip bir şehir olan Buffalo'da, şehrin ana caddesine yakın Lincoln Parkway adlı bir sokakta, ağaçlara yerleştirdiği vericiler ve antenler sayesinde aynı noktaya ancak her biri farklı bir sesle yayın yapan yedi radyo vericisinden oluşuyordu ve sinüs dalgalarının farklı bir karışımını sunuyordu. Ses sentezleme devreleri hava koşullarına bağlı olarak farklı sesler çıkaracak şekilde tasarlanmıştı. Bu tür eserler için yerleştirme teriminin kullanılması o sıralarda başladı. Ayrıca o dönemde farklı mecralarda çalışan birçok sanatçı, müze ve galerilerin sahte tarafsızlıklarına ve geleneksel sanat pratiklerine karşı bir protesto olarak  kurumsal çerçeveleri terk ediyorlardı. Kısacası, ses yerleştirmeleri, sanat üretim ve dağıtım araçlarının eleştirel bir şekilde incelenmesine ve ardından reddedilmesine aracı oldu.
Ses sanatı teriminin eleştirisi

Ses sanatının bir müzik dalı mı, mecra sonrası estetiğin bir dalı mı, bir tür yeni medya estetiği mi, yoksa ilişkisel estetik mi olduğu konusunda farklı görüşler vardır. Max Neuhaus ses sanatı kategorisini reddeder ve risk almayan belirsiz bir kategori olduğunu şu ifadelerle iddia eder: "Görsel sanatlardaki mükemmel yetenekli küratörler, ses kelimesinden söz edildiğinde aniden dengelerini kaybediyorlar. Çelik heykel ile çelik gitar müziğinin ve içinde çelik olan her şeyin birleşiminden oluşan ve 'Çelik Sanatı' denen yeni bir sanat türü ortaya çıksa alay edecek olan bu kişiler, her nasılsa 'Ses Sanatı' terimini hazmetmekte hiç zorlanmıyorlar. Sanatta mecra genellikle mesaj değildir." Neuhaus'un tepkisi, ses sanatı hakkındaki bir dizi yaygın şüpheyi, özellikle de bu kategorinin müziği bir sanat piyasası için yeniden paketlemenin bir yolu olduğu ve geçici seslerden çok görsel nesnelere veya ses kayıtlarına değer veren sanat eleştirisi söylemi olduğu şüphesini yansıtmaktadır. Aynı zamanda, pek çok çağdaş sanatçının, "ses"in bir sanat formunun temeli olmadığı, çağdaş sanatçının giderek artan çoklu ortam envanterinin veya mecra sonrası olanakların içindeki araçlardan sadece bir tanesi olduğu görüşünü de savunmaktadır.
Ses sanatı ve müzik

Ses sanatının müzikten tam olarak nerede ayrıldığı konusunda farklı görüşler vardır. Seth Kim Cohen'in In the Blink of an Ear (2009) ve Salom é Voegelin'in Listening to Noise and Silence (2010) bu konulara farklı görüşler getiren metinlerdir. Her iki yazar da ses sanatını müzikten farklı olarak konumlandırır ve ses sanatının belirleyici niteliğini ses kullanımı olarak değil, ses eserlerinin ortaya çıkardığı algısal, kavramsal ve kurumsal sorunlar olarak ele alır. Cohen, ses sanatının kavramsal niteliğini ön plana çıkarırken Voegelin ise fenomenolojik niteliğini ön plana çıkarır.
Ses sanatının sergilenmesi

Ses sanatı, resim veya heykelin aksine, olduğu yerde kalmadığından öngörülmesi güçtür. İster beyaz küpte ister bir ormanın vahşi doğasında sergileniyor olsun, sanatçılar için zengin potansiyeller sağlarken küratörler için de çeşitli zorlukları beraberinde getirir. Berlin'deki Hamburger Bahnhof küratörlerinden Anna-Catharina Gebbers "Bir ses eserinin sunumu, elinizdeki herhangi bir medya oynatıcının ve birkaç kulaklığın kurulumundan ibaret değildir", der ve bunun yerine, onun mekanın akustik yaratımı olarak adlandırdığı şeyi içerdiğini söyler. İzleyici, nesneye dayalı bir çalışmayla karşılaştığında kendi deneyimi üzerinde çok daha fazla kontrole sahip olur, örneğin daha ince ayrıntılarını görmek için bir tabloya kadar yürüyebilir; bazı durumlarda, tüm maddeselliğini deneyimlemek için heykele dokunulmasına bile izin verilebilir. Gördüğünden hoşlanmıyorsa, gözlerinizi kapatabilir ama kulaklarını doğal yoldan kapatmanın bir yolu yoktur. Gebbers'a göre ses bu özelliği ile "sızan" bir şeydir ve bir küratör olarak düşündüğü ilk şeylerden birinin "ses parçasını, yakınındaki ses çalışmalarının ürettiği sesler gibi diğer seslerden ve hatta yalnızca ortam gürültüsünden nasıl koruyabileceği" olduğunu söyler.
Ayrıca Bakınız

Ses heykeli
Yeni medya sanatı
Enstalasyon
İstanbul'daki Musevi mezarlıkları

Nakkaştepe Musevi Mezarlığı'ndan bir görüntü
İstanbul'daki Musevi mezarlıkları, şehirde sayıları 20 bini bulan Musevi cemaatinin kullanımına tahsis edilmiş gömü alanlarıdır. İstanbul'da 2010 yılı itibarıyla Musevi cemaatine ayrılan 8 gömü alanı vardır. Bunlar:
Acıbadem Musevi Mezarlığı
Arnavutköy Aşkenaz Mezarlığı
Arnavutköy Sefarad Mezarlığı
Hasköy Musevi Mezarlığı
Kilyos Musevi Mezarlığı
Nakkaştepe Musevi Mezarlığı
Ortaköy Musevi Mezarlığı
Şişli İtalyan Musevi Mezarlığı'dır.
Mezarlıklar

İstanbul'daki Musevi mezarlıkları içinde, Kuzguncuk, Hasköy ve Ortaköy mezarlıklarının geçmişi, 16. ve 17. yüzyıllara kadar dayanmaktadır. Beyoğlu ilçesinde yer alan Hasköy Mezarlığı, İstanbul'da Musevilere ait en büyük mezarlık alanıdır. Ulus semtinde ise, birbirine yakın mesafede iki ayrı Musevi mezarlığı bulunmaktadır. Büyük olanı Sefarad, küçük olanı Aşkenaz cemaatine ayrılmıştır.
Şişli İtalyan Musevi Mezarlığı, Şişli ile Mecidiyeköy arasında kalan gayrimüslim mezarlığı içinde bulunmaktadır. Karma bir mezarlık olan Şişli Mezarlığı'nda Ermeni ve Rum cemaatiyle birlikte, İtalyan Musevi cemaatine de bir bölüm ayrılmıştır. Musevi bölümü mezarlığın batısında yer almaktadır. Anadolu Yakası'nda Bağlarbaşı ve Acıbadem semtlerinde de birer Musevi mezarlığı vardır.
Mezarlıkların durumu

Mezarlıklar genellikle bir sinagogun çevresinde kuruludur. Ancak günümüzde bu gelenek büyük ölçüde kaybolmuştur. İstanbul'daki Musevi mezarlıkları zaman zaman deprem, şiddetli yağışlar ve bakımsızlık gibi nedenlerle tahrip olmuştur. Tehlikeye açık hâle gelen mezarlıklar kimi zaman saldırılara maruz kalmıştır. Kimi mezarlıklar, içinden ya da çevresinden yol geçirilmesi nedeniyle istimlâke uğramıştır. Çok eski mezarlıklar ise şehirleşme alanları açmak amacıyla taşınmış ya da yok edilmiştir.
1991 yılında, cemaatin artan mezarlık alanı gereksinimini karşılamak ve şehrin kuzey kesimlerinde yaşayan Musevilere daha yakın bir alternatif sunmak amacıyla, Sarıyer, Kilyos'ta yeni bir mezarlık alanı belirlenmiştir. Uzun süre gömü yapılmadan kalan mezarlıklar, düzenleme ve parselasyon çalışmalarının bitirilmesinin ardından ve 2010 yılının başında kullanıma girmiştir. Ortaköy, Hasköy, Bağlarbaşı, Ulus Sefarad, Ulus Aşkenaz ve Kilyos mezarlıklarının yönetimi ve bakım işleri Neve Şalom Sinagogu Vakfı tarafından düzenlenmektedir.
Şanlıavşar, Bozova

| Şanlıavşar |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Şanlıurfa
Koordinatlar: 37°12′59″N 38°18′34″E﻿ / ﻿37.2164°K 38.3094°D﻿ / 37.2164; 38.3094
Ülke:  Türkiye
İl: Şanlıurfa
İlçe: Bozova
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Şanlıavşar, Şanlıurfa ilinin Bozova ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

14 Aralık 1998 tarihinde "Kanlıavşar" adıyla belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
İspanya tarihi (1810-1873)

İspanya tarihi (1810-1873), Joseph Bonaparte'ın yönettiği İspanya Krallığı'na karşı kurulan İspanya'dan Birinci İspanya Cumhuriyeti'ne kadar olan dönemi kapsar. Bu dönem aynı zamanda İspanya tarhinin en karışık dönemidir.
1810-1813

1808 yılında Napolyon'un emri ile Joachim Murat komutasındaki Fransız ordusu İspanya'yı işgal etti. İşgalden kısa bir süre sonra 2 Mayıs günü Dos de Mayo Ayaklanması oldu. Bu ayaklanma Yarımada Savaşı'nı başlatan olaydır. Savaş devam ederken İspanyol partizanları tarafından kurtarılmış olan Cadiz kentinde 19 Mart 1812 tarihinde bugünkü yönetim yapısının kökenini oluşturan Napolyon modelinden esinlenerek oluşturulan ve dönemin en demokratik anayasası olan 1812 İspanyol Anayasası ilan edildi. Bu anayasa ile kralın yetkileri azaltılıyordu. Bundan dolayı Fransa isyan hareketini bölmek için VII. Fernando'yu Valencay Antlaşması ile serbest bıraktı. Yarımada Savaşı bitmesinden sonra kral yetkilerini kısıtlayan anayasayı Valensiya'da Manifesto yayımlayarak tanımadığını açıkladı. Böylece anayasa ile ortadan kalkan mutlak krallık, İspanyol Engizisyonu geri geldi.
1814-1820

Demokratik anayasa kaldırıldıktan sonra kral; din adamları ve kilise ile anlaşma yaparak Napolyon'un işgalinden önceki İspanya'yı geri getirmeyi amaçlamıştır. Bu alınan kararlar Liberalleri hiç memnun etmemişti. Özellikle savaş esnasında destekleme kararı aldıkları kralın bunları yapması ihanete uğramış hissi verdi. Joseph Bonaparte karşı cuntalar kuran Latin Amerikalılar az sayıda olan bağımsızlıkçılara katılmaya başladı. Bu da 1820 yılının başında ise İspanya'ya bağlı olan Latin Amerika ülkeleri bağımsız oldular.
1820-1823

1820 yılında ise Albay Rafael del Riego ordunun tam desteğini alarak darbe yaptı. Darbe ile Liberaller iktidara geldi. 1812 İspanyol Anayasası tekrar yürürlüğe konuldu. Ancak Liberaller adeta bir enkaz devralmışlardı. 1805 yılında Trafalgar Savaşı ile İspanyol donanmasını paramparça olmuştu. Bu savaşın ardından meydana gelen Yarımada Savaşı ve hala devam eden Latin Amerika bağımsızlık savaşları ülke ekonomisini çökertti. Ayrıca elden çıkan topraklardan elde edilen gelir artık gelemeyecekti. Liberaller, ekonomik sıkıntıdan kurtulabilmek için yurt dışından para almayı çözüm olarak gördüler. Bu amaçla Paris ve Londra'ya gidildi. Buralarda Nathan Rothschild ve James Rothschild'den destek alındı.
1823 yılında gerici uluslararası ittifak üyesi olan Fransa'nın İspanya'ya müdahalesi ile VII Ferdinand İspanya üzerinde hakimiyetini tekrar kurdu.
1823-1833

Ayrıca bakınız: Uğursuz onyıl
Fransızların müdahalesinin ardından koltuğunu güçlendiren Ferdinand VII, Liberallere karşı cadı avı başlattı. Liberal Parti üyelerinin çoğu, Londra gibi yerlere kaçarak yurt dışına gitti. Kaçmayan veya kaçamayanlar Liberaller ise başkent Madrid'de bulunan La Cebada Meydanı'nda idam edildi.
Francisco Tadeo Calomarde Adalet Bakanı olarak seçildi. Calomarde, üniversiteleri sıkı kontrol aldı. Basına ağır bir sansür uygulandı.
Ferdinand'ın politikaları muhafazakâr parti de hoşnutsuzluklara neden oldu. Bunun sonucunda kendisinin bizzat kurduğu kralcı gönüllüler ayaklandı. 1827 yılında başta Katalonya olmak üzere birçok bölgede Agraviados savaşları başlamıştı. İsyan sonucunda isyan liderlerinin bir kısmı idam edildi. Diğer kısmı ise Fransa'ya kaçtı.
Daha sonraki yıllarda, Ferdinand ağır hastalık geçirdi ve devleti yönetme yeteneğini kaybetti. Bu durumda ise devleti karısı Maria Christina fiillen yöneticiydi. Maria Christina ise ekonomi sıkıntıları atlatmak için liberal muhalefetten destek aramaya karar verdi.