Cinsiyet ve gelişim
Erken yaklaşımlar > Cinsiyet ve gelişim (CVG)

Cinsiyet ve Kalkınma (CVG) yaklaşımı, erkekler ve kadınlar arasındaki sosyal olarak inşa edilmiş farklılıklara, mevcut cinsiyet rollerine ve ilişkilerine meydan okuma ihtiyacına, ve sınıf farklılıklarının gelişimi üzerindeki etkilerine odaklanır. Bu yaklaşım, erkekler ve kadınlar arasındaki sosyal ilişkinin kadınları sistematik olarak boyun eğdirdiğini savunan Oakley (1972) ve Rubin (1975) gibi akademisyenlerin yanı sıra ekonomist bilim adamları Lourdes Benería ve Amartya Sen'in (1981), sömürgeciliğin kalkınma ve cinsiyet eşitsizliği üzerindeki etkisini değerlendiren. Sömürgeciliğin gelişmekte olan ülkelere bir "değer sistemi"nden daha fazlasını empoze ettiğini, "sınıf farklılaşmasına neden olan sermaye birikimini teşvik etmek için tasarlanmış" bir ekonomi sistemi getirdiğini belirtiyorlar.
CVG, daha geniş toplumsal cinsiyet ilişkileri sistemlerini incelemeden kadınların boyun eğdirilmesini ve uluslararası kalkınma tartışmalarına dahil edilmemesini tartışan WID'den ayrılıyor. Bu çalışmadan etkilenen, 1970'lerin sonlarında, kalkınma alanında çalışan bazı uygulayıcılar, kadınlara tek başına odaklanmayı sorguladılar. CVG, WID'in kadınlara önemli bir 'hedef grup' ve kalkınma için 'kullanılmayan kaynaklar' olarak odaklanmasına meydan okudu. CVG, kadınların ve erkeklerin sosyal olarak nasıl inşa edildiğini ve 'bu inşaların hem tanımlayan hem de onlar tarafından tanımlanan sosyal faaliyetler tarafından nasıl güçlü bir şekilde güçlendirildiğini' anlama ihtiyacına ilişkin düşüncede bir değişime işaret etti. CVGAB öncelikle cinsiyete dayalı işbölümüne ve kurumlara gömülü bir güç ilişkisi olarak cinsiyete odaklanır. Sonuç olarak, bu yaklaşımda 'Cinsiyet rolleri' ve 'sosyal ilişkiler analizi' olmak üzere iki ana çerçeve kullanılmaktadır. 'Cinsiyet rolleri', ev içindeki kimliklerin sosyal inşasına odaklanır; aynı zamanda kaynaklara göreceli erişimlerinde 'erkeklik ve kadınlıktan' beklentilerini de ortaya koymaktadır. 'Sosyal ilişkiler analizi', toplumsal kurumlarda yerleşik olan hiyerarşik güç ilişkilerinin toplumsal boyutlarını ve bunun 'toplumdaki kadın ve erkeklerin göreli konumları' üzerindeki belirleyici etkisini açığa çıkarır. Bu göreli konumlandırma kadınlara karşı ayrımcılık yapma eğilimindedir.
WID'den farklı olarak CVG yaklaşımı, özellikle kadınlarla değil, bir toplumun hem kadınlara hem de erkeklere nasıl roller, sorumluluklar ve beklentiler yüklediğiyle ilgilenir. CVG, kadın ve erkeklerin birlikte çalışma yollarını ortaya çıkarmak için toplumsal cinsiyet analizini uygular ve sonuçları tarafsız ekonomi ve verimlilik açısından sunar.  Toplumsal cinsiyet eşitliği yaratma girişiminde (kamusal alana katılma yeteneği de dahil olmak üzere kadınların erkeklerle aynı fırsatlara sahip olduğunu ifade ederek), CVG politikaları, geleneksel cinsiyet rolü beklentilerini yeniden tanımlamayı amaçlar. Kadınların ev idaresi görevlerini yerine getirmeleri, ev eksenli üretim yapmalarının yanı sıra çocuk doğurma ve büyütme ve aile üyelerine bakmaları bekleniyor. Bir eşin rolü büyük ölçüde 'anneliğin sorumlulukları' olarak yorumlanır. Bununla birlikte, erkeklerin ücretli iş ve piyasa üretimi ile bağlantılı olarak evin geçimini sağlayan kişiler olması bekleniyor. İş piyasasında kadınlar erkeklerden daha az kazanma eğilimindedir. Örneğin, "Eşitlik ve İnsan Hakları Komisyonu tarafından yapılan bir araştırma, Birleşik Krallık'ın en iyi finans şirketlerinden bazılarında büyük ücret eşitsizlikleri buldu, kadınlar erkek meslektaşlarından yaklaşık yüzde 80 daha az performansa dayalı ücret aldı." Yaygın toplumsal cinsiyet eşitsizliklerine yanıt olarak, Pekin Eylem Platformu, toplumsal cinsiyet eşitliğini sağlamak için yönetişimin tüm düzeylerinde tüm politika alanlarında bir strateji olarak toplumsal cinsiyet eşitliğini anaakımlaştırmayı 1995 yılında kurdu.
CVG, kalkınma ile ilgili tartışmalarda büyük ölçüde kullanılmıştır, ancak bu eğilim, kalkınma ajanslarının fiili uygulamalarında ve kalkınma planlarında görülmemektedir. Caroline Moser, CVG'nin zorlu doğası nedeniyle WID'nin devam ettiğini iddia ediyor, ancak Shirin M. Rai, asıl sorunun politikada WID ve CVG ile örtüşme eğiliminde yattığını belirterek bu iddiaya karşı çıkıyor. Bu nedenle, ancak kalkınma ajanslarının tamamen CVG dilini tamamen benimsemesi ile mümkün olacaktır. Caroline Moser, 1980'lerde Londra Üniversitesi Kalkınma Planlama Birimi'nde çalışırken CVG odaklı kalkınma planlaması için Moser Cinsiyet Planlaması Çerçevesini geliştirdi. Caren Levy ile birlikte çalışarak, onu toplumsal cinsiyet politikası ve planlaması için bir metodolojiye genişletti.  Moser çerçevesi, cinsiyet ilişkilerinin önemini vurgularken Cinsiyet ve Kalkınma yaklaşımını takip eder. WID tabanlı Harvard Analitik Çerçevesinde olduğu gibi, nicel ampirik gerçeklerin bir koleksiyonunu içerir. Daha da ileri giderek, erişim ve kontrol sözleşmelerine yol açan nedenleri ve süreçleri araştırır. Moser Çerçevesi, toplumsal cinsiyet rollerinin belirlenmesini, toplumsal cinsiyet ihtiyaçlarının değerlendirilmesini, kaynakların kontrolünün ayrıştırılmasını ve hanehalkı içinde karar vermeyi, iş ve ev sorumluluklarını dengelemek için planlamayı, müdahalelerde farklı amaçlar arasında ayrım yapmayı ve kadınları ve toplumsal cinsiyet bilincine sahip kuruluşları planlamaya dahil etmeyi içerir.