stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Fadıl Akgündüz
Siyasi yaşamı

Mehmet Fadıl Akgündüz, 3 Kasım 2002'de yapılan genel seçimlerde Türkiye Büyük Millet Meclisine 22. Dönem Siirt Milletvekili olarak seçildi. Siirt ilindeki seçimlerinin itiraz üzerine Yüksek Seçim Kurulu tarafından iptal edilmesi nedeniyle 9 Mart 2003 tarihinde yapılan ara seçiminde yeniden vekil seçilemedi ve milletvekilliği düştü.
7 Haziran 2015 Genel Seçimlerinde Siirt'ten bağımsız aday olan Akgündüz, aldığı oy sayısına göre milletvekili seçilemedi.
Mustafa Kırantepe

| Mustafa Kırantepe |
| --- | --- |
Doğum: 29 Temmuz 1979 (45 yaşında) İzmir, Türkiye
Milliyet: Türk
Meslek: Tiyatro ve sinema oyuncusu
Etkin yıllar: 2008-günümüz

Mustafa Kırantepe (d. 29 Temmuz 1979, İzmir), Türk tiyatro ve sinema oyuncusudur.
Hayatı

29 Temmuz 1979 yılında İzmir'de doğdu. Konak Çınarlı Endüstri Meslek Lisesinden mezun oldu. Eskişehir Anadolu Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümünü 2002 yılında bitirdi ve aynı yıl İstanbul'a yerleşti. 2003 ve 2007 yılları arasında İstanbul Devlet Tiyatrosu'nda oyuncu olarak yer aldı. Yine 2003-2010 yılları arasında aktif olarak seslendirme çalışmaları yaptı. 2009 yılında bünyesine katıldığı Semaver Kumpanya'da hâlen oyuncu olarak yer almaktadır. Ayrıca İstanbul'a yerleştiği yıldan itibaren tiyatronun yanı sıra çeşitli sinema, televizyon ve seslendirme çalışmaları da yapmaktadır.
Tiyatro oyunları

Semaver ve Kumpanya: Sait Faik Abasıyanık - Semaver Kumpanya - 2017
İçerdekiler: Melih Cevdet Anday - Semaver Kumpanya - 2016
Cimri: Molière - Semaver Kumpanya - 2016
Kuşlar: Aristofanes - Semaver Kumpanya - 2015
Veriler: Arthur Milner - Semaver Kumpanya - 2014
Bir İnfazın Portresi : Howard Barker - Semaver Kumpanya - 2013
Metot : Jordi Alceran - Semaver Kumpanya - 2012
Bir Tutam Hayat : Anton Çehov - Semaver Kumpanya - 2011
Titus Andronicus : William Shakespeare - Semaver Kumpanya - 2010
Filmografisi > Sinema filmleri

Chaplin Dörtlüsü - Yakında
Aşkın Dünkü Çocukları - 2025
Son Akşam Yemeği - 2023
Do Not Disturb : Cem Yılmaz - 2023
Sen Ben Lenin : Tufan Taştan - 2021
Nasipse Adayız : Ercan Kesal - 2020
Ölümlü Dünya : Ali Atay - 2018
Kelebekler : - 2018
Babamın Kanatları : Kıvanç Sezer - 2016
Kırık Kalpler Bankası : Onur Ünlü - 2016
Yok Artık 2 : Caner Özyurtlu - 2016
Yok Artık! : Caner Özyurtlu - 2015
Abluka : Emin Alper - 2015
İtirazım Var : Onur Ünlü - 2014
Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku - Çiğdem Vitrinel - 2014
Ümmü Sıbyan: Zifir : Efe Hızır - 2014
Bornova Bornova : İnan Temelkuran - 2009
Made in Europa : İnan Temelkuran - 2007
Filmografisi > Diziler

2011-2013: Leyla ile Mecnun - Adem
2014: Ulan İstanbul - Şadan Helvacıgil
2015: Beş Kardeş - Beton Recep
2016-2017: Muhteşem Yüzyıl Kösem - Beynam Ağa
2017-2021: Çukur - Medet
2021: Menajerimi Ara - kendisi
2021-2022: Üç Kuruş - Ruşen Karaç
2023: Taçsız Prenses - Şahin
2024: Ateş Kuşları - Seyfi
Yakında: Prens
Yakında: Kara Kış
Ödülleri

15. Altın Koza Film Festivali, En İyi Erkek Oyuncu, Made in Europa, 2008
Haçiko

| Hachiko |
| --- | --- |
Hachiko'nun fotoğrafı
Doğum: 10 Kasım 1923(1923-11-10) Ōdate, Akita, Japonya
Ölüm: 8 Mart 1935 (11 yaşında) Shibuya, Tokyo, Japonya
Defin yeri: Ulusal Doğa ve Bilim Müzesi, Tokyo

Hachiko (Japonca: 忠犬ハチ公, romanize: Hachikō; 10 Kasım 1923 – 8 Mart 1935), Akita iline bağlı Ōdate şehrinde doğmuş ve sadakatiyle dünya çapında tanınan bir Akita cinsi köpektir. Hayatı boyunca,  Tokyo Üniversitesi'nde  profesör olan sahibi Hidesaburo Ueno'yu işe gitmek için kullandığı Shibuya Metro İstasyonu'nun kapısında her gün beklemesiyle bilinir.
Hayatı ve Sadakati

1924 yılında Tokyo Üniversitesi Ziraat Fakültesi'nde görev yapan Japon profesör Dr. Hidesaburō Ueno, Haçiko'yu henüz yavru bir köpekken sahiplendi. Profesör, köpeğe Japonca "sekizinci" anlamına gelen "Haçiko" adını verdi. Beyaz, safkan bir Akita olan Haçiko, kısa sürede sahibine büyük bir bağlılık geliştirdi. Her sabah sahibine metroya kadar eşlik ediyor, akşam saatlerinde ise onun eve dönüşünde Shibuya İstasyonu'nun kapısında bekliyordu.
Haçiko, sahibinin işten dönüş saatini her gün dakik bir şekilde hesaplayarak metro istasyonuna gidiyordu. Ancak 1925 yılında, bir sabah metroya kadar eşlik ettiği profesör, üniversitede geçirdiği ani bir kalp krizi sonucu hayatını kaybetti ve bir daha metrodan dönmedi.
Haçiko, sahibinin yokluğuna rağmen sadakatinden asla vazgeçmedi. Profesörün ölümünden sonra tam dokuz yıl boyunca her akşam aynı saatte Shibuya Metro İstasyonu'nun kapısına giderek sahibini bekledi.
Hayatı ve Sadakati > Ölümü

Haçiko, 8 Mart 1935'te 11 yaşındayken öldü. Shibuya'daki bir sokakta bulundu. Mart 2011'de bilim insanları sonunda Hachikō'nun ölüm nedenini çözdüler: köpeğin hem son evre kanseri hem de kalp kurdu (filarya enfeksiyonu) vardı. Haçiko'nun midesinde ayrıca dört tane yakitori şişi vardı, ancak şişler midesine zarar vermedi veya ölümüne neden olmadı.
Haçiko'nun Mirası

Ölümünden sonra Haçiko'nun kalıntıları yakıldı ve külleri Tokyo, Minato'daki Aoyama Mezarlığı'na gömüldü ve burada Haçiko'nun sevgili efendisi Profesör Ueno'nun küllerinin yanında bulunmaktadır. Haçiko'nun postu ölümünden sonra korundu ve Tokyo, Ueno'daki Japonya Ulusal Bilim Müzesi'nde sergilenmektedir.
Haçiko'nun bu olağanüstü sadakati, Japon halkı arasında derin bir etki bıraktı. Ölümünden kısa bir süre sonra, 9 yıl boyunca beklediği Shibuya İstasyonu'nun önüne, sadakatin simgesi olarak bir heykeli dikildi. II. Dünya Savaşı sırasında tahrip olan bu heykel, 1948 yılında yenilendi. Bugün, Haçiko'nun heykeli Tokyo'nun önemli bir simgesi haline gelmiş olup, Shibuya İstasyonu'nun o bölümü "Haçiko Çıkışı" olarak adlandırılmaktadır.
Haçiko'nun mezarı, çok sevdiği sahibi Profesör Hidesaburō Ueno'nun mezarının yanındadır. Her yıl Haçiko'nun ölüm yıldönümü olan 8 Mart'ta, hayvanseverler ve ziyaretçiler onun sadakatini anmak için heykelin önünde bir araya gelirler.
Popüler Kültürde Haçiko

Haçiko'nun hikâyesi, 1987 yılında Japon yapımı bir filme konu oldu. Bu film, Türkiye'de Japon Filmleri Festivali'nde de gösterildi. Hikâye, 2009 yılında Hollywood tarafından yeniden uyarlandı ve "Hachi: A Dog's Tale" adıyla beyaz perdeye aktarıldı. Filmde, Haçiko'nun sahibi Profesör Ueno'yu ünlü oyuncu Richard Gere canlandırdı.
Popüler Kültürde Haçiko > Haçiko’nun Anlamı

Haçiko, insan-hayvan ilişkilerinde sadakatin ve sevginin evrensel bir sembolü haline gelmiştir. Onun hikâyesi, yalnızca Japonya'da değil, tüm dünyada büyük bir ilgi ve saygı görmüş, sadakat kavramını yeniden düşünmeye sevk etmiştir..
Haçiko ile benzer biçimde simgeleşen bir diğer örnek de Greyfriars Bobby adındaki İskoçya'da yaşamış bir köpektir.
Galeri

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Hachikō'nun sahibi Dr. Hidesabura Ueno'nun mezarı, yanında Hachikō anıtı. (Aoyama Mezarlığı, Tokyo)
Hachikō'nun son fotoğrafı,Tokyo, 8 Mart 1935.
Hachikō'nun müzede sergilenmesi.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb17716168w (data)  ISNI: 0000 0004 3618 0058  LCCN: no2014081856  NCL: 031190461  NKC: mzk20241212732  NLI: 987007558917205171  VIAF: 309839818   WorldCat (LCCN): no2014-081856
Adaptasyon

Bu madde evrimsel süreç hakkındadır.Başlığın diğer anlamları için Adaptasyon (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Biyolojide adaptasyonun birbiriyle ilişkili üç anlamı vardır. İlk olarak, organizmaları çevrelerine uyduran ve evrimsel uygunluklarını artıran dinamik evrimsel doğal seçilim sürecidir. İkinci olarak, bu süreç sırasında popülasyonun ulaştığı bir durumdur. Üçüncü olarak, her bir organizmada işlevsel bir role sahip olan, doğal seçilim yoluyla korunan ve evrimleşen fenotipik bir özellik veya adaptif bir özelliktir.
Tarihsel olarak adaptasyon, Empedokles ve Aristoteles gibi antik Yunan filozoflarının zamanından beri tanımlanmaktadır. 18. ve 19. yüzyıl doğal teolojisinde adaptasyon, bir tanrının varlığına kanıt olarak kabul edilmiştir. Charles Darwin bunun yerine doğal seçilim ile açıklanmasını önermiştir.
Adaptasyon, alel frekanslarındaki değişimle ölçülen evrim hızını yöneten biyolojik uygunluk ile ilgilidir. Genellikle iki veya daha fazla tür, çiçekli bitkiler ve tozlaşmayı sağlayan böceklerde olduğu gibi, diğer türlerin adaptasyonlarıyla birbirine kenetlenen adaptasyonlar geliştirdikçe birlikte adapte olur ve birlikte evrimleşir. Mimikride, türler diğer türlere benzeyecek şekilde evrimleşir; mimikride bu, güçlü bir şekilde savunulan bir grup türün (sokabilen eşek arıları gibi) her birinin savunmalarını aynı şekilde tanıtmaya başlamasıyla karşılıklı olarak faydalı bir ortak evrimdir. Bir amaç için evrimleşen özellikler, dinozorların yalıtkan tüylerinin kuş uçuşu için evrimleşmesinde olduğu gibi, farklı bir amaç için ortaklaşa kullanılabilir.
Adaptasyon, işlev ve amaç (teleoloji) ile ilgili olduğu için biyoloji felsefesinde önemli bir konudur. Bazı biyologlar, en azından bir tanrının niyetini akla getirdiği için, adaptasyonda amacı ima eden terimlerden kaçınmaya çalışır, ancak diğerleri adaptasyonun zorunlu olarak amaçlı olduğunu belirtir.
Tarihçe

Ana madde: Evrim düşüncesinin tarihi
Adaptasyon, eski çağlardan beri filozoflar ve doğa tarihçileri tarafından evrim hakkındaki görüşlerinden bağımsız olarak kabul edilen, ancak açıklamaları farklılık gösteren gözlemlenebilir bir yaşam gerçeğidir. Empedokles, adaptasyonun nihai bir neden (bir amaç) gerektirdiğine inanmıyordu, ancak "böyle şeyler hayatta kaldığı için doğal olarak ortaya çıktığını" düşünüyordu. Aristoteles nihai nedenlere inanıyordu, ancak türlerin sabit olduğunu varsayıyordu.
Doğal teolojide adaptasyon, bir tanrının işi ve Tanrı'nın varlığının kanıtı olarak yorumlanmıştır. William Paley, organizmaların yaşadıkları hayata mükemmel bir şekilde adapte olduklarına inanıyordu ki bu argüman, Tanrı'nın "mümkün olan tüm dünyaların en iyisini" yarattığını savunan Gottfried Wilhelm Leibniz'i gölgede bırakıyordu. Voltaire'in hicvi Dr. Pangloss bu iyimser fikrin bir parodisidir ve David Hume da tasarıma karşı çıkmıştır. Charles Darwin, hayvanlar ve bitkiler dünyasında meydana gelen kusurları ve sınırlamaları vurgulayarak gelenekten ayrılmıştır.
Jean-Baptiste Lamarck, organizmaların daha karmaşık hale gelme, bir ilerleme merdiveninde yukarı çıkma eğilimi ve genellikle kullanım ve kullanılmama olarak ifade edilen "koşulların etkisi"ni önerdi. Teorisinin bu ikinci, ikincil unsuru, günümüzde Lamarkizm olarak adlandırılan, adaptasyonları doğal yollarla açıklamayı amaçlayan, edinilmiş özelliklerin kalıtımına ilişkin proto-evrimsel bir hipotezdir.
Buffon gibi diğer doğa tarihçileri adaptasyonu ve bazıları da evrimi kabul etmiş, ancak mekanizmaya ilişkin görüşlerini dile getirmemişlerdir. Bu durum, Darwin ve Alfred Russel Wallace'ın ve Henry Walter Bates gibi ikincil figürlerin, önemi daha önce sadece gözle görülen bir mekanizmayı ortaya koymalarındaki gerçek değeri göstermektedir. Bir yüzyıl sonra, E. B. Ford ve Theodosius Dobzhansky gibi kişilerin deneysel saha çalışmaları ve üreme deneyleri, doğal seçilimin yalnızca adaptasyonun arkasındaki 'motor' değil, aynı zamanda daha önce düşünülenden çok daha güçlü bir güç olduğuna dair kanıtlar üretmiştir.
Genel ilkeler

Bir adaptasyonun önemi ancak türün toplam biyolojisi ile ilişkili olarak anlaşılabilir.
Genel ilkeler > Adaptasyon ne değildir

Adaptasyon; esneklik, aklimatizasyon ve öğrenmeden farklıdır; bunların hepsi yaşam boyunca meydana gelen ve kalıtsal olmayan değişikliklerdir. Esneklik, bir organizmanın farklı habitatlarda kendini sürdürebilme kapasitesiyle, yani özelleşme derecesiyle ilgilidir. Aklimatizasyon, yaşam boyunca otomatik fizyolojik ayarlamaları tanımlar; öğrenme ise yaşam boyunca davranışsal performansta iyileşme anlamına gelir.
Esneklik, belirli bir genotipe (genetik tip) sahip bir organizmanın yaşam alanındaki değişikliklere yanıt olarak fenotipini (gözlemlenebilir özellikler) değiştirme veya farklı bir yaşam alanına geçme yeteneği olan fenotipik plastisiteden kaynaklanır. Esneklik derecesi kalıtsaldır ve bireyler arasında farklılık gösterir. Son derece özelleşmiş bir hayvan veya bitki yalnızca iyi tanımlanmış bir habitatta yaşar, belirli bir tür yiyecek yer ve ihtiyaçları karşılanmazsa hayatta kalamaz. Birçok otçul hayvan böyledir; okaliptüse bağımlı olan koalalar ve bambuya ihtiyaç duyan dev pandalar bunun uç örnekleridir. Öte yandan bir genelci, çeşitli yiyecekler yer ve birçok farklı koşulda hayatta kalabilir. Örnek olarak insanlar, sıçanlar, yengeçler ve birçok etobur verilebilir. Özelleşmiş veya keşifçi bir şekilde davranma eğilimi kalıtsaldır - bu bir adaptasyondur. Gelişimsel esneklik ise oldukça farklıdır: Evrimsel biyolog John Maynard Smith, "Bir hayvan veya bitki, yeni koşullarda yetiştirildiğinde veya yeni koşullara aktarıldığında, yeni ortamda hayatta kalmak için daha uygun olacak şekilde yapısını değiştiriyorsa, gelişimsel olarak esnektir" diye yazmaktadır.
İnsanlar daha yüksek bir rakıma çıktıklarında, solunum ve fiziksel efor bir sorun haline gelir, ancak yüksek rakım koşullarında zaman geçirdikten sonra, örneğin daha fazla kırmızı kan hücresi üreterek, oksijenin kısmi basıncının azalmasına alışırlar. Aklimatize olma yeteneği bir adaptasyondur, ancak aklimatizasyonun kendisi değildir. Üreme oranı düşer, ancak bazı tropikal hastalıklardan ölümler de azalır. Daha uzun bir süre boyunca, bazı insanlar yüksek rakımlarda diğerlerine göre daha iyi üreyebilir. Daha sonraki nesillere daha fazla katkıda bulunurlar ve doğal seçilim yoluyla yavaş yavaş tüm nüfus yeni koşullara adapte olur. Yüksek rakımdaki uzun süreli toplulukların gözlemlenen performansı, yeni gelenlerin iklime alışmak için zamanları olduğunda bile, yeni gelenlerin performansından önemli ölçüde daha iyi olduğundan, bu açıkça gerçekleşmiştir.
Genel ilkeler > Uyumluluk ve uygunluk

Uyumluluk ile popülasyon genetiğinde kullanılan uygunluk kavramı arasında bir ilişki vardır. Genotipler arasındaki uygunluk farklılıkları, doğal seçilim yoluyla evrim oranını öngörür. Doğal seçilim, kalıtsal oldukları ölçüde alternatif fenotiplerin göreceli frekanslarını değiştirir. Bununla birlikte, yüksek adaptasyona sahip bir fenotip yüksek uygunluğa sahip olmayabilir. Dobzhansky, Kaliforniya kızılçamı örneğinden bahsetmiştir; bu ağaç yüksek düzeyde adapte olmuş, ancak nesli tükenme tehlikesiyle karşı karşıya olan bir relikt türdür. Elliott Sober, adaptasyonun geçmişe dönük bir kavram olduğunu, çünkü bir özelliğin geçmişi hakkında bir şeyler ima ettiğini, oysa uygunluğun bir özelliğin geleceğini öngördüğünü söylemiştir.
Göreceli uygunluk. Popülasyondaki diğer genotiplerin katkılarına göre bir genotipin veya bir genotip sınıfının bir sonraki nesle yaptığı ortalama katkı. Bu aynı zamanda Darwinci uygunluk, seçilim katsayısı ve diğer terimler olarak da bilinir.
Mutlak uygunluk. Bir genotipin veya bir genotip sınıfının bir sonraki nesle mutlak katkısı. Bir bütün olarak popülasyona uygulandığında Malthusian parametresi olarak da bilinir.
Uyumluluk. Bir fenotipin yerel ekolojik nişine ne ölçüde uyduğu. Araştırmacılar bazen bunu karşılıklı bir nakil yoluyla test edebilirler.
Sewall Wright, popülasyonların bir uygunluk manzarası üzerinde adaptif zirveleri işgal ettiğini öne sürmüştür. Bir popülasyonun başka, daha yüksek bir zirveye evrimleşmesi için öncelikle uyumsuz ara aşamalardan oluşan bir vadiden geçmesi gerekecek ve optimum düzeyde uyarlanmamış bir zirvede "kapana kısılabilecektir".
Türler

Adaptasyon evrimin kalbi ve ruhudur.
Türler > Habitat değişiklikleri

Darwin'den önce adaptasyon, bir organizma ile habitatı arasında sabit bir ilişki olarak görülüyordu. İklim değiştikçe habitatın da değiştiği ve habitat değiştikçe biyotanın da değiştiği kabul edilmiyordu. Ayrıca, habitatlar biyotalarındaki değişikliklere de tabidir: örneğin, diğer alanlardan gelen türlerin istilası. Belirli bir habitattaki türlerin göreceli sayıları her zaman değişmektedir. Değişim kuraldır, ancak çoğu şey değişimin hızına ve derecesine bağlıdır. Habitat değiştiğinde, yerleşik bir popülasyonun başına üç ana şey gelebilir: habitat takibi, genetik değişim veya yok olma. Aslında, üçü de sırayla meydana gelebilir. Bu üç etkiden sadece genetik değişim adaptasyona yol açar. Bir habitat değiştiğinde, yerleşik popülasyon tipik olarak daha uygun yerlere taşınır; bu, geniş (sınırsız olmasa da) hareket fırsatına sahip olan uçan böceklerin veya okyanus organizmalarının tipik tepkisidir. Bu yaygın tepkiye habitat takibi denir. Fosil kayıtlarındaki belirgin durağanlık dönemleri için öne sürülen açıklamalardan biri de budur (kesintili denge teorisi).
Türler > Birlikte adaptasyon

Ana madde: Birlikte adaptasyon
Bir türün varlığının başka bir türün yaşamına sıkı sıkıya bağlı olduğu birlikte evrimde, bir türde ortaya çıkan yeni veya 'geliştirilmiş' adaptasyonları genellikle diğer türde karşılık gelen özelliklerin ortaya çıkması ve yayılması takip eder. Başka bir deyişle, her tür diğerinde karşılıklı doğal seçilimi tetikler. Bu birlikte adaptasyon ilişkileri özünde dinamiktir ve çiçekli bitkiler ile tozlaşmayı sağlayan böcekler arasındaki ilişkide olduğu gibi milyonlarca yıllık bir yörüngede devam edebilir.
Türler > Mimikri

Ana madde: Mimikri
Bates'in Amazon kelebekleri üzerindeki çalışmaları, mimikri, özellikle de kendi adını taşıyan mimikri türünün ilk bilimsel açıklamasını geliştirmesine yol açmıştır: Batesçi mimikri. Bu, lezzetli bir türün lezzetsiz ya da zararlı bir türü (model) taklit etmesi ve avcıların modelden ve dolayısıyla mimikriden kaçınmasıyla seçici bir avantaj elde etmesidir. Mimikri bu nedenle yırtıcı karşıtı bir adaptasyondur. Ilıman bahçelerde yaygın olarak görülen bir örnek, uçan sineklerdir (Syrphidae); bunların birçoğu iğneleri olmamasına rağmen, aculeate Hymenoptera'nın (eşek arıları ve arılar) uyarı renklerini taklit eder. Bu tür taklitlerin, lezzetli türlerin hayatta kalmasını iyileştirmek için mükemmel olması gerekmez.
Bates, Wallace ve Fritz Müller, Batesçi ve Müllerci mimikrinin doğal seçilim eylemi için kanıt sağladığına inanıyordu ki bu görüş artık biyologlar arasında standart hale gelmiştir.
Türler > Dezavantajlar

Tüm adaptasyonların bir dezavantajı vardır: at bacakları çimenlerde koşmak için harikadır, ancak sırtlarını kaşıyamazlar; memelilerin tüyleri ısıya yardımcı olur, ancak ektoparazitler için bir niş sunar; penguenlerin yaptığı tek uçuş suyun altındadır. Farklı işlevlere hizmet eden adaptasyonlar karşılıklı olarak yıkıcı olabilir. Uzlaşma ve eğreti durma yaygın olarak görülür, mükemmellik değil. Seçilim baskıları farklı yönlere çeker ve sonuçta ortaya çıkan adaptasyon bir tür uzlaşmadır.
Doğanın en iyisini bilmediği derin bir gerçektir; genetik evrim... bir israf, eğretilik, uzlaşma ve gaf hikayesidir.
Bir bütün olarak fenotip seçilimin hedefi olduğundan, fenotipin tüm yönlerini aynı anda aynı derecede iyileştirmek imkansızdır.
Türler > Dezavantajlar > Örnekler

İrlanda geyiğinin boynuzlarını düşünün (genellikle çok büyük olduğu varsayılır; geyiklerde boynuz büyüklüğünün vücut büyüklüğüyle allometrik bir ilişkisi vardır). Boynuzlar yırtıcılara karşı savunmada ve yıllık kızgınlık döneminde zafer kazanmada olumlu bir rol oynar. Ancak kaynaklar açısından maliyetlidirler. Son Buzul Çağı'ndaki büyüklükleri, muhtemelen o dönemde geyik popülasyonundaki üreme kapasitesinin göreceli olarak kazanıp kaybetmesine bağlıydı. Bir başka örnek olarak, çiftleşme zamanında canlı renkler sergilendiğinde tespit edilmekten kaçınmak için yapılan kamuflaj yok olur. Burada yaşam riski, üreme gerekliliği ile dengelenmektedir.
Kafkas semenderi veya altın çizgili semender gibi akarsuda yaşayan semenderler, hızlı küçük nehirlerin ve dağ derelerinin kıyılarında yaşamaya mükemmel bir şekilde adapte olmuş çok ince, uzun gövdelere sahiptir. Uzun vücutları larvalarını akıntıya kapılmaktan korur. Bununla birlikte, uzun vücut kuruma riskini artırır ve semenderlerin dağılma kabiliyetini azaltır; ayrıca doğurganlıklarını da olumsuz etkiler. Sonuç olarak, dağ deresi habitatlarına daha az adapte olan ateş semenderi genel olarak daha başarılıdır, daha yüksek doğurganlığa ve daha geniş bir coğrafi aralığa sahiptir.
Tavus kuşunun kuyruğu (her çiftleşme mevsimi için yeniden büyütülür) ünlü bir adaptasyondur. Manevra kabiliyetini ve uçuşunu azaltması gerekir ve son derece dikkat çekicidir; ayrıca büyümesi gıda kaynaklarına mal olur. Darwin bunun avantajını cinsel seçilimle açıklamıştır: "Bu, belirli bireylerin aynı cinsiyetten ve türden diğer bireylere göre üreme konusunda sahip oldukları avantaja bağlıdır." Tavus kuşu tarafından temsil edilen cinsel seçilim türüne 'eş seçimi' denir ve bu sürecin daha uygun olanı daha az uygun olana tercih ettiği ve dolayısıyla hayatta kalma değerine sahip olduğu ima edilir. Cinsel seçilimin tanınması uzun bir süre askıya alınmış, ancak yeniden canlandırılmıştır.
Doğumda insan fetal beyninin boyutu (yaklaşık 400 cm3'ten büyük olamaz, aksi takdirde annenin pelvisinden geçemez) ile yetişkin bir beyin için gereken boyut (yaklaşık 1400 cm3) arasındaki çelişki, yeni doğan bir çocuğun beyninin oldukça olgunlaşmamış olduğu anlamına gelir. İnsan yaşamındaki en hayati şeyler (hareket, konuşma) beyin büyüyüp olgunlaşana kadar beklemek zorundadır. Bu, doğumdaki uzlaşmazlığın bir sonucudur. Sorunun büyük bir kısmı, pelvisin doğum için daha uygun bir şekilde şekillendirilemediği dik iki ayaklı duruştan kaynaklanmaktadır. Neandertallerde de benzer bir sorun vardı.
Başka bir örnek olarak, bir zürafanın uzun boynu fayda sağlar, ancak bir bedeli vardır. Bir zürafanın boynu 2 m uzunluğa kadar çıkabilir. Bunun faydaları, türler arası rekabette ya da daha kısa otçulların ulaşamadığı yüksek ağaçlarda yiyecek aramak için kullanılabilmesidir. Uzun bir boyun ağırdır ve hayvanın vücut kütlesini artırır, boynu inşa etmek ve ağırlığını taşımak için ek enerji gerektirir.
İşlev değişiklikleri

Adaptasyon ve işlev, bir sorunun iki yönüdür.
Ön adaptasyon, bir popülasyonun şans eseri daha önce deneyimlenmemiş bir dizi koşul için uygun özelliklere sahip olması durumunda ortaya çıkar. Örneğin, poliploid yosun Spartina townsendii, tuzlu bataklık ve çamur düzlüklerinden oluşan kendi habitatlarına ebeveyn türlerinin her ikisinden de daha iyi adapte olmuştur. Evcil hayvanlar arasında, Beyaz Ligorin Tavuğu B1 vitamini eksikliğine karşı diğer ırklardan belirgin bir şekilde daha dirençlidir; bol bir diyette bu fark yaratmaz, ancak kısıtlı bir diyette bu ön adaptasyon belirleyici olabilir.
Ön adaptasyon, doğal bir popülasyonun büyük miktarda genetik değişkenlik taşıması nedeniyle ortaya çıkabilir. Diploid ökaryotlarda bu, mutant alellerin örneğin genetik baskınlık yoluyla kısmen korunduğu eşeyli üreme sisteminin bir sonucudur. Büyük popülasyonlara sahip mikroorganizmalar da büyük miktarda genetik değişkenlik taşır. Mikroorganizmalardaki genetik varyantların önceden uyarlanabilir doğasına ilişkin ilk deneysel kanıt, Escherichia coli'de bakteriyofajlara direnç kazandıran önceden var olan genetik değişikliklerin rastgele dalgalanmasını göstermek için bir yöntem olan dalgalanma testini geliştiren Salvador Luria ve Max Delbrück tarafından sağlanmıştır. Bu kelime tartışmalıdır çünkü teleolojiktir ve doğal seçilim kavramının tamamı, söz konusu türün popülasyon büyüklüğünden bağımsız olarak genetik varyasyonun varlığına bağlıdır.
İşlev değişiklikleri > Mevcut özelliklerin birlikte benimsenmesi: eksaptasyon

Ana madde: Eksaptasyon
Şu anda adaptasyon olarak görünen özellikler, bazen başka bir amaç için evrimleşmiş mevcut özelliklerin birlikte kullanılması yoluyla ortaya çıkmıştır. Bunun klasik örneği, memelilerin kulak kemikçikleridir; paleontolojik ve embriyolojik kanıtlardan, bu kemikçiklerin sinapsit atalarının üst ve alt çeneleri ile hyoid kemiğinden kaynaklandığı ve daha da geriye gidildiğinde ilk balıkların solungaç kemerlerinin bir parçası olduğu bilinir. Eksaptasyon kelimesi, işlevdeki bu yaygın evrimsel değişimleri kapsayacak şekilde türetilmiştir. Kuşların uçuş tüyleri, dinozorların çok daha eski tüylerinden evrimleşmiştir ve bu tüyler yalıtım ya da gösteriş için kullanılmış olabilir.