stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Azerbaycan Jeoloji Müzesi
Numuneler

Müzenin koleksiyonu, 1969'de Azerbaycan Jeoloji Departmanında çalışan jeolog İvan Sitkovskinin kişisel koleksiyonu temelinde kurulmuştur. O tarihten itibaren Azerbaycanlı jeologların bilimsel araştırmaları sırasında buldukları çeşitli taşlar sistematize edilerek özel bölümlere yerleştirilmiştir.
Müzenin koleksiyonunda 12 binden fazla örnek var, ancak bunların 6 bini sergileniyor. En eski kayalar Kambriyen öncesine ait ve 250 milyon yaşında. En genç, yani modern kayalar Kuaternere aittir. Eski Sovyetler Birliği'nden ve neredeyse tüm dünyadan sergiler var. Bu tür örnekler daha çok mineraloji ve petrografi bölümlerindedir. Antarktika, Pasifik Okyanusu, Kola Yarımadası, Uzak Doğu, Afrika ve Güney Amerika'dan sergiler var. Jeolojik örnekler kalıcı olmasına rağmen koleksiyon sistematik olarak tamamlanır ve yeni buluntular büyük bir müzeye yerleştirilir. Petrografi ve mineraloji koleksiyonları, Azerbaycan'dan toplanan örneklerin yanı sıra dünyanın diğer bölgelerinden örneklerle tamamlanmaktadır. Azerbaycan–Antarktika, Azerbaycan–Afrika (Kilimanjaro) ve Azerbaycan–Güney Amerika (Aconcagua) seferlerinin malzemelerine dayalı özel stantlar ve numuneler de burada sergilenmektedir.
Müzede ayrıca jeoloji ile ilgili sesli ve görüntülü materyaller de bulunuyor.
Ağırlama

Ağırlama, Âşık fasıl ve toplantılarında birbirleriyle yeni tanışan âşıkların sazla ve sözle birbirlerini doğaçlama övmelerine verilen ad.
| g t Âşık edebiyatı |
| --- | --- |
16. yüzyıl:  Bahşi  Çırpanlı  Geda Musli  Hayali  Köroğlu  Kul Mehmed  Öksüz Dede 
17. yüzyıl:  Âşık Ömer  Ercişli Emrah  Gevherî  Karacaoğlan  Kayıkçı Kul Mustafa  Kuloğlu  Öksüz Dede 
18. yüzyıl:  Aşık Abdi  Aşık Bağdadi  Aşık Halil  Agahi  Levni 
19. yüzyıl:  Âşık Esrari  Âşık Mesleki  Âşık Seyrani  Âşık Veli  Âşık Şenlik  Bayburtlu Zihni  Dadaloğlu  Dertli  Erzurumlu Emrah  Hüseyin Tenecioğlu  Ruhsati  Sümmânî 
20. yüzyıl:  Ahmet Çelik  Âşık Alesker  Âşık Feymani  Âşık Reyhani  Âşık Ummani  Âşık Veysel  Dertli Divani  Dursun Kılıç (âşık)  Mahzuni Şerif  Murat Çobanoğlu  Neşet Ertaş  Şeref Taşlıova 
Önemli kavramlar:  Âşık  Ağırlama  Atışma  Bade  Bağlama  Cönk  Destan  Doğaçlama  Koşma  Lebdeğmez  Mani  Türk halk edebiyatı
Asano Nagasato

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Doğum tarihi:  24 Ocak 1989 (35 yaşında)
Doğum yeri:  Kanagawa, Japonya
Boyu:  1,65 m (5 ft 5 in)
Mevkii:  Forvet
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2007-2012 |  Nippon TV Beleza |  90 |  (39) |
| 2013-2016 |  Turbine Potsdam |  37 |  (12) |
Millî takım kariyeri
| 2009-2015 |   Japonya |  11 |  (1) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Asano Nagasato (永里 亜紗乃, Nagasato Asano, d. 24 Ocak 1989), Japon millî futbolcudur.
2009-2015 yıllarında 11 kez Japonya kadın millî futbol takımı forması giymiştir.
İstatistikleri

| Japonya kadın millî futbol takımı> Yıl | Japonya kadın millî futbol takımı> Maç | Japonya kadın millî futbol takımı> Gol |
| --- | --- | --- |
| 2009 | 3 | 0 |
2010: 0
| 2011 | 1 | 0 |
2012: 0
| 2013 | 2 | 0 |
2014: 1
| 2015 | 4 | 0 |
| Toplam | 11 | 1 |
Avrupa Yakası (3. sezon)

| Avrupa Yakası |
| --- | --- |
3. sezon
Ülke:  Türkiye
Bölüm sayısı: 35
Yayın
Kanal: atv
Orijinal yayın tarihi: 14 Eylül 2005- 21 Haziran 2006
Sezon kronolojisi
← Önceki 2. sezon Sonraki → 4. sezon
Avrupa Yakası  bölümleri
Avrupa Yakası dizisinin 3. sezonu, 14 Eylül 2005 - 21 Haziran 2006 tarihleri arasında atv'de  yayınlanmıştır. 3. sezon, toplam 35 bölümden oluşmaktadır. 59. bölüm ile yayımlanmaya başladı ve 93. bölüm ile sona erdi.
Oyuncular

Ata Demirer (Volkan)
Gazanfer Özcan (Tahsin)
Hümeyra (İffet)
Gülse Birsel (Aslı)
Engin Günaydın (Burhan Altıntop)
Bülent Polat (Şesu)
Levent Üzümcü (Cem)
Şenay Gürler (Fatoş)
Evrim Akın (Selin)
Yavuz Seçkin (Sertaç)
Veysel Diker (Tacettin)
Hale Caneroğlu (Yaprak)
Vural Çelik (Kubilay, Gülenay)
Yıldırım Öcek (Sadettin Bey)
Rutkay Aziz (Bülent)
Suna Keskin (Sedef)
Konuk oyuncular

Vatan Şaşmaz (Yarışma Sunucusu) - 71. Bölüm
Alpay Kemal Atalan (Fatoş'un eski sevgilisi) -  74. bölüm
Erkan Taşdöğen - 79. Bölüm
Savaş Ay - 79. Bölüm
Yetkin Dikinciler - 80. Bölüm
Salih Kalyon (Şakir Enişte) - 81. Bölüm
Cengiz Küçükayvaz (Resepsiyonist) - 82. Bölüm, 83. Bölüm
Mert Asutay (Sahte Doktor ve Şesu'nun diksiyon kursu hocası Sefa) - 72. Bölüm
Emre Altuğ - 65. Bölüm
Orhan Edip Ertürk - 65. Bölüm
Ayumi Takano - 65. Bölüm
Senaryo yazarı

Gülse Birsel
Yapımcı

Sinan Çetin
Yönetmen

Jale Atabey Özberk
| g t Avrupa Yakası |
| --- | --- |
Sezonlar:  1  2  3  4  5  6 
Diğer:  Karakterler Burhan  Dilber Hala  Gaffur  Oyuncular
Şev

Başlığın diğer anlamları için Glasi (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Yukarıya doğru eğimli glasiyi gösteren grafik.
Şev veya glasi (/ˈɡleɪ.sɪs/; Fransızca: glasi), askeri mühendislikte bir Orta Çağ veya Yeni Çağ kalesindeki yapay yollarla oluşturulan bir eğimdir. Geçici bir yapı olması için topraktan veya daha kalıcı bir yapı olması için taştan inşa edilebilirler.
Bir şevli levha, tankın veya başka zırhlı savaş araçlarının gövdesinin eğik ön kesitidir.
Genel olarak glasi terimi, yukarıdaki gereklilikleri yerine getiren doğal veya yapay herhangi bir eğimi belirtebilir. Bu Fransızca sözcüğün etimolojisi, buzdan dolayı tehlikeli hale gelen bir eğimi, dolayısıyla glacier (Tr. buzul) ile olan ilişkisini gösterir.
Antik Çağ kalelerinde

Şeve antik kalelerde de rastlanabilir, örneğin antik Mısırlıların Semna, Nubia'da inşa ettikleri gibi. Britanya'daki tepe-kaleleri MÖ 350 civarında şevleri bünyelerine katmaya başladırlar. İngiltere'nin güneybatısında bulunan Dorset'teki Maiden Kalesi'nin şevlerinin yüksekliği 25 metredir.
Orta Çağ kalelerinde

Şev namıdiğer talus, Orta Çağ istihkamlarına surları lağıma karşı berkitmek, kuşatma merdivenlerini engellemek için dahil edildi ve böylelikle mazgal siperlerinden fırlatılan şeyler şevden düşman birliklerine sekerdi.
Orta Çağ'ın sonuna doğru bazı kestellerin toplara karşı savunulabilir hale getirilmeleri için üzerlerinde değişiklik yapılmıştı. Taşlarla kaplı toprak yamaçlardan oluşan şevler top atışının etkisini soğurması veya onları yansıtması için perde duvarların ve kulelerin önüne yerleştirilirdi. Kuleler perde duvarlarla aynı yüksekliğe indirilirdi
Yeni Çağ kalelerinde

Yeni Çağ Avrupa kaleleri, herhangi bir potansiyel saldırganı mümkün olan en son ana kadar savunucuların ateşi altında tutacak şekilde inşa edildi. Doğal, düz bir zeminde, herhangi bir yüksek yapıya saldıran birlikler, ona yaklaştıklarında ateşinden bir dereceye kadar korunurlar, şev surun tepesine doğru meyilli düşük derece bir eğimden oluşur. Bu, savunuculara hücum kuvvetine karşı doğrudan bir görüş açısı sağlayarak parapetten silah ateşiyle alanı verimli bir şekilde tarayabilmelerini sağladı. Ek olarak ancak ikincil olarak toprak set surların doğrudan top ateşiyle vurulmasını önlerdi.
Yüksek zemindeki savunucuların zaten doğrudan bir görüş hattı olsa da, bir eğimli yüzey, ateş ederken silahlarının açısındaki değişiklikleri en aza indirerek, ateş alanının daha verimli bir şekilde taranmasına izin verir. Dahası şev, saldıran tarafın topunun kalenin surlarına net bir atış yapmasını engeller çünkü surlar genellikle şev geçilene ve her iki tarafı da duvarla örülü, pürüzsüz iç ve dış yamacıyla sınırlanan hendek aşılana kadar görülemezdi.
Zırhlı araçlarda

Maiden Kalesi'nin siperleri ve hendekleri.
Krak des Chevaliers: sarp şeviyle iç avlunun güney yüzü.
Mont-Louis Kalesinin şevleri, Pyrénées-Orientales, Fransa
Alman İkinci Dünya Savaşı ağır tankı Tiger II'de alt ve üst glasi levhalarının açıları göze çarpmaktadır.
Şevval İlayda Tarhan

Şevval İlayda Tarhan (d. 4 Şubat 2000, Ankara), 10 metre havalı tabanca yarışmasında yarışan Türk spor atıcıdır. Ulusal ve Avrupa gençlerin yanı sıra Avrupa kadın takımı rekorlarının da sahibidir. 2024 Paris Olimpiyatları'na katılmıştır. Bu organizasyonda Yusuf Dikeç'le birlikte Karma 10 m havalı tabanca dalında 2. olarak gümüş madalya aldı. Bu madalya Türkiye'nin bu branştaki ilk olimpiyat madalyasıdır.
Kariyeri

Tarhan, atıcılık sporuna annesinin teşvikiyle başladı. Daha çocukluğunda ateşli silahlara ve üniformalara ilgi duyan Tarhan, ailede böyle birileri olmamasına rağmen polis ya da asker olmak istedi. 2015 yılından beri 10 m havalı tabanca branşında yarışan Tarhan, Ankara Osmanlı Atıcılık Kulübü üyesidir.
Güney Kore'nin Changwon kentinde düzenlenen 2018 ISSF Dünya Atıcılık Şampiyonası'nda 237.9 puanla yeni bir ulusal gençler rekoru kırdı ve Gençler kategorisinde altın madalya kazandı.
Hırvatistan'ın Osijek kentinde düzenlenen 2019 Avrupa 10 m Etkinlikler Şampiyonası'nda Tarhan, 10 m havalı tabanca etkinliğinde yeni bir Avrupa Gençler rekoru kırdı ve Gençler kategorisinde altın madalya aldı. 2019 ISSF Gençler Dünya Kupası'nın Suhl, Almanya ayağında altın madalya kazandı.
Yusuf Dikeç ile birlikte 2022 ISSF Dünya Kupası'nın Bakü, Azerbaycan ayağında Karışık takım yarışmasında bronz madalya kazandı. Cezayir'in Oran kentinde düzenlenen 2022 Akdeniz Oyunları'nda dördüncü oldu. Norveç'in Hamar kentinde düzenlenen 2022 Avrupa 10 m Yarışları Şampiyonası'nda takım arkadaşları Elif Beyza Aşık ve Seher Tokmak ile birlikte 861 puanla 10 m'de yeni bir Avrupa kadınlar takım rekoru kırdı.
Estonya'nın Tallinn kentinde düzenlenen 2023 Avrupa 10 m Atıcılık Şampiyonası'nda Karışık takım etkinliğinde bronz madalya aldı. Azerbaycan'ın Bakü kentinde düzenlenen 2023 ISSF Dünya Atıcılık Şampiyonası'nda Karışık takım etkinliğinde takım arkadaşı Yusuf Dikeç ile gümüş madalya aldı. Polonya'nın Wrocław kentinde düzenlenen 2023 Avrupa Oyunları'nda sıralama maçına katılmaya hak kazandı, ancak madalya kazanamadı. Aynı yarışmanın 25 m havalı tabanca etkinliğinde de yarıştı ancak başarılı olamadı.
Paris'te düzenlenen 2024 Yaz Olimpiyatları'na katıldı. 10 m havalı tabanca dalında bireysel yarışmada finale yükselerek 7. oldu. Yusuf Dikeç'le birlikte karma yarışta ise  2. oldu ve Türkiye'nin bu branştaki ilk olimpiyat madalyası olan gümüş madalyayı kazandı.
Kişisel hayatı

Şevval İlayda Tarhan, 4 Şubat 2000 tarihinde doğdu. Ankara Gazi Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi'nde eğitim hayatına devam etmektedir.
Ağartı, Tuşba

| Ağartı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin genel görünümü
Mahallenin haritadaki yeri
 Van
Koordinatlar: 38°42′07″N 43°12′49″E﻿ / ﻿38.701977°K 43.213541°D﻿ / 38.701977; 43.213541
Ülke:  Türkiye
İl: Van
İlçe: Tuşba
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 283
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0432
İl plaka kodu: 65
Posta kodu: 65000
Resmî site 
Ağartı, Van ilinin Tuşba ilçesine bağlı bir mahalledir.
Mahallenin kuzeybatısında Urartulara ait Ayanıs kalesi bulunmuştur. Kaledeki kazılar İzmir-Ege Üniversitesi'nden Prof. Dr. Altan Çilingiroğlu başkanlığında bir kazı ekibi tarafından 1989 yılında başlamıştır. [kaynak belirtilmeli] Van merkezine 34 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 310
2000: 283    
1997: -
Aubigny-lès-Sombernon

| Aubigny-lès-Sombernon |
| --- | --- |
Komün

  Arma 
Koordinatlar: 47°18′19″N 4°38′38″E﻿ / ﻿47.3053°K 4.6439°D﻿ / 47.3053; 4.6439
Ülke:  Fransa
Bölge: Burgonya-Franche-Comté
Belediye başkanı: Jean-Philippe Montuelle
Yüzölçümü
 • Toplam: 7.93 km²
Nüfus (2021)
 • Toplam: 164
Aubigny-lès-Sombernon, Fransa'nın doğusundaki Côte-d'Or ilinde bulunan bir komündür.
Nüfus

| Tarihî nüfus> Yıl | Tarihî nüfus> Nüfus   | Tarihî nüfus> %± Artış    |
| --- | --- | --- |
| 1896 | 195 | —     |
| 1901 | 197 | 0,20% |
| 1906 | 174 | −2,45% |
| 1911 | 163 | −1,30% |
| 1921 | 134 | −1,94% |
| 1926 | 129 | −0,76% |
| 1931 | 115 | −2,27% |
| 1936 | 117 | 0,35% |
| 1946 | 125 | 0,66% |
| 1954 | 116 | −0,93% |
| 1962 | 109 | −0,78% |
| 1968 | 98 | −1,76% |
| 1975 | 103 | 0,71% |
| 1982 | 129 | 3,27% |
| 1990 | 118 | −1,11% |
| 1999 | 120 | 0,19% |
| 2007 | 125 | 0,51% |
| 2012 | 150 | 3,71% |
| 2017 | 150 | 0,00% |
Kaynak: INSEE
Auckland Grammar School

Auckland Grammar School, Yeni Zelanda Auckland'da yalnızca erkek öğrencilere eğitim veren resmi orta dereceli bir okul. Eğitim süresi 9-13 yıldır. Yeni Zelanda'nın en büyük okullarından biridir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  ISNI: 0000 0000 8674 6671  LCCN: n2008013471  VIAF: 125714733   WorldCat (LCCN): n2008-013471
Azıklı, Kurtalan

| Azıklı |
| --- | --- |
Köy

 Siirt'in Türkiye'deki konumu
AzıklıAzıklı'nın Siirt'teki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Siirt
İlçe: Kurtalan
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
Rakım: 635 m
Nüfus (2019)
 • Toplam: 221
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0484
İl plaka kodu: 56
Posta kodu: 56502
Azıklı, Siirt ilinin Kurtalan ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Bastokan olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy; Siirt il merkezine 48 km, Kurtalan ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2019: 221
2018: 216
2017: 202
2016: 210
2015: 222
2014: 226
2013: 220
2012: 221
2011: 248
2010: 251
2009: 271
2008: 300
2007: 285
2000: 290
1990: 480
1985: 392
Auchy-les-Mines

| Auchy-les-Mines |
| --- | --- |
Komün

  Arma 
Ülke: Fransa
Bölge: Hauts-de-France
İl: Pas-de-Calais
Yüzölçümü
 • Toplam: 5.1 km²
Nüfus (1 Ocak 2019)
 • Toplam: 4.678
 • Yoğunluk: 920/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Auchy-les-Mines, Fransa'nın Hauts-de-France bölgesine bağlı Pas-de-Calais ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2019 tarihi itibarıyla 4.678'dir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb152684939 (data)  GND: 7746888-0  VIAF: 233951360
Auckley

| Auckley |
| --- | --- |
Kent
AuckleyAuckley'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: South Yorkshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Auckley, İngiltere'nin South Yorkshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Aucklandia

Aucklandia Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Škoda 440

| Škoda 440 / 445 / 450 |
| --- | --- |

Genel Bakış
Üretici: AZNP
Üretim: 1955 ile 1959
Halefi: Škoda Octavia Škoda Felicia
Gövde ve Şasi
Sınıf: Küçük aile otomobili
Gövde tipi: 2 kapılı sedan 3 kapılı station wagon  450 : 2 kapılı cabriolet
Düzen: FR düzeni
Teknik Özellikler
Motor: 1.1 L I4 1.2 L I4
Škoda 440, (yerel dilde Spartak olarak da adlandırılır) ve Škoda Octavia (1959'dan itibaren), Çekoslovak otomobil üreticisi AZNP (Škoda) tarafından 1955'ten 1971'e kadar kısmen Mladá Boleslav'daki ana fabrikada üretilen bir otomobildi.
Tasarım süreci

1950'ler ve 1960'larda binek otomobil üreticisi AZNP, başlangıçta numaralar, daha sonra isimler taşıyan bir dizi araç üretti. Bunlar, geleneksel çekiş düzeneğine sahip, önden motorlu ve arkadan çekişli arabalardı. En başından beri bu arabalar, Çekoslovak halk otomobilinin geliştirilmesine kadar geçecek sürede kullanılmak üzere geçiş taşıtları olarak düşünülmüştü. Daha 1955 gibi erken bir tarihte, uygun bir halk arabası modelinin hazır olması için dört ile beş yıl daha geçmesi gerektiği konuşuluyordu. Pek çok bâdireler atlatan geliştirme çalışmaları sonunda, 1964 yılında üretime giren ve önceki Škoda modellerinin yerini alan, arka motorlu, hafif ve tam teşekküllü bir halk arabası olan Škoda 1000 MB ile sonuçlandı. Sadece eski 1202 ve Octavia Estate modelleri 1971 yılına kadar paralel olarak üretilmeye devam etti. Ara tip, fiyatı ve adet sayısı nedeniyle tam anlamıyla bir "Volkswagen" olamasa da, tasarımı ve sağlamlığı onu genel olarak popüler hale getirdi.
Tüm modellerde sıralı dört silindir motor kullanıldı.
440 Spartak (1955-1959) - 1089 cc, 29 kW (39 PS; 39 hp) 4.200 rpm'de
445 (1957-1959) - 1221 cc, 33 kW (45 PS; 44 hp) 4.200 rpm'de
450 (1957-1959) - 1089 cc, 37 kW (50 PS; 50 hp) 5.500 rpm'de
440, 445 ve 450, 1959'da sedan ve station modelleri Škoda Octavia ve 450 cabrio modeli ise Škoda Felicia olarak yeniden adlandırıldı.
Škoda 440 sedan
Škoda 445 sedan
Škoda 450
Aşağıburnaz, Erzin

| Aşağıburnaz |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Hatay
Koordinatlar: 36°55′37″N 36°04′19″E﻿ / ﻿36.927°K 36.072°D﻿ / 36.927; 36.072
Ülke:  Türkiye
İl: Hatay
İlçe: Erzin
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 276
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl plaka kodu: 31
Resmî site 
Aşağıburnaz, Hatay ilinin Erzin ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Hatay il merkezine   km, Erzin ilçesine  km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2014: 
2007:  
2000:
Bab-ı Esrar

Bab-ı Esrar ile ilgili maddeler:
Bab-ı Esrar (roman)
Bab-ı Esrar (albüm)
Ağartı, Hazro

| Ağartı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Diyarbakır
Koordinatlar: 38°09′22″N 40°49′04″E﻿ / ﻿38.1561°K 40.8179°D﻿ / 38.1561; 40.8179
Ülke:  Türkiye
İl: Diyarbakır
İlçe: Hazro
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 150
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0412
Posta kodu: 21560
Resmî site http://www.yerelnet.org.tr/koyler/koy.php?koyid=243546
Ağartı, Diyarbakır ilinin Hazro ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Diyarbakır iline 70 km Hazro ilçesine 17 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2013: 255
2000: -boşaltılmıştı    
1997: -boşaltılmıştı
Aubigny-en-Plaine

| Aubigny-en-Plaine |
| --- | --- |
Komün

Koordinatlar: 47°07′59″N 5°10′40″E﻿ / ﻿47.1331°K 5.1778°D﻿ / 47.1331; 5.1778
Ülke:  Fransa
Bölge: Burgonya-Franche-Comté
Belediye başkanı: Manuel Fernandez
Yüzölçümü
 • Toplam: 6.34 km²
Nüfus (2021)
 • Toplam: 547
Aubigny-en-Plaine, Fransa'nın doğusundaki Côte-d'Or ilinde bulunan bir komündür.
Nüfus

| Tarihî nüfus> Yıl | Tarihî nüfus> Nüfus   | Tarihî nüfus> %± Artış    |
| --- | --- | --- |
| 1926 | 309 | —     |
| 1931 | 297 | −0,79% |
| 1936 | 281 | −1,10% |
| 1946 | 237 | −1,69% |
| 1954 | 216 | −1,15% |
| 1962 | 237 | 1,17% |
| 1968 | 196 | −3,12% |
| 1975 | 207 | 0,78% |
| 1982 | 265 | 3,59% |
| 1990 | 296 | 1,39% |
| 1999 | 319 | 0,83% |
| 2007 | 341 | 0,84% |
| 2012 | 425 | 4,50% |
| 2017 | 507 | 3,59% |
Kaynak: INSEE
Bab Kartaca

| --- | --- |
باب قرطاجنة
Bab Kartaca

Genel bilgiler
Tür: Şehir kapısı
Konum: Tunus, Tunus
Koordinatlar: 36°48′11″K 10°10′24″D﻿ / ﻿36.80306°K 10.17333°D﻿ / 36.80306; 10.17333

Bab Kartaca (Arapça: باب قرطاجنة; "Kartaca Kapısı"), Tunus'un başkenti Tunus'ta bulunan bir şehir kapısıydı. Kapı, eski muhafazanın doğusunda yer almaktaydı ve Kartaca'ya giden yola erişim sağlamaktaydı. Kapı, 1881 yılında ortadan kaybolmuştur.
İstanbul Devlet Klasik Türk Müziği Korosu

İstanbul Devlet Klasik Türk Müziği Korosu, 1976 yılında, dönemin Konya Milletvekili olan tarihçi yazar Yılmaz Öztuna'nın özel gayretleri sonucu Dr. Nevzat Atlığ tarafından Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı'na bağlı olarak kuruldu. Türkiye'de devlet eliyle kurulan ilk Türk müziği icra organı olarak kabul edilmektedir. Klasik Türk müziğini en üst seviyede icra ve temsil etmek gibi bir misyonu olan İstanbul Devlet Klasik Türk Müziği Korosu, tam otuz yıldır Taksim'deki Atatürk Kültür Merkezi'nde periyodik pazar konserlerine devam etmektedir. Özellikle İstanbul'da "Devlet Korosu" olarak tanınan bu koronun, kendine özgü çok ciddi bir dinleyici topluluğu vardır. Koro, periyodik konserlerinden başka, yurt içinde ve yurt dışında çeşitli konserler vermekte, birçok televizyon ve radyo programı ile CD ve kaset çalışmaları da gerçekleştirmektedir.
Kurulduğu 1976 yılından bu yana çizgisinde herhangi bir kırılma ya da değişiklik göstermeyen koro, Mesut Cemil'in "Klasik Koro" anlayışının en büyük temsilcisi olarak kabul edilmektedir. Hocası olan Mesut Cemil'in "Klasiği yücelten ve disiplini her şeyin önüne koyan" anlayışını benimseyen Dr. Nevzat Atlığ, İstanbul Devlet Klasik Türk Müziği korosunda, Mevlevi Ayinlerinin icrasi haricinde, vurmalı sazlara yer vermemiş, perküsyon görevini kanun, tambur ve ut gibi sazların üstlendiğini ifade etmiştir. Korodaki bu klasik anlayış bugün de aynen devam etmektedir.
Dr. Nevzat Atlığ'ın 1998 yılında emekli olmasının ardından koro şefliğine, şef yardımcılığı ve müdürlük görevlerini yürütmekte olan ses sanatçısı Ender Ergün getirilmiştir. Ender Ergün'ün şef olmasıyla birlikte koronun şef yardımcılığına ise ses sanatçısı Fatih Salgar atanmıştır. Ergün'ün 2006 Ağustosunda emekliye ayrılmasının ardından koro şefliğine Fatih Salgar, koro müdürlüğüne ses sanatçısı Mehmet Güntekin, şef yardımcılığına ise tambur sanaçısı Birol Yayla getirilmiştir.
Kadro

Şef: Fatih Salgar
Şef yardımcısı: Birol Yayla
Sanat kurulu: Fatih Salgar, Fikret Bertuğ, İhsan Aslan, Birol Yayla, Mehmet Güntekin
Müdür: Mehmet Güntekin
Müdür yardımcısı: Nadi Çağlayan
Protokol: Semiha Öğretmen, Saime Değirmenci
İletişim: Sinan Akpınar
Sahne amiri: Ramazan Dilek
Sahne Düzeni: Mustafa Çilek.
Saz sanatçıları:
Kemancılar: İhsan Aslan, Mithat Arısoy, Nalan Çakır, Aziz Şükrü Özoğuz
Klasik kemençeciler: Fatoş Aşçıoğlu, Lütfiye Özer, Mahinur Özüstün, Yasemin Şehnaz Ayan, Yağmur Damla Örsel
Viyolonselciler: Sermet Kutluğ, Volkan Ertem
Kanuniler: Hacer Tısoğlu, Taner Sayacıoğlu, Serap Çağlayan
Tamburiler: Birol Yayla, Murat Aydemir, Gamze Ege Yıldız
Neyzenler: Fikret Bertuğ, Mustafa Güvenkaya, Aziz Şenol Filiz, Salih Bilgin
Udiler: Samim Karaca, Osman Nuri Özpekel, Serhan Aytan
Ses sanatçıları:
Kadın ses sanatçıları: Arzu Yüzlüer, Asuman Ercan, Ayfer Çağlayan, Aysel Sönmez, Belma Yamaner, Berna Salgar, Ceyda Utandı, Demet Gürsoy, Dilek Türkan, Ezgi Köker, Fatma Kaya, Ferahnaz Gündoğdu, Ferda Sağlam, Hande Çetinkaya, Hülya Kocabalkan, İlhan Taylan Altun, Meral Görgülü, Neşe Akça Çiftçi, Nurgül Göktürk, Sakine Sermin Kanbur, Sema Kanar, Şehnaz Uğurel, Ufuk Caba, Yüksel Dabakoğlu
Erkek ses sanatçıları: Adnan Mungan, Arif Özgülüş, Aykan Özgün, Bekir Ünlüataer, Erol Ünal, Fettah Cankurtaran, Galib Çolakoğlu, Gürmen Türkan, Hakan Hataylı, Hasan Gülsever, Hulusi Yücebıyık, Atakan Akdaş, Mehmet Güntekin, Mithat Özyılmazel, Muzaffer Yavuz, Münip Utandı, Nejdet Şenol, Nihat Ergin, Nurullah Şahinöz, Recep Alper Çevir, Vedat Koşar, Yıldırım Öğüt
Bab Alevi

| --- | --- |
باب عليوة
1900'lerde kapı

Genel bilgiler
Durum: Tamamlandı
Tür: Şehir kapısı
Konum: Tunus, Tunus
Koordinatlar: 36°47′24″K 10°10′48″D﻿ / ﻿36.79000°K 10.18000°D﻿ / 36.79000; 10.18000

Bab Alevi (Arapça: باب عليوة; "Küçük Kat Kapısı"), Tunus'un başkenti Tunus'ta bulunan bir şehir kapısıdır. Kapı, Hafsî sultanı Ebu İshak İbrâhim el-Müstensir tarafından inşa edilmiştir ve adını birinci kattan almıştır. Barbaros Hayreddin Paşa 1534 yılında Tunus'a bu kapıdan girmiştir.
Ankara (anlam ayrımı)

Ankara, Türkiye'nin başkenti ve en kalabalık ikinci şehridir. Ankara sözcüğü ile ayrıca şunlardan biri kastedilmiş olabilir;
İdari

Ankara Büyükşehir Belediyesi, Ankara il sınırları içerisindeki belediye işlerini yürüten kuruluş.
Ankara Sancağı, merkezi günümüzdeki modern Ankara olmak üzere Osmanlı Devleti'ne bağlı sancaklardan bir tanesiydi.
Ankara Eyaleti, Osmanlı'da vilayet sistemine geçilmeden önce var olmuş bir eyaletti.
Ankara Vilayeti, kendisine bağlı beş sancaktan oluşan (Ankara, Çorum, Yozgat, Kırşehir ve Kayseri sancakları) bir Osmanlı vilayetiydi.
Tarih

Ankara (isim), Ankara şehrinin tarihi adları hakkında bir madde.
Ankara Okulu
Ankara Hükûmeti
Tarih > Savaş ve anlaşmalar

Ankyra Muharebesi, MÖ 240 yılında Antiokus Hieraks ve kardeşi Selevkos II Kallinikus arasında yaşanmış olan bir çarpışma.
Ankara Muharebesi, 1402 yılında Osmanlı Devleti ile Timur İmparatorluğu arasında yaşanmış olan ve Osmanlı'da Fetret Devri'nin başlamasına sebep olan savaş.
Ankara Antlaşmaları, çeşitli yıllarda ve çeşitli ülkeler arasında Ankara'da imzalanmış olan siyasi ve askeri içerikli anlaşmalar.
Tarih > Yapılar ve eserler

Ankara Kalesi
Ankara Sinagogu
Saat Kulesi
Tarih > Kişiler

Ankyralı Klementos
Ankyralı Theodotos
Ankara Yahudileri
Tarih > Olaylar

Büyük Ankara Yangını
Ankara Fetvası
Ankara Cinayeti
Coğrafya > Akarsular

Ankara Çayı, Sakarya Nehri'nin bir kolu olan ve şehrin tam ortasından geçen akarsu.