Phoneutria
Tıbbi önemi

Phoneutria cinsi, insanlar için tehdit oluşturduğu bilinen nispeten az sayıda örümcek türünden bazılarını içermektedir. İnsanlara yönelik tehlike sadece toksisiteyi değil, aynı zamanda örümceğin yeterli dozda zehir verme kapasitesi, ısırılma olasılığını artıran eğilimi ve insan yerleşimine yakınlığı gibi faktörleri de içermektedir. Bu örümceklerin başıboş dolaşması, bu kadar tehlikeli görülmelerinin bir başka nedenidir. Nüfusun yoğun olduğu bölgelerde, Phoneutria türleri genellikle gündüzleri saklanacak siper ve karanlık yerler arar, bu da onları evlerde, kıyafetlerde, arabalarda, botlarda, kutularda ve kütük yığınlarında saklanmaya yönlendirir ve kazara rahatsız edildiklerinde ısırabilirler.
Örümcek ağzının bölgeleri çok küçük avları zehirleyecek şekilde olduğundan; insanlar gibi büyük memelilere saldırmaya pek adapte değillerdir. Bazı bilim insanları, zehri esas olarak avını öldürmek için kullanan Phoneutria gibi  örümceklerin, genellikle tam yük sağlayan Atrax gibi daha ilkel  örümceğin aksine, zehirlerini kasıtlı olarak korumak için savunma sırasında "kuru" bir ısırık verebildiklerine inanıyor. Mart 2009'da yapılan bir araştırma, Phoneutria'nın ısırıklarının yaklaşık üçte birine zehir enjekte ettiğini ve bu vakaların üçte birinde yalnızca küçük bir miktar zehir enjekte edildiğini öne çıkarmıştır. Başka bir araştırma da benzer şekilde ısırıkların yalnızca %2,3'ünün (çoğunlukla çocuklarda) panzehir gerektirecek kadar ciddi olduğunu öne sürmektedir. Wolfgang Bücherl çalışmalarında belirtildiği gibi diğer çalışmalar, Phoneutria zehirinin toksisitesinin hem Latrodectus hem de Atrax'tan açıkça daha güçlü olduğunu göstermektedir. Bu alandaki araştırmalar, belirli türlerin tanımlanmasının zorluğu nedeniyle engellenmektedir. Bununla birlikte, kanıtlanmış birkaç ölüm vakası da vardır. Bir vakada São Sebastião'da (Brezilya) tek bir örümcek iki çocuğun ölümüne sebep olmuştur. Örümcek, Wolfgang Bücherl tarafından kesin olarak Phoneutria olarak tanımlanmıştır. Ölümler genellikle solunum durmasına, sistemik etkilere ve ikincil veya doğrudan zehirlenmeye atfedilmektedir. Vakaların %9 ila %27'sinde sistemik etkiler ortaya çıkar; ısırık bölgelerinde semptomlar daha sık olmakta ve vakaların %83 ila %96'sında görülmektedir. Erkeğin daha toksik olduğu P. boliviensis hariç, erkek dişilere göre daha az zehir ürettiği ve daha az öldürücü olduğu için vakaların ciddiyeti örümceğin cinsiyetiyle ilişkili olabilmektedir. Semptomlar ısırıktan 10 ila 20 dakika sonra ortaya çıkabilir ve iki ila altı saat içinde ölüm meydana gelebilir; şiddetli ağrı ekstremitenin (organın uç kısmı) geri kalanına yayılır; sistemik etkiler arasında taşikardi, kan basıncında artış, baş dönmesi, ateş, terleme, görme bozuklukları, mide bulantısı, kusma, nefes almada zorluk ve felç bulunmaktadır. Ölüm genellikle solunum durmasından kaynaklanmaktadır. Bu örümcekler soğuk aylarda (Haziran'dan Eylül'e kadar) minimum 0,03 oranında daha az miktarda, ortalama 0,44 mg zehir üretiyor gibi görünmektedir. Yaz aylarında ise maksimum  1,84 mg zehir üretilir. Bireyler arasındaki maksimum tutar; 3,10 mg (26 Ekim), 4 mg (3 Kasım), 5 mg (4 Kasım) ve 8 mg (31 Ekim); 7 mg kurutulmuş zehir, 500 fareyi deri altından ve 1000 fareyi intravenöz olarak öldürmek için yeterlidir.
P. nigriventer, Brezilya'daki çoğu zehirlenme vakasından sorumlu olan türdür çünkü güneydoğu Brezilya'nın São Paulo, Minas Gerais, Rio de Janeiro ve Espírito Santo eyaletleri gibi yüksek nüfuslu bölgelerinde yaygın olarak yaşamaktadır. P. fera türü, Güney Amerika'nın Brezilya, Venezuela, Ekvador, Peru, Guyanalar ve Amazon gibi kuzey kısmına özgü bir türdür.