stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
11. Türkiye Hükûmeti
Arka plan

Hükûmet, bir önceki hükûmetin başbakanı Celal Bayar'ın istifasının ardından kuruldu. Yeni başbakan Cumhuriyet Halk Partisi Genel Sekreteri Refik Saydam oldu.
Kabine

| Görev | İsim |
| --- | --- |
Başvekil: Refik Saydam
Adliye Vekili: Tevfik Fikret Sılay
Müdafaa-i Millîye (Millî Savunma) Vekili: Naci Tınaz
Dahiliye (İçişleri) Vekili: Faik Öztrak
Hariciye (Dışişleri) Vekili: Şükrü Saracoğlu
Maliye Vekili: Fuat Ağralı
Nafia (Bayındırlık) Vekili: Ali Çetinkaya
Maarif (Eğitim) Vekili: Hasan Âli Yücel
İktisat (Ekonomi) Vekili: Hüsnü Çakır
Sıhhiye ve Muavenet-i İçtimaiye (Sağlık ve Sosyal Yardım) Vekili: Hulûsi Alataş
Gümrük ve İnhisarlar Vekili: Ali Rana Tarhan
Ziraat (Tarım) Vekili: Reşat Muhlis Erkmen
Sonrası

Refik Saydan'ın kabinesi 26 Mart'ta yapılan genel seçimler nedeniyle sona erdi. Ancak bir sonraki hükûmetin başbakanı da Refik Saydam oldu.
Jozef Tiso

| Jozef Tiso |
| --- | --- |

Slovak Devleti Başkanı
Görev süresi 26 Ekim 1939 - 4 Nisan 1945   (5 yıl, 160 gün)
Yerine geldiği: makam oluşturuldu
Yerine gelen: makam kaldırıldı
Çekoslovakya Sağlık ve Beden Eğitimi Bakanı
Görev süresi 27 Ocak 1927 - 8 Ekim 1929
Yerine geldiği: Jan Šrámek
Yerine gelen: Jan Šrámek
Kişisel bilgiler
Doğum: 13 Ekim 1887 Bytča, Macaristan Krallığı
Ölüm: 18 Nisan 1947 (59 yaşında) Bratislava, Çekoslovakya
Ölüm nedeni: İdam
Milliyeti: Slovak
Partisi: Slovak Halk Partisi
Mesleği: Politikacı  Roma Katolik rahibi
İmzası: 
Jozef Tiso (13 Ekim 1887, Bytča - 18 Nisan 1947, Bratislava), Slovak Katolik rahip ve Slovakya Halk Partisi'nin önde gelen siyasetçilerinden biri. 1939'dan 1945'e kadar Nazi Almanyası'nın uydu devleti olan Birinci Slovak Cumhuriyeti'ni yönetti ve siyasi kariyeri boyunca aktif bir şekilde rahipliğini sürdürdü. II. Dünya Savaşı sonrasında Bratislava'da Ulusal Mahkeme tarafından vatan hainliğinin yanı sıra savaş suçu ve insanlığa karşı suç işlemekten tutuklanarak idam edildi.
Bibliyografya

Deák, Ladislav (1991). Hra o Slovensko [The Game for Slovakia] (Slovakça). Bratislava: Veda vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied. ISBN 80-224-0370-9.
Evans, Richard J. (2009). The Third Reich at War. New York: Penguin Press.
Fabricius, Miroslav; Suško, Ladislav, (Ed.) (2002). Jozef Tiso: Prejavy a články 1913 - 1938 [Jozef Tiso: Speeches and Articles 1913 - 1938] (Slovakça). Historický ústav SAV. ISBN 80-88880-45-9.
Fabricius, Miroslav; Hradská, Katarína, (Ed.) (2007). Jozef Tiso: Prejavy a články 1938 - 1944 [Jozef Tiso: Speeches and Articles 1938 - 1944] (Slovakça). Historický ústav SAV. ISBN 80-88880-46-7.
Felak, James Ramon (1995).  "At the Price of the Republic": Hlinka's Slovak People's Party, 1929–1938. Pittsburgh: University of Pittsburgh Press. 9780822937791.
Kamenec, Ivan (2013). Jozef Tiso: Tragédia politika, kňaza a človeka [Jozef Tiso: The Tragedy of a Politician, Priest and Man] (Slovakça). Premedia.
Mazower, Mark (2008). Hitler's Empire - Nazi Rule in Occupied Europe. London: Penguin. 978-0-7139-9681-4.
Nižňanský, Eduard (2010). Nacizmus, holokaust, slovenský štát [Nazism, holocaust, Slovak state] (Slovakça). Bratislava: Kalligram. ISBN 978-80-8101-396-6.
Rychlík, Jan (2015). Česi a Slováci ve 20. století: Spolupráce a konflikty 1914 - 1992 [Czechs and Slovaks in the 20th Century: Cooperation and Conflicts] (Çekçe). Vyšehrad. ISBN 978-80-7429-631-4.
Segeš, Dušan; Hertel, Maroš; Bystrický, Valerián, (Ed.) (2012). Slovensko a slovenská otázka v poľských a maďarských diplomatických dokumentoch v rokoch 1938-1939 [Slovakia and the Slovak Question in Polish and Hungarian Diplomatic Documents 1938-1939] (Slovakça, Lehçe, ve Macarca). Bratislava: Historický ústav SAV. ISBN 978-80-971247-1-7.
Ward, James Mace (2013). Priest, Politician, Collaborator: Jozef Tiso and the Making of Fascist Slovakia. Ithaca and London: Cornell University Press. 978-0-8014-4988-8.
| g t Slovakya başbakanları |
| --- | --- |
Birinci Slovak Cumhuriyeti:  Jozef Tiso (1939)  Vojtech Tuka (1939-1944)  Štefan Tiso (1944-1945) 
Slovak Sosyalist Cumhuriyeti:  Milan Čič (1989-1990)  Vladimír Mečiar (1990-1991)  Ján Čarnogurský (1991-1992)  Vladimír Mečiar (1992) 
Slovak Cumhuriyeti:  Vladimír Mečiar (1993-1994)  Jozef Moravčík (1994)  Vladimír Mečiar (1994-1998)  Mikuláš Dzurinda (1998-2006)  Robert Fico (2006-2010)  Iveta Radičová (2010-2012)  Robert Fico (2012-2018)  Peter Pellegrini (2018-2020)  Igor Matovič (2020-2021)  Eduard Heger (2021-2023)  Ľudovít Ódor (2023)  Robert Fico (2023-günümüz) 
| g t Slovakya cumhurbaşkanları |
| --- | --- | --- |
| Birinci Cumhuriyet |  Jozef Tiso (1939-1945)  |  |
| İkinci Cumhuriyet |  Michal Kováč (1993-1998)  Rudolf Schuster (1999-2004)  Ivan Gašparovič (2004-2014)  Andrej Kiska (2014-2019)  Zuzana Čaputová (2019-2024)  Peter Pellegrini (2024-günümüz)  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb12269456x (data)  CiNii: DA1131957X  GND: 118802364  ISNI: 0000 0000 8342 8627  LCCN: n80128613  LNB: 000200019  NKC: jn20000720301  NLA: 35551063  NLI: 987007277625805171  NSK: 000080606  NTA: 070145539  SUDOC: 031489192  Trove: 993003  VIAF: 35252828   WorldCat (LCCN): n80-128613
1993 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçimi

1993 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçimi, 17 Nisan 1993 tarihinde dönemin Cumhurbaşkanı Turgut Özal'in görevi başındayken vefat etmesi üzerine 8 -16 Mayıs 1993 tarihleri arasında Türkiye Büyük Millet Meclisinde yapılan Cumhurbaşkanlığı seçimidir. DYP Genel Başkanı ve Başbakan Süleyman Demirel, iktidar ortağı SHP'nin de desteğiyle 3. turda 244 oyla 9. Türkiye Cumhurbaşkanı seçildi.
Arka plan

Cumhurbaşkanı Turgut Özal, 17 Nisan 1993 tarihinde 5 ülkeyi kapsayan 12 günlük Türkistan gezisinden sonra öldü. Tören televizyonlardan canlı yayınlanırken, Türkiye'nin yanı sıra Mısır ve Pakistan'da üç günlük ulusal yas ilan edildi. Dönemin Amerika Birleşik Devletleri Başkanı, Turgut Özal ile de yakın dost olan George H. W. Bush beklentilerin aksine cenaze törenine katılmadı. "Öldükten sonra beni İstanbul'a defnedin, kıyamete kadar Fatih Sultan Mehmed'in manevi ruhaniyeti altında bulunmak istiyorum." şeklindeki vasiyetine uyularak kendisi tarafından yaptırılan eski Başbakan Adnan Menderes Anıt Mezarı'nın bulunduğu Topkapı Mezarlığı'nda, Vatan Caddesi üzerinde kendi adına hazırlanan anıt mezara defnedildi.
Süleyman Demirel 4 Mayıs tarihinde, Turgut Özal'ın beklenmeyen ölümüyle boşalan cumhurbaşkanlığına adaylığını ilan etti. 8 Mayıs günü TBMM'de yapılan seçimin ilk turunda Demirel 234 oyda kalarak yeterli çoğunluğu sağlayamadı. İkinci turda Demirel 225, öteki partilerin adayları Kamran İnan (ANAP) 95, Lütfi Doğan (RP) 49, İsmail Cem (CHP) 25 oy aldı. 16 Mayıs'taki üçüncü turda Doğru Yol Partisi dışında koalisyon ortağı Sosyaldemokrat Halkçı Parti (SHP) ile Milliyetçi Hareket Partisi'nin (MHP) desteğiyle 244 oy olan Demirel, Türkiye'nin 9. Cumhurbaşkanı olarak seçildi.
Sonuçlar

| Aday | Aday | Siyasi Parti | Oy> 1. Tur (8 Mayıs 1993) | Oy> 2. Tur (12 Mayıs 1993) | Oy> 3. Tur (16 Mayıs 1993) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Süleyman Demirel | Doğru Yol Partisi | 234 | 235 | 244 |
|  | Kamran İnan | Anavatan Partisi | 95 | 95 | 94 |
|  | Lütfi Doğan | Refah Partisi | 46 | 49 | 47 |
|  | İsmail Cem | Cumhuriyet Halk Partisi | 25 | 25 | 27 |
| Boş | Boş | Boş | 19 | 21 | 19 |
| Geçersiz | Geçersiz | Geçersiz | 3 | 1 | — |
| Katılım | Katılım | Katılım | 422 | 426 | 431 |
Sonrası

Seçimden bir buçuk ay sonra 2 Temmuz 1993 günü Sivas Katliamı yaşandı. 35 kişinin yanarak veya yangın dumanıyla boğularak öldüğü katliamın önlenememesi ve olaydan sonra yaptığı, "Olay münferittir. Ağır tahrik var. Bu tahrik sonucu halk galeyana gelmiş... Güvenlik kuvvetleri ellerinden geleni yapmışlardır... Karşılıklı gruplar arasında çatışma yoktur. Bir otelin yakılmasından dolayı can kaybı vardır." açıklaması tepki çekti.
Bradley Beal

Bradley Emmanuel Beal (28 Haziran 1993; St. Louis, Missouri, ABD), NBA'de Phoenix Suns forması giyen Amerikalı profesyonel basketbolcu. 1.91 boyunda 94 kg ağırlığındaki Beal Şutör gard pozisyonunda görev almaktadır.
NBA kariyer istatistikleri

| Lejant |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   OM | Oynadığı maç |   BM  | İlk 5 başlama |  MBD  | Maç baş. dk |
|  A%  | Atış yüz. |  3S%  | 3 sayı yüz. |  SA%  | Serbest atış yüz. |
|  MBR  | Maç baş. rib. |  MBA  | Maç baş. asist |  MBTÇ  | Maç baş. top çal. |
|  MBB  | Maç baş. blok |  MBS  | Maç baş. sayı |  Kalın yazılar  | Kariyer rekoru |
NBA kariyer istatistikleri > Normal sezon

| Yıl | Takım | OM | BM | MBD | A% | 3S% | SA% | MBR | MBA | MBTÇ | MBB | MBS |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2012-13 | Washington | 56 | 46 | 31.2 | .410 | .386 | .786 | 3.8 | 2.4 | 0.9 |  0.5 | 13.9 |
| 2013-14 | Washington | 73 | 73 | 34.7 | .419 | .402 | .788 | 3.7 | 3.3 | 1.0 | 0.2 | 17.1 |
| Kariyer |  | 129 | 119 | 33.1 | .416 | .396 | .787 | 3.8 | 2.9 | 0.9 | 0.4 | 15.7 |
NBA kariyer istatistikleri > Playofflar

| Yıl | Takım | OM | BM | MBD | A% | 3S% | SA% | MBR | MBA | MBTÇ | MBB | MBS |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 | Washington | 11 | 11 | 41.6 | .424 | .415 | .796 | 4.9 | 4.5 | 1.6 | 0.6 | 19.2 |
| Kariyer |  | 11 | 11 | 41.6 | .424 | .415 | .796 | 4.9 | 4.5 | 1.6 | 0.6 | 19.2 |
Marie Bunel

| Marie Bunel |
| --- | --- |

Doğum: 27 Mayıs 1961 (63 yaşında) Champigny-sur-Marne, Val-de-Marne, Fransa
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1977-günümüz

Marie Bunel (d. 27 Mayıs 1961, Champigny-sur-Marne), Fransız tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu.
Yaşamı ve kariyeri

Oyuncu Marie Bunel 27 Mayıs 1961'de Champigny-sur-Marne, Fransa'da doğdu. Batı Hollywood, Kaliforniya'daki Lee Strasberg Tiyatro ve Oyunculuk Enstitüsü'ne girdi ayrıca ve Paris Amerikan Merkezi'nde Blanche Salant'tan dersler alarak profesyonel oyunculuğa geçiş yaptı.
Bunel özel yaşamında kendisi gibi oyuncu olan Vincent Winterhalter ile evlidir. Babası Fransız oyuncu, Vania Vilers (1938-2009) 'tir.
Filmografi > Uzun metrajlı filmler

Holiday Hotel (yön. Michel Lang, 1977)
Les Filles du régiment (yön. Claude Bernard-Aubert, 1978)
La Boum 2 (yön. Claude Pinoteau, 1982)
The Blood of Others (yön. Claude Chabrol, 1984)
Gros Dégueulasse (yön. Bruno Zincone, 1985)
Le Gaffeur (yön. Serge Pénard, 1985)
Story of Women (yön. Claude Chabrol, 1988)
La Révolution française (yön. Robert Enrico, Richard T. Heffron, 1989)
La Reine blanche (yön. Jean-Loup Hubert, 1990)
Le Secret de Sarah Tombelaine (yön. Daniel Lacambre, 1990)
La Discrète (yön. Christian Vincent, 1990)
Gito l'ingrat (dyön. Léonce Ngabo, 1992)
Ruptures (yön. Christine Citti, 1992)
Couples et Amants (yön. John Lvoff, 1993)
Le Bateau de mariage (yön. Jean-Pierre Améris, 1994)
Les Misérables (yön. Claude Lelouch, 1994)
Lou n'a pas dit non (yön. Anne-Marie Miéville, 1994)
Au petit Marguery (yön. Laurent Bénégui, 1995)
Ma vie en rose (yön. Alain Berliner, 1997)
Family Pack (yön. Chris Vander Stappen, 2000)
Seventeen Times Cecile Cassard (yön. Christophe Honoré, 2002)
Les Fautes d'orthographe (yön. Jean-Jacques Zilbermann, 2004)
The Chorus (yön. Christophe Barratier, 2004)
Saint-Jacques… La Mecque (yön. Coline Serreau, 2004)
Arsène Lupin (yön. Jean-Paul Salomé, 2004)
Le Silence de la Mer (yön. Pierre Boutron, 2004)
Demandez la permission aux enfants (yön. Éric Civanyan, 2007)
A Girl Cut in Two (yön. Claude Chabrol, 2007)
Trois Amis (yön. Michel Boujenah, 2007)
Bellamy (yön. Claude Chabrol, 2009)
La Ligne blanche (yön. Olivier Torres, 2011)
La nouvelle guerre des boutons (yön. Christophe Barratier, 2011)
Jappeloup (yön. Christian Duguay, 2013)
An Accidental Soldier (yön. Rachel Ward, 2013)
C'est beau la vie quand on y pense (yön. Gérard Jugnot, 2017)
Filmografi > Televizyon

Joséphine, ange gardien (1 Bölüm, 2015)
Filmografi > Kısa filmler

Une soirée perdue (yön. Cécile Decugis, 1984)
Amélie palace (yön. Marie Hélia, 1991)
Passera-t-il ? (yön. Claude Duty, 1991)
Paroles passagères (yön. Denis Jutzeler, 1992)
La Fête des mères (yön. Chris Vander Stappen, 1998)
Pluies (yön. Véronique Aubouy, 2004)
Poids plume (yön. Nolwenn Lemesle, 2005)
Juste une heure (yön. Virginie Peignien, 2007)
Filmografi > Tiyatro

Ce sacré bonheur (Jean Cosmos, Montparnasse Tiyatrosu, 1986)
Le Radeau de la Méduse (Roger Planchon, TNP Villeurbanne, 1995)
Un cœur français (Jean-Marie Besset, Hébertot Tiyatrosu, 1996)
Le Radeau de la Méduse (Roger Planchon, Uluslararası Colline Tiyatrosu, 1996)
Oncle Vania (Anton Çehov, Hébertot Tiyatrosu, 1996)
La Boutique au coin de la rue (Miklos Laszlo, 2002)
Le Meilleur professeur (Daniel Besse, 2005)
La Femme d'avant (Roland Schimmelpfennig, Célestins Tiyatrosu, 2006)
Oncle Vania (Anton Çehov, Bouffes du Nord Tiyatrosu, Gymnase Tiyatrosu, Uluslararası Nice Tiyatrosu, Célestins Tiyatrosu, 2009)
Rêve d'Automne (Jon Fosse, Louvre Müzesi, la Ville Tiyatrosu, 2010)
Rêve d'Automne (Jon Fosse, La Criée, 2011)
2019 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Avustralya

|  2019 Eurovision Şarkı Yarışması  |
| --- | --- |
Ülke:  Avustralya
Seçim süreci
Seçim adı: Eurovision: Australia Decides
Seçim tarih(ler)i: 9 Şubat 2019
Seçilen yarışmacı(lar): Kate Miller-Heidke
Seçilen şarkı: "Zero Gravity"
Söz yazar(lar)ı: Kate Miller-Heidke, Keir Nuttall
Aldığı sonuçlar
Yarı final sonucu: Yükseldi (1., 261 puan)
Final sonucu: 9., 284 puan
Eurovision Şarkı Yarışması'nda Avustralya
◄2018  2020►
Avustralya, 2019 Eurovision Şarkı Yarışması 'na katılmıştır. Avustralyalı yayıncı Special Broadcasting Service (SBS) ve yönetmen partneri Blink TV tarafından İsrail'in başkenti Tel Aviv'de yapılan 2019 yarışması'nda Avustralya'yı temsil eden katılımcı Eurovision: Australia Decides yarışması'nın kazananı "Zero Gravity" adlı şarkısıyla Kate Miller-Heidke olmuştur.
Geçmişi

Ana madde: Eurovision Şarkı Yarışması'nda Avustralya
2019 yarışması'ndan önce, Avustralya Eurovision Şarkı Yarışması'na dört kez katılmış, ilk katılımını 2015 yılında gerçekleştirmiştir. Avustralya yarışmayı günümüze dek hiç kazanamamıştır. En iyi derecelerini 2016 yılında "Sound of Silence" adlı şarkısıyla Dami Im ile finalde 2. olarak almıştır. Yarı final sistemi getirilen 2004 yılından bu yana Avustralya sürekli finale çıkmayı başarmıştır. Ülkenin en kötü derecesi ise 2018 ve 2018 yılında yılının finalinde aldığı 20.liktir. 2018 yılında Avustralya Jessica Mauboy'un seslendirdiği "We Got Love" adlı şarkı ile katıldığı yarışmanın finalinde 20. olabilmiştir.
Avustralyalı yayıncı Special Broadcasting Service (SBS) Avustralya'nın temsilcisini seçmek için görevlendirilen kuruluştur. Ülke ilk katıldığı 2015 yılından bu yana Eurovision Şarkı Yarışması için temsilcisini Görevlendirme belirlemektedir. Avustralyalı yayıncı bu yıl ilk defa Eurovision: Australia Decides adlı yarışma ile temsilcisini seçecek.
Eurovision'dan önce > Eurovision: Australia Decides

Eurovision: Australia Decides, Bu yıl 1.si gerçekleşmesi planlanan ve Avustralya'nın 2019 Eurovision Şarkı Yarışması'na temsilci göndermek için SBS ve partneri Blink Tv kanalı tarafından oluşturulmuş bir Ulusal Finaldir. Yarışma 9 Şubat 2019 tarihinde Joel Creasey ve Myf Warhurst sunuculuğunda Gold Coast, Queensland, Gold Coast Konferans ve Sergi Merkezi'nde yapılmıştır.
Eurovision'dan önce > Eurovision: Australia Decides > Katılımcılar

Online başvuru katılım süresi Ekim 2018 tarihi ile 4 Kasım 2018 tarihleri arasında kanala iletmeleri istenmiş, Daha sonra kanala iletilen tüm başvurular, SBS için çalışan müzik uzmanlarından oluşan özel bir komite tarafından değerlendirilmiştir. SBS ilk etap katılımcıları 2 Aralık 2018 tarihinde açıklamıştır. ikinci etap katılımcıları 18 Aralık'ta ve son üçüncü etap katılımcıları 18 Ocak 2019 tarihinde açıklamıştır.
| Sıra | Katılımcı | Şarkı | Şarkı yazar(lar)ı | Jüri | Televote | Toplam | Derece |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Ella Hooper | "Data Dust" | Alice Chance | 12 | 6 | 18 | 10 |
| 2 | Electric Fields | "2000 and Whatever" | Michael Ross, Zaachariaha Fielding | 44 | 70 | 114 | 2 |
| 3 | Mark Vincent | "This Is Not the End" | Isabella Kearney-Nurse, Mark Vincent, Roberto De Sa | 19 | 19 | 38 | 7 |
| 4 | Aydan | "Dust" | Aydan Calafiore, Cam Bluff, Dylan Joel | 38 | 10 | 48 | 6 |
| 5 | Courtney Act | "Fight for Love" | Danny Shah, Felicity Birt, Courtney Act, Sky Adams | 26 | 26 | 52 | 4 |
| 6 | Leea Nanos | "Set Me Free" | Frank Dixon, Leea Nanos | 10 | 11 | 21 | 9 |
| 7 | Sheppard | "On My Way" | George Sheppard, Amy Sheppard, Jay Bovino, Jon Hume | 41 | 46 | 87 | 3 |
| 8 | Alfie Arcuri | "To Myself" | Alfie Arcuri, Audius Mtawarira, Séb Mont | 35 | 14 | 49 | 5 |
| 9 | Kate Miller-Heidke | "Zero Gravity" | Kate Miller-Heidke, Keir Nuttall | 48 | 87 | 135 | 1 |
| 10 | Tania Doko | "Piece of Me" | Tania Doko, Christian Fast, Peter Mansson | 17 | 6 | 23 | 8 |
Eurovision'da

2019 Eurovision Şarkı Yarışması, Yarı finalleri 14 ile 16 Mayıs 2019 tarihlerinde, Final ise 18 Mayıs 2019 tarihinde İsrail'in başkenti Tel Aviv'de bulunan Expo Tel Aviv'da yapılacak. Eurovision kurallarına göre, tüm ülkeler, ev sahibi ülke ve "Big 5" (Fransa, Almanya, İtalya, İspanya ve Birleşik Krallık) ülkeleri dışında iki yarı finalli sistemde yarışarak finale çıkmak üzere; her yarı finalden ilk on'a giren ülkeler finale çıkma şansını yakalamıştır. Avrupa Yayın Birliği (EBU) önceki yarışmaları göz önünde bulundurarak kura çekimi için altı ayrı fanusa koymuş, oylama tarihlerinin göz önünde bulundurarak aynı bölge veya diasporaya göre aynı fanusta yer almıştır. 28 Ocak 2019 tarihinde yapılan özel kura çekimi töreninde, ülkelerin hangi yarı finalin hangi yarısında yer alacağı ve Büyük 5 ve Ev sahibi ülkenin hangi yarı finalde oy kullanacağı belirlenmiştir. Avustralya, 14 Mayıs 2019 tarihindeki birinci yarı finalde yarışmasına karar verilmiş ve Yarı final'in ikinci yarısında yer alacağı belirlenmiştir.
2019'un bütün katılımcı şarkıları yayınlandıktan sonra yarışmanın yönetmenleri Yarı finallerde hangi ülkenin kaçıncı sırada çıkacağı belirlemiştir. Yarışmanın yönetmenleri Avustralya'nın Gürcistan'dan sonra ve İzlanda'dan önce 12. sırada sahne almasına karar vermiştir.
Eurovision'da > Yarı final

Kate Miller-Heidke, teknik provalarda 5-9 Mayıs tarihlerinde, ardından 13-14 Mayıs tarihlerinde kıyafet provalarında yer aldı. Jüri yarı finali, her ülkenin profesyonel jürilerinin yarı finaldeki katılımcıların gösterisini izlediği ve oy kullandığı 13 Mayıs jüri şovunu içermektedir.
Gösterinin sonunda, Avustralya'nın ilk 10'da yer aldığı ve dolayısıyla büyük finale yükseldiği ilan edildi. Daha sonradan Avustralya'nın 239 puan alarak ikinci olarak finale çıktığı açıklanmıştır. Heidke halktan 140 ve jüriden 121 puan almıştır. Yarı finalin kazananları toplantısında yükselen katılımcılar finalde hangi yarıda yarışacağına dair kura çekmektedir. Avustralya'nın finalin ikinci yarısında yer alacağı açıklanmıştır.
Eurovision'da > Final

Yarışmanın yapımcılarının Final kura çekimi kararı sonrasında Kuzey Makedonya'nın İsviçre'den sonra ve İspanya'dan önce 25. sırada sahne almasına karar verilmiştir.
Heidke yarı finaldeki performansını tekrar sergilemiş, Yarışmanın sonunda Avustralya halkta 131 puan ve jüride 153 puan alarak toplamda 284 puanla yarışmada dokuzuncu olmuştur.
Eurovision'da > Final > Avustralya'ya verilen puanlar

| Avustralya'ya verilen puanlar (1>  Yarı final).Televote.12 puan | Avustralya'ya verilen puanlar (1>  Yarı final).Televote.10 puan | Avustralya'ya verilen puanlar (1>  Yarı final).Televote.8 puan | Avustralya'ya verilen puanlar (1>  Yarı final).Televote.7 puan | Avustralya'ya verilen puanlar (1>  Yarı final).Televote.6 puan |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   İsrail |   Belçika   Belarus   Çek Cumhuriyeti   İzlanda   Polonya   Portekiz |   Finlandiya   Yunanistan |   Fransa   İspanya   Karadağ   Sırbistan |   San Marino |
| 5 puan | 4 puan | 3 puan | 2 puan | 1 puan |
|   Estonya   Macaristan |   Kıbrıs Cumhuriyeti   Slovenya |  |  |  |
Jury
| 12 puan | 10 puan | 8 puan | 7 puan | 6 puan |
|   Belçika   Finlandiya   İzlanda   İspanya   Polonya |   Yunanistan |   Belarus   İsrail |   Fransa |   San Marino |
| 5 puan | 4 puan | 3 puan | 2 puan | 1 puan |
|   Karadağ   Macaristan   Sırbistan |   Gürcistan |  |   Portekiz |   Estonya |
| Kuzey Makedonya'ya verilen puanlar (Final)> Televote.12 puan | Kuzey Makedonya'ya verilen puanlar (Final)> Televote.10 puan | Kuzey Makedonya'ya verilen puanlar (Final)> Televote.8 puan | Kuzey Makedonya'ya verilen puanlar (Final)> Televote.7 puan | Kuzey Makedonya'ya verilen puanlar (Final)> Televote.6 puan |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  |   Birleşik Krallık   İrlanda   İzlanda |   Çek Cumhuriyeti |  |   Finlandiya   Fransa   İsrail   İtalya   Letonya   Polonya |
| 5 puan | 4 puan | 3 puan | 2 puan | 1 puan |
|   Almanya   İspanya   İsveç |   Belçika   Norveç   Portekiz   Rusya |   Avusturya   Malta   Yunanistan |   Belarus   Danimarka   Estonya   Hollanda   Kıbrıs Cumhuriyeti   Romanya   Slovenya |   Arnavutluk   Ermenistan   Litvanya |
Jury
| 12 puan | 10 puan | 8 puan | 7 puan | 6 puan |
|   Polonya   Romanya |   Almanya   Finlandiya   İspanya   İzlanda   Kuzey Makedonya   Moldova |   Birleşik Krallık |   Portekiz   Sırbistan |   İtalya   İsveç |
| 5 puan | 4 puan | 3 puan | 2 puan | 1 puan |
|   İsrail |   Belçika   Fransa   İrlanda   İsviçre   Karadağ |  |   Arnavutluk   Azerbaycan   Hollanda   Litvanya   Yunanistan |  |
L'Isle-sur-Serein

| L'Isle-sur-Serein |
| --- | --- |
Komün

  Arma 
Koordinatlar: 47°35′18″N 4°00′19″E﻿ / ﻿47.5883°K 4.0053°D﻿ / 47.5883; 4.0053
Ülke:  Fransa
Bölge: Burgonya
İl: Yonne
İdare
 • Belediye başkanı: Stéphane Morel
Yüzölçümü
 • Toplam: 4.44 km²
Nüfus (2021)
 • Toplam: 660
L'Isle-sur-Serein, Fransa'nın kuzey kesimindeki Yonne ilinde bulunan bir komündür.
Nüfus

| Tarihî nüfus> Yıl | Tarihî nüfus> Nüfus   | Tarihî nüfus> %± Artış    |
| --- | --- | --- |
| 2021 | 660 | —     |
Kaynak: INSEE
Avrupa için Liberaller ve Demokratlar İttifakı

| Avrupa için Liberaller ve Demokratlar İttifakı Alliance of Liberals and Democrats for Europe |
| --- | --- |

Kısaltma: ALDE
Başkan: Guy Verhofstadt
Kuruluş tarihi: 20 Temmuz 2004
İdeoloji: Liberalizm   Pro-Avrupacılık
Siyasi pozisyon: Merkez
Uluslararası üyelik: Liberal Enternasyonal
Avrupa Parlamentosu: 50 / 720 
Avrupa Konseyi Parlamenter Meclisi: 100 / 642 
İnternet sitesi
aldeparty.eu

Avrupa için Liberaller ve Demokratlar İttifakı (İngilizce: Alliance of Liberals and Democrats for Europe; ALDE), iki Avrupa siyasi partisi, Avrupa için Liberaller ve Demokratlar İttifakı Partisi ve Avrupa Demokrat Partisi arasındaki ulusötesi bir ittifaktır. ALDE'nin Avrupa Parlamentosu, AB Bölgeler Komitesi, Avrupa Konseyi Parlamenter Meclisi ve NATO Parlamenter Asamblesi'nde siyasi grupları bulunmaktadır.
ALDE'nin Avrupa yanlısı platformu liberal ekonomiyi benimsemektedir ve Avrupa entegrasyonuna destek vermektedir.
Misyon bildirisi

Bölgeler Komitesindeki Avrupa için Liberaller ve Demokratlar İttifakı, Avrupa Birliği'nin sistematik bir şekilde Avrupa vatandaşlarıyla iletişim kurarak ve onları dinleyerek, mümkün olduğunca ademi merkeziyetçi bir şekilde mevzuat geliştirmesini sağlamaya kararlıdır.
Partinin ana hedefleri:
Misyon bildirisi > Kurum

Komitenin, Avrupa vatandaşlarının ve yerel ve bölgesel otoritelerinin beklentilerine yanıt vererek en yüksek hesap verebilirlik, şeffaflık ve verimlilik standartlarını korumasını sağlamak.