stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Marias Katliamı
Katliam

23 Ocak 1870 günü Güney Pikanilerinden (Aamsskáápipikani) Mountain Chief önderliğindeki bir grup Pikaninin Marias Nehri boyunca kamp yaptığı biçiminde bir keşif raporu binbaşı Baker'a ulaşır. Baker ve askerleri Willow Rounds yöresindeki kamp alanına saldırır, fakat Mountain Chief uyarılmış ve kamp terk edilmiştir. Bunun üzerine yakınlardaki başka bir kampa yönelirler. Baker'ın izcileri bu yeni kampın Mountain Chief'in kampı olmadığını söyleseler de ikna edemezler ve alkolik olarak bilinen binbaşı Eugene M. Baker ısrarını sürdürür ve ABD süvari birliği yanlış bir istihbaratla ABD hükûmetiyle antlaşma imzalayan Chief Heavy Runner'ın kampına tan ağarırken şafak vakti Marias Nehri yakınlarındaki Karaayak kampına erkekler Sweet Grass Hills yöresinde bizon avında olduğu bir sırada, tüfek, altıpatlar ve makineli silahlarla baskın yapmış ve 140'ı kadın ve çocuk olmak üzere toplam 173 Kızılderiliyi katletmiştir. Askerler ise yalnızca bir kayıp vermiştir ki o kişi de attan düşüp bacağını kırmış ve daha sonra ölmüştür. Bir Karaayak izcisi tarafından katliam sonrası sayılan ceset sayısı 217 iken, alkollü ordu personeli tarafından yapılan aceleci bir sayımla 173 rakamı kaydedilmiştir
Katledilen sivil Kızılderililerin yaşa ve cinsiyete göre dağılımı:
yaşları 12 ilâ 37 arasında değişen 15 erkek
yaşları 37 ilâ 70 arasında değişen 18 erkek
90 kadın
50 çocuk
Kampın reisi Heavy Runner, hükûmetle yapmış olduğu antlaşma karşılığı kendisine verilen ve kampın güvencesi olan bir Amerikan bayrağı ile birlikte kendisini öldürür. Kış ortasında sabahın köründe ısınmak için birbirlerine sokulan çocuk ve kadınların içinde bulunduğu çadırlar askerlerce ateşe verilir ve içindekiler yanarken, bir kısmı da dışarı fırlayıp kaçarken üzerlerine pusuya yatan askerlerce ateş açılır. Kurtulanların çoğu Marias Nehrinin soğuk sularında saklanmıştır. Sonra katliam mahalini terk eden askerler kırlarda Mountain Chief'i takibe başlarlar. Mountain Chief ve kabilesi ise soydaşlarının bulunduğu Kanada'ya geçerler. Kurtulanların torunları sözlü tarih olarak nesilden nesile bu olanları aktarırlar. Anlatılan bu tarihe göre öldürülen her Kızılderili erkeği ateşin içine atılarak yakılmıştır. Erkeklerden biri ise askerlerin süngüsüyle yarıya kesilmiştir.
Katliam mahali

Günümüzdeki Toole County, Montana'da Shelby, Montana'nın on mil güneydoğusunda Bear River (1804-1806 Lewis and Clark keşif gezisinde Meriwether Lewis tarafından Marias River olarak adlandırılmıştır) yakınlarında Big Bend denen yöredir ve bugünkü Tiber Reservoir göleti altında kalmıştır. Katliam mahalinin 1990 yılında çekilmiş resmi bulunmaktadır.
Tepkiler

Katliamdan bir hafta sonra Pikanilerle birlikte kampa giden teğmen Pease barışçıl Heavy Runner kampında öldürülenler arasında savaşabilecek yaşta yalnızca 15 kişinin olduğunu, diğerlerinin ise kadın ve çocuklardan oluştuğunu rapor etmiştir. General Sully tarafından onaylanıp Washington'a gönderilen raporun kamuda duyulması üzerine halkın yoğun tepkisine sebep olmuştur. Fakat, Baker'den gelebilecek ikinci bir rapor henüz eline ulaşmadan general Sheridan bir basın açıklaması yaparak öldürülenlerin çoğunun Mountain Chief'in kampındaki savaşçılar olduğuna inandığını belirtmiş ve halktan gelen protestoları susturmuştur.
Mountain Chief'i yakalayamamış olması ve ilgisi olmayan kişileri katletmesi ve alelacele rapor düzenlemesi yüzünden birçok kişi alkolik oluğu bilinen binbaşı Eugene M. Baker'ı suçlamıştır (ve suçlamaya da devam etmektedir). Bununla birlikte, daha sonraki tartışmalarda general Sheridan, Baker'ın liderliğene olan güvenini ifade etmiş ve onun hakkında bu katliam olaylarıyla ilgili soruşturma açılmasını önlemiştir.
Binbaşı Eugene Baker 48 yaşında sirozdan ölmüştür. Marias Katliamından sonra Karaayaklar ile Beyaz yerleşimciler arasındaki çatışmalar azalmıştır. Zaten çiçek hastalığı yüzünden zayıflayan ve nüfusları azalan Karaayaklar bundan sonraki Kızılderili savaşlarına destek veremediği gibi katılamamıştır da.
Kalıntılar

Two Bear Woman (yaklaşık 1844- yaklaşık 1915) adlı Pikani kadını tarafından katliam mahalindeki sit alanından toplanan bir deri kazıyıcı (hide scraper) National Museum of the American Indian koleksiyonundadır (Catalog number: 11/3133).
Anma ve anıt

Her yıl 23 Ocak'ta Blackfeet Indian Reservation adlı Kızılderili rezervasyonunda anma törenleri düzenlenmekte ve katliamın anısına bir anıt yapılması düşünülmektedir.
Yansımaları

Katliamın konu edildiği iki roman bulunmaktadır:
A. B. Guthrie, Jr. tarafından yazılan Fair Land, Fair Land (1982)
James Welch tarafından yazılan Fools Crow (1986)
Dipnotlar

1 2  "Piikani First Nation". 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Şubat 2013.
↑  Adolf Hungrywolf, Pikunni History and Culture
↑  Blood on the Marias 28 Şubat 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Understanding Different Points of View Related to the Baker Massacre of 1870
1 2  Stan Gibson & Jack Hayne, WITNESSES TO CARNAGE The 1870 Marias Massacre in Montana 7 Şubat 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
↑  Welch 2007, pg. 27
↑  Welch 2007, pp. 28-29
↑  "A descendant of Heavy Runner telaccessed February 6, 2011". 8 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Şubat 2013.
↑  http://blackfootdigitallibrary.org/ 17 Nisan 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. 2011, CarolMurrayTellsBakerMassacre1.flv
1 2  Welch 2007, pg. 30
↑  Welch 2007, pg. 29
↑  Digital library : Baker-Massacre[ölü/kırık bağlantı]
↑  Robert H. Fletcher (1989), Montana's Historical Highway Markers
1 2  "2010 Baker Marias (Bear River) Massacre Memorial". 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Şubat 2013.
↑  CarolMurrayTellsBakerMassacre1.flv[ölü/kırık bağlantı]
↑  "The Massacre on the Bend of the Marias River 1870". 1 Haziran 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Şubat 2013.
↑  accessed Feb. 5, 2011 CarolMurrayTellsBakerMassacre1.flv[ölü/kırık bağlantı]
↑  Ramona Big Head, “Strike Them Hard!” The Baker Massacre Play 14 Temmuz 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., University of Lethbridge, March 2009
↑  "The Legacy Projects / Visual Arts Library: Marias River Site, (Baker's Massacre of the Piegans), Montana, 1990". 12 Ekim 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Şubat 2013.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 15 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Şubat 2013.
↑  "Blackfeet Reservation" (PDF). 17 Nisan 2018 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Nisan 2020.
21 Aralık 1878 tarihli Harper's Weekly karikatürü: sağda Savaş Bakanlığı (War Department) kapısının önünde duran kısa boylu general Philip Sheridan ile solda İçişleri Bakanlığı (Interior Department) kapısının önünde duran uzun boylu İçişleri sekreteri Carl Schurz
Marias Nehri
Blackfeet Indian Reservation, Montana
Beciler, Simav

| Beciler |
| --- | --- |
Köy

 Kütahya'nın Türkiye'deki konumu
BecilerBeciler'in Kütahya'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kütahya
İlçe: Simav
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 586 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 183
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0274
İl plaka kodu: 43
Posta kodu: 43502
Beciler, Kütahya ilinin Simav ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1912 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Kütahya il merkezine 175 km, Simav ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 183
2019: 186
2018: 199
2017: 191
2016: 190
2015: 187
2014: 191
2013: 202
2012: 209
2011: 234
2010: 261
2009: 257
2008: 267
2007: 278
2000: 357
1990: 352
1985: 478
Pietro Perugino

| Pietro Perugino |
| --- | --- |
Pietro Perugino'nun otoportresi (1497–1500)
Genel bilgiler
Doğum adı: Pietro di Cristoforo Vannucci
Doğum: 1448 Città della Pieve
Ölüm: 1523 (74-75 yaşlarında) Fontignano
Uyruk: İtalyan
Alanı: Resim sanatı
Katıldığı akımlar: İtalyan Rönesansı
Etkilendikleri: Piero della Francesca
Etkiledikleri: Raffaello


Pietro Perugino ya da tam adıyla Pietro di Cristoforo Vannucci (d. 1448, Città della Pieve - ö. 1523, Fontignano), Rönesans dönemi İtalyan ressamı.
Floransa ve Perugia kentinde iki önemli resim atölyesinin sahibi olan Perugino, 15. yüzyılın son ve 16. yüzyılın ilk çeyrekleri boyunca İtalyan yarımadasının en şöhretli ressamlarından biridir. Sanatsal olarak Piero della Francesca'nın naturalizmini ve Andrea del Verrocchio'nun çizgisel üslubunu kaynaştırmıştır. Raffaello'nun en önemli hocasıdır.
Hayatı

Rönesans dönemi sanatçılarının hayatını kaleme alan Giorgio Vasari'nin iddiasının aksine, Città della Pieve'nin en ünlü ve zengin ailelerinden biri olan Vannucci'lerin çocuğu olarak dünyaya gelen Pietro Perugino, rahat bir çocukluk yaşadı. Giorgio Vasari ile Giovanni Santi, Perugino'nun doğumu için 1445 ile 1452 gibi iki farklı tarih vermektedir.
İlginç bir şekilde doğduğu kentte gençlik dönemine dair bir eseri bulunmayan Perugino, Giorgio Vasari'ye göre bu dönemde Perugia ekolünün dev ismi Piero della Francesca'dan büyük ölçüde etkilenmiştir. 15. yüzyılın ikinci yarısında kültürel ve sanatsal açıdan ilkbaharını yaşayan Perugia kenti Domenico Veneziano, Beato Angelico ve Benozzo Gozzoli önemli sanatçıları ağırlamaktadır. Aynı dönemde yeni yeni yükselmeye başlayan Umbria ekolünün ilk isimlerinden biri olan Benedetto Bonfigli de Pietro Perugino'nun dikkatini çekmektedir.
Yeşilköy, Beşikdüzü

| Yeşilköy |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Trabzon ilinin Türkiye'deki konumu
YeşilköyYeşilköy'ün Trabzon'daki konumu
Koordinatlar: 41°00′14″N 39°12′07″E﻿ / ﻿41.004°K 39.202°D﻿ / 41.004; 39.202
Ülke:  Türkiye
İl: Trabzon
İlçe: Beşikdüzü
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 655
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 462
İl plaka kodu: 61
Posta kodu: 61800
Yeşilköy, Trabzon ili Beşikdüzü ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

1876 yılı kayıtlarında Abdallı adıyla Şarlı nahiyesine bağlı 45 haneli bir köy olarak görülmektedir. Yerleşim 1953 yılında alınan bir kararla Yeşiköy adını almıştır. 26 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.
Coğrafya

Mahalle, il merkezinden 50 km, ilçe merkezinden 10 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2022 | 603 |  |
| 2021 | 636 |  |
| 2020 | 670 |  |
| 2019 | 685 |  |
| 2018 | 841 |  |
| 2017 | 691 |  |
| 2016 | 758 |  |
| 2015 | 839 |  |
| 2014 | 966 |  |
| 2013 | 1.271 |  |
| 2012 | 1.794 |  |
| 2011 | 2.022 |  |
| 2010 | 2.142 |  |
Aromatik hidrokarbon

Aromatik hidrokarbonlar veya aren (ya da aril hidrokarbon) yapılarında halka formunda karbon atomları ve bunların arasında birbirini izleyen çift ve tek bağ içeren hidrokarbonlardır. Düzlemsel benzen halkalarından oluşurlar. "Aromatik" terimi aromatiklik belirleyen fiziksel mekanizma keşfedilmeden önce tayin edilmiş ve bileşiklerin tatlı bir kokuya sahip olmasından dolayı bu isim verilmiştir. Aromatik bileşiklerin altı karbon atomu konfigürasyonu ile mümkün olan en basit örneği benzen halkası olarak bilinir ve bu haldeki en basit hidrokarbon benzendir. Aromatik hidrokarbonlar monosiklik (MAH) veya polisiklik (PAH) olabilirler.
Ballıca, Of

| Ballıca |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Trabzon ilinin Türkiye'deki konumu
BallıcaBallıca'nın Trabzon'daki konumu
Koordinatlar: 40°53′N 40°17′E﻿ / ﻿40.89°K 40.29°D﻿ / 40.89; 40.29
Ülke:  Türkiye
İl: Trabzon
İlçe: Of
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2022): 630
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 462
İl plaka kodu: 61
Posta kodu: 61830
Ballıca, Trabzon ili Of ilçesine bağlı bir mahalle.
Tarihçe

Yerleşimin eski adı "Melino"'dur. Melinos adı Rumca "bal" anlamına gelen Melinos kelimesinden türemiştir. 1461 yılında Osmanlı egemenliğine girdikten sonra "Melino" adıyla o dönemki Of kazasına bağlı köyler arasında yerleşimden bahsedilmektedir. 1486 yılı tahririne göre köyde; 129 hane, 1 bive (dul kadın), 19 mücerred (yetişkin bekar erkek) ile birer müsellem (vergiden muaf) ve yamak hanesi bulunmaktadır. 15. yüzyıl başlarında nüfus büyük oranda Hristiyanlardan oluşmakta olup köyde azda olsa askeri ve görevli haricinde Müslüman nüfus bulunmaktadır. 1515 yılı tahririne göre köyde; 100 hane, 5 bive, 5 mücerred ile 11 müsellem hanesi bulunmaktadır. 1554 yılı kayıtlarına göre; 15 normal hane ve 9 baştina hane bulunmaktadır. 1583 yılı kayıtlarında köyde Hristiyanlardan ispenç vergisi ve Müslümanlardan da bennak vergisi alınması ve alınan vergi miktarından yola çıkıldığında, köyde Müslüman ağırlıklı olmak üzere Müslüman-Hristiyan nüfusun bir arada yaşadığı anlaşılmaktadır. 1681 yılı Avarız Defterinde köyde tamamı Müslümanlardan oluşan 16 avarız hanesi kaydedilmiştir.
Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan sonra 1935, 1940 ve 1955 yılı nüfus sayımlarında Melinoz, 1945 ve 1950 yılı sayımlarında Melinos adıyla o dönemki Of nahiyesine bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Ballıca olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Yerleşim, 29 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşmüştür. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle olmuştur.
Coğrafya

Of-Çaykara devlet yolunun içinden geçtiği belde Trabzon il merkezine 61 km, Of'a ise 7 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 630
2021: 749
2020: 743
2019: 762
2018: 796
2017: 676
2016: 687
2015: 742
2014: 788
2013: 846
2012: 964
2011: 1.201
2010: 2.201
2009: 2.052
2008: 1.124
2007: 1.566
2000: 2.817
LGBT turizmi

LGBT turizmi.
Eşcinsel çiftler evlendikten sonra bir balayı 
veya turistik gezi için seyahat etmektedirler.
LGBT turizmi ya da gey turizmi olarak adlandırılan LGBT bireylere yöneliktir turistik etkinliklerdir. LGBT (lezbiyen, gey, biseksüel ve transgender) bireylere son yıllarda toplumsal yapıda geniş kabul uygulaması başlatılmış, kapsamı; eşcinsel turiste yönelik gerçekleştirilen bu etkinlik veya mekanlar Avrupa ülkeleri ve bazı Kuzey Amerika ülkelerinde özellikle yaygındır. Genellikle bu yerler cinsel yönelim ve cinsiyet kimliği ayrımı olmaksızın LGBT'lere, açık alanlarda kabul etmeyen, farklı cinsel yönelime yer vermeyen, kalıplaşmış, gelenekçi hizmet anlayışına sahip iş veya mekanların aksine, özgür, kişisel güvenliklerini sağlayan, daha sağduyulu olma eğiliminde, eşcinsel topluluğa şiddete karşı güvenlikli, cinsel çeşitliliği isteyen yerler olma özelliği gösterir.
LGBT bireylere yönelik gey bar, gey bölgesi gibi turizm faaliyetlerinin yanı sıra, gey dostu olarak adlandırılan LGBT kültürü içerisinde eşcinseller arasındaki bireysel ilişkileri ifade eden eşcinsel ilişki ve eşcinsel seksi destekleyen, tüm tercihlere saygılı olan, eşit davranan ve onları yargılamayan bir çevre yaratmak amacıyla eşcinsellere ve LGBT topluluğunun her üyesi dahil olmak üzere; açık ve onları hoş karşılayan, diğer mekanlardaki olabilecek homofobik tavırlara ve yasaklara karşı gey mekanları, politikaları, insanları veya kurumları ifade eden birebir LGBT ile ilgili turizm faaliyetleri de vardır.
LGBT seyahatleri

Eşcinsellere yönelik LGBT turizm sektörü turizmin gelişmiş olduğu ülkelerde GSYH'ye bağlı olarak gelişme göstermekte, turizm teklifleri, seyahat acenteleri, seyir hatları, oteller, dinlenme merkezleri, gece kulüpleri, reklam şirketleri LGBT turisti çekme ve turizm faaliyetlerini gerçekleştirmede önemli yer tutmaktadır. Özellikle eşcinsel turist topluluğu amaçlayan çoğu yerlerde erkek erkeğe seks partileri düzenlenir. Ayrıca, eşcinsel evliliğin serbest olduğu ülkelerde yasal statüde evlenen eşcinsel çitler balayı ya da kutlama amaçlı turistik seyahatler gerçekleştirmekte, bu da bu kapsamda turizm faaliyetlerine girişilmesine neden olmaktadır.
LGBT seyahatleri > LGBT seyahat noktaları

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   |   Kopenhag, Danimarka.   Nice, Fransa.   Paris, Fransa.   Berlin, Almanya.   Köln, Almanya.   Barselona, İspanya.   Amsterdam, Hollanda.   Oslo, Norveç.   Londra, İngiltere.   Manchester, İngiltere.   Brighton, İngiltere.   Stokholm, İsveç.   Helsinki, Finlandiya.   Prag, Çekya.   Mykonos, Yunanistan.   Viyana, Avusturya.   Tel Aviv, İsrail.   İstanbul, Türkiye.   Bodrum, Türkiye.   Tenerife, İspanya.   Gran Canaria, İspanya.   Madrid, İspanya.   Sitges, İspanya.   İbiza, İspanya.   Torremolinos, İspanya.   Barselona, İspanya.   Valensiya, İspanya.  |   Sevilla, İspanya.   Benidorm, İspanya.   (1986-2010). Curaçao, Hollanda Antilleri.   Buenos Aires, Arjantin.   Rio de Janeiro, Brezilya.   São Paulo, Brezilya.   Salvador, Bahia, Brezilya.   Florianópolis, Brezilya.   Toronto, Kanada.   Montreal, Kanada.   Québec, Kanada.   Vancouver, Kanada.   Edmonton, Kanada.   Meksiko, Meksika.   Cancún, Meksika.   Puerto Vallarta, Meksika.   Montevideo, Uruguay.   Sidney, Avustralya.   New York. (Ülkedeki eşcinsellerin çoğu burada)   San Francisco, California. (Toplam nüfusa göre eşcinsellerin oranı yüksek)   Los Angeles.   Seattle, Washington.   Chicago, Illinois.  |
Rio de Janeiro, Brezilya'da bir gey plajı
Erase Me

"Erase Me", Amerikalı hip hop sanatçısı Kid Cudi'nin Man on the Moon II: The Legend of Mr. Rager (2010) adını taşıyan ikinci stüdyo albümündeki bir şarkıdır. Kanye West'in Cudi'ye eşlik ettiği şarkının prodüktörü Jim Jonsin'dir. "Erase Me", albümün ilk single'ı olarak yayınlandı.
Şarkı ilk kez 30 Haziran 2010'da Cleveland'dan yayın yapan bir radyo istasyonu aracılığıyla dinleyiciye tanıtıldı. 17 Ağustos 2010'da Rhythm/Crossover radyo kanallarına servis edildi. 24 Ağustos 2010'da iTunes üzerinden satışa sunuldu. Şarkı için Jason Goldwatch yönetmenliğinde bir video klip de çekildi.
Listeler

"Erase Me", Amerikan Billboard Hot 100 listesine 22 numaradan girdi. 5 Eylül'de İngiltere listesine 58 ve İngiltere R&B listesine 18. sıradan girdi.
| Liste (2010) | Tepe noktası |
| --- | --- |
Avustralya (ARIA): 50
Avusturya (Ö3 Austria Top 40): 41
Belçika (Ultratip Bubbling Under [Valon Bölgesi]): 15
Kanada (Canadian Hot 100): 12
Yeni Zelanda (Recorded Music NZ): 22
İsveç (Sverigetopplistan): 53
Birleşik Krallık (Listesi): 58
Birleşik Krallık (R&B Listesi): 18
ABD Billboard Hot 100: 22
Jackass Presents: Bad Grandpa

| --- | --- |
Jackass Presents: Bad Grandpa
Film afişi
Yönetmen: Jeff Tremaine
Yapımcı: Johnny Knoxville Jeff Tremaine Derek Freda Spike Jonze
Senarist: Jeff Tremaine Johnny Knoxville Spike Jonze
Hikâye (eser): Fax Bahr Spike Jonze Johnny Knoxville Adam Small Jeff Tremaine
Oyuncular: Johnny Knoxville Jackson Nicoll
Görüntü yönetmeni: Lance Bangs Dimitry Elyashkevich
Stüdyo: MTV Films Dickhouse Productions
Dağıtıcı: Paramount Pictures
Çıkış tarih(ler)i: 23 Ekim 2013 (2013-10-23) (İrlanda) 25 Ekim 2013 (2013-10-25) (ABD)
Süre: 91 dakika
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Bütçe: 15 milyon $ 
Hasılat: 142.237.000 $ 
Jackass Presents: Bad Grandpa, 2013 yapımı ABD'de gizli kamera yöntemiyle çekimleri yapılmış olan komedi filmidir. Film, Jackass serisinin dördüncü filmidir. Filmin başrolünde Johnny Knoxville ve Jackson Nicoll oynamışlardır. MTV Films ve Dickhouse Productions şirketlerinin yapımcılığını yaptığı filmin, dağıtımını ise Paramount Pictures üstlenmiştir. 23 Ekim 2013 tarihinde ABD'de vizyona giren film, İrlanda'da ise 23 Ekim 2013 tarihinde vizyona girmiştir. Film, diğer Jackass serilerinden farklı olarak kötü bir dede ile torunu arasındaki yolculuk hikâyesini anlatır ve film hikâyeye ve birbirlerine dayalı şakalar ile devam etmektedir. Filmin  DVD ve Blu-ray'i 28 Ocak 2014 tarihinde satışa sunulmuştur.
Oyuncular

Johnny Knoxville, Irving Zisman
Jackson Nicoll, Billy
Greg Harris, Chuck
Georgina Cates, Kimmie
Kamber Hejlik, Doktor
Jill Kill, Gösteride röportajcı
Madison Davis, Juggalo Kızı
George Faughnan, Juggalo Oğlanı
Grasie Mercedes, Hostes
Marilynn Allain, Resepsiyonist
Jack Polick, Cenaze işçisi
Spike Jonze, Gloria
Catherine Keener, Ellie
Chelsea FC teknik direktörleri listesi

Chelsea'nin şimdiki teknik direktörü Enzo Maresca
Aşağıda, Chelsea FC'nin 1905'te kuruluşundan günümüze kadarki teknik direktörlerinin listesi yer almaktadır.
Chelsea Futbol Kulübü'nün ilk başkanı 1905 yılında atandı. Kulübün en son teknik direktörü 21 Kasım 2012 yılında geçici olarak Rafael Benítez atanmıştır. Chelsea 26 yöneticiye (bunlardan dört de oyuncu-antrenör olarak görev almıştır) ve altı geçici olarak yöneticilik yapmıştır. O bir yıl sonra istifa edene kadar Chelsea'nin ilk yöneticisi kulüp oynamaya devam İskoç kanat oyuncusu John Robertson takımı yönetmiştir. David Calderhead 966 maçı kapsayan, 1907-1933 sezonları arasında, Chelsea'nin uzun süre görev yapan teknikdirektörü olmuştur. Chelsea'nin en kısa teknik direktörlük görevini 1974-75 sezonunda 31 maç takımın başında duran Ron Stuart'dur.
Kulübü, Roman Abramovich, 2003'te satın aldı. 2022 Rusya'nın Ukrayna'yı işgali sonrası Abramoviç, kulübü BlueCo'ya satmak zorunda kaldı.
Kupa kazananlar

| İsim | Ülke | Sezon | Başarısı |
| --- | --- | --- | --- |
| Ted Drake |  İngiltere | 1952–1961 | 1955 First Division champions   1955 FA Charity Shield |
| Tommy Docherty |  İskoçya | 1961–1967 | 1965 Football League Cup |
| Dave Sexton |  İngiltere | 1967–1974 | 1970 FA Cup   1971 European Cup Winners' Cup |
| John Neal |  İngiltere | 1981–1985 | 1984 Second Division champions |
| John Hollins |  İngiltere | 1985–1988 | 1986 Full Members Cup |
| Bobby Campbell |  İngiltere | 1988–1991 | 1989 Second Division champions   1990 Full Members Cup |
| Ruud Gullit |  Hollanda | 1996–1998 | 1997 FA Cup |
| Gianluca Vialli |  İtalya | 1998–2000 | 1998 Football League Cup   1998 UEFA Cup Winners' Cup   1998 UEFA Super Cup   2000 FA Cup   2000 FA Charity Shield |
| José Mourinho |  Portekiz | 2004–2007 | 2005 Football League Cup   2005 Premier League champions   2005 FA Community Shield   2006 Premier League champions   2007 Football League Cup   2007 FA Cup |
| Guus Hiddink |  Hollanda | 2009 | 2009 FA Cup |
| Carlo Ancelotti |  İtalya | 2009–2011 | 2009 FA Community Shield   2010 Premier League champions   2010 FA Cup |
| Roberto Di Matteo |  İtalya | 2012 | 2012 FA Cup   2012 UEFA Champions League |
| Rafael Benítez |  İspanya | 2012–2013 | 2013 UEFA Avrupa Ligi |
| Antonio Conte |  İtalya | 2016–2018 | 2017 Premier League 2018 FA Cup |
| Maurizio Sarri |  İtalya | 2018–2019 | 2019 UEFA Avrupa Ligi |
| Thomas Tuchel |  Almanya | 2021–2022 | 2021 UEFA Şampiyonlar Ligi 2021 UEFA Süper Kupası 2021 FIFA Kulüpler Dünya Kupası |
Türkiye'ye düşen meteoritler listesi
Göktaşları

| Ad | Tarih | Yer | Durum | Tip | Ağırlık | Kaynak |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ephesus | ? | İzmir | Şüpheli | Şüpheli meteroit | ? |  |
| Birgi | 1332 | İzmir | Şüpheli | Şüpheli demir meteroiti | 50.8 kg |  |
| Aidin | 1340 | Aydın | Şüpheli | Şüpheli meteroit | ? |  |
| Constantinople | 1805 | İstanbul | Şüpheli | Şüpheli ökrit | ? |  |
| Adalia | 1883 | Antalya | Resmî | Ökrit-mmcit | 1 g |  |
| Magnesia | 1889 | Aydın | Resmî | Demir, IAB-sHL | 5 kg |  |
| Caratash | 1902 | İzmir | Resmî | LL6 | 8 g |  |
| Domanitch | 1907 | Bursa | Resmî | L5 | 438 g |  |
| Sediköy | 1917 | İzmir | Resmî | L6 | 240 g |  |
| Bursa | 1946 | Bursa | Resmî | L6 | 25 kg |  |
| Ibrisim | 1949 | Niğde | Resmî | OC | ? |  |
| Kayakent | Nisan 1961 | Eskişehir | Resmî | Demir, IIIAB | 85 kg |  |
| Çanakkale | Temmuz 1964 | Çanakkale | Resmî | L6 | 4 kg |  |
| Akyumak | 2 Ağustos 1981 | Ağrı | Resmî | Demir, IVA | 50 kg |  |
| Sivas | 30 Eylül 1989 | Yozgat | Resmî | H6 | 40 kg |  |
| Didim | 1 Şubat 2007 | Aydın | Resmî | H3-5 | 3.4 kg |  |
| Kemer | 3 Mart 2008 | Muğla | Resmî | L-4 | 5.76 kg |  |
| Mahmutlar | 5 Nisan 2014 | Antalya | Resmî | H5 | 223 g |  |
| Sarıçiçek | 2 Eylül 2015 | Bingöl | Resmî | Hovardit | 15.24 kg |  |
| Gerdekkaya | 28 Nisan 2018 | Çorum | Resmî | Demir, IAB-sLL | 68 kg |  |
| Gömüce | 20 Kasım 2018 | Antalya | Resmî | L6 | 1100 g |  |