stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Richard Feynman
Konuyla ilgili yayınlar > Kitaplar

Brown, Laurie M. and Rigden, John S. (editors) (1993) Most of the Good Stuff: Memories of Richard Feynman Simon & Schuster, New York, ISBN 0-88318-870-8. Commentary by Joan Feynman, John Wheeler, Hans Bethe, Julian Schwinger, Murray Gell-Mann, Daniel Hillis, David Goodstein, Freeman Dyson, and Laurie Brown
Dyson, Freeman (1979) Disturbing the Universe. Harper and Row. ISBN 0-06-011108-9. Dyson's autobiography. The chapters "A Scientific Apprenticeship" and "A Ride to Albuquerque" describe his impressions of Feynman in the period 1947-48 when Dyson was a graduate student at Cornell
Gleick, James (1992) Genius: The Life and Science of Richard Feynman. Pantheon. ISBN 0-679-74704-4
LeVine, Harry, III (2009) The Great Explainer: The Story of Richard Feynman (Profiles in Science series) Morgan Reynolds, Greensboro, North Carolina, ISBN 978-1-59935-113-1; for high school readers
Mehra, Jagdish (1994) The Beat of a Different Drum: The Life and Science of Richard Feynman. Oxford University Press. ISBN 0-19-853948-7
Gribbin, John and Gribbin, Mary (1997) Richard Feynman: A Life in Science. Dutton, New York, ISBN 0-525-94124-X
Milburn, Gerard J. (1998) The Feynman Processor: Quantum Entanglement and the Computing Revolution Perseus Books, ISBN 0-7382-0173-1
Mlodinow, Leonard (2003) Feynman's Rainbow: A Search For Beauty In Physics And In Life Warner Books. ISBN 0-446-69251-4 Published in the United Kingdom as Some Time With Feynman
Ottaviani, Jim and Myrick, Leland (2011) Feynman. First Second. ISBN 978-1-59643-259-8 OCLC 664838951.
Konuyla ilgili yayınlar > Fimler ve Oyunlar

Infinity, a movie directed by Matthew Broderick and starring Matthew Broderick as Feynman, depicting Feynman's love affair with his first wife and ending with the Trinity test. 1996.
Parnell, Peter (2002) "QED" Applause Books, ISBN 978-1-55783-592-5, (play).
Whittell, Crispin (2006) "Clever Dick" Oberon Books, (play)
"The Pleasure of Finding Things Out". Feynman talks about his life in science and his love of exploring nature. 1981, BBC Horizon. See Christopher Sykes Productions.
"The Quest for Tannu Tuva", with Richard Feynman and Ralph Leighton. 1987, BBC Horizon and PBS Nova (entitled "Last Journey of a Genius").
"No Ordinary Genius" A two-part documentary about Feynman's life and work, with contributions from colleagues, friends and family. 1993, BBC Horizon and PBS Nova (a one-hour version, under the title "The Best Mind Since Einstein") (2 × 50-minute films)
The Challenger18 Nisan 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (2013) A BBC Two factual drama starring William Hurt, tells the story of American Nobel prize-winning physicist Richard Feynman's determination to reveal the truth behind the 1986 space shuttle Challenger disaster.
The Fantastic Mr Feynman25 Kasım 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. One hour documentary. 2013, BBC TV.
How We Built the Bomb, a television movie directed by Seth Skundrick, 2015.
"Moving Bodies", a 2000 play by Arthur Giron.
Feynman (ortada) ve Robert Oppenheimer (sağda) Manhattan Projesi sırasında Los Alamos sosyal işlevindeyken.
Richard Feynman at the Robert Treat Paine Estate in Waltham, MA, in 1984.
1986 - Challenger Uzay Mekiği Felaketi.
Alexander (kokteyl)

| --- | --- |

Tip: Kokteyl
Standart garnitür:  Hint cevizi
Genellikle içindekiler:  3 cl Konyak  3 cl kakao kreması  3 cl hafif Krema
Hazırlama: Tüm malzemeleri buzlu bir çalkalayıcıya ekleyin ve soğuyana kadar çalkalayın. Daha sonra soğutulmuş bir kokteyl bardağında süzün. Son olarak taze hindistan cevizi ekleyin.
Alexander, konyak, kakao likörü (çikolata likörü) ve kremadan oluşan bir kokteyldir.
Diğer versiyonlar

Kremalı kakao yerine kahve likörü bulunduran Coffee Alexander ve kremalı kakao yerine  mavi curaçao kullanılan Blue Alexander örnek olarak verilebilir. Diğer  versiyonlarıda mevcuttur.
Half-Life (seri)

| Half-Life (seri) |
| --- | --- |
Serinin logosu
Tür: Aksiyon, savaş, bilimkurgu
Yapımcı: Valve
Yayımcı: Valve Electronic Arts
Platformlar: Microsoft Windows macOS Linux Xbox Xbox 360 PlayStation 2 PlayStation 3 Shield Portable
İlk yayın: Half-Life 19 Kasım 1998
Son yayın: Half-Life: Alyx 23 Mart 2020
Half-Life (Türkçe: Yarı Ömür), Valve tarafından geliştirilen, bir birinci şahıs nişancı türünden bilimkurgu video oyunu serisidir. Oyunun simgesi Yunanca lambda (λ) harfidir. Aynı zamanda ilk Half-Life oyunundaki Lambda Core adlı bölüm de ismini buradan almaktadır. En fazla satmış oyunlar arasındadır.
Half-Life'ın ana kahramanı Gordon Freeman isimli bir Black Mesa çalışanıdır.
GoldSrc dönemi

| --- | --- |
1998: Half-Life
1999: Half-Life: Opposing Force
2000: 
2001: Half-Life: Blue Shift
2001: Half-Life: Decay
2002: 
2003: 
2004: Half-Life: Source
2004: Half-Life 2
2004: Half-Life 2: Deathmatch
2005: Half-Life 2: Lost Coast
2006: Half-Life Deathmatch: Source
2006: Half-Life 2: Episode One
2007: Half-Life 2: Episode Two
2008: 
2009: 
2010: 
2011: 
2012: 
2013: 
2014: 
2015: 
2016: 
2017: 
2018: 
2019: 
2020: Half-Life: Alyx
GoldSrc dönemi > Half-Life

Ana madde: Half-Life
Half-Life, serinin ilk oyunu olarak, Gordon Freeman'ın görev aldığı deneyde çıkan bir hata sonucu büyük bir patlamayla Xen gezegeni ile dünya arasında geçit açılmasıyla başlar.
GoldSrc dönemi > Uplink

Half-Life: Uplink, Half-Life'ın resmî tanıtım sürümüdür.
GoldSrc dönemi > Opposing Force

Ana madde: Half-Life: Opposing Force
Half-Life: Opposing Force, Gearbox Software tarafından geliştirilen Half-Life'ın ilk resmi eklentisi. Bu eklentide uçağın düşmesi yüzünden görevini öğrenemeden görev yerine ulaşan Adrian Shephard isimli bir askeri yönetiyoruz.
GoldSrc dönemi > Blue Shift

Ana madde: Half-Life: Blue Shift
Half-Life: Blue Shift, Gearbox Software tarafından geliştirilen Half-Life'ın ikinci eklentisi. Bu kez olaylara, uzaylı istilasından kaçmaya çalışan Black Mesa güvenlik görevlisi Barney Calhoun'un gözünden tanık olunmaktadır.
GoldSrc dönemi > Decay

Ana madde: Half-Life: Decay
Half-Life: Decay, Gearbox Software tarafından geliştirilen Half-Life'ın üçüncü ve son eklentisi. Sadece PlayStation 2 platformunda yer almaktadır. Ana kahramanlar Dr. Gina Cross ve Dr. Colette Green isimli ikilidir. Diğer oyunlardan farklı olarak, Decay eşgüdümlü oynayış sunmaktadır. Decay oyunun sevenleri tarafından PC'ye uyarlanmıştır.
Source dönemi > Half-Life: Source

Ana madde: Half-Life: Source
Half-Life: Source, Half-Life'ın Source motoru'na uyarlanmış sürümü.
Source dönemi > Half-Life 2

Ana madde: Half-Life 2
Half-Life 2, Half-Life'ın yakın gelecekte Şehir 17 ve çevresinde geçen devam oyunudur.
Source dönemi > Lost Coast

Ana madde: Half-Life 2: Lost Coast
Half-Life 2: Lost Coast, Valve'ın High Dynamic Range Lighting teknolojisini tanıtmak amaçlı olan tanıtım oyunudur.
Source dönemi > Episode One

Ana madde: Half-Life 2: Episode One
Half-Life 2: Episode One, Episode üçlemesinin ilk oyunu.
Source dönemi > Episode Two

Ana madde: Half-Life 2: Episode Two
Half-Life 2: Episode Two, Episode üçlemesinin ikinci oyunu.
Source dönemi > Portal

Ana madde: Portal (video oyunu)
Portal, Half-Life evreninde geçen stratejik bulmaca şeklinde olan bir oyundur. Amaç, çeşitli geçitlerden geçerek oyunu kazanmaktır.
Source dönemi > Portal 2

Ana madde: Portal 2
Portal oyununun devamıdır.
| g t Half-Life |
| --- | --- | --- |
| Resmî oyunlar |  Half-Life Opposing Force  Blue Shift  Decay  Half-Life 2 Episode One  Episode Two  Deathmatch  Lost Coast  Alyx  |  |
| Evren |  Karakterler Gordon Freeman  Alyx Vance  G-Man  Yaratıklar Combine  Headcrab  Vortigaunt  Mekânlar Black Mesa  City 17  Ravenholm  Yer çekimi silahı  Portal serisi  |  |
| Topluluk içerikleri |  Concerned  Codename: Gordon  Half-Life: Escape from City 17  GoldSrc modları  Source modları Black Mesa  Half-Life 2: Capture the Flag  Minerva  |  |
| İlgili maddeler |  GoldSrc  The Orange Box  Source  Source 2  |  |
 Kategori
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  NKC: unn20201096893 
Gordon Freeman
Half-Life: Opposing Force
Half-Life 2
Cem Kalender

| Cem Kalender |
| --- | --- |
Doğum: 1976 Afşin Kahramanmaraş
Meslek: Gazeteci, Yazar
Dil: Türkçe
Vatandaşlık:  Türkiye
Eğitim: Gazi Üniversitesi ve Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi
Önemli ödülleri: Ahmet Hamdi Tanpınar Edebiyat Ödülü

Cem Kalender (d. 1976 Kahramanmaraş), Türk gazeteci yazardır.
Gazi Üniversitesi Kastamonu Eğitim Fakültesi'ni bitirdikten sonra öğretmen olarak İstanbul'a atandı.
Kariyer

Bir süre Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik Bölümü'nde okudu. Daha sonra okulu bırakıp tamamen yazmaya odaklandı. İlk romanı "Klan" 2007'de Ahmet Hamdi Tanpınar Edebiyat Ödülü'nü aldı. Bir yıl sonra ikinci kitabı "Zamanın Unutkan Koynunda" çıktı ve Ömer Türkeş'in 2010'da hazırladığı "Ölmeden Önce Okunacak 140 Kitap" listesinde yer aldı. 2013'te üçüncü kitabı "Kayıp Gergedanlar"  okuyucuyla buluştu.
Giulio Brugi

| Giulio Brogi |
| --- | --- |
Doğum: 3 Mayıs 1935(1935-05-03) Verona, Veneto, İtalya
Ölüm: 19 Şubat 2019 (83 yaşında) Negrar, İtalya
Meslek: Oyuncu
Etkin yılları: 1967–2019

Giulio Brogi (d. 3 Mayıs 1935, Verona – ö. 19 Şubat 2019, Negrar), İtalyan oyuncu.
Yaşamı ve kariyeri

1967'de başladığı oyunculuk kariyerinde 39'un üzerinde televizyon yapımı ve sinema filminde rol aldı. 1974 yapımı ses getirmil bir film olan Morel's Invention 'da kadın oyuncu Anna Karina ile başrolde yer aldı. Oyuncu 3 Mayıs 1935'te Verona, Veneto, İtalya'da doğdu.
Ölümü

İtalyan oyuncu Giulio Brogi 19 Şubat 2019'da Negrar, İtalya'da 83 yaşında ölmüştür.
Seçme filmografi

The Subversives (1967)
Galileo (1968)
Days of Fire (1968)
Under the Sign of Scorpio (1969)
The Seven Headed Lion (1970)
The Spider's Stratagem (1970)
St. Michael Had a Rooster (1972)
Morel's Invention (1974)
Gamma (1975)
Quanto è bello lu murire acciso (1976)
Il gabbiano (1977)
The Meadow (1979)
Voyage to Cythera (1984)
The Yes Man (1991)
The Secret of the Old Woods (1993)
Holy Tongue (2000)
Kamuran Özbir

| Kamuran Özbir |
| --- | --- |
Doğum: 1927 Eskişehir
Ölüm: 5 Aralık 2018 Ankara
Defin yeri: Cebeci Asri Mezarlığı
Meslek: Gazeteci Şair Yazar
Dil: Türkçe
Vatandaşlık:  Türkiye
Eğitim: Ankara Üniversitesi

Kamuran Özbir (1927, Eskişehir - 5 Aralık 2018, Ankara), Türk gazeteci, yazar ve şairdir.
Hisarcılar akımının temsilcilerinden biridir. Aynı zamanda, Gazeteciler Cemiyeti üyesiydi.
Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü mezunu olan Özbir, kariyerine 1952 yılında Yeni Sabah'ta başladı.
6 Aralık 2018'de İsmet Oğultürk Camii'nde düzenlenen törenin ardından cenazesi Cebeci Asri Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Dmitri Ustinov

| Dmitri Fyodoroviç Ustinov |
| --- | --- |

Sovyetler Birliği Savunma Bakanı
Görev süresi 30 Temmuz 1976 - 20 Aralık 1984
Yerine geldiği: Andrey Greçko
Yerine gelen: Sergey Sokolov
Kişisel bilgiler
Doğum: 30 Ekim 1908(1908-10-30) Samara, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 20 Aralık 1984 (76 yaşında) Moskova, Sovyetler Birliği
Partisi: Sovyetler Birliği Komünist Partisi
Mesleği: Asker, Politikacı
Dini: Yok (ateist)
Ödülleri:                                  
Askerî hizmeti
Bağlılığı:  Sovyetler Birliği
Hizmet yılları: 1941-1984
Rütbesi: Sovyetler Birliği Mareşali
Çatışma/savaşları: II. Dünya Savaşı
Dmitri Fyodoroviç Ustinov (Rusça: Дмитрий Фёдорович Устинов; 30 Ekim 1908, Samara, Rus İmparatorluğu - 20 Aralık 1984, Moskova, SSCB), Kızıl Ordu komutanı ve Sovyetler Birliği Mareşali. 1976 yılından ölümüne kadar Sovyetler Birliği Savunma Bakanı olarak görev yaptı.
Yaşamı

Dmitri Fyodoroviç Ustinov 30 Ekim 1908 tarihinde Samara kentinde işçi bir ailede dünyaya geldi. Babası Fedor Sisoeviç annesi ise Yevrosinya Martinovna'dır. Babası gönüllü olarak Kızıl Ordu'ya katıldı ve 1922'de Semerkant'ta Basmacılara karşı savaşırken öldü.
Dmitri,1923 yılında Kostroma'da Makaryev meslek okulunda okudu. Kasım 1927'de okuldan mezun oldu ve Rusya Komünist Partisi (Bolşevik)'ne katıldı.
1927-1929 yıllarında İvanovo - Voznesensk'te Balahna kâğıt fabrikasında tesisatçı olarak çalıştı.
1929 yılında   İvanovo - Voznesensk Politeknik Enstitüsü'nün Mekanik bölümü öğrencisi oldu.  İvanovo - Voznesensk Politeknik Enstitüsü'nün parti bürosu üyesi seçildi ve Komsomol bölge örgüt sekreteri oldu. Mart 1932'de Moskova Bauman Yüksek Teknik Okulu'na nakledildi. 1934 yılında bu okuldan mezun olarak Leningrad Askeri Makine Mühendisliği Enstitüsü'ne girdi ve Leningrad Deniz Araştırma Enstitüsü'nde mühendis olarak çalıştı. 1937 yılında "Bolşevik" Silah Fabrikası'nda mühendis olarak görevlendirildi. Bir süre sonra fabrika müdürü oldu.
II. Dünya Savaşı yılları

Haziran 1941'de henüz 33 yaşındayken Stalin tarafından Silahlanma Halk Komiseri olarak atandı. Bu görevdeyken Leningrad kuşatması sırasında savunma sanayinin Ural Dağları'nın doğusuna nakledilmesi görevini üstlendi. 80'den fazla askeri sanayi tesisi, 600.000 işçi, teknisyen, mühendis şehirden tahliye edildi. Savaş sırasında emrindeki yetenekli mühendisler ile birlikte askeri-endüstriyel sanayide silah üretimi konusunda büyük çaba sarf etti. Stalin daha sonra bu görevindeki başarılarından dolayı Ustinov'u Sosyalist Emek Kahramanlığı (1942) ile ödüllendirdi.
Savaş Sonrası Dönem

1945 yılında füze sanayisi oluşturma girişimlerine başladı. 15 Mart 1946-15 Mart 1953 tarihleri arasında Sovyet Silah Sanayi Bakanı olarak görev yaptı. 1952 yılında Komünist Parti Merkez Komitesi üyesi oldu. 19 Mart 1953-14 Aralık 1957 arasında yeni adıyla Sovyetler Birliği Savunma Sanayi Bakanı olarak görevlendirildi. 1957'de Askeri-Endüstri Komisyon başkanı oldu. Savunma Bakanlığı 7.Genel Müdürlüğü'ne bağlı füze projelerinin yapımında Ustinov'un büyük katkıları oldu.
14 Aralık 1957-13 Mart 1963 arasında SSCB Bakanlar Kurulu Başkan Yardımcısı olarak görev aldı ve Bakanlar Kuruluna bağlı Askeri-Sanayi Komisyonu başkanlığını üstlendi. 1961'de uzaya ilk insanlı uçuşun hazırlanması sırasında füze teknolojisindeki katkılarından dolayı ikinci kez Sosyalist Emek Kahramanı ile ödüllendirildi.
13 Mart 1963 - 26 Mart 1965 arasında SSCB Bakanlar Kuruluna bağlı Ulusal Ekonomi Yüksek Konseyi Birinci Başkan Yardımcısı olarak görevlendirildi. 26 Mart 1965-26 Ekim 1976 tarihleri arasında Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi Sekreteri oldu.
SSCB Savunma Bakanı

26 Nisan 1976'da Sovyetler Birliği Savunma Bakanlığı'na getirildi ve ölümüne dek bu görevde kaldı. 1977 yılında Sovyetler Birliği Komünist Partisi Genel Sekreteri Leonid Brejnev'in partide ve yönetimde yaptığı büyük değişikliklerle birlikte Politbüro'da kalan az sayıda liderden biri oldu. Ustinov, Brejnev, KGB Başkanı Andropov, Dışişleri Bakanı Gromıko, Çernenko ve Komünist Parti İdeologu Suslov ile birlikte SSCB yönetiminin önemli isimlerinden biri haline geldi. Afganistan Demokratik Halk Cumhuriyeti'nde ABD tarafından desteklenen Taliban terörüne karşı başlatılan mücadeleye destek olmak amacıyla Afganistan'a asker gönderilmesini onaylayanlar arasında yer aldı. 10 Kasım 1982'de Brejnev'in ölümünün ardından Yuri Andropov'un genel sekreter olarak seçilmesini destekledi.
Dmitri Ustinov 20 Aralık 1984 tarihinde şiddetli zatürre hastalığından öldü.
Ustinov Doktrini

Ustinov 1976 yılında Savunma Bakanı olduktan sonra uluslararası askeri politikada kendi adıyla adlandırılacak olan Ustinov doktinini uygulamaya koydu. Uzak Doğu ve Orta Avrupa'da nükleer silahlardan arındırılmış güçlü zırhlı birliklerinden oluşan savunma hattının oluşturulmasını önerdi. Ancak Çekoslovakya ve Almanya Demokratik Cumhuriyeti'nde NATO ve ABD tehditlerine karşı konuşlandırılan füze savunma sistemlerini onaylaması batıya karşı sert tedbirler alınmasını savunduğunu da kanıtladı.
Ambrogio Contarini

| Ambrogio Contarini |
| --- | --- |
Doğum: 1429 Venedik
Ölüm: 1499 Venedik
Meslek: Tüccar ve diplomat

Ambrogio Contarini (d. 1429, Venedik – ö. 1499, Venedik), İran’a yaptığı seyahatle tanınan Venedikli bir asilzade, tüccar ve diplomattı.
Hayatı

Ambrogio Contarini, Contarini ailesinin bir üyesiydi ve gençliğini Osmanlı başkenti Konstantinopolis'te tüccarlık yaparak geçirdi. 1463'te Osmanlı-Venedik savaşının başlamasından sonra şehri terk etti. Venedik Cumhuriyeti, Osmanlı İmparatorluğu'na karşı daha büyük bir ittifak kurmaya çalıştığı sırada  Contarini'yi diplomatik bir görevle Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan’a gönderdi. Şubat 1474'te Venedik'ten ayrıldı, Orta Avrupayı, Kiev’i ve Gürcistan’ı dolaşarak Ağustos 1474'te Tebriz’e ulaştı. Ekim ayında başkent İsfahan’da Uzun Hasan'la buluştu. Nazikçe karşılandı, ancak Venedik'in ittifak teklifi reddedildi. Contarini Nisan 1477'de Venedik'e döndü. Dönüş yolunda Moskova'da durdu ve burada Rus çarı III. İvan ile görüştü.
Contarini, Venedik'e vardığı gün Cumhuriyet Konseyi’ne sözlü bir rapor verdi. Raporu 1476'da “Questo e el Viazo de misier Ambrogio Contarini” adıyla basıldı. Bu rapor, ziyaret ettiği bölgeler ve özellikle de Uzun Hasan'ın yönetimi hakkında çok değerli bilgiler içermektedir.
Belören

Belören, Bayat - Çorum ili Bayat ilçesine bağlı köy
Belören, Boğazlıyan - Yozgat ili Boğazlıyan ilçesine bağlı köy
Belören, Bucak - Burdur ili Bucak ilçesine bağlı köy
Belören, Demre - Antalya ili Demre ilçesine bağlı mahalle
Belören, Gerze - Sinop ili Gerze ilçesine bağlı köy
Belören, Ilgaz - Çankırı ili Ilgaz ilçesine bağlı köy
Belören, İnebolu - Kastamonu ili İnebolu ilçesine bağlı köy
Belören, Kadışehri - Yozgat ili Kadışehri ilçesine bağlı
Belören, Kâhta - Adıyaman ili Kâhta ilçesine bağlı köy
Belören, Küre - Kastamonu ili Küre ilçesine bağlı köy
Belören, Oğuzeli - Gaziantep ili Oğuzeli ilçesine bağlı mahalle
Belören, Yüreğir - Adana ili Yüreğir ilçesine bağlı mahalle
Kahve

Kahve
Kahve, kökboyasıgiller (Rubiaceae) familyasının Coffea cinsinde yer alan bir ağaç ve bu ağacın meyve çekirdeklerinin kavrulup öğütülmesi ile elde edilen tozun su ya da süt ile karıştırılmasıyla yapılan içecektir. Günlük tüketimi 2024'te 2 milyar fincan olarak tahmin edilmiştir.
Niteliği

Kahve bitkisinin kökeninin Afrika'ya dayandığı, içecek olarak kullanımının ise ilk kez Güney Arabistan'da gerçekleştirildiği düşünülmektedir. Kahve kültürünün gelişimi Arap dünyasında gerçekleştiğinden, günümüzde tüm dünyada yaygınlık kazanmış olan bu kültürün başlangıcına inmek için genellikle Arap edebiyatına müracaat edilmektedir.
17. yüzyılda Venedikli tüccarlar yolu ile Avrupa'ya taşınan kahve, kısa zamanda kıtaya yayılmıştır. Amerika, Asya ve Afrika kıtalarında gerçekleştirilmiş Avrupa koloniciliği sonucunda dünyanın çeşitli yerlerinde kahve plantasyonları kurulmuş, kahve dünyada geniş çapta tüketilen bir içecek halini almıştır. Kahvenin günümüzde Brezilya, Vietnam ve Kolombiya başta olmak üzere tropikal iklimli ve yükseltili bölgelerde ağırlıklı olarak tarımı yapılmaktadır.
Kahve bir içecek olarak toz haline getirilmiş kahve tanelerinin demlenmesi ile oluşturulur, ancak filtreleme, öğütme boyutu, demleme süresi, su sıcaklığı ve miktarı gibi değişik faktörler farklı içecekler oluşturur. Günümüzde bir çeşit filtrelenmiş kahve olan Espresso ve türevleri başta olmak üzere dünyada pek çok kahve çeşidi tüketilmektedir. Kahve içerdiği kafein maddesinin uyarıcı niteliği yüzünden dikkat artırıcı ve uyanık tutucu özelliğe sahiptir.
Etimoloji

Kahve sözcüğü, Türkçeye Arapçadaki kahve (قهوة) sözcüğünden geçmiştir. Öte yandan bu tabirin Arapçada ilk kez hangi tarihte kullanıldığı halen bilinmemektedir. Arapçadaki bu sözcüğün etimolojisi şüphelidir. Büyük olasılıkla bu kelime Arapçada "iştahı kesildi" anlamındaki kahiye fiilinden türetilmiştir. Bu anlam, kahve sözcüğünün Arapçada ilk kez, içenlerin iştahını kesen bir tür şarapla ilişkilendirilmesiyle alakalıdır. Arapçadaki bu kök, "dumansı" ve "mat" gibi anlamlara sahip olan İbranice k-h-h (כהה) köküyle de kökteştir>. Ayrıca kahve kelimesinin etimolojisi, Etiyopya'daki Kaffa (ከፋ) bölgesi ile de ilişkilendirilmektedir.
Kahve sözcüğü bugünkü anlamını muhtemelen 14. yüzyılda kazanmaya başlamıştır. Arapça "kahve" sözcüğü; Türkçede "kahve" sözcüğüne dönüşmüş, Avrupa'da ise café, caffe, koffie, coffee, koffie, kaffee sözcükleriyle adlandırılmıştır.
Tarihçe > Kahvenin ilk kullanımına dair efsaneler

Kahvenin ilk kullanımına dair çok çeşitli efsaneler bulunmaktadır. Bunlardan en meşhuru, Kaldi yahut Halid adındaki Etiyopyalı bir keçi çobanı hakkındadır. Bu efsane, batı edebiyatlarında fazlaca ilgi gördüğü için son derece popülerdir. Söz konusu hikâye miladi 800 yılına kadar uzanmaktadır. Rivayet edildiğine göre, Kaldi yahut Halid adındaki bu keçi çobanı, meçhul bir bitkinin meyvelerini tüketen keçilerinde bir takım uyarıcı tesirlerin meydana geldiğini ve keçilerin son derece enerjik olduğunu fark etmiştir. Kendisi de bu meyveleri denediğinde, aynı durumu yaşamıştır. Durumu bölgesindeki bir din adamına bildirmiş ve söz konusu meçhul meyveler hususundaki birkaç denemeden sonra bugünkü kahve içeceği keşfedilmiştir.
Etiyopyalı bir Arap olan Şeyh Şazili 14. yüzyıl sonlarında yaşamış olması muhtemel bir Sufi Şeyhi'dir. Kahveyi ilk içtiği rivayet edilen kişilerden biridir. Gece ibadetinde dinç ve uyanık kalabilmek için özellikle geceleri kahve içtiği ve kahveyi ilk kullanan sufilerden biri olduğu belirtilmiştir.
16. yüzyılın Arap yazarı Ceziri'ye göre kahveyi ilk içen kişi ez-Zebhani olarak bilinen Yemenli Cemalleddin Ebu Abdullah Muhammed İbn Said'dir. Bir olay yüzünden Aden'i terk ederek Etiyopya’ya giden Zebhani orada kahve içen insanlarla karşılaşmış; Aden’e döndüğünde hastalanmış ve aklına kahve içmek gelmiş. Kahve onu iyileştirmiş. Kahve’nin yorgunluk ve uyuşukluk giderme, canlılık ve dinçlik kazandırma özelliklerini keşfetmiş.
Bazı rivayetler, ilk kahve tüketimini Süleyman'a nispet etmektedir. Bu rivayete göre, Süleyman bir yolcuğunda ahalisinin bilinmeyen bir hastalığa yakalandığı bir kente uğramıştır. Bu sorunu nasıl çözeceği kendisine Cebrail tarafından bildirilmiştir. Bunun üzerine Yemen'den gelen kahve çekirdeklerini kavurmuş ve yeni bir tür içecek keşfetmiştir. Bu içecekten içen hastalar tekrar sıhhatlerine kavuşmuştur.
Kahve uzun süre sadece Araplar tarafından kullanıldıktan bir yüzyıl sonra Suriye, Mısır, İran ve Hindistan'a yayılmıştır.
Tarihçe > Tarihi kökenler

Kahve’nin anavatanı olan Etiyopya’nın yüksek yaylaları, yabani kahve bitkisinin doğal olarak yetiştiği bölgelerde yerli halk bu bitkinin tanelerini un haline getirip bir çeşit ekmek yapıyordu. Meyveleri kaynatıldıktan sonra suyu içilmek suretiyle tıbbi amaçlı kullanılıyor ve "sihirli meyve" olarak adlandırılıyordu. Kahve, ünüyle birlikte hızla Arap Yarımadası'na yayıldı ve 300 yıl boyunca Habeşistan'da keşfedilen yöntem ile içilmeye devam edildi. 14. yüzyılda ise yepyeni bir keşif ile ateşte kavrulan kahve çekirdekleri, ezildikten sonra kaynatılarak içime sunuldu. Kahve'yi ilk olarak işleyip içmeye başlayan Yemen'deki Sufi tarikatıdır. Buradan 1470'li yıllarda Aden’de, 1510’da Kahire’de 1511’de Mekke’de görülmüştür.