Van Morrison
Biyografi > 1960'lar – Müzik kariyerindeki gelişmeler

Morrison, 17 yaşında iken The Monarchs isimli bir grupla Avrupa'yı turlamak üzere evi terk etti. Grupta daha sonraları "Clubsound"'u kuracak olan çocukluk arkadaşo George Jones da vardı. Belfast'e döndüklerinde The Monarchs dağıldı. Tekrar Geordie Sproule ile iletişime geçen Morrison, onunla ve gitarist Herbie Amstrong'la birlikte "Manhattan Showband"'de çalmaya başladı. Armstrong, Brian Rossi ve Golden Eagles'ı beğendiğini açıkladıktan sonra Morrison da onun bu fikrine katıldı ve iki müzisyen de gruba katıldılar. Grup bir saksafoncuya ihtiyaç duymadığı için ilk defa blues şarkıcısı pozisyonuna geçen Morrison, gruptan Maritime Hotel'de bir R&B Kulübü açmak için ayrıldı. Daha sonra ise kulüpte çalmaları için The Gamblers ile anlaştı ve gruba katıldı. Nisan 1964'te, Maritime'daki gösterilerinden hemen önce grubun ismini Them olarak değiştirdiler. "Them" ismi ellili yılların bir korku filminden alınmıştı. Morrison, gruptaki tek şarkı yazarı olduğundan grubun öne çıkan ismi oldu. Grubun listelere giren içlerinde "Gloria"'nın da bulunduğu bazı şarkıları oldu. "Gloria" daha sonraları içlerinde Patti Smith, The Doors, Jimi Hendrix, Shadows of Knight'ın da bulunduğu pek çok sanatçı/grup tarafından yorumlandı. Haziran 1966'da Them ünlü Whisky-a-Go-Go'da 3 hafta süreyle sahneye çıktı. Son haftalarında Jim Morrison ve The Doors da açılışta sahneye çıktılar. Van'in Jim'in sahne performansı geliştirmesi üzerindeki etkisini John Densmore kitabı "Riders On The Storm"'da şöyle anlattı: "Jim Morrison, adaşının sahnede yarattığı sanatı, gözle görülür kayıtsızlığını, zorlayıcı tehditkarlığını, şiiri rock beat'ine çevirmesini, hatta enstrümantal aralarda bas davulun hizasında çömelmesini hızlıca öğrendi." 
Son gecelerinde, iki Morrison ve grupları birlikte "Gloria"'yı söylediler. Van ve Jim iyi arkadaş olmuşlardı ve çoğunlukla kardeş olduklarına dair şakalar yapıyorlardı.
Morrison ve Them'in diğer elemanları, Decca Records'tan olan menajerleri Phil Solomon ile ABD'nin batı yakasında yapacakları turla ilgili, maddi sebepler dolayısıyla anlaşmazlığa düştüler. Bunun üzerine, Van, müzik işini bırakmaya karar vererek, Belfast'e döndü. Them'in bir kere yapımcılığını üstlenmiş olan Bert Berns sanatçıyı New York'a dönmeye ve orada Bang Records adına bir solo kayıt yapmaya ikna etti. Morrison'ın bu dönemde kaydedilmiş şarkılarının içinde yer alan "Brown Eyed Girl" 1967'de ABD listelerinde 10 numaraya kadar yükseldi. Şarkının ilk ismi tuhaf bir şekilde "Brown skinned girl" idi. Şarkının ana kayıtlarında davulcu Gary Chester çaldı. Bu kayıt günleri sonucunda ortaya çıkan albümün ismi Blowin' Your Mind! oldu. Van Morrison, albümün çıkışı ile ilgili bilgilendirilmediğini, bir arkadaşının arayıp albümünü aldığını söylemesi üzerine haberi olduğunu söyledi. 1973'te Donal Corvin ile yaptığı röportajda ise konuyla ilgili şu açıklamayı yaptı: "Bu albüm beni mutlu etmedi. Çalacak grubu ve melodileri Bert ayarladı. Benim daha farklı fikirlerim vardı." Bu kayıtlar daha sonraları Bang tarafından farklı isimlerle yeniden yayınlandı. Son olarak 1991 yılında, Bang Masters ismiyle çıktı. Bu derlemede "Brown Eyed Girl"ün alternatif bir versiyonu ve "Beside You" ile "Madame George"un eski versiyonları da yer aldı.
1967'de Berns'ün ölümünden sonra, Morrison Berns'ün dul eşi ile New York'ta herhangi bir kayıt yapmamak ve konser vermemek üzere antlaşma imzaladı. 1991'de yayınlanan şarkısı "Big Time Operators" sanatçının New York müzik endüstrisi ile bu dönemde yaşadığı problemleri anlatır. Daha sonra, Boston'a taşındı. Orada kısa zaman içinde kişisel ve finansal problemlerle karşılaştı. Yine de ayakta durmayı başaran Morrison, Warner Bros Records'ta yeni şarkılar kaydetmeye başladı. Warner Bros, sanatçının Bang Records'ta olan haklarını satın aldı.
Warner Bros'tan çıkardığı ilk albüm Astral Weeks kimilerince sanatçının en iyi çalışması kabul edilir. Morrison: "Astral Weeks çıktığında gerçekten açtım." açıklamasını yapmıştı. Albümün 1968'deki çıkışından sonra eleştirmenlerden çok iyi tepkiler almasına rağmen halktan aldığı tepkiler farklı farklıydı. Bugüne kadar, sınıflandırılamayan albüm, hipnotize edici, derin düşüncelere sürükleyen ve benzersiz bir müzikal güce sahip olarak tanımlandı. Fransız izlenimciliği ve mistik Kelt şiirleri ile karşılaştırıldı. 2004 yılında Rolling Stone Dergisi'nde çıkan albümle ilgili bir eleştiri şöyle başlıyordu: "Çıkışının üzerinden 35 sene geçmiş olmasına rağmen "Astral Weeks"'in güzelliği hala bilmece gibi. Basitliğe meydan okuyor." Büyük ihtimalle rock tarihindeki en bilinen eleştiri yazısı da müzik yazarı Lester Bang'in Astral Weeksin hayatı üzerindeki etkisini anlattığı makalesidir. Albüm ayrıca otoriteler tarafından yapılan tüm zamanların en iyi albümlerinde listelerinde çoğunlukla yer bulur. 1995'te Mojo Dergisinin hazırladığı "En iyi 100 albüm" listesinde Astral Weeks iki numarada yer aldı. 2003'te Rolling Stone tarafından hazırlanan "Tüm zamanların en iyi 500 albümü" albümü listesinde ise 19. sıradaydı.