Şebekeye bağlı evirici
Veri sayfaları

Eviriciler için imalatçı veri sayfalarında genellikle aşağıdaki veriler bulunur:
Nominal çıktı gücü: Bu değer, watt veya kilovat cinsinden verilir. Bazı eviriciler, farklı çıkış voltajları için bir çıkış derecesi sağlayabilirler. Örneğin, evirici 240 VAC veya 208 VAC çıkış için yapılandırılabilirse, nominal güç çıkışı bu konfigürasyonların her biri için farklı olabilir.
Çıkış voltajı (ları): Bu değer, eviricinin hangi kullanım voltajlarına bağlanabileceğini belirtir. Konut kullanımı için tasarlanmış daha küçük eviricler için çıkış gerilimi genellikle 240 VAC'dir. Ticari uygulamaları hedefleyen eviriciler 208, 240, 277, 400, 480 veya 600 VAC olarak sınıflandırılmış ve aynı zamanda üç fazlı güç üretebilir.
Tepe verimlilik: Tepe verimlilik, eviricinin elde edebileceği en yüksek verimliliği temsil eder. Temmuz 2009 itibarıyla pazardaki çoğu şebekeye bağlılar, %94'ün üstünde, bazıları %96'lık bir tepe verimlilik göstermektedir. Eviri sırasında kaybedilen enerji çoğunlukla ısıya dönüştürülür. Sonuç olarak, bir eviricinin nominal gücünü vermesi için, çıkışını aşan bir güç girişi gerekir. Örneğin,% 95 verimlilikle tam güçle çalışan 5000 W'lık bir evirici, 5,263 W'lık bir girdi (nominal güç bölü verimlilik) gerektirir. Farklı AC voltajlarında güç üretebilen invertörler, her voltajla bağlantılı olarak farklı verimlilik gösterebilir.
CEC ağırlıklı verimlilik: Bu verimlilik, California Enerji Komisyonu tarafından GoSolar web sitesinde yayınlanmaktadır. En yüksek verimin aksine, bu değer ortalama bir verimliliktir ve eviricinin çalışma profilini daha iyi gösterir. Farklı AC voltajlarında güç üretebilen invertörler, her voltajla ilişkili farklı verimlilik gösterebilir.
Maksimum giriş akımı: Eviricinin kullanabileceği maksimum doğru akım miktarıdır. Güneş pilleri gibi bir sistem, maksimum giriş akımını aşan bir akım üretirse, bu akım evirici tarafından kullanılmaz.
Maksimum çıkış akımı: Maksimum çıkış akımı, eviricinin sağlayacağı maksimum sürekli alternatif akımdır. Bu değer, tipik olarak, aşırı akım koruma cihazlarının (örneğin, kesiciler ve sigortalar) minimum akım oranını ve çıkış devresi için gerekli olan bağlantı kesicilerini belirlemek için kullanılır. Farklı AC voltajlarında güç üretebilen invertörler, her voltaj için farklı maksimum çıkışlara sahip olacaklardır.
Tepe güç izleme gerilimi: Bu, eviricinin maksimum güç izcisinin çalışacağı DC voltaj aralığını temsil eder. Sistem tasarımcısı dizileri en iyi şekilde yapılandırmalıdır, böylece yılın büyük çoğunluğunda dizilerin gerilimi bu aralıkta olacaktır. Voltaj değiştikçe sıcaklıkta dalgalanma olacağı için bu zor bir iş olabilir.
Başlangıç voltajı: Bu değer tüm eviricilerin veri sayfalarında listelenmemiştir. Değer, eviricinin açılması ve çalışmaya başlaması için gereken minimum DC gerilimini gösterir. Güneş uygulamaları için bu özellikle önemlidir, çünkü sistem tasarımcısı bu gerilimi üretmek için her dizide seri olarak kablolanmış yeterli sayıda güneş modülü bulunduğundan emin olmalıdır. Bu değer üretici tarafından sağlanmazsa, sistem tasarımcıları tipik olarak zirve güç izleme voltaj aralığının alt bandını sürücünün minimum voltajı olarak kullanırlar.
IPxx derecelendirmesi: Uluslararası koruma standardı veya IP Kodu, katı yabancı nesnelerin (ilk hane) veya suyun (ikinci hane) girişine karşı verilen koruma düzeyini sınıflandırır ve derecelendirir. Daha yüksek bir rakam daha fazla koruma anlamına gelir. ABD'de NEMA muhafaza türü uluslararası derecelendirmeye benzer şekilde kullanılır. Çoğu evirici, IP45 (toz koruması yok) veya IP65 (toz geçirmez) veya ABD'de NEMA 3R (hava üfleme tozuna karşı koruma yok) veya NEMA 4X (havalandırmalı toz, doğrudan su sıçraması ve ek korozyon koruması) ile açık havada kurulum için derecelendirilmiştir.
Belgelendirme/Uygunluk: Şebekeye bağlamak için UL 1741 ve gelişmekte olan standart UL 1741SA onayı gibi elektrik idareleri ve yerel elektrik yasaları tarafından sertifikalandırılması gereklidir.