stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Reşîd Rıza

| Muhammed Reşid Rıza |
| --- | --- |

Doğum: 23 Eylül 1865 Kalemun, Trablusşam, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 22 Ağustos 1935 (69 yaşında) Kahire, Mısır
Meslek: Gazeteci, din adamı.
 Etkiledikleri Hasan el-Benna 
  Etkilendikleri Muhammed Abduh 

Muhammed Reşid Rıza (Arapça: رشيد رضا; d. 23 Eylül 1865, Kalemûn - ö. 22 Ağustos 1935, Kahire), İslami reformcu din alimi. Muhammed Abduh'un en yakın takipçilerinden birisi olarak bilinir.
Hayatı

Bugün Lübnan'da bulunan o zamanlarki Osmanlı Suriyesi'nin Trablusşam yakınlarındaki El Kalemun köyünde doğdu. İlkeğitimini geleneksel İslami konuları okuyarak aldı. Reşid Rıza, kasaba mektebinde başladığı öğrenim hayatını, Trablusşam'daki rüşdiyede sürdürmüş, bir yıl devam ettiği bu okuldan ayrılarak Hüseyin el-Cisr'in idaresindeki el-Medresetü’l-Vataniyyetü’l-İslamiyye de sona erdirmiştir. 1884'te ilk defa Cemaleddin Afgani ve Abduh tarafından çıkarılan Urva al Vuska isimli dergide tanıtıldı. 1897'de Abduh ile çalışmak için Kahire'ye gitti. 1935'teki ölümüne kadar çalışacağı El-Manar isimli dergiyi 1898'de çıkarmaya başladılar.
Pan İslamcı görüşlere sahip bir kişi bir olarak tanındığı halde kurduğu La Merkeziyye-i Osmaniyye isimli örgüt Osmanlı'dan bağımsız bir Arap devleti kurma amacını güdüyordu. Osmanlı İdaresine karşı Adem-i Merkeziyetçi görüşlerini savundu. 1920'de Birleşik Suriye'nin kralı olarak ilan edilen Mekke Şerifi Hüseyin'in oğlu Faysal'ın danışmanlığını yaptı. Ölümünden sonra dergisi El-Manar, Benna tarafından beş yıl sonra tekrar çıkartılmaya başlandı. Rıza''nın Benna'nın danışmanı olduğu görüşü kabul edilmektedir.
Görüşleri

Rıza yorumları ile Siyaset ve Din Devleti düşüncelerini geliştirmelerinde El Benna, Mevdudi ve Kutub gibi bazı 20. yüzyıl siyasal İslamcılarını etkileyen yer yer reformist yer yer ise radikal içerikli çıkışları ile bilindi. Afgânî ve Abduh gibi Rıza da Batı sömürgeciliği ile yüz yüze kalmanın bir sonucu olarak Müslüman toplumların zayıflığına ve geri kalmışlığına dikkatini verdi.
Dinin bidatlardan ve Batı etkilerinden arındırılması gerektiğini belirtse de içtihadlar yolu ile çağdaş gerçekliklere uygun olduğunu savundu. Sufîleri ve tarikatları eleştirdi. Ulemanın düşünmekten ve sorgulamaktan uzak olduğunu belirttiği kör taklitçiliğinin bilim ve teknolojide geri kalınmasının nedeni olduğunu öne sürdü. Bu kusurların İslamın gerçek kaynakları olarak tanımladığı Selefiliğe dönülmesi ile tamir olunabileceğini savundu.
Osmanlı Saltanat ve Hilafet yapısına getirdiği eleştiriler ve Şura eliyle tesis edilecek demokratik bir yapının İslam dini ile çelişmeyeceğini savunduğu görüşleri yenilikçi ve reformcu olarak değerlendirilmekle birlikte kurucusu olduğu kabul edilen ideal Din Devleti kuramını dayandırdığı; Bir Geçmişe Dönüş Hareketi olarak da tanımlanan Selefi yorumları radikal ve tutucu bir İslamcı olarak değerlendirilmesine yol açtı.
Peygamber ve dört halife devrini savunmakla birlikte sonraki yöneticileri ve halifeleri eleştirdi. İlmiye sınıfına bağlı molla ve ulemaların yönetimle uzlaşarak taviz verdiklerini ve bu şekilde kirlenmiş bir güce eriştiklerini savundu. Teoloji alanındaki düşüncelerinin mentoru Abduh ile aynı paralelde olduğu kabul edilir.
Yaşamının sonlarına doğru Suudi Arabistan'da karşıtlarının Vehhâbîlik olarak tanımladığı akımın kurucusu Muhammed bin Abdülvahhab'ı yakın zamanın büyük ıslahatçılarından biri olarak niteledi. İbn-i Suud'u görmek için çıktığı yolculuğunda Süveyş'ten Kahire'ye dönüş yolunda öldü.
Faruk Demir

| Faruk Demir> Ardahan Belediye Başkanı |
| --- | --- |
Görevde
Makama geliş  6 Nisan 2019
Yerine geldiği: Faruk Köksoy
Türkiye Büyük Millet Meclisi 21. Dönem Milletvekili
Görev süresi 2 Mayıs 1999 - 1 Ekim 2002
Seçim bölgesi: 1999 - Ardahan
Kişisel bilgiler
Doğum: 1 Şubat 1963 (62 yaşında) Hanak, Ardahan, Türkiye
Partisi:  Demokratik Sol Parti (1999-2002)  Yeni Türkiye Partisi (2002-2004)  Cumhuriyet Halk Partisi (2004-günümüz) 
Evlilik(ler): Zuhal Demir
Çocuk(lar): 1
Bitirdiği okul: İstanbul Teknik Üniversitesi Türk Müziği Devlet Konservatuvarı
Mesleği: Sanatçı, siyasetçi
Dini: İslam
Faruk Demir (d. 1 Şubat 1963, Hanak, Ardahan, Türkiye), Türk sanatçı, siyasetçi ve Ardahan belediye başkanı.
İlk ve orta öğrenimini Ardahan Hanak'ta tamamladı. 1982 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi Türk Müziği Devlet Konservatuvarı Şan bölümüne girdi ve mezun oldu.
1987 yılında TRT'nin açmış olduğu yetişmiş ses sanatçısı sınavında başarılı olarak Türk Halk Müziği ses sanatçısı unvanıyla TRT'de çalışmaya başladı. Bu görevi 1999 yılına kadar aralıksız sürdürdü. Bu zaman dilimi içerisinde TRT televizyonlarında Kuşaktan Kuşağa, Yüreğimizin Dili Türkülerimiz, Türküye Merhaba gibi çeşitli Türk Halk Müziği programlarında sunuculuk ve danışmanlık yaptı. Aynı yıllarda, kendi bestelerinin de yer aldığı Güneşim Ol ve Ardahan'ın Yollarında adlı iki albüm çıkardı.
1999 yılında Demokratik Sol Parti'den milletvekili adayı oldu ve 21. dönem Ardahan Milletvekili olarak parlamentoya girdi. Parlamentoda İnsan Hakları Komisyonu üyeliği TBMM Dilekçe Komisyonu Başkanlığı ve Türkiye-Singapur Parlamentolar Arası Dostluk Grubu Başkanlıkları yaptı.
2002 yılında DSP'den istifa ederek, İsmail Cem, Zeki Eker ve  Hüsamettin Özkan öncülüğünde kurulan Yeni Türkiye Partisi'ne katılmıştır.
Başkent Üniversitesi televizyonu Kanal B'nin müzik direktörlüğünü ve aynı kanalda Pazar günleri 21.00-23.00 arası yayınlanan Yurdun Sesi programının yayın ve sunuculuğunu yapmıştır.
MESAM (Türkiye Musiki Eserleri Sahipleri Meslek Birliği) Yönetim Kurulu Başkanı'dır. Aynı zamanda Ardahan İli Kalkınma Vakfı Yönetim Kurulu Başkanlığı görevini sürdürmektedir. Söz yazarlığı ve beste çalışmalarının yanı sıra Anadolu'nun çeşitli yörelerinden derlediği geleneksel türküleri kültürümüze kazandırmaya devam ettirmektedir. Sözleri Aşık Mahzuni Şerif'e ait olan Mustafa Kemal Atatürk'e yazılan "Sarı Saçlım Mavi Gözlüm" adında türküye tekrar hayat kazandırmıştır.
2013 yılında Cumhuriyet Halk Partisi Çankaya belediye başkan aday adayı, 2015 yılında Cumhuriyet Halk Partisi Ardahan Milletvekili aday adayı oldu.
2019 ve 2024 yerel seçimlerinde Cumhuriyet Halk Partisi'nden Ardahan belediye başkanı seçildi.
Uruguay Hava Kuvvetleri'nin 571 sefer sayılı uçuşu

| --- | --- |
Kazaya uğrayan uçağın fotoğrafı, yaz 1972
Özet
Tarih: 13 Ekim 1972 – 23 Aralık 1972
Olay türü: And Dağlarına çakılma
Hava taşıtı

Kalkış: Montevideo, Uruguay
Destinasyon: Santiago, Şili
Yolcu sayısı: 40
Mürettebat: 5
Yaralı sayısı: 0
Ölü sayısı: 29
Kurtulanlar: 16
Hava taşıtı modeli: twin turboprop Fairchild FH-227D
İşletmeci: Fuerza Aérea Uruguaya (Uruguay Hava Kuvvetleri)


Uruguay Hava Kuvvetleri Uçuş 571 ya da And Dağları uçak kazası, havacılık tarihinde özel yeri olan bir uçak kazası. 13 Ekim 1972 tarihinde 45 kişiyi taşıyan bir uçak And Dağları’na çarpıp düşmüş, hayatta kalan 16 kişi ancak 23 Aralık 1972 günü kazanın üzerinden iki aydan uzun bir süre geçtikten sonra kurtarılabilmiştir.
Kaza ve kurtarma çalışmaları

13 Ekim 1972 Cuma günü, bir Uruguay Hava Kuvvetleri twin turboprop Fairchild FH-227D uçağı, Uruguay'ın Montevideo şehrindeki Stella Maris Koleji'nin "Old Christians" isimli ragbi takımını And Dağları üzerinden geçen bir uçuşla Şili'nin Santiago şehrinde yapacakları karşılaşmaya götürüyordu.
Yolculuk bir gün önce 12 Ekim'de Carrasco Uluslararası Havaalanı'nda başlamıştı ancak fırtınalı dağ havası yüzünden, uçak geceyi geçirmek üzere Arjantin'in Mendoza şehrine inmişti. 13 Ekim öğleden sonra yolculuğa devam etmek üzere havalanan uçak kısa süre sonra dağlardaki bir geçidin üzerinden uçmaya başlamıştı. Uçağın pilotu Santiago'daki hava kontrol görevlilerine Şili'nin Curicó şehri üzerinde olduğunu bildirmiş ve iniş için gereken izni almıştı. Daha sonra bunun ölümcül bir hata olduğu ortaya çıkacaktır.
Hâlâ dağların üzerinden seyretmesine rağmen bulut örtüsünün içinden geçerek alçalmaya başlayan uçak kısa süre sonra isimsiz bir zirveye çarptı. Sonraları Cerro Seler adı verilen, Glaciar de las Lágrimas (Gözyaşları Buzulu) olarak da bilinen zirve, Şili ile Arjantin arasındaki uzak dağlık sınırda Cerro Sosneado ve Tinguiririca Volkanı arasında yer alıyordu. 4.200 metrelik rakımda zirveye çarpan uçağın sağ kanadı koparak geriye doğru fırladığında kuyruk üzerindeki dikey dengeleyiciyi kopararak gövde üzerinde arkada kocaman bir delik açılmasına neden olmuştur. Az sonra ikinci bir zirveye çarpan uçağın sol kanadı da kopunca geriye yalnızca havada ilerleyen bir gövde kalmıştır. Yere çakılan gövde dağın dik bir eğiminden kayarak bir kar yığınına takılarak durabilmiştir.
Kaza ve kurtarma çalışmaları > İlk günler

Kırk beş yolcudan on ikisi kaza esnasında ya da hemen sonra, beşi ertesi sabah ve biri de yaralarına yenik düşerek sekizinci gün ölmüştür. Geride kalan 27 kişi dondurucu soğuk altında dağların yüksek rakımında hayatta kalmanın çok zor olduğu koşullarla karşı karşıya kaldı. Şartların gerektirdiği hiçbir teçhizata sahip değillerdi. Yirmi dört yaşındaki Adolfo "Fito" Strauch, pilot kabinindeki güneş siperliklerinden yararlanarak birkaç güneş gözlüğü yapmıştı ancak, kar körlüğünü engellemek için dağcı gözlükleri, soğuktan koruyacak giysileri ve buzda yürüyebilmek için kramponları yoktu. Daha da kötüsü hiçbir tıbbi gerecin olmamasıydı. Aralarında bulunan Tıp birinci sınıfta okuyan iki öğrenci uçaktan kalanlarla kırık çıkıklar için derme çatma ateller yapmak zorunda kalmıştır.
Kaza ve kurtarma çalışmaları > Arama

Üç ülkeden arama ekipleri kaybolan uçağı aramaya başladılar. Ancak beyaz olan uçak, karın içinde kaldığından gökyüzünden görülemiyordu. Sekiz gün sonra arama çalışmaları durduruldu. Uçakta transistörlü küçük bir radyo bulan çocuklar dağdaki on ikinci günlerinde aramaların durdurulduğunu haber aldılar. Kurtulanlarla yapılan röportajlara dayanarak yazılmış olan Alive: The Story of the Andes Survivors adlı kitapta Piers Paul Read aramaların durdurulduğunu öğrendikten sonra geçenleri şöyle aktarır:
Kaza ve kurtarma çalışmaları > Yiyecek ve içecek

Hayatta kalanların elinde sadece birkaç çikolata, çerez ve birkaç şişe şarap vardı. İlk günlerde, zaten az olan yiyecek stoklarını aralarında azar azar paylaşarak idare etmeye çalıştılar. Fito karı eriterek su elde etmenin bir yolunu buldu.
Ne kadar az pay etseler de, stoklar kısa sürede tükendi. Karla kaplı dağlık arazide ne bir doğal bitki örtüsü vardı ne de herhangi bir hayvan yaşıyordu. Hayatta kalabilmek için, ölen arkadaşlarının cesetlerini yemeye karar verdiler. Bu, kolay alınmış bir karar değildi, ölenlerin çoğu hem sınıf arkadaşları hem de yakın dostlarıydı. Nando Parrado 2006 yılında yayımlanan Miracle in the Andes: 72 Days on the Mountain and My Long Trek Home adlı kitabında bu kararı şöyle yorumlar:
Piers Paul Read'in  Alive kitabında önemle üzerinde durduğu gibi yolcuların hepsi Katolikti. Read'e göre bazıları yaptıklarını Hristiyanların Eucharist ayinine denk gördü. Bazıları başlarda çekingen davrandıysa da hayatta kalmanın başka bir yolu olmadığını anlayarak birkaç gün içinde fikirlerini değiştirdiler.
Kaza ve kurtarma çalışmaları > Çığ

İlk başta hayatta kalanların sekizi uçağın enkazında uyurken üzerlerine düşen bir çığ sonucu 29 Ekim gecesi hayatını kaybetti.
Kaza ve kurtarma çalışmaları > Zor kararlar

Çığdan sonra çocukların bazısı, hayatta kalabilmenin tek yolunun dağları tırmanarak aşmak ve yardım aramak olduğunda ısrar ettiler. Yardımcı pilotun Curico'yu geçtiklerini belirtmesi nedeniyle Şili topraklarının, batıda yalnızca birkaç mil ötede olduğunu düşünüyorlardı. Grubun içinde en sağlıklı ve güçlü olanlar her yöne doğru yaptıkları ufak yürüyüşlerle hem uçağın kopan kuyruğunu hem de kaza anında kaybolan arkadaşlarını araştırdı. Böyle bir yürüyüş sonucunda altı kişinin cesedini, daha yüksek bir rakımda buldular. Yürüyüşlere katılmak isteyenler, bu kadar yüksek rakımda yürümenin ve amansız geçen soğuk gecelere dayanmanın zorluğu karşısında bundan vazgeçtiler.
Birkaç denemeden sonra Nando Parrado, Roberto Canessa ve Antonio "Tintin" Vizíntin'den oluşan son bir grup kuruldu. Roberto Canessa'nın ısrarıyla ilk önce Parrado ile birlikte kuyruğu bulmak için doğuya doğru gitmeye karar verdiler. Bu denemelerinde uçağın kuyruğunu buldular. Kuyruğun içinde birkaç bavul bulunuyordu. Çok az yemek artığı, bir çizgi roman, giysi ve sigara buldular. Tintin'in bulduğu, boruların çevresine sarılmış yalıtım malzemesi, daha sonra kurtulmalarını sağlayan önemli bir nokta olacaktı.
Kaza ve kurtarma çalışmaları > Zor kararlar > Telsiz

Kazadan hemen sonra uçağın kokpitindeki telsizi kullanmak için bir girişimde bulunmuşlardı ama telsizi çalıştıracak güç kaynakları yoktu. Kazadan kurtulan ancak daha sonra çığ altında kalarak ölen uçağın bakım görevlisi, uçağın akülerinin kaybolan kuyruk bölümünde olduğundan söz etmişti.
Kuyruğu bulunca akülerin yerini de tespit ettiler ancak uçağın gövdesine taşınamayacak kadar ağır olduğunu fark edince telsizi kuyruğun yanına getirmeye karar verdiler. Geriye dönen çocuklar, hayatta kalanların en gençlerinden Roy Harley'nin gönülsüz de olsa yardım etmesini sağladılar. Harley aralarında elektronikten anlayan tek kişiydi. Birkaç gün süren uğraşının ardından Harley ve Canessa telsizi çalıştıramayacaklarına karar verip geri döndüler. Telsizin akü ile değil, uçak motorunun ürettiği güçle çalıştığını bilmiyorlardı.
Kaza ve kurtarma çalışmaları > Uyku tulumu

Artık tek kurtuluş yolunun batıya doğru dağları aşmak olduğunun farkına varmışlardı. Ancak geceleri hayatta kalmanın bir yolunu bulmadan tırmanmaya çalışmak olanaksızdı. İşte bu noktada uyku tulumu fikri ortaya atıldı.
Nando Parrado, Miracle in the Andes: 72 Days on the Mountain and My Long Trek Home adlı kitabında otuz dört yıl sonra şunları yazacaktı:
Uyku tulumu tamamlandıktan ve hayatta kalanlardan Numa Turcatti yaraları nedeniyle öldükten sonra, daha önceleri kararsız olan Canessa da yola çıkmanın doğru olacağına kanaat getirdi ve üç yolcu 12 Aralık'ta tırmanmaya başladılar.
Kaza ve kurtarma çalışmaları > 12 Aralık

12 Aralık 1972'de, kazanın üstünden iki ay geçtikten sonra Parrado, Canessa ve Vizintín tırmanmaya başladılar. Önde giden Parrado'yu diğerleri sık sık yavaşlaması için uyardı. Hâlâ çok soğuk olmasına rağmen, uçağın kuyruğundan çıkardıkları yalıtım malzemesi ile yaptıkları uyku tulumu sayesinde geceleri hayatta kalabildiler.
Tırmanışlarının üçüncü gününde, Parrado diğer ikisinden önce dağın tepesine ulaştı. Orada gördüğü, kelimenin tam manasıyla nefesini kesti. Göz alabildiğince dağlar uzanıyordu önünde. Uzaklarda küçük bir "Y" görünce dağdan çıkışın buradan olduğunu düşündü ve umudunu kaybetmedi. Tırmanışlarının planladıklarından daha fazla enerji gerektireceğini anlayınca ve yiyecek stokları da azalınca Parrado ve Canessa, Vizintín'i kaza mahalline geri gönderdiler. Geri dönüş sadece üç saat sürdü.
Kaza ve kurtarma çalışmaları > Kurtarma ve geri dönüş

Parrado ve Canessa birkaç günlük yürüyüşün sonunda kar çizgisinin bitimine ulaştı. Dokuzuncu gece dinlenmek için durakladılar. Parrado ateş yakmak için çalı çırpı toplarken Canessa'nın dikkatini, nehrin öte yakasında at üzerinde bir adama benzer bir karaltı çekti ve Parrado'ya nehrin kenarına inmesi için bağırdı. Önce Canessa'nın hayal gördüğünü sanmışlardı ancak sonunda üç atlıyı gördüler. Aralarındaki nehre rağmen Nando ve Canessa durumlarını adamlara anlatmaya çalıştılar. Atlıların içindeki Şilili Huaso Sergio Catalan "yarın" diye bağırarak cevap verdi. Kurtarılacaklarını anlamışlardı ve nehrin kenarında uyumak için yerleştiler. Ertesi gün geri dönen atlılar bir taşa kâğıt ve kalem bağlayarak delikanlılara attılar. Parrado uçak kazası hakkında bir not yazarak taşı onlara geri attı. Catalan, at üzerinde çok uzun bir yol katederek yardım aramaya gitti ve sonunda helikopterlerle bir kurtarma ekibi geldi. Nando helikopterlerle birlikte dağlara, diğer hayatta kalanların yerini göstermek için geri döndü. 13 Ekim Uruguay Hava Kuvvetleri Uçuş 571 kazasından sağ kurtulanların olduğu haberi uluslararası basına da sızdığından yöre gazeteci akınına uğradı.
Dağda kurtarma

Kaza yerinde kalanlar Parrado ve Canessa'nın yardım bulduğunu ertesi gün radyodan öğrendi. Aynı gün, 22 Aralık 1972'de öğleden sonra iki arama kurtarma görevlisi ve Parrado'yu taşıyan helikopter  bölgeye ulaşarak hayatta kalanların yarısını helikoptere aldı. Kurtarma görevlileriyle birlikte geride kalanlar, geceleyin And Dağları'nda uçuşun zorluğu nedeniyle ertesi sabah gelecek olan helikopteri bekledi. İkinci helikopter 23 Aralık günü gün doğarken kaza mahalline ulaştı ve kazadan kurtulan on altı kişinin tamamı kurtarılmış oldu. Kurtulanlar Santiago'daki hastanelere götürülerek, irtifa hastalığı, dehidratasyon, soğuk çarpması, kırık kemikler, iskorbüt ve kötü beslenme nedeniyle tedavi gördüler.
Kötü haber

Kazazedeler, yanlarında taşıdıkları peynirleri yiyerek hayatta kalmayı başardıklarını söylediler. Diğer detayları aileleriyle paylaşmayı planlamışlardı. Ancak kaza yerinde çekilen fotoğraflar basına sızdırıldı ve sansasyon yaratmak üzere hazırlanmış yazılarla kamuoyunun önüne neredeyse atıldılar.
Kazadan kurtulanlar 28 Aralık günü Montevideo’da Stella Maris Koleji’nde bir basın toplantısı yaparak son 72 gün başlarına gelenleri anlattılar. 23 Temmuz 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Daha sonraki yıllarda iki kitabın yayımlanmasına, iki filmin çekilmesine ve bu olay hakkındaki resmî web sitesinin hazırlanmasına da yardımcı oldular).
Kazada ölenlerden geriye kalanlar, kaza mahallinden yarım mil ötedeki bir taş yığının altına gömüldü. Mezarın tam ortasına demir bir haç kondu. Uçağın gövdesinden geriye kalanlar maceraperestlerin ilgisini çekme ihtimaline karşı yakıldı.
Kötü haber > Kitaplar > Alive: The Story of the Andes Survivors (1974)

Kurtarılmalarından iki yıl sonra yazılan ilk kitap, Alive: The Story of the Andes Survivors, kurtulanlarla ve aileleriyle röportaj yapan Piers Paul Read tarafından yayımlanmıştır. Önemli bir başarı kazanan bu kitap hâlâ popülerliğini korumaktadır. Kitabın açılışında, kazadan kurtulanlar, niçin bu kitabın yazılmasını istediklerini şöyle belirtir:
Kötü haber > Kitaplar > Miracle in the Andes (2006)

Kurtulmalarından otuz dört yıl sonra Nando Parrado Vince Rause ile birlikte Miracle in the Andes: 72 Days on the Mountain and My Long Trek Home adlı kitabını yayımladı. Olumlu tepkiler alan kitabının başında Parrado kamuoyunun olaya tepkisini şöyle anlatır:
Kötü haber > Filmler

Survive: Supervivientes de los andes (1976)
Meksika yapımı filmin yönetmeni René Cardona'dır. Clay Blair'in 1973'te yazdığı Survive isimli kitaptan uyarlanmıştır.
Kötü haber > Filmler > Alive: The Miracle of the Andes (1993)

Alive: The Miracle of the Andes, farklı eleştiriler aldı. Filmin yönetmeni Frank Marshall’dı ve Piers Paul Read’in Alive: The Story of the Andes Survivors adlı kitabını temel alıyordu. Filmin başrolünde Ethan Hawke yer almıştı ve film John Malkovich tarafından anlatılıyordu.
Nando Parrado filme teknik danışmanlık yaptı. Carlitos Páez ve Ramon "Moncho" Sabella filmin çekimi için yeniden hazırlanan uçak gövdesini ziyaret ederek setin tarihsel doğruluğunu sağlamak için yardımcı oldular ve oyunculara olayların nasıl geliştiğini anlattılar.
Kötü haber > Filmler > Alive: 20 Years Later (1993)

Alive: 20 Years Later Jill Fullerton-Smith'in yazıp yönettiği ve yapımcılığını üstlendiği belgesel film. Martin Sheen anlatıcı olarak yer almıştır. Belgesel, kazadan kurtulanların yirmi yıl sonraki yaşantılarını inceliyor ve Alive: The Miracle of the Andes filminin yapımına katılımlarını anlatıyor.
Kötü haber > Filmler > Kar Kardeşliği (2023)

İspanyol J. A. Bayona'nın yönetmen koltuğunda oturduğu film, kazayı ve hemen akabinde kazazedelerin kurtuluş mücadelesini anlatıyor. Uruguaylı gazeteci Pablo Vierci'nin, kazadan kurtulanların -çoğu çocukluk arkadaşı olan- ifadelerine dayandırarak hazırladığı aynı adlı kitaptan uyarlanan filmde çoğunlukla Arjantinli ve Uruguaylı oyuncular yer aldı.
Kötü haber > Resmî web sitesi (2002)

2002 yılında olayın 30. yıl dönümü nedeniyle kurtulanlar için resmî bir internet sitesi  4 Ocak 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. kuruldu. Viven! El Accidente de Los Andes başlığını taşıyan site İspanyolca ve İngilizce versiyonlara sahiptir.  5 Aralık 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
Kötü haber > Kurtulan onaltı kişi

José Pedro Algorta, 21
Roberto Canessa, 19
Alfredo "Pancho" Delgado, 29
Daniel Fernandez, 26
Roberto "Bobby" François, 20
Roy Harley, 20
José Luis "Coche" Inciarte, 24
Alvaro Mangino, 19
Javier Methol, 38
Carlos "Carlitos" Páez, 18
Nando Parrado, 22
Ramon "Moncho" Sabella, 21
Adolfo "Fito" Strauch, 24
Eduardo Strauch, 25
Antonio "Tintin" Vizíntin, 19
Gustavo Zerbino, 19
Kötü haber > Ölenler

24 yolcu ve beş mürettebatın tamamı dağda öldü:
Francisco "Panchito" Abal, 21
Gaston Costemalle, 23
Rafael Echavarren, 22
Albay Julio César Ferradás, 39, Pilot
José Guido Magri, 23
Alexis "Alejo" Hounié, 20
Yarbay Dante Lagurara, 41, Yardımcı pilot
Filipe Maquirriain, 22
Mrs. Graciela Mariani, 43
Julio Martínez Lamas, 24
Teğmen Ramon Martínez, 30, Yönbulucu
Daniel Maspons, 20
Juan Carlos Menéndez, 22
Mrs. Liliana Methol, 34
Mrs. Esther Nicola, 40
Dr. Francisco Nicola, 40
Gustavo "Coco" Nicolich, 20
Arturo Nogueira, 21
Mrs. Eugenia Parrado, 50
Susana "Susy" Parrado, 20
Marcelo Pérez, 25
Enrique Platero, 22
Çavuş Ovidio Ramirez, 26, Kabin görevlisi
Çavuş Carlos Roque, 24, Bakım görevlisi
Daniel Shaw, 24
Diego Storm, 20
Numa Turcatti, 24
Carlos Valeta, 18
Fernando Vasquez, 20
Resim galerisi

Kaza yerindeki anı alanı Şubat 2006
Parrado, Canessa ve Şilili Huaso Sergio Catalan
Yağış

Buharlaşma ve suyun yoğunlaşması yağışların en büyük nedenlerindendir
Yıl içinde ortalama yağışın aylara göre değişimi
Kırağı
Vergla
Yağış, hava kütlelerinin soğuk bir hava tabakası ile karşılaşarak, soğuk bir yerden geçerek ya da yükselerek soğuması sonucunda içerisindeki su buharının yoğuşarak sıvı veya katı halde yeryüzüne inmesi olayıdır. Plüvyometre adı verilen bir âletle ölçülür. Yıllık yağış miktarı mm, cm ve m olarak, günlük yağış miktarı ise kg/m² ile ifade edilir. Yıllık toplam yağış miktarının bir alanda oluşturduğu yükseklik baz alındığı için uzunluk birimleriyle ifade edilir. Birçok farklı formda meydana gelebilir, bunlar yağmur, kar, graupel, dolu ve sulusepkendir.