stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Esnek kur sistemi

Esnek kur sistemine yüzen veya serbest değişken kur adları da verilir. En belirgin şeklinde bu sistemde, döviz piyasaları üzerinde hiçbir devlet müdahalesi yoktur. Döviz kurları tamamen piyasadaki döviz arz ve talebine göre oluşur. Bu sistemde, bir ülkenin dış ödemeler dengesi, döviz kurları aracılığıyla sağlanacağından, dış ödemeler dengesinin açık ya da fazla vermesi söz konusu olmayacaktır. Örneğin dış ödemeler dengesi açık veriyorsa, döviz talebi (yani ithalat) döviz arzından (yani ihracattan) daha fazla olacağından, döviz kuru yükselecektir. Döviz kurunun yükselmesi bu defa ithalatın azalmasına ve ihracatın artmasına neden olacaktır. Döviz kurundaki yükselme, dış açık ortadan kalkana kadar devam edecektir.
Esnek kur sistemi serbest piyasa ekonomisinin dövize uygulanmış şeklidir. Akademisyenler açısından ilgi çekici olan bu sınırsız değişken kur sistemine uygulayıcılar; örneğin dış ticaret firmaları, mali yöneticiler, dış yatırımcılar ve hükûmetler pek sıcak bakmamaktadır. Sistemin lehinde ve aleyhinde pek çok görüş vardır.
Esnek kur sisteminde, döviz kuru piyasalarda serbestçe değişebilir. Döviz arz/talebindeki bu değişmeler cari kura yansıyınca piyasalarda denge sağlanmış olur. Dış dengesizlik, olası bir dış açığın döviz kurunun yükselmesiyle, olası bir dış fazla da döviz kurunun düşmesiyle engellenmiş olur. Esnek kur, dış ticarette bir kur değerlenmesi ortaya çıkınca bu değerlenmeye bağlı olarak ödemeler dengesinde bir sorun çıkarmaz. Bu yönüyle avantajlıdır. Aynı zamanda dışsal şoklar karşısında güçlüdür.
Dezavantajlar

Esnek kur sisteminde belirli bir kur hedeflenerek merkez bankasının etkili bir para politikasına sahip olması sağlanır. Esnek kur sistemin elbette dezavantajları da vardır. Mesela esnek kur ithal enflasyona açıktır. Esnek kurdaki risk algısı, risk primlerinin yükselmesine neden olur. Bu da ticari ve finansal işlem hacmini daraltır. Sistemde döviz kuru, faiz oranı ve sermaye hareketini kontrol etmek gerekir. Fakat devletlerin bunları doğrudan kontrol etmesi mümkün değildir. Bu durum literatürde “İmkansız Üçleme Hipotezi (Impossible Trinity)” ile açıklanır.
Bu hipotezi Frankel, 1999 yılında öne sürmüştür. Bu hipotezde ikisi politika aracı olarak seçilir. Diğeri piyasa dinamiklerine bırakılır. Bazı ekonomilerde sermaye hareketleri serbesttir. Bu ekonomilerde esnek kur sisteminde döviz kuru yukarıda bahsedildiği gibi piyasa dinamiklerine bırakıldığı için kalan iki politika rahatça kontrol edilebilmektedir. Bazı ekonomilerde de para ikamesi yüksektir, burada esnek döviz kuru politikası, para arzındaki değişmeler karşısında döviz kurlarını hassas bir duruma getirir. Böyle olunca para ikamesinin varlığı para politikasını zorlaştırmaktadır. Türkiye'de esnek kur politikası uygulanmaya başlandığından beri döviz kurlarındaki yüksek dalgalanma potansiyeli dış dengesizliğin giderilmesinde önemli rol oynamaktadır.
Dış Denge

Esnek kur sistemi ile birlikte dış denge sağlanmış olur. Döviz kurlarında meydana gelen dalgalanmalar enflasyon ve faiz oranlarıyla ilgilidir. Bu çerçevede izlenen para politikaları da önemli yer tutar. Esnek kur sistemi fiyat dışında, gelir ve sermaye ile de ilgilidir. Döviz kuru sadece fiyatı temsil etmez, denge faktörünü de temsil eder. Sistemdeki denge kurdaki dalgalanmalarla sağlanır. Kurdaki dalgalanmalarda önemli olan faktörler dalgalanmanın boyutu ve süresidir. Döviz kurlarındaki dalgalanma ne kadar az ise piyasa o kadar istikrarlıdır.
Ulusal para birimleri

Her ülkenin kendi parasını belirleyen döviz kuru sistemi değişen koşullarla farklılık göstermiştir. Ülkeler başka para birimleriyle bağlantı kurmak için üç yol izlemiştir. İlki, kendi para birimini diğer para birimleri karşısında serbestçe dalgalanmaya bırakmak; ikincisi ülkelerin ulusal paralarının fiyatlarını yabancı paralara karşı sabitlemeleri; üçüncüsü ülkelerin paralarını belli bir genişlikte dalgalanmasını sağlamalarıdır. Fakat müdahale edilmesiyle birlikte bu dalgalandırmaya sınır koyulabilir veya önceden belirlenen parametrelere göre paralarının değerini belirleyebilirler. Serbest dalgalanma ile, döviz kuruna hiçbir müdahale yapılmadan döviz arz ve talebi belirlenir. Serbest dalgalı kura herhangi bir müdahale istisna durumunda meydana gelir. Düzensiz piyasa koşulları oluşursa serbest dalgalı kur vardır diyebiliriz. Bu müdahale en fazla üç kez ve üç iş günü içerisinde yapılır. Yapılan bu müdahalelerde veri ve bilgilerin onaylanması gerekir. Bu bilgilerin IMF'ye verilmesi gerekir. IMF'ye bilgi verilmezse o kur serbest dalgalı kur yerine dalgalı kur olarak adlandırılır. Fakat burada dikkat edilmesi gereken bir husus var; Bu IMF'nin sürekli bilgi istediği anlamına gelmez, verilen bilgiler IMF'ye yeterli gelmezse IMF detaylı bilgi ister.
Yozgat Blues

| --- | --- |
Film afişi
Yönetmen: Mahmut Fazıl Coşkun
Yapımcı: Halil Kardaş
Senarist: Tarık Tufan  Mahmut Fazıl Coşkun
Hikâye (eser): Tarık Tufan
Oyuncular: Ercan Kesal Ayça Damgacı Tansu Biçer Nadir Sarıbacak Kevork Malikyan
Görüntü yönetmeni: Barış Özbiçer
Sanat yönetmeni: Osman Özcan
Kurgu: Çiçek Kahraman
Stüdyo: Hokus Fokus Film  Arden Film  Eurimages
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Komedi  Dram
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2013
Çıkış tarih(ler)i: 6 Aralık 2013 (2013-12-06)  Türkiye
Süre: 93 dakika
Ülke: Türkiye  Almanya
Dil: Türkçe
Bütçe: $1 milyon
Resmî sitesi
Yozgat Blues, yönetmenliğini Mahmut Fazıl Coşkun'un yaptığı 2013 Türkiye - Almanya ortak yapımı komedi ve dram filmidir. Ayrıca yönetmen Coşkun, filmin senaryosunu Tarık Tufan ile birlikte yazmıştır.
Konusu

58 yaşındaki Yavuz, 70'lerin şarkılarını bir alışveriş merkezinin zemin katında bulunan mekânda dinleyicilerine sunmaktadır. Kariyerinin çöküşünü yaşayan Yavuz ayrıca belediyenin düzenlediği müzik kursunda müzik dersleri de vermektedir. Bu kursta 30 yaşındaki Neşe ile samimiyetini arttırır. Neşe'nin maddi durumu da, Yavuz gibi iyi değildir ve marketlerde sucuk stantlarında tanıtım işi ile meşguldür. Yavuz, alışveriş merkezinde para kazanmak için daha fazla çalışmak istediğini müdüre söyler. Ancak müdür bu isteği kabul etmez. Bu esnada Yavuz, Yozgat ilinde bir gazinoda kadın ve erkek ses sanatçısı arandığını öğrenir. Birlikte gitmeyi teklif ettiği kişi ise Neşe'dir. Neşe kendi durumunun da zayıf olması nedeniyle bu teklifi kabul eder. Birlikte Yozgat'taki bu gazinoya gider ve işe başlarlar. Fakat işler umdukları gibi gitmez. Bu esnada Yavuz ve Neşe, Yozgat'ta Sabri adında 30 yaşında bir berber ile tanışırlar. Sabri'nin bugüne kadar görüştüğü kızlar ile arası hiç iyi olmamıştır. Ancak Neşe ile tanıştıktan sonra aralarında duygusal bir yakınlaşma başlar. Film Neşe'nin son zamanlarda yaşantısına giren iki erkekten hangisini seçeceği konusu ile devam eder.
Oyuncular

Ercan Kesal, Yavuz
Ayça Damgacı, Neşe
Tansu Biçer, Sabri
Nadir Sarıbacak, Kamil
Kevork Malikyan, Sadettin Usta
Ödülleri

29. Varşova Film Festivali - FIPRESCI Ödülü
20. Uluslararası Altın Koza Film Festivali - En iyi film ödülünü Gözümün Nuru isimli filmle paylaşmıştır.
20. Uluslararası Altın Koza Film Festivali - En iyi Senaryo
20. Uluslararası Altın Koza Film Festivali - En İyi Erkek Oyuncu: Ercan Kesal
20. Uluslararası Altın Koza Film Festivali - En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu: Tansu Biçer
20. Uluslararası Altın Koza Film Festivali - Film Yön En İyi Yönetmen Ödülü: Mahmut Fazıl Coşkun
20. Uluslararası Altın Koza Film Festivali -  Film-Yön En İyi Film Ödülü: Yozgat Blues
32. İstanbul Film Festivali - Altın Lale Ulusal Yarışma Jürisi'nin seçtiği En İyi Erkek Oyuncu: Ercan Kesal
T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı 10.000 USD destek ödülü ve Melodika 25.000 TL değerinde ses post prodüksiyon destek ödülü
4. Malatya Uluslararası Film Festivali - ulusal uzun film kategorisinde en iyi film, en iyi yönetmen ve Siyad ödülü.
46. Sinema Yazarları Derneği Ödülleri En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Performansı (Nadir Sarıbacak)
21. Hamburg Film Festivali -  Almanya prömiyeri
61.San Sebastian Film Festivali
10. Paris Film Festivali - Paris Project Screening'de 40 dakika rough cut gösterimi.
13. Hollanda Film Festivali - Netherland Production Platformuna seçilmiştir.
6.Roma Film Festivali - New Cinema Network Workshop'una seçilmiştir.
Tülay Bakır

| Tülay Bakır> Türkiye Büyük Millet Meclisi 24. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görev süresi 28 Haziran 2011 - 23 Nisan 2015
Seçim bölgesi: 2011 - Samsun
Kişisel bilgiler
Doğum: 2 Mayıs 1947 (77 yaşında) Kulp, Diyarbakır, Türkiye
Partisi: Adalet ve Kalkınma Partisi
Evlilik(ler): Sefer Bakır
Çocuk(lar): Ayşe Bakır Asiye Nur Bakır
Yaşadığı yer: Samsun
Bitirdiği okul: İstanbul Tıp Fakültesi
Mesleği: Hekim, Siyasetçi
Tülay Bakır (d. 2 Mayıs 1947, Kulp, Diyarbakır) Türk hekim ve siyasetçi. TBMM 24. dönem Samsun milletvekili.
Hayatı > Eğitim ve Meslek hayatı

1947 yılında Diyarbakır'ın Kulp İlçesi'nde dünyaya geldi. Babası jandarma astsubayıydı ve 20 yıldan fazla sürede Diyarbakır'da görev yapmıştı. Üç kardeşi daha bu şehirde doğdu. En küçük kardeşi İzmir'de doğdu ve bebekliğinde uygulanan bir antibiyotik nedeniyle işitme duyusu dönüşümsüz kaybedildi. Bakır, İlk okulu İnebolu'da ve ortaokulu Kastamonu Abdurrahman Paşa Lisesinde okudu. Lise Öğrenimini İzmir Kız Lisesi’nde 1966 yılında bitirdi. Aynı yıl İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi’ni kazanarak eğitimine İstanbul’da devam etti.TÜBİTAK bursu kazanarak eğitimini sürdüren Tülay Bakır 1972 yılında İstanbul Tıp Fakültesi’nden mezun oldu.
Mezun olmasının ardından askeri görevleri sebebiyle tüm Türkiye'yi dolaşmış ve emekli olup memleketleri Arhavi'ye yerleşen babasına ayak uydurarak Arhavi Merkez Sağlık Ocağı’nda tabip olarak göreve başladı. Fakat buradaki görevi kendini tatmin etmedi.Doktorluk mesleğinde bilgi ve hizmetini arttırmak isteyen Tülay Bakır 1973 yılında, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde ihtisaslarına başladı. Prof. Dr. Naci Bor’un yanında fizyoloji doktorasına başladı daha sonra iç hastalıkları uzmanlığı, gastroenteroloji uzmanlığının yanı sıra cerrahi araştırma bölümünde uzun yıllar verilen emek, anestezi bölümündeki çalışmalar, gastroenterolojinin araştırma laboratuvarlarının yöneticiliği gibi birçok alanda çalışmaları oldu. Hacettepe Üniversitesi’nde 1983 yılında doçent oldu. Bazı ailevi nedenlerden dolayı görevinden ayrılıp, Karadeniz Teknik Üniversitesi’ne gitti. Karadeniz Teknik Üniversitesi’nde Gastroenteroloji bölümünü kurdu. Fizyoloji dersleri verdi. Bölüm Başkanlığı yaptı.Bazı nedenlerden dolayı Karadeniz Teknik Üniversitesi'nden ayrıldı. 2000 yılında OMÜ Tıp Fakültesi'ne atandı.Bu üniversitede profesör oldu. Mide kanseri özel ilgi alanıdır.2011 Genel Seçimlerinde de AK Parti’den Samsun Milletvekili seçildi.
Hayatı > Siyasi hayatı

2011 Türkiye genel seçimleri'nde AK Parti 4. sıra milletvekili adayı gösterildi. Seçimler sonucu milletvekili seçilerek Çevre Komisyonu üyeliği ardından Milli Eğitim, Kültür, Gençlik ve Spor Komisyonu üyeliğini yaptı.
Hayatı > Siyasi hayatı > Sağlık Alanında Çalışmaları

AK Parti 2023 sağlık stratejileri çerçevesinde "Sağlıkta Dönüşümün 2023 Hedefleri Raporu" adlı 420 sayfalık raporu hazırladı. Tıp Fakülteleri, Sağlık Bakanlığı Eğitim Hastaneleri, Türk Tabipler birliği ve ilgili birçok kurum ve kuruluştan topladığı bilgileri, geçmiş yıllarla karşılaştırarak ve bir kısmında dünya ile karşılaştırarak pek çok parametreye odaklanarak değerlendirdi. Bu çalışmasını AK Parti Genel Başkan Yardımcısı Mehmet Ali Şahin, Sağlık Bakanı Mehmet Müezzinoğlu, Sağlık Komisyon Başkanı ve bu Komisyonda görevli AK Parti milletvekilleri ile birlikte yorumladı. Raporumu kitap formatında bastırdı.
Toplumu sağlık alanında bilgilendirmek amacıyla Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp ve Diş Hekimliği Fakülteleri kadın Öğretim Üyeleri ile birlikte toplum sağlığını yakından ilgilendiren konularda konferanslar düzenledi.
Hayatı > Siyasi hayatı > Tarım Alanında Çalışmaları

3 Aşamalı planında, birinci aşamada Samsun'un bütün ilçelerini ayrı değerlendiren, tarım ve hayvancılıkla ilgili 11 sempozyum düzenledi ve koordine etti. Bu sempozyumlara, Samsun Valisi, Kaymakamları, Büyükşehir ve İlçe Belediye Başkanları, gıda tarım ve Hayvancılık İl ve İlçe Teşkilatları, Tarımsal Enstitü, Tarımsal Kalkınmayı Destekleme Kurumu, Su Ürünleri Enstitüsü, Ondokuz Mayıs Üniversitesi, İhracatçı Birlikleri, Üretici Birlikleri, Ziraat Odaları, Çiftçiler, Belediyeler ve ilgili diğer Kurum ve kuruluşlar  katkı sağladılar.İkinci aşamada bir proje kapsamında tarım ve hayvancılıkla ilgili büyük bir anket çalışması sürdürmektedir.Üçüncü aşamada anketlerin sona ermesinin ardından bu çalışmaların kitap haline getirilmesini planladı.
Özel hayatı

Çok iyi İngilizce, orta derecede Almanca bilen Prof. Dr. Tülay Bakır evli ve iki çocuk annesidir. Eşi Sefer Bakır Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu üyesi olarak görev yapmaktadır. Çocuklarından doktor olan Ayşe, İngiltere'de University of Reading meme kanseri ile ilgili doktora (PhD) yapmakta, Asiye Nur ise yine İngiltere'de University College London, University of London ekonomi bölümünü bitirdikten sonra School of Oriental and African Studies, University of London hukuk bölümünde eğitimine devam etmektedir.
Dipnotlar

1 2 3 4  "Arşivlenmiş kopya". 29 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ekim 2013.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 29 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ekim 2013.
1 2  "Arşivlenmiş kopya". 13 Şubat 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ekim 2013.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 29 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ekim 2013.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 29 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ekim 2013.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 29 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ekim 2013.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 18 Şubat 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Kasım 2013.
Türklerin genetik tarihi

Türklerinin genetik tarihi, modern Türkiye Türkleri üzerine yapılan popülasyon genetiği araştırmalarını anlatır. Bazı çalışmalar 1071'de Selçukluların Anadolu'ya göçüyle başlayan ve geç 11. yüzyılda Anadolu Selçuklu Devleti'nin kurulmasıyla sonuçlanan Türk göçlerinin ve o dönemlerde kültürel asimilasyona uğramış yerel halkların genetik katkılarını belirlemeyi amaçlamıştır.
2022 yılında Lazaridis vb. tarafından yürütülen bir çalışmada genetik veriler, Türk halkının hem çalışmada kapsanan binlerce yıl boyunca Anadolu'da yaşamış eski halkların mirasını hem de Orta Asya'dan göç eden Türk popülasyonun mirasını taşıdığını göstermektedir. Batı Asya genomları bölgedeki erken tarım topluluklarından büyük ölçüde etkilenmiştir; Türk göçleri gibi daha sonraki nüfus hareketleri de katkıda bulunmuştur. Bununla birlikte, Orta Asya'daki çeşitli popülasyonların genetik varyasyonu Anadolu Türk genomunda "karakterize edilmiştir". Amerikalı Mezar DNA-Gen araştırmacısı Nancy Touchette, Moğolistan'da 2000 yıllık mezarlarda yaptığı araştırmalar sonucu Türkiye Türklerinde Hiung-nu DNA-Gen yapıları ile aynı yapılar bulmuştur. Science Direct'in yayınladığı yazıda ise Hiung-nu ile Türkler arasında genetik paylaşım olduğu görülmüştür.
Anadolu Türklerinin Orta Asya Türkleri ile genetik benzerlikleri

Son zamanlarda yapılan araştırmalara göre, Anadolu Türklerinin Orta Asya'daki Türk halkları ile genetik yönden benzerlik gösterdiği görülmektedir. Orta Asya Türk halklarının Y-Haplogroup DNA'sında sıklıkla bulunan R1a, R1b ve J kromozomları benzer oranlarda Anadolu Türklerindeki oranlarla örtüşmektedir. Nitekim Yao ve arkadaşları tarafından İpek Yolunda yapılan bir başka araştırmada Avrasya'ya özgü kabul edilen haplogroup sıklıklarının en çok Uygurlarda (%42.6), Özbeklerde (%41.4), Kazaklarda (%30.2) ve az miktarda da Moğollar (%14.3) ile Huilerde (%6.7) bulunduğu belirtilmiştir. Bu araştırmalar, Türklerin Anadolu'ya gelmeden önce de genetik yönden zengin olduklarını ve bu bağlamda Anadolu gen havuzuna katkıda bulunduklarını göstermektedir.
Urumçi'de yaşayan Uygur Türkleri üzerinde yapılan başka bir araştırmada Kafkaslar'da, Orta Doğu'da ve Avrupa'da sık görülen genler ölçülmüş ve Uygur Türklerinin %25.8 J, %22.6 R1a ve %19.4 R1b Y-DNA haplogroup oranlarına sahip olduğu görülmüş; benzer şekilde Anadolu Türklerinin ise bu Y-DNA genlerine %24 J, %7.5 R1a ve %16 R1b oranlarında sahip olduğu başka bir araştırmada belirtilmiştir. Her iki bulgu karşılaştırıldığında Türkler'in henüz Anadolu'ya gelmeden önce R1a, R1b ve J gibi Orta Asya Türk topluluklarında görülen Y-DNA kromozomlarına sahip oldukları tahmin edilmektedir.
2010 yılında, Kim ve etc. tarafından Moğolistan'ın doğusunda yürütülen arkeolojik bir çalışmada, yaklaşık 2000 yıl öncesine ait Asya Hunlarının mezarlarına rastlanmıştır. Hunların seçkin sınıfına özgü olduğu belirtilen üç iskeletin de Y-DNA genetik testleri yapılarak, Hint-Avrupalı sayılan paternal R1a Y-kromozomunun yüksek oranda bulunduğu belirtildi. Bu bulguların, paternal R1a Y-kromozomunun Volga bozkırlarından yayıldığına kanıt olabileceği ve bu bağlamda Kurgan hipotezini destekleyeceği belirtilmektedir. Türklerin öncülü sayılan Asya Hunlarının 2000 yıl önce bu gene sahip oldukları bu araştırmayla kesinleşmiştir.
Mergen ve arkadaşları tarafından yapılan genetik bir araştırmada, Anadolu'nun farklı bölgelerinden rastgele 75 birey seçilmiş, Genomik DNA D-loop bölgelerinin dizilimleri analiz edilerek Anadolu halkının, Orta Asya Türk toplulukları (Kazak, Uygur ve Kırgız) ve Avrupa toplulukları (İngiliz, Alman, Fransız, Yunan, Bulgar, Fin) ile karşılaştırması yapılmıştır. Segment HVS I mtDNA dizilişleri temel alınarak yapılan karşılaştırmada Anadolu nüfusunun, Avrupa halklarına oranla en çok Orta Asya Türk topluluklarına ve İngilizlere benzediği ortaya çıkarılmıştır. Bu araştırma sonucunda Anadolu Türklerinin, mtDNA genetik yapısı bakımından Orta Asya Türk topluluklarına daha çok benzediği belirlenmiştir.
Farklı teoriler

Türk halkının DNA'sı üzerindeki veriler, bir topluluğun Anadolu'dan geçerek Avrupa'ya ilerlediği, buna bağlı olarak Orta Doğu'da ortaya çıktığı izlemini uyandırmaktadır. Bu ilerlemenin tahminî süresi anatomik olarak modern insanların Avrupa'ya gelişine, kabaca 50.000 yıl öncesine karşılık gelir.[kaynak belirtilmeli] Bazı araştırmacılara göre Anadoluluların, eski Asyalı Türkler tarafından kültürel ve dilsel istilaya uğramalarına rağmen, zayıf bir şekilde genetiksel olarak bağlı olduklarını gösteren diğer doğu Akdenizliler'den önemli ölçüde farkları bulunmamaktadır. Bu kişilerin yaptığı son genetik araştırmalar, Türklerin Anadolu kökenlerinin ve Türkler ile Asyalı ırklar arasındaki genetik akışın sınırda olabileceği yöre sakinini ima ettiğini öne sürmektedirler.
Öte yandan, bazı araştırmacılar Türk genetik faktörlerinde derin bir Orta Asya katkısını buldular. Bu çalışmalara göre Anadolu Türk istilasının tarihsel ve kültürel sonuçları çok derindi, ancak Türk halkın modern Türk nüfusuna karşı desteği daha az önemli görülmektedir. Orta Asya Türk halklarının Anadolu'ya gelişi ile ilişkilendirilmiş gen akışı oranının çeşitli tahminleri bulunmaktadır.
Türkiye'de yapılan Y kromozomları incelemesine dayanan bir çalışma üzerinde, Orta Asyalıların %30 genetik katkı yaptıkları öne sürülmüştür. Di Benedetto tarafından yapılan "DNA Diversity and Population Admixture in Anatolia" (Anadolu'da DNA Çeşitliliği ve Nüfus Karışımı) başlıklı bu çalışmada, Seçkin Kültürel Egemenliğin olmadığı ama uzun vadede sabit bir genetik katkının olduğu açıkça görülür. Son göçebe dalgasının yerleşik nüfusun bütün dilini değiştirebilmesi mantıksızdır. Ayrıca din değiştirme de ortaya çıktı ve bunu başarmanın en başarılı yolu Di Benedetto ve diğerleri tarafından desteklenen yerel nüfus ile sıkça kaynaşmaktı. Raporun neticesinde Di Benedetto ve diğerleri, seçkin egemenlik teorisi yetersiz olduğu için uzun vadede sabit bir genetik katkı olduğunu belirtmektedir. Alternatif ise Orta Asya'dan gelen ailelerin devamlı bir girdisi olmasıdır. Araştırmayla desteklenen 'sürekli katkı' teorisi, bu yüzden uzun bir dönem boyunca sabit bir katkı olduğunu gösteriyor.
Orta Asya ve Ural bağlantısı

Orta Asya'dan Anadolu'ya doğru gen akışının ne ölçüde olduğu sorusu, 11. yüzyılda Oğuz Türkleri'nin istilasının hangi rolü oynayarak gen havuzuna katkıda bulunduğu birtakım çalışmaların konusu olmuştur. Öyle bir etkendir ki farklı göçmen olaylarının etkileri arasında ayırt edici problemdir, güvenilir sonuçlar almayı zorlaştırmaktadır. Son genetik araştırmalar, Türkî halkların Orta Asya'dan çıktığını ve bu nedenle Hiung-nu ile ilişkili olabileceğini gösteriyor. Hiung-nu düzenlerinin çoğunluğu (%89'u) Asyalı haplogruplara ait ve yaklaşık %11'i Avrupalı haplogruplara mensup olarak sınıflandırılabiliyor. Bu bulgu Asyalı ve Avrupalı nüfuslar arasındaki ilişkilerin Hiung-nu kültürüne göre ön planda olduğunu gösteriyor ve yaklaşık olarak M.Ö. 3. yüzyıl İskit-Sibiryalı nüfustan iki örnek raporlanmış sonuçları doğruluyor. Çalışmaya göre Türk Anadolulu kabilelerin Moğolistan'daki mezarları, modern Anadolulu Türklerden itibaren Hiung-nu döneminde bulunmuş kalıntılarla bazı ortak genetik belirteçlere sahip gibi görünmekte. Hiung-nu döneminde Moğolistan'ın kuzey bölgesinde ortaya çıkan bazı ataları olabilir. Üstelik, bu baba tarafındaki akrabalar tarafından paylaşılan ntDNA bölümü, bu antik örneklerin olası Türk kökeni öneren Türk efradında bulundu.
Anadolu Türklerinde haplogrup dağılımı

Cinnioglu ve diğerlerine göre (2004) Türkiye'deki haplogrup dağılımı:
J2=%24
R1b=%14.7
G=%10.9
J1=%9
R1a=%6.9 .
I1=%3.3
I2=%2.0
K=%4.5
L=%4.2
N=%3.8
T=%2.5
Q=%1.9
C=%1.4
R2=%0.96
M. Ece Kars ve diğerlerine göre (2021) Türkiye'deki haplogrup dağılımı:
Y-DNA haplogrubu
I2a (20%)
J2a (18.4%)
R2a (17.1%)
R1b (14.9%)
E1b (14.3%)
R1a (12.1%)
O3-M122 (15.6%)
C-RPS4Y (8.5%)
mtDNA (Mitokondriyal DNA)
H (27.55%)
U (19.53%)
T (10.99%)
D4c (8.13%)
G2a (8.13%)
Türk halklarında Y-DNA haplogrup dağılımı

| Halklar | R1b | R1a | I | C | O | J | N | T | L | G | Q | R2 | E |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Anadolu Türkleri | 12,9 | 12,5 | 7,7 | 4,2 | — | 24,5 | 11,3 | 3,5 | 1,6 | 9,9 | 2,5 | 0,8 | 8,6 |
| Azerbaycan Türkleri | 12,62 | 16,71 | 0,6 | 1,1 | 0,6 | 32,4 | 2,3 | 4,5 | 3,4 |  |  |  |  |
| Altaylar (Kuzey) | 6,0 | 38,0 | 0,0 | — | — | 2,0 | 10,0 | — | — |  |  |  |  |
| Altaylar (Güney) | 1,0 | 53,1 | 2,1 | — | — | 4,2 | 11,5 | — | — |  |  |  |  |
| Kazaklar | 5,6 | 3,7 | 0,0 | 66,7 | 9,0 | 0,0 | 1,9 | 0,0 | — |  |  |  |  |
| Kırgızlar | 1,9 | 63,5 | 1,9 | — | — | 4,9 | 2,4 | — | 0,0 |  |  |  |  |
| Uygurlar | 17,6 | 22,1 | 0,0 | — | — | 34,0 | 6,0 | 0,0 | 4,4 |  |  |  |  |
| Özbekler | 9,8 | 25,1 | 2,2 | — | — | 21,4 | 0,0 | — | 3,0 |  |  |  |  |
| Türkmenistan Türkmenleri | 36,7 | 6,7 | 0,0 | — | — | 23,8 | 9,5 | — | 0,0 |  |  |  |  |
| Tatarlar | 8,7 | 34,1 | 4,0 | — | — | — | 23,0 | — | — |  |  |  |  |
| Yakutlar | — | — | — | — | — | — | 80,0 | — | — |  |  |  |  |
| Çuvaşlar | 2,3 | 27,9 | 11,7 |  |  | 14 | 27,9 |  |  |  |  |  |  |
| Lipka Tatarları |  | 54 |  |  |  | 18,9 | 5,4 |  |  | 8,1 | 10,8 |  |  |
| Nogaylar | 19,1 | 22,1 | 13,7 | 8,3 | 5,5 |  | 15 |  |  |  |  |  |  |
| Gagavuz | 12 | 19 | 24 |  |  | 8 | 2 | 3 |  | 13 |  |  |  |
Anadolu Türklerinin otozomal genetiği

Turkish DNA Project'in yaptığı Dodecad K12b projesine göre, Anadolu Türklerindeki Orta Asya genetik mirası %25 ile %45 arasında, Anadolu yerlisi genetik mirası ise %55 ile %75 arasında değişmektedir. Aynı projeye göre Anadolu Türklerine en yakın halklar ise sırasıyla Azerbaycan Türkleri, Kumuklar, Karaçaylar, Balkarlar, Çerkesler ve İranlılardır. Sadece bilinen tüm ataları Türk olan kişilerinin genetiğinin araştırmaya dahil edildiği projede, 500'den fazla örnek kullanılmıştır. Bu sonuçlara göre Orta Asya genetik mirasına en fazla Muğla'da rastlanmıştır. Mersin, Antalya, Bolu ve Giresun da Orta Asya genetik mirasının fazla olduğu illerden bazılarıdır. 2020 itibarıyla Orta Asya genetik mirasının ihmal edilebilir, düşük seviyede olduğu iller ise sadece Rize, Trabzon, Erzurum'un kuzeyi ve Gümüşhane'nin doğusudur. Gümüşhane'nin birkaç ilçesi ve Trabzon'un batısındaki ilçeler şehir ortalamasından farklılık göstermektedir.