stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ann B. Davis
Filmografi > Tiyatro

| Yılı | Başlık | Rolü | Salon | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1972-1973 | No, No, Nanette |  |  |  |
| 1992-1996 | Crazy for You | Mother |  |  |
| 1996 | Arsenic and Old Lace | Abby Brewster |  |  |
Selen Seyven

| Selen Seyven |
| --- | --- |
Doğum: Selen Katırcıoğlu 2 Nisan 1986 (38 yaşında) Ankara, Türkiye
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 2004-günümüz
Evlilik: Baran Yıldırım (e. 2020)
Çocuk(lar): Marsel Yıldırım (d. 2021)

Selen Seyven (d. 2 Nisan 1986, Ankara), Türk oyuncudur.
Hayatı

2 Nisan 1986 tarihinde Ankara'da, Özbek bir anne ve Yugoslavya göçmeni kökenli Türk babadan doğdu. Ankara Yahya Kemal Beyatlı Lisesi mezun olduktan sonra Müjdat Gezen Sanat Merkezi Tiyatro Bölümü'nü okudu. Selen Seyven Genco dizisiyle tanınmaya başladı. Ardından adını Osman Sınav'ın yönetmenliğini yaptığı Doludizgin Yıllar dizisinde rol aldı.[kaynak belirtilmeli]İlk başrol oynadığı filmi Janjan'dır. Sinemada ikinci başrolünü, engelli bir kızı canlandırdığı Abimm filmiyle oynamış ve bu filmin gösterim gününde hayranları kendisi için sinema salonu kapattırmıştır.[kaynak belirtilmeli]
Birçok Türk dizisinde rol alan Selen Seyven son olarak, bir aile komedisi olan Kocamın Ailesi dizisinde canlandırdığı Yonca karakteriyle yer aldı.
Filmografi

| Televizyon> Yıl | Televizyon> Yapım | Televizyon> Rol | Televizyon> Kanal |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007-2008 | Genco | Pınar | Kanal D |
| 2008-2009 | Doludizgin Yıllar | Gülşen | atv  / TRT 1 |
| 2009 | Acemi Müezzin | Zeynep | TRT 1 |
| 2009-2010 | Kapalıçarşı | Yasemin Köksal | atv |
| 2010-2011 | Doktorlar | Arzu Altındağ | Show TV |
| 2011 | Leyla ile Mecnun | Aysel | TRT 1 |
| 2011-2013 | Avrupa Avrupa | Gül Koparan Beceren | TRT 1 |
| 2014 | Kocamın Ailesi | Yonca | FOX |
| 2016-2017 | O Hayat Benim | Reyhan | FOX |
| 2018-2019 | Avlu | Heves | Star TV |
İnternet
| Yıl | Yapım | Rol | Platform |
| 2021 | Hükümsüz | Ayşe Tamer | Exxen |
| 2021 | Ex Aşkım | Gül | Exxen |
Sinema
| Yıl | Yapım | Rol | Yönetmen |
| 2005 | Hacivat Karagöz Neden Öldürüldü? | Oyunbaz Kız | Ezel Akay |
| 2006 | Janjan | Güzel Alaz | Aydın Sayman |
| 2009 | Abimm | Melek | Şafak Bal |
| 2013 | Bir Gevrek Bir Boyoz İki de Kumru | Hasret | Osman Dikiciler |
| 2015 | Aşk Olsun | Ceyda | Neslihan Yıldız / Murat Serezli |
| 2017 | Baş Belası | Asya | Tolga Baş |
| 2017 | Sihirbazlık Okulunda Bir Türk | Aria | Erdi Dikmen |
| 2018 | Tatlı Bela |  | Cem Sürücü |
16. Altın Portakal Film Festivali

1979 Antalya Altın Portakal Film Festivali Altın Portakal Film Festivalleri'nin onaltıncısı olan bu festival Sansür Kurulunun yarışmaya katılan üç filmin Sansür Kurulunca bazı bölümlerinin kesilmesi üzerine tüm yapımcılar şenlikten çekilme kararı aldılar ve yalnızca kısa metrajlı film yarışması yapıldı. Festival, Antalya Belediyesince iptal edilip, ertesi seneye ertelendi. Festivalde sadece Kısa Metrajlı Film alanında ödül verildi.
Bu festivalde yasaklanan filmler, Yavuz Özkan'ın yönettiği ve işçi sorunlarını anlattığı Demiryol, Ömer Kavur yapımı olan ve babalarını kan davasına kaybeden iki kardeşin İstanbul'a kaçtıktan sonra başlarına gelenlerin anlatıldığı Yusuf ile Kenan ve Yavuz Pağda'nın Yolcular filmiydi.
1979 Festivali'nin ödülleri, 32 yıllık bir aradan sonra 2011 Antalya Altın Portakal Film Festivali kapsamında "Altın Portakal'ın Geç Gelen Ödülleri" adı altında sahiplerini buldu.
Uzun Metraj Film Yarışması Adayları

| Film | Yapımcı |
| --- | --- |
Bebek: Yılmaz Kuzgun
Demiryol: Yavuz Özkan
İsyan: Nahit Ataman
Kanal: Erden Kıral
Kara Kafa: Korhan Yurtsever
Seninle Son Defa: Kadri Yurdatap
Sensiz Yaşayamam: Atilla Gökbürü, Arif Keskiner
Taşı Toprağı Altın Şehir: Türker İnanoğlu
Töre: Kadri Yurdatap, Kaya Ererez
Vatandaş Rıza: Cüneyt Arkın
Yolcular: Yavuz Pağda
Yusuf ile Kenan: Ömer Kavur, Necip Sarıcıoğlu
Ödüller > Uzun Metraj Film Yarışması

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Ödül | Film | Kazanan |
| En İyi Film | Demiryol Yusuf ile Kenan | Yavuz Özkan Ömer Kavur |
| En İyi Yönetmen | Demiryol | Yavuz Özkan |
| En İyi Senaryo | Yusuf ile Kenan | Onat Kutlar, Ömer Kavur |
| En İyi Kadın Oyuncu | Seninle Son Defa | Sevda Ferdağ |
| En İyi Erkek Oyuncu | Demiryol | Fikret Hakan |
| En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu | Bebek Demiryol | Sevda Aktolga |
| En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu | Kanal | Kamuran Usluer |
| En İyi Müzik | Kanal | Arif Erkin |
| En İyi Çocuk Oyuncu | Yusuf ile Kenan | Cem Davran |
Ödüller > Kısa Film Yarışması

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Filmin Adı | Alan kişi | Ödülün Dalı |
| Tahtacı Fatma | Süha Arın | En İyi Kısa Metrajlı Film |
Jüri Üyeleri

1979: Prof. Özdemir Nutku, Prof. Dr. Alim Şerif Onaran, Süreyya Duru, Onat Kutlar, Emre Kongar, Hale Soygazi, TRT'den bir temsilci, Antalya'dan bir temsilci
Geç Gelen Ödüller (2011): Prof. Dr. Özdemir Nutku, Hale Soygazi, Selahattin Tonguç, Vecdi Sayar, Atilla Dorsay, Tunca Yönder, Doğan Hızlan, Ahmet Keskin, Nurettin Tekindor, Kenan Değer ve Tonguç Yaşar
Azadi Meydanı

| --- | --- |


Genel bilgiler
Tür: Simgesel
Konum: Tahran, İran
Koordinatlar: 35°41′59″K 51°20′16″D﻿ / ﻿35.69972°K 51.33778°D﻿ / 35.69972; 51.33778
Tamamlanma: 1970- 1972
Açılış: 14 Ocak 1972
Yükseklik: 48 m
Teknik ayrıntılar
Zemin alanı: 50.000  m²
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Hüseyin Emanet

Özgürlük Meydanı Anlamını taşıyan Azadi Meydanı (Farsça: میدان آزادی) veya Şehyad Meydanı (میدان شهیاد), İran'ın Başkenti Tahran'ın simgelerinden birisidir. Eski adı Şehyad olan bu meydan ve Azadi Kulesi 50.000 metrekare ölçümüyle İsfahan'daki Nakş-ı Cihan Meydanı'ndan sonra İran'ın en büyük Meydanıdır.
Azadi Meydanı Muhammed Rıza Pehlevi döneminde Hüseyin Emanet adlı bir mimar tarafından yapılmıştır.
Meydandaki Azadi Kulesi'nin yüksekliği 48 metredir. Kulede İslam öncesi ve İslam sonrası İran mimari öğeleri kullanılmıştır.
Nazım Hacıbeyov

| Nazım Hacıbeyov Nazim Hacıbəyov |
| --- | --- |
Doğum: 8 Şubat 1928 (97 yaşında) Bakü, Azerbaycan SSC, SSCB
Ölüm: 23 Mart 2020 Bakü, Azerbaycan
Milliyet: Azerbaycan Türkü
Eğitim: Orta Asya Politeknik Enstitüsü
Meslek: Mimar

Nazım Memmed oğlu Hacıbeyov (Azerice: Nazim Məmməd oğlu Hacıbəyov; 8 Şubat 1928, Bakü - 23 Mart 2020, Bakü) Azerbaycanlı mimar. Azerbaycan SSC'nin Emektar Mimarı (1979) ünvanı ve Azerbaycan SSC Devlet Ödülü (1982) sahibidir.
Hayatı

Nazım Memmed oğlu Hacıbeyov, 8 Şubat 1928'de Bakü'de doğdu. Babası Memmed Hacıbeyov, annesi ise Cahan Talışinskaya'dır.
1951 yılında Taşkent'teki Orta Asya Politeknik Enstitüsünü (Taşkent Politeknik Enstitüsü) bitirdi. 1950 ila 1960 yılları arasında Özbekistan SSC'de çalıştı. Projeleri arasında Taşkent'te Çağatay dinlenme evi, Fergana'da Fergana Oteli, Kislovodsk'ta Özbekistan Sanatoryumu gibi binalar bulunmaktadır.
60'lı yıllarının sonlarından itibaren Bakü'de çalıştı. 1970-1983 yıllarında Bakü şehir planlaması ve Konut İnşaatları Proje Enstitüsünün ("Baküdövlətlayihə") müdürü, 1983'ten itibaren Azerbaycan Mimarlar Birliği Yönetim Kurulu Başkan Yardımcısı olarak görev yaptı. Başlıca eserleri arasında Ahmedli yerleşim bölgesinin inşası (ortak proje; 1970-1972) ve Bakü'deki Gülistan Sarayı kompleksi (ortak proje; 1980) bulunmaktadır.
Nazım Hacıbeyov, 1956'dan itibaren Azerbaycan Mimarlar Birliği üyesi olmuştur.
23 Mart 2020'de vefat etti.
Ödül ve takdirleri

Azerbaycan SSC'nin Emektar Mimarı ünvanı - 5 Aralık 1979
Azerbaycan SSC Devlet Ödülü - 1982 (Gülistan Sarayı projesi için)
Şöhret Nişanı - 19 Nisan 2000
Azerbaycan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı-nın bireysel emeklilik maaşı - 5 Temmuz 2003'ten itibaren.
Şener Eruygur

| Şener Eruygur TOP> 1960-52 |
| --- | --- |

Doğum: 17 Haziran 1941(1941-06-17) Erzurum, Türkiye
Ölüm: 20 Şubat 2023 (81 yaşında) Kadıköy, İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Karacaahmet Mezarlığı, İstanbul
Bağlılığı:  Türkiye
Hizmet yılları: 1960-2004
Rütbesi:  Orgeneral
Komutası: 5. Kolordu Topçu Grubu, 105. Topçu Alayı, Kara Harp Akademisi Öğretim Üyesi, 1. Ordu Harekat Başkanı, MSB Asker Alma Daire Başkanı, 49. Piyade Tugayı, Topçu Füze Okulu ve Eğitim Merkezi, MSB Müsteşarı, 5. Kolordu, Kara Kuvvetleri Kurmay Başkanı, Jandarma
Ödülleri: 
Ailesi
Eşi: Mukaddes Eruygur
Çocukları: 2

Mehmet Şener Eruygur (17 Haziran 1941, Erzurum - 20 Şubat 2023, İstanbul), Türk asker. Eski Jandarma Genel Komutanı.
Askerî kariyeri

1958'de Kuleli Askerî Lisesinden mezun olduktan sonra 1960 yılında Kara Harp Okulundan topçu subayı olarak mezun oldu. 1961 yılında Topçu Okulunu bitirerek, 1971'e kadar çeşitli topçu birliklerinde Takım ve Batarya Komutanlığı ve Karargâh Subaylığı yaptı. 1971 yılında girdiği Kara Harp Akademisinden 1973'te mezun oldu. 1974 yılında Atatürk Üniversitesi İşletme Fakültesi'ni bitirdi. 1975 yılında NATO Savunma Koleji'nden mezun oldu. 1976 yılına kadar çeşitli kıta ve karargâhlarda görev alan Eruygur, 1976-1978 yılları arasında Bükreş Kara Ataşeliği yaptı. Daha sonra sırasıyla; 5. Kolordu Topçu Grup Komutanlığı ve 105. Topçu Alay Komutanlığı, Kara Harp Akademisi Öğretim Üyeliği ve 1. Ordu Harekât Başkanlığı görevlerinde bulundu.
1987 yılında Tuğgeneral rütbesine terfi etti. Bu rütbede Millî Savunma Bakanlığı Asker Alma Daire Başkanlığı ve 49. Piyade Tugay Komutanlığı görevlerini yaptı. 1991 yılında Tümgeneral rütbesine terfi etti. 1993'e kadar sürdürdüğü Millî Savunma Bakanlığı Asker Alma Daire Başkanlığı görevinin ardından, 1993-1996 yıllarında Topçu Füze Okulu ve Eğitim Merkez Komutanlığı yaptı. Yine 1996 yılında Korgeneral rütbesine terfi etti ve sırasıyla 5. Kolordu Komutanlığı ve Millî Savunma Bakanlığı Müsteşarlığı görevlerini yürüttü.
2000 yılında orgeneral rütbesine terfi ederek Kara Kuvvetleri Kurmay Başkanlığına, 2002 yılında Jandarma Genel Komutanlığına atandı. 30 Ağustos 2004 itibarıyla emekliye ayrıldı.
Fransızca ve İngilizce bilen Şener Eruygur, Mukaddes Eruygur ile evli olup, iki çocuk babasıdır.
ADD Genel Başkanlığı

Emekliye ayrıldıktan sonra Atatürkçü Düşünce Derneği Genel Başkanlığına seçildi. 2007 yılındaki, Cumhuriyet Mitingleri'nin organizatörleri arasında yer aldı. Bu görevini 2010 yılındaki kongrede Tansel Çölaşan'a devretti.
Ergenekon davası

2007 yılında Nokta dergisinin yayınladığı dönemin deniz kuvvetleri komutanı Oramiral Özden Örnek'e ait olduğu iddia edilen fakat Örnek'in reddettiği günlüklerde 2003 ve 2004 yıllarında planlanan "Ayışığı" ve "Sarıkız" adlı askeri darbeler'in öncülüğünü yaptığı iddia edildi. Fakat 2007 yılında bu iddia ile ilgili soruşturma açılmadı.
1 Temmuz 2008 sabahı, Ergenekon Soruşturması kapsamında yapılan operasyon ile İstanbul Cumhuriyet Savcısı Zekeriya Öz ve Mehmet Ali Pekgüzel'in talimatıyla, oturduğu askerî lojmanda gözaltına alındı. Evinde yapılan arama, eşzamanlı diğer sivil baskınların aksine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 119'uncu maddesi 5'inci fıkrasındaki “Askeri mahallerde yapılacak arama, Cumhuriyet savcısının istem ve katılımıyla askeri makamlar tarafından yerine getirilir." düzenlemesine dayanarak, cumhuriyet savcısı gözetiminde askerî görevlilerce yapıldı. Eruygur'un, gözaltına alınan diğer kişilerle birlikte İstanbul'a getirildi. İstanbul Nöbetçi 13. Ağır Ceza Mahkemesi, 5 Temmuz'u 6 Temmuz 2008'e bağlayan gece, hakkında tutuklama kararı verdi. 
16 Mart 2009 günü tempo24.com.tr internet haber sitesinde yayınlanan ve Mustafa Balbay'ın bilgisayarından çıktığı iddia edilen ve Balbay'ın reddettiği günlüklerde de, 2003-2004 askeri darbe planları yapıldığı ileri sürülmektedir. Eruygur ise suçlamaları reddetmiştir.
3 Eylül 2008 tarihinde Kocaeli Muharebe Hizmet Destek Eğitim ve Garnizon Komutanı Korgeneral Galip Mendi, Kandıra Cezaevinde tutuklu bulunan emekli Orgeneral Şener Eruygur ile Orgeneral Hurşit Tolon'u Türk Silahlı Kuvvetleri adına ziyaret etmiştir.
Eruygur 17 Eylül 2008 tarihinde tutuklu bulunduğu hapishanede merdivenlerden düşerek yaralandı ve beyin kanaması geçirdi. Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesine yoğun bakıma kaldırıldı. 21 Eylül'de sağlık sorunlarından dolayı tahliye edildi. Avukatları hafızasını kaybettiğini belirtmektedir.
5 Ağustos 2013'te İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından karara bağlanan Ergenekon davasında ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına çarptırıldı. Ancak Ergenekon Davası'nın temyiz incelemesini yapan Yargıtay 16. Ceza Dairesi, yerel mahkemenin verdiği kararı 21 Nisan 2016 tarihinde bozdu.
Ölümü

20 Şubat 2023 tarihinde Kadıköy'de tedavi gördüğü özel hastanede hayatını kaybetti. Ertesi gün Büyük Selimiye Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi.
Şener Eruygur'un Karacaahmet Mezarlığı'ndaki mezarı
Şener Eruygur'un Karacaahmet Mezarlığı'ndaki mezarı
Şener Eruygur'un  mezar taşı
Vikisöz'de  ile ilgili sözleri bulabilirsiniz.
Saab 92

| Saab 92 |
| --- | --- |

Genel Bakış
Üretici: Saab Automobile
Üretim: 1949–1956
Halefi: Saab 93
Gövde ve Şasi
Sınıf: Compact
Gövde tipi: 2 kapı coupé
Düzen: Önden motorlu, önden çekiş düzeni
Teknik Özellikler
Motor: 764 cc İki zamanlı sıralı iki silindirli
Şanzıman: üç vitesli manuel
Saab 92, 1950 yılında 92002 konsept numaralı aracın 92 model adı altına alınmasıyla seri üretime geçmiştir.Uçak mühendisi ve tasarımcı Gunnar Ljungström liderliğindeki bir ekip tarafından tasarlanmıştır.Tek parçadan üretilen şasi ve karosere sahiptir. Araçta, 25 HP gücündeki 0.76 lt'lik 2 silindirli ve 2 zamanlı bir Boksör tipi motor ile 3 ileri manuel şanzıman bulunmaktadır. Saab 92, önden çekişli olduğu için şaft tüneli yoktur . 92'nin sağında ve solunda geriye doğru açılan tek bir kapısı vardır.Katlanan arka koltuğu sayesinde bagajında daha fazla hacim elde edilebilmektedir. Ayrıca tenteli tavanıyla da farklı bir alternatif sunmaktadır.762 kg'lik boş ağılırlığı sayesinde 110 km/s maksimum hıza ulaşabilen Saab 92, ilk yılında 1.246 adet üretilmiştir. Saab'ın uçak fabrikasında kurulan üretim batlarında üretilen 92'ler, 1952 yılına kadar sadece yeşil renkli olarak bantlardan inmiştir. 1954 yılında 4000 d/d'de 28 HP üreten daha güçlü motorlar sunmaya başlayan 92, 1955 yılında yerini Saab 93'e bırakmıştır. Saab 93, 95 ve 96 modelleri ise temelde 92 ile aynıdır. 1946'da yapılan 92001 kodlu ilk prototipte çeliğin üzerinde boya yerine parlak siyah ayakkabı boya parlatıcısı vardı.
SAAB 92 1949
SAAB 92 De Luxe 1951
1955 Saab 92B
SAAB 92 B De Luxe 1954
SAAB 92 B De Luxe 1956
Saab 92 - two-cylinder two-stroke engine
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
İslam'ın Altın Çağı

İslam'ın Altın Çağı veya İslam Rönesansı, tarihsel olarak Orta Çağ'da, Abbâsîler döneminde 8. yüzyılın ortalarında başlayan ve 15. yüzyılın sonlarına kadar devam eden, İslâm dünyasının çoğunun bilimsel, ekonomik, kültürel, sanatsal, siyasi ve dinî yönlerden zirvede olduğu dönemi ifade eder. Abbâsîler devrinde, Hârûnürreşîd tarafından Bağdat'ta Beytülhikme (Bilgelik Evi) adında büyük bir bilim merkezinin kurulması ile başlayan bu dönemin, Moğolların 1258'de Bağdat'ı kuşatıp yağmalaması ve böylelikle Abbâsî Hâlifeliği'nin yıkılması ile son bulduğu şeklinde genel bir kabul vardır. Ancak bazı kaynaklarda bu dönemin 14. yüzyıla kadar, bazı kaynaklarda da 15. yüzyıla, hatta 16. yüzyıla kadar sürdüğü ifade edilir.
Bu dönemde, Hindistan'dan Endülüs'e kadar geniş coğrafyada bilimsel çalışmalar yapılmakla birlikte, tıp, felsefe, teoloji, sanat, matematik, astronomi, İslâm hukuku gibi geniş yelpazede çalışmalar da yapılıyordu. Bu çağda, başta Antik Yunan olmak üzere geçmiş uygarlıkların ve ünlü filozofların ürettiği bilgi ve düşünceler, tercümelerle İslam dünyasına ve Endülüs kanalıyla Avrupa'ya aktarıldı. Çinlilerle yaptığı savaşlar ve diğer ilişkiler sırasında Müslüman Araplar, kâğıt üretim tekniklerini öğrendiler ve parşömen yerine kâğıt kullanımı sayesinde yazılı eserler de daha kolay yayılır oldu. Matematik alanında ise Hintlerden alınan sıfır ve onlu sayı sisteminin keşfi sayesinde matematiğe olan ilgi arttı ve aritmetik, sıradan insanların dahi anlayabileceği ve günlük yaşamda kullanabileceği bir duruma geldi. Matematik ve aritmetiğin yanı sıra trigonometri de gelişti. Gözlemevleri inşa edildi; optik bilimi ve kimya gelişti. Kindî, Fârâbî, Hârizmî, Battânî, İbn Sînâ, İbnü'l-Heysem, Birûni, İbn Rüşd, Cezerî, Gazzâlî, Nasîrüddin Tûsî, İbn Battuta, İbn Haldun, Uluğ Bey ve bunların yanı sıra daha birçok ünlü İslam bilgini bu döneme damgalarını vurdu.
Erken dönem > İlk yıllar

İslâm peygamberi Muhammed, 622 yılında kendisine inananlarla birlikte Arabistan'ın kuzeyindeki bir vaha kenti olan Medine'ye göç etmiş ve burada ilk Müslüman şehir devletini kurmuştur. Çevrede siyasi bir kimlik kazanan ve kaosun hakim olduğu bu topraklara kanun ve nizam getiren Muhammed, ardından Mekkeli kabileler ile yaptığı aralıklı birkaç savaştan elde ettiği galibiyetler ve 630'da büyük bir orduyla Mekke'yi fethetmesinden sonra ve Arabistan'daki diğer parçalı kavimlerin de kendi sancağı altına toplamasıyla birlikte, İslâm dini bölgede büyük ve yegâne güç hâline geldi. Muhammed'in 632'deki ölümünün ardından Hulefâ-yi Râşidîn adı verilen dönem başladı ve bu dönemde İslam, Kuzey Afrika'ya ve Asya'nın içlerine kadar ilerledi. Dört Halife Dönemi'nde eğitimden ziyade toprak genişlemesine önem veriliyordu. Nitekim aniden gerçekleştirilen birçok fetihlerle birlikte İslam dini, imparatorluk hâline geldi.
Erken dönem > Emevîler

711'de Müslüman Emevî komutanı Târık b. Ziyâd'ın İspanya'ya çıkışı, Avrupalılara büyük bir şok etkisi yarattı. Çünkü İspanya, Müslümanların denetimi altına girmiş ve 718'e gelindiğinde de bütün yarımada, Müslümanların hakimiyetine geçmiştir. Gerçekleşen bu olaylar, Avrupa'nın kuzeyinde hüküm süren birçok lideri hem şaşırttı, hem de korkuttu. Daha sonraları Emevi Hanedanı'na Abbâsî tarafından son verilmesiyle birlikte buralara kaçan bazı kişiler, Endülüs Emevi Devleti'ni kurdular ve asırlar boyunca Endülüs adı verilen bu bölgede varlıklarını sürdürdüler. 8. yüzyılın başlarındaki bu önemli gelişmelerde de yine eğitimden ziyade yayılmaya ve imar çalışmalarına önem verildi.
Erken dönem > Abbâsîler

750 yılında İslâm dünyasına Abbâsîler Hanedanı'nın iktidar olarak gelmesiyle beraber, diğer yayılma faaliyetlerinin yanı sıra eğitim, öğretim, bilim, sanat, edebiyat ve İslâm hukukuna da önem verilmeye başlandı. Abbâsî hükümdarları, gerek Kur'an'da ve gerekse hadislerde ilimle ve okumakla ilgili birtakım ifadelerden yola çıkarak bu alanlara da önem vermeye başladılar. "Bir alimin mürekkebi, bir şehidin kanından daha mübarektir." sloganını kendine rehber edinen 5. Abbâsî hükümdarı Hârûnürreşîd, 8. yüzyılın sonlarına doğru devletin yeni başkenti Bağdat'ta büyük bir bilim ve çeviri merkezi olan Beytülhikmet'i (Bilgelik Evi) kurdu ve Bağdat, İslam dünyasının eğitim ve bilim merkezi oldu.
910 yılında Endülüs bölgesindeki Cordoba Halifeliği.
Abbasiler döneminde, 9. yüzyıldan kalma kûfî yazısıyla süslenmiş bir kâse; Brooklyn Müzesi, ABD.
Binbir Gece Masalları'nda tasvir edildiği şekliyle Halife Harun Reşid.
Başlangıcı

Hulefâ-yi Râşidîn ve Emevîler dönemlerinde Atlas Okyanusu'ndan Hindistan'a kadar uzanan büyük bir bölgenin tamamı, İslam Devleti'nin egemenliğine girmiş ve elde edilen ganimetler ile fethedilen yerlerden toplanan vergiler, bir servet birikimi yaratmıştı. İpek ve Baharat Yolu ile Akdeniz ticaretinin İslam Devleti'nin kontrolü altına girmesi, iletişim imkanlarını artırmıştı. Devletin sınırlarının Mezopotamya ve Suriye'ye ulaşması ile buralardaki Helenistik, İran ve Hint kültürleri ile karşılaşan ve bu farklı kültürlere ilgi duyan Müslüman bilim insanları, sanatçılar ve filozoflar, kervanlarla daha kolay ve güvenli seyahat edebiliyorlardı.
Ekonomik gücün ve iletişim olanaklarının yarattığı avantaj, İslam'ın Altın Çağı dönemini başlattı. Abbâsîler devrinde, Emevilerin cihad anlayışının büyük ölçüde terk edilmesi ve Arap olmayanlarla daha da iç içe yaşamaya başlanması da bu dönemin başlamasında etkili oldu.
Başlangıcı > Abbasilerin yükselişi

Ana madde: Abbâsîler
661'den beri Şam'da hüküm süren Emevî ailesinin bir üyesi olan Halife I. Velîd'in 744'te öldürülmesinden sonra iç savaş patlak vermiş ve çatışmalar, 750'de Abbâsî Hanedanı iktidara gelene kadar devam etmiştir. İkinci Abbasi halifesi Mansur, 762 yılında Bağdat şehrini kurmuştur. Bağdat, ılıman iklimi ve İran, Arabistan ve Akdeniz arasındaki ticaret yolları üzerindeki konumu nedeniyle seçilmiştir. Yeni başkentin çevresinde hilâfet sarayı ve başlıca yönetim birimlerinin bulunduğu bir buçuk kilometre çapında dairesel bir yapıya yer verilmiştir.
Abbasiler, öncüllerinin siyasi mirasının yanı sıra kültürel ve bilimsel çalışmalara da sahip çıkmıştır. Emeviler, Mısır'daki İskenderiye şehri gibi Yunan ilminin antik merkezlerini elinde bulundursa da, bilimsel gelişmeleri çok az desteklemiştir. Abbasiler zamanında ise bu tablo değişmiştir. Abbasiler, Kur'an ve hadislerdeki rehberliğin yanı sıra, yabancı eserlerdeki bilgilerin de alimler tarafından incelenmesini teşvik etmiştir.
Başlangıcı > Beyt'ül Hikmet'in kurulması

Ana madde: Beyt'ül Hikmet
786'da Abbâsî halifesi Hârûnürreşîd, Bağdat'ta el yazmaları koleksiyonu için bir kütüphane kurmuştur. Arapların kitaplar için kağıt kullanmaları ve Bağdat'ta 795'te kağıt fabrikasının kurulması, bu girişimi kolaylaştırmıştır. Ancak Arapça konuşanlar bu ilme erişemediği için kütüphane, Arapların özgün bilim geleneğine çok az katkıda bulunmuştur. Bu sorunu çözmek için Harun Reşid (786-809) ve Me'mûn (813-833), genişleyen kütüphanenin yanı sıra, alimler için bir akademi ve önemli bilimsel eserlerin Arapçaya çevrilmesi için, bir çeviri merkezi olarak faaliyet gösteren Beytülhikmet'i (Bilgelik Evi) kurmuştur.
762'de Mansûr tarafından İslam Halifeliğinin başkentinin Şam'dan yeni kurulan Bağdat'a taşınması, Müslümanların teknolojik ilerlemelerinin boyutlarını 802'de gözler önüne sermiştir: Abbasi halifesi Hârûnürreşîd, Frank kralı Şarlman'a bir elçi göndererek bir çalar saat hediye etmiştir. Suyla işleyen bu saat, pirinçten topların mekanizmanın altındaki zillere düşmesiyle saat başlarını haber vermekteydi. Bu gelişmiş saat, Müslüman Arapların Avrupa'yı çok gerilerde bırakan ilerlemeler kaydettiğini gösteren örneklerden yalnızca biridir.