stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Johnny Sins
Ödülleri

| AVN Ödülleri (8)> Sonuç | AVN Ödülleri (8)> Yıl | AVN Ödülleri (8)> Kategori | AVN Ödülleri (8)> Yapım | AVN Ödülleri (8)> Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Kazandı | 2017 | Favorite Male Porn Star | — |  |
| Kazandı | 2018 | Favorite Male Porn Star | — |  |
| Kazandı | 2019 | Favorite Male Porn Star | — |  |
| Kazandı | 2020 | Favorite Male Star | — |  |
| Kazandı | 2021 | Favorite Male Star | — |  |
| Kazandı | 2022 | Favorite Male Porn Star | — |  |
| Kazandı | 2023 | Favorite Male Porn Star | — |  |
| Kazandı | 2023 | Hall Of Fame | — |  |
| Pornhub Ödülleri (11)> Sonuç | Pornhub Ödülleri (11)> Yıl | Pornhub Ödülleri (11)> Kategori | Pornhub Ödülleri (11)> Yapım | Pornhub Ödülleri (11)> Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Kazandı | 2018 | Most Popular Male Performer By Women | — |  |
| Kazandı | 2018 | Best Dick | — |  |
| Kazandı | 2018 | Hottest Male Ass | — |  |
| Kazandı | 2019 | Most Popular Male Pornstar By Women | — |  |
| Kazandı | 2019 | Best Dick | — |  |
| Kazandı | 2020 | Most Popular Male Performer By Women | — |  |
| Kazandı | 2020 | Best Dick | — |  |
| Kazandı | 2022 | Best Dick | — |  |
| Kazandı | 2023 | Most Popular Male Performer | — |  |
| Kazandı | 2023 | Best Dick | — |  |
| Kazandı | 2023 | Favorite Collab | — | Angela White, Lena Paul ile |
| XBIZ Ödülleri (3)> Sonuç | XBIZ Ödülleri (3)> Yıl | XBIZ Ödülleri (3)> Kategori | XBIZ Ödülleri (3)> Yapım | XBIZ Ödülleri (3)> Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Kazandı | 2016 | Best Sex Scene - Vignette Release | Let's Play Doctor | Dani Daniels, Luna Star ile |
| Kazandı | 2019 | Best Sex Scene - Vignette Release | After Dark | Adriana Chechik, Tori Black ile |
| Kazandı | 2019 | Performer Site Of The Year | SinsLife.com | Kissa Sins ile |
| XRCO Ödülleri (1)> Sonuç | XRCO Ödülleri (1)> Yıl | XRCO Ödülleri (1)> Kategori | XRCO Ödülleri (1)> Yapım | XRCO Ödülleri (1)> Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Kazandı | 2017 | Unsung Swordsman | — |  |
Mk 19

MK-19 40mm Bombaatar
MK-19 40mm Bombaatar
MK 19 Bombaatar, Soğuk Savaş döneminde ABD silahlı kuvvetleri envanterine girmiş, Vietnam Savaşı'nda da kullanılmış, şerit beslemeli 40 mm'lik bombaatardır. Maksimum menzili 2.212 m, etkili menzili yaklaşık 1.500 metredir. En yakın güvenli atış mesafesi kullanılan mühimmmata bağlı olarak 75 metredir. AN/TVS-5 gece görüş sistemi ve birçok farklı nişan sistemleri  monte edilebilir. TSK ve Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından kullanılmaktadır. Silah 24 yiv 24 set'ten oluşan bir namluya sahiptir. Çeşitli mühimmatı vardır. En etkilileri antipersonel ve zırh delici mühimat olup normal veya intihar tapalı tipleri üretilmektedir. Çok hassas bir başlığa sahip bu bombaların intihar tapalı olmayan tipleri  elden düşürme sonucu da patlayabilmektedir. İntihar tapalı olmayan mühimmat tipinin en büyük dezavantajlarından birisi, karlı havalarda silah ateşlendikten sonra bombanın düştüğü yerdeki yumuşak karın, sert bir zemin oluşturamaması sonucu mühimmat patlamama olasılığının bulunmasıdır. İntihar tapalı mühimmat kullanılması halinde ise hedefe çarptığında patlamama durumu ortaya çıksa bile belli bir süre sonra mühimmat kendi kendine patlamaktadır. Silahın geri tepme kuvveti 272 kg olduğu için ateşlenmeden önce zemine sabitlenmelidir. Silah tek atım ve otomatik atım olarak iki ayarda çalışabilmektedir. Yerde 3 ayaklı sehba veya zırhlı araç kulelerinde de kullanılabilmektedir. Son zamanlarda Uzaktan Kumandalı Silah Sistemlerine (UKSS) Entegre edilerek çeşitli zırhlı araç ve üst bölgelerinde kullanılmaktadır.
Andriy Hovorov

Andriy Andriyoviç Hovorov (Ukraynaca: Андрій Андрійович Говоров; d. 10 Nisan 1992), Ukraynalı yüzücü. 50 metre kelebekte mevcut dünya rekorunu elinde bulunduran Hovorov, 2016 yılında Londra'da Avrupa şampiyonu olurken, 2017 yılında Budapeşte'deki Dünya Şampiyonası'nda bronz madalyanın sahibi olmuştur.
Kişisel hayatı

Hovorov, 10 Nisan 1992'de Ukrayna'nın Sivastopol kentinde doğdu. Dnipro Fiziksel Kültür Yüksek Okulu'ndan mezun olup 2016 yılında Dnipro Ulusal Üniversitesi'ne girdi.
Kariyeri

Hovorov, 2010 Avrupa Kısa Kulvar Yüzme Şampiyonası'nda 50 metre kelebekte gümüş madalya ve 50 metre serbestte bronz madalya kazandı. 2010 Dünya Kısa Kulvar Yüzme Şampiyonası'nda, yine 50 metre kelebekte gümüş madalya kazandı.
2011-2015 yılları arasında Avrupa Kısa Kulvar Yüzme Şampiyonası'nda 50 m kelebekte üç altın madalya kazandı.
2014'ün ardından Rusya'nın Kırım'ı ilhak etmesiyle, Hovorov vatandaşlığını değiştirmeyi reddetti ve Ukrayna için yarışmaya devam etti.
Londra'daki 2016 Avrupa Su Sporları Şampiyonası'nda, 50 m kelebekte (uzun kulvar) altın madalya kazandı. Yarı finalde 22.73 ile yüzüp kendisine ait ulusal ve şampiyona rekorlarını kırdı. Aynı zamanda bu bir tekstil mayo ile yüzülen en hızlı zaman oldu.
1 Temmuz 2018'de İtalya'nın Roma şehrinde düzenlenen Trofeo Sette Colli'de Hovorov, 22.27'lik derecesiyle İspanyol Rafael Muñoz'a ait 9 yıl boyunca kırılamayan 50 m kelebek uzun kulvar dünya rekorunu kırdı ve aynı yarışmada 2017 yılının dünya şampiyonu olan Ben Proud (22.93) ve Hollandalı Mathys Goosen'i (23.55) geçti.
Glasgow'da düzenlenen 2018 Avrupa Şampiyonası'nda Hovorov, 22.48'lik derecesiyle şampiyona rekoru kırarak 50 metre kelebekte altın madalya kazandı.
2010 Gençlik Olimpiyat Oyunları'nda Hovorov
Felâh-ı Vatan

Felah Grubu Logosu
Felah-ı Vatan Grubu, Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminde ve Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin (TBMM) ilk yıllarında faaliyet göstermiş bir siyasi gruptur. Kuruluş tarihi için net bir bilgi yoktur. Kültür Bakanlığı kronolojisine göre 6 Şubat 1920'de kurulmuştur ancak grubun son Osmanlı Mebusan Meclisi’nin açıldığı 12 Ocak 1920 ile Misak-ı Milli'nin kabul edildiği 28 Ocak 1920 arasında kurulmuş olabileceği de düşünülebilir. Kurtuluş Savaşı sürecinde millî mücadeleyi destekleyen ve özellikle Meclis içindeki faaliyetleriyle dikkat çeken bu grup, bağımsızlık mücadelesine önemli katkılarda bulunmuştur.
Kuruluş ve Tarihsel Bağlam

Felah-ı Vatan Grubu, 1920'de toplanan son Osmanlı Meclis-i Mebûsan'ında Millî Mücadele'ye yandaş üyeler tarafından oluşturulan meclis grubudur. Grup başkanlığına Rauf Bey (Orbay) getirilmiştir.  Diğer önemli üyeleri Bekir Sami , Kara Vâsıf Bey, Ömer Mümtaz Bey (Tanbiy), Celalettin Arif Bey,Osman Nuri Özgen ve Yunus Nadi'dir.
Bu milletvekilleri mecliste Mustafa Kemal'i başkan seçtirme amacı gütse de, onu başkan seçtiremedi. Müdafaa-i Hukuk Grubu yerine Felah-ı Vatan (Vatanın Kurtuluşu) grubunu kurdular. Müdafaa-i Hukuk adını kullanmaktan çekindiler. Ancak kongrelerin ulusal bağımsızlık ile ilgili kararlarını onaylatmayı başardılar. Bu kararların genel adı Misak-ı Millî kararlarıdır. Bu kararlar 6 maddeden oluşur:
1-) Mondros Mütarekesi'nin imzalanması sırasında düşman devletlerinin işgali altında kalan ve özellikle Arap çoğunluğun yaşadığı yerlerin geleceği o bölge halkının serbestçe verecekleri oylara göre tayin edilecektir. Bunun dışında kalan Türk ve İslam çoğunluğunun bulunduğu bölgeler ise bölünemez ve ayrılamaz bir bütün sayılacaktır.
2-) Halkoyu ile ana vatana katılmış olan Kars, Ardahan ve Batum için gerekirse tekrar serbestçe halkoyuna başvurulması kabul edilecektir.
3-) Batı Trakya'nın hukuki durumu orada oturanların tam bir hürriyetle verecekleri oylara uygun olacaktır.
4-) İstanbul şehri ve Marmara'nın güvenliği her türlü tehlikeden uzak kalmalıdır. Boğazların dünya ticaretine ve ulaşımına açılması bizim ve ilgili diğer tüm devletlerin birlikte verecekleri karara bağlı olacaktır.
5-)Azınlıkların hakları, komşu ülkelerdeki Müslüman halkın da aynı haklardan yararlanması şartıyla tarafımızdan tanınacak ve sağlanacaktır.
6-) Siyasi, adli ve mali gelişmemize engel olacak sınırlamalar kaldırılacaktır.
Bu maddelere karar verilen toplantılar İtilaf Devletleri'nin baskısından kurtulmak için gizlice yapılmıştır. Felah-ı Vatan Grubu, Son Osmanlı Mebusan Meclisi'nde ortaya çıkmış ve Misak-ı Milli kararlarının alınmasında önemli bir rol oynamıştır. Osmanlı Devleti'nin Mondros Mütarekesi sonrasında işgal edilmesiyle birlikte, İstanbul'daki meclis üyeleri üzerindeki baskılar artmış ve birçok milliyetçi vekil Anadolu'ya geçerek Mustafa Kemal Paşa önderliğindeki millî mücadeleye katılmıştır.
Felah-ı Vatan, Osmanlı parlamentosunda özellikle bağımsızlık yanlısı bir çizgi izlemiş ve yabancı işgaline karşı duruş sergilemiştir. Meclisin 16 Mart 1920'de İngilizler tarafından basılması ve ardından dağıtılması üzerine, grup üyelerinin büyük bir kısmı Ankara'ya geçerek TBMM’nin kuruluş sürecine dâhil olmuştur.
Misak-ı Milli ve TBMM'ye Etkisi

Felah-ı Vatan Grubu, Son Osmanlı Mebusan Meclisi'nde Misak-ı Milli kararlarının kabul edilmesi sürecinde kritik bir rol oynamıştır. Grubun yürüttüğü görüşmeler sonucunda 28 Ocak 1920’de Misak-ı Milli kararları oybirliğiyle kabul edilmiştir.
Bu kararlar, Osmanlı Devleti’nin bağımsızlığını ve sınırlarını belirlemekte önemli bir adım olmuş, özellikle grubun etkili isimleri bu sürecin hızlandırılmasında rol almıştır. Grubun üyeleri, özellikle Misak-ı Milli'nin ilan edilmesiyle ilgili gizli toplantılar düzenlemiş ve kararların Osmanlı hükümetinin baskısına rağmen onaylanmasını sağlamışlardır. Meclisin 16 Mart 1920’de İngilizler tarafından basılması ve dağıtılması üzerine, grup üyelerinin büyük kısmı TBMM’nin açılması sürecinde önemli roller üstlenmiştir. Felah-ı Vatan Grubu’nun en önemli başarılarından biri, [[Misak-ı Milli]] kararlarının kabul edilmesini sağlamasıdır. Bu kararlar, Türk milletinin bağımsızlığını ve ülke sınırlarını belirlemede temel bir çerçeve oluşturmuştur. TBMM'nin açılmasıyla birlikte, gruba mensup milletvekilleri, Birinci Grup içinde yer alarak millî mücadeleyi desteklemeye devam etmiştir.
Dağılması ve Mirası

İstanbul’un işgali ve Osmanlı Meclis-i Mebusan’ının kapatılması sonrası, Felah-ı Vatan Grubu dağılmıştır. Grubun bazı üyeleri, İngilizler tarafından tutuklanarak Malta sürgününe gönderilmiş, bazıları ise Anadolu’ya geçerek Mustafa Kemal Paşa önderliğinde Millî Mücadele’ye katılmıştır. TBMM içinde daha geniş bir millî birlik oluşturma sürecinde Felah-ı Vatan Grubu kendiliğinden erimiş ve daha sonra Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Grubu içinde yer almıştır.
Felah-ı Vatan Grubu’nun bağımsızlık mücadelesindeki rolü, Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş sürecinde etkili olmaya devam etmiş, Misak-ı Milli ve Millî Mücadele’nin temel dayanaklarından biri olmuştur. Felah-ı Vatan Grubu, TBMM içinde daha geniş bir millî birlik oluşturma sürecinde kendiliğinden erimiş ve daha sonra [[Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Grubu]] gibi daha büyük yapılar içinde yer almıştır. Bununla birlikte, grup üyeleri ve onların savunduğu ilkeler, Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş sürecinde etkili olmaya devam etmiştir.
Leyte Körfezi Muharebesi

Leyte Körfezi Muharebesi  200.000'den fazla deniz personelinin katıldığı, II. Dünya Savaşı'nın en büyük deniz savaşıydı ve bazı kriterlere göre tarihteki en büyük deniz savaşıydı.   Japonya'yı izole etmeyi amaçlayan Leyte işgalinin bir parçası olarak, birleşik Amerikan ve Avustralya kuvvetleri ile Japon İmparatorluk Donanması (IJN) arasında 23-26 Ekim 1944 tarihleri arasında Filipin adaları Leyte, Samar ve Luzon yakınındaki sularda savaşıldı. Bölge Japonya'nın Güneydoğu Asya'da işgal ettiği kolonilerdeki hayati bir sanayi ve petrol kaynağıydı. Bu muharebe, Japonların II. Dünya Savaşındaki son büyük deniz saldırısıdır.
Savaş sırasında Japonya'nın, Müttefik kuvvetlerinin Pasifik'teki toplam uçak gemilerine kıyasla daha az ana gemisi (uçak gemileri ve savaş gemileri) kalmıştı, bu da savaşın o noktasında kuvvet gücündeki eşitsizliğin altını çiziyordu. Ne olursa olsun Japon İmparatorluk Donanması, Müttefiklerin işgalini durdurmak amacıyla geri kalan büyük donanma gemilerinin neredeyse tamamını seferber etti, ancak ABD Donanması'nın Üçüncü ve Yedinci Filoları tarafından geri püskürtüldü.
Savaş dört ana ayrı çatışmadan ve daha küçük eylemlerden oluşuyordu. Müttefik kuvvetler Aralık ayı sonunda adadaki organize Japon direnişinin sona erdiğini duyurdu.
Japon uçaklarının organize kamikaze saldırıları gerçekleştirdiği ilk muharebe olup, tarihte zırhlılar arasındaki son deniz muharebesi olmuştur.   Japon Donanması ağır kayıplara uğradı ve savaşın geri kalanında üslerinde yakıt eksikliği nedeniyle mahsur kaldığı için bundan sonra asla benzer bir güçle denize açılamadı.
Kayıplar

Muharebenin uzun sürmesi ve büyüklüğü nedeniyle, Leyte Körfezi Muharebesi kapsamında meydana gelen kayıplar ile önce ve sonra meydana gelen kayıplara ilişkin açıklamalar farklılık göstermektedir. Samuel E. Morison'un kayıplarla ilgili bir açıklamasında aşağıdaki gemiler listeleniyor:
Kayıplar > Müttefik

Amerika Birleşik Devletleri Leyte Körfezi Muharebesi sırasında en az 12 savaş gemisini kaybetti:
Bir hafif uçak gemisi: USS Princeton'da
İki eskort taşıyıcısı: USS Gambier Körfezi ve USS St. Lo (kamikaze saldırısıyla batırılan ilk büyük savaş gemisi)
İki destroyer: USS Hoel ve USS Johnston
İki muhrip eskortu: USS Samuel B. Roberts ve USS Eversole
Bir PT botu: USS PT-493
Diğer dört gemi (denizaltı USS dahil) Darter), HMAS Australia ile birlikteHMAS Australia hasar gördü.
Müttefik eskort taşıyıcı birimlerinden 1.600'den fazla denizci ve uçak mürettebatı öldürüldü. Leyte Körfezi Muharebesi'ndeki kayıplar tüm kuvvetlere eşit olarak dağılmadı. Müttefiklerin Surigao Boğazı Muharebesi ve Engaño Burnu Muharebesi'ndeki ezici zaferlerinde çok az Müttefik zayiatı meydana geldi. Sibuyan Denizi Muharebesi'nde Japonların hafif uçak gemisi USS Princeton'a saldırısı, Princeton'da Birmingham'da ciddi hasara neden olan ikincil patlamalar nedeniyle Princeton'da 108 kişinin ölümüne, USS Birmingham hafif kruvazöründe 241 kişinin ölümüne ve 412 kişinin yaralanmasına yol açtı. İkinci Dünya Savaşı'nın Surigao Boğazı yakınında Taffy 1'in uçak gemilerine yönelik önceden planlanmış ilk kamikaze saldırılarında 123 asker öldü ve 150'den fazla asker yaralandı. Yalnızca Samar Muharebesi'ndeki uyumsuzlukta, birleşik eylemlerdeki 7 gemiden 5'i kaybedildi, 23 uçak kaybedildi ve 1.161 ölü ve kayıp ve 913 yaralı, Midway Muharebesi ve Mercan Denizi Muharebesi'ndeki birleşik kayıplarla karşılaştırılabilir.  Muhrip Heermann, düşmanla eşitsiz mücadelesine rağmen savaşı mürettebatından yalnızca altı tanesinin ölümüyle bitirdi. İletişim hataları ve diğer başarısızlıklar sonucunda çok sayıda Taffy'den sağ kurtuldu. 3'ü günlerce kurtarılamadı ve bunun sonucunda gereksiz yere öldüler.  HMAS Avustralya, savaşın başlangıcında 21 Ekim 1944'te kamikaze benzeri bir saldırıda 30 subay ve denizci öldü ve 62 asker daha yaralandı.  Surigao Boğazı Muharebesi'nde 39 ABD askeri öldürüldü, 114'ü yaralandı ve bir PT botu (USS PT-493 ) batırıldı.
24-25 Ekim tarihlerinde, Leyte Körfezi Muharebesi'ne katılan Japon deniz konvoylarıyla ilgili iki Amerikan denizaltı savaşında, 1.938 ABD askerinin ölümüne yol açan eylemlerde iki ABD denizaltısı kaybedildi. USS tang (SS-306), Leyte ve Leyte Körfezi'ndeki Japon birliklerini takviye etmeye giden büyük bir Japon konvoyundaki çok sayıda gemiyi batırdı. Tang daha sonra cephaneliğinde bulunan son torpidoyla yanlışlıkla dairesel bir koşuyla kendini batırdı. 78 adam öldürüldü, 9'u hayatta kaldı ve Japonlar tarafından yakalandı. USS Shark (SS-314), Formosa Hava Savaşı'na ve Filipinler'in yaklaşan işgaline yanıt olarak Amerikan savaş esirlerini Filipinler'den Formosa'ya taşıyan işaretsiz cehennem gemisi Arisan Maru'yu batırdı. Japon konvoyunun geri kalanının onları kurtarmayı reddetmesi nedeniyle 1.773 savaş esiri öldü. Bu, ABD askerlerinin tarihteki en büyük deniz kaybıydı. Shark, Japon eskort gemileri tarafından hemen batırıldı. Shark'taki 87 mürettebatın tamamı öldü.
Kayıplar > Japon

Japonlar Leyte Körfezi Muharebesi'nde 28 savaş gemisini kaybetti:
Bir filo uçak gemisi: Zuikaku (tuzak Kuzey Kuvvetlerinin amiral gemisi ve orijinal saldıran Pearl Harbor gemilerinin sonuncusu hala yüzüyor).
Üç hafif uçak gemisi: Zuihō, Chiyoda ve Chitose .
Üç savaş gemisi: Musashi (Japon Birleşik Filosunun eski amiral gemisi), Yamashiro (Güney Kuvvetlerinin amiral gemisi) ve Fusō .
Altı ağır kruvazör: Atago (Merkez Kuvvetin amiral gemisi), Maya, Suzuya, Chokai, Chikuma ve Mogami .
Dört hafif kruvazör: Noshiro, Abukuma, Tama ve Kinu .
On bir muhrip: Nowaki, Hayashimo, Yamagumo, Asagumo, Michishio, Akizuki, Hatsuzuki, Wakaba, Uranami, Fujinami ve Shiranui.
Listelenen Japon kayıpları yalnızca savaşta batan gemileri içerir. Savaşın sona ermesinden sonra, hasarlı birkaç gemi ya Japonya'nın petrol kaynaklarına yakın olan ancak kapsamlı onarımların yapılamadığı Singapur'a gitme ya da daha iyi petrol kaynaklarının bulunduğu Japonya'ya geri dönme seçeneğiyle karşı karşıya kaldı. Nachi, Manila Körfezi'nde onarım sırasında hava saldırısında kaybedildi. Kumano kruvazörü ve Kongō zırhlısı Japonya'ya çekilirken battı. Takao ve Myōkō kruvazörleri Singapur'da onarılamaz bir şekilde mahsur kaldı. Savaştan sağ kurtulanların çoğu bombalandı ve Japonya'da demir atarak batırıldı, yakıt olmadan hareket edemeyecek durumdaydı.
Sonrası

Leyte Körfezi Muharebesi , ABD Altıncı Ordusunun Leyte'deki sahil başlarını denizden gelebilecek saldırılara karşı güvence altına aldı. Bununla birlikte, Aralık 1944'ün sonunda adanın tamamen Müttefiklerin eline geçmesi için çok zorlu bir mücadele gerekli olacaktı: Karadaki Leyte Muharebesi, Japonların Leyte'deki birliklerini takviye edip ikmal ettiği bir hava ve deniz harekâtına paralel olarak yapıldı. Müttefikler onları yasaklamaya ve Ormoc Körfezi'ne bir dizi amfibi çıkarma için hava-deniz üstünlüğü kurmaya çalıştı; bu çatışmalar topluca Ormoc Körfezi Muharebesi olarak anıldı.
Japon İmparatorluk Donanması o zamana kadarki en büyük gemi ve mürettebat kaybına uğradı. Müttefik işgalcileri Leyte'den çıkarmadaki başarısızlığı, Filipinler'in kaçınılmaz kaybı anlamına geliyordu, bu da Japonya'nın Güneydoğu Asya'daki işgal altındaki topraklarıyla neredeyse tamamen bağlantısının kesileceği anlamına geliyordu. Bu bölgeler Japonya için hayati önem taşıyan kaynakları, özellikle de gemileri ve uçakları için gerekli olan petrolü sağlıyordu. Bu sorun, tersanelerin ve mühimmat gibi imal edilmiş malların kaynaklarının Japonya'da olması nedeniyle daha da arttı. Nihayet Leyte'nin kaybı 1945'te Ryukyu Adaları'nın işgalinin yolunu açtı.
Japon Donanmasının büyük gemileri, savaşın geri kalanında tamamen veya neredeyse tamamen hareketsiz bir şekilde çürümek için üslerine döndüler. Leyte Körfezi Muharebesi ile Japonların teslim olması arasında bu yüzey gemilerinin gerçekleştirdiği tek büyük operasyon, Nisan 1945'teki (Ten-Go Operasyonunun bir parçası) intihar saldırısıydı. Burada Yamato zırhlısı ve eskortları Amerikan uçak gemisi uçakları tarafından yok edildi.
Kamikaze uçağının ilk kullanımı Leyte çıkarmalarının ardından gerçekleşti. 21 Ekim'de bir kamikaze Avustralya ağır kruvazörü HMAS Avustralya'ya çarptı. "Özel Saldırı Gücü" (Japon Özel Saldırı Birimleri) tarafından düzenlenen intihar saldırıları, 25 Ekim'de Samar Muharebesi'nin kapanış aşamasında başladı ve eskort gemisi St. Lo'nun yok olmasına neden oldu.
Nationale Volksarmee

Başlığın diğer anlamları için Alman Silahlı Kuvvetleri (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Başlığın diğer anlamları için Halk ordusu sayfasına bakınız.
| Ulusal Halk Ordusu |
| --- | --- |
Nationale Volksarmee
Ulusal Halk Ordusu amblemi
Ulusal Halk Ordusu bayrağı
Slogan: Für den Schutz der Arbeiter-und-Bauern-Macht   (İşçi ve köylü iktidarının korunması için)
Kuruluş: 1 Mart 1956
Lağvediliş: 2 Ekim 1990
Birimler:  Kara Kuvvetleri  Halk Donanması  Hava Kuvvetleri  Sınır Birlikleri
Karargâh: Strausberg, Doğu Berlin
Komuta
Devlet Başkanı:  Liste Wilhelm Pieck, Walter Ulbricht, Willi Stoph, Erich Honecker, Egon Krenz, Manfred Gerlach, Sabine Bergmann-Pohl 
Savunma Bakanı:  Liste Willi Stoph, Heinz Hoffmann, Heinz Kessler, Theodor Hoffmann, Rainer Eppelmann 
Ordu Komutanı:  Liste Willi Stoph, Heinz Hoffmann, Erich Mielke, Friedrich Dickel, Heinz Kessler 
Genel Bilgiler
Zorunlu askerlik: 1962'den itibaren var (18 Ay)
Her sene askerlik yaşına gelen vatandaş sayısı: (175,300 (1987))
Etkin personel sayısı: 175.300 kişi (1987) 
Maliye
Harcamalar: 12,75 milyar dolar (1988)
Sanayi
Dış yardımlar:  Sovyetler Birliği  Çekoslovakya
İlgili maddeler
Tarih: Soğuk Savaş Varşova Paktı'nın Çekoslovakya'ya müdahalesi 
Nationale Volksarmee (Türkçe anlamı: Ulusal Halk Ordusu), Alman Demokratik Cumhuriyeti'nin (Doğu Almanya) 1956 yılında kurulup 1990 yılına kadar görev yapmış olan silahlı kuvvetleridir. 1945'te Nazi Almanyası savaşı kaybetmiş, 1949 yılında Almanya'nın ikiye bölünmesi sonucu Almanya'nın doğu kısmı Sovyet yönetimi altına girmişti. 1949'dan 1956'ya kadar 7 yıl boyunca Kızıl Ordu, Doğu Almanya'nın güvenliğini sağlamıştı. 1956 yılında Sovyet güdümündeki sosyalist Doğu Almanya hükümetinin kararıyla Nationale Volksarmee kuruldu. Kızıl Ordu'dan silah ve araç yardımı aldı. 1990 yılında Almanya'nın birleşmesi üzerine dağıldı ve Almanya Federal Cumhuriyeti'nin silahlı kuvvetlerine (Bundeswehr) katıldı. Başlangıçta, Nationale Volksarmee, gönüllü bir orduydu, ancak 1962'de askerlik hizmeti tüm genç erkek Doğu Almanya vatandaşları için zorunlu hale geldi. O zamandan sonra, Halk Ordusu'nda 2,5 milyondan fazla asker görev yaptı. Temel askerlik hizmetinin süresi ise 18 aydı.
Galeri

Bir askeri tören
"Friedrich Engels Muhafız Alayı"nın düzenlediği bir tören
Doğu Almanya'nın S-75 füzeleri halka tanıtılırken
Sancak alemi
GAZ-63 taşıyan bir Tatra-813
Ulusal Halk Ordusu üniformalarında Prusya geleneğinin izleri görülebilir.
Doğu Almanya Sınır Birlikleri'ne mensup bazı askerler
Ulusal Halk Ordusu generalleri (1984)
Deportivo Pereira

Deportivo Pereira, Kolombiya'da merkezi Pereira, Risaralda'da bulunan bir futbol kulübü. 1944 yılında kurulan takım Kolombiya 2. Ligi Categoría Primera B'de mücadele etmektedir. Takım, maçlarını Estadio Hernán Ramírez Villegas'de oynar.
Takım 1. Lig olan Categoría Primera A'ya ilk kez 1949 yılında çıkmıştır.
Kadro

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Başarıları

Primera A: 1
Primera B: 2
Nikolay İvanoviç Saltıkov

| Nikolay İvanoviç Saltıkov Николай Иванович Салтыков |
| --- | --- |

Kişisel bilgiler
Doğum: 31 Ekim 1736
Ölüm: 28 Mayıs 1816 (79 yaşında)
Askerî hizmeti
Çatışma/savaşları:  Yedi Yıl Savaşı  1768-1774 Osmanlı-Rus Savaşı Yergöğü Kuşatması (1771) 
Prens Nikolay İvanoviç Saltıkov (Rusça: Николай Иванович Салтыков; 31 Ekim 1736 – 28 Mayıs 1816), Saltıkov soylu ailesinin bir üyesi, Rus İmparatorluk mareşalı ve saraylı. En çok Çar I. Pavel ve iki oğlu Konstantin ve Aleksandr'ın öğretmeni olarak tanınıyordu.
1791–1802 yılları arasında Harp Koleji'nin başkanı olarak Rus Ordusu'nun lideriydi. Ayrıca 1801–1803 yılları arasında Malta Nişanı'nın geçici başkanı (Büyük Üstat Yardımcısı) idi.
Yıldızlar, Buca

| Yıldızlar |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 İzmir'in Türkiye'deki konumu
YıldızlarYıldızlar'ın İzmir 'deki konumu
Koordinatlar: 38°19′00″N 27°14′11″E﻿ / ﻿38.3167°K 27.2364°D﻿ / 38.3167; 27.2364
Ülke:  Türkiye
İl: İzmir
İlçe: Buca
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
Sınır komşuları: 29 Ekim, Kaynaklar Merkez, Belenbaşı, Karacaağaç, Zafer, Hürriyet 
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 10,692 km²
Rakım: 181 m
Nüfus (2024) : 841
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0232
İl plaka kodu: 35
Posta kodu: 35395
Yıldızlar, İzmir ilinin Buca ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahalle, uzun zamandır aynı adı taşımaktadır.
1984 yılında Büyükşehir olan İzmir’de, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köy ve beldelerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Buca Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, İzmir il merkezine 19 km, Buca ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır...
Mahalle Buca'nın güneydoğusunda olup,  / İzmir/Aydın-Çeşme otoyolu 9 Eylül Üniversitesi kavşağına Zafer Mahallesi'nden geçerek Şehit Er Zeki Toker ve 2205. Sokak ile Atatürk Caddesi üzerinden 8,4 km.lik bir yolla ulaşmaktadır..