stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Milletler Tablosu
Yafet'in soyu > Gomer

Gomer'in soyundan gelen insanlar, tarihte Karadeniz yakınlarındaki bölgeye yerleşen bir Aryan halkı olan eski Kimmerler ile ilişkilidir. M.Ö. 8. yüzyılda, Asur kralı Sargon'un saltanatı sırasında, görünüşe göre İskitler tarafından Kafkasya'da (Kara ve Hazar Denizi arasındaki dağlar) sürüldü. Kimmerler Küçük Asya'ya saldırdı, Urartu krallığına (Ararat) saldırdı ve Doğu Küçük Asya'yı işgal etti. Kapadokya'nın Ermenice adı olan Gamirkʽ, kuşkusuz onların işgalini çağrıştırıyor. Kimmerler Doğu'da güçlü Asur İmparatorluğu ile karşı karşıya geldikleri için Batı'ya ilerleyip Frigler ve Lidyalılara karşı savaşmışlardır. Sonunda Lidya kralı Alyattes (Kroisos'un selefi) tarafından Lidya'dan kovuldular.
1. Aşkenaz
Orta Çağ Yahudi yazılarında (ve hatta daha sonra) "Aşkenaz" terimi Cermenlere, daha doğrusu Germania'ya uygulandı. Bu nedenle, bugün bile Cermen ülkelerinden gelen Yahudilere, İspanya ve Portekiz'den gelen Sefaradların aksine Aşkenazim denir.
Yeremya 51:27, düşüşü sırasında (M.Ö. 539) Babil'e karşı Ararat ve Minni krallıklarıyla ittifak kuran bir Aşkenaz krallığından bahseder. Ararat'ın Ermenistan'da Van Gölü civarında ve Minni (Asur yazıtlarında "Mannai" olarak adlandırılır) Van Gölü'nün güneydoğusunda olduğu varsayıldığından, Aşkenaz krallığı muhtemelen bu bölgelerin yakınındaydı, muhtemelen o bölgenin kuzeyinde, Karadeniz ve Hazar Denizi arasındaki bölgede. Aşkenaz adı arkeologlar tarafından Asurlu Aşkuzai'ye eşdeğer olarak kabul edilir, çünkü bu ifade görünüşe göre Karadeniz ve Hazar Denizi arasındaki eski İskitlere uygulanıyordu. Çivi yazılı tabletler, bu kabilenin ve Mannai'nin (Minni) ittifak kurduklarını ve M.Ö. 7. yüzyılda Asur'a isyan ettiklerini  bildirmektedir.
2. Rifat
Onun soyundan gelenlerle ilgili tek tarihsel referans M.S. 1. yüzyılda Josephus'tan gelmektedir. O, Paflagonia'nın sakinlerinin (kuzeybatı Küçük Asya'daki ve Karadeniz'in güneyinde olan bölge) eski zamanlarda Rifatlılar olarak adlandırıldığını yazıyor.
Bazı bilim adamları, adı aynı bölgede bulunan Rebas Nehri'nin adıyla ilişkilendirirken diğerleri bunun Boğaz bölgesinde daha batıda uzanan Rebantia yöresiyle ilgili olduğunu düşünüyor. Kutsal Kitap'ta Rifat hakkında çok az şey söylendiği ve eski tarih kitaplarında adı hakkında hiçbir şey söylenmediği için kesin olarak tanımlanamaz.
3. Togarma
Hezekiel'in Sur hakkındaki ağıtında Togarma'dan, Sur'un ticaret malzemeleri karşılığında değiştiği “atlar, küheylanlar ve katırlar”ın geldiği” bir yer olarak bahsedilir (Hezekiel 27, 2, 14). Birçok yorumcu Togarma'yı Ermenilerle ilişkilendirir. Ermeniler geleneksel olarak "Torgom'un oğlu Haik" soyundan geldiklerini iddia ederler. Eski Yunan yazarlarına göre Ermeniler atları ve katırlarıyla ünlüydü.
Yafet'in soyu > Magog

Yahudi tarihçi Josephus'un zamanından beri, "Magog Diyarı" ile kuzeydoğu Avrupa ve Orta Asya'nın İskit kabileleri arasında bir ilişki olduğu varsayılmıştır. 
Yunanlar ve Romalıların zamanında, klasik yazarlar İskitleri, iyi donanımlı, yetenekli okçulardan oluşan büyük bir atlı kuvveti olan yırtıcı, kavgacı kuzey barbarları olarak tanımladılar. İskit adı muhtemelen Yafet'in bir başka soyundan gelen “Aşkenaz”a kadar gider. Bununla birlikte, Encyclopædia Britannica şunu belirtir: “Klasik literatürde İskitya terimi genellikle Karadeniz'in kuzey ve kuzeydoğu bölgelerini, İskit terimi ise oradan gelen herhangi bir barbarı ifade eder.” Diğer referans kitaplarına göre, bugün "Tatar" terimi gibi "İskit" terimi de oldukça geniş, yani Kafkasya'nın kuzeyinde (Karadeniz ve Hazar Denizi arasındaki bölge) göçebe kabilelerinin ortak adı olarak kullanılmaktadır. Bir referans kitabında şöyle okunabilir: "Elbette, 'İskitler' adı eskiler arasında esnek bir toplu isimdi ve bu İbranice Magog için de geçerli."
Yafet'in soyu > Maday

Medlerin atası olarak kabul edilir. Bu anlayışa göre, İbranice Maday kelimesi Kutsal Kitap'ta “Medler” veya “Medya” olarak tercüme edilir (2. Krallar 17:6; 18:11; Ester 1:3; İşaya 13:17; 21:2). Medler, Asur-Babil (Akad) dilinde Madaia ve Eski Farsçada Mada olarak adlandırıldı. Geçmişte İran'ın dağlık bölgelerine yerleştiler ve esas olarak Elburs Dağları (Hazar Denizi'nin güneyinde) ile Asur'un doğusunda bulunan Sagros Dağları arasına yerleştiler. İran'ın şimdiki adı, Yafet'in soyundan gelenlere uygulanan "Aryan" kelimesine kadar uzanıyor.
Yafet'in soyu > Tubal

Sık sık Meşek ile anılan bir halk veya ülkenin adı. Tubal, Yavan ve Meşe Sur ile ticaret yaptılar; Köleler ve bakır aletler mallardı (Hez 27:13). Tubal böylece İsrail'in kuzeyindeydi (Hez 39:1, 2), ama o kadar da uzakta değildi ki, Fenike'de Sur ile ticaret yapamayacaktı.
Çoğu bilim adamı, Tubal adının Asur yazıtlarında bulunan Tabal adıyla aynı kişilere atıfta bulunduğuna inanmaktadır. Bu yazıtlarda Tabal Musku (görünüşe göre Meşek) ile birlikte anılmaktadır.
Birkaç yüzyıl sonra, Herodot  de onları bir arada listeler ve onları Tibaren ve Moşerler olarak adlandırır. Buna dayanarak, Tubal ülkesinin (en azından Asur zamanında) Doğu Anadolu'da Kilikya'nın kuzey-doğusunda yer aldığı varsayılmaktadır. Bu bölgede bakır madenlerinin varlığı Kutsal Kitap kayıtları ile tutarlıdır.
Yafet'in soyu > Meşek

Peygamber Hezekiel, Meşek'ten tekrar tekrar Tubal ile birlikte bahseder ve onların Filistin'in kuzeyinde bulunduklarını gösterir. Sur'a köle ve bakır sattıkları ve sıklıkla savaş yürüttükleri söylenir Hez 27:13; 32:26). Mezmur 120:5'te Tubal'dan bağımsız olarak, görünüşe göre düşmanca, barbar bir halkın sembolü olarak bahsedilir.
Tufan'dan yaklaşık bin yıl sonra, Asur yazıtları ilk olarak Asur'un batısında Küçük Asya'da yaşayan Muşku adında bir halktan bahseder. Asur kralları Tiglatpileser I, Tukulti-Ninurta II, Assurnasirpal II ve Sargon, kendileriyle savaştıklarını söylerler. Muşku'nun sıklıkla Tabalu (görünüşe göre Tubal) ile birlikte anılması, Muşku adının Meşek'ten türetildiğini düşündürür. Daha sonra Herodot aynı şekilde Moşerler ve Tibarenler'e atıfta bulunur.
Çok sayıda bilim adamı, Muşku'nun MÖ 2. binyılın sonlarına doğru yaşayan Frigyalılarla ilgili olduğunu öne sürüyor. Görünüşe göre Batı ve Orta Küçük Asya'nın çoğunu yönetiyordu. Asur kralı Sargon'un bahsettiği Muski Kralı Mita, bazı bilginler tarafından Yunan geleneğine göre aynı zamanda hüküm süren Frigya Kralı Midas ile eş tutulur.
Yafet'in soyu > Tiras

Genel olarak, bugünün bilginleri Tiras'ı klasik Yunan yazarlarının Tyrrhēnói olarak da bilinen Tyrsēnói'si ile aynı kabul ederler. Tyrsēnói bir deniz kavmiydi ve Ege Denizi'nin adalarında ve kıyılarında yaşıyordu.
Ham'ın soyu

Milletler Tablosu Nuh'un oğlu Ham'ın soyuyla devam eder:
Ham'ın soyu > Put

Ham'ın oğlu Put, Kutsal Kitap'ın başka yerlerinde geçer, ancak onun soyundan gelenlerin hiçbiri adıyla anılmaz. Onun soyundan gelenler sık sık Mısır'a askeri yardımda bulundular (Yeremya 46:9; Hezekiel 30:4-6; Nahum 3:9). Sur ordularında paralı asker olarak görev yapmışlar ve o şehrin önemini artırmışlardır.
Eldeki kanıtlar, Put ile Kuzey Afrika Libyalıları arasında bir bağlantı olduğunu gösteriyor. Septuagint ve Vulgata'da “Put” üç yerde “Libyalılar” veya “Libya” ile çevrilmiştir (Yeremya 46:9; Hezekiel 27:10; 38:5). İbranice Put kelimesi aynı zamanda eski Farsça yazıtlardaki put[i]ja (genellikle Libya ile eşdeğerdir) ile tam olarak örtüşür. Ancak Nahum 3:9'dan Put ve Luvím'in (Libyalılar) farklı halklar olduğu anlaşılıyor. Bu ise, tek başına Put'un Libyalılarla özdeşleştirilme olasılığını dışlamaz. Herodot'un "farklı kabilelerin Libyalıları" hakkındaki yorumundan da anlaşılacağı gibi, "Libyalılar" terimi, İbranice Luvim adından belki daha kapsamlıydı. Mısır yazıtlarında olan “punt” kelimesinin Put ile özdeşleştirilmesi fonetik nedenlerle günümüzde genellikle kabul görmemektedir.
Sam'ın soyu

Son olarak Sam'ın soyu listenmektedir:
Sam'ın soyu > Elam

Elam Mezopotamya'nın güney-doğu sınırında hem bir halkı hem de bir bölgeyi belirtir. Tarihsel olarak, Elam adı, güney-batı İran'da şu anda Husistan olan bir bölgeye atıfta bulundu. Bu dağlık bölgede daha eski zamanlardan Elam'ın bir parçası olarak Anjan adı verilen ve eski yazıtlarda adı geçen bir bölge olduğu söylenmektedir.
Asurlular ve Babilliler, Elam ülkesine Elamtu olarak atıfta bulunurken, klasik Yunan yazarları Elam'a Elymais ve bazen de belirli bir zamanda onun başkenti olan Susa veya Şuşan kentinden dolayı "Susiana" adını verdiler. Pers İmparatorluğu altında, Susa (Şuşan) bir kraliyet şehriydi (Nehemya 1:1; Ester 1:2).
Bir ülke veya millet olarak Kutsal Kitap'ta, Elam'dan ilk kez İbrahim'in döneminde (MÖ 2018-1843) bahsedilir. "Elam Kralı" Kedorlaomer ve Ölü Deniz bölgesinde onunla müttefik olan krallar Kenan krallarının bir koalisyonuna karşı çıktı.
Elam'ın Babil üzerinde gücü dönemi, Hammurabi tarafından sona erdi. MÖ 2. binyılın ikinci yarısında Elam, Babil'i yeniden fethetmeyi ve orada birkaç yüzyıl boyunca etkisini sürdürmeyi başardı. Bu sırada ünlü Hammurabi kodeksi içeren bir stelin Babil'den modern arkeologlar tarafından keşfedildiği Susa'ya getirildiğine inanılıyor.
Asur İmparatorluğu'nun yıkılmasından sonra, Elam görünüşe göre Yafet'in soyundan (Aryan) olan milletlerin yönetimine girdi. Muhtemelen Medler ve Persler birkaç yüzyıl önce İran'ın dağlık bölgelerine yayılmışlardı ve Kyaxares yönetiminde Medler ve Babiller Asur'un başkenti Nineve'yi yok etmek için birlikte savaşmışlardı. Daniel 8:2'den Elam'ın daha sonra bir Babil bölgesi haline geldiği anlaşılıyor. Asur'un çöküşünün Elam üzerindeki doğrudan etkisi ne olursa olsun, Persler, Anjan bölgesini Elam'dan almayı başardılar, çünkü Pers hükümdarları Teispes, Kyrus I, Kambyses ve Kyrus II, hepsi "Anjan Kralı" unvanını taşıyordu.
Sam'ın soyu > Aşşur (Asur)

Asur, Asurluların atasıdır ve aynı İbranice kelime hem “Asur” hem de “Asurlular” ile çevrilir. Hezekiel 27:23'te ya Asurlular bir halk ya da en önemli şehirlerinden biri olan Assur (bugün Qalʽat Scherqat) olarak kastedilmektedir.
İsim, eski zamanlarda Mezopotamya ovasının kuzey ucunu veya bugünün Irak'ının aşırı kuzeyini işgal eden ülkeye atıfta bulunuyordu. Asur esasen Dicle ve Küçük Sab'ın oluşturduğu üçgenin içindeydi. Bu iki nehir genellikle batı ve güney sınırlarını oluştururken, kuzeyi eski Ermenistan dağları, doğu sınırlarını ise Sagros Dağları ve Medya oluşturuyordu.
Bununla birlikte, bu sınırların sıklıkla değiştiği belirtilmelidir. Asur, Babil zayıfken genişledi, ancak Asur, politikası başarısız ve Babil politikası başarılı olduğunda geri çekilmek zorunda kaldı. Diğer sınırlarda, özellikle Dicle'de bu tür kaymalar oldu, çünkü Asur etki alanını erkenden bu nehrin batısına genişletti. Asur İmparatorluğu elbette çok daha geniş bir alanı kapsıyordu.
Kutsal Kitap kaydında Asur'a ilk atıfta bulunulan Başlangıç 2:14'te, Musa Hiddekel'in (Dicle) "Asur'un doğusundan" aktığını söylüyor (Başlangıç 2:10). O bölge, Sam'ın oğlu Asur'un adını almıştır. Bu yüzden görünüşe göre ilk olarak Nuh'un Tufanı'ndan kısa bir süre sonra Samiler tarafından yerleştirildi. Ancak, Ham'ın torunu Nimrod Asur'a çıktığı ve Nineve'yi ve başka şehirleri inşa ettiği için Asurlular erken yerinden çıkarıldı (Başlangıç 10:11, 12).
Bunun Babil kulesinin inşasından ve ardından gelen dil karışıklığından sonra olup olmadığı belirtilmemiştir (Başlangıç 11:1-9), ancak Başlangıc bölüm 10 farklı “dillerden” bahseder (Başlangıç 10:5, 20, 31). Asur'un başkenti Ninive'nin Babil etkisinde geliştiği seküler tarihle tutarlı bir şekilde kesindir.
British Museum'daki 21901 No'lu Kronik, Asur İmparatorluğunun başkenti olan Ninive'nin yıkılışını anlatır. MÖ 632'de (Nabupolassar'ın 14. yılı) Babil kralı Nabupolassar ve Medler Kyaksares'in birleşik kuvvetleri tarafından kuşatıldıktan sonra “şehri bir moloz yığınına [döndürdüler].”
Sam'ın soyu > Arpakşad

Sam'ın oğluydu ve torunu Eber aracılığıyla İbranilerin atasıydı.
Şelah
Arpakşad'ın oğlu ve Sam'in torunuydu. Oğlu Eber aracılığıyla İbranilerin atasıydı.
Sam'ın soyu > Lud

Yahudi tarihçi Josephus (ve diğerleri) Lud'un soyu güney-batı Küçük Asya'da yaşamış olan Lidyalılar ile özdeşleşti. MÖ 7. yüzyıla ait Asur yazıtlarında Lidyalılara Luddu denir.
Sam'ın soyu > Aram

Aram'ın soyu Aramiler ve Suriyelilerdi. Aram, tek başına kullanıldığında temelde Suriye anlamına gelir ve genellikle bu şekilde tercüme edilir (Hakimler 10:6; 2. Samuel 8:6, 12; 15:8; Hoşea 12:12). Lübnan Dağları'ndan Mezopotamya'ya ve Kuzey'de Toros Dağları'ndan Şam'ın ötesine, güneye kadar uzanan alanı kapsıyordu.
Uts
Uts'un tam yeri bilinmiyor belki kuzey Arabistan'da bulundu. Görünüşe göre Edom civarındaydı; çünkü Edom daha sonra egemenlik alanını Uts'a kadar genişletebildi ve Ağıtlar 4:21'den görülebildiği gibi Edomlular daha sonra "Uts ülkesi"nde yaşadılar.
Hul
Hul'un soyundan gelenlerin tam olarak hangi bölgeye yerleştiği bilinmiyor. Josephus'a göre, Hul (Ulus) Ermenistan'ın kurucusuydu. Diğer bilim adamları Mezopotamya ve diğer bölgelerdeki alanları gösterir. Birçok spekülasyon, Celile Denizi'nin kuzeyinde bulunan Merom sularının yakınındaki Hula Ovası'na odaklanıyor, çünkü Hul adı görünüşe göre Hula'da ve ayrıca bu bölgede Josephus tarafından bahsedilen bir şehir olan Ulatha'da korunmuştur.
Geter
Geter'in soyundan gelenler hakkında kesin olarak hiçbir şey söylenemez.
Maş
Bazıları Maş'ı, Yunan coğrafyacı Strabon'un bahsettiği kuzey Mezopotamya'daki bir dağ bölgesi olan Masius Dağları ile ilişkilendirir. Diğerleri, Maş'ı, Asur yıllıklarında “Maş [ülkesi]” olarak adlandırılan ve “yanan susuzluğun evinde olduğu, içinde kuşların bile bulunmadığı ve ne vahşi eşek ne de ceylanların otlamadığı bir çöl” olarak tanımlanan Suriye çölünün bir kısmıyla ilişkilendirir.
Milletler Tablosu şu sözlerle bitiyor:
Dr. Melvin G. Kyle (Xenia Teoloji Semineri, Missouri (ABD)) şöyle diyor: “Hami kol insan ırkının Mezopotamya'da bir yerde merkezi bir konumdan güneybatıya, Yafeti kol kuzeybatıya ve Sami kol doğu'ya, Şinar diyarına taşındıkları inkar edilemez."
İlk yerleşim bölgelerinden başlayarak halklar tüm dünyaya yayıldı.
Milletler Tablosu: Nuh'un oğlu Yafet'in soyunun yerleşim bölgesi
Milletler Tablosu: Nuh'un oğlu Ham'ın soyunun yerleşim bölgesi
Milletler Tablosu: Nuh'un oğlu Sam'ın soyunun yerleşim bölgesi
Kohen

Kohen (İbranice: כֹּהֵן, 'rahip', çoğ. כוהנים, Kohanim, Türkçe: Kâhin) Yahudiler'de baba tarafından Tora'daki Aaron (Harun)'un torunlarıdır.
Tora'da Yahudi olsun veya olmasın rahiplere verilen isimdir. Kudüs Tapınağı döneminde Kohenlerin gerek günlük gerekse kurban festivallerinde kendilerine düşen özel görevleri vardı.
Bugün, eski zamanlardaki kadar olmasa bile Kohenlerin Yahudilik içinde hâlâ bazı özel statüleri vardır. Diğer mezheplere oranla Ortodoks Yahudilik'te Kohenlerin görevleri biraz daha fazlayken, antik çağlara kıyasla bu görevler semboliktir.
Tora'da kökeni

Kohen statüsü, Musa'nın kardeşi Harun'a ve onun oğullarına ihsan edilmiştir. Çöllerde 40 yıl dolaşmaktan Kutsal Tapınak inşa edilene kadar Kohenler rahipliklerini mişkanlarda icra etmiştir. Görevleri arasında, günlük ve bayramlara özel kurban sunma (İbr:Korbanot), "Elleri kaldırma" anlamına gelen Nesiat Kapayim denen halkı kutsama töreni ve Ruhbani Kutsama törenleri bulunur.
Kudüs'te Tapınak Dağı'ndaki Birinci ve İkinci Tapınaklar döneminde de Kohenler aynı vazifelerine devam etti. Kohenler 24 gruba ayrılırdı ve her grupta 6 rahip ailesi bulunurdu. Her grup bir hafta görev yapardı. Gruptaki altı aile haftanın bir gününde vazife yapmaktan sorumluyken Şabat günü altısı birden görev alırdı. Hafta bittiğinde ise 24 gruptan bir diğeri görevi devralırdı, dolayısıyla bir grup 24 haftada bir hizmet sunardı ve 24 haftalık süreye Musaf (hizmet devresi) denir. Özel dinî bayramlarda ise bu 24 gruptaki bütün rahipler ibadet hizmetlerine katılırdı.
Harun, İsrailoğulları'ndan Levi kabilesi'nden geliyordu bu yüzden Kohenlere bazen Levililer de denir fakat her Levili Kohen değildir.
Tapınak döneminde çoğu dinî hizmet (ör:Korbanot) Kohenler tarafından icra edilirdi. Kohen olmayan Levililerin ise kendilerine has görevleri vardı. Bunlar arasında Şehita, ibadetlerde şarkılar söyleyip enstrüman çalma, Kohenlere dinî vazifelerinde yardımcı olmak gibi  görevler bulunur.
Tora'da rahiplerin soyu

Raşi'ye göre Nuh'un oğlu Şem (Sam)'in kendisi olan Salem'in kralı Melkisedek Tora'da kohen olarak adı geçen ilk kişidir.
İshak'ın ilk oğlu Esav doğum hakkını Yakup'a sattı; Raşi'ye göre rahiplik unvanı ilk doğan erkek çocuğun hakkı olduğundan bu takasla birlikte rahiplik hakkı da Yakup'a geçmiş oldu. Mısır'dan çıktıktan sonra ilk doğanlar (Levililer hariç diğer İsrailoğulları'yla birlikte) Altın Buzağı'ya taptığı için rahiplik görevi sonradan Levililere verildi.
Musa, liderlik vasfının yanı sıra rahiplik unvanını da alması gerekiyordu fakat Tanrı'ya kendisinin rahip olmaması gerektiğini söyleyince bu vazife Harun'a verildi.
Harun rahiplik unvanını oğullarıyla birlikte aldı ve bu nesilden nesile geçti. Fakat Harun'un torunu Pinhas'a rahiplik unvanı, Pinhas Şimon kabilesi prensi ve Midyan prensesini öldürdükten sonra verildi. Bundan sonra rahiplik Harun'un soyunda kalmaya devam etti.
Kral Davud zamanında Kudüs Tapınağı'nın bakımı ve ibadetleri için Kohenler 24 gruba bölüştürüldü ve her grup senede yaklaşık iki defa sorumluluk sahibi yapıldı. Talmud'daki şiirlere göre tapınakların yıkılması ve Birinci ve İkinci ayaklanmalar sonunda her rahip görevini sırayla kendi ikametgâhından sürdürdü. Bu Kohen yerleşim birimleri Aşağı Celile'deki Beyt Netofa Vadisi, Nasıra, Arbel ve Taberiye'ye yayılmıştı.
Yirmi dört bölük

Kral Davud, son hakim Samuel ile birlikte Kohenleri 24 gruba (Mişmarot, משמרות) böldü. Grup üyeleri dönüşümlü olarak bakım ve sunularını yerine getirdi. Birinci ve İkinci Tapınaklar inşa edildiğinde Kohenler görevlerini Kudüs'ün Tapınak Dağı'nda devam ettirdi. Her 24 bölük altışar rahip ailesinde oluşuyordu ve her aile haftanın bir gününden sorumlu olup Şabat'ta altısı birden sorumluydu. Bu 24 bölük her Şabat'ta değişiyordu fakat dinî festivallerde bu 24 bölüğün hepsi görev başındaydı. Bu gruplar senede yaklaşık iki kere görev alıyordu.
Nitelik ve yetersizlik

Her ne kadar ergenlik çağına girmiş Kohenler görevlerine dinen başlayabilseler de genelde yirmi yaşına gelmesi beklenir, fakat kimi görüşe göre bu yaş otuzdur. Zorunlu emeklilik yaşı yoktur. Ancak fiziksel olarak görevlerini yerine getiremeyen Kohenler görevlerinden azat edilir. Kohenler ancak dinî görevlerini yanlış uygulama, evlilik dışı ilişkiye girme, fiziksel kusurlar gibi sebeplerle diskalifiye olabilirler. Kohenler hiçbir zaman görevlerinden ebediyen azat edilmezler ve kusurlar giderildikten sonra başa geçebilirler.
Yirmi dört Kohen hediyesi

Kohenler ulusları ve Tapınakları için sunduğu hizmetler sebebiyle 24 tür hediyeyle ödüllendirilir. Bu 24 hediyeden 10 tanesi İsrail diyarı dışında da verilir ve bunlar arasında Pidyon HaBen'de verilen 5 gümüş para, kaşer hayvanların ön ayakları, yanakları ve abomasumu (Geviş getiren hayvanların dördüncü mide bölümü) bulunur.
Kohen Gadol

Kohen Gadol "Büyük Kahin" veya başrahip anlamına gelir. Tapınakta her nesilde bir Kohen ayrı tutulup kendine has vazifeleri üstlenir. Bu görevler arasında en önemlisi Yom Kipur ibadetidir. Bunun yanı sıra günlük öğün kurban etme, bir Koheni görevinden azat etme ve istediği sunuları sunma gibi ayrıcalıklı hakları vardır.
Tora'da gerektiği zaman bir Kohen Gadol'ün seçilme prosedürü anlatılmasına rağmen Kudüs Tapınağı'nın eksikliği nedeniyle bugün bir Kohen Gadol bulunmamaktadır.
Modern uygulama

İkinci Tapınağın yıkılmasından sonra rahiplerin kurban kesme görevi de son buldu. Fakat Kohenler resmî ve umumi törenlerde kurban töreninin yerine geçn dualar ederler. Kohenlerin geçmişe oranla bugün çok az sayıda görevi ve ayrıcalığı vardır. Bu özel uygulamalar Ortodoks Yahudilik'te ve Muhafazakâr Yahudilerin bir kısmında devam etmesine rağmen Reformistlerde Kohenlerin ayrıcalığı yoktur.
Modern uygulama > Sinagog'da aliya

Her Pazartesi, Perşembe ve Şabat günleri Ortodoks sinagoglarda (ve çoğu Muhafazakâr sinagoglarda) Tora'nın bir bölümü cemaatin önünde yüksek sesle İbranice okunur. Gün içinde bu okuma üç parçadan oluşur; geleneksel olarak birinci bölüm bir Kohen tarafından okunur ve buna aliya denir, bir Levi ikinci bölümü ve bu iki gruba dahil olmayan başka bir İsrailoğlu üçüncü bölümü okur. Şabat'ta ise bu yedi parçaya bölünür, ilk iki bölüm aynı şekilde önce bir Kohen sonra bir Levi tarafından okunur, son beş bölüm ise diğer İsrailoğullarınca okunur.
Kohen'in bulunmadığı bir ortamda bir Levi "bimkom Kohen" (Kohen'in yerine) aliya yapabilir, bu durumda ikinci ve üçüncü bölümler ise İsrailoğulları tarafından okunur. Bu gelenek halaha'da zorunlu olarak gösterilmemesine rağmen bir İsrailoğlu da aliya yapabilir.
12.yy'ın sonu ve 13.yy'ın başında yaşamış Rothenburg'lu haham Rabbi Meir, sadece Kohenlerin bulunduğu bir cemaatte bir kadının aliya yapmasına hükmetmiştir.
Tutucu Musevilik'te bu "kanun"dan ziyade bir "gelenek"tir ve yapılması hahamın inisiyatifindedir. Nitekim, bazı Muhafazakâr sinagoglarda bu sistem uygulanmamaktadır.
Modern uygulama > Ruhbani kutsama

Ortodoks ibadetlerde Amida sırasında Kohenler nesiat kapayim denen ruhbani kutsamada bulunurlar. Bu kutsama cemaat kalabalığına dönerek, kollar öne doğru uzatılarak ve ellerle parmakları özel bir şekilde tutarak yapılır. İsrail'de yaşayan Kohenler ve İsrail dışında yaşayan Sefaradlar bu kutsamayı günlük olarak yaparlar; Aşkenazlar ise İsrail dışında sadece bayramlarda yaparlar.
Modern uygulama > Pidyon HaBen

Sinagog dışında bir Kohen Pidyon HaBen töreni düzenler. Bu, ilk doğan çocuğu "kurtarmak" için yapılan sembolik bir tören olup Tora'daki "Bütün ilk doğan erkek çocuklarınızın bedelini ödemelisiniz." emrine dayandırılır.
Kohen soyadı

Bugün Yahudilikte Kohen soyadı pek bir şey ifade etmeyebilir. Kohen torunları kendilerine soyadı seçtiklerinde "Kohen" soyadını seçtikleri gibi bu soyadını seçmeyen Kohenler de mevcuttur. Bunun yanı sıra Kohen olmayan Yahudilerin ve hatta Yahudi olmayanların dahi bu soyadı aldığı görülebilir.
Kohen soyadının değişik ülkelerde değişik yazılış ve telaffuz şekilleri bulunur. Aşağıdaki liste tam liste olmayıp sadece fikir vermek açısındandır:
İngilizce: Cohen, Cahn, Carne, Cohn, Conn, Conway, Cohan, Chaplan, Kaplan (Aynı zamanda Cohan bir İrlanda soyadı ve Conway bir Galler soyadıdır.)
Almanca: Kohn, Cohn, Kogen, Korn, Kuhn, Kahn, Kaner, Cön/Coen, Katz (İbranicede "dürüst rahip" anlamına gelen Kohen Zedek'in  (כהן צדק) kısaltmasıdır.)
Felemenkçe: Cohen, Käin, Kohn, Kon
Fransızca: Cahen, Cohen, Caen
Yunan: Kots, Kotais, Kotatis, Kothanis
Farsça: Kohan, Kahen, Kohanzad, Kohançi, Kohani
Macarca: Kohen, Káhán
İtalyanca: Coen, Cohen, Sacerdote (İtalyanca "rahip"), Sacerdoti
İspanyolca: Coen, Cohen, Koen, Cannoh, Canno, Canoh, Cano, Corena, Correa
Rusça: Kogan, Brevda, Kagedan/Kagidan (Aramca'da "Rahipler cennetin ulaklarıdır" anlamına gelen "Kohaney Şluhey DeŞmaya Ninhu"nun kısaltmasıdır.)  Kazhdan/Kazdan/Kasdan/Kasdin/Kasden olarak da yazılabilir.
Sırpça: Koen, Kon, Kojen
Lehçe: Kon
Portekizce: Cunha, Cão, Correia
Rus: Kogan, Kogen, Kokhen (Kochen), Pop (Priest) Brevda, Kagedan/Kagidan (İbranice, bu isim "kaf-shin-daled-rahibe" yazıldığından ve Aramice olduğu ", Kohanei Shluchei DeShmaya Ninhu" için kullanılan bir kısaltmadır edilir) "rahipler cennet habercilerdir" için. Kazhdan/Kazdan/Kasdan/Kasdin/Kasden/Kogan/Kogon/Kogensohn/Kağan/Kaganoviç/Kaganovsky de bu adı olası varyasyonları vardır
Gürcü: Kotais, Kotatis, Kutatisi, Kutaïssi
Türkçe: Kohen
Arapça: al-Kohen
Antik ve modern İbranice: Kohen, HaKohen, ben-Kohen, bar-Kohen
Diğer: Maze ("Harun'un tohumu" anlamına gelen mi zerat Aharon'un kısaltması), Azoulai (Kohenlerin uyması gereken "Yabancı veya boşanmış kadın alma" -ishah zonah ve'challelah lo yikachu- kuralının kısaltması), Rappaport, Şapiro, Kahane
Kohen soyadlı birisinin bu soyadı taşımayan birisine kıyasla gerçek Kohen olma ihtimalinin yüksek olmasına rağmen bunun bir garantisi yoktur. Bugün İsrail'de en çok kullanılan klasik soyadlardandır.
Seder

Bir görüşe göre Pesah'ta üç parça matsa bulunmasının sebebi "Kohen, Levi ve Yisrael" yani "rahipler, Levi kabilesi ve diğer Yahudiler"dir.