stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Esat Budakoğlu

| Süleyman Esat Budakoğlu |
| --- | --- |

Türkiye Adalet Bakanı
Görev süresi 25 Kasım 1957 - 3 Nisan 1960
Başbakan: Adnan Menderes
Yerine geldiği: Hüseyin Avni Göktürk
Yerine gelen: Hüseyin Celal Yardımcı
Türkiye Tarım Bakanı
Görev süresi 10 Aralık 1955 - 25 Kasım 1957
Başbakan: Adnan Menderes
Yerine geldiği: Nedim Ökmen
Yerine gelen: Nedim Ökmen
Türkiye Büyük Millet Meclisi 9., 10. ve 11. Dönem Milletvekili
Görev süresi 22 Mayıs 1950 - 25 Mayıs 1960
Seçim bölgesi: 1950 – Balıkesir 1954 – Balıkesir 1957 – Balıkesir
Kişisel bilgiler
Doğum: 1911 Balıkesir, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 11 Mayıs 1994 (83 yaşında)
Partisi: Demokrat Parti (1950-1960)
Süleyman Esat Budakoğlu (1911, Balıkesir - 11 Mayıs 1994), Türk siyasetçidir.
İstanbul Erkek Lisesi mezunudur. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. Fethiye Sorgu Hakimliği, Serbest Avukatlık, IX., X.ve XI. Dönem Balıkesir Milletvekilliği, TBMM Başkanvekilliği ile Ziraat ve Adalet Bakanlıkları yaptı. Evli ve bir çocuk babasıdır. Yassıada Yargılamaları'nda yargılanan isimlerden biri olmuştur.
20 Mayıs 1955 tarihinde gerçekleştirilen ve Budakoğlu'nun yönettiği 2. yasama yılı 78. birleşiminde 8 saat 30 dakikada kabul edilen 48 kanun taklifi TBMM tarihinde en çok kanunun kabul edildiği oturum olmuştur.
Bıyıklı Mehmed Paşa

| Fatih Paşa Bıyıklı Mehmed Paşa |
| --- | --- |

Tacü't-Tevarih'de yer alan minyatürü
 1. Diyarbakır Beylerbeyi
Görev süresi 4 Kasım 1515 - 24 Aralık 1521
Hükümdar: I. Selim I. Süleyman
Ek sancağı: Mardin
Yerine gelen: Hüsrev Paşa
 1. Erzincan-Bayburt Beylerbeyi
Görev süresi 23 Ekim 1514 - 4 Kasım 1515
Hükümdar: I. Selim
Yerine gelen: Mirza Mehmet Bey
 15. Trabzon Sancakbeyi
Görev süresi 1514 - 23 Ekim 1514
Hükümdar: I. Selim
Yerine geldiği: Sunguroğlu Ahmet Paşa
Yerine gelen: Mirza Mehmet Bey
Kişisel bilgiler
Ölüm: 24 Aralık 1521 Diyarbekir Eyaleti, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm nedeni: Dizanteri
Defin yeri: Fatih Paşa Camisi; Diyarbakır, Türkiye
Milliyeti: Türk
Çocuk(lar): Bıyıklızade Mustafa Paşa
Bitirdiği okul: Enderun
Mesleği: Asker
Dini: İslam
Askerî hizmeti
Takma adı: Bıyıklı
Bağlılığı:  Osmanlı İmparatorluğu
Branşı: Mirahur (çok işlevli saray subayı)
Rütbesi: Vezir(üç tuğlu)
Komutası: Fırat-Dicle Seferi
Çatışma/savaşları: Hepsi için ^ Taht Mücadelesi  İran-Osmanlı savaşları  Fırat-Dicle Seferi  Büyük Mısır Seferi
Osmanlı ve Safevi savaşlarını gösteren bir minyatür
Bıyıklı Mehmed Paşa (Osmanlı Türkçesi: بیقلی محمد پاشا ; ö. 24 Aralık 1521), sancakbeyi, beylerbeyi ve vezir  görevlerinde bulunmuş Osmanlı devlet adamıdır. Fırat-Dicle Seferi ile geniş bir coğrafyada Safevi hakimiyetini bitirerek Fatih Paşa unvanı aldı ve Diyarbakır'ın da ilk Osmanlı valisi olmuştur.
İlk yılları

Soyunun Akkoyunlular'a dayandığı düşünülen Bıyıklı Mehmet Paşa, Enderun'da tahsil aldıktan sonra Yavuz Sultan Selim tahta çıktığı sırada Mirahur Ağası olarak görevliydi. Tarih sahnesine ise ilk kez, henüz Mirahur Ağası iken II. Bayezid sonrası taht kavgasında Yavuz Sultan Selim'in tarafını seçerek çıktı. Yavuz Sultan Selim'in henüz hazır olmayan ordusuna öncü kuvvetleriyle Ahmed Sultan'ın ordusunu oyalayarak yeterli zamanı kazandırdı. Taht kavgasını noktalayan Yenişehir Meydan Muharebesi'nde de yararlılıklar göstermesi ona Trabzon Sancağı'nı kazandırdı. Yavuz Sultan Selim'in meşhur Çaldıran Seferi'ne kadar yaklaşık bir yıl bu görevde kaldı. Kışlamak üzere Amasya'ya dönen padişahtan Bayburt'u ve Kiği'yı kuşatması için emir aldı. 17 Ekim'de şehri ele geçirdi ve Kiğı'yı da tek kurşun atmadan teslim aldı. Bu başarısının üzerine Paşalığa terfi etti ve Bayburt, Erzincan ve Karahisar Sancakları da padişah tarafından kendisine ödül olarak verildi. 1515 kışında ise Amasya'da bulunan padişah tarafından Kemah'ı kuşatması için emir aldı. Çetin kış şartları altında kaleyi kuşatan Bıyıklı Mehmet Paşa, Mayıs ayında padişahın da kendisine katılması sonucu 19 Mayıs 1515'te kaleyi ele geçirdi. Yaklaşan Mısır savaşı yüzünden İstanbul'a dönen padişah, Bıyıklı Mehmet Paşa'yı Safeviler ile mücadele etmesi için cephede bıraktı.
Şark Serdarlığı

Ana madde: Fırat-Dicle Seferi
Şark Serdarlığı > I. Harekât

Ayrıca bakınız: Ovacık Muharebesi
Kemah'ın da kaybedilmesi üzerine Şah İsmail, Kemah'ın Safevi Valisi Nur Ali Halife komutasındaki bir orduyu Erzincan'ı geri alması için Tunceli'ye gönderdi. Casusları vasıtasıyla bunu önceden haber alan Bıyıklı Mehmet Paşa, sancaklarındaki kuvvetlerini topladı ve hızla Fırat'ı geçti. 1515'in Haziranı ayında gerçeklen Ovacık Muharebesi'nde mutlak zafer elde eden paşa, Nur Ali Halife'nin de sonunu getirdi. Bu muharebe ile birlikte Tunceli'yi ele geçirdi, asayişi sağladı ve Bayburt'a döndü.
Şark Serdarlığı > II. Harekât

Ayrıca bakınız: Diyarbakır Kuşatması
Bıyıklı Mehmed Paşa Tunceli'de düşmanla uğraşırken Şah İsmail bu sefer de Maktul Diyarbakır Valisi Ustaclu Muhammed Han'ın kardeşi Ustaclu Kara Han komutasındaki 5.000 kişilik bir kuvveti İdris-i Bitlisî'nin bölgedeki çalışmalarıyla Osmanlı'ya bağlılığını bildiren Diyarbakır üzerine gönderdi. Diyarbakır Kuşatması'nın uzaması nedeniyle Bayburt'ta bulun Bıyıklı Mehmet Paşa'ya Karahan ve ordusunu imha etme görevi verildi. Amasya Beylerbeyi Şadi Paşa da Kiğı'da orduya katıldı. yaklaşık 10.000 kişilik aşiret kuvvetleri de orduya katılmıştı. 5.000 kişilik Amasya kuvvetleri de buna eklenince yaklaşık 25.000 kişilik bir kuvvetle başa çıkamayacağını düşünen Ustaclu Kara Han, Osmanlı ordusunun da gelmesi üzerine 10 Eylül'de kuşatmayı kaldırdı ve Mardin'e çekildi. Osmanlı ordusu şehre girmedi ve Kara Han'ın ordusunu Mardin'e kadar kovaladı. Kara Han Mardin'de de durmadı ve Sincar'a çekildi. Çöle girmek istemeyen Osmanlı kurmayları ise Cavsak'ta toplanarak tartışmaya başladı. Bıyıklı Mehmet Paşa ve tarafları Mardin'i kuşatmaktan yanayken, Şadi Paşa ve taraflarının dönmek istemesi üzerine bir sonuç alınamadı. Üçüncü gün ise Şadi Paşa ve ordusu ordudan ayrıldı. Mardin halkı şehri teslim ettiği halde Safevi birlikleri iç kaleye kapanıp direnişe geçtiler. Amasya ordusunun ayrılması, mevsim şartlarının getirdiği şiddetli kuraklık gibi nedenlerden ötürü Bıyıklı Mehmet Paşa ve ordusu da şehri kuşatmadan Diyarbakır'a döndü ve olanları İstanbul'a rapor etti. 4 Kasım'da da Diyarbakır'ın ilk Beylerbeyi olarak atandı. Diyarbakır beylerbeyliği, kanunlara göre üç tuğlu Vezaret (Vezirlik) makamıydı.
Olanlardan haberdar olan Yavuz Sultan Selim, Şadi Paşa ve beraberindeki altı sancakbeyi azledilerek hapse mahkûm edildi. Bu sırada Kara Han Mardin'e girdi ve takviye almaya başladı. Karaman Beylerbeyi Divane Hüsrev Paşa, Sipahileri ile Bıyıklı Mehmet Paşa'ya katılması için emir aldı. Ayrıca İstanbul'dan da takviyeler gönderildi. İstanbul'dan gelen takviyeler Mart 1516'da Harput Kuşatması'yla Elazığ hakimiyetini sağladı. Nisan ayında ise Çerkez Hüseyin Bey komutasındaki 2.000 kişilik bir süvari kuvveti Kerh Muharebesi'nde feci şekilde kıyıma uğradı. Kürt aşiretleri de Sincar Muharebesi gibi bazı Safevi takviyelerine baskınlar düzenledi.
Şark Serdarlığı > III. Harekât: Bahar taarruzu

Ana madde: Koçhisar Muharebesi
Hazırlıklarını tamamlayan iki ordu da bölgenin kaderini belirleyecek nihai savaş için Mayıs 1516'da Mardin yakınlarındaki Koçhisar'da karşılaştı. Osmanlı ordusunun merkezinde 2.000 tüfekli yeniçeri ve çok sayıda muharebe topu ile Bıyıklı Mehmet Paşa bulunuyordu. Sağ kanatta ise Karaman ordusu ve başında da Hüsrev Paşa bulunmaktaydı. Sağ kanatta ise Karaçinoğlu Ahmed Bey, Pir Hüseyin Bey ve İdris-i Bitlisi gibi kumandanlarla birlikte Kürt aşiretleri, beyleriyle birlikte bulunuyordu. Ustaclu Kara Han ise ordusunu ikiye ayırıp sol kanadına kendisini, sağ kanadına da Bağdat Valisi Kangırıl Sultanı verdi. Muharebe, kuşluk vaktindeki Safevi taarruzu ile başladı. Çaldıran'da olanları unutmayan Karahan ateş gücü ile karşılaşmadan kanatlara taarruz etti. Karman ordusunun zorlanması üzerine Bıyıklı Mehmet Paşa, yeniçeri ortaları ile taarruza kalktı. Topçu desteğine sahip olan tüfekli yeniçeriler kendilerinden kalabalık süvari hücumlarını rahatlıkla püskürtüyordu. İlerleyen saatlerde Osmanlı sol kanadındaki düzensiz aşiret birliklerinde bozulmalar başladı. Tam o sıralarda Kara Han'ın boynuna bir tüfek mermisi isabet etti ve cansız bedeni atından düştü. Kafasını kesip mızrağına takan Nasuh adlı bir yeniçeri ise bu hareketiyle Safevi sol kanadının dağılmasına yol açtı. Akabinde de Safevi sağ kanadı kıskaca alındı ve çoğu öldürüldü. Bu sonuçtan sonra civarda hiç Safevi kuvvetli kalmadı. Maktul Ustacalı Kara Han'ın kardeşi Süleyman Bey ise Mardin kalesine kapandı. Mardin kuşatması yeni başlamıştı ki, Bıyıklı Mehmet Paşa'nın Büyük Mısır Seferi'ne katılması emredildi. Zagros dağlarının batısında başka düşman ordusu kalmadığı için ablukada biraz asker bıraktı ve yola çıkıldı.
Şark Serdarlığı > IV. Harekât: Sefer-i Hümayun

Ana maddeler: Büyük Mısır Seferi ve Mercidâbık Muharebesi
Diyarbakır kuvvetleri Bıyıklı Mehmet Paşa komutasındayken 3 Ağustos 1516'da Malatya ovasında bulunan padişahın ordusuna katıldı. 23 Ağustos 1516'da Mercidabık ovasında gerçekleşen büyük muharebede de Rumeli Beylerbeyi Sinan Paşa ile birlikte sol kanat kumandanlığı yapan Bıyıklı Mehmet Paşa, Emir Sibay'ın üzerine yaptığı sert taarruzları karşılamayı başardı ve elde edilen zaferle birlikte Osmanlı ordusu kısa sürede Halep'e girdi. Halep'te bulunduğu sırada Yavuz Sultan Selim tarafından Mardin Kuşatması'na devam etmesi için görevlendirildi.
Şark Serdarlığı > V. Harekât: Dicle taarruzu

Ayrıca bakınız: Mardin Kuşatması
Uzun süren Mardin Kuşatması sonucunda Ocak 1517'de şehir düştü ve Maktul Kara Han'ın kardeşi Süleyman Bey de bu savaşta öldü. Bu harekât sırasında Mardin ile birlikte; Rakka, Urfa, Hasankeyf ve Musul gibi Fırat ile Dicle arasındaki önemli şehirler de ele geçirildi. Sefer bittiğinde ise Bıyıklı Mehmet Paşa Diyarbakır'a dönüp şehrin onarımı ve kalkınması için çalışmaya başladı.
Katıldığı bilinen savaşlar

| Adı | Tarihi | Rakip taraf | Görevi | Savaşın akıbeti |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Yenişehir Muharebesi | Nisan 1513 | Ahmed Sultan | Öncü komutanı | Yavuz'un zaferi |
| Bayburt Kuşatması | Ekim 1514 | Safevi Devleti | Kuşatma komutanı | Osmanlı zaferi |
| Kemah Kuşatması | Mayıs 1515 | Safevi Devleti | Kuşatma komutanı | Osmanlı zaferi |
| Ovacık Muharebesi | Haziran 1515 | Safevi Devleti | Ordu komutanı | Osmanlı zaferi |
| Diyarbakır Kuşatması | Eylül 1515 | Safevi Devleti | Ordu komutanı | Osmanlı zaferi |
| Koçhisar Muharebesi | Mayıs 1516 | Safevi Devleti | Ordu komutanı | Osmanlı zaferi |
| Mercidabık Muharebesi | Ağustos 1516 | Memlük Devleti | Sol kanat komutanı | Osmanlı zaferi |
| Mardin Kuşatması | Ocak 1517 | Safevi Devleti | Ordu komutanı | Osmanlı zaferi |
| Hasankeyf Kuşatması | Bahar 1517 | Safevi Devleti | Ordu komutanı | Osmanlı zaferi |
Sonrası > Valiliği

Doğu Roma İmparatorluğu ve Müslümanlar arasında yaşanan savaşlardan bu yana Timur, Selçuklu, Akkoyunlu vb. devletlerin yaptığı yıkıcı savaşlara sahne olan Diyarbakır çok yıpranmış bir şehirdi. Seferden sonra Bıyıklı Mehmet Paşa tarafından şehir bakıma alındı. Bizzat kendisi; saray, hamam ve cami yaptırdı. Hatta kendisi de yaptırdığı Fatih Paşa Camisi'nde yatmaktadır. 1521 sonundaki ölümüne kadar da bu görevde kalarak bölgenin asayişi ve kalkınması için çalıştı. Kendi adında bir vakfı olup, yaptırdığı cami etrafında çarşılar ve hanlar kurulmuştu. Gelen tüccarların da yeme içme ihtiyaçlarını vakfından karşılamaktaydı. Yaptığı çalışmalar sayesinde şehrin zenginlik artışı 1518 ve 1540 defterlerinde açıkça görülmektedir.
Sonrası > Kişiliği, ailesi ve ölümü

İyi bir askeri ve valilik kariyeri olan Mehmet Paşa; otoriter, adil ve tedbirli biri olarak tanınırdı. Şah İsmail'in dahi sarayında casusları bulunan Mehmet Paşa, barut gücünün yeni geliştirildiği dönemde komutasına 2.000 tüfekli yeniçeri verilecek kadar eğitimli bir askerdir. Bölgedeki başarılarından sonra idareyi kurması için padişah tarafından mühürlü boş kağıtlar verilecek kadar da güvenilir biridir.
Ailesi hakkında pek malumat olmasa da Yemen Beylerbeyliği yapmış Mustafa Paşa adlı bir oğlu, Bağdat ve Halep Beylerbeyliği yapmış Üveys Paşa adlı bir de kardeşi vardır. Son günlerini dizanteri olduğu halde civar köyleri gezen Bıyıklı Mehmet Paşa, 24 Aralık 1521'de aynı hastalıktan dolayı öldü.
Esaslı tekillik

Esaslı tekillik noktası z=0 merkezli exp(1/z) 'nin çizimi. Renk özü karmaşık argümanı gösterirken, parlaklık mutlak değeri göstermektedir. Bu çizim esaslı tekilliğe değişik yönlerden yaklaşmanın nasıl farklı davranışlara yol açtığını göstermektedir (muhtemelen düzgün bir şekilde beyaz olacak kutba tezat olarak ).
Karmaşık analizde, esaslı tekillik veya daha düzgün bir söylenişle bir fonksiyonun esaslı tekilliği, fonksiyonun çok uç bir davranış gösterdiği katı bir tekilliktir.
Tanım

U, C karmaşık düzleminin açık bir kümesi olsun, a, U 'da bir nokta olsun ve f : U\{a} → C holomorf bir fonksiyon olsun. a noktası kutup (karmaşık analiz) veya kaldırılabilir tekillik değilse, o zaman a noktasına f 'nin esaslı tekilliği denir.
Örneğin, f(z) = e1/z 'nin z = 0 noktasında esaslı tekilliği vardır.
a noktası ancak ve ancak
limiti karmaşık sayı olarak yoksa veya sonsuza eşit olursa, esaslı tekilliktir. Bu durum ancak ve ancak f 'nin a etrafındaki Laurent serisinde sonsuz tane negatif derecesi olan terim varsa (yani ana kısım sonsuz toplamsa) mümkündür.
Holomorf fonksiyonların esaslı tekillikler etrafındaki davranışları Weierstrass-Casorati teoremi tarafından ve epeyce daha güçlü olan Picard'ın büyük teoremi tarafından açıklanır. Sonraki ifade, esaslı tekillik noktası a 'nın etrafındaki her komşuluk içinde, fonksiyonun en fazla bir tanesi hariç bütün karmaşık değerleri sonsuz kere aldığını ifade eder.
Cava insanı

Cava insanı ya da Cava adamı (Homo erectus erectus, eski ismiyle Anthropopithecus erectus veya Pithecanthropus erectus), 1891'de Endonezya'nın Java Adası'nda bulunan insan (Homo) fosillerine verilen isim. Eugène Dubois'in öncülük ettiği kazı grubu; diş, kafatası parçası ve uyluk kemiği keşfetti. Fosillerin, insanlar ve insansı maymunlar arasındaki "kayıp halka" olduğunu savunan Dubois, türe "Anthropopithecus erectus" ismini verdi, fakat sonra "Pithecanthropus erectus" olarak değiştirdi.
Fosil, keşfedildikten sonra çok tartışma yaratmıştı. 1891'den sonra on yıldan kısa bir süre içerisinde, Dubois'in bulgularını konu alan yaklaşık seksen kitap yayınlandı. Dubois'in görüşüne rağmen, az kişi Cava Adamı'nın insanlar ve insansı maymunlar arasındaki bir geçiş formu olduğunu kabul etti. Kimileri fosilleri insansı maymun olarak niteleyerek, bazıları da insan olarak niteleyerek reddetti. Oysa çoğu bilim insanı, Cava Adamı'nı, modern insan ile hiç ilgilendirmeden, evrimin ilkel yan dalı olarak dikkate almışlardı. Dubois, 1930'larda, Pithecanthropus'un "dev gibon" gibi olduğunu iddia etti.
Nihayet, "Pithecanthropus erectus (Java Adamı)" ve "Sinanthropus pekinensis" arasındaki benzerlik; Ernst Mayr'ın 1950'de ikisini de "Homo erectus" olarak isimlendirmesine ve direkt olarak insanın evrim ağacına yerleştirmesine olanak tanıdı. Cava insanını diğer Homo erectus popülasyonlarından ayırmak için, bazı bilim insanları bunu 1970'lerde "Homo erectus erectus" olarak nitelediler. Diğer fosiller, 20. yüzyılın ikinci yarısında Cava Adası'nda bulundular. Dubois'in bulduklarından daha eskiydiler ve ayrıca Homo erectus'un bir parçası olarak düşünüldüler. 700,000 ve 1,000,000 yıllık olduğu düşünülen Cava insanı, bulundukları zamanda, keşfedilen en eski hominin fosilleriydi. Cava insanının fosilleri 1900 yılından beri Hollanda'da bulunmaktadır.
Keşiflerin tarihi > Arka plan

Charles Darwin insanlığın Afrika'da evrildiğini düşünüyordu, çünkü orası goriller ve şempanzeler gibi büyük maymunların bulunduğu bölgeydi. Gerçi, Darwin'in iddiaları; fosil kayıtları ile doğrulanmadan önce, hiçbir fosil kaydı yok iken söylenmişti. Jeolog Charles Lyell ve Darwin ile evrim konusunda aynı fikre sahip Alfred Russel Wallace gibi diğer bilimsel yetkililer, onun gibi düşünmüyorlardı. Çünkü Lyell ve Wallace, insanın gibonlar ve orangutanlar ile daha ilgili olduğunu savundular ve Güneydoğu Asya'yı insanlığın beşiği olarak nitelediler. Hollandalı anatomist Eugène Dubois ikinci teoriyi benimsedi ve onu doğrulamaya çalıştı.[2]
Keşiflerin tarihi > Trinil fosilleri

Ekim 1887'de Dubois, akademik kariyerini, modern insanın atasının fosillerini bulmak umudu ile Hollanda Doğu Hint Adaları'na gitti.[3] Orduya, cerrah olarak katıldı. [4] İş görevleri yüzünden, arkeolojik kazılara sadece Temmuz 1888'de, Sumatra'da başlayabildi.[5] Çokça memeli fosili bulması ile hükûmet, onun yanına iki mühendis ve elli çalışan atadı.[6] Aradığı fosilleri bulamayınca 1890'da Cava'ya taşındı.[7]
Dubois, Ağustos 1891'de Solo Nehri kıyısındaki Trinil'de araştırmalarına başladı. Takımı, bir diş(Trinil 1) ve kafatası parçası(Trinil 2) ortaya çıkardı. Dubois, bu türe ilk olarak "Anthropopithecus" ismini verdi. Bu ismi verdi çünkü benzer bir diş 1878'de Hindistan'da bulumuş ve yine "Anthropopithecus" ismi verilmişti.
Ağustos 1892'de, Dubois'in takımı insanınkine benzeyen uzun bir uyluk kemiği buldu. "Çok yaşlı bir dişi" 'ye ait olduğunu düşünen Dubois, türün ismini "Anthropopithecus erectus" olarak değiştirdi.[9] Dubois, 1892'nin sonlarında, türün kafatası hacminin 900 santimetreküp olduğunu tespit edince, bu türün insanlar ve maymunlar arasındaki bir geçiş formu olduğuna kanaat getirdi.[10] 1894'te, türün ismini  "Pithecanthropus erectus" olarak değiştirdi
Fiziksel özellikleri

Java Adamı yaklaşık 170 cm uzunluğundaydı ve uyluk kemiklerinin gösterdiği üzere modern insan gibi yürüyordu. Kafatası kalın kemiklere, geri çekilen alına sahipti. İri bir çene yapısına ve çıkıntılı kaş sırtlarına sahipti. 900 santimetreküp ile kafatası kapasitesi diğer H.erectus türlerinden daha küçüktü. İnsan dişlerine büyük köpek dişleri ile birlikte sahipti. Java Adamı, diğer Homo erectus'lar gibi büyük ihtimalle nadir türlerden biriydi. Java Adamı'nın keskin kabuk gibi şeyler kullanarak eti kestiğinin bulguları vardır.
Malzeme kültürü > Ateşi kontrol

Homo erectus, çoğu arkeoloğa göre ateşi kontrol etti. Trinil'de Java Adamı'nı fosillerinin yanında, yaşları 500,000 ile 830,000 yıl arsında olan yanmış odunlar bulunuldu. Ancak, merkez Cava volkanik bir bölge olduğundan, bu bulgu Java Adamı'nın ateş kullandığının kesin bir kanıtı olarak kullanılamaz.
Java Adamı'nın kafasının 1922'de yapılan örnek görünüşü. (Trinil 2'ye göre imar edildi.)
Faruk Türünz

Faruk Türünz (d. 1944, Adana) İstanbul'da bir ud yapımcısıdır. Günümüzün en iyi ud yapımcıları arasında sayılmaktadır. İlk ve orta okulu Adana'da, liseyi İstanbul'da Haydarpaşa Lisesi'nde okudu. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'ne üç yıl devam ettikten sonra okuldan ayrıldı. On yıl ilkokul öğretmenliği yaptı. 1980 yılında öğretmenlikten ayrıldı.
Ud yapım çalışmalarına 1984'ün Ocak ayında kanun yapımcısı Muhittin Bolu'nun atölyesinde başladı. İlk udunu 1984'te tamamladı. Ud yapımında Cafer Açın, Türünz'ün hocalığını yapmıştır.
Üç adet ud yaptıktan ve enstrüman yapımının sadece ince marangozluktan ibaret olmadığını gördükten sonra, bir süre yapım işini durdurup, deneysel çalışmalar üzerinde yoğunlaştı. Hâlen, bir yandan «armonik-statik dengeleme» yöntemi ile farklı kombinasyonları deneyerek değişik tonlarda sazlar üretmeye devam ederken; bir yandan da deneyselliğe yeni bir ufuk kazandıracağına inandığı; Sonlu Elemanlar yöntemi ile çalışmaya olanak veren bir yazılım ile Stres Analizi yaparak malzemenin en doğru ölçülendirilmesi ilkesini uygulamaya koyarken, ürettiği sazların seslerini de Hızlı Fourier dönüşümü (Fast Fourier Transform)yapan bir yazılımla değerlendirmeyi temel alan yeni bir projenin teorik ve deneysel alt yapısı ile ilgili çalışmalar yürütüyor.
Faruk Septioğlu

| Faruk Septioğlu> Türkiye Büyük Millet Meclisi  23. ve 24. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görev süresi 23 Temmuz 2007 - 23 Nisan 2015
Seçim bölgesi: 2007 – Elazığ  2011 – Elazığ
Kişisel bilgiler
Doğum: 2 Şubat 1961 (63 yaşında) Palu, Elazığ, Türkiye
Partisi: Adalet ve Kalkınma Partisi (2007-2015) Yeniden Refah Partisi (2024)
Çocuk(lar): 5
Bitirdiği okul: Anadolu Üniversitesi
Mesleği: Siyasetçi İş insanı
Faruk Septioğlu, (d. 2 Şubat 1961, Palu, Elazığ, Türkiye), Türk siyasetçi.
Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi İşletme Bölümü'nü bitirdi. Bayındırlık Bakanlığında çalıştı. Septioğlu İnşaat Yönetim Kurulu Üyeliğinde bulundu. XXIII.ve XXIV. Dönem Elazığ Milletvekilidir. Evli ve beş çocuk babasıdır.
3.(XIV), 5.(XVI), XVIII., XIX.ve XXI. Dönem Elazığ Milletvekilliği ile Devlet Bakanlığı yapan Ali Rıza Septioğlu'nun oğludur.
2024 Türkiye yerel seçimlerinde Yeniden Refah Partisi'nden Elazığ belediye başkanlığına aday olmuştur.
Estonya arması

| Estonya arması |
| --- | --- |






Ayrıntılar
Kullanan: Estonya
Kabul tarihi: 6 Nisan 1993
Estonya arması Estonya devletince günümüzde kullanılan arma. Arma altın bir zırhın içine yerleştirilmiş 3 adet ince ve mavi renkteki 3 leopar (veya aslan) ve armayı çevreleyen yine altın rengindeki meşe dallarıyla oluşturulmuştur.
Arma Estonya 13. yüzyılda Danimarka egemenliğinde bulunduğundan dolayı Danimarka arması taklit edilerek oluşturulmuştur. Resmî olarak 19 Haziran 1925 yılında Eston hükûmetince tanınmış ve resmî arma olarak kabul edilmiştir. Ayrıca arma Sovyet egemenliğine girdiği dönem yasaklanmışsa da 7 Ağustos 1990 yılında Estonyanın Sovyetlerden bağımsızlığını kazanmasının ardından yeniden resmîyetine kavuşmuştur. 6 Nisan 1993 günü de resmî arma olarak anayasaya eklenmiştir.
Tarihi armalar

Danimarka kralı II.Valdemar'ın mührü (1219)
Tallinn şehri arması (1340)
Tallinn şehri arması
İsveç İmparatorluğu kontrolündeki Estonya Düşesliği arması (1561–1721)
Estonya Guberniyası arması (1721–1918)
Estonya arması (1925–1940)
Estonya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti arması (1940-1991)
Bursa'daki gayrimüslimler

Bursalı Ermeni kadınlar
Bizans İmparatorluğu zamanından beri Bursa şehrinde Hristiyan ve Yahudi toplumları yaşamaktaydı. Bursa Osmanlı İmparatorluğu'nun kontrolüne geçtikten sonra da gayrimüslim toplumlar Bursa'da yaşamaya devam etti. 1831 yılında Bursa'da 10.552 hane müslüman ve 5.586 hane gayrimüslim yaşamaktaydı. Kiliseleri, sinagogları, cemaat okulları, idari yapıları ve yargı kurumları bulunan gayrimüslim azınlıklar, Osmanlı tebaası ve birer Osmanlı milleti olarak yaşadılar. Bursa'nın Osmanlı dönemindeki ticaret, zanaat ve tarım etkinliklerinde, kentin gelişiminde, Müslümanların olduğu kadar Rum, Ermeni ve Yahudi nüfusun da önemli bir payı olmuştur. 1915 Ermeni Soykırımı olayları ve 1923 Nüfus Mübadelesi sonucu Bursa'nın Hristiyan nüfusu büyük ölçüde azaldı. Yahudi nüfus ise İsrail'in kuruluşundan sonra giderek azalmıştır. Günümüzde Bursa'da gayrimüslim olarak ancak 60 civârında Yahudi vatandaşın yaşadığı tahmin edilmektedir.
Bursa'nın Gayrimüslim Cemaatleri

Bursa'da Rum, Ermeni ve Yahudi olmak üzere belli başlı 3 gayrimüslim millet yaşamaktaydı. Osmanlı'nın dini esas alarak oluşturduğu millet sistemi içinde yer alan bu azınlık grupları da kendi içlerinde farklı cemaatler şeklinde yaşamaktaydı.