Otto von Habsburg
İkinci Dünya Savaşı

Otto, Nazizmi suçlayarak şunu belirtti:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Nazi Faşizmini Avusturya'ya kesinlikle reddediyorum ... Bu Avusturya dışı hareket herkese her şeyi vadediyor, ama gerçekten Avusturya halkının en acımasız itirazını hedefliyor… Avusturya halkı, güzel vatanımızın asla olması gerektiğine asla tolerans göstermeyecek. | ” |
Anschluss olayına şiddetle karşı çıktı ve 1938'de Avusturya Başbakanı Kurt Schuschnigg'den Nazi Almanya'ya direnmesini istedi. Uluslararası müdahaleyi destekledi ve Nazileri kovmak ve hükûmete geçmek için sürgünden dönmeyi teklif etti. Gerald Warner'a göre, "Avusturya Yahudileri, bir Habsburg restorasyonunun en güçlü destekçileri arasındaydı, çünkü hanedanlığın ülkeye Üçüncü Reich'e dayanacak kadar kararlı bir karar vereceğine inanıyorlardı".
Almanyanın Avusturya'yı ilhak etmesinin ardından Otto, Nazi rejimi tarafından ölüme mahkûm edildi; Rudolf Hess, Otto'nun yakalandığı takdirde derhal idam edilmesini emretti. Adolf Hitler'in emrettiği gibi, şahsi mülkü ve Habsburg Evi'ne el kondu. Savaştan sonra iade bunlar edilmedi. Daha önce yürürlükten kaldırılan “Habsburg Yasası”, Naziler tarafından yeniden şekillendirildi. Avusturya'nın meşruiyetçi hareketinin liderleri, yani Otto'nun destekçileri Naziler tarafından tutuklandı ve büyük ölçüde idam edildiler (Stefan Zweig'in romanı The Royal Game bu olaylara dayanıyor). Otto'nun kuzenleri Max, Hohenberg Dükü ve Hohenberg Prensi Ernst, Gestapo tarafından Viyana'da tutuklandı ve Nazi yönetiminde kaldıkları Dachau toplama kampına gönderildi. Otto, İkinci Dünya Savaşı'nın başlangıcında ülkeden kaçan binlerce Avusturyalı Yahudi de dahil olmak üzere yaklaşık 15.000 Avusturyalıya yardım etmekle meşgul oldu.
1940'ta Fransa'nın işgalinden sonra aile, Fransız başkentini terk etti ve Bordeaux'daki Portekiz Konsolosu Aristides de Sousa Mendes'in verdiği vize ile Portekiz'e kaçtı. Otto kendi güvenliği için Amerika Birleşik Devletlerine gitmek üzere Avrupa kıtasından ayrıldı ve 1940'tan 1944'te Washington DC'de yaşadı. 1941'de Hitler, Otto'nun, annesinin ve kardeşlerinin vatandaşlığını bizzat iptal etti ve imparatorluk-kraliyet ailesi bir anda vatansız kaldılar.
ABD'deki savaş sürgünlerinde, Otto ve küçük kardeşleri, Başkan Franklin D. Roosevelt ve federal hükûmet ile doğrudan temas hâlindeydi. Birleşik Devletler Ordusunda "Avusturya Taburu" oluşturma çabaları ertelendi ve hiçbir zaman uygulanmadı. Bununla birlikte, ABD'yi, Avusturya'daki şehirlerin, özellikle de başkent Viyana'nın bombardımanını durdurmaya veya sınırlandırmaya ve dolayısıyla da yüksek rütbeli komuta personeli tarafından ertelendi. Viyana'daki bombardımanlara savaşta, 1943'te başladı. Otto, Avusturya'nın özgür, bağımsız ve demokratik olmasını istedi; Savaştan sonra ülkenin Sovyet uydu devleti olma tehlikesiyle karşı karşıya olduğu endişesini dile getirdi. Otto, ABD'de yaygın olarak “Avusturya’nın Otto’su” olarak bilinirdi.
Winston Churchill'in Avusturya-Macaristan'ın restorasyonu için muhafazakâr bir "Danube Federasyonu" için desteğini aldı, ancak Joseph Stalin bu planlara son verdi. Sürgündeki bir Avusturya hükûmetinin tanınması, Almanca konuşulan Güney Tirol halkının hakları, Almanca konuşan sakinlerinin Bohemya ve Doğu Avrupa'nın sınır dışı edilmesine karşı ve Stalin'in Doğu Avrupa'yı yönetmesine izin vermemesi için kulis yaptı.