Başarısız devlet
Eleştiriler

"Başarısız devlet" terimi, eleştirilere iki ana hat üzerinden maruz kalmıştır. İlk olarak, terimin farklı ülkeler arasında çeşitli yönetişim sorunlarını bir araya getirerek aşırı genelleme yapmaya yatkın olduğu ve devletler içindeki yönetişim farklılıklarını hesaba katmadığı iddia edilir. İkinci olarak, terimin siyasi uygulaması, Batı'nın devlet modeline dayalı askeri müdahaleleri ve devlet inşasını meşrulaştırmak için kullanıldığı konusunda endişeler vardır.
Olivier Nay, William Easterly ve Laura Freschi, devlet başarısızlığı kavramını tutarlı bir tanımının olmaması nedeniyle eleştirmişlerdir. Devlet performansının çeşitli göstergelerini keyfi olarak ağırlıklandıran endekslerin belirsiz ve genelleştirilmiş devlet kırılganlığı ölçümleri elde etmek için kullanıldığını belirtmişlerdir. Charles T. Call, "başarısız devlet" etiketinin o kadar yaygın bir şekilde kullanıldığını savunur ki etiket etkisiz hale getirilmiştir. Başarısız devletleri tanımlamak için genel olarak kullanılan özellikler, insan hakları ihlalleri, yoksulluk, yolsuzluk ve demografik baskı gibi birçok farklı ve çeşitli unsurdur. Bu durum, oldukça farklı olan birçok devletin başarısız (veya başarısızlık eşiğinde) devletler olarak sınıflandırılmasına neden olur. Bu, bireysel devletlerde belirlenen özel zayıflıkların karmaşıklığını gizleyebilir ve genellikle devletin düzen için kapasitesini güçlendirmeye odaklanan tek tip bir yaklaşımın ortaya çıkmasına yol açabilir. Ayrıca, 'başarısız devlet' terimi, bazı yabancı güçler tarafından bir ülkeyi işgal etme veya belirli bir dış politika hedefleri kümesini belirleme gerekçesi olarak kullanılmıştır. Call, 2001'den sonra ABD'nin, zayıf veya hiç olmayan devlet kurumlarına sahip bir ülkenin teröristlere güvenli bir sığınak sağlayacağı ve aşırılıkların yetişmesine zemin hazırlayacağı varsayımına dayanarak, başarısız devletlerin ülkenin karşı karşıya olduğu en büyük güvenlik tehditlerinden biri olduğunu ifade ettiğini belirtmektedir.
Call, başarısız devletler yerine, ülkelerin daha ilgili ve anlaşılabilir terimlerle kategorize edilebileceğini önermektedir. Örneğin, "çökmüş bir devlet" terimi, devlet aygıtının tamamen çöküp birkaç ay boyunca var olmadığı bir ülkeyi ifade eder. Bu sadece devletin hiçbir temel işlevinin çalışmadığı ve devlet dışı aktörlerin bu görevleri yerine getirdiği bir ülkeye uygulanabilir. "Zayıf bir devlet" terimi ise, resmi devlet kurumları yerine gayri resmi kurumların kamu hizmetlerini ve mal dağıtımını daha fazla üstlendiği devletler için kullanılabilir. "Savaşın etkilediği bir devlet" işlevsiz olabilir, ancak bu mutlaka çökmüş bir devlet olduğu anlamına gelmez. Rotberg, başarısız devletlerin hepsinin bir tür silahlı çatışma yaşadığını savunmuştur. Ancak devletin karşılaştığı zorluklar, silahlı çatışmanın türüne ve ülkenin tamamını veya belirli bir bölgesel alanı kapsayıp kapsamadığına bağlı olarak çok farklı olabilir. "Başarısız devlet" terimi altında geleneksel olarak kategorize edilen başka bir tür devlet ise "otoriter bir devlet" olabilir. Otoriter liderler şiddet yoluyla iktidara gelebilir, ancak iktidarda olduklarında muhalefeti savuşturabilir ve böylece rejimleri içinde az şiddet olduğunu sağlayabilir. Call, bu tür rejimlerde devlet kurma sürecinin karşılaştığı koşulların, iç savaşın yaşandığı bir devletteki durumdan çok farklı olduğunu savunmaktadır. Bu dört alternatif tanım, "başarısız devlet" terimi altında kategorize edilen devletleri yönlendiren birçok farklı durumu vurgulamakta ve çok farklı durumlara tek tip politika yaklaşımlarının benimsenmesinin tehlikesini ortaya koymaktadır. Bu taksonomik zorluklar nedeniyle, Wynand Greffrath, nitel teorik analizi vurgulayan bir "devlet işlev bozukluğu" yaklaşımını öne sürmüştür.
2023 Kırılgan Devletler Endeksi'ne göre ülkeler
  Çok yüksek Alarm (111-120)
  Yüksek Alarm (101-110)
  Alarm (91-100)
  Yüksek uyarı (81-90)
  Yükseltilmiş uyarı (71-80)
  Uyarı (61-70)
  Daha az kararlı 51-60)
  Kararlı(41-50)
  Daha kararlı (31-40)
  Sürdürülebilir (21-30)
  Çok sürdürülebilir (0-20)
  Data unavailable