Dinozor boyutu
Sauropodomorflar

Sauropodomorf boyutunun tahmin edilmesi, genellikle sözü edilen parçalı korunma durumlarında zordur. Sauropodlar genellikle kuyruklarından yoksun korunur, bu nedenle toplam uzunluk tahminlerinde hata payı yüksektir. Kütle, uzunluğun küpü kullanılarak hesaplanır, bu nedenle uzunluğun özellikle belirsiz olduğu türler için ağırlık daha da belirsizdir. Özellikle belirsiz olan tahminlerin (çok parçalı veya kayıp malzemeden ötürü) önünde bir soru işareti bulunur. Her sayı, belirli bir araştırma makalesinin en yüksek kestirimini temsil eder. Büyük bir sauropod, Maraapunisaurus fragillimus, 1878'de paleontologlar tarafından tanımlanmalarından bu yana kayıp durumdaki özellikle kıt kalıntılara dayanıyordu. Orijinal raporda yer alan resimlerin analizi, M. fragillimus'un tüm zamanların en büyük kara hayvanı olabileceğini, olasılıkla 100-150 metrik ton (110-170 küçük ton) ağırlığında ve 40-60 metre (130-200 ft) arası uzunlukta ölçülebileceğini gösterdi. Dayanan kanıtın daha sonraki bir analizi ve böylesine büyük bir kara hayvanının biyolojik akla yatkınlığı, bu hayvanın devasa boyutunun kısmen orijinal rapordaki dizgi hatalarından ötürü gözde büyütüldüğünü ileri sürdü. Bu, daha sonra, Cope'un ölçümlerinin gerçek olduğunu ve dizgi hataları varsaymak için hiçbir temel olmadığını tartışan farklı bir çalışma tarafından sorgulanacaktı. Bununla birlikte, çalışma aynı zamanda türü yeniden sınıflandırdı ve buna uygun olarak 30,3 metrelik çok daha kısa bir uzunluk ve 78,5 tonluk bir kütle verdi. Bu kendi içinde daha sonra, bu büyüklükteki bir hayvan için çok küçük olduğundan tartışılacaktı ve bazıları onun yaklaşık 35-40 metre (115-131 ft) kadar daha da büyük olduğuna yaklaşık 80-120 metrik ton (88-132 küçük ton) ağırlık çektiğine inanıyorlardı.
Genel olarak, dev sauropodlar iki kategoriye ayrılabilir: Daha kısa ama daha tıknaz ve daha büyük biçimler (çoğunlukla titanozorlar ve bazı brachiosauridler) ve daha uzun ama daha ince ve daha hafif biçimler (çoğunlukla diplodocidler).
Farklı tahmin yöntemleri bazen çelişkili sonuçlar verdiğinden, sauropodlar için kütle tahminleri geniş ölçüde değişebilir ve bilim insanları arasında doğru sayı konusunda anlaşmazlıklara neden olabilir. Örneğin, titanozor Dreadnoughtus'un başlangıçta uzuv-kemik oranlarının allometrik ölçeklemesi ile 59.3 ton ağırlığında olduğu kestirilirken, üç boyutlu rekonstrüksiyonlara dayanan daha yeni kestirimler 22.1-38.2 ton gibi çok daha küçük bir rakam vermektedir.
Sauropodlar en uzun ve en ağır dinozorlardı. Dinozor çağının çoğu için, en küçük sauropodlar, habitatlarındaki neredeyse başka her şeyden daha büyüktü ve en büyükleri, başından beri dünyada yürüdüğü bilinen başka herhangi bir şeyden daha büyük bir büyüklük sıralamasını oluşturur. Paraceratherium ve Palaeoloxodon (şimdiye kadar keşfedilen en büyük kara memelileri) gibi tarih öncesi dev memeliler, dev sauropodlar tarafından gölgede bırakıldı ve okyanuslarda yaşamalarına rağmen, yalnızca modern balinalar onlara yaklaşıyor veya ağırlık olarak onları geçiyor. Yırtıcı hayvanlardan korunma, enerji kullanımının azaltılması ve uzun ömürlülük dahil olmak üzere, büyük boyuttaki sauropodlar için önerilen birtakım avantajları vardır, ancak en önemli avantajın diyet olması olasıdır. Büyük hayvanlar, sindirimde küçük hayvanlardan daha etkilidir, çünkü besin sindirim sistemlerinde daha fazla zaman harcar. Bu aynı zamanda daha küçük hayvanların beslendiklerinden daha düşük besin değerine sahip yiyeceklerle geçinmelerini olanaklı kılar. Sauropod kalıntıları çoğunlukla kuru veya mevsimsel olarak kuru olarak yorumlanan kaya oluşumlarında bulunur ve böylesi ortamlarda düşük besleyici otların büyük miktarını yeme yeteneği avantajlı olurdu.
İyi iskeletlerden bilinen en uzun ve en ağır dinozorlardan biri Giraffatitan brancai'dir (önceden bir Brachiosaurus türü olarak sınıflandırıldı). Kalıntıları 1907 ve 1912 yılları arasında Tanzanya'da keşfedildi. Benzer büyüklükteki birkaç kişiye ait kemikler, şimdi çatılmış ve Museum für Naturkunde Berlin'de sergilenen iskelete eklendi; bu duraç 12-13,27 metre (39,4-43,5 ft) boyunda ve 21,8-22,5 metre (72-74 ft) uzunluğunda, ve 30.000 ila 60.000 kilogram (66.000 ila 132.000 lb) arasında ağırlığı olan bir hayvana ait olmalıdır. En uzun tam dinozorlardan biri Amerika Birleşik Devletleri'nde Wyoming'de keşfedilen ve 1907'de Pittsburgh Carnegie Doğa Tarihi Müzesi'nde sergilenen 27 metre (89 ft) uzunluğundaki Diplodocus'tur.
Daha büyük dinozorlar vardı, ancak bunlarla ilgili bilgiler tamamen az sayıda parçalı fosile dayanır. Kayıtlardaki en büyük otçul örneklerin çoğu 1970'lerde veya daha sonra keşfedildi ve 70-80 ton (77-88 küçük ton) ağırlıkta ve 36 metre uzunlukta olduğu tahmin edilen, tartışmasız ve görece önemli kanıtlarla bilinen en büyük dinozor olan devasa titanosaur Argentinosaurus huinculensis'i içerir. En uzun sauropodlardan bazıları, olağanüstü uzun, kırbaç benzeri kuyrukları olanlardı, örneğin 29-30 metre (95-98 ft) uzunluğundaki Diplodocus hallorum(eski adıyla Seismosaurus) ve 45 metre (148 ft) uzunluğundaki Barosaurus'tur.
2014 yılında, Arjantin'de daha önce bilinmeyen bir sauropod türünün fosilleşmiş kalıntıları keşfedildi. Patagotitan mayorum adı verilen titanozorun yaklaşık 40 metre (130 ft) uzunluğunda ve yaklaşık 77 ton (85 küçük ton) ağırlığında olduğu kestirimi yapıldı, daha önce bulunan diğer tüm sauropodlardan daha büyüktü. Bulunan örnekler, önceki titanozorlardan önemli biçimde daha fazla ve dikkate değer ölçüde bütündü. O zamandan beri Patagotitan'ın ille de Argentinosaurus ve Puertasaurus'tan daha büyük olmadığı öne sürüldü. 2019 yılında Patagotitan'ın 31 metre (102 ft) uzunluğunda ve 50-77 ton (110.000-170.000 lb) ) ağırlığında olduğu tahmin edildi.
Sauropod olmayan sauropodomorfların en büyüğü Euskelosaurus'du. 12,2 m (40 ft) uzunluğa ve 2 t (2,2 küçük ton) ağırlığa ulaştı. Başka bir büyük sauropodomorf Yunnanosaurus youngi 13 m (43 ft) uzunluğa ulaştı.