Paul von Hatzfeldt
Hayatı > Siyasi ve diplomatik kariyeri

Paul von Hatzfeldt, ikinci kamu sınavından muaf tutulduktan sonra Paris'teki Prusya Kraliyet Elçiliği'nde ataşe oldu. Mayıs 1865'te ise Danimarka'ya elçilik sekreteri olarak gönderildi. Üç yıl sonra Otto von Bismarck onu Dışişleri Bakanlığı'na atadı. 1869'da siyasi departmanda elçilik vekili ve müşavirlik görevine terfi etti. Paris'te geçirdiği uzun yıllar ve Fransızcaya olan mükemmel hakimiyeti sayesinde, 1870–71 Fransa-Prusya Savaşı sırasında şansölyenin vazgeçilmez yardımcısı oldu. Sedan'daki teslimiyet müzakerelerinin hazırlanmasında Bismarck'ın diplomatik yardımcısı olarak görev aldı. 10 Mayıs 1871 tarihli barış antlaşmasını birlikte imzaladı.
Savaştan sonra bakanlıkta özel elçilik müşaviri olarak siyasi bölümün yönetimini üstlendi. Ağustos 1874'ten itibaren Madrid'deki Alman büyükelçisi oldu ve burada görevde kaldığı dört yıl boyunca İspanya Kralı XII. Alfonso ile kurduğu dostane ilişki sayesinde İspanya Krallığı ile Alman İmparatorluğu arasında istikrarlı ilişkilerin önünü açtı.
Temmuz 1878'de, Berlin Kongresi'nin son gününde Kayzer I. Wilhelm von Hatzfeldt'i İstanbul'daki Alman elçiliğine büyükelçi olarak atadı. Diplomasi tecrübesiyle kongrenin ardından Türk-Yunan sınır anlaşmazlıklarındaki müzakereleri yönetti. İstanbul'da üç yıl görev yapan Paul von Hatzfeldt, Pergamon'daki kazıların başlamasında da büyük çaba gösterdi.
von Hatzfeldt, 1881 yılında Berlin'e çağrılarak Bismarck'ın kabinesine dışişleri bakanı olarak atandı. 1885'in başında Alman tam yetkili temsilcisi olarak Batı Afrika'daki meselelerin görüşüldüğü Berlin Konferansı'ndaki müzakereleri yönetti.
Ekim 1885'ten itibaren Londra'daki Alman büyükelçisi oldu. Kısa sürede İngiliz sarayında kabul gördü ve İngiliz Başbakanı Salisbury Markizi ile kişisel ve resmî ilişkiler kurdu. Bismarck ile anlaşarak, Avusturya-Macaristan monarşisinin bağları yoluyla İngiltere'yi Alman İmparatorluğu'na yakınlaştırmaya çalıştı. İngiltere, İtalya ve Avusturya arasında Akdeniz Anlaşması'nın imzalanması ve düzenlenmesi büyük ölçüde onun etkisi sayesinde gerçekleşti. Mart 1890'da Bismarck'ın düşüşünden sonra Hatzfeldt, İngiltere ile yakınlaşmayı sağlamak amacıyla uzun süredir arkadaşı olan özel konsey üyesi Holstein aracılığıyla Alman dış politikası üzerinde daha büyük bir etki kazandı. 1890'da İngiltere ile Helgoland–Zanzibar Antlaşması'nı müzakere ederek Alman İmparatorluğu'nun Helgoland'ı yaklaşık 85 yıl sonra geri almasını sağladı.
Kötüleşen sağlığı nedeniyle, 1900'deki Boxer Ayaklanması'ndan sonra Çin'deki Alman dış politikasının yeni rotasının kendisine yüklediği yüksek talepleri ancak sınırlı ölçüde yerine getirebildi. Kendisine 1891'den beri Londra'daki Alman elçiliğinde ataşe ve 1895'te üçüncü ve ikinci kâtip olan oğlu Paul (1867–1941) destek oldu. 1901 yılında kendi isteğiyle görevinden istifa etti. On gün sonra 22 Kasım 1901'de Londra'da öldü.
Kayzer II. Wilhelm, von Hatzfeldt'in emeklilik talebini kabul ettiği mektubunda şunları yazmıştır: "Kırk dört yıllık memuriyet hayatınız boyunca tahttaki seleflerime, şahsıma ve tüm Anavatan'a sunduğunuz mükemmel hizmetler için imparatorluk teşekkürlerimi ifade etmek zorunda hissediyorum." Emekli olduktan sonra kayzer kendisine "iyi niyetinin bir göstergesi" olarak Prusya Kraliyet Liyakat Nişanı verdi.