stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Adnan Şenses
Diskografi

| Yıl | Albüm adı | Yapımcı | Satışlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1980 | Adnan Şenses - İnci Şanlı | Uzelli | - |
| 1981 | 25. Sanat Yılı | Uzelli | - |
| 1981 | Süper | Türküola | - |
| 1982 | Almanya Hatıralarım | Minareci | - |
| 1983 | Yansın Bu Dünya | Türküola | - |
| 1984 | Gönlüm Ve Ben | Yaşar Kekeva Plak | - |
| 1984 | Adnan Şenses - Kamuran Akkor | Türküola | - |
| 1984 | Gönlümde İsyan | Türküola | - |
| 1985 | Dönme Sevgilim | Yaşar Kekeva | - |
| 1985 | Şüphe | Minareci | - |
| 1987 | İsyan Ederim | Uzelli | - |
| 1991 | İlk Defa Ağladım | Uzelli | 1.500.000+ |
| 1992 | Senede Bir Gün | Aras | - |
| 1993 | Gözümün Bebeği | Fono | 1.000.000+ |
| 1994 | Dokunmayın Bana | Fono | 850.000+ |
| 1995 | Senin Olmaya Geldim | Türküola | - |
| 1995 | Yağmur Gözlüm | Devran | - |
| 1996 | Nasihat | Marş | - |
| 1997 | Sensizliği Taşıyamam | Prestij | - |
| 2000 | Elveda | Prestij | - |
| 2004 | Sen İstemesen de | Doğan Müzik Yapım | - |
| 2006 | Adnan Şenses Klasikleri | Seyhan Müzik | - |
| 2013 | Adnan Şenses Bir Efsanedir | Seyhan Müzik | - |
45'lik Plakları

1964: Avare Şoför / Güzel Gözlerine
1964: Bir Bakışta Vuruldum / Gözlerine Bakarsın
1964: Gözlerine Bakarsın / Hayatta Hiç Gülmedim
1964: Al Gönlünü Ondan Bana Ver / Eller Ne Derse Desin
1964: Bahçemde Bülbül Öter
1965: Aşkımı Senden Gizledim (İlk Düzenleme) / Yollarına Baka Baka (İlk Düzenleme)
1966: Meğer Sevmek Ne Zormuş / Bu Dünya Yalancıdır
1966: Acı Sözlerle Ağlatma Beni / Ömrüm Boyunca Kaçacak mıyım
1967: Güzel Gözlerine (İkinci Düzenleme)
1967: Ben Yalnız Seni Sevdim / Ben Seni Sevdim Seveli Ellerin Oldun
1967: Senede Bir Gün / Kimsesizim Bir Çare Öksüzüm
1967: Terk Edilen Sevgili / Garipler Meyhanesi
1967: Izdırapla İnlerim / Sokağın Ardındayım
1967: Arabacı / Gönülden Yaralıyım
1967: Seni Bekleyeceğim / Kumarda Kaybeden
1968: Sürmedim Bir Gün Sefa / Dile Benden Ne Dilersen
1968: Yak Bir Sigara / Sahte Gülüş
1968: Azize / Bir Damla Gözyaşı
1968: Günahkar Kadın / Güle Güle
1968: Hasta Ettin Beni / Zehirledin Beni
1968: Bir Zamanlar Bir Yar Vardı / Katil
1968: Dünyanın En Güzel Kadını / Funda
1968: Aşkımı Senden Gizledim / Avare Şoför
1968: Bir Damla Gözyaşı / Felek Beni Sıladan Gurbete Saldı
1968: Gurbet Bana Mesken Oldu / Gönül Senden Bıkmadan Gel
1968: Meyhanenin Duvarına Yaslandım / Aşk Deryası
1969: Benim de Canım Var / Agora Meyhanesi
1969: Çekerim Her Derdi / Garip Kuşun Yuvası
1969: Seninle Başım Dertte / Felek Beni Sıladan Gurbete Saldın
1969: Aşık Olan Garibin Derdi Biter mi / Hayatta Hiç Gülmedim
1969: Aşkımı Senden Gizledim / Yollarına Baka Baka Yoruldum
1969: Aşk Yalandır / Bekliyorum Yolunu
1969: Leylam / Sevemez Kimse Seni
1969: Son Ayrılık / Seninle Başım Dertte
1969: Masamdaki Yerin Boş / Yazık Oldu Bu Aşka
1969: Meyhanenin Duvarına Yaslandım / Aşk Deryası
1970: Babaların Günahı / Lekeli Kadın
1971: Kısmet / Bir Daha Yıkmanı İstemiyorum
1971: Sabır Duası / Güzel Gözlerine
1972: Aşkının Sarhoşuyum / Elveda Meyhaneci
1972: Aşkın Kaderim Oldu / Kırarsa Dost Kırarmış
1972: Adımı Kalbine Yaz / Kaderimin Aynası
1973: Aşkta Çok Yenisin / Sevda Gemisi
1973: İntizar / Tövbeler Tövbesi
1973: Aşk Bilmecesi / Garibin Aşkı
1974: Gençliğim Gidiyor / Gittiğini Görmesin Gözlerim
1974: Nefret / Yalancı Yarim
1974: Sabır Ver / Garipler Kervanı
1974: Tanrım Beni Baştan Yarat / Ömür Defteri
1975: Deli Gibi Sevdim / Acı Hayat
1976: Yaralı Ceylan / Bu Masalar Boş Kalmaz
1976: Çok Üzgünsün Arkadaş / Kendi Utansın
1977: Gönül Bir Suç İşledi / Dünya Dar Oldu
1978: Bir Tanrıyı Bir De Beni Unutma / Yare Hasret
Filmografisi

1960: Fakir Şarkıcı
1961: Gönlüm Yaralı
1961: Minnoş
1961: Ümitsiz Bekleyiş
1962: Şoförün Aşkı
1963: Avare Şoför
1963: Şoförün Kısmeti
1964: Anlatamam Utanırım
1964: On Korkusuz Adam
1964: Şu Kızların Elinden
1965: Dağ Çiçeği
1965: Melek Yüzlü Caniler
1965: Şıngırdak Melahat
1966: Boğaziçi Şarkısı
1966: Çılgın Gençlik
1966: Seni Bekleyeceğim
1970: Çileli Bülbül
1971: Senede Bir Gün
1972: Cesurlar
1972: O Ağacın Altında
1973: Elbet Birgün Buluşacağız
1974: Eski Kurtlar
1975: Ah Nerede Vah Nerede
1977: Beyaz Kuş
1977: Yansın Bu Dünya
1978: Avare
1981: Ağla Gözlerim
1984: Gönlüm ve Ben
1985: Çalınan Hayat
1985: Dönme Sevgilim
1986: Karım Beni Aldatırsa
1986: Sonsuz Aşk
1989: Taş Plaktan Bugüne
1993: Lunapark
Mihajlo Cvetković

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Mihajlo Cvetković
Doğum tarihi:  10 Ocak 2007 (17 yaşında)
Doğum yeri:  Niş, Sırbistan
Boyu:  1,75 m (5 ft 9 in)
Mevkii:  Santrfor
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Čukarički
Numarası:  91
Altyapı kariyeri
2012-2020:  Šampion Nais
2020-2023:  Čukarički
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2023- |  Čukarički |  42 |  (9) |
Millî takım kariyeri
| 2021 |   Sırbistan U-15 |  4 |  (2) |
| 2021-2022 |   Sırbistan U-16 |  7 |  (2) |
| 2022-2024 |   Sırbistan U-17 |  18 |  (10) |
| 2024- |   Sırbistan U-19 |  6 |  (4) |
| Toplam |   |  35 |  (18) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 4 Ocak 2025 (2025-01-04) 
Mihajlo Cvetković (d. 10 Ocak 2007), santrfor pozisyonunda oynayan Sırp profesyonel futbolcu. Superliga ekiplerinden Čukarički forması giymektedir.
Öklid algoritması

Öklid algoritması iki doğal sayının en büyük ortak bölenini bulmak için kullanılır.
Algoritma

| g t Öklid |
| --- | --- | --- |
| Çalışmaları |  Data (Δεδομένα)  Elementler (Στοιχεῖα)  Optik (Ὀπτικά)  Phaenomena (Φαινόμενα)  Katoptrik (κατοπτρικός)  Bölünme üzerine (Περὶ Διαιρέσεων)  |  |
| Başlıklar |  Aynı adı taşıyanlar  Öklid geometrisi  Öklid algoritması  Öklid teoremi  Öklid bağıntısı  |  |
| İlgili |  Papyrus Oxyrhynchus 29  |  |
  Kategori 
| g t Yunan matematiği |
| --- | --- |
Matematikçiler  (Zaman Çizelgesi):  Anaksagoras  Antemius  Apollonius  Arhitas  Aristeus  Aristarkus  Arşimet  Autolikus  Bion  Boethius  Brison  Kallippus  Karpus  Kleomedes  Konon  Ktesibius  Demokritos  Dikaearhus  Diokles  Diofantos  Dinostratus  Dionisodoros  Domninus  Elealı Zenon  Eratosthenes  Eudemus  Eudoksus  Eutokius  Geminus  Heliodorus  İskenderiyeli Heron  Hrisippos  Hipparkos  Hippasus  Hippias  Hipokrat  Hipatia  Hipsikles  İsidoros  Matematikçi Leo  Leon  Marinus  Melissa  Menaihmos  Menelaus  Metrodorus  Nikomahos  Nikomedes  Nikoteles  Oenopides  Öklid  Pappus  Perseus  Filolaos  Filon  Laodikyalı Filonides  Porfirios  Poseidonius  Proklos  Batlamyus  Pisagor  Serenus  Simplikios  Sosigenes  Sporus  Thales  Theaetetus  Theano  Teodorus  Theodosius  İskenderiyeli Theon  Smirnalı Theon  Timaridas  Ksenokrates  Sidonlu Zeno  Zenodorus 
Yapıtlar:  Almagest  Arşimet Parşömeni  Arithmetika  Konikler (Apollonius)  Katoptrik (Yansımalar)  Data (Öklid)  Elemanlar (Öklid)  Bir Çemberin Ölçümü  Konikler ve Sferoidler Üzerine  Büyüklükler ve Uzaklıklar Üzerine (Aristarchus)  Büyüklükler ve Uzaklıklar Üzerine (Hipparchus)  Hareketli Küre Üzerine (Autolycus)  Öklid'in Optiği  Sarmallar Üzerine  Küre ve Silindir Üzerine  Ostomachion (Syntomachion)  Planisphaerium  Sphaerics  Parabolün Dörtgenleştirilmesi  Kum Sayacı  Sonsuz Küçükler Hesabı 
Merkezler: Platon Akademisi ·  Kirene ·  İskenderiye Kütüphanesi
Etkilendikleri: Babil matematiği ·  Eski Mısır matematiği
Etkiledikleri: Avrupa matematiği ·  Hint matematiği ·  Orta Çağ İslam matematiği
Problemler: Apollonius problemi ·  Daireyi kareleştirme ·  Küpü iki katına çıkarma ·  Açıyı üçe bölme
Kavramlar/Tanımlar:  Apollonius çemberi  Diyofantus denklemi  Çevrel çember  Eşölçülebilirlik  Orantılılık ilkesi  Altın oran  Yunan rakamları  Bir üçgenin iç ve dış çemberleri  Tükenme yöntemi  Paralellik postülatı  Platonik katılar  Hipokrat ayı  Hippias kuadratiksi  Düzgün çokgen  Cetvel ve pergelle yapılan çizimler  Üçgen merkezi 
Bulgular:  Açıortay teoremi  Dış açı teoremi  Öklid algoritması  Öklid teoremi  Geometrik ortalama teoremi  Yunan geometrik cebiri  Menteşe teoremi  Çevre açı teoremi  Kesişme teoremi  Pons asinorum  Pisagor teoremi  Thales teoremi  Gnomon teoremi  Apollonius teoremi  Aristarkus eşitsizliği  Crossbar (Pasch) teoremi  Heron formülü  İrrasyonel sayılar  Menelaus teoremi  Pappus'un alan teoremi  Batlamyus eşitsizliği  Batlamyus kirişler tablosu  Batlamyus teoremi  Theodorus sarmalı 
Antik Yunan matematikçilerinin zaman çizelgesi
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4659898-4
EPR paradoksu
EPR gelişimlerinin tarihi

Bu konuları ilk ortaya koyan makale, 1935 yılında yayınlanan "Fiziksel Gerçekliğin Kuantum Mekaniksel Tanımı Tam Olarak Düşünülebilir Mi?"'dir. Einstein kuantum mekanik biçimciliği açısından ölçümlerle yorumlanarak ortaya çıkanlar dışındaki nesnel fiziksel bir gerçekliğin var olduğu görüşünü protesto etmiş, kendi düşüncesine daha çok uyan nedensellik teorisi için hayatının sonuna kadar mücadele etmiştir. Ancak, Einstein'ın ölümünden sonra, bir EPR kağıdında anlatılan andıran deneyler Fransız bilim adamları Lamehi-Rachti ve Mittig tarafından 1976 yılında Saclay Nükleer Araştırma Merkezinde gerçekleştirilmiştir. Bu deneyler, yerel gerçekçilik fikrinin yanlış olduğunu göstermiştir.
Kuantum mekaniği ve yorumlanması

Yirminci yüzyılın başından beri, kuantum kuramı, doğru mezoskopik ve mikroskobik dünyanın fiziksel gerçekliğini açıklayan birden fazla tekrarlanabilir fizik deneylerinde başarılı olduğunu kanıtlamıştır.
Kuantum mekaniği, atomunları tanımlayan ve bir ölçüm cihazında gözlenen tayfi çizgileri açıklama amacı ile geliştirilmiştir.Yirminci yüzyılın başlarında iddialı olmasına rağmen, konuyla ilgili henüz ciddi bir  meydan okuma yapılmamıştır. Kuantum olaylarının felsefi yorumlaması, ancak, başka bir meseledir: kuantum mekaniğinin matematiksel denklemlendirimini yorumlamanın nasıl olacağının sorusu farklı felsefi görüşlerden insanların farklı cevaplar vermesini doğurmuştur.
Kuantum teorisi ve kuantum mekaniği belirleyici bir şekilde tek ölçüm sonuçları vermemektedir. Kopenhag yorumlaması olarak bilinen kuantum mekaniği anlayışına göre, ölçümlerin dalga işlevlerinin anlık çökmesine neden olması, özdurumdaki kuantum sistemini betimler. Einstein, 1927 Solvay Konferansında bu çökmenin canlandırmasını yapmıştır. Deneyi, iç yüzeyi algılanım ekranına sahip küredeki küçük bir delikten elektron tanımlamasıyla yapmıştır. Bu deneyde elektronlar kürenin iç yüzeyiyle yaygın olarak dağınık bir şekilde temasta bulunmuştur. Ancak bu elektronlar dalga cephelerinin girdiği noktadan bütün yönlere genişlemesiyle açıklanabilir. Günlük yaşamdan da anlaşılacağı gibi bir dalga  algılanım ekranında geniş bir bölge kaplar fakat elektronların tek noktalarda ekrana bir etkisi olacaktır ve sonunda kendi özdeş dalga fonksiyonları tarafından açıklanan olasılıkları doğrultusunda bir model oluşturacaktır. Einstein, konumuna bağlı olarak neden her elektronun dalgasının ön cephesinin çöktüğünü, niye elektronların yüzey üzerindeki enerji gibi loş olması yerine tek parlak pırıldanımlar olarak görünmesini ve neden tek bir elektronun herhangi bir nokta yerine sabit tek bir noktada bulunduğunu sorar. Elektronların davranışı, bütün olası noktalara gönderilmiş fakat biri dışında tüm hepsini geçersiz kılan bazı sinyallerin izlenimini verir. Diğer bir deyişle, tüm noktalar haricinde tek bir nokta seçilebilir.
Einstein'ın karşıtlığı

Einstein Kopenhag yorumunun en önemli rakibi oldu. Onun görüşüne göre, kuantum mekaniği tamamlanmamıştı. Bunu yorumlayan, John von Neumann ve David Bohm gibi diğer yazarlar orijinal kâğıt açıkça iddia edilmemiş, rastgele yapılan ölçüm sonuçlarından 'gizli' değişkenleri sorumlu tutmuştur.
1935 EPR makalesi felsefi tartışmayı fiziksel bir tartışmanın içine sıkıştırmıştır. Yazarlar bir ölçümün sonucu olan verilmiş özgül bir deneyde ölçüm gerçekleşmeden önce gerçeklik unsuru denilen bir şeyin gerçek dünyada var olduğunu iddia etmişlerdir. Yazarlar, gerçekliğin bu unsurlarının her uzayzamandaki belli bir noktaya ait olduğunu yani yerel olduğunu varsaymaktadır. Her element sadece uzay-zamanın (yani, geçmişin) onun ışık konisinin gerisinde bulunan olaylardan etkilenmiştir. Bu iddialar artık yerel gerçekçilik olarak bilinen teşkil doğası hakkında varsayımlar üzerine kurulmuştur.
EPR makalesi sık sık Einstein'ın görüşlerinin tam bir ifadesi olarak alınmış olsa da, başta Einstein ve Rosen ile Gelişmiş Çalışma Enstitüsündeki görüşmelere dayanarak, Podolsky tarafından yazılmıştır. Einstein, daha sonra Erwin Schrödinger'e "bu, benim normalde istediğim gibi bir sonuç vermedi, daha ziyade, önemli şey, tabiri caizse, biçimcilik tarafından boğuldu." demiştir. 1936 yılında, Einstein yerel gerçekçi fikirlerinin bir bireysel hesabını sundu.
Paradoksun tanımı

Orijinal EPR paradoksu, kuantum mekaniğinin bir tahmini olan bir kuantum parçacığının konumunun ve devinirliğinin aynı anda bilinememesine meydan okur. Bu meydan okuma, başka fiziksel özelliklerin diğer çiftlerinin genişlemesiyle olabilir.
Paradoksun tanımı > EPR Makalesi

Orijinal makale, etkileşime geçmesine izin verilen iki sisteme ne olacağını ve bir süre sonra etkileşim kalmadığında neler olacağını tanımlama amacı gütmüştür. Kumar'ın sözleriyle bu, A ve B olan iki parçacığın kısaca etkileşimde olması ve daha sonra farklı yönlere hareket etmesi olarak tanımlanabilir. Heisenberg'in belirsizlik ilkesine göre, devinirliği ve B parçacığının tam olarak konumunu aynı anda ölçmek mümkün değildir fakat Kumar'a göre A parçacığının kesin konumunu belirlemek mümkündür. Bu nedenle, ölçümler sonucu A'nın bilinen kesin konumu yardımıyla B'nin kesin konumu bulunabilir. Ayrıca, A parçacığının devinirliği ölçülebildiğinden, B parçacığınınkini de A'ya bağlı olarak bulmak mümkündür. Kumar, bunu şu şekilde yazmıştır; “EPR, B parçacığı eşzamanlı olarak kesin ve gerçek bir devinirlik ve konum değerine sahiptir yargısını kanıtlamış ve savunmuştur.” EPR, B parçacığı fiziksel olarak rahatsız olma olasılığı olmadan, parçacık A üzerinde yapılan ölçümler sonucunda B'nin ya devinirliğinin ya da pozisyonunun kesin değerlerini bulmayı amaçladı.
EPR Kuantum Mekaniği gerçek uygulama aralığını sorgulamak için bir paradoks yaratmaya çalıştı. Bu paradoks; Kuantum teorisi iki değerin de parçacık için tahmin edilemez olmasını ve henüz EPR düşünce deneyinin hepsinin belirli değerlere sahip olması gerektiğini göstermesini içeriyordu. EPR kağıdı: "Biz, fiziksel gerçekliğin kuantum mekaniksel tanımının tam olarak dalga işlevleri tarafından açıklanamayacağı sonunu kabul etmek zorunda kalıyoruz.” demiştir.
EPR kağıdı şu söz ile sonlanır: Biz böylece dalga fonksiyonun fiziksel gerçekliğin tam bir açıklamasını yapamadığını göstersek de, biz böyle bir açıklamanın var olup olmadığı sorusuna kesin bir cevap bulamadık. Biz böyle bir teori mümkün olduğuna, yine de, inanıyoruz.
Paradoksun tanımı > EPR deneylerindeki yerellik

Yerellik ilkesi, bir yerde meydana gelen fiziksel işlemlerin başka bir yerdeki gerçeklik unsurları üzerinde bir etkisinin olmaması gerektiğini belirtir. İlk bakışta, bu bilgiler nedenselliği ihlal etmeden ışık hızından daha hızlı iletilmeyen bilgileri savunan özel göreliliğin sonuçları hakkında makul bir varsayım gibi görünüyordu. Genellikle nedenselliği ihlal eden herhangi bir teori de içten tutarsız olacağından, yararsız olacağı düşünülmektedir.
Kuantum mekaniği ve klasik tanımların birleştirmek için olan olağan kurallar, nedensellik yasasını ihlal etmeden yerellik ilkesini ihlal etmektedir. Nedensellik korunmaktadır çünkü Alice'in Bob'un ölçüm eksenini yönlendirerek  mesaj iletmesinin başka bir yolu yoktur. Alice hangi ekseni kullanırsa kullansın, %50 oranında + veya – sonuç elde etme olasılığı vardır ve kuantum mekaniğine göre temel olarak hangi sonucu alacağını etkilemesi imkânsızdır. Ayrıca, Bob sadece bir kez kendi ölçümünü yapabilir çünkü kuantum mekaniğinin temel özelliği aldığı elektronların milyon tane kopyasını yapmasını, hepsine tek tek fırıl ölçümü yapmasını ve sonuçların istatistiksel dağılımına bakmasını imkânsız kılar. Bu nedenle, eğer sadece bir ölçüm yapmasına izin verilirse, + veya – sonuç bulması Alice'le aynı eksende olup olmamasına bağlı olmadan %50 şansı olduğunu görürüz.
Yine de, yerellik ilkesi fiziksel sezgilere güçlü bir şekilde hitap etmiştir ve Einstein, Podolsky ve Rosen bu yüzden bu teoriyi terk etmek istemiyorlardı. Einstein, kuantum mekaniksel tahminlerle “bir noktada ürkütücü” diyerek dalga geçmiştir. Bu nedenle, kuantum mekaniğinin henüz tamamlanmamış olmasıyla sonuçlandırmışlardır.
Son yıllarda ise, EPR'nin ulaştığı sonuç yerellik anlamadaki gelişmelerden ve kuantumun elverişli olmamasından şüphe uyandırmıştır. Yerellik kelimesi, fizikte birçok anlama sahiptir. Örneğin, kuantum alan teorisinde "yerellik" uzayın değişik noktalarındaki kuantum alanlarının birbirleriyle etkileşimde olmamaları anlamına gelir. Ancak, bu anlamda "yerel" olan kuantum alan teorileri EPR tarafından tanımlanan yerellik ilkesine aykırı görünmektedir, ama yine de daha genel anlamda yerelliği ihlal etmezler. Dalga işlevinin çöküşü, kuantum elverişsizliğinin epifenomeni olarak görülebilir. Temel davranış yerel nedenselliği ihlal etmediğinden, bu gerçek ya da belirgin olsun, dalga fonksiyonu çöküşü ek bir etki yapar. Yukarıdaki örnekte belirtilen nedenle, ne EPR deneyinim ne de herhangi bir kuantum deneyinin gösterilmesinin ışık sinyalinden hızlı olması mümkün değildir.
Paradoksun çözümü > Gizli değişkenler

EPR paradoksunu çözmek için çeşitli yollar vardır. EPR tarafından önerilen bir tanesi, kuantum mekaniğidir, deneysel senaryolarda çeşitli başarılar elde etmesine rağmen, aslında tamamlanmamış bir teoridir. Diğer bir deyişle, kuantum mekaniği (bir derece başarılı bir de olsa) istatistiksel yaklaşım gibi davranan doğanın henüz keşfedilmemiş bazı teorileri vardır. Kuantum mekaniğinin aksine, daha tam bir teori tüm "gerçeklik unsurlarına" karşılık gelen değişkenleri içerebilir. Heisenberg belirsizlik ilkesi, yani "iletmez kuantum gözlenebilirlerinin" gözlenen etkilerine yol vermek için bu değişkenler üzerinde hareket eden bazı bilinmeyen mekanizmalar olmalıdır. Böyle bir teoriye gizli değişken teorisi denir.
Bu fikir göstermek için, yukarıdaki düşünce deneyi için çok basit bir gizli değişken teorisini hazırlayabiliriz. Bir kaynaktan yayılan kuantum tekli-fırıl durumu doğru fiziksel durum için x-fırılı ve z-fırılının kesin değeri için yaklaşık bir tanım oluşturur. Bu "gerçek" durumlarda, Bob'a giden pozitron her zaman Alice'e giden elektronun ters fırıl değerine sahip olacaktır, ancak aksi bir durumda değerler tamamen rastgele olacaktır. Örneğin, kaynak tarafından yayılan ilk çift "Alice'e (+z,-x) ve Bob'a (-z, +x)" olabilir, bir sonraki çift ise "Alice'e (-z,-x) ve Bob'a (+z, +x) "ve benzerleri olabilir. Bu nedenle, Bob'un ölçme ekseni, Alice'inki ile aynı hizada ise, Bob mutlaka Alice ne gelirse tersini alacak; aksi halde, Bob eşit olasılıkla "+" veya "-" alıcaktır.
Ölçümlerimizi z ve x eksenleriyle sınırladığımızı varsayarsak, böyle bir gizli değişken teorisi kuantum mekaniğinden deneysel olarak ayırt edilemez. Gerçekte, Alice ve Bob'un kendi ölçümlerini yaptığı sonsuz sayıda eksen olabilir, bu yüzden sonsuz sayıda bağımsız gizli değişkenler olması gerekir. Ancak, bu ciddi bir sorun değildir çünkü biz gizli değişken teorisini çok basit bir şekilde bağıntısal yazdık ve daha sofistike bir teorinin bu konuda yama yapması mümkün olabilir. Bu gizli değişkenlerin fikrinde çok daha ciddi bir sorun olduğunu ortaya çıkıyor.
Paradoksun çözümü > Gizli değişkenler > Bell eşitsizlikleri

1964 yılında, John Bell, EPR düşünce deneyindeki kuantum mekaniğinin tahminlerinin gizli değişken teorileriyle (yerel gizli değişken kuramlarının) önemli ölçüde farklı olduğunu gösterdi. Kabaca söylemek gerekirse, kuantum mekaniğinin diğer eksenlerde yapılan ölçüm sonuçlarının istatistiksel bağıntısı, gizli değişken teorilerindekinden daha güçlüdür. Bu farklılıklar, eşitsizlik ilişkilerini kullanan "Bell eşitsizlikleri" olarak bilinen deneysel saptanabilen prensiplerdir. Eberhard tarafından daha sonraki çalışmalarda Bell'in eşitsizliklerine öncülük eden gizli değişken kuramlarının yerelliği ve karşı-olgusal kesinlik özelliği gösterilmiştir. Bu ilkelerin geçerli olduğu herhangi bir teori eşitsizlikleri üretir. Arthur Fine sonradan eşitsizlikleri tatmin eden herhangi bir teorinin, yerel gizli değişken teorisi ile modellenebilir olduğunu göstermiştir.
Bell'in kâğıt yayınlanmasından sonra, Bell eşitsizliklerini test etmek için çeşitli deneyler icat edildi. Bunlar genellikle foton kutuplaşması ölçümlerine dayanıyordu. Bugüne kadar yapılan tüm deneylerin standart kuantum mekaniği teorisinin öngörüleri doğrultusunda olduğu bulunmuştur.
Ancak Bell'in teoremi tüm olası felsefi olarak realist olan teoriler için geçerli değildir. Kuantum mekaniğinin felsefi gerçekçiliğin tüm kavramları ile tutarsız olması yaygın bir yanılgıdır. Kuantum mekaniğinin realistik yorumlaması mümkündür, fakat yukarıda tartışıldığı gibi, bu tip yorumlamalar yerelliği ya da karşı-olgusal kesinliği reddeder. Ana fizik, karşı-olgusal kesinliği reddeden gerçekçilik kavramını korumak için uğraş verirken, yerelliği tutmayı da tercih eder. Böyle genel realist yorumların örnekleri, tutarlı geçmişlerini yorumlanması ve ilk kez 1986 yılında John G. Cramer tarafından önerilen işlem yorumudur. Fine'ın çalışmaları gösterdi ki, yerelliği alarak, iki istatistiksel değişken olan karşı-olgusal kesinlikler tutarsız bir şekilde ilişkilidir ve bu tür senaryolar olmasına rağmen, daha gizemli senaryoların verilmesi ile tutarsızlık karşı-olgusal kesinlik 'sezgilerde' görünebilir.
Yerelliğin ihlalin, özel görelilik ile bağdaştırmak zordur ve nedensellik ilkesi ile uyumsuz olduğu düşünülmektedir. Ancak, Schrödinger denkleminin şartlarını biri olarak tanımlanan 'kuantum potansiyeli' şeklinde bir varsayımı yerel olmayan mekanizması tanıtılırken, kuantum mekaniğinin Bohm yorumlanması, karşı-olgusal kesinlikçe tutarlıdır. Bazı bu alanda çalışanlar gerçek deneylerde kaçamakları sömüren gizli değişken teorisini bağıntısal olarak yazmayı denemiştir.
Ayrıca, yerel gizli değişkenleri olmayan bireysel EPR benzeri deneylerin açıklaması da vardır. Örnekler David Bohm ve Lucien Hardy tarafından önerilebilir.
Paradoksun çözümü > Einstein'ın saf cebirsel teoriye inancı

Kuantum mekaniğinin Bohm yorumlanmasına göre, evrenin durumunun, kuantum dalga işlevleri çökmeden zaman içinde sorunsuzca geliştiği varsayılmaktadır. Kopenhag yorumlanması için oluşan sorunlardan biri dalga işlevinin çöküşünün tanımlanmasıdır. Einstein kuantum mekaniğinin fiziksel olarak eksik ve mantıksal olarak yetersiz olduğunu ileri sürmüştür. "Göreliliğin Anlamı"nda Einstein, “Birisi neden gerçekliği sürekli bir alanda açıklanamayacağına iyi bir neden versin.” demiştir. Kuantum olaylarına bakıldığında, sonlu bir enerjinin sonlu bir sistemi tamamen kuantum numaraları denilen sonlu bir dizi rakamla tarif edilebilir. Bu, bir süreklilik teorisi için uygun olarak görülmemektedir ve gerçekliğin temsili için bir cebirsel teori bulma girişimine neden olmaktadır. Ama hiç kimse bu tip bir teori için bir temel bulamamıştır."Eğer zaman, mekan ve enerji Planck ölçeğinde alt tabakadan türetilmiş ikincil özellikleri ise (Bell'in teoremi hala geçerli olsa da), Einstein'ın varsayımsal cebirsel sistemi EPR paradoksunu çözmek için yeterli olabilir. Fredkin'in Sonlu Doğa Hipotezi'nde Edward Fredkin, Einstein'ın varsayımsal cebirsel sistemi için bir bilgi temeli önerdi. Eğer fiziksel gerçeklik tamamen sonlu ise, Kopenhag yorumu Planck ölçeğinde, bir bilgi işlem sistemine bir yaklaşım olabilir.