stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Cis (cinsiyet)
Köken ve kavramsallaştırma

İlk olarak, Alman seksolog Volkmar Sigusch cisseksüel (Almanca zissexuell) terimini 1998'de bir denemesinde kullandı.
Cis ifadesi Latince "bu taraftaki" anlamında cis- önekinden türetilmiştir. Aslında "karşıya geçen, öteki taraftaki" anlamındaki trans- ifadesinin antitezi olarak ileri sürülmüştür. Bunun daha önce kimyada cis-trans izomeri olarak kullanıldığını bilinmektedir.
Bugün cis ifadesi daha politik doğrucu olarak kabul edilmekte ve 90'lı yıllardan itibaren tıp dergilerinde kullanılmaktadır.
Eleştiriler > Feminizm ve cinsiyet çalışmalarından

Cisseksüel yerine non-trans veya natrans demenin trans bireylerin normalleştirilmesine katkı sunacağını düşünenler vardır.
Bunun yanında cisseksüel-transseküsel ikiliğinin ikili cinsiyet kadar yıkıcı olduğunu düşünenler de vardır. Çünkü bu ikilik lezbiyen, gey ve biseksüel bireyleri (LGB) heteroseksüellerle aynı kefeye koyuyor.
Eleştiriler > İnterseks örgütlerinden

İnterseks bireyler ilk cinsiyet kaydını karmaşıklaştırabilen ve istemsiz veya zorla tıbbî tedaviye yol açabilen atipik fiziksel cinsiyet özellikleriyle doğarlar. Bedeniyle eşleşen "ikili olmayan bir cinsiyet kimliği duygusu"na sahip interseks bedenle doğan bir kişi, hem cis değildir hem de cinsiyet uyumsuzluğuna sahiptir. Dünyanın çoğu ülkesinde bebeklerin interseks olup olmadığına bakılmadan cinsiyet ataması yapılıyor. Bu da kayda geçirilen cinsiyetle bedenin uyuşmadığı durumlar ortaya çıkarıyor. Bunların bir sonucu olarak bebeklere genital bölge ameliyatları gibi işlemler normalleştiriliyor.
Bola de Ouro

2021 yılı Bola de Ouro ödülünü kazanan Hulk
Bola de Ouro (Altın Top) 1973'ten beri her yıl Placar dergisi tarafından Brezilya şampiyonunun en iyi oyuncusuna verilen ödül.
Ödülü kazananlar

2022:  Gustavo Scarpa (Palmeiras)
2021:  Hulk (Atlético Mineiro)
2020:  Claudinho (Red Bull Bragantino)
2019:  Gabriel Barbosa (Flamengo)
2018:  Dudu (Palmeiras)
2017:  Jô (Corinthians)
2016:  Gabriel Jesus (Palmeiras)
2015:  Renato Augusto (Corinthians)
2014:  Ricardo Goulart (Cruzeiro)
2013:  Éverton Ribeiro (Cruzeiro)
2012:  Ronaldinho (Atlético Mineiro)
2011:  Neymar (Santos)
2010:  Darío Conca  (Fluminense)
2009:  Adriano (Flamengo)
2008:  Rogério Ceni (São Paulo)
2007:  Neves (Fluminense)
2006:  Lucas (Grêmio)
2005:  Carlos Tevez  (Corinthians)
2004:  Robinho (Santos)
2003:  Alex (Cruzeiro)
2002:  Kaká (São Paulo)
2001:  Alex Mineiro (Atlético Paranaense)
2000:  Romário (Vasco da Gama)
1999:  Marcelinho (Corinthians)
1998:  Edilson (Corinthians)
1997:  Edmundo (Vasco da Gama)
1996:  Djalminha (Palmeiras)
1995:  Giovanni (Santos)
1994:  Amoroso (Guarani)
1993:  César Sampaio (Palmeiras)
1992:  Júnior (Flamengo)
1991:  Mauro Silva (Bragantino)
1990:  César Sampaio (Santos)
1989:  Ricardo Rocha (São Paulo)
1988:  Taffarel (Internacional)
1987:  Renato Gaúcho (Flamengo)
1986:  Careca (São Paulo)
1985:  Marinho (Bangu)
1984:  Roberto Costa (Vasco da Gama)
1983:  Roberto Costa (Atlético Paranaense)
1982:  Zico (Flamengo)
1981:  Paulo Isidoro (Grêmio)
1980:  Cerezo (Atlético Mineiro)
1979:  Falcão (Internacional)
1978:  Falcão (Internacional)
1977:  Cerezo (Atlético Mineiro)
1976:  Elías Figueroa (Internacional)
1975:  Valdir Peres (São Paulo)
1974:  Zico (Flamengo)
1973:  Agustín Cejas (Santos)
1973:  Atílio Ancheta (Grêmio)
1971:  Dirceu Lopes (Cruzeiro)
Ödül 1971 ve 1972 yılında verilmemiştir fakat aşağıdaki oyuncular en iyi performansı sergilemişlerdir:
1972:  Elías Figueroa (Internacional)
1970:  Francisco Reyes (Flamengo)
Bola de Prata Ödülü

Bola de Prata (Gümüş Top) ödülü puan sistemine göre kendi pozisyonunun (ileri, defans, vb) en iyi oyuncuların verilir.
| g t Bola de Ouro |
| --- | --- |
 1971: Dirceu Lopes  1973: Ancheta & Cejas  1974: Zico  1975: Waldir Peres  1976: Figueroa  1977: Toninho Cerezo  1978: Falcão  1979: Falcão  1980: Toninho Cerezo  1981: Paulo Isidoro  1982: Zico  1983: Roberto Costa  1984: Roberto Costa  1985: Marinho  1986: Careca  1987: Renato Gaúcho  1988: Taffarel  1989: Ricardo Rocha  1990: César Sampaio  1991: Mauro Silva  1992: Júnior  1993: César Sampaio  1994: Amoroso  1995: Giovanni  1996: Djalminha  1997: Edmundo  1998: Edílson  1999: Marcelinho Carioca  2000: Romário  2001: Alex Mineiro  2002: Kaká  2003: Alex  2004: Robinho  2005: Tevez  2006: Lucas  2007: Thiago Neves  2008: Rogério Ceni  2009: Adriano  2010: Conca  2011: Neymar  2012: Ronaldinho  2013: Éverton Ribeiro  2014: Ricardo Goulart  2015: Renato Augusto 
| g t 2002 Bola de Prata Yılın Takımı |
| --- | --- |
 KL: Diego  DF: Mancini  DF: Fábio Luciano  DF: Alex  DF: Athirson  OS: Fábio Simplício  OS: Tinga  OS: Kaká  OS: Ramon  FV: Robinho  FV: Gil 
| g t 2004 Bola de Prata Yılın Takımı |
| --- | --- |
 KL: Rogério Ceni  DF: Paulo Baier  DF: Lugano  DF: Rodrigo  DF: Léo  OS: Magrão  OS: Mineiro  OS: Petković  OS: Ricardinho  FV: Robinho  FV: Washington 
| g t 2010 Bola de Prata Yılın Takımı |
| --- | --- |
 KL: Fábio  DF: Mariano  DF: Chicão  DF: Alex Silva  DF: Roberto Carlos  OS: Elias  OS: Jucilei  OS: Walter Montillo  OS: Darío Conca  FV: Neymar  FV: Jonas 
| g t 2011 Bola de Prata Yılın Takımı |
| --- | --- |
 KL: Fernando Prass  DF: Mário Fernandes  DF: Dedé  DF: Paulo André  DF: Juninho  OS: Marcos Assunção  OS: Paulinho  OS: Walter Montillo  OS: Ronaldinho  FV: Neymar  FV: Fred 
| g t 2012 Bola de Prata Yılın Takımı |
| --- | --- |
 KL: Diego Cavalieri  DF: Marcos Rocha  DF: Leonardo Silva  DF: Réver  DF: Carlinhos  OS: Ralf  OS: Paulinho  OS: Zé Roberto  OS: Ronaldinho  FV: Lucas  FV: Fred
Yeni Galeri (Londra)

Yeni Galeri'nin Merkez Salonu, Yeni Galeri Notları kataloğundan, Yaz 1888.
Yeni Galeri (İngilizce: New Gallery), Londra'daki 121 Regent Street adresinde bulunan Crown Estate'e ait II. Derece Listelenmiş bir binadır ve aslen 1888'den 1910'a kadar bir sanat galerisi, 1910'dan 1913'e kadar The New Gallery Restaurant, 1913'ten 1953'e kadar The New Gallery Cinema ve 1953'ten 1992'ye kadar bir Yedinci Gün Adventist Kilisesi idi. On yıldan fazla boş kaldıktan sonra bina, 2006'dan 2011'e kadar bir Habitat mobilya mağazasıydı ve Eylül 2012'den beri Burberry'nin amiral gemisi mağazasıdır.
Konuyla ilgili yayınlar

Oscar Wilde's essay: Close of the Arts and Crafts, Pall Mall Gazette, 30 Kasım 1888.
Ann McEwen, Ernest Radford and the First Arts and Crafts Exhibition, 1888
Vitória, Espírito Santo

| Vitória |
| --- | --- |
belediye
Vitória panoraması
  Bayrak Mühür 
 Vitória'nın Espírito Santo'daki konumu
VitóriaYerleşimin Brezilya'daki konumu
Koordinatlar: 20°17′20″G 40°18′30″B﻿ / ﻿20.28889°G 40.30833°B﻿ / -20.28889; -40.30833
Ülke:  Brezilya
Bölge: Güneydoğu
Eyalet:  Espírito Santo
Kuruluş: 8 Eylül 1551
Yüzölçümü
 • Toplam: 93 km²
Nüfus (2020)
 • Toplam: 365.855
 • Yoğunluk: oto/km²
Zaman dilimi: UTC-03.00 (BZD)
Vitória, Brezilya'nın Espírito Santo eyaletinde bulunan ve eyalete başkentlik yapan belediye. Nüfus 2020 sayımına göre 365.855 idi. Şehir birkaç nehrin denize kavuştuğu bir körfezde bulunan küçük bir ada üzerinde 8 Eylül 1551 yılında kurulmuştur. Florianópolis ve São Luís ile beraber Brezilya eyaletleri arasında bir adada kurulu bulunan üç eyalet başkentinden biridir.
Kardeş Şehirler

Beyrut, Lübnan
Cascais, Portekiz
Dunkerque, Fransa
Havana, Küba
Mantova, İtalya
Miami, Florida, Amerika Birleşik Devletleri
Ōita, Japonya
Vitoria-Gasteiz, İspanya
Darmstadt, Almanya
Zhuhai, Çin
Yantai, Çin
Vila Velha, Brezilya
El-Hamriye

| El-Hamriye الحمريه |
| --- | --- |
Belediye
El-Hamriye belediyesi
El-Hamriye
El-HamriyeEl-Hamriye'nin Birleşik Arap Emirlikleri'ndeki konumu
Koordinatlar: 25°28′51″K 55°29′54″D﻿ / ﻿25.48083°K 55.49833°D﻿ / 25.48083; 55.49833
Ülke:  Birleşik Arap Emirlikleri
Emirlik:  Şârika
Nüfus (2015)
 • Toplam: 3.297
Zaman dilimi: UTC+04.00 (GST)
El-Hamriye (Arapça: الحمريه), Birleşik Arap Emirlikleri'nin Şârika Emirliği'nde bulunan bir belediyedir. Belediye, Acman ve Ummü'l-Kayveyn arasında Basra Körfezi'nin kıyısında yer almaktadır. Belediyenin nüfusu 1 Temmuz 2015 tarihi itibarı ile 3.297'dir.
El-Hamriye, kayıkçılar ve jet skicilerin yanı sıra buraya demirleyen yerel balıkçılar arasında popüler olan lagünün yanı sıra hem halat hem de tel örgü balık ağlarını saklayıp tamir etmesiyle dikkat çekmektedir.
Geleneksel olarak El Bu Şemis Naim Dervişe bölümüne ait ailelerin evidir ve bu ilişki sayesinde Acman, El-Hira'nın hemen güneyindeki Şârika bölgesiyle bağlantılıdır.
1056 Azalea

| --- | --- |
1056 Azalea'nın Işık eğrisinden elde edilmiş kalıp modeli
Keşif
Keşfeden: K. Reinmuth
Keşif yeri: Heidelberg Gözlemevi
Keşif tarihi: 31 Ocak 1924
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (1056) Azalea
Adın kaynağı: Azalea (Açelya) (çiçek)
Alternatif adlandırma: 1924 QD · 1925 NA 1929 WX
Küçük gezegen kategorisi: Ana kuşak · (iç) Flora
Yörünge özellikleri
Dönem 4 Eylül 2017 (JG 2458000.5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı: 93,24 yıl (34.057 gün)
Günöte: 2,6277 AB
Günberi: 1,8321 AB
Yarı büyük eksen: 2,2299 AB
Dış merkezlik: 0,1784
Yörünge periyodu: 3,33 yıl (1.216 gün)
Ortalama ayrıklık: 226,32°
Ortalama devinim: 0° 17d 45.6s / gün
Eğiklik: 5,4267°
Çıkış düğümü boylamı: 104,17°
Perihelyon açısı: 212,39°
Fiziksel özellikler
Tayf tipi: SMASS = S
Mutlak parlaklık (H): 11,60 · 11,70 · 11,73±0,28 · 11,83
Boyutlar: 10,66±1,99 km 11,76±0,54 km 11,869±0,136 km 12.40 km (hesaplanan) 12,984±0,069 km 13,07±0,64 km
Sinodal dönme süresi: 15.0276 sa 15,03±0,05 sa 15,15±0,03 sa
Geometrik albedo: 0,223±0,024 0.24 (varsayılan) 0,2457±0,0401 0,292±0,040 0,34±0,16
  
1056 Azalea (geçici adı: 1924 QD), asteroit kuşağının iç bölgelerinden, yaklaşık 12 kilometre çapında taşsı bir Flora ailesi asteroitidir. 31 Ocak 1924'te astronom Karl Reinmuth tarafından Almanya'nın güneybatısındaki Heidelberg-Königstuhl Devlet Gözlemevi'nde keşfedildi. Asteroit, adını Azalea (Açelya) çiçeğinden almıştır.
Yörünge ve sınıflandırma

Azalea, ana kuşaktaki en büyük ve taşsı asteroitlerden oluşan devasa bir asteroit ailesi olan Flora ailesinin (402) bir üyesidir. İç asteroit kuşağında yer alır ve 1,8-2,6 AB uzaklıkta her 3 yıl 4 ayda bir (1.216 gün) Güneş'in etrafında döner. Yörüngesinin dış merkezliği 0,18 ve ekliptiğe göre eğikliği 5°'dir. Asteroitin gözlem yayı, resmi keşif gözleminden 4 yıldan fazla bir süre sonra, Nisan 1928'de Heidelberg'de başlar.
Fiziksel özellikler

SMASS sınıflandırmasında Azalea, yaygın bir taşsı S-tipi asteroittir.
Fiziksel özellikler > Dönme süresi

2004 yılında, Agnieszka Kryszczyńska'nın da aralarında bulunduğu çoğunluğu Polonyalı astronomlardan oluşan bir grup ile astronom Alain Klotz ve Raoul Behrend tarafından fotometrik gözlemlerden Azalea'nın iki dönel ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, sırasıyla 0,70 ve 0,79 büyüklüğünde (U=2/2) yüksek bir parlaklık değişimi ile 15,03 ve 15,15 saatlik bir dönme süresi verdi. Yüksek parlaklık genliği, genellikle asteroitin küremsi olmayan bir şekle sahip olduğuna işaret eder.
Fiziksel özellikler > Dönüş ekseni

2013 yılında yapılan uluslararası bir çalışma, 15,0276 saatlik ortak süreye sahip bir ışık eğrisini modelledi ve ekliptik koordinat sisteminde (λ, β) (U=bilgi yok) (252,0°, 51,0°) ve (64,0°, 41,0°) olmak üzere iki dönüş ekseni buldu.
Fiziksel özellikler > Çap ve albedo

Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Gezgini'nin NEOWISE görevi tarafından gerçekleştirilen araştırmalara göre Azalea, 10,66 ile 13,07 kilometre arasında çapa ve 0,223 ile 0,34 arasında bir yüzey yansıtabilirlik değerine sahiptir.
Collaborative Asteroid Lightcurve Link, Flora ailesinin en büyük üyesi ve adaşı olan 8 Flora'dan türetilen 0,24'lük bir albedoyu varsayar ve 11,7'lik mutlak büyüklüğe dayalı olarak 12,40 kilometrelik bir çap hesaplar.
Adlandırma

Bu küçük gezegene, huni şeklinde taç yaprakları olan ve aslında bir Ormangülü cinsi olan çiçekli çalı Azalea (Açelya) adı verilmiştir. Resmi adlandırma atıfı, Paul Herget tarafından 1955 yılında yayımlanan Küçük Gezegenlerin İsimleri (The Names of the Minor Planets) adlı eserde belirtilmiştir (H 100).
1075 Helina

| --- | --- |
Işık eğrisinden elde edilmiş kalıp modeli
Keşif
Keşfeden: G. Neujmin
Keşif yeri: Simeiz Gözlemevi
Keşif tarihi: 29 Eylül 1926
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (1075) Helina
Adın kaynağı: Helij Neujmin (kaşifin oğlu)
Alternatif adlandırma: 1926 SC · 1930 KV 1965 CB · A906 YG A916 WH
Küçük gezegen kategorisi: Asteroit kuşağı · (dış) Eos
Yörünge özellikleri
Dönem 4 Eylül 2017 (JG 2458000,5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı: 110,85 yıl (40.489 gün)
Günöte: 3,3528 AB
Günberi: 2,6705 AB
Yarı büyük eksen: 3,0116 AB
Dış merkezlik: 0,1133
Yörünge periyodu: 5,23 yıl (1.909 gün)
Ortalama ayrıklık: 156,59°
Ortalama devinim: 0° 11d 18.96s / gün
Eğiklik: 11,523°
Çıkış düğümü boylamı: 100,81°
Perihelyon açısı: 250,61°
Fiziksel özellikler
Tayf tipi: Tholen = SU B–V = 0.765 U–B = 0.370
Mutlak parlaklık (H): 10,10±0,43 · 10.15 · 10.31 · 10,371±0,003 (R)
Ortalama çap: 26,198±0,414 km 30,39±7,76 km 34,48±0,58 km 35.52 km 37,93±0,85 km
Sinodal dönme süresi: 44,554±0,1526 s 44,6768±0,0001 s 44,6770±0,0002 s 44,677±0,001 s 44,9±0,1 h
Kutup ekliptik enlemi:  (127.0°, −43.0.0°) (λ1/β1)  (280.0°, −44.0°) (λ2/β2) 
Geometrik albedo: 0,11±0,07 0,111±0,005 0.1220 0,129±0,009
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam
  
1075 Helina, geçici ismi 1926 SC, asteroit kuşağının dış bölgelerinden gelen, yaklaşık 34 kilometre (21 mi) çapında taşlı bir Eos asteroididir. 29 Eylül 1926'da astronom Grigori Neuymin tarafından Kırım yarımadasındaki Simeiz Gözlemevi'nde keşfedildi. Asteroide, kaşifin oğlu Helij Neuymin'in adı verildi.
Yörünge ve sınıflandırma

Helina, yaklaşık 10.000 asteroitten oluşan dış ana kuşağın en büyük asteroit ailesi olan Eos ailesinin (606) bir üyesidir. Dış asteroit kuşağında Güneş'i 2,7-3,4 AB uzaklıkta; her 5 yıl ve 3 ayda bir döner (1.909 gün; 3,01'lük yarı ana eksen vardır). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0,11'lik bir eksantrikliğe ve 12 °'lik bir eğime sahiptir.
Asteroit ilk olarak Aralık 1906'da Heidelberg Gözlemevinde A906 YG olarak tanımlandı. Gövdenin gözlem yayı, resmi keşif gözleminden dokuz gün sonra, Ekim 1926'da Simeiz Gözlemevi'nde başlar.
Fiziksel özellikler

Tholen sınıflandırmasında Helina, olağandışı bir spektruma (SU) sahip taşlı bir S-tipi asteroittir.
Fiziksel özellikler > Rotasyon süresi

Mart 2013'te, Kaliforniya'daki Palomar Transient Factory astronomları tarafından R bandındaki fotometrik gözlemlerden Helina'nın dönen bir ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, 0,91 kadir (U=2) parlaklık değişimi ile 44,554 saatlik bir dönme süresi verdi. Nisan 2013'te Avrupalı amatör astronomlar Matthieu Bachschmidt, Paul Krafft, Olivier Gerteis, Hubert Gully ve Luc Arnold, 44,9 saatlik bir periyodu 0,64 büyüklüğünde (U=3-) bir genlikle ölçtüler.
Yavaş bir döndürücü olmamakla birlikte, Helina ortalamadan daha uzun bir süreye sahiptir. Yüksek parlaklık genliği, küresel bir şekil yerine uzun veya düzensiz bir şeklin göstergesidir.
Fiziksel özellikler > Kutuplar

Asteroidin ışık eğrisi de birkaç kez modellenmiştir. Sırasıyla 44,6768 ve 44,677 saatlik bir mutabakat süresi verdi. 2018 çalışmasında modelleme ayrıca ekliptik koordinatlarda (λ, β) (127,0°, −43,0,0°) ve (280,0°, −44,0°) olmak üzere iki dönüş ekseni verdi.
Fiziksel özellikler > Çapı ve albedosu

Kızılötesi Astronomik Uydu IRAS, Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından yapılan araştırmalara göre Helina'nın çapı 26,198 ile 37,93 kilometre arasında ve yüzeyi 0,11 ile 0,129 arasında bir albedoya sahip. The Collaborative Asteroid Lightcurve Link, IRAS tarafından elde edilen, yani 10,15'lik mutlak büyüklüğe dayalı olarak 0,1220'lik bir albedo ve 35,52 kilometrelik bir çap olan sonuçları benimser.
İsimlendirme

Bu küçük gezegen, kaşif Grigori Neuymin'in oğlu Helij Grigoreviç Neuymin'in (1910–1982) adını almıştır. Küçük Gezegen İsimleri Sözlüğü'nün yazarı Lutz Schmadel, adlandırma koşullarını Kırımlı astronomlar I. I. Neyachenko ve N. S. Chernykh'tan öğrendi (bkz. 2325 Chernykh).
Keith Devlin

| Keith J>  Devlin |
| --- | --- |

Doğum: 16 Nisan 1947 (77 yaşında)
Milliyet: İngiltere

Kariyeri
Dalı: Matematik
Çalıştığı kurumlar: Stanford Üniversitesi
 

Keith J. Devlin (d. 16 Mart 1947, Hull, Birleşik Krallık) İngiliz matematikçi ve popüler bilim yazarı.
Hayatı

Devlin, Stanford Üniversitesi Beşeri Bilimler ve Teknolojileri İleri Araştırma Enstitüsü'nün (H-STAR, Human-Sciences and Technologies Advanced Research Institute) ortak kurucularından biri ve murahhas üyesi, bununla birlikte Stanford Media X üniversite-endüstri araştırma ortaklık programının ortak kurucularındandır. Ayrıca Dil ve Enformasyon Araştırmaları Merkezi'nde kıdemli araştırmacı ve Stanford Üniversitesi'nde matematik profesörüdür.
National Public Radio'da Weekend Edition Saturday (Haftasonu Baskısı Cumartesi) programında yorumcu olarak yer almakta ve burada The Math Guy olarak adlandırılmaktadır.
2011 yılı itibarıyla, 31 kitabın yazar listesinde yer almaktadır. Kitapların çoğu, birçok akademik çalışmaya zıt olarak, genel kamuoyunun sesi olmayı amaçlamıştır.
Devlin ayrıca, ilk kez "Goodbye, Descartes" adlı kitabının son bölümünde dile getirdiği, soft matematik konseptinin de yaratıcısıdır.
Kitaplarından bazıları

The Unfinished Game: Pascal, Fermat, and the Seventeenth-Century Letter that Made the World Modern. Basic Books. 2008. ISBN 978-0465009107.
Gary Lorden ile birlikte The Numbers Behind NUMB3RS: Solving Crime with Mathematics. Plume. 2007. ISBN 0452288576.
The Math Instinct: Why You're a Mathematical Genius (Along with Lobsters, Birds, Cats, and Dogs). Thunder's Mouth Press. 2006. ISBN 156025839X.
The Millennium Problems: the Seven Greatest Unsolved Mathematical Puzzles of Our Time. Basic Books. 2002. ISBN 0465017304.
The Math Gene: How Mathematical Thinking Evolved and Why Numbers Are Like Gossip. Basic Books. 2000. ISBN 0465016197.
Mathematics: The New Golden Age. Columbia University Press. 1999. ISBN 023111639X.
The Language of Mathematics: Making the Invisible Visible. Holt Paperbacks. 1998. ISBN 0805072543.
Mathematics: The Science of Patterns. Holt Paperbacks. 1996. ISBN 0805073442.
The Joy of Sets: Fundamentals of Contemporary Set Theory. Springer. 1993. ISBN 0387940944.
Logic and Information. Cambridge University Press. 1991. ISBN 0521499712.
Constructibility. Springer. 1984. ISBN 3540132589.
Ödülleri

Ortak Politika Kurulu Matematik İleşim Ödülü (Joint Policy Board for Mathematics Communications Award)
2007 Bilimi Popülerleştirdiği için Carl Sagan Ödülü (Carl Sagan Prize for Science Popularization)
2004  Matematik dalında Uluslararası Pisagor Ödülü,matematik bilimlerinde en açıklayıcı metin kategorisinde The Millennium Problems adlı eserin İtalyanca çevirisi için
Dört Kitap ve Beş Klasik

Dört Kitap ve Beş Klasik (Çince: 四書五經; pinyin: Sìshū Wǔjīng), Çin'de Konfüçyüsçülük hakkında MÖ 300'den önce yazılmış yetkili kitaplardır.
Dört Kitap

Dört Kitap (四書 sìshū), Konfüçyüsçülüğün temel değer ve inanç sistemlerini gösteren klasik Çin metinleridir. Bu metinler, Song Hanedanı'nda Zhu Xi tarafından Konfüçyüsçü düşünceye genel bir giriş olarak hizmet etmek üzere seçildiler ve Ming ve Qing hanedanlarında kamu hizmeti sınavlarının resmi müfredatının özünü oluşturdular. Bu kitaplar:
Büyük Öğrenme
Ortalama Doktrini
Seçmeler
Mensiyüs
Beş Klasik

Beş Klasik (五經 wǔjīng), geleneksel Konfüçyüs kanonunun bir parçasını oluşturan beş Qin öncesi kitaptır. Metinlerin birçoğu Savaşan Devletler Çağı'nda zaten öne çıkmıştı. Zamanın önde gelen Konfüçyüsçü bilim insanı Mensiyüs, Bahar ve Güz Yıllıkları klasiğini önceki dönemlerin yarı efsanevi kronikleri kadar eşit derecede önemli kabul etti. Konfüçyüsçülüğü resmi ideolojisi olarak benimseyen Batı Han Hanedanı döneminde, bu metinler devlet destekli müfredatın bir parçası haline geldi. Metinler ilk kez bir dizi koleksiyon olarak değerlendirilmeye ve toplu olarak "Beş Klasik" olarak adlandırılmaya başlandı. Bu klasikler:
Şiir Klasiği
Shujing
Liji
Yi Çing
Bahar ve Güz Yıllıkları
Radyatif transfer

Bir jet moleküler genç yıldızdaki sıcaklıklar t=1920 yılı
Radyatif transfer elektromanyetik radyasyon formunda fiziksel bir enerji transferi olayıdır. Radyasyon bir ortam boyunca yayılırken
absorbsiyon, emisyon ve saçılma işlemlerinden etkilenir. Işınım Taşınım Denklemi bu etkileşimleri matematiksel olarak tanımlar. Radyatif Transfer Denklemi optik, astrofizik, atmosfer bilimi ve uzaktan algılama gibi çok çeşitli konularda uygulanmaktadır. Radyatif Transfer Denkleminin (RTD) analitik çözümleri basit durumlar için mevcuttur, ancak daha gerçekçi ortamlar için karmaşık çoklu saçılma parametreleri ile sayısal yöntemler gereklidir. Bu makale büyük ölçüde radyasyon dengesinin durumuna odaklanmıştır.
Tanımlar

Bir radyasyon alanını tanımlayan temel miktara radyometrik terimlerle spektral radyasyon denir. (diğer alanlarda buna genellikle spesifik şiddet denir). Birim zamandan, birim frekans aralığında,  da\, gibi bir yüzeyden yayınlanıp, 



d
Ω


{\textstyle d\Omega }

 katı açısı içerisinde ilerleyerek  da'\,gibi bir yüzeye giren enerji niceliğine spesifik şiddet denir.
Radyometrik terimlerle, geçit, her bir uzamsal yönde, her bir uzamsal doğrultuda iki duyunun her birine yayılan enerji miktarı ile, birim zaman başına, kaynak geçişi yüzeyinin birim alanı başına, bir mesafedeki birim katı açısına göre, birim dalga boyu aralığı dikkate alınır. (o an için polarizasyon dikkate alınmaz.)
Spesifik şiddeti  I_{\nu },katı açı  d\Omega  yayınlandığı yüzey  da\,, radyasyonun yayınlandığı nokta  \mathbf {r} , radyasyonun katı açı içindeki yayınlanma doğrultusu  {\hat {\mathbf {n} }}, zamandaki değişim  dt\,, frekans aralığında  \nu \, için  \nu +d\nu \, yazılır.
dE_{\nu }=I_{\nu }(\mathbf {r} ,{\hat {\mathbf {n} }},t)\cos \theta \ d\nu \,da\,d\Omega \,dt
\theta  (teta açısı) birim yönü vektörünün açısıdır  {\hat {\mathbf {n} }} alan elemanına normal yapar. cos \theta  ile iz düşümüyle oluşacak açı farkının düzeltmesi yapılmış olur. Spektral ışıma birimlerinin enerji / zaman / alan / katı açı / frekans olduğu görülür. MKS birimlerinde bu  W · m −2 · sr −1 · Hz −1  olacaktır.
Radyatif Transfer Denklemi

Radyatif transfer denklemi basitçe bir radyasyon demeti bir katı açı içerisinde ilerledikçe absorbsiyon enerjisini kaybettiğini, emisyon işlemi ile enerji kazandığını ve saçılma yoluyla enerjiyi yeniden dağıttığını söylüyor. Termodinamik, soğurulan absorbsiyon enerjisi kadar emisyonun olması gerektiğini söyler. Radyatif Transfer Denkleminin diferansiyel şekli:
c ışığın hızı,  j_{\nu } emisyon katsayısı,  k_{\nu ,s} saçılma opasitesi,  k_{\nu ,a} absorbsiyon opasitesi ve  {\frac {1}{4\pi }}k_{\nu ,s}\int _{\Omega }I_{\nu }d\Omega  terimi, genel bir ifadeyle diğer yönlerden bir yüzeye saçılan radyasyonu temsil eder.
Emilim/Soğurma/Absorbsiyon (elektromanyetik radyasyon)
Atomik çizgi spektrumları
Beer-Lambert yasası
Emisyon/Yayılım
Atmosferik radyasyon transfer kodlarının listesi
Saçılma
Biyolojik dokuda foton taşınımı için ışıma aktarım denklemi ve difüzyon teorisi
Spektral Radyans
Spesifik Şiddet
Vektör ışınımı transferi