stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2011 FIFA 17 Yaş Altı Dünya Kupası
Eleme aşaması > Son 16 turu

Özbekistan  v  Avustralya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Özbekistan  | 4 - 0 |  Avustralya |
| Makhstaliev  11'   T. Khakimov  40'   Chapman  66' (kk)   Yarbekov  89' | Rapor |  |
Brezilya  v  Ekvador
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Brezilya  | 2 - 0 |  Ekvador |
| Ademilson  16'   Léo  87' | Rapor |  |
Kongo Cumhuriyeti  v  Uruguay
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Kongo Cumhuriyeti  | 1 - 2 |  Uruguay |
| Binguila  53' | Rapor | Moreira  65'   Silva  86' |
Japonya  v  Yeni Zelanda
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Japonya  | 6 - 0 |  Yeni Zelanda |
| Ishige  20', 22'   Hayakawa  32', 80'   Colvey  42' (kk)   Minamino  56' | Rapor |  |
Almanya  v  ABD
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Almanya  | 4 - 0 |  ABD |
| Günter  20'   Weiser  40'   Yeşil  43'   Ducksch  50' | Rapor |  |
İngiltere  v  Arjantin
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| İngiltere  | 1 - 1 |  Arjantin |
| Sterling  40' | Rapor | Padilla  12' |
|   | Seri penaltılar |   |
| Magri    Morgan    Clayton    Forster-Caskey    Chalobah  | 4 - 2 |  Ocampos    Pugh    Iñíguez    Allione |
Fransa  v  Fildişi Sahili
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Fransa  | 3 - 2 |  Fildişi Sahili |
| Benzia  37' (pen.), 74'   Nangis  65' | Rapor | S. Coulibaly  3'   Diarrassouba  25' |
Meksika  v  Panama
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Meksika  | 2 - 0 |  Panama |
| Fierro  2'   Bueno  89' | Rapor |  |
Eleme aşaması > Çeyrek finaller

Uruguay  v  Özbekistan
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Uruguay  | 2 - 0 |  Özbekistan |
| Charamoni  29'   Aguirre  64' | Rapor |  |
Japonya  v  Brezilya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Japonya  | 2 - 3 |  Brezilya |
| Nakajima  77'   Hayakawa  88' | Rapor | Léo  16'   Ademilson  48'   Adryan  60' |
Almanya  v  İngiltere
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Almanya  | 3 - 2 |  İngiltere |
| Yeşil  7', 53' Ayhan  24' | Rapor | Magri  67' (pen.) Hope  83' |
Fransa  v  Meksika
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Fransa  | 1 - 2 |  Meksika |
| Ikoko  17' | Rapor | Escamilla  14'   Fierro  50' |
Eleme aşaması > Yarı finaller

Uruguay  v  Brezilya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Uruguay  | 3 - 0 |  Brezilya |
| Álvarez  20' (pen.)   San Martín  72'   Méndez  90+5' | Rapor |  |
Almanya  v  Meksika
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Almanya  | 2 - 3 |  Meksika |
| Yeşil  10' Can  60' | Rapor | Gómez  3', 90'   Espericueta  76' |
Eleme aşaması > Üçüncülük maçı

Brezilya  v  Almanya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Brezilya  | 3 - 4 |  Almanya |
| Wellington  22' Adryan  29' (pen.), 33' | Rapor | Aydın  20', 63' Günter  45+1' Ayçiçek  55' |
Eleme aşaması > Final

Uruguay  v  Meksika
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Uruguay  | 0 - 2 |  Meksika |
|  | Rapor | Briseño  31' Casillas  90+2' |
Ödüller > Kişisel ödüller

| Altın Top | Gümüş Top | Bronz Top |
| --- | --- | --- |
|  Julio Gómez |  Jonathan Espericueta |  Carlos Fierro |
| Altın Ayakkabı | Gümüş Ayakkabı | Bronz Ayakkabı |
|  Souleymane Coulibaly |  Samed Yeşil |  Adryan |
| 9 gol | 6 gol | 5 gol |
Altın Eldiven
 Mathías Cubero
FIFA Fair Play Ödülü
 Japonya
Gol krallığı

Souleymane Coulibaly
Samed Yeşil
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   Ademilson  |   Adryan  |   Yassine Benzia  |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   Okan Aydın  |   Carlos Fierro  |   |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   Levent Ayçiçek   Koray Günter   Mitchell Weiser   Fumiya Hayakawa  |   Hideki Ishige   Giovani Casillas   Julio Gómez  |   Stephen Carmichael   Timur Khakimov   Abbosbek Makhstaliev  |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   Léo   Lukáš Juliš   José Francisco Cevallos   Hallam Hope  |   Raheem Sterling   Marvin Ducksch   Jonathan Espericueta   Jorman Aguilar  |   Elbio Álvarez   Guillermo Méndez   Alfred Koroma  |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   Brian Ferreira   Maximiliano Padilla   Lucas Pugh   Jonathan Silva   Jesse Makarounas   Luke Remington   Dylan Tombides   Lucas Piazón   Wallace   Wellington   Sadi Jalali   Quillan Roberts   Hardy Binguila   Bel-Ange Epako   Justalain Kounkou   Christ Nkounkou   Drissa Diarrassouba   Viktor Fischer   Lee Rochester Sørensen   Kenneth Zohore   Carlos Gruezo   Jordan Jaime  |   Kevin Mercado   Nathaniel Chalobah   Max Clayton   Sam Magri   Adam Morgan   Blair Turgott   Sébastien Haller   Jordan Ikoko   Lenny Nangis   Abdallah Yaisien   Kaan Ayhan   Emre Can   Cimo Röcker   Zhelano Barnes   Andre Lewis   Hiroki Akino   Masaya Matsumoto   Takumi Minamino   Shoya Nakajima   Daisuke Takagi   Naomichi Ueda   Antonio Briseño  |   Marco Bueno   Kevin Escamilla   Alfonso González   Memphis Depay   Kyle Ebecilio   Danzell Gravenberch   Jordan Vale   Jo Kwang   Ju Jong-Chol   Kang Nam-Gwon   Alejandro Guido   Esteban Rodriguez   Rodrigo Aguirre   Santiago Charamoni   Juan Cruz Mascia   Maximiliano Moreira   Leonardo Pais   Juan San Martín   Gastón Silva   Bobir Davlatov   Davlatbek Yarbekov  |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   Connor Chapman (Özbekistan mücadelesinde)  |   Kip Colvey (Japonya mücadelesinde)  |   Jong Kwang-Sok (Meksika mücadelesinde)  |
Meksika takımı, Hollanda maçında frikik kullanırken
Kilkenny (bira)

| --- | --- |

Tip: Bira
Üretici: St. Francis Abbey
Köken: İrlanda
İlk üretim yılı: 1987
Alkol miktarı: %4,3
Kilkenny, İrlanda menşeli bir nitrojenli krem bira markasıdır. İlk olarak 1987 yılında üretilmeye başlanmış olup adını Kilkenny'den almaktadır ve Diageo tarafından üretilmekte ve yönetilmektedir. Bira, şişe ve teneke kutular haline satılmaktadır. İrlanda'da demlendi. Kilkenny, Smithwick's Draught'a benzemekle birlikte daha az şerbetçiotu apresine sahiptir ve Guinness'e benzer nitrojenli kreme sahiptir. 'Kilkenny' adı ilk olarak 1980'lerde ve 1990'larda 'Smithwick's' kelimesinin telaffuzundaki zorluk nedeniyle Smithwick'in daha güçlü bir versiyonunu Avrupa ve Kanada pazarları için pazarlamak için kullanıldı. Artık benzer ama farklı bir birayı ifade etmektedir.
Kilkenny, 2013'te kapanana kadar İrlanda'da faaliyet gösteren en eski bira fabrikası olan Kilkenny'deki St. Francis Abbey fabrikasında üretildi. Şu anda Dublin'deki Guinness bira fabrikasında üretilmektedir. Guinness'e benzer şekilde servis edilir; yaklaşık ¾ ila 1 inçlik bir tepe ile tamamen yükseltilmiştir. Malzemeler su, maltlı arpa, kavrulmuş maltlı arpa, şerbetçiotu ve mayadır.
Sinalco

| --- | --- |

Tip: Meşrubat
Köken: Almanya
İlk üretim yılı: 1902
Sinalco, Alman menşeli bir meşrubat markasıdır. İlk olarak 1902 yılında üretilmeye başlanmış olup günümüzde 40 ülkede pazarlanmaktadır. Duisburg merkezli Sinalco International tarafından üretilmektedir.
Sinalco, Almanya'da Fanta ve Sprite'ten sonra üçüncü popüler meşrubattır.
Ürünler

Sinalco'nun temel ürün yelpazesi şunları içerir:
Sinalco Cola
Sinalco Orange
Sinalco Bitter Lemon
Sinalco Lemon Lime
Sinalco Cloudy Lemon
Sinalco Special
Sinalco Apple
Sinalco Rosso (Blood Orange and Passion fruit)
Sinalco Fresco (Lemon and Elderberry)
Sinalco Caribico
Buna ek olarak, Sinalco enerji içecekleri, çay ve pet şişe suyu da üretmektedir.
Bir Sinalco Orange şişesi.
SAR 9

| SAR 9 |
| --- | --- |
Çeşidi: Yarı otomatik tabanca
Uyruğu:  Türkiye
Üretim tarihi
Tasarımcı: Sarsılmaz
Üretici: Sarsılmaz
Özellikler (Teknik özellikleri gör)
Mühimmat: 9x19 mm Parabellum
Besleme sistemi: Kutu şarjör
Sarsılmaz Silah Sanayi A.Ş. menşeli yarı otomatik tabanca.
Teknik Özellikler

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| MODEL | SAR 9 (9x19) | SAR 9T (9x19) | SAR-9X (9x19) | SAR-9 SPORT (9x19) |
KALİBRE: 9x19 mm
ÇALIŞMA MEKANİZMASI: Tek Hareketli
| KAPASİTE | 15+1 / 17+1 | 15+1 / 17+1 | 15+1 / 17+1 | 19+1 |
| NAMLU BOYU | 4.4" - 113 mm | 4.4" - 113 mm | 4.4" - 113 mm | 5.2" - 133 mm |
| TOPLAM BOY | 7.6" - 193 mm | 7.6" - 193 mm | 7.6" - 193 mm | 8.3" - 211 mm |
| TOPLAM YÜKSEKLİK | 5.5"- 140 mm | 5.5"- 140 mm | 5.5"- 140 mm | 5.9" - 152 mm |
| TOPLAM GENİŞLİK | 1.4" - 37 mm | 1.25" - 32 mm | 1.4" - 37 mm | 1.4" - 37 mm |
| AĞIRLIK | 27.8 oz - 790 gr | 27.1 oz - 770 gr | 27.5 oz - 780 gr | 29.9 oz - 850 gr |
Nejat Saydam

| Nejat Saydam |
| --- | --- |

Doğum: 15 Eylül 1929(1929-09-15) İstanbul, Türkiye
Ölüm: 25 Ekim 2000 (71 yaşında) İstanbul, Türkiye
Ölüm sebebi: Kalp yetmezliği
Defin yeri: Aşiyan Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk
Meslek: Oyuncu, senarist, yapımcısı, yönetmen
Etkin yıllar: 1946-2000
Ödüller: Tüm Liste

Nejat Saydam (15 Eylül 1929, İstanbul - 25 Ekim 2000, İstanbul), Türk sinema yönetmeni, senarist ve oyuncu.
Hayatı

1946 yılında tiyatro oyunculuğu yapan sanatçı, 4 yıl sonra asistan olarak sinemaya girdi. 1957'de ise yönetmenliğe başladı. 1959'da Samim Kocagöz uyarlaması Türk Kurtuluş Savaşı filmi Kalpaklılar ile dikkatleri üzerine çeken yönetmen Saydam, Küçük Hanımefendi serileriyle Türk sinemasındaki 'salon komedileri' çığırını açan kişi oldu. Buzlar Çözülmeden, Sarmaşık Gülleri, Dokuzuncu Hariciye Koğuşu gibi başarılı edebiyat uyarlamalarını sinemaya kazandırdı.
Saydam, son olarak TRT ve Film Yönetmenleri Derneği'nin iş birliğiyle gerçekleştirilen Türk Romanları Projesi'nde, Reşat Nuri Güntekin'in Akşam Güneşi adlı eserini yönetecekti. Çekimlerin başlamasına bir gün kala ölen Saydam, Türk sinemasına 121 eser kazandırmıştı. Nejat Saydam, bunlar dışında iki filmde rol aldı ve 85 film senaryosu yazdı.
Nejat Saydam'ın Aşiyan Mezarlığı'ndaki mezarı
25 Ekim 2000'de kalp yetmezliği sonucu öldü. Aşiyan Mezarlığı´nda toprağa verildi.
Filmografisi > Oyuncu olarak

1953: Hıçkırık
1954: Aramızda Yaşayamazsın
1961: Dolandırıcılar Şahı
Filmografisi > Senarist olarak

1956: Beş Hasta Var
1956: Zeynep'ın İntikamı
1957: Kin
1957: Yosmanın Kızı
1958: Bu Vatan Bizimdir
1958: Kır Çiçeği Zeynep
1958: Son Saadet
1959: Aşkın Gözyaşları / Şoför Ömer
1959: Kalpaklılar
1960: Bir Serseri
1960: Yeşil Köşkün Lambası
1961: Bülbül Yuvası
1961: Küçük Hanımefendi
1961: Külkedisi
1961: Suçlu Aşıklar
1962: Allah Seviniz Dedi
1962: Daima Kalbimdesin
1962: Küçük Hanımın Kısmeti
1962: Küçük Hanımın Şoförü
1963: Beyaz Güvercin
1963: Bir Hizmetçi Kızın Hatıra Defteri
1964: Acemi Çapkın
1964: Dağlar Bizimdir
1964: Gençlik Rüzgarı
1964: Hizmetçi Dediğin Böyle Olur
1964: Şoförler Kralı
1964: Son Tren
1965: Buzlar Çözülmeden
1965: Çiçekçi Kız
1965: Garip Bir İzdivaç
1965: Kadın İsterse
1965: Şenol Birol Gool
1965: Vahşi Gelin
1966: Allahaısmarladık
1966: Boğaziçi Şarkısı
1966: Dişi Düşman
1966: El Kızı
1966: İki Yabancı
1966: Kalpsiz
1966: Kolsuz Kahraman
1966: Yakut Gözlü Kedi
1967: Çıldırtan Arzu
1967: Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
1967: Kırbaç Altında
1967: Sözde Kızlar
1967: Tapılacak Kadın
1968: Sarmaşık Gülleri
1968: Yalan Yıllar
1969: Aşk Mabudesi
1969: Buruk Acı
1969: Sen Bir Meleksin
1969: Yarın Başka Bir Gündür
1970: Firari Aşıklar
1970: Güller Ve Dikenler
1970: Herkesin Sevgilisi
1970: Saadet Güneşi
1970: Sosyete Şakir
1971: Aşk Hikâyesi
1971: Aşk Uğruna
1971: Gelin Çiçeği
1971: İki Ruhlu Kadın
1972: Asi Kalpler
1972: Aşkların En Güzeli
1972: Dinmeyen Sızı
1972: Şehvet Kurbanı
1972: Vahşi Bir Kız Sevdim
1973: Gülerken Ağlayanlar
1973: Izdırap
1973: Zambaklar Açarken
1974: Cici Kız
1974: Sabıkalı
1974: Sokaklardan Bir Kız
1974: Yazık Oldu Yarınlara
1975: Köçek
1975: Sevimli Frankenstein
1976: Alev
1976: Evlilik Şirketi
1987: Aşkın Gözü Kördür
1988: Acı Su
1988: Toprağın Gücü
1989: Beni Bende Bitirdiler
1993: Çöplükler Kraliçesi
1993: İstanbul'un Orta Yeri Sinema
1994: İkimiz De Sevmiştik
1994: Sevmek Seninle Güzel
Filmografisi > Yönetmen olarak

1957: Kin
1958: Bu Vatan Bizimdir
1958: Kır Çiçeği Zeynep
1958: Şahinler Diyarı
1958: Son Saadet
1958: Tilki Leman
1959: Aşkın Gözyaşları / Şoför Ömer
1959: Ben Bir Günahsızım
1959: Kaderim Böyle İmiş
1959: Kalpaklılar
1960: Vatan Ve Namus
1960: Yeşil Köşkün Lambası
1961: Küçük Hanıefendi
1961: Aşkın Saati Gelince
1961: Bülbül Yuvası
1961: Hazreti Ömer'ın Adaleti
1961: İki Damla Gözyaşı
1961: Kabadayılar Kralı
1961: Külkedisi
1961: Şeytanın Kılıcı
1961: Sonbahar Yaprakları
1962: Allah Seviniz Dedi
1962: Küçük Hanımın Şoförü
1962: Daima Kalbimdesin
1962: Gönül Avcısı
1962: Hayat Bazen Tatlıdır
1962: Küçük Hanım Avrupa'da
1962: Küçük Hanımın Kısmeti
1963: Akdeniz Şarkısı
1963: Bahçevan
1963: Beyaz Güvercin
1963: Bir Hizmetçi Kızın Hatıra Defteri
1963: Çapraz Delikanlı
1963: İlk Göz Ağrısı
1963: Kadınlar Hep Aynıdır
1963: Kendini Arayan Adam
1963: Leyla İle Mecnun Gibi
1964: Gençlik Rüzgarı
1964: Acemi Çapkın
1964: Dağlar Bizimdir
1964: Günahsız Katiller
1964: Hizmetçi Dediğin Böyle Olur
1964: Şoförler Kralı
1964: Son Tren
1965: Buzlar Çözülmeden
1965: Vahşi Gelin
1965: Çiçekçi Kız
1965: Garip Bir İzdivaç
1965: Kadın İsterse
1965: Kalbimdeki Serseri
1965: Korkunç İntikam
1965: Şenol Birol Gool
1965: Siyah Gözler
1966: Dişi Düşman
1966: İki Yabancı
1966: Kolsuz Kahraman
1966: Yakut Gözlü Kedi
1966: Allahaısmarladık
1966: Boğaziçi Şarkısı
1966: El Kızı
1966: Eli Maşalı
1966: Kalpsiz
1967: Alpaslan'ın Fedaisi Alpago
1967: Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
1967: Kırbaç Altında
1967: Adem ile Havva
1967: Çıldırtan Arzu
1967: Kızıl Tehlike
1967: Sözde Kızlar
1967: Tapılacak Kadın
1968: Ağlayan Bir Ömür
1968: Ayşem
1968: Dünyanın En Güzel Kadını
1968: Sarmaşık Gülleri
1968: Sevmekten Korkuyorum
1968: Yalan Yıllar
1969: Aşk Mabudesi
1969: Fosforlu Cevriyem
1969: Buruk Acı
1969: Sen Bir Meleksin
1969: Seninle Düştüm Dile
1969: Yarın Başka Bir Gündür
1970: Saadet Güneşi
1970: Sosyete Şakir
1970: Bülbül Yuvası
1970: Firari Aşıklar
1970: Güller Ve Dikenler
1970: Herkesin Sevgilisi
1971: Mavi Eşarp
1971: Aşk Hikâyesi
1971: Aşk Uğruna
1971: Gelin Çiçeği
1971: İki Ruhlu Kadın
1972: Asi Kalpler
1972: Aşkların En Güzeli
1972: Dinmeyen Sızı
1972: Şehvet Kurbanı
1972: Sisli Hatıralar
1972: Vahşi Bir Kız Sevdim
1972: Vukuat Var
1973: Asiye Nasıl Kurtulur?
1973: Isdırap
1973: Gülerken Ağlayanlar
1973: Mahpus
1973: Zambaklar Açarken
1974: Cici Kız
1974: Sabıkalı
1974: Şenlik Var / Bal Kız
1974: Sokaklardan Bir Kız
1974: Yazık Oldu Yarınlara
1975: Köçek
1975: Minik Cadı
1975: Sevimli Frankenstein
1976: Alev
1976: Evlilik Şirketi
1977: Fırtına
1987: Aşkın Gözü Kördür
1987: Günah
1988: Acı Su
1988: Toprağın Gücü
1989: Beni Bende Bitirdiler
1993: Çöplükler Kraliçesi
1993: Hayri Beyin Son Aşkı
1993: İstanbul'un Orta Yeri Sinema
1994: İkimiz De Sevmiştik
1995: Yalı
2000: Zonta
Ödüller

1973: 10. Altın Portakal Film Festivali - En İyi 2. Film - Dinmeyen Sızı
1973: 10. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Yönetmen - Dinmeyen Sızı
1997: 34. Altın Portakal Film Festivali - Yaşam Boyu Onur Ödülü
Süleyman el-Baruni

| Süleyman el-Baruni |
| --- | --- |

1908'de çekilen fotoğrafı
Meclis-i Mebûsan 3. ve 4. Dönem Mebusu
Görev süresi 17 Aralık 1908 - 5 Ağustos 1912
Seçim bölgesi: 1908 – Cebel'ül Garbi 1912 – Cebel'ül Garbi
Kişisel bilgiler
Doğum: 1872 Nefuse Dağları, Trablusgarp
Ölüm: 1940 (67-68 yaşlarında) Mumbai, Britanya Hindistanı
Süleyman el-Baruni (1872 – 1 Mayıs 1940) Berberi İbadi bilgini, şair, devlet adamı ve Libya tarihinde önemli bir şahsiyetti.
İlk yılları ve çalışmaları

El-Baruni, 1870 civarında, o zamanlar Osmanlı İmparatorluğu'nun bir parçası olan Trablusgarp vilayetinde bulunan Nefuse Dağları'nda doğdu. İbadi mezhebine mensup etkili bir Berberi ailesinde dünyaya geldi. Babası Abdullah el-Baruni bir hukukçu, şair ve ilahiyatçıydı. 1887'de eğitimine Tunus'taki Zeytune Üniversitesi'nde başladı ve hocaları arasında reformistler Muhammed el-Nahli ve Osman el-Mekki vardı. Sömürgecilik ve tasavvuf eleştirmeni olan Nahli, genç Süleyman üzerinde büyük bir etkiye sahipti. 1893'te altı yıllık bir eğitimden sonra, üç yıl okuduğu El-Ezher Üniversitesi'ne girdi. Mısır'da kaldığı süre içinde daha çok sömürgecilik karşıtı hareketlere maruz kaldı. Mustafa Kamil'in fikirlerine de aşina oldu ve ona büyük saygı duydu. Ezher'deki çalışmalarını bitirdikten sonra, kendisine Arapça çalışmaları, teoloji ve geleneksel İbadi edebiyatını öğreten önde gelen Mozabite İbadi alimi Muhammed ibn Yusuf Atfayyash'ın yanında çalışmak için M'Zab vadisine gitti.
Kariyeri

Kahire'de bir gazete ve daha sonra bir matbaa kurdu. II. Abdülhamid döneminde, Cebel Nefuse'de yeniden bir İbadi imamlığı veya emirliği kurmayı planladığı suçlamasıyla Osmanlı makamları tarafından birkaç kez tutuklandı. Jön Türk Devrimi'nin ardından 1908 genel seçimlerinde el-Baruni, Cebelü'l-Garbi mebusu olarak Meclis-i Mebûsan'na seçildi. Ocak 1914'te Meclis-i Âyan azası seçilmiştir.
1911'de Trablusgarp Savaşı'nın patlak vermesinin ardından, el-Baruni hemen işgale direnmek için Berberileri askere almaya başladı. Uşi Antlaşması ile sona eren Osmanlı hakimiyetinin ardından Ekim 1912'nin sonlarında önemli Trablus liderlerinin bir toplantısı olan El-Aziziye Kongresi'nde öncü bir rol oynadı. Sonunda Nefuse Dağları ve Marsa Zuaga merkezli özerk bir İbadi beyliği yaratma umuduyla İtalyanlardan bir anlayış aradı. En azından Berberilerin yeni İtalyan Libyası'sında özel ayrıcalıklar elde edeceklerini umuyordu. Trablusgarp'daki Berberi direnişinden geriye kalanlar, 23 Mart 1913'te el-Asab'a Muharebesi'nde ezildi. El-Baruni ve Osmanlı ile bağlantısı olan diğer bazı liderler, Fransız Tunusu'nda gönüllü sürgüne gittiler. İtalya, sürgünleri geri dönmeye ikna etmesi için Kont Carlo Sforza'yı Tunus'a gönderdi. El-Baruni ikna olan ilk kişi oldu ve diğerlerine, İtalya'dan Trablusgarp toplumundaki konumlarını koruyabilecekleri ve geçmişteki direnişlerinin kendilerine karşı yapılmayacağına dair bir anlaşma karşılığında Trablusgarp'a dönmeleri gerektiğini önerdi. El-Baruni'ye Berberi özerkliği vadedilmiş gibi görünüyor. İtalyanlar da ondan Cebelü'l-Garbi hakkında bir monografi yazmasını istediler.
El-Baruni, I. Dünya Savaşı'nın ortasında Osmanlı padişahı tarafından Trablusgarp, Tunus ve Cezayir'e vali atandığı Ekim 1916'ya kadar geri dönmedi. Bu bölgelerin hiçbiri o sırada fiili Osmanlı kontrolü altında değildi, ancak Osmanlılar, Trablus'ta İtalya'ya karşı savaşı organize etmek için aktif olarak çalışıyorlardı. Kasım 1918'de el-Baruni, Osmanlı teslimiyetinin ardından ilan edilen Trablusgarp Cumhuriyeti'ni temsil etmek üzere seçilen dört yerel eşraftan biriydi. Haziran 1919'da Legge Fondamentale (Temel Kanun) ilan edilmesiyle el-Baruni, İtalya ile barış yaptı.
Eylül 1921'de, İtalya'nın böl ve yönet politikasının bir sonucu olarak, Libya'da, giderek artan bir şekilde İtalya'ya koruma arayan Berberiler ile Araplar arasında bir iç savaş vardı. Berberiler arasında el-Baruni bu durumdan yaygın olarak sorumlu tutuldu. Kasım 1921'de son sürgününe gitti. Umman'a yerleşmeden önce Fransa, Mısır, Türkiye ve Mekke'ye gitti. Umman'da maliye bakanı olarak atandı.
1 Mayıs 1940'ta Umman Sultanı Said bin Teymur'un refakatinde Mumbai'yi ziyaret ederken öldü. Ölümünden sonra kızı Za'ima bint Süleyman, onun bazı kağıtlarını topladı ve 1964'te Trablus'ta Safahat khalida min al-cihad li'l-mujahid al-Libi Sulayman al-Baruni adıyla yayınladı.
Konuyla ilgili yayınlar

Corò, Francesco (1938). "Una interessante pagina di storia libica: Suleiman el Baruni, il sogno di un principato berbero e la battaglia di Asàaba (1913)". Gli Annali dell'Africa Italiana. 1 (3–4): 959-69.
Cresti, Federico (2020). "Sulayman al-Baruni in Italy (1919–1920): From the Dream of the Berber Principality to the Italo-Tripolitanian Brotherhood".  Anna Maria Di Tolla; Valentina Schiattarella (Ed.). Libya between History and Revolution: Resilience, New Opportunities and Challenges for the Berbers (PDF). Unior Press. ss. 67-96. 18 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 17 Eylül 2022.
Ghazal, Amal (2014). "An Ottoman Pasha and the End of Empire: Sulayman al-Baruni and the Networks of Islamic Reform".  James Gelvin; Nile Green (Ed.). Global Muslims in the Age of Steam and Print. University of California Press. ss. 40-58.
Peterson, J. E. (1987). "Arab Nationalism and the Idealist Politician: The Career of Sulayman al-Baruni".  J. Piscatori; G. S. Harris (Ed.). Law, Personalities and Politics in the Middle East. Washington, D.C. ss. 124-39.
Veccia Vaglieri, Laura (1965). "al-Bārūnī, Sulaymān".  Lewis, B.; Pellat, Ch.; Schacht, J. (Ed.). The Encyclopaedia of Islam, New Edition, Volume II: C–G (İngilizce). Leiden: E. J. Brill. ss. 1070–71. OCLC 495469475.
Şehzade Demir

| Şehzade Demir> Türkiye Büyük Millet Meclisi 28. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görevde
Makama geliş  2 Haziran 2023
Seçim bölgesi: 2023 - Gaziantep
Kişisel bilgiler
Doğum: 1974 (49-50 yaşında) Çığır, İdil, Şırnak, Türkiye
Partisi: Hür Dava Partisi
Çocuk(lar): 5
Bitirdiği okul: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi
Şehzade Demir (d. 1974; Çığır, İdil, Şırnak), Türk gazeteci ve siyasetçidir. 2023 genel seçimlerinde Adalet ve Kalkınma Partisi'den Gaziantep milletvekili seçilmiştir.
İlk yılları ve eğitimi

1974 yılında Şırnak'a bağlı İdil ilçesinin Çığır köyünde doğdu. İlkokul eğitimini Çığır'da, ortaokul ve lise eğitimini ise Nusaybin’de tamamladı. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisat Fakültesi Uluslararası İlişkiler bölümünde lisans eğitimi devam etmektedir.
Siyasi kariyeri

Hür Dava Partisi kurucu üyelerindendir ve Genel Başkan Vekili, Siyasi İşler Başkanı ve Kamu İktisadi Teşebbüsleri Komisyonu üyesidir. 2023 genel seçimlerinde Adalet ve Kalkınma Partisi'den Gaziantep milletvekili seçilmiştir.
Özel yaşamı

Evli ve beş çocuk babasıdır.
Bedrifelek Kadınefendi

| Bedrifelek Kadınefendi |
| --- | --- |

Doğum: 4 Ocak 1851(1851-01-04) Serencebey, Yıldız, İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 6 Şubat 1930 (79 yaşında) Serencebey, İstanbul, Türkiye
Defin: Yahya Efendi Mezarlık, İstanbul
Eş(ler)i: II. Abdülhamid
Çocuk(lar)ı: Şehzade Mehmet Selim Efendi   Zekiye Sultan Ahmed Nuri Efendi
Hanedan: Kerzedzh (doğuştan)   Osmanlı Hanedanı (evlilikle)
Babası: Prens Kerzedzh Mehmed Bey
Annesi: İnal-lpa Faruhan
Dini: İslam
Bedrifelek Kadınefendi (Osmanlıca: بدرفلك قادین افندى; d. 4 Ocak 1851 - ö. 6 Şubat 1930), Osmanlı Padişahı II. Abdülhamid'in ikinci eşi.
Erken yaşam

Bedrifelek Kadın 4 Ocak 1851'de Serencebey, İstanbul'da doğdu.  Natukhai Çerkes prens ailesinin bir üyesi, Kerzedzh Hanesi. Babası Prens Kerzedzh Mehmed Bey, annesi Prenses İnal-lpa Faruhan Hanım, bir Abhaz idi. Ablası Prenses Bezmigül Dilber Hanım ve küçük bir erkek kardeşi Prens Kazım Paşa vardı. Sultan'ın Abdülmecid karısının Şayeste Hanım anne yeğeniydi. Annesi babasının ikinci eşi Melekyar Hanım Vorkoj olan üç küçük kız kardeşi Prenses Şazıdil Hanım, Prenses Nevrestan Hanım ve Prenses Melekistan Hanım vardı.
On üç yaşında 1864 yılında, Çerkeslerin etnik temizliği sırasında, babası Teyze Şayeste Hanım'ın bakımında kendisine ve kız kardeşlerine emanet edildiği İstanbul'a getirilmişti. Burada Osmanlı mahkemesinin geleneklerine göre adı Bedrifelek olarak değiştirildi.
Evlilik

Bedrifelek, 15 Kasım 1868'de Dolmabahçe Sarayı'nda Abdul Hamid ile evlendi. Evliliğinden sonra küçük kardeşi Kazım Paşa'ya Bağdat 'da  Altıncı Ordu Süvari
görevini verildi.
Evlendikten bir yıl sonra, 11 Ocak 1870'te çiftin ilk çocuğunu, bir oğlu Mehmed Selim Efendi, iki yıl sonra 21 Ocak 1872 doğan Zekiye Sultan.
Abdul Hamid'in 31 Ağustos 1876'da tahta çıkmasından sonra, kendisine "İkinci Kadınefendi" unvanı verildi.  1877'de Bedrifelek ve imparatorluk ailesinin diğer üyeleri Yıldız Sarayı, Abdul Hamid 7 Nisan 1877'de oraya taşındıktan sonra. Burada 11 Şubat 1878'de çiftin üçüncü çocuğunu, bir oğlu, Şehzade Ahmed Nuri. O güzeldi  gözlü güzel ul kadın. Abdul Hamid'in diğer eşleri üzerinde kıskançlık göstermeyen ve her zaman Abdul Hamid'in diğer eşlerine nezaket ve gülümseme ile yaklaşan tek Abdul Hamid'in eşlerinden biriydi.
16 Eylül 1895'te Abdül Hamid'in ilk karısının ölümünden sonra Nâzikedâ Kadınefendi, Bedrifelek "Baş Kadın" unvanı ile asıl konsorsunu kurdu.  Rahîme Perestû Sultan 1904'te öldükten sonra, imparatorluk hareminde ana hanım oldu.
27 Nisan 1909'da Abdülhamit tahttan indirildi ve Selanik 'de sürgüne gönderildi. Bedrifelek yapmadı  onu takip etmedi ve İstanbul'da kaldı. Selanik 1912'de Yunanistan'a düştükten sonra Abdul Hamid, İstanbul'a döndü ve Beylerbeyi Sarayı 'na yerleşti. 1918'de öldü.