R101 (Zeplin)
Tasarım ve gelişim > Motorlar

Ağır yağlı (dizel ) motorlar Havacılık Bakanlığı tarafından belirlendi çünkü zeplin Hindistan rotasında kullanılmak üzere tasarlanmıştı; burada yüksek sıcaklıkların benzini düşük parlama noktası nedeniyle kabul edilemez bir yangın tehlikesi haline getireceği düşünülüyordu. 1921'de R38'in kaybındaki ölümlerin başlıca nedeni bir benzin patlamasıydı.
İlk hesaplamalar, ağırlığının 2,200 lb (0,998 kg) olması beklenen yedi adet Beardmore Typhoon altı silindirli ağır yağlı motorun kullanımına dayanıyordu ve her biri 600 bhp (450 kW) güç üretiyordu. Bu motorun geliştirilmesinin pratik olmadığı ortaya çıkınca, bunun yerine sekiz silindirli Beardmore Tornado'nun kullanılması önerildi. Bu, bir İngiliz mühendislik ve gemi inşa şirketi olan Beardmore tarafından geliştirilen ve orijinal olarak demiryolu kullanımı için geliştirilmiş iki dört silindirli motoru birleştiren bir motordu. Mart 1925'te hesaplamalara göre 3,200 pound (1,451 kg) ağırlığında olan motorların her biri 700 bhp (520 kW) güç üretebilecekti. Her bir motorun ağırlığının artması nedeniyle beş tane kullanılmasına karar verildi ve bunun sonucunda üretilecek toplam güç 4,200 bhp (3,132 kW) 'dan 3,500 bhp (2,610 kW) olacak şekilde düşürüldü.
950 dev/dak'nın üzerinde krank milinde şiddetli burulma rezonansıyla karşılaşılınca, motorlar maksimum 935 dev/dak ile sınırlandırdı ve böylece 890 rpm'de 585 bhp (436 kW) sürekli güç değeriyle ancak 650 bhp (485 kW) /dak çıkış sağlanabildi. Motor ayrıca 4,773 lb (2,165 kg) ağırlığı ile ilk tahmini ağırlığın oldukça üzerindeydi. Bu aşırı ağırlığın bir kısmı, tatmin edici hafif bir alüminyum karterin üretilememesinin sonucu olarak gerçekleşmişti.
Asıl amaç, yanaşma sırasında manevra için ters itme sağlamak amacıyla iki motora değişken hatveli pervaneler takmaktı. Burulma rezonansı, geri dönen pervanelerin içi boş metal kanatlarının göbeklerin yakınında çatlaklar oluşturmasına neden oldu ve kısa vadeli bir önlem olarak, motorlardan birine sabit hatveli bir ters pervane takıldı ve sonuç olarak normal koşullar altında ölü ağırlık haline geldi. Zeplin nihai uçuşu için, motorlardan ikisi, eksantrik milinde basit bir değişiklik yapılarak geriye doğru çalışabilecek şekilde uyarlandı.
Her motorlu kabin marş motoru olarak kullanılmak üzere ayrıca 40 bhp (30 kW) bir Ricardo benzinli motor içeriyordu. Bunlardan üçü ayrıca zeplin hareketsizken veya düşük hızlarda uçarken elektrik sağlamak için jeneratörleri çalıştırıyordu: normal uçuş hızlarında jeneratörler sabit hızlı, değişken adımlı rüzgar milleri tarafından çalıştırılıyordu. Diğer iki yardımcı motor, basınçlı hava, yakıt ve balast transfer sistemi için kompresörleri çalıştırıyordu. Nihai uçuştan önce benzinli motorlardan birinin yerini yangın riskini azaltmak için benzin tankları atılabilir bir Beverly ağır yağlı motor aldı.
Dizel yakıt, enine çerçevelerdeki tanklarda bulunuyordu; tankların çoğunluğu 224 imp gal (1.018 L) kapasitesine sahipti. Acil bir durumda yakıtın doğrudan tanklardan boşaltılması için bir mekanizma da sağlanmıştı. Ağırlık dengelemesi için sağlanan depo kullanımıyla, hafif yolcu yüküyle seyahat ederken toplam 10.000 imp gal (45.000 L) yakıt yükü taşınabilir durumdaydı.