Kelter
Teknoloji > Ağaç pres

Alpler'in kuzeyinde ağaç presleri muhtemelen doğrudan Romalılar tarafından devralındı; Ancak, üzüm sıkma ağacı, erken Orta Çağ manastır kültürünün parçasıydı. Orta Çağ el yazmalarında, 20. yüzyıla kadar neredeyse hiç değişmeden kalan ağaç preslerinin resimleri vardır.
Şarabı işletmek için birkaç şarap presi işçisi gerekiyordu. Önce, ağır taş yere indirilerek şarap presi "açılırdı". Daha sonra üzüm pres işçileri üzümleri pres masasına döker ve basıncı eşit dağıtmak için üstünü çubuk kirişlerle kapatırlardı. Önceden basınçsız akan üzüm suyu “Vorlass” en iyi şarabı verdi. Süresi dolduğunda, baskı görevlileri, mildeki halatı yukarı doğru çevirerek, şıra ağacının bir ucundaki ağır taşı yukarı doğru kaldırdırırlardı
Taş artık bu aşamada serbestçe havada asılı durur ve üzüm presinin ağır gövdelerini aşağı bastırırdı. Özsuyu alındıktan sonra ağacın tekrar açılması gerekirdi. Balta yardımı ile prina kesilip tekrar tabakalandırılıp presleme tekrarlanarak çıkan üzüm suyu verimi artırıldı. Sadece marş büyük ölçüde kuruduğunda pres durdu. Bununla birlikte, genellikle marş üzerine su dökülür ve ardından tekrar bastırılırdı. Sulu üzüm suyu fermente edilerek şaraba dönüştürülür ve ev içeceği olarak tüketilirdi. Bazı bölgelerde taze sıkılmış üzüm suyu "şarap presi altında" satılır şarap üreticileri tarafından saklanmazdı.
Diğer meyve türlerinin preslenmesi büyük ölçüde aynıydı, yalnızca elma ve armut gibi daha büyük ve daha stabil meyvelerin önceden ezilmesi gerekiyordu.
14. yüzyılda ağaç preslerinden yazılı kaynaklarda bahsedilir. Belki de ağaç presleri başlangıçta dışarıdaydı, ancak en geç erken modern dönemde, üzümlerin her türlü havada sıkıştırılabilmesi için etraflarına binalar inşa edildi. Almanca konuşulan ülkelerde bilinen en eski ağaç presi, Engabrunn'daki (Avusturya'daki Kamptal şarap bölgesi) Weinschlössl Godfried Steinschaden'de bulunmaktadır. Ağaç Pres 1564 yılı tarihlidir. Ağaç pres başlangıçta Engabrunn'daki Göttweiger Lesehof'taydı. Bağcılığın yoğun olduğu bölgelerde, şaraphaneler genellikle bölgedeki en büyük tarihi yapılardır - kiliseler dışında - belediye binalarından veya kasaba evlerinden daha büyüktür. Beyler, üzüm preshanelerinde düzeni sağlamak için stok defterlerine veya tapu sicillerine kaydedilen şarap presi siparişleri verdiler. Genellikle beyler preslerin bakımından sorumluydu ve karşılığında sıkılan üzüm suyunun bir kısmını alırlardı.
Baden-Württemberg'deki Metzingen Şarap Müzesi, dünyanın en büyük üzüm preshane topluluğu vardır. Aslen şehrin eteklerinde yer alan bir meydanda, bugün farklı şekilde kullanılan yedi üzüm preshanesi  vardır. Bağcılık müzesinde 1655'ten kalma bir ağaç pres hala görülebilir. 17. yüzyıldan kalma bir üzüm sıkma ağacının bulunduğu Neuhausen an der Erms anonim kasabaları ile Century ve Glems kasabasında on eski şarap presi vardır. Neuhausen'de şarap presinde üzümler bugün hala preslenmektedir.
Üzüm ağaç presleriyle birlikte üzüm presleri 1960'lara kadar kısmen kullanıldı ve sonra elektrikli preslerle değiştirildiler. Preshanelerde çoğunlukla birkaç ağaç pres vardı. Bunlara artık ihtiyaç kalmadıktan sonra, çoğu söküldü, böylece yalnızca birkaç işlevsel ağaç presleri tarihi kültürel anıtlar olarak korunabildi. Gereksiz üzüm preshaneleri de yıkıldı ya da dönüştürülerek özgün yapılar olarak korundu. Metzingen'deki meydandaki yedi üzüm presleme binası artık festival presi, şarap müzesi, bağcılık kooperatifinin satış yeri, restoran, meyve dükkânı, şehir kütüphanesi ve pazar presi olarak kullanılıyor.