stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sokrates'in yargılanması
Araştırmanın tarihsel açıklamaları

Sokrates'in yargılanması ve infazının tarihiyle ilgili mevcut, birincil kaynaklar şunlardır: Bir tarihçi olan Atinalı Ksenophon'un yazdığı Sokrates'in Jüriye Savunması; ve Sokratik diyalogların tetralojisi - Sokrates'in bir öğrencisi olan Platon tarafından yazılan Euthyphron, Sokrates'in Savunması, Kriton ve Phaidon.
The Indictment of Socrates'te (MÖ 392), sofist retorikçi Polycrates (440-370), Anytos'un MÖ 403 yılından önce Atina'daki siyasi ve dini faaliyetlerinden dolayı Sokrates'i kınayan savcılık konuşmasını sunar. Atina polisinin Sokrates'e karşı yönelttiği belirli ahlaki yolsuzluk ve saygısızlık suçlamalarıyla ilgili konuları ele alan böyle bir kovuşturma sunarken, Anytos uzlaşma anlaşmasında (MÖ 403-402) belirtilen siyasi afı ihlal etti, Otuz Tiran hükümdarlığı sırasında veya öncesinde yapılan siyasi ve dini eylemler için bir adama verilebilecek olan, "terör ile ilgili tüm diğer suçlamalar ve resmi suçlamalar yasaklanmıştır".
Dahası, Polycrates'in The Indictment of Socrates'te bildirdiği Socrates aleyhindeki hukuki ve dini ayrıntılar, Ksenophon ve sofist Antakya Libanius'un (314–390) yanıtlarında ele alınmaktadır.
Mahkeme

Resmi suçlama, suçlayıcı Meletus'un, kanıtları değerlendiren ve filozofun yasal olarak cevap vermesi gereken "Atinalı gençliğin ahlaki yolsuzluğu" ve "saygısızlık" konusunda eyleme geçirilebilir bir vaka olduğunu belirleyen arkhon'dan (çoğunlukla dini görevleri olan bir devlet memuru) önce doğru olduğuna yemin ettiği Sokrates'in yargılanmasının ikinci unsuruydu; arkhon, Sokrates'i jüri tarafından yargılanmaya çağırdı.
Atina jürileri, yüzlerce erkek-vatandaş gönüllüden oluşan bir gruptan çekilişle seçildi; böylesine büyük bir jüri, genellikle bir duruşmada çoğunluk kararı sağlamıştır. Ne Platon ne de Atinalı Ksenophon jüri sayısını belirlemese de, muhtemelen 501 kişilik bir jüri yasal normdu. Sokrates'in Savunması adlı kitabında (36a – b), Sokrates'in duruşmada savunması hakkında Platon, oyların sadece 30'unun aksi takdirde kullanılmış olsaydı, Sokrates'in beraat edeceğini (36a) ve jürinin beşte üçünden daha azının kendisine karşı oy kullandığını söyledi (36b). 501 kişilik bir jüri varsayarsak, bu, 221'e karşı 280 çoğunluk ile mahkûm edildiği anlamına gelir.
Yolsuzluk ve dinsizlikten suçlu bulunan Sokrates ve savcı, Atina şehir devletine karşı işlediği suçların cezalandırılması için cezalar önerdi. Beraat için gerekli birkaç oya şaşırdığını ifade eden Sokrates, Prytaneum'da (şehrin kutsal ocağı) bedava yemekle cezalandırılması gerektiğine dair şaka yaptı, bu genellikle Atina'nın bir hayırseverine ve Olimpiyat galibi sporcularına verilen bir onurdu. Bu başarısız önerinin ardından Sokrates, bir filozof olarak bütünlüğüne ve yoksulluğuna tanıklık eden 100 drahmi - mülkünün beşte biri - para cezası ödemeyi teklif etti. Sonunda, ödemeyi garanti eden Platon, Kriton, Kritobulos ve Apollodoros tarafından önerilen 3.000 drahmi para cezası kabul edildi - yine de Sokrates davasının savcısı dinsiz filozof için ölüm cezası önerdi (Diogenes Laërtius, 2.42). Sonunda, ölüm cezası, jürinin mahkûm edilenden daha büyük çoğunluğu tarafından kabul edildi
Olayda, arkadaşları, takipçileri ve öğrencileri Sokrates'i vatandaşların beklediği bir eylem olan Atina'dan kaçmaya teşvik etti; yine de, prensip olarak, Sokrates yasayı çiğnemeyi ve yasal sorumluluğunu Atina'ya bırakmayı reddetti (Kriton). Bu nedenle, yasaya sivil itaat öğretisine sadık olarak, 70 yaşındaki Sokrates idam cezasını kabul etti ve duruşmada mahkûm edildiği gibi baldıran otu içti. (Bakınız: Phaidon)
Sokrates davasının yorumları > Antik

MÖ 399 yılında Sokrates'in yargılanması sırasında, Atina şehir devleti, geçen günlerde Sparta hegemonyasının duruşmalarına ve sıkıntılarına ve Atina'nın yenilgisinin sonucu olarak dayatılan Otuz Tiran'ın on üç aylık rejimine katlanmıştı. Peloponnesos Savaşı'nda (MÖ 431-404). Spartalı amiral Lysander'in isteği üzerine, Critias ve Theramenes'in önderliğindeki Otuz adam, Atina'yı yönetecek ve Stoa Basileios'un bir duvarına yazılmış olan şehrin demokratik yasalarını gözden geçirecekti. Eylemleri, Atina hükûmetinin bir demokrasiden Sparta'ya hizmet eden bir oligarşiye geçişini kolaylaştırmaktı.
Ayrıca Otuz Tiran, bir zamanlar her Atina vatandaşına ait olan adli görevleri yerine getirmek için 500 kişilik bir konsey atadı. Kısa rejimlerinde, Spartalı oligarklar Atina nüfusunun yaklaşık yüzde beşini öldürdü, birçok mülke el koydu ve şehirdeki demokratları sürgün ettiler. Otuz Tiran'ın lideri Critias'ın Sokrates'in öğrencisi olduğu gerçeği ona karşı çıkarıldı.
Sokrates davasının yorumları > Çağdaş

Platon'un Sokrates'in yargılanma ve ölümünü sunumu, yazarlara, sanatçılara ve filozoflara konuyu yeniden gözden geçirme konusunda ilham verdi. Bazıları için, Platon'un "tüm insanların en bilge ve en adaletli" olarak adlandırdığı adamın idam edilmesi, demokrasinin ve halk yönetiminin kusurlarını gösterdi, diğerleri için Atina eylemleri, yakın zamanda yeniden kurulan demokrasinin haklı savunmasıydı.
The Trial of Socrates'de (1988) I. F. Stone, Sokrates'in o zamanın Atina demokrasisine felsefi muhalefetini haklı çıkarmak için ölüm cezasına çarptırılmak istediğini ve bir erkek olarak yaşlılığın tatsız olacağını gördüğü için söyledi.
Andrew Irvine, Socrates on Trial (2007) adlı oyunda, Atina demokrasisine sadakat için, Sokrates'in yargılamanın jüri üyeleri tarafından oylanan suçluluk kararını isteyerek kabul ettiğini söyledi. "Bir savaş ve büyük sosyal ve entelektüel kargaşa döneminde, Sokrates, sonuçlarından bağımsız olarak görüşlerini açıkça ifade etmeye mecbur hissetti. Sonuç olarak, bugün sadece keskin zekası ve yüksek etik standartları ile değil, aynı zamanda bir demokraside bir insanın kendisine, arkadaşlarına ve şehrine hizmet etmenin en iyi yolu olduğu görüşüne olan bağlılığıyla da anılmaktadır. - savaş zamanlarında bile - sadık olmak ve gerçeği alenen konuşmaktır."
Why Socrates Died: Dispelling the Myths (2009) 'da Robin Waterfield, Sokrates'in ölümünün daha büyük bir amaç tarafından motive edilen bir irade eylemi olduğunu söyledi; Sokrates, "gönüllü ölümüyle şehrin hastalıklarını iyileştireceğini gördü".  Waterfield, Sokrates'in alışılmadık entelektüel araştırma yöntemleriyle, daha sonra Atina şehir devletinde meydana gelen siyasi karışıklığı, ölümü eski anlaşmazlıkları sakinleştirecek ve daha sonra Atina polisinin siyasi uyum ve sosyal barışa doğru ilerlemesine izin verecek bir günah keçisi olarak isteyerek çözmeye çalıştı.
Socrates'in Yeni Mahkemesi'nde (2012) yargıçlar mahkemeyi yeniden canlandırdılar. Yargıçlar, Sokrates aleyhine açılan davanın gerçekleriyle kendilerini sınırlandırarak herhangi bir cezayı değerlendirmediler; Filozofu suçlu olarak kabul eden yargıçlar, Sokrates için ölüm cezasını düşünmeyeceklerini söylediler.
Konuyla ilgili yayınlar

Socrates and Legal Obligation. Minneapolis: University of Minnesota Press. 1980.
Socrates on Trial. Princeton: Princeton University Press. 1989.
The Trial and Execution of Socrates: Sources and Controversies. New York: Oxford University. 2002.
Routledge Philosophy Guidebook to Plato and the Trial of Socrates. New York: Routledge. 2004.
Plato's Affair with Tragedy. Cincinnati: University of Cincinnati. 1978.
Socrates Against Athens. New York: Routledge. 2001.
Reexamining Socrates in the Apology. Evanston: Northwestern University Press. 2009.
Filonik, Jakub (2013). DOI:10.13130/1128-8221/4290 "Atina dinsizlik davaları: yeniden değerlendirme". Dike: rivista di storia del diritto greco ed ellenistico 16: 11–96.
The Composition of Plato's Apology. Cambridge: Cambridge University Press. 1933.
Socrates on Trial: A play based on Aristophanes' Clouds and Plato's Apology, Crito, and Phaedo, adapted for modern performance. Toronto: University of Toronto Press. 2008. 978-0-8020-9783-5 (kumaş);978-0-8020-9538-1 (kağıt);978-1-4426-9254-1 (e-pub)
Plato's Euthyphro, Apology, and Crito. New York: Rowman & Littlefield. 2005.
Socrates and the State. Princeton, NJ: Princeton University. 1984.
Law and Rhetoric in the Crito. New York: Peter Lang. 1992.
Socrates in the Apology. Indianapolis: Hackett. 1989.
Dialectic in Action: An Examination of Plato's Crito. Swansea: Classical Press of Wales. 2005.
The Trial of Socrates. New York: Little, Brown. 1988. ISBN 978-0-316-81758-5. OCLC 16579619. The Trial of Socrates. New York: Little, Brown. 1988. ISBN 978-0-316-81758-5. OCLC 16579619.  The Trial of Socrates. New York: Little, Brown. 1988. ISBN 978-0-316-81758-5. OCLC 16579619.
Why Socrates Died: Dispelling the Myths. New York: Norton. 2009.
Socrates Dissatisfied: An Analysis of Plato's Crito. New York: Oxford University. 1998.
Plato's Apology of Socrates. Ithaca: Cornell University Press. 1979.
Law and Obedience: The Arguments of Plato's Crito. Londra: Duckworth. 1979.
Sokrates'in Ölümü (MÖ 399): İçindekileri bir şarap fıçısıymış gibi içti.
Orta Doğu
Terminoloji

"Orta Doğu" terimi 1850'lerde İngiliz Hindistan Ofisi'nden çıkmış olabilir. Bununla birlikte, Amerikalı deniz stratejisti Alfred Thayer Mahan 1902'de "Arabistan ve Hindistan arasındaki bölgeyi belirlemek" için bu terimi kullandığında daha yaygın bir şekilde tanındı. Bu süre zarfında Britanya ve Rus İmparatorlukları, Büyük Oyun olarak bilinen bir rekabet olan Orta Asya'da nüfuz için rekabet ediyorlardı. Mahan, bölgenin stratejik öneminin yanı sıra merkezi Basra Körfezi'nin de farkına vardı. Basra Körfezi'ni çevreleyen bölgeyi Orta Doğu olarak etiketledi ve Mısır'ın Süveyş Kanalı'ndan sonra, Rusların Britanya Hindistanı'na doğru ilerlemesini engellemek için İngiltere'nin kontrol etmesi gereken en önemli geçit olduğunu söyledi. Mahan bu terimi ilk kez bir İngiliz dergisi olan National Review'da Eylül 1902'de yayınlanan "Basra Körfezi ve Uluslararası İlişkiler" makalesinde kullandı.
Orta Doğu, görmediğim bir terimi benimseyebilirsem, bir gün onun Malta ve Cebelitarık'a ihtiyacı olacak; o da Basra Körfezi'nde olacağını takip etmiyor. Deniz kuvvetleri, geçici devamsızlık ayrıcalığını da beraberinde getiren hareket kabiliyetine sahiptir; ancak operasyonun her sahnesinde onarım, tedarik ve afet durumunda güvenlik temelleri oluşturması gerekir. İngiliz Donanması, fırsat doğarsa, Aden, Hindistan ve Basra Körfezi hakkında yürürlükte yoğunlaşma imkanına sahip olmalıdır.
Mahan'ın makalesi The Times'da yeniden basıldı ve Ekim ayında Sör Ignatius Valentine Chirol tarafından yazılan "Orta Doğu Sorunu" başlıklı 20 makalelik bir dizi izledi. Bu dizi sırasında, Sör Ignatius Orta Doğu'nun tanımını "Asya'nın Hindistan sınırlarına kadar uzanan veya Hindistan'a yaklaşımlara komuta eden bölgelerini" içerecek şekilde genişletti. Seri 1903'te sona erdikten sonra The Times, terimin sonraki kullanımlarından tırnak işaretlerini kaldırdı.
II. Dünya Savaşı'na kadar, Türkiye ve Akdeniz'in doğu kıyısı merkezindeki bölgelerden "Yakın Doğu" olarak bahsedilirken, "Uzak Doğu" Çin merkezliyken ve Orta Doğu ise bölge anlamına geliyordu. Mezopotamya'dan Burma'ya, yani Yakın Doğu ile Uzak Doğu arasındaki bölge.[kaynak belirtilmeli] 1930'ların sonlarında İngilizler, bölgedeki askeri kuvvetleri için Kahire'de bulunan Orta Doğu Komutanlığı'nı kurdu. O zamandan sonra, "Orta Doğu" terimi, diğer kullanımların yanı sıra 1946'da Washington, DC'de kurulan Orta Doğu Enstitüsü ile Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'nde daha geniş bir kullanım kazandı.
"Soutweast Asia" veya "Swasia" gibi Avrupa merkezli olmayan terimler seyrek olarak kullanılırken, bir Afrika ülkesi olan Mısır'ın tanıma dahil edilmesi, bu tür terimleri kullanmanın faydasını sorgulamaktadır.
Terminoloji > Eleştiri ve kullanım

Orta tanımı, değişen tanımlarla ilgili bazı karışıklıklara da yol açmıştır. I. Dünya Savaşı'ndan önce, İngilizce "Yakın Doğu" terimi Balkanlar ve Osmanlı İmparatorluğu'na atıfta bulunurken, "Orta Doğu" İran, Kafkasya, Afganistan, Orta Asya ve Türkistan'ı kastediyordu. Buna karşılık, "Uzak Doğu" ise Doğu Asya ülkelerini (ör. Çin, Japonya, Kore vb.)
1918'de Osmanlı İmparatorluğu'nun yıkılmasıyla, "Yakın Doğu" büyük ölçüde İngilizcede yaygın kullanımdan çıkarken, "Orta Doğu" İslam dünyasının yeniden yükselen ülkelerine uygulanmaya başlandı. Bununla birlikte, "Yakın Doğu" kullanımı, bu disiplinler tarafından kullanılmayan Orta Doğu terimiyle özdeş bir alanı tanımladığı arkeoloji ve antik tarih de dahil olmak üzere çeşitli akademik disiplinler tarafından muhafaza edildi (bkz. Eski Yakın Doğu).
ABD Hükûmeti tarafından "Orta Doğu" teriminin ilk resmi kullanımı Süveyş Krizi ile ilgili 1957 Eisenhower Doktrini'nde oldu. ABD dışişleri bakanı John Foster Dulles, Orta Doğu'yu "batıda Libya ile doğuda Pakistan, kuzeyde Suriye ve Irak ve güneyde Arap Yarımadasının yanı sıra Sudan ve Etiyopya arasında kalan alan" olarak tanımladı. 1958'de Dışişleri Bakanlığı, "Yakın Doğu" ve "Orta Doğu" terimlerinin birbirinin yerine kullanılabileceğini açıkladı ve bölgeyi yalnızca Mısır, Suriye, İsrail, Lübnan, Ürdün, Irak, Suudi Arabistan, Kuveyt, Bahreyn ve Katar'ı içerecek şekilde tanımladı.
Associated Press Stylebook, Yakın Doğu'nun eskiden daha uzak batı ülkelerine, Orta Doğu'nun ise doğu ülkelerine atıfta bulunduğunu; ancak şimdi eşanlamlı olduklarını söylüyor.
Bir hikayede bir kaynak tarafından Yakın Doğu kullanılmadığı sürece Orta Doğu’yu kullanın. Orta Doğu (Mideast) da kabul edilebilir; ancak Orta Doğu (Middle East) tercih edilir.
Orta Doğu terimi de Hanafi (1998) tarafından Avrupa merkezli olarak ("İngiliz Batı algısına dayalı") eleştirilmiştir.
Terminoloji > Çeviriler

Diğer Avrupa dillerinde Yakın Doğu ve Orta Doğu'ya benzer terimler vardır; ancak göreceli bir tanım olduğu için anlamları ülkeye göre değişir ve genel olarak İngilizce terimlerden farklıdır. Almancada Naher Osten (Yakın Doğu) terimi hâlâ yaygın olarak kullanılmaktadır (günümüzde Mittlerer Osten terimi, İngiliz kaynaklarından çevrilen basın metinlerinde her ne kadar farklı bir anlama sahip olsa da giderek daha yaygındır) ve Rusça Ближний Восток (Blizhniy Vostok), Bulgarca Близкия Изток, Lehçe Bliski Wschód veya Hırvatça Bliski istok (dört Slav dilinin tümünde Yakın Doğu anlamına gelir) bölge için tek uygun terim olarak kalır. Ancak, Fransızca Moyen-Orient, İsveççe Mellanöstern, İspanyolca Oriente Medio veya Medio Oriente ve İtalyanca Medio Oriente gibi bazı dillerin "Orta Doğu" muadilleri vardır.^
Belki de Batı basınının etkisinden dolayı, Orta Doğu'nun Arapça karşılığı (الشرق الأوسط ash-Sharq al-Awsa main), ana akım Arap basınında standart bir kullanım haline geldi ve "Orta Doğu" terimi ile aynı anlamı içeriyor. Doğu'nun Arapça kökünden gelen Mashriq, Arapça konuşulan dünyanın doğu kısmı olan (Mağrip'in aksine, batı kısmı) Levant çevresinde çeşitli tanımlanmış bir bölgeyi ifade eder. Terim Batı'da ortaya çıkmış olsa da, Arapça dışında Orta Doğu ülkelerinin diğer dillerinde de tercümesi kullanılmaktadır. Orta Doğu'nun Farsça karşılığı خاورمیانه (Khāvar-e miyāneh), İbranice המזרח יכון (hamizrach hatikhon) ve Türkçe karşılığı ise Orta Doğu'dur.
Bölgeler > Genellikle Orta Doğu'da değerlendirilen bölgeler

İran (Pers), Küçük Asya, Mezopotamya, Levant, Arap Yarımadası ve Mısır geleneksel olarak Orta Doğu'ya dahildir.
| Arma | Bayrak | Devlet | Alan (km2) | Nüfus (2012) | Yoğunluk (km2) | Başkent | GDP(2018) | Kişi başına (2018) | Para birimi | Yönetim şekli | Resmî diller |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | Ağrotur ve Dikelya | 254 | 15,700 | N/A | Episkopi | N/A | N/A | Euro | Anayasal monarşi altında fiilen stratokratik bağımlı bölge | İngilizce |
|  |  | Bahreyn | 780 | 1,234,596 | 1,582.8 | Manama | $30.355 | $25,851 | Bahreyn dinarı | Mutlak monarşi | Arapça |
|  |  | Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti | 3355 | 286,257 | 85.3 | Kuzey Lefkoşa |  |  | Türk Lirası | Üniter yarı başkanlık sistemli anayasal cumhuriyet | Türkçe |
|  |  | Kıbrıs Cumhuriyeti | 9,250 | 1,088,503 | 117 | Lefkoşa | $24.492 | $28,340 | Euro | Başkanlık sistemi | Yunanca, Türkçe |
|  |  | Mısır | 1,010,407 | 82,798,000 | 90 | Kahire | $249.559 | $2,573 | Mısır lirası | Başkanlık sistemi | Arabic |
|  |  | İran | 1,648,195 | 78,868,711 | 45 | Tahran | $452.275 | $5,491 | İran riyali | İslam cumhuriyeti | Farsça |
|  |  | Irak | 438,317 | 33,635,000 | 73.5 | Bağdat | $226.07 | $5,930 | Irak dinarı | Parlamenter sistem | Arapça, Kürtçe |
|  |  | İsrail | 20,770 | 7,653,600 | 365.3 | Kudüs | $369.843 | $41,644 | Yeni İsrail şekeli | Parlamenter sistem | İbranice |
|  |  | Ürdün | 92,300 | 6,318,677 | 68.4 | Amman | $42.371 | $4,278 | Ürdün dinarı | Anayasal monarşi | Arapça |
|  |  | Kuveyt | 17,820 | 3,566,437 | 167.5 | Kuveyt | $141.05 | $30,839 | Kuveyt dinarı | Anayasal monarşi | Arapça |
|  |  | Lübnan | 10,452 | 4,228,000 | 404 | Beyrut | $56.409 | $9,257 | Lübnan lirası | Parlamenter sistem | Arapça |
|  |  | Umman | 212,460 | 2,694,094 | 9.2 | Maskat | $82.243 | $19,302 | Umman riyali | Mutlak monarşi | Arapça |
|  |  | Filistin Devleti | 6,220 | 4,260,636 | 667 | Ramallah | n/a | n/a | Yeni İsrail şekeli, Ürdün dinarı | Yarı başkanlık sistemi | Arapça |
|  |  | Katar | 11,437 | 1,696,563 | 123.2 | Doha | $192.45 | $70,780 | Katar riyali | Mutlak monarşi | Arapça |
|  |  | Suudi Arabistan | 2,149,690 | 27,136,977 | 12 | Riyad | $782.483 | $23,566 | Suudi Arabistan riyali | Mutlak monarşi | Arapça |
|  |  | Suriye | 185,180 | 23,695,000 | 118.3 | Şam | n/a | n/a | Suriye lirası | Başkanlık sistemi | Arapça |
|  |  | Türkiye | 783,562 | 73,722,988 | 94.1 | Ankara | $766.428 | $9,346 | Türk lirası | Başkanlık sistemi | Türkçe |
|  |  | Birleşik Arap Emirlikleri | 82,880 | 8,264,070 | 97 | Abu Dabi | $424.635 | $40,711 | BAE dirhemi | Federal mutlak monarşi | Arapça |
|  |  | Yemen | 527,970 | 23,580,000 | 44.7 | San'aAden (geçici) | $26.914 | $872 | Yemen riyali | Geçici başkanlık sistemi | Arapça |
Bölgeler > Ortadoğu'nun diğer tanımları

Ana maddeler: Yakın Doğu ve Büyük Orta Doğu Projesi
Çeşitli kavramlar genellikle Orta Doğu'ya paraleldir, özellikle Yakın Doğu, Bereketli Hilal ve Levant. Yakın Doğu, Levant ve Bereketli Hilal, coğrafi anlamda Orta Doğu'ya en yakın olan Yakın Doğu ile modern tanımlanmış Orta Doğu'nun geniş bölümlerine atıfta bulunan coğrafi kavramlardır. Esas olarak Arapça konuşulduğu için, bazen Kuzey Afrika'nın Mağrip bölgesi dahil edilir.
Güney Kafkasya ülkeleri - Ermenistan, Azerbaycan ve Gürcistan - zaman zaman Orta Doğu tanımlarına dahil edilmektedir.
Büyük Ortadoğu, 21. yüzyılın ilk on yılında ikinci Bush yönetimi tarafından Müslüman dünyasına ait çeşitli ülkeleri, özellikle İran, Türkiye, Afganistan ve Pakistan'ı ifade etmek için icat edilen siyasi bir terimdi. Bazen çeşitli Orta Asya ülkeleri de dahil edilir.
Demografi > Etnik gruplar

Orta Doğu'daki en büyük etnik grubu Araplar oluşturmaktadır, ardından çeşitli İran halkları ve ardından Türk halkları (Türkler, Azeriler ve Irak Türkmenleri) geliyor. Bölgenin yerli etnik grupları arasında Araplar, Ayramiler, Asurlular, Beluciler, Berberiler, Kıptîler, Dürziler, Kıbrıs Rumları, Yahudiler, Kürtler, Lurlar, Mandenler, Persler, Samaritanlar, Şebekler, Tatlar ve Zazalar bulunmaktadır. Bölgede bir diaspora oluşturan Avrupalı etnik gruplar arasında Arnavutlar, Boşnaklar, Çerkesler (Kabardeyler dahil), Kırım Tatarları, Rum, Fransız-Levantenler, İtalyan-Levantenler ve Irak Türkmenleri bulunmaktadır. Diğer göçmen nüfuslar arasında Çinliler, Filipinliler, Hintler, Endonezyalılar, Pakistanlılar, Peştunlar, Romanlar ve Afro-Araplar bulunmaktadır.
Demografi > Göç

"Göç, Orta Doğu'daki işgücü piyasası baskıları için her zaman önemli bir risk oluşturmuştur. 1970'ler ve 1990'lar arasındaki dönem için, özellikle Basra Körfezi'ndeki Arap devletleri, Mısır, Yemen ve Levant ülkelerinden gelen işçiler için zengin bir istihdam kaynağı sağlarken, Avrupa, her ikisi nedeniyle de Kuzey Afrika ülkelerinden genç işçileri çekmişti. yakınlık ve Fransa ile Kuzey Afrika devletlerinin çoğu arasındaki sömürge bağlarının mirası." Uluslararası Göç Örgütü'ne göre dünyada Arap ülkelerinden 13 milyon birinci nesil göçmen var ve bunların %5,8'i diğer Arap ülkelerinde yaşıyor. Arap ülkelerinden gelen göçmenler, bölgedeki mali ve beşeri sermayenin dolaşımına katkıda bulunur ve böylece bölgesel kalkınmayı önemli ölçüde teşvik eder. 2009 yılında Arap ülkeleri, diğer Arap ülkelerinden Ürdün, Mısır ve Lübnan'a gönderilen toplam 35.1 milyar ABD doları havale akışı ve bu ülkeler ile diğer Arap ülkeleri arasındaki ticaret gelirlerinden yüzde 40 ila 190 daha yüksektir. Somali'deki iç savaş, Somali diasporasının boyutunu büyük ölçüde artırdı; çünkü en iyi eğitimli Somalililer, Orta Doğu ülkelerinin yanı sıra Avrupa ve Kuzey Amerika'ya gittiler.
Türkiye, İsrail ve İran gibi Arap olmayan Orta Doğu ülkeleri de önemli göç dinamiklerine tabidir.
Arap ülkelerinden göç edenlerin oldukça büyük bir kısmı, ırksal ve/veya dini zulme maruz kalan etnik ve dini azınlıklardandır ve mutlaka etnik Araplar, İranlılar veya Türkler değildir.[kaynak belirtilmeli] Geçtiğimiz yüzyılda çok sayıda Kürt, Yahudi, Süryani, Rum ve Ermeni ile çok sayıda Sâbi, bu nedenlerle Irak, İran, Suriye ve Türkiye gibi ülkeleri terk etti. İran'da Hristiyanlar, Bahailer ve Zerdüştler gibi birçok dini azınlık 1979'da yaşanan İran İslam Devrimi'nden bu yana ayrıldı.[kaynak belirtilmeli]
Demografi > Dinler

Orta Doğu, dinler söz konusu olduğunda çok çeşitlidir ve bunların çoğu Orta Doğu'da doğmuştur. İslam, Orta Doğu'daki en büyük dindir; ancak Yahudilik ve Hristiyanlık gibi Orta Doğu'da ortaya çıkmış dinlere mensup topluluklar bulunmaktadır. Hristiyanlar Lübnan'ın %40,5'ini temsil ediyor ve Lübnan Cumhurbaşkanı, kabinenin yarısı ve parlamentonun yarısı çeşitli Lübnan Hristiyan ayinlerinden birini izliyor. Bahâîlik, Ehl-i Hak, Yezidizm, Zerdüştçülük, Mandaeizm, Dürzi ve Şebekizm gibi önemli azınlık dinleri de vardır. Eski zamanlarda Antik Mezopotamya dinlerinde, Kenan dinlerine, Maniheizme, Mitraizm ve çeşitli tektanrıcı gnostik mezheplere ev sahipliği yapmıştır.