stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kinizm
Bilinen kinik filozoflar

Antisthenes
Diyojen
Demetrius
Dion
Hipparchia
Kerkidas
Krates
Menedemos
Menippos
Zoilos
Oenomaus
Demonax
Kinizmin tutarlı uygulayıcısı olarak fıçıda yaşayan Diyojen
Japonya'daki siyasi partiler listesi

Bu liste Japonya'daki siyasi partilerin listesidir.
Etkin siyasi partiler > Diyette bulunan siyasi partiler

| Parti | Parti | Parti | Kısaltma | Lider | İdeoloji | Ulusal Diyet> Temsilciler | Ulusal Diyet> Danışmanlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | Liberal Demokrat Parti 自由民主党 Jiyū Minshu-tō | LDP 自民党 Jimin-tō | Shigeru Ishiba | Muhafazakarlık   Japon milliyetçiliği | 191 / 465 | 119 / 248 |
|  |  | Japonya Anayasal Demokrat Partisi 立憲民主党 Rikken Minshu-tō | ADP 立憲 Rikken | Yoshihiko Noda | Liberalizm Sosyal liberalizm | 148 / 465 | 39 / 248 |
|  |  | Nippon Ishin no Kai 日本維新の会 Nippon Ishin no Kai | 維新 Ishin | Nobuyuki Baba | Liberteryenizm   Sağ popülizm | 38 / 465 | 21 / 248 |
|  |  | Kōmeitō 公明党 Kōmeitō | NKP 公明 Kōmei | Keiichi Ishii | Budist demokrasi   Sosyal muhafazakarlık | 24 / 465 | 27 / 248 |
|  |  | Halk İçin Demokratik Parti 国民民主党 Kokumin Minshu-tō | DPP 国民 Kokumin | Yuichiro Tamaki | Muhafazakarlık | 28 / 465 | 10 / 258 |
|  |  | Japon Komünist Partisi 日本共産党 Nihon Kyōsan-tō | JCP 共産党 Kyōsan-tō | Tomoko Tamura | Komünizm İlericilik | 8 / 465 | 11 / 248 |
|  |  | Reiwa Shinsengumi れいわ新選組 Reiwa Shinsengumi | れいわ Reiwa | Tarō Yamamoto | İlericilik Sol popülizm | 9 / 465 | 5 / 248 |
|  |  | Sanseitō 参政党 Sanseitō | 参政党 Sanseitō | Sohei Kamiya | Sağ popülizm | 3 / 465 | 1 / 258 |
|  |  | Muhafazakar Parti 日本保守党 Nippon Hoshutō | CJP 保守党 Hoshu-tō | Naoki Hyakuta | Sağ popülizm | 3 / 465 | 0 / 248 |
|  |  | Sosyal Demokratik Parti 社会民主党 Shakai Minshu-tō | SDP 社民党 Shamin-tō | Mizuho Fukushima | Sosyal demokrasi İlericilik | 1 / 465 | 1 / 248 |
Düzova, Ceylanpınar

| Düzova |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Şanlıurfa
Koordinatlar: 37°01′26″N 40°06′47″E﻿ / ﻿37.024°K 40.113°D﻿ / 37.024; 40.113
Ülke:  Türkiye
İl: Şanlıurfa
İlçe: Ceylanpınar
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 471
İl plaka kodu: 63
Resmî site 
Düzova, Şanlıurfa ilinin Ceylanpınar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Şanlıurfa il merkezine uzaklığı 28 km, Ceylanpınar ilçe merkezine  km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2023: 
2022:
Halkın Emek Partisi

| Halkın Emek Partisi  |
| --- | --- |

Kısaltma: HEP
Kurucu: Fehmi Işıklar
Kuruluş tarihi: 7 Haziran 1990
Kapanış tarihi: 14 Temmuz 1993
Önceli: Sosyaldemokrat Halkçı Parti
Ardılı: Özgürlük ve Demokrasi Partisi  Demokrasi Partisi
Siyasi pozisyon: Sol
Halkın Emek Partisi (HEP), 1990-93 arasında Türkiye'de faaliyet göstermiş siyasi parti.
Tarihçe > Kuruluşu

Ekim 1989'da Paris'te düzenlenen "Kürt Ulusal Kimliği ve İnsan Hakları" konulu bir konferansa katılan Sosyaldemokrat Halkçı Parti (SHP) milletvekilleri Kenan Sönmez, İsmail Hakkı Önal, Ahmet Türk, Mehmet Ali Eren, Adnan Ekmen, Mahmut Alınak, Salih Sümer 16 Kasım'da partiden ihraç edildi. İhraç kararını protesto eden Abdullah Baştürk, Ahmet Fehmi Işıklar, İbrahim Cüneyt Canver, Mehmet Kahraman, Arif Sağ ve İlhami Binici 23 Kasım'da, Kemal Anadol, Hüsnü Okçuoğlu ve Tevfik Koçak 1 Aralık'ta, Kamil Ateşoğlu ve Aydın Güven Gürkan da 13 Aralık'ta partiden istifa ettiler. Bunu Diyarbakır örgütündeki toplu istifalar izledi.
Aralarında istifacı 10 milletvekilinin de (Abdullah Baştürk, Ahmet Türk, Cüneyt Canver, Kenan Sönmez, Salih Sümer, İsmail Hakkı Önal, Mehmet Ali Eren, Arif Sağ, İbrahim Aksoy, Adnan Ekmen) bulunduğu bazı eski SHP'liler tarafından 7 Haziran 1990 tarihinde kuruldu. İlk genel başkanı Fehmi Işıklar, ilk genel sekreteri İbrahim Aksoy'du.
Diyarbakır il başkanı Vedat Aydın'ın ölü bedeni 8 Temmuz 1991'de bulundu. "Faili meçhul" bir cinayetle öldürülen Aydın'ın ölümünde "derin devlet" yapılanmasının rol oynadığı şüphesi mevcuttur ve bu gibi cinayetler siyaset bilimci Nicole Watts tarafından "HEP'in faaliyetlerini kısıtlamaya yönelik resmî çabaların yansıması" olarak değerlendirilmiştir. Aydın'ın cenazesine 25.000 kişi katıldı ve polisle kalabalık arasında çıkan olaylarda altı kişi öldü, 150'den fazla kişi yaralandı. Partinin Gaziantep il başkanı Abdulsamet Sakık, birçok ilçe yöneticisi ve üyesi de benzer biçimde "faili meçhul" cinayetlere kurban gitmiştir.
Tarihçe > 1991 seçimleri ve kapatılışı

20 Ekim 1991 tarihinde gerçekleştirilen erken genel seçimlerde %10'luk seçim barajını aşamayacağını anlayınca adaylarını SHP listelerinden seçime soktu. 21 HEP'li (Mahmut Kılınç (Adıyaman), Adnan Ekmen (Batman), Nizamettin Toğuç (Batman), Hatip Dicle (Diyarbakır), Fehmi Işıklar (Diyarbakır), Salih Sümer (Diyarbakır), Mahmut Uyanık (Diyarbakır), Sedat Yurtdaş (Diyarbakır), Leyla Zana (Diyarbakır), Mehmet Sincar (Mardin), Ahmet Türk (Mardin), Mehmet Ali Yiğit (Mardin), Muzaffer Demir (Muş), Sırrı Sakık (Muş), Emin Sever (Muş), Zübeyir Aydar (Siirt), Naif Güneş (Siirt), Mahmut Alınak (Şırnak), Orhan Doğan (Şırnak), Selim Sadak (Şırnak), Remzi Kartal (Van) ) SHP listelerinden TBMM'ye seçildi. 15 Aralık 1991'de yapılan 1. Olağanüstü Kongre'de Feridun Yazar genel başkanlığa seçildi.
Mart 1992'de, önce TBMM'nin açılışında yaşanan Kürtçe yemin krizi, ardından da 1992 Nevruz'unda yaşananların ardından SHP lideri Erdal İnönü'nün isteğiyle Fehmi Işıklar, Adnan Ekmen ve Salih Sümer dışındaki 18 HEP kökenli milletvekilleri SHP'den istifa etti. 3 Temmuz 1992'de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından "Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozma amacını taşımak” ve "yasaya aykırı siyasi faaliyetlerin mihrakı olmak" iddiasıyla HEP'in kapatılması istendi. 19 Ekim 1992'de HEP'in kapatılma ihtimaline karşı Özgürlük ve Demokrasi Partisi (ÖZDEP) kuruldu, aynı yıl içinde ÖZDEP, HEP'e katıldı.
19 Eylül 1992'de Ankara'da toplanan HEP 2. Olağanüstü Kongresi'nde, kongreye tek aday olarak katılan Mardin milletvekili Ahmet Türk genel başkan seçildi. 1 Kasım 1992 yerel ara seçimlerde Devrimci Seçim Bloku'yla seçime katıldı. Iğdır Karakoyunlu ilçe belediye meclisine girdi.
HEP'li 18 milletvekili, baskıları protesto etmek için genel merkezde 12 Kasım 1992 yılında 8 gün süren, süresiz açlık grevi başlattılar.
Anayasa Mahkemesi 11 üyenin oybirliği ile 14 Temmuz 1993'te HEP'in kapatılmasına, ayrıca eski HEP genel başkanı olan TBMM Başkanvekili ve SHP Diyarbakır milletvekili Fehmi Işıklar'ın milletvekilliğinin düşürülmesine karar verdi. Demokrasi Partisi'ne (DEP) geçen 18 milletvekilinin TBMM üyelikleri ise, dava açılan tarihten iki gün sonra HEP'e üye oldukları için düşmedi.
İdeoloji ve politikalar

Halkın Emek Partisi, Kürt siyasi hareketinin Türkiye'deki ilk temsilcisi olarak kabul edilir. Ana ideolojik eğilimi "Kürt yanlısı" veya Kürt milliyetçiliği olarak tarif edilmiştir. Bu ideolojik eğilim sol bir çerçevede biçimlendirildi, Tanıl Bora'nın ifadesine göre Kürt siyasi hareketinin genelinde olduğu üzere "Kürt kimliğinin tanınmasını [...] evrensel bir eşitlik ve özgürlük sorunsalına oturtmaya dönük" bir çaba sergilendi.
Partinin emeli Türkiye'de devam eden Türk milliyetçiliği temelli uygulamaları sistem içinde kalarak değiştirmekti. Mevcut siyasi sistem sınırları içerisinde hareket etme politikasını vurgulamak amacıyla tüzükte İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi'ne atıfta bulunuldu, özellikle partinin ilk kurulduğu dönemde partinin tüm Türkiye'yi temsil etme amaçlı siyaset yaptığı söylemi vurgulandı. Parti kendisini "işçiler, işsizler, köylüler, memurlar, öğretmenler, demokrat, sosyal demokrat ve sosyalist aydınlar, esnaf, zanaatkâr, baskıya ve sömürüye maruz kalan halk kitleleri ve demokrasiden yana olan herkese" hitap eden bir parti olarak tanımladı. Bununla beraber, parti tüzüğü, etkinlikleri, açıklamaları ve üye profili partinin Kürt karakterini yansıttı. Partinin kuruluş sürecinde Kürt olmayan şahıslar da rol aldı; ancak bu şahısların çoğu "Kürt partisi" karakterinin baskınlığı nedeniyle partiden uzaklaştı.
HEP'in ilk başlarda kendisini dar anlamda bir "Kürt partisi" olarak tanımlamaktan uzak bu çabası, özellikle parti üyelerine saldırılar arttıkça azaldı.  Parti başkanı Işıklar, parti liderliğinin "Kürt partisi" tanımlamasından rahatsız olmadığını,  bunu "bu ülkede en çok ezilen, baskı altında tutulanların Kürtler olduğunun itirafı" olarak gördüklerini belirtti. Bu süreçte self determinasyon hakkına yönelik göndermeler Türkiye Cumhuriyeti'nin bütünlüğüne yönelik atıflara göre öncelik kazandı. Özellikle 1991 seçimlerinde meclise daha genç ve "radikal" milletvekillerinin girmesinin ardından şiddete karşıtlık söylemi de sarsıldı, HEP toplantıları ve mitinglerinde Abdullah Öcalan posterleri yer almaya başladı.
Halkın Emek Partisinin savundukları arasında anadilde eğitim ve yayın, Kürt sorunun özgürce tartışılacağı demokratik ortam, Olağanüstü Hâl Bölge Valiliği'nin (OHAL) kaldırılması; özel tim, kontrgerilla faaliyetlerinin, köy koruculuğunu, anti terör yasalarının kaldırılması, köye dönüşlerin sağlanması, toplu sözleşmeli grev hakkı bulunmaktaydı.[kaynak belirtilmeli]
Dio Hrisostom

Dio Chrysostom, Prusalı (Bursa) Dion ya da Dio Cocceianus (d. 40 civarı – ö. 120 civarı), MS 1. yüzyılda Roma İmparatorluğunda yaşamış Yunan hatip, yazar, filozof ve tarihçi. Söylevlerinin seksen tanesine ilave olarak, birkaç mektubu, Saçlara şükrettiği eğlenceli bir denemesi ve diğer eserlerinden parçalar günümüze kadar ulaşmıştır. Soyadı olan Chrysostom, "altın-ağızlı" anlamına gelen Yunanca khrysostomos kelimesinden gelir. Bir başka Roma dönemi tarihçisi olan Cassius Dio ya da 4. yüzyılda yaşamış bir piskopos olan Antakyalı John Chrysostom ile karıştırılmamalıdır.
Hayatı

Roma eyaleti Bithynia'da, Prusa (şimdi Bursa) şehrinde doğdu. Anlaşıldığı kadarıyla babası Pasicrates, oğlu Dio'nun eğitimiyle yakından ilgilenmiştir. Başlangıçta, önemli görevler üstlendiği doğduğu yerde hitabet ve sofist denemelerle meşgul olmuşsa da, sonradan büyük bir istekle felsefe eğitimine merak salmıştır.
Vespasian'ın saltanatı sırasında (69-79) Romaya gittiği ve burada evlenerek bir çocuk sahibi olduğu bilinir. İmparatorun tertipçi akrabalarından birisine öğüt verdiği gerekçesiyle İmparator Domitian'ı kızdırmış ve yine imparator tarafından Roma ve Prusa'ya dönmesi yasaklanmıştır. Delfi kahinlerinin tavsiyesi üzerine dilenci kıyafetlerine bürünmüş, ve yanında Plato'un Phaedo ve Demostenes'in Sefaret üzerine söylevlerinin birer kopyalarından başka bir şey olmadığı halde, hayatının geri kalanını Kinik filozoflar gibi yaşamış, İmparatorluğun kuzey ve güneyindeki ülkelere seyahatler yapmıştır. Bu sayede, Trakya, Misya, Scythia, Getea ülkesini ziyaret etmiş ve söylevlerinin gücü ve etkisi sayesinde gittiği hemen her yerde saygı görmüştür. Dio İmparator Nerva'nın arkadaşıydı, ve Domitian 96 yılında öldürülünce, Dio Nerva'yı tercih etmeleri için cephede bulunan Roma Ordusu üzerindeki etkisini kullanmaktan çekinmemişti. İmparator Nerva'nın saltanatı sırasında sürgünü sona erdi ve evi olan Prusa'ya (Bursa) dönmesine izin verildi. Hayatının geri kalan döneminde, sunduğu destek onuruna tam adı Marcus Cocceius Nerva olan İmparator tarafından kendisine verilen Cocceianus soyadını kullandı. Nerva'nın ardılı Trajan, ona en yüksek payeyi verdi ve onu en gözde tercihi olarak tanımladı. İmparatorun bu inayeti, onun Tyana Apollonius ve Tyre'li Euphrates gibi üst sınıftan insanlarla tanışmasına vesile oldu ve söylevleri tüm bu insanların hayranlığını kazandı. Dio, hayatının geri kalanında Prusa'da (Bursa) dikkat çekici bir konuma yükseldi ve 111 yılındaki şehir kayıtlarında adı, şehrin yeniden yapılanmasıyla ilgi bir davada geçti. Birkaç yıl sonra öldüğü sanılır.
Eserleri

Dio Chrysostom, en güçlü dönemine 2. yüzyıl başlarında ulaşan Yunan filozofların İkinci Sofist okulunun bir üyesidir. Aralarında Philostratus, Synesius, ve Photius'un da bulunduğu antik yazarlar tarafından Yunan hatiplerin ve sofistlerin en önde gelenlerinden biri olarak kabul edilmiştir. Bu tespit, Photius zamanında sadece bir tanenesi tanınan ve günümüze kadar ulaşmış olan seksen adet söylevi tarafından da desteklenmektir. Bu söylevler onun sözlü öğretilerinin bir sürümü olarak yazılmış gibi görünmektedir ve politik, ahlâki ve filozofik konular içeren denemeler şeklindedir. 
Çok sayıda Filozofik ve tarihsel çalışma yapmış ancak bunların hiçbiri günümüze ulaşmamıştır. Bu eserlerden birisi Getae hakkındadır ve Suda tarafından eserin sahibi olarak yanlışlıkla Cassius Dio işaret edilmiştir.
Konuyla ilgili yayınlar

B.F. Harris, "Dio of Prusa" (Bursa'lı Dio), in: Aufstieg und Niedergang der Römischen Welt 2.33.5 (1991) 3853-3881, (Almanca)
C.P. Jones, The Roman World of Dio Chrysostom (Dio Chrysostom'un Roma Dünyası)(1978), (İngilizce)
Simon Swain, Hellenism and Empire. Language, Classicism, and Power in the Greek World, AD 50-250 (Hellenizm ve İmparatorluk. Yunan Dünyasında Dil, Klasizm ve Güç)(1996), pp. 187–241. (İngilizce)
Karakul şapkası

Pakistan'ın kurucu babası olan Muhammed Ali Cinnah karakul şapkası ile.
Karakul şapkası (Darice, Peştuca, Özbekçe, Urduca ve Keşmirce: قراقلی) veya Özbek şapkası, Karakul koyun ırkının kürkünden yapılan bir şapkadır. Aslen Özbekistan'ın Buhara kentinden gelir. Yapıldığı kürke Astrahan, geniş kuyruklu, karakulça veya Fars kuzusu denir. Şapka sivri uçludur ve giyenin başından çıkarıldığında düz bir şekilde katlanır.
Şapka genellikle Orta ve Güney Asya'daki Müslüman erkekler tarafından giyilir. Pakistan'ın kurucu babası olan Muhammed Ali Cinnah tarafından giyildi ve burada Cinnah şapkası olarak bilinir. 20. yüzyılın başından beri tüm eğitimli şehirli erkekleri öne çıkaran karakul, Afganistan ve Pakistan'da modası geçmiştir.
30 Mayıs 1876 Darbesi

30 Mayıs 1876 Darbesi, Osmanlı padişahı Abdülaziz'in tahttan indirilmesiyle sonuçlanmış bir hükûmet darbesidir.
Darbenin arka planı

Abdülaziz'in padişahlığının son dönemlerinde ekonomik durum gitgide kötüye gitmekteydi. 1875 yılında Sırbistan, Ege Adaları, Mısır, Karadağ, Romanya ve Bosna-Hersek'te Osmanlı Devleti'ne karşı isyanlar çıktı. 1876 yılının Nisan ayında Panagürişte bölgesinde patlak veren Bulgar İsyanları bütün Orta Dağ bölgesine yayıldı. Bölgede yaşayan 1.000 civarında Müslüman halk, isyancı Bulgarlar tarafından öldürüldü Bunun üzerine Rusya tarafından Kafkasya'dan atılarak bölgeye göçe zorlanmış Çerkesler ve Abazalar gibi Kafkasyalı Müslümanlarla Bulgarlar arasında karşılıklı katliamlar yaşandı. Bu katliamlar Avrupa'da tek taraflı olarak Bulgarlar'a karşı yapılmış gibi değerlendirilerek Osmanlı Devleti hakkında olumsuz bir hava oluşmasına neden oldu.
Bunun üzerine Avrupa ülkelerinin Osmanlı Devleti'ne karşı çeşitli müdahalelerde bulunması Osmanlı halkı arasında rahatsızlık yarattı. 9 Mayıs 1876 günü Fatih medreselerindeki öğrenciler gösteri yaptılar. Göstericilerin sayısı kısa zamanda 5.000'e ulaştı 12 Mayıs günü sadrazam Mahmut Nedim Paşa görevden alınarak yerine Mütercim Mehmed Rüşdi Paşa getirildi. Ayrıca Hasan Fehmi Efendi'nin yerine Hasan Hayrullah Efendi şeyhülislam oldu. Hüseyin Avni Paşa da serasker yapıldı. Ancak gösteriler sona ermedi. 17 Mayıs günü Fatih ve Beyazıt meydanlarında tekrar gösteriler yapıldı.
Darbe

Darbeden 1 gün önce 29 Mayıs 1876 günü Yeni Osmanlılar Cemiyeti başkanı Midhat Paşa, serasker Hüseyin Avni Paşa, Harbiye Mektebi Nazırı Süleyman Hüsnü Paşa, Şûra-ı Askerî Reisi Mehmed Redif Paşa, yeni Şeyhülislam Hasan Hayrullah Efendi'den padişahın indirilmesi için bir fetva aldılar. Böylece darbenin ertesi gün yapılması için her şey hazırdı.
30 Mayıs günü Harbiye Mektebi öğrencileri Süleyman Paşa'nın emrinde, Taşkışla ve Gümüşsuyu kışlalarındaki askerler ise İstanbul ordu komutanı Refik Paşa'nın emrinde harekete geçtiler. Medrese öğrencileri de bu gruba katıldılar. Dolmabahçe Sarayı'nı çember altına alındı. Tahttan indirilen Abdülaziz bir kayıkla saraydan uzaklaştırıldı. Yerine V. Murad Osmanlı padişahı ilan edildi.
Darbe sonrası

Feriye Sarayları'nda gözaltına alınan devrik padişah 4 Haziran günü bilekleri kesilmiş bir şekilde ölü bulundu. Abdülaziz'in eşlerinden Neşerek Kadınefendi 11 Haziran'da öldü. Bu olaylardan Abdülaziz'i tahttan indiren devlet görevlilerini sorumlu tutan Neşerek Hanım'ın kardeşi Çerkes Hasan 15 Haziran 1876 günü Midhat Paşa'nın konağına giderek hükûmet toplantısını bastı. Serasker Hüseyin Avni Paşa'yı ve Hariciye Nazırı Mehmed Raşid Paşa'yı öldürdü. Midhat ve Ahmed Paşaları da öldürmek için kovaladı. Çerkes Hasan yakalanana kadar 5 kişi ölü yatıyordu. Bu olay üzerine zaten ruhsal bir bunalımda olan padişah V. Murad'ın durumu daha da kötüleşti. 31 Ağustos'ta Şeyhülislamdan tekrar bir fetva alınarak V. Murad tahttan indirildi ve yerine kardeşi II. Abdülhamid geçirildi.
Galeri

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

| Darbenin liderlerinden Midhat Paşa | Darbe sonrası tahttan indirilen Abdülaziz'in bir portresi | Darbenin liderlerinden Hüseyin Avni Paşa |
İlgili kitaplar

Yılmaz Öztuna, Bir Darbenin Anatomisi, Babıali Kültür Yayınları; ISBN 975-8486-46-2; İstanbul 2003
| g t  Osmanlı İmparatorluğu tarihindeki isyanlar |
| --- | --- |
Kuruluş (1299-1453):  Konstantin ve Frujin İsyanı (1404-18)  Şeyh Bedreddin İsyanı (1419-20)  Düzmece Mustafa İsyanı (1421-1422)  Arnavut İsyanı (1432-36)  Buçuktepe İsyanı (1446)  Cem Sultan (1481-82) 
Yükselme (1453-1606):  Şahkulu İsyanı (1511)  Nur Ali Halife İsyanı (1512)  Canberdi Gazâlî İsyanı (1521)  Hain Ahmed Paşa İsyanı (1524)  Yeniçeri (1525)  Baba Zünnûn (1526)  Celâlî isyanları (1526-28, 1595-1610, 1654-55, ve 1658-59)  Kalender Çelebi İsyanı (1527)  Mariova ve Pirlepe İsyanı (1564-65)  Yemen (1567-70)  Kırım (1584)  Beylerbeyi Vakası (1589)  Banat İsyanı (1594)  Himarya Ayaklanması (1596)  Sırp İsyanı (1596-97)  Birinci Tırnovo İsyanı (1598) 
Duraklama (1606-1699):  Celâlî isyanları  Filozof Dionisios İsyanları (1600, 1611)  Abaza İsyanları (1624, 1627)  Varvar Ali Paşa İsyanı (1647)  Atmeydanı Vakası (1648)  Çınar Vakası (1656)  Banat İsyanı (1686)  İkinci Tırnovo İsyanı (1686)  Çiprovtsi Ayaklanması (1688)  Karpoş İsyanı (1689) 
Gerileme (1699-1792):  Edirne Vakası (1703)  Patrona Halil İsyanı (1730)  Sırp Ayaklanması (1737-39)  Orlov İsyanı (1770)  Daskaloyannis İsyanı (1770)  Koça Sınır İsyanı (1788) 
Dağılma (1792-1922):  Pazvantoğlu Ayaklanması (1801-04)  Birinci Sırp Ayaklanması (1804-13)  Kabakçı Mustafa İsyanı (1807)  Alemdar Paşa Baskını (1808)  Yançiç İsyanı (1809)  Hacı Prodan İsyanı (1814)  İkinci Sırp Ayaklanması (1815-17)  Eflak Ayaklanması (1821)  Yunan İsyanı (1821-29)  Vaka-i Hayriye (1826)  Yezîdî İsyanı (1830)  Atçalı Kel Mehmet Efe İsyanı (1830)  Bosna Ayaklanması (1831-33)  Tuzcuoğlu İsyanları (1832-34)  Arnavut İsyanları (1833-39)  Girit İsyanı (1841)  Arnavut İsyanı (1843-44)  Arnavut İsyanı (1845)  Arnavut İsyanı (1847)  Hersek İsyanı (1852-62)  Epir İsyanı (1854)  Dolyani İsyanı (1858)  Lübnan Dürzi-Maruni Çatışması (1860)  Girit İsyanı (1866-69)  Hersek İsyanı (1875-77)  Bulgar İsyanları (1876)  Razlofça Ayaklanması (1876)  Kumanova Ayaklanması (1878)  Çırağan Baskını (1878)  Makedonya Rum Ayaklanması (1878)  Girit İsyanı (1878)  Epir İsyanı (1878)  Kresna-Razlık Ayaklanması (1878-79)  Bırsyak Ayaklanması (1880-81)  Birinci Sason İsyanı (1894)  Girit İsyanı (1896-97)  Girit İsyanı (1897-98)  İlinden İsyanı (1903)  İkinci Sason İsyanı (1904)  Bitlis Ayaklanması (1907)  Jön Türk Devrimi (1908)  Hemavend İsyanı (1909)  Havran Dürzi İsyanı (1909)  31 Mart İsyanı (1909)  Arnavut İsyanı (1910)  Arnavut İsyanı (1911)  Arnavut İsyanı (1912)  Halâskâr Zâbitân (1912-13)  Bâb-ı Âlî (1913)  Bitlis Ayaklanması (1914)  I. Dünya Savaşı'nda Kürt isyanları (1914-1917)  Arap Ayaklanması (1916-18)
Ksirovuni Dağı

| --- | --- |

En yüksek noktası
Yükseklik: 1.614 m (5.295 ft 3+1⁄2 in)
Koordinatlar: 39°23′38″K 20°59′31″D﻿ / ﻿39.39389°K 20.99194°D﻿ / 39.39389; 20.99194
Yunanistan, Preveza'daki Orrhaon kalesinden Ksirovouni
Ksirovuni Dağı (Yunanca: Ξηροβούνι), Yunanistan'ın Epir bölgesinde bulunan bir sıradağdır. Dağ, 1,614 metre yüksekliğinde olup batıda Arahtos ve doğuda Luros nehirleri ile sınırdır.
Kötekli, Menteşe

| Kötekli |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Kötekli'nin Denizli kara yolundan görünümü
 Muğla
Koordinatlar: 37°10′01″N 28°22′57″E﻿ / ﻿37.1669°K 28.3825°D﻿ / 37.1669; 28.3825
Ülke:  Türkiye
İl: Muğla
İlçe: Menteşe
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023)TÜİK: 22.218
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0252
Posta kodu: 48000
Kötekli, Muğla'nın Menteşe ilçesinin mahallesidir.
2009 yılına kadar köy statüsünde olan Kötekli, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi yerleşkesinin buraya kurulmasıyla hızla gelişmiş ve belediye sınırları içine alınmıştır. Muğla şehir merkezine 3 km. uzaklıktadır.
Kötekli, Muğla'nın en hızlı büyüyen mahallelerinden birisidir. Muğla'yı Marmaris, Fethiye gibi turistik şehirlere bağlayan kara yolunun üzerinde ve bu merkezlere İzmir ve Denizli yönünden gelen karayollarının tam kavşak noktasında olması nedeniyle gelişmeye müsait bir konumdadır. Üniversiteye bağlı fakülteler ve yurtlar, Yücelen Hastanesi gibi kurumlar ile TOKİ konutları ve pek çok alışveriş merkezi ve turistik tesisler de yine Kötekli'dedir.
Nüfus

Kötekli, Menteşe'nin en çok nüfusa sahip mahallesidir.
| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2023: 22.218
2000: 1.869
1997: 3.328
Kaynak

| g t Menteşe'nin mahalleleri |
| --- | --- |
 Akçaova  Akkaya  Akyer  Algı  Avcılar  Bağyaka  Balıbey  Bayır  Bozyer  Camikebir  Çakmak  Çamoluk  Çaybükü  Çırpı  Çiftlikköy  Dağdibi  Dağpınar  Denizova  Derinkuyu  Doğan  Dokuzçam  Düğerek  Emirbeyazıt  Esençay  Fadıl  Gazeller  Göktepe  Gülağzı  Günlüce  Hacırüstem  İkizce  Kafaca  Karacaören  Karamehmet  Karşıyaka  Kıran  Kiramettin  Kozağaç  Kötekli  Kuyucak  Kuzluk  Meke  Muratlar  Muslihittin  Müştakbey  Orhaniye  Orta  Ortaköy  Özlüce  Paşapınar  Salihpaşalar  Sarnıçköy  Sungur  Şenyayla  Şeyh  Taşlı  Yaraş  Yemişendere  Yenibağyaka  Yenice  Yeniköy  Yeniköy Merkez  Yerkesik  Yeşilyurt  Yörükoğlu  Zeytin 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.