stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Primal (dizi)
Ana karakterler

Mızrak (orijinal adı Spear) (seslendiren Aaron LaPlante) - trajedisi eşinin ve iki çocuğunun ölümüyle başlayan bir mağara adamı. Bu şiddetli olay, huzur bulmak için sürdürdüğü iç mücadelesinin kaynağıdır ve başlangıçtaki intihar depresyonunun üstesinden gelmesine rağmen, Mızrak hala kayıpla başa çıkmayı öğrenmektedir. Bu travma nedeniyle, Mızrak, Fang ile benzersiz bir arkadaşlık bulur, ancak onun aksine, bunun bir ortaklık olmasını ister ancak o en başta bunu yapmakta isteksizdir. Sonunda, Mızrak, tiranozor ile derin bir bağ kurar ve onu korumak için her türlü kişisel fedakarlığı yapmaya isteklidir.
Fang - trajedisi çocuklarının ölümüyle başlayan orta boy dişi Tyrannosaurus rex. Hâlâ travma geçiren ve sevdiklerinin kaybıyla uğraşan Mızrak'ın aksine Fang, çocuklarının kaybıyla daha hızlı baş etmektedir. Bir tiranozor olarak, önce içgüdüyle hareket eder, bu da kendisiyle Mızrak arasında çok fazla gerilime neden olmaktadır, ancak genellikle çok az sonuçla çözülür. Bu doğal eğilim, içgüdüsel olarak Mızrak üzerindeki hakimiyetini öne sürmeye çalıştığı zaman doruğa ulaşır, ancak sonunda bir ortaklık içinde çalışmanın bir sürü zihniyetinden çok daha sağlıklı olduğunu öğrenir. Bununla birlikte, zaman geçtikçe, Mızrak ile olan bağı, hayatta kalmalarını sağlamak için her şeyi yapacağı noktaya kadar büyür.
Tepkiler

Primal için ilk tepki oldukça olumluydu; sanata ve animasyona, diyalogsuz hikâye anlatımına ve şovun şiddet ile güzelliği yorumlamasının dengelenmesine çok övgü verildi. IndieWire'dan bir incelemede Steve Greene, "Primal, baş karakterlerinden hiçbiri tek bir diyalog sözcüğü dahi söylemeden gerçek bir duygusal derinlik bulan temel bir hikaye anlatımı parçasıdır" diyerek nihayetinde seriye " A-" verdi. Rotten Tomatoes'da dizinin 18 eleştirmenden gelen incelemelere göre %100 onay derecesi bulunmaktadır. Sitenin kritik eleştiri birliği şöyle demiştir: "Her anlamda epik, Genndy Tartakovsky'nin Primal'ı görsel hikaye anlatımında çarpıcı bir başarıdır".
Pseudomonacanthus

Pseudomonacanthus, Monacanthidae familyasına bağlı bir cinstir.
Pravda

| --- | --- |

Tür: Günlük gazete
Format: Basılı kâğıt
Sahibi: Komünist parti
İmtiyaz sahibi: Komünist parti
Kuruluş tarihi: 5 Mayıs 1912
Siyasi görüşü: Bolşevizm, Komünizm, Marksizm-Leninizm
Son yayım tarihi: 22 Ağustos 1991
Genel merkez:  Viyana  Sankt-Peterburg  Moskova
Pravda (Rusça: Правда, Gerçek), Eski Sovyetler Birliği'nde ve Rusya'da yayımlanan günlük gazete.
Sovyetler Birliği döneminde Komünist Parti Merkez Komitesi'nin resmî yayın organıydı. 1991 yılında Komünist Parti'nin kapanmasından hemen sonra eski çalışanları tarafından aynı adla tekrar kuruldu. Bugün Rusya'da Pravda adıyla iki ayrı gazete yayımlanmaktadır. Biri özel bir medya kuruluşuna bağlı olarak yayın yaparken diğeri Rusya Federasyonu Komünist Partisi'nin resmî yayın organıdır.
Tarihi > SSCB öncesi

Gazete ilk kez 1908'de, Lev Troçki yönetiminde Viyana'da basılmaya başlanarak, kaçak yollardan Rusya'ya sokuluyordu. 1912'de Petersburg'da gizli bir gazete olarak yayımlanmaya devam edildi. Çarlık Rejimi'nin polis örgütü tarafından sürekli olarak kapatılan gazete, her defasında başka bir adla yeniden çıktı.
Pravda gazetesi baskılar nedeniyle birkaç kez adını değiştirmek zorunda kalmış, Listok Pravdi (Gerçek Yaprağı), Proletari (Proleter), Raboçi (İşçi) ve Raboçi Put (İşçi Yolu) adları altında yayımlanmıştır. Toplam 46 sayı çıkaran ve Lenin, Stalin ve diğer Bolşeviklerin makalelerine yer veren Raboçi Put gazetesi, 24 Ekim 1917'de Geçici Hükûmet tarafından kapatılmıştır. Aynı gün gazetenin 44. sayısı, Hükûmetin devrilmesi gerektiği manşetiyle çıkmıştır. Ardından Ekim Devrimi'nden sonra eski ismi olan Pravda olarak tekrar yayımlandı ve sonrasında, 1918'de, iktidarı alan Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin resmî yayın organı hâline geldi.
Tarihi > SSCB dönemi

SSCB'nin dağılmasına değin ülkenin en önemli resmî gazetesi, haber ve eğitim organı olan Pravda, bilim, ekonomi, kültür ve edebiyat konularında, ideolojik yorumlar ve makaleler yayımlıyordu. Ayrıca okur mektuplarına ve onları komünist kuram ve programlar konusunda bilgilendirmeyi amaçlayan yazılara yer veriyordu. Uluslararası ilişkilerle ilgili haber ve yorumlar, Sovyet dış politikasının sesi durumundaki İzvestiya gazetesinde yer aldığından, Pravda'daki dış haberler genellikle yabancı ülkelerdeki iç gelişmelerle sınırlıydı. Az sayıda fotoğraf kullanan Pravda, sayfa düzeni ve tipografisiyle de SSCB Komünist Partisi'ni temsil eden bir yayın organıydı. Ayrıca uluslararası basında yer alan haberler, sansürlü olarak yayımlanırdı. Pravda'da yayımlanan başyazılardan çoğu, rejimin ve komünist partinin resmî söylemleri olduğundan öteki Sovyet gazetelerinde de yayımlanırdı.
Tarihi > SSCB sonrası

Ağustos 1991'de Mihail Gorbaçov'un yönetimine karşı girişilen darbenin başarısızlığa uğramasının ardından, Boris Yeltsin tarafından çıkarılan bir kararnameyle Sovyetler Birliği Komünist Partisi kapatıldı. Bunun üzerine gazete çalışanları da Pravda'nın Komünist Partiyle olan ilişkisini kestiler. Pravda'nın logosundaki parti amblemleri çıkarıldı ve gazete bağımsız bir organ durumuna geldi. Mart 1992'de yayımına ara verildi ve izleyen ay küçültülmüş boyutlarla yayımına yeniden başladı. 1999'da internet üzerinden yayımlanmaya başlayan ilk Rusça gazete olan "Pravda Online"ın ismi dışında Pravda gazetesiyle bir ilişkisi yoktur.
Rusya Federasyonu Komünist Partisi'nin yayımladığı Pravda gazetesi ise logosunda ideolojik sembolleri bulundurmaktadır.
1941 sonlarında, II. Dünya Savaşı sırasında Pravda okuyan bir Sovyet askeri.
Psilochilus

Psilochilus Orchidaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Psilocarphus

Psilocarphus Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Klassa

|  |
| --- | --- |
Dil: Bulgarca
Genel merkez: Business Centre Vitosha, Sofya, Bulgaristan
Resmî site: Klassa.bg
Klassa (Bulgarca: Класа) Bulgaristan'da  Bulgarca yayınlanan gazete.
Gazete, Financial Times konularını ve içeriğini yayınlamaktadır. 10000 kopya sirkülasyonu olan gazetenin aboneleri arasında, özellikle hukuki ve ekonomik kuruluşlar ile iş dünyası mensupları vardır. 2009 yılında ikidilli (Bulgarca ve İngilizce) internet sayfası yayına başlamıştır.
Psilostrophe

Psilostrophe Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Kırım Tatarları

| --- | --- |
Kırım Tatarları bayrağı

 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
 Kırım: 248.200
 Özbekistan: 239.000
 Türkiye: 150.000-6.000.000
 Ukrayna: 248.193
 Romanya: 24.137
 Bulgaristan: 1.803
 Kazakistan: 1.532
 Rusya: 2.449
Diller
Kırım Tatarcası, Türkçe ve bölgesel diller: Rusça, Ukraynaca, Rumence, Bulgarca vb.
Din
Sünni İslam
Dünyadaki Kırım Tatarlarının yerleşimleri
Kırım Tatarları ya da Kırımlılar (Kırım Tatarcası: qırımtatarlar, qırımlılar), anayurtları Karadeniz'in kuzeyindeki Kırım yarımadası olan Türkî halktır. 1783'te Kırım Hanlığı'nın Rusya tarafından ilhak edilmesiyle birlikte Osmanlı Devleti'ne zorunlu göçe tabi tutulmuşlar ve kendi vatanlarında azınlığa düşmüşlerdir. SSCB döneminde Stalin'in emriyle 18 Mayıs 1944'te sürgüne uğrayarak nüfuslarının yarısını yitirmişlerdir. SSCB'nin yıkılmasıyla sürüldükleri topraklardan Kırım'a geri dönmeye başlayan halk, Ukrayna'nın ana Müslüman unsurunu oluşturur.
Günümüzde Kırım Tatarlarının sürgünden dönen kısmı Kırım'da, sürgünden dönemeyenlerin çoğu Özbekistan'da, Rusya İmparatorluğu'nun Osmanlı İmparatorluğu'na zorunlu göçe tabii tuttuğu kısmı ise Dobruca (günümüzde Romanya ve Bulgaristan'da kalmaktadır) ve Türkiye'de yaşarlar.
Tarih > Köken > Altın Orda ve Kırım Hanlığı

13. yüzyılın başında, nüfusun çoğunluğu Türk halkından oluşan Kırım, Kumanlar, Altın Orda'nın bir parçası oldu. Kırım Tatarları çoğunlukla 14. yüzyılda İslam'ı kabul ettiler ve daha sonra Kırım Doğu Avrupa'daki İslam medeniyetinin merkezlerinden biri haline geldi. Aynı yüzyılda, Altın Orda'nın Kırım Ulusunda ayrılıkçılığa yönelik eğilimler ortaya çıktı. Kırım'ın Altın Orda'dan fiili bağımsızlığı, Altın Orda Toktamış'ın güçlü Hanının kızı ve Nogay Ordası kurucusu Edige Han'ın eşi olan Prenses (Khanum) Canike'nin başlangıcından bu yana sayılabilir. Saltanatı sırasında, 1437'de ölümüne kadar Kırım tahtı mücadelesinde Hacı Giray'ı güçlü bir şekilde destekledi. Canike'nin ölümünden sonra Kırım'daki Hacı Giray'ın durumu zayıfladı ve Kırım'dan Litvanya'ya gitmek zorunda kaldı
Kırım Tatarları, 16.ve 18. yüzyıllarda bir Osmanlı vasal devleti olan Kırım Hanlığı zamanında bir ulus olarak ortaya çıktı.Rus tarihçi, tarih doktoru, Rusya Bilimler Akademisi Profesörü Ilya Zaytsev, tarihsel verilerin analizinin, Türkiye'nin Kırım politikası üzerindeki etkisinin eski Türk kaynaklarında ve Emperyal Rus kaynaklarında bildirildiği kadar yüksek olmadığını gösterdiğini yazıyor.[50] Kırım'ın Türkçe konuşan nüfusu çoğunlukla 14. yüzyılda İslam'ı kabul etmişti, Altın Orda Özbeg Han'ın dönüşümünün ardından.[1736 yılında Kırım ilk Rus işgali zamanında 51], Han arşivleri ve kütüphaneler İslam dünyasında ünlü olmuş ve Han Krym altında-Girei Aqmescit şehri Kezlev Limanı Rotterdam ve Bakhchysarai ile karşılaştırıldığında kanalizasyonu bulunan Molière dururken Avrupa'nın en temiz ve en yeşil şehir olarak nitelendirildi. Şehre Fransız kanalizasyonu uygulandı ve tiyatro ile donatılmış oldu.
Alt etnik gruplar

Kırım tatarları üç alt etnik gruba ayrılırlar:
Tatlar: Dağ yahudileri olarak bilinen Tat halkı ile bağlantıları yoktur. Ortayolaq lehçesi konuşurlar ve yaklaşık %55 ile en büyük alt etnik gruptur.
Yalıboyu (Yalıboylu) Tatarları: Kıyılarda yaşayan ve Türkiye Türkçesine en yakın lehçeyi konuşan Yalıboylu Tatarları yaklaşık %30 oranındadırlar.
Nogaylar: Kuzey bölgelerde yaşayan, yaklaşık %15 oranındaki Nogaylar, Çöl leçesini konuşurlar.
Tehcir ve soykırım, üç alt etnik grubun birleşmesinin dramatik bir şekilde hızlanmasına katkıda bulunmuştur.
Kültür

Ayrıca bakınız: Kırım Tatarcası ve Kırım Tatar edebiyatı
Yurtlar veya göçebe çadırları, geleneksel olarak Kırım Tatarlarının kültürel tarihinde önemli bir rol oynamıştır. Farklı yurt türleri vardır; bazıları büyük ve açılıp kapanabilen, "terme" olarak adlandırılırken diğerleri küçük ve katlanmayan (otav) olarak adlandırılır.
Nevruz bayramında Kırım Tatarları genellikle yumurta, tavuk çorbası, kabaklı etli börek (kobete), helva ve tatlı kurabiyeler pişirirler. Çocuklar maskeler takar ve komşularının pencerelerinin altında özel şarkılar söylerler ve karşılığında şekerler alırlar.
Göçebe bozkır Kırım Tatarlarının şarkıları (makamları) diyatonik, melodik sadelik ve kısalık ile karakterize edilir. Dağlık ve güney sahil Kırım Tatarlarının şarkıları Türkü olarak adlandırılır ve zengin süslemeli melodiler ve ezgilerle söylenir. Ev halkı lirizmi de yaygındır. Kırım tatillerinde ve düğünlerinde zaman zaman genç erkekler ve kadınlar arasında şarkı yarışmaları düzenlenilir. Ritüel folklor, kış selamlamalarını, düğün şarkılarını, ağıtları ve dairesel dans şarkılarını (khoran) içerir. Destanlar veya destanlar Destanlar veya destansı hikâyeler, özellikle "Chora batyr", "Edige", "Köroğlu" ve diğerleri gibi, Kırım Tatarları arasında çok popülerdir.
Kırım Tatar ulusal kıyafetleri, Kırım Tatarlarının geleneksel giyim tarzını yansıtır. Erkeklerin kıyafetleri, "tübeteika" adı verilen siyah bir şapka, "cherkeska" adı verilen geniş yakalı ceket, "tumar" adı verilen dar pantolon ve "çerkez çizmesi" adı verilen yüksek deri çizmelerden oluşur. Kadınların kıyafetleri ise genellikle renkli ve desenli bir etek, "cepken" adı verilen bir gömlek, "yüzük" adı verilen bir örtü ve başlarına takılan bir örtüden oluşur. Kadınların kıyafetlerinde genellikle gül veya çiçek desenleri gibi doğal motifler bulunur. Geleneksel kıyafetlerde kullanılan renkler genellikle canlı ve parlak tonlardır. Kırım Tatarları, özellikle düğün ve bayram gibi özel günlerde, geleneksel kıyafetleri giymeyi tercih ederler.
Bugün kullanımda iki tür alfabe var: Kiril ve Latin. Başlangıçta Kırım Tatarları Arap alfabesini kullanıyordu. 1928'de yerini Latin alfabesine bıraktı. 1938'de Rus alfabesi temel alınarak Kiril alfabesi tanıtıldı. Kiril alfabesi 1938 ile 1997 yılları arasında tek resmi alfabeydi. Tüm harfleri Rus alfabesiyle örtüşür ve aynıdır. 1990'lar, dilin kademeli olarak Türk alfabesine dayalı yeni Latin alfabesine geçişine tanık oldu.
Görseller

Hansaray
Kırım
Aluşta şehri yakınlarında Kırım dağları
Kırım sakinleri
Kırım Tatarları camiden ayrılıyor.
Nogay (solda) ve Kırım (sağda) Tatarlar.
Kırım Tatar kızı Kapsihor'dan.
Kırım Tatar kızı.
Konuyla ilgili yayınlar > Türkçe

Magocsi, Paul Robert (2017). Şu Mübarek Topraklar Kırım ve Kırım Tatarları. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. s. 176. ISBN 9789750841224.
Konuyla ilgili yayınlar > İngilizce

Conquest, Robert. 1970. The Nation Killers: The Soviet Deportation of Nationalities (London: Macmillan). (0-333-10575-3)
Fisher, Alan W. 1978. The Crimean Tatars. Stanford, CA: Hoover Institution Press. (0-8179-6661-7)
Fisher, Alan W. 1998. Between Russians, Ottomans and Turks: Crimea and Crimean Tatars (Istanbul: Isis Press, 1998). (975-428-126-2)
Nekrich, Alexander. 1978. The Punished Peoples: The Deportation and Fate of Soviet Minorities at the End of the Second World War (New York: W. W. Norton). (0-393-00068-0)
Quelquejay, Lemercier. "The Tatars of the Crimea, a retrospective summary." Central Asian Review 16#1 (1968): 15-25.
Uehling, Greta (Haziran 2000). "Squatting, self-immolation, and the repatriation of Crimean Tatars". Nationalities Papers. 28 (2). ss. 317-341. doi:10.1080/713687470.
Williams, Brian Glyn. "The hidden ethnic cleansing of Muslims in the Soviet Union: The exile and repatriation of the Crimean Tatars." Journal of Contemporary History (2002): 323-347. in JSTOR 15 Aralık 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Williams, Brian Glyn. "The Crimean Tatar exile in Central Asia: a case study in group destruction and survival." Central Asian Survey 17.2 (1998): 285-317.
Williams, Brian Glyn. "The Ethnogenesis of the Crimean Tatars. An Historical Reinterpretation" Journal of the Royal Asiatic Society (2001) 11#3 pp. 329–348 in JSTOR13 Şubat 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Williams, Brian G., The Crimean Tatars:  The Diaspora Experience and the Forging of a Nation4 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Leyden: Brill, 2001.
Konuyla ilgili yayınlar > Rusça

Vozgrin, Valery, 2013, Valery Vozgrin Kırım Tatarlarının tarihi kaderi (Rusça: Исторические судьбы крымских татар), Simferopol, 4 cilt.
Smirnov V D, 1886, Krymskoe khanstvo.
Konuyla ilgili yayınlar > Fransızca

Campana (Aurélie), Dufaud (Grégory) and Tournon (Sophie) (ed.), Les Déportations en héritage. Les peuples réprimés du Caucase et de Crimée, hier et aujourd'hui, Rennes: Presses universitaires de Rennes, 2009.
| g t Tarihteki ve Günümüzdeki Türk Halkları |
| --- | --- |
 Altaylar  Azeriler  Balkarlar  Başkurtlar  Çağataylar  Çiğiller  Çulım Tatarları  Çuvaşlar  Dolganlar  Ezgiller  Gagavuzlar  Hakaslar  Halaçlar  Hemedan Türkleri  Hazarlar  Horasan Türkleri  İli Türkleri  Karaçaylar  Karakalpaklar  Karapapaklar  Karaylar  Karluklar  Kaşkaylar  Kazaklar  Kırgızlar  Kıpçaklar  Kırımçaklar  Kırım Tatarları  Kimekler  Kumanlar  Kumuklar  Nogaylar  Oğuzlar  Ön Bulgarlar  Özbekler  Peçenekler  Sabirler  Salarlar  Sibirya Tatarları Baraba Tatarları  Kalmak Tatarları  Çat Tatarları  Şorlar  Tatarlar  Telengitler  Teleütler  Tofalar  Torklar  Türkler  Türkmenler  Tuvalar  Uygurlar  Yağmalar  Yakutlar  Yenisey Kırgızları  Yugurlar 
| g t Temsil Edilmeyen Milletler ve Halklar Organizasyonu (UNPO) üyeleri |
| --- | --- |
Afrika:    Afrikaner    Barotseland    Baster    Berberiler    Güney Kamerun   Haratin    Ogaden    Ogoni    Oromia    Somaliland    Tvalar    Venda    Zanzibar 
Asya:    Açe    Ahvazi    Güney Azerbaycan    Batı Belucistan (İran)    Batı Papua    Chittagong Hill Tracts    Çin (Myanmar)    Degar-Montagnards    Doğu Belucistan (Pakistan)    Doğu Türkistan    Gilgit-Baltistan (Balawaristan)    Güney Maluku Cumhuriyeti    Hmonglar   Igorot    Irak Türkmenleri    İç Moğolistan    Kmer Krom    İran Kürdistanı    Merkezi Tibet    Morolar    Nagaland    Sind    Süryaniler    Talış-Mugan    Tayvan 
Avrupa:    Abhazya    Bretonya    Çerkesya    Kırım Tatarları    Kosova      Lezgiler   Romanya Macarları    Savoie    Trieste 
Kuzey Amerika:    Washington, DC 
Güney Amerika:    Mapuçe 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb12156179n (data)  GND: 4266559-0  LCCN: sh87003883  NLI: 987007539142105171 
Türkiye'deki Kırım Tatarlıların yerleşimleri
Kırım Tatarları'nın bayrağı
Kırım Tatarlarının bölgelere göre dağılımı (1939)
2001 Ukrayna nüfus sayımına göre Kırım Tatarlarının Kırım bölgelerine göre dağılımı
2014 Kırım nüfus sayımına göre Kırım Tatarları yüzdesi
Ukrayna'daki Türkî halkların oranını gösteren bir harita.
Prag

| Prag Praha |
| --- | --- |
Başkent

  Bayrak Arma 
Slogan: Praga Caput Rei publicae
 Başkent Prag'ın sınırları
PragPrag'ın Çekya'daki konumu
Ülke:  Çekya
Başkent: Prag
Alt idari birimler:  Liste 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 
İdare
 • Belediye başkanı: Bohuslav Svoboda (Občanská demokratická strana)
Yüzölçümü
 • Başkent: 496 km²
En yüksek nokta: 400 m (1.300 ft)
Nüfus (2020)
 • Başkent: 1.324,277
 • Yoğunluk: 2.700/km²
 • Metropol: 2,677,964
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Posta kodu: 1xx xx
Plaka kodu: A
Resmî site www.praha-mesto.cz 
Prag Eski Şehri
 UNESCO Dünya Mirası
Konum:  Çekya
Kriter: Kültürel: ii, iv, vi
Referans: 616
Tescil: 1992 (16. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Koordinatlar: 50°5′22.992″K 14°25′9.984″B﻿ / ﻿50.08972000°K 14.41944000°B﻿ / 50.08972000; -14.41944000
 
Prag (Çekçe: PrahaDosya:Cs-Praha.ogg; Çekçe telaffuz: [ˈpraɦa]), Çekya'nın başkenti ve en büyük şehri. Geçmişte Çekoslovakya'nın da başkentiydi. Orta Bohemya'da Vltava Nehri'nin üzerinde yer alır ve 1.2 milyon nüfusu vardır. İş dünyası istatistiklerine göre bu sayıya ek olarak 300.000 kişi de resmi kaydı olmaksızın Prag'da yaşamaktadır. Prag, geniş bir kitle tarafından dünyanın en güzel şehirlerinden biri olarak gösterilir. 
Prag "Altın Şehir", "Doksanların Sol Bankası", "Masal Şehri", "Şehirlerin Anası" ve "Avrupa'nın Kalbi" gibi isimlerle de anılır. Prag konumu gereği çevresindeki ülkeler ile merkezi bir konum oluşturur. Avrupa'daki en fazla iç kaleye sahip 3 şehirden birisidir. Bu şehrin gölgesi Franz Kafka olmuştur. Kafka için bile fazlasıyla turist çeken bir Orta Çağ şehridir. Prag Şehri 5 Nobel ödülüne sahiptir.
Prag'ın bir özelliği de II. Dünya Savaşı'nda pek zarar görmemiş olmasıdır. Bu sayede birçok tarihi ev ve mekanı barındırır. Bu yerler arasında Aziz Vitus Katedrali de yer alır. Turizm alanında son yıllarda çok fazla rağbet görmektedir.
1992'den beri Prag'ın tarihi merkezi, Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO)'nun Dünya Mirası listesi listesinde yer almaktadır.
Tarihi

Çeklerin ataları Prag çevresine ağırlıklı olarak 5. Yüzyıl'dan sonraki göçlerle gelmişlerdir. Prag'ın gelişmesi 9. Yüzyıl'ın sonlarında kurulan Bohemya Devleti'nin başkenti olmasıyla mümkün olmuştur. Prag'ın merkezinde yer aldığı topraklar Premysl hanedanından düklerin ve daha sonra aynı hanedandan Bohemya krallarının ikametgâhı olmuştur. Prag 973'te piskoposluk, 1344'te başpiskoposluk merkezi haline gelmiştir. Prag merkezli krallık 1310'da Lüksemburg hanedanına geçmiştir. Şehrin gelişmesi Kral IV. Charles döneminde (1346-1378) hızlansa da 15. Yüzyıl'da mezhep çatışmalarından dolayı çıkan Hussit Savaşları ve 17. yüzyıldaki Otuz Yıl Savaşları Prag ve Bohemya halkına büyük zararlar verdi. 16. yüzyıldan itibaren Bohemya Habsburglar'ın yönetimi altına girdi. Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu zayıfladıkça Prag, önce Avusturya İmparatorluğu sonra da Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun bir parçası haline geldi.
Avusturya-Macaristan İmparatorluğu, I. Dünya Savaşı sonunda yıkılınca Prag 1918 yılında Çekoslovakya'nın başkenti oldu.
Adolf Hitler 15 Mart 1939'da Prag'a girmek için Alman Ordusuna emir verdi ve Prag Kalesi'nde bir Alman himayesi olan Bohemya ve Moravya Protektorası ilan edildi. Tarihinin çoğu bölümünde Prag, Çekçe, Almanca ve (çoğunlukla Çek ve/veya Almanca konuşan) Yahudi nüfusu ile çok ırklı bir kent olmuştur. 1939'da ülke Nazi Almanyası tarafından işgal edildi ve İkinci Dünya Savaşı sırasında Yahudilerin çoğu sürgün edildi ve Reinhard Heydrich liderliğinde Almanlar tarafından öldürüldü.
Prag Savaş sonunda USAAF tarafından çok sayıda bombardıman yaşadı. 1.000'den fazla kişi yaralandı, 701 kişi öldü, binalar, fabrikalar ve yüzlerce tarihi yer yıkıldı. 5 Mayıs 1945'te, Nazi Almanyası'nın tesliminden dört gün önce, Almanya'ya karşı bir ayaklanma meydana geldi. Dört gün sonra Sovyet 3. Şok Ordusu şehre girdi. Alman nüfusunun çoğunluğu ya kaçtı ya da savaş sonrası Beneš kararnameleri tarafından ülkeden atıldı.
Kardeş şehirler

Prag şu kentlerle kardeş şehir bağlantısı kurmuştur:
| --- | --- |
  Pekin, Çin   Berlin, Almanya   Brüksel, Belçika   Budapeşte, Macaristan   Chicago, Amerika Birleşik Devletleri   Frankfurt, Almanya   Hamburg, Almanya   Kudüs, İsrail   Lizbon, Portekiz   Helsinki, Finlandiya   Kyoto, Japonya   Moskova, Rusya   Nürnberg, Almanya   Paris, Fransa   Phoenix, Arizona, Amerika Birleşik Devletleri:   Roma, İtalya   Lecce, İtalya   Teramo, İtalya   Bratislava, Slovakya   Roş HaAyin, İsrail   Rotterdam, Hollanda   Sankt Petersburg, Rusya   Seul, Güney Kore   Stockholm, İsveç   Taipei, Tayvan   Viyana, Avusturya   Kopenhag, Danimarka   Vilnius, Litvanya   İstanbul, Türkiye
Galeri

Aziz Vitus Katedrali
91 numaralı nostaljik tramvay Prag'ın tarihi sokaklarında
Prag'da bir gökdelen
Wenceslas Meydanı: Wenceslas Anıtı ve Ulusal Müze (Národní Müzesi
Prag'dan bir görünüm
Astronomik Saat (Astronomical Clock) ve Oldtown Meydanı (Square)
Vyšehrad bölgesindeki Aziz Peter ve Aziz Paul Bazilikası
Pterocaulon

Pterocaulon Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Pteronia

Pteronia Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Ptilostemon

Ptilostemon Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Puteaux

| Puteaux |
| --- | --- |
Komün

  Arma 

Ülke: Fransa
Bölge: Île-de-France
İl: Hauts-de-Seine
İdare
 • Belediye başkanı: Joëlle Ceccaldi-Raynaud
Yüzölçümü
 • Toplam: 3.19 km²
Nüfus (2010)
 • Toplam: 45.210
 • Yoğunluk: 14/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Puteaux Fransa'nın Île-de-France bölgesine bağlı Hauts-de-Seine ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 2010 yılı itibarıyla 45,210'dur.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb15280271x (data)  GND: 4369659-4  LCCN: n86008749  MusicBrainz: c65960ba-69b5-494f-b7d6-8dea87a3986c  NKC: ge541534  NLI: 987007567111105171  VIAF: 131429164   WorldCat (LCCN): n86-008749
Ptychosperma

Ptychosperma Arecaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Putorana Platosu

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  Rusya
Kriter: Kültürel: vii, ix
Referans: 1234
Tescil: 2010 (34. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Putorana Platosu (Rusça: Плато Путорана, Plato Putorana) ya da Putorana Dağları, Taymır Yarımadası'nın güneyinde, Orta Sibirya Platosu'nun kuzeybatı kenarında dağlık masif bir bazalt platodur. Alanı 250000 kilometrekaredir. Bölgedeki en yüksek dağ, deniz seviyesinden 1.701 metre yüksekliğe sahip olan olan Kamen Dağıdır.
Putorana Doğa Koruma Alanı, 2010 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Bölge, bilinen en büyük nikel yatakları arasındadır. Norilsk, bölgeye en yakın büyük nüfuslu şehirdir.
Qin'in birleşme savaşları

Qin'in birleşme savaşları, 3. yüzyılın sonlarında Qin devleti tarafından diğer altı büyük Çin devleti olan Han, Zhao, Yan, Wei, Chu ve Qi'ye karşı başlatılan bir dizi askerî harekâttı.
MÖ 247 ile MÖ 221 arasında Qin, Çin'deki Yedi Savaşan Devlet'in en güçlülerinden biri olarak ortaya çıktı. MÖ 230'da Qin hükümdarı Ying Zheng, Savaşan Devletler Çağı'nın son seferlerini başlattı ve kalan devletleri tek tek fethetmek için yola çıktı. MÖ 221'de Qi'nin düşmesinin ardından Çin, Qin kontrolü altında birleştirildi. Ying Zheng kendini Çin Şi Huang adıyla imparator ilan etti ve Çin Hanedanı'nı kurarak birleşik bir Çin'in ilk egemen hükümdarı oldu.