stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Anna Magnani

| Anna Magnani |
| --- | --- |

Doğum: 1969 yılına ait imzalı bir fotoğrafı 7 Mart 1908 Roma, İtalya Krallığı
Ölüm: 26 Ekim 1973 (65 yaşında) Roma, İtalya
Ölüm sebebi: Pankreas kanseri
Milliyet: 
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1928–1972
Evlilik: Goffredo Alessandrini (e. 1935–1950)
Partner(ler): Massimo Serato (tek çocuğunun babası)
Çocuk(lar): Luca

Anna Magnani (İtalyanca telaffuz: [ˈanna maɲˈɲaːni]; d. 7 Mart 1908, Roma - ö. 26 Eylül 1973, Roma), 20. yüzyıl İtalyan sinemasının en önemli ve tanınmış sinema ve tiyatro oyuncularından biri ve Oscar Ödülü alan ilk İtalyan oyuncudur.
Yaşamı > İlk yılları

7 Mart 1908'de Roma'da doğdu. Mısır'da doğduğuna dair iddia da vardır. Annesi tanınmış bir terzi olan Marina Magnani idi. Babası ise bilinmiyor. Anne tarafından Dora, Maria, Rina, Olga ve İtalia isimli beş teyzesi olan Anna'nın Romano isimli bir de dayısı vardı.
Benito Mussolini yönetimi sırasında Ulusal Faşist Parti hakkında kaba şakalar yapmasıyla tanınırdı.
Anna doğduktan sonra Marina, Mısır'ın İskenderiye şehrine taşındı ve varlıklı bir Avusturyalı ile evlendi. Marina Birinci Dünya Savaşı'nın bitiminde Roma'ya döndü ve Anna'yı yalnızca birkaç ay kalacağı bir Fransız sörler mektebine yolladı. Anna okulu bırakıp piyano çalışmaya başladı ve bunu lise yıllarına kadar sürdürdü. Bu arada İskenderiye'ye annesini ziyarete gitti, ama onun tarafından sevilmediğini hissederek döndü. Büyükannesi ile yaşamaya devam etti.
Yaşamı > Eğitimi

Roma'ya döndüğünde oyunculuk okumaya karar verdi. 1927 Ocak ayında, Silvio d'Amico yönetimindeki Eleonora Duse Oyunculuk Okulu'na girdi. (Bu okul 1935'te Drama Sanatları Akademisi olmuştur.)
Yaşamı > Tiyatro ve sinema

Okula başladığı ilk yıl Niccodemi Vergani Cimara toplululuğunda oyunculuk yapmaya başladı. 1928'de bu grupla birlikte Arjantin'e yapılan bir turneye katıldı.
1929 yılında grup dağıldı. Bu arada Anna çok sevdiği büyükannesini kaybetti. 1932'de okula birlikte başladığı oyuncu Paolo Stoppa ile birlikte Antonio Gandusio topluluğunda çalışmaya başladılar. Anna bu toplulukta dikkatleri üzerine çekti ve sinemada da çalışmaya başladı.
Anna Magnani'nin sinema kariyeri 1934'te Nunzio Malasomma'nın La cieca di Sorrento filmiyle başladı. 3 Ekim 1935'te yönetmen Goffredo Alessandrini ile evlendi. Evlendikten sonra oyunculuk kariyerini tam zamanlı olarak sürdürmeyi bırakıp kendini eşine adamayı tercih etti. Yine de filmlerde küçük roller almayı sürdürdü.
Birçok filmde hizmetçi ya da şarkıcı rollerinde yer aldıktan sonra dramatik rollerdeki yeteneğini göstermeyi başardı.
1941 yılında Vittorio De Sica'nın Teresa Venerdì filminde ikinci dereceden olmayan bir karakter olan Loretta Prima'yı oynama olanağı buldu. 29 Ekim 1942'de, genç oyuncu Massimo Serato ile ilişkisinden, tek oğlu olan Luca doğdu. Hamileliği sırasında eşinden boşandı. Oğlu Luca henüz 18 aylıkken çocuk felcine yakalandı ve kötürüm oldu. Uzun süre senatoryumda tedavi gördü. Magnani, yaşadığı trajedinin yanında, uzun süre kazancının çoğunu doktorlara ve hastanelere harcıyordu.
Dünya çapında üne ulaşması Yeni Gerçekçilik akımının manifesto filmi de sayılabilecek olan Roberto Rossellini'nin Roma, Açık Şehir (Roma Città Aperta) filmiyle oldu. Bu filmin çekimleri sırasında Rossellini ile büyük aşk yaşayan Magnani ideal erkeği bulduğuna dair demeçler verdi. Fakat gerek sanatsal tartışmalar, gerek kıskançlık kökenli kavgalar nedeniyle çalkantılı bir birliktelik sürdürdüler. Ayrılmalarının ardından birbirlerini özellikle Yeni Gerçekçilik akımı bağlamında övmeye devam ettiler, ancak Rossellini Ingrid Bergman'a aşık olarak onunla evlendi.
1951'de senaryosunu Cesare Zavattini'nin yazdığı Luchino Visconti filmi Bellissima'da rol aldı. 21 Mart 1956'da, Daniel Mann'ın yönettiği La Rosa Tatuata filmiyle, Oscar Ödülü alan ilk İtalyan oyuncu oldu. Aynı filmle BAFTA en iyi kadın oyuncu ödülünü de aldı. Bu film daha önce Tennessee Williams tarafından yine Anna Magnani'nin Broadway'de oynaması için yazılmış aynı isimli bir tiyatro oyunu idi. Ancak Magnani, 1951 yılında sahnelenecek oyun için İngilizcesinin yeterli olmadığını gerekçe göstererek teklifi reddetti. 1955 yılında sinemaya uyarlandığında yapılan teklifte ise Magnani artık hazır olduğu yanıtını verdi. Bu süreç ona Akademi ödülünü getirdi.
1962 yılında Pier Paolo Pasolini'nin Mamma Roma filminde, önemli başrollerinden birinde yer aldı. Filmde, kendisinin ve çocuğunun karnını doyurabilmek için fahişelik yapmaya başlamak zorunda kalmış, oğlu gençlik çağına geldiğinde ise biraz para biriktirip fahişeliği bırakmayı hedefleyen bir kadını canlandırmıştı.
Yaşamı > Televizyon

1971'de o güne kadar kuşkuyla yaklaştığı televizyon dünyasına girdi. Alfredo Giannetti'nin Tre Donne: La Sciantosa, 1943: un incontro ve L'automobile adlı üç mini filmden oluşan dizisinde yer aldı.
Yaşamı > Kişilik özellikleri

Magnani, astroloji ve nümerolojiyle yakından ilgiliydi. Ayrıca durugörür olduğunu da iddia ederdi.
Çok az yiyecek ve içecekle uzun süreler dayanabilirdi. Kahve ve sigara dışında uzun süre hiçbir yiyecek ve içecek tüketmemesi nedeniyle hem uykusu hem sağlığı bozuluyordu.
Sokak kedilerini tırnaklarıyla okşamayı çok severdi.
Hakkında söylenenler

Yönetmen Roberto Rossellini, Magnani hakkında "Eleonora Duse'den sonra gelen en büyük oyunculuk dehası" demiştir.
Tennessee Williams, anılarını kaleme aldığı kitabında şöyle der: "Anna Magnani'den daima korktum... Hiçbir zaman kendine güvensizlik göstermedi... ve daima karşısındakinin doğrudan gözlerinin içine baktı; altın zamanlar olarak değerlendirdiğim çok yakın arkadaşlığımız sırasında ağzından tek bir hatalı kelime dahi duymadım."
Ölümü

Anna Magnani 26 Eylül 1973'te Roma'da pankreas kanseri tedavisi gördüğü Mater Dei kliniğinde öldüğünde 65 yaşındaydı. Büyük kalabalık toplanan cenaze töreninin ardından, önce geçici olarak Roberto Rossellini aile mezarlığında tutuldu. Sonrasında Lazio'nun güneyinde, San Felice Circeo kasabasındaki Cimitero Comunale'ye defnedilmiştir.
Filmografi

| --- | --- |
 Roberto Rossellini yönetiminde. (Roma, Açık Şehir, 1945) Anna Magnani ve Mino Doro. (Il bandito, 1948) Luchino Visconti yönettiminde. (Bellissima, 1951) Scampolo (1928)  Tempo massimo (1934)  La cieca di Sorrento (1934)  Quei due (1935)  Trenta secondi d'amore (1936)  Cavalleria (1936)  La principessa Tarakanova (1938)  Una ampada alla finestra (1940)  La fuggitiva (1941)  Teresa Venerdì (1941)  Finalmente soli (1942)  La fortuna viene dal cielo (1942)  L'avventura di Annabella (1943)  La vita è bella (1943)  Campo de' fiori (1943)  Gli assi della risata (1943)  L'ultima carrozzella (1943)  Il fiore sotto gli occhi (1944)  Quartetto pazzo (1945)  Roma, Città Aperta (Roma, Açık Şehir) (1945)  Abbasso la misera! (1945)  Un uomo ritorna (1946)  Lo sconosciuto di San Marino (1946)  Avanti a lui tremava tutta Roma (1946)  Il bandito (1946) :  Cristina Gaioni ve Anna Magnani (sağda). (Nella città l'inferno, 1959) Totò, Anna Magnani ve Ben Gazzara. (Risate di gioia, 1960) Pier Paolo Pasolini yönetiminde. (Mamma Roma, 1962) Abbasso la ricchezza (1946)  Assunta Spina (1947)  L'onorevole Angelina (1947)  Molti sogni per le strade (1948)  L'amore (1948)  Vulcano (1950)  Bellissima (1951)  Camicie rosse (1952)  La carrozza d'oro (Le carrosse d'or) (1953)  Siamo donne (V episodio) (1953)  Carosello del varietà (1955)  La Rosa Tatuata (The Rose Tattoo) (1955)  Suor Letizia (1957)  Selvaggio è il vento (Wild is the wind) (1957)  Nella città l'inferno (1959)  Pelle di serpente (The fugitive kind) (1959)  Risate di gioia (1960)  Mamma Roma (1962)  La pila della Peppa (Le magot de Josefa) (1963)  Made in Italy (episodio: La traversata) (1965)  Il segreto di Santa Vittoria (1969)  1943: un incontro (1971) (TV)  La Sciantosa (1971) (TV)  L'automobile (1971) (TV)  ...Correva l'anno di grazia 1870 (1971) 
Roma, Açık Şehir, 1945.
Yönetmen Luchino Visconti ile. (1952)
Cinecittà stüdyolarındaki Magnani adına hazırlanmış yıldız.
Anna Magnani adına yapılan plaka.
Çernezyom

Çernezyom Alanı, Orange County (NewYork, USA)
Çernozyumun dünyaya dağılışı
Çernezyom (İngilizce: Chernozem, Ukraynaca: Чорнозем, Rusça: Чернозём) Yeryüzünün en verimli yerli toprağıdır. Dünyada bulunan Çernezyomun üçte biri ve yüz ölçümü en fazla olan ülke Ukrayna'dır. Coğrafi olarak yarı nemli step bölgelerinde yağışın artış gösterdiği yüksek platolarda görülen topraklardır. Üzerindeki gür bitki örtüsünün düşük sıcaklığa bağlı olarak ayrışamaması nedeniyle humusça varsıl olan koyu renkli topraklardır. Çernozyomlar humusça varsıl olduğundan, üzerinde tarım yapılması durumunda; oldukça verimli topraklardır. Bu nedenle kara topraklar olarak da bilinir. Tarım için çok elverişlidirler. Çok yüksek oranda (%3-%15) humus, yine yüksek oranlarda fosforik asit,fosfor ile Amonyak içerir. Orta kuşakta yarı nemli bölgelerde dağ çayırlarının altında görülür.Türkiye'de Doğu Anadolu özellikle Erzurum-Kars platosunda  sıkça rastlanır yeryüzünde ise; Ukrayna, Romanya, Arjantin, Kanada ile ABD'de rastlanır.
Dünyada iki adet "Çernezyom Kuşağı" vardır: Ukrayna'nın kuzeydoğusunda bulunan Black Earth Region (Kara Toprak Bölgesi) ile Sibirya'nın içlerine doğru Rusya'nın güneyi ile Kanada'nın batısında bulunan Canadian Prairies (Kanada Çayırlıkları) bölgesi. Benzer özelliklerde bir toprak çeşidi ise Amerikan'ın Teksas eyaletinde görülür. Ukrayna'daki örneklerinde derinliği 1m'den 6m'ye dek değişebilmektedir. Bu toprak çeşidi küçük miktarlarda başka yerlerde de bulunabilmektedir (Türkiye, Polonya, Hollanda, Çin'in kuzeydoğusu).
"Çernezyomsu Topraklar" Kanada'nın toprak sınıflandırma sisteminde ve Birleşmiş Milletler bünyesindeki Gıda ve Tarım Örgütü'nün toprak sınıflandırmasında bulunan bir toprak türüdür.
Türkiye'de Erzurum-Kars platosunda killi ve bazalt üzerinde oluşmuştur. Kars, Göle ve Sarıkamış'ta yaygındır. Kışın sert ve uzun olduğu iklimde sonbaharda ölen bitkiler, ayrışmaya zaman bulamadan toprağa karışır, yoğun humus oluşumunu sağlar.
Çernezyom topraklarının verimi dünya ülkelerinin dikkatini çekmiştir. Ülkeler bu toprak türünün geniş alanlara yayıldığı Ukrayna'dan toprak kiralamaktadır. Çin Ukrayna'nın %5'i kadar toprak satın aldığını duyurmuştur. Alman firmaları da Ukrayna'dan toprak kiralamayı düşünmektedir.
| Kanada | GTÖ | Amerika |
| --- | --- | --- |
| Chernozemic | Kastanozem, Chernozem, Greyzem, Phaeozem | Borolls |
| Brown Chernozem | Kastanozem (aridic) | Aridic Boroll subgroups |
| Dark Brown Chernozem | Kastanozem (Haplic) | Typic Boroll subgroups |
| Black Chernozem | Chernozem | Udic Boroll subgroups |
| Dark Grey Chernozem | Greyzem | Boralfic Boroll subgroups, Albolls |
Liman Hamamı (Kıyıköy)

| --- | --- |

Diğer ad(lar): Kıyıköy Liman Hamamı
Genel bilgiler
Tür: Hamam
Mimari tarz: Osmanlı mimarisi
Konum: Kıyıköy, Vize, Kırklareli, Türkiye
Koordinatlar: 41°37′56″K 28°05′40″D﻿ / ﻿41.63222°K 28.09444°D﻿ / 41.63222; 28.09444
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Tuğla, moloz taş
Liman Hamamı, Kırklareli ili Vize ilçesi Kıyıköy beldesinde, liman tarafından Kıyıköy surlarının batı giriş kapısı ile burçları arasında kalan alanda bulunan tarihi bir Türk hamamıdır. Günümüzde hamamın büyük bölümü harap durumdadır.
Tarih

Hamamın bir kitabesi bulunmadığından kim tarafından ve hangi tarihte yapıldığı bilinmemektedir, ancak liman kıyısında yer aldığından liman çalışanları için yaptırılmış olabileceği düşünülmektedir.
1650'li yıllarda Kıyıköy (o zamanki adıyla Midye) kasabasını ziyaret eden Evliya Çelebi, hamamın varlığından bahsettiğinden  o tarihten önce inşa edildiği iddia edilebilir.
Mimari

Günümüzde büyük ölçüde yıkık durumda olan hamamın özgün halinde kare planlı ve dört kubbeli olduğu ifade edilmektedir.
Hamamın ikisi büyük ikisi küçük dikdörtgen planlı dört mekanından bir tanesi külhan bölümüne açılmaktadır. Kubbeli mekanlara ise sivri kemerli açıklıklarla geçilmektedir. Kubbeye geçiş elemanı olarak pandantif kullanılmıştır.
Günümüzde kemerler yarıya kadar toprağa gömülü vaziyettedir ve kubbeleri yıkılmıştır. Yapının üzerinde yetişen bitkilerden dolayı yapı malzemeleri yerinden kopmaktadır.
Yasemin Adar Yiğit

Yasemin Adar Yiğit (d. 6 Aralık 1991, Balıkesir), Türk güreşçi ve eski gülle atmacı. Serbest stil 76 kiloda mücadele eden sporcu Balıkesir Büyükşehir Belediyespor bünyesinde kariyerini sürdürmektedir. 2 kez dünya (2017, 2022) ve 7 kez Avrupa (2016, 2017, 2018, 2019, 2022, 2023 ve 2024 yılları) şampiyonu olmuştur. 2020 Yaz Olimpiyatlarında bronz madalya kazanmıştır.
Yaşamı

1991 yılında Balıkesir'in Çiçekpınar köyünde doğdu. Babası Naim Adar, annesi Ayşegül Adar'dır. Gaziosmanpaşa Anadolu Lisesi'nde öğrenci iken hentbol oynadı; lise son sınıf öğrencisi iken atletizm takımına girdi. Gülle atma Türkiye Şampiyonası'nda Türkiye dördüncüsü oldu. Profesyonel güreşe 2011'de Balıkesir Gençlik Spor Kulübünde başladı.
Temel güreş eğitimini antrenörler Kemal Kurt ile Aslan Seyhanlı'dan almıştır.  Balıkesir Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu'nda öğrenim gördü. Mezuniyetinin ardından Niğde'nin Kiledere kasabasında Şehit Bülent Tunçbilek Ortaokulu'nda beden eğitimi öğretmenliği yaptı. Trakya Üniversitesi Kırkpınar Beden Eğitim ve Spor Yüksekokulu'nda yüksek lisans öğrenimine başladı. 26 Eylül 2021 tarihinde Erdem Yiğit ile evlendi.
Şişli Ermeni Mezarlığı

| Şişli Ermeni Mezarlığı |
| --- | --- |
Mezarlığın, giriş kısmından genel bir görünümü

Diğer ad(lar): Ermenice: Շիշլիի Գերեզմանատուն
Konum: Şişli, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°03′55″K 28°59′25″D﻿ / ﻿41.06528°K 28.99028°D﻿ / 41.06528; 28.99028

Tür: Sivil Mezarlık
Din: Ermeni Mezarlığı
Açılış: 1865 (159 yıl önce) (1865)
Yüzölçümü: 41.950 m2 (451.500 ft2)
Durum: Kullanımda 
Mezarlığın ana giriş kapısı.
Şişli Ermeni Mezarlığı (Ermenice: Շիշլիի Գերեզմանատուն), Türkiye'nin İstanbul kentine bağlı Şişli ilçesinde bulunan Ermeni mezarlığı.
1865 yılında devlet tarafından tahsis edilen arazide açılan mezarlığa zamanla eklenen arazilerle mezarlık bugünkü görünümünü almıştır.   Arazinin kuzeydoğusunda Katolik Ermeni, kuzeybatısında Gregoryen Ermeni mezarlığı yer alır. Bakımı ve işletilmesi Türkiye Ermenileri tarafından yapılmaktadır.
Konum

Tarihî Ermeni mezarlığı, doğuda Büyükdere Caddesi, batıda Abide-i Hürriyet, Kuzeyde Abide-i Hürryet Mecidiyeköy yolu ile sınırlanır. Arazinin kuzeydoğusunda Katolik Ermeni, kuzeybatısında Gregoryen Ermeni mezarlığı yer alır.
Şişli Ermeni mezarlıkları, Şişli Rum Ortodoks ve Musevi mezarlıkları ile yan yanadır. Tüm mezarlıklar çevreden ve birbirinden yüksek duvarlarla ayrılır.
Tarihçe > Gayrimüslüm mezarlıklarının oluşumu

Osmanlı İmparatorluğu zamanında  İstanbul'da gayrimüslim ahali, 1560 yılındaki kolera salgınına kadar ölülerini kendi mahallelerindeki kilise ve ayazmaların çevresine gömerdi. Bu tarihten sonra ölülerin yerleşim alanlarının yakınına gömülmesi yasaklamış; Taksim, Pangaltı, Şişli çevresinde mezarlıklar oluşmuştur.
Tarihçe > Katolik Ermeni Mezarlığı

Bugünkü Şişli Ermeni Mezarlığı'nın bulunduğu arazide ilk olarak1865'te Katolik Ermeni Mezarlığı kuruldu. O vakte kadar Katolik Ermeni cenazelerinin  bir kısmı Latin Mezarlığı olan "Jardin Public"'e, bir kısmı ise Ermeni Kilisesi mensuplarının defnedildiği Harbiye'deki Pangaltı Mezarlığı'na defnedilmekteydi.  Ancak 1560'taki kolera salgınından sonraki 300 yıl içinde Pera geliştikçe Şişli ve Pangaltı'da yeni mahalleler oluşmuş ve 1865'te yeni bir kolera salgını çıktığında, hükûmet  artık yerleşim alanı haline gelen Pangaltı yerine Rum ve Ermeni halka  mezarlık için Şişli'nin üst taraflarında geniş araziler hibe etmiştir. Böylece Katolik Ermeniler, Şişli'de kendilerine ayrı bir mezarlık kurdular; diğer mezarlıklardaki ölülerinin çoğunu mezar taşlarıyla birlikte bu Katolik Ermeni mezarlığına defnettiler.
Ermeni Katolik Mezarlığı'nın tapusu 2012'de  Surp Agop Hastanesi Vakfı’na verildi.
Tarihçe > Gergoryen Ermeni Mezarlığı

1865 yılındaki kolera salgını sırasında Pangaltı Kilisesi'nde yer kalmayıp hükûmet Pangaltı Mezarlığı'na ölü defnini yasaklayınca, şehir dışında bir  başka mezarlık alanı tahsis edilene kadar ölen Ermeni Kilisesi'ne mensup 200 kişinin cenazesi Şişli'ye defnedildi. Böylece Ermeni Kilisesi mensupları için Şişli'de ilk olarak 200 kişilik arazi tahsis eden hükûmet, daha sonra Üç Horan Kilisesi'ne Şişli'deki elli bin kişilik araziyi verdi.
Mezarlık, 1930 yılında çıkan bir kanun kapsamında İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ne devredildi.  Tapusu ve tescili ellerinde olmasa da Ermeniler cenazelerini Şişli'deki Gregoryen Mezarlığı'na defnetmeye devam ettiler. Üç Horan Kilisesi Vakfı'nın  Ermeni Gregoryen Mezarlığı'nın  tapusunu almak için Vakıflar Genel Müdürlüğü'ne 2011'de yaptığı başvuru kabul edildi ve tapu 2015'te Vakıf'a verildi.
Anıtlar

Mezarlık içinde 2001 yılında Üç Horan Ermeni Kilisesi Vakfı tarafından "Aydın ve Sanatkârlar Anıtı" açılmış; açılışı 84. Partik II. Mesrob Mutafyan  gerçekleştirmiştir. Sanatkârlar ve Düşünürler Anıtı ile Taniyel Varujan anıtının yer aldığı meydana 2013'te Beyoğlu'ndaki Bedrettin mahallesinde bulunan, 18. ve 19. yüzyıllara ait mezar taşları yerleştirilmiştir. Mezarlıkta 2019'da tanınmış mizah ustası ve oyun yazarı Hagop Baronyan'ın heykeli açıldı.
Bazı önemli mezarlar

Harutyun Aleksanyan (1857-1917), Ermeni asıllı Osmanlı tiyatro sanatcısı
Agop Dilâçar (1895-1979), Ermeni asıllı Türk dilbilimci
Ara Güler (1928-2018), Türkiye Ermenisi gazeteci, foto muhabiri ve yazar
Aram Gülyüz (1931-2018), Türk yönetmen, yapımcı ve senarist
Berç Keresteciyan Türker (1871-1949), Ermeni asıllı Türk iş insanı ve milletvekili
Garbis Zakaryan (1930-2020), Türkiye Ermenisi boksör ve antrenör
Garbis İstanbulluoğlu (1927-1994), Türk futbolcu
I. Şnorhk Kalustyan, İstanbul Ermeni Patriği
II. Karekin Kazancıyan (1927-1998), İstanbul Ermeni Patriği
II. Mesrob Mutafyan (1956-2019), İstanbul Ermeni Patriği
Mari Gerekmezyan (1913-1947), Ermeni asıllı Türk heykeltıraş
Markar Esayan (1969-2020), Türkiye Ermenisi gazeteci ve milletvekili
Maryam Şahinyan (1911-1996), Türk fotoğraf sanatçısı
Matild Manukyan (1914-2001), Ermeni asıllı Türk iş insanı
Mağakya Ormanyan (1841-1918), Konstantinopolis (İstanbul) Ermeni Patriği
Misak Toros (1940-2010), Ermeni asıllı Türk oyuncu
Mıgırdiç Margosyan (1938-2022), Türkiye Ermenisi öğretmen ve yazar
Onno Tunç (1948-1996), Türkiye Ermenisi müzisyen ve besteci
Yervant Voskan (1855-1914), Osmanlı heykeltıraş ve müzeci
Simon Agopyan (1857-1921), Ermeni asıllı Osmanlı ressam
Sirvart Kalpakyan Karamanuk (1912-2008), Türkiye Ermenisi piyanist ve besteci
Toto Karaca (1912-1992), Türk oyuncu
Udi Hrant Kenkülyan (1901-1978), Türkiye Ermenisi müzisyen ve besteci
XII. Hovahannes Arşaruni (1854-1929), Konstantinopolis (İstanbul) Ermeni Patriği
Zabel Sibil Asadur (1863-1934), Türkiye Ermenisi yazar
Zahrad (1924-2007), Ermeni asıllı Türk şair
Zaven Biberyan (1921-1984), Ermeni asıllı Türk yazar
Rana Cabbar (1945-2023), Ermeni ve Rum asıllı Türk sinema, dizi ve tiyatro oyuncusu
Galeri

Aydınlar ve Sanatkârlar Anıtı
Taniel Varujan Anıtı
Hagop Baronyan Anıtı
Mağakya Ormanyan
3H Hareketi

| 3H Hareketi |
| --- | --- |

Slogan: Özgürlüğün ideolojisi liberalizmi keşfedin 
Öncül: Liberalofis
Kuruluş: 6 Aralık 2006 (18 yıl önce) (2006-12-06)
Tür: STK
Yasal statü: Dernek
Amaç: Liberteryenizm, İnsan hakları, Liberal demokrasi, Sivil Anayasa, Kamu politikaları, Sekülerizm
Merkez: İstanbul
Hizmet bölgesi: Türkiye
Üyeler: 50+
Başkan: Emre Koca
Genel Sekreter: Ata Birol
Uluslararası Yetkili: Ekin Siyahhan
Ankara Koordinatörü: Ahmet Öztopkara
Ana organ: Yürütme Kurulu
Gönüllü: 50+ 
Resmî site: 3hhareketi.org
3H Hareketi (Hürriyet, Hukuk ve Hoşgörü Hareketi), ismini aldığı üç değerin Türkiye toplumsal ve siyasal hayatında kalıcı ve etkili bir yer edinmesi amacıyla çalışmalar yürüten bir liberal gençlik hareketidir.
İfade özgürlüğü, inanç özgürlüğü, ekonomik özgürlükler ve sınırlı devlet gibi hürriyet merkezli fikirler etrafında örgütlenen 3H Hareketi, siyasal tabu niteliğindeki yaklaşımlara mesafeli bir tutum takınarak; adil, özgür ve müreffeh bir dünyanın mümkün olduğu bir ideal ileri sürmektedir.
Hareket bu doğrultuda 2006 yılından bu yana akademik ve güncel konularda çözümler önermekte, hem aktivist ve hem de entelektüel çalışmalar yürütmekte, tartışmalar, seminerler, eylemler ve kampanyalar düzenlemekte, entelektüel ya da güncel ağırlığı bulunan konularda görüş açıklamakta ve düzenli yayınlar yapmaktadır.
Kökenini klasik liberal gelenekten almasına karşın, 3H Hareketi diğer liberal geleneklerin farklı tonlarından fikirlere de sahip gençleri bünyesinde barındırmaktadır. Uluslararası Liberal Gençlik Federasyonu (IFLRY) ve Özgürlük için Avrupalı Öğrenciler (ESFL) üyesi olan Hareket, 4. IFLRY Özgürlük Ödülü'nün sahibidir.
Tarih

6 Aralık 2006 tarihinde Liberalofis adı altında; sonrasında Demokrasi ve Atılım Partisi kurucu üyelerinden olacak olan İbrahim Alper Akalın, Soner Tunceli ve Kürşat Çetinkoz'un girişimiyle İstanbul'da kurulan 3H Hareketi, "Hürriyet, Hukuk ve Hoşgörü" değerlerinin kısaltmasını temsil etmektedir. Hareketin misyonu, 3H ile temsil edilen liberal değerlerin toplumda kabul görmesini sağlamak amacıyla, "özgürlük fikrini anlatmak" olarak belirlenmiştir.
Bu amaç doğrultusunda haftalık toplantılar ile liberal gençleri her hafta bir araya getirerek hem teorik, hem de gündeme yönelik tartışmalar gerçekleştiren hareket, geleneksel toplantıları sayesinde genişleyen katılımcı ağını tüm ülkeye yaymak amacıyla, ilk defa 2009 yılında Liberal Gençlik Kongresi'ni düzenledi. Akademik düzeyi ve uluslararası katılımcıları ile Türkiye'nin her yerinden liberal görüşe sahip gençlerin buluştuğu yıllık bir etkinlik olarak tasarlanan Liberal Gençlik Kongresi`nin katılımcı sayısı ve etki çevresi yıldan yıla genişledi.
2013 yılından itibaren dernek statüsü kazanan 3H Hareketi, böylece kurumsal bir işleyiş kazandı. Savunduğu özgürlükçü duruşu yaymak amacıyla Özgürlük Yolu, İçimizde Düşman Yok, Liberalizm Okulu ve Liberalizm TV gibi platformlar kuran Hareket, 2015 yılının Ocak ayında, iki aylık liberal kültür dergisi olan Liber+'ı yayınlamaya başladı.
3H Hareketi başkanlığı yapmış isimler sırasıyla; İbrahim Alper Akalın, Kürşat Çetinkoz, Mustafa Aslan, Semih Bedir, Faruk Saim Akhan, Enes Özkan ve Muhammed Tuna, Bünyamin Aydın, Barış Ertürk, Nisa Bahçeli, Kayra Kocagil, Serkan Can ve Emre Koca'dır.
Düşünce yapısı

Hareket üyeleri tarafından uzlaşıyla yayınlanan ve savunulan temel fikirler şu şekildedir;
Hayat, hürriyet ve mülkiyet, her bireyin doğuştan gelen haklarıdır. Bu haklar hukukla korunur ve devlet hukukun üstünlüğüyle bağlıdır.
Toplumda hoşgörü hakim olmalıdır.
Ekonomi devlet tarafından yönetilmemeli ve yönlendirilmemelidir.
Bireylerin inançlarına ya da inançsızlıklarına, cinsel kimliklerine ve cinsel yönelimlerine saygı duyulmalıdır.
Bireylerin, düşüncelerini yaymak için çalışma ve bu amaçla örgütlenme haklarına saygı duyulmalıdır.
Yakın şiddet çağrısı içermeyen her düşüncenin ifadesi hür kalmalıdır.
Kamu otoriteleri bireylerin hayatlarını idare ya da düzenleme yetkisine sahip olmamalıdır.
Etkinlik ve verimlilik sağlanabilmesi için kamu iktisadi teşebbüsleri ile diğer kamu görev ve hizmetleri özelleştirilmelidir.
Bir başka bireyin özgürlük alanını ihlal etmeyen her fiil özgürce icra edilebilmelidir.
Çocukların alacağı eğitime karar verme yetkisi ebeveynde olmalıdır.
Vergi adaleti sağlanmalı; artan oranlı vergilendirmeye ve yüksek gelir vergisine son verilmelidir.
Devlet, dini inançlardan herhangi birisini ya da hiçbirisini desteklememeli ya da önlememelidir.
Yalnızca savunma savaşları meşrudur.
Mağdursuz suç olmaz. Birey, yalnız kendisine zarar veren herhangi bir fiili yapmakta özgür olmalıdır. Bir başkasına zarar vermekle birlikte, o kişinin bu yönde geçerli rızası bulunan hâl de suç teşkil etmemelidir.
Birden çok kişi tarafından işlenen ve bu kişilerin tümünün rızasına dayanan hiçbir fiil suç teşkil etmemelidir.