Yeni Ahit'in Metin Tarihi
El Yazmaları > Papirüs El Yazmaları

Papirüs, hayatta kalan en eski Yeni Ahit el yazmalarıdır. 2. ila 7. yüzyıllara tarihlenirler. Papirüs, Mısır ve Orta Doğu'daki diğer ülkelerin arkeolojik kazılara açıldığı 19. yüzyıldan itibaren keşfedildi. 
Bazı önemli papirüs koleksiyonları, alıcının (Chester Beatty, Martin Bodmer) veya bulundukları yerin (Oxyrhynchus) adını alır. Papirüs el yazmaları bugüne dek kullanılan Gregory-Aland sistemine göre şu şekilde sıralanır:  {\mathfrak {P}}^{1},  {\mathfrak {P}}^{2},  {\mathfrak {P}}^{3} ... (Yeni Ahit'in Papirüsler Listesine bakınız)
Bugün 400.000'den fazla papirüs bilinmektedir ve bunların 120'den fazlası Yeni Ahit'in bazı kısımlarını içerir. Birçok el yazmaları sadece çok küçük parçalardır.
Bazı papirüsler kesinlikle 2. yüzyıla aittir. Ünlü Papirüs 52 ( {\mathfrak {P}}^{52}), 125-150'e tarihlenir. Bazı fragmanların 1. yüzyılın ilk yarısına kadar olan erken tarihleri bilimde tartışılır. Örneğin, bazı araştırmacılar 7Q5 papirüsünü Yeni Ahit papirüsü olarak sınıflandırır. Bu erken tarihlemenin önde gelen bir temsilcisi Carsten Peter Thiede idi.  {\mathfrak {P}}^{64} ve  {\mathfrak {P}}^{67} hala ikinci yüzyılın papirüsleri olarak kabul edilebilir.
En önemli papirüsler:
Chester Beatty Papirüsleri:
Chester Beatty Papirüsü I ( {\mathfrak {P}}^{45}), muhtemelen bir zamanlar yaklaşık 220 sayfa içeren bir kodeksin 30 yapraklarının parçalarından oluşur.  {\mathfrak {P}}^{45}, dört İncil'in ve Elçilerin İşleri'nin kalıntılarından oluşur. Chester Beatty Papirüsü III ( {\mathfrak {P}}^{47}), Vahiy kitabının hafif hasarlı 10 sayfasını içeren bir kodekstir. Bu iki papirüsün M.S. 3. yüzyıla ait olduğuna inanılıyor. M.S. 200 civarında yazıldığına inanılan ikinci Chester Beatty papirüsü ( {\mathfrak {P}}^{46}) da oldukça dikkate değerdir. Orijinal olarak 104 sayfadan oluşan bir kodeksten hafif hasarlı 86 sayfa içerir;  {\mathfrak {P}}^{46}, Pavlus'un dokuz mektubunu içerir: Romalılar, İbraniler, 1. Korintoslular, 2. Korintoslular, Efesoslular, Galatyalılar, Filipililer, Koloseliler ve 1. Selanikliler.  {\mathfrak {P}}^{46} bir uzmandan 1. yüzyıla bile tarihlenir.
Bodmer Papirüsleri:
Chester Beatty papirüslerinin keşfedilmesinden bu yana Kutsal Kitap'ın papirüs koleksiyonuna yapılan en önemli katkı, 1956 ve 1961 yılları arasında yayınlanan Bodmer papirüslerinin satın alınmasıydı. Her ikisi de MS 200 civarında yazılmış olan Bodmer II Papirüsü ( {\mathfrak {P}}^{66}) ve Bodmer XIV ve XV ( {\mathfrak {P}}^{75}) Papirüsü özellikle dikkate değerdir. Papirüs Bodmer II, Yuhanna İncili'nin büyük bir bölümünü içerirken, Papirüs Bodmer XIV ve XV, Luka ve Yuhanna İncillerinin büyük bir bölümünü içerir.
Oxyrhynchus Papirüsleri:
Örneğin,  {\mathfrak {P}}^{90} MS 100-200'e tarihlenir.
Manchester'deki (İngiltere) John Rylands Kütüphanesi'nde, katalogda Papyrus Rylands Greek 457 olarak listelenmiş ve uluslararası olarak  {\mathfrak {P}}^{52} olarak anılan Yuhanna İncili'nden bir metin içeren bir papirüs parçası vardır (18. bölümden bazı ayetler). Bu, 2. yüzyılın ilk yarısında, muhtemelen MS 125 civarında ve dolayısıyla elçinin ölümünden sadece yaklaşık çeyrek yüzyıl sonra yazılmış, Yunanca Kutsal Yazıların hayatta kalan en eski parçasıdır.