stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İletişim modelleri
Tarih > Shannon ve Weaver

Shannon-Weaver modeli bir diğer erken ve etkili olmuş iletişim modelidir. 1Bu model 1948 yılında yayınlanan bir doğrusal iletim modelidir ve iletişimi beş temel bileşenin etkileşimi olarak tanımlar: kaynak, verici, kanal, alıcı ve hedef. Kaynak, mesajın oluşturulmasından sorumludur. Bu mesaj verici tarafından bir sinyale dönüştürülür ve daha sonra bir kanal kullanılarak gönderilir. Alıcı ise vericinin tam tersi bir işleve sahiptir: sinyali tekrar bir mesaja çevirir ve bu mesaj hedefin kullanımına sunulur. Shannon-Weaver modeli başlangıçta telefon görüşmelerinin nasıl çalıştığına benzetilerek formüle edilmiştir, ancak tüm iletişim biçimleri için genel bir model olarak tasarlanmıştır. Sabit hatlı bir telefon görüşmesi söz konusu olduğunda, arayan kişi kaynak, telefonu mesajı elektrik sinyaline çeviren verici, kablo kanal, aramayı alan kişi hedef ve telefonu da alıcıdır.
Claude Shannon ve Warren Weaver, iletişim modellerini ilgilendiren sorunları üç temel düzeyde sınıflandırır ve ele alır: teknik, anlamsal ve etkililik sorunlar. Bunlar, mesajdaki sembollerin alıcıya nasıl iletileceği, bu sembollerin nasıl anlam taşıdığı ve mesajın alıcı üzerinde amaçlanan etkiyi yaratmasının nasıl sağlanacağı sorunlarına karşılık gelmektedir. Shannon ve Weaver, gürültünün sinyale nasıl müdahale edebileceğini ve böylece alıcının orijinal mesajda bulunan kaynağın niyetini yeniden yapılandırmasını nasıl zorlaştırabileceğini tartışarak dikkatlerinin çoğunu teknik düzeye odaklamaktadır. Bu sorunu, bozulmaları tespit etmenin daha kolay olması için mesajı tekrarlı hale getirerek çözmeye çalışırlar.
Shannon-Weaver modeli, iletişim teorisi ve enformasyon teorisi alanlarında etkili olmuştur. Ancak, iletişim sürecinin belirli kısımlarını basitleştirdiği için eleştirilmiştir. Örneğin, iletişimi her iki katılımcı arasında gidip gelen mesajların dinamik bir etkileşimi olarak değil, tek yönlü bir süreç olarak sunmaktadır.
Tarih > Newcomb

Newcomb'un modeli ilk olarak Theodore H. Newcomb tarafından 1953 tarihli "An approach to the study of communicative acts" adlı makalesinde yayınlanmıştır. İletişimi üç bileşen açısından anladığı için ABX iletişim modeli olarak adlandırılır: iki taraf (A ve B) bir konu veya nesne (X) hakkında birbirleriyle etkileşim halindedir. A ve B bireysel kişiler olabileceği gibi sendikalar ya da uluslar gibi gruplar da olabilir. X, belirli bir şey veya başka bir kişi olabileceği gibi ortak çevrelerinin herhangi bir parçası da olabilir. ABX modeli, iletişimciler arasındaki sosyal ilişkiye, birbirlerine ve konuya olan yönelimlerine odaklanarak önceki modellerden ayrılır. Yönelimler olumlu ya da olumsuz olabilir ve inançları da içerir. İletişimin nasıl gelişeceği üzerinde büyük etkileri vardır. Örneğin, A ve B'nin birbirlerinden hoşlanıp hoşlanmadıkları ve X'e karşı aynı tutuma sahip olup olmadıkları önemlidir.
Newcomb iletişimi, yönelimler arasındaki uyuşmazlıkların neden olduğu "gerginliğe karşı öğrenilmiş bir tepki" olarak anlar. İletişimin sosyal işlevi, farklı yönelimleri dengede tutarak sosyal sistemdeki dengeyi korumaktır. Newcomb'un sözleriyle, iletişim "iki ya da daha fazla bireyin birbirlerine ve dış çevredeki nesnelere eşzamanlı olarak yönelmelerini" sağlar. A ve B'nin yönelimleri değişime tabidir ve birbirlerini etkiler. Aralarındaki önemli uyuşmazlıklar, örneğin X konusundaki farklı görüşler, ilişkide bir gerginliğe neden olur. Bu gibi durumlarda iletişim, nesne hakkında bilgi alışverişi yoluyla gerginliği azaltmayı ve dengeyi yeniden sağlamayı amaçlar. Örneğin, A ve B arkadaşsa ve X her ikisinin de tanıdığı biriyse, denge X'e karşı aynı tutuma sahip oldukları anlamına gelir. Ancak, A X'i seviyor ama B sevmiyorsa bir dengesizlik veya gerginlik vardır. Bu durum, A ve B'nin ortak bir tutuma ulaşana kadar X hakkında bilgi alışverişinde bulunma eğilimi yaratır. X, A ve B için ne kadar önemliyse, bu eğilim o kadar acil olur.
Newcomb'un modelinin etkili bir şekilde genişletilmesi Westley ve MacLean'e aittir. Asimetrik enformasyon fikrini ortaya atmışlardır: gönderici (A) birçok konudan haberdardır (X1'den X3'e kadar) ve alıcıya (B) ne ileteceğini seçmek zorundadır. B'nin doğrudan algısı bu konulardan sadece birkaçı ile sınırlıdır (X1B). Bir başka ekleme de alıcıdan göndericiye geri bildirimin dahil edilmesidir. Westley ve MacLean ayrıca kitle iletişimini hesaba katmak için bir genişletme daha önermektedir. Bu amaçla, kitle izleyicisi için orijinal mesajı filtreleyen bir bekçi rolüne sahip ek bir bileşen olan C'yi dahil ederler.
Tarih > Schramm

Schramm'ın iletişim modeli, iletişimin en eski etkileşim modellerinden biridir. Wilbur Schramm tarafından 1954 yılında, Lasswell'in modeli ve Shannon-Weaver modeli gibi doğrusal iletim modellerine bir yanıt ve bu modellerin geliştirilmesi olarak yayımlanmıştır. Bu konudaki temel fark, Schramm'ın izleyicileri pasif alıcılar olarak görmemesidir. Bunun yerine, onları bir geri bildirim biçimi olarak kendi mesajlarını göndererek yanıt veren aktif katılımcılar olarak görmektedir. Geri bildirim, birçok iletişim türünün önemli bir parçasıdır ve katılımcıların olası yanlış anlamaları tespit etmesini ve çözmesini kolaylaştırır.
Schramm'a göre iletişim, bir kaynak ile bir hedef arasındaki ilişkiye dayanır ve fikir ya da bilgi paylaşımını içerir. Bunun gerçekleşmesi için kaynağın, fikirlerini sembolik bir biçimde mesaj olarak kodlaması gerekir. Bu mesaj, ses dalgaları veya kağıt üzerindeki mürekkep gibi bir kanal kullanılarak hedefe gönderilir. Hedef, orijinal fikri yeniden yapılandırmak için mesajın kodunu çözmeli ve yorumlamalıdır. Kodlama ve kod çözme süreçleri Shannon-Weaver modelindeki verici ve alıcı rollerine karşılık gelir. Schramm'a göre bu süreçler her bir katılımcının deneyim alanından etkilenir.Deneyim alanı, geçmiş yaşam deneyimlerini içerir ve katılımcının neyi anladığını ve neye aşina olduğunu etkiler. Mesaj alıcının deneyim alanının dışındaysa iletişim başarısız olur. Bu durumda alıcı mesajı çözemez ve göndericinin fikriyle ilişkilendiremez. Diğer hata kaynakları ise dış gürültü ya da kod çözme ve kodlama aşamalarındaki hatalardır. Schramm başarılı iletişimin amaçlanan etkiyi gerçekleştirmekle ilgili olduğunu düşünür. Bunun mümkün olabilmesi için gereken koşulları tartışır. Bu koşullar arasında alıcının dikkatinin çekildiğinden, mesajın anlaşılabilir olduğundan ve izleyicinin mesaja amaçlanan şekilde tepki verebildiğinden ve motive olduğundan emin olmak yer alır.
1970'lerde Schramm, önceki on yıllarda iletişim bilimlerinde yapılan çeşitli keşifleri dikkate almak için orijinal modelinde değişiklikler önermiştir. Yeni yaklaşımı, katılımcılar arasındaki ilişkiye özel bir önem vermektedir. İlişki, iletişimin amacını ve katılımcıların oynadığı rolleri belirler.
Tarih > Gerbner

Gerbner modeli ilk olarak George Gerbner tarafından 1956 yılında Toward a General Model of Communication (Genel Bir İletişim Modeline Doğru) adlı makalesinde yayınlanmıştır. Doğrusal bir iletim modelidir. Shannon-Weaver modeline ve Lasswell'in modeline dayanır ancak bunları çeşitli şekillerde genişletir. Tüm iletişim biçimlerinin genel bir açıklamasını sunmayı amaçlar. Önemli bir yenilik, bir mesaj ya da fikirle değil, bir olayla başlamasıdır. İletişim kuran kişi bunu algılar ve bununla ilgili bir mesaj oluşturur. Gerbner'e göre mesajlar iletişimden önce var olan paketler değildir. Bunun yerine, mesaj kodlama sürecinde yaratılır ve kod ile kanaldan etkilenir. Gerbner, iletişimin amacının başka bir kişiyi bilmediği bir şey hakkında bilgilendirmek olduğunu varsayar. Toplam on temel bileşene yer verir: (1) birisi (2) bir olayı algılar (3) ve bir durumda (4) tepki verir (5) bazı araçlarla (6) bazı materyalleri (7) bazı biçimlerde (8) ve içerikte (9) kullanıma sunar ve bazı sonuçların içeriğini (10) iletir. Bu bileşenlerin her biri farklı bir çalışma alanına karşılık gelir. Örneğin, iletişimci ve izleyici araştırmaları ilk bileşeni incelerken, algı araştırmaları ikinci bileşenle ilgilenir. Gerbner'in örneğinde, "bir adam caddenin karşısında bir evin yandığını fark eder ve 'Yangın!' diye bağırır". Bu durumda "birisi" adama karşılık gelir ve algılanan olay da yanan evdir. Diğer bileşenler arasında adamın sesi (araç) ve yangın (aktarılan içerik) bulunmaktadır.
Gerbner için mesaj ve gerçeklik arasındaki ilişki merkezi bir öneme sahiptir. Bu nedenle onun modeli iki boyut içerir: yatay boyut iletişimci ve olay arasındaki ilişkiye karşılık gelirken, dikey boyut iletişimci ve mesaj arasındaki ilişkiye karşılık gelir. Bir sonraki adım, algının mesajı içeren bir sinyale dönüştürüldüğü dikey boyutta gerçekleşir. Bir sonraki adım, algının mesajı içeren bir sinyale dönüştürüldüğü dikey boyutta gerçekleşir. Mesajın iki önemli yönü vardır: içerik ve biçim. İçerik, olay hakkındaki bilgidir. Son adım yine yatay boyuta aittir: izleyici olayla ilgili mesajı algılar ve yorumlar.
Tüm bu farklı adımlar, dahil edilecek belirli özellikleri seçen yaratıcı süreçlerdir. Örneğin, olay hiçbir zaman bütünüyle algılanmaz. Bunun yerine, iletişimci olayın en göze çarpan özelliklerini seçmeli ve yorumlamalıdır. Aynı şey mesaj kodlanırken de gerçekleşir: algı genellikle tam olarak iletilemeyecek kadar karmaşıktır ve yalnızca en önemli yönleri ifade edilir. Seçim aynı zamanda kullanılacak kodun ve kanalın seçimiyle de ilgilidir. Bir kanalın kullanılabilirliği kişiden kişiye ve durumdan duruma farklılık gösterir. Örneğin, pek çok kişi mesajlarını geniş bir kitleye ulaştırmak için televizyon gibi kitle iletişim araçlarına erişememektedir. Gerbner'in mesaj ve gerçeklik arasındaki ilişkiye yaptığı vurgu, sonraki iletişim modelleri üzerinde etkili olmuştur. Bununla birlikte, Gerbner'in modeli, geri bildirim döngülerinin rolü ya da anlamın nasıl yaratıldığı sorununu derinlemesine tartışmaksızın bilginin doğrusal aktarımına odaklanması gibi, dayandığı önceki modellerin birçok sınırlamasından hala etkilenmektedir.
Tarih > Berlo

Berlo'nun modeli doğrusal bir iletişim iletim modelidir. David Berlo tarafından 1960 yılında yayınlanmıştır ve Shannon-Weaver modeli ve Schramm'ın modeli gibi daha önceki çeşitli modellerden etkilenmiştir. Dört ana bileşeni (kaynak, mesaj, kanal ve alıcı) nedeniyle genellikle Kaynak-Mesaj-Kanal-Alıcı (SMCR) modeli olarak adlandırılır. Bu bileşenlerin her biri çeşitli yönleriyle karakterize edilir ve modelin ana odağı bunların her birinin ayrıntılı bir şekilde tartışılmasıdır. Berlo'ya göre tüm iletişim biçimleri alıcının davranışını etkilemeye yönelik girişimlerdir. Bunu yapmak için, kaynağın amacını bir mesaja kodlayarak ifade etmesi gerekir. Bu mesaj bir kanal aracılığıyla alıcıya gönderilir, alıcı da mesajı anlamak ve ona tepki vermek için kodunu çözmek zorundadır. Alıcının tepkisi kaynağın amacıyla eşleşirse iletişim başarılı olur.
Berlo'nun bileşenleri ve bunların yönlerini tartışmaya yönelik temel ilgisinin nedeni, bunların başarılı iletişim üzerindeki etkilerini analiz etmektir. Kaynak ve alıcı genellikle kişilerdir ancak gruplar ya da kurumlar da olabilir. Bu düzeyde Berlo dört özellik tanımlar: iletişim becerileri, tutumlar, bilgi ve sosyal-kültürel sistem. İletişim becerileri öncelikle kaynağın mesajları kodlama ve alıcının bunları çözme yeteneğidir. Tutum terimi, kaynak ve alıcının kendilerine, birbirlerine ve tartışılan konuya yönelik olumlu ya da olumsuz duruşlarını ifade eder. Bilgi, konunun anlaşılması anlamına gelir ve sosyal-kültürel sistem, iletişimcilerin kültüründe ve sosyal bağlamında yaygın olan arka plan inançlarını ve sosyal normları içerir. Genel olarak, kaynak ve alıcı bu faktörler açısından ne kadar benzeşirse, iletişimin başarılı olma olasılığı o kadar artar. Örneğin, alıcı mesajı anlamak için gerekli kod çözme becerilerinden yoksunsa veya kaynağın alıcıya karşı aşağılayıcı bir tutumu varsa iletişim başarısız olabilir.
Mesaj için ana faktörler kod, içerik ve davranıştır; bunların her biri yapısı ve unsurları açısından analiz edilebilir. Kod, bir dil gibi mesajı ifade etmek için kullanılan işaret sistemidir. İçerik, mesajda ifade edilen fikir veya bilgidir. Uygun bir içerik ve bunu ifade etmek için doğru kodun seçilmesi başarılı bir iletişim için merkezi bir öneme sahiptir. Berlo bu seçime atıfta bulunmak için davranış terimini kullanır. Bir iletişimci olarak kaynağın tarzını yansıtır. Kanal, mesajın nasıl iletildiğine dair ortam ve süreçtir. Berlo bunu temel olarak mesajların kodunu çözmek için kullanılan beş duyuya dayanarak analiz eder: görme, duyma, dokunma, koklama ve tatma. SMCR modeli daha sonraki çeşitli kuramcılara ilham kaynağı olmuştur. Bununla birlikte, geri bildirim döngülerini tartışmadığı ve iletişimin önündeki gürültü ve diğer engellere yeterince vurgu yapmadığı için basitliği nedeniyle sıklıkla eleştirilmiştir.
Tarih > Dance

Frank Dance'in sarmal iletişim modeli ilk olarak 1967 tarihli Human Communication Theory adlı kitabında yayımlanmıştır. Bu model, iletişimin dinamik doğasını ve katılımcıları nasıl değiştirdiğini vurgulayarak doğrusal ve dairesel modellere bir yanıt ve bu modellere karşı bir gelişme olarak tasarlanmıştır. Doğrusal modellerin hatası, iletişimi bir göndericiden bir alıcıya doğrusal bir mesaj akışı olarak kavramalarıdır. Bu hata, mesajların ileri geri değiş tokuş edildiği bir geri bildirim döngüsü içeren dairesel modeller tarafından önlenir. Dance, dairesel yaklaşımı "iletişimin başladığı noktaya tam bir daire çizerek geri döndüğünü öne sürdüğünü" belirterek eleştirmektedir. Sarmalın iletişim sürecinin daha uygun bir temsili olduğunu, çünkü her zaman ileriye doğru bir hareket olduğunu ima ettiğini savunur. Daha önceki iletişimsel eylemlerin içerik ve yapısının daha sonraki iletişimsel eylemlerin içerik ve yapısını nasıl etkilediğini gösterir. Bu bağlamda, iletişimin iletişimciler üzerinde kalıcı bir etkisi vardır ve bir süreç olarak sürekli gelişir. Sarmalın yukarı doğru genişleyen hareketi, iletişimi bir büyüme, öğrenme ve gelişme aracı olarak görerek bir iyimserlik biçimini temsil eder. Dance'in sarmal iletişim modelinin ardındaki temel fikir, eğitim teorisinde Jerome Bruner tarafından önerilen sarmal yaklaşımda da bulunur. Dance'in modeli, iletişimin yalnızca belirli yönlerine odaklandığı ancak ayrıntılı analiz için bir araç sağlamadığı iddiasıyla eleştirilmiştir.
Haydarpaşa, Lefkoşa

| Haydarpaşa Yunanca: Χαϊδάρ Πασά |
| --- | --- |
HaydarpaşaHaydarpaşa'nın Kıbrıs'taki konumu
Koordinatlar: 35°10′39″K 33°21′58″D﻿ / ﻿35.17750°K 33.36611°D﻿ / 35.17750; 33.36611
Ülke:  Kıbrıs Cumhuriyeti
Bölge: Lefkoşa Bölgesi
Nüfus (2011): 155
Zaman dilimi: UTC+02.00
 • Yaz (YSU): UTC+03.00
Haydarpaşa (Yunanca: Χαϊδάρ Πασά) Lefkoşa'da bir mahalle. İsmini Lefkoşa'nın Osmanlı fethi sırasında Osmanlı ordusunu yöneten 12 generalden biri olduğu söylenen Haydar Paşa'dan alır. Aynı adda bir cami de vardır. Her general bu fetih sırasında başka bir mahalleye gönderilmişti. Daha sonradan, bu mahalleler isimlerini oraya gönderilen generalin isminden aldı.
Son nüfus sayımında (2011) 155 kişilik bir nüfusu olduğu bulundu. 1946 yılında 385 kişilik bir nüfusu vardı (334 Türk, 45 Rum). Muhtarı Muhittin Güven'dir.
Tarihçe

Haydarpaşa, Lefkoşa surlar içindeki 24 tarihi mahalleden birisidir. Aynı zamanda, 1570'teki Osmanlı fethinde Lefkoşa'nın bölündüğü 12 mahalleden biriydi.
1570 yılından önce, Haydarpaşa camii St. Catherine'e adanmış bir Latin kilisesiydi. 14. Yüzyıl'ın sonlarına doğru inşa edilmiştir. Zemin seviyesindeki duvarlar delinerek açılan pencereler ve Türkler tarafından dikilen minare dışında inşa edildiği günden beri çok az değişmiştir.
Haydarpaşa Camii

Ana madde: Haydarpaşa Camii (Lefkoşa)
Haydarpaşa camii, Lefkoşa'da Ayasofya'dan sonraki en önemli Gotik binadır. Cami olmadan önce, Lefkoşa'nın Frenk (Latin) katedraliydi. Harry Charles Luke tarafından adadaki en güzel Gotik bina örneklerinden biri olarak tarif edilmiştir.
Diğer önemli yapılar > Taş Eserler Müzesi

Ana madde: Taş Eserler Müzesi
Haydarpaşa camiinin hemen güneyinde bir 15. Yüzyıl evinde bulunan ünlü Taş Eserler Müzesi yer alır. Birinci kat, her biri bir cihazla süslenmiş, oymalı konsollar üzerinde desteklenen balkonlara sahip kare pencerelerle aydınlatılır. Şimdilerde, bu evde Lefkoşa'nın kaybolmuş saraylarından ve kiliselerinden Orta Çağ ve Gotik parçalar bulunmaktadır. Kuzey tarafındaki duvarda bulunan büyük pencere 1904 yılına kadar Sarayönü Meydanı'nda bulunan Lüzinyan kraliyet sarayına aittir. Bu kemerli pencere kraliyet sarayından geriye kalan tek şeydir. Burada aynı zamanda Pallouriotissa Kilisesi yeniden inşa edilirken bulunan Kıbrıs Marshall'ı Antakyalı Adem'in mezarı muhafaza edilmektedir.
Bina erken Venedik Rönesansı tarzındadır ve bu nedenle Kıbrıs'ın Venedik işgali öncesinden kalma olabilir. Adada bu tarzın neredeyse eşsiz bir örneğidir.
Diğer önemli yapılar > Lüzinyan Evi

Ana madde: Lüzinyan Evi
Haydar Paşa Camii'nin hemen kuzeyinde Lüzinyan Evi Müzesi yer alır. Yeni Cami Caddesi'nde yer alan 15. yüzyıldan kalma bu ev, üzerinde birkaç armanın bulunduğu etkileyici bir Gotik kemere sahiptir. Rus Classen ailesi tarafından konut ve dokuma atölyesi olarak kullanılan köşk, 1958 yılında Kıbrıs Hükûmeti'ne miras bırakılmıştır. Ancak 1997 yılına kadar halka açılmadı.
Evin en eski kısmı dış cephedir, çünkü iç kısmı Osmanlı döneminde defalarca yeniden inşa edilmiştir. Kapısı, üstünde süslü bir damlataş bulunan sivri bir taş kemerdir. Bu damlataşın üst kısmındda Kıbrıs Kraliyet Arması'nın (yani Lüzinyan krallarının) kalkanını için destek oluşturan iyi korunmuş kıvrımlı bir süsleme bulunmaktadır, ancak bu kalkan bozulmuş veya hasar görmüştür. Bu kalkanın her iki yanında da bir çift kalkan vardır. Her bir çift kalkan birbirine kenetlenmiştir. Bunlardan en sağ tarafta olanı daha iyi durumda olup, ortak İtalyan tasarımı "Ondato"ya (yani dalgalar) sahiptir. Kemerin tepesinde muhtemelen Dampierre ailesine ait daha küçük bir kalkan bulunmaktadır.
Haydarpaşa Camii, eski adıyla St. Catherine Kilisesi
Yeni Cami Sokağı'ndaki Lüzinyan Evi
Haydarpaşa Mahallesi'nin kuzey-doğu yönüne bakan panoraması
Holmesimysis

Holmesimysis, Mysidae familyasına bağlı bir cinstir.
Hibrit akıllı sistem

Hibrit akıllı sistem, yapay zeka alt alanlarından gelen yöntem ve tekniklerin bir kombinasyonunu kullanan bir yazılım sistemini ifade eder:
Nöro-sembolik sistemler
Nöro-bulanık sistemler
Hibrit bağlantıcı-sembolik modeller
Bulanık uzman sistemler
Bağlantıcı uzman sistemler
Evrimsel sinir ağları
Genetik bulanık sistemler
Kaba bulanık hibridizasyon
Bulanık, sinirsel veya evrimsel yöntemlerin yanı sıra sembolik akıl yürütme yöntemleriyle pekiştirmeli öğrenme .
Bilişsel bilim perspektifinden bakıldığında, her bir doğal akıllı sistem hibrittir çünkü hem sembolik hem de alt sembolik seviyelerde zihinsel işlemler gerçekleştirmektedir. Son yıllarda, yapay zeka sistemlerinin entegrasyonu konusunun önemi giderek daha fazla tartışılmaktadır. Basit ve spesifik yapay zeka sistemlerinin (bilgisayarlı görü, konuşma sentezleyici vb. sistemler veya yukarıda bahsedilen modellerden bazılarını kullanan yazılımlar gibi) zaten oluşturulduğu ve şimdi geniş kapsamlı yapay zeka oluşturmak için entegrasyonun zamanının geldiği fikrine dayanarak yapılan sistemlerdir. Bu yaklaşımın savunucuları Marvin Minsky, Ron Sun, Aaron Sloman ve Michael A. Arbib gibi araştırmacılardır.
Örnek bir hibrit, en alttaki tepkisel katmanların alt-sembolik olduğu hiyerarşik bir kontrol sistemidir. Rahat zaman kısıtlamaları olan daha yüksek katmanlar, soyut bir dünya modelinden akıl yürütme ve planlama yapma kapasitesine sahiptir.
Akıllı sistemler genellikle tümevarım, tümdengelim, kaçırma ve analoji yoluyla akıl yürütmeyi içeren hibrit akıl yürütme süreçlerine dayanmaktadır.
İlaç etkileşimi

İlaç etkileşimleri, bir ilacın etki mekanizması, yiyecekler, içecekler veya diğer ilaçlar gibi maddelerin birlikte uygulanmasıyla bozulduğunda meydana gelir. Nedeni genellikle ilaç için mevcut olan spesifik reseptörlerin inhibisyonudur ve ilaç moleküllerini amaçlanmayan diğer hedeflere bağlanmaya zorlar ve bu da bir dizi yan etki ile sonuçlanır.
Altta yatan faktörler

Yaşlılık: İnsan fizyolojisinin yaşla birlikte değişimine ilişkin faktörler, ilaçların etkileşimini etkileyebilir. Örneğin karaciğer metabolizması, böbrek fonksiyonu, sinir iletimi veya kemik iliğinin işleyişi yaşla birlikte azalır. Ayrıca yaşlılıkta ilaç uygulamasında hata yapma olasılığını artıran duyusal bir azalma vardır.
Polifarmasi: Bir veya daha fazla rahatsızlığı tedavi etmek için tek bir hasta tarafından birden fazla ilacın kullanılması. Bir hasta ne kadar çok ilaç alırsa, bazılarının etkileşime girme olasılığı o kadar artar.
Genetik faktörler: Genler, ilaçları metabolize eden enzimleri sentezler. Bazı ırklar, bu enzimlerin aktivitesini azaltabilecek veya artırabilecek genotipik varyasyonlara sahiptir. Bunun sonucu, bazı durumlarda, ilaç etkileşimlerine karşı daha büyük bir yatkınlık ve dolayısıyla yan etkilerin meydana gelmesi için daha büyük bir yatkınlık olacaktır. Bu, sitokrom P450'nin izozimlerindeki genotip varyasyonlarında görülür.
Karaciğer veya böbrek hastalıkları: Karaciğerde metabolize edilen ve/veya böbrekler tarafından elimine edilen ilaçların kan konsantrasyonları, bu organlardan herhangi biri düzgün çalışmıyorsa değişebilir. Bu durumda, normal olarak kan konsantrasyonunda bir artış görülür.
İlacın dozu azaltılırsa kötüleşebilecek ciddi hastalıklar .
İlaca bağımlı faktörler:
Holmesiella

Holmesiella, Mysidae familyasına bağlı bir cinstir.
Holmestrand

| Holmestrand |
| --- | --- |
Belediye

  Arma 

Ülke: Norveç
İl: Vestfold
Nüfus (2010)
 • Toplam: 10.065
 • Yoğunluk: 113/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Holmestrand Norveç'in Vestfold ilinde bulunan bir belediyedir. Belediyenin nüfusu 2010 yılı itibarıyla 10,965'tir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  MusicBrainz: d1568130-b5dc-4103-8b40-3459b0189927
Holmevatnet

| Holmevatnet |
| --- | --- |

Havza
Konum: Aust-Agder; Norveç 
Holmevatnet; Norveç'in Aust-Agder idari bölgesi sınırları içerisinde bir göldür.
Holmesia

Holmesia Delesseriaceae familyasına bağlı bir cinstir.
Hep Seni Aradım

| --- | --- |
Wicker Park
Filmin afişi
Yönetmen: Paul McGuigan
Yapımcı: Gary Lucchesi Andre Lamal Marcus Viscidi
Senarist: Brandon Boyce
Uyarlama: Gilles Mimouni'nin yönettiği L'Appartement adlı film
Oyuncular: Josh Hartnett Rose Byrne Diane Kruger Matthew Lillard
Müzik: Cliff Martinez
Görüntü yönetmeni: Peter Sova
Kurgu: Andrew Hulme
Stüdyo: Lakeshore Entertainment
Dağıtıcı: Metro-Goldwyn-Mayer
Çıkış tarih(ler)i: 3 Eylül 2004 (2004-09-03)
Süre: 114 dakika
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Bütçe: $30 milyon
Hasılat: $21.568.818
Hep Seni Aradım (İngilizce özgün adıyla Wicker Park), yönetmenliğini Paul McGuigan'ın üstlendiği, psikolojik dram-romantizm türündeki 2004 yapımı ABD filmi. Baş rollerini Josh Hartnett, Rose Byrne, Diane Kruger ve Matthew Lillard paylaşmaktadır. Gilles Mimouni'nin yönettiği 1996 yapımı L'Appartement adlı filmin yeniden yapımı olan Hep Seni Aradım, hayatının aşkı olduğuna inandığı kadının bir anda ortadan kaybolmasının ardından onu aramaya başlayan adamın hikâyesini konu alır.
Oyuncular

Josh Hartnett - Matt Simon
Rose Byrne - Alex Denver
Diane Kruger - Lisa Parish
Matthew Lillard - Luke Stanford
Jessica Paré - Rebecca Martin
Christopher Cousins - Daniel Ristelli
Amy Sobol - Ellie
Ted Whittall - Walter Smith
Soundtrack

Stereophonics: "Maybe Tomorrow" – 4:33
Lifehouse: "Everybody Is Someone" – 4:22
Death Cab for Cutie: "A Movie Script Ending (akustik)" – 4:28
Snow Patrol: "How to Be Dead" – 3:23
Broken Social Scene: "Lover's Spit" – 6:06
The Stills: "Retour a Vega" – 2:56
Mazzy Star: "Flowers in December" – 5:05
The Legends: "When the Day Is Done" – 2:27
The Shins: "When I Goosestep" – 2:25
Jaime Wyatt: "Light Switch" – 3:58
Mates of State: "These Days" – 3:32
+/-: "All I Do" – 2:35
múm: "We Have a Map of the Piano" – 5:20
The Postal Service: "Against All Odds (Take a Look at Me Now)" – 4:21
Aqualung: "Strange and Beautiful" – 3:50
Mogwai: "I Know You Are But What Am I?" – 5:17
Johnette Napolitano & Danny Lohner: "The Scientist" – 5:07
Stereophonics: "I Miss You Now?" – 4:55