Myonessus Muharebesi
Giriş

Selefkî filosu Gökçeada ve İskados üzerinden geçerek Antiohos'un ordusunun karaya çıktığı Demetrias'a ulaştı. Akha Birliği, MÖ 192 yılının Kasım ayında Romalıların da aynısını yapmasıyla Selefkîlere ve Aetolialılara savaş ilan etti. Antiohos, MÖ Aralık 192 ile Mart 191 arasında Tesalya ve Akarnania'da sefer yaptı. Romalılar ve onların Makedon müttefikleri tarafından yürütülen birleşik karşı saldırı, Antiohos'un Tesalya'daki tüm kazanımlarını bir ay içinde sildi. MÖ 26 Nisan 191'de Thermopylae Muharebesi'nde iki taraf karşı karşıya geldi, Antiohos'un ordusu yıkıcı bir yenilgiye uğradı ve kısa süre sonra Efes'e döndü.
Romalılar, Küçük Asya'daki Selefkî  üssünü işgal etmeyi amaçladılar ve bu operasyon ancak Ege Denizi'ni geçerek yapılabilirdi; Hellespontos ise lojistik kaygılar nedeniyle tercih edilen seçenekti. Antiohos, filosunu tek kullanımlık olarak görüyordu ve hâlâ Romalıları karada bozguna uğratabileceğine inanıyordu. Öte yandan düşmanları denizde büyük bir yenilgiyi göze alamazdı çünkü yeni bir filoya el koyacak insan gücü aylarca mevcut olmayacaktı. Tüm bu süre boyunca Roma piyadeleri Yunanistan anakarasında topraklanmış halde kalarak kendini ayakta tutmak için mücadele edecekti. Her iki taraf da aceleyle donanmalarını yeniden donatmaya, yeni savaş gemileri inşa etmeye ve denizcileri askere almaya başladı. Gaius Livius Salinator komutasındaki 81 gemiden oluşan bir Roma deniz kuvveti, Yunanistan anakarasındaki harekâtı etkilemek için Pire'ye çok geç ulaştı. Bu nedenle, Rodosluların ve Attalidlerin donanmalarıyla birleşmek üzere Trakya kıyılarına gönderildi. Selefkîler bu başarılamadan Roma filosunu durdurmaya çalıştı. MÖ 191 yılının Eylül ayında, Roma filosu Korikos Muharebesi'nde Selefkîleri mağlup ederek Hellespont'taki Dardanus ve Sestos gibi birçok şehrin kontrolünü ele geçirmesini sağladı.
Korikos Muharebesi'nin ardından, Canae'deki Roma-Pergamon filosu 77 Roma ve 50 Bergama gemisinden oluşuyordu; bunların yarısı Latince: apertae (savaşma kapasitesine sahip tüccar kadırgaları ). Amiral Polyxenidas komutasındaki ana Selefkî filosu 23 büyük gemi, 47 trireme ve yaklaşık 100 Latince: apertae oluşuyordu ve Efes'te görevlendirildi. Hannibal, Kilikya'da 37 büyük gemiden oluşan ikinci bir filo kurmuştu. İki Selefkî filosunu ayıran, çoğunluğu dörtgen olan 75 büyük gemiden oluşan Rodos donanmasıydı. MÖ 190 baharında Rodoslular, Romalıları takviye etmek için Pausistratos komutasında 36 gemi gönderdi. Rodoslular, Sisam'daki Parormos limanında Polyksenidas tarafından ablukaya alındı. Polyxenidas, Rodos filosunu hainlikle yok etti. Kendisi de Rodoslu bir sürgündü ve Pausistratos'u Selefkî filosunu Rodoslulara teslim etme niyetinde olduğuna ikna etti. Polyxenidas, bir zamanlar siyasi rakibi olan Rodoslu amirali öldürdü, aynı zamanda 20 gemiyi ele geçirip 9'unu batırdı. Yine de Roma filosu Sisam açıklarında 20 Rodos gemisiyle buluşmayı başardı ve burada Romalı Amiral Lucius Aemilius Regillus genel komutayı devraldı. MÖ 190 yılının Ağustos ayında, Amiral Eudamus komutasındaki Rodos filosu Eurymedon Muharebesi'nde Hannibal'in filosuyla çatıştı. Daha deneyimli Rodoslular, Hannibal'in gemilerine üstünlük sağlayarak filosunun yarısını yok etmeyi başardılar. Pek çok bağımsız Küçük Asya devletinin Romalıların yanında yer alması nedeniyle Polyxenidas artık sayıca üstün ve izole edilmiş durumdaydı. MÖ 190 yılının Eylül ayında Aemilius, Roma ordusunun Küçük Asya'yı işgaline yardımcı olmak için filosunun bir kısmını Hellespont'a gönderdi. Polyxenidas, Romalılara denizden saldırma fırsatını değerlendirdi.