stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Erdal Rakip
Kariyer İstatistikleri

| Kulüp | Sezon | Lig> Maç | Lig> Gol | Kupa> Maç | Kupa> Gol | Şampiyonlar Ligi> Maç | Şampiyonlar Ligi> Gol | Toplam> Maç | Toplam> Gol |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Malmö FF | 2013 | 1 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 3 | 0 |
| Malmö FF | 2014 | 15 | 0 | 3 | 0 | 4 | 0 | 22 | 0 |
| Malmö FF | 2015 | 14 | 1 | 1 | 0 | 2 | 0 | 17 | 1 |
| Malmö FF | Toplam | 30 | 1 | 5 | 0 | 7 | 0 | 42 | 1 |
| Kariyer Toplamı | Kariyer Toplamı | 30 | 1 | 5 | 0 | 7 | 0 | 42 | 1 |
Başarıları > Malmö

Allsvenskan: 2014
Svenska Supercupen: 2014
Gre Abdurrahman Höyüğü

| --- | --- |
Arkeolojik Höyük
Adı:: Gre Abdurrahman Höyüğü
il:: Diyarbakır
İlçe:: Bismil
Köy:: 
Türü:: Höyük
Tahribat:: 
Tescil durumu:: 
Tescil No ve derece:: 
Tescil tarihi:: 
Araştırma yöntemi:: Kazı

Gre Abdurrahman Höyüğü, Diyarbakır İli Bismil İlçesi sınırları içinde, Diyarbakır'a 77, Bismil'e 23 km. mesafede, Aşağı Cırıf Köyü sınırları içinde yer alan bir höyüktür. Sulu tarım ve geçici işçi barınakları nedeniyle önemli ölçüde zarar görmüştür. Tepe, 80 x 70 metre boyutlarında olup 5 metre yüksekliktedir. Bu boyutlarıyla Yukarı Dicle Vadisi'ndeki en küçük yerleşimlerden birisi olarak görülmektedir. Höyük, Dicle Nehri'nin kuzey kıyısındadır.
Kazılar

Höyük, Guillermo Algaze, R. Breuninger ve C. Lightfood yönetiminde yürütülen Dicle – Fırat Nehirleri Arkeolojik Araştırma Projesi çerçevesinde 1989 yılında saptanmıştır. Höyükteki kazılar ise, Ilısu Barajı ve HES Projesi çerçevesinde kurtarma kazıları olarak 2009 yılında Diyarbakır Müzesi başkanlığında başlatılmıştır. Kazılar, DSİ'nin sağladığı finansal olanaklarla yürütülmektedir. Kazı başkanı – bilimsel sorumlu Vecihi Özkaya'dır.
Tabakalanma

Höyükte kazılan açmalarda farklı seviyelerde çakıl birikintilerine ulaşılmıştır. Bu durum farklı zamanlarda Dicle taşkınlarıyla yerleşmenin zarar gördüğünü göstermektedir. Bu nedenle kesin bir tabakalanma elde edilememiştir. Bununla birlikte kazılarda ele geçen çanak çömlek buluntularına göre Erken Demir Çağı'ndan itibaren yerleşildiği öne sürülmektedir. Üst seviyelerde, tepenin mezarlık alanı olarak kullanıldığı, ulaşılan Orta Çağ mezarlarından anlaşılmaktadır. Yön ve gömü tarzına bakılarak çoğunun İslami Dönem mezarları olduğu anlaşılmaktadır.
Buluntular

Mimari buluntuların eksikliği, Yukarı Dicle Vadisi'ndeki küçük ölçekli Demir Çağı yerleşimlerinde genellikle karşılaşılan bir durumdur. Bu durumun ağırlıklı olarak kerpiç malzemenin kullanılmasından olduğu belirtilmektedir. Açmalarda elde edilen kerpiç kalıntılar bunu doğrulamaktadır. Taş kullanımını gösteren çok az sayıda kanıta ulaşılmıştır.
Höyükteki 2009 kazıları sonunda ulaşılan 89 insan iskeleti, Hacettepe Üniversitesi, Antropoloji Bölümü laboratuvarına, 15 envanterlik ve 498 etütlük eser ise Diyarbakır Müzesi'ne gönderilmiştir. Kazılarda ele geçen küçük buluntular çakmak taşı ve obsidiyen alet parçaları, ezgi taşları, havanelleri, pişmiş toprak ve taş boncuklar ve mortarlardır. Madeni buluntu yok denecek kadar azdır.
Değerlendirme

Höyük, Yukarı Dicle Vadisi'ndeki (Güneydoğu Anadolu Bölgesi) bilinen diğer yerleşimlerle ortak özellikler göstermektedir. Kazılarda ulaşılan bulgular yerleşimin Yeni Asur İmparatorluğu Dönemi'nde kurulmuş ya da önem kazanmaya başlamış bir tarımsal koloni yerleşmesi olduğuna işaret etmektedir. Daha eski dönemlerde iskan edilip edilmediği konusundaki veriler yeterince net değildir. Her ne kadar Neolitik Çağ'dan Orta Çağ'a kadar uzanan dönemlerle ilişkili, özellikle Neolitik Çağ ve Kalkolitik Çağ buluntuları ele geçmişse de, bu buluntuların sel sonucu oluşan birikintiler içinde olması, höyükte bu dönemlerde bir yerleşme olduğunu ileri sürmeyi oldukça güçleştirmektedir.
M4 Sherman

| M4 Sherman |
| --- | --- |
 
Çeşidi: Orta Sınıf Tank
Uyruğu:  ABD
Hizmet geçmişi
Hizmet: 1942-1955 (ABD)
Kullanıldığı savaşlar: II. Dünya Savaşı, Yunan İç Savaşı, 1948 Arap-İsrail Savaşı, Kore Savaşı, Süveyş Krizi, Küba Devrimi, 1965 Hint Pakistan Savaşı, Altı Gün Savaşı, Nikaragua Devrimi, 1971 Hint Pakistan Savaşı, Yom Kippur Savaşı, 1982 Lübnan Krizi, Lübnan İç Savaşı, İran Irak Savaşı
Üretim tarihi
Tasarlandığı tarih: 1940
Üretici: Lima (ABD)
Üretim adedi: 48,234
Çeşitleri: M50/51 Super Sherman, Sherman Firefly
Özellikler
Namlu Çapı: 75 milimetre
Mürettebat: 5 (Komutan, sürücü, yardımcı sürücü, silahçı, yükleyici)

Zırhı: 63 mm çelik yan zırh 38 mm
Ana silahı: 75 mm M2/M3/M6 tank silahı
Diğer silahları: Browning M2
Motor: Continental R975 C1 400 hp
Boş ağırlık: 30 ton
Harekat menzili: 193km
Azami hızı: 48 km/sa, yolda
M4 Sherman, ABD yapımı II. Dünya Savaşı'nda ABD ordu ve deniz piyade kolordusunun temel tank sınıfı olan orta sınıf tanktır. Adını General
William Tecumseh Sherman (Okunuşu: Şörmın)'dan alır. Tankın asıl adı M4 General Sherman'dır ama M4 Sherman diye ünlenmiştir. M4'lerin 1943'e kadar Kanada'da üretilen çeşitlemeleri Grizzly adı ile anılmıştır. SSCB'deki takma adı ise Emça'dır. 50.000'e yakın M4 üretilmiştir.
M4'ler hızlı, hareket kabiliyeti yüksek, ince zırhlı, hafif, güvenilir, üretimi kolay ve ucuz tanklardır. Tasarımı çok basittir ve hızlı bir şekilde üretilebilirler. 75 mm topları zamanındaki diğer tanklara göre güçsüzdür. ABD, Britanya, Sovyet ve Fransız güçleri tarafından kullanılmıştır. M4'lerin birçok türevleri vardır. Jumbo modeli ağır zırha ve yüksek çaplı bir topa sahiptir, DD (Duplex Drive) (Çiftli Sürüş) türevi ise çıkartma görevleri için kullanılmıştır. M4'lerin farklı türevleri çok sayıda üretilmemiştir.
Savaşta en çok Panzer IV tankları ile çarpışmışlardır. Tiger I ve Panther tanklarına karşı etkisiz kalsalar da üretimlerinin kolaylığı ve ucuzluğundan dolayı etkisiz hale getirilen tanklar kısa sürede yenilenmiştir. T-34 tankı ile benzer özellikler gösterirler ancak T-34 geniş paletleri ve daha eğimli zırhı sayesinde M4'ten daha iyi bir tanktır. Standart M4 Sherman tanklarının 75 mm topu çoğu tanka karşı oldukça etkisizdir.
M4'ler II. Dünya Savaşı sonrası uzunca bir dönem birçok ülke tarafından kullanılmıştır. İsrail günümüzde bu tankları temel alan bazı araçlar kullanmaktadır.
M4 tankı II.Dünya Savaşı'nın en çok üretilen tanklarından biridir ancak sayısına oranla başarısı çok düşüktür. Her ne kadar başarılı bir tank olarak gösterilse de aslında M4'ler tank değil panzer yani zırhlı araçtır ve tasarımının amacı tanklarla savaşmak değil, piyadelerin ilerlemesine yardımcı olmak, sığınak yok etmek ve yolları temizlemektir.
Gelişim süreci

M4'ler M3 Lee (Li) tankları temel alınarak tasarlanmıştır. M3 Lee gibi iki adet top yerine üst tarafta bir adet 75 mm'lik topa sahiptir. M4'lerin birçok özel türevleri üretilmiştir, özellikle General Percy Hobart (Persi Hobırt) tarafından Çiftli Sürüş modeli en ilginç tank türevlerinden biridir.
İlk örnekleri 75 mm'lik düşük hızlı bir topa sahipti. Bu top zırh delme yetisine sahip olmasa da yüksek patlayıcılı mermileri ile piyadelere karşı etkili oluyordu. İngilizler M4'lere 17 Pounder (76,2 mm) anti-tank topunu taktılar. Bu çeşitleme M4 Sherman Firefly (Ateş Böceği) adıyla da bilinir. 17 librelik topları Kuzey Afrika'da kendilerini kanıtladılarsa da Amerikan Ordusu kendi Sherman tanklarına bu toplardan taktırmadı. Sonraları M4A1, M4A2, M4A3 türleri 76 mm'lik bir topla donatıldı ve anti-tank kapasiteleri artırıldı. M4A4'ler anti-tank kapasitesi olarak T-34/85 ile eşit seviyedeydi.
Savaştaki rolleri

M4'ler piyadelere destek amaçlı tasarlanmışlardır. Amerikan Genelkurmayı tankları yok etme görevini topçulara, tank avcılarına, anti-tank silahlarına ve uçaklara bırakmıştı. Tanklar sadece piyade destek amaçlı kullanılmalıydı. Aslında bu Alman Blitzkrieg (Yıldırım Savaşı) doktrinin bir taklidiydi. Alman Tiger ve Panther tankları savaşa girince bu doktrine olan inanç zayıfladı ve M4'ler anti-tank görevlerine uygun hale getirildiler.
Savaşları genelde denizde geçtiği için tank savaşlarına pek rastlanmaz. Birkaç çatışma yaşandıysa da M4'ler 1930'lardan kalma Japon tanklarını çok rahat bir şekilde alt etmişlerdir. Hatta M4'lere anti-tank topu takmaya bile gerek duymamışlardır.
Kullanıcılar

Arjantin
Avustralya
Brezilya
Kanada
Şili
Küba
Danimarka
Mısır
Japonya (ele geçirilen tanklar)
Özgür Fransa
Almanya (ele geçirilen tanklar)
Hindistan
İran
İsrail
İtalya (savaş sonrası)
Lübnan
Hollanda
Yeni Zelanda
Nikaragua
Pakistan
Paraguay
Peru
Filipinler
Polonya
Portekiz
Çin
Suudi Arabistan
Güney Afrika
Güney Kore
Japonya (savaş sonrası verilen)
Sovyetler Birliği
Türkiye
ABD
Uganda
Birleşik Krallık
Yugoslavya
Endonezya
Filmler

Fury
Not

↑  "Archives Normandie". 1 Mayıs 2005 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2009.
Wikimedia Commons'ta M4 Sherman ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur.
| g t Amerika Birleşik Devletleri Ordusu'nun II>  Dünya Savaşı'nda kullandığı zırhlı savaş aracı türleri |
| --- | --- |
Hafif tanklar: M2 Hafif Tank ·  M3/M5 Stuart ·  M22 Locust ·  M24 Chaffee ·  Marmon-Herrington CTLS
Orta ve ağır sınıf tanklar: M2 Orta Tank ·  M3 Lee ·  M4 Sherman ·  M26 Pershing
Kundağı motorlu obüsler: M7 Priest ·  M8 Scott ·  M12 KMO ·  M40 KMO ·  M3 KMO ·  M16 KMO ·  M5 KMO ·  T34 Calliope
Tank imha ediciler: M3 GMC ·  M6 Fargo ·  M10 Wolverine ·  M18 Hellcat ·  M36 Jackson
Yarı paletli araçlar: M2 Yarı Paletli Kamyon ·  M3 Yarı paletli araç ·  M2 Yarı Paletli Kamyon ·  T30 Yarı paletli araç
Amfibik araçlar: Landing Vehicle Tracked ·  DUKW ·  Ford GPA ·  M29C Weasel
Zırhlı savaş aracılar: M8 Greyhound ·  M3 Keşif Aracı 'White' ·  M8 Greyhound ·  T17 Deerhound / Staghound ·  T18 Boarhound
Deneysel araçlar: M38 Wolfhound ·  T1/M6 Ağır Sınıf Tank ·  T-28 Tank/T-95 KMO ·  T14 Taarruz topu ·  T29 Ağır sınıf tank ·  T30 Ağır sınıf tank ·  T20 Orta sınıf tank ·  T7 Görev Aracı ·  T-16 ·  T-3 Yarı paletli araç ·  T54 KMO ·  T40/M9 Tank imha edici ·  T-19 ·  T84 KMO ·  T92 KMO ·  M7 Orta Sınıf Tank ·  T88 KMO
M4 Sherman Çiftli Sürüş

Gladbach, Almanya
Kanada zırhlı birliğine bağlı M4 Sherman (1944 yaz ayında, Vaucelles kasabasının güneyinde, Calvados)
Alibeyce, Emirdağ

| Alibeyce |
| --- | --- |
Köy

 Afyonkarahisar'ın Türkiye'deki konumu
AlibeyceAlibeyce'nin Afyonkarahisar'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Afyonkarahisar
İlçe: Emirdağ
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1030 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 118
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0272
İl plaka kodu: 03
Posta kodu: 03630
Alibeyce, Afyonkarahisar ilinin Emirdağ ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Afyonkarahisar il merkezine 90 km, Emirdağ ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 118
2021: 124
2020: 123
2019: 130
2018: 149
2017: 134
2016: 135
2015: 130
2014: 127
2013: 158
2012: 139
2011: 151
2010: 157
2009: 157
2008: 161
2007: 163
2000: 182
1990: 254
1985: 354
Vincent van Gogh'un otoportreleri

Vincent van Gogh, Sakalsız Otoportre, Eylül sonu 1889, (F 525), tuval üzerine yağlı boya, 40 × 31 cm., özel koleksiyon. Bu van Gogh'un son otoportresi olabilir. Annesine yaşgünü hediyesi olarak vermiştir.
Vincent van Gogh'un otoportreleri yaptığı resimler içinde önemli bir kısmı oluşturmaktadır. Otoportreleri yaparken muhtemelen ayna kullanan ressamın yüzü aynada göründüğü gibi resmedilmiştir, yani resimdeki yüzünün sağı aslında yüzünün soludur.
Dönemler > Paris 1886

Günümüze kadar gelebilmiş ilk otoportresi 1886 tarihlidir.
İki Otoportre ve Çeşitli Detaylar, çizim, Paris, 1886
Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F1378r)
Şövale Önünde Koyu Fötr Şapka ile Otoportre, 1886
Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F181)
Pipolu Otoportre, 1886
Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F208)
Pipolu Otoportre, 1886
Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F180)
Koyu Fötr Şapkalı Otoportre, 1886
Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F208a)
Otoportre, Sonbahar 1886, Paris
Gemeentemuseum Den Haag, Lahey (F187v)
Otoportre, Kış 1886/87 
Wadsworth Atheneum, Hartford (F 268)
Otoportre, Kış 1886/87 
Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F 269v)
Otoportre, Kış 1886/87 
Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F 267)
Otoportre, Kış 1886/87 
Kröller-Müller Müzesi, Otterlo (F 380)
Otoportre, 1887
Rijksmuseum, Amsterdam (F295)
Dönemler > Paris 1887

Pipolu ve Bardaklı Otoportre, 1887
Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F263a)
Gri Fötr Şapkalı Otoportre, Mart/Nisan 1887
Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F296)
Otoportre, İlkbahar 1887
Chicago Sanat Enstitüsü (F 345)
Hasır Şapkalı Otoportre, Yaz 1887
Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F469)
Hasır Şapkalı Otoportre (ters imaj), 1887
Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F61v)
Hasır Şapkalı Otoportre, Yaz 1887  
Detroit Sanat Enstitüsü (F526)
Hasır Şapkalı Otoportre, 1887
 Metropolitan Museum of Art (F365v)
Hasır Şapkalı ve Pipolu Otoportre (ters imaj), 1887
Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F179v)
Otoportre, Yaz 1887
Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F 356)
Otoportre, Yaz 1887, Paris
Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F77v)
Otoportre, Yaz 1887, Paris
Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F109v)
Otoportre, Sonbahar 1887
 Musée d'Orsay, Paris (F320)
Japon Baskılı Otoportre Aralık 1887
Kunstmuseum, Basel (Emily Dreyfus Vakfı'ndan ödünç) (F319)
Gri Fötr Şapkalı Otoportre, Kış 1887/88 
Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F344)
Otoportre, 1887-88, (F1672a)
Otoportre, 1887-88
E.G. Bührle Vakfı koleksiyonu, Zürih (F366)
Ressam Olarak Otoportre, Aralık 1887 - Şubat 1888, 
Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F522)
Dönemler > Arles

Pipolu ve Hasır Şapkalı Otoportre, Yaz 1888
Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F524)
Paul Gauguin'e Adanmış Otoportre, Eylül 1888
Fogg Art Museum, Cambridge, MA (F476)
Otoportre, Arles, Kasım/Aralık 1888
özel koleksiyon (F501)
Sargılı Kulaklı Otoportre, Ocak 1889
özel koleksiyon (F529)
Sargılı Kulaklı, Şövaleli ve Japon Baskılı Otoportre, Ocak 1889
Courtauld Institute Galleries, Londra (F527)
Dönemler > Saint-Rémy

Vincent van Gogh'un Saint-Rémy'de yaptığı tüm otoportreler başını soldan, yani kesilmemiş olan kulağının olduğu taraftan gösterir.
Otoportre, Ağustos 1889
National Gallery of Art, Washington D.C. (F626, JH1770)
Otoportre, Eylül 1889
Musée d'Orsay, Paris. Bu portrenin van Gogh'un son otoportresi olması mümkündür. (F627)
Sakalsız otoportre, Eylül sonu 1889
özel koleksiyon. Van Gogh'un son otoportresi olması muhtemel bir başka resim. (F525).
Dönemler > Auvers-sur-Oise

Van Gogh, Auvers-sur-Oise'da yaşamının son haftalarında hiç otoportre yapmamıştır.
Gözlemler

F208a: Koyu Fötr Şapkalı Otoportre Vincent'ın ilk otoportrelerinden biridir. Aile koleksiyonunda oldukça geç ortaya çıkarılan bu tablo 1945'ten önce sergilenmemiştir. Nerede ve ne zaman yapıldığı hakkında görüşler farklılıklar gösterir. De la Faille bu resmin Anvers'de 1886'dan önce yapıldığını düşünürken Hulsker Paris'te 1886 İlkbaharı'nda yapıldığını düşünür. Hendriks ve Tilborgh ise Vincent'ın 1886 Kışında yeni izlenimcilik akımını uygulamaya başladığı eserlerine olan benzerliği nedeniyle 1886 Sonbaharı olduğunu öne sürerler. X ışını analizi bu otoportrenin altında bir nü etüdü olduğunu gösterir. Anvers'de öğrenciler nü modeller ile çalışmadığı için, bu bulgu Vincent'ın bu resmi Fernand Cormon'un atölyesinde çalışmaya başladığı Paris'te yaptığını gösterir. Vincent'ın eserleri arasında bu otoportreyi tamamlayan başka bir resim olmadığı için Dorn gibi bazı yazarlar resmin van Gogh'a ait olup olmadığını sorgulamıştır. Ancak Hendriks ve Tilborgh ise resmin Vincent'ın Paris'teki ilk yılında yaptığı ya da başladığı resimlerle tutarlı olduğunu düşünmektedirler. Biyografi yazarı Marc Edo Tralbaut yazdığı biyografinin kitap kapağının içine bu resmi koyarak ayrı bir önem verdiğini göstermiş ve Vincent'ın bu otoportrede kendini yalın olarak gösterdiğini söylemiştir. Tralbaut, bu dönemde Vincent'ın muhtemelen model bulmakta zorluk çekmesi nedeniyle çok sayıda otoportre yaptığını belirtir. Sağlığı kötü durumda olan ve dişleri düşmeye başlayan Vincent bunu saklamak için bıyık bırakmaya başlamıştır. Bu dönemde ressam olarak kendisine geleneksel bir kariyer yapmaya çabaladığı için orta sınıf geçmişini vurgulamak üzere şehirli elbiseleri giymektedir.
F627: Vincent'ın kardeşi Theo'ya verdiği bu tablo son otoportresi olabilir.
F525: Vincent'ın annesine yaşgünü hediyesi olarak verdiği bu tablo son otoportresi olabilir. Van Gogh Sakalsız Otoportre tablosunu sakalını kestikten sonra yapmıştır. Jan Hulsker bu tabloyu Arles'da hastaneye yatırıldıktan sonra yaptığını düşünmektedir. Kulağını kestikten sonra yatırıldığı hastanede yaptığı F527 ve F529 katalog numaralı "sargılı kulaklı" otoportrelerinde de sakalsızdır. Bu tablo, Orsay Müzesi'nde bulunan Arles'daki Yatakodası tablosunun üçüncü ve küçük versiyonunda görülebilir. Bu otoportre tüm zamanların en pahalı tablolarından biridir; 1998'de New York'ta 71,5 milyon ABD Dolarına satılmıştır.
Skandallar

Nazi Almanyasında, Vincent van Gogh tabloları "yozlaşmış sanat" eserlerinden sayılmaktaydı. Aralarında 1888 Eylül ayında Paul Gauguin'e adadığı otoportre de olmak üzere ressamın eserleri Alman yetkililer tarafından çalınmış ve/veya yok edilmiştir.
Sahteleri

Jacob Baart de la Faille, hemen hemen catalogue raisonnési yayımlandığında kalitesi ve kaynakları şüpheli bazı resimleri kataloguna eklediğini kabul etmiştir. Kısa bir süre sonra, 1930'da de la Faille ilk olarak kataloguna eklediği otuz kadar resmin de van Gogh'a ait olmadığını belirtmiştir. Katalogu çıkarmadan önce reddettiği 100 kadar resimle birlikte 130 kadar resim içinde Otoportreler ve Ayçiçekleri önemli bir yer tutmaktaydı. 1970'te de la Faille'in el yazmalarını öldükten sonra yayımlayan editörü bu şüpheli otoportrelerin çoğunun taklit olduğunu belirtmiş ancak biri hariç tartışmalar sonuçlanmamıştır:
O zamanlar Los Angeles'ta William Goetz koleksiyonunda olan Japon Baskılı Otoportre' kataloga eklenmişti ancak tüm editörler resmin van Gogh'a ait olmadığını savunmaktadır.
Bu arada ikinci bir "otoportre"nin de van Gogh'a ait olup olmadığı sorgulanmaya başlanmıştır:
1910 yılında Nasjonalgalleriet tarafından alınan 'Kesik Kulaklı' Otoportre uzun yıllar boyunca araştırmacılar ve bilim insanları tarafından van Gogh'un yapmadığı bir resim olarak kabul edilirken müzenin teknik ekibinin araştırmaları pro domo olarak aksini iddia etmektedir. Tartışmalı durum süregelmektedir.
Diğer ressamların yaptığı Vincent van Gogh portreleri

John Peter Russell, 1886, Van Gogh Müzesi, Amsterdam
Henri de Toulouse-Lautrec, 1887, karton üstüne pastel boya, Van Gogh Müzesi, Amsterdam
Paul Gauguin, 1888, Van Gogh Müzesi, Amsterdam
Fotoğrafları

Vincent van Gogh, 19 yaşında, yak. 1873
Vincent van Gogh, 19 yaşında, yak. 1873
Victor Morin tarafından çekilen fotoğraf, yak. 1886, Quebec. 
 1990'ların başında bulunan bu fotoğraf muhtemelen Vincent'ın 1886'da çekilmiş bir fotoğrafıdır.
Theo'nun Portresi, Mart ya da Nisan 1887, (önceden Hasır Şapkalı Otoportre olarak biliniyordu), 2011 yılında Van Gogh Müzesi tarafından yeniden adlandırılmıştır, Amsterdam (F294)
Çalışmaya Giden Ressam: Vincent van Gogh Montmajour yolunda
Ağustos 1888 (F 448)
Tuval üzerine yağlı boya, 48 × 44 cm
önceden Kaiser-Friedrich-Museum, Magdeburg, II. Dünya Savaşı sırasında çıkan yangında yok olduğu düşünülmektedir.
Kesik kulaklı otoportre, 1889? (F 528)
Tuval üzerine yağlı boya, 40 × 31 cm
National Gallery, Oslo
Türkiye'deki amatör futbol ligleri listesi

2010 yılından itibaren Bölgesel Amatör Lig ve İl Amatör Futbol Ligleri olarak iki dereceli oynanmaktadır. En üst seviye amatör lig olan Bölgesel Amatör Lig TFF tarafından organize edilirken, İl Amatör Ligleri, her ilde illerde bulunan İl Amatör Lig Federasyonları tarafından organize edilmektedir.
Bölgesel Amatör Lig

Ana madde: Bölgesel Amatör Lig
2010 yılında kurulan Bölgesel Amatör Lig (kısaca BAL), Türkiye'nin 5. seviyedeki futbol ligi konumundadır. Amatör olarak ise en üst lig seviyesidir. 14 grup olarak oynanan ligde başarılı takımlar 3. Lige yükselmektedir. Her ilden en az bir takım olmak üzere katılım gösterilmektedir.
İl amatör ligleri

Türkiye futbol liglerinin genel olarak 6. seviye ligi, amatör bazda ise Bölgesel Amatör Ligden sonra 2. seviye amatör ligidir.
Liglerde mücadele eden takımlar bir üst lig olan Bölgesel Amatör Lige yükselmek için mücadele ederler. Türkiye'nin her ilinde düzenlenmektedir.
İl Amatör Ligleri, Süper Amatör, 1. Amatör ve 2. Amatör olmak üzere üç seviyeden oluşur. 33 tane ilde Süper Amatör ve 28 tanesinde 1. Amatör olarak 2 seviye lig varken (5 tanesinde ikinci seviye yoktur); 48 tane ilde ise 1. Amatör ve 3 tanesinde 2. Amatör olarak iki seviye lig vardır (45 tanesinde ikinci seviye yoktur).
Bölgesel Amatör Lig'deki takım sayılarına göre bazı illerin Şampiyon takımları doğrudan Bölgesel Amatör Lige yükselirken, bazı illerin Şampiyonları Play Off oynamaktadır.
İllerdeki en üst düzey Amatör Liglerin listesi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Adana Süper Amatör | Rize Süper Amatör | Hakkâri 1. Amatör Ligi |
| Afyonkarahisar Süper Amatör | Sakarya Süper Amatör | Iğdır 1. Amatör Ligi |
| Ankara Süper Amatör | Samsun Süper Amatör | Isparta 1. Amatör Ligi |
| Antalya Süper Amatör | Şanlıurfa Süper Amatör | Kahramanmaraş 1. Amatör |
| Aydın Süper Amatör | Tekirdağ Süper Amatör | Karabük 1. Amatör Ligi |
| Balıkesir Süper Amatör | Yalova Süper Amatör | Karaman 1. Amatör Ligi |
| Bursa Süper Amatör | Zonguldak Süper Amatör | Kars 1. Amatör Ligi |
| Çanakkale Süper Amatör | Adıyaman 1. Amatör | Kastamonu 1. Amatör |
| Denizli Süper Amatör | Ağrı 1. Amatör Ligi | Kırıkkale 1. Amatör Ligi |
| Diyarbakır Süper Amatör | Aksaray 1. Amatör | Kırşehir 1. Amatör |
| Düzce Süper Amatör | Amasya 1. Amatör | Kilis 1. Amatör Ligi |
| Edirne Süper Amatör | Ardahan 1. Amatör | Malatya 1. Amatör |
| Eskişehir Süper Amatör | Artvin 1. Amatör Ligi | Mardin 1. Amatör Ligi |
| Gaziantep Süper Amatör | Bartın 1. Amatör Ligi | Muş 1. Amatör Ligi |
| Giresun Süper Amatör | Batman 1. Amatör | Nevşehir 1. Amatör |
| Hatay Süper Amatör | Bayburt 1. Amatör | Niğde 1. Amatör Ligi |
| İstanbul Süper Amatör | Bilecik 1. Amatör Ligi | Osmaniye 1. Amatör |
| İzmir Süper Amatör | Bingöl 1. Amatör Ligi | Siirt 1. Amatör Ligi |
| Kayseri Süper Amatör | Bitlis 1. Amatör Ligi | Sinop 1. Amatör Ligi |
| Kırklareli Süper Amatör | Bolu 1. Amatör Ligi | Sivas 1. Amatör Ligi |
| Kocaeli Süper Amatör | Burdur 1. Amatör | Şırnak 1. Amatör Ligi |
| Konya Süper Amatör | Çankırı 1. Amatör | Tokat 1. Amatör Ligi |
| Kütahya Süper Amatör | Çorum 1. Amatör | Trabzon 1. Amatör |
| Manisa Süper Amatör | Elazığ 1. Amatör Ligi | Tunceli 1. Amatör |
| Mersin Süper Amatör | Erzincan 1. Amatör | Uşak 1. Amatör Ligi |
| Muğla Süper Amatör | Erzurum 1. Amatör | Van 1. Amatör Ligi |
| Ordu Süper Amatör | Gümüşhane 1. Amatör | Yozgat 1. Amatör |
Geçmişte

3. Lige Terfi Müsabakaları (1993-2010)
Deplasmanlı Amatör Lig (1990-1994)
Türkiye Amatör Futbol Şampiyonası (1952-1996)
İstanbul Mahallî Ligi (1959-1970)
Ankara Mahallî Ligi (1959-1970)
Ankara Futbol Ligi (1922-1959)
Bursa Futbol Ligi (1924-1959)
Çukurova Futbol Ligi (1924-1959)
Eskişehir Futbol Ligi (1924-1959)
İstanbul Futbol Ligi (1923-1951)
İzmir Futbol Ligi (1924-1959)
Trabzon Futbol Ligi (1922-1959)
Karacaoğlan

Başlığın diğer anlamları için Karacaoğlan (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Karacaoğlan, şiirlerine 17. yüzyılda yazılmış mecmualardan beri rastlanan ünlü saz şairidir.
Aşık edebiyatının en önemli şairlerindendir. Hayatı hakkında kesin bilgi bulunmaz ancak 17. yüzyılda Çukurova-Toroslar'da doğup, yörenin Türkmen aşiretleri arasında yaşadığı anlaşılmaktadır.
Şiirleri Güney Doğu Anadolu'da 17. yüzyılda konuşulan günlük konuşma dilinde ve hece ölçüsüyledir. Doğa, aşk, gurbet, sıla konularında şiirler söylemiş; yaşadığı dönemde Osmanlı memleketinde büyük şöhret kazanmış; tarihi kişiliği hızla unutularak Köroğlu, Aşık Kerem gibi  hakkında türlü menkıbeler türemiştir.