stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Noël Mamère

| Noël Mamère |
| --- | --- |

Noël Mamère (d. 25 Aralık 1948 Libourne, Gironde) Fransız siyasetçi.
1988 yılındaki genel seçimlerde Gilbert Mitterrand'ın milletvekili yedeği olmuştur. 1990 yılında Brice Lalonde ile beraber Ekoloji Nesli'ni kurmuştur ancak bu partinin merkez çizgide yer almış olmasından dolayı 1994 yılında buradan ayrılmıştır ve yeni bir oluşum kurarak başına geçmiştir. 1994-1997 yılları arasında Avrupa Parlamentosu'nda milletvekili olarak görev yapmıştır. 1995 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Lionel Jospin'i desteklemiştir. 1997 yılından itibaren Gironde milletvekili olarak Fransa Ulusal Meclisi'nde görev yapmaktadır. 2002 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinde aday olmuş ve %5 oy almıştır. 7 Mayıs 2008 tarihinde Paris Barosu'nda avukat olarak yemin edip göreve başlamıştır. 2010 yılında Canlılar ve Ölüler filminde kendisini canlandırmıştır.
Seçimli görevleri

Meclis
1988 : Gilbert Mitterrand'ın yedeği (görev yapmamıştır)
12 Haziran 1997 - 19 Haziran 2017 : Gironde 3. seçim çevresi milletvekili
12 Aralık 2012 - 19 Haziran 2017 : Meclis Tibet Sorunu Çalışma Grubu Eşbaşkanı
Avrupa Parlamento
19 Temmuz 1994 - 11 Ağustos 1997 : Avrupa Parlamento milletvekili
Yerel Yönetimler
20 Mart 1989 - ... : Bègles Belediye Başkanı
22 Mart 1992 - 27 Haziran 1994 : Aquitaine Bölgesel Konseyi üyesi
16 Mart 1998 - 25 Mart 1998 : Aquitaine Bölgesel Konseyi üyesi
Diğer
24 Temmuz 2007 - 19 Haziran 2012 : Cumhuriyet Adalet Divanı yedek hakimi
24 Eylül 2012 - 23 Kasım 2015 : Fransız Kalkınma Ajansı Yönetim Kurulu asıl üyesi
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb119141903 (data)  CANTIC: a10370481  GND: 124113400  ISNI: 0000 0001 2122 9523  LCCN: n82120269  SUDOC: 027005135  VIAF: 19680930   WorldCat (LCCN): n82-120269
İnçon Muharebesi

İnçon Muharebesi (Hangıl: 인천상륙작전; hanja: 仁川上陸作戰; RR: Incheon Sangnyuk Jakjeon), donanmayla yapılmış bir muharebedir. Kore Savaşı'nın kesin bir zaferle ve Birleşmiş Milletler lehine sonuçlanmasına vesile olmuştur. Muharebede yaklaşık 75.000 asker ve 261 donanma gemisi müdahil olmuştur. Bunun sonucunda Güney Kore'nin başkenti Seul iki hafta sonunda geri alınmıştır. Ayrıca bu taarruz Kromit Harekâtı - Operation Chromite ismiyle de bilinir.
Savaş 15 Eylül 1950'de başladı ve 19 Eylül'de sona erdi. BM ve Kore Cumhuriyeti Ordusu (ROK) güçlerinin umutsuzca savunduğu Pusan Perimetresi'nden uzakta sürpriz bir amfibi saldırıyla, büyük ölçüde savunmasız Incheon şehri BM güçleri tarafından bombalandıktan sonra güvence altına alındı. Savaş, Kuzey Kore Halk Ordusu'nun (KPA) bir dizi zaferini sona erdirdi. BM'nin Seul'ü yeniden ele geçirmesinin ardından KPA'nın Güney Kore'deki ikmal hatları kısmen kesildi.
Yüzey katmanı etkisi

Elektrik akımının silindirik iletken içerisindeki dağılımı kesit olarak gösterilmiştir. Alternatif akım (AC) için elektrik akımının büyük çoğunluğu (%63) yüzey ile  akımın frekansına, elektrik ve manyetik alanın özelliklerine bağlı olan derinlik (δ) arasında akar.
Tek bir şef olarak bu güç iletim yükleme act 3-Tel demetleri. Tek bir tel kullanarak aynı miktarda metal başına kilometre olacağını yüksek zararlar nedeniyle cilt etkisi.
Yüzey katmanı etkisi (Cidar etkisi); akım yoğunluğu iletkenin yüzeyinin yakınında en büyük olacak şekilde bir iletken içinde dağıtılan bir alternatif elektrik akımı (AC) eğilimidir ve iletkenin derinliklerinde azalır. Elektrik akımı, iletkenin dış yüzeyi ile yüzey derinliği denilen bir derinlik arasında ağırlıklı olarak akar. Yüzey etkisi yüzey derinliğinin küçük olduğu yerlerde yüksek frekanslar için iletkenin direncinin artmasına sebep olur. Böylece, iletkenin kesitinin etkisini azaltır. Deri etkisi alternatif akımdan kaynaklanan değişen manyetik alanın neden olduğu Eddy akımına (Fulo akımı) karşıt kaynaklanmaktadır. 60 Hz'de bakır'ın yüzey derinliği yaklaşık 8,5 mm. Yüksek frekanslarda yüzey derinliği çok daha küçük olur. Yüzey etkisi nedeniyle artan AC direnç özel dokuma litz tel kullanılarak hafifletilebilir. Çünkü büyük bir iletkenin iç akımını çok az taşır. Ayrıca bu tür boru gibi boru şeklinde iletkenler ağırlık ve maliyet tasarrufu için kullanılabilir.
Neden

İletkenler, genellikle tel formunda, alternatif akımın elektrik sinyallerinin veya elektrik enerjisinin iletilmesinde kullanılır. Elektrik enerjisi kaynağının iletken içerisinde oluşturduğu elektrik alan sonucu parcacıkların, genellikle elektron, hareket etmesi ile elektrik akımı oluşur. Alternatif akım bir iletkene etki ettiğinde iletkenin içerisinde ve etrafında alternatif manyetik alan oluşturur. İletkenin içerisindeki akım yoğunluğu değiştiği zaman, manyetik alan da değişir. Manyetik alandaki bu değişiklik, akım yoğunluğundaki değişimin ters istikametinde bir elektrik alan oluşturur. Bu elektrik alan zıt-elektromotif kuvvet ( arka EMF) denir. Arka EMF iletkenin merkezinde güçlü olduğu ve sağdaki şekilde görüldüğü gibi, iletkenin dış iletimindeki elektronları zorlar.
Alternatif akım, indüksiyon yasasınca alternatif elektro manyetik alandan dolayı bir iletkenin içerisinde indüklenebilir. Bu yüzden, bir iletken üzerindeki elektromanyetik dalga çarpanı genellikle bir akım üretir. Bu olay elektro manyetik dalgaların metallerden yansıdığının açıklamasıdır.
İtici güç ne olursa olsun, akım yoğunluğu iletkenin yüzeyinde en fazladır, yüzeyinden derinlere indikçe değeri azalır. Akım yoğunluğundaki bu azalış yüzey etkisi olarak bilinir. Yüzey derinliği ise derinliğin ölçüsüdür ve akım yoğunluğu yüzeye yakın yerlerdeki değerinin 1/e'sine düşer. Akımın %98'i bir katman halinde yüzeyden dört kat derinderir. Bu davranış doğru akımdan kaynaklanır.
Yüzey etkisinden ilk küresel iletkenlerin durum için 1883 yılında Horace Lamb tarafından yayınlanan bir yazıda bahsetildi ve 1885 yılında Oliver Heaviside tarafından herhangi bir şekildeki iletkenlere genelleştirildi. Yüzey etkisi, radyo-frekansları ve mikrodalga devrelerin tasarımı, iletim hatları (ve dalga kılavuzlarının) ve antenler için analizlerde pratik sonuçlara sahiptir. Ayrıca AC elektrik iletim ve dağıtım sistemlerinde şebeke frekansları (50–60 Hz) önemlidir. Yüzey etkisi en çok elektrik akımlarının iletimini içeren uygulamalar ile ilişkili olmasına rağmen, bür düzlemin deri derinliği de, bir toplu malzeme içindeki elektrik ve manyetik alanlar ile üstel azalmasını, hem de indüklenen akımların yoğunluğu da ele alır.
Formül

AC akım yoğunluğu , J, bir iletken üzerinde, yüzeyindeki değere (JS) ve derinliğine (d) bağlı olarak üssel şekilde azalır. Formülü aşağıdaki gibidir:
δ cilt derinliğini ifade eder. Yüzey derinliği yüzeyin altında derinlik olarak tanımlanır ve değeri 1/e (yaklaşık 0,3) JS  kadardır. Yüzey derinliğinin genel formülü:
Frekansları çok aşağıdaki 1/pe miktarı içinde büyük radikal kapatmak için birlik ve formül daha genellikle verildiği gibi:
\delta=\sqrt{{2\rho }\over{\omega\mu}}
Bu formül ( büyük hayali bir kısım olduğunda) uzak güçlü atomik veya moleküler rezonanslardan itibaren geçerlidir ve malzemenin plazma frekansı ile iletim elektronları içeren çarpışmaları arasındaki ortalama süre tersi oldukça frekansı altındadır. Bu tür metaller gibi iyi iletkenler, bu koşulların tümünde bu formülün geçerliliği vardır, en azından mikrodalga frekanslarına kadar sağlanmaktadır. Örneğin bakır olması durumunda,  10^18 Hz altındaki frekanslar için doğrudur.
Ancak, çok zayıf iletkenler, yeterince yüksek frekanslarda, büyük radikal artışlar da faktör artar.  'den çok daha yüksek frekanslarda sürekli azaltmak yerine yüzey derinliği gözlemlenebilir, yaklaşımlar bir asimptotik değeri:
\delta \approx  {2 \rho} \sqrt{\epsilon \over \mu}
Bu ayrılış her zamanki formül kullanılarak sadece düşük iletkenlik gösteren malzemelerin vakum dalga boyunda yüzey derinliğinin çok daha büyük olduğu frekanslar için geçerlidir. Örneğin, toplu silikon (katkısız) zayıf bir iletkendir ve 100 kHz (λ = 3000 m) yaklaşık 40 metre deri derinliğe sahiptir. Ancak, frekans megahertz aralığın da arttığı için yüzey derinliği asla 11 metre asimptotik değerinin altına düşmez. Sonuç olarak silikon gibi katkısız zayıf katı iletkenlerde, yüzey etkisinin en pratik durumlarda dikkate alınması gerekmemektedir. herhangi bir akım da frekans ne olursa olsun akım malzemenin kesitine dağılır.
Direnç

Büyük bir iletkenin yüzeyine yakın sınırlı bir akım nedeniyle etkili rezistans, bu malzemenin DC dirençe göre kalınlığı d tabakası boyunca eşit akıyormuş gibi çözülebilir. Etkili kesit alanı δ kez iletkenin çevresi yaklaşık olarak eşittir. Böylece, uzun silindirik bir iletken, yaklaşık bu doğru akımı taşıyan δ duvar kalınlığı olan içi boş bir borunun bir dirence sahiptir. AC direnç telin uzunluğu L ve direnç:
R\approx {{L\rho } \over {\pi (D-\delta )\delta }}\approx {{L\rho } \over {\pi D\delta }}
Uygun bir formül (F. E. Terman'e ithafen) için çapı DW olan bir telin dairesel kesiti olan direnci artıracak 10% frekans f:
D_{\mathrm {W} }={\frac {200~\mathrm {mm} }{\sqrt {f/\mathrm {Hz} }}}
Yukarıda tarif edilen AC direncinde artış sadece yalıtılmış bir kablo olduğu için doğrudur. Örneğin diğer tellere yakın bir tel, kablo veya bir bobinde, AC direnç de sık sık AC direnci çok daha ciddi bir artışa neden olan yakınlık etkisi ile etkilenir.
Malzemenin yüzey derinliği için etkisi

İyi bir iletken için yüzey derinliğinin değeri iletkenin öz direncinin kare kökü ile doğru orantılıdır. Bu, iyi iletkenlerin daha az yüzey derinliğine sahip olduğu anlamına gelir. En iyi iletkenlerin bütün dirençleri yüzey derinliğinin etkisi ile iyice azalır. Ancak, çok iyi bir iletken yüksek özdirençe sahip bir iletken ile birleştirildiğinde AC ve DC akımlarındaki direnç değeri çok yüksek olur. Örneğin, 60 Hz, 2000 MCM (1000 milimetre Kare) bakır iletken DC akımında olduğundan %23 daha fazla dirençe sahiptir. Aynı boyutta iletken alüminyum kullanıldığında 60 Hz AC'de DC akımında olduğundan sadece %10 daha fazla direnç gösterir.
Yüzey derinliği de iletkenin geçirgenliği ile ters kare kök olarak değişir. Demir için iletkenlik yaklaşık bakırın 1/7'si kadardır. Ancak ferromanyetik olması bu iletkenliği yaklaşık 10.000 kat daha arttırır. Bu durum demirin yüzey derinliğini bakırın 1/38 oranına düşürür, yaklaşık 60 Hz için 220 mikrometre. (Alüminyum gibi ferromanyetik olmayan bir iletken için bir temel olarak hizmet vererek mekanik gücü eklemek için hariç) Demir tel, alüminyum gibi ferromanyetik olmayan bir iletkene bir çekirdek olarak hizmet veren mekanik mukavemet eklemek amacının dışında, A.C. güç hatları için bu işe yaramaz. Yüzey etkisi güç transformatörleri içinde laminasyonların kayıplarını arttırarak etkinliklerini azaltır.
Demir çubuklar direkt akım (DC) kaynağı için iyi çalışır ama 60 Hz'in çok üzerindeki frekanslardaki AC akımlarında demir çubukları kullanmak mümkün değildir. Birkaç kilohertz frekansta, arttırılmış AC akımı üzerinden akarken kaynak çubuğu korlaştırır. Sadece manyetik olmayan çubuklar yüksek frekanslı kaynaklar için kullanılabilir.
1 megahertz'de yüzey etkisinin derinliği; ıslak toprak için 5,03 m, deniz suyunun ise yaklaşık 0.25 m.
Örnekler

Aşağıdaki gibi yüzey derinliği için pratik bir formül elde edebiliriz:
\delta=\sqrt{{2\rho }\over{(2 \pi f) (\mu_0 \mu_r)}} \approx 503\,\sqrt{\frac{\rho}{\mu_r f}}
Parametreler;
\delta =  Yüzey derinliği (metre)
\mu_r =  Merkezin göreli geçirgenliği
\rho =  Merkezin direnci Ohm·m da eşit karşılıklı onun iletkenlik: \rho = 1/ \sigma   (bakır için, ρ = 1.68×10−8 Ω·m)
f =  Alternatif akımın frekansı (Hz)
Altın iyi bir iletkendir direnç 2.44×10-8 Ohm·m ve esasen manyetik değildir 1, Bu yüzden onun yüzey derinliği 50 Hz frekansta aşağıda verilmiştir;
\delta = 503 \,\sqrt{\frac{2.44 \cdot 10^{-8}}{1 \cdot 50}}= 11.1\,\mathrm{mm}
Kurşun, altının aksine, zayıf bir iletkendir (metaller arasında) direnç 2.2x10^-7, yaklaşık 9 kez altından fazladır. Kurşunun yüzey derinliği 50 Hz yaklaşık 33 mm veya  Katı altının.
Düşük iletkenlik göstermelerine rağmen demir durumunda olduğu gibi yüksek manyetik malzemeler yüksek geçirgenlik () oranından dolayı azaltılmış yüzey derinliğine sahiptir. Bunun bir pratik sonucu olarak, indüksiyon ocakları kullanıcılar tarafından bulunur, paslanmaz çelik bazı tencere türleri için kullanışsız çünkü onlar ferromanyetikliğe sahip değiller.
çok yüksek frekanslarda iyi iletkenler için yüzey derinliği çok küçük olur. Örneğin, 10 GHz (mikrodalga bölgesi) frekansında bazı ortak metallerin deri kalınlıkları bir mikrometreden çok daha azdır:
| İletken | Yüzey Derinliği (mm) |
| --- | --- |
Alüminyum: 0.80
Bakır: 0.65
Altın: 0.79
Gümüş: 0.64
Bu nedenle mikrodalga frekanslarında, akımın büyük çoğunluğu mevcut yüzeyine en yakın derece ince bir bölgede akar. Bu nedenle mikrodalga frekanslarında dalga kılavuzlarının ohmik kayıpları yalnızca malzemenin yüzey kaplamasa bağlıdır. Bir katman olarak 3 mm kalınlığında Gümüş buharlaştırılarak bir parça camın üzerine birleştirilir, böylece bu tür frekanslar da mükemmel bir iletken haline gelir.
Bakır da yüzey derinlik frekansının kare köke göre düşmesi görülebilir:
| Frekans | Yüzey Derinliği (mm): |
| --- | --- |
60 Hz: 8460
10 kHz: 660
100 kHz: 210
1 MHz: 66
10 MHz: 21
100 MHz: 6.6
Elektromanyetik mühendislikte Hayt, 60 Hz'de bir inç'in üçte biri kalınlıkta bakır ile alternatif enerji (AC) için bir enerji istasyonunda enerji dağıtım hattı bakır çöpüdür ve pratikte yüksek gerilim hatlarında bakırın kesit alanı çok az bir kısmı için  yarım inç'ten fazladır.
Yüzey etkisinin iletkenin öz indüksiyonunu azaltması

Bir eş eksenli kablonun iç ve dış iletkenlerini gösteren aşağıdaki şemaya bakın. Yüzey etkisi yüksek frekanslar da bir iletkenin yüzeyinde akımın ağırlıklı olarak akmasına neden olduğundan, telin içindeki manyetik alan da azalma görülebilir. Tel kendisinin kendi kendinin endüktansı üzerinde küçük bir etkiye sahip olacağını gösterilebilir, Skilling ya da Hayt için bu fenomene bir matematiksel çözüm.
Bu bağlamda indüktans çıplak iletken değil, bir devre elemanı olarak kullanılan bir bobinin indüktans ifade ettiğini unutmayın. Bir bobinin endüktans sarım sayısının karesine göre endüktans artar, bobin sarım arasındaki karşılıklı indüktans hakimdir. Ancak, yalnızca tek bir tel söz konusu olduğunda, o zaman (telin toplam akımı nedeniyle) telin dış manyetik alanını içeren "Dış endüktans"a ek olarak, (aşağıdaki şekilde beyaz bölgesinde görüldüğü gibi) "Iç indüktans" çok daha küçük bir bileşendir, telin kendisinin içindeki manyetik alan da vardır (şekil B'de görüldüğü gibi). Tek bir telin iç endüktansı az önemlidir. Bir iletim hattı durumunda ikinci bir iletken mevcudiyeti aşağıda ele alındığı gibi, farklı bir işlem gerektirir.
Yüzey etkisinden dolayı yüksek frekanslarda kablonun iç indüksiyonu ortadan kaybolur. Bu durum çift bükümlü bir telefon durumunda görülebilir. Bobin tasarımında ya da microtellerin özelliklerinin hesaplanması gibi normal durumlarda iç indüksiyonun etkisi göz ardı edilebilir.
Yüzey etkisinin iletkenin öz indüksiyonunu azaltması > Eş eksenli bir kablo da her uzunluktaki indüktans

Verilen bir akım için, manyetik alan içinde depolanan toplam enerji, hesaplanan mevcut koaksiyel bobin üzerinden akan akımın elektrik enerjisi ile aynı olmak zorundadır.
Bir koaksiyal kablonun içindeki manyetik alan üç bölgeye ayrılabilir, her biri kablo uzunluğu tarafından görülen elektrik endüksiyonuna katkıda bulunacaktır.
İndüksiyon  L_{\text{cen}}\ ,  r<a\   ,  olan yarı çap ile iletkenin merkezi arasındaki bölgedeki manyetik alan ile ilişkilidir.
İndüksiyon   L_{\text{ext}}\ ,  a<r<b\   olan iki iletken arasındaki bölge de manyetik alan ile ilişkilidir. İletkenlerin arasındaki dielektrik (yalıtkan malzeme) muhtemelen hava.
İndüksiyon   L_{\text{shd}}\ ,  b<r<c\   , kabuk iletkenin içerisinde olan alanın manyetik alanı ile ilişkilidir.
Net elektrik endüksiyon, üçünün katkısı ile bulunur:
L_{\text{ext}}\,, yüzey etkisi tarafından değişmez ve belirli bir frekans için verilen Lext değeri bir eş eksenli kablo da her uzunluk (D) birimi için indüksiyon (L) ;
Düşük frekanslar, üç indüksiyon tam olarak mevcut;    L_{\text{DC}}=L_{\text{cen}}+L_{\text{shd}}+L_{\text{ext}}\,.
Yüksek frekanslar, yalnızca dielektrik bölgesi manyetik akıya sahip, bu yüzden;  L_{\infty }=L_{\text{ext}}\,.
Eş eksenli iletim hatları hakkındaki en çok tartışma, radyo frekansları için kullanılabileceğinin varsayalması, yani denklemlere sadece ikinci durumda karşılık verilir.
Yüzey etkisi arttıkça, akım iç iletken (r = a) ve kalkan içinin dışına yakın konsantre edilmiştir (r = C). Esasen iç iletkende hiç akım derinliği olmadığı için, iç iletkenin yüzeyinin altında herhangi bir manyetik alan yoktur.  İç iletkendeki akım dış iletkende akan ters akım ile dengeli olduğundan, dış iletkenin kendi kendine manyetik alanı yoktur olduğunda. Sadece yüksek frekanslarda elektrik indüksiyona katkıda bulunur.
Aşağıdaki tabloda görüleceği üzere geometri farklı olsa da, telefon hatlarında kullanılan çift bükülmüş tel aynı şekilde etkilenir: yüksek frekanslarda bobin %20'den fazla azaltır.
Yüzey etkisinin iletkenin öz indüksiyonunu azaltması > Frekans fonksiyonu olarak telefon kablolarının özellikleri

Temsilci parametre veri için 24 göstergesi PIC telefon kablosu at 21 °C (70 °F).
| Frekans (Hz) | R (Ohm/km) | (MH/km) L | (Us/km) G | (NF/km)C |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 172.24 | 0.6129 | 0.000 | 51.57 |
| 1k | 172.28 | 0.6125 | 0.072 | 51.57 |
| 10k | 172.70 | 0.6099 | 0.531 | 51.57 |
| 100k | 191.63 | 0.5807 | 3.327 | 51.57 |
| 1M | 463.59 | 0.5062 | 29.111 | 51.57 |
| 2M | 643.14 | 0.4862 | 53.205 | 51.57 |
| 5M | 999.41 | 0.4675 | 118.074 | 51.57 |
Diğer göstergeleri, sıcaklık ve türleri için daha kapsamlı tablolar ve tablolar Reeve mevcuttur. Chen aynı veri bir parametreli kullanılabilir 50 MHz.
Chen çift bükümlü telefonlar için bir denklem verir:
Telin kalınlığı nedeniyle eddy akımı telin içerisinde dolaşır (H alanındaki değişimden kaynaklanan) bu yüzden telin merkezinde dolaşan akım kaybolur ve yüzeyindekini güçlendirir.
Cilt dört kademeli bobin üzerindeki etkisini gösteren bir koaksiyel etkisi. Diyagramlar Haritayı bir kesiti koaksiyel kablo. Renk kodu: siyah=genel izolasyon tabakası, ten=iletken, beyaz=dielektrik, yeşil=akım diyagramı, mavi=mevcut çıkan şemada, kesik siyah çizgiler ile ok başları=manyetik akı (B). Genişliği kesik siyah çizgiler. niyetini göstermek göreli gücü manyetik alan entegre üzerinde çevresi de bu yarıçap. Bu dört aşama, A, B, Cve D 'non-enerjik, düşük frekanslı, orta frekans ve yüksek frekans sırasıyla. Orada üç bölgede bu içerebilir kaynaklı manyetik alanlar: merkezi iletken, yalıtkan ve dış iletken. Evre B, mevcut kapakları iletkenler düzgün ve orada önemli bir manyetik alan her üç bölgede. Olarak frekansı artan ve cilt yürürlüğe tutun (C ve D) manyetik alan dielektrik bölge değişmeden gelse orantılı toplam akım merkezi şefi. İçinde C, ancak, orada bir düşük manyetik alan içinde daha derin bölümler iç iletken ve dış bölümlerden kalkanı, dış iletken). Böylece orada daha az enerji depolanan manyetik alan verilen toplam geçerli, karşılık gelen bobin için bir azaltılmış. Bir hatta daha yüksek frekans, D, cilt derinliği küçük: tüm güncel kapalı yüzey iletkenler. Sadece manyetik alan bölgeler arasındaki iletkenler; tek "dış esneklik" kalır.
Verilen bir akım için, manyetik alan içinde depolanan toplam enerji, hesaplanan mevcut koaksiyel bobin üzerinden akan akımın elektrik enerjisi ile aynı olmak zorundadır.
Baz çifti

Moleküler biyolojide bir baz çifti, birbirine ters doğrultuda iki DNA veya RNA zinciri üzerinde bulunan, biribirine hidrojen bağları ile bağlanmış iki nükleobazdır. Standart Watson-Crick baz eşleşmesinde (veya baz çiftleşmesinde), adenin (A), timin (T) ile, guanin de sitozin ile bir baz çifti oluşturur. RNA içinde olan baz çiftlerinde timin'in yerini urasil (U) alır. Watson-Crick tipi olmayan ve alternatif hidrojen bağlarıyla meydana gelmiş baz çiftleri de oluşabilir, özellikle RNA'da; bunlara Hoogsteen baz çiftlerinde de rastlanır.
Baz eşleşmesi moleküler biyolojideki pek çok temel süreçte önemli bir yer tutar. DNA ikileşmesi sırasında bir DNA ipliğindeki baz dizisinin kullanılarak öbürünün sentezlenmesi, transkripsiyonda da bir DNA ipliğinden bir RNA molekülünün sentezlenmesi, baz eşleşmesi sayesinde olur. Baz eşleşmesi, protein çevrimi (translasyon) sırasında mesajcı RNA molekülündeki kodonların taşıyıcı RNA'daki antikodon tarafından tanınmasının da mekanizmasıdır. Bazı DNA veya RNA bağlanma enzimleri belli baz çiftlerini tanıyarak belli gen düzenleme bölgelerine bağlanabilirler.
Bir genin büyüklüğü veya bir canlı genomunun büyüklüğü çoğu zaman baz çifti olarak ifade edilir, çünkü DNA genelde çift ipliklidir. Dolayısıyla, toplam baz çifti sayısı, bir iplikte bulunan nükleotit sayısına eşittir (bunun istisnası, telomerlerde bulunan tek iplikli bölgelerdir). Haploit insan genomunun (23 kromozom) büyüklüğü yaklaşık 3 milyar baz çiftidir ve 20-25.000 protein geni içerdiği tahmin edilmektedir.
Örnekler

Aşağıdaki DNA dizileri baz eşleşme biçimlerini gösterir. Konvansiyon gereği üst satırdaki dizi 5' ucundan 3' ucuna doğru yazılmıştır; alttaki de dolayısıyla 3' - 5' doğrultusundadır.
ATCGAT
TAGCTA
AUCGAU
UAGCUA
Uzunluk ölçümü

Aşağıdaki kısaltmalar DNA ve RNA moleküllerinin uzunluklarını belirtmek için yaygın olarak kullanılır:
bç  = baz çifti
kb (= kbç) = kilo baz çifti = 1.000 bç
Mb = mega baz çifti = 1.000.000 bç
Gb = giga baz çifti = 1.000.000.000 bç
Tek iplikli DNA veya RNA durumunda uzunluk birimi olarak baz çifti yerine nükleotit kullanılır (kısaltması nt veya knt, Mnt, Gnt), çünkü eşleşme yoktur. Bilgisayar bilgi depolama kapasite birimi olan bayt ile baz çiftini ayırt etme gereği varsa kısaltma olarak kbç, Mbç, Gbç vb. kullanılabilir.
Santimorgan birimi bir kromozom üzerindeki uzaklıklar için kullanılır, ama ona karşılık gelen baz birimi sayısı canlıdan canlıya fark eder. İnsan genomunda bir santimorgan yaklaşık 1 milyon baz çiftine karşılık gelir.
Hidrojen bağlanması ve stabilite

Hidrojen bağlanması yukarıda belirtilen baz eşleşme kurallarının altında yatan kimyasal mekanizmadır. Hidrojen bağı alıcıları ve vericilerinin birbirleriyle uygun biçimde ilişkiye girmeleri sayesinde "doğru olan" çiftler oluşur. GC baz çiftinde üç hidrojen bağı vardır, AT'de ise yalnızca iki; bunun sonucu olarak GC çifti daha kararlıdır.
Daha büyük olan nükleobazlar, adenin ve guanin, pürinler olarak adlandırılan çift halkalı moleküller grubunun üyeleridir. Daha küçük olan sitozin, timin ve urasil ise tek halkalı pirimidinler grubunun üyeleridir. DNA'da yalnızca pürinler ve pirimidinlerin birbirine komplementerdir (tümleyicidir). Bazların bağlı olduğu şeker-fosfat zincirleri arasındaki uzaklık yüzünden iki pirimidin arası fazla açıktır ve hidrojen bağı oluşturamazlar, iki pürin ise birbirlerine fazla yakındır. Buna karşın RNA'da (iki hidrojen bağlı) GU eşleşmisine sıkça rastlanır.
Eşleşmiş DNA ve RNA molekülleri oda sıcaklığında göreceli olarak kararlıdır ama ısıtılmaları halinde, iki nükleotid zinciri belli bir ergime sıcaklığının üzerinde birbirlerinden ayrılırlar. Ergime sıcaklığını belirleyen faktörler moleküllerin uzunluğu, ikisi arasındaki hatalı eşleşme oranı (eğer varsa) ve GC oranıdır. Yüksek GC oranı ergime sıcaklığını artırır, bu yüzden aşırı sıcaklıkta büyüyen canlıların (Thermus thermophilus gibi) genomlarında GC oranı özellikle yüksektir. Buna karşın, genomda birbirinden ayrılması gereken bölgeler, örneğin sıkça okunan genlerin promotor bölgeleri, göreceli olarak GC-fakirdir. Polimeraz zincir reaksiyonu tepkimeleri tasarlanırken de GC içeriği ve ergime sıcaklı göz önüne alınır.
Baz istiflenmesi

Bazların aromatik halkalarının pi orbitalleri arasında meydana gelen baz istiflenme etkileşimleri de baz çiftleşmesindeki stabiliteye katkıda bulunur. Yan yana olan iki GC baz çifti arasındaki istiflenme etkileşimleri bu bakımdan diğer baz çiftleri arasındaki istiflenme etkileşimlerinden daha kararlıdır. Baz istiflenme etkileri özellikle RNA ikincil yapı elemanlarının kararlılığında önemli rol oynar. Örneğin RNA firkete yapılarının halka kısımları baz istiflenmesi ile stabilize olur.