stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Gürcistan'ın Somut Olmayan Kültürel Mirasları listesi

Somut olmayan kültürel miras, bir topluluğun veya bireyin kendi kültürel mirasının bir parçası olarak gördüğü her türlü bilgi, beceri, uygulama, ifade ve bunlarla ilişkili araç, gereç ve mekânı ifade etmektedir. Kavram, 32. UNESCO Genel Konferansı'nda  17 Ekim 2003 tarihinde kabul edilen sözleşmede tanımlanmıştır. Sözleşmede, Taraf Devletlerin, kendi topraklarındaki somut olmayan kültürel miras ögelerini belirlemek üzere kendi ulusal envanterini oluşturması, sürekli güncellemesi öngörülmüştür. Sözleşmede ayrıca somut olmayan kültürel mirasın dünya çapında daha iyi korunmasını sağlamak ve bunların öneminin fark edilmesini sağlamak amacıyla Somut Olmayan Kültürel Miras Listeleri'nin oluşması öngörülmüştür. Gürcistan sözleşmeyi 18 mart 2008 tarihinde imzalamıştır.
Temsilî Liste

| İsim | Kayıt tarihi | no>  | Açıklama |
| --- | --- | --- | --- |
| Chidaoba, Gürcistan güreşi | 2018 | 01371 | Chidaoba, tüm Gürcü bölgelerinde, köylerinde ve topluluklarında erkek nüfusun büyük bir kısmı tarafından uygulanan eski bir dövüş sanatıdır. |
| Gürcü alfabesinin üç yazı sisteminin yaşayan kültürü | 2016 | 01205 | Gürcü alfabesi Güney Kafkas dillerinin (Gürcüce, Megrelce, Svanca ve Lazca), özellikle Gürcücenin yazımında kullanılan alfabedir. |
| geleneksel kvevri şarap yapım yöntemi | 2013 | 00870 | Kvevri geleneksel Gürcü şarabının fermantasyonu, depolanması ve yıllandırılması için kullanılan büyük toprak kaptır. Tarihsel olarak en eski şarap üretim şeklidir. |
| Gürcü polifonik şarkısı | 2008 | 00008 | Gürcü polifonik şarkısı, Gürcistan'a özgü çok sesli bir vokal müzik türüdür. |
Gradisca Savaşı

Uskok Savaşı olarak da bilinen Gradisca Savaşı, 1615-1617 yılları arasında Venedik Cumhuriyeti ve destekçileri Hollanda ile İngltere ile Avusturya ve onu destekleyen Hırvatistan ve İspanyollar arasında yapıldı. Adını, Avusturyalılar tarafından düzensiz savaş için kullanılan Hırvatistanlı askerler olan Uskoklardan aldı. Savaş, Avusturya'nın egemenliği altında bulunan Uskokların korsanlığına tepki olarak başladı. Bununla beraber Venedikliler, Adriyatik'teki Avusturya ile olan ticaret rekabetini de ortadan kaldırmaya çalıştılar. Her iki taraf da kayda değer bir başarı elde edemedi ve en sonunda savaş maddi sıkıntılardan dolayı sona erdi. 26 Eylül 1617'de Madrid Antlaşması imzalandı ve Uskokların iç bölgelere sürgün edilmesi kararlaştırıldı.
Uskoklar karada kontrol edildikleri ve yıllık vergilerini ödememek için korsanlığa başladılar. Türk gemilerine saldırmanın yanı sıra Venedikliler ticaret gemilerini korumak için eskortlar, gözetleme kuleleri ve diğer koruyucu önlemlere başvurmaya çalışsa da maliyetleri inanılmaz şekilde arttı. Maliyetleri, 1590'larda 120.000 thaler, 1600'lerde 200.000 ve 1615'te 360.000'e kadar çıktı. Bunun üzerine Venedik birlikleri Soča Nehri üzerindeki Gradisca'yı kuşattılar.
Venedikliler korsanlara karşı diplomatik bir sefer başlattı fakat Uskoklar, İç Avusturya Arşidükü Ferdinand'ın (Amcası Kutsal Roma İmparatoru Matthias'tan ve kayınbiraderi İspanya kralı III. Felipe'den yardım isteyebilirdi) vasalıydı. Eylül 1616'da Nassau-Siegen Kontu John Ernest, Venedik hizmeti için Hollanda da 4,000 adam yetiştirmeyi kabul etti. Mayıs 1617'de bu kuvvetler geldi, altı ay sonra da İngiliz gönüllülerden oluşan 2,000 kişilik bir birlik daha geldi. İspanyol desteği ise denizde 12 Hollandalı ve 10 İngiliz savaş gemisinden oluşan bir filotilla tarafından, kara desteği ise Mantova'daki savaş nedeniyle engellendi.
Uskoklar

15 ve 16. yüzyıllarda Osmanlı İmparatorluğu, Balkanların büyük bölümünü fethetti ve bir Hristiyan mülteci akınını başlattı. Bu mültecilerin bir kolu olan Uskoklar, geçimlerini sağlamak için Türk gemilerini yağmalamaya başladı. 16. yüzyılın ortalarından itibaren ise Ragusa ve Venedik gibi Hristiyan ülkelerden gelen gemiler de saldırıya uğradı. 1593-1606 Osmanlı-Avusturya Savaşı'dan sonra daha fazla mülteci, Bihaç'ın Türklere kaybıyla bölgede önemli bir Avusturya karakolu haline gelen Senj'e taşındı. Avusturyalılar, Osmanlı İmparatorluğu ile olan barışı riske atmamak için Uskoklar'ın Türkleri kışkırtmalarını olabildiğince engellemeye çalıştılar. Bu yüzden de Uskoklar, Venedik gemilerine yaptıkları yağmayı artırdı.
Savaş için hazırlıklar

Habsburglar 1500 yılında Görz'ü miras yoluyla aldığından Venedik Cumhuriyeti'nin doğuya doğru genişlemesi imkansız hale geldi. Avusturya için ise Adriyatik Denizi'ne erişim sağlandı ve bu da iki ülkenin tüccarları arasında rekabete sebep oldu. Bilinmeyen bir yıldan itibaren Alpler üzerinden geçişlerine izin verilmeyen Venedikliler, Avusturya'yı ekonomik baskı altına almak için Uskoklar'ın saldırılarını kendi lehlerinde kullandılar. Venedik gemileri, Ferdinand'ın Uskok akınlarına son vermesini ve tazminat talep ederek Trieste'yi abluka altına aldı.
Ferdinand, maddi sıkıntılar yüzünden bu talebi karşılayamadı ve İspanya ve Kutsal Roma İmparatoru Matthias'ın Ferdinand'a yardım etme olasılığı düşük olduğundan Venedik Cumhuriyeti savaş yoluyla doğuya doğru genişleyebilir ve daha da güçlenebilirdi. Venedik, İngiltere ve Hollanda ile ittifaklar kurarak savaşa hazırlanmaya başladı. Protestan Birliği, Venedik'in kendi topraklarında asker toplamasına izin verdi. Ayrıca Avusturya yardımcı birlikleri için Graubünden kantonundaki Alpler üzerindeki geçişleri kapatmak için İsviçre ile bir anlaşma imzaladı.
Savaşa başlangıç

İlk çatışma 1616'da Uskok ve Segnani garnizonunun Avusturya'yı desteklediği Gorizia Tepeleri'nde başladı. Venedik tarafı Mariano'da avantajı elde ettikten sonra 24 Şubat 1616'da Gradisca d'Isonzo'ya ilerlediler ve Farra'da kamp kurdular.
Denizde güçlü olan Venedik Cumhuriyeti, Adriyatik'in efendisiydi. Avusturya, Venedik tarafından ablukaya alınan Trieste ve Hırvatistan kıyılarının küçük bir bölümüne sahipti. Venedik'te ikamet etmeyen ve Venedik'e vergi vermeyen hiçbir gemi bu sınırı geçemezdi. Ocak 1616'da Gorizia Tepeleri, Vipulzano ve San Martino di Quisco; Uskoklar tarafından korunuyordu. Mariano alanında bir Venedik müfrezesi kaldı. Farra yakınlarında kamp kuran Romalılar ve Medealılar, 24 Şubat 1616'da Gradisca'ya doğru ilerlediler. Kuşatma 29 gün sürdü. Venedik filosu, garnizonu Kaptan Sebastian Zuech tarafından takviye edilen Trieste'da kaza yaptı.1,000 süvari ve piyade ile Benedict Lezze, San Servelo'daki Venedik kalesini ele geçirdi. Tržac Kontu ve Hırvatistan genel yardımcısı Vuk Krsto Frankopan liderliğindeki Uskok birlikleri, 26 Kasım 1615'te Monfalcone'ye geldi ve şehri yağmaladı.
Venedik garnizonu kaledekilerle sınırlıydı. Bugünkü Slovenya'da Lokev yakınlarındaki Carso platosunda, 1,200 Hırvat askeri, 500 atlı ve 500 Uskok, Lezze liderliğindeki 3,000 Venedikli ile karşı karşıya kaldı. Savoy dükü bir ittifak önermesine rağmen bu teklifi Venedik senatosu reddetti. Bugünkü Palmanova'nın yöneticisi, toplam 3,000 adamdan oluşan Savorgnan ve Fruili milislerini seferber etti. Habsburgların Gradisca kalesinin çevresinde baskınlar başladı. Savaşın ilk aşamasında, Venedik hareketli saldırı kuvvetleri ile sürpriz saldırılar yapıyordu. Arşidük, daha güçlü konumları savunmak için bazı şehirleri, (Cervignano, Aquileia, Castelporpetto, Maranutto, Mariano, Romans d'Isonzo, Cormons ve Medea Sagrado) kaleleri ve köyleri terk etti. Saldırıları geri püskürttüğünde ise Uskoklar çevredeki köyleri yağmaladı ve sonrasında Venedik'in Loredan yöneticisi güneyi saldırılardan korumak için takviye kuvvetler aldı. Poreč ve Rovinj şehirleri topçular gönderdi ve Pula şehri de yiyecek ve silah gönderdi. Ordular Svetvinčenat, İstirya'da yoğunlaşmıştı.
Zaule Muharebesi

Bir kadırga ve birkaç küçük gemi ile Lezze, Muggia vadisine indi. Yüzbaşı Fabio Gallo'nun rehberliğindeki altı müfrezeyle Venedikliler Zaule tuz tavasını işgal etti ve bölgeyi yok etmeye başladı. Kaptan Daniel Francol, Carso platosundan geldi, ardından da Vuk Krsto Frankopan ve Yüzbaşı Sebastian Zuech komutasındaki silahşörler de peşinden geldi. Şaşıran Venedikliler gemilere kaçtı ama Lezze birliklerinin kaçışını engelledi. Venedik kadırgaları ayrım gözetmeksizin her tarafa toplarla ateş açtı. Her iki taraf da kayıplar verdi; Avusturya tarafı ise bir kadırgadan çıkan top atışı sonucu Hırvatların lideri Voyvoda Verdonoviz'i kaybetti.
Birinci Gradisca Kuşatması

1616'da Venedikliler Farra'yı kuşattı ve Arşidük, Gorizia ve Lucinico'dan saldırıya geçti. Üç büyük menfez, dört top ve üç küçük menfez ile Farra düşman ordusunu ağır kayıplarla püskürttü. Venedikliler, Guistiniani kuşatmayı kaldırıp Mariano'ya çekilmeden önce boş bir saldırı başlattı.
20 Aralık'ta Venedik Cumhuriyeti, Isonzo'nun batısındaki Avusturya topraklarını işgal etti ve Gradisca'yı kuşatarak saldırıya geçti. İki ay sonra Venedikliler 16,000 adam topladılar ve Gradisca'yı tamamen kuşattılar. Aynı zamanda Osmanlı'nın Bosna'daki askerleri, Avusturya sınır milislerinin Gradisca garnizonunun yardımına gelmesini engelleyen sınır boyu akınlar düzenlediler. Ferdinand'ın ordusu, daha sonra General Albrecht von Wallenstein da dahil olmak üzere 600 Alman ve aynı sayıdaki Uskoklar'dan oluşuyordu. Şehri kuşatan Venedik ordusu şehri ele geçiremedi ve hastalık çok sayıda kuşatmacının ölmesine sebep oldu. İspanya'nın Napoli Valisi Pedro Téllez-Girón, İspanya'nın izni olmadan Avusturya tarafında savaştı ve korsanlara Venedik ticaret gemilerine baskın yapma yetkisi verdi.
Nisan 1617'de Johan Ernst van Nassau-Siegen, 4,000 Hollandalı askerle Venedik'e geldi. Böylece Mayıs ayında Venedik ordusu yaklaşık 20,000 kişiye ulaştı. Bununla beraber Venedik, Gradisca'yı kuşatmayı sürdürdü fakat Avusturyalılar şehri terk etmedi. Bu esnada Ferdinand, hasta ve veliahtsız İmparator Matthias'a halef olmak için İspanyol desteğini almayı başardı. Mayıs 1617'de İngiliz gönüllü birliği dahil 2,000 kişi daha geldi. İspanyol desteği denizde 12 Hollandalı ve 10 İngiliz savaş gemisinden oluşan filotilla tarafından ve karadan gelen destek ise Mantova'daki savaş yüzünden engellendi.
Lucinico Muharebesi

Pompeo Giustiniani, Francesco Ferrante ve Martinengo de Rossi tarafından kuşatıldı. Manzano'lu Marcantonio, Camillo Trevor'un süvari birlikleri ve Arnavut birlikleri, St. Florian Kalesi ve çevresinde 60 kişiyi öldürerek akınlarına yeniden başladılar. Adam von Trautmannsdorf takviye aldı ve Soča'yı geçerek Lucenico ve Gradisca'yı güçlendirdi. Venedikliler ise bunun üzerine Orozio Baglioni liderliğinde Mariano, Corona, San Lorenzo ve Mossa'dan hareket eden üç sütunla şafakta Trautmannsdorf'un birliklerine saldırdı. Arnavutlar, Porcia Kontu'nun paralı askerlerinin ve Francis Camillo Martinengo ve Trevor'un sağındaki süvarilerin merkezinde yer alan toplam 4,000 kişiden oluşuyordu. Arnavutlar Lucinico Muharebesi'nde siperleri işgal etti fakat burada ilerlemek yerine ölü askerleri yağmalamayı seçtiler. Bu yüzden diğer sütunlar ağır kayıplara uğradı ve geri çekilmek zorunda kaldı. Venedikliler askeri faaliyetlerini yavaşlattı ve Avusturyalılar yeni takviye kuvvetler aldı.
Alpler'deki çatışmalar

2 Haziran'da Barbarigo yerine Antonio Prilu atandı. Prilu, taze Friulili ve Dalmaçyalı birlikleri de peşinde getirdi, saha tahkimatlarını güçlendirdi ve İstriya'da şaşırtan baskınlarına öncülük etti. Avusturyalılar da Monfalcone'daki baskınlara karşılık verdi. Monfalconese'de Arnavut birlikleri ağır bir kayıp verdikleri güçlü bir Venedik saldırısıyla karşı karşıya kaldı.
Savaş Alpler'e kadar uzandı ve Venedikliler Kobarid ve Tolmin'i yağmaladı. Bamberg piskoposu tarafından tutulan ve 400 adama sahip olan İngiliz paralı asker birliği lideri olan Schmit, 8 Ağustos'ta Pontebba'yı ele geçirdi. Manzano'lu Marcantonio da bir karşı saldırıda bulundu ve beş gün sonra Pontebba ve Malborghetto Valbruna'yı geri ele geçirdi. Hastalıktan dolayı zayıf düşen Avusturya birlikleri, mevcutlarının üçte birini kaybettiler ve Soča boyunca geri çekildiler. Bunun üzerine, Venedikliler Lucenico'yu işgal etti.
Barış

Devam eden çatışmalar olsa da her iki tarafta da barış arayışı ve özlemi vardı. Almanya'daki sorunları öngören Ferdinand, Venedik'le olan savaşın bitmesini istiyordu. Bunun yanı sıra Venedik de savaşa İspanya'nın dahil olmasından korktuğu için savaşı sürdürmek istemiyordu.
İspanya'nın arabulucuğundan sonra 6 Kasım'da Paris'te ateşkes sağlandı ve 28 Kasım'da terhisler başladı. Barış görüşmeleri uzadığından Hollanda asker toplamaya devam etti.
III. Felipe, Kutsal Roma İmparatoru Matthias, Venedik Cumhuriyeti ve Avusturya Arşidükü Ferdinand'ın imzaladığı barış antlaşması ile korsanların Avusturya'nın deniz alanlarından sürülmesine karar verildi. Venedikliler ise İstriya ve Fruli'de işgal ettikleri tüm yerleri İmparator'a ve Arşidük'e geri verecekti.
Venedikliler, Matthias tarafından Uskoklar'ın kovulmasını ve aynı zamanda körfez üzerindeki egemenliklerinin tanınmasını sağladılar. Yine de Friuli için genel tablo oldukça iç karartıcıydı. Fruili 1600'lerin başında sefalet, kıtlık, humma, hayvan hastalıkları ve kurt saldırıları ile uğraşıyordu.
Gradisca Kalesi
Senj Kalesi
Ravan İsaliyev

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Ravan İsaliyev
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Ravan Orınbasaroğlu İsaliyev
Doğum tarihi:  13 Mayıs 1988 (36 yaşında)
Doğum yeri:  Oral, Sovyetler Birliği
Boyu:  1,80 m (5 ft 11 in)
Pozisyon:  Orta saha
Takım bilgileri
Takımı:  Sibselmaş
Numarası:  80
Profesyonel kariyeri
Yıllar:  Takım
2002-08:  Akjayık
2008-10:  Vodnik
2010-12:  Start
2012-:  Sibselmaş
Millî takım kariyeri
2006-:   Kazakistan

Ravan Orınbasaroğlu İsaliyev (Kazakça: Рауан Орынбасарұлы Исалиев; d. 13 Mayıs 1988 Oral, Sovyetler Birliği), Kazak bandy oyuncusu. Sibselmaş ve Kazakistan millî takımında ortasaha pozisyonunda oynamaktadır.
Boardman Conover

Henry Boardman Conover (18 Ocak 1892 – 5 Mayıs 1950)  Amerikalı asker, satıcı ve amatör ornitolog.
Conover, Charles Hopkins Conover ve eşi Delia Louise Boardman'ın oğlu olarak Chicago'da doğdu. The Hill School'a gitti ve ardından Yale'deki Sheffield Scientific School'da eğitim gördü. Küçük yaşlardan itibaren doğa tarihine ilgi duydu ve kuş örnekleri topladı. 1920'de Chicago'daki Field Doğa Tarihi Müzesi için koleksiyon yapmak üzere Wilfred Hudson Osgood ile birlikte Venezuela'ya gitti. Bu gezi, onun işini bırakıp kendini ornitolojiye adaması için ilham kaynağı oldu. 1922'de Güney Amerika'ya geri dönerek Şili ve Arjantin'i ziyaret ettiler. 1926 yılında Conover Doğu Afrika'ya gitti. Conover, sırasıyla ornitoloji alanında ortak, 1924'te yaşam boyu üye, 1926'da destekçi, 1930'da katkıda bulunan, 1936'da kuşlar alanında araştırma ortağı, 1940'ta mütevelli heyeti üyesi ve kurumsal üye ve 1950'de Field Müzesi'nin hayırseveri oldu.
Conover'ın Graceland Mezarlığı'ndaki mezarı
Conover, çoğunluğu av kuşlarından oluşan örnek koleksiyonunu Field Müzesi'ne bağışladı. İçerisinde 30 tip olmak üzere toplam 18.000 adet numune yer alıyordu. Carl Eduard Hellmayr'ın Amerika Kuşları Kataloğu'na çok sayıda katkıda bulunmuştur.
Conover, Peabody Doğa Tarihi Müzesi'nin danışma kurulu, Chicago Zooloji Derneği'nin mütevelli heyeti ve Amerikan Ornitologlar Birliği'nin üyesiydi.
Hiç evlenmedi ve Chicago'da kalp yetmezliğinden öldü ve Graceland Mezarlığı'na gömüldü.
Adlandırdığı taksonlar

Kategoriye bakın:Boardman Conover tarafından adlandırılmış taksonlar
Martin Stokes

Martin Stokes, (d. 1961) Birleşik Krallık'taki King's College London'da etnomüzikoloji profesörüdür. Orta Doğu popüler müziğinin yanı sıra etnomüzikoloji ve antropoloji üzerine yaptığı çalışmalarla tanınmaktadır.
Martin Stokes, doktorasını Oxford Üniversitesi'nden (1989) aldı. Orta Doğu müziği ve müzik teorisi üzerine uzmanlaştı. 1989-1997 yılları arasında Kuzey İrlanda'daki Queen's University Belfast'ta antropoloji ve etnomüzikoloji dersleri verdi. Etnomüzikoloji Doçenti unvanını aldığı Chicago Üniversitesi'nde çalıştıktan sonra 2007'de Oxford'a döndü. 2003-2007 yılları arasında Chicago Üniversitesi'nde Ortadoğu Araştırmaları Merkezi'nin Direktörü olarak çalıştı.
Yayımlanmış eserleri

The Republic of Love: Cultural Intimacy in Turkish Popular Music (University of Chicago Press 2010).
The Arabesk Debate: Music and Musicians in Modern Turkey (Türkiye'de Arabesk Olayı) (1992).
Ethnicity, Identity and Music: The Musical Construction of Place (1997) editor.
Nationalism, Minorities and Diasporas: Identities and Rights in the Middle East (1996) co-editor.
Hazelnuts and Lutes ‟Perceptions of Change in a Black Sea Valley‟ in „Culture and Economy- Changes in Turkish Villages‟ (1993)
"Music and the Global Order" (2004)
"Musical Cosmopolitanism" (2007).
"Whatever Happened to Arabesk? Müslüm Gürses, Murathan Mungan and Aşk Tesadüfleri Sever" (2013)
Kamboçya-Yugoslavya İlişkileri

Kamboçya ve Yugoslavya
Kamboçya-Yugoslavya ilişkileri, Kamboçya ile şu anda dağılmış olan Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti arasındaki dış ilişkiler tarihidir. Norodom Sihanouk ile Yugoslavya Devlet Başkanı Josip Broz Tito arasındaki ilk resmi görüşme 1956'da Hırvatistan Sosylaist Cumhuriyeti'nin Brijuni adalarında gerçekleşti. 1976 yılına kadar Sihanouk, Yugoslavya'yı beş kez ziyaret ederken; Başkan Tito, Kamboçya'yı iki kez ziyaret etti. 1961 yılında Kamboçya ,Bağlantısızlar Hareketi'nin ilk konferansı olan  Belgrad'da düzenlenen Bağlantısızlar Hareketi Devlet Hükümet Başkanları Zirvesinde bulundu. Ayrıca Yugoslavya, 1969'da inşaası tamamlanan Kamboçyadaki Kirirom 1 Hidroelektrik Barajı'nın inşaatına yardımcı oldu ve kredi verdi
1970 Kamboçya darbesinin ardından Yugoslavya, Sihanouk'un Pekinde sığınan Kamboçya'nın sürgündeki hükümeti GRUNK ile ilişkilerini sürdürdü. Aynı zamanda Yugoslavya, Punom Pen'e büyükelçiliğini açtı. Ancak Kamboçya ile olan tüm resmi iletişmlerini GRUNK tarafından kontrol edilen Belgrad'daki Kamboçya Büyükelçiliği aracılığıyla yaptı.
Kızıl Kmerlerin iktidarı ele geçirmesi ve Demokratik Kampuçya'nın ilan edilmesinin ardından Yugoslavya yeni rejimle resmi ikili ilişkileri sürdüren dünyadaki sayılı ülkeden biriydi. 1978'in başlarında Tanjug, Vjesnik ve Politika dergilerinin Yugoslav muhabirleri iki hafta boyunca Kamboçyayı gezmelerine izin verilen Avrupa'dan ilk kişilerdi. Kamboçya-Vietnam Savaşı sırasında Belgrad, Kamboçyaya yapılan dış müdahalenin haksız olduğuna ve bunun daha geniş bir Çin-Sovyet çatışmasına yol açabileceğine inanıyordu.
Yugoslavya'nın dağılmasının ardından Kamboçya'daki Birleşmiş Milletler Geçici Otoritesi örneğini takip ederek, Doğu Slavonya, Baranja ve Batı Sirem Birleşmiş Milletler Geçici Yönetimi tasarlandı.
Subservience

| --- | --- |

Yönetmen: S.K. Dale
Yapımcı:  Les Weldon  Tanner Mobley  Jeffrey Greenstein  Jonathan Yunger  Yariv Lerner 
Yazar:  Will Honley  April Maguire 
Oyuncular:  Megan Fox  Michele Morrone  Madeline Zima  Matilda Firth  Andrew Whipp 
Müzik: Jed Palmer
Görüntü yönetmeni: Daniel Lindholm
Kurgu: Sean Lahiff
Dağıtıcı: XYZ Films
Çıkış tarih(ler)i: 13 Eylül 2024 (2024-09-13)
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Subservience Will Honley ve April Maguire'ın senaryosundan S.K. Dale tarafından yönetilen bir Amerikan bilimkurgu gerilim filmi. Filmin başrolünde Megan Fox, bilinç kazanan ve düşmanca davranan yapay zekalı bir jinoid, Michele Morrone ise onun alıcısı rolünde. Filmin 13 Eylül 2024'te gösterime girmesi planlanıyor.
Oyuncular

Megan Fox Alice rolünde
Michele Morrone Nick rolünde
Madeline Zima Maggie rolünde
Matilda Firth
Andrew Whipp
Suat Eraybar

Suat Eraybar'ın Aşiyan'daki mezarı
Suat Eraybar veya Ali Suat Eraybar (1910, Üsküdar - ?) Türk tümgeneral. Türkiye'nin en genç hava generali olan Eraybar, Türkiye-Amerika ilişkilerinin iyileşmesine olan katkılarından dolayı 1955'te Liyakat Nişanı ile ödüllendirilmişti. 1960 yılında tümgeneral rütbesi ile emekli olan Eraybar, Kongo'daki iç savaşta hava kuvvetlerinin başına geçerek isyancılara karşı savaştı. Hürriyet gazetesi Eraybar için Kongo'nun en güçlü ikinci adamı diye manşet atmıştı. Kongo'da ölen Eraybar, Aşiyan Mezarlığı'na defnedildi.
Katie Ledecky

Kathleen Genevieve Ledecky, (İngilizce telaffuz: [ləˈdĕki], Çekçe: Ledecký Çekçe telaffuz: [ˈlɛdɛtskiː]; d. 17 Mart 1997), Çek asıllı Amerikalı yüzücü. Olimpiyat Oyunları'nda 2 altın madalya ve 9 dünya şampiyonluğu vardır. Yüzme sporunda 400, 800 ve 1500 metre yarışmalarında çeşitli dünya rekorlarına sahiptir. İlk çıkışını 15 yaşındayken 2012 Londra Yaz Olimpiyatları'nda 800 metre serbestte altın madalya alarak yapmıştır. Yaz Olimpiyatları, Dünya Şampiyonası ve Pan Pacific Şampiyonalarında 16 altın 1 de gümüş madalya olmak üzere 17 madalyası vardır. 12 kez dünya rekoru kırmıştır.
Profesyonel sporculuk kariyerinin yanında eğitimine de devam eden Ledecky, Aralık 2020'de Stanford Üniversitesi'nde Psikoloji alanında lisans, Haziran 2021'de ise Siyaset Bilimi alanında yan dal eğitimini tamamlamış ve mezun olmuştur.
Dashing Through the Snow

| --- | --- |
Release poster
Yönetmen: Tim Story
Yapımcı:  John Jacobs  Will Packer 
Yazar: Scott Rosenberg
Oyuncular:  Lil Rel Howery  Chris "Ludacris" Bridges  Teyonah Parris  Oscar Nunez  Madison Skye Validum  Mary Lynn Rajskub 
Müzik: Christopher Lennertz
Görüntü yönetmeni: Christopher Duskin
Kurgu:  David Clark  David Rennie 
Stüdyo:  Walt Disney Pictures  Will Packer Productions  Smart Entertainment 
Dağıtıcı: Disney+
Çıkış tarih(ler)i: 17 Kasım 2023 (2023-11-17)
Süre: 90 minutes
Ülke: United States
Dil: English
Dashing Through the Snow, Tim Story tarafından yönetilen, Scott Rosenberg tarafından yazılan ve Chris "Ludacris" Bridges, Teyonah Parris ve Lil Rel Howery'nin başrol oynadığı 2023 Amerikan Noel fantastik komedi filmidir.
Döküm

Lil Rel Howery - Nick
Chris "Ludacris" Bridges - Eddie Garrick
Madison Skye Validum - Charlotte Garrick
Teyonah Parris - Allison Garrick
Oscar Nunez - Conrad Harf
Ravi Patel - Peter
Gina Brillon as Sonya Truckle
Sebastian Sozzi - Martin Truckle
Gaby Rosario - Kayleigh Truckle
Noah Ayden Hernandez - Diego Truckle
Marcus Lewis - Paul
Mary Lynn Rajskub - Mary
Michael H. Cole - Moke
Kayte Giralt - Ginny
Vince Pisani - Luther
David Shae - Detective Bobby Carlotta
Depelsha Thomas Mcgruder

Depelsha Thomas Mcgruder (d. 7 Ekim 1972), ABD'li aktivist, MOBB United'ın kurucusu ve CEO'su medya ve eğlence yöneticisidir. Depelsha Thomas McGruder, Brooklyn, New York'ta yaşıyor.
Kariyeri

Ford'un küresel operasyon ve finansmanını denetlemekten sorumludur. Aynı zamanda vakfın baş işletme görevlisi ve saymanıdır. 2020 yılından önce WNYC, WQXR, Gothaminst.com, The Greene Spece ve gibi operasyonlarda çalıştı ve New Jersey Public Radio'nun  (NYPR) COO'luğunu yaptı.
NYPR'den önce 17 yıl süreyle Viacom'da MTV ve BET Networks'te üst düzey liderlik yaptı. Howard Üniversitesi'nden lisans ve Harvard Business School'dan MBA derecelerine sahip olan Depelsha, Kariyerine yayın gazatesici olarak başlamıştır.
2021 yılında BBC 100 kadın listesine dahil olmuştur.
Depelsha, Viacom'da (MTV ve BET Networks) Strateji ve Operasyonlar, iş geliştirme ve Programlama alanlarında 17 yıl çalıştı. Kariyerine yerel bir televizyon gazetecisi olarak başladı ve stratejik yönetim danışmanı olarak deneyime sahip.
Yedi Çatılı Ev (Mayo, Florida)

Yedi Çatılı Ev, Florida'nın kuzeybatısında yer alan Clark ve Bloxham caddelerinin köşesinde tarihi bir sekizgen evdir. James Mitchell, Nathaniel Hawthorne'un The House of the Seven Gables (Yedi Çatılı Ev) kitabını okuduktan sonra bu evi tasarlamış ve Mack Koon'a inşa ettirmiştir.
Castillo de Gauzón

Castillo de Gauzón (Gauzón Kalesi), İspanya'nın Asturias bölgesindeki Castrillón belediyesinde bulunan harabe bir İspanyol tahkimatıdır. Kalenin birçoğu yok olmuş durumdadır, çünkü yapıyı oluşturan taşların bir kısmı bölge sakinleri tarafından evler ve diğer yapılar inşa etmek için alınmıştır.
Yapı, Asturias için özel bir öneme sahiptir çünkü Zafer Haçı'nın altın ve değerli taşlarla kaplandığı yerdir. Alanda yapılan arkeolojik kazılar, yapının dokuzuncu yüzyıla kadar dayandığını göstermiş olsa da daha sonraki Karbon-14 testleri yapının yedinci yüzyılın ortalarında inşa edildiğini ortaya koymuştur.