stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Şırnak Şerafettin Elçi Havalimanı
İstatistikler

Kaynak Vikiveri sorgusuna bakın.
| Yıl | İç Hatlar |  % değişim | Dış Hatlar |  % değişim | Toplam |  % değişim |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2023 | 409.462 |  %45 |  |  | 409.462 |  %45 |

| 2022 | 282.798 |  %9 |  |  | 282.798 |  %9 |
| 2021 | 314.677 |  %39 |  |  | 314.677 |  %38 |
| 2020 | 227.169 |  %38 | 117 |  | 227.286 |  %38 |
| 2019 | 365.865 |  %14 |  |  | 365.865 |  %14 |
| 2018 | 425.345 |  %25 |  |  | 425.345 |  %25 |
| 2017 | 341.047 |  %41 |  |  | 341.047 |  %41 |
| 2016 | 241.311 |  %12 |  |  | 241.311 |  %12 |
| 2015 | 273.396 |  %8 | 71 |  | 273.467 |  %8 |
| 2014 | 254.254 |  %551 |  |  | 254.254 |  %551 |
| 2013 | 39.074 |  |  |  | 39.074 |  |

(*)Kaynak: dhmi.gov.tr
Binbirdirek Sarnıcı

Başlığın diğer anlamları için Sarnıç (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |

Sarnıcın içi
Konum: Fatih, İstanbul,  Türkiye
Koordinatlar: 41°0′27″K 28°58′28″D﻿ / ﻿41.00750°K 28.97444°D﻿ / 41.00750; 28.97444
Binbirdirek Sarnıcı ya da diğer adıyla Filoksenos Sarnıcı (Yunanca: Κινστέρνα Φιλοξένου kinsterna Philoxenou), İstanbul'daki ikinci büyük sarnıçtır. Antik Bizans kaynaklarına göre 4. yüzyılda yapılmıştır. İçinde 224 sütun bulunan, 3584 m2 büyüklüğündeki sarnıç zamanla kurumuş ve 16. yüzyıldan itibaren atölye olarak kullanılmıştır.
Sarnıçtaki sütunlar, üst üste bindirilmiş iki gövdeden meydana gelmekte, üstlerinde hiçbir işleme bulunmayan kesik piramit biçiminde başlıklar bulunmaktadır. Sütun gövdelerine işlenmiş Yunan harflerinin, sarnıcın yapımında çalışan ve sütunları işleyen taşçıların işaretleri olduğu bilinir. Hipodromun batısında yer alır. Yakın yıllarda temizlenerek yanından geçen yola bir galeri ile bağlanmıştır. Kolay gezilen, enteresan ve güzel bir diğer ziyaret yerine dönüştürülen sarnıç 64 x 56 metre boyutundadır. 4. yüzyılda Bizans İmparatoru I. Konstantin devrinde, Roma kökenli senatör Philoksenos tarafından yaptırılmıştır. 224 adet orijinal sütundan 212 adedi günümüze gelmiştir. Kalın duvarların çevrelediği mekanın tuğla tonozları, bunları taşıyan, bir ara bölme ile bindirilmiş çifte sütünlar ve işlemesiz başlıkları enteresan görüntüler sergilemektedir. Küçük satış reyonları kafe ve sergi alanları ile sarnıcın ortasında yer alan, sütunların orijinal boyunun görülebildiği çukur bölüm, tadilat sırasında yapılmıştır.
İstanbul İtfaiyesi

| --- | --- |

İtfaiye logosu

Genel bilgiler
Kuruluş tarihi: 1714
Türü: Belediye itfaiyesi
Üst kuruluş: İstanbul Büyükşehir Belediyesi
Adres: İstanbul, Türkiye
Personel sayısı: 4.223
Yönetici(ler): Remzi Albayrak, Daire başkanı
Web sitesi: itfaiye.ibb.gov.tr
Alibeyköy İtfaiye İstasyonu
İstanbul Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi Başkanlığı veya kısaca İstanbul İtfaiyesi, İstanbul ilinin belediye itfaiye teşkilâtıdır. 1714 yılında kurulmuş olup tüm İstanbul ilinde yangın söndürme işlemi ve gelişen afetlerde ilk yardım arama-kurtarmadan sorumludur. Merkezi Fatih ilçesinde yer almaktadır.
İstanbul İtfaiyesi, 4.748 personel, 127 istasyon (29 gönüllü) ve 910 araç ile Türkiye'nin en büyük itfaiye teşkilatıdır.
Tarihçe

İstanbul İtfaiyesi'nin tarihi Türkiye'de itfaiye teşkilatı ilk olarak 1714 yılında Osmanlı İmparatorluğu döneminde Yeniçeri Ocağı'na bağlı olarak Dergâh-ı Âli Tulumbacı Ocağı adıyla kurulmasına kadar uzanmaktadır.
Yeniçeri Ocağı'nın 1826'da kaldırılmasıyla yerine 1827 yılında ordu içinde Yangıncı Taburu adlı itfaiye teşkilatı kuruldu. Bu birliğin yetersiz kalmasıyla 1884 yılında 4 kara itfaiye taburu 1887 yılında ise 1 deniz itfaiye taburu daha kurulmuştur.
25 Eylül 1923 tarihinde itfaiye hizmetlerinin belediyelere devredilmesiyle itfaiye teşkilatı günümüzdeki hâlini almıştır.
1997 yılına kadar İtfaiye Müdürlüğü olarak görev yapan İstanbul İtfaiyesi, 1997 yılında daire başkanlığına dönüştürüldü.
Bağlı birimler

Merkez İtfaiye Şube Müdürlüğü
Avrupa Yakası İtfaiye Şube Müdürlüğü
Anadolu Yakası İtfaiye Şube Müdürlüğü
Acil Yardım ve Can Kurtarma Şube Müdürlüğü
Afet Koordinasyon Merkezi Şube Müdürlüğü
Muhammed'in Taif ziyareti

Arka planda Hicaz Dağları ve ön planda Taif'e giden yol.
İslam peygamberi Muhammed, 619 veya 620 yılında yanına evlatlığı Zeyd bin Hârise'yi de alarak Taif'i ziyaret etti. Amacı, Taif halkını İslam'a davet etmek ve kendi kabilesi Kureyş'e karşı mücadelesinde onlardan yardım ve koruma istemekti. Ancak Taifliler teklifini reddettiler, onu ve Zeyd'i taş yağmuruna tutarak ve yaralayarak şehrin dışına çıkardılar.
Muhammed, Taif'ten zorla çıkarıldıktan sonra şehrin dışındaki bir meyve bahçesine sığındı ve orada Hristiyan bir köle tarafından kendisine üzüm ikram edildi. Ardından köle, Muhammed'in İslam davetini kabul edip Müslüman oldu. Mekke'ye dönüş sırasında Kureyşliler, Muhammed'in Mekke'ye girmesine izin vermemeye karar verdiler. Ancak Mut'im bin Adî adında bir Mekkeli kabile reisi, onun memleketine güvenli bir şekilde yeniden girmesini mümkün kıldı.
Arka plan

570 yılı civarında doğan İslam peygamberi Muhammed, İslam inancına göre yaklaşık 40 yaşındayken Hira Mağarası'nda Cebrâil'den ilk vahyi aldı ve bu yeni dini Mekke'de yayma girişiminde bulundu. Ancak erken dönemde dini yaymakta güçlük çekti ve Mekkelilerin baskısına maruz kaldı. 619 yılında eşi Hatice ve amcası Ebû Talib, üç gün arayla öldüler. Kendisine en büyük desteği veren bu iki yakınının ölümü Muhammed'i üzdü ve onu zor bir duruma düşürdü. Mekkeli paganlar, amcası ve eşinin ölümünden sonra bir süre evine kapanan ve çok nadir dışarı çıkan Muhammed'e yönelik baskılarını artırdılar ve kendisine fiilî saldırılarda bulunmaya başladılar. İslam kaynaklarında, Hatice ve Ebû Talib'in üst üste öldüğü bu yıl "Senetü'l-Hüzn" (Hüzün Senesi) olarak isimlendirilmiştir.
Ebû Talib'in ölümünün ardından Haşimoğulları kabilesinin liderliği, Muhammed'e düşman olan amcası Ebû Leheb'e geçti. Bundan sonra Muhammed, Arap kabilelere peygamber olduğunu anlatmak ve onları Allah'a ibadet etmeye çağırmak için ticaret yerlerini dolaştı. Bu gezilerde sıklıkla Muhammed'i takip eden Ebû Leheb ise, konuştuğu kişilere "onun bozgunculuk yaptığını, ona itaat etmemeleri ve onu dikkate almamalarını" söyledi. Kısa bir süre sonra Ebû Leheb, Mekkeli paganların da desteğiyle  kabilenin Muhammed üzerindeki korumasını geri çekti. Bu durum Muhammed'i büyük bir tehlikeye attı; çünkü kabilenin korumasının geri çekilmesi, onun öldürülmesinin herhangi bir Kan davasına neden olmayacağı anlamına geliyordu. Yaşanan bu olaylar, Muhammed'in Taif'e gitmesine neden oldu.
Taif'e ziyaret

O zamanlar Taif, Mekke'den yaklaşık iki veya üç günlük bir mesafedeydi. Yemen yolu üzerindeki yüksek ve serin dağların yamaçlarında yer alan Taif, meyve bahçeleriyle doluydu. Tepeler, Mekke'nin ileri gelenleri ve yöneticileri tarafından yaz aylarını geçirmek için ziyaret edilirdi. Benî Sakif kabilesinden üç kardeş olan Habib, Mes'ud ve Abd-i Ya Leyl, o dönemde şehrin başlıca yöneticileriydi.
Muhammed, gelişiyle onları İslam'a davet etti ve kendi kabilesi Kureyş'e karşı mücadelesinde onlardan yardım ve koruma istedi. Ancak Taifliler bu teklifi şu sözlerle reddettiler:
"Eğer sen gerçekten bir peygamber isen, neden bizim yardımımıza ihtiyacın var? Eğer Allah seni elçisi olarak gönderdiyse neden korumuyor? Eğer Allah bir peygamber göndermek isteseydi, zayıf ve öksüz bir yetim olan senden daha hayırlısını bulamaz mıydı?"
Muhammed bu sözler üzerine çabalarının boşa gittiğini düşünerek, Kureyş'in kendisine karşı düşmanlığını derinleştirmesinden korktuğu için Benî Sakif'den en azından bu konunun gizli tutulmasını istedi. Ancak Benî Sakif, bu konuyu gizli tutmak yerine Taif halkını ona karşı kışkırttı ve onu taş yağmuruna tutarak, ellerinden ve ayaklarından yaralayarak surlarla çevrili şehrin dışına çıkmaya zorladı.
Aişe'nin rivayetine göre Muhammed, Taif'te yaşadıklarının Uhud'da yaşadıklarından bile daha kötü olduğunu söylemiştir.
Meyve bahçesi

Muhammed daha sonra şehrin dışındaki bir meyve bahçesine sığındı. Bahçenin sahipleri, Mekke'nin Şems kabilesinden Utbe ile kardeşi Şeybe, o sırada bahçedeydiler ve Muhammed'in bu hâline üzüldüler. Kendisine bir tabak üzüm vermesi için Hristiyan köleleri Addas'ı gönderdiler. Muhammed de bu ikramı kabul etti ve "Bismillah" (Allah'ın adıyla) diyerek yedi. Genç köle, kasabasını terk ettiğinden beri bu sözlerin söylendiğini hiç duymadığını söyledi. Muhammed, daha sonra ona nereli olduğunu ve hangi dine mensup olduğunu sordu. Addas da, Ninovalı bir Hristiyan olduğunu söyledi. Addas, daha sonra Muhammed'e onun kim olduğunu ve Yunus'u bilip bilmediğini sordu. Muhammed de bunun üzerine şöyle cevap verdi:
"O benim kardeşimdir; o Allah'ın peygamberiydi ve ben de Allah'ın peygamberiyim."
Daha sonra Addas Muhammed'in başını, ellerini, ayaklarını öptü ve orada Müslüman oldu. Addas, dönüşünde bu olaya tanık olan iki efendisi tarafından azarlandı ve bunun üzerine efendilerine şöyle cevap verdi: "Bu topraklarda ondan daha iyi bir adam yok, o bana yalnızca bir peygamberin bilebileceği şeyleri söyledi."
Dönüş

Muhammed'in Mekke'ye dönüş yolculuğunda Taif'te olup bitenlerin haberi Mekkelilere ulaştı ve bunun üzerine Kureyş'in ileri gelenlerinden Ebû Cehil şunları söyledi:
"Onun Taif'e girmesine izin vermediler, bu yüzden biz de onun Mekke'ye girmesine izin vermeyelim."
Muhammed, gece yarısında Mekke ve Taif şehirlerinin arasında yer alan Nahle Vadisi'ne vardı, burada biraz dinlendikten sonra namaz kılmaya başladı. Namaz sırasında yedi kişilik bir cin kafilesi, Muhammed'in yanından geçerken onun Kur'an okuyuşuna tanık oldular ve orada Müslüman oldular.
Muhammed Mekke'ye yaklaştığında, içeri girmesine izin verilmediğini fark etti ve yoldan geçen bir atlıdan güvenli bir şekilde Mekke'ye girebilmesi için yardım istedi. Bu kişi, annesinin kabilesinden biri olan Ahnes bin Şerik idi. Ancak Ahnes, kendisi ile Kureyş kabilesi asasında bir anlaşma bulunduğunu ve bu konumdaki bir kişinin başka birisini koruma altına almasının mümkün olmadığını söyleyerek teklifi reddetti. Muhammed'in daha sonra himaye talebinde bulunduğu Süheyl bin Amr da kabile ilkelerini gerekçe göstererek Muhammed'in bu isteğini geri çevirdi. Sonunda Muhammed, Benî Nevfel kabilesinin şefi Mut'im bin Adî'ye bir mesaj gönderdi. Mut'im bu mesajı kabul etti ve silahlandıktan sonra oğulları ve yeğenleriyle birlikte Muhammed'e Mekke'ye kadar eşlik etti. Ebû Cehil onları görünce Mut'im'e Müslüman mı olduğunu yoksa sadece Muhammed'e koruma mı sağladığını sordu. Mut'im ise bu soruyu "Tabi ki de Muhammed'e sadece koruma sağlıyorum." diye yanıtladı. Ebû Cehil daha sonra  şöyle dedi: "Sizin koruma sağladığınız bu kişiyi biz de koruruz."
Konuyla ilgili yayınlar

Conrad, Lawrence I. (1987). "Abraha and Muḥammad: Some Observations Apropos of Chronology and Literary "topoi" in the Early Arabic Historical Tradition". Bulletin of the School of Oriental and African Studies (İngilizce). Cambridge University Press. 50 (2). doi:10.1017/S0041977X00049016.
Buhl, F.; Welch, A. T.; Schimmel, Annemarie; Noth, A.; Ehlert, Trude (5 Haziran 1998). "Muḥammad". Encyclopaedia of Islam (İngilizce). 7 (2. bas.). Brill. ISBN 978-90-04-09419-2. 26 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Wensinck, A.J.; Rippen, A. (27 Haziran 2002). "Waḥy". Encyclopaedia of Islam (İngilizce). 11 (2. bas.). Brill. ISBN 978-90-04-12756-2. 26 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Zetterstéen, K.V.; Bosworth, C.E. (30 Haziran 2000). "al-Ta'if". Encyclopaedia of Islam (İngilizce). 10 (2 bas.). Brill. ISBN 978-90-04-11211-7. 26 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi.
İbn-i İshak (Ekim 2002). Sîretü İbn İshak (İngilizce). Guillaume, A. tarafından çevrildi. Oxford University Press.
Lewis, Bernard (23 Mayıs 2002). The Arabs in History (İngilizce) (6 bas.). Oxford University Press. ISBN 978-0192803108.
Lapidus, Ira M. (29 Ekim 2012). Islamic Societies to the Nineteenth Century: A Global History (İngilizce). Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-51441-5.
Towghi, M. Muhammad (17 Mayıs 1991). Foundations of Muslim Images and Treatment of the World Beyond Islam (Doktora) (İngilizce). 3. Michigan Eyalet Üniversitesi Tarih Bölümü. doi:10.25335/2cp9-hc90.
Adil, Hajjah Amina (2002). Muhammad, the Messenger of Islam: His Life & Prophecy (İngilizce). ISCA. ISBN 978-1-930409-11-8.
Mubârakpûrî, Safî-ur-Rahmân (1996). Ar-Raheeq Al-Makhtum. The Sealed Nectar: Biography of the Noble Prophet (İngilizce). Darussalam Publications. 31 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Küçükaşçı, Mustafa Sabri (2010). "Taif". TDV İslâm Ansiklopedisi. 39. 27 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ekim 2024.
Küçükaşçı, Mustafa Sabri (2009). "Senetü'l Hüzn". TDV İslâm Ansiklopedisi. 36. 21 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ekim 2024.
Kapar, Mehmet Ali (1994). "Ebû Leheb". TDV İslâm Ansiklopedisi. 10. 10 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ekim 2024.
Taşhanlar (yapı)

XVII. yy. da Şebinkarahisar Sipahi Reisi Taban Ahmet Ağa tarafından yaptırılmıştır. Kale ve orta mahalleye giden yolun sağ ve sol tarafında yer alan kâgir bedesten yapılan bu binalar 1939 depremine kadar bozulmadan durmuştur. 1915 tarihinden 1939 tarihine kadar cezaevi olarak kullanılan bedestenler kısmen depremden ve geri kalan taş, demir ve kurşun 'ları için insanlarca tamamen tahrip edilmiştir.
Almanya-Türkiye ilişkileri

| --- | --- |



 Almanya:  Türkiye
 
Diplomatik Misyon
Almanya'nın Ankara Büyükelçiliği: Türkiye'nin Berlin Büyükelçiliği
Temsilcilik
Büyükelçi Martin Erdmann: Büyükelçi Ahmet Başar Şen
Almanya-Türkiye ilişkileri, Türkiye'nin Almanya Federal Cumhuriyeti'yle süregelen uluslararası politikalarını içerir. Almanya ile Türkiye arasındaki ilişkiler üst düzey ziyaretler aracılığıyla yoğun olarak gerçekleşmektedir.
Tarihçe > I. Dünya Savaşı

Osmanlı İmparatorluğu dönemin Alman İmparatorluğu'nun ısrarları ve kaybedilen toprakların kazanılması ümidiyle I. Dünya Savaşı'na Almanya ve müttefikleri İttifak Devletleri yanında girdi. Ancak savaş sonunda İtilaf Devletleri üstün gelince Osmanlı İmparatorluğu ağır yaptırımları olan, İtilaf Devletleri ile Mondros Mütarekesi'ni imzaladı.
Tarihçe > Cumhuriyet sonrası dönem

Türkiye ile Almanya arasında 1924 yılında Dostluk, 1929 yılında Konsolosluk, 1930'da ise ticaret anlaşması imzalanmıştır. II. Dünya Savaşı'nın yaklaştığı dönemde Almanya'dan kaçan Yahudiler, Türkiye'ye davet edilerek ülkeye alındı. II. Dünya Savaşı esnasında Türkiye ile Almanya arasında yoğun bir ticari ilişki yaşandı; bu, Türkiye Cumhuriyeti tarihinde ihracatın zirveye çıktığı dönem oldu. 1960'larda Almanya ile Türkiye arasında imzalanan İşgücü Anlaşması'yla, çok sayıda Türk, çalışmak amacıyla Almanya'ya yerleşmiştir. Almanya'da 3 milyonunun üzerinde Türk vatandaşı yaşarken Türkiye'de yaşayan Alman vatandaşı rakamı ise 15 bindir. Türkiye'ye yılda 5 milyon Alman turist gelirken bu turistler Türkiye ekonomisi için önemli sayılmaktadır. 2016 yılı itibarıyla Türkiye ile Almanya arasındaki ticaret hacmi 36.8 milyar euro'dur.
Krizler > Göçmen Krizi

Ana madde: Suriye İç Savaşı'nda mülteciler
Suriye İç Savaşı sonrası başlayan 2015 yılından sonra ise büyüyen iç savaşa paralellik göstere Suriye İç Savaşı'nda mülteciler sorununa çözüm arayışları sürmektedir. Almanya ve üyesi bulunduğu Avrupa Birliği ile Türkiye arasında diplomatik görüşmeler yapılmaktadır. Merkel 2016 yılında da göçmen krizi için defalarca Türkiye'ye gelmiştir. 23 Nisan 2016 tarihinde yaptığı ziyarette ise Gaziantep'te bulunan sığınmacı kamplarını ziyaret etmiştir. Sığınmacılar konusu ile Avrupa'ya yasa dışı göçlerin durdurulması için Türkiye ile AB arasındaki sığınmacı protokolünün imzalanmasında Angela Merkel'in Türkiye ziyaretleri etkin rol oynamıştır.
Krizler > Ermeni Kırımı'nın soykırım olarak tanınması

Almanya Parlementosu'nda Yeşiller Partisi eş başkanı Cem Özdemir'in sunduğu "Ermeni olaylarının Soykırım olarak Tanınması" adıyla yapılan, 2 Şubat 2016 tarihli oylamada Ermeni Kırımı soykırım olarak tanınmıştır. Karar Türkiye Hükûmeti ve Dışişleri Bakanlığı tepki göstermiş, akabinde Türkiye'nin Almanya büyük elçisi geri çağrılmıştır.
Krizler > 15 Temmuz Darbe Girişimi

Türkiye'deki 15 Temmuz Darbe Girişiminden sonra, Almanya'ya sığınma talebinde bulunan FETÖ üyelerinin kabul edilmesi ve Türkiye'ye iade edilmemesi ile ilişkiler gerilmiştir. Bu gerginlik günümüzde hâlâ devam etmektedir.
Krizler > Diplomatik Miting Kriz

Adalet Bakanı Bekir Bozdağ'ın 16 Nisan tarihinde yapılacak 2017 Türkiye anayasa değişikliği referandumu ve diplomatik temaslar için gittiği Almanya'da bulunan Almanya vatandaşı Türklerle olan mitingini Stuttgart yakınlarındaki Gaggenau Belediyesi mitingi yasaklamış, bunun üzerine Bozdağ, Almanya Adalet Bakanı ile görüşmesini iptal etmiştir. Türkiye Dışişleri Bakanlığı Almanya'nın Türkiye büyük elçisini dışişleri bakanlığına çağırmış, Türkiye tarafından duyulan rahatsızlık iletilmiş ve Almanya Hükûmeti'ne diplomatik nota vermiştir. Ancak ilerleyen saatlerde Alman Ana muhalefet Sol Parti (SPD), Adalet Bakanı Bekir Bozdağ'ın konuşma yapmasının yasaklanmasını talep etti.
Türkiye ve Nazi Almanyası arasında Türk-Alman Dostluk Paktı imzalanırken, 18 Haziran 1941
Kusura Höyük

| --- | --- |
Arkeolojik Höyük
Adı:: Kusura Höyük
il:: Afyon
İlçe:: Sandıklı
Köy:: Kusura
Türü:: Höyük
Tahribat:: 
Tescil durumu:: Tescilli
Tescil No ve derece:: 2151/1; 3
Tescil tarihi:: 07.12.1994
Araştırma yöntemi:: Kazı

Kusura Höyük, Afyon İl merkezinin 55 km. güneybatısında, Sandıklı İlçesi'nin 12 km. güneyinde, Kusura Köyü'nün hemen batısında yer alan bir höyüktür. Tepe 400 metre çapında, 14 metre yüksekliğindedir.
Kazılar

Höyükteki kazılar 1935-37 yıllarında Cambridge Üniversitesi adına Winifred Lamb başkanlığında yapılmıştır.
Tabakalanma

Yerleşmenin Kalkolitik Çağ'dan Demir Çağı'na kadar yerleşim gördüğü anlaşılmaktadır. Kazılarda eskiden yeniye A, B ve C olarak tanımlanan üç ana tabaka saptanmıştır. Ayrıca höyüğün kuzey-kuzeybatısında yerleşim dışı bir mezarlık vardır. A tabakaları Kalkolitik Çağ yerleşmesidir. Oldukça geniş bir alana yayılmış olan B tabakası 7 yapı katıyla MÖ 3. binyıl ortalarına, Erken Tunç Çağı II. evre sonu - III. evre başına tarihlenmektedir. Bu tabakanın 7. yapı katı ise B'den C'ye geçiş dönemi temsil etmekte olup MÖ 3. binyıl sonu ile MÖ 2. binyıl başına tarihlenmektedir. C katı Asur Ticaret Kolonileri Çağı (Orta Tunç Çağı) ve Hitit Dönemi olarak görülmektedir. Kazı başkanı W. Lamb A tabakasını ilk yayınlarında MÖ IV. binyıldan başlatmıştır. Daha sonraki yayınlarda B tabakasının erken evresi olarak erken Tunç Çağı I. evre olarak değerlendirmiştir.
Buluntular

En üstteki A tabakası herhangi bir mimari buluntu vermemektedir. Kül tabakaları, çok sayıda çanak çömlek kırıkları ve yanmış ağaç parçaları bulunmuştur. B katında taş temel ya da subasman üzerine çıkılmış kerpiç duvarlı yapılar açığa çıkarılmıştır. Zeminler sıkıştırılmış topraktır. A tabakasında el yapımı çanak çömlek bulunurken B tabakasında artık çoğunlukla çark yapımıdırlar. Çanak çömlek tipleri zengin bir çeşitlilik göstermektedir. Öte yandan kırmızı haç bezemeli kaseler, yerleşmenin Batı Ege Bölgesi'yle ilişkilerine işaret etmektedir.
Küçük buluntular arasında pişmiş topraktan idoller ve hayvan figürinleri sayılabilir. B tabakasında bulunan bir idolün benzerlerinin Alişar ve Ahlatlıbel'de bulunduğu belirtilmektedir. Çok sayıda ağırşak, damga mühür, tezgâh ağırlıkları ve boncuk da küçük buluntular arasındadır. Bir diğer grup küçük buluntu sürtme taştan yassı balta, sap delikli balta, sap delikli çekiç - balta, delikli topuz, öğütme taşları ve havanelleridir. Kusura Höyük'ün en ilginç küçük buluntusu yassı keman biçimli idollerdir.
A tabakasının esas buluntuları, Troya I ile çağdaş olan mezarlık buluntularıdır. Burada ortaya çıkarılan 14 mezardan biri basit toprak mezar, on tanesi küp mezar, diğerleri ise sanduka mezardır. Toprak mezardaki gömüt başı batıya dönük, sağ yanına hocker (ana rahmindeki gibi) yatırılmıştır. Ölülerin yanına gömüt armağanı olarak kaba maldan kulplu testiler konulmuştur. Küp mezarlarda da, sanduka mezarlarda da gömüt hocker biçiminde yatırılmıştır. Ancak sanduka mezarlarda baş doğuya dönüktür. Ayrıca C tabakasına tarihlenen yerleşim içi beş basit toprak mezarda bebek gömütü ortaya çıkarılmıştır.
Değerlendirme

Kusura Höyük'ün erken Tunç Çağı yerleşmesi kent görünümünde bir yerleşme olarak görülmektedir. B tabakasının yapı düzeni Troya IIg yapı düzenine benzer bulunmaktadır. Çanak çömlek endüstrisi yöreye özgü de olsa Batı Anadolu'yla etkileşim açıktır.
Kuşşara'nın, yeri konusunda net bir kanıt henüz ele geçmemiştir ve farklı görüşler ileri sürülmektedir. Prof. Dr. Ekrem Memiş'e göre Kuşşara'nın Kusura Höyük olması mümkündür.
Tahribat durumu

Höyüğün kuzey yarısının neredeyse tümü, köylüler tarafından kerpiç yapmak üzere toprak alınmasıyla tahrip olmuştur. Kusura Höyük, Türkiye Arkeolojik Yerleşmeleri Projesi'nin 2000 yılı Türkiye Arkeolojik Tahribat Raporu'nda acil önlem alınması gereken yerleşmeler kategorisinde gösterilmektedir.
Bergama

Bu madde ilçe hakkındadır.Antik kent için Pergamon sayfasına bakınız.
| Bergama |
| --- | --- |
İlçe

 İzmir'in Türkiye'deki konumu
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: İzmir
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Avni Oral
 • Belediye başkanı: Tanju Çelik (CHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 1.544 km²
Rakım: 68 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 105.754
 • Kır: -
 • Şehir: 104.944
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 35700
İl alan kodu: 0232
İl plaka kodu: 35
Resmî site http://www.bergama.gov.tr/ http://www.bergama.bel.tr
Bergama, Türkiye'nin İzmir ilinin bir ilçesidir. Yüz ölçümü olarak İzmir'in en büyük ilçesidir. İlçenin güneyinde Aliağa, doğusunda Kınık ve Manisa ilinin Yunusemre ve Soma ilçeleri, kuzeyinde Balıkesir ilinin İvrindi, Burhaniye ve Ayvalık ilçeleri, batısında Dikili, güneybatısında ise Ege Denizi bulunmaktadır.
Tarımsal faaliyetler, sanayi, ticaret, tarih ve turizm bakımından Bakırçay havzasının en önemli ilçesidir. İyonya, Helen, Roma, Bizans dönemlerine ait anıtsal yapılar bulunan Bergama, Selçuk ilçesi ile birlikte İzmir'de kültürel turizmin iki temsilcisinden birisi sayılmaktadır. İlçenin merkezinde kurulu Pergamon antik kenti Helenistik dönemin kültür, bilim ve sanat merkezi olarak önem taşır. 
En önemli bitki örtüsü fıstık çamı ve pamuk bitkisidir.
Köken bilimi

Özhan Öztürk'ün iddiasına göre Bergama, Hitit dilinde "Yüksek yerleşim/üs", Hitit-Kaşka sınırındaki Argoma (Suluova) ise aynı dilde "sınır yerleşimi/üssü" anlamına gelmektedir. Yunanca Πέργαμος (Pergamos) olarak bilinmektedir.