stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Masatoşi Gündüz İkeda
Hayatı

1948'de Osaka Üniversitesi Matematik Bölümü'nü bitirdi. 1953'te doktor, 1955'te de doçent unvanlarını aldı. 1957-59 arasında Almanya'da Hamburg Üniversitesi'nde Helmut Hasse'nin yanında araştırmalar yaptı. Hasse'nin önerisi üzerine 1960'ta Türkiye'ye gelerek Ege Üniversitesi Tıp Fakültesinde İstatistik dersleri vermeye başladı. 1961'de aynı üniversitenin fen fakültesinde yabancı uzmanlığa atandı.
1964'te Türk uyruğuna geçerek, 1965'te doçent, 1966'da profesör oldu. 1968'de Ege Üniversitesi'nin izniyle bir yıl süreyle çalışmak üzere Orta Doğu Teknik Üniversitesi'ne gitti. İzninin bitiminde Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nin sürekli kadrosuna girdi. Çeşitli tarihlerde Hamburg, ABD'deki California ve Ürdün'deki Yermuk üniversitelerinde konuk öğretim üyesi, 1976'da Princeton'daki Yüksek Araştırma Enstitüsü'nde araştırmacı olarak çalıştı. Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumunun (TÜBİTAK) Temel Bilimler Araştırma Kurumunda yer aldı. Orta Doğu Teknik Üniversitesi Pür Matematik Araştırma Ünitesi başkanlığı yaptı. Cebir ve sayılar kuramına katkılarından dolayı 1979'da TÜBİTAK Bilim Ödülü'nü kazandı.
Japonya'da bulunduğu dönemde halkalar kuramı ve grupların matrisle gösterimi üzerine araştırmalar yapan İkeda, 1970'lerde cebirsel sayılar kuramına yönelerek, rasyonel sayılar cisminin salt Galois grubunun otomorfizimleri ve tümelliği konularında önemli çalışmalar gerçekleştirdi. Ünlü matematik dergisi Crelle's Journal'da yayımlanan bir çalışmasında Galois grubunun çok özel bir yapıda olduğunu gösterdi.
Özel yaşamı

Hamburg Üniversitesi'nde bulunduğu sırada tanıştığı Türk vatandaşı Emel Ardor ile 1964'te evlenen İkeda'nın Sinan ve İlhan adında 2 oğlu oldu. İlhan İkeda da kendisi gibi matematikçidir.
Aleksandar Berček

| Aleksandar Berček |
| --- | --- |

Doğum: 4 Eylül 1950 (74 yaşında) Vrdnik, Sırbistan Sosyalist Cumhuriyeti, Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti
Milliyet: Sırp
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1971– günümüz

Aleksandar Berček (d. 4 Eylül 1950), Sırp oyuncudur. 1971 yılından bu yana yüzden fazla filmde rol almıştır.
Biyografi

Tiyatro, sinema, radyo ve televizyon akademisinden mezun oldu. Rol aldığı kırkın üzerinde film ve sayısız tiyatro oyunu vardır.
O Belgrad Ulusal Tiyatrosunun 21 Ocak 1993 tarihinden  10 Mayıs 1997 tarihine kadar yönetmeni olmuştur.
Ödüller

1980 yılında Ko to tamo peva filmindeki Misko rolüyle Golden Arena Ödülü
2001 "Pavle Vuisic" Yaşam boyu Başarı Ödülü
2012 Yaşam boyu Başarı Golden Ring Ödülü
Filmografi (seçme)

| Yıl | Film adı | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 | Circles |  |  |
| 2007 | Promise Me This |  |  |
| 2004 | Life Is a Miracle |  |  |
| 1999 | The Dagger |  |  |
| 1998 | Cabaret Balkan |  |  |
| 1998 | Barking at the Stars |  |  |
| 1984 | The End of the War |  |  |
| 1981 | The Promising Boy |  |  |
| 1980 | Who's Singin' Over There? |  |  |
| 1978 | Bravo maestro |  |  |
| 1977 | Special Education |  |  |
| Yıl | Dizi adı | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1995 | The End of Obrenović Dynasty |  |  |
| 1987 | Vuk Karadžić |  |  |
| 1975 | Grlom u jagode |  |  |
| 1974 | Otpisani |  |  |
ATM Alamgir

| ATM Alamgir> Parlamento üyesi |
| --- | --- |
Görev süresi 1991-1996
Yerine geldiği: Saiful Islam Hiru
Yerine gelen: Md. Tajul Islam
Kişisel bilgiler
Doğum: 1950
Ölüm: 3 Ağustos 2020 (69-70 yaşlarında) Dakka, Bangladeş
Partisi: Jatiya Party (Ershad)
ATM Alamgir (d. 1950 - ö. 3 Ağustos 2020), Jatiya Partisi (Ershad) siyasetçisi ve Comilla-10 seçim bölgesini Bangladeş Milliyetçi Partisi üyesi olarak temsil eden Jatiya Sangsad üyesi.
Alamgir, 1991 yılında Comilla-10'dan Bangladeş Milliyetçi Partisi adayı olarak parlamentoya seçildi. Bangladeş Milliyetçi Partisinden ayrıldı ve 23 Nisan 2016'da Jatiya Partisi'ne (Ershad) katıldı.
Alamgir 3 Ağustos 2020'de Dakka'daki Greenlife Tıp Koleji Hastanesinde öldü.
Documenta

documenta (13) sırasında Kassel şehrindeki Fridericianum müzesi
documenta, her beş yılda bir Almanya'nın Kassel şehrinde yer alan modern ve çağdaş sanat sergisidir. 1955 yılında Kassel'de yer alan Bundesgartenschau (Federal Bahçıvanlık Gözterisi'nin bir parçası olarak sanatçı, öğretmen ve küratör Arnold Bode tarafından kurulmuştur. Nazizm'in kültürel karanlığından Almanya'yı kurtarıp çağdaş sanat seviyesine bir an önce ulaştırmak hedeflenmiştir. İlk documenta'da Picasso ve Kandinsky gibi güncel sanat üzerinde çok etkisi olduğu düşünülen birçok sanatçı bulunmuştur. Son dönemlerde documentalarda tüm kıtalardan sanat eserleri sergilenmektedir.
Her documentada sanat eserleri 100 gün boyunca sergilenir ve bu nedenle de sıklıkla "100 günlük müze" olarak adlandırılır. documenta satış yapılan bir sergi değildir. Genellikle Venedik Bienali, Art Basel ve Skulptur Projekte Münster ile aynı zamana denk gelir.
2012 yılında yapılan documenta sergisi ana bir tema çevresinde geliştirilmiştir. Bu tema birbirlerini ilk defa "Birleşik Arap Emirliklerinin para ile dolu çöllerinde" tanışmış olan iki bireyin Atlantik'in iki yakasından birbirlerine bağlanmalarıdır. Bu tema aynı zamanda küreselleşmenin romantik potansiyeli üzerine bir yorumlama olduğu kadar dijital platformların ilişkileri nasıl karmaşıklaştırabileceğine karşı yapılmış bir eleştirel yaklaşım ve bu tür ilişkilerin doğasını sorgulamayı amaçlayan bir konudur.
Eski "Rotes Palais"nin balkonunda bir documenta sanat eseri: Die Fremden Thomas Schütte, documenta IX 1992
“documenta” sözünün etimolojisi

Serginin adı olan "documenta" uydurulmuş bir kelimedir. Bu ad özellikle 1955 yılında yapılmış olan ilk sergi ve diğer sergilerin Nazi dönemi sırasında Alman halkına açık olmayan çağdaş sanatın bir "dokümantasyonu" olmayı amaçladığını göstermektedir. Arnold Bode'ye yakın olanların söylediğine göre bu adın verilmesinde Latince documentum kelimesinin docere (Latince: “öğretmek”) ve mens (Latince: “zekâ”) olarak ikiye ayrılması ve bunun documentanın amacını açıklamak için iyi bir kelime olması yatmaktadır.
Her documenta sergisi kendine özgü bir görsel kimlik kullanmıştır ve bunların çoğunda Bauhaus'ta ortaya çıkan yalnızca küçük harf kullanma stili kullanılmıştır.
Tarihçe

İlk documenta'nın, documenta 1'in kurucusu Kassel şehrinden öğretmen ve tasarımcı Arnold Bode idi. İlk olarak Bundesgartenschau'nun yanında destekleyici bir gösteri olarak planlanan sergi 1955 yılında 130.000'den fazla ziyaretçi çekmiştir. İlk serginin teması "çağdaş sanat"tan yani 1945 yılından sonraki sanattan çok Nazi döneminde Almanya'da "Entartete Kunst" olarak bilinen Fovizm, Ekspresyonizm, Kübizm, Blauer Reiter, Fütürizm ve Pittura Metafisica'nın eserlerinin halka gösterilmesine yönelikti. Dolayısıyla 1920'lerin ve 1930'ların soyut sanatı ve özellikle soyut resimler bu serginin odak noktasını oluşturuyordu.
Zamanla sergilerin odağı çağdaş sanata doğru kaydı. Başlangıçta gösteri yalnızca Avrupalı sanatçıların eserleri ile sınırlıydı ancak sonraları Amerika, Afrika ve Asya kıtasından sanatçıların eserleri de sergilenmeye başladı. İlk defa kâr getiren Documenta IV gösterisinde pop art, minimalizm ve kinetik sanat eserlerinden bir karma sergilenmiştir. Gerçekliği Sorgulamak -- Günümüzün Resimsel Dünyaları temasının etrafında şekillenen 1972 documenta gösterisi minimal ve soyut sanat eserlerini sergileyerek sanat tanımı radikal olarak değiştirdi ve bu tarzların halk tarafından kabul edilmesi için bir dönüm noktası oluşturdu. Aynı sergide o zamana kadar tanınmayan İsviçreli Adolf Wolfli'nin eserlerine büyük bir bölüm ayrıldı. Joseph Beuys, ütopik "Organization for Direct Democracy" (Doğrudan Demokrasi Örgütü) himayesinde birçok kere eserlerini sergiledi. 1945, 1968 ve 1976/77 gibi geniş sosyal ve kültürel karışıklıkları gösteren önemli siyasi tarihler documenta X (1997) sergisinin temel taşları oldu ve sanatın siyasi, sosyal, kültürel ve estetik keşifsel işlevleri incelendi. Documenta XI göç, kentleşme ve sömürgeleşme sonrası deneyimler gibi temalar çevresinde şekillendi ve belgesel fotoğraf, film ve videolar gösterildi. 2012 yılında yapılan documenta XIII "coşkulu feminist, küresel ve multimedyatik bir yaklaşım" olarak tanımlandı ve ölmüş sanatçıların eserleri ile antik sanattan da parçalar sergilendi.
Sanatçılar

documenta katılacak olan sanatçılara projelerini tasarlamaları ve gerçekleştirmeleri için en az iki yıl zaman tanımaktadır. Böylece ortaya çıkan eserler sıklıkla detaylı ve entelektüel olarak karmaşık olmaktadır. Ancak katılımcılar serginin açılışından önce kamuya açıklanmamaktadır. Her ne  kadar küratörler sanatçı seçiminde sanat pazarının dışına çıktıklarını belirtse de katılımcılar arasında her zaman tanınmış sanatçılar yer almaktadır. Örneğin documenta XIII'te, sanat eleştirmeni Jerry Saltz katılımcı sanatçıların üçte birinden fazlasının tanınmış Marian Goodman Gallery tarafından temsil edildiğini belirtmiştir.
Sanat yönetmenleri

Arnold Bode tarafından organize edilen ilk dört documenta serginin uluslararası güvenilirliğini sağlamıştır. Beşinci documenta'dan (1972) itibaren bir uzmanlar komitesi tarafından her bir documenta için bir sanat yönetmeni belirlenmiştir. Documenta VIII alışılmış beş yıl hazırlık yerine iki yılda hazırlanmıştır. İlk sanat yönetmenleri Edy de Wilde ve Harald Szeemann yönetimi beceremedikleri için görevden ayrılmıştır. Yerlerine Manfred Schneckenburger, Edward F. Fry, Wulf Herzogenrath, Armin Zweite ve Vittorio Fagone getirilmiştir. Coosje van Bruggen 1982 sergisi documenta VII için sanatçıların seçilmesine yardımcı olmuştur. Documenta IX'un küratör ekibi içinde Jan Hoet, Piero Luigi Tazzi, Denys Zacharopoulos ve Bart de Baere yer almıştır. documenta X için ilk kadın ve ilk Almanca konuşmayan sanat yönetmeni olarak Catherine David seçilmiştir. İlk Avrupalı olmayan sanat yönetmeni Okwui Enwezor documenta XI'de çalışmıştır.
| Title | Tarih | Sanat yönetmeni | Katılımcılar | Gösterilen eser | Ziyaretçi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| documenta | 16 Temmuz - 18 Eylül 1955 | Arnold Bode | 148 | 670 | 130.000 |
| documenta II | 11 Temmuz - 11 Ekim 1959 | Arnold Bode, Werner Haftmann | 338 | 1770 | 134.000 |
| documenta III | 27 Haziran - 5 Ekim 1964 | Arnold Bode, Werner Haftmann | 361 | 1450 | 200.000 |
| documenta IV | 27 Haziran - 6 Ekim 1968 | 24-strong documenta council | 151 | 1000 | 220.000 |
| documenta V | 30 Haziran -  Ekim 1972 | Harald Szeemann | 218 | 820 | 228.621 |
| documenta VI | 24 Haziran - 2 Ekim 1977 | Manfred Schneckenburger | 622 | 2700 | 343.410 |
| documenta VII | 19 Haziran - 28 Eylül 1982 | Rudi Fuchs | 182 | 1000 | 378.691 |
| documenta VIII | 12 Haziran - 20 Eylül 1987 | Manfred Schneckenburger | 150 | 600 | 474.417 |
| documenta IX | 12 Haziran - 20 Eylül 1992 | Jan Hoet | 189 | 1000 | 603.456 |
| documenta X | 21 HAziran - 28 Eylül 1997 | Catherine David | 120 | 700 | 628.776 |
| documenta XI | 8 Haziran - 15 Eylül 2002 | Okwui Enwezor | 118 | 450 | 650.924 |
| documenta XII | 16 Haziran - 23 Eylül 2007 | Roger M. Buergel | 114 | over 500 | 754.301 |
| documenta XIII | 9 Haziran - 16 Eylül 2012 | Carolyn Christov-Bakargiev | 180 |  | 860.000 |
Mekânlar

documenta Kassel şehrinde değişik mekânlarda sergilenmiştir. 1955 yılından beri sabit olan mekân Fridericianum müzesidir. 1992 yılında documenta IX için documenta-Halle yapılmıştır ve günümüzde sergilerin bir kısmı bu salonda yapılmaktadır. documenta için kullanılan diğer mekânlar arasında Karlsaue parkı, Schloss Wilhelmshöhe, Neue Galerie, Ottoneum ve Kulturzentrum Schlachthof sayılabilir. Okwui Enezor documenta'nın aldığı Avrupa-merkezli yaklaşımı değiştirebilmek için documenta XI'den önce Viyana, Berlin, Yeni Delhi, St. Lucia ve Lagos'ta beş platform kurarak documenta'yı yeni deneysel kültürlerin ortaya çıkabileceği sömürge sonrası sınırsız bir uzaya taşıyarak yeni bir boyut getirmeyi denedi. documenta XIII'te (2012), eserlerin yaklaşık beşte biri Kabul, Afganistan ve Banff, Kanada gibi yerlerde halka açıldı.
Bazı eserler genellikle açık havada, Fridericianum'un ve Karlsaue parkının önünde Friedrichplatz'ta sergilenir. documenta IX'da sunulan sanat eserleri için Karlsaue'de cam ve oluklu metalden oluşan ve birbirleri ile bağlantılı beş treyler geçici olarak kurulmuştur. documenta XII için Fransız mimarlar Anne Lacaton ve Jean-Philippe Vassal park içinde geçici "Aue-Pavillon"u kurmuştur.
Kalıcı sergiler

Farklı documentalarda sergilenen eserlerden bazıları Kassel müzeleri tarafından satın alınmıştır.Bunların arasında Joseph Beuys'un 7000 Eichen; by Haus-Rucker-Co'nun Rahmenbau (1977); Horst H. Baumann'nın Laserscape Kassel (1977); Anatol Herzfeld'in Traumschiff Tante Olga (1977); Walter De Maria'nın Vertikaler Erdkilometer; Claes Oldenburg'un Spitzhacke (1982); Jonathan Borofsky'nin Man walking to the sky (1992) ve Thomas Schütte'nin Fremde eserleri sayılabilir.
documenta arşivi

Bu sergi nedeniyle ortaya çıkarılan oldukça çok sayıda malzemenin bulunması nedeniyle Arnold Bode 1961'de bir arşiv yaratmaya karar vermiştir. Arşivin içerdiği koleksiyonun özünü documenta organizasyonunun dosyaları ve malzemelerinden gelmektedir. Arnold Bode ve sanatçı Harry Kramer tarafından ayrıca oluşturulan video ve görsel arşivi de sürekli olarak büyümektedir.
Ziyaretçiler

1992 yılında, documenta IX'da, documenta tarihinde ilk olarak yarım milyondan fazla kişi Kassel şehrine gelmiştir. 2002 yılında documenta, Kassel şehrinin nüfusunun üç katı sayıda 650.000 ziyaretçiyi ağırlamıştır. 2007 yılında, üçte biri yurtdışından gelen ve bunların arasında Hollanda, Fransa, Belçika ve Avusturya vatandaşlarının çoğunluğu oluşturduğu 754.000 ziyaretçi sergiye katılmıştır.
Bütçe

2007 yılında documenta'nın bütçesinin yarısı olan 19 milyon avro Kassel şehri, Hessen eyâleti ve Almanya'nın Kulturstiftung des Bundes'i tarafından ödenmiştir. Geri kalanı sponsorlardan, bağışlardan ve bilet satışlarından sağlanmıştır.
„Stadtverwaldung“ Joseph Beuys, Fridericianum müzesinin önünde meşe ağacı, documenta VII
Friedrichsplatz ve Fridericianum (soldan ikinci bina) ile documenta bilet gişesi (sağda).
Rahmenbau (1977) Haus Rucker und Co.
Arlene Gottfried

| Arlene Gottfried |
| --- | --- |

Doğum: 26 Ağustos 1950(1950-08-26) Brooklyn, New York, ABD
Ölüm: 8 Ağustos 2017 (66 yaşında) Manhattan, New York Şehri, New York
Ölüm sebebi: Meme kanseri
Milliyet: Amerikalı
Meslek: Fotoğrafçı

Arlene Harriet Gottfried (26 Ağustos 1950, Brooklyn, New York - 8 Ağustos 2017, Manhattan, New York), Amerikalı kadın fotoğraf sanatçısıdır. Kentin daha az zengin semtlerinden bazılarında sıradan günlük yaşam sahnelerini kaydeden New York'lu bir sokak fotoğrafçısı kimliğiyle popüler olmuştur.
50'li yaşlarından önce eserleri pek yaygın bilinmeyip daha sonradan çektiği fotoğraf eserleriyle adı geniş çevrelerce duyulan sanatçı. Yahudi asıllı olup fotoğraf işine girmeden önce kariyerinin başında gospel şarkıcısı olarak sahne aldı.
Özel yaşamı ve ölümü

Gottfried, komedyen ve aktör Gilbert Gottfried'in ablasıydı. Fotoğraf sanatçısı Arlene Gottfried 8 Ağustos 2017'de Manhattan'da meme kanseri nedeniyle 66 yaşında öldü.
Sassy, Go Go

| Sassy, Go Go |
| --- | --- |
Sassy, Go Go için tasarlanmış tanıtım afişi.
Format: Dizi
Tür:  Romantik  Dram  Komedi  Gençlik 
Senarist:  Yoon Soo Jung 
Yönetmen: Lee Eun-Jin
Başrol:  Jung Eun-ji  Lee Won Geun  Chae Soo Bin  Cha Hak Yeon  Ji Soo 
Dili: Korece
Bölüm sayısı: 12
Yapım
Mekân: Güney Kore
Gösterim süresi: 60 dakika   Pazartesi ve Salı 21:55 (KST)
Yayın bilgileri
Yayın tarihi: 5 Ekim 2015 - 24 Kasım 2015
Durumu: bitti
Kronoloji
Önce gelen: Yong-pal
Sonra gelen: Oh My Venus


Sassy, Go Go (Hangul : 발칙 하게 고고 ; RR: Balchikhage Gogo), bir yüksek okulda amigo kadrosuna gençlerin hayatlarını izleyen Güney Koreli televizyon dizisidir. Dizi 5 Ekim 2015 başında 22.00'de pazartesi ve salı günleri KBS2 'de yayımlanmıştır.
Konusu

Onlar zeki ve varlıklı ödüllendiren ve daha az entelektüel yetenekli tepeden bakıyor bir  akademik bir ortamda hayatta kalmak için bir girişim içinde olan Seul elit Sevit Lisesi'nde, Sassy Go Go beş öğrenci hayatlarını anlatıyor. Kang Yeon - doo (Jung Eun - ji) serseri sokak dans kulübü Real King lideridir ve bazı sorunlar yüzünden dağılan grubu bir araya getirmek için uğraşır. Kim Yeol (Lee Won - Keun) Baek Ho, öğrencilerin en zeki 5 kişiden oluşan elit bir kulüp başkan yardımcısıdır. iki kulüp birleşti ve bir amigoluk kadrosu oluşturmak zorunda, hem de kulüpleri yararına aralarındaki farklılıkları bir kenara koymak zorunda kalıyorlar.
Karakterler > Ana Karakterler

Jung Eun-ji olarak Kang Yeon-doo
Lee Won-keun olarak Kim Yeol
Cha Hak-yeon olarak Ha Dong-jae
Ji-soo olarak Seo Ha-joon
Chae Soo-bin olarak Kwon Soo-ah
Karakterler > Öğrenciler

Kim Min-ho olarak Hyo-sik
Shin Jae-ha olarak Tae-pyung
Kang Min-ah olarak Da-mi
Park Yoo-na olarak Jung-eun
Ooon olarak Joon-soo
Jung Hae-na olarak Jae-young
Kang Gu-reum olarak Na-yeon
Karakterler > Öğretmenler

Kim Ji-seok olarak Yang Tae-bum
In Gyo-jin olarak Im Soo-yong
Park Hae-mi olarak Principal Choi Kyung-ran
Lee Mi-do olarak Nam Jung-a
Kil Hae-yeon olarak Direktör Lee
Karakterler > Yardımcı Karakterler

Kim Yeo-jin olarak Park Sun-young
Go Soo-hee olarak Choi Hyun-mi
Choi Duk-moon olarak Kim Byung-jae
Reyting

| Bölüm # | Bölüm yayını | TNmS Reytings> Nationwide | TNmS Reytings> Seoul | AGB Nielsen> Nationwide | AGB Nielsen> Seoul |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 5 Ekim 2015 | 3.1% | 3.6% | 2.2% | 2.4% |
| 2 | 6 Ekim  2015 | 4.1% | 4.7% | 3.2% | 3.4% |
| 3 | 12 Ekim 2015 | 3.5% | 3.8% | 3.3% | 3.6% |
| 4 | 13 Ekim 2015 | 4.0% | 4.4% | 3.8% | 3.9% |
| 5 | 19 Ekim 2015 | 4.0% | 4.2% | 2.9% | 2.7% |
| 6 | 20 Ekim 2015 | 4.2% | 3.5% |  |  |
| 7 | 26 Ekim 2015 |  |  |  |  |
| 8 | 27 Ekim 2015 |  |  |  |  |
| 9 | 2 Kasım 2015 |  |  |  |  |
| 10 | 3 Kasım 2015 |  |  |  |  |
| 11 | 9 Kasım 2015 |  |  |  |  |
| 12 | 10 Kasım 2015 |  |  |  |  |
| Toplam | Toplam |  |  |  |  |
Mahmur (ilçe)

| Mahmur ilçesi قضاء مخمور |
| --- | --- |
İlçe
Mahmur ilçesiMahmur ilçesinin Irak'taki konumu
Koordinatlar: 35°46′40″K 43°34′40″D﻿ / ﻿35.77778°K 43.57778°D﻿ / 35.77778; 43.57778
Ülke:  Irak
İl: Ninova
Merkez: Mahmur
Yüzölçümü
 • Toplam: 2.682 km²
Nüfus (2018)
 • Toplam: 209.545
 • Yoğunluk: 78,13/km²
Zaman dilimi: UTC+03.00 (AST)
Mahmur ilçesi (Arapça: قضاء مخمور, romanize: Kaza-i Mahmur), Irak'ın Ninova ilinde bulunan bir ilçedir. Yüzölçümü 2.682 km² olan ilçenin nüfusu 1 Temmuz 2018 tarihi itibarı ile 209.545'tir. İlçenin merkezi Mahmur'dur.
Türkiye'deki bakanlıklar

Türkiye'deki bakanlıklar, Türk devletinin yürütme erkinin bir parçasıdır. Her bakanlık, cumhurbaşkanı tarafından atanan bir bakan tarafından yönetilir. Şu anda 17 bakanlık vardır.
Bakanlıklar listesi

| Logo | Bakanlık | Kısaltma | Yıl | Resmî site |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Adalet Bakanlığı | ADB | 1920 | Adalet Bakanlığı |
|  | Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı | ASHB | 2011 | Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı |
|  | Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı | ÇSGB | 1945 | Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı |
|  | Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı | ÇŞİDB | 1920 | Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı |
|  | Dışişleri Bakanlığı | DB | 1920 | Dışişleri Bakanlığı |
|  | Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı | ETKB | 1963 | Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı |
|  | Gençlik ve Spor Bakanlığı | GSB | 1969 | Gençlik ve Spor Bakanlığı |
|  | Hazine ve Maliye Bakanlığı | HMB | 1920 | Hazine ve Maliye Bakanlığı |
|  | İçişleri Bakanlığı | İB | 1920 | İçişleri Bakanlığı |
|  | Kültür ve Turizm Bakanlığı | KTB | 1957 | Kültür ve Turizm Bakanlığı |
|  | Millî Eğitim Bakanlığı | MEB | 1920 | Milli Eğitim Bakanlığı |
|  | Millî Savunma Bakanlığı | MSB | 1920 | Milli Savunma Bakanlığı |
|  | Sağlık Bakanlığı | SB | 1920 | Sağlık Bakanlığı |
|  | Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı | STB | 1949 | Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı |
|  | Tarım ve Orman Bakanlığı | TOB | 1924 | Tarım ve Orman Bakanlığı |
|  | Ticaret Bakanlığı | TB | 1924 | Ticaret Bakanlığı |
|  | Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı | UAB | 1939 | Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı |
Eski bakanlıklar

Erkân-ı Harbiye-i Umûmiye Vekâleti (1923-24): Genelkurmay Başkanlığı olarak değiştirildi
Şeriyye ve Evkaf Vekaleti (1923-24): Diyanet İşleri Başkanlığı olarak değiştirildi
İmar ve İskan Bakanlığı (1923-25, 1957-83): İlki İçişleri, ikincisi ise Bayındırlık Bakanlığı ile birleştirildi.
Bahriye Vekaleti (1924-27): Milli Savunma Bakanlığı ile birleştirildi.
Devlet Bakanlığı (1946-2011)
İşletmeler Bakanlığı (1978-1979): Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı ile birleştirildi.
Koordinasyon Bakanlığı (1958-60): Devlet Planlama Teşkilatı olarak değiştirildi.
Yerel Yönetim Bakanlığı (1978-79): İçişleri Bakanlığı ile birleştirildi.
Avrupa Birliği Bakanlığı (2011-18): Avrupa Birliği Başkanlığı olarak değiştirildi.
Kalkınma Bakanlığı (2011-18): Strateji ve Bütçe Başkanlığı ve Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı ile birleştirildi.
Ekonomi Bakanlığı (1920-24, 1928-60, 1971, 1983-2018): Ticaret Bakanlığı ile birleştirildi
Bakanlar listesi

Türkiye adalet bakanları listesi
Türkiye aile ve sosyal hizmetler bakanları listesi
Türkiye çalışma ve sosyal güvenlik bakanları listesi
Türkiye çevre, şehircilik ve iklim değişikliği bakanları listesi
Türkiye dışişleri bakanları listesi
Türkiye enerji ve tabii kaynaklar bakanları listesi
Türkiye gençlik ve spor bakanları listesi
Türkiye hazine ve maliye bakanları listesi
Türkiye içişleri bakanları listesi
Türkiye kültür ve turizm bakanları listesi
Türkiye millî eğitim bakanları listesi
Türkiye millî savunma bakanları listesi
Türkiye sağlık bakanları listesi
Türkiye sanayi ve teknoloji bakanları listesi
Türkiye tarım ve orman bakanları listesi
Türkiye ticaret bakanları listesi
Türkiye ulaştırma ve altyapı bakanları listesi
Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın Ankara'daki binası.
Bruno Joubert

Bruno Joubert (d. 29 Temmuz 1950), Fransız diplomattır.
Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü ve Ulusal İdare Okulu (ENA) mezunudur. Evli ve dört çocuk babasıdır. Dışişleri Bakanlığı'nda çeşitli görevler üstlenmiş, 1995-1997 yılları arasında Avrupa İşleri Bakanı Michel Barnier'nin kabine direktörü olmuştur. Savunma Bakanlığı'nda strateji müdürü olarak görev almış, 2001-2003 yılları arasında AGİT daimi temsilciliği görevinde bulunmuş, 2003 yılında Dışişleri Bakanlığı Hint Okyanusu ve Afrika müdürü ve 2006 yılında ise Dışişleri Bakanlığı genel sekreter yardımcısı olarak atanmıştır.
2007 yılında Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy diplomatik danışman yardımcısı olarak Afrika işlerinden sorumlu olmuş (Bay Afrika veya Monsieur Afrique) ve bu görevde 2009 yılında Fas büyükelçisi atanıncaya dek kalmıştır. 2012-2015 yılları arasında ise Vatikan büyükelçisi olarak görev yapmış, 2015 yılında Sayıştay üyeliğine atanmıştır. Mart 2018'de Sayıştay üyeliği son bulmuştur.
Antimoz İverieli

| Antimoz İverieli |
| --- | --- |
Antim Manastırı'nda Antimoz'u tasvir eden mozaik
Bükreş Metropoliti
Doğum: c. 1650 Kartli Krallığı
Ölüm: 1716 Edirne, Osmanlı İmparatorluğu
Kutsayanlar: Doğu Ortodoks Kilisesi
Aziz ilanı: 1992-09-27, Bükreş Romanya Ortodoks Kilisesi Sinodu tarafından
Yortu: 13 Haziran (Gürcistan) 27 Eylül (Romanya)
İberyalı Antimoz (Rumence : Antim Ivireanul, Gürcüce : ანთიმოზ ივერიელი - Antimoz Iverieli ; seküler adı: Andria ; 1650 — Eylül veya Ekim 1716) Gürcü bir teolog, alim, tipograf, hattat ve filozof olup Eflak'ın en büyük din adamlarından biriydi. Eflak prensinin matbaasını yönetti ve 1708-1715 tarihlerinde Bükreş metropolitiydi.
18. yüzyıldan kalma bir el yazmasında Antimoz'un arması
Antimoz, o zamanlar Batı'da İberya olarak bilinen bir Gürcü krallığı olan Kartli Krallığı'nda doğdu. Antimoz, Osmanlı birlikleri tarafından esir alındı ve Konstantinopolis'teki köle pazarında satıldı. Bir zanaatkar olarak eğitildi ve ahşap oymacılığı, resim, nakış ve kaligrafi öğrendi. Bir zaman sonra Konstantinopolis Patriği tarafından fidyesi ödenerek kölelikten kurtarıldı. İstanbul'da patrikhane yerleşkelerinde yaşarken keşişlik görevi yaptı. Patrik Dositheos, 1682 tarihinde bir Rumca matbaanın kurulduğu Yaş'a gittiğinde Antimoz'u da yanına aldı.