stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Meçhul Dünya
Oyuncular

Walter Pidgeon - Dr. Edward Morbius
Anne Francis - Altaira "Alta" Morbius
Leslie Nielsen - Komutan John J. Adams
Warren Stevens - Teğmen "Doc" Ostrow
Jack Kelly - Teğmen Jerry Farman
Richard Anderson - Şef Quinn
Earl Holliman - Aşçı
George Wallace - Bosun
Robert Dix - Mürettebat Grey
Jimmy Thompson - Mürettebat Youngerford
James Drury - Mürettebat Strong
Harry Harvey Jr. - Mürettebat Randall
Roger McGee - Mürettebat Lindstrom
Peter Miller - Mürettebat Moran
Morgan Jones - Mürettebat Nichols
Richard Grant - Mürettebat Silvers
Robby the Robot - Robby The Robot
Frankie Darro - Robby the Robot (adı geçmiyor)
Marvin Miller - Robby the Robot'un sesi (adı geçmiyor)
Les Tremayne - Anlatıcı (adı geçmiyor)
James Best - Mürettebat (adı geçmiyor)
William Boyett - Mürettebat
Uta Ranke-Heinemann

| Uta Ranke-Heinemann |
| --- | --- |

Doğum: 2 Ekim 1927(1927-10-02) Essen, Almanya
Ölüm: 25 Mart 2021 (93 yaşında) Essen, Almanya
Milliyet: Alman
Eğitim:  Burggymnasium Essen  Bonn Üniversitesi  Basel Üniversitesi  Oxford Üniversitesi  Montpellier Üniversitesi 
Meslek:  İlahiyatçı  Akademisyen  Yazar 
Organizasyon:  Duisburg-Essen Üviversitesi 
Tanınma nedeni: Eunuchs for the Kingdom of Heaven
Ebeveyn: Gustav Heinemann (baba)
Akraba: Christina Rau (yeğeni)

Uta Ranke-Heinemann Ağustos 2005'te
Uta Ranke-Heinemann (2 Ekim 1927, Essen - 25 Mart 2021, Essen), Alman ilahiyatçı, akademisyen ve yazar.
Yaşamı

Ranke-Heinemann 2 Ekim 1927 tarihinde Essen, Almanya'da doğdu. Doğum yeri olan Essen'deki Duisburg-Essen Üniversitesi'nde (mezhepsel olmayan) Din Tarihi Kürsüsü'nü yönetti. Babası eski Sosyal Demokrat Partili Gustav Heinemann 1969–1974 yılları arasında Almanya Devlet Başkanıydı.
Ölümü

Ranke-Heinemann 25 Mart 2021 tarihinde doğum yeri, Essen, Almanya'da 93 yaşında öldü.
Woyzeck

Başlığın diğer anlamları için Woyzeck (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Woyzeck oyun afişi (Company Carolina, Kuzey Karolina Üniversitesi)
Woyzeck, Georg Büchner'in 1836 yılında yazmaya başladığı tahmin edilen, ölümüyle yarım kalan tiyatro oyunu. Oyun, daha sonra diğer bazı yazarlar, editörler ve çevirmenler tarafından farklı şekillerde sonlandırıldı. Alman tiyatrolarının repertuvarlarında sıkça yer alan oyun yine aynı kapsamda en çok sahnelenen oyunlardan biridir.
Büchner'in bu oyunu 1836 yılının Haziran ve Eylül ayları arasında yazmaya başladığı tahmin edilmektedir. Yazarın 1837 yılında erken ölümüyle oyun parçalar halinde ve eksik kaldı. Woyzeck ilk olarak 1879 yılında, Karl Emil Franzos tarafından üzerinde tekrar çalışılmış haliyle yayımlandı; ilk gösterimi ise 8 Kasım 1913'te Münih'teki Residenztheater'da yapılmıştır.
Oyun, ordunun ve doktorların genç bir adam üzerinde bıraktığı, insanlıktan uzaklaştıran etkilerini konu alır. Çoğu kez bir işçi sınıfı veya çalışan kesim trajedisi olarak ele alınan Woyzeck bir başka açıdan da "İnsan doğasına dair olan çekememezliğin, hasetin uzun trajedisini" sergilemektedir. Alman doğalcı yazar Gerhart Hauptmann ve dışavurumcu diğer bazı yazarların beğenisini kazandı. Oyun bir ölçüde daha sonra asker olan Leipzig'li perukçu Johann Christian Woyzeck'in gerçek yaşam hikâyesine dayanmaktadır. Johann Christian Woyzeck 1821 yılında bir çekememezlik sonucu beraber yaşadığı kadını öldürmüş ve alenen boynu vurularak cezalandırılmıştır.
Konusu

Franz Woyzeck, Almanya'da, taşradaki bir kasabada görevini yapmakta olan düşük rütbeli bir asker, metresi Marie'den olan gayrimeşru bir çocuğun da babasıdır. Daha fazla para kazanmak amacıyla yüzbaşı için adi işler yapmakta, doktorun hazırladığı tıbbi deneylerde denek olarak yer almaktadır. Deneylerinden birinde doktor Woyzeck'e bundan böyle sadece bezelye yemesi gerektiğini söyler. Woyzeck'in akıl sağlığı bozulur ve bir dizi varsanı görmeye başlar. Bu arada Marie Woyzeck'ten sıkılmış ve ilgisi yakışıklı askeri bando şefine kaymıştır. Ancak Marie, tartışmasız bir şekilde, şefin tecavüzüne uğrayacaktır.
Gittikçe yükselen, kıskançlıkla dolu şüpheleri sonunda Woyzeck'i bando şefi ile yüzleştirir. Ancak Woyzeck şefin aşağılamalarına maruz kalacak ve pataklanacaktır. Sonunda Woyzeck olanlara dayanamayarak Marie'yi küçük bir göletin kenarında bıçaklar.
Bazıları, oyunun üçüncü sahnesi olarak "duruşma"nın orijinal konseptte yer aldığını iddia etse de, Büchner oyunu Woyzeck'in bıçağı gölete bıraktığı anda bitirir. Oyunun tahmine dayandırılmış çoğu yorumunda ise Woyzeck, bıçağı göletin sularına attıktan sonra üzerindeki kanı temizlerken boğulmaktadır.
Uyarlamalar

Woyzeck uyarlamalarının bazıları şunlardır:
Wozzeck operası, besteci Alban Berg
Woyzeck, yönetmenliğini Werner Herzog'un yaptığı 1979 yapımı film
Woyzeck, 1994 yapımı János Szász filmi
Woyzeck, Robert Wilson ve Tom Waits ortak yapımı müzikal
Re: Woyzeck, Jeremy Gable yazdığı tiyatro oyunu. Yazar bu oyununa, kendi yazdığı oyunda yer alan bir karakter olarak Büchner'i de eklemiştir.
Skin, Naomi Iizuka'nın bir oyunu.
Woyzeck, Versus Tiyatro,2014, Yönetmen: Kayhan Berkin, Süpervizör: Metin Balay, Müzik: Eser Eyüboğlu
Woyzeck Masalı (Bir Rock Müzikali), Tatbikat Sahnesi, 2015, Yönetmen: Erdal Beşikçioğlu, Müzik: Onur Yüce
Nick Cave ise İzlanda'daki Vesturport tiyatrosu için oyun müzikleri besteledi.
James Bryce

James Bryce
James Bryce (18 Mayıs 1838 - 22 Ocak 1922), Ulster doğumlu akademisyen, hukukçu, tarihçi ve Liberal politikacıdır.
Bryce, Belfast, Antrim Kontluğu'daki Arthur Street'te, İrlanda'nın Ulster kentinde, Whiteabbey'li James Young'ın kızı Margaret ve Coleraine, County Londonderry yakınlarından James Bryce, LLD'nin oğlu olarak doğdu. Hayatının ilk sekiz yılı dedesinin Whiteabbey'deki evinde ikamet ederek geçirdi. Annan Bryce onun küçük kardeşiydi.
Hakkında

1880 yılından 1907 yılına kadar Avam Kamarası'nda liberal üye olarak bulunmuştur. 1889-1902 Güney Afrika Savaşı'nda uygulanan politikaya sert bir tepki verdi. Böylece kendisi savaş karşıtlarının büyük desteğini almış oldu. 1905 yılında İrlanda Baş sekreteri oldu. Kendisi ABD elçiliği ve ABD üzerine çalışmaları ile bilinir. Elçiliği döneminde çok iyi bir arkadaş çevresi olmuş ve bayağı popüler olmuştu. ABD toplumuna ve hükûmetine hayranlığı vardır.
La Coka Nostra

| La Coka Nostra |
| --- | --- |
Başladığı yer: Los Angeles New York Boston
Tarzlar: Hip hop
Etkin yıllar: 2006 – günümüz
Müzik şirketi: Suburban Noize, Uncle Howie
İlişkili hareketler: House of Pain, Non Phixion, Special Teamz, Soul Assassins, Limp Bizkit, DJ Solo, Swollen Members
Resmî site: www.lacokanostra.com

Üyeler: Danny Boy DJ Lethal Ill Bill Slaine

Eski üyeler: Big Left Everlast

La Coka Nostra (kısaca LCN), Amerikalı hip hop müzik grubudur. Danny Boy, Ill Bill, Slaine ve DJ Lethal'dan oluşmaktadır.
Geçmişi

La Coka Nostra, 2005 yılı sonunda Danny Boy aracılığıyla irtibat kuran birkaç MC'den oluşan ve albüm çıkarmak gibi bir endişe taşımayan bir grup olarak kuruldu. House of Pain'den sonra video prodüksiyonu ve moda işlerine yönelen Danny Boy, Boston'da Slaine ile tanıştı. Onun söz yazımı yeteneklerinden etkilenen Danny Boy, Slaine'i kayıt almak için Los Angeles'a getirdi. Sonuç olarak House of Pain'in eski üyeleri ve Ill Bill ile Psycho Realm ve Special Teamz üyelerinin de katıldığı bir ekip çalışması meydana geldi. Albüm yayımlama planlarının dillendirildiği 2006 yılı başlarına dek, grubun kesin kadrosu henüz belirsizdi.
2008 sonunda grup Suburban Noize Records ile anlaştı ve uzun süredir beklenen A Brand You Can Trust albümü Temmuz 2009'da piyasaya çıktı. Danny Boy'un, grup üyelerinin e-posta üzerinden haberleşmesi ve çalışması yerine herkesin stüdyoda olmasını istemesi, Ill Bill ve Everlast'in solo albüm çalışmaları ve turneler gibi nedenlerden dolayı albümün kayıtları uzun zaman aldı. A Brand You Can Trust albümü 15 parça içerdi ve Snoop Dogg, Bun B, Sick Jacken, B-Real, Sen Dog, Immortal Technique, Big Left ve Q-Unique gibi isimler albüme konuk oldu. Grubun önceki albümleri gibi burada da şarkılar gerçekliğe dayandı. Politika, ölüm, bağımlılık, çocuk büyütmek ve terörizm gibi konulara da değindiler.
2 Mart 2012'de, Everlast'in kızının sağlık sorunları nedeniyle gruptan ayrıldığı ve bir sonraki albümde olmayacağı açıklandı. Grubun ikinci stüdyo albümü Masters of the Dark Arts, Temmuz'da Fat Beats Records'tan piyasaya çıktı. 14 şarkıdan oluşan albümün prodüktörlüğünü DJ Lethal ve Ill Bill'in yanı sıra; DJ Premier, Statik Selektah, Sicknature ve C-Lance üstlendi. Vinnie Paz, Sean Price ve Big Left konuk sanatçılar arasındaydı.
Kadro

Ill Bill (Non Phixion eski üyesi MC/prodüktör)
Slaine (Special Teamz üyesi MC)
DJ Lethal (House of Pain eski üyesi ve Limp Bizkit üyesi DJ/prodüktör)
Danny Boy (House of Pain üyesi MC)
Diskografi

2009 - A Brand You Can Trust
2012 - Masters of the Dark Arts
2016 - To Thine Own Self Be True
2009 - 100% Pure Coka (EP)
2009 - The Height of Power
2009 - The Audacity of Coke
2012 - The Maple Leaf Massacre
2006 - "Fuck Tony Montana" (DJ Mek Remix) featuring Big Left
2006 - "Get Outta My Way" (DJ Mek Remix) featuring Cypress Hill'den B-Real & Psycho Realm'dan Sick Jacken
2006 - "This Is War" featuring Big Left Ill Bill: Ill Bill Is The Future Vol. 2
2006 - "It's A Beautiful Thing" Ill Bill: Ill Bill Is The Future Vol. 2
2007 - "Where Hope Goes To Die" Ill Bill: Black Metal
2007 - "Soldiers Of Fortune" (prodüktör: Sicknature) Ill Bill: Black Metal
2007 - "Get Outta My Way" featuring Big Left Ill Bill: Black Metal
2009 - "Do It" (prodüktör: DJ Solo) Soul Assassins: Intermission
2010 - "Skull & Guns" featuring Slaine & Everlast (prodüktör: DJ Muggs) Ill Bill Kill Devil Hills
2012 - "Geometry of Business" Vinnie Paz God of the Serengeti
2015 - "The Hard Way" Slaine House of Slaine
Sosyolojinin dalları

Ayrıca bakınız: Sosyoloji maddeleri listesi
Aşağıdakiler, sosyoloji disiplinine genel bakış ve güncel bir rehber olarak sunulmaktadır:
Sosyoloji – mikro düzeyde bireysel faillik ve etkileşimden makro düzeyde sistemler ve toplumsal yapıya kadar insan sosyal ilişkisini anlamak, çeşitli ampirik araştırma ve eleştirel analiz yöntemlerini kullanarak toplumsal yapıyı inceleyen bir çalışmadır.
Sosyoloji'nin doğası

Sosyoloji aşağıdakilerin tümü olarak tanımlanabilir:
Toplumun incelenmesi.
Akademik disiplin – bir öğrenciye verilen veya onun tarafından alınan bilgi bütünü; bir bireyin uzmanlaşmayı seçtiği bir bilgi dalı veya alanı veya çalışma alanı.
Bilim alanı – bilimde yaygın olarak tanınan özel uzmanlık kategorisidir ve tipik olarak kendi terminolojisini ve terminolojisini bünyesinde barındırır. Böyle bir alan, genellikle, hakemli araştırmaların yayınlandığı bir veya daha fazla bilimsel dergi tarafından temsil edilecektir. Sosyoloji ile ilgili birçok bilimsel dergi bulunmaktadır.
Sosyal bilim - insan toplumunun yönlerini araştıran akademik burs alanı.
Sosyoloji'nin doğası > Sosyoloji'nin özü

Sosyoloji
Pozitivizm
Antipozitivizm / Postpozitivizm
Marksist sosyoloji
Yapısal işlevselcilik
Çatışma teorisi
Kurumlar sosyolojisi
Sosyal araştırma
Sosyal teori
Feminizm
Eleştirel teori
Kuir teori
Sosyolojinin dalları

Analitik sosyoloji
Kamu sosyolojisi
Mimarlık sosyolojisi
Davranış sosyolojisi
Çin sosyolojisi
Kolektif davranış
Karşılaştırmalı sosyoloji
Hesaplamalı sosyoloji
Eleştirel sosyoloji
Kültür sosyolojisi
Dijital sosyoloji
Dramaturjik model
Ekonomik sosyoloji
Eğitimsel toplum bilimi
Ampirik sosyoloji
Çevre sosyolojisi
Evrimsel sosyoloji
Feminist sosyoloji
Figüratif sosyoloji
Hümanistik sosyoloji
Endüstriyel sosyoloji
İnternet sosyolojisi
Yorumlayıcı sosyoloji
Kıskançlık sosyolojisi
Makro sosyoloji
Marksist sosyoloji
Matematiksel sosyoloji
Medikal sosyoloji
Sağlık sosyolojisi
Mezosokyoloji
Mikrososyoloji
Askerî sosyoloji
Doğal kaynak yönetimi
Sosyoloji içindeki fenomenoloji
Politika sosyolojisi
Polonya sosyolojisi
Psikanalitik sosyoloji
Kamu sosyolojisi
Saf sosyoloji
Gerçek ütopik sosyoloji
Kırsal sosyoloji
Toplumsal Eşitlik
Sosyolojide sosyal psikoloji
Yaşlanma sosyolojisi
Tarım sosyolojisi
Mimarlık sosyolojisi
Sanat sosyolojisi
Otizm sosyolojisi
Çocukluk sosyolojisi
Çatışma sosyolojisi
Kültür sosyolojisi
Siber uzay sosyolojisi
Sosyolojide sapma
Kalkınma sosyolojisi
Afet sosyolojisi
Eğitim sosyolojisi
Duygu sosyolojisi
Babalık sosyolojisi
Finans sosyolojisi
Gıda Sosyolojisi
Toplumsal cinsiyet sosyolojisi
Nesil sosyolojisi
Küreselleşme sosyolojisi
Hükümet sosyolojisit
Sağlık ve hastalık sosyolojisi
İnsan bilinci sosyolojisi
Göç sosyolojisi
Kesişimsellik Sosyolojisi
Bilgi sosyolojisi
Dil sosyolojisi
Hukuk sosyolojisi
Boş zaman sosyolojisi
Edebiyat sosyolojisi
Piyasa sosyolojisi
Evlilik sosyolojisi
Annelik sosyolojisi
Müzik sosyolojisi
Doğal kaynaklar sosyolojisi
Örgütler sosyolojisi
Barış, savaş ve sosyal çatışma sosyolojisi
Felsefe sosyolojisi
Ceza sosyolojisi
Irk ve etnik ilişkiler sosyolojisi
Din sosyolojisi
Risk sosyolojisi
Bilim sosyolojisi
Bilimsel bilgi sosyolojisi
Sosyal değişimin sosyolojisi
Toplumsal hareketlerin sosyolojisi
Sosyoloji sosyolojisi
Mekan sosyolojisi,
Spor sosyolojisi
Teknoloji sosyolojisi
Terör sosyolojisi
Beden sosyolojisi
Aile sosyolojisi
Bilim tarihinin sosyolojisi
İnternet sosyolojisi
Endüstriyel sosyoloji
Sosyografi
Yapısal sosyoloji
Teorik sosyoloji
Kent sosyolojisi
Görsel sosyoloji
Sosyolojinin dalları > Sosyolojiyi içeren multidisipliner ve interdisipliner alanlar

Agnotoloji
Tarım çalışmaları
Antrozooloji
Alan çalışmaları
Davranışsal iktisat
İletişim bilimleri
Topluluk bilişimi
Çatışma teorileri
Eleştirel yönetim çalışmaları
Kültürel çalışmalar
Demografi
Kalkınma çalışmaları
Engellilik çalışmaları
Çevre çalışmaları
Gıda çalışmaları
Fütüristik
Toplumsal cinsiyet araştırmaları
Jeodemografi
Küresel çalışmalar
Gerontoloji
Tarihsel sosyoloji
İnsan ekolojisi
İnternet çalışmaları
Boş zaman çalışmaları
Siyasi ekoloji
Siyaset sosyolojisi
Organizasyon çalışmaları
Bilim çalışmaları
Bilim ve teknoloji çalışmaları
Sosyal mimari
Sosyal çatışma teorisi
Sosyal mühendislik
Sosyal epistemoloji
Sosyal coğrafya
Sosyal bilişim
Toplumsal sorun
Toplum felsefesi
Finansın sosyal çalışmaları
Sosyal teoriler
Sosyobiyoloji
Sosyosibernetik
Toplumdilbilim
Sosyomap
Sosyometri
Müzik sosyolojisi
Sistem teorisi
Kentsel çalışmalar
Mağdur bilimi
Dünya sistemi teorisi
Sosyoloji tarihi

Sosyoloji tarihi
İbn Haldun (1332-1406) - Mukaddime'sinde; evrensel tarihin yedi ciltlik bir analizine giriş, sosyal felsefe ve sosyal bilimi, sosyal uyum ve sosyal teorileri formüle etmede ilk geliştiren kişiydi. çatışma. Bu nedenle bazıları tarafından sosyolojinin öncüsü olarak kabul edilir.
1810'lar sosyolojisi
1820'ler sosyolojisi
1830'lar sosyolojisi
1840'lar sosyolojisi
1850'ler sosyolojisi
1860'lar sosyolojisi
1870'ler sosyolojisi
1880'ler sosyolojisi
1890'lar sosyolojisi
1900'lar sosyolojisi
1910'lar sosyolojisi
1920'ler sosyolojisi
1930'lar sosyolojisi
1940'lar sosyolojisi
1950'ler sosyolojisi
1960'lar sosyolojisi
1970'ler sosyolojisi
1980'lar sosyolojisi
1990'lar sosyolojisi
2000'ler sosyolojisi
2010'lar sosyolojisi
Sosyolojide teorik bakış açıları

Çatışma teorisi
Eleştirel gerçekçilik (sosyal bilimler felsefesi)
Eleştirel teori
Kültür teorisi
Etnometodoloji
Sosyal değişim teorisi
Feminist eleştiri
İnsan ekolojisi,
Mantıksal pozitivizm
Marksist sosyoloji
Postkolonyalizm & Madun (Subaltern)
Postmodernizm
Postyapısalcı felsefe
Psikanalitik sosyoloji
Kuir teori
Rasyonel seçim teorisi
İlişkisel sosyoloji
Sosyal inşacılık
Sosyokültürel evrim
Sosyoloji içindeki fenomenoloji
Yapısal işlevselcilik
Yapısalcılık
Simgesel etkileşim
Sistem teorisi
Dünya sistemi teorisi
Genel sosyoloji kavramları

Tutum
Toplumsal yabancılaşma
İnanç
Bürokrasi
Sivil dikkatsizlik
Sivil haklar
Suç
Meta fetişizmi
Topluluk
Tüketim teorileri
Kültür
Ayrımcılık
İş bölümü
Eşitlik
Emek sömürüsü
Aile
Siyasi özgürlük
Topluluk ve toplum
Küreselleşme
Grup
İdeal tip
Kimlik
İdeoloji
Sanayileşme
Toplumsal eşitlik
Institution
Adalet
Hayat tarzı
Basın-yayın
Modernite
Doğaya karşı yetiştirme tartışması
Kuruluş
Paradigma değişimi
Siyasi ekonomi
Popüler kültür
Postmodernite
Yoksulluk
Güç
Sosyolojide iktidar
Irkçılık
Ussallaştırma
Refleksivite
Din
Sekülerizasyon
Cinsiyetçilik
Sosyal eylem
Sosyal sermaye
Sosyal değişim
Sosyal sınıf
Sosyal karmaşıklık
Sosyal inşacılık
Sosyal seçim
Sosyal kontrol
Sosyal eleştiri
Sosyal çevre
Sosyal evrim
Sosyal adalet
Sosyal medya
Sosyal hareketlilik
Sosyal hareket
Sosyal norm
Sosyal ağ
Sosyal düzen
Sosyal organizasyon
Sosyal yardımlaşma
Sosyal durum
Sosyal tabakalaşma
Sosyal yapı
Sosyal sistem
Sosyalizasyon
Toplum
Sürdürülebilir gelişme
Dünya görüşü
Sosyologlar

Sosyologların listesi
Akademiler

College of Sociology, Paris, 1937–39
New School for Social Research, New York
Department of Sociology at the University of Chicago, Chicago
Uzhhorod National University Department of Sociology and Social Work, Uzhhorod
Atlanta Sociological Laboratory, Atlanta, 1895-1924
İlgili alanlar

Küresel çalışmalar
Beşeri coğrafya
Adalet
Siyaset bilimi
Sosyal antropoloji/Kültürel antropoloji
Sosyal tarih
Toplumdilbilim
Sosyal araştırma
Ramla Muharebesi (1102)

| g t Haçlı Muharebeleri (1096–1303) |
| --- | --- |
 Birinci Haçlı Seferi Kserigordos  Kırkgeçit  İznik  I. Dorileon  I. Antakya  Maaret  I. Kudüs  I. Aşkelon Seferler Arası Dönem Arsuf  Malatya  Merzifon  I. Ereğli   II. Ereğli  I. Ramla  II. Ramla  Harran  Artah  III. Ramla  I. Trablus  Sayda  I. Şayzar  El-Sinabra  Sarmin  Ager Sanguinis  Hab  Sur  Yibna  Azez  Ba'rin  II. Şayzar  Urfa 1144  Urfa 1146  Busra İkinci Haçlı Seferi 2. Dorileon  Efes  Büyük Menderes Vadisi  Honaz Dağı  Şam Seferler Arası Dönem Afrin  Ayıntab  II. Aşkelon  Hula Gölü  Bekaa  I. Bilbeis  Harim  Babeyn  II. Bilbeis  I. Dimyat  Montgisard  Marj Ayyun  Yakup Kalesi  Belvoir Kalesi  Afula  Kerek  Ayn Göz  Hıttin  II. Kudüs  Sur Üçüncü Haçlı Seferi Akşehir  Konya  I. Akka  I. Arsuf  Yafa Beşinci Haçlı Seferi III. Kudüs  II. Dimyat Altıncı Haçlı Seferi'nin sonrası IV. Kudüs  Harbiye Yedinci Haçlı Seferi III. Dimyat  Mansûre  Fâriskûr Geç Haçlı Seferleri Kayserya  Hayfa  II. Arsuf  Safed  II. Antakya  Sekizinci Haçlı Seferi  Krak des Chevaliers  Dokuzuncu Haçlı Seferi  II. Humus  II. Trablus  III. Trablus  II. Akka  Arvad 
| g t Selçuklu-Haçlı Savaşı   (1097-1127) |
| --- | --- |
Nikea - Birinci Dorileon - Antakya ·  Maara - Kudüs - Askalon - Malatya - 1101 Haçlı Seferi - Merzifon - Birinci Ramla - İkinci Ramla - Harran - Artah - Üçüncü Ramla - Trablusşam - Norveçli Haçlı Seferi - Şayzar - El-Sannabra - İkinci Dorileon - Sarmin - Ager Sanguinis - Hab - Azez - Merc-i Suffar - Edessa Kuşatması (1146)
İkinci Ramla Muharebesi (ya da Ramleh) 17 Mayıs 1102'de Haçlı Kudüs Krallığı ile Mısırlı Fâtımîler arasında gerçekleşti.
Arka plan

Ramla kasabası, Kudüs'ten Aşkelon'a giden yol üzerinde uzanıyordu, ikincisi Filistin'deki en büyük Fâtımî kalesiydi. Aşkelon'dan Fâtımî veziri El-Efdâl Şehinşâh, 1099'dan 1107'ye kadar yeni kurulan Haçlı krallığına neredeyse her yıl saldırılar düzenledi. İki ordunun Ramla'da karşılaşması üç kez oldu.
Dönemin Mısır orduları, Arap ve Berberi süvarileri tarafından desteklenen Sudanlı okçu birliklerine güveniyordu. Okçular yaya olduğundan ve atlılar mızrak ve kılıçla saldırıyı beklediklerinden, bir Fâtımî ordusu tam olarak Frank ağır süvarilerinin saldırmakta ustalaştığı türden hareketsiz bir hedef oluyorlardı. Haçlılar, Türk atlı okçularının taciz etme ve kuşatma taktiklerine sağlıklı bir saygı geliştirirken, Fâtımî ordularının etkinliğini göz ardı etme eğilimindeydiler. Aşırı güven, ikinci Ramla savaşında bir Haçlı felaketine yol açarken, daha sık görülen sonuç bir Fatımi yenilgisiydi. "Franklar, Selahaddin'in saltanatına kadar, Müslüman Suriye ve Mezopotamya'dan gelen ordular gibi Fâtımîlerden asla korkmadılar."
Muharebe

Haçlıların önceki yılki ilk Ramla Muharebesi'ndeki şaşırtıcı zaferi sonrası el-Afdal kısa süre sonra Haçlılara bir kez daha saldırmaya hazır hale geldi ve oğlu Sharaf al-Ma'ali komutasında yaklaşık 20.000 asker gönderdi. Kudüs Kralı I. Baudouin, Fâtımî istila kuvvetinin haberi kendisine ulaştığında, 1101 Haçlı Seferi mağlubiyetinden kurtulanları görmek için Yafa'daydı. Aquitaine'li William çoktan ayrılmıştı, ancak Blois Kontu Stephen ve Burgundy Kontu Stephen gibi pek çok kişi, olumsuz rüzgarlar nedeniyle kalmışlardı ve sonuç olarak savaşa yardım etmek için Baudouin'in gücüne katıldılar. Hatalı keşif nedeniyle Baudouin, Fâtımî ordusunun büyüklüğünü ciddi bir şekilde küçümsedi, bunun küçük bir sefer gücünden fazlası olmadığına inandı ve sadece iki yüz atlı şövalye ve piyade olmadan birkaç bin kişilik bir orduyla yüzleşmek için sürdü.
Hatasını çok geç anlayan ve kaçış yolu çoktan kesilmiş olan Baudouin ve ordusu Fâtımî kuvvetleri tarafından saldırıya uğradı ve Baudouin ve bir avuç diğerleri kendilerini Ramla'nın tek kulesinde barikat kurmayı başarsalar da birçoğu hızla katledildi. Baudouin'in kuleden sadece katibi ve daha sonra hiçbir kaynakta adı geçmeyen tek bir şövalye olan Brulis'li Hugh ile gecenin karanlığında kaçmaktan başka bir seçeneği kalmadı. Baudouin, 19 Mayıs'ta bitkin, aç ve güneşten kavrulmuş bir şekilde oldukça güvenli Arsuf limanına ulaşana kadar sonraki iki günü Fâtımî arama gruplarından kaçarak geçirdi.
Ramla'da kalan şövalyelerin durumu, Baudouin'in kaçışından sonraki sabah Fâtımî kuvvetlerinin kasabaya baskın yapmasıyla kötüleşti ve sadece kule Haçlıların kontrolünde kaldı. Fatımiler kuleye saldırdılar, duvarları yıktılar ve savunucuları boğmak için ateşler yaktılar. Bir günün ardından, kralları tarafından neredeyse terk edilmiş olan kalan şövalyeler, intihara meyilli bir son direniş başlatmaya karar verdiler ve kuşatmacılara saldırdılar. Dört yıl önce Antakya Kuşatması'nı terk ettiğinde kaybettiği onurunu nihayet geri kazanma şansı yakalayan Blois kontu Stephen da dahil olmak üzere, yetersiz kuvvetin neredeyse tamamı derhal öldürüldü. Bununla birlikte, daha önce 1101 Haçlı Seferi'nde bir birliğe liderlik etmiş olan IV. Heinrich'in komutanı olan Alman Konrad, etrafındaki herkes öldükten sonra bile hala savaşmaya devam etti ve dehşete düşmüş Fâtımîler'i, eğer teslim olursa hayatını bağışlamak için teklif ettiği noktaya kadar düşmanı uzak tuttu.
Yafa Kuşatması ve neticesi

Arsuf'ta toparlanan Baudouin, Fâtımîler'in Yafa ablukasını aşması için bir İngiliz korsan gemisine el koydu ve Falchenburg'li Hugh komutasındaki seksen şövalyeden oluşan bir kuvvet karadan içeri girmeye çalıştı. Muzaffer Sharaf al-Ma'ali şehri kuşatmıştı ve kralları kayıp ve ordunun yok edildiği varsayıldığından, Haçlıların teslimiyeti kaçınılmaz görünüyordu. Fâtımîler, şehri teslim olmaya ikna etmek için, daha önce savaşta ölmüş bir şövalye olan Scheldewindeke'li Gerbod'un cesedini Baudouin'e benzettiler ve cesedi sakatlayıp Yafa surlarının önünde teşhir ettiler. Gerbod, görünüşe göre Baudouin'e benziyordu ve Haçlılar bu hileye kandılar, Baudouin tam zamanında geldiğinde şehirden kaçma hazırlıkları devam ediyordu. Baudouin'in gelişi ile cesareti kırılan Sharaf geri çekildi ve bu da Baudouin'e bir karşı saldırı düzenlemesi için zaman tanıdı. Bir Fransız ve Alman Haçlı filosunun gelişiyle güçlenen Baudouin, sekiz bin kişilik bir ordu kurmayı başardı ve hazırlıksız Fâtımîler'i şaşırttı. Sharaf'ın kararsız liderliğinden zaten hoşnutsuzluk yükseliyordu ve Fâtımîler hızla Aşkelon'a geri çekildiler. Baudouin krallığını savunmayı başarsa da, yanlış hesaplaması, doğmakta olan Kudüs Krallığı'nın kaybetmeyi göze alamayacağı bir dizi önde gelen şövalyenin hayatına mal olmuştu. Daha fazla Fâtımî akınları devam etti ve iki devlet 1105'te Ramla'da üçüncü kez bir muharebede karşı karşıya geldiler.