stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kanada Liberal Partisi

| Kanada Liberal Partisi  |
| --- | --- |

Kısaltma: LPC
Genel başkan: Mark Carney
Kurucu: George Brown
Kuruluş tarihi: 1861
Önceli: Red Party/Parti rouge
Merkez: Suite 920, 350 Albert Street, Ontario, Ottawa, K1P 6M8
Gençlik kolu: Kanada'nın Genç Liberalleri
Üyelik (2014):  300,000
İdeoloji: Liberalizm  Sosyal liberalizm
Siyasi pozisyon: Merkez ve Merkez Sol
Uluslararası üyelik: Liberal Enternasyonal
Resmî renkler:   Kırmızı
Kanada Avam Kamarası: 153 / 338 
Kanada Senatosu: 0 / 105 
İnternet sitesi
liberal.ca
Kanada Liberal Partisi (İngilizce: The Liberal Party of Canada, Fransızca: Parti libéral du Canada), halk dilinde Grits olarak nitelendirilen, Kanada'nın en eski siyasi partilerinden birisidir. 1861 bu yana var olan merkez sol-liberal eğilimli siyasi partidir.
Parti liberalizmin ilkelerini benimsemiş ve genellikle Kanada siyasetinin merkezinde yer almıştır. Liberal Parti, siyasetin Kanada Muhafazakâr Partisine göre solunda ve Yeni Demokratik Partisine göre de sağında yer almaktadır.
Gelişmiş ülkelerin başka partilerine göre, günümüzde de olmak üzere 20. yüzyıldan beri, neredeyse 70 yıldır iktidarı elinde tutan bir hareket olarak, Kanada siyasal tarihinde en fazla iktidara gelen partisi olmasından dolayı, bazen ülkenin "hükûmetin doğal partisi" olarak da anılmaktadır.
Son olarak Liberal Parti, 2015 Kanada Federal Seçimlerinde, Kanada'nın şimdiki başbakanı da olan Justin Trudeau önderliğinde, 9 yıldır iktidarda olan Kanada Muhafazakâr Partisini yenerek, tek başına iktidara gelmiştir.
Seçim sonuçları

| Seçim | Lider | Oy |  % | Sandalye | +/– | Pozisyon | Hükûmet |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1968 | Pierre Trudeau | 3,686,801 | 45.3 | 154 / 264 |  23 |  1. | Çoğunluk |
| 1972 | Pierre Trudeau | 3,717,804 | 38.4 | 109 / 264 |  46 |  1. | Azınlık |
| 1974 | Pierre Trudeau | 4,102,853 | 43.1 | 141 / 264 |  32 |  1. | Çoğunluk |
| 1979 | Pierre Trudeau | 4,595,319 | 40.1 | 114 / 282 |  27 |  2. | Muhalefet |
| 1980 | Pierre Trudeau | 4,855,425 | 44.3 | 147 / 282 |  33 |  1. | Çoğunluk |
| 1984 | John Turner | 3,516,486 | 28.0 | 40 / 282 |  107 |  2. | Muhalefet |
| 1988 | John Turner | 4,205,072 | 31.9 | 83 / 295 |  43 |  2. | Muhalefet |
| 1993 | Jean Chrétien | 5,647,952 | 41.2 | 177 / 295 |  94 |  1. | Çoğunluk |
| 1997 | Jean Chrétien | 4,994,277 | 38.4 | 155 / 301 |  22 |  1. | Çoğunluk |
| 2000 | Jean Chrétien | 5,252,031 | 40.8 | 172 / 301 |  17 |  1. | Çoğunluk |
| 2004 | Paul Martin | 4,982,220 | 36.7 | 135 / 308 |  37 |  1. | Azınlık |
| 2006 | Paul Martin | 4,479,415 | 30.2 | 103 / 308 |  32 |  2. | Muhalefet |
| 2008 | Stéphane Dion | 3,633,185 | 26.2 | 77 / 308 |  26 |  2. | Muhalefet |
| 2011 | Michael Ignatieff | 2,783,175 | 18.9 | 34 / 308 |  43 |  3. | Üçüncü parti |
| 2015 | Justin Trudeau | 6,928,055 | 39.5 | 184 / 338 |  150 |  1. | Çoğunluk |
| 2019 | Justin Trudeau | 6,018,728 | 33.1 | 157 / 338 |  27 |  1. | Azınlık |
| 2021 | Justin Trudeau | 5,556,629 | 32.6 | 160 / 338 |  3 |  1. | Azınlık |
Nancy Atakan

Nancy Atakan (d. 1946), sanatçı. Virginia ABD'de doğan Atakan, 1969'dan itibaren İstanbul'da yaşıyor ve çalışıyor. Doktora tezini Türkiye'de kavramsal sanat hakkında yazan Atakan'ın işleri, toplumsal cinsiyet, kimlik ve hafıza gibi konuları ele alır. Sanat tarihçi ve eleştirmen olarak da üretimine devam eden Atakan, 2008'de İstanbul Manifaturacılar Çarşısı’nda açılan 5533 isimli sanatçı inisiyatifinin eş kurucuları arasında yer almaktadır. Arayışlar: Resim ve Heykelde Alternatif Akımlar (İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 1998) ve Sanatta Alternatif Arayışlar (İzmir: Karakalem Yayınları, 2008) Atakan'ın kaleme aldığı yayınlara örnek gösterilebilir.
Eğitimi

Atakan, lisans eğitimini 1968’de University of Mary Washington’da tamamladı ve 1969’da İstanbul’a yerleşti. Zeynep İnankur danışmanlığında yazdığı “Türkiye’de Kavramsal Sanat” başlıklı doktora tezini 1994'te Mimar Sinan Üniversitesi’nde tamamladı. Boğaziçi Üniversitesi (1996-2000) ve Robert Kolej’de (1983-1997) sanat tarihi dersleri verdi. 2006’da Alberta Kanada’daki Banff Center’ın sanatçı misafirlik programına, 2017’de ise IASPIS tarafından desteklenen Nordic Art Association’ın (NKF) residans programına katıldı.
Üretimi

Resim alanında eğitim alan Atakan, sanatsal üretiminde çizim, resim, video, fotoğraf, enstalasyon gibi farklı mecraları kullanır.
Yüksek lisans eğitimini psikoloji alanında tamamlayan sanatçı, öğrendiği bilimsel araştırma yöntemlerini yetersiz bulduğunu, kendisini anlamak için sezgiye dayalı sanatsal yöntemler arayışına girdiğini söyler.
Atakan, 1994’te tamamladığı doktorasından sonra resmi reddeder ve farklı sanatsal mecralar arayışına girer. Canan Beykal, Ayşe Erkmen, Füsun Onur ve Gülsün Karamustafa, bu dönemde ilham aldığı sanatçılar arasında yer alır. "Diyalog olarak sanat" fikrini geliştiren Atakan, bireyler arasındaki etkileşim ve iletişimi üretiminin temeli olarak yorumlar. Metot olarak diyalog ve işbirliğini benimseyen Atakan, 1990'ların sonundan itibaren Gülçin Aksoy, Gul Ilgaz ve Neriman Polat ile birlikte bağımsız sergiler düzenlemeye başlar. Bu sergilerin ilki olan "Arada", 1997 yılında Atatürk Kültür Merkezi'nde yer alır. 2000'lerde ise Hafriyat grubu sanatçılarıyla birlikte bir dizi bağımsız sergi gercekleştirir: "Yerli Malı", Elhamra Pasajı, 2000; "Yurttan Sesler", Karşı Sanat, 2001 ve "Aileye Mahsustur", Karşı Sanat, 2003.
Atakan, 2008'de sanatçı Volkan Aslan ile beraber kurduğu 5533 isimli sanatçı inisiyatifini "Diyalog olarak sanat" anlayışının devamı olarak yorumlar. İstanbul Manifaturacılar Çarşısı'nda (İMÇ) yer alan 5533, sergi, konuşma, film gösterimi, vb. kamu programlarına ev sahipliği yapmaya devam etmektedir. Atakan ve Aslan, aralarında Adnan Yıldız, Ahmet Öğüt, Anna Eriksson, Asena Günal, Banu Cennetoğlu, CANAN, Cevdet Erek, Can Altay, Fulya Erdemci, Hale Tenger, İpek Duben, İnci Eviner, Mari Spirito, Marcus Graf, Övül Durmuşoğlu ve Pelin Tan gibi sanatçı ve küratörlerin katıldığı birçok programı beraber şekillendirmiştir.
2016'da Kehrer Verlag tarafından basılan Passing On, sanatçının üretimine dair en kapsamlı yayın olma niteliğini taşır. Küratör Nat Müller'in editörlüğünü üstlendiği Passing On isimli yayın, Yeşim Turanlı, Nat Müller, Wendy Shaw ve Merve Ünsal'ın metinlerini içermektedir. Kitap, Atakan'ın 2000 sonrasındaki üretimine odaklanır; Osmanlı döneminde doğan ve Cumhuriyet döneminde çalışma hayatına atılan kadınlara dair sanat işlerine vurgu yapar. Passing On, kadınların nesilden nesile nasıl bilgi aktardığını inceler.
Sanatçı İstanbul'da yer alan Pi Artworks tarafından temsil edilmektedir.
Köprü Faciası

Köprü Faciası, 1593-1606 Osmanlı-Avusturya Savaşı sırasındaki Osmanlı-Eflak mücadelesinde evre.
Koca Sinan Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu 1595 yılındaki Eflak Seferi dönüşünde Yergöğü civarında kurulan köprüyü geçerken Eflak Voyvodası Mihai Viteazul komutasındaki Eflak-Erdel ordusu karşısında 27-30 Ekim'de ağır bir yenilgiye uğradı.
Muharebe sırasında ağır kayıplara uğrayan Akıncı ocağı fiilen tarihe karıştı.
Muharebe öncesi

1593-1606 Osmanlı-Avusturya Savaşı'nın başlamasından kısa süre sonra isyan eden Eflak Prensliği'ne karşı Sadrazam Koca Sinan Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu 1595 yazında sefere çıktı. 20 Ağustos'ta Yergöğü üzerinden Tuna'yı geçen ordu, 23 Ağustos'ta Călugăreni Muharebesi'nde zor duruma düştüyse de karşı taarruzla Eflak ordusunu geri çekilmeye zorladı. 28 Ağustos'ta Bükreş'e giren Osmanlı ordusu, buraya ahşap bir kale inşa ettikten sonra 18 Eylül'de Eflak Prensliği'nin başkenti Tırgoviște'yi işgal etti ve buraya da bir kale kurdu.
Bununla birlikte, Erdel Kralı Sigismund Bathori'nin komutasındaki askerlerin de gelmesiyle 30-40.000 asker ve 53 topluk bir güce ulaşan Eflak-Erdel ordusu karşı hücuma geçerek 17 Ekim'de Tırgoviște'yi kuşattı. Osmanlı ordusu toplanmak için Bükreş'e çekildiğinde 18 Ekim'de Eflak-Erdel ordusu Tırgoviște'yi ele geçirdi.
Bu son gelişmeler (askerlerin çoğunun dönüş yolundaki) Osmanlı ordusundaki düzensizliği artırdı. Bükreş'teki yoklamada bu gerçeği fark eden Koca Sinan Paşa önce Yergöğü'ne, oradan da Tuna aşılarak Rusçuk'a çekilme emrini verdi. Bükreş kalesindeki topları ve cephaneyi de Eflak-Erdel ordusunun eline geçmemesini teminen çıkarttı ve kaleyi yıktırdı. Ordunun çekilişini emniyete almak üzere Bükreş'te artçı birlik bırakarak Yergöğü'ne doğru ilerledi. Sokolluzade Hasan Paşa toplar ve cephaneyle bir gün sonra, Bükreş'teki artçı birlik de dört gün sonra ana orduya katıldı.
Yergöğü kalesi civarına gelen ordu Koca Sinan Paşa'nın emriyle üç gün burada konakladı. Sinan Paşa, köprüden Tuna'nın karşı yakasına geçişi yasakladı ve köprü başına emin ve kâtip atayarak iki gün boyunca pençik vergisi topladı. Bu süreçte, askerlerin yanında 10.000'den fazla araba, hayvan ve binlerce esir olması nedeniyle köprünün başında büyük bir yığılma meydana geldi. Bu nedenle, askerlerden bazıları arabalarla Tuna boyunca ilerleyerek Ziştovi, Rahova ve Niğbolu'dan gemilerle karşıya geçti.
Muharebe

Eflak-Erdel ordusunun Yergöğü'ne yaklaştığı haberi köprü başına yığılmış Osmanlı ordusundaki düzensizliği daha da artırdı. Koca Sinan Paşa 26-27 Ekim gecesi Kapıkulu askerini köprüden Rusçuk yakasına geçirtti. Büyük topları (Şahi darbzenler) ve cephaneyi de gece naklettirdi. Yüksek sayıda asker de köprü sırası beklemeden gemilerle karşı kıyıya geçti. Koca Sinan Paşa da sabah namazını kıldıktan sonra bir şaykayla Tuna üzerindeki adaya çıktı. Bununla birlikte, askerin büyük bölümü, ağırlıklar, esirler ve yük hayvanları Yergöğü tarafında kaldı.
Koca Sinan Paşa'nın ayrılmasından sonra geride kalan askerlerden bazıları Yörgöğü kalesine sığınırken, geri kalanlar ise köprüye hücum etti. Zaten dar olan köprünün başında, yük hayvanları ve askerler büyük bir izdiham yarattı ve bir kısım asker Tuna'ya düşerek boğuldu. Karavul (karakol) görevi verilen Sokolluzade Hasan Paşa komutasındaki birlikler Eflak-Erdel ordusunun öncüleriyle yapılan çatışmada dağılınca, Hasan Paşa güçlükle bir şaykaya bindirilerek adaya geçirildi.
Ardından Eflak-Erdel ordusunun tamamı bölgeye geldi ve tüfekli piyadeler karşıya geçmeyi bekleyen Osmanlı askerlerine taarruz etti. Eşzamanlı olarak da Erdel topçusu köprüyü dağıttı. Akıncılar, cerehorlar ve yörükler muharebe düzeni alarak direnmeye çalıştılarsa da birçoğu öldü. Satırcı Mehmed Paşa'nın adadan başlattığı top ateşi de yetersiz kaldı. Akıncı Ocağı o gün, tarih sahnesinden çekilmelerine yol açacak ağır bir darbe yedi.
Osmanlı ordusundan geride kalanları neredeyse imha eden Erdel-Eflâk ordusu, ardından Yergöğü'nü kuşattı ve Silvio Piccolomini’nin komutasındaki İtalyan topçuların (Toskana Büyük Dükalığı'ndan) becerisiyle 27 Ekim'de bu kaleyi de ele geçirdi.
Batalia de la Giurgiu anma pulu
Ras Tarkan

Hazar İmparatorluğu'nun genişlemesini gösteren harita.
Ras Tarkan, 8. yüzyılın ortalarında, bazen Tarkan olarak anılan, Ermenistan, Kafkas Arnavutluk ve kuzeybatı İran'daki Abbasi topraklarının işgaline öncülük eden bir Hazar generaliydi. Şirvan Savaşı'nda Arapları yenerek Kafkasya'da Hazar Hanlığı'nın hakimiyetini sağlamış ve bu savaş Hazar-Arap Savaşları'nın sonu olmuştur. Akademisyenler, Ras Tarkan'ın bir isim mi yoksa unvan mı olduğu konusunda tartıştılar. Unvan olarak kullanılan Tarkan, " Alanların generali" anlamına gelir ve muhtemelen Alan paralı askerlerinin veya yardımcı birliklerinin komutanı rolünü belirtir. Zeki Velidi Togan ve Peter Benjamin Golden'a göre Ras Tarkhan, Katrilteber adlı bir klandan geliyordu.
| g t Hazarlar |
| --- | --- | --- |
Bizans  • Bulgarya  • Abbâsîler  • Arap–Hazar Savaşları  • Kıpçaklar  • Meshchera  • Hazar Barışı  • Radhanitler  • Rus  • Volga ticaret yolu  • Dinyeper ticaret yolu 
| Hazar kağanları | Tong Yabgu Kağan  • Böri Şad  • İrbiş  • Busir  • Bihar  • Parsbit  • Zekeriya  • Bulan  • Obadiah  • Hizkiya  • I. Menaşşe  • Hanuka  • İshak  • Zebulun  • II. Menaşşe  • Nisi  • I. Aaron  • Menahem (Hazar)  • Benjamin  • II. Aaron  • Yusuf  • David  • Georgius |  |
| Diğer kişiler | Alp Ilteber  • Alp Tarkan  • Balgatzin  • Barcık  • Bulchan  • Hazer Tarkhan  • Oleg  • Gotialı John  • IV. Leon  • Papatzys  • Pesakh  • Ras Tarkan  • Serach  • Sfengus  • Svyatoslav  • Theodora  • Çiçek  • Yitzhak ha-Sangari |  |
| Coğrafi yerler | Altın Tepeler  • Azak  • Belencer  • Chersonesos  • Dinyeper  • Dağıstan  • Gözleve  • İtil  • Kefe  • Kafkaslar  • Kazarki  • Kerç  • Kırım  • Hamlic  • Hazaran  • Humar  • Levedia  • Saltovo-Mayaki  • Samandar  • Sambalut  • Sambat  • Samiran  • Samosdelka  • Sakşın (Saray Batu)  • Sarkel  • Semikarakorsk  • Sudak  • Taman  • Tmutarakan |  |
| Bağlantılılar | Abazalar  • Alanlar  • Arsiya  • Belencerler  • Karaçaylar  • Başkurtlar  • Burtalar  • Kırım Gotları  • Doğu Slavları  • Kuzey Kafkasya Hunları  • Juhuri  • Kabarlar  • Çerkesler  • Lazlar  • Lezgiler  • Macarlar  • Mordvinler  • Oğuzlar  • Onogurlar  • Peçenekler  • Sabirler  • Serir  • İdil Bulgarları |  |
| Araştırmacılar | Mihail Artamonov  • Vasiliy Barthold  • D.M. Dunlop  • Norman Golb  • Peter B. Golden  • Lev Nikolayeviç Gumilyov  • Alexander Harkavy  • Thomas S. Noonan  • Svetlana Pletneva  • Omeljan Pritsak |  |
| Kalanlar | Kırım Karayları  • Hazar Yazışmaları  • Schechter Mektubu  • Kahire Genizası  • Hazarca  • Hazar kuramı  • Kurgan hipotezi  • Onüçüncü Kabile  • Kurgularda Hazarlar  • Kuzari  • Kiev Mektubu  • Mandgelis Belgesi  • Kızıl Yahudiler  • Subbotniks  |  |
Kategori
Jonas (dizi)

| J> O.N.A.S |
| --- | --- |
JONAS
Tür: Sitkom Komedi-drama
Geliştiren: Disney
Yazar: Michael Curtis Roger S.H. Schulman
Yönetmen: Jeremiah S. Chechik Paul Hoen
Başrol: Joe Jonas Nick Jonas Kevin Jonas Frankie Jonas 
Tema müziği bestecisi: Jonas Brothers
Açılış müziği: Jonas Brothers: Live To Party
Ülke: ABD
Dili: İngilizce
Sezon sayısı: 2
Bölüm sayısı: 34 (bölümleri listesi)
Yapım
Yönetici yapımcı: Michael Curtis Roger S.H. Schulman
Yapımcı: Turtle Rock Productions
Mekân: Studio 11, Hollywood Center Studios - 1040 N. Las Palmas Avenue, Hollywood, Los Angeles, California, USA
Kamera: Single-camera setup
Gösterim süresi: 25 dakika (yaklaşık)
Yayın bilgileri
Kanal: Disney Channel
Dış bağlantılar
İnternet sitesi
Yapım sitesi
JONAS, Disney Channel'da yayınlanan bir gençlik dizisidir. Başrollerde Jonas Brothers adlı müzik grubunun üyeleri vardır.
Konu

Nick, Joe ve Kevin üç normal gençtir. Diğer yaşıtları gibi liseye giderler, fakat aynı zamanda JONAS adındaki müzik gruplarında çalarlar.
Oyuncular

Joe Jonas  : Joe Lucas
Nick Jonas : Nick Lucas
Kevin Jonas : Kevin Lucas
Chelsea Staub : Stella Malone [Stilist/çocukluk arkadaşları]
Nicole Anderson : Macy Misa  [Jonas Hayranı/Arkadaş]
John Ducey : Tom Lucas [Babaları/Menajerleri]
Oyuncular > Yan Karakterler

Frankie Jonas : Frankie Lucas [Küçük Kardeş]
Rebecca Creskoff : Sandy Lucas [Anne]
Robert Feggans : Big Man [Güvenlik Görevlisi]
John Taylor : Mr. Castello [Joe'nun Tarih Öğretmeni]
Bölüm Listesi

| Sezon | Sezon | Bölüm | Orijinal Tarihleri (Amerika'ya Göre)> Sezon Başlangıcı | Orijinal Tarihleri (Amerika'ya Göre)> Sezon Sonu |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 1 | 21 | 2 Mart 2009 | 29 Mayıs 2009 |
|  | 2 | 13 | 20 Haziran 2010 | 3 Ekim 2010 |
Teruzor
Tanım

Teruzorların anatomisi, uçuşa uyum sağlamaları nedeniyle sürüngen atalarından oldukça farklılaşmıştı. Tıpkı kuşlarınki gibi teruzor kemiklerinin de içi boştu ve havayla doluydu. Bu, belirli bir iskelet ağırlığı için daha yüksek bir kas bağlanma yüzeyi sağladı. Kemik duvarları genellikle kağıt kadar inceydi. Uçuş kaslarını destekleyen büyük ve omurgalı bir göğüs kemiğine ve karmaşık uçuş davranışlarını koordine edebilecek kadar büyümüş bir beyine sahiplerdi. Teruzor iskeletleri sıklıkla kayda değer bir kaynaşma gösterir. Kafatasını oluşturan parçalar arasındaki süturlar kayboldu. Bazı teruzorların evrimsel gelişimlerinin sonraki aşamalarında, omuzların üzerindeki omurga, uçuş sırasında gövdeyi sertleştirmeye yarayan ve kürek kemiği için sabit bir destek sağlamaya hizmet eden, notaryum olarak bilinen bir yapıya kaynaştı. Benzer şekilde, sakral omurlar tek bir synsacrum oluşturabilirken pelvik kemikler de kaynaşabiliyordu.
Bazal teruzorlar arasında Dimorphodontidae (Dimorphodon), Campylognathididae (Eudimorphodon, Campyognathoides) ve Rhamphorhynchidae (Rhamphorhynchus, Scaphognathus) familyaları bulunur.
Pterodaktiloidler arasında Ornithocheiroidea (Istiodactylus, Ornithocheirus, Pteranodon), Ctenochasmatoidea (Ctenochasma, Pterodactylus), Dsungaripteroidea (Germanodactylus, Dsungaripterus) ve Azhdarchoidea (Tapejara, Tupuxuara, Quetzalcoatlus) bulunur.
İki grup zamanla çakıştı ancak fosil kayıtlarındaki en yaşlı teruzorlar bazal teruzorlarken en genç teruzorlar pterodaktiloidlerdir.
Anurognathidae familyasının (Anurognathus, Jeholopterus, Vesperopterylus) konumu tartışmalıdır. Anurognathidler oldukça özelleşmişti. Kısalmış çeneleri ve geniş ağzı olan küçük uçucuların bazılarında gececil veya krepüsküler alışkanlıkları düşündüren iri gözler, ağız kılları ve tutunmaya uyarlanmış ayaklar vardı. Uçarken böcekleri avlayan kuşlarda ve yarasalarda paralel adaptasyonlar görülür.
Tanım > Boyut

Teruzorlar genellikle büyük olmalarına rağmen küçük teruzor türleri de vardı. En küçük türün kanat açıklığı 25 cm'den az değildi. En büyükleri, 10-11 metreye varan kanat açıklığıyla şimdiye kadar uçabildiği bilinen en büyük hayvanlardı.
Bu tür devler ayaktayken günümüz zürafalarının yüksekliğine ulaşabilirdi. Kemik yapılarından ötürü teruzorların boyutlarına göre son derece hafif oldukları varsayılmıştır. Ancak bu varsayıma göre, yumuşak dokular gerçek olamayacak kadar düşük yoğunluklara sahip olmalıydı. Modern tahminlere göre büyük türlerin ağırlığı 250 kg'ye kadar çıkabilmektedir.
Tanım > Omurga

Teruzorların omurgaları 34 ila 70 omurdan oluşuyordu. Kuyruğun önündeki omurlara "procoelous" denir.
Tanım > Omuz kemeri

Omuz kemeri, kanat çırparken oluşan kuvveti göğüs kafesine aktaran güçlü bir yapıydı. Muhtemelen kalın kas tabakalarıyla kaplıydı. Üstteki kemik, yani kürek kemiği (scapula) çubuk şeklindeydi. Teruzorlarda nispeten uzun olan korakoid adlı alt kemiğe bağlıydı. Gelişmiş türlerde, bunların birleşmiş hali olan skapulokorakoid neredeyse dikey yönlüydü. Bu durumda kürek kemiği notaryumun yan tarafındaki bir yuvaya otururken, korakoid de aynı şekilde göğüs kemiğine bağlıydı. Bu şekilde, her iki kemik de önemli kuvvetlere dayanabilecek sert bir kapalı döngü oluşturdu. Bir tuhaflık da korakoidlerin göğüs kemiği bağlantılarının sıklıkla asimetrik olması ve bir korakoidin diğerinin önüne bağlanmasıydı. Gelişmiş türlerde omuz eklemi kürek kemiğinden korakoid kemiğine doğru hareket etmişti. Eklem eyer şeklindeydi ve kanadın önemli ölçüde hareket etmesine izin veriyordu. Yanlara ve biraz yukarıya doğru bakıyordu.
Kaynaşmış çift sternanın oluşturduğu göğüs kemiği genişti. Sadece sığ bir omurgası vardı. Sternal kaburgalar aracılığıyla yanlarından sırt kaburgalarına bağlıydı. Arkasında, karnın tamamını kaplayan bir sıra göbek kaburgası veya gastralia mevcuttu. Ön tarafta, uzun bir nokta olan kristospina eğik bir şekilde yukarıya doğru çıkıntı yapıyordu. Göğüs kemiğinin arka kenarı göğüs kafesinin en derin noktasıydı. Klavikulalar veya interklaviküller tamamen yoktu.
Tanım > Kanatlar

Teruzor kanatları, zardan, diğer dokulardan ve kemiklerden oluşuyordu. Birincil zarlar, her iki kolda da son derece uzun dördüncü parmağa bağlıydı ve vücudun her iki yanından genişliyordu. Nereye kadar uzandıkları tartışmalıydı ancak 1990'lardan bu yana, ayak bileklerine bağlı olduklarını gösteren, yumuşak dokusu korunmuş bir düzine örnek bulundu. Ancak arka kenarın ne kadar eğri olduğu hala belirsizdir.
Eskiden beri deriden oluşan basit kösele yapılar olarak düşünülse de uzun yıllardır yapılan araştırmalar, teruzorların kanat zarlarının aktif uçuş tarzına uygun, oldukça karmaşık dinamik yapılar olduğunu gösterdi. Dış kanatlar (uçtan dirseğe kadar) aktinofibril adı verilen, birbirine yakın sıralanmış liflerle güçlendirildi. Aktinofibriller kanatta üç farklı katman halindeydi ve üst üste bindiklerinde çapraz bir desen oluşturuyordu. Aktinofibrillerin işlevi ve yapısı tam olarak bilinmemektedir. Tam bileşimlerine bağlı olarak (keratin, kas, elastik yapılar vb.), kanadın dış kısmında sertleştirici veya güçlendirici işlevi görmüş olabilirler. Aktinofibrillerin ve kas katmanlarının birleşimi, hayvanın kanat gevşekliğini ve kamburluğu ayarlamasını sağlamış olabilir.
Daha büyük türlerin kanat kemiklerindeki boşlukların ve en az bir örnekte korunan yumuşak dokuların gösterdiği üzere, bazı teruzorlar hava keselerini kanat zarına kadar genişletti.
Tanım > Kanatlar > Kanadın bölümleri

Teruzor kanat zarı üç temel birime ayrılmıştır. Propatagium ("ön zar") olarak adlandırılan ilki, kanadın en ön kısmıydı ve bilek ile omuz arasında uzanıyordu. Brachiopatagium ("kol zarı") kanadın birincil bileşeniydi ve elin oldukça uzun dördüncü parmağından arka bacaklara kadar uzanıyordu. Son olarak, en azından bazı teruzor gruplarında, bacaklar arasında uzanan, muhtemelen kuyruğa bağlanan veya kuyruğu da içeren, uropatagium adı verilen bir zar vardı. Sordes üzerinde yapılan çalışmalar, bu zarın sadece bacakları birbirine bağladığını ancak kuyruğu içermediğini (bu da onun bir cruropatagium olduğunu gösterir) öne sürdüğü için bu zarın kapsamı kesin değildir. Yaygın bir yorum, pterodactyloid olmayan teruzorların uzun beşinci ayak parmakları arasında uzanan daha geniş bir uro/cruropatagium'a sahip olduğu, pterodactyloidlerin bu tür ayak parmaklarından yoksun olduğu ve yalnızca bacaklar boyunca uzanan zarlara sahip olduğu yönündedir.
Paleontologlar arasında ana kanat zarlarının (brachiopatagia) arka bacaklara bağlı olup olmadığı ve eğer bağlıysa nereye bağlı olduğu konusunda önemli tartışmalar vardır. Rhamphorhynchoid Sordes fosilleri, anurognathid Jeholopterus ve Santana Formasyonundan çıkarılan pterodactyloid fosilleri, en azından bazı türlerde kanat zarı arka bacaklara kenetlenmiş gibi görünüyor. Bununla birlikte, modern yarasaların ve uçan sincapların, kanat zarlarının boyutunda önemli farklılıklar bulunduğuna göre farklı teruzor türlerinin de farklı kanat özelliklerine sahip olması mümkündür. Aslında, teruzor uzuv oranlarının analizi, muhtemelen kanatlarının birbirinden önemli ölçüde farklı olabileceğini gösteriyor.
Kol kemikleri kanadı destekleyecek ve uzatacak bir mekanizma oluşturdu. Humerus veya diğer adıyla üst kol kemiği kısadır ancak güçlü bir yapıya sahiptir. Ana uçuş kaslarının bağlı olduğu geniş bir deltopektoral tepeye sahiptir. Üzerine uygulanan önemli kuvvetlere rağmen humerusun içi boştur veya pnömatiktir ve kemikten desteklerle güçlendirilmiştir. Alt kolun uzun kemikleri olan ulna ve radius humerustan çok daha uzundur. Muhtemelen pronasyon yeteneğinden yoksunlardı.
Pteroid olarak bilinen, teruzorlara özgü bir kemik bileğe bağlıydı ve bilek ile omuz arasındaki ön zar için (propatagium) iskelet desteği görevi gördü. Teruzorların ön ayaklarının üç serbest parmağı arasındaki dokunun kanıtı, bu ileri zarın, bilindik yaşam restorasyonlarında tasvir edilen basit pteroid-omuz bağlantısından daha kapsamlı olabileceğini düşündürmektedir. Pteroid kemiğinin konumu tartışmalıdır. Başta Matthew Wilkinson olmak üzere bazı bilim insanları, pteroidin öne doğru baktığını, ön zarı uzattığını ve ayarlanabilir bir flap görevi görmesine olanak sağladığını öne sürdü. Pteroidin daha önce düşünüldüğü gibi eklemlenmediğini ve ileriye dönük olamayacağını, bunun yerine çoğunlukla yorumlandığı gibi içeriye, vücuda doğru yönlendirildiğini gösteren Chris Bennett'in 2007 tarihli bir makalesiyle bu görüş çelişiyordu.