Peter Wessel Zapffe
Felsefi ve edebi çalışmaları

Zapffe, insanların, doğanın işleyişine uymayan aşırı gelişmiş bir beceriyle (kavrama, kendini bilme, bilinç) doğduğu görüşündedir. İnsanın yaşam ve ölüm gibi konularda çözümleyip meşrulaştırma arzusu giderilemez; insanlık, doğanın karşılayamayacağı bir arayış içerisindedir; kozmik bir yalnızlık. Bu teori ile ortaya çıkan trajedi ise insanların, tüm zamanlarını insan olmamaya çalışarak geçirmesidir. Dolayısıyla insan varoluşu bir paradokstur.
Zapffe, The Last Messiah'ta ortaya attığı fikirleri "Om det tragiske" eserinde genişletse de, ana hatlarıyla, insanın bu paradoks ile yüzleşmekten kaçınması adına dört adet savunma mekanizması tanımlar:
İzolasyon; rahatsız edici ve yıkıcı tüm düşünce ve duyguların bilincinden tamamen keyfi bir şekilde uzaklaşma.
Sabitleme veya demir atma; sıvı bilincin içindeki noktaların değişmez hale getirilmesi veya etrafına duvarların inşa edilmesi. Sabitleme mekanizması, bireylerin dikkatlerini sürekli bir noktaya vererek uzaklaşmasını sağlar. Zapffe, bu mekanizmayı "Tanrı, kilise, ahlak, kader, yaşamın kuralları, insanlık, gelecek" kavramları ile topluma uyarlar; "birincil kolektif demirleme kubbeleri" olarak bahseder.
Dikkat dağıtma; bireyin dikkatini, sürekli olarak izlenimler ile etkileyerek kritik sınırlar içine çekmesi. Bu ilke, aklın kendi içine dönmesini engellemek amacıyla bireyin enerjisini tek bir fikre veya göreve odaklamak ile alakalıdır.
Yüceltme veya süblimasyon; enerjinin negatif çıkışlardan pozitif olanlara doğru yeniden odaklanması. Birey, kendini uzaklaştırır; varoluşuna estetik bir bakış açısıyla (yazarlık, şairlik, ressamlık) bakar. Zapffe, kendi denemelerinin de bu amacı güttüğünden bahseder.
Zapffe, bu tanımları yaptıktan sonra insanın bu aldatmacayı bırakması gerektiğini söyler. Ona göre insanlık üremeyi bırakmalı ve türünün sonunu getirmelidir. Bunu, Musa'nın çoğalıp yayılma nutku ile kıyaslar; "Kendinizi bilin; üremeyi bırakın; dünya sizden sonra huzura kavuşsun."
Zapffe; felsefi görüşlerini oluştururken, Schopenhauer ve Jakob Johann von Uexküll ve Henrik Ibsen başta olmak üzere pek çok filozoftan etkilenmişti. Norveçli-Kanadalı filozof Herman Tønnessen'in 65. doğum günü dolayısıyla, 1983 yılında, "I Choose the Truth. A Dialogue Between Peter Wessel Zapffe and Herman Tønnessen" kitabı yayınlandı. İkili, kitaptai insanın varoluşu üzerine tartışır. İkisi birbirini uzun yıllardır tanıyordu. Tønnessen, Oslo Üniversitesi'nde, Arne Næss ile birlikte eğitim görmüştü.
Bunların yanında Zapffe bir dağcıydı. Norveç'in en erken eko-felsefecisidir; çevreciliğe oldukça ilgiliydi. Zapffe'nin ana eko-felsefi önerisi; insan eğer var olmasaydı, doğanın çok daha iyi bir halde olacağını bilecek bilişsel kapasiteye sahipliğinden dolayı insanın en yüksek trajedi olduğuydu. Doğaya karşı korumacı tavrı, aslen doğayı koruma niyetinden değil, doğanın insan tarafından kültürelleştirilmesinden kaçınma isteğinden ötürüydü; dağların, insan eli değmemiş bir halde kalmasını istiyordu. "...Onlar (dağlarda) herhangi bir iz bırakmamalılar." Zapffe ayrıca tırmanma ve doğa maceraları hakkında birçok mizahi kısa öykünün yazarıydı. "Dağcılık tıpkı yaşamın kendisi gibi anlamsızdır; mükemmel bir dikkat dağıtıcıdır yine de."