Wilhelmus
Sözleri

| --- | --- |
Een nieuw Christelick Liedt gemaect ter eeren des Doorluchtichsten Heeren, Heere Wilhelm Prince van Oraengien, Grave van Nassou, Patris Patriae, mijnen Genaedigen Forsten ende Heeren. Waer van deerste Capitael letteren van elck veers syner Genaedigen Forstens name metbrengen. Na de wijse van Chartres.:  Soylu Lord, Oranj Prensi, Nassau Kontu, Ulusumuzun Babası, latif beyimiz Willem şerefine yeni bir Hristiyan şarkısı yazıldı. O şarkı ki her kıtasının ilk harfi merhametli beyimizin adını oluşturmaktadır. Melodisi Chartre'dır.
Original Dutch (1568)



Wilhelmus van Nassouwe

Ben ick van Duytschen bloet

Den Vaderlant getrouwe

Blyf ick tot in den doet:

Een Prince van Oraengien

Ben ick vrij onverveert,

Den Coninck van Hispaengien

Heb ick altijt gheeert.



In Godes vrees te leven

Heb ick altyt betracht,

Daerom ben ick verdreven

Om Landt om Luyd ghebracht:

Maer God sal mij regeren

Als een goet Instrument,

Dat ick zal wederkeeren

In mijnen Regiment.



Lydt u myn Ondersaten

Die oprecht zyn van aert,

Godt sal u niet verlaten

Al zijt ghy nu beswaert:

Die vroom begheert te leven

Bidt Godt nacht ende dach,

Dat hy my cracht wil gheven

Dat ick u helpen mach.



Lyf en goet al te samen

Heb ick u niet verschoont,

Mijn broeders hooch van Namen

Hebbent u oock vertoont:

Graef Adolff is ghebleven

In Vriesland in den slaech,

Syn Siel int ewich Leven

Verwacht den Jongsten dach.



Edel en Hooch gheboren

Van Keyserlicken Stam:

Een Vorst des Rijcks vercoren

Als een vroom Christen man,

Voor Godes Woort ghepreesen

Heb ick vrij onversaecht,

Als een Helt sonder vreesen

Mijn edel bloet ghewaecht.



Mijn Schilt ende betrouwen

Sijt ghy, o Godt mijn Heer,

Op u soo wil ick bouwen

Verlaet mij nimmermeer:

Dat ick doch vroom mach blijven

V dienaer taller stondt,

Die Tyranny verdrijven,

Die my mijn hert doorwondt.



Van al die my beswaren,

End mijn Vervolghers zijn,

Mijn Godt wilt doch bewaren

Den trouwen dienaer dijn:

Dat sy my niet verrasschen

In haren boosen moet,

Haer handen niet en wasschen

In mijn onschuldich bloet.



Als David moeste vluchten

Voor Saul den Tyran:

Soo heb ick moeten suchten

Met menich Edelman:

Maer Godt heeft hem verheven

Verlost uit alder noot,

Een Coninckrijk ghegheven

In Israel seer groot.



Na tsuer sal ick ontfanghen

Van Godt mijn Heer dat soet,

Daer na so doet verlanghen

Mijn Vorstelick ghemoet:

Dat is dat ick mach sterven

Met eeren in dat Velt,

Een eewich Rijck verwerven

Als een ghetrouwe Helt.



Niet doet my meer erbarmen

In mijnen wederspoet,

Dan dat men siet verarmen

Des Conincks Landen goet,

Dat van de Spaengiaerts crencken

O Edel Neerlandt soet,

Als ick daer aen ghedencke

Mijn Edel hert dat bloet.



Als een Prins op gheseten

Met mijner Heyres cracht,

Van den Tyran vermeten

Heb ick den Slach verwacht,

Die by Maestricht begraven

Bevreesden mijn ghewelt,

Mijn ruyters sach men draven.

Seer moedich door dat Velt.



Soo het den wille des Heeren

Op die tyt had gheweest,

Had ick gheern willen keeren

Van v dit swear tempeest:

Maer de Heer van hier boven

Die alle dinck regeert.

Diemen altijd moet loven

En heeftet niet begheert.



Seer Prinslick was ghedreven

Mijn Princelick ghemoet,

Stantvastich is ghebleven

Mijn hert in teghenspoet,

Den Heer heb ick ghebeden

Van mijnes herten gront,

Dat hy mijn saeck wil reden,

Mijn onschult doen bekant.



Oorlof mijn arme Schapen

Die zijt in grooten noot,

V Herder sal niet slapen

Al zijt ghy nu verstroyt:

Tot Godt wilt v begheven,

Syn heylsaem Woort neemt aen,

Als vrome Christen leven,

Tsal hier haest zijn ghedaen.



Voor Godt wil ick belijden

End zijner grooter Macht,

Dat ick tot gheenen tijden

Den Coninck heb veracht:

Dan dat ick Godt den Heere

Der hoochster Maiesteyt,

Heb moeten obedieren,

Inder gherechticheyt.



Acrostic

WILLEM VAN NASSOV
Contemporary Dutch



Wilhelmus van Nassouwe

ben ik, van Duitsen bloed,

den vaderland getrouwe

blijf ik tot in den dood.

Een Prinse van Oranje

ben ik, vrij onverveerd,

den Koning van Hispanje

heb ik altijd geëerd.



In Godes vrees te leven

heb ik altijd betracht,

daarom ben ik verdreven,

om land, om luid gebracht.

Maar God zal mij regeren

als een goed instrument,

dat ik zal wederkeren

in mijnen regiment.



Lijdt u, mijn onderzaten

die oprecht zijt van aard,

God zal u niet verlaten,

al zijt gij nu bezwaard.

Die vroom begeert te leven,

bidt God nacht ende dag,

dat Hij mij kracht zal geven,

dat ik u helpen mag.



Lijf en goed al te samen

heb ik u niet verschoond,

mijn broeders hoog van namen

hebben 't u ook vertoond:

Graaf Adolf is gebleven

in Friesland in de slag,

zijn ziel in 't eeuwig leven

verwacht de jongste dag.



Edel en hooggeboren,

van keizerlijke stam,

een vorst des rijks verkoren,

als een vroom christenman,

voor Godes woord geprezen,

heb ik, vrij onversaagd,

als een held zonder vreze

mijn edel bloed gewaagd.



Mijn schild ende betrouwen

zijt Gij, o God mijn Heer,

op U zo wil ik bouwen,

verlaat mij nimmermeer.

Dat ik doch vroom mag blijven,

uw dienaar t'aller stond,

de tirannie verdrijven

die mij mijn hart doorwondt.



Van al die mij bezwaren

en mijn vervolgers zijn,

mijn God, wil doch bewaren

de trouwe dienaar dijn,

dat zij mij niet verrassen

in hunne boze moed,

hun handen niet en wassen

in mijn onschuldig bloed.



Als David moeste vluchten

voor Sauel den tiran,

zo heb ik moeten zuchten

als menig edelman.

Maar God heeft hem verheven,

verlost uit alder nood,

een koninkrijk gegeven

in Israël zeer groot.



Na 't zuur zal ik ontvangen

van God mijn Heer het zoet,

daarnaar zo doet verlangen

mijn vorstelijk gemoed:

dat is, dat ik mag sterven

met ere in dat veld,

een eeuwig rijk verwerven

als een getrouwe held.



Niets doet mij meer erbarmen

in mijne wederspoed

dan dat men ziet verarmen

des Konings landen goed.

Dat u de Spanjaards krenken,

o edel Neerland zoet,

als ik daaraan gedenke,

mijn edel hart dat bloedt.



Als een prins opgezeten

met mijner heireskracht,

van de tiran vermeten

heb ik de slag verwacht,

die, bij Maastricht begraven,

bevreesden mijn geweld;

mijn ruiters zag men draven

zeer moedig door dat veld.



Zo het de wil des Heren

op die tijd was geweest,

had ik geern willen keren

van u dit zwaar tempeest.

Maar de Heer van hierboven,

die alle ding regeert,

die men altijd moet loven,

Hij heeft het niet begeerd.



Zeer christlijk was gedreven

mijn prinselijk gemoed,

standvastig is gebleven

mijn hart in tegenspoed.

De Heer heb ik gebeden

uit mijnes harten grond,

dat Hij mijn zaak wil redden,

mijn onschuld maken kond.



Oorlof, mijn arme schapen

die zijt in grote nood,

uw herder zal niet slapen,

al zijt gij nu verstrooid.

Tot God wilt u begeven,

zijn heilzaam woord neemt aan,

als vrome christen leven,—

't zal hier haast zijn gedaan.



Voor God wil ik belijden

en zijne grote macht,

dat ik tot gene tijden

de Koning heb veracht,

dan dat ik God de Here,

de hoogste Majesteit,

heb moeten obediëren

in de gerechtigheid.



 

WILLEM VAN NAZZOV
Türkçesi (Günümüz Felemenkçesi'nden)



Nassaulu Willem ben

Kanım Cermen kanıdır,

Kendimi, sevgili anayurdum

sana adadım ölünceye kadar

Yiğit bir prensiyim ben

Özgür Oranj'ın

sadakatimi adadım ben

İspanya Kralı'na



Ah tanrı korkusuyla

yaşadım ömür boyu

halk, ev ve vatan sevgisiyle

sürüldüm yurdumdan

Ama şüphem yok tanrının

Adaletli yargısından

Günü gelince bahşedecek

Devletimi layığıyla





Sadakatle baksın her kulum 

hepsi doğru ve iyi olsun

Tanrı sana hakkını verir

Şimdi vatanından uzak da olsan

Gece gündüz dua etmeli

İnançlı şekilde yaşayan

Sizin hakkınızı korumam için

Tanrı güç verecek bana

  

Sen baki kalasın diye

Feda ettim kendimi

kardeşlerim de inançla

feda ettiler kendilerini

Frizya'da savaş meydanında

kaldı Kont Adolf, ne yazık

şimdi ebedi hayatında

mahşer gününü bekler



Asilzade doğdum ben

İmparatorlar soyundan

İmparatorluk'un bir prensi

İnançlı bir Hristiyan

Tanrının övgüsüne mazhar

Yağız ve korkusuz

bir kahraman olarak

asil kanım tanrıya fedadır



U shield and my reliance,

O God, Thou ever wert.

I'll trust unto Thy guidance.

O leave me not ungirt.

That I may stay a pious

Servant of Thine for aye

And drive the plagues that try us

And tyranny away.



Dy God, I pray thee, save me

From all who do pursue

And threaten to enslave me,

Thy trusted servant true.

O Father, do not sanction

Their wicked, foul design,

Don't let them wash their hands in

This guiltless blood of mine.



A David, thou soughtest shelter

From King Saul's tyranny.

Even so I fled this welter

And many a lord with me.

But God the Lord did save me

From exile and its hell

And, in His mercy, gave him

A realm in Israel.



Near not 't will rain sans ceasing

The clouds are bound to part.

I bide that sight so pleasing

Unto my princely heart,

Which is that I with honor

Encounter death in war,

And meet in heaven my Donor,

His faithful warrior.



Wothing so moves my pity

As seeing through these lands,

Field, village, town and city

Pillaged by roving hands.

O that the Spaniards rape thee,

My Netherlands so sweet,

The thought of that does grip me

Causing my heart to bleed.



İ stride on steed of mettle

I've waited with my host

The tyrant's call to battle,

Who durst not do his boast.

For, near Maastricht ensconced,

He feared the force I wield.

My horsemen saw one bounce it

Bravely across the field.



Lurely, if God had willed it,

When that fierce tempest blew,

My power would have stilled it,

Or turned its blast from you

But He who dwells in heaven,

Whence all our blessings flow,

For which aye praise be given,

Did not desire it so.



Lteadfast my heart remaineth

In my adversity

My princely courage straineth

All nerves to live and be.

I've prayed the Lord my Master

With fervid heart and tense

To save me from disaster

And prove my innocence.



Elas! my flock. To sever

Is hard on us. Farewell.

Your Shepherd wakes, wherever

Dispersed you may dwell,

Pray God that He may ease you.

His Gospel be your cure.

Walk in the steps of Jesu

This life will not endure.



Mnto the Lord His power

I do confession make

That ne'er at any hour

Ill of the King I spake.

But unto God, the greatest

Of Majesties I owe

Obedience first and latest,

For Justice wills it so.



 

WILLIAM OF NASSAU
Marniksli Philips het Wilhelmus'ü Sessiz Willem'e sunuyor. Jacob Spoel (yaklaşık 1850).
Felemenk Ayaklanması'nın lideri ve sembol ismi Sessiz Willem
Wilhelmus'ün ilk kıtası