stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Çelik Gülersoy
Yaşamı > Tarihi eserlerin restorasyonu

Gülersoy, 1971'de gerçekleştirilen bir düzenlemeyle triptik (otomobiller için verilen geçici gümrük belgesi)  gelirlini TTOK'na kazandırdı ve sağladığı bu maddi birikimle İstanbul'un tarihsel eserlerini restore etme, şehrin doğal ve tarihi kültür varlıklarının turistik işletmeler aracılığıyla halkın yararına sunmak üzere çalışmalar yaptı.
1970'lerde Kariye Müzesi’ne yardımlar ve çevre düzenlemesi; Ayrılık Çeşmesi'ndeki tarihi mezarlığın onarımı, çevredeki tarihi taşların toplanması, dikilip onarılması; Kandilli tarihi mezarlığının onarılması ve ağaçlandırılması  için yaptığı çalışmalarla İstanbul'a hizmet verdi. Aynı dönemde Bolu’da, Koru Oteli satın alınarak Necdet Kalay'ın resimleri, kuş ve kelebek koleksiyonlarıyla süslenmiş; Safranbolu’nun en büyük konağı satın alınıp otele dönüştürülmüştür.
Gülersoy, 1979-1989 arasında gerçekleştirdiği büyük projelerle yurtiçinde ve yurtdışında tanındı. Turing'in olanaklarıyla Çamlıca Tepesi, Kariye Camisi, Sultanahmet'teki Soğukçeşme Sokağı gibi kentsel mekanları yeniden düzenledi; Yıldız Parkı'ndaki Malta Köşkü, Çubuklu'daki Hıdiv Kasrı, Sultanahmet'teki Yeşil Konak, Emirgan Korusu'ndaki Sarı ve Beyaz köşkler gibi tarihsel yapıları onartarak bunlara yeni işlevler kazandırılmasını sağladı.
Malta Köşkü’nün korunması ve çağdaş kullanım amacıyla değerlendirilmesi amacıyla Gülersoy öncülüğünde gerçekleştirilen uygulama, 1979 yılında Avrupa Birliği'nin "Europa Nostra" ödülüne layık görüldü ve Malta Köşkü onarım uygulaması Türkiye'nin aldığı ilk  Europa Nostra Ödülü oldu.
Gülersoy'un kültür ve turizm alanındaki çalışmaları 1978 yılında İtalya Cumhurbaşkanı tarafından cavaliere, 1979 yılında Fransa Cumhurbaşkanı tarafından Ordre National du Merite nişanları, 1980'de Türkiye Kültür ve Turizm Bakanlığı'nca şeref plaketi ile ödüllendirildi.
Yaşamı > Tarihi eserlerin restorasyonu > Atatürk Yılı

Gülersoy, 1981 Atatürk Yılı’na anlam katmak üzere bir dizi çalışma gerçekleştirdi. Atatürk'ün Samsun’a gitmeden önce 1919 yılında bir süre kaldığı Şişli'deki tarihî evin onarılmasının  yanısıra. metnini kendisinin yazdığı, Suha Arın’ın yönettiği "Dolmabahçe ve Atatürk" belgeseli bu çalışmalardan başlıcalarıdır.
Yaşamı > Tarihi eserlerin restorasyonu > Sultanahmet

Gülersoy'un Sultanahmet’te otel olarak düzenlediği eski konak, 1984 yılındaYeşil Ev adıyla hizmete girdi. Bu restorasyon  Europa Nostra Ödülü'ne değer görülen Türkiye'deki ikinci çalışma oldu. 1986 yılında Ayasofya’nın yanındaki Soğukçeşme Sokağı’nda türünün öncü bir örneği olarak Ayasofya Pansiyonları'nı hizmete soktu. Soğukçeşme Sokağı’nın içinde tamirhane olarak kullanılan antik sarnıcın  onarılıp lokanta olarak; Sultanhamet Konağı yanındaki Cedid Mehmed Efendi Medresesi'nin İstanbul El Sanatları Çarşısı haline gelmesini sağladı. Soğukçeşme Sokağı’nın 19.yüzyıl İstanbul sokak dokusuna örnek oluşturacak şekilde düzenledi.
Yaşamı > Tarihi eserlerin restorasyonu > İstanbul Kitaplığı

Ana madde: İstanbul Kitaplığı
Çelik Gülersoy, Soğukçeşme Sokağı'ndaki evlerden birini bir turistik işletem yerine bir kitaplık olarak tasarlamıştır. Ömrü boyunca topladığı İstanbul kitaplarını, Soğukçeşme Sokağı'nda onardığı bu yapıda topladı. 1985 yılında tüm mal varlığını, kendi adını taşıyan vakfa vasiyet etti. Vakıf, 1990 yılında  İstanbul Kitaplığı'nı hizmete soktu.
Yaşamı > Tarihi eserlerin restorasyonu > Fenerbahçesi Parkı

İstanbul’un Anadolu yakasındaki Feneryolu semtinde, denize yarımada şeklinde uzanmış, üzerinde tarihî ağaçların bulunduğu Fenerbahçesi Parkı'nı, 1990'larda içinde bulunduğu kötü ve bakımsız durumdan kurtararak geniş kitlelerin kullanımına sundu.
Yaşamı > 1971-2003 dönemi yayınlar ve  kültür filmleri

Çelik Gülersoy 1970’li yıllarda, İstanbul semtlerinin yüzyıllar boyunca değişikliklerini saptayan gravür ve resim materyalini, semtlerin tarihçeleriyle beraber bir seri olarak yayınlamaya başladı. İkinci bir dizi olarak, Türkiye’den bahseden bazı ünlü batı eserlerini ilk defa olmak Türkçe'ye kazandırdı ve  bu eserlerin başlarına, yazarlarının kimliğine dair etütler yazdı. Bu diziler ile Lamartine, Gautier ve Nerval gibi yazarlar Türkiye'ye tanıtıldı. Üçüncü dizisinde  Kapalı Çarşı Dolmabahçe ve Çırağan sarayları, Sultanahmet Camii, Göksu ve Hıdiv Kasrı’na dair incelemeler yayımladı. 1974 ve 1975 yıllarında üç dilde ve resimli ilk "Kariye" incelemesi yayınlandı.
1975'ten itibaren Türkiye'nin tanıtımında görsel ve işitsel medyayı da kullanmaya başladı. Böylece Türkiye Turing ve Otomobil Kurumu’nun sponsorluğunda TV ve sinema için renkli dokümanter film dizileri yapıldı. Hazırlanan kültür filmleri dizisi Suha Arın yönetimindeki yapımlarla devam etti ve ödüller aldı.
Romanya ve Yugoslavya'daki başlıca kamp yerlerini içeren "Otomobil ile Avrupa Gezi Rehberi"; "Boğaziçi, Sorunlar ve Çözümler", "Turizm Tarihimizden Bir Yaprak: Türkiye'nin İlk Oteli Hôtel d 'Angleterre" adlı kitaplar 1970'lerin ikinci yarısında yayımlanan eserleridir.
Gülersoy, "Kapalıçarşı’nın Romanı” adlı incelemesi ile 1979'da Simavi Vakfı Sosyal Bilimler ödülünü aldı.
"İstanbul'daki kayık çeşitlerini, kayıkçıları, kayık sefaları ve şiirde kayığın anlatıldığı "Kayıklar" adlı incelemesi, Rumelikavağı ile Kâğıthane arasını anlatan "İstanbul'un Anıtsal Ağaçları" incelemesi, "Taksim : Bir Meydanın Hikâyesi" incelemesi ve restorasyonunu üstlenerek turizme kazandırdığı sokağı konu alan "Soğukçeşme Sokağı" adlı kitaplar, 1980'lerdeki yayınlardandır.
İstanbul'un tarihi değerlerinin onarılıp halka açılmasındaki katkıları nedeniyle 1986'da kendisine Karadeniz Teknik Üniversitesi ve Boğaziçi Üniversitesi tarafından onursal doktor unvanı verildi.
Yayın hayatına 1990'larda  "Göksu'ya Ağıt", "Tepebaşı, Bir Meydan Savaşı", "Kız Kulesinin Kitabı", "Beşiktaş: Daha Dün", "Esentepe'ye Veda" gibi kitaplarla İstanbul'u anlatmaya devam etti. Annesinin 1996'da ölümü üzerine "Ayrılış" ve "Hüzün Yağmuru" adlı şiir kitaplarını yayımladı.
1998'de üçüncü fahri doktora ünvanını Anadolu Üniversitesi'nden aldı. 2000 'de "Hükümet Kapısı Bab-ı Ali: Kuruluşundan Cumhuriyet'e Kadar" kitabı yayınlandı. Aynı yıl, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından 2000 yılı "Kültür ve Sanat Büyük Ödülü"ne değer görüldü ve adı "Baron's Who is Who " ansiklopedisi tarafından "en seçkin ilk 500 Avrupalı" arasında ilan edildi.
Yakın arkadaşlık etme fırsatı bulduğu Abdülhak Şinasi Hisar hakkında "Abdülhak Şinasi Hisar", Mustafa Kemal Atatürk hakkında Atatürk-Atatürk" adlı kitabı yayımladı. Yayımlanan son eserleri, "Bir Masal", "Beyoğlu'nda Gezerken" "Pierre Loti ve Dersaadet" adlı kitaplar oldu.
Yaşamı > Son yılları

Yönetim kurulu başkanlığı yaptığı Türkiye Turing Otomobil Kurumu, 2002'de 12 taşra bürosu ve 16 adet turistik tesisi ile Türkiye’nin ulusal ve amatör en büyük kuruluşlarından birisi haline geldi.
Gülersoy, pankreas kanseri nedeniyle, 6 Temmuz 2003 günü İstanbul'da yaşamını yitirdi. Demirciköy (Kilyos) Mezarlığı'nda defnedildi.
Kitapları

Yol ve Reklamlar, Yenilik Basımevi, İstanbul, 1968.
Trafik Sorunumuz Üzerine Sosyolojik Düşünceler, Yenilik Basımevi, İstanbul, 1968.
Otomobil ile Avrupa Gezi Rehberi, Turing Yayınları
Yıldız ve Emigan Parkları ve Köşkleri, Turing Yayınları, 1980.
Yıldız Parkı ve Malta Köşkü, Turing Yayınları, 1983.
Hıdiv'ler ve Çubuklu Kasrı, Turing Yayınları, 1985.
Hotel D'Angleterre, TTOK Yayınları, İstanbu, 1985.
İstanbul Şarkısı, Turing Yayınları, 1987.
Kayıklar, Turing Yayınları, 1991.
Göksu'ya Ağıt, Turing Yayınları, 1987.
Tramvay İstanbul'da, Turing Yayınları, 1989.
Mavi Cami, Turing Yayınları, 1990.
Dolmabahçe, Turing Yayınları, 1990.
Kapalıçarşının Romanı, Turing Yayınları, 1990.
Eski İstanbul Arabaları, Turing Yayınları, 1990.
Boğaziçi Sorunlar Çözümler, Turing Yayınları
Türk Toplumu ve Turizm,
Çerağan Sarayları, Turing Yayınları, 1992.
Beşiktaş Daha Dün , Turing Yayınları, 1994.
Esentepe'ye Veda , Turing Yayınları, 1995.
İstanbul Maceramız 1, Remzi Kitabevi, 1995.
İstanbul Maceramız 2, Remzi Kitabevi, 1996.
Safranbolu, Turing Yayınları, 1997.
Büyükada, Turing Yayınları, 1997.
Hüzün Yağmur, Turing Yayınları, 1997.
Lale ve İstanbul, Turing Yayınları
Büyük Çamlıca Tepesi 1980-1995, Turing Yayınları
Cumhuriyetin Devraldığı İstanbul'dan Bugüne, TSKB Yayını, 1999.
İstanbul'un Dört Sarayı, Turing Yayınları,
Pembe Sera'nın Hikâyesi, Turing Yayınları
Taksim, Turing Yayınları
Küçüksu, Turing Yayınları.
Bâb-ı Âli Hükûmet Kapısı , M. Nermi Haskan'la birlikte, Turing Yayınları, 2000.
Çelik Gülersoy Albümü 1930 - 2001 , Turing Yayınları, 2001.
Soğukçeşme Sokağı, Turing Yayınları, 2001.
Atatürk Atatürk , Turing Yayınları, 2002.
Kariye, Turing Yayınları, 2003.
Beyoğlu'nda Gezerken, Turing Yayınları, 2003.
Ihlamur Mesiresi, Turing Yayınları, 2003.
İstanbul'un Anıtsal Ağaçları , Turing Yayınları, 2003.
Reklâmlar ve Biz, Turing Yayınları, 2003.
Kırk Yıl Olmuş , Turing Yayınları, 2003.
İstanbul Kitaplığı Kataloğu, Turing Yayınları, 2003.
Edirnekapısı'nda Bir Örnek , Turing Yayınları, 2003.
Bir Masal, Turing Yayınları, 2003.
Batıya Doğru, Turing Yayınları, 2003.
Ayrılış / Şiirler, Turing Yayınları, 2003.
Fenerbahçesi, Turing Yayınları, 2003.
Yeşil Ev Bir Yuva, Turing Yayınları, 2003.
Pierre Loti ve Der Saadet, Turing Yayınları, 2003.
Nasıl Bir İstanbul?, Turing Yayınları, 2003.
İstanbul Estetiği , Turing Yayınları, 2003.
Çamlıca'dan Bakışlar, Turing Yayınları, 2003.
Beyoğlu'nun Yitip Gitmiş 3 Oteli , Turing Yayınları, 2003.
İstanbul Rehberi , Turing Yayınları, 2003.
A. Şinasi Hisar , Turing Yayınları, 2003.
Arkeoloji Toprağın Altındaki Geçmiş Sorunlar, Öneriler, Kazılar, Kolektif (17 yazardan biri) Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 2006.
Kitapları > Hakkında yazılanlar

İstanbul'a Adanmış Bir Hayat Çelik Gülersoy, N.Özlem Çuhadar, İlgi Kültür Sanat Yayınları, 2006
Çelik Gülersoy Senfonisi, Uğur İbrahimhakkıoğlu, Turing Yayınları, 2008.
Soğukçeşme Sokağı'nda İstanbul Kitaplığı binası
Şişli'deki Atatürk Müzesi
Fenerbahçe Parkı'ndaki Çelik Gülersoy Anıtı (Ağustos 2018)
Serbest piyasa

Serbest piyasa, ürün fiyatının alıcı ve satıcının karşılıklı anlaşmasıyla belirlendiği, arz ve talebe hükûmet tarafından müdahale edilmeyen piyasadır. Ekonomik faaliyet tam rekabet şartları içinde serbestçe yapılır, ekonomik sorunların çözümünde müdahale değil, fiyat mekanizmasının kullanımı esastır. Fakat, her ne kadar serbest piyasa, hükûmetin arz, talep veya fiyatlar üzerine herhangi bir müdahale yapmamasını gerektirse de, tüccarların birbirlerini zorlamamasını ya da aldatmamasını da gerektirir. Bu yüzden tüm alım ve satımlar gönüllü olarak yapılır.
Serbest piyasa tanımı, hükûmetin ekonomik müdahalelerini, sadece, piyasa katılımcılarının arasında gerçekleşebilecek zorlama veya sahtekarlık gibi durumlarda olmak üzere, büyük ölçüde kısıtlanmamasını savunan laissez-faire ekonomik felsefesi ile yakından bağlantılıdır. Bu yüzden, hükûmetin gücü savunmaya yönelik bir şekilde sınırlandığı için, hükûmet, serbest pazar yerinin bakımını karşılama amacı için vergi almak dışında gücünü kullanmaz. Bazı serbest piyasa avukatları, piyasanın savunma veya yasaların uygulanması gibi hizmetleri sağlamada daha iyi olacağını düşündükleri için, vergilendirmeye de karşı çıkmaktadır. Örneğin, anarko-kapitalistler, hakemlik ajansları ve özel savunma ajansları kullanmayı tercih etmektedirler.
Serbest piyasa ekonomisi “ekonomik aktiviteleri ve muameleleri etkileyecek kararların büyük çoğunluğunun, hükûmet yerine bireylerin verdiği bir ekonomik sistemdir.” Sosyal felsefede, serbest piyasa ekonomisi, belirli bir topluluğa malları tahsis etmek için kullanılan bir sistemdir: kimin ne alacağını ve neyin üretileceğini devlet değil, arz ve talep belirler. 18. yy. Avrupası'nda, serbest piyasa ekonomisinin taraftarları, orta çağ, eski-modern ve merkantalist ekonomileri ile pek çok zıtlık yaşadılar.
Teori > Gönüllü takas

Serbest piyasanın anahtar düşüncesi gönüllü takastır. Eğer bir takas, zorlama veya sahtekarlık ile yapılıyorsa, bu takasın, serbest piyasa altında yapıldığı düşünülemez. Örneğin, eğer birisi silah kullanarak birisini tehdit ederek sattığı şeyi alırsa bu, serbest piyasa olmaz. Eğer hükûmet yasal yollarla bir satıcının ve alıcının anlaştığı fiyatla ticaret yapmasını engelliyorsa, bu serbest piyasa olmaz. Veya, hükûmet ticari malın ne kalitede üretileceğine karar verirse yine serbest piyasadan bahsedilemez. Yani, arz ve talep üzerine olan kararlar, zorlama altında alınmamalıdır. Eğer birey, bir ürünü satın alması için kandırılırsa, örneğin ürün ya da hizmet hatalı sunulursa, gönüllü takas olarak kabul edilmez. Yani serbest piyasa “zorlama veya sahtekarlık” içermez.
Teori > Arz ve talep

Herhangi bir ürün (mal ya da hizmet) için talep, onu satın almak isteyen insanların pazar baskısını ifade eder. Ürün için para teklif edilir ve satıcılar da ürün için fiyat belirlerler. Eğer, fiyat, teklif ile uyuşursa, işlem kolaylıkla gerçekleşir. Eğer arz, talebi geçerse, alıcılar tekliflerini düşürebilir veya satıcılar rekabet için fiyatlarını düşürebilirler. Tedarikçiler duruma üretimi düşürerek ya da piyasadan çekilerek karşılık verebilirler. Örneğin, bir kavşağa konmuş 4 tane büfe, çok fazla arz yaratacağından, fiyatlar düşecektir.
Eğer talep, arzı geçerse, tedarikçiler fiyatlarını arttırabilir. Yüksek fiyatları karşılayabilen tüketiciler yine alabileceklerdir, fakat diğerleri satın almaktan vazgeçebilir, benzeri bir ürün alabilir ya da aynı ürünü başka bir tedarikçiden alabilir. Fiyat yükseldikçe, tedarikçiler, üretimi arttırmayı da seçebilirler. Bazen de başka tedarikçileri sektöre özendirebilirler. Örneğin, Starbucks tarafından başlatılan gurme kahve piyasası, büyük bir talep olduğunu ortaya çıkarınca, talebi karşılamak için sektöre pek çok firma girdi.
Kimi zaman da yükselen talep fiyatları düşürebilir. Bunun için en büyük örnek olarak bilgisayarlar ve elektronik ürünler verilebilir. Seri üretim teknikleri 1960'lı yıllardan beri, fiyatları yüzde 20 ila 30 düşürmekte ancak seri üretim, sınırsız üretim doğal kaynakları hızla yok etmektedir.
Teori > Ekonomik denge noktası

Arz talep kuralları, ideal serbest piyasada baskındır. Fiyatları bir denge noktasına doğru, ürünler için olan taleplerin, arza karşı bir denge oluşturacağı şekilde etkiler. Bu denge noktası fiyatlarında, piyasa, ürünleri alıcıların kullanım alanları (veya ihtiyaçları) ve her alıcının bağıl alım gücüne göre dağıtır.
Serbest piyasaların dengeleyici davranışları, temsilcileri hakkında bazı tahminler yapmamıza olanak verir. Örneğin, bağımsız bir şekilde hareket ederler. Ekonofizikteki bazı modeller de gösteriyor ki, bir serbest piyasada temsilcilere yerel olarak etkileşime girme özgürlüğü verildiğinde (başka bir deyişle kararları sadece kullanılım alanı veya alım gücüne değil, aynı zamanda muhataplarının kararlarına da bağlı olduğunda), çoğunlukla ani bir şekilde, fiyatlar kararsızlaşabiliyor ve denge noktasından uzaklaşabiliyor. Dolayısıyla, serbest piyasanın davranışlarının doğrusal olmadığı söylenebilir (aynı alımı yapan farklı tüccarlar birbirlerinden veya genel ortalamadan farklı fiyatlarda anlaşabilir). Borsada gözlemlenen spekülasyonlar ve sürü psikolojisinden etkilenen davranışlar da denge noktasına yönelmeyen fiyat değişimlerine örnek teşkil ederler.
Teori > Servet dağılımı

Teorik olarak, serbest piyasa taraftarları, sistemden kaynaklanan servet dağılımını pek umursamazlar, fakat, uygulamalı politika seviyesinde durum oldukça önemlidir. Bir ekonomide alım gücünün dağılımını en çok etkileyen faktörler sosyal sınıf, iş gücü ve finansal piyasalardır. Bunlar dışında, aile bağları, miras, hediye gibi küçük faktörler de vardır. Serbest piyasanın işleyişini açıklayan pek çok teori, genel olarak tüketim ürünlerine yoğunlaşır ve iş gücünün tanımı veya finansal piyasaların yönelimine dair daha karmaşık ve tartışmalı tanımlara sahiptirler. Serbest piyasa, para oylaması adıyla bilinen bir tür karar verme sistemine sahiptir. Para oylamasında, bir ürünü satın almak, o ürünün üretilmesinin devamı için üreticiye verilmiş bir oy gibi düşünülür.
Ekonomik bağımsızlığın topluluğun veya bireyin servetine olan etkisi tartışmaya açık bir konudur. Kenneth Arrow ve Gerard Debreu gösterdi ki, bazı belirli uygun şartlar altında, bir serbest ticaret sistemi Pareto optimumuna yönelir. Özellikle Milton Friedman gibi serbest piyasanın pek çok taraftarı da her ne kadar teorik veya ampirik olarak kanıtlaması çok zor olsa da, ekonomik büyüme ve ekonomik bağımsızlık arasında bir bağlantı olduğunu belirtmişlerdir.Joshua Epstein ve Robert Axtell, serbest piyasanın özelliklerini sugarscape adında bir bilgisayar simülasyonuyla tahmin etmeye çalışmışlardır. Onlar da uygun şartlar altında, serbest piyasaların, “servetin Pareto dağılımı”na yöneldiğini tespit etmişlerdir.
Teori > Laissez-faire ekonomisi

Vergiler, ödenekler, gümrük vergileri veya hükûmet müdahalelerinin (herhangi bir yolsuzluğu engellemek dışında) fiyatlar üzerine yapay baskıları, idealize serbest piyasanın işleyişi için engel teşkil eden bileşenler dahilindedir. Ayrıca serbest piyasada hükûmet kontrollü tekelleştirmeler (serbest piyasa taraftarlarınca haksız tekelleştirme) de olmamalıdır.
Teori > Laissez-faire ekonomisi > Kontrolsüz bırakmak

Tam bir serbest piyasa ekonomisinde, tüm kapital, ürün, hizmet ve para transferleri, hükûmet tarafından, katılımcılar arasında herhangi bir çatışmayı engellemek amacı dışında, kontrolsüz bırakılmıştır. Bu korumanın fonlanması gerektiği için, böyle hükûmetler sadece bu fonksiyonu yerine getirmek için vergi alırlar. Bu durum ayrıca laissez-faire olarak bilinir. Uluslararası bağlamda, serbest piyasalar ekonomik liberalizm (Avrupa'da sadece liberalizm olarak adlandırılır) yandaşları tarafından savunulur. ABD’de serbest piyasaya destek, çoğunlukla liberteryenizm ile birlikte anılır. 1970’li yıllardan beri küresel anlamda serbest piyasa ekonomisinin gelişmesi, kontrolsüz bırakmak ve özelleştirmek, genellikle neoliberalizm olarak adlandırılır. Hükümet müdahaleleri bulundurmakla beraber, serbest piyasanın bazı karakteristiklerini de içeren ekonomilere karma ekonomi denir.
Teori > Laissez-faire ekonomisi > Düşük baraj

Serbest piyasa, rekabetin varlığına gerek duymaz fakat yeni girişimcilere karşı baraj olmamasını gerektirir. Böylece, zorlayıcı barajların yokluğunda, serbest piyasa rekabetinin gelişmesi kendiliğinden olur. Serbest piyasa, kâr güdüsü ya da kârın kendisinin işine yaramamasına rağmen, genellikle kâr güdüsü varlığını önerir. Tüm modern serbest piyasalar birey veya firma olabilen girişimcilere sahiptir. Bazen de, modern bir serbest piyasa borsa ve finansal hizmetler gibi başka bölümler de içerir.
Teori > Yasal para ve vergiler

Gerçek piyasa ekonomisinde, para, yasal para kanunlarıyla veya ticarette ünik takas birimi olması ve dolayısıyla işlemlerden vergi toplamayı kolaylaştırması için toplumu kendi parasını kullanmaya zorlayan merkezi para üretici bir otorite aracılığıyla kontrol edilmez. Hükümetin az da olsa müdahalesi olması gerektiğini düşünenler, vergilendirmenin, piyasanın ayakta kalabilmesi için gerekli olduğunu vurgularlar. Tanım olarak, özel mülk olmadan piyasa olmaz ve özel mülk sadece onu tanımlayan ve savunan bir birim olursa varolur. Geleneksel olarak, özel mülkü devlet korur ve mülkiyetle ilgili unvanlarla onu tanımlar. Ayrıca, merkezi otoriteye, para birimini basması ve dağıtması için yetki verir. “Serbest piyasa anarşistleri”, yukarıdaki açıklamaya katılmazlar – onlar, özel mülkün ve serbest piyasanın gönüllü olarak fonlanan individualist anarşizm ve anarşo-kapitalizm konseptlerine bağlı hizmetler aracılığıyla korunabileceğine inanırlar.
Teori > Etik Yargı

Serbest piyasaların etik yargıları iki çeşittir. Birisi, özerklik ve özgürlüğün (piyasa içinde) esas ahlak üzerine olan etkisidir (bkz. deontoloji). Diğeri ise ekonomi üzerine hür kararlar verebilen bireylerin çoğunluğu tarafından yapılan merkezi olmayan bir planlamanın, organizasyon, verimlilik ve üreticilik açısından, üretim ve ürünlerin dağılımı ile ilgili kararların merkezi bir birim tarafından verildiği merkezi planlama ekonomisine göre daha iyi sonuçlar ürettiğini savunan bir inanç olan sonuççuluk'un bir türüdür. Bu tartışmanın daha eski bir versiyonu da Adam Smith'in çalışmasıyla bilinen görünmez el metaforudur. Kendi kendine organize olabilmekle ilgili modern teorilere göre, bir sistemin iç organizasyonu, yönlendirilmeden ya da bir dış güç tarafından kontrol edilmeden, otomatik olarak artabilir. Etik yargı olarak piyasaya uyarlandığında, bu teoriler piyasanın iç değerlerinin kendi kendine organize olabildiğini göstermektedir. İndividualist anarşizm ve Agorizm'in bazı türleri gibi diğer felsefelere göre, gerçek bir serbest piyasanın iç süreci, harcanan iş gücü karşılığında ürünler ve hizmetler için fiyatların ödenmesi ile sonuçlanacaktır.
Pratik

Serbest piyasa idealize bir kavram olmasına rağmen, gerçek piyasaların hükûmet ya da hükûmet dışı kaynaklarca yaratılıp yönetildiğini ya da kara borsa ve yeraltı ekonomisi gibi fenomenleri yorumlamayı sağlar; aslında, bu fenomenlerin tespiti hükûmetin yardımı olmaksızın yapılabilse de, bazıları, kontratların yasaların güvencesi altında olmasını tercih etmektedirler.
Pratik > Ekonomik bağımsızlığın listesi

Miras Vakfı (ing. Heritage Foundation), herhangi bir ülkenin ekonomik özgürlük derecesinin ölçümü için gerekli olan anahtar etmenleri tanımladı. 1986 yılında, 15 değişken üzerine kurulu ekonomik bağımsızlığın listesi'ni (ing. Index of Economic Freedom, IEF) yayınladılar. Bu ve benzeri listeler, serbest piyasayı tanımlamazlar ama, bir modern ekonominin ne kadar özgür (ne kadar hükûmet müdahalesinden uzak) olduğunun derecesini ölçer. Değişkenler aşağıdaki majör gruplar altında toplanmaktadır:
Ticaret politikası,
Hükûmetin mali yükü,
Ekonomideki hükûmet müdahalesi,
Parasal politika,
Kapital akışı ve dış yatırım,
Bankacılık ve finans,
Ücret ve fiyatlar,
Mülkiyet hakları,
Regülasyon ve
Gayriresmî piyasa aktivitesi.
Her grup için 1 ve 5 arasında sayısal bir değer atanır. Değerlerin aritmetik ortalamasına IEF denir. Başta, geleneksel olarak kapitalist olduğu düşünen ülkeler yüksek puanlar aldı ama metot zamanla geliştirildi. Bugün ampirik ortogonal fonksiyonu değeri ve ülkenin gayrisafi yurt içi hasılası arasında bir korelasyon görülebilir.
Tarih ve İdeoloji

Bazı teorisyenlere göre serbest piyasa sosyal organizasyonun doğal bir formudur ve bu yüzden engellenmediği sürece kendiliğinden yükselecektir. Ekonomi tarihçileri arasındaki konsensusa göre piyasa ekonomisi özel bir tarihi fenomendir ve Orta Çağ'ın sonları ile modern çağın başları arasında Avrupa'da doğdu. Diğer ekonomi tarihçileri ise serbest piyasa unsurlarına antik tarihte ve bazı batı-dışı toplumlarda rastlandıklarını belirmektedirler. 19. yüzyılda ise, piyasa, laissez-faire liberalizmi formatında, politik desteğe kavuşmuştur. Fakat desteğin piyasanın oluşumuna yardım mı ettiği ya da oluşumundan sonra mı başladığı net olarak bilinmemektedir. Bazı tarihçiler, bunu girişimcinin özel ilgi alanları ile buluşan eski liberal ideolojinin bir başarısı olarak görmektedirler.
Tarih ve İdeoloji > Marksizm

Marksist teoride, ideoloji, feodalizmden kapitalizme geçiş sürecini açıklar. Liberteryenler piyasanın hükûmet poliçesi dahilinde zorlandığını, piyasanın spontane bir düzen olduğuna inandıkları için redederler ve bu düşüncelerine marksistler katılırlar, çünkü marksistler her ne kadar farklı bir sona sahip olsa da, piyasanın evrimsel olarak şu anki durumuna ulaştığını belirtirler.