stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Gaifū kaisei
Açıklama

Sonbaharın başlarında, adında da belirtildiği gibi rüzgar güneyden eserken ve gökyüzü açık olduğunda, yükselen güneş Fuji Dağı'nı kırmızı renge çevirebilir. Hokusai bu anı, özellikle serinin geri kalanıyla karşılaştırıldığında kompozisyonsal soyutlamayla ancak meteorolojik özgüllükle yakalamıştır. Gökyüzünün derinleşen mavisinin üç tonu, dağın üç tonunu yansıtmaktadır. Dağın zirvesinde kalan kar kalıntıları ve dibindeki ormanı saran koyu gölgeler, onu tam zamanında yerleştirmektedir. Fuji Dağı'nın görüntünün sağ yarısındaki katı simetrik şekli, sol taraftaki narin bulutlarla dengelenerek çarpıcı bir kompozisyon oluşturur.
Ancak diğer çalışmalarından farklı olarak bu eserin belirli bir yer adı yoktur, bu nedenle manzaraya nereden bakıldığı bilinmemektedir.
İzlenimler

İlk izlenimler, genellikle görülen versiyonlarla karşılaştırıldığında soluk görünmektedir, ancak Hokusai'nin orijinal anlayışına daha yakındır. Pembe Fuji baskıları olarak bilinirler ve çok nadir bulunurlar. İlk baskılarda gökyüzünün parlaklığını artıran ve bulutlara hareket kazandıran kasıtlı olarak düzensiz mavi bir gökyüzü vardır. Tepe noktası Prusya mavisi bir haleyle öne çıkarılmıştır. Sonraki baskılarda güçlü, eşit bir mavi tonu vardır ve matbaacı yeni bir blok ekleyerek ufuktaki beyaz bulutların üzerine açık mavi eklemiştir. Daha sonraki baskılarda da tipik olarak güçlü bir benigara (Bengal kırmızısı) pigmenti kullanılmış ve bu da resme yaygın olarak Kızıl Fuji denmesine sebep olmuştur. Yeşil blok rengi yeniden kesilerek orman ve dağ yamacı arasındaki birleşme noktası alçaltılmıştır.
Tarihsel bilgi

Bulutsuz Havada Fuji Dağı, Hokusai'nin beğeni toplayan Otuz Altı Fuji Dağı Manzarası serisindeki bir diğer eseri olan Kanagawa Oki Nami Ura ile birlikte belki de dünyada en çok tanınan Japon eserleridir. Her ikisi de Japon ukiyo-e sanatının mükemmel örnekleridir. Ukiyo-e, çağdaş şehir yaşamından klasik edebiyata kadar her şeyi tasvir edebilse ve Hokusai'nin not defterleri kendi ilgi alanlarının da aynı derecede geniş bir yelpazeye yayıldığını gösterse de, ona ününü kazandıran bunun gibi manzaralardı. Bu tür baskılardaki doygun renkler ve stilize biçimler, on yıllar sonra Empresyonist ve Post-Empresyonist akımlara ilham kaynağı olmuştur.
Eserin çeşitli baskıları, aralarında British Museum, Metropolitan Museum of Art, Boston Güzel Sanatlar Müzesi ve Indianapolis Sanat Müzesi'nin de bulunduğu dünya çapındaki müzelerde görülebilmektedir.
Eser, Mart 2019'da New York'taki bir müzayedede 507 bin dolara satılmıştır.
Not

a. ^ Yayın tarihine ilişkin netlik olmamakla birlikte, bir teori Ryūtei Tanehiko'nun yayınladığı "Shohonsei" dergisinde yer alan bir reklama dayanarak 1831'de (Tenpō 2) yayınlandığını, bir diğeriyse Edmond de Goncourt'un "Hokusai"deki bir açıklamasına dayanarak 1823 (Bunsei 6) ile 1829 (Bunsei 12) arasını iddia eder.
Doğan güneşin kızıla boyadığı Fuji Dağı'nın bir fotoğrafı
Bazen Pembe Fuji olarak da bilinen ilk baskılardan (y. 1830)
Farklı bir baskısı (y. 1830)
Hokusai'nin Bulutsuz Havada Fuji Dağı resmi
Alan Kay

| Alan Kay |
| --- | --- |
Kay (2008)
Doğum: Alan Curtis Kay 17 Mayıs 1940 (84 yaşında) Springfield, Massachusetts, ABD
Eğitim: Colorado Üniversitesi, Boulder Utah Üniversitesi
Evlilikler: Bonnie MacBird
Ödüller: Turing Ödülü (2003) Draper Ödülü

Kariyeri
Dalı: Bilgisayar bilimi
Çalıştığı kurumlar: Xerox PARC Stanford Üniversitesi Atari Inc. Apple Inc. UCLA Hewlett-Packard
Doktoradanışmanı: David C. Evans Robert S. Barton
 

Alan Curtis Kay (d. 17 Mayıs 1940), Amerikalı bilgisayar bilimcisi. Nesne yönelimli programlama ve pencere sistemi konulu çalışmalarıyla tanınmıştır. Kay 2003 yılında Turing Ödülü'nü almaya hak kazanmıştır.
Colorado Üniversitesi, Boulder Matematik ve Moleküler Biyoloji Bölümü mezunudur.
Steven Chu

| Steven Chu |
| --- | --- |

Doğum: 28 Şubat 1948 Missouri, ABD
Milliyet: Çin kökenli Amerikan
Mezun olduğu okul(lar): Rochester Üniversitesi Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley
Ödüller:  1997 Nobel Fizik Ödülü

Kariyeri
Dalı: Fizikçi
Çalıştığı kurumlar: Bell Laboratuvarları Stanford Üniversitesi Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarı
 

Steven Chu (28 Şubat 1948) St. Louis, Missouri doğumlu "atomları lazer ışığıyla soğutma ve hapsetme yöntemlerini geliştirdikleri için" William Daniel Phillips ve Claude Cohen-Tannoudji ile birlikte 1997 Nobel Fizik Ödülü'nü kazanan Çin kökenli Amerikalı fizikçidir.
Günümüzde Stanford Üniversitesi'nde fizik ve uygulamalı fizik profesörü, Kaliforniya Üniversitesi'nde fizik ve moleküler ve hücresel biyoloji profesörü, Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarı'nda müdür olarak görev yapmaktadır. Küresel ısınmanın çok ciddi boyutlara varmasıyla birlikte, Chu ve laboratuvar ekibi iklim değişikliği yaratacak bir buluş arayışı içine girmişlerdir.
Aynı zamanda 2009 yılında seçimi kazanan Barack Obama tarafından yeni kabinede Enerji Bakanı olarak atanmış ve senato tarafından seçilmiştir.
Jack Dongarra

| Jack Dongarra |
| --- | --- |
Dongarra (2022)
Doğum: 18 Temmuz 1950 (74 yaşında) Chicago, Illinois, ABD
Milliyet:  ABD
Mezun olduğu okul(lar): Chicago Eyalet Üniversitesi Illinois Teknoloji Enstitüsü New Mexico Üniversitesi
Ödüller: IEEE Fellow (1999) Turing Ödülü (2021)
Resmî site: netlib.org/utk/people/JackDongarra

Kariyeri
Dalı: Bilgisayar bilimi
Tez: Improving the Accuracy of Computed Matrix Eigenvalues (1980)
Doktoradanışmanı: Cleve Moler
 

Jack Joseph Dongarra (d. 18 Temmuz 1950), Amerikalı bilgisayar bilimci. Tennessee Üniversitesi Elektrik Mühendisliği ve Bilgisayar Bilimi Bölümünde profesör olarak görev yapmaktadır.
Dongarra 2021'de Turing Ödülü'ne değer görülmüştür.
| g t Turing Ödülü sahipleri |
| --- | --- |
1960'lar:  Alan Perlis (1966)  Maurice Vincent Wilkes (1967)  Richard Hamming (1968)  Marvin Minsky (1969) 
1970'ler:  James H. Wilkinson (1970)  John McCarthy (1971)  Edsger W. Dijkstra (1972)  Charles Bachman (1973)  Donald Knuth (1974)  Allen Newell / Herbert A. Simon (1975)  Michael O. Rabin / Dana Scott (1976)  John Backus (1977)  Robert W. Floyd (1978)  Kenneth E. Iverson (1979) 
1980'ler:  Tony Hoare (1980)  Edgar F. Codd (1981)  Stephen A. Cook (1982)  Ken Thompson / Dennis Ritchie (1983)  Niklaus Wirth (1984)  Richard M. Karp (1985)  John Hopcroft / Robert Tarjan (1986)  John Cocke (1987)  Ivan Sutherland (1988)  William Kahan (1989) 
1990'lar:  Fernando J. Corbató (1990)  Robin Milner (1991)  Butler Lampson (1992)  Juris Hartmanis / Richard E. Stearns (1993)  Edward Feigenbaum / Raj Reddy (1994)  Manuel Blum (1995)  Amir Pnueli (1996)  Douglas Engelbart (1997)  Jim Gray (1998)  Fred Brooks (1999) 
2000'ler:  Andrew Yao (2000)  Ole-Johan Dahl / Kristen Nygaard (2001)  Ron Rivest / Adi Shamir / Leonard Adleman (2002)  Alan Kay (2003)  Vint Cerf / Bob Kahn (2004)  Peter Naur (2005)  Frances E. Allen (2006)  Edmund M. Clarke / E. Allen Emerson / Joseph Sifakis (2007)  Barbara Liskov (2008)  Charles P. Thacker (2009) 
2010'lar:  Leslie G. Valiant (2010)  Judea Pearl (2011)  Shafi Goldwasser / Silvio Micali (2012)  Leslie Lamport (2013)  Michael Stonebraker (2014)  Martin Hellman / Whitfield Diffie (2015)  Tim Berners-Lee (2016)  John L. Hennessy / David Patterson (2017)  Yoshua Bengio / Geoffrey Hinton / Yann LeCun (2018)  Ed Catmull / Pat Hanrahan (2019) 
2020'ler:  Alfred Aho / Jeffrey Ullman (2020)  Jack Dongarra (2021)  Robert Metcalfe (2022)  Avi Wigderson (2023) 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  ACM DL: 81100368092  BIBSYS: 90118235  BNF: cb146148097 (data)  CiNii: DA01579370  DBLP: d/JackDongarra  GND: 136831621  ISNI: 0000 0003 5420 663X  LCCN: n79058186  MGP: 14931  NDL: 00465704  NKC: xx0011691  NLI: 987007425280205171  NLK: KAC200801962  NTA: 072740035  ORCID: 0000-0003-3247-1782  ResearcherID: G-4199-2019  RERO: 02-A003186352  SNAC: w6vx3950  SUDOC: 074025244  VIAF: 19933343   WorldCat (LCCN): n79-058186
Reis sınıfı denizaltı

| --- | --- |

Gemi sınıfı

Adı:: Tip-214 sınıfı denizaltı
İnşa eden:: Gölcük Tersanesi
Kullanıcılar::  Türk Deniz Kuvvetleri
Hizmette:: 2024
İnşaatta:: 4
Planlanmış:: 6
Tamamlanmış:: 1
Görevde:: 1
Saklanan::  
Genel karakteristik
Tipi:  Tip 214 TN
Uzunluk:  68 metre
Hız:  Dalmış durumda 20+ knot, satıhta 10 knot
Menzil:  Dalmış durumda 420 deniz mili (8 knot hız ile),  AIP devrede iken: 1.248 deniz mili (4 knot hız ile)
Reis sınıfı denizaltılar, Alman Howaldtswerke-Deutsche Werft GmbH tarafından geliştirilen bir dizel-elektrikli denizaltıdır. Tip 214 denizaltısının Türk Deniz Kuvvetleri isterlerine göre farklılaşmış halleridir.
6 adet denizaltının 4 milyar $ maliyete mal olması hedeflenen denizaltı projesinde Aselsan, Havelsan, STM, TÜBİTAK, AYESAŞ, MilSOFT ve KoçSistem'in yerli tedarikçi olarak görev alması kararlaştırılmış, yerli katkı payı, off-set sistemiyle ürünün yüzde 81'ini oluşturması planlanmıştır. Sipariş edilen denizaltılar Gölcük Tersanesi Komutanlığı'nda inşa edilecek, ilk teslimat ise 2023 yılında gerçekleşecektir.
Üretim

Her bir denizaltının teslimi 42 ay inşa ve donatım, 9 ay liman kabul testi (HAT), 11 ay deniz kabul testi (SAT) olmak üzere toplam 62 aydır. İlk denizaltı 2022, diğer 5 tanesi de 12’şer aylık periyotlarla olmak üzere 2027’de tamamlanacağı öngörülmektedir.
Bu sınıftaki denizaltılar

| Kod | İsim | Kızağa Konulma | Denize indirme | Hizmete giriş | Son Durum |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| S 330 | TCG Piri Reis | Ekim 2015 | Aralık 2022 | 24 Ağustos 2024 | Hizmette |
| S 331 | TCG Hızır Reis | 2017 | Mayıs 2023 |  | Seyir testlerine başladı |
| S 332 | TCG Murat Reis | Şubat 2018 | Haziran 2024 |  | Havuza çekildi, donatım işleminde |
| S 333 | TCG Aydın Reis | Kasım 2018 |  |  | 4 Kasım 2018'de ilk kaynak yapıldı, inşa halinde |
| S 334 | TCG Seydi Ali Reis | Aralık 2019 |  |  | 23 Aralık 2019'da İlk kaynak yapıldı, inşa halinde |
| S 335 | TCG Selman Reis | Mayıs 2022 |  |  | 23 Mayıs 2022'de İlk kaynak yapıldı |
2015 yılında projedeki denizaltıların isimleri de değiştirilmiş ve artık Türk Deniz Kuvvetleri Cerbe sınıfı YTDP denizaltıları Reis sınıfı olarak tanımlanmaya başlamıştır.
James W. Valentine

| James W>  Valentine |
| --- | --- |
Doğum: 10 Kasım 1926(1926-11-10) Los Angeles, Kaliforniya, ABD
Ölüm: 7 Nisan 2023 (96 yaşında) Walnut Creek, Kaliforniya, ABD
Eğitim: Phillips Üniversitesi, University of California, Los Angeles (Ph.D., 1958)

Kariyeri
Dalları: Evolutionary biology
Çalıştığı kurumlar: University of Missouri, University of California, Davis, University of California, Santa Barbara, University of California, Berkeley
 

James W. Valentine (10 Kasım 1926 - 7 Nisan 2023), Amerikalı evrimsel biyolog ve Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley Bütünleyici Biyoloji Bölümünden emekli profesör. Pek çok yayını ve kitabı bulunmaktadır.
Eserleri

On the Origin of Phyla 2004 ISBN 0-226-84548-6
Phanerozoic Diversity Patterns : Profiles In Macroevolution 1985 ISBN 0-691-08374-6, Editör
Evolving : The Theory And Processes Of Organic Evolution 1979 ISBN 0-8053-0310-3, Francisco J. Ayala ile birlikte
Evolution 1977, Theodosius Dobzhansky, G. Ledyard Stebbins ve Ayala ile birlikte
Evolutionary Paleoecology of the Marine Biosphere 1973 ISBN 0-13-293720-4
Linda Lê

| Linda Lê |
| --- | --- |
Linda Lê
Doğum: 3 Temmuz 1963(1963-07-03) Da Lat, Vietnam
Ölüm: 9 Mayıs 2022 (58 yaşında) Paris, Fransa
Milliyet: Vietnamlı   Fransız
Meslek: Roman yazarı
Tanınma nedeni: Les Trois Parques  Cronos
Ödüller: Fénéon Ödülü   Wepler Ödülü Renaudot Ödülü  Monako Prensi Pierre Edebiyat Ödülü

Linda Lê (3 Temmuz 1963, Da Lat, Vietnam - 9 Mayıs 2022, Paris, Fransa), Vietnam doğumlu Fransız yazar.
Yaşamı ve kariyeri

Lê, 3 Temmuz 1963'te Da Lat, Vietnam'da doğdu. 1977'de ailesiyle Fransa'ya yerleştiler. 23 yaşında ilk romanını yazdı. Kaleme aldığı bilinen eserleri arasında; Les Trois Parques ve Cronos sayılabilir. Çalışmalarıyla Fénéon Ödülü, Wepler Ödülü, Renaudot Ödülü ve Monako Prensi Pierre Edebiyat Ödülü'nün sahibi oldu.
Ölümü

Lê, 9 Mayıs 2022'de Paris, Fransa'da geçirdiği kalp krizi nedeniyle 58 yaşında öldü.
Eserleri > Romanları

Calomnies, Paris: Christian Bourgois (1993)
Les Dits d'un idiot, Paris: Christian Bourgois (1995)
Les Trois Parques, Paris: Christian Bourgois (1997)
Lettre morte, Paris: Christian Bourgois (1999)
Cronos, Paris: Christian Bourgois (2010)
À l'enfant que je n'aurai pas, Paris: Nil (2011)
Lame de fond, Paris: Christian Bourgois (2012)
Héroïnes, Paris: Christian Bourgois (2017)
Eserleri > Denemeleri

Au fond de l'inconnu pour trouver du nouveau, Paris: Christian Bourgois (2009)
Chercheurs d'ombres, Paris: Christian Bourgois (2017)
Kaynaklar

↑  "Profile". 20 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mayıs 2022.
↑  "La romancière Linda Lê reçoit le prix Prince Pierre de Monaco". La Croix. 16 Ekim 2019. 9 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mayıs 2022.
↑  "La romancière française Linda Lê est morte". Le Monde. 9 Mayıs 2022. 9 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 98038370  BNF: cb12057073c (data)  CANTIC: a1110515x  CiNii: DA12334513  GND: 12045968X  ISNI: 0000 0000 7830 3133  LCCN: no95060632  MusicBrainz: a9ae67d5-d1f8-405d-8822-a6fd966f2f98  NKC: pna20241228971  NLI: 987007444683705171  NTA: 240996232  RERO: 02-A003541140  SELIBR: 298482  SUDOC: 028812077  VIAF: 34477439   WorldCat (LCCN): no95-060632
Gudrun Pausewang

| Gudrun Pausewang |
| --- | --- |
Gudrun Pausewang 2008'de
Doğum: 3 Mart 1928(1928-03-03) Mladkov, Çekoslovakya
Ölüm: 23 Ocak 2020 (91 yaşında) Baunach, Almanya
Milliyet: Alman
Diğer ad(lar)ı: Gudrun Wilcke
Meslek:  Roman yazarı  Eğitimci 
Etkin yıllar: 1958-2015
Tanınma nedeni:  The Last Children of Schewenborn  Die Wolke 
Ödüller:  Alman Gençlik Edebiyatı Ödülü  Kürt-Laßwitz Ödülü  Alman Bilimkurgu Edebiyatı Ödülü  Federal Almanya Cumhuriyeti Liyakat Nişanı 

Gudrun Pausewang (3 Mart 1928 - 23 Ocak 2020), Alman yazar ve eğitimci.
Hayatı ve kariyeri

2 Mart 1928'de Mladkov, Çekoslovakya'da doğdu. Eğitimci olarak başladığı mesleki kariyerinde ilk önce Şili ve Venezuela'daki Alman Okulları'nda görev yaptı. Kolombiya'daki Barranquilla Alman Okulu'nda devam ettirdiği eğitimcilik kariyerini daha sonra; Amazon Havzası, Tierra del Fuego, Peru, Bolivya, Meksika dahil olmak üzere Kuzey Amerika, Orta Amerika ve Güney Amerika bölgelerinde Almanca eğitim veren okullarda sürdürmüştür. Çocuklar ve gençler için kaleme aldığı kurgusal roman türünde eserler yazan Pausewang özellikle genç yetişkin tarzında yazdığı The Last Children of Schewenborn (Schewenborn'un Son Çocukları) adlı eseriyle dikkat çekmiştir.
1988'de kaleme aldığı eseri "Die Wolke (The Cloud) ile "En İyi Roman Eseri" alanında, "Deutscher Jugendliteraturpreis"' ("Alman Gençlik Edebiyatı Ödülü"), Kurd-Laßwitz-Preis ("Kurd Lasswitz Ödülü") ve Deutscher Science Fiction Preis ("Alman Bilimkurgu Ödülü ") vb. kazanmıştır.
Ölümü

Gudrun Pausewang 23 Ocak 2020'de Bamberg, Almanya'da 91 yaşında ölmüştür.
Nihal Bengisu Karaca

| Nihal Bengisu Karaca |
| --- | --- |
Doğum: Nihal Bengisu 1972 (52-53 yaşında) Ankara, Türkiye
Eğitim: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi
Meslek: Gazeteci, yazar, köşe yazarı
Evlilik: Ender Karaca
Çocuk(lar): 1
Akraba: Nihat Bengisu (babası)

Nihal Bengisu Karaca (d. 1972, Ankara), Türk gazeteci ve yazardır.
Gümülcine doğumlu cerrah bir babanın kızı olarak 1972'de Ankara'da doğmuştur. Kayseri İmam Hatip Lisesi ve Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun olmuştur. 1994'te yayın hayatına giren Aksiyon dergisinde görev almış, 1995-96'da kısa bir süre Kanal 7'de metin yazarlığı ve programcılık yapmıştır. 1996 sonlarında  Aksiyon'da kültür sanat editörlüğü görevine gelerek sinema eleştirileri yapmış, kültür, edebiyat ve toplum eksenli dosya ve röportajlar kaleme almıştır. 2002 yılında Zaman gazetesinde çalışmaya başlayarak gazetenin kültür sanat sayfasında sinema eleştirilerini sürdürmüş, Pazar ekinin editörlüğünü yapmış, daha sonra gazetenin yorum sayfasında köşe yazıları da yazmaya başlamıştır. 2005'ten itibaren haftalık haber dergisi Yeni Aktüel'de yazmaktadır.
2007 yılında  Radikal gazetesinde yazdığı "Bir mütesettirin tatil güncesi" yazısı ile yankı uyandırmış, bunun üzerine Hürriyet yazarı Ayşe Arman kendisi ile bir röportaj yapmıştır. 2009'da Ayşe Arman babasını kaybetmesi üzerine başsağlığı mesajı göndermesini ardından ikili, "iki farklı mahallenin temsilcisi" sıfatı ile iki bölümlük yeni bir söyleşi yapmışlardır. Şubat 2009'da Zaman için son yazısını kaleme alan yazar, Gazete Habertürk'e transfer olmuştur.
Gazete Habertürk transferinin ardından  Ahmet Hakan ile kıyaslanan yazar, Gazete Habertürk'teki ilk ayındaki "Maktulün bir femme fatale olarak portresi" adlı yazısının ardından sert eleştiriler alması ve aynı gazetedeki bazı yazarlarla tartışmak zorunda kalmasını "... bunları hak ettiğimi düşünmüyorum. Kırgınım ve kızgınım." şeklinde değerlendirmiş ve "Maktulün bir femme fatale olarak portresi 2!" adlı yeni bir yazı  kaleme almıştır. Halen Gazete Habertürk'teki köşe yazılarını sürdüren yazarın Yanardağda Pişirilir, Totemle Servis Yapılır isimli yayımlanmış bir kitabı ve Kadın Oradaydı adlı kitapta "Büyük filmin esas kızı: Havva" adlı bir çalışması bulunmaktadır.
Pedrinho (1996 doğumlu futbolcu)

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Pedro Henrique Oliveira dos Santos
Doğum tarihi:  19 Aralık 1996 (28 yaşında)
Doğum yeri:  Mauá, Brazilya
Boyu:  1,76 m (5 ft 9+1⁄2 in)
Mevkii:  Forvet
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Konyaspor
Numarası:  8
Altyapı kariyeri
:  Atlético Goianiense
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2018-2019 |  America RJ |  10 |  (2) |
| 2020-2023 |  Volta Redonda |  61 |  (16) |
| 2021 |  → Criciúma Esporte (kiralık) |  29 |  (4) |
| 2023 |  CSKA 1948 II |  2 |  (1) |
| 2023-2024 |  CSKA 1948 |  46 |  (12) |
| 2024- |  Konyaspor |  18 |  (4) |
| Toplam |   |  166 |  (39) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 13 Ocak 2025 (2025-01-13) 
Pedro Henrique Oliveira dos Santos (d. 19 Aralık 1996, Mauá), forvet pozisyonunda oynayan Brezilyalı futbolcudur. Süper Lig ekiplerinden Konyaspor'da forma giymektedir.
Kulüp kariyeri > CSKA 1948

17 Aralık 2022'de CSKA 1948'e transfer olduğu açıklandı.
Kulüp kariyeri > Konyaspor

12 Temmuz 2024 tarihinde Süper Lig takımı Konyaspor ile 3 yıllık sözleşme imzaladı.
Almanya'nın posta tarihi ve posta pulları

Bavaria Scott #1, ilk Alman pulu, 1849
Bu, Almanya ve Filateli ile ilgili alanların posta pulları ve postacılık tarihi ile ilgili bir araştırmadır. Modern ana servis sağlayıcıları Reichspost (1871-1945), Deutsche Post (Doğu Almanya) (1949-1990), Deutsche Bundespost (1949-1995), Deutsche Bundespost Berlin (1949-1990) ve şimdiki Deutsche Post AG'dir (1995'ten beri).
Metzger Post

Metzger Post'un belki Orta çağ'ın ilk uluslararası postası olacağına inanılır Kasaplar locası (Almanca:Metzger) atlı posta kuryesini tesis etti. Posta ulaştığında bunu belirtmek için boynuz şeklindeki korna ile anons yapıldı ve bu durum kornayı posta hizmetlerinde kullanılan Amblemi yarattı. Metzger postası 12. yüzyılda kuruldu ve 1637 yılına kadar Thurn ve Tax'in monopolü üzerine alana kadar devam etti.
Thurn ve Taxis

1497 yılında Franz von Taxis, Kutsal Roma İmparatoru I. Maximilian adına bir posta hizmeti servsi kurdu. Bir at değiştirilmesi yöntemiyle işleyen sistem yaratıldı ve bu mektupların taşınma zamanını kısaltıyordu, böylece varış zamanını tahmin edilebilir kıldı. Bundan sonra Thurn ve Taxis müessesesi sarı ve siyah renkli imparatorluk üniformasını kullanarak pek çok ülkede postacılık imtiyazını sürdürüyordu. Thurn ve Taxis Avrupa'da 1650 Roma zamanından beri ilk defa atların çektiği posta arabasını hizmete soktu. Böylece onlar Macaristan'ın Komárom-Esztergom eyaletindeki "Kocs" köyündeki bu işle "coach" (koç okunur) teriminin doğmasına neden oldular.
Thurn ve Taxis Napolyon'un posta servisi hizmetini yürütmesini "Ren Konfederasyonu"na vermesiyle tekel haklarını kaybettiler. Acentelik işlemine devam ediyor ve hatta bazı pullar basıyordu. Fakat Prusya Kuzey Almanya Konfederasyonu'nu kurdu ve Thurn ve Taxis 1867 yılında imtiyaz hakkını satmak zorunda kaldı.
Alman devletleri

1871 "Alman birleşmesi"nden önce, bireysel Alman devletleri ve mevcudiyetler kendi pullarını gerçekleştirmeye başladılar. Bavyera Krallığı 1 Kasım, 1849 tarihinde "one kreuzer black" ilk posta pulunu el yapımı kâğıt üzerinde Münih Ludwig Maximilian Üniversitesi atölyesinde 832.500 adet kopya ile bastı. Bundan sonra pul basan devletler veya mevcudiyetler daha sonra Baden (1851), Bergedorf (1861), Braunschweig (1852), Bremen (1855), Hamburg (1859), Hannover (1850), Heligoland (1867), Lübeck (1859), Mecklenburg-Schwerin (1856), Mecklenburg-Strelitz (1864), Oldenburg (1852), Prusya (1850), Saksonya (1850), Schleswig-Holstein (1850) ve Württemberg (1851) idi. Ayrıca Thurn ve Taxis hiçbir eyaletin pul basmaya ve posta taşıma hizmeti yetkisine sahip olmadığında pulları çıkartıyordu (1852). Kuzey Alman eyaletleri 1868 yılında Kuzey Almanya Konfederasyonu'nda birleştiler ve kendi posta servislerini "Kuzey Almanya Posta Bölgesi"nde bağladılar (Norddeutscher Postbezirk). Birleşmeden sonra Bavyera ve Württemberg 31 Mart 1920 tarihine kadar kendi posta pullarını üretmede kendi otoritelerini elinde bulundurdular.
İmparatorluk Almanyası, 1871-1918 > Reichspost

Deutsche Reichspost 4 Mayıs 1871 yılında resmi olarak Kuzey Alman Konfederasyonu pullarını kullanarak başladı ve kendi ilk pulunu 1 Ocak, 1872 yılında bastı. Heinrich von Stephan, posta kartlarının mucidi ve Dünya Posta Birliği'nin kurucusu ilk posta genel müdürüydü. Reichpost'un en çok kabul görmüş pulları "Alman pul" idi. Bu pullar 1900 yılından 1922 yılına kadar basıldı. Bu dönemde Reichspost kaydı Deutsche Post ile değiştirilerek en uzun seri olmasını sağladı.
İmparatorluk Almanyası, 1871-1918 > Alman kolonileri

Pullar Alman otoriteleri tarafından basılarak bütün kolonilerde kullanıldı ( 5 Aralık 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.) :Alman Güney Batı Afrikası, Alman Yeni Ginesi, Kiatschou, Togo, Samoa, Marşal Adaları, Mariana Adaları, Karolin Adaları, Alman Doğu Afrikası ve Kamerun. Bu pullar imparatorluk yatı olan SMY Hohenzollern'i gösteren yeknesak bir yapıdadır. Düzenli Alman sürşajlı pulları yat basımlı pulların tanıtımından önce kullanılıyordu.
İmparatorluk Almanyası, 1871-1918 > Alman yurt dışı büroları

İmparatorluk Almanyası postane bürolarını Fas, Türkiye ve Çin'in  5 Aralık 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. güvenli kasabalarında sürdürüyordu. İptal damgalı veya üzeri sürşarjlanmış olmalarıyla tanınabilen pullar yerel nominal değeri ve ülkenin ismini gösterebiliyordu.
İmparatorluk Almanyası, 1871-1918 > Alman Birinci Dünya Savaşı işgali

Birinci Dünya Savaşı sırasında Alman yetkililer işgal ettikleri ülkelerin Belçika, Polonya, Romanya ve doğu ve batı önleri ismiyle pullar bastılar.
Weimar Cumhuriyeti, 1918-1933 > Reichspost

Reichspost, Almanya'nın cumhuriyet haline gelmesinden sonra devletle ilgili varlık olarak görevine devam ediyordu. 1919 yılında Reichspost kendisinin ilk anma, airmail ve ek değerli pullarını bastı. 1919 yılındaki ilk ek değerli pullar savaş malülleri yararına sürşajlanıyordu (Scott #B1). 1923 yılındaki hiper enflasyonda Reichspost 50 milyar marka kadar ulaşan pulları basıyordu. O zaman genel kabul gören pul serisi "meşhur Alman kişileri"ydi. Bunu Hindenburg pulları takip ediyordu. İlk kıymetli Alman Zeplin pulları 1928 yılında görüldü, Scott # C35-37.
Weimar Cumhuriyeti, 1918-1933 > Referandum bölgeleri

Versay Antlaşması'ndan sonra bir miktar bölge 1920 yılında gelecekteki kaderlerine karar vermek için referanduma gitti. Bu bölgeler özetle pulları bastılar: Allenstein ve Marienwerder, Schleswig ve Yukarı Silezya