stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Semyon Krivoşein
İkinci dünya savaşı > Eylül 1939-1940: Polonya'ya karşı savaş ve Finlandiya'ya saldırı

Ağustos 1939'da Molotof-Ribbentrop Paktı'nın imzalanmasının ardından Almanya ve Sovyetler Birliği, Polonya cumhuriyetini birlikte işgal etti.
Kısa ve muzaffer bir seferde Sovyetler Birliği, 17 Eylül 1939'da Polonya'ya saldırdı; Polonyalılar, 1 Eylül'den beri Alman işgalini savuşturuyordu. Krivoshein, Vasily Chuikov'un 4. Ordusu bünyesindeki 29. Hafif Tank Tugayının komutasını elinde tutuyordu Polonyalı liderler o zamana kadar güçlerini batıda yoğunlaştırmış ve Polonya komutanlığı, Nazi Almanyası'nın Batı Polonya'ya yönelik ilerlemelerinin yıkıcı saldırılarını ve Almanların Varşova'ya doğru hızlı ilerleyişini daha iyi karşılamak için doğuda yalnızca minimum direniş sunmaya karar vermişti. kuşatma 16 Eylül'de, ertesi gün Sovyetlerin saldırısının başlamasından hemen önce başlamıştı, harekât, Brest-Litovsk'ta Almanlarla birleşene kadar birlikler için nispeten olaysız geçti. İki hafta içinde Sovyetler 250.000'den fazla Polonyalı savaş esiri aldı.
Alman ordusunun hızlı ilerlemesi, Alman kuvvetlerinin bazı unsurlarını, Almanlar ve Sovyetler arasında üzerinde anlaşmaya varılan sınır çizgisinin ötesine götürmüştü, iki ordu Bug Nehri'nin hemen doğusunda karşı karşıya geldi Karşılaşma beklenmedikti ve Alman ve Sovyet güçleri, Bug bölgesi boyunca birbirlerine karşı küçük saldırılar ve karşı saldırılar düzenlediler. Brest-Litovsk şehrine doğru Bug bölgesine girdikten sonra Krivoshein, Alman birliklerinin ilerleyen Kızıl Ordu'nun önünde kasabayı çoktan işgal ettiğini gördü ve bir grup Alman subayı ve General Heinz Guderian tarafından kahvaltıyı paylaşmak için Alman karargahına davet edildi. Krivoshein kabul etti ve kısa bir konuşmanın ardından Alman birlikleri batıya, önceden kararlaştırılan sınır çizgisine çekilmeyi ve şehri ve kalesini Sovyet kuvvetlerine teslim etmeyi kabul etti
Toplantı sırasında Guderian, merkez meydanda her iki ordudan bir dizi asker de dahil olmak üzere, kasaba boyunca Sovyet ve Alman birliklerinin ortak bir geçit töreni yapmasını önerdi Krivoshein, uzun süren bir yürüyüşün ardından Sovyet birliklerinin bitkin düştüğünü belirterek reddetti, ancak geri çekilen Alman birliklerinin geçit törenine eşlik edecek bir askeri grup ve birkaç tabur sağlama sözü verdi ve Guderian'ın kendisinin ve Guderian'ın ayağa kalkıp gözden geçirme talebini kabul etti. (Çeşitli Batılı tarihçiler ve bazı Rus yazarlar buna Brest-Litovsk'taki Alman-Sovyet askeri geçit töreni olarak atıfta bulunurlar.)
İkinci dünya savaşı > Sovyet zırhlı kuvvetlerinin reformu, 1941-1943

22 Haziran 1941'de Almanya'nın Sovyetler Birliği'ni işgalinden sonra, Krivoshein'in 25. Mekanize Kolordusu sürekli olarak yeniden konuşlandırıldı ve Bykhov bölgesinde başarısız bir karşı saldırıya katıldı.
1941–1943'te Krivoshein, Kızıl Ordu Tank Kuvvetleri Ana Müdürlüğü'nde Eğitim Dairesi başkanıydı  Sovyet tank mürettebatının eğitimi, yeni tankların tanıtılması ve savaşta en iyi tank düzeni boyutunun araştırılması gibi mürettebatın sürekli değişen taleplerine yanıt vermek zorundaydı.
İkinci dünya savaşı > Beyaz Rusya'dan Berlin'e

Krivoshein savaşta ağır şekilde yaralandı ve birkaç aydır iyileşiyordu. Daha sonra 1944'te 1. Mekanize Krasnograd Kolordusu'nun komutasını aldı ve Beyaz Rusya'daki Alman Ordusu Grup Merkezini yerle bir eden Bagration Harekatı'nda savaştı. Krivoshein'in Almanlardan geri aldığı diğer birçok Belarus şehri arasında Brest de vardı.
Savaşın son günlerinde, 1945 baharında, Berlin Muharebesi'nde II. Dünya Savaşı'nın önde gelen Sovyet komutanı Georgi Jukov'a Stalin, Berlin'i alma onurunu verdi; bu, Jukov'un, Krivoşein'in Sovyet zırhlı generalleri arasındaki münhasır konumunun tanınmasıydı ve Sovyetlerin Almanya'ya karşı nihai zaferinde Sovyet ordularına liderlik etmesi için ona emanet etti. Krivoshein, kritik Seelow Tepeleri Muharebesi'nde ağır şekilde güçlendirilmiş ve kademeli Alman savunmasını yarıp geçti ve Reichstag'a doğru savaştı Olağanüstü savaş liderliği ve Berlin'in ele geçirilmesindeki kişisel cesaretiden dolayı Krivoshein, en yüksek Sovyet savaş onuru olan Sovyetler Birliği Kahramanı nişanını aldı.
Savaş sonrası yaşamı

Krivoshein, MV Frunze Askeri Akademisi'ne Bölüm Başkanı olarak atandığı 1946 yılına kadar kolordu komutanlığına devam etti. 1950'de, küçük Odessa Askeri Bölgesi'nin mekanize ve tank kuvvetlerine komuta etmek için Odessa'ya taşındı. 1951'de Savunma Bakanlığı onu Sovyet Ordusu yüksek komutanlığına aday olarak seçti ve okumak üzere Genelkurmay Yüksek Askeri Akademisi'ne gönderdi Krivoshein 1952'de mezun oldu. Mart 1953'te Stalin'in ölümü, Krivoshein'in askeri kariyerine son verdi: yeni iktidar devasa Sovyet ordusunu küçültmeye başladığında ve 4 Mayıs 1953'te Sovyet Savunma Bakanlığı, 35 yıllık hizmetinin ardından onu emekliye ayırdı. Hayatının son çeyrek asırını savaş anılarından oluşan dört kitap yazarak geçirdi.
Ödüller

Sovyetler Birliği Kahramanı (1945)
Lenin'in Üç Emri
Kızıl Bayrak'ın Üç Düzeni
Suvorov'un İkinci Sınıf Emirleri
Birinci Sınıf Kutuzov Nişanı
Kızıl Yıldız Nişanı
" Brest Fahri Vatandaşı"
Jübile Madalyası "Vladimir İl'iç Lenin'in Doğumunun 100. Yıldönümü Anısına"
"1941–1945 Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda Almanya'ya Karşı Zafer İçin" Madalyası
Jübile Madalyası "1941-1945 Büyük Vatanseverlik Savaşında Zaferin Yirmi Yılı"
Jübile Madalyası "1941-1945 Büyük Vatanseverlik Savaşında Zaferin Otuz Yılı"
"Berlin'in Ele Geçirilmesi İçin" Madalyası
Jübile Madalyası "İşçi ve Köylü Kızıl Ordusunun XX Yılı"
Jübile Madalyası "Sovyet Ordusu ve Donanmasının 30 Yılı"
Jübile Madalyası "SSCB Silahlı Kuvvetlerinin 40 Yılı"
Jübile Madalyası "SSCB Silahlı Kuvvetlerinin 50 Yılı"
Jübile Madalyası "SSCB Silahlı Kuvvetlerinin 60 Yılı"
Merve Çepni

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- |
Milliyeti:  Türk
Doğum: 19 Ağustos 1996 (28 yaşında) İstanbul, Türkiye
Boy: 1,89 m (6 ft 2+1⁄2 in)
Kilo: 74 kg (163 lb)
Voleybol bilgileri
Smaç yüksekliği: 292 santimetre (115 in)
Blok yüksekliği: 285 santimetre (112 in)
Pozisyon: Orta oyuncu
Mevcut kulübü: Sarıyer Belediyespor
Kulüp kariyeri
2008-2016 2016-2018 2018-2019 2018-2019 2019-2021 2021-2022 2022-2023 2023-2024 2024- : Koç İlköğretim Okulu Beylikdüzü Büyükçekmece İstanbul Aydın Üniversitesi Kuzeyboru Mert Grup Sigorta Fatum Nyíregyháza PTT Sarıyer Belediyespor 
Merve Çepni (d. 19 Ağustos 1996, İstanbul) Sultanlar Ligi takımlarından Sarıyer Belediyespor'da orta oyuncu olarak oynayan Türk profesyonel voleybolcu. Daha öncesinde; Koç İlköğretim Okulu, Beylikdüzü, Büyükçekmece, İstanbul Aydın Üniversitesi, Kuzeyboru, Mert Grup Sigorta, Fatum Nyíregyháza ve PTT kulüplerinde forma giydi.
Kariyeri

Koç İlköğretim Okulu (2008-16)
Beylikdüzü (2016-18)
Büyükçekmece (2018-19)
İstanbul Aydın Üniversitesi (2018-19)
Kuzeyboru (2019-21)
Mert Grup Sigorta (2021-22)
Fatum Nyíregyháza (2022-23)
PTT (2023-24)
Sarıyer Belediyespor (2024-günümüz)
Başarıları > Millî takım

2013 Yıldız Kızlar Avrupa Şampiyonası -  Üçüncülük
Damla Çakıroğlu

Damla Çakıroğlu (d. 22 Haziran 1994), Türk voleybolcudur.
Damla, Türk Telekom takımının eski koçu, 2018 yılında vefat eden Merih Çakıroğlu'nun kızıdır. Türkiye 20 yaş altı kadın millî voleybol takımının da kaptanlığını yapmıştır.
TVF Güzel Sanatlar ve Spor Lisesi (Türkiye Voleybol Federasyonu Güzel Sanatlar ve Spor Lisesi)den sonra, 2011-12 sezonunda, İBA TED Ankara Kolejliler takımına transfer olarak Türkiye Kadınlar Voleybol 1. Ligi'nde oynamaya başlamıştır. 2015 Yazında Eczacıbaşı Vitraya, 2017 yazında Fenerbahçe'ye transfer olmuştur. 2019'da yaşadığı sakatlıktan sonra 2021 yılında aktif voleybol yaşantısını sonlandırdı.
Özel hayatı

Damla Çakıroğlu 10 Eylül 2021'de kendisi gibi sporcu olan (profesyonel basketbolcu) Melih Mahmutoğlu ile evlendi.
Başarıları > Kişisel

2011 Yıldız Kızlar Dünya Voleybol Şampiyonası - En Değerli Oyuncu
2012 Genç Kızlar Avrupa Voleybol Şampiyonası - En Değerli Oyuncu
Başarıları > Millî takım

2011 Yıldız Kızlar Avrupa Şampiyonası -  Şampiyonluk
2011 Yıldız Kızlar Dünya Voleybol Şampiyonası-  Şampiyonluk
2011 Avrupa Gençlik Olimpik Oyunları -  Üçüncülük
2012 Genç Kızlar Avrupa Voleybol Şampiyonası  -  Şampiyonluk
2015 Avrupa Voleybol Ligi -  İkincilik
Eurovision Şarkı Yarışması'nda Litvanya

| Eurovision Şarkı Yarışması'nda Litvanya |
| --- | --- |
   
Katılımcı yayıncı: Lietuvos nacionalinis radijas ir televizija (LRT)
Katılım özeti
Katılımlar: 25
İlk katılımı: 1994
En iyi sonuç: 6.: 2006
 Katılım geçmişi 1994 1995 1996 1997 1998 1999 20002001 2002 2003 2004 2005 2006 20072008 2009 2010 2011 2012 2013 20142015 2016 2017 2018 2019 2020 20212022 2023 2024 
Dış bağlantılar
LRT sayfası
Eurovision.tv'deki Litvanya sayfası 
 En son katılım için bkz. 2024  Eurovision Şarkı Yarışması'nda Litvanya
Litvanya, Eurovision Şarkı Yarışması'na ilk defa 1994 yılında katılmıştır. Lietuvos nacionalinis radijas ir televizija (LRT) isimli kamusal yayın kuruluşunun Avrupa Yayın Birliği'nin aktif bir üyesi olmasının ardından katılmıştır. Litvanya, 1994 yılında Estonya, Macaristan, Polonya, Romanya, Rusya ve Slovakya ile birlikte ilk defa katılmıştır.
Litvanya, yarışmaya 1994 yılından beri 16 defa katılmış ve 2006 (LT United tarafından seslendirilen "We Are the Winners" ile) olmak üzere sadece bir kez altıncı olabilmiştir. Ülkenin en kötü derecesi ise Ovidijus Vyšniauskas'in seslendirmiş olduğu "Lopšinė mylimai" ile 1994 yılında ve Laura ve the Lovers'in seslendirmiş olduğu "Little by Little" ile 2005 yarışmasının yarı finalinde aldığı sonunculuktur.
Katılımlar

| --- | --- |

1: Birinci
2: İkinci
3: Üçüncü
◁: Sonuncu
X: Katılımcı seçildi ama katılmadı
†: Gelecek etkinlik
| Yıl | Katılımcı | Şarkı | Dil | Final | Puanlar | Yarı | Puanlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1994 | Ovidijus Vyšniauskas | Litvanyaca | "Lopšinė mylimai" | 25 | 0 | Yarı final yok | Yarı final yok |
| 1999 | Aistė | Samogitçe | "Strazdas" | 20 | 13 | Yarı final yok | Yarı final yok |
| 2001 | SKAMP | İngilizce, Litvanca | "You Got Style" | 13 | 35 | Yarı final yok | Yarı final yok |
| 2002 | Aivaras | İngilizce | "Happy You" | 23 | 12 | Yarı final yok | Yarı final yok |
| 2004 | Linas ve Simona | İngilizce | "What's Happened to Your Love?" | Finale yükselemedi | Finale yükselemedi | 16 | 26 |
| 2005 | Laura ve the Lovers | İngilizce | "Little by Little" | Finale yükselemedi | Finale yükselemedi | 25 | 17 |
| 2006 | LT United | İngilizce | "We Are the Winners" | 6 | 162 | 5 | 163 |
| 2007 | 4Fun | İngilizce | "Love or Leave" | 21 | 28 | Doğrudan final | Doğrudan final |
| 2008 | Jeronimas Milius | İngilizce | "Nomads in the Night" | Finale yükselemedi | Finale yükselemedi | 16 | 30 |
| 2009 | Sasha Son | İngilizce, Rusça | "Love" | 23 | 23 | 9 | 66 |
| 2010 | InCulto | İngilizce | "Eastern European Funk" | Finale yükselemedi | Finale yükselemedi | 12 | 44 |
| 2011 | Evelina Sašenko | İngilizce | "C'est ma vie" | 19 | 63 | 5 | 81 |
| 2012 | Donny Montell | İngilizce | "Love Is Blind" | 14 | 70 | 3 | 104 |
| 2013 | Andrius Pojavis | İngilizce | "Something" | 22 | 17 | 9 | 53 |
| 2014 | Vilija Matačiūnaitė | İngilizce | "Attention" | Finale yükselemedi | Finale yükselemedi | 11 | 36 |
| 2015 | Monika Linkyté ve Vaidas Baumila | İngilizce | "This Time" | 18 | 30 | 7 | 67 |
| 2016 | Donny Montell | İngilizce | "I've Been Waiting for This Night" | 9 | 200 | 4 | 222 |
| 2017 | Fusedmarc | İngilizce | "Rain of Revolution" | Finale yükselemedi | Finale yükselemedi | 15 | 69 |
| 2018 | Ieva Zasimauskaitė | İngilizce | "When We're Old" | 12 | 181 | 9 | 119 |
| 2019 | Jurijus | İngilizce | "Run with the Lions" | Finale yükselemedi | Finale yükselemedi | 11 | 93 |
| 2020 | THE ROOP | İngilizce | "On Fire" | İptal edildi | İptal edildi | İptal edildi | İptal edildi |
| 2021 | THE ROOP | İngilizce | "Discoteque" | 8 | 220 | 4 | 203 |
| 2022 | Monika Liu | Litvanca | "Sentimentai" | 14 | 128 | 7 | 159 |
| 2023 | Monika Linkytė | İngilizce | "Stay" | 11 | 127 | 4 | 110 |
| 2024 | Silvester Belt | Litvanca | "Luktelk" | 14 | 90 | 4 | 119 |
| 2025 | Katarsis | Litvanca | "Tavo akys" |  |  |  |  |
↑  2020 yarışması 2019-20 Koronavirüs salgını nedeniyle iptal edildi.
Katılımlar > Yorumcular ve Oyları okuyanlar

| Yıl | Yorumcu | Oyları okuyan | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- |
| 1994 | Darius Užkuraitis | Gitana Lapinskaitė |  |
| 1995–1997 | Yayın yok | Katılmadı |  |
| 1998 | Bilinmiyor | Katılmadı |  |
| 1999 | Darius Užkuraitis | Andrius Tapinas |  |
| 2000 | Ramūnas Česonis ve Vilija Grigonytė | Katılmadı |  |
| 2001 | Darius Užkuraitis | Loreta Tarozaitė |  |
| 2002 | Darius Užkuraitis | Loreta Tarozaitė |  |
| 2003 | Darius Užkuraitis | Katılmadı |  |
| 2004 | Darius Užkuraitis | Rolandas Vilkončius |  |
| 2005 | Darius Užkuraitis | Rolandas Vilkončius |  |
| 2006 | Darius Užkuraitis | Lavija Šurnaitė |  |
| 2007 | Darius Užkuraitis | Lavija Šurnaitė |  |
| 2008 | Darius Užkuraitis | Rolandas Vilkončius |  |
| 2009 | Darius Užkuraitis | Ignas Krupavičius |  |
| 2010 | Darius Užkuraitis | Giedrius Masalskis |  |
| 2011 | Darius Užkuraitis | Giedrius Masalskis |  |
| 2012 | Darius Užkuraitis | Ignas Krupavičius |  |
| 2013 | Darius Užkuraitis | Ignas Krupavičius |  |
| 2014 | Darius Užkuraitis | Ignas Krupavičius |  |
| 2015 | Darius Užkuraitis | Ugnė Galadauskaitė |  |
| 2016 | Darius Užkuraitis | Ugnė Galadauskaitė |  |
| 2017 | Darius Užkuraitis ve Gerūta Griniūtė | Eglė Daugėlaitė |  |
| 2018 | Darius Užkuraitis ve Gerūta Griniūtė | Eglė Daugėlaitė |  |
| 2019 | Darius Užkuraitis ve Gerūta Griniūtė | Giedrius Masalskis |  |
| 2021 | Ramūnas Zilnys | Andrius Mamontovas |  |
| 2022 | Ramūnas Zilnys | Vaidotas Valiukevičius |  |
| 2023 | Ramūnas Zilnys | Monika Liu |  |
Katılımlar > Yorumcular ve Oyları okuyanlar > Diğer gösteriler

| Gösteri | Yorumcu |
| --- | --- |
Congratulations: Eurovision Şarkı Yarışması'nın 50 Yılı: Rolandas Vilkončius
Eurovision: Europe Shine a Light: Ramūnas Zilnys
Fotogaleri

Linas ve Simona İstanbul'da (2004)
4Fun Helsinki'de (2007)
Jeronimas Milius Belgrad'da (2008)
InCulto Oslo'da (2010)
Andrius Pojavis Malmö'de (2013)
Vilija Matačiūnaitė Kopenhag'da (2014)
Monika Linkyté ve Vaidas Baumila Viyana'da (2015)
Donny Montell, Stockholm'da (2016)
Fusedmarc Kiev'de (2017)
Ieva Zasimauskaitė Lizbon'da (2018)
Jurij Veklenko Tel Aviv'de (2019)
THE ROOP Tel Aviv'de (2021)
Monika Liu, Torino'da (2022)
Monika Linkytė, Liverpool'da (2023)
Silvester Belt, Malmö'de (2024)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  MusicBrainz: ab65c9ec-3894-48ef-9266-3ea06c14b801
Eurovision Şarkı Yarışması'nda Fransa

| Eurovision Şarkı Yarışması'nda Fransa |
| --- | --- |
   
Katılımcı yayıncı: France Télévisions (1993–günümüz)  Eski üyeler  Radiodiffusion-Télévision Française (RTF; 1956–1964)    Office de Radiodiffusion Télévision Française  (ORTF; 1965–74)    TF1 (1975–1981)    Antenne 2 (1983–1992)  
Katılım özeti
Katılımlar: 68
İlk katılımı: 1956
En iyi sonuç: 1.: 1958, 1960, 1962, 1969, 1977
Ev Sahibi: 1959, 1961, 1978
 Katılım geçmişi 1956 1957 1958 1959 1960 1961 19621963 1964 1965 1966 1967 1968 19691970 1971 1972 1973 1974 1975 19761977 1978 1979 1980 1981 1982 19831984 1985 1986 1987 1988 1989 19901991 1992 1993 1994 1995 1996 19971998 1999 2000 2001 2002 2003 20042005 2006 2007 2008 2009 2010 20112012 2013 2014 2015 2016 2017 20182019 2020 2021 2022 2023 2024 
Dış bağlantılar
France 2 sayfası
Eurovision.tv'deki Fransa sayfası 
 En son katılım için bkz. 2024  Eurovision Şarkı Yarışması'nda Fransa
Fransa, Eurovision Şarkı Yarışması'na ilk kez 1956 yılında, France Télévisions isimli kamusal yayın kuruluşunun Avrupa Yayın Birliği'nin aktif bir üyesi olmasının ardından katılmıştır. Fransa, Almanya, Belçika, Hollanda, İsviçre, İtalya ve Lüksemburg ile birlikte yarışmaya ilk katılan yedi ülkeden birisi olmuştur.
Fransa yarışmaya 1956 yılından beri altmış defa katılmış ve 1958 (André Claveau tarafından seslendirilen "Dors, mon amour" ile), 1960 (Jacqueline Boyer tarafından seslendirilen "Tom Pillibi" ile), 1962 (Isabelle Aubret tarafından seslendirilen "Un premier amour" ile), 1969 (Frida Boccara tarafından seslendirilen "Un jour, un enfant" ile) ve 1977 (Marie Myriam tarafından seslendirilen "L'oiseau et l'enfant" ile) yıllarında olmak üzere beş kez galip olmuştur. Ülkenin en kötü sonucu ise 2014 yılında Twin Twin'in seslendirdiği "Moustache" isimli şarkı ile sonuncu olmuştur. Ülke, 1974 ve 1982 yıllarında olmak üzere iki defa yarışmadan uzak kalmıştır.
Fransa, Eurovision Şarkı Yarışması'na üç kez ev sahipliği yapmıştır. Yarışma iki kez Cannes'da (1959 ve 1961), bir kez Paris'te (1978) yapılmıştır.
Organizasyon

Birkaç Fransız yayımcı Eurovision Şarkı Yarışması tarihinde Fransız yayımcılığını üstlenmiştir. Eskiden RTF (1956-64), ORTF (1965-74) ve TF1 (1975-81) kanalları üstlenmiş, 1983 yılından beri France Télévisions kanalı Fransa'nın Eurovision Şarkı Yarışması'ndaki katılımını üstlenmiştir. Final yayımcılığını France 2 (1983-98,2015) ve France 3 (1999-2014) kanalları üstlenmiş, yarı finalleri ise France 4 (2005-10) ve France Ô (2011 günümüz) kanalları üstlenmiştir. Son olarak 2015 yılından beri France 2 kanalı Fransa'nın final yayımcılığını ve temsilci seçme görevini üstlenmiştir.
Yarışma tarihi

Fransa Eurovision'un en başarılı ülkelerinden birisi olup beş kez kazanmış, dört kez ikinci ve yedi kez üçüncü olmuştur. Fransa 1960 ile 1993 yılları kazanan ülkeler arasında en fazla kazanan ülke özelliğine sahipti. Dahası 1991 yılında "C'est le dernier qui a parlé qui a raison" adlı şarkısıyla Amina kazanmaya çok yakınken hatta İsveç ile birincilik kazanmış fakat o zamanın kurallarına göre en çok on iki puanı alan kazanmasından dolayı birinciliği İsveç'e kaptırmıştır. Oysa Bugünü kurallarına göre Fransa, İsveç'ten daha fazla ülkeden puan aldığı için kazanması gerekiyordu. Bir yıl önce, Fransa "White and Black Blues" adlı şarkısıyla Joëlle Ursull yeniden kazanmaya yakındı fakat İrlanda ile ikinciliği paylaşmıştır.
Ancak, Son yıllarda Fransa'nın sonuçları biraz hayal kırıklığına yol açmıştır. 1998 yılından beri Televoting uygulaması getirilmiş, bu uygulama getirildikten sonra Fransa son 10 sırada yer almaya başlamış, 18. (2003 ve 2008), 19. (1999), 22. (2006, 2007 ve 2012), 23. (2000, 2005 ve 2013), 24. (1998) ve 25. (2013) sonuçlarını elde etmiştir. 2014 yılında ise 2 puanla sonuncu olmuş, böylece Fransa tarihinde ilk kez sonuncu olmuştur.
Fransa'nın son yıllardaki olumsuz sonuçların yanında iyi sonuç elde ettiği yıllarda vardır. Bunlar; 2001 yılında Kanadalı şarkıcı Natasha St-Pier'in seslendirdiği "Je n'ai que mon âme" adlı şarkıyla Fransa'ya 4.lük getirmiş, o yıl fanlar ve bahis şirketleri tarafından kazanmaya yakın isim olarak görmüşlerdir. İyi sonuç 2002 yılında da devam etmiş, Sandrine François'in seslendirdiği "Il faut du temps" adlı şarkı 5. olmuş, o yıl Uluslararası Marcel Bezençon Ödülleri'nde basın ödülünü almıştır. Sonunda Olumlu deneyimlerin gelmesi 2008 yılında Sébastien Tellier'in katılmasıyla devam etmiş, yarışma Fransız basını tarafından önemli bir gelişme haline gelmiş, Böylece Önemli isimlerin gelecekte Fransa'yı temsil etmelerinin önü açılmıştır. Bu sonuç Moskova'da yapılan 2009 yarışmasında ülkesini temsil eden Fransız Süperstar Patricia Kaas'ın temsil etmesiyle bu olay kanıtlanmış oldu. Patricia yarışmada 8. olmuş, Marcel Bezençon Ödülleri'nde artistlik ödülünü kazanmış, ayrıca önceki kazananların oylaması sonucunda o yıl yarışmayı kazanan isim olarak belirlenmiştir.
Yarışma tarihi > Devam etmediği yıllar

Fransa ilk kez katıldığı 1956 yılından bu yana 1974 ve 1982 yılları olmak üzere iki kez yarışmadan uzak kalmıştır. 1974 yılında yarışma için yarışacak şarkı ve şarkıyı seçmiş, Fransa cumhurbaşkanı Georges Pompidou yarışma haftası yaşamını yitirmesinden dolayı yarışmadan çekilmek zorunda kalmıştır. Eğer Fransa katılsaydı "La vie à vingt-cinq ans" adlı şarkısıyla Dani yarışacaktı.
Kasım 1981'de, TF1 kanalı 1982 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılmayı reddetmiş, kanalın eğlence müdürü Pierre Bouteiller; "Şarkılar hakettiği yerlerde olamıyor, yetenek yokluğu ve şarkıların sıradanlığı derece yapıyor. Eurovision anlamsızlık anıtıdır" şeklinde yorumda bulunmuştur. Antenne 2 kanalı halktan gelen tepkiler üzerine TF1 kanalının çekilmesinin ardından 1983 yarışmasından sonra yarışmayı devralmıştır.
Yarışma tarihi > Fransa ve "Büyük Beşli"

1998 yarışmasından bu yana, yarışma için en çok finansal kaynağı sağlayan beş referans ülkesi (Almanya, Birleşik Krallık, Fransa, İtalya ve İspanya) ön elemelere katılmadan, doğrudan finalde yarışmaktadır. 2011 yılında İtalya'nın yarışmaya geri dönüşüne dek ise dört referans ülkesinin ismi "Büyük Dörtlü" olarak biliniyordu.
Ev sahiplikleri

| Yıl | Şehir | Yer | Sunucu |
| --- | --- | --- | --- |
| 1959 | Cannes | Palais des Festivals | Jacqueline Joubert |
| 1961 | Cannes | Palais des Festivals | Jacqueline Joubert |
| 1978 | Paris | Palais des Congrès | Denise Fabre ve Léon Zitrone |
Marcel Bezençon ödülleri

Press Award
| Yıl | Şarkı | Şarkıcı | Final Sonucu | Puanlar | Ev Sahibi şehir |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2002 | "Il faut du temps" | Sandrine François | 5 | 104 | Tallinn |
Şarkıcı ödülü (Voted by previous winners)
| Yıl | Şarkı | Şarkıcı | Final Sonucu | Puanlar | Ev Sahibi şehir |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2009 | Patricia Kaas | "Et s'il fallait le faire" | 8 | 107 | Moskova |
Besteci ödülü
| Yıl | Şarkı | Besteci(ler) Sözyazarı (l) / Müzik (m) | Şarkıcı | Final  Sonucu | Puanlar | Ev Sahibi şehir |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2011 | "Sognu" | Daniel Moyne (m), Quentin Bachelet(m)  and Jean-Pierre Marcellesi (l), Julie Miller (l) | Amaury Vassili | 15 | 82 | Düsseldorf |
Fotogaleri

André Claveau, Hilversum'da (1958)
Guy Mardel, Napoli'de (1965)
Dan Ar Braz, Oslo'da (1996)
Jonatan Cerrada, Istanbul'da (2004)
Les Fatals Picards, Helsinki'de (2007)
Sébastien Tellier, Belgrad'da (2008)
Patricia Kaas, Moskova'da (2009)
Jessy Matador Oslo'da (2010)
Amaury Vassili, Düsseldorf'ta (2011)
Anggun, Bakü'de (2012)
Amandine Bourgeois, Malmö'de (2013)
Twin Twin, Kopenhag'da (2014)
Lisa Angell, Viyana'da (2015)
Amir at Stockholm'da (2016)
Alma Kiev'de (2017)
Madame Monsieur Lizbon'da (2018)
Bilal Hassani, Tel Aviv'de (2019)
La Zarra, Liverpool'da (2023)
Slimane, Malmö'de (2024)
Derya Güç

| --- | --- |
2024 yılında Beşiktaş forması ile Derya Güç
Kişisel bilgileri
Milliyeti:  Türkiye
Doğum: 16 Ocak 1997 (28 yaşında)
Boy: 1,86 m (6 ft 1 in)
Kilo: 70 kg (150 lb)
Voleybol bilgileri
Smaç yüksekliği: 300 santimetre (120 in)
Blok yüksekliği: 290 santimetre (110 in)
Pozisyon: Smaçör
Mevcut kulübü: Beşiktaş
Numarası: 11
Kulüp kariyeri
2012-2015 2015-2016 2016-2017 2017-2018 2018-2021 2021-2023 2023-2024 2024- : Fenerbahçe II Maltepe Yalı Esenler Arterus Maltepe Yalı Yeşilyurt İstanbul Büyükşehir Belediyespor Türk Hava Yolları Beşiktaş 
Derya Güç (d. 16 Ocak 1997) Sultanlar Ligi takımlarından Beşiktaş'ta smaçör olarak oynayan Türk profesyonel voleybolcu. Daha öncesinde; Fenerbahçe II, Maltepe Yalı, Esenler Arterus, Yeşilyurt, İstanbul Büyükşehir Belediyespor ve Türk Hava Yolları kulüplerinde forma giydi.
Kariyeri

Fenerbahçe II (2012-25)
Maltepe Yalı (2015-16)
Esenler Arterus (2016-17)
Maltepe Yalı (2017-18)
Yeşilyurt (2018-21)
İstanbul Büyükşehir Belediyespor (2021-23)
Türk Hava Yolları (2023-24)
Beşiktaş (2024-günümüz)
Başarıları > Kulüpleri > Yeşilyurt

2020-21 CEV Kadınlar Challenge Kupası -  Şampiyonluk
Ateşpare

Ateşpare, Muallim Naci'nin 1883 yılında yayımlanan şiir kitabıdır. Tanzimat Dönemi Türk edebiyatının önemli eserlerinden biri olarak kabul edilen bu kitap, Muallim Naci'nin edebi anlayışını ve Divan şiiri geleneğine bağlılığını yansıtan şiirlerden oluşmaktadır.