Attica Ayaklanması
Müzakereler

Mahkumlar hapishanenin kendi bölümlerini güvence altına aldıktan sonra örgütlenmeye başladılar. Mahkûmlar müzakerelerde kendilerini temsil edecek liderler seçtiler, mahkûmları sağlık görevlisi ve güvenlik görevlisi olarak atadılar ve teslim olmadan önce yetkililerin yerine getirmesi gereken taleplerin bir listesini hazırlamaya başladılar. Frank "Big Black" Smith güvenlik şefi olarak atandı ve hem rehineleri hem de gözlemci heyetini güvende tuttu. Ateşli bir hatip olan Barkley, müzakereler sırasında güçlü bir güçtü. Ayrıca Barkley; Mahkûmlara, gazetecilere, kamera ekiplerine ve evdeki izleyicilere etkili konuşmalar yapmıştır. Ayaklanma sırasında serbest bırakılmasına sadece günler kalan Barkley, hapishanenin yeniden ele geçirilmesi sırasında öldürülmüştür.
Barkley gibi konuşmacılar moralleri yükseltirken, seçilmiş müzakereci grubu komisere sunmak üzere teklifler hazırlamıştır. Attica Kurtuluş Fraksiyonu Talepler Manifestosu, Attica mahkûmları tarafından yazılan ve doğrudan "toplumun samimi insanlarına" seslenen şikayetlerin bir derlemesiydi.
Mahkumlar, müzakerelere yardımcı olmaları için, cezaevi koşulları hakkında bilgili olduklarını düşündükleri ve birçoğu yetkililer tarafından Attica'ya gelmeye ikna edilebilen bir dış gözlemci ekibi talep etti. Gözlemciler arasında The New York Times editörü Tom Wicker, Michigan Chronicle'dan James Ingram, yasama organındaki Cezaevleri Komitesi'nin başkanı Eyalet Senatörü John Dunne, New York'tan ABD kongre üyesi Eyalet Temsilcisi Arthur Eve, avukat Herman Badillo, sivil haklar avukatı William Kunstler, New York'taki Amsterdam News'in yayıncısı ve Martin Luther King, Jr'ın eski danışmanı Clarence Jones, Young Lords temsilcileri ve diğerleri vardı.
Mahkumlar Nation of Islam'ın ulusal temsilcisi Bakan Louis Farrakhan'ı talep etti ancak Farrakhan reddetti. Mahkûmlar ayrıca Kara Panter Partisi'nden de temsilci talep etti; Bobby Seale 11 Eylül'de mahkûmlara kısa bir konuşma yaptı ancak uzun süre kalmadı ve bazıları onun gerilimi alevlendirdiğine inandı. Mahkûmlar ve gözlemci ekibi, mahkûmların 28 talebini kabul eden ancak ayaklanmaya karışan mahkûmlar için af çıkarmayı ya da Attica müdürünü görevden almayı reddeden Ceza İnfaz Kurumu Müdürü Russell Oswald ile görüşmeye devam etti. Görüşmelerde mahkûmları temsil etmeyi kabul eden avukat William Kunstler, "Mahkumların müzakere edilemez iki talebi vardı: müdürün görevden alınması ve genel af ve müdürün görevden alınmasından çoktan vazgeçmişlerdi. Genel af konusunda ise saldırıdan saatler önce komiserle görüştüğümüz birkaç formül üzerinde çalışmıştık ve devam etmemize izin verilseydi herkes hayatta olacaktı ve mesele bugün çözülmüş olacaktı.
Vali Rockefeller'ın hapishaneye gelmeyi ya da mahkumlarla görüşmeyi reddetmesi durumu daha da karmaşık hale getirmiş olabilir. Bazı analistlerin olayla ilgili daha sonraki değerlendirmeleri, onun olay yerinde olmamasının durumun daha da kötüye gitmesini engellediğini öne sürmüştür. Müzakereler çökmüş ve Oswald mahkumlara daha fazla taviz vermek istememiş ya da verememiştir. Oswald ve gözlemciler komitesi üyeleri Rockefeller'ı arayarak durumu yatıştırmak için hapishaneye gelmesi için yalvardılar ancak Rockefeller bunu reddetti. Valinin reddetmesinin ardından Oswald ve Rockefeller, Oswald'ın Eyalet Polisine tesisi zorla geri alma emri vermesi konusunda anlaştılar ki bu karar daha sonra eleştirildi.