stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Federalizm
Genel bakış > Siyasi teori

Modern federalizm, yönetim yetkisinin ulusal ve bölgesel/eyalet hükûmetleri arasında paylaşıldığı demokratik kurallar ve kurumlar temelinde bir siyasi sistemdir. Federalist terimi, bağlama bağlı olarak dünya çapında birkaç siyasi inancı tanımlar. Federalleşme terimi, ayırt edici siyasi süreçleri de tanımladığı için kullanımı yine bağlama bağlıdır.
Siyasi teoride, federalleşmenin iki temel türü tanınır:
Entegratif veya toplu şekilde federalleşme: Yeni bir federasyon oluşturarak federasyona katılmayan siyasi öznelerin entegrasyonu, mevcut bir federasyona katılmaları veya bir konfederasyonun bir federasyona dönüştürülmesi gibi süreçleri ifade eder.
Devolutif veya dağılma şeklinde federalleşme: Bir birim devletin bir federasyona dönüşümünü ifade eder.
Genel bakış > Benimsenme nedenleri

Akademik literatürde federal sistemlerin kabulünü açıklamak için dört rekabet eden teorik açıklama bulunmaktadır:
Fikirsel teoriler, toplumda merkeziyetçi fikirlere daha büyük bir ideolojik bağlılık federalizmin daha olası hale gelmesini sağlar.
Kültürel-tarihsel teoriler, federal kurumların kültürel veya etnik olarak parçalanmış nüfusa sahip toplumlarda daha olası bir şekilde benimseneceğini savunur.
"Sosyal sözleşme" teorileri, federalizmin merkezin çevreyi domine edecek kadar güçlü olmadığı ve çevrenin merkezden ayrılabilecek kadar güçlü olmadığı bir anlaşma olarak ortaya çıktığını savunur.
"Altyapısal güç" teorileri, potansiyel bir federasyonun alt birimlerinin zaten yüksek düzeyde gelişmiş altyapılara sahip olduğunda (örneğin, zaten anayasal, parlamentar ve idari olarak modernleşmiş devletler) federalizmin daha olası hale geldiğini savunur.
Immanuel Kant, "bir devlet kurma sorunu, birbirleriyle karşı karşıya getiren bir denge ve denetim sistemine sahip uygun bir anayasa olduğu sürece, şeytanlardan oluşan bir millet tarafından bile çözülebilir" not etti. Özellikle bireysel devletler, savaş olasılığına karşı bir koruma olarak bir federasyona ihtiyaç duyar.
Federal sistem savunucuları tarih boyunca federal sistemlerdeki iktidar paylaşımının hem iç güvenlik tehditlerini hem de dış tehditleri azalttığını iddia etmişlerdir. Federalizm, devletlerin büyük ve çeşitli olmasına izin vererek, iktidarın merkezileştirilmesi yoluyla oluşabilecek despotik bir hükûmet riskini azaltır.
Örnekleri

Birçok ülke, merkezi ve bölgesel egemenliğin değişen derecelerde olduğu federal yönetim sistemlerini uygulamıştır. Bu ülkelerin federal hükûmeti, sadece iki alt federasyon biriminden oluşan minimalist federasyonlar veya üç ila düzinelerce bölgesel hükûmetten oluşan çok bölgeli federasyonlar olarak ayrılabilir. Ayrıca, yerel siyaset türlerine dayalı olarak gruplandırılabilirler, örneğin emirlik, eyalet, cumhuriyet. Federasyonları incelemenin başka bir yolu, tüm topraklarının federal olduğu ülkeleri, sadece ülkenin federal bölümünü içerenlerden ayırmaktır. Bazı federal sistemler ulusal sistemlerken diğerleri, Avrupa Birliği gibi, üst ulusal sistemlerdir.
Genel olarak, federalizmin iki aşırı noktası ayırt edilebilir: bir uçta, güçlü federal devlet neredeyse tamamen birimcildir ve yerel yönetimlere ayrılan az sayıda yetkiye sahiptir; diğer uçta, ulusal hükûmet adıyla federal bir devlet olabilir, ancak gerçekte konfederasyon durumundadır. Federalizm, iç bölümleri iki veya üçten az oluşturabilir, bu, Belçika veya Bosna-Hersek gibi ülkelerde olduğu gibi. Arjantin, Avustralya, Brezilya, Hindistan ve Meksika gibi birçok ülkenin hükûmetleri aynı şekilde federal prensiplere dayalı olarak organize edilmiştir.
Kanada'da federalizm, genellikle bağımsızlık yanlısı hareketlere (genellikle Quebec ayrılıkçılığı) karşı olmayı içerir. 1999'da Kanada Hükûmeti, federal ve federalleşen ülkeler arasında en iyi uygulamaların paylaşımı için uluslararası bir ağ olan "Forum of Federations"ı kurdu. Ottawa merkezli olan Forum of Federations, ortak hükümetleri arasına Avustralya, Brezilya, Etiyopya, Almanya, Hindistan, Meksika, Nijerya, Pakistan ve İsviçre'yi dahil etmektedir.
Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri

Avrupa'da, "federalist" terimi bazen, bölgesel, ulusal ve üst ulusal düzeylerde güç dağıtmış bir federal hükûmeti destekleyenleri tanımlamak için kullanılır. Avrupa Federalistler Birliği, bu gelişimi Avrupa Birliği içinde teşvik eder ve sonunda Avrupa Birleşik Devletleri'nin kurulmasını hedefler. Orta Çağ ve erken modern dönemlerde Avrupa'da konfederal ve federal sistemleri kullanan örnekler olmasına rağmen, çağdaş Avrupa federalizmi savaş sonrası Avrupa'da ortaya çıkmıştır; Winston Churchill'ın 1946'da Zürih'te yaptığı konuşma bu yöndeki önemli girişimlerden biriydi.
Amerika Birleşik Devletleri'nde federalizm başlangıçta daha güçlü merkezi bir hükûmete inançla ilişkilendiriliyordu. ABD Anayasası taslağını oluşturulurken Federalist Parti daha güçlü bir merkezi hükûmeti desteklerken "Anti-Federalistler" daha zayıf bir merkezi hükûmet istiyorlardı. O dönem kullanılan federalizm terimi, Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'nde "federalizm" teriminin modern kullanımından çok farklıdır. Bu ayrım, "federalizmin" bir konfederasyon ve bir birleşik devlet arasındaki siyasi spektrumun ortasında bulunmasından kaynaklanır. ABD Anayasası, ABD'nin zayıf bir merkezi hükûmete sahip gevşek bir konfederasyon olması için yazılmıştır.
Buna karşılık, Avrupa, Kuzey Amerika'dan daha fazla birleşik devlet tarihine sahiptir, bu nedenle Avrupalı "federalizm", bir birleşik devlete göre daha zayıf bir merkezi hükûmeti savunur. Kelimenin modern Amerikan kullanımı, Avrupa anlamına çok daha yakındır. ABD federal hükûmetinin gücü arttıkça, bazı insanlar "Kurucu Babalar'ın" amaçladığından daha fazla bir birleşik devlet algılamışlardır. Amerika Birleşik Devletleri'nde "federalizmi" politik olarak savunan çoğu kişi, özellikle yargıyı sınırlamak için federal hükûmetin yetkilerini savunur.
Çağdaş federalizm kavramı, ABD Anayasası ile uygulamaya konulan ve iki hükûmet seviyesinde eş zamanlı olarak demokratik temsili sağlayan tamamen yeni bir hükûmet sisteminin oluşturulmasıyla ortaya çıktı. ABD'de federalizmin uygulanmasında, nüfusa orantılı olarak temsil edilen bir halk temsilci odası (Temsilciler Meclisi) ve her devletten iki delege içeren eşit devlet temsili odası (Senato) olan iki kanatlı bir genel hükûmet, bağımsız on üç devletin önceden var olan bölgesel hükûmetleri üzerine kurulmuştur. Her hükûmet seviyesine belirli bir yetki alanı tahsis edildiği, yazılı bir anayasa ve hukukun üstünlüğü (yani yetki anlaşmazlıklarının bağımsız üçüncü taraf bir mahkemenin hakemliğine tabi olduğu) altında, iki seviye böylece eş bir ilişkiye getirilmiştir.
1946'da Kenneth Wheare, ABD'deki iki hükûmet seviyesinin "eşit derecede güçlü" olduğunu gözlemledi. Bu, Amerika'nın kurucu babalarından James Madison'ın perspektifini yineledi; Madison, çeşitli devletleri genel hükûmetle ilgili olarak "üstünlüğün ayrı ve bağımsız bölümlerini oluşturduklarını" gördü.
Anayasal yapı > Çift meclislilik

Birçok federal hükûmetin yapısı, bileşen devletlerin haklarını koruma mekanizmalarını içerir. "Devletlerarası federalizm" olarak bilinen bir yöntem, bileşen devletlerin hükûmetlerini federal siyasi kurumlarda doğrudan temsil etmektir. Bir federasyonun ikinci bir meclise sahip olması durumunda, üst meclis genellikle bileşen devletleri temsil etmek için kullanılırken alt meclis genellikle ulusun tüm halkını temsil eder. Bir federal üst meclisi, her bir devletin nüfus büyüklüğüne bakılmaksızın eşit sayıda senatör tarafından temsil edildiği Amerika Birleşik Devletleri ve Avustralya senatolarında olduğu gibi özel bir paylaşım düzenlemesine dayanabilir.
Buna alternatif olarak veya ek olarak, bir üst meclisin üyeleri, örneğin Amerika Birleşik Devletleri'nde 1913'ten önce olduğu gibi bileşen devletlerin hükûmeti veya yasama organı tarafından dolaylı olarak seçilebilir veya devlet hükûmetlerinin gerçek üyeleri veya delegeleri olabilir, örneğin Almanya'nın Bundesrat  meclisinde ve Avrupa Birliği Bakanlar Konseyi'nde olduğu gibi. Bir federal yasama organının alt meclisi genellikle doğrudan seçilir ve nüfusa orantılı olarak paylaşılır, ancak bazen devletlere hala belirli bir asgari koltuk sayısı garantisi verilebilir.
Anayasal yapı > Hükümetlerarası ilişkiler

Kanada'da eyalet hükûmetleri bölgesel çıkarları temsil eder ve doğrudan merkezi hükûmetle görüşmeler yaparlar. Başbakan ve eyalet başbakanlarının ilk bakanlar konferansı, fiilen ülkenin en yüksek siyasi forumudur, ancak anayasa metninde yer almaz.
Anayasal yapı > Anayasa değişikliği

Federal sistemler genellikle federal anayasaların değiştirilmesi için özel prosedürler içerir. Devletin federal yapısını yansıtmanın yanı sıra bu, bileşen devletlerin özgürlüklerinin onayları olmadan kaldırılamayacağını garanti edebilir. Amerika Birleşik Devletleri anayasasına bir değişiklik, etki yürürlüğe girebilmeden önce her bir eyalette özel olarak seçilen anayasa kurullarının veya eyalet meclislerinin üçte dört çoğunluğu tarafından onaylanmalıdır. Avustralya ve İsviçre anayasalarını değiştirmek için yapılan referandumlarda, sadece ulusal seçmenlerin genel çoğunluğu tarafından değil, aynı zamanda çoğu eyalet veya kantonun ayrı ayrı çoğunluğu tarafından onaylanması gereklidir. Avustralya'da bu son gereklilik "çift çoğunluk" olarak bilinir.
Bazı federal anayasalar ayrıca belirli anayasa değişikliklerinin tüm eyaletlerin veya belirli bir eyaletin tek oybirliği olmadan gerçekleşemeyeceğini belirtir. Amerika Birleşik Devletleri anayasası, hiçbir eyaletin onayı olmadan senatodaki eşit temsilin elinden alınamayacağını belirtir. Avustralya'da, bir önerilen anayasa değişikliği belirli bir veya birkaç eyaleti özellikle etkileyecekse, bu eyaetllerde yapılan referandumda onay almalıdır. Kanada anayasasında, monarşinin rolünü değiştirecek bir anayasa değişikliği tüm eyaletlerin oybirliği gerektirir. Alman Temel Kanunu, federal sistemi kaldıracak hiçbir değişikliğin kabul edilemeyeceğini belirtir.
Anayasal yapı > Diğer teknik terimler

Mali federalizm - federal bir sistemdeki hükûmet seviyeleri arasındaki mali durumlar ve mali ilişkiler.
Resmi federalizm (veya 'anayasal federalizm') - yetkilerin tanımı yazılı bir anayasada belirtilir, bu tanım uygulamada sistemle aynı olabilir veya olmayabilir.
Yürütme federalizmi İngilizce konuşulan gelenekte federal bir sistemin hükûmet seviyeleri arasındaki yürütme organları arasındaki ilişkilere atıfta bulunur ve kıta Avrupa geleneginde ise birimlerin yasaları merkezden nasıl 'yürüttüğüne' veya idare ettiğine dair bir terimi ifade eder.
Gleichschaltung - federal bir yönetimden tamamen birleşik veya daha birleşik olan bir sisteme dönüşüm, terim, Almancada sırasıyla doğru akım ve alternatif akıma dönüşüm anlamına gelir. Nazi döneminde geleneksel Alman devletleri resmi olarak büyük ölçüde aynı bırakılmıştı, ancak anayasal hakları ve egemenlikleri erozyona uğramış ve sonunda sona ermiş ve Gau sistemi ile değiştirilmiştir. Gleichschaltung aynı zamanda genel olarak siyasi birleşme anlamına gelir.
Defederalizasyon - federal hükûmetten kaldırmak, yani ulusal düzeyde bir hükûmetten sorumluluğu almak ve eyaletlere veya illere vermek.
Tartışma konuları

Federalizm ve diğer bölgesel özerklik biçimlerinin, ülkeler içinde farklı gruplar arasındaki şiddeti önlemek için politik sistemleri yapılandırmak için yararlı bir yol olduğu iddia edilmiştir, çünkü belirli grupların alt ulusal düzeyde yasa yapmalarına izin verir. Bununla birlikte, bazı bilim adamları federalizmin ülkeleri bölebileceğini ve yarım-devletler yaratabileceğini iddia etmiştir. Bazı tartışmacılar ise federalizmin yalnızca bölgesel sınırların ötesinde siyasi partilerin rekabet etmelerini teşvik eden mekanizmaları eksik olduğunda bölücü olduğunu kaydetmiştir.
İspanya'da 19. yüzyılın sonlarında yaşanan siyasi gerilimlerin hicivli tasviri
Orhangazi

Başlığın diğer anlamları için Orhan Gazi sayfasına bakınız.
| Orhangazi |
| --- | --- |
İlçe
 Turkiye'de bulunduğu yer
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Bursa
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Süleyman Özçakıcı
 • Belediye başkanı: Bekir Aydın (AK Parti)
Rakım: 125 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 78.447
 • Kır: -
 • Şehir: 80.118
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 16800
İl alan kodu: 0224
İl plaka kodu: 16
Resmî site Orhangazi Belediyesi
Orhangazi, Marmara Denizi'nin güneyinde bulunan, İznik Gölü'nün batısında yer alan Bursa ilçesidir.
Orhangazi, İznik Gölü'nün kıyısında çok verimli bir ova üzerinde kurulmuştur. Kuzeyinde Yalova ile Karamürsel ilçesi, batısında Gemlik, güneyinde Yenişehir, doğusunda İznik ilçeleri bulunmaktadır. Kuzeyinde Samanlı Dağları, güneyinde Katırlı Dağları ile çevrili, çanak şeklindedir. Eski adı Pazarköy'dür.
Bursa şehir merkezine 45 km uzaklıktadır. Denizden yüksekliği 125 metredir. Orhangazi, Bursa-İstanbul Yolu üzerinde önemli bir kavşak noktasıdır. 2020 Yılı nüfus bilgilerine göre ilçenin toplam nüfusu ise 80.118 kişidir. Ayrıca Orhangazi yeni büyükşehir kanunu ile Bursa'nın merkez ilçelerinden biri olmuştur.
İklim

Yazları ılıman, kışları ise serin geçer.
Tarihi

Tarihte Bitinya olarak bilinen bölgede bulunan ilçe, sırasıyla Roma, Bizans, Selçuklu egemenliğine girmiş ve 1332'de ilçeye adını veren Orhan Gazi tarafından fethedilerek Osmanlı topraklarına katılmıştır. Kent, Orhan Gazi tarafından İznik'te bulunan Mevlana Alaaddin Medresesi'ne vakıf olarak bağışlanmıştı. Orhangazi, 1893 yılında ilçe olmuştur. Bu tarihten sonra kentte hızlı bir gelişme yaşanmış ve 1913 yılında Orhangazi adını almıştır. 20 Eylül 1919'da Yunan işgaline uğrayan Orhangazi, 10 Eylül 1922'de işgalden kurtulmuştur. İşgalciler kaçarken kasabayı yaktıkları için ilçe merkezi iki yıl süreyle Gürle'ye taşınmıştır. Göçlerle büyüyen bir kent olan Orhangazi'ye 1880'lerde Kafkasya ve Rumeli'den gelen muhâcirler (göçmenler) yerleşmiştir. 1915'te şehri terk etmek zorunda kalan Ermenilerin yerine Yunanistan'dan gelen mübâdil göçmenler yerleştirilmiştir. 1951'den 1974'e kadar Sosyalist Yugoslavya'dan gelen Arnavut göçmenler ile Bulgaristan, Yugoslavya ve Makedonya Cumhuriyetinden gelen Türkler, Hürriyet mahallesini oluşturmuştur. Trabzon başta olmak üzere Doğu Karadeniz'den yoğun bir şekilde göç alan Orhangazi'de, Topselvi ve Örnekköy mahalleleri kurulmuştur. Orhangazi nüfusunu yerliler (= Manavlar), Göçmenler ile Doğu vilâyetlerinden göç eden aileler oluşturur.
Nüfus

İlçenin nüfusu 2020 Genel Nüfus Sayımı'na göre 80.118'dir.
İlçede 34 mahalle vardır;
Esadiye
Reşadiye (Güneyköy)
Arapzade
Muradiye
Camikebir
Hürriyet
Tekke
Fatih (Topselvi)
Ortaköy
Cihanköy
Yeniköy
Üreğil
Çakırlı
Keramet
Örnekköy
Karsak
Gölyaka
Gemiç
Akharem
Gürle
Yenigürle
Dutluca
Sölöz
Yenisölöz
Paşapınar
Bayırköy
Heceler
Narlıca
Gedelek
Çeltikçi
Fındıklı
Hamzalı
Mahmudiye
| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 16.326 | 2.128 | 14.198 |
| 1935 | 18.041 | 2.625 | 15.416 |
| 1940 | 18.716 | 2.659 | 16.057 |
| 1945 | 20.352 | 3.214 | 17.138 |
| 1950 | 22.950 | 3.687 | 19.263 |
| 1955 | 24.537 | 4.759 | 19.778 |
| 1960 | 28.679 | 7.208 | 21.471 |
| 1965 | 30.575 | 7.930 | 22.645 |
| 1970 | 31.632 | 9.191 | 22.441 |
| 1975 | 34.041 | 12.181 | 21.860 |
| 1980 | 41.465 | 18.733 | 22.732 |
| 1985 | 46.482 | 23.168 | 23.314 |
| 1990 | 56.426 | 31.889 | 24.537 |
| 2000 | 68.902 | 44.426 | 24.476 |
| 2007 | 73.633 | 53.189 | 20.444 |
| 2008 | 74.120 | 54.333 | 19.787 |
| 2009 | 75.127 | 54.319 | 20.808 |
| 2010 | 75.228 | 55.688 | 19.540 |
| 2011 | 75.354 | 56.703 | 18.651 |
| 2012 | 75.076 | 57.180 | 17.896 |
| 2013 | 75.672 | 75.672 | veri yok |
| 2014 | 76.143 | 76.143 | veri yok |
| 2015 | 76.669 | 76.669 | veri yok |
| 2016 | 77.297 | 77.297 | veri yok |
| 2017 | 78.048 | 78.048 | veri yok |
| 2018 | 78.447 | 78.447 | veri yok |
| 2019 | 79.145 | 79.145 | veri yok |
| 2020 | 80.118 | 80.118 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Ekonomi

Orhangazi'de ekonomi tarım ve sanayiye dayanır. Mozaik ilçenin bir diğer önemli geçim kaynağıdır. İlçede narenciye dışında her türlü meyve ve sebze yetişir. Orhangazi'ye bağlı 25 mahallenin büyük çoğunluğu zeytincilikle uğraşmaktadır. Her yıl geleneksel olarak zeytin festivali yapılır. Orhangazi'de tekstil ve metal sanayi kuruluşları etkindir. İlçe nüfusunun %39'u sanayide çalışır. Gedelek turşusu, ormancılık, hayvancılık da gelir kaynaklarındandır.
Eğitim > Yüksek okul

Bursa'da bulunan Uludağ Üniversitesine bağlı Orhangazi Meslek Yüksekokulu Yeniköy Mahallesi Çalılık Yerleşkesi'nde hizmet vermektedir. On iki dersliği, iki bilgisayar laboratuvarı, teknik resim salonu, tekstil laboratuvarı ve kantin-kafeteryası bulunmaktadır. On akademik ve onyedi idari personel hizmet vermektedir.
Tekstil ve Makine bölümlerinde eğitim gündüz ve gece olarak devam etmektedir. Diğer bölümler; tesisat teknolojisi, peyzaj, elektrik, endüstriyel elektronik, doğalgaz ısıtma ve sıhhi tesisat teknolojisidir.
| Yıllara göre eğitim gören öğrenci sayısı |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Yıllar | Tekstil | Makine | Tes. Tekn. | Peyzaj | Elektrik | End. Elektr. | Doğalgaz |
| 2007 | 131 | 272 | 39 | 69 | 109 | 30 | 30 |
2008:
Eğitim > Okul ve kurumlar > Okullar

Orhangazi Narlıca İlk ve Ortaokulu
Orhangazi Alitekin İlkokulu
Orhangazi Tuna İlkokulu
Orhangazi Ahmet Yesevi İlk ve Ortaokulu
Orhangazi Sölöz İlk ve Ortaokulu
Orhangazi 75. yıl İlk ve Ortaokulu
Orhangazi Çakırlı İlk ve Ortaokulu
Orhangazi Cargill İlkokulu
Orhangazi Keramet İlk ve Ortaokulu
Orhangazi Koç İlk ve Ortaokulu
Orhangazi Kurtuluş İlkokulu
Orhangazi Atatürk İlkokulu
Orhangazi Orhanbey İlk ve Ortaokulu
Orhangazi Üreğil İlkokulu
Orhangazi Ortaköy Orhan Öcalgiray İlk ve Ortaokulu
Orhangazi Hürriyet İlkokulu
Orhangazi İmam-Hatip Ortaokulu
Orhangazi Gazi Osman Paşa Ortaokulu
Orhangazi Anadolu Lisesi
Orhangazi 15 Temmuz Şehitler Anadolu Lisesi
Orhangazi Anadolu Teknik Lisesi
Orhangazi Anadolu Kız Meslek Lisesi
Orhangazi Endüstri Meslek Lisesi
Orhangazi Çok Programlı Lisesi/Ticaret Lisesi
Orhangazi Örnekköy Orhan Öcalgiray İlkokulu
Orhangazi Süleymanşah Anadolu İmam-Hatip Lisesi Fen ve Sosyal Bilimler Proje Okulu
Orhangazi Fen Lisesi
İlçemizde 8'i lise olmak üzere 28 okul bulunmaktadır.
Eğitim > Okul ve kurumlar > Resmî  kurumlar

İlçede Anadolu Lisesi, Anadolu Öğretmen Lisesi, Orhangazi Anadolu Teknik Lisesi, Endüstri Meslek Lisesi, Orhangazi Çok Programlı Lisesi, Kız Meslek Lisesi ve İmam Hatip lisesi olmak üzere yedi lise bulunur. Ayrıca yirmibir ilköğretim okulu ve bir tane de anaokulu vardır.
Öğretmenler için de bir Öğretmenevi vardır.
Eğitim > Okul ve kurumlar > Özel Öğretim kurumları

İlçede dört dershane, üç motorlu taşıt sürücü kursu, bir etüt eğitim merkezi, dört kreş, iki öğrenci yurdu olmak üzere toplam 18 tane özel eğitim kurumu bulunmaktadır.
Orhangazi'de Yerel Medya

İlçede yerel tv kanalı bulunmamaktadır. 1 adet yerel radyo kanalı ve 5 adet günlük yerel gazete bulunmaktadır.
Yerel Radyolar
Orhangazi FM (105.7)
Yerel Gazeteler
Güncel Gazetesi
Tuna Gazetesi
Yeni Lider Gazetesi
Egemen Gazetesi
Yenigün Gazetesi
Subdromomeryx

Subdromomeryx, Kuzey Amerika'ya özgü, Paleomerycidae familyasından, soyu tükenmiş bir çift toynaklı memeli cinsi.
Kemer sıkma politikası

Ekonomide kemer sıkma politikası, harcama kesintileri, vergi artışları veya her ikisinin bir kombinasyonu yoluyla hükümet harcamalarını azaltmayı amaçlayan bir dizi siyasi ve ekonomik politikadır. Başlıca üç kemer sıkma yöntemi vardır: harcamaları finanse etmek için daha yüksek vergiler, harcamaları kısarken vergileri yükseltmek, daha düşük vergiler ve daha düşük hükûmet harcamaları. Borçlanmakta veya borçlarını geri ödemek için mevcut yükümlülüklerini yerine getirmekte zorlanan hükûmetler genellikle kemer sıkma önlemlerini kullanır. Bu önlemler, hükûmetin gelirlerini harcamalara yaklaştırarak bütçe açığını azaltmayı amaçlar. Bu önlemlerin savunucuları, kemer sıkma politikasının gereken borçlanma miktarını azalttığını ve aynı zamanda bir hükûmetin mali disiplinini alacaklılara ve kredi derecelendirme kuruluşlarına gösterebilmesinin bir yolu olacağını öne sürmektedir.
Hükûmet harcamalarını kısa vadede azaltan kemer sıkma politikaları, çoğu makroekonomik modelde işsizliğin artmasına neden olur. Kamu sektörü genellikle artan işsizlik oranlarından doğrudan etkilenirken, özel sektör de dolaylı olarak etkilenir. Kemer sıkma politikalarının vergi artışları kullanılarak uygulanması, hanehalkının harcanabilir gelirini düşürerek tüketimi düşürebilir. Devlet harcamalarının azaltılması kısa vadede GSYH büyümesini azaltabilir çünkü devlet harcamaları GSYH'nin bir parçasıdır. Örneğin, eğitim harcamalarındaki kesintiler, ülkenin işgücünü yüksek vasıflı işlerde daha az yetenekli hale getirebilir veya altyapı yatırımlarındaki kesintiler, iş dünyasına daha düşük vergiler olduğu halde tasarruf ettiklerinden daha büyük maliyetler çıkartabilir. Her iki durumda da, hükûmet harcamalarının azaltılması GSYH büyümesinin azalmasına yol açarsa, kemer sıkma politikaları daha yüksek bir borç/GSYH oranına yol açabilir. Bu durum, hükûmetin daha yüksek bir bütçe açığı vermesi olasılığını doğurur.
Kemer sıkma politikaları, özellikle düşük çıktı açığı durumlarında, teorik olarak tam tersi bir etkiye sahip olabilir ve ekonomik büyümeyi teşvik edebilir. Ancak, bir ekonominin daha fazla kısa vadeli açık harcama yapması veya teşvik alması, faiz oranlarının yükselmesine yol açabilir, bu da özel yatırımlarda bir azalmaya yol açabilir ve böylece ekonomik büyüme yavaşlayabilir. Kapasiteden fazlasının teşvik edilmesi, istihdamı ve çıktıyı artırabilir. Alberto Alesina, Carlo Favero ve Francesco Giavazzi, kemer sıkma politikalarının genişletici olabileceğinini söylerken, hükûmet harcamalarındaki azalmanın toplam talepteki (özel yatırım, tüketim ve ihracat) daha büyük artışlarla dengelendiği durumlarda bunu önermektedir.
Tarihçe

Akademisyenler, modern kemer sıkma önlemlerinin tarihi hakkında çok az bilgiye sahiptir. 1915'te Haiti işgali sırasında, zorla çalıştırma sistemi işgal altındaki Haiti'de bir "şirket cenneti" yarattı; Amerikan şirketleri düşük vergi oranları alırken Haitililer daha yüksek vergiler ödemekteydi. 1922-1925 yılları arasında Faşist İtalya, modern kemer sıkma politikalarının bir başka tarihsel örneği olarak ekonomide liberal bir dönem yaşadı. Luigi Einaudi, Maffeo Pantaleoni, Umberto Ricci ve Alberto de' Stefani, I. Dünya Savaşı'nın ardından İtalya'nın demokratikleşmesini önlemek için kemer sıkma politikalarına öncülük etti. Weimar Cumhuriyeti döneminde uygulanan kemer sıkma önlemleri Almanya'da desteklenmedi ve 1930'larda Nazi Partisi'ne verilen desteği artırdı.