stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Süleyman Selim Efendi
Eşleri ve çocukları

Dört eşinden iki şehzadesi ve bir sultanı olmuştur:
Birinci Eşi: Filisan Kadın Efendi (1869 - 1947), 1885 yılında evlendi.
Şehzade Mehmed Abdülhalim Efendi (1894 - 26 Mayıs 1926)
İkinci Eşi: Emine Candan Kadın Efendi, 1886 yılında evlendi.
Üçüncü Eşi: Fatıma Kadın Efendi (1871 - 1932), 1893 yılında evlendi.
Dördüncü Eşi : Ayşe Tarzandar Kadın Efendi (1880 - 1958), 4 Mayıs 1895'te evlendi.
Emine Naciye Sultan (25 Kasım 1898 - 5 Aralık 1957)
Şehzade Mehmed Şerafeddin Efendi (19 Mayıs 1904 - 1966).
José Ortigoza

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  José María Ortigoza Ortiz
Doğum tarihi:  1 Nisan 1987 (37 yaşında)
Doğum yeri:  Asunción, Paraguay
Boyu:  1,80 m (5 ft 11 in)
Mevkii:  Forvet
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Cerro Porteño
Numarası:  9
Altyapı kariyeri
2004-2005:  Sol de América
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2004-2012 |  Sol de América |  101 |  (29) |
| 2009 |  → Palmeiras (kiralık) |  32 |  (4) |
| 2010 |  → Ulsan Hyundai (kiralık) |  25 |  (17) |
| 2011 |  → Cruzeiro (kiralık) |  24 |  (2) |
| 2012 |  Shandong Luneng |  10 |  (2) |
| 2013 |  Ventforet Kofu |  8 |  (1) |
| 2013 |  Cerro Porteño |  19 |  (5) |
| 2014 |  Atlas |  12 |  (2) |
| 2014- |  Cerro Porteño |  53 |  (27) |
| Toplam |   |  284 |  (89) |
Millî takım kariyeri
|  |   Paraguay U-23 |   |   |
| 2010- |   Paraguay |  5 |  (3) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 9 Aralık 2014 
José María Ortigoza Ortiz (d. 1 Nisan 1987), Cerro Porteño takımında forvet pozisyonunda görev yapan Paraguaylı millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2004 yılında Sol de América kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Palmeiras, Ulsan Hyundai, Cruzeiro, Shandong Luneng, Ventforet Kofu, Cerro Porteño, Atlas ve Cerro Porteño kulüplerinde oynadı.
İstatistikleri

| Paraguay millî futbol takımı> Yıl | Paraguay millî futbol takımı> Maç | Paraguay millî futbol takımı> Gol |
| --- | --- | --- |
| 2010 | 3 | 2 |
2011: 0
| 2012 | 2 | 1 |
| Toplam | 5 | 3 |
Ingenuity
Aracın Özellikleri

Mars'ın atmosferi Dünya'nın atmosferinden %99 daha az yoğun olduğundan aracın üstündeki peranelerin çok hızlı döndürülmesi ve böylelikle daha kuvvetli bir itiş gücü gerekliydi. Ingenuity adlı bu araçtaki pervaneler dakikada 2300 ila 2900 kez dönebiliyor. (Dünya'daki helikopter pervanelerinin 5 katı hızında)
Pervanelere daha az yük bindirmek için aracın ağırlığı yaklaşık 1.8 kilogram. Pervanelerden her birinin ağırlığı ise sadece 35 gram!
Mars'ın soğuk havası karşısında aracın devrelerine zarar gelmemesi için güneş paneli ile üretilen enerjinin 2/3'ü devrelerin ısıtılması için kullanılmakta. Yani araçtaki enerjinin sadece 1/3'ü uçuş için kullanılıyor.
NASA'nın Bu Araç ile Hedefledikleri

Bu araç aslında bir nevi NASA'nın sonraki uçuş projeleri için bir test niteliğindedir. NASA'nın bu araç ile hedeflediği öncelikli şeyler şunlardır:
Ingenuity aracı fırlatılışı ve inişi sağlam bir şekilde atlatmalı.
Mars'ın -90 Celcius'a kadar varan soğuk gecelerini atlatmalı.
Güneş paneliyle kendini şarj etmeli.
Perseverance aracıyla ve Dünya ile iletişim kurabilmeli.
Pervanelerini hareket ettirebilmeli.
Mars'ın yeryüzünden havalanmalı.
Otonom olarak uçabilmeli.
Başarılı olarak inebilmeli.
Ayrıca Bakınız

Perseverance (keşif aracı)
Dragonfly (uzay aracı)
Koka ağacı

Koka ağacı (Erythroxylon coca), Erythroxylaceae (kokaağacıgiller) familyasından Güney Amerika kökenli, 1-2 metre boyunda kokain ve diğer alkoloidleri içeren çalı tipli bir ağaççık. İki alt türü bulunur. Kuzeybatı Arjantin, Bolivya, Peru, Ekvador ve Kolombiya'da, bu bölgelerin bazılarında yasa dışı olsa bile, ekonomik olarak yetiştiriciliği yapılmaktadır.
Koka ağacının yaprakları kokain ve başka alkaloidler taşır ve kurutulmuş yapraklarına koka adı verilir. Yapraklarda yer alan kokain miktarı %0,25 ila %0.7 arasında değişir. Ayrıca tanen, uçucu yağ ve başka alkaloidler de yapraklarda bulunur. Ağacın çiçekleri küçük ve sarımtraktır. Meyveleri tek çekirdekli olup kırmızı kiraza benzer.
Üretim

Amerika'nın bazı bölgelerinde, özellikle And Dağları'nda yerli halk tarafından koka yapraklarını çiğnemek gelenek haline gelmiştir ve bu bölgede yaşayan yerli halkların kültürlerinde önemli bir konuma sahiptir. And Dağları'nda bulunan Kolombiya, Peru ve Bolivya dünyada koka ağacı ekilmiş alanların %98'ine sahiptir. Bu ülkeler aynı zamanda yasa dışı ticaret için üretilen kokainin ham maddesi olan koka yapraklarının en büyük üreticisi olma konumundadır.
Kullanım

Koka yapraklarından elde edilen kokain ve tuzları, özellikle küçük cerrahi müdahalelerde lokal anestezik olarak kullanılmaktadır. Koka yapraklarının uyarıcı ve kuvvet verici özellikleri de vardır. Coca-Cola 1885 ile 1903 yılları arasında ürettiği içeceklerde koka yaprağı ekstresi kullanmıştır.  Geleneksel kullanım da Güney Amerika'da yaygındır.
Galeri

Koka ağacının meyveleri
Ağacın yapraklarından yapılmış çay
Bolivya'da bir Koka yaprağı tutan yerli
Peru'da bir pazarda satılan koka yaprakları
Koka ağacı
Sisinnius

| Papa Sisinnius |
| --- | --- |
Papalık başlangıcı: 15 Ocak 708
Papalık bitişi: 4 Şubat 708
Önce gelen: VII. Ioannes
Sonra gelen: Constantinus
Doğum: 650 Suriye, Râşidîn Halifeliği
Ölüm: 4 Şubat 708 Roma, Bizans İmparatorluğu
Papa Sisinnius (c. 650 – 4 Şubat 708) 15 Ocak 708'den ölümüne kadar Roma Piskoposu.
Sisinnius, Suriye doğumludur, babasının adı İoannis'dir. Hükümdarlığı sırasında papalığa yapılan bağışların yetersizliği (42 pound altın ve 310 pound gümüş, diğer dönemin papazların kişisel bağışlarının bir kısmı) muhtemelen aristokrasiden olmadığını gösterir.
Bizans yönetimi sırasında, papa olarak seçilmiş, üç aylık bir boşluk sonrası VII. Ioannes'in yerine gelmiştir. 15 Ocak 708 civarında kutsandı. Papalığı sadece 20 gün sürmüştür. Katolik Ansiklopedisi'ne göre, "gut hastası olduğu için kendini besleyemediği halde, yine de güçlü karakterli bir adam olduğu ve şehrin iyiliği için düşünebildiği söylenir". Papa olarak yaptığı birkaç eylem arasında Korsika için bir piskoposun kutsanması da vardı. Ayrıca Roma surlarının "kısımlarını restore etmek için kirecin yakılmasını" emretti. Sisinnius'un planladığı surların restorasyonu nihayetinde Papa II. Gregorius tarafından gerçekleştirildi.
Sisinnius, Eski Aziz Petrus Bazilikası'na gömüldü. İki aydan kısa bir süre sonra, muhtemelen kardeşi olan başka bir Suriyeli Constantinus ardından papa oldu.
Diziliş

1887 yılında Blackburn Rovers ve Sheffield Wednesday arasında oynanan maçın programı. Oyuncular 2-3-5 dizilişinde gösterilmiştir.
Futbolda diziliş, oyuncuların sahadaki pozisyonlarının ne şekilde olduğunu tanımlayan terim. Takımlar, oyun tarzlarına göre çeşitli dizilişler gerçekleştirmektedirler.
Futboldaki dizilişleri tanımlamak için, oyuncuların sahanın boylamasına yer aldıkları pozisyonlar göz önünde bulundurulur. Pozisyonu sabit olan kaleciler dizilişin dışındadır. Kendi kalesine en yakın oyuncu grubundan başlanarak, aynı hat üzerindeki oyuncu sayısına göre diziliş belirtilir. Dört defans, dört orta saha ve iki forvet oyuncusundan oluşan bir diziliş 4-4-2 olarak adlandırılır. Oyunun bu üç ana pozisyonu da kendi içerisinde alt gruplara ayrıldığından, bu alt grupları ifade etmek için daha fazla rakamdan oluşan dizilişler de kullanılmaktadır. 4-2-3-1 dizilişinde orta saha oyuncuları, ikisi defansif ve üçü ofansif olmak üzere iki ana gruba ayrılmıştır.
Terminoloji

Dizişler, oyuncuları (kaleci hariç) sahadaki konumlarına göre kategorize ederek tanımlamaktadır. Defans oyuncularına öncelik verilir. Örneğin 4-4-2, dört defans, dört orta saha ve iki forveti tanımlamak için kullanılır.
Geleneksel olarak, aynı kategorideki oyuncular (örneğin 4-4-2'deki dört orta saha oyuncusu) genellikle saha boyunca oldukça düz bir çizgide oynarlar, dışarıda olanlar ise genellikle biraz daha ileri bir pozisyonda oynarlar. Birçok modern dizilişte durum böyle değildir ve bu da bazı analistlerin kategorileri iki ayrı gruba ayırmasına ve dört, hatta beş numaralı dizilişleri kullanmasını sağlamıştır. Yaygın bir örnek, orta saha oyuncularının iki savunma ve bir hücum oyuncusuna bölündüğü 4-2-1-3'tür; bu nedenle bu dizilişin 4-3-3 tipi olduğu düşünülebilir. Beş numaralı dizilişin bir örneği, orta sahanın bir defansif orta saha oyuncusu, iki orta saha oyuncusu ve bir hücum orta saha oyuncusundan oluştuğu 4-1-2-1-2 olabilir; bu bazen bir tür 4-4-2 (özellikle dört orta saha oyuncusunun oluşturduğu baklava şekline atıfta bulunan 4-4-2 baklava) olarak kabul edilir.
Numaralandırma sistemi 1950'lerde 4-2-4 sistemi geliştirilene kadar mevcut değildi.
Bu maddedeki dizilişlerde "kaleci altta" kuralı kullanılmaktadır, ancak başlangıçta durum tam tersiydi. İlk numaralandırma sistemlerinde kaleci için 1 numarayla başlar (dizilişlerin en üstünde) ve ardından savunma oyuncuları soldan sağa ve ardından forvetler en altta olacak şekilde aşağıya doğru gösterilirdi.
Dizilişlerin seçimi ve kullanımı

Dizilişlerin seçimi genellikle teknik direktörün oynatabileceği futbolcu tipleriyle ilgilidir.
Dar dizilişler: Merkezî orta saha oyuncularının çok olduğu takımlar veya merkezden daha iyi hücum yapan takımlar, dizilişte dört veya beş merkezî orta saha oyuncusuna yer vererek 4-1-2-1-2 veya 4-3-2-1 gibi dar dizilişleri benimseyebilir. Bununla birlikte, dar dizilişlerde genişlik sağlamak ve geniş alanlardaki hücumu destekleyebilmek için bek oyuncularına ihtiyaç duyar.
Geniş dizilişler: Forvet ve kanatlarının güçlü olduğu takımlar, 4-2-3-1, 3-5-2 ve 4-3-3 gibi dizilişleri benimseyebilir. Geniş dizilişler hücum yaparken oyunun geniş alana yayılmasını ve defans oyuncularının daha fazla alana odaklanabilmesini sağlar.
Takımlar oyun sırasında dizilişlerini değiştirme gereği duyabilir.
Hücum dizilişlerine geçiş: Arzulanan bir sonuç için oyunu kovalayan takımlar, sonuç almak için bir savunma oyuncusundan veya orta saha oyuncusundan fedakârlık yaparak oyuna forvet dâhil edebilir. Bu tarz değişimlere örnek olarak 4-5-1'den 4-4-2, 3-5-2'den 3-4-3 ve 5-3-2'den 4-3-3 örnek verilebilir.
Savunma dizilişlerine geçiş: Bir takım öndeyken skoru koruma gereği duyabilir ve teknik direktör, hücumdan bir oyuncuyu çıkarak yerine defans oyuncusu dâhil edip daha savunmacı bir yapıya geçebilir. Savunma veya orta sahaya yeni dâhil olan oyuncu, rakipleri kovalamak ve topa sahip olma avantajı için oyuna güç katar. Bu tarz değişimlere örnek olarak 4-4-2'den 5-3-2, 3-5-2'den 4-5-1 ve 4-4-2'den 5-4-1 örnek verilebilir.
Dizilişler, belirli bir takımın oyun tarzını analiz etmekte aldatıcı olabilir. Örneğin, normalde hücumcu 4-3-3 dizilişinde oynayan bir takımda teknik direktör, hücumdaki üç oyuncudan ikisini orta sahaya çekerek hızlıca 4-5-1 dizilişine geçebilir.
Tarihsel dizilişler

19. yüzyılın futbol maçlarında, savunma futbolu oynanmazdı ve dizilişlerde de bu saldırganlık tüm oyuna yansıyordu.
30 Kasım 1872 tarihinde İskoçya ve İngiltere arasında oynanan ilk millî maçta İngiltere, sekiz forvetli 1-1-8 veya yedi forvetli 1-2-7 dizilişinde oynarken; İskoçya, altı hücum oyuncusuyla 2-2-6 dizilişinde oynamıştır. İngiltere'de bir oyuncu defansta kalıp kaybedilen topları alır ve bir veya iki oyuncu orta sahada gezip kalan oyuncuların kovalaması için topu ileri atardı. O zamanki İngiliz oyun tarzı tamamen bireysel mükemmellikle ilgiliydi ve İngiliz oyuncuları top sürme yetenekleriyle ünlüydü. Oyuncular topu mümkün olduğu kadar ileriye götürmeye çalışacaklardı, ancak daha fazla ilerleyemedikleri zaman, başkalarının kovalaması için öne atacaklardı. Maçta İskoçya, topu oyuncuların arasından paslarla geçirerek İngiltere'yi şaşırttı. İskoç oyuncular dizilişe çiftler hâlinde dağıldı ve her oyuncu topu her seferinde yanındaki çiftine pas vermeyi denedi. Ancak iki takım da bu kadar hücuma yönelik oynamasına rağmen oyun 0-0 berabere bitti.
Tarihsel dizilişler > 2-3-5 (Piramit)

Uzun vadeli ilk başarılı diziliş olarak ilk kez 1880 yılında kaydedildi. Ancak, futbolda 1960 yılında Caxton tarafından yayınlanan kaynakta şu şekilde belirtilmiştir:
"Wrexham ... 1877 yılında Galler Kupası'nın ilk kazananı ... kesinlikle Galler'de ve muhtemelen Britanya'da ilk kez bir takım, üç yarı-bek ve beş forvetle oynadı ..."
2-3-5 dizilişi, başlangıçta "Piramit" olarak biliniyordu, sayısal diziliş olarak geriyi referans alıyordu. 1890'larda İngiltere'de standart olarak kullanılan bir dizilişti ve tüm dünyaya yayılmıştı. Bazı değişikliklerle 1930'lara kadar en üst düzey takımlarda kullanıldı.
Bu dizilişle ilk defa hücum ve savunma arasında bir denge sağlandı. Savunmada iki defans oyuncusu (stoperler); orta saha oyuncuları (yarı bekler) boşlukları doldururken (genellikle rakibin kanat oyuncuları ve iç forvetleri markajlanır) rakibin forvetlerine bölgesel markaj yapılıyordu (özellikle orta üçlü).
Ortadaki yarı bek, hem takımın hücumunu düzenlemede hem de rakibin santraforunu markajlarken, en tehlikeli oyuncularından biri olarak kilit bir rol oynadı.
Bu dizilişi 1924 ve 1928 Olimpiyat Oyunları ile 1930 FIFA Dünya Kupası'nda bu turnaları kazanan Uruguay millî takımı uyguladı.
Bu diziliş, forma numaralarının geri ve sağdan itibaren sıralanmasını sağladı.
Tarihsel dizilişler > 2-3-5 (Piramit) > Danubya Okulu

Danubya Futbol Okulu, 2-3-5 dizilişini modifiyeleyerek ortadaki forvetleri öne doğru daha fazla çekti. 1920'lerde Avusturyalılar, Çekler ve Macarlar tarafından kullanıldı ve 1930'larda Avusturyalılarda tepeye çıktı. Kısa pas ve bireysel becerilere dayanıyordu. Bu okul, o zamanlar Avusturya'yı ziyaret eden İngiliz antrenörler Hugo Meisl ve Jimmy Hogan'dan etkilendi.
Tarihsel dizilişler > 2-3-5 (Piramit) > Danubya Okulu > Metodo (2-3-2-3)

Metodo, 1930'larda İtalya millî takımını çalıştıran Vittorio Pozzo tarafından tasarlandı. Danubya Okulu dizilişinin bir türeviydi. 2-3-5 dizilişinden çeviren Pozzo, rakiplerinin orta alanına üstünlük sağlamak için yarı-beklerinin biraz daha desteğe ihtiyaç duyacağının farkına varmıştı ve bu nedenle 2-3-2-3 dizilişini oluşturarak forvetlerin ikisini orta sahanın önüne doğru geri çekti. Bu diziliş, etkili konta ataklar sağlarken aynı zamanda önceki dizilişe göre daha güçlü bir savunma oluşturuyordu. İtalya millî takımı, üst üste 1934 ve 1938 Dünya Kupalarını kazanırken bu dizilişi kullanıyordu. Pep Guardiola'nın Barcelona ve Bayern Münih'te bu dizilişin modern versiyonunu kullandığı iddia edildi. Diziliş, aynı zamanda langırttaki standart dizilişe benzer; iki defans, beş orta saha ve üç forvet (akslar üzerine monte edildiğinde "oyuncular" değiştirilemez).
Tarihsel dizilişler > WM

Oyuncuların pozisyonlarının oluşturduğu çizgilere göre adlandırılan WM sistemi, 1925 yılında ofsayt yasasında yapılan değişikliğe karşı 1920'lerin ortalarında Arsenal'in teknik direktörü Herbert Chapman tarafından tasarlandı. Değişim, forvetlerin kendileriyle kale çizgisi arasında ihtiyaç duydukları rakip oyuncularının sayısını üçten ikiye düşürdü. Bu, rakip santraforu durdurmak için bir stoperin kullanılmasına yol açtı ve savunma ile hücum oyunlarını dengelemeye çalıştı. Dizilişin başarılı olmasıyla 1930'ların sonlarında İngiliz kulüplerinin çoğu WM dizilişini benimsemişti. Geriye dönük olarak WM, 3-2-5 veya 3-4-3 ya da daha kesin olarak onu sembolize eden harfleri yansıtan 3-2-2-3 olarak tanımlandı. Dizilişin ortasındaki iki yarı kanat ve iki iç forvet arasındaki boşluk Arsenal'in etkili bir şekilde kontra-atak yapmasına izin verdi. WM daha sonra birkaç İngiliz ekibi tarafından uyarlansa da, hiçbiri bunu Chapman'ın yaptığı gibi uygulayamadı. Bunun sebebi İngiliz oyununda Alex James tarzında futbolcuların nadir olmasıydı. Chapman'ın Arsenal'de başarıyla uygulattığı bu diziliş, futbol tarihinin en eski oyun kurucularından biri olan bu futbolcunun etrafında dönüyordu. 2016 yılında eski Arsenal futbolcusu Patrick Vieira, yeni teknik direktörlük yaptığı New York City'ye WM dizilişini getirdi.
Tarihsel dizilişler > WW

WW dizilişi (mevcut şema düzenine göre kalecinin altta olduğu MM dizilişi olarak da bilinir. Ancak o zamanlar alışılmış olduğu gibi kaleci üstte tasvir ediliyorsa buna WW dizilişi denir), M'yi "ters" çevirerek 3-2-2-3/WM dizilişini 3-2-3-2'ye dönüştüren Macar teknik direktör Márton Bukovi'nin WM'den geliştirdiği diziliştir. Takımında etkili bir santraforu olmaması nedeniyle, santrafordaki pozisyonu orta sahaya çekerek oyun kurucunun olduğu bir taktiğe çevirmiştir ve başka bir orta saha oyuncusuna savunmaya odaklanma talimatı verilmiştir. Hücumda 3-2-1-4'e dönüşen diziliş, takımın top kaybında 3-2-3-2'ye dönmüş ve bu diziliş bazen WM ile 4-2-4 arasında bir tür genetik bağlantı olarak tanımlanmıştır. Bu diziliş Bukovi'nin vatandaşı Gusztáv Sebes tarafından  1950'nin başlarında Macaristan'ın Altın Takımı'nda başarıyla uygulanmıştır.
Tarihsel dizilişler > 3-3-4

WW dizilişine benzeyen 3-3-4 dizilişinin WW'dan farkı, santraforun aksine bir iç forvetin iki yarı-kanatın yanında orta saha şemasına konumlandırılmış olmasıydı. Bu oluşum 1950'lerde ve 1960'ların başlarında yaygındı. Sistemin en iyi geliştiricilerin biri, Danny Blanchflower, John White ve Dave Mackay'i orta saha bölgesinde konumlandıran 1961'in çift kupalı şampiyonu Tottenham Hotspur'du. Ayrıca teknik direktör Co Adriaanse, 2005-06 Primeira Liga'da bu dizilişi uygulayarak Porto'ya şampiyonluk kazandırdı.
Tarihsel dizilişler > 4-2-4

4-2-4 dizilişi ile güçlü bir hücum ile güçlü bir savunma birleştirmeye çalışıldı ve WM dizilişinin sertliğine bir tepki olarak algılandı. Aynı zamanda WW'nun daha gelişmiş bir dizilişi olarak kabul edildi. 4-2-4, sayılar kullanarak tanımlanacak ilk dizilişti.
4-2-4'e giden ilk dizilişler Márton Bukovi tarafından tasarlanırken, 4-2-4'ün oluşum temelinde iki kişi bulunuyordu: 1950'lerin başların Brezilyalı teknik direktör Flávio Costa ve diğer bir Macar Béla Guttman. Brezilyalılar bu fikirleri tartışırken, Macarlar onları harekete geçiriyor gibiydi ve bu taktikler ikisinden bağımsız şekilde gelişti. Tamamen geliştirilmiş 4-2-4 ancak 1950'nin sonlarında Brezilya tarafından uygulandı.
Costa, fikirlerini "köşegenli sistem" adı altında Brezilya gazetesi O Cruzeiro'a yayınladı ve burada kullanılan şemalarda ilk kez makalede kullanılan numaralara göre dizilişi tanımladı. "Köşegenli sistem", 4-2-4'ün bir başka öncüsüydü ve futbolcularda doğaçlamayı teşvik etmek için yapıldı.
Guttmann, Macar antrenörlerinin deneyimini kullanarak bu taktiksel fikirleri geliştirmeye yardımcı olmak için daha sonra 1950'lerde Brezilya'ya taşındı.
4-2-4 dizilişinde, oyuncuların artan beceri ve zindelik seviyelerinden yararlanarak orta saha oyuncularının her iki görevi de yerine getirmesi için altı savunmacı ve altı hücumcu kullanıldı. Dördüncü savunma oyuncusu, savunma oyuncularının sayısını artırdı, ancak çoğunlukla oyuncuların birbirine daha yakın olmalarına izin verdi, bu durum da aralarında etkili bir işbirliğine olanak sağladı. Bunun anlamı; daha güçlü bir savunma, daha güçlü bir hücuma izin veriyordu.
Nispeten boş olan orta saha, artık sadece topu çalmakla kalmayıp aynı zamanda topu tutması, pas atması, hatta koşması ve bir hücum başlatması gereken defans oyuncularına da dayanıyordu. Bu yüzden bu diziliş, defans oyuncuları da dâhil tüm oyuncuların bir şekilde becerikli ve inisiyatifli olmasını gerekli kılarak Brezilyalı oyuncuların aklına kazındı. 4-2-4, sadece iki orta saha oyuncusunun savunmada sorun oluşturabileceğinden yüksek bir taktiksel farkındalık seviyesine ihtiyaç duyuyordu. Sistem aynı zamanda dizilişin oyun boyunca değişmesine izin verecek kadar akışkandı.
4-2-4, ilk başta Brezilya'da Palmeiras ve Santos tarafından kulüp seviyesinde başarılı bir şekilde kullanıldı ve Brezilya'nın şampiyon olduğu 1958 Dünya Kupası ve 1970 Dünya Kupası'nda kullanıldı. Pelé ve Mário Zagallo 1958 yılında beraber futbol oynarken iki turnuvada da yer aldı ve Zagallo, 1970 yılında takımın teknik direktörlüğünü yaptı. Brezilya'nın başarısından sonra bu diziliş kısa sürede dünya çapında kabul gördü. Jock Stein teknik direktörlüğünde Celtic, bu dizilişle 1966-67 Şampiyon Kulüpler Kupasını kazandı ve 1969-70 Şampiyon Kulüpler Kupası'nda finale kaldı.
Çağdaş dizilişler

Modern futbolda aşağıdaki dizilişler kullanılmaktadır. Esnek olan bu dizilişler, takımın ihtiyacına ve mevcut oyunculara göre şekillenebilir. Herhangi bir dizilişin varyasyonları, oyuncuların konumlarındaki değişiklikleri ve ayrıca geleneksel bir savunmacının libero ile değiştirilmesini de kapsar.
Çağdaş dizilişler > 4-4-2

Bu diziliş, 1990'larda ve 2000'lerin başında futbolda en yaygın dizilişti, hatta FourFourTwo dergisi adını bundan ilham aldı. Orta saha oyuncuları hem savunmayı hem de hücumu desteklemek için çok çalışması gerekiyordu: tipik olarak merkezî orta saha oyuncularından birinin forvet çiftini desteklemek için olabildiğince hücuma çıkması gerekirken, diğer orta saha oyuncusu diğerlerini savunmak için "tutucu rol" rolü oynaması gerekiyordu. Kanatlardaki iki orta saha oyuncusu, hücumlarda kaleye doğru yaklaşması ve aynı zamanda beklere yardımcı olması gerekiyordu. Avrupa düzeyinde 4-4-2 dizilişini kullanan takımlara en iyi örnek Arrigo Sacchi ve daha sonra Fabio Capello'nun çalıştırdığı Milan verilebilir. Milan bu taktikle, 1988 ve 1995 yılları arasında üç Şampiyon Kulüpler Kupası, iki Kıtalararası Kupa ve üç UEFA Süper Kupası kazandı. Milan'ın bu dizilişi, 1980'lerin sonlarında ve 1990'ların başında İtalya'da popüler oldu.
Daha yakın zamanlarda yorumcular, en üst düzey seviyede 4-4-2'nin 4-2-3-1 gibi dizilişlerin çıkmasıyla aşamalı olarak sona erdiğini söyledi. 2010 yılında Şampiyonlar Ligi'ni kazanan hiçbir İspanyol, İngiliz ve İtalyan ekibi 4-4-2'ye güvenmedi. İngiltere'nin 2010 FIFA Dünya Kupası'nda 4-2-3-1 oynayan Alman ekibine elenmesinden sonra İngiltere millî takım teknik direktörü Fabio Capello (1990'larda 4-4-2 ile Milan'da başarı yakalayan), "giderek eskiyen" 4-4-2 dizilişini oynattığı için eleştirildi.
Bununla birlikte 4-4-2, sahadaki tüm genişliği korumakta en iyi diziliş olarak kabul edilmektedir. Diego Simeone'nin Atlético Madrid, Carlo Ancelotti'nin Real Madrid ve Claudio Ranieri'nin Leicester City'nde taktiksel bir canlandırmayla 4-4-2 bu takımlarında başarılarında etkili olmuştur.
Çağdaş dizilişler > 4-4-2 > 4-4-1-1

Forvetlerden birinin partnerinin arkasındaki "boşlukta", "ikinci forvet olarak oynadığı 4-4-2 varyasyonu. İkinci golcü genellikle daha zeki bir oyuncudur ve oyun kurar. Topla koşmadan veya takım arkadaşlarına pas vermeden önce topu almak için orta sahaya gelebilir. Sistem, 2009-10 sezonunda Fulham tarafından belirgin şekilde kullanılmış ve orta saha futbolcusu Zoltán Gera, 2010 UEFA Avrupa Ligi finaline gitmede sahip olan bu taktikte forvet Bobby Zamora'nın arkasında oynamıştır.
Çağdaş dizilişler > 4-4-2 baklava veya 4-1-2-1-2

4-4-2 baklava (4-1-2-1-2 olarak da bilinir), adını orta sahasının konumundan almaktadır. Takımdaki genişlik beklerin ileri itilmesiyle gelmektedir. Defansif orta saha bazen defansif oyun kurucu olarak kullanılır, ama disiplinli kalması ve arka dörtlüyü koruması gerekmektedir. Merkezî ofansif orta saha oyuncusu topu almaktan ve topu beklere veya önündeki forvetlere dağıtıp oyunu ya geniş şekilde ya da doğrudan kurmakla sorumludur. Top kaybedildiğinde orta saha dördü savunmaya yardım etmeli ve iki forvet kontra-ataklar için serbest olmalıdır. Bu dizilişin en ünlü örneği Carlo Ancelotti'nin 2003'te Şampiyonlar Ligi'ni kazandığı ve 2005 yılında finalist olduğu Milan takımıdır. Milan, ofansif orta sahada Rui Costa ve daha sonra Kaká'nın yer aldığı dönemde, yetenekli orta saha oyuncusu Andrea Pirlo'nun da sahada oynayabilmesi için bu dizilişi uygulamıştır. 2006 yılında Milan, Andriy Şevçenko'nun ayrılışıyla bu dizilişi terk etmiş ve aşamalı olarak "Noel Ağacı" dizilişine geçmiştir.