stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kazasker

Başlığın diğer anlamları için Kazasker (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Kazasker: Kadıların Amiri ve Hükûmet Azası;
Kaptan-ı Deryâ:Deniz Kuvvetleri Başkumandanı; Çuhadar: Vezir Saraylarında Dış Hizmet Erbabından
Baş Muhzir: Sadaret Dairesi Muhafızı; Mekke Kadısı:Mekke Baş Hakimi; Rumeli Kazaskeri:Rumelideki Kadıların Amiri; Nakib-ül-eşraf: Peygamber Soyundan Olanların Başı; ve İstanbul Kadısı:İstanbul Baş Hakimi
Kazasker ya da kadıasker, Osmanlı Devleti'nde şeri davalara bakan askeri hakim. Yetkileri arasında kadı, müderris ve din görevlisi atamaları, kadı kararlarını bozma, değiştirme ve yeni kararlar oluşturma gibi maddeler vardır. Yani kadı kararlarına itiraz kazaskerliğe yapılırdı. Yetkilerinin çoğunu 16. yüzyıl'dan itibaren şeyhülislamlığa devretmiştir.
Kazasker Osmanlı devlet yapısında idari bir görev olup, kelime "kadı" ve "asker" kelimelerinin birleşmesinden oluşmaktadır. Kazaskerlerin kıyafeti ilmiye kıyafeti olup, bu mesleğin en yüksek mertebelerinden biridir. Kazaskerler Divan-ı Hümayun'un tabiî azasıydı. Şeyhülislamlar divanda bulununcaya kadar divandaki şeri meseleler, kazaskerler tarafından idare edilirdi. Divan toplantılarında veziriazamın sağında vezirler solunda da kazaskerler yer almaktaydı.
Kazaskerlik 1480 yılına kadar Anadolu Kazaskeri olarak tek bir merkezdeydi. Bu tarihten sonra Rumeli Kazaskeri ve Anadolu Kazaskeri olarak ikiye ayrıldı. Rumeli kazaskeri protokol ve rütbe olarak daha yüksekti. Görevleri divanda şer-i meselelere bakmaktı. Yavuz Sultan Selim'in İran seferinden sonra ise merkezi Diyarbakır olan üçüncü bir kazaskerlik oluşturularak doğu eyaletlerinin kontrolü sağlanmak istenmiştir. Fakat sonrasında bu üçüncü kazaskerlik lağvedildi.
Kazaskerler, 16. yüzyılın ikinci yarısına kadar müderris ve kadıların tayininde sadrazama arz ve delalette bulunurlardı. Sonraları bu görev şeyhülislamlara verildi. Belirli maaşlı müderris ile kaza kadılarının tayinleri ise yine kazaskere bırakılmıştı.
Kazaskerlerin tayinleri, 17. yüzyıla kadar veziriazamların padişahlara arzı ile yapılırdı. Şeyhülislamlar bu tarihten itibaren vezir-i azamların onayıyla, kazaskerlerin tayinlerini padişaha arz etmeye başladı. Kazaskerlerin görev süreleri iki yıl iken, 17. yüzyıldan sonra bir yıla indirildi. Buna ek olarak, kazasker olan biri aynı makama tekrar tayin edilebilirdi. Kazaskerlik Osmanlı Devleti'nin yıkılışına kadar varlığını korudu.Ayrıca bir Divan üyesidir.[kaynak belirtilmeli]
Karakoyunlu (anlam ayrımı)
Tarih

Karakoyunlular - 1380-1469 yılları arasında bugünkü Doğu Anadolu, Güney Kafkasya, İran Azerbaycanı ve Kuzey Irak arazilerinde egemenlik yapmış bir Türk devletidir.
Yerleşim yerleri

Karakoyunlu, Iğdır - Iğdır ili ilçesi
Karakoyunlu, Sarız - Kayseri ili Sarız ilçesine bağlı mahalle
Keichō

Keichō (Japonca: 慶長), Japonya tarihinde Ekim 1596-Temmuz 1615 tarihlerini kapsayan dönem adıdır. Dönem, Bunroku'dan sonra gelmekte olup Genna'ya kadar devam etti. Bu dönemde hüküm süren imparatorlar Go-Yōzei ve Go-Mizunoo idi.
Karakoyunlu hükümdarları listesi

Karakoyunluları yöneten sülale, Oğuz Türklerinin Yıva boyundan, özellikle de Baharlı oymağından geliyordu. Karakoyunlular bugünkü İran, Irak, Azerbaycan ve Türkiye’nin doğusunu yönetiyordu.
Karakoyunlu hükümdarları

| Unvanı | Adı | Saltanat |  |
| --- | --- | --- | --- |

| Bey  بیگ | Bayram Hoca  بیرم خواجہ | MS 1374 – 1378 |  |

| Bey  بیگ | Kara Muhammed Türemiş (Bayram Hoca'nın yeğeni)  قرا محمد ترمش | MS 1378 – 1388 |  |
| Bey بیگ  Ebu Nasr  ابو النصر | Kara Yusuf Nuyan bin Kara Muhammed قرا یوسف نوین بن محمد | 1388 – 1394 CE |  |
Emir Timur'un Karakoyunluları işgal etmesi (MS 1394 – 1405)
| Bey  بیگ  Ebu Nasr ابو النصر | Kara Yusuf Nuyan ibn Kara Muhammed قرا یوسف نوین بن محمد | MS 1405 – 1420 |  |
| Bey  بیگ | Kara İskender bin Yusuf  قرا اسکندر بن یوسف | MS 1420 – 1436 |  |

| Bey  بیگ | Ebu Said Busat ابوسعید | MS 1430 – 1430 |  |
| Bey  بیگ | Emir İsfahan  اسپند بن یوسف | MS 1420 – 1445 |  |

| Bey  بیگ Muzaffar-al-Din  مظفرالدین | Cihan Şah   جہاں شاہ ابن یوسف | 1436-1447 CE |  |
Şahrun'un ölümü ve Timurlu veraset savaşının başlangıcı (MS 1447-1459)
| Bey  بیگ Muzaffar-al-Din  مظفرالدین | Cihan Şah  جہاں شاہ ابن یوسف | 1447-1467 CE |  |
| Bey  بیگ | Hasan Ali ibn Cihan Şah  حسن علی ابن جہاں شاہ | MS 1467 – 1468 |  |
| Bey  بیگ | Mirza Yusuf | MS 1468 – 1469 |  |
Akkoyunlular tarafından fethedildiler.
Sarı Gölgeli satır Karakoyunlu Hanedanı'nın atalarını temsil eder.
Pembe Gölgeli satır, Timurlu vesayeti altındaki Karakoyunlu hükümdarlarını temsil eder.
Romanya'daki futbol stadyumları listesi

Romanya'daki futbol stadyumları listesi, seyirci kapasitesine göre Romanya'daki futbol stadyumlarının bir listesidir.
Mevcut stadyumlar > UEFA Elit Stadyum(lar)

| # | Stadyum | Kapasite | Şehir | Kulüp | Açılış |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Ulusal Arena | 55,634 | Bükreş | Romanya, FCSB, Dinamo București | 2011 |
| 2 | Ion Oblemenco Stadyumu | 30,983 | Krayova | Universitatea Craiova | 2017 |
| 3 | Cluj Arena | 30,201 | Kaloşvar | Universitatea Cluj | 2011 |
| 4 | Ilie Oană Stadyumu | 15,073 | Ploiești | Petrolul Ploiești | 2011 |
| 5 | Francisc von Neuman | 12,700 | Arad | UTA Arad | 2020 |
| 6 | Tudor Vladimirescu Stadyumu | 12,518 | Târgu Jiu | Pandurii Târgu Jiu, Viitorul Pandurii Târgu Jiu | 2019 |
Mevcut stadyumlar > UEFA 3 yıldızlı stadyumlar

| # | Stadyum | Kapasite | Şehir | Kulüp | Açılış |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Dan Păltinișanu Stadyumu | 32,972 | Temeşvar | Politehnica Temeşvar   Ripensia Temeşvar | 1963 (2008'de yenilendi) |
| 2 | Dr. Constantin Rădulescu Stadyumu | 23,500 | Kaloşvar | CFR Cluj | 1973 (2008'de yenilendi ve genişletildi) |
| 3 | Stadionul Municipal | 20.054 | Drobeta-Turnu Severin | FC U Craiova 1948 | 1964 (2010'da yenilendi) |
| 4 | Ceahlăul Stadyumu | 18,000 | Piatra Neamț | Ceahlăul Piatra Neamţ | 1935 (2007'de yenilendi ve genişletildi) |
| 5 | Marin Anastasovici Stadyumu | 8,500 | Yergöğü | Astra Giurgiu | 2014 |
| 6 | Stadionul Viitorul | 4,554 | Ovidiu | Viitorul Köstence | 2015 |
Gelecek stadyumlar > Yapım aşamasındaki stadyumlar

| Stadyum | Kapasite | Şehir | Kulüp | Açılış |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Stadionul Steaua | 31,254 | Bükreş | Steaua București | 2021 |
| Rapid Arena | 14,047 | Bükreş | Rapid București | 2021 |
| Stadionul Municipal | 12,363 | Sibiu | Hermannstadt | 2022 |
| Sepsi Stadyumu | 8,400 | Sfantu-Gheorghe | Sepsi Sfântu Gheorghe | 2021 |
| Arcul de Triumf Stadyumu | 8,155 | Bükreş | Romanya millî ragbi takımı | 2021 |
Gelecek stadyumlar > Planlanan stadyumlar

| Stadyum | Kapasite | Şehir | Kulüp | Açılış |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Stadionul Dinamo | 33,000 | Bükreş | Dinamo București | 2023 |
| Temeşvar Şehir Stadyumu | 30,000 | Temeşvar | Politehnica Temeşvar | 2022 |
| g t Avrupa'daki futbol stadyumu listeleri |
| --- | --- |
Egemen devletler: Almanya  ·  Arnavutluk  ·  Andorra  ·  Avusturya  ·  Azerbaycan  ·  Belçika  ·  Beyaz Rusya  ·  Birleşik Krallık (İngiltere  ·  Kuzey İrlanda  ·  İskoçya  ·  Galler)  ·  Bosna-Hersek  ·  Bulgaristan  ·  Çek Cumhuriyeti  ·  Danimarka  ·  Ermenistan  ·  Estonya  ·  Finlandiya  ·  Fransa  ·  Gürcistan  ·  Hırvatistan  ·  Hollanda  ·  İrlanda  ·  İspanya  ·  İsveç  ·  İsviçre  ·  İtalya  ·  İzlanda  ·  Kazakistan  ·  Kıbrıs Cumhuriyeti  ·  Letonya  ·  Lihtenştayn  ·  Litvanya  ·  Lüksemburg  ·  Makedonya  ·  Macaristan  ·  Malta  ·  Moldova  ·  Monako  ·  Karadağ  ·  Norveç  ·  Polonya  ·  Portekiz  ·  Romanya  ·  Rusya  ·  San Marino  ·  Sırbistan  ·  Slovakya  ·  Slovenya  ·  Türkiye  ·  Ukrayna  ·  Yunanistan
Sınırlı tanınan devletler: Åland  ·  Faroe Adaları  ·  Cebelitarık  ·  Guernsey  ·  Man Adası  ·  Jersey Svalbard
Bağımlı ve diğer oluşumlar: Abhazya  ·  Artsak  ·  Kosovo  ·  KKTC  ·  Güney Osetya  ·  Transnistria
Ulusal Arena
Ion Oblemenco Stadyumu
Cluj Arena
Ilie Oană Stadyumu
Francisc von Neuman Stadyumu
Tudor Vladimirescu Stadyumu
Dr. Constantin Rădulescu Stadyumu
Protein birincil yapısı

Protein birincil yapısı bir amino asitler zinciridir.
Peptit ve proteinlerin birincil yapısı, bu moleküllerin yapı birimleri olan amino asitlerin doğrusal sırası veya daha genel olarak, bir proteini oluşturan atomlar arasındaki kovalent bağların spesifikasyonudur.
Tanım

Protein yapısını birincil, ikincil ve üçüncül olarak ayrılması 1951'de Kaj Ulrik Linderstrøm-Lang tarafından önerilmiştir. Linderstrøm-Lang, proteinin katlanmamış yapısına birincil yapı, protein zincileri arasında iç bağlantılar oluşması sonucu oluşan sarmallara ikincil yapı, bu sarmallar arasında oluşan bağlantılar sonucu oluşan yapıya üçüncül yapı olarak değinmiştir. Bu tanımlama olduça genel olduğu için eleştirilmiş bu yüzden 1969'da  IUPAC-IUB Biyokimyasal Adlandırma Kuralı Komisyonu, Kaj Ulrik Linderstrøm-Lang'ın tanımlamasının yeterince kesin olmadığını belirterek, birincil yapıyı "polipeptit zincirdeki amino asit dizisi" olarak tanımlanmasını önermiş ve bu tanımın "kovalent yapı" tanımından farklı olduğunu ve disülfür bağları kapsamadığını eklemiştir. Buna rağmen çoğu araştırmacı birincil yapıyı proteinin kovalent yapısı ile eş anlamlı saymaya devam etmiştir, ve günümüz ders kitaplarında birincil yapının amino asit diziden oluştuğunu ve disülfür bağlarını da kapsadığı belirtilemeye devam eder.
Tipik, disülfür bağları içermeyen, dallanmamış bir protein için onun kovalent yapısı, amino asit dizisine eşdeğerdir. Birincil yapının kovalent yapıya karşılık geldiği varsayılırsa, bir proteinin birincil yapısı onun atomik bileşiminin ve bu atomları birleştiren bağların (sterokimyasal özellikleri de dahil olmak üzere) spesifikasyonudur.
İkinci ve üçüncül yapı ile ilişki

Bir proteinin birincil yapısı onun "üçüncül yapısı" olarak adlandırılan üç boyutlu yapısını büyük oranda belirler. Ancak, protein katlanması o kadar karmaşıktır ki, birincil yapıyı bilmek, proteinin ne şeklini, ne de yerel yapı elemanlarının yapılarını (sarmallar veya dönmeler gibi) öngörmeye yeter. Homolog diziye sahip olan başka proteinlerin (örneğin bir protein ailesinin diğer üyelerinin) yapısını bilmek, belli bir dizinin üç boyutlu yapısının oldukça güvenli şekilde hesaplanmasını mümkün kılar. Dizi aileleri dizi hizalaması yoluyla belirlenirler.
Kimyasal yapı

Proteinler genelde yirmi doğal amino asitin birbiriyle peptit bağları kurarak oluşturduğu polimerlerdir. Polimeri oluşturan birimlere amino asit kalıntısı (rezidü) denir. Proteinler "omurga" tabir edilen, düzenli tekrarlayan bir peptit "omurga" ve bu omurgaya bağlı farklı amino asit yan zincirlerinden oluşur. Bazı proteinlerde bu yan zincirler kimyasal değişime uğrayabilirler. Bazı yan zincirler arasında çapraz bağlar oluşabilir, bazılarına ise enzimler aracılığıyla farklı fonksiyonel gruplar eklenebilir (bakınız aşağıdaki #Kovalent değişimler bölümü).
Polipeptit zincirler yönlüdür, çünkü uçları farklıdır. Konvansiyon gereği, bir proteinin birincil yapısı onun amino (N) ucundan karboksi (C) ucuna doğru belirtilir.
Önemi

Bir proteinin birincil yapısının bilinmesinin çeşitli faydaları vardır:
Bir proteinin amino asit dizisi diğer tüm bilinen dizilerle karşılaştırılarak önemli benzerlikler olup olmadığına bakılabilir.
Aynı proteinin farklı organizmalardaki örnekleri karşılaştırılarak evrimsel ilişkiler anlaşılabilir.
Proteinin hücre içinde nerede bulunacağını belirleyen sinyal dizilerin varlığına bakılabilir.
Proteine bağlanacak bir antikor hazırlanmasında kullanılabilecek bir peptit hazırlanabilir.
Proteini kodlayan genin bulunmasına yarayacak DNA probları tasarlanabilir.
Belirlenmesi

Proteinlerdeki amino asit dizisi DNA tarafından kodlandığı için, bir protein geninin dizisinin belirlenmesi o proteini oluşturan amino asit dizisinin belirlenmesini sağlar. Günümüzde çoğu proteinin birincil yapısı o proteinin gen dizisine dayalıdır. Ancak, DNA dizisinin genetik kod kullanılarak amino asit dizisine çevrilmesi, proteinin gerçek birincil yapısını sağlamaya yeterli değildir. Eğer proteinde disülfür bağları varsa bunların hangi sisteinler arasında olduğu DNA dizisinden anlaşılamaz. Keza, eğer proteinde çevrim sonrası bir kimyasal modifikasyon varsa (fosforilasyon veya glikozilasyon gibi), bunlar da DNA dizisinden anlaşılamaz. Bu yüzden bir proteinin birincil yapısının çözülmesi için onun doğrudan analiz edilmesi gerekir.
Bir proteinin birincil yapısının çözülmesinin ilk adımı onun amino asit bileşiminin belirlenmesidir. Edman yıkımı, proteinin N-ucundan bir amino asit kalıntısının çıkartılmasını sağlar. Bu işlem tekrar tekrar yapılarak proetinin dizisi N-uçtan içeri doğru teker teker okunabilir. Otomatik dizileme makinaları bir proteinin yaklaşık 50 amino asitlik bir kısmını okuyabilirler. Analizi kolaylaştırmak için, büyük proteinler kimyasal veya enzimatik yolla 50 kalıntıdan daha kısa parçalara bölünürler, bunlar ayrı ayrı dizilenmesinden tam proteinin dizisi elde edilebilir.
Bir proteinin birincil yapısının tam anlaşılması için disülfür bağlarının yerlerinin de belirlenmesi gerekir. Protein küçük peptitlere bölündükten sonra bu peptitler elektroforez veya kromatografik yöntemle ayrıştırılırlar. Numuneler, bir kere normal halleriyle, bir kere de disülfür bağlarının indirgenmesine yol açacak şartlar altında analiz edilir. Farklı hareket eden peptitlerin protein içinde disülfür bağı ile birbirine bağlı olduğu bu yolla anlaşılabilir.
Günümüzde kütle spektometresi, protein birincil yapısının çözülmesinde kullanılan önemli bir yöntem olmuştur. Bu yöntemle moleküllerin toplam kütlesi büyük hassasiyetle ölçülülebilir. Tripsin gibi bir proteaz kullanılarak bir proteindaha küçük parçalara bölünürse, parçaların gözlemlenen kütleleri ile DNA dizisinden beklenen kütleleri arasındaki fark, o peptit parçasında hangi kimyasal değişimin olduğuna belirlemeye yarar.
Kovalent değişimler

Genelde polipeptitler dallanmayan polimerlerdir, bu yüzden birincil yapıları genelde onları oluşturan amino asitlerin dizisi şeklinde ifade edilebilir. Ancak, proteinler çapraz bağlanabilirler. Bunun en sık görülen şekli disülfür bağları iledir ve birincil yapıda çapraz bağlanan atomların (protein disülfür bağlarını meydana getiren sisteinlerin) da belirtilmesi de gerekebilir.
Polipeptit zincirdeki kiral merkezler rasemizasyona uğrayabilirler. özellikle, proteinlerde bulunan L-amino asitler bazen spontan olarak  \mathrm {C^{\alpha }}  atomunda izomerize olup D-amino asitlere dönüşebilirler.
Ayrıca, proteinler çevrim sonrası değişimlere uğrayabilirler, bunlar aşağıda kısaca özetlenmiştir.
Kovalent değişimler > Uçlarda değişimler

Bir polipeptidin N-ucundaki amino grubu kovalent olarak aşağıdaki değişimlerden birine uğrayabilir
asetilasyon \mathrm {-C(=O)-CH_{3}}
formilasyon  \mathrm {-C(=O)H}
piroglutamat
miristoylasyon  \mathrm {-C(=O)-\left(CH_{2}\right)_{12}-CH_{3}}
Bir polipeptit zincirin C-ucundaki karboksilat grubu da değişime uğrayabilir. Örneğin,
amidasyon (Şekle bakınız)
glikosil fosfatidilinositol (GPI) bağlantısı
Kovalent değişimler > Yan zincir değişimleri

Peptidin yan zincirleri de kovalent olarak değişime uğrayabilir:
fosforilasyon
glikozilasyon
deamidasyon (süksinimit oluşumu)
hidroksilasyon
metilasyon
asetilasyon
sülfasyon
prenilasyon ve palmitoylasyon  \mathrm {-C(=O)-\left(CH_{2}\right)_{14}-CH_{3}}
Hidrofobik izopren (örneğin farnesil, jeranil ve jeraniljeranil grupları) ve palmitoyl grupları, sistein kalıntılarındaki  \mathrm {S^{\gamma }}  atomlarına bağlanarak proteinlerin hücre zarında sabitlenmesine yararlar. GPI ve miristoyl gruplarından farklı olarak, bu gruplar sadece proteinin bir ucuna takılmazlar.
karboksilasyon
ADP-ribozilasyon
ubikuitinasyon ve SUMOylasyon
Yukarıda belirtilen polipeptit değişimlerinin çoğu çevrim sonrası, yani protein ribozomda sentezlendikten sonra, meydana gelir. Bu değişimler ökaryotik hücrelerde tipik olarak endoplazmik retikulumda meydana gelir.
Kimyacılar proteinlere başka kimyasal reaksiyonlar uygulamıştır, siyanilasyon gibi, ama bunlar biyolojik sistemlerde görülmez.
Kovalent değişimler > Birincil yapıda kesilmeler

Yukarıda listelenen değişimlerden başka, birincil yapıda meydana gelen önemli değişim peptit kesilmesidir. Çoğu protein inaktif bir prekürsör (öncül) olarak sentezlenir. Tipik olarak N-uçta veya C-uçta bir peptit parçası proteinin aktif bölgesini bloke eder ve fonksiyonunu inhibe eder. İnhibe edici peptit bir proteaz tarafından kesilince protein aktive olur.
Bazı proteinler kendi kendilerini kesme yeteneğine sahiptir. Tipik olarak, bir serin'in (ve daha ender olarak bir treonin'in) hidroksil grubu veya bir sistein'in tiyol grubu, kendisinden önce gelen peptit bağındaki karbonil grubuna saldırır. Bunun sonucu tetrahedral bağlı bir araürün oluşur (Ser/Thr durumunda hidroksioksazolidin, cys durumunda hidroksitiyazolidin araürün olarak adlandırılır). Bu araürün amit biçime geri dönme eğilimlidir ve saldırıcı grubu atar, çünkü peptit grubunun kuvvetli rezonans stabilizasyonu nedeniyle amit biçim enerjik olarak daha tercihlidir. Ancak, diğer moleküler etkileşimler amit biçimi daha az karralı kılabilir, bu durumda amino grup atılır ve peptit bağı yerine bir ester (Ser/Thr) veya tiyoester (Cys) bağı oluşur. Bu kimyasal reaksiyon N-O asil kayması olarak adlandırılır.
Ester/tiyoester bağı aşağıdaki birkaç yoldan biri ile kopar:
Basit hidroliz polipeptit zincirini keser, atılan amino grup yeni N-uç olur. Glikosilarjinaz'ın olgunlaşmasında bu mekanizma görülür.
Bir β-eliminasyon reaksiyonu da zinciri keser, ama yeni N-uçta bir piruvoyl grubu meydana getirir. Bu piruvoyl grubu bazı enzimlerde kovalent bağlı bir katalitik kofaktör olarak kullanılır. S-adenozilmetyonin dekarboksilaz  gibi bazı dekarboksilazlar, piruvoyl grubunun elektron çekici gücünü kullanırlar.
Molekül-içi (intramoleküler) transesterifikasyon sonucu dallı bir polipeptit meydana gelir. İnteinlerde, yeni ester bağı, yeni C-uçta yer alacak olan asparajin tarafından intramoleküler bir saldırıyla kesilir.
Moleküller arası (intermoleküler) transesterifikasyon ile proteinin bir parçası bir diğer proteine aktarılır, Hedgehog proteinin özişlemlemesinde görüldüğü gibi.
Protein birincil yapısının tarihi

Fransız kimyacı Louis Édouard Grimaux proteinlerin amit bağları içerdiğini 1882'de öne sürmüştü. Proteinlerin α-amino asitlerden oluşan zincirler olduğu, 1902'de, neredeyse aynı zamanda, Karlsbad'da düzenlenen Alman Bilim İnsanları ve Hekimler Derneğinin 74. toplantısında iki bilim insanı tarafından önerildi. Sabah, önce Franz Hofmeister, proteinlerdeki biuret reaksiyonu üzerindeki gözlemlerine dayanarak bu görüşü ortaya attı. Birkaç saat sonra, peptit bağı hakkında muazzam kimyasal bilgi biriktirmiş olan Emil Fischer onu izledi.
Bu verilere ve proteolitik yıkıma uğrayan proteinlerin sadece oligopeptit ürün verdiğine dair kanıtlara rağmen, proteinlerin amino asitlerden meydan gelmiş, doğrusal, dalsız polimerler olduğu fikri hemen kabul görmedi. William Astbury gibi bazı saygın bilim insanları kovalent bağların bu kadar uzun molekülleri bir arada tutabilecek kadar güçlü olabileceğini şüpheyle karşılıyorlardı. Termal titreşimlerin proteinin dağılmasına yol açabileceğini düşünüyorlardı. 1920'lerde kauçuğun makromoleküllerden olşutuğunu öne süren Hermann Staudinger de benzeri önyargılarla karşı kaşıya kalmıştı.
Bu şüpheler yüzünden alternatif hipotezler öne sürüldü. Kolloidal protein hipotezi proteinlerin daha küçük proteinlerden oluşan kolloid birleşimler olduğuydu. 1920'lerde Theodor Svedberg tarafından yapılan ultrasantrifügasyon ölçümleri proteinlerin kesin ve tekrarlanabilir bir molekül ağırlığına sahip olduğunu, ardından Arne Tiselius'un elektroforetik ölçümleri proteinlerin tekil moleküller olduğunu gösterince, bu hipotez çürütüldü. İkinci bir hipotez, Dorothy Wrinch tarafından öne sürülen siklol hipotezi idi. Bu hipoteze göre, doğrusal polipeptit, kimyasal bir siklol yeniden düzenlemesine (C=O + HN  \rightarrow  C(OH)-N ) uğramakta ve omurga amit grupları çapraz bağlanmaktaydı, böylece iki boyutlu bir doku meydana gelmekteydi. Proteinler için başka  birinci yapılar da önerildi, örneğin, Emil Abderhalden'in diketopiperazin modeli ve Troensegaard'ın 1942'deki pirol/piperidin modeli.  Nihayet, Frederick Sanger'in insülin'in dizisini çözmesi; ve Max Perutz ve John Kendrew'ün miyoglobin ve hemoglobin'in kristalografik yapısını çözmesi ile, öne sürülen alternatif modellerin hepsi çürütülmüş oldu.
"Birincil yapı" terimi 1951'de Linderstrøm-Lang tarafından ilk defa kullanılmıştır.
N-uç asetilasyon
N-uçta bir glutaminden piroglutamat oluşumu
C-uç amidasyonu
Rhythm Inside

'Rhythm Inside (Türkçe: Ritim içinde), Loïc Nottet tarafından seslendirilen şarkı. Şarkı, dijital indirme olarak 11 Mart 2015 tarihinde Sony Music Entertainment Belgium tarafından yayınlanmıştır. 2015 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Belçika'yı temsil eden şarkı. Şarkı İngilizce dilinde seslendirilmiş ve Loïc Nottet ve Beverly Jo Scott tarafından yazılmıştır.
Eurovision Şarkı Yarışması

Ana madde: 2015 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Belçika
Kasım 2014 tarihinde, Loïc'in 2015 Eurovision Şarkı Yarışması için yapılan 2015 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Belçika'yı temsil edeceği açıklanmıştır. Belçika 2015 yarışması'nın birinci yarı finalinde yarışmıştır. 19 Mayıs'taki birinci yarı finalin ardından 2. olarak finale çıktığı açıklanmıştır. Finalde Belçika 214 puanla 4. olarak yarışmayı tamamlamıştır.
Çalma listesi

| Dijital indirme> No. | Dijital indirme> Başlık | Dijital indirme> Süre |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Rhythm Inside"   | 2:52 |
Listeler > Haftalık listeler

| Liste (2015) | Liste  pozisyonu |
| --- | --- |
Australia (ARIA): 61
Austria (Ö3 Austria Top 40): 2
Belgium (Ultratop Flanders): 1
Belgium (Ultratop Wallonia): 1
Finland (Latauslista): 13
France (SNEP): 85
Germany (Official German Charts): 21
Iceland (Tonlist): 12
İrlanda (IRMA): 83
Lithuania (M-1Top 40): 8
Netherlands (Single Top 100): 26
Russia (2M): 4
İskoçya (OCC): 38
Sweden (Sverigetopplistan): 12
Switzerland (Schweizer Hitparade): 34
Birleşik Krallık  (OCC): 69
Listeler > Sertifikasyonlar

| Bölge | Sertifika | Satış/gönderi |
| --- | --- | --- |
| Belçika (BEA) | Platinum | 20,000^* |
 *yalnızca sertifikaya dayalı satış rakamları ^yalnızca sertifikaya dayalı gönderi rakamları xyalnızca sertifikaya dayalı açıklanmamış rakamlar yalnızca sertifikaya dayalı satış/streaming rakamları
Yayınlanma Tarihi

| Bölge | Tarih | Format | Şirket |
| --- | --- | --- | --- |
| Belçika | 11 Mart 2015 | Dijital indirme | Sony Music Entertainment Belgium |
| Birleşik Devletler | 11 Mart 2015 | Dijital indirme | Sony Music Entertainment Belgium |
Japon kocabaşı

Eophona personata personata
Japon kocabaşı (Eophona personata), ispinozgiller (Fringillidae)  familyasından ötücü bir kuş türü.
Özellikler

Boz renkli olan erkeğin tepe, yüz, kanat ve kuyruk siyahtır ve el teleğinin ortasında beyazdır, dişi mattır, gaga sarıdır, uzunluğunda 22 santim kadardır.
Yaşam alanı

Tayganın yapraklı ve karışım ormanlarında görülür.
Dağılımı

Japon, Güneydoğu Sibirya, Kuzeydoğu Çin ve Kuzey doğu Kore'de yaşar.
Katakofti

| --- | --- |

Yazar: Gökdemir İhsan
Kapak sanatçısı: Ahmet Gürlen
Ülke: Türkiye
Tür: Öykü
Yayım: 2009
Yayımcı: Simurg Yayınları
Sayfa: 80
ISBN: 9789759957643
Katakofti Gökdemir İhsan'ın ilk kitabıdır. Yazarın kendi ifadesiyle, "bulmaca hikâye" adlı melez türün dünyadaki ilk örneğidir. Sekiz bölümden oluşan kitapta, bölümler sekizden bire doğru ilerlemektedir. Kitabın ilk bölümü, anlatıya gömülmüş bir kare bulmacayı, bulmaca ise bir şifreyi içermektedir. Geri kalan yedi bölüm ise ilk bölümde anlatılan hikâyenin bir unsuru değiştirilerek oluşturulmuş versiyonlarından ibarettir.