stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Platycercus eximius
Konuyla ilgili yayınlar

Simpson, K.; Day, N. (2004). Field Guide to the Birds of Australia. 7th. Viking. ISBN 0-670-04180-7.
Pseudonaja jackyhoserae

Pseudonaja jackyhoserae, Pseudonaja cinsine bağlı bir yılan türüdür.
Konuyla ilgili yayınlar

Hoser, Raymond. 2009. Eight new taxa in the genera Pseudonaja Gunther 1858, Oxyuranus Kinghorn 1923, and Panacedechis Wells and Wellington 1985 (Serpentes:Elapidae). Australasian Journal of Herpetology 4: 1-27.
Pseudonaja ingrami

Pseudonaja ingrami, Pseudonaja cinsine bağlı bir yılan türüdür.
Konuyla ilgili yayınlar

Boulenger, G. A. Description of a new elapine snake from Australia.
Rochus Misch

| Rochus Misch |
| --- | --- |
SS-Unterscharführer üniforması ile Rochus Misch
Doğum: 29 Temmuz 1917(1917-07-29) Alt Schalkowitz, Alman İmparatorluğu
Ölüm: 5 Eylül 2013 (96 yaşında) Berlin, Almanya
Bağlılığı:  Nazi Almanyası
Branşı:  Schutzstaffel
Hizmet yılları: 1937-1945
Rütbesi: SS-Oberscharführer
Birimi: SS-Verfügungstruppe 1. SS Leibstandarte SS Adolf Hitler
Çatışma/savaşları: II. Dünya Savaşı Modlin Muharebesi 
Ödülleri:  

Rochus Misch (29 Temmuz 1917; Alt Schalkowitz, Oppeln - 5 Eylül 2013, Berlin), Nazi Almanyası'nda asker. II. Dünya Savaşı sırasında 1. SS Panzer Tümeni'nde Oberscharführer (kıdemli takım lideri) rütbesinde görev yaptı. 1940 ila 1945 yılları arasında Alman lider Adolf Hitler'in kuryesi, koruması ve telefon operatörü olarak görev yaptı.
Hayatı

Rochus Misch henüz iki yaşında öksüz kaldı ve dedesi ile büyüdü. Bir ressam olarak çalıştı. Misch'in Brigitta Jacob-Engelken adında bir kızı bulunmaktadır.
Nazi kariyeri

1937'de Waffen-SS'den önce SS-Verfügungstruppe'ye (SS-VT) girdi. Modlin Savaşı sırasında Polonya askerlerinin Almanya'ya teslim görüşmeleri devam ederken, Misch kötü bir şekilde Polonya'da yaralandı ve yaralandığı için kendisine İkinci Sınıf Demir Haç madalyası verildi. Aşağı Silezyalı ailenin yaşayan son üyesi olduğu için Führerbegleitkommando birimine (SS-FBK) tavsiye edildi. Bu birim ön-hat hizmetinde olmayan LSSAH üyelerinden oluşuyordu.
Misch LSSAH'a nakledildi. Wilhelm Mohnke'nin tavsiyesiyle 1940 Mayıs'ında Adolf Hitler'in koruması oldu. Hitler'in daimi korumasının genç bir üyesi olarak II. Dünya Savaşı boyunca Hitler'in hep yanında yer aldı. Koruması olarak görevli değilken Misch ve diğerleri telefon operatörü ya da kurye olarak görev yaptılar. Misch 1942'de evlendi ve bir kızı oldu. 16 Ocak 1945 tarihinde, Bulge Muharebesi'nde Almanların yenilgisinin ardından, Misch ve Hitler'in kişisel personeli Berlin'de Führerbunker'e taşındı.
Savaşın son günlerinde 30 Nisan 1945'te Hitler ve Eva Braun'un intiharlarından sonra herkesin Führerbunker'i terk ettiği sırada Propaganda Bakanı ve 1 günlüğüne başbakanlık yapmış olan Joseph Goebbels ile kendisi arasında son kez şu görüşme gerçekleşmiştir:
Hitler ve Joseph Goebbels sırasıyla 30 Nisan ve 1 Mayıs 1945 tarihinde intihar ettiler. Misch, Hitler ve Eva Braun'un intiharları ve sonra cesetlerinin bulunmasına ve Goebbels çiftinin çocuklarının zehir verilerek öldürülmesi süresi içinde Führerbunker'de bulunarak bu olaylara tanık oldu. Misch ve mekanik görevlisi Johannes Hentschel, sığınakta kalan son kişi idi. Joseph Goebbels'in daha önce verdiği izniyle 2 Mayısta sığınaktan kaçtı fakat Sovyet güçleri tarafından kısa bir süre sonra yakalandı. Ruslar'ın kendisine Hitler'in kesin akıbeti hakkındaki bilgiler vermesi için işkenceler gördü ve uçakla SSCB'ye gönderilerek Sovyet çalışma kamplarında dokuz yıl geçirdi. NKVD'nin tutukevi Lubjanka'da Heinz Linge ve Hitler'in başpilotu Hans Baur ile kaldı. Rochus Misch, Hans Baur'un yaralı bacağından dolayı ona refakat etmesiyle görevlendirilmişti.
1076 Viola

| Keşif |
| --- | --- |
Keşfeden: K. Reinmuth
Keşif yeri: Heidelberg Gözlemevi
Keşif tarihi: 5 Ekim 1926
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (1076) Viola
Telaffuz: /ˈvaɪ.ələ/
Adın kaynağı: Viola (Çiçekli bitki)
Alternatif adlandırma: 1926 TE
Küçük gezegen kategorisi: Asteroit kuşağı · (iç) Nysa · arka plan
Yörünge özellikleri
Dönem 4 Eylül 2017 (JG 2458000,5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı: 90,48 yıl (33.048 gün)
Günöte: 2,8323 AB
Günberi: 2,1164 AB
Yarı büyük eksen: 2,4744 AB
Dış merkezlik: 0,1447
Yörünge periyodu: 3,89 yıl (1.422 gün)
Ortalama ayrıklık: 70,608°
Ortalama devinim: 0° 15d 11.52s / gün
Eğiklik: 3,3195°
Çıkış düğümü boylamı: 143,71°
Perihelyon açısı: 304,08°
Fiziksel özellikler
Tayf tipi: Tholen = F SMASS = C B–V = 0.629 U–B = 0.250
Mutlak parlaklık (H): 12.21 · 12.30
Boyutlar: 21,412±7,130 km 21,43±6,81 km 22,0±2,2 km 22,273±0,069 km 22,298±0,117 km 22,63±2,7 km 23,57±7,70 km 24±2 km 26,39±0,61 km
Sinodal dönme süresi: 7,336 s
Geometrik albedo: 0,032±0,002 0,0375±0,0535 0,04±0,01 0,04±0,02 0,04±0,05 0,041±0,004 0,0415±0,012 0,0428±0,0046
  
1076 Viyola /ˈvaɪ.ələ/, geçici ismi 1926 TE, asteroit kuşağının iç bölgelerinden gelen, yaklaşık 22 kilometre çapında bir Nysa asteroitidir. 5 Ekim 1926'da Alman astronom Karl Reinmuth tarafından Almanya'nın güneybatısındaki Heidelberg Gözlemevinde keşfedildi. Asteroit, adını Viola (Menekşe) çiçekli bitkisinden almıştır.
Yörünge ve sınıflandırma

Viola, uygun yörünge elemanlarına Hiyerarşik kümeleme yöntemi uygulandığında, ana kuşağın arka plan popülasyonunun aile dışı bir asteroittir. Asteroit aynı zamanda ana kuşağın en büyük asteroit ailesi olan ve taşlı ve karbonlu alt ailelerden oluşan Nysa ailesinin (405) bir üyesi olarak sınıflandırılmıştır. Adını 44 Nysa'dan alan aile, merkezi ana kuşağı ayıran tükenmiş bir bölge olan Kirkwood boşluklarının (Jüpiter ile 3:1 yörünge rezonansı) yakınında yer almaktadır.
İç asteroit kuşağında Güneş'i 2,1–2,8 AB uzaklıkta; her 3 yıl ve 11 ayda bir döner (1.422 gün; 2,47'lik yarı ana eksen vardır). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0,14'lik bir eksantrikliğe ve 3 °'lik bir eğime sahiptir. Gövdenin gözlem alanı Ocak 1951'de, yani resmi keşif gözleminden 24 yıl sonra Heidelberg'de başlar.
Fiziksel özellikler

Tholen sınıflandırmasında Viola, nadir görülen bir F-tipi asteroitken, SMASS taksonomisinde yaygın, karbonlu bir C-tipi olarak sınıflandırılır.
Fiziksel özellikler > Rotasyon süresi

1980'lerde, Amerikalı astronom Richard Binzel tarafından yapılan fotometrik gözlemlerden Viola'nın dönen bir ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, 0,12 büyüklüğünde (U=3) parlaklık genliği ile 7,336 saatlik iyi tanımlanmış bir dönme süresi verdi. Ocak 2009'da Fransız amatör astronom René Roy tarafından 14,4 saatlik geçici bir süre ölçüldü, ancak daha sonra LCDB'den geri çekildi (U=n.a.).
Fiziksel özellikler > Çapı ve albedosu

Kızılötesi Astronomik Uydu IRAS, Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından yapılan araştırmalara göre Viola'nın çapı 21,412 ile 26,39 kilometre arasında ve yüzeyi 0,032 ile 0,0428 arasında bir albedoya sahiptir.
Collaborative Asteroid Lightcurve Link, IRAS tarafından elde edilen sonuçları, yani 12,30 mutlak kadir temelinde 0,0415'lik bir albedo ve 22,63 kilometrelik bir çapı benimser.
İsimlendirme

Bu küçük gezegen, Violaceae familyasındaki çiçekli bitkilerin bir türü olan Viola (Menekşe) adını almıştır. Resmi adlandırma alıntısı, 1955'te Paul Herget tarafından The Names of the Minor Planets'de belirtilmiştir (H 102).
İsimlendirme > Reinmuth'un çiçekleri

Karl Reinmuth, birçok keşfinden dolayı 1930'ların başında yeni adlandırılmış 66 asteroitten oluşan geniş bir liste sundu. Liste, keşiflerini (1009) ile (1200) arasındaki sayılarla kapsıyordu. Bu liste aynı zamanda, bu asteroitten başlayarak, bitkilerden, özellikle de çiçekli bitkilerden sonra adlandırılan 28 asteroit dizisini de içeriyordu.
Zazalar listesi

Bu maddede, Türkçe Vikipedi'de yer alan Zaza kökenli kişiler listelenir.
A

Abdülhak Tevfik Gençtürk
Abdülmelik Fırat
Ahmed el-Hasi
Ahmet Aslan
Ahmet Nüzhet Saraçoğlu
Ahmet Ramiz Tan
Ahmet Şükrü Kulualp
Alişir
Ali Asker Barut
Ali Haydar Veziroğlu
Ali Sırrı Özata
Ali Sürmeli
Ayla Akat Ata
Aysel Tuğluk
Azimet Köylüoğlu
B

Betül Arım
C

Cevdet Yılmaz
Ceylan (şarkıcı)
D

Dursun Karataş
Diyap Yıldırım
E

Emine Ayna
F

Ferhat Tunç
Feridun Fikri Düşünsel
H

Hamdi Özyurt
Hasan Saltık
Haydar Karataş
Haydar Saltık
Hıdır Aslan
Hikmet Tekin
Hüseyin Aksu
Hüseyin Aygün
İ

İzzet Altınmeşe
K

Kamer Genç
Kemal Kılıçdaroğlu
Kenan Çoban
M

Mahmut Yıldırım
Mahsun Kırmızıgül
Mehmet Butakın
Mehmet Çapan
Mehmet Şerif Fırat
Metin Kaygalak
Mikail Aslan
Mustafa Öztürk (siyasetçi, 1859)
Mustafa Zeki Saltık
N

Necati Şaşmaz
Nilüfer Akbal
Nurettin Demirtaş
Nuri Dersimi
O

Osman Esad Efendi
R

Rahmi Saltuk
Raci Şaşmaz
S

Sakine Cansız
Sedat Bucak
Selahattin Demirtaş
Selim Çürükkaya
Sertaç Bucak
Seyfi Cengiz
Seyit Rıza
Songül Öden
Sinan Kaloğlu
Ş

Şeyh Said
T

Tahsin Çoşkan
Tarık Ziya Ekinci
V

Vedat Dalokay
Volga Sorgu
Y

Yıldız Tilbe
Yılmaz Güney
Yusuf Hayaloğlu
Z

Zübeyr Şaşmaz
NASAMS

| Norveç Gelişmiş Karadan-Havaya Füze Sistemi |
| --- | --- |
 NASAMS
Çeşidi: Karadan Havaya Füze Sistemi
Uyruğu: Norveç/ABD
Hizmet geçmişi
Hizmet: 1998–Günümüz
Kullanıcılar: Bakınız kullanıcılar
Üretim tarihi
Tasarımcı: Kongsberg Defence & Aerospace
Üretici: Kongsberg Defence & Aerospace and Raytheon Missiles & Defense
Özellikler
Yükseklik: 21 km (NASAMS 2) 35.7 km (NASAMS 3 / AMRAAM-ER)
Mürettebat: 2

Etkili menzil: Etkili Menzil:  30 km (NASAMS 2 / AMRAAM) 50 km (NASAMS 3 / AMRAAM-ER)  Radar İzleme Menzili: 120 km (NASAMS 2 / MPQ-64F1)

NASAMS ( Norveç Gelişmiş Karadan Havaya Füze Sistemi, aynı zamanda Ulusal Gelişmiş Karadan Havaya Füze Sistemi olarak da bilinir), kısa ve orta menzilli dağıtılmış ve ağ bağlantılı,Kongsberg Defence Aerospace (KDA) ve Raytheon tarafından geliştirilmiş kara konuşlu hava savunma sistemi . Çok çeşitli harp başlıklarını ateşleme kabiliyetine sahip olup  insansız hava araçlarına (İHA), helikopterlere, seyir füzelerine, insansız savaş hava araçlarına (SİHA'lar) ve sabit kanatlı uçaklara karşı etkilidir,
NASAMS, yerden fırlatılan AIM-120 AMRAAM'ın (Gelişmiş Orta Menzilli Havadan Havaya Füze) ilk uygulamasıydı. NASAMS 2, 2007 yılından beri faaliyette olan Link 16'yı kullanabilen NASAMS sisteminin yükseltilmiş versiyonudur. 2019'dahizmete giren, NASAMS 3 serinin en son versiyonudur.
Bu yükseltme füze sistemine, menzili 25 km olan AIM-9X Sidewinder ve IRIS-T SLS kısa menzilli füzeleri ateşleme yeteneği eklemiştir. Bunun yanında AMRAAM-ER genişletilmiş menzilli füzeler ( 50 kilometre (31 mi)  ) ve havada kaldırılabilen mobil fırlatıcıları kullanma kabiliyeti kazanmıştır. NASAMS, Patriot gibi daha uzun menzilli sistemlerle birlikte çalışabilmektedir.
Gelişim

NASAMS'ın geliştirilme süreci, 1980'lerde Kongsberg Defence Aerospace'in (KDA) Hughes Missile Systems ve Hughes Aircraft Ground Systems Group ile bir araya gelerek Norveç Kraliyet Hava Kuvvetleri (RNoAF) için ortak olarak programı başlatmasıyla başladı. Projenin başlangıcında, NASAMS'in, Norveç'in güney hava üslerini hali hazırda savunan iki Nike Hercules tesisinin yerini alması ve F-16'larla birlikte hareket ederek burada katmanlı bir savunma sağlaması amaçlandı.
İlk Olarak, Uyarlanmış Şahin (NOAH) programı için, KS500F bilgisayarlarına ve iki renkli CRT ekranlı KMC9000 kontrol konsoluna sahip entegre hava savunma muharebe yönetim komuta ve kontrol sistemi geliştirildi. Bu sistemle Norveç'in   MIM-23B Yarı aktif radar güdümlü füze sistemi geliştirilmiş oldu. Bu komuta ve kontrol sistemi, mevcut AN/MPQ-46 Yüksek Güçlü Aydınlatıcı Doppler Radarını (HPIR) AN/TPQ-36 karşı batarya radarıyla entegre etti ve TPQ-36A yazılım yükseltmesiyle üç boyutlu bir alçak irtifa hava sahası gözetleme radarına dönüştürüldü. .
Geliştirilmiş NOAH sistemi, her fırlatıcı için aynı anda sadece bir tane hedefe ateş edebildiğinden, düşman tarafından toplu olarak ateşlenen bir balistik füze saldırısına karşı etkisiz kalmaktaydı. Bu sebeple RNoAF daha dağınık mimarili, ağ merkezli, birden çok radar ve fırlatıcının birlikte çalışabildiği bir geliştirme talep etti.
MIM-23B füzesi, ilk yaklaşma sırasında bir atalet navigasyon sistemini kullanan aktif radar güdümlü AIM-120 AMRAAM füzesi ile değiştirildi.TPQ-36A radarı, dönen AN/MPQ-64 Sentinel konfigürasyonu ile değiştirilerek test atışları Haziran 1993'te yapıldı; sistem 1994'ün sonlarında - 1995'in başlarında kısmi olarak operasyonel kapasiteye sahip olsa da 1998'de tam olarak operasyonel hale getirildi.[kaynak belirtilmeli]
Bu sistemi baz alarak geliştirilmiş NASAMS 2, 2000'lerde geliştirildi ve 2006'da faaliyete geçti. Üçüncü nesil NASAMS 3 ise, 2010'larda geliştirildi ve 2019'da Faaliyete girdi.
Gelişim > Birinci nesil NASAMS

Sistem, ABD yapımı TPQ-36A hava savunma X bant 3 boyutlu radarını ve yine ABD yapımı AMRAAM füzelerini; FDC (Ateş Dağıtım Merkezi'nin kısaltması) olarak adlandırılan, Norveç'te geliştirilen savaş yönetim sistemi olan C4I (komuta, kontrol, iletişim, bilgisayarlar ve istihbarat) sistemi ile entegre etmiştir. Bir radara bağlı FDC, bir "Edinme Radarı ve Kontrol Sistemi" (ARCS) oluşturur. NASAMS'in yetenekleri, ağ temelli ve dağınık sistem mimarisi kullanılarak geliştirilmiştir. Sistemin komuta-kontrol modülü, Taktik Kontrol Görevlisi (TCO) ve Taktik Kontrol Asistanı (TCA) için birbirinin aynısı iki konsol barındırır.
AMRAAM füzesi, altı füze barındıran bir fırlatıcıdan ateşlenir. Standart AMRAAM füzesi 25 km'ye kadar yatay menzile sahiptir. Bazı kaynaklar, standart versiyonunun menzilini "15km'nin üzerinde" ve genişletilmiş menzil versiyonunu  40 km olarak göstermektedir.
Norveç Hava Kuvvetleri, 90'lı yılların sonlarında, NASAMS savaş kontrol sistemlerini, ARCS sistemleriyle entegre ederek Norwegian Solution(NORSOL) adında bir entegre kara konuşlu hava savunma sistemi geliştirildi. BU sistemdeki İkincil silah sistemleri arasında RBS 70 lazer ışını destekli MANPADS sistemi ve Bofors 40mm L70 tabancası ( Oerlikon Contraves FCS2000 tek darbeli doppler izleme radarı tarafından kontrol edilir) yer alıyordu. Sistem, tüm kademelerdeki komutanlara savaş alanı farkındalığı sağlamak ve dost uçakların korunmasını sağlarken over-kill(yani, birden çok hava savunma birimi tarafından tek bir tehdide angajman)ve under-kill (herhangi bir birimin tehdide müdahale edememesi) durumlarını önlemek için üç sistemi de (NASAMS, RBS70 ve L70/FCS2000) entegre etti.
Gelişim > NASAMS 2

Norveç Hava Kuvvetleri, KDA ile birlikte 2000'li yılların başlarında NASAMS 2 adlı bir NASAMS geliştirme projesi başlattı. Geliştirilmiş sürüm ilk olarak 2006 yılının ortalarında Hava kuvvetlerine teslim edildi. İki versiyon arasındaki en büyük fark, standart taktik veri bağlantı kapasitesinin geliştirilmesinin( Link 16, Link 11, JREAP, ATDL-1 vb.) yanı sıra daha iyi bir yer radarının kullanılmasıdır. Sistemin 2007'de operasyonel hale gelmesi planlanmıştır.
Bir NASAMS 2 bataryası, dört adede kadar Ateşleme biriminden oluşur; her ateşleme birimi, her biri altı AIM-120 AMRAAM füzesi taşıyan 3 füze rampası (LCHR), bir AN/MPQ-64F1 Geliştirilmiş Sentinel radarı, bir Ateş Dağıtım Merkezi aracı ve bir elektro-optik kamera aracı (MSP500) içerir.
Geliştirilmiş Sentinel Radarı daha geniş spektruma, ayarlanabilir dönüş hızına ve daha yüksek hedef tespit ve takip performansına sahiptir. Radar platformu kendi güç kaynağı ile birlikte gelir ve çeşitli araçlara monte edilebilir. Her bir radar, verileri bağımsız olarak işleyebilir ve dağıtabilir ve diğer istasyonlara radyo bağlantıları, kablo, Multi Rolle Radio veya TADKOM aracılığıyla bağlanabilir.
Bir lazer mesafe ölçer  ile donatılmış Rheinmetall'in MSP500 elektro-optik sensörü ve bir TV kamerasının yanı sıra Geliştirilmiş bir termal kamera ile donatılmıştır. Bunlar, füzeleri pasif olarak ateşlemek için kullanılabilir.
Ateş Kontrol Merkezleri (FDC'ler), coğrafi özelliklere göre dağıtılmış, merkezi ya da dağıtılmış veri mimarisine sahip sensörlerden gelen verileri birleştirerek, tüm hava sahasının detaylı görüntüsünü Taktiksel Kontrol Subayına sağlar. Her komuta yeri, göreve dayalı ortak taktik operasyon kontrolü (CTOC) arayüzüne sahip iki renkli ekran içerir. Kontrol sistemi, daha az görünür hale gelmek için kendisini sensörlerden ayırabilir.
Operatörler, operasyon merkezi yazılımını (GBADOC) çalıştırarak merkezi bir kontrol rolünü alabilir. Hawk XXI yükseltmesinde bulunan Tabur Harekat Merkezine (BOC) benzeyen isteğe bağlı bir Taktik Kontrol Merkezi (TCC) aracı, bu rol için kullanılabilecek üçüncü bir komuta aracı özelliğini taşır.
Kontrol modülleri çok çeşitli araçlara monte edilmekte olup her modül, Pusula ve GPS alıcısı kullanarak konumunu otomatik olarak belirleyebilmektedir.
Gelişim > NASAMS 3

Nisan 2019'da Norveç, geliştirilmiş NASAMS 3 sistemini faaliyete aldı; Mayıs 2019'da ilk atış testleri yapıldı.
NASAMS 3, güncellenmiş atış Dağıtım istasyonu, ergonomik kontrol panelleri ve üç adet 30inç düz panel ekrana sahip bir "ADX" konsoluna sahiptir. Yeniden tasarlanan Mk 2  fırlatıcı, AIM-120 AMRAAM'a ek olarak fırlatma raylarından AIM-9X Sidewinder Block II kısa menzilli hava savunma füzeleri ve AMRAAM-ER füzelerini ateşleyebilmektedir. AMRAAM-ER, iki aşamalı AMRAAM güdüm başlığı baz alınarak geliştirilmiş , maksimum menzilde yüzde 50 artış ve maksimum irtifada yüzde 70 artış sağlayan Evolved Sea Sparrow Füze roket motorunu temel alan, angajman menzilini arttıran bir menzil yükseltmesidir,  maksimum menzili 50 km'dir. Arttırılmış menzilli füze, hızlı uçan ve sert manevra yapan hedefleri düşürmek için daha fazla yeteneğe sahip olacak. Mayıs 2019'da AIM-9X Block II, Norveç'teki Andøya Uzay Merkezi'ndeki NASAMS rampalarından test atışları yapılmıştır.
2019'da, yeni bir kısa menzilli "Mobil Kara Tabanlı Hava Savunma Sistemi" konfigürasyonu geliştirilmeye başlandı.  Bu sistemde her batarya IRIS-T Füzelerini taşıyan IRIST SLS fırlatıcılarını paletli taşıyıcılar ile kullanabilen ya da 4 tekerli M1152A1 HMMWV- şasili Yüksek manevra kabiliyetli taşıyıcılara monte edilen, AIM-120 AMRAAM sistemini ihtiva eder.  BU sistemler Amerkan Ordusu tarafından C-130 ya da C-17 uçakları ile taşınabilecek şekilde tasarlanmıştır. High Mobility Launcher, dört fırlatma rayından hem AIM-120 hem de AIM-9X'i fırlatabilir ve iki ek rayla donatılabilir. IRIS-T rampaları ve destek araçları , Zırhlı Savaş Destek Aracı (ACSV) ve yükseltilmiş M113 ( M577A2 ) komuta araçlarının şasisinde  ve Weibel Scientific tarafından tasarlanan XENTA-M X-band radarları ile donatılacak şekilde tasarlanmaktadır.
Haziran 2019'da Avustralya, CEA taktik (CEEATAC) ve CEA operasyonel (CEAOPS) AESA radarları, HMMWV yerine Hawkei PMV araçları üzerine kunuşlu, Yüksek Mobilite özelliklerine sahip radar taşıyıcıları ve Raytheon Australia'nın Mawson Lakes'teki tesisinde üretilen Ateş Dağıtım Merkezi araçları ile donatılmış NASAMS 3'ün yerel olarak üretilmiş bir versiyonunu sipariş etti. Sistemin aynı zamanda Raytheon AN/AAS-52  Hedefleme Sistemi, yüksek çözünürlüklü gündüz/gece görüntüleme sensörü ve entegre lazer telemetre içeren bir elektro-optik/kızılötesi (EO/IR) yönlendirme sistemi içermesi hedeflenmektedir. Avustralya Ordusu, NASAMS tabanlı geliştirilecek hava savunma ağına 2,5 milyar A$ harcamayı planlamaktadır.
Ekim 2021'de Raytheon, NASAMS 3'ün aslen MIM-104 Patriot sistemi için geliştirilen GhostEye (eski adıyla LTAMDS) teknolojisine dayalı yeni bir orta menzilli  AESA radarı olan GhostEye MR ile yenileneceğini duyurdu. Mart 2022'de Raytheon, Yüksek Enerji Lazer Silah Sisteminin(HELWS), özellikle drone sürülerine karşı NASAMS sistemine entegre edilebileciğini gösteren bir test gerçekleştirdi.
Füzeler

AMRAAM stokları diğer ülkelerin ürettiği tüm alternatif füzelerden çok daha fazla kullanılan, dünyanın en yaygın füze sistemidir. NASAMS, AIM-9 Sidewinder, AMRAAM ve AMRAAM-ER gibi mevcut havadan havaya füzelerin hemen hepsini kullanma kapasitesine sahip olduğundan, NATO'nun cephaneliğindeki bir NASAMS bataryasından, sistem özellikleri değiştirilmeden binlerce eski model füze kullanılabilir. AIM-9X varyantı, füzenin eski varyantlarının gerektirdiği fırlatma rayı nitrojen besleme ihtiyacını ortadan kaldıran dahili bir soğutma sistemi içerir.
Raporlara göre NASAMS, "NATO ve müttefiklerinin, özellikle hava savunma sistemi için sağlayabileceği çok çeişitli füzeleri ateşleyebilme kabiliyeti nedeniyle Ukrayna için son derece uygun" olarak tanımlanmıştır. Özellikle eski AMRAAM A ve B modelleri Ukrayna'ya gönderilebilip NASAMS sistemleri tarafından ateşlenebilecek durumdadır. Örneğin Birleşik Krallık hükümeti, AMRAAM'lar da dahil olmak üzere "yüzlerce ek hava savunma füzesi" bağışlamayı teklif etti.
AIM-120 AMRAAM
AMRAAM-ER
AIM-9X Sidewinder
Kullanıcılar

Eylül 2022 itibarıyla 13 resmi operatör vardı. Kongsberg şunları söyledi: "NASAMS, Norveç, İspanya, ABD, Hollanda, Finlandiya, Umman, Litvanya, Endonezya ve açıklanmayan bir müşteride operasyonel kullanımda. Sistem Avustralya, Katar, Macaristan ve Ukrayna için üretim aşamasındadır. NASAMS, dünya çapında hem Ordularda hem de Hava Kuvvetlerinde kullanılmaktadır. Ayrıca Polonya, Yunanistan ve Türkiye, çeşitli silah sistemleri için Kongsberg Komuta ve Kontrol çözümünü işletmektedir."
Şili – Siperiş 2011'de verildi.
Finlandiya –2009'da NASAMS-2 yi seçti.
Endonezya – iki NASAMS-2 bataryası 2020'de teslim edildi.
Litvanya – iki NASAMS-2 bataryası 2020'de teslim edildi, Ek sistemlerin alım süreci devam diyor.
Hollanda – İki batarya Teslim edildi.
Norway — NASAMS-2 ve NASAMS-3.
Umman – 2014 te sipariş verildi,
İspanya – 2003 yılında 4 batarya teslim edildi.
Ukrayna –Kasım 2022'de ilk bataryalar teslim edildi. MArt 2023'te Norveç iki sistem tahüt etti.
ABD – Başkentin savunması için kullanılmakta.
Kullanıcılar > Gelecek operatörler

Australia – İlk bataryalar teslim edildi.
Macaristan – 2020 yılında sipariş verildi, tahmini teslimat 2023.
Kuwait: Ekim 2022 de sipariş görüşmelerine başlandı.
Taiwan – 2022 yılında ABD hükümeti alım onayı verdi. UKrayna Krizi sebebiyle teslimat 2024'te planlandı.
Katar – Temmuz 2019'da sipariş verildi. AMRAAM-ER versiyonunu satın alan ilk ülkedir.
Kullanıcılar > Potansiyel Kullanıcılar

Estonia and  Latvia: 2022 yılında orta menzilli hava savunmaların geliştirilmesi amacıyla işbirliği anlaşması imzalandı.
India: 2018 yılında sistemin satın alınması düşünüldüyse de daha sonra ülkenin kendi geliştirme çabaları nedeniyle vazgeçildi.
İspanya'da bir askeri geçit töreni sırasında İspanyol NASAMS 2 fırlatma aracı
Fin Sisu E13TP NASAMS 2 fırlatma aracı
Dört AIM-120 AMRAAM ve iki AIM-9X Sidewinder füzesi ile Yüksek Hareketli Fırlatıcı (HML)
NASAMS-1 Kullanıcıları
Chapultepec Muharebesi

Chapultepec Muharebesi, Meksika-Amerika Savaşı'nın bir parçası olarak 12-13 Eylül 1847 tarihlerinde, Meksiko'daki Chapultepec Kalesi'ni tutan Meksika güçleri ile kaleye saldırı düzenleyen Amerikan güçleri arasında gerçekleşen muharebe. Muharebe, Amerikan güçlerinin zaferiyle sonuçlandı.