stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Chester Bennington
Özel hayatı > Sağlık sorunları dönemi

Bennington, Meteora'nın yapım aşaması esnasında rahatsızlandı ve albümün bazı kayıt oturumlarına katılmak için tedavi görmeye başladı. 2003 yazında Prag'da "Numb" şarkısının klip çekimlerinde aşırı karın ağrısı ve gastrointestinal sorunlar yaşıyordu. Cerrahi müdahale kararı dolayısıyla ABD'ye geri dönmek zorunda kaldı, şarkının klip çekimlerinin geri kalanı Los Angeles'ta tamamlandı.
Bennington, 2007 yılının ekim ayında Rod Laver Arena, Melbourne'daki bir gösteri sırasında platformdan atlamaya çalışırken bileği kırılmıştır. Yaşadığı acıya rağmen gösteriyi kırık bir bilekle tamamlayan Chester'a, konser sonrası uygulanan operasyonda bileğine beş adet dikiş atılmıştır.
2011 yılında Bennington, dünya turnesi esnasında tekrar rahatsızlanınca Linkin Park üç gösterisini iptal etmek durumunda kaldı ve A Thousand Suns Dünya Turu'nun ikisi yeniden planlandı.
Bennington, Ocak 2015'te bir basketbol maçı sırasında bileğinden yaralanmıştır. O zamanlardaki bir konserini de koltuk değneği ve diz scooter'ının yardımıyla vermiştir. Sonrasında Linkin Park, Chester'ın geçireceği ameliyat ve iyileşme süreci dolayısıyla turlarının geri kalanını iptal etmiştir.
Ölümü

Chester Bennington, 20 Temmuz 2017 tarihinde saat 09:00 sıralarında Kaliforniya'daki evinde asılı hâlde ölü bulunmuştur. Linkin Park'ta beraber sahne aldığı arkadaşı Shinoda da ölümü Twitter hesabı üzerinden saat 12:00 sularında attığı bir tweet ile doğrulamış ve "Kalbim kırık, şoka girmiş durumdayım ama yaşananlar doğru. Resmî bir açıklama elde ettiğimizde duyurulacaktır." açıklamasını yapmıştır. Bennington'un ölümünün ardından yakın tarihte planlanan Kuzey Amerika turnesi de iptal olmuş ve grup, bilet alan insanların ücretlerinin iade edileceğini açıklamıştır.
Bennington ve Chris Cornell

Bennington'un ölümü, Chris Cornell'in 53. yaş gününe rastlamıştı. Chris Cornell de Chester'ın intiharından 2 ay önce kendini asarak intihar etmişti. Chester ile Cornell yakın arkadaş idiler. Bennington'un, Cornell'in ölümü hakkında Instagram'da, "İçinde sensiz bir dünya düşünemiyorum." yorumunda bulunmuştu. Linkin Park, Jimmy Kimmel Live'daki onuruna "One More Light" söylediğinde Bennington'un çok duygusallaştığını kaydetti ve şarkı provalarını bitiremedi çünkü hem prova hem de canlı performans sırasında Bennington zor anlar yaşamaktaydı. Grup, şovda sadece "Heavy" şarkısını canlı bir performans olarak sergileyecekti ancak Cornell'in ölümüyle ilgili haberleri duyduktan sonra "One More Light" çalmaya karar verdiler. Chester, Leonard Cohen'in "Hallelujah" şarkısını Cornell'in cenazesinde söylemiştir. Ayrıca kendisi, Cornell'in oğlu Christopher'ın da vaftiz babasıdır.
Müzik tarzı ve etkileri

Bennington, (düşük bas G [G2]'den başlayıp tenor G [G5]'de zirveye ulaşan) üç oktavlık tenor vokal aralığına sahipti. Vokalleri kariyerinin tamamı boyunca ciddi bir dayanıklılık gösteren Chester hakkında Rolling Stone dergisinden "Altheapi", "Bennington'un sesi, hayatın savunmasız anlarını yakalayan haykırış ve çığlıklarda yer alan bir öfke olduğu kadar, sarf ettiği sözlerinin acı ve felsefi duygularını somutlaştırmıştı." değerlendirmesinde bulunmuştur.
En sevdiği gruplardan ve ilham kaynaklarından bahseden Bennington; Stone Temple Pilots, Arcade Fire, Circle Jerks, Descendents, Metallica, Misfits, Nirvana, Pearl Jam, Skinny Puppy, Soundgarden oluşumlarına değinmiştir. Bennington da kendisini "kocaman bir Madonna hayranı" tanımıyla değerlendirmiş ve onu, kendisinin bir müzisyen olmak istemesinin nedenlerinden biri olarak görmüştür.
Filmografi

Bennington, 2006 yapımı Crank filminde bir sahnede, eczanede bir müşteri rolünde cameo görünüm oyunculuğu ile yer aldı. Daha sonra filmin 2009 devamı olan Crank: High Voltage filminde at izi takipçisi olarak yer aldı. 2010 filmi Saw 3D'de kötü niyetli ve ırkçı Evan karakterini canlandırmıştır. Jared Leto'nun 2012 belgeseli Artifact'te sektör hakkında konuşan birkaç rock müzisyeninden birisi olarak belgesele konuk edilmiştir.
Linkin Park'ta Chester
Poliamori

San Francisco Pride 2004'te çok eşlilik birliği
Poliamori, bireylerin birden çok sevgiliye sahip olabildikleri, söz konusu ilişkiye dahil olan herkesin bu durumun bilincinde olup bunu onayladığı, monogaminin (tekeşliliğin) ya da monamorinin tersi niteliğinde, insanlar arası ilişki türü.
Etimoloji

“Poliamori” sözcüğünün kökü Yunanca ve Latinceye dayanır. Yunancada poli “çok”, Latincede amor “aşk” anlamına gelir. Bu anlamda poliamori sözcüğünü “çoklu aşk” olarak çevirmek mümkündür. Çoklu aşk, hem tek eşli ilişkilerde karşılaşılan ve çoğunlukla bir ilişkinin bitip diğerinin başlamasıyla sonuçlanan "aldatma" pratiğini, hem duygusal süreklilikten koparılmış rastgele-geçici cinsel ilişkileri, hem de 60'lı yılların cinsel devrim kuram ve pratiklerinin aşırılıklarını ve açmazlarını sorgulayarak daha gerçekçi, sağlıklı ve temkinli bir bakış açısı geliştirme çabasına dayanır. Kavramın tarihi 60'lı yıllara uzanır. 60'lı yılların “serbest aşk” kavramından çıkarılan derslerle, 70'li yıllarda “sorumlu tekeşlilik-dışı ilişkiler” (responsible non-monogamy) kavramı ortaya çıkmıştır. 80'li yılların başından itibaren kısaca “poliamori” kavramı kullanılmaya başlamış ve bu kavram 90'lı yılların ortasında yaygınlaşarak özellikle Kuzey Amerika ve Avrupa'da gündelik dilin bir parçası haline gelmiştir.
Tanım

Poliamori ya da çoklu aşk, “sorumlu, açık, dürüst ve uzun vadeli” duygusal birliktelikleri içerir. Bu tanıma dayanarak çoklu aşkın üç ayırt edici özelliğinden söz etmek mümkündür. Birincisi, çoklu aşk ilişkiye taraf olan herkesin bilgisi ve onayı ile yürür. Bu anlamda “radikal dürüstlüğe” dayanır ve “aldatma” pratiklerinden ayrılır. İkincisi, uzun vadeli duygusal yakınlıkları temel alır ve bu anlamda “çapkınlık”, “tek gecelik ilişki”, “poligami” gibi cinsellik üzerinden tanımlanan ilişki biçimlerinden ayrılır. Üçüncüsü, çoklu aşkta temel sorun bağlanma-bağlanmama ya da özgürlük-güvenlik ikilemi değil, birden fazla sevgi ilişkisinin nasıl sürdürülebileceği sorusudur. Hem özgürlüğün hem de güvenlik duygusunun insanın temel gereksinimleri olduğu ve günümüzde bu gereksinimleri hala “aile” kurumunun karşıladığı kabul edilir. Bu anlamda, 60'lı yılların aile-karşıtı söyleminden farklı olarak sorun “aile” kavramının kendisinde değil, içeriğinin doldurulma biçiminde görülür. Aile kurumu ile karşılanan insani gereksinimlerin (çocukların bakımından gündelik yaşamın yeniden üretimine dek), alternatif yaşam tarzlarının inkâr etmesi gereken değil, tam tersine başka biçimlerde karşılaması gereken gereksinimler olduğu vurgulanır. Bu gereksinimleri karşılamak için de kuralsız bir serbesti yerine, açıkça tanımlanmış kuralları olan alternatif düzenlemeler yapılması önerilir. Aynı zamanda Polyamorous kelimesi de İngilizce halidir. Ve fazladan sevgiliye sahip olma niteliğini taşir
Türleri

Çoklu aşkın pek çok değişik biçimi vardır. Aslında her ilişki kendi dinamiklerine özgü bir biçim yaratır. Yine de birkaç ana eğilimden söz etmek mümkündür. “Açık ilişki” (open relationship) olarak tanımlanan modelde, bir çift birlikteliklerini sürdürürken, başka yakın ilişkiler kurarlar. Bu modelin kendine özgü terimleri de vardır. Aynı evde yaşamayı sürdüren çiftin arasındaki ilişki “birincil” (primary), sürekli ilişki içinde oldukları sevgiliyle ya da sevgililerle kurdukları ilişki ise “ikincil” (secondary) olarak adlandırılır. (Burada birincil-ikincil ayrımında ölçütün genellikle duygusal bağın gücü değil, gündelik pratiğin gerekleri olduğu vurgulanır). “Yakınlık ağı” (intimacy network) denilen ikinci bir model, birbirleriyle farklı düzeylerde yakınlıkları olan tekil insanlar için kullanılır. Bu modelde birbirini seven bir ikilinin başka sevdikleri genellikle birbirleriyle aynı ölçüde yakınlık ya da ilişki kurmaz, böylece ilişkiler farklı boyutlarda yakınlıklar ağı biçimini alır. “Çoklu sadakat” (polyfidelity) denen üçüncü modelde ise, hepsi birbirini seven üç ya da daha çok kişi birlikte yaşar. Bu tarzı seçenler, ilişkilerini başkalarına açabildikleri gibi, kapalı da tutabilirler.
Olumlulukları ve zorlukları

Çoklu aşkı seçenler, bunun tekeşliliğe üstün bir yaşam tarzı olmadığını ısrarla vurgularlar. Çoklu aşkı, propagandası yapılacak bir düşünsel akım olarak değil, yalnızca duygusal-cinsel bir yönelim olarak görürler. Tek-eşlilik gibi çoklu aşkın da kendine özgü olumlulukları ve zorlukları vardır. Olumlulukların başında, sevgi ilişkilerinin sürekliliği, bir başka deyişle, bir başkasını sevdiğinde var olan sevgi ilişkisini sonlandırmak zorunda kalmamak gelir. Ancak bu her zaman kolay bir süreç olmaz. En büyük sorunların başında kıskançlıkla nasıl baş edileceği gelir. Kıskançlığın çoklu aşk ilişkilerinde tekeşli ilişkilerde yaşandığından daha az yaşanacağına dair hiçbir güvence yoktur. Tam tersine, bilinen kalıpların var olmadığı bir durumda kıskançlıkla nasıl baş edileceği daha can yakıcı bir sorun halini alır. Bu konuda 90'lı yılların başında geliştirilen ilginç bir kavram da vardır: compersion. “Sevilen kişinin bir başka kişi ile yaşadığı sevgi ilişkisinden zevk almak” anlamına gelen bu kavram, temelde sevilen kişinin kendi yaşamında güzel bir duygu yaşadığını hissetme anlamında bir tür empatiye dayanır. Çoklu aşkı seçenler, kıskançlık ve yanlış anlamalarla baş etmek için bir şeyin daha çok önemli olduğunu vurgularlar: konuşmak. Sürekli iletişim, her türlü yanlış anlamaya karşı tek çözüm olarak görünür. Zaten kamusal alanda kullandıkları sembol de bunu yansıtır: papağan.
Poliamori kimliği

Çoklu aşkı seçenler tekeşliliği mücadele edilmesi gereken bir şey olarak değil, meşru bir duygusal-cinsel yönelim olarak görürler. Tek talepleri, kendi yönelimlerinin de meşru bir tercih olarak görülmesi ya da “farklarının tanınması”dır. Bu konuda eşcinsel hareketinin talepleri ve tarzları ile büyük paralellikler gösterirler. Nasıl eşcinsel hareketi, eşcinselliğin heteroseksüelliğe bir üstünlüğü olmadığını ama heteroseksüellik karşısında bir “sapkınlık” da olmadığını, yalnızca farklı bir duygusal-cinsel bir yönelim olduğunu anlatmaya çalıştıysa, çoklu aşkı seçenler de tek eşliliğe üstünlük iddiaları olmadığını, ama bir sapkınlık ya da hastalık olarak da görülmemeleri gerektiğini anlatmaya çalışmaktadır. Ve yine eşcinsel hareketinde olduğu gibi, mücadelelerini yavaş yavaş hukuksal düzleme de taşıyarak, yasal metinlerde kullanılan dili dönüştürme çabası içindedirler. Bu anlamda çoklu aşkı seçenler henüz yolun çok başındadır ve uzun bir mücadele süreci onları beklemektedir. Ancak yine eşcinsel hareketinde olduğu gibi, kendi kimlik mücadelelerinde ortaya attıkları sorulardan ve kavramlardan herkes bir şeyler öğrenmektedir.
Nestor notabilis

Kea (/ˈkiːə/ ; Māori: ; Nestor notabilis) Yeni Zelanda'nın Güney Adası'nın ormanlık ve dağlık bölgelerinde bulunan Nestoridae ailesindeki büyük papağan türüdür. 48 santimetre (19 in) uzunluğundadır, kanatları altında parlak turuncu ile çok zeytin yeşili ve büyük, dar, eğimli, gri-kahverengi, üst gagaya sahiptir. Kea dünyanın tek alp papağanıdır. Omnivorous diyeti leş içerir ancak esas olarak kök, yaprak, çilek, nektar ve böceklerden oluşur. Şimdi nadir olan kea, koyun yetiştirme topluluğunun hayvanlara, özellikle de koyunlara saldırdığı yönündeki endişeler nedeniyle bir kez ödül için öldürüldü. 1986 yılında Yaban Hayatı Kanunu uyarınca tam korumaya alındı.
Kea, ağaçların kökleri arasında yuvalara veya yarıklara yuva yapar. Kea, sert bir dağ ortamında hayatta kalmak için hayati önem taşıyan zeka ve meraklarıyla bilinir. Kea, yiyecekleri almak için belirli bir sırayla itme ve çekme gibi mantıksal bulmacaları çözebilir ve belirli bir hedefe ulaşmak için birlikte çalışabilir. Araçları hazırlayıp kullanmaları sırasında filme alındılar.
Taksonomi ve adlandırma

Kea, kuşbilimci John Gould tarafından 1856'da tanımlandı. Özel epiti, Latince notabilis terimi "kayda değer" anlamına gelir. "Kea" kelimesi hem tekil hem de çoğuldur.
Açıklama

Kea yaklaşık 48 santimetre (19 in) uzunluğunda ve 800 gram (1,8 lb) - 1 kilogram (2,2 lb) ağırlığındadır. Çoğunlukla zeytin yeşili tüylere; uzun, dar, kavisli, gri bir gagaya sahiptir. Yetişkinlerde koyu kahverengi süsen vardır ve cere, göz çeperi ve bacaklar gridir. Kanatlarının alt kısmında turuncu tüyler vardır. Yüzünün kenarlarındaki tüyler koyu zeytin kahverengidir, sırtındaki tüyler ve turuncu-kırmızıdır ve dış kanatların bir kısmı donuk mavidir. Siyah ucu olan kısa, geniş, mavimsi-yeşil bir kuyruğu vardır. Kuyruk ucundaki tüy milleri ve iç kuyruk tüylerinin alt kısımları sarı-turuncu enine şeritlere sahiptir. Erkek dişiden %5 daha uzundur ve erkeğin üst gagası dişilerden %12-14 daha uzundur. Gençler genellikle yetişkinlere benzemektedir, ancak sarı eyer ve cere, turuncu-sarı alt gaga ve gri-sarı bacaklara sahiptir.
Yaşam alanı

Kea, Yeni Zelanda'daki on endemik papağan türünden biridir.
Ova nehir vadileri ve Güney Adası'nın batı kıyısına kadar kıyı ormanlarından kea aralıkları dağ bölgelerinde,South Island, Arthur Pass ve Aoraki / Cook Dağı Milli Parkı gibi Alp bölgelerinde yaşarlar. Ara sıra vagrants dışında, kea Kuzey Adasında bulunmamakla birlikte, fosil kanıtları orada bir nüfusun 10.000 yıl önce yaşadığını göstermektedir.
Nüfusun 1986'da 1.000 ila 5.000 arasında olduğu tahmin edildi, 1992'de 15.000 kuştan oluşan başka bir tahminle çelişmektedir. Kea'nın erişilemeyen alanlarda düşük yoğunlukta yaygın dağılımı, doğru tahminleri zorlaştırır.
Mevcut nüfus tahminleri 3000 ila 7000 tane kaldığını göstermektedir.
Davranış

En az bir gözlemci, kea'nın çok eşli olduğunu ve bir erkeğin birden fazla dişiye bağlı olduğunu bildirmiştir. Aynı kaynak, dişilerde fazlalık olduğunu da kaydetti.
Kea sosyaldir ve 13 kuşa kadar gruplar halinde yaşar. İzole edilmiş bireyler esaret altında kötü davranır, ancak ayna görüntülerine iyi yanıt verir.
Üreme alanları en yaygın olarak dik dağ yamaçlarında bulunan güney kayın (Nothofagus) ormanlarındadır. Düzenli olarak ağaç çizgisinin üzerinde zaman geçiren birkaç papağan türünden biridir. Yuva alanları genellikle büyük kayın ağaçlarının altında, kaya çatlaklarında veya kökler arasında kazılmış yuvalarda konumlandırılır. Bunlara 1-6 metre (3,3-19,7 ft)'lik tünellerle erişilir. Bir kuluçka döneminde iki ila beş beyaz yumurta bırakır.
Mortalite genç kea'lar arasında yüksektir ve %40'tan azı ilk yıllarında hayatta kalır. Yerel kea popülasyonunun yaklaşık %10'unun 20 yaşın üzerinde olduğu tahmin ediliyor. Bilinen en eski esir kea 2008 yılında 50 yaşındaydı.
Bir Omnivor olan kea 40'tan fazla bitki türü, böcek larvası, diğer kuşlar (kabuklu su civcivleri dahil) ve memeliler (koyun ve tavşanlar dahil) ile beslenir.
Resim galerisi

Kea papağanının bir görüntüsü.
2010 Beşiktaş Jimnastik Kulübü Olağan Kongresi

2010 Beşiktaş Jimnastik Kulübü Olağan Kongresi, Beşiktaş Jimnastik Kulübü'nün yeni başkanını belirlemek için 31 Ocak 2010 tarihinde Akatlar Spor Kompleksi'nde gerçekleştirilen olağan seçimli kongredir. Yapılan olağan kongre sonucunda Yıldırım Demirören 3. kez Beşiktaş Jimnastik Kulübü Başkanı seçilmiştir.
Kongre

Beşiktaş Jimnastik Kulübü tüzüğü gereğince yapılan olağan kongredir. Kongre'nin divan başkanlığını eski yöneticilerden Uluç Gürkan yapmıştır. Mevcut başkan Yıldırım Demirören üçüncü kez başkanlığa adaylığını koydu. 15 Ekim 2009 tarihinde Demirören'in eski yönetiminde yer alan Murat Aksu, BJK Plaza'da düzenlediği basın toplantısında başkanlık yarışında aday olduğunu açıkladı. Aksu 12 Ocak 2010 tarihinde, Demirören ise 27 Ocak 2010 tarihinde listelerini Divan Başkanı Yalçın Karadeniz'e teslim etti.
Adaylar > Yıldırım Demirören'in Listesi

Asil Üyeler: Metin Keçeli, Erdoğan Toprak, Serdal Adalı, Ertunç Soğancıoğlu, Fahrettin Curoğlu, Engin Baltacı, Mete Düren, Doğan Küçükemre, Alaaddin Aykaç, Cengiz Zülfükaroğlu, Emin Önal, Orhan Saka
Yedek Üyeler: Sinan Vardar, Mehmet Soysal, Ahmet Akpınar, Hakan Aksoy, Şeref Yalçın, Necip Sever
Adaylar > Murat Aksu'nun Listesi

Asil Üyeler: Ali Baransel, Murat Akdoğan, Emre Berkin, Yahya Kemal Gencer, Merdan Araz, Faruk Pala, Gülengül Altınsay, Bahri Büyükhanlı, Koray Deniz, Mahmut Arslan, Ahmet Nur Çebi, Dündar Yetişener
Yedek Üyeler: Adnan Dalgakıran, Mine Kürkçüoğlu Vargı, Cihat Kumuşoğlu, Ender Çolak, Metin Albayrak, Kadir Kılıç
Seçim Sonuçları

31 Ocak 2010 tarihinde Akatlar Spor Kompleksi'nde yapılan seçimde 7.596 üye oy kullandı. Demirören 4.506 oy, Aksu ise 2.837 oy aldı. 253 oy ise geçersiz sayıldı. Yapılan olağan kongre sonucunda Yıldırım Demirören üçüncü kez Beşiktaş Jimnastik Kulübü Başkanı seçildi.
SLM 3 Boyutlu Baskı Teknolojisi

SLM (Selective Laser Melting) seçici lazer eritme, metalik tozların yüksek yoğunluklu lazer yardımıyla eritilerek bir araya getirilmesiyle istenilen 3 boyutlu nesnelerin oluşturulduğu eklemeli imalat yöntemidir. Metal toz katmanlarının sırasıyla seçici olarak eritilmesi ve kaynaştırılmasıyla kesine yakın ölçülerde ve neredeyse tam dolulukta (99.9% yoğunlukta) parçalar üretilmesine imkân sağlar. SLM teknolojisi sayesinde malzemeler içerisindeki gözenekli yapı azaltılarak daha sağlam parçalar üretilir bu da parçalarda oluşabilecek hataların azaltılmasına yardımcı olur.
I. Mervân

I. Mervan (Arapça: مروان بن الحكم; Mervân bin Hakem, d. 623 - ö. 685), Emevîlerin dördüncü halifesi. Emeviler halifeliğine 684'te II. Muaviye'nin halifelikten feragat etmesinden sonra geçmiştir. I. Mervan'ın halife olmasıyla Emeviler hanedanın iktidar gücü Ebu Süfyan kolundan "Hakam bin Vail" koluna geçmiştir; Ebu Süfyan ve Hakam bin Vail, Emevîlerin ismini aldığı Ümeyye'nın torunlarıdır. Hakam da Osman bin Affan'ın birinci derece kuzenidir. Dokuz ay süren halifeliği, önce diğer Emevilere karşı iç savaşla geçmiş ve bunda başarı sağlamıştır. Sonra Hicaz'da isyan etmiş ve kendi halifeliğini ilan etmiş olan Abdullah bin Zübeyr'i halife kabul etmiş olan güney Suriye ve Mısır'ı eline geçirmiştir. Fakat Mervan 685'te öldüğünde Abdullah bin Zübeyr hâlâ Irak ve Hicaz'da halife olarak kabul edilmekteydi.
Halifeliği

Mervan'ın sadece dokuz ay süren halifeliği, Ümeyye kabilesi içinde iç harbin dışında Mekke ve Medine'de halifeliğini ilan etmiş olup Hicaz, Irak, Mısır ve Suriye'nin bir kısmını elinde bulunduran Abdullah bin Zübeyr'e karşı çarpışmalarla geçti.
Önce Şam valisi Ad-Dahkak, kendi kabilesi ile Şam yakınlarında bir meraya çıkarak Abdullah bin Zübeyr'i halife kabul ettiğini ilan etti. Mervan, kendi kabilesinden olan ordusuyla yakınında yerde kamp kurdu. Yılın sonuna doğru Mercirahit Muharebesi denilen çarpışmalar başladı, Ad-Dahkak bunlardan birinde öldürülüp Suriye tümüyle Mervan'a bağlandı.
Abdullah bin Zübeyr'in bir kardeşi komutasında Mısır'dan Suriye'ye gelmekte olan bir ordu da tümüyle püskürtüldü ve Mervan, Mısır'a giderek bu eyaleti de kendine bağladı.
685'te Mervan Mısır'dan Suriye'ye döndü. Kendi halifeliğini daha meşru kılmak için I. Yezid'in küçük oğlu olan ve II. Muaviye'nin feragatinde halifeliğe diğer bir aday olan Halid'in annesi ile evlendi. Fakat Mervan, kendine vâris olarak Halid'i seçeceğine bir diğer karısından olan büyük oğlu Abdülmelik'i kendine varis seçti. Bâzı tarihlerde bunun yeni evlendiği Halid'in annesini çok fena sarstığını ve bu kadının halifelik tahtından edilen oğlunun öcünü almak için Mervan'ı uykusunda yüzüne bir yastık koyarak boğup öldürdüğünü bildirirler. Diğer tarihçiler ise Mervan'ın Şam'da çıkan veba salgınında öldüğünü yazarlar.
Böylece Mervan dokuz ay süren bir halifelikten sonra 7 Mayıs 685'te ölmüştür. Yerine büyük oğlu Abdulmelik, Şam'daki Emeviler halifeliğinin başına geçmiştir.
Dış kaynaklar

Hitti, Philip H. (çev. Salih Tuğ), (1968) Siyasi ve Kültürel İslam Tarihi (IV Cilt), İstanbul:Boğaziçi Yayınları.
Çağatay, Neşet (1993),Başlangıcından Abbasilere Kadar (Dinî-İçtimaî-İktisadî-Siyasî Açıdan) İslam Tarihi: , Ankara:Türk Tarih Kurumu ISBN 9751605342
Powers, Stephan, (Ed.) (1989). The History of al-Ṭabarī, Volume 24: The Empire in Transition: The Caliphates of Sulaymān, ʿUmar, and Yazīd, A.D. 715–724/A.H. 96–105. SUNY series in Near Eastern studies. (İngilizce). Albany, New York: State University of New York Press. ISBN 978-0-7914-0072-2.
Atticus Ross

| Atticus Ross |
| --- | --- |
Ross (sağda) Trent Reznor ile bir parça kaydında, 2006
Genel bilgiler
Doğum: Atticus Matthew Cowper Ross 16 Ocak 1968 (56 yaşında) Ladbroke Grove, Londra, Birleşik Krallık
Tarzlar: Post-endüstriyel, elektronik, endüstriyel rock
Meslekler: Müzisyen, besteci, prodüktör, ses mühendisi
Çalgılar: Klavye, synthesizer
Etkin yıllar: 1992–günümüz
İlişkili hareketler: Trent Reznor, How to Destroy Angels, Nine Inch Nails, 12 Rounds, Bomb the Bass

Atticus Matthew Cowper Ross (d. 16 Ocak 1968, Londra, Birleşik Krallık), İngiliz müzisyen, film müziği bestecisi, prodüktör ve ses mühendisi. Kariyerine Bomb the Bass grubunda başlayan ve daha sonra 12 Rounds isimli grubu kuran Ross, Trent Reznor ile yaptığı film müziği çalışmaları ile tanınmaktadır. İkilinin bestelediğini Sosyal Ağ soundtrack'i 2010 yılında En İyi Özgün Müzik Akademi Ödülü'nü kazanmıştır. David Fincher'ın birçok filmi için müzik besteleyen Reznor ve Ross, 2013 yılında Ejderha Dövmeli Kız filminin müzikleri ile Grammy Ödülü'ne layık görülmüştür.
2005 yılından beri Reznor'un rock grubu Nine Inch Nails ile çalışan ve How to Destroy Angels'ın üyesi olan Ross, 2016 yılında grubun Reznor dışındaki tek resmi üyesi olmuştur. Aynı zamanda Korn ve Coheed and Cambria gibi grupların albümlerinde prodüktörlük yapan Ross, 12 Rounds grubunun vokalisti Claudia Sarne ile evlidir.
Diskografi (seçme)

Tanrının Kitabı (2008)
Sosyal Ağ (2010)
Ejderha Dövmeli Kız (2011)
Aşk ve Merhamet (2014)
Hacker (2015)
Kod 999 (2016)
Tufandan Önce (2016)
Kara Gün (2016)
Ölüm Defteri (2017)
Mid90s (2018)
A Million Little Pieces (2018)
Bird Box (2018)
Waves (2019)
Earthquake Bird (2019)
Soul (2020)
Touching Evil (2004)
Fear the Walking Dead (2015)
Outcast (2016–2017)
The Vietnam War (2017)
Black Mirror (2017)
Watchmen (2019)
Dispatches from Elsewhere (2020)
FIFA 17 (2016)
With Teeth (2005) (Prodüksiyon ve programlama)
Year Zero (2007) (Prodüksiyon ve programlama)
Ghosts I–IV (2008) (Besteci, prodüksiyon ve programlama)
The Slip (2008) (Prodüksiyon ve programlama)
Hesitation Marks (2013) (Prodüksiyon ve programlama, aranjmanlar ve teknisyenlik)
Not the Actual Events (2016) (Prodüksiyon, performans ve programlama)
The Fragile: Deviations 1 (2016) (Prodüksiyon)
Add Violence (2017) (Prodüksiyon, performans ve besteler)
Bad Witch (2018) (Prodüksiyon, performans ve besteler)
Ghosts V: Together (2020)
Ghosts V: Locusts (2020)
2013 Beşiktaş Jimnastik Kulübü Olağan Kongresi

2013 Beşiktaş Jimnastik Kulübü Olağan Kongresi, Beşiktaş Jimnastik Kulübü'nün yeni başkanını belirlemek için 16 Haziran 2013 tarihinde Akatlar Spor Kompleksi'nde gerçekleştirilen olağan seçimli kongredir. Yapılan olağan kongre sonucunda Fikret Orman 2. kez Beşiktaş Jimnastik Kulübü Başkanı seçilmiştir.
Kongre

Beşiktaş Jimnastik Kulübü tüzüğü gereğince yapılan olağan kongredir. Kongre'nin divan başkanlığını Uluç Gürkan yapmıştır. 25 Mayıs 2013 tarihinde Orman'a karşı eski yöneticilerden Serdal Adalı aday olmuştur. 2010 seçimlerinde Yıldırım Demirören'e karşı aday olan Murat Aksu bu seçimde Adalı'nın listesinde yer almıştır. Seçimde Fikret Orman açık mavi, Serdal Adalı'da beyaz renkte oy pusulaları kullanılmıştır.
Adaylar > Fikret Orman'ın Listesi

Asil Üyeler: Ahmet Nur Çebi, Ahmet Kavalcı, Umut Güner, Deniz Atalay, Yalçın Kaya Yılmaz, Melih Sami Esen, Metin Albayrak, Ahmet Ürkmezgil, Faik Akdil, Erdal Torunoğulları
Yedek Üyeler: Erdal Karacan, Berkan Gocay, Emre Kocadağ, Hakan Özköse, Mete Vardar
Adaylar > Serdal Adalı'nın Listesi

Asil Üyeler: Murat Aksu, Mekki Başak, Nafi Güral, Mehmet Murat Akdoğan, Ali Vural Ak, Merdan Araz, Adem Yılmaz, Doğan Küçükemre, Uğur Fora, Melih Aydoğdu
Yedek Üyeler: Mehtap Mutluşah Ferah, Süleyman Eren, Cem Sert, Ahmet Kocaadam, Arslan Selim Yeğen