stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2021 Dünya Üniversite Yaz Oyunları'nda kürek
Madalya özeti > Erkekler

| Etkinlik> Açık ağırlık etkinlikleri | Altın> Açık ağırlık etkinlikleri | Altın> Açık ağırlık etkinlikleri | Gümüş> Açık ağırlık etkinlikleri | Gümüş> Açık ağırlık etkinlikleri | Bronz> Açık ağırlık etkinlikleri | Bronz> Açık ağırlık etkinlikleri |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| M1x |  Povilas Stankūnas (LTU) | 6:57.40 |  Chen Weichun (CHN) | 6:58.53 |  Bahman Nasiri (AZE) | 6:58.97 |
| M2x |  Polonya Bartosz Bartkowski Krzysztof Kasparek | 6:26.11 |  Litvanya Mantas Juskevicius Domantas Maročka | 6:27.27 |  Çin Ni Xulin Chen Weichun | 6:28.11 |
| M2− |  Hollanda Pieter van Veen Eli Brouwer | 6:30.93 |  Çin Ni Xulin Zhang Songhu | 6:31.74 |  Moldova Alexandr Bulat Alexandru Maşnic | 6:34.81 |
| M4− |  Çin Song Chunxiao Zong Zhaoshan Liu Jiangyu Xiao Yang | 6:09.46 |  İtalya Alessandro Timpanaro Aleksander Gergolet Gustavo Ferrio Riccardo Mattana | 6:12.46 |  Türkiye Ahmet Ali Kabadayi Kaan Yılmaz Aydın Aydın İnanç Şahin Ulaş Kurt | 6:18.14 |
| M8+ |  Hollanda Robert Tiemeijer Vosse Meijssen Wessel Hesselink Kevin-Lee Bieshaar Sander Hazelaar Martijn Bos Mats van Sabben Dolf Rutten Aniek van Veenen | 5:35.60 |  Almanya Leon Schandl Tom Tewes Lukas Fobinger David Keefer Henning Köncke Henry Hopmann Friedrich Dunkel René Schmela Till Martini | 5:39.55 |  Çin Su Yuheng Chen Xingrong Bai Han Zong Zhaoshan Shan Hongji Sun Simiao Ge Jiali Meng Yincen Sheng Zixin | 5:42.27 |
Hafif sıklet etkinlikleri
| LM1x |  Enes Gök (TUR) | 7:11.96 |  Amirhossein Mahmoodpour (IRI) | 7:13.01 |  Tang Haiqi (CHN) | 7:17.31 |
| LM2x |  İtalya Giovanni Borgonovo Matteo Tonelli | 6:16.86 |  Almanya Richard Mohr Finn Wolter | 6:18.28 |  Macaristan Bence Szabó Kálmán Furkó | 6:30.18 |
Madalya özeti > Kadınlar

| Etkinlik> Açık ağırlık etkinlikleri | Altın> Açık ağırlık etkinlikleri | Altın> Açık ağırlık etkinlikleri | Gümüş> Açık ağırlık etkinlikleri | Gümüş> Açık ağırlık etkinlikleri | Bronz> Açık ağırlık etkinlikleri | Bronz> Açık ağırlık etkinlikleri |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| W1x |  Anna Šantrůčková (CZE) | 7:41.04 |  Courtney Westley (RSA) | 7:42.05 |  Sun Hongjing (CHN) | 7:43.02 |
| W2x |  Litvanya Ugnė Juzėnaitė Martyna Kazlauskaitė | 7:13.12 |  Polonya Paulina Chrzanowska Izabela Gałek | 7:16.49 |  İtalya Khadija Alajdi El Idrissi Gaia Colasante | 7:16.57 |
| W2− |  Çin Zhou Yuxiu Zhang Peixin | 7:31.86 |  Hollanda Sanne Muggen Wia Ruiter | 7:34.03 |  Almanya Alissa Buhrmann Paula Rossen | 7:35.74 |
| W4− |  Çin Zhang Shuxian Liu Xiaoxin Wang Zifeng Xu Xingye | 6:41.05 |  Polonya Katarzyna Boruch Martyna Jankowska Izabela Pawlak Anna Potrzuska | 6:50.05 |  Hollanda Anne Leerink Annelouk van Mierlo Nienke von Hebel Floor van Ameijde | 6:52.00 |
| W8+ |  Çin Ju Wenjun Xia Keke Zhao Xuanyi Wen Jiayi  Zhang Shuxian Zhao Xingyue Wang Zifeng Wu Yihui  Song Jiayi | 6:25.03 |  Hollanda Anne Leerink Annelouk van Mierlo Marije Ijpma Wia Ruiter  Nienke von Hebel Lisanne Van Der Lelij Maartje Damen Floor van Ameijde  Ashraf Morra | 6:29.00 |  İtalya Arianna Noseda Maria Elena Zerboni Sofia Ascalone Susanna Pedrola  Chiara Benvenuti Gaia Colasante Khadija Alajdi El Idrissi Giorgia Borriello  Giulia Clerici | 6:44.86 |
Hafif sıklet etkinlikleri
| LW1x |  Zuzanna Jasińska (POL) | 7:43.31 |  Elena Sali (ITA) | 7:47.84 |  Julia Tertünte (GER) | 7:50.42 |
| LW2x |  İtalya Sara Borghi Ilaria Corazza | 7:01.87 |  Japonya Mao Kadoya Chika Yonezawa | 7:03.28 |  Güney Afrika Nadia Gaspari Chloe Cresswell | 7:07.57 |
Madalya özeti > Karma

| Etkinlik> Açık ağırlık etkinlikleri | Altın> Açık ağırlık etkinlikleri | Altın> Açık ağırlık etkinlikleri | Gümüş> Açık ağırlık etkinlikleri | Gümüş> Açık ağırlık etkinlikleri | Bronz> Açık ağırlık etkinlikleri | Bronz> Açık ağırlık etkinlikleri |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Mix4X |  Polonya Barbara Streng Katarzyna Duda Jakub Wozniak Kajetan Szewczyk | 6:18.25 |  İtalya Sara Borghi Ilaria Corazza Giovanni Borgonovo Matteo Tonelli | 6:19.91 |  Almanya Janka Kirstein Elrond Kullmann Felix Heinrich Helena Brenke | 6:22.28 |
Dış bağlatılar

Sonuçlar 3 Ağustos 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
| g t 2021 Dünya Üniversite Yaz Oyunları'nda sporlar |
| --- | --- |
 Atıcılık  Atlama  Atletizm  Badminton  Basketbol  Eskrim  Jimnastik  Judo  Kürek  Masa tenisi  Okçuluk  Sutopu  Tekvando  Tenis  Voleybol  Wushu  Yüzme 
| g t Dünya Üniversite Yaz Oyunlarında kürek |
| --- | --- | --- |
|  1987  1989  1993  2013  2015  2021  |  1987  1989  1993  2013  2015  2021  |  |
Akyol, Yatağan

| Akyol |
| --- | --- |
Mahalle

 AkyolAkyol'un Muğla'daki konumu 
 Mahallenin haritadaki yeri
 Muğla ilinin Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Muğla
İlçe: Yatağan
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 1.823
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 252
İl plaka kodu: 48
Posta kodu: 48500
Akyol, Muğla ilinin Yatağan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 1.823 |  |
| 2018 | 1.831 |  |
| 2017 | 1.830 |  |
| 2016 | 1.870 |  |
| 2015 | 1.865 |  |
| 2014 | 1.872 |  |
| 2013 | 1.933 |  |
| 2012 | 1.956 |  |
| 2011 | 1.937 |  |
| 2010 | 1.971 |  |
| 2009 | 1.946 |  |
| 2008 | 1.964 |  |
| 2007 | 2.192 |  |
| 1965 | 1.842 |  |
Ailurofobi

Ailurofobi veya kedi korkusu, şiddetli olabilen kedilerden korkma halidir. Yunanca αἴλουρος (aílouros, kedi) ve φόβος (phóbos, korku) kelimelerinin birleşiminden oluşmuştur. Diğer eş anlamlı terimler felinofobi, elurofobi ve gatofobidir. Kedi korkusu olan kişilerin vereceği aşırı tepki, Panik atağa veya kalp çarpıntısına neden olabilmektedir.
Kedi korkusunun kökenleri

Yaygın görüşe göre, tüm fobiler gibi kedi korkusunun da kökeni evrimseldir. Sigmund Freud'un iddia ettiği gibi sadece çocukluk çağında yaşanan olaylar tek başına bir neden sayılmamalıdır. Fobiler arasında sık rastlanan Zoofobi yani hayvanlara duyulan korku, özellikle tüylü, dişli ve kuyruklu hayvanlara karşı yaygındır. Bunun nedeni tarih boyunca bütün memelileri en çok öldürenler bu tür hayvanlardır. İşin arkaik yani evrimin ilk zamanlarından beri insan genlerine işleyen taraf nedeniyle insanların doğuştan korkulara karşı kodlu olduğu iddia edilebilir.
Kedi korkusunun nedenleri, kişiden kişiye değişebilir. Bazı insanlarda özellikle çocukluk çağında yaşanan travmalar, yetiştirilme, genetik kodları aktif hale getirip büyütebilir. Freudyen yaklaşımda, özellikle ebeveynlerden en az biri ürkütücü ise, çocuk ondan çok çektiyse, bu öfke ve korku bastırılıp bir hayvan ile sembolleştirilebilir. Bazı insanlar bunu özellikle kedilerde sembolleştirirler. Bu tür vakalarda kedi korkusunun aslında baba veya anne ile sorun yaşayanlarda ortaya çıktığı görülebilir.
Tedavisi

Kafadaki ürkütücü kedi imajının aslında başka bir korkunun simgesi olduğu kişiye anlatılıp onu duyarsızlaştırma terapileri yapılır. Korkulanın kedinin kendisi değil, onun simgeleştirdiği kötücül güç olduğu kişiye aktarılır. Kedi kelimesini bile söyleyemeyenlere aşama aşama, harf harf söyletmeye başlatılır. Kedilerle ilgili bilgi toplatılır, ödev hazırlatılır. Kedi resmine uzaktan baktırılır, sonra yakından baktırılır, sonunda kişinin kedi resmini tutabileceği aşamaya getirilir. Kişi herhangi bir aşamada veya her aşamada anksiyete yaşayabilir, ama sonunda gerçek bir kediyi alıp sevmesini sağlayacak kadar ilerlenebilir. Bu aşamaları hızlandırmak için hipnoz yönteminin kullanıldığı vakalar da bulunmaktadır. Dereceli olarak başarılı tedaviler mevcuttur ve tedavi gören bazı kişiler evlerinde kedi beslemeye bile başlayabilmektedirler.
Avustralya monarşisi

| Avustralya Kralı King of Australia |
| --- | --- |
Kral III. CharlesGörevdeki III. Charles 8 Eylül 2022 tarihinden beri
Atadığı: David HurleyGenel Vali olarak
Görev süresi: Ömür boyu
Avustralya monarşisi, Avustralya'nın yönetildiği monarşidir. Avustralya, İngiliz Milletler Topluluğu bölgesine dâhil olup mevcut hükûmdar 8 Eylül 2022 tarihinden bu yana Kral III. Charles'tır. 6 Şubat 1952'den 8 Eylül 2022'deki ölümüne dek hükümdar Kraliçe II. Elizabeth'ti.
Avustralya hükûmdarı, Avustralya genel valisi tarafından temsil edilmektedir.
Akalan, Eğil

| Akalan |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Diyarbakır
Koordinatlar: 38°12′17″N 40°12′05″E﻿ / ﻿38.2048°K 40.2015°D﻿ / 38.2048; 40.2015
Ülke:  Türkiye
İl: Diyarbakır
İlçe: Eğil
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2021): 1.600
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0412
İl plaka kodu: 21
Posta kodu: 21360
Resmî site 
Akalan, Diyarbakır ilinin Eğil ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Diyarbakır il merkezine 45 km, Eğil ilçesine 20 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 1167    
1997: 1164
| g t Eğil'in mahalleleri |
| --- | --- |
Merkez Mahalleler:  Dere  Gündoğuran  Kale  Yenişehir 
Kırsal Mahalleler:  Akalan  Aşağıdöşemeler  Babalar  Bahşilar  Balaban  Balım  Baysu  Döşemeler  Düzlük  Gürünlü  Ilgın  Kalecik  Kalkan  Kaya  Kazanlı  Kırkkuyu  Konak  Meşeler  Oyalı  Sağlam  Sarıca  Sarmaşık  Selman  Taşdam  Tepecik  Yatır  Yukarıhaydan 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
Avustralya saksağanı

Avustralya saksağanının (Cracticus tibicen) gürültülü ve metalik bir sesi vardır. Tüyleri siyah ve beyazdır. Saldırgan bir kuştur. Bu saldırganlığı, üreme mevsiminde, çok daha büyük kuşlara ve insanlara saldıracak dereceye varır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: sh2004014537  NLI: 987007535137905171
Avustralya sığır çobanı köpeği

Avustralya sığır çobanı köpeği, 19. yy.da Avustralya'nın coğrafî koşullarına uygun olarak üretilmiş bir çoban köpeği ırkı. Sığırların topuklarını ısırarak sürüleri güttüğü için topukçu olarak da bilinir. Bu özellik atalarından olan dingodan miras kalmıştır. 1910 yılında doğmuş ve 29 yıl 5 ay yaşamış olan bir Avustralya sığır çobanı köpeği; bilinen, kayıtlı en uzun yaşamış köpektir.
Sağlam yapılı, orta cüssede, dik kulaklı bir köpektir. Irk standardı 43–51 cm ve 16–20 kg'dır. Kısa, sık, çift kürklüdür. Genellikle çilli kızıl renkte, kafasında kızıl yamalı veya lekeli mavimsi gri renkte; kafası gri, siyah ya da toprak rengi lekelidir. Gri köpeklerde paça, göğüs, boyun ve yüü de toprak rengi olabilir. Enikler yüzü beyaz yamalı doğar ve büyüdükçe normal renklerine kavuşurlar.
AKC'nin çoban köpeği kategorisine 1980'de alınmıştır. Dayanıklı, çalışkan ve iyi bir bekçi köpeği olmasının yanı sıra sadık bir refakatçidir ve çocuklarla da iyi anlaşır. Çeviklik gerektiren yetenek yarışmalarında çok başarılı bir ırktır.
Aiki-ken

Fransa'nın Lesneven kentindeki Lesneven Aikido'da düzenlenen 2006 uluslararası semineri sırasında Aiki-ken eğitimi.
Aiki-ken (Kanji :合気剣 Hiragana :あいきけん) İlk kez Morihei Ueshiba tafarından öğretilen, daha sonra Morihei Ueshiba'nın en önde gelen öğrencilerinden biri olan Morihiro Saito tarafından geliştirilen Aikido prensiplerine dayanan Japon kılıç tekniklerine verilen addır. Şu anda Iwama Shin-Shin Aiki Shuren-kai ana destekçi kuruluştur. [kaynak belirtilmeli]
Gelişimi

Aiki-ken müfredatı Morihei Ueshiba (植芝盛平Morihei Ueshiba) tarafından İwama dojoda geliştirilmiştir. Morihei Ueshiba aynı zamanda, Aiki-jo teknikleri de geliştirmiştir. Ueshiba'nın birkaç farklı kenjutsu stilini (Japon kılıç sanatı) incelediği belgelenmiştir, ancak aiki-ken teknikleri ağırlıklı olarak Kashima Shintō-ryu'nun öğretilerine dayanmaktadır.
Aiki-ken uygulaması yaygın değildir. Bazı aikido okulları, aiki-ken ile ilgisi olmayan silah eğitimini içerirken diğerleri silah eğitiminden tamamen vazgeçmiştir.
Çalışma

Aiki-ken çoğu diğer modern kılıç sanatları ile az benzerlik taşır. Aiki-ken'nin kılıçlarla "savaşmayı" öğrenmek yerine, kişinin aikido tekniğindeki hataları tespit etmesi ve öğrenciye aikido prensiplerini farklı durumlarda uygulama fırsatı vermesidir. Aiki-ken, bokken (ahşap bir katana ) kullanılarak uygulanır ve çok çeşitli tekniklere sahiptir. Saito, birincisi yedi suburi (tek kişili kesme egzersizleri) ve ikincisi beş iki kişilik form olmak üzere iki teknik setini derledi. Bazı dojolarda ayrıca bokken ile silahlandırılmış jiyu-waza (önceden belirlenmiş bir saldırı ve tepki biçimi olmadan serbest stil tekniği) uygulanır.
Çalışma > Suburi

Suburi (素振り:すぶり), temel tek kişilik Aiki-ken hareketlerini ifade etmek için kullanılır.
Saito'nun derlemesinde yedi aiki-ken suburisi vardır ve bunlar şöyle adlandırılır:
Ichi-no : Basit bir aşağı dikey kesim.
Ni-no : Jōdan-no-kamae'ye geri dönün, sonra aşağı dikey bir kesim yapın.
San-no : Waki-gamae'ye geç, sonra aşağı dikey bir kesim.
Yon-no : Aşağı dikey kesim ile öne çıkın; tekrar edin.
Go-no : Öne çıkın, sonra 70 derece aşağı doğru kesin; tekrar edin.
Roku-no : Aşağı dikey kesimle öne çıkın, sonra ileriye doğru hamle yapın ve itin.
Shichi-no : İleri adım atın, sonra 70 derece aşağı doğru kesin, sonra ileri adım atın ve itin.
Çalışma > Kumitachi

Aiki-ken'in eşli olarak uygulamasına kumitachi (組太刀:くみたち) denir, yani kumitachi (組太刀:くみたち) bir partnerle yapılan kılıç uygulaması anlamına gelir. Saito'nun aiki-ken müfredatında beş kumitachi vardır. Kumitachi, öğrencilere, diğer yeteneklerin yanı sıra, saldırıları önlemek ve rakibin saldırılarıyla nasıl kaçılacağını, merkez hattını dönüşümlü olarak nasıl kontrol edeceğini ve hareket ettireceğini öğretir.
Ichi-no-tachi (一 の 太 刀): Kılıcın ilk prensibi
Ni-no-tachi (二 の 太 刀): Kılıcın ikinci prensibi
San-no-tachi (三 の 太 刀): Kılıcın üçüncü prensibi
Yon-no-tachi (四 の 太 刀): Kılıcın dördüncü prensibi
Go-no-tachi (五 の 太 刀): Kılıcın beşinci prensibi
Kimusubi-no-tachi (気結びの太刀): Kişinin enerjisini kendi kılıçı ile harmanlamak
Kumitachi'deki (henka adı verilen) genellikle kumitachi formunun erken bitmesine neden olan doğaçlama varyasyonlar da, bir kişinin avantajı veya vuruş yapma ya da atış yapma olanağından açıklığından öğretilir.
Allioideae

Allioideae, Amaryllidaceae familyasına bağlı altfamilya. Altfamilya, Nothoscordum gibi hayli popüler olan süs bitkilerini de kapsar.
Allieae oymağı Kuzey Yarımküre'de, Tulbaghieae oymağı Güney Afrika'da ve Gilliesieae oymağı Güney Amerika'da doğal olarak yayılış gösterir.
Bağlı oymaklar

Allieae
Gilliesieae
Tulbaghieae
Bağlı cinsler

Allium
Erinna
Gilliesia
Ipheion
Latace
Leucocoryne
Miersia
Nothoscordum
Prototulbaghia
Speea
Trichlora
Tristagma
Tulbaghia
Bibliyografya

"Linnaeus Sexual System". CronkLab. Biodiversity Research Centre, University of British Columbia. 4 Şubat 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Ocak 2015.
Fay, Michael F.; Hall, Tony (Mayıs 2007). "589. Gethyum atropurpureum". Curtis's Botanical Magazine. 24 (2): 121-126. doi:10.1111/j.1467-8748.2007.00573.x.
Sassone, Agostina B.; Arroyo-Leuenberger, Silvia C.; Giussani, Liliana M. (2014). "Nueva Circunscripción de la tribu Leucocoryneae (Amaryllidaceae, Allioideae)". Darwinia Nueva Serie. 2 (2): 197-206. doi:10.14522/darwiniana/2014.22.584 . ISSN 0011-6793. 24 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ocak 2015.
Amaryllidaceae J. St.-Hil. subfam. Alliodieae Herb. Laboratorio de Sistemática de Plantas vasculares, Instituto de Ecología y Ciencias Ambientales, Facultad de Ciencias, Universidad de la República – Uruguay 10 Ekim 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Bibliyografya > Tarihi > İlk Dönemler

Linnaeus, C. (1753). Species Plantarum: exhibentes plantas rite cognitas, ad genera relatas, cum differentiis specificis, nominibus trivialibus, synonymis selectis, locis natalibus, secundum systema sexuale digestas. Stockholm: Impensis Laurentii Salvii. 6 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Ocak 2015.  see Species Plantarum
Adanson, Michel (1763). Familles des plantes. Paris: Vincent. 4 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Şubat 2014.
Batsch, August Johann Georg Carl (1786). Dissertatio inauguralis botanica sistens dispositionem generum plantarum Jenensium. Jena: Litteris Hellerianis. 21 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Şubat 2015.
Jussieu, Antoine Laurent de (1789). Genera Plantarum, secundum ordines naturales disposita juxta methodum in Horto Regio Parisiensi exaratam. Paris: apud viduam Herissant et Theophilum Barrois. 24 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Ocak 2015.
Borkhausen, Moritz Balthasar (1797). Botanisches Wörterbuch oder Versuch einer Erklärung der vornehmsten Begriffe und Kunstwörter in der Botanik, 2 Volumes. Giessen: Georg Friedrich Heyer. 28 Haziran 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Şubat 2015.
Jaume Saint-Hilaire, Jean Henri (1805). Exposition de familles naturales. Paris: Treutel et Würtz. Erişim tarihi: 25 Ekim 2014.
De Lamarck, Jean-Baptiste; De Candolle, Augustin Pyramus (1815). Flore française ou descriptions succinctes de toutes les plantes qui croissent naturellement en France disposées selon une nouvelle méthode d'analyse ; et précédées par un exposé des principes élémentaires de la botanique (vol. III) (3 bas.). Paris: Desray. 26 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Ekim 2014.
Dumortier, Barthélemy Charles Joseph (1827). Florula Belgica, operis majoris prodromus. Tournay: Casterman. 16 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Şubat 2015.
Link, Johann Heinrich Friedrich (1829). Handbuch zur Erkennung der nutzbarsten und am häufigsten vorkommenden Gewächse. Berlin: Haude und Spener. 11 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Şubat 2015.
Lindley, John (1830). An introduction to the natural system of botany : or, A systematic view of the organisation, natural affinities, and geographical distribution, of the whole vegetable kingdom : together with the uses of the most important species in medicine, the arts, and rural or domestic economy. Londra: Longman. 4 Aralık 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Şubat 2014.
Lindley, John (1846). The Vegetable Kingdom: or, The structure, classification, and uses of plants, illustrated upon the natural system. Londra: Bradbury. 4 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Şubat 2014.
Bentham, G.; Hooker, J.D. (1883). Genera plantarum ad exemplaria imprimis in herbariis kewensibus servata definita. Londra: L Reeve & Co. 25 Şubat 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ocak 2014.
Bibliyografya > Tarihi > 20. yüzyıl

Cronquist, Arthur (1981). An integrated system of classification of flowering plants. New York: Columbia University Press. ISBN 9780231038805.
Cronquist, Arthur (1988). The evolution and classification of flowering plants (2 bas.). Bronx: New York Botanical Garden. ISBN 978-0893273323.
Dahlgren, Rolf M.T.; Clifford, H. Trevor; Yeo, Peter F. (1985). The families of the monocotyledons. Berlin: Springer-Verlag. ISBN 978-3-642-64903-5. 30 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Şubat 2014.
Engler, Adolf, (Ed.) (1903). Syllabus der Pflanzenfamilien : eine Übersicht über das gesamte Pflanzensystem mit Berücksichtigung der Medicinal- und Nutzpflanzen nebst einer Übersicht über die Florenreiche und Florengebiete der Erde zum Gebrauch bei Vorlesungen und Studien über specielle und medicinisch-pharmaceutische Botanik (3 bas.). Berlin: Gebrüder Borntraeger Verlag. 25 Şubat 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ocak 2014.
Fay, Michael F.; Chase, Mark W. (Ağustos 1996). "Resurrection of Themidaceae for the Brodiaea alliance, and Recircumscription of Alliaceae, Amaryllidaceae and Agapanthoideae". Taxon. 45 (3): 441-451. doi:10.2307/1224136. JSTOR 1224136.
Huber, Herbert F.J. (1969). "Die Samenmerkmale und Verwandtschaftsverhältnisse der Liliiflorae". Mitt. Bot. Staatssamml. [Mitteilungen der Botanischen Staatssammlung München]. 8: 219-538. 11 Şubat 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Şubat 2015.
Hutchinson, John (1934). The families of flowering plants, arranged according to a new system based on their probable phylogeny. 2 vols. Volume 1: Monocotyledonae 1926, Volume 2: Dicotyledonae.
Kubitzki, K., (Ed.) (1998). The families and genera of vascular plants. Vol.3. Berlin, Germany: Springer-Verlag. ISBN 978-3-540-64060-8. Erişim tarihi: 14 Ocak 2014 .
Rahn K. Alliaceae. pp. 70–78 21 Ağustos 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Lotsy, J. P. (1911). Vorträge über botanische stammesgeschichte, gehalten an der Reichsuniversität zu Leiden. Ein lehrbuch der pflanzensystematick. III Cormophyta Siphonogamia. Jena: Gustav Fischer. 4 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ocak 2015.
Bibliyografya > Taksonomi

Chase, Mark W.; Reveal, James L.; Fay, Michael F. (2009). "A subfamilial classification for the expanded asparagalean families Amaryllidaceae, Asparagaceae and Xanthorrhoeaceae". Botanical Journal of the Linnean Society. 161 (2): 132-136. doi:10.1111/j.1095-8339.2009.00999.x .
Meerow, Alan W.; Reveal, James L.; Snijman, Deirdre A.; Dutilh, Julie H. (Kasım 2007). "(1793) Proposal to conserve the name Amaryllidaceae against Alliaceae, a "superconservation" proposal". Taxon. 56 (4): 1299-1300. doi:10.2307/25065925. JSTOR 25065925.
Reveal, James L. (Kasım 1998). "Comments on Art. 14, Footnote 2: First Place of Publication for Seed Plant Family Names". Taxon. 47 (4): 851-856. doi:10.2307/1224191. JSTOR 1224191.
Konuyla ilgili yayınlar

Cutler, David F.; Gregory, Mary (13 Ekim 1983). "Current anatomical research in Liliaceae, Amaryllidaceae and Iridaceae". Telopea. 2 (4): 425-452. doi:10.7751/telopea19834408 . 3 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Ocak 2015.
Meerow, A (2009). "Neotropical Amaryllidaceae". Milliken, W., Klitgård, B. & Baracat, A. Neotropikey – Interactive key and information resources for flowering plants of the Neotropics. 7 Mayıs 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ocak 2015.
Dutilh, J.H.A. (2009). "Neotropical Alliaceae". Milliken, W., Klitgård, B. & Baracat, A. Neotropikey – Interactive key and information resources for flowering plants of the Neotropics. 7 Mayıs 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ocak 2015.
Thorne, Robert F. (1976). A Phylogenetic Classification of the Angiospermae. Evolutionary Biology. 9. ss. 35-106. doi:10.1007/978-1-4615-6950-3_2. ISBN 978-1-4615-6952-7.
Thorne, R. F. (1992). "Classification and geography of the flowering plants". The Botanical Review. 58 (3): 225-348. doi:10.1007/BF02858611.
Watson, L.; Dallwitz, M.J. (1992). "The families of flowering plants: descriptions, illustrations, identification, and information retrieval. Version: 19th August 2014". DELTA – DEscription Language for TAxonomy . Institute of Botany, Chinese Academy of Sciences. 13 Şubat 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2015 .
Alliaceae J.G. Agardh 9 Ekim 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Akılcı aktör

Akılcı aktör kendisine sunulan bilgi ve ortamı kullanarak her zaman en optimal kararı vermeyi amaçlayan bir şahıs ya da kuruluştur. Bir akılcı aktör; bir şahıs, şirket, makine ya da yazılım gibi karar verebilen herhangi bir şey olabilir.
Akılcı aktör konsepti yapay zekâ, bilişsel bilim, karar teorisi, ekonomi, etik, oyun teorisi gibi birçok disiplinde bulunmaktadır.