stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Birinci Beylerbeyi Sarayı
Mimarisi

Kısmen iki kısmen üç katlı ahşap kâgir bir yapı olan saray; mâbeyn, zülvecheyn ve harem olmak üzere üç ana bölümden oluşuyordu. Beyaza boyanmış kafesli pencerelerin yer aldığı dış cephesi sarı renkteydi. Darüssaade Ağası Dairesi, Hazîne-i Hümâyûn Vekili Ağası Dairesi, Hekimbaşı Dairesi, Valide Sultan Kayıkhanesi, Harem-i Hümâyûn'da kârir mezbelelik ve tulumba, Kuşhane Matbahı, Harem Hademeleri (Baltacılar) Dairesi, Tebdil Ahırı ve ittisalinde ambar, Has Ahır, Has Ahır yanında nalbant mahalli, perakende matbahı, kebir (büyük) matbah, kiler, öküz ahırı, Mâbeyn-i Hümâyûn Katipleri Dairesi, Mızıka-i Hümâyûn ve Hademe-i Hâssa, Deniz Hamamı, Serdab Kasrı, Sarı Köşk, Limonluk Kasrı, has, harcı ve fodla fırınları ise kompleksteki diğer yapılardı. Sonradan ise bir Veliaht Dairesi inşa edilmişti. İstanbul Boğazı'na bakan dairelerinin ayrı kapıları bulunuyordu. Julia Pardoe, sarayı "Boğaz'daki en şık yapı" olarak tanımlar.
Afife Batur, dönemin kaynaklarına dayanarak sarayın yaygın, "muhtemelen" pavyonlardan oluşan bir yapılışı, "düzensiz" bir yerleşim düzenine sahip ve bu betimlemelere göre neoklasik bir yapı olduğunu söyler. Bazı betimlemelerdeki Hint, Arap veya Mağrip mimarilerini yansıtan unsurlara değinen Batur; bunların avlu, bahçe veya fıskiyelerden ibaret değilse, "erken bir oryantalist tasarıma ait oldukları düşünülebilir" der.
Kişi

Kişi ya da şahıs, akıl, ahlak, bilinç gibi özellikleri olan ve akrabalık, mülkiyet, yasal sorumluluk gibi kültürel temelli sosyal ilişkilere sahip insani varlıktır. Kişiliğin, yani bir varlığı kişi yapan şeyin ne olduğu kültürlere ve bağlamlara göre değişiklik gösterir.
Kişisel kimlik

Ana madde: Kişisel kimlik
Kişisel kimlik, herhangi bir bireyin hangi koşullar ve durumlar dahilinde bir ‘kişi’ sayılabileceğini, 'kişi kimliğine' sahip olabileceğini konu alan felsefî meseledir. Kökeni çok eskiye dayanan bu ontolojik mesele, biyoloji ve psikoloji gibi çeşitli bilimlerde kaydedilen önemli gelişmelerle çok farklı açılar edinmiştir.[daha geniş açıklama gerekli]
Kimya

Bu madde bir bilim dalı hakkındadır.İlişki terimi için Kimya (ilişki) sayfasına bakınız.
Kimya, maddenin yapısını, özelliklerini, birleşimlerini, etkileşimlerini, tepkimelerini araştıran ve uygulayan bilim dalıdır. Kimya bilimi daha kapsamlı bir ifadeyle maddelerin özellikleriyle, sınıflandırılmasıyla, atomlarla, atom teorisiyle, kimyasal bileşiklerle, kimyasal tepkimelerle, maddenin hâlleriyle, moleküller arası ve moleküler kuvvetlerle, kimyasal bağlarla, tepkime kinetiğiyle, kimyasal dengenin prensipleriyle vb konularla ilgilenir. Kimyanın en önemli dalları arasında analitik kimya, anorganik kimya, organik kimya, fizikokimya ve biyokimya sayılır.
Kimya sözcüğünün kökeni

"Kimya" sözcüğüyle simya sözcüğünün aynı kökten geldiği tahmin edilmektedir. On yedinci yüzyılda "kimya" ve "simya" sözcükleri aynı bilimsel disiplini tanımlamak için ayırt edilmeksizin kullanılmışlardır. Ancak 18'inci yüzyılda bu iki sözcük arasında bir ayrım gözetilmeye başlanmış, "simya" daha çok metalden altın yapmakla ilgili uğraşları tanımlamak için kullanılmıştır. "Simya" sözcüğünün Arapça "al kimya" (الكيمياء‎) sözcüğünden türediği, bu Arapça sözcüğün de Grekçe'de "himya" (metal eritmek anlamına gelen χημεία ya da χημία) sözcüğünden türetildiği de iddia edilmektedir.
Tarihi

| Element | Polihedron | Polihedron | Yüzey Sayısı | Üçgen Sayısı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Ateş | Dört yüzlü |  | 4 | 24 |
| Hava | Sekiz yüzlü (Octahedron) |  | 8 | 48 |
| Su | Yirmi yüzlü (Icosahedron) |  | 20 | 120 |
| Toprak | Küp  |  | 6 | 24 |

Kimyanın tarihi "simya öncesi dönem", "simya dönemi", "geleneksel kimya ve "modern kimya" dönemleri olmak üzere 4 ana başlık altında toplanarak incelenir.
Tarihi > Simya öncesi

Kimyanın bilinen tarihi Antik Mısır döneminde başlamıştır. M.Ö. 2000'li yıllarda Mısırlılar'ın kimyasal yöntemler kullanarak kozmetik tozlar ürettikleri iddia edilmektedir. Kral Hammurabi döneminde (MÖ 1792-1750) Babiller altın, gümüş, cıva, kurşun, demir ve bakır gibi metalleri tanımlamış ve bu metallere semboller vermiştir. Erken Yunan felsefeciler (Sokrates öncesi düşünürler) doğal olayları doğaüstü olmayan nedenlerle açıklamaya çalışmışlar, bunun sonucunda da bu dönemde simya öncesi kimya biliminin temelleri atılmıştır. Miletli Tales (MÖ 624 – MÖ 546) maddenin prensiplerini araştırmış ve suyun evrenin temel maddesi olduğunu öne sürmüştür. Bir diğer Miletli Anaksimandros (MÖ 610- MÖ 546) suyun karşıtı olan ateşin nasıl oluştuğunu sorgulamıştır. Empedokles (MÖ 490-430) evrenin 4 temel element ateş, hava, su ve topraktan oluştuğunu iddia etmiştir.
Empedokles'in tanımına göre toprak katı maddeleri, su sıvı maddeleri ve metalleri, hava gazları ifade etmekteydi. Bununla beraber ateşi de bir süreçten çok sıvı, gaz ve katı gibi maddenin bir hali olarak tanımlamıştır. Demokritos'un hocası Leukippos evrenin iki çeşit elementten oluştuğunu (boşluk ve katı) ifade etmiş, boşluğun ve katılığın evrendeki tüm elementleri oluşturduğunu ifade etmiştir. Democritus (MÖ 460-370) Leukippos ile birlikte atomcu teoriyi geliştirmiştir. Maddelerin yapı taşı olarak daha küçük parçalara ayrılamayan atomlar Leucippus ve Democritus'un geliştirdiği bir felsefe sistemi olarak kabul edilmesine rağmen Platon bu atomculuk teorisine bölünemezlik prensibini eklemiştir. Plato evreni oluşturan 4 temel elementin geometrik katılardan oluştuğunu bu katıların da üçgen yüzeylerden oluştuğunu iddia etmiştir. Aristoteles (MÖ 384-323) elementlerin özellikleri düşüncesini geliştirmiştir. Farklı elementlerin farklı özellikleri olduğunu ve bunun çeşitli nicel değişkenlere bağlı olduğunu ifade etmiştir. Bu nicel özellikleri değiştirildiğinde bir elementin başka bir elemente dönüştürülebileceğini ve maddelerin değişim halinde olduğunu iddia etmiştir.
Tarihi > Simya dönemi

Aristoteles'in fikirlerinden etkilenen simyacılar (yaklaşık M.Ö. 320-MS 300) yılları arasında Yunanca konuşulan Akdeniz kıyılarında, Mısır'da, İran'da Aristoteles ve diğer Yunan filozofların teorilerini pratiğe geçirmeye başlamışlardır.
Yine bu dönemde ilk defa simyacılar ucuz metallerden altın elde etmeyi mümkün kılması düşünülen felsefe taşını üretmeye çalışmışlardır. 

13. yüzyıla gelindiğinde simya tüm Avrupa kıtasında yaygın bir hale gelmiş, örneğin dönemin önemli bilim adamlarından Raymundus Lullus İngiltere kralı tarafından İngiltere'ye basit metalden altın üretmesi için davet edilmiştir. 13. yüzyılın başlarında dönemin ünlü simyacıları Roger Bacon (1214/1220-1292), Albertus Magnus ve Raymundus Lullus basit metalden altın üretme yöntemleri dışında simyanın diğer alanlarına yönelip, simyanın günümüz kimyasına yaklaşmasına öncü olmuşlardır.
14. yüzyılda Katolik Kilisesi simya karşıtı taraf olmuş ve 1317 yılında Papa John XXII simyacılığı yasaklamıştır.
17. yüzyıla gelindiğinde simya göreceli olarak az da olsa hâlâ varlığını sürdürmekteydi. 17. yüzyılın etkin bilim adamlarından Robert Boyle 1661 yılında döneminde büyük yankı uyandıran eseri The Sceptical Chymist'i yayımlamıştır. Aristoteles'in 4 element teorisini ret eden bu kitap aynı zamanda simyanın döneminin de sona erdiğini işaret etmekteydi.
Simya döneminde simyacıların araştırmaları ve deneyleri vasıtasıyla birçok laboratuvar tekniği geliştirilmiş ve çeşitli bileşik ve elementler keşif edilmiştir.
Tarihi > Geleneksel kimya

Geleneksel kimya dönemi, 17'nci yüzyılın sonlarından başlayarak 19'uncu yüzyılın başlarına kadar sürmüştür. Alman bilim insanı Johann Joachim Becher, 17. yüzyıl ortalarında yanma ile ilgili Phlogiston teorisini geliştirdi. Bu teoriye göre; her yanıcı madde, "phlogiston" adı verilen kokusuz, renksiz, tatsız ve ağırlıksız bir içeriğe sahipti ve bu içerik yanma gerçekleştiğinde yanıcı madde tarafından ortama salınmaktaydı.
Bu teori daha sonra Georg Ernst Stahl tarafından daha popüler bir hale getirilmiş, 18. yüzyılın büyük bir kısmında genel kabul görmeye devam etmiştir. 1785 ile 1787 yılları arasında Fransız fizikçi Coulomb günümüzde "Coulomb yasası" olarak adlandırılan benzer yüklü maddelerin birbirini ittiği, karşıt yüklülerin de birbirini çektiği ve bu çekim ya da itim kuvvetinin hesaplanması için gerekli denklemi de içeren kanunu bulmuştu. Phlogiston teorisi, 18. yüzyılın sonlarına gelindiğinde Lavoisier tarafından çürütüldü. Daha önceden Phlogiston teorisine göre de-phlogiston maddesi olarak adlandırılan maddenin oksijen olduğu keşfedildi. 1803 yılında İngiliz bilim insanı John Dalton, atom teorisini ortaya attı. Bu teoriye göre; farklı elementlerin atomları, farklı ağırlıklara sahiptir. Bu teorinin bazı ilkeleri;
Bütün maddeler atomlardan meydana gelmektedir.
Atomlar daha küçük parçalara ayrılamazlar.
Aynı elementin bütün atomları birbirinin aynısıdır.
Farklı elementler farklı atomlara sahiptir.
Atomların yeniden düzenlenmesi sonucu kimyasal tepkimeler meydana gelir.
Bileşikler elementlerden meydana gelirler.
şeklinde özetlenebilir. John Dalton'un teorisiyle modern kimyanın temelleri de atılmış oldu.
Tarihi > Modern kimya

19. yüzyıldan itibaren gelen sürece "modern kimya dönemi" adı verilir. Heinrich Geißler (1814-1879) 1854 yılında suyun en yüksek yoğunluğa 3.8 °C ulaştığını kendi icat ettiği bir mekanizmayla göstermiştir (daha sonra bu sıcaklığın 3.98 °C olduğu bulunmuştur). Daha sonra Geisslerin icat ettiği vakum tüpüyle William Crookes atom teorisinde ilerlemeler kaydetmiş ve katot ışınını keşfetmiştir.
Eugene Goldstein (1850-1930)'ın çalışmaları protonun varlığını ispatlamıştır. J. J. Thomson (1856-1940) kendi atom modelini geliştirmiş ve 1906 yılında Nobel fizik ödülünü kazanmıştır. Mendeleyev periyodik tabloyu 1869 yılında Kimyanın Prensipleri adlı eserinde yayımlamıştır. Bu periodik tabloda bilinen 63 elementi atom ağırlıklarına ve benzer özelliklerine göre sıralamıştır. Marie Curie (1867-1934) radyoaktiviteyi ve sonrasında Polonyum ve Radyum'u keşetmiştir. 1911 yılında Nobel kimya ödülünü kazanmıştır. Ernest Rutherford 3 çeşit radyoaktifliği alfa parçacığı (+), beta parçacığı (-) ve gama ışınını keşfetmiştir. Bu gelişmelerin sonrasında ve öncesinde daha birçok bilim insanının katkısıyla kimya bilimi günümüze ulaşmıştır. 2011 yılı Birleşmiş Milletler tarafından uluslararası kimya yılı ilan edilmiştir.
Temel kavramlar ve konular > Asitler ve bazlar

| Tanım | Asit Baz Tepkimeleri | Asit Baz Tepkimeleri |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
Bronsted-Lowry tanımına göre: 
Lewis tanımına göre: 
Asit-Baz Temel Tanımlar
Ana madde: Asitler ve bazlar
Antik Yunanistan ve Antik Mısır'da belli başlı asitler ve bazlar halihazırda sınıflandırılmışlardı. Yunanlar ekşimsi tat veren sirke gibi maddeleri ὀξύς (ekşi) olarak adlandırmışlar, daha sonra bu sözcük Latinceye acere olarak geçmiş ve Avrupa dillerindeki anlamı da latinceden türeyerek bu dillere geçmiştir. Oksijen elementinin adı da Antoine Lavoisier'in oksijeni (asid üreten anlamında) hatalı tanımlamasından kaynaklanmaktadır. Asit ve bazların farklı tanımları mevcuttur.

Arhenius’un tanımına göre;
Bronsted-Lowry tanımına göre;
Lewis Teorisine göre;
Temel kavramlar ve konular > Asitler ve bazlar > Asit-baz tepkimeleri

Ana madde: Asit-baz tepkimesi
Asit ve baz etkileşim halinde bırakıldıklarında, tuz üreterek bir diğerini nötrleştirme eğilimi gösterirler. HCl ve NaOH'ın tepkimesi NaCl bileşiği (tuz) ve su üretir. HCl + NaOH → NaCl + H2O
Temel kavramlar ve konular > Atomun yapısı

Ana madde: Atom
1803-1808 yılları arasında öğretmenlik mesleğini yerine getirmekte olan John Dalton kimyanın iki temel yasası olan kütlenin korunumu ve sabit oranlar'ı kullanarak temel atom teorisini tanımlamıştır. Dalton'un atom teorisi üç ana önermeyi içermekteydi.  Bunlar;
Her kimyasal element küçük, bölünemeyen atom olarak adlandırılan parçacıklardan oluşmaktadır.
Aynı elementin atomları birbirine ağırlık ve özellikleri bakımından benzerdirler, fakat farklı elementlerin atomları birbirinden farklıdırlar.
Herhangi bir bileşik oluşurken, farklı elementler basit bir sayısal oranda birleşirler. Örneğin A atomu B atomuyla birleşip AB bileşiğini oluşturuyorsa, 2AB bileşiğini oluşturmak için 2A 2B'ile tepkimeye girmek zorundadır.
Dalton'un atom teorisini tanımlamasından yaklaşık yüzyıl sonra atomun temel parçacıkları keşif edilmiştir. 1897 yılında elektron, 1909 yılında proton  ve 1932 yılında nötron  keşif edilmiştir.
Modern atom teorisi öncesi atom modelleri
Thomson'ın atom modeli
Bohr atom modeli
Rutherford atom modeli
Atom'un temel parçacıkları keşif edildikten sonraki dönemde birçok isim atom teorisine kayda değer katkılar sağlamıştır. Bu isimlerden bazıları Einstein, De Broglie, Schrodinger ve Heisenberg'dir. 
Kuantum teorisi elektronların parçacık olmakla birlikte, aynı zamanda dalga özelliklerine sahip olduğunu göstermiştir. Modern atom teorisine göre atom etrafı olasılık bulutlarıyla (orbital) çevrili atom çekirdeğinden oluşmaktadır. Bu olasılık bulutları da elektronların en olası bulundukları yerleri ifade etmektedir. Dalga denklemleri kullanılarak bu orbitallerin şekli ve büyüklüğü hesaplanabilmektedir.
| Parçacık | Kütle | Yük | Anti Parçacık | Sembol | Keşif | Teori |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Nötron | 1,674927351(74)×10-27 kg | 0 | Antinötron | n0 | James Chadwick (1932) | Ernest Rutherford (1920) |
| Proton | 1,672621777(74)×10-27 kg | +1 e 1,602176565(35)×10-19 C | Antiproton | p+ | Ernest Rutherford (1917-1919, isimlendirilmesi; 1920) | William Prout (1815) |
| Elektron | 9,10938291(40)×10-31 kg | -1 e  -1,602176565(35)×10-19 C | Pozitron | e | J. J. Thomson (1897) | G. Johnstone Stoney (1874) |
Atomun temel parçacıkları
Temel kavramlar ve konular > Moleküllerin yapısı

Ana madde: Molekül
Molekül birbirine bağlı bir grup atomun oluşturduğu kimyasal bileşiklerin en küçük temel yapısına verilen addır. Diğer bir ifadeyle bir molekül bir bileşiği oluşturan atomların eşit oranlarda bulunduğu en küçük birimdir. Moleküller yapılarında birden fazla atom içerirler. Bir molekül aynı iki atomun bağlanması sonucu ya da farkı sayılarda farklı atomların bağlanması sonucu da oluşabilirler. Bir su molekülü 3 atomdan oluşur; iki hidrojen ve bir oksijen. Bir hidrojen peroksit molekülü iki hidrojen ve iki oksijen atomundan oluşur. Diğer taraftan bir kan proteini olan gamma globulin 19996 sayıda atomdan oluşmakla birlikte sadece 4 çeşit farklı atom içerir; hidrojen, karbon, oksijen ve nitrojen. Molekülleri oluşturan kimyasal bağlara Moleküler bağlar denir. Bunlar kovalent, iyonik ve metalik bağlardır.
Temel kavramlar ve konular > Moleküllerin yapısı > Moleküler bağlar

Karbon atomları arasında kovalent bağ
Na ve Cl atomları arasında iyonik bağ
Cu ve Cu arasında metalik bağ
Bir molekülün atomları arasında oluşan bağlardır. Moleküller arası bağlardan daha kuvvetlidirler. Bir su molekülünün atomlarını bir arada tutan bağ moleküler bağlara örnektir. Öte yandan su moleküllerini buz halindeyken bir arada tutan bağlar ise moleküller arası bağlara örnektir. Moleküler bağlar kovalent, iyonik ve metalik bağlardır.
Temel kavramlar ve konular > Moleküllerin yapısı > Moleküller arası kuvvetler

Moleküller arası kuvvetler, bir bileşiğin molekülleri arasında bulunan çekim kuvvetleridir. Bu kuvvetler bir bileşiğin katı, sıvı ya da gaz halinde bulunmasında, kaynama ve erime noktalarının değerinde ve çözünürlüğünde önemli rol oynar. Moleküller arası kuvvetler Van der Waals kuvvetleri ve hidrojen bağıdır.
Temel kavramlar ve konular > Bileşikler

Ana madde: Bileşik
Su, amonyak, karbonmonoksit ve karbondioksit gibi aşina olduğumuz maddeler aslında kimyasal bileşiktir. Bunların yanında daha az aşina olduğumuz sakkaroz (çay şekeri), asetilsalisilik asit (aspirin) ve askorbik asit (C vitamini) de kimyasal bileşiklere örnek teşkil etmektedirler. Bütün bu bileşiklerin ortak özelliği her birinin iki ya da daha fazla elementten oluşuyor olmalarıdır. Öyleyse, kimyasal bileşik iki ya da daha fazla elementin atomlarının oluşturduğu aynı özelliklere sahip moleküllerin oluşturduğu maddelerdir. Kimyasal bileşikler, moleküler bileşik ve iyonik bileşik olmak üzere ikiye ayrılır.
Temel kavramlar ve konular > Bileşikler > Bileşik çeşitleri

| Tanım | Kimyasal Formül | Kimyasal Formül |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Empirik Formül | CH2O |  |  |  |
| Moleküler Formül | C2H4O2 |  |  |  |
Yapısal Formül: 
Asetik Asit
1. Moleküler bileşik moleküllerden oluşmaktadır. Bu moleküller genel olarak metal olmayan birbirine kovalent bağla bağlı atomlardan oluşmaktadırlar. Moleküler Bileşikler kimyasal formüllerle ifade edilirler. Bu formüller de bileşiğin içerdiği elementleri ve bu elementlerin birbirine orantılı sayılarını vermektedir. Formül çeşitleri;
2. İyonik bileşik pozitif ve negatif iyonların elektrostatik çekimle birleşimi sonucu oluşan bileşiklerdir.
Temel kavramlar ve konular > Çözeltiler

Ana madde: Çözelti
Çözelti, bir ya da daha fazla maddenin (solute) moleküler düzeyde başka bir maddenin (solvent) içine karışıp, oluşturduğu homojen karışımdır. Bazı yaygın çözeltilere hava (02, N2 ve diğer bazı gazlar), doğalgaz (CH4, C2H6 ve diğer birçok madde), deniz suyu (su, tuz vs.), sirke (su ve asetik asit) ve pirinç (kalay, kurşun gibi çözeltiler örnek olarak verilebilir.
Temel kavramlar ve konular > Çözeltiler > Çözünürlük

Ana madde: Çözünürlük (kimya)
Çözünürlük, bir maddenin bir solvent içerisinde çözünme miktarını ifade etmek için kullanılır. Genellikle çözünen maddenin miktarının (solute) solventin hacmine bölünmesiyle elde edilir. Çözünürlüğü etkiyen faktörler;
Sıcaklık
Çözen ve çözülen maddelerin doğası
Basınç
olarak sıralanabilinir.
Temel kavramlar ve konular > Elektrokimya

Ana madde: Elektrokimya
Elektrokimya elektrik ve kimyasal değişimler arasındaki ilişkileri inceler. Kendiliğinden gelişen birçok kimyasal tepkime sonucunda elektrik akımı oluşmaktadır. Öte yandan elektrik akımı kendiliğinden gelişmeyen birçok tepkimenin gerçekleştirilmesinde kullanılmaktadır. Elektroliz süreciyle elektrik enerjisi kimyasal enerjiye dönüştürülebilmektedir.
Temel kavramlar ve konular > Kimyasal bağlar

Ana madde: Kimyasal bağlar
Kimyasal bağ farklı atomların elektronlarının etkileşimi sonucu oluşur ve atomları bir arada tutar. Kimyasal bağ atomlar arası elektron alışverişi sonucu oluşuyorsa iyonik bağ, eğer ortak paylaşım sonucu oluşuyorsa kovalent bağ olarak adlandırılır. Elektronların metal atomları arasında paylaşımı sonucu oluşuyorsa da buna metalik bağ denir.
Temel kavramlar ve konular > Kinetik

Ana madde: Kimyasal kinetik
Kimyasal kinetik, kimyasal tepkimeleri tepkime hızı, değişkenlerin tepkimeye etkileri, atomların yeniden dizilişi ve ara ürünlerin oluşumu gibi açılardan ele alır.
Temel kavramlar ve konular > Stokiyometri

Ana madde: Stokiyometri
Stokiyometri, kimyasal bir tepkimede bulunan reaktanların ve ürünlerin miktarlarının birbirleriyle olan sayısal ilişkilerini inceler. Dengedeki bir kimyasal tepkime ifadesinde, katsayılar kaç mol reaktanın bir diğer bir reaktanla tepkimeye girmek için gerekli olduğunu ve bu tepkimeden kaç mol ürün elde edileceğini ortaya koymada kullanılan metottur. Dengede olan bir tepkimede reaktanların ve ürünlerin miktarları arasında bölen ve bölünen kısımlarında pozitif tam sayılar içeren bir orantı oluştumaktadır. Örneğin metan'ın oksijen'le tepkimesinde, 1 molekül karbondioksit ve 2 molekül su oluşması için 1 molekül Metan 2 molekül oksijen ile tepkimeye girmelidir. CH4 + 2O2 → 1CO2 + 2H2O
Temel kavramlar ve konular > Termodinamik

Ana madde: Termodinamik
Termodinamik, enerji, ısı, entropi ve ekserji gibi fiziksel kavramlarla ilgilenen bilim dalı. Termodinamik her ne kadar sistemlerin madde ve/veya enerji alış-verişiyle ilgilense de, bu işlemlerin hızıyla ilgilenmez. Bundan dolayı aslında termodinamik denilirken, denge termodinamiği kastedilir. Zamana bağlı termodinamik olaylarla, denge halinde olmayan termodinamik ilgilenir.
Kimyanın temel kanunları

Avogadro yasası
Boyle yasası
Charles yasası
Gay-Lussac yasası
Enerjinin korunumu yasası
Kütlenin korunumu yasası
Dalton yasası
Sabit oranlar yasası
Dulong–Petit yasası
Faraday'ın elektroliz yasası
Gay-Lussac yasası
Graham difüzyon yasası
İdeal gaz yasası
Katlı oranlar yasası
Peryodik tablo yasası
Kimyanın ana bilim dalları

Kimya'nın ana alt dalları şöyle sıralanabilinir;
Analitik kimya
Anorganik kimya
Organik kimya
Fizikokimya
Termodinamik
Spektroskopi
Kimyasal kinetik
Teorik kimya
Biyokimya
Felsefe Taşının Peşinde Simyacı, Joseph Wright (1771)
Sceptical Chymist, Simyadan Kimya'ya evrilişi işaret eden eser, Robert Boyle 1661
Lavoisier ve Eşi
Dmitri Ivanowitsh Mendeleev, periyodik tablo ile tanınır.
John Dalton
Sıcaklığın çözünmeye etkisi:
soldaki karışım sıcak su sağdaki karışım ise soğuk su içermektedir.
Brabham

|  Brabham0> Genel bilgiler |
| --- | --- |
Uzun adı: Motor Racing Developments, Ltd.
Merkez:  Milton Keynes, United Kingdom
Takım ve araç bilgileri
Takım patronu: Bernie Ecclestone Gordon Murray Ron Dennis Charlie Whiting John Judd Herbie Blash
Yarış pilotları:  Jack Brabham  Dan Gurney  Denny Hulme  Jochen Rindt  Jacky Ickx  Graham Hill  Carlos Reutemann  Niki Lauda  Nelson Piquet  Riccardo Patrese  Elio de Angelis  Derek Warwick  Stefano Modena  Martin Brundle  David Brabham  Damon Hill  Héctor Rebaque  John Watson  Carlos Pace
Formula 1 Dünya Şampiyonası kariyeri
İlk yarış: 1962 Almanya Grand Prix
Takımlar Şampiyonluğu: 2 (1966, 1967)
Pilotlar Şampiyonluğu: 4 (1966, 1967, 1981, 1983)
Zafer: 35
Pol pozisyonu: 40
En hızlı tur: 42
1992 pozisyonu: -
Son yarış: 1992 Macaristan Grand Prix
Nelson Piquet Brabham'la 1981 Monako Grand Prix'inde
Motor Racing Developments Ltd, daha bilinen adıyla Brabham, 1960 yılında iki Avustralyalı, sürücü ve Formula Bir dünya şampiyonu Jack Brabham ve tasarımcı Ron Tauranac tarafından kurulan yarış otomobili üreticisi ve Formula Bir takımı. Takım otuz yıllık tarihinde dört pilotlar ve iki takımlar şampiyonluğu kazanmıştır. 2006 itibarıyla Jack Brabham'ın 1966 şampiyonluğu, kendi adını taşıyan bir araçla kazanılmış tek şampiyonluk olmaya devam etmektedir.1992 yılında satın alınmıştır.
|  Motor Racing Developments |
| --- | --- |
 Kurucular Jack Brabham Ron Tauranac Personeller Bernie Ecclestone Gordon Murray Herbie Blash Sergio Rinland Colin Seeley Dave Stubbs Charlie Whiting Dünya Şampiyonları  Jack Brabham  Denny Hulme  Nelson Piquet Pilotlar Şampiyonlukları 1966 1967 1981 1983 Markalar Şampiyonlukları 1966 1967 Formula 1 Araçları BT3 BT7 BT11 BT19 BT20 BT22 BT24 BT26 BT26A BT33 BT34 BT37 BT39 BT42 BT44 BT44B BT45 BT45B BT45C BT46 BT46B BT46C BT47 BT48 BT49 BT49B BT49T BT49C BT49D BT50 BT51 BT52 BT52B BT53 BT54 BT55 BT56 BT58 BT59 BT59Y BT60Y BT60B BT61 Indianapolis 500/USAC Araçları BT12 BT25 BT32 Formula 2 Araçları BT10 BT16 BT18 BT23 BT23C BT30 BT36 BT38 BT40 Formula Atlantic Araçları BT29 BT35A BT35B BT38B BT40 Formula 3 Araçları BT9 BT15 BT16A BT18A BT21 BT21B BT21X BT28 BT35C BT38C BT41 Formula Junior Araçları BT1 BT2 BT6 Diğer Tek Koltuklu Araçlar BT4 BT7A BT11A BT14 BT18B BT21A BT21C BT22 BT23A BT23B BT23D BT23E BT23F BT23G BT30X BT31 BT35X BT36X BT43 Spor Arabalar BT5 BT8 BT17 BT62 BT63 
}}
Dracula (dizi, 2020)

| Dracula |
| --- | --- |

Format: Televizyon dizisi
Tür: Dram Korku
Proje tasarımcısı: Mark Gatiss Steven Moffat
Uyarlama: Dracula –Bram Stoker
Geliştiren: Mark Gatiss Steven Moffat
Yazar: Mark Gatiss Steven Moffat
Yönetmen: Jonny Campbell Damon Thomas Paul McGuigan
Başrol: Claes Bang Dolly Wells John Heffernan
Besteci: David Arnold Michael Price
Ülke:  Birleşik Krallık
Dili: İngilizce
Sezon sayısı: 1
Bölüm sayısı: 3
Yapım
Yönetici yapımcı: Mark Gatiss Steven Moffat Sue Vertue Ben Irving
Yapımcı: Sue Vertue
Gösterim süresi: 88–91
Yapım şirketi: Hartswood Films
Dağıtımcı firma: BBC Studios
Yayın bilgileri
Kanal: BBC One Netflix
Yayın tarihi: 1 Ocak 2020 (2020-01-01) - 3 Ocak 2020 (2020-01-03)
Dış bağlantılar
İnternet sitesi
Yapım sitesi
Dracula, Mark Gatiss ve Steven Moffat tarafından geliştirilen ve Bram Stoker'ın aynı adlı romanına dayanan bir televizyon dizisidir. 3 bölümden oluşan dizi BBC One ve Netflix'te yayımlandı. Claes Bang baş karakter olarak rol aldı. Dolly Wells, Agatha ve Zoe Van Helsing karakterlerini canlandırırken Mark Gatiss Frank Renfield'ı, Joanna Scanlan baş rahibeyi, John Heffernan Jonathan Harker'ı, Morfydd Clark Mina'yı, Sacha Dhawan Dr. Sharma'yı canlandırdı.