stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Radyoaktif atık
Radyoaktif atıkların bertaraf edilme yöntemleri > Sıkıştırma

Sıkıştırma, atık hacimlerini azaltmanın basit bir yoludur ve esas olarak katı endüstriyel DSA işlemek için kullanılmaktadır.. Bazı ülkeler (Almanya, Birleşik Krallık ve ABD), OSA ve transuranik atıkların hacminin azaltılması için de teknolojiyi kullanmaktadır. Kompaktörler, düşük kuvvetli sıkıştırma sistemlerinden (~ 5 ton) süper sıkıştırıcılar olarak adlandırılan 1000 tonun üzerinde sıkıştırma kuvvetine sahip preslere kadar değişebilmektedir. Hacim azaltma faktörleri, işlenen atık malzemeye bağlı olarak tipik olarak 3 ile 10 arasındadır.
DSA(düşük seviye atık) sıkıştırıldıktan sonra paketlenmektedir. Hacim küçültme işlemi uygulanmış ve paketlenmiş düşük seviyeli radyoaktif atıklar yüzey depolama tesisine taşınmakta ve 60 yıl tesiste depolanmaktadır. 60 yıl santral sahasında yüzey depolama tesisinde bekletilen atıklar 60 yılın sonunda santral sahası dışında bulunan yakın yüzey bertaraf tesisinde bertaraf edilmektedir.
Radyoaktif atıkların bertaraf edilme yöntemleri > Dönüşüm (Transmutasyon)

Bazı izotopların çok uzun bir ömrü vardır ve potansiyel olarak çok uzun vadeli radyasyon tehlikeleri sunmaktadır. Fransa'da her yıl çalıştırılan 55 nükleer santral reaktöründen boşaltılan yakıtta bulunan temel uzun ömürlü izotopların (yarı ömrü 30 yıldan uzun olanlar olarak tanımlanmıştır) yarı ömürlerini ve miktarlarını göstermektedir. Bazı ülkelerde (Fransa, Birleşik Krallık, Japonya) kullanılmış yakıt, daha sonra kullanılmak üzere uranyum ve plütonyum çıkarmak için yeniden işlenirken diğerlerinde (ABD veya İsviçre gibi) boş yakıt doğrudan depolanmak üzere tasarlanmıştır. Yakın zamana kadar, uzun ömürlü atıkların bertarafı için ciddi olarak düşünülen tek çözüm, derin yeraltı jeolojik olarak kararlı depolarda depolamaktır. Bununla birlikte, bu çözüm, deponun güvenliği ve emdirmezliği konusundaki belirsizliklerden yüz binlerce yıldan ve ayrıca olumsuz kamuoyundan muzdariptir. Bu nedenle, uzun ömürlü radyoaktif atıkları bölme ve daha sonra yüzeyde depolanabilecek olan kararlı veya kısa ömürlü izotoplara dönüştürme olasılığı şu anda araştırılmaktadır. Uzun ömürlü izotopları kararlı veya kısa ömürlü elementlere dönüştürmek için iki nükleer reaksiyon kullanılabilmektedir: bir nötronun yakalanması veya (aktinitler için) nötronun neden olduğu fisyon, her ikisi de reaktör tipi nötron akısında meydana gelmektedir.
Pratik bir bakış açısından, nötron, dönüşüm için en yararlı olanı olarak kabul edilmektedir. Teknolojiler, fisyon, füzyon ve spallasyon reaksiyonları yoluyla verimli bir şekilde büyük miktarda nötron üretmek için iyi geliştirilmiş veya geliştirilme aşamasındadır.
Dönüşüm ayrıca uzun vadeli bertaraf için bir çözüm sunmaktadır. Özellikle bir kimyasal elementi daha az zararlı olana dönüştürmeyi içermektedir. Yaygın dönüşümler, klordan argona veya potasyumdan argona gitmeyi içermektedir. Dönüşümün arkasındaki itici güç, reaksiyon malzemelerine çarpan bir proton gibi bir dış uyarandan kaynaklanan kimyasal reaksiyonlardır. Doğal dönüşüm de uzun bir süre boyunca gerçekleşebilir. Doğal dönüşüm, aynı zamanda, atığa yeterince izole zaman vermenin, çok az risk oluşturan veya hiç risk oluşturmayan, bölünemez bir malzeme haline gelmesine izin vereceği varsayımıyla jeolojik depolamanın arkasındaki temel güç olarak hizmet etmektedir.
Radyoaktif atıkların bertaraf edilme yöntemleri > Yeniden işleme

Yeniden işleme, plütonyum ve uranyumu, kullanılmış (veya "kullanılmış") yakıtta bulunan diğer nükleer atıklardan nükleer güç reaktörlerinden ayıran bir dizi kimyasal işlemdir. Süreç, israfı önlemeyi ve faydalı bileşenleri faydalı olmayanlardan ayırmayı içermektedir.
Ayrıştırılan plütonyum, reaktörlere yakıt sağlamak için kullanılabileceği gibi nükleer silahlar yapmak için de kullanılabilir. 1970'lerin sonlarında, Amerika Birleşik Devletleri nükleer silahların yayılmasının önlenmesi gerekçesiyle ABD elektrik reaktörlerinden kullanılmış yakıtı yeniden işlemden geçirmeye değil, bunun yerine doğrudan en az onlarca yıldır çevreden izole kalacağı derin bir yeraltı jeolojik havuzuna atmaya karar vermiştir. Yeniden işleme programının bazı destekçileri, bunun nükleer atık sorununun çözülmesine yardımcı olacağına inanırken, yeniden işleme radyoaktif atıkların depolanması ve bertaraf edilmesi ihtiyacını azaltmayacağı düşünülmektedir. Daha da kötüsü, yeniden işleme, teröristlerin nükleer silah malzemeleri edinmesini ve ulusların nükleer silah programları geliştirmesini kolaylaştıracağı düşüncesidir. Bazı yeniden işleme savunucuları, geliştirilmekte olan yeni yeniden işleme teknolojilerinin "yayılmaya dirençli" olacağını iddia etseler de, uluslararası müfettişlerin bunları korumaları daha zor olacağı düşünülmektedir çünkü işleme sırasında ve sonrasında silahta kullanılabilen materyallerin hassas ölçümlerini yapmanın daha zor olacağı tahmin edilmektedir.
Kullanılmış yakıt, yararlı bileşenlerini geri dönüştürmek için yeniden işlenmediğinde, uzun süreli depolamadan sonra ve bertaraf edilmeden önce kapsüllenmektedir. Yakıtın kendisi, tüplerin içinde sabit seramik yakıt peletleri içermektedir. Ancak atılmadan önce bunlar, ek koruma sağlamak için yaklaşık beş metre uzunluğundaki büyük metal kutulara konmaktadır. İsveç ve Finlandiya, her biri yaklaşık 12 yakıt düzeneği tutan bir dökme demir veya bor çeliği iç yapıya sahip bakır bidonlar kullanmaktadır
Radyoaktif atıkların bertaraf edilme yöntemleri > Radyoaktif atıkları uzaya gönderme

Uzay imhası ek bir seçenek olarak ortaya çıkmıştır, ancak pek geçerli bir seçenek olarak değildir. Özellikle, uzay imhası, nükleer atıkları bir uzay mekiğine koymak ve mekiği uzaya fırlatmakla ilgilidir. Tek bir mekikte taşınabilecek nükleer atık miktarı, ele alınması gereken toplam atık miktarına kıyasla son derece küçük olacağı için, bu hem pratiklik hem de ekonomik açıdan bir sorun haline gelmektedir. Dahası, mekiğin uzaya giderken patlaması olasılığı, konuyu yalnızca daha da kötüleştirebilir, çünkü böyle bir patlama yalnızca nükleer atığın makul kontrol önlemlerinin çok ötesine yayılmasına neden olabilme potansiyeline sahiptir.
Radyoaktif atıkların bertaraf edilme yöntemleri > Buzullarda depolama

1980'den beri bu seçenek dikkate alınmamıştır. Isı üreten atık konteynerleri, Grönland ve Antarktika'da bulunanlar gibi sabit buz tabakalarına yerleştirilmesi düşünülmüştür. Kaplar çevredeki buzu eritecek ve buz tabakasının derinliklerine çekilecek ve burada buz, atıkların üzerinde yeniden donarak kalın bir bariyer oluşturacaktır. Buz tabakalarında bertaraf teknik olarak tüm radyoaktif atık türleri için düşünülebilirse de, yalnızca atıkların ürettiği ısının eriyerek buzun içinde kendi kendine gömülmesini sağlamak amacıyla kullanılabileceği YSA için ciddi bir şekilde araştırılmıştır. Buz tabakalarında bertaraf seçeneği hiçbir yerde uygulanmamıştır. 1959 Antarktika Antlaşması'nı imzalayan veya kendi ulusal sınırları içinde radyoaktif atık yönetimine bir çözüm sağlamayı taahhüt eden ülkeler tarafından reddedilmiştir.
Radyoaktif atıkların bertaraf edilme yöntemleri > Kaya eritme

Derin kaya eritme seçeneği, bitişik kayadaki atıkların eritilmesini içerir. Buradaki fikir, atığı içeren veya atığı seyreltilmiş bir formda kaplayan (yani büyük hacimli kaya boyunca dağılmış) ve kolayca süzülüp yüzeye geri taşınamayan kararlı, katı bir kütle üretmektir. Bu teknik esas olarak vitrifiye YSA gibi ısı üreten atıklar ve ısı kaybını azaltmak için uygun özelliklere sahip ana kayalar için önerilmiştir.
Sıvı veya katı formdaki YSA, kazılmış bir boşluğa veya derin bir sondaj deliğine yerleştirilebilir olarak düşünülmüştür. Atıkların ürettiği ısı daha sonra birikerek çevredeki kayayı eritecek ve radyonüklitleri büyüyen bir erimiş malzeme küresinde çözecek kadar büyük sıcaklıklara neden olacaktır. Kaya soğudukça kristalleşir ve radyonüklitleri kaya matrisine dahil eder, böylece atığı daha büyük bir kaya hacmine dağıtır. Bu seçeneğin, ısı üreten atığın kaplara yerleştirileceği ve kabın etrafındaki kayanın eritildiği bazı varyasyonları bulunmaktadır. Alternatif olarak, yetersiz ısı üretilirse atık, geleneksel veya nükleer patlama ile kaya matrisinde hareketsizleştirilecektir. Radyoaktif atıklar için kaya eritme hiçbir yerde uygulanmamıştır. Kaya eritme ile ilgili laboratuvar çalışmaları dışında, bu seçeneğin fizibilitesine ilişkin pratik kanıtlar yoktur.
Radyoaktif atıkların bertaraf edilme yöntemleri > Batma bölgelerinde bertaraf

Yitim bölgeleri, Dünya'nın kabuğunun daha yoğun bir bölümünün daha hafif, daha yüzer bir bölümün altına indiği alanlardır. Yerkabuğunun bir bölümünün diğerinin altındaki hareketi, açık denizde bir hendekle işaretlenir ve depremler genellikle iki levha arasındaki eğimli temasın bitişiğinde meydana gelir. Üstteki levhanın kenarı, hendeğe paralel bir dağ zinciri oluşturmak için buruşur ve yukarı kaldırılır. Derin deniz çökeltileri alçalan levhadan kazınabilir ve bitişik dağlara dahil edilebilir. Okyanus levhası sıcak mantoya doğru alçalırken, bazı kısımları erimeye başlayabilir. Bu şekilde oluşan magma yukarı doğru hareket eder, bir kısmı volkanik deliklerden çıkan lav olarak yüzeye ulaşır. Bu seçenek için fikir, hendek bölgesindeki atıkların Dünya'nın derinliklerine çekilecek şekilde bertaraf edilmesi olacaktır.
Yitim bölgeleri, Dünya yüzeyinde bir dizi konumda bulunsa da, coğrafi olarak çok sınırlıdırlar. Uluslararası çözümler aranmadıkça, atık üreten her ülke derin deniz çukurlarına bertaraf etmeyi düşünemezdi. Bununla birlikte, bu seçenek hiçbir yerde uygulanmamıştır ve bir tür deniz bertarafı olduğu için uluslararası anlaşmalar tarafından buna izin verilmemektedir.
Sellafield (İngiltere)'de atık vitrifikasyon tesisi
Harman Sonu (film, 1946)

| --- | --- |
Harman Sonu

Yönetmen: Hadi Hün
Yapımcı: Fuat Rutkay
Senarist: Hadi Hün
Oyuncular: Suzan Yakar, Hadi Hün, İsmail Dümbüllü, Kadri Ögelman, Haluk Sarıcı, Mümtaz Ener, Mehmet Karaca, Ahmet Güldürür, Mahmut Moralı, Nevin Seval, Vasfi Rıza Zobu, Perihan Yanal, Seniye Baran, Şaziye Moral, Behzat Butak, Tevfik İnce, Behzat Haki
Müzik: Zeki Duygulu, Necmi Rıza Ahıskan, Cemil Cankat
Görüntü yönetmeni: Cezmi Ar, Yoakim Filmerides
Türü: Komedi, Müzikal, Romantik
Renk: Siyah-Beyaz
Yapım yılı: 1946
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Devam filmi: Harman Sonu Dönüşü
Harman Sonu, Hadi Hün'ün senaryosunu yazıp, yönettiği 1946 yılında çekilmiş olan, Türk yapımı sinema filmidir. Yapımcısı Fuat Rutkay'dır. 1950 yılında Vedat Örfi Bengü'nün yönettiği devam filmi olan Harman Sonu Dönüşü çekilmiştir.
Konu

Köyün en güzel kızı ve ona büyük bir aşkla bağlı iki adamın öyküsü konu edilmektedir.
Oyuncular

Suzan Yakar 
 Hadi Hün 
 İsmail Dümbüllü 
 Kadri Ögelman 
 Haluk Sarıcı 
 Mümtaz Ener 
 Mehmet Karaca 
 Ahmet Güldürür 
 Mahmut Moralı 
 Nevin Seval 
 Vasfi Rıza Zobu 
 Perihan Yanal 
 Seniye Baran 
 Şaziye Moral 
 Behzat Butak 
 Tevfik İnce 
 Behzat Haki
Fazıl Hüsnü Dağlarca

| Fazıl Hüsnü Dağlarca |
| --- | --- |

Doğum: 26 Ağustos 1914(1914-08-26) İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 15 Ekim 2008 (94 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Karacaahmet Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk
Vatandaşlık:  Türkiye
Meslek: Şair
Ödüller: Tüm Liste
İmza

Kadıköy Kalamış Parkı'nda Fazıl Hüsnü Dağlarca heykeli
Fazıl Hüsnü Dağlarca (26 Ağustos 1914, İstanbul - 15 Ekim 2008, İstanbul), Türk şair. 2007 yılına kadar yayınlanmış 60'tan fazla şiir koleksiyonuyla Türkiye Cumhuriyeti'nin en üretken Türk şairlerinden birisi olan Dağlarca Struga Şiir Akşamları Altın Çelenk Ödülüne layık görüldü. 1971 yılında Şilili şair Pablo Neruda'nın aldığı Nobel Edebiyat Ödülü için hazırlanan listede adaylardan birisi olduğu 50 yıllık İsveç Akademisi arşivlerinin 2022'de kamuoyuna açılması ile ortaya çıktı.
Hayatı

26 Ağustos 1914 tarihinde İstanbul'da doğmuştur. Süvari yarbayı Hasan Hüsnü Bey'in oğludur. İlköğrenimini Konya, Kayseri, Adana ve Kozan'da, ortaöğrenimini Tarsus ve Adana ortaokulundan sonra girdiği Kuleli Askeri Lisesi'nde 1933 yılında tamamladı. Aile, Ataç, Çağrı, Devrim, İnkılapçı Gençlik, Kültür Haftası, Türkçe, Türk Dili, Türk Yurdu, Varlık, Vatan, Yeditepe, Yücel, Yenilik ve Yön gibi dergi ve gazetelerde şiirlerini yayımladı. 1935'te piyade subayı göreviyle Doğu ve Orta Anadolu'nun, Trakya'nın pek çok yerini dolaştı. Ordudaki hizmeti on beş yılı doldurunca, ön yüzbaşı rütbesiyle askerlikten 1950'de ayrıldı. 1952-1960 yılları arasında Çalışma Bakanlığı'nda iş müfettişi olarak İstanbul'da çalıştı. Âsû adlı eseriyle Yeditepe Şiir Armağanı'nı kazandı (1955-56). Buradan ayrıldıktan sonra İstanbul Aksaray'da "Kitap" kitabevini açtı ve yayıncılığa başladı. Ocak 1960-Temmuz 1964 yılları arasında dört yıl Türkçe isimli aylık dergiyi çıkardı. İlk yazısı 1927'de Yeni Adana gazetesinde yayınlanan bir hikâyedir, İstanbul dergisinde 1933'te çıkan "Yavaşlayan Ömür" adlı şiiriyle adını duyurmaya başladı. Varlık, Kültür Haftası, Yücel, Aile, İnkılâpçı Gençlik, Yeditepe ve Türk Dili dergilerinde şiirleri çıktı. Bugüne kadar kendisine birçok ödül verilen şair 1967'de ABD'deki Milletlerarası Şiir Forumu tarafından "En iyi Türk Şairi" seçilmişti. Türk Dil Kurumu Yönetim Kurulu üyesiydi. Dil Devrimine ilişkin düşüncelerini Türk Dil Kurumu Koçaklaması'nda şöyle dile getirmiştir:
"Türk Dil Kurumunu kurarken Mustafa Kemal’in tek mutsuzluğu vardı
Türkçeyi sevdiğini daha Türkçe söyleyememek
Kimilerinin şimdi tek mutluluğu var
Türkçeyi sevdiklerini daha Osmanlıca söylemek...."
Toplumculuğunun temelinde insana ve insan hayatına saygı yatan Dağlarca, bu yüzden hiçbir edebî akım ve kişiden etkilenmeden kendi kozasını örer. Çok yazan ve üreten bir şair kimliğiyle, bağımsız kalarak hiçbir şairden etkilenmemiş, hiçbir akımın etkisinde kalmayarak şiirlerini yazmıştır. Onun sanat anlayışını şu cümlesi özetler:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Sanat eseri hem bir saat gibi içinde bulunduğumuz zamanı, hem de bir pusula gibi gidilmesi gereken yönü işaret etmelidir. | „ |

Türkçeye bakışını ise "Türkçem, benim ses bayrağım" diyerek Türkçe Katında Yaşamak adlı şiirinde sergilemiştir.
"Türk şiirinin büyük şairi" olarak tanımlanan Dağlarca, 94 yaşında zatürre tedavisi gördüğü hastanede öldü. Şair Fazıl Hüsnü Dağlarca, bu yılın ilk aylarında yaptığı bir röportajda ölümünden sonra Kadıköy'de yaşadığı evin müze haline getirilmesini vasiyet etmişti. Evini Kadıköy Belediyesi'ne bağışlayan Dağlarca, Mühürdar Caddesi'ndeki evinde kendisini ziyaret eden Kadıköy Belediye Başkanı Selami Öztürk'e, evinin müzeye dönüştürülmesi için vasiyette bulunmuştu.
20 Ekim 2008'de Karacaahmet Mezarlığına defnedilmiştir.
Yaşamından sonra evinde bulunan şiirleri "Kaçaklar" başlığı altına 3 kitapta toplanmıştır.
2022 yılında 50 yıllık arşivlerini açan İsveç Akademisi, yayımladığı belgelere göre Şilili şair ve yazar Pablo Neruda'nın kazandığı 1971 Nobel Edebiyat Ödülü için hazırlanan 90 kişilik aday listesinde Fazıl Hüsnü Dağlarca'nın adının da yer aldığı ortaya çıktı.
Eserleri

Bir zamanlar Sözcü dergisinde (1960) ve Vatan dergisinde (1961-1962) yazdığı, özdeyiş niteliğinde kısa düz yazıları bir yana bırakılırsa, yalnız şiirle uğraşan ve şiirlerini Türkiye'nin hemen hemen bütün edebiyat dergilerine yaymış olan Dağlarca'nın kitapları.
1935: Havaya Çizilen Dünya
1940: Çocuk ve Allah
1943: Daha
1945: Çakırın Destanı
1945: Taşdevri
1949: Üç Şehitler Destanı
1950: Toprak Ana
1951: Aç Yazı
1951: İstiklâl Savaşı-İnönüler
1951: İstiklâl Savaşı-Samsun'dan Ankara'ya
1951: Sivaslı Karınca
1953: Anıtkabir
1953: İstanbul- Fetih Destanı
1955: Âsû
1957: Delice Böcek
1958: Batı Acısı
1960: Hoo'lar
1960: Özgürlük Alanı
1961: Cezayir Türküsü
1962: Aylam
1963: Türk Olmak
1964: Yedi Memetler
1965: Çanakkale Destanı
1965: Dışarıdan Gazel
1965: Kazmalama
1965: Yeryağ
1966: Vietnam Savaşımız
1967: Açıl Susam Açıl
1968: Haydi
1968: Kubilay Destanı
1969: 19 Mayıs Destanı
1970: Hiroşima
1971: Kuş Ayak
1971: Malazgirt Ululaması
1972: Haliç
1972: Kınalı Kuzu Ağıdı
1973: Bağımsızlık Savaşı-30 Ağustos
1973: Bağımsızlık Savaşı-İzmir Yollarında
1973: Bağımsızlık Savaşı-Sakarya Kıyıları
1973: Gazi Mustafa Kemal Atatürk
1974: Arka Üstü
1974: Yeryüzü Çocukları
1976: Yanık Çocuklar Koçaklaması
1977: Balinayla Mandalina
1977: Hollandalı Dörtlükler
1977: Horoz
1978: Yazıları Seven ayı
1979: Çukurova Koçaklaması
1979: Göz Masalı
1979: Yaramaz Sözcükler
1980: Şeker Yiyen Resimler
1981: Cinoğlan
1981: Çıplak
1981: Güneş Doğduran
1981: Hin ile Hincik
1981: Nötron Bombası
1981: Yunus Emre'de Olmak
1982: Koşan Ayılar Ülkesi
1985: Dişiboy
1985: İlk Yapıtla 50 Yıl Sonrakiler
1986: Takma Yaşamalar Çağı
1990: Uzaklarla Giyinmek
1992: Dildeki Bilgisayar
2007: İçimdeki Şiir Hayvanı
Mustafa Kemal'in Kağnısı
Yavaşlayan Ömür
Kuşların Çektiği Kağnı
Ödüller

1946: Cumhuriyet Halk Partisi Şiir Yarışması Üçüncülük
1956: Yeditepe Şiir Armağanı
1958: Türk Dil Kurumu Şiir Ödülü
1966: Türkiye Milli Talebe Federasyonu Turhan Emeksiz Armağanı
1967: International Poetry Forum Yaşayan En İyi Türk Şairi (ABD)
1973: Arkın Çocuk Edebiyatı Üstün Onur Ödülü
1974: Struga 13. Şiir Festivali Altın Çelenk Ödülü (Yugoslavya)
1974: Milliyet Sanat Dergisi Yılın Sanatçısı
1977 Sedat Simavi Vakfı Edebiyat Ödülü
2005: Vehbi Koç Ödülü
2008: Kültür Sanat Hizmet Ödülü
Konuyla ilgili yayınlar

Ahmet Necdet, Modern Türk Şiiri Yönelimler, Tanıklıklar, Örnekler , Broy Yayınevi, Ekim 1993
Ahmet Soysal, Yapı Kredi Yayınları, 1999 (2007 2nd edition) "Arzu Varlık, Dağlarca'ya Bakışlar ettik"
Ahmet Soysal, "EŞSİZ Olana yakınlık", Kanat Yayınları (2006)
Yasemin Arpa, Dağlarca İle Söz Kuşlarından Kalan Parıltı , Yazı Kitap (2010)
Banu Kanıbelli, "Dağlarca", Albüm, Ada Müzik (2021)
Fazıl Hüsnü Dağlarca Mozolesi ve Kitap
Şirin Mirzayev

| Şirin |
| --- | --- |
Doğum: 5 Ocak 1947(1947-01-05) Hankendi, Azerbaycan SSC, Sovyetler Birliği
Ölüm: 18 Haziran 1992 (45 yaşında) Ağdam, Azerbaycan
Defin yeri: Azerbaycan
Çatışma/savaşları: Karabağ savaşı
Ödülleri: 

Şirin Mirzayev, Azerbaycan Ulusal Kahramanı.
Hayatı

Aslen Shusha'nın Mirzli köyünden olan Shirin 6 ocak 1947de Khankendi'nde doğdu. Nizamin adını ulusal okulu bitirdikten sonra askere gitmiştir. Bir süre Bakü'deki İç Birlikte görev yaptıktan sonra, 1967'de Leningrad'daki (şimdiki St. Petersburg) Yüksek Askeri Okuluna başladı ve 1971'de askeri eğitimini başarıyla tamamladı ve Erivan'a gönderildi. Beş yıl görev yaptıktan sonra Bakü'ye döndü. 1976'da sınıf arkadaşı Flora Gasimova ile evlenmişti. Bu evlilikten iki çocuğu var.
1988'de Askeri Siyasi Akademi'de okudu ve 15 yıl İç Birlikte  görev yaptı. 1991 yılında Anavatan aşkı, Anavatan'a hizmet etme arzusu onu Agdam'a getirdi. Bu zamanda, onun gibi profesyonel askerî personele büyük bir ihtiyaç vardı. 1991 yılının Ekim ayında, tüm engellere ve sıkıntılara rağmen, teğmen albay Shirin Mirzayev ilk defa düzenli kendini savunma taburu yarattı. Bu, o dönemde çok önemli bir adımdı. Mayıs 1992'de, üç taburdan ibaret  birimi oluşturuldu. S. Mirzayev, Ağdam bölgesindeki askeri komutan ve birim komutanı oldu. 28 Mart 1992'de, Şirin Mirzayev ve destekçilerinin çabalarının bir sonucu olarak, cumhuriyette 1ci tabur yaratıldı ve albay Şirin Vali oğlu Mirzayev, Aghdam ilindeki kendini savunma taburunun komutanı oldu. Haziran 1992'de Sirxavend yönündeki bir savaş operasyonu sırasında mayınlara düşerek öldü.
Savaş Yolu

Sh. Mirzayev'in yolu cumhuriyyetde  örnektir. Onun gösterdiği kahrmaliklar sayesinde, Farrukh, Pircamal, Kazanchi, Ballykaya, Garashlar, Bashirli, Sirkhavend, Agbulag, Dakhraz ve Nakhchıvanli köyleri Ermenilerden kurtarıldı.
1990-1991'de Ermenilerin Karabağ'daki provokasyonları arttığından, gönüllü bir askerî birlik oluşturulması acil hale geldi. Bu yüzden Ağustos 1991’de Mirzoyev Ağdam'a gidiyor. Mayıs 1992’de üç taburdan ibaret alay yaratıldı. Tecrübelerine göre, Aghdam'ın kendini savunma taburunun komutanı olmuştur.
Baş komutan olarak seçilmesinden sonra, 1.200'den fazla genç gönüllü ordunun saflarına geldi. Sh. Mirzayev, Aghdam ilindeki askeri komiser ve alay komutanlığı görevini yerine getiriyordu. Bir komutan olarak, Mirzayev her zaman cephede savaşmıştır. Bu kalite alayım tüm üyelerine ilham veriyor ve hatta silahların uzak bölgelere teslimini bile yönetiyor. İlk başta, gönüllü olarak gelen askerle hiçbir şey bilmiyorlardı. Mirzoyev'in kişisel, askeri hukuka sıkı sıkıya bağlılık, kişisel meydan okuma ve her askere kayıtsızlık, tüm eksiklikleri ortadan kaldırıyor. 18 Haziran 1992'de komutalık ettiği alaya birlikte ön cepheye gitmiştir. Tankları hazırladıktan sonra arka cepheye döndüğünde, arabası mayınlara düşer ve ölmüştür. Ve 5 Şubat 1993'te, Şirin Mirzayev'in yarattığı tabur iptal edildi.
Shirin Mirzayev'in yaşamından bahseden “Savaşçı” adlı kitabın yazarı, askeri gazeteci olan İbrahim İbadoğlu'dur.
Aile durumu

Milletvekili Flora Gasimova, Şirin Mirzayev'in eşiydi. Lisede aynı sınıfta eğitim almışlardı. 1976'da evlendiler.
Oğlu polis memuru ve iç işlerinde çalışıyor. Kızı İngilizce öğretmenidir.
Ulusal Kahraman

1994 yılında öldükten sonra "Azerbaycan Milli Kahramanı" unvanını aldı.
Ödülleri

Baküdeki caddelerden biri kahramanımızın adını taşıyor. Hizmet ettigi 836 saylı askeri hissenin önünde anıtı var.
Ankara Casusu Çiçero

| --- | --- |
Filmin orijinal afişi
Yönetmen: Mehmet Muhtar
Yapımcı: Kemal İşmen
Senarist: Mehmet Muhtar
Oyuncular: Vedad Karaokçu, Berrin Aydan
Görüntü yönetmeni: Coni Kurteşoğlu
Stüdyo: İnci Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Macera, Savaş
Renk: Siyah-beyaz
Yapım yılı: 1951
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Ankara Casusu Çiçero yönetmenliğini ve senaryo yazarlığını Mehmet Muhtar'ın, yapımcılığını Kemal İşmen'in yaptığı, görüntü yönetmenliğini Coni Kurteşoğlu'nun üstlendiği, başrollerinde Vedad Karaokçu ve Berrin Aydan'ın yer aldığı 1951 yılı yapımı Türk filmidir.
Oyuncular

Vedad Karaokçu
Berrin Aydan
Rana Şuna
Hasan Çelik
Kemal Emin Bara
Münir Ceyhan
Atıf Kaptan
Kadir Savun
Konusu

Filmin senaryosu gerçek bir öyküye dayanır. II. Dünya Savaşı yıllarında Ankara'daki İngiliz Büyükelçisi'nin uşaklığını yapan "Çiçero" kod adlı Kosovalı Arnavut asıllı Türk vatandaşı casus Elyesa Bazna'nın İngiliz planlarını Naziler'e satmasını ele almıştır. Babasının ölümünden sorumlu tuttuğu İngilizler'den nefret eden Bazna, aslında opera sanatçısı olmak istiyordu. Ancak geçimini sağlamak için Ankara'daki sefaretlerde uşaklık yapıyordu. Alman büyükelçisi Franz von Papen döneminde uşaklık yaptığı İngiliz büyükelçisi Hugh Knatchbull-Hugessen'den elde ettiği belgeleri Almanlara satıyordu. O dönemde Alman Büyükelçiliğinden bir görevlinin İngilizler'e sığınması üzerine yakalanma endişesiyle İngiliz Büyükelçiliğindeki görevinden ayrılan Bazna'ya hizmetleri karşılığı ödenen paranın Almanların İngiliz ekonomisini çökertme maksadıyla çıkardıkları sahte banknotlarla yapıldığı ortaya çıkar. Aynı konu 1952 tarihli Amerikan yapımı Ankara Casusu (orijinal adı: 5 Fingers) filminde de işlenmiştir.
Nasreddin Hoca ve Timurlenk

Başlığın diğer anlamları için Nasreddin Hoca (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Filmin giriş ekranı.
Yönetmen: Faruk Kenç
Senarist: Zeki Alpan
Müzik: Hasan Mutlucan
Görüntü yönetmeni: Kazım Koşkan
Stüdyo: İstanbul Film
Dağıtıcı: Volkan Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Komedi
Renk: Siyah-beyaz
Çıkış tarih(ler)i: 11 Mart 1954 (1954-03-11)
Süre: 70 dakika
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Nasreddin Hoca ve Timurlenk, Faruk Kenç'in 1954 yılında gösterime giren komedi filmi.
Konu

Nasreddin Hoca'nın Kadı Cafer nedeniyle içerisinde düştüğü zor durumlar ve bu durumlardan kurtulmasının işlendiği filmde Nasreddin Hoca'nın oğlu Firuz ile Kadı Cafer'in kızı Gülfem'in birbirlerine kavuşma macerası ve Timurlenk'in olaylara müdahil oluşu mizahi bir dille anlatılmaktadır.
Karakterler

İsmail Dümbüllü - Nasreddin Hoca
Zeki Alpan - Kadı Cafer
Vedat Karaokçu - Timurlenk
Alev Koral - Gülfem
Ali Üstüntaş - Firuz
Halide Pişkin - Zübeyde Hatun
İnci Birol - Çengi Şehnaz
Tamer Balcı - Ceylan Recep
Salih Tozan - Mişon Efendi