stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Luis Malagón

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Luis Ángel Malagón Velázquez
Doğum tarihi:  2 Mart 1997 (27 yaşında)
Doğum yeri:  Zamora, Michoacán, Brezilya
Boyu:  1,82 m (5 ft 11+1⁄2 in)
Mevkii:  Kaleci
Kulüp bilgileri
Kulübü:  CF América
Numarası:  1
Altyapı kariyeri
2012:  Santos Laguna
2013:  Real Zamora
2014-2020:  Atlético Morelia
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2016-2020 |  Atlético Morelia |  10 |  (0) |
| 2020-2022 |  Club Necaxa |  72 |  (0) |
| 2023- |  CF América |  75 |  (0) |
| Toplam |   |  157 |  (0) |
Millî takım kariyeri
| 2018 |   Meksika U-21 |  5 |  (0) |
| 2019-2021 |   Meksika U-23 |  6 |  (0) |
| 2023- |   Meksika |  7 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 16 Ocak 2025 (2025-01-16) 
Luis Malagón (d. 2 Mart 1997), Meksikalı profesyonel futbolcu. Kaleci mevkiinde görev almaktadır. Liga MX ekibi CF América'da forma giymektedir.
Başarıları > América

Liga MX: Apertura 2023, Clausura 2024, Apertura 2024
Campeón de Campeones: 2024
Supercopa de la Liga MX: 2024
Campeones Cup: 2024
Başarıları > Meksika U-23

Pan American Bronze Medal: 2019
CONCACAF Olympic Qualifying Championship: 2020
Olympic Bronze Medal: 2020
Başarıları > Mexico

CONCACAF Altın Kupası: 2023
| g t CF América  kadrosu |
| --- | --- |
 1 Malagón  3 I. Reyes  4 Cáceres  5 Álvarez  6 dos Santos  7 B. Rodríguez  8 Fidalgo  10 Valdés  11 Dávila  12 Estrada  13 Cervantes  14 Araujo  17 Zendejas  18 Calderón  20 R. Sánchez  21 Martín  24 Dilrosun  26 Borja  27 Aguirre  28 E. Sánchez  29 Juárez  30 Cota  32 Vázquez  34 Espinoza  35 Lozano  Teknik direktör: Jardine 
| g t Meksika kadrosu  -  2023 CONCACAF Altın Kupa Şampiyonu |
| --- | --- | --- |
|  1 J. Rodríguez  2 Araujo  3 Montes  4 Álvarez  5 Vásquez  6 Arteaga  7 Romo  8 C. Rodríguez  9 Herrera  10 Alvarado  11 Giménez  12 Malagón  13 Ochoa (k)  14 É. Sánchez  15 Antuna  16 Lainez  17 Pineda  18 Chávez  19 J. Sánchez  20 Martín  21 Reyes  22 Guzmán  23 Gallardo  Teknik direktör: Lozano  |  1 J. Rodríguez  2 Araujo  3 Montes  4 Álvarez  5 Vásquez  6 Arteaga  7 Romo  8 C. Rodríguez  9 Herrera  10 Alvarado  11 Giménez  12 Malagón  13 Ochoa (k)  14 É. Sánchez  15 Antuna  16 Lainez  17 Pineda  18 Chávez  19 J. Sánchez  20 Martín  21 Reyes  22 Guzmán  23 Gallardo  Teknik direktör: Lozano  |  |
| g t Liga MX 2024-25 Apertura Sezonun 11'i |
| --- | --- |
 KL: Malagón  DF: Águila  DF: Juárez  DF: Rivero  OS: Canales  OS: Dourado  OS: Fidalgo  OS: Rotondi  OS: Paulinho  FV: Martín  FV: Sepúlveda
Sphaeritidae

Sphaeritidae, Histeroidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Adília Lopes

| Adília Lopes |
| --- | --- |

Doğum: Maria José da Silva Viana Fidalgo de Oliveira 20 Nisan 1960(1960-04-20) Lizbon, Portekiz
Ölüm: 30 Aralık 2024 (64 yaşında) Lizbon, Portekiz
Eğitim: Lizbon Üniversitesi
Meslek: Şair, tarihçi ve çevirmen
Etkin yıllar: 1983-2024

Maria José da Silva Viana Fidalgo de Oliveira ya da Adília Lopes (20 Nisan 1960 − 30 Aralık 2024), Portekizli şair, tarihçi ve çevirmen.
Hayatı

Lopes, 20 Nisan 1960'ta Lizbon, Portekiz'de doğdu. Lizbon Üniversitesi'nde eğitim gördü.
1983'te Portekiz Yazarlar Birliği'nin Düzyazı Ödülü için yarıştı ve Assírio & Alvim yayınevinin 1984 Yayınlanmamış Şairler Yıllığı'na iki şiirini gönderdi. Um jogo bastante perigoso adlı ilk şiir kitabını ise 1985'te yayınladı.
Bu çalışmasını O Poeta de Pondichéry (1986) ve O decote da dama de espadas (1988) adlı kitapları takip etti. Eserlerinde; Sophia de Mello Breyner Andresen, Ruy Belo, Ségur Kontesi, Emily Brontë, Enid Blyton, Roland Barthes ve Nuno Bragança gibi edebiyatçıları kendisine örnek aldı.
Lopes, 30 Aralık 2024'te memleketi Lizbon, Portekiz'de kanser tedavisi gördüğü bir hastanede 64 yaşında vefat etti.
Eserleri

Başlıca eserleri arasında şunlar bulunmaktadır:
Um Jogo Bastante Perigoso (1985)
O Poeta de Pondichéry (Frenesi 1986)
A Pão e Água de Colónia (Frenesi, 1987)
O Marquês de Chamilly (Kabale und Liebe) (Hiena, 1987)
O Decote da Dama de Espadas (INCM, 1988)
Os 5 Livros de Versos Salvaram o Tio (1991)
Maria Cristina Martins (1992)
O Peixe na Água (1993)
A Continuação do Fim do Mundo (1995)
A Bela Acordada (1997)
Clube da Poetisa Morta (1997)
O Poeta de Pondichéry seguido de Maria Cristina Martins (Angelus Novus, 1998)
Florbela Espanca espanca (1999)
Sete rios entre campos (1999, çizen; Paula Rego)
Irmã Barata, Irmã Batata (Angelus Novus, 2000)
Obra (Mariposa Azul, 2000)
Quem Quer Casar Com a Poetisa? (Quasi, 2001)
Rimas de Berço (Nursery Rhymes); (2001)
Crónicas da Vaca Fria (2001)
Cartas do meu Moinho (2002)
A Mulher-a-Dias (2002)
César a César (2003)
Poemas Novos (2004)
Caras Baratas (2004)
Le Vrai La Nuit - A Árvore Cortada (2006)
Caderno (2007)
Dobra (2009)
Apanhar ar (2010)
Café e Caracol (2011)
Andar a Pé (2013)
Dobra  - Poesia Reunida - 1983-2014 (2014)
Manhã (2015)
O Poeta de Pondichéry (2015)
Capilé (Averno, 2015)
Comprimidos (20 Eylül 2015)
Bandolim (Assírio & Alvim, 2016)
Z/S (Averno, 2016)
Estar em Casa (Assírio & Alvim, 2018)
Dias e Dias (Assírio & Alvim, 2020)
Dobra - Poesia Reunida - 1983-2021 (Assirio & Alvim, 2021)
Pardais (Assírio & Alvim, 2022)
Choupos (Assírio & Alvim, 2023)
Dobra - Poesia Reunida - 1983-2023 (Assirio & Alvim, 2024)
Michel Le Quien

Michel Le Quien, çağdaş bir gravürü
Michel Le Quien veya Michel Lequien, (d. 8 Ekim1661, Boulogne-sur-Mer, Fransa; ö. 12 Mart 1733, Paris) Fransız asıllı Dominikli ilahiyatçı, kütüphaneci ve dogmatik ve kilise tarihi yazarıydı.
Hayatı

Le Quien, Paris'teki Collège du Plessis'de okudu ve 20 yaşında Rue du Bac manastırında Dominiken tarikatına katıldı. Daha sonra hayatının sonuna kadar kaldığı Rue Saint-Honoré manastırına geçti. Orada kütüphaneci olarak çalıştı ve kapsamlı bir araştırma ve yayın faaliyeti yürüttü. 1725 tarihli "Nullité des Ordinations Anglicanes" adlı kitabının başlığında teoloji profesörü olarak anılmaktadır.
Le Quien, Latince ve Yunanca'nın yanı sıra İbranice ve Arapça'ya da hakimdi. İlgi alanı Doğu Kiliselerinin öğretisi, tarihi ve örgütlenmesiydi. Ömür boyu süren malzeme koleksiyonundan, ölümünden sonra 1740 yılında basılan üç ciltlik Oriens Christianus ortaya çıktı.
Dogmatik yayınlarında, Roma Katolik bakış açısıyla Doğu Ortodoks teolojisiyle ilgileniyordu. Pierre François Le Courayer tarafından 1723'te başlatılan ve Fransa ve İngiltere'de büyük yankı uyandıran Anglikan kutsamalarının geçerliliği konusundaki tartışmada, bunların geçersiz olduğunu savundu.
Yazın

Sévérien Salaville: IIe centenaire de Michel Le Quien (†1733–1933). In: Échos d'Orient 32/171, 1933, S. 257–266.
Siméon Vailhé: Michel Le Quien. In: Catholic Encyclopedia, Band 9, Robert Appleton Company, New York 1910.
Web bağlantıları

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX1685420  BNF: cb12927050n (data)  GND: 1026447119  ISNI: 0000 0000 6136 2604  LCCN: no2007014972  NKC: ola2013797466  NLG: 166076  NLI: 987007434258005171  NTA: 070050015  SELIBR: 70423  SUDOC: 067022677  VIAF: 32127956   WorldCat (LCCN): no2007-014972 
Michel le Quien, Anglikan Nizamnamelerinin Hükümsüzlüğü (1725)
Throscidae

Throscidae, Elateroidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Aradeğerleme eşitsizliği

Matematiğin bir alt dalı olan analizde, aradeğerleme eşitsizliği ya da içkestirim eşitsizliği (ya da enterpolasyon eşitsizliği), bir vektör uzayının elemanlarının normunun, verilmiş iki ya da daha fazla vektör uzayı ve bu uzayda yer alan elemanların normları üzerinden kestirildiği eşitsizliklere denilir.
Daha matematiksel bir ifadeyle,  0\leq k\leq n için,
X_{k} bir vektör uzayı
\|\cdot \|_{k},  X_{k} uzayı üzerinde tanımlanmış bir norm
u_{k},  X_{k}'nin bir elemanı
\alpha _{k} gerçel sayı
C sabiti  u_{0},..,u_{n} sayılarından bağımsız olmak üzere
bu tür eşitsizlikler şu biçimde ortaya çıkar:
Bu tür eşitsizliklerin konusu olan vektör uzayları genelde fonksiyon uzaylarıdır ve çoğu aradeğerleme eşitsizliği  u_{0}=u_{1}=\cdots =u_{n} varsaymaktadır. Böylelikle, bir fonksiyonun bir uzaydaki normunun diğer iki ya da daha fazla uzaydaki normların bileşimiyle kestirimi elde edilir. Bu tür aradeğerleme eşitsizliklerine örnek olarak Ladıjenskaya eşitsizliği ve Gagliardo-Nirenberg aradeğerleme eşitsizliği verilebilir. Yine de, birbirinden farklı olan  u_{0},..,u_{n} elemanları aracılığıyla ifade edilen aradeğerleme eşitsizlikleri de yaygındır. Bunlara örnek olarak, Hölder eşitsizliği ve Young evrişim eşitsizliği verilebilir.
Uygulamaları

Aradeğerleme eşitsizliğinin başlıca uygulamaları fonksiyon uzaylarının çeşitli örneklerinin kullanıldığı kısmi diferansiyel denklemler gibi çalışma alanlarında yer alır. Önemli bir örnek, bir  p sayısı için, bazı tam sayı ya da kesirli mertebeden zayıf türevlerinin Lp uyzaylarında yer aldığı fonksiyonlardan oluşan Sobolev uzaylarıdır. Bu aradeğerleme eşitsizlikleri, kabaca söylemek gerekirse, bazı mertebeden türevleri diğer mertebeden türevlerin bir bileşimiyle sınırlamak için kullanılır. Ayrıca, genellikle fonksiyon uzayı seçiminde bir miktar esneklikle, çarpımları, evrişimleri ve diğer fonksiyon kombinasyonlarını sınırlamak için de kullanılabilirler. Aradeğerleme eşitsizlikleri, aradeğerleme uzayı kavramının da temelini oluşturur. Bu tür uzaylara örnek olarak  s^{\text{inci}} ve daha düşük mertebeden zayıf türevlerin  L^{p} uzayında yer aldığı  W^{s,p} Sobolev uzaylarıdır. kesirliş bir sayı durumunda,  s^{\text{inci}} mertebeden türevin ne olduğu açık olmadığı için, bu tür aradeğerleme eşitsizlikleri aracılığyla arada kalan uzaylara bir anlam kazandırılmış olur. Sobolev uzaylarının bir genellemesi olan 
Besov uzayları  B_{p,q}^{s}(\Omega ) ile çalışılırken de aradeğerleme eşitsizlikleri uygulanır. Aradeğerleme eşitsizliklerine izin veren bir diğer uzay sınıfı da Hölder uzaylarıdır.
Örnekler

uk fonksiyonlarının birbirine eşit olduğu ama normların birbirinden farklı olduğu aradeğerleme eşitsizliklerinin basit bir örneği   u:\mathbb {R} ^{2}\rightarrow \mathbb {R}  fonksiyonları için verilen Ladıjenskaya eşitsizliğidir. Bu eşitsizlikte, eğer  u:\mathbb {R} ^{2}\rightarrow \mathbb {R}  fonksiyonları tıkız destekli ise ve hem u hem de  u'nun gradyanı ∇u kare integrallenebilir ise, o zaman u'nun dördüncü kuvvetinin integrallenebilir olduğu ifade edilir ve eşitsizlik ise şöyle verilir:
Denk bir ifadeyle, bu eşitsizlik şöyle yazılabilir:
Ladıjenskaya eşitsizliğinin biraz daha zayıf hali 3 boyutta da geçerlidir. Ladyzhenskaya eşitsizliği aslında Sobolev uzaylarını içeren birçok aradeğerleme eşitsizliğini kapsayan ve Gagliardo-Nirenberg aradeğerleme eşitsizliği olarak anılan genel bir sonucun özel bir durumudur.
Tam sayısız Sobolev uzaylarının aradeğerlemesine yol açan aşağıdaki örnek, aynı zamanda Gagliardo-Nirenberg aradeğerleme eşitsizliğinin özel bir durumudur.  L^{2} Sobolev uzaylarını  H^{k}=W^{k,2} ile gösterirsek, verilmiş  



1
≤
k
<
ℓ
<
m


{\textstyle 1\leq k<\ell <m}

  gerçel sayıları ve  u\in H^{m} fonksiyonu için 
 \|u\|_{H^{\ell }}\leq \|u\|_{H^{k}}^{\frac {m-\ell }{m-k}}\|u\|_{H^{m}}^{\frac {\ell -k}{m-k}}
eşitsizliği vardır.
Lebesgue uzayları için temel aradeğerleme eşitsizliği Hölder eşitsizliğinin doğrudan bir sonucudur ve şu şekilde ifade edilir: 

 1\leq p\leq r\leq q\leq \infty  üsleri için her  f\in L^{p}(X,\mu )\cap L^{q}(X,\mu ) ayrıca math>L^r(X,\mu),</math> uzayına da aittir. Ayrıca,
eşitsizliği vardır.
p<q<\infty ,  r durumunda   r dışbükey bileşim olarak  r=tp+(1-t)q biçiminde ya da başka bir ifadeyle  t:={\frac {q-r}{q-p}} ve  1-t={\frac {r-p}{q-p}} olarak yazılır.
p<q=\infty  durumunda ise,  r,  r={\frac {p}{t}}  olarak ya da başka bir ifadeyle  t:={\frac {p}{r}} ve  1-t={\frac {r-p}{r}} olarak yazılır.
uk elemanlarının birbirinden farklı olduğu aradeğerleme eşitsizliklerinin basit bir örneği  ise Young evrişim eşitsizliğidir.
 {\tfrac {1}{p}}+{\tfrac {1}{q}}=1+{\tfrac {1}{r}} özelliğine sahip  1\leq p,q,r\leq \infty  üsleri ve  f\in L^{p},\ g\in L^{q} fonksiyonları aracılığıyla elde edilen evrişim  L^{r} uzayına aittir ve
eşitsizliği vardır.
Aradeğerleme eşitsizliği örnekleri

Agmon eşitsizliği
Gagliardo-Nirenberg aradeğerleme eşitsizliği
Ladıjenskaya eşitsizliği
Landau-Kolmogorov eşitsizliği
Marcinkiewicz aradeğerleme teoremi
Nash eşitsizliği
Riesz-Thorin teoremi
Young evrişim eşitsizliği
Kuark

| --- | --- |
İki yukarı kuark ve bir aşağı kuark ile bunları birbirine bağlayan kuvvetleri oluşturan gluonlardan meydana gelen bir proton. Kuarkların renk yükleri rastgele seçilmiştir; ancak bu renklerin tamamının bulunması zorunludur.
Bileşim: Temel parçacık
İstatistik: Fermiyonik
Nesil: 1., 2., 3.
Etkileşim(ler): Elektromanyetizma, kütleçekim, güçlü, zayıf
Sembol:  q 
Antiparçacık: Antikuark ( q )
Teorileştirme:  Murray Gell-Mann (1964)  George Zweig (1964) 
Keşif: SLAC Ulusal Hızlandırıcı Laboratuvarı (c. 1968)
Türler: 6 (yukarı, aşağı, garip, tılsım, üst ve alt)
Elektrik yükü: +2⁄3 e, -1⁄3 e
Renk yükü: Evet
Spin: 1⁄2
Baryon sayısı: 1⁄3
Kuark, bir tür temel parçacık ve maddenin temel bileşenlerinden biridir. Kuarklar, bir araya gelerek hadronlar olarak bilinen bileşik parçacıkları oluşturur. Bunların en kararlıları, atom çekirdeğinin bileşenleri proton ve nötrondur. Renk hapsi olarak bilinen olgudan ötürü kuarklar asla yalnız bir şekilde bulunmaz, yalnızca baryonlar ve mezonlar gibi hadronlar dahilinde bulunabilir. Bu sebeple kuarklar hakkında bilinenlerin çoğu hadronların gözlenmesi sonucunda elde edilmiştir.
Kuarklar; elektrik yükü, renk yükü, spin ve kütle gibi çeşitli yapısal özelliklere sahiptir. Kuarklar, parçacık fiziğinin Standart Model'inde dört temel kuvvetin (elektromanyetizma, kütleçekim, güçlü etkileşim ve zayıf etkileşim) tümüyle de etkileşen, aynı zamanda elektrik yükü temel yükün tam sayı katı olmayan tek temel parçacık ailesidir.
Yukarı, aşağı, tılsım, garip, üst ve alt olmak üzere çeşni olarak bilinen altı tip kuark bulunur. Yukarı ve aşağı kuark, bütün kuarklar içinde en düşük kütleli olanlardır. Daha ağır kuarklar parçacık bozunması yoluyla aşağı ve yukarı kuarka dönüşür, yani yüksek kütle durumundan daha düşük kütle durumuna dönüşüm yaşanır. Bu sebeple yukarı ve aşağı kuarklar evrende en yaygın olarak bulunanlardır. Bununla birlikte tılsım, garip, üst ve alt kuarklar sadece yüksek enerjili çarpışmalarda (kozmik ışınlar ve parçacık hızlandırıcılarda) oluşabilir. Her kuark çeşnisi için ona karşılık gelen bir tane de antiparçacık bulunur. Antikuark denilen bu parçacık, bazı özelliklerinin aynı büyüklükte fakat ters işaretli olması ile kuarktan ayrılır.
Kuark modeli, 1964'te Murray Gell-Mann ve George Zweig tarafından birbirlerinden bağımsız olarak ortaya atıldı. Kuarklar, hadronlar için oluşturulan bir düzenleme şemasının parçaları olarak tanımlandı. Stanford Doğrusal Hızlandırıcı Merkezinde (günümüzdeki adıyla SLAC Ulusal Hızlandırıcı Laboratuvarı) 1968 yılında yapılan ve sonuçları 1969'da yayımlanan derin inelastik saçılma deneyleriyle birlikte kuarkların varlığı fiziksel olarak kanıtlandı. Zaman içinde altı çeşninin tamamı, gerçekleştirilen hızlandırıcı deneyleriyle ispat edildi. Keşfedilen son kuark olan üst kuarkın keşfi ise 1995'te, Fermilab'da gerçekleşti.
Etimoloji

Gell-Mann quark (İngilizcede "kuark"ın karşılığı) kelimesini, martıların çıkardığı sesten türetmişti. James Joyce'un Finneganın Vahı (Finnegans Wake) adlı kitabındaki bir şiirde yer alan quark kelimesine rastlayana dek, kavram için kullanmayı düşündüğü bu sesin gerçekteki yazımı konusunda kararsız kalmıştı:
Sayın Numune Mark için üç kuark!
Havlaması pek dişli olmasa da
Ve tabii varı yoğu konuya dair değil.
Almanca kökenli olan kelime, bu dilde bir süt ürünü anlamına gelmesinin yanı sıra "saçmalık" anlamı da taşır. The Quark and the Jaguar adlı kitabında Gell-Mann, kuark adıyla ilgili daha ayrıntılı bilgi verir:
1963'te çekirdeği oluşturan temel bileşenlere "kuark" (quark) adını verdiğimde, elimde yazı yok sadece "kwork" gibi bir ses vardı. Sonra arada bir dikkatle okuduğum James Joyce'un Finnegans Wake kitabında, "Three quarks for Muster Mark" cümlesinde "quark" sözcüğüyle karşılaştım. "Quark" (anlamı, bir şey için martının ağlaması) "Mark" ve "bark" (havlama sesi) ile ve bunlara benzer sözcüklerle kafiyeli olduğundan, sözcüğü "kwork" şeklinde telaffuz edebilmek için bir bahane bulmalıydım. Ancak kitap Humphrey Chimpden Earwicker adlı bir politikacının rüyasını gösteriyordu. Metindeki sözcükler, Aynanın İçinden (Through the Looking-Glass) kitabındaki birleşik sözcükler gibi genel olarak aynı anda birkaç farklı sözcükten türetilmişti.
Zweig, teorileştirdiği parçacığın dört türü olduğunu düşündüğünden bu parçacık için ace (İngilizcede "as"ın karşılığı) ismini tercih etse de kuark modeli yaygın bir şekilde kabul görünce Gell-Mann'ın kullandığı terim kabul gördü.
Kuark çeşnilerinin isimleri ise farklı nedenlere bağlı olarak verildi. Yukarı ve aşağı kuarklar, taşıdıkları izospinin yukarı ve aşağı bileşenleri olduklarında dolayı bu isimleri aldılar. Garip kuarklar, kuark modeli ortaya çıkmadan yıllar önce kozmik ışınlarda keşfedilen garip parçacıkların bileşenleri olarak keşfedildiklerinde bu şekilde isimlendirildiler ve bu parçacıklar olağandışı uzun yaşam sürelerine sahip oldukları için "garip" olarak anılmaya başladılar. Bjorken ile birlikte tılsım kuark fikrini ortaya atan Glashow, "çalışmamıza charmed quark (İngilizcede "tılsım kuark"ın karşılığı) adını verdik çünkü onun çekirdek altı dünyaya taşıdığı simetriyle büyülenmiş ve sevinmiştik" dedi. Alt ve üst kuark isimleri Harari tarafından, "yukarı ve aşağı kuarkların mantıksal eşleri" oldukları için seçildi. Geçmişte üst ve alt kuarklar, sırasıyla "gerçeklik" ve "güzellik" isimleriyle de anıldı ancak bu isimler büyük ölçüde kullanımdan kalktı.
Yapısı > Elektrik yükü

Kuarklar kesirli elektrik yüküne sahiptir ve bu değer, çeşnisine bağlı olarak temel yükün (e) -1⁄3 ya da +2⁄3 katı olabilir. Yukarı tip kuark adı verilen yukarı, tılsım ve üst kuarkların elektrik yükü +2⁄3 iken; aşağı tip kuarklar olarak adlandırılan aşağı, garip ve alt kuarklar -1⁄3 elektrik yüküne sahiptir. Antikuarklar, eşlerinin tersi elektrik yüküne; yukarı tip antikuarklar -2⁄3 ve aşağı tip antikuarklar 1⁄3 elektrik yüküne sahiptir. Bir hadronun elektrik yükü, barındırdığı kuarkların elektrik yükleri toplamına eşit olduğundan bütün hadronlar tam sayı yüklere sahiptirler. Üç kuarkın (baryonlar), üç antikuarkın (antibaryonlar) ve bir kuark ve bir antikuarkın (mezonlar) kombinasyonu her zaman tam sayı değerini verir. Örneğin atom çekirdeğinin bileşenlerinden iki aşağı kuark ve bir yukarı kuarktan oluşan nötron 0, iki yukarı kuark ve bir aşağı kuarktan oluşan proton ise +1 elektrik yüküne sahiptir.
Yapısı > Spin

Spin büyüklüğü, indirgenmiş Planck sabiti ħ biriminden olan bir vektörle gösterilebilir. Kuarklar için herhangi bir eksen boyunca spin vektörü bileşeninin ölçümü yalnızca +ħ/2 ya da -ħ/2 değerlerini verebildiğinden kuarklar spin 1⁄2 parçacıklar olarak sınıflandırılır. Spinin verilen bir eksendeki -genel kabulle z eksenindeki- bileşeni, +1⁄2 değeri için yukarı ok ↑ işareti ile ve -1⁄2 değeri için aşağı ok işareti ile ifade edilir. Örneğin z ekseni boyunca spini +1⁄2 olan bir yukarı kuark u↑ ile ifade edilir.
Yapısı > Zayıf etkileşim

Bir çeşninin kuarkı, başka bir çeşninin kuarkına sadece, parçacık fiziğindeki dört temel kuvvetten biri olan zayıf etkileşim ile dönüşebilir. W bozonu yayımı veya soğurulması yoluyla herhangi bir türden yukarı tip kuark (yukarı, tılsım ve üst kuarklar) herhangi bir türden aşağı tip kuarka (aşağı, garip ve alt kuarklar) dönüşebilir ya da bu dönüşümün tersi gerçekleşebilir. Bu çeşni dönüşüm mekanizması, bir nötronun (n), bir proton (p), bir elektron (e-) ve bir elektron antinötrinosuna (ve) ayrıldığı beta bozunması radyoaktif sürecine sebep olur (sağ kısımdaki diygram). Bu olay nötrondaki (udd) aşağı kuarklardan birinin sanal bir W- parçacığı yayarak bir yukarı kuarka dönüşmesi ile olur. Sonuçta nötron protona (uud) dönüşür. Sonrasında W- bozonu da bir elektron ve bir elektron antinötrinosuna dönüşür.
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| n | → | p + e + ve | (Beta bozunması, hadron gösterimi) |
| udd | → | uud + e + ve | (Beta bozunması, kuark gösterimi) |
Beta bozunması ve onun tersi olan süreç olan ters beta bozunması, pozitron emisyon tomografisi (PET) gibi tıbbi uygulamalarda ve nötrino keşfi gibi yüksek enerji deneylerinde kullanılır.
Çeşni dönüşüm süreci bütün kuarklar için aynı iken her kuark kendi neslinden bir kuarka dönüşme eğilimindedir. Bütün çeşni dönüşümleri için göreli eğilimler Cabibbo-Kobayashi-Maskawa matrisi (CKM matrisi) olarak bilinen bir matematik tablosu ile tanımlanır. CKM matrisi elemanlarının yaklaşık değerleri şu şekildedir:
Buradaki Vij, i çeşnili kuarkın j çeşnili kuarka (veya tam tersi) dönüşümünün eğilimini gösterir.
Leptonlar (yukarıdaki beta bozunması diyagramındaki W bozonunun sağı tarafı) için de bunun eşdeğeri olan Pontecorvo-Maki-Nakagawa-Sakata matrisi (PMNS matrisi) bulunur. CMK ve PMNS matrisleri birlikte bütün çeşni dönüşümlerini tanımlar ancak ikisi arasındaki bağlantı henüz net değildir.
Yapısı > Güçlü etkileşim ve renk yükü

Kuantum renk dinamiğine göre kuarklar, renk yükü olarak adlandırılan bir özelliğe sahiptir. Renk yükünün mavi, yeşil ve kırmızı olmak üzere rastgele belirlenmiş üç türü bulunur. Bunlardan her biri, sırasıyla antimavi, antiyeşil ve antikırmızı olmak üzere birer antirenk ile tamamlanır. Her kuark bir renk taşırken her antikuark da bir antirenk taşır.
Üç rengin farklı kombinasyonları ile yüklenmiş kuarklar arasındaki çekme ve itme sistemi güçlü etkileşim olarak adlandırılır. Güçlü etkileşime, gluonlar denilen kuvvet taşıyıcı parçacıklar aracılık eder. Güçlü etkileşimi tanımlayan teori kuantum renk dinamiğidir. Herhangi bir renk değeri ile yüklenmiş bir kuark, ona karşılık gelen antirengi taşıyan antikuarkla birlikte bir bağlı sistem oluşturabilir; üç (anti)kuark, birer (anti)renk benzer şekilde bağ oluşturacaktır. İki çekici kuarkın sonucu renk nötrlüğü olacaktır ve renk yükü ξ olan bir kuark ile -ξ olan bir antikuarkın bir araya gelmesi 0 renk yükü (veya beyaz renk) ve bir mezon oluşumu şeklinde sonuçlanacaktır. Optikteki eklemeli renk modeline benzer şekilde, her biri farklı renkten olan üç kuarkın veya üç antikuarkın kombinasyonu da beyaz renk yükü ve bir baryon veya antibaryon oluşumu şeklinde sonuçlanacaktır.
Modern parçacık fiziğinde ayar simetrileri, parçacıklar arası etkileşimlerle ilgilidir. SU(3) (genellikle SU(3)c şeklinde kısaltılır) rengi, kuarklardaki renk yüküyle ilgili ayar simetrisidir ve kuantum renk dinamiği için tanımlayıcı simetridir. Kuantum renk dinamiğinin fiziği, üç boyutlu renk uzayında hangi yönlerin mavi, kırmızı ya da yeşil olarak tanındığından bağımsızdır. SU(3)c renk dönüşümleri renk uzayındaki dönmelere denk gelir (matematiksel ifadeyle bir karmaşık uzay). Kuarkların renklerine göre fB, fG, fR alt türleri olan her kuark çeşnisi (f) bir triplet oluşturur: SU(3)c'ün temel temsili altında dönüşen üç bileşenli bir kuantum alanı. SU(3)c'ün yerel olması, güçlü etkileşimin özelliklerini, bilhassa kuvvet taşıyıcıları olarak sekiz gluon türünün varlığını belirler.
Yapısı > Kütle

Kuarkların kütleleri, kuarkın kendi başına olan kütlesini ifade eden çıplak kuark kütlesi ile, kuarkın ve onu çevreleyen gluon parçacık alanının kütlesinin toplamını ifade eden bileşik kuark kütlesi olmak üzere iki farklı şekilde gösterilir. Çoğu hadronun kütlesi, kuarkların kütlelerinden ziyade kuarkları bir arada tutan gluonların kütlelerinden gelir. Gluonlar tabiatları gereği kütlesiz olurken sahip oldukları enerji (özellikle kuantum renk dinamiği bağlanma enerjisi), hadronların kütlelerinin çoğunluğunu oluşturur. Örneğin protonun 938 MeV/c2 olan durgun kütlesine, bileşeni oluşturan üç değerlik kuarkın katkısı 11 MeV/c2 iken geriye kalanın çoğu gluonların kuantum renk dinamiği bağlanma enerjisine atfedilebilir.
Standart Model'e göre temel parçacıkların kütleleri, Higgs bozonu ile bağlantılı olan Higgs mekanizmasından kazanır. Fizikçiler, kütlesi (~171 GeV/c2) olan üst kuarkın kütlesi üzerine yapılacak olan ilerdeki araştırmaların kuarkların ve diğer temel parçacıkların kütlelerinin orijinine dair daha fazla bilgi vereceğini düşünürler.