stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Doğu Avrupa'da Kırım-Nogay köle baskınları
Nedenleri > Ekonomik faktörler

Baskınların çoğu, daha önce Moskova Knezliği ve Litvanya arasında bölünmüş olan bugünün Rusya ve Ukrayna topraklarına yoğunlaşırken bazıları Moldova ve Çerkesya'ya (Kuzey Kafkasya) doğru yönlendi. Kırım erkek nüfusunun önemli bir kısmı bu baskınlara katıldı.
Baskınların temel ekonomik amacı ganimet elde etmekti, bazı baskınlar maddi getirileri amaçlamış olsa da çoğu baskın köle elde etmek amacıyla düzenlendi. Kölelerin bir kısmı Kırım'da kalmasına rağmen, çoğu Osmanlı İmparatorluğu'na satıldı. Köleler ve azat edilmiş kişiler kıyaslandığında köleler Kırım nüfusunun yaklaşık %75'ini oluşturuyordu. Encyclopædia Britannica'ya göre, "Kırımlıların pazarda sattıkları her köle için, baskınları sırasında birkaç kişiyi doğrudan ve köle pazarına giderken birkaç kişi daha dolaylı olarak öldürülüyordu." Ana köle pazarı, 1475'ten sonra Osmanlılara ait olan Kırım kıyı şeridinin bir parçası olan Kefe idi. 1570'lerde Kefe'de yılda 20.000'e yakın köle satışa çıkarıldı.
Nedenleri > Siyasi faktörler

Kırım Hanlığı 1441'de Altın Orda'dan ayrıldı. Orda 1502'de dağıldığında Kırım ile kuzey komşuları arasındaki tampon ortadan kalktı. Hanlar, Litvanya ve Moskova arasındaki çatışmalardan yararlanarak önce biriyle, sonra diğeriyle ittifak kurdu ve biriyle ittifakı diğerine saldırmak için bir gerekçe olarak kullandı. 1500-1506 Rus-Litvanya Savaşı sırasında Kırımlılar Rusya ile ittifak kurdular ve Litvanya'nın derinliklerine nüfuz ettiler. İlişkiler kısa sürede kötüleşti. Moskova Knezliği'ne yönelen neredeyse sürekli baskınlar 1507'de başladı.
Kırım Hanı I. Devlet Giray, 1571 baskını sırasında Moskova'yı yaktı. Çağdaş yazarlar 1571'deki Tatar istilası sırasında 80.000 kişinin öldüğünü, 150.000 kişinin esir alındığını yazar. Kırım Hanlığı ordusunun Moskova'ya yaklaştığını öğrenen Korkunç İvan, opriçninaları  ile Moskova'dan Kolomna'ya kaçtı.
Moskova'nın yakılmasından sonra Osmanlı İmparatorluğu tarafından desteklenen Devlet Giray Han, 1572'de tekrar Rusya'yı işgal etti. Tatarlar ve Türklerden oluşan birleşik bir kuvvet, ancak bu sefer Molodi Muharebesi'nde püskürtüldü. Temmuz-Ağustos aylarında, 120.000 kişilik Tatar ordusu, Prens Mihail Vorotynsky ve Prens Dimitri Khvorostinin önderliğindeki Rus ordusu tarafından da mağlup edildi.
1620'de Tatarlar, Türklerin Polonyalılar-Litvanyalılar üzerindeki ezici zaferine büyük ölçüde katkıda bulundukları Cecora Muharebesi'ne katıldılar. 1672'de I. Selim Giray Han, Bar'ın fethinde başarılı olduğu Lehistan-Osmanlı Savaşı (1672-76) sırasında Osmanlı ordusuna katılmak üzere görevlendirildi.
Askeri > Harp sahası

Bu dönemin başında, Kırım Hanlığı ile Moskova Dükalığı arasında, Vahşi Ovalar denen neredeyse 1100 kilometre genişliğe ulaşan, seyrek nüfuslu otlaklar uzanıyordu. Moskova'nın yaklaşık 100 kilometre güneyindeki Oka Nehri, hem ana hat hem de son savunma hattıydı. Beregovaya Sluzhba ("nehir kıyısı hizmeti") tarafından korunuyordu. Bu hat, güneyde Belgorod Hattı'nın inşa edilmesinden sonra bile var olmaya devam etti. Güneydeki kalelere büyük saldırılar olsa bile, saldırganlar nadiren Oka'yı aşabildi.
Mozkova Knezliği ve Kırım arasında yollar olarak da bilinen üç ana rota vardı. Geçitleri aşmak için genellikle bir nehir havzası ile diğeri arasındaki yüksek zemini takip etmekteydiler.
Askeri > Kırım ve Türkiye'de

Ana köle pazarı 1475'ten sonra Osmanlı İmparatorluğu'na ait olan Kefe'deydi. Kasabada toplar ve güçlü bir Yeniçeri garnizonu vardı. Kefe'nin yanı sıra, Karasubazar, Tuzleri, Bahçesaray ve Gözleve'de de köleler satılırdı. Köle tüccarları çeşitli milletlerden oluşuyordu: Türkler, Araplar, Rumlar, Ermeniler ve diğerleri. Ticaret hakkı için Kırım Hanına ve Türk Paşasına vergi ödemekteydiler. Kefe'de, çoğu Moskova Knezliği'nden ve Polonya-Litvanya Birliği'nin güneydoğu topraklarından olmak üzere bazen 30.000 kadar köle bulunurdu. Habsburg diplomatı ve Kutsal Roma İmparatorluğu'nun Moskova Knezliği Büyükelçisi Sigismund von Herberstein, "bir satışta fazla bir gelir getirmeyecek olan yaşlı ve sakat erkekler, Tatar gençlerine ya taşlanmak ya da denize atılmak ya da istedikleri herhangi bir şekilde öldürülmeleri için verilirdi" yazar.
Ukraynalı-Kanadalı tarihçi Orest Subtelny'ye göre, "1450'den 1586'ya kadar seksen altı ve 1600'den 1647'ye kadar yetmiş baskın kaydedildi. Tek bir baskında ele geçirilen esir sayısının 30.000'e kadar çıktığı tahmin edilse de, ortalama sayı 3000'e civarındaydı... Yalnızca Podolya'da, 1578 ile 1583 arasında tüm köylerin yaklaşık üçte biri harap oldu veya terk edildi."
Michalo Lituanus, Kefe'yi "kanımızı içen doyumsuz ve kanunsuz bir uçurum" olarak tanımladı. Kötü yemek, su, giyecek ve barınağın yanı sıra yorucu işlere ve istismara maruz kaldılar. Litvin'e göre "daha güçlü köleler hadım edildi, diğerlerinin burnu ve kulakları kesildi ve alnına veya yanağına damga basıldı. Gündüzleri zorla çalıştırılarak işkence gördüler ve geceleri zindanlarda tutuldular." Müslümanlar, Ermeniler, Yahudiler ve Yunan tüccarların hepsi Kefe'de Slav köleleri satın aldılar.
Dipnotlar

↑  Rusya, baskınlar döneminde bir dizi siyasi değişiklik geçirdi. Moskova büyük Dükalığı, Türk-Moğol hanlığını devirdi ve 1547'de Rusya Çarlığı'na genişledi. 1721'den itibaren, Büyük Petro'nun reformlarını takiben, Rus İmparatorluğu haline geldi.
↑  Polonya ve Litvanya 1385'ten sonra şahsi birlik kurdular. 1569'da, Polonya ve Litvanya Polonya-Litvanya Birliği'ni kurdular.
↑  Muravsky Yolu maddesinde üç yola dair hesaplamalar verilmiştir.
Bibliyografya

Warfare, State and Society on the Black Sea Steppe, 1500–1700. Routledge. 2014. ISBN 978-1134552832. OCLC 878862541. 24 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2021.
Russia's Steppe Frontier: The Making of a Colonial Empire, 1500-1800. Indiana University Press. 2002. ISBN 9780253217707. OCLC 838191905.
Kırım Hanlığı, 1600 civarları. Polonya ve özellikle Moskova Knezliği olarak işaretlenen alanların idare edilmekten çok bu bölgeler üzerinde hak iddia edildiği ve nüfusun az sayıda olduğu not düşülmelidir.
Max Presnyakov (2010) tarafından çizilen <i id="mweA">Büyük Abatis Sınırı.</i> Sınırın Rusya tarafından, Muravsky Patikası boyunca hızla ilerleyen ve ülkenin güney illerini harap eden Kırım-Nogay akıncılarından korumak için oluşturulduğu iddia ediliyor.
Eczacıbaşı

Eczacıbaşı Holding
Eczacıbaşı Ailesi
(Mehmet) Nejat Ferit Eczacıbaşı
Şakir Eczacıbaşı
Bülent Eczacıbaşı
İstanbul Kültür Sanat Vakfı
Eczacıbaşı Spor Salonu
Eczacıbaşı SK
Eczacıbaşı (erkek voleybol takımı)
Eczacıbaşı (kadın voleybol takımı)
Eczacıbaşı (basketbol takımı)
El-Mutamar

| --- | --- |
Kategoriler: Gazete
Sıklık: Günlük
İlk sayı: 2007
Ülke: Irak 
Dil: Arapça
Website: Resmî site
El-Mutamar, Irak Ulusal Kongresi tarafından yayınlanan günlük bir gazetedir. Amerika Birleşik Devletleri'nin El-Mutamar da dahil olmak üzere Irak gazetelerine, Amerikan askerleri ve yetkilileri tarafından yazılan makaleleri basmaları için gizlice ödeme yaptığı keşfedildikten sonra bazı tartışmaların merkezine yerleşti.
El-Münaze Olimpiyat Stadyumu

| El-Münaze Olimpiyat Stadyumu الملعب الأولمبي بالمنزه |
| --- | --- |
Stadyumdan görünüm

Yer: Tunus, Tunus
Koordinatlar: 36°50′23″K 10°11′07″D﻿ / ﻿36.83972°K 10.18528°D﻿ / 36.83972; 10.18528
Açılış: 1967
Sahibi: Tunus hükûmeti
Zemin: Doğal çim
Kapasite: 39.858
Boyutlar: 105 x 68 m
Kullanıcılar
Espérance de Tunis Club Africain

El-Münaze Olimpiyat Stadyumu (Arapça: الملعب الأولمبي بالمنزه, romanize: El-Malabiü'l-Ulimbiyu el-Münaze), Tunus'un başkenti Tunus'ta bulunan bir stadyumdur. Stadyum, 1967 yılında tamamlanmış olup Ligue 1 takımlarından Espérance de Tunis ve Ligue 2 takımlarından Club Africain'in ana stadyumudur. Stadyum, 39.858 kişilik oturma kapasitesine sahiptir.
Emily Scott

| Emily Scott |
| --- | --- |
Doğum: Kanberra, Avustralya
Boyu: 176 cm
Saç rengi: Sarı
Göz rengi: Mavi

 
Emily Scott, Avustralya doğumlu model, DJ ve oyuncudur.
Televizyon şovlarına katılan ve modellik yapan Emily Scott, dergilere verdiği pozlarla öne çıktı. Maxim, FHM, Stuff, Playboy, Ralph, Nuts, Zoo Weekly ve Loaded gibi dergilerle çalışan model, FHM dergisinin 2009 yılında yaptığı "En Seksi 100 Kadın" sıralamasında 80. sırada yer aldı.
Bir süre Lipton Ice Tea'nin reklam yüzü olan Emily Scott, modellik yaşamının yanı sıra oyunculuk ve DJ'likle de uğraşmaktadır.
Edward Mitchell Bannister

| Edward Mitchell Bannister |
| --- | --- |
Edward Mitchell Bannister, Driving Home the Cows, 1881, Smithsonian American Art Museum
Genel bilgiler
Doğum: 1828
Ölüm: 9 Ocak 1901
Uyruk: Afro amerikan
Alanı: Resim

İmzası
 
Edward Mitchell Bannister (2 Kasım 1828 – 9 Ocak 1901) Siyahi Kanadalı ressam. Eserlerini tonalizm akımı doğrultusunda yapmıştır. Eserlerinin büyük çoğunluğu pastoral temaya sahiptir. Bunun nedeni Jean-François Millet ve Barbizon ekolüne beslediği hayranlıktır.
Önemli Eserleri

The Newsboy [Boston Newsboy] [Newspaper Boy] (1869; Oil; 30 1/8 x 25 inches; NMAA, Washington D.C.)
River Scene (1883; Oil on canvas; Honolulu Museum of Art)
Sabin Point, Narragansett Bay (1885; Oil on canvas; Gardner House, Providence, Rhode Island)
Palmer River (1885; Oil on canvas; Private Collection)
Galeri

Boston Street Scene (Boston Common), (1898-99). The Walters Art Museum.
Bibliyografi

Anne Louise Avery, The Veiled Landscape: Space and Place in the Art and Life of Edward Mitchell Bannister [Unpublished PhD Thesis including a Catalogue Raisonné]
Bannister, Edward Mitchell. Edward M. Bannister: A Centennial Retrospective. Newport, R.I.: Roger King Gallery of Fine Art, 2001. OCLC 49568395 (Worldcatlink:)
Romare Bearden and Harry Henderson, A History of African American Artists from 1792 to the Present, (Pantheon, 1993).
Juanita Marie Holland and Corrine Jennings, Edward Mitchell Bannister [Exh. Cat.] (New York: Kenkeleba House, 1992)
Elloughton-cum-Brough

| Elloughton-cum-Brough |
| --- | --- |
Kent

Elloughton-cum-BroughElloughton-cum-Brough'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: East Riding of Yorkshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Elloughton-cum-Brough, İngiltere'nin East Riding of Yorkshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Heteropoda deelemanae

Heteropoda deelemanae, Heteropoda cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Emek Kahramanı Madalyası

| Emek Kahramanı Madalyası |
| --- | --- |
 Sovyetler Birliği tarafından verilir
 
Tür: Sivil Madalyası
Olası Hak Sahipleri: SSCB Vatandaşları
Tanım: 1927
İstatistikler
Toplam Verilişi: 1014
 
Emek Kahramanı Madalyası (Rusça: Медаль Герой Труда) 1928-1938 yıllarında SSCB'de, üretim, bilimsel etkinlik, devlet ya da kamu hizmeti alanında özel haklara sahip olan kişilere verildi. 27 Aralık 1938'de Sosyalist Emek Kahramanı Madalyası unvanının kurulmasından sonra, artık kabul edilmedi. 2013 yılının Nisan ayında Vladimir Putin bu ödülü Rusya Federasyonu Emek Kahramanı adı altında yeniden uygulamaya koydu.
Tarihi

27 Temmuz 1927 tarihli Sovyetler Birliği Merkez Yürütme Komitesi ve SSCB Halk Komiserleri Konseyi kararnamesi ile "Emek Kahramanı" unvanı kuruldu. Ödül, “üretim, bilimsel etkinlik, devlet veya kamu hizmeti, işçi veya çalışan olarak en az 35 yıl çalışmış olanlar” (istisnai durumlarda - daha az iş tecrübesi ile) alanında özel haklara sahip olanlara, Kızıl Ordu askerlerine verildi. Başlık SSCB Merkez Yürütme Komitesi Başkanlığı veya Birlik Cumhuriyetleri Merkez Yürütme Komitesi tarafından verildi. Emek Kahramanları Merkez Yürütme Komitesinden bir mektup aldı.
2 Ocak 1928 tarihli SSCB Merkez Yürütme Komitesinin ilk kararı le, ödül bu kişilere verildi: [3]
A. Bushuyev - "Paris Komünü" fabrikasının işçisi - 50 yıllık kıdemini önlemek için;
VM Fedorov - Borisoglebsky araba tamir tesisi işçisi - sayısız rasyonalizasyon önerisi ve 40 yıllık iş deneyimi için;
S. Stamatotov (1873-1957) - öğretmen (Vilyuysk) - öğretim çalışmalarında başarısı için;
Mukhitdin Kurbangaliyev (1873-1941) - öğretmen (Tataristan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti) - Tatar dilinde 50'den fazla ders kitabı derlediği için.
27 Temmuz 1938'de Sosyalist İşçi Kahramanı unvanının kurulmasından sonra, 21 Temmuz 1988'de SSCB Yüksek Sovyeti Yüksek Mahkemesi'nin Kararname kararıyla resmen yürürlükten kaldırılmış olmasına rağmen, Emek Kahramanı, 1927 tarihli “İşçi Kahramanları Üzerine” SSCB Konseyinin Kararı ile resmen yürürlükten kaldırılmıştır.
Toplam 1928-1938 yılları arasında RSFSR'deki rütbeler 1014 kişiye verildi.
Ödül

“Emek Kahramanı” terimi 1921'den beri aktif olarak kullanılıyordu - o zaman bu ifadeye sahip sertifikalar, büyük bir iş tecrübesi olan ileri düzey işçilere teslim edilmeye başlandı. İşçi toplantılarının önerisi üzerine Sendikalar Sovyetler tarafından görevlendirildi. Bu tür ilk sertifikalar Moskova ve Petrogradda birkaç yüz işçi tarafından alındı.
Aynı zamanda diploma ile değerli hediyeler verildi. Örneğin, 1922 yılının Mart ayında, Ufa belediye elektrik santralinin erken restorasyonu için, 8 İşçiye İşçi Kahramanı unvanı verildi. Ufa Gubernia Sendikalar Konseyi'nin kararı gereğince, onursal unvanın her birinden bir pud un, bir iç çamaşırı ve bir çift ayakkabı verildi.
Kırmızı Takdir, Yaroslavl
Emex

Emex, Polygonaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Donald Keene

Donald Keene, 2002'de Tokyo'daki evinde
Donald Lawrence Keene (bilinen adıyla: Donarudo Kiin (鬼怒鳴門, Kiin Donarudo) ; 18 Haziran 1922 - 24 Şubat 2019),Amerikalı-Japon çevirmen, Japonbilimci ve eğitimcidir.
Keene'in Japon kültürü ve yaşamına değer katan katkıları, Japon hükûmeti tarafından 2002'de ve 2008'de ödüllendirilmiştir. 2012'de Keene Amerikan vatandaşlığı yanında Japon vatandaşı olmuş ve sonrasında yaptığı açıklamada;
İlk yılları

Keene 18 Haziran 1922'de Brooklyn, New York Şehri'nde doğmuştur. 1942'de Columbia Üniversitesi'nden lisans derecesi aldı. Amerika Birleşik Devletleri Deniz Kuvvetleri Japon Dili Okulu'nda Japonca dili üzerine okudu.
II. Dünya Savaşı'ndan sonra 1947'de yüksek lisans derecesi aldığı Columbia Üniversitesi'ne geri döndü.
1951'de Columbia'da doktorasını aldı. Bu dönemde, Ryūsaku Tsunoda onun danışmanı oldu.
Kariyeri

1955 yılında başlayan akademik kariyerinde Keene, elli yılı aşkın süre Columbia Üniversitesi'nde profesör olarak görev almıştır. 2011'deki Tōhoku depremi ve tsunamisinden sonra Columbia Üniversitesi'nden emekli oldu. "Kīn Donarudo" adıyla Japonya vatandaşlığı aldı.
Japonya'ya ilk ziyareti 1945'te Okinawa Savaşı sırasında gerçekleşti.
Ölümü

Amerikalı-Japon eğitimci, Japonbilimci ve çevirmen Donadl Keene 24 Şubat 2019'da yaşamını sürdürdüğü Tokyo'da kalp yetmezliği sonucu 96 yaşında ölmüştür.
Seçme eserleri

Keene hakkındaki yazı ve eserler genelde OCLC/WorldCat'de  16 dilde 1.400'den fazla yayın ile 39.000'den fazla kütüphane'de ve yaklaşık 600'den fazla kullanıcıda yer almaktadır.
The Battles of Coxinga: Chikamatsu's Puppet Play, Its Background and Importance, 1951
The Japanese Discovery of Europe: Honda Toshiaki and other discoverers 1720-1952, 1952
Japanese Literature an Introduction for Western Readers, 1955
Modern Japanese Literature: An Anthology, 1956
Major Plays of Chikamatsu, 1961
Four Major Plays of Chikamatsu, 1961
Japanese Discovery of Europe, 1720-1830, 1969
Twenty Plays of the Noh Theatre, 1970
World Within Walls: Japanese Literature of the Pre-Modern Era, 1600-1867, 1976
Some Japanese Portraits, 1979
Dawn to the West: Japanese Literature in the Modern Era, 1984-1988
The Pleasures of Japanese Literature, 1988
Introducing Kyoto, 1989 (with Herbert E. Plutschow)
Travelers of a Hundred Ages: The Japanese As Revealed Through 1,000 Years of Diaries, 1989
Modern Japanese Novels and the West, 1989
No and Bunraku: Two Forms of Japanese Theatre, 1990
Appreciations of Japanese Culture, 1991
The Colors of Poetry: Essays in Classic Japanese Verse 1991 (with Ooka Makoto)
Travelers of a Hundred Ages, 1992
Seeds in the Heart: Japanese Literature from Earliest Times to the Late Sixteenth Century,1993
On Familiar Terms: A Journey Across Cultures, 1994
Modern Japanese Diaries: The Japanese at Home and Abroad As Revealed Through Their Diaries, 1995
The Blue-Eyed Tarokaja: A Donald Keene Anthology, 1996
On Familiar Terms: To Japan and Back, a Lifetime Across Cultures, 1996
Japan at the Dawn of the Modern Age: Woodblock Prints from the Meija Era, 1868-1912, 2001 (with Anne Nishimura & Frederic A. Sharf)
Sources of Japanese Tradition: From Earliest Times to 1600, 2001 (with William Theodore De Bary, George Tanabe and H. Paul Varley)
Emperor of Japan: Meiji and His World, 1852-1912, 2002
Masterful Illusions: Japanese Prints from the Anne Van Biema Collection, 2002 (Lee Bruschke-Johnson and Ann Yonemura)
Five Modern Japanese Novelists, 2002
Yoshimasa and the Silver Pavilion: The Creation of the Soul of Japan, 2003
Frog In The Well: Portraits of Japan by Watanabe Kazan 1793-1841, 2006
Chronicles of My Life: An American in the Heart of Japan, 2008
So Lovely A Country Will Never Perish: Wartime Diaries of Japanese Writers, 2010
Ödülleri

Guggenheim ABD&Kanada Beşerî Bilimler Bursu, 1961
Ivan Sandrof Yaşam Boyu Başarı Ödülü, 1990
Merit Kültür Nişanı, 2002
Kültür Başarı Madalyası, 2008
Eliaçık, Çatak

| Eliaçık |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Van
Koordinatlar: 38°02′20″N 43°07′37″E﻿ / ﻿38.039°K 43.127°D﻿ / 38.039; 43.127
Ülke:  Türkiye
İl: Van
İlçe: Çatak
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 437
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0432
İl plaka kodu: 65
Posta kodu: 65870
Resmî site 
Eliaçık, Van ilinin Çatak ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Van iline 61 km, Çatak ilçesine 26 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 437    
1997: -
Dyé

| Dyé |
| --- | --- |
Komün

  Arma 
Koordinatlar: 47°54′00″N 3°52′14″E﻿ / ﻿47.90000°K 3.8706°D﻿ / 47.90000; 3.8706
Ülke:  Fransa
Bölge: Burgonya
İl: Yonne
İdare
 • Belediye başkanı: Olivier Durand
Yüzölçümü
 • Toplam: 17.00 km²
Nüfus (2021)
 • Toplam: 197
Dyé, Fransa'nın kuzey kesimindeki Yonne ilinde bulunan bir komündür.
Nüfus

| Tarihî nüfus> Yıl | Tarihî nüfus> Nüfus   | Tarihî nüfus> %± Artış    |
| --- | --- | --- |
| 2021 | 197 | —     |
Kaynak: INSEE
Edward Okuń

Self-portrait (1913), National Museum in Varşova
The War and Us (1917-1923), National Museum in Warsaw
Edward Okuń (1872-1945), Polonyalı Art Nouveau ressamı ve mason. Manzaralar, portreler, kapaklar tasarladı ve Alman dergisi Jugend de dahil olmak üzere resimli dergiler için çizimler yaptı. Gençlik yıllarında Polonya Krallığı'nda bir yarış bisikletçisi olarak da yarıştı.
Galeri

Gece Kelebekleri
Kutsal müzik
„Şimera” kapak
Pencere Görünümü
Epistictina

Epistictina, Basiprionotini oymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Episyrphus balteatus

Bir reçel sineği.
Bir dişi reçel sineği, polen için çiçeklerde.
Reçel sineği (Episyrphus balteatus), Syrphidae familyasının bir üyesidir. Bu sinek, tehlikeli gibi görünür ve arılara benzer fakat; tamamen zararsızdır. Bu sineğin karın ve üstü siyah-sarı renklerle desenlidir.
Ellobiidae

Ellobiidae, Archaeopulmonata takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi

Ellobiidae familyasına bağlı cinsler (2023):
Blauneria - Shuttleworth, 1854
Carychium - O. F. M ller, 1773
Creedonia - Martins, 1996
Detracia - Gray In Turton, 1840
Ellobium - Roding, 1798
Laemodonta - Philippi, 1846
Leuconopsis - Hutton, 1884
Leucophytia
Marinula - P. P. King, 1832
Melampus - Montfort, 1810
Microtralia - Dall, 1894
Myosotella - di Monterosato, 1906
Ovatella - Bivona, 1832
Pedipes - Ferussac, 1821
Phytia - Nomen Nudum
Tralia - Gray, 1840
Epitaciolândia

| Epitaciolândia |
| --- | --- |
Belediye


Ülke:  Brezilya
Bölge: Kuzey
Eyalet:  Acre
Epitaciolândia, Brezilya'nın Acre eyaletinde bulunan belediyedir.
| g t Acre'nin belediyeleri |
| --- | --- | --- |
Başkent: Rio Branco
| Brasiléia |  Assis Brasil  Brasiléia  Epitaciolândia  Xapuri  |  |
| Rio Branco |  Acrelândia  Bujari  Capixaba  Plácido de Castro  Porto Acre  Rio Branco  Senador Guiomard  |  |
| Sena Madureira |  Manoel Urbano  Santa Rosa do Purus  Sena Madureira  |  |
| Cruzeiro do Sul |  Cruzeiro do Sul  Mâncio Lima  Marechal Thaumaturgo  Porto Walter  Rodrigues Alves  |  |
| Tarauacá |  Feijó  Jordão  Tarauacá  |  |
Emel Aydan

| Emel Aydan |
| --- | --- |
Doğum: Erdoğan Kaşif 1951 (72-73 yaşında) İstanbul, Türkiye
Etnik kökeni: Türk
Film sayısı: 20

IMDb'de Emel Aydan
Emel Aydan, (d. 1951, İstanbul) Türk film yıldızıdır. Kariyeri boyunca 20 erotik filmde oynamıştır.
Yaşam öyküsü

1951'de İstanbul'da "Erdoğan Kaşif" adıyla doğdu İtalya'nın Roma şehrinde ameliyat ile kadın olmuş, ardından da İsviçre'de striptizcilik yapmıştır. Türkiye'ye döndükten sonra 1970'li yılların ortalarında birçok cinsel içerikli filmlerde yer almıştır. Ayrıca sahneye çıkarak şarkıcılık da yapmıştır.
Oynadığı ilk film, Hızlım Benimdir. Babası bir zamanlar tiyatrolarda görev almış, Hüseyin Kaşif'tir. Hüseyin Kaşif, striptiz ustası Nur Ay(Nuray Özpınar) ile evlendikten sonra Emel Aydan ile birlikte çeşitli erotik gösteriler sunmuşlardır. Tüm oynadığı filmler erotik değildir. Kader Bu adlı drama, Halit Akçatepe'nin Lüküs Hayat adlı müzikal filminde oynamıştır. Çektiği filmlerin tamamına yakını 1975 ile 1979 arasındadır. Bu süre zarfında 20 erotik tarzında filmde yer almıştır. Oyuncu Gazanfer Özcan kendisini tanımış ve gerçek kimliğini açıklamıştır. 1979'dan sonra bir anda çektiği filmler sonlanmıştır. 12 Eylül Darbesi ile birlikte porno ve pornoya yakın filmlerin üretimi ile dağıtımı yasaklanınca bir daha canlanamayan Yeşilçam seks furyası ilerideki dönemlerinde de tutunamayan Aydan, gece kulüplerinde çalışmıştır. Günümüzde Bodrum'da hayatını sürdürmektedir.
Edna Gardner Whyte

Edna Gardner Whyte (3 Kasım 1902 - 15 Şubat 1992), kırk yıla yayılan bir kariyere sahip Amerikan pilot ve eğitmendir. Aynı zamanda, iki düzine yarış kazanmış bir havacıdır.
Edna Marvel Gardner, 1902 yılında Mankato, Minnesota'da doğdu. Henüz sekiz yaşındayken babası tren kazasında ölmüştür. 1924'te sertifikasını alıp hemşire oldu.
İlk uçuşunu Washington eyaletinin Renton kentinden gerçekleştirmiştir. 1 Ocak 1931'deki tekli uçuşunun ardından  mayıs ayında pilot lisansını almıştır. Ertesi yıl Washington, DC'deki Donanma Hemşire Birliği'ne katıdı ve yakınlardaki birkaç havalimanında uçuş eğitimi verdi. 1935'te birlikten istifa etmiş, yalnızca uçmaya ve uçuş eğitmenliğine yönelmiştir.
1930'dan başlayarak yüzün üzerinde yarışa katıldı. Bunların iki düzinesini kazanırken bir düzinesinde ilk üçe girmiştir. Kadınlar Uluslararası Hava Yarışları'nı 1953, 1958, 1960 ve 1961'de olmak üzere dört kez kazanmıştır. Son yarışını 1967'de kazandı. Son yarışına ise 1972'de çıktı.
1935'ten 1941'e kadar Shusham Havalimanı'ndaki New Orleans Hava Okulu'nu işletti ve İkinci Dünya Savaşı boyunca birçok askeri pilot yetiştirdi.
George M. Whyte ile evlendikten sonra onun 1970'teki ölümüne kadar Teksas'ın Fort Worth kentindeki Hava Girişimcilik Uçuş Okulu'nu işletti. Daha sonra Roanoke yakınlarındaki Aero Valley Havalimanı'nı açtı ve burada eğitimlerine devam etti.
Charles Lindbergh Yaşam Boyu Başarı Ödülü ve 1967 Yılın Kadın Havacısı da dahil olmak üzere seksenin üzerinde havacılık ödülü almıştır.
1991'de, 89 yaşındayken, Rising Above It başlıklı otobiyografisini Ann Lewis Cooper'la beraber yazıp yayımladı. Ertesi yıl öldü.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  ISNI: 0000 0000 2940 6312  LCCN: n91027126  VIAF: 58253110   WorldCat (LCCN): n91-027126
Dreyfus Olayı

L'Aurore'nin Émile Zola'nın Fransa Cumhurbaşkanı Félix Faure'a yazdığı "Suçluyorum!" başlıklı açık mektubunu içeren 13 Ocak 1898 tarihli baş sayfası.
Dönemin Fransız gazetelerinde yer alan haberlerde Dreyfus'ün rütbelerinin sökülüşü resmedilmiştir.
Bu yüzyıl Devrimle başlayıp, Dreyfus Davası ile kapanan dikkate değer bir yüzyıldır! Ama belki de çöplüğe atılacak bir yüzyıl olarak anılacaktır.
Roger Martin du Gard
Dreyfus Olayı; 1894 yılında Yüzbaşı Alfred Dreyfus'ün casuslukla itham edilerek Fransa'da yargılandığı dava ve ardından gelişen olaylardır.