stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Osmanlı-Safevî Savaşı (1623-1639)
Savaş > Barış müzakereleri ve Kasr-ı Şirin Antlaşması (1639)

Ana madde: Kasr-ı Şirin Antlaşması
Osmanlı ordusunun Bağdat önündeki büyük zaferi ve Safevîlerin ağır kayıplarının ardından Kemankeş Kara Mustafa Paşa 15 Ocak 1639'dan itibaren batıya doğru İran topraklarına ilerledi. Bunun üzerine Şah Safî 29 Nisan'da Osmanlı karargâhına gönderdiği elçisi Muhammed Kulu Bey aracılığıyla Amasya Antlaşması (1555) temelinde barış teklifinde bulundu (Amasya Antlaşması'na göre Kars Kalesi yıkılırken, Ahıska da İran tarafında kalmaktaydı). Mustafa Paşa bu teklifi reddederek Kasr Şirin'e ilerledi (10 Mayıs). Osmanlı karargâhına gönderilen ikinci elçi olan Saru Han Osmanlı taleplerini kabul etti ve 17 Mayıs 1639'da Kasr-ı Şirin Antlaşması imzalandı ve Osmanlı-Safevî savaşı resmen son buldu.
Antlaşma'nın koşullarına göre;
Irak sınırı Amasya Antlaşması temelinde belirlendi,
Kafkasya sınırında ise Ahıska Osmanlı, Revan ise Safevî tarafında kaldı,
Nasuh Paşa Antlaşması'nda 200 yük, Serav Antlaşması'nda ise 100 yük ipek olarak belirlenen Safevîlerin yıllık haracı feshedildi.
Antlaşma çerçevesinde, Osmanlı İmparatorluğu'nun İran'la sınırları belirlendi ve müteakip savaşlarda değişikliğe uğrasa da eninde sonunda hep bu sınırlar esas alınarak barış yapıldı. Dolayısıyla, günümüzdeki Türkiye-İran ve Irak-İran sınırları büyük oranda Kasr-ı Şirin Antlaşması'nı temel almaktadır.
Sultan II. Osman'ın Yedikule'de boğuluşu
IV. Murad'ın minyatür resmi
IV. Murad'ın Revan zaferine atfen Topkapı Sarayı'nda inşa ettirdiği Revan Köşkü
IV. Murad komutasındaki Osmanlı ordusunun Revan Seferi'nde izlediği güzergah
Bağdat'ın Osmanlı ordusunca geri alınışı
İran mutfağı

Nargesi
İran mutfağı (Farsça: آشپزی ایرانی āšpazi-e iranī) İranın yöresel mutfağıdır. İran'ın yüzyıllar içerisinde ilişki kurduğu bölge ve ülkelerin mutfaklarından da izler taşır: Türk mutfağı, Yunan mutfağı, Mezepotamya mutfağı, Orta Asya mutfağı, Kafkasya mutfağı ve Rus mutfağı bunlardan bazılarıdır.
Çeşitli İranlı Müslüman sultanlar ve Orta Asya Babür hanedanı aracılığıyla, İran mutfağı ürünleri Hint ve Pakistan mutfaklarına uyarlandı.
Tipik İran ana yemekleri, pilavın et, sebze ve fındık ile kombinasyonlarıdır. Erik, nar, ayva, kuru erik, kayısı ve kuru üzüm gibi meyvelerin yanı sıra şifalı bitkiler sıklıkla kullanılmaktadır. Safran, kurutulmuş misket limonu ve diğer ekşi tatlandırıcılar, tarçın, zerdeçal ve maydanoz gibi karakteristik İran aromaları karıştırılır ve çeşitli yemeklerde kullanılır.
İran dışında İran mutfağı Londra, San Francisco Körfez Bölgesi, Toronto, Houston ve özellikle Los Angeles ve çevresi gibi İran diasporasının olduğu şehirlerde bulunur.
Temel gıdalar > Pirinç

İlk başta Safevi İmparatorluğu'nun saray mutfağının bir spesiyalitesi olan pirinç kullanımı, MS 16. yüzyılın sonunda İran mutfağının önemli bir dalı haline geldi. Geleneksel olarak, pirinç en çok kuzey İran'da ve zenginlerin evlerinde temel bir ürün olarak yaygındı, ülkenin geri kalanında ise ekmek baskın temel maddeydi.
Aşağıdaki tablo İran'da pirinç pişirmenin üç temel yöntemini içermektedir.
| Yöntem | Açıklama |
| --- | --- |
Polow ve chelow: Chelow, sade pirinçtir, bir güveç veya kebaba eşlik eder, polow ise bir şeyle karıştırılmış pirinçtir. Bununla birlikte, aynı şekilde pişirilirler. Pirinç, tuzlu suda bekletilip kaynatılarak hazırlanır. Yarı haşlanmış pirinç (chelow olarak adlandırılır) süzülür ve buharda pişirilmek üzere tencereye geri konur. Bu yöntem, pirinç taneleri ayrılmış ve yapışkan olmayan son derece kabarık bir pirinçle sonuçlanır. İnce bir tabaka ekmek veya patates dilimleri kullanılarak tencerenin dibinde tadig adı verilen altın bir kabuk oluşturulur. Genellikle tadig, sadece pirinç kabuğu ile sade olarak servis edilir. Et, sebzeler, sert kabuklu yemişler ve meyveler bazen katmanlar halinde eklenir veya şelow ile karıştırılır ve sonra buharda pişirilir. Şelow tencerede olduğunda ısı azaltılır ve fazla buharı emmesi için tencere kapağının altına kalın bir bez veya havlu konur.
Kateh: Su tamamen emilene kadar pişirilen pirinç. Gilan Eyaletinin geleneksel yemeğidir.
Dami: Neredeyse kateh ile aynı şekilde pişirilen pirinç. Ancak başlangıçta pirinçle iyice pişirilebilecek malzemeler (tahıl ve fasulye gibi) eklenir. Kateh yapılırken pirinç ve diğer malzemeler neredeyse pişene kadar ısı minimuma indirilir. Yakmadan ve fazla pişirmeden ocakta yeterince uzun süre tutulursa, dami ve kateh de tadig üretebilir. Dami özel bir formu olan tachin yoğurt, tavuk (veya kuzu) ve pirinç, artı bir karışımı olan, safran ve yumurta sarısı.
İran usulü pirinç pişirme
Bir tencerede pirinç ıslatılır.
Chelow tarzı pirinç pişirmede patatesler tadig olarak kullanılır
Patates tadig
Tadig lavaş ekmeği
Tipik yiyecek ve içecekler

Tipik İran mutfağı, çeşitli kebap, güveç, çorba ve pilav yemeklerinin yanı sıra çeşitli salatalar, tatlılar, hamur işleri ve içecekler de dahil olmak üzere çok çeşitli yemekleri içerir.
Tipik yiyecek ve içecekler > Ana Yemek > Kebap

İran'da kebaplar ya pilavla ya da ekmekle servis edilir. Beyaz pirinçle birlikte yenen kebaba chelow kabab denir. Bu yemek İran'ın ulusal yemeği olarak kabul edilir. Pirinç ayrıca kateh yöntemi kullanılarak da hazırlanabilir ve o zaman yemeğe kateh kabab adı verilir.
Aşağıdaki tablo İran mutfağında kullanılan çeşitli kebap türlerini listelemektedir.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Kabab koobideh : Mangalda kıyılmış kuzu veya dana eti , maydanoz ve soğan ile karıştırılır. |  Juje kabab : Izgara tavuk parçaları; İran'daki en yaygın yemeklerden biridir. |  Kabab barg : Barbeküde pişirilmiş ve marine edilmiş kuzu, tavuk veya dana eti. |
|  Kabab torsh : Gilan ve Mazenderanbölgelerinden geleneksel kebap, ezilmiş ceviz ezmesi, nar suyu ve zeytinyağı ile marine edilmiş. |  Kabab Bakhtyari: Izgara kuzu filetosu (veya dana eti) ve tavuk göğsü karışımı. |  Chenje: Şiş ve ızgara küp şeklinde et. Şiş kebabın İran versiyonu. |
|  Shashlik : Popüler bir şiş kebap çeşididir. İran mutfağında şaşlık genellikle büyük parçalar halindedir. |  Kabab tabei: Tavada hazırlanan ev yapımı ızgara et. |  Bunab kabab : kıyma, soğan ve tuz yapılan bir kebap türü. |
Tipik yiyecek ve içecekler > Ana Yemek > Güveç

Khoresh, genellikle bir tabak beyaz pirinç eşliğinde yenen, İran'a özgü bir güveç şeklidir. Bir khoresh tipik olarak domates salçası, safran ve nar suyu ile tatlandırılmış otlar, meyveler ve et parçalarından oluşur. Dizi gibi diğer khoresh olmayan güveç türlerine pirinç yerine ekmek eşlik eder.
Aşağıdaki tabloda bazı İran güveç yemekleri listelenmiştir.
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  Khoresh e bademjan : Domates, Verjuice ve safranlı patlıcan güveci. |  Khoresh e fesenjan : Nar ekşisi veya ceviz ile tatlandırılmış güveç. |  Khoresh e qeyme : Bölünmüş bezelye, patates kızartması ve kuru kireç ile güveç. |  Qorme sabzi  Pırasa, kişniş ve kurutulmuş çemen otu gibi otlarla güveç. |
|  Khoresh e karafs: Haşlanmış kereviz ve et. |  Khoresh e alu: Haşlanmış kuru erik ve et. |  Khoresh e alu-esfenaj: Haşlanmış kuru erik, ıspanak ve et. |  Khoresh e havij: Haşlanmış havuç ve et. |
|  Khoresh e qarch: Mantar yahnisi. |  Baqala qatoq : Gilak ile güveç fava fasulyesi, dereotu ve yumurta. |  Dizi (piti): Nohut ve patatesli koyun eti yahnisi. |  Kufte rize: Azerbaycan ve Kürt köfte yahnisi. |
Gheimeh : Domates, bezelye, soğan ve kuru limon ile koyun eti güveç.:
Tipik yiyecek ve içecekler > Ana Yemek > Çorba ve Aş

İran mutfağında sup e jow (“ arpa çorbası”), sup e esfenaj (“ ıspanak çorbası”), sup e qarch (“ mantar çorbası”) ve “aş”ın çeşitli formları dahil olmak üzere çeşitli çorba türleri vardır. Aş, İran'da āsh olarak anılır.
Aşağıdaki tablo İran mutfağındaki bir dizi çorba ve aşı listelemektedir.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Sup e morgh : Tavuk ve erişte çorbası. |  Sup e jow: Arpa çorbası. |  Sirabi : İşkembe çorbası; sirab shirdun olarak da bilinir. |
|  Tarkhine : Tahıl ve yoğurt çorbası. |  Gazane : Isırgan çorbası. |  Adası : Mercimek çorbası. |
|  Sh e reshte : Noodle kalın çorbası. |  Sh e anār : Nar aşı |  Āsh e doogh : Tereyağlı aş |
|  Kalle Joosh : Kashk aşı |  Bozbaş : kırmızı veya beyaz fasulye, yeşil sebzeler, otlar, soğan ve pırasa, kuru limon ve baharatlı et çorbası. |  Shole: Farklı baklagiller, bulgur, pirinç, muskat ve diğer baharatlarla yapılan etli aş.Shole aslen Meşhed şehrine aittir. |
Tipik yiyecek ve içecekler > Ana Yemek > Polow ve dami

Kebaplı veya güveçli pilav yemeklerinin yanı sıra, geleneksel polow ve dami yöntemleriyle pişirilen çeşitli pirinç bazlı İran yemekleri de vardır.
Polow yemeği, genellikle tavuk veya kırmızı et eşliğinde kesilmiş sebze, meyve ve fasulye ile doldurulmuş pirinci içerir. Dami yemekleri, pilavla çeşitli malzemeleri içerdikleri için polow'a benzer, ancak tek bir tencerede pişirmek için dami yöntemi kullanılarak pişirilir.
Aşağıdaki tablo İran mutfağındaki bazı palow ve dami çeşitlerini listelemektedir.
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  Sabzi polow : Doğranmış otlu pilav, genellikle balıkla servis edilir. |  Lubia polow : Yeşil fasulye ve kıymalı pilav. | Albalu polow : Vişne ve dilim tavuk veya kırmızı etli pilav. |  Morasa polow: berberis, antep fıstığı, kuru üzüm, havuç, portakal kabuğu ve bademle "mücevherli" pirinç. |
|  Şirin polow : Tatlı havuç, kuru üzüm ve bademli pirinç. |  Adas polow: Mercimek, kuru üzüm ve hurmalı pirinç. |  Baqali polow: Pirinç ile fava fasulye ve dereotu . |  Dampokhtak: Lima fasulyeli zerdeçal pilavı. |
|  Tachin : Yoğurt, yumurta ve tavuk filetoları içeren pirinç keki. |  Quabili polow: Kuru üzümlü, havuçlu ve Dana veya kuzu etli pilav. |  Kalam Polow: Lahana ve değişik otlar ile pilav. |  Zereshk Polow: Berberis ve safranlı pilav. |
Tipik yiyecek ve içecekler > Tatlılar

MÖ 400'de, eski İranlılar, yaz aylarında kraliyet ailesine sunulan gül suyu ve erişteden yapılmış özel, soğutulmuş tatlıları icat ettiler. Buz, safran, meyveler ve diğer çeşitli tatlarla karıştırdılar. Kökeni ülkenin eski başkenti Şiraz şehrine dayanan ve falude olarak bilinen yarı dondurulmuş erişte tatlısı bugün en meşhur İran tatlılarından biridir. Farsça "safranlı dondurma" anlamına gelen Bastani e zaferani, genellikle "geleneksel dondurma" olarak da anılan geleneksel bir İran dondurmasıdır. Diğer tipik İran tatlıları arasında çeşitli pirinç, buğday ve süt tatlıları bulunur.
Aşağıdaki tabloda birkaç İran tatlısı listelenmiştir.
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  Fereni  Gül suyu ile tatlandırılmış tatlı sütlaç. |  Sholezard : Safranlı pirinç bazlı tatlı. |  Helva : Gül suyu ile tatlandırılmış buğday unu ve tereyağı. |  Bastani e zaferani : Safranlı dondurma. |
|  Falude : pirinç eriştesi yarı dondurulmuş şurup ve gül suyuyla karıştırılır. |  Sarshir : Kaymaklı süt ürünü. |  Liqvan ve beyaz peynir : Genellikle kahvaltıda yenen salamura lor peyniri. |  Samanu : Genellikle Nevruz için servis edilen filizlenmiş buğday. |
Chelow kabab Bakhtyari
Santa María (Melque)

Santa María de Melque
Santa María de Melque
At nalı kemerli pencere
Santa María (Santa María de Melque) İspanya'da Kastilya-La Mancha bölgesinde, Toledo'nun 50 km güneybatısında terk edilmiş şehir (despoblado) Melque'de bulunan bir Erken Orta Çağ kilisesidir.
Vizigot mimarisinin özelliklerini gösteren kilisenin Müslümanların İber Yarımadası'na geldikten sonra mı yoksa önce mi inşa edildiği hala tartışmalıdır. M. Gomez-Moreno 1919'da kilisenin Mozarap mimarisinin bir örneği olduğunu ileri sürse de, L. Caballero 1980 yılında yayınladığı eserinde yaptığı rölyef karşılaştırmaları sonucu kilisenin Vizigot devri eseri olduğunu iddia etmektedir.
Santa María de Melque planı
Literatür

Achim Arbeiter, Sabine Noack-Haley: Hispania antiqua. Christliche Denkmäler des frühen Mittelalters vom 8. bis ins 11. Jahrhundert. Verlag Philipp von Zabern, Mainz 1999, S. 89–94.
Jaime Cobreros: Guía del Prerrománico en España. Madrid 2006, S. 211–214
Jacques Fontaine: L’Art Mozarabe. L’Art Préroman Hispanique. Band 2, 2. Auflage, Éditions Zodiaque, Abbaye de la Pierre-Qui-Vire 1995, S. 76–81.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 7556370-8  LCCN: n82048320  NLI: 987007597384905171  VIAF: 143086941   WorldCat (LCCN): n82-048320
2024 Kerç Boğazı petrol sızıntısı

| 2024 Kerç Boğazı petrol sızıntısı |
| --- | --- |


Konum: Kerç Boğazı, Karadeniz
Koordinatlar: 45°04′18″K 36°35′53″D﻿ / ﻿45.07167°K 36.59806°D﻿ / 45.07167; 36.59806
Tarih: 15 Aralık 2024
Sebep
Sebep: Kötü hava koşulları Olası güvenlik ihlalleri Tankerlerin ekonomik ömrü
Kayıplar: Mürettebattan bir kişi hayatını kaybetti
İşletmeci: Volgatanker
Sızıntı özellikleri
Miktar: 3,700 ton
2024 Kerç Boğazı petrol sızıntısı, 15 Aralık 2024'te gerçekleşen Petrol tankeri kazası sonucu oluşan çevre kirlenmesi/felaketidir. 15 Aralık 2024 sabahının erken saatlerinde, Rus bayraklı petrol tankerleri Volgoneft-212 ve Volgoneft-239, Kerç Boğazı'nın güneyinde bir fırtınaya yakalandı. Yaklaşık 4.900 ton fuel oil taşıdığı bildirilen Volgoneft-212 ikiye bölündü ve battı; bu olay bir petrol sızıntısına ve mürettebattan bir kişinin ölümüne neden oldu. Volgoneft-239 ise hasar aldı ve birkaç saat boyunca sürüklendikten sonra Krasnodar Krayı'ndaki Taman Limanı yakınlarında karaya oturdu. Bu gemi de petrol sızdırmaya başladı.

Her iki gemide de hâlâ bir miktar yük bulunuyordu ve petrol sızıntıları ancak ertesi gün durduruldu. İlk tahminlere göre yaklaşık 3.700 ton petrol denize döküldü. 17 Aralık'ta, Kırım Köprüsü ile Anapa kasabası arasında kıyıya vuran petrol birikintileri rapor edilmeye başlandı ve yaklaşık 37 mil uzunluğundaki kıyı şeridi kirlendi. Bunun sonucunda, Anapsky ve Temryuksky bölgelerinde olağanüstü hal ilan edildi.
Her iki tanker de Samara merkezli, Rusya'nın iç su yollarında ve Karadeniz kıyısı boyunca petrol ürünleri taşımacılığı yapan Volgatanker şirketine ait. Rusya, her iki gemi için de potansiyel deniz güvenliği ihlalleri nedeniyle ayrı cezai soruşturmalar başlattı; ancak Volgoneft-212 için ek olarak ihmal sonucu adam öldürme suçlaması da eklendi.
Öncesi

Volgoneft-212, 1969 yılında inşa edilmiş, 136 metre uzunluğunda ve Saint Petersburg'da kayıtlı bir gemiydi. Perm, Rusya merkezli KamaTransOil ve Kama Shipping tarafından sahiplenilmiş ve yönetilmiştir. Volgoneft-239 ise 1973 yılında inşa edilmiş, 132 metre uzunluğunda, Astrahan'da kayıtlı ve Volgotransneft'e ait bir gemidir. Her iki tanker de yaklaşık 4.200 tonluk maksimum yükleme kapasitesine sahiptir. Mash, her iki geminin de 1990'larda düzenli petrol tankerlerinden nehir-deniz sınıfı gemilere dönüştürüldüğünü bildirdi. Volgoneft-212, 2024 yılında yenilenmiş ve The Guardian'a göre bu süreçte "merkez kısmı kesilmiş ve kıç ile baş kısımları kaynakla birleştirilerek ortada büyük bir dikiş oluşmuştur. Görünüşe göre bu bölüm kırılmıştır."
Her iki tankerin de Samara merkezli Volgotanker adlı şirkete ait olduğu bildirildi. Bu şirket, Rusya'nın iç su yollarında ve Karadeniz kıyılarında petrol ürünleri taşımaktadır. Gemilerinin neredeyse tamamı 1966 ile 1990 yılları arasında inşa edilmiş olup, 4.000 ile 5.000 detveyt ton arasında taşıma kapasitesine sahiptir..
iStories, olaydan önceki aylarda her iki geminin de Kerç Boğazı'ndaki Port Kavkaz ile Volga Nehri üzerindeki petrol rafinerisi terminalleri arasında gidip geldiğini bildirdi.
Öncesi > Kerç boğazı

Ana madde: Kerç Boğazı
Kerç Boğazı, Kırım'daki Kerç Yarımadası ile Rusya'nın Krasnodar Krayı'ndaki Taman Yarımadası'nı ayırarak Karadeniz ile Azak Denizi'ni birbirine bağlar. Kerç Boğazı'nda veya yakınında meydana gelen fırtınalarda birçok gemi hasar görmüş ya da batmıştır.
Volgoneft-139, Kasım 2007'de bir fırtına sırasında Kerç Boğazı'nda demirlediğinde 4.800 ton fuel oil taşıyordu. Geminin ikiye bölünmesi sonucu yaklaşık 1.300-1.600 ton arasında petrol dökülmüş ve bu durum Kerç Boğazı'nın her iki tarafında "onlarca kilometre" boyunca kirliliğe yol açmıştır. 13 mürettebat kurtarılmış, fırtına sırasında dört başka gemi daha batmıştı. 19 Nisan 2017'de, Panama bayraklı 3.500 tonluk kuru yük gemisi Geroi Arsenala, Rostov Oblast'taki Azov Limanı ile Türkiye arasındaki bir fırtınada Taman Yarımadası'nın yaklaşık 19 deniz mili güneyinde ikiye bölünerek batmıştır. Bir mürettebat kurtarılmış, iki kişinin cesedi bulunmuş ve dokuz kişi kaybolmuştur. Kasım 2023'te, şiddetli fırtınalı hava nedeniyle gemilere zarar gelmesini önlemek amacıyla Boğaz kapatılmıştır. Ancak bu kapanma sırasında Matros Şevçenko ve Matros Pozyniç adlı iki gemi Boğaz'da birbirine yakın dururken düşük hızda çarpışmış ve demirlemiş olan Kavkaz-5 adlı gemiye sürüklenmiştir.
Öncesi > Karadeniz ve Azak Denizi'ndeki ekolojik sorunlar

Karadeniz ve Azak Denizi, 20. yüzyıldan bu yana birçok sorunla karşı karşıya kalmıştır. Bunlar arasında kirlilik, çevredeki limanlar ve nehirlerden kaynaklanan etkiler; Rusya-Ukrayna Savaşı'nın devam etmesiyle gemilerin batması, su altı patlamaları, Rusya'nın koruma altındaki alanları eğitim sahası veya malzeme çıkarma alanı olarak kullanması; aşırı avlanma; istilacı türler ve iklim değişikliği yer almaktadır. Bu sorunlar, yerel ekosistemlerde değişikliklere neden olmuş ve bazı türlerin yok olmasına yol açmıştır.
Ancak, Rusya'nın Ukrayna'yı işgalinin başlamasıyla bu olumsuz etkiler büyük ölçüde artmıştır. Yunuslar, musurlar ve diğer deniz memelilerinin hızla ölmesiyle birlikte canlı hayvanların kıyıya vurma vakaları da artmıştır. En yüksek vaka oranı, özellikle birkaç Rus üssünün bulunduğu Sivastopol yakınlarında, Kırım çevresinde kaydedilmiştir. 2022'nin başlarında Rus savaş gemileri Ukrayna limanlarını abluka altına almıştır. Savaş gemilerinin balast suyu salınımı denetlenmediği için diğer bölgelerden gelen kirleticiler ve istilacı türler çevreye girmiştir. Batan savaş gemileri de on binlerce kilometrekareye yayılan petrol sızıntılarına yol açmış, koruma altındaki sulara kadar ulaşan bu sızıntılar kuş ölümlerine neden olmuştur.
Askeri faaliyetlerden kaynaklanan yangınlar da birçok milli parkı tahrip etmiştir. Örneğin, 2022 yılında koruma altındaki deniz ve kıyı kolonileri için önemli bir alan olan Kılburun Yarımadası'nda toplam 131 yangın kaydedilmiş ve parkın 5.000 hektardan fazlası ile yaklaşık 100 kuş türünün yuvalama alanları yok olmuştur.
6 Haziran 2023'te Kahovka Barajı'nın yıkılmasının ardından birçok koruma alanı sular altında kalmış ve tatlı suya yakıtlar, yağlayıcılar, gübreler ve yerleşim yerleri ile tarlalardan gelen atık sular karışarak Karadeniz'i kirletmişti. Odessa, Ukrayna yakınlarındaki sularda tuzluluk oranının 14 ppm'den 4 ppm'ye hızlı bir şekilde düştüğü tespit edilmiştir. Bazı kıyı bölgelerinde araştırmacılar, suyun akut toksisiteye sahip olduğunu ve azot konsantrasyonlarının ciddi şekilde arttığını gözlemlemiştir; bu durum doğrudan kanalizasyon kirliliğinin bir göstergesidir. Kirli su Tuna Nehri'nde de bulunmuştur. Yaklaşık 30.000 hayvan bu durumdan etkilenerek ölmüş, alaca balıkçıl ve küçük ak balıkçıl gibi türler yok olmuştur.
Buna rağmen, 2023 öncesindeki yıllarda bazı ekosistemlerin yavaş yavaş iyileşme belirtileri gösterdiği fark edilmiştir. Azak Denizi üzerindeki etkileri değerlendirmek şu anda mümkün olmasa da, araştırmacılar Karadeniz'e sınırlı erişim sağlayabilmiştir. Buldukları şey, kuzeybatı Karadeniz'de turistik seyahatlerin mayınlama nedeniyle yasaklanması ve ticari gemi ile balıkçılığın azalması sonucunda ekosistemler üzerindeki baskının azaldığıdır. Turizmin olmayınca nadir görülen birkaç türün daha yaygın hale geldiği gözlemlenmiştir.
Kaza

15 Aralık 2024 sabahının erken saatlerinde, Volgoneft-212 ve Volgoneft-239 Kerç Boğazı'ndan çıkarak Karadeniz'in daha açık sularına doğru ilerliyordu. Volgoneft-212 gemisinde 13 mürettebat bulunurken, Volgoneft-239 gemisinde 14 mürettebat vardı. Her iki gemi de, eski Sovyetler Birliği ve İran'da çeşitli uygulamalarda kullanılan düşük kaliteli bir ağır yakıt yağı olan mazot taşıyordu ve bu yakıtı Rus Donanması için naklediyorlardı. MarineTraffic sistemlerinin kapalı olmasına rağmen, 1 Ekim 2024'ten itibaren izleme verileri, teslimat rotalarının Rusya'nın Volgograd şehrinden Kırım'ın Kerç şehrine olduğunu gösteriyordu. Volgoneft-212, 4.900 ton mazot taşırken, Volgoneft-239 yaklaşık 4.300 ton taşıyordu.
Her iki geminin de maksimum 3 metre dalga yüksekliği ve saatte 40 mil rüzgar hızına dayanacak şekilde derecelendirildiği bildirildi. Ancak, gemilerin karşılaştığı koşullar hakkında farklı raporlar bulunmaktadır. Olay günü Kırım'daki isimsiz Rus yetkililere göre, fırtına Beaufort ölçeğinde yediye ulaştı ve rüzgar hızları saatte 32-38 mil arasında değişiyordu.  Televizyon Haber Servisi'nin olay günü yaptığı bir habere göre ise dalga yüksekliği 3,5 metreye ulaştı ve rüzgar hızları yaklaşık saatte 53 mil olarak bildirildi.
Volgoneft-212, kıyıdan yaklaşık beş mil uzaklıkta büyük bir dalganın çarpması sonucu ikiye ayrıldı; geminin pruvası battı ve bir mürettebat üyesi hipotermiden hayatını kaybetti. Geminin yükünün büyük bir kısmı denize döküldü. Volgoneft-212'nin zarar görmesinden kısa bir süre sonra, Volgoneft-239 da hasar aldı ve güç kaybederek birkaç saat boyunca sürüklendi; sonunda Taman Limanı yakınlarında kıyıya yaklaşık 80 metre mesafede karaya oturdu.
Kerç'ten iki kurtarma römorkörü gönderilirken, iki Mi-8 helikopteri ve 50'den fazla kişi kurtarma çalışmalarına katıldı. Karanlık ve fırtına nedeniyle kurtarma çalışmaları zorlukla yürütüldü, ancak Volgoneft-212'nin kalan mürettebatı kurtarıldı; bunların en az sekizi sudan çıkarıldı. 11 mürettebat hastaneye kaldırıldı ve bunlardan ikisi hipotermi tedavisi gördü.
Volgoneft-239'un mürettebatını kurtarma çalışmaları kötü hava koşulları nedeniyle geçici olarak askıya alındı, ancak gemide mürettebatın güvenliğini sağlamak için gerekli tüm önlemler alınmıştı ve kurtarma ekipleri gemiyle iletişim halinde kaldı.  Kurtarma çalışmaları ertesi gün yeniden başlatıldı ve tüm mürettebat kurtarıldı.
Olası nedenleri

Kırım'daki Kerç Boğazı'nda kaza yapan iki tanker de, maksimum kullanım sürelerini aşmışlardı (bu tür gemilerin yapısal olarak normlanmış kullanım ömrü — 25 yıldır). "Volgoneft-212" gemisi 1969 yılında inşa edilmiş, son sahibi "Kama Shipping" 2014 yılından itibaren bu gemiyi kullanmaya başlamıştı. "Volgoneft-239" tankeri ise 1973 yılında inşa edilmiş, 2010 yılından itibaren "Volgatransneft" şirketine aitti. "Volgoneft" tankerleri, nehirlerde, rezervuarlarda ve sınırlı olarak kıyı deniz bölgelerinde (en yakın limandan en fazla 50 mil uzaklıkta, limanlar arası maksimum mesafe 100 milde) kullanılmak üzere tasarlanmış karışık seyir gemileridir. "Volgoneft-212" için maksimum izin verilen dalga yüksekliği %5 tekrarlama oranıyla 2,5 metre (Rusya Nehir Sicili'ne göre "M-PR" sınıfı), "Volgoneft-239" için ise 2 metreden fazla olmamalıdır ("O-PR" sınıfı). "Volgoneft-239" gemisinin limandan çıkmaması gerekiyordu çünkü belgelerinin geçerliliği askıya alınmıştı. İddialara göre tankerlerin taşıdığı mazot, Rusya Federasyonu Deniz Kuvvetleri için tasarlanmıştı.
Sonrası

Rusya Federasyonu'nun Kırım Cumhuriyeti ve Sivastopol Şehri Soruşturma Komitesi Müdürlüğü, her iki tankerin kaptanlarına, deniz taşımacılığının hareket ve işletme kurallarını ihlal ederek bir kişinin ölümüne neden olma suçundan Rusya Ceza Kanunu'na göre suç duyurusunda bulundu. "Volgoneft-212" kaptanı Leonid Volegov için Simferopol Kiev Bölge Mahkemesi 19 Aralık 2024 tarihinde tutuklama kararı verdi, "Volgoneft-239" kaptanı da gözaltına alındı..
Volgoneft-239 in 2024
Tanker "Volgoneft-212" 2018 yılında
Şebib Karamullaoğlu

| Şebib Karamullaoğlu |
| --- | --- |
Doğum: 1922 Gürün, Sivas
Ölüm: 4 Haziran 1989 (66-67 yaşlarında)
Milliyet: Türk
Meslek: Senatör
Akraba: Temel Karamollaoğlu

M. Şebip Karamullaoğlu (1922, Gürün, Sivas - 4 Haziran 1989), Türk bürokrattır.
Siyasal Bilgiler Fakültesi ve Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Sivas İl Maiyet Memurluğu, Erdek Kaymakamlığı, Çorum, Malatya, Samsun, Bursa, Adana, İzmir Emniyet Müdürlüğü, Ankara 4. Şube Müdürlüğü, Serbest Avukatlık, Cumhuriyet Senatosu Bursa Üyeliği (12 Ekim 1975 – 12 Eylül 1980) yapmıştır. Temel Karamollaoğlu'nun dayısıdır.