stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sancaklıçeşmebaşı, Şehzadeler

| Sancaklıçeşmebaşı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 38°33′18″N 27°32′31″E﻿ / ﻿38.555°K 27.542°D﻿ / 38.555; 27.542
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Şehzadeler
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Sancaklıçeşmebaşı, Manisa'nın Şehzadeler ilçesine bağlı bir mahalle.
| g t Şehzadeler'in mahalleleri |
| --- | --- |
Merkez Mahaller:  1. Anafartalar  2. Anafartalar  Adakale  Adnan Menderes  Ahmet Bedevi  Akpınar  Akıncılar  Alaybey  Arda  Bayındırlık  Çarşı  Dere  Dilşeker  Dinçer  Ege  Gediz  Göktaşlı  İbrahimçelebi  İshakçelebi  Kazımkarabekir  Kocatepe  Kuşlubahçe  Mimarsinan  Nişancıpaşa  Nurlupınar  Peker  Sakarya  Saruhan  Şehitler  Tunca  Turgut Özal  Utku  Yarhasanlar 
Kırsal Mahaller:  Aşağıçobanisa  Ayvacık  Belenyenice  Çamköy  Çavuşoğlu  Çerkezmahmudiye  Çınarlıkuyu  Gökbel  Güzelköy  Hacıhaliller  Halitli  Hamzabeyli  Kağan  Kaleköy  Kalemli  Karaağaçlı  Karaoğlanlı  Karayenice  Kırançiftliği  Sancaklıbozköy  Sancaklıçeşmebaşı  Sancaklıiğdecik  Sancaklıkayadibi  Sancaklıuzunçınar  Sarıalan  Selimşahlar  Tekeliler  Tepecik  Tilkisüleymaniye  Veziroğlu  Yeniharmandalı  Yeniköy  Yeşilköy  Yukarıçobanisa 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
Türkiye'nin idari bölümleri

| g t Türkiye yerleşim listeleri |
| --- | --- |
İdari bölümler
İller (Nüfus)
İlçeler
Bucak
Belde (liste)
Belediye (liste)
Köyler
Yerleşim yerleri listesi (liste)
İBBS
Türkiye'de genel nüfus sayımı
Türkiye'nin idârî bölümleri, coğrâfî durum, ekonomik şartlar ve kamu hizmetlerinin gerekleri göz önünde bulundurularak oluşturulmuş olup, Türkiye'deki en büyük idârî birim "il" olarak belirlenmiştir. İller de ilçelere ayrılmıştır. İl ve ilçelerin sınırları belirlenmiştir. Ancak belde, bucak, köy gibi daha küçük yerleşim birimlerinin belli sınırı yoktur. Bu yerleşim birimlerinde sadece merkez ve merkez çevresindeki yerler kullanılmaktadır.
Türkiye'nin güncel idârî yapısının tarihi

Türkiye Cumhuriyeti'nin 1921 ve 1924 anayasalarında devletin yeniden yapılandırılması ile ilgili kararlara yer verildi. Buna göre ülkenin idârî yapısı iller, ilçeler, bucaklar ve köyler olarak yönetim birimlerine ayrıldı. Bu ayrım yapılırken ülkenin coğrâfi ve ekonomik durumu göz önünde bulunduruldu. Yeni yönetim birimlerine merkezden yönetici atanması uygun görüldü. İllere valiler, ilçelere kaymakamlar, bucaklara bucak müdürleri tâyin olundu. Böylece, yerel yönetim birimleri merkeze bağlanarak yurdun geneline daha hızlı hizmet ulaştırılması tasarlandı. Ayrıca, 1930 yılında çıkarılan belediyeler kânûnu ile yerel yönetim birimlerinin işleyiş biçimi belirlendi.
Ayrıca, yöneticilerin yaptığı bütün işler yöneticilerin onayına bağlı idi. Bu yeni düzenleme ile hem inkılâpların ülkenin her yerine yayılması hem de hizmetlerin en iyi biçimde götürülmesi amaçlanmıştır.
2012'ye kadar Türkiye'de 2.947 belediye bulunmaktaydı. O yıl belde belediyelerinin çoğu ilçe sınırlarına dahil edildi ve belediye sayısı 1.394'e düştü.
6360 Sayılı Kanun ile 750.000 ve daha fazla nüfusa sahip olan illerin büyükşehir ilan edilmesi kararlaştırıldı. Eskiden büyükşehir belediyelerinin sınırları merkez ve çevre ilçelerden oluşurken bu kanunla bütün büyükşehir belediyesi ilan edilen illerin sınırları içinde kalan ilçeler büyükşehir belediyelerinin sınırlarına dahil edildi. Bu ilçelerdeki belde ve köyler ilçelere katıldı. Büyükşehir belediyelerinde var olan merkez ilçeler lağvedilse de diğer illerde bu uygulamaya devam edildi.
Belediye idareleri

Büyükşehir Belediyeleri
İl Belediyeleri
Büyükşehir İlçe Belediyeleri
İlçe ve Belde Belediyeleri
Belediye Bağlı Kuruluşları
Mahallî İdare Birlikleri
İlçeler

Ana madde: Türkiye'nin ilçeleri
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  Adana  Adıyaman  Afyonkarahisar  Ağrı  Aksaray  Amasya  Ankara  Antalya  Ardahan  Artvin  Aydın  Balıkesir  Bartın  Batman  Bayburt  Bilecik  Bingöl  Bitlis  Bolu  Burdur  Bursa  |  Çanakkale  Çankırı  Çorum  Denizli  Diyarbakır  Düzce  Edirne  Elazığ  Erzincan  Erzurum  Eskişehir  Gaziantep  Giresun  Gümüşhane  Hakkâri  Hatay  Iğdır  Isparta  İstanbul  İzmir  Kahramanmaraş  |  Karabük  Karaman  Kars  Kastamonu  Kayseri  Kırıkkale  Kırklareli  Kırşehir  Kilis  Kocaeli  Konya  Kütahya  Malatya  Manisa  Mardin  Mersin  Muğla  Muş  Nevşehir  Niğde  Ordu  |  Osmaniye  Rize  Sakarya  Samsun  Siirt  Sinop  Sivas  Şanlıurfa  Şırnak  Tekirdağ  Tokat  Trabzon  Tunceli  Uşak  Van  Yalova  Yozgat  Zonguldak  |
Yerleşim yerleri

Ayrıca bakınız: Türkiye'nin beldeleri listesi ve Türkiye'nin köyleri
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  Adana  Adıyaman  Afyonkarahisar  Ağrı  Aksaray  Amasya  Ankara  Antalya  Ardahan  Artvin  Aydın  Balıkesir  Bartın  Batman  Bayburt  Bilecik  Bingöl  Bitlis  Bolu  Burdur  Bursa  |  Çanakkale  Çankırı  Çorum  Denizli  Diyarbakır  Düzce  Edirne  Elâzığ  Erzincan  Erzurum  Eskişehir  Gaziantep  Giresun  Gümüşhane  Hakkâri  Hatay  Iğdır  Isparta  İstanbul  İzmir  Kahramanmaraş  |  Karabük  Karaman  Kars  Kastamonu  Kayseri  Kırıkkale  Kırklareli  Kırşehir  Kilis  Kocaeli  Konya  Kütahya  Malatya  Manisa  Mardin  Mersin  Muğla  Muş  Nevşehir  Niğde  Ordu  |  Osmaniye  Rize  Sakarya  Samsun  Siirt  Sinop  Sivas  Şanlıurfa  Şırnak  Tekirdağ  Tokat  Trabzon  Tunceli  Uşak  Van  Yalova  Yozgat  Zonguldak  |
Rudolph Marcus

| Rudolph A>  Marcus |
| --- | --- |

Doğum: 21 Temmuz 1923 (101 yaşında) Montreal, Québec
Milliyet: Kanada-ABD
Eğitim: McGill Üniversitesi
Ödüller: Willard Gibbs Madalyası (1988) ·  Nobel Kimya Ödülü (1992)

Kariyeri
Dalı: Kimya
Çalıştığı kurumlar: Caltech
 

Rudolph "Rudy" Arthur Marcus (d. 21 Temmuz 1923, Montreal, Québec) Kanada doğumlu ABD vatandaşı kimyager. 1992 yılında elektron transferi teorisi için Nobel Kimya Ödülü'nü kazanmıştır. Elektron transfer reaksiyonlarının oranlarının açıklandığı Marcus teorisi, onun adına istinaden bu şekilde adlandırılmıştır.
Montreal, Québec'de doğdu. McGill Üniversitesi'nden 1943'te B.Sc., 1946'da Ph.D. unvanını aldı. 1958'de ABD vatandaşlığına geçti. Günümüzde Caltech'de profesör olarak görev yapmaktadır.
Uluslararası Kuantum Moleküler Bilimler Akademisi (International Academy of Quantum Molecular Science) üyesidir.
SM U-38

Mürettebatıyla birlikte U-38
SM U-38, Alman İmparatorluk Donanması'na bağlı olarak I. Dünya Savaşı sırasında faaliyet göstermiş olan Type U 31 sınıfı bir U-Bottur. Denizlatı Kuzey Denizi'nde, Akdeniz'deki Pola Filotillası'nda ve İstanbul Filotillası'nda görev yapmıştır. Denizaltının komutanlığını 5 Aralık 1915 – 15 Eylül 1917 tarihleri arasında Max Valentiner, 16 Eylül – 15 Kasım 1917 tarihleri arasında Wilhelm Canaris, 16 Kasım 1917 – 18 Ocak 1918  tarihleri arasında H. Heinrich Wurmbach ve 19 Ocak 11 Kasım 1918 tarihleri arasında ise Clemens Wickel üstlenmiştir. U-38 I. Dünya Savaşı'nın en başarılı üçüncü U-botu olarak ün kazanmıştır. Savaş boyunca toplamda 296.675 tonluk 142 gemi batırılmış, toplam 36.989 tonluk 7 gemiye de hasar verilmiştir. Batırılan gemilerden bir bir gambot'tur. Bir İngiliz zırhlı kruvazörü olan Roxburgh'a da hasar verilmişti. Denizaltının, kötü bir ünü ise Londra – Bombay seferini yapan İngiliz yolcu gemisi Persia'yı Girit açıklarında torpilleyip batırmasıdır. Gemide yolcu ve mürettebattan 334 kişi yaşamını yitirmişti. Valentiner, tüm bu başarılarından dolayı 1916 yılı içinde Hausorden von Hohenzollern ve Pour le Mérite madalyalarıyla ödüllendirilmiştir. Diğer yandan bu gibi olayların da etkisiyle savaş sonrasında İngiliz çevrelerinde, askeri geleneklerin çok dışındaki saldırı tarzı nedeniyle savaş suçlusu olarak kabul edilmiştir.
U-38 savaş sonunda Fransa'da teslim oldu ve 1921 yılında hurdaya çıkarıldı.
Uğur Seyrek

| Uğur Seyrek |
| --- | --- |
Doğum: 1953 Denizli
Meslek: Balet, bale koreografı, ressam, heykeltıraş

Uğur Seyrek (d. Denizli, 1953) Türk balet, bale koreografı, ressam, heykeltıraş.
Türk koreografisinin en önemli isimlerindendir. “Boleo”, “Balon”, “Bozkır”, “Uçarcasına”, “Mavi Gözlü Dev”, “Çığlık”, “Kontrast”, “Kimlikler” gibi yapıtlar sahneye koyan sanatçı; dansın estetiğini yansıtan resim ve heykeller de üretmektedir.
Yaşamı

1953 yılında Denizli’de dünyaya geldi. 1971-1978’da Ankara Devlet Konservatuvarı’nda öğrenim gördü. 1979’da konservautardan ayrılıp Ankara Devlet Opera ve Balesi'nde solist bale sanatçısı olarak görev aldı.
1980 yılında Almanya'ya giderek Gersenkirchen Musik Theatre (1981-1983); Berlin Deutsche Oper (1983-1984); Mannheim National Theatre (1984-1985) ve Stuttgart Staatstheatre (1985-1998) bale topluluklarında solist dansçı olarak çalıştı, dünyanın pek çok ülkesinde temsiller verdi.
1983 yılında Berlin'de resim ve heykel çalışmalarına başladı. Pek çok kişisel ve karma sergide eserlerini sergiledi.
1985’te John Cranko Stuttgart Bale Akademisi’ni bitiren sanatçı; 1997 yılında New York'ta dünyanın en önemli dansçılarından biri olarak kabul edilen Vladimir Malakhov'la Romeo ve Juliet balesinde başrolü paylaştı. 1999 yılında Wüerttenbergische Stuttgart Bale Akademisi'nde Dans Pedagojisi bölümünü bitirerek dans öğretmenliği diplomasını aldı ve aktif dansçılık kariyerine son verip koreografiye yönedi.
Seyrek, beş koreografisini Stuttgart Bale dansçılarıyla Nover Genç Koreograflar Derneği adı altında sahneledikten sonra 1998-2001 yılları arasında Marcia Haydee'nin Uyuyan Güzel, John Cranko'nun Hırçın Kız, Uwe Scholz'ün Yedinci Senfoni, J. Kylian'ın Unutulan Ülke adlı eserlerini Ankara Devlet Opera ve Balesi’nde sahneledi. Ankara Devlet Opera ve Balesi'nin Almanya'da 8 temsillik bir turne gerçekleştirmesine öncülük etti.
2001 yılında İstanbul Devlet Opera ve Balesi'nde Baş Koreograflık ve Başöğretmenlik görevini üstlendi.
Koreografileri

Seyrek, 1997 yılından itibaren Ankara, İstanbul, İzmir, Antalya Devlet Opera ve Balelerinde ; 'Bolero', 'Balon', 'Bozkır', 'Uçarcasına' (Cumhuriyetin 75. yıl Kutlamaları kapsamında), 'Çığlık', 'Mavi Gözlü Dev', 'Kelebekleri Öldürmeyin', 'Kontrast', 'Tuval, 'Kurban', 'Gelin', 'Air' 'Otello', 'Kösem Sultan', 'Salome', 'Sevginin Bedeli', 'Tangopera' ve 'Çeşmebaşı' adlı bale ve modern dans eserlerinin koreografilerini yaptı. Ayrıca'Turandot', 'Aida', 'Zaide' gibi büyük operaların koreografilerini gerçekleştirdi. Cemal Reşit Rey Dans Tiyatrosu'nda 'Kimlikler' 'adlı eseri sahneledi.
Ödülleri

Donizetti Ödülleri 2011;Yılın en başarılı Koreografı (Otello Balesi)
Donizetti ödülleri 2012;Yılın en başarılı Koreografı (Otello ve Salome baleleri)
Çırağan Lions Kulübü  2010 Tülay Kahramankaptan ödülü; En iyi Koreograf ve Yönetim (Otello balesi)
Caddebostan Lions Kulübü Opera ve Bale Ödülleri 2011;En başarılı Koreograf ve Yönetim(Otello Balesi)
Caddebostan Lions Kulübü Opera ve Bale Ödülleri 2014; En başarılı Koreograf ve Yönetim (Tüm Çalışmaları için)
Rüstem, Urla

| Rüstem |
| --- | --- |
Mahalle

 RüstemRüstem'in İzmir'deki konumu 
 Mahallenin haritadaki yeri
 İzmir ilinin Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: İzmir
İlçe: Urla
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 1.214
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 232
İl plaka kodu: 35
Posta kodu: 35430
Rüstem, İzmir ilinin Urla ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 1.214 |  |
| 2018 | 1.211 |  |
| 2017 | 1.297 |  |
| 2016 | 1.323 |  |
| 2015 | 1.282 |  |
| 2014 | 1.327 |  |
| 2013 | 1.324 |  |
| 2012 | 1.276 |  |
| 2011 | 1.196 |  |
| 2010 | 1.048 |  |
| 2009 | 956 |  |
| 2008 | 923 |  |
| 2007 | 870 |  |
SM U-34

SM U-34, Alman İmparatorluk Donanması'na bağlı olarak I. Dünya Savaşı sırasında faaliyet göstermiş olan Type U 31 sınıfı bir U-Bottur. Denizlatı 25 Ağustos 1915'e kadar Kuzey Denizi'nde, bu tarihten 21 Ekim 1918 tarihine kadar Akdeniz'deki Pola Filotillası'nda görev yapmıştır. Denizaltı 18 Ekim'de son seferine çıkmış, 9 Kasım 1918 günü Cebelitarık dolaylarında HMS Privet tarafından su bombalarıyla imha edilmiştir. Bu tarihten sonra gemi ve 38 kişilik mürettebatı hakkında bilgi alınamamıştır.
Denizaltıya görevde olduğu süre içinde üç komutan komuta etmiştir, sırasıyla Claus Rücker, Johannes Klasing ve Wilhelm Canaris'dir. Kaybolduğu tarihte Johannes Klasing, ikinci kez komutaya gelmişti.
U-34 I. Dünya Savaşı boyunca, kaybolana dek toplam 257.652 tonda 119 gemi batırmış, toplam 14.208 tonda 5 gemiye ise hasar vermiştir.
SM U-39

SM U-39 Özet
SM U-39, Alman İmparatorluk Donanması'na bağlı olarak I. Dünya Savaşı sırasında faaliyet göstermiş olan Type U 31 sınıfı bir U-Bottur. I. Dünya Savaşı'nın en başarılı ikinci U-botu olmak gibi bir üne sahiptir. Savaş boyunca 161 gemi batırmıştır. Denizaltıya kariyeri boyunca Hans Kratzsch, Walter Forstmann ve Heinrich Metzger komuta etmiştir. U-39'a en uzun süre komuta eden Walter Forstmann, nispeten kısa bir süre, 1 Ağustos 1914'ten 9 Şubat 1915'e kadar U-12'ye komuta etmiştir. U-39'daki görev süresi 11 Şubat 1915 – 14 Ekim 1917 tarihleri arasıdır.
Denizaltı 15 Eylül 1915 tarihine kadar Kuzey Denizi'nde, bu tarihten 18 Mayıs 1918'e kadar ise Pola Filotillası'nda görev yapmıştır. 22 Mart 1919'da Kartagena'da Fransız yetkililere teslim olmuştur. U-39 1923 yılında Toulon'da hurdaya çıkarıldı.
Tüm görev süresinde toplam 407.123 tonda 155 gemi batırıldı, toplam 30.552 tonda 7 gemiye hasar verildi. Bu gemilerin çok büyük bir bölümü Akdeniz'de batırılmış ya da hasar verilmiştir.
Denizaltı 18 Mayıs 1919 günü, Kartagena açıklarında iki Fransız deniz uçağının saldırısına uğradı. Ani dalışa geçti fakat 12 metreye indiğinde bu uçaklardan bırakılan iki bomba, denizaltının çok yakınında infilak ettiler. Bu patlamayla torpido odası su almaya başladı ve dalma kanatları hasar gördü. Denizaltı kıç tarafa doğru batmaya başladı. Bu durumda komutan Metzger ani çıkış için emir vermek zorunda kalmıştır. Onarım için en yakın liman olan Kartagena'ya gitmek kararı verildi. Ancak saat 17:00 dolaylarında iki deniz uçağının saldırısına uğranıldı. Önceki hasar dolayısıyla dalmak olanaksızdı. Denizaltı hareket halindeyken top ve makineli tüfeklerle kendini savunmaya çalıştı. Uçaklar tarafından bırakılan bombalar bir hasara neden olmadıysa da mürettebattan iki kişi denize düştü ve kayboldu. Sonuçta U-39 gece Kartagena'ya ulaşmayı başardı ve savaşın bitimine kadar orada onarımda kaldı.
Sadi Koçaş

| Sadi Koçaş> 15. Türkiye Cumhuriyeti Başbakan Yardımcısı |
| --- | --- |
Görev süresi 26 Mart 1971 - 3 Aralık 1971
Başbakan: Nihat Erim
Yerine geldiği: 1965-1971 yılları arası Başbakan Yardımcısı atanmadı.
Yerine gelen: Ali Mesut Erez
Türkiye Büyük Millet Meclisi 14. Dönem Milletvekili
Görev süresi 22 Ekim 1969 - 14 Ekim 1973
Seçim bölgesi: 1969 – Konya
Kişisel bilgiler
Doğum: 1919 Ermenek, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 12 Ocak 1998 (79 yaşında) Ankara, Türkiye
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Partisi: Cumhuriyet Halk Partisi
Evlilik(ler): Türkân Koçaş
Çocuk(lar): Sema Yalgın (1946) Fatma Asan Cankur (1951)
Ebeveyn(ler): Mehmet Sait Koçaş Hidayet Koçaş
Bitirdiği okul: Kara Harp Okulu
Mesleği: Asker
Askerî hizmeti
Bağlılığı:  Türkiye
Branşı:  Türk Kara Kuvvetleri
Hizmet yılları: 1940-1961
Rütbesi: Kurmay Albay
Komutası: Bükreş Askeri Ataşesi, Londra Askeri Ataşesi, Millî Savunma Bakanlığı Protokol Şube Müdürü, Millî Savunma Bakanlığı Yüksek İstişare Kurulu üyesi
Mehmet Sadi Koçaş (1919, Ermenek - 12 Ocak 1998, İstanbul), Türk asker ve siyasetçi.
Hayatı

İstanbul Erkek ve Kuleli Askeri liselerinde okuduktan sonra 1940 yılında Kara Harp Okulu'nu, 1950 yılında da Kara Harp Akademisi'ni bitirdi. Kurmay subay olarak 1952-1953 yılları arasında İngiltere'de Hava-Kara İşbirliği Okulu'nda uzmanlık eğitimi gördü. 1954-1956 yılları arasında Bükreş, 1959-1961 yılları arasında da Londra Askeri Ataşeliği yaptı. Millî Savunma Bakanlığı Protokol Şube Müdürlüğü ve Millî Savunma Bakanlığı Yüksek İstişare Kurulu üyeliği görevlerinde de bulundu. 1961 yılında Kurmay albay rütbesinde emekli oldu.
1962 yılında Cumhurbaşkanı Cemal Gürsel tarafından kontenjan senatörlüğüne atandı. 1969 yılında Cumhuriyet Halk Partisi'nden Konya  milletvekili seçildi. 1971 yılında 12 Mart Muhtırası'ndan sonra kurulan Nihat Erim hükümetinde Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı olarak görev aldı. 4 Aralık 1971 tarihinde 11 arkadaşıyla birlikte hükûmetten istifa etti.
Ölümü

12 Ocak 1998 tarihinde tedavi gördüğü Haydarpaşa Askeri Hastanesi'nde öldü. Evli ve 2 çocuk babasıydı.
Basılı eserleri

Tarih Boyunca Ermeniler ve Selçuklular'dan Beri Türk-Ermeni İlişkileri (1967)
Bir Seçim Böyle Geçti (1970)
Atatürk'ten 12 Mart'a (1977; 4 Cilt)
12 Mart Anıları (1978)
Kürtlerin Kökeni ve Güneydoğu Anadolu Gerçeği (Mart 1990)
Ryosuke Takayasu

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Ryosuke Takayasu
Doğum tarihi:  14 Mayıs 1984 (40 yaşında)
Doğum yeri:  Chiba, Japonya
Mevkii:  Orta saha
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2007-2009 |  Tochigi SC |   |   |
| 2010-2012 |  Tochigi Uva FC |   |   |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Ryosuke Takayasu (d. 14 Mayıs 1984), Japon eski futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2007 yılında Tochigi SC kulübünde başladı. Daha sonra Tochigi Uva FC kulübüne transfer oldu.
West and Middle Chinnock

| West and Middle Chinnock |
| --- | --- |
Kent
West and Middle ChinnockWest and Middle Chinnock'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Somerset
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
West and Middle Chinnock, İngiltere'nin Somerset kontluğunda bulunan bir civil parish.
Voroşilov (anlam ayrımı)

Voroşilov şu anlama gelebilir:
Kliment Voroşilov (1881–1969), SSCB'li asker ve Sovyetler Birliği Mareşali.
Luhansk, Ukrayna (eski Voroşilovgrad).
Ussuriysk, Rusya'nın Uzak Doğu Federal Bölgesi (eski Voroşilov).
Kliment Voroşilov Tankı, Sovyet ağır tankı serisi.
Voroşilov, Kirov sınıfı kruvazör'ün ikinci gemisi.
Uzunköprüspor

Kulübün eski logosu
Uzunköprüspor, Edirne'nin Uzunköprü ilçesi merkezli futbol kulübü. 1970 yılında sarı-yeşil renklerle kuruldu.
1984-1985 sezonunda 3. Ligde mücadele etmeye başladı. 1987-88 sezonunda 2. Lige (Şu anki 1. Lig) yükselmesine rağmen 1995-96 sezonunda profesyonel statüyü kaybetmiş ve hatta bir ara Edirne 1. Amatör Lige kadar düşmüştür. Uzunköprüspor 2015-2016 Sezonunda Edirne Süper Amatör Ligi'ni şampiyon bitirerek 2016-17 sezonunda Bölgesel Amatör Lig'de mücadele etmeye hak kazanmıştır.
Lig mücadeleleri

1. Lig (eski adıyla Türkiye 2. Futbol Ligi): 1 sezon
1988-1989
3. Lig (eski adıyla Türkiye 3. Futbol Ligi): 11 sezon
1984-1988, 1989-1996
Bölgesel Amatör Lig: 1 sezon
2016-
Amatör Lig: 34 sezon
1970-1984, 1996-2016
Başarıları

3. Lig
Şampiyonluk (1) : 1987-1988
Geçmiş Yıllardaki Performansı

| Sezon | Lig | Poz>  | Maç | G | B | M | AG | YG | P | Kupa | En Golcü | Teknik Direktör |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
1970/84: Bu yıllar arasında Amatör Ligde mücadele etmiştir.
| 1984/85 | 3.Lig | 9. | 30 | 10 | 10 | 10 | 26 | 25 | 40 | - | - | - |
| 1985/86 | 3.Lig | 7. | 20 | 3 | 7 | 10 | 13 | 20 | 16 | - | - | - |
| 1986/87 | 3.Lig | 3. | 32 | 15 | 7 | 10 | 42 | 26 | 52 | 1.Tur | - | - |
| 1987/88 | 3.Lig | 1. | 34 | 23 | 4 | 7 | 61 | 31 | 73 | 1.Tur | - | - |
| 1988/89 | 1.Lig | 18. | 34 | 4 | 7 | 23 | 24 | 65 | 19 | 2.Tur | - | - |
| 1989/90 | 3.Lig | 12. | 30 | 9 | 6 | 15 | 39 | 59 | 33 | - | - | - |
| 1990/91 | 3.Lig | 17. | 34 | 7 | 13 | 14 | 36 | 63 | 34 | - | - | - |
| 1991/92 | 3.Lig | 11. | 34 | 11 | 8 | 15 | 45 | 42 | 41 | - | Turgay Kuyucu (6) | - |
| 1992/93 | 3.Lig | 9. | 30 | 11 | 7 | 12 | 51 | 48 | 40 | - | Ali Bayraktar (11) | - |
| 1993/94 | 3.Lig | 11 | 24 | 9 | 3 | 12 | 21 | 39 | 30 | - | - | - |
| 1994/95 | 3.Lig | 12. | 26 | 5 | 9 | 12 | 27 | 41 | 24 | - | Sunay İbiş (9) | - |
| 1995/96 | 3.Lig | 14. | 26 | 3 | 3 | 20 | 24 | 56 | 12 | - | Sunay İbiş (5) | - |
1996/16: Bu yıllar arasında Amatör Ligde mücadele etmiştir.
| 2016/17 | BAL | 8. | 6 | 2 | 2 | 2 | 8 | 6 | 8 | - | Ayhan Gençtürk (2) | Mustafa Ülkü |
Westbury, New York

| Village of Westbury |
| --- | --- |
Köy


Koordinatlar: 40°45′32″K 73°35′17″B﻿ / ﻿40.75889°K 73.58806°B﻿ / 40.75889; -73.58806
Ülke:  ABD
Eyalet: New York
County: Nassau County
Kent: North Hempstead
Rakım: 31 m
Zaman dilimi: UTC-05.00
 • Yaz (YSU): UTC-04.00
ZIP kodu: 11590
Alan kodu: 516
FIPS kodu: 36-79444
GNIS: 0970896
Resmî site villageofwestbury.org
Westbury, New York'un Nassau County, Hempstead kasabasının güney kesiminde bulunan bir mezra ve sayımı yerleşimi. Nüfus 2021 sayımına göre 15.809'dur.
Viyotça

| Viyotça |
| --- | --- |


Ana dili olanlar: ABD (Kaliforniya)
Konuşan sayısı: 1962 yılında tükendi  (tarih gerekli)
Dil ailesi: Algonkin–Yurok  Viyotça
Dil kodları
ISO 639-3: wiy
Viyotça ya da Viyot dili (İngilizce Wiyot, Wishosk), Amerika Birleşik Devletleri'nin Kaliforniya eyaletinin kuzeybatısında Viyotlar tarafından konuşulmuş olan Algonkin–Yurok dilleri ailesinden bir Amerind Kızılderili dilidir. Son konuşanı Della Prince 1962 yılında ölünce dil de tükenmiş oldu. Bazı Viyotlar anadillerini canlandırmak için çalışmaktadırlar. En yakın akrabası birlikte Ritwan adıyla da ele alınan Yurokça en uzak akrabaları ise Algonkin dilleridir. Hem Viyotça hem de Yurokça Algonkin dillerinin coğrafyasından oldukça uzakta izole bir alandadır.
Viyot (< Wiyot) adı Eel Nehri deltasının yerli adı olan wíyat kelimesinden gelir.
Bibliyografya

Campbell, Lyle. (1997). American Indian languages: The historical linguistics of Native America. New York: Oxford University Press.
Dixon, Roland; & Kroeber, Alfred L. (1913). New linguistic families in California. American Anthropologist, 5, 1-26.
Elsasser, Albert B. (1978). Wiyot. In R. F. Heizer (Ed.), California (pp. 153–163). Handbook of North American Indians (Vol. 8) (W. C. Sturtevant (Ed.)). Washington, D. C.: Smithsonian Institution.
Goddard, Ives. (1975). Algonquian, Wiyot, and Yurok: Proving a distant genetic relationship. In M. D. Kinkade, K. L. Hale, & O. Werner (Eds.), Linguistics and anthropology in honor of C. F. Voegelin (pp. 249–262). Lisse: Peter de Ridder Press.
Goddard, Ives. (1979). Comparative Algonquian. In L. Campbell & M. Mithun (Eds.), The languages of native America: Historical and comparative assessment (pp. 70–132). Austin: University of Texas Press.
Goddard, Ives. (1990). Algonquian linguistic change and reconstruction. In P. Baldi (Ed.), Linguistic change and reconstruction methodology (pp. 99–114). Berlin: Mouton de Gruyter.
Golla, Victor. (2011). California Indian Languages. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-26667-4.
Haas, Mary R. (1958). Algonkian-Ritwan: The end of a controversy. International Journal of American Linguistics, 24, 159-173.
Kroeber. "Wiyot. Languages North of San Francisco". University of California Publications in Am. Arch. and Etho. Cilt 9. Erişim tarihi: 7 Temmuz 2012.
Michelson, Truman. 1914. Two alleged Algonquian languages of California. American Anthropologist, 16, 361-367.
Michelson, Truman. 1915. Rejoinder (to Edward Sapir). American Anthropologist, 17, 4-8.
Mithun, Marianne. (1999). The languages of Native North America. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-23228-7 (hbk); ISBN 0-521-29875-X.
Sapir, Edward. 1913. Wiyot and Yurok, Algonkin languages of California. American Anthropologist, 15, 617-646.
Sapir, Edward. (1915)a. Algonkin languages of California: A reply. American Anthropologist, 17, 188-194.
Sapir, Edward. (1915)b. Epilogue. American Anthropologist, 17, 198.
Teeter, Karl V. (1964)a. Algonquian languages and genetic relationship. In Proceedings of the ninth international congress of linguists (pp. 1026–1033). The Hague: Mouton.
Teeter, Karl V. (1964)b. The Wiyot language. University of California publications in linguistics. Berkeley: University of California Press.