stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hasan Kulesi
Tarihi

Hasan Kulesi'ni inşa ettiren kişi, Mağrip ve İberya'da bir Berberi Müslüman imparatorluğu olan Muvahhid Halifeliği'nin hükümdarı Yakub el-Mansur'dur. El-Mansur, şu anda Rabat'ın medinesi (eski şehir) olan yerde, eski Kasbah'ın ötesinde geniş bir alana yayılan yeni surlarla, el-Mehdiyye veya Ribat el-Feth adı verilen yeni bir müstahkem imparatorluk başkenti inşa etmeye karar verdi. Bu proje aynı zamanda bu başkent için Hasan Kulesi'nin minaresi olacağı muazzam bir caminin inşasını da içeriyordu. Caminin inşaatı 1191 yılında başladı, ancak El-Mansur'un Alarcos Savaşı'ndaki zaferini anmak için tasarlandığını iddia eden bazı tarihi raporlar nedeniyle, inşa yılı 1195 olarak geçmektedir.
Kule, Endülüs'teki (günümüz İspanya'sı) Sevilla Giralda'sı gibi, Marakeş'teki Kutubiyye Camii'nin minaresi örnek alınarak yapılmış, ancak yüksekliği ve bir dizi rampadan oluşan yükselme yöntemi açısından eski Mısır'daki İskenderiye Deniz Feneri'nden de esinlenmiştir. Yakub el-Mansur, Rabat'ta, özellikle yeni şehir surları ve kapılarının inşası ve Avdaya Kasbahı'na eklemeler olmak üzere başka çalışmalar da yaptı. Tüm bu çalışma ve harcamalara rağmen Muvahhid başkenti Marakeş'te kaldı ve hiçbir zaman Rabat'a taşınmadı.
Yakub el-Mansur'un 1199'da ölümünden sonra cami ve yeni başkent tamamlanmadan kaldı ve halefleri camiyi bitirecek kaynaklardan ya da iradeden yoksun kaldı. Yapıdan geriye sadece duvarlarının başlangıcı ve 348 sütun kalmıştır. Terk edilmeden önce camiye bir miktar kiremit çatı eklendiğine dair kanıtlar olsa da, taşınabilen neredeyse tüm malzemeler başka bir yerde inşaatta yeniden kullanılmak üzere sonunda alandan çıkarıldı. Tamamlanmamış olmasının yanı sıra, cami 1755 Lizbon Depremi'nde bir miktar hasar gördü.
20. yüzyılda sömürgeci Fransız ve Faslı arkeologlar bölgeyi kazarak geriye kalanları dikkatlice yeniden inşa ettiler. 1960'larda cami kalıntılarının bulunduğu alan, modern bir cami ve kompleksin güney tarafının geri kalanını kaplayan başka bir köşkle birlikte güneydoğu köşesinde V. Muhammed'in Türbesi'nin inşaatına yer verecek şekilde dönüştürüldü. Modern türbe ve cami, Vietnamlı mimar Cong Vo Toan tarafından tasarlandı ve 1971'de tamamlandı. Kule ve caminin bulunduğu alan, 1 Temmuz 1995'te Kültür kategorisinde UNESCO Dünya Mirası Geçici Listesi'ne eklendi. Tarihi Rabat'ı kapsayan daha büyük alanın bir parçası olarak 2012 yılında Dünya Mirası Statüsü'ne layık görüldü.
Tasarımı > Cami

Cami, kilometrelerce öteden görülebilen heybetli bir manzara sağlamak için Ebu Rekrek Nehri'nin yüksek güney kıyısına stratejik bir şekilde yerleştirilmiştir. İnşaat sırasında çevredeki bölge banliyö olduğundan ve camiyi düzenli olarak dolduracak nüfustan yoksun olduğundan, tarihçiler buranın seferlere çıkmadan önce Muvahhid birliklerine hizmet etmek için yapıldığını düşünmektedirler.
Caminin toplam boyutları o dönem için muazzamdı: 183'e 139 metre (600'e 456 ft). Eğer tamamlanmış olsaydı, İslam dünyasının batı kesimindeki en büyük cami olacaktı, hatta Kurtuba Ulu Camii'nden bile daha büyük olacaktı. Caminin çevresi, 100 metreden daha uzakta olduğu kuzey tarafı hariç, her tarafta caminin kendisinden yaklaşık 50 metre uzakta duran başka bir duvarla çevriliydi.
1916'da Hasan Kulesi ve cami kalıntıları
Yarım kalan caminin duvar ve sütunlarının günümüzdeki kalıntıları
A. Murat Eren

| A>  Murat Eren (Meren) |
| --- | --- |

Doğum: 1980 (44-45 yaşında)
Resmî site: https://meren.org

Kariyeri
Dalı: Mikrobiyal ekoloji, Biyoenformatik
Çalıştığı kurumlar: Marine Biological Laboratory, Chicago Üniversitesi.
Doktoradanışmanı: Michael Ferris
Diğer akademik danışmanlar: Mitchell Sogin
 

A. Murat Eren (Meren), mikrobiyal ekoloji üzerine yaptığı çalışmalar ve büyük veri setlerinin analizi için yenilikçi, açık kaynaklı bilişimsel araçlar geliştirmesiyle tanınan bir bilgisayar bilimcisidir.
Erken yaşamı ve eğitimi

Eren, Artvin'in Barhal köyünde büyüdü ve 2002'de Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi bilgisayar mühendisliği bölümünden mezun oldu. Yüksek lisansını yaparken Pardus projesinin çekirdek ekibinde geliştirici olarak çalıştı. Daha sonra Amerika Birleşik Devletleri'ne taşındı ve New Orleans Üniversitesi'nde doktora eğitimine başladı. Eren, New Orleans Çocuk Hastanesi'nde çalışırken Michael Ferris sayesinde mikrobiyolojiyle tanıştı.2011 yılında doktorasını tamamlayan Eren'in tezi Assessing microbial diversity through nucleotide variation başlığını taşıyordu.
Stefan Lazareviç

| Stefan Lazareviç |
| --- | --- |
Stefan Lazarević'in Manasija manastırındaki freski
Sırbistan Despotu
Hüküm süresi: Knez (1389–1402) Despot (1402–1427)
Önce gelen: Lazar Hrebelyanoviç
Sonra gelen: Durad Brankoviç

Doğum: 1374 Kruševac, Sırbistan Prensliği
Ölüm: 1427 Glava, Sırp Despotluğu
Defin: Manasija Manastırı
Hanedan: Lazareviç Hanedanı
Babası: Lazar Hrebelyanoviç
Annesi: Prenses Milica
Stefan Lazareviç (Sırpça: Стефан Лазаревић) ya da Uzun Stevan (Стеван Високи; 1374 - 19 Temmuz 1427), Sırp Knezi Lazar Hrebelyanoviç'in oğlu aynı zamanda bir Sırbistan hükümdarı. 1389-1402 yılları arası knez, 1402-1427 arası despot unvanı taşımıştır. Yaşadığı zamanın en iyi şövalye ve ordu liderlerinden kabul edilmekle birlikte edebi eserlerinden dolayı Orta Çağ'ın en önemli Sırp yazarlarından kabul edilmektedir. Babasının I. Kosova Muharebesi'nde ölümünün ardından 1389'da Sırbistan Prensliği tahtına geçen Lazareviç, ülkeyi 1393'te erişkinliğe ulaşana kadar annesi Milica Hrebeljanović (Милица Хребељановић) ile birlikte yönetmiştir.
Stefan Lazareviç 1402 yılında Timur İmparatorluğu'na karşı yapılan Ankara Muharebesi'nde I. Bayezid'in yanında Osmanlı saflarında savaşmıştır.
Konuyla ilgili yayınlar

Konstantin Kosteneçki, Stefan Lazareviç'in yaşamöyküsü, 1431, Manasija. (Türkçesi: Hüseyin Mevsim)
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları mevcuttur.
CPanel
cPanel ve WHM

cPanel, ("control Panel"in kısaltması), bir web barındırma kontrol paneli yazılımıdır. Bu yazılım, web sitesi sahiplerinin ve yöneticilerin web barındırma sunucularını kolayca yönetebilmelerini sağlamak için bir grafik kullanıcı arayüzü (GUI) ve otomasyon araçları sunar. cPanel, tipik olarak, bir yeniden satıcı veya web barındırma sağlayıcısı tarafından müşterilere sunulan bir paket olarak WHM (Web Host Manager) ile birlikte gelir.
cPanel ve WHM > Tarihçe

cPanel ilk olarak 1996 yılında Speed Hosting tarafından kullanılmak üzere J. Nicholas Koston tarafından geliştirilmeye başlanmıştır. cPanel'in ilk sürümü, şirketin kendi sunucularında kullanılmak üzere tasarlandı. Yazılım, birkaç sürümden sonra popülerlik kazandı ve web barındırma endüstrisinde yaygın bir şekilde benimsenmeye başlandı.
Desteklenen Platformlar

cPanel, yalnızca Linux işletim sistemlerini destekler. Günümüzde cPanel, aşağıdaki platformlarda kullanılabilir:
- AlmaLinux
- Rocky Linux
- CloudLinux OS
- Ubuntu
| Sürüm | Sürüm Tarihi |
| --- | --- |
54: 2016-01-04
56: 2016-04-11
58: 2016-07-11
60: 2016-10-11
62: 2017-01-05
64: 2017-03-27
66: 2017-07-12
68: 2017-10-12
70: 2018-01-23
72: 2018-06-11
74: 2018-07-17
76: 2018-10-16
78: 2019-01-15
80: 2019-05-09
82: 2019-07-08
84: 2019-10-07
86: 2020-01-30
88: 2020-05-07
90: 2020-07-27
92: 2020-10-29
94: 2021-02-02
96: 2021-04-07
98: 2021-07-14
100: 2021-11-15
102: 2022-01-20
104: 2022-05-11
106: 2022-09-01
108: 2023-02-06
110: 2023-04-03
112: 2023-06-12
114: 2023-08-28
116: 2023-11-30
118: 2024-03-04
Desteklenen Platformlar > cPanel, aşağıdaki gibi bir dizi özellik sunar:

- Kolay Kullanım: Kullanıcı dostu bir arayüz sağlar.
- Web Barındırma Yönetimi: Alan adı yönetimi, dosya yönetimi, e-posta hesapları, veritabanı yönetimi gibi işlemleri kolaylaştırır.
- Otomasyon: Web barındırma işlemlerini otomatikleştirmek için araçlar sunar.
- Güvenlik: SSL/TLS yönetimi, IP engelleme, güvenlik duvarı ayarları gibi özellikler içerir.
WHM (Web Host Manager)

- Birden fazla cPanel hesabı oluşturma ve yönetme.
- Sunucu yapılandırma ve izleme.
- Yeniden satıcı hesaplarını yönetme.
- Güvenlik ve performans ayarlarını yapılandırma.
Lisanslama

cPanel ticari bir yazılımdır ve kullanım için lisans gerektirir. Lisanslar genellikle web barındırma sağlayıcıları tarafından sağlanır ve aylık veya yıllık abonelik planları üzerinden satılır.
Alternatifler

- Plesk
- DirectAdmin
- ISPConfig
- Webmin
- CyberPanel
cPanel'in resmi logosu
Colette Codaccioni

| Colette Codaccioni |
| --- | --- |

Nesiller Arası Dayanışma Bakanı
Görevde
Makama geliş  7 Kasım 1995
Hükümdar: Jacques Chirac
Başbakan: Alain Juppé
Yerine geldiği: Laurent Cathala
Yerine gelen: Ségolène Royal
Nord milletvekili
Görev süresi 1993-1995
Yerine geldiği: Pierre Mauroy
Yerine gelen: Jacques Richir
Kişisel bilgiler
Doğum: 11 Haziran 1942 (82 yaşında) Winnezeele, Fransa
Partisi: Cumhuriyet için Birlik
Colette Codaccioni (d. 11 Haziran 1942, Winnezeele, Nord (Fransa)), Fransız siyasetçidir.
Kariyeri

Lille Tıp Fakültesi'nden mezun olmuş ve ebe olarak çalışmıştır. 1976'da Cumhuriyet için Birlik'te (RPR) siyasete dahil olmuştur. 1988 seçimlerinde aday olsa da sosyalist eski başbakan Pierre Mauroy karşısında seçimi kaybetmiştir. 1992 yılında Nord genel konseyi üyeliğine ve 1993 yılında ise Nord milletvekilliğine seçilmiştir. 1. Alain Juppé Hükûmeti'nde bakanlık yapmıştır. 1998 yılında Nord-Pas-de-Calais bölgesel konseyi üyesi seçilmiş ve 2004 yılında siyasi yaşamdan çekilmiştir.
Kariyeri > Görevleri

Hükûmet
18 Mayıs 1995 - 7 Kasım 1995 : Nesiller Arası Dayanışma Bakanı
Meclis
2 Nisan 1993 - 18 Haziran 1995 : Nord 2. seçim çevresi milletvekili
Yerel Yönetimler
Mart 1983 - Haziran 1995 : Lille belediye meclisi üyesi
2 Nisan 1992 - 22 Temmuz 1998 : Nord genel konseyi üyesi
Mart 1998 - Mart 2004 : Nord-Pas-de-Calais bölgesel konseyi üyesi
Çerkes Hafız Mehmed Paşa

| Çerkes Hafız Mehmed Paşa> Trabzon Vilayeti valisi |
| --- | --- |
Görev süresi Nisan 1854 - Kasım 1855
Kişisel bilgiler
Ölüm: 3 Mayıs 1866 Medine
Çerkes Hafız Mehmed Paşa (ö. 3 Mayıs 1866, Medine) Osmanlı askeri.
Saraydan yetişerek tebdil hasekisi oldu. Nizamiye Ordusu'nun kuruluşunda Binbaşı, Mayıs 1828'de Miralay ve daha sonra Süvari Livası rütbelerine terfi etti. Kasım 1833'te Ferik rütbesine terfi etti ve İşkodra mutasarrıfı olarak atandı. Bu görevindeyken Kütahya'ya atandı. Kasım 1836'da vezirlikle (müşir) Diyarbekir ve Sivas valisi olarak atandı.
1839 yılında Mısır Ordusu'yla savaşmak üzere kurulan orduya Serdâr-ı Ekrem olarak atandı. Nizip Muharebesi'nin kaybedilmesine rağmen Diyarbekir Valiliği görevinden alındıysa da Sivas Valisi olarak görevine devam etti. Eylül 1839'da Erzurum valisi olarak atandı. Şubat 1841'de görevinden alındı. Şubat 1842'de Serasker kaymakamı olduysa da Ocak 1843'te Seraskerliğin kaldırılması üzerine görevinden alındı. Nisan 1843 Belgrad Muhafızı olarak görevlendirildi. Aralık 1845'te Musul valisi olarak atandı. Mart 1846'da Zaptiye Müşiriyeti'nin kurulması üzerine bu kurumun başına atandı. Mart 1847'de Zaptiye Müşirliği görevinden alındı. Mayıs 1847'de Yanya, Mart 1848'de Üsküp, Temmuz 1849'da Bosna ve Ekim 1849'da Edirne Valisi olarak atandı. Temmuz 1851 görevinden alındı. Nisan 1852'de Konya ve Temmuz 1854'te Trabzon valisi olarak atandı. Kırım Savaşı sırasında Erzurum'un geri alınmasındaki başarısızlığından ötürü 1856 yılında görevinden alındı.
1860 yılında Çerkeslerin Osmanlı topraklarına göç etmesi üzerine kurulan Muhacirin Komisyonu'na Başkan oldu. Aralık 1862'de Şeyhü'l-Harem olarak görevlendirildi. Nisan 1864'te görevinden alındı ve Medine'de kaldı.
3 Mayıs 1866 tarihinde Medine'de öldü.
Değerlendirme

Sicill-i Osmani'de şöyle değerlendirme yapılmaktadır:
Dindar ve doğru idi. Oğlu Sami Bey, Bağdat'a giderken 1275'te (1858/59) kaybolmuştur. Diğer oğlu İzmit Redif Kumandanı Ferik Sadeddin Paşa'dır. Kızını Serdâr-ı Ekrem Ömer Paşa nikahlamıştır.
Aldığı görevler

Aldığı çeşitli idari görevler aşağıda sıralanmıştır:
Ekim 1839-Şubat 1841: Erzurum Vilayeti valisi
Ekim 1843-Ocak 1846: Belgrad Muhafızı
Ocak 1846-Şubat 1847: Zaptiye müşiri
Nisan 1847-Mart 1848: Yanya Vilayeti valisi
Mart 1848-Eylül 1850: Kosova Vilayeti (Üsküp) valisi
Mayıs-Eylül 1850: Bosna Vilayeti valisi
Eylül 1850-Haziran 1851: Edirne Vilayeti valisi
Mayıs 1852-Temmuz 1854: Konya Vilayeti valisi
Nisan 1854-Kasım 1855: Trabzon Vilayeti valisi
Mila (Princ şarkısı)

"Mila" (Türkçe kelime anlamıyla "Mila"), Sırp şarkıcı Princ od Vranje tarafından seslendirilen şarkı. İsviçre'nin Basel şehrinde düzenlenen 2025 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Sırbistan'ı temsil edecek.
Eurovision Şarkı Yarışması

Ana madde: 2025 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Sırbistan
Kasım 2024 tarihinde Sırbistan Radyo Televizyonu yayıncısı ülkelerini 2025 yarışması'nda temsil edecek şarkıyı bulmak için Pesma za Evroviziju '25 yarışması'nda yer alan şarkılardan biri olduğunu açıklamıştır. Şarkı, 28 Şubat 2025'te yapılan finalde jüri ve halk oylamalarından en yüksek puanı alarak yarışmanın kazananı olarak Sırbistan'ı Eurovision'da temsil etme hakkını elde etmiştir.
Sasani İmparatorluğu

Sasani İmparatorluğu (Sasani Devleti veya Sasaniler ya da Üçüncü Pers İmparatorluğu; Farsça: ساسانیان, Sāsānīyān), dördüncü büyük İran Hanedanı ve ikinci Pers İmparatorluğu'nun adıdır. Sasani İmparatorluğu, son Partlar Kralı IV. Erdevân'ı yenmesinin ardından I. Ardeşir tarafından kurulmuş, son Sasani hükümdarı Şehinşah III. Yezdicerd'in (632-651), Hulefâ-yi Râşidîn ile girdiği 14 senelik mücadeleyi kaybetmesiyle sona ermiştir. İmparatorluğun sınırları bugünkü İran, Irak, Azerbaycan, Ermenistan, Afganistan, Türkiye'nin doğu bölgesi, Suriye'nin bir kısmı, Pakistan, Kafkaslar, Orta Asya ve Arabistan'ın bir kısmını kapsıyordu. II. Hüsrev'in hükümdarlığı (590-628) sırasında Mısır, Ürdün, Filistin ve Lübnan da kısa süreli olarak imparatorluğa dahil oldu. Sasaniler, imparatorluklarını 'İranşehr' ايرانشهر (Iranshæhr) 'İranlıların (Aryanların) memleketi' diye adlandırırlardı.
Sasani dönemi, Geç İlkçağ'ı kapsayarak İran Tarihi'nin en önemli ve etkili dönemlerinden biri olarak kabul edilir. Birçok yönüyle Sasani dönemi, Pers medeniyetinin en önemli başarılarına tanıklık etmiş ve İran'ın müslümanlar tarafından fethedilmesi ve İslamlaşmasından önceki son büyük İran İmparatorluğu olmuştur. İran, Roma medeniyetini Sasani döneminde fark edilir şekilde etkilemiştir. Kültürel etkisi imparatorluk sınırlarının çok ötesine, Batı Avrupa'ya, Afrika'ya, Çin'e ve Hindistan'a kadar ulaşmıştır. Ayrıca bu kültürel etki Avrupa ve Asya Orta Çağ sanatının oluşmasında göze çarpan bir rol oynamıştır.
Bu etki erken dönem İslam dünyasına kadar taşındı. Hanedanın kendine has ve aristokratik kültürü, İran'ın fethini bir Pers Rönesansına dönüştürdü. Daha sonra İslami olarak adlandırılan kültürün, mimarinin, yazımın ve diğer becerilerin çoğu Sasani İranlılarından daha geniş Müslüman dünyasına aktarılmıştır.
Tarihi

Ayrıca bakınız: Sasani İmparatorluğu'nun zaman çizelgesi
Tarihi > İlk Altın Çağı (309-379)

II. Hürmüz'ün ölümünün ardından, güneyden gelen Araplar, Sasani krallarının doğum yeri olan Fars vilayeti de dahil olmak üzere güney şehirlerini yağmalayıp harabetmeye başladılar. Bu arada, İran asilleri II. Hürmüz'den sonra tahta geçen en büyük oğlu Adûr Narseh'i öldürdüler, diğer oğlunu kör ettiler ve daha sonra Roma topraklarına kaçan üçüncüsünü de hapsettiler. Taht, II. Hürmüz'ün eşlerinden birinden henüz doğmamış olan çocuğuna kalmıştı. II. Şâpûr daha annesinin karnındayken tahta geçen ilk kral olarak bilinir. Taç, annesinin karnına konmuştu. Şâpûr ismindeki bu çocuk böylece hükümdar olarak doğdu. Gençliğinde, imparatorluk annesi ve asiller tarafında idare edildi. Büyüdüğünde ise, gücü hemen eline alan II. Şâpûr, aktif ve etkili bir hükümdar olduğunu kanıtladı.
II. Şâpûr öncelikli olarak küçük ama disiplinli ordusuyla güneydeki Araplar'ın üzerine yürüyerek onları mağlup etti ve böylece imparatorluğun güney bölgelerini güven altına aldı. Daha sonra batıda Romalılara karşı ilk seferini başlattı. Başlangıçta başarılı olan bu saldırılar Singara Kuşatması'nın ardından doğu sınır boylarındaki göçebe baskınları yüzünden durmak zorunda kaldı. Bu baskınlar, İpek Yolu'nun kontrolü için stratejik açıdan önemli bir yer olan Maveraünnehir'i tehdit etmeye başladı. Buna ilaveten, II. Şâpûr'un ordusu batıda yeni ele geçirilen yerleri tutmak için yeterli değildi. II. Şâpûr, bundan dolayı II. Konstantin'le iki tarafın da belli bir süre birbirlerinin topraklarına saldırmamasını öngören bir barış anlaşması imzaladı.
II. Şâpûr daha sonra doğulu göçebelerle karşılaşmak için Transoksanya tarafına doğuya doğru ilerledi. Orta Asya kabilelerini ezerek bölgeyi yeni bir vilayet olarak istila etti. Bugün Afganistan olarak bilinen bölgenin fethini tamamladı. Bu zaferi kültürel yayılma takip etti. Böylece Sasani sanatı Türkistan içlerine ve Çin'e kadar yayıldı. II. Şâpûr, göçebe kralı Grumbates ile birlikte, 359 yılında Romalılar'a karşı ikinci seferini düzenledi. Bu sefer, ordusunun bütün gücünü ve göçebelerin desteğini de yanında götürdü. Çok başarılı geçen seferle birlikte, toplam beş Roma vilayeti İranlılar'ın eline geçmiş oldu.
II. Şâpûr, sert bir dini politika yürüttü. Hükümdarlığı sırasında, Zerdüştilik'in kutsal metinleri olan Avesta'nın toplanması tamamlandı. Ayrıca Hristiyanlar baskı ve işkence görmüşlerdir. Bu olay, Roma İmparatorluğu'nun Büyük Konstantin (324-337) tarafından Hristiyanlaştırılmasına bir tepkiydi. I. Şâpûr gibi II. Şâpûr da nispeten özgürlük içinde yaşayan ve bu zaman diliminde önemli avantajlar yakalayan Yahudilere karşı dostane kaldı (bknz. Raba (Talmud)).
Şâpûr öldüğünde, İran İmparatorluğu hiç olmadığı kadar güçlenmiş, doğudaki düşmanlarla uzlaşılmış ve Ermenistan İran kontrolü altına girmişti.
Yönetimi > Sasani ordusu

Sasaniler zamanında Fars ordusunun (Spah) omurgasını iki farklı ağır süvari birliği oluşturuyordu. Bunlar, Clibanarii ve Catafraktlardır. Bu süvari gücü çocukluktan itibaren eğitilen asillerden oluşturulurdu. Bunlar hafif süvariler, piyadeler ve okçularla desteklenirdi. Sasani taktiklerinin merkezinde, düşmanı okçular, savaş filleri ve diğer birliklerle bozup bölmek, böylece süvarilerilerin yararlanabileceği boşluklar açmak bulunurdu.
Kendilerinden önce gelen Partların tersine Sasaniler gelişmiş muhasara kuleleri geliştirdiler. Bu özellikleri, imparatorluğun Roma'yla giriştiği, başarının şehirleri ele geçirme kabiliyetine bağlı olduğu mücadelelerde önemli derecede yardımcı oldu. Bunun yanında, Sasaniler kendi şehirlerini de saldırılara karşı korumak için birkaç teknik geliştirdiler. Sasani ordusu, bazısı sadece mızrak taşımasına rağmen, kendilerinden önce gelen Part ordusu gibi ağır süvarileri ile meşhurdu. Yunan tarihçi Ammianus Marcellinus'un II. Şâpûr'un clibanarii süvarileri hakkındaki tarifi ne kadar ağır şekilde teçhizatlandırıldıklarını ve sadece bir kısmının mızrak taşıdığını göstermektedir.
Bütün birlikler demire bürünmüşlerdi. Vücutlarının bütün bölümleri kalın tabakalarla kaplıydı. Öyle teçhiz edilmişlerdi ki bükülmez eklem yerleri uzuvlarına denk geliyordu. İnsan yüzü formları öyle maharetle başlarına uydurulmuştu ki, bütün vücutları metalle kapanmış olduğu için üzerlerine gelen oklar sadece, dışarıyı azıcık görecek şekilde gözbebeklerinin tam karşısına denk gelen  ya da burunlarının ucunda azıcık hava alabilecekleri kadar bırakılan küçücük bir açıklıktan girebilirlerdi. Bunlardan mızraklı olan bir kısmı öyle hareketsiz duruyorlardı ki, bronz mengene ve kelepçelerle tutturulmuş olduklarını zannederdiniz.
Bizans imparatoru Mauricius Strategikon'unda Sasani ağır süvarilerinin mızrak taşımadıklarının ve birincil silahları olarak yaylarına güvendiklerinin altını da çizer.
Azadan (Asavaran ya da Azatan) asillerinden oluşan şövalye kastına bağlı bir askerin maliyeti küçük bir konak ya da malikaneydi. Bu meblayı kraldan alan asiller bunun karşılığında imparatorluğun savaş zamanı en dikkate değer savunucularıydı.
Yönetimi > Anlaşmazlıklar

Partlar gibi Sasaniler de Roma İmparatorluğu ile sürekli bir husumet içindeydi. 395 yılında Roma İmparatorluğu'nun bölünmesinin ardından başkenti Konstantinopolis olan Doğu Roma İmparatorluğu İran'ın birincil batılı düşmanı olarak Roma İmparatorluğu'nun yerine geçti. İki devlet arasındaki çekişmeler daha da sıklaştı. Roma İmparatorluğu'na benzer şekilde Sasaniler de komşu krallıklar ve göçebe kavimler ile sürekli bir mücadele içindeydi. Bu kavimlerin saldırıları hiçbir zaman tamamen bitirilemediyse de, tehdit eden göçebelere karşı koordineli girişilen seferler sayesinde, Sasaniler bu meselelerle Romalılardan daha başarılı şekilde başa çıkabildiler.
Batıda, Sasani sınırı büyük ve istikrarlı Roma devletiyle bitişikti. Fakat doğuya doğru en yakın komşuları Kuşan İmparatorluğu ve Akhunlar gibi göçebe kavimlerdi. Tus Hisarı gibi istihkamların ya da daha sonra bir eğitim ve ticaret merkezi olacak olan Nişabur şehrinin inşa edilmesi de doğu eyaletlerinin saldırıdan korunmasında yardımcı oldu.
Güneyde, Arabistan'ın ortasında Bedayin Arap kabileleri, Sasani İmparatorluğu'na ara ara akınlar düzenlediler. Hîre Krallığı (Lahmîler) imparatorluğun merkez toprakları ile Bedayin kabilelerinin arasında bir tampon ve Sasaniler'e bağlı bir devlet olarak kuruldu. Hîre Krallığı'nın II. Hüsrev tarafından 602'de sona erdirilmesi, daha sonra aynı yüzyılda Bedayin Araplarına karşı nihai Sasani yenilgilerinin en büyük sebebidir. Bu yenilgiler, Sasani İmparatorluğu'nun, İslam bayrağı altındaki Bedayin kabileleri tarafından ani şekilde ele geçirilmesiyle sonuçlandı.
Kuzeyde Hazarlar ve diğer Türk göçebe kabileleri imparatorluğun kuzey vilayetlerine sık sık saldırdılar. Medlerin topraklarını 634 yılında talan ettiler. Kısa bir süre sonra, İran ordusu bunları yenilgiye uğrattı ve geri püskürttü. Sasaniler bu saldırıları sona erdirmek için Kafkasya bölgesinde pek çok istihkam kurdular.
Yönetimi > Doğulu Devletlerle ilişkiler > Çin'le ilişkiler

Kendilerinden önce gelen Partlar gibi, Sasani İmparatorluğu da Çin'le aktif dış ilişki yürüttü. İran elçileri sık sık Çin'e seyahat etti. Çin belgeleri, Çin'e giden on üç adet Sasani sefareti olduğunu naklederler. Ekonomik olarak, Çin'le yapılan kara ve deniz ticareti hem Sasaniler hem de Çinliler açısından önemliydi. Güney Çin'de bulunan çok sayıda Sasani madeni parası denizden yapılan ticareti doğrular.
Sasani kralları, İran'ın en yetenekli müzisyenlerini ve dansçılarını farklı zamanlarda Çin kraliyetine gönderdi. İpek Yolu üzerinden yapılan ticaretten iki imparatorluk da faydalandı ve bunu koruyup devam ettirme noktasında benzer bir çaba içerisinde oldular. Orta Asya'dan geçen ticaret yollarının korunması için ortak hareket edip, sınır bölgelerinde karavanların göçebe kabilelerden ve eşkiyalardan korunması için karakol mevkileri oluşturdular.
Politik olarak, ortak düşman olan Akhunlar'a karşı, Sasanilerin ve Çinlilerin birkaç defa ittifak kurma teşebbüsünde bulunduğunu görürüz. Orta Asya'da göçebe Türk devletlerinin verdikleri zarar üzerine, Türklerin ilerlemelerini durdurabilmek için Çin ve Sasani Devleti arasında işbirliği olarak adlandırılabilecek girişimleri de görürüz. Mogh dağından edinilen belgeler bir Çin generalinin Arap saldırıları esnasında Sogdiana kralının emrinde olduğunu da naklederler.
İran'ın Müslüman Araplar tarafından ele geçirilmesinin ardından, III. Yezdicerd'in oğlu Fîrûz birkaç Fars asilzadesiyle beraber kaçtı ve Çin kraliyet maiyetine sığındı. Hem Fîrûz'a hem de oğlu Nerseh'e (Çince nen-şie) Çin maiyetinde yüksek derecede unvanlar verildi. En azından iki defasında, sonuncusu muhtemelen 670 yılında, yanında giden Çin birlikleri Fîrûz'un Sasani tahtına yeniden yerleşebilmesi için yardımda bulundu. Çeşitli sonuçları olan bu olaya ait elimizde kalan birkaç nümismatik kanıta göre bu girişimlerin bir tanesinin neticesinde Fîrûz kısa süreliğine de olsa Sistan (Sakestan)'ın hükümdarı oldu. Daha sonraları Nerseh, Çin kraliyet muhafız alayının komutanlığına getirildi ve soyundan gelenler Çin'de saygı gören prensler olarak yaşamaya devam ettiler.