Theodor Schwann
Katkılar > Maya, fermantasyon ve kendiliğinden oluşum

Schwann daha sonra maya ve fermantasyon üzerine çalıştı. Maya üzerine yaptığı çalışmalar, 1837 yılında çalışmalarını yayınlayan Charles Cagniard de la Tour ve Friedrich Traugott Kützing tarafından yapılan çalışmalardan bağımsızdı. Schwann, 1836 yılına gelindiğinde alkol fermantasyonu üzerine çok sayıda deney gerçekleştirmişti. Güçlü mikroskoplar, maya hücrelerini ayrıntılı olarak gözlemlemesini ve bunların yapıları bitkilerinkine benzeyen küçük organizmalar olduğunu fark etmesini mümkün kıldı.
Schwann, alkolik fermantasyon sırasında mayanın çoğaldığını fark eden diğerlerinin ötesine geçerek, önce mayaya birincil nedensel faktör rolünü verdi, ardından da onun canlı olduğunu iddia etti. Schwann mikroskobu, mayada fermantasyonla ilgili iki popüler teoriyi çürüten, dikkatle planlanmış bir dizi deneyi gerçekleştirmek için kullandı. İlk olarak, oksijen varlığında kapalı bir kapta mayalanan biradan gelen sıvının sıcaklığını kontrol etti. Sıvı bir kez ısıtıldığında artık mayalanamıyordu. Bu, Joseph Louis Gay-Lussac'ın oksijenin fermantasyona neden olduğu yönündeki spekülasyonunu çürüttü. Bu, sürecin gerçekleşmesi için bir tür mikroorganizmanın gerekli olduğunu gösteriyordu. Schwann daha sonra arıtılmış hava ve arıtılmamış havanın etkilerini test etti. Havayı ısıtılmış cam ampullerden geçirerek sterilize etti. Saflaştırılmış havanın varlığında fermantasyon gerçekleşmedi. Saflaştırılmamış havanın varlığında meydana geldi, bu da havadaki bir şeyin süreci başlattığını düşündürdü. Bu, canlı organizmaların cansız maddelerden gelişebileceği fikri olan kendiliğinden oluşum teorisine karşı güçlü bir kanıttı.
Schwann, fermantasyonun başlaması için mayaların varlığına ihtiyaç olduğunu ve mayalar büyümeyi bıraktığında durduğunu göstermişti. Şekerin, canlı bir madde olan mayanın etkisine dayanan organik bir biyolojik sürecin parçası olarak alkole dönüştüğü sonucuna vardı. Fermantasyonun şeker oksidasyonu gibi inorganik bir kimyasal süreç olmadığını gösterdi. Daha fazla maya üretecek reaksiyon için canlı maya gerekliydi.
Schwann haklı olmasına rağmen, fikirleri akranlarının çoğunun ilerisindeydi. Justus von Liebig ve Friedrich Wöhler, Schwann'ın canlı bir organizmanın önemine yaptığı vurgunun vitalizmi desteklediğini düşünerek ona şiddetle karşı çıktılar. Buna karşın Liebig, fermantasyonu canlı madde içermeyen, tamamen kimyasal bir dizi olay olarak görüyordu. İronik bir şekilde, Schwann'ın çalışmaları daha sonra vitalizmden uzaklaşmanın ilk adımı olarak görülmüştür.  Schwann, Müller'in öğrencileri arasında yaşamın fiziko-kimyasal bir açıklaması için çalışan ilk kişiydi. Schwann'ın görüşü, canlıların organik kimyanın biyolojik reaksiyonları açısından kavramsallaştırılmasını ilerletirken, Liebig biyolojik reaksiyonları tamamen inorganik kimyaya indirgemeye çalışmıştır.
Schwann'ın fermantasyon üzerine yaptığı çalışmaların değeri on yıl sonra Louis Pasteur tarafından fark edilecekti. Pasteur fermantasyon araştırmalarına 1857'de Schwann'ın çalışmalarını tekrarlayıp doğrulayarak, mayanın canlı olduğunu kabul ederek ve ardından fermantasyon araştırmalarını daha da ileri götürerek başlayacaktı. Liebig-Pasteur tartışmasında Liebig'in görüşlerine Schwann değil Pasteur meydan okuyacaktı. Geçmişe bakıldığında, Pasteur'ün mikrop teorisi ve Lister'in antiseptik uygulamaları Schwann'ın etkisine dayandırılabilir.