stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Vasa (gemi)
Batık > Su yüzüne çıkartılması

Batık prensip olarak basit bir şekilde geminin altına açılan altı tünelden geçirilen çelik halatların mavnalardaki vinçler sayesinde kaldırılması ile yüzeye çıkarılmıştır. Geminin altında dalgıçlar tarafından yapılan kazı çalışmaları çok tehlikeli olsa da kazasız tamamlanmıştır. Kazılar sırasında toplam 1300  dalış yapılmıştır.
Batık 1959 yılı Ağustos-Eylül döneminde 18 ayrı kaldırma işlemiyle 32 metre derinlikten 16 metre derinliğe çekilmiştir. Burada son kaldırma işlemi için batık yaklaşık bir buçuk yıl hazırlanmıştır. Bu kapsamda güvertedeki çamur ve enkazlar temizlenmiş, top kapakları kapatılmış, kıç tarafında yıkılan yerler onarılmış, düşen birleşim elemanları tamir edilmiştir. Sonunda 8 Nisan 1961 tarihinde 333 yılın ardından Vasa yeniden su yüzüne çıkmıştır.
Tersaneye çekilen Vasa, geçici olarak sergilendiği müzeden alınarak özel olarak yapılan Vasa Müzesine 1988 yılında alınır. Müze resmî olarak 1990 yılında halka açılır.
Arkeoloji

Vasa arkeologlar için benzersiz zorluklar ortaya çıkartmıştı. Daha önce hiçbir dört katlı gemi tamamına yakın bileşenleriyle ve el değmemiş şekilde bulunmamıştı. Arkeologların çalışma koşulları zorlukları artırmaktaydı. Gemideki ahşap yapının kırılmaması için yapı sürekli nemli tutulmuştur. Buluntuların asıl yerlerinin işaretlenebilmesi için gövde farklı bölmelere ayrılarak işaretlenmiştir. Farklı katlarda aynı anda paralel çalışmalar yürütülmüştür.
Arkeoloji > Bulgular

Vasa'da korunan dört kat ambar, en alt güverte ile üst, alt top güverteleriydi. Geminin korunması için hızlı çalışmak zorunda olan bilim adamları günde 13 saate varan vardiyalarla çalıştı. Bu çalışmalar sırasında çok iyi korunmuş günlük kişisel eşyalar bulunmuştur. 17. yüzyılda sıradan denizcilerin basit hayatlarını yansıtan şapka, dikiş iğnesi, tahta kaşık, tarak, ayakkabı, eldiven ve bozuk para gibi eşyalar çok aydınlatıcı olmuştur. Bu kapsamda bulunan 26 bin eşya veritabanına işlenmiştir. Gemi batığının çıkartılmasının ardından deniz yüzeyinin araştırması sırasında çok sayıda heykel ve bir filika da bulunmuştur.
Batış sebebi

17.yüzyılda bir geminin yapımına dair tasarım ve hesaplamalar sadece tersane işçilerinin deneyimlerinde ve tersanecilerin kafalarındaydı. Yazılı bir kaynak veya geliştirilmiş bilimsel teoriler bulunmamaktaydı. Geminin ağırlık merkezi veya dengesi gibi önemli konular üreticilerin deneyimlerine göre yapılıyordu. Vasa'nın en alt kısmı denge sağlaması için safra olarak kullanılan büyük kayalarla doluydu. 120 ton safra, geminin su seviyesi üzerindeki yüksek kısmını dengelemekten uzaktı. Bu dönemde genelde yapılan uygulamadengeyi artırmak için ağır topların daha alt seviyeye, hafif topların ise bir üst güverteye konması olmuştu. Ancak bu planlama Vasa için geçerli olsa da uygulamada her iki güvertede de ağır toplar kullanılmıştır.
Dönemin gemileri yoğun olarak dengesizdir. Özellikle bu büyüklükte gemi inşaatının yoğun olmaması sebebiyle üst güvertelerin olağanın üzerinde ağır yapılmış olması önemli bir etken olmuştur. Ancak geminin gövde kesitinde yapısal bir hata görülmemektedir. Gövdenin yükseldikçe içe doğru kavis yaparak kesit alanını azaltması günümüzde halen kullanılmaktadır.
Kaptan Hansson gemiyi top kapakları açık olarak sefere çıkartmıştır. Genellikle davranışı bilinmeyen gemilerin ilk seferlerinde bu kapaklar açılmaz. Bu dönemde inşa edilen her geminin ayrı bir dengesi bulunmaktaydı. Geminin kaptan tarafından tanınması için belirli bir sürenin geçmesi gerekliydi. Ayrıca geminin ilk seferine tam yüklü ve tüm personeliyle birlikte çıkmaması da dengeyi azaltan bir etken olmuştur.
Koruma

Vasa 333 yıl suyun altında kalmasına rağmen görece iyi bir konumdaydı. Ancak gövdenin kurumasına izin verilmesi durumunda gemi tamamen dağılabilirdi. 900 metreküp hacme sahip Vasa'nın hammaddesi olan meşe ağacının korunması büyük bir sorun oluşturmaktaydı. Bilimsel bir değerlendirmenin ardından gemiyi en iyi koruma şeklinin Polietilen Glikol (PEG) ile olacağına karar verildi. 17 yıl boyunca gemi yüzeyine uygulanan glikolün ardından 9 yıl yavaş kurutma adı verilen süreç gerçekleştirildi.
Vasa'nın iyi korunmasının bir nedeni de Stockholm açıklarındaki sulardaki aşırı kirlenmedir. En güçlü mikroorganizmaların bile hayatta kalmasına izin vermeyen oksijensiz ortam gemiyi korumuştur. Bu kirliliğin bir olumsuz etkisi ise ortamdaki sülfatların ağacın içine işlemiş olmasıdır. Gemi yüzeye çıkartılıp oksijenli ortamla temas edince atmosferdeki oksijenle tepkimeye girmiştir. Sülfatlarla tepkimenin ardından oluşan sülfürik asit gövde boyunca beyaz lekelerle görülebilecek şekilde ortaya çıkmıştır. Bu yoğun tuz içeren bölgeler geminin içlerinde de etkili olmaktadır. Gemideki sülfat miktarı geminin içten içe asit üretmesine yol açmaktadır. Gemideki çürüme ve eğilme-bükülmeler sürekli olarak izlenmektedir. Gemideki malzemelerde sürekli olarak testler yapılarak en iyi koruma yolları araştırılmaktadır. Çevresel etkilerin en aza indirilmesi için müze sürekli olarak 18–20 °C sıcaklık ve %55 nem oranı olacak şekilde tutulmaktadır. Paslanmaya başlayan bağlantı elemanlarının yerine titanyum ve karbon fiber gibi yeni nesil ürünler kullanılmaktadır.
Mirası > Tarihi ve ulusal anlamı

Vasa, 17.yüzyıldaki İsveç İmparatorluğu'nun güçlü dönemlerini hatırlatan popüler bir tarihi simge haline gelmiştir. Benzer batıklar Vasa'ya göre değerlendirilir hale gelmiştir. Ayrıca çok sayıda batık çalışmasına katılmış olan arkeolog Carl-Olof Cederlund gemiye olan ilgiyi milliyetçilik ve ulus devlet oluşum süreciyle açıklayarak, zaferler ve büyük liderlerle anlatılan resmî tarihin bir parçası haline geldiğini savunmuştur.
Mirası > Popüler kültüre etkileri

Vasa sualtı arkeolojisinden mutfak tarihine kadar çok sayıda kitap, yazı ve bilimsel makaleye konu olmuştur. İsveççe yazılan üç adet çocuk kitabı birçok dile çevrilmiştir:
The Vasa Saga (Bertil Almqvist)
The Vasa Sets Sail (Mats Wahl, çizimler: Sven Nordqvist)
The Vasa Piglet (Björn Bergenholtz)
Vasa Müzesi geminin tarihi dönemi ve yeniden su yüzeyine çıkartılmasına dair iki adet belgesel hazırlamıştır. Ayrıca müzenin internet sitesinde o dönem gemicilik anlayışının anlaşılabilmesi için eğitim amaçlı bir bilgisayar oyunu bulunmaktadır. Ayrıca 1991 yılında Japonya'da Vasa'nın tıpatıp aynısı olan bir gemi yapılarak Ashi Gölünde turist ziyaretine açılmıştır.
Konuyla ilgili yazılan eserler

Cederlund, Carl Olof, Vasa I, The Archaeology of a Swedish Warship of 1628, 2006  ISBN 91-974659-0-9
İsveç İmparatorluğunun 1560-1815 yılları arasındaki durumu
Vasa'nın güvertesi
17.yüzyılda batık gemi yüzdürme yöntemi
Basit bir denizaltı olan ilk dalgıç hücrelerine bir örnek (İsveç)
Batığın çıkartılması sırasında Franzen
Vasa'da bulunan dönemsel bir tüfek
Döneme ait gemilerdeki gövde su seviyesinden yükseldikçe kesit azalacak şekilde içe doğru eğimlidir. Aşağıya doğru inildikçe topların ağırlık ve çapları büyümektedir
Vasa'nın 1991 yılında Japonya'da yapılan kopyası
Yavuz Görey

| Yavuz Görey |
| --- | --- |
Doğum: 27 Ağustos 1912(1912-08-27) Cenevre
Ölüm: 1995 İstanbul
Milliyet: Türk
Meslek: Heykeltıraş
Aile: İhap Hulusi Görey (ağabeyi)

Yavuz Görey (27 Ağustos 1912, Cenevre – 1995, İstanbul), Türk heykeltıraş.
Türkiye'de cumhuriyet döneminin ilk heykeltıraşlarındandır. Cumhuriyetin ilk yıllarında yaptığı figüratif büst ve heykelleri le tanınan, zamanla soyut heykellere yönelen Görey, Türk heykel sanatının 1950'li yıllardan sonra modern akımlarının etkisine girmesinde öncülük eden sanatçılardandır.
Yaşamı

1912 yılında Cenevre'de doğdu. Babası, o devirde Osmanlı eyaleti olan Mısır'da eğitim görüp orada meslek yaşamını sürdürmüş mimar Ahmet Hulusi Bey, annesi Mısır'a yerleşmiş Çerkez asıllı bir ailenin kızı olan Vecide Hanım'dır. Dört çocuklu ailenin en küçük çocuğu olan Yavuz Görey'in ağabeyleri grafik sanatçısı İhap Hulusi Görey ile müzeci Nihat Görey'dir. Çocukluk yıllarında yaz aylarını ailesi ile İstanbul'da, kış aylarını ise Kahire'de geçirdi. I. Dünya Savaşı sırasında Kahire İngilizler tarafından işgal edilince ailesi İstanbul'a döndü.
Paris'te Janson de Sailly Lisesi'nde, İstanbul'da St. Joseph  ve Galatasaray Liselerinde öğrenim gördükten sonra üç yıl kadar Belçika'nın Liege kentinde özel matematik öğrenimi aldı ve biryandan da Liege Güzel Sanatlar Akademisi'nin gece kurslarına giderek desen çalıştı. Desen çalışmalarına üç yıl kadar İsviçre'nin Lozan şehrindeki Kanton Desen Okulu'nda devam etti; ressam Casimir Raymond'un yanında çalıştı. 1937'de Berlin'e gitti; burada ünlü heykeltıraş George Kolbe ile tanıştı.
Rudolf Belling'in Berlin'den İstanbul'a göç edip İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi Heykel Bölümü başkanı olması üzerine Yavuz Görey yükseköğrenimine Türkiye'de devam etti. İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi'nin Namık İsmail Atölyesinde desen ve Belling'in heykel atölyesinde bir  yıl heykel çalışıp, 1940 yılında  heykel bölümünden mezun oldu.
Sanatçı, mezuniyet sonrasında yine yurtdışına gitti; çeşitli ülkelerde çalıştıktan sonra, Türkiye'ye döndü. Pek çok kurum için anıt heykeller yaptı; 1950'li yıllardan itibaren Türk heykel sanatının modern akımların etkisine girmesine etkili oldu. Anıt çalışmaları arasında en çok bilineni, İstanbul Üniversitesi bahçesindeki Atatürk ve Gençlik Anıtı (1952) ile Başkomutanlık Meydan Muharebesi’nde Mustafa Kemal Paşa'nın "Ordular ilk hedefiniz Akdeniz’dir, ileri!” emrini verdiği yerde yapılmış Dumlupınar Anıtı'dır (1973).
Başlangıçta figüratif çalışmalar gerçekleştirdikten sonra zamanla soyut çalışmalara yöneldi. Görey'in soyut çalışmalarının en bilineni, İstanbul Manifaturacılar Çarşısı'nda yer alan ve soyut bir heykel olarak tasarladığı dekoratif mermer çeşmedir
Görey, 1958 yılından itibaren Rudolf Belling ile birlikte İstanbul Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi'nde temel tasarım ve modelaj dersleri verdi. Belling'in 1966 yılında Almanya'ya dönmesinden 1981 yılında emekli olana kadar bu dersleri  tek başına vermeyi sürdürdü. 1994 yılında İstanbul'da öldü.
Başlıca yapıtları

İstanbul Resim ve Heykel Müzesi'ndeki Atatürk başı, 1941
İran prensesi Eşref'in büstü, 1943
Mısır Müzesi için Kavalalı Mehmet Ali Paşa heykeli, 1944
Samsun Merkez Bankası kabartmaları, 1949
İstanbul Üniversitesi Atatürk ve Gençlik Anıtı, 1955
Irak'ta Kral Faysal II büstü, 1955
Devrek Atatürk Anıtı, 1962
Aksaray/Niğde Atatürk heykeli, 1965
Bartın Atatürk heykeli, 1968
Dumlupınar Büyük Atatürk Anıtı, 1973
Burdur Anıtı, 1976
II. Bayezid Heykeli, 13 Ocak 1986 - Ankara’da Türk Standartları Enstitüsü binasının önünde bulunur
Şair Yahya Kemal Beyatlı, Şair Behçet Kemal Çağlar, Kazım Taşkent, Falih Rıfkı Atay için hazırladığı büstler
Galeri

İstanbul Üniversitesi Atatürk ve Gençlik Anıtı
II. Bayezid heykeli
Yaşayan fosil

Hamam böceği 350 milyon yıldır var olan bir canlı türüdür.
Yaşayan fosil, kladistikte (canlıların sınıflandırılmasında) tür olarak benzer görünen ya da sadece fosillerde görünen ve geriye başka da yaşayan akrabalar bırakamamış canlı organizmalara tanımlamak için kullanılan gayriresmî bir tanımdır. Bu türler büyük kitlesel yok oluşlardan kurtulmuş ve canlılar sınıflandırmasında genel olarak diğer türlerden daha düşük taksonomik çeşitliliğe sahip olan canlılardır. Olası bir genetik tıkanmadan sonra birçok yeni türler oluşturabilmiş ve başarılı şekilde yayılım göstermiş olan canlı türleri "yaşayan fosil" olarak tanımlanamayacak derecede başarılı oldukları kabul edilir. Bunun yanında "yaşayan fosil" olarak tanımlanan türlerin yapı planları çoğu zaman milyonlarca yıl içinde ancak çok az değişirek günümüze kadar gelmiş oldukları kabul edilir.
Gayri resmi bir tanım olan yaşayan fosil teriminin yanıltıcı tarafı, bu canlıların milyonlarca yıl önce fosilleşmiş olan ön atalarından bugüne kadar hiçbir şekilde evrim geçirmemiş olduklarının ve günümüzde yaşayan örneklerinin fosil bulgulardaki örneklerle tamamen uyuştuğunun sanılmasıdır. Yaşayan fosiller de zorunlu olarak evrimsel değişiklikler geçirmişlerdir. Buna örnek olarak, bulunan Coelacanth balık fosilleri bir zamanlar kıyılarda ve sığ denizlerde yaşayan bir canlı türü iken, günümüzde bu balık sadece derin denizlerde yaşayan ve bu ortama uyum sağlamış bir canlı türüdür. Bunun yanında evrim, pratik olarak sürekli hücresel ve moleküler biyolojik seviyede de baş gösterdiği için fosillerde her zaman bu incelenemez. Bu nedenle "yaşayan fosil" tanımı daha ziyade canlıların morfolojik yapı planları ile ilişkilidir.
Örnekler

Gayri resmi bir tanımlama ile "yaşayan fosil" olarak adlandırılan bazı türlere örnekler:
Örnekler > Bakteriler

Stromatolitler, mavi-yeşil algler olarak bilinen siyanobakteri gibi mikroorganizmaların biyofilmlerinin tortu tanelerinin bir araya gelip yapışması, birikmesi ve donması ile sığ sularda oluşan genişleme eğilimli katmanlı yapılar.
Örnekler > Bitkiler

Amborellaceae – muhtemelen çiçekli bitkilere en yakın olan ve Yeni Kaledonya'da yaşayan bir bitki
Araucaria araucana – Maymun çıkmazı ağacı veya Şili arokaryası
Sikad - Tropik bölgelerde yetişen bir tür karsinojenik etkili palmiye
Ginkgoaceae - Mabed ağacı
Equisetaceae - Kırkkilit Otu
Metasequoia - Tek evcikli, büyük ve hızlı büyüyen ağaç (Servi, ardınç ve sedir)
Sciadopityaceae - Sciadopityaceae tip ve tek cins ağaç
Liquidambar - Amerikan bademi
Psilotaceae - Alt eğrelti otunun oluşturduğu küçük aile
Welwitschia - Meryem ana eli
Wollemia - Uzun ve yaprak dökmeyen ağaçlar (Örnek: Kauri, Orman çam ağacı)
Örnekler > Mantarlar

Neolecta - Askomiçes sınıfından bir mantar cinsi
Örnekler > Hayvanlar

Omurgalılar
Memeliler Dikenli karıncayiyengiller yumurta bırakabilen ender memelilerden biridir.
Yerdomuzu (Orycteropus afer)
Amami tavşanı (Pentalagus furnessi)
Cüce geyikgiller (Tragulidae)
Kıbrıs faresi (Mus cypriacus)
Fil sivri fareleri (Macroscelidea)
Koala (Phascolarctos cinereus)
Laos kaya faresi (Laonastes aenigmamus)
Iriomote kedisi (Prionailurus iriomotensis)
Chiloé keseli sıçanı (Dromiciops gliroides)
Tek delikliler (Ornitorenk ve Dikenli karıncayiyengiller)
Okapi (Okapia johnstoni)
Küçük panda (Ailurus fulgens)
Dev panda (Ailuropoda melanoleuca)
Sumatra gergedanı (Dicerorhinus sumatrensis)
Kuşlar
Acanthisittidae- yaşayan 2 canlı türü kalmıştır, yakın bir zaman önce birkaç türün nesli tükenmiştir. Ötücü kuşların başka bir soyu.
Sapayoa aenigma - yaşayan bir canlı türü kalmıştır. Tyranni alt takımında yer alır.
Bıyıklı baştankara (Panurus biarmicus) - yaşayan bir canlı türü kalmıştır. Passerida veya Sylvioideaların başka bir soyu.
Fare kuşları (Coliidae) - 2 genus içinde yaşayan 6 türü kalmıştır. Neoaveların başka bir soyu.
Hoatzin kuşu ( (Opisthocomus hoazin)) - yaşayan bir canlı türü kalmıştır. Neoaveların başka bir soyu.
Saksağan kaz (Anseranas semipalmata) - yaşayan bir canlı türü kalmıştır. Kazsıların başka bir soyu.
Kariyama  (Cariamidae) - yaşayan 2 canlı türü kalmıştır. Cariamaeların başka bir soyu.
And kondoru (Vultur gryphus) ve Kaliforniya kondoru  (Gymnogyps californianus), Yeni Dünya akbabalarının yaşayan 2 üyesidir.
Sürüngenler
Aligatör kaplumbağası (Macrochelys temminckii)
Timsahlar (Timsahgiller, Hint gavyali ve Alligator
Yeni Gine kaplumbağası (Chelydra serpentina)
Tuatara (Sphenodon punctatus ve Sphenodon guntheri)
Amfibiler
Dev kuyruklu kurbağa (Cryptobranchus ve Andrias)
Mor kurbağa (Nasikabatrachus sahyadrensis)
Taşemengiller
Kuzey Brook Lamprey balıkları (Ichthyomyzon fossor)
Tarih

Bu terim, Charles Darwin tarafından türetilmiş ve Türlerin Kökeni adlı kitabında Ornithorhynchus'dan(Ornitorenk) ve Lepidosiren'den(Güney Amerika Akciğerlibalığı) bahsedildiğinde ortaya atılmıştır.
... Tüm tatlı su havzaları bir araya getirildiğinde dahi, denizler veya karalar ile karşılaştırıldığında çok küçük bir alan oluştururlar; ve, bu nedenle, tatlı su ürünleri arasındaki rekabet, başka yerlerdekilere oranla daha az şiddetlidir. Bu nedenle yeni türlerin oluşması çok daha yavaş olacaktır ve eski  türler de daha yavaş yok olacaktır. Ve, parlak pullu balıkların yedi cinsini, bir zamanlar baskın olan bir takıma ait kalıntıları, bulduğumuz yer tatlı sudur. Ve tatlı su, Ornithorhynchus ve Lepidosiren gibi dünyanın bilinen en anormal türlerine ev sahipliği yapar, ki bu canlılar, fosiller gibi, günümüzde doğal ölçekte oldukça ayrılmış olan bazı takımlara bağlıdırlar. Bu anormal formlar neredeyse yaşayan fosiller olarak dahi adlandırılabilirler; izole edilmiş bir bölgede ikamet ederek, günümüze kadar dayanmış ve bu nedenle de çok daha az şiddetli bir rekabete maruz kalmışlardır.
Mabed ağaçları bu gezegende çok uzun bir zamandan beri varlar. Bazı türlerinin 2500 yıl kadar yaşadığı bilinmektedir. Nagasaki'ye atılan atom bombası saldırısından kurtulan 6 Mabet ağacı bombanın düştüğü yerden 1-2 km uzaklıkta hala yaşamaya devam etmektedirler.
Dikenli karıncayiyengiller yumurta bırakabilen ender memelilerden biridir.
Gürcistan'ın idari bölümleri

| Gürcistan'ın Bölgeleri |
| --- | --- | --- |
 

| Harit. yer. | Bölge | Yönetim merkezi |
| 1 | Abhazya | Sohum |
| 2 | Samegrelo-Zemo Svaneti | Zugdidi |
| 3 | Guria | Ozurgeti |
| 4 | Acara | Batum |
| 5 | Raca-Leçhumi ve Kvemo Svaneti | Ambrolauri |
| 6 | İmereti | Kutaisi |
| 7 | Samtshe-Cavaheti | Ahaltsihe |
| 8 | Şida Kartli | Gori |
| 9 | Mtsheta-Mtianeti | Mtsheta |
| 10 | Kvemo Kartli | Rustavi |
| 11 | Kaheti | Telavi |
12: Tiflis

Gürcistan, iki özerk cumhuriyet (Gürcüce: ავტონომიური რესპუბლიკა / avtonomiuri respublika) ve on idari bölgeden oluşur (Gürcüce: მხარე / mhare).
Özerk cumhuriyteler Abhazya ve Acara, Sovyet döneminde kuruldu ve bugün Gürcistan Anayasası'nca da tanınmaktadır. Hukuki açıdan özerk olmasına karşın Abhazya fiilen ayrıdır. Abhazya'nın başındaki yönetici, anayasal açıdan Yüksek Konsey başkanı olarak tanınmakla birlikte, fiilen devlet başkanı sıfatını taşımaktadır. Acara özerk cumhuriyetinin başındaki kişi ise, 2004'teki iktidar değişikliğinden sonra Bakanlar Kurulu başkanı sıfatını taşır.
Eskiden Güney Osetya Özerk Bölgesi (Oblast) statüsü taşıyan Güney Osetya (Samaçablo veya Şinvali Bölgesi olarak da adlandırılır), Gürcistan devlet başkanı tarafından atanan bir Devlet Komiseri (Gürcüce: სახელმწიფო რწმუნებული) tarafından yönetilmesi gerektiği halde, bölgenin yaklaşık yarısı fiilen devlet başkanı sıfatını taşıyan ayrılıkçı yönetimin lideri tarafından yönetilmektedir. Bölgenin kalan kısmı ise, Tiflis yönetimince atanan Güney Osetya Geçici Yönetimi'nin kontrolündedir. Güney Osetya, Şida Kartli bölgesinde yer almakta ve küçük bir bölümünde komşu bir bölgede bulunmaktadır.
Bölgeler, ayrıca ilçelere (Gürcüce: რაიონი / raioni) ayrılır. Abhazya Özerk Cumhuriyeti'nde Abhazca; Acara Özerk Cumhuriyeti'nde de Lazca resmi dildir.
Felipe Reyes

Felipe Reyes Cabanas (d. 16 Mart 1980; Córdoba, İspanya), İspanyol basketbolcudur. Ağabeyi Alfonso aynı zamanda eski bir profesyonel basketbolcuydu. Reyes, şu anda Real Madrid'in kaptanlığını yapmaktadır.24 Haziran 2021 tarihi itibarıyla aktif basketbolculuk hayatına son verdiğini açıklamıştır.
Profesyonel kariyeri

EuroLeague tarihinde 1.287 ribaund ile tüm zamanların en fazla ribaund alma rekorunu elinde bulunduran Mirsad Türkcan'ın rekoru 29 Ocak 2015 tarihinde Reyes tarafından kırıldı.
İnfografik

Washington Metrosu haritası
Bilgilendirme grafikleri ya da infografikler; bilgi, veri ve bilgi birikimlerini görsel olarak sergileyen grafiklerdir. Bu grafikler çok karışık konuları işaretler, haritalar ve teknik yazarlık ile çok kolay ve açıklayıcı bir şekilde sergiler. Bilgilendirme grafikleri ile bilgisayar, matematik ve istatistik bilimciler tek bir sembol ile süreç bilgilendirmesini yapabilirler ve geliştirebilirler.
Genel bakış

Bilgilendirme grafiklerini  bilimsel ya da basit düzeyde medyada ve yayımlanmış çalışmalarda  görmekteyiz. Bu metinler kullanışsız yazı formlarını bilgilere dönüştürürler ve dur-git gibi günlük hayatta kullandığımız görsel kısaltmaları bilgileri için kullanırlar.
Gazeteler infografikleri genel olarak hava durumlarının yanı sıra haber değeri olan haritalar ve site planlarını ve istatistiksel veri grafiklerini göstermek için kullanırlar. David Macaulay'ın The Way Things Work kitabı gibi bazı kitaplar neredeyse tamamen infografiklerden oluşmaktadır.
Çoğunlukla çocuk kitaplarında kullanılmasına rağmen, akademik literatürde de yaygın olarak fiziksel sistemi göstermede, özellikle de fotoğraflanamayanlarda (kesit görünüş diyagramlarında, astronomik diyagramlarda, mikroskop ve alt mikroskop sistemlerin  resimlerinde) kullanılır.
Modern haritalarda, özellikle transit sistemler için rota haritaların da  birçok bilgiyi bütünleyebilmek amacıyla infografik teknikleri kullanılır. Transit ağı, transfer noktaları ve yerel sınırlar gibi...
Trafik ve diğer kamu işaretleri bilgi grafikleri sistemlerine dayandırılmaktadır. Yapay insan figürleri gibi simgeler ve amblemlerde verimi, dikkati ve trafik yönü gibi kavramları göstermek amacıyla kullanılır. Geçiş noktaları gibi halka açık yerlerde standart simgeler ve yapay haritalardan oluşan çeşitli entegre tabela çeşitleri vardır.
Tarih > İlk Deneyimler

Tarih öncesindeki insanlar ilk bilgi grafiklerini mağara resimlerinde ve haritalarda oluşturdular. Harita yapımı yazı bulunmazdan binlerce yıl önce M.Ö 7500 yıllarında Çatalhöyük'te başladı. Daha sonraları büyükbaş hayvan ve stokları kayıt altına almak için kullanıldı. Mezo Amerikan yerlileri geçmişteki yolculukları tasvir etmek için kullandılar. Okunamayan hikâye ve anıların anlatımı için açıklayıcı ve destekleyici unsur oldular.
1626 yılında  Christopher Scheiner'in yayınladığı güneşi incelediği astrolojik araştırma kitabı  Rosa Ursina sive Sol'da çeşitli grafikleri kullanmıştır. Güneşin zaman içindeki dönüş rotasını açıklamak için resim serilerini(güneş izlerini takip ederek) kullanmıştır.
1786 yılında, William Playfair Ticari ve Siyasi Atlası adlı kitabında  ilk veri grafikleri yayınladı. Kitap 18. yüzyıl İngilteresinin ekonomisini anlatan ve açıklayan  istatistiksel grafikler, çubuk grafikler, çizgi grafikler ve histogramlar ile doludur.
1857 yılında İngiliz hemşire Florance Nightingale Kırım Savaşı sırasında Kraliçe Victoria'yı hastane koşullarının iyileştirilmesi konusunda ikna etmek için temel olarak bobstil grafik, yığılmış çubuk ve pasta grafikleri bir arada kullanmıştır.
1861 yılı Napolyon'un Moskava'daki yıkıcı yürüyüşüne dair yeni ufuklar açan bilgi grafiklerine sahne oldu.
Yaratıcı Charles Joseph Minard; yenilgiye neden olan dört farklı değişken değişimini iki boyutlu tek bir görüntü yakaladı. Ordunun hareket ettiği  yön, bölüğün geçtiği yollar, açlıktan ve yaradan ölen  ordudaki bölüğün büyüklüğü, donarak ölmüş olanlar.
1878 yılında James Joseph Sylvester kimyasal bağlar ve matematiksel  özellikler arasındaki ilişkiyi gösteren bir yayınında grafikleri kullandı bu grafikler ilk matematiksel grafiklerdi.