stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Fosil primatlar listesi
Haplorrhini > Catarrhini > Propliothecoidea

Oligopithecidae Kay & Williams, 1994
Catopithecus Simons, 1989
Catopithecus browni Simons, 1989
Oligopithecus Simons, 1962
Oligopithecus rogeri Gheerbrant ve diğerleri, 1995
Oligopithecus savagei Simons, 1962
Propliopithecidae Straus, 1961
Moeripithecus Schlosser, 1910
Moeripithecus markgrafi Schlosser, 1910
Propliopithecus Schlosser, 1910
Propliopithecus ankeli Simons ve diğerleri, 1987
Propliopithecus chirobates Simons, 1965
Propliopithecus haeckeli Schlosser, 1910
Aegyptopithecus Simons, 1965
Aegyptopithecus zeuxis Simons, 1965
Haplorrhini > Catarrhini > Pliopithecoidea

Piopithecidae Zapfe, 1960
Dionysopithecinae
Dionysopithecus Li, 1978
Dionysopithecus orientalis Suteethorn ve diğerleri, 1990
Dionysopithecus shuangouensis Li, 1978
Platodonpithecus Li, 1978
Platodonpithecus jianghuaiensis Li, 1978
Pliopitheciinae
Pliopithecus Gervais, 1849
Pliopithecus antiquus Gervais, 1849
Pliopithecus piveteaui Hürzeler, 1954
Pliopithecus platyodon Bidermann, 1863
Pliopithecus zhanxiangi Harrison ve diğerleri, 1991
Epipliopithecus Zapfe & Hürzeler, 1957
Epipliopithecus vindobonensis Zapfe & Hürzeler, 1957
Egarapithecus Moyà-Solà ve diğerleri , 2001
Egarapithecus narcisoi Moyà-Solà ve diğerleri, 2001
Crouzeliidae
Cruouzeliinae Ginsburg & Mein, 1980
Plesiopliopithecus Zapfe, 1961
Plesiopliopithecus auscitanensis Bergounioux & Crouzel, 1965
Plesiopliopithecus lockeri Zapfe, 1961
Plesiopliopithecus priensis Welcomme ve diğerleri, 1991
Plesiopliopithecus rhodanica Ginsburg & Mein, 1980
Anapithecus Kretzoi, 1975
Anapithecus hernyaki Kretzoi, 1975
Laccopithecus Wu & Pan, 1984
Laccopithecus robustus Wu & Pan, 1984
Haplorrhini > Catarrhini > Pliopithecoidea > Pliopithecoidea, belirsiz sınıflama

Paidopithex Pohlig, 1895
Paidopithex rhenanus Pohlig, 1895
Haplorrhini > Catarrhini > Cercopithecoidea

Victoriapithecidae von Koenigswald, 1969
Victoriapithecus von Koenigswald, 1969
Victoriapithecus macinnesi von Koenigswald, 1969
Prohylobates Fourtau, 1918
Prohylobates tandyi Fourtau, 1918
Prohylobates simonsi Delson, 1979
Cercopithecidae Gray, 1821
Colobinae Jernon, 1867
Oymak: Colobini
Microcolobus Benefit & Pickford, 1986
Microcolobus tugenensis Benefit & Pickford, 1986
Rhinocolobus M.G. Leakey, 1982
Rhinocolobus turkanaensis M.G. Leakey, 1982
Colobinae , belirsiz sınıflama
Mesopithecus Wagner, 1839
Mesopithecus pentelicus Wagner, 1839
Mesopithecus monspessulanus Gervais, 1849
Rhinopithecus É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1812
Alt cins Rhinopithecus É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1812
Rhinopithecus (Rhinopithecus) lantianensis Hu & Qi, 1978
Dolichopithecus Depéret, 1889
Dolichopithecus ruscinensis Depéret, 1889
Libypithecus Stromer, 1913
Libypithecus markgrafi Stromer, 1913
Presbytis Eschscholtz, 1821
Presbytis sivalensis Lydekker, 1878
Semnopithecus Desmarest, 1822
Semnopithecus palaeindicus Lydekker, 1884
Parapresbytis Kalmykov & Maschenko, 1992
Parapresbytis eohanuman Berissoglebskaya, 1981
Cercopithecoides Mollett, 1947
Cercopithecoides kimeui M.G. Leakey, 1982
Cercopithecoides williamsi Mollett, 1947
Paracolobus R.E.F. Leakey, 1969
Paracolobus chemeroni R.E.F. Leakey, 1969
Paracolobus mutiwa M.G. Leakey, 1969
Cercopithecinae Gray, 1821
Oymak: Papionini
Alt oymak : Macanina
Macaca Lacépède, 1799
Macaca anderssoni Schlosser, 1924
Macaca jiangchuanensis Pan ve diğerleri, 1992
Macaca libyca Stromer, 1920
Macaca majori Schaub & Azzaroli in Comaschi Caria, 1969 (sometimes included in M. sylvanus)
Procynocephalus Schlosser, 1924
Procynocephalus subhimalayanus von Meyer, 1848
Procynocephalus wimani Schlosser, 1924
Paradolichopithecus Necrasov ve diğerleri , 1961
Paradolichopithecus arvernensis Depéret, 1929
Alt oymak : Papionina
Parapapio Jones, 1937
Parapapio ado Hopwood, 1936
Parapapio antiquus Haughton, 1925
Parapapio broomi Jones, 1937
Parapapio jonesi Broom, 1940
Parapapio whitei Broom, 1940
Dinopithecus Broom, 1937
Dinopithecus ingens Broom, 1937
Gorgopithecus Broom & Robinson, 1946
Gorgopithecus major Broom, 1940
Theropithecus I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1843
Alt cins: Theropithecus Delson, 1993
Theropithecus (Theropithecus) darti Broom & Jensen, 1946
Theropithecus (Theropithecus) oswaldi Andrews, 1916
Alt cins: Omopithecus Delson, 1993
Theropithecus (Omopithecus) baringensis R.E.F. Leakey, 1969
Theropithecus (Omopithecus) brumpti Arambourg, 1947
Theropithecus (Omopithecus) quadratirostris Iwamoto, 1982
Papio
Papio izodi Gear, 1926
Haplorrhini > Catarrhini > Proconsuloidea

Proconsulidae Leakey, 1963
Proconsulinae Leakey, 1963
Proconsul Hopwood, 1933
Proconsul africanus Hopwood, 1933
Proconsul heseloni Walker ve diğerleri, 1993
Proconsul major Le Gros Clark & Leakey, 1950
Proconsul nyanzae Le Gros Clark & Leakey, 1950
Nyanzapithecinae Harrison, 2002
Nyanzapithecus' Harrison, 1986
Nyanzapithecus harrisoni Kunimatsu, 1997
Nyanzapithecus pickfordi Harrison, 1986
Nyanzapithecus vancouveringorum Andrews, 1974
Mabokopithecus von Koenigswald, 1969 Rangwapithecus gordoni çenesi
Mabokopithecus clarki von Koenigswald, 1969
Rangwapithecus Andrews, 1974
Rangwapithecus gordoni Andrews, 1974
Turkanapithecus Leakey & Leakey, 1986
Turkanapithecus kalakolensis Leakey & Leakey, 1986
Haplorrhini > Catarrhini > Dendropithecoidea

Dendropithecidae Harrison, 2002
Dendropithecus Andrews & Simons, 1977
Dendropithecus macinnesi Le Gros Clark & Leakey, 1950
Micropithecus Fleagle & Simons, 1978
Micropithecus clarki Fleagle & Simons, 1978
Micropithecus leakeyorum Harrison, 1989
Simiolus Leakey & Leakey, 1987
Simiolus enjiessi Leakey & Leakey, 1987
Konuyla ilgili yayınlar

Aşağıdaki kitap listesi, grafik, fotoğraf ve açıklayıcı kaynaklar gibi primat fosillerinin tarihçesi hakkında da faydalı değerlendirmeler ve genel bir bakış içerir.
Weiss, ML ve Mann, AE (1985). İnsan Biyolojisi ve Davranışları: Antropolojik bir bakış açısı (4. bs.). Boston:. Little Brown ISBN 978-0-673-39013-4 (Not: Bu kitap, insan ve insan olmayan primatların evrimi ile fosil tarihlerini çok anlaşılabilir açıklamalarını içermektedir). (İngilizce)
Jones, Steve; Martin, Robert D.; Pilbeam, David R (Editörler). (1994). İnsan Evrimi Cambridge Ansiklopedisi. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-46786-5. KB1 bakım: Birden fazla ad: yazar listesi (link) (Not: bu kitap genel olarak primatların evrimi hakkında çok yararlı ve insan evrimi hakkında dikkata değer bilgiler içermektedir. Bunun yanı sıra fosil tarihçesini de yer vermektedir). (İngilizce)
Hartwig, Walter, ed (2002. 2004'te tekrar basıldı). Primat fosilleri 5 Mart 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-08141-2. (İngilizce)
Smilodectes
Darwinius
Babakotia radofilai
Proconsul
Rangwapithecus gordoni çenesi
Homo habilis
SEAL Team

| SEAL Team |
| --- | --- |
Format: Televizyon dizisi
Tür: Drama   Aksiyon
Geliştiren: Benjamin Cavell
Başrol: David Boreanaz Max Thieriot Jessica Paré Neil Brown Jr. A. J. Buckley Toni Trucks Judd Lormand
Besteci: W. G. Snuffy Walden A. Patrick Rose
Ülke:  ABD
Dili: İngilizce
Sezon sayısı: 7
Bölüm sayısı: 114
Yapım
Yönetici yapımcı: John Glenn Benjamin Cavell Ed Redlich Sarah Timberman Carl Beverly Christopher Chulack
Yapımcı: Todd Lewis Kate DiMento Chris Leanza David Boreanaz
Kurgucu: Adam Wolfe Mark Manos
Görüntü yönetmeni: Gonzalo Amat J. Michael Muro
Gösterim süresi: 43 dakika
Yapım şirketi: Chulack Productions East 25 C Timberman/Beverly Productions John Glenn Entertainment CBS Television Studios
Dağıtımcı firma: CBS Television Distribution
Yayın bilgileri
Kanal: CBS
Yayın tarihi: 27 Eylül 2017 - günümüz


SEAL Team, 2017'den beri CBS'de yayınlanan bir ABD televizyon dizisidir.
Öncül

Seri, ABD Deniz Kuvvetleri Özel Harp Geliştirme Grubunun bir alt birimi olan ve en seçkin Donanma SEAL birimleri olan Bravo Ekibini, ufak bir ihbarla planladıkları ve tehlikeli yükler planladıkları ve aileleri ve yükleri hakkında takip ediyor.
Oyuncular

David Boreanaz - Jason "Jace" Hayes a.k.a Bravo 1/1B
Max Thieriot - Clay Spenser a.k.a Bravo 6/6B
Jessica Paré - Amanda "Mandy" Ellis
Neil Brown Jr. - Raymond "Ray" Perry a.k.a Bravo 2/2B
A. J. Buckley - Sonny Quinn a.k.a Bravo 3/3B
Toni Trucks - Lisa Davis
Judd Lormand - Eric Blackburn
Yıldızlar öbeği

Baade'nin genel popülasyon kategorilerini gösteren Samanyolu'nun spiral yapısına ilişkin bir kurgu. Spiral kollardaki mavi bölgeler genç popülasyon I yıldızlarından oluşurken, merkezi çıkıntıdaki sarı yıldızlar daha yaşlı popülasyon II yıldızlarıdır. Gerçekte, birçok Popülasyon I yıldızı da yaşlı Popülasyon II yıldızları ile karışık olarak bulunur.
Yıldızlar öbeği veya yıldız popülasyonları, 1944 yılında Walter Baade tarafından Samanyolu Galaksisinde yer alan yıldızların gruplandırılmasıdır. Baade, söz konusu çalışmasının özet bölümünde, bu sınıflandırmanın esas itibarıyla Jan Oort tarafından 1926 yılında yapılan sınıflamaya dayandığını kabul etmektedir.
Baade, daha mavi yıldızların spiral kollarla güçlü bir şekilde ilişkilendirildiğini ve sarı yıldızların merkezi galaktik çıkıntı ve küresel yıldız kümelerinde baskın olduğunu gözlemledi. İki ana bölüm, Popülasyon I ve Popülasyon II olarak tanımlandı ve 1978'de Popülasyon III adı verilen yeni, varsayımsal bir bölüm eklendi.
Popülasyon türleri arasında, gözlemlenen yıldız spektrumlarıyla ilgili önemli farklılıklar bulunmaktadır. Bu farklılıkların daha sonra yıldız oluşumu, gözlemlenen kinematikler, yıldız yaşı ve hem spiral hem de eliptik galaksilerin evrimiyle ilgili olabileceği gösterildi. Bu üç basit popülasyon sınıfıyla yıldızlar, kimyasal bileşimlerine veya metalikliklerine göre kullanışlı bir şekilde ayrılmıştır.
Tanım gereği, her popülasyon grubu, azalan metal içeriğinin yıldızların yaşının artması anlamına geldiğini gösterir. Bu nedenle, evrendeki ilk yıldızlar (çok düşük metal içeriği) Popülasyon III olarak kabul edildi, eski yıldızlar (düşük metaliklik) Popülasyon II ve yakın tarihli yıldızlar (yüksek metaliklik) Popülasyon I olarak adlandırıldı. Güneş, %1.4'lük göreceli olarak yüksek bir metaliklikle Popülasyon I olarak kabul edilir. Astrofizik terminolojisinde helyumdan daha ağır olan her elementin "metal" olarak kabul edildiğini ve buna oksijen gibi kimyasal ametallerin de dahil olduğunu belirtmek gerekir.
Yıldız oluşumu

Yıldız spektrumu gözlemleri Güneşten daha yaşlı olan yıldızların Güneş'e göre daha az miktarda ağır elementleri içerdiğini ortaya çıkarmıştır. Bu durum, metalikliğin yıldız nükleosentezi süreciyle yıldız nesilleri boyunca evrimleştiğini göstermektedir.
Yıldız oluşumu > İlk yıldızların oluşumu

Günümüzde kabul edilen kozmolojik modeller kapsamında, Büyük Patlama sonucunda ortaya çıkan tüm maddelerin büyük çoğunluğu hidrojen (%75) ve helyumdan (%25) oluşmakta olup, bunların dışında lityum ve berilyum gibi diğer hafif elementlerden oluşan az miktardaki diğer maddeler bulunur. Evren hızlı bir biçimde soğuduğunda, Popülasyon III olarak adlandırılan ilk yıldızlar herhangi bir ağır metal içermeyecek biçimde oluşmuştur. Bu durumun yaratmış olduğu etkiler nedeniyle bu popülasyondaki yıldızların kütleleri Güneş'in kütlesine oranlar yüzlerce kat daha büyüktür. Bunun karşılığında, söz konusu dev yıldızlar çok hızlı bir biçimde dönüşmüş ve nükleosentez süreçleri sonucunda ilk 26 element (periyodik tabloda demire kadar olan bölüm) ortaya çıkmıştır.
Birçok teorik yıldız modeli, yüksek kütleli popülasyon III yıldızlarının çoğunun enerjilerini hızla tükettiğini ve muhtemelen son derece güçlü çift kararsızlığı süpernovaları halinde patladığını göstermektedir. Bu patlamalar, daha sonraki yıldız nesillerine dahil edilmek üzere yıldızlararası ortama (ISM) metaller fırlatarak materyallerini tamamen evrene saçmıştır. Bunların yok olması, galaktik yüksek kütleli Popülasyon III yıldızlarının gözlemlenebilmesinin zor olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, bazı Popülasyon III yıldızları, evrenin erken dönemlerinde ışığı görülen yüksek kırmızıya kayan galaksilerde görülebilir. Bilim insanları, Samanyolu'ndaki spiral kolların ikili sisteminde bulunan, son derece küçük, Güneş'ten biraz daha küçük, ultra metal fakiri bir yıldızın kanıtını bulmuşlardır. Bu keşif, daha da eski yıldızları gözlemleme olasılığının önünü açmaktadır.
Çift kararsızlığı süpernovası üretemeyecek kadar büyük yıldızlar muhtemelen foto-bozunma olarak bilinen bir süreçle kara deliklere çökecektir. İşte bu süreç sırasında bir miktar madde göreli püskürmeler şeklinde dışarı kaçmış ve bu da evrene ilk metalleri dağıtmış olabilir.
Yıldız oluşumu > Gözlemlenebilir yıldızların oluşumu

Şimdiye kadar gözlemlenen ve Popülasyon II olarak bilinen en yaşlı yıldızlar çok düşük metalikliğe sahiptir; sonraki nesil yıldızlar doğdukça, oluştukları gaz bulutları Popülasyon III'ten önceki nesil yıldızlar tarafından üretilen metal bakımından zengin tozu aldıkça daha fazla metal yönünden zenginleşmişlerdir.
Popülasyon II yıldızları yok olurken, gezegenimsi bulutsular ve süpernovalar aracılığıyla yıldızlararası ortama metalce zengin malzeme taşıyarak, yeni yıldızların oluştuğu bulutsuları daha da zenginleştirdiler. Güneş de dahil olmak üzere bu en genç yıldızlar bu nedenle en yüksek metal içeriğine sahiptir ve Popülasyon I yıldızları olarak bilinirler.
Walter Baade tarafından yapılan kimyasal sınıflandırma > Popülasyon I yıldızları

Popülasyon I yıldızları, her üç popülasyon içinde en yüksek metalikliğe sahip genç yıldızlardır ve daha çok Samanyolu Galaksisi'nin spiral kollarında bulunurlar. Güneş orta Popülasyon I yıldızı olarak kabul edilirken, Güneş benzeri μ Arae metaller açısından çok daha zengindir. ("Metal zengini yıldız" terimi, Güneş'ten önemli ölçüde daha yüksek metalikliğe sahip yıldızları tanımlamak için kullanılır; bu değer ölçüm hatasıyla açıklanabilecek olandan daha yüksektir).
Popülasyon I yıldızları genellikle Galaktik Merkez'in etrafında düşük bağıl hızla düzenli eliptik yörüngelere sahiptir. Daha önce, Popülasyon I yıldızlarının yüksek metalikliklerinin, gezegen sistemlerine sahip olma olasılıklarını diğer iki popülasyondan daha fazla hale getirdiği varsayılmıştır, çünkü gezegenlerin, özellikle de karasal gezegenlerin, metallerin birikmesiyle oluştuğu düşünülmektedir. Bununla birlikte, Kepler Uzay Teleskobu verilerinin incelenmesi, çeşitli metalikliklere sahip yıldızların etrafında daha küçük gezegenler bulunduğunu, yalnızca daha büyük, potansiyel gaz devi gezegenlerin nispeten daha yüksek metalikliğe sahip yıldızların etrafında yoğunlaştığını göstermiştir - ki bu da gaz devi oluşumu teorileri üzerinde etkileri olan bir bulgudur. Orta Popülasyon I ve Popülasyon II yıldızları arasında orta disk Popülasyonu yer almaktadır.
Walter Baade tarafından yapılan kimyasal sınıflandırma > Popülasyon II yıldızları

Popülasyon II ya da metal fakiri yıldızlar, helyumdan daha ağır elementleri nispeten daha az içeren yıldızlardır. Bu nesneler evrenin daha erken bir döneminde oluşmuştur. Orta Popülasyon II yıldızları Samanyolu'nun merkezine yakın şişkinlikte yaygınken, galaktik halkada bulunan Popülasyon II yıldızları daha yaşlıdır ve bu nedenle daha fazla metal eksikliği vardır. Küresel yıldız kümeleri de yüksek sayıda Popülasyon II yıldızı içerir.
Popülasyon II yıldızlarının bir özelliği, genel metalikliklerinin daha düşük olmasına rağmen, Popülasyon I yıldızlarına kıyasla genellikle demire (Fe) göre daha yüksek bir "alfa elementi" (alfa süreci ile üretilen oksijen ve neon gibi elementler) oranına sahip olmalarıdır; mevcut teori bunun, tip II süpernovaların oluşumları sırasında yıldızlararası ortama daha etkili biçimde katkıda bulunmalarının bir sonucu olduğunu, oysa tip Ia süpernova metal zenginleşmesinin evrenin gelişiminde daha sonraki bir aşamada gerçekleştiğini öne sürmektedir.
Bilim insanları, Timothy C. Beers ve arkadaşlarının HK objektif-prizma araştırması ve Norbert Christlieb ve arkadaşlarının Hamburg-ESO araştırması da dahil olmak üzere, başlangıçta soluk kuasarlar için başlatılan birkaç farklı araştırmada bu en eski yıldızları hedef almışlardır. Şimdiye kadar, yaklaşık on ultra metal fakiri (UMP) yıldız (Sneden Yıldızı, Cayrel Yıldızı, BD +17° 3248 gibi) ve bugüne kadar bilinen en eski yıldızlardan üçü: HE 0107-5240, HE 1327-2326 ve HE 1523-0901 ortaya çıkarılmış ve ayrıntılı olarak incelenmiştir. Caffau Yıldızı 2012 yılında Sloan Dijital Gökyüzü Araştırması verileri kullanılarak bulunduğunda şimdiye kadarki en metal fakiri yıldız olarak tanımlanmıştır. Ancak, Şubat 2014'te SkyMapper astronomik araştırma verilerinin yardımıyla bulunan SMSS J031300.36-670839.3 adlı daha da düşük metalikliğe sahip bir yıldızın keşfedildiği duyurulmuştur. Metal eksikliği açısından daha az aşırı, ancak daha yakın ve daha parlak ve dolayısıyla daha uzun süredir bilinen yıldızlar bir kırmızı dev olan HD 122563 ve bir altdev olan HD 140283'tür.
Korsanlık

Başlığın diğer anlamları için Korsan (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
18. yy korsanlarından Calico Jack'in bayrağı
Korsan, deniz taşıtlarına saldıran, yağmalayan haydut. Korsanlar bir milleti ya da orduyu temsil etmezler ve amaçları çoğunlukla ganimet ele geçirmektir. Bu ganimetler bazen esir ve bazen değerli yük taşıyan gemi (aktarma) olabilmektedir.
Korsanlar günümüzde de faal olup, her yıl 13-16 milyar dolar maddi kayba neden olmaktadırlar. Günümüzde korsanlık daha çok Pasifik ve Hint okyanuslarında yaygındır.
Köken bilimi

Bugünkü Türkçede korsan kelimesi, denizde; gemi, adam ve mal gaspını, yağmalamayı içeren "deniz haydutluğu"nu ifade etmektedir. Fakat Latincedeki “cursus“ kelimesinden türeyen ve Türkçedeki korsan kelimesine kaynaklık eden “corsair” sözcüğünün anlamı, deniz haydutluğunun aksi olarak resmî otorite tarafından verilen bir deniz görevidir. İzinli korsanlık olarak ifade edeceğimiz bu görevi, İngilizcede kullanılan  “privateering“ kelimesi karşılamaktadır. Buccaneer de bu sınıftaki korsanlar için kullanılan bir diğer terimdir. Fakat devlet göreviyle korsanlık, diğer devletlerin gözünde alelade haydutluktan farklı olmadığından, bu terimler haydut anlamında da kullanılır.
Deniz haydutluğunu ifade için ise batı dillerinde “piracy” ile “pirate“ kelimeleri kullanılmıştır. Bu doğrultuda bir iktidarın bilgi ve gözetimi dâhilinde yapılan izinli korsanlık ile herhangi bir yasal dayanağı olmaksızın yapılan deniz haydutluğu aslında birbirinden farklı iki olgu olarak gerçekleşmektedir.
Korsanlık tarihi

Ana madde: Korsanlık tarihi
David Boreanaz

| David Boreanaz |
| --- | --- |

Doğum: 16 Mayıs 1969 (55 yaşında)  Buffalo, ABD
Meslek: Oyuncu, Yapımcı, Yönetmen
Etkin yıllar: 1993-günümüz
Boy: 1,84 m (6 ft 0 in)
Evlilik: Ingrid Quinn (1997–1999)  Jaime Bergman (2001-günümüz)
Çocuk(lar): Jaden Rayne Boreanaz Bella Vita Bardot Boreanaz

David Boreanaz (d. 16 Mayıs 1969, Buffalo), Amerikalı oyuncu.
İlk olarak Married... with Children adlı dizide oynamıştır. Dido'nun "White Flag" şarkısına çekilen klibinde de oynamıştır. 5 sezon süren başrol oyuncusudur. Buffy the Vampire Slayer'da Angel rolüyle büyük bir beğeni topladı ve dizinin 3.sezon finalinden sonra yine Angel rolüyle Angel dizisinde başrol olarak oynadı.Bones adlı televizyon dizisinde Emily Deschanel ile başrolde oynamıştır. İki kız kardeşi bulunmaktadır, biri evli ve çocuk sahibidir.
Filmografi > Sinema

| Yıl | Film | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1993 | Best of the Best 2 | Figüran | Adı geçmiyor |
| 1993 | Aspen Extreme | Figüran | Adı geçmiyor |
| 1996 | Macabre Pair of Shorts | Vampirin kurbanı |  |
| 2001 | Valentine | Adam Carr/Jeremy Melton |  |
| 2002 | I'm With Lucy | Luke |  |
| 2005 | The Crow: Wicked Prayer | Luc Crash |  |
| 2006 | These Girls | Keith Clark | Sınırlı yayın |
| 2006 | Mr. Fix It | Lance Valenteen |  |
| 2006 | The Hard Easy | Roger Hargitay |  |
| 2007 | Suffering Man's Charity | Sebastian | Video filmi |
| 2008 | Justice League: The New Frontier | Hal Jordan/Green Lantern | Sesiyle  Video filmi   Animasyon film |
| 2009 | The Mighty Macs | Ed Rush | Gösterim: 21 Ekim, 2011. |
| 2013 | Officer Down | Det. Les Scanlon |  |
Filmografi > Dizi

| Yıl | Dizi | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1993 | Married... with Children | Frank | Bölüm: "Movie Show" |
| 1997–2001, 2003 | Buffy the Vampire Slayer | Angel | 57 Bölüm |
| 1999–2004 | Angel | Angel | Başrol   110 bölüm   Yönetmen ("Soul Purpose") |
| 2002 | Baby Blues | Johnny | Bölüm: "Teddy-Cam" |
| 2005 | Punk'd | Kendisi | 1 Bölüm |
| 2005–2017 | Bones | Seeley Booth | Başrol   Emily Deschanel ile birlikte yapımcı   Yönetmen |
| 2010 | Family Guy | Kendisi | Bölüm: "Road to the North Pole"   Konuk oyuncu |
| 2012 | American Dad! | Seeley Booth | Seslendirme TV, 1 bölüm: "Less Money, Mo' Problems" |
| 2015 | Hayalet Süvari | Seeley Booth | TV, 1 bölüm: "Dead Men Tell No Tales" |
| 2017–2024 | SEAL Team | Jason Hayes | Başrol Yönetmen (2 bölüm) Yapımcı |
| 2018 | "America's Game" | Anlatıcı | Seslendirme TV, 1 bölüm: Episode: "The 2017 Philadelphia Eagles" |
Terunofuji Haruo

| Terunofuji Haruo 照ノ富士 春雄 |
| --- | --- |
Terunofuji, 2017
Kişisel Bilgileri
Doğum adı: Gantulga Gan-Erdene
Doğum: 29 Kasım 1991 (33 yaşında) Ulaanbaatar, Moğolistan
Boyu: 1,92 m (6 ft 3+1⁄2 in)
Kilosu: 180 kg (400 lb)
Sumo Kariyeri
Heya: Magaki→Isegahama
Başlangıç: Ocak 2011
En üst seviye: Yokozuna (Temmuz 2021)
Şampiyonlukları: 7 Makuuchi 2 Jūryō 1 Makushita
Sanshō: 3 Dövüş Ruhu 3 Üstün Performans 3 Teknik
Güncelleme: 18 Haziran 2022 
Terunofuji Haruo (照ノ富士 春雄, d. 29 Kasım 1991, Ulaanbaatar, Moğolistan) Moğolistan asıllı profesyonel sumo güreşçisi ve 73. Yokozunadır. İlk profesyonel karşılaşmasına Ocak 2011 yılında çıkmış ve Mart 2014 yılında sumodaki en üst lig olan makuuchi'ye katılmıştır. Katıldığı 25. turnuva olan  Mayıs 2015  turnuvasında makuuchi seviyesi şampiyonluğu  kazandı ve Temmuz 2015'te sumodaki en yüksek ikinci rütbe olan ōzeki rütbesine yükseldi. 2017 yılında geçirdiği diz sakatlıkları nedeniyle uzun süre alt seviyelerde kalıp, Temmuz 2020 turnuvasında makuuchi seviyesine geri dönerek ikinci makuuchi şampiyonluğunu kazandı. Şimdiye kadar altı özel ödül kazandı. Temmuz 2021 tarihinde sumodaki en üst rütbe olan Yokozuna rütbesine ulaşmıştır.