Peter F. Drucker
Yaşamı

Peter Drucker, 1909 yılında Avusturya’da eğitim seviyesi yüksek bir anne babanın çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Evlerine dönemin entelektüel elitleri gelip gider, çeşitli konularda tartışmalar yapılırdı.
Frankfurt Üniversitesi’nde okudu. Keynes ve Schumpeter’den ders aldı. 1929’da Frankfurt’un en büyük günlük gazetesinde finans yazarlığı yaptı.
1933’te tutucu bir Alman filozofu olan Stahl hakkında yayımlanan yazısı nedeniyle Naziler tarafından yayınları yasaklandı ve yakılmıştır. Bir süre sonra, “Almanya’da Yahudi” sorunu başlıklı yazısı da aynı kaderi paylaşmıştır.
Hitler başa geçtikten sonra Londra’ya göçtü. Londra Bankası’nda ekonomist olarak işe başladı. 1937’de gazeteci olarak Amerika’ya gitti. Vermont’ta Bennington Koleji’nde siyaset ve felsefe profesörü olarak ders verdi. 1939’da ilk kitabı, “Ekonomik Adamın Sonu: Totaliterliğin Kökenleri”ni yazdı. 1945’te General Motors’u inceledi ve sonucunda 1950’de “İşletme Kavramı” başlıklı çığır açan kitabı basıldı. En önemli metni “Yönetim Uygulaması” 1954'te yayımlandı.Bu çalışmasında işletmeleri masaya yatırdı.
21 yıl boyunca New York Üniversite'sinde hocalık yaptı.(Dersleri spor salonunun yanında yüzlerce sandalyenin sığabileceği bir mekanda yapılıyordu). 1975'ten itibaren 20 yıl Wall Street Journal’da aylık köşe yazarlığı yaptı.
Claremont Üniversitesi'nde Yüksek Lisans öğrencilerine “İşletmede Drucker” dersi veren Joseph A. Maciariello, Drucker için, “Daireler halinde düşünürdü” diyor. Dehasının bir kısmı bağlantısız görünen öğretiler arasında ortak kalıplar bulabilmesinden kaynaklanıyor.
Drucker'in yazdığı kitaplar akademik kaynak olarak kullanılmadı.37 dile çevrilen 38 kitap ve çok sayıda makale yazdı. (Akademik çevrelerin ürettiği gerekçe ise lineer olmayan bir yaklaşımı olması ve çalışmalarının ölçümlere dayanan araştırmalar içermemesi diye özetlenebilir).
Tipik yönetim danışmanı kalıbına hiçbir zaman uymamıştır. Ev-ofisinden çalışmış ve asla bir sekreteri olmamıştır. (Telefonlarını ise hep kendi açmıştır).
ABD Başkanı George W. Bush tarafından kendisine 2002 yılında Başkanlık Özgürlük Madalyası verilmiştir.
1940'larda, organizasyonların temel prensiplerinden olan, sorumluluğun dağıtılması fikrini ilk savunanlardan olmuştur.
1950'lerde işçilerin yok edilmesi gereken mükellefiyetler değil, değerler olduğunu dile getirmiştir. Şirketin sadece kar makinesi değil, çalışana güven ve saygı üzerine kurulu bir insan topluluğu olduğu görüşünü üretmiştir, ilk kez "yeni pazarlama" kafa yapısında basit bir kavram olan “müşterisiz iş yoktur”u açıklığa kavuşturmuştur..
1960'larda, içeriğin önemine değinmiştir.
1970'lerde, bilginin, "Yeni Ekonominin" asıl sermayesi olduğunu yazmıştır.
1980'lerde kapitalizim ve iş dünyası hakkında ciddi şüpheler edinmeye başlamıştır. İşletmelerin toplumların yaratılması için ideal yer olmaktan çıktığını, bireysel çıkarların eşitlikçi prensipler karşısında her zaman galip geldiği bir yer olduğunu söylemiştir.
Amerikan iş dünyasının en önemli eleştirmenlerinden biri olmuştur. Yöneticilerin fazla ve etkisiz personel çalıştırmasına karşı çıkmıştır.
İşletmelerin işten çıkarmalarda elde ettikleri büyük kazançlara sert tepki göstermiş ve bu konuda: “Bu ahlaki ve sosyal olarak affedilemez. Bunun için çok büyük bedel ödeyeceğiz.” demiştir.
Drucker, 1980'lerde yoğun olarak yaşanan ve yasal dayanakları zayıf olduğu için eleştirilen satın almalar, birleşmeler ve benzeri operasyonları kapitalizminin son hatası olarak görmüş ve bu konuda: “Serbest pazara inansam da, kapitalizm hakkında ciddi şüphelerim var.” diyerek tepki göstermiştir.
Bazı konularda radikal yorumlar yapmayı tercih etmiş, örneğin; 1984'te bir tepe yöneticinin en düşük maaş alan işçinin 20 katından fazla maaş almasının doğru olmayacağını ilan etmiştir.
Drucker, kapitalizm aç gözlülüğü performans kadar hızlı ödüllendirdiğini savunurken, zamanının ve modasının geçmiş olmasıyla eleştirilmiştir.
Drucker ilerleyen yıllarda dikkatini ve çalışmalarını kâr amacı gütmeyen işletmelere yönlendirmiştir.
Kişileri ve kurumları yönetmenin karmaşıklıklarla dolu olduğunu söylemiştir. Yöneticilere iyi çalışanı tutmanın önemini, sorunlara değil imkânlara odaklanmak gerektiğini, müşterileri masanın aynı tarafında oturmayı, rekabet avantajlarını anlama ihtiyacını ve bunları yenilemeye devam etmeyi savunmuştur.
Kendisine Bazı Öğretileri Şunlardır:
Liderlik üzerine Öğretileri:
"Hiçbir zaman “ben” diye düşünme ve söyleme. “Biz” diye düşün ve konuş. Etkin liderler sadece organizasyonun güvenine sahip oldukları için otoriteye sahip olduklarını bilirler. Organizasyonun ihtiyaç ve imkânlarının kendi ihtiyaçlarından önce geldiğini anlarlar"
Yetenek Üzerine Öğretileri:
"Yönetimin iki ana görevi yeteneği çekmek ve tutmak haline geldi. Bilgi çalışanlarının birçok seçeneği var; gönüllüler olarak muamele görmeli ve yönetilmeliler. Kişisel başarı ve kişisel sorumlulukla ilgilenirler. Devamlı öğrenme ve eğitim beklerler. Saygı ve otorite isterler. Bunları onlara sağlayın"
Çalışma üzerine Öğretileri:
"Sorunlara değil imkânlara odaklanın. Sorun çözümü engeller, ama imkânları kullanmak sonuç üretir.
Gerçek bir kriz olmadan sorunlar yönetim toplantılarında imkânlar incelenip ele alınmadıkça tartışılmamalıdır. Değişimi bir fırsat olarak kullanın ve bir tehdit olarak görmeyin.
Karar Verme Üzerine Öğretileri:
"Her karar risklidir. Karar, kaynakları bilinmeyen ve belirsiz bir geleceği sunma taahhüdüdür. Eğer kararın gerekli olduğunu, sorunları açıkça ifade etmeyi ve doğrudan başa çıkmayı, sonunda uzlaşma yapmanız gerektiğini biliyorsanız, riskler en aza indirgenebilir"
Organizasyon Üzerine Öğretileri:
"Etkin organizasyonlar kendilerini tatmin etmek için değil, müşteri ihtiyaçlarını karşılamak için vardır. Liderler organizasyonu oluşturan çalışanların kendilerini sürekli yenileyebilecek şekilde dışarı odaklanmasını sağlamalıdır"
Gazeteci, profesör, tarihçi, ekonomist, yönetim bilimci olarak 95 yıl boyunca çeşitli katkılar üretmiştir. Bu katkılardan en önemlisi işletme alanıdır.