Mars to Stay
New York Times'ın görüş sahifeleri

"Mars to Stay", New York Times'ın iki görüş yorumu bölümlerinde açıkça teklif edilmiştir.
Buzz Aldrin'in görüşlerine benzer bir yol takip eden Lawrence Krauss, görüş yorumunda "Mars astronotlarını tekrar eve getirmek niçin biz bu kadar alakadar ediyor?" (İng. "İngilizce: Why are we so interested in bringing the Mars astronauts home again?"). Astronotları bir daha dönmemek üzere yukarı gönderme fikri ilk bakışta sarsıcı gelse de tek yönlü keşif ve yerleşme gezilerinin için tarihî ve pratik kökleri mevcuttur. Mesela koloniciler ve göçmenler, nadiren bir dönüş yolculuğu beklentisi ile Yeni Dünya'ya yola çıktı. Lawrence Krauss'un yazdığı gibi "cesaretle hiç kimsenin gitmediği bir yere gitmek, tekrar eve dönmeyi gerektirmez."
"Eğer astronotların asla dönmemek üzere yurtlarını terk etmeye istekli olacağını iddia etmek gerçekçi gelmiyorsa [...] ben ve birkaç arkadaşımın son zamanlarda yaptığı birkaç gayri resmî anket sonuçlarına bakınız. Arizona'daki akranlarımdan biri, son zamanlarda Jet Propulsion Laboratory'nin jeolojik bir anket yapan bilim insanları ve mühendislerden oluşan bir gruba eşlik etti. Ankette uzaya tek yönlü olarak yola çıkmaya kaç kişinin istekli olduğunu sordu. [Bunun üzerine] Grubun her üyesi elini kaldırdı."
Tek yönlü insanlı uzay keşif misyonları için ilave âcil ve pragmatik nedenler Krauss tarafından incelenmiştir. Mars'a yolculuk maliyetinin büyük bir kısmı Dünya'ya dönüş için harcanacağından geri dönmek için uzay gemisinde yakıt götürülse misyonun kütlesi hatırı sayılır şekilde artar ve böylece daha fazla yakıt gerektirir. Krauss'a göre "İnsanlı uzay yolculuğu çok pahalı ve çok tehlikeli" olduğundan "gerçekten gezegenimizin ötesinde insan uygarlığının yelpazesini genişletmek istiyorsak, yeni ve aşırı çözümlere ihtiyacımız var" diye yazıyor. İnsansız uzay araçları vasıtasıyla öncülere yiyecek ve malzeme göndermek, anında dönüş [opsiyonlu] yolcuktan daha ucuzdur.
2004'te New York Times'te yayınlanan bir görüş yorumunda Paul Davies, daha az pahalı, kalıcı "tek yönlü kalma seçeneği" için motivasyonun "Mars to Stay" savunuculuğunun ortak bir konusundan doğduğunu ileri sürerek şöyle der: "Mars, hayatın devam edebileceği Dünya ötesinde erişilebilir birkaç yerden biridir [... ve] kardeş gezegenler arasında yalnızca [burası] kalıcı insan varlığını mümkün kılar."
"Mars'a gitmek neden o kadar pahalı oluyor? [...] Mars'tan yola çıkarak geri gelmek çok yakıt ister. Eğer itici yakıt Dünya'dan oraya getirilecekse fırlatma maliyeti de fırlar.
Teknolojide bâzı radikal değişiklikler olmadan yakında Mars'a gidiş-dönüş bazında astronot göndermek pek mümkün değil. Dahası, Başkan'ın — ekipman montajı ve daha az pahalı bir Mars misyonu için yakıt üretecek bir yer olarak — Ay'ı bir üs olarak kullanma teklifi, pahalı bir gösteriye dönüşme potansiyeline sahiptir. Fakat maliyeti azaltıp Mars'ın erken insanlı keşifi için erişebilir yapmanın bariz yolu var. Bu da tek yönlü misyondur."
Davies, "bâzı insanların spor veya macera için neşeyle ölümle zar atışırken, tehlikeli şartlar altında ya da tehlikeli maddelere maruz kalarak ömürlerini kısaltabilen meslekler yaygınken" Mars to Stay mimarisini sıra dışı görmememiz gerekir. "Bir yüzyıl önce kâşifler, ölebileceklerini bile bile Antarktika'yı geçerken başarılı olsalar da sağlıklarının geri dönüşü olmayacak şekilde zarar görebileceğini biliyordu. Fakat hükûmetler ve bilimsel topluluklar, bu girişimlerin gönüllü sponsorlarıydı." Davies, ondan sonra  "Bu neden bugün farklı olsun?" diye sorar.