stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Brianchon teoremi
Konuyla ilgili yayınlar

John B. Mertie (1948). "Application Of Brianchon's Theorem to Construction of Geologic Profiles". GSA Bulletin. ss. 767-786. doi:10.1130/0016-7606(1948)59[767:AOBTTC]2.0.CO;2. 22 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ekim 2020.
James, G. (1930), "Generalizations of Pascal's and Brianchon's Theorems", The American Mathematical Monthly, 37 (2), ss. 78-80
Ogura, K. (1913), "Some theorems in the geometry of oriented circles in a plane", Tohoku Mathematical Journal, First Series, cilt 3, ss. 104-109
Smart, R. (1942), "1626. Brianchon's Theorem", The Mathematical Gazette, 26 (271), s. 190
Brown, A. (2003), "87.81 A connection between Brianchon's theorem and the seven circles theorem", The Mathematical Gazette, 87 (510), ss. 569-572
Langley, E. M. (1912), "379. Pascal's Theorem; Brianchon's Theorem; Cross-Centre and Cross-Axis", The Mathematical Gazette, 6 (100), ss. 375-378
Smart, R. (1942), "1600. Analytical Proof of Brianchon's Theorem", The Mathematical Gazette, 26 (270), s. 137
Ota, T. (1921), "Pascal-Brianchon Theorems for Higher Curves and Surfaces", Tohoku Mathematical Journal, First Series, 19, ss. 69-88
Odani, K., & Takase, S. (1999), "83.51 On a theorem of Brianchon and Poncelet", The Mathematical Gazette, 83 (498), ss. 483-486 KB1 bakım: Birden fazla ad: yazar listesi (link)
Russell, J. W. (1893), "Chapter XV: Pascal's theorem and Brianchon's theorem", In An elementary treatise on pure geometry with numerous examples, Cornell University Library, ss. 156-162
Fenwick, S. (1843), "XXV. Investigation of Brianchon's theorem", The London, Edinburgh, and Dublin Philosophical Magazine and Journal of Science, 22 (144), ss. 167-168
Tan, K., & Thébault, V. (1962), "Some proofs of a theorem on quadrilateral", Mathematics Magazine, 35 (5), ss. 289-294
Robert Bix, (2006), Conics and Cubics: A Concrete Introduction to Algebraic Curves, Springer-Verlag New York, s. 117, doi:10.1007/0-387-39273-4, ISBN 978-0-387-39273-8
Brianchon teoreminin 3 teğet dejenerasyonu
Aristolochia chalmersii

Aristolochia chalmersii, Aristolochia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Camponotus curviscapus

Camponotus curviscapus, Camponotus cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Aristolochia chilensis

Aristolochia chilensis, Aristolochia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Aristolochia chiquitensis

Aristolochia chiquitensis, Aristolochia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Camponotus custodulus

Camponotus custodulus, Camponotus cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
CHP (anlam ayrımı)

CHP şu anlamlara gelebilir:
Cumhuriyet Halk Partisi - Türkiye'de bir siyasi parti
Cumhuriyet Halk Partisi (Moldova) - Moldova'da bir siyasi parti (eski adı)
Volkan Koçaloğlu

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Volkan Koçaloğlu
Doğum tarihi:  18 Şubat 1979 (45 yaşında)
Doğum yeri:  Çarşamba, Samsun, Türkiye
Boyu:  1,77 m (5 ft 9+1⁄2 in)
Mevkii:  Defans
Altyapı kariyeri
199?-1998:  Çarşambaspor
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1998-2002 |  Çarşambaspor |  100 |  (3) |
| 2002-2005 |  Adıyamanspor |  82 |  (3) |
| 2005-2008 |  İstanbul BB |  74 |  (2) |
| 2008-2009 |  Çaykur Rizespor |  28 |  (0) |
| 2009-2010 |  Konyaspor |  21 |  (0) |
| 2010-2012 |  Giresunspor |  58 |  (0) |
| 2012 |  Boluspor |  3 |  (0) |
| 2013 |  TKİ Tavşanlı Linyitspor |  7 |  (0) |
| 2013-2015 |  Orduspor |  28 |  (0) |
| Toplam |   |  401 |  (8) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 30 Haziran 2014 
Volkan Koçaloğlu (d. 18 Şubat 1979; Çarşamba, Samsun), Türk eski futbolcudur.
Kulüp kariyeri

Futbola Çarşambaspor altyapısında başlayan Volkan, daha sonra 1997 yılında profesyonelliğe geçiş mukavelesi imzalayarak buraya as takıma alındı. Çarşambaspor için ilk resmî karşılaşmasına 8 Şubat 1998 tarihinde Pazarspor'a karşı oynanan 3. Lig karşılaşmasında çıktı. Çarşambaspor'daki ilk sezonunda sadece dört lig karşılaşmasında görev alsa da ileryelen sezonlarda ilk onbirin devamlı oynayan futbolcusu olmayı başardı. 8 sezon burada görev aldıktan sonra 2005-2006 sezonunun başında 2. Lig ekiplerinden Adıyamanspor'a transfer oldu. Burada uyum sorunu yaşamadan ilk onbirin vazgeçilmez futbolcusu oldu ve üç sezon forma giydi.
Ardından İstanbul Büyükşehir Belediyespor'a transfer oldu ve burada da ilk onbirde düzenli oynamaya başladı. Takımıyla 2006-2007 sezonunu 2. sırada tamamlayıp Süper Lig'e yükselmeyi başardı. Bir sezonda Süper Lig'de oynadıktan sonra 2008-09 sezonunda Çaykur Rizespor için oynadı. 2009-2011 sezonunda Konyaspor'a transfer oldu. Takımıyla 1. Lig play-off şampiyonluğu yaşayarak Süper Lig yükseldi fakat buna rağmen sezon bitimi takım'dan ayrıldı.
2010-2011 sezonun başında 1. Lig ekiplerinden Giresunspor'a transfer oldu. 2012-2013 sezonu başında 1. Lig ekiplerinden Boluspor'a transfer oldu.
Başarıları > Kulüp

Türkiye 1. Lig İkinciliği (Süper Lig'e Yükseliş)
2006-07 İstanbul Büyükşehir Belediyespor
Türkiye 1. Lig Play-Off Şampiyonluğu (Süper Lig'e Yükseliş)
2009-10 Konyaspor
Camponotus cubangensis

Camponotus cubangensis, Camponotus cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Aristolochia chlamydophylla

Aristolochia chlamydophylla, Aristolochia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Aristolochia ceresensis

Aristolochia ceresensis, Aristolochia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Aristolochia chachapayensis

Aristolochia chachapayensis, Aristolochia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Superhuman

"Superhuman", Amerikalı R&B şarkıcısı Chris Brown'un Keri Hilson ile birlikte seslendirdiği bir şarkısı. Exclusive: The Forever Edition albümünün ikinci ve Exclusive albümünün toplamda altıncı teklisidir.
Video

Şarkının video klibi Erik White yönetmenliğinde çekilmiştir. Video klipte Keri Hilson da yer almaktadır. 1 Ekim 2008'de video klibin kamera arkası görüntüleri internete sızdırılmıştır. 21 Ekim 2008 tarihinde iTunes Store'da satışa sunulmuştur.
Listeler

| Liste (2008) | Tepe noktası |
| --- | --- |
Avustralya: 30
İrlanda: 33
Yeni Zelanda: 15
İngiltere: 32
ABD Billboard Pop 100: 91
Valdemoro

| Valdemoro |
| --- | --- |
Belediye
Valdemoro belediyesi

  Arma 
ValdemoroValdemoro'nun İspanya'daki konumu
Ülke:  İspanya
Özerk topluluk: Madrid
İl: Madrid
İlçe: La Sagra
İdare
 • Belediye başkanı: Serafín Faraldos (PSOE)
Yüzölçümü
 • Toplam: 64.2 km²
Nüfus (2016)
 • Toplam: 72.988
 • Yoğunluk: 1136.88/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Resmî site www.valdemoro.es
Valdemoro, İspanya'nın Madrid Özerk Topluluğu'na bağlı bir belediyedir. Belediye, başkent Madrid'in 25,2 km güneyinde yer almakta olup Madrid metropolitan alanının bir parçasıdır. Yüzölçümü 64.2 km² olan belediyenin nüfusu 1 Ocak 2016 tarihi itibari ile 72,988'dir.
Kardeş şehirler

Zug, Batı Sahra (2007'den beri)
Gödöllő, Macaristan (2008'den beri)
Venezuela Kayıt Endüstrisi Birliği

Venezuela Kayıt Endüstrisi Birliği (APFV), müzik endüstrisine katılan Venezuela şirketlerinden oluşan bir ticaret grubu.
Dernek, Venezuela'daki altın ve platin albümleri ve single'ları sertifikalandırmaktan sorumludur.
Annales (Tacitus)

Annales'in Medici dönemindeki ikinci el yazmasının bir kopyası, Kitap 15, bölüm 44
Annales (Türkçe: Yıllıklar ) Romalı tarihçi ve senatör Tacitus tarafından yazılan, Tiberius'un saltanatından Nero'nun saltanatına kadar olan dönemi, yani MS 14-68 yılları arasını anlatan; Roma İmparatorluğu'nun tarihiyle ilgili bir kitaptır. Annales, MS 1. yüzyıl Roma İmparatorluğu tarihinin modern anlayışı için önemli bir kaynaktır; Tacitus'un son eseridir ve modern tarihçiler genellikle Annales'i onun en büyük yazısı olarak kabul ederler. Tarihçi Ronald Mellor, Annales'i "Roma tarihi yazılarının zirvesini" temsil eden ve "Tacitus'un başarısını taçlandıran" bir eser olarak adlandırıyor.
Tacitus'un eserleri Historae ve Annales, birlikte toplam 30 kitaptan oluşuyordu. Bu kitapların yaklaşık yarısı günümüze ulaşmıştır. Bilim adamları, kitapların her birinin hangi esere ait olduğu konusunda tam olarak anlaşamasalar da geleneksel olarak bu otuz kitabın on dördü Historiae'ye, on altısı da Annales'e ait kabul edilir.
Modern bilim adamları, bir Roma senatörü olarak Tacitus'un, çalışmalarına sağlam bir temel sağlayan Roma Senatosu'nun kayıtları olan Acta Senatus'a erişimi olduğuna inanıyor. Tacitus, eserinin bir kısmına "yıllıklar" olarak atıfta bulunsa da, Annales'in bugünkü "yıllıklar" anlamına gelen başlığı bizzat Tacitus'un kendisi tarafından verilmemiş, yıldan yıla ilerleyen yapısından dolayı öyle isimlendirilmiştir. Kitabın mevcut olan el yazması şeklinin başlığı "İlahi Augustus'un Ölümünden İtibaren Tarih Kitapları" gibi görünüyor (Latince: Ab Excessu divi Augusti Historiarum Libri).
Arka Plan ve Yapı

Annales, Tacitus'un son eseriydi ve MS 14'te Tiberius'un saltanatının başlangıcından MS 68'de Nero'nun saltanatının sonuna kadar Roma İmparatorluğu tarihinin modern anlayışı için önemli bir kaynak sağlıyor. Tacitus, Annaels'i en az 16 kitap olarak yazdı, ancak 7-10 arasındaki kitaplar ve 5, 6, 11 ve 16. kitapların bazı bölümleri eksik.
Historiae'nin kapsadığı dönem (Annales'ten önce yazılmıştı) Nero'nun ölümünden altı ay sonra yani MS 69 yılının başında başlar Nero ve Domitian'ın 96 yılındaki ölümüne kadar devam eder. Tacitus'un Annales'i ne zaman yazmaya başladığı bilinmiyor, ancak MS 116'da yazmakta olduğu kesin. Modern bilim adamları, bir senatör olarak Tacitus'un Roma senatosunun kayıtları olan Acta Senatus'a erişimi olduğuna ve böylece çalışmaları için sağlam bir temel oluşturduğuna inanıyor.
Annales'in on altı kitabından altısı Tiberius'un saltanatını anlatıyor, bunlardan sadece 5. Kitap eksik. Bu kitaplar, dönem boyunca siyasi iklimin doğasındaki değişime uygun olarak, düzgün bir şekilde üçlü iki gruba ayrılmıştır.
Sonraki altı kitap Caligula ve Claudius'un saltanatlarına ayrılmıştır. 7'den 10'a kadar olan kitaplar kayıp. 11. ve 12. kitaplar Messalina'nın ihanetinden Claudius'un saltanatının sonuna kadar olan dönemi kapsar.
Son dört kitap Nero'nun saltanatını anlatır. MS 66 yılının ortasında 16.kitap yarıda kalır. Böylece, Nero'nun saltanatının son iki yılını anlatan kısımlar bilinememektedir.
İçerik ve Üslup

Tacitus, bir Roma imparatorluk hükûmet sistemini belgelemiştir. Tacitus, eserine MS 14'te Augustus Caesar'ın ölümü ve onun yerine Tiberius'un geçmesiyle başlamayı seçti.
Historiae'de olduğu gibi bu kitabında da, Tacitus bir imparator gerekliliği tezini savunur . Augustus'un yıllarca süren iç savaştan sonra devlette barışı sağladığını ve barışın devamlılığını sağladığını tekrar söylüyor, ancak öte yandan bize Sezar'ın dönemindeki yaşamın karanlık tarafını da gösteriyor. Principatus'un başlangıcının tarihi, aynı zamanda, Tacitus'un ahlaki olarak çökmüş, yozlaşmış ve imparatora köle olarak gördüğü senatör aristokrasinin cumhuriyet dönemi sırasında sahip olduğu siyasi özgürlüğün sonunun tarihidir. Nero'nun saltanatı sırasında, intihara meyilli olan güçlerini kaybetmiş senatörlerin exitus illustrium virorum ("şanlı adamların sonu") lehine edebi eserler yaygın bir şekilde yazılmıştır. Ancak Tacitus, Agricola adındaki kitabında da belirttiği gibi, boş yere intiharlarla boş yere şehit olmayı seçenlere karşı çıkar.
Annales'te Tacitus, Historiae'de de çok iyi kullandığı portre stilini daha da geliştirdi. Belki de bu kitaptaki en iyi portre, Tiberius'un portresidir. Tacitus onu dolaylı bir şekilde, aşamalı olarak, anlatıldığı kısım boyunca onu ayrıntılarla yeniden yaratan gözlemler ve yorumlarla tasvir eder Tacitus, hem Tiberius'u hem de Nero'yu tebaalarında korkuya neden olan tiranlar olarak tasvir eder. Ancak Tacitus, Tiberius'u bir zamanlar büyük bir adam olan biri olarak görse de, direkt Nero'yu basitçe aşağılık olarak görüyor.
Köken ve Özgünlük

18. yüzyıldan bu yana, Annales'in Tacitus dışında biri tarafından yazıldığını iddia etmek için en az beş girişimde bulunuldu, Voltaire'in eleştirisi belki de bunların ilkidir. Voltaire, genellikle Tacitus'u eleştirdi ve Tacitus'un uygarlığa tarihsel bir arka plan sağlama standartlarına uymadığını söyledi. 1878'de John Wilson Ross ve 1890'da Polydore Hochart, Annales'in tamamının İtalyan bilim adamı Poggio Bracciolini (1380-1459) tarafından uydurulduğunu öne sürdüler. Robert Van Voorst'a göre bu, modern bilim adamları arasında hiçbir zaman taraftar kazanmamış bir "aşırı hipotez" idi.
Annales'i içeren el yazmalarının menşei Rönesans'a kadar uzanır. Bracciolini 1425'te Almanya'daki Hersfeld Manastırı'nda üç küçük eseri keşfederken, Zanobi da Strada (1361'de ölen) muhtemelen daha önce bir süre yaşadığı Monte Cassino'da Annales'in 11-16. kitaplarını keşfetmişti. Annales'in Monte Cassino'daki kopyaları, muhtemelen Monte Cassino'daki keşifleriyle de tanınan da Strada'nın bir arkadaşı olan Giovanni Boccaccio (1313-1375) tarafından Floransa'ya taşındı.  Monte Cassino el yazmalarının Floransa'ya Boccaccio ya da Strada tarafından taşınıp taşınmadığına bakılmaksızın, Boccaccio yaklaşık 1374 yılında  kullandı Commento di Dante'yi yazarken Annales'i kullandı. (Poggio Bracciolini'nin doğumundan önce), Boccasio, kitabında Seneca'nın ölümünü açıklarken bunu doğrudan Annales'in 15. kitabındaki Tacitus'un açıklamalarına dayanarak vermiştir. Francis Newton Annales'in 11-16. kitaplarının sonradan Papa III. Victor olarak isimlendirilen Abbot Desiderius'un (1058-1087) saltanatının ilk yarısı sırasında Monte Cassino'da olduğunu belirtiyor. Annales'in 1-6. kitapları daha sonra 1508'de Almanya'daki Corvey Manastırı'nda, daha sonraki Milano Başpiskoposu olan Giovanni Angelo Arcimboldi tarafından keşfedildi ve 1515'te Roma'da Beroaldus tarafından, Papa Leo X'in emriyle Floransa'daki Medici Kütüphanesi'nde yayınlandı.
Popüler kültürde

Donna Leon'un üçüncü Commissario Brunetti romanı Dressed for Death'de (1994), baş karakter akşamları boş zamanlarında Tacitus'un Annales'ini okur ve roman boyunca bu esere çeşitli göndermeler yapılır.
Mikhail Bulgakov'un Usta ile Margarita adlı eserinde Tacitus'un Annales'ine atıfta bulunulmaktadır.
Tacitus'tan ayrıca Ann Radcliffe'in Udolpho'nun Gizemleri adlı eserinde, 6.cilt, 8.bölüm'de de kısaca bahsedilmiştir.
Konuyla ilgili yayınlar

Tacitus. Oxford: Oxford University Press. 1958. ISBN 0-19-814327-3. 0-19-814327-3
Damon, Cynthia (2012) Tacitus, Annals (Penguin Classics) ISBN 9780140455649
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX2200541  BNF: cb12008242v (data)  GND: 4251328-5  LCCN: n81025608  NLI: 987007595160405171  SUDOC: 027398099  VIAF: 306068107   WorldCat (LCCN): n81-025608 
Roma Yangını, 64 yılının temmuzunda, Nero'nun saltanatı sırasında meydana geldi. Karl von Piloty'nin 1861 yılında yaptığı resim.
Annales'in 1-6. kitaplarının keşfedildiği Almanya'daki Corvey Manastırı.
Anele bağı

solda Anele bağı sağda foralısı
Anele bağı sıkıştırılmadan önce
Foralı Anele bağı sıkıştırılmadan önce
Anele bağı, ipi sabit bir nesneye bağlamak için kullanılan bir düğümdür. Genellikle gemiden sarkıtılan demir, şamandıra gibi şeylerin halkasına ip bağlanırken kullanılır. Meza volta bağı da denir; Yelkenli filikaların yelken serenlerini yukarıya ve aşağıya kaldırıp indiren kandilisa halatına yelken bu bağ ile bağlanır.
Bağlanışı

İp nesne etrafında dolandırılır, ana ip üzerine bir tam kazık bağı ile bitirilir.
Çeşitleri

Foralı anele bağı, anele bağının foralı tam kazık bağı ile bitirilenidir, ip ucu (halat çıması) çekilince çözülür.
Forasız anele bağı uzun süre duracaksa ip ucunu (halat çımasını) ana ipe piyanlamak düğümün güvenilirliğini arttırır.
İpin çekeceği yük fazlaysa, ilk dolama çift yapılabilir, o zaman kazık bağının ilk döngüsü ikinci dolamanın içinden geçirilir. Forasız anele bağının bu çeşidine demir bağı ya da halka bağı denir.
Bir başka ve daha kolay bağlanan çeşidinde de çift dolama sonrası ana ip etrafında aynı yönde iki yarım kazık bağı atılır. Bu şekline İskarmoz bağı veya Germe bağı da denir; diğer Gerdirme bağı, yani tek dolanan ucunun ip bedenini içten çifte kazık bağıyla kavrayan ilmek bağı çeşidi ile karıştırmamak gerekir.
Tek dolanan ucun ip bedenini içten kazık bağıyla kavrayan ilmek bağı çeşidi, yani aslında anele bağı, ayni zamanda en basit kravat bağlama yöntemidir.
Çift dolamalı Anele bağı yani demir bağının bağlanışı.
Üstte Anele bağı altta İskarmoz bağı
Anişinabe

Anişinabe ya da Anishinabe/Anishinaabe şu anlamlara gelebilir:
Anişinabeler, Kanada ve ABD Algonkin Kızılderili halkı
Anişinabe dilleri (GENİŞ anlamda), Kanada ve ABD Algonkin Kızılderili dilleri: Anişininice, Ojibvaca, Saulteaux, Odavaca, Mississaugas, Nipissing, Algonkince, Potavatomice
Anişinabe dili (DAR anlamda), Ojibvaca
Vladislav Listyev

Vladislav Listyev haftalık Novy Vzglyad okuyor (1992)
Vladislav Listyev (Rusça: Владислав Николаевич Листьев 10 Mayıs 1956, Moskova — 1 Mart 1995, Moskova) — Rus televizyon habercisi.
Viva Maria!

| --- | --- |

Yönetmen: Louis Malle
Yapımcı: Óscar Dancigers
Senarist: Louis Malle Jean-Claude Carrière
Oyuncular: Brigitte Bardot Jeanne Moreau
Müzik: Georges Delerue
Görüntü yönetmeni: Henri Decaë
Kurgu: Suzanne Baron Kenout Peltier
Çıkış tarih(ler)i: 18 Aralık 1965
Süre: 119 dakika
Dil: İngilizce  Fransızca
Bütçe: $2,200,000
Viva Maria! 1965 yapımı komedi-macera filmi. Brigitte Bardot ve Jeanne Moreau başrolleri paylaşır. Bardot ve Moreau, adları Maria olan ve 20. yüzyılın başlarında tanışıp birlikte birer devrimciye dönüşen iki kadını canlandırır. Ayrıca George Hamilton devrimin lideri Florès rolündedir. Film Louis Malle tarafından yazılıp yönetilmiş ve Eastman Color tarafından filme çekilmiştir. Aynı zamanda Fransızca ve İngilizce dublajlı olarak gösterime girmiştir.
Kadro

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | [W]ith Viva Maria!, which aims at being little more than a fancifully photographed tale of two turn-of-the-century dance-hall girls who cheer up a Latin American revolution, Moreau saw a chance of expressing one of her firmest beliefs. 'Films have never shown the kind of relationship that can exist between two women,' she says. 'Men like to think that women must be constantly jealous of each other, never trusting, never in rapport. That is not true, of course, certainly not today. This film could show that.' | ” |
—Time dergisinde yer alan Moreau'nun yazısı, 5 Mart 1965
Jeanne Moreau, Maria I
Brigitte Bardot, Maria II
Paulette Dubost, Mme Diogène
Claudio Brook, The Great Rodolfo
Carlos López Moctezuma, Rodríguez (Carlos Lopez Moctezuma)
Poldo Bendandi, Werther
Gregor von Rezzori, Diogène (Gregor Von Rezzori)
Francisco Reiguera, Father Superior
Jonathan Eden, Juanito Diogène
Roberto Pedret, Pablo
José Ángel Espinosa 'Ferrusquilla', San Miguel'in diktadörü (José Ángel Espinoza)
George Hamilton, Flores
Ödülleri

Bardot ve Moreau BAFTA En İyi Kadın Oyuncu Ödülü'ne aday oldu; Moreau kazandı.
Büyük usta (düzen)

Fra' Giacomo dalla Torre del Tempio di Sanguinetto, 2018'den 2020'ye kadar Malta Egemen Askeri Düzeninin 80. Büyük Üstadı
Napoli Prensi Vittorio Emanuele, Savoie Hanedanı'nın başı olarak kraliyet hanedanının düzenlerinin Büyük Üstadı'dır.
Büyük Üstat (Latince: Magister Magnus; Almanca: Großmeister; Fransızca: Fransızca: Grand Maître; İsveççe: Stormästare) Askerî tarikatlar ve şövalyelik hanedanı gibi şövalye tarikatları da dahil olmak üzere çeşitli tarikatların en yüksek başkanının unvanıdır.
Bu unvan aynı zamanda Masonlar, Odd Fellows ve diğer çeşitli kardeşlikler gibi modern sivil kardeşlik tarikatlarında da geçmektedir. Ek olarak, çok sayıda modern kendine özgü düzen, eski alışkanlıklarını taklit etmeye çalışır.
Tarihi > Ortaçağ dönemi

Tapınak Şövalyeleri veya Livonyalı Kılıç Kardeşleri gibi Orta Çağ askeri düzenlerinde Büyük Üstat, özellikle haçlı bağlamında "devlet içinde devlet" olarak kabul edilebilecek askeri ve feodal hiyerarşinin resmi ve idari başıydı, lato sensu, özellikle Kutsal Toprakları veya Doğu Avrupa'daki pagan topraklarını ve ayrıca İber Yarımadası'ndaki Reconquista'yı hedef almaktaydı.
Eğer bir düzen, devlet statüsü kazanırsa ve bu nedenle geniş çapta egemen kabul edilirse, Büyük Üstad aynı zamanda onun Devlet başkanıydı. Kutsal Roma İmparatorluğu içindeyse, bir Reichsfürst ve Hükûmet başkanı ve dolayısıyla kilisenin gerçek bir bölgesel Prensi, Töton Şövalyeleri ve Malta Egemen Askeri Tarikatı'nda olduğu gibi.
Tarihi > Modern çağ

Günümüzde Orta Çağ'da kurulmuş teşkilatlarının modern devamı dışında, Büyük Üstat unvanı, 1717'den beri Büyük Mason Locası başkanları tarafından, 18. yüzyıldan itibaren ise Odd Fellows tarafından kullanılmaktadır.
Büyük Üstat unvanı, Üniversiteler ile bağlantılı akademik kuruluşlar da dahil olmak üzere çeşitli diğer kardeşlik kuruluşları tarafından da kullanılmaktadır. Kappa Sigma Kardeşliğinin ulusal lideri "Değerli Büyük Üstat" unvanını taşımaktadır. Yerel şube başkanları "Büyük Üstad" unvanını kullanırlar.
Şövalyelik düzenleri

Egemen bir hükümdar genellikle şövalyeliğin en yüksek fahri hanedan tarikatlarının Büyük Üstadı unvanına sahiptir veya bu unvanı, düzenli olarak tahtın varisi olan ve diğer tarikatlarda başka bir yüksek rütbe/unvanlı rütbeye sahip olabilen kraliyet ailesinin bir prensi de dahil olmak üzere başka bir kişiye verebilir veya emanet edebilir.
"Egemen" terimi genellikle Britanya ve diğer İngiliz Milletler Topluluğu ülkelerinde çeşitli düzenlerin en yüksek başkanı için "Büyük Üstat" yerine kullanılır. Malta Egemen Askeri Düzeninde, Büyük Üstad, uluslararası bağımsız egemen bir varlık statüsünden dolayı "Egemen" olarak adlandırılır, örneğin Egemen Büyük Üstat.
Cumhuriyet ile idare edilen ülkelerde, bir başkan aynı zamanda, başkanın Légion d'honneur'un büyük üstadı olduğu ve Portekiz gibi çeşitli devlet düzenlerinin büyük üstadı olarak da görev yapabilir.
Kardeşlik düzenleri > Masonluk

Masonlukta Büyük Üstad, Masonluğun yargı yetkisini denetlemek üzere seçilmiş bir Masona verilen bir makamdır.
Konuyla ilgili yayınlar

Micallef, Antonio (2012). Lectures on the Statutes of the Sacred Order of St. John of Jerusalem: at the University (of Studies) of Malta 1792. KIT Scientific Publishing. ss. 233-235. ISBN 9783866444027.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4673757-1
São Manços

São Manços Portekiz'de Évora belediyesine bağlı olan, 108,34 km2 yüzölçümüne sahip, 1.016 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
| g t Portekiz belediyesi Évora'nın bucakları |
| --- | --- |
Évora bayrağıÉvora arması  Bacelo • Canaviais • Horta das Figueiras • Malagueira • Nossa Senhora da Boa Fé • Nossa Senhora da Graça do Divor • Nossa Senhora da Tourega • Nossa Senhora de Guadalupe • Nossa Senhora de Machede • Santo Antão • São Bento do Mato • São Mamede • São Manços • São Miguel de Machede • São Sebastião da Giesteira • São Vicente do Pigeiro • Sé e São Pedro • Senhora da Saúde • Torre de Coelheiros
São Mamede (Évora)

São Mamede Portekiz'de Évora belediyesine bağlı olan, 0,23 km2 yüzölçümüne sahip, 2.171 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
| g t Portekiz belediyesi Évora'nın bucakları |
| --- | --- |
Évora bayrağıÉvora arması  Bacelo • Canaviais • Horta das Figueiras • Malagueira • Nossa Senhora da Boa Fé • Nossa Senhora da Graça do Divor • Nossa Senhora da Tourega • Nossa Senhora de Guadalupe • Nossa Senhora de Machede • Santo Antão • São Bento do Mato • São Mamede • São Manços • São Miguel de Machede • São Sebastião da Giesteira • São Vicente do Pigeiro • Sé e São Pedro • Senhora da Saúde • Torre de Coelheiros
Apis

Başlığın diğer anlamları için Apis (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Apis, Apini oymağına bağlı bir hayvan türüdür.
Taksonomi

Apis cinsine bağlı türler (2022):
Apis andreniformis - Smith, 1857
Apis cerana - Fabricius, 1793
Apis dorsata - Fabricius, 1793
Apis florea - Fabricius, 1787
Apis koschevnikovi - Enderlein, 1906
Apis laboriosa - Smith, 1871
Apis mellifera - Linnaeus, 1758
Apis nigrocincta - Smith, 1860
Galeri

Apis cerana, Hong Kong
Apis dorsata
Bal arısı, Oakland, Kaliforniya