stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Trabzon İdmanocağı SK
Tarihçe

Trabzon'da I. Dünya Savaşı sonrası yeniden yapılanmaya çalışan gençler, futbolu yaşatma ye geliştirme gayretine girişmişlerdir. Bu gençler şehrin dört bir yanında boş buldukları arsalarda topun peşinden koşmaya devam etmişlerdir. Bu arada lise Fransızca öğretmeni Burhanettin Kahyaoğlu, beden terbiyesi öğretmeni Sami Bey, Hıfzırrahman Raşit Öymen, Tevfik Yunusoğlu, Kemal Özsubaşı ve Ali Yusufoğlu'nun başını çektiği bir grup genç Trabzon'da ilk kulübü kurma gayreti içine girmiştir. Bu gençlerin çabaları şehrin bütün semtlerinde büyük destek görmüştür. Girişimler 20 Ocak 1921 günü mutlu sonla noktalanmış ve Trabzon'un ilk kulübü kurulmuştur.
Renkleri sarı ve kırmızı olarak belirlenen kulübe "İdman Ocağı" adı verilmiştir. Trabzon'da 10 Şubat 1921 tarihinde "İdman Grubu" adıyla yeni bir kulüp kurulmuş, Trabzon'daki ilk resmi karşılaşma da bu takımlar arasında oynanmıştır. Bu karşılaşma İdman Ocağı'nın 3-0 galibiyetiyle sonuçlanmıştır.
Tarihçe > İki köklü kulüp

Bu iki öncü kulübe daha sonra Muallim Mektebi ve Sanayi Mektebi'nin de katılımıyla Eylül 1921'den itibaren ilk resmi ve yerel lig tesis edilmiştir. Bu ligde şampiyonluğu da İdman Ocağı kazanmıştır.
1921-22 sezonunda bu kez kulüplerin B takımları arasında da bir lig düzenlenmiş ve ilk şampiyon yine İdman Ocağı olmuştur. Türkiye İdman Cemiyetleri İttifakı'nın kurulması ve Türk sporunun bu ilk örgütünün tüm Anadolu'ya yayılması Trabzon'da da etkisini göstermiştir. Bu etki sonucu yeni yeni kulüpler kurulmaya başlanmıştır. İdman Ocağı, İdman Gücü, Necm-i Ati'den sonra Trabzon Lisesi bünyesinde Lise İdman Yurdu adını taşıyan yeni bir kulübün kurulmasıyla kulüp sayısı 4'e ulaşmıştır.
Tarihçe > Büyük rekabet

1923 yılından sonra Trabzon'da İdman Ocağı ile İdman Gücü arasında büyük bir rekabet başlamıştır. Trabzon adeta Ocaklılar ve Güçlüler diye ikiye ayrılmıştı. Trabzon'da futbolun bu iki takım arasındaki rekabetten yüceldiği söylenebilir. Rekabet zamanla öylesine büyük boyutlara vardı ki, Trabzon'un Türkiye liglerinde geç temsil edilmesinin de asıl nedeni oldu. Ne var ki iki kulüp arasındaki çekişme şehrin futbolundaki kaliteyi de her geçen gün artırdı.
1923 yılında Trabzon'da ilk resmi lig müsabakaları oynanmaya başlandı. İlk sezon İdman Ocağı şampiyon oldu. Bunu 1923-24, 1924-25 sezonlarında Trabzon Lisesi takımının arka arkaya şampiyonlukları izlerken 1925 sezonunda yine İdman Ocağı birincilik elde etti. 1929 yılına kadar da önce Lise, arkasından Muallim Mektebi, daha sonra da Ticaret Lisesi takımları mutlu sona ulaştılar.
İdman Ocağı sporcusu olan Süleyman Kuğu 1924 Paris Olimpiyatları'nda mücadele eden Türkiye Millî Olimpiyat Takımı'nda yer alarak şehrin ilk uluslararası sporcusu unvanına sahip oldu.
1927 yılında davet üzerine o dönemin ünlü oyuncusu Ciciko'yu da kadrolarına alarak Trabzon'a gelen Kafkas Karması, Trabzon Lisesi ile oynadığı ilk maçı 7-1 kazanırken, ikinci maçta İdman Ocağı - Trabzon Lisesi Karması'yla oynayıp 2-1 kaybetti. Bu sonuç Trabzon'un futbolda kazandığı ilk uluslararası galibiyet olarak tarihe geçti.
İdman Ocağı ile İdman Gücü arasındaki büyük rekabet 1930'dan sonra had safhaya ulaşmıştır. 1929-30'dan sonra 5 kez arka arkaya İdman Ocağı'nın şampiyon olmasının ardından 1934-35 sezonundan itibaren İdman Gücü tam 7 yıl arka arkaya mutlu sona ulaşarak bu iki takım arasındaki rekabeti büsbütün alevlendirmiştir. Trabzon şampiyonu olarak 1933 Türkiye Futbol Şampiyonası'na katılma hakkı kazanan İdman Ocağı, turnuvada yarı finale dek ilerleyip Türkiye şampiyonalarındaki en büyük başarısını elde etmiştir.
Tarihçe > Şampiyonlar şampiyonu

1940'lı yıllarda Trabzon futbolundaki güç lise takımlarına geçer. Tam 6 kez arka arkaya şampiyonluğu bu ekiplerin kazanması bunun en önemli göstergesidir. Özellikle Trabzon Lisesi bir futbolcu kaynağı olmuştur.
1947-48 sezonundan itibaren şampiyonluk yine İdman Ocağı ile İdman Gücü arasında el değiştirir. 1930'lu yıllarda başlayan İdman Ocağı-İdman Gücü rekabeti 1940'li, 1950'li ye 1960'lı yıllarda olanca şiddetiyle devam etmiştir. En kötü sezonlarda bile iki takımın rekabeti hiçbir şey yitirmiyordu. Trabzon öylesine ikiye ayrılmıştı ki; Ocaklılar sarı-kırmızı diye İstanbul'daki Galatasaray'ı, İdman Güçlüler ise yeşil-beyaz renklerine rağmen Fenerbahçe'yi destekliyorlardı. Rekabet bir de bu şekliyle alevlenmişti. Aslında bu büyük rekabetten en kârlı çıkan Trabzon futboluydu. Öncelikle şehirde futbol tutkusu körüklenmişti. Bu büyük rekabetten doğan büyük iddia Trabzon'da büyük yıldızların çıkmasına neden olmuştur. Ancak Trabzon insanının alın yazısı olan gurbetçilik 1930'lu yıllarda Trabzon'daki futbol yıldızlarının da kaderine tesir etmişti. Bu oyuncuların pek çoğu yüksek öğrenim uğruna kenti terk etmek zorunda kalmışlardı. Bu isimler gittikleri İstanbul ve Ankara'da sürdürdükleri futbol yaşamlarında gerçekten büyük yıldızlar oldular. Hasan Polat ve kardeşi Ali Polat Ankara Gençlerbirliği'nde, Selim Şatıroğlu ile Ahmet Karlıklı Galatasaray'da, Taka Naci ile Zekeriya Bali Fenerbahçe'de, Nazmi Bilge de Beşiktaş'ta isimlerinden fazlasıyla söz ettirdiler.
1957-58 sezonunda İdman Ocağı, Amatör Futbol Şampiyonası'nda birinciliği aynı puan ve averaja sahip olduğu Ankara Karagücü ile paylaşmak zorunda kalmıştır. Bu nedenle kupa ortadan ikiye bölünerek her iki takıma eşit olarak verilmiştir.
Tarihçe > Dünya rekortmeni İdman Ocağı

1958-59 futbol sezonunda Fenerbahçe mayıs ayına kadar oynadığı 61 maçta hiç yenilgi yüzü görmemişti. Sarı lacivertlilerin bu başarısı bir rekor olarak kabul ediliyordu. Ancak İdman Ocağı aynı sezonda 65 maçın tamamını kazanarak hem lig şampiyonu Fenerbahçe'nin hem de dünyanın rekorunu kırıyordu. İdman Ocağı'nın bu efsane kadrosu kaptan Sebahattin Canoğlu, İbrahim Küçüktepe, Haydar,Faruk Poyraz, Kenan Aksu, Abdurrahman Çiftçi, Necati Funda, İhsan Öztürkmen, Osman Burma, Ahmet Suat Özyazıcı ve Celal Öztürkmen gibi isimlerden oluşuyordu.
Tarihçe > Kulüpler birleşiyor

1962-63 sezonunda tüm yurtta birer il takımı kurulması öngörülmüştü. Zamanın Türkiye Futbol Federasyonu Başkanı Orhan Şeref Apak, Türkiye liglerini güçlendirmek ve tüm yurda yaymak amacıyla bir seferberlik başlatmıştı. Trabzon elbette ki bunun dışında kalamazdı. Ancak İdman Ocağı - İdmanGücü rekabeti Trabzon futboluna öylesine hakimdi ki bu iki kulübün bir çatı altında toplanması zor görülüyordu.
Bu arada İdman Ocağı, 1965 yılında Türkiye Kupası kademe maçında Beşiktaş ile eşleşerek ilk maçı Trabzon'da oynamıştı. 0-0 biten bu müsabakanın rövanşında İdman Ocağı güçlü rakibini İstanbul Dolmabahçe Stadyumu'nda Yaşar'ın golüyle 1-0 mağlup ederek kupadan eledi. Bu sonuçta önemli bir başarı olarak İdman Ocağı tarihindeki yerini aldı.
21 Haziran 1966 tarihinde İdman Ocağı, Martıspor ve Yıldızspor'un da katılımıyla sarı-kırmızı renkler altında Türkiye 2. Ligi'ne alındı. Ancak resmî bir yazı, süresi içinde tebliğ edilmediği için İdman Ocağı'nın 2. Lig'de oynaması durduruldu. 20 Temmuz 1966'da bu kez İdman Gücü, Karadenizgücü, Martıspor ve Yolspor'un katılmasıyla Trabzonspor, kırmızı-beyaz renklerle kuruldu. Bu oluşumda İdman Ocağı yer almadı. Danıştay'da açılan davada yürütmeyi durdurma kararı alınınca ortam yeniden karıştı. Dönemin Beden Terbiyesi Genel Müdürü Ulvi Yenal araya girerek İdman Ocağı ve İdman Gücü'nün birleşmemeleri halinde iki kulübün de Türkiye 2. Ligi'ne alınmayacağını bildirdi. Trabzon'daki geceli gündüzlü toplantılar sonrasında 2 Ağustos 1967 günü İdman Ocağı ile İdman Gücü birleşmesi gerçekleşti. Böylece İdman Ocağı, İdman Gücü, Karadenizgücü ile Martıspor'un da katılmasıyla Trabzonspor kurulmuş oldu.
Trabzonspor'un kuruluşunun ardından İdman Ocağı, Trabzon amatör sporuna hizmet etmeye devam etmektedir. Trabzon gençliğine farklı spor dallarında mücadele etme olanağı sağlanmaktadır. Özellikle Trabzon'da basketbol branşının yaşatılmasında büyük katkılar sağlamıştır. Bölgede il birincilikleri elde etmiştir. İdman Ocağı Basketbol Takımı, Deplasmanlı Bölgesel Lig'de oynadıktan sonra, 2003-04 sezonunda 2.Lig'e katıldı. Kısıtlı olanaklarıyla mücadele etmeye çalıştı ancak başarılı olamadı. Yıllar itibarıyla hentbol ve voleybol takımları da oluşturan İdman Ocağı bu şubelerde de il bazında başarılı sonuçlar almıştır. Atıcılıkta da millî sporcuları zaman zaman bünyesinde bulunduran sarı-kırmızılı kulüp bu dalda da Trabzonspor'a hizmet etmeye çalışmıştır. Kent ve ülke futboluna tüm zamanlarda önemli oyuncular kazandıran İdman Ocağı bu konumuyla örnek teşkil ederek altyapı faaliyetleriyle de beğeni toplamış, sporcunun yanı sıra, çok sayıda yönetici ve teknik adam yetişmesiyle de dikkatleri çekmiştir.
Kadın Voleybol Takımı

Kulübün kadın voleybol takımı tarihinde ilk kez 2013-14 sezonunda Sultanlar Ligi'ne yükselmiş ve bu dalda bir ilki başarmıştır. 2014-15 sezonunda da oynadığı maçlar sonucunda tarihinde ilk kez Avrupa kupalarına katılma hakkı kazanan takım 2015-16 sezonunda hem lig hem de Avrupa maçları çıkarmıştır. Oynadığı Avrupa maçları sonucunda CEV Kadınlar Challenge Kupası'nda final oynama başarısı göstermiş ve rakibine mağlup olarak finalde bu kupaya veda etmiştir. 2015-16 sezonu lig baraj etabı maçları sonucunda ise ligde kalarak gelecek sezonda ligde boy göstermeyi sağlamıştır.
Kadın Futbol Takımı

Kulübün kadın futbol takımı 2007-08 sezonunda kurulmuş ve tarihinde ilk kez 2009-10 sezonunda Kadınlar 1. Ligi'ne yükselmiş ve bu dalda bir ilki başarmıştır. Trabzonspor'un kadın futbol takımını 2010-11 sezonu sonunda kapatması nedeniyle Trabzon şehrini Kadınlar 1. Ligi'nde tek başına temsil etme hakkı kazanan takım, 2016-17 sezonunda da 1. ligde oynama hakkını kazanmış ligin istikrarlı takımı olmuştur.
Huo Qubing

| Huo Qubing 霍去病 |
| --- | --- |
Huo Qubing
Doğum: MÖ 140 Linfen, Batı Han Hanedanı
Ölüm: MÖ 117
Bağlılığı: Batı Han Hanedanı
Rütbesi: General
Çatışma/savaşları: Han-Hiung-nu Savaşı

Huo Qubing (Çince: 霍去病; pinyin: Huò Qùbìng; MÖ 140-117), Batı Han Hanedanı döneminde yaşamış bir Çinli general ve devlet adamı. General Wei Qing ve İmparatoriçe Wei Zifu'nun yeğeni ve devlet adamı Huo Guang'ın üvey kardeşiydi. Wei Qing ile birlikte, Hiung-nu göçebe konfederasyonunu yenmek için Gobi Çölü'ne bir sefer düzenledi ve MÖ 119'da Mobei Muharebesi gibi belirleyici zaferler kazandı.
John Howard Northrop

Başlığın diğer anlamları için John Northrop sayfasına bakınız.
| John Howard Northrop |
| --- | --- |

Doğum: 5 Temmuz 1891(1891-07-05) Yonkers, New York, ABD
Ölüm: 27 Mayıs 1987 (95 yaşında) Wickenburg, Arizona, ABD
Milliyet: ABD
Eğitim: Columbia Üniversitesi
Ödüller:  Nobel Kimya Ödülü (1946)

Kariyeri
Dalı: Biyokimya
Çalıştığı kurumlar: Columbia Üniversitesi Rockefeller Üniversitesi
Doktoradanışmanı: Jacques Loeb
 

John Howard Northrop (d. 5 Temmuz 1891 – ö. 27 Mayıs 1987), Amerikalı biyokimyacı. 1946 yılında, James Batcheller Sumner ve Wendell Meredith Stanley ile birlikte, Nobel Kimya Ödülü'nü kazanmıştır. James Batcheller Sumner, "enzimlerin kristalize edilebildiğini keşfetmesi nedeniyle" bu ödülü kazanırken; John Howard Northrop ve Wendell Meredith Stanley "enzimlerin ve virüs proteinlerinin saf formlarını hazırlamaları nedeniyle" bu ödüle layık görülmüştür.
Biyografisi > İlk yılları

Northrop, zoolog ve Columbia Üniversitesi'nde okutman olan John I. ve Hunter College'de botanik öğretmeni olan Alice R. çiftinin çocuğu olarak Yonkers, New York şehrinde doğdu. John H. Northrop'un doğumundan iki hafta sonra, babası bir laboratuvar patlamasında öldü. John H., Columbia Üniversitesi'nde eğitim gördü ve burada 1915 yılında kimya dalında doktorasını tamamladı.
I. Dünya Savaşı sırasında, ABD Kara Kuvvetleri Kimyasal Savaş Servisi (U.S. Army Chemical Warfare Service) için, fermantasyon yoluyla aseton ve etanol üretilmesi üzerine araştırmalar yürüttü. Bu çalışmaları, enzimler üzerine araştırmalarına yol açtı.
Biyografisi > Araştırmaları

1929'da, Northrop gastrik bir enzim olan pepsin'i kritalize ve izole etti ve bunun bir protein olduğunu belirledi. 1938 yılında, ilk kez bakteriofaj kristalize ve izole etti ve bunun bir nükleoprotein olduğunu belirledi. Northrop ayrıca, pepsinojen (pepsinin öncülü), tripsin, kimotripsin ve karboksipeptidazı kristalize ve izole etti.
1939 tarihinde Crystalline Enzymes adlı kitabı yayımlandı. Northrop, 1916 ile emekli olduğu 1961 yılları arasında Rockefeller Tıbbi Araştırma Enstitüsü'nde (Rockefeller Institute for Medical Research) çalıştı.
Biyografisi > Özel hayatı

Northrop 1917'de, Louise Walker ile evlendi. Çiftin iki çocuğu oldu: Oşinograf olan John ve Nobel ödüllü Frederick C. Robbins ile evli olan Alice. Northrop, 1987 yılında  Wickenberg, Arizona'da intihar etti.
Konuyla ilgili yayınlar

Economos, A. C.; Lints, F. A. (1985), "Growth rate and life span in Drosophila V. The effect of prolongation of the period of growth on the total duration of life (J.H. Northrop, 1917)--revisited", Mech. Ageing Dev. (Aralık 1985 tarihinde yayınlandı), 33 (1), ss. 103-13, doi:10.1016/0047-6374(85)90112-5, PMID 3908838
Herriott, R. M. (1981), "John Howard Northrop", J. Gen. Physiol. (Haziran 1981 tarihinde yayınlandı), 77 (6), ss. 597-9, doi:10.1085/jgp.77.6.597, PMC 2215443 $2, PMID 7021760
Herriott, R. M. (1994), "John Howard Northrop: July 5, 1891-May 27, 1987", Biographical Memoirs. National Academy of Sciences (U.S.), 63, ss. 423-50, PMID 11615389, 5 Haziran 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 3 Temmuz 2010
National Academy of Science biyografisi7 Haziran 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
Northrop, J. H. (1939), Crystalline Enzymes, Columbia University Press
Shampo, M A; Kyle, R. A. (2000), "John Northrop--definitive study of enzymes", Mayo Clin. Proc. (Mart 2000 tarihinde yayınlandı), 75 (3), s. 254, PMID 10725951
van Helvoort, T. (1992), "The controversy between John H. Northrop and Max Delbrück on the formation of bacteriophage: bacterial synthesis or autonomous multiplication?", Annals of Science (Kasım 1992 tarihinde yayınlandı), 49 (6), ss. 545-75, doi:10.1080/00033799200200451, PMID 11616207
Sima Xiangru

| Sima Xiangru 司馬相如 |
| --- | --- |
Doğum: MÖ 179 Chengdu, Batı Han Hanedanı
Ölüm: MÖ 117
Meslek: Şair, müzisyen ve siyasetçi

Sima Xiangru (Çince: 司馬相如; pinyin: Sīmǎ Xiāngrú; MÖ 179-117), Batı Han Hanedanı döneminde yaşamış bir Çinli şair, müzisyen ve devlet adamı. Sima, Klasik Çin şiiri tarihinde önemli bir figürdür ve genellikle fu heyecanlarında tüm bestecilerinin en büyüğü olarak kabul edilir. Şiirleri, düzyazı dizeleriyle karıştırdığı şiir dizelerine yeni metrik ritimler uygulayarak icadını veya en azından fu biçimini geliştirmesini içermekte ve bu tür için sonraki yüzyıllarda bir grup ortak konu arasında olacak olanlardan birkaçını sağlamaktadır. Sima Xiangru, Chu ci tarzında yazacak kadar çok yönlüydü ve ayrıca yuefu resmi tarzı olarak bilinecek olan şarkı sözleri yazdı.
Sabahat Akkiraz

| Sabahat Akkiraz |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: 6 Şubat 1957 (67 yaşında) Mersin, Türkiye
Meslekler: Müzisyen, şarkıcı, siyasetçi

| Sabahat Akkiraz> Türkiye Büyük Millet Meclisi   24. dönem milletvekili |
| --- | --- |
Görev süresi 28 Haziran 2011 - 23 Nisan 2015
Seçim bölgesi: İstanbul
Kişisel bilgiler
Partisi: Cumhuriyet Halk Partisi
Dini: Alevi İslam
Sabahat Akkiraz ya da Sabahat Akkiray (d. 6 Şubat 1957), Türk halk müziği sanatçısı, siyasetçi.
Çoğunlukla kendi derlediği türküleri, deyişleri ve uzun havaları seslendiren bir  Türk halk müziği ses sanatçısıdır. Aşıklık ve ozanlık geleneği içinde yetişen sanatçı; caz, elektronik müzik ve rap gibi farklı müzik türlerinde üretimleri olan müzisyenlerle ortak çalışmalar yapmış; dünyanın pek çok ülkesinde konserler vererek dünya müziği ve alternatif müziğin tanınmış sanatçıları ile aynı sahneyi paylaşmıştır.
Akkiraz, XXIV. dönem TBMM 'de İstanbul 3. bölgeden CHP milletvekili olarak görev yaptı.
Yaşamı

1957 yılında Mersin'de doğdu. Babası Sivas, Kangal'dan Hıdır Akkiray, annesi Malatya, Arguvanlı Zülfü Siyah Hanım'dır. Ailenin altı çocuğundan ikincisidir. Ailesinin soyadı resmî olarak "Akkiray"'dır ancak "Akkiraz" olarak tanınmış ve bu ismi kullanmaya devam etmiştir.
Müzik eğitimine aile içinde başladı. Çocukluk yıllarında, ailesi ile birlikte önce Ankara'ya göç eden sanatçı, ilkokulu bitirdiği sırada halk ozanı Mahmut Erdal'ın önerisi ile İstanbul'a giderek bir stüdyoda ilk 45'lik plaklarını doldurdu. Arif Sağ ve Orhan Gencebay'ın sazları eşliğinde Mahmut Erdal ile ‘Keremden Fazla Yandım’ ve ‘Öldür Beni’ adlı plakları kaydetti. 1969'da ailesi ile Almanya'ya göç eden sanatçı 1976 yılında Ankara'ya döndü.
Ailesinin komşusu olan Türk halk müziği sanatçısı Musa Eroğlu ile birlikte çalışan Akkiraz 1983 yılında Şafak Söktü adını taşıyan ilk albümünü Eroğlu birlikte çıkardı. Sonraki yıllarda Muhlis Akarsu, Aşık Daimi, Feyzullah Çınar, Davut Sulari gibi sanatçılarla çalıştı.
1985 yılında İstanbul'a taşındı ve Arif Sağ ile çalışmaya başladı. Birlikte birçok albüm çıkardılar. Akkiraz, çoğunlukla kendi derlediği türküleri, deyişleri ve uzun havaları seslendirdi. 1993 yılında eniştesi ve ustası halk ozanı Muhlis Akarsu'yu ve bir yeğenini Sivas Katliamı'nda kaybetti.
Seslendirdiği Alevi türküleri nedeniyle b TRT'de program yapması uzun süre engellenen sanatçı; ilk caz albümünü 1996'da çıkardı. 1997'de Londra Caz Festivali'ne katıldı; ardından Londra, Dublin ve Glasgow'da konserler gerçekleştirdi.
Fransa'da çeşitli festivallerde verdiği konserlerin ardından 2000 yılında Theatre de la Ville'de konser veren ilk Türk sanatçı oldu. Fransa merkezli Mezzo TV yaşamını konu alan bir belgesel hazırladı.
2001'de Hollandalı sanatçı Jasperine de Jong'la birlikte Hollanda'da, 2002'de Şeyh Ahmet El Tûni ve Rahibe Marie Keyrouz ile Brezilya'nın Sao Paulo kentinde, 2008 yılında bas-bariton Thomas Quasthoffile ile Berlin Flarmoni Salonu'nda konser verdi.
Mercan Dede'nin düzenlemeleri ile “Tevhid”, “Kerbela” gibi parçaları yeniden yorumladı. Mercan Dede'nin, bu parçaları içeren Su albümü BBC World Music Charts'ta ilk sıraya kadar yükseldi. Orient Expressions  topluluğu ile hazırladığı "Külliyat" albümü ise 16 ülkede basıldı ve World Music Chart'da altıncı sıraya kadar yükseldi.
2011'de Cumhuriyet Halk Partisi'ne girdi ve o yıl yapılan genel seçimlerde CHP İstanbul milletvekili olarak TBMM'ye girdi. Milletvekilliği sırasında sanatçıların sosyal güvenlik haklarının sağlanması için kanun teklifi verdi, kadın-erkek fırsat eşitliği komisonunda görev yaptı. Soma Faciası sonrası, tepki vermek amacıyla vekillikten istifa etti.
Sanatçı, 2020'de ‘Sabahat Akkiraz ile 50 Yıl’ adlı albüm ile sanat yaşamının 50.yılını kutladı.
2023 yılında 2023 Büyük Türkiye depremlerinde ablası hayatını kaybetti.
Ödülleri

2000  Fransa'da Yılın En İyi Etnik Müzik Sanatçısı
2005 Altın Plak Ödülü
2008 Uluslararası Hacı Bektaş Veli Dostluk ve Barış Ödülü
2010 Altın Kelebek Ödülü
Albümleri

| --- | --- |
 Gül Yüzlü Sevdiğim (1982)  Şafak Söktü (1983)  İnsana Muhabet Duyalı (1984)  Bir Gerçeğe Bel Bağladım (1985)  Boş Yere Kavgayı Zahmet Biliriz (1986)  Fazilet (1988)  Deli Gönül - Bu Sene (1989)  Bendeki Yaralar (1990)  Yalan Dünya (1992)  Dostların Anısına (1993)  Dağlar Kardeşimi Geri Verin (1994)  Yiğit İnsanların Türküleri (1996)  Türkülerle Gide Gide (1997)  Yüreğimin Sesi (1999) :  Deli Derviş (2000)  Chante Alevite/ Alawite Singing - Long Distance (2001)  Lamekan (2002)  Konserler (2002)  Kaygusuz (2003)  Seyran (2006)  Külliyat (2006) (Orient Expressions'la birlikte)  Türkü Hayattır (2007)  Birlikte Türküler Söylüyoruz (2008) (Mustafa Özarslan'la birlikte)  Dillerdeki Türküler (2010)  Yine mi Figan Var Dostların Anısına ... (2010)  Seçmeler (2011)  Turap (2014)  Sabahat Akkiraz & Dostları 47 (2017)
Taner Ertürkler

| Taner Ertürkler |
| --- | --- |

Doğum: 16 Kasım 1971 (53 yaşında) Berlin, Batı Almanya
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1996-günümüz
Evlilik: Ayça Mutlugil
Çocuk(lar): 1

Taner Ertürkler (d. 16 Kasım 1971, Berlin), Türk oyuncu. 1997 yılında Star TV'de Ceyda Düvenci ile beraber altı ay Sabah Şekerleri programını sunmuştur. Asıl çıkışını Yedi Numara dizisiyle yapmıştır.
Filmografisi

| Yıl | Yapım | Rol |
| --- | --- | --- |
| 1996 | Gurbetçiler |  |
| 1996 | Tatlı Kaçıklar |  |
| 1997 | Baskül Ailesi |  |
| 1998 | Affet Bizi Hocam | Engin |
| 1999 | Yüzleşme | Oğuz Sayar |
| 1999 | Köstebek |  |
| 1999 | Umut Yolcuları |  |
| 1999 | Deli Yürek | Ümit |
| 2000 | Yedi Numara | Evren |
| 2000 | Dadı | Engin |
| 2000 | Hayat Bağları |  |
| 2001 | Nisan Yağmuru | Nihat |
| 2001 | Yeni Hayat | Vural |
| 2002 | Sırlar Dünyası | Hasan |
| 2002 | Zalim | Halil |
| 2002 | Yalanın Batsın | Kemal |
| 2003 | Gurbet Kadını | İnanç |
| 2003 | Bir İstanbul Masalı | Ali |
| 2004 | Dişi Kuş |  |
| 2005 | Yeniden Çalıkuşu | Oktay |
| 2005 | Ters Köşe | Emre |
| 2005 | Yanık Koza |  |
| 2005 | Sensiz Olmuyor | Tarık |
| 2006 | Yaşanmış Şehir Hikayeleri | Apo |
| 2006 | Ezo Gelin | Doktor Emre |
| 2006 | Doktorlar | Serdar |
| 2008 | Dantel | Aras |
| 2008 | Dinle Neyden | Seyyid Mustafa |
| 2008 | Kayıp Prenses | Selim |
| 2008 | Üvey Aile | Haluk Velizade |
| 2010 | 3 Harfliler: Marid | Cem |
| 2010 | Adanalı | Başkomiser Cengiz |
| 2011 | Küçük Hanımefendi | Doktor Suat |
| 2013 | Unutma Beni | Doktor Türker |
| 2017 | İsimsizler | Ahmet Akıncı |
| 2017-2021 | Payitaht Abdülhamid | Selim Melhame Paşa |
| 2023 | Akif | Mithat Cemal |
| 2023-2024 | Teşkilat | Başkan |
| 2023 | Hür | Binbaşı Turgay Ateş |
| 2024 | Kuruluş Osman | Bayhan Bey |
Dolores Ibárruri

Dolores Ibárruri (1 Ekim 1978)
Dolores Ibárruri (9 Aralık 1895, Abanto y Ciervana, Biskay - 12 Kasım 1989, Madrid) Bask kökenli komünist politikacı ve İspanya İç Savaşının daha çok La Pasionaria olarak bilinen cumhuriyetçi lideri.
Madrid savunması sırasında öne çıkan No Passaran sloganı ve cumhuriyet savunusu belki de onun en iyi bilinen yanıdır. Basklı bir maden işçisi baba ve İspanyol bir annenin kızı olarak Gallarta'da büyüdü. Ibarruri, Sosyalist devrimci maden işçisi Julián Ruiz Gabiña ile evliliğinin ardından Somorrosto'ya taşındı. 1920'lerde, Carlist Katolik genç bir kadınken, devrimci militan bir aktivist ve 1921 yılında kuruluşuyla birlikte İspanya Komünist Partisi'nin ilk üyelerinden biri haline geldiği yer burasıydı. 1930'larda İspanya Komünist Partisi'nin yayını “Mundo Obrero”da yazar oldu ve 1936’da İkinci Cumhuriyet sırasında Asturias meclisine vekil olarak seçildi. İspanya İç Savaşının sona ermesi ve İspanya’dan sürgüne gitmesinin ardından, 1944'ten, PCE başkanı olarak seçileceği 1960 yılına kadar görevde kalacağı İspanya Komünist Partisi’nin genel sekreterliğine getirildi. 1960’tan 1989’daki ölümüne kadar Parti’nin başkanlığı görevini sürdürdü.1977’de İspanya’ya dönünce, ilk kez İkinci Cumhuriyet sırasında temsil ettiği bölgeden, Cortes’e (İspanya parlamentosuna) yeniden vekil olarak seçildi. Genellikle 20. yüzyılın en önemli ajitatörlerinden biri olarak kabul edilir.