Vahiy Kitabı
İçerik

Tüm Vahiy baştan sona, Tanrı'nın krallıkla ilgili amaçları rüyetlerin sonunda tam olarak ortaya çıkana kadar bir rüyetten diğerine geçerek gelecek şeylerin tutarlı bir resmini verir. Bu nedenle bir okuyucu, Vahiy kitabını, Yuhanna zamanından itibaren geleceğe çok uzaklara bakmasına izin veren, birbiriyle bağlantılı, tutarlı parçalardan oluşan bir bütün olarak görmeli.
Giriş sözlerinde Yuhanna, Vahiy'in sahibinin Tanrı olduğunu ve onu bir meleğin aktardığını beyan ediyor. Sonra Asya'daki yedi cemaatin üyelerine hitap ediyor. İsa Mesih onları “Tanrısı ve Babası için bir krallık ve kâhinler” yaptı. Yuhanna, Patmos adasında bir sürgün olarak hitap ettiği kişilerle birlikte “sıkıntıya ve krallığa ve tahammüle” ortak olduğunu hatırlatıyor.
Bu giriş sözlerinden sonra Vahiy kitabı 16 görünümlere ayrılır:
(1) 1:10-3:22; (2) 4:1-5:14; (3) 6:1-17; (4) 7:1-17; (5) 8:1-9:21; (6) 10:1-11:19; (7) 12:1-17; (8) 13:1-18; (9) 14:1-20; (10) 15:1 bis 16:21; (11) 17:1-18; (12) 18:1-19:10; (13) 19:11-21; (14) 20:1-10; (15) 20:11-21:8; (16) 21:9-22:5.
Bu görünümleri Tanrı, İsa, melek ve Yuhanna'nın konuştuğu ve Vahiy'in aktarımının ana katılımcıları olarak nihai katkılarını yaptıkları, harekete geçirici bir son izler (22:6-21).
Birinci görünüm:
İlk vizyonun başlangıcında, Yuhanna ruhun etkisiyle Efendinin gününde ("Vahiy'deki simgeler" noktası [aşağıda]: 1) bulunuyor. Borazan gibi güçlü bir ses ona gördüklerini bir tomara yazıp yedi ("Vahiy'deki simgeler" noktası [aşağıda]: 2) cemaate göndermesini söyler: Efesos (2:1-7), İzmir (2:8-11), Bergama (2:12-17), Tiyatira [Akhisar] (2:18-29), Sardes (3:1-6), Filadelfya [Alaşehir] (3:7-13) ve Laodikya [Denizli yakınlarında] (3:14-22). Yedi rakamının semboliği ve kitabın kapanışı, daha geniş bir okuyucu kitlesinin benimsenmesi gerektiğini düşündürür.
Yuhanna sese döndüğünde, sağ elinde yedi yıldız bulunan yedi şamdan ortasında “insanoğluna benzer birini” görür. Kendisi "ilk ve son", “Ölmüş ama şimdi sonsuza dek yaşayan” ve “ölümün ve Hades'in anahtarlarına sahip olan kişi olduğunu söylüyor. Bu sözleri söyleyen dirilmiş İsa Mesih'tir. Şunu da açıklıyor: "Yedi yıldız yedi cemaatin melekleridir ve yedi şamdan yedi cemaattir" (1:13, 17, 20).
İkinci görünüm:
Cemaatlere gönderilen mesajları peygamberce görünümler takip eder: İkinci rüyette okuyucu, Tanrı'nın gökteki görkemli tahtının önüne nakledilir. Görüntü, parıldayan değerli mücevherler gibi parlak bir güzelliğe sahiptir. Tahtın etrafında taç takan 24 ihtiyar oturuyor. Dört canlı yaratık “Tanrı Yehova”ya kutsallık atfeder ve O, her şeyin Yaratıcısı olduğu için “ihtişam, yücelik ve güç almaya” layık biri olarak tapılır (4:2, 3, 4, 8, 11).
“Tahtta oturan”, elinde yedi mühür bulunan bir tomar tutar. Sadece "Yahuda kabilesinden olan Aslan, Davut'un kökü" tomarı açmaya layıktır (5:1, 5)("Vahiy'deki simgeler" noktası [aşağıda]: 3). Yuhanna'nın daha sonra “boğazlanmış gibi duran bir Kuzu”yu görüyor ("Vahiy'deki simgeler" noktası [aşağıda]: 4). O Kuzu tomarı Tanrı'nın elinden alır (5:6, 7).
Üçüncü görünüm:
Üçüncü görünümde Kuzu mühürleri açıyor. Dört at binicileriyle (Apokalips'in Atlıları) çıkıyorlar.
Bu deprem büyük ihtimalle harfi bir deprem değil, fakat tüm "dünya"yı, yani ahlaki açıdan yozlaşmış insan toplumunun  yok oluşuna sevkeden yıkıcı bir sarsıntıdır (Yoel 2:31; 3:14-16; Yeremya 10:10 ve Tsefanya 1:14, 15 ile karşlaştırın).
Dördüncü  görünüm:
Dördüncü vizyonda dört melek, Tanrı'nın kulları alınlarından mühürleninceye kadar yerin dört rüzgarını tutarlar. Bunların sayısı 144.000'dir (7:1, 4)("Vahiy'deki simgeler" noktası [aşağıda]: 5). Ondan sonra Yuhanna, her milletten gelen kimsenin sayamadığı büyük bir insan kalabalığını görüyor (7:9). Beyaz kaftanlarını Kuzu'nun kanında yıkayarak ağarttılar. Bunun için büyük bir sıkıntıda sağ kalıp Tanrı'nın ve Kuzu'nun önünde duruyor ve kurtuluşu onlara borçlu olduğunu belirtiyor (7:10, 14).
144.000 sayısı Vahiy 14:1, 3'te tekrar geçer. Orada bu kişilerin dünyadan satın alındığı  söylenir (1. Korintoslular 6:20; 7:23'e bakınız). Diğer ayetlere göre (Vahiy 5:9, 10; 20:4, 6) bunlar Kuzu (= gökteki İsa) ile birlikte kâhinler ve krallar olarak hüküm sürecekler.
Büyük kalabalık, İsa'nın, günahları silebilen kurban niteliğindeki ölümüne inanarak 'kaftanlarını' temizlediler (1. Yuhanna 1:7'e bakınız). Bu milletlerarası kalabalık yeryüzünde olan büyük bir sıkıntıda (Matta 24:21'e bakınız) sağ kalacak. Kuzu onları “onları güdecek ve hayat suyunun pınarlarına götürecek. Ve Tanrı gözlerinden bütün gözyaşlarını silecek.” (7:17).
Beşinci görünüm:
Hepsi "bir vay"dı, fakat iki vay daha geliyor (9:12).
Altıncı görünüm
Altıncı vizyonun başlangıcında, gökten başka bir güçlü melek iner ve şöyle der: "Yedinci meleğin ses vereceği gün, o borazanını çalmak üzereyken, Tanrı’nın Kendi peygamber kullarına bildirdiği iyi haberin kutsal sırrı ("Vahiy'deki simgeler" noktası [aşağıda]: 6) gerçekten son bulacak” (10:1, 7). Yuhanna yemek için küçük bir tomar alır. Ağzında "tatlı ... bal gibi" ama karnını acıtıyor (10:7, 9). Melek Yuhanna'ya şunu da söyledi: ”Halklar, milletler, diller ve krallar hakkında yine peygamberlik sözleri bildirmelisin” (10:11).
Tanrı'nın kutsal sırrının odak noktasında İsa bulunur (Efesoslular 1:9, 10 ve Koloseliler 2:2'e bakınız). Bu kutsal sır İsa'nın Mesih olarak görevinin yanında onun gökteki krallığında rolünü de içerir. İsa “göklerin krallığıyla ilgili kutsal sırları”ndan bahsetti (Matta 13:11'e bakınız). Bu sır yedinci melek borazanını çalınca sona erdi (Vahiy 11:15).
Çul giymiş iki tanık 1.260 gün peygamberlik ediyor; sonra "uçurumdan çikan" canavar (17:8'e bakınız) tarafından öldürülürler. Dünya halkı bunlarla sevinir, fakat Tanrı onlara yaşam kuvveti geri verdiğinde korkarlar. O saatte büyük bir deprem olur (11:3, 7, 10, 11, 13). “İkinci vay geçti”, fakat üçüncüsü çabuk geliyor (11:14).
Yedinci görünüm
Krallığın kurulduğunun duyurulmasından hemen sonra, yedinci rüyette gökte “büyük bir işaret” görülür. “Bütün milletleri demir değnekle güdecek bir erkek çocuğu” doğuran bir kadındır.
"Büyük bir kızıl ejder" ("Vahiy'deki simgeler" noktası [aşağıda]: 7) çocuğu yutmaya hazırdır, ancak çocuk Tanrı'nın tahtının önüne götürüldü (12:1-5). Ondan sonra başmelek Mikael ("Vahiy'deki simgeler" noktası [aşağıda]: 8) kendi melekleriyle ejder ve onun melekleriyle savaş eder. Ejder olan Şeytan melekleriyle birlikte yeryüzüne atılır (12:7-9). Bu yeryüzü için bir vay anlamına gelir. Ejder kadının soyunun artakalanlarıyla savaşmaya başlar (12:12, 17).
Büyük kızıl ejder İblis olan Şeytan olarak tanımlanır (12:9). Bu ayetlerde anlatılan olay Kutsal Kitap'ın birinci peygamberliğini çağrıştırmaktadır (Başlangıç 3:15).
Sekizinci görünüm
Sekizinci rüyette, yedi başlı ve on boynuzlu vahşi bir hayvan ("Vahiy'deki simgeler" noktası [aşağıda]: 9) denizden yükselirken gösterilir. Gücünü ejderden alır (13:1, 2). Başlarından biri sanki ölümcül bir yara almıştı, ancak iyileşir ve tüm dünya ona hayran kalır. Tanrı'ya karşı küfredip kutsal kişilerle savaşır (13:3, 6, 7). Ondan sonra, Yuhanna başka bir canavar görüyor. Bu ise topraktan yükselir. Kuzu gibi iki boynuzu vardır fakat bir ejder gibi konuşmaya başlar. Yeryüzünde yaşayanları saptırır ve onları ilk canavarın bir suretini yapmaya ikna eder (13:11, 14). Surete tapmaya zorlanamayan herkes öldürülür. Vahşi hayvanın işareti ("Vahiy'deki simgeler" noktası [aşağıda]: 10) olmadan kimse alıp satamaz (13:17).
Daniel 7:2-8'de, denizden çıkan dört hayvanla ilgili tanımını buluyoruz. Bu hayvanlar, Yuhanna'nın gördüğü vahşi hayvana çarpıcı biçimde benzer özelliklere sahiptir. Daniel'in gördüğü canavarlar “yerden yükselecek dört kraldır" (Daniel 7:17). Anlaşıldığı gibi Kutsal Kitap'ta vahşi hayvanlar çoğu defa dünyanın "krallarını" veya siyasi güçlerini temsil ediyor.
Dokuzuncu görünüm
Sion Dağı'nda Kuzu ve onunla birlikte alınlarında Kuzu'nun ve Baba'nın adı yazılı olan 144.000 kişi duruyor. Yuhanna'nın gördüğü kişiler “insanlar arasından turfanda olarak Tanrı ve Kuzu için satın alındılar.” (14:1, 4). Göklerin ortasında, her millete müjdelemek için sonsuz bir iyi habere sahip olan bir melek belirir. "Tanrı'dan korkun ve O'nu yüceltin" der (14:7). Bir başkası: “Büyük Babil ("Vahiy'deki simgeler" noktası [aşağıda]: 11) düştü!” diye söylüyor ve üçüncü bir melek canavara ve suretine tapan herkesin Tanrı'nın gazabından içeceğini ilan ediyor (14:8, 9).
“İnsanoğluna benzer biri” orağını takar çünkü “biçme vakti geldi” (14:15). Başka bir melek de orağını takar, yeryüzünün asmasının ürününü toplar ve onu Tanrı'nın gazabının “büyük şıra teknesine” fırlatır (14:18, 19).
Onuncu görünüm
Onuncu rüyet, tekrar göğe bir bakışla başlar. Canavara karşı zafer kazananların hepsi, büyük ve harika işleri için “Sonsuzluğun Kralı” olan Tanrı'yı yüceltir. Yedi melek gökteki kutsal yerden çıkar ve onlara Tanrı'nın gazabıyla dolu yedi altın tas verilir (15:3, 4, 8).
Ondan sonra Şeytani ifadeler aracılığıyla dünyanın kralları “Mutlak Güce Sahip Tanrı’nın büyük gününde yapılacak savaş için” toplanıyorlar. Bu savaşın adı Armagedon'dur (16:14, 16).("Vahiy'deki simgeler" noktası [aşağıda]: 12)
Onbirinci görünüm
Onbirinci görünüm Tanrı'nın, “dünyanın kralları onunla fuhuş yaptı”ğı fahişe olan Büyük Babil'in hükmünü anlatır. Kusal kişilerin kanıyla sarhoşken, yedi başlı ve on boynuzlu kırmızı renkli bir canavara biner. Bu hayvan bir zamanlar varken geçici bir zaman için yoktu fakat yine ortaya çıkacak (17:1, 3, 6, 8).
On boynuzu Kuzu ile savaşır, ancak "efendiler Efendisi ve kralların Kralı" olduğu için Kuzu onları yener. On boynuz fahişeye döner ve onu yutar (17:14, 16).
Onikinci görünüm
12. rüyet başlarken, başka bir melek şöyle seslenir: “Düştü! Büyük Babil düştü.” Tanrı'nın halkına, onun belalarına katılmamaları için ondan çıkmaları emredildi. Krallar ve dünyanın diğer güçlüleri onlara ağlıyor; çünkü onun büyük zenginliği harap oldu. Denize atılan büyük bir değirmen taşı gibi, Babil de hızla atılmıştır ve bir daha asla bulunmayacaktır (18:2, 4, 9, 11, 21).
Sonunda kutsal olanların kanının intikamı alındı! Dört kez haykırış gökte yankılanır: “Haleluyah!” (Yah'ı [Yehova'nın kısaltılmış şekli] yüceltin)(19:1, 3, 4, 6).
Onüçüncü görünüm
13. rüyette, “Kralların Kralı ve efendilerin Efendisi” adil bir savaşta gökteki orduların önüne geçer. Krallar ve güçlüler göklerin leş kuşlarına yem olurlar ve canavar ve sahte peygamber diri diri kükürtle yanan ateş gölüne atılır (19:11, 16).("Vahiy'deki simgeler" noktası [aşağıda]: 13)
Ondördüncü görünüm
Bu rüyet başladığında, “elinde uçurumun anahtarı ve büyük bir zincirle gökten inen” bir melek görülebilir. O, "İblis ve Şeytan" olan ejderi yakalanır ve bin yıl boyunca bağlanır (20:1-3). Birinci dirilmede hayata gelenler "Tanrı'nın ve Mesih'in kâhinleri olacak ve onunla birlikte bin yıl krallar olarak hüküm sürecekler" (20:4, 6). Bundan sonra bin yıl biter bitmez Şeytan kısa bir zaman için salıverilecek ve insanlar üzerine son deneme getirecek, fakat o ve yandaşları ateş gölüne atılacak (20:7-9).
Onbeşinci görünüm
Bu vizyonda ölüler, Tanrı'nın büyük beyaz tahtının önünde yargılanır. Ölüm ve Hades, "ikinci ölüm" anlamına gelen ateş gölüne atılır ve onlarla birlikte, yaşam kitabında yazılı olmayan herkes oraya atılır (20:12, 14, 15).
Tanrı insanlarla birliktedir ve gözlerindeki her gözyaşını siler. Artık ölüm yok, keder yok, feryat yok ve acı yok. Tanrı “her şeyi yenilediğini” söylüyor ve Yuhanna'ya “yaz, çünkü bu sözler güvenilir ve doğrudur” diyerek vaadini tasdik ediyor. Galip gelenler böyle bir hayatı miras alacaklar, fakat “iğrenç pisliklere bulaşanlara, katillere, cinsel ahlaksızlık yapanlara, ruhçulukla uğraşanlara, putperestlere ve bütün yalancılara gelince” onların sonu “ikinci ölüm”dür (21:4-8).
Onaltıncı görünüm
Son rüyette "Kuzu'nun gelini", 12 kapısı ve üzerinde on iki elçilerinin isimlerinin yazılı olduğu 12 temel taşı olan Yeni Yeruşalim'i görür (21:9, 10, 14). Bu şehrin mabedi Tanrı ve Kuzu'dur ve onlar onun ışığıdır. Sadece Kuzu'nun yaşam tomarında yazılı olanların ona girmesine izin verilir (21:22, 27). Yaşam suyunun kristal berraklığında bir ırmağı tahttan aşağı doğru akar ve her iki tarafta hayat ağaçları durur, her ay yeni meyveler üretir ve yaprakları şifa için kullanılır (22:1, 2).
Son sözleri
Şu güvence verilir: “Bu sözler güvenilir ve doğrudur” (22:6). Yuhanna bunları duyup gördüğünde, meleğe tapınmak için yere kapanır, fakat ona yalnızca Tanrı'ya tapınmasını öğütler (22:8, 9). İsa, bu tanıklığı meleği aracılığıyla cemaatlere gönderdiğini ve kendisinin "Davud'un kökü ve zürriyeti ve parlayan sabah yıldızı" olduğunu söylüyor (22:16). “Dileyen ücretsiz olarak hayat suyu alsın” (22:17). Vahyin sonunda bir uyarı dile getirilir: “Bu kitaptaki peygamberlik sözlerini duyan herkese şunu bildiriyorum: Birisi bu sözlere bir şey ekleyecek olursa, Tanrı da bu kitapta yazılı olan belaları onun başına getirecektir. Birisi bu peygamberlik kitabının sözlerinden bir şey çıkaracak olursa, Tanrı da bu kitapta yazılı olan hayat ağaçlarından ve kutsal şehirden onun payını çıkaracaktır” (22:18, 19).
Elçi Yuhanna Vahiy kitabını şu sözlerle bitiriyor: “Efendimiz İsa Mesih’in lütfu kutsal kişilerle olsun” (22:21).