Durga
Nitelikler ve ikonografi

Durga, savaşçı bir tanrıça olarak bilinir ve genellikle dövüş becerilerini simgeleyen şekillerde tasvir edilir. İkonografisi genellikle bu özellikleri yansıtır; bir aslana veya kaplana biner, her biri yok etmek ve yaratmak için bir silah taşıyan sekiz ila on sekiz eli bulunur. Çoğu zaman, bufalo iblisi Mahishasura ile savaşının ortasında, şeytani gücü zaferle öldürdüğü anı tasvir eder. Simgesi, hareket halinde olduğunu ancak yüzünün sakin ve dingin olduğunu gösterir. Hindu sanatında Durga'nın yüzündeki bu sakinlik, geleneksel olarak nefret, bencillik veya şiddetten zevk alma gibi olumsuz özelliklerden değil, zorunluluktan ve iyiliği sevme arzusundan dolayı koruyucu ve şiddet dolu olduğuna inanılan bir karakteristik olarak kabul edilir. Onun sakin yüz ifadesi, ona bağlı olanların kurtuluşu ve ruhun yaratıcı özgürlüğe doğru yolculuğunun başlangıcını işaret eder.
Durga, geleneksel olarak Hindu mitolojisindeki çeşitli erkek tanrıların silahlarını taşır ve onlara kötü güçlerle savaşması için verilir; çünkü bu silahlar, onun shakti (enerji, güç) olduğunu hissettikleri araçlardır. Çakra, deniz kabuğu, yay, ok, kılıç, cirit, trishula, kalkan ve ilmik gibi silahlar arasında bulunur. Bu silahlar, Shakta Hindu geleneğinde sembolik olarak kabul edilir ve öz disiplini, başkalarına özverili hizmeti, kendini incelemeyi, duayı, bağlılığı, onun mantralarını hatırlamayı, neşeyi ve meditasyonu temsil eder. Durga'nın kendisi, içindeki "Benlik" ve tüm yaratılışın ilahi annesi olarak görülür. Savaşçılar tarafından saygıyla karşılanır ve yeni silahlarını kutsar. Durga ikonografisi Hindu geleneğinde esnektir; örneğin, bazı entelektüeller, kalemlerini silah olarak gördükleri için eline bir kalem veya başka yazı gereçleri koyarlar.
Hindu tanrıçaları konusunda uzmanlaşmış dini araştırmalar profesörü David Kinsley, arkeolojik bulguların, Durga'nın bu ikonografik özelliklerinin MS 4. yüzyılda Hindistan genelinde yaygınlaştığını gösterdiğini belirtiyor. Örneğin, Tamil Nadu'da, Mamallapuram'daki bir granit mağaranın kuzey duvarında, MS 630-674 civarında oyulmuş, Mahisasura'yı öldüren Durga'nın büyük bir kabartması bulunmaktadır.
Durga ikonografisi, bazı tapınaklarda Mahavidyas veya Saptamatrkas (yedi anne Durga'nın formları olarak kabul edilen) içinde yer alır. Örneğin, Varanasi gibi büyük Hindu tapınaklarında, Devi Mahatmya'dan sahneleri tasvir eden kabartmalar bulunmaktadır.
Vaishnavizm bakış açısına göre, Durga ve onun aslan bineği, Tanrıça Lakshmi'nin üç yönünden veya biçiminden biri olarak kabul edilir; diğer ikisi Niladevi'nin yerine Sri ve Bhu'dur. Profesör Tracy Pintchman'a göre, "Lord Vishnu prakriti gunalarını yarattığında, Lakshmi üç formunda ortaya çıktı: Sri, Bhu ve Durga. Sri sattvadan, rajas olarak Bhu ve tamas olarak Durga'dan oluşuyordu".
Durga, Hindu mitolojisinde çeşitli biçimler ve isimlerle karşımıza çıkar, ancak hepsi sonuçta tek bir tanrıçanın farklı yönleri ve tezahürleridir. Korkunç ve yıkıcı olabileceği gibi gerektiğinde yardımsever ve besleyici olarak da düşünülür. Antropomorfik ikonlarında genellikle aslana binerken ve silah tutarken gösterilse de, Hindu geleneği onun sembolize ettiği şeyi hatırlamak ve ona saygı göstermek için ikonik formlar ve geometrik tasarımlar (yantra) da kullanır.