stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kur'an tarihi
Eksiksizlik ve korunmuşluk > İslami görüş: Sünni ve Şii

Müslümanların çoğu, bugün sunulduğu şekliyle Kur'an'ın eksiksiz ve dokunulmamış olduğuna inanır ve inanç "Zikri şüphesiz Biz indirdik ve biz mutlaka koruyacağız" gibi Kur'an ayetleri ile desteklenir.
Kur'an'ın toplanması ve resmîleştirilmesi ile ilgili çeşitli rivayet ve hadisler nedeniyle, bazı alimler Osman metninin Muhammed'e vahyedilen tüm materyali içerip içermediğini veya metinde eksik materyal olup olmadığını tartışırlar. Örneğin, Sünni literatür, Ebu Bekir tarafından başlatılan Kuran'ın toplanmasından önce bazı vahiylerin zaten kaybolduğunu söyleyen bilgiler içerir. Buna göre, Ömer zina cezası olarak bir zamanlar hatırladığı bir ayet metnini arıyordu. Daha sonra, o ayetin kaydına sahip olan tek kişinin Yemame Muharebesi'nde öldürüldüğünü ve bunun sonucunda ayetin kaybedildiğini keşfetti.
Bazı sahabiler ayeti hatırladılar, bunlardan birisi de Muhammed'in hanımı Aişe idi. Yatağının altında, taşlama (Recm)yla ilgili olan da dahil olmak üzere iki ayetin bulunduğu bir sayfanın bulunduğunu ve Muhammed'in ölümünden sonra evcil bir hayvanın (keçi) odaya girip onları yediğini söylediği kaydediliyor.
Hadis uzmanları bu hadisi nakil yollarında sahtekârlıkla suçlanan raviler içerdiği ya da sadece  hepsi sahih nakil yollarına sahip olan, ancak kağıt parçasıyla ilgili kısmı atlayan çoğunluk ifadesi ile çeliştiği için reddederler.
Bazı Şii alimler, Muhammed'in ölümünden sonra Ali'nin seleflerinin, Ali'nin halife olma hakkına ilişkin tüm (Kur'ani) referansları kasten dışladığını belirtmektedir. Bazıları da, Ehli beyt'in erdemlerini ele alan "el-Nurayn"  ve "el-Velayah" adlı iki surenin kaldırıldığını ileri sürdüler.
El-Hoyi Muhammed'in yaşamı sırasında derlendiği temelinde Kuran'ın gerçek ve eksiksizliğini savunur. Onun argümanı, Muhammed  sonrasındaki durumun eleştirel bir analizine dayanır; Ebu Bekir, Ömer ve Osman tarafından Kur'an'ın toplanmasının önemli ölçüde halifeliğe karar verildikten sonra gerçekleştiğini ve bu nedenle (Kur'anda) Ali'nin hilafetinden bahsedilmiş olsaydı, Müslümanların birini tayin etmek için toplanmasına gerek olmayacağını belirtir. Ne halifeliğin başlangıcında ne de Ali'nin halife olmasından sonra sahabeden hiçbirinin bu sözde değişiklikten bahsetmemiş olması, ona bu değişikliğin meydana gelmediğinin deliliydi.
Al-Hoyi ayrıca, Osman'ın halife olduğu zaman, İslam'ın çok yaygınlaştığını ve Kuran'dan bir şey çıkarılmasının imkansız olduğunu savunuyor. Osman metni değiştirmiş olsa bile Kur'an'ı ezberlemiş olan herkesi ikna edemeyecekti. Böyle bir değişiklik, Osman'ın siyasi muhalifleri ve suikastçıları tarafından da belirtilmemişti. Son olarak, eğer Osman Kuran'ı değiştirmiş olsaydı, Osman'ın ölümü üzerine Ali'nin özellikle de kendisinin halifeliğini ilgilendiren ayetleri   geri getireceğini ileri sürer. Bunun yerine Ali'nin saltanatı sırasında mevcut Kuran'ı tanıttığı görülüyor, bu da hiçbir değişiklik olmadığının kanıtı diyor.
Eksiksizlik ve korunmuşluk > El yazmaları

20. yüzyılda Sanaa el yazması keşfedildi ve Radyokarbon yöntemiyle %95 güvenle CE 578-669 CE ye tarihlendi. El yazması, hem üst hem de alt metinlerde Kuran ayetleri içeren bir palimpsesttir.
Üst metin, standart Kuran ile tamamen aynı ayetlere ve aynı sure ve ayet sırasına sahiptir.
Sana'a kodeksinin alt metnindeki surelerin sırası, standart Kuran'daki sıralamadan farklıdır. Ek olarak, alttaki metin standart Kuran'daki muadili metinden kapsamlı varyasyonlar sergiler; öyle ki alttaki metin, 'Osmanî geleneğe uymayan, hayatta kalan tek erken Kur'ân elyazmasını temsil ediyor. Belirtilen varyasyonların çoğu, standart Kuran okumasını vurgulayan veya netleştiren ek kelime ve ifadelerden oluşuyor. Bazı bilginler, Peygamber'in bireysel sahabeleri tarafından ana akım 'Osman geleneğinin dışında tutulan 'refakatçi yazmalar'daki varyantların raporlarında bu varyasyonlar için paralellikler önermişlerdir; ama bu yazışmalar çok azınlıkta.
François Déroche, paleografik gerekçelerle, alt metin için hicri birinci yüzyılın ikinci yarısında (MS 672 - 722) bir tarih önerir ve Palimpsest'in karakterini şöyle özetler: "Sanaa I'in alt yazıları, Osman metninden olduğu kadar, İbn Mes'ûd ve Ubeyy'in Kur'an kodekslerinden de farklı bir Kur'an metni bağlamında yazıldı".
Gayrimüslim bilimcilerin görüşüleri > Metin eleştirisi

1970'lerde, "şüpheci alimler dalgası" olarak tanımlanan şey, İslami çalışmalarda alınan bilgeliğin büyük bir kısmına meydan okudu. İslam tarihi geleneğinin aktarımda büyük ölçüde yozlaştığını savundular. Sikkeler, yazıtlar ve İslami olmayan kaynaklar gibi muhtemelen daha güvenilir olan diğer kaynaklardan İslam'ın erken tarihini düzeltmeye veya yeniden inşa etmeye çalıştılar. Bu grubun en eskisi John Wansbrough (1928–2002) idi. Wansbrough'un çalışmaları geniş çapta not edildi, ancak belki de geniş çapta okunmadı.
1972'de Yemen'in Sana'a kentindeki bir camide eski Kuran'lardan oluşan bir kayıt keşfedildi – genellikle Sana'a el yazmaları olarak bilinir. Bu Kuran parçalarını uzun yıllar araştıran Alman bilim insanı en:Gerd R. Puin ve araştırma ekibi, 8. yüzyılın başlarına tarihlendirdiği el yazmalarının yaklaşık 35.000 mikrofilm fotoğrafını çekti. Puin, çalışmasının tamamını yayınlamadı, ancak alışılmadık ayet sıralamaları, küçük metin varyasyonları ve nadir imla stilleri kaydetti. Ayrıca bazı parşömenlerin yeniden kullanılmış parşömenler olduğunu öne sürdü. Puin, bunun sabit bir metin yerine gelişen bir metin anlamına geldiğine inanıyordu.
Keith Small, Metinsel Eleştiri ve Kuran El Yazmaları'nda, mevcut kaynaklara dayalı olarak güvenilir bir Kuran eleştirel metni geliştirmenin mümkün olmadığı sonucuna varmıştır. Corpus Coranicum projesi, Kuran'ın eleştirel bir baskısını geliştirmek için devam eden bir çabadır.
Modern tarihselci eleştirel yaklaşım

Alman biliminsanı Günter Lüling Kuran'ın temelinde Hristiyan kökenli bir ana metnin varolduğu iddiasını öne sürmüştür. Bir diğer bilim insanı John Wansbrough'a göre Kuran, bilinenden daha uzun bir süre içerisinde ortaya çıkmış ve yalnızca erken döneme ait kısımları asli Kuran içeriğini yansıtmaktadır.
San'a'da bulunan ve islamiyetin yayılışının ilk dönemlerine tarihlenen kuran buluntuları, Kuran'ın tarihi yönünde çeşitli sorular ortaya çıkardı. Batı'da başta Gerd-Rüdiger Puin olmak üzere Ibn Warraq, Karl-Heinz Ohlig ve Yehuda Nevo gibi biliminsanları Kuran'ın çeşitli farklı kaynakların bir araya gelmesi ile ortaya çıkan bir kitap olduğu fikrini desteklemektedirler. Takma adı ile makaleler yayınlayan ve gerçekte kim olduğu bilinmeyen Christoph Luxenberg isimli islam araştırmacısı da Kuran'ın kökeni yönünde çeşitli farklı tezler ortaya koymaktadır.
Takma ad kullanarak yazan bir diğer yazar Norbert G. Pressburg Kuran tefsirinde tarihsel eleştirel metodun yerleşmesine katkı sağlamak için yazdığı eseri (Good Bye Mohammed) içerisinde Karl-Heinz Ohlig'in çalışmaları hakkında da bilgi vermektedir. Christoph Luxenberg tarafından 2002 yılında yayınlanan ancak oldukça tartışmalı olan eser Die syro-aramäische Leseart des Koran (Kuran'ın Süryo-Arami okuması) Kuran metninin kökenini sorgulamakta ve bunu yaparken de filolojik bir yaklaşım takip etmektedir.
Literatür > Türkçe Literatür

Mustafa Öztürk, Hadiye Ünsal, Kur'an Tarihi, Ankara Okulu Yayınları (Ankara 2016).
Muhammed Mustafa el-A'zami, Kur'an Tarihi, İz Yayıncılık, 2018 (Çevirmen: Ömer Türker-Fatih Serenli)
Literatür > Yabancı Literatür

Gotthelf Bergsträsser: Plan eines „Apparatus Criticus“ zum Koran. Verlag der Akademie der Wissenschaften, München 1930.
John Burton: The collection of the Qur'ân. Cambridge University Press, Cambridge 1977, ISBN 0-521-21439-4.
Markus Groß, Karl-Heinz Ohlig (Hrsg.): Die Entstehung einer Weltreligion III - Die heilige Stadt Mekka - eine literarische Fiktion. INARAH - Schriften zur frühen Islamgeschichte und zum Koran. Band 7. Verlag Hans Schiler; Berlin, Tübingen 2014.
Etan Kohlberg und Mohammad Ali Amir-Moezzi: Revelation and Falsification: The /Kitab al-Qira'at/ of Ahmad b. Muhammad al-Sayyari. Kritische Ausgabe mit Einführung und Anmerkungen. Brill, Texts and Studies on the Qur'an, Leiden and Boston 2009. 363 S. (Englisch) + 201 S. (Arabisch).Online-Teilansicht
Angelika Neuwirth: Der Koran als Text der Spätantike. Ein europäischer Zugang. Verlag der Weltreligionen, Frankfurt/M. 2010, ISBN 978-3-458-71026-4.
Theodor Nöldeke: Geschichte des Qorans. Mit einem literarhistorischen Anhang über die muhammedanischen Quellen und die neuere christliche Forschung. Neuausg. Dietrich, Leipzig 1909/38
Über den Ursprung des Qorans. 1909.
Die Sammlung des Qorans. 1919.
Die Geschichte des Korantexts. 1938.
Otto Pretzl: Die Fortführung des „Apparatus Criticus“ zum Koran. Verlad der Akademie der Wissenschaften, München 1934.
Gerd-Rüdiger Puin: Observations on Early Qur'an Manuscripts in San'a'. In: Stefan Wild (Hrsg.): The Qur'an as Text. A Symposium. Brill, Leiden 1996, S. 107-111. ISSN 0169-8729.
Nicolai Sinai: "The Qur'an as process" in Angelika Neuwirth, Nicolai Sinai, Michael Marx (Hrg.): The Qur'ān in Context. Historical and Literary Investigations into the Qur'ānic Milieu. Leiden 2011. S. 407-439.
William Montgomery Watt (Bearb.): Bell's Introduction to the Qur'an (Islamic Surveys; 8). University Press, Edinburgh 2005, S. 40-56, ISBN 0-7486-0597-5 (Nachdr. d. Ausg, Edinburgh 1970).
Abdullah bin Zübeyr'in adına Darabjird'de basılmış Sasani tarzı gümüş dirhem, Hüsrev resmi, Hilal/yıldız, kenarda bismillah ve Zerdüş ateşi (diğer yüz). Emevilere karşı, Mekke'de ayaklandığı ifade edilen İbni Zübeyri başka bir coğrafya ve kültürle ilişkilendiriyor.
Geleneksel kültürde Muhammed'in ilk vahyi olan Alak Suresi, Kur'an düzenlemelerinde 96. sıraya konmuş, güncel yazı stiliyle
Sana'a el yazması, Üst katman, Bakara suresinin 265-271. ayetleridir.
Ağa (ünvan)

Yeniçeri Ağası
Ağa, ayrıca Aga (Osmanlı Türkçesi :آغا āghā "bey, usta, üstad"), Osmanlı İmparatorluğu’ndaki bazı sivil veya askeri görevlilerin adından sonra kullanılan Türkçe kökenli bir “sivil” ya da “askeri“ ünvandır. İtibarlı yöneticilere, birçok kuruluşun başındaki amirlere, yörelerin idaresini ellerine almış kimselere verilen bir ünvan. Aynı zamanda bazı mahkeme görevlilerine ağa ünvanı verildi.
Ağalar, Osmanlı İmparatorluğu'nda çok önemli bir sosyal statüye sahipti. Ağalar, diğer imparatorluk halkının üstünde sayılırdı ve imparatorluk halkının diğer üyeleri tarafından özel saygının gösterilmesini isterlerdi. Ayrıca, ağaların çoğu zengin ve güçlü ailelerden gelirdi. Günümüzde de halk arasında ağa gücünü zenginlikten alan kişilere veya bazen de geniş topraklara sahip veya aşiret lideri durumunda olan kişilere ağa denir. Başlıca bir reisten ve reisin yardımcılarından oluşan aile topluluğu genellikle diğer aşiretlere karşı kendi bölgelerini koruma adına oluşmuştur. Aşiret reislerine ağa diye hitap edilir. Aşiretin lideri, ya da ağası genellikle aşiret mensupları arasından seçilen güçlü ve saygın bir kişi tarafından yönetilir. Aşiret ağası, aşiretin tarihinde ve kültüründe önemli bir role sahiptir. Aşiret içindeki anlaşmazlıkların çözümünde, aşiretin savunmasında ve diğer aşiretlerle olan ilişkilerde liderin ağanın etkisi büyüktür. Ayrıca ağa ya da lider, aşiretin geleneksel değerlerini koruma ve gelecek nesillere aktarma gibi sorumlulukları da üstlenir. Günümüz Türkiye'sinde aşiretler ve ağalık sistemi genellikle ülkenin Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerinde varlıklarını sürdürmektedir.
Köken

Ağa kelimesi Türkçe kökenlidir, Türkçede kullanılan kelime ise "ağabey" anlamına gelen Eski Türkçe akadan gelmektedir. Moğolca aqa veya aka kelimesinin eşdeğeridir. Moğolcada da aka/aga kelimesi, “büyük erkek kardeş” anlamına gelmektedir. Birçok kaynağa göre Eski Türkçede, “büyük erkek kardeş” anlamına gelen “eçi” kelimesini kullanılmaktaydı. Selçuklular devrinde “ağabey” şeklindeki asıl anlamından başka, büyük ve itibarlı yöneticilere; hükümdarların dahi eçi (içi) demekteydiler.
Moğollar, büyük erkek kardeşlerine aka, küçük erkek kardeşlerine de ini diye hitap ediyorlardı. İni, Orhon yazıtlarında geçer ve Bilge Kağan, Kül Tigin’den daima “İnim Köl Tigin” diye söz eder. Buna göre Moğollar’ın ini sözünü Türkler’den aldıkları belirtilmektedir. Fakat ini sözünü alırken eçiyi almamışlardır. Cengiz Han hanedanlığı arasında, Moğol devrinde aka ve ini sık sık kullanılırdı. Bununla hânedan mensupları arasında küçüklerin büyüklere itaati dile getirilir ve birlik şuurunun yaşatılmasına çalışılırdı. Çağatay, Özbek ve diğer kavimlerin dilinde aka ve daha ziyade onun sadalı şekli ile ağa, kolayca eçi veya içinin yerini almıştır. Anadolu’da ise aka, daha 13. yüzyıldan itibaren ağa şeklinde yazılmış ve başlangıçta şeref ünvanı olarak kullanılmıştır. Nitekim Sultan Veled, Anadolu’daki Moğol valilerinden Samagar Noyan için yazdığı manzumede ondan “Samagar Ağa” diye söz eder. 15. yüzyılın birinci yarısında da ağanın Moğol beyleri arasında ünvan olarak kullanıldığı görülmektedir. Anadolu'da bu ünvanı taşıyanların en ünlüleri de yine Moğol asıllı idiler. XIV ve XV. yüzyıllarda kardeşler arasındaki yaş durumu ulu karındaş ve kiçi karındaş kelimeleriyle ifade edilmiştir.
Diğer kullanımlar

"Ağa" günümüzde erkekler için Farsça bir onursal ünvan olarak kullanılıyor ve İngilizce "Bay" kelimesinin eşdeğeridir. Kadınlar için karşılık gelen onursal terim hanımdır.
Kıbrıs milliyetçiliği

Kıbrıs bayrağı
Kıbrıs milliyetçiliği veya Kıbrısçılık, Kıbrıs'ın milliyetçiliklerinden birini ifade eder. Ortak kültürlerini, miraslarını, geleneklerini ve ekonomik, politik ve sosyal haklarını vurgulayarak, Kıbrıslı Rumlar ve Kıbrıslı Türklerin ortak kimliği üzerine odaklanmaktadır.
Kıbrıslılar Birliği bu görüşe sahip bir kuruluştur.
Wassenaar Düzenlemesi

Wassenaar Düzenlemesi'ne katılan devletler haritası
Wassenaar Düzenlemesi, Konvansiyonel Silahlar ve İkili Kullanım Eşyaları ve Teknolojileri için İhracat Kontrolleri 12 Temmuz 1996 tarihinde, Wassenaar, Hollanda yakınlarında kurulan bir çok taraflı ihracat kontrol rejimidir. Wassenaar Düzenlemesi belgesine göre, bu anlaşma "konvansiyonel silahların ve ikili kullanıma uygun malların ve teknolojilerin transferlerinde şeffaflık ve daha fazla sorumluluk geliştirerek bölgesel ve uluslararası güvenlik ve istikrara katkıda bulunmak için kurulmuştur. Katılımcı devletler, bu maddelerin transferlerinin bu hedefleri zayıflatan askeri kabiliyetlerin gelişimine veya güçlendirilmesine katkıda bulunmadığından ve bu kabiliyetleri desteklemek için yönlendirilmediğinden emin olmak için ulusal politikaları aracılığıyla çalışmaktadır".
Soğuk Savaş dönemi Çok Taraflı İhracat Kontrol Komitesinin (CoCom) halefidir. Wassenaar Düzenlemesi, CoCom'dan çok daha az katı bir yapıdadır ve esasen ulusal ihracat kontrol rejimlerinin şeffaflığına odaklanmaktadır; bireysel üyelere örgütsel kararlarda vetolar vermemektedir. Anlaşmayı yöneten bir Sekretarya Viyana, Avusturya'da bulunmaktadır. Ancak, CoCom gibi, bu da bir antlaşma değildir ve bu nedenle yasal olarak bağlayıcı değildir.
Her altı ayda bir, üye ülkeler, sekiz geniş silah kategorisi altında yer alan konvansiyonel silahların Wassenaar üyesi olmayan ülkelere teslimatları hakkında bilgi alışverişinde bulunmaktadır: savaş tankları, zırhlı muharebe araçları, büyük kalibreli toplar, askeri uçaklar, askeri helikopterler, savaş gemileri, füzeler veya füze sistemleri ve küçük silahlar ve hafif silahlar.
Kapsamında 42 katılımcı devlet bulunmaktadır; bunlar arasında birçok eski Comecon (Varşova Paktı) ülkesi, Rusya da bulunmaktadır.
Kontrol Listeleri

Anlaşmanın ana hatları, "Kılavuzlar ve Prosedürler, İlk Unsurlar" başlıklı bir belgede belirtilmiştir. kısıtlı teknolojiler listesi iki bölüme ayrılmıştır: "İkili Kullanım Eşyaları ve Teknolojileri Listesi" (diğer adıyla Temel Liste) ve "Mühimmat Listesi". Temel Liste, artan seviyedeki sofistike düzeylere dayanan on kategori içerir:
Kategori 1 – Özel Malzemeler ve İlgili Ekipman
Kategori 2 – Malzeme İşleme
Kategori 3 – Elektronik
Kategori 4 – Bilgisayarlar
Kategori 5 – Bölüm 1 – Telekomünikasyon
Kategori 5 – Bölüm 2 – Bilgi Güvenliği
Kategori 6 – Algılayıcılar ve Lazerler
Kategori 7 – Navigasyon ve Havacılık
Kategori 8 – Denizcilik
Kategori 9 – Havacılık ve İtici
Temel Liste, "Hassas" ve "Çok Hassas" olmak üzere iki alt bölüm içerir. Çok Hassas Liste'de yer alan maddeler arasında gizlilik teknolojisi için kullanılan malzemeler de bulunmaktadır; yani, denizaltı tespiti, gelişmiş radar ve jet motoru teknolojileri için kullanılabilecek ekipmanlar.
Her bir kategorinin içinde, 5 tür kontrol edilen madde bulunmaktadır. Bunlar yaklaşık olarak aşağıdaki gibidir:
A – Fiziksel mallar ve bileşenler
B – Malların üretimi için tesis, test ekipmanları vb.
C – Malların oluşturulabileceği tipik malzemeler
D – Malların geliştirilmesi, üretimi veya kullanımı için tipik olarak kullanılan yazılım
E – Malların geliştirilmesi, üretimi veya kullanımı için tipik olarak kullanılan teknoloji
Maddelerin B, C, D ve E türleri genellikle A türü maddelere atıfta bulunmaktadır, ancak belirli bir malın belirtilmediği durumlar da vardır.
Wassenaar Düzenlemesi Listesi kategorileri genellikle işlenir ve diğer kaynaklarla birleştirilir; örneğin, Kategori 5.A.2, ABD ECCN 5A002 ve AB kontrol sınıflaması 5A002 ile eşleşmektedir.
Mühimmat Listesi, etiketlenmemiş 22 kategoriden oluşmaktadır.
Bir maddenin listelere alınabilmesi için, üye devletler aşağıdaki kriterleri dikkate almalıdır:
Katılımcı devletler dışındaki yabancı bulunabilirlik
Malların ihracatını etkin bir şekilde kontrol etme yeteneği
Maddelerin net ve nesnel bir tanımını yapma yeteneği
Avustralya Grubu, Nükleer Tedarikçiler Grubu veya Füze Teknolojisi Kontrol Rejimi gibi başka bir çok taraflı ihracat kontrol rejimi tarafından kontrol edilmesi
Üye Olma Gereksinimleri

Üyelik için devletlerin aşağıdaki gereklilikleri karşılaması gerekmektedir:
Silah veya hassas endüstriyel ekipman üreticisi veya ihracatçısı olmak
Yayılmayı önleme politikalarını ve uygun ulusal politikaları sürdürmek, bunlar arasında:
Nükleer Tedarikçiler Grubu, Füze Teknolojisi Kontrol Rejimi ve Avustralya Grubu gibi (uygun olduğu yerlerde) yayılmayı önleme politikaları
Nükleer Silahların Yayılmasını Önleme Anlaşması, Biyolojik Silahlar Sözleşmesi, Kimyasal Silahlar Sözleşmesi ve uygun yerlerde START I (lisbon protokolü de dahil) gibi uluslararası anlaşmalara uyum sağlamak
Tam etkili ihracat kontrol sistemlerini sürdürmek
Anlaşma, belirlenen kriterleri karşılayan potansiyel katılımcılara global ve ayrımcı olmayan bir şekilde açıktır. Yeni üyelerin kabulü, tüm üyelerin konsensüsü ile gereklidir.
Hindistan, 7 Aralık 2017 tarihinde 42. katılımcı devlet olarak katıldı. "Wassenaar Düzenlemesi katılımcı devletleri, Hindistan'ın kabulü için gerekli prosedürel düzenlemelerin tamamlanmasının hemen ardından, Düzenleme'nin 42. katılımcı devleti olarak kabul edilmesi konusunda uzlaşmaya vardı" şeklinde bir açıklamada bulundu. Hindistan'ın başvurusu Rusya, Amerika Birleşik Devletleri, Fransa ve Almanya tarafından desteklenmiştir.
2013 Değişiklikleri

Aralık 2013'te, ihraç kısıtlaması olan teknolojiler listesi, internet tabanlı gözetim sistemlerini de kapsayacak şekilde değiştirildi. İhracat kontrol rejimine dahil edilen yeni teknolojiler arasında, bir bilgisayar veya ağın koruyucu önlemlerini aşmak amacıyla tasarlanmış "sızma yazılımları" ve internet protokolü bilgisayar ve ağ gözetimi sistemleri bulunmaktadır.
Değişikliklerin amacı, Batılı teknoloji şirketlerinin insan hakları ihlallerini kötüye kullanan hükûmetlere gözetim teknolojisi satmalarını önlemektir. Ancak, bazı teknoloji şirketleri, kontrollerin kapsamının çok geniş olabileceğinden ve güvenlik araştırmacılarının güvenlik açıklarını tanımlama ve düzeltme yeteneklerini sınırlayabileceğinden endişe duymaktadır. Google ve Facebook, bu anlaşmanın, penetrasyon testi gibi etkinliklere ve tehditler hakkında bilgi paylaşımına ve hata ödül programlarına getireceği kısıtlamaları eleştirmiştir. Bu kısıtlamaların, katılımcı ülkelerin bilgisayar güvenliğini zayıflatacağını ve katılmayan ülkelerden gelen tehditleri azaltmada pek bir etkisinin olmayacağını savunmuşlardır.
Kuantum Teknolojileri

Mayıs 2024'te, Kanada, 34 qubit'ten fazla ve belirli bir kontrol edilen NOT kapısı eşik teoremi hata oranının altında bulunan kuantum bilgisayarlarının satışı için İhracat kısıtlaması getirdi; ayrıca daha fazla qubit ve daha yüksek hata oranına sahip kuantum bilgisayarları için de kısıtlamalar getirildi. Bu kısıtlamalar hızla Birleşik Krallık, Fransa, İspanya ve Hollanda'da da uygulanmıştır. Bu eylemlerle ilgili çok az açıklama yapılmıştır, ancak hepsi Wassenaar devletleridir ve kısıtlamaların ulusal güvenlik endişeleri ile ilişkili olduğu, muhtemelen kuantum kriptografi veya rekabetten korunma ile ilgili olduğu düşünülmektedir.
Üyelik

Aralık 2017 itibarıyla katılan 42 devlet şunlardır:
Arjantin
Avustralya
Avusturya
Belçika
Bulgaristan
Çek Cumhuriyeti
Danimarka
Estonya
Finlandiya
Fransa
Almanya
Güney Afrika
Güney Kore
Hindistan
Hırvatistan
İtalya
İrlanda
Japonya
Letonya
Litvanya
Lüksemburg
Malta
Meksika
Hollanda
Yeni Zelanda
Norveç
Polonya
Portekiz
Romanya
Rusya
Slovakya
Slovenya
İspanya
İsveç
İsviçre
Türkiye
Ukrayna
Birleşik Krallık
Amerika Birleşik Devletleri
– Avrupa Birliği üyesi devlet.  – NATO üyesi.