stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kosova Demokratik Türk Partisi
Siyasi İlkeler

Kosova Demokratik Türk Partisi (KDTP), çağdaş demokrasi ilkeleri ve milli değerlerimizi harmanlayarak; adil, tarafsız ve şeffaf bir yönetim anlayışı ile Kosova Türkleri'nin tek siyasi çatısı olarak Kosova siyasi sahnesindeki etkin konumu ile Kosova Türk Halkının temsilcisidir.
Partinin teşkilatlanması ve yönetilmesi doğrultusunda üstlenilen misyon; çağdaş demokrasiye uygun, çoğulcu ve katılımcı temsiliyeti tesis etmek, toplumun temsil edilemediği çevrelerde temsiliyetini sağlamak, toplumun her kesimine yönelik kapsayıcı yönetim anlayışı ile siyasi olarak yeniden yapılanmaya gitmek, parti-halk ilişkilerinde sağlam bir zemin oluşturmak, şubeler arası koordinasyonu güçlendirmek; tüm bölge şubelerinin aktif olarak faaliyetlerini gerçekleştirebilmelerini sağlamak; açılımcı ve fikri hür bir ortam yaratarak, sağlam bir birliktelik tesis edebilmektir.
Kosova'nın, ülkesi ve milletiyle bölünmezliğini, birlik ve bütünlüğünü, hak ve menfaatlerini korumak, yüce Türk milletinin milli ve manevi değerleri ile tarihi ve kültürel zenginliklerine sahip çıkmak; inançlı, yüksek ahlaklı ve çağın gerektirdiği niteliklere sahip nesiller yetiştirmek; hak ve adaleti, huzur ve güveni her alanda hâkim kılmak, Kosova'nın müreffeh ve onurlu geleceğini inşa edilmesinde söz sahibi olmasını sağlamak, halka karşı üstlenilen sorumluluklar arasındadır.
Parti; organları, kurulları, kadın ve gençlik kolları ile çalışma gruplayla, sağlam ve çağdaş bir teşkilatlanma yapısına sahip, temsil ettiği toplumun ekonomik, sağlık, eğitim, dini ve kültürel alanlardaki ihtiyaç ve sorunlarını doğru tespit edip, etkili ve işlevsel politikalar üreten, çözüm odaklı bir parti olma hedefi bulunmaktadır.
Geçmiş başarılarılardan ilham alarak, tecrübe ve gençlerin enerjisini bileştiren, inançlı, kararlı, dinamik, sorumluluk sahibi, herkesi kucaklayan bir anlayışla, parti üyeleriyle ve vatandaşların desteği ile başarıya ulaşmayı amaçlayan bir ilkeyle hareket etmektedir.
Parti, bu güne dek kurulan tüm hükûmetlerde kilit rollerde yer almış; parlamento grupları ve çalışma gruplarında etkin görevler üstlenerek, demokratik ve yasal alanda Kosova'nın gelişimine ciddi katkılar sunmaktadır.
Şubeler

Kosova Demokratik Türk Partisi'nin Kosova çapında yedi şubesi vardır. Bu şube merkezleri şunlardır: Prizren, Mamuşa, Priştine, Gilan, Vıçıtırın, Mitroviça ve Yanova.
Darıveren, Acıpayam

| Darıveren |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 37°16′30″N 29°27′43″E﻿ / ﻿37.2751°K 29.4619°D﻿ / 37.2751; 29.4619
Ülke:  Türkiye
İl: Denizli
İlçe: Acıpayam
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: (+90) 258
İl plaka kodu: 20
Posta kodu: 20800
Darıveren, Denizli'nin Acıpayam ilçesine bağlı bir mahalle.
Petros Protopapadakis

| Petros Protopapadakis  Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης |
| --- | --- |

Yunanistan Başbakanı
Görev süresi 9 Mayıs 1922 - 28 Ağustos 1922
Hükümdar: I. Konstantin
Yerine geldiği: Nikolaos Stratos
Yerine gelen: Nikolaos Triantafillakos
Kişisel bilgiler
Doğum: 31 Aralık 1859(1859-12-31)
Ölüm: 28 Kasım 1922 (62 yaşında) Atina, Yunanistan
Partisi: Halk Partisi (Yunanistan)
Petros Protopapadakis (Yunanca: Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, d. 1859 - ö. 28 Kasım 1922), Yunan siyasetçi, Mayıs-Eylül 1922 arasında Yunanistan başbakanı.
Hayatı

Nakşa'da dünyaya geldi. Fransa'da matematik ve mühendislik eğitimi gördü. 1902'de muhafazakar eğilimli Milliyetçi Parti'den Yunan Parlamentosu'na seçildi. Daha sonra Halk Partisi'ne katıldı ve Ekonomi Bakanı olarak görev yaptı. 1921-22 arasında Dimitrios Gunaris hükûmetinde Adalet Bakanlığını yürüttü.
1922'de Türk Kurtuluş Savaşı sırasında, Gunaris hükûmetinin güvensizlik oylamasıyla düşmesi üzerine Protopapadakis'ten Kral Konstantin tarafından bir hükûmet kurması istendi. Görevi kabul ederek hükûmeti kuran Protopapadakis'in kabinesinde Gunaris de Adalet Bakanı oldu.
Türk güçlerinin zaferiyle sonuçlanan Büyük Taarruz'un ardından Protopapadakis görevinden istifa etti (28 Ağustos 1922). Yenilginin aradından Anadolu'dan kaçarak Ege Adaları'na çekilen Yunan birliklerin komutanlarından olan Albay Nikolaos Plastiras, Albay Stilianos Gonatas ve Deniz Yüzbaşısı Fokas tarafından bir ihtilal komitesi kurulurken, adalardan başlayan ihtilal hareketi (11 Eylül 1922 Devrimi) Atina'yı etkisi altına aldı. İhtilalci subayların istekleri doğrultusunda, 26 Eylül 1922'de Parlamento dağıldı, Kral Konstantin ise veliahdı olan oğlu II. Georgios lehine 27 Eylül'de tahtından feragat etmek zorunda kaldı.
Yeni yönetim halkı yatıştırmak için hezimetin suçlularını mahkemeye çıkarma kararı verdi. Altılar davası olarak bilinen mahkeme sonucunda, 1920-1922 yılları arasındaki gelişmelerde önemli rol oynayan 6 üst düzey yetkili (Protopapadakis ile birlikte eski başbakanlardan  Dimitrios Gunaris ve Nikolaos Stratos, Gunaris ve Protopapadakis hükûmetlerinin Dışişleri Bakanı Georgias Baltatsis, General Georgios Hacıanestis ve Harbiye Bakanı Nikolaos Theotokis) vatana ihanet suçundan  idama, eski Ulaştırma Bakanı Xenophon Stradigos ve Tümamiral Michael Goudas da müebbet hapis cezasına çarptırıldı. Kararların açıklanmasından kısa süre sonra cezalar infaz edildi.
2010 yılında Yunanistan Yüksek Mahkemesi, Protopapadakis'in torunu Mihalis Protopapadakis'in, 2008 yılında yaptığı başvuruyu sonuca bağlayarak altı kişinin beraatına karar verdi.
Hırvatistan'daki Romanlar

| --- | --- |

 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
16,675 (2011 sayımı)


Hırvatistan'da 600 yıldan fazla bir süredir Romanlar yaşamaktadır ve çoğunluğu ülkenin kuzey bölgesine yerleşmiştir.
Hırvatistan'daki roman mültecilerin kaynağı olarak Bosna-Hersek'teki etnik çatışmalar gösterilmektedir.
Tarih > Köken

Roman halkı ilk olarak Kuzey Hindistan'dan, muhtemelen birer Hindistan eyaleti olan Racastan ve Pencap'tan geldi.
2012'de bir araştırmadaki genetik bulgular, Romanların Kuzeybatı Hindistan'dan gruplar halinde Hırvatistan'a göç ettiklerini ortaya koydu.
Şubat 2016'daki Uluslararası Roman Konferansı'nda Hindistan Dışişleri Bakanı Roman topluluğunun Hindistan'ın çocukları olduğunu belirtti. Konferans, Hindistan hükûmetinin 30 ülkeye yayılmış olan Romanların Hint diasporasının bir parçası olarak tanıması tavsiyesiyle sona erdi.
Tarih > Hırvatistan'a Göç

Hırvatistan'da 14. yüzyıldan beri çeşitli Roman grupları yaşamaktadır. Romanlara ilişkin ilk atıflara ise 1362'de Ragusa Cumhuriyeti'ndeki bazı ticari kayıtlarda rastlanır. On yıl sonraki bir kayıtta Romanların Zagreb'de tüccar, terzi ve kasaplık gibi mesleklerle iştigal ettikleri bildirilir.
Tarih > II. Dünya Savaşı

II. Dünya Savaşı sırasında Bağımsız Hırvatistan Devleti'nde yaklaşık 20.000 ila 30.000 arasındaki Hırvat Roman, Ustaşa'da polis memurları tarafından katledildi.
Nüfus

2011 Hırvatistan nüfus sayımına göre ülkede 16.675 Roman vardır. 2001 sayımlarında ülkedeki Roman nüfusunun yarısından fazlasının Međimurje ve Zagreb'de yaşadıkları belirlenmiştir.
Ayrıca 2011 nüfus sayımında ülkedeki Romanların %49.77'sinin Katolik, %30.22'sinin Müslüman, %14.02'sinin ise Doğu Ortodoks Kilisesi'ne bağlı olduğu belirlenmiştir.
Dil

Hırvatistan'daki Roman halkının çoğunluğu, Romen dilinin Boyaş lehçesini konuşur. Hırvatistan'daki Roman halkının yaklaşık yüzde 80'inin bu dili konuştuğu tahmin edilmektedir. Ayrıca günümüzde Hindistan'ından gelen Roman dili ve Arnavutça dilini konuşan küçük gruplar da vardır.
2011 Hırvat nüfus sayımına göre ülkedeki Romanların dağılım bölgeleri
Gedikli, Acıpayam

| Gedikli |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 37°26′26″N 29°23′46″E﻿ / ﻿37.44053135°K 29.39624357°D﻿ / 37.44053135; 29.39624357
Ülke:  Türkiye
İl: Denizli
İlçe: Acıpayam
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: (+90) 258
İl plaka kodu: 20
Posta kodu: 20800
Gedikli, Denizli'nin Acıpayam ilçesine bağlı bir mahalle.
Karahüyük, Acıpayam

| Karahüyük |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 37°30′28″N 29°24′11″E﻿ / ﻿37.5078°K 29.4031°D﻿ / 37.5078; 29.4031
Ülke:  Türkiye
İl: Denizli
İlçe: Acıpayam
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: (+90) 258
İl plaka kodu: 20
Posta kodu: 20800
Karahüyük, Denizli'nin Acıpayam ilçesine bağlı bir mahalle.
Bedrettin Camii

| --- | --- |

Genel bilgiler
Durum: İbadete açık
Konum: Bedrettin, Beyoğlu, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°01′44″K 28°58′13″D﻿ / ﻿41.02889°K 28.97028°D﻿ / 41.02889; 28.97028
Teknik ayrıntılar
Minare sayısı: 1

Harita

Bedrettin Camii, İstanbul ili Beyoğlu ilçesi Bedrettin mahallesinde bulunan Osmanlı dönemi camidir. Kesin inşa tarihi bilinmemektedir. Kitabesine göre 19. yüzyılda tamirat görmüştür.
Yunus Bey Camii

| --- | --- |
Yunus Bey Camii
Genel bilgiler
Mimari tarz: Osmanlı İslam
Konum: Gümülcine, Yunanistan
Koordinatlar: 41°07′28″K 25°23′35″D﻿ / ﻿41.12444°K 25.39306°D﻿ / 41.12444; 25.39306
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Taş

Harita

Yunus Bey Camii (Yunanca: Τέμενος Γιούνους Μπέη, romanize: Temenos Yunus Bey), Yunanistan'ın Gümülcine kentinde bulunan eski bir camidir. Cami, Osmanlı döneminde inşa edilmiş olup günümüze büyük bir kısmı yıkılmıştır.
Eski cami, şimdi Gümülcine'nin Nea Mosinupoli semtinde inşa edildi. Poşpoş Tekkesi'nin 50 metre doğusunda yer almaktadır. Osmanlı'nın Trakya'yı fethinden sonra inşa edilmiş, ancak Yunus Bey'in tam olarak ne zaman inşa ettirdiği bilinmemektedir. Günümüzde sadece dört dış duvarı ve bir kapısı ayaktadır. Caminin çatısı ve tüm iç duvarları çökmüştür. İç mekan artık yerel çocuklar tarafından oyun alanı olarak kullanılmaktadır.
Gümülcine Belediyesi'nin kamulaştırma planlarına göre Yunus Bey'e ait arsanın tahmini 41,25 m²'si kamulaştırılması planlanmaktadır. Bu, 1993 yılında çizilen ve birkaç başka cami ve mescidi içeren Gümülcine şehir planlarına dayanmaktadır.
Molla Hüsrev Camii (Küçükmustafapaşa)

| --- | --- |
Cami dış görünümü (Ağustos, 2023)
Genel bilgiler
Durum: İbadete açık
Konum: Yavuz Sultan Selim, Fatih, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°01′35″K 28°57′21″D﻿ / ﻿41.02639°K 28.95583°D﻿ / 41.02639; 28.95583
Tamamlanma:  Hicrî 870 Miladi 1465
Teknik ayrıntılar
Minare sayısı: 1

Harita

Molla Hüsrev Camii, İstanbul'un Fatih ilçesi, Küçükmustafapaşa semtinde, Molla Hüsrev tarafından yaptırılan cami. Vakfiyesine göre inşa tarihi 1465'tir. Zamanla yıkılmış ve 19. yüzyılda yeniden yapılmıştır. Bu sebeple özgün mimari özelliklerini taşımamaktadır. İki katlı olup alt katında ticari amaçlı kullanılan dükkanlar yer alır.
II. Mehmed döneminde şeyhülislam görevinde bulunan Molla Hüsrev'in İstanbul'daki üç camisinden biridir.
Kuyucak, Acıpayam

| Kuyucak |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 37°33′36″N 29°23′39″E﻿ / ﻿37.56°K 29.3942°D﻿ / 37.56; 29.3942
Ülke:  Türkiye
İl: Denizli
İlçe: Acıpayam
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: (+90) 258
İl plaka kodu: 20
Posta kodu: 20800
Kuyucak, Denizli'nin Acıpayam ilçesine bağlı bir mahalle.
Ali Kethüda Camii (Sarıyer)

| --- | --- |

Genel bilgiler
Konum: Sarıyer, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°10′09″K 29°03′28″D﻿ / ﻿41.16917°K 29.05778°D﻿ / 41.16917; 29.05778
Tamamlanma: 1690

Harita

Ali Kethüda Camii, İstanbul'da, Sarıyer'de Yeni Mahalle Caddesi üzerinde bulunan cami.
1690'da Sultan II. Mustafa döneminde Sadrazam Kethüdası Ali Efendi tarafından inşa ettirilmiş, Sadrazam Nevşehirli Damat İbrahim Paşa'nın kethüdası Maktul Mehmet Ağa tarafından 1720'de tamir ettirilen camiye bir minare eklenmiştir. 2020-22 yılları arasında restore edildi.
Yukarıselimli, Hekimhan

| Yukarıselimli |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Malatya ilinin Türkiye'deki konumu
YukarıselimliYukarıselimli'nin Malatya'daki konumu
Koordinatlar: 38°45′06″N 37°46′40″E﻿ / ﻿38.7517°K 37.7778°D﻿ / 38.7517; 37.7778
Ülke:  Türkiye
İl: Malatya
İlçe: Hekimhan
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 239
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 422
İl plaka kodu: 44
Posta kodu: 44400
Yukarıselimli, Malatya ilinin Hekimhan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Yukarıselimli; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 239 |  |
| 2018 | 324 |  |
| 2017 | 229 |  |
| 2016 | 240 |  |
| 2015 | 260 |  |
| 2014 | 286 |  |
| 2013 | 330 |  |
| 2012 | 339 |  |
| 2011 | 360 |  |
| 2010 | 383 |  |
| 2009 | 391 |  |
| 2008 | 395 |  |
| 2007 | 439 |  |
Yakantop

Yakan top oyuncuları
Yakantop, bir çocuk oyunudur. Bir takım oyunudur ve takımlar en az ikişer kişiden oluşur; ancak yeterli oyuncu olmadığında üç kişi arasında takımsız olarak da oynanabilir.
Oyun anında takımları atıcı takım ve kaçıcı takım olarak adlandırmak mümkündür.
Atıcı takımın elemanları, aralarında 15–25 m civarında bir mesafe olan iki çizgiye çekilir. Kaçıcılar bu iki çizginin tam ortasına yerleşir. Atıcıların amacı kaçıcı takım elemanlarını elle attıkları topla vurmaktır. Atıcılar yerden isterlerse de yukarıdan vurabilirler. Vurulan kişi oyun dışı kalır. Eğer atıcılar diğer takımın tüm elemanlarını vururlarsa kaçıcı olurlar ve oyun yeniden başlar. Atıcı takıma bir puan yazılır. Atıcıların attığı top kaçıcılar tarafından tutulursa kaçıcılar bir puan kazanır veya bazı varyantlarında vurulan bir elemanları oyuna geri döner.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  NDL: 00577431
Osmanlı-Safevî Savaşı (1578-1590)

| g t Osmanlı-İran Savaşları |
| --- | --- |
 Osmanlı-Safevî Savaşları Çaldıran  1515-1517  1532-1555 1533-1536  1548-1549  1554-1555  1578-1590  1603-1618  1623-1639  1701  1723-1727  1730-1732 Osmanlı-Afşar Savaşları 1732-1736  1742-1746 Sonraki çatışmalar 1774-1779  1821-1823  1906-1907  1914-1918 
| g t 1578-1590 Osmanlı-Safevî Savaşı |
| --- | --- |
 Çıldır  Tiflis-I  Koyungeçidi  I. Şamahı  II. Şamahı  Tiflis-II  III. Şamahı  Bakü  Revan  Meşaleler  Dizfûl  Büyüksu  Alvar  Tebriz-I  Şenbigazan  Mayan  Tebriz-II  Camasâb  Gence  Ferhat Paşa ayrıca bkz.: İran-Osmanlı savaşları 
1578-1590 Osmanlı-Safevî Savaşı, Osmanlı İmparatorluğu ile Safevî Devleti arasında tüm Kafkaslar ile Güney Azerbaycan'da cereyan eden ve Osmanlıların zaferiyle sonuçlanan savaş.
Osmanlı padişahı III. Murat'ın (1574-1595) saltanatının ilk yıllarında Şah Tahmasb'ın ölümü (1576) sonrasında İran tahtında meydana gelen karışıklıklar Osmanlı-Safevî sınırında ihlallere ve çatışmalara yol açtı. 1578 yılında başlayan savaşta Osmanlı orduları Hazar Denizi'ne ulaşırken, 1583'e kadar savaş Kafkaslar'da kilitlendi. Aynı yıl Özdemiroğlu Osman Paşa'nın Meşaleler zaferiyle Şirvan'da egemenliğini pekiştiren Osmanlılar cepheyi güneye doğru genişleterek 1585'te Tebriz'i, 1587'de Luristan'ı ve 1588'de Gence'yi ele geçirerek Safevîleri yenilgiye uğrattılar. 1590 yılında imzalanan Ferhat Paşa Antlaşması'yla Osmanlı İmparatorluğu doğuda en geniş sınırlarına ulaştı.
Savaş öncesi

İran'da Şah Tahmasb'ın ölmesiyle beraber onun oğlu İsmail, Safevi şahı olmuştur. Şah II. İsmail, Osmanlı Devleti ile Safeviler arasında imzalanmış olan 1555 Amasya Antlaşması'na riayet etmemiştir. Ayrıca bazı Osmanlı emirlerini kendi tarafına çekmiştir. Bu yüzden Osmanlı Devleti, Van Beylerbeyliği'ne emir vererek bölgede huzurun sağlanmasını istemiştir. İran'ın Luristan valisinin Osmanlı Devleti'ne sığınmasıyla ilişkiler iyice gerginleşmiştir.
Bu dönemde Safevi şahı II. İsmail'in zehirlenerek öldürülmesiyle beraber İran'da taht kavgaları başlamıştır. İran'daki karışıklıklardan faydalanılması gerektiğini belirten Van beylerbeyi, Safeviler'in zararlı faaliyetlerinin önlenmesi amacıyla bu devlete savaş ilan edilmesi gerektiğini belirtmiştir. Ayrıca Osmanlı Devleti'nin; Kafkasya'ya ulaşmak istemesi, İran'ı Kuzeyden de baskı altına almak ve Orta Asya Türk dünyasıyla bağlantı kurmak istemesi nedenleriyle Sultan III. Murad, 1578 yılında İran'daki Safevî Devleti'ne savaş ilan etmiştir. Sadrazam Sokullu Mehmed Paşa; bu savaşa engel olmak istemiştir çünkü İran'ın geniş bir coğrafya olduğu ve burada tutunmanın zor olduğunu, Safevîler'e karşı galip gelinse dahi Şiî İran halkının itaat altına alınamayacağını belirtmiştir. Buna rağmen Sokullu, padişah üzerindeki etkisinin azalmasından ve o dönem devlet idaresinde etkili olan Sinan Paşa ile Lala Mustafa Paşa'nın İran seferine başkomutan olmak istemesi nedeniyle bu savaşa engel olamamıştır. Sokullu'nun haklı olduğu sonradan da anlaşılmıştır. Nitekim III. Murad, kendisi ordunun başında sefere çıkacak kabiliyette olmadığından Lala Mustafa Paşa'yı, orduya serdar tayin etmiş ve savaş ilan etmiştir. Lala Mustafa Paşa, 5 Nisan 1578'de orduyla beraber Üsküdar'a geçmiştir. Aşkale'ye varınca da Karaman, Maraş, Erzurum ve Diyarbakır beylerbeylik kuvvetleriyle asıl orduyu birleştirmiştir.
Savaş > Osmanlı taarruzu (1578)

Ana madde: Çıldır Muharebesi
Osmanlı ordusu 1 Temmuz 1578'de Aşkale yakınlarındaki Cinis köyüne ordugâhını kurduktan sonra öncü birlikler ileri harekâtlarına başladı ve ilk çatışmalar başladı. Temmuz'un ilk günlerinde Kars Sancakbeyi Yusuf Bey Osmanlı sınırını aşan Safevîlerin Ahilkelek Sancakbeyi Mahmud Han'ın ordusunu Çıldırdüzü Muharebesi'nde mağlup etti. Daha güneyde ise Van Beylerbeyi Köse Hüsrev Paşa da Emîr Han'ın ordusunu bozguna uğrattı. Lala Mustafa Paşa ise büyük bir orduyla ilerleyen Tokmak Han'ın üzerine Özdemiroğlu Osman Paşa komutasında bir kolordu verdi. Bu kolordu 9 Ağustos 1578 tarihinde Çıldır Muharebesi'nde Safevî ordusunu büyük bir yenilgiye uğrattı (bu zafer Osmanlıların bu savaş sırasında kazandıkları seri başarıların başlangıcı oldu).
Bu muharebenin ardından bölgedeki Safevî direnci büyük oranda kırıldı ve Osmanlı ordusu herhangi bir direnişle karşılaşmadan Ahilkelek'i aldıktan sonra Gürcistan içinde ileri harekâtını sürdürerek 24 Ağustos 1578'de Safevîlere bağlı Gürcü Kartli Krallığı'nın başkenti Tiflis'e girdi. Bir haftalık dinlenme ve yeni ele geçirilen bu bölgenin idarî düzenlemelerinin yapılmasının ardından Osmanlı ordusu Eylül başında bir sonraki hedefi olan Şirvan'a doğru harekete geçti. Bu süreçte (Kartli Krallığı gibi Amasya Antlaşması uyarınca Safevî hakimiyetine bırakılmış olan) daha doğudaki Gürcü krallığı olan Kaheti de Osmanlılara tâbiyetini bildirdi ve Kaheti Kralı II. Aleksandre birlikleriyle Osmanlı ordusuna katıldı. Lala Mustafa Paşa Tifliskalesini tahkim ettikten sonra, 30 Ağustos'ta ordusunun başında harekete geçti. Kaheti Krallığı'nın sınırını da teşkil eden Kabur Nehri kıyısına gelindiğinde, Kaheti Kralı II. Aleksandre 1 Eylül günü Lala Mustafa Paşa'nın otağına geldi ve 5.000 askeriyle itaatini bildirdi. Askeri törenle karşılanan krala ülkesinin beylerbeyliği cizye karşılığı bağlandı.
Kral II. Aleksandre de Şirvan'a doğru ilerleyen Osmanlı ordusuna yol boyunca zahire ve erzak tedarik ederek Şirvan sınırını teşkil eden Kanık Nehrine kadar orduya refakat etti (8 Eylül). Ertesi gün ise Osmanlı ordusu Koyungeçidi Muharebesi'nde bu defa Türkmen Emir Han komutasındaki ikinci bir İran ordusunu mağlup etti. İranlıların kesin yenilgisiyle Osmanlıların önünde Şirvan'a kadar direnebilecek bir birlik kalmadı. Zaferden sonra Osmanlı ordusu ileri harekâtını sürdürürken, önden gönderilen birliklerin Şeki'yi fethettikleri haberi geldi. İori nehrini aşan Osmanlı ordusu 15 Eylül'de Ereş'e girdi ve burada bir kale inşa etti. Osmanlı ordusunun ana kısmı Ereş'te konaklarken, doğuya doğru ilerleyen bir Osmanlı kolordusu da önce Şamahı'yı, ardından ise Derbent'i ele geçirdi ve Dağıstan'a girerek Hazar Denizi'ne ulaştı. 16 Ekim'de ise Dağıstan'daki Kumuk Şamhalı Osmanlılara tâbi olduğunu bildirdi. Lala Mustafa Paşa ise Özdemiroğlu Osman Paşa'nın emrine birlikler vererek 12 Ekim'den itibaren kışlamak üzere Osmanlı ordusuyla birlikte Erzurum'a doğru çekilmeye başladı.
Savaş > Safevîlerin karşı saldırısı (1578-1579)

Ana maddeler: Aras Han Muharebesi, Şahoğlu Muharebesi ve Tiflis Kuşatması (1579)
Çok kısa bir süre içinde Çıldır ve Koyungeçidi Muharebesi muharebelerinde ağır mağlubiyetler alarak Gürcistan, Şirvan ve Dağıstan'ı kaybeden Safevîler ise süratle karşı taarruz hazırlıklarına başladılar. Nitekim, Osmanlı ordusunun kışlamak üzere çekilmesinden bir ay sonra Şamahı'yı hedef alan Safevî karşı saldırısı başladı. Aras Han komutasındaki Safevî ordusunun Şamahı'da konuşlanmış Osmanlı garnizonuna yönelik ilk taarruzu 9-11 Kasım 1578'de I. Şamahı Muharebesi'nde İranlıların bir kez daha ağır yenilgisiyle sonuçlandı. Bu muharebenin üçüncü gününde kuzeyden gelen Adil Giray komutasındaki 16.000 kişilik Kırım birliği zaferin Osmanlılarca kazanılmasını sağlarken, Kırım ordusunun ilk kez Osmanlı ordusuyla ortak bir harekât icra etmiş oldu.
Safevî Devleti, üçüncü ağır mağlubiyetine rağmen Şirvan ve Gürcistan'ı geri alma mücadelesinden vazgeçmedi. Aras Han'ın yenilgisinden kurtulan yaklaşık 10.000 asker Karabağ ve Gence bölgesinde saldırı hazırlığı yapan Mirza Hamza'nın yanına ulaştı. Gerek Şamahı'da mevzilenen Özdemiroğlu Osman Paşa gerek yağma akınına çıkmış Kırım kuvvetlerinin konumu hakkında bilgi toplayan Hamza Mirza, Safevîlerin o zamana kadar topladığı en büyük kuvvet olan 80.000 kişilik bir orduyla Şamahı'ya yürüdü ve 24 Kasım'da Şamahı'yı kuşattı. 24-26 Kasım'daki II. Şamahı Muharebesi'nde Özdemiroğlu Osman Paşa'nın 6-8.000 askeri 80.000 kişilik Safevî ordusuna direnirken, desteğe çağrılan Adil Giray'ın üzerine giden Safevî ordusuna yenilip esir düşmesi üzerine, Osman Paşa da üzerindeki baskının hafiflemesinden faydalanarak 27 Kasım'da Şamahı'yı tahliye etti ve 30 Kasım-7 Aralık arası Demirkapı'ya ulaştı. Demirkapı'daki erzak ve zahire kıtlığı nedeniyle, Osmanlı askerlerinin  bir bölümü Tabesaran ve Kaytak ülkelerinde kışladı.
Safevî ordusu ise Kırım birliğini yendikten sonra yeniden Şamahı üzerine yürüdüyse de, bu defa Van Beylerbeyi Koca Hüsrev Paşa'nın İran topraklarına girerek Tebriz'e ilerlemesi üzerine, İran Şahı tarafından Tebriz'e çağrıldı. Bunun sonucunda, Safevîler de Şirvan'ı tahliye ederken, Demirkapı'daki Osmanlı birliğinin üzerindeki İran baskısı kalktı.
Bununla birlikte, Safevîler Osmanlı ordusu 1579 ilkbaharında kışlaklarından çıkarak yeniden sefer düzeni almadan önce bu defa Tiflis'i kuşattılar (30 Mart). Ancak, gerek Solak Ferhadpaşazade Mehmed Paşa komutasındaki garnizonun dirençli savunması gerek Sokolluzade Hasan Paşa komutasındaki Osmanlı takviye birliğinin kaleye yaklaşması neticesinde yenilgi halinde geri çekildiler (1 Ağustos).
Savaş > Osmanlıların zaferleri (1583)

Ana maddeler: Meşaleler Muharebesi ve Dizfûl Muharebesi
1583 yılında ordu serdarlığına Ferhat Paşa getirilmiş ve 60.000 kişilik bir kuvvetle İstanbul'dan yola çıkmıştır. Bunu öğrenen Safevîler'in Gence valisi İmam Kulu Han; bu kuvvetler gelmeden Özdemiroğlu Osman Paşa'nın kuvvetlerini yenme amacıyla 50.000 kişilik bir kuvvetle Şirvan ile Dağıstan arasındaki Samur Irmağı'nın güney kıyısına gelmiş ve oradan da Bilasa Ovası'na inmiştir. Bu ovada üç gün üç gece süren, gecelerde meşale yakılarak muharebeye devam edilmesinden dolayı Meşaleler Muharebesi adını alan bu savaşta İmam Kulu Han, 7.000 kayıp vermiş ve ordusunun geri kalan kısmının dağılması sebebiyle çekilmiştir. Meşaleler Savaşı'yla Özdemiroğlu Osman Paşa, çok büyük bir zafer kazanmıştır. Bu sırada bölgeye yaklaşan Ferhat Paşa'da zafer haberini almış ve önce Revan'ı, ardından da Bakü'yü fethetmiştir.[kaynak belirtilmeli]
1583 yılı Irak cephesinde de Osmanlılar açısından önemli kazanımlara sahne oldu. Bağdat beylerbeyi Elvendzâde Ali Paşa, 7 Kasım 1583 tarihli Dizful Muharebesi'nde Safevîler'i mağlup edince; Batı İran'daki Şafiî olan aşiretler ve beyler, teker teker gelip Osmanlı Devleti'ne bağlılıklarını bildirdiler.