stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2019 Türkiye yerel seçimleri
Tartışma ve olaylar > İstanbul Büyükşehir Belediyesi seçimleri

Ana madde: İstanbul'da Mart 2019 Türkiye yerel seçimleri
Türkiye'nin en kalabalık ve ekonomik açıdan en büyük şehri olan İstanbul'da büyükşehir belediyesi, kazanan parti ve bu partiye yakın duran kurumlar için büyük bir rant kaynağıdır ve sembolik bir önem taşır. Şehirde 1994'te Recep Tayyip Erdoğan'ın Refah Partisi'nden belediye seçimlerini kazanıp İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı olmasının ardından her yerel seçimi Erdoğan'ın mensubu olduğu partiler kazandı. Ancak 2019 yerel seçimlerinde bu durum sona erdi ve belediye ana muhalefetteki CHP'nin eline geçti. İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin başkanlık seçimlerinde yarış, daha önceden başbakanlık görevi de yapmış olan AK Parti adayı Binali Yıldırım ve Beylikdüzü Belediye Başkanı olarak görev yapan CHP adayı Ekrem İmamoğlu arasında geçti. İki adayın oy oranlarının birbirine yakınlığı iktidar partisinin seçimleri tartışmaya açmasına sebep oldu. AK Parti temsilcileri seçim öncesinde güvenlik zafiyeti tartışmalarına "Türkiye'nin seçim güvenliğini en iyi gerçekleştiren ülke" cevabını verse de aynı temsilciler Ekrem İmamoğlu'nun daha fazla oy alması üzerine seçimi "demokrasi tarihinin en büyük şaibesi" olarak nitelendirdi.
6 Mayıs 2019 günü Yüksek Seçim Kurulu, "kamu görevlisi olmayan sandık kurulu başkan ve üyelerinin seçimde görevlendirilmesi" gerekçesiyle 7'ye karşı 4 oyla İstanbul seçimlerini iptal etti.
Tartışma ve olaylar > YSK kararları

YSK, kanun hükmünde kararname ile ihraç edilmiş olan seçilen adaylara mazbata verilmemesini kararlaştırdı. YSK, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı dışında, Artvin'in Yusufeli, Denizli'nin Honaz ve Kırıkkale'nin Keskin ilçeleri ile Adıyaman'ın Besni İlçesine bağlı Kesmetepe beldesindeki seçimleri iptal etti. Buradaki seçimler 2 Haziran tarihinde yenilendi.
Anketler

Ana madde: 2019 Türkiye yerel seçimleri için yapılan anketler
Seçim sonuçları > Türkiye geneli

Aşağıdaki tabloda Türkiye geneli seçim sonuçlarına en yakın sonuç olarak kabul edilebilecek olan büyükşehir belediyeleri olan 30 il için ilçe belediye meclis üyeliği seçimleri ile diğer 51 ildeki il genel meclisleri oylarının toplamı esas alınmıştır;
| --- | --- |
Toplam Sandık: 194.678
Toplam Seçmen: 57.087.743
Toplam Kullanılan Oy: 48.271.511
Toplam Geçerli Oy: 46.263.775
Toplam Geçersiz Oy: 2.007.736
Katılım Oranı (%): 84,6
| Parti | Genel başkanı | Aldığı oy sayısı | Aldığı oy oranı | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Adalet ve Kalkınma Partisi | Recep Tayyip Erdoğan | 19.766.640 | 42,7 |  0,7 |
| Cumhuriyet Halk Partisi | Kemal Kılıçdaroğlu | 13.218.754 | 28,6 |  3,0 |
| Milliyetçi Hareket Partisi | Devlet Bahçeli | 3.756.245 | 8,1 |  9,5 |
| İYİ Parti | Meral Akşener | 3.376.292 | 7,3 | — |
| Halkların Demokratik Partisi | Sezai Temelli, Pervin Buldan | 2.703.595 | 5,8 |  3,8 |
| Saadet Partisi | Temel Karamollaoğlu | 1.312.780 | 2,8 |  0,1 |
| Büyük Birlik Partisi | Mustafa Destici | 868.393 | 1,9 |  0,3 |
| Demokrat Parti | Gültekin Uysal | 411.190 | 0,9 |  0,2 |
| Demokratik Sol Parti | Önder Aksakal | 378.706 | 0,8 |  0,5 |
| Bağımsızlar |  | 139.989 | 0,3 |  0,1 |
| Bağımsız Türkiye Partisi | Haydar Baş | 126.836 | 0,3 |  0,0 |
| Türkiye Komünist Partisi | Aydemir Güler | 111.775 | 0,2 |  0,1 |
| Vatan Partisi | Doğu Perinçek | 92.580 | 0,2 | — |
| Hür Dava Partisi | İshak Sağlam | - | - |  0,2 |
| Toplam |  | 46.263.775 | % 100,00 |  |
Seçim sonuçları > Büyükşehir belediye başkanlığı seçimleri

2019 Türkiye yerel seçimleri Büyükşehir Belediye Başkanlığı sonuçları: 23 Haziran 2019'da yapılan İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı yenileme seçimleri dahil edilmiştir.
| --- | --- |
Kayıtlı Seçmen Sayısı: 44.212.704
Sandık Sayısı: 143.008
Oy Kullanan Seçmen Sayısı: 37.423.512
Katılım Oranı (%): 84,6
Geçerli Oy Sayısı: 36.126.842
Geçersiz Oy Sayısı: 1.296.670
Belediye Başkanlığı Sayısı: 30
| Parti | Oy sayısı | Oy oranı (%) | +/– | Büyükşehir Belediye   Başkanlığı sayısı | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Adalet ve Kalkınma Partisi | 16.000.992 | 44,3 |  1,2 | 15 |  3 |
| Cumhuriyet Halk Partisi | 12.721.822 | 35,2 |  4,2 | 11 |  5 |
| İYİ Parti | 2.607.640 | 7,2 | — | 0 | — |
| Milliyetçi Hareket Partisi | 1.418.091 | 3,9 |  9,8 | 1 |  2 |
| Halkların Demokratik Partisi | 1.137.552 | 3,2 |  0,9 | 3 |  3 |
| Saadet Partisi | 942.939 | 2,6 |  0,9 | 0 |  • |
| Demokratik Sol Parti | 401.165 | 1,1 |  1,0 | 0 |  • |
| Bağımsızlar | 397.205 | 1,1 |  0,5 | 0 |  1 |
| Demokrat Parti | 243.250 | 0,7 |  0,5 | 0 |  • |
| Bağımsız Türkiye Partisi | 112.685 | 0,3 |  0,1 | 0 |  • |
| Vatan Partisi | 89.348 | 0,3 | — | 0 | — |
| Türkiye Komünist Partisi | 54.153 | 0,2 |  0,2 | 0 |  • |
| Büyük Birlik Partisi | - | - |  0,7 | - |  • |
| Hür Dava Partisi | - | - |  0,2 | - |  • |
| Toplam geçerli oy | 36.126.842 | 100 |  | 30 |  |
Seçim sonuçları > Belediye başkanlığı seçimleri

2019 Türkiye yerel seçimleri Belediye Başkanlığı sonuçları; (Büyükşehir Belediye Başkanlığı Seçimleri hariç, YSK tarafından iptal edilen Artvin'in Yusufeli, Denizli'nin Honaz ve Kırıkkale'nin Keskin ilçeleri ile Adıyaman'ın Besni İlçesine bağlı Kesmetepe beldesindeki seçimler dahil edilmemiştir. Buradaki seçimler 2 Haziran 2019 tarihinde yenilendi.)
| --- | --- |
Kayıtlı Seçmen Sayısı: 53.169.212
Sandık Sayısı: 172.314
Oy Kullanan Seçmen Sayısı: 44.860.777
Katılım Oranı (%): 84,4
Geçerli Oy Sayısı: 43.164.371
Geçersiz Oy Sayısı: 1.696.406
Belediye Başkanlığı Sayısı: 1.355
| Parti | Oy sayısı | Oy oranı (%) | Belediye   Başkanlığı sayısı |
| --- | --- | --- | --- |
| Adalet ve Kalkınma Partisi | 18.368.421 | 42,6 | 742 |
| Cumhuriyet Halk Partisi | 12.868.053 | 29,8 | 240 |
| İYİ Parti | 3.351.438 | 7,8 | 24 |
| Milliyetçi Hareket Partisi | 3.211.038 | 7,4 | 233 |
| Halkların Demokratik Partisi | 1.951.185 | 4,5 | 57 |
| Saadet Partisi | 1.256.235 | 2,9 | 21 |
| Büyük Birlik Partisi | 685.793 | 1,6 | 10 |
| Demokratik Sol Parti | 418.055 | 1,0 | 6 |
| Demokrat Parti | 415.213 | 1,0 | 8 |
| Bağımsızlar | 383.282 | 0,9 | 13 |
| Bağımsız Türkiye Partisi | 137.887 | 0,3 | 0 |
| Vatan Partisi | 69.156 | 0,2 | 0 |
| Türkiye Komünist Partisi | 48.615 | 0,1 | 1 |
Hür Dava Partisi: -
| Toplam geçerli oy | 43.164.371 | 100 | 1.355 |
Seçim sonuçları > Belediye meclisi üyelikleri

31 Mart 2019 Yerel Seçimleri belediye meclisi üyelikleri seçim sonuçları;
| --- | --- |
Toplam Sandık: 172.445
Toplam Seçmen: 53.203.842
Toplam Kullanılan Oy: 44.881.860
Toplam Geçerli Oy: 42.998.754
Katılım Oranı (%): 84,4
Belediye meclisi üye sayısı: 20.745
| Parti | Aldığı oy sayısı | Aldığı oy oranı | Belediye meclisi  üyesi sayısı |
| --- | --- | --- | --- |
| Adalet ve Kalkınma Partisi | 18.299.576 | 42,6 | 10.173 |
| Cumhuriyet Halk Partisi | 12.625.346 | 29,4 | 4.613 |
| Milliyetçi Hareket Partisi | 3.209.416 | 7,5 | 2.819 |
| İYİ Parti | 3.142.757 | 7,3 | 1.092 |
| Halkların Demokratik Partisi | 2.409.485 | 5,6 | 1.230 |
| Saadet Partisi | 1.291.757 | 3,0 | 295 |
| Büyük Birlik Partisi | 818.872 | 1,9 | 269 |
| Demokratik Sol Parti | 379.689 | 0,9 | 98 |
| Demokrat Parti | 378.093 | 0,9 | 135 |
| Türkiye Komünist Partisi | 125.109 | 0,3 | 11 |
| Bağımsızlar | 120.097 | 0,3 | 8 |
| Bağımsız Türkiye Partisi | 115.466 | 0,3 | 0 |
| Vatan Partisi | 83.091 | 0,2 | 2 |
Hür Dava Partisi: -
| Toplam | 42.998.754 | % 100,00 | 20.745 |
Seçim sonuçları > İl genel meclisi üyelikleri

31 Mart 2019 Yerel Seçimleri il genel meclisi üyelikleri seçim sonuçları;
| --- | --- |
Toplam Sandık: 51.670
Toplam Seçmen: 12.837.077
Toplam Kullanılan Oy: 10.975.294
Toplam Geçerli Oy: 10.505.314
Toplam Geçersiz Oy: 469.980
Katılım Oranı (%): 85,5
İl Genel Meclisi Üyeliği Sayısı: 1.272
| Parti | Aldığı oy sayısı | Aldığı oy oranı | İGM  üye sayısı |
| --- | --- | --- | --- |
| Adalet ve Kalkınma Partisi | 4.371.692 | % 41,6 | 757 |
| Milliyetçi Hareket Partisi | 1.976.694 | % 18,8 | 188 |
| Cumhuriyet Halk Partisi | 1.834.598 | % 17,5 | 184 |
| İYİ Parti | 852.582 | % 8,1 | 23 |
| Halkların Demokratik Partisi | 833.237 | % 7,9 | 101 |
| Saadet Partisi | 259.091 | % 2,5 | 3 |
| Büyük Birlik Partisi | 191.087 | % 1,8 | 6 |
| Demokrat Parti | 67.892 | % 0,7 | 1 |
| Bağımsızlar | 46.021 | % 0,4 | 6 |
| Bağımsız Türkiye Partisi | 26.950 | % 0,3 | 0 |
| Demokratik Sol Parti | 20.693 | % 0,2 | 0 |
| Vatan Partisi | 14.930 | % 0,1 | 0 |
| Türkiye Komünist Partisi | 9.847 | % 0,1 | 3 |
Hür Dava Partisi: -
| Toplam | 10.505.314 | % 100,00 | 1.272 |
Seçim sonuçları > Genel görünüm

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Parti | Adalet ve Kalkınma Partisi AK Parti | Cumhuriyet Halk Partisi CHP | İYİ Parti İYİ Parti | Milliyetçi Hareket Partisi MHP | Halkların Demokratik Partisi HDP | Saadet Partisi SAADET | Demokratik Sol Parti DSP | Demokrat Parti DP | Türkiye Komünist Partisi TKP |
Parti: 
| Başkan | Recep Tayyip Erdoğan | Kemal Kılıçdaroğlu | Meral Akşener | Devlet Bahçeli | Sezai Temelli Pervin Buldan | Temel Karamollaoğlu | Önder Aksakal | Gültekin Uysal | Aydemir Güler |
| Başkan |  |  |  |  |  |  |  |  | – |
| Büyükşehir Belediyeleri | 15 (50.00%) | 11 (36.67%) | 0 (0.00%) | 1 (3.33%) | 3 (10.00%) | 0 (0.00%) | 0 (0.00%) | 0 (0.00%) | 0 (0.00%) |
| Büyükşehir Belediyeleri | 15 / 30 | 11 / 30 | 0 / 30 | 1 / 30 | 3 / 30 | 0 / 30 | 0 / 30 | 0 / 30 | 0 / 30 |
| İlçe/Belde Belediyeleri | 742 (54.76%) | 240 (17.71%) | 24 (1.77%) | 233 (17.20%) | 57 (4.21%) | 21 (1.55%) | 6 (0.44%) | 8 (0.59%) | 1 (0.07%) |
| İlçe/Belde Belediyeleri | 742 / 1.355 | 240 / 1.355 | 24 / 1.355 | 233 / 1.355 | 57 / 1.355 | 21 / 1.355 | 6 / 1.355 | 8 / 1.355 | 1 / 1.355 |
| Belediye Meclisleri | 10,173 (49.04%) | 4,613 (22.24%) | 1,092 (5.26%) | 2,819 (13.59%) | 1,230 (5.93%) | 295 (1.42%) | 98 (0.47%) | 135 (0.65%) | 11 (0.05%) |
| Belediye Meclisleri | 10.173 / 20.498 | 4.613 / 20.498 | 1.092 / 20.498 | 2.819 / 20.498 | 1.293 / 20.498 | 295 / 20.498 | 98 / 20.498 | 135 / 20.498 | 11 / 20.498 |
| İl Genel Meclisleri | 757 (59.51%) | 184 (14.47%) | 23 (1.81%) | 188 (14.78%) | 101 (7.94%) | 3 (0.24%) | 0 (0.0%) | (0.08%) | 3 (0.24%) |
| İl Genel Meclisleri | 757 / 1.251 | 184 / 1.251 | 23 / 1.251 | 188 / 1.251 | 101 / 1.251 | 3 / 1.251 | 0 / 1.251 | 1 / 1.251 | 3 / 1.251 |
Seçim sonuçları > İllerdeki parti değişimleri > Tam liste

Tam liste şu şekildedir;
Seçim sonuçları > Haritalar

AK Parti'nin illere göre oy dağılımı.
CHP'nin illere göre oy dağılımı.
HDP'nin illere göre oy dağılımı.
İYİ Parti'nin illere göre oy dağılımı.
MHP'nin illere göre oy dağılımı.
SAADET'nin illere göre oy dağılımı.
BBP'nin illere göre oy dağılımı.
DP'nin illere göre oy dağılımı.
DSP'nin illere göre oy dağılımı.
İlçelere göre kazanan İttifaklar      Cumhur İttifakı      Millet İttifakı      HDP
Martın Sonu Bahar
2019 Türkiye yerel seçimleri büyükşehir belediye başkanlığı sonuçları
Belediye başkanlığını illerde tutabilen ve yeni kazananlar.
İl genel meclisi seçimleri sonucu
Norveç ekonomisi

| Norveç ekonomisi |
| --- | --- |
Oslo
Derece: 23. (nominal) / 48. (SAGP)
Para birimi: 1 Norveç kronu (NOK) = 100 øre= 0.1 EUR
Mali yıl: takvim yılı
Ticaret organizasyonları: OECD, WTO, Avrupa Ekonomik Alanı ve diğerleri
İstatistikler
GSYİH: 400 milyar $ (nominal; 2018)
GSYİH büyüme:  2% (2018 tahm.)
Kişi başı GSYİH:  $73,450 (nominal; 2017)  $70,660 (SAGP; 2017)
Sektörel GSYİH dağılımı: tarım: % 1.6; endüstri: % 34.7; hizmet: % 63.5 (2016 tahm.) 
Enflasyon (TÜFE): %0.2 (2017 tahm.)
Gini katsayısı: 25.9 (2017)
İşgücü: 2.8 milyon (2015 tahm.)
Sektörel işgücü dağılımı: tarım: %2.7; sanayi: % 18.3; servis: % 79 (2015) 
İşsizlik: %4.0 (Kasım 2017)
Ortalama gayrisafi maaş: NOK 44,300 (US$5,300) aylık (2017)
Ana endüstriler: Petrol doğalgaz taşımacılık balıkçılık su kültürü gıda işleme gemi yapımı selüloz ve kâğıt metaller kimyasallar kereste madencilik tekstil
İş yapılma kolaylığı sıralaması:  8. (2018)
Dış ticaret
İhracat: $92.4 milyar (2016 tahm.)
İhraç malları: petrol ve petrol ürünleri, makine ve ekipmanları, metaller, kimyasallar, gemiler, balık
Ana ihracat ortakları:  Birleşik Krallık %22.2   Almanya %17.9   Hollanda %10,2   Fransa %6.6   İsveç %6.1   Belçika %5.0
İthalat malları: makine ve ekipman, kimyasallar, metaller, gıda maddeleri
Ana ithalat ortakları:  İsveç %12.0   Almanya %11.8   Çin %9.8 (2015)   Birleşik Krallık %6.7   ABD %6.6    Danimarka %6.0
DYY sermayesi: $200 milyar (2013) 
Gayrisafi dış borç: $626 milyar (Aralık 2016) 
Kamu maliyesi
Kamu borçları: GSYİH'nın %30.3'ü (2012 tahm.)
Gelirler: $0.3 trilyon (2012 tahm.)
Giderler: $0.2 trilyon (2012 tahm.)
Ekonomik yardım: yardım: $4.0 milyar RKY,  GSYİH'nın % 1.1'i (2017) 
Kredi derecelendirme:  Standard & Poor's: AAA (Yerel) AAA (Dış) AAA (T&C değerlendirme) Görünüm: Durağan  Moody's: Aaa Görünüm: Durağan  Fitch: AAA Görünüm: Durağan 
Dış rezervler: $59 milyar (Mayıs 2017)
Ana veri kaynağı: CIA World Fact Book  Diğer bir bilgi verilmemiş, değerlerin tümü ABD Doları ile ifade edilmiştir.
Norveç'in GSYİH'sı, 1979'dan 2004'e kadar. Kaynak: Norveç İstatistik Kurumu.
Norveç ekonomisi, stratejik alanlarda devlet mülkiyeti barındıran gelişmiş bir karma ekonomidir. Küresel iş döngülerine duyarlı olmasına rağmen, Norveç ekonomisi sanayi devrinin başlangıcından bu yana sağlam bir büyüme göstermiştir. Ülke, diğer Avrupa ülkeleriyle karşılaştırıldığında çok yüksek bir yaşam ölçünlerine ve güçlü bir şekilde bütünleşik refah sistemine sahiptir. Norveç'in çağdaş üretim ve refah sistemi, doğal kaynakların, özellikle Kuzey Denizi petrolünün kullanımı ile üretilen bir finansal birikime bağlıdır.
2016 Birleşmiş Milletler verilerine göre, Lüksemburg ve İsviçre ile birlikte Norveç, dünyadaki 70.000 ABD dolarının üzerindeki kişi başına GSYİH'ya sahip olan, ada ülkeleri veya mikrodevletler gibi olmayan üç ülkedir.
Geçmiş > Ön endüstri devrimi

Sanayi devriminden önce, Norveç ekonomisi büyük ölçüde tarım, kerestecilik ve balıkçılığa dayanıyordu. Kıtlık ender olmasına rağmen Norveçliler genellikle hatırı sayılır ölçüde kıtlık koşullarında yaşıyorlardı. Hedemarken ve Østfold'daki bazı verimli alanlar hariç, ekinler yulaf, çavdar ve arpa gibi sert tahıllarla sınırlıydı; ve koyun, keçi, sığır, domuz ve bazı kümes hayvanları konusunda, çiftlik hayvanları bulunmadığında, bu, avcılık ile tamamlanmıştı. Orta ve Kuzey Norveç bölgelerinde, Samiler, göçebe olarak ren geyiği gütmeye devam etti. Kıyılarda balık avı yapmak tehlikeli bir işti, ancak ringa balığı, morina (arktik morina), halibut ve diğer soğuk su türleri gibi balıklar bolca bulunmaktaydı. Patatesin Norveç'e getirilmesi (18. yüzyılda) Norveçliler için önemli bir rahatlama sağladı.
Tüm kıyılar boyunca, balıkların (morina, ringa balığı, halibut ve diğer soğuk su türleri dahil olmak üzere) hasat edilmesi çiftçiliğe önemli bir katkıydı ve Kuzey ve Batı'daki birçok alanda birincil ev geçimiydi. Balıkçılık genellikle ekin yetiştiriciliği ve küçük çiftliklerde besi hayvanı yetiştirilmesi ile desteklenmiştir. Norveç'teki ekonomik koşullar kendilerini feodal sistemin oluşumuna borçlu hissettirmedi, ancak birkaç Kral konuya göre, şövalye olan sadık kişileri toprakla ödüllendirmişti. Kendine ait toprağı olan çiftçiler—ve olmaya devam edenler— Norveç tarımında ana iş unsuru idi, ancak 19. yüzyıla kadar çiftçiler, çiftçiliğe elverişli arazilerden uzaklaştılar. Birçok tarım ailesi, kiracı çiftçi olarak yoksulluğa indirgenmiş ve Kuzey Amerika'ya göç için bir itici güç unsuru olarak hizmet etmiştir.
Endüstri devrimi

Kongsberg, Røros ve Løkken'deki madenciliğin yanı sıra, 19. yüzyılın ortalarında Norveç'te kurulan ilk tekstil fabrikaları ile sanayileşme geldi. Ancak girişimcilerin siyaseti bankaların bu gereksinimlere hizmet etmesine yol açtığında ilk büyük sanayi işletmeleri ortaya çıkmıştı.
Endüstriler ayrıca tarım işkolunda yerinden edilmiş çok sayıda birey için görevlendirme de sağladı. Endüstriden gelen ücretler tarımdan gelenleri aştığından, vardiya, ekili arazide ve kırsal nüfusta uzun vadeli bir düşüş eğilimi başlattı. İşçi sınıfı, kendi mahalleleri, kültürü ve siyaseti ile Norveç'te ayrı bir olgu haline geldi.
Endüstri devrimi > Sosyal demokratik reformlar ve devlet mülkiyeti

Norveç'teki sosyalist hareketin kökleri tehlikeli çalışma koşullarına, sömürücü emek ilişkileri politikalarına ve toplu pazarlık talebine dayanıyordu. Sosyalizm ana akım emek hareketinin bir parçası haline geldikçe, aynı zamanda ana akım siyasi söylemin de bir parçası haline geldi.
Devlet, stratejik petrol kesimi (Statoil), hidroelektrik enerji üretimi (Statkraft), alüminyum üretimi (Norsk Hydro), en büyük Norveç Bankası (DNB) ve telekomünikasyon sağlayıcısı (Telenor) gibi önemli sanayi kollarında büyük mülkiyet konumlarına sahiptir. Hükûmet halka açık şirketlerin %31,6'sını kontrol etmektedir. Listede olmayan şirketler dahil edildiğinde, devletin sahiplikte daha yüksek bir payı vardır (esas olarak doğrudan petrol lisansı sahipliğinden dolayı).
II. Dünya Savaşı'ndan sonra, Norveç İşçi Partisi, Başbakan olarak Einar Gerhardsen ile, gelir dağılımını dengelemeyi, yoksulluğu ortadan kaldırmayı, emeklilik, tıbbi bakım ve engellilik gibi sosyal hizmetlerin herkese sağlamasını ve sermayenin daha fazlasını kamu güveni içine almayı amaçlayan bir dizi sosyal demokratik reform başlattı.
Son derece ilerici gelir vergileri, katma değer vergisi getirilmesi ve çok çeşitli özel ek ücretler ve vergiler, Norveç'i dünyanın en çok vergi uygulanan ekonomilerinden biri haline getirdi. Yetkililer, özellikle isteğe bağlı, otomobil, tütün, alkol, kozmetik vb. alanlardaki  harcamalar için özel vergiler koymuştur.
Norveç'in uzun vadeli sosyal demokrasi politikaları, geniş kapsamlı hükûmet bilgilerinin takibi ve nüfusun homojenliği, özellikle ekonomik araştırmalar için sağlıklı veri sağlamış ve Norveç'in akademik araştırmaları, bu dönemde makroekonomi alanına önemli katkılarda bulunduğunu kanıtlamıştır. Norveç petrol ihraç eden bir ülke haline geldiğinde, ekonomik etkiler daha ileri çalışmalara girişim sağlamıştır.
Petrol ve endüstrileşme sonrası > Petrol ihraç eden ülke

Mayıs 1963'te Norveç, Kuzey Denizi bölgesindeki doğal kaynaklar üzerinde egemenlik haklarını savunmuştu. Keşif, ilk kuyunun Ocean Traveler sondaj kulesi ile açıldığı 19 Temmuz 1966'da başladı.[kaynak belirtilmeli] Neftle, ilk olarak 1967'de Stavanger'ın yaklaşık 190 km batısında, Utsira High kıta sahanlığındaki Balder petrol sahasında karşılaşıldı. İlk keşif sonuçsuzdu, ta ki Ocean Viking'in 21 Ağustos 1969'da petrol bulmasına kadar. 1969'un sonunda, Kuzey Denizi'nde büyük petrol ve gaz kaynakları olduğu açıkça belli olmuştu. İlk petrol sahası Ekofisk'ten, 1980 yılında 427.442 varil (67,957,8 m³) ham petrol çıkarıldı. O zamandan beri büyük doğal gaz kaynakları da keşfedilmiştir. Avrupa Birliği'ne katılmamak için Norveç referandumunun bakış açısı karşısında, Ola Skjåk Bræk başkanlığındaki Norveç Sanayi Bakanlığı hızla bir ulusal enerji politikası oluşturdu. Norveç, OPEC dışında kalmaya karar verdi, kendi enerji fiyatlarını dünya piyasaları ile uyumlu tuttu ve "armağan para" olarak bilinen geliri bilgece harcadı. Norveç hükûmeti kendi petrol şirketi Statoil'i kurdu ve Norsk Hydro'ya ve yeni kurulan Saga Petroleum'a sondaj ve üretim hakkı verdi. Petrol dış satımı %78 gibi marjinal bir oranda (%24'lük standart kurumlar vergisi ve %54'lük özel bir petrol vergisi) vergilendirilmektedir.
Kuzey Denizi, üretim ve keşif için birçok teknolojik zorluğu ortaya çıkardı ve Norveç şirketleri bu zorlukları karşılamak için yeterliliklerini geliştirmeye yatırım yaptı. Stavanger ve Oslo'nun Batı banliyölerinde yetkinlik merkezleri oluşturularak, büyük ölçüde kayıp gemi inşa endüstrisinin kalıntılarından bir dizi mühendislik ve inşaat şirketi ortaya çıkmıştır. Stavanger ayrıca açık deniz (offshore) sondaj endüstrisi için arazi tabanlı evreleme alanı olmuştur. Halen Kuzey Denizi, en yüksek petrol üretimini geçmektedir. Snøhvit dâhil Norveç Denizi'nin ve Barents Denizi'nin büyük Norveç bölgelerinde yeni petrol ve gaz alanları bulunmuş ve geliştirilmektedir.
Petrol ve endüstrileşme sonrası > Avrupa Birliği ile ilgili ön koşullar

Eylül 1972'de Norveç Parlamentosu, Norveç'in Avrupa Birliği'ne katılmasının gerekip gerekmediği sorusunu halkoylamasına sundu. Öneri ince bir ayrımla geri çevrildi. Norveç hükûmeti, Avrupa Birliği ile Norveç işletmelerinin Avrupa pazarlarına kolay erişimini sağlayacak bir ticaret antlaşması müzakeresi başlattı. Zamanla, Norveç bu antlaşmayı yeniden görüşmüş ve işlemiş, sonuçta Avrupa Serbest Ticaret Birliği ve Avrupa Ekonomik Alanı'na katılmıştır.
Her ne kadar Norveç, AB'nin sanayi ve ticaret politikalarını kendi sanayi ve ticaret politikalarıyla uyumlu hale getirmeyi amaçlasa da, 1994'teki yeni bir halkoylaması 1972'de olduğu gibi aynı sonucu vermiş ve Norveç, Avrupa Birliği dışında kalan iki İskandinav ülkesinden -diğeri İzlanda- biri olagelmiştir.
Avrupa Birliği üyeliği konusunda son derece açık kamusal tartışmalar ekonomik meselelerden ziyade siyasete yönelse de, birkaç önemli yoldan ekonomik politika oluşturuldu:
Hem politikacılar hem de halk, Norveç'in ekonomik gelişiminin, ihracat için belirli alanlarda uzmanlaşarak ve diğer her şey için ithalata dayalı karşılaştırmalı üstünlükten yararlanmaya bağlı olduğu gerçeği konusunda uzlaşmıştır. Bu, Norveç'in kendi kendine yeterlilik yerine nüfus kalıplarını ele almak için yeniden şekillendirilen Tarım Politikası üzerinde önemli bir etkiye sahipti.
Petrol rezervleri tükendiğinde Norveç refahını sürdürecekse, petrol gelirlerinden elde edilen gelirler özel veya kamu tüketimini azaltamazdı.
Avrupa pazarlarına girebilmek için, Norveç iç pazarlarını Avrupa üretimine açmak zorunda kaldı. Bazı fiyatlama ve dağıtım sorunları (örneğin, alkol ve otomobiller) henüz çözülememiş olsa da, Norveç'in tüketici, sermaye ve istihdam piyasaları, genel olarak Avrupa'ya giderek daha fazla yaklaşmaktadır.[kaynak belirtilmeli]
Norveçliler, balık çiftlikleri, tarım ürünleri, emisyon standartları vb. bir dizi ürün ve konuyla ilgili konaklama talep etmiş, ancak bunlar, iyi niyetli AB üyeleri tarafından arananlardan önemli ölçüde farklılık göstermemektedir. İlerleyen dönemde üyelik konusunun bir noktada tekrar halkoylamasına sunulması bekleniyor.