Amerika Birleşik Devletleri ekonomisi
Geçmiş > 20. yüzyıl

Yüzyılın başında mevcut yenilikler ve halihazırda iyileştirmelerdeki gelişmeler, Amerikan tüketicileri arasında yaşam ölçütlerinde iyileştirmeler için kapıyı açmıştı. Birçok kuruluş ölçek ekonomileri ve ulus çapında operasyonları yürütmek için daha iyi iletişimden yararlanarak genişçe büyüdü. Bu endüstrilerdeki yoğunlaşma, fiyatları daha yüksek ve daha düşük hale getirecek tekel korkularını artırmıştı, ancak bu şirketlerin çoğu maliyetleri o kadar hızlı düşmekteydi ki, eğilimler bu endüstrilerde daha düşük fiyat ve daha fazla çıktıya yöneliyordu. Birçok işçi, genellikle dünyanın en yüksek ücretlerini sunan bu büyük işletmelerin başarısını paylaştı.
Amerika Birleşik Devletleri, en azından 1920'lerden beri GSYİH açısından dünyanın en büyük ulusal ekonomisi olmuştur. 1930'ların Büyük Buhranını takip eden uzun yıllar boyunca, durgunluk tehlikesi en ciddi şekilde ortaya çıktığında, hükûmet ekonomiyi yoğun bir şekilde tükenmeye yönlendirerek ya da tüketicilerin daha fazla harcama yapması için vergileri keserek ve para arzında hızlı büyümeyi teşvik ederek güçlendirmişti. Ekonomiyi istikrâra kavuşturmak için en iyi araçlar hakkındaki görüşler 1930'lar ve 1980'ler arasında önemli ölçüde değişim göstermiştir. 1933'te başlayan Yeni Anlaşma döneminden 1960'ların Büyük Toplum girişimlerine kadar, ulusal politika yapıcılar esas olarak ekonomiyi etkilemek için Maliye politikasına dayanıyordu.[kaynak belirtilmeli]
Yirminci yüzyılın dünya savaşları sırasında, Birleşik Devletler savaşçıların geri kalanından daha iyi durumdaydı, çünkü Birinci Dünya Savaşı çatışmalarının hiçbiri ve İkinci Dünya Savaşı'nın çatışmalarının nispeten azı Amerikan topraklarında gerçekleşmedi (ve 48 eyaletten hiçbiri). Yine de, Amerika Birleşik Devletleri'nde bile, savaşlar fedakârlık anlamına geliyordu. İkinci Dünya Savaşı etkinliğinin zirvesinde, ABD GSYİH'sının yaklaşık yüzde 40'ı savaş üretimine ayrılmıştı. Ekonominin büyük alanlarıyla ilgili kararlar büyük ölçüde askerî amaçlar için yapılmış ve neredeyse tüm ilgili girdiler savaş çabasına tahsis edilmişti. Birçok mal karneye bağlandı, fiyatlar ve Ücretler denetlendi ve birçok dayanıklı tüketim malı artık üretilmedi. İşgücünün büyük kesimleri orduya girmiş, bunlara yarı ücret ödenmiş ve bunların kabaca yarısı felâket yoluna gönderilmişti.
İngiliz ekonomist John Maynard Keynes tarafından geliştirilen yaklaşım, seçilmiş yetkililere, harcama ve vergiler ABD Başkanı ve Kongre tarafından kontrol edildiğinden dolayı ekonomiyi yönetmede öncü bir rol biçmişti. "Bebek Patlaması" olarak bilinen 1942–1957 döneminde doğurganlıkta çarpıcı bir artış görüldü; depresyon yıllarında gecikmiş evlilikler, refahtaki bir artış, banliyölerde tek aile evlerine olan talep (şehir içi dairelerin aksine) ve geleceğe dair yeni iyimserlikten kaynaklı çocuk doğurmalara neden oldu. Patlama, yaklaşık 1957'de zirveye ulaşmış, sonra yavaş yavaş azalmıştır. 1973'ten sonra yüksek enflasyon, faiz oranları ve işsizlik dönemi, ekonomik etkinliğin genel hızını düzenleyen bir araç olarak maliye politikasına olan güveni zayıflatmıştır.
ABD ekonomisi 1946'dan 1973'e kadar ortalama %3.8 oranında büyümüşken, gerçek ortalama hanehalkı geliri %74 (veya yılda %2.1) artmıştır.
Son yıllarda en kötü durgunluk, kayıp verim açısından, 2007-08 mali krizi sırasında meydana gelmiş, GSYİH, 2008 ilkbaharından 2009 ilkbaharına kadar %5.0 düşmüştür. Diğer önemli durgunluklar 1957-58 yılında gerçekleşti; GSYİH, 1973 petrol krizinden sonra %3.7 düştüğünde, 1973'ün sonlarından 1975'e kadar %3.1 düşüş kaydedilmiş ve GSYİH'nın %2.9 oranında azaldığı 1981-82 durgunluğunda düşüş yaşanmıştır. Son zamanlarda, hafif durgunluk 1990-91 gerilemesini, çıktının %1.3 oranında düşüşünü ve GSYİH'nın %0.3 oranında kaydığı 2001 durgunluğunu içeriyordu; 2001 krizi sadece sekiz ay sürmüştü. Öte yandan, en güçlü ve sürdürülebilir büyüme dönemleri, 1961'in başından 1969'un ortasına, %53'lük (yılda %5.1), 1991'in ortalarından 2000'in sonlarına, %43'lük (yılda %3.8) ve 1982'nin sonundan 1990'ların ortasına, %37'lik (yılda %4) genişleme olarak gerçekleşmişti.
1970'lerden bu yana, gelişmekte olan birçok ülke ABD ile ekonomik uçurumu kapatmaya başladı. Çoğu durumda, bu, eskiden ABD'de üretilen malların imalatını; nakliye maliyetini düşürüp, daha yüksek bir kâr amacıyla daha az maliyet için işlerini diğer ülkelere taşımalarından kaynaklanıyordu. Diğer durumlarda, bazı ülkeler yavaş yavaş daha önce sadece ABD ve diğer birkaç ülkenin üretebileceği aynı ürün ve hizmetleri üretmeyi yavaş yavaş öğrenmişti. ABD'deki reel gelir artışı yavaşlamıştı.