Kurum içi girişimcilik
Tarihçe

Girişimcilik, genellikle bireysel anlamda kullanılan bir terimdir ve bir bireyin çeşitli ekonomik fırsatları yeni bir ürün veya değere dönüştürmesini ifade eder.
Ancak modern işletmeler açısından ise çalışanların yenilik, hizmet ve ürün geliştirmeye katkı sağlaması önem arz eden bir konu haline gelmiştir. Kurumsal girişimcilik burada önem kazanmaktadır.
Kurumsal girişimcilik, çağdaş bir terim gibi görünse de kökeni Gifford Pinchot III ve Elizabeth S. Pinchot'un 1978'de yayınladığı “Kurum İçi Girişimcilik” adlı makaleye kadar götürülebilir.
Makalede, o dönemde karşılaşılan kurumsal sorunlarının, hızla değişen iş ortamında büyük kuruluşların karşılaştığı sorunlardan çok da farklı olmadığını göstermişlerdir. “Bugünün büyük şirketleri büyüklükten muzdarip. O kadar büyüktürler ki, karar veren yöneticiler genellikle çözülmesi gereken problemlerin kişisel bilgisinden yalıtılırlar. Bu duruma geleneksel cevap ademi merkeziyetçiliktir.
"İç girişimcilik" terimi anaakım medyada ilk kez Şubat 1985'te TIME dergisinin “Here Come the Intrapreneurs” başlıklı makalesinde kullanıldı. Makalede normal girişimciliğin aksine, büyük kurumsal şirketlerin kendi bünyelerinde girişimcilik oluşması için yeni alanlar açtığından bahsedildi. O dönemde kurum içi girişimciliğin olmamasının doğurduğu sonuçlara örnek olarak Hewlett-Packard'da çalışan tasarımcı Steve Wozniak'ın, şirketine TV monitörüne bağlanabilecek bir mikro-bilgisayar üretmeyi önermesi, bu fikrinin reddedilmesinin ardından Steve Jobs ile beraber Apple'ı kurarak ev bilgisayarları üretmeye başlaması gösterilebilir. Günümüzde Apple, dünyanın en değerli teknoloji şirketi haline gelmiştir. Kurum içi girişimcilik için kendi bünyesinde ayrı bir yapılanmaya giden ilk şirketlerden biri ise otomotiv şirketi General Motors olmuştur. Ana şirketin yerleşik prosedürlerinden bağımsız olarak faaliyet göstermesi ve girişimci fikirlerin uygulanması için 1985'te Saturn Corporation adlı bir şirket kurulmuştur.
80'ler günümüze kurum içi girişimcilik örnekleri arasında Sony çalışanı olan Ken Kutaragi'nin PlayStation'ın icat edilmesine öncülük etmesi sayılabilir. kızına bir Nintendo oyun konsolunun ses efektlerinin çok kötü olduğunu fark eden Kutaragi, Sony'ye ürünlerine yalnızca ses için ayrı bir çip takılmasını önerdi. İlk önce bu fikri kabul görmese de, daha sonra benimsendi ve bu durum PlayStation'un üretilmesini sağladı.
Sun Microsystems'da ise, yazılımcı Patrick Naughton'ın, şirketin kişisel bilgisayar pazarından uzak kaldığını ve bu nedenle ayrılmak istediğini söylemesiyle işler değişti. Acilen toplanan şirket yöneticileri, bu eleştiriyi değerlendirdi ve derhal yeni bir yazılım dili geliştirdiler. Bu yeni ürün, Java oldu. Böylece şirket hem onlarca yeni patente kavuştu hem de Java milyonlarca cihazda kullanılmaya başlandı.
Madencilik ve kimya şirketi olarak kurulan 3M, çalışanlarına belli bir süreyi yeni fikirler geliştirmek için mesai saatlerinde zaman tanıyordu. 1980'de şirketin araştırma ekibinden Spencer Silver bir gün yeni bir tür tutkal keşfettiğini ve kâğıt üzerinde çok etkili olduğunu fark etti. Bu durumu şirketiyle paylaştı ve ardından yapışkan kâğıt Post-it markası doğdu ve şirket yeni bir sektörün öncüsü hâline geldi.
DeLoitte'nin araştırmasına göre 1955'te Fortune 500 listesinde yer alan şirketlerin %88'i 2015 yılına ulaşamadı. Çoğu iflas etti, bir kısmı başka şirketlerce satın alındı, bir kısmı ise başka şirketlerle birleşerek ortadan kalktı. Bu şirketler yeni fikirler üretmek, yeni ürün veya yeni sektörlerle ilgilenmek yerine mevcut ürünlerine  ve zaten başarılı oldukları alanlardaki kârlara odaklanmaları ve bu konforu terk etmemeleri sebebiyle, kısacası iç girişimciliğe önem vermemeleri sebebiyle günümüze ulaşamamıştır.
Özyeğin Üniversitesi, Accenture ve TÜSİAD'ın ortaklaşa yaptığı araştırmada, genel merkezi Türkiye'de olan şirketlerin %53'ünde, yurt dışında olan şirketlerinse %86'sında kurumiçi girişimcilik programları yürütülmektedir. Bu şirketlerin %64'ündeyse kurum içi girişimcilik fikirleri ticarîleşmeye başlamıştır.