stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Vedat Tek
Yaşamı > Serbest mimarlık dönemi ve ölümü

1925'te Sanayi-i Nefise Mektebi'ndeki ilk Türk öğretim görevlisi oldu; bir yandan da Yüksek Mühendis Mektebi'nde ders verdi. 1930'lu yıllarda çoğu Nişantaşı'nda olmak üzere pek çok apartman yaptı. Kendisi de Teşvikiye'de 1928'de kendisi için yaptırdığı apartmanda yaşadı.
Zaman zaman güncel mimarlık ve kent tasarımı sorunlarını konu edinen yazılar da yazdı.
1942 yılında İstanbul'da öldü. Edirnekapı Şehitliği'ne defnedilmiştir.
Bazı eserleri

Ankara Palas, 1924, Ulus, Ankara.
Posta ve Telgraf Nezareti Binası (Postahane-i Amire, Büyük Postane), 1903-1909. Sirkeci, İstanbul.
Cemil Topuzlu Köşkü, 1900?. Göztepe, Kadıköy, İstanbul.
Defter-i Hakani (Tapu Kadastro Müdürlüğü), 1908. Sultanahmet, İstanbul.
Zihni Paşa Cami, 1901. Erenköy, Kadıköy, İstanbul.
Halit Bey/ Nuri Paşa Yalısı, 1900 başları. Yeniköy, Sarıyer, İstanbul
Halit Ziya (Uşaklıgil) Apartmanı, (Sinan Ağa Daireleri), 1934. Çemberlitaş, İstanbul
Haydarpaşa Vapur İskelesi, 1915, Haydarpaşa, Kadıköy, İstanbul
Hobyar Mescidi (Büyük Postane Camii), 1909, Sirkeci, İstanbul
Hürriyet Tepesi'nde Zafer Takı, 1909. Şişli, İstanbul.
İzmit Saat Kulesi, 1901-1902, İzmit.
Kastamonu Hükûmet Konağı, 1902. Kastamonu
Liman Han, 1910'lar. İstanbul
Kazım Emin Tütün Deposu, 1920'ler, Bursa.
Leyla Saz Kabri, 1936, Edirnekapı Şehitliği, İstanbul.
Mahmud Paşa Köşkü, 1896. Moda, İstanbul.
Moda Vapur İskelesi, 1915, Moda, Kadıköy, İstanbul.
Posta ve Telgraf Nezareti Fabrikası, 1907 civarı. Sirkeci, İstanbul.
O. Rüştü Paşa Apartmanı (İstiklal Caddesi 334 numara), Beyoğlu, İstanbul.
Silah Deposu Müzesi, (Uygulanmamış Proje) 1915. Maçka, İstanbul.
Sütlüce Mezbahası, 1919. Sütlüce, Beyoğlu, İstanbul.
Şark (Nemlizade) Tütün Deposu, 1925. Üsküdar, İstanbul.
Tahir Han, 1935. Galata, İstanbul.
Tarsus Belediye Tiyatrosu ve Gazinosu, 1929, Tarsus
Tayyare Şehitleri Anıtı, 1916. Fatih, İstanbul.
Cumhuriyet Halk Fırkası Mahfeli (II. TBMM Binası), 1924. Ulus, Ankara.
Vedat Tek Evi, 1913. Nişantaşı, İstanbul.
Vedat Tek Evi. Nizam, Büyükada.
Yayla Apartmanı, 1939, Nişantaşı, İstanbul.
Edirnekapı Şehitliği'nde yer alan mezarı.
Doğancılar, Buca

| Doğancılar |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 İzmir'in Türkiye'deki konumu
DoğancılarDoğancılar'ın İzmir 'deki konumu
Koordinatlar: 38°18′05″N 27°20′28″E﻿ / ﻿38.3014°K 27.3411°D﻿ / 38.3014; 27.3411
Ülke:  Türkiye
İl: İzmir
İlçe: Buca
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
Sınır komşuları: Kırklar, Dağkızılca, Çakırbeyli, Bozköy, İstiklal, Demirci 
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 508 m
Nüfus (2024) : 309
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0232
İl plaka kodu: 35
Posta kodu: 35390
Doğancılar, İzmir ilinin Buca ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahalle, 1891 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köyün kuruluşunun yaklaşık 300-350 yıl öncesine dayandığı düşünülmektedir. Mezarlıktaki en eski mezar taşlarından biri Hicri 1235 (Miladi 1819) tarihini taşımaktadır.
Daha önceleri Torbalı ilçesine bağlıyken, 9 Ekim 2003'te Buca ilçesine bağlandı.
1984 yılında Büyükşehir olan İzmir’de, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köy ve beldelerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Buca Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, İzmir il merkezine 25 km, Buca ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır.
Mahalle Buca'nın güneydoğusunda olup,  / İzmir/Aydın-Çeşme otoyolu 9 Eylül Üniversitesi kavşağına Kırklar, Belenbaşı ve Zafer Mahallesi üzerinden 16,5 km.lik Karatekeli, 2205. Sokak ve Atatürk Caddesi ile ulaşmaktadır..
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2024: 309
2023: 306
2022: 261
2021: 242
2020: 234
2019: 243
2018: 256
2017: 202
2016: 201
2015: 184
2014: 197
2013: 204
2012: 218
2011: 225
2010: 235
2009: 234
2008: 226
2007: 227
1996 Ballon d'Or

UEFA üyesi ülkelerden bir spor gazetecileri heyeti tarafından değerlendirilen 1996 yılında Avrupa'nın en iyi futbolcusuna verilen 1996 Ballon d'Or, 24 Aralık 1996 tarihinde Alman futbolcu Matthias Sammer'e verildi.
Sıralama

| Sıralama | Oyuncu | Kulüp(ler) | Milliyet | Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Matthias Sammer |  Borussia Dortmund |  Almanya | 144 |
| 2 | Ronaldo |  PSV  Barcelona |  Brezilya | 143 |
| 3 | Alan Shearer |  Blackburn Rovers  Newcastle United |  İngiltere | 107 |
| 4 | Alessandro Del Piero |  Juventus |  İtalya | 69 |
| 5 | Jürgen Klinsmann |  Bayern Munich |  Almanya | 60 |
| 6 | Davor Šuker |  Real Madrid |  Hırvatistan | 38 |
| 7 | Eric Cantona |  Manchester United |  Fransa | 24 |
| 8 | Marcel Desailly |  Milan |  Fransa | 22 |
| 9 | Youri Djorkaeff |  Internazionale |  Fransa | 20 |
| 10 | Karel Poborský |  Slavia Praha  Manchester United |  Çekya | 15 |
| 11 | Nwankwo Kanu |  Internazionale |  Nijerya | 14 |
| 12 | George Weah |  Milan |  Liberya | 13 |
| 13 | Alen Bokšić |  Juventus |  Hırvatistan | 12 |
| 13 | Gabriel Batistuta |  Fiorentina |  Arjantin | 12 |
| 13 | Andreas Köpke |  Marseille |  Almanya | 12 |
| 16 | Fabrizio Ravanelli |  Middlesbrough |  İtalya | 9 |
| 16 | Predrag Mijatović |  Real Madrid |  Yugoslavya | 9 |
| 18 | Didier Deschamps |  Juventus |  Fransa | 8 |
| 19 | Kubilay Türkyılmaz |  Grasshopper |   İsviçre | 5 |
| 20 | David Seaman |  Arsenal |  İngiltere | 4 |
| 20 | Raúl |  Real Madrid |  İspanya | 4 |
| 22 | Paolo Maldini |  Milan |  İtalya | 3 |
| 22 | Christian Ziege |  Bayern Munich |  Almanya | 3 |
| 22 | Patrik Berger |  Borussia Dortmund  Liverpool |  Çekya | 3 |
| 22 | Trifon Ivanov |  Rapid Wien |  Bulgaristan | 3 |
| 26 | Radek Bejbl |  Slavia Praha  Atlético Madrid |  Çekya | 2 |
| 26 | Rui Costa |  Fiorentina |  Portekiz | 2 |
| 28 | Ronald de Boer |  Ajax |  Hollanda | 1 |
| 28 | Luís Figo |  Barcelona |  Portekiz | 1 |
| 28 | Brian Laudrup |  Rangers |  Danimarka | 1 |
| 28 | Sergi |  Barcelona |  İspanya | 1 |
| 28 | Zinedine Zidane |  Juventus |  Fransa | 1 |
Ayrıca 18 oyuncu daha ödüle aday gösterilmişti ancak oy alamadılar: Oliver Bierhoff, Laurent Blanc, Zvonimir Boban, Enrico Chiesa, Edgar Davids, Robbie Fowler, Thomas Helmer, Bernard Lama, Jari Litmanen, Andreas Möller, Pavel Nedvěd, Jay-Jay Okocha, Raí, Dejan Savićević, Mehmet Scholl, Diego Simeone, Gianluca Vialli ve Javier Zanetti.
Kontrol odağı

Kontrol odağı, insanların, hayatlarındaki olayların sonuçları üzerinde dış güçlerden ziyade (ya da dış güçlerin etkilerinin ötesinde) kendilerinin kontrol sahibi olduklarına inanma derecesidir.
Kavram, 1954'te psikolog Julian B. Rotter tarafından geliştirildi ve o zamandan beri kişilik psikolojisinin bir parçası haline geldi. Bu kavram açısından kişiler iç kontrol odaklı ya da dış kontrol odaklı olarak sınıflandırılmaktadır. İç kontrol odağı, kişinin kendi hayatını kontrol edebileceğine dair inancıdır; dış kontrol odağı ise hayatın dış faktörler tarafından kontrol edildiği, kişinin kendi hayatını kendisinin etkileyemeyeceği, hayatlarını şans veya kaderin kontrol ettiği inancıdır.
İç kontrol odağı güçlü bireyler, yaşamlarındaki olayların öncelikle kendi eylemlerinin bir sonucu olduğuna inanırlar: örneğin, kendi sınav sonuçlarını öğrendiklerinde, başarıdan ötürü kendilerini övme ve başarısızlıktan ötürü kendilerini suçlama eğilimindedir. Dış kontrol odağı güçlü bireyler ise aynı durumda başarı ve başarısızlığı öğretmenlerin veya sınavın özellikleri gibi dış faktörler ile açıklama eğilimindedir.
Psikolojinin çeşitli alanlarında kontrol odağı kavramına ilişkin çok fazla araştırma üretilmiştir. Bu kavramları eğitim psikolojisi, sağlık psikolojisi ve klinik psikolojisi gibi alanlara uygulamak mümkündür.
Kişilerin iç ve dış kontrol odağına yönelik eğilimlerinin tespitinde spesifik ölçümlerin mi yoksa genel bir kontrol odağı ölçümünün mü daha işlevsel olduğu konusunda tartışmalar devam etmektedir. Ayrıca kontrol odağı, alandaki başka kavramlarla karıştırılabilmektedir. Örneğin kontrol odağı ile atıf tarzı benzer ama farklı iki kavramdır. İlki gelecekteki olayların kontrolü ile; ikincisi ise geçmişte yaşanmış olayların kontrolü ile ilgilidir. Kontrol odağı kavramı ile karıştırılan bir başka kavram ise öz-yeterliktir.
Kontrol odağı, dört temel öz-değerlendirme boyutundan biridir (diğer boyutlar: nevrotiklik, öz-yeterlik ve benlik saygısı) Temel öz-değerlendirme kavramı ilk olarak 1997 yılında Judge, Locke ve Durham adlı araştırmacılar tarafından incelendi ve o zamandan beri iş yaşamına dair birçok sonucu öngörmede -özellikle de iş tatminine ve iş performansına yönelik öngörülerde- kullanılabileceği kanıtlandı. Bir takip çalışmasında, Judge ve ark. (2002) kontrol odağı, nevrotiklik, öz-yeterlik ve öz saygı faktörlerinin ortak bir temele sahip olabileceğini öne sürmüştür.
Geçmiş

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
: Algılanan kontrol odağı
|  | İçsel | Dışsal |
| Geçici  (Değiştirilebilir/Kontrol edilebilir) | Çaba | Görevlerin zorluğu |
| Kalıcı  (Değiştirilemez/kontrol edilemez) | Kabiliyet | Şans ya da kader |
Kontrol odağı, Rotter'ın (1954) sosyal öğrenme kuramı çerçevesinde geliştirilmiş bir kavramdır. Rotter, 1966'da, kontrol odağına 
ilişkin on yıldan fazla bir süredir yapılagelen araştırmaların derlendiği bir makaleyi Psychological Monographs dergisinde yayınladı. 1976'da, Herbert M. Lefcourt, algılanan kontrol odağı kavramının bir tanımını sundu: "... pekiştiricilerle sağlanan dış kontrol karşısında genelleştirilmiş içsel bir beklenti. Kontrol odağı kavramının ilk ortaya çıkışı, Alfred Adler'in çalışmalarına dayandırılmaya çalışılsa da, kavramın yakın geçmişi Rotter ve öğrencilerinin çalışmalarına dayanır. Pekiştiricilerin kontrol edilebilirliğine ilişkin beklentiler konusundaki ilk çalışmalar 1950'lerde James ve Phares tarafından gerçekleştirilmişti (Ohio Eyalet Üniversitesi'nde Rotter'in danışmanlığında hazırlanan doktora tezleri).
Rotter'ın öğrencilerinden William H. James, başarı (başarısızlık) beklentisindeki değişimin iki olası türü üzerine çalıştı:
Benzer sonuç beklentisi' : Başarıyı bir başka başarının, başarısızlığı bir başka başarısızlığın takip edeceğine dair inanç.
Farklı sonuç beklentisi, başarının bir başarısızlığın, başarısızlığı ise bir başarının takip edeceğine dair inanç.
Ek araştırmaların sonucunda, yeni bir hipotez geliştirildi. Buna göre; benzer sonuç beklentisini sıklıkla sergileyenler, başarı ve başarısızlığı yeteneğe atfedenledir; farklı sonuç beklentisi sergileyenler ise şansa atfedenlerdir. Bu fikirle beraber, insanların başarı ve başarısızlığı yeteneğe atfedenler (iç kontrol odaklı) ya da şansa atfedenler (dışsal kontrol odaklı) olarak gruplanabileceği görüşü doğdu. Bernard Weiner, başarı/başarısızlığın geçici mi yoksa kalıcı sebeplere mi atfedildiğinin kontrol odağı ile birlikte ele alınabileceğini iddia etti. Rotter (1975, 1989), başkalarının iç-dış yapı kullanımındaki sorunları ve yanlış anlamaları tartışmıştır.
Ölçekleri ölçme

Kontrol odağını ölçmek için en yaygın olarak kullanılan anket, 13 maddelik, Rotter'ın (1966) zorunlu seçim ölçeğidir. Ancak, bu bir tek anket değildir; Bialer'in (1961) çocuklara yönelik 23 maddelik ölçeği Rotter'ın çalışmalarının önüne çıktı. Crandall Entelektüel Sorumluluk Tanımlama Ölçeği (Crandall, 1965) ve Nowicki-Strickland Ölçeği (Nowicki & Strickland 1973) kontrol odağı ölçeğiyle de ilgilidir. Kontrol odağını değerlendirmek için en eski psikometrik ölçeklerden biri (Rotter ölçeğindeki zorunlu seçmeli alternatif ölçütün aksine Likert tipi bir ölçüt kullanarak) WH James tarafından Ohio Eyaleti Üniversitesinde Rotter tarafından yönetilen, yayınlanmamış doktora tezi için tasarlandı. Ancak bu yayınlanmadı.
Rotter'ın ölçeğinden bu yana birçok kontrol odağı ölçüsü ortaya çıktı. Bunlar, Furnham ve Steele (1993) tarafından gözden geçirildi ve sağlık psikolojisi, endüstriyel ve örgütsel psikoloji  ve özellikle çocuklar içindir (Stanford Okul Öncesi İç-Dış Ölçeği için 3-6 yaş arası çocuklar) Furnham ve Steele (1993), yetişkinler için en güvenilir ve geçerli anketin Duttweiler ölçeğü olduğunu öne süren veriler bulunmaktadır.
Duttweiler (1984) İç Kontrol İndeksi (ICI), zorla seçim formatı, sosyal arzuya yatkınlık ve heterojenlik (faktör analizi ile gösterildiği gibi) dahil olmak üzere, hattan ölçekleriyle algılanan sorunları ele alır. Ayrıca, 1984'te kontrol odağını ölçmek için başka ölçekler de varken "aynı sorunların çoğuna maruz kalıyor gibi göründüklerini" de belirtiyor. Duttweiler'ın 28 maddelik ICI'sı, Rotter'ın ölçeğinde kullanılan zorunlu seçim formatından farklı olarak, insanların 28 ifadenin her birinde belirtildiği gibi nadiren, ara sıra, bazen, sık veya genellikle davranıp davranmayacaklarını belirtmeleri gereken Likert tipi bir ölçek kullanır. ICI, iç kontrol odağıyla ilgili değişkenleri değerlendirir: bilişsel işlem, özerklik, sosyal etkiye direnç ve kendine güven. Küçük bir (133 deney öğrenci) doğrulama çalışması, ölçeğin iyi bir iç tutarlılık güvenilirliğine sahip olduğunu gösterdi.
İlişkilendirme stili

İlişkilendirme tarzı (veya açıkça stil), Lyn Yvonne Abramson, Martin Seligman ve John D. Teasdale tarafından sunulan bir kavramdır. Bu kavram, içsellik-dışsallık ve kararlılık kavramlarına ek olarak, küresellik-özgünlük boyutuna da ihtiyaç olduğunu belirterek Weiner'den bir aşama daha ileriye gitmektedir. Abromson, insanların hayatlarındaki başarıları ve başarısızlıkları, iç veya dış faktörlere, kısa veya uzun vadeli faktörlere ve tüm durumları etkileyen faktörlere bağlamalarına bağlı olarak açıkladıklarına inanıyordu.
İlişkilendirme teorisi konusu (psikolojiye giriş tarafından Fritz Heider) kontrol teorisi odağı üzerinde bir etkisi olmuştur. Ancak iki model arasındaki önemli tarihi farklar vardır. İlişkilendirme kuramcıları ağırlıklı olarak sosyal psikologlardır, insanların yaptıkları atıfları nasıl ve neden yaptıklarını karakterize eden genel süreçlerle ilgilenirken, kontrol odağı kuramcıları bireysel farklılıklarla ilgilenmiştir.
Her iki yaklaşımın tarihi açısından önemli olan, Bernard Weiner'in 1970'lerde yaptığı katkılardır. Bu zamandan önce, yükleme teorisyenleri ve kontrol odağı teorisyenleri büyük ölçüde nedenselliğin dış ve iç mekanlarına bölünmelerle ilgileniyorlardı. Weiner kararlılık-istikrarsızlık (ve daha sonra kontrol edilebilirlik) boyutunu ekleyerek, bir nedenin bir kişiye içsel, ancak yine de kişinin kontrolü dışında olduğu şeklinde nasıl algılanabileceğini gösterdi. İstikrar boyutu, insanların bu tür sonuçlardan sonra neden başarılı veya başarısız olduğunun anlaşılmasına eklendi. Weiner'in modelinin bir parçası olmasa da, Abramson, Seligman ve Teasdale tarafından atıfta bulunmanın başka bir boyutu olan küresel özgüllük eklenmiştir.
Uygulamalar > Örgütsel psikoloji ve din

Kavramın uyguladığı diğer alanlar arasında endüstriyel ve örgütsel psikoloji, spor psikolojisi, eğitim psikolojisi ve din psikolojisi bulunmaktadır. Richard Kahoe, ikinci alanda, içsel dinsel yönelimin iç mekanla pozitif (ve dışsal dini yönelimin negatif olarak ilişkili olduğunu) öne süren çalışmalarını yayınladı. Holt, Clark, Kreuter ve Rubio'nun (2003) ruh sağlığı kontrol odağını değerlendirmek için yaptıkları bir anket çalışması, hem sağlık psikolojisi hem de din psikolojisi ile ilgili bir konudur. Aktif bir ruhsal-sağlık odağı arasında ayrım yaptılar (burada "Tanrı, bireye sağlıklı eylemlerde bulunma yetkisi verir"). Daha pasif bir ruhsal-sağlık kontrol odağı (sağlığın Tanrı'ya bırakıldığı yer). Endüstri ve örgüt psikolojisinde, kurum içi çalışanların dışardan ziyade (sadece mesleki değişim hakkında konuşmak yerine) işlerini değiştirmek için olumlu adımlar atma olasılıklarının daha yüksek olduğu bulunmuştur. Kontrol odağı, genel ölçülerden daha güçlü bir şekilde işe özel ölçülerle çok çeşitli iş değişkenleriyle ilgilidir. Eğitim ortamında, bazı araştırmalar, içsel olarak motive olmuş öğrencilerin okuma materyalini daha derinlemesine işlediklerini ve dışsal motivasyonu olan öğrencilere göre daha iyi akademik performansa sahip olduklarını göstermiştir.
Uygulamalar > Tüketici araştırması

Kontrol odağı, tüketici araştırması alanına da uygulanmıştır. Martin, Veer ve Pervan (2007), kadınların ağırlık kontrol odağının (yani vücut ağırlığının kontrolü hakkındaki inançları), farklı vücut şekillerinin reklamında kadın modellere verdikleri tepkileri nasıl etkilediğini incelemiştir. Kilolarını kontrol edebileceklerine (içsel) inanan kadınların, reklamlarda zayıf modellere en olumlu şekilde tepki verdiğini ve bu olumlu tepkiye kendi kendine atıfta bulunmanın aracılık ettiğini ettiğini buldular. Bunun aksine, ağırlıkları konusunda kendilerini güçsüz hisseden kadınlar (dışsal), daha büyük beden modelleri kendi kendilerine referans alırlar, ancak reklam, besleyici olmayan (yağsız) bir ürün için olduğunda yalnızca büyük beden modelleri tercih etti. Yağlı (şişmanlatan) ürünler için, daha büyük bedenli modeller ve ince benzer bir tercih gösterirler.
Uygulamalar > Siyasi ideoloji

Kontrol odağı siyasi ideolojiyle ilişkilendirilmiştir. 1972 ABD Başkanlık seçiminde, üniversite öğrencilerinin araştırması, iç kontrol odağına sahip olanların Cumhuriyetçi olarak kaydolma olasılıklarının büyük ölçüde olduğunu, dış kontrol odağı ise Demokrat olarak kaydolma olasılıklarının önemli ölçüde yüksek olduğunu buldu. 2011 yılında Oklahoma'daki Cameron Üniversitesi'nde öğrencilerle yapılan bir araştırmada da benzer sonuçlar buldu, ancak bu çalışmalar kapsam açısından sınırlıydı. Bu bulgularla tutarlı olarak Kaye Sweetser (2014), Cumhuriyetçilerin Demokratlar ve Bağımsızlara göre önemli ölçüde daha fazla iç kontrol odağı sergilediğini bulmuştur.
İç kontrol odağına sahip olanlar, sosyoekonomik statüye sahip olma ve politik olarak dahil olma olasılıkları daha yüksektir (Örneğin, siyasi haberleri takip etmek, bir siyasi organizasyonuna katılmak)  İç kontrol odağına sahip olanların oy verme olasılığı daha yüksektir.
Ailevi kökenler

Kontrol odağının gelişimi, aile tarzı ve kaynakları, kültürel istikrar ve ödüle götüren çabalarla birlikte deneyimlerle ilişkilidir. Birçok iç kontrol odağına sahip kişi, tipik içsel inançları modelleyen ailelerle büyümüştür. Bu aileler çaba, eğitim, sorumluluk ve düşünmeyi vurguladılar ve ebeveynler genellikle çocuklarına söz verdikleri ödülleri verdi. Bunun tersine, dış kontrol odağına sahip kişiler tipik olarak daha düşük sosyoekonomik statü ile ilişkilidir. Sosyal huzursuzluk yaşayan toplumlar kontrolden çıkma beklentisini artırıyor; bu nedenle, bu tür toplumdaki insanlar daha dışsal hale gelir.
Schneewind'in 1995 araştırmasında, kadınlar tarafından yönetilen, tek ebeveynli ailelerdeki çocukların dış kontrol odağı geliştirme olasılıklarının daha yüksek olduğu görülmüştür. Schultz ayrıca ebeveynlerin destekleyici ve tutarlı olduğu ailelerdeki çocukların da iddia ettiğini ileri sürmektedir. Ebeveynleri dışsal kontrol odağına sahip olan çocukların, başarılarını ve başarısızlıklarını dış nedenlere atfetme olasılıklarının daha yüksek olduğunu bulmuştur. Kontrol odağının ailesel kökenleri üzerine yapılan ilk araştırmalardan elde edilen bulgular, Lefcourt tarafından özetlenmiştir: "Sıcaklık, destek ve ebeveynin cesaretlendirilmesi, içsel bir odağın gelişimi için şarttır." Bununla birlikte, ebeveyn kontrol odağının yavru kontrol odağını (ister genetik ister çevresel olarak aracılıklı olsun) nasıl etkilediğine dair nedensel kanıt eksiktir.
Kontrol odağı yaşla birlikte daha içsel hale gelir. Çocuklar büyüdükçe, çevreleri üzerinde daha fazla kontrol sağlayan beceriler kazanırlar. Bununla birlikte, odaktaki değişikliklerden bu veya biyolojik gelişimin sorumlu olup olmadığı belirsizdir.
Yaş

Yaş, kişinin iç ve dış kontrol odağında önemli bir rol oynar. Bazı çalışmalar, insanların yaşla birlikte iç kontrol odağını daha çok geliştirdiklerini göstermiştir  ancak diğer çalışmaların sonuçlarında belirsizlik oluşmuştur. Gatz ve Karel tarafından toplanan veriler, içselliğin orta yaşa kadar artabileceği ve daha sonra azalacağını göstermektedir. Bu alandaki verilerin belirsizliğine dikkat çeken Aldwin ve Gilmer (2004), Lachman'ın kontrol odağının belirsiz olduğu iddiasına atıfta bulunur. Gerçekte, eğer iki kavram ortogonal kabul edilirse, daha sonraki yaşamda kontrol odağındaki değişikliklerin, artan dışsallıkla (azaltılmış içsellikten ziyade) daha görünür şekilde ilişkili olduğuna dair kanıtlar vardır. Schultz (2005) tarafından aktarılan kanıtlarda da, iç kontrol odağının orta yaşa kadar arttığını göstermektedir. Ayrıca çevreyi kontrol etme girişimlerinin sekiz ila on dört yaşları arasında daha belirgin hale geldiği belirtiliyor.
Sağlık kontrol odağı, insanların sağlıklarını davranışlarıyla, sağlık durumlarıyla nasıl ilişkilendirdiklerini ve bir hastalıktan kurtulmanın ne kadar süreceğini ölçüp anladıklarını ifade eder. Kontrol odağı, insanların nasıl düşündüğünü, onların sağlığını ve sağlık kararlarına verecekleri tepkileri etkileyebilir. Her gün sağlığımızı etkileyebilecek potansiyel hastalıklara maruz kalıyoruz. Gerçekliğe yaklaşma şeklimizin kontrol odağımızla çok fazla ilgisi vardır. Bazen yaşlı kişilerin sağlıklarında aşamalı düşüşler yaşamaları beklenir, bu nedenle kontrol odağının sağlığı etkileyeceğine inanılmaktadır. Ancak bu, kontrol odağının olumsuz etkileneceği anlamına gelmez. Yaşlı kişilerin sağlıklarında düşüş yaşalar ve bu durum düşük iç kontrol odağı seviyeleri gösterebilir.
Küçük bir çocuk ile daha yaşlı bir kişiyi sağlıkla ilgili kontrol odağı seviyeleriyle karşılaştırırken, yaşlı kişi kendi tutumları ve duruma yaklaşımları üzerinde daha fazla kontrole sahip olacaktır. İnsanlar yaşlandıkça, kendi kontrolleri dışındaki olayların gerçekleştiğinin ve diğer bireylerin kendi sağlık sonuçlarını kontrol edebileceklerinin farkına varırlar.
Psychosomatic Medicine dergisinde yayınlanan bir araştırma, çocukluktaki kontrol odağının sağlık üzerindeki etkisini inceledi. 10 yaşında iç kontrol odağı gösteren 7.500 İngiliz yetişkinin (doğumdan itibaren takip edilen), 30 yaşında fazla kilolu olma olasılığı daha düşük olduğu saptandı. İç kontrol odağına sahip çocukların da daha yüksek öz saygı düzeylerine sahip oldukları görüldü.
Cinsiyete dayalı farklılıklar

Schultz'un (2005) belirttiği gibi, ABD popülasyonundaki yetişkinler için kontrol odağında önemli cinsiyet farklılıkları bulunamamıştır. Bununla birlikte, kontrol odağını değerlendirmek için belirli kategorilerdeki maddeler için belirli cinsiyete dayalı farklılıklar olabileceğini belirtmektedir; örneğin, erkeklerin akademik başarı ile ilgili sorular için daha büyük bir iç odağına sahip olabileceğine dair kanıtlardan alıntı yapıyorlar.
Takaki ve arkadaşları (2006) tarafından yapılan bir çalışma, hemodiyaliz hastalarında iç kontrol odağı ve öz-yeterlik ile ilişki ve uyumu ile cinsiyet farklılıklarına odaklanmıştır. Bu çalışma, yüksek iç kontrol odağına sahip kadınların, bu çalışmaya katılan erkeklere kıyasla sağlık ve tıbbi tavsiye konusunda daha az uyumlu olduğunu gösterdi. Uyum, bir kişinin davranışının, bu durumda hastanın tıbbi tavsiye ile ilişkisinin derecesi olarak bilinir. Örneğin, uyumlu bir kişi, doktorunun tavsiyesine doğru bir şekilde uyacaktır.
Bununla birlikte, 2018 yılında 10-15 yaş arası çocuklar arasında kontrol odağı ve iyimserlik arasındaki ilişkiyi inceleyen araştırmada, genç kızlar arasında dış kontrol odağının daha yaygın olduğu bulunmuştur.