stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Antipapa V. Alexander

| Antipapa V>  Alexander |
| --- | --- |
 V. Alexander'ın minyatürü, Nuremberg Chronicle, 1493
Papalık başlangıcı: 26 Haziran 1409
Papalık bitişi: 3 Mayıs 1410
Önce gelen: XII. Gregorius
Sonra gelen: XXIII. Ioannes
Karşıt: Katolik Kilisesi iddia sahibi:   XII. Gregorius   Avignon iddia sahibi: XIII. Benedictus
Doğum adı: Petros Philargos
Doğum: 1339 Neapoli, Girit, Venedik Cumhuriyeti
Ölüm: 3 Mayıs 1410 (70-71 yaşlarında) Bologna, Papalık Devleti
Milliyet: Yunan
Mezhep: Papalık Devleti
Arma: 
Adı Alexander olan diğer papalar ve antipapalar
Peter Phillarges olarak da bilinen Pietro di Candia (Latince: Alexander PP. V; İtalyanca: Alessandro V) (y. 1339 - 3 Mayıs 1410), Batı Bölünme'si (1378–1417) döneminde Pisa Konseyi tarafından seçilen bir antipapadır. Roma papası XII. Gregorius ve Avignon Antipapa XIII Benedict'e karşı 26 Haziran 1409'dan 1410'daki ölümüne kadar kısa bir süre hüküm sürdü. 20. yüzyılda Katolik Kilisesi, Roma papalarını meşru kabul ederek Batı Bölünmesini yeniden yorumladı. XII. Gregorius'un saltanatı 1415'e kadar uzatıldı ve V. Alexander artık bir antipapa olarak kabul edildi.
Hayatı

V. Alexander, 1339'da o zamanlar Venedik Cumhuriyeti'nin bir parçası olan Girit'te bugünkü Neapoli yakınlarında doğdu. Pietro Filargo olarak vaftiz edildi, ancak genellikle Pietro di Candia ve Peter Philarges adlarıyla bilinir.
Fransisken tarikatına girdi ve yetenekleri o kadar büyüktü ki Oxford ve Paris üniversitelerinde okumak üzere gönderildi. O Paris'teyken Batı Bölünmesi meydana geldi; Philarges, Papa VI. Urbanus'u (1378–89) destekledi. Lombardiya'ya döndü ve burada Milano Dükü Giangaleazzo Visconti'nin lütfu sayesinde önce Piacenza (1386), sonra Vicenza (1387), sonra Novara (1389) ve son olarak Milano Başpiskoposu oldu (1402).
VII. Innocent (1404-1406) tarafından 1405'te kardinal olarak atandığında, iki rakip papaya rağmen tüm enerjisini kilisenin yeniden birleşmesine adadı. Pisa Konseyi'nin destekçilerinden biriydi ve siyasi manevraları, Philarges'in hem başpiskopos hem de kardinal olarak onurlarından mahrum bırakılmasını emreden Papa Gregory XII (1406–1415) memnun etti.
Pisa Konseyi'nde 25 Mart 1409'dan itibaren toplanan kardinaller, boş ilan ettikleri Papalık koltuğuna Philarges'i seçtiler. 26 Haziran 1409'da V. Alexander olarak taç giydi ve gerçekte onu üçüncü rakip papa yaptı. Seçilmesinin ardından, Avignon papasına sadık kalan Aragon Krallığı ve İskoçya ve Roma papasına bağlı kalan çeşitli İtalyan devletleri dışında, Avrupa'daki çoğu yönetim onu ​​gerçek papa olarak tanıdı.
V. Alexander'in on aylık saltanatı sırasında, itaatini Fransa'nın ve özellikle de Sicilya Krallığı'nı Ladislaus'tan çıkararak görevlendirdiği Anjou Dükü II. Louis'in yardımıyla genişletmekti. Belirli sayıda reformu gerçekleştirmek yerine "ganimet" ve "vekalet" haklarının terk edilmesi ve katedral kiliselerinde ve ana manastırlarda kanonik seçim sisteminin yeniden kurulmasını vadetti. Ayrıca, özellikle dilenci emirlerinin yararlandığı cömert bir el ile papalık iyiliklerini dağıttı.
V. Alexander, 3–4 Mayıs 1410 gecesi Bologna'da Kardinal Baldassare Cossa ile birlikteyken aniden öldü. Kalıntıları Bologna'daki St. Francis kilisesine yerleştirildi. Artık yanlış olduğu düşünülen bir söylentiye göre, onun yerine XXIII. Ioannes (1410-1415) olarak gelen Cossa tarafından zehirlendiğine dair bir söylenti yayıldı.
Miras

Oxford, Greyfriars'daki Popes içki cemiyetinin geleneksel olarak Philarges tarafından üniversitedeyken kurulduğu kabul edilir. 2008'de Greyfriars'ın kapanmasıyla, toplum artık esas olarak Oxford'daki Regent's Park College'ın öğrencilerinden oluşuyor.
Geleneksel olarak, Katolik Kilisesi, XII. Gregorius'un papalığının 1409'da V. Alexander'ın seçilmesiyle sona erdiğini kabul etti. Önceki XXIII. Ioannes (1410–1415) V. Alexander'ın yerini aldığından beri, Pisa hattı gayri meşru hale geldi. XII. Gregorius'un papalığı 1415'e kadar uzatıldı ve V. Alexander artık Katolik Kilisesi tarafından bir antipapa olarak görülüyor. Alexander V, Rodrigo Borgia 1492'de VI. Alexander adını aldığından, numaralandırma dizisinde kalır.
Saarland millî futbol takımı

Saarland millî futbol takımı, II. Dünya Savaşı sırasındaki Fransız işgalini takiben 1950 yılında kurulmuş, 1956 yılında da faaliyetlerine son vermiştir. Saarland bugün Almanya'da bir bölgedir. Bununla birlikte millî takımı da artık faaliyette değildir.
Tarihi

Savaş sonrası bölünme yüzünden Saarland, hem Batı Almanya hem de Doğu Almanya'dan ayrıydı. Bu dönemde Saarländischer Fußballbund (SFB) 25 Temmuz 1948 tarihinde Sulzbach'ta Willy Koch'un başkanlığında kurulmuştur. Saarland'ın yerel kulüpleri ise yerel Ehrenligada 1948 ve 1951 yılları arası üç sezon boyunca mücadele etmiştir. Yalnızca 1. FC Saarbrücken kulübü Fransa Ligue 2'ya davet üzerine 1948-49 sezonunda FC Sarrebruck adıyla katılmıştır. Sezon sonunda ise bir üst lige çıkmaya hak kazanmıştır. Ancak Fransa Futbol Federasyonu'nda yapılan bir oylama sonucunda kulüp Ligue 1'nın dışında bırakıldı. Bunun üzerine Ehrenliga'ya dönmeyip Internationaler Saarlandpokala katılır ve Şampiyon Kulüpler Kupası'na katılmaya hak kazanır. 1955 yılında, Saarbrücken, yeni doğan Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası'nda Saarland'ı temsil eden tek kulüp oldu. İtalyan şampiyonu Milan'ı Giuseppe Meazza Stadyumu'nda ilk maçta 3-4 yenmiş; fakat ikinci maçta 1-4 gibi ağır bir yenilgi alarak kupadan elenmiştir. O zamanlar, 1. FCS ve diğer önde gelen Saarland kulüpleri arasındaki karşılıklı anlaşmalar ile DFB lig sistemine geçilmiş, Oberliga Südwest'te mücadele etmeye başlamıştır.
17 Temmuz 1949 günü, SFB üyeleri 299'a karşı 609 oyla Fransız Futbol Federasyonu üyeliği önerisini reddetti. 14 Mayıs 1950'de yeni başkan Hermann Neuberger liderliğindeki SFB, FIFA üyeliğine kabul edildi.
Saarland millî futbol takımı büyük ölçüde 1. FC Saarbrücken takımndan oluşuyordu. SV Saar 05 Saarbrücken ve Borussia Neunkirchen takımları da millî takıma dikkat çekecek düzeyde futbolcu veriyordu. Bunların yanında SV St. Ingbert 1945, FC 1912 Ensdorf ve ASC Dudweiler takımlarının futbolcuları da millî olmuştur.
Takım, oynadığı 19 karşılaşmanının 10'unu "B" takımlara karşı oynamıştır. Ayrıca 1954 FIFA Dünya Kupası grup elemelerinde Norveç'i geride bırakıp grup ikincisi olmaları da dikkat çekmiştir.
1955 yılındaki bir halk oylaması sonrasında Saarland, 1 Ocak 1957'de Almanya Federal Cumhuriyeti'nin bir parçası olmuştur. Bununla beraber SFB'nin FIFA üyeliği sonlandı ve Saarländischer Fußballverband (SFV) olarak, DFB'nin bir parçası oldular. 1952 yılından bu yana Saarland teknik direktörlüğünü yürüten Helmut Schön ise 1960-70'li yıllarda Alman millî takımında görev aldı. Hermann Neuberger de Alman futbolunda birçok görev almış, 1975'ten 1992'deki ölümüne kadar da DFB başkanlığını yürütmüştür.
1954 FIFA Dünya Kupası grup elemeleri

| Tarih | Şehir | Ev sahibi | Sonuç | Deplasman takımı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 Haziran 1953 | Oslo |  Norveç | 2 - 3 |  Saar |
| 19 Ağustos 1953 | Oslo |  Norveç | 1 - 1 |  Batı Almanya |
| 11 Ekim 1953 | Stuttgart |  Batı Almanya | 3 - 0 |  Saar |
| 8 Kasım 1953 | Saarbrücken |  Saar | 0 - 0 |  Norveç |
| 22 Kasım 1953 | Hamburg |  Batı Almanya | 5 - 1 |  Norveç |
| 28 Mart 1954 | Saarbrücken |  Saar | 1 - 3 |  Batı Almanya |

| # | Takım | P | O | G | B | M | AG | YG |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Batı Almanya | 7 | 4 | 3 | 1 | 0 | 12 | 3 |
| 2 |  Saar | 3 | 4 | 1 | 1 | 2 | 4 | 8 |
| 3 |  Norveç | 2 | 4 | 0 | 2 | 2 | 4 | 9 |
Ünye Müzesi

| Ünye Yaşayan Kültürel Miras Müzesi |
| --- | --- |
Kaptan Evi

Açılış: 2013
Konum: Ünye, Ordu (il)
Ünye Müzesi, tam adı Ünye Yaşayan Kültürel Miras Müzesi, Ünye kentinde, Hamidiye mahallesinde, Kaptan Server Bey'in konağının dönüştürülmesiyle 2013 yılında açılmış bir müzedir.
Çerkes asıllı Server Bey'in yaşadığı konaktaki bir taşta Hicri 1176 tarihin bulunması sebebiyle bu yapının 1759 yılında inşa edildiği tahmin edilmektedir. Ancak bu taş, başka bir yapıdan alınmış ve bu yapıda kullanılmış olabilir. Söz konusu konağın tarihi hakkında daha ayrıntılı bilgi mevcut değildir.
Taban alanı 210 metrekare olan bina, taş zemin üzerine ahşaptan inşa edilmiş tarihi bir Ünye evidir. Tavan, duvarlar, dolaplar ve mutfak kısımlarında ahşap işçiliği görülmektedir. Cephelerde çatıya yakın bir yükseklikte vitray pencereler sıralanmaktadır. Evin dışında ise geniş bir bahçe, kuyu ve çamaşır yıkama teknesi bulunmaktadır.
Ünye'de bir müze kurulması fikri, uzun yıllara dayanmakla birlikte müzeye dair ilk girişim 2003 yılında ortaya çıkmıştır. Konağın son sakini Meliha Vural'ın evi bağışlama isteğiyle başlayan süreç, mirasçıların fazla olması sebebiyle 2009 yılında kamulaştırma ile sonuçlanmıştır. Bina, müze yapılmak üzere 14 Nisan 2009’da, 92 bin TL karşılığında Ünye Belediyesi tarafından satın alınmıştır. Mülkiyete dair hukuki süreçlerin tamamlanmasından sonra restorasyona başlanmak üzere evin rölövesi, mimar Melike Ünlü tarafından çıkarılarak Anıtlar Yüksek Kuruluna gönderilmiştir.
2013 yılında, Ünyeli mimar Zeynep Ahunbay’ın teknik destekleriyle restorasyonu tamamlanan yapı, ilk olarak Müze Ev adıyla faaliyete geçmiştir. Müzenin bahçe peyzajı ise mimar Sibel Cerrahoğlu tarafından gerçekleştirilmiştir.
Ünye Müzesi'nde Server Bey'den kalan eşyalar değil, halkın ve evin son sakininin bağışladığı objeler sergilenmektedir. 2014 yılında 380 eserin bulunduğu müzede 2016 yılı itibarıyla 783 eser kayıtlıydı. Odalara "Kaptan Server Bey Odası", "Meliha-Ali Rıza Erüş Odası" gibi adlar verilmiş ve konakta yaşamış kişilerin hatırasını yaşatma amacı güdülmüştür. Müzede "Baş Oda", "Mutfak" adını taşıyan mekânlar vardır. Ünye Müzesi'nde kılıç, kama, fotoğraf makinesi, el değirmeni, daktilo, dikiş makinesi, ütü, çıkrık, lamba, mutfak eşyası, eski kıyafetler gibi pek çok sayıda ve pek çok çeşit obje bulunmaktadır. Mevcut eşyalarla bir adet yatak odası, sedirle oda ve mutfak düzenlenmiştir.
Ünye Müzesi'nin bahçesinde de ilginç objeler sergilenmektedir. Bunların başında Kilise Tepe Rum Mezarlığı'ndan günümüze ulaşan bilinen tek kalıntı olan 80x120 cm ebatlarındaki Rumca yazılı mermer mezar taşı gelmektedir. Bu mezar taşı dışında Bayramca'da bulunmuş olan iki üzüm sıkma teknesi, hela taşları, Osmanlıca yazılı mezar taşları ve dibek bulunmaktadır. Müzenin avlusunda ayrıca Ünye'nin ilk deniz feneri sergilenmektedir.
Paşa Hristova

Parashkeva Hristova Stefanova (Bulgarca: Парашкева Христова Стефанова), sahne adı Pasha Hristova (Bulgarca: Паша Христова) (d. 16 Temmuz 1946 - ö. 21 Aralık 1971) Bulgar şarkıcı, Bulgaristan'ın en ünlü şarkılarından "Една българска роза" ("Bir Bulgar Gülü")'nün yorumcusu. 1960'ların sonunda kısa ve etkili kariyeri başladı. 1967-1971 arasında, Bulgar ve uluslararası müzik festivallerinde birçok ödül kazandı. 1971 yılında ikinci çocuğuna hamileyken bir uçak kazasında hayatını kaybetti.
Hayatı ve Kariyeri > Çocukluğu

Pasha Sofya'nın Knyajevo semtinde Lyubka-Hristo çiftinin kızı olarak dünyaya geldi. 5 yaşındayken, ebeveynleri boşandı. Babası Tsvetana adlı bir kadınla evlenip, Pasha'nın velayetini alırken, erkek kardeşi Ventsi annesiyle kaldı. Pasha'nın ikinci erkek kardeşi Krasimir de babasının ikinci evliliğinde dünyaya geldi. Pasha ve Krasimir, birbirlerinin annelerini kendi anneleri gibi görüyorlardı. Anaokulunda çalışan Lyubka çocuklara anaokulunda bakarken Tsvetana çocuklara evde bakıyordu. Pasha'nın babaannesiyle de çok yakın bir ilişkisi vardı. Babaannesi onun keman dersleri almasını sağladı. Etrafındaki çoğu insan küçük kıza Pepi derken, babaanesi ona, ünlü Sovyet işçi kadını Pasha Angelina'ya sevgisinden dolayı Pasha lakabını verdi. Babaannesinin ölümü Pasha'da derin izler bıraktı. Çok yakın olan ikisi bir yatağı paylaşıyorlardı. Pasha bir sabah uyandığında ona sarılan babaannesinin soğukluğu ile onun ölmüş olduğunu fark etti.
Hayatı ve Kariyeri > Gençliği

Gençlik yıllarında, babası ile kavga edip, zaman zaman annesinin evinde kalıyordu. Lise eğitiminden sonra Balkancar araba fabrikasında tasarımcı olarak çalışmaya başladı. Vasil Ivanov adlı bir mühendis ile evlendi ve Milen isimli bir oğulları oldu. Ancak iş sebebiyle uzak kalınca, boşanmamalarına rağmen ayrı yaşamaya başladılar ve Pasha çocuğunun velayetini aldı.
İşinin yanında Bulgar Devlet Radyosu'nun sahne şarkıcıları okulu seçmelerine katıldı. Daha sonra tedavi edilecek peltekliğine rağmen dikkat çekici sesiyle seçmeleri kazandı. Sofya Orkestrası'nda reddedildikten sonra öğretmeninin desteğiyle İşçiler Topluluğu Korosunda solo şarkıcı olarak iş buldu.
Hayatı ve Kariyeri > Kariyeri

1967'de SSCB'deki sochi festivalinde birinci olup altın madalyayı kazanarak ilk büyük başarısına imza attı. 1968'de Sofya Orkestrası'na katılarak hayatının sonuna dek onlarla çalıştı. Grubun şefi Nikolay Kuyumdzhiev, yerini Pasha'nın kayıtlarında yardım edecek olan Nikolay Arabadzhiev'e bıraktı. O bir orkestra şefi, besteci, piyanist ve klarnetçiydi. Kısa sürede birbirlerine aşık olup, ölümlerine dek evli hayatı yaşadılar. Pasha, hayatının geri kalanında Bulgaristan'ı ve Sovyet Bloğu ülkelerini turladı. 1970'te Braşov'daki Altın Geyik Festivali'nde 3.lüğü kazandı. Bir radyo yarışmasında Svetozar Rusinov'un bestesi "Яворова пролет" (Çınar Baharı)'nı seslendirdi ve en iyi şarkı ödülünü aldı. Altın Orfe Festival'inde ise büyük ödül Pasha Hristova'nın seslendirdiği "Повей, ветре" (Es Rüzgâr) ve en iyi şarkı ödülü de yine Hristova'nın "Една българска роза" (Bir Bulgar Gülü) şarkısına gitti. 1971'de Polonya'daki Sopot Uluslararası Şarkı Festivali'nde birincilik ödülünü kazandı. Öldükten kısa bir süre sonra 1972'de Bulgar televizyonunun "yılın melodisi" ödülünü "Бяла песен" (Beyaz Şarkı) ile kazandı.
Hayatı ve Kariyeri > Ölümü

1971'de Sofya Orkestrası ve birçok ünlü Bulgar şarkıcı ile Cezayir'e uçacaktı. Uçağın kalkışında, uçak hızlıca irtifa kaybetti ve ön kısmı yere çakıldı. İkiye ayrılan uçağın ön tarafı patladı ve yandı. Ön sıralarda oturan Pasha Hristova ve hayat arkadaşı, olay yerinde can verdi. (Uçak ekibiyle birlikte toplam 30 kişi hayatını kaybetti.) Pasha ölürken Arabadzhiev'den olan ikinci çocuğuna hamileydi. Cesedi tespit edildikten sonra Sofya Merkez Mezarlığı'nda katolik bölümüne defnedildi.
Uçağın düşüş nedenine dair çok az belge ortaya çıktı. Olayın soruşturması kısa sürede saklandı. Uçak aylar süren bir revizyondan geçmişti. Revizyon sırasında teknik bir hata yapılmıştı: kanatçıkların kabloları yanlış bağlanmıştı. Böylece, pilotlar uçağı düzleştirmeye çalışırken, daha da dik konuma getirdiler ve kalkış sırasında aşırı alçak bir irtifada kaza gerçekleşti. 2001'de halka sunulan bir resmi raporda, neden olarak tecrübesizlik gösterildi, prosedür pratik deneyimi bulunmayan teknikerler tarafından uygulanmıştı.
Müzikal tarzı ve sesi

Pasha Hristova çok yönlü bir sese sahipti ve birçok farklı türde söyledi. Bazı şarkıları balad ve şanson olarak adlandırılmaktadır. Ancak caz, rock and roll ve hatta Bulgar folk müziği şarkıları da vardır. Dönemin Bulgar şarkıcılarında da görüldüğü gibi, repertuvarının büyük bir kısmı yabancı dilden şarkıların Bulgarca versiyonlarından oluşmaktaydı.
Diskografisi > Single'lar

1969: "Аз, ти и розите" (Sen, Ben ve Güller) / "Щастливи заедно" (Birlikte Mutlu)
1970: "Нека този миг да спре" (Dursun Bu An) / "Цигани" (Çingeneler) / "Знай" (Bil) / "Остани" (Kal)
1971: "Този дивен свят" (Bu Mükemmel Dünya) / "Когато си отидеш" (Gittiğinde)
Diskografisi > Albümler

1972: Една българска роза (Bir Bulgar Gülü)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 133601919  ISNI: 0000 0003 7397 7472  LCCN: nb2009010300  VIAF: 316391800   WorldCat (LCCN): nb2009-010300
Fitzroy FC

Fitz Roy simgesi, 1898 yılında tasarlanan Guernsey modelinden ilham alınarak modern bir tasarıma dönüştürülmüştür.
Fitzroy Football Club, önceden bilinen adıyla The Lions, 1883'te Melbourne'ün Fitzroy banliyösünü temsil etmek için kurulan bir Avustralya futbolu kulübü. 1897'de kurulan Victorian Football League'in (günümüzde Australian Football League) kurucu takımlarındandır. VFL Grand Final'ı kazanan ilk takımdır.
Sırbistan-Karadağ millî futbol takımı

Sırbistan-Karadağ millî futbol takımı, günümüzde varlığını sürdürmeyen Sırbistan-Karadağ'ı temsil eden futbol takımı. Sırbistan-Karadağ Futbol Federasyonu tarafından kontrol edilmekteydi. 1992 yılında Yugoslavya Federal Cumhuriyeti adıyla kurulan ülkenin uluslararası spor müsabakalarından men edilmesi sebebiyle ülkeyi temsil eden millî futbol takımının kuruluşu 1994 yılında gerçekleştirildi. 1998 FIFA Dünya Kupası ile 2000 Avrupa Futbol Şampiyonası'nda mücadele eden takım, turnuvaları sırasıyla 9. ve 8. sıralarda tamamladı. 2006'da ülkenin isim değişikliğine gitmesi sebebiyle takım da Sırbistan-Karadağ adını aldı. Bu adla 2006 FIFA Dünya Kupası'na katılan takım, ilk turda turnuvaya veda etti. 2006'da Karadağ'ın bağımsızlığını ilan ederek ülkenin bölünmesinin ardından millî takım da sona erdi. FIFA, günümüzde varlığını sürdüren Sırbistan millî futbol takımını Sırbistan-Karadağ'ın ardılı olarak görmekte ve takımın gösterdiği performansları Sırbistan elde etmiş olarak göstermektedir.
Turnuva tarihi

1994-2003 yılları arasında Yugoslavya FC, 2003-2006 yılları arasında Sırbistan-Karadağ adıyla mücadele etti.
Teknik direktörleri

Slobodan Santrač (1994 - Temmuz 1998)
Milan Živadinović (Ağustos 1998 - 1999)
Vujadin Boškov (1999 - Temmuz 2000)
Ilija Petković (Ağustos 2000 - Ocak 2001)
Milovan Đorić (Şubat 2001 - 6 Mayıs 2001)
Üçlü komisyon: Dejan Savićević, Vujadin Boškov ve Ivan Ćurković (6 Mayıs 2001 - Aralık 2001)
Dejan Savićević (Aralık 2001 - Haziran 2003)
Ilija Petković (Temmuz 2003 - Haziran 2006)
Vroutek

| Vroutek |
| --- | --- |
Kasaba
Vaftizci Aziz John Kilisesi
  Bayrak Arma 
VroutekÇek Cumhuriyeti'ndeki konumu
Koordinatlar: 50°13′20″K 13°28′35″D﻿ / ﻿50.22222°K 13.47639°D﻿ / 50.22222; 13.47639
Ülke:  Çekya
Bölge: Ústí nad Labem
İlçe: Louny
Kuruluş: 1227
İdare
 • Tür: Belediye
 • Belediye Başkanı: Jaromír Kubelka
Yüzölçümü
 • Toplam: 52.68 km²
Rakım: 332 m
Nüfus (2024-01-01)
 • Toplam: 1.858
 • Yoğunluk: 35/km²
Zaman dilimleri: UTC+1 (OAS)
: UTC+2 (OAYS)
Posta kodu: 439 82, 441 01
Resmî site vroutek.net
Vroutek (Almanca: Rudig), Çek Cumhuriyeti'nin Ústí nad Labem Bölgesi'nde, Louny İlçesi'nde bir kasabadır. Yaklaşık 1,900 nüfusu vardır.
İdari Bölümler

Lužec, Mlýnce, Mukoděly, Skytaly, Vesce, Vidhostice ve Vrbička köyleri Vroutek'in idari bölümlerini oluşturur.
Coğrafi

Vroutek, Louny şehrinin yaklaşık 35 km güneybatısında ve Plzeň şehrinin yaklaşık 48 km kuzeyinde bulunmaktadır. Belediye sınırlarının doğu kısmı, Rakovník Yaylaları'nda yer almaktadır. Batı kısmı ise Doupov Dağları içinde bulunur ve Vroutek'in en yüksek noktası olan, deniz seviyesinden 552 metre yükseklikteki Skytalský vrch tepesini içerir. Belediye sınırlarının güney kısmından Blšanka Nehri geçmektedir.
Tarihçe

Vroutek'in ilk yazılı kaydı, köyün 1227 yılında Kojata IV Hrabišic'e ait olduğu zaman yapılmıştır. 14. yüzyılda, Postoloprty manastırı tarafından edinildi ve bu dönemde bir kasabaya terfi ettirildi. Otuz Yıl Savaşı'ndan önce, Lobkowicz ailesi dahil olmak üzere çeşitli soylu ailelerin sahipliğindeydi. Kasabanın büyük bir kısmı 1599'da çıkan yangında yok edildi. Czernin ailesi, Vroutek'i 1630 yılında satın aldı ve Petrohrad malikanesine ekledi.
Otuz Yıl Savaşı sırasında, 1645 yılında Vroutek, İsveç ordusu tarafından yağmalandı ve yok edildi. Yaklaşık 10 yıl boyunca, evlerin çoğu terk edilmiş durumda kaldı. Daha sonra kasaba etnik Almanlar tarafından yeniden yerleştirildi.
Demografi

| Tarihî nüfus> Yıl | Tarihî nüfus> Nüfus   | Tarihî nüfus> %±    |
| --- | --- | --- |
| 1869 | 2.670 | —     |
| 1880 | 3.076 | %+15.2 |
| 1890 | 3.047 | %−0.9 |
| 1900 | 3.331 | %+9.3 |
| 1910 | 3.386 | %+1.7 |
| 1921 | 3.221 | %−4.9 |
| 1930 | 3.421 | %+6.2 |
| 1950 | 1.938 | %−43.3 |
| 1961 | 2.169 | %+11.9 |
| 1970 | 1.839 | %−15.2 |
| 1980 | 1.942 | %+5.6 |
| 1991 | 1.922 | %−1.0 |
| 2001 | 1.877 | %−2.3 |
| 2011 | 1.880 | %+0.2 |
| 2021 | 1.790 | %−4.8 |
Kaynak: Censuses
Ulaşım

Vroutek, Plzeň ile Most arasındaki demiryolu hattı üzerinde yer almaktadır.
Görülecek yerler

Saint James the Great Kilisesi, 1220'lerde Romanesk tarzda inşa edilmiş olup, 16. yüzyılın sonlarında değiştirilmiştir. Bölgedeki en değerli anıtlardan birine sahiptir. Orta Çağ'da, bir kale ile birlikte güçlendirilmiş bir kompleks oluşturmuştur.
Saint John the Baptist Kilisesi ise 1726 yılında Barok tarzda inşa edilmiştir.
Ekzogami

Ekzogami ya da dıştan evlenme günümüz modern toplumlarının genelinde görülmekte olan evlilik türüdür. Ancak ilkel toplumlarda ve sosyal tarih içerisinde, kısıtlı bir bölge içerisindeki toplumlarda bu evlilik, kabile mensuplarının farklı kabile mensubu kadınlarla evlenmeleri şeklinde gelişmiştir ve akraba ile evlilik bu sosyal gruplarda kesinlikle yasaklanmıştır. Bu evlilik asıl olarak iki belirleyene sahiptir. Dışarıya yönelik, yani soy, kabile ya da aşiret dışından bir bireyle yapılan bu evlilikte biyolojik ya da kültürel farklılık esastır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb12551809w (data)  LCCN: sh85043078  NLI: 987007543212205171
Nielsen Media Research

Logosu
Nielsen Media Research (NMR) medya izleme ölçümü yapan bir Amerikan şirketidir. Televizyon, radyo ve gazete dahil çeşitli medya mecralanı takip eder. New York şehri'nde merkezlenmiş ve başlıca Chicago'dan operasyonlarını yürüten bu şirket, en çok Nielsen Reytingleri olarak adlandırılan televizyon izleme ölçümleri ile tanınır.
Tarih

Dünyanın önde gelen medya araştırma şirketi olan Nielsen Media Research, bir pazarlama araştırma şirketi olan ACNielsen'in bir bölümü olarak kurulmuştur. 1996'da Nielsen Media Research ana şirketten ayrıldı ve 1999'da Hollanda merkezli holding VNU tarafından satın alındı. 2001'de VNU, ACNielsen'i de satın alarak her iki şirketi aynı çatı altına getirdi. VNU 2007'de yeniden yapılandı ve Nielsen Company adını aldı.
2004'te AGB grubu ve Nielsen Media Research International, AGB Nielsen Media Research adıyla birleştiler. Bu birleşme sonucundan Nielsen Media Research'ün ABD dışındaki TV izleyici ölçüm hizmetleri ile AGB grubunun tüm şirketleri bir çatı altına alındı.
Nielsen 2007'de cep telefonlarının yerini izleyen Telephia'yı satın aldı.
Hizmetleri

Nielsen TV Reytingleri 1950'lerden beri üretilmektedir ve hangi programın toplumun hangi kesimi tarafından seyredildiğinin istatistiksel bir ölçümüdür. Bu ölçümün en iyi bilinen tarafı "günlük"tür. Yılda dört defa, şubat, mayıs, temmuz ve kasım aylarında Nielsen anketçileri ABD'nin Oldsmar, Florida ve Radcliff, Kentucky kentlerinde ev halklarından, bir hafta boyunca evde seyredilen programların kaydedileceği günlükler tutmalarını isterler. Nielsen Amerikan TV izlemsini ölçmek için günlüklerden başka yöntemler de kullanır. Yakın zamanda Nielsen, ev içinde ve dışında televizyon izlemeyi ölçmek için A2M2 projesini açıkladı.
Nielsen ABD'da 30.000'den fazla evde Peoplemeter (İngilizce "insan metre") olarak adlandırdığı izleyici sayaç cihazı bulundurmakta, buna ilaveten 30 ülkede, ortak şirketlerinki de sayılırsa 20.000'den fazla Peoplemeter 'e sahiptir.
Nielsen Media Research, kardeş şirketi olan Nielsen//NetRatings İnternet ve dijital medya izleyicilerini takip eder, Nielsen BuzzMetrics ise tüketiciler tarafından yaratılan medyayı (bloglar gibi) takip eder.