Broadbent'in filtre modeli
Broadbent modelinin modern görüşleri

Psikolojik araştırmalar Broadbent'in zamanından bu yana son derece gelişmiştir. Daha komplike ölçümler, geniş bir bilişsel sisteme entegre olmuş bir dikkat filtresine sahip olduğumuzu göstermektedir. Bu sistem, Broadbent'in orijinal bulgularındaki paralel işlemenin sınırları hakkındaki tartışmalarını telafi eder. Sistemin büyük bir bileşeni ikonik bellek ve yankı belleği diye ikiye ayrılan duyusal belleği gerektirir. Yukarıda bahsi geçen iki kavram, sırasıyla görsel ve işitsel belleği temsil etmektedir ve dikkat öncesi görev yaparlar. Böyle bir dikkat öncesi bellek deposunun varlığı, dikkat öncesi uyaranların seri biçimde çalışmasını mümkün kılar. İkonik bellek üzerine yapılan araştırmalar, görsel sistemin, uyarıcı tanınmadan önce spesifik nöronların aktive olduğunu gösteren ve Broadbent'in dikkat öncesi işleme teorisini destekleyen bir görsel hiyerarşisi olduğunu bulmuştur.
Ek olarak, araştırmalar, bir uyaranın fiziksel özelliklerinin dikkati yönlendirdiğini göstermiştir. Bu araştırmalarda, gözlemcilerin, ilgili uyaranları ilgisiz uyaranlardan anlamsal özelliklerinden ziyade fiziksel özellikleri sayesinde doğru şekilde ayırdıkları ve seçim kanallarının fiziksel özelliklerden büyük ölçüde etkilendiği bulunmuştur. Bu bulgular Broadbent'in araştırmasını da desteklemektedir. Modalite etkisine göre yankı belleğinin ikonik belleğe göre bir avantajı vardır. Araştırmalar, konuşmanın görsel sistemden gelen girdilere göre nesnel yorumlamaya daha yatkın olduğunu göstermiştir. Bu, işitsel bilgilerin önce fiziksel özellikleriyle işlendiğini ve daha sonra görsel bilgi özellikleriyle birleştirildiğini gösterir.
Ayrıca, dikkatin paylaşımı hem gönüllü hem de refleksif dikkatin bir ürünüdür. Hedefler ve davranışlar dikkati yönlendirir, ancak dikkat, duruma göre değişebilen belli bir güçteki dış uyaranlardan etkilenebilir. Bu tür araştırma bulguları Broadbent'in gönüllü dikkat mekanizmaları kavramını doğrulamaktadır.
Daha yakın tarihli araştırmalar, Broadbent'in modelinin dikkatin odağını değiştirmenin gerektirdiği zamanı karşılamayı ihmal ettiğini bulmuştur. Broadbendt, iç ve dış uyaranların dikkat değişimlerine neden olabileceğini ayırt etmiş ama iç ve dış güdümlü dikkat kaymalarının farklı zaman aralıklarına sahip olabileceğini düşünmemiştir. Diğerleri, örneğin Treisman, Broadbent'in modelinin bu tür tüm bulguları açıklamadığına inanıyordu. Broadbent'in doktora öğrencilerinden biri olan Treisman, algısal bir nesne oluşturmak için öncelikle dikkat öncesi aşamadaki özelliklerine bakmalı ve daha sonra bunları odaklanma aşamasında bağlamalıyız diyen özellik bütünleştirme teorisini öne sürmüştür. Treisman, insanların bir filtre yerine bir zayıflatıcıya sahip olduğunu ve bu zayıflatıcının mesajları fiziksel özelliklerine veya anlam gibi daha üst düzey özelliklere göre tanımladığını belirtti. Treisman'ın modeline göre, dikkat edilen mesajlar algılanır, dikkat edilmeyen mesajlar ise tamamen engellenmez ama daha az algılanır. Bu bulgular özellik bütünleştirme teorisine dayanır ve zayıflatma modeli Broadbent'in modeliyle çelişir çünkü Broadbent insanların anlamlı bağlantılar kuramayacağını belirtmiştir.