stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Belen
Yerel yönetim > İdari yapı

2012 yılında çıkarılan 6360 sayılı kanun ile Belen ilçesinin idari sınırları yeniden belirlenmiştir. Belde belediyeleri kapatılarak mahalleye dönüştürülmüştür. Belen 19 mahalleden oluşmaktadır.
Mutfak

Belen tava, etin domates, biber, sarımsak ve çeşitli baharatlarla harmanlanıp toprak tepside fırında pişirilmesiyle hazırlanan bir tavadır.
Restorasyonu sırasında Belen Camii (Aralık 2008)
Kasabanın içinden bir görünüm (Aralık 2008)
Karapürçek

Başlığın diğer anlamları için Karapürçek (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Karapürçek |
| --- | --- |
İlçe
 Türkiye'de bulunduğu yer
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Sakarya
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Tahir Yılmaz
 • Belediye başkanı: Mehmet Murat Çoruhlu (YRP)
Rakım: 155 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 13.041
 • Kır: -
 • Şehir: 13.130
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 54430
İl alan kodu: 0264
İl plaka kodu: 54
Karapürçek, Sakarya ilinin bir ilçesidir.
Tarihçe

Karapürçek, Sakarya'nin en eski nahiyesidir. Kuruluş tarihi belli olmamakla birlikte Bizanslılar zamanında büyük yerleşme yerlerinden birisi olduğu kabul edilmektedir. İlçenin İlkçağ tarihi ile ilgili yeterli ve kesin bilgi bulunmamaktadır. Bununla birlikte Sakarya ili ile aynı tarihe sahip olduğu anılmaktadır. Buna göre; MÖ 3. yüzyılda başlayan Bithynia Krallığının egemenliği MÖ 1. yüzyıldaki Roma yönetimine kadar sürmüştür. Bizanslıların Optimation Theması'nın sınırları içerisindeki Sakarya bölgesi zaman zaman Arap istilalarına uğramıştır. 11. yüzyılın sonlarında Selçuklulardan Artuk Bey'in buradaki Bizanslıları yenmesi ile yöre Selçukluların eline geçmişse de 1072'de yeniden Bizanslılar yöreye hakim olmuşlardır. Bunun ardından 1097'de Haçlıların, Danişmendlilerin, Anadolu Selçuklularının ve İznik'te merkezi kurulan Nicaia İmparatorluğunun yönetimine girmiştir. Konuralp ve Akçakoca tarafından 1324'te Osmanlı topraklarına katılmıştır.
Rivayetlere göre Bizanslılar zamanında Karabıçaklı adında üç kardeşin doğuda Küçücek, kuzeyde Küçükkarapürçek ve güneyde Büyükkarapürçek köylerini paylaşarak yerleştikleri. O zaman ilçemizin adının Büyük Karapürçek olarak geçtiği ilçemizin adının, zaman içerisinde "Pürçek" manasında Büyükkarapürçek olarak yaygınlaşarak günümüzde Karapürçek ismini almıştır.
Bölgede 1967 yılında meydana gelen depremde Osmanlılardan kalan tarihi yapılar yıkılmış ve tahrip olmuştur. 1967-1968 yıllarında İmar ve İskan Bakanlığı tarafından planlı ve projeli olarak yeni yapılar yapılmıştır.
Coğrafya

Marmara Bölgesi'nde, Sakarya iline bağlı bir ilçe olan Karapürçek, doğusunda Akyazı ilçesi, batısında Erenler, güneybatısında Geyve ilçe sınırları ile çevrilidir. Sakarya'nın güneydoğusunda yer alan ilçe toprakları engebeli bir arazi yapısına sahip olup güney kısmı ovadan oluşmaktadır. Deniz seviyesinden yüksekliği 84 m'dir.
İlçenin E-5 karayolu ve TEM Otoyoluna bağlantısı vardır. Sakarya Merkeze 23, Akyazı 10, TEM Otoyolu girişine 11 km'dir.
İklim

İlçe Marmara ve Karadeniz iklimi özelliklerini taşır. Kışlar bol yağışlı ve az soğuk, yazlar ise sıcak geçer. İlçe doğal bitki örtüsü bakımından oldukça zengindir. İlçe topraklarının %65'i ormanlarla kaplıdır. Bu ormanlarda gürgen, meşe, kayın, kızılçam ve karaçam ağaçları bulunmaktadır.
Nüfus

İlçenin yerli halkı Türkmen (bazılarına göre manav) adı verilen halktan oluşmakta iken, çeşitli göç hareketleri sonucunda Kafkasya, Karadeniz, Kuzey Irak ve Balkanlar'dan vatandaşlarımız gelerek yerleşmişlerdir.
| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 13.473 | 3.211 | 10.262 |
| 2000 | 11.073 | 4.186 | 6.887 |
| 2007 | 12.250 | 7.467 | 4.783 |
| 2008 | 12.548 | 7.547 | 5.001 |
| 2009 | 12.440 | 7.452 | 4.988 |
| 2010 | 12.326 | 7.351 | 4.975 |
| 2011 | 12.311 | 7.388 | 4.923 |
| 2012 | 12.369 | 7.418 | 4.951 |
| 2013 | 12.422 | 12.422 | veri yok |
| 2014 | 12.373 | 12.373 | veri yok |
| 2015 | 12.381 | 12.381 | veri yok |
| 2016 | 12.578 | 12.578 | veri yok |
| 2017 | 12.773 | 12.773 | veri yok |
| 2018 | 13.041 | 13.041 | veri yok |
| 2019 | 12.982 | 12.982 | veri yok |
| 2020 | 13.130 | 13.130 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Ekonomi

İlçe ekonomisi genellikle tarıma dayalı olup hayvancılık da yapılmaktadır. İlçe topraklarının güneyi ovalık olup, her türlü tarıma elverişlidir. Yetiştirilen tarımsal ürünlerin başında fındık gelmektedir. Bunun yanı sıra arpa, buğday, fasulye, mısır, patates, çeşitli sebze ve meyve yetiştirilir. Hayvancılıkta büyükbaş hayvan besiciliğinin yanında arıcılık ve ipekböcekçiliği de yapılmaktadır. Ayrıca kümes hayvancılığı da ilçe ekonomisinde önemli yer tutmaktadır.
Güneyce, İkizdere

| Güneyce |
| --- | --- |
Köy

 Rize'nin konumu
GüneyceGüneyce'nin Rize'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Rize
İlçe: İkizdere
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 508 m
Nüfus (2019)
 • Toplam: 619
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 464
İl plaka kodu: 53
Posta kodu: 53690
Güneyce, Rize ilinin İkizdere ilçesine bağlı bir köydür. Köy; Köprübaşı, Çarşı, Kurtuluş, Yeşiltepe ve Kızıltepe adlı beş mahalleden oluşmaktadır.
Tarihçe

19. yüzyılın ilk yarısında Osmanlı kaynaklarında Varda adıyla Of kazasına bağlı bir köy olarak bahsedilirken, İkizdere'nin nahiye olmasıyla bu idari merkeze bağlandı. 1913'e kadar Hacışeyh adıyla anılan köy, bu tarihten sonra şimdiki adını aldı. 1945 tarihinde yürürlüğe giren 4769 sayılı yasa ile bugünkü Rize ilinin İkizdere ilçesine bağlı Güneyce Beldesi ilçe haline getirildi. İkizdere de bucak olarak Güneyce ilçesine bağlandı. Ancak, 19.06.1952 tarihinde kabul edilen ve 20.06.1952 tarihinde yürürlüğe giren 5967 sayılı yasayla Güneyce ilçe merkezi bugünkü İkizdere ilçesine taşındı. 1952 yılındaki 5967 sayılı kanunla ilçe merkezi İkizdere'ye nakledilince köy haline gelen Güneyce, 1955 yılında tekrar bucak haline getirildi. Sonradan belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi. Belediye, 30 Mart 2014 günü itibarıyla resmen kaldırıldı ve Güneyce köye dönüştürüldü.
Coğrafya

Köy, İkizdere ilçe merkezine 10 km, Rize il merkezine 40 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre belde/köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 619
2019: 624
2018: 674
2017: 626
2016: 654
2015: 684
2014: 738
2013: 740
2012: 872
2011: 921
2010: 921
2009: 1.057
2008: 1.107
2007: 1.317
2000: 3.294
1990: 3.453
1985: 3.045
1980: 2.331
1975: 2.575
1970: 2.631
1965: 2.640
1960: 2.525
1955: 2.161
1950: 2.215
1945: 1.611
1940: 1.550
Yönetim > Belediye başkanlığı

| Seçildiği yıl | Belediye başkanları |
| --- | --- |
2009: Kemal Köse (AKP)
2004: Kemal Köse (BBP)
1999: Muzaffer Terzi (FP)
1994: Muzaffer Terzi (RP)
1989: Kemal Köse (ANAP)
1984: Kemal Köse (ANAP)
1977: Rasim Yavuz (AP)
1973: M. Nuri Sümer (MSP)
1968: Rasim Yavuz (AP)
1963: Hızır Öztürk (CHP)
Köyden görünüm
Köydeki bir şelale
Köydeki asma köprü
Hamursuz Bayramı

Hamursuz Bayramı için kurulan bir sofra
Pesah, Fısıh veya Hamursuz Bayramı (İbranice: פסח Pesach), bir Yahudi bayramı ve festivalidir. Mısır'da kölelikten kurtarılan Antik İsraillilerin göç hikâyesini anar. Pesah, Yahudi takvimindeki Nisan ayının 15. günü başlar, bu tarih Kuzey Yarım Küre’de bahara denk gelir ve bayram 7 veya 8 gün kutlanır. Yahudi bayramları arasında en çok kutlanan bayramlardan biridir.
Göç anlatısında, kutsal kitap, Tanrı’nın; on belayı Mısırlıların üzerine musallat ederek, İsrail Çocuklarını kölelikten kurtarılmasına yardım ettiğini belirtir. On belanın sonuncusu, her evde ilk doğan çocuğun ölmesi olduğundan, İsraillilerden evlerini kuzu kanıyla işaretlemeleri istendi. Böylece, bu son bela onların evlerine dokunmadan üzerlerinden geçecekti. Belalarla başlayan bu hikâye ve göç, hamursuz bayramının kökenini oluşturdu. Bayramın adının tam olarak nereden geldiği üzerine tartışmalar olmasına rağmen genelde inanılan hikâye; Firavun İsrailliler’i özgür bıraktığında, İsrailliler, ekmek hamurunun mayalanmasını beklemeden terk ettikleridir. Bunu anmak adına, Hamursuz Bayramı boyunca mayasız ekmek yenir. Bayram bu nedenle “Mayasız ekmek yeme Festivali” olarak adlandırılır Matza (düz mayasız ekmek) hamursuz bayramının sembolüdür.
Şavuot ve Sukot'la birlikte, Hamursuz Bayramı, üç hac festivalinden (Şaloş Regalim) biridir. Bu üç bayramda bütün Yahudi topluluğu tarihi bir şekilde Kudüs'teki tapınağa haccettiler. Samiriler, hâlen Gerizim Dağı'nda bu hac ibadetlerini gerçekleştirir ama sadece erkekler toplu ibadetlere katılır.
Tarihi ve süresi

Hamursuz Bayramı (Pesah), genelde Gregoryen takviminin mart ya da nisanına denk gelen, Nisan ayının 15. gününde başlar. Tevrat'a göre Nisan, Yahudi takvimindeki festival yılının ilk ayıdır. Nisan'ın 14. günü kuzey ilkbaharı ekinoksundan sonraki, dolunaylı bir geceyle başlar, bu nedenle, Pesah bir ilkbahar festivalidir. Pesah'ın bahardan önce başlamamasına emin olmak için, antik İsrail'de, arpaların olgunlaşması baharın başladığını anlamak için bir test olarak görülmüştür. Böylece, arpalar olgunlaşmadıysa, bahar daha yakın değildi ve araya ilave edilen Adar II ayıyla, Nisan başlatılmazdı. Bu ayarlama, 4. yüzyıl itibarıyla matematiksel olarak yapılıyor.
İsrail'de Pesah (mayasız ekmek festivali) yedi gün kutlanır. Bayramın ilk ve son günleri resmî olarak tatildir. Bu iki günün arasında kalan günler Hol HaMoed (Festivalin hafta günleri) olarak adlandırılır. Diaspora Yahudileri bayramı sekiz gün kutlarlar. Sekiz gün olmasının nedeni bir zaman ayarlaması (ibadetlere katılmak, bulundukları yerin takviminin Kudüs'teki tapınağa endekslenmesi, v. b) olarak görülür veya Yahudilerin tehlikede oldukları zamanlarda, Yahudilere karşı gelecek saldırıların günlerini şaşırtmak amaçlı ortaya atılmış ve günümüze gelmiş olan bir alışkanlık olduğu düşünülüyor.
Karaim ve Samiri Yahudiler, modern Yahudi takviminden bir iki gün sapan Yahudi Takvimi versiyonunu kullanırlar. Örneğin 2009 da, Rabinik Yahudiler tarafından kullanılan takvime göre nisan 15 Modern takvimde Nisan 9 u karşılamaktadır. Karaimler ve Samiriler tarafından kullanılan takvimde ise Abib ya da Aviv 15, Miladi takvimde Nisan 11 i karşılamaktadır. Karaim ve Samiri Hamursuz Bayramları 6 gün süren Mayasız Ekmek Festivalinden sonra bir gün sürer.
Kutsal Kitapta

Tevrat’ta Hamursuz Bayramı olarak adlandırılan emirin yerine getirilişi Levililer Kitabın’da şöyle bulunmaktadır:
İlk ayda, ayın on dördüncü günü iki akşam arası Tanrı’nın Hamursuz Bayramıdır. Aynı ayın on beşinci günü hamursuz ekmeğinin Tanrıya ziyafetidir: Yedi gün boyunca hamursuz ekmeği yiyeceksin. İlk gün kutsal bir davet alacaksın; bayağı işler yapmayacaksın. Ve yedi gün Tanrıya ateşte yapılmış, pişirilmiş bir armağan sunacaksın; yedinci gün kutsal davettir; bayağı işler yapmayacaksın.(Levililer 23:5)
Tevrat’taki Hamursuz Bayramı ile ilgili düzenlemeler, evdeki bütün mayalı yiyeceklerin 15 Nisan’dan önce evden çıkarılması gerektiğini belirtir.(Göç 13:7) Temiz bir kuzu ya da keçi 10 Nisan’a kadar hazırlanmalı(Göç 12:3) ve 14 Nisan’da iki akşam arasında kurban edilmelidir. Ve 15 Nisan gecesi iç organları çıkarılmadan rosto yapılarak mayasız ekmek ve acı baharatla yenmelidir. Sabah gün doğumundan sonra kurban edilen hayvandan kalan hiçbir şey yenmez, yakılmalıdır. Orijinal Hamursuz bayramına ait olan Tevrat’taki düzenlemeler, yemeklerin nasıl yeneceğini de belirtir.
Tevrat’taki, Hamursuz bayramını ilgilendiren emirleri, hatırlamanın önemini vurgular. Yahudilere; onların bir zamanlar mısırda köleler olduklarını, tanrının onları onuncu musibetten koruduğunu ve onları bulundukları güvenli yerlere getirdiğini hatırlamaları gerektiğini belirtir. Bunun yanı sıra, Hamursuz Bayramını nesiller boyunca, Tanrıya adanmış olarak devam ettirmeleri gerektiğini belirtir. Çünkü bu günde Mısırdaki köleliklerinden, tanrının yardımıyla kurtuldular.
Etimoloji

“Pesah” fiili (İbranice: פָּסַח‎) Tevrat'ta ilk olarak, Yahudilerin Mısırdan göçlerini (Göç 12:23) anlatan bölümde ortaya çıkar. Kesin anlamı üzerine bazı tartışmalar olsa da, genel olarak inanılan anlamı, Tanrı'nın 10. musibet esnasında, İbranilerin evlerine dokunmadan, onların evlerinin üzerinden geçmesi olarak bilinir.
Pesah sözcüğü aynı zamanda, Hamursuz Bayramı'nda kurban edilmek için hazırlanmış kuzu ya da keçi (İbranice; Korban Pesah). Göçten dört gün önce, İbranilere bir kuzu hazırlamaları ve her gün temizliklerini kontrol etmeleri emredilmiştir. Nisanın 14. gününde, bu hayvanları kesip, kanlarıyla kapı eşiklerini işaretlemeleri de emredildi. Nisanın 15'i gece yarısına kadar kurban edilen hayvanı tüketmeliydiler. Mısır'ı onuncu musibet mahvederken, her aile (ya da birkaç aile birlikte) içinde kurban edilen hayvanın etinin de olduğu yemekleri yemek için toplandılar.
Sonraki yıllarda, Mişkan'ın varlığı süresince ve Kudüs’teki Tapınak döneminden sonra; Kobran Pesach, Hamursuz Bayramı Sederi'nde (15 Nisan) yenildi. Buna rağmen, Tapınağın yıkılmasıyla birlikte, ne kurban bahşedildi ne de yenildi. Kobran Pesach hikâyesi, Hamursuz Bayramı Sederi'nde anlatılır ve sembolik olarak, Seder Tabağı’nda rosto kuzu inciği ya da tavuk kanadı yenir.
Pesah adağı; Korban Pesah

Kudüs’teki Tapınak yıkılmadan önce, Hamursuz Bayramı’nın odak noktası, Paskal kuzusu olarak da bilinen, kurbandı (İbranice Korban Pesach.) Bir kuzuyu veya dağ keçisini tamamıyla bitirebilecek bir ailenin, Yahudi Tapınağı’nda, Nisan’ın 14’ünde (öğle vakti) kurbanlarını kesmeleri (Num 9:11) ve Nisan’ın 15’i gecesinde yemeleri gerekliydi (Göç 12:6.) Eğer bir aile, kurbanın hepsini bir oturuşta bitiremeyecek kadar küçükse, kurban birden fazla aile için yapılırdı. Kurban hiçbir mayalı yiyecekle sunulmadı (Göç 23:18) ve kafası, ayakları ya da iç organları çıkarılmadan (Göç 12:9), rostolaşması gerekliydi. Mayasız ekmekle (matza) ve acı baharatlarla (maror) yenmeliydi (Göç 12:9.) Kurbandaki hiçbir kemiğin kırılmamasına dikkat etmek gerekliydi (Göç 12:46) ve kurbandan, sabaha kadar hiç et kalmamalıydı (Göç 12:10, Göç 23:18.)
Hamursuz Bayramı kurbanları kutsal sunular olduklarından, sadece kurban getirmekle yükümlü kişilerin yemesine izin verilirdi. Bayram’da kurban adayamayanlar arasında; Dönmeler (Göç 12:43), hizmetçiler (Göç 12:45), sünnetsiz erkekler (Göç 12:48), ritüele uygun dönemde olmayanlar (adet dönemindeki kadınlar) ve Yahudi olmayanlar vardı. Kurban, en az 30 kişilik bir topluluğun önünde yapılmalıydı (Pesahim 64b.) Tapınak’ta Levililer Hallel’i söylerken rahipler de kurbanı gerçekleştirdiler. Kadın ve erkekler eşit bir şekilde sorumluydular kurbandan (Pesahim 91b.) Kadınlar da bayramın bütün ritüellerine katılmakla yükümlüydüler.
Günümüzde

Tapınağın yokluğunda, Korban Pesach mitsvası, Korban Mitsva Seder’inde anılır. 14 Nisan’ın öğlesinde okunur ve sembolik olarak da Seder tabağına rosto incik eti konulur. Seder yemeğinin sonunda, Afikoman’ın yenilmesi, Korban Pesach’ın yerini telafi olarak alır (Mishnah Pesachim 119a.) birçok Sefarad Yahudi, Korban Pesach anısına kuzu ya da keçi eti yer.
Hametz’den Arınma

Hametz (חמץ, “Mayalı yiyecek”) beş tip tahıl ürününün birinden yapılmış ve su ile karıştırılarak, ham bir şekilde 18 dakikadan az süreyle bekletilmiş bir üründür. Hamursuz Bayram'ı süresince, Hametz'in tutulması, barındırılması ve tüketilmesi, birçok Yahudi geleneğine göre yasaktır. Maya ve fermente ürünlerin kendileri, şarapta da görüldüğü gibi yasak değildir. Halakha'ya göre, bu tür Hametz'leri de tutmak yasaktır.
Hametz, karbonat ve kabartma tozu gibi ürünleri içermez. Bunlar mayalamada kullanılıyor gibi görülse de, bu tür ürünlerin mayalaması, biyolojik fermantasyonla değil kimyasal reaksiyonlarla gerçekleşir. Bu nedenle, gözleme veya krep gibi yiyeceklere izin vardır. Tabi maya ile yapılmış olmamaları şartıyla.
Torah'daki Hametz ile ilgili emirler şöyledir:
- *Bayramın birinci gününden önce evdeki bütün Hametz ve Hametz'le yapılmış ürünlerden arınılmalıdır. (Göç 12:15.) Bitirebilir, atılabilir (tarihte yakılırdı) ya da Yahudi olmayan kişilere verilebilir.
- *Bayram süresince, Hametz ya da Hametz'le karıştırılmış yiyeceklerden kaçınılmalıdır (Göç 13:3, 12:20)
- *Yaşama alanında (ev, ofis, araba v. b.) hiç Hametz bulundurulmamalıdır (Göç 12:19.)
Ritüellere riayet eden Yahudiler, Hamursuz Bayram'ından haftalar önce evi en detaylı şekilde temizleme telaşında olurlar. Böylece evlerinin her tarafından her bir zerre Hametz'i arındırırlar. Kurallar, zeytin büyüklüğü ve daha büyük miktardaki Hametz'lerden arınılması gerektiğini belirtir, ama çoğu zaman, bu arınma işlemi bu kuralı aşarak, mutfaktaki en küçük zerrelerin temizlenmesine kadar gider (Un veya mayanın mutfak tezgâhlarından iyice silinmesi.) Bu işlemi yaparken kullanılan gereçlerde bir yere saklanır ve bayram boyunca kullanılmaz. Bazı Amerikan, Avrupalı ve İsrail'deki oteller de bu temizliği yaparlar.
Mayalı yiyeceklerin aranması ve yakılması

Geleneksel olarak, Hamursuz Bayram'ından önceki gece, arta kalan Hametz'leri temizlemek için arama yaparlar. Bunu yaparken, (על ביעור חמץ – ' al biyur chametz, “mayalılardan arınırken”) duası okunur ve bir ya da birkaç kişi oda oda kontrol ederek, hiçbir köşede Hametz parçasının arta kalmadığına emin olurlar.
Bu aramayı, ışıkları söndürerek, mum ışığıyla, kuş tüyü ve tahta kaşıkla yapmak bir gelenektir. Mum ışığı köşeleri, gölge düşmeden daha etkili bir şekilde aydınlattığı için; tüyün köşedeki bütün kırıntıları almasından dolayı ve tahta kaşığında Hametz'leri topladıktan sonra yakılabilmesinden dolayı bu gereçler kullanılır.
14 Nisan sabahında, evde arta kalan bütün mayalı yiyecekler ve aramada bulunan bütün artıklar yakılır (s'rayfat chametz.) Evin lideri evde hiç Hametz kalmadığını, kalanların da toz kadar az olduğunu (biyur chametz) belirtir tekrar. Bayram esnasında evde bulunan Hametz, olabildiğince hızlı yakılmalıdır.
Hametz’in satılması

Yiyeceklere göre daha değerli olan Hametz'ler (buğday'dan damıtılmış likör gibi) atılmak yerine, geri alınacak şekilde birine satılabilir. Bazı durumlarda, bu satıştan dolayı o tür ürünler evi hiç terk etmek zorunda kalmadan bir kasada saklanılabilir, çünkü satıldıktan sonra o evin kullanacağı bir ürün olmaktan çıkar ve yeniden alınana kadar kasada saklanırsa kurallara uyulmuş olunur. Bu satış durumu hahamlar tarafından düzenlenebilir.
Ayrı tabaklar

Tevrat'ın, Hamursuz Bayram'ında Hametz tüketmeyi yasaklaması nedeniyle, bazı aileler, sadece Hamursuz Bayramı'nda kullanmak amaçlı farklı tabak, çatal, bıçak ve bardak setlerine sahiptir ve bu farklı gereçlere daha önce hiç Hametz bulaşmamıştır. Hametz'in bulaşmış olduğu mutfak gereçleri kaynar suda yıkanır ve yıl boyunca tekrar kullanılmaz.
Matza

Hamursuz Bayramı'nın sembollerinden biri olan Matza, sadece su ve unla yapılan, pişirilirken devamlı karıştırılıp, kabarması engellenen mayasız ekmektir. Matza elle ya da makineyle yapılabilir. Elle yapılan Matza'ya shmura matzo denir ve bu tür Matza'yı genelde Ortodoks Yahudi toplumları tercih eder. Tevrat'ta Hamursuz Bayramı'nın özellikle ilk gününde Matza yenmesi hakkında ilahi bir emir vardır. Emir ayrıca, bayramın diğer günlerinde de Matza yenmesi gerektiğini söyler.
Tevrat'a göre Matza'nın yenilme sebebi, İbrani'lerin Mısır'ı çabucak terk etmelerini anmaktan doğdu. Hızlı bir şekilde Mısır'dan ayrılabilmeleri için ekmeğin kabarmasını beklemeyen İbrani'ler, düz ve mayasız Matza ile yola koyuldular. Bazı bilginler, Matza'nın, o dönemde, kolay korunduğundan ve hafif olduklarından, yola çıkanlar tarafından zaten tercih edildiğini ve İbrani'lerin bilerek Matza yaptıklarını öne sürerler. Bunu yanı sıra, Matza'nın fakirliği anımsatarak, insanlarda mağrurluk duygusunu artırdığını ve bir zamanlar köleliğin nasıl olduğunu sembolize ettiğini anlatan açıklamalar da mevcut.
İlk doğan çocuğun orucu

Hamursuz Bayramı'nın Sederi sabahında, evin ilk doğan erkek çocuğu oruç tutar (' ' ' ' 'Ta'anit B'khorot ' ' ' ' ' - ilk doğan orucu) ve bu oruç İbrani ilk doğanlarının hayatta kalmasını anar. Göç'e (Göç 12:29) göre, Tanrı Mısır'lı ilk doğan erkek çocukların hayatlarına son verirken, İbrani çocukları korudu. Buna rağmen, bir gelenek olarak sinagoglar, sabah ibadetinden sonra, Siyum töreni yapar. Tören yemeği yenilir ve ilk doğan orucunun zorunluluğu iptal edilir.
Pesah Sederi

Yahudi aileleri için, Hamursuz Bayramı'nın ilk gecesi, (İsrail dışındaki toplumlarda ilk iki gece) Seder (düzen) adı verilen özel akşam yemeği için toplanmak bir gelenektir. Masada bayramın önemini vurgulamak için en iyi yemek ve gümüş takımları bulunur. Bu yemek esnasında, Mısır'dan göç hikâyesi anlatılır. Anlatım esnasında, dört bardak şarap tüketilir. Gece ve bu anlatım farklı prosedürler olarak 15 kısımdır:
Kadeish קדש – Kiduş duasının okunması ve ilk bardaktaki şarabın içilmesi.
Urchatz ורחץ – Ellerin dua okunmadan yıkanması.
Karpas כרפס – Karpas'ın (kereviz veya maydanoz) suya banılması.
Yachatz יחץ – Matza'nın kırılması; büyük parça (afikoman) sonra Tzafun adı verilen ritüel esnasında yenilir.
Maggid מגיד – Göç hikâyesinin anlatılması, “dört soru” nun okunması ve ikinci şarabın içilmesi.
Rachtzah רחצה – Ellerin ikinci defa yıkanması- dua okuyarak.
Motzi מוציא – Ekmek ürünleri yemeden önce yapılan geleneksel dua.
Matzo מצה – Matza yemeden önceki dua.
Maror מרור – Maror’un yenilmesi.
Koreich כורך – Matza ve Maror’dan yapılmış sandviçin yenilmesi.
Shulchan oreich שולחן עורך – “masayı hazırlama” – bayram yemeğinin servis edilmesi.
Tzafun צפון – Afikoman'ın yenilmesi.
Bareich ברך – Yemekten sonraki dua ve üçüncü şarabın içilmesi.
Hallel הלל – Hallel’in okunması, geleneksel olarak festivallerde okunur; dördüncü şarabın içilmesi.
Nirtzah נירצה – son
Bu 15 kısım, Kudüs’teki Tapınakta izlenen 15 kısımla paraleldir.
Seder, masadaki çocukların ilgisini artırmak için; sorular, cevaplar ve olağandışı aktivitelerle doldurulur. Ayrıca çocuklar göç hakkında sorular sorduklarında fındık ve şekerlemelerle ödüllendirilir. Şarkılar ve tartışmalarla geçer Bayram Sederleri.
Maror

Maror, Mısır’daki köleliğin ne kadar acı olduğunun sembolüdür. Tevrat'taki şu sözler, o sembolizmi anlatır: "Ve hayatlarını ağır işlerle; çamurla, tuğlalarla ve tarladaki her tür işle acılaştırdılar. Onların yaptırdıkları her iş ağır işlerdi" (Göç 1:14.)
Dört bardak şarap

Rabinik kurallara göre, Seder'de dört bardak şarap içilmelidir. Bu hem erkek hem de kadın için geçerli olan bir kuraldır. Mişna (Pes. 10:1) der ki: İsrail'deki en fakir adam bile içmekle yükümlüdür. Her bardak Seder'in farklı bir kısmıyla bağlantılıdır: birincisi Kiduş için, ikincisi Göç'ün anlatılmasıyla, üçüncü bardağın içilmesi Birkat Hamazon’u sonuçlandırır ve dördüncü kadeh ise Hallel’le bağlantılıdır.
Çocukların katılımı

Çocuklar, Hamursuz Bayramı Seder’inde çok önemli bir role sahip. Geleneksel olarak, çocukların Seder hakkında; Mah, Nishtana, HaLeila, Hazeh (Neden bu gece diğer bütün gecelerden farklıdır?) sözcüklerinden başlayarak, soru sormaları beklenir. Sorular, yemekteki sembollerin öneminin konuşulmasını sağlar. Çocukların sorduğu bazı sorular şöyledir:
Neden bu gece diğer bütün gecelerden farklıdır?
Diğer günlerde (akşam yemeğinde) mayalı ya da mayasız ekmek yiyoruz, neden bu akşam sadece mayasız ekmek yiyoruz?
Diğer günlerde (akşam yemeğinde) her türlü sebzeyi yiyebiliyoruz, ama neden bu akşam sadece acı baharatlar yiyoruz?
Diğer bütün günlerde (akşam yemeğinde) yiyeceklerimizi banmıyoruz, ama neden bu gece iki defa banıyoruz?
Seder’in lideri ve diğer büyükler, çocuklara Göç’ten bahsetmenin ne kadar önemli olduğunu söyler ve dualarla, hikâyelerle Göç’ü onlara anlatır. Ayrıca kendi yorumlarını katarak, Göç’ün dünya’ya getirileri ve özgürlük üzerine etkilerini anlatır.
Çocukların katılımı > Afikoman

Seder’in tamamlayıcı bir parçası olarak, afikoman, masada çocukları heyecanlandırmak ve ilgilerini artırmak için kullanılır. Seder’in dördüncü kısmında (Yachatz), Matza’yı ikiye böler lider. Büyük parçasını afikoman olarak bir kenara bırakır. Birçok aile afikomanları, çocukları Seder boyunca uyanık ve ilgili tutmak için bir yerlere saklar ve bulanlara ödüller verir.