stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Max Payne (karakter)
Karakter > Özellikleri

Max Payne, birçok klasik kara filmde de görülen günah keçisi pozisyonuna düşen, fatalist şartlar altında suç işlemeye başlayan bir karakterdir. Max kendisiyle ilgili "Ben onlardan biri değildim, kahraman değildim." diyerek bir antikahraman olduğunu belirtmektedir. İçsel monologlarında çevresindekiler hakkında karmaşık bir şekilde kullandığı metaforlar ve kelime oyunları yer alır; bu monologlar çoğu zaman konuştuğu diğer karakterlere verdiği cevaplarla çelişmektedir. Aşırı derecede içe kapanıktır; duyguları, yaptıkları ve maruz kaldığı durumlar kendi kendine yaptığı konuşmalarda genellikle dramatik ve aşırı küçümseyici alaylarla anlatılır. Ayrıca oyunlarda Max'in gerçeği muhakeme yetisinin şüpheli olduğu ima edilmektedir.
İlk oyunun başlangıcında güler yüzlü, neşeli, dışa dönük ve mutlu bir evliliğe sahip biri olarak görülür. Fakat ailesi öldürüldükten sonra hayatının anlamını kaybeder, hayatta tek başına kalmış ve tek amacı olan intikam için hareket eden birine dönüşür. Bununla birlikte duygusuz bir karakter değildir; Max'in Mona Sax ve Vladimir Lem ile tanışıp yakınlaşması bu durumunu kanıtlar. Max hayatının bir anda yok olduğu düşünmektedir ve oyun boyu sağ kalma suçluluğu ve kendine zarar verici davranış belirtileri gösterir. İkinci oyunun sonunda huzur bulmuş ve kendiyle barışık gibi görünür: "Karımla ilgili bir rüya gördüm. Ölmüştü. Ama iyiydi." Ancak Max Payne 3'de durum böyle değildir; açılış sahnesinde Max sarhoş bir halde öfkeyle ailesinin yer aldığı fotoğraf çerçevesini alıp duvara fırlatır; bu eylemden pişmanlık duyar ve resmi alır.
Rockstar Games başkan yardımcısı Dan Houser, üçüncü oyundaki Max Payne'i "Sarhoş, asık suratlı, yalnız bir eski polis olarak huzur bulmaya çalışan" biri olarak tanımlamaktadır. Ayrıca karakter hakkında "...neyin doğru veya yanlış olduğuna dair fikir bile üretmeyen, hayatını öldürmeye adamış bir adam. Max, düşünerek hareket eden biri olmak istiyor ama düşünmeden harekete geçmekte daha iyi. Düşündüğünde ya kafasını bulandırıyor ya da hata yapıyor. Hemen harekete geçtiğinde ise zeki, neredeyse süper-insana dönüşüyor. Karakteri böyle, bu ikilik onun hayatının bir gerçeği ve oyunun temel taşı. Duygusal olarak bazı şeyleri atlatamıyor gibi görünüyor ancak fiziksel olarak acımasız." ifadelerini kullandı. Max'in kendisi hakkında “Ben hata yapmıyorum. Yaptım. Ben kötü bir şakayım.” yorumu eksikliklerinin ve hatalarının farkında olduğunu gösterir. Max Payne 3'te aşırı şiddet gösteren ama önceki oyunlara göre daha merhametli bir karakterdir.
Görünüm > Video oyunundaki görünümü

1998 ve 2001 yılları arasındaki üç yıllık süreyi kapsayan orijinal oyunda Max Payne, (James McCaffrey tarafından seslendirildi) eşi Michelle ve altı aylık kızı Rose vahşice katledilmiş eski bir New York Şehri Polis Teşkilatı (NYPD) cinayet dedektifidir. Max'in ailesi, Valkyr olarak bilinen yeni bir uyuşturucunun araştırılmasıyla bağlantılı kişiler tarafından evlerinde öldürülür. Bu olaydan sonra Max, Drug Enforcement Administration'na (DEA) gizli ajan olarak katılır ve mafyaya sızar. Max'in kimliği NYPD ve DEA'deki partneri Alex Balder'in öldürülmesiyle açığa çıkar ve Balder cinayeti üzerine yıkılır. Max suçla ilgili kişisel savaşını sürdürürken mafya ve polisin peşine düştüğü bir kaçak haline gelir. Sonunda, tüm bu olayların ardındaki güçlü bir komployu öğrenir ve intikamını alır.
Max, Valkyr davasını çözdükten ve ailesinin intikamını aldıktan sonra sabıka kaydı Inner Circle adındaki gizli cemiyet tarafından temizlenir ve NYPD'ye geri döner. 2003'te çıkan oyunda Max, Cleaners adı altında gizemli bir profesyonel katil grubu tarafından düzenlenen cinayetleri araştırmaya başlar. Gizli cemiyetin gizemlerini çözmek için cinayet zanlısı Mona Sax ile tekrar bir araya gelir; ancak NYPD'nin başlattığı soruşturma Mona'nın ölümüne yol açar.
İkinci oyunun olaylarını takiben serinin üçüncü oyununda Max polislikten kovulur, ağrı kesici ve alkole bağımlı biri haline gelir. Bir çeteyle katliam boyutuna gelen çatışmasından sonra, New York'tan Brezilya'nın São Paulo eyaletine taşınır. Burada polislik eğitimlerinden tanıdığı Raul Passos ile birlikte zengin bir iş adamı olan Rodrigo Branco'nun güvenliğinden sorumlu olarak çalışmaya başlar. Rodrigo'nun karısı kaçırıldıktan sonra Max ve Raul, yerel sokak çeteleri, sağcı paramiliter paralı askerler ve Brezilya özel polis gücü ile hareket eden insan organı ticareti yapan bir örgütü keşfederek yok eder.
Görünüm > Filmde görünümü

Serinin ilk oyununun senaryosuna dayanan film uyarlamasında Mark Wahlberg tarafından canlandırılan Max Payne, ailesini öldürenlerden intikam almak isteyen bir NYPD polisidir. Wahlberg, Beau Thorne'un yazdığı film senaryosunu ilk okuduğunda "harika" olduğunu söyledi ancak bir video oyundan uyarlanan bir film olduğunu öğrendikten sonra çekimser kaldığını belirtti. Çekimlerden sonra oynadığı rol hakkında konuşan Wahlberg şunları söyledi: "Muhtemelen oynadığım stresli ama aynı zamanda en katmanlı rollerden biri. Tehlikeli bir işte çalışan, güzel bir ailesi olan çok mutlu bir adam. Ama hayatındaki güzellikler elinden alınıyor. Öfkeli bir hale bürünerek her şeyi duygularının yönlendirmesine izin veriyor." 3D Realms'dan Scott Miller, Max Payne'in filmde kötü bir şekilde tasvir edildiğini ve oyunun standartlarının altında kaldığını söyledi.
Görünüm > Diğer görünümleri

Rockstar Games'in Marvel Comics ile ortak çalışması sonucu yayınlanan üç sayılık Max Payne 3 dijital çizgi romanı, Max'in ilk yıllarını ve üçüncü oyundan önceki olayları anlatmaktadır. Çizgi romanda Max, Helen ve Jack Payne'in oğlu olarak dünyaya geldi. Babası travma sonrası stres bozukluğu yaşayan bir Vietnam gazisiydi, eşini aldatmakta ve bazen de dövmekteydi. Max çocukluğunda anne tarafından dedesinden önemli ölçüde etkilenmişti, üniversite profesörü olan dedesi Max'e antik mitolojiyle ilgili hikâyeler anlatırdı. Annesi Helen 1976'da muhtemelen alkolizm nedeniyle; babası Jack ise ondan üç yıl sonra öldü. Max, New York Polis Akademisi'nden sınıfının en iyi öğrencisi olarak mezun oldu. Birkaç yıl sonra, gelecekteki karısı Michelle ile onu iki soyguncudan kurtardığı sırada tanıştı. Altı ay sonra evlendiler ve kızları Rose 4 Şubat 1998'de doğdu.
Rockstar 2012'de Xbox Live Marketplace'de Xbox Live Avatar için Max Payne'in orijinal oyunundaki kıyafetlerini birkaç set olarak yayınladı. TriForce Mart 2012'de oyun için Max Payne 3 Special Edition adıyla, içerisinde 25 cm yükseklikte bir Max Payne heykelinin de olduğu özel bir sürüm piyasa çıkardı. Remedy Entertainment oyunu Alan Wake'teki sürpriz yumurtaya göre Max, ikinci oyundaki olaylardan 13 yıl sonra yani 2016'da ölmüştür. Ancak serinin hakları 2012'den beri Rockstar Games'te olduğu için oyun evrenine göre bu bilgi geçersizdir. Bir diğer sürpriz yumurta ise Rockstar'ın 2013'te piyasaya çıkardığı Grand Theft Auto V'tedir. Michael karakterinin görünümü eğer istenirse Max'in Max Payne 3'deki haline benzetebilmektedir.
Tar-Elendil

| Tar-Elendil |
| --- | --- |
J. R. R. Tolkien'in kurgusal Orta Dünya evreninde karakter 
Unvanı/Diğer adı: Númenor Kralı, Parmaitë
Irkı: İnsan
Doğum tarihi: İkinci Çağ 350
Ölüm tarihi: İkinci Çağ 751
Ülkesi: Númenor
Bahsedildiğikitap(lar): Bitmemiş Öyküler
Dördüncü Númenor hükümdarı olan Tar-Elendil İkinci Çağ'ın 350 yılında doğmuştur. Tar-Elendil,Tar-Amandil ‘in oğlu ve vârisidir. Earendur erkek kardeşi, Mairen ise kız kardeşidir.
Hayatı

Tar-Elendil hayatının sonlarında evlendi. 521 yılında doğan Silmarien, 532 yılında doğan Isilme onun kız çocuklarıydı. En küçük çocuğu olmasına rağmen 543 doğumlu Tar-Meneldur onun varisi oldu. Çünkü Númenor hükümdarı erkek olmak zorundaydı.
Silmarien oğlu Valandil Andunie Lordları'nın ve Gondor ile Arnor Kralları soyunun ilk atası oldu. Tar-Elendil Silmarien'e Barahir'in Yüzüğü'nü verdi ve Arnor Kralları için o bir yadigar oldu.
Tar-Elendil dedesi Vardamir Nolimon gibi bir bilim adamıydı. O Vardamir'in kitaplarını toplayıp irfan içeren kitaplar yaptı ve lakabı Parmaite'ydi yani ''Elinden kitap düşmeyen'' olarak tanındı.
Tar-Elendil 590 yılında babasından krallığı devraldı. Saltanatının 600.yılında, Orta Dünya'ya ilk kez Númenor gemileri gelmiştir ve bu yolculuğu yapan kaptanın adı Veantur'dur. Veantur'un kızı Almarian Tar-Elendil oğlu Meneldur ile evlenmiştir.
Tar-Elendil'in oğlu Tar-Meneldur tahtı 740 yılında aldı ve o zamana kadar Tar-Elendil 150 yıl hüküm sürdü. Tar-Elendil 751 yılında 401 yaşında öldü.
Jardim Botânico

Jardim Botânico, Portekizcede botanik bahçesi anlamına gelmektedir. Aşağıdaki maddelerden birisinine referans veriyor olabilir:
Jardim Botânico, Rio de Janeiro, Brezilya'nın Rio de Janerio şehrinde yer alan bir mahalle
Jardim Botânico do Rio de Janeiro, Brezilya'nın Rio de Janerio şehrinde yer alan bir botanik bahçesi
Jardim Botânico de Coimbra, Portekiz'in Coimbra şehrinde yer alan bir botanik bahçesi
Jardim Botânico do Funchal, Portekiz'in Madeira Adası'nın Funchal şehrinde yer alan bir botanik bahçesi
Jardim Botânico de Lisboa, Portekiz'in Lizbon şehrinde yer alan bir botanik bahçesi
My Mad Fat Diary

| My Mad Fat Diary |
| --- | --- |
Tür: Komedi Drama
Yazar: Tom Bidwell
Yönetmen: Tim Kirkby   Benjamin Caron
Başrol: Sharon Rooney Ciara Baxendale Ian Hart Dan Cohen Jodie Comer Jordan Murphy Nico Mirallegro....
Ülke: İngiltere(Birleşik Krallık)
Sezon sayısı: 3
Bölüm sayısı: 16


My Mad Fat Diary, Rae Earl'ün "My Mad Fat Teenage Diary" isimli kitabından senaryolaştırılmış e4 çıkışlı dizi. İlk sezonu 14 Ocak 2013 tarihinde yayınlanmaya başladı. Altı bölümlük sezon 18 Şubat 2013'te sona erdi. İkinci sezonun ilk bölümü 17 Şubat 2014'te yayınlandı. Sezonun yedi bölümden oluşacağı belirtildi.2. sezon 31 Mart 2014'te sona erdi. 3. sezon 23 Haziran  2015'te yayınlanmaya başlandı 7 Temmuz 2015'te sona erdi. (3 bölüm.)
Konusu

Hikâye, 1996 yılında geçiyor ve Rae'nin birkaç aydır kaldığı klinikten çıkmasıyla başlıyor. Klinikte kaldığını kimseye söylemeyen Rae buradan çıkmasına rağmen  Kester isimli psikoloğu ile terapilere devam ediyor ve ara ara klinikteki arkadaşı Tix'i görmeye geliyor. Psikoloğunun ricası üzerine günlüğü yazmaya başlıyor.
Rae klinikten çıktıktan sonra çocukluk arkadaşı Chloe ve Chloe'nin arkadaş grubuyla takılmaya başlıyor. Rae arkadaş grubunda önemli bir yer almaya ve cinsel kimliğini kazanmaya başlıyor.Cinsel kimliğinde aradığı soruları arkadaşlığında buluyor.
Karakterler

Rachel 'Rae' Earl: Dizinin başkarakteri olan Rachel aşırı kiloludur. Hayal gücü fazladır ve müzikten iyi anlar. Eğlenceli bir kız ve kendini sevdirmeyi biliyor. Kendine Rae diye hitap edilmesini istiyor. Annesiyle sorunları var ve babasıyla son bölümlere doğru tanışıyor.
Tix: Racel'in en iyi akadaşıdır. Kilo kaybından ölmüştür.
Linda Earl-Bouchtat: Bazen umursamaz bir anne olan bu kadın, Rachel'ı gerçekten seviyor.
Dr. Kester: Rachel'ın psikoloğu olan Kester, Rachel'ı umursuyor ve Rachel ile ilgileniyor. Rachel'ın ilerleme katetmesine rolü tartışılmaz derecede yüksek.
Finn Nelson: Rachel'ın takıldığı gruptaki erkeklerden biri. Ilk bölümlerde huysuzluğuyla dikkat çekiyor. Fakat sonrasında beklenmedik bir şekilde Rachel'dan hoşlanıyor ve ikisi çıkmaya başlıyorlar.
Chloe Gemell: Rachel'ın çocukluğundan beri en yakın arkadaşı olan Chloe, güzel ve alımlı bir kız. Kendinden çok emin gözükse de içten içe Rachel gibi olmak istiyor ve güvensizlikler yaşıyor. Ayrıca Finn'den uzun zamandır hoşlanıyor.
Archie: İlk bölümlerde Rachel'la çıkan ama daha sonra bunu homoseksüelliği unutmak için yaptığı öğrenilen, gruptan bir erkek. Rae'nin grupta Chloe'den sonra en yakın arkadaşı.
Chop: Grubun eğlenceli ve olumlu erkeği, son bölümlere doğru Izzy'nin sevgilisi.
Izzy: Dizinin başından beri Chop'a ilgi duyan, sevimli ve eğlenceli, gruptan bir kız.
Karim: Rae'nin üvey babası. İyi üvey baba profilini çizmiştir.
Yağmur Beklerken (roman)

| --- | --- |

Yazar: Tarık Buğra
Dil: Türkçe
Yayım: 1981
Yayımcı: Ötüken Yayınları
Yağmur Beklerken, Tarık Buğra'nın 1981 tarihli romanı.
Eser, Türkiye'nin ilk yıllarına yaşanan siyasi olayların Anadolu taşrasındaki sonuç ve yansımalarını konu edinir. Romanda 1930 yılında bir Anadolu kasabasında, Serbest Cumhuriyet Fırkası'nın kurulmasının ve aynı yıl yaşanan büyük kuraklığın sonucu olarak halkın yaşadığı gerginlikler anlatılmıştır. Romanın baş kahramanı, kasabada yaşayan bir aydın olan Rahmi 'dir. On bölümden oluşan roman, Rahmi'nin kasabada Serbest Cumhuriyet Fırkası'nı kurmada görev almasıyla değişen hayatı ve ilişkileri etrafında gelişir. Eser, bir çağ ve dönem romanı olarak değerlendirilir.
1992 yılında 6 bölümlük bir TV dizisi olarak filme çekilmiştr.
Romanın Bölümleri

Roman, her biri başlıklı 10 bölümden oluşur. Roman bölümlerinin başlıkları şunlardır
| --- | --- |
 Bir Açılış Töreni  Bir Başka Açılış  Tavuğuna mı Kışt Dediklen Oğlum  Yerle Gök Arasında  Başka Bulutlar, Bir Ben Vardır :  Bende Benden İçer  İnsana Bir de Düşman Lazım  Bir Avuç Toprağa Kıyl u Kaal  Dağı Dağa Kavuşturan  Irmaklar Yokuş Yukarı Akmıyor
Olay Örgüsü

Romanın olay örgüsü, 1930'ların şirin bir Anadolu kasabasında bir parkın açılış töreninde başlar. Bu açılışa katılan roman kişileri Rıza Efendi ve Avukat Rahmi geçmişe dönülerek okuyucuya tanıtılır.
Bir ay kadar sonra kasabada bir başka açılış gerçekleşir: Serbest Cumhuriyet Fırkası'nın şubesi açılacaktır. Bu arada kasabalılar kuraklık nedeniyle endişelidir. Avukatlığın yanı sıra çiftçilikle de uğraşan Rahmi ise Ankara'dan su motoru getirip kuyu kazdırarak susuzluk sorununu kendi açısından çözer.
Kuraklık devam ettikçe kasabada sinirler gerilir. Cumhuriyet Halk Fırkası başkanı ile Belediye Reisi su kaynaklarının kullanımında akrabalarını kayırmakta, bu da tepkiye neden olmaktadır. Beldede yeni  siyasi fırkanın bir şubesinin kurulması için yürütülen hazırlıklar mevcut gerginlikleri su üstüne çıkarır. Avukat Rahmi ve Rıza Efendi fırkadan uzak durmak istemektedir ama Rahmi, Serbest Fırka'nın kasabadaki kurucusu Kenan Bey'den partiye girmesi için bir teklif alınca kararsızlığa düşer. Sahip olduklarını siyaset yüzünden kaybetmekten korkan Rahmi'nin düşüncesi, partiye katılmama yönündedir. Bu arada halk yağmur duasına çıkar. Duadan sonra bir miktar yağmur yağar ama beklentileri karşılamaya yetecek kadar çok yapmamıştır  ve bu, suyun adaletsiz dağıtımı yüzünden gerginliği artırmaktan başka işe yaramaz.
Rahmi, babasının ölümünden sonra kendisini yetiştirdiği için minnet borcu duyduğu Kenan Bey'in hastalanması üzerine parti kurma işini üstlenip partinin belde başkanı olur. Halkçı parti taraftarları, yeni parti taraflarını iyi karşılamazlar. Tüm kasabalılar gazeteleri takip etmeye başlar ve gazete yazarları tarafından birbirlerine karşı kışkırtılırlar. İnsanların rekabetleri, düşmanlıkları Fırka meselesi ile açığa çıkar. Özellikle de kasabanın iki köklü ailesi olan Mumcular ve Gülbeyazlar aileleri karşı karşıya gelmiştir.
Kenan Bey'in hastalanıp ölmesinden sonra fırkacılık işini iyice yoğunlaşan ve belediye seçimlerine hazırlanmaktan ailesine bile vakit ayıramayan Rahmi bir süre sonra fark eder ki parti, yeni devlet düzenini içine sindiremeyen inkılapları benimsemeyen kimselerin toplanma yeri olmaya başlamıştır. İki partinin taraftarları arasında gittikçe artan gerilimi yatıştırmaya çalışan Rahmi, belediye seçimleri sırasında usülsüz oy sayımı nedeniyle çıkan olaylarda kaymakam ve Belediye Reisi'ni kurtarır. Kasaba halkı, onun çabası sayesinde sakin bir şekilde oy kullanır ve seçimi Cumhuriyet Halk Fırkası kazanır.
Rahmi Bey, seçimi kaybettikten sonra Serbest Fırka taraftarlarınca suçlu olarak görülür. Kendisi, artık siyasetten çekilmek, ailesine vakit ayırmak ister. Ankara'dan gelen mebusluk teklifini reddeder. Kasaba halkı ise kuraklıktan kurtulur ama bu sefer dolu nedeniyle ekinleri kaybetme tehlikesi ile yüz yüze gelir.
Abbâsîler devrinde Aleviler

Abbâsîler devrinde Alevîler Hicrî 129 / Milâdî 747 yılında Ebû Müslim Horasânî’nin İmâm İbrahim tarafından bütün bu kıt’alar ile Irak dâîlerinin fiilen riyasetine tâyin edilmesiyle artık Türkistan’ın tamamı Şîʿa-i Bâtın’îyye adına hazırlanmış oluyordu. Ebû Müslim Horasânî’nin komutasında Emevîler aleyhine başkaldıran ihtilâl fırkalarının çoğunluğunu oluşturan Türkler, Abbâsîler’in kazandıkları başarılarda da en büyük pay sahibi olmuşlardı. Sonunda hilâfet mâkamı Türkler’in sağlamış olduğu destek sayesinde Abbâsîler tarafından ele geçirilmiş oldu. Fakat Şîʿa’nın fedâ ettiği bu kadar canlar, Ehl-i Beyt’e ait bir hakkın elde edilmesi için nehirler gibi akıtılan kanlar ve Ehl-i Beyt nâmına yapılan onca büyük fedâkârlıkların dahi Alevîlerin hilâfeti ele geçirmeleri için yeterli olamaması gönüllerde kapanmaz yaralar açtı. Abbâsîler’in ikinci halifesi olan Hâlife El Mansûr’un Türkler’e karşı takındığı hasmane tavırlar ve bilhassa Ebû Müslim Horasânî’in katli üzerine ihtilâlciler derhal fa’aliyete geçmek suretiyle “Mübeyyize” (Beyazlar) fırkasını oluşturdular.
Ana maddeler: Ebu Müslim Horasani, Keysân’îyye, Mübeyyezâ ve Abbâsîler
İmâm-ı Â’zam Ebû Hanîfe’nin Alevîler lehine verdiği fetvâlar

Halife Mansûr tarafından Kâbe’nin bir benzeri olarak Bağdat’ta “Kubbe’t-ül Adrâ” adında büyük bir kale inşa edilmiş ve halk Kâbe'ye hacdan menedilmişti. “İmâm Dâr ül-Hicre” adıyla da tanınan İmâm Mâlik’in bir fetvâsıyla, hilâfetin vaktiyle Alevîler arasında “Nefs’üz-Zekiyye” nâmıyla tanınan Hasan bin Ali’nin oğlu Hasan el-Mu’tenâ’nın torunu Muhammed bin ʿAbd Allâh’a ait olduğu tüm Abbâsî aleyhtarı fırkalara duyurulmuştu. Emevîler’in son günlerinde Medine toplantısında hazır bulunan bütün Ehl-i Beyt’in, ve hattâ Abbâsîler’in dahi biatleriyle hilâfeti kabul edilmiş olan Hasan el-Mu’tenâ’nın torunu olan Muhammed bin bin ʿAbd Allâh’ın lehine İmâm-ı Â’zam Ebû Hanîfe Nu’man İbn-i Sâbit te fetvâ vermişti. Bunun üzerine, Abbâsîler tüm şiddetleriyle Alevîler aleyhine harekete geçtiler. H. 145 / M. 763 yılında “Hasan el-Mu’tenâ’nın torunu Muhammed bin ʿAbd Allâh” Medine'de Halife Mansûr’un amcası İsa tarafından öldürüldü. Hemen akabinde olayların kanlı bir biçimde gelişmesi ve Abbâsîler’in gittikçe artan zulmü karşısında, Alevîler yeni bir huruç hareketi başlattılar. Nefs’üz-Zekiyye’nin kardeşi “İbrahim bin ʿAbd Allâh” Ehl-i Beyt nâmına hilafeti ele geçirmek amacıyla İmâm-ı Â’zam Ebû Hanîfe’nin de fetvâsını alarak, Abbâsîler aleyhine kendi hayatına mâl olan başarısız bir isyân girişiminde bulundu.
Ayrıca bakınız: İmam Malik, İmâm-ı Â’zam Ebû Hanîfe, Muhammed bin ʿAbd Allâh ''(Nefs’üz-Zekiyye)'' ve Mansur (Abbasi)
İmâm-ı Â’zam Ebû Hanîfe’nin Alevîler lehine verdiği fetvâlar > İmâm-ı Â’zam Ebû Hanîfe ile İmâm Zeyd arasındaki fikir benzerlikleri

Aynı İmâm-ı Â’zam, H. 121 / M. 739 yılında “Hânedan-ı Alevîyye” mensuplarından “İmâm Zeyd bin Ali Zeyn el-Âb-ı Dîn” tarafından Emevî Hâlifesi Hişâm bin Abd'ûl-Melik'in zâlimâne idaresine karşı çıkarılan isyânı da Muhammed’in komuta ettiği Bedir Savaşı’na benzetmiş, ve destek vermekten hiç de çekinmemişti.
“İmâm Zeyd”, – “Efdâl olarak nitelendirilen daha seçkin bir şahıs varken, mafdûl olarak adlandırılan daha az seçkin olan bir başka şahıs tercihen hilâfet makamına getirilebilir” görüşüyle İmamiye Şiası’ndan,
“İmâm-ı Â’zam” ise, – Zâlim yönetimlere kılıçla isyân etmeyi farz kabuleden görüşüyle, önderi olarak gösterilen günümüz “Ehl-i Sünnet vel Cemaat” i’tikadından,
ayrılmaktalardı. Akabinde verdiği fetvâlar ile sürekli olarak Ehl-i Beyt’e arka çıkan, ve Alevîler’i destekleyen Ebû Hanîfe Nu’man İbn-i Sâbit te Halife Mansûr tarafından katledildi.
Ayrıca bakınız: Zeydîlik, Zeyd bin Ali, Hanefîlik, İmam-ı Azam Ebu Hanife ve Ehl-i Sünnet vel Cemaat
İmâm-ı Â’zam Ebû Hanîfe’nin Alevîler lehine verdiği fetvâlar > Alevîlerin Türkistan bölgesine çekilmeleri

Bu başarısız huruç hareketinden sonra Alevîler, hilâfet merkezi olan Bağdat’tan uzak Mağrip, Horasan ve Türkistan gibi yerlere kaçtılar. Bütün bu bölgelerde Alevî propagandaları hızla yükseldi. Horasan, hem Şiîlik ve Alevîlik teşkilâtının hem de coğrafî açıdan Orta Asya, İran ve Afganistan’ın bir merkezî konumu durumunda yer almaktaydı. Alevîlerin en serbest fa’aliyetlerde bulundukları bölgelerin başında Türkistan şehirleri başta gelmekteydi.
Türklerin asırlarca İran kültürünün etkisi altında kalmaları

İran ve Irak ihtilâllerinde “Bermekî” Hanedanının oynadığı rôllerden dolayı Süffahi Abbâsî’nin nazarında İranlılar, sanki bir hâlâskâr olarak algılandılar. Bütün devlet memuriyetleri birer birer onlara tahsis edildi. Hâlbuki, bütün inkılâbı filen yürüten ve sonra da kılıçla müdafaa eden Türkler bu gösterdikleri çaba ve hizmetlerine karşılık hiçbir mevki elde edemediler. Fergane ve Şaş Türkleri'nden oluşan Alevî dâîleri aldıkları tesirlerin etkisi altında kalarak farkına varmadan Fars millî kültürünün nüfuz alanının içine düştüler. İranlılarla Türkler’in karşılıklı uygar ilişkilerinin başlangıcı hakkında verilen bilgilere göre İskender ve Selefkiyan devirleri kadar geçmişe uzanan birtakım hâdiselerin arasında Türk kamları ile İran mübidleri Maverâünnehir topraklarında İslâmiyetin bir hayli ilerlediği zamanlarda dahi aynı kudsiyyet ile karşılanmaktaydılar. Diğer taraftan ise, Türkler ve İranlılar Arap mezalimi karşısında “ortak Alevî propagandalarına ihtiyaç gerektiren ihtilâl fikirleri” ile meşgul olmaktaydılar. Yüzyıldan fazla bir süredir devam eden muharebelerin uyandırdığı kin ve husumet, Emevîler’e karşı her iki mağlup olmuş olan Fars ve Tûran akvamını çok haklı bir dâvanın kazanılması uğrunda birleştirmişti.
Ayrıca bakınız: Büyük İskender, Selefki İmparatorluğu, Seffah (Abbasi), Fergana Vadisi ve Maveraünnehir
İranlılar’ın Abbâsîler’e karşı ayaklanmaları

Tam bu sıralarda Merv şehrinde El-Mukannaʿ (Peçeli) adında bir yalancı peygamber ortaya çıktı. Fosforlu maddelerle yüzünü parlatan ve ülûhiyet dâvasına kalkışan bu “peçeli” kişi, halka Allah’ın da insan suretinde olduğunu söylüyordu. Ebû Müslim Horasânî’nin Abbâsîler tarafından gaddarane bir şekilde kâtli Emevîler aleyhine ihtilâle katılan Horasanlılar ile tüm Maverâünnehir halklarını son derece müteessir etmişti.
İranlılar’ın Abbâsîler’e karşı ayaklanmaları > El-Mukannaʿ ayaklanması

Abbâsîleri iktidara taşıyan bu müthiş inkılâbı meydana getiren Ebû Müslim Horasânî’ye yine Abbâsîlerin revâ gördükleri bu menfur cinayet karşısında sonsuz nefret duyanlar, El-Mukannaʿ gibi ilâhî kuvvetleri kendinde topladığına inanılan bir başbuğa muhtaçtılar. İşte Mukannaʿ böyle bir ortamda kendisinde gördüğü sonsuz bir kuvvetle ortaya çıktı. “Ebû Müslim Horasânî Muhammed’den efdâldir,” diyordu. Bu fikrin altında Abbâsîlerin Muhammed adına haksız olarak taşımakta oldukları hilâfet tâcının değerini düşürmek ve Arap varlığını sarsmak amacı yatmaktaydı.
İranlılar’ın Abbâsîler’e karşı ayaklanmaları > İhtilâlci Mübeyyize fırkasının mağlûbiyeti

İhtilâl Irak’ta başladı. Ebû Müslim Horasânî’nin taraftarlarından oluşan “Mübeyyezâ” fırkaları El-Mukannaʿnın komutası altında birleştiler. Hattâ Buhârâ hükümdarı da önemli destek kuvvetleri ile Mukannaʿya yardımcı oldu. Abbâsî Hâlifesi Muhammed el-Mehdî (H. 169, M. 786) Oğuz Türklerinden oluşan kuvvetli bir ordu ile bu isyânı bastırmağa çalıştı. İhtilâlciler, hep geçmişteki İran ruhânîlerinin elbiseleri gibi beyazlar giymişler ve beyaz bayrak altında toplanmışlardı. Bu renk hürriyete, nûra ve hayâta işaret etmekteydi. Abbâsîler’in bayrakları ve kıyâfetleri ise onlara göre efendilik nişânesi ve hâkimiyetin alâmeti olarak algıladıkları siyah renkten oluşmaktaydı. Hâlife Mehdî’nin sevk ettiği kuvvetler “Kiş” kalesini kuşattı. Kalede mahsur kalan Ebû Müslim Horasânî’nin taraftarlarının hepsi teslim olmayı ret ederek intihar ettiler. El-Mukannaʿ ise, katledilmişti. Fakat onun yandaşları efkâr-ı umûmiyeyi kaybetmemek amacı ile yeni bir çare buldular. “El-Mukannaʿ ölmedi ama İsa gibi göğe çekildi,” diyorlardı. Sonunda bu mühim ihtilâli desteklemiş olan Buhârâ hükümdarı da yakalanarak i’dam edildi. Fakat “Beyazlar” fa’aliyetlerini gizliden gizliye devam ettirmekten geri kalmıyorlardı. “Mübeyyize” akideleri sönmüyor, aynı fikir ve maksatları doğuran yeni mezhebe ait gizli oluşumlara da bu i’tikatlar aktarılıyordu.
Ayrıca bakınız: Mehdi (Abbasi)