stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Terrence Malick

| Terrence Malick |
| --- | --- |

Doğum: 30 Kasım 1943 (81 yaşında) Ottawa, Illinois, ABD
Meslek: Film yönetmeni, yapımcısı ve senaryo yazarı
Etkin yıllar: 1969-günümüz
Evlilik: Jill Jakes (1970–1976)   Michele Morette (1985-1998)   Alexandra Wallace (e. 1998)

Terrence Malick (d. 30 Kasım 1943; Ottawa, Illinois), Amerikalı Süryani yönetmen, senarist ve film yapımcısı. 1969'dan beri devam eden sinema hayatında dokuz uzun metrajlı film yönetmiştir.
1973 yılında yönettiği Badlands ve 1978 yılında yönettiği Days of Heaven isimli filmlerle adından söz ettiren ve büyük başarılar kazanan yönetmen daha sonra 20 yıl kadar sinemaya ara verdi.
Malick, 1998 yılında yönettiği İnce Kırmızı Hat filmiyle 1998 yılı En İyi Yönetmen Akademi Ödülü'ne aday gösterildi. Aynı filmle 49. Berlin Uluslararası Film Festivali'nde Altın Ayı ödülünü kazandı. Yönetmen, 2011 yılında ise 64. Cannes Film Festivali'nde The Tree of Life isimli filmiyle Altın Palmiye ödülüne layık görüldü.
Hayatı

Terrence Malick Ottawa - İllinois’te doğdu. Waco -Texas ve Oklahoma’da büyüdü. İrene ve bir Jeolog olan Emil A. Malick’in oğludur. Baba tarafından dedesi ve büyükanne’si Suriye ve Lübnan’dan göç etmiş Asur'lu Hristiyanlardır. Ailesi Bartlesville, Oklahoma’da yaşamaktayken kendi Austin, Texas’ta bulunan “St. Stephen's Episcopal School” okuluna gitti. Malick'in kendinden küçük iki erkek kardeşi vardı: Chris and Larry. Bir gitarist olan Larry Malick 1960'ların sonlarında Andrés Segovia ile çalışmak üzere İspanyaya gitti. 1968'de Larry müzikal çalışmaları üzerindeki baskı sebebiyle kasıtlı olarak kendi ellerini kırdı.Babası Emil, Larry ‘ye yardımcı olabilmek için İspanyaya gitti ama Larry görünüşe göre intihar ederek kısa bir süre sonra ölmüştü. Malick Harvard Üniversitesinde Stanley Cavell’ın öğrencisi olarak Felsefe okudu. 1965 yılında “summa cum laude” ve “Phi Beta Kappa” ile ödüllendirilerek mezun oldu. Rhodes bursu ile Magdalen College, Oxford’a girdi. Tezinde yer verdiği Kierkegaard, Heidegger ve Wittgenstein’in dünya kavramı kendi ile Okutman Gilbert Ryle arasında bir tartışmaya yol açmıştır, Malick Doktorasını almadan Oxford’u bırakmıştır.1969 yılında Northwestern Üniversitesi Malick tarafından İngilizce’ye çevrilen Heidegger’in “Vom Wesen des Grundes” (İngilizce: The Essence of Reasons) ’denemesini yayınladı. ABD’ye geri döndüğünde serbest olarak gazetecilik yaptığı sıralarda Massachusetts Teknoloji Enstitüsü’nde (MIT) felsefe dersleri verdi. Newsweek, The New Yorker ve Life’ta makaleler yazdı.
Filmleri

| Yıl | Film | Görev> Yönetmen | Görev> Yapımcı | Görev> Senarist | Görev> Besteci | Görev> Oyuncu | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1969 | Lanton Mills | Evet |  | Evet | Evet | Evet | Kısa |
| 1971 | Drive, He Said |  |  | Evet |  |  |  |
| 1971 | Dirty Harry |  |  | Evet |  |  | Atıfsız |
| 1972 | Deadhead Miles |  |  | Evet |  |  |  |
| 1972 | Pocket Money |  |  | Evet |  | Evet | Atıfsız |
| 1973 | Badlands | Evet | Evet | Evet |  | Evet |  |
| 1974 | The Gravy Train |  |  | Evet |  |  |  |
| 1978 | Days of Heaven | Evet |  | Evet |  |  |  |
| 1998 | İnce Kırmızı Hat | Evet |  | Evet |  |  |  |
| 1999 | Endurance |  | Evet |  |  |  |  |
| 2000 | Happy Times |  | Evet |  |  |  |  |
| 2002 | Bear's Kiss |  |  | Evet |  |  | Atıfsız |
| 2004 | The Beautiful Country |  | Evet |  |  |  |  |
| 2004 | Undertow |  | Evet |  |  |  |  |
| 2005 | Yeni Dünya: Amerika'nın Keşfi | Evet | Evet | Evet |  |  |  |
| 2006 | Amazing Grace |  | Evet |  |  |  |  |
| 2011 | The Tree of Life | Evet |  | Evet |  |  |  |
| 2012 | To the Wonder | Evet |  | Evet |  |  |  |
| 2015 | Knight of Cups | Evet |  | Evet |  |  |  |
| 2016 | Voyage of Time | Evet |  | Evet |  |  |  |
| 2017 | Song to Song | Evet |  | Evet |  |  |  |
| 2019 | A Hidden Life | Evet |  | Evet |  |  |  |
|  | The Way of the Wind | Evet |  | Evet |  |  |  |
Fahri Akçakoca Akça

Fahri Akçakoca Akça (1894, Denizli - 26 Eylül 1955, Denizli), Türk istihbarat subayı, öğretmen, yazar ve siyasetçidir. Türk Kurtuluş Savaşı’ndaki önemli casusluk faaliyetleriyle tanınan Akça, Cumhuriyetin kuruluş döneminde hem siyasette hem de kültürel alanda önemli roller üstlenmiştir.
Hayatı

Fahri Akçakoca Akça, 1894 yılında Denizli’nin Merkezefendi ilçesinin Hallaçlar Mahallesi’nde doğdu. Varlıklı bir aileye mensup olan Akça, "Çopuroğlu" lakabıyla tanınmaktaydı. Çocukluk yılları Denizli’nin Değirmenönü Mahallesi'ndeki bahçeli bir evde geçti. İlk ve orta öğrenimini Denizli'de tamamladı. Babasının ticaret yapmasını istemesine rağmen, eğitimine devam etmeyi tercih etti ve Edirne Yüksek Muallim Mektebi’ni bitirdi.
Eğitim hayatının ardından, Topçu Yedek Subayı olarak Birinci Dünya Savaşı'na katıldı. Yemen'deki çöl harekâtında büyük kahramanlıklar gösterdi ancak birliği ile birlikte esir düştü ve İngilizler tarafından Mısır’daki Seydi Beşir Esir Kampı’na gönderildi. Esaret yıllarında Fransızca öğrendi ve mandolin çalmayı geliştirdi.
Kurtuluş Savaşı Dönemi

Esaretten döndükten sonra, Kurtuluş Savaşı'na katılmak üzere Garp Cephesi'nde göreve başladı. İstihbarat subayı olarak düşman hatlarının içine sızarak çok önemli bilgiler topladı ve bu bilgileri Batı Cephesi Komutanlığı aracılığıyla Mustafa Kemal Paşa'ya iletti. Sakarya Savaşı sırasında kendisine “Akçakoca” lakabı verildi. Türk ordusunun İzmir’e ilerlediği Büyük Taarruz'da da görev aldı. Savaşta gösterdiği başarılar sonucunda üsteğmen rütbesine yükseldi ve İstiklal Madalyası ile ödüllendirildi.
Kurtuluş Savaşı Dönemi > Casusluk Faaliyetleri

Fahri Akçakoca Akça, Garp Cephesi Komutanlığı tarafından sekiz farklı casusluk görevine gönderildi. İlk görevinde Salihli’de cephane yüklü yedi vagonu havaya uçurdu. İstanbul, İzmir, Bursa, Rodos ve Yunanistan gibi farklı bölgelerde başarılı operasyonlar gerçekleştirdi. İstanbul'da, yankesicilerin Yunan subaylarının cüzdanlarını çalarak önemli belge ve haritaları ona ulaştırdığı organizasyonlarla da tanındı.
Siyasi ve Kültürel Çalışmaları

Kurtuluş Savaşı'nın ardından Denizli'ye dönen Akçakoca, çeşitli sosyal ve kültürel faaliyetlerde bulundu. 1939-1943 yılları arasında TBMM'de Denizli milletvekili olarak görev yaptı. Denizli’de ilk fotoğraf atölyesini kurdu, tiyatro faaliyetlerini başlattı ve sinemanın bölgeye gelmesine öncülük etti. Ayrıca, Denizli’ye ilk radyo yayınının getirilmesinde önemli rol oynadı.
Akçakoca, aynı zamanda tarih ve kültür çalışmalarıyla da tanındı. Pamukkale’nin tanıtımı ve Denizli tarihinin araştırılması üzerine çeşitli kitaplar yayımladı. Bunlar arasında “Öztürk Adları” (1933), “Pamukkale Suları” (1936) ve “Laodikya” (1937) gibi eserler bulunmaktadır. Sonraki yıllarda "Küçük Denizli Tarihi" (1945) gibi yerel tarih çalışmaları da yapmıştır.
Ölümü ve Mirası

Fahri Akçakoca Akça, 26 Eylül 1955 tarihinde Denizli’de vefat etti ve İlbadı Mezarlığı'na defnedildi. Denizli halkı arasında büyük bir saygı gören Akçakoca, özellikle Kurtuluş Savaşı'ndaki istihbarat faaliyetleri ve Cumhuriyet'in ilk yıllarındaki kültürel katkılarıyla hatırlanmaktadır.
Eserleri

Öztürk Adları (1933)
Pamukkale Suları (1936)
Laodikya (1937)
Küçük Denizli Tarihi (1945)
Denizli’de Köy Düğünleri ve Zeybek Oyunları
Denizli Vilâyeti’nde Dokumacılık
Harekât-ı  Milliyye’de Denizli ve Denizli Vak’ası
Çürüksu Vâdisinde Ölmüş Şehirler
Mustafa Arslan (güreşçi)

Mustafa Arslan (d. 1995, Kocaeli), Türk başpehlivan.
Güreş kariyeri

1995 yılında Kocaeli'de dünyaya geldi. Kendisi gibi başpehlivan olan babası Davut Arslan'ı örnek alan Mustafa küçük yaşta güreşe Kocaeli'de başladı. 2014 yılında Kırkpınarda Deste Orta boyda 2. olunca dikkat çekti. Alt boylarda sakatlıklarla boğuşan Mustafa, başaltına kadar derece yapamasa da, o zaman alınan kararlar gereği son sekiz veya son onaltıya kalarak boy atlamayı bildi. 2022 yılında 661. Kırkpınar Yağlı Güreşlerinde başaltı boyunda ikinci olarak başpehlivanlığa yükseldi. Mustafa 2023 yılından itibarıyla Kocaeli BB Kağıtspor güreş takımında mücadele etmektedir.
Başpehlivanlığa yükseldiği 2022 yılında 9. Kavaklı Koca Yusuf Yağlı Güreşlerinde 3. olarak ilk kez kürsü yaptı. Başpehlivanlıkta ilk senesinde 3 kez üçüncü olarak kürsüye çıktı.
Türkiye Dopingle Mücadele Komisyonu'nun 2.1 Sporcudan Alınan Örnekte Yasaklı bir Maddenin veya Metabolitlerinin veya Belirteçlerinin Tespit Edilmesi gerekçesiyle sporcu 6 Ağustos 2024 itibaren geçerli olmak üzere spordan 3 yıl men cezası almıştır. Cezası 6 Ağustos 2027 tarihinde bitecektir.
Performansı

| Yıl | Katılım | Birincilik | İkincilik | Üçüncülük | Kırkpınar | YGL |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2022 | 35 | - | - | 3 | Başaltı 2. | - |
| 2023 | 40 | - | 3 | 2 | 1. Tur | 20./77 |
Kız Jibek

1970 yapımı filme adanmış 2020 pul sayfası
Çimkent'te 1970 yapımı filme adanmış bir duvar resmi
1934 operasına adanmış 2006 pulu
Kız Jibek (Kazakça: Qyz Jybek), 16. yüzyıldan kalma bir Kazak şiirsel halk efsanesidir, Kazak ulusunda halkın kanlı çekişmelerden muzdarip olduğu dönemi anlatır. O zamanlar Kazak ulusunun her ilinin kendi hanı vardı ve her biri diğerinin yerini almaya çalışıyordu. Cesur savaşçı Tolegen ile güzel Jibek'in aşk hikâyesi, aile içi çekişmeler nedeniyle trajik bir şekilde sona erer. Tolegen, daha önce Jibek'in elini tutmaya çalışan Bekecan (rakip ailenin batır veya asilzadesi) tarafından iğrenç bir şekilde öldürülür. Jibek, Tolegen'in ölümünü öğrendikten sonra intihar eder.
Kazak Hanlığı'nın ilk olarak birçok bozkır boyunun oluştuğu 16. yüzyılın başlarında ortaya çıkan romantik destan, 19. yüzyılda kayda geçirildi. İlk olarak 1894'te Kazan'da bir Kazak etnograf ve şair Yusufbek Şeyhülislamoğlu tarafından hazırlanan bir versiyonda yayınlandı. Bugün, on altı orijinal destan versiyonu bilinmektedir.
Kız-Jibek şiiri dünya kültür mirası listesine dahil edilmiştir, 2008 UNESCO tarafından destanın 500. yıldönümü yılı ilan edilmiştir. Yıldönümü UNESCO'nun 2008 önemli tarihler takvimine dahil edilmiştir.
Uyarlamalar, çeviriler, basımlar

1934 yılında "Kız-Jibek" operası Abay Opera Binası'nda sahnelendi (müzik - Yevgeni Brusilovski, libretto - Gabit Müsirepov).
1970 yılında Kazakfilm efsaneye dayalı bir film uyarlaması yaptı.
1988 yılında şiir Kazak şair Bahıtcan Kanapyanov tarafından Rusçaya çevrildi.
2003 yılında Avrasya Halkları Destanları serisinde iki destan olan Kozi Körpeş-Bayan Sulu ve Kız-Jibek'in en iyi versiyonlarını toplayan bir kitap yayınlandı.
MAN KAT1

| MAN Kategori 1 |
| --- | --- |
 
Çeşidi: 8x8, 6x6 ve 4x4 arazi kamyonları
Uyruğu:  Batı Almanya
Kullanıcılar:  Batı Almanya  Belçika  Fransa  Kanada  Avusturya  ABD  Estonya  Hollanda  Danimarka ve diğerleri
Üretim tarihi
Üretici: MAN SE, RMMV
Üretildiği tarih: 1976-1981
Üretim adedi: Yaklaşık 9.110
Özellikler
Mürettebat: 1+1

Motor: MAN su soğutmalı dizel (ilk modellerde KHD hava soğutmalı dizel) Motor gücü modele göre değişir
Transmisyon: Genellikle tork konvertör ve iki vitesli aktarım kutusuna sahip yarı otomatik manuel
Süspansiyon donanımı: Her aksta helisel yay ve amortisör
Depo kapasitesi: 5.000 kg (4x4), 7.000 kg (6x6), 10.000 kg (8x8) 15.000 kg (A1 8x8)
Direksiyon sistemi: Ön aks(lar)da hidrolik destekli
MAN Kategori 1, Alman Silahlı Kuvvetleri için MAN SE tarafından geliştirilen, yüksek hareket kabiliyetine sahip bir arazi kamyonu ailesidir. Üretim, tasarımın bir evrimi ile devam etmiş ve son neslin (SX) üretimi 2019'un başlarına kadar sürmüştür.
Tarihçe

1950'lerin sonları ve 1960'ların başlarında Batı Almanya Silahlanma ve Askeri Satın Alımlar Teknik Ofisi, ordu için yeni bir araç ailesi (ikinci nesil araçlar) için gereksinimler oluşturmuştu. Bundeswehr'in bütün ağırlık sınıfları ve hareketlilik seviyelerini kapsayan ikinci nesil gereksinimleri dört tonluk 4x4, yedi tonluk 6x6 ve on tonluk 8x8 kamyonlar, 4x4 ve 6x6 zırhlı amfibi nakliye araçları ve 8x8 amfibi keşif araçları da dahil olmak üzere, arabalar ve otobüsler dahil tüm sınıflardan 62.000 aracı içeriyordu.
Geliştirme ve üretim taleplerini karşılamak adına, MAN'ın liderlik ettiği ve Klöckner-Humboldt-Deutz (KHD), Rheinstahl-Henschel, Krupp (daha sonra çekildi) ve Büssing'den (1971'de MAN tarafından satın alındı) oluşan bir ortak girişim kuruldu. İlk prototip araçlar 1960'ların sonlarında gösterildi ve ilk üretim öncesi araçlar tasarlanıp üretilmeden önce iki prototip serisi daha geliştirildi. Gelişim safhası sırasında yüksek oranda tekniksel araçlar ilk başta belirtildiği kadar ucuz olmayacağı belli olduğunda, arzulanan 'istek listesi' özelliklerinin birçoğundan vazgeçildi. Ayrıca, üretilecek toplam araç sayısı 18.000'e düşürüldü. 1972'de ise amfibi olma özelliği ve araçların hava soğutmalı çok yakıtlı motorlarla çalışma şartından da vazgeçildi. 1975'te dört tonluk araçların ağırlığı beş tona yükseltildi, yatakları uzatıldı ve dingil mesafesi 4,3 metreden 4,5 metreye çıkarıldı.
Aralık 1975'te, MAN'a 1.4 milyon mark bedelle 8.385 adet 4x4, 6x6 ve 8x8 Kategori 1 araç üretilmesi için bir sözleşme verildi, araç sayısı 1979'da 7.925'e düşürüldü. Araçları üretecek şirket, daha sonra Rheinmetall MAN Military Vehicles (RMMV) oldu.
Teslimatlarına 1976'da başlanan 8×8 versiyonu, üretimine başlanan ilk Kategori 1 modeliydi. 6x6 damperli kamyon ve 4x4 nakliye kamyonu, 1977'de üretilmeye başlandı. 6x6 kamyonun teslimatları Ocak 1979'da başlayıp sonuncuları 1981'de teslim edildi. 1983'e kadar bütün modellerden 8.617 Kategori 1 kamyon Batı Alman ordusuna teslim edilmişti, sayıları kesin olarak bilinmemekle birlikte Bundeswehr toplamda beş tonluk 4x4 konfigürasyonlu yedi, yedi tonluk 6x6 konfigürasyonlu on dört ve on tonluk 8x8 konfigürasyonlu dokuz farklı modelden araca sahipti. Kategori 1 araç ailesinin tamamı, MAN'ın Watenstedt fabrikasında üretildi.
Kategori 1 araçları 1990'ların ortasında hizmet ömürlerini on yıl daha uzatmak için baştan aşağı yenilendi ve daha yeni araçlar lehine ciddi boyutta yenileme ancak yakın tarihte başlamıştır. Ordu tarafından kullanımı bırakılan bazı Kategori 1 araçlar, Almanya'daki ikinci el pazarında mevcuttur.
Tasarım

mil gl (militarisiert geländegängig - askerileştirilmiş arazi [aracı]) adıyla kullanıma sunulan MAN Kategori 1 serisi, Bundeswehr'in bütün dalları tarafından kullanılmıştır. Askerileştirme; tamamen ayrı bir karartma ışığı devresi, karartma seçeneğine sahip bir askeri cihaz paneli, elektriği kesmek için bir acil durdurma anahtarı, makineli tüfek dayanağına sahip tavan kapısı ve tüfekler ile dışarıya ateş edilebilmesini sağlayan kapaklar içerir.
Bütün Kategori 1 modelleri (ve ondan sonra gelen seriler), modüler bir tasarıma sahiptir. Kategori 1'de helisel yaylar ve amortisörler ile tutulan, katı tekerlek göbeği azaltmalı akslara sahip burulmayan, katı, kutu şekilli bir şasi çerçevesi bulunur. Motor, bir duvar ile sürücü ve motor kompartımanlarına ayrılan tır kupası şeklindeki kabinin içinde bulunur. Kamyonları standart düz yataklı vagonlarda taşınabilir kılmak ve yüksekliği 2,9 metreden az tutmak amacıyla motor sürücü kompartımanının altında değil, arkasındadır. Kutu şekilli kabinin karakteristik, kesilmiş köşeleri aracın boyutlarını demiryolu ölçülerine uygun tutmak için tasarlanmıştır. Daha erken modellerin kabinleri, hala amfibi prototiplere dayandıkları için bakım amacıyla öne doğru açılmıyorlardı. Öne doğru açılan kabinler, 1980'lerin ortalarından itibaren kullanılmaya başlandı.
Motor, kendisiyle birlikte tek bir bileşeni oluşturan tork konvertör, yarı otomatik şanzıman ve aktarım kutusu yoluyla bütün akslara güç verir. Kategori 1'in ardından gelen A1 serisi, çok daha büyük miktarda standart kamyon parçası kullandı. Bundeswehr'in sınır ötesi operasyonları için bazı araçlar, mürettebat korumasını artırmak için ek modüler zırh kullanıyordu.
Kategori 2 (ABD)

Amerika Birleşik Devletleri Ordusu ve Hava Kuvvetleri, KAT1 8x8 modelinden türetilen dört versiyon kullanıyordu, bunlar Kategori 2 kamyonlar olarak biliniyordu ve ABD ordusu tarafından M1001, M1002, M1013 ve M1014 olarak isimlendirilmişti. Kategori 2 kamyonlar, ABD silahlı kuvvetlerinin isteği üzerine ve yakın işbirliği ile üretilmiştir. Kategori 2 kamyonların sınıflandırılmaları aşağıdaki gibiydi:
Vinçli Kamyon Çekici, 10 ton, 8x8 M1001 (NSN 2320-12-191-5422)
Vinçli Kamyon Çekici, 10 ton, 8x8, M1002 (NSN 2320-12-191-5423)
Vinçli Kamyon Çekici, 10 ton, 8x8, M1013 (NSN 2320-12-191-5424)
Vinçsiz Kamyon Çekici, 10 ton, 8x8, M1014 (NSN 2320-12-191-5425)
M1001, ABD Ordusu tarafından Pershing II nükleer füzesi için çekici olarak kullanıldı. Çekici, füze fırlatma sistemini çekmek için bir beşinci tekerlek bağlantısına, füze bileşenlerini taşımak için sekiz tonluk bir vince ve füze fırlatma sistemine güç vermek için 30 kW'lık bir jeneratöre sahipti. M1002, bir kurtarma ünitesi, küreyici, vinç ve füze fırlatma sistemi için iki yedek tekerleğe sahip bir kurtarma aracı olarak tasarlandı.
M1013, ABD Hava Kuvvetleri tarafından Gryphon karadan fırlatılan seyir füzesi için çekici olarak kullanıldı. Fırlatıcıyı taşımak için bir beşinci tekerlek bağlantısına, iki tonluk bir vince ve kendini kurtarmak için ayrı bir vince sahipti. M1014 yine bir çekici olarak tasarlanmıştı ve fırlatıcı için bir yedek tekerleğe sahipti.
1986'nın sonuna kadar 534 Kategori 2 kamyon ABD'ye, 157 kamyon Fransa'ya ve 42 kamyon Kanada'ya teslim edildi.
Kategori 3

Kategori 1 kamyonlara paralel olarak Kategori 3 olarak adlandırılan kamyonlar da geliştirildi. Kategori 1 araçlarına benzeyen Kategori 3'ün tek farkı askeri kullanım için modifiye edilen, MAN'ın sivil kamyon ailesinden kabinler kullanmasıydı. Cezayir'e 280, Umman'a 95, Peru'ya 165, Singapur'a 104, Venezuela'ya 405 adet ve İrlanda'ya belirsiz bir miktar olmak üzere, diğer ülkeler ve bazı ticari kullanıcılar da dahil toplamda 1.594 Kategori 3 kamyon teslim edildi.
Kategori 1 A1 ve 1 A1.1

Nisan 1985'te MAN, Almanya Federal Askeri Teknoloji ve Tedarik Ofisi'ne yenilenmiş Kategori 1 A1 modellerinin ilkini sundu. Üretimine 1987'de başlanan Kategori 1 A1, şasi ve kabin tasarımının iyileştirilmesi ve arttırılmış motor gücü sayesinde yolda ve arazide standart Kategori 1 araçlara kıyasla daha iyi performans sağlıyordu. Kategori 1 A1 araçlarda, daha önceki on tonluk Kategori 1 modelinin yerine geçen yeni bir on beş tonluk 8x8 model sunuldu.
1988'den itibaren Bundeswehr, 1.100 KAT1 A1 sipariş etti. 1988'den sonra geliştirilen modeller, Kategori 1 A1.1 olarak sınıflandırılır. Kategori 1 A1 modelleri MAN'ın 1986'da piyasaya sürdüğü F90 ağır ticari kamyon serisinden bazı ticari parçalar kullanırken daha sonraki Kategori 1 A1.1 modelleri 1986 ile 1991 arasında geliştirildi ve MAN'ın 1992'de piyasaya sürdüğü F2000 ağır ticari kamyon serisinden gelen bileşenlere dayanıyordu.
1993'ten itibaren Bundeswehr, yaklaşık 500 KAT1 A1.1 sipariş etti. 1990'ların başında MAN'ın SX sınıflandırması, Kategori 1 A1.1 için kullanılmaya başlandı ve 2019'un başlarına kadar üretimde kalan SX44 ve SX45 gibi Kategori 1'in son modellerinde kullanıldı.
Genişletilmiş (2,9 m) bir KAT1 A1 şasisine dayanan bir havaalanı kaza müdahale aracı serisi de üretilmiş ve bu araçlar SX adı altında da üretilmeye devam etmiştir.
Galeri

MAN Kategori 1 ve türevleri
Kategori 1 kamyonun iç mekanı
Bundeswehr'e ait 10 tonluk 8x8 kurtarma vinçli nakliye kamyonu
Bundeswehr'e ait 10 tonluk 8x8 vinçli kamyon
Mobil konuşlanabilir yol sistemine sahip KAT1 A1
Patriot füze sistemi için kullanılan KAT1 A1
ABD Ordusu'na ait Kategori 2 kamyon
Hizmetten çekilme süreci

6 Temmuz 2017'de, Rheinmetall MAN Military Vehicles Bundeswehr ile bir anlaşma imzaladığını ve Korumasız Nakliye Aracı programı kapsamında 2.271 MAN HX2 kamyon tedarik edeceklerini açıkladı. HX2'ler, ordudaki daha eski Kategori 1 kamyonların yerini alacaktı. Özel aletler ve eğitim desteği de dahil olmak üzere, 558 kamyonun tedariki için 240 milyon euro'luk bir sipariş verilmişti ve teslimatların 2018-2021 yılları arasında gerçekleşmesi bekleniyordu. RMMV, 12 Haziran 2019'da Bundeswehr'in ikinci bir sipariş daha verdiğini açıkladı. Sipariş, toplam 92 milyon euro değerinde 252 kamyonun (161 beş tonluk, 91 on beş tonluk) tedarikini öngörüyordu. Bu 252 kamyon 2019 yılı boyunca teslim edildi ve ilk baştaki 558 kamyonun teslimatlarını takip etti. Kasım 2019'da 60 kamyon daha sipariş edildi ce Aralık 2019'da 1.000 kamyon için vergiler dahil 382 milyon euro'luk bir sipariş verildi. Bu kamyonlardan 675'i beş tonluk, geri kalan 325'i ise on beş tonluk kamyonlardan oluşuyordu. Bu siparişin parçası olan kamyonların üretimine Ocak 2020'de başlandı ve teslimatların yıl sonuna kadar bitmesi bekleniyordu.
Pinta Adası kaplumbağası

Pinta Adası kaplumbağası (Chelonoidis abingdonii), Ekvador’un Galápagos Adaları’na özgü dev kaplumbağa türlerinden biridir. Bu tür, 2012’de son bireyin ölümüyle resmi olarak nesli tükenmiş (EX) olarak ilan edilmiştir. Yalnız George (Lonesome George), bu türün son bireyi olarak bilim ve koruma dünyasında simgeleşmiştir. Tür, hem ekolojik hem de biyolojik açıdan önemli bir role sahipti ve doğal dünya üzerindeki insan etkilerinin trajik bir sembolü olarak hatırlanmaktadır.
Fiziksel ve Ekolojik Özellikler

Chelonoidis abingdonii, Galápagos Adaları’nın Pinta Adası’na özgü endemik bir dev kaplumbağa türüydü. Bu tür, dev kaplumbağaların tipik özelliklerini taşısa da, habitatına özgü farklı fiziksel ve ekolojik adaptasyonlarla dikkat çekmekteydi. Büyük bir kabuğa ve güçlü uzuvlara sahip olan Chelonoidis abingdonii, uzun yaşam döngüsü ve çevresel dayanıklılığı ile ekosisteminde kilit bir rol üstlenmiştir. Ancak, türün soyunun tükenmesiyle birlikte yalnızca biyolojik değil, aynı zamanda ekolojik bir boşluk da meydana gelmiştir.
Fiziksel özellikleri incelendiğinde, Chelonoidis abingdonii'nin kabuğunun diğer Galápagos kaplumbağalarından daha ince ve uzun olduğu görülmektedir. Bu özellik, Pinta Adası’nın kuru ve çalılık ekosistemine uyum sağlamalarını mümkün kılmıştır. Ağırlıkları genellikle 180 kilogram civarında olan bu kaplumbağalar, uzunluk açısından 1.2 metreye kadar ulaşabilmekteydi. Çoğu dev kaplumbağa gibi Chelonoidis abingdonii’nin de yaşam süresi oldukça uzundu. Bireylerin 100 yıldan fazla yaşadığı kesin olarak bilinmekte olup, bazı örneklerin 150 yıldan fazla hayatta kaldığı tahmin edilmektedir. Bu uzun yaşam döngüsü, türün neslinin devamlılığını sağlayacak yavaş ancak istikrarlı bir üreme stratejisini desteklemiştir.
Chelonoidis abingdonii, yalnızca fiziksel büyüklüğüyle değil, ekosistemde oynadığı hayati rolle de öne çıkmıştır. Bu tür, Galápagos ekosisteminde "mühendis tür" olarak kabul edilmekteydi. Beslenme davranışları sırasında, farklı bitki türlerinin tohumlarını geniş bir alana yayarak bitki örtüsünün yenilenmesine ve sürekliliğine katkıda bulunmuştur. Çoğunlukla otlar, yapraklar ve kaktüslerle beslenen Chelonoidis abingdonii, tohum taşıma yoluyla adanın ekosistemini desteklemiş ve biyolojik çeşitliliğin korunmasında kilit bir rol oynamıştır.
Bununla birlikte, bu türün otçul alışkanlıkları yalnızca bitki örtüsünün dağılımını değil, aynı zamanda habitat şekillenmesini de doğrudan etkilemiştir. Beslenme sırasında çalılıkları ve yoğun bitki örtüsünü kontrol altında tutarak, diğer canlıların hareket alanlarını ve yaşam koşullarını iyileştirmiştir. Bu durum, adadaki ekosistemin dengelenmesine ve sürdürülebilir bir çevre yapısının oluşmasına doğrudan katkı sağlamıştır.
Chelonoidis abingdonii’nin tükenişi, ekosistem açısından bir dönüm noktası olarak değerlendirilmelidir. Bu türün kaybı, yalnızca bir canlı türünün yok oluşu anlamına gelmemekte, aynı zamanda Pinta Adası’nın ekolojik dengesinde büyük bir değişime işaret etmektedir. Türün soyunun tükenmesiyle, tohum dağılımı ve habitat düzenlenmesi gibi işlevlerin kesintiye uğraması, adanın biyolojik çeşitliliğinde kalıcı etkiler bırakmıştır.