stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sokak çocukları
Devlet ve devlet dışı önlemler > Sivil toplum kuruluşu önlemleri

Sivil toplum kuruluşları sokak çocuklarının haklarını ve gereksinimlerini belirlemek için çok çeşitli stratejiler kullanmaktadırlar. Bunlar şu şekilde kategorilenmişlerdir:
Sözcülük - medya yoluyla veya devlet temasları yapan kuruluşlarla sokak çocuklarının haklarına saygı duyulması için baskı yapmak.
Önleyicilik - Aile ve toplum desteği ve eğitim yoluyla sokaklarda çocukların çalıştırılmasını engelleme programları.
Kurumsal
Konut rehabilitasyon programları- bazı kuruluşlar cinsel veya fiziksel istismar ve uyuşturucu'dan kurtarmak için desteğe odaklanmış aktivitelerle sokaklardan izole edilmiş bir çevre sağlarlar.
tam bakım yerleşim evleri - Pek çok kuruluşun programının son aşamasında çocuklar artık sokaklar yerine tam anlamıyla kuruluş tarafından hazırlanmış bir ortamda yaşarlar. Bazı kuruluşlar çocukların özel aileler tarafından desteklenmesini sağlarlar. Diğerleri kuruluş tarafından görevlendirilen bakıcılarla birlikte küçük sayıda çocukların birlikte yaşadıkları grup evleri kurarlar. Bazıları büyük sayıda çocuğa yiyecek tedarik etmek için kurumsal bakım merkezleri kurarlar. Bazı kuruluşlar yerleşim evlerinden ayrıldıktan sonra çocukları ve ailelerini danışma  ve izleme programına dahil ederler
Sokak tabanlı programları- Bu çalışma çocuklar için onlara sokakta hizmet sunmak şeklinde sokak hayatının kötü yönlerini hafifletmek için yapılmaktadır. Bu programlar kurumsal programlardan daha ucuz ve çok sayıda çocuğa hizmet sağlayabilme eğilimindedir.
besleme programı
medikal hizmet
yasal yardım
sokak eğitimi
finansal hizmet (bankacılık ve girişim programları)
aile uzlaşması
merkezlerde kalma/gece konaklaması
kuruluş ile çocukların daha yakın temas kurması için tasarlanmış sosyal yardım
Bilinçlendirme - değişik koşullarına göre sokak çocuklarının tutumlarını değiştirme - kendilerini ezilen bir azınlık olarak görmeleri ve yardım alan pasiflerden ziyade protagonist olmaları.
Pek çok kuruluş bu stratejilerden çoğunu kullanır ve çocuk "mezun" olmadan önce çok sayıda aşamadan geçecektir. İlkin bir sosyal yardım programıyla kız ya da erkek çocukla iletişime geçilecek sonra hala sokaklarda yaşıyor olsalar bile merkezlerde barınma programlarına dahil edileceklerdir. Daha sonra çocuk yarım günlük evlerde olmayı kabul edebilecek ve nihayetinde tamamıyla sokak yaşantılarından kırtularak bakım merkezlerinde kalabileceklerdir.
Sreemangal Tren İstasyonu'nda demir raylar üzerinde oturan bir sokak çocuğu. Bangladeş (Ağustos 2010).
Mulberry Street'te uyuyan sokak çocukları, New York, Amerika Birleşik Devletleri (1890)
Chennai, Hindistan'da iki sokak çocuğu
Savatage

| Savatage |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Başladığı yer: Florida, Amerika
Tarzlar: Heavy Metal Senfonik Metal Power Metal (İlk zamanlar) Progresif Metal (sonraları) Speed metal
Etkin yıllar: 1979-2002, 2014–2015, 2023–günümüz
Resmî site: www.savatage.com

Üyeler: Jon Oliva Zachary(Zak) Stevens Damond Jiniya Chris Caffery Al Pitrelli Johnny Lee Middleton Jeff Plate

Eski üyeler: Criss Oliva (öldü) Alex Skolnick Jack Frost

Savatage (/ˈsævətɑːʒ/), Jon ve Criss Oliva kardeşler tarafından 1979'da Florida, Tarpon Springs'de kurulan bir Amerikan heavy metal grubudur. Grubun adı ilk olarak Avatar idi, ancak ilk albümleri Sirens'in (1983) yayınlanmasından kısa bir süre önce, Avatar zaten başka bir grup tarafından alındığı için adlarını Savatage olarak değiştirdiler. Savatage, 1980'lerin başından ortasına kadar Amerikan heavy metal hareketinin ayrılmaz bir parçası olarak kabul edilir ve power metal, progresif metal, speed metal, thrash metal, death metal ve senfonik metal gibi çok sayıda tür üzerinde önemli bir etki olarak gösterildi.
Savatage on bir stüdyo albümü, iki canlı albüm, dört derleme ve üç EP yayınladı. Grup ilk olarak önemli bir ticari başarıya, Billboard 200'de 158 numaraya kadar yükselen üçüncü stüdyo albümü Fight for the Rock (1986) ile ulaştı. Sonraki dört albümü -Hall of the Mountain King (1987), Gutter Ballet (1989), Streets: A Rock Opera (1991) ve Edge of Thorns (1993)- de başarılıydı ancak Fight for the Rock'tan daha fazla eleştirel beğeni topladı. 17 Ekim 1993'te, Edge of Thorns'un yayınlanmasından altı ay sonra, gitarist Criss Oliva bir araba kazasında öldü. Jon (yapımcı Paul O'Neill ile birlikte) ölümünün ardından kardeşinin anısına Savatage'a devam etmeye karar verdi. Grup, dört stüdyo albümü daha yayınladı ve 2002'de uzun bir ara vermeden önce birkaç kadro değişikliğinden geçti. Yıllar boyunca - kısmen aradan önce bile - üyeler Jon Oliva's Pain, Trans-Siberian Orchestra, Circle II Circle ve Doctor Butcher gibi çeşitli yeni gruplar kurdu. 2 Ağustos 2014'te Savatage, 2015 Wacken Open Air için yeniden bir araya geldiklerini duyurdu; daha fazla gösteri ve yeni müzik olasılığını tartışmalarına rağmen, grup bir kez daha ara verdi. Savatage üyeleri 2020-2021'de yaptıkları röportajlarda birlikte yeni materyaller üzerinde çalıştıklarını iddia etseler de, grubun tam teşekküllü bir yeniden birleşmesi 2023 yılının Nisan ayında Jon Oliva tarafından resmi olarak onaylandı. 23 yıl aradan sonra ilk stüdyo albümleri olan Curtain Call'u 2024'te yayınlamayı ve ardından bir dünya turu yapmayı planlıyor.
Biyografi > The Mountain King Dönüyor

Savatage bir süre diğer projeleri TSO ile ilgilendi ve birde The Christmas Attic'i yayımladı. 2001 yılında ailevi nedenlerden dolayı gruptan ayrılan Zak Stevens'ın yerine ön vokal olarak geçen Jon Oliva'nın dönüşüyle ve 2000 senesinde Megadeth'e geçerek gruptan ayrılan Al Pitrelli'nin yokluğunda Poets and Madmen yayımlandı. Pitrelli gruptan ayrılmadan önce bu albümdeki bazı şarkıların solosunu kaydetti. Sonrasında çok kısıtlı bir Amerika turu düzenlendi ve bu turun başlarında gruba Fates Warning sonrasında Nevermore eşlik etti. Tur sırasında Zak'ın bölümlerinde söylemesi için Jon gruba Damond Jiniya’yı aldı. Gruba ritim gitarist olarak Jack Frost alındı ve turun büyük bir bölümünde çaldı ancak her ne kadar söylediği bazı sözler yüzünden gruptan ayrıldığı iddia edilse de turdan sonra neden gruptan ayrılmasının istendiği hala meçhul. 2002 deki yaz festivallerinde gruba Annihilator’dan Jeff Waters eşlik etti.
Savatage, turdan sonra grup üyelerinin diğer projelerde uğraşmasının yanında aktifliğini kaybetti. Bu elbette hiç kimsenin hoşuna gitmedi ve Chris Caffery’de bir röportajında 2007 itibarıyla 6 senedir hala yeni bir albüm çıkarılmadığı için gruba olan kızgınlığını dile getirdi.
TSO ise çıkardığı iki farklı etiket altındaki iki albümle çalışmalarına devam etti. Son albümleri The Lost Christmas Eve ve şu anda ise 2007’de çıkarmayı planladıkları Night Castle üzerinde çalışıyorlar. Kusursuzluğu ile kötü bir ün yapan TSO’nın albümünün çıkış tarihinin ertelenmesi ise muhtemel.
Jon Oliva, Jon Oliva’s Pain adında bir grup kurdu ve Tage Mahal adındaki ilk albümünü 2004 yılında yayımladı. 2006 yılında grup AFM Records ile bir anlaşma imzaladı ve 4 Eylül 2006’da ikinci albümleri Maniacal Renderings yayımlandı.
Ön gitarist Chris Caffery 2004 yılında MusicMan adında bir EP ve arkasından 2005 yılında kendi solo çalışması olan Faces isimli albümü yayımladı.
Eski üyelerden Zak Stevens ise 2003 yılında Circle II Circle isimli bir grup kurdu ve prodüktörlüğünü Jon Oliva’nın yaptığı, Caffery’nin ise konuk sanatçı olarak bulunduğu albümü Watching in Silence’ı 2003 yılında yayımladı. Tur sırasında yönetimle yaşanan bir anlaşmazlığın ardından grup üyeleri gruptan ayrılarak Jon’un grubuna katıldı.Zak yeni üyelerle grubu yeniden kurdu ve 2005 yılında ikinci albüm The Middle of Nowhere yayımlandı. The DaVinci Code baz alınarak hazırlanan üçüncü albümleri Burden of Truth 13 Ekim 2006 “Kara Cuma” günü yayımlandı.
Biyografi > Olası dönüş

Haziran 2006'da Hollandalı dergi Aardschok ile bir röportaj yapan Jon, Savatage'a son noktayı koymadan önce son bir albüm ve peşinden bir live CD ile DVD yayımlamak istediğini söyledi. Fakat albümle ilgili bir tarih vermekten de kaçındı. Ekim 2006'da Chris Caffery bir dergiye verdiği demeçte eğer yeni bir albüm çıkarılacaksa kesinlikle Alex Skolnick ve beraberinde Doc Wacholz'un da olması gerektiğini söyledi. Kasım 2006'da Yunan web sitesi metaltemple.com a açıklama da bulunan Jon Savatage'ın yeniden dönmesiyle ilgili söylenen tüm dedikodulara son noktayı koydu ve grubun şimdiye kadar kendisine pek de para kazandırmadığını aksine bunca yıl grubu ayakta tutabilmek için bir milyon dolar para harcadığını ekledi. Jon Oliva yeni grubu içinde temelde Savatage ruhuna sahip olduğunu ve epey başarı sağlamış olan Trans-Siberian Orkestrası ile bir araya gelinebileceğini söyledi. Ayrıca grup adına Skolnick, Wacholz ve diğer eski Savatage üyelerinin de katılımıyla son bir veda turu düzenlemek için Paul O'Neill ile birlikte bir plan yaptıklarını da ekledi. Zak Stevens'ta grup için yapılması planlanan bu 25. yıl etkinliğine katılmak istediğini söyledi. Sonradan Jon'dan grup hakkında şöyle bir açıklama geldi Evet, artık bitti, aslında tam olarak bitti denilemez. Ne demek istediğimi anlıyor musunuz?. Bitti, çünkü şu anda kimse grup adına bir şeyler yapmıyor. Fakat biz dağılmadık. Gelecekte yapmak istediğimiz bazı planlarımız var. Jon şu anda ise bazı video derlemeleriyle ve bir bonus DVD için birçok sahne arkası görüntüsünü, Avrupa'daki turnelerden kesitleri ve konserlerden birçok Criss ile ilgili materyali hazırlamakla uğraştığını söyledi.
Kişisel > Üyeler

Jon Oliva – klavyeler (1981–1992, 1993, 1994–2002, 2014–günümüz), baş vokaller (1978–1992, 2001–2002, 2014–günümüz), arka vokaller (1994–2002, 2014–günümüz), gitar (1978–1980, 1994), bas (1978, 1994), davul (1981, 1991, 1994)
Johnny Lee Middleton - bas gitar, arka vokal (1986–2002, 2014–2015, 2023 – günümüz)
Chris Caffery - gitar, arka vokal (1987–1988, 1989–1990, 1995–2002, 2014–2015, 2023 – günümüz), klavyeler (1987–1988, 1989–1990)
Zachary Stevens - baş vokal (1992–2000, 2014–2015, 2023 – günümüz)
Jeff Plate - davullar (1994–2002, 2014–2015, 2023 – günümüz)
Al Pitrelli - gitar, arka vokal (1995–1999, 2002, 2014–2015, 2023 – günümüz)
Kişisel > Eski üyeler

Criss Oliva - Gitar (1979-1993)
Steve Wacholz - Davul (1980-1993)
Keith Collins - Bas Gitar (1981-1985)
Zachary Stevens - Ön Vokal (1992-2000)
Alex Skolnick - Gitar (1994)
Jack Frost - Gitar (2001-2002)
Kişisel > Konuk müzisyenler

Robert Kinkel - Klavye (1987)
John Zahner - Klavye (1991) [Streets albüm turnesi]
Wes Garren - Ritim Gitar, Klavye (1993) [Edge of Thorns albüm turnesi]
Andy James - Davul (1993) [Edge of Thorns albüm turnesi]
Jeff Waters - Gitar (2002 yazı) [Jack Frost'un yerine, Poets and Madmen albüm turnesi]
Diskografi > Stüdyo albümleri

Sirens (1983)
Power of the Night (1985)
Fight For the Rock (1986)
Hall of the Mountain King (1987)
Gutter Ballet (1989)
Streets: A Rock Opera (1991)
Edge of Thorns (1993)
Handful of Rain (1994)
Dead Winter Dead (1995)
The Wake of Magellan (1998)
Poets and Madmen (2001)
Curtain Call (2024)
Diskografi > EP'ler

The Dungeons are Calling (1984)
Chance EP (1995)
Doesn't Matter Anyway EP (1995)
Diskografi > Live albümler

Japan Live '94 (1995)
Final Bell/Ghost in the Ruins (1995)
Diskografi > Derleme albümler

From the Gutter to the Stage (1996)
The Best and the Rest (1997)
Believe (1998)
Still the Orchestra Plays (2010)
Return to Wacken (2015)
Diskografi > Videolar ve DVD'ler

Japan Live '94 (1995)
Streets: A Rock Opera Narrated Version + The Video Collection (2013)
Diskografi > Singlelar

Hard for Love (1985)
In the Dream (1985)
Out On the Streets (1986)
Hall of the Mountain King (1987)
"Strange Wings (1987)
Gutter Ballet (1989)
When the Crowds are Gone (1989)
Jesus Saves (1991)
Sammy and Tex (1991)
Edge of Thorns (1993)
He Carves His Stone (1993)
Handful of Rain (1994)
Chance (1995)
Doesn't Matter Anyway (1995)
Dead Winter Dead (1995)
One Child (1996)
Turns to Me (1998)
Drive (2001)
Commissar (2001)
Stoclet Sarayı

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  Belçika
Kriter: Kültürel: i, ii
Referans: 1298
Tescil: 2009 (33. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Stoclet Sarayı (Fransızca: Palais Stoclet), Brüksel'in Sint-Pieters-Woluwe belediyesi'nin Tervurenlaan Caddesinde bir villadır. Villanın tasarımı Avusturyalı mimar Josef Hoffmann tarafından 1911'de çizilmiştir. Binanın kendisi mimarın ustalık eseri (magnum opus) ve Jugendstil sanat akımının da kapanış dönemi olarak kabul edilir.
İkametgâh sahibinin hikâyesi

Adolphe Stoclet bir Belçikalı bankacı ailesinin çocuğu olarak 1871'de doğmuştur. Sivil mühendislik bölümünden mezun olduktan sonra o zamanın Société Générale bankasının başına müdür olarak tayin edilir. 1902-1904 yıllarında sık sık Viyana'ya iş görüşmeleri için seyahat eden Stocklet, Viyana Secession ve Josef Hoffman'ın mimarisi ile tanışır. Stoclet, Hoffman'ın kendisine bir kent rezidansı inşa etmek için, sınırsız bütçe yanında konsepti konusunda tasarım serbestliğinden inşaatın bitimine kadar, bu görevi verir.
O dönemin toplumların üst sınıf içinde bulunan Jean Cocteau, Anatole France, Sacha Guitry, Darius Milhaud, Serge Diaghilev ve Igor Stravinsky Stocklet Sarayını da ziyaret etmişlerdir. 2000'li yıllarda da eski ABD başkanı George W. Bush da – hala daha geniş topluma kapalı olan – sarayı ziyaret edenlerden olmuştur. 2002'ye kadar bina ikamet edilmiş olup, o yıl Stocklet'in gelini olan Anny'nın ölmesiyle birlikte, artık ikamet olarak kullanılmıyor.
Mimarisi

Bina 1905 ve 1911 arası tamamlanmıştır. Hoffmann'ın yanında başka Wiener Werkstätte üyeleri de önemli katkılar yapmışlardır. Wiener Werkstätte'nın en önemli ana feslefelerinden birisi de sanat ve sanat endüstrisinin entegrasyonundan oluşmasını sağlamaktı. Stock Sarayı ile birlikte aslında Gesamtkunstwerk oluşturulmuştur; bu da mimarlık, iç tasarım, dekorasyon ve bahçe peyzajı unsurların bir araya gelmesiyle Beraberlilik Sanat Eseri olarak tanımlanmıştır. Hoffman ve görevi üstlenen ekip finansal manada hiçbir engel ile karşılaşmadan en uçuk materyalleri (mermer, altınsuyuna bandırılmış metaller ve deri) uygulayabilmişlerdir. 1902 yılında Viyana'da tanıdığı Hoffman sayesinde bankacı çocuğu olan Stocklet, sarayı inşaat bitiminden sonra hanımıyla ikamet etmeye başlamıştır.
Mermer ile döşenmiş dış cephede göze çarpan bir element mevcuttur. Kulenin tepesindeki heyek grubu Franz Metzner'ın kreasyonudur. Gustav Klimt isimli ressam yemek salonundaki mozaikleri üretmiştir ve Fernand Khnopff da dekorasyon işlerini üstlenmiştir. Sarayın içindeki mobilyalar o dönemde üretilen orijinal mobilyalardır.
Brüksel'de doğup hayat bulan art nouveau stili Binanın geometrik şekilleri ile tezatlık oluşturmasıyla birlikte Viyanalı sanatçıların bu sarayın inşası ile birlikte, daha sonra piyasaya çıkacak olan art deco ve kübizm akımlarına göre çok çok ileride olduğunu kanıtlıyor.
Binanın kendisi 1976 yılından itibaren koruma altında olan sanat eseridir ve 2004 yılından itibaren de sarayın bahçesi korunmuş doğa peyzajıdır. 2006'da sarayın birer parçası olan mobilyalar ve nesneler de koruma altında alınmıştır. Bugün ise saray özel hane olduğundan dolayı topluma açık değildir ve 2002'den beri de kimse bu bina da ikamet etmiyor. Stocklet Sarayı 27 Haziran 2009 yılında Dünya Miras Listesine eklenmiştir.
Çeviri kaynağı

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Rouen fabrikası

Rouen fabrikası (1673-1696) Normandiya, Rouen’de yer alan fayans  ve Porselen üreten en ilk Fransız fabrika’sıydı.
Yumuşak –hamur porselen (1673–1696)

Fransa’nın ilk  yumuşak-hamur porseleni  ve özellikle  frit porselen, "la véritable porcelaine de Chine" ("Çin’in gerçek porseleni")ni  taklit etmek için 1673 yılında Rouen’de üretildi. Yeni yumuşak-hamur porselen materyali   çömlekçi Louis Poterat tarafından icat edildi. Mavi dekorlu tip kullanan yumuşak porselen zaten dönemin fayanslarından faydalanıyordu.
Rouen’de porselen "Porcelaine française" olarak bilinir olmaya geldi. Bunlar, yüksek değerli Çin sert hamur porselen'i ni taklit etmek için bir uğraşta geliştirildi. Bu olaylar 1664 yılında Fransız Doğu Hindistan Şirketi'nin yaradılışını takip etti ve Çin eşyalarının içeriye akmasını doğurdu . 
Rouen hamuru çok parlak, Sèvres porseleni hariç herhangi Fransız markasından  daha parlaktı ve açık bir şekilde  Saint-Cloud porseleni'nden daha az kehribar rengindeydi.
Rouen porselen fabrikası 1696 yılında kapandı. Saint-Cloud fabrikası ‘nın aksine, Rouen porseleni sadece küçük ölçekte üretildi  ve ticari olarak yaşayabilir olmayı başaramadı. Kuvvetli mavi sır olarak karakterize edildi.
Rouen yumuşak-hamur porselen kapaklı kase, 17nci yüyıl sonu.
Rouen yumuşak-hamur porselen şişe, 17nci yüzyıl sonu.
Rouen yumuşak-hamur porselen şişe,17nci yüzyıl sonu.
Rouen porselen şişe,17nci yüzyıl sonu.
Rouen fayansı

Porselen üretiminin sonundan sonra, çeşitli fayans ürünleri  buna rağmen üretilmeye devam etti. 
Rouen seramikleri, 1713 yılında kurulmuş olan Sinceny fabrikası gibi fabrikalar tarafından, çömlekçiler  Rouen'den  orada kendi işlerini kurmak için ayrıldığında veya   Saint-Cloud fabrikası tarafından yaygın bir şekilde kopya edildi.
Rouen fayans ibrik, yaklaşık 1720.
Şeker tozu tutamağı, Rouen fayansı yetenekle pişirilmiş mavi desenler ile,yaklaşık 1700.
Rouen polikrom fayans seau, Çin ejderhalı, 1725-1740.
Rouen polikrom fayans tabak, Çin dekorlu,yaklaşık 1730.
Rouen yumuşak-hamur porselen hardal kasesi, 17nci yüzyıl sonu, Asselin de Villequiers armalı.
Şarlatanlık

Şarlatanlık, tıp hekimliği, diş hekimliği, veteriner hekimlik veya eczacılık üzerine herhangi bir eğitim ve lisansı olmadığı hâlde bu meslekleri icra eden sahtekârlar için kullanılan bir hukuk terimidir. Bilir geçinen, kendi bilgi ve niteliklerini veya mallarını överek karşısındakini kandıran, dolandıran kimseler için kullanılan bir sıfattır.
Şarlatanlık tarihi tıp tarihi kadar eskidir. Önceki çağlarda, insanlar, şahsi tecrübelerle ve bir bilenin yanında çıraklık yaparak tababet mesleğini öğreniyorlardı. Şarlatanlar, günümüzde bu geleneğin kalıntılarıdır. Bir cerrahın, veteriner hekim, diş hekimi, eczacı veya doktorun yanında çalışarak yapılan tababet uygulamaları pratiği hakkında az çok fikir edinerek kendileri de bu işi yapmaya başlarlar. Ancak, günümüzde hem tıp bilgisinin fazlasıyla artmış olması hem de kullanılan tedavi ve ilaçların iyi etkileri yanında yan etkilerinin de inceleniyor olması bu kişilerin yaptıkları tedavilerin birçok zarara neden olmasına sebep olmaktadır. Bu kişilerin hastalardan ücret alıp almamaları şarlatanlık suçunun muhteviyatını değiştirmez.
Tababette yarar-zarar mukayesesi vardır. Bir ilacın yararı zararından fazla olacaksa hastaya uygulanır. Her ilaç her kişide aynı tesiri de göstermez. Bazı ilaçlar, hâlihazırda bazı hastalıklara sahip bireylerde ciddi yan etkilere sebep olabilir. Dahası, bu tedavileri insanlara uygulayacak kişinin gerek vicdan gerekse hukuk önünde sorumluluğu bulunmalıdır. Ancak şarlatanlar bu sorumluluklardan ve yeterli bilgiden mahrumdurlar. İnsanlara ilaç olarak verdikleri karışımların farmakolojik özelliklerini, yan etkilerini, insan anatomisi, histolojisi ve fizyolojisini bilmezler.
Şarlatanlar bazı durumlarda "alternatif tıp" maskesinin ardına saklanırlar. Alternatif tıp, çoğu bilim çevresince tanınan ve tıbba yardımcı olarak kullanılan bir branştır. Alternatif tıp şarlatanlık değil, asıl tedaviye destek amaçlı kullanılan yöntemlerdir.
Ülkelere göre şarlatanlık > Türkiye

Şarlatanlık Türkiye'de bir suçtur. Türkiye kanunlarına göre, lisansı veya diploması olmadan bir insan üzerinde tedaviler yapmak veya ona ilaçlar vermek suçtur. Yine, bu kişiler bir diploma sahibi olsalar dahi Sağlık Bakanlığı ve üniversiteler tarafından onaylanmamış, gerekli bilimsel ön deneyleri yapılmamış ilaç, madde, karışım veya tedavileri insanlar üzerinde uygulayamazlar. Bu konuda 14.4.1928 tarihli 1219 numaralı Tababet ve Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun'un birinci maddesi şöyle der:
Aynı Kanun'un 25. maddesi şarlatanlık suçu işleyenler için uygulanacak cezai müeyyideleri belirler:
Türk milliyetçiliği

Tüm Türk halklarının birliğini savunan Türkçülük ile karıştırılmamalıdır.
İzmir'in Kurtuluşu anısına Türkiye'nin ulusal kişileştirmesi
Türk milliyetçiliği, ulusal veya etnik tanımlarla Türk milletinin ilerlemesini, gelişmesini amaçlayan siyasi bir görüştür. Türkçülük ile aynı olmayıp, içinde Türkçülük dahil olmak üzere çeşitli Türk milliyetçisi ideolojileri barındırır.
Tarihçe

Osmanlı toplumunu oluşturan İslam, Rum, Ermeni ve Yahudi "millet"lerini ortak bir ulusal kimlik altında bir araya getirme düşüncesi 1839 Tanzimat Fermanı'nda Osmanlıcılık ile damgasını vurdu ve 1850'lerden sonra güç kazandı. Osmanlı seçkinlerine göre devlet, ancak bir "Osmanlı milleti"ne dayandığı takdirde ayakta durabilir ve canlanabilirdi. Osmanlı milleti; padişahın sembolik egemenliği altında, ortak bayrak, marş ve simgelere (örneğin fes) sahip olacak, din ve dil ayrımı gözetmeden toplumsal birliği gözetecekti.[kaynak belirtilmeli]
Osmanlıcılık fikri bir yandan egemen İslam toplumunda, diğer yandan imparatorluğun Hristiyan unsurlarında direnişle karşılaştı. 1860'larda Namık Kemal öncülüğündeki Genç Osmanlılar, İslam ümmetinin geleneksel ayrıcalıklarını gayrimüslimlerle paylaşmayı reddeden bir milliyetçilik türünü savundular. Gayrimüslim toplumları içinde de, Osmanlı Devleti'nden koparak ayrı ulusal varlıklar oluşturma fikri taraftar topladı. Önceleri daha çok Rum toplumunu etkileyen ayrılıkçı akımlar, 1878 yenilgisinden sonra imparatorluğun diğer gayrimüslim halklarına da yayıldı.
Türkiye'de siyasal anlamda milliyetçilik ise 1904 yılında Kazanlı Yusuf Akçura tarafından yazılan Üç Tarz-ı Siyaset adlı makalenin yayınlanması ile başladı.
Ziya Gökalp'in fikri önderliğini yaptığı Türkçülük, İttihat ve Terakkili meşrutiyet ve daha sonra cumhuriyet döneminde ön plana çıkmıştır. Ziya Gökalp, Türkçülüğün Esasları adlı kitabında millet kavramını dil ve kültürel birlik olarak tanımlar, ırkçılığı reddeder. Ziya Gökalp kültür ve uygarlık ayrımı yaparak Türk halkının kültürel ve dini değerlerini koruyup geliştirmesini ve batı uygarlığına geçmesini savunur. Ayrıca Türkçülüğün uzak ülküsünü Türki halkların birliği olarak ilan etmiş ve bunu Turan olarak açıklamıştır.
1930'larda  ve 1940'larda ise Türkçü-Turancı düşüncenin en radikal sözcüsü Hüseyin Nihal Atsız idi. Atsız 1931-1932 yılları arasında Atsız Mecmua'yı, 1933-1934 ve 1943-1944'te de Orhun: Aylık Türkçü Mecmua'yı yayımladı. Atsız; Türk milletini, Cumhuriyet'i kurarken Atatürk'ün yaptığı gibi ulusal çapta değil, etnik çapta tanımlıyordu. 1939'da Bozkurt dergisini çıkaran Reha Oğuz Türkkan ile 1943'te Samsun'da Kopuz adlı Türkçü dergiyi başlatan Fethi Tevetoğlu bu dönemin diğer Türkçü-Turancı fikir önderleri arasında bulunuyordu.
1969 yılında CKMP'nin MHP'ye dönüşmesiyle Türk-İslam ülküsünün şekillendirdiği ülkücülük ortaya çıkmış oldu.
Türk milliyetçiliğinin türleri

Türk milliyetçiliğiyle ilişkilendirilen ideolojiler arasında Türkçülük veya Turancılık (bir tür etnik veya ırksal özcülük veya ulusal mistisizm), Türk-İslam sentezi (Türk milliyetçiliğini İslami görüşle birleştiren), Anadoluculuk (11. yüzyılda Selçukluların Anadolu'yu fethinden sonra gelişen Türk milletini ayrı bir halk olarak gören) ve laik, sivil milliyetçi Kemalizm ("Türkler"i Türkiye halkının üst kimliği olarak tanımlayan).