Sufi metafiziği
Tartışma ve eleştiriler > Vahdet-i Vücud görüşünü benimseyen sufiler

Ana maddeler: Sadreddin Konevî, sufilik ve Osmanlılar
Vahdet-i vücut inancını işleyenlerin en önemli temsilcilerinden biri de Yunus Emre'dir. Sadreddin Konevî'den itibaren günümüze kadar 7 asır boyunca İbn Arabî ekolünü Osmanlılar döneminde devam ettiren ve onun üzerine yorumları bulunan sufilerden bazıları şunlardır:
| sufi | vefat tarihi | hakkında |
| --- | --- | --- |
| Aziz Nesefi | (v.1300?) |  |
| Müeyyidüddin el-Cendi | (v. 691/1291?) |  |
| Fahreddin Iraki | (1213-1289) |  |

Sadeddin Fergani (v. 699/1300)
Abdürrezzak Kaşani (v.1329)
Mahmud Şebüsteri (1288-1340)
Dâvûd-i Kayserî (v. 751/1350): Konevî'nin talebelerinden Kemaleddin Kâşânî'nin talebesidir.
Şeyh Bedreddin (1359–1420)
Abdülkerim el-Cili (1366-1424)
Molla Fenârî (v. 834/1430): Babası Konevî'nin halifelerindendir.
Şah Ni‘metullāh-ı Velî (1330–1431)
Muhammed Kutbuddin İznikî (v. 855/1450): Molla Fenârî'nin talebesidir.
Yazıcızâde Muhammed Efendi (v. 855/1451): Muhammediye isimli meşhur eserin müellifidir.
Akşemseddin (v. 863/1459): Fatih Sultan Mehmed'in hocasıdır. "Risâletü'n-Nuriyye" ve "Def'u Metaini's-Sufiyye" adlı eserlerinde İbn Arabi'nin görüşlerini savunmuştur.
Bıçakçı Ömer Sıkkinî: Hacı Bayram-ı Veli'nin müridir, 2. devre Melamîliğin kurucusu olur.
Abdurrahman Câmî (1414-1492)
Cemal Halvetî (Çelebi Halife, v. 912/1506): İbn Arabî'nin iki beytini şerh etmiştir.
İdris Bitlisî (v. 926/1520).
Sofyalı Bâli Efendi (v. 960/1552): Füsûs şârihidir.
Abulvehhab Şarani (1493-1565)
Nureddin Musliheddin Mustafa Efendi (981/1578).
Üftâde Muhammed Muhyiddîn (v. 968/1580): Bursalı ve Halvetiyye Tarikâtı büyüklerindendir.
Aziz Mahmud Hüdâyi (v. 1038/1629): Üftâde'nin talebesi ve Halvetiye yolunun kurucusudur.
İsmail Ankaravî (v. 1041/1631): Meşhur Mesnevî şârihidir.
Abdullah Bosnevi (v. 1046/1636): Füsûs şârihidir.
Sarı Abdullah Efendi (v. 1071/1660).
Sunullah Gaybi (v. 1087/1676?). Keşfü'l Gıta adlı eserinde Vahdet-i vücud açıklanmaktdır.
Karabaş Veli (Ali Alâeddin Atvel, v. 1097/1685).
Atpazarî Osman Fazlı İlâhî (v. 1102/1690).
Niyâzî-i Mısrî (v. 1105/1693): En yaygın ve meşhur tasavvufî divanın sahibidir.
Abdülaziz Debbağ (v.1717)
Nasuhî Mehmet Efendi (v. 1130/1717).
İsmail Hakkı Bursevî (v. 1137/1724).
Abdülgani Nablusi (1641–1731)
Neccarzade Mustafa Rıza Efendi (v. 1159/1746).
Kırımlı Selim Baba (Doğumu ?/v.1756).
Şah Veliullah Dehlevi (1703–1762)
Abdullah Salâhî-i Uşşâkî (v. 1196/1781).
Ahmed İbn Acibe (1747-1809)
Köstendilli Süleyman Şeyhi (1750-1820?)
Safranbolulu Mehmed Emin Halvetî (v. 1283/1867).
Harîrîzâde Seyyid Muhammed Kemaleddin (v. 1299/1881).
Emir Abdülkadir (1808–1883)
Muhammed Nur'ül Arabi (v. 1305/1887).
Ahmed Ziyâeddin Gümüşhânevî (v. 1311/1893): Tercüme-i Cânibü'l-Garbi fî Halli Müşkilâti İbn Arabî adlı bir eseri vardır.
Ahmed Amiş Efendi (1807-1920)
Hüseyin Vassaf (1872-1929). Uşşaki şeyhlerinden yazar.
Abdurrahman Sami Uşşâki (1878-1935): Halvetî-Uşşaki şeyhlerindendir. İbn Arabi'nin bazı eserlerini tercüme ve şerh etmiştir.
Ali Salahaddin Yiğitoğlu (v. 1937). Ahmed Avni Konuk ve Yakub Han Kaşgârî ile birlikte Osmanlı'nın son Füsûs şarihlerindendir. İbn Arabi'nin Füsûsu'l-Hikem'ini ve İbn Farız divanını Türkçeye tercüme ve şerh etmiştir. Eserleri basılmamıştır.
Ahmed Avni Konuk (1868-1938): İbn Arabi'nin Füsûs'unu hem tercüme hem şerh etmiştir. Ayrıca Mevlana'nın Mesnevisini, Fahrüddin Iraki'nin Lemaat'ını da Türkçeye tercüme etmiştir.
Hüseyin Şemsi Ergüneş (1872-1968) Muhammed Nur'ul Arabi'nin talebelerindendir. Çok sayıda tercümelerinden çok azı günümüz Türkçesine aktarılmıştır.
Lütfi Filiz (1911-2007)