stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Fransa'nın Cezayir'i İşgali
1871 Kabiliyeli isyanı

Ayrıca bakınız: Col des Beni Aïcha Muharebesi ve Alma Muharebesi (Cezayir)
Abdülkadir döneminden bu yana en ciddi yerli ayaklanması, Cezayir'in büyük bölümüne yayılan Kabylia'daki 1871 Mokrani İsyanı idi. Nisan 1871'e kadar 250 kabile, yani Cezayir nüfusunun neredeyse üçte biri ayaklanmıştı. Bu sırada Cezayir'de ekilebilir arazilerin çoğunu kontrol eden yaklaşık 130.000 sömürgeci vardı. Bu sayı yüzyılın sonuna kadar bir milyonun üzerine çıkacaktı. Kabiliye ayaklanması, Uzun süren kıtlığa ve koloninin çeşitli etnik gruplara farklı muamele etmesine tepki olarak patlak veren bu olay, Fransız baskılarının ardından 1873'te Konstantin'de hayatta kalan komutanların yargılanmasıyla sonuçlandı. Ayrıca, 1870 tarihli Crémieux Kararnamesi'nin nüfus üzerindeki etkisine de büyük önem atfedilmektedir.
İsyan, başlangıçta Fransız devletiyle müttefik olan Ait Abbas Kalâası'nın lideri Şeyh Mokrani tarafından yönetildi. İsyanın nedenlerine katkıda bulunan önemli bir husus, Kabiliye liderleri arasında ve Kabiliye köy meclisleri olan "ǧamāʿa" arasında karar alma konusunda özerkliğin kaybedildiğine dair yaygın algıydı. Bu durum Ait Abbas'ın Kalâa'sı'nın karşı karşıya kaldığı otorite kaybı için de geçerliydi. Dahası, Komün'ün Paris örneği de muhtemelen Fransız yönetimiyle mücadele etme olasılığını göstererek isyanları desteklemek için uygun bir yol sağlamıştır. Ancak böylesine büyük bir hareketi başlatan son tetikleyici, Fransız emirlerine uymayı reddeden bir Spahi'nin 1871'deki isyanıydı. Yaklaşık 150.000 Kabiliye isyan etmiş ve savaş tüm bölgeyi sararak neredeyse başkente kadar ulaşmıştır. Üstelik bu isyancıların çoğu düzgün bir şekilde silahlanmış ve eğitilmiş değil, özgürlükleri için savaşan kaotik bir köylü kitlesiydi. Ancak ilk zaferler, ayaklanmayı yenilgiye uğratan birkaç Fransız birliğinin konuşlandırılmasından sonra, özellikle de Şeyh Mokrani'nin kardeşinin nihai olarak yakalanmasıyla sönmeye başladı.
Bir dizi muhalif de Pasifikteki Cezayirliler olarak bilinen büyük bir Cezayir topluluğunun halen varlığını sürdürdüğü Yeni Kaledonya'ya getirilmiştir.
Sahra'nın Fethi

Fransızların Sahra topraklarını fethetme seferi Mart 1844'te Zibra bölgesinde Konstantin yakınlarında stratejik bir yer olan Biskra'da, yirmi iki yaşındaki bir general olan Louis-Philippe due d'Aumale'in birliklere liderlik etmesiyle başladı. Konstantin'e farklı bir yoldan ulaşma zorunluluğu, Emir Abdülkadir ve Konstantin Beyi Hacı Ahmed'in kararlı ve başarılı direnişinin ardından, bu bölgeye saldırma kararının alınmasına yol açtı. Gerçekte, Sahra'nın kuru ortamı ve stratejik olmayan konumu, en azından Fransızların ilk sömürgecilik niyetleri için, ordunun zamanına ve çabasına değmezdi. Öte yandan Fransızlar Sahra'da, belirli aşiretlerle ortaklıklar kurarak fethi mümkün olduğunca kansız hale getirmeye çalışan başarılı bir politika sürdürebildi. Gerçekte, tüm yerel liderler Abdülkadir'in sömürgeci direniş çabalarını desteklemedi, Fransız yetkililer ve bazı yerel liderler arasındaki ortaklıklar en büyük engellerden biri olarak hizmet etti. Örneğin Kader'in Sahra Çölü'ndeki planlarına karşı direniş gösteren kabile komutanı Ahmed bin Salem'e gelecekte tanınacağına dair verilen sözler, ilk olarak şehirlerdeki Fransız düşmanı direnişi çok daha zor hale getirdi ve ikinci olarak da yerel halk üzerinde olumsuz bir izlenim yarattı. Bunu takiben, Fransız ordusu hem gizli ittifaklar hem de belirli durumlarda güç ve baskı ve güç kullanımı yoluyla birçok isyanı kontrol edebildi.
1881 yılında Cezayir kıyıları tamamen Fransız hükûmetinin eline geçmişti. Dahası, Sahra'da geçmişte yaşanan çatışmalar ve karşılaşılan zorluklar, Sahra bölgesinin tamamının nihai olarak ilhak edilmesi ihtimalini zayıflatmıştı. Yine de, Britanya İmparatorluğu ile yaşanan rekabetler ve Yarbay Paul Flatters'ın Tuareg güçlerinin elinde ölmesi, son bir Fransız seferini tetikledi. 1902 yılında bir Fransız askeri seferi Ahaggar Dağları'na girdi ve Tit'teki bir muharebede Kel Ahaggar'lıları yendi. Cezayir'deki Sahra topraklarının fethi 1903 yılında Fransa'nın Kel Ahaggar krallığını fethetmesiyle sona erdi. Dikkat edilirse, Sahra'daki Fransız politikaları zaten iyi bilinen "böl ve yönet" ve düşmana birden fazla yönden saldırma stratejisine odaklanmıştır  Aslında Tuareg grupları zayıf silahlara sahip olsalar bile, çevreyi iyi tanımaları  ve iklim koşullarına karşı dirençleri onları tehlikeli düşmanlar haline getiriyordu. Dahası, Sahra seferi, hem önerilen stratejik planlardaki sayısız zorluk hem de gelişimindeki kesinlik eksikliği nedeniyle herkes tarafından Fransız devleti için kesin bir gereklilik olarak görülmüyordu.
Kayıplar

Birçok tarihçiye göre, Fransızların Cezayir üzerinde kontrol kurmak için kullandıkları yöntemler soykırım boyutlarına ulaşmış, savaş, kıtlık ve hastalıklar fethin ilk otuz yılında 3 milyon olduğu tahmin edilen nüfustan 500.000 ila 1 milyon arasında Cezayirlinin ölümüne yol açmıştır. Fransızların 1830'dan 1862'ye kadarki kayıpları toplam 480.000(siviller ve askerler)'dir.
Cezayir'in fethinde kültürel emperyalizm

Kabiliye toplulukları ile Fransız sömürgeciler arasındaki etkileşim, Kabiliyelilerin Cezayirlilerin geri kalanından farklı olduğu inancını teşvik ederek Fransızların Cezayir'i fethini meşrulaştırabilecek yeni bir ilişki türü üretme fikrini beraberinde getirdi. Bu fikir, Kabilliler arasındaki tek eşlilik gibi topluluklar arasındaki kültürel farklılıklardan kaynaklanıyordu. Dolayısıyla, o andan itibaren Cezayir'e inanç ve daha da önemlisi Fransa'nın eğitim ve kültür sistemini getirmek için misyonerlerin varlığı söz konusu olmuştur, tıpkı Yahudi toplumu için Alliance Israelite Universelle'de olduğu gibi. Aslında, 1850'lerden itibaren, Cremieux Kararnamesi ile birlikte, Fransa'ya sadık ama aynı zamanda Fransız gibi davranan ve hareket eden insanlar yaratmak için Yahudilerin ve Kabiliyelilerin alması gereken eğitim türü konusunda Fransa'nın kitlesel bir katılımı olmuştur.
Ayrıca Bakınız

Fransız işgaline karşı Cezayir halk direnişi
Fransa'nın Tunus'u işgali
Fransa'nın Fas'ı işgali
"Fan Affair" yani "Yelpaze Olayı" gerilimi işgale taşımıştır.
Pierre-Julien Gilbert'ce resmedilen Sidi Fredj çıkartması.
1830'da Cezayir'in alınması sırasında Amiral Duperré'nin saldırısı.
Musée de l'Armée, Paris'deki süslü Osmanlı topu, uzunluk: 385cm, cal:178mm, ağırlık: 2910, taş mermi, 8 Ekim 1581'de Cezayir'de kuruldu, 1830'da Cezayir'de Fransa tarafından ele geçirildi.
1877 Cezayir, Oran ve Constantine'den oluşan üç Fransız departmanının haritası
Fransız işgalinin kronolojik haritası
Konstantin Muharebesi Kasım 1836
Mazagran Muharebesi 1840
1845 yılındaki Sidi Brahim Muharebesi
Paramparça bölümleri listesi

Paramparça bölümleri listesi, Endemol Shine tarafından yapılıp 2014-2017 yılları arasında Star TV'de yayınlanan Paramparça adlı Türk televizyon dizisinin bölümleri listesi yer almaktadır. Dizi, 3 sezondan ve toplam 97 bölümden oluşmaktadır.
Dizi 1 Aralık 2014 tarihinde Star TV'de yayınlanmaya başladı ve 27 Mart 2017 tarihinde yayımlanan 97. bölümü ile final yaparak sona ermiştir. Dizinin yönetmeni Altan Dönmez, senaristleri Yıldız Tunç, Su Ersöz, Derem Çıray, Atilla Özel ve Ayça Üzüm, yapımcısı Gökhan Tatarer ve Hakan Eren'dir. Başrollerini Erkan Petekkaya, Ebru Özkan, Mine Tugay ve Sarp Akkaya paylaşmaktadır.
Genel bakış

| Sezon | Sezon | Bölüm sayısı | Bölüm sayısı | Orijinal yayın tarihi> Başlangıç tarihi | Orijinal yayın tarihi> Bitiş tarihi | Orijinal yayın tarihi> Kanal |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 1 | 31 | 31 | 1 Aralık 2014 | 29 Haziran 2015 | Star TV |
|  | 2 | 40 | 40 | 14 Eylül 2015 | 20 Haziran 2016 | Star TV |
|  | 3 | 26 | 26 | 19 Eylül 2016 | 27 Mart 2017 (Final) | Star TV |
Roza Şanina

| Roza Shanina |
| --- | --- |

Doğum: 3 Nisan 1924 Yedma köyü(Arkhangelsk Oblastı)
Ölüm: 28 Ocak 1945 (20 yaşında) Doğu Prusya
Çalışma alan(lar)ı: Kızıl Ordu
Roza Georgiyevna Şanina (Rusça: Роза Георгиевна Шанина; (d. 3 Nisan 1924 - ö. 28 Ocak 1945), İkinci Dünya Savaşı sırasında, Vilnüs Taarruzu sırasında on iki Alman keskin nişancısı da dahil olmak üzere elli dokuz kişiyi öldüren bir Sovyet keskin nişancısıydı. Şanina, 1941'de kardeşinin ölümünden sonra orduya katılmak için gönüllü oldu ve cephede savaşmayı seçti.
1944 yılında Kanadalı bir gazete Şanina'yı "Doğu Prusya'nın görünmeyen terörü" olarak nitelendirdi. Şeref Nişanı'na layık görülen ilk Sovyet kadın keskin nişancıydı ve 3. Belarus Cephesi'nin ilk hizmet görevlisiydi. Bir topçu birliğinin ağır yaralı komutanını korurken Doğu Prusya Taarruzu sırasında öldürüldü. Cesareti ömrü boyunca övgü aldı, ancak keskin nişancıları keskin nişancılardan korumak için Sovyet politikasıyla ters düştü. Savaş sırasında tuttuğu günlüğü ilk kez 1965 yılında basıldı.
Gençliği

3 Nisan 1924'te Rus Yedma köyünde (Arkhangelsk Oblastı), bir kolhoz sütçüsü olan Anna Alekseyevna Şanina'nın ve I. Dünya Savaşı sırasında aldığı yara nedeniyle sakat kalan günlükçü Georgiy (Yegor) Mikailoviç Şanin'in çocuğu olarak dünya'ya geldi. Roza'nın ismi Marksist devrimci Rosa Luxemburg'dan alınmıştır. Altı kız kardeşi vardı: bir kızkardeş, Yuliya ve beş kardeşi Mikhail, Fyodor, Sergei, Pavel ve Marat. Shanin ailesi de üç yetim yetiştirdiler. Roza, açık kahverengi saçları ve mavi gözleri olan ortalama bir yüksekliğin üstündeydi ve Kuzey Rus lehçesinde konuşuyordu. Yedma'daki dört ilkokul sınıfını bitirdikten sonra, eğitimini Bereznik köyünde sürdürdü. O sırada hiçbir okul taşımacılığı olmadığından, beşinci ila yedinci sınıflardayken, ortaokula devam etmek için Bereznik'e 13 kilometre (8.1 mi) yürüyerek gitmek zorunda kaldı. Cumartesi günleri, teyzesi Agnia Borisova ile ilgilenmek için tekrar  Bereznik'e giderdi.
On dört yaşına gelen Şanina, ailesinin isteklerine karşı, tren istasyonu yolu boyunca 200 kilometre (120 mil) yürüyerek200 kilometre (120 mi) Arkhangelsk'a gitti ve oradaki kolejde okudu. Şanina evinde neredeyse hiçbir eşyasını bırakmadı; Daha sonra savaş günlüğünde Arkhangelsk'ın stadyumunu Dinamo'yu ve sinemaları Ars ve Pobeda'yı anlatmıştır. Şanina'nın arkadaşı Anna Samsonova, Roza'nın bazen Ustyansky Bölgesi'ndeki arkadaşlarından, saat 02:00 ve 03:00 arası üniversite yurduna döndüğünü anlatmıştır. Kapılar o zamana kadar kilitlendiği için, diğer öğrenciler Roza'nın odasına tırmanmasına yardımcı olmak için çeşitli çarşafları birbirine bağlarlardı. Şanina, 1938'de Sovyet gençlik hareketi Komsomol'a üye oldu.
İki yıl sonra, Sovyet orta öğretim kurumları öğrenim ücretlerini getirdi ve burs fonu kesildi. Şanina evinden küçük bir mali destek aldı ve 11 Eylül 1941'de Arkhangelsk'ta No 2'de (Beryozka olarak bilinir) bir dairede bedava oturması teklifi aldı. Akşamları okudu ve gündüz anaokulunda öğretmen olarak çalıştı. Çocuklar Şanina'yı seviyor ve aileleri onu takdir ediyordu. Şanina, 1941-42 eğitim-öğretim yılında Sovyetler Birliği II. Dünya Savaşı'nda iken kolejden mezun oldu.
Günlüğü

Şanina yazmayı çok severdi ve sıklıkla ev köyüne ve Arkhangelsk'taki arkadaşlarına mektup gönderirdi. Sovyet ordusunda günlükler kesinlikle yasaklanmış olsa da, bir muharebe günlüğü yazmaya başladı; Askeri gizliliği korumak için Şanina, günlüğünde sırasıyla "siyah" ve "kırmızı" yaralı olarak adlandırdı. Şanina, günlüğünü 6 Ekim 1944'ten 24 Ocak 1945'e kadar tuttu.
Şanina'nın ölümünden sonra üç defterden oluşan günlük, savaş muhabiri Pyotr Molchanov tarafından yirmi yıldır Kiev'de tutuldu. 1965 yılında Yunost dergisinde kısaltılmış bir basım yayımlandı ve günlük Arkhangelsk Oblast Bölgesel Müzesi'ne devredildi. Şanina'nın birkaç mektubu ve keskin nişancı günlüğünden bazı verileri de yayınlandı.
Ölümü

Doğu Prusya Taarruzu karşısında, Almanlar kontrol ettikleri yerleri büyük ihtimaller karşısında güçlendirmeye çalıştı. 16 Ocak 1945 tarihli günlüğünün girişinde, daha güvenli bir yerde olmak istemesine rağmen, bilinmeyen bir kuvvetin onu ön cepheye çektiğini yazdı. Aynı yazısının girişinde korkusuz olduğunu ve "yakın savaşa" gitmeyi kabul ettiğini yazdı. Ertesi gün Şanina bir mektubunda, taburunun 78 kişiden 72'sini kaybettiği için öldürülmenin eşiğinde olabileceğini yazdı. Son günlük yazısında, Alman ateşinin yoğun olduğunu ve kendisi de dahil olmak üzere Sovyet birliklerinin tahrikli silahların içine girdiğini bildirdi. 27 Ocak'ta Şanina, yaralı bir topçu subayı korurken ağır yaralandı. Gövdesi bir kabuk parçasıyla açık olarak parçalanmış olarak bulundu. Onu kurtarma girişimlerine rağmen, Şanina ertesi gün Richau mülkünün yakınlarında (daha sonra Sovyet yerleşim Telmanovka idi3 kilometre (1,9 mi)), Ilmsdorf'un doğusunda Prusya köyünün (Novobobruysk) 3 kilometre (1.9 mil) güneydoğusunda öldü. Hemşire Yekaterina Radkina, Şanina'ya çok az şey yapabildiğinde dolayı pişman olduğunu söylemiştir. Şanina, Alle Nehri kıyısına yayılmış bir armut ağacına gömüldü -bu artık Lava olarak adlandırılıyor- ve daha sonra Kaliningrad Oblastı Znamensk yerleşiminde yeniden gömüldü.
Ölümü sonrası ödülleri

1964-65 yıllarında Şanina'ya yenilenen bir ilgi, günlüğünün büyük bir kısmının yayınlanmasından dolayı Sovyet basınında ortaya çıktı. Severny Komsomolets gazetesi, Shanina'nın zamanında yaşayanların onun hakkında bildiklerini yazmasını istedi Arkhangelsk, Shangaly ve Stroyevskoye'deki sokaklara ismi verildi ve Yedma köyünde Şanina'ya adanmış bir müze bulunmaktadır. 1931-35 yılları arasında okuduğu yerel okulda anma plakası vardır. Arkhangelsk'ta, Roza Şanina Ödülü için paramiliter DOSAAF spor organizasyonu üyeleri arasında düzenli yarışmalar düzenlendi. Ustyansky Bölgesi'ndeki Malinovka köyü, Roza Şanina Ödülü için yıllık kros kayak yarışları düzenlemeye başladı.
1985'te, Rus yazar Nikolai Zhuravlyov, Posle boya vernulas (Savaştan Sonra Döndürülenler) kitabını yayınladı. Başlığı, tabur komutanından derhal dönmesini isteyen bir not aldıktan sonra Şanina'nın "Savaştan sonra döneceğim" sözlerine atıfta bulunuyor. Şanina hakkında, örneğin yazar Nikolay Nabitoviç gibi besteleri yapılmıştır. Ustyansky Bölgesi Bogdanovsky yerleşiminde Şanina'ya adanmış küçük bir anıt stel (üç parçalı bir anıtın parçası) kuruldu.
2000 yılında, Şanina'nın adı Sibirya Devlet Teknik Üniversitesi savaş anıtı taşında göründü, ancak hayatında herhangi bir bağlılığa sahip olduğuna dair bir kanıt bulunmuyor. Rus yazar Viktor Logvinov 1970'lerde Şanina'nın Sibirya Ormancılık Enstitüsünde eğitim gördüğünü ve "eski Krasnoyarsk komünist" inin kızı olduğunu tartışıyordu. İddia, özellikle 2005'te, sonraki yıllarda Krasnoyarsk yayınları tarafından devam ettirildi. 2013'te Arkhangelsk'te, Roza Şanina da dahil olmak üzere altı Rus savaşçısının madalya grafiti portreleriyle dolu bir anı duvarı açıldı.
Karakteri ve özel hayatı

Savaş muhabiri Pyotr Molchanov, çoğunlukla Şanina ile ön cephede bir araya geldi ve hakiki, parlak bir doğayla olağandışı iradenin bir kişisi olarak nitelendirdi. Şanina, üniversite yıllarında kendisini "sınırsız ve pervasızca konuşkan" olarak nitelendirirdi. Kendine özgü karakterini, Romantik şair, ressam ve yazar Mikhail Lermontov'unkine benzettiği gibi, onun gibi hareket etmeye karar vermiştir. Şanina ılımlı giyinir ve voleybol oynamaktan hoşlanırdı. Şanina'nın kızkardeşi Lidiya Vdovina'ya göre Roza, silahını her temizlediğinde en sevdiği savaş şarkısı "Oy tumany moi, rastumany" ("Ey Omuzlarım") şarkısını söylerdi. Şanina'nın basit bir karakteri vardı ve cesareti ve insanlara egemenliğin olmamasına değer verdi.
Şanina'nın özel hayatı savaşla engellendi. 10 Ekim 1944'te, günlüğüne şunları yazdı: "Misha Panarin'in artık yaşamadığını kabul edemiyorum. Ne iyi adam! öldürüldü ... Beni sevdi, biliyorum ve ben ... Kalbim ağır, yirmi yaşındayım, fakat yakın arkadaşım yok ". Kasım 1944'te Şanina, "Nikolai adında bir adamı sevdiğinde başını sallaması" gerektiğini yazmıştı, ancak aynı girişte, "şimdi zamanı değil" diyerek evliliği düşünmediğini yazdı.
1682 Moskova Ayaklanması

Başlığın diğer anlamları için Moskova Ayaklanması (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
1682 Moskova Ayaklanması ya da 1682 Streltsıy Ayaklanması, 1682 yılında Moskova'daki Streltsıy alaylarının, kral naipliği yapan Sofia Alekseyevna'nın kardeşi V. İvan'ın tahta geçirilmesi için düzenlediği ayaklanma. Ayaklanmanın tarihsel arka planını Çar III. Fyodor'un iki eşinin aileleri arasındaki rekabet oluşturmuştur.
Hakkında

8 Mayıs 1682 günü Çar III. Fyodor'un hiçbir varis bırakmadan ölmesi ayaklanmayı tetikleyen olay olmuştur. Ardından Fyodor'un üvey kardeşi I. Petro çar ilan edilmiştir. Fakat I. Aleksey ve ilk karısı Maria İliniçna Miloslavskaya'nın aile iktidarını sürdürmeye kararlı olan V. İvan'ın kardeşi Sofia Alekseyevna bu duruma itiraz etmiş ve ayaklanma saray muhafızları olan Streltsıy ile birlikte bir ayaklanma çıkarmıştır. Bunun üzerine III. Fyodor'un 15 yaşındaki kardeşi V. İvan, üvey kardeşi I. Petro ile birlikte tahta oturmuştur.
Galeri

Ayaklanma öncesi hazırlık planı yapılan günleri tasvir eden bir eser.
Ayaklanmayı tasvir eden diğer bir eser. Tablo'da Sofia Alekseyevna olayları memnuniyetle izliyor.
Sofia Alekseyevna
V. İvan
I. Petro
Erdem Gül

| Erdem Gül |
| --- | --- |

Adalar Belediye Başkanı
Görev süresi 4 Nisan 2019 - 4 Nisan 2024
Yerine geldiği: Atilla Aytaç
Yerine gelen: Ali Ercan Akpolat
Kişisel bilgiler
Doğum: 1967 (57-58 yaşında) Giresun, Türkiye
Partisi: Cumhuriyet Halk Partisi
Evlilik(ler): Aslı Işık Gül
Çocuk(lar): 2
Mesleği: Gazeteci, Siyasetçi
Erdem Gül (d. 1967, Giresun), Türk gazeteci ve siyasetçi. 2019-2024 yıllarında  Adalar belediye başkanı olarak görev yaptı.
Hayatı

Gazi Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulu'ndan mezun oldu. Gazetecilik hayatı boyunca uzun süre başkanlık ve parlamento muhabirliği yaptı. 2010-2018 yılları arasında Cumhuriyet gazetesinin Ankara temsilciliğini yaptı.
Cumhuriyet gazetesinde yapılan "Suriye'ye gönderilen MİT tırları" haberi nedeniyle 26 Kasım 2015 tarihinde gazetenin genel yayın yönetmeni Can Dündar ile birlikte tutuklandı. 92 gün sonra Anayasa Mahkemesi'nin verdiği "hak ihlali" kararıyla birlikte serbest bırakıldı. Yargılaması tutuksuz olarak devam eden Gül hakkında İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi beraat kararı verdi.
2019 yerel seçimlerinde Cumhuriyet Halk Partisi'nin adayı olarak Adalar belediye başkanı seçildi ve 4 Nisan 2019 tarihinde göreve başladı. 2024 yerel seçimlerinde partisi tarafından aday gösterilmedi. Onun yerine CHP'nin Adalar İlçe Başkanı Ali Ercan Akpolat belediye başkanlığına aday gösterildi ve seçildi. Nisan 2024'te seçimleri kazanan yeni başkan Ali Ercan Akpolat'a görevini devretti.
Ödüller

Metin Göktepe Gazetecilik Ödülleri Jüri Özel Ödülü (2016)
Sosyal Demokrasi Vakfı İnsan Hakları Demokrasi Barış ve Dayanışma Ödülü (2015)
İsveç Basın Kulübü Fikir Özgürlüğü Ödülü (2016)
Avrupa Basın ve Medya Özgürlüğü Merkezi (ECPMF) Basın Özgürlüğü ve Medyanın Geleceği Ödülü (2016)
Dünya Yazarlar Birliği (PEN) Almanya Hermann Kesten Ödülü
The Life of Pablo

The Life of Pablo, Amerikalı hip hop sanatçısı Kanye West'in yedinci stüdyo albümüdür. 14 Şubat 2016'da GOOD Music ve Def Jam Recordings etiketiyle yayımlandı. Fiziksel kopyalarından önce çevrimiçi müzik dinleme sistemi Tidal'dan dinlenilmeye sunuldu. Albüm kayıtları West'in beşinci stüdyo albümü My Beautiful Dark Twisted Fantasy'yi kaydettiği zamanlara kadar uzanır. Bununla beraber albümü çeşitli stüdyolarda ve yerlerde kaydetti.
Arka plan

Kanye West, yedinci stüdyo albümü çalışmalarına Kasım 2013 tarihinde başladı ve albümü So Help Me God olarak adlandırıp 2014'te yayımlanmasını planladı. Albümün bu versiyonunu yayımlamaktan vazgeçti ve bu albümde "God Level" (Adidas Dünya Kupası reklamında çaldı), "Tell Your Friends" (The Weeknd'e verildi), "3500" (Travis Scott'a verildi), "All Day" ve "Only One" gibi şarkılar vardı. Şubat 2015'te The Life of Pablo'nun son halinde "Famous" (eski adı "Nina Chop" idi) ve West'in, Sia ve Vic Mensa'nın da katıldığı Saturday Night Live'de performansını gerçekleştirdiği "Wolves" adlı şarkı vardı.
Mayıs 2015'te Kanye, albümün adını "SWISH" olarak değiştirdi ve tekrar albüm adında bir değişikliğe gidebileceğini söyledi. 26 Ocak 2016'da resmi Twitter hesabında albümün son halindeki parça listesini paylaştı. Albümün adının tekrar değiştiğini ve "Waves" olduğunu duyurdu. 4 Şubatta Big Boy'un sunduğu radyo programı Neighborhood'da albüm adının tekrar değişebileceğini söyledi. 9 Şubatta West, Twitter üzerinden albüm adının kısaltılmış halini "T.L.O.P." şeklinde duyurdu ve ertesi gün de albüm adının son halini The Life of Pablo olarak açıkladı. 11 Şubat 2016'da albüm kapağını Twitter'dan gösterdi. Aynı gün Adidas'la üç senedir işbirliği yaptığı moda tasarımı "Yeezy Season 3" adlı şovunda albümü çaldı.
West, parça listesini albüm yayımlanmadan önceki gün tekrar düzenleyerek on şarkıdan on yedi şarkıya çıkardı. Yayınladığı şarkı listesinde "Waves" adlı şarkı yokken albüm yayımlandığında son haline ekledi ve on sekiz adet şarkı olmuş oldu.
Sertifikalar

| Bölge | Sertifika | Satış/gönderi |
| --- | --- | --- |
| Danimarka (IFPI Denmark) | Platin | 20,000^ |
| Birleşik Krallık (BPI) | Altın | 100.000 |
| ABD (RIAA) | Platin | 1.000.000^ |
 *yalnızca sertifikaya dayalı satış rakamları ^yalnızca sertifikaya dayalı gönderi rakamları xyalnızca sertifikaya dayalı açıklanmamış rakamlar yalnızca sertifikaya dayalı satış/streaming rakamları
Uluslararası Erkekler Günü

|    Uluslararası Erkekler Günü |
| --- | --- |

Diğer adı: Erkekler Günü
Türü: Uluslararası
Önemi:  Sivil farkındalık günü  Erkekler günü 
Başlama: 1992
Tarih: 19 Kasım
Gelenekler: Her yıl
Uluslararası Erkekler Günü (International Men's Day - IMD), her yıl 19 Kasım'da kutlanan ve Birleşmiş Milletler tarafından da desteklenen uluslararası bir gündür. Dünya Erkekler Günü olarak da bilinmektedir. İlk olarak Prof. Dr. Thomas Oaster tarafından 7 Şubat 1992 tarihinde dile getirilmiş bir projedir. Resmi olarak ise kabul edilmesi ve kutlanması ise ilk defa 1999 yılında Trinidad-Tobago'da gerçekleşmiştir.
Uluslararası Erkekler Günü, günümüzde yetmişin üzerinde ülke tarafından desteklenmekte ve kutlanmaktadır. Dünya Erkekler Günü, UNESCO'da da dile getirilmiş ve Ingenborg Breines Kadın ve Barış Kültür Müdürü tarafından "Bu mükemmel bir fikir ve bazı cinsiyet dengelerini bize verecektir" sözleri ile önemi anlatılmıştır.
Uluslararası Erkekler Günü'nün kutlanma amacı cinsiyetler arası ilişkilerin geliştirilmesi, erkeklerin rol model olduğu durumların vurgulanması, erkeklerin yaşadığı cinsiyete bağlı eşitsizlikler vs. birçok konuyu içerir.
2016 yılı itibarıyla aşağıdaki ülkeler Dünya Erkekler Günü'nü resmi olarak kabul etmiş ve kutlamaktadır:
Amerika Birleşik Devletleri, Antigua ve Barbuda, Avustralya, Avusturya, Bosna-Hersek, Botsvana, Burundi, Çin, Danimarka, Fransa, Gana, Güney Afrika, Grenada, Hırvatistan, Hindistan, İngiltere, İrlanda, İtalya, Jamaika, Kanada, Cayman Adaları, Küba, Man Adası, Macaristan, Malta, Nijerya, Norveç, Pakistan, Romanya, Saint Kitts ve Nevis, Saint Lucia, Singapur, Seyşeller, Tanzanya, Trinidad-Tobago, Ukrayna, Zimbabve.
Osmanlı Arabistanı

1914'te Arap Yarımadası
Osmanlı Arabistanı, Arap Yarımadası'nın 1517-1918 yılları arasında Osmanlılar tarafından yönetildiği dönemdir. Osmanlı'nın bu bölgedeki kontrol gücü, 4 asır boyunca devlet otoritesinin gücüyle orantılı olarak değişmiştir.
Tarih > İlk dönem

16. yy'de Osmanlı, Arap Yarımadası'nın kıyılarını (Kızıldeniz ve Basra Körfezi) doğrudan kontrolü altına aldı. İç kısımlarıysa, içişlerinde özerk olarak bıraktı. Bunun nedeniyse; Portekizlilerin Kızıl Deniz'e saldırmasını engellemek ve Hint Seferleri'ni gerçekleştirebilmekti. 1578'den itibaren Mekke Şerifliği, iç kısımlara seferler düzenleyerek yerel kabileleri kontrol altında tutmaya başladı.
Suudi Hanedanlığı'nın ortaya çıkışı, 1744'te hanedanın kurucusu olan Muhammed ibn Suud'un Necid'de kendi güçleriyle Muhammed bin Abdülvahhab'ın güçlerini birleştirmesiyle olmuştur. Bu ittifak, şu anki Suudi Arabistan'ı yöneten hanedanın temeli olmuştur.