stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Şevki Efendi
Evlilik

24 Mart 1937'de Şevki Efendi, Ruhiye Hanım adlı Kanadalı Mary Maxwell ile evlendi. Mary, Bahaullah'ın bir inananı olan May Maxwell ile Kanadalı bir mimar olan William Sutherland Maxwell'in tek çocuğuydu. Şevki Efendi, Mary ile ilk olarak 1923'te annesiyle birlikte Hayfa'yı ziyaret ettiğinde genç bir kızken tanımıştı. Gençliğinde annesinin iki yakın arkadaşıyla bir ziyaret daha yaptı. Şevki Efendi'nin teşvikiyle Mary, Bahai Dini'ni aktif bir şekilde yaydı ve ona yazılan bir mektupta Şevki Efendi onu “tanınması gereken güzel ve canlandırıcı bir kız” olarak tanımladı. Şevki Efendi 1936'da Mary ve annesine bir mektup yazarak onları Hayfa'yı ziyaret etmeye davet etti. Anne ve kızı Ocak 1937'de Hayfa'ya ulaştı. O sırada 26 yaşında olan Mary, uzun boylu, atletik bir kadındı. Mary, Hayfa'ya gelmeden önce kuzeniyle 18 aydır Nazi Almanya'sında yaşıyordu. Çift, Abdülbaha'nın Hayfa'daki Evi'nde, Behiye Hanım'ın odasında evlendi. Nikâh töreni kısa, sade ve sessizdi. Nikâh şahitleri ve Hayfa'da yaşayan küçük bir grubun dışında çok az kişi nikâhın yapıldığını biliyordu. Bu nedenle, Şevki Efendi'nin annesi Bahailere şu telgrafı çektiğinde, evlilik dünya çapındaki Bahai toplumu için büyük bir sürpriz oldu: “Mahfiller Emrin sevgili Velisi’nin evliliğini kutlamayı duyursun. Bahaullah’ın hizmetkârı Ruhiye Hanım Bayan Mary Maxwell'e verilen paha biçilmez onur. Bahai Dini tarafından ilan edilen Doğu ve Batı Birliği sağlamlaştı. Emrin Velisinin annesi Ziaiye.”
Şevki Efendi ve Ruhiye Hanım'ın hiç çocuğu olmasa da Ruhiye Hanım onun sürekli yoldaşı ve yardımcısı idi ayrıca 1941'de Şevki Efendi'nin İngilizce baş sekreteri oldu.
Gerçekleştirdiği İşler

Şevki Efendi'nin liderliği iki konuya odaklandı: dinin yönetimini geliştirmek ve inancı tüm dünyaya yaymak.
Gerçekleştirdiği İşler > Yönetim

Şevki Efendi Dinin liderliğini üstlendiğinde Bahai toplumu nispeten küçük ve gelişmemişti. Şevki Efendi, Abdülbaha tarafından tasavvur edilen idari yapıyı desteklemek için onu yıllar içinde güçlendirip geliştirdi. Şevki Efendi'nin yönetimi altında Milli Ruhani Mahfiller kuruldu ve binlerce Mahalli Ruhani Mahfil oluşturuldu. Kendisi dünya çapındaki birkaç kıtasal Bahai Mabedini inşa etmek için planları ve kaynakları koordine etti ki bu yapıların inşaatı 1950'lere kadar devam etti.
1940'ların sonlarından başlayarak, İsrail Devleti'nin kuruluşundan sonra Hayfa'daki Bahai Dünya Merkezini oluşturmaya başladı. Bu projeye, Bab'ın Kermil Dağındaki Makamı'nın üst yapısı ile Uluslararası Arşiv Binasının inşası ve Bahaullah'ın Makamı'nın bahçelerinin oluşturulması dâhildi.
1951 yılında Yüce Adalet Evi'nin önceli olarak hareket etmesi için Uluslararası Bahai Konseyi'ni atadı ve ana işlevi dini yaymak ve korumak olan mevcut en yüksek hizmet mertebesi olan 32 Emrin Eli tayin etti.
Gerçekleştirdiği İşler > Bahai Toplumunun Büyümesi

Bahai Dini'nin Velisi olarak atandığı andan vefatına kadar dünya Bahai toplumu 100.000'den 400.000 inanana ulaştı. Bahailerin temsil edildiği ülke ve bölgelerin sayısı 35'ten 250'ye çıktı. Dinin başı olarak Şevki Efendi, vizyonunu dünyadaki Bahailere sayısız mektubu ve Filistin topraklarında bulunan Akka ve Hayfa kentlerine giden ziyaretçilerle yaptığı toplantılar aracılığıyla iletti.
1937'den başlayarak, tüm ülkelerde Bahai toplumları kurmak için bir dizi sistematik plan harekete geçirdi. Bahai Dini'nin dünyanın her yerine ulaşması hedefini gerçekleştirmek amacıyla 1953'ten 1963'e kadar on yıllık bir seferberlik gerçekleştirildi.
Liderlik Tarzı

Yirmi dört yaşında genç bir öğrenci olan Şevki Efendi, Bahai Dini'nin Velisi olarak atandığında başlangıçta şok olmuştu. O da çok bağlı olduğu dedesinin yasını tutuyordu. Bunun acısı, İsviçre Alplerine çekilmesiyle doruğa ulaştı. Ancak, gençliğine rağmen Şevki Efendi, Bahai toplumu için sahip olduğu hedef hakkında net bir fikre sahipti. Oxford eğitimi almış ve giyim tarzıyla Batılı olan Şevki Efendi, dedesi Abdülbaha'nın keskin bir tezatıydı. Kendini yerel din adamlarından ve yetkililerden uzak tuttu ve büyükbabasının aksine Bahaileri ziyaret etmek için çok az seyahat etti. Yazışmaları ve ziyaretçileri Şevki Efendi'nin mesajlarını dünyaya iletme yoluydu.
Ayrıca Bahai İnancı ve uygulamasıyla alakalı meselelerle de ilgileniyordu. Emrin Velisi olarak, Bahaullah ve Abdülbaha'nın yazılarını yorumlama yetkisine sahipti; bu sebeple yorumları, Abdülbaha'nın vasiyetnamesinde belirtildiği üzere yetkili ve bağlayıcı metinlerdir. Bahailere yazdığı mektupları “sizin gerçek kardeşiniz” olarak imzalardı. Kendi kişisel rolüne atıfta bulunmak yerine her zaman Velilik kurumuna vurgu yaptı. Mektuplarda ve sözlü hitaplarında kendisinden başka herhangi bir unvan yerine her zaman Şevki Efendi olarak anılmayı talep etti. Bahailerin kendisinden kutsal bir şahsiyet olarak bahsetmemelerini, doğum gününü kutlamamalarını veya resmini sergilememelerini talep ediyordu.
Tercümeleri ve Yazıları

Şevki Efendi otuz altı yıllık liderliği esnasında Bahai Dini'nin birçok eserini İngilizceye tercüme etti: 1929'da Saklı Sözler, 1931'de İkan Kitabı, 1935'te Bahaullah'ın Sesi ve 1941'de Kurdun Oğlu Risalesi. Ayrıca Nebil Tarihi gibi tarihi metinleri de tercüme etti. Şevki Efendi'nin önemi sadece tercümanlık yapmış olması değildir. O aynı zamanda Bahai yazılarının atanmış ve yetkili yorumcusudur. Bu nedenle onun çevirileri, Bahai yazılarının gelecekteki tüm tercümeleri için bir kılavuz niteliğindedir.
Yazılarının büyük çoğunluğu dünyanın her yerindeki Bahailere yazdığı mektuplar tarzındaydı. Şimdiye kadar 17.500 adedi toplanan bu mektupların toplam 34.000 özgün eser olduğu tahmin edilmektedir. Bunlar, Bahai toplumlarının işleriyle ilgili rutin yazışmalardan, dünyanın her yerindeki Bahailere hitaben yazılan ve belirli konuları ele alan uzun mektuplara kadar uzanır. Daha uzun mektuplarından ve mektuplarının derlemelerinden bazıları, Hz. Bahaullah'ın Dünya Düzeni Hakkında Mektuplar, İlahi Adaletin Gelişi ve Vaat Edilen Gün Geldi adlarıyla kitap olarak yayımlanmıştır.
Diğer mektuplar, Bahai inancı, tarihi, ahlakı, ilkeleri, yönetimi ve hukuku hakkında ifadeler içeriyordu. Ayrıca bazı seçkin Bahailerin ölüm ilanlarını da yazdı. Bireylere ve mahfillere yazdığı mektupların çoğu, dünya çapındaki Bahailer için önemli kaynaklar olarak öne çıkan birkaç kitapta derlenmiştir. Kendisinin bizzat kaleme aldığı tek kitap, dinin yüzüncü yıldönümünü anmak için 1944'te yazdığı Bahai Dini'nin I. Yüzyılı'dır. İngilizce yazılan bu kitap, Babi ve Bahai Devirlerinin birinci yüzyılının yorumlanmış bir tarihidir. Daha kısa bir Farsça versiyonu da yazılmıştır.
Beklenmeyen Vefatı

Şevki Efendi'nin vefatı beklenmedik bir şekilde 4 Kasım 1957'de İngiltere'ye seyahati sırasında, dünya çapında iki milyon kişinin ölümüne neden olan Asya Gribi salgınına yakalanması sonucu Londra'da gerçekleşti ve orada 5 Kasım 1957 günü New Southgate Mezarlığı'na defnedildi. Eşi, Ruhiye Rabbani dünya Bahai toplumuna şu telgrafı gönderdi: “Tüm kalplerin sevgilisi ve Efendimiz (Abdülbaha) tarafından tüm inananlara bırakılan kutsal emanet, Şevki Efendi, Asya gribinin ardından uykusunda bir kalp krizi geçirerek aniden vefat etmiştir.”
Bahai kutsal yazılarına göre soydan geçerek geleceğin Velileri olacak olanlar, birinden diğerine atanarak belirlenecekti. Her Veli, Bahaullah'ın erkek torunları arasından bir önceki Veli tarafından atanacaktı. Atama, Veli'nin yaşamı boyunca yapılacak ve Emrin Ellerinden bir grup tarafından açıkça onaylanacaktı. Şevki Efendi'nin ölümü sırasında, Bahaullah'ın soyundan olup hayatta kalan tüm erkekler ya Abdülbaha ya da Şevki Efendi tarafından nakıs ilan edilmişti dolayısıyla Emrin Velisi olmaya uygun hiçbir aday yoktu. Bu durum ciddi bir liderlik krizi yarattı. Hayatta olan 27 Emrin Eli, nasıl ilerleneceği daha önce yazılı olarak belirtilmemiş olan bu durum ile ilgili ne yapacaklarına karar vermek için birçok toplantı yaptılar (veya toplantıya katılamamışlarsa anlaşmalar imzaladılar). Emrin Elleri oybirliğiyle bir halefi meşru olarak tanımanın ve kabul etmenin imkânsız olduğuna karar verdi. Emrin kontrolünü temin etmek için 25 Kasım 1957'de bir duyuru yaptılar: Şevki Efendi halefi olarak kimseyi atamamıştı ve herhangi bir vasiyetname bırakmamıştı. Bunun üzerine hiçbir atama yapılamadı ve 9 Emrin Eli, Hayfa'da yer alan Bahai Dünya Merkezinde kalarak Emrin Velisinin işlevlerini yerine getirdiler.
Velilik Kurumu ve Yüce Adalet Evi

Şevki Efendi kendi yazılarında, ikiz sütunlar olarak ifade edilen Velilik Kurumu ile Yüce Adalet Evi arasında belirgin bir ayrım yapar. İkisinin rolleri birbirini tamamlayıcı niteliktedir; birincisi yetkili yorum sağlar ve ikincisi esnekliğe ve “Kutsal Yazı’da açıkça belirtilmemiş tüm konular” hakkında hüküm verme yetkisine sahiptir. Şevki Efendi, kurumların birbirine bağımlı olduğunu ve kendi özel yetki alanlarına sahip olduğunu ayrıntılarıyla açıklamıştır.
Eel Nehri Atabaskçası

| Eel Nehri Atabaskçası |
| --- | --- |
Lassik-Nongatl-Sinkyone-Wailaki
Ana dili olanlar: ABD (Kaliforniya)
Konuşan sayısı: tükendi  (tarih gerekli)
Dil ailesi: Denesey Na-Dene Eyak-Atabask Atabask Pasifik  Eel Nehri Atabaskçası
Dil kodları
ISO 639-3: wlk
Eel Nehri Atabaskçası (İngilizce Eel River Athabascan, Eel River Athabaskan, Kuneste/Kenesti dialects, Wailaki, Lassik-Nongatl-Sinkyone-Wailaki), ABD'de kuzeybatı Kaliforniya eyaletinde Eel Nehri civarında yaşayan Eel Nehri Atabaskları tarafından konuşulan Atabask dillerinden bir Kızılderili dilidir. Pasifik Atabask dillerinin Kaliforniya Atabask dilleri alt grubunda sınıflandırılan Eel Nehri Atabaskçasının en yakın akrabası Katoca ile Mattolecedir.
Lehçeleri

Dört lehçesi vardır:
Lassik: Alder Point, Dobbyn Creek, Middle North Fork Eel Nehri, Upper Mad Nehri civarında konuşulur.
Nongatl (Nongathł, Nungahtl): Bridgeville, Van Duzen Nehri, Yager Creek, Larabee Creek, Middle Mad Nehri civarında konuşulur.
Sinkyone : South Fork Eel Nehri, Upper Mattole Nehri, Shelter Cove civarında konuşulur.
Northern Sinkyone (Lholankok Sinkyone)
Southern Sinkyone (Shelter Cove Sinkyone)
Wailaki : Kekawka Creek, North Fork Eel Nehri civarında konuşulur.
Eel Wailaki
North Fork Wailaki
Pitch Wailaki
Örnekler

Wailaki lehçesi:
kaat'iinin adam
tc'eektcin kadın
naat'ii köpek
shaa güneş
kit'eeshaa ay
too su
lhgai ak, beyaz
lhtcin kara, siyah
lhtciit sarı
lhtciit kırmızı
lhai'haa' bir
naakaa' iki
taakʼ üç
denky'en dört
daashkalaa' beş
Bibliyografya

Goddard, Pliny. Wailaki Texts. International Journal of American Linguistics, Vol. 2, No. 3/4 (Jan., 1923), pp. 77–135
Seaburg, William. A Wailaki (Athapaskan) Text with Comparative Notes. International Journal of American Linguistics, Vol. 43, No. 4 (Oct., 1977), pp. 327–332
Erbaa Organize Sanayi Bölgesi

| --- | --- |


Erbaa Organize Sanayi Bölgesi
Bilgiler
Koordinatlar:: 40°42′23″K 36°34′34″D﻿ / ﻿40.70639°K 36.57611°D﻿ / 40.70639; 36.57611
OSB Tipi:: Karma
Müdür:: Bedrettin Şanlı
Kuruluş Yılı:: 1997
Arazi Büyüklüğü:: 170 hektar
Mevcut Fabrika Sayısı:: 25  (Tahsis edilen dahil)
Parsel Sayısı:: 136
En Yakın Karayolu:: D100 (Mesafe: 2 km.)
Bulunduğu İl:: Tokat
Bulunduğu İlçe:: Erbaa

Erbaa Organize Sanayi Bölgesi, 1997 yılında, Tokat il sınırlarında bulunan 2.organize sanayi bölgesi olarak Erbaa ilçesinde faaliyete geçmiştir. Ağırlıklı olarak tekstil sektöründe kümelenme ve faaliyetin görüldüğü Erbaa OSB, 2012 yılı verilerine göre özellikle tekstil sektörünün üstlendiği lokomotif rol sayesinde Tokat'ta ihracat şampiyonu olmuştur.
Altyapı & üstyapı > Altyapı

Erbaa OSB Sıvı Atık Arıtma Tesisi,2008 yılında  Türkiye'nin 36. OSB arıtma tesisi olarak hizmete girmiştir.Bu önemli hamle ile OSB yanında bulunan Kelkit Çayı'nın da kirlenmesinin önüne geçilmiştir. Katı atıklarda ise, Erbaa'da bulunan ve 2012 yılında faaliyete geçen Katı Atık Arıtma Tesisi'nden faydanılmaktadır.
Altyapı & üstyapı > Üstyapı

136 parsel bulunan OSB'de 23 parsel sosyal tesis olarak ayrılmıştır. 2012 itibarıyla alt ve üstyapısı tamamlanmış 88 parsel tahsise hazır haldedir.
Ekonomik değer

Erbaa OSB'de 2012 sonu itibarıyla 2000 bandında kişi çalışmaktadır ve de kalifiye eleman noktasında özellikle kümelenmenin var olduğu tekstil sektörüne Erbaa MYO, açmış olduğu  Tekstil Teknolojileri Programı ile katkı sağlamaktadır.
İBBS:TR kayıtlarına göre TR83 Samsun Alt Bölgesi'nde bulunmakta olan Erbaa OSB;Sabancı Üniversitesi, İstanbul Politikalar Merkezi, Sabancı Vakfı, Ulusal İnovasyon Girişimi, Friedrich Naumann Vakfı Türkiye Temsilciliği ve Dünya Gazetesi işbirliği ile 23, 24 Mayıs 2008 tarihinde Ankara'da düzenlenen ve 131 projenin yarıştığı Katılımcı Yerel Kalkınmada İyi Örnekler Konferansı'nda, Sabri Başköy’ün sunumunu yaptığı Erbaa OSB'yi merkeze alan "Erbaa Yatırım Odaklı Sürdürülebilir Kalkınma Projesi” ile kalkınmaya yönelik, katılımcı bir anlayışla sürdürülen iyi örnek olarak belirlenip, Erbaa Belediyesi “Başarı Ödülü” ile ödüllendirilmiştir.
Ülkücü komando kampları

Ülkücü komando kampları, 1968 yılında Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi lideri Alparslan Türkeş'in emriyle kurulan ve 1978 yılına kadar Ülkü Ocaklarına bağlı gençlere paramiliter eğitim veren kamplardır. Gladio Operasyonu'nun bir parçası olarak, Amerika Birleşik Devletleri kamplara silahları finanse etti ve gönderdi ve kamplardaki eğitmenler, daha önce ABD'nden eğitim almış olan Türk düzensizlerdi. İlki 14 Temmuz 1968'de İzmir, Gümüldere'de MTTB tarafından 100 gencin eğitimi ile başladı. Kamplar 1970 sonuna kadar 35 ile yayılarak, 15 bin sağcı genç erkek eğitti. Yozgat, Çankırı, Kayseri, Trabzon, Antalya, Ankara, İzmir ve İstanbul gibi şehirlerde kurulan 35 kampta, 10 yılda 100 binden fazla ülkücü komandonun eğitildiği tahmin edilmektedir. Askerlerin "iyi disiplinli" olduğu iddia edildi, ve kamplardan mezun olduktan sonra sık sık solculara, Alevilere, Kürtlere ve İslamcılara yönelik çatışmalara ve saldırılara katıldılar.
İsviçre coğrafyası

| İsviçre coğrafyası |
| --- | --- |

Kıta: Avrupa
Bölge: Batı/Orta Avrupa
Koordinatlar: 47° K 8° D
Yüzölçüm: dünyada 134. sırada 41293.2 km² Kara : 95.8 %  Su : 4.2 %
Kıyılar: 0 km
Sınırlar: Toplam kara sınırları: 1.852 km (1.151 mi)  İtalya: 734.2 km Fransa: 571.8 km Almanya: 345.7 km Avusturya: 165.1 km Lihtenştayn: 41.1 km km
En yüksek nokta: Dufourspitze: 4,634  m
En alçak nokta: Maggiore Gölü: 193 m
En uzun nehir: Ren Nehri: 375.5 km
En büyük göl: Cenevre Gölü (Fransa ile paylaşır, Neuchâtel Gölü İsviçre'nin tamamen içinde olan en büyük göldür)
İsviçre coğrafyası Batı ve Orta Avrupa'da bulunan, dağlık ve Denize kıyısı olmayan ülke İsviçre'nin coğrafi özelliklerini kapsar. 5 ülke ile sınır komşusudur: doğusunda Avusturya ve Lihtenştayn, batısında Fransa, güneyinde İtalya ve kuzeyinde Almanya. İsviçre kuzey-güney doğrultusunda 220 km, doğu-batı doğrultusunda 350 km uzunluğa sahiptir.
41.285 kilometrekarelik yüzölçümüyle İsviçre, Birleşmiş Milletler tarafından tanınan ülkeler arasında yüzölçümü bakımından en büyük 135. ülkedir. 2011 sayımına göre 7.954.700'lük nüfusa sahip olan ülkede, kilometrekareye ortalama 188 kişi düşmektedir. Engebeli bir araziye sahip olan ülkenin güney kısmında, kuzey kısmına oranla daha dağınık bir yerleşim görülür.
Fizikî özellikleri

Güneydeki İsviçre Alpleri, ortadaki İsviçre Platosu ve kuzeydeki Jura Dağları olmak üzere ülke üç ana topoğrafik alana ayrılabilir. Ülkeyi orta ve güneyinden kateden sıradağlar olan Alpler, ülke topraklarının yaklaşık olarak %60'ını oluşturur. İsviçre Alpleri'nin yüksek dorukları arasında (en yüksek zirvesi 4.634 metrelik Dufour Zirvesi'dir) bazılarında buzul bulunan vadiler yer alır. Buralarda doğan Ren, Rhône, İnn, Aare ve Ticino gibi başlıca nehirler; Cenevre Gölü, Zürih Gölü, Neuchâtel Gölü ve Konstanz Gölü gibi göllere dökülür. 1.500'den fazla göle sahip olan İsviçre, Avrupa'daki temiz su rezervinin yaklaşık %6'sına sahiptir. Göller ve buzullar, ülke topraklarının yaklaşık olarak %6'sını oluşturur.
Ülkenin daha yoğun nüfusa sahip olan kuzey kısmı daha düzlük de olsa kuzeybatıda bulunan daha küçük Jura Dağları gibi dağlık da olabilir. İsviçre'nin iklimi genel olarak ılıman olsa da yüksek dağlardaki zorlu şartlardan İsviçre'nin güney ucundaki sıcak Akdeniz iklimine kadar bölgeden bölgeye değişiklik gösterir.
Yüksek dağlarla ayrılan birçok vadinin varlığı nedeniyle İsviçre'nin ekosistemleri çok hassastır ve hemen hemen her vadide kendine özgü ekolojiler oluşmuştur. Dağlık bölgelerde de diğer yükseltilerde bulunmayan zengin bir bitki örtüsü bulunur.
İklim ve çevre

İsviçre'nin yer yer farklılıklar göstermekle birlikte genelinde ılıman iklim görülür Yaz ayları belirli bir sıklıkla yağmurlu ve mera ve otlatma için uygun olan sıcaklıkta ve nemlilikte geçer. Yaz aylarına kıyasla nem oranının düşük olduğu kış aylarında yüksek noktalarda istikrarlı hava koşulları seyrederken, alçak bölgelerde sıcaklık terselmesi gözükmekte dolayısıyla güneşsiz dönemler yaşanabilir.
Alplerin güney tarafına yoğun yağmur yağdığı dönemlerde, kuzey Alplere sıcak fön rüzgarları gelir. Alp vadilerinin iç kısımlarında en kuru hava koşulları (bu bölgeye doğru hareket eden bulutların, dağların üzerinden geçerken içeriklerinin önemli bir bölümünü kaybetmelerinde dolayı) oluşur. Alplerde bulunan Graubünden gibi geniş bölgelerdeki yağış oranı Valais gibi bağcılığın yapıldığı güney batı bölgelere kıyasla az olur. En yağışlı hava koşulları Alplerin yükseklerinde ve Ticino kantonunda görülür.
Tüm yıl görülmekle birlikte en çok yağmur yaz aylarında düşer. Genel olarak sonbahar en kurak mevsim olmakla ve kışlar yazlara göre daha az yağmur almakla birlikte, yıldan yıla İsviçre ikliminde mevsimsel farklılıklar göze çarpar.
Batı Avrasyanın en büyük buzulu, (Aletsch Buzulu), Soğuk ılıman iklimin görüldüğü Jura (Joux Vadisi) ve güney Ticino kantonu (Lugano Gölü)
Yüksek dağlarla çevrili özgün ekosistemlerden oluşan vadilerden dolayı, İsviçrenin ekosistemi oldukça kırılgandır. İklimsel, coğrafi ve topoğrafik özellikleri de Alpler bölgesini iklim değişikliğine hassas kılar.
Doğal kaynaklar

Bitki örtüsü ve hayvanlar: Ülke topraklarının % 23'ünü ormanlar meydana getirir. Ormanların % 70'i kozalaklı ağaçlarla, geri kalan kısmı geniş yapraklı ağaçlarla kaplıdır. Ormanlarda meşe, kayın, ceviz, çam ve kestane ağaçları vardır. Ormanlar İsviçre'nin kereste ihtiyacının yarısını sağlar. Yüksek Alp yamaçlarında dağ keçisi, tavşan, dağ sıçanı ve av kuşları yaşar.
Madenler: Yeraltı kaynakları bakımından İsviçre fakirdir. Ülkede önemsiz birkaç kömür yatağı vardır. Yalnız tuz yatakları önemlidir.
İsviçre coğrafyası, Alpler'in yüksek dağları, Jura Dağları ve geniş vadilerle karakterize edilen, zengin bir dağlık ve engebeli araziye sahip bir ülkedir.
İjevsk

| İjevsk Ижевск |
| --- | --- |

  Bayrak Arma 
İjevskİjevsk'in Rusya'daki konumu
Ülke:  Rusya
Federe Cumhuriyet: Udmurtya
Yüzölçümü
 • Toplam: 316.66 km²
Nüfus
 • Toplam: 611 043
 • Yoğunluk: 19433/km²
Zaman dilimi: UTC+04.00 (SAMT)
 • Yaz (YSU): UTC+05.00 (SAMST)
Alan kodu: 18
Resmî site http://www.izh.ru/
İjevsk (Rusça: Ижевск)(İngilizce: Izhevsk), Rusya'ya bağlı Udmurtya Cumhuriyeti'nin başkentidir. Özellikle şehirde, taşıt ve silah sanayisi çok gelişmiştir. Izhmash'nin merkez binası ve fabrikası bu şehirdedir.
Nüfus 611,000 bin kişi  (01.01.2009 sayımına göre). Şehir alanı - 31 560 ha.
Şehir İj nehri üzerinde bulunuyor, İj nehrin 40 km Kama nehrinin dökülmesi öncesi.
Tarih > İjevsk Fabrikası

Kazan han Tevkelev topraklarında 1760 yılında kont Pyotr Şuvalov hazırlık olmadan İjevsk demir fabrikası ve aynı ismi taşıyan kasaba inşaatını başlattı. En iyi baraj yeri fabrika inşaatının idaresini yapan mühendis Aleksey Moskvin tarafından seçildi. 1763 yılına doğru baraj gölü inşaatı bitince İjevsk gölü ortaya çıkmış oldu. Şuvalov'un ölümüyle aile borcunu ödemesi için 15 Kasım 1763 yılında II. Katerina İjevsk fabrikası hazineye alan kararı imzaladı.
1774 yılında Yemelyan Pugaçev «haydun sürüsüyle ve delişmen insanlarla» şehri ele geçirerek fabrikanın bütün yönetimini (42 kişi) idam etti. Fabrikayı ise yağmaladı ve bir bölümü yaktı.
20 Şubat 1774 yılında İmparator I. Aleksandr  Ural'da yeni silah fabrikası kurulması kararı imzaladı. Yer seçimini A. F. Deryabin’e yaptırttı.
10 Haziran 1807 yılında A. F. Deryabin demir fabrikası yerinde silah fabrikasının temeli atıldı.
4-5 Ekim 1824 yılında yeni fabrikayi bizzat I. Aleksandr ziyaret etti.
4 Mayıs 1837 yılında İjevsk fabrikası I. Nikolay’ın taht mirasçısı II. Aleksandr ve onun öğretmeni V. A. Jukovskiy ziyaret etti.
3 Eylül 1845 yılında fabrikayı dük Maximilian Leuchtenberg ziyaret etti.
1852 yılının son baharında üst düzey müdürüne Mihail Pavloviç’e ( I. Pavel’in 4’cü oğlusu) fabrikanın önündeki meydana Mihaylovskiy Stolp heykeli diktiler.
19 Ekim 1865 yılında fabrika «ortak sanayicilerin» kirasına verildi; 5 yıl sonra kirada L. E. Nobel ve P. A. Bilderling yer alır.
1 Temmuz 1884 yılında ise kira bitince fabrika tekrar hazineye geçti.
19 Mart 1885 yılında avcı tüfeklerin geniş üretimi başladı.
1891 yılında S. İ. Mosin’in piyade tüfeği geniş çaplı üretilmeye başladı. Sadece İjevskte piyade tüfeğin bütün versiyonlar (piyade, dragon (süvarisi), kazaksı, öğrenim) üretildi.
22 Ekim 1905 yılında Kırmızı bayrağın altında ilk politik gösteri.
Tarih > Devrim ve İç Savaş

5 Mart 1917 yılında fabrika teşkilatının en faal üyeleri atölye muhtarların toplantısı işçi kuruluna baştan değiştirmeye karar verdiler ve işçi kurulu şekli yasama organı olduğunu beyan ettiler.
6 Mart 1917 yılında 30 çalışandan, 4 askerden ve İjevsk şehirden diğer nüfusundan 7 kişi gelecek Kurulun temeli toplandı. Yeni Geçici hükümete telgraf gönderildi: «Bildiriyoruz, İjevsk silah ve çelik fabrikasında İşçi temsilci Kurulu kuruluyor. Bu kurul fabrikasının politik ve ekonomik hayatın yerine getirme vazifesi alıyor. Bilginize sunarız. Direktiflerinizi bekliyoruz.» .
7 Mart 1917 yılında atölye muhtarların yetkileri alındı. 160 tane temsilci seçildi. İşçi temsilcilerin kurulu eksiksiz meydana geldi. 9 Mart'ta 15 kişiden oluşan icra komitesinin ilk oturumu gerçekleşti. 17 Mart 1917 yılında «İjevsk Kurulun Haberler» (Rusça:«Известий Ижевского совета» /İzvestiya İjeskogo Soveta) gazetesinin ilk numarası çıktı.
1917 yılının Eylül ayında çok partili kurul Bolşeviklerinin denetimine geçti. Parti dışı demokratik gazetesi olarak adlandırılan  «İzvestiya İjevskogo Soveta», tamamıyla Bolşevik gazetesi oldu.
27 Ekim 1917 yılında İjevsk'te Sovyet iktidarı ilan edildi.
1917 yıllın Kasım ayında ilk ‘İjevsk Kurulun Tüzüğü’ hazırlandı.
21 Şubat 1918 yılında İjevsk işçi Kurul temsilcileri İjevsk kasabası Fabrika şehri ilan etti.
28 Mayıs 1918 yılında Bolşevikler Kurulunu dağıttılar ve 21 Temmuz 1918'de kurulun bütün liderler tutuklandı.
8 Ağustos 1918'de Bolşeviklere karşı toplu ayaklanma başlatıldı, Halk ordusunun (İjevsk Tümeni) kurulması. 7 Kasım 1918 yılında İjevsk Kızıl Ordu Hücumuyla alındı.
7 Aralık 1918'de Kurulun seçimi gerçekleşerek ve onun seçim sonucu kaldırıldı. 9 Nisan 1919 yılında Kolçak ordusunun yakınlaşması sonucu memurların ve çalışanların, ayrıca silah fabrikanın ana ekipmanın tahliyesi başladı. 13 Nisan 1919 yılında İjevsk şehre Beyaz birlik (Ural Ordusu) girdi. 8 Haziran 1919 yılında Kızıl Ordu'nun birkaç tümeniyle son hücumu gerçekleşti. Silahçıların büyük çoğunluğu Sibirya'ya, daha sonra da Çin'e ve ABD'ye kaçtılar.