stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Silüriyen
Galeri

Cooksonia, Orta Silüriyen'de görülen ilk damarlı bitkidir
Birleşik Krallık, Dudley, Wren's Nest Nature Reserve'den toplanmış Silüriyen'e tarihlenen deniz yatağı fosilleri
Silüriyen (Pridoli) kireç taşındaki deniz zambağı parçaları (Saaremaa, Estonya)
Birleşik Krallık, Dudley, Wren's Nest Nature Reserve'den toplanmış Silüriyen'e tarihlenen deniz yatağı fosilleri
Yaygın görülen bir Üst Silüriyen öripteridi olan Eurypterus
Pterygotus yaygın bir dağılıma sahip dev bir öripterid idi (bu illüstrasyonu verilen tür Devoniyen'deki P. anglicus türüdür)
Trilobitler, Silüriyen esnasında hâlâ yaygın ve çeşitlilerdi. ABD merkezinde Calymene celebra fosilleri oldukça yaygın görülür.
Halysites, bir tabulata mercanı olup Paleozoyik boyunca yaşamış ve nesli tükenmiş bir gruptur
Parioscorpio Wisconsin'in Silüriyen zamanlarından kalma hakkında az şey bilinen bir eklem bacaklıdır.
Dalmanites limulurus, New York'un Silüriyen katmanından bir örnektir
Indiana'daki katmanlardan birkaç jeodize olmuş pentamerid brakiyopod içeren bir kaya
Jamoytius, hakkında az şey bilinen ve anapsid balıklarla akraba olduğu düşünülen omurgalı bir balıktır.
Kanada, Norveç ve ABD'nin Geç Silüriyen zamanlarından kalma bir zırhlı çenesiz balık cinsi olan Poraspis.
Entelognathus primordialis Geç Silüriyen'den kalma bir zırhlı balıktır.
Qianodus Çin'in Erken Silüriyen (Aroniyen) zamanlarından kalma diş bazlı kıkırdaklı balık cinsidir.
Shenacanthus Erken Silüriyen (Telisiyen) zamanlarından kalma çeneli, kök kıkırdaklı balık cinsidir.
Fanjingshania, Alt Silüriyen'den (Aroniyen) klimatid bir dikenli köpekbalığı olup parçalanmış deri iskeleti parçalarıyla tanınır
Sphooceras, Çekya'nın Silüriyen katmanlarında keşfedilmiş bir Nautiloid kafadanbacaklıdır.
Norveç'in Hovedøya kentindeki Ordovisiyen-Silüriyen sınırı, kahverengimsi Geç Ordovisiyen çamurtaşını ve bunu takiben derin denizlerde oluşmuş koyu renkli Silüriyen şeylini göstermektedir. Bu katmanlar Kaledoniyen Orojenezi ile altüst olmuştur.
Geç Silüriyen deniz yataklarındaki fosiller
Hızlı Yarışçı

| --- | --- |
Hızlı Yarışçı
Hızlı Yarışçı logosu
マッハ ゴー ゴー ゴー (Mahha GōGōGō)
Tür: Spor
Manga
Yazar: Tatsuo Yoshida
Yayımcı: Shueisha Sun Wide Comics Fusosha
Diğer yayımcı: NA NOW Comics Wildstorm Productions Digital Manga Publishing
Dergi: Shōnen Book
Demografik: Shōnen
Yayın tarihi: Haziran 1966 – Mayıs 1968
Cilt sayısı: 2
Anime televizyon dizisi
Yönetmen: Hiroshi Sasagawa
Yapımcı: Tatsuo Yoshida
Senarist: Jinzō Toriumi
Müzik: Nobuyoshi Koshibe
Stüdyo: Tatsunoko Production
Lisans: NA Trans-Lux Funimation
Kanal: Fuji TV
Diğer kanallar: AU ABC Network TenUS Syndication
Yayın tarihi:  2 Nisan 1967  –  31 Mart 1968
Bölüm sayısı: 52
Anime televizyon dizisi
Yönetmen: Hiroshi Sasagawa Hiroyuki Fukushima
Yapımcı: Kenji Yoshida Makiko Iwata Masatoshi Yui Minoru Ohno Yumi Murase
Senarist: Masaaki Sakurai
Müzik: Michiru Oshima
Stüdyo: Tatsunoko Production
Lisans: NA DIC Entertainment Funimation
Kanal: TV Tokyo
Diğer kanallar: TR Kanal 6US Nickelodeon
Yayın tarihi:  9 Ocak 1997  –  25 Eylül 1997
Bölüm sayısı: 34
Manga
Mach GoGoGo!
Yazar: Toshio Tanigami
Yayımcı: Shogakukan
Dergi: CoroCoro Comic
Demografik: Kodomo
Yayın tarihi: Ocak 1997 – Ekim 1997
Cilt sayısı: 2
Diğer
 The New Adventures of Speed Racer  The Next Generation  Hızlı Yarışçı (film) 
Hızlı Yarışçı (Japonca: マッハGoGoGo, romanize: Mahha GōGōGō), Tatsuo Yoshida tarafından yazılan bir yarış manga serisidir. Seri, Haziran 1966-Mayıs 1968 tarihleri arasında Shueisha'nın Shōnen Book dergisinde yayınlandı. Tatsunoko Production tarafından hazırlanan bir anime televizyon serisi uyarlaması Nisan 1967-Mart 1968 tarihleri arasında yayınlandı. Serinin daha sonra yeniden uyarlanmış anime ve manga serisi, iki batılı animasyon çizgi dizisi ve bir canlı çekim filmi bulunmaktadır.
Konusu

Mach 5, şimdiye kadar yapılmış en hızlı ve teknolojik olarak en gelişmiş yarış arabalarından biridir. Çeşitli ekipmanlar ile güçlü bir motorla donatılmıştır ve ona karşı çıkmak isteyen herkese zorlu bir mücadele vermektedir.
Aracın sürücüsü Go Mifune profesyonel yarış dünyasına dalmayı hayal eden bir gençtir. Bunun aksine Go'nun babası ve Mach 5'in yaratıcısı olan Daisuke Mifune oğlunun yarış dünyasına katılmasını istememektedir. Tüm bunlara rağmen kız arkadaşı Michi, erkek kardeşi Kurio ve onun arkadaşı Sanpei, Go'nun tüm zamanların en büyük yarışçısı olmak için çıktığı bu yolda en büyük hayranları olurlar. Ancak Go kısa zamanda bunun kolay bir şey olmadığı öğrenir. Yolsuzluğa batmış iş adamları tarafından desteklenen rakibi Racer X ile olan zorlu rekabete kadar, Go önündeki yolda pek çok engelle karşı karşıya ve bitiş çizgisini geçmeden önce kanıtlaması gereken çok şey bulunmaktadır.
Gigantosaurus (dizi)

| Gigantosaurus |
| --- | --- |
Tür: Educational
Proje tasarımcısı:  Franck Salomé  Nicolas Sedel  Fernando Worcel 
Uyarlama: Gigantosaurus –Jonny Duddle
Yönetmen: Olivier Lelardoux
Seslendiren(ler):  Vincent Tong  Dylan Schombing  Nicholas Holmes  Áine Sunderland  Nahanni Mitchell 
Açılış müziği: Gigantosaurus, He's Really Enormous
Bitiş müziği: Gigantosaurus, He's Really Enormous (instrumental)
Ülke: Fransa Kanada
Dili: Fransızca İngilizce
Sezon sayısı: 2
Bölüm sayısı: 52 (104 segments)
Yapım
Yönetici yapımcı: Helene Maret
Yapımcı: Pierre Sissmann
Gösterim süresi: 11 dakika
Yapım şirketi: Cyber Group Studios Kaibou Blue Spirit Studio
Dağıtımcı firma: Cyber Group Studios
Yayın bilgileri
Yayın tarihi: 18 Ocak 2019 (2019-01-18) - present
Dış bağlantılar
İnternet sitesi

Gigantosaurus, Franck Salomé, Nicolas Sedel, Fernando Worcel tarafından yaratılan ve Jonny Duddle'ın kitabına dayanan Olivier Lelardoux tarafından yönetilen bir Fransız-Kanada CGI animasyonlu okul öncesi dizisidir.
Dizi, Disney Junior bloğunun bir parçası olarak Disney Channel'da 18 Ocak 2019'da yayınlandı ve kendi kanalında da yayınlandı.
11 Aralık 2019'da dizi ikinci ve üçüncü sezon için yenilendi. İkinci sezon 4 Ocak 2021'de gösterime girdi.
Armando (sanatçı)

Armando 2012'de
Armando (doğum adıyla; Herman Dirk van Dodeweerd ; d. 18 Eylül 1929 –ö. 1 Temmuz 2018), Hollandalı heykeltıraş, ressam ve yazardır. Sanatçı Amsterdam'da doğdu. 1958'de kurulan sanatçı topluluğu Nederlandse Informele Groep'in (Informelen) kurucu üyelerinden biriydi.
İlk kişisel sergisi 1954'te Amsterdam'daki Galerie Le Canard'da açtı. Bu sırada şiir yazmaya başladı. COBRA (avangard hareketi) sanat grubundan etkilendi. 2007'de, çalışmasını etkileyen sanat müzeciliği hareketi üzerine köşesine çekilmiştir.
Hollandalı sanatçı Armando, 1 Temmuz 2018'de 88 yaşında Berlin'de ölmüştür.
Ödülleri

1990 - Oranje-Nassau Şovalyelik Nişanı
2006 - Hollanda Şovalyelik Nişanı Ödülü
2009 - Orange of the House Onursal Sanat ve Bilim Madalyası
Süt soğutma tankı

Sütün soğutulması ve depolanması için tasarlanmış bir  süt tankı.
Süt soğutma tankı, sütün sağıldıktan sonra yararlı bakterilerin ve besin değerlerinin korunması için kullanılan saklama aracıdır. Süt makinayla sağıldıktan sonra bir tanka aktarılır. Bu tank bir soğutucu sisteme sahip olup içerisine konulan sütü soğutup soğuk tutar.
Yatay ve dikey olmak üzere ikiye ayrılır. Yapımında genellikle paslanmaz çelik kullanılır. 304 kalite paslanmaz sac en çok kullanılanı ve rağbet görenidir.
Çello ve piyano için sonat (Debussy)

Çello sonat adlı eseri besteleyen Fransız besteci Claude Debussy.
Çello sonat Fransız besteci Claude Debussy tarafından bestelenmiş bir geç dönem eserdir. Debbusy, ilk önce çeşitli enstrümanlar için altı sonat planlamış, ancak daha sonra sadece flüt, viola ve arp için bir sonat, keman için bir sonat ve çello için bir sonat yazmıştır. Çello ve piyano için sonat 1915 yılında yazılmış olup, çoğu performansta 11 dakikayı geçmeyen kısa süresi ile göze çarpar. Eser 3 kısa bölümden oluşur. Modern çello repertuvarının önemli bir eseri olup, çoğunlukla enstrüman için yazılmış en iyi eserlerden biri olarak kabul edilir.
Eser üç kısa bölüme bölünmüştür:
I. Prologue: Lent, sostenuto e molto risoluto
II. Sérénade: Modérément animé
III. Finale: Animé, léger et nerveux
Son iki bölüm bir attacca ile birleştirilmiştir. Sonat formunu kullanmak yerine, Debbusy, eseri 18. yüzyıl monotematik sonat stilinde yapılandırmış ve özellikle François Couperin'nin müziğinden etkilenmiştir. Eserde tipik Debbusy stilinde çeşitli modlar, tam ton dizisi ve pentatonik gamlar kullanılmıştır. Bunların dışında eser sol el parmaklama, zıplatma, yapay armoniler, arşe ile flüt benzeri ton çıkarma ve ses kaydırması gibi ileri düzey çello tekniğinin pek çok örneklerinden yararlanmıştır ve eser çalma tekniği açısından zordur. Debbusy tarafından çellist Luis Rosoor'a verilen betimsel açıklamaların commedia dell'arte'ı karakterleriyle ilgili olup olmadığı belirsizdir.
Rüşdiye

Berçka'daki bir rüşdiye
Rüşdiye, Mekteb-i Rüşdî (çoğulu Mekâtib-i Rüşdiye), 1839'da ilân edilen Tanzimat Fermanı sonrasında Osmanlı Devleti'nde açılan ortaöğretim kurumudur.
Kuruluşu

Rüşdiye adı verilen ortaokulların açılması öncesinde, Sultan II. Mahmud döneminde "selâtîn-i izâm mektepleri" adıyla orta öğretim kurumları açılmıştır. Sultan Abdülmecid devrinde, 1845 yılında batılı tarzda ve yeni bir eğitim sistemi kurulmasını öngören bir ferman hazırlandı. Buna uygun hazırlanan eğitim sisteminde sıbyan mektebi, rüşdiye ve Dârülfünundan meydana gelen, Fransız eğitim sisteminden etkilenerek hazırlanan üç kademeli bir eğitim sistemi teşkil edildi. İlk rüşdiye 1847'de İstanbul'da Dâvud Paşa Mektebi'nde açıldı. Bunu Bâyezid, Üsküdar, Tophane ve Bâbıâlî olmak üzere 4 adet rüşdiye mektebi takip etti. Ortaokul seviyesinde eğitim veren bu kurumlara hoca yetiştirmek için de 1848'de İstanbul Fatih'te "Dârülmuallimîn-i Rüşdî" açıldı. 19. yüzyılın son çeyreğinde ise İstanbul ve taşrada askerî rüşdiyeler kuruldu. Rüşdiyelere kız öğrencilerin gönderilmesi teşvik edildi ve bunun için hususi olarak Kız rüşdiyeleri ve burada eğitim verecek kadın hocaları yetiştirmek amacıyla İstanbul Sultanahmet'te Dârülmuallimât (Kadın öğretmen okulu) açıldı.
Yaygınlaşması

1869 tarihli Maârif-i Umûmiyye Nizamnâmesi ile nüfusu 500 haneyi geçen her yerleşim biriminde birer erkek rüşdiyesi ve şimdilik sadece vilâyet merkezlerinde birer kız rüşdiyesi açılacaktı. Nüfusu karma olan yerleşim birimlerinde söz konusu dinî grubun hâne sayısı 500’ü geçmek kaydıyla hem Müslümanlar hem de gayri müslimler için rüşdiye açılabilecekti. 
1875 yılı itibarıyla İstanbul'da 1884 talebeye eğitim veren rüştiyeler şunlardı: Beşiktaş, Mahmudiye, Kapudan Paşa, Mirgün, Galata, Şehzâde, Fatih, Sütlüce, Üsküdar-ı Cedid,Beylerbeyi, Kanlıca, Tophanelioğlu, Feyziye, Bayezid, Zeyrek, Davud Paşa, Eyüb, Üsküdar-ı Atîk, Odabaşı, Sultan Selim. Kız rüşdiyelerinde ise 1200'e yakın kız öğrenci bulunmaktaydı ve bunlar Sultan Ahmed, Şehzâde,Yusuf Paşa, Altay, At Pazarı, Üsküdar, Gülfem, İbrahim Paşa ve Eyüp rüşdiyeleriydi.
Dersaadet dışındaki İmparatorluk topraklarında ise toplamda 331 rüşdiye ve 18750 talebe bulunmaktaydı. Bu rüşdiyeler vilayetlere göre 
Zabtiye Nezareti (13), Edirne Vilayeti (25), Tuna Vilayeti (44), Bosna Vilayeti (22), Selanik Vilayeti (21), Yanya Vilayeti (12), Manastır Vilayeti (13), Girit Vilayeti (7),Cezayir-i Bahr-i Sefid Vilayeti (14),Hüdavendigâr Vilayeti (25), Aydın Vilayeti (13), Konya Vilayeti (16), Ankara Vilayeti (15), Sivas Vilayeti (9), Kastamonu Vilayeti (17), Trabzon Vilayeti (9), Erzurum Vilayeti (19),Diyarbekir Vilayeti (16), Haleb Vilayeti (11), Suriye Vilayeti (11), Adana Vilayeti (5), Bağdad Vilayeti (8),Trablusgarb Vilayeti (4), Kıbrıs mutasarrıflığı (1), Canik Mutasarrıflığı (3), Kudüs Mutasarrıflığı (2) ve Deyr-i Zor Vilayeti (2) olmak üzere dağılmaktaydı.
Açılma amaçları yükseköğretime öğrenci yetiştirmek olan rüşdiyelerin amacı zamanla ilk öğretim kademesinden gelen öğrencileri geliştirmeye dayalı bir ortaöğretim kurumu olmaya evrildi. Sultan Abdülaziz'in son döneminde ve Sultan II. Abdülhamid devirlerinde idadilerin açılmasıyla birlikte rüşdiyeler orta öğretimin ilk kademesi olarak kurulmaya başlandı. 20. yüzyılın başında toplam 600'ün üzerinde rüşdiye açılmıştı ve 74 tanesi Kız Rüşdiyesiydi.
Eğitim

Rüşdiyelerin eğitim süresi dört yıl olarak belirlenmiş ve okutulacak dersler şu şekilde tanzim edilmiştir:
Din dersi
Osmanlıca dil bilgisi, İmla ve yazı
Yeni usul üzerine Arapça ve Farsça
Defter tutmak
Hesap ilmi (Matematik)
Hat dersi
Geometrinin başlangıcı (Mebâdi-i hendese)
Umumi tarih ve Osmanlı tarihi
Coğrafya
Jimnastik
Okulun bulunduğu yerde kullanılan mahalli dil
Ticaretin yoğun olduğu yerlerde zeki ve istekli olan öğrencilere dördüncü sene Fransızca dersi
Karbonifer

Karbonifer, Palezoyik Zaman'ın beşinci dönemidir. Yaklaşık 358,9 milyon yıl önce Devoniyen Dönemi'nin sonlanmasıyla başlamış ve 298,9 milyon yıl önce Permiyen Dönemi'nin başlamasıyla sonlanmıştır. Karbonifer, Latince kömür anlamına gelen carbō ve taşımak anlamına gelen ferō sözcüklerinin birleştirilmesiyle oluşturulmuştur. Bundan dolayı Karbonifer, Latincede "karbon-taşıyan" anlamına gelir.
Karbonifer Dönemi, Dünya'nın iklimi, canlıların evrimi ve enerji kaynaklarının oluşumu gibi birçok açıdan dikkate değer etkilere sahiptir. Karbonifer Dönemi'nin başlangıcında, Dünya sıcak ve nemli bir iklime sahipti. Bu dönemde, sera etkisi nedeniyle günümüze kıyasla yüksek sıcaklıklar mevcuttu ve buna deniz seviyelerinin yükselmesi eşlik etti. Karbonifer Dönemi'nin bir diğer özelliği de yoğun bitki örtüsünün varlığıdır. Geniş ormanlar, günümüze kıyasla oldukça büyük ağaçlar ve eğrelti otları bu dönemin karakteristik özelliklerindendir. Bu yoğun bitki örtüsünün biriktirdiği organik maddeler, zamanla karbonlu kömür yataklarına dönüştü. Karbonifer Dönemi'nde oluşan kömür, sonraki yüzyıllarda enerji kaynağı olarak önem kazandı. Sanayi Devrimi sırasında kömür, buhar makinelerinin ve fabrikaların enerji kaynağı olarak kullanıldı. Böylece kömür, modern endüstriyel toplumun temelini atmada rol oynadı.
Karadaki yaşam Karbonifer Dönemi'nde yaygın ve gelişkindi. Lob yüzgeçli balıklardan evrilmiş olan dört üyeliler, Karbonifer Dönemi'nde beş parmaklı hâle geldiler ve çeşitlendiler. Bu dönemde amfibiler baskın kara omurgalıları hâline geldikleri için kimi zaman "Amfibiler Çağı" olarak adlandırılır. Karbonifer Dönemi'nde aynı zamanda Karbonifer Yağmur Ormanı Çöküşü adlı bir yok oluş gerçekleşti. Deniz yaşamında ve bitki örtüsünde çeşitli türlerin tükenmesiyle sonuçlanan bu olay, ekosistemlerin yeniden şekillenmesine neden oldu. Karbonifer'in sonlarında çeşitli buzullaşmalar ve bundan kaynaklı deniz seviyesinde düşüşler görülmüştür. Aynı zamanda daha sonra Pangea'yı meydana getirecek olan kıtaların çarpışmasıyla dağ oluşumu da Karbonifer'de görülen olaylardandır.
Sonuç olarak Karbonifer Dönemi, yerküre tarihindeki kayda değer dönemlerden biridir ve bu dönemin iklim, canlılar ve enerji kaynakları üzerindeki çeşitli etkileri olmuştur. Bu dönemin mirası, günümüzün çevresel ve endüstriyel süreçlerinde etkili olmaya devam etmektedir.
Kelime kökeni ve tarih

Karbonifer, modern "sistem" adlarından ilki olup, ikisi de jeolog William Conybeare ve William Phillips tarafından 1822'de İngiltere'deki kayaç dizilimi üzerine yapılan bir araştırmaya dayanarak türetildi. Karbonifer, Kuzey Amerika'da sıklıkla iki jeolojik dönem olarak ele alınır. Bunlar sırasıyla Misisipiyen ve ardından gelen Pensilvaniyen'dir.
Paleocoğrafya

Devoniyen Dönemi'nin sonunda yaşanan deniz seviyelerindeki küresel düşüş, Karbonifer'in başlarında tersine döndü ve deniz seviyeleri yükselmeye başladı. Bu durum iç denizlerin yaygınlaşmasına ve Misisipiyen alt döneminde karbonat birikimine neden oldu. Ayrıca Güney Kutbu'nda sıcaklık düşüşü de yaşandı; Gondvana'nın güneyi, Karbonifer'in büyük bölümünde buzullaşmıştı fakat bu buz tabakalarının Devoniyen'den mi yoksa daha yeni bir dönemden mi kaldığı kesin değildir. Bu koşulların, Dünya'nın en kuzeyindeki buzulların 30 derece kadar yakınında gelişen ve daha sonraları kömür haline gelecek olan yeşil bataklıkların var olduğu derin tropik bölgeleri etkilemediği görülmektedir.
İklim

Erken Karbonifer Dönemi'nde ortalama küresel sıcaklıklar yüksekti ve yaklaşık 20 °C'ydi (68 °F). Ancak, Orta Karbonifer Dönemi'nde meydana gelen soğuma, ortalama küresel sıcaklıkları yaklaşık 12 °C (54 °F) seviyesine düşürdü. Karbonifer Dönemi'nin başlangıcında atmosferdeki karbondioksit seviyeleri, günümüz seviyelerinin yaklaşık 8 katına kadar düşmüşken, dönemin sonunda bugünkü seviyelere benzer bir seviyeye geldi. Karbonifer Dönemi, Devoniyen Dönemi'nin Gondvana'da küçük buzulların oluşmasıyla başlayan Geç Paleozoyik Buzul Çağı'nın bir parçası olarak kabul edilir.
İklimin soğuması ve kuruması, Karbonifer Dönemi'nin sonlarına doğru Karbonifer Yağmur Ormanı Çöküşü'ne (İngilizce kısaltması olan CRC ile de anılır) yol açtı. Tropikal yağmur ormanları bölünerek parçalandı ve nihayetinde iklim değişikliği sebebiyle tahrip oldu.
Karbonifer Dönemi'nde atmosferdeki oksijen derişiminin bugünkünden dikkate değer ölçüde daha yüksek olduğu sıkça iddia edilse de (atmosferin toplamda %30'luk kısmının oksijenden oluştuğu öne sürülmüştür), tarih öncesi atmosferdeki oksijen derişimi tahminleri oldukça belirsizdir. Başka tahminlerde de oksijen miktarının aslında bugünkü atmosferde bulunan miktarın altında olduğu öne sürülmektedir.
Kayaçlar ve kömür

Avrupa'daki ve Kuzey Amerika'nın doğusundaki Karbonifer kayaçları, dikkate değer ölçüde tekrarlanan kireç taşı, kumtaşı, şeyl ve kömür yataklarından oluşur. Karbonifer Dönemi'nin kayda değer büyüklükteki kömür yatakları, iki faktörden ötürü var olmuş olabilir. Bunlardan ilki, odun dokusu ve kabuk taşıyan ağaçların ortaya çıkışıdır. Odun lifi lignin ve kabukların sızdırmazlığını sağlayan mumsu madde suberinin evrimi, ölü materyallerin çürümesini etkin bir şekilde engelleyerek büyük ölçeklerde fosilleşmelerine yol açtı. İkinci faktör ise Karbonifer Dönemi'nin bir önceki Devoniyen Dönemi'ne kıyasla daha düşük deniz seviyelerine sahip olmasıdır. Bu durum Kuzey Amerika ve Avrupa'da geniş ova bataklıklarının ve ormanların gelişimini teşvik etti. Bazitli mantarların genetik analizine dayalı olarak, Karbonifer Dönemi'nde ağaçların dikkate değer miktarlarda toprak altında gömülü kaldığı öne sürülmüştür. Çünkü bu dönemde hayvanlar ile çürümeyi sağlayan bakteriler ve mantarlar, henüz evrimleşerek bozulmaya karşı dirençli fenolik lignin polimerlerini ve mumsu suberin polimerlerini etkili bir şekilde sindirebilecek enzimleri kazanmamışlardı. Araştırmacılar, bu maddeleri etkin bir şekilde parçalayabilen mantarların sadece dönemin sonlarına doğru baskın hale geldiğini öne sürerler ve bu da Kambriyen'den sonraki jeolojik dönemlerde kömür oluşumunu çok daha nadir hâle getirir.
Yaşam > Bitkiler

Karbonifer Dönemi'nde bulunan ve bugünkü ufak kurtpençelerinin kuzenleri olan Lepidodendrales takımına ait likofitler, 30 metre yüksekliğe ulaşabilen ve 1,5 metre çapında gövdeleri olan dev ağaçlardı. Bu ağaçlar arasında Lepidodendron (Lepidostrobus olarak adlandırılan konileri vardı), Anabathra, Lepidophloios ve Sigillaria bulunmaktadır. Bu bitkilerin birkaçının köklerine Stigmaria adı verilir. Günümüz ağaçlarının aksine, bu ağaçlarda sekonder büyüme ksilemde değil kabukta gerçekleşirdi ve bu durum stabiliteyi sağlardı. Cladoxylopsid'ler ise Karbonifer Dönemi'nde ortaya çıkan ve eğreltilerin atası olan büyük ağaçlardı. Karbonifer Dönemi'nde yaşamış olan bazı eğrelti otlarının bileşik yapraklarının günümüzde yaşayan türlerle neredeyse aynı olduğu söylenebilir. Muhtemelen birçok tür epifitti. Fosil eğrelti otları ve "tohum eğreltisi" arasında Pecopteris, Cyclopteris, Neuropteris, Alethopteris ve Sphenopteris bulunur; Megaphyton ve Caulopteris ise birer ağaç eğreltisiydi.
Equisetales takımında, 30 ila 60 cm (24 inç) çapında bir gövdeye sahip olan ve 20 metreye (66 fit) kadar yüksekliğe ulaşabilen Calamites adlı büyük ağaçlar da vardı. Sphenophyllum, yaprakların gövde etrafında dönerek hizalandığı ince bir tırmanıcı bitkiydi ve muhtemelen hem Calamitesler hem de likopodlarla akrabaydı.
Cordaites, 6 ila 30 metreden fazla boyuta sahip, şerit benzeri yapraklara sahip uzun bir bitkiydi ve palmiye benzeri bitkiler ve kozalaklılarla akrabaydı. Tohumlu Cardiocarpus adı verilen kedicik benzeri üreme organlarına da sahipti. Bu bitkilerin bataklıklarda yaşadığı düşünülmekteydi. Gerçek kozalaklı ağaçlar (Voltziales takımından Walchia gibi) Karbonifer'in geç dönemlerinde görünmeye başlar.
Yaşam > Kara omurgasızları

Karbonifer'den kalma fosiller, hava soluyan böcekler, çok bacaklılar ve örümceğimsileri içeren canlıların varlığını göstermektedir. Ancak eklem bacaklıların ortaya çıktıklarında sahip oldukları çeşitlilik, sayıca çok ve gelişmiş olduklarını göstermektedir. Bazı eklem bacaklılar büyük boyutlara ulaştılar. Örneğin bu dönemde yaşamış olan 2,6 metre uzunluğundaki Arthropleura, bilinen en büyük kara omurgasızlarından biridir. Böcek grupları arasında, büyük avcı Meganisoptera (grifin sinekleri) takımı bulunmaktadır. Bu grupların içinde Meganeura gibi günümüzdekilere kıyasla dev sayılabilecek, yusufçuklara benzeyen ve kanat açıklığı yaklaşık 75 cm (30 inç) olan (gelmiş geçmiş en büyük uçan böcek) bir böcek de vardır. Diğer gruplar arasında Syntonopterodea (bugünkü mayıs sineklerinin akrabaları), genellikle büyük bitki özü emen ve sık görülen Palaeodictyopteroidea, çeşitlilik gösteren otçul Protorthoptera ve bolca bulunan bazal Dictyoptera (hamam böceklerinin ataları) bulunur. Birçok başka Karbonifer'den kalma böcek de, Saarbrücken ve Commentry kömür sahalarından ve Yeni İskoçya'daki fosilleşmiş ağaçların oyuk gövdelerinden elde edilmiştir. İngiltere'deki bazı kömür sahaları nispeten iyi korunmuş fosil örneklerine sahiptir. Derbyshire kömür sahasında bulunan Archaeoptilus, büyük kanatlara sahipti ve kanat kısmının 4,3 cm (2 inç) kadarı korunmuş hâlde bulundu. Bazı örnekleri (Brodia), hâlâ parlak kanat renklerinin izlerini taşır. Yeni İskoçya'daki ağaç gövdelerinde kara salyangozları da (Archaeozonites, Dendropupa) bulunmuştur.
Geç Karbonifer'den kalan yusufçuk benzeri Meganeura böceğinin kanat açıklığı 75 cm'ye (2 ft 6 in) kadar uzanabiliyordu.
Erken Karbonifer'de yaşamış olan bir akrep türü olan Pulmonoscorpius'un uzunluğu 70 cm'ye (2 ft 4 in) kadar çıkabiliyordu.
Arthropleura, Karbonifer Dönemi bitkileriyle beslenen bir kırkayaktı. Yaklaşık 2,44 metrelik uzunluğa ulaşabildiğinden geçmişten günümüze karada yaşamış en büyük eklem bacaklıydı.
Mazothairos, Mazon Creek'te bulunmuş Palaeodictyoptera takımına mensup büyük bir böcekti.
Indiana'da ortaya çıkarılmış bir kök grup kütük ayaklı olan Helenodora inopinata
Fransa'daki Karbonifer Dönemi'nden kalma kayaçlarda bulunmuş blattoid bir hamam böceği
Maiocercus, Birleşik Krallık'ta 310 milyon yıl önce yaşamış bir trigonotarbid örümceğimsiydi.
Karbonifer Dönemi'nden bir bataklık ormanının illüstrasyonu
Utah, Wasatch Dağları, Big Cottonwood Kanyonu'nda bulunan ve Erken Karbonifer'e tarihlenen mermerler
Stigmaria kökleri hâlâ bağlı bulunan, muhtemelen Sigillaria türüne ait bozulmadan korunmuş eski bir likopsid.
Çatallı stigmaria kökleriyle bağlantı gösteren bir likopsidin tabanı
Seda Sarıbaş

| Seda Sarıbaş> Türkiye Büyük Millet Meclisi   28. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görevde
Makama geliş  2 Haziran 2023
Seçim bölgesi: 2023 - Aydın
Kişisel bilgiler
Doğum: 8 Ocak 1984 (41 yaşında) İstanbul, Türkiye
Partisi: Adalet ve Kalkınma Partisi
Evlilik(ler): Sedat Sarıbaş
Çocuk(lar): 3
Bitirdiği okul: Gazi Üniversitesi Anadolu Üniversitesi Boğaziçi Üniversitesi
Seda Sarıbaş (d. 8 Ocak 1984; İstanbul), Türk model, iş insanı ve siyasetçidir. 2023 genel seçimlerinde Adalet ve Kalkınma Partisi'den Aydın milletvekili seçilmiştir.
İlk yılları ve eğitimi

8 Ocak 1984 tarihinde İstanbul'da doğdu. İlk, orta ve lise eğitimini İstanbul'da tamamladı. Gazi Üniversitesi işletme bölümünden mezun oldu. Daha sonra Anadolu Üniversitesi Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkiler bölümünü bitirdi. Daha sonra aynı üniversitede açık öğretimde Adalet bölümünü bitirdi. Yüksek lisansını Adnan Menderes Üniversitesinde sosyoloji ve siyaset bilimi üzerine tamamladı. Boğaziçi Üniversitesinde yönetim ve işletme üzerine eğitim aldı.