stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Friedrich Nietzsche hakkında yazılan eserler listesi
Literatür > Koleksiyonlar

'I Am Not A Man, I Am Dynamite!': Friedrich Nietzsche and the Anarchist Tradition, ed. John Moore, New York: Autonomedia, 2004, ISBN 1-57027-121-6
Looking after Nietzsche, ed. Laurence A. Rickels, Albany, State University of New York Press, 1990
Nietzsche and Antiquity: His Reaction and Response to the Classical Tradition, ed. Paul Bishop, Camden House, 2004, ISBN 1-57113-282-1
Modern Critical Views: Friedrich Nietzsche, ed. Bloom, Harold, New York, New Haven, Philadelphia: Chelsea House Publishers, 1987
Nietzsche, eds. Richardson, John, and Leiter, Brian, Oxford: Oxford University Press, 2001
Nietzsche: A Collection of Critical Essays, ed. Robert C. Solomon, Garden City: Anchor Books, 1973
Nietzsche: A Critical Reader, ed. Peter R. Sedgwick, Oxford: Blackwell Publishers Limited, 1995
Nietzsche and the Rhetoric of Nihilism eds. Tom Darby, Bela Egyed, and Ben Jones, Ottawa: Carleton University Press, 1989
Nietzsche as Postmodern: Essays Pro and Contra, ed. Clayton Koelb, Albany, State University of New York Press, 1990
Nietzsche, Genealogy, Morality: Essays on Nietzsche's Genealogy of Morals, ed. Richard Schacht, Berkeley, University of California Press, 1994
Nietzsche, Godfather of Fascism? On the Uses and Abuses of Philosophy, eds. Jacob Golomb and Robert S. Wistrich, Princeton: Princeton University Press, 2002
Nietzsche: Imagery & Thought ed. Malcolm Pasley, London: Methuen, 1978
Nietzsche's New Seas: Explorations in Philosophy, Aesthetics and Politics, eds. Michael Allen Gillespie and Tracy B. Strong, Chicago: University of Chicago Press, 1991
Nietzsche's “On the Genealogy of Morals”: Critical Essays, ed. Acampora, Christa Davis, Lanham, MD: Rowman & Littlefield, 2006
Reading Nietzsche, eds. Robert C. Solomon and Kathleen M. Higgins, New York: Oxford University Press, 1990
Studies in Nietzsche and the Judaeo-Christian Tradition, eds. James C. O'Flaherty, Timothy F. Sellner, and Robert M. Helm, Chapel Hill: University of North Carolina Press, 1985
Studies in Nietzsche and the Classical Tradition, eds. James C. O'Flaherty, Timothy F. Sellner, and Robert M. Helm, Chapel Hill: University of North Carolina Press, 1979
The Cambridge Companion to Nietzsche, eds. Magnus, Bernd, and Kathleen M. Higgins, Cambridge: Cambridge University Press, 1996
The New Nietzsche, ed. David B. Allison, New York: Delta, 1977
Why We are not Nietzscheans, eds. Luc Ferry and Alain Renault, Chicago: University of Chicago Press, 1991
Why Nietzsche Still? Reflections on Drama, Culture, and Politics, ed. Alan D. Schrift, Berkeley: University of California Press, 2000
Willing and Nothingness: Schopenhauer as Nietzsche's Educator, ed. Janaway, Christopher, Oxford: Oxford University Press, 1998
Sinema ve televizyon

Nietzsche Ağladığında (2007)
| g t Friedrich Nietzsche |
| --- | --- |
Çalışmaları • Yayınlanmamış eserleri
Eserleri: Tragedyanın Doğuşu • Yunanların Trajik Çağında Felsefe • Ahlaksal Olmayan Duygulardaki Gerçekler ve Yalanlar Üzerine • Zamansız Düşünceler • İnsanca, Pek İnsanca • Tan Kızıllığı • Şen Bilim • Böyle Buyurdu Zerdüşt • İyinin ve Kötünün Ötesinde • Ahlakın Soykütüğü Üzerine • Wagner Olayı • Putların Alacakaranlığı • Deccal • Ecce Homo • Dionysos Dithyrambosları • Nietzsche Wagner'e Karşı • Güç İstenci (ölümünden sonra)
Felsefesi: Apollon ve Dionysos • “Üstinsan” • Ressentiment • “Güç istenci” • “Tanrı öldü” • Bengi dönüş • “Amor Fati” • Sürü içgüdüsü • Tschandala • “Son insan” • Perspektivizm • Efendi-köle ahlâkı • Değerlerin yeniden değerlendirilmesi • Nietzscheci evetleme •
İlişkili maddeler: Friedrich Nietzsche hakkında yazılan eserler listesi • Friedrich Nietzsche kronolojisi • Nietzsche etkisi ve algısı • Anarşizm ve Nietzsche • The Journal of Nietzsche Studies • Nietzsche-Archiv • Nietzsche-Haus, Naumburg • Nietzsche-Haus, Sils Maria • Nietzsche Music Project • Max Stirner'le ilişkisi • Nietzsche Ağladığında • Kız Kardeşim ve Ben • Nietzsche'nin Kütüphanesi • Soyağacı
Günlük

Başlığın diğer anlamları için Günlük (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Anne Frank'in Hatıra Defteri, Anne Frank tarafından tutulan günlüğü içeren kitap
Günlük ya da günce, bir kişinin yaşadıklarını, duygu ve izlenimlerini, tarih belirterek günü gününe anlatmasıyla oluşan edebî türdür. Günlükler her gün yazıldığı için çoğunlukla kısadır. Bu yazılar yazarın yaşamından izler taşır. Anı ile günlük çoğu zaman karıştırılmaktadır. Günlük adından anlaşılacağı üzere; yaşanırken, günü gününe yazılır. Anı ise aradan zaman geçtikten sonra yazılır.
Genel özellikleri

Kişinin başından geçen olayları yaşadığı günde yazıya döker. Samimi bir tür olup yazar dışa vurduğu veya vuramadığı her türlü duygusunu dile getirebilir. Bunun yanı sıra, kaleme alındığı tarihe ışık tutmaları bakımından belge niteliği taşırlar.
Tarihi > Türkiye'de günlük

Osmanlı tarihinde Evliya Çelebi Seyahatnâmesi, Yirmisekiz Mehmet Çelebi Sefaretnâmesi gibi günlük ile yakından ilişkili örnekler yer alsa da bu türün modern anlamda ilk örnekleri, Türk edebiyatına Tanzimat Dönemi'nden sonra verilmiştir. Edebiyatımızda Batılı anlamdaki ilk günlük Direktör Ali Bey'in Seyahat Jurnali adlı eseridir. Bunu şair Nigâr Hanım'ın Hayatımın Hikâyesi adlı eseri takip eder. Türk edebiyatında kendine tam manasıyla yer edinmesi Cumhuriyet dönemine rastlar. Bu dönemde Nurullah Ataç, Salah Birsel gibi yazarlar öne çıkmaktadır. 1970'lerden itibaren günlük türündeki eser sayısı dikkate değer biçimde yükselmiştir.
Gevher Nesibe

Melike İsmetüddin Gevher Nesibe Hatun ya da bilinen adıyla Gevher Nesibe Sultan, Selçuklu Hükümdarlarından II. Kılıçarslan'ın kızıdır. 1204 yılında verem hastalığına yakalanarak Kayseri'de ölmüştür.
Vasiyeti üzerine ağabeyi Selçuklu sultanı I. Gıyaseddin Keyhüsrev tarafından 1204-1206 yılları arasında Kayseri'de inşa ettirilmiş ünlü Gevher Nesibe Şifaiyyesi ve 1210-1214 yılları arasında yapılan medresesi bazı kaynaklara göre tıp eğitimi ve sağlık hizmetini birlikte veren dünyanın ilk merkezidir. Darüşşifa'da ayrıca Gevher Nesibe'nin türbesi bulunmaktadır.
Gevher Nesibe Sultan saray başsipahisine âşık olmuş ve ağabeyi l. Gıyaseddin Keyhüsrev evlenmelerine izin vermemiştir. l. Gıyaseddin Keyhüsrev, başsipahiyi savaşa göndertmiş ve savaşta ölmesine neden olmuştur. Bunun üzerine verem hastalığına yakalanan Gevher Nesibe'nin durumuna çok üzülen ağabeyi ona vasiyetini sormuş, o da ağabeyine kendi hastalığının şifası olmadığını ve ölüm yokuşunda olduğunu, şifası olan hastalıkları çeken insanların acı çekmemesi ve tedavisi için kendi adına insanların ücretsiz yararlanabileceği bir şifahane yaptırmasını vasiyet etmiştir. Doktorların tüm çabalarına rağmen iyileşememiş ve ölmüştür. Türbesi, adına yapılan şifahanede bulunmaktadır.
İsminin verildiği yerler

Külliyenin bulunduğu Kayseri semti de Gevher Nesibe adı ile anılmaktadır.
Erciyes Üniversitesi Hastanesi'ne Gevher Nesibe Hastanesi adı verilmiştir.
Mayıs 1993 yılında Amerikan Uzay Üssü Nasa tarafından, Venüs gezegeninde bir tepeye “ GEVHER NESİBE SULTANIN “ ismi verilmiştir.
Gevher Nesibe Nanotıp Projesi Bilgitay çalışma grubu tarafından nanotıp alanında başlatılan proje Dünya'nın İlk Tıp Fakültesi Gevher Nesibe Şifahanesi ve Gıyasiye Medresesi'nin kuruluşunun 800. yılı (1206 - 2006) nedeniyle Gevher Nesibe Nanotıp Projesi olarak adlandırılmıştır. Sitede Şifahane ve Medrese hakkında ayrıntılı bilgi yer almaktadır.
Gevherhan Sultan

Gevherhan Sultan kelimesinin farklı anlamları:
Kişiler

Gevher Sultan, Sultan II. Mehmed ve Emine Gülbahar hatun'un kızı, Uzun Hasan'ın oğlu Uğurlu Mehmed Paşa'nın eşidir.
Gevherhan Sultan, Osmanlı padişahı İbrahim ve Turhan Sultan'ın kızı.
Gevherhan Sultan, (d. 1544 - ö. 1587'den sonra) II. Selim ve Nurbanu Sultan'ın kızı, Kaptan-ı Derya Piyale Paşa'nın eşidir.
Gevher Sultan, (d. 1608-ö. 1660) I. Ahmed ve Kösem Sultan'ın kızıdır.
Gevher Sultan, Osmanlı padişahı IV. Mehmet'ın kızı.
Günlüce, Kızıltepe

| Günlüce |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Mardin
Koordinatlar: 37°07′37″N 40°33′39″E﻿ / ﻿37.12688°K 40.56082°D﻿ / 37.12688; 40.56082
Ülke:  Türkiye
İl: Mardin
İlçe: Kızıltepe
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 15032 km²
Nüfus (2000): 2.030
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
İl plaka kodu: 47
Posta kodu: 47440
Resmî site 
Günlüce, Mardin ilinin Kızıltepe ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Mardin il merkezine 37 km, Kızıltepe ilçesine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2010: 1099
2009: 1091
2008: 1099
2000: 852
1990: 654
1985: 533
Georges Dubois

Georges Dubois adlı kişiler:
Georges Dubois (ö. 1934), Fransız atlet
Georges Dubois (1865-1934), Fransız heykeltıraş
Georges Dubois (d. 1935), İsviçreli kayakçı
Djoko Santoso

| Djoko Santoso |
| --- | --- |

Doğum: 08 Eylül 1952(1952-09-08) Surakarta, Central Java, Endonezya
Ölüm: 10 Mayıs 2020 (67 yaşında) Jakarta, Endonezya

Djoko Santoso ([ˈdʒoko sanˈtoso]; 8 Eylül 1952 -10 Mayıs 2020), Endonezyalı asker ve siyasetçi.
Yaşamı ve kariyeri

8 Eylül 1952 tarihinde doğdu. 2005-2007 yılları arasında Endonezya Genelkurmay Başkanı olarak görev yaptı. Son olarak 2007'den 2010 yılında kadar hizmet verdiği Endonezya Silahlı Kuvvetleri Genel Komutanı olarak görevini sürdürdü.
Emeklilik döneminde Büyük Endonezya Hareket Partisi'ne (Partai Gerakan Endonezya Raya) katılarak siyasete girdi.
Ölümü

Santoso 10 Mayıs 2020'de Gatot Soebroto Askeri Hastanesi'nde geçirdiği inme sonrasında 67 yaşında öldü.
Djoko Santoso
Günahsızlar (film, 1972)

| --- | --- |
Yönetmen: Atıf Yılmaz
Yapımcı: Berker İnanoğlu
Senarist: Selim İleri
Oyuncular: Cüneyt Arkın Arzu Okay
Görüntü yönetmeni: Ali Yaver
Stüdyo: Er Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram, Romantik, Suç
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1972
Çıkış tarih(ler)i: Aralık 1972
Süre: 73 dk.
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Günahsızlar senaristliğini Selim İleri, yönetmenliğini Atıf Yılmaz’ın yaptığı 1972 yapımı Türk filmidir. Başrollerinde Cüneyt Arkın ve Arzu Okay oynamıştır.
Oyuncular

Cüneyt Arkın (ses. Toron Karacaoğlu)
Arzu Okay (ses. Tijen Par)
Tuncer Necmioğlu (ses. Sadettin Erbil)
Sevda Ferdağ (ses. Nevin Akkaya)
Nevin Nuray (ses. Altan Karındaş)
Yeşim Tan
Nuri Tuğ (ses. Osman Alyanak)
Haydar Karaer
Mehmet Ali Güngör
Reşit Çıldam
Niyazi Gökdere
Orhan Çoban
Muammer Gözalan (ses. Mümtaz Ener)
Altan Karındaş
Mümtaz Ener
Vural Öztürk
Abdi Algül
Mustafa Yavuz
Timuçin Caymaz
Nilgün Kasapbaşoğlu
Rıza Tüzün
Necip Tekçe (ses. Timuçin Caymaz)
Şükriye Atav (ses. Alev Koral)
Nevzat Okçugil
Selda Güzaltan
Dört meslek

İki fahişe ile bir seçkinin resmi, Tang Yin, c. 1500
Dört meslek (Çince (basitleştirilmiş): 士农工商; Çince (geleneksel): 士農工商) veya "dört insan kategorisi" (Çince: 四民), antik Çin'de, geç Zhou Hanedanına kadar Konfüçyüsçü veya Legalist akademisyenler tarafından kullanılan bir meslek sınıflandırmasıydı ve fengjian sosyal yapısının merkezî bir parçası olarak kabul ediliyordu (c. MÖ 1046-256). Bunlar; shi (seçkinler), nong (köylü çiftçiler), gong (esnaf ve zanaatkârlar) ve shang (tüccar ve tacirler) idi.
Dört meslek her zaman bu sırada düzenlenmemişti. Dört kategori sosyoekonomik sınıflar değildi; zenginlik ve ayakta durma bu kategorilere karşılık gelmedi ve kalıtsal değildi.
Sistem, Çin'in önde gelen toplumunda bulunan tüm sosyal grupları etkilemedi ve geniş kategorileri, pratik bir gerçeklikten daha idealize edildi. Çin toplumunun Song ve Ming dönemlerinde ticarileşmesi, bu dört meslek arasındaki çizgileri daha da bulanıklaştırdı. Shi sınıfının kimliğinin tanımı zamanla savaşçılardan, aristokratlara ve sonunda aristokratlardan, bürokratlara değişti. Zengin tüccar ve toprak sahibi seçkin sınıfların kademeli bir kaynaşması vardı ve Ming Hanedanlığının sonlarında doruğa ulaştı.
Bir bakıma bu sosyal düzen sistemi, Çin kültürel alanı boyunca benimsenmiştir. Japonca mibunsei (身分制) olarak adlandırılır ve bazen "Shi, nō, kō, shō" (士農工商,, shinōkōshō) olarak ifade edilir, ancak Japonya'da kalıtsal bir kast sistemi hâline gelir. Korecede "Sa, nong, gong, sang" (사농공상) ve Vietnamcada "Sĩ, nông, công, thương (士農工商) demektir. Adaptasyondaki temel fark ise shi (士) tanımıdır.
Deve kervanı

Akaba Körfezi'nde Graia Adası'nın önünden geçen deve kervanı (Gravür, orijinal: David Roberts, gravürleştiren: Louis Haghe, 27 Şubat 1839)
Deve kervanı, bir dizi devenin iki nokta arasında mal ve insan taşıdığı bir ulaşım biçimidir.
Hayvan taşımacılığı ile ulaşım sağlayan kervanlarda, özellikle çöl aşmak gerektiğinde at yerine deve tercih edilir. Bir deve kervanı 5 km/saat hızla günde 10 saat yol alabilir. İri ve güçlü bir deve 300 kiloya kadar yük taşıyabilir.
Kervanlarda özellikle çölü aşan ticaret yollarında tarih boyunca develer tercih edilmiştir. (Mısırlı bir deve kervanı, Zeytindağı, 1918)
Güneysöğüt

Güneysöğüt aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Yerleşim yerleri

Güneysöğüt, Taşlıçay, Ağrı ili Taşlıçay ilçesine bağlı köy
Güneysöğüt, Defne, Hatay ili Defne ilçesine bağlı köy
Georges Clemenceau

| Georges Clemenceau |
| --- | --- |

Fransa başbakanı
Görev süresi 16 Kasım 1917 - 20 Ocak 1920
Cumhurbaşkanı: Armand Fallières
Yerine geldiği: Ferdinand Sarrien
Yerine gelen: Aristide Briand
Görev süresi 25 Ekim 1906 - 24 Temmuz 1909
Başkan: Raymond Poincaré
Yerine geldiği: Paul Painlevé
Yerine gelen: Alexandre Millerand
Kişisel bilgiler
Doğum: Georges Benjamin Clemenceau 28 Eylül 1841 Mouilleron-en-Pareds
Ölüm: 24 Kasım 1929 (88 yaşında) Paris
Partisi: Bağımsız Radikaller
Bitirdiği okul: Nantes Üniversitesi
Mesleği: Doktor ve Gazeteci
Dini: Hristiyan
Georges Benjamin Clemenceau (d. 28 Eylül 1841 - ö. 24 Kasım 1929) Fransız devlet adamı, doktor ve gazeteci.
1906-1909 ve 1917-1920 yılları arasında Fransa başbakanı olarak görev yaptı. I. Dünya Savaşı'nın sonunda Versailles Antlaşması'nın imzalanmasında önemli bir rol oynadı.
Duran, Çatalzeytin

| Duran |
| --- | --- |
Köy

 Kastamonu'nun Türkiye'deki konumu
DuranDuran'ın Kastamonu'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kastamonu
İlçe: Çatalzeytin
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
Rakım: 508 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 121
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0366
İl plaka kodu: 37
Posta kodu: 37942
Duran, Kastamonu ilinin Çatalzeytin ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya

Köy, Kastamonu il merkezine 108 km, Çatalzeytin ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 121
2021: 123
2020: 126
2019: 137
2018: 136
2017: 111
2016: 106
2015: 111
2014: 118
2013: 113
2012: 105
2011: 106
2010: 94
2009: 104
2008: 104
2007: 81
2000: 79
1990: 82
1985: 164
Gülhayran, Digor

| Gülhayran |
| --- | --- |
Köy

 Kars'ın konumu
GülhayranGülhayran'ın Kars'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kars
İlçe: Digor
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
Rakım: 1871 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 497
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0474
İl plaka kodu: 36
Posta kodu: 36670
Gülhayran, Kars ilinin Digor ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı, 1889 yılı kayıtlarında da "yabangülü" anlamına gelen Gülhayran iken 1928 yılı kayıtlarında "Elizavetskoye" olmuştur. Rusçada "Elizavet" sözcüğü "çariçe yeri" anlamına gelmektedir.
Coğrafya

Köy, Kars il merkezine 29 km, Digor ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 497
2021: 517
2020: 524
2019: 525
2018: 544
2017: 536
2016: 538
2015: 544
2014: 567
2013: 588
2012: 621
2011: 616
2010: 607
2009: 628
2008: 564
2007: 549
2000: 487
1990: 566
1985: 474
Dose (dergi)

Dose Kanada merkezli günlük haber sitesi ve basılı günlük dergi.
Dergi 4 Nisan 2005 tarihinde Toronto, Vancouver, Calgary, Edmonton ve Ottawa'da yayınlanmaya başladı. Web sitesinde hala bu beş şehir hakkında haberlere yer verilir. Dergi, Paul Godfrey ve Noah Godfrey tarafından yayınlanmaya başlamıştır.
14 Temmuz 2010'da Canwest'ten ayrılmış ve Dose, Postmedia Network şirketine satılmıştır.
Doğrusal dönüşüm

Doğrusal dönüşüm, bir fonksiyon çeşididir. T, M boyutlu bir vektörden N boyuta bir doğrusal dönüşüm ise, o zaman;
T(a)+T(b)=T(a+b) ve herhangi bir sayı olan c için:
T(c*a)=c.T(a)
Eğer bu koşullar T için doğruysa, o zaman T,doğrusal bir dönüşümdür.
Her doğrusal dönüşüm,  t(x)=Ax olarak ifade edilebilir. Burada A, bir matris'i temsil etmektedir. T bir dönüşüm matrisi olarak ifade edilebilir.
Tanımı ve ilk sonuçları

Diyelimki V ve W  vektör uzayı aynı K alanı üzerinde olsun. Bir fonksiyonf: V → W idi.Herhangi iki vektör x ve y in V ve herhangi skaler α ve K bir lineer haritalama' ise, aşağıdaki iki koşul tatmin edici:
| --- | --- |
 f(\mathbf {x} +\mathbf {y} )=f(\mathbf {x} )+f(\mathbf {y} )\!: toplanabilirlik
 f(\alpha \mathbf {x} )=\alpha f(\mathbf {x} )\!: açı 1'in homojenitesi
Bu vektörlerin herhangi bir doğrusal kombinasyonunun için de aynı gereken eşdeğerdir,x1, ..., xm ∈ V ve skalerler a1, ..., am ∈ K, aşağıdaki eşitlik tutar:
α = 0 açı 1'in homojenitesi için denklem  0V ve 0W sıralanarak  Vektör uzaylarının sıfır unsurlar ifade edenV ve W, bunlar aşağıdadır. f(0V) = 0W sağlıyor,
Bazen,V ve W farklı alanlar üzerinde vektör uzayları olarak kabul edilebilir. Bu temel alanların tanımında kullanılmakta  "doğrusal" olduğunu daha sonra belirtmek gerekir. Biz K-lineer haritalaması hakkında konuşuyoruz, eğer V ve W alanın üzerine uzay olarak kabul edilenK yukarıdaki gibi ise, Örnek için, karmaşık sayıların eşlenik bir R-lineer haritalamadır C → C, amaC-lineer değildir.
lineer harita  V  den Kya (bir vektör uzayı kendi üzerinde K ile gösterilen) bir doğrusal fonksiyonal olarak adlandırılır.
Bu tabloların genellemesi herhangi bir halka üzerindeR değişiklik olmadan sol-modül RMdir.
matrislerin lineer dönüşümüne örnekler

R2 iki-boyutlu uzay  2 × 2 gerçek matris. doğrusal haritalar açıklanmıştır. Burada bazı örnekler:
90 derece tarafından saat yönünün tersine rotasyon :
 \mathbf {A} ={\begin{pmatrix}0&-1\\1&0\end{pmatrix}}
θaçısı tarafından saat yönünün tersine rotasyon:
 \mathbf {A} ={\begin{pmatrix}\cos \theta &-\sin \theta \\\sin \theta &\cos \theta \end{pmatrix}}
yansıma karşısı x ekseni:
 \mathbf {A} ={\begin{pmatrix}1&0\\0&-1\end{pmatrix}}
yansıma  karşısı yekseni:
 \mathbf {A} ={\begin{pmatrix}-1&0\\0&1\end{pmatrix}}
ölçekleme by 2 in bütün yönler:
 \mathbf {A} ={\begin{pmatrix}2&0\\0&2\end{pmatrix}}
yatay kayma haritalama:
 \mathbf {A} ={\begin{pmatrix}1&m\\0&1\end{pmatrix}}
sıkı haritalama:
 \mathbf {A} ={\begin{pmatrix}k&0\\0&1/k\end{pmatrix}}
izdüşüm üzerine y ekseni:
 \mathbf {A} ={\begin{pmatrix}0&0\\0&1\end{pmatrix}}.
Vikikitap
Habenaria mariae

Habenaria mariae, Habenaria cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Dosinia

Dosinia, Veneridae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Habenaria malintana

Habenaria malintana, Habenaria cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Doshisha Üniversitesi

| Doshisha Üniversitesi |
| --- | --- |
同志社大学
Mukoku-kan

Kuruluş: 1875
Tür: Vakıf üniversitesi
Başkan: Matsuoka Takashi
Öğretim üyeleri: 2.357
Lisans öğrencileri: 27.024
Lisansüstü öğrencileri: 2.298
Konum: Kyoto, Japonya
Web sitesi: doshisha.ac.jp

Doshisha Üniversitesi (Japonca: 同志社大学, romanize: Dōshisha daigaku) veya Dodai (同大, Dōdai), Japonya'nın Kyoto kentinde bulunan bir üniversitedir. 1875 yılında Joseph Hardy Neesima tarafından kurulmuş olup Japonya'nın en eski vakıf üniversitelerinden biridir. Üniversitenin dört ayrı kampüsü bulunmaktadır.
Doshisha Üniversitesi, Kansai bölgesinde özellikle güçlü etkisi ile bugün Japonya'nın en prestijli üniversitelerinden biri ve Japonya'daki en seçici vakıf üniversitelerden biri olarak kabul edilmektedir. Ayrıca Japon "Global 30" üniversitelerinden biridir ve "Kankandoritsu" (関関同立) olarak bilinen Kansai bölgesindeki Kansai Üniversitesi, Kwansei Gakuin Üniversitesi ve Ritsumeikan Üniversitesi da dahil olmak üzere önde gelen dört vakıf üniversitesinden biridir.
Habenaria malaisseana

Habenaria malaisseana, Habenaria cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Galya'da Hristiyanlık

Galya, Geç Antik Çağ'da ve Merovenj döneminde Latin Hristiyanlığının önemli bir erken merkeziydi. 3. yüzyılın ortalarında, Roma Galya'sında organize olabilmiş birkaç kilise vardı. Hristiyanlara uygulanan eziyetlerin sona ermesinden kısa bir süre sonra, MS 314'te Latin dünyasının piskoposları bir konsil için Arles'de toplandı. Galya Kilisesi, geç Roma döneminde, Ariusçuluk, Priscillianizm ve Pelagianizm olmak üzere üç dogmatik krizden geçti. Frank Krallığı döneminde düzenlenen bir dizi sinod, Batı Kilisesi'nin Germenvari bir gelişmeye işaret etmektedir. I. Clovis 511 yılında Birinci Orléans Konsili'ni yönetmiştir.
Galya'da Hristiyanlığın Kuruluşu

Roma Galyası'nda Hristiyanlığın bahsi ilk kez MS 177'de Roma Galyası'nın dini merkezi olan Lyon'da (antik Lugdunum) hristiyanlar katledildiğinde geçmektedir.
Lyon'daki kırk sekiz şehit, Gallo-Romen toplumunun her kademesini temsil ediyordu. Aralarında bir aristokrat olan Vettius Epagathus; profesyonel sınıftan Bergama'lı doktor Attalus; Kiliseden, Lyonlu Piskopos Pothinus, diyakon Sanctus ve hristiyanlığa yeni geçmiş Maturus ve ayrıca genç köleler Blandina ve Ponticus bulunmaktaydı.
Eusebius, Lyon ve Vienne'de Hristiyanların erken dönemine dair yaşananları kaydeden tek yazılı kaynaktır. Burada geçen bilgiler Lyon Kilisesi'nin o dönemde Galya'daki tek organize olmuş kilise olduğunu düşündürtmektedir. Vienne'deki kilise, diğer bölgelerdeki örneklerden yola çıkarak yorumlamak gerekirse, Lyon'dakine bağlı gibi görünmektedir. Muhtemelen bir diyakoz tarafından yönetilmekteydi.
Hristiyanlığın Galya'ya ilk kez nasıl geldiği ve ilk olarak nereye yerleştiği tamamen bir varsayım meselesidir. Galya'da Hristiyanlığın sağlam bir şekilde kurulması, kuşkusuz Asya'dan gelen misyonerler sayesinde olmuştur. Lyon'un ilk piskoposu Pothinus, Smirni Piskoposu Polikarp'ın ve onun halefi İrinaios'un bir öğrencisiydi. Büyük olasılıkla bu ilk misyonerler deniz yoluyla gelip Marsilya'ya ulaştılar, devamında Rhône nehri boyunca ilerleyerek Lyon'a yerleştiler. Lyon ve Vienne'deki cemaatin Hristiyanları "ağırlıklı olarak doğu kökenliydiler" ve Roma'daki toplulukla yakın bağlarını sürdürüyorlardı.
Eusebius, İrinaios'un piskoposu olduğu Galya Kiliseleri tarafından yazılan mektuplardan bahsetmektedir. Paskalya tüm Hristiyan topluluklarında aynı gün kutlanmıyordu; 2. yüzyılın sonlarına doğru Papa I. Victor, Roma kullanımını evrenselleştirmek istedi ve Küçük Asya'nın paskalyayı başka bir tarihte kutlayan bazı kiliselerini aforoz etti. İrinaios yazdığı bir mektupla barışı sağlamak için müdahale etti. Aynı tarihlerdea, Autun'da (antik Augustodunum) bulunan Yunanca bir yazıtta, Pectorius adlı bir kişi, Efkaristiya'nın sembolü olan İhthisi kavramını kullanmaktadır. Galya piskoposlarının ortaya çıktığı üçüncü bir olay, Novatiyanizm tartışmasıdır. Kartacalı Siprianus 254'te Lyon Piskoposu Faustinus ve Galya'daki diğer piskoposların, Novatian'ın düşünceleri karşısında konumlandıklarını yazmaktadır. Yalnızca Arles'li Marcianus Novatian'ın düşüncelerini desteklemekteydi.
Yerel efsaneler

Bir dizi yerel efsane, episkopos makamının kuruluşunu Havariler dönemine kadar geriye çekmektedir. Örneğin 6. yüzyılın başlarında, Arles'lı Caesarius, imzası 314'teki Arles Konseyi'nde görünmesine rağmen, Daphnus'u havarilerin bir öğrencisi yapmış ve Vaison'un ilk Piskoposu ilan etmiştir. Keza aynı şekilde, bundan yüz yıl önce onun seleflerinden biri olan Patrokles, kilisesinin tarihini Arles Kilisesi'nin kurucusu St. Trophimus'un havarilerin bir öğrencisi olduğu gerçeğine dayandırmaya çalışıyordu.
Bu tür iddialar yerel düzlemde gurur vericiydi ve Orta Çağ boyunca da yayılmaya devam ettiler. Öte yandan Galya'nın I. Clemens tarafından Roma'dan gönderilen misyonerler tarafından evanjelize edildiği de iddia edilmişse de, bu teori, tarihi kayıtları karmaşıklaştıran ve gizleyen bir dizi yanıltıcı anlatıya ve sahteciliğe ilham verdi.