stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Murray Rothbard
Hayat ve iş > Yeni Sol Sosyal Yardım

The American Conservative'e göre 1960'ların sonlarına gelindiğinde Rothbard'ın "uzun ve dolambaçlı ama bir şekilde tutarlı yolu onu New Deal ve müdahale karşıtı Robert A. Taft destekçiliğinden yarı pasifist Nebraska Cumhuriyetçi Kongre Üyesi Howard Buffett (Warren Buffett'in babası) ile dostluğa, ardından Adlai Stevensoncı Demokratlar Birliği'ne ve 1968'de Yeni Sol'un anarşist gruplarıyla geçici yoldaşlığa" götürmüştü. Rothbard Barış ve Özgürlük Partisi'ne katıldı ve Yeni Sol dergisi Ramparts'a yazılarıyla katkıda bulundu. Ancak Rothbard daha sonra Yeni Sol'u "Halk cumhuriyeti" tarzı bir taslağı destekledikleri için eleştirmiştir. Bu aşamada Karl Hess (muhafazakarlığı reddeden eski bir Barry Goldwater konuşma yazarı) ile ilişki kurdu ve Left and Right'ı (Sol ve Sağ) kurdu: Leonard Liggio ve George Resch ile birlikte A Journal of Libertarian Thought (Liberteryen Düşünce Dergisi) dergisini kurdu. Raimondo bu dönemde Rothbard'ı "Eski Kültür'ün bir adamı: devrimci, anarşist olmanın ve burjuva bir yaşam sürmenin mümkün olduğuna inanıyordu" şeklinde tanımlamış ve "saygın bir şekilde giyinmiş, biraz buruşuk" Rothbard'ın "altmışlı yılların gençlik kültürünün cazibesine karşı bağışıklığı" olduğunu yazmıştır.
Bu süre zarfında Rothbard, siyah Amerikalıların ırksal ayrılıkçılığı ve ayrılmayı benimsemeleri gerektiğini öne sürdü. Yeni Sol'daki siyahların ve beyazların eşitlikçi hedefler için birlikte çalışmaya karar vermeleri onu hayal kırıklığına uğrattı. 1970'lerde Rothbard keskin bir şekilde sola karşı döndü ve eşitliği kötü bir kavram olarak tanımladı.
Hayat ve iş > Liberteryenizm ve Cato Enstitüsü

Rothbard, 1969'dan 1984'e kadar, başlangıçta Hess ile birlikte Liberteryen Forum'un editörlüğünü yaptı (ancak Hess'in katılımı 1971'de sona erdi). Küçük bir okuyucu kitlesine sahip olmasına rağmen, Ulusal Dergi ile ilişkili muhafazakarları ülke çapında tartışmaya dahil etti. Rothbard, Ronald Reagan'ın 1980'de başkan seçilmesinin liberteryen ilkeler için bir zafer olduğu görüşünü reddetmiş ve bir dizi Liberteryen Forum makalesinde Reagan'ın ekonomik programını eleştirmiştir. 1982'de Rothbard, Reagan'ın harcama kesintileri iddialarını "sahtekarlık" ve "aldatmaca" olarak nitelendirmiş ve Reagancıları, politikalarının enflasyonu ve işsizliği başarılı bir şekilde düşürdüğü izlenimini vermek için ekonomik istatistiklerle oynamakla suçlamıştır. Ayrıca 1987 yılında "Reaganomics mitlerini" eleştirmiştir.
Rothbard, solcu liberteryenlerin "çılgın nihilizmini" eleştirirken, devleti yıkmak için sadece eğitime güvenmekle yetinen sağcı liberteryenleri de eleştirdi; liberteryenlerin özgürlüğü sağlamak için kullanabilecekleri her türlü ahlaki taktiği benimsemeleri gerektiğine inanıyordu. Randolph Bourne'un "savaş devletin sağlığıdır" fikrini benimseyen Rothbard, yaşamı boyunca tüm savaşlara karşı çıkmış ve savaş karşıtı aktivizmle uğraşmıştır.
Rothbard 1970'ler ve 1980'ler boyunca Liberteryen Parti'de aktif olarak yer almıştır. Sık sık partinin iç siyasetine dahil olmuştur. Rothbard 1976 yılında Liberteryen Çalışmalar Merkezi'ni ve 1977 yılında Liberteryen Çalışmalar Dergisi'ni kurmuştur.
1977'de Cato Enstitüsü'nün kurucularından biriydi (Charles Koch tarafından finanse edilmesi liberteryenizm için büyük bir para kaynağıydı) ve "bu liberteryen düşünce kuruluşuna, John Trenchard ve Thomas Gordon tarafından kaleme alınan ve Amerika'nın Kurucu Babaları üzerinde Devrimi teşvik etmede belirleyici bir rol oynayan güçlü bir İngiliz gazete makaleleri dizisi olan Cato'nun Mektupları'nın adını verme fikrini ortaya attı". 1978'den 1983'e kadar Liberteryen Parti Radikal Grubu'nda yer almış ve Justin Raimondo, Eric Garris ve Williamson Evers ile birlikte çalışmıştır.
Rothbard, 1980 Liberteryen Parti başkan adayı Ed Clark ve Cato Enstitüsü başkanı Edward H Crane III tarafından benimsenen "düşük vergili liberalizme" karşı çıkmıştır. Charles Burris'e göre, "Rothbard ve Crane, Ed Clark'ın 1980 LP başkanlık kampanyasından kaynaklanan anlaşmazlıkların Cato'nun stratejik yönü ve yönetimine taşınmasının ardından azılı rakipler haline geldiler".
Hayat ve iş > Mises Enstitüsü

1982 yılında Cato Enstitüsü'nden ayrılmasının ardından Rothbard, Auburn, Alabama'daki Ludwig von Mises Enstitüsü'nü (Lew Rockwell ve Burton Blumert ile birlikte) kurdu ve 1995 yılına kadar akademik işlerden sorumlu başkan yardımcılığı yaptı. Rothbard ayrıca enstitünün daha sonra Quarterly Journal of Austrian Economics (Üç Aylık Avusturya Ekonomi Dergisi) adını alacak olan heterodoks ekonomi dergisi Review of Austrian Economics'i (Avusturya Ekonomisi Üzerine İnceleme) 1987 yılında kurmuştur. Web sitesine göre Rothbard, "Mises Enstitüsü'nün ve Rothbard'ın 1995'teki ölümünden sonra LewRockwell.com web sitesine dönüşen The Rothbard-Rockwell Report (Rothbard-Rockwell Raporu) adlı yayının geliştirilmesinde Lew Rockwell (daha sonra uzun süredir arkadaşı olan Blumert de katıldı) ile yakın bir şekilde çalıştı". Rothbard ve diğer Mises Enstitüsü akademisyenleri, Koch kardeşler tarafından finanse edilen liberter grupları eleştirmiş ve bu gruplardan "Kochtopus" olarak bahsetmişlerdir. Tarihçi Quinn Slobodian'a göre, diğer bazı liberteryen grupların aksine, Mises Enstitüsü "ayrılmanın erdemleri, altın standardına geri dönüş ihtiyacı ve ırksal entegrasyona muhalefet gibi politik olarak daha marjinal pozisyonları zorladı".
Rothbard 1983 ulusal kongresinde kültürel meseleler yüzünden Radikal Grup'tan ayrılmış ve partinin "sağ popülist" kanadı olarak adlandırdığı, özellikle Lew Rockwell ve 1988'de Liberteryen Parti'den başkan adayı olan Ron Paul ile aynı çizgiye gelmiştir.
Hayat ve iş > Paleoliberteryenizm

Rothbard 1989'da Liberteryen Parti'den ayrıldı ve Soğuk Savaş sonrası müdahale karşıtı sağ ile köprüler kurmaya başladı ve kendisini ana akım liberteryenizmin kültürel liberalizmine karşı muhafazakâr bir tepki olan paleoliberteryen olarak adlandırdı. Paleoliberteryenizm, kültürel muhafazakârlık ve liberteryen ekonominin bir sentezi yoluyla hoşnutsuz işçi sınıfı beyazlarına hitap etmeye çalışmıştır.
Reason'a göre Rothbard sağ popülizmi kısmen ana akım düşünürlerin liberteryen görüşü benimsememesinden duyduğu hayal kırıklığı nedeniyle savunmuş ve eski Ku Klux Klan Büyük Büyücüsü David Duke ve Wisconsin Senatörü Joseph McCarthy'nin geniş bir liberteryen/paleomuhafazakar koalisyon tarafından kullanılabilecek bir "Kızılderililere Ulaşma" çabası için model olduğunu öne sürmüştür. Birlikte çalışarak koalisyon, "büyük hükümet aracılığıyla ayrıcalıklı ve asalak bir Alt Sınıfın yükselmesine neden olan 'kurumsal liberal' Büyük İş Dünyası ve medya elitlerinin kutsal olmayan ittifakını" ifşa edecektir. Rothbard bu "Alt Sınıfı" "Amerika'daki orta ve çalışan sınıfların büyük bölümünü yağmalamak ve ezmekle" suçluyordu.. Rothbard, Duke'un siyasi programıyla ilgili olarak, bu programda "paleo-muhafazakârlar ya da paleoliberteryenler tarafından da benimsenemeyecek hiçbir şey" olmadığını ileri sürmüştür; daha düşük vergiler, bürokrasinin tasfiyesi, refah sisteminin çökertilmesi, pozitif ayrımcılığa ve ırk ayrımına saldırılması, beyazlar da dâhil olmak üzere tüm Amerikalılar için eşit haklar talep edilmesi". Ayrıca Charles Murray'in tartışmalı kitabı The Bell Curve'deki "ırkçı bilimi" de övmüştür.
Rothbard, Mises Enstitüsü ile paleo-muhafazakâr Rockford Enstitüsü arasında bir ittifak olan John Randolph Kulübü'nün kurucularından ve kilit isimlerinden biri oldu. Pat Buchanan'ın 1992'deki başkanlık kampanyasını desteklemiş ve "Pat Buchanan'ın liderliğinde sosyal demokrasinin saatini kıracağız" diye yazmıştır. Buchanan Cumhuriyetçi önseçim yarışından çekilince, Rothbard ilgisini ve desteğini Ross Perot'a kaydırdı; Perot Rothbard'ın deyimiyle "kasvetli bir yarış olma tehlikesi taşıyan yarışa bir heyecan, bir canlılık, bir dinamik duygusu ve açık olasılıklar getirmişti". Ancak Rothbard sonunda Perot'tan desteğini çekmiş ve 1992 seçimlerinde George H. W. Bush'u desteklemiştir.
Buchanan gibi Rothbard da Kuzey Amerika Serbest Ticaret Anlaşması'na (NAFTA) karşı çıkmıştır. Ancak, 1995 yılına gelindiğinde Buchanan'ın "korumacılığa olan bağlılığının ekonomik planlama ve ulus devlete olan çok yönlü bir inanca dönüştüğüne" inanarak hayal kırıklığına uğramıştı.
Hayat ve iş > Kişisel yaşamı

Joey Rothbard bir anma yazısında kocasının mutlu ve parlak bir ruha sahip olduğunu ve bir gece kuşu olan Rothbard'ın 40 yıl boyunca öğleden önce kalkmak zorunda kalmadan hayatını kazanmayı başardığını söyledi. Bu onun için önemliydi. Rothbard'ın her güne meslektaşı Lew Rockwell ile yaptığı bir telefon görüşmesiyle başladığını söyledi: "Birbirlerini kontrol ettiklerinde kahkaha tufanları evi ya da daireyi sarsardı. Murray bunun güne başlamak için mümkün olan en iyi yol olduğunu düşündü".
Rothbard dinsizdi ve Tanrı hakkında agnostikti, kendisini "agnostik ve Reform Yahudisi karışımı" olarak tanımlıyordu. Kendisini agnostik ve ateist olarak tanımlamasına rağmen, "sol-liberteryen din düşmanlığını" eleştirmiştir. Rothbard'ın ilerleyen yıllarında pek çok arkadaşı onun Katolikliğe geçeceğini tahmin etti, ancak o bunu asla yapmadı.
Hayat ve iş > Ölümü

Rothbard 7 Ocak 1995'te Manhattan'daki St Luke's-Roosevelt Hastanesinde 68 yaşında kalp krizinden öldü. New York Times ölüm ilanında Rothbard'ı "devlet müdahalesine karşı bireysel özgürlüğü şiddetle savunan bir ekonomist ve sosyal filozof" olarak tanımlamıştır. Mises Enstitüsü Başkanı Lew Rockwell, The New York Times'a verdiği demeçte Rothbard'ın "sağcı anarşizmin kurucusu" olduğunu söyledi.
William F. Buckley Jr. National Review'da eleştirel bir ölüm ilanı yazarak Rothbard'ın "kusurlu muhakemesini" ve Soğuk Savaş hakkındaki görüşlerini eleştirdi. Hoppe, Rockwell ve Rothbard'ın Mises Enstitüsü'ndeki diğer meslektaşları, onun tarihteki en önemli filozoflardan biri olduğunu savunarak farklı bir görüş benimsediler.
Görüşleri > Avusturya İktisadı

Rothbard, hocası Ludwig von Mises'in Avusturya Okulu geleneğinin bir savunucusu ve uygulayıcısıydı. Mises gibi Rothbard da bilimsel yöntemin iktisada uygulanmasını reddetmiş ve ekonometriyi, ampirik ve istatistiksel analizi ve ana akım sosyal bilimin diğer araçlarını alanın dışında görmüştür (iktisat tarihi bu araçları kullanabilir, ancak iktisat bilimi bu araçları kullanamaz). Bunun yerine Mises'in katı a priori metodolojisi olan praksiyolojiyi benimsedi. Praksiyoloji, ekonomik yasaları geometrik ya da matematiksel aksiyomlara benzetir: sabit, değişmez, nesnel ve mantıksal akıl yürütme yoluyla ayırt edilebilir.
Misesyen iktisatçı Hans-Hermann Hoppe'ye göre, bilimsel yöntem ve ampirizmden kaçınmak, Misesyen yaklaşımı "dogmatik ve bilim dışı" olarak nitelendiren "diğer tüm mevcut iktisadi ekollerden" ayırmaktadır. Ana akım iktisadı eleştiren Chapman Üniversitesi ve İktisadi Eğitim Vakfı'ndan Mark Skousen, Rothbard'ı parlak, yazım tarzını ikna edici, iktisadi argümanlarını incelikli ve mantıksal olarak titiz ve Misesyen metodolojisini sağlam olarak övmektedir. Ancak Skousen, Rothbard'ın ana akım iktisadın "disiplininin dışında" olduğunu ve çalışmalarının kendi ideolojik çevreleri dışında "sağır kulaklara düştüğünü" kabul etmektedir.
Rothbard, Avusturya iş döngüsü teorisi üzerine kapsamlı yazılar yazmış ve bu yaklaşımın bir parçası olarak merkez bankacılığına, itibari paraya ve kısmi rezervli bankacılığa şiddetle karşı çıkarak altın standardını ve bankalar için %100 rezerv zorunluluğunu savunmuştur.
Görüşleri > Avusturya İktisadı > Ana akım iktisada karşı polemikler

Rothbard, önde gelen bazı modern iktisatçıları yerdiği bir dizi polemik yazdı. Adam Smith'i, ekonomiyi rayından çıkaran ve nihayetinde Marksizmin yükselişine yol açan "utanmaz bir intihalci" olarak nitelendirerek kötülemiştir. Rothbard, Smith'in aralarında Richard Cantillon, Anne Robert Jacques Turgot ve Étienne Bonnot de Condillac'ın da bulunduğu çağdaşlarını öznel değer teorisini geliştirdikleri için övmüştür. Rothbard'ın Smith'in Ulusların Zenginliği kitabının büyük ölçüde intihal olduğu suçlamasına yanıt olarak David Friedman'dan, Rothbard'ın "ya kasıtlı olarak dürüst olmadığını ya da eleştirdiği kitabı gerçekten hiç okumadığını" söyleyerek Rothbard'ın bilgisini ve karakterini eleştirmiştir. Tony Endres, Rothbard'ın Smith'i ele alışını bir "travesti" olarak nitelendirmiştir.
Rothbard, John Maynard Keynes'e yönelik eleştirilerinde de aynı derecede sertti ve onu ekonomik teori konusunda zayıf ve sığ bir siyasi oportünist olarak nitelendiriyordu. Rothbard ayrıca daha genel olarak Keynesyen tarzda para ve kredinin hükûmet tarafından düzenlenmesinin "kasvetli bir para ve bankacılık durumu" yarattığını yazmıştır. John Stuart Mill'i "lapa gibi bir adam" olarak nitelendirmiş ve Mill'in "yumuşak" kişiliğinin ekonomik düşüncelerini saptırdığını iddia etmiştir.
Rothbard monetarist iktisatçı Milton Friedman'ı eleştirmiştir. "Milton Friedman Çözülüşü" adlı polemiğinde Friedman'ı "devletçi", "müesses nizamın gözdesi", Richard Nixon'ın dostu ve "savunucusu" ve kamu politikası üzerinde "zararlı bir etki" olarak nitelendirmiştir. Rothbard, liberteryenlerin Friedman'ın akademik prestijini ve siyasi etkisini kutlamak yerine küçümsemeleri gerektiğini söyledi. Rothbard'ın "bana ve çalışmalarıma kötü davrandığını" belirten Friedman, Rothbard'ın eleştirilerine onu "tarikat kurucusu ve dogmatist" olarak niteleyerek yanıt verdi.
Mises Enstitüsü tarafından yayınlanan bir anma kitabında, Rothbard'ın öğrencisi ve liberteryen teorisyen Hans-Hermann Hoppe, İnsan, iktisat ve Devlet'in "matematiksel iktisadın tüm varyantlarına keskin bir reddiye sunduğunu" yazmış ve Rothbard'ın "neredeyse akıllara durgunluk veren başarıları" arasında saymıştır. Hoppe, Mises gibi Rothbard'ın da Nobel Ödülü kazanamadan ölmesinden yakınmış ve Rothbard'ın ve çalışmalarının akademi tarafından büyük ölçüde görmezden gelindiğini kabul etmekle birlikte, onu Aristoteles, John Locke ve Immanuel Kant ile kıyaslanabilecek bir "entelektüel dev" olarak nitelendirmiştir.
Görüşleri > Avusturya İktisadı > Diğer Avusturyalı ekonomistlerle tartışmalar

Kendisini Avusturyalı bir iktisatçı olarak tanımlamasına rağmen, Rothbard'ın metodolojisi diğer birçok Avusturyalı ekonomistle çelişiyordu. Rothbard 1956'da Avusturyalı iktisatçı Fritz Machlup'un görüşlerini kötülemiş, Machlup'un praksiyolog olmadığını belirtmiş ve onu Ludwig von Mises'in görüşlerini temsil etmeyen bir "pozitivist" olarak nitelendirmiştir. Rothbard, aslında Machlup'un ekonomist Milton Friedman ile ilişkilendirilen karşıt pozitivist görüşü paylaştığını belirtmiştir. Mises ve Machlup, her ikisi de Amerika Birleşik Devletleri'ne taşınmadan önce 1920'lerin Viyana'sında iş arkadaşıydı ve Mises daha sonra Amerikalı öğrencisi Israel Kirzner'i Johns Hopkins Üniversitesi'nde Machlup ile doktora çalışmalarını sürdürmeye teşvik etti. Liberteryen ekonomistler Tyler Cowen ve Richard Fink'e göre Rothbard, eşit dönen ekonomi (ERE) teriminin değişim dünyasındaki karmaşıklığı analiz etmek için kullanılabileceğini yazmıştır. ERE kelimeleri Mises tarafından statik denge ve genel denge analizinin ana akım ekonomik yöntemi için alternatif bir isimlendirme olarak ortaya atılmıştır. Cowen ve Fink "hem ERE'nin doğasında hem de önerilen kullanımlarında ciddi tutarsızlıklar" bulmuştur. Rothbard dışında başka hiçbir iktisatçı Mises'in terimini benimsemedi ve kavram "denge analizi" olarak anılmaya devam etti.
Rothbard'ın enflasyona karşı "refleksif muhalefetini" eleştiren 2011 tarihli bir makalede The Economist, Rothbard'ın görüşlerinin sağdaki politikacılar ve meslekten olmayan kişiler arasında giderek daha fazla etki kazandığını belirtmiştir. Makale, Rothbard'ın enflasyonist politikaları kategorik olarak reddetmesini, nominal harcamaların istikrarını parasal bir ideal olarak ele almada Hayek'i takip eden "George Selgin ve Larry White gibi sofistike Avusturya ekolü parasal iktisatçıların" parasal görüşleriyle karşılaştırıyordU.
İktisatçı Peter Boettke'ye göre Rothbard, Avusturyalı bir iktisatçıdan ziyade bir mülkiyet hakları iktisatçısı olarak tanımlanabilir. 1988'de Boettke, Rothbard'ın "genç Avusturyalıların tüm kitaplarına şiddetle saldırdığını" belirtmiştir.
Görüşleri > Etik

Rothbard, sosyal teorisi ve ekonomisi için Ludwig von Mises'in tümdengelim metodolojisini benimsemiş olsa da, etik konusunda Mises'ten ayrılmıştır. Özellikle, Mises'in etik değerlerin öznel kaldığı inancını reddetmiş ve ilke temelli, doğal hukuk mantığı lehine faydacılığa karşı çıkmıştır. Mises, serbest piyasa görüşlerini savunurken, müdahaleci politikaların tüm toplumu daha kötü duruma düşürdüğünü göstermeyi amaçlayan faydacı ekonomik argümanlar kullanmıştır. Rothbard, müdahaleci politikaların aslında bazı devlet çalışanları ve sosyal programlardan yararlananlar da dahil olmak üzere bazı insanlara fayda sağladığına karşı çıkmıştır. Dolayısıyla, Mises'in aksine, Rothbard serbest piyasa için nesnel, doğal hukuk temelini savunmuştur. Bu ilkeyi "öz sahiplik" olarak adlandırdı ve bu fikri John Locke'un yazılarına gevşek bir şekilde dayandırdı ve ayrıca klasik liberalizm ve Eski Sağ'ın anti-emperyalizminden kavramlar ödünç aldı.
Rothbard, mülkiyetin emek teorisini kabul etmiş, ancak Locke'un şartını reddederek, bir bireyin emeğini sahipsiz toprakla karıştırması halinde, sonsuza kadar gerçek sahibi olacağını ve o zamandan sonra sadece ticaret veya hediye yoluyla el değiştirebilecek özel mülkiyet olduğunu savunmuştur.
Rothbard eşitlikçiliğin güçlü bir eleştirmeniydi. Rothbard'ın 1974 tarihli Eşitlikçilik: Doğaya Karşı İsyan ve Diğer Denemeler kitabının başlık makalesi şöyle diyordu: "Eşitlik eşyanın tabiatında yoktur ve herkesi her bakımdan eşit kılmaya yönelik haçlı seferinin feci sonuçlar doğuracağı kesindir". Rothbard bu makalede şunları yazmıştır: "Eşitlikçi solun kalbinde, gerçekliğin bir yapısı olmadığına dair patolojik bir inanç yatmaktadır; tüm dünya, insan iradesinin salt kullanımıyla her an istenilen yönde değiştirilebilecek bir tabula rasa'dır".
Noam Chomsky, Rothbard'ın ideal toplumunu "hiçbir insanın içinde yaşamak istemeyeceği kadar nefret dolu bir dünya..." olarak eleştirmiştir. Her şeyden önce, bir saniye bile işleyemez ve eğer işleyebilseydi, tek yapmak isteyeceğiniz şey kaçmak, intihar etmek ya da başka bir şey olurdu."
Görüşleri > Irk, cinsiyet ve sivil haklar

George Mason Üniversitesi'nde tarih profesörü olan Michael O'Malley, Rothbard'ın sivil haklar hareketi ve kadınların oy hakkı hareketine yönelik üslubunu "küçümseyici ve düşmanca" olarak tanımlıyor. Rothbard, kadın hakları aktivistlerini eleştirerek, refah devletinin büyümesini "işgüzarlık eğilimleri sağlık ve kalp sorumlulukları tarafından engellenmeyen" politik olarak aktif ev kadınlarına bağladı. Rothbard, ABD üzerinde zararlı bir etki olarak gördüğü ilerici hareketin öncülüğünü Yankee Protestanları, Yahudi kadınlar ve "lezbiyen ev kadınları "ndan oluşan bir koalisyonun yaptığını savunmuştur.
Rothbard, "her Amerikalının mülkiyet haklarını çiğnediğini" söylediği "tüm 'sivil haklar' yapısının" ortadan kaldırılması çağrısında bulundu. İstihdam ayrımcılığına ilişkin Başlık VII de dahil olmak üzere, 1964 Medeni Haklar Yasası'nın yürürlükten kaldırılmasını sürekli olarak destekledi ve okulların devlet tarafından zorunlu entegrasyonunun liberteryen ilkeleri ihlal ettiği gerekçesiyle Brown v. Board of Education kararının bozulması çağrısında bulundu. "Sağ Popülizm" adlı bir makalede Rothbard, "orta ve çalışan sınıflara" "ulaşmak" için bir dizi önlem önermiş, bunlar arasında polisi "sokak suçlularını" ezmeye teşvik etmek de yer almış, "polislerin serbest bırakılması" ve "hata yaptıklarında elbette sorumluluğa tabi olarak anında ceza uygulamalarına izin verilmesi" gerektiğini yazmıştır. Ayrıca polisin "sokakları serserilerden temizlemesini" savundu.
Rothbard, sivil haklar hareketinin birçok lideri hakkında güçlü görüşlere sahipti. Siyah ayrılıkçı Malcolm X'i "büyük bir siyah lider" olarak görürken, entegrasyon yanlısı Martin Luther King Jr. ise "gelişmekte olan Zenci devriminin önündeki en büyük kısıtlayıcı güç" olduğu için beyazlar tarafından tercih ediliyordu. Jacob Jensen, Rothbard'ın 1960'larda ayrı topluluklarda hem "siyah gücü" hem de "beyaz gücü" onaylayan yorumunun ırk ayrımcılığına destek anlamına geldiğini yazıyor. 1993'te Rothbard "ayrı bir siyah ulus" vizyonunu reddetti ve "Yeni Afrika'nın ABD'den büyük bir "dış yardım" almadan kendi başına hareket etmekten memnun olacağına gerçekten inanan var mı?" diye sordu. Yeni Afrika'nın ABD'den büyük bir "dış yardım" almadan kendi başına hareket etmekten memnun olacağına inanan var mı?" diye sormuştur. Rothbard ayrıca "zorlayıcı entegrasyoncu" olarak aşağıladığı Martin Luther King Jr. karşıtlığının kendi "paleoliberteryen" siyasi hareketinin üyeleri için bir turnusol testi olması gerektiğini öne sürmüştür.
Rothbard, tarihçi John P. Jackson Jr. tarafından, Rothbard'ın seküler bir Yahudi olmasına rağmen antisemitizmi benimsediği şeklinde tanımlanmaktadır. Eski bir öğrenci Rothbard'ın özel olarak Yahudi karşıtı "kike" ifadesini defalarca kullandığını anlatmıştır. Rothbard ayrıca Holokost inkârcıları Willis Carto ve Harry Elmer Barnes ile de arkadaştı.
Görüşleri > Savaş hakkındaki görüşler

Randolph Bourne gibi Rothbard da "savaşın devletin sağlığı" olduğuna inanıyordu. David Gordon'a göre, Rothbard'ın saldırgan dış politikaya karşı çıkmasının nedeni buydu. Rothbard yeni savaşları durdurmanın gerekli olduğuna ve hükûmetin vatandaşları daha önceki savaşlara nasıl sürüklediğinin bilinmesinin önemli olduğuna inanıyordu. "Savaş, Barış ve Devlet" ve "Devletin Anatomisi" adlı iki makale bu görüşleri genişletmiştir. Rothbard, Vilfredo Pareto, Gaetano Mosca ve Robert Michels'in görüşlerini kullanarak bir devlet personeli, hedefleri ve ideolojisi modeli oluşturmuştur.
Rothbard'ın meslektaşı Joseph Stromberg, Rothbard'ın savaşı genel olarak kınamasına iki istisna getirdiğini belirtmektedir: "Konfederasyon tarafından bakıldığında Amerikan Devrimi ve Güney Bağımsızlık Savaşı", Amerikan İç Savaşı'na atıfta bulunuyor. Rothbard, "Kuzey'in köleliğe karşı savaşını" kınayarak, bunun "fanatik" dini inançtan ilham aldığını ve "yüksek ahlaki ilkeler adına kurumları kökünden sökmeye, kargaşa ve toplu katliam yapmaya, yağmalamaya ve yok etmeye yönelik neşeli bir isteklilik" ile karakterize olduğunu söyledi. Jefferson Davis, Robert E. Lee ve diğer önde gelen Konfederasyonları kahraman olarak kutlarken, Abraham Lincoln, Ulysses S. Grant ve diğer Birlik liderlerini "Pandora'nın soykırım ve sivillerin imhası kutusunu açtılar" diyerek kınadı.
Tarihçi Quinn Slobodian'a göre Rothbard, ayrılma hareketlerini devletin altını oymak ve parçalamak için bir araç olarak gördü ve "Rothbard'ın hayatı potansiyel ayrılma işaretleri arayışıyla geçti" ve "bunları bulduğunda, derinleştirmek için elinden geleni yaptı" diye yazdı.