Hulefâ-yi Râşidîn
Tarih > Askeri genişleme > Bizans İmparatorluğu'na karşı savaşlar > Bizans Suriye'nin Fethi

Halid Irak'ın kontrolünü sağlamlaştırdıktan sonra Ebu Bekir, Ebû Ubeyde b. Cerrâh (baş komutanları olarak görev yapan), Amr b. Âs, Yezîd b. Ebû Süfyân ve Shurhabil ibn Hasan olmak üzere dört farklı komutan altında Bizans cephesindeki Suriye'ye dört ordu gönderdi. Ancak, Bizans ordusunun Ajnadayn'da toplanmasıyla ilerlemeleri durduruldu. Ebu Ubeyde sonra takviye gönderdi. Ebu Bekir, şu anda Ctesiphon'a saldırmayı planlayan Halid'e ordusunun yarısı ile Irak'tan Suriye'ye yürümesini emretti. Irak'tan Suriye'ye iki ana yol vardı, biri Mezopotamya'dan, diğeri Daumat ul-Jandal'dan geçiyordu. Halid, Suriye Çölü'nde alışılmadık bir yol izledi ve 5 günlük tehlikeli bir yürüyüşün ardından kuzeybatı Suriye'de göründü.
Sawa, Arak, Tadmur, Sukhnah, el-Qaryatayn ve Hawarin sınır kaleleri işgalci Müslümanlara ilk düşenlerdi. Halid Şam yolu üzerinden Busrâ'ya yürüdü. Bosra'da, Ebu Ubaidah ve Shurhabil Kolordusu Halid'e katıldı ve bunun üzerine, Ebu Bekir'in emirlerine göre Halid, Ebu Ubeyde'den genel komutayı devraldı. Hazırlıksız yakalanan Bosra, Temmuz 634'te kısa bir kuşatmadan sonra teslim oldu (bkz.
Halid, Bosra'dan diğer kolordu komutanlarına Ecnadeyn'da kendisine katılmaları için emirler gönderdi; burada erken dönem Müslüman tarihçilere göre 90.000 kişilik bir Bizans ordusu (modern kaynaklar 9.000'i belirtiyor)  Müslümanları geri püskürtmek için yoğunlaşmış idi. Bizans ordusu 30 Temmuz 634'te Ecnâdeyn Savaşı'nda kesin bir yenilgiye uğradı. Müslümanlar ve Bizanslılar arasındaki ilk büyük meydan savaşıydı ve müslümanların orta Suriye'yi ele geçirmesinin önünü açtı. Kısa bir süre sonra 19 Eylül 634'te Bizans kalesi Şam fethedildi. Bizans ordusuna, aileleri ve hazineleriyle birlikte olabildiğince uzağa kaçmaları ya da sadece Şam'da kalmayı ve haraç ödemeyi kabul etmeleri için 3 günlük bir süre verildi. Üç gün geçtikten sonra, Halid'in komutasındaki Müslüman süvari, Maraj-al-Debaj savaşında bilinmeyen bir kestirme yol kullanarak Roma ordusuna yetişerek onlara saldırdı.[kaynak belirtilmeli]
22 Ağustos 634'te Ebu Bekir öldü ve Ömer'i halefi yaptı. Ömer halife olduğunda, Ebû Ubeyde b. Cerrâh'ı Müslüman ordularının genel komutanlığına geri verdi. Elinde tuttuğu Halid'in tavsiyelerine büyük ölçüde güvenirken Suriye'nin fethi yavaşladı.
Bizans ordusunun son büyük garnizonu, Ecnadeyn'dan kurtulanların katıldığı Fahl'daydı. Arkalarında bu tehdit varken Müslüman orduları ne kuzeye ne de güneye ilerleyemedi. Böylece Ebu Ubeyde durumla ilgilenmeye karar verdi ve 23 Ocak 635'te "Filistin'in Anahtarı" olduğu ortaya çıkan Fahl Savaşı'nda bu garnizonu bozguna uğrattı. Bu savaştan sonra Ebu Ubeyde ve Halid kuzeye, Emesa'ya doğru yürüdüler; Amr ve Shurhabil Filistin'i ele geçirmek için güneye ilerlerken Yezid Şam'da konuşlandı. Müslümanlar Fahl'dayken, Şam'ın zayıf savunmasını sezinleyen Herakleios, şehri yeniden ele geçirmek için bir ordu gönderdi. Ancak bu ordu Şam'a ulaşamadı ve Emesa'ya giderken Ebu Ubeyde ve Halid tarafından yolu kesildi. Ordu, Maraj-al-Roma savaşında ve Şam'ın ikinci savaşında yok edildi. Emesa ve stratejik Kalkis kasabası, Herakleios'un savunma hazırlaması ve yeni ordular kurması için zaman kazanmak için bir yıl boyunca Müslümanlarla barış yaptı. Müslümanlar barışı memnuniyetle karşıladılar ve fethedilen topraklar üzerindeki kontrollerini pekiştirdiler. Ancak Müslümanlar, Emesa ve Chalcis'e takviye kuvvet gönderildiği haberini alır almaz, Emesa'ya yürüdüler, burayı kuşattılar ve sonunda Mart 636'da şehri ele geçirdiler.
Savaşta alınan esirler, İmparator Herakleios'un Suriye'yi geri alma planlarını onlara bildirdi. Yakında eyaleti geri almak için muhtemelen 200.000 kişilik bir ordunun ortaya çıkacağını söylediler. Halid, Haziran 636'da burada durdu. Ebu Ubeyde ilerleyen Bizans ordusunun haberini duyar duymaz, bir sonraki hamlesini planlamak için tüm subaylarını topladı. Halid, Suriye eyaletinde (Suriye, Ürdün, Filistin) bulunan tüm güçlerini birleştirmelerini ve ardından savaş için Yermuk ovasına doğru hareket etmelerini önerdi.
Ebu Ubeyde, Müslüman komutanlara fethedilen tüm bölgelerden çekilmelerini, daha önce topladıkları haraçları iade etmelerini ve Yermuk'a doğru hareket etmelerini emretti. Herakleios'un ordusu da Yermuk'a doğru ilerledi, ancak Müslüman orduları oraya Bizanslılardan bir veya iki hafta önce, Temmuz 636'nın başlarında ulaştı. Halid'in seyyar muhafızı, Roma ordusunun Hristiyan Arap yardımcılarını bir çatışmada yendi.
Yermük Savaşı'nın yapıldığı Ağustos ayının üçüncü haftasına kadar başka bir şey olmadı. Savaş 6 gün sürdü, bu sırada Ebu Ubeyde tüm ordunun komutasını Halid'e devretti. Sayıları beşe bir olan Müslümanlar, yine de Ekim 636'da Bizans ordusunu yendiler. Ebu Ubeyde, gelecekteki fetihlere karar vermek için Halid de dahil olmak üzere yüksek komutanlarıyla bir toplantı yaptı ve Kudüs'e yerleşti. Kudüs kuşatması dört ay sürdü, ardından şehir teslim olmayı kabul etti, ancak yalnızca Halife Ömer İbn Al Hattab'a şahsen teslim oldu.
Halife Ömer ibn Al Hattab geldi ve Kudüs Nisan 637'de teslim oldu. Ebu Ubeyde, Amr bin el-As, Yezid bin Ebu Süfyan ve Sharjeel bin Hassana'yı geri almak için bölgelerine geri gönderdi; çoğu savaşmadan teslim oldu. Ebu Ubeyde, Halid ile birlikte 17.000 kişilik bir orduyla kuzey Suriye'ye taşındı. Halid, süvarileriyle birlikte Hazir'e gönderildi ve Ebu Ubeyde, Kasrin şehrine taşındı.
Halid, Hazir Savaşı'nda güçlü bir Bizans ordusunu yendi ve Ebu Ubeyde'den önce Kasrin'e ulaştı. Şehir Halid'e teslim oldu ve kısa bir süre sonra Ebu Ubeyde Haziran 637'de geldi. Ebu Ubeyde daha sonra Halep'e doğru hareket etti ve Halid her zamanki gibi süvarilere komuta etti. Halep Savaşı'ndan sonra şehir nihayet Ekim 637'de teslim olmayı kabul etti.