stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Binyamin Netanyahu
Biyografi > Hayatı, Askeri Hizmeti ve Eğitimi

Netanyahu 1949 yılında Tel Aviv'de Zila ve Profesör Benzion Netanyahu çiftinin ikinci çocuğu olarak dünyaya geldi. Kudüs'te büyüdü ve eğitimini aldı. 1956 ve 1958 yılları arasında ve 1963-1967 yılları arasında ABD'de Philadelphia şehrinde yaşadı. Netanyahu liseyi burada tamamladı ve bu nedenle, bu gün bile Philedelphia aksanıyla Amerikan İngilizcesi konuşur. 1967 yılında liseden mezun olunca, Netanyahu İsrail'e döndü ve İsrail Güvenlik Kuvvetlerine yazıldı. Savaş eğitimi aldı ve elit bir özel grup olan Sayeret Matkal kuvvetlerinde takım lideri oldu. Birçok operasyonda görev aldı. Askeri hizmetten sonra, Netanyahu ABD'ye döndü ve 1975 yılında mimarlık üzerine lisans programını bitirdi Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nde. 1977 yılında ise MIT Sloan İşletme Bölümünde yüksek lisans eğitimini tamamladı. Bu dönemde adını Benjamin Ben Nitai olarak değiştirdi. Yıllar sonra bu ad değişikliğinin nedeninin, Amerikalıların adını doğru telaffuz etmeleri olduğunu açıkladı. Rakipleri bunu Netanyahu'nun milli kimlik bilincinin ve sadakatin eksik olduğu üzerine birçok kez kullandılar. 1976 yılında, Netanyahu, Entebbe rehine kurtarma operasyonunsa erkek kardeşi Yonathan Netanyahu'yu kaybetti. Eğitimi esnasında, Boston Danışmanlık Grubu'nda çalıştı. Mezuniyet sonrası Netanyahu İsrail'e döndü ve bir mobilya şirketinde kısa bir süre pazarlamacı olarak çalıştı. 1978 ve 1980 yılları arasında Jonathan Netanyahu anti-terörizm Enstitüsü'nü kurdu. 1984-1988 yılları arasında Netanyahu BM'e Elçilik görevinde bulundu. 2010 yılında, İngiliz New Statesman dergisi, Netanyahu'yu “50 en etkili politikacı listesinde” 11. sırada gösterdi.
Erken siyasi kariyeri, 1988-1996

1988 İsrail Yasama seçimlerinden önce Netenyahu İsrail'e geri döndü ve Likud Partisi'ne katıldı. Likud merkezinin iç seçimlerinde Netenyahu beşinci sırayı aldı. Sonra 12th Knesset'e Knesset üyesi olarak seçildi ve önce Dış İşleri Bakanı Moşe Arens ve sonra David Levy‘nin yardımcısı olarak seçildi. Netenyahu ve Levy işbirliği yapamadı ve ikisinin arasındaki rekabet sonraları daha da şiddetlendi. 1991 Madrid Konferansı süresince Netenyahu İsrail başbakanı İzak Şamir‘in başkanlığını yaptığı delegasyonun üyeleri arasındaydı. Madrid Konferansının ardından Netenyahu İsrail Başbakanlık Ofisine Yardımcı bakan olarak atandı. 1992 İsrail yasama seçimlerimde Likud Partisi'nin yenilgisinin ardından, Likud Partisi liderini seçmek için bir seçim düzenledi ve zafer Benny Begin'i mağlup eden Netenyahu'nundu. Shamir 1992'de Likud'un yenilgisinin hemen ardından istifa etti. İzak Rabin suikastının ertesinde, geçici olarak yerine geçen Şimon Peres düzeni bir an önce sağlamak adına erken seçim çağrısında bulundu. Netenyahu 26 Mayıs 1996'da yapılan seçimlerde Likud'un adayıydı ve bu seçimler İsraillilerin ilk kez başbakanlarını direkt olarak seçtikleri seçimlerdi. Netenyahu kampanyasını yürütmesi için Amerikalı Arthur Finkelstein ile anlaştı. İsrail içinde Amerikan seçimlerini andıran bu kampanya çok fazla saldırıya ve eleştiriye uğrasa da etkili oldu. Netenyahu seçimleri kazandı ve İsrail'de doğmuş en genç başbakan oldu. İzak Rabin Kudüs'te İsrail Devleti kurulmadan önce Filistin'in İngiliz mandası yönetiminde doğmuştu. Netenyahu'nun ön seçimlerin favorisi Shimon Peres'e karşı kazanması birçok kişiyi şaşırttı. Peres'in düşüşündeki hızlandırıcı etki ise seçimlerden kısa bir süre önce Mart 1996‘da Filistinlilerin iki intihar bombacısıyla 32 kişiyi öldürmesi oldu. Peres bu saldırıya engel olamadı, Peres'den farklı olarak Netenyahu Arafat'a güvenmedi ve barışın sağlanması için terörle mücadele sürecinin sürdürülmesini savundu. Zaten kampanyasını da “Netenyahu-Güvenli bir barış yapmak için” olarak yürüttü. Netenyahu'nun başbakanlık seçimlerini kazanmasına rağmen, İşçi partisi Knesset seçimlerini kazandı.
Siyasi kariyeri > İlk Başbakanlığı 1996-1999

Arka arkaya intihar bomba saldırıları güvenlik için Likud'un pozisyonunu güçlendirdi. Hamas bu saldırıların büyük bir kısmını üstlendi. Başbakan olarak Netenyahu Oslo barış süreciyle alakalı birçok soru ortaya attı. Ana noktalardan birisi Oslo görüşmelerindeki müzakerelerin aşama aşama olarak sürdürülmesi konusundaki anlaşmazlıktı ve bu Kudüs'ün durumu gibi ana konularda Filistinlilere herhangi bir karar alınmadan önce imtiyazlar verilmesi gerektiğini öngörüyordu. Oslo destekçileri çoklu aşama yaklaşımının Filistinliler arasında iyi niyet oluşturacağını ve daha sonra ana sorunlar ortaya çıktığında Filistinlileri uzlaşmaya sürükleyeceğini iddia ediyordu. Netenyahu verilen bu ödünlerin hiçbir olumlu geri dönüt alınmadan sadece aşırı uç görüşteki elementlere cesaret vereceğini söyledi. İsrail'in verdiği ödünlere karşın Filistin'in iyi niyetini anlamak adına dişe dokunur bir hamle çağrısında bulundu. Netanyahu'nun başbakanlık süreci barışın yavaşladığı bir dönem oldu.
Siyasi kariyeri > Politik olarak darboğaza giriş ve bundan kurtuluş 2000-03

2000'lerin sonuna doğru Barak hükûmetinin düşüşüyle, Netenyahu politikaya dönmek istediğini ifade etti. Yasa gereği, Barak'ın istifası sadece başbakanlık seçimlerinin önünü açıyordu. Netenyahu ise bunun yerine genel seçimlerin yapılması gerektiğini aksi takdirde sağlam bir hükûmet kurulamayacağını söylüyordu. Sonuçta Netenyahu başbakanlık seçimlerine girmemeye karar verdi, bu durum ise Netenyahu'dan daha az popüler olan Ariel Şaron'un sürpriz bir şekilde yükselişini sağladı.
2002'de İsrail İşçi Partisinin koalisyondan ayrılmasının ardından dış işleri bakanlığı koltuğu boşaldı ve başbakan Şaron, Netanyahu'yu dış işleri bakanı olarak atadı.
9 Eylül 2002'de Netanyahu'nun Montreal'de Concordia Üniversitesinde önceden planlanan konuşması yüzlerce Filistinlinin protestosu sebebiyle iptal edildi. Süreç boyunca otelinde kalan Netenyahu, aktivistleri terörizme destek verdikleri için suçladı. Netenyahu Likud seçimlerinde Sharon'a meydan okudu ama başarılı olamadı.
Siyasi kariyeri > Ekonomi Bakanlığı

2003 İsrail meclis seçimlerinden sonra birçok kimseye sürpriz gelse de Sharon Dış İşleri Bakanlığını Silvan Shalom'a, Ekonomi Bakanlığını ise Netanyahu'ya teklif etti. Bazı uzmanlar Sharon'un bu hareketini Netanyahu'yu dış işleri bakanı koltuğunda politik bir tehdit olarak gördüğü için yaptığını ve onu bilerek belirsiz olan ekonominin başına getirdiğini böylece popülaritesini düşüreceğini iddia ettiler. Netanyahu bakanlıkta bağımsız kararlar alabileceği şartıyla bu görevi kabul etti. Ekonomi bakanlığı süresince İsrail'in el-Aksa İntifadası dönemindeki kötü durumunun üstesinden gelmek için bir ekonomik plan ortaya koydu. Plan daha çok daha liberal bir pazarı içeriyordu. Netanyahu uzun zamandır çözülemeyen birkaç konuda özellikle bankalar sistemi konusunda başarı gösterdi. Buna karşın İşçi partisindeki rakipleri Netanyahu'nun yaptıklarını İsrail Sosyal güvenlik ağına Thatcher vari bir saldırı olarak algıladı. Netanyahu 2004'te Gazze planı referanduma götürülmezse istifa etmekle tehdit etti, ama daha sonra ültimatonunu kaldırdı ve Knesset'teki programı oyladı. 2005 Ağustos'unda ise İsrail kabinesi Gazze'den çekilme planını onayladıktan kısa bir süre önce istifasını verdi. Bundan kısa bir süre sonra İtalya'nın ekonomi bakanlığı teklifini geri çevirdiğini söyledi.
Siyasi kariyeri > Likud ve Muhalefetin Lideri 2005-09

Sharon'un Likud'den geri çekilişini takiben, Netanyahu Likud için en güçlü lider adaylarından biriydi. Likud liderliği için bundan önceki denemesi 2005 Eylül'ündeydi. 20 Ararlık 2005'te oyların yüzde 47'sini alarak liderliği aldı. Mart 2006 Knesset seçimlerinde Likud Kadima ve İşçi partisinin arkasından üçüncü sırada yer aldı muhalefet lideri olarak görev yaptı.
Ağustos 2007'de Netanyahu yeniden Likud'un başkanı olarak seçildi ve bundan sonraki başbakanlık seçimlerinde yüzde 73'lük oyla aday gösterildi, bu seçimlerde Moshe Feiglin ve Dünya Likud Başkanı Danny Danon'u açık ara geride bıraktı. Netanyahu Knesset'teki diğer muhalifler gibi 2008 İsrail-Hamas ateşkesine karşı çıktı. Özellikle Netanyahu. Bunun bir rahatlama değil olsa olsa Hamas'ın yeniden silahlanması için bir fırsat olduğunu söyledi.
Netanyahu, 2009 Şubat'ında yapılan meclis seçimlerinde Likud'un başbakan adayıydı. Tzipi Livni'nin koalisyonu oluşturamaması Likud'u anketlerde önde gösteriyordu ama İsrail seçmeninin 3'te biri kararsızdı.
Gerçek seçimlerde Likud en fazla sandalyeyi alan ikinci parti oldu, Livni'nin partisi bir sandalyeyle Likud'u geçti. Buna rağmen sağ kanat partilerin çoğunluğu alması sebebiyle, Netanyahu zafer ilan etti. Sağ partilerin çoğunluğun yüzde 65'ini kazanmasına rağmen, Netanyahu geniş merkezli bir koalisyon tercih etti ve Livni'nin Kadima'sına döndü, ama barış sürecindeki izleyecekleri görüş farkı sebebiyle birliktelik gerçekleşmedi. Bu defa daha küçük bir rakibi olan işçi partisine yöneldi ve anlaştı.
Politik pozisyonları > Oslo Görüşmeleri

Oslo görüşmelerinin başından beri, Netanyahu, uzlaşmaya karşı çıktı. 90'ların sonuna doğru olan başbakanlık döneminde, Netanyahu, kendinden önce Oslo barış sürecine olumlu bakan hükûmetlerin barış sürecine olan katkılarından geri adımlar attı. Amerikalı barış elçisi Dennis Ross bu durum üzerine, “Ne Başkan Clinton ne de dışişleri bakanı Madeleine Albright Bibi'nin barışa karşı gerçek bir ilgisi olduğuna inandı” dedi. 2001 yılında, Netanyahu, kaydedildiğinin farkında olmayan bir videoda, “Seçimlerden önce bana, Oslo görüşmelerini tanıyıp tanımayacağımı sordular, yaparım dedim, ama, ben uzlaşmaları 67'deki sınırlara doğru gitmeyi durdurmak olarak görürüm. Kimse bize belirlenmiş askeri bölgelerin ne olduğunu söylemedi. Belirlenmiş askeri bölgeler, güvenlik bölgeleridir ve benim bildiğim kadarıyla, bütün Ürdün Vadisi askeri bölge olarak adlandırılıyor, hadi çıkın bu işin içinden.”
Politik pozisyonları > İkinci Başbakanlık döneminden önce

Netanyahu, Amerika'nın desteklediği barış görüşmelerini zaman kaybı olarak adlandırdı. Bunun yanı sıra, 2009 yılındaki bir konuşmasında kadar, diğer İsrailli liderlerin aksine iki-devlet çözümüne karşı çıktı. Verdiği beyanlarda, politik ve diplomatik konularda tartışmadan ziyade, ekonomik barış olarak adlandırdığı, ekonomik işbirliğini savundu. Bu yaklaşım, Barış Vadisi Girişimi'ndeki önemli fikirlerle oldukça alakalıydı. Bu yaklaşımını, bir tartışmada önceki ABD Dışişleri bakanı Condoleezza Rice'a açıkladı ve İsrail'deki seçimler yaklaşırken, bu yaklaşımı savunmaya devam etti. Netanyahu;
Şu anda, barış görüşmeleri sadece barış görüşmelerinin yapılması üzerine. Çok uzayacak bu konu üzerine konuşmanın bir anlamı yok. Olay, Kudüs ya da fiyasko, ya da Filistinli mültecilerin geri dönme hakkı ya da fiyasko. Bu başarısızlığa götürdü ve büyük bir ihtimal tekrar başarısızlığa götürecek… Politik bir sürecin yanı sıra, ekonomik alanda da barışı savunmalıyız. Bunun anlamı, Filistin ekonomisinin zayıf alanlarını güçlendirmeliyiz ve bunu da hızlı büyümeyle gerçekleştirmeliyiz. Bu hızlı ekonomik gelişme, bir Filistinlide barışa isteği doğuracaktır ve barışı elde etmede herkese yardım edecektir.
Şubat 2009 seçimlerinden önce, Ocak ayında, Netanyahu, Orta Doğu elçisi Tony Blair'a, Ariel Şaron ve Ehud Olmert hükûmetlerinin politikasını sürdürüp, Batı Şeria'daki yerleşim alanlarını genişletmeye devam edeceğini ama yenilerini oluşturmayacağını iletti.
Politik pozisyonları > Haziran 2009 Barış konuşması; “Bar-IIan Demeci”

14 Haziran 2009'da Netanyahu bir konuşma yaptı. Konuşma, Bar-IIan Üniversitesi, Begin-Sadat Stratejik Çalışmalar Merkezinde canlı olarak hem İsrail'de hem de Arap dünyasının birçok kısmında yayınlandı ve konuşmanın konusu Orta Doğu Barış süreciydi. İlk defa, İsrail'in yanında, bir Filistin devleti fikrini ortaya koydu. Bu konuşma aynı zamanda kısmen, Obama'nın 4 Haziran Kahire konuşmasına cevap olarak algılandı. Yedioth Ahronotha göre, Obama'nın sözleri Kudüs'ün koridorlarında çınladı. Teklifinin bir kısmında, Netanyahu, tekli edilen devletin tamamen silahsızlandırılmasını; askerî güçlerden, roketlerden, füzelerden arındırılmasını ve hava sahası kontrolünün olmamasını arzetti ve Kudüs'ün bölünmeden İsrail sınırlarında olmasını istedi. Filistinlilerin İsraili bir Yahudi milli devleti olarak, bölünmez bir Kudüs'le birlikte tanımaları gerektiğini belirtti. Filistinli mültecilerin geri dönüş hakkına, “Filistinli mültecilerin İsrail topraklarına geri dönmelerine taraf her türlü girişim, İsrail'in bir Yahudi devleti olarak varoluşunu hiçe saymaktır” diyerek karşı çıktı. Ayrıca, 2003 yol haritasındaki Batı Şeria'da yeni yerleşim alanları oluşturmayı durdurmanın imkânsız olduğunu ve genişlemenin, göçlerle ve doğal yollarla gerçekleşen nüfus artışına eşdeğer olmak kaydıyla gerçekleşeceğini, yeni yerlerin alınmayacağını belirtti. Buna rağmen, Netanyahu yol haritası teklifini kabul ettiğini teyit etti. Barack Obama'nın Kahire konuşmasında belirttiği bazı noktalara cevap olarak, Netanyahu, “Bazıları Holokost olmasaydı, İsrail Devleti kurulmazdı demekte, fakat ben, eğer İsrail Devleti daha önce kurulsaydı, Holokost hiçbir zaman gerçekleşmezdi diyorum” dedi. Ayrıca, “Burası Yahudilerin kimliklerinin oluştuğu anavatanımızdır.” dedi ve ön koşul olmadan herhangi bir Arap lideriyle müzakere masasına oturabileceğini söyledi. Bu mesajında Suriye, Suudi Arabistan ve Lübnan'ı özellikle belirtti. Genel anlamda bu konuşma, Netanyahu hükûmetinin barış sürecindeki yeni duruşunu gösterdi. Bütün toprakların İsrail egemenliğinde kalması gerektiğine inanan bazı sağ-kanat koalisyon üyeleri, Netanyahu'nun Filistin Devleti'ni kurmak fikrini eleştirdi. Likud Partisi'nden Danny Danon, Netanyahu'nun Likud pozisyona karşı hareket ettiğini belirtti. Habayit Hayehudi'li Knesset vekili Uri Orbakh söylediklerinin tehlikeli sonuçları olacağını belirtti. Muhalefet Kadima lideri Tzipi Livni, konuşmasından, sonra Netanyahu'nun iki-devlet çözümüne inanmadığını belirtti ve söylediklerinin uluslararası baskıya karşı yapmacık bir cevap olduğunu belirtti. Şimdi Barış grubu konuşmayı lanetledi ve konuşmanın Filistin'i barış sürecinde eşit çözüm partneri olarak görmediğini belirtti. Şimdi Barış genel sekreteri Yariv Oppenheimer, “bu Netanyahu'nun ilk döneminin tekrarıdır.” dedi. 9 Ağustos 2009 tarihindeki bir hükûmet toplantısı açılışında, Netanyahu, Filistinlilerden isteklerini tekrarladı, “Biz iki şartla birlikte bir anlaşma istiyoruz, birincisi İsrail'in Yahudilerin milli devleti olarak kabulü ve güvenlik anlaşması.”
Eleştiriler

İsrail'in en eski günlük gazetesi olan Haaretz haber sitesinde yazıldığı bir rapora göre Netanyahu, İran'a yönelik yanlış bir politika izledi. Netanyahu Bercam nükleer anlaşmasına her zaman karşıydı ve ona karşı lobi yaptı. Ayrıca İran, nükleer anlaşmasındaki taahhütlerine bağlı kalmasına rağmen Netanyahu, Donald Trump'ı JCPOA'dan tek taraflı olarak çekilmeye teşvik etti. Aynı zamanda, İran JCPOA'dan çekildikten sonra Netanyahu, Tahran'ı anlaşmayı ihlal etmekle suçladı. Ayrıca Netanyahu, Biden'ın anlaşmayı uzatma çabalarına karşı çıkıp kısmi veya geçici her türlü anlaşmaya da karşıydı. Netanyahu'nun tüm bu eylemleri ABD'nin onun teorilerine ve fikirlerine karşı duyarlılığının azalmasına neden oldu.
Birleşmiş Milletler destekli Uluslararası Ceza Mahkemesi (ICC) 21 Kasım 2024 tarihinde İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu ve eski savunma bakanı Yoav Gallant ile birlikte eski bir Hamas komutanı hakkında savaş suçu ve insanlığa karşı suç işledikleri iddiasıyla tutuklama emri çıkardı.
Bank of Ceylon

Kandy'de bankanın bir şubesi
Bank of Ceylon (BOC; Sinhala : ලංකා බැංකුව Lanka Bænkuwa, Tamil : இலங்கை வங்கி Ilangai Vangi ) Sri Lanka'da devlete ait, büyük bir ticari bankadır. Şirketin merkez ofisi Kolombo'da ikonik silindirik yapılı bir binada yer almaktadır.
Bankanın ülke genelinde 651 şubesi, 715 ATM'si, 159 CDM'i, 582 CRM ağı ve 15 bölgesel kredi merkezi bulunmaktadır. Ayrıca, Colombo ofisinde 7/24 hizmet veren bir çağrı merkezi ve 7/24 açık bir şubesi bulunmaktadır.
Bankanın yerel varlığının yanı sıra, Kolombo'daki merkez ofisinde bir offshore bankacılık birimi, Malé, Chennai ve Seyşeller'de üç şubesi ve Londra'da bir yan kuruluşu bulunmaktadır.
Tarihi

Bank of Ceylon (BOC), 1939 yılında kuruldu ve ilk başkanı Sir Ernest de Silva oldu. O dönemde Seylan İngiliz kolonisiydi ve dönemin valisi Sir Andrew Caldecott, bankayı 1 Ağustos'ta törenle açtı.1941'de BOC, Kolombo şehrinin ötesine doğru genişlemeye başladı. İlk şubesini Kandy'de açtı. Daha sonra BOC, Galle, Jaffna, Kurunegala, Batticaloa, Trincomalee, Badulla ve Panadura gibi büyük şehirlerde şubeler ekledi.
Adonis (şair)

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
| Ali Ahmed Said Eşber |
| --- | --- |

Doğum: 1 Ocak 1930 (95 yaşında) Kassabin Lazkiye, Suriye
Mahlas: Adonis
Meslek: Şair
İkamet: Paris, Fransa
Milliyet: Arap
Vatandaşlık: Lübnan Vatandaşlığı
Eğitim: Suriye Üniversitesi Felsefe ve Edebiyat bölümleri
Tür: Şiir
Önemli eser: Şamlı Mihyar'ın Şarkıları (1961), New York'a Mezar (1989), Söyleyin dostlar!, Bu Benim Adımdır, Barış, Ben Senin Yerine Ağlayacağım
Önemli ödülleri: Nazım Hikmet Uluslararası Şiir Ödülü(1995), Suriye -Lübnan En İyi Şair Ödülü(1971), Uluslararası Şiir Bienali Büyük Ödülü(1986)
Etkin yılları: 1950-Günümüz

Ali Ahmed Said Eşber (d. 1 Ocak 1930), Adonis adıyla da bilinen Suriyeli şair ve denemecidir.
Lazkiye yakınlarındaki bir dağ köyünde doğdu. Küçük yaşlarda tarlalarda çalışmaya başladı. Aynı dönemde babası kendisine şiirler ezberletmeye başladı. Çok geçmeden kendi şiirlerini yazmaya başladı. 1947 yılında dönemin Suriye cumhurbaşkanı Şükrü el Kuvvetli'nin önünde şiir okuma fırsatını yakaladı ve bu vesileyle burslu olarak Lazkiye'de liseyi bitirdi, ardından da Şam'da Suriye Üniversitesi'ne gitti. 1954 yılında felsefe ve edebiyat bölümlerinden mezun oldu.
1956 yılında Beyrut'a yerleşti. 1960 yılında Lübnan uyruğuna geçen sanatçı, Lübnan İç Savaşı yüzünden ülkeyi terk ederek Paris'e yerleşti. Hâlen Paris'te yaşamaktadır. 1995'te İstanbul'da Nazım Hikmet Uluslararası Şiir Ödülü'nü almıştır. 2005 ve 2006 yıllarında Nobel Edebiyat Ödülü için adı geçenlerden biriydi.
Türkçe yayımlanmış eserleri

1989: Newyork'a Mezar, Çev. Özdemir İnce, Varlık Yayınları. ISBN 9789754340293
2010: Şamlı Mihyar'ın Şarkıları, Çev. İsmail Özdemir, Yapı Kredi Yayınları. ISBN 9789750816819
2013: Kör Kâhin, Çev. İbrahim Demirci, Yapı Kredi Yayınları. ISBN 9789750814334
2014: Kudüs Konçertosu, Çev. İbrahim Demirci, Yapı Kredi Yayınları. ISBN 9789750828720
2014: Arap Poetikası, Çev. Emrullah İşler, Yapı Kredi Yayınları. ISBN 9789750808203
2015: Maddenin Haritalarında İlerleyen Şehvet, Çev. Mehmet Hakkı Suçin, Everest Yayınları. ISBN 9786055411695
2017: Belli Belirsiz Şeyler Anısına, Çev. Mehmet Hakkı Suçin, Everest Yayınları. ISBN 9786051851945
2020: İşte Budur Benim Adım, Çev. Mehmet Hakkı Suçin, Everest Yayınları. ISBN 9786051854595
2022: Kitap Hitap Hakikat, Çev. Mehmet Hakkı Suçin, Everest Yayınları. ISBN 9786051858609
René Descartes
Hayatı > İlk yılları

René Descartes, La Haye en Touraine, Touraine Eyaleti (şimdi Descartes, Indre-et-Loire), Fransa'da, 31 Mart 1596'da doğdu. Annesi Jeanne Brochard, onu doğurduktan kısa bir süre sonra öldü ve bu yüzden onun da hayatta kalması beklenmiyordu. Descartes'ın babası Joachim, Rennes'deki Brittany Parlementosu üyesiydi. René, büyükannesi ve büyük amcası ile birlikte yaşıyordu. Descartes ailesi Roma Katolik olmasına rağmen, Poitou bölgesi Protestan Huguenotlar tarafından kontrol ediliyordu. 1607'de, kırılgan sağlığı nedeniyle geç bir tarihte, La Flèche'deki Cizvit Collège Royal Henry-Le-Grand'a girdi ve burada Galileo'un çalışmaları dâhil olmak üzere matematik ve fizikle tanıştı. 1614'te mezun olduktan sonra iki yıl (1615-1616) Poitiers Üniversitesinde okudu ve Kilise ve medeni hukuk alanlarında Baccalauréat ve Lisans derecesi kazandı. 1616'da, babasının istekleri doğrultusunda avukat olması gerektiğini söyledi. Oradan Paris'e taşındı.
Yöntem Üzerine Söylem'de (Discourse on the Method) Descartes şunları hatırlıyor:
Mektupları incelemeyi tamamen bıraktım. Kendimde veya dünyanın büyük kitabında bulunabilecek bilgilerden başka bir bilgi aramamaya karar vererek, gençliğimin geri kalanını seyahat ederek, mahkemeleri ve orduları ziyaret ederek, farklı mizaç ve rütbelerden insanlarla kaynaşarak, çeşitli deneyimler toplayarak, talihin bana sunduğu durumlarda kendimi sınayarak ve her zaman bazı şeyleri elde etmek için yoluma ne çıktıysa üzerinde düşünerek, ondan fayda elde ederek geçirdim.
Descartes, 1618'de profesyonel bir askerî subay olma tutkusuna uygun olarak, paralı asker olarak Breda'daki Maurice of Nassau komutasındaki Protestan Hollanda Devletleri Ordusuna katıldı ve Simon Stevin tarafından kurulan askerî mühendislik dalı ile ilgili resmî bir çalışma yaptı. Bu nedenle Descartes, matematik bilgisini ilerletmek için Breda'dan çok teşvik aldı. Bu şekilde, kendisi için Müzik Özeti (Compendium of Music) (1618'de yazılmış, 1650'de yayımlanmış) adlı eseri yazdığı Dordrecht okulunun müdürü Isaac Beeckman ile tanıştı. Birlikte serbest düşüş, zincir eğrisi, konik kesitler ve akışkan statiği üzerinde çalıştılar. Her ikisi de matematik ve fiziği tamamen birbirine bağlayan bir yöntem yaratmanın gerekli olduğuna inanıyordu.
Descartes, 1619'dan beri Bavyera Katolik Dükü Maximilian'ın hizmetindeyken, Kasım 1620'de Prag yakınlarındaki Beyaz Dağ Savaşı'nda hazır bulundu.
Hayatı > Rüyalar

Adrien Baillet'e göre, 10-11 Kasım 1619 gecesi (Aziz Martin Günü), Neuburg an der Donau'da görev yaparken, soğuktan korunmak için Descartes kendini "fırın" (muhtemelen bir horoz sobası) olan bir odaya kapattı. İçerideyken üç rüya gördü ve ilahi bir ruhun kendisine yeni bir felsefe gösterdiğine inanıyordu. Bununla birlikte, Descartes'ın ikinci rüyası olarak kabul ettiği şeyin aslında bir patlayan kafa sendromu (EHS-Exploding Head Syndrome) bölümü olması muhtemeldir. Çıktıktan sonra analitik geometri ve matematiksel yöntemi felsefeye uygulama fikrini formüle etmişti. Bu vizyonlardan, bilim arayışının onun için gerçek bilgeliğin arayışı ve hayatının çalışmalarının merkezî bir parçası olduğu kanıtlanacaktı. Descartes ayrıca tüm doğruların birbiriyle bağlantılı olduğunu çok net bir şekilde gördü, böylece temel bir doğru bulmak ve mantıkla ilerlemek tüm bilime yol açacaktı. Descartes bu temel gerçeği çok yakın bir süre sonra ünlü "Düşünüyorum, öyleyse varım" ile keşfetti.
Hayatı > Fransa

1620'de Descartes ordudan ayrıldı. Loreto'daki Basilica della Santa Casa'yı ziyaret etti, ardından Fransa'ya dönmeden önce çeşitli ülkeleri ziyaret etti ve sonraki birkaç yıl boyunca Paris'te zaman geçirdi. Yöntem üzerine ilk makalesini orada yazdı: Regulae ad Directionem Ingenii (Zihnin Yönü için Kurallar, Rules for the Direction of the Mind). 1623'te La Haye'ye geldi ve hayatının geri kalanında rahat bir gelir sağlayan tahviller'e yatırım yapmak için tüm mülkünü sattı. Descartes, 1627'de Kardinal Richelieu tarafından La Rochelle Kuşatması'nda hazır bulundu. Aynı yılın sonbaharında, Mersenne ve diğer birçok bilginle birlikte simyacı Nicolas de Villiers, Sieur de Chandoux'nun ilkeleri üzerine verdiği bir konferansı dinlemek için geldiği papalığa ait nuncio Guidi di Bagno'nun evinde, sözde yeni bir felsefenin ilkeleri üzerine, Kardinal Bérulle, Engizisyon'un ulaşamayacağı bir yerde yeni felsefesinin bir açıklamasını yazmasını istedi.
Hayatı > İsveç

1649'da Descartes, Avrupa'nın en ünlü filozof ve bilim adamlarından biri haline gelmişti. O yıl İsveç Kraliçesi Christina onu yeni bir bilim akademisi kurması ve ona aşk hakkındaki fikirlerini öğretmesi için sarayına davet etti. Descartes kabul etti ve kışın ortasında İsveç'e taşındı. Descartes ile ilgilendi ve The Passions of the Soulu yayınlaması için teşvik etti.
Stockholm'daki Tre Kronor'a 500 metreden daha yakın olan Västerlånggatan'da yaşayan Pierre Chanut'un evinde misafirdi. Orada, Chanut ve Descartes bir Torricelli cıva barometresiyle gözlemler yaptılar. Blaise Pascal'a meydan okuyan Descartes, hava tahmininde atmosferik basınç'ın kullanılıp kullanılamayacağını görmek için Stockholm'deki ilk barometrik okuma setini aldı.