stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Stephen Moulton Babcock
"Tek tahıl deneyi"

Babcock, William Henry'yi "tek tahıl deneyi"ni yapmaya devam etmesi için baskı yapmaya devam etti ve hatta başarısız bir şekilde UWAES hayvan yetiştirme bölüm başkanı J. A. Craig'e başvurdu. Craig, 1897'de W. L. Carlyle tarafından değiştirildi ve Carlyle, Babcock'un teklifine daha duyarlıydı. Başlangıçta, tat tercihi olarak sekiz süt inekleri ile tuz deneyi yapmaya çalıştı; diğer sekiz inek tuz almadı. Tuz almayan sekiz inekten biri öldükten sonra, Carlyle deneyi durdurdu ve geriye kalan tüm ineklere sağlıklarını yeniden kazandırmak için tuz verildi.
1901'de tarım dekanı olan William Henry, nihayet Babcock'a tek tahıl deneyini yapma izni verdi. Carlyle, sadece iki inekle deneyi onayladı. Bir inek mısırla beslendi, diğeri ise yulaf ezmesi ve samanla beslendi ve deneyin bir yıl süreceği beklentisi vardı. Deneyin üç ayı geçmesine rağmen, yulaf ezmesi ile beslenen inek öldü ve Carlyle diğer inenin yaşamını kurtarmak için deneyi durdurdu. Sonuç yayınlanmadı, çoğunlukla Babcock'un ineklerin her bir tahıldan ne kadar tükettiğini kaydetmemiş olması nedeniyle.
1906'da Michigan Üniversitesi'nden bir kimyager olan Edwin B. Hart (1874-1953), Babcock tarafından işe alındı. Hart daha önce New York State Agricultural Experiment Station'da çalışmış ve Almanya'da Albrecht Kossel'in altında fizyolojik kimya okumuştu. İkisi de Carlyle'ın yerine hayvan yetiştirme profesörü olarak atanmış George C. Humphrey ile birlikte, Babcock'ın önceki denemesinde denenen tek bitki yemleri yerine karbonhidrat, yağ ve protein açısından kimyasal olarak dengeli bir diyet kullanarak uzun vadeli bir besleme planı hazırlamak için çalıştı. "Tek tahıl deneyi" böylece 1907'de başladı.
Mayıs 1907'den 1911'e kadar, deneyin direktörü olarak Hart, fikirleri sunan Babcock ve deney sırasında ineklerin refahını denetleyen Humphrey ile birlikte çalıştı. Connecticut'tan bir organik kimyager olan Elmer McCollum, tahıl yemleri ve inek dışkısını analiz etmek için Hart tarafından işe alındı. Deney, her birinde dörter dişi buzağı grubu gerektiriyordu ve deney sırasında üç grup büyütüldü ve iki gebelik tamamlandı. İlk grup sadece buğday yedi, ikinci grup sadece kepek yedi, üçüncü grup sadece mısır yedi ve son grup diğer üçünün karışımını yedi.
1908'de, mısır yiyen hayvanların grup içinde en sağlıklı olduğu gösterildi, buğday yiyen gruplar ise en sağlıksızdı. Tüm dört grup da o yıl çiftleşti, ancak mısır yiyen buzağılar en sağlıklıydı, buğday ve karışık yiyen buzağılar doğmamış veya sonradan öldü. Benzer sonuçlar 1909'da bulundu. 1910'da, mısır yiyen ineklerin diyetleri buğdaya, buğday yiyen ineklerin diyetleri ise mısıra değiştirildi ve bu, önceden mısır yiyen inekler için sağlıksız buzağılar üretti, geriye kalan inekler ise sağlıklı buzağılar üretti. 1909 formulasyonları, ilgili ineklere 1911'de yeniden uygulandığında, 1909'un gebelik sonuçları tekrarlandı. Bu sonuçlar 1911'de yayınlandı. Benzer sonuçlar Hollanda Doğu Hint Adaları'nda (şu anda Endonezya) 1901'de, Polonya'da 1910'da ve İngiltere'de 1906'da tespit edilmişti (ancak İngiliz sonuçları 1912'ye kadar yayınlanmadı).
Bu deney, beslenme biliminin gelişmesine katkıda bulundu.
Mirası

Babcock, 1931'de Madison, Wisconsin'de sıcak hava dalgası sırasında yaşanan kalp krizinden öldü. Mülkü Wisconsin Üniversitesi-Madison Ziraat Koleji'ne bırakıldı. Dekanların kararıyla Babcock'un evinde tarım okuyan erkek öğrenciler için bir konut kooperatifi kuruldu ve onun onuruna isim verildi. Babcock House, Wisconsin'de sürekli faaliyet gösteren en eski öğrenci konut kooperatifidir ve şu anda her türlü eğitim programından erkek ve kız öğrencilere açıktır.
2. Deny Savaşında, Amerika Birleşmiş Milletler özgürlük gemisi SS S. M. Babcock ismi ile onurlandırılmıştır.
1948'de Gıda Teknolojistleri Enstitüsü, Babcock'un başarılarının onuruna Stephen M. Babcock Ödülü'nü (şimdi Babcock-Hart Ödülü ) oluşturdu. Ek olarak, Madison'daki Wisconsin Üniversitesi'ndeki Gıda Bilimi Bölümü binası, 1952'de Babcock'un onuruna seçildi. Wisconsin'deki Uluslararası Süt Ürünleri Araştırma ve Geliştirme Enstitüsü de Babcock'un onuruna seçildi.
Lorado Taft'ın anıt plaketi (1934)
Süper yüksek frekans

Süper yüksek frekans (İngilizce: Super high frequency ya da SHF) 3 GHz ile 30 GHz aralığındaki radyo frekansları için Uluslararası Telekomunikasyon Birliği'nin (ITO) önerdiği tanımlamadır. Dalgaboyları on ile bir santimetre arasında değiştiği için bu bant aralığına santimetre bandı veya santimetre dalgası da denir. Bu frekanslar mikrodalga bandına girmektedir. Mikrodalgaların küçük dalga boyu onların dar ışınlar halinde toplanarak parabolik antenler vasıtasıyla alınmasına olanak tanır, böylece noktadan-noktaya iletişim, veri bağlantıları ve radarlar için kullanılabilir. Bu frekans aralığı radar vericilerinde, mikrodalga fırınlarda, kablosuz LAN, cep telefonları, uydu iletişimi, mikrodalga radyo röle bağlantıları ve çok sayıda kısa menzilli karasal veri bağlantıları için kullanılır.
Tanrıların Vatanı Anadolu

Tanrıların Vatanı Anadolu, C. W. Ceram'ın 1955 yılında yazdığı popüler arkeoloji kitabıdır. Özgün adı Enge Schlucht und schwarzer Berg - Die Entdeckung des Hethiterreiches (Türkçe:  Dar geçit ve siyah dağ - Hitit İmparatorluğu'nun keşfi) olan kitap İngilizce konuşulan ülkelerde The Secret of the Hittites (Türkçe: Hititlerin sırları) adıyla yayımlanmıştır.
C. W. Ceram, Alman gazeteci ve yazar Kurt Wilhelm Marek (1915-1972)'in eserlerinde kullandığı takma adıydı. Berlin doğumlu yazar II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası'nın kültürel propaganda faaliyetlerinde de yer almıştı. Yazar asıl ününü 1945-1949 yılları arasında yazdığı ve 1949'da yayımladığı Tanrılar, Mezarlar ve Bilginler adlı kitabıyla elde etmişti. 28 dile çevrilen ve 5 milyondan fazla satan bu kitaptan sonra 1955 yılında yayımladığı "Tanrıların Vatanı Anadolu" için yazar Türkiye'ye de gelmişti.
Kitap Türkiye'de ilk kez 1974 yılında Koza Yayınları tarafından Esat Nermi Erendor'un Türkçe çevirisiyle yayımlandı. Remzi Kitabevi ise 1979, 1984 ve 1994 yıllarında eserin yeni Türkçe baskılarını yaptı (ISBN 978-975-14-0356-8). Remzi kitabevi de Koza Yayınlarıyla aynı çeviriyi kullanmıştır.
İçeriği

"Tanrıların Vatanı Anadolu", yazarın bir önceki kitabı olan Tanrılar, Mezarlar ve Bilginler'in tamamlayıcısı niteliğindedir. Bir önceki kitabında ağırlıklı olarak Yunan, Mısır ve Mezopotamya arkeolojisini inceleyen C. W. Ceram bu kitabında ise Anadolu'yu, özellikle de bu topraklarda olağanüstü bir uygarlık kurmuş olan Hititler'i ele almaktadır.
Bu kitabında da öncekinde olduğu gibi kuru ve didaktik bir anlatım yerine hikâye anlatır gibi herkesin anlayabileceği bir üslup kullanmıştır.
Bölümleri

1. Varoluşun Sırrı
Keşif ve Seziş
Kutsal Kitap ve Yeni Araştırı
Winckler'in Boğazköy Kazısı
2. Yazıların Sırrı
Yazıların Esrarını Çözme Sanatı
Hititler Hititçe mi Konuşuyorlardı?
Hiçbir Şeyden Hiçbir Şey Çıkarılamaz.
3. Egemenliğin Sırrı
Hattuşaş Kralları
Tarihleri Saptama Bilimi
Kadeş Savaşı ve Sonsuz Barış
Şehir ve Ülke — Halk ve Töre
4. Artakalanların Sırrı
Karatepe'nin Keşfi
Asitavandas Konuşuyor
Son Görünüm
5. Hitit İmparatorluğu Kronolojisi
Resim levhaları
16 sayfa siyah beyaz resim
Oestrophasia

Oestrophasia, Dufouriini oymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Takuya Nagata

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Takuya Nagata
Doğum tarihi:  8 Eylül 1990 (34 yaşında)
Doğum yeri:  Saitama, Japonya
Mevkii:  Defans
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2009-2013 |  Urawa Red Diamonds |   |   |
| 2011-2012 |  →Thespa Kusatsu |   |   |
| 2014- |  Yokohama FC |   |   |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 8 Eylül 2022 
Takuya Nagata (d. 8 Eylül 1990), Japon futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2009 yılında Urawa Red Diamonds kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Thespa Kusatsu, Yokohama FC kulüplerinde oynadı.
Kulüp kariyeri

Red Diamonds ile lig maçlarında yer almasına ek olarak, J. League Cup'ta da üç kez yer aldı. O Red Diamonds' gençlik sisteminin bir ürünüdür.
Kariyer istatistikleri > Kulüp

| Kulüp | Sezon | Lig> Uygulamalar | Lig> Hedefler | Kupa> Uygulamalar | Kupa> Hedefler | Lig Kupası> Uygulamalar | Lig Kupası> Hedefler | AFC> Uygulamalar | AFC> Hedefler | Toplam> Uygulamalar | Toplam> Hedefler |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Urawa Red Diamonds | 2009 | 3 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 | – | – | 6 | 0 |
| Urawa Red Diamonds | 2010 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | – | – | 1 | 0 |
| Thespa Kusatsu | 2011 | 28 | 1 | 0 | 0 | – | – | – | – | 28 | 1 |
| Thespa Kusatsu | 2012 | 36 | 0 | 1 | 0 | – | – | – | – | 37 | 0 |
| Urawa Red Diamonds | 2013 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| Yokohama FC | 2014 | 21 | 0 | 0 | 0 | – | – | – | – | 21 | 0 |
| Yokohama FC | 2015 | 24 | 1 | 2 | 0 | – | – | – | – | 26 | 1 |
| Yokohama FC | 2015 | 24 | 1 | 2 | 0 | – | – | – | – | 26 | 1 |
| Yokohama FC | 2016 | 23 | 3 | 2 | 0 | – | – | – | – | 25 | 3 |
| Yokohama FC | 2017 | 24 | 1 | 0 | 0 | – | – | – | – | 24 | 1 |
| 2018 | 8 | 1 | 2 | 0 | – | – | – | – | 10 | 1 |  |
| Tokyo Verdy | 2019 | 11 | 1 | 1 | 0 | – | – | – | – | 12 | 1 |
| Kariyer toplamı | Kariyer toplamı | 178 | 8 | 10 | 0 | 3 | 0 | 0 | 0 | 191 | 8 |
Novohorus

Novohorus, Olpiidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Novodinia

Novodinia, Brisingidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Oethecoctonus

Oethecoctonus Scelioninae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
Novodeviçi Mezarlığı (Sankt Peterburg)

Novodeviçi Mezarlığı ile karıştırılmamalıdır.
Mezarlığın içinden bir fotoğraf
Novodeviçi Mezarlığı (Rusça: Новоде́вичье кла́дбище, Novodeviç'e kladbişçe) Sankt Peterburg'daki bir mezarlıktır.
Novodvinsk

| Novodvinsk Новодвинск |
| --- | --- |
Şehir
Novodvinsk şehri

  Bayrak Arma 
NovodvinskNovodvinsk'in Rusya'daki konumu
Ülke:  Rusya
Federal bölge: Kuzeybatı
Federal bölüm:  Arhangelsk Oblastı
İdare
 • Belediye başkanı: Sergey Andreyev
Yüzölçümü
 • Toplam: 41 km²
Nüfus (2010)
 • Toplam: 40.615
Zaman dilimi: UTC+03.00 (MZD)
Resmî site www.novadmin.ru
Novodvinsk (Rusça: Новодви́нск), Rusya'nın Arhangelsk Oblastı'nda bulunan bir şehirdir. Şehir, Kuzey Dvina Nehri'nin sol kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 41 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 40,615'tir.
Novodvinsk'in ekonomisi keresteciliğe ve kâğıt üretimine dayanmaktadır.
Novodinia antillensis

Novodinia antillensis, Brisingidae familyasından bir denizyıldızı türüdür. Atlantik Okyanusu'nda Karayipler civarında yaşar. İnce ve uzun on ila on dört arasında kolu vardır. Rengi tuğla kırmızısıdır.
Novolaophonte

Novolaophonte Laophontidae familyasına bağlı bir cinstir.
Oevenum

| Flama | Konum |
| --- | --- |

Temel veriler
Eyalet: Schleswig-Holstein
İl: Nordfriesland




Yüzölçümü: 10.87 km²
Nüfus: 515 (31 Aralık 2003)



Plaka kodu: NF
Web sitesi: www.amt-foehr-amrum.de
Belediye başkanı: Walter Jacobsen
Oevenum (Danca: Øvenum, Frizce: Ööwenem), Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Nordfriesland iline bağlı yerleşim yeri. 10.87 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2003 itibarıyla yaklaşık 515 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Walter Jacobsen tarafından yürütülmektedir.
Novokubansk

| Novokubansk Новокубанск |
| --- | --- |
Şehir
Novokubansk şehri

  Bayrak Arma 
NovokubanskNovokubansk'ın Rusya'daki konumu
Ülke:  Rusya
Federal bölge: Güney
Federal bölüm:  Krasnodar Krayı
Rayon: Novokubansk
İdare
 • Belediye başkanı: Ruslan Kadırov
Yüzölçümü
 • Toplam: 27.97 km²
Nüfus (2010)
 • Toplam: 34.880
Zaman dilimi: UTC+03.00 (MZD)
Resmî site www.ngpnr.ru
Novokubansk (Rusça: Новокуба́нск), Rusya'nın Krasnodar Krayı'na bağlı Novokubansk rayonunun merkezi olan şehirdir. Şehir, Kuban Nehri'nin kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 27.97 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 34,880'dir.
Oniscopsis

Oniscopsis, Paramesochridae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Oninia

Oninia, Asterophryinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Tahıl ambarı

Basit bir tahıl ambarı (19. yüzyılın başları), Slovenya
Tahıl ambarı, harmanlanmış tahıl veya hayvan yemi depolamak için kullanılan bir depo alanı veya odadır. Eski veya ilkel tahıl ambarları çoğunlukla çanak çömleklerden yapılırdı. Depolanan yiyecekleri farelerden ve diğer hayvanlardan ve sellerden uzak tutmak için genellikle yerin bir miktar üstüne tahıl ambarları inşa edilir.
Erken kökenler

Antik çağlardan beri tahıl toplu olarak depolanmıştır. Şimdiye kadar bulunan en eski tahıl ambarları MÖ 9500'e kadar uzanır ve Ürdün Vadisi'ndeki Çanak Çömleksiz Neolitik A yerleşimlerinde bulunur. Tahıllar ilk olarak diğer binalar arasındaki yerlere yerleştirilmişlerdir. Ancak MÖ 8500'den başlayarak evlerin içine taşındılar ve MÖ 7500'de özel odalarda depolanmaya başlandı. Dıştan yaklaşık 3 x 3 metre ölçülerindeki ilk tahıl ambarları, tahılı kemirgen ve böceklerden koruyan ve hava sirkülasyonu sağlayan asma zeminlere sahipti.
Bu tahıl ambarlarını MÖ 6000'den itibaren İndus Vadisi'ndeki Mehrgarh'dakiler takip etmektedir. Eski Mısırlılar, tahılı bolluk yıllarında, kıtlık yıllarına karşı koruma pratiği yaptılar. Mısır'ın iklimi çok kuru olduğundan tahıl, gözle görülür bir kalite kaybı olmadan çukurlarda uzun süre depolanabiliyordu.
Tarihsel olarak silo, tahıl depolamak için kullanılan bir çukurdu. Yer üstü bir yapı olan tahıl ambarından farklıdır.
Örnekler

Eski, Geleneksel ve Modern Tahıl Ambarları
Tahıl ambarı Kaşan, İran.
Dunhuang'ın batısındaki İpek Yolu üzerindeki Han hanedanı tahıl ambarı.
Iisalmi, Finlandiya'daki yerel müzenin ahşap ambarları.
Brda nehri üzerinde, Polonya'nın Bydgoszcz kentinde büyük bir tahıl ambarı.
1835'te inşa edilen revaklı çok katlı tahıl ambarı, Kiszombor, Macaristan .
Verkhivnia, Ukrayna'daki tahıl ambarı, (1913)
Zürih, İsviçre'deki eski tahıl ambarı (1897).
Meiji dönemi tahıl ambarı, Setagaya, Tokyo
Sumatra, Padang Platosu'ndaki Batipuh'ta Minangkabau mimari tarzındaki pirinç ambarlarının 1895 dolaylarında bir fotoğrafında iki rangkiang .
Port Perry, Ontario değirmeni ve tahıl asansörü, 1930 dolaylarında tahıl ambarı fotoğrafı, 1873'te inşa edildi.
Amerika Birleşik Devletleri Iowa'daki modern çelik tahıl ambarları.
Tahıl ambarı şeklindeki antik Yunan geometrik sanat kutusu, MÖ 850. Attalos Stoası'nda yer alan Atina'daki Antik Agora Müzesi'nde sergilenmektedir.
Odun yakıtı

Odun yakıtı, yakılacak odun, odun kömürü, mangal kömürü, levha, pelet yakıtı ve odun talaşı gibi yakıtlardır. Bugün, odun yakıtları, katı yakıt biyokütlesinden elde edilen en büyük enerji kullanımlarından biridir. Odun yakıtı yemek pişirmek ve ısıtmak için, bazen de buhar motoru ve buhar türbinlerini beslemek için kullanılabilir. Ayrıca, ocak, soba, şömine, kamp ateşinde veya şenlik ateşinde kullanılabilir.
Odstock

| Odstock |
| --- | --- |
Kent

OdstockOdstock'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Wiltshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Odstock, İngiltere'nin Wiltshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Opsin

Sığır rodopsininin 3 boyutlu yapısı. Yedi transmembran alan, farklı renklerde gösterilmiştir. Kromofor kırmızı ile gösterilmiştir.
Opsinler, retinadaki fotoreseptör hücrelerde bulunan kromoforlar ile ışığa duyarlı hale getilen bir protein grubudur. Beş klasik opsin grubu, görmede rol oynar ve ışığı oluşturan fotonların elektrokimyasal sinyale dönüştürülmesine aracılık ederler. Görsel transdüksiyonun ilk adımıdır. Memeli retinasında "melanopsin" adında başka bir opsin bulunur. Melanopsin, biyolojik saat ve pupiller refleksin oluşmasında rol oynar, ancak görüntü oluşumunda bir etkisi yoktur.
Oxythyrea podicalis

Oxythyrea podicalis, Oxythyrea cinsine bağlı bir böcek türüdür.
Opsanus

Opsanus, Batrachoidinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Oxythyreus

Oxythyreus, Macrocephalini oymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Oxythyrea tripolitana

Oxythyrea tripolitana, Oxythyrea cinsine bağlı bir böcek türüdür.
Opsarius

Opsarius, Cyprinidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Oxytropis

Oxytropis Fabaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Sturmtiger

| Sturmmörser Tiger |
| --- | --- |
 
Çeşidi: Ağır Taarruz topu
Uyruğu:  Nazi Almanyası
Hizmet geçmişi
Kullanıldığı savaşlar: II. Dünya Savaşı
Üretim tarihi
Üretim adedi: 18
Özellikler
Ağırlık: 68 ton
Uzunluk: 6,28 m
Genişlik: 3,57 m
Yükseklik: 2,85 m
Mürettebat: 5 (komutan, sürücü, 2 yükleyici, 1 nişancı)


Zırhı: 150 mm
Ana silahı: 380 mm RW61 L/5.4 roket havan topu
Diğer silahları: 90 mm NbK 39 antipersonel silahı, 7.92mm MG34 makineli tüfek
Motor: Maybach benzinli 600 hp
Kaldırma kapasitesi: 9 hp/ton
Süspansiyon donanımı: burulma çubuğu
Harekat menzili: 120 km
Azami hızı: 40 km/h
Sturmtiger (Saldırı Kaplanı), II. Dünya Savaşı'nda kullanılan ve Tiger I şasesi üzerine inşa edilen ve büyük bir roket fırlatıcısı ile donatılan Alman taarruz topudur. Resmi tanımlaması Sturmmörserwagen 606/4 mit 38 cm RW 61'dir. Piyade birliklerine kentsel alan çatışmalarında destek vermek amacıyla üretildi. Üretiminde cephede ağır hasar görmüş Tiger tankları kullanıldı.
Üretimi

Bu aracın üretim amacı piyade birliklerine destek vermek için düşmana ait çok korunaklı ve sağlam bina ve siperleri tek bir seferde yok etmek içindi. Bu fikir 1942 yılındaki Stalingrad Kuşatması sırasında ortaya çıktı. O zaman  Wehrmacht elinde sadece üzerinde 150 mm ağır piyade topu bulunan Sturmgeschütz III taarruz topu vardı. Bu araçlardan 12 tanesi bu kuşatmada kaybedildi.
Halefi olan Brummbär 1943 yılında üretilmesine karşın, Wehrmacht bundan daha ağır ve güçlü bir araca ihtiyaç duyuyordu. Sonunda yapımında Tiger tank şasesi ve 210 mm obüs kullanılacak bir aracın yapımına başlandı.
Ancak o zamanda böyle bir top bulunmadığından bunu yerine bir benzeri Kriegsmarine tarafından sualtı bomba fırlatıcısı olarak kullanılan 380 mm havan da karar kılındı.
İlk prototip Ekim 1943 yılında Adolf Hitler'e tanıtıldı. Nisan 1944 üretim onayı verilen aracın denemelerine başlandı. Ağustos ve Kasım ayları arasında 18 adet Sturmtigers tamamlandı. Bu kadar yavaş üretilmesinin sebebi yeni şase üretmek yerine vurulmuş veya servisten çekilmiş Tiger 1 tanklarının beklenmesiydi.
Dizaynı

Sturmtiger aracında Tiger I tankının gövde ve süspansiyon sistemleri korundu. Tiger tankına ait üst yapı sökülerek  bunun yerine içerisine havan topunun konacağı yeni bir üst yapı monte edildi. Bu üst yapı aracın ön tarafından başladığından araca uzaktan bakıldığında  kutuya benzer bir hava veriyordu.
Tiger tanklarına göre daha kısaydı. Sturmtiger boyu sadece 6,28 m iken Tiger 8,45 m gelmekteydi. Bunu en önemli sebebi arasın çok uzun namlulu bir topunun olmamasıydı. Tiger tankına göre 15 cm ise daha yüksekti.
Dizaynı > Zırhı

Sturmtiger şehir çatışmalarında görev alacağı için aracın bu çatışmalarda ağır hasar almaması çok kalın bir zırh ile korunması gerekiyordu. Aracın ön tarafında 150 mm kalınlığında eğimli bir zırhı vardı. Yan taraflarında ise 80 mm kalınlığında paneller bulunuyordu. Normal bir Tiger tankı 57 ton gelirken, Sturmtiger neredeyse 68 tona yaklaşıyordu.
Dizaynı > Silahları

Ana silahı 380 mm Raketenwerfer 61 L/5.4, kuyruktan dolma roket fırlatıcı/havandı. Bu silah kısa menzilli roket fırlatıcı bir düzenekti. Havanın boyu 1.5 metreye yakında ve 125 kilo yüksek patlayıcılı taşıyan roket atabiliyordu. Bu mermi 2.5 metre kalınlığındaki betonu bile delip geçmeye yeterdi.
Bu silahın menzili 5650 metreydi. Roket toplam  ağırlığı 345-351 kilo arasındaydı. Normal bir barut ile mermi 45 m/s hızla ilerlerken, 40 kg'lık roketle bu 250 m/s ye kadar çıkıyordu.
Roket fırlatıcı bazı sorunlarda yaratıyordu. En önemlisi roket yakıtının yanması ile oluşan gaz araç içinden atılamıyordu.
Mermilerinin çok büyük olması sebebiyle sadece 14 mermi taşıyabilirdi. Bir tanesi namluda diğeri ise yükleme tepsisinde beklerdi. Diğerleri aracın arka kısmında bulunan parmaklık raflarda taşınırdı. Araca mühimmat yüklemek için üst yapıya bir vinç monte edilir ve bu vinç yardımıyla mermiler yüklenirdi. Yükleme için 5 kişilik mürettebatın tamamı da çalışmak zorundaydı.
Yükleme kapağının hemen yanında 90 mm NbK 39 Nahverteidigungswaffe ("Yakın savunma silahı") takılıydı. Bu silah yakın mesafede bulunan düşman araç ve piyadelerine karşı aracı savunuyordu. Bu silah 360 derecelik bir kullanım açısına sahip  basit bir bombaatar silahıydı. Piyade saldırılarına karşı ise 7.92mm MG34 kullanılıyordu.
Hızmet geçmişi

Sturmtiger asıl görevi piyade birliklerinin kuvvetli düşman mevzilerine veya binalara yapacakları saldırıda ağır topçu desteği sağlamaktı. Ancak Almanya nın durumu gün geçtikçe kötüleşiyordu. Alman silahlı kuvvetleri Wehrmacht saldırmaktan daha çok artık savunma pozisyonu almaya başlamıştı.
Üç yeni Panzer bölüğü Sturmtiger modelini kullandı:
Panzer Sturmmörser Kompanien (PzStuMrKp) 1000, 1001 and 1002. Aslında 14'er araçtan oluşmaları gerekirken elde yeterli araç olmadığından her bölüğü dörder tane dağıtıldı. Bu dört araç da kendi içlerinde iki araçlık iki takıma bölündü.
PzStuMrKp 1000 birliğine ait iki araç 13 Ağustos 1944 tarihinde Varşova Ayaklanması sırasında ilk olarak kullanıldı.. PzStuMrKp 1001 ve 1002 ise Eylül ve Ekim aylarında göreve çıktı. PzStuMrKp 1000 and 1001 birliklerine bağlı 7 araç daha sonra Ardenler karşı saldırısı sırasında görev aldı.
Ardenler karşı saldırısı ardında bu araçlar bir daha cephe görevinde kullanmadı. Daha çok Almanya topraklarına karşı yapılan saldırılarda savunma amaçlı kullanıldılar. Bu araçlar çok iyi birer savunma silahıydı. Düşman savaş uçaklarının bombardımanı dışında piyade veya topçu ateşi ile yok edilmesi çok zor araçlardı. Sadece birkaç araç düşman tarafından yok edildi. Geri kalanlar ise mekanik arızası veya yakıt yetersizliğinden dolayı terk edilmeden önce mürettebatı tarafından imha edildi.
İki adet Sturmtiger günümüze ulaşabilmiştir: Biri Deutsches Panzermuseum Münster'de, diğeri Kubinka Tank Müzesi'nde (Rusya) sergilenmektedir.[kaynak belirtilmeli]
Sturmtiger (Deutsches Panzermuseum) Almanya
Sturmtiger (Deutsches Panzermuseum) Almanya
Otomops

Otomops, Molossinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Pacorus (Lazika kralı)

Pacorus (Gürcüce: ბაკური), 2. yüzyılda yaşamış bir Lazika kralıydı. Historia Augusta adlı eserde, Pacorus'un, Roma imparatoru Antoninus Pius (138-161) tarafından kral olarak atandığı yazar. Bu eserin muhtemelen 4. yüzyılda, İberya kralı II. Parsman'in Roma'ya yaptığı bir ziyaretten sonra yazıldığı düşünülmektedir. Pacorus'un tahta çıkmasının, Lazların Kolhis'teki yükselişinin başlangıcını ve merkezileşmiş Lazika Krallığının güçlenişini gösterdiği tahmin edilmektedir.
Gürcü akademisyenler Tedo Dondua ve Akaki Çikobava, 2005 yılında Abhazya'nın kuzeyindeki Achmarda'da konumlanan bir mezarda Rus arkeolog ekibinin bulduğu gümüş bir fincanın üzerindeki Yunanca yazıtta yazan "Kral Pacuros" yazısı ile Pocorus'u tanımlamışlardır. Oryantal tarzda yazılmış kraliyet mesajında şunlar yazmaktadır: "Ben, Pacuros, kral, koyunlarıma verdim". Mesajda, kralın bölgede yaşayan insanlara hitap ettiği düşünülmektedir.
Otomotiv baş üstü göstergesi

Otomotiv baş üstü göstergesi baş üstü göstergesi türüdür. Kullanıcıların her zamanki bakış açılarından uzaklaşmalarını gerektirmeden verileri otomobilde sunar. İki farklı yaklaşım bulunur. Birincisi, ön camın arkasını, üzerine yansıtılan bir görüntünün sürücüye yansıtılmasıdır. İkincisi, ön camdan ayrı küçük bir birleştiriciye sahip olmaktır. Otomotiv gece görüşü de baş üstü göstergesi ile yapılır.
Süpersicim teorisi

Süpersicim kuramı parçacıkları ve temel kuvvetleri çok küçük süpersimetrik sicimlerin titreşimleri şeklinde modelleyerek onları tek bir kuramda anlatmayı amaçlayan bir denemedir. Kuram, kuantum kütleçekim kuramları arasında en umut verici olanlardan biri olarak düşünülür. Süpersicim kuramı, süpersimetrik sicim kuramı için bir stenodur çünkü bozonik sicim kuramından farklı olarak o sicim kuramının fermiyonları ve süpersimetriyi birleştiren bir versiyonudur.