stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Carolee Schneemann

Carolee Schneemann (circa 2003)
Carolee Schneemann (12 Ekim 1939 - 6 Mart 2019) beden, cinsellik ve cinsiyet ile ilgili yapıtlarıyla ünlü Amerikan görsel sanatçı. İllinois Üniversitesi'ndeki Bard Koleji'nden ve Güzel Sanatlar Mastırı'ndan Sosyal Bilimler Mezunu Ödülü almıştır. Eserleri öncelikle, görsel geleneklerle, tabularla ve sosyal kitlelere dair beden bireyselliğiyle karakterize edilmiştir. Eserleri, Los Angeles Çağdaş Sanat Müzesi'nde, New York'taki Modern Sanat Müzesi'nde, Londra'daki Ulusal Film Tiyatrosu'nda ve birçok başka gösteri merkezinde sergilenmiştir. Schneemann, Kaliforniya Sanat Enstitüsü, Şikago Sanat Enstitüsü okulu Hunter Koleji ve Rutgers Üniversitesi'ni kapsayan birçok Üniversitede akademisyenlik yapmıştır.
Schneemann'ın çalışmaları, Fluxus'u, Neo-Dada'yı, Gösteri Sanatını, Beat Kuşağını ve olayları içeren çeşitli sanat sınıflandırmalarıyla ilişkilendirilmiştir.
Hayatı

Çocukken, arkadaşları onu ilişkileri ve doğaya olan saygısından dolayı "deli panteist" diye tanımlarlardı. Schneemann, sanat ve cinsellik arasındaki ilk bağlantılarını, çizimlerine, 4 ve 5 yaşında babasının reçete tabletlerine çizdikleriyle aktardı. Schneemann'ın ailesi onun vücuduyla olan doğallığını ve rahatlığını genel olarak desteklediler. New York'taki Bard Koleji'ni tam burslu kazandı. Ailesinden koleje katılan ilk kadındı. Ama babası sanat eğitimine karşı cesaretini kırdı. Bard Koleji'ndeyken Schneemann, çıplak otoportre resimlerinde erkek arkadaşı için çıplak model vazifesini görürken, birbirlerinin vücutlarındaki erkek ve kadın algısı arasındaki farklılığı fark etmeye başladı. Bard'tan ayrılarak  ayrı bir bursla Kolombiya Üniversitesi'ne giderken, müzisyen James Tenney ile tanıştı. Bard'tan mezuniyetinden sonra, Schneemann, lisansını yapmak için İllionis Üniversitesi'ne katıldı.
Hayatı > İlk çalışması

Carolee Schneemann, sanat kariyerine 1950'nin sonlarında ressam olarak başladı. Resim çalışmaları, Expresyonist fırça işi ile birlikte kutu yapılarını kullandığından Neo-Dada sanatının bazı özellikleriyle benimsenmeye başladı. Bu yapılar, Robert Rauschenberg gibi sanatçıların eserlerinden bulunan yoğun dokusal özellikleri paylaşıyor. Schneemann, sanat camiasındaki atmosferi o an için kadın düşmanı olarak tanımladı ve zamanın kadın sanatçıları vücutlarının farkında değildi. Bu eserler, post-empresyonist ressam Paul Cézanne gibi sanatçıların etkisiyle bütünleştirildi. Ve resimdeki sorunlar soyut dışavurumcular tarafından dile getirildi. Schneemann, sanatında kabul edilebilirlik ve şıklıktan ziyade etkileyiciliğe odaklanmayı seçti. Kendilerini erkeğe yöneltilmiş sanat tarihinden uzak tutmak isteyen diğer feminist sanatçılardan farklı olarak, Schneemann, kendini hala formalist olarak tanımlıyordu. Schneemann, Marry Beth Edelson, Rachel Rosenthal ve Judy Chicago'nun da bulunduğu bir grup olan "birinci nesil feminist sanatçılar" arasında yer alıyordu. Simone De Beauvoir, Antonin Artaud, Maya Deren ve Willhelm Reich gibi figürlerden etkilenen Schneemann, kendini resimden uzaklaşmışken buldu. 1962'de Schneemann, Tenney'in Bell Labarutavarları'yla deneysel bir besteci olarak iş bulması üzerine James Tenney ile Illionis'daki evinden New York'a taşındı. Tenney'in Bell'deki meslektaşları Billy Klüver aracılığıyla Schneemann, Claes Oldenburg, Merce Cunningham, John Cage ve Robert Rauschenberg gibi Judson Anıt Kilisesi sanat programına dahil olan figürlerle tanışmayı başardı. Orada, Oldenburg Mağaza Günleri (1962) ve Robert Morris'in Sitesi (1962) gibi eserlere katıldı ve Edouard Manet'in Olympia'sının canlı bir versiyonunu oynadı. Ayrıca Oldenburg'un olayına Stan VanDerBeek tarafından New York kentinde, Amerikan bayrağının doğusunda çekilen olaya 1965 yılında katkıda bulundu. Bu zamanlarda çıplak bedenini eserlerde kendi kendine temsil etmeye başladı; kültürel varlık statüsünden geri çekilmek gerektiğini düşünüyordu. Schneemann, George Brecht, Malcoln Goldstein, Philip Glass, Terry Riley ve Steve Rech gibi birçok New York müzisyenini ve bestecisini şahsen tanıyordu. Aynı zamanda Willem de Koonin gibi zamanın soyut ekspresyonları ile de ilgileniyordu. Bununla birlikte, sanat dünyasındaki sayısız bağlantısına rağmen, Schneemann'ın resim yapıtları New Yorklu sanat tüccarlarının ilgisini çekmiyordu; ancak Oldenburg, Avrupa'da daha çok ilgi duyulacağını önerdi. Schnemann'ın eserleri için ilk destek, Robert Kelly, David Antin ve Paul Blackburn gibi yazarların bazılarını yayımlayan şairlerden geldi.
Schneemann'ın çalışması olan Eye Body'nin üretimi de başladı. Schneemann, kırık aynalar, motorlu şemsiyeler ve ritmik renk üniteleriyle dolu bir çatı ortamı yarattı. Sanatın bir parçası olmak için Schneemann, gres, tebeşir ve plastik içeren malzemelerle kendini kapladı. Kendi inşa ettiği çevrede, İzlandalı sanatçı Erro'nun fotoğrafladığı 36 "dönüştürücü eylem" yarattı.
Temalar

Schneemann'ın çalışmalarındaki ana odaklarından biri, erotizm ile cinsiyet politikası arasındaki ayrımdır. Fuses (1967) ve Kitch's Last Meal (1978) gibi eserlerde yer alan kedisi Kitch, Schneemann'ın yaklaşık yirmi yıldaki çalışmasının önemli bir figürüdür. Kitch'i kendisinin ve "Tenney" in cinsel faaliyetlerine "objektif" bir gözlemci olarak kullandı; çünkü insan davranışlarından etkilenmediğini belirtti. Daha sonraki kedilerinden biri olan Vesper, fotoğraf dizisi Infinity Kisses'de 1986 yılında yer aldı. Schneemann, 140 fotoğraftan oluşan bir duvara dayalı koleksiyonda günlük öpücüklerini Vesper ile belgeliyor ve "yaşam sanatçısı" belgelerini yayınlıyordu.
Feminizm ve beden

Schneemann, çoğunlukla feminist bir simge olduğunu ve kadın sanatçıların etkili bir figürü olduğunu kabul etti ancak aynı zamanda erkek sanatçılara da ulaştığını da belirtti. Feminist bir figür olduğu belirtilmekle birlikte, geniş çaplı sanat tarihi bilgisi üzerine yoğunlaştı. Eye Body gibi eserler, feminist konulara değinmek yerine, resim ve toplama süreçlerini keşfetmek amacına yöneliktir.
Sanatçı ve öğretim görevlisi Johannes Birringer'e göre Schneemann'ın çalışması, bazı feministlerin uyguladığı politik doğruluk ve bazı feministlerin iddia ettiği ideolojilerin (psikoanaliz) karşıtıdır. Ayrıca Schneemann'ın eserlerinin yapısalcı ve resimsel kavramları fiziksel bedeni ve enerjisi ile birleştirmesi nedeniyle analiz etmenin zor olduğunu iddia etti.
Etki

Schneemann'ın çalışmalarının çoğu performansa dayalıdır; bu nedenle fotoğraf, video dokümantasyonu, eskiz ve sanatçının notaları genellikle eserini incelemek için kullanılır. 1990'lardan sonra, Schneemann'ın eserleri feminist sanatın önemli eserleri olarak tanınmaya başlandı. Çalışmalarının ilk sergisi, 1973 yılında yayımlanan aynı unvana göre 1996 tarihli Geriye Dönük ve Sınırlarını Dahil Etme Sergisi'dir. New York'un Yeni Çağdaş Sanatlar Müzesi'nde düzenlendi ve kıdemli küratör Dan Cameron tarafından organize edildi. Eskiden, bu eserler narsisizm ya da aşırı derecede cinselleştirilmiş ifade biçimleri olarak görülürdü. Eleştirmenler Schneemann'ın çalışmalarına verdikleri tepkinin orijinal performansından bu yana değiştiğini de kaydetti. 
Scheemann'ın 1950'lerin sonlarından bu yana yaptığı çalışmalar, Matthew Barney ve askı ipleri gibi daha sonraki sanatçıları yönlendirmeye devam ediyor. Lady Gaga'nın giydiği et kıyafeti de buna bir örnektir .
Ölümü

Amerikan kadın sanatçı Carolee Schneemann 6 Mart 2019'da 77 yaşında ölmüştür.
Alıntılar

"Sanat izleyicisi, yaptığım şeylere karşı çok duyarlı, bu karşılıklı bir etkileşim."
"Başkalarından kendime yapmayacağım şeyi yapmamı ve kendimi tabi olarak kullanmamayı konumu alıyorum... çünkü malzeme, sanatçının yapmış olduğu şeyin gücünü ve ayrımını istiyor." Eril geleneğinde yönetmen ya da yapımcı her zaman işin dışındadır, çünkü onun üstündedir."
Ödüller

1993: John Simon Guggenheim'i Anma Vakfı Bursu
2003: Eyebeam ikametgâhı
2011: Amerika Birleşik Devletleri Sanatçıları Rockefeller Görsel Sanatlar Bölümü Üyesi
2011: Sanat Yaşam Boyu Başarı Ödülü için Kadın Kafkas Ödülü
2012: Bu yılın Yoko Ono'dan Sanatlar İçin Cesaret Ödülleri'nden biri
2017: Venedik Bienali'nin Yıllık Başarı İçin Altın Aslan Ödülü
Seçilmiş eserlerinin listesi

1963: Eye Body: 36 Transformative Actions
1964: Meat Joy
1965: Viet Flakes
Autobiographical Trilogy
1964-67: Fuses
1968-71: Plumb Line
1973-78: Kitch's Last Meal
1973-76: Up to and Including Her Limits
1975: Interior Scroll
1981: Fresh Blood: A Dream Morphology
1981-88: Infinity Kisses
1986: Hand/Heart for Ana Mendieta
1986-88: Venus Vectors
1987-88: Vesper's Pool
1990: Cycladic Imprints
1991: Ask the Goddess
1994: Mortal Coils
1995: Vulva's Morphia[61]
2001: More Wrong Things
2001: Terminal Velocity
2007: Devour
2013: Flange 6rpm
Seçilmiş eserlerinin listesi > Kaynaklar

Cézanne, She Was A Great Painter (1976)
More Than Meat Joy: Performance Works and Selected Writings (1979, 1997)
Early and Recent Work (1983)
Imaging Her Erotics: Essays, Interviews, Projects (2001)
Türkleştirme

Türkleştirme veya Türkleşme, Türk olmayan kimselerin ya da toplulukların kültürel değişim (asimilasyon) süreci için kullanılmış bir terimdir. Moğollar, Arnavutlar, Araplar, Ermeniler, Asuriler, Yunanlar, Yahudiler, Romanlar ve çeşitli Slav halkları (Boşnaklar ve Pomaklar gibi), Kürtler, Zazalar, Farslar ve Lazlar gibi farklı etnik kökenlerden Orta Asya, Kafkasya, İran, Anadolu, Orta Doğu ve Balkanlar ile bağlantılı halklarda kullanılabilir.
Türklerin Anadolu'da görünmesi

Anadolu eski zamanlarda çok sayıda halka ev sahipliği yapmıştır. Helenizasyon, Romanizasyon tarafından kuvvetlendirilerek, derece derece özellikle şehirlerde ve batı ve güney Anadolu kıyılarında pek çok insanın kendi dilini terk ederek Yunan dilini tercih etmesine neden oldu. Yine de kuzey ve doğuda, özellikle kırsal alanlarda yerli dillerin çoğu yaşamayı sürdürdü. Yine 11. yüzyılda, Türkler ilk kez kitleler halinde görünürken; "Yunan kültürü halk kitlesiyle ilgililikten uzak idi ve böyle kapsamaktan çok küçük idi." Özellikle sınırlar boyunca, Bizans'ın Hristiyan heretik inançları için yerli insanlara baskı uygulaması, bu alanlarda Yunan kültürüne sempatinin azlığının neden oluşudur. Doğu Roma otoriteleri rutin olarak, geniş ölçüde toplumun tekbiçim din ve Yunan kültürünü dayatmaya çaba harcamıştır.[kaynak belirtilmeli] En çok da geniş Ermeni toplumunu asimilasyona uğratmak istiyorlardı. Sonu, 11. yüzyılda Ermeni asillerin yerlerinden edilip batı Anadolu'ya yerleştirilmeleriydi. Yeniden yerleştirmenin istenmeyen sonucu, doğu sınırları boyunca yerel askeri liderlerin kaybı ve Doğu Roma'nın buradaki Ermeni kalelerini tahribi, Türk akınları için yol açmasıydı. 11. yüzyılın başında, yerli nüfusun kimileri fetih sırasındaki savaşlarda ölürken, kalanlar fetihle gelenlerle karıştılar ya da cemaat halinde kendi din ve kültürlerini sürdürdükleri bilinmektedir. Nüfusu azalan yerlerde, Türk göçebeler, kitleler halinde ilerlediler.
Türkleştirmede tasavvufun rolü ve Horasan erenleri

11. yüzyılda Anadolu Türk egemenliğine girmişti, ancak nüfusun sadece 5'te 1'i Türk'tü ve bu Türklerin de çoğunluğu Tengrici ve Budist inançlarını sürdürmekte olup  kimi Müslüman gruplara da rastlanmaktaydı. 
Sayılarının 90.000'e ulaştığı ve Horasan Bölgesi'nden oradaki Sufilerin yönlendirmesiyle geldiklerine inanılan Abdalların gelişinden önce Anadolu'nun askeri olarak fethi, Kutalmışoğlu Süleyman komutasında gelişen ve Danişmend Gazi, Artuk Bey, Ebulkasım Saltuk Bey gibi Seyyidler komutasındaki Türk akıncı Beyleri tarafından gerçekleştirildi. Bu devirde Anadolu'ya yönelen Haçlı ve Bizans saldırıları ile Büyük Selçuklular ile ve Süleyman Şah hanedanı ile Danişmendliler arası güç savaşı, Anadolu'da kalıcı bir Türk egemenliği için bağımlı olaylar dizisini yarattı. Devrin Devlet adamlarının siyasetname türevi yazıtlarından anlaşıldığı üzere, Anadolu'da Türk devlet egemenliği için öncelikle İslamlaştırma, Türk-Rum v.d. ayrımını hem dinen ikilileştirme hem de resmî dilin Farsça olarak tayiniyle çözümlenmeye çalışıldı. Ancak bu durum Moğol istilası ile sekteye uğradı ve Doğu'dan gelen Türkmen göçleriyle beraber, Orta Asya Türk-İslam tasavvufi düşüncesi başta Hacı Bektaşi Veli olmak üzere Anadolu'da Horasan Erenleri (Alperen) aracılığıyla tecelli edecekti.
Genel kanıya göre, Anadolu Hristiyanlarının, hem tasavvufi İslam'ın hoşgörüsü ve özellikle Alevilik'teki 12'nci, 3, 5, 7 Ulular anlayışının, büyük ihtimalle benzerlik nedeniyle mevcut dini anlayışın yerine geçmesini kolaylaştırması, öte yandan tasavvufi önderlerin (Hacı Bektaş-i Veli, Mevlana, Sarı Saltuk, Ahi Evren, Abdal Musa vd.) din farkı gözetmeden tüm insanları dergahlarında toplayabilemeleri bu süreci hızlandırdı. Öte yandan heterodoks İslam anlayışında ibadet dilinin Türkçe oluşunun da Türkleşme sürecini tamamladığını ve özellikle Helenik baskıdan kaçan yerel Anadolu halklarının Türklükte kimliklerini buldukları tahmin edilmektedir.
Dersim İsyanı

Ana madde: Dersim İsyanı
1930'ların başında Atatürk'ün emriyle kurulan Türk Tarih Kurumu çevresinde hazırlanan Türk Tarih Tezi ve Güneş Dil Teorisi'nde özetle, "Türkiye'de yaşayan herkes Türk'tür" gibi kanıtlar üretildi. Bu Türkleştirme sürecinde, 2510 sayılı 13 Haziran 1934 tarihli İskân Kanunu ile "Türk olmayan vatandaşların, Türklüğün yoğun olduğu yerlere iskânı" mümkün hale getirildi.
Tunceli Kanunu 
25 Aralık 1935 tarihinde, 2884 sayılı Tunceli Vilayeti'nin İdaresi Hakkında Kanun çıkarıldı ve 4 Ocak 1936 tarihinde Dersim Vilayeti'nin adı Tunceli Vilayeti oldu.
Yasanın uygulanmaya başlamasıyla 1937 başlarında yeni olaylar çıktı.
Bölgede güvenlik sağlanamadı ve hükûmet otoritesi kurulamadı.
Dördüncü Umumi Müfettişlik
Dinî ve etnik azınlıkların Türkleştirilmesi sürecinde otoriteyi sağlamlaştırmak amacıyla TBMM 1164 sayılı ve 25 Haziran 1927 tarihli kanunu çıkardı. Bu yasaya göre kurulan umumî müfettişliklerin geniş idarî, askerî ve yargısal yetkileri vardı. 1 Ocak 1928 tarihinde Diyarbakır, Elâzığ, Urfa, Bitlis, Van, Hakkâri, Siirt ve Mardin illerini kapsayan ve merkezi Diyarbakır'da bulunan Birinci Umumi Müfettişlik kuruldu. Ve Trakya'da yaşanan pogromlardan önce 19 Şubat 1934 tarihinde, Kırklareli, Edirne, Tekirdağ ve Çanakkale illerini kapsayan ve merkezi Edirne'de bulunan İkinci Umumi Müfettişlik kuruldu 25 Ağustos 1935 tarihinde Ağrı, Kars, Artvin, Rize, Trabzon, Gümüşhane, Erzincan ve Erzurum illerini kapsayan ve merkezi Erzurum'da bulunan Üçüncü Umumi Müfettişlik kuruldu. 6 Haziran 1936 tarihinde tarihî Dersim Bölgesini (Tunceli, Elazığ ve Bingöl) kapsayan ve merkezi Elazığ'da bulunan Dördüncü Umumi Müffetişlik kuruldu ve Umumi müfettişliğe Korgeneral Abdullah Alpdoğan atandı.
1936 yılında açılan dördüncü umumi müfettişliğin başına getirilen Korgeneral Abdullah Alpdoğan, mahkeme kararlarını imzalamaya, düzeni ve güvenliği sağlamak açısından gerekli gördüğü durumlarda ilde yaşayan kişileri ve aileleri, il sınırları içinde bir yerden bir başka yere göndermeye ve il sınırları içinde oturmalarını yasaklamaya da yetkiliydi. Mustafa Kemal Atatürk, 1 Kasım 1936 tarihinde yaptığı TBMM konuşmasında Dersim'deki ağalık düzeni sorununu Türkiye'nin en önemli iç sorunu olarak tanımladı.
Orta Asya'da Türkleşme

Çağatay Hanlığı döneminde yerleşik yaşama geçen Moğollar arasında İslam'a ve Türkçeye kayış yaşandı. Bu, imparatorluk içinde etnik ve kültürel bakımdan ciddi bölünmelere neden oldu. Çağatay Han döneminde İslam'ın önüne geçilmeye çalışıldıysa da zamanla bölgedeki çoğunluğu oluşturan Müslümanlara karşı ılımlı bir siyaset izlenmeye başlanmıştır. Moğol hanların ciddi İslamlaşma süreciyse Alaaddin Tarmaşirin'in İslam'ı kabul etmesinden sonra yaşanmıştır. Bu dönemde Batı Çağatay Hanlığı'ndaki Maveraünnehir'de yerleşik bir yaşam sürdüren halk Moğol kimliğinden bağımsız olarak kendilerini Çağataylılar olarak adlandırmaya başlamışlardır.
Türkleşmiş olduğu iddia edilen kişiler

Masatoşi Gündüz İkeda
Şemseddin Sâmi
Ali Sami Yen
Munis Tekinalp
Ziya Gökalp; 23 Mart 1876'da Çermik'te dünyaya gelen Gökalp'in, Kürt ya da Zaza olduğuna yönelik iddialar vardır. Babası, kaynaklara göre aslen Suriye Türkmenidir. Kürt kökenli olduğu söylendiğinde, Gökalp, babası tarafından Türk ırkına sahip olduğundan emin olduğunu ama aslında bunun önemsiz olduğunu belirtmiştir. "Sosyolojik çalışmalarımdan öğrendim ki milliyet, eğitime dayalıdır" demiştir.
Ferit Şahenk

| Ferit Şahenk |
| --- | --- |
Ferit Şahenk, 2012
Doğum: 18 Mart 1964 (61 yaşında) Ankara, Türkiye
Eğitim: Harvard Üniversitesi
Meslek: İş insanı
Organizasyon: Doğuş Grubu
Özvarlık:  $2,1 milyar (2025)
Evlilik: Diana Şahenk
Çocuk(lar): 1
Ebeveyn(ler): Ayhan Şahenk Deniz Şahenk

Ferit Faik Şahenk (d. 18 Mart 1964), Doğuş Grubu'nun ve Eski Garanti Bankası'nın yönetim kurulu başkanıdır. Şahsi serveti 2024 yılı itibarıyla 2,4 milyar dolardır. 18 Mart 1964 tarihinde Ankara'da doğdu. Babası Niğdeli iş insanı Ayhan Şahenk, Annesi Deniz Şahenk'tir. 1987 yılında Boston Koleji'nden pazarlama ve insan kaynakları bölümünden mezun olduktan sonra 1991 yılında Garanti Menkul Kıymetler Şirketi'ni kurdu. Yükseköğrenim sonrası eğitimini Harvard Üniversitesi'nin Owner/President yönetici programıyla tamamlamıştır. 1988 yılında Manufacturers Hannover'da bankacılık stajı yaptı.
1990-1997 yılları arasında Doğuş Otomotiv Grubu Yönetim Kurulu başkanlığı yaptı. 2 Nisan 2001'de babası Ayhan Şahenk'in vefat etmesiyle Doğuş Grubu'nun başına geçti.
Aynı zamanda koyu bir Fenerbahçe taraftarı olan Şahenk, Fenerbahçe Spor Kulübü'nün yaptığı önemli ve pahalı transferlerin birçoğunda kulübe finansal kaynak yaratmakla birlikte, maddi yönden de direkt destek sağlamıştır. Özellikle Fenerbahçe'nin 2012 yılında yaptığı Moussa Sow transferinde çok büyük rolü vardır ve kulüp kendisine bir teşekkür bildirisi yayımlamıştır. 7 Haziran 1982’de Fenerbahçe SK kongre üyesi olmuş, 2022 yılında yüksek divan kurulu üyeliğine yükselmiş, ancak bu zamana kadar hiçbir Fenerbahçe yönetiminde görev almamış ve Fenerbahçe başkanlığı için aday olmamıştır. Şahenk, aynı zamanda Fenerbahçeli iş adamlarının oluşturduğu tüzel bir kurum olan 1907 Fenerbahçe Derneği’nin kurucu ve mevcut yöneticilerindendir. 2017'de Fransa tarafından Légion d'honneur Nişanı ile ödüllendirildi.
Ferit Şahenk, evli ve bir çocuk babasıdır.
Bünyesindeki medya kuruluşları > Gazete

2001-: NTVMSNBC (Ayhan Şahenk'ten satın aldı.)
Bünyesindeki medya kuruluşları > Televizyon

2001-: NTV (Ayhan Şahenk'ten devraldı.)
2001-2015: CNBC-e (Ayhan Şahenk'ten devraldı, Discovery Communications'a sattı, TLC olarak değiştirildi.)
2004-2011: NBA TV (Doğan Yayın Holding'e sattı.)
2004-2017: NTV Avrupa
2007-2016: e2
2008-2018: NTV Spor (Discovery Communications'a sattı, DMAX olarak değiştirildi.)
2008-2023: Kral TV (TMSF'den satın aldı.)
2010-2011: HDen
2011-2013: HDe
2011: TVen (Star TV satıldıktan sonra iptal edildi.)
2011-: Kral Pop TV
2011-: Star TV (Aydın Doğan'dan satın aldı.)
2011-: EuroStar (Aydın Doğan'dan satın aldı.)
2013-2015: NTV Spor Smart HD (D-Smart ile ortak yapmıştır.)
2013-2020: Kral World TV
2015-: TV8 (%30'u Acun Medya'dan alındı.)
Serveti

Forbes Dergisi'nin 2025 yılında açıkladığı ''Forbes'in Türkiye Milyarderler Listesi'' listesinde $2,1 Milyar Dolarlık serveti ile 9. sırada yer almaktadır.
Jessica Boehrs

| Jessica Boehrs |
| --- | --- |
Boehrs, Kreuzfahrt ins Glück çekimleri sırasında Las Vegas, 12 Kasım 2009
Doğum: 5 Mart 1980 (45 yaşında) Magdeburg, Doğu Almanya (günümüzde Almanya)
Milliyet: Alman
Meslek: Şarkıcı, oyuncu
Etkin yıllar: 1995-günümüz

Jessica Boehrs (d. 5 Mart 1980), Alman şarkıcı ve oyuncudur. 2002-2006 yılları arasında Eurodance projesi Novaspace'in vokalisti olarak tanınmıştır. Ayrıca 2004 yapımı Amerikan komedi filmi EuroTripteki rolüyle bilinmektedir.
Güney Türkistan

Türkistan Eyaleti, 1929
Güney Türkistan ya da Afganistan Türkistanı, Kuzey Afganistan'da, Türkmenistan, Özbekistan ve Tacikistan sınırında bulunan bir bölgedir.
19.yüzyılda Afganistan Emiri Abdurrahman Han tarafından kaldırılana kadar merkezi Mezar-ı Şerif olan Türkistan Eyaleti adında bir vilayet vardı. Şu an Afganistan'ın Belh, Kunduz, Cüzcan, Sar-ı Pol ve Faryab'ın vilayetlerini kapsıyordu. 1890'da Kataghan-Badakhshan Eyaleti, Türkistan Eyaletinden ayrıldı.
Kokcha nehrinin kuzeydoğudaki Ceyhun nehri ile güneybatıdaki Herat vilayetine kadar tüm Güney Türkistan toprakları yaklaşık 500 mil (800 km) uzunluğunda idi. Rus sınırını 183 kilometre (114 mi) idi. Yaklaşık 57,000 milkare (147,63 km2) veya eski Afganistan Krallığı'nın kabaca dokuzda ikisini oluşturmaktaydı.
Coğrafya

Bölge nehir vadileri dışında tarımsal açıdan fakirdir, güneye doğru engebeli ve dağlıktır, ancak Karakum Çölü'ne doğru inişli çıkışlı atıklara ve mera alanlarına dönüşür.
Eyalet doğuda Kunduz, Hulm, Belh ve Akça hanlıklarını ve batıda Saripul, Şibargan, Andhoy (şehir) ve Meymene'nın dört hanı veya Chahar Vilayeti'ni ("dört bölge") içeriyordu.
Nüfus

Güney Türkistan'da Özbek, Kazak, Karakalpak, Kırgız, Kızılbaş, Türkmen ve Afşar Türkleri yaşamaktadır. Halkın büyük bir kısmı Tacik,Özbek ve Türkmenlerden; küçük bir kısmı da Tacik, Peştun ve Hazaralardan oluşmaktadır. Afganistan’da yapılmış olan nüfus sayımlarında Türkmenlerin yaşadığı bazı köy ve kasabalar nüfusa dahil edilmemiştir ve Türkmen kadınlarının neredeyse hiçbiri nüfusa kayıtlı değildir. Afganistan Türkmenlerinin sayısı 600.000 ila 3 milyon arasında bir sayı olduğu tahmin edilmektedir.
Tarih

Antik Balkh veya Baktriya, Baktriya-Margiyana Arkeoloji Bölgesi'nin ayrılmaz bir parçasıydı ve Hint-İranlılar tarafından işgal edildi. MÖ 5. yüzyılda, Ahameniş İmparatorluğu'nun bir eyaleti oldu ve daha sonra Seleukos İmparatorluğunun bir parçası oldu. Yaklaşık 250 MÖ Diodotus (Theodotus), Seleucidae yönetimindeki Baktriya valisi bağımsızlığını ilan etti ve MÖ 126 civarında göçebe hareketlere yenik düşen Greko-Baktri hanedanlarının tarihini başlattı. Bundan sonra Bamian'daki devasa heykellerde ve Haibak'ın kayalara oyulmuş tepelerinde izlerini bırakan bir Budizm dönemi geldi. Bölge, Cengiz Han tarafından harap edildi ve o zamandan beri refahını hiçbir zaman tam olarak geri kazanamadı. Yaklaşık bir yüzyıl boyunca Delhi imparatorluğuna aitti ve ardından Özbeklerin eline geçti. 18. yüzyılda Ahmed Şah Dürrani'nin egemenliğinin bir parçasını oluşturdu ve böylece oğlu Timur'un altında kaldı. Ancak Timur'un oğullarının kardeş öldürme savaşları altında ayrı hanlıklar çeşitli Özbek şeflerinin bağımsız yönetimi altına girdi. 19. yüzyılın başında Buhara'ya aittiler; ancak Emir Dost Mahommed yönetiminde Afganlar 1850'de Belh ve Taşkurgan'ı, 1855'te Akça ve dört batı hanı ve 1859'da Kunduz'u kurtardı. Andhoy, Şibirgan, Saripul ve Meymene üzerindeki egemenlik, 1873 İngiliz-Rus anlaşmasıyla Afgan iddiası lehine çözülene kadar Buhara ve Kabil arasında ihtilaf halindeydi . Abdurrahman Han'ın güçlü yönetimi altında bu dış bölgeler Kabil'e sıkı sıkıya kaynaklanmıştı; ancak Habibullah Han'ın katılımından sonra bağlar bir kez daha gevşedi. 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın sonlarında, birçok etnik Peştun ya gönüllü ya da istemeyerek Güney Türkistan'a yerleşti.
1890'da Kataghan ve Badakhshan bölgesi Güney Türkistandan ayrıldı ve Kataghan-Badakhshan Eyaleti haline getirildi. Eyalet idaresi, Kabil'deki Kuzey Bürosuna atandı.
Güney Türkistan'ı Afganistan'dan almak amacıyla 2022 yılında Güney Türkistan Hareketi adı verilen bir silahlı grup kuruldu.