stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ekoloji
Kapsam, ölçek ve düzeyler > Habitat

Bir türün habitatı ya da yaşam alanı bulunduğu çevreyi ve bunun sonucunda ortaya çıkan komüniteyi tanımlar. Habitatlar, daha da detaylı olarak söylenirse, her biri örneğin besin biyokütlesi ve kalitesi gibi doğrudan ya da rakım gibi dolaylı olarak hayvanlar tarafından bir yerin kullanılması ile bağlantılı olan bileşenler ya da özellikler olarak görülebilen biyotik ya da abiyotik çevresel değişkenleri içeren çok boyutlu çevresel alanda bulunan bölgeler olarak tanımlanabilir. Örneğin bir habitat karada ya da suda olabilir, daha da ileri düzeyde kategorilendiğinde montane ya da alpin ekosistemi olabilir. Bir türün çoğunun yaşadığı habitattan bir popülasyonun yer değiştirerek başka bir habitata geçmesi olarak tanımlanan habitat kayması doğada yaşanan rekabetin önemli bir kanıtıdır. Örneğin ana popülasyonu açık savanlarda yaşayan tropik kertenkele Tropidurus hispidus türünün kayalıklarda yaşayan popülasyonunun gövdesi savanlarda yaşayanlara göre daha yassıdır. Bu yassılık yaşadıkları kayalıklarda çatlaklara daha iyi saklanabilmelerini sağlayarak seçici üstünlük getirir. Habitat kayması aynı zamanda amfibilerin gelişimsel yaşam öykülerinde ve sudan karaya geçen böceklerde de görülür. Biyotop ve habitat bazen eş anlamlı olarak kullanılabilmekteyse de biyotop bir komünitenin yaşadığı çevre için kullanılırken habitat bir türün yaşam alanı için kullanılır.
Kapsam, ölçek ve düzeyler > Niş

1917 yılından itibaren farklı niş tanımlarına rastlanır ancak G. Evelyn Hutchinson'ın kavramsal çalışmalar sonucu 1957'de yaptığı tanım geniş olarak kabul gördü: "bir türün devamlılığını sağlayabileceği ve istikrarlı bir popülasyon boyutuna sahip olabileceği biyotik ve abiyotik koşullar kümesi." Ekolojik niş canlıların ekolojisinde temel bir kavramdır ve temel niş ile gerçekleşmiş niş olarak ikiye ayrılır. Temel niş bir türün devamlılığını sağlayabileceği çevresel koşullar kümesidir. Gerçekleşmiş niş ise türün devamlılığını sağlayabileceği çevresel ve ekolojik koşullar kümesidir. Hutchinson'un niş kavramı teknik olarak bir Öklid hiperuzayı olarak tanımlanabilir; bu hiperuzayın boyutları çevresel değişkenler, büyüklüğü de sözkonusu canlının pozitif seçilim değerine sahip olması için çevresel değişkenlerin olması gereken sayısal değerlerinin bir fonksiyonudur.
Biyocoğrafya örüntüleri ve coğrafi dağılımlar bir türün fenotipik özelliklerinin ve niş gereksinimlerinin bilinmesiyle açıklanır ve tahmin edilir. Türler ekolojik nişe göre uyum sağlamış işlevsel özelliklere sahiptir. Fenotipik özellikler bir canlının hayatta kalması üzerinde etkisi olabilecek olan ölçülebilir özellik, fenotip ve karakteristikleridir. Bu özellikleri gelişmesi ve ortaya çıkmasında genler önemli rol oynar. Yerleşik türler yerel çevrelerinin seçilim baskılarına uyacak şekilde fenotipik özelliklere evrimleşirler. Bu şekilde bir rekabet avantajına sahip olurken benzer yönde uyum sağlamış türlerle de coğrafi dağılımlarının örtüşmemesi yönünde caydırıcı bir faktör oluştururlar. Rekabetçi dışlanım ilkesi aynı sınırlayıcı kaynaklarla yaşayan iki türün bir arada yaşayamayacğını, birinin diğerine karşı her zaman üstün geleceğini belirtir. Benzer şekilde uyum göstermiş iki türün coğrafi dağılımlarının örtüşmesi durumunda daha yakından incelendiğinde habitatlarında ya da beslenme gereksinimlerinde hemen göze çarpmayan ekolojik farklılıklar olduğu ortaya çıkar. Bazı modellemeler ve ampirik çalışmalar ise çevresel faktörlerdeki bozunumun tür zengini komünitelerde yaşayan benzer türlerin ortak evrimleşmesini ve niş paylaşımını kararlı hâle getirebildiğini göstermektedir. Habitat ve niş birlikte ekotop olarak adlandırılır. Ekotop bir türün tamamını etkileyen çevresel ve biyolojik değişkenlerin tamamı olarak tanımlanır.
Kapsam, ölçek ve düzeyler > Niş oluşturma

Canlılar çevresel baskılara maruz kalırlar ama aynı zamanda habitatlarını da değiştirirler. Canlılar ile çevreleri arasındaki düzenleyici geri besleme döngüsü yerel ölçekten küresel ölçeğe, zamanla koşullar üzerinde etki gösterir hatta bu etki çürüyen kütükler ya da deniz canlılarının silika iskeletlerinin çökeltileri gibi canlıların ölümünden sonra da devam eder. Ekosistem mühendisliği kavramı ve süreci niş oluşturma ile bağlantılıdır. Ekosistem mühendisliği süreci yalnızca habitatın fiziksel değişimi ile ilgili iken niş oluşturma süreci ise aynı zamanda çevre üzerinde görülen fiziksel değişikliklerin evrimsel sonuçları ve bu geri besleme döngüsünün doğal seçilim süreci üzerindeki etkilerini de kapsar. Ekosistem mühendisleri "biyotik ya da abiyotik materyaller üzerinde fiziksel hâl değişikliklerine neden olarak diğer türlerin kaynaklara erişimini doğrudan ya da dolaylı olarak değiştiren canlılar" olarak tanımlanır. Bu değişikliklere neden olarak habitatları değiştirir, habitatların sürekliliğini sağlar ve hatta yeni habitatlar oluştururlar.
Ekosistem mühendisliği kavramı canlıların ekosistem ve evrimsel süreç üzerindeki etkileri hakkında yeni bir bakış açısı getirdi. "Niş oluşturma" terimi daha çok doğal seçilime neden olan kuvvetlerin abiyotik niş üzerindeki geri besleme mekanizmasını anlatmak için kullanılır. Ekosistem mühendisliği yoluyla doğal seçilime örnek olarak karıncalar, arılar, yaban arıları ve termitler gibi sosyal böceklerin yuvaları gösterilebilir. Bu böceklerin yuvalarının yapısında tüm koloninin fizyolojisini düzenleyen, sürekliliğini sağlayan ve savunmasına yardımcı olan bir homeostaz ya da homeorhesis düzenlemesi görülür. Örneğin termit yuvalarında havalandırma bacaları sayesinde yuva içi sıcaklığı sabit olarak tutulur. Yuvaların kendi yapıları da doğal seçilim kuvvetlerinin etkisine maruz kalır. Hatta bir yuva birbirini takip eden nesiller boyunca ayakta kalarak soylarına yalnızca genetik malzeme değil aynı zamanda bir yuva da miras bırakırlar.
Kapsam, ölçek ve düzeyler > Biyom

Ana madde: Biyom
Biyomlar, esas olarak bitki örtüsünün yapısına ve bileşimine göre Dünya'nın ekosistem bölgelerinin sınıflandırıldığı büyük birimlerdir. Dağılım olarak iklim, yağış, hava durumu ve diğer çevresel değişkenlerle sınırlanan farklı işlevsel bitki komünite tiplerinin oluşturduğu biyomların kıtasal sınırlarını belirlemek için farklı yöntemler bulunur. Biyomların arasında tropik yağmur ormanları, ılıman geniş yapraklı ve karma ormanlar, ılıman geniş yapraklı ormanlar, tayga, tundra, çöl ve kutup çölü sayılabilir. Başka araştırmacılar son zamanlarda insan ve okyanus mikrobiyomu gibi başka biyomları da sınıflandırmaya aldı. Bir mikrop için insan vücudu bir habitat oluşturur. Mikrobiyomların keşfi gezegen üzerinde mikrop çeşitliliğin gizli kalmış zenginliğini ortaya çıkaran moleküler genetik alanında sağlanan ilerlemeler ile gerçekleşti. Okyanus mikrobiyomları da gezegenin okyanuslarının ekolojik biyokimyasında önemli bir rol oynarlar.
Kapsam, ölçek ve düzeyler > Biyosfer

Ekolojik örgütlenmenin en büyük ölçeği gezegenin ekosistemlerinin tamamından oluşan biyosferdir. Ekolojik bağlantılar küresel ölçeğe kadar enerji akışını, besinleri ve iklimi düzenler. Örneğin atmosferin CO2 and O2 bileşiminin dinamik tarihçesine bakıldığında hayvan ve insanların ekolojisi ve evrimi ile bağlantılı olarak zaman içinde değişiklik gösteren düzeylere sahip olmasının nedenlerinden biri soluma ve fotosentez ile oluşan biyojenik gaz akışından etkilenmesidir. Ekoloji teorisi aynı zamanda küresel ölçekte ortaya çıkan düzenleyici fenomeni açıklamak için de kullanıldı; örneğin Gaia hipotezi holizmin ekolojik teoriye uygulanmasıdır. Gaia hipotezi canlıların metabolizmasıyla oluşan bir geri besleme döngüsünün Dünya'nın çekirdek sıcaklığını ve atmosferik koşulları kendi kendini dğzenleyen dar bir tolerans içinde tuttuğunu belirtir.
Kapsam, ölçek ve düzeyler > Popülasyon ekolojisi

Popülasyon ekolojisi tür popülasyonlarının dinamiğini ve bu popülasyonların çevre ile olan etkileşimlerini inceler. Bir popülasyon aynı niş ve habitatta yaşayan, etkileşime giren ve göç eden aynı türe ait bireylerden oluşur.
Popülasyon ekolojisinin primer yasalarından biri olan Malthus büyüme modeli "bir popülasyon içindeki tüm bireylerin içinde bulunduğu çevre sabit kaldığı sürece o popülasyonun katlanarak arttığını (ya da azaldığını)" belirtir. Basitleştirilmiş popülasyon modelleri genellikle dört değişken ile başlar: Doğum, ölüm, iç göç ve dış göç.
Bir başlangıç popülasyon modeli örneği bir adada olabileceği gibi iç ve dış göçün olmadığı kapalı bir popülasyonu tanımlar. Hipotezler, gözlemlenen verileri rastgele süreçlerin yarattığını belirten bir sıfır hipotezi referans alınarak değerlendirilir. Bu ada modellerinde popülasyon değişim oranı şöyle gösterilir:
N popülasyon içinde yer alan bireylerin toplam sayısı, b ve d sırasıyla birey başına doğum ve ölüm oranları ve r ise birey başına popülasyon değişim oranıdır.
Bu modelleme teknikleri kullanarak Malthus'un popülasyon büyüme prensibi daha sonra Pierre Verhulst tarafından bir lojistik fonksiyon modeline dönüştürüldü:
N(t) t zamanın fonksiyonu olan biyokütle yoğunluğu olarak ölçülen bireylerin sayısı, r içsel artış oranı olarak bilinen birey başına değişiklik oranı ve  \alpha  eklenen birey başına popülasyon büyümesinde azalmayı gösteren kalabalıklaşma katsayısıdır. Formül popülasyon boyutunun değişiklik oranının ( \mathrm {d} N(t)/\mathrm {d} t) büyüyerek artış oranı ile kalabalıklaşmanın  r/\alpha  birbirine dengelendiği bir denge noktasına ( \mathrm {d} N(t)/\mathrm {d} t=0) yaklaşacağını belirtir. Buna benzer yaygın bir model de denge noktasını ( r/\alpha ) K taşıma kapasitesi olarak belirtir.
Popülasyon ekolojisi bu başlangıç modellerden yola çıkarak gerçek popülasyonlar üzerinde oluşan demografik süreçleri anlamaya çalışır. Yaygın olarak kullanılan veriler arasında biyolojik yaşam döngüsü, fekondite ve hayatta kalma sayılabilir; bu veriler matris cebiri gibi matematiksel teknikler kullanılarak işlenir. Buradan elde edilen bilgiler yaban hayatı popülasyonlarının idaresinde ve avlanma kotalarının belirlenmesinde kullanılır. Temel modellerin yetersiz kaldığı durumlarda ise çevrebilimciler Akaike ölçütü gibi farklı istatistiksel yöntemlere başvurabilir ya da farklı birbiri ile rkabet hâlinde olan hipotezi aynı anda verilerle kontrol edilmesi nedeniyle matematiksel olarak karmaşıklaşan modeller de kullanabilirler.
Mercan resifi biyoçeşitliliği. Korallar kalsiyum karbonat iskeletler oluşturarak hem çevrelerine uyum sağlar hem de değiştirirler. Bu iskeletler sonraki nesillerin gelişmesi için gerekli koşulları sağlarken birçok diğer tür için de bir habitat oluşturur.
Yuva yapan Psarisomus dalhousiae.
Termit yuvalarının farklı yüksekliklerdeki bacaları tüm koloninin iç fizyolojisini ayakta tutmak için gerekli olan gaz değişimi, sıcaklık ve diğer çevresel faktörleri düzenler.
2011-12 ÖFB-Cup

| ÖFB-Cup |
| --- | --- |
Sezon: 2011-12
Ülke: Avusturya
Takımlar: 97
Şampiyon: Salzburg
İkinci: SV Ried
En golcü oyuncu: Hamdi Salihi (8 gol)
← 2010-11 2012-13 → 
2011-12 ÖFB-Cup, Avusturya futbolunda ulusal kupanın 78. organizasyonu. 15 Temmuz 2011'da ön eleme turu maçlarıyla başlayıp, 20 Mayıs 2012'deki final maçıyla tamamlandı. Finalde rakibi SV Ried'i 3-0 mağlup eden Salzburg, tarihinde ilk kez Avusturya Kupası'nı kazanmayı başardı.
Ön eleme turu

| 1>  Takım |   Sonuç   | 2>  Takım |
| --- | --- | --- |
| Kapfenberg II | 2-0 | Voitsberg  |
| ATSV Wolfsberg | 1-0 | Bleiburg  |
| Sollenau | 3-1 | Mistelbach  |
| Donau Linz | 2-1 | Bad Schallerbach  |
| FAC | 1-2 | Post SV  |
| FC Gratkorn | 4-2 | GAK  |
| Austria Wien II | 4-0 | 1.Simmeringer SC  |
| Zwettel | 0-4 | Admira II  |
| Sturm Graz II | 5-1 | Frohnleiten  |
| Vorwärts Steyr | 2-1 | Sierning  |
| Amstetten | 2-0 | Horn  |
| Hall | 0-2 | Kundl  |
| Schwechat | 0-1 | Rapid B  |
| St.Johann | 1-2 | Neumarkt  |
| Vöcklamarkt | 4-0 | Neuhof-I./SV Ried  |
| Allerheiligen | 2-0 | Gleinstätten  |
| Baumgarten | 3-2 | Klingenbach  |
| Stegersbach | 4-2 | Kohfidisch  |
| Götzendorf | 4-1 | Neusiedl  |
| Bad Vöslau | 3-0 | SKN St. Pölten Amateure  |
| Drautal | 3-6 | Austria Klagenfurt  |
| SAK Klagenfurt | 3-0 | Treibach  |
| Admira Landhaus | 1-4 | Wiener SK  |
| Retz | 3-1 | Schwadorf  |
| Red Bull Salzburg | 2-0 | Anif  |
| Grödig | 2-1 | Kufstein  |
| Reichenau | 5-1 | Wacker Innsbruck B  |
| Union Innsbruck | 4-1 | Rheindorf Altach B  |
| Hard | 2-3 | Bregenz  |
| Gleisdorf | 1-3 | Leoben  |
| Union St. Florian | 2-0 (uz.) | Wels  |
| Stinatz | 2-2 (uz.) (7-5 p) | Ritzing  |
| LASK II | 1-1 (uz.) (6-5 p) | Pasching  |
Birinci tur

| 1>  Takım |   Sonuç   | 2>  Takım |
| --- | --- | --- |
| Wiener SK | 1-2 | Bad Vöslau  |
| Allerheiligen | 1-0 | Vöcklamarkt  |
| Dornbirn | 4-0 | Stegersbach  |
| Post SV | 0-3 | Kapfenberger SV  |
| Amstetten | 4-1 | Schwaz  |
| Donau Linz | 0-3 | SV Grödig  |
| Wolfsberg | 1-2 | WAC St. Andrä  |
| DSV Leoben | 2-3 | FC Lustenau  |
| Austria Wien II | 4-0 | First Vienna  |
| Götzendorf | 3-2 | SKN St. Pölten  |
| Rapid Wien II | 1-0 | Wiener Neustadt  |
| Kundl | 0-3 | TSV Hartberg  |
| Sturm Graz B | 2-5 (uz.) | LASK  |
| Red Bull Salzburg II | 5-0 | SC Brunn am Gebirge  |
| WSG Wattens | 2-2 (uz.) (3-5 p) | St.Margarethen  |
| Union Innsbruck | 3-2 | Grieskirchen  |
| SC Weiz | 5-1 | Neumarkt  |
| Parndorf | 3-0 | Austria Salzburg  |
| LASK Linz B | 0-7 | Rapid Wien  |
| SAK Klagenfurt | 3-1 | Sollenau  |
| Stinatz | 1-3 | FC Blau-Weiß Linz  |
| SC Hellas Kagran | 0-4 | Wacker Innsbruck  |
| SV Kapfenberg B | 1-3 | Mattersburg  |
| SC Bregenz | 0-2 | Austria Lustenau  |
| Vorwärts Steyr | 1-6 | Admira  |
| SV Grödig B | 0-4 | Sturm Graz  |
| Union St.Florian | 2-0 | SC Rheindorf Altach  |
| Gratkorn | 0-3 | Ried  |
| Admira Wacker Mödling B | 1-3 | Austria Wien  |
| Reichenau | 0-0 (uz.) (4-1 p) | Austria Klagenfurt  |
| Villach | 4-2 | SC Retz  |
| Baumgarten | 0-3 | Red Bull Salzburg  |
İkinci tur

| 1>  Takım |   Sonuç   | 2>  Takım |
| --- | --- | --- |
| Union Innsbruck | 0-7 | Austria Lustenau  |
| Rapid Wien II | 4-2 | WAC St. Andrä  |
| Austria Wien II | 0-5 | LASK  |
| Dornbirn | 0-2 | SV Grödig  |
| Parndorf | 0-1 | Admira Wacker Mödling  |
| Union St.Florian | 0-2 | FC Blau-Weiß Linz  |
| Villach | 1-2 | TSV Hartberg  |
| Götzendorf | 2-3 | Ried  |
| Amstetten | 2-4 | FC Lustenau  |
| Red Bull Salzburg II | 1-1 (uz.) (6-5 p) | Mattersburg  |
| Bad Vöslau | 1-4 | Rapid Wien  |
| SAK Klagenfurt | 0-4 | Red Bull Salzburg  |
| Reichenau | 2-1 | Kapfenberg  |
| SC Weiz | 0-4 | Sturm Graz  |
| Allerheiligen | 1-3 | Austria Wien  |
| St.Margarethen | 0-3 | Wacker Innsbruck  |
Üçüncü tur

| 1>  Takım |   Sonuç   | 2>  Takım |
| --- | --- | --- |
| Wacker Innsbruck | 0−1 | SV Grödig  |
| Red Bull Salzburg II | 3−1 | FC Blau-Weiß Linz  |
| Austria Lustenau | 4−1 | FC Lustenau  |
| Rapid Wien | 1−2 (uz.) | SV Ried  |
| Reichenau | 0−2 | Austria Wien  |
| Red Bull Salzburg | 2−1 | LASK  |
| Sturm Graz | 3−1 | Admira Wacker Mödling  |
| Rapid Wien II | 0−2 | TSV Hartberg  |
Çeyrek final

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 Nisan 2012 | SV Grödig | 2-3 | SV Ried | Grödig |
| 18.00 | Diego Viana  30' Schubert  42' | Rapor | Meilinger  11', 77' Žulj  74' | Stadyum: Untersberg-Arena  Seyirci: 1.800 Hakem: Dominik Ouschan  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 11 Nisan 2012 | SC Austria Lustenau | 1-2 | Austria Wien | Lustenau |
| 18.00 | Zwischenbrugger  65' | Rapor | Jun  8' Ortlechner  45+1' | Stadyum: Reichshofstadion  Seyirci: 3.400 Hakem: Thomas Prammer  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 11 Nisan 2012 | Sturm Graz | 2-4 (uz.) | TSV Hartberg | Graz |
| 19.00 | Kainz  45', 68' | Rapor | Prietl  34' Rakowitz  45+1' Mössner  112' Ismaili  120' | Stadyum: UPC-Arena  Seyirci: 4.457 Hakem: Dieter Muckenhammer  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 11 Nisan 2012 | Red Bull Salzburg | 4-1 | FC Red Bull Salzburg II | Wals-Siezenheim |
| 19.00 | Soriano  44', 82' Sekagya  74' Teigl  77' | Rapor | Krenn  37' | Stadyum: Red Bull Arena  Seyirci: 1.440 Hakem: Bernd Hirschbichler  |
Yarı final

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 Mayıs 2012 | TSV Hartberg | 0-1 | Red Bull Salzburg | Hartberg |
| 18.00 |  | Rapor | Jantscher  80' | Stadyum: Stadion Hartberg  Seyirci: 3.700 Hakem: Gerhard Grobelnik  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 Mayıs 2012 | SV Ried | 2-0 | Austria Wien | Ried im Innkreis |
| 20.30 | Guillem  18', 73' | Rapor |  | Stadyum: Keine Sorgen Arena  Hakem: Alexander Harkam  |
Final

Red Bull Salzburg v SV Ried
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Red Bull Salzburg | 3-0 | SV Ried |
| Leonardo  10' (pen.) Schiemer  14' Hierländer  90' | Rapor |  |
Şoşoniler

| --- | --- |
[[Dosya:Shoshoni tipis.jpg |frameless]]
 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
 ABD  (Idaho, Kaliforniya, Nevada, Oregon, Utah, Wyoming)
Diller
Şoşonice
Din
Hristiyanlık, yerel inançlar
Şoşoniler ya da Şoşonlar (İngilizce Shoshone ya da Shoshoni), Amerika Birleşik Devletleri'nin Idaho, Kaliforniya, Nevada, Oregon, Utah ve Wyoming eyaletlerinde yaşayan, Büyük Havza Kızılderilileri kültür grubuna ait Kızılderili halkıdır.
Nüfus

18. yüzyıl öncesi Şoşoni nüfusu ile ilgili herhangi bir bilgi bulunmamaktadır. "Keşifler Çağı" sürecinde Avrupalı kolonicilerin, Amerika'ya taşıdığı bulaşıcı hastalıklar ve kolonicilerle Şoşoniler arasında çıkan çatışmalardan ötürü Şoşoni nüfusu 18. ve 19. yüzyıllarda radikal ölçüde azalmıştır. 1845 yılındaki Kuzey ve Batı Şoşonilerinin nüfusu 4.500 kişidir. Bu sayımın ardından yapılan 1937 Kızılderili İşleri Bürosu sayımının kayıtlarına göre bu dönemde 3.650 Kuzey Şoşonisi ve 1.201 Batı Şoşonisi hayatta idi. 2000 yılında yapılan sayımda ise toplam 12.000 Şoşoni kayıtlara geçmiştir.
Boyları

Batı Şoşonileri , Doğu Kaliforniya, Nevada, Kuzey Utah, Güneydoğu Idaho
Duckwater Shoshone Kabilesi ya da Tsaidüka, Railroad Valley, Nevada
Goshute, Nevada ve Utah
Tonomudza grubundan oluşan Te-Moak Kabilesi, Nevada
Yomba Western Shoshone Kabilesi, Nevada
Kuzey Şoşonileri , Idaho
Agaideka (Salmon Eaters), Snake River ve Lemhi, Idaho
Kammedeka (Jackrabbit Eaters), Snake River, Idaho'dan Büyük Tuz Gölü'ne kadar, Utah
Lemhi Şoşonileri, Lemhi River Valley, Idaho
Pohogwe (People of the Sagebrush Butte) ya da Fort Hall Shoshone, Idaho
Tukudeka (Mountain Sheep Eaters), Orta Idaho, Güney Montana, ve Yellowstone, Wyoming
Yahandeka (Groundhog Eaters), Boise, Payette ve Weiser Rivers, Idaho
Doğu Şoşonileri , Wyoming
Kuccuntikka (Buffalo Eaters)
Kuzey Şoşonileri'ne katılan Tukkutikka ya da Tukudeka (Mountain Sheep Eaters)
Kızılderili rezervasyonları

Wind River Reservation:  Wyoming'te yer almış, 2,650 Doğu Şoşonisini barındırmış, 2,268,008 acre (9,178 km²)'lik bir alan 2,650 Doğu Şoşonisini barındırmış bir mesken (Bu bölgede Şoşoniler Kuzey Arapahoları ile beraber yaşamıştır, lakin Fallon Paiute-Shoshone Reservation'ın aksine  Şoşoni nüfusuna  odaklanan kayıt tutumu yapılmış olması sebebiyle bölgedeki Şoşoni sayısı tam olarak bilinmektedir).
Duck Valley Indian Reservation: Güney Idaho, Kuzey Nevada'da var olmuş mesken. (Batı) Şoşoni ve Payut kabileleri bu bölgede yaşamıştır. Ely Shoshone Indian Reservation: Ely, Nevada'da bulunmuş, 111 acre (0.45 km²)'lik bir alan (kayıtlara göre bu bölgede 500 Şoşoni yaşamıştır).
Duckwater Indian Reservation: Nevada'nın Ely ilçesinden yaklaşık 75 mil (121 km) uzakta yer alan mesken. Duckwater, Nevada
Elko Indian Colony: Elko County, Nevada'da bulunmuş Şoşoni meskeni.
Fallon Paiute-Shoshone Reservation: Fallon, Nevada'da, 8,200 acre (33 km²)'lik bir alan (bu bölgede yaşamış (Batı) Şoşoni ve Payut kabilelerinin mensuplarının toplam sayısının 991 olduğu bilinmektedir).
Fort Hall Indian Reservation: Idaho'da, 544,000 acre (2,201 km²)'lik bir mesken. Bu bölgede Lemhi Shoshone'ları, Bannock'larla  (bir Payut grubu) beraber yaşamıştır.
Fort McDermitt Indian Reservation: Nevada ve Oregon sınırları içinde yer alan, Fort McDermitt Payut'ları ve Şoşoni Kabilelerinin meskeni
Goshute Indian Reservation: Nevada ve Utah sınırları içinde bulunan 111,000 acre (449 km²)'lik bir bölge. Bu bölgede (Batı) Şoşoniler yaşamıştır.
Lemhi Indian Reservation (1875–1907):  Idaho'da bulunmuş  Lemhi Şoşonisi meskeni. Bu bölgedeki Şoşoniler daha sonra  Fort Hall Reservation'a aktarılmıştır.
Lone Pine Community of the Lone Pine Reservation: Güney Owens Valley, Inyo County, California; Owens Vadisi'nden gelen Payut Şoşonilerinin meskeni.
Northwestern Shoshoni Indian Reservation: Utah'ta bulunan, "Utah Kuzeydoğu Şoşonileri" kabilesinin meskeni (Washakie)
Reno-Sparks Indian Colony, Nevada'da bulunan, 1988 acre (8 km²)'lik, Şoşoni, Pyut ve Wahoe kabilelerinden toplam 481 kişiyi barındırmış mesken.
Skull Valley Indian Reservation: Utah'ta 18,000 acre (73 km²)'lik, (Batı) Şoşoni meskeni.
South Fork Odgers Ranch Indian Colony: Elko County, Nevada
Wells Indian Colony: Elko County, Nevada'da bulunmuş Şoşoni meskeni.
Battle Mountain Reservation: Lander County, Nevada'da var olmuş Şoşoni meskeni.
Big Pine Reservation, central Owens Valley: Inyo County, California'da var olmuş, Owens Vadisi'nden gelen Payut Şoşonilerinin meskeni.
Bishop Community of the Bishop Colony: Kuzey Owens Valley, Inyo County, California
Death Valley Indian Communit:, Furnace Creek, Death Valley National Park, California Timbisha Şoşonilerinin meskeni.
Ayrıca Bakınız

Bear Nehri Katliamı
Utah Savaşı
Tam sayı

Bilgisayar bilimi kavramı için Tam sayı (bilgisayar bilimi) sayfasına bakınız.
Karatahta yazı tipindeki kalın Z harfi, sıklıkla tüm tam sayılar kümesini temsil etmek amacıyla tercih edilir.
Tam sayılar, sayılar kümesinde yer alan sıfır (0), pozitif yönde yer alan doğal sayılar (1, 2, 3, …) ve bunların negatif değerlerinden oluşan negatif sayılardan (−1, −2, −3, …) oluşan sayı kümesidir.
Tüm tam sayıların oluşturduğu küme, çoğunlukla kalın harf biçimindeki Z veya karatahta vurgusu kullanılarak  \mathbb {Z}  şeklinde ifade edilir. Z harfi Almanca Zahlen (sayılar) sözcüğünden gelir.
Doğal sayılar kümesi  \mathbb {N} ,  \mathbb {Z}  tam sayılar kümesinin bir alt kümesi olarak tanımlanır. Bu tam sayılar kümesi, ardından tüm rasyonel sayılar kümesi  \mathbb {Q} ’nun ve bu küme de reel sayılar kümesi  \mathbb {R} ’nin bir alt kümesi olarak sıralanır. Doğal sayılar kümesine benzer biçimde,  \mathbb {Z}  tam sayılar kümesi de sayılabilir sonsuzluk özelliği gösterir. Tam sayı kavramı, kesirli bir kısmı bulunmayan ve böylelikle doğrudan reel sayı olarak ifade edilebilen sayılar için kullanılır. Mesela, 21, 4, 0 ve -2048 tam sayılardır; buna karşın 9.75, 5 1/2 ve √2 tam sayı olarak değerlendirilmez.
Doğal sayı kümelerini kapsayan yapılar içerisinde, tam sayılar hem en minimal grup hem de en minimal halka yapısını teşkil ederler. Cebirsel sayı teorisi alanında, tam sayılar zaman zaman, onları daha geniş bir kapsamda ele alınan cebirsel tam sayılar ile karıştırmamak adına rasyonel tam sayılar olarak özel bir şekilde tanımlanır. Gerçekte, rasyonel olarak ifade edilen tam sayılar, hem cebirsel tam sayı özelliklerini taşır hem de rasyonel sayılar kategorisinde değerlendirilirler.