stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Güneş rüzgârı
Yayılım > Koronal kütle ejeksiyonu

Ana madde: Taçküre kütle atımı
Hem hızlı hem de yavaş Güneş rüzgârları, gezegenler arası koronal kütle atımı veya ICME denilen hızlı hareket eden plazma saçılmaları tarafından kesintiye uğratılabilirler. ICME'ler, Güneş'teki manyetik enerji salınımları tarafından oluşan, koronal kütle salınımlarının gezegenler arası tezahürleridir. CME'lere popüler medyada genellikle "Güneş fırtınaları" veya "uzay fırtınaları" denir. Bunlar bazen, ama her zaman değil, Güneş'in manyetik enerji salınımının başka tezahürü olan Güneş püskürtüleri ile ilişkilidir. ICME'ler, heliyosferin ince plazmasında şok dalgalarına sebep olurlar ve bu olay elektromanyetik dalgaların ve ivmelenen parçacıkların (çoğunlukla proton ve elektronlar) CME'nin önüne geçen, iyonize eden radyasyon akımlarının oluşmasına sebep olur.
Bir CME, Dünya'nın manyetosferini zedelediği zaman, geçici bir şekilde Dünya'nın manyetik alanını deforme eder, pusula içerisindeki iğnelerin yönünü değiştirir ve Dünya'nın içerisinde büyük elektriksel yer akımlarını tetikler. Buna, jeomanyetik rüzgâr ve küresel fenomeni denir. CME etkileri, Dünya'nın manyetokuyruğunda (manyetosferin geceyarısı kısmı) jeomanyetik rüzgâra yol açabilir ve bu, protonların ve elektronların auroraları oluşturduğu yere, Dünya'nın atmosferine doğru aşağıya doğru bir harekete geçmesine sebep olur.
ICME'ler uzay havasının tek nedeni değildir. Güneş'in üzerindeki farklı parçalar, yerel koşullara bağlı olarak biraz farklı hızlarda ve rüzgâr yoğunluklara neden olur. İzolasyon içerisinde, her bir farklı rüzgâr dalgalarının, hızlı hareket eden dalgaların daha doğrudan dışarı ve yavaş hareket eden dalgaların Güneş'in etrafını daha fazla sararak az bir açı farkıyla bir sarmal oluşturacaktır. Hızlı hareket eden dalgalar, Güneş'in üzerinde ve daha batıda oluşan yavaş dalgaları, dalga hareketlerine ve ivmelenmiş parçacıklara sebep olan ve ters dönen etkileşimdeki alanları oluşturacak, bunları bastırmak isteyecek ve bu, CE'ninkinden daha zarifçe fakat aynı şekilde Dünya'nın manyetosferini etkileyecektir.
Güneş Sistemi üzerindeki etkileri

Güneş'in yaşam süresi üstünde, Güneş'in yüzey katmanlarının kaçan Güneş rüzgârlarıyla olan etkileşimleri, yüzey dönüş oranını görülür miktarda azalttı. Rüzgâr, Güneş'in radyasyonuyla beraber kuyrukluyıldızların kuyruklarından sorumlu tutuldu. Güneş rüzgârı, gezegenler arası ışık titremesi etkisi ile Dünya üzerinde gözlemlenmiş devasa boyutta radyo dalgalarında dalgalanmalara sebep olmuştur.
Güneş Sistemi üzerindeki etkileri > Atmosferler

Güneş rüzgârı, gezegenlerin atmosferine gelip etkileşime giren kozmik ışınları etkilerler. Dahası, manyetosferi zayıf veya hiç olmayan gezegenler, Güneş rüzgârı tarafından atmosferik soyulmaya daha yatkındırlar.
Güneş Sistemi'nde Dünya'ya en yakın ve en benzer gezegen olan Venüs'ün atmosferi, jeo-manyetik alanı çok küçük veya hiç olmaksızın, Dünya'nınkine göre 100 kat daha yoğundur. Modern uzay araştırmaları Dünya'nın yörüngesine uzanan kuyrukluyıldız benzeri bir kuyruk keşfetmişleridir.
Dünya, çoğu yüklü iyonu saptırabilen manyetik alanı sayesinde Güneş rüzgârlarından büyük bir oranda korunmaktadır; fakat bazı yüklü parçacıklar Van Allen radyasyon kuşağında hapsolmuştur. Güneş rüzgârından gelen az miktarda parçacıklar, elektromanyetik enerji aktarımı çizgisi üzerinde yolculuk yaparak Dünya'da auroraların olduğu alanlardaki üst atmosfer ve iyonosfere gelirler. Dünya'da Güneş rüzgârlarının gözlenebildiği tek zamanlar Dünya'nın auroraları ve jeomanyetik rüzgârları üretebilecek kadar güçlü olduğu zamanlardır. Parlak Auroralar iyonosferi güçlü bir şekilde ısıtırlar ve bu, plazmanın manyetosfere doğru genişlemesine, plazma jeosferin büyüklüğünün artmasına ve atmosferik materyalin Güneş rüzgârına doğru kaçmasına sebep olur. Jeomanyetik fırtınalar, manyetosfer içinde bulunan plazmaların basınçları, jeomanyetik alanı deforme için yeterli büyüklüğe kadar şiştiğinde oluşur.
Mars, Merkür'den büyük ve Merkür'ün Güneş'e olan uzaklığına kıyasla kendisinin Güneş'e olan uzaklığı, bu uzaklığın dört katıdır ve burada hala Güneş rüzgârının bu gezegenin atmosferini üç katına kadar soyduğu düşünülmekte, bunun da Dünya'nın atmosferine oranla yüzde bir oranda bir yoğunluğa kadar düşürdüğü öne sürülmektedir. Atmosferik soymadaki mekanizmanın, Güneş rüzgârları tarafından alınmış olan, manyetik alan baloncuklarının içerisindeki gazlardan oluştuğu düşünülmektedir.
Güneş Sistemi üzerindeki etkileri > Gezegen yüzeyleri

Güneş'e en yakın gezegen olan Merkür, Güneş rüzgârlarının bütün darbesini alır ve atmosferi artık geçirgendir ve bu sebeple de yüzeyi radyasyona maruz kalmaktadır.
Merkür'ün yapısal bir manyetik alanı vardır, bu sebeple normal Güneş rüzgârı durumu altında rüzgâr, gezegen etrafındaki manyetosferden içeriye giremez ve parçacıklar sadece zirve alanlardaki yüzeylere ulaşabilirler. Fakat koronal kütle salınımları sırasında, manyetopoz gezegenin yüzeyi içerisine doğru baskılanabilir ve bu şartlar altında, Güneş rüzgârı özgürce gezegenin yüzeyiyle etkileşim içerisine girebilir.
Dünya'nın uydusu Ay'ın, atmosferi veya kalıcı bir manyetik alanı yoktur ve Güneş rüzgârları tarafından rastgele bir şekilde bombardımana uğramaktadır. Apollo Projesi görevleri, pasif alüminyum toplayıcılarını Güneş rüzgârından örnek almak için saçıldı ve üzerinde çalışılmak için getirilen ay toprağı da, ay regolitinin Güneş rüzgârından arta kalmış atomik çekirdeğinden bol miktarda olduğunu doğruladı. Bu elementlerin ileriki Ay kolonileri için yararlı olabileceği bir spekülasyon konusu da olmuştur.
Dış limitler

Güneş rüzgârı, yıldızlararası maddeye (galaksiyi süzen hidrojen ve helyumun seyrekleştirildiği alan) "bir kabarcık üfler". Güneş rüzgârının yıldızlararası maddeyi geriye itecek kadar güçlü olmadığı yer heliyopoz olarak bilinir ve genelde Güneş Sistemi'nin dış sınırları olarak da bilinir. Heliyopoza olan uzaklık tam olarak bilinmemektedir ve muhtemelen Güneş rüzgârının anlık hızına ve yıldızlararası medyumun bölgesel yoğunluğuna göre çeşitlilik göstermektedir, fakat Plüton'un yörüngesinden daha dışarıda olduğu bilinmektedir. Bilimadamları, Ekim 2008'de devreye giren Interstellar Boundary Exploler(IBEX) görevi sayesinde alınan veriler ile heliyopoz hakkında daha çok perspektif elde etmeyi umuyorlar.
Önemli olaylar

1999 senesinde, Mayıs 10'dan Mayıs 12'ye kadar, NASA'nın Advanced Composition Exploler(ACE) ve WIND uzayaracı, Güneş rüzgârı yoğunluğunda 598 oranında bir düşüş gözlemlemiştir. Bu, Güneş'ten gelen enerjitik elektronların "strahl" denilen dar ışınların Dünya'ya doğru gelmesine olanak sağlamıştır ve bu olay, Kuzey Kutbu'nda meydana gelen görünür aurora olayının içerisinde olduğu hiç alışılmadık bir "kutup yağmuru" olayına sebep olmuştur. Buna ek olarak, Dünya'nın manyetosferi, normalinin 5 – 6 kat arasında bir rakamda artmıştır.
13 Aralık 2010'da, Voyager 1 Dünya'dan 10,8 milyar mil uzaklıkta Güneş rüzgârı hızının sıfıra düştüğünü belirlemiştir. Voyager projesi bilim insanı Dr. Edward Stone “ Biz Güneş'ten gelen rüzgârın şimdiye kadar hep dışa doğru bir hareketinin olduğuna dair bir noktaya vardık fakat artık dışarıya doğru hareket etmiyor; kuyrukluyıldız şeklindeki gibi bir cisim gibi olan heliyosfer kuyruğu şeklinde hareket ediyor halde olmak için sadece yan doğrultuda hareket ediyor”.
Manyetosfer'in Güneş rüzgârı üzerindeki etkisinin laboratuvar simülasyonu; bu auroral benzeri Birkeland akımları, boşaltılmış bir hazne içerisinde manyetize olmuş bir anot küresi olan terrella içerisinde oluşturulmuştur.
Dünya'nın manyetosferinin şematik görüntüsü. Güneş rüzgârı soldan sağa doğru esmektedir.
Manyetosferin öğle vakti meridyen kısmı.
Poliopsiidae

Poliopsiidae, Heteronemertea takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Muhsin el-Barazi

| Muhsin el-Barazi Arapça: محسن البرازي |
| --- | --- |

24. Suriye Başbakanı
Görev süresi 25 Haziran 1949 - 14 Ağustos 1949
Başkan: Hüsnü Zaim
Yerine geldiği: Hüsnü Zaim
Yerine gelen: Haşim el-Etâsî
Kişisel bilgiler
Doğum: 1904 Hama, Osmanlı Suriyesi, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 14 Ağustos 1949 (44-45 yaşlarında) Şam, Suriye
Muhsin el-Barazi (Arapça: محسن البرازي; 1904 - 14 Ağustos 1949) Suriyeli Kürt bir avukat, akademisyen ve siyasetçiydi. 1949'da Suriye'nin 24. başbakanı olarak kısa bir dönem görev yaptı ve hükûmetinin bir darbe ile devrilmesinin ardından idam edildi.
İlk yılları

Hama'da doğan el-Barazi Kürt kökenliydi. Fransa'da eğitim görmüş, 1930 yılında Paris Üniversitesinden hukuk diploması almış ve daha sonra Şam Üniversitesinde hukuk profesörü olmuştur. 1933 yılında bir dizi etkili Arap düşünürle birlikte Avrupa'nın sömürgeci etkisine karşı koymak amacıyla Ulusal Eylem Birliğini kurdu. Diğer kurucu üyeler arasında tarihçi ve profesör Konstantin Züreyk, filozof Zeki el-Arsuzi ve politikacı Sabri el-Aseli de vardı. Birlik, Suriye ve Lübnan'da çok başarılı oldu ve Fransız ve İngiliz mandalarının kaldırılması ve Arap ülkelerinin ekonomik entegrasyonu çağrısında bulundu.
Siyasi kariyer

El-Barazi, Nisan ve Eylül 1941 tarihleri arasında Halid el-Azm'ın ilk kabinesinde eğitim bakanı olarak görev yaptı. Devlet Başkanı Şükri el-Kuvvetli 1943'te onu kişisel yardımcısı olarak atadı ve 1946'da ülke Fransa'dan bağımsızlığını kazandığında el-Barazi Devlet Başkanı'nın en yakın danışmanı oldu. El-Kuvvetli'nin hukuk danışmanı, konuşma yazarı, sırdaşı ve diğer ülkelerdeki kişisel elçisi olarak görev yaptı.
Siyasi kariyer > Başbakanlık

Mart 1949'da el-Kuvvetli hükûmeti, Genelkurmay Başkanı Hüsnü Zaim liderliğindeki bir askeri darbe ile devrildi. El-Barazi, el-Kuvvetli'nin ortakları arasında pozisyonunu koruyan tek kişiydi ve Zaim'in en yakın danışmanı oldu. Temmuz 1949'da Zaim, el-Barazi'yi yeni başbakan olarak atadı. El-Barazi; Suudi Arabistan, Ürdün, Mısır ve Lübnan'daki Arap liderlerle olan geniş bağlantılarını Zaim rejimine destek toplamak için kullandı.
Siyasi kariyer > Başbakanlık > İsrail ile müzakereler

El-Barazi, iki ülke arasında bir barış anlaşması imzalamak ve İsrail Başbakanı David Ben-Gurion ile Zaim arasında olası bir zirveyi görüşmek üzere İsrail ile gizli müzakereler yürütmekle görevlendirildi. Görüşmeler ileri seviyelere ulaştı ve İsrail Dışişleri Bakanı Moşe Şaret 6 Ağustos 1949'da resmi barış görüşmeleri için bir tarih belirlemek üzere el-Barazi ile temasa geçti.
Siyasi kariyer > Başbakanlık > Suriye Sosyal Milliyetçi Partisi

El-Barazi ayrıca Zaim ile Lübnan Başbakanı Riyad es-Sulh arasında, Suriye Sosyal Milliyetçi Partisinin (SSNP) kurucusu Antun Sadi'nin idam edilmek üzere Lübnan'a iade edilmesini öngören bir anlaşmaya aracılık etmekle de tanınıyordu. Buna karşılık Lübnan da Zaim rejimine açık destek verdi ve Temmuz 1949'da iki lider arasında yapılan zirvede uzun vadeli bir dizi ekonomik anlaşmayı kabul etti. Sadi'nin idamı ve Zaim'in onun teslim edilmesindeki rolü, daha sonra Zaim'in düşüşüne neden olacak olan bir grup SSMP subayını kızdırdı.
Siyasi kariyer > Devriliş ve idam

Albay Sami el-Hinnavi, diğer bazı SSMP subaylarıyla birlikte 14 Ağustos 1949'da Zaim rejimini deviren bir darbeye liderlik etti. Zaim ve el-Barazi sabahın erken saatlerinde yakalanarak Şam'daki askeri kışlada kurşuna dizilerek idam edildiler.
Torunu Arwa Damon CNN Kıdemli Uluslararası Muhabiri, kuzeninin torunu Azad el-Barazi ise yüzücüdür.
El-Barazi, Temmuz 1949'daki Suriye-Lübnan zirvesinde Zaim, es-Sulh ve el-Huri ile birlikte
Palomar–Leiden araştırması

| --- | --- |
Diğer isimler: PLS

Palomar–Leiden araştırması (PLS) ABD'de bulunan Palomar Gözlemevi ve Hollanda'da bulunan Leiden Gözlemevi işbirliğiyle soluk küçük gezegenlerin keşfedilmesi amacıyla yürütülmüş bir astronomik araştırmadır. Araştırma sonucunda birçok Jüpiter truvalısı dahil binlerce küçük gezegen keşfi yapılmıştır.
İlk olarak 1960'ta başlatılan araştırma 1971, 1973 ve 1977'de olmak üzere toplam dört ayrı dönemde gerçekleştirilmiştir. Baş araştırmacılar Leiden'de Cornelis van Houten ve Ingrid van Houten; Palomar'da ise Tom Gehrels'tir. Tüm araştırma boyunca bu üç astronom toplamda 4.637 numaralandırılmış küçük gezegenin keşfini gerçekleştirmiştir. Araştırma kapsamında keşfedilen cisimler araştırmanın kendisine özgü bir geçici adlandırma kuralıyla ilk olarak tasnif edilmişlerdir.
PLS günümüze kadar yürütülmüş olan en üretken küçük gezegen keşfi araştırmalarından biridir. Bu kapsamda beş adet yeni asteroit ailesi olduğu anlaşılmış, Jüpiter ile 1:3 ve 2:5 yörünge rezonanslarındaki boşluklar ortaya çıkarılmış ve Palomar'da konuşlu Samuel Oschin teleskobu ile yüzlerce fotoğrafik levha oluşturulmuştur. Bu levhalar günümüzde hala küçük gezegenlerin ön keşfi için dijitalleştirilmiş halleriyle kullanılmaktadır.
Özet

Büyük çoğunluğu Truva cisimleri olmak üzere PLS süresince yaklaşık 5.500 cisim keşfedilmiştir. Bu cisimlerin toplam 4.622 tanesi numaralandırılmış olup, Güneş Sistemi'ndeki küçük gezegenlerin tanımlanmasından sorumlu olan Küçük Gezegen Merkezi tarafından kaşifler tarafından keşfedilen cisimler olarak sınıflandırılmaktadır. Keşifler arasında çok sayıda Jüpiter truvalısı ile asteroit kuşağının iç ve en dış bölgelerinde bulunan Hungaria ve Hilda ailelerine mensup asteroitler yer almaktadır.
P-L  Palomar–Leiden araştırması (1960), on bir gecelik gözlem süresi boyunca 2.000'den fazla asteroit keşfedilmiştir (bunların 1.800'ü yörüngesel bilgiye dayanır). Bu sayı fotoğraf levhalarının incelenmesi neticesinde 19'u truva cismi olmak üzere 2.400'e yükselmiştir. Çalışmada toplamda 130 fotoğraf levhası ortaya çıkmıştır.
T-1   Birinci Palomar–Leiden Truva araştırması (1971), dokuz gecelik gözlem süresi boyunca 4 Jüpiter truvalısı dahil yaklaşık 500 cisim bulunmuştur. Çalışmada toplamda 54 fotoğraf levhası ortaya çıkmıştır.
T-2   İkinci Palomar–Leiden Truva araştırması (1973), sekiz gecelik gözlem süresi boyunca 18 Jüpiter truvalısı dahil yaklaşık 1.200 cisim bulunmuştur. Çalışmada toplamda 78 fotoğraf levhası ortaya çıkmıştır.
T-3   Üçüncü Palomar–Leiden Truva araştırması (1977), yedi gecelik gözlem süresi boyunca 24 Jüpiter truvalısı dahil yaklaşık 1.400 cisim bulunmuştur. Çalışmada toplamda 68 fotoğraf levhası ortaya çıkmıştır.
Araştırmalar

PLS ilk olarak Hollandalı-Amerikalı astronom Gerard Kuiper tarafından başlatılan Yerkes-McDonald asteroid araştırmasının (1950-1952) bir uzantısı olarak tasarlanmıştı. Bu araştırma görünür büyüklüğü 16 kadirle, PLS görünür büyüklüğü 20 kadire kadar olan küçük gezegenleri inceleyebiliyordu. Bununla birlikte, çalışma süresi ekliptiğin yalnızca ilkbahar ekinoksu ile ilgili bir bölümünü kapsıyordu ve hedef alanlar arka plan yıldızlarının sayısını en aza indirecek şekilde seçilmişti.
Arizona'daki Lunar and Planetary Laboratuvarında Tom Gehrels tarafından Palomar Gözlemevindeki 48 inçlik Schmidt kamera kullanılarak çekilen fotoğraf plakaları kullanılmıştır. Yörünge elemanları o dönemde Küçük Gezegen Merkezi'nin bulunduğu Cincinnati Gözlemevi'nde hesaplanmıştır. Programın diğer tüm aşamaları Hollanda'daki Leiden Gözlemevi'nde yürütülmüştür.
Araştırmalar > İlk PLS-araştırması

Eylül ve Ekim 1960'ta, her biri 35,6 × 35,6 cm boyutlarında ve 20,5 sınırlayıcı büyüklüğe sahip ilk 130 fotoğraf plakası elde edildi. Gözlemlenen bölge 36° × 18°'lik bir alanı kapsıyordu. Heidelberg Gözlemevi'ndeki The Zeiss ışıldama karşılaştırıcısı plakaların karşılaştırmasını yapmak üzere uyarlandı. Bu, genellikle plaka başına 200-400 olmak üzere çok sayıda asteroitin keşfedilmesiyle sonuçlanmıştır. Bu nesnelerin bir alt kümesi, yörünge elemanlarının hesaplanmasına olanak tanıyacak yeterli veriye sahipti. Konumlarındaki ortalama hata 0,6″ kadar küçüktü, bu da plakalarda 0,009 mm'ye karşılık geliyordu. Büyüklük tahmininde ortaya çıkan ortalama yanılma payı ise 0,19'dur.
Araştırmalar > Truva araştırmaları

Üçüncü Palomar-Leiden Truva araştırması 1977 yılında gerçekleştirilmiş ve 26 Jüpiter Truvasının keşfiyle sonuçlanmıştır. Toplamda, 3570 asteroit keşfeden T-1, T-2 ve T-3 olarak adlandırılan üç Truva araştırması yapılmıştır. Araştırmanın bir başka küçük uzantısı 1984 yılında yayınlanmış ve 170 yeni nesne daha eklenerek keşfedilen cisim sayısı toplamda 2.403'e ulaşılmıştır.
Kendebil

| Kendebil |
| --- | --- |
Ülke:  Azerbaycan
Rayon: Zerdab
Zaman dilimi: UTC+04.00
 • Yaz (YSU): UTC+05.00
Kendebil, Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Zerdab rayonunda bir köydür.
Nüfus

Nüfusu 786'dır.
Vahşi Şeyler

| --- | --- |
Wild Things
Yönetmen: John McNaughton (1)   Jack Perez (2)   Jay Lowi (3)   Andy Hurst (4)
Yapımcı: Rodney M. Liber (1)   Steven A. Jones (1)   Marc Bienstock (2-4)
Çıkış tarih(ler)i: 20 Mart 1998 (1)   6 Mart 2004 (2)   19 Şubat 2005 (3)   1 Haziran 2010 (4)
Süre: 108 dakika (1)   95 dakika (2)   87 dakika (3)   92 dakika (4)
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Vahşi Şeyler, Stephen Peters tarafından Sony Pictures Entertainment için yaratılan bir Amerikan film serisidir.
Şubat 2006'da Neve Campbell ve Denise Richards'ın Backstabbers'da oynayacağı bildirildi ve yapımcılar orijinal filmin kadrosundan daha fazla kişinin de rol almasını sağlamaya çalıştılar. Backstabbers'ın Vahşi Şeyler'in oyuncu kadrosu ve ekibini yeniden bir araya getireceği bildirilmiş olsa da, bu bir devam filmi olmayacaktı. Backstabbers hiçbir zaman vizyona girmedi.
Kronoloji

| Sıra | Yapım | Çıkış Tarihi |
| --- | --- | --- |
| 1. | Wild Things | 20 Mart 1998 |
| 2. | Wild Things 2 | 6 Mart 2004 |
| 3. | Wild Things: Diamonds in the Rough | 19 Şubat 2005 |
| 4. | Wild Things: Foursome | 1 Haziran 2010 |
Abdülvehhâb Havmad

| Abdülvehhâb Havmad Arapça: عَبْد الْوَهَّاب حَوْمَد |
| --- | --- |

Havmad, 1957
Suriye Eğitim Bakanı
Görev süresi Eylül 1955 - Haziran 1956
Başbakan: Said el-Gazi
Görev süresi Ağustos 1951 - Kasım 1951
Başbakan: Hasan el-Hekim
Suriye Maliye Bakanı
Görev süresi 9 Mart 1963 - 11 Mayıs 1963
Başbakan: Selahaddin el-Bitar
Yerine gelen: Mustafa eş-Şemma
Görev süresi Haziran 1956 - Aralık 1956
Başbakan: Sabri el-Aseli
Planlamadan Sorumlu Devlet Bakanı
Görev süresi 16 Ağustos 1958 - 20 Eylül 1961
Başbakan: Nureddin Kahala   Abdülhamid es-Serrac
Kişisel bilgiler
Doğum: 1915 Osmanlı Suriyesi, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: Şubat 2002 (86-87 yaşlarında) Suriye
Milliyeti: Suriyeli
Partisi: Halk Partisi (1947-1958)   Ulusal Birlik (1958-1961)   Birleşik Arap Cephesi (1962-1963)
Abdülvehhâb Havmad (Arapça: عَبْد الْوَهَّاب حَوْمَد) (1915 - Şubat 2002) Suriyeli siyasetçi, avukat, kriminolog ve profesör.
Arka plan

Havmad, 1915 yılında Halep'te babası Mahmud Havmad'ın oğlu olarak dünyaya geldi. Havmad siyasete atılmadan önce avukat olarak çalıştı ve kriminoloji alanında uzmanlaştı. Paris Üniversitesinden hukuk doktorası ve ceza adaleti diploması ile mezun oldu. Ayrıca üniversitede Arap edebiyatı okudu. Suriye'ye döndüğünde Havmad Şam Üniversitesinde profesör olarak da çalıştı.
Siyasi kariyer > Halk Partisi

Suriye'nin Fransız Mandası'ndan bağımsızlığını kazanmasından bir yıl sonra Havmad, 1947'de Halk Partisinin sol kanadının kurucu üyesi oldu. Partinin platformu Suriye demokrasisini güçlendirmek, büyük ölçüde Şam merkezli politikacıların elinde toplanan siyasi gücü ülke geneline yaymak ve komşu Irak ile birleşmek üzerine kuruluydu. Hem Irak hem de Ürdün'de iktidarda olan Haşimiler tarafından destekleniyor ve finanse ediliyordu. Aynı yıl Havmad, Suriye Parlamentosunda Halep'i temsil eden bir sandalye kazandı ve 1951'e kadar bu koltuğu korudu. Anayasa Meclisinde bir sandalye kazandı ve Suriye'nin 1949 anayasasının yazımında yer aldı. Devlet Başkanı Haşim el-Etasi daha sonra Havmad'ı çabalarından dolayı Suriye Cumhuriyeti Üstün Hizmet Madalyası ile ödüllendirdi.
Parlamentodan ayrıldıktan sonra Başbakan Hasan el-Hekim'in hükûmetinde eğitim bakanı olarak görev aldı. Havmad, eğitim bakanı olarak Suriye tarihindeki en büyük yabancı burs programını başlatarak 300 öğrenciyi Amerika ve Avrupa üniversitelerine gönderdi. Askeri darbeyle iktidara gelen Devlet Başkanı Edib Çiçekli, ülkedeki muhalefeti durdurmaya yönelik daha büyük bir kampanyanın parçası olarak Havmad'ı partisinin görüşleri nedeniyle tutuklattı. Çiçekli Şubat 1954'te ülkeden kaçınca Havmad da serbest bırakıldı.
Eylül 1955 ve Haziran 1956 arasında Başbakan Said el-Gazi'nin kabinesinde maliye bakanı olarak görev yapan Havmad, Haziran ve Aralık 1956 arasında Başbakan Sabri el-Aseli'nin kabinesinde ise eğitim bakanı olarak görev yaptı. Maaruf el-Devalibi, Faydi el-Etasi ve Ahmed Kanber ile birlikte Havmad, Suriye'nin Sovyetler Birliği ile ilişkilerini tehlikeye atmamak için sözde Batı yanlısı partinin Soğuk Savaş'ta tarafsızlığı benimsemesini savundu. Birlikte, iktidardaki Halk Partisinin Batı yanlısı kampla aynı çizgiye gelmesini engellemeyi başardılar.
Siyasi kariyer > Nasırcılık

1950'lerin sonlarında Havmad, Mısır Cumhurbaşkanı Cemal Abdünnasır'ın pan-Arap liderliğini destekleyen sadık bir Nasırcı oldu. Havmad için bu durum, Nasır'ın o dönemdeki başlıca Arap rakipleri olan Haşimilere verdiği önceki desteğinden bir değişimdi. Suriye ve Mısır'ın 1958'de Birleşik Arap Cumhuriyeti (BAC) olarak birleşmesini destekledi ve BAC'nin Kuzey Bölgesi (Suriye) kabinesinde görev alan tek Halk Partisi üyesi oldu (birliğin kurulmasının ardından tüm partiler feshedildi). 16 Ağustos'ta planlamadan sorumlu devlet bakanı olarak atandı ve merkezi Kahire'deydi.
BAC'nin feshedilmesinin ardından 23 Ekim 1961'de Şam'a döndü. Eski çalışma arkadaşı Nazım el-Kudsi, Suriye'de BAC'yi sona erdiren darbenin ardından devlet başkanı oldu. Havmad Halk Partisine katılmadı ve ayrılıkçı hükûmete karşı çıkarak açıkça BAC'nin yeniden kurulması çağrısında bulundu. Halk Partisinden eski bir meslektaşı olan ve BAC hükûmetinde de görev yapan Nahid el-Kasım ile birlikte, ayrılıktan sonra ortaya çıkan bir dizi Nasırcı partiden biri olan Birleşik Arap Cephesini kurdu. 1962'de kimliği belirsiz suikastçılar Havmad'ın otomobiline patlayıcılar yerleştirerek başarısız bir öldürme girişiminde bulundular.
8 Mart 1963'te Baasçı, Nasırcı ve bağımsız Arap milliyetçisi subaylardan oluşan bir koalisyon, Kudsi hükûmetini deviren bir darbe gerçekleştirdi. Baasçı olan yeni başbakan Selahaddin el-Bitar, Havmad ve Kasım'i kabinesine atadı. Havmad maliye bakanı olarak görev yaptı. Ancak Baasçıların hâkim olduğu Askeri Komite - Suriye'yi fiilen kontrol eden gizli cunta - Nisan ve Mayıs aylarında düzinelerce Nasırcıyı subay kadrosundan tasfiye edince, Havmad ve diğer dört Nasırcı bakan görevlerinden istifa ettiler.
Sonraki yaşam ve ölüm

İstifasının ardından Suriye'de kalan Havmad, avukatlık mesleğini ve Şam Üniversitesindeki profesörlüğünü sürdürdü. Sami Moubayed'e göre "Arap dili ve edebiyatı alanında en yüksek uluslararası bilimsel otorite" olan Arap Dili Asamblesine 1991 yılında seçildi. Suriye'den gelen akademik araştırmaları denetledi ve Şubat 2002'de ölene kadar kuruluşun aktif bir üyesi oldu.
Konuyla ilgili yayınlar

Ginat, Rami (2010), Syria and the Doctrine of Arab Neutralism: From Independence to Dependence, Sussex Academic Press, ISBN 9781845193966
Mufti, Malik (1996), Sovereign Creations: Pan-Arabism and Political Order in Syria and Iraq, Cornell University Press, ISBN 0801431689
Moubayed, Sami M. (2006), Steel & Silk: Men & Women Who Shaped Syria 1900–2000, Cune Press, ISBN 1-885942-41-9
Podeh, Elie (1999), The Decline of Arab Unity: The Rise and Fall of the United Arabic Republic, Sussex Academic Press, ISBN 1-902210-20-4
Rabinovich, Itamar (1972), Syria Under the Baʻth, 1963-66: The Army Party Symbiosis, Transaction Publishers
Simon, Reeva S.; Mattar, Phillip; Bulliet, Richard W. (1996), The encyclopedia of the modern Middle East, 1, A-C, Macmillan Publishing Company, Incorporated, ISBN 9780028970615
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 1167976835  ISNI: 0000 0000 8195 2695  LCCN: n85093332  NTA: 131546589  VIAF: 6361645   WorldCat (LCCN): n85-093332