stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Stato da Màr
Tarih

Venedik'in denizaşırı imparatorluğunun kurulması MS 1000 civarında Dalmaçya'nın fethi ile başladı ve 1204'te Dördüncü Haçlı Seferi'nin sonunda Bizans İmparatorluğu'nun bölünmesiyle en büyük nominal boyutuna ulaştı. Bununla birlikte, bu bölgenin çoğu Venedik tarafından asla kontrol edilmedi, Bizansın halefi Rum devletleri (Epir Despotluğu, İznik İmparatorluğu ve Trabzon İmparatorluğu) tarafından yönetildi ve geri kalanının çoğunu ele geçiren İznik İmparatorluğu, 1261'de Konstantinopolis'i yeniden fethetti.
Chioggia Savaşı'nın ardından, Venedik imparatorluğunun başka bir hızlı büyüme dönemi yaşandı: Korfu adası 1386'da Venedik egemenliğine girdi, 1388'de Argos ve Nauplia kaleleri (Argos 1394'e kadar gerçek Venedik kontrolü altına girmemiş olsa da) 1391'de Tinos ve Mikonos Ege adaları, 1392'de Arnavutluk kıyısındaki Adriyatik limanları Dıraç ve Alessio, 1396'da İşkodra ve 1397'de Drivasto izledi. Özellikle 1402 yılı, doğuda Osmanlı İmparatorluğu'nun yükselişini geçici olarak tersine çeviren Ankara Muharebesi ve Kuzey İtalya'da güç boşluğu yaratan Milano Dükü Gian Galeazzo Visconti'nin ölümü ile bir dönüm noktası oldu. Venedik, denizaşırı topraklarını genişletmek ve aynı zamanda Terraferma'yı fethetmeye başlamak için durumu hızla kullandı. Güney Balkanlar'da, 1403'te Osmanlılarla Gelibolu Antlaşması'nın yarattığı elverişli iklim, Yunanistan'da ticaretin büyümesine ve yeni bir kale dizisinin satın alınmasına yol açtı: 1407'de Lepanto, 1408'de Patras, 1410'da Navarino ve 1423'te Selanik.
Torino Antlaşması (1381) ile Macaristan Krallığı'na teslim olmaya zorlanan Dalmaçya'da Venedikliler, Osmanlı iç savaşından ve I. Ladislao di Napoli ile Sigismund arasındaki çatışmadan Macar tahtı üzerinde ve 1409, Ladislaus'un kontrol ettiği şehirlerin -Cres ve Ossero adasıyla birlikte Zara, Arbe, Pag, Laurana ve Novigrad- ve Dalmaçya'nın geri kalanındaki tüm haklarını 100.000 düka ile güvence altına aldı.
Yüzyıllar boyunca "Stato da Màr" Balkanlar'da, özellikle de on yedinci ve on sekizinci yüzyıl haritalarında "Mare di Venezia" (Venedik Denizi) lakabıyla Adriyatik Denizi'nde hayatta kaldı.
Daha sonra, Osmanlı İmparatorluğu'nun artan baskısı altında, cumhuriyet 1797'de Napolyon tarafından ele geçirilene kadar yalnızca İstirya, Dalmaçya ve Venedik İyonya Adaları kalana kadar kalan bölgeler kaybedildi ve yeniden düzenlendi.
Toprakları

Venedik İstiryası, İstirya dahil, modern Hırvatistan
Venedik Dalmaçyası, Dalmaçya ve hinterlandında küçük mülkleri dahil, modern Hırvatistan
Venedik Arnavutluku, Kotor Körfezi ve hinterlandında küçük mülkleri dahil, modern Karadağ
Venedik İyonya Adaları, Kandiye Krallığı ve çeşitli diğer mülkler, modern Yunanistan
Venedik Kıbrısı, eski Kıbrıs Krallığı
Konuyla ilgili yayınlar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Arbel, Benjamin (1996). "Colonie d'oltremare".  Alberto Tenenti; Ugo Tucci (Ed.). Storia di Venezia. Dalle origini alla caduta della Serenissima (İtalyanca). V: Il Rinascimento. Società ed economia. Roma: Enciclopedia Italiana. ss. 947-985. OCLC 644711009.
Crowley, Roger (2011). City of Fortune - How Venice Won and lost a Naval Empire (İngilizce). Londra: Faber and Faber. ISBN 978-0-571-24594-9.
Da Mosto, Andrea (1937). L'Archivio di Stato di Venezia (İtalyanca). Roma: Biblioteca d'Arte editrice.
Mutinelli, Fabio (1851). Lessico Veneto (İtalyanca). Venedik: tipografia Giambattista Andreola.
Süzer Plaza

| --- | --- |


Genel bilgiler
Durum: Tamamlandı
Tür: Karma
Konum: Şişli, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°02′25″K 28°59′32″D﻿ / ﻿41.04028°K 28.99222°D﻿ / 41.04028; 28.99222
Başlama: 1987-1998
Açılış: 2000
Yükseklik
Anten: 153,6 m
Teknik ayrıntılar
Kat sayısı: 34
Zemin alanı: 98.100 m²
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Doruk Pamir

Süzer Plaza ya da Gökkafes, İstanbul'un Şişli ilçesinde bulunan bir gökdelen. Gökdelende konutlar, ofisler ve bir otel bulunmaktadır. 153,6 metre yüksekliğindeki bina 98.100 m2 oturum alanına sahiptir. Bina, şehircilik ilkelerine aykırılığı, tartışmalı inşaatı ve yeşil alan olarak ayrılmış bir vadide inşa edilmesi nedenleriyle yapımından itibaren çeşitli eleştirilere ve itirazlara konu olmuştur.
Tarihçe

Süzer Plaza, bizzat II. Abdülhamid tarafından tapu kaydına "inşaat yapılamaz" şerhi düşülen bir araziye yapıldı. Pera Bahçeleri adı verilen parkta yer alan farklı kişilere ait arsalar Mustafa Süzer'e ait Süzer Holding tarafından satın alındı. Süzer, 1983'te İstanbul 1 No'lu Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulundan araziye 24,5 metre - sekiz kat yüksekliğinde bir otel inşaatı yapmak için izin aldı. Bunun ardından Tapu Müdürlüğünden "inşaat yapılamaz" şerhini sildirdi. 1987'de ruhsatsız olarak inşaata başlayan Süzer, bir yıl sonra dönemin ANAP'lı İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nden (İBB) inşaat ruhsatı aldı. Ruhsatın verildiği dönem Bedrettin Dalan'ın Belediye Başkanlığı dönemine denk gelir. Yine İBB, inşaatın yüksekliğini 134 metreye çıkardı, yoğunluğunu %20'den %80'e artırdı.
Süzer Plaza inşaatı, 1989 yılında İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı seçilen Nurettin Sözen tarafından aynı yıl mühürlendi. Sözen, "İstanbul'un bağrına saplanmış hançer" diye adlandırdığı ve kentin siluetini bozduğunu düşündüğü inşaata karşı hukuk savaşı başlattı. Açılan davayı mühürleme işleminin İBB tarafından değil, Beyoğlu Belediyesi tarafından yapılmış olmasının gerekmesi nedeniyle Süzer kazandı. Ancak Bayındırlık Bakanlığı, tarafından alınan ve Turizm Bakanlığı tarafından onaylanan kararla aynı yıl imar iznini yeniden 24,5 metreye indirdi.  İnşaat 1992'de yeniden başladı.
1994 yılında İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı seçilen Recep Tayyip Erdoğan da selefi Sözen gibi inşaatı durdurmak için çaba gösterdi. Göreve başlamasının ardından inşaatın yapıldığı bölgenin SİT alanı ilan edilmesi yönünde harekete geçti. 26 Haziran 1997'de inşaat bir kez daha mühürlendi. İBB avukatları, II. Abdülhamid'in "inşaat yapılamaz" şerhinin tapuya tekrar konulması için mahkemeye başvurdular.
Bu dava Yargıtay aşamasında iken zamanın Anavatan Partisi liderliğindeki koalisyon hükûmeti, aldığı bir kararla başında arsayı Refah Partisi'nin yönetmekte olduğu Beyoğlu Belediyesi'nden çıkararak Anavatan Partisi'ne bağlı Şişli Belediyesi'nin sınırlarına geçirdi. Şişli Belediyesi'nin mührü kaldırması üzerine inşaat yeniden başladı. Recep Tayyip Erdoğan, Şişli Belediyesi hakkında suç duyurusunda bulundu, ancak bu durum binanın yapılmasını engelleyemedi. Bina 2000 yılında tamamlandı ve kullanıma açıldı.
5 Ocak 2005'te, binanın giriş kısmındaki dört restoranın bahçe üzerinde yaptığı kış bahçeleri, ruhsata aykırı şekilde ve binaya kaçak eklenmeleri nedeniyle İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ne ait buldozerlerle yıkıldı. Yıkım sırasında personel ile yıkım ekipleri arasında çıkan kavgayı polis ayırdı.
Eleştiriler

Süzer Plaza, şehircilik ilkelerine aykırılığı, tartışmalı inşaatı ve yeşil alan olarak ayrılmış bir vadide inşa edilmesi nedenleriyle eleştirilmektedir. Dolmabahçe Sarayı'nın ve Beşiktaş Park'ın (inşaatın yapıldığı dönemde 'İnönü Stadyumu') arkasında bulunan binaya "İstanbul'daki en büyük gecekondu" yakıştırması yapılmıştır.
Yine aynı nedenlerle bazı kişiler inşaatı protesto ederek bu binaya gitmemektedir.
Dolmabahçe'den bakış
Meksika demografisi

2020'de Meksika nüfus piramidi
Meksika demografisi, Meksika, 2020 yılındaki 126 milyondan fazla nüfusuyla dünyanın en kalabalık 11. ülkesidir. Amerika Birleşik Devletleri ve Brezilya'dan sonra en kalabalık İspanyolca konuşulan ülke ve Amerika'nın en kalabalık üçüncü ülkesidir. Ülkenin hızlı nüfus artışı frenlenmiş ve ortalama yıllık nüfus artışı son beş yılda %1'in altına düşmüş olsa da, Meksika'da hâlâ büyük bir genç nüfus bulunmaktadır. Ülkenin en kalabalık şehri 9,2 milyonluk nüfusuyla başkent Mexico City'dir (2020). Nüfusun yaklaşık %50'si ülkedeki 55 büyük metropollerde yaşamaktadır. Genel olarak, nüfusun yaklaşık %80'i kentsel alanlarda yaşarken yalnızca %20'si kırsal alanlarda yaşamaktadır. Bu durum, Meksika'nın yüksek derecede kentleşmeye sahip olduğu anlamına gelmektedir.
Genel bakış

1900'de Meksika'da 13,6 milyon insan vardı. Sonraki yıllarda, hükûmet, özellikle bebek ölümlerini azaltan ve yaşam beklentisini artıran sağlık sistemi yatırımını ekonomik büyüme sayesinde gerçekleştirdi. Bu iki gelişme 1930 ile 1980 arasında keskin bir demografik artışa yol açtı. Nüfusun yıllık büyüme oranı 1965'te %3,5'lik yüksek bir seviyeden 2005'te %0,99'a düştü. 2009'da nüfusun %50'si 25 yaşında veya daha gençti. Doğurganlık oranı da 1976'da kadın başına 5,7 çocuktan 2006'da 2,2'ye düştü ve 2017'de 1,9 idi. BM nüfus tahmininde, nüfusun 2060 yılında yaklaşık 160 milyona ulaşacağını varsayıyor ve ardından nüfusta bir düşüş bekleniyor.
En hızlı nüfus artışı, sınırın Amerika Birleşik Devletleri ile olan yakınlığının sunduğu ekonomik fırsatlar nedeniyle şu anda kuzey eyaletlerinde meydana geliyor. Ülkenin güney eyaletleri en yüksek doğum oranlarına sahip, ancak yüksek düzeyde göç yaşıyorlar.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Yaş | Erkek | Kadın | Toplam | % |
| Toplam | 61 473 390 | 64 540 634 | 126 014 024 | 100 |
| 0–4 | 5 077 482 | 4 969 883 | 10 047 365 | 7,97 |
| 5–9 | 5 453 091 | 5 311 288 | 10 764 379 | 8,54 |
| 10–14 | 5 554 260 | 5 389 280 | 10 943 540 | 8,68 |
| 15–19 | 5 462 150 | 5 344 540 | 10 806 690 | 8,57 |
| 20–24 | 5 165 884 | 5 256 211 | 10 422 095 | 8,27 |
| 25–29 | 4 861 404 | 5 131 597 | 9 993 001 | 7,93 |
| 30–34 | 4 527 726 | 4 893 101 | 9 420 827 | 7,47 |
| 35–39 | 4 331 530 | 4 668 746 | 9 020 276 | 7,15 |
| 40–44 | 4 062 304 | 4 441 282 | 8 503 586 | 6,74 |
| 45–49 | 3 812 344 | 4 130 069 | 7 942 413 | 6,30 |
| 50–54 | 3 332 163 | 3 705 360 | 7 037 532 | 5,58 |
| 55–59 | 2 692 976 | 3 002 982 | 5 695 958 | 4,52 |
| 60–64 | 2 257 862 | 2 563 200 | 4 821 062 | 3,82 |
| 65–69 | 1 706 850 | 1 938 227 | 3 645 077 | 2,89 |
| 70–74 | 1 233 492 | 1 413 848 | 2 647 340 | 2,10 |
| 75–79 | 847 898 | 966 684 | 1 814 582 | 1,43 |
| 80–84 | 523 812 | 651 552 | 1 175 364 | 0,93 |
| 85+ | 433 968 | 605 583 | 1 039 551 | 0,82 |
| Bilinmiyor | 136 194 | 137 192 | 273 386 | 0,21 |
Diller

İspanyolca, Maya dilleri, Nahuatl ve diğer yerel yerli diller konuşulur.
Dinler

Meksikalıların %89'u Katolik, %6'sı Protestan ve %5'i başka bir mezhebe sahip veya inançsızdır.
Sağlık

Nüfusun sağlık durumu son birkaç on yılda önemli ölçüde iyileşmiştir. Hızlı nüfus artışına rağmen, yetersiz beslenme sorunu neredeyse tamamen çözüldü. Meksika'da her iki cinsiyetin de ortalama yaşam süresi 1900'de 25 yıldan 1950'de 50,7 yıla çıktı ve nihayetinde bugün 75 yılı aştı.
Sağlık > Yaşam beklentisinin tarihsel gelişimi

1893 - 1950. Kaynak: Our World In Data
| yıl | 1893 | 1894 | 1895 | 1896 | 1897 | 1898 | 1899 | 1900 | 1901 | 1902 | 1903 | 1904 | 1905 | 1906 | 1907 | 1908 | 1909 | 1910 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Meksika'da yaşam beklentisi | 23,3 | 26,6 | 29,5 | 28,8 | 26,2 | 27,0 | 25,0 | 25,0 | 26,7 | 28,4 | 28,7 | 29,1 | 26,8 | 27,8 | 28,0 | 28,7 | 29,2 | 28,0 |
| yıl | 1920 | 1922 | 1923 | 1924 | 1925 | 1926 | 1927 | 1928 | 1929 | 1930 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Meksika'da yaşam beklentisi | 34,0 | 32,6 | 33,5 | 32,8 | 32,1 | 34,2 | 40,3 | 34,5 | 35,4 | 34,0 |
| yıl | 1931 | 1932 | 1933 | 1934 | 1935 | 1936 | 1937 | 1938 | 1939 | 1940 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Meksika'da yaşam beklentisi | 37,7 | 38,4 | 37,3 | 38,2 | 40,4 | 38,3 | 36,8 | 39,4 | 45,5 | 39,0 |
| yıl | 1941 | 1942 | 1943 | 1944 | 1945 | 1946 | 1947 | 1948 | 1949 | 1950 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Meksika'da yaşam beklentisi | 42,6 | 39,8 | 42,8 | 43,2 | 44,2 | 44,8 | 46,3 | 48,3 | 45,8 | 50,7 |
1950'den 2015'e. Kaynak: BM Dünya Nüfus Beklentileri
| dönem | yaşam beklentisi | dönem | yaşam beklentisi |
| --- | --- | --- | --- |
| 1950–1955 | 50,7 | 1985–1990 | 69,9 |
| 1955–1960 | 55,3 | 1990–1995 | 71,9 |
| 1960–1965 | 58,5 | 1995–2000 | 73,7 |
| 1965–1970 | 60,3 | 2000–2005 | 74,9 |
| 1970–1975 | 62,6 | 2005–2010 | 75,7 |
| 1975–1980 | 65,3 | 2010–2015 | 76,5 |
| 1980–1985 | 67,8 |  |  |
Okuryazarlık

Okuma yazma oranı Latin Amerika'da en yüksek biri haline 2016 yılında 94.9% oldu.
Erkekler: %95,8
Kadınlar: %94.0
2005 yılında, Meksiko (%97) ve Nuevo León (%96,6), Meksika'nın idari birimleri arasında en yüksek okuryazarlık seviyelerine sahipti. En düşük oranlar ise Guerrero (%78,4) ve Chiapas'ta (%77,0) görüldü.
Meksika'da nüfus yoğunluğu (2010)
Meksika'da Doğurganlık (2014)
Meksika'da yaşam beklentisi (2007)
18. yüzyılda etnik kökene dayalı bir kast sistemi vardı (1777)
Sıcak Yayla

Sıcak Yayla, Rize ilinin Çamlıhemşin ilçesine 56 kilometre uzaklıkta konumlanmış bir yayladır. 5 kilometrekarelik bir alanı kaplayan yayla, en yakın yerleşim birimi olan Kaplıca mahallesine 11 kilometre uzaklıktadır. Her yıl hayvancılık için kullanılmaktadır. Yaylanın rakımı yaklaşık 2.100 metredir.
Tat tomurcuğu

| Tat tomurcuğu |
| --- | --- |


Latince isim: caliculus gustatorius
Sistem: Duyu sistemi, Dil
Tanımlayıcılar
JSTOR: taste-buds
Microsoft Academic: 2910675682 2777687625, 2910675682
MeSH: D013650
TA: 7037
FMA: 54825
Tat tomurcuğu ya da tat alma cisimciği Tat alma hücreleri olarak da bilinen tat alıcı hücreleri içerirler.
Tat alma reseptörleri, dilin üst yüzeyinde, yumuşak damakta, üst yemek borusunda, yanakta ve epiglotta bulunan papilla olarak bilinen küçük yapıların çevresinde bulunur. Bu yapılar, tat algısının beş unsurunun saptanmasında rol oynar: tuzluluk, ekşilik, acılık, tatlılık ve umami. Popüler bir efsane, bu farklı tatları dilin farklı bölgelerine tahsis eder; aslında bu tatlar dilin herhangi bir bölgesi tarafından algılanabilir. Dil epitelindeki tat gözenekleri adı verilen küçük açıklıklar aracılığıyla, tükürükte çözünen gıda parçaları tat alıcılarıyla temasa geçer.
Ortalama olarak, insan dilinde 2.000-8.000 tat tomurcuğu vardır. Bunların ortalama ömürlerinin 10 gün olduğu tahmin edilmektedir.
Sıcak hava sütunu

Yer ile kümülüs arasında bir sıcak hava sütunu örneği.
Sıcak hava sütunu, sıcak hava kolonu ya da termal, atmosferin alt rakımlarında yukarıya doğru yükselen bir hava sütunudur. Termal hava akımları Dünyanın yüzeyinin güneş ışınlarıyla eşit olmayan şekilde ısınmasıyla oluşur ve konveksiyon tipi ısı aktarımına bir örnektir. Güneş yeri ısıtır, yer de hemen üzerinde bulunan havayı ısıtır.
Yeryüzüne yakın olan sıcak hava genişler yani etrafındaki havadan daha az yoğun hâle gelir. Daha hafif olan sıcak hava yükselir ve yükseldikçe buradaki alçak basınç altında genişlemesiyle soğur. Soğuyarak etrafını çevreleyen hava ile aynı sıcaklığa ulaştığında yükselmesi durur. Koyu renkli toprak, kentsel alanlar ve yollar termallerin oluştuğu yerlere örnektir.
Take My Head (albüm)

Take My Head, Londralı müzik grubu Archive'in ikinci stüdyo albümüdür. Albüm, Danny Griffiths ve Darius Keeler'in, Suzanna Wooder ile ortak bir çalışmasıdır.
Parça listesi

"You Make Me Feel" – 4:06
"The Way You Love Me" – 3:33
"Brother" – 3:44
"Well Known Sinner" – 4:23
"The Pain Gets Worse" – 4:34
"Woman" – 3:39
"Cloud in the Sky" – 4:41
"Take My Head" – 4:39
"Love in Summer" – 4:58
"Rest My Head on You" – 3:56
Bu albüm,"Rest My Head on You" parçasından bir dakika sonra başlayan gizli bir parça içerir.
Açıklamalar

Albümün ayrıca sınırlı sayıda basılan (İngilizce: limited edition) ve bünyesinde You Make Me Feel parçasının iki farklı remiksinin yer aldığı bir sürümü bulunmaktadır.
Bu albüm, Suzanne Wooder'ın grubun vokalisti olduğu tek albümdür.
"You Make Me Feel" 2002 yılında Garnier Olia reklamında kullanılmıştır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  MusicBrainz release group: 4f90d332-3cf0-3514-9a29-a0a3970dc309
Tata (il)

| Tata ili إقليم طاطا ⵜⴰⵙⴳⴰ ⵏ ⵜⴰⴹⴰ |
| --- | --- |
İl
  Bayrak 
 Tata ilinin Fas'taki konumu
Koordinatlar: 29°44′34″K 7°58′21″B﻿ / ﻿29.74278°K 7.97250°B﻿ / 29.74278; -7.97250
Ülke:  Fas
Bölge: Sus-Massa
Merkez: Tata
Yüzölçümü
 • Toplam: 26553 km²
Nüfus (2020)
 • Toplam: 113.208
 • Yoğunluk: 4263/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
Tata ili (Arapça: إقليم طاطا, romanize: İklim Tata; Berberi dilleri: ⵜⴰⵙⴳⴰ ⵏ ⵜⴰⴹⴰ), Fas'ın Sus-Massa bölgesinde bulunan bir ildir. İl, bölgenin güneydoğusunda yer almaktadır. Yüzölçümü 26.553 km² olan ilin nüfusu 1 Temmuz 2020 tarihi itibarı ile 113.208'dir. İlin merkezi Tata'dır.
Tamilla Rüstemova

| Tamilla Rüstemova |
| --- | --- |
Doğum: Azerice: Tamilla Səid qızı Rüstəmova-Krastınş 1936 Bakü, Azerbaycan SSC, Sovyetler Birliği
Ölüm: 2020 (83-84 yaşlarında) Moskova, Rusya
Başladığı yer: Azeri
Meslekler: Oyuncu  • piyanist
Etkin yıllar: 1964–2020

Tamilla Sait kızı Rüstemova-Krastınş (Azerice: Tamilla Səid qızı Rüstəmova-Krastınş; 1936 – 23 Temmuz 2020), Azeri kökenli Sovyet ve Rus oyuncusu ve piyanisttiydi.
Hayatı

Tamilla Sait kızı Rüstemova-Krastınş, 1936'da o zamanlar Sovyetler Birliği'nin bir parçası olan Azerbaycan SSC'nin başkenti Bakü'de doğmuştur. Azeri besteci Sait Rüstemov'un kızıydı. Rüstemova 1959'da Gnessin Devlet Müzik Enstitüsü'nden piyano derecesi ile mezun olmuştur. Aynı yıl enstitü öğrencisi vokalist Olgerd Krastınşa ile evlenmiş ve Riga'ya taşınmıştır. Birkaç uzun metrajlı filmde rol almıştır.
Ölümü

23 Temmuz 2020'de, 84 yaşında Rusya'nın başkenti Moskova'da vefat etmiştir. Moskova'da defnedilmiştir.
Sıcak hava motoru

Düşük sıcaklık farkına (LTD) sahip sıcak hava motorunun çizimi. 1. Güç pistonu, 2. Silindirin soğuk ucu, 3. Yer değiştiren piston 4. Silindirin sıcak ucu Q1. Sisteme giren ısı, Q2. Sistemden çıkan ısı.
Sıcak hava motoru (tarihsel olarak hava motoru veya kalorik motor olarak adlandırılır), ısı enerjisini, mekanik işe çevirmek için sıcaklık değişimiyle havanın genleşmesi ve sıkıştırılmasını kullanan herhangi bir ısı motorudur. Bu motorlar, hem Sir George Cayley ve John Ericsson'ın açık çevrim makinelerini hem de Robert Stirling'in kapalı çevrim makinesini kapsayan bir dizi termodinamik çevrime dayanabilir. Sıcak hava motorları, günümüzde daha iyi bilinen içten yanmalı motorlar ve buhar motorundan farklıdır.
Tipik bir sıcak hava motorunda, hava bir silindir içinde sürekli ısıtılır ve soğutulur. Bu döngünün sonucunda çıkan genleşme ve sıkışma, bir pistonu hareket ettirerek faydalı mekanik iş üretir.
Tapéus

Tapéus Portekiz'de Soure belediyesine bağlı olan, 14,41 km2 yüz ölçümüne sahip, 447 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
| g t Portekiz belediyesi Soure'nin bucakları |
| --- | --- |
Soure bayrağıSoure arması  Alfarelos • Brunhós • Degracias • Figueiró do Campo • Gesteira • Granja do Ulmeiro • Pombalinho • Samuel • Soure • Tapéus • Vila Nova de Anços • Vinha da Rainha
Tamilla

| --- | --- |
Film afişi
Yönetmen: Muhsin Ertuğrul
Senarist: Maria Moraf
Görüntü yönetmeni: Alexander Stanke Yuriy Tamarskiy
Sanat yönetmeni: Heinrich Beisenherz
Kurgu: Muhsin Ertuğrul
Stüdyo: Vufku (Odesa)
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Drama
Renk: Siyah-Beyaz
Yapım yılı: 1927, SSCB
Ülke:  SSCB
Tamilla; Maria Moraf'un senaryosunu yazıp, Muhsin Ertuğrul'un yönetmenliğini yaptığı 1927 yapımı bir filmdir.
Filmin senaryosu Ferdinand Duchêne'nın aynı adlı eserinden uyarlanmıştır. Muhsin Ertuğrul'un Kiev'de bulunan Ukrayna Foto Sinema İdaresi’nde (VUFKU) çalıştığı dönemde çektiği iki filmden biridir. Türkiye'de ilk gösterimi 92 yıl sonra 56. Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde gerçekleştirilen özel gösterimle gerçekleştirilmiştir.
Konusu

Dönemin Fransız sömürgesi olan Cezayir'de ailesinin küçük yaşta evlendirdiği Berberi bir kadının hikâyesi işlenmiştir.
Oyuncular

Anna Zarzhitskaya
Mykola Kuchinsky
Matvei Liarov
Hakkı Ali-Zadeh
İvan Kapralov
Silenchuk
Tatiana Tarnowska
О. Nazarova
Boris Shelestov-Zauze
Sovyet gizli servislerinin zehir laboratuvarları

Sovyet gizli servislerinin zehir laboratuvarları ya da bilinen diğer adlarıyla Laboratuvar 1, Laboratuvar 12 ve Kamera, Sovyet gizli polis teşkilatlarının gizli bir araştırma ve geliştirme tesisiydi, 90'lı yılların sonlarında yeniden başlatıldığı bildirildi.
Kronoloji

1921: Sovyet gizli servisleri, ilk zehir laboratuvarı "Özel Ofis" adı altında kuruldu. Pavel Sudoplatov'a göre, tıp profesörü Ignatii Kazakov laboratuvara başkanlık etti.
1926: Laboratuvar, Menzhinsky'nin ölümünden sonra 1934'te OGPU başkanı Vyacheslav Menzhinsky'nin bir milletvekili olan Genrikh Yagoda'nın denetimine girdi. Yagoda daha sonra NKVD şefi oldu.
20 Şubat, 1939: Grigory Mairanovsky başkanlığında laboratuvar Laboratuvar 1e dönüştü. Laboratuvar, 1939'dan Mart 1953'e kadar NKVD direktörü Lavrenty Beria ve yardımcısı Vsevolod Merkulov'un doğrudan denetimi altındaydı.
21 Aralık, 1951: Grigory Mairanovsky, Viktor Abakumov'un tutuklanmasıyla bağlantılı olarak tutuklandı, bu tutuklama, muhtemelen Josef Stalin 'in NKVD şefi Lavrenty Beria'yı görevinden aldırma kampanyasının bir parçasıydı.
14 Mart, 1953: Laboratuvar, Laboratuvar 12 olarak yeniden adlandırıldı. Lavrenty Beria ve Vsevolod Merkulov, Stalin'in ölümünden sonra infaz edildi. Laboratuvarın NKVD müfettişi olan Pavel Sudoplatov uzun süre hapis yattı.
1978: KGB'nin Birinci Genel Müdürlüğü bünyesindeyken laboratuvar, "Özel Teknoloji Merkezi ve Soruşturma Enstitüsü" olarak genişletildi.
1991 yılından beri: Moskova yakınlarındaki Yasenevo merkezli SVR'nin çeşitli laboratuvarları, "Batı'daki gizli operasyonlar için biyolojik ve toksik silahların yaratılmasından" sorumludur.
İnsan üzerinde deneyler

Mairanovsky ve meslektaşları Gulag'daki ölümcül mahkûmlar üzerinde ("insanların düşmanları"), adlı zehirleri test ettiler. Hardal gazı, risin, digitoksin, kürar ve siyanür gibi zehirler bu zehirlere dahildir. Deneylerin amacı, ölüm sonrası tespit edilemeyen, tatsız ve kokusuz bir kimyasal bulmaktı. Zehirler, mağdurlara bir yemek ya da içki ile birlikte "ilaç" olarak verilmiştir.
Sonunda, istenilen özelliklere sahip bir müstahzar olan C-2 veya K-2 (Karbilamin kolin klorür) geliştirildi. Tanıkların ifadelerine göre kurban fiziksel olarakdeğişir, boyu kısalır, hızla zayıflar, sessiz ve sakinleşir ve maksimum on beş dakika içerisinde ölür. Mairanovsky, her zehirin etkisi hakkında daha kapsamlı bir sonuç elde etmek için laboratuvara çeşitli fiziksel koşullara ve yaşlara sahip insanlar getirdi.
Pavel Sudoplatov ve Nahum Eitingon, "insanlar" üzerinde test edildiği takdirde Mikhail Filimonov'un özel ekipmanı (yani zehirleri) onayladı. Vsevolod Merkulov, bu deneylerin NKVD şefi Lavrenti Beriya tarafından onaylandığını söyledi. Tutuklanmasının ardından Beria, 28 Ağustos 1953'te Mairanovski'ye idam cezasına çarptırılan insanlar hakkında deneyler yapması üzere emirler verdiğini, ancak kendi fikrim olmadığını doğruladı.
İnsan deneylerine ek olarak Mairanovsky, Sudoplatov'un gözetiminde zehirlenmiş insanları idam ettirdi.