Osetya mimarisi
Kuleler

Yarı-savaş konut kuleleri ("гæнах") hem konut hem de savunma amaçlı, yani müstahkem konutlar için tasarlanmış binalardır. Genellikle üç ya da dört katlıdırlar. İlk kat ahır olarak kullanılıyordu. İkinci katta bir ocak ve bir yatak odası vardı. Üçüncü ve dördüncü katlarda misafir odaları ("уазæгдон") ve depolar ("къæбиц") bulunuyordu. Konut kulesinin merkezinde genellikle işlenmiş taştan yapılmış bir destek ayağı bulunmaktaydı. Zemin kirişler üzerinde durmaktaydı. Bu tür yapılarda en önemli yer, üzerinde bir zincirin asılı olduğu ocaktı. Ocağın yeri ve üstyapı özellikle Osetler için önemliydi ve çok iyi korunuyordu. Genellikle kan davalarını burada affederler ve ocakları üzerlerine yemin ederlerdi. Konut kulelerinin son katı genellikle savunma için kullanılıyordu; üst katın duvarları bir korkuluk oluşturarak çatının üzerinde yükseliyordu. Bu, çatıdan mücadele eden kule savunucularının savaş yeteneklerini büyük ölçüde güçlendirdi.
Savaş kuleleri ("мæсыг") ortalama 5-6 katmana (en fazla yediye kadar), küçük bir taban alanına ve eğimli duvarlara sahiptir. İlk kuleler bağlayıcı harç kullanılmadan kuru olarak inşa edildi; daha sonra kireç ve kum-kireç harcı yaygın olarak kullanıldı. İnşaat için kullanılan genel yapı malzemesi, bölgede yaygın olan taş, taşlı kaldırım taşı parçalarıdır. Kil ayrıca inşaat amacıyla da kullanıldı. Yapının ahşap kısımlarına gelince, o dönemler yaygın olarak kullanılan meşe gibi sert ağaç kullanıldı. Bununla birlikte, zemindeki ahşaplar iğne yapraklı kirişlerden oluşuyordu. Ahşap kulede çerçeveler arası zemin, kapı, kilit ve taşınabilir merdiven gibi ahşap yapılar vardı.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

|  |  | Oset köyü, çizim 1869 |  | Aşağı Ünal köyü, 1886 |  | Nar köyü, 1886 |
İnşaat, alanı temizleyerek ve köşe taşlarını döşeyerek başladı, bunlar çok büyük, genellikle işlenmiş, taş bloklardı. Kulenin inşasında önemli bir nokta, aynı zamanda alt katlar için bir tavan ve daha sonraki katlar için bir zemin olarak hizmet veren, ara katların düzenlenmesiydi. Tipik olarak tavan, uçları kulelerin duvarlarındaki özel nişlere yerleştirilmiş birkaç yatay olarak yerleştirilmiş kütük ile desteklenmiştir. Kütüklerin döşenmesi kanonik değildi: hem ön duvardan arkaya hem de karşı tarafa döşendi. Ana kütükler yoğun bir sıra sırıkla kaplıydı. Kule inşaatçıları, boşluklara - iç ve menteşeli olanlara - özel önem verdiler, çünkü duvarların gücüne ek olarak, ana savunma biçimi kuleden savaşmaktı. Bu amaçla, savunma yapılarında görünüşü araştırmacılar tarafından Kafkasya'daki ateşli silahların yayılmasıyla ilişkilendirilen çeşitli boşluklar düzenlendi. Kulelerin mazgalları, her katta 3 ila 6 adet olmak üzere, bunun için özel olarak tasarlanmış nişler halinde düzenlenmiş dar delikler (tek, çift, ara sıra ve üçlü) idi. Kuleye bitişik alanın en kapsamlı görünümü dikkate alınarak yerleştirildiler ve çoğu zaman aşağıya veya yana doğru çeşitli yönlere sahiplerdi. Nişlerin boyutları o kadar küçüktü ki, bir okçunun omzu bütünüyle içlerine sıkışmazdı. İçerideki boşluklar çıkış deliğinden çok daha genişti, bu yüzden atıcı silahı farklı yönlere doğrultma şansına sahipti. Maşiculi duvarlardan çıkıntı yapan konsol taşların üzerinde dizilmişti. Oset muharebe kuleleri neredeyse tamamen taştan yapıldıkları için (giriş açıklıklarının ahşap kapıları hariç) tamamen yanmazdı. Bununla birlikte, yangın izleri taşıyan kuleler, ara tavanların kömürleşmiş kirişlerinin kalıntıları ile karşılaşılmıştır. Bu izler, muhtemelen kulenin işgal edilmesinden sonra çıkarılan yangınlardan kalmadır. Birçok kule işgalciler tarafından yıkıldı, genellikle kulenin köşelerinden biri tahrip edildi ve geri kalanı zamanla kendiliğinden yıkıldı.
Tagauria'daki Oset kulelerinin kendine özgü bir tasarım özelliği bulunur: Savaş kulelerinin birinci ve ikinci katları arasındaki zeminler genellikle tonozludur ve taştan yapılmıştır. Başlangıçta, tonozun ortasında kesişen iki kemerle desteklendiler, ancak daha sonra yerel ustalar sahte tonoz tekniğini o kadar iyi kullanmaya başladılar ki, yapısal bir unsur olarak kemerler gereksiz hale geldi. Bununla birlikte, tamamen dekoratif bir unsur olarak hayatta kaldılar: Kesişen nervürler tonozu parçalara ayırır ve kesişme noktasında bir kilit taşı bulunur. Zemin arası döşemelerin geri kalanı, duvarlardaki özel olukların uçlarına yerleştirilmiş kütüklerden yapılmıştır.
Kurtatinskogo Boğazı'nın koruma duvarları, kale kompleksleri ve stratejik kuleleri (Hakuna, Ouallasyh, Halagon, Tzaziu) olan önemli olan Osetya mimarisinin önemli sayıda anıtını korudu. Bir zamanlar Hilak Kale Kompleksi'nin bir parçası idi. Bu mimari yapılar, gezginlerin notlarında (Alman gezgin Y. Klaproth (Klaprot Yukarı Kafkasya ve Gürcistan'da Seyahat, 1807-1808'de yazılmıştır) // Rusların gözünden Oset halkının efsanelerini ve geleneklerini incelemiştir. Yabancı Gezginler. Ordzhonikidze, 1967. S. 138), V. S. Tolstoy, I. Bramberg.