stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
En İyi Dublaj Primetime Emmy Ödülü
Kazananlar (1992–2008)

| Yeıl | Kazanan | Karakter(ler) | Dizi ya da özel program | Kanal | Kaynak |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1992 | Cartwright, NancyNancy Cartwright | Bart Simpson | Simpsonlar | Fox |  |
| 1992 | Castellaneta, DanDan Castellaneta | Homer Simpson | Simpsonlar | Fox |  |
| 1992 | Kavner, JulieJulie Kavner | Marge Simpson | Simpsonlar | Fox |  |
| 1992 | Mason, JackieJackie Mason | Rabbi Krustofski | Simpsonlar | Fox |  |
| 1992 | Smith, YeardleyYeardley Smith | Lisa Simpson | Simpsonlar | Fox |  |
| 1992 | Wallace, MarciaMarcia Wallace | Edna Krabappel | Simpsonlar | Fox |  |
| 1993 | Castellaneta, DanDan Castellaneta | Homer Simpson, Abraham Simpson ve diğer karakterler | Simpsonlar | Fox |  |
| 1994 | Plummer, ChristopherChristopher Plummer | Anlatıcı | Madeline | Family |  |
| 1995 | Katz, JonathanJonathan Katz | Dr. Katz | Dr. Katz, Professional Therapist | Comedy Central |  |
1996: Bu kategoride Emmy verilmedi
| 1997 | Irons, JeremyJeremy Irons | Siegfried Sassoon | The Great War ve the Shaping of the 20th Century | PBS |  |
| 1997 | Mayall, RikRik Mayall | Mr. Toad | The Willows in Winter | Family |  |
| 1998 | Azaria, HankHank Azaria | Apu | Simpsonlar | Fox |  |
| 1999 | Dubois, Ja'netJa'net Dubois | Mrs. Avery | The PJs | Fox |  |
| 2000 | MacFarlane, SethSeth MacFarlane | Stewie Griffin | Family Guy | Fox |  |
| 2000 | Harris, JulieJulie Harris | Susan B. Anthony | Not for Ourselves Alone: The Story of Elizabeth Cady Stanton & Susan B. Anthony | PBS |  |
| 2001 | Azaria, HankHank Azaria | Comic Book Guy, Apu, Carl Carlson, Lou, Chief Wiggum ve Moe Syzlak | Simpsonlar | Fox |  |
| 2001 | Dubois, Ja'netJa'net Dubois | Mrs. Avery | The PJs | The WB |  |
| 2002 | Macon, PeterPeter Macon | Anlatıcı | Animated Tales of the World | HBO |  |
| 2002 | Segall, PamelaPamela Segall | Bobby Hill, Clark Peters ve Chane Wassanasong | King of the Hill | Fox |  |
| 2003 | Azaria, HankHank Azaria | Moe Syzlak, Carl Carlson, Chief Wiggum, Apu, Johnny Tightlips, Bumblebee Man ve Cletus | Simpsonlar | Fox |  |
| 2004 | Castellaneta, DanDan Castellaneta | Krusty the Clown, Homer Simpson, Abraham Simpson, Groundskeeper Willie, Sideshow Mel, Barney ve Itchy | Simpsonlar | Fox |  |
| 2005 | David, KeithKeith David | Anlatıcı | Unforgivable Blackness: The Rise ve Fall of Jack Johnson | PBS |  |
| 2006 | Grammer, KelseyKelsey Grammer | Sideshow Bob | Simpsonlar | Fox |  |
2007: Bu kategoride Emmy verilmedi
| 2008 | David, KeithKeith David | Anlatıcı | The War | PBS |  |
Kiev Knezliğinin Hristiyanlaşması

Rusların vaftizi (Klavdiy Lebedev y. 1900)
Kiev Ruslarının Hristiyanlaştırılması, birkaç aşamadan oluşan uzun ve karmaşık bir süreçtir. 867'de Konstantinopolis Patriği I. Fotios, diğer Hristiyan patriklere Rus halkının coşkuyla din değiştirdiğini söylemiş, ancak İlk Vakayiname ve diğer Slav kaynakları onuncu yüzyıl Rusların hala Slav paganizmine sıkı sıkıya bağlı söylediği için çabalarının kalıcı sonuçlar doğurmadığı görülmektedir. İlk Vakayiname'da kaydedildiği gibi geleneksel görüş, Kiev Ruslarının kesin Hristiyanlaşmasının y. 988 (yıl tartışmalıdır), Büyük Vladimir'in Hersonisos'ta (Korsun ) vaftiz edildiği ve ailesini ve Kiev'deki halkını vaftiz etmeye başladığı yıl  geleneksel olarak Ukrayna ve Rus dilinde Rus vaftizi (Rusça: Крещение Руси; Ukraynaca: Хрещення Русі) denir.
Antik Çağ

Her ne kadar bazen yalnızca Vladimir/Volodymyr'e atfedilse de, Kiev Ruslarının Hristiyanlaştırılması, devletin oluşumundan önce başlayan uzun ve karmaşık bir süreçtir. MS 1. yüzyılın başlarında, Karadeniz Kolonilerindeki Yunanlılar Hristiyanlığa geçtiler, ancak bu toprakların çoğu hiçbir zaman Kiev Ruslarının bir parçası olmamıştır. İlk Vakayiname Havari Andreas'un bu kıyı yerleşimlerine olan misyonunun efsanesini kaydetmenin yanı sıra, günümüzün Kiev bölgesini de kutsamaktadır. Andreas'un Kırım'da Chersonesus Taurica'yı ziyaret ettiği, burada birkaç bin kişiyi yeni inanca dönüştürdüğü ve Dinyeper boyunca kuzeye doğru giderken Kiev'in gelecekteki yerlerine ulaştığı söylenir. İlk Vakayiname'daki efsanevi anlatım, Andreas'un yoldayken banya adlı sıcak buhar banyosunda yıkanma şeklindeki Slav gelenekleriyle eğlendiğini anlatılır. Gotlar 3. yüzyılda bölgeye göç etmişler, 4. yüzyılda Arian Hıristiyanlığını benimsemişler ve Kırım'da (Tmutarakan dışında Kiev kontrolü dışında olan) yapılan 4. ve 5. yüzyıl kiliselerini geride bırakmışlardır; 370'lerin sonu Hun istilası  Hristiyanlaşmayı birkaç yüzyıl boyunca durdurmuştur.
Onuncu yüzyıl

Fotios'un Rusları Hristiyanlaştırma çabalarının kapsamı ne olursa olsun, etkileri kalıcı olmadı. Her ne kadar Fotios'un misyonundan bahsetmeseler de, İlk Vakayiname yazarları 944 yılına gelindiğinde Kiev nüfusunun büyük bir bölümünün Hristiyan olduğunun farkındadırlar. Vakayiname metninde korunan Rus-Bizans Antlaşması'nda, Rusların Hristiyan kısmı kendi inançlarına göre yemin ederken, iktidardaki prens ve diğer Hristiyan olmayanlar pagan geleneğine göre Perun ve Veles'i üzerine yemin ederler. Kiev'deki Aziz İlyas kilisesinden (Slav ülkelerindeki kült, Perun'un kültünü yakından örnek alınmıştır) kronik metninde bahsetmesi modern bilim adamlarının o zamanlar Kiev'de kaç kilisenin var olduğu konusunda kafa yormasına neden olmuştur başlıyor.
945 ya da 957'de, iktidardaki naip, Kievli Olga, Gregorios adında bir rahiple birlikte Konstantinopolis'i ziyaret etti. İmparatorluk sarayındaki kabülü De Ceremoniis'te anlatılmıştır. Efsaneye göre Bizans İmparatoru VII. Konstantinos, Olga'ya aşık olmuş; ancak onu vaftiz babası olması için kandırarak onu reddetmenin bir yolunu bulmuştur. Vaftiz edildiğinde, bir vaftiz babasının vaftiz kızıyla evlenmesinin uygunsuz olduğunu söylemiştir.
Genellikle Olga'nın Kiev yerine Konstantinopolis'te vaftiz edildiği varsayılsa da, kutsal törenden açıkça bahsedilmemekte, dolayısıyla her iki versiyon da mümkün görülmektedir. Olga'nın Roma'dan bir piskopos ve rahip talep ettiği de bilinmektedir. Oğlu Sviatoslav (h. 963-972), Perun'a ve Slav panteonunun diğer tanrılarına tapmaya devam etmiştir. Hayatı boyunca inatçı bir pagan olarak kalmış; İlk Vakayiname'a göre, Hristiyan olursa savaşçılarının ona olan saygısını kaybedeceklerine ve onunla alay edeceklerine inanmaktaydı.
Sviatoslav'ın halefi I. Yaropolk (h. 972-980), Hristiyanlığa karşı daha uzlaşmacı bir tavır sergilemiş gibi görümektedir. Geç Orta Çağ kaynakları, Yaropolk'un Papa ile büyükelçi değişiminde bulunduğunu bile iddia etmektedirler. Chronicon of Adémar de Chabannes ve St. Romuald'ın hayatı (Petrus Damianus tarafından) aslında Querfurtlu St. Bruno'nun yerel bir kralı (ülkeyi yöneten üç kardeşten biri) Hristiyanlığa dönüştürmeyi başardığı Rus topraklarına olan misyonunu belgelemektedir. Alexander Nazarenko, Yaropolk'un bazı ön vaftiz törenlerinden geçtiğini, ancak din değiştirmesi resmîleşmeden önce pagan üvey kardeşi Vladimir'in (tahtta kendi hakları sorgulanabilir) emriyle öldürüldüğünü öne sürer. Bu teoriye göre, Yaropolk'un Latince biçimine göre vaftizine ilişkin herhangi bir bilgi, Vladimir'in Rus Havari imajını sonraki nesiller için lekelenmemiş tutmaya gayret eden daha sonraki Doğu Ortodoks tarihçileri tarafından gizlenmiş olacaktı.
Vladimir'in Hristiyan olması

I. Vladimir'in 980'lerde Slav paganizminden Bizans Hristiyanlığına nasıl [[din değiştirme|sini anlatan Orta Çağ kaynaklarında birkaç farklı versiyonda kaydedilen bir anlatıdır.
Geleneksel tarih yazımında bu olay, Vladimir'in Vaftizi olarak bilinir ve Kiev Rus'unun (Rus Vaftizi olarak anılır) Hristiyanlaşmasının en önemli noktası olarak kabul edilir.
Hemen hemen tüm rivayetlerin üzerinde hemfikir olduğu şey, Volodimer'in vaftizinin diğer iki olayla hemen hemen aynı zamanlarda gerçekleştiğidir: Volodimer'in, ortak imparatorlar II. Basil ve VIII. Konstantin'in kız kardeşi olan Bizans prensesi Anna Porphyrogenita ile evlenmesi ve Volodimer'in 19. yüzyılda bir Bizans şehrini kuşatması ve ele geçirmesi. Chersonesus olarak adlandırılan Kırım yarımadası (Orta Çağ Yunancası: Χερσών, romanlaştırılmış: Chersōn; Kilise Slavcası: Кърсунь/корсоунь, romanlaştırılmış: Kŭrsunĭ/Korsun', modern Ukraynaca ve Rusça: Херсон(ес) Kherson(es)[b]). Bu üç olayın birbiriyle nasıl bağlantılı olduğu, hangi sırayla ve neden gerçekleştiği konusunda anlaşamıyorlar. Dönüşüm öyküsünün tamamı, İlk Vakayiname'ın (PVL) büyük bir bölümünü kapsıyor: 84-121. sayfalar, yani tüm metnin toplam 286 sayfasından 37. sayfa (%12,9).
Kiev'in Hristiyanlaşması

Kiev halkının toplu vaftiz yerinin yakınındaki Kiev'deki Volodymyrska Tepesi'ne Prens Vladimir anıtı dikilmiştir
Zaferle Kiev'e dönen Vladimir, başkentinin sakinlerini vaftiz için Dinyeper nehrine davet etti. Bu toplu vaftiz, Kiev Rus devletinin Hristiyanlaştırılmasında ikonik bir açılış olayı haline geldi ve bazen Rus Vaftizi olarak da anılıyor.
Vladimir ilk başta on iki oğlunu ve birçok boyarını vaftiz etti. Slav pagan tanrılarının (sadece sekiz yıl önce bizzat diktirdiği) ahşap heykellerini yok etti. Ya yakıldılar ya da parçalara ayrıldılar ve Perun'un heykeli Dinyeper'a atıldı.
Ardından Vladimir, Kiev'in tüm sakinlerine, "zengin, fakir, dilenci ve kölelere", "prensin düşmanı" olma riskine girmemeleri için ertesi gün nehre gelmeleri yönünde bir mesaj gönderdi. Çok sayıda insan geldi; hatta bazıları yanlarında bebek bile getirdi. Bu olay için Hersonisos'tan (Grekçe: Χερσών; Kilise Slavcası: Кърсунь/корсоунь, modern Ukraynaca ve Rusça: Херсон(ес) Kherson(es)) gelen rahipler dua ederken suya gönderildiler.
Bu olayı anmak için Vladimir, Tithes Kilisesi adı verilen ve kendisinin ve yeni karısının cesedinin gömüleceği Kiev Rus'un ilk taş kilisesini inşa etti. Daha önce pagan heykellerinin bulunduğu tepenin üzerine başka bir kilise inşa edildi.
Sonrası

Kiev'in vaftizini ülkenin diğer kent merkezlerinde de benzer törenler izledi. Ioakim Vakayinamesi, Vladimir'in amcası Dobrynya'nın Novgorodiyanları "ateşle" Hristiyanlığa zorladığını, yerel belediye başkanı Putyata'nın ise yurttaşlarını "kılıçla" Hristiyan inancını kabul etmeye ikna ettiğini söylüyor. Aynı zamanda Piskopos Ioakim Korsunianin, pagan mezarlığının bulunduğu yere "13 tepeli" ilk ahşap Kutsal Bilgelik Katedrali'ni inşa etti.
Paganizm ülkede uzun süre varlığını sürdürdü ve Yukarı Volga Ayaklanması ve ara sıra gerçekleşen diğer pagan protestoları sırasında yüzeye çıktı. Ülkenin Rostov merkezli kuzeydoğu kısmı yeni dine özellikle düşmandı. Novgorod'un kendisi de 1071 gibi geç bir tarihte Piskopos Fedor'un şahsına yönelik gerçek bir tehditle karşı karşıya kaldığı bir pagan ayaklanmasıyla karşı karşıya kaldı; Prens Gleb Sviatoslavich, bir büyücüyü baltayla ikiye bölerek kalabalığı dağıttı.
Rusya'nın Hristiyanlaşması, onu Bizans İmparatorluğu ile sıkı bir şekilde ittifaka soktu. Yunanca öğrenme ve kitap kültürü Kiev'de ve ülkenin diğer merkezlerinde benimsendi. Bizans modeli üzerine kiliseler inşa edilmeye başlandı. Vladimir'in oğlu I. Yaroslav'un hükümdarlığı sırasında Metropolit Ilarion, Doğu Slav edebiyatının bilinen ilk eserini yazdı; bu, Rusya'yı "Hukuk ve Zarafet Üzerine Vaaz" olarak bilinen diğer topraklarla olumlu bir şekilde karşılaştırdığı ayrıntılı bir söylevdi. Aynı dönemde Novgorod'da üretilen Ostromir İncilleri, tamamen korunmuş ilk tarihli Doğu Slav kitabıydı. Ancak sıradan edebiyattan hayatta kalan tek eser olan İgor'un Seferinin Hikayesi, Hristiyan Kiev Ruslarının yönetimi altında bir dereceye kadar pagan dünya görüşünün kaldığını gösteriyor.
1988'de, kökleri Kiev vaftizine dayanan Doğu Katolik ve Ortodoks kiliselerinin inananları, Doğu Slav Hristiyanlığının milenyumunu kutladılar. Moskova'daki büyük kutlamalar Sovyet devleti ile kilise arasındaki ilişkinin niteliğini değiştirdi. 1917'den bu yana ilk kez çok sayıda kilise ve manastır Rus Ortodoks Kilisesi'ne iade edildi. Dünyanın dört bir yanındaki Ukrayna topluluklarında, çeşitli Ukrayna kiliselerinin üyeleri de Ukrayna'da Hristiyanlığın Milenyumunu kutladılar.
2008 yılında Ukrayna Ulusal Bankası, "Ukrayna'da Hıristiyan Maneviyatının Yeniden Doğuşu" serisi kapsamında "Kiev Ruslarının Hıristiyanlaşması" hatıra paralarını tedavüle çıkarmıştır.
2022 yılında Ukrayna'da bayramın geleneksel tarihi Devlet Günü adı altında resmi resmi tatil statüsüne kavuşturuldu.
Galeri

Vladimir Ortodoks rahipleri dinlerken, papalık elçisi hoşnutsuzlukla kenarda durmaktadır (Ivan Eggink 1822)
Ön planda Aziz Andreas heykelinin yer aldığı Hersonisos'taki Aziz Vladimir Katedrali
Kievli Olga'nın vaftizimi (Sergey Kirillov 1993)
Orekhovo-Borisovo Katedrali Rus Vaftizinin milenyumunu kutlamak için 21. yüzyılda inşa edilmiştir
Kiev Ruslarının Hristiyanlaşması, 10. yüzyılda Kiev Knezliği'nin lideri Büyük Vladimir'in, Bizans İmparatorluğu'nun etkisiyle halkını Hristiyanlık'a kabul etmesidir.
Aziz Prenses Olga'nın Konstantinopolis'taki vaftizi, Radziwiłł Vakayinamesi'dan bir minyatür
Ostromir İncilleri, Kilise Slavcasında yazılmış, ilk tarihli Doğu Slav kitaplarından biridir.
Hefaistos Tapınağı

| --- | --- |
Ναός Ηφαίστου
Hephaistos Tapınağı
Konum: Atina, Yunanistan
Koordinatlar: 37°58′32.22″K 23°43′17.01″D﻿ / ﻿37.9756167°K 23.7213917°D﻿ / 37.9756167; 23.7213917
Tür: Yunan tapınağı
Tarihçe
Kuruluş: MÖ 415
Kültür(ler): Antik Yunan
Hephaistos Tapınağı (Yunanca: Ναός Ηφαίστου Naos İfestu), Yunanistan'ın başkenti Atina'da bulunan bir Antik Yunan tapınağıdır. Dorik bir peripteral tapınaktır ve Atina Agorası'nın kuzeybatısında Agoreos Kolonos tepesinin üzerinde yer almaktadır. 7. yüzyıldan 1834 yılına kadar, Aziz Yorgo Akamates'in Yunan Ortodoks Kilisesi olarak hizmet vermiştir.
Hephaistos Tapınağı, yapısı korunmuş Antik Yunan tapınaklarından biridir. (Athens, Temple of Hephaestus) İsmi verilen Hephaestus, antik yunan mitolojisinde Ateş’in tanrısı olarak anılmaktadır. Heykel sanatı, taş döşeme, metal işleri, demircilikten sorumlu olan tanrıdır. Zeus ve Hera’nın oğludur. Roma döneminde ismi Vulcan olarak bilinir.[kaynak belirtilmeli]
Akropolis tepesinden görünümü
Tapınağın onuruna yakışır şekilde tapınağın çevresinde çok sayıda çömlekçi atölyesi ve metal işleyen dükkân vardı. Hexa-style yapıdaki tapınak, günümüzde halen bütün sütunlarına ve orijinal çatısının çoğuna sahip nadir Yunan tapınalarındandır. 19. yüzyılda, Yunan Bağımsızlık Savaşı (1821-1830) yani Osmanlı'dan ayrılma davasında hayatlarını veren birçok Helenseverin de aralarında bulunduğu Ortodoks olmayan Avrupalılar için bir mezar yeri olarak kullanılmıştır. 1834 yılında ilk Yunanistan Kralı, Otto I, resmen orada karşılandı. Otto, binanın müze olarak kullanılmasını emretti, bu durum 1934 yılına kadar kaldı, eski bir anıt statüsüne geri döndü.[kaynak belirtilmeli]
Konuyla ilgili yayınlar

Cruciani, C. 1998. I Modelli del Moderato. Naples.
Dinsmoor, W. 1941. "Observations on the Hephaisteion" 4 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Hesperia Supplements V. Baltimore.
Harrison, E. (1977). "Alkamenes Sculptures for the Hephaisteion". American Journal of Archaeology. Cilt 81. ss. 137-78. doi:10.2307/503175.
Olsen, E. (1938). "An Interpretation of the Hephaisteion Reliefs". AJA. 42 (2). ss. 276-87. doi:10.2307/499672.
Thompson, H. (1962). "The Sculptural Adornment of the Hephaisteion". AJA. 66 (3). ss. 339-47. doi:10.2307/501469.
"The Temple of Hephaestus" by Leo Masuda Architectonic Research Office
Aya Nikola Kilisesi (Kavala)

| --- | --- |
Aziz Nikolaos Kilisesi, Kavala

Temel bilgiler
Konum: Kavala, Yunanistan
Koordinatlar: 40°56′10″K 24°24′48″D﻿ / ﻿40.93611°K 24.41333°D﻿ / 40.93611; 24.41333
Agios Nikolaos Kavala Kilisesi (Yunanca: Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου), Doğu Makedonya'nın Kavala şehrinin merkezinde bulunan bir Ortodoks Hıristiyan kilisesidir (eski adıyla İbrahim Paşa Osmanlı Camii).
Tanım

Mevcut tapınağın bulunduğu alan eski çağlardan beri ibadethane olmuştur. Hristiyanlık öncesi dönemde, şehrin Neapolis olarak adlandırıldığı dönemde, bir kadın tanrının onuruna muhtemelen küçük ölçekli bir pagan tapınağı inşa edilmişti. Kutsal alan, yaklaşık olarak kilisenin bugünkü kulesinin bulunduğu yerde bulunuyordu ve mermerlerinin bir kısmı, esas olarak mevcut kulenin tabanında, dış duvar işçiliğine gömülü olarak korunmuştu.
Havari Pavlus, Avrupa gezilerinin başında bölgenin limanına indi ve burası, Milletlerin Havarisi'nin ayak bastığı ilk Avrupa bölgesi olarak kabul ediliyor. Bugünkü kilisenin doğu tarafında, bölgedeki bu tarihi olayı temsil eden bir mozaik bulunmaktadır.
Zulümlerin sona ermesinden ve bölge sakinlerinin Hristiyanlaştırılmasından sonra, sahildeki pagan tapınağının muhtemelen MS 312-342'de bir Hristiyan tapınağına dönüştürülmesini kabul etmeliyiz. Havari Pavlus Bazilikası'nın inşası, şehrin Christoupolis olarak adlandırıldığı imparatorun Jüstinyen hükümdarlığı sırasında, 6. yüzyıla tarihlenmelidir. Bugüne kadarki arkeolojik verilere göre, Bizans'ın muhteşem havari Pavlus kilisesi, büyüklüğü ve "havariliği" nedeniyle Christoupolis Katedrali olabilir.
Normanlar'ın 1185 yılında Hristoupolis'e gelişi, şehri ve muhteşem bazilikayı yerle bir etti. Normanlar'ın ayrılışından sonra bölge sakinleri, şehrin ibadet ihtiyaçlarını karşılamak için küçük bir tapınak inşa etmek için daha önceki tapınakların çeşitli yapısal ve mimari elemanlarını kullanmış ve bu sayede kurtulmuşlar gibi görünüyor. Bu kilise 1204'ten 1261'e kadar bir Roma Katolik kilisesine - belki Aziz Lazarus'a ait - ve sonra tekrar Ortodoks kilisesine dönüştürüldü.
Hristoupolis'in 1391 yılında Osmanlılar tarafından işgali, şehrin ıssızlaşmasına ve yaklaşık bir yüzyıl sonra buraya, bugünkü adını veren Konya kasaba-kalesi "Kavalla"dan gelen Türklerin yerleşmesine neden oldu. şehirde. Kavala'daki eserleriyle ünlü, II. Süleyman'ın veziri İbrahim Paşa, kendi adıyla anılan mevcut binayı 1530 yılında görkemli bir cami olarak yaptırmıştır (Türkçe: İbrahim Paşa Camii '). Kavala'nın en büyük camisiydi.
Nüfus değişimi ve Küçük Asya ve Pontus'tan binlerce Rum'un şehre gelmesiyle birlikte, bölge başlangıçta mültecilere ev sahipliği yapmış, daha sonra - 1928'de - denizcilerin koruyucu azizine adanmış bir Hristiyan tapınağına dönüştürülmüştür. aziz Nikolaos, Myron başpiskoposuydu. Bugünkü minarenin kaidesinin üzerinde yeni inşa edilen çan kulesi bulunmaktadır.
Cem Karaca'nın Apaşlar, Kardaşlar, Moğollar ve Ferdy Klein'a Teşekkürleriyle

Cem Karaca'nın Apaşlar, Kardaşlar, Moğollar ve Ferdy Klein'a Teşekkürleriyle, Cem Karaca'nın ikinci uzunçalarıdır. 1974 yılında yayınlanmıştır. Albümde yer alan : Beyaz Atlı, Edalı Gelin, Ay Karanlık, İhtiyar Oldum, Deniz Üstü Köpürür ve Bir Of Çeksem şarkıları daha önce hiç yayınlanmamıştır.
Şarkılar

Beyaz Atlı (Ferdy Klein Orkestrası ile) (Söz & Müzik: Geleneksel)
Edalı Gelin (Moğollar ile) (Söz & Müzik: Geleneksel)
Ay Karanlık (Ferdy Klein Orkestrası ile) (Söz: Ahmed Arif, Müzik: Cem Karaca)
El Çek Tabip (Moğollar ile) (Söz: Erzurumlu Emrah Müzik: Cem Karaca)
İhtiyar Oldum (Moğollar ile) (Söz & Müzik: Mahzuni Şerif)
Obur Dünya (Moğollar ile) (Söz & Müzik: Muhlis Akarsu)
Deniz Üstü Köpürür (Moğollar ile) (Söz & Müzik: Geleneksel)
Bir Of Çeksem (Apaşlar ile) (Söz & Müzik: Geleneksel)
Askoros Deresi (Kardaşlar ile) (Söz & Müzik: Geleneksel)
Unut Beni (Ferdy Klein Orkestrası ile) (Söz: Pakize Başaran, Müzik: Cem Karaca)
Hasan Kalesi (Kardaşlar ile) (Söz: Dadaloğlu, Müzik: Seyhan Karabay)
Gel Gel (Moğollar ile) (Söz & Müzik: Cem Karaca)
Personel

Apaşlar
Leon Habib: Davul
Seyhan Karabay: Bas Gitar
Mehmet Soyarslan: Gitar
Yalçınkaya Tümay: Gitar
Kardaşlar
Ünol Büyükgönenç: Gitar
Seyhan Karabay: Bas Gitar
Hüseyin Sultanoğlu: Davul
Alex Wiska: Gitar
Fehiman Uğurdemir: Gitar
Moğollar
Cahit Berkay: Gitar
Ayzer Danga: Davul
Taner Öngür: Bas Gitar
"Edalı Gelin" ve "İhtiyar Oldum"da saz: Osman Bayşu
"Obur Dünya"da Binali Selman
Charles Brown

Charles ya da Charlie Brown şu anlamlara gelebilir:
Kişiler

Charles Brockden Brown
Charlie Brown (futbolcu)
Diğer

Charlie Brown
Charlie Brown (şarkı)
Duino

Duino (Slovence: Devin, Almanca: Tybein), Adriyatik Denizi'ne kıyısı olan Friuli-Venezia-Giulia bölgesinin Trieste şehrinin Duino-Aurisina Belediyesi'ne bağlı bir İtalyan kasabasıdır.
Toplam nüfusu 8.753 (4.281 erkek ve 4.472 kadın olmak üzere) ve kilometre kareye düşen nüfus yoğunluğu 193,8 kişidir. Kasabada 3.983 hane bulunmaktadır.
Duino, ünlü fizikçi Ludwig Boltzmann'ın bugün Birleşik Dünya Kolejleri Adriyatik'e ait Ples binasında intihar ettiği, bugün kasabada deniz kıyısındaki Rilke Yolu'na adını vermiş şair Rainer Marie Rilke'nin etkilenerek Duino Elegies'i yazdığı ve Sloven halk hikâyesi Lepa Vida'nın geçtiği yer olması ile bilinir.
Turistik olarak biri 11. yüzyıldan harabeleri kalmış, diğeriyse hala ziyarete açık olan iki kale bulunur.
Dama Bianca, eski kalenin kalıntılarının alt tarafında denize doğru çıkıntı yapan beyaz bir kayadır ve örtülü bir kadını andırmasıyla pek çok Gotik destana konu olmuştur.
Duino, 1982 yılından itibaren her sene dünyanın 80'den fazla ülkesinden seçilerek gelen 200 öğrencinin eğitim gördüğü Birleşik Dünya Kolejleri Adriyatik'e ev sahipliği yapmaktadır.
1950'lere kadar Duino daha çok Slovence konuşulan ve İtalyanların azınlıkta olduğu bir yerdi. 1910 Avusturya verilerine göre, kasaba sakinlerinin %63.5'i Sloven, %25.1'i İtalyan, kalanı da Germanik ya da yabancı uyrukluydu. 1921 İtalyan verileri de kasabadaki Sloven etnik baskınlığı doğrular ve Sloven nüfusun %78.4'e ulaştığını belirtir. Bunun sebebi kasabadaki Avusturyalı ve Almanların ayrılışıyla açıklanır. Trieste'nin bağımsız bölge olduğu 1947-1954 yılları arasında, Yugoslavya'daki İtalyan azınlıklar bu bölgeye yerleşmeye başladığı için Duino'nun etnik nüfus grupları değişmiştir. Günümüzde Duino, Sloven azınlıklı, ama daha çok İtalyanların olduğu bir yerdir. Tabelaların birçoğu iki dilde de yazılmıştır. Duino-Aurisino Belediyesi de resmi olarak iki dillidir.
Sloven ekonomist Ivan Ples (1886-1958), besteci Andrej Volarič (1863-1895) ve 1601'de ilk İtalyanca-Slovence sözlüğü hazırlayan İtalyan Cizvit dilbilimci Gregorio Alasia de Sommaripa (1587-1626), Duino'da yaşamış tanınmış kişiler arasında yer almaktadır.
Salvia yangii

Salvia yangii, önceden Perovskia atriplicifolia olarak biliniyordu ve genellikle Rus adaçayı da denir, çiçekli çok yıllık otsu bir bitki ve subshrubdır. Daha önce Salvia, yaygın şekilde adaçayı olarak bilinen cins, üyesi olmamasına rağmen 2017'den beri içlerine dahil edilmiştir. Dik şekilde büyüyen bir yapısı vardır, tipik olarak 0,5-1,2 m yüksekliğe ulaşır, kare gövdeli ve gri-yeşil yapraklı olup, ezildiğinde belirgin bir koku verir. En çok çiçekleri ile tanınır. Çiçeklenme mevsimi yaz ortasından Ekim sonuna kadar uzanır. Gösterişli, dallanmış seyrek paniclelar halinde düzenlenmiş, maviden menekşeye kadar renklerde olabilen çiçekleri vardır.
Güneybatı ve Orta Asya'nın bozkır ve tepelerine özgüdür. Çok çeşitli iklim ve toprak koşullarında başarılı olan bu bitki, kültüre alındığı zamandan beri popüler hale geldi ve geniş çapta ekildi. Çeşitli kültivarlar geliştirilmiştir, öncelikle yaprak şekli ve boy uzunluğunda farklılık gösterirler; "Blue spire" en yaygın olanıdır. Bu varyasyon, bahçelerde ve peyzaj düzenlemelerinde yaygın olarak kullanılmaktadır. S. yangii Çok Yıllık Bitkiler Birliği tarafından 1995 yılında, Yılın Bitkisi seçildi ve 'Blue Spire' kültivarı, Kraliyet Bahçıvanlık Derneği'nden Bahçe Merit Ödülü'nü aldı.
Türün, kendi yayılış alanı içinde, geleneksel tıpta çeşitli rahatsızlıkların tedavisi olarak uzun bir kullanım geçmişi vardır. Bu, fitokimyasının araştırılmasına yol açmıştır. Çiçekleri salatalarda yenebilir veya boya elde etmek için ezilebilir ve bitkinin, kirlenmiş toprağın fitoremediasyonunda potansiyel kullanımı düşünülmüştür.