stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ulus (gazete)
Gazetenin kuruluşu

Heyet-i Temsiliye, Sivas’tan ayrılıp Ankara'ya geldikten sonra, mücadelenin durumu hakkında halkı ve dış dünyayı bilgilendirmek, Millî Mücadele lehinde propaganda yapmak için Ankara’da yeni bir gazetenin çıkarılmasına karar verdi. Gazetenin adı; Sivas’taki İrâde-i Milliye'yi çağrıştırdığı için “Hâkimiyet-i Milliye” olarak belirlendi.
Haftada iki gün ve dört sayfalık olarak çıkarılmaya başlayan gazetenin ilk sayıları, Ankara Valiliği'nin alt katındaki Vilayet Matbaası’nda basıldı. Vilayet Matbaasının bütün makineleri ve çalışanları Hâkimiyet-i Milliye'ye devredilmişti. Gazetenin yazıhanesi Ulus Meydanı'ndaki Veli Han'da bulunuyordu. Gazetenin Mesul Müdürü Recep Zühtü Bey, Yazı İşleri Müdürü ise Nizamettin Nazif idi.
Yazıların yayınlanması ve dağıtılması ile Heyet-i Temsiliye üyesi Hakkı Behiç Bey ilgilenmekteydi. Mustafa Kemal kendi düşüncelerini Hakkı Behiç’e not ettirmekte; diğer yazıları da tek tek incelemekteydi. Yazıların altına Mustafa Kemal’in imzası konmuyordu; bazı yazıların altına yıldız konmuştur; bu yazıların Mustafa Kemal’in kaleme aldığı veya not ettirdiği yazılar olduğu düşünülür.
Kurtuluş Savaşı'nın galibiyetle sonuçlanması ve Cumhuriyetin ilanından sonra da Cumhuriyet Halk Fırkası'nın yarı-resmi yayın organı olarak hayatını sürdüren Hâkimiyet-i Milliye; 28 Kasım 1934 tarihinde Ulus adını almıştır.
Gazetenin kuruluşu > Teknik özellikler

Gazete, başlangıçta 57 x 82 boyutlu kağıdın ikiye katlanışı ile 4 sütun üzerinden hazırlanıyordu
Gazetenin kuruluşu > İlk sayılar

10 Ocak 1920 Cumartesi günü gazetenin ilk sayısı yayınlandı. Gazete adının altında “mesleği milletin iradesini hakim kılmaktır” alt başlığı yer alıyordu.
İlk sayı, iki yaprak olarak çıkmıştı. Mustafa Kemal'in not ettirdiği başyazı, bütün ilk sayfayı kaplıyordu. Yazıda, Milli Mücadele'nin hedefleri anlatılmıştı. Bursalı hanımların Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti Temsil Heyeti'ne çektikleri işgali protesto eden uzun telgrafı ile Fransızların Maraş'ı işgallerini protesto eden Pazarcık Müftüsü, Belediye Başkanı ve halkın telgrafı da ilk sayıda yer alıyordu.
Gazete, 47. Sayıdan sonra 18 Temmuz 1920'den itibaren haftada üç gün yayımlanmaya başladı. Teknik yetersizlikler yüzünden 6 Eylül 1920 - 30 Ekim 1920 arasında yine haftada iki gün yayınlandı.
Gazetenin kuruluşu > Günlük gazete hâlini alışı

Eskişehir'de Arif Oruç'un çıkardığı Yeni Dünya gazetesine Çerkez Ethem Ayaklanması'ndan sonra el konulunca dizgi kasaları ve makineleri Hâkimiyet-i Milliye gazetesine devredildi. Yeni matbaa makinesinin gelişi ve İstanbul'dan usta mürettiplerin getirilmesinden sonra Hâkimiyet-i Milliye'nin günlük gazete halini alması mümkün oldu. Hazırlıklar için 22 Ocak 1921'de çıkarılan 100. sayıdan sonra yayına iki hafta ara verildi; yeni matbaa Veli Han'ın içinde kuruldu. 6 Şubat 1921'de tek yapraklı ilk günlük gazete yayımlandı. Gazete, Cumartesileri hariç her gün çıkmaya başladı.
6 Şubat 1921'den itibaren derginin Yazı İşleri Müdürlüğü'ne sırasıyla Hüseyin Ragıp Baydur, Nafi Atuf Kansu ve Ziya Gevher Etili atandı.
23 Temmuz 1921'de Yunanların Sakarya'ya doğru ilerleyişi nedeniyle gazetenin Cumartesi günü olmasına rağmen çıkması uygun görülmüştü. Küçük boyutlu bir sayı hazırlandı. Gazete, kâğıt sıkıntısı nedeniyle 11 Ocak 1922'ye kadar küçük boyutlu olarak yayımlanmaya devam etti.
Gazetenin kuruluşu > Latin alfabesine geçiş

2 Eylül 1928'den itibaren gazetenin başlığı Latin harfleri ile, yazılar ise Latin ve Arap harfleri karışık olarak dizildi. Gazete, 1 Kasım 1928'den itibaren tamamen Latin harfleri ile basıldı.
Gazetenin kuruluşu > Yazı kadrosu

Kurulduğu günlerde Hâkimiyet-i Milliye'nin yazı kadrosu Recep Zühtü, Hüseyin Ragıp, Sabri Ethem Ertem, Ahmet Hakkı, Hamdi Osmanzade, Aşki Naili, İsmail Suphi, Ağaoğlu Ahmet Bey, Nafi Atuf Kansu, Nasuhi Baydar, Ziya Gevher Etili, Mahmut Esat Bozkurt yer alıyordu.
Ankara'da bulunan aydınlar ve gazeteciler Hâkimiyet-i Milliye'ye yazı verdiklerinden yazı kadrosu zenginleşmişti. Hâkimiyet-i Milliye'ye katkıda bulunanlar arasında şu isimler yer alır: Foto muhabiri Ethem Tem, Mehmet Akif, Halide Edip Hanım, Dr. Adnan Bey, Müfide Ferit Hanım, Ahmet Ferit Bey, İsmail Müştak Mayakon, Yakup Kadri, Ruşen Eşref, Hamdullah Suphi, Mehmet Emin, İsmail Habip, Celal Nuri İleri, İsmail Hami, Cemal Hüsnü Taray, Hayrettin Taran ve Vedat Dicleli.
Bugün yayımlanan gazetenin yazar kadrosu ise Birgül Ayman Güler, Metin Aydoğan, Barış Doster, M. Oktay Çetinel, Hasan İleri, Ali Eralp, Erdal Tekin, Alaeddin Usta, Anıl Çeçen, Emre Koşak, Gürsel Ekmekçi, İsmail Hakkı Pekin, Can Güçlü, Üçüncü Şahıs olarak belirtilmektedir.
Gazetenin kuruluşu > Tiraj

Gazetenin ilk sayısının 1200-1500 adet basıldığı sanılmaktadır. Zamanla günlük 5000-6000 tirajı olan bir gazete hâline gelmiştir.
Gazetenin kuruluşu > Ulus adını alması

Gazete, 28 Kasım 1934'ten itibaren Ulus adını aldı; CHP'nin izlediği tek parti politikasının sözcüsü oldu. 14-15 Aralık 1953'te Demokrat Parti’nin çıkardığı bir kanun doğrultusunda Cumhuriyet Halk Partisi'nin mallarıyla birlikte Ulus matbaası, binası ve tesisleri de hazineye devredildiğinden gazete kapandı. 10 Haziran 1955’te tekrar yayın hayatına dönebildi (kimi kaynaklarda 14-15 Haziran 1953 ile 10 Haziran 1955 arasında Nihat Erim tarafından çıkarılan “Yeni Ulus” ve “Halkçı” gazeteleri de Ulus'un devamı olarak ele alınır.) 1955-1971 arasında Ulus ismi ile yayınına devam etti.
Gazetenin kuruluşu > Barış adını alması

Gazete, 29 Temmuz 1971'den itibaren Barış adıyla yayınını sürdürdü. Barış, Ankara, İstanbul, Samsun ve Mersin gibi illerde çıkan bir yerel gazete görünümündeydi 1975 yılında 18752. sayıya kadar yayını sürdürdü.
Gazetenin kuruluşu > Yeni Ulus adını alması

Gazete, 1974-1981 yılları arasında Yeni Ulus adıyla devam etti.
Gazetenin kuruluşu > Yeniden  kuruluşu

Gazete, 1983 yılında Günaydın gazetesinin sahibi olduğu Haldun Simavi tarafından satın almasıyla birlikte Ulus adıyla yeniden yayına başladı. 1988 yılında Günaydın ve Tan (gazete) gazetesi ile birlikte Asil Nadir satın aldı. Fakat birkaç yıl sonra kapandı. 2008 itibariye gerçek adına geri dönmüş Ulus adıyla yayınlarını sürdürmeye başlamıştır. Bugün de aynı isimle yayın hayatına devam etmektedir. Bugün için haftalık baskı yapan gazete, günlük baskı çalışmalarına devam etmektedir.
Mahatma

"Mahatma" Gandi'nin fotoğrafı
Mahatma, Sanskritçe "Büyük Ruh" (महात्मा mahātmā: महा mahā (büyük) + आत्मं veya आत्मन ātman (ruh)). Bu yakıştırma Gandhi gibi topluma mal olmuş kişilere yapılmaktadır. Kaynaklarda Mahatma yakıştırmasının Gandhi'ye kim tarafından verildiği değişmektedir. Bazı kaynaklar Rabindranath Tagore'nin bu yakıştırmayı ilk kez uygun bulduğunu yazmaktadır. Diğer taratfan "Mahatma" unvanı Gandhi'ye ilk kez 21 Ocak 1915'te Nautamlal Bhagavanji Mehta at Kamribai okulunda, Jetpur, Hindistan'da verilmiştir.
Bu terim yetenekli, özgür ruhlu ve profesyonel olanlara verilir.
İlk kez Madam Blavatsky'nin 19. yüzyılda Teosofiksel literatüründe popüler hale gelmiştir. Madam Blavatsky'nin açıklamasına göre kitabın içindekiler kendisine Mahatmalar tarafından bildirilmiştir.
Politikada 45 Yıl

| --- | --- |

Yazar: Yakup Kadri Karaosmanoğlu
Dil: Türkçe
Tür: Anı
Yayım: 1968(ilk basım) 1996
Yayımcı: İletişim Yayınları
Sayfa: 262
ISBN: 975-470-564-X
Politikada 45 yıl, Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun siyasi anılarını anlattığı anı kitabıdır.
1921'de Ankara'nın çağrısıyla Anadolu'ya geçen ve Atatürk'ün yakın çevresine giren, 1923'te Mardin'den milletvekili seçilen 1923'te çıkardığı kadro dergisinde savunulan düşüncelerden elçilikle iç politikadan 1955'te uzaklaştırılan, 1957'de ulus gazetesi başyazarlığı ile aslında hiçbir zaman kopmadığı iç politikaya aktif olarak yeniden, 27 Mayıs sonrası kurucu meclis üyeliğinin ardından 1961'de Manisa'dan CHP Milletvekili seçilen ve 14 Ekim 1962'de CHP'nin Atatürk ilkelerinden ödün verdiğini öne sürerek parti üyeliğine istifa edip 1965 seçimlerine kadar bağımsız milletvekilliğini sürdüren Yakup Kadri Karaosmanoğlu, bu siyasi özgeçmişini göz önüne alındığında yakın tarihin en önemli tanıklarından olduğu açıktır. Ayrıca bu tanığın değerleri yansıtmayacak bir yazar ve romancı oluşu, yazdıklarının önemini daha da artırmaktadır.
Nitekim Yakup Kadri, anı yazarı olarak da romancı tavrını elden bırakmamakta, ben-merkezciliği değil gözlemciliği yeğlemektedir. Olayları, kişileri izleyen, gördüklerini duyduklarını çözümleyici bir anlatımla aktaran üçüncü kişidir sanki o. Üstelik olan bitenle değil, olayların içindeki kişiler önemlidir onun için. Hatta kişiler yerine tekil olarak kişi demek daha doğru olur. Çünkü Politikada 45 Yıl'ın odağı İsmet İnönü'dür. Atatürk Dönemi'ni anlatırken bile Yakup Kadri'nin kahramanı İsmet Paşa'dır.
İsmet Paşa, anılara giriş niteliği taşıyan 1922 bölümünün ardından 1923–1925 bölümünden başkahraman olarak ortaya çıkar ve 1965'e kadar anılar onun çevresinde döner. Yakup Kadri olayları hep İsmet Paşa'nın kişiliği ve devlet adamlığı açısından bakar. Onun kişiliğini açıklayıcı olayları üstelik te onu açıkladıkları oranda aktarır. Cumhuriyet'in ilk yıllarından başlayarak İsmet Paşa Meselesi ya da fobisi söz konusudur ona göre. Bu fobi, Cumhuriyet öncesi hükûmeti Fethi Okyar'ın başbakanlığında kurulmasıyla somutluk kazanır ve 27 Mayıs sonrasındaki cumhurbaşkanlığı seçimlerine kadar sürer.
Yakup Kadri'nin anlattığı iktidar mücadelesidir. Ona göre bu mücadele, Türk Kurtuluş Savaşı'nın ardından kurulmak istenen yeni düzeni hedeflerinden saptıracak, özellikle Atatürk'ün ölümünden sonra onun devrimlerine ters düşecektir. Bu açıdan bakıldığında Politikada 45 Yıl Atatürk, Milli Şef, Demokrat Parti ve 27 Mayıs dönemlerinin, İsmet Paşa portresi çevresinde değerlendirilmesidir. Bu değerlendirme, Yakup Kadri'nin olaylara bakışıyla biçimlenmiş olsa bile, onun sormadığı başka sorulara yol açmakta, hatta bu soruların yanıtlarının ipuçlarını da vermektedir.
Thomas Young

| Thomas Young |
| --- | --- |
İngiliz bilgin Thomas Young
Doğum: 10 Haziran 1773(1773-06-10) Milverton, Somerset, Birleşik Krallık
Ölüm: 10 Mayıs 1829 (55 yaşında) Londra, Birleşik Krallık
Defin yeri: St Giles Kilisesi Mezarlığı 52°35′03″N 2°03′01″W﻿ / ﻿52.5841600°K 2.0504000°B﻿ / 52.5841600; -2.0504000
Milliyet: İngiliz
Vatandaşlık: Büyük Britanya ve İrlanda Birleşik Krallığı
Eğitim: Edinburgh Üniversitesi, Emmanuel College, Göttingen Üniversitesi
Mezun olduğu okul(lar): Göttingen Fizik doktoru
Tanınma nedeni: Işığın Dalga Teorisi Çift yarık deneyi Astigmatizma Young-Helmholtz teorisi Young akordu Young katsayısı
Din: Hristiyan, Quaker
Evlilikler: Eliza Maxwell
Ödüller: Fellow of the Royal Society, Croonian Lecture (1808), Bakerian Lecture (1800, 1801, 1803), Fellow of the American Academy of Arts and Sciences

Kariyeri
Dalı: Fizik, Fizyoloji, Mısırbilim, Astronomi, Antropoloji, Arkeoloji, Entomoloji, Müzik, Dilbilim
Çalıştığı kurumlar: Royal Society
 
İmza

Thomas Young (13 Haziran 1773; Milverton, Summersetshire - 10 Mayıs 1829, Londra), İngiliz bilgin, fizikçi, fizyolog, filolog. Görme alanları, ışık, katı mekaniği, enerji, fizyoloji, dil, müzikal armoni ve Mısırbilim alanlarında önemli bilimsel katkılarda bulundu, "Özgün ve anlaşılır yenilikler" yaptı. Mısır hiyerogliflerinin, özellikle de Rosetta Taşı'nın deşifresindeki çalışmaları Jean-François Champollion'un çalışmalarının önünü açtı. William Herschel, Hermann von Helmholtz, James Clerk Maxwell ve Albert Einstein tarafından çalışmaları dile getirilen bir bilim adamıdır.
Yaşamı

Young 1773 yılında on çocuklu bir ailenin en büyük çocuğu olarak Milverton, Somerset'de dünyaya geldi. Ailesi Quaker mezhebine mensuptu. 16 yaşına geldiğinde Latince ve Yunancayı öğrenmiş, Fransızca, İtalyanca, İbranice, Almanca, Keldanice, Süryanice, Sümerce, Arapça, Farsça, Türkçe ve diğer dillerle yakından ilgilenmişti.
Young, tıp okumak üzere 1792'de Londra'ya, 1794'te Edinburg'a gitti. 1795'te Almanya'nın Aşağı Saksonya bölgesindeki Göttingen Üniversitesine başladı ve bir yıl sonra fizik doktoru derecesini elde etti. 1797 yılında Cambridge Üniversitesine bağlı Emmanuel College’da çalışmaya başladı. Aynı yıl dayısı Richard Brocklesby’den miras olarak kalan emlak nedeniyle mali açıdan bağımsız hâle geldi ve 1799’da Londra’da hekim olarak çalışmak üzere kendi muayenehanesini açtı. İlk akademik makalelerini hekimlikle ilgili olarak yayınladı. 1801 yılında Kraliyet Enstitüsünde doğa felsefesi profesörü oldu; iki yıl içinde 91 ders verdi. 1802’de doğa bilimlerinin geliştirilmesi için kurulmuş olan Royal Society’de yabancılar sekreterliğine getirildi. Görevinin tıp çalışmalarına engel olacağı kaygısıyla 1803 yılında profesörlükten istifa etti. Üniversitede verdiği doğa felsefesi derslerinin notları 1807’de basıldı ve daha sonraki teorik çalışmaları için birer öngörü oldu. Young, 1811’de St. George Hastanesinde hekimlik yapmaya başladı ve 1814'te Londra'da gazla aydınlanan yerlerdeki tehlikelerle ilgili çalışan bir komitede hizmet verdi. 1818 yılında Boylam Kuruluna sekreter oldu. ardından HM Denizcilik Almanak Ofisi’nde yöneticiliğe getirildi. 
Ölümünden birkaç yıl önce hayat sigortası ile ilgilenmeye başladı. 1827 yılında Fransız Bilimler Akademisi’ne seçilen sekizinci yabancı oldu. 1828 yılında İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi’nin fahri üyesi seçildi.
Thomas Young 10 Mayıs 1829 tarihinde Londra'da öldü ve Kent bölgesindeki Farnborough’da bulunan St Giles Kilisesi'nin mezarlığına defnedildi. Hudson Gurney tarafından Westminster Abbey Kilisesi’ne anısını yaşatmak için mermerden sembolik bir mezar taşı konuldu.
Young kendi alanındakilerce biliniyor olsa da toplum tarafından bilinen bir bilgin değildi. Sonradan gelen akademisyen ve bilim adamları Young’ın çalışmalarını övmüşlerdir. Çağdaşı Sir John Herschel "gerçekten orijinal deha" olduğunu vurgulamış, Albert Einstein, Newton’un 1931’de yeniden basımı yapılan ‘’“Opticks”’’ eseri için yazdığı önsözde Young’ı övmüştür. Fizikçi Lord Rayleigh ve Nobel ödüllü Philip Anderson, Young’ın hayranlarıdır. Thomas Young ismi, malzeme teorisi ve simülasyon yapan akademik araştırma gruplarının birliğine verilmiştir. Thomas Young Merkezi (Thomas Young Center), araştırma grupları arasında iş birliğini oluşturmak için lisans üstü çalışmalara kaynak sağlamaktadır.
Young'ın çalışmaları > Işığın Dalga Teorisi

Ayrıca bakınız: Işık, Fiziksel optik, Çift yarık deneyi ve Dalga-parçacık ikiliği
Young’ın başarılarının en önemlisi Işığın Dalga Teorisi’ni kurmak olmuştur. 19. yüzyılın başlarında Young, 17. ve 18. yüzyılda ışığın yayılma modeli olarak kabul edilen, ışığın parçacık teorisini test ederek ışığın dalga teorisini oluşturan birtakım nedenleri ortaya koymak ve bu bakış açısını desteklemek için iki deney geliştirdi. Dalgalanma tankı ile su dalgalarının bağlamında girişim fikrini gösterdi. Çift yarık deneyi ile de dalga ışık bağlamında girişimi gösterdi. Deneylerindeki “girişim” sayesinde ışığın dalga boyunu ölçmüştür.
Young tarihî deneyini ve vardığı sonuçları 24 Kasım 1803'te Royal Society'de açıkladı. Konuşması ertesi yıl Philosophical Transactions’da yayınlandı. Günümüzdeki basımı okunacak bir klasiktir.
1804 yılında yayınlanan “Deneyler ve Fiziksel Optik Göreli Hesaplamalar” çalışmasında “Işık demeti” ile oynayarak yaptığı bir deneyi açıklar. Bu deney “ışık dalgalardan oluşmaktadır” savını destekler. Ayrıca lif ve uzun dar şeritler kullanarak iki önemli kırılma deneyi daha yapar. 1807'de “Doğal Felsefe ve Mekanik Sanatlar Teorisi” kursu verir. Sonraki on yılda Young çalışmalarını çoğaltmış ve daha sonra çalışmalar Fresnel tarafından devam ettirilmiştir.
Young'ın çalışmaları > Young katsayısı

Ana madde: Young katsayısı
Young, 1807 yılında “Doğal Felsefe ve Mekanik Sanatlar Teorisi” kursunda zamanla Young modülü olarak bilinir hâle gelen çalışmasında elastisite karakterizasyonunu tarif etmektedir. Ancak kavramı ilk ele alan ve deneyleyen, 1782 yılında Giordano Riccati olmuştur. Dahası fikir Leonhard Euler tarafından 1727 yılında yayınlanan çalışmaya kadar geri izlenebilmektedir. Young katsayısı farklı zorlanmalara bağlı olarak değişen farklı gerilmelerin oranı olarak tanımlanır.
Young'ın çalışmaları > Görüş ve Renk Teorisi

Ayrıca bakınız: Young–Helmholtz teorisi
Young Fizyolojik optiğin kurucusu olarak da bilinir. 1793 yılında gözdeki lensin eğriliğindeki değişikliklere bağlı olarak farklı mesafelerde gözün aldığı durumu açıkladı. 1801 yılında ise astigmatizmayı ilk tanımlayan oldu ve sonradan Hermann von Helmholtz tarafından geliştirilen görme algısının retinadaki üç çeşit sinir lifinin varlığına bağlı olduğu hipotezini sundu.
Young'ın çalışmaları > Young-Laplace denklemi

Young, 1804'te yüzey gerilimi ilkesinde kılcal fenomen teorisini geliştirdi. Ayrıca katı yüzey ile sıvının temas açısının sabitliğini de gözlemlemiştir. Kılcal eylem olgularını anlamak için bu iki ilkenin nasıl olduğunu gösterdi.
1805'te Fransız filozof Pierre-Simon Laplace kılcal hareket ile ilgili olarak bir tarafı içbükey diğeri dışbükey merceklerin yarıçaplarının önemini keşfetti.
1830'da Alman matematikçi Carl Friedrich Gauss bu iki bilim adamının çalışmalarını birleştirerek iki statik akışkan arasındaki arabirimde sürekli kılcal basınç farkını açıklayan formülünü üretmek için Young-Laplace denklemini kullandı.
Young, modern anlamda enerji dönemini tanımlayan ilk kişi oldu.
Young'ın çalışmaları > Young denklemi ve Young-Dupré denklemi

Ayrıca bakınız: Islanma
Young'ın denklemi, düz bir katı yüzey üzerinde bir sıvı damlanın temas açısı yüzey serbest enerjinin bir fonksiyonu gibi arayüzey serbest enerjisi ve sıvının yüzey gerilimini açıklar. Young'ın denklemi yaklaşık 60 yıl sonra Dupré tarafından termodinamik etkileri hesaba katarak daha da geliştirildi. Bu denklem Young-Dupré denklemi olarak bilinir.
Young'ın çalışmaları > Tıp

1808 yılında "Kalp ve Damar Fonksiyonları" üzerine verdiği konferansta fizyolojide hemodinamikler için önemli bir katkı yaptı. Nabız dalgası hızı için bir formül üretti. “Tıp Literatürüne Bir Giriş”, Pratik Burunoloji Sistemi (1913) ve Veremin Pratik ve Tarihsel Risalesi (1915) adlı tıp yazıları vardır.
Young, çocuklarda ilaç dozu belirlemek için de pratik bir kural geliştirmiştir.
Young'ın çalışmaları > Dilbilim

Göttingen Üniversitesinde verdiği tezin ekinde Fransızca ve İngilizce çekilen 16 "saf" ünlü sembollerini, burun ünlülerini, çeşitli ünsüzleri ve bunların örneklerini içeren evrensel bir fonetik alfabe öneren dört sayfa vardır. Britannica Ansiklopedisi’ne yazdığı "Diller" makalesinde Young, 400 dili gramer ve sözcük bakımından karşılaştırmıştır. 1813 yılında Hint-Avrupa Dilleri terimini tanıtmıştır.
Young'ın çalışmaları > Mısır hiyeroglifleri

Young 1802 yılında Johan David Åkerblad tarafından düşünülen 29 harflik (14 tanesinin yanlış olduğu ortaya çıktı) bir demotik alfabe yardımıyla Mısır hiyerogliflerini deşifre etmeye çalışan ilk kişilerdendi. Rosetta taşındaki hiyeroglifleri tercüme etmeyi başardı. Sonrasında Mısır hiyeroglif alfabesi üzerinde çalıştıysa da başaramadı.
Fransız dilbilimci Jean-François Champollion 1822 yılında hiyerogliflerin çevirisi ve gramer sisteminin anahtarını yayınladığı zaman Young ve diğerleri çalışmaları övmüşlerdi. 1823'te Champollion'un sisteminin temel olarak tanınması için "Eski Mısır Eserleri ve Hiyeroglif Yazısındaki Yeni Keşiflerin Önemi"ni yayınladı. Young altı işaretin ses değerini bulduğunu, ancak dilin grameri ile ilgili sonuca varamadığını belirtti. Bulgularının çoğunu 1816’da yayınladığını ve Paris’e gönderdiğini açıkça belirtti. Champollion, paylaşma konusunda isteksizdi. Bunu takip eden o zamanın siyasi gerilimleri ile motive olan hizipleşmelerde İngilizlerin şampiyonu Young, Fransızların şampiyonu Champollion’du. Hiyeroglif grameri için ortaya koyduğu bakış Young tarafından yapılan hataların aynını göstermesine rağmen Champollion yalnızca kendisinin hiyeroglifleri deşifre ettiğini ileri sürüyordu. 1826’dan sonra Louvre Müzesi'nin müdürü de olan Champollion, Young’ın hiyeroglif el yazmalara erişimine izin vermedi.
Young'ın çalışmaları > Müzik

Young, müzik aletlerinin ayarlanması için “Young akordu” adı verilen bir yöntem geliştirmiştir.
Bilim Dünyası Tarafından Tanınırlık

Daha sonra bilim adamları, Young'ın çalışmalarını övdüler, ancak onu yalnızca kendi alanlarında elde ettiği başarılardan tanıyor olabilirler. Çağdaş Sir John Herschel ona "gerçekten orijinal bir dâhi" dedi. Albert Einstein, Isaac Newton'un Opticks adlı kitabının 1931 tarihli önsözünde onu övdü. Diğer hayranlar arasında fizikçi Lord Rayleigh ve Nobel ödüllü Philip Anderson bulunmaktadır.
Thomas Young'ın adı, malzemelerin teorisi ve simülasyonu ile uğraşan akademik araştırma gruplarının bir ittifakı olan Londra merkezli Thomas Young Center'ın adı olarak kabul edilmiştir.
William Scoresby (1789-1857) tarafından 1822 yılında, Grönland'da bulunan fiyortlardan birine Young onuruna Young Sound adı verildi.
Seçilmiş yazılar

"A Course of Lectures on Natural Philosophy and the Mechanical Arts". Thoemmes Press. 2002 [1807]. 26 Haziran 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi.
John Murray, (Ed.) (2003) [1855]. "Miscellaneous Works of the Late Thomas Young, M.D., F.R.S.". Thoemmes Press. 26 Haziran 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. 3 cilt
Konuyla ilgili yayınlar

Barr, E. Scott (1963). "Men and Milestones in Optics. II. Thomas Young". Applied Optics. 2 (6). ss. 639-647. Bibcode:1963ApOpt...2..639B. doi:10.1364/AO.2.000639. - The link is to a pdf version of the paper.
Robinson, Andrew (2005). "A Polymath's Dilemma". Nature. 438 (7066). s. 291. Bibcode:2005Natur.438..291R. doi:10.1038/438291a. PMID 16292291.
Robinson, Andrew (Nisan 2006). "Thomas Young: The Man Who Knew Everything". History Today. Cilt 56. ss. 53-57.
Robinson, Andrew (2006). The Last Man Who Knew Everything: Thomas Young, the Anonymous Polymath Who Proved Newton Wrong, Explained How We See, Cured the Sick and Deciphered the Rosetta Stone. New York: Pi Press. ISBN 0-13-134304-1.
Nicholas Shakespeare. "Nicholas Shakespeare reviews Thomas Young: the Last Man Who Knew Everything by Andrew Robinson". www.telegraph.co.uk (The Telegraph). 5 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Eylül 2006. Review
Michael Bywater. "The Last Man Who Knew Everything". www.newstatesman.com (The New Statesman). 22 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Kasım 2006. Review
Simon Singh. "Simon Singh reviews The Last Man Who Knew Everything by Andrew Robinson". www.telegraph.co.uk (The Telegraph). 28 Aralık 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Kasım 2006. Review
Rosemary Hill. "Too clever by half". www.timesonline.co.uk (The Times). 2 Aralık 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Aralık 2006. Review
P. D. Smith. "Reluctant polymath". The Guardian. 12 Mayıs 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ocak 2007. Review
Saslow, Wayne (2002). Electricity, Magnetism, and Light. Toronton: Thomson Learning. ISBN 0-12-619455-6. - Discusses Young's theoretical and experimental work on interference
Wood, Alex (1954). Thomas Young. Cambridge: Cambridge University Press.
Young, Thomas (1823). An Account of Some Recent Discoveries in Hieroglyphical Literature and Egyptian Antiquities. Londra: John Murray.  Young's account of his hieroglyphic research. (reissued by Cambridge University Press, 2010. ISBN 978-1-108-01716-9)
Mathematical elements of natural philosophy, 2002
Thomas Young'ın 1818'de William Banks'e yazdığı bir mektup. Mektubun altında birçok hiyeroglifin açıklamaları bulunuyor.
Thomas Young tarafından portre edilmiş görsel niteliğinde tablo resmi