Hendrik Verwoerd
Hayatı

8 Eylül 1901 tarihinde Hollanda'nın başkenti Amsterdam'da doğdu. Verwoerd, otoriter, sosyal olarak muhafazakar bir lider ve Afrikaner milliyetçisiydi. Kendisi, kendini Afrikaner "volk" (halk) çıkarlarını ilerletmeye adamış, tamamen beyaz ve Hristiyan Kalvinist bir gizli organizasyon olan Afrikaner Broederbond'un (Afrikaner Kardeşliği) bir üyesiydi ve örgütün birçok üyesi gibi, II. Dünya Savaşı boyunca Almanya'yı sözlü olarak desteklemişti. Verwoerd gibi Broederbond üyeleri, 1948 yılındaki Milliyetçi seçim zaferi üzerine hükûmette yüksek pozisyonlar alacak ve Güney Afrika'daki apartheid dönemi boyunca kamu ve sivil toplum üzerinde derin bir etkiye sahip olacaklardı.
Verwoerd'in ülkenin beyaz olmayan çoğunluğunu dışlayarak Güney Afrika'da beyaz ve özellikle Afrikaner egemenliğini sağlama arzusu, bir cumhuriyete verdiği desteğin önemli bir yönüydü (her ne kadar İngiliz monarşisini ortadan kaldırmak zaten uzun süredir milliyetçi bir özlemdi). Aynı amaçla, Verwoerd apartheid'ı büyük ölçüde genişletti. Sistemi bir "iyi komşuluk" politikası olarak damgaladı ve farklı ırkların ve kültürlerin ancak birbirlerinden ayrı yaşayıp geliştiklerinde tam potansiyellerine ulaşabileceklerini belirtti. potansiyel kültürel çatışmalardan kaçınmak.
Verwoerd, farklı kültürlerin bir arada yaşamasının kaçınılmaz olarak bir sonuca, farklı değerleri ve inançları paylaştıkları için bir kültürün diğer kültürden uzaklaşmasına yol açacağına inanıyordu. Apartheid adı verilen bir politikanın ahlakını yargılamak için, tüm etiklerde farklı değerler ve inançlar arasında bir dengenin kurulması gerektiğinin hatırlanması gerektiğini belirtti. Verwoerd'in inancı, tamamen bir ırk grubuna karşı olmanın, potansiyel olarak başka bir ırk grubuna büyük bir adaletsizliğe yol açabileceğiydi. Bu nedenle Verwoerd ve milliyetçi partisi, o dönemde Güney Afrika'daki siyah özgürlük hareketlerinin aradığı tek adam bir oy sisteminin beyaz ırk grubunun ve bir bütün olarak ülkenin yıkımına yol açacağına inanıyordu.
Verwoerd'e göre bunun ne pahasına olursa olsun önlenmesi gerekiyordu. O, sömürgesizleşmelerinden sonra zaman zaman iç savaş ve ekonomik kargaşaya giren birçok başarısız Afrika devletinin örneklerini kullandı. Ona göre, Güney Afrika'daki azınlık beyazları yalnızca Güney'deki beyaz olmayan çoğunluk tarafından korunabilirdi. Afrika, apartheid adı verilen bir "ayrı kalkınma politikası" izleyerek ve gücü beyazların elinde sıkıca tutarak. Verwoerd'in bir sosyal bilimler akademisyeni olarak etkileyici arka planı göz önüne alındığında, apartheid'ı etik ve felsefi açıdan haklı çıkarmaya çalıştı. gerekçesiyle. Ancak bu sistem, beyaz olmayan nüfusun tüm haklarından mahrum bırakıldığını gördü.
Verwoerd, başbakanlığı sırasında apartheid muhalefetini ağır bir şekilde bastırdı. Beyaz apartheid devletinin güvenlik güçlerini (polis ve ordu) büyük ölçüde güçlendirirken, modernize ederken ve genişletirken, on binlerce kişinin tutuklanıp hapse atılmasını ve daha binlerce kişinin sürgüne gönderilmesini emretti. Afrika Ulusal Kongresi ve Pan Afrikacı Kongresi gibi siyahi örgütleri yasakladı ve müstakbel başkan Nelson Mandela'nın sabotaj nedeniyle ömür boyu hapse mahkûm edilmesi onun emrindeydi.
Verwoerd'in Güney Afrika'sı dünyadaki en yüksek hapishane nüfuslarından birine sahipti ve çok sayıda infaz ve kırbaçlama gördü. 1960'ların ortalarına gelindiğinde Verwoerd hükûmeti, olağanüstü yasama gücü, acımasız yasalar, psikolojik yıldırma ve beyaz devletin güvenlik güçlerinin amansız çabalarını kullanarak apartheid'e karşı iç sivil direnişi büyük ölçüde bastırmıştı.
Apartheid bir program olarak 1948 yılında DF Malan'ın başbakanlığıyla başladı, ancak Verwoerd'in formülasyonundaki büyük rolü ve onu daha sağlam bir yasal ve teorik temele yerleştirme çabaları, hatta baasskap olarak bilinen sınırlı entegrasyon biçimine bile muhalefeti de dahil olmak üzere, bu Verwoerd'in çabalarıydı. "Apartheid'in Mimarı" olarak anılmasına neden oldu. Onun eylemleri, apartheid'i kınayan ve nihayetinde Güney Afrika'nın uluslararası izolasyonuna ve ekonomik yaptırımlarına yol açan 1761 Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Kararının kabul edilmesine yol açtı.