stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
James Madison
Fiziksel özellikler ve sağlığı

Madison kısa boyluydu, parlak mavi gözleri vardı, güçlü bir tavrı vardı ve küçük toplantılarda esprili olduğu biliniyordu. Madison ciddi hastalıklardan, gerginlikten muzdaripti ve çoğu zaman stresli dönemlerden sonra bitkin düşmüştü. Madison genellikle en kötüsünden korkardı ve bir hipokondri hastasıydı.
Miras > Anıtlar

James Madison Anıt Binası, Amerika Birleşik Devletleri Kongre Kütüphanesi'nin bir binasıdır ve Madison'ın resmi anıtı olarak hizmet vermektedir. 1986'da Kongre, Anayasanın iki yüzüncü yıl kutlamalarının bir parçası olarak James Madison Memorial Fellowship Foundation'ı kurdu. Madison County, Alabama ve Madison, Wisconsin dahil olmak üzere çeşitli ilçe ve topluluklar Madison için adlandırılmıştır. Madison için adlandırılan diğer şeyler arasında Madison Square, James Madison University ve USS James Madison bulunur.
Bibliyografya > Biyografiler

Brant, Irving (1952). "James Madison and His Times". American Historical Review. 57 (4). ss. 853-70. doi:10.2307/1844238. JSTOR 1844238.
Brant, Irving (1941–1961). James Madison. 6 volumes. , the standard scholarly biography
Brant, Irving (1970). The Fourth President; a Life of James Madison.  Single volume condensation of his 6-vol biography
Broadwater, Jeff. James Madison: A Son of Virginia and a Founder of a Nation. Chapel Hill, NC: University of North Carolina Press, 2012.
Brookhiser, Richard. James Madison (Basic Books; 2011) 287 pages
Chadwick, Bruce. James and Dolley Madison: America's First Power Couple (Prometheus Books; 2014) 450 pages; detailed popular history
Cheney, Lynne. James Madison: A Life Reconsidered (New York: Viking, 2014) 564 pp.
Gay, Sydney Howard (1894). James Madison. Houghton, Mifflin and Company, Boston.  Ebook 11 Eylül 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Gutzman, Kevin. James Madison and the Making of America (St. Martin's Press; 2012) 432 pages
Ketcham, Ralph (1971). James Madison: A Biography. Macmillan. , recent scholarly biography
Rakove, Jack (2002). James Madison and the Creation of the American Republic (2. bas.). New York: Longman. ISBN 0-321-08797-6.
Riemer, Neal (1968). James Madison. Washington Square Press.
Rutland, Robert A. ed. James Madison and the American Nation, 1751–1836: An Encyclopedia (Simon & Schuster, 1994).
Rutland, Robert A. James Madison: The Founding Father. New York: Macmillan Publishing Co., 1987. ISBN 978-0-02-927601-3.
Wills, Garry (2002). James Madison. New York: Times Books. ISBN 0-8050-6905-4.  Short bio.
Zuchert, Michael (2008). "Madison, James (1751–1836)".  Hamowy, Ronald (Ed.). The Encyclopedia of Libertarianism. Thousand Oaks, CA: SAGE; Cato Institute. ss. 311-2. ISBN 978-1-4129-6580-4. LCCN 2008009151. OCLC 750831024. 30 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Bibliyografya > Birincil kaynaklar

Madison, James (1865). Letters & Other Writings Of James Madison Fourth President Of The United States (called the Congress edition bas.). J.B. Lippincott & Co.
Madison, James (1900–1910).  Gaillard Hunt, ed. (Ed.). The Writings of James Madison. G. P. Putnam's Sons. KB1 bakım: Fazladan yazı: editör listesi (link)
Madison, James (1962).  William T. Hutchinson et al., eds. (Ed.). The Papers of James Madison (30 volumes published and more planned bas.). Univ. of Chicago Press. 13 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Eylül 2016. KB1 bakım: Fazladan yazı: editör listesi (link)
Madison, James (1982).  Jacob E. Cooke, ed. (Ed.). The Federalist. Wesleyan Univ. Press. ISBN 0-8195-6077-4. KB1 bakım: Fazladan yazı: editör listesi (link)
Madison, James (1987). Notes of Debates in the Federal Convention of 1787 Reported by James Madison. W.W. Norton. ISBN 0-393-30405-1.
Madison, James (1995).  Marvin Myers, ed. (Ed.). Mind of the Founder: Sources of the Political Thought of James Madison. Univ. Press of New England. ISBN 0-87451-201-8. KB1 bakım: Fazladan yazı: editör listesi (link)
Madison, James (1995).  James M. Smith, ed. (Ed.). The Republic of Letters: The Correspondence Between Thomas Jefferson and James Madison, 1776–1826. W.W. Norton. ISBN 0-393-03691-X. KB1 bakım: Fazladan yazı: editör listesi (link)
Madison, James (1999).  Jack N. Rakove ed. (Ed.). James Madison, Writings. Library of America. ISBN 1-883011-66-3. KB1 bakım: Fazladan yazı: editör listesi (link)
Montpelier, Madison'un Virjinya'daki Tütün Çiftliği
Madison'ın Princeton Üniversitesi'ndeki portresi James Sharples
Kongre üyesi Madison, 32 yaşında Charles Willson Peale.
Madison, 2007 Başkanlık Doları parası
Madison tasvir eden 1894 posta pulu
Julius-Claudius aile ağacı

Julio-Claudian soy ağacının özellikleri.
Roma İmparatorluğunun erken dönemi ailelerinden olan Julio-Claudian hanedanı'nın aile ağacı Julia soyu ve Claudia soyu arasında yapılan birçok evlilikle oldukça karmaşık bir hal almıştır.

|   |   |   |   |   |   |   |   | Julia Drusilla | Julia Drusilla | Julia Drusilla | Julia Drusilla | Julia Drusilla | Julia Drusilla |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
Académie Julian

Academie Julian'da bir resim stüdyosu, 1881
Académie Julian, 1868'de Paris'te Rodolphe Julian tarafından kurulan sanat akademisi. Resmi bir okul olan ve kadınların kayıt olmasına izin verilmeyen École des Beaux-Arts'a alternatif olarak kuruldu. O dönemde kadın öğrencilerin çıplak erkek modelleri betimlemesine izin veren yegane kurumdur.
1890 yılına gelindiğinde akademinin 600'ün üzerinde öğrencisi vardı. Pierre Bonnard ve Eduard Vuillard gibi sanatçılar bu okulda eğitim gördükten sonra 1888-1889 yılları arasında Les Nabis ekolünü kurdular. Okuldan yetişmiş diğer önemli sanatçılar Boris Anrep, Jean Arp, Thomas Hart Benton, Maurice Denis, Marcel Duchamp, Anthony Gross, Childe Hassam, Fernand Léger, Jacques Lipchitz, Henri Matisse, James Wilson Morrice, Robert Rauschenberg ve Jacques Villon gösterilebilir. Okulda eğitim vermiş tanınmış eğitmenler arasında Marcel Baschet, Jean-Joseph Benjamin-Constant, William Bouguereau, Gustave Boulanger, Jules Cavaillès, Henri Chapu, Constant Detré, Étienne Dinet, François Flameng, Marcel Gimond, Paul Albert Laurens, Jules Joseph Lefebvre, Tony Robert-Fleury ve Walter Bayes vardır.
Södertälje SK

| Södertälje SK |
| --- | --- |
Şehir: Södertälje
Lig: Hockeyallsvenskan
Kuruluş: 1921
İç saha mekanı: Scaniarinken (Kapasite: 8.094)
Renkler:      
Genel menajer:  Robert Andersson
Baş antrenör:  Magnus Bogren
Kaptan:  	Christoffer Liljewall
Websitesi: sodertaljesk.se
 Şu anki sezon
Axa Sports Center, Södertälje, İsveç'te Södertälje SK ile Leksands IF arasında oynanan bir Kvalserien buz hokeyi maçı
Södertälje SK, Hockeyallsvenskan'da oynayan bir İsveç erkek profesyonel buz hokeyi takımıdır. Kulüp, 22 Şubat 1902 tarihinde kurulmuş olup Södertälje merkezlidir ve ana maçlarını Scaniarinken'de oynamaktadır.
Södertälje SK, kurulduğunda jimnastik, atletizm, futbol, halat çekme ve sürat pateni ile uğraşırken 1925 yılında buz hokeyi şubesi faaliyete geçti. Takımın altı SHL şampiyonluğu bulunmaktadır. 2011 yılında takım Hockeyallsvenskan'a küme düştü.
Ethel Kennedy

| Ethel Kennedy |
| --- | --- |

Kişisel bilgiler
Doğum: Ethel Skakel 11 Nisan 1928(1928-04-11) Chicago, Illinois, ABD
Ölüm: 10 Ekim 2024 (96 yaşında) Boston, Massachusetts, ABD
Partisi: Demokratik
Evlilik(ler): Robert F. Kennedy (e. 1950; ö. 1968)
Çocuk(lar): Kathleen, Joseph, Robert Jr., David, Courtney, Michael, Kerry, Christopher, Max, Douglas, Rory
Başkan Joe Biden, cenazesinde Kennedy'nin tabutuyla birlikte, 16 Ekim 2024
Ethel Kennedy (11 Nisan 1928; Chicago, Illinois - 10 Ekim 2024; Boston, Massachusetts), Robert F. Kennedy'nin eşidir.
Hayatı

Ethel Kennedy Anne Brannek ve George Skakel'in kızıdır.
1945'te Manhattan High School'da aynı odayı paylaştığı onu Kanada'da bir kayak tatiline davet eden gelecekteki görümcesi Virginia Bennett ve Jean Ann Kennedy-Smith ile tanışmıştır.
Kanada'da başta kız kardeşi Patricia Skakel'e âşık olan, fakat ilişkileri uzun sürmeyen Robert F. Kennedy ile bir çift olmuşlardır. 1950'de Robert F. Kennedy ile evlenmiştir.
Eşi Robert F. Kennedy ile kayınbiraderi John F. Kennedy'yi seçim yarışında desteklemiştir.
4 Ekim 1955'te annesi Anne Skakel ve babası George Skakel yakıt eksikliğinden kaynaklanan bir uçak kazasında ölmüşlerdir. 1966'da kardeşi George Skakel Jr. da bir uçak kazasından ölmüştür. Kardeşinin ölümünden kısa bir süre sonra Ethel Kennedy'nin görümcesi George Skakel Jr.'un eşi de ölmüştür.
Yeğeni Michael Skakel 2003 yılında cinayet suçundan yargılanmıştır.
Robert Kennedy ile on bir çocukları vardır. En genç kızı Rory Kennedy Robert Kennedy'nin ölümünden yaklaşık altı ay sonra doğmuştur.
Kathleen Kennedy Townsend (* 1951)
Joseph Patrick Kennedy II (* 1952)
Robert Francis Kennedy Jr. (* 1954)
David Anthony Kennedy (1955–1984), starb an einer Überdosis Drogen
Mary Courtney Kennedy (* 1956)
Michael LeMoyne Kennedy (1958–1997), starb bei einem Skiunfall
Mary Kerry Kennedy (* 1959)
Christopher George Kennedy (* 1963)
Matthew Maxwell Taylor Kennedy (* 1965)
Douglas Harriman Kennedy (* 1967)
Rory Elizabeth Katharine Kennedy (* 1968)
Bağlantılar

https://web.archive.org/web/20110825072640/http://www.biography.com/articles/Ethel-Kennedy-9542397
https://web.archive.org/web/20130304162945/http://www.kennedy-web.com/ethel.htm
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX1244935  GND: 119235676  ISNI: 0000 0000 7859 5711  LCCN: n88027472  NARA: 10570873  NLA: 40001202  NLI: 987007263622805171  SNAC: w61r7jg8  SUDOC: 20320882X  Trove: 1470469  VIAF: 18761322   WorldCat (LCCN): n88-027472
Enes bin Nadr

Enes bin Nadr (ﺍﻧﺲ ﺑﻦ ﻧﻀﺮ, tam ismi; Enes b. en-Nadr b. Damdam el-Ensârî el-Hazrecî) Medineli bir sahabedir. Benî Adî b. Neccâr kabilesinden olup Enes bin Mâlik’in amcasıdır.
Uhud Muharebesi'nde öldürülmüştür. İslam inancina göre ölümün şerefli bir mertebesi sayılan şehitlik makamına sahip olduğu kabul edilmektedir. Kur’ân'da yer alan “Müminlerden öyle yiğitler var ki Allah’a verdikleri sözde durdular." (Ahzâb Suresi 33/23) meâlindeki âyetin Enes bin Nadr hakkında nâzil olduğu belirtilmiştir. Enes’in vücudunda seksenden fazla yara bulunduğu görülmüş, bu sebeple kız kardeşi Rubeyyi‘ onu güçlükle tanıyabilmiştir.
Kepler (ay krateri)

| --- | --- |
Lunar Orbiter 4 tarafından elde edilen fotoğraf
Koordinatlar: 8°06′N 38°00′W﻿ / ﻿8.1°K 38.0°B﻿ / 8.1; -38.0
Çap: 32 km
Derinlik: 2,6 km
Eş-boylam: Gündoğumunda 38°
Eponim: Johannes Kepler
Mineral işleme sonrası Kepler alanı (VDVF-gündüz edinimi)
Apollo 12'den elde edilen Kepler (NASA fotoğrafı)
Kepler, batıda Oceanus Procellarum ile doğuda Mare Insularum arasında uzanan bir ay çarpma krateridir. Güneydoğuda Encke krateri bulunur. Kepler, adını 17. yüzyıl Alman astronomu ve matematikçisi Johannes Kepler'den almıştır.
Genel özellikler

Kepler, çevredeki Ay denizi'ni kaplayan belirgin ışın sistemi ile dikkat çeker. Işınlar, diğer kraterlerden gelen ışınlarla örtüşerek 300 kilometreden fazla uzanır. Kepler, yüksek kenarının dışını çevreleyen küçük bir püskürme siperine sahiptir. Dış duvar tam dairesel değildir ve hafif çokgen şekillidir. Kepler'in iç duvarları eğimlidir ve hafifçe teraslı olup, engebeli bir zemine ve küçük bir merkezi yükseltiye doğru alçalır.
Tycho'dan gelen ışınlardan biri Oceanus Procellarum boyunca uzandığında bu kraterle kesişir. Bu durum, Giovanni Riccioli kendi ay terminoloji sistemini oluştururken krater adının seçilmesinde faktördü çünkü Kepler üç gezegen hareket yasasını tasarlarken Tycho Brahe'nin gözlemlerini kullandı. Riccioli'nin haritalarında bu kratere Keplerus, çevredeki daha yüksek albedolu arazinin eteğine Insulara Ventorum adı konuldu.
Kepler krateri, Belirgin ışınları nedeniyle Kopernik Sistemi'nin parçası olarak haritalanmıştır.
Uydu kraterleri

Geleneksel olarak bu özellikler ay haritalarında, harfin krater göbeğinin Kepler'e en yakın tarafına yerleştirilmesiyle tanımlanır.
| Enlem | Kepler | Boylam | Çap |
| --- | --- | --- | --- |
| 7,2° K | A | 36,1° B | 11 km |
| 7,8° K | B | 35,3° B | 7 km |
| 10,0° K | C | 41,8° B | 11 km |
| 7,4° K | D | 41,9° B | 10 km |
| 7,4° K | E | 43,9° B | 6 km |
| 8,3° K | F | 39,0° B | 7 km |
| 12,2° K | P | 34,0° B | 4 km |
| 9,0° K | T | 34,6° B | 3 km |
Kepler D krateri
Yongzheng

| İmparator Yongzheng |
| --- | --- |

Çin İmparatoru
Hüküm süresi: 27 Aralık 1722-8 Ekim 1735
Taç giymesi: 1643
Önce gelen: Kangxi
Sonra gelen: Qianlong

Doğum: 13 Aralık 1678 Pekin, Qing Hanedanı
Ölüm: 8 Ekim 1735 Pekin, Qing Hanedanı
Hanedan: Aisin Gioro
İmparator Yongzheng (Çince: 雍正帝; pinyin: Yōngzhèng dì) veya asıl adıyla Yinzhen (胤禛) (13 Aralık 1678-8 Ekim 1735), Çin'in Qing Hanedanı'nın beşinci imparatorudur. Saltanatı 1722'den 1735 yılında ölümüne kadar sürmüştür.
Yongzheng'in saltanatı hem babası (Kangxi) hem de oğluna (Qianlong) kıyasla çok daha kısa olup hükümdarlığı bir barış ve refah dönemiydi. Yongzheng, ülkedeki yolsuzluklara son verdi ve mali yönetim reformunu gerçekleştirdi. Hükümdarlığında, Qing Hanedanı'nın geleceği üzerinde büyük etkisi olan bir kurum olan Yüce Konsey'in kurdurdu.
71 Niobe

| --- | --- |
Niobenin ışık eğrisi tabanlı 3D modeli
Keşif 
Keşfeden: R. Luther
Keşif yeri: Düsseldorf Obs.
Keşif tarihi: 13 Ağustos 1861
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (71) Niobe
Telaffuz: /ˈnaɪəbiː/
Adın kaynağı: Νιόβη Niobē (Yunan mitolojisi)
Küçük gezegen kategorisi: Asteroit kuşağı  · (boşluk) Gallia 
Sıfatlar: Niobean /naɪəˈbiːən/
Yörünge özellikleri 
Dönem 23 Mart 2018 (JD 2458200.5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı: 154.10 JY (56,286 gün)
Günöte: 3.2348 AB
Günberi: 2.2790 AB
Yarı büyük eksen: 2.7569 AB
Dış merkezlik: 0.1733
Yörünge periyodu: 4.58 JY (1,672 gün)
Ortalama ayrıklık: 178.02°
Ortalama devinim: 0° 12d 55.08s / gün
Eğiklik: 23.259°
Çıkış düğümü boylamı: 316.02°
Perihelyon açısı: 266.88°
Fiziksel özellikler
Tayf tipi: Tholen = S  SMASS = Xe  · M  · A  · X  B–V = 0.803 U–B = 0.439
Mutlak parlaklık (H): 7.30 7.31 7,31±0,09
Ortalama çap: 75,87±3,28 km 80,86±0,80 km 83,42±1,7 km 92.75 km (alınan) 92,753 km 92,842±0,644 km
Sinodal dönme süresi: 11 sa 11,21 sa 14,34±0,05 sa 14,34 sa 14,38±0,02 sa 35,5±0,1 sa 35,617948 sa 35,81±0,01 sa 35,8521±0,0005 sa 35,864±0,002 sa
Geometrik albedo: 0,2446 0,2475±0,0346 0,3052±0,013 0,326±0,008 0,369±0,033
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam
  
Niobe (Küçük gezegen tanımı: 71 Niobe), bir Gallia asteroitidir ve asteroit kuşağının orta bölgelerinde yer alır, çapı yaklaşık 90 kilometredir.
Keşfi

13 Ağustos 1861'de Alman astronom Robert Luther tarafından keşfedilmiş ve adını Yunan mitolojisinde yer alan Niobe'den almıştır. 1861'de bu asteroitin parlaklığının değişken olduğu astronom Friedrich Tietjen tarafından gözlemlendi.
Sınıflandırma

Niobe, bilinen yaklaşık 200 taşlı asteroitten oluşan küçük bir aile olan Gallia ailesinin (802) bir üyesidir. 2006 yılında Porto Riko'daki Arecibo Gözlemevinde radyo teleskopu kullanılarak radarla incelendi ve bir ışık eğrisi oluşturmayı amaçlayan optik gözlemlerle desteklendi. Gözlemlere göre ortaya çıkan 35,6 saatlik veya 1,48 Dünya günü tahmini dönüş süresi, 14,3 saat olarak daha önceki bir dönüş süresi tahmininin yerini aldı.
Su sayacı

Hız esaslı bir su sayacı
Hız esaslı bir su sayacı kesiti
Su sayacı; su tesisatının girişine bağlanarak, evlerde, iş yerlerinde ve tarımsal sulamada kullanılan suyun miktarını belirleyen ve kullanılan suyun bedelinin Sular İdaresi tarafından tahsiline yardımcı olan bir ölçü aletidir. İçinden geçen suyun miktarını, üzerinde bulunan bir ekranda, hacim (m³) cinsinden gösterir.
Hukuki durumu

Avrupa Birliği Uyum Yasalarına göre yeniden gözden geçirilmiş olan, 3516 sayılı “Ölçüler ve Ayar Kanunu”na ve Ölçü ve Ölçü Aletleri Muayene Yönetmeliği'ne tabi olan bu aletler, üretildikten sonra "ayar ve test istasyonu"nda metrolojik kalibrasyonu yapılır ve muayene edilir; Sanayi ve Ticaret Bakanlığı Ölçüler ve Standartlar Genel Müdürlüğü tarafından soğuk damgayla mühürlenerek piyasaya arz edilirler.
Çalışma ilkesi

Su sayaçları; hız esaslı, hacim esaslı (volümetrik) gibi çeşitli çalışma prensiplerine sahiptirler. Hız esaslı sayaçların ise çok hüzmeli ve tek hüzmeli olmak üzer iki çeşidi vardır. Türkiye'de en çok, hız esaslı su sayaçlarının çok hüzmeli tipleri kullanılmaktadır.
Türkiye'de, 1996 yılından itibaren “Kartlı su sayacı / Ön ödemeli su sayacı” gibi konular da gündeme gelmiştir. Ancak bu tür sayaçlar Batı ülkelerinde kullanılmazlar; gelişmekte olan ülkelere pazarlamak amacıyla üretilirler.
“Kartlı su sayacı / Ön ödemeli su sayacı” gibi sayaçlar, tek başına bir ölçü aleti gibi düşünülemezler. Mekanik sayaç eşliğinde elektronik bir üniteye de sahip olan bu sayaçlar, yaptıkları ölçümlemeleri, elektronik ünitelerinde bulunan bir çipe kaydederler. Kullanılması düşünülen miktarın bedeli kadar kredinin bu çipe yüklenerek, su parasının, kullanılmadan önce tahsil edilmesini sağlarlar. Bu tür sayaçlar ön ödemeli olarak tanınırlar. Türkiye'de ön ödemeli sayaçların kullanımı tartışmalıdır. Nitekim, Ankara 11. İdare Mahkemesi tarafından
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | "... kamu hizmetinin sunumu peşin ödemeye bağlanarak, anılan Anayasal ve yasal kamu hizmeti anlayışına uymayan, ticari niteliği ağır basan yeni bir ilişki biçimi oluşturulmak istendiği görülmektedir." | „ |

gerekçesiyle 26 Kasım 2008 tarihinde oy birliğiyle yürütmeyi durdurma kararı alınmıştır. Ön ödemeli tarımsal sulama sayaçları da aynı mantıkla çalışır ve tahsilat işlemleri sulama birlikleri tarafından gerçekleşir.
Modern bir ayar ve test istasyonu
Tampon devlet

Tampon devlet, iki rakip veya potansiyel düşman olan büyük güç arasında coğrafi olarak yer alan bir ülkedir. Bazen varlığı, onlar arasında çatışmayı önlemek amacıyla düşünülebilir. Bir tampon devlet, bazen iki büyük güç arasında anlaşmaya varılan bir bölge olup, her iki gücün askeriye ev sahipliği yapmaması anlamında silahsızlandırılmıştır (ancak genellikle kendi askerî güçleri bulunur). Çevresindeki güçlerden birinin bir tampon devleti işgal etmesi genellikle güçler arasında savaşa neden olur.
Araştırmalar, tampon devletlerin, tampon olmayan devletlere kıyasla daha yüksek bir olası fethedilme ve işgal edilme riskine sahip olduğunu göstermektedir. Çünkü "büyük güçlerin korumaya ilgi duyduğu tampon devletler, aslında ölüm riski yüksek bir gruptadır. Tampon devletleri çevreleyen bölgesel veya büyük güçler, stratejik bir zorunlulukla tampon devletleri ele geçirmeye yönelmektedir: Bu güçler, tamponu etkisiz hale getirmekte başarısız olursa, rakiplerinin onu ele geçireceğinden endişe etmektedir. Bununla birlikte, bu endişeler tampon olmayan devletler için geçerli değildir. Burada güçler, etki veya kontrol konusunda rekabetle karşılaşmadığı için böyle bir endişe taşımaz."
Tampon devletler, gerçek anlamda bağımsız olduklarında genellikle tarafsız bir dış politika izler ve bu durum onları uydu devletlerden ayırır. Tampon devletlerin kavramı, 18. yüzyılda Avrupa'nın stratejik ve diplomatik düşüncesine giren bir denge gücü teorisinin parçasıdır.
Örnekleri > Amerika

Bolivya, Gran Kolombiya tarafından Peru sorunu sırasında Peru ve Arjantin arasında bir tampon olarak oluşturulan bir ülke olarak kuruldu.
Uruguay, Güney Amerika'da bağımsızlık döneminde Arjantin ve Brezilya İmparatorluğu arasında demilitarize bir tampon olarak hizmet etti.
Paraguay, Paraguay Savaşı'nın sona ermesinden sonra, Arjantin ve Brezilya'yı ayıran bir tampon olarak kuruldu.
Georgia, Büyük Britanya tarafından 1732'de kurulan bir koloni olarak, Kuzey Amerika'nın Atlantik kıyısındaki diğer kolonileri ile İspanyol Florida arasında bir tampon olarak hizmet etti.
Ecuador, Ekvador olarak bilinen bölgede, daha büyük bir alan ve askerî güce sahip olan Kolombiya ve Peru arasında bir "tampon devlet" olarak hizmet etti ve 1820'lerde bir savaşa sahne oldu.
Örnekleri > Asya

Kuzey Kore, Soğuk Savaş döneminde ve sonrasında, bazı analistler tarafından Çin, Sovyetler Birliği'nin askerî güçleri ile Güney Kore, Japonya ve Amerika Birleşik Devletleri'nin askerî güçleri arasında bir tampon devlet olarak görülmüştür.
Tayland Krallığı, Tarihsel olarak Siam olarak bilinen ülke, Britanya Rajı, Britanya Malayası, Fransız Hintçini, Laos ve Kamboçya'daki rekabet eden sömürge çıkarları arasında bağımsız bir tampon devlet olarak hizmet etmiştir.
Moğolistan, 1991'e kadar Sovyetler Birliği ile Çin arasında bir tampon görevi gören ülke, şu anda Rusya ile Çin arasında bir tampon olarak hizmet vermektedir.
Lübnan, İsrail ve Suriye arasında tampon bir ülkedir.
Irak ve Bahreyn İran ve Suudi Arabistan arasında tampon bölge görevi alır.
Publius Ventidius

| Publius Ventidius |
| --- | --- |
Doğum: Picenum, Roma Cumhuriyeti
Ölüm: MÖ 38 Bilinmiyor
Bağlılığı:  Roma Cumhuriyeti
Hizmet yılları: MÖ 89–38
Rütbesi: General
Çatışma/savaşları: Galya Savaşları Sezar İç Savaşı Pompey–Part istilası Gülek Boğazı Muharebesi  Belen Geçidi Muharebesi 
Ödülleri: Roma zaferi

Publius Ventidius (MÖ 89-38), Romalı generaldi ve Julius Caesar'ın koruyucularından biriydi. Partlara karşı kilit liderlerin ölümüyle sonuçlanan önemli zaferler (Crassus'un kayıplarını telafi eden ve Antonius'un saldırılarının yolunu açan zaferler) kazandı. Plutarch'a göre "Antonius'un Hayatı" adlı eserinde, Ventidius'un Partlara karşı kazandığı üç askeri zafer, tek başına (Plutarkhos'un yazdığı zamana kadar) Partlara karşı zafer için yapılan zafer töreniyle ilgili bir Romalı generale verilen tek ödülle sonuçlandı.
Tarih

Ventidius, Picenum'dandı. O ve annesi Sosyal Savaş sırasında yakalandılar ve her ikisi de Pompey Strabo'nun zaferinde tutsak olarak Roma sokaklarında yürüdüler. Bir katırcı olarak çalışmaya zorlandı ve hızla Roma ordusunu ilerleme yolu olarak gördü. Ventidius, Galya Savaşları sırasında Sezar'ın dikkatini çekti ve Sezar'ın yorumlarında adı geçmese de, Sezar'ın iç savaşı sırasında Sezar'ın emirlerini ustaca yerine getirdi ve Sezar'ın gözdelerinden biri oldu.
Ventidius, Marcus Antonius'un Octavian'la mücadelesinin ilk aşamalarında geride durmayı seçti ve sonunda Antonius'la kaderini paylaştı. İkinci Triumvirlik'in kurulmasından sonra Ventidius, yedek konsül olarak atandı. Antonius'un MÖ 41'de Mısır'da yokluğunda Ventidius, Octavian'la mücadeleleri sırasında Antonius'un kardeşi Lucius Antonius'u veya Antonius'un karısı Fulvia'yı desteklemek için hiçbir şey yapmadı.
Antonius, Octavian ile Misenum Burnu açıklarında bir anlaşmaya vardıktan sonra (olasılıkla 39 Ağustos'ta), Ventidius'u birkaç lejyonla birlikte MÖ 40'taki Part istilasına yanıt olarak gönderdi. Ventidius'un ilk büyük başarısı Quintus Labienus ve Pharnapates'i (Kral II. Orodes'in komutanlarının en iyisi) Gülek Boğazı ve Belen Geçidi muharebelerinde yendiğinde geldi. Antonius, Atina'dayken savaşları duyduktan sonra kasabada bir halk ziyafeti düzenledi ve ardından ona katılmak için Levant'a gitti.
Bu gerilemeye rağmen Partlar, Kral Orodes'in oğlu Pakorus liderliğinde Suriye'ye yeni bir işgal başlattı. Ventidius, Pacorus'un devasa ordusuyla Gindarus Dağı Muharebesi'nde karşılaştı ve burada onları Pakorus'un ölümüyle sonuçlanan ezici bir yenilgiye uğrattı. Bu zafer, Ventidius'un Partları Medya (Medler) ve Mezopotamya'ya hapseden ve Crassus'un özellikle Carrhae'deki kayıplarının intikamını psikolojik olarak alan seferlerinin doruk noktasıydı. Ventidius, Partları daha da ileriye takip edebilirdi: Ancak Plutarch'a göre Ventidius'un Antonius'un olası kıskançlığıyla ilgili endişeleri vardı; ve güçleriyle Partları takip etmektense Roma otoritesine isyan edenleri hizaya getirmeyi seçti.
Böyle bir asi, Samosata'da kuşattığı Kommageneli Antiochus'tu. Antiochus, Ventidius ile barışmaya çalıştı, ancak Ventidius ona doğrudan Antonius'a yaklaşmasını söyledi. Zaferin bir kısmını kendisi için isteyen Antonius, bir anlaşmaya izin vermedi ve kuşatmayı devralmaya girişti. Antonius'un kuşatmasının Ventidius'unkinden daha az etkili olduğu kanıtlandı ve Antonius barış yaptı. Antiochus'un başlangıçta Ventidius'a teklif ettiği anlaşma 1.000 talent tazminat içeriyordu, Antonius ile yapılan son anlaşma ise sadece 300 talent tazminat içeriyordu. Barış sağlandıktan sonra Antony, Ventidius'u Partlara karşı zafer kazanan ilk Romalı olan bir zaferi kutladığı Roma'ya geri gönderdi. Zaferini kutladıktan sonra Ventidius'tan bir daha bahsedilmez.