stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Jean Améry
Savaştan Sonra

Savaştan sonra Fransız kültürüyle olan birlikteliğini ve Alman kültüründen ayrışmasını sembolize etmesi için Hanns Mayer olan adını Jean Améry (soyadında Fransızca bir anagram yaparak) adını değiştirdi. İsviçre'deki Almanca gazeteler için bir kültür gazetecisi olarak çalışarak Brüksel'de yaşadı. Sadece İsviçre'de yayın yaparak Almanya ve Avusturya'da kitap yayınlamayı senelerce  reddetti.
Alman şair Helmut Heißenbüttel'in eleştirdiği 1964 yılına kadar ölüm kamplarındaki deneyimleriyle ilgili hiçbir şey yazmadı ve daha sonra Jenseits von Schuld und Sühne'yi (Suç ve Kefaretin Ötesinde) yazdı. Bu eser daha sonra Sidney ve Stella P. Rosenfeld tarafından "At the Mind's Limits: Contemplations by a Survivor on Auschwitz and its Realities" olarak İngilizceye çevrildi. 1976 yılında On Suicide: A Discourse on Voluntary Death (İntihar Hakkında: Gönüllü Ölüm Üzerine Bir Söylev) isimli eserini yayınladı. 1978 yılında aşırı dozda uyku ilacıyla intihar etti.
Eserleri > Almanca Eserleri

Karrieren und Köpfe: Bildnisse berühmter Zeitgenossen. Zurich: Thomas, 1955.
Teenager-Stars: Idole unserer Zeit. Vienna: Albert Müller, 1960.
Im Banne des Jazz: Bildnisse großer Jazz-Musiker. Vienna: Albert Müller, 1961.
Geburt der Gegenwart: Gestalten und Gestaltungen der westlichen Zivilisation seit Kriegsende. Olten: Walter, 1961.
Gerhart Hauptmann: Der ewige Deutsche. Stieglitz: Handle, 1963.
Jenseits von Schuld und Sühne: Bewältigungsversuche eines Überwältigten. Munich: Szczesny, 1966.
Über das Altern: Revolte undd Resignation. Stuttgart: Klett, 1968.
Unmeisterliche Wanderjahre. Stuttgart: Klett, 1971.
Lefeu oder der Abbruch. Stuttgart: Klett, 1974.
Hand an sich Legen. Diskurs über den Freitod. Stuttgart: Klett, 1976.
Charles Bovary, Landarzt. Stuttgart: Klett, 1978.
Bücher aus der Jugend unseres Jahrhunderts. Stuttgart: Klett-Cotta, 1981.
Der integrale Humanismus: Zwischen Philosophie und Literatur. Aufsätze und Kritiken eines Lesers, 1966–1978. Stuttgart: Klett-Cotta, 1985.
Jean Améry, der Grenzgänger: Gespräch mit Ingo Hermann in der Reihe "Zeugen des Jahrhunderts." Ed. Jürgen Voigt. Göttingen: Lamuv, 1992.
Cinema: Arbeiten zum Film. Stuttgart: Klett-Cotta, 1994.
Jean Améry: Werke. 9 vols. Edited by Irène Heidelberger-Leonard. Stuttgart: Klett-Cotta, 2002-2008. The collected works in German.
Nürnberg Uluslararası Askerî Ceza Mahkemesi

Göring, Hess, von Ribbentrop ve Keitel sanık sandalyelerinde
Birinci sıra, soldan sağa: Göring, Hess, Ribbentrop, Keitel, Kaltenbrunner, Rosenberg, Frank, Frick, Streicher, Funk, Schacht, İkinci sıra, soldan sağa: Dönitz, Raeder, Schirach, Sauckel, Jodl, Papen, Seyss-Inquart, Speer, Neurath, Fritzsche, Üçüncü sıra MP'ler.
Nürnberg Uluslararası Askeri Ceza Mahkemesi veya Nürnberg mahkemeleri, Ekim Nürnberg Büyük Savaş Suçluları Davası olarak da bilinen Nürnberg Büyük Savaş Suçluları Davası'nda, Alman siyasetçiler, askeri yetkililer ve Nazi görevlileri, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra ilk kez bir saldırı savaşının planlanması, hazırlanması, başlatılması ve yürütülmesinden, sivil halka ve savaş esirlerine karşı işlenen suçlardan ve imha kamplarındaki toplu katliamlardan cezai olarak sorumlu tutuldu. 24 sanıktan on ikisi ölüm cezasına, yedisi hapis cezasına çarptırıldı; üç sanık beraat etti. İki dava mahkûmiyet kararı verilmeden düşürülmüştür.
ABD, Birleşik Krallık, Fransa ve Sovyetler Birliği'nin açtığı dava. Almanya'nın Nürnberg şehrinde yapıldığı için bu isimle anılmıştır. Nazi liderlerine karşı suçlama 4 noktada toplanıyordu: Barışa karşı suç (uluslararası sözleşme ve anlaşmaları çiğneyerek savaşı planlama, başlatma ve yürütme), insanlığa karşı suç (sürgün, imha ve soykırım), savaş suçları (savaş hukukunu çiğneme) ve ilk üç noktada listelenen ve suç teşkil eden eylemlerinin "ortak bir plan ve komplo süreci ile gerçekleştirilmesi". 216 oturum süren yargılamalar 1 Ekim 1946 tarihinde sona erdi ve üçü beraat eden, 22'si için idam cezası istenen 24 sanık şu cezalara çarptırıldı: Daha hafif suçlamalarla yargılananlardan 4 kişi 10 ile 20 yıl arasında hapis cezası aldı: Karl Dönitz, Baldur von Schirach, Albert Speer ve Konstantin von Neurath. Üçü ömür boyu hapse mahkûm edildi: Rudolf Hess, Walter Funk ve Erich Raeder. On ikisi hakkında idam cezası verildi ve bunlardan Hans Frank, Wilhelm Frick, Juluis Streicher, Alfred Rosenberg, Ernst Kaltenbrunner, Joachim von Ribbentrop, Fritz Saucker, Alfred Jodl, Wilhelm Keitel ve Arthur Seyss 16 Ekim 1946 tarihinde idam edildi. Firardaki Martin Bormann'a yokluğunda idam cezası verildi. Hermann Göring ise idamına saatler kala zehir içerek kendi hayatına son verdi.
Sanıklar işledikleri suçları, duruşma sırasında 1.200 kez adı geçen Adolf Hitler'e yüklemeye çalışmışlardır. Heinrich Himmler, Reinhard Heydrich, Adolf Eichmann ve Martin Bormann gibi hayatta olmayan ve ölmüş olan diğer kişiler de suçlanmıştır. Çoğu sanık, Nazi emir-komuta zinciri içinde kendi yetkisiliğini savunurken, Hermann Göring tam tersi bir yaklaşım benimsemiş, kendisini Hitler'in sadık bir adamı olarak sunmuş ve idam edilecek olsa da Alman halkının sonunda sadakatini takdir edeceğini umduğunu beyan etmiştir.
Mahkeme, Nazilerin Sovyet savaş esirlerine işledikleri suçların savaş suçu ve insanlığa karşı suçlar kapsamında olduğuna hükmetmiştir. Mahkeme, adalet peşinde olmadığı ve "galiplerin adaleti"ni savunduğu gerekçesi ile hukukî bakımdan eleştirilir.
Nürnberg ilkeleri

Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’ndan geçen 177 (II) numaralı kararın, (a) paragrafında, Uluslararası Hukuk Komisyonu "Nürnberg Uluslararası Askeri Ceza Mahkemesi'nin tüzüğünde ve davanın yargılanma sürecinde tanınan uluslararası hukuk ilkelerini belirlemek"le görevlendirildi. Bu amaçla aşağıdaki metin komisyonun ikinci oturumunda kabul edildi:
Katılımcılar

Her dört ülke tarafından birer baş hakim, değişimli hakim ve savcı temin edilmiştir. Mahkemenin hakimleri:
Albay Rt Hon Sir Geoffrey Lawrence (Birleşik Krallık baş hakimi ve mahkeme başkanı)
Sir Norman Birkett (Birleşik Krallık değişimli hakimi)
Francis Biddle (ABD baş hakimi)
John Parker (ABD değişimli hakimi)
Profesör Henri Donnedieu de Vabres (Fransız baş hakim)
Robert Falco (Fransız değişimli hakim)
Tümgeneral Iona Nikitchenko (Sovyet baş hakim)
Yarbay Alexander Volchkov (Sovyet değişimli hakim)
Mahkemenin baş savcıları:
Robert H. Jackson (Amerika Birleşik Devletleri, yardımcı avukatı Telford Taylor)
Sir Hartley Shawcross (Birleşik Krallık, yardımcıları Binbaşı Sir David Maxwell-Fyfe, Sir John Wheeler-Bennett ve Anthony Marreco)
Korgeneral R. A. Rudenko (Sovyetler Birliği)
François de Menthon ve Auguste Champetier de Ribes (Fransa)
Filmler

Nürnberg Mahkemesi birçok filme konu olmuştur.
Nürnberg Duruşması (Judgment at Nuremberg) (1961): Başrolünde Spancer Tracy'nin oynadığı, Stanley Kramer'in yönettiği sinema filmi. 2 Oscarlı bu film aynı zamanda Amerikan Film Enstitüsü tarafından tüm zamanların en iyi mahkeme filmi seçilmiştir. IMDB 23 Nisan 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Nürnberg (Nuremberg) (2000): Yves Simoneau'un yönettiği, başrolünde Alec Baldwin'in oynadığı tarihi drama. 3 adet Altın Küre kazanmıştır. IMDB29 Temmuz 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Nürnberg: Göring'in Son Bekleyişi (Nuremberg: Goering's Last Stand) (2006): Peter Nicholson'un yönettiği, Hannes Hellmann'ın başrolünü oynadığı film. Bu film de birçok ödül kazanmıştır. IMDB
Bibliyografya

Wright, Quincy (Nisan 1948). "Legal Positivism and the Nuremberg Judgment". American Journal of International Law. 42 (2): 405-414. doi:10.2307/2193683. JSTOR 2193683.
Zolo, Danilo (2009). Victors' Justice: From Nuremberg to Baghdad. New York & Londra: Verso Books. ISBN 978-1-84467-317-9.
Köylü karakter çalışmaları (Van Gogh serisi)

| --- | --- |


Sanatçı: Vincent van Gogh
Yıl: 1881-82
Tür: Suluboya
Konum: P. ve N. de Boer Vakfı, Amsterdam
Ana maddeler: Vincent van Gogh ve Vincent van Gogh kronolojisi
Köylü karakter çalışmaları Vincent van Gogh tarafından 1881 ile 1885 yılları arasında yapılmış bir dizi resimdir.
Van Gogh'un köylülere ve işçi sınıfından insanlara karşı özel bir bağı ve sempatisi vardı ve bu bağ resimlerine de esin kaynağı oldu. Özellikle Jean-François Millet ve benzeri ressamların köylüler ve köy yaşamı üzerine olan tablolarına hayranlık duyuyor, asil olarak nitelendirdiği bu konuları modern sanatın gelişmesinde önemli buluyordu. Van Gogh, Hollanda'da sanayileşmenin sinsice yayılmasıyla bir zamanlar pastoral olan manzaranın değiştiğini ve yoksulluk sınırının altında yaşayan insanların mesleklerini değiştirebilmek için fırsatları olmadığını görmüştü.
Van Gogh, Hollanda ve Belçika'da erkek ve kadın çiftçiler, dokumacılar ve balıkçılara karakter çalışmaları yapmak üzere özel bir ilgi göstermiştir. Bu dönemde Van Gogh'un yaptığı çalışmaların büyük bölümünü oluşturan bu köylü karakter çalışmaları ressamın sanatsal gelişiminin önemli ve temel bir  parçasıdır.
Temel etmenler > Köylü tarzı

Görsel sanatlarda Realizm akımının "köylü tarzı" ilk olarak 1840'larda Jean-François Millet, Jules Breton ve diğer ressamların çalışmalarıyla başladı. Van Gogh, Millet ve Breton'un eserlerinin dinsel bir öneme haiz olduğunu söylemiş ve "buğdayın sesleri" olarak tanımlamıştır.
Van Gogh Müzesi Millet'nin van Gogh üzerindeki etkisi hakkında şöyle görüş bildirmiştir: "Millet'nin daha önceden görülmemiş şekilde köylüleri ve onların çalışmalarını tasvir eden resimleri 19. yüzyıl resim sanatında bir dönüm noktası olmuştur. Millet'den önce köylü figürleri pitoresk ve nostaljik sahnelerin çok sayıda ögesinden yalnızca biriydi. Millet'nin eserlerinde erkek ve kadın bireyler resmin kahramanı olur ve gerçekliğe bürünür. Millet, Barbizon ekolünün yalnızca 'saf' manzara resimleriyle ilgilenmeyen tek önemli üyesidir."
Temel etmenler > Köylülere ve emekçilere bakışı

Van Gogh'un erişkin yaşamı boyunca diğer insanlara, özellikle de emekçilere hizmet etmeye ilgi duyduğu görülür. Gençken Belçika'da Borinage'da maden işçilerine hizmet etti ve misyonerlik yaptı.
Emekçilerin işlerine adanmasını resim yapmaya adanması ile kıyasladı: "Kişi güvenle, mantıklı bir şey yaptığının güvencesiyle, sabanı süren çiftçi gibi, tapanı arkasından çeken gibi yapmalı. Eğer birinin atı yoksa, kendi kendisinin atı olmalı."
Köylüler ile tohumların ekimi, tarlalarda buğday başaklarının hasatı gibi doğanın çevriminin yakın ilişkisi van Gogh'un özellikle ilgisini çekiyordu. Van Gogh tarla sürme, tohum ekme ve hasat gibi eylemleri insanın doğanın çevrimine baskın gelme çabalarını sembolize ettiğine inanıyordu.
Temel etmenler > Sanayileşme

Van Gogh 19. yüzyıl sanayileşmesinin çevreyi nasıl değiştirdiğin ve insanların yaşamlarını nasıl etkilediğinin oldukça farkındaydı. Anthon van Rappard'a yazdığı bir mektupta şöyle demiştir:
"Çocukken fundalığı ve küçük çiftlikleri, dokuma tezgâhlarını ve çıkrıkları şimdi Anton Mauve'un ve Adam Frans van der Meulen'in çizimlerinde olduğu gibi gördüğümü hatırlıyorum... Ama o zamandan beri, Brabant'ın tanıdığım kesimi tarımdaki gelişmeler ve sanayinin kurulmasıyla muazzam değişmiş. Kendim için konuşacak olursam, yeni bir kırmızı tuğlalı taverna gördüğümde ve onun yerinde daha önceden çatısı yosun kaplı bir dokuma tezgâhının olduğu kulübe olduğunu hatırlayınca içimi küçük bir hüzün kaplamıyor değil. O zamandan beri şeker pancarı fabrikaları, demiryolları, fundalıkta tarımsal gelişmeler, vb. sonsuz derece daha az pitoresk değişiklikler oldu."
Köylü karakter çalışmaları

Van Gogh 1882 Kasım ayından itibaren emekçi sınıfından çeşitli karakterleri tasvir eden bir seri çizim ve resim yapmaya başladı. Derin duyguları gerçeğe yakın ve nesnellikle veren bir "köylü ressamı" olmayı amaçladı.
Köylü yaşamanın özünü ve ruhunu betimleyebilmek için van Gogh onların yaşadığı gibi yaşadı; köylüler tarladayken o da onlarla birlikte uzun saatler boyunca hava koşullarının etkisine maruz kaldı. Böyle resim yapmanın okullarda öğretilmediğini dikkat çekti ve resmedilen insanların doğasını yakalamaktan çok tekniğe önem veren gelenekçilerin kendisinde hayâl kırıklığına neden olduğunu söyledi. Köylü yaşamının öyle içine girmişti ki görünüşü ve konuşması çevresindekilerden farklılaşmaya başladı ancak o bunun sanatsal gelişimi için ödemesi gereken bir bedel olduğunu düşünüyordu. Kültürlü toplum yerine "yoksul ve sıradan insanlarla" daha iyi geçinmesi hakkında Vincent 1882'de şöyle yazmıştır: "[N]ihayetinde, hassas olduğum ve ifade etmeye çalıştığım çevrede bir ressam olarak yaşamaya çalışmam hem doğru hem de münasiptir."
Köylü karakter çalışmaları > Kadınlar

Van Gogh kadınlar üzerine, çoğunluğu 1885'te olmak üzere çok sayıda çalışma yapmıştır. Kadınların resmini yapmak hakkında van Gogh, zarif elbiseleri içinde kız kardeşlerinin resmini yapmaktansa kaba mavi pamuklular içindeki kadınların resimlerini yapmayı tercih ettiğini söylemiştir. Bu çalışmalarının bazı örnekleri aşağıda verilmiştir.
Kadın Başı (F160) tablosunun modeli olan Gordina de Groot, Patates Yiyenler tablosuna konu olan De Groot ailesinin kızlarından biriydi (Bu resimde Gordina soldaki figürdür). Van Gogh Nuenen'de iken, Jean-François Millet'nin resimlerinde hayran kaldığı köylüler gibi "kaba, düz yüzlü, küçük alınlı ve kalın, keskin hatlı değil ama dolgun dudaklı" Gordina'nın en az yirmi resmini yapmıştır. Vincent'ın çok az sayıda imzasını attığı karakter çalışmalarından biridir.
Kadın Başı, 1884 (F1182, resim aşağıda gösterilmemiştir) van Gogh'un Nuenen'den bir köylü kadını tasvir ettiği çizimidir. Zor bir yaşam sonucu yıpranmış yüzü köylülerin çetin yaşamını sembolize eder. Van Gogh, 1885'te yaptığı büyük ölçekli Patates Yiyenler tablosu için başlar, kollar ve eller üzerine çalışmalar yapmıştır.
Saçları Açık Kadın Başı (F206) tablosundaki emekçi sınıfından kadın saçları darmadağınık ve giysileri çıkmış gibi görünüşte erotik bir biçimde resmedilmiştir.
Kadın Başı, 1885, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F160)
Beyaz Başlıklı Kadın Başı (Gordina de Groot), 1885, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo, Hollanda (F85)
Sahilde Balıkçının Karısı, 1882, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo (F6)
Beyaz Şapkalı Oturan Köylü Kadın, Yarım Figür, 1884, Morohashi Modern Sanat Müzesi, Fukushima, Japonya (F143)
Saçları Açık Kadın Başı, 1885, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F206)
Koyu Şapkalı Köylü Kadın Başı, 1885, National Gallery Londra (F137)
Yemek Yiyen Kadın, 1885, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo, Hollanda (F72)
Sandalyede Oturan Köylü Kadın, 1885, özel koleksiyon (F126)
Beyaz Şapkalı Köylü Kadın Başı, 1885, National Gallery of Scotland, Edinburgh (F140)
Beyaz Şapkalı Yaşlı Köylü Kadın Başı, 1884, özel koleksiyon (F146)
Köylü karakter çalışmaları > Erkekler

Van Gogh'un erkekleri konu alan çalışmaları genellikle çalışırken tasvir edilmiştir; aşağıda erkek başı ve figürleri üzerine yaptığı çalışmalardan örnekler verilmiştir.
1883 yılında üç ay kaldığı Drenthe'de köylüleri çizmek isteyen van Gogh kendisine poz verecek köylü bulmakta zorluk çekmiştir. Nuenen'de ise durum farklıydı. Mevsim kıştı ve tarlalarda yapacak çok az iş vardı. Üstelik kasabanın rahibi olan babası sayesinde insanlarla bağlantısı vardı. Van Gogh Nuenen'de 1885'te tamamladığı Erkek Başı (F164) gibi çok sayıda köylü resmi yapabilmiştir.
Sahilde Balıkçı, 1882, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo (F5)
Sağa Bakan Balıkçı, 1882. Özel koleksiyon (F1049)
Kasketli Genç Köylü Başı, 1885, Belçika Kraliyet Güzel Sanatlar Müzesi, Brüksel (F163)
Pipolu Erkek Başı, 1885, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo, Hollanda (F169)
Erkek Başı, 1884–85, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F164)
Kasketli Genç Köylü Başı, 1885, Nelson-Atkins Güzel Sanatlar Müzesi, Kansas City (F165)
Erkek Başı, 1885, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo, Hollanda (F168)
Şapkalı Köylü Başı, 1885, Niarchos koleksiyonu (F169a)
Cinsiyet rolleri > Kadınlar > Ev işleri ve çocuk bakımı

Ateş Önünde Yemek Pişiren Köylü Kadın (F176) tablosu van Gogh tarafından 1885'te Patates Yiyenler tablosunu bitirdikten sonra yapılmıştır. Her iki resim de "yeşil sabun" ya da "güzel tozlu bir patates" gibi koyu renk tonlarındadır. Gerçekçiliği arayan van Gogh "uzun vadede köylüleri tüm kabalıkları içinde tasvir edebilmek konvansiyonel tatlılığı öne çıkarmaktan daha iyi sonuçlar vereceğine" inanmıştı ve "Eğer bir köylü resmi domuz eti, duman, patates buharı kokuyorsa, yani, bu çok da sağlıksız değildir; eğer bir ağır gübre kokuyorsa, pekâlâ, bu o yüzden ahırdır..." demişti.
Patates Soyan Köylü Kadın tablosu van Gogh'un Hollanda'dan Fransa'ya taşınmasından bir yıl önce 1885'te tamamlanmıştır. "Koyu tonlarla sınırlı renkleri, kaba kırılımı ve blok çizimleri" ile Nuenen'de yaptığı köylü karakter çalışmalarının tipik bir örneğidir.
Sien Bebeği Emzirirken, suluboya ve tebeşir, 1882, özel koleksiyon (F1068)
Kucağında Çocukla Köylü Kadın, 1885, özel koleksiyon (F149)
Beyaz Şapkalı Yaşlı Kadın Başı (Ebe Kadın), 1885, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F174)
Açık Kapı Önünde Oturmuş Patates Soyan Köylü Kadın, 1885, özel koleksiyon (F73)
Patates Soyan Köylü Kadın, 1885, özel koleksiyon (F145)
Patates Soyan Köylü Kadın, 1885, Metropolitan Museum of Art, New York (F365r)
Ateş Önünde Yemek Pişiren Köylü Kadın, 1885, Metropolitan Museum of Art, New York (F176)
Süpürgeli Kadın ya da Yeri Süpüren Kadın, 1885, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo, Hollanda (F152)
Çamaşır Yıkayan Köylü Kadın, 1885, özel koleksiyon (F148)
Cinsiyet rolleri > Kadınlar > Çiftlik işleri ve diğerleri

Van Gogh Yeri Kazan Köylü Kadın (F95a) resmini "bir kadın ... önden görünüyor, kafası neredeyse yere değiyor, havuçları yerden çıkarıyor" diye anlatmıştır. 1885 yılında Nuenen'de yapılan bu resim, van Gogh'un köylülerin "karakterini yakalamak" için yaptığı çalışmalardan biridir.
Kulübesinin Önünde Yeri Kazan Köylü Kadın (F142) van Gogh'un 1885'te Anvers'e giderken arkasında bıraktığı ve annesi Anna Carbentus van Gogh'a kalmış olan tablolardan biridir.
Fundalıkta İki Kadın, 1883, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F19)
Yeri Kazan Köylü Kadın, 1885, Noordbrabants, Den Bosch (F94)
Yeri Kazan Köylü Kadın, 1885, Ontario Sanat Galerisi, Toronto (F95)
Yeri Kazan Köylü Kadın, 1885, Barber Güzel Sanatlar Enstitüsü, Birmingham (F95a)
Two Peasant Women Digging (b/w copy of painting), 1885, özel koleksiyon (F96)
Yeri Kazan İki Köylü Kadın, 1885, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo, Hollanda (F97 - aynı zamanda F129)
Patatesleri Yerden Çıkaran Köylü Kadın, 1885, Anvers Kraliyet Güzel Sanatlar Müzesi, Belçika (F98)
El Arabalı Kadın , suluboya, 1883, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo, Hollanda (F1021)
Tırmık Kullanan Köylü Kadın, 1885, özel koleksiyon (F139)
Kulübesinin Önünde Yeri Kazan Köylü Kadın, 1885, Chicago Sanat Enstitüsü (F142)
Cinsiyet rolleri > Kadınlar > Dikiş dikme ve yün eğirme

Dikiş Diken Kadın (F71) pencere önünde oturmuş bir kadını resmeder. Bu çalışmasında van Gogh içeride olan bir figürü arkasındaki pencereden gelen ışıkla nasıl yansıtacağı üzerine deneme yapmaktadır. Burada kadın koyu bir silüet hâlindedir. Van Gogh, pencereden süzülen ışığın dikiş diken kadın üzerindeki etkisini gösterir. 1885 yılında van Gogh kardeşi Theo'ya arkadan gelen ışıklandırma üzerine denemelerini anlatır: "[Ö]zellikle ters ışık altında figürler. Hem ışık hem de ters ışık altında başlar üzerine çalıştım ve çok sayıda tam figür üzerine çalıştım, dikiş diken, yumak saran ya da patates soyan kadınlar. Karşıdan ya da profilden. Tam olarak bitirip bitiremeyeceğimi bilmiyorum çünkü bu zor bir etki, yine de bu çalışmalardan bir iki şey öğrendim."
Yumak Saran Kadın (F36) pencere yakınında oturan ve örülmek üzere yün yumakları saran bir kadını betimler. Dokumacılık van Gogh'un ebeveyniyle 1884'te yaşadığı Nuenen'de geleneksel bir meslekti. Van Gogh dokuma işçilerini "olağanüstü derece yoksul insanlar" olarak tanımlamıştır. Bu resimdeki kadın, Patates Yiyenler tablosunda kahve koyan kadın olarak tasvir edilmiş olan De Groot ailesinin annesidir.
Dikiş Diken Kadın, 1885, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F71)
Dikiş Diken Köylü Kadın, 1885, özel koleksiyon (F126a)
Çorap Yamayan Köylü Kadın, 1885, özel koleksiyon (F157)
Kumullarda Ağları Tamir Eden Kadınlar, 1882, özel koleksiyon (F7)
Yumak Saran Kadın, 1884, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F36)
Cinsiyet rolleri > Erkekler > Sepet örme

Mevsimler değiştikçe van Gogh spet örücüsü gibi içeride çalışanların resimlerini yapmaya başladı. Resimleri yaptıktan yıllar sonra van Gogh 1888'de mesleğin münzevi doğası hakkında şöyle yazmıştır: "Bir dokumacı ya da sepet örücüsü sıklıkla tüm mevsimleri tek başına, ya da hemen hemen tek başına, kendini oyalan tek şey mesleği olarak geçirir. Ve bu insanları tek bir yerde olmaya iten evde olma duygusu ve nesnelerin güven verici, tanıdık görünüşleridir."
Sepet Yapan Köylü, 1885, Musée des Beaux-Arts, La-Chaux-de-Fonds, İsviçre (F171)
Sepet Yapan Köylü, 1885, özel koleksiyon (F171a)
Cinsiyet rolleri > Erkekler > Çiftlik işleri ve çobanlık

Van Gogh kırsal yaşamı resmederken şiirsel bir ideale sahipti ve kardeşiyle yan yana çalışabileceği bir zamanı hayal etmekteydi:
"Theo, bir ressam ol, kendini kurtarmaya çalış ve Drenthe'ye gel… Yani oğlum, gel ve benimler birlikte fundalıkta, patates tarlasında resim yap, gel ve benimler sabanın ve çobanın ardından yürü -- gel ve benimle oturup ateşi izle -- fundalıkta esen fırtınanın senin içinde de esmesine izin ver. Bağlarından kurtul… [Geleceği] Paris'te arama, Amerika'da arama; hep aynı, sonsuza kadar hep aynı. Gerçekten de tamamen bir değişiklik yap, fundalığı dene.
Sopa ya da Kürekle Eğilmiş Adam
1882
Kuboso Anıtsal Sanat Müzesi, Izumi, Japonya (F12)
Ayrıkotları Yakan Köylü 1883 özel koleksiyon (F20)
Koyun Sürüsü ile Çoban, 1884, Soumaya Müzesi, Meksiko, Meksika (F42)
Yeri Kazan Köylü 1885 Kröller-Müller Müzesi, Otterlo, Hollanda (F166)
Cinsiyet rolleri > Erkekler > Tohum ekimi

Van Gogh resim kariyeri boyunca 30'dan fazla tohum eken adan resmi yapmıştır. Tohum ekmenin sembolizmi hakkında şöyle yazmıştır: "Yaşamdan veremeyeceğini öğrenilen şeyleri yaşamın vereceği beklenmez; ya da yaşamın bir çeşit tohum ekme zamanı olduğu ve hasat zamanının daha gelmediğini açıkça görmeye başlar."
Van Gogh özellikle Jean-François Millet'nin tohum eken adam resminden ve eserlerinin köylülerin tarımsal rollerini onurlandıran ruhundan esinlenmiştir. Saban sürme, tohum serpme ve hasat van Gogh tarafından insanın doğa ve onun sonsuz yaşam döngüleri üzerindeki hükmünü temsil ediyordu.
Tohum Eken (Eskiz), 1883, yeri bilinmiyor (F11)
Tohum Eken (Millet'den), kurşun kalem-fırça-mürekkep, Nisan 1881, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F830)
Tohum Eken, kurşunkalem, fırça ve mürekkep, 1882, P. ve N. de Boer Vakfı, Amsterdam (F852)