stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Roxane Gay
Projeler > Diğer projeler

Gay, çevrimiçi bir feminist yazı sitesi ve The Toast'ın kardeş sitesi olan The Butter'ın Kasım 2014'ten Ağustos 2015'e kadar editörlüğünü yaptı. The Butter, engellilik, edebiyat, aile ve müzik gibi konularda yazılar içeriyordu. The Butter, Ağustos 2015'te Gay'in "çok zayıfladığını" belirtmesiyle yayını durdurdu.
Gay, 2015'ten 2018'e kadar bir ABD Guardian köşe yazarıydı.
Gay, 2017'de The Masters Review yıllık kurgu antolojisinin konuk jüri üyesi ve konuk editörüydü.[kaynak belirtilmeli]
Gay, 17 Haziran 2016'da This American Life'ın beş dakikalık bir bölümünde vücudu ve şişman bir insan olarak nasıl algılandığı hakkında konuşurken yer aldı.
Gay, Ocak 2017'de, alt-sağ gazeteci Milo Yiannopoulos'un bir kitap anlaşması almasına yaptığı itirazlar nedeniyle, ilk olarak 2018'de Simon & Schuster'ın bir baskısı olan TED Books tarafından yayımlanacak başka bir Simon & Schuster baskısı olan How to Be Heard kitabını geri çektiğini duyurdu.
Ayrıca Girl Crush: Women's Erotic Fantasies kitabının da editörlüğünü yaptı. Salon'a ve artık feshedilmiş olan HTMLGiant'a yaptığı düzenli katkılara ek olarak, yazıları Best American Mystery Stories 2014, Best American Short Stories 2012, Best Sex Writing 2012, A Public Space, McSweeney's, Tin House, Oxford'da yer aldı. Amerikan, Amerikan Kısa Romanı, West Branch, Virginia Quarterly Review, NOON, Bookforum, Time, The Los Angeles Times, The Nation ve The New York Times Book Review. Margaret Busby tarafından düzenlenen 2019 Afrika Kızları antolojisine katkıda bulunuyor.
Gay, 2016 tarihli In the Company of Women: 100'den Fazla Yapıcı, Sanatçı ve Girişimciden İlham ve Tavsiye kitabında yer aldı.
Temmuz 2019'da Gay, HBO'nun Vice News Tonight programında bir kitap kulübü kurdu.
Gay, 2019'da Tressie McMillan Cottom ile Stacey Abrams, Gabrielle Union ve Ava DuVernay dahil olmak üzere etkili siyah kadınların konuk olarak yer alacağı Hear To Slay adlı siyahi bir feminist podcast oluşturmak için ortaklık kurdu.
Ödüller ve onurlar

2020'de, ilk LGBTQ Onur yürüyüşünün 50. yıl dönümü şerefine Queerty, Gay'i "ulusu tüm insanlar için eşitlik, kabul ve haysiyete götüren" elli kahraman arasında seçti. 2022 Fast Company Queer 50 listesine de dahil edildi.
| Yıl | Başlık | Ödül/Onur | Sonuç | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 |  | PEN Center USA Yazma Özgürlüğü Ödülü | kazanan |  |
| 2017 | Açlık | Anı için Ulusal Kitap Eleştirmenleri Birliği Ödülü | Finalist |  |
| 2018 |  | Guggenheim Genel Kurgu Dışı Yaratıcı Sanatlar Bursu | alıcı |  |
| 2018 | Wakanda Dünyası | En İyi Sınırlı Dizi için Eisner Ödülü | kazanan |  |
| 2018 |  | Lambda Edebiyat Mütevelli Heyeti Edebiyatta Mükemmellik Ödülü | kazanan |  |
| 2018 | Açlık | Biseksüel Edebiyat için Lambda Edebiyat Ödülü | kazanan |  |
| 2021 |  | PEN Oakland Gary Webb Sansür Karşıtı Ödül | kazanan |  |
Temalar

Gay'in yazılı çalışmalarının çoğu, onun ırk, cinsiyet kimliği ve cinsellik ile ilgili kişisel deneyimlerinin merceğinden feminist ve ırksal konuların analizi ve yapısökümüyle ilgilenir.
Kate Elizabeth Russell ifşasındaki rolü

29 Ocak 2020'de Gay Magazine, Kate Elizabeth Russell'ın o zamanlar çıkacak olan My Dark Vanessa romanının Wendy C. Ortiz'in anısına "ürkütücü hikaye benzerlikleri" paylaştığını iddia eden bir makale yayımladı ve My Dark Vanessa'yı "kurgusal, sansasyonel" olarak adlandırdı. Ortiz'in anı kitabı ve My Dark Vanessa, bir öğretmen tarafından nesiller arası cinsel taciz temalarını paylaşıyor, ancak Associated Press, Gay Magazine bir sanatçının diğerinin işini kopyaladığını gösteren bir resim içeren makalesinin yayımlanmasına rağmen "her iki kitaba da bakan eleştirmenlerin hiçbir intihal kanıtı görmediğini" bildirdi. Bu iddialara yanıt olarak Oprah Winfrey, My Dark Vanessa'yı etkili kitap kulübünden çıkardı.
Gay Magazine iddiaları, Russell'ın My Dark Vanessa'nın başka bir çalışmadan alınmadığını, cinsel istismardan kurtulan biri olarak kendi deneyiminden ilham aldığını belirtmesine neden oldu, bu, daha önce hiç ifşa etmediği bir açıklamadır. Russell şöyle demiştir: "Kurbanları kişisel travmalarının ayrıntılarını halkla paylaşmaya zorlamamız gerektiğine inanmıyorum."
Kişisel hayat

Gay biseksüeldir. Ekim 2019'da sanatçı ve yazar Debbie Millman ile nişanlandı. Ağustos 2020'de Gay, kaçtıklarını açıkladı. 2020'de Gay ve Millman bir köpek yavrusu aldı ve ona Maximus Toretto Blueberry Millman Gay adını verdi.
Ocak 2018'de Gay, midenin %85'ini çıkaran bir bariatrik cerrahi olan tüp mide ameliyatı geçirdiğini açıkladı. Kendisi 6 fit 3 inç (1,91 m) boyundadır.
Çalışmaları > Kurgu

Ayiti. New York/Oregon: Artistically Declined Press. 2011. ISBN 978-1-450-77671-4. OCLC 776999100.
An Untamed State. New York: Black Cat / Grove Atlantic. 2014. ISBN 9780802122513. OCLC 903123484.
Difficult Women. New York: Grove Atlantic. 2017. ISBN 978-0-802-12539-2. OCLC 957223378.
Gay, Roxane (2019). The Banks 17 Kasım 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Archived November 17, 2020, at the Wayback Machine TKO Studios 978-1732748583
Çalışmaları > Kurgu dışı

Bad Feminist. New York: Harper Perennial. 2014. ISBN 978-0-062-28272-9. OCLC 877890878.
Hunger: A Memoir of (My) Body. New York: Harper. 2017. ISBN 9780062362599. OCLC 918590664.
Çalışmaları > Seçilmiş kısa kurgu

Gay (6 Temmuz 2016). "Group Fitness". Oxford American (İngilizce) (60). 8 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Aralık 2022.
Gay (2013). "The Year I Learned Everything". Prairie Schooner. 87 (1): 23-41. doi:10.1353/psg.2013.0032.
Çalışmaları > Diğer seçilmiş eserler

Subverting the Subject Position: Toward a New Discourse About Students as Writers and Engineering Students as Technical Communicators (Thesis/dissertation). Houghton, MI: Michigan Technological University. 2010. OCLC 774576963. 22 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Aralık 2022.
Gay 2015'te röportaj esnasında
Türkiye'de Yahudilik

| --- | --- |

Toplam nüfus
yak. 330.000 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
 Türkiye     : 14.200-14.500
 İsrail: 280.000
 Birleşik Devletler: ~16.000
 Kanada: ~8.000
Diller
Çoğunluk: İbranice Azınlık: Türkçe İngilizce Yahudi İspanyolcası Yevanik (büyük olasılıkla ölü dil)
Din
Yahudilik (çoğunluk)
Osmanlı İmparatorluğu'nda yaşamış bir Yahudi haham (1779, temsilî)
17. yüzyılın ortalarında İstanbullu bir Yahudi kadın betimlemesi. Recueil de divers portraits des principales dames de la Porte du Grand Turc, (~1650)'de yer alan ve yaratıcısı G. la Chapelle olan bir gravür (şu anda Kudüs'teki İsrail Müzesi'nde yer almaktadır).
Bet Israel Sinagogu'nda bulunan Ay-yıldızlı Menora.
Türkiye'deki Yahudilerin tarihi, Yahudilerin Anadolu'da bulundukları yaklaşık 2400 yılı kapsar. Anadolu'da en az MÖ beşinci yüzyıldan beri Yahudi toplulukları bulunuyordu ve Elhamra Kararnamesi ile 15. yüzyılın sonlarına doğru İspanya'dan sürülen İspanya ve Portekiz Yahudilerinin birçoğu Osmanlı İmparatorluğu'na kabul edildiler ve Osmanlı Yahudilerinin çoğunluğunu oluşturdular. Bugün Türkiye Yahudilerinin büyük çoğunluğu İsrail'de yaşarken günümüz Türkiye'si, yaklaşık 14 bin kişilik bir Yahudi nüfusuna ev sahipliği yapmaya devam etmektedir.
Tarih

Ege Bölgesi eski kent kazılarında bulunan bazı kalıntılarda yörede MÖ 4. yüzyılda yaşamış Yahudilere ait bilgilere ve yerleşim bölgelerinin varlığına rastlanmıştır. Tarihçi Jozef Flavius, ünlü düşünür Aristo'nun "... Ön Asya seyahatlerinde kendileriyle görüş alış verişinde bulunduğu Yahudilerle konuştuğunu... " yazar. Anadolu'nun değişik yörelerinde, Ege Bölgesinde (Sard, Afrodisias, Milet, Foça vs.), Bursa ve Ankara civarında, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde eski çağ Yahudi yerleşim kalıntılarına rastlanmıştır. Ankara civarında bulunan bir bronz sütun üzerinde İmparator Augustus'un Ön Asya Yahudilerine tanıdığı haklar yazılı idi. [kaynak belirtilmeli]
Tarih > Roma ve Bizans İmparatorluğu dönemi

Tevrat'a göre Nuh'un gemisi, Ağrı Dağı'nın tepesine indi. Yeni Ahit'e göre, Anadolu'daki Yahudi nüfusu, bütün coğrafyaya dağılmıştı: Iconium (Konya) bir sinagoga sahipti (Acts 14:1) ve Efes'te de bir sinagog vardı (Acts 19:1). Galatlara Mektuplar'da da Anadolu'da yaşayan Yahudilerin olduğu belirtilmiştir. Somut kanıtlara göre, İsa'dan önce 4. Yüzyılda, özellikle Manisa'da Yahudilerin olduğu bilinir.
Sonraki dönemde, Roma ve Bizans İmparatorlukları, kayda değer miktarda Yunanca konuşan Yahudi nüfusuna sahipti Anadolu'daki topraklarında. Bu nüfus topluma iyi entegre olmuş olup, belirli yasal korumalara sahiptiler. Dönemin Yahudi nüfusu, Bizans İmparatorlarının, girişimlerine rağmen, din değiştirmedi. Bizans döneminde Anadolu'da yaşayan Yahudilerin durumları, tarihçiler tarafından hâlâ araştırılmakta. Bazı düşmanlık belirtilen kanıtlara rağmen, Bizans İmparatorluğu sınırlarında yaşayan Yahudilerin, Batı Avrupa'daki Yahudilerden daha iyi durumda olduklarına inanılır.
Türkiye Cumhuriyeti dönemi > 1922-1927 arasında basında Yahudiler

1922-1927 yılları arasında, sadece basında olmak üzere beş yıl sürecek olan Yahudi aleyhtarı kampanyalar başladı. Bu durum Türk liderlerin Yahudiler lehine söylediği sözlerle dengeleniyordu. Ebuzziya Tevfik'in Tasvir-i Efkar Gazetesi'nde İzmir hahambaşısı Ribi Moşe ile yaptığı alaycı görüşme antisemit kampanyanın başlangıcı oldu. Bu kampanya İleri gazetesinin Kanımızı Emenler başyazısıyla Yahudileri ikiyüzlülükle suçlayarak devam etti. Hahambaşı vekili Ribi Becerano, o günlerin İstanbul Askerî Valisi Refet Paşa'yı ziyaret etti ve İleri Gazetesi'nin bir nüshasını vererek müdahalesini rica etti. Şubat 1923'te Karagöz mizah dergisinde Yahudiler alay konusu edilip aşağılayıcı bir terim olan "çıfıt" diye hitap ediliyordu. Edirne'nin Paşaeli gazetesi Müslümanları sömüren ve hile ile ticaret yapan Yahudilerden bahsediyordu.
1927-1933 arasında

Yeni kurulmuş Türkiye Cumhuriyeti'nde rejimin sağlamlaşması ile toplum da daha huzurlu olmaya başladı. 1927'ye kadar Yahudileri tehlike olarak gören basın bundan böyle azınlıkları zararsız görmeye başladı. Bu dönemde Yahudiler de yurttaşlık haklarından daha çok yararlanır oldular; örneğin:
Elza Niyego Olayından sonra yürürlüğe giren Yahudilerin serbest dolaşım yasağı kaldırıldı.
Yahudi çocukların Türk okullarına gitmesine izin verildi.
Trakya'daki Yahudi okullarına diğer Türk okulları gibi devlet bütçesinden yardım edildi.
Sami Ginzburg Olayı sonucunda mahkeme Sami Ginzburg'u suçsuz bulup bir vatansever olduğuna hüküm kıldı ve İstiklal Madalyası'na aday gösterdi.
"Türklüğe hakaret"ten yargılanan üç Yahudi genç beraat etti.
Galata'da Yahudi nüfusun artması üzerine Neve Şalom Sinagogu'nun yapımı başladı.
İkinci Dünya Savaşı Dönemi

Türkiye, 1930'lar ve 1940'larda, Nazi zulmünden kaçan Avrupalı Yahudilere geçit oldu. Türkiye'nin İkinci Dünya Savaşı döneminde tarafsız kalmasına ve Alman Yahudilere vize yasağı koyulmasına rağmen, Türk diplomatlar (Necdet Kent, Namık Kemal Yolga, Selahattin Ülkümen ve Behiç Erkin), bireysel olarak, sıkı bir şekilde çalışıp, Yahudileri Holokost'tan kurtarmak için ellerinden geleni yaptılar. Stanford Shaw, Türkiye'nin 100.000 Yahudi'yi kurtardığını iddia etmektedir. Tarihçi Rıfat Bali, Türkiye'nin 15.000 Yahudi'yi kurtardığını iddia etmektedir ve İsrailli Balkanlar ve Orta Doğu Uzmanı Tuvia Friling ise Türkiye'nin 20.000 Yahudi'yi kurtardığını belirtmiştir.
Rıfat Bali'ye göre, Türkiye Struma gemisinin, bütün mürettebatı ve içinde bulunan Yahudilerle birlikte batmasından sorumludur. Sebebi, Yahudi mültecilerinin Türkiye sınırlarında karaya çıkmalarına izin verilmemesiydi. Rubenstein, konuyu bir adım öne alarak, İngilizlerin Türkler üzerinde baskı kurduklarını, bunun sebebinin de Filistin'e daha fazla Yahudi'nin gelmesini engelleme istekleri olduğunu belirtti.
İkinci Dünya Savaşı Dönemi > İkinci Dünya Savaşı'na girmeden Türk Yahudilerinin durumu

1934: Herkesin bir soyadı taşıması gerektiğini hükmeden Soyadı Kanunu yürürlüğe girdi. Birçok azınlığın Türk soyadları aldığı görüldü; örneğin Yahudi şair Abraham Naon adını İbrahim Nom'a, gazeteci ve düşünür Moiz Kohen adını Munis Tekinalp'e değiştirdi.
1935: TBMM'de Yahudiler aday olarak gösterildiler. Dr. Abravya Marmares ve İbrahim Nom liberal görüşleriyle TBMM'ye girmeyi başardılar.
1936: Cemiyetler Kanunuyla Yahudi kurumlarının çalışması sınırlanmış oldu ve bazı Yahudi kurumları da bu yüzden kapanmak zorunda kaldı.
1938: Milletvekili Sabri Toprak Filistin ve Avrupa'dan Türkiye'ye Yahudi göçünün sınırlanmasını ve azınlıkların Türkçeden başka bir dil kullanmayıp, adlarının Türk isimleriyle ve dinlerinin Müslümanlığa değiştirilmesinin yasaklanmasını içeren öneri sundu. Bu tasarılar diğer meclis üyelerince reddedildi.
26 Ocak 1938 tarihli Ulus gazetesi'nde geçen haberde Celal Bayar'ın Yalova ziyaretinde söylediği sözler aktarılmıştır:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Yurdumuzda bir Yahudi meselesi yoktur. Hatta hiç azınlık sorunu yoktur. Dış etkiler altında yapmacık bir Yahudi sorunu yaratmaya niyetimiz yoktur. Dış cereyanların bizi etkilemesine izin vermeyeceğiz. | „ |
—Celal Bayar
İkinci Dünya Savaşı Dönemi > İkinci Dünya Savaşı ve sonrasında Türk Yahudileri

1940'ların başında Türkiye'ye yabancıların girmesine sınırlamalar getirilmesine rağmen Türkiye Yahudi mültecilerine kapılarını açık tuttu. 1942'de para değerini yitirip ekonomi zayıflayınca Varlık Vergisi yürürlüğe kondu. Bu durum Yahudileri derinden yaraladı ve bir kısmı ülkeyi terk etmek zorunda kaldı.
II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası ile çok iyi ilişkiler geliştiren Türkiye'de en çok Yahudiler paniğe kapıldı. Fakat Türkiye, II. Dünya Savaşında tarafsızlık kararı alınca Türk Yahudileri açısından durum biraz rahatladı. 1944 yılında ise Reich yıkılma eşiğine geldi. Bu durum Türkiye'nin Balkan Yahudileri için yaptığı yardımların açık ve kitlesel olmasına olanak sağladı. Avrupa'dan binlerce Yahudi kurtarıldı ve Filistin'e geçiş olanakları sağlandı.
Daha önce din ve ırk şartı arayan Türk Harp Akademileri bu koşulları kaldırdığını açıklayınca iki Yahudi genci Harp okuluna başvurdu. Bu haber üzerine sevincini saklamayan Orhan Seyfi Orhon şunları söyledi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Harp Okuluna girmek istemek, Türklüğü, Türk harsını, Türk vatanını candan sevmek ve benimsek demektir... Ben şimdiden bu iki Musevi vatandaşın birer Türk subayı halinde, kılıçlarını vatan sevgisi gibi havada parıldatarak yıllarca ayrı kalmış bir cemaati muzaffer adımlarla millî birliğe doğru çekip götürdüklerini görür gibi oluyorum. | „ |
—Orhan Seyfi Orhon
Trakya olayları ve Varlık vergisiyle sarsılan Yahudilerin devlete olan güveni, 1946'da yeni CHP'li Başbakan Recep Peker'in antisemitizm için "20. Yüzyılın yüz karasıdır!" demesi ile tekrar güçlenmeye başladı.
1947'de Urfa'nın Kendirli mahallesinde yaşayan 7 kişilik Yahudi ailesinin ölü bulunması neticesinde katliamdan Yahudi cemaati sorumlu tutuldu. Kentte yaşayan tüm Yahudi erkekler tutuklandı ve 3 yıl sonra salıverildi. Bu süre boyunca halk Yahudilere karşı boykot uyguladı. Olay sonrasında kentteki Yahudi nüfusu azalma gösterdi.
1948'de İsrail devletinin kurulmasıyla patlak veren 1948 Arap-İsrail Savaşı üzerine her ne kadar Türkiye hükûmeti tarafsız kalmışsa da kamuoyu ve basın Arapların yanında yer aldı, Bomba, Dava, Davar mizah dergilerinin yanı sıra Mücadele ve Milli İnkılap gazeteleri İsrail ile Türk Yahudileri arasında fark gözetmeden savaşın gelişmesini gerçeklerden uzak tek taraflı ve Yahudileri alçaltıcı bir şekilde verdiler.
Arap-İsrail savaşının sona ermesiyle dört bin Yahudi İsrail'e göç etti. Bunun üzerine Hasan Saka hükûmeti Yahudilerin Türkiye'den çıkışını yasakladı fakat daha sonra bu yasak İsrail hariç olmak üzere kaldırıldı. Türk Yahudisi olan Dr. Eli Şaul, Demokrat İzmir gazetesinde İsrail'e göç eden Yahudilerin birer Türk propagandacısı olacağını ve Türkiye'nin bundan fayda göreceğini belirtti.
1949'da Şemsettin Günaltay İsrail'e direkt geçiş yasağını kaldırdı. 20. yüzyılda Türkiye'de iki yüz bin Yahudi vardı, bu sayı 1950'lerde kırk bine düştü.
Türkiye'den İsrail'e göç

Türkiye Cumhuriyeti kurulduğunda, İsrail'e göç Yahudiler arasında pek popüler değildi ve Filistin'e göç oldukça azdı. Göç, Yahudilere karşı düşmanlık belirtisi olarak görülen olaylarla artmaya başladı. Ayrımcılık, bu olayların başında yer aldı. 1934 yılındaki Trakya şiddet olayları, Filistin'e göçü oldukça artırdı. Tahminlere göre 1934 yılında 521, 1935 yılında 1445 Yahudi Türkiye'den Filistin'e göç etti. Varlık Vergisi, 1943-1944 arasında 4000 Yahudi'nin Filistin'e göç etmesine sebep oldu. 
Türkiye'deki Yahudiler, İsrail Devleti'nin kurulmasını destekledi. 1948'de İsrail Devleti'nin kurulmasıyla, Türkiye'den göç oldukça arttı. Bu göçler diğer zorunlu göçlerden farklıydı çünkü Yahudiler, kendi istekleri ile İsrail'e göç ettiler. Kasım 1948'de İsrail'e göçlerde duraksama yaratıldı, çünkü Türkiye, Arapların baskısıyla göç hakkını kaldırdı. Fakat İsrail devleti Türkiye tarafından tanındığında, bu yasak kaldırıldı ve göçler devam etti. 
1951 sonrasında, Türkiye'den göç azaldı fakat günümüze kadar hiç bitmedi. 1950'lerin ortasında, İsrail'e göç edenlerin %10'u Türkiye'ye geri döndü.[kaynak belirtilmeli] Genel olarak, Türk Yahudiler, İsrail'deki diğer topluluklarla iyi bir şekilde kaynaştı, ama Türk kültürünü ve Türkiye ile bağlantılarını korudular. Bu kişiler aynı zamanda güçlü İsrail-Türkiye ilişkilerini savunurlar.
Demokrat Parti dönemi

6-7 Eylül olayları her ne kadar Yunanları hedeflese de, İstanbul'un Yahudi ve Ermeni toplumları da bir ölçüde hedef alınmıştır. Zarar genelde mal varlıklarına oldu (Yahudi, Ermeni ve Rumlara ait 4000 dükkân ve 1000 ev yok edildi). Olaylar azınlıkları şoka uğrattı ve ülkenin her yanından 10.000 Yahudi Türkiye'yi terk etti.
Bugün

Kudüs İbrani Üniversitesi'ne göre, Türkiye'de 15.000 civarında Yahudi yaşamaktadır. Dünya Yahudi Kongresi'nin 2010 yılı verilerine göre Türkiye'de 23.000 civarında Yahudi yaşamaktaydı. Türkiye'de Yahudilerin %95'i İstanbul'da yaşamakta, 2.500 civarında Yahudi İzmir'de yaşamakta ve çok daha küçük gruplar olarak, Adana, Ankara, Bursa, Çanakkale, İskenderun ve Kırklareli'nde yaşamaktadır. Sefarad Yahudiler, Türkiye'deki Yahudilerin %96'sını oluşturmaktadır ve geri kalanlar ise genelde Aşkenaz Yahudilerdir.
Türk Yahudiler, Hahambaşı tarafından yasal olarak temsil edilir. Rosh Bet Din ve üç Haham tarafından oluşan dini konsey, Rav İshak Haleva'ya yardımcı olurlar. Yahudi toplumunun laik işlerinden sorumlu 35 danışman vardır ve 14 kişiden oluşan komite ise günlük işlerle ilgilenir.
2001 yılında, 500. Yıl Vakfı, Türk Musevileri Müzesi'ni kurmuştur. 500. Yıl Vakfı, 1982 yılında 113 Yahudi ve Müslüman Türk vatandaşın kurduğu, Sefarad Yahudilerin Osmanlı İmparatorluğuna gelişlerinin beş yüzüncü yılını anan bir vakıftır.
Türkiye'de antisemitizm

Osmanlı Devleti'nde, Avrupa'ya nazaran popülist antisemitizm, oldukça nadirdi. 1948 yılında İsrail'in kurulmasıyla birlikte antisemitizmin arttığı görüldü.[kaynak belirtilmeli] Şiddetin oldukça az ve nadir olmasına rağmen, antisemit his oldukça yaygındır. Antisemitizm, genelde kitaplarda, gazetelerde ve dergilerde görülür ve bunların çoğu genelde İslamcı kesimden çıkar. Tel Aviv Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, kitap ve dergilerdeki antisemitizmin, eğitimli insanların, İsrail ve Yahudiler hakkındaki fikirlerini negatif etkilediğini belirttiler. Yahudilere karşı gösterilen şiddet arasında, 2003 yılında bir Yahudi dişçinin Yahudi olduğundan dolayı biri tarafından öldürülmesi, 2009 yılında Yahudi öğrencilerin sözlü saldırıya uğramaları ve bir Yahudi askerin saldırıya uğraması vardır.
İstanbul'daki Neve Şalom Sinagogu üç defa saldırıya uğradı. İlk saldırıda, 6 Eylül 1986'da Arap bir terörist 22 Yahudiye silahla saldırdı. Saldırıyı Filistinli militan Abu Nidal gerçekleştirdi. 1992 yılında Hizbullah bombalı saldırıda bulundu fakat kimse yaralanmadı. 15 Kasım 2003'te Bet İsrael Sinagogu ile Neve Şalom Sinagogu'na düzenlenen bombalı intihar saldırılarında yılında, saldırganlar dahil 28 kişi öldü ve 300'ün üzerinde kişi yaralandı.
Türkiye'deki Yahudiler, nadiren gerçekleşen şiddete rağmen Türkiye'de güvende hissetmektedirler.[kaynak belirtilmeli] 2000'lerde artan antisemitizme rağmen, İsrail'e göç az sayıda gerçekleşti. 2008 yılında sadece 112 Yahudi göç etti ve 2009 yılında bu sayı sadece 250'ye çıktı. Buna rağmen, 2010 yılındaki Gazze Yardım Filosu'na yapılan müdahalelerle birlikte antisemitizm arttı ve daha açıkça bir şekilde gösterildi. Müslümanlar, Yahudi işyerlerinden herhangi bir şey almama kararı verdiler (özellikle tekstil ürünleri). İsrail'e göç arttı. 2010 Eylül'ünde Yahudi vatandaş nüfusu 23.000'den 17.000'e düştü. Bu yıl, bazı araştırmalara göre, Yahudilerin İsrail'e göç etmek istekleri %100 arttı.
Türkiye'de antisemitizm > Basında Antisemitizm

Türkiye basılı ve görsel basınında antisemitik yorum ve söylemlerle sıkça karşılaşılmaktadır. Hrant Dink Vakfı'nın yayınladığı Medyada Nefret Söylemi ve Ayrımcı Söylem 2017 Raporu'na göre 2017 yılında ulusal ve yerel basında yer alan etnik, ulusal ve din temelli nefret söylemi içeren toplam 5296 metnin 1251 tanesi (%24) Yahudileri hedef almıştır. Bu sayı, 2018 yılında 4839 antisemitik yazı içinde 1133 olmuş ve oran aynı (%24) kalmıştır. Raporlara göre, ulusal basında Yeni Akit ve Milli Gazete, yerel basında ise Yeni Konya ve İstiklal gazeteleri en çok antisemitik içerik üreten gazeteler olmuştur. Başka bir araştırmaya göre, 2013 basında yer alan antisemitik haberlerin %58'i abartma, çarpıtma ve yükleme, %33'ü küfür, hakaret ve aşağılama, %9'u ise savaş söylemi ve düşmanlık üzerine kurulmuştur.
2003 yılında düzenlenen Neve Şalom ve Bet İsrael Sinagogları saldırıları suçlularından İlyas Kuncak'ın oğlu Nurullah Kuncak ile gerçekleştirilen ve Milliyet gazetesinde yayınlanan bir röportajda yer alan antisemitik ifadeler sebebiyle, ifadelerin sahibi Nurullah Kuncak, mülakatı yapan gazeteci Elif Korap ve Milliyet'in eski Sorumlu Yazı İşleri Müdürü Eren Güvener'e İstanbul Bağcılar Basın Savcılığı tarafından dava açılmıştır. Davanın bir kamu kurumundan açılması, Türk Ceza Kanunu'nun nefret söylemi karşıtı şekilde yorumlanabileceğine dair umutlara sebep olmuş ve basında "Türk hukuk sisteminin ilk anti-semitizm davası" olarak yer almıştır.
2004 yılında Vakit gazetesindeki köşesinde Adolf Hitler yanlısı beyanlarda bulunan Abdürrahim Karakoç 2007 yılında sonuçlanan dava neticesinde mahkeme 1 yıl 3 ay hapis cezasına çarptırılmıştır.
1835'ten beri hahambaşları

Türkiye Yahudilerinin hahambaşlarının listesi aşağıda verilmiştir.
| Liste |
| --- | --- |
Abraham Levi Paşa: 1835–1839
Samuel Hayim: 1839–1841
Moiz Fresko: 1841–1854
Yacob Avigdor: 1854–1870
Yakir Geron: 1870–1872
Moses Levi: 1872–1909
Haim Nahum Efendi: 1909–1920
Sabetay Levi: 1920–1922
Isaac Ariel: 1922–1926
Chaim Bejerano: 1926–1931
Chaim Isaac Saki: 1931–1940
Rafael Saban: 1940–1960
David Asseo: 1961–2002
İsak Haleva: 2002–2025
İstanbul'da bulunan Neve Şalom Sinagogu
Rupen Sevag

| Rupen Sevag |
| --- | --- |

Doğum: 15 Şubat 1885 Silivri, Osmanlı imparatorluğu
Ölüm: 26 Ağustos 1915 Çankırı, Osmanlı imparatorluğu
Meslek: hekim, şair ve nesir yazarı
Milliyet: Osmanlı Ermenisi
Alma mater: Berberyan Koleji; Lozan Üniversitesi
Tür: Pasifizm ; barışçılık ; Aşk ve sevgi

Rupen Sevag (Ermenice: Ռուբէն Սեւակ) veya Rupen Çilingiryan (d. 15 Şubat 1885, Silivri - ö. 26 Ağustos 1915, Çankırı), Osmanlı Ermenisi hekim, şair ve nesir yazarı.