stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yenişakran, Aliağa
Tarihçe

1949'da kuruldu. Köye ait sahil kesimi 1950'li yıllarda yerleşime açıldı.1955'te köy statüsü aldı.  
Mahallenin eski adı "Yukarışakran" olup 29 Haziran 1957'de "Yenişakran" olarak değiştirildi.
Daha önceleri İzmir ili Bergama ilçesine bağlı olan köy, 21 Ocak 1982 tarihinde, yeni kurulan İzmir ili Aliağa ilçesine bağlanmıştır.
Yeni Şakran, 1983 yılında ise Belediyelik bir belde kimliğini kazanmıştır.
1984 yılında Büyükşehir olan İzmir'de, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köy ve beldelerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu belde de Aliağa Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, İzmir il merkezine 81 km, Aliağa ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır.
Mahalle, Aliağa'nın kuzeydoğusunda, Çandarlı Körfezi kenarındadır. D.550 İzmir-Çanakkale (Aliağa-Bergama) devlet yolu mahalleden geçer.  / İzmir-Çandarlı otoyoluna bağlantı yolu ile ulaşılır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2023: 
2022: 5.766
2021: 5.492
2020: 5.062
2019: 4.860
2018: 4.753
2017: 4.478
2016: 4.187
2015: 3.986
2014: 3.813
2013: 3.643
2012: 3.557
2011: 3.552
2010: 3.567
2009: 3.630
2008: 3.883
2007: 3.483
2000: 3.998
1990: 2.654
1985: 1.963
Çeltik, Silivri

| Çeltik |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 41°06′36″N 28°07′09″E﻿ / ﻿41.11°K 28.1192°D﻿ / 41.11; 28.1192
Ülke:  Türkiye
İl: İstanbul
İlçe: Silivri
Bulunduğu yer: Avrupa Yakası 
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 33.3 km²
Nüfus (2023): 1.048
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 212 
İl plaka kodu: 34 
Posta kodu: 34582 
İstatistiki bölge: İstanbul alt bölgesi (TR10) 
Seçim çevresi: İstanbul 3. seçim çevresi 
Çeltik, İstanbul ilinin Silivri ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Çeltik Köyü
Köyde oturanların büyük bir kısmı, Osmanlı İmparatorluğu'nun gelişme ve yayılma döneminde, Konya ve Karaman yöresinden Balkanlara gelen ve Bulgaristan'ın Silistre ili köylerine yerleştirilen Türk kabilesidir. Bu yere Çeltik ismi, bir zamanlar, derelerin suyu bol iken, yörenin en iyi pirinç yetiştiren alanı olduğu için verilmiştir. Köy kurulduktan sonra da bu isim köye verilmiştir..
SINIRLARI
Çeltik Köyü, batısında Çanta Belediyesi, kuzeyinde Çavuşlu ve Beyciler Köyleri, kuzeydoğusunda Yolçatı ile Seymen Köyleri ile çevrilidir.
NÜFUSU
Köy nüfusu 1218 kişidir.Köy 350 hanedir.
YÜZÖLÇÜMÜ
36.000 dönümdür.
HALKIN GEÇİM KAYNAKLARI
Köyün geçim kaynakları arasında çiftçilik önemli bir yer tutar. Bunun yanında  fabrika işçiliği ile hayvancılık diğer geçim kaynaklarıdır.
TARIM
Tahıl ve ayçiçeği, çiçek ve domates yetiştiriciliği ile tavukçuluk ve mantarcılık birinci derece gelmektedir.
ÇİÇEKÇİLİK
Çiçek yetiştiriciliğinde çok ileri bir köydür. Her türlü çiçek yetiştirilir ve iyi pazar bulunur. Bilhassa lale cins ve kalite bakımından en iyi şekilde yetiştirilir.
EĞİTİM
Çeltik Köyü İlköğretim Okulu 1937 yılında eğitim-öğretim faaliyetine başlamıştır. İlköğretimden sonra ortaöğretime devam eden öğrenci sayısı oldukça yüksektir.
ULAŞIM
Silivri'den 19 km. uzaklıktadır.
EMNİYET
Köy Jandarma Bölgesinde bulunmaktadır.
KÖY MUHTARI
Beyzat BAYĞUŞ
SAĞLIK
1 Sağlık Evi bulunmaktadır.
ALTYAPI
İçme suyu için Su Arıtma Tesisleri mevcuttur. 80 metrelik bir sondaj kuyusu, ayrıca dalgıç pompası ile köye saniyede 8 litre su vermektedir. 11 km'lik kanalizasyon çalışması yapılarak alt yapı sorunu giderilmiştir. Köyün bütün yolları asfalt ve kilit taşı döşelidir.
websitesi =https://web.archive.org/web/20110225204219/http://www.celtikkoyu.com/
Kültür

Köyün Eskiden Lale festivali düzenlenirdi.
şimdilerde düzenlenmemektedir.
Yöresel yemekleri ;
Kolaç ekmeği, erik hoşafı,kıvrım kaymaklı böreği,düğünlerde yemekli olursa kuru fasulye pilav, cacık, mevsim uygunsa kavun, karpuz,vs.
Coğrafya

İstanbul iline 82 km, Silivri ilçesine 18 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  | 1.043 | ADNKS |
| 2014 |  3% | 1.016 | ADNKS |
| 2015 |  2% | 1.032 | ADNKS |
| 2016 |  0% | 1.027 | ADNKS |
| 2017 |  2% | 1.011 | ADNKS |
| 2018 |  6% | 953 | ADNKS |
| 2019 |  2% | 937 | ADNKS |
| 2020 |  5% | 980 | ADNKS |
| 2021 |  4% | 1.023 | ADNKS |
| 2022 |  3% | 1.049 | ADNKS |
| 2023 |  0% | 1.048 | ADNKS |
Larissa Manoela

| Larissa Manoela |
| --- | --- |
Manoela, 2023
Doğum: 28 Aralık 2000 (24 yaşında) Guarapuava, Paraná, Brezilya
Milliyet: Brezilyalı
Meslek: Oyuncu, şarkıcı
Etkin yıllar: 2008- günümüz
Boy: 1,53 m (5 ft 0 in)
Evlilik: André Luiz Frambach (2022—)

Larissa Manoela Taques Elias Santos (d. 28 Aralık 2000), Brezilyalı aktris ve şarkıcı. Filmlerde, reklamlarda ve Brezilya telenovelalarında çalıştı. En çok Carrossel ve Cúmplices de um Resgate dizilerindeki rolleri ile tanınır.
Filmografi > Televizyon

| Yıl | Başlık | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 2008 | Mothern | Kendisi | Konuk star |
| 2010 | Dalva e Herivelto: uma Canção de Amor | Dalva (child) |  |
| 2010 | Na Fama e Na Lama | Lequinha | Konuk star |
| 2012 | Corações Feridos | Viviane |  |
| 2012–2013 | Carrossel | Maria Joaquina | Ana rol |
| 2013 | Carrossel Especial | Maria Joaquina |  |
| 2014–2015 | Patrulha Salvadora | Maria Joaquina |  |
| 2015–2016 | Cúmplices de um Resgate | Isabela Agnes & Manoela Junqueira | Ana rol |
| 2018 | As Aventuras de Poliana | Mirela Que contracena com João Guilherme |  |
Filmografi > Film

| Yıl | Başlık | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 2011 | O Palhaço | Guilhermina |  |
| 2012 | Essa Maldita Vontade de Ser Pássaro | Pedrita |  |
| 2015 | Carrossel: O Filme | Maria Joaquina | Ana rol |
| 2016 | Carrossel 2: O Sumiço de Maria Joaquina | Maria Joaquina | Ana rol |
| 2017 | Fala Sério, Mãe! | Malu |  |
| 2017 | Meus 15 Anos | Bia | Ana rol |
| 2020 | Modo Avião | Ana | Ana Rol |
Seslendirmeler

| Yıl | Başlık | Ses |
| --- | --- | --- |
| 2010 | Sítio do Picapau Amarelo | Narizinho |
| 2015 | O Pequeno Príncipe | The Girl (dublaj) |
| 2015 | O Reino Gelado 2 | Gerda (Ses) |
| 2016 | Carrossel em Desenho Animado | Maria Joaquina (Ses) |
Edebiyat

| Yıl | Başlık |
| --- | --- |
2016: O diário de Larissa Manoela: A vida, a história e os segredos da jovem estrela
2017: O Mundo de Larissa Manoela
Diskografi

2014 (Albüm: Com Você)
Diskografi > Soundtrack

2012 (Carrossel) – "Beijo, Beijinho, Beijão"
2012 (Carrossel Vol. 2) –  "Bom Dia"
2013 (Chiquititas) – "Te Gosto Tanto"
2015–16 (Cúmplices de um Resgate) – "Alcançar a Liberdade", "Coisas Boas da Vida", "Contigo Sempre" (ft. Juliana Baroni), "Cúmplices de um Resgate" (ft. João Guilherme and Coro C1r), "Ela Quer Ser Alguém", "Juntos", "Love Love", "Minha Alegria é Viver", "Na Hora H", "Oi, Psiu", "Pra Ver Se Cola", "Super Star"
Carrossel'de Maria Joaquina olarak Manoela, 2012
Mucize Özünal

| Mucize Özünal |
| --- | --- |
Doğum: 1947 (77-78 yaşında) İstanbul
Milliyet: Türk
Vatandaşlık:  Türkiye
Eğitim: Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi
Meslek: Yazar, savcı, avukat

Mucize Özünal (d.1947, İstanbul), Türk yazardır.
Yaşamı

15 Mart 1947'de Çamlıca'da doğdu. Çocukluğu babasının mesleği sebebiyle Doğu ve İç Anadolu'da geçti. Bu durum eserlerinde görülmektedir. Konya Kız Lisesini bitirdi. Ardından Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi ve İstanbul'da avukatlık stajına başladı. Recep Öztürk ile evlendi. Avukatlık stajını bitirdikten sonra Ankara'da Köy İşleri Bakanlığı Hukuk Müşavirliği'nde raportör avukat olarak göreve başladı. Bir süre de Aydın'da serbest avukatlık yaptı. Savcı ve avukat olarak çalıştığı zaman içerisinde Anadolu'yu ve Anadolu insanını gözlemledi ve birikimlerini yazıya döktü. Edebiyata ilk girişi öykü ile oldu ve roman ile devam etti.
İlk öyküsü 1965 yılında yayımlandı. Çeşitli dergilerde çıkan öykülerini "Kızkovalayan", "Park Öyküleri" ve "Gün tutulması Öyküleri" adlı kitaplarda topladı. Öyküleriyle Dünya PEN Yazarlar Derneği Öykü Ödülü'ne değer görüldü.
"Alayın Kızları" adlı romanı Can Yayınlarının İlk Roman Ödülü, "Kara Cümle" adlı yaşam öyküsel roman dosyası Tudem Edebiyat Ödülü kazandı. Ardından Yıldızlar Karması Üçlemesi olarak "Dar Köprünün Dervişi", "Kalpak ve Kartal" isimli romanları geldi.
Eserleri

Kullanılmış Hayat - Roman - Can Yayınları
Alayın Kızları - Roman - Can Yayınları
Kara Cümle - Tudem Yayınları
Dar Köprünün Dervişi - Tudem Yayınları
Gün Tutulması Öyküleri - Kaynak Yayınları
Kızkovalayan
Park Öyküleri
Semender Söylencesi
Aşk Zamana Doğar
Sahte Şafak
Kalpak ve Kartal
Gece Sevgilisi
Vladimir Dal

| Vladimir Dal |
| --- | --- |
Vladimir Dal Vasily Perov tarafından yapılan portresi.
Doğum: Vladimir Ivanovich Dal 10 Kasım 1801(1801-11-10) Luhansk, Yekaterinoslav Valiliği Ukrayna
Ölüm: 22 Eylül 1872 Moskova, Rus İmparatorluğu
Milliyet: Danimarkalı, Alman
Vatandaşlık: Rus İmparatorluğu
Mezun olduğu okul(lar): Dorpat Üniversitesi

Kariyeri
Dalı: Tıp, Dilbilim, Doğabilim Etnoloji, Türkoloji, Sözlükbilim
 
İmza

takma adı Kazak Lugansky
Vladimir İvanoviç Dal ya da Dahl (Rusça: Владимир Иванович Даль ; Ukraynaca : Володимир Іванович Даль, Volodymyr Ivanovych Dal, d. 10 Kasım 1801, Luhansk - ö. 22 Eylül 1872, Moskova), Hekim, doğabilimcisi, sözlükbilimci, dilbilimci, Rus Coğrafya Derneği'nin kurucu üyesi, yaşamı boyunca sözlü tarih ve Rus folklorunun ögelerini derlemiş, yayınlamış bir etnolog ve nihayetinde Türkolojinin öncülerinden birisi olarak kabul edilen Rus bilim insanı.
Yaşamı > Aile

Vladimir Dal, Rus İmparatorluğunun Novorossiya idari bölgesinde Yekaterinoslav Valiliği'ne bağlı Lugansky Zavod kasabasında (bugünkü Ukrayna'nın Dnipropetrovsk oblastına bağlı Luhansk şehri) dört çocuklu bir ailenin en büyük oğlu olarak dünyaya geldi. 
Babası Johan Christian von Dahl (1764-1821), Danimarka asıllı bir ilahiyatçı ve doktordu. Rusya'ya göç ettiğinde anadilinin yanı sıra Almanca, İngilizce, Fransızca, Rusça, Yidiş, Latince, Yunanca ve İbranice dillerini konuşabiliyordu. Bildiği diller nedeniyle II. Katerina tarafından kütüphaneci olarak görevlendirildi. Tıp eğitimini Jena'da aldı. 1799'da Rus vatandaşı olurken adını Ivan Matveev Dahl olarak değiştirdi. Annesi Maria Khristophorovna Freitag, baba tarafından içinde çok sayıda akademisyen barındıran Alman bir aile ile anne tarafından Fransız Huguenot bir aileden geliyordu, Beş dil konuştuğu sanılmaktadır. Ailesi 1797'de Luhansk dökümhanesinde çalışanlar için kurulan Lugansky Zavod'a yerleşti. Babası tesisin aile hekimi olarak çalışmaya başladı.
Yaşamı > Yaşamının ilk yılları

Dal, dört yaşındayken ailesi Luhansk'tan Nikolaev'e taşındı.
16 yaşına kadar Nikolaev'de yaşayan Dal'ın doğduğu dönemde bölgede ortak bir dil olarak empoze edilen Rusça, sömürgeleştirmenin aracı olmakta, Ukrayna dili ve kültürü ise küçük şehirlerde, köylerde ve kırsal alanlarda varlığını korumaya çalışmaktaydı. Zamanla Ukraynalılar da bölgede yaşayan Rumlar, Bulgarlar, Ermeniler, Tatarlar ve diğer halklar gibi hızla Ruslaştırıldılar. Vladimir Dal, bu insanların ve kültürlerin etnik karışımının etkisi altında büyüdü. Gerek aileden gerekse çevreden gelen etkiyle ve merakı sonucu 12 dil konuşabiliyordu. Türkologlar tarafından Türk dili ve lehçelerini ilk anlayanlardan biri olarak kabul edilir.
Yaşamı > Eğitimi ve çalışma yılları

İlk öğretimini anne ve babasından evde aldı. 14 yaşına geldiğinde kardeşi ile birlikte St. Petersburg Bahriye Mektebi'ne girdi.
1819 yılında mezun olarak, 1826 yılına kadar Rus donanmasında görev yaptı. 1826 yılında Dorpat Üniversitesi'nde tıp eğitimine başladı. Rusça dersleri vererek sıkışık bir tavan arasında yaşadı. Tıp eğitimi almakla birlikte dile karşı ilgisi devam ediyordu; bir bilim insanı için o dönemde gerekli olan Latince ile ilgilendi. Yaptığı çalışmayla Üniversite'nin felsefe fakültesinden gümüş madalya kazandı. Üniversite boyunca zihinsel yönlülüğü nedeniyle teşvik gördü. 1828 yılında Rus-Türk Savaşı'nın başlaması nedeniyle ordunun askeri tıp hizmetinn güçlendirmesi talebine uyarak orduya katıldı ve çalışmalarını yarım bırakmak zorunda kaldı. Silistre kuşatmasında ve Edirne'nin işgalinde bulundu. Ukrayna'da veba ve kolera ile savaştı. St. George madalyası aldı. 1831-1832'de Polonya'ya karşı savaşta askeri doktor olarak görev aldı. Savaş sırasında gösterdiği yararlılık nedeniyle 1831'de Aziz Vladimir Haçı'nı kazandı. Savaştan sonra Petersburg Askeri Hastanesi'nde görev aldı, özellikle göz ameliyatlarıyla isim yapan bir cerrah olarak çalıştı. Bir süe sonra cerrahlıktan vazgeçerek, oftalmoloji ve hemeopati ile ilgilendi. Çeşitli makaleler yazdı. Üstleriyle anlaşmazlığa düşerek Petersburg Askeri Hastanesi'ndeki görevinden istifa etti. Orenburg Valiliğinde içişlerinde idari görev aldı. 1833 yılında, Julia Andre (1816-1838) ile evlendi. Lev Vladimirovich (1835 - 1878) ve Yulia Vladimirovna (1838 - 1864) adlarında iki çocuğu oldu. Karısının ölümünden sonra Rus Ordusunun Hive Hanlığı üzerine yaptığı 1839-1840 yıllarında iki yıl süren sefere katıldı. 1840'ta ikinci kez evlendi, eşi Ekaterina Lvovna Sokolova'dan Maria, Olga ve Ekaterina adında üç kızı oldu. 1859 yılında emekli olmadan önce St Petersburg ve Nijni Novgorod'da içişlerinde idari görevlerde bulundu. Nijni Novgorod'da geçirdiği on yıl çalışmaları için çok yararlı oldu. Etnografya ve dil ile ilgili onlarca makale yayınladı. İleride yayınlanacak atasözleri ve sözlük çalışmalarının ön çalışmalarını burada gerçekleştirdi. 1859 yılında emekli olarak ölünceye kadar yaşayacağı Moskova'ya yerleşti. Vladimir Dal, Lutheryen bir aileden geliyordu. Ölümünden bir yıl önce, bir rahibin daveti üzerine Rus Ortodoks Kilisesi'ne katıldı. Dal, 22 Eylül 1872'de Moskova'da öldü ve Vagankovskoye mezarlığına gömüldü. Ölümünden sonra Luhansk'taki evi, ailesi ve çalışanları tarafından Edebiyat Müzesi haline getirildi.
Yaşamı > Anti-semitizm tartışması

1840'ta tarihimizde Şam vakası olarak adlandırılan Yahudilere atılan kan iftirasının Avrupa'nın pek çok ülkesinde ve Rusya'da yayılması nedeniyle, Çar I. Nikolay doğruluk derecesinin araştırılması için Vladimir Dal'a talimat verdi. 1844 yılında, Dal tarafından sadece Çar ve üst düzey yetkililer için 10 kopya olarak hazırlanmış 100 sayfalık bir rapor sunuldu. Rapor "Yahudiler ve Hristiyan Çocukların Kanlarının Kullanımı ve Öldürülmeleri Soruşturması" başlığını taşıyordu. Dal, raporunda Yahudilerin büyük çoğunluğunda, ritüel cinayetler ve büyü amaçlı kan kullanımı olayının duyulmadığını ancak fanatik Hasidik Yahudilerce işlendiğini iddia etti.
1914 yılında, Vladimir Dal'ın ölümünden 42 yıl sonra, Kiev'de ritüel cinayetle suçlanan Yahudi Menahem Mendel Beilis'in duruşma sırasında. 70 yaşındaki "kan iftirası raporu", yazarının adı belirtilmeksizin "Ritüel Cinayet Notları" adı altında St Petersburg'da yayınlandı. Vladimir Dal tarafından hazırlanmış olan rapor, Rusya İmparatorluğu'ndaki anti-semitizmin araçlarından birisi olarak kullanılmıştır.
Yaşamı > Başarı ve ödülleri

Vladimir Dal, Orenburg'ta bulunduğu sırada bölgenin flora ve faunası hakkında yaptığı çalışmalar nedeniyle 1838 yılında Petersburg Bilimler Akademisi doğa bilimleri bölümüne üye kabul edilmiştir. Dal'ın akademiye kabul edilişi doğa bilimleri ile olmuş ancak 1863'te Akademinin Rus Dili ve Edebiyatı bölümüne transfer olmuştur. 1861'de Sözlük'ün ilk cildi yayınlandığında İmparatorluk Coğrafya Cemiyeti tarafından kendisine Constantin madalyası verilmiştir. 1868'de Rus Edebiyatı Sevenler Derneği'ne kabul edilmiş, Sözlük ile ilgili çalışmaları nedeniyle İmparatorluk Bilimler Akademisi tarafından Lomonosov Madalyası ile onurlandırılmıştır.
28 Mart 1985'te Nikolaev şehrinde yaşadığı dönem anısına, anıtsal bir plaka konulmuş, 1986'da Moskova'da adına bir müze kurulmuştur. Doğumunun 200. yıldönümü nedeniyle, 2000 yılı, UNESCO Genel Konferansı tarafından Uluslararası Vladimir Dal Yılı ilan edilmiştir. 2001 yılında, Luhansk'ta bulunan üniversiteye Doğu Ukrayna Volodymyr Dahl Ulusal Üniversitesi adı verilmiştir.
Çalışmaları > Edebiyat

Vladimir Dal'ın edebiyat alanındaki ilk deneyimi neredeyse başarısızlıkla sona erdi. 1823-1824 arasında görev yaptığı Karadeniz Filosu'nda komutanı Aleksey Greig ile ilgili yazdığı deneme, tutuklanmasıyla son buldu. Beraat etiikten sonra Kronştad'a gönderildi. 1927-1930 yılları arasında birkaç şiiri ve "Çingene" adlı romanı bazı dergilerde yayınlandı. Edebiyat alanındaki asıl denemelerini 1832 yılında Kazak Lugansky takma adıyla yaptı.
Nikolai Gogol vari bir şekilde birkaç gerçekçi deneme yayınladı.
Çalışmaları > Edebiyat > Dal ve Puşkin

Vladimir Dal, genç yaşından itibaren asıl olarak dil ve folklor ile ilgileniyordu. Rusya kırsalında yürüyerek yolculuk ediyor, bölgedeki çeşitli Slav dillerinde anlatılan masalları, hikâyeleri ve atasözlerini topluyordu. 1832 yılında peri masallarından oluşan ilk koleksiyonunu Rus dilinde yayınladı. Bu kitap nedeniyle Dorpat Üniversitesi'nde doktora yapmaya davet edildi ve kitabı edebiyat doktoru derecesi için bir tez olarak kabul edildi. Ancak Eğitim Bakanlığı tezi güvenilir bulmadı. Dal, kitabıyla ilgili olarak dili ve hicivleri nedeniyle rahatsız edici bulunarak tutuklandı, Vasily Zhukovski tarafından Prens Hikolay'a durumun anlatılması ve prensin de İmparator II. Aleksandr'a yaptığı telkinler sonucu serbest bırakıldı. Dal'ın elinde toplatılan kitaptan ancak birkaç nüsha kalmıştı. Kitabının bir kopyasını Alexander Pushkin'e vermeye karar verdi ve Puşkin ile bu sayede tanışarak dost oldu. Puşkin, onu sözlük çalışması için yüreklendirdi ve destekledi. Dal'ın yayınlanmayan bazı derlemeleri arkadaşı Alexander Pushkin tarafından kullanıldı ve Rus dilinde en bilinen metinlerden bazıları haline geldiler. Ölümcül düellosundan sonra Puşkin yatağında ölümü beklerken ünlü şaire Dal baktı, otopsisinde yer aldı ve ölüm raporunu imzaladı. 1833-1839 yılları boyunca Dal, Kazak Lugansky takma adıyla hikâyelerini dergilerde yayınlamaya devam etti.
Çalışmaları > Sözlükbilim

Dal yetenekli bir gözlemci olmasına rağmen, onun bir hikâye geliştirmek ve karakterlere psikolojik derinlik oluşturmak için yeteneği yoktu. O sadece Rus dilinin zenginliği ile ilgilendi ve daha Bahriye Mektebi'nin bir öğrencisi iken kelimeleri toplamaya başladı. Masalları, halk şarkılarını, huş ağacından yapılma gravürleri, Rus halkının hurafelerini, inanışlarını, önyargılarını topladı ve kaydetti. Toplama alanında gösterdiği çaba müthişti. (...) Mükemmel bir toplayıcıydı da, malzemesinin düzeni konusunda zorlukları vardı. Baudouin de Courtenay nün üçüncü (1903-1910) ve (1912-1914) dördüncü baskılarında iyice revize kadar ve onun sözde alfabe-yuva sistemi bütünüyle tatmin edici değildi.
Joachim T. Baer
Çağdaş şairlerden Dal'ı ilk okumaya başlayan Vyacheslav Ivanovich Ivanov'du. Her durumda genç çağdaş şairler, Dal'ın yeni baskısına abone olmuşlardı ve etkilenmişlerdi. Halk için, Rus dilinin sözlü zenginliklerini keşif ,tamamen yeni bir yabancı dil eğitimi gibiydi. Eski ve popüler Rusça kelimeler aydınların ideolojik yaklaşımlarında hiçbir yerde olmadıkları kadar değerli taşlar gibi görünüyordu.
Maximilian Voloshin
Vladimir Dal, 1850'ler ve 1860'lar boyunca sözlük çalışmalarına ve kapsamlı derleme seyahatlerine devam etti. 1859'da derledikleri üzerinde çalışabilmek için emekli olmaya karar verdi. Moskova'ya yerleşti ve Büyük eseri "Yaşayan Büyük Rus Dili Açıklamalı Sözlüğü" üzerinde çalışmaya başladı. Sözlük, 1863-1866 yılları arasında dört büyük cilt olarak yayımlandı. Bunu birkaç yıl sonra 30 binden fazla girdi içeren Rus Halkının Atasözleri ve Özdeyişleri izledi. Her iki kitap da sayısız kez ve sayıda yeniden basıldı. Dal, benimsenmiş, kullanılan kelimelerden ziyade doğallığın güçlü bir savunucusu oldu. Sözlüğü 20. yüzyılın başına gelindiğinde edebiyat üzerinde güçlü bir etkiye sahip olmuştu.
Cambridge'de okurken, Vladimir Nabokov'un Dal'ın sözlüğünün bir kopyasını alıp her akşam en az on sayfa okuduğu, beğendiği sözcük ve ifadelerin altına not düştüğü bilinmektedir. Aleksandr Soljenitsin'nin Ekibastuz esir kampına gönderildi zaman yanına aldığı tek kitap Dal'ın sözlüğü olmuştur. Dal'ın sözlüğünün kapsamlı yapısı bugün bile kritik dilsel önemi olan bir yapıdır. Bunun nedeni özellikle çeşitli şivelere ait toplanan kelimeleri uzun süredir kullanılmıyor olmasıdır. Sözlük sonradan Slavlara ait en kapsamlı etimolojik sözlüğü olan Vasmer'in "Rus Dilinin Etimolojik Sözlüğü"ne taban oluşturmuştur.
Çalışmaları > Etnografya

Vladimir Dal,'ın derlemeci yönü etnografya alanında da kendini göstermişti. Derlediği halk şarkılarını, İmparatorluk Halk Kütüphanesi'nde folklor derlemeleri ile uğraşan Petro Kireyevsky'ye verdi. Bu şarkılar sonradan Rovinsky Yayıncılık tarafından basılmıştır. Vakit bulamadığı için topladığı peri masallarının yayınlanmasını 1850'lerin sonunda Aleksandr Afanasyev'e bırakmıştır.
Zeki Göker

| Zeki Göker |
| --- | --- |
Doğum: 3 Eylül 1946(1946-09-03) İstanbul, Türkiye
Ölüm: 19 Aralık 2006 (60 yaşında) İstanbul, Türkiye
Meslek: oyuncu, yazar, yönetmen, senarist, gazeteci
Etkin yıllar: 1971-2006
Evlilik: Gülderen Göker
Çocuk(lar): Elif Sumru Göker Güneş Kurtuluş Göker Senem Devrim Göker Bilge Can Göker Güney Zeki Göker Pınar Can Göker Nisan Gül Göker
Etkilendikleri: Nejat Uygur, Tevfik Gelenbe, Bertolt Brecht, Erwin Piscator
Etkiledikleri: İlkay Akkaya, Rıza Akın, Bilge Can Göker

Zeki Göker (3 Eylül 1946, İstanbul - 19 Aralık 2006), Türk tiyatro ve sinema sanatçısı, oyuncu, yazar, yönetmen, senarist, gazeteci.
Tiyatro sanatçısı Gül Göker'in eşi, Grup Yorum üyesi Elif Sumru Göker'in, tiyatro sanatçıları Bilge Can Göker ve Güney Zeki Göker'in babasıdır.
Yazar, yönetmen, oyuncu kimliğini sadece tiyatro ile sınırlamayan Zeki Göker, sinemada da birçok film senaryosu yazmış ve oynamıştır.
Mitinglerde, kitlesel gecelerde, Avrupa'nın birçok ülkesinde sunuculuk yapmış, gür sesiyle şiirler okumuş, inandığı dünya görüşünün ışığında yeteneklerini alanlara, meydanlara taşımıştır. Kendisini bir ‘tiyatro işçisi’ olarak tanımlamıştır.
Yaşamı

1946'da İstanbul'da doğdu. Gazeteci İbrahim Necdet Göker ve Mükerrem Göker'in oğludur.
Yaşamı > Gençlik Yılları

Tiyatroya 1959 yılında Adana Belediyesi Şehir Tiyatrosu'nda başladı. Belediye Tiyatrosu'na bağlı olarak kurulan Gençlik Amatör Tiyatro Topluluğunun kurucuları arasında yer aldı. Üç yıl boyunca Belediye Tiyatrosu salonunda oyunlar sergileyen topluluğun ilk oyunu Donald ve Edmond Trazenski'nin film senaryosu olarak yazdıkları Kamp 17dir. Daha sonra İ. Hakkı Baltacıoğlu'nun  Andaval Palas, Baha Dürder - Haydar Edizkun'un Ayıkla Pirincin Taşını, Moliere'in Zoraki Hekim ve Cehit Atay'ın Pusuda adlı oyunlarını sergilediler. Brecht'in Carrar Ana'nın Silahları oyununu, kadın oyuncu sıkıntısı yaşadıklarından Carrar Baba'nın Silahları olarak oynarlar.
Zeki Göker, bu yıllarda tanıştığı ve uzun yıllar beraber çalıştığı Nejat Uygur ve Tevfik Gelenbe gibi ustalardan Geleneksel Türk Tiyatrosu eğitimi almıştır.
Gençlik Amatör Tiyatro Topluluğu, Kasım 1964'te, yine Zeki Göker yönetmenliğinde Adana Sanat Tiyatrosu olarak yoluna devam eder. Turgut Özakman'ın Duvarların Ötesi, Cahit Atay'ın Karaların Memetleri ve Ana Hanım Kız Hanım, Aka Gündüz'ün Mavi Yıldırım, Haldun Taner'in Keşanlı Ali Destanı adlı oyunlarını sergilerler. Dönemin Adana Belediye Başkanı Ali Sepici, Ana Hanım Kız Hanım adlı oyunun gala gecesinde solcu bir oyun olduğu gerekçesiyle oynatmamak ve Adana Sanat Tiyatrosu'nu salondan atmak için Ziyapaşa Oda Tiyatrosu binasını yıktırır ve Adana tiyatro tarihine tiyatro yıktıran belediye olarak geçer.
Salonsuz kalan Zeki Göker ve arkadaşları, Ceyhan Belediyesi'nin çağrısı üzerine Ceyhan Belediyesi Şehir Tiyatrosu’nu kurdu.  Zeki Göker'in yönetmenliğinde kurulan Ceyhan Belediyesi Şehir Tiyatrosu'nun sahnelediği oyunlardan bazıları Turgut Özakman'ın Duvarların Ötesi, Ocak, Komşularımız, R.Thomas'ın Tuzak, Cahit Atay'ın Ana Hanım Kız Hanım, Refik Erduran'ın İkinci Baskı, Aziz Nesin'in Toros Canavarıdır. Mecliste sürekli tartışma konusu olan Şehir Tiyatrosu, 3 yıl sonra kapatılır.
Adana'ya dönüp bir süre Dost Oyuncular kadrosunda yer alan Zeki Göker, "kitleleri bilinçlendirmede tiyatrodan Devrimci Tiyatro yaparak yararlanılabileceğini" savunarak 1970'te Ender Yiğitel ve Sema Göker ile birlikte ekipten ayrılıp Çukurova Bölge Tiyatrosu’nu kurdu. Ancak 12 Mart darbesi sonrası, Adana’yı terk etmek zorunda kaldı.