stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Galataport
Çevre tarihi yapılar > Tophane-i Âmire

Ana madde: Tophane-i Amire
Kanuni Sultan Süleyman, Fatih'in kurup II. Beyazıt'ın büyüttüğü dökümhane tesislerini yıktırıp yerine yenisini ve daha büyüğünü inşa ettirir. Tophane-i Amire, deniz kenarından yüz adım kadar içeride, Cihangir tepesinin hemen altında yer alır. Sultan Süleyman tarafından, top dökümhanesinden ayrı olarak, top dökücüleri için deniz kenarında bir Topçular Kışlası yaptırılır. Tophane-i Amire ve Tophane semti, Kanuni Sultan Süleyman döneminde genişler ve bir askeri merkez olmasının yanında, özellikle sahilde saray ve yalı tarzında sivil yapılaşmalar meydana gelir. Kanuni'nin yaptırdığı Tophane binası 1720 yılında yanar, 1730-1740 yılları arasında bugünkü haliyle beş büyük kubbeden oluşan şekliyle yeniden yaptırılır. Yeni dökümhane ile birlikte Sultan için bir köşk ve büyük bir sarnıç da yaptırılır. Sarnıç için su, Sultan I. Mahmud zamanında, 1730'da inşa edilen Taksim su boru hattı sayesinde temin edilir. 1732 yılında, Tophane (I. Mahmud) Çeşmesi yaptırılır. Tophane Meydanı'nda yer alan çeşme, dört cepheli abideyi andıran bir eserdir. Cephesindeki mermer işleme ve süslemeleriyle, Türk rokoko sanatının en önemli örneklerindendir. Çeşmenin dört cephesini dolaşan bir yazı şeklinde üç ayrı kitabesi vardır. Sonraki senelerde, 1745 yılında, tüm Tophane yapıları, topçubaşı ve aynı zamanda mimar olan Mustafa Ağa'nın yaptığı proje ile, onun nezaretinde olarak binalar tamir edilir. Bu sırada, Tophane Meydanı denize doğru elli metre kadar doldurulur. III. Mustafa (1757-1774) döneminde, topçuluğun modernleştirilmesi amacıyla Baron dö Tot getirtilerek hizmetinden faydalanılır. Sultan III. Selim zamanında, 1793'te, civardaki birçok arsanın satın alınmasıyla yeni top imalathaneleri kurulur. III. Selim, Fransa'dan subaylar ve top dökümcüleri getirtir ve yeni hareketli toplar imal edilir. Topçuluk eğitimine de ayrı bir önem verildiğinden talim alanına gerek duyulur ve Tophane Meydanı'nda dizili toplar kaldırılıp, meydandaki ağaçlar da kesilerek bir talimgâh yaptırılır. III. Selim ayrıca, Ahırkapı'daki top arabacılarının kışlalarını Tophane'ye taşır ve deniz kenarında üç ayrı binadan oluşan büyük bir topçu kışlası yaptırır. 1823 yılında çıkan Firuzağa yangını, III. Selim'in yaptırdığı binalardan birçoğunun zarar görmesine yol açar. II. Mahmud, Topçubaşı'na mahsus olmak üzere yeni ve süslü bir bina yaptırır. Topçu Kışlası olarak inşa edilen bina, 1823-1825 arası yaptırılır ve bu bina daha sonra Topçu Ocağı yerine kurulan ve topçu askerinin komutanlığı görevini yürüten Tophane Müşirliği'nin binası olarak kullanılır. Kışla, sevkiyat kolaylığı açısından denize yakın inşa edilir. Günümüzde bu alanda hala varlığını sürdüren Tophane Saat Kulesi ise 1847-1848 tarihlerinde inşa edilir.
Ulaşım

T1 Galataport istasyonuyla ekspres hatla sadece kruvaziyer yolcularını Tarihi Yarımada'ya ulaştırmak için bir istasyona sahiptir. Bu istasyon haricinde Fındıklı-Mimar Sinan Üniversitesi ve Tophane tramvay istasyonlarından erişime açıktır. Kabataş Aktarma Merkezi'ne de 700 m'lik yürüme mesafesindedir.
 Kabataş ve  Karaköy füniküler istasyonlarıyla da Taksim ve Beyoğlu'na erişim sağlanabilmektedir.
Kabataş İskelesi ve Karaköy İskeleleriyle kenti içi deniz ulaşımına erişim sağlayabilmektedir. Bebek ve Kadıköy İskeleleri'nden deniz dolmuşlarıyla özel olarak erişim sağlanabilmektedir.
Meclis-i Mebusan Caddesi üzerindeki İETT duraklarıyla da otobüs erişimine sahiptir.
Eleştiriler

Galataport projesi hem olumlu, hem de olumsuz birçok eleştiri aldı.
Mimarlar Odası İstanbul Büyükkent Şubesi bölgenin ulaşım altyapısı ve yerleşim dokusunun olumsuz etkileneceğini, yeşil alan olması gereken yerler otoparka çevrildiğini, sahilin kamuya kapatılacağı yönünde projeye olumsuz eleştirilerde bulundu.
Şehir Plancıları Odası, Mimarlar Odası ve İnşaat Mühendisleri Odası İstanbul Şubelerinin Türkiye Denizcilik İşletmeleri'ne ait 2012 yılına ait Nazım planı kararına karşı Danıştay 6. Dairesi'nde açtığı davanın bilirkişi raporunda Nazım İmar ve Uygulama Planları'nın, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'na uygun hazırlanmadığı, kıyının tümüyle kamuya kapalı hale getirilmiş olduğu, İstanbul II Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun kararında tanımlanan 'tarihi Tophane Meydanı' düzenlemesi için yasal zemin oluşmadığı gibi olumsuz eleştiriler yer aldı.
Salıpazarı Limanı İhalesi'ni kazanan Doğuş Grubu web sitelerinde yaptığı açıklamada bu projenin bir şehir projesi olduğunu ve bölgenin mahalle dokusuna uyumlu bir yerleşim planına sahip olduğu belirtti. Tophane Meydanı, yanındaki park ve İstanbul Boğazı'na inen kollarıyla birlikte 30 dönüme yakın alanın bir meydan olarak kazandırılacağını; ek olarak bu proje alanında yer alan tescilli binaların restorasyonu ile bu tarihi binaların halka geri kazandırılması gibi olumlu unsurların bulunduğunu da ekledi. Diğer bir olumlu gelişme olarak İstanbul Modern'in yeniden restore edilmesi ve yeni bir çağdaş sanatlar müzesinin açılmasını belirtilerek; bu vesileyle burasının İstanbul'un yeni bir kültür ve sanat merkezi olacağı öngörüsünde bulunuldu.
Eurovision Şarkı Yarışması'nda Lüksemburg

| Eurovision Şarkı Yarışması'nda Lüksemburg |
| --- | --- |
   
Katılımcı yayıncı: RTL Télé Lëtzebuerg (RTL)
Katılım özeti
Katılımlar: 39
İlk katılımı: 1956
En iyi sonuç: 1.: 1961, 1965, 1972, 1973, 1983
Ev Sahibi: 1962, 1966, 1973, 1984
 Katılım geçmişi 1956 1957 1958 1959 1960 1961 19621963 1964 1965 1966 1967 1968 19691970 1971 1972 1973 1974 1975 19761977 1978 1979 1980 1981 1982 19831984 1985 1986 1987 1988 1989 19901991 1992 1993 1994 – 2023 2024 
Dış bağlantılar
RTL sayfası
Eurovision.tv'deki Lüksemburg sayfası 
 En son katılım için bkz. 2024  Eurovision Şarkı Yarışması'nda Lüksemburg
Lüksemburg, ilk katıldığı 1956 yılından günümüze kadar Eurovision Şarkı Yarışması'na 39 kez katılmıştır. 1956 ile 1993 yılları arasında sadece 1959 yılında katılmamıştır. Lüksemburg son katıldığı 1993 yılından 2024 yılına kadar katılmamıştır. 2024 yılında katılma kararı almıştır. Lüksemburg yarışmayı 5 kez kazanmıştır.
Lüksemburg ilk birinciliğini 1961 yılında Jean-Claude Pascal'ın seslendirdiği "Nous les amoureux" adlı şarkısıyla almıştır. Daha sonra 1965 yılında France Gall, "Poupée de cire, poupée de son" adlı şarkısıyla kazanmıştır. Lüksemburg 1970'lerin başında arka arkaya zaferler elde etti. 1972 yılında Vicky Leandros "Après toi" adlı şarkısıyla kazanmış, ertesi yıl 1973 yılında Anne-Marie David, "Tu te reconnaîtras" adlı şarkısıyla kazanmıştır. Lüksemburg beşinci birinciliğini 1983 yılında Corinne Hermès'in seslendirdiği "Si la vie est cadeau" adlı şarkısıyla kazanmıştır. 1984 yarışmasına ev sahipliği yaptıktan sonra, Lüksemburg bir etki yaratmak için mücadele etti fakat sadece iki kez ilk onda yer alabildi. 1994'te küme düştükten sonra ülke, 2023'e kadar yarışmaya katılmadı. Lüksemburg, 2024'te yarışmaya geri dönecek.
Tarihi

Lüksemburg ilk yapılan 1956 ile 1993 yılları arasında yarışmaya 37 kez katılmıştır. Bu dönemde Lüksemburg, beş kez kazanan ve yarışmaya dört kez daha ev sahipliği yapan, yarışmadaki en başarılı ülkelerden biri olarak kendini kanıtladı. Ancak, ülkenin 1983'teki galibiyetinin ardından, Lüksemburg sonraki on yıl içinde yalnızca iki kez ilk ona girdi. Lüksemburg'un 1993'te yirminci sırada yer almasının ardından, ülke 1994'te yarışmadan küme düştü ve RTL yarışmadan çekilmeyi seçti. Lüksemburg, yirmi dokuz yıl daha yarışmaya katılmadı. 12 Mayıs 2023'te RTL ve EBU, Lüksemburg'un 2024'te yarışmaya geri döneceğini duyurdu.
Lüksemburg yarışmayı ilk kez Jean-Claude Pascal'ın seslendirdiği "Nous les amoureux" adlı şarkısıyla kazanmıştır. Yarışmanın sonraki üç yılında her yıl ilk ona girdikten sonra, Büyük Dükalık 1965 yılında "Poupée de cire, poupée de son" adlı şarkısıyla France Gall ile ikinci kez yarışmayı kazanmıştır. 1967 yılında Lüksemburg'u temsil edip dördüncü olduktan sonra 1972 yılında Yunan şarkıcı Vicky Leandros'un seslendirdiği "Après toi" adlı şarkısıyla yarışmayı üçüncü kez kazanmıştır. Ertesi yıl 1973 yılında Lüksemburg, başlangıcından sadece on yedi yıl sonra Eurovision Şarkı Yarışması'nı dört kez kazanan ikinci ülke oldu. Ev sahibi ülke Lüksemburg 129 puanla Fransız şarkıcı Anne-Marie David'in seslendirdiği "Tu te reconnaîtras" adlı şarkısıyla yarışmayı kazanmıştır. Ülke son birinciliğini 1983 yılında Corinne Hermès'in seslendirdiği "Si la vie est cadeau" adlı şarkısıyla 142 puanla almış, bu tesadüfen Lüksemburg'un Eurovision Şarkı Yarışması'nda elde ettiği en yüksek puandır.
Lüksemburg'un sonraki en iyi sıralaması, 1962 ile 1986 yıllarında iki kez elde ettiği üçüncülüktür. Ülke son kez 1988 yılında Lara Fabian'ın seslendirdiği "Croire" şarkısıyla beşinci olmak üzere toplamda on üç kez beşinci olmuştur. Lüksemburg, yarışmada bulunduğu süre boyunca yalnızca Lüksemburgca dilinde üç kez sahne aldı ve bu katılımların üçü de son beşte bitirdi.
Tarihi > Ev sahibi Ülke

Lüksemburg Eurovision Şarkı Yarışması'na dört kez ev sahipliği yapmış ve RTL her seferinde Lüksemburg şehrinde yarışmayı düzenledi. 1961 yılında kazanmasından sonra Lüksemburg ilk kez 1962 yılında yarışmaya ev sahipliğ yapmış, yarışma Grand Auditorium de RTL, Villa Louvigny'de yapılmıştır. Mekan daha sonra 1966 yılına da ev sahipliği yapmıştır. 1973 yılında RTL, yarışmayı Nouveau Théâtre'de düzenleyerek Lüksemburg'da üçüncü kez yarışmaya ev sahipliği yaptı. 1973'te yarışmayı arka arkaya ikinci kez kazanan RTL, 1974'te yarışmaya ev sahipliği yapma hakkını masraf gerekçesiyle ikinci kez reddetti ve 1974 yarışması nihayetinde Birleşik Krallık'ın Brighton kentinde yapıldı. 1984 yılında Lüksemburg, 1973'te önceki yarışma mekanı olan Théâtre Municipal'da yarışmaya son kez ev sahipliği yaptı.
Tarihi > Katılmadığı yıllar

Ülkenin ilk kez katıldığı 1956 ile 1993 arasında, Lüksemburg 1959'da yalnızca bir yarışmaya katılmadı. Ülke, önceki tüm yarışmalara katıldığı için ilk kez etkinlikte yer almadı ve ülke olarak yarışma hazırlıklarına geç kaldığı için katılmamaya karar verdi.
Lüksemburg'un 1993'te yirminci sırada yer almasının ve bir dizi kötü sonucun ardından, ülke o zamanki Eurovision kurallarına göre 1994'te yarışmaktan küme düştü. Ancak RTL 1995 yılında geri dönmedi ve Eurovision Şarkı Yarışması'nda yarışmaktan resmen çekildi. Ekim 2003'te, RTL başlangıçta 2004 yarışmasına katılacağını doğruladı, ancak 3 Kasım 2003'te RTL, EBU ile olan katılım ücreti olan parasal sorunlar nedeniyle katılım başvurusunu geri çekti. 
Yarışmanın o zamanki şefi Svante Stockselius, "RTL resmi olarak katılımlarını geri çekti. Ancak, ödeme ücretlerini araştırıyoruz ve Lüksemburg ile hâlâ görüşüyoruz ve umarım 2004 için onları aramıda görebiliriz" açıklamasını yapmıştı. RTL program direktörü Alain Berwick "Lüksemburg asla yarışmaya geri dönmeyecektir" derken, RTL katılmamayı seçti. Haziran 2004'te RTL'nin 2005 yarışmasına geri dönebileceğine dair söylentilere rağmen, Lüksemburg nihai katılımcı listesinde yer almadı.
Eylül 2009'da RTL direktörü Steve Schmit, EBU temsilcileriyle görüştü ve ardından Lüksemburg'un 2010 yarışmasına katılmayı düşündüğü ortaya çıktı. Ancak mali sorunlar nedeniyle planlar gerçekleşmedi. 13 Eylül 2012'de RTL, yarışmadan çekilmesinin mali sorunlar ve "insan gücü" eksikliğinden kaynaklandığını doğruladı. Yayıncı ayrıca, yarışmaya katılımın "mali ve organizasyonel bir yük" getireceğini ve Eurovision'un kendi programına uymadığını, ancak gelecekteki katılımı dışlamadığını belirtti.
31 Temmuz 2014'te RTL, Lüksemburg'un 2015'te yarışmaya geri dönmeyeceğini doğruladı. Ancak 26 Ekim 2014'te ülkenin Kültür Bakanı Maggy Nagel'in ülkenin yarışmaya geri dönmesini istediğini ifade ettiği bildirildi. Bunun daha sonra Nagel tarafından bir "yanlış anlaşılma" olduğu ve ülkenin geri dönmeyeceği doğrulandı. Yayıncı SMRTV ve şarkıcı Thierry Mersch, San Marino ile bir işbirliği önermişti. ancak daha sonra SMRTV, iki ülke arasında yalnızca görüşmeler yapıldığını ve yayıncının diğer önerileri değerlendirdiğini açıkladı. Ancak 24 Kasım 2014'te Mersch'in projenin ilerlemesi için gerekli fonları zamanında toplayamadığı açıklandı.
Tarihi > Geri dönüşü

15 Aralık 2022'de, Lüksemburg başbakanı Xavier Bettel'in, daha sonra Lüksemburg hükûmeti tarafından ülkenin yarışmaya dönüşünü sağlamaya adanmış bir ekiple Lüksemburg'un 2024 yılında Eurovision Şarkı Yarışması'na dönüşüne ilişkin tartışmaları başlattığı ortaya çıktı. 12 Mayıs 2023'te RTL ve EBU, Lüksemburg'un 2024'te yarışmaya geri döneceğini resmen açıkladı ve bu, 1993'ten bu yana Lüksemburg'un ilk katılımı oldu. Açıklamanın ardından RTL CEO'su Christophe Goossens, "Lüksemburg'un Eurovision Şarkı Yarışması'na geri dönmesinden memnunuz ve RTL Lüksemburg'un 2024 delegasyonunu seçme gibi heyecan verici bir görevi üstleneceği için daha da heyecanlıyız. Bir medya şirketi olarak Lüksemburg halkına ithafen, yıldızlarla dolu canlı şovları yayınlamayı dört gözle bekliyoruz. İzleyiciler, Eurovision Şarkı Yarışması'nı tüm ihtişamıyla deneyimleyebilecekler." RTL, tüm platformlarda yerel yorumların yanı sıra canlı şovları yayınlayacak. 2024 Lüksemburg temsilcisini seçmek için 27 Ocak 2024'te bir ulusal final yapılacak.
Ev Sahiplikleri

| Yıl | Şehir | Yer | Sunucular | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1962 |  Lüksemburg | Grand Auditorium de RTL, Villa Louvigny | Mireille Delannoy |  |
| 1966 |  Lüksemburg | Grand Auditorium de RTL, Villa Louvigny | Josiane Shen |  |
| 1973 |  Lüksemburg | Nouveau Théâtre | Helga Guitton |  |
| 1984 |  Lüksemburg | Théâtre Municipal | Désirée Nosbusch |  |
Yorumcular ve oyları okuyanlar

Lüksemburg'un Eurovision Şarkı Yarışması'na katıldığı 37 yıl boyunca, yarışma iki kanalda (RTL TV ve RTL Hei Elei) yayınlandı, ancak yarışma çoğunlukla şu kanallarda yayınlandı: 1991'de bölünene kadar RTL'nin Fransızca bölümü ve ardından Lüksemburgca yayınlandı. Ancak, yalnızca bir yorumcu, Maurice Molitor, Lüksemburg'luydu.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| Yıl | Kanal(lar) | Yorumcu(lar) | Oyları okuyan | Ref. |
| 1956 | Télé-Luxembourg | Bilinmiyor | Oyları okuyan yok |  |
| 1957 | Télé-Luxembourg | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1958 | Télé-Luxembourg | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1959 | Télé-Luxembourg | Bilinmiyor | Katılmadı |  |
| 1960 | Télé-Luxembourg | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1961 | Télé-Luxembourg | Robert Beauvais | Bilinmiyor |  |
| 1962 | Télé-Luxembourg | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1963 | Télé-Luxembourg | Pierre Tchernia | Bilinmiyor |  |
| 1964 | Télé-Luxembourg | Robert Beauvais | Bilinmiyor |  |
| 1965 | Télé-Luxembourg | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1966 | Télé-Luxembourg | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1967 | Télé-Luxembourg | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1968 | Télé-Luxembourg | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1969 | Télé-Luxembourg | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1970 | Télé-Luxembourg | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1971 | Télé-Luxembourg | Bilinmiyor | Oyları okuyan yok |  |
| 1972 | Télé-Luxembourg | Jacques Navadic | Oyları okuyan yok |  |
| 1973 | RTL Télé-Luxembourg | Bilinmiyor | Oyları okuyan yok |  |
| 1974 | RTL Télé-Luxembourg | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1975 | RTL Télé-Luxembourg | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1976 | RTL Télé-Luxembourg | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1977 | RTL Télé-Luxembourg | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1978 | RTL Télé-Luxembourg | Jacques Navadic ve André Torrent [fr] | Bilinmiyor |  |
| 1979 | RTL Télé-Luxembourg | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1980 | RTL Télé-Luxembourg | Jacques Navadic | Bilinmiyor |  |
| 1981 | RTL Télé-Luxembourg | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1982 | RTL Télé-Luxembourg | Marylène Bergmann [fr] | Bilinmiyor |  |
| 1983 | RTL Télévision | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1984 | RTL Télévision RTL plus | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1985 | RTL Télévision RTL plus | Bilinmiyor (RTL Télévision) Oliver Spiecker [de] (RTL plus) | Bilinmiyor |  |
| 1986 | RTL Télévision RTL plus | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1987 | RTL Télévision RTL plus | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1988 | RTL Télévision RTL plus | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1989 | Bilinmiyor | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1990 | Bilinmiyor | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1991 | Bilinmiyor | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1992 | Bilinmiyor | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1993 | Bilinmiyor | Bilinmiyor | Bilinmiyor |  |
| 1994–2023 | Yayın yok | Yayın yok | Katılmadı | N/A |
| 2024 | RTL RTL Radio Lëtzebuerg [lb] RTL Today Radio | Raoul Roos ve Roger Saurfeld | Désirée Nosbusch |  |
Fotogaleri

Solange Berry, Hilversum'da (1958)
Camillo Felgen, Lüksemburg'da (1962)
France Gall, Napoli'de (1965)
David Alexandre Winter, Amsterdam'da (1970)
Jürgen Marcus, Lahey'de (1976)
Sophie & Magaly, Lahey'de (1980)
Tali, Malmö'de (2024)
1996 Avrupa Salon Okçuluk Şampiyonası

1996 Avrupa Salon Okçuluk Şampiyonası, 14-18 Şubat 1996 tarihleri arasında Belçika'nın Mol kentinde beşinci kez düzenlenmiştir.
Madalya tablosu

*   Ev sahibi ülke ( Belçika)
| Sıra | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  İtalya | 3 | 2 | 1 | 6 |
| 2 |  İsveç | 3 | 1 | 0 | 4 |
| 3 |  Almanya | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 4 |  Moldova | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 5 |  Ukrayna | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 5 |  Fransa | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 7 |  Danimarka | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 8 |  Rusya | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 8 |  İspanya | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Toplam (9 Ülke) | Toplam (9 Ülke) | 8 | 8 | 8 | 24 |
Madalya özeti > Klasik yay

| Etkinlik | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| Erkekler bireysel |  Alessandro Rivolta (ITA) |  Matteo Bisiani (ITA) |  Pascal Pelletier (FRA) |
| Kadınlar bireysel |  Natalia Valeeva (MDA) |  Olena Sadovnycha (UKR) |  Barbara Mensing (GER) |
| Erkekler takım |  İsveç Göran Bjerendal Magnus Petersson Mikael Larsson |  İtalya Matteo Bisiani Alessandro Rivolta Michele Frangilli |  Ukrayna Stanislav Zabrodsky Ihor Parkhomenko Dmytro Tarasov |
| Kadınlar takım |  Almanya Barbara Mensing Cornelia Pfohl Astrid Hänschen |  Ukrayna Olena Sadovnycha Lina Herasymenko Nataliya Bilukha |  Rusya Tatyana Plichina Nataliya Bolotova Rita Galinovskaya |
Madalya özeti > Makaralı yay

| Etkinlik | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| Erkekler bireysel |  Mario Ruele (ITA) |  Markus Groß (GER) |  Antonio Tosco (ITA) |
| Kadınlar bireysel |  Petra Ericsson (SWE) |  Pernilla Svensson (SWE) |  Susanne Kessler (DEN) |
| Erkekler takım |  İtalya Mario Ruele Antonio Tosco Giuseppe Agnello |  Fransa Daniel Schneider Dominique Genet Stéphane Dardenne |  İspanya José García José Ignacio Catalán Manel Rojas |
| Kadınlar takım |  İsveç Petra Ericsson Pernilla Svensson Ulrika Sjöwall |  Fransa Catherine Deburck Sophie Cordier Valérie Fabre |  Danimarka Susanne Kessler Mari Haajanen Lene Kristensen |
M13 (İstanbul Metrosu)

M13 (Söğütlüçeşme – Yenidoğan) Metro Hattı, İstanbul'un Anadolu yakasında ilk istasyonu Söğütlüçeşme son istasyonu ise Yenidoğan olan 24,6 km uzunluğundaki 15 istasyonlu metro projesidir. Metro hattı ilk başta M5 (Üsküdar-Samandıra Merkez) Metro Hattı'na ait bir şube hattı olarak projelendirilmiş, ancak yoğun talep üzerine güzergâhın iki yönde de uzatılmasıyla hattın ayrı bir metro hattına dönüştürülmesine karar verilmiştir.
Hattın Emek – Yenidoğan kısmının inşaat ihalesini Doğuş İnşaat, Özaltın Holding, Yapı Merkezi konsorsiyumu kazanmıştır. Yenidoğan - Emek arasında inşa çalışmaları başlayan hattın, Cumhurbaşkanlığı tarafından "yeterli yolcu talebi olmadığı" gerekçesiyle yatırım programına alınmaması üzerine kredi onayı çıkmadığı için inşa çalışmaları durmuş, bu gelişme üzerine 3 Haziran 2021'de İBB yönetimi tarafından yapılan açıklamada, hattın inşaat sahasındaki mevcut durumun risk teşkil etmesi sebebiyle şaftlarda geçici dolgu çalışmalarının başlatıldığı; onay alınabilmesi için plan aşamasında olan 2. etabının da inşaası ile beraber yeniden talepte bulunulacağı ve bu sayede de "yolcu talebi" konusundaki sorunun aşılmaya çalışılacağı belirtilmiştir. Metro hattındaki çalışmaların Bakanlık onayı alındığında ve gerekli mali kaynak sağlandığında devam edileceği açıklanmıştır.
2 Eylül 2022'de İBB Raylı Sistemlerden Sorumlu Genel Sekreter Yardımcısı Pelin Alpkökin'in Twitter hesabında paylaştığı planlaması ve etüt projesi devam eden hatlarda M13'ün yeni bir revizyonla gerekli saatlik yolcu limitine ulaşabilmesi için Söğütlüçeşme'ye kadar uzatılacak şekilde etüt projesi güncellenmiştir. Bu haliyle hat toplamda 24,6 km uzunluktadır. Hat fizbilite olarak 3 vagonlu ama daha sık sefer olacak şekilde revize edildiği de açıklanmıştır. 29 Aralık 2022'de İBB tarafından 'Söğütlüçeşme-Yenidoğan Raylı Sistem Metro Hattı Uygulamaya Esas Kesin Proje İşi' ihalesi yapılmıştır. 20 Haziran 2023'te İBB ve Metro İstanbul arasında hattın projelendirilmesi protokolü imzalanmıştır. Ekim 2023'te İBB Şehir Haritası'nda yayınlanan haritaya göre projelendirilen hat üzerindeki Şerifali, İMES, Dudullu OSB ve Cumhuriyet istasyonları kaldırılmıştır. Site yerine Finanskent, Soğukpınar yerine de Taşdelen istasyonları eklenmiştir. Esenkent ve Site istasyonlarının konumları düzenlenmiştir, Aydınlar istasyonunun konumu ise Demokrasi Caddesi ve Sultangazi Caddesinin kesiştiği yerden Aşık Veysel Caddesi ile Sultangazi Caddesinin kesiştiği yer olarak konumlandırılmıştır.
Hattın 1. etabı olan Emek – Yenidoğan kısmının çalışmaları 10 Mart itibarıyla başlamıştır.
Proje bilgileri

Sahibi: İstanbul Büyükşehir Belediyesi
İşletici: Metro İstanbul
Hat uzunluğu: 24,6 km
Hat açıklığı: Standart (1,435 mm)
Sefer süresi: 37 dk / Tek yön
İstasyon sayısı: 15
Araç seti: 3'lü dizi
Günlük yolcu kapasitesi: 620.000 (kişi/gün)
Depo sahası/Kumanda merkezi: Metro İstanbul Behiç Erkin Yerleşkesi
Hat voltajı: 750 V DC
Sürüş modu: UTO, ATP
Sinyalizasyon: GoA4 - PAKS
Etaplar

| Etap | Hat | İstasyon sayısı | Hat uzunluğu | Durum | Açılış tarihi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Yenidoğan - Emek | 5 | 6,6 km | inşa halinde | 2027 |
| 2 | Emek - Söğütlüçeşme | 10 | 18,0 km | plan aşamasında | belirsiz |
İstasyonlar

Ayrıca bakınız: İstanbul Metrosu istasyonları listesi
| Sıra | İstasyon | İlçe | Aktarma | Tür | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Söğütlüçeşme | Kadıköy | ・・ (Söğütlüçeşme)・ (Söğütlüçeşme) | Yer altı | Kadıköy Belediyesi・Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu Stadyumu |
| 2 | Şehir Hastanesi | Kadıköy |  | Yer altı | Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi・Marmara Üniversitesi Göztepe Kampüsü |
| 3 | Göztepe | Kadıköy |  (Göztepe) | Yer altı | Göztepe Camii |
| 4 | Libadiye | Üsküdar |  | Yer altı | Emaar AVM |
| 5 | Gençlik Parkı | Üsküdar |  | Yer altı | Gençlik Parkı |
| 6 | Finanskent | Ümraniye | ・ (Finans Merkezi) | Yer altı | İstanbul Finans Merkezi |
| 7 | Ataşehir | Ataşehir |  | Yer altı | Metropol AVM - Ata Çarşı |
| 8 | Şerifali | Ümraniye |  | Yer altı | Turgut Özal Bulvarı |
| 9 | İMES | Ümraniye |  (İMES) | Yer altı | İMES・Dudullu Organize Sanayi Sitesi |
| 10 | Esenkent | Ümraniye |  | Yer altı | Kadosan Oto Sanayi Sitesi |
↑↑ Proje aşamasında ↑↑
| 11 | Emek | Sancaktepe |  | Yer altı | Sancaktepe Şehit Prof. Dr. İlhan Varank Eğitim ve Araştırma Hastanesi |
| 12 | Sarıgazi | Sancaktepe |  (Sarıgazi) | Yer altı | Sancaktepe Kaymakamlığı |
| 13 | Aydınlar | Çekmeköy |  | Yer altı | Sultangazi Caddesi・Demokrasi Caddesi |
| 14 | Cumhuriyet | Çekmeköy |  | Yer altı | Turgut Özal Caddesi |
| 15 | Yenidoğan | Sancaktepe |  | Yer altı | Yenidoğan Ortaokulu・Yenidoğan Anadolu Lisesi |
Güzergâh şeması

tr
Milena Rašić

Milena Rašić (Sırpça: Милена Рашић, d. 25 Ekim 1990), Sırp eski voleybolcu.
Kariyeri

Rašić, takımı VakıfBank ile Imoco Volley Conegliano'yu 3-0  yenince 2016-17 CEV Şampiyonlar Ligi'nde altın madalyanın sahibi oldu ve ayrıca ''En İyi Orta Oyuncu'' ödülünü kazandı. 2017 FIVB Dünya Grand Prix'sinde millî takımı ile bronz madalya kazandı ve ''En İyi Orta Oyuncu'' ödülünün sahibi oldu. 2021 yılında oyuncu voleybola ara verdi.