II. Wilhelm
Sürgündeki Yaşamı > Nazizm üzerine ɡörüşleri

1930'ların başlarında Wilhelm, görünüşe göre Nazi Partisi'nin başarılarının, en büyük torununun yeni Kaiser olacağı Hohenzollern Hanedanı'na olan ilgiyi artıracağını umuyordu. İkinci karısı Hermine, kocası adına Nazi hükûmetine aktif olarak dilekçe verdi. Ancak Adolf Hitler, Birinci Dünya Savaşı sırasında Alman İmparatorluk Ordusu'nun gazisi olmasına rağmen, Almanya'nın en büyük yenilgisinden sorumlu tuttuğu adamı küçümsemekten başka bir şey hissetmiyordu ve dilekçeler göz ardı edildi. En az bir kez Doorn'da Hermann Göring'e ev sahipliği yapmış olsa da Wilhelm, Hitler'e güvenmemeyi öğrendi. Uzun Bıçaklar Gecesi'nde eski Şansölye Kurt von Schleicher'in eşinin öldürüldüğünü duyan Wilhelm, "Biz hukukun üstünlüğü altında yaşamaktan vazgeçtik ve herkesin bu olasılığa hazırlıklı olması gerekiyor" dedi. Naziler içeri girip onları duvara yaslayacaklar!"
Wilhelm ayrıca 9-10 Kasım 1938'deki Kristallnacht'ta dehşete düşmüştü ve şunları söyledi: "Az önce kardeşlerinin huzurunda Auwi'ye (Wilhelm'in dördüncü oğlu August Wilhelm) görüşlerimi açıkça ifade ettim. Yahudi pogromlarına katıldığını ve bunların neden ortaya çıktığını anladığını söyleme cesaretini gösterdi. Ona her düzgün adamın bu eylemleri gangsterlik olarak tanımlayacağını söylediğimde tamamen kayıtsız kaldığını gördüm. Ailemiz için tamamen kayıptır". Wilhelm ayrıca, "İlk defa Alman olmaktan utanıyorum" dedi:
Yalnız, ailesiz, çocuğu olmayan, Tanrısız bir adam var [...] Lejyonlar kurar ama bir ulus inşa etmez. Bir millet, ailelerden, bir dinden, geleneklerden oluşur: Annelerin yüreklerinden, babaların bilgeliğinden, çocukların sevinç ve coşkusundan oluşur. Birkaç ay boyunca Nasyonal Sosyalizme inanma eğilimindeydim. Bunu gerekli bir ateş olarak düşündüm.. Ve bir süreliğine en bilge ve en seçkin Almanlardan bazılarının bu örgütle ilişkilendirildiğini görmek beni memnun etti. Ama bunlardan birer birer kurtuldu, hatta onları öldürdü... Papen, Schleicher, Neurath ve hatta Blomberg. Bir grup gömlekli gangsterden başka bir şey bırakmadı! [...] Bu adam her yıl halkımıza zafer ya da tehlike getirmeden eve zaferler getirebilirdi. Ama şairlerden, müzisyenlerden, sanatçılardan ve askerlerden oluşan bir ulus olan Almanya'mızı, bir kalabalık tarafından yutulmuş ve binlerce yalancı ya da fanatik tarafından yönetilen histeriklerden ve münzevilerden oluşan bir ulus haline getirdi.

— Wilhelm'in Hitler'e dair konuşması, Aralık 1938
Almanya'nın Eylül 1939'da Polonya'ya karşı kazandığı zaferin ardından, Wilhelm'in yaveri Wilhelm von Dommes, onun adına Hitler'e bir mektup yazarak Hohenzollern Hanedanı'nın "sadık kaldığını" belirtti ve dokuz Prusya Prensinin (bir oğul ve sekiz torun) cephede konuşlanmışlardı ve şu sonuca vardılar: "tarafsız bir yabancı ülkede ikamet etmeyi gerektiren özel koşullar nedeniyle, Majesteleri yukarıda belirtilen yorumu yapmayı kişisel olarak reddetmelidir. Bu nedenle İmparator beni bir iletişim kurmakla görevlendirdi." Wilhelm, Wehrmacht'ın İkinci Dünya Savaşı'nın ilk aylarında elde edebildiği başarıya büyük hayranlık duydu ve Hollanda Mayıs 1940'ta teslim olduğunda bizzat Hitler'e bir tebrik telgrafı gönderdi: "Führer'im, sizi tebrik ediyorum ve muhteşem çabalarınızın altında Alman monarşisinin liderliği tamamen yeniden kurulacak." Bu telgraftan etkilenmeyen Hitler, uşağı Heinz Linge'ye "Ne aptal!" yorumunu yaptı.
Bir ay sonra Paris'in düşmesi üzerine Wilhelm başka bir telgraf gönderdi: "Fransa'nın teslimiyetinin derinden etkilediği izlenimi altında, sizi ve tüm Alman silahlı kuvvetlerini, 1870 yılının Büyük Kaiser Wilhelm'in sözleriyle, Tanrı'nın bahşettiği olağanüstü zaferden dolayı tebrik ediyorum.": 'Tanrı'nın takdiriyle olaylar ne kadar da değişti!'  Eylül 1940'ta Amerikalı bir gazeteciye yazdığı bir mektupta Wilhelm, Almanya'nın hızlı erken fetihlerini "ard arda gelen mucizeler" olarak övdü, ancak aynı zamanda "bu savaştaki parlak lider generaller benim okulumdan geldiler, Dünya Savaşı'nda teğmen, yüzbaşı ve genç binbaşı olarak benim komutam altında savaştılar" dedi. Schlieffen'in eğitimiyle, onun benim yönetimimde hazırladığı planları, bizim 1914'te yaptığımız gibi uygulamaya koydular."
Almanya'nın 1940'ta Hollanda'yı fethinden sonra, iyice yaşlanan Wilhelm kamusal yaşamdan tamamen çekildi. Mayıs 1940'ta Wilhelm, Winston Churchill'in Britanya'ya yaptığı sığınma teklifini Huis Doorn'da ölmeyi tercih ettiğini belirterek reddetti.