Çin ekonomik reformu
Reformların seyri > 1984–1993

Bu dönemde Deng Şiaoping'in politikaları ilk reformların ötesinde devam etti. Özel işletmeler üzerindeki kontroller ve devlet müdahalesi, özellikle 1985'te fiyat kontrollerinin gevşetildiği ve hanehalkı sorumluluk sisteminin kurulduğu tarım-gıda sektöründe azalmaya devam etti. Bunların yanında artık Devlet işletmelerinin sürdürülemez hale gelen küçük ölçekli özelleştirmeleri vardı. Kayda değer bir gelişme, devlet kontrolünün ademi merkezileştirilmesiydi ve yerel eyalet liderlerini ekonomik büyümeyi artırmanın ve devlet sektörünü özelleştirmenin yollarını denemeye bıraktı. Kasaba ve köy işletmeleri, nominal olarak yerel yönetimlere ait olan ancak fiilen özel şirketler, devlet sektörü pahasına pazar payı kazanmaya başladı. Çin'deki ilk anonim ticari banka olan Yuan Geng'in yardımıyla China Merchants Bank ve Çin'deki ilk anonim sigorta şirketi Ping An Insurance, Shekou'da kuruldu.
Mayıs 1984'te Çin'de Şanghay, Guangzhou ve Tientsin dahil on dört kıyı kenti "Açık Kıyı Kentleri (沿海开放城市)" olarak adlandırıldı.
Bu dönemdeki önemli bir ekonomik tartışma, fiyat liberalizasyonu yaklaşımı ve Çin'in şok terapisi ile uyumlu bir yaklaşım mı - ani fiyat liberalizasyonu - yoksa daha kademeli bir yaklaşım mı benimsemesi gerektiği ile ilgiliydi. Ancak 1986'da ikinci yaklaşım galip geldi. "Fiyat reformu şokunu uygulamanın öngörülemeyen riskleri ve faydaları hakkındaki belirsizliği hakkında çeşitli, otoriter uyarılarla karşı karşıya kalınca," Başbakan Zhao Ziyang ve liderler nihayetinde şok fiyat reformunu reddettiler. Zhao, ekonomik reformdaki temel kaygının işletmelere enerji vermek olduğu iddiasını kabul etmişti. Yazın sonlarına gelindiğinde, "eşgüdümlü kapsamlı reform paketi" başlığı altında başlayan şey, kısmi vergi ve mali reformun yanı sıra çelik fiyatında bir ayarlamaya (fiyatın her ikisi de önemli olmasına ve sembolik ağırlık taşımasına rağmen) kadar hafifletildi. Radikal fiyat reformu 1988'de yeniden odak noktası haline geldi ve bu sefer enflasyon sarmalına yol açtı (1940'lardan beri ilk kez böyle olmuştu) ve ayrıca yerel protestoları, banka tasfiyelerini ve panik satın almayı içeren bir tepki yarattı. Çin liderliği 1988 sonbaharında bu fiyat serbestleştirme planlarını durdurdu ve bunların yerine kemer sıkmaya, fiyat reformuna ve tasarrufa odaklandı.
Yolsuzluk ve artan enflasyon hoşnutsuzluğu artırdı ve 1989 Tiananmen Meydanı protestolarına ve katliamına neden oldu. Bu olaydan sonra birkaç önemli reformcuyu deviren ve Deng'in birçok reformunu tersine çevirmekle tehdit eden muhafazakar bir tepki oluştu. 1988 ve 1989 olayları, birçok reformist yetkilinin hapse atılmasına veya sürgüne gönderilmesine yol açtı. Ancak Deng reformlarının arkasında durdu ve 1992'de güney turunda reformlara devam edilmesi gerektiğini teyit etti. Onun teşvikiyle, 40 yıl önce Mao tarafından kapatılan Şanghay Menkul Kıymetler Borsası Kasım 1990'da yeniden açıldı ve Aralık 1990'da Shenzhen Menkul Kıymetler Borsası da kuruldu.
Deng'in yaklaşımının aksine, Chen Yun liderliğindeki muhafazakar yaşlılar, çok fazla bırakınız yapsınlar piyasa ekonomisi ile ekonominin kilit alanları üzerinde devlet kontrolünü sürdürme arasında bir denge kurmaya çağırdı. Chen Yun, hükûmet bürokrasisindeki özel çıkar gruplarının çıkarlarına zarar verecek politikaları önleyerek ekonominin korunmasına yardımcı oldu.
Bu dönemde ekonomi hızla büyümesine rağmen verimsiz devlet sektöründe ekonomik sıkıntılar arttı. Ağır kayıplar devlet gelirleriyle telafi edilmek zorundaydı ve ekonomi üzerinde yük oluşturuyordu.
Enflasyon 1985, 1988 ve 1992'de sorunlu hale geldi.
Özelleştirmeler 1992'den sonra hızlanmaya başladı ve özel sektör GSYİH'nın yüzdesi olarak büyüdü. Çin hükûmeti, önce devlet sektörünün bir "tamamlayıcısı" (1988) ve ardından sosyalist piyasa ekonomisinin "önemli bir bileşeni" (1999) olarak özel ekonominin tanınmasını yavaş yavaş büyüttü.