İnternetin tarihi
İnternetin Merkezi Olmayan Yapısı ve Yönetimi > NIC, InterNIC, IANA ve ICANN

IANA fonksiyonu başlangıçta, Kaliforniya'daki USC Information Sciences Institute (ISI) tarafından yerine getiriliyordu ve sayısal ağ ve otonom sistem tanımlayıcıları ile ilgili bazı sorumluluklar, Kaliforniya, Menlo Park'ta bulunan Stanford Research Institute (SRI International)'daki Network Information Center (NIC)'e devredilmişti. ISI'daki Jonathan Postel, 1998'deki ölümüne kadar IANA'yı yönetmiş, RFC Editörü olarak görev yapmış ve diğer önemli rolleri üstlenmiştir.
ARPANET'in büyümesiyle birlikte, bilgisayarlar isimlerle anılmaya başlandı ve SRI International, ağdaki her bir bilgisayara gönderilen bir HOSTS.TXT dosyasını dağıtıyordu. Ağ genişledikçe bu yöntem pratik olmaktan çıktı. Bu soruna teknik bir çözüm olarak, Alan Adı Sistemi (DNS) geliştirildi. 1983 yılında ISI'den Paul Mockapetris tarafından tasarlanan DNS, isimleri IP adreslerine dönüştürmeyi kolaylaştırdı. Savunma Verileri Ağı - Ağ Bilgi Merkezi (DDN-NIC), bu süreçte kayıt hizmetlerini, .mil, .gov, .edu, .org, .net, .com ve .us gibi üst düzey alan adları (TLD'ler) dahil olmak üzere, ABD Savunma Bakanlığı'nın sözleşmesi altında yönetiyordu. 1991'de, Savunma Bilgi Sistemleri Ajansı (DISA), SRI tarafından yönetilen DDN-NIC'in yönetimini, Government Systems, Inc.'e verdi ve bu şirket, görevlerini bir özel sektör firması olan Network Solutions, Inc.'e devretti.
İnternetin kültürel çeşitliliğinin artması, IP adreslerinin merkezi yönetimi için zorluklar oluşturdu. Ekim 1992'de, IETF, "internetin büyümesi ve küreselleşmesi"ni tanımlayan RFC 1366'yı yayımladı. Bu belge, IP kayıt sürecinin, bölgesel bir modelle evrilmesi gerektiğini vurguladı ve her coğrafi bölge için tek bir internet numara kaydının bulunması gerektiğini belirtti. Bu kayıtlar, "tarafsız ve bölgedeki ağ sağlayıcıları ve aboneleri tarafından geniş çapta tanınır" olmalıydı. İlk Bölgesel İnternet Kayıt Merkezi (RIR), Mayıs 1992'de RIPE Network Coordination Centre (RIPE NCC) olarak kuruldu. İkinci RIR, Asia Pacific Network Information Centre (APNIC), 1993'te Tokyo'da kuruldu.
Bu dönemde, internetin büyümesi ağırlıklı olarak askeri olmayan kaynaklardan geldiği için, Savunma Bakanlığı, .mil TLD'si dışındaki kayıt hizmetlerini finanse etmeyi bıraktı. 1993 yılında, ABD Ulusal Bilim Vakfı (NSF), adres tahsislerinin ve adres veritabanlarının yönetimi için InterNIC'i kurdu ve bu görevleri üç kuruma verdi: Network Solutions kayıt hizmetlerini, AT&T rehber ve veritabanı hizmetlerini, General Atomics ise bilgi hizmetlerini sağladı.
Zamanla, IANA, IETF, RIPE NCC, APNIC ve Federal Networking Council (FNC) ile yapılan danışmalar sonucunda, alan adlarının yönetiminin IP numaralarının yönetiminden ayrılması gerektiği kararlaştırıldı. RIPE NCC ve APNIC örneklerine dayanarak, InterNIC tarafından yönetilen IP adres alanının, kullanıcılar tarafından yönetilmesi önerildi. Bu çerçevede, 1997 yılında, bağımsız bir kar amacı gütmeyen kuruluş olarak American Registry for Internet Numbers (ARIN) kuruldu.
1998'de, hem IANA hem de DNS ile ilgili kalan InterNIC işlevleri, ABD Ticaret Bakanlığı tarafından sözleşmeli bir Kaliforniya kar amacı gütmeyen kuruluş olan ICANN'ın kontrolü altına alındı. ICANN, internetin iki ana isim alanı (DNS isimleri ve IP adresleri) için teknik koordinasyonu üstlendi ve IANA ile birlikte çalışarak internetin yönetimini yürütmeye devam etti. İnternet adres alanının yönetimi, RIR'lerin kontrolünde kaldı ve bu kayıtlar, ICANN yapısı içinde destekleyici bir organizasyon olarak tanımlandı. ICANN, DNS sisteminin merkezi koordinasyonunu sağlamakta ve her bir üst düzey alan adını yönetmek üzere rekabet eden kayıt hizmet sağlayıcıları arasındaki politika koordinasyonunu yürütmektedir.