Homo erectus
Kültür > Beslenme

Beyin boyutunun artması genellikle daha etli bir beslenme ve bunun sonucunda daha yüksek kalori alımıyla doğrudan ilişkilendirilir. Protein tüketimindeki artışın H. erectus'un daha fazla böcek tüketmesinden kaynaklanabileceği de öne sürülmüştür. Ancak H. erectus'ta fazla enerji kullanan bağırsakların boyutunun küçülmüş olması da olanaklıdır. Çünkü büyük insansı maymunların bağırsağı, bitkisel maddeleri mayalayarak yağ sentezlemek için kullanılırdı, H. erectus'ta bunun yerini hayvansal yağlar alıyor ve enerji bağırsaklar yerine beyin büyümesi için kullanılıyor. Böylece H. erectus ata türlerle aynı kaloride besin tüketse de dolaylı olarak beyin boyutunu arttırmış olacaktır. H. erectus aynı zamanda et tüketimine bağımlılığın artışına bir tepki olarak avcı-toplayıcılık stratejisini kullanan ilk tür olabilir. Takım çalışmasına, işbölümüne ve yiyecek paylaşımına vurgu yapan avcı-toplayıcılık, önceki tarzlardan önemli ölçüde farklı bir geçim yoluydu.
H. erectus'un yaşam alanları sıklıkla orta ila büyük boyutlu av hayvanları olan filler, gergedanlar, su aygırları, sığırlar ve yaban domuzu topluluklarıyla ilişkilendirilir. H. erectus büyük avlarla beslendiğinden, kayda değer miktarda yemek artığı olması gerekirdi. Avların etleri iyi değerlendirilmişse, gıda paylaşımı veya uzun süreli gıda saklama davranışının geliştiği varsayılabilir. H. erectus, boyutça büyümüş ve büyük avlara oldukça bağımlı olmuş olabilir. Buna kanıt olarak H. erectus'un Levant'ta ortadan kaybolması, Palaeoloxodon antiquus'un bölgesel olarak yok olmasıyla ilişkilendirilmiştir. Bununla birlikte, H. erectus'un beslenmesi büyük olasılıkla konuma bağlı olarak değişiklik gösteriyordu. Örneğin, İsrail'deki 780 bin yıllık Gesher Benot Ya'aqov bölgesindeki H. erectus topluluğu 55 farklı türde meyve, sebze, tohum, kabuklu yemiş ve yumru kök toplayıp yiyordu, ayrıca başka türlü yenmeyecek olan bazı bitki bölümlerini kızartmak için ateşi kullanmışlardı. Fil ve alageyik gibi yaygın büyük hayvanların yanı sıra iki yaşamlılar, sürüngenler, kuşlar ve gerek sucul gerek karasal omurgasızlarla da beslendiler. Kenya'nın Doğu Turkana Havzası'nda göl kenarında bulunan ve 1,95 milyon yıl öncesine tarihlenen FwJJ20 fosil bölgesindeki topluluk, (sığırlar, suaygırları ve gergedanların yanı sıra) kaplumbağa, timsah ve yayın balığı gibi sucul hayvanlarla besleniyordu. Büyük hayvanların leşleriyle beslenildiği düşünülse de kaplumbağalar ve balıklar avlanmıştı. Doğu Afrika'da 2 ila 1,4 milyon yıl önce, sıcak mevsim otları ile beslenen toynaklıların leşleri, özellikle de Afrika antilopları (Alcelaphinae), H. erectus'un beslenmesinde giderek daha belirgin bir şekilde öne çıkıyordu. Cava'da bulunan 1,5 milyon yıllık Trinil H. K. bölgesindeki H. erectus'un balık ve kabuklu deniz ürünleri ile beslendiği düşünülüyor.
H. erectus'un dişleri ata türlerinki kadar çok yönlü değildi ve daha dar bir çeşitlilikteki yiyecekler için uygundu. Bununla birlikte aletler sert yiyecekleri ezmek veya parçalamak için kullanılmış, dolayısıyla beslenme çeşitliliğini eskisi gibi artırmış olabilir. Ayrıca bu yetenek, H. erectus'un farklı ortamlarda yaşamasına ve Afrika'nın ötesine göç etmesine olanak vermiş olabilir.
1999'da İngiliz antropolog Richard Wrangham "yemek pişirme varsayımı"nı öne sürdü. Bu varsayım, H. erectus'un 2 milyon yıl önce ateş kullanma ve yemek pişirme yeteneğini kazanması ile atası H. habilis'ten ayrıldığını öne sürüyor. Böylece H. erectus'un beyin boyutunun 500 bin yıllık bir zaman diliminde H. habilis'tekinin iki katına çıkmasını ve özgün insan vücut planının ansızın ortaya çıkışını açıklıyor. Pişirme, protein sindirimini kolaylaştırır, besin emilimini hızlandırır ve besin kaynaklı patojenleri yok eder. Sonuç olarak topluluktaki birey sayısının artmasına olanak tanır, türde toplumsallaşma için seçilim baskısına neden olur ve daha fazla zihinsel beceri gerektirir. Ancak fosil kayıtlarına göre H. erectus'un ortaya çıkışı ateş kullanımı ya da bu konuda herhangi bir teknolojik atılımla ilişkili gözükmüyor, muhtemelen yemek pişirme uygulaması 400 bin yıl öncesine kadar yaygın değildi.
Cava insanının Güneydoğu Asya'ya yayılması, dev kaplumbağa Megalochelys'in bölgedeki yok oluşuyla çakışır. Kaplumbağanın epey bir süre saklanabilecek kolay bir av olduğu ve bu nedenle aşırı avlandığı sanılmaktadır.