stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tespih
İslam geleneğinde tespih > Parçaları

Tespihin gövdesini oluşturan ipe dizili yuvarlaklara tane, ipin iki ucunun icinde buluştuğu uzunca parçaya imame denir. İmamenin dış ucunda bir düğümlük, ara taneler ve en sonda tepelik olabilir. Halkadaki belli sayıda tane den sonra yassı bir pul olabilir. Türk tespihinde pul, 11 taneliyse beşinci, 33 taneliyse onbirinci ve yirmiikinci, 99 taneliyse otuzüçüncü ve altmışaltıncı taneden sonra bulunabilir. Sayarken pul sayılmaz, sadece taneler sayılır.
İslam geleneğinde tespih > Tarihi

İslam'da ilk halife zamanında kullanılmaya başlandığı sanılıyor. "Tespih çekmek" namazı tamamlayan bir ayrıntı olarak önemlidir. Allah'ın 99 sıfatını ya da tekrar tekrar zikredilen belli cümlelerin sayımında kullanılır. Ancak birçok Müslüman bu sayma işlemini tespih taneleri ile değil, parmaklar ile belirleyebilmektedirler.
Tespih öncesi kültürlerde sayma işlemi başparmağın ucuyla diğer dört parmağın el içindeki 12 eklemine dokunarak yapılırmış. Geleneksel tespih tane sayılarının ve düzine kavramının kökü bu olguya dayanıyor olabilir.
Her ekleme dokunarak 3 kez her seferinde yeni baştan tekrarlandığında 36 (12+12+12),
ilk ve son parmaktan tek geçip dönerek ileri, geri ve tekrar ileri sayıldığında 30 (12+9+9),
ilk ve son ekleme tek dokunup dönerek, ileri, geri ve tekrar ileri sayıldığında 34 (12+11+11, yani tespihteki 33 tane artı imame) sayılır.
İki el de kullanıldığında 0-153 arası sayılar için basit abaküs işlemleri yapılabilir,
dört el kullanıldığında sayısal veriler konuşmadan ve başkalarına göstermeden kişiden kişiye ulaştırılabilir (örneğin pazar yerinde eller torbada, seyredenlerin (önerilen, reddedilen, kabul edilen) fiyatları gözlemleyemeyecekleri pazarlık, gece karanlığı ve sessizliğinde gizli operasyon).
İslam geleneğinde tespih > Değerli tespih çeşitleri

Damla kehribarı  (fosilleşmiş çam veya başka ağaç sakızı)
Faturan kehribar (Fenol ile Formaldehitin polimerleşmesiyle elde edilen ve zamanla yüzeyi vişne rengi alan Termosetlerden -ısı ve kalıplama ile son şekli verilebilen- bir reçine; bakalitin akrabası, ilk plastiklerden)
Mor Yakut (amotis taşı)
Kaplan gözü (bir çeşit Hindistan kökenli çekirdek)
Galalit (Fransız Sıkma) hammadesi sütten alınan Kazeinin uzun bir zaman preslenmesiyle şekil alan pahalı bir malzeme
Katalin
Pelesenk (Mısırlı zenginler ve Osmanlı sadrazamlarınca sevilen kokulu sanduka tahtası çeşidi)
Öd ağacı (Muhammed'in sandukasının yapıldığı kokulu tahta çeşidi)
Oltu Taşı Tesbih (Erzurum ilinin Oltu ilçesinde bol miktarda oltu taşı yatağı bulunmaktadır)
Hristiyan geleneğinde tespih > Katolik geleneğinde tespih

Ana madde: Rozari
Hristiyan geleneğinde tespih > Ortodoks geleneğinde tespih

Ana madde: Dua ipi
Tespih veya dua ipi, (Yunanca: κομποσκοίνι, Rusça: вервица, Romence: mătănii, Sırpça: бројаница, Bulgarca: броеница) düğümlerden oluşur. Genellikle yünden yapılır ancak bazen tahtadan da yapılabilir. Dua sırasında söylenilen duaların kaç kere söylenildiğininin hesabını tutabilmek için kullanılır.
Dua ipi genellikle İsa Duası yapılırken kullanılır: "Rab Mesih İsa, Allah'ın oğlu, günahkar bana merhamet eyle." Tarihsel olarak ip 100 düğümden oluşur ancak 300, 50, 33 ya da daha az yaygın olarak 250 veya 12 düğümlü dua ipleri de bulunabilir. Çoğunlukla dua ipinin ucunda düğümle yapılmış bir haç, set düğümler arasında da aralığı belli eden boncuklar (genel olarak her 10 veya 25 düğümden sonra) bulunur. "Amaç sadece edinilen duaları sayabilmek için değil, konsantre olabilmek de içindir."
Daha uzun dua ipleri genellikle haçın altında püskül bulundurur, sebebi ise kişinin günahlarından dolayı döktüğü gözyaşlarını silmek içindir. Püskül için ek olarak Göksel Krallık'ın görkemini yansıttığı da söylenebilir. Ayrıca püskül miras alınmış bir dua geleneğini de temsil eder. Eski Ahit'ten gelen bir gelenek olarak püskül sembolü, Yahudilere, alınan kanunları akıllarında tutmaları için giysilerine püskül takmaları emredilir.
Dua ipinin tarihi Hristiyan manastır tarihinin başlarına kadar gider. Dua ipinin bulunuşu 4.yy'da Pachomios'a atfedilir. Okuma yazma bilmeyen keşişlerin hücrelerinde ettikleri duaları sayabilmeleri için ortaya çıkmıştır. Öncesinde, keşişler ettikleri duanın sayısını bir kaseye küçük taşlar atarak tutarlardı ancak bu külfetli bir işti ve keşişler hücrelerinin dışındayken yapılması zordu. Dua ipinin icadı İsa Duası'nın kesintisiz olarak yapılabilmesini (havari Pavlus'un "Durmadan dua edin" 1. Selanikliler 5:17 emrine istinaden), keşişin hücresinde olup olmamasından bağımsız olarak, mümkün kılmıştır.
Dua ipinin bağlanma yönteminin, manastır sisteminin babası, Büyük Antonius'a atfedilir. Kyrie Eleison "Rab bana merhamet eyle" duasını yaparken kaç kere söylediğini sayabilmek için deri bir ipe basit düğümler atarak başladı ancak doğru bir şekilde sayabilmesini engelleyebilmek için şeytan gelir ve attığı düğümleri çözerdi. Daha sonra, Theotokos'un (Meryem'in) bir görünümünden ilham alarak yeni bir yöntem buldu, bu yöntemde düğümler haç şeklinde bağlanıyordu ve şeytanın bu yöndeki çabalarını engellemiş olacaktı. Bugün hala dua ipi, her düğüm yedi küçük haç oluşturacak şekilde bağlanır. Şeytan ise bu düğümleri açamaz çünkü kendisi haça karşı yenik düşmüş ve düşmektedir.
Dua ederken, dua eden kişi genellikle dua ipini sol elinde tutar, böylece haç işareti yapabilmek için sağ elini boşta bırakmış olur. Dua ipi kullanılmıyorken geleneksel olarak sol elin bileğinin etrafına sarılır ve bu şekilde kişi durmadan dua etmesi gerektiğini hatırlar. Eğer bu yapılamıyor ise sol cebe koyulabilir ancak kolye olarak giyilmemeli ve kemerden sallandırılmamalıdır. Bunun nedeni ise alçakgönüllülüktür: kişi ne gösteriş meraklısı ne de dikkat çekici olmamalıdır.
Hristiyan geleneğinde tespih > Anglikan geleneğinde tespih

Anglikan tespihi dört yedili gruptan ve onları ayıran büyük taneler ile 33 taneden oluşur. Ortodokslar gibi, 33 Mesih'in bu dünyada yaşadığı yılları temsil eder, yedi ise yaradılışın günlerine atıfla bütünlüğü ya da inançta tamamlanmayı. Tespihte tekrarlanan dua ise; “Rabbimiz Mesih İsa, Tanrı’nın oğlu, bu günahkara merhamet et”dir.
Hristiyan geleneğinde tespih > Tespih duasının kökeni ve Tarihi

Tespihin varlığına ilişkin ilk izler Mısır'da bulunmuştur. Hristiyan keşişler tarafından kullanılmaktaydılar. Bugün Belçika sınırları içinde olan, 7. yy'a ait bir Rahibe'nin mezarında, taştan yapılmış tespih taneleri bulunmuştur.
33 boncuklu tespih
Ebrulu bir osmanlı faturan kehribar tespihi
Katolik Tespih
Ortodoks Tespih, 100'lük.
Anglikan Tespih
Rock FM

| Rock FM |
| --- | --- |
2008'den beri kullanılan logosu.
Kuruluş: 15 Mart 1998 Pazar (Radyo Matrix), 15 Mayıs 2003 Perşembe (Rock FM), 25 Ağustos 2006 Cuma (K-Rock FM), 22 Eylül 2008 (Rock FM)
Sahibi: Star Medya Grubu (1998-2004) TMSF (2004-2005)  N.A.R Group (2005-2016)  Gitassi Medya (2016-günümüz)
Formatı: Türkçe ve Yabancı Rock Şarkıları
Dil: Türkçe
Slogan: "Türkiye'nin Tek Rock Radyosu" (2014-günümüz)
Genel merkez: Adnan Kahveci Mah. Y.S.Selim Bulvarı PerlaVista Residence B Blok K:11 D:104-105 Beykent/Beylikdüzü, İstanbul
Yayın alanı: İstanbul
Eski adları: Radyo Matrix (1998-2003), K-Rock FM (2006-2008)
Kardeş istasyonları: Radyo Alaturka Radyo 45'lik
Websitesi: Rock FM
Dinlenebilirlik
Frekanslar: İnternet Yayını
İnternet yayını
İnternet Yayını: Rock FM
Rock FM'in eski logosu
Rock FM, merkezi İstanbul'da olan ve Rock Müzik yayınlayan bir radyo kanalıdır.
"Radyo Matrix" ismi ile rock müzik yayınlayarak yayına başlayan radyo istasyonu, 2003 yılı Mayıs ayında ismini "Rock FM" olarak değiştirmiştir. Radyo grup şirketlerine TMSF tarafından el konulmasıyla devletin eline geçmiştir.
2004 Nisan ayında düzenlenen ihale ile 350.000 USD bedelle "Karma Radyo ve Tv Yayıncılık" isimli şirkete satılmıştır. Radyo adını 2006 yılında "K-Rock FM" olarak değiştirmiştir.
2006 Ağustos ayında programlı yayınlarına başlayan K-Rock, İstanbul'da FM 94.5 frekansından ‘şehrin en iyi rock müziği’ sloganıyla yayın yapıyor ve tüm gün boyunca mainstream, alternative, metal, punk türlerinde yayın yapmaktadır.
2007'nin ilk çeyreğinde KGM Araştırma Raporları'na göre İstanbul'un en çok dinlenilen 6. radyosu olmuştur. Üstelik kendisinden önceki 5 radyonun dört tanesi ulusal radyolardan oluşmaktadır. K-Rock N.A.R. Group'a aittir.
22 Eylül 2008 yılında ise yayın hayatına tekrar "Rock FM" ismiyle devam etmiştir.
1 Aralık 2016 yılında el değiştiren radyo kanalı Misk FM adıyla yayınlarına devam etmektedir.
Rock FM ise günümüzde sadece internet yayınıyla devam etmektedir.
Süleyman Aydan Belen

| Süleyman Aydan Belen |
| --- | --- |
Doğum: 1957 İstanbul
Meslek: Akademisyen

Süleyman Aydan Belen (d. 1957, İstanbul), akademisyen, Seramik ve Cam Tasarımı alanında profesör. 2005'ten beri  Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Seramik ve Cam Tasarımı Bölüm Başkanlığını sürdürmektedir.
Akademik kariyeri

1976'da Ankara Yükseliş Koleji'nden mezun oldu. 1982'de İDGSA Seramik Bölümü'nden mezun oldu. 1989'da Mimar Sinan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Uygulamalı Sanatlar ASD Seramik-Cam Programı'ndan, “Kamusal Çevre Sıhhi Tesisat Gereçleri Üzerinde Araştırma, Yeni Tasarım, Uygulama Önerileri” adlı Sanatta Yeterlik Çalışması ile mezun oldu. 1995'te doçent, 2002'de profesör oldu. 2005'ten bu yana Seramik ve Cam Tasarımı Bölüm Başkanlığını sürdürmektedir.
Fotoğraf çalışmaları

1974'ten bugüne, yaptığı fotoğraf çalışmalarını kısa bir dönem İFSAK üyesi olarak sürdürdü. Fotoğrafları yurt içi ve yurt dışında sergilendi ve yayınlandı.[kaynak belirtilmeli] 1981'den bugüne, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Prehistorya Ana Bilim Dalı tarafından yürütülen arkeolojik kazılarda, seramik restoratörü ve fotoğrafçı olarak görev almaktadır.
Akademik yayınları

Endüstriyel Seramik Tasarımında Bilgisayar Kullanımı Seramik Dünyası, İstanbul, Ocak-Şubat 1994, Sayı:5, s:24–25
Endüstriyel Seramik Tasarımında Bilgisayar Desteği Cad/Cam/Cae, İstanbul, Mayıs 1994, Sayı:3, s:24-26
Autocad R-12+Ame ile “Endüstriyel Seramik”ürünlerinin Tasarımlarında Karşılaşılan Sorunlar... Cad/Cam/Cae, İstanbul Ağustos 1994, Sayı 4, s 23-26
Bilgisayar desteği ile seramik Küçülme Hesaplamaları Cad+Plus, İstanbul Mart 1995, Sayı”25, s 20-22
Üç Boyutlu Seramik Ürünlerde Bilgisayar Destekli Dekor Uygulamaları Cad+ Plus, İstanbul Haziran 1995, Sayı 28, S 22-26
Çayönü House Models and a Reconstructions Attemt for the cell-plan building Yazan: Erhan Bıçakçı BIÇAKÇI Bilimsel Foto grafik Belgeleme Süleyman A. BELEN Readings in Prehistory, Graphis Yayınları, İstanbul 1995, s:122-123
Bilgisayar Destekli Seramik Ürün Tasarımı ve Akademik Bir Tecrübe,5.Ulusal Sanat Sempozyumu-Sanayi ve Sanat,14-16 Mayıs 1997, HÜGSF, Ankara
5.Ulusal Sanat Sempozyumu-Sanayi ve Sanat Kapanış Paneli, 16 Mayıs 1997, HÜGSF, Ankara
Bedensel Özürlü Kişiler İçin Sıhhi Tesisat Tasarımı ve Yeni Bir Yaklaşım
Ka (Mısır mitolojisi)

Ka, Antik Mısır inanışına göre insanın görünmeyen bedenidir. Antik Mısır ölüm tasvirlerinde ölüm, çoğu zaman, Ka'nın, fiziksel bedeni kuş kılığında terk etmesiyle temsil edilir.
Ka Antik Mısır'a ait resim tasvirlerinde çoğunlukla insan başlı bir kuşla temsil edilir. Ka'nın hiyeroglif yazıdaki karşılığı ise “U” biçiminde açılmış iki gergin koldur. Ka'nın fiziksel bedenden ayrı bir beden olduğu konusunda araştırmacılar arasında bir uzlaşma mevcutsa da, bu görünmez bedenin günümüzde insanın süptil bedeni için kullanılan terimlerden hangisinin karşılığı olduğu konusunda bir uzlaşma bulunmamaktadır. Ka, teozoflar için astral bedendir, kimi metapsişikçiler için “duble”dir, kimi spiritüalistlere göre de, perispridir.
Antik Mısır metinlerinde ka hakkında şöyle denilmektedir:
“Ka fiziksel bedenden bağımsızdır, ölümsüzdür. Ka, varlığın muhafaza edici ve yaratıcı unsurudur. Her varlığın ka’sı kendine özgüdür. Varlık geliştikçe ka’sı da gelişir, ama khu’su asla değişmez. Varlık yeryüzünde ölünce ka’sına geçer. Ölüm sonrasında ka, istediği yerde bulunabilir. Ka, khu ve ba bir bütün oluştururlar.”
Dağıstan, Bergama

| Dağıstan |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 İzmir'in Türkiye'deki konumu
DağıstanDağıstan'ın İzmir 'deki konumu
Koordinatlar: 39°07′52″N 27°18′00″E﻿ / ﻿39.131°K 27.3°D﻿ / 39.131; 27.3
Ülke:  Türkiye
İl: İzmir
İlçe: Bergama
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
Ad babası: Dağıstan 
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 6,08 km²
Rakım: 32 m
Nüfus (2023): 543
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0232
İl plaka kodu: 35
Posta kodu: 35700
Dağıstan, İzmir ilinin Bergama ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı 1902 yılı kayıtlarında Mecidiye olarak geçmektedir. Mahalle 1928 yılından beri bugünkü adını taşımaktadır. 1877 yılında Kafkasya'nın Dağıstan Bölgesi'nde yaşayan 12 ailelik bir Lezgi topluluğunun 19. yüzyılda büyük Rusya Sürgünü sonucunda Osmanlı topraklarına sığınmasıyla oluşmuştur. Lezgice diline hakimdirler ve günlük yaşantıda 1970'li yıllara kadar Lezgice konuşmuşlardır. Ancak günümüz tarihinde köy sakinlerinden Lezgice konuşabilen kişi sayısı oldukça azdır.
1984 yılında Büyükşehir olan İzmir'de, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köy ve beldelerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Bergama Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, İzmir il merkezine 118 km, Bergama ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır.
Mahalle, Bergama'nın doğusundanda olup, D.240 numaralı Bergama-Kınık-Soma Devlet yoluna 5,6 km.lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2023: 543
2022: 528
2021: 516
2020: 205
2019: 195
2018: 183
2017: 182
2016: 178
2015: 197
2014: 197
2013: 213
2012: 226
2011: 220
2010: 224
2009: 236
2008: 230
2007: 238
2000: 385
1990: 650
1985: 685
1965: 1.165
Sebahattin Öztürk

| Sebahattin Öztürk |
| --- | --- |

Türkiye İçişleri Bakanı
Görev süresi 7 Mart 2015 - 28 Ağustos 2015
Başbakan: Ahmet Davutoğlu
Yerine geldiği: Efkan Ala
Yerine gelen: Selami Altınok
Türkiye İçişleri Bakanlığı Müsteşarı
Görev süresi 28 Ağustos 2015 - 17 Aralık 2015
Yerine geldiği: Mükerrem Ünlüer
Yerine gelen: Selami Altınok
Görev süresi 15 Eylül 2014 - 7 Mart 2015
Yerine geldiği: Seyfullah Hacımüftüoğlu
Yerine gelen: Mükerrem Ünlüer
Kişisel bilgiler
Doğum: 01 Temmuz 1962 (62 yaşında) Akdoğan, Çaykara, Trabzon, Türkiye
Partisi: Bağımsız
Bitirdiği okul: İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi
Mesleği: Bürokrat
Sebahattin Öztürk (d. 1 Temmuz 1962; Çaykara, Trabzon), Türk bürokrat, eski Türkiye İçişleri Bakanı.
Hayatı

1 Temmuz 1962'de, Sariye ve Abdullah Öztürk'ün oğlu olarak Çaykara, Trabzon'da doğdu. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Kamu Yönetimi Bölümünden 1986 yılında mezun oldu. 1987 yılında açılan Kaymakamlık sınavını kazanarak 19 Haziran 1987 yılında Kaymakam Adayı olarak mesleğe girdi. İngiltere Brighton da yabancı dil eğitimini aldı. 1990 yılında Kaymakamlık kursunu başarı ile bitirip Kaymakam olarak atandı. Meslekte 19. yılını çalışmakta olup Osmangazi Kaymakamı olarak görev yapmaktayken 30 Kasım 2007 tarihli Valiler kararnamesi ile Niğde valisi olmuştur. 4 Ekim 2009 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Bakanlar Kurulunun 2009/15479 Sayılı Kararnamesiyle Erzurum Valiliği görevine atanmıştır. Bakanlar Kurulunun 2013/4699 sayılı vali atamaları hakkındaki kararının 9 Mayıs 2013 tarihli Resmî Gazete'de yayınlanmasıyla Antalya valiliğine atanmıştır. 15 Eylül 2014 tarih ve 6780 nolu müşterek kararname ile İçişleri Bakanlığı müsteşarlığına atanmıştır. 7 Mart 2015 tarihi itibarıyla Efkan Âlâ'nın yerine İçişleri Bakanlığına atandı. 29 Ağustos 2015 tarihine kadar İçişleri Bakanı olan Öztürk, 23 Ekim 2015 - 18 Aralık 2015 tarihinde İçişleri Bakanlığı Müsteşarı görevini yürüttü. 18 Aralık 2015 - 20 Haziran 2017 tarihleri arasında İçişleri Bakanlığı Bakan Yardımcılığı görevinde bulundu. Öztürk, evli ve iki çocuk babasıdır.
Uyuyan Güzel

"Uyuyan Güzel" - Edward Frederick Brewtnall
Uyuyan Güzel (Fransızca: La Belle au bois dormant, Almanca: Dornröschen), yüz yıllık uykuya dalan güzel bir prensesin öyküsünü anlatan klasik bir Avrupa masalıdır.
1697'de Fransız yazar Charles Perrault’un ve 1812’de Alman masal derleyicisi Grimm Kardeşler'in yazıya geçirdiği masalı daha önce İtalyan şair Giambattista Basile Ay, Güneş ve Talia adıyla derlemiş ve şairin ölümünden sonra 1634’te yayımlanan kitabında yer almıştır.
Masalın eski versiyonlarında kötü bir üvey anne figürü bulunur; ayrıca uyurken prensesi bulup “aşkın meyvelerini toplayan” ve onu bırakıp giden bir prens vardır ve prenses uyurken doğum yapar. Üvey anne karakteri Perrault'nun versiyonunda kötücül bir periye dönüşür. Perrault ayrıca hikâyeye, prensese laneti bozan öpücüğü veren yakışıklı bir prens karakteri de eklemiştir.
1959 yılında Walt Disney tarafından uzun metrajlı bir çizgi filmi yapılmış; 1889'da Çaykovski tarafından bale olarak bestelenmiş; 2014 yılında ise Malefiz adıyla filme çekilmiştir.
Konusu

Güçlü bir hükümdarın bir kızı olur. Kral bebek prensesin doğum gününü kutlamak için perilerin de davetli olduğu büyük bir parti verir. Kutlamalarda tüm periler sırayla bebek prensese güzellik, sağlık, müzik yeteneği gibi hediyeler verir. Kutlamaya davet edilmeyen kötü kalpli bir peri ise gizlice saraya gelir ve herkes hediyesini sunduktan sonra ortaya çıkarak bebeği lanetler: Bebek, 16 yaşına geldiğinde eline batacak bir çıkrık iğnesiyle ölecektir.
Konuklar arasından iyi kalpli bir başka peri ortaya çıkar ve henüz hediyesini vermemiş olan bu peri laneti hafifletmeyi başarır. Prenses ölmeyecek, yüz yıllık bir uykuya yatacaktır ve tüm saray da onunla birlikte uyuyacak, böylece yüz yıl sonra uyandıklarına yaşam kaldığı yerden devam edecektir. Kral, kızını korumak için ülkede ne sivri uçlu iğne varsa toplatır ve iğne bulundurmayı yasaklar.
Tüm önlemlere rağmen prenses 16 yaşına geldiğine kehanet gerçekleşir; bizzat kötü kalpli peri gelip prensese iğne batmasını sağlar. Prenses ve tüm saray uykuya dalar. Yüz yıl kadar sonra bir prens büyülü sarayı bulur; uyuyan güzel prensesi görünce onu öper. Prenses, prens onu öptüğü anda uyanır ve lanet biter.
Otto Kubel (1868 – 1951)
Gaylan, Bergama

| Gaylan |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 İzmir'in Türkiye'deki konumu
GaylanGaylan'ın İzmir 'deki konumu
Koordinatlar: 39°02′42″N 27°11′42″E﻿ / ﻿39.045°K 27.195°D﻿ / 39.045; 27.195
Ülke:  Türkiye
İl: İzmir
İlçe: Bergama
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 2,95 km²
Rakım: 252 m
Nüfus (2023): 110
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0232
İl plaka kodu: 35
Posta kodu: 35700
Gaylan, İzmir ilinin Bergama ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı 1890 yılı kayıtlarında Burhan olarak geçmektedir. Mahalle 1928 yılından beri bugünkü adını taşımaktadır.
1984 yılında Büyükşehir olan İzmir'de, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köy ve beldelerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Bergama Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, İzmir il merkezine 117 km, Bergama ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Mahalle, Bergama'nın güneyinde olup, Armağanlar Mahallesi üzerinden,bir köy yoluyla ilçe merkezine bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2023: 110
2022: 104
2021: 100
2020: 112
2019: 120
2018: 145
2017: 118
2016: 121 
2015: 120
2014: 126
2013: 140
2012: 144
2011: 158
2010: 162
2009: 167
2008: 168
2007: 176
2000: 214
1990: 222
1985: 237
1965: 292
Cedid Eşrefi

Cedid Eşrefi, (Cedit Zolota), Osmanlı dönemindeki gümüş paralardan biridir. III. Ahmet döneminde 90 akçeye tekabül derdi.
İstanbul ve Mısır'da basılan Eşrefi altınlar rayiç olarak eşit tutulmasına rağmen ne ağırlık ne de ayar olarak birbirini tutmuyordu. İstanbul'da basılan yüksek ayarlı altınlar Mısır'a götürülüp burada eritiliyor piyasaya düşük ayarlı Mısır altını olarak sürülüyordu. Bu duruma mani olmak için bakır ve gümüş ilave edilen yeni altınlara Tuğra basılmış, 300 akçeye karşılık olacağı benimsenen bu yeni paraya Cedid Eşrefi adı verilmiştir. Bu paralar çoğalıncaya kadar diğer altınların darphane-i Amire'ye getirilerek eritilmesi ve yeni tipte tuğralı olarak darp edilmesine karar verilmiştir. Mısır valisine de ferman ile 22 ayarda 100 adedi 115 vezine eşit sikke kesilmesi emredilmiştir.
İlk olarak 1696 yılında (hicri 1106) II. Mustafa adına darp edilen bu paralar tuğranın altın üzerinde ilk uygulama olması açısından çok önemli olup, örnek teşkil etmiş, her ne kadar Cedid Eşrefi adı verilmişse de halk arasında Eşrefi adı ile veya Tuğralı Altun adı ile anılmaya devam etmiştir.
Cedid Zer-i Mahbub, Osmanlı döneminde III. Mustafa namına 1757 ve 1759 senelerinde bastırılan paralardır.
Giovanni Jean Brindesi

Giovanni ou Jean Brindesi, (d.1826-ö.1888) İtalyan ressam.
Başçuhadar - Silahtar Ağa - Peyk - Solak, 19. yüzyıl
1856'da Lemercier tarafından yayımlanan "Toures de Constantinople" ve "Souvenir de Constantinople" adlı iki albümünde Pitoresk hayat sahneleri ile İstanbul'u anlatmıştır. Albümlerin özgünleri hâlen İstanbul Topkapı Sarayı müzesinde ve İstanbul Üniversitesi kütüphanesinde muhafaza edilmektedir.
Ressam Giovanni Jean Brindesi, 20 Nisan 1826'da doğdu. İstanbul‘un gün be gün yaşantısını ve tarihi atmosferini eserlerine taşımış olan ressamın hayatı hakkında çok detaylı bir bilgi yoktur. Galatasaray'da Yeniçarşı Sokağı'ndaki bir evde yaşadığı bilinmektedir. Abdülmecid döneminin (1839-1861) İstanbul'unu, sivil ve askeri tiplerini çizdi. Yaptığı suluboya ve yağlı boya resimleri sonradan taş baskı tekniğiyle çoğaltarak iki kitapta topladı. Yaklaşık 1855'te Paris'te basılan Elbicei Atika. Les Anciens Costumes. Musée des costumes turcs de Constantinople (eski Giysiler. İstanbul Türk Giysileri Müzesi) adlı birinci albümünde II. Mahmud'u, sadrazam, kazasker, kaptan paşa, yeniçeri ağası, şeyhülislam, kızlar ağası, başçuhadar, silahtar ağa gibi ordu ve devlet ileri gelenlerini ve kalyoncu, nizam-i cedit neferi, humbaracı nefer, peyk, solak gibi ordu mensuplarını gösteren 22 tane renkli taş baskı yer alıyordu. Birinci levhada, II. Mahmud törensel giysileri içinde resmedilmiştir. Albümde yer alan levhalarda figürler, altın yaldızlı dekoratif çerçeveler içine alınmıştır. Albümün başlığında, Sultanahmet'teki Yeniçeri Müzesi "Elbice-i Atika"nın adı yer almaktadır. Brindesi bu müzedeki modelleri kullanarak albümünü oluşturmuştur. Türkleri konu alan daha önceki kıyafetnamelerde olduğu gibi Brindesi'nin albümünde de sıradan insanların günlük yaşamları yerine, Osmanlı yönetiminin sivil, dinsel ve askeri görevlileri canlandırmıştı.
1860'larda gene Paris'te basılan Souvenir de Constantinople (İstanbul anıları) adlı ikinci albümünde ise İstanbul'un günlük yaşantısı, bunun içindeki eğlenceler, Galata Kulesi fonu önünde şekerci, haremde kadınlar ve halayık, Göksu'da kadınlar, mezarlıkta neyzen gibi pitoresk konuları canlandıran 20 tane renkli oymabaskı yer alıyordu. Resimlerinin bazı orijinal guajları Topkapı Sarayı Müzesi ve İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi'nde bulunmaktadır. Sanatçı 7 Mayıs 1888‘de İstanbul‘da ölmüş olup oryantalist manada önemli eserler bırakmıştır.