stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yalıhüyük
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 4.248 | 3.948 | 300 |
| 2000 | 5.575 | 5.330 | 245 |
| 2007 | 1.778 | 1.612 | 166 |
| 2008 | 1.869 | 1.696 | 173 |
| 2009 | 1.882 | 1.714 | 168 |
| 2010 | 1.731 | 1.570 | 161 |
| 2011 | 2.029 | 1.854 | 175 |
| 2012 | 1.787 | 1.615 | 172 |
| 2013 | 1.830 | 1.830 | veri yok |
| 2014 | 1.666 | 1.666 | veri yok |
| 2015 | 1.512 | 1.512 | veri yok |
| 2016 | 1.509 | 1.509 | veri yok |
| 2017 | 1.533 | 1.533 | veri yok |
| 2018 | 1.785 | 1.785 | veri yok |
| 2019 | 1.629 | 1.629 | veri yok |
| 2020 | 1.573 | 1.573 | veri yok |
| 2021 | 1.532 | 1.532 | veri yok |
| 2022 | 1.710 | 1.710 | veri yok |
| 2023 | 1.854 | 1.854 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Belediye Başkanları

| Sıra | Belediye Başkanı | Tarih | Sıra | Belediye Başkanı | Tarih |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Hayrullah Uçar | 1972-1974 | 2 | Hayrullah Uçar | 1989-1994 |
| 3 | Süleyman Atalay | 1974-1977 | 4 | Musa Ak | 1977-1980 |
| 5 | Cafer Sezer | 1980-1984 | 6 | Orhan Er | 1984-1986 |
| 7 | İsmail Uçar | 1986-1989 | 8 | Fehmi Yılmaz | 1994-1999 |
| 9 | Asuman Topkara | 1999-2004 | 10 | İbrahim Yıldız | 2004-vefat |
| 11 | Hasan Yiğit | 2004-2009 | 12 | Celal Özmen | 2009-? |
Ahıska Türkleri

| --- | --- |
Ahıska Türkü Ömer Faik'in ailesi, 1915
Toplam nüfus
400.000-425.000-500.000-629.000 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
 Kazakistan: 150.000
 Azerbaycan: 90.000-110.000
 Rusya: 3.257-70.000-90.000
 Kırgızistan: 33.327-50.000
 Türkiye: 40.000
 Özbekistan: 15.000
 ABD: 9.000-12.000
 Ukrayna: 10.000
 Gürcistan: 600-1.000
Diller
Türkçe (anadil), Rusça, Azerice (bölgesel), Özbekçe (bölgesel)
Din
İslam
İlgili etnik gruplar
Meshiler, Gürcüler, Türkiye Türkleri
1926 yılında Ahıska Türklerinin yerleşim alanları.
Tarihî Ahıska bölgesi bugün Gürcistan'ın Samtshe-Cavaheti bölgesinin bir parçası.
Ahıska Türkleri (Gürcüce: მაჰმადიანი მესხები veya 
მუსლიმი მესხები - "Müslüman Meshiler"), Gürcistan'ın güneybatı ucunda, merkezi Ahıska (Ahaltsihe) olan Mesheti bölgesinde yaşayan Müslüman nüfusa 20. yüzyılın ikinci yarısında verilen addır. Bölgenin adından dolayı Meshet Türkleri ya da Mesket Türkleri ve Türkçede bölgenin adının Misketya biçiminde yanlış yazılmasından dolayı Misket Türkleri olarak da adlandırılmaktadır. Bu farklı adlandırmalar "Ahıska Türk'ü" teriminin yeni olmasından ve tarihsel kaynaklarda yer almamasından kaynaklanmaktadır.
Bugün Ahıska Türkleri, II. Dünya Savaşı sırasında yaşanan zorunlu sürgünler nedeniyle eski Sovyetler Birliği'ne (Türkiye ve Amerika Birleşik Devletleri'ne de) geniş bir şekilde dağılmış durumdalardır. O zamanlar Sovyetler Birliği, Türkiye'ye yönelik bir baskı kampanyası başlatmaya hazırlanmakta ve Joseph Stalin, Ahıska'da Sovyetler'in niyetlerine düşman olması muhtemel stratejik Müslüman nüfusu temizlemek istemektedir. 1944'te Ahıska Türkleri, Türkiye sınırından akrabalarıyla iş birliği yapıp kaçakçılık, haydutluk ve casusluk yapmakla suçlanmıştır. Joseph Stalin tarafından 1944'te Gürcistan'dan kovulmuşlar, sınır dışı edilmeden önce ve sonra ayrımcılığa ve insan hakları ihlallerine maruz kalmışlardır. Yaklaşık 115.000 Ahıska Türkü Orta Asya'ya sürülmüş ve daha sonra sadece birkaç yüzü Gürcistan'a dönebilmiştir. 1990 yılında Ukrayna'ya göç edenler, mevsimlik işçilerin yaşadığı gecekondu kasabalarına yerleşmişlerdir.
Genetik

Ahıska Türkleri olduğu belirtilen bazı kişilere ait test edilen DNA örnekleri arasında en yaygın Y kromozom haplogrubu J olurken ikinci sırada Y kromozom haplogrubu G yer almaktadır. Bu yönüyle sonuçlar Kafkasya'nın yerli etnik gruplarına benzer. Otozomal DNA'ları ise en çok Gürcülere, Lazlara, Hemşinlilere ve Türkiye'nin kuzeydoğusundaki topluluklara benzemektedir.[kaynak belirtilmeli]
Kökene dair tezler

Ahıskalıların kökeni hâlen keşfedilmemiş olup oldukça da ihtilaflıdır. İki ana tez üzerinde durulmaktadır:
Türk tezi: Meshetilerin (Ahıskalılar) kimisi Gürcü asıllı olup etnik Türk'türler.
Gürcü tezi: Epeyden beri Gürcü târihinde istişare edilen bir konu olan Türkçenin Kars ağzını konuşan Hanefi Sünni Mesheti Türklerinin kökeni Osmanlı idaresinde kalmış olan Samtshe-Cavaheti bölgesinde oturan Gürcülerden gelmekte olup 16. asırda İslam'a girmesi ile başlamış, 1829'a kadar sürmüştür. Diğer yandan, Anatoly Khazanov meselenin bu kadar basit olamayacağını ileri sürmüştür.
Çoğu Ahıska Türk'ü, kendisini Osmanlı göçmenlerinden gelmiş olarak tanımlamaktadır. Gürcü yanlısı tarih yazımı, Kars lehçesi konuşan ve islamiyetin Hanefi mezhebine mensup Ahıska Türklerinin 16. yüzyıl ve 1829 tarihleri arasında, tarihsel Mesketi bölgesi Samtshe-Cavaheti, Osmanlı egemenliği altındayken İslamiyet'e geçmiş Türkleşmiş Meshiler (Gürcülerin etnografik bir alt grubu) olduğunu ileri sürmektedir. Ancak Rus Antropolog ve Tarihçi Profesör Anatoly Michailovich, Gürcü anlatıya karşı çıkarak şunları söylemiştir:
Bu Gürcü yanlısı görüş taraftarlarının, grubun etnik tarihini aşırı basitleştirmiş olması olasıdır. Özellikle de başka bir Müslüman Gürcü grupla Müslümanlığa geçmiş olmalarına rağmen yalnızca Gürcü dilini değil, bir ölçüde Gürcü geleneksel kültürünü ve kendi kimliklerini de korumayı sürdüren Acarlarla karşılaştırıldığında.
Fakat Michailovich, bu karşılaştırmayı yaparken Acara ve Mesheti bölgelerinin Türk hakimiyetine bulunma sürelerini göz ardı eder. Nişanyan, Acaralıların Gürcüceyi korumasına rağmen Ahıskalıların Gürcü dilini kaybetmesini şu şekilde açıklar:
Batum şehri ile Acara özerk bölgesi (ve Artvin’in Borçka-Hopa tarafı ile Şavşat’ın Meydancık vadisi) halkı Müslüman Gürcü, Acara lehçesi konuşurlar, 1810’lara dek asıl Gürcistan’a tabi olmuşlar, doğrudan veya dolaylı Hıristiyan egemenliği altında yaşamışlar. Ahıska (ve Şavşat-Yusufeli, Posof) halkı ise 450 yıldan beri İslam egemenliğinde yaşamış. Belki diğer Osmanlı İslam unsurlarıyla iç içe geçmiş, uzun süreden beri Türkçe konuşurlar.
Antropolog Kathryn Tomlinson, Ahıska Türklerinin 1944 sürgünü ile ilgili Sovyet belgelerinde, topluluğun sadece "Türk" olarak anıldığını ve "Mesket Türkleri" teriminin Özbekistan'dan ikinci sürgünlerinden sonra icat edildiğini belirtmiştir. Ronald Wixman'a göre "Mesket" terimi ancak 1950'lerin sonlarında kullanılmaya başlanmıştır. Gerçekten de Mesket Türklerinin çoğunluğu kendilerini kısaca "Türk" olarak ya da bölgeye atıfta bulunarak "Ahıska Türkleri" olarak adlandırmaktadır.
Ahıskalıların tarihi > Osmanlı fetihleri

Amasya Antlaşması (1555) ile birlikte Samtshe Prensliği (Mesheti) ikiye bölündü: Doğu kısmı Safeviler'in, batı tarafı ise Osmanlı'nın topraklarında kalmıştır. 1578'de Osmanlılar, Gürcistan'daki Safevi topraklarına saldırarak 1578-1590 Osmanlı-Safevi Savaşı'nı başlatmış ve 1582'de Osmanlılar, Mesheti'nin doğu (Safevi) kısmına sahip olmuştur. 17. yüzyılın başlarında Safeviler, Mesheti'nin doğu kısmının kontrolünü yeniden ele geçirmiştir. Ancak Kasr-ı Şirin Antlaşması ile tüm Mesheti Osmanlı egemenliği altına girmiş ve İran'ın bölgeyi geri alma girişimlerine son verilmiştir.
Ahıskalıların tarihi > Sovyet egemenliği > 1944: Gürcistan'dan Orta Asya'ya sürgün

15 Kasım 1944'te, o zamanki SSCB Genel Sekreteri Joseph Stalin, 115.000'den fazla Ahıska Türk'ünün evlerinden gizlice çıkarılarak vagonlara konulup anavatanlarından sınır dışı edilmesini emretmiştir. 30.000 ile 50.000 arasında sürgün edilen kişi açlık, susuzluk, soğuk, sürgünün doğrudan bir sonucu olarak sınır dışı edilmek ve yaşanan yoksunluktan dolayı ölmüştür. Sovyet muhafızları, Ahıska Türklerini çoğu zaman yiyecek, su veya barınak olmadan geniş bir bölgedeki demir yolu kenarlarına atmıştır.
1989 Sovyet nüfus sayımına göre Özbekistan'da 106.000 Ahıska Türk'ü, Kazakistan'da 50.000 ve Kırgızistan'da 21.000 Ahıska Türk'ü yaşamaktaydı. II.Dünya Savaşı sırasında sınır dışı edilen diğer milletlerin aksine 1968 yılına kadar gizli kalan Ahıskalıların sürgün edilmelerine hiçbir neden verilmemiştir. Sovyetler, Ahıskalıların sürgün edildiğini ancak 1968'de kabul etmiştir. Ahıskalıların sürgün edilmesinin nedeni, 1944'te Sovyetler Birliği'nin Türkiye'ye karşı bir baskı kampanyası başlatmaya hazırlanıyor olmasıdır. Haziran 1945'te, o zamanlar Dışişleri Bakanı olan Vyacheslay Molotoy, üç Anadolu vilayetinin (Kars, Ardahan ve Artvin) teslim olması için Moskova'daki Türk Büyükelçisi'ne talepte bulunmuştur. Moskova aynı zamanda diğer bazı Anadolu vilayetlerine yönelik Ermenilerin iddialarını desteklemeye hazırlanırken Türkiye'ye karşı savaşı mümkün görmüş ve Joseph Stalin, Sovyetler'e düşmanca niyetler besleme olma ihtimali bulunan Müslüman Ahıskalıların yerleştiği stratejik Türk-Gürcü sınırını temizlemek istemiştir.
Ahıskalıların tarihi > Sovyet egemenliği > 1989: Özbekistan'dan diğer Sovyet ülkelerine sürgün

Ana Madde: Fergana Olayları
1989'da, aşırı nüfuslu Fergana Vadisi'nde kaynaklar için Özbeklerle yarışan Ahıska Türklerine karşı milliyetçi kinlenmeler başlamıştır. Özbekistan'a yerleşmiş olan Ahıska Türkleri ile yerli Özbekler arasında isyanlar çıkmıştır. Özbekler ve Ahıska Türkleri arasında yaşanan çatışma, Fergana Vadisi'ndeki taşra banliyölerinden yayılan kanlı çatışmalara dönüşmüştür. Yüzlerce Ahıska Türk'ü öldürülmüş ya da yaralanmıştır, 1.000'e yakın mülk tahrip edilmiş ve binlerce Ahıska Türk'ü sınır dışına kaçmıştır. Ahıska Türklerinin (çoğunluğu) yaklaşık 70.000'i Azerbaycan'a, geri kalanı Rusya'nın çeşitli bölgelerine (özellikle Krasnodar Krayı), Kazakistan'a, Kırgızistan'a ve Ukrayna'ya gitmiştir.
Ahıskalıların tarihi > Sovyet egemenliği > Donbass Savaşı

Hükûmet güçleri ile Rusya yanlısı ayrılıkçılar arasındaki çatışmaların ortasında, Mayıs 2014'ten bu yana yaklaşık 2.000 Ahıska Türk'ü, Ukrayna'daki evlerinden kaçmak zorunda kalmıştır. Doğu Ukrayna'daki Türkçe konuşan azınlığa mensup 300'ün üzerinde Ahıska Türkü, ülkenin yakın zamanda kabul edilen sığınma önlemleri kapsamında yaşayacakları Türkiye'nin doğusunda Erzincan iline gelmiştir.
Din

Ahıskalıların küçük bir kesimi Şii olmakla beraber büyük çoğunluğu Sünni mezhebine tabidir.
Sürgün

Ana madde: Ahıska Türkleri sürgünü
1829 yılında tazminat olarak Çarlık Rusya'sına verilinceye kadar Ahıska bölgesi Osmanlı sınırların dâhilinde idi. Bu olaydan sonra Ahıska Türklerinin yarısı sınırı geçerek Türkiye'ye geldi, diğer yarısı ise Gürcistan'da kaldı. İkinci Dünya Savaşı sırasında Ahıska Türklerinin gençleri savaşa katılmak için cepheye gitti. Geride kalan eşleri, çocukları ve yaşlı Ahıska Türkleri ise 1944 yılında Stalin tarafından iki saat içinde tren vagonlarına doldurularak, kapalı tren vagonlarında Orta Asya'ya sürülerek Kazakistan, Kırgızistan ve Özbekistan'a yerleştirildi. Bu sürgünün Stalin'in Karadeniz kıyılarını Türklerden temizleme operasyonunun bir parçası olduğu Sovyetler Birliği dağıldıktan sonra açıklanan arşivlerde ortaya çıkmıştır.[kaynak belirtilmeli] Aynı kaderi paylaşan Kırım Tatarları ve Ahıska Türklerinin bu hazin sürgününde binlerce insan yolda öldü. 1945 yılında savaş bittikten sonra savaştan dönen Ahıska Türkleri de ailelerinin sürgün edildiği bölgelere gönderildiler.
Sürgün > Fergana Olayları

Ana madde: Fergana Olayları
Sovyetler Birliği'nin son yıllarında, Özbekistan'ın Fergana Vadisi'nde yaşayan Ahıska Türkleri, 1989 yılında, etnik bir gerilim sonrasında büyük bir şiddete uğradı ve bölgedeki nüfusun büyük bir kısmı Özbekistan'dan göç etmek zorunda kaldı.
Sürgün > Geri dönüş

Azerbaycan, 1989 yılında Özbekistan'ın Fergana Vadisi'ndeki şiddetten kaçan Ahıska Türklerinin bir kısmını kabul etti ve topraklarına yerleştirdi. Sonrasında Ermenistan ve Karabağ'dan sürülen Azerbaycan Türkleri nüfusuyla ilgili sorunlar ortaya çıktığından yerleştirme işlemi tamamlanamadan 1994 yılında durduruldu.
Gürcistan, 1990'larda etnik olarak Gürcü kökenli olan Meshileri ülkeye yerleştireceğini duyurdu. Bu karar, Samtshe-Cavaheti bölgesinde yaşayan Ermeniler arasında tepkiye yol açtı.
Öte yandan Türkiye, az sayıda Ahıska Türk'ünü ülkenin doğusuna yerleştirdi. Rusya'nın Krasnodar bölgesine yerleştirilen Ahıska Türkleri, Rus Kazaklar'ın Türk karşıtı tepkileriyle yüz yüze kaldı, bu yüzden Krasnodar'daki Ahıska Türklerinin 9.000 kadarı ABD'nin çeşitli kentlerine yerleştirildi.
1999 yılında Gürcistan, Avrupa Konseyine üye olurken Ahıska Türklerinin geri dönüşleriyle ilgili yükümlülük üstlenmiştir. Bu yükümlülüğe göre Gürcistan, 1999'dan itibaren üç yıl içinde Ahıskalıların dönüşlerini başlatacak ve 12 yıl içinde yani 2011 yılında dönüş işlemini bitirecekti. Eğer Gürcistan süre sonunda yükümlülüğünü yerine getirmezse Ahıska Türkleri, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine dava açabilecek ve bu yolla vatanlarına dönmeyi talep edebileceklerdi. Ama üste belirtilen sorunlar ve engeller yüzünden herhangi bir geri dönüş olmadı.
Gürcistan, Ahıska Türklerinin geri dönüşüne şartlı izin vermiştir. Şartlardan birincisi; geleceklerin sadece Ahıska bölgesine değil, tüm Gürcistan topraklarına yerleşmeleridir. Gürcistan bu şartı, Ahıskalıların bölgeden 91 bin kişi çıkmasına karşın bugün dönecek olan rakamın çok olması ve bölgenin bunu kaldıramayacağı savına bağlamaktadır. İkinci şart, Türklere verilecek kimliklerde Türk ve Müslüman yazmayıp Gürcü ve Hristiyan yazacaktır. Gürcistan'ın bu şartının altında ise bölge halkının aslında Türk olmayıp Meshi denen Gürcüler olduğu, zamanla ve zorla Osmanlılar tarafından Müslüman yapılarak Türkleştirildikleri savı yatmaktadır.[kaynak belirtilmeli]
Beş ilçe ve 200 köyden meydana gelen Mesheti bölgesinde şu an daha çok, Gürcüler ve Ermeniler yaşamaktadır. 100'e yakın köy ise Türklerin sürgününden günümüze kadar hala boştur.
Haziran 2002'de Krasnodar’da bulunan Ahıska Türkleri seslerini duyurabilmek için açlık grevi yapmışlardır. Krasnodar'da yaşayan Ahıska Türkleri, "yasa dışı mülteciler" olarak adlandırılmakta ve yeni bir sürgüne gönderilmeleri istenmektedir.
Gürcistan Parlamentosu uzun bir çalışma sonrasında 2007 yılında Ahıska Türklerinin Gürcistan'a dönmelerini ön gören bir yasayı kabul etti. Ancak çalışmalar yeterli olmamakta, sürgünden önce Ahıska Türklerine ait olan mal varlıklarının Ahıska Türklerine iadesi Gürcistan Hükûmeti tarafından bazı ekonomik gerekçeler gösterilerek engellenmektedir. Herhangi bir geri dönüş olmadığı gibi, malları ve mülkleri elinde bulunduran yerel Gürcü ve Ermeni halk da bu geri dönüşe karşı çıkmaktadır.
Nüfus

1989 Sovyet nüfus sayımına göre Sovyetler Birliği'nde yaşayan 207.502 Türk vardır. Ancak Sovyet yetkilileri pek çok Ahıska Türk'ünü “Azeri”, “Kırgız” ve “Özbek” gibi diğer milletlere mensup olarak kaydetmiştir. Bu nedenle resmî nüfus sayımları, Ahıska Türklerinin gerçek nüfusunun gerçek bir yansımasını göstermez. Örneğin 2009 Azerbaycan nüfus sayımına göre ülkede yaşayan 38.000 Türk vardı ancak sayımda Azerbaycan vatandaşı olan Ahıska Türkleri ile Türkiye Türkleri arasında ayrım yapılmamıştır zira resmî sayımda her iki grup da “Türkler” ya da “Azeriler” olarak sınıflandırılmıştır. Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliğinin 1999'da yayımlanan raporu, Azerbaycan’da 100.000 Ahıska Türk'ünün yaşadığını ve feshedilmiş Barış ve Demokrasi Enstitüsü, 2001 yılında Azerbaycan’da 90.000 ila 110.000 Ahıska Türk'ünün yaşadığını belirtmiştir. Benzer şekilde akademik tahminler, Azerbaycan’daki Ahıska Türk topluluğunun 90.000 ila 110.000 olduğunu öne sürmüşlerdir.
Daha yakın zamanlarda Rusya’daki bazı Ahıska Türkleri, özellikle de Krasnodar’da olanlar, yerel halkın düşmanlığıyla karşılaşmıştır. Krasnodar Ahıska Türkleri, vatandaşlıklarından mahrum bırakma da dâhil olmak üzere önemli insan hakları ihlallerine maruz kalmıştır. Medeni, siyasi ve sosyal haklarından mahrum bırakılmış ve mülk sahibi olmaları ve istihdam edilmeleri yasaklanmıştır. Bu nedenle 2004 yılından bu yana birçok Türk, mülteci olarak Amerika Birleşik Devletleri için Krasnodar bölgesini terk etmiştir. Yaklaşık 1.300 kişiden oluşan büyük bir kısmı Dayton’dadır. Hâlâ Gürcistan’a tam olarak geri dönmeleri yasaktır. Ancak Gürcistan’da, inanç ve etnik gerilimlerdeki farklılık nedeniyle Ahıska Türklerine karşı ırkçılık hâlâ popülerdir.[kaynak güvenilir mi?]
Ahıska Türkleri, bugün eski Sovyetler Birliği coğrafyasında ve Türkiye'de dağınık olarak yaşamaktadırlar. Türkçe yazında Ahıska Türklerinin etnik olarak Kıpçak Türklerinden olduğu iddia edilse de kullandıkları dil, Oğuz grubundan olup Türkiye Türkçesi altında sınıflandırılmaktadır. Toplam nüfusunun 350.000-400.000 arasında olduğu tahmin edilmektedir.
Azerbaycan, Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan ve diğer eski Sovyet cumhuriyetlerinin nüfus sayımlarında Ahıska Türkleri için "Türkler" terimi kullanılmaktadır.
Bugün Ardahan, Posof, Artvin, Şavşat, Yusufeli, Ardanuç halkının büyük çoğunluğu Ahıska Türklerinin Türkiye'deki temsilcisidir.
Dil

Ahıskalıların kullandığı Türkçe, Oğuz grubu içinde sınıflandırılan Türkiye Türkçesinin doğu grubu ağızları arasında yer alır. Ahıskalıların konuştuğu Türkçenin, kendi içinde birbirinden farklı iki ana ağız grubu mevcuttur. Bu ağızlar, "Yerli Ağzı" ve "Terekeme Ağzı"ndan ibarettir.
Yerli ağzı, Türkiye Türkçesinin Doğu Grubu Ağızları arasında; Ardahan, Posof, Oltu, Olur, Şenkaya, İspir, Tortum, Artvin (Merkez, Yusufeli, Ardanuç, Şavşat) bölgelerinde konuşulan Türkçe ile aynı alt grupta sınıflandırılırken Terekeme ağzı ise Kars (Ardahan, Posof hariç), Erzurum (Merkez, Aşkale, Ovacık, Narman, Pasinler, Horasan, Hınıs, Tekman, Karayazı), Gümüşhane, Erzincan (Merkez, Refahiye, Kemah, Çayırlı, Tercan) bölgelerinde konuşulan Türkçe ile aynı alt grupta yer alır.
Ahıska Türkçesi, Ahıska Türklerinin Rus ve Sovyet yönetimi sırasında temas hâlinde olduğu diğer dillerden (Azerice, Gürcüce, Kazakça, Kırgızca, Rusça ve Özbekçe dâhil) etkilenmiştir. Eğitimlerini çoğunlukla Rusça aldıklarından dolayı çoğu birincil dil olarak Rusçayı kullanmaktadırlar. Gürcüce konuşan Ahıska Türklerinin sayısı oldukça azdır ve günümüzde Gürcistan'da yaşamaktadırlar.[kaynak belirtilmeli]
Kültür

Kurban ve Ramazan bayramları onlar için oldukça önemlidir. Bu bayramlarla birlikte Nevruz Bayramı'nı da coşkulu bir biçimde karşılarlar. Ahıska Türklerinde edebiyat dili oluşmamıştır ve halk edebiyatı türleri başlıca edebiyat anlayışlarını ortaya koyar.
Ahıska Türklerinin düğünü, damadın ebeveyninden gelen geleneksel bir tekliften oluşur ve gelinin ebeveynleri teklifi kabul ederse nişan yapılır. Nişandaki herkese törensel tatlı içecek, şerbet verilir. Düğün ise iki gün sürer. İlk gün gelin evinden çıkar ve ikinci gün evlilik olur. Gelin, eve girmeden ayakkabısının topuğunu kullanarak ayağıyla iki tabak kırar ve kapıya bal sürer. Bu gelenek, yeni gelin ve damada evliliklerinde mutluluk dileme amacına hizmet eder. Düğün sonunda kadın ve erkeklerin ayrı ayrı dans ettiği bir dans başlar. Son olarak yeni evli çift vals denen son danslarını yapar ve düğünü tamamlar.
Alacami, Serik

| Alacami |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Antalya'nın Türkiye'deki konumu
Koordinatlar: 37°00′36″N 31°03′25″E﻿ / ﻿37.01°K 31.057°D﻿ / 37.01; 31.057
Ülke:  Türkiye
İl: Antalya
İlçe: Serik
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 1.048
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0242
İl plaka kodu: 07
Posta kodu: 07500
Resmî site 
Alacami, Antalya ilinin Serik ilçesine bağlı bir mahalledir.
Alacami mahallesi, adını mahallede bulunan tarihi camiden almaktadır.Caminin yapılış tarihi tam olarak bilinmemektedir.Caminin tahminen selçuklular döneminde yapıldığı söylenmektedir.
Alacami mahallesi çeşitli ailelerin adlarını aldıgı mahallelerden oluşmaktadır. Bunların başlıcaları Kök, Hacı Hasanlar, Gök Mehmetler ve Koçlar. Mahallenin tarihi Hakkında söylenebilecekler ise cesitli söylencelere dayanmaktadır. Köy halkı yörüklerden ve yerleşik insanlardan oluşmaktadır. İlk yerleşimlerin ise bundan 300 yıl öncesine kadar uzandıgı bilinmektedir. Yapılan araştırmalar sonucu daha önce bir kısmı Ayanoz bir kısmı ise Pınarcık'a bağlı olan Alacami 19. yy da köy statüsüne kavuşmuştur.[kaynak belirtilmeli]
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 1098    
1997: 1062
| g t Serik mahalleleri |
| --- | --- |
 Abdurrahmanlar  Akbaş  Akçaalan  Akçapınar  Alacami  Aşağıçatma  Aşağıkocayatak  Aşağıoba  Belek  Belkıs  Belpınar  Berendi  Bilginler  Boğazkent  Bozdoğan  Bucakköy  Burmahancı  Büğüş  Cumalı  Cumhuriyet  Çakallık  Çanakçı  Çandır  Çatallar  Demirciler  Deniztepesi  Dikmen  Dorumlar  Eminceler  Eskiyürük  Etler  Gebiz  Gedik  Gökçepınar  Hacıosmanlar  Hasdümen  Haskızılören  Haspınar  Kadriye  Karadayı  Karataş  Karıncalı  Kayaburnu  Kırbaş  Kozağacı  Kozan  Kökez  Kuşlar  Kürüş  Merkez  Nebiler  Orta  Pınarcık  Sarıabalı  Şatırlı  Tekke  Töngüşlü  Üründü  Yanköy  Yenimahalle  Yeşilvadi  Yeşilyurt  Yukarıçatma  Yukarıkocayatak  Yumaklar  Zırlankaya 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
Hanönü

| Hanönü |
| --- | --- |
İlçe
 Türkiye'de bulunduğu yer
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Kastamonu
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Ceyhun Denli
 • Belediye başkanı: Metin YAMALI (MHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 358 km²
Rakım: 430 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 4.156
 • Kır: 2,003
 • Şehir: 2.134
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 37600
İl alan kodu: 366
İl plaka kodu: 37
Resmî site http://www.hanonu.bel.tr
Hanönü, Türkiye Cumhuriyeti'nin Karadeniz Bölgesi'nde yer alan Kastamonu ilinin bir ilçesidir.
Kızılırmak'ın bir kolu olan Gökırmak vadisinde yer alan Hanönü ilçesinin batısında 30 Aralık 1988 tarihine kadar belde belediyesi olarak bağlı bulunduğu Taşköprü ilçesi, doğuda ise Sinop ili Boyabat ilçesi bulunmaktadır.
Şu anki başkanı:Metin Yamalı
Ünlü hanı ile meşhurdur.
Tarihçe

Son yıllara kadar Taşköprü'ye bağlı bir bucak (nahiye) olan ilçe tarihinde uzun yıllar kavimler halinde yaşayan uygarlıklar şunlardır;
"Gaşgarlar, Etiler, Dorlar, Paflagonyalılar, Kimerler, Lidyalılar, İranlılar, Bizanslılar, Çobanoğulları devri, Candaroğulları egemenliği ve Osmanlı dönemi"
İlçe tarihin her döneminde önemli bir konaklama yeri olmuş ve sosyal yaşantı bakımından hareketli dönemler geçirmiştir. İlçeden geçen kara yolu uzun yıllar boyunca insanlara hizmet vermiştir. Karayolu; Taşköprü, Kastamonu, Boyabat, Durağan, Sinop, Samsun, Karabük, Ankara, İstanbul gibi birçok şehir ve ilçeyi birbirine bağlar.
İpek Yolu ve han

Eski İpek yolunun Durağan ilçesinden geçmesi üzerine buradan geçen kervanlar ilçede bulunan handa konaklamıştır. Han'ın tarihi de kısaca şöyledir:
Tarihi han moloz taşından horasandan yapılmış (3,5 x 1,5) olan giriş yerini tamamen kaybetmiştir. Yuvarlak kemerli kapısından girince dört tane paye bulunmaktadır. Dört köşe olan bu payelerin alt kısımları kesme taştan üst taraflarıda enli tuğlalardan yapılmıştır. Tavanlar bir nevi tekne tonozludur. Pencereleri harap olmuştur. Hanın boyu 20.5, eni 11, yüksekliği 3.5 metredir. Duvar kalınlıkları birer metredir.
1848'de burasını ziyaret eden Chankykoff, burasının eski bir kervansaray olduğunu yazmıştır. 1810'da Sinop'ta Fransız konsolosu bulunan P.F. Fourcad binanın üç hücreli bir kilise olduğunu ve Jüstinien tarafından yapıldığını ve Türkler tarafından kervansaray olarak kullanıldığını yazar.
Bina bugün harabe halindedir. Fakat Hanönü ilçe olduktan sonra yapılan kurtarma girişimleri sonucunda Kültür Bakanlığı tarafından restore edilerek kütüphane ve müze olarak hizmete açılacaktır.