stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Christopher Eccleston
İlk yılları

İşçi sınıfı bir ailenin çocuğu olarak  İngiltere'nin kuzeybatısında küçük bir şehrin yoksul bir mahallesinde dünyaya geldi. Elsie ve Ronnie Eccleston'ın üç oğlunun en küçüğüdür. Kardeşleri, Alan ve Keith, ikizlerdir ve kendisinden 8 yaş büyüklerdir. Aile 1960'ların sonunda Little Hulton'a taşınana kadar Blodwell sokağında küçük taraçalı bir evde yaşadı. Eccleston, öğrenci başı olduğu Joseph Eastham Lisesi'ne gitti. 19 yaşına geldiğinde Boys from the Blackstuff gibi televizyon dizilerinde profesyonel olarak oyunculuk yapmaya heveslendi. Londra Üniversitesi'nde Central oyunculuk okuluna gitmeden önce, Salford Tech Üniversitesi'nde iki yıllık temel oyunculuk kursunu bitirdi. Oyunculuğunun ilk yıllarında Ken Loach'ın Kes (Kerkenez) filmindeki ve Albert Finney'nin Saturday Night and Sunday Morning'deki performanslarından etkilendi ancak kısa sürede kendini Shakespeare'in oyunları dahil, Anton Çehov ve Molière gibi klasikleri canlandırırken buldu. 25 yaşında Bristol Old Vic Tiyatro Okulu'nun prodüksiyonunu yaptığı Tennessee Williams'ın A Streetcar Named Desire (İhtiras Tramvayı) oyunuyla ilk kez profesyonel olarak sahneye çıktı. Yüksekokuldan mezun olduktan sonraki birkaç yıl bir aktör olarak istediği şekilde iş bulamayan Eccleston, bir süpermarkette, şantiyelerde ve bir sanatçıya model olarak çeşitli tuhaf işlerde çalıştı.
Kariyeri > Doctor Who (2005)

20 Mart 2004'te Eccleston'ın 26 Mart 2005'te yeniden yayınlanmaya başlayacak olan efsanevi bilimkurgu BBC dizisi Doctor Who'da Doctor'un 9. enkarnasyonunu canlandıracağı ilan edildi. Eccleston seri ilk başladığında doğmamış olan ve Doctor'u canlandıran ilk oyuncuydu, her ne kadar dizi başladıktan yalnızca birkaç ay sonra doğmuş olsa da. 30 Mart 2005'te, BBC sözde Eccleston'ın söylediği ve Eccleston'un ilk sezondan sonra rolü bırakmaya karar verdiğini çünkü sürekli aynı rolleri tekrar eden bir oyuncu haline gelmekten korktuğunu söyleyen bir açıklama yayınladı. 4 Nisan 2005'te, BBC Eccleston'ın sözlerinin çarptırıldığını, bu beyanın rızası ve onayı alınmadan yayınlandığını meydana çıkardı. BBC ocak ayında Eccleston'ın en başından beri yalnızca bir sezonda oynamayı planladığını halka açıklamak konusunda yaptıkları bir anlaşmayı feshettiklerini kabul etti. Bu beyan gazetecilerin basın ofisine yaptıkları sorgulamalar sonunda yazılmıştı.
Christopher Eccleston, 11 Haziran 2005'te BBC Radyosu'nda katıldığı bir programda Doctor Who'da çalışmaktan zevk aldın mı? sorusuna Karışık, ama uzun bir hikâye yanıtını vermiştir. Eccleston'ın rolü bırakmasının sebepleri İngiliz gazetelerinde tartışma konusu olmaya devam etmiştir. 4 Ekim 2005'te Alan Davies, The Daily Telegraph'a BBC'nin Eccleston'ı fazla çalıştırdığını ve rolü bıraktığını çünkü yorulduğunu söylemiştir. 10 gün sonra, Eccleston Daily Mirror' a bunun doğru olmadığını ve yaptığı yorumlardan ötürü Davies'e kızgın olduğunu belirtmiştir. 2010'da Lennon Naked hakkındaki bir röportajda, Eccleston diziyi bırakmasının sebebinin Doctor Who'daki çalışma ortamının hoşuna gitmemesi olduğunu ancak rolü aldığı için gurur duyduğunu dile getirmiştir.
7 Kasım 2008'de National Theatre'da, The Writer's Tale kitabının tanıtımı yapılırken Russell T. Davies, Eccleston'ın kontratının yalnızca tek bir yıl için olduğunu çünkü dizinin bir sezonluk yeniden gösteriminin devam edip etmeyeceğinin belirsiz olduğunu söylemiştir. Daha sonraları çok başarılı olduğunu ancak BBC ile şüpheleri olduğunu söylemiştir. Eccleston 2005 yılında, National Television Awards'da Doctor'u canlandırışıyla halkın oylarıyla "En Popüler Erkek Oyuncu" seçildi.
Kişisel hayatı

Manchester United taraftarıdır ve 2000 yılından beri düzenli bir maraton koşucusudur. 2010 yılında evlenmiştir. Dünyaya gelen ilk oğlu Albert ile birlikte 2012 Şubat ayında baba olmuştur. 2013 yılında Esme adını verdiği ikinci çocuğu doğdu.  Eccelston ateisttir ve azimli bir hayırseverdir. 2007 Eylül ayında Salford'daki Pendleton College'nin kendi adını taşıyan 260 koltuklu "Eccleston Tiyatrosu"nun inşası için 9.5 milyon pound sterling bağış yapmıştır.  28 Nisan 2005'te Mencap hayır kurumunun elçisi olmuştur ve ayrıca İngiliz Kızıl Haçı'nın bir destekçisidir.
Filmografi > Televizyon

| Yıl | Ad | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | Blood Rights | Dick |  |
| 1990 | Casualty | Stephen Hills |  |
| 1991 | Inspector Morse | Terrence Mitchell |  |
| 1991 | Chancer | Radio |  |
| 1991 | Boon | Mark |  |
| 1992 | Rachel's Dream | Man in dream |  |
| 1992 | Poirot | Frank Carter | Bölüm: "One, Two, Buckle My Shoe" |
| 1992 | Friday on my Mind | Sean Maddox |  |
| 1992 | Business with Friends | Angel Morris |  |
| 1993 | Cracker | DCI David Bilborough |  |
| 1995 | Hearts and Minds | Drew Mackenzie |  |
| 1996 | Our Friends in the North | Nicky Hutchinson |  |
| 1996 | Hillsborough | Trevor Hicks |  |
| 1999 | Killing Time – The Millennium Poem | Millennium Man |  |
| 2000 | Wilderness Men | Alexander Von Humboldt |  |
| 2000 | Clocking Off | Jim Calvert |  |
| 2001 | Strumpet | Strayman |  |
| 2001 | Linda Green | Tom Sherry / Neil Sherry |  |
| 2002 | The League of Gentlemen | Dougal Siepp | 3. sezon, 6. bölüm: "How the Elephant Got Its Trunk" |
| 2002 | Flesh and Blood | Joe Broughton |  |
| 2002 | Othello | Ben Jago |  |
| 2002 | Sunday | General Ford |  |
| 2002 | The King and Us | Anthony |  |
| 2003 | The Second Coming | Stephen Baxter |  |
| 2005 | Doctor Who | The Doctor | 1. sezon |
| 2006 | Perfect Parents | Stuart |  |
| 2007 | Heroes | Claude Rains |  |
| 2008 | The Sarah Silverman Program | Dr. Lazer Rage |  |
| 2010 | Lennon Naked | John Lennon |  |
| 2010 | Accused | Willy Houlihan | 1. sezon, 1. bölüm |
| 2011 | The Shadow Line | Joseph Bede |  |
| 2011 | The Borrowers | Pod Clock |  |
| 2012 | Blackout | Daniel Demoys |  |
Filmografi > Film

| Yıl | Ad | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1991 | Let Him Have It | Derek Bentley |  |
| 1992 | Death and the Compass | Alonso Zunz |  |
| 1993 | Anchoress | Priest |  |
| 1994 | Mezarını Derin Kaz | David |  |
| 1996 | Jude | Jude Fawley | David Tennant ile bir sahne paylaşmıştır, Doctor Who'daki halefi |
| 1998 | Elizabeth | Duke of Norfolk |  |
| 1998 | A Price Above Rubies | Sender Horowitz |  |
| 1999 | Heart | Gary Ellis |  |
| 1999 | eXistenZ | Seminar leader |  |
| 1999 | With or Without You | Vincent Boyd |  |
| 2000 | Gone in 60 Seconds | Raymond Calitri |  |
| 2000 | The Tyre | Salesman | Kısa film |
| 2001 | Diğerleri | Charles Stewart |  |
| 2001 | The Invisible Circus | Wolf |  |
| 2001 | This Little Piggy | Cabbie | Kısa film |
| 2002 | 24 Hour Party People | Boethius |  |
| 2002 | I Am Dina | Leo Zhukovsky |  |
| 2002 | Revengers Tragedy | Vindici |  |
| 2002 | 28 Gün Sonra | Major Henry West |  |
| 2007 | The Seeker | The Rider |  |
| 2008 | New Orleans, Mon Amour | Dr. Henry |  |
| 2009 | G.I. Joe: Kobra'nın Yükselişi | James McCullen/Destro |  |
| 2009 | Amelia | Fred Noonan |  |
| 2009 | The Happiness Salesman | Salesman | Kısa film |
| 2013 | Thor: Karanlık Dünya | Malekith |  |
| 2015 | Legend | Leonard "Nipper" Read |  |
| 2018 | Where Hands Touch |  |   |
| 2018 | Dead in a Week (Or Your Money Back) | Harvey |  |
Filmografi > Tiyatro

| Yıl | Ad | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1988 | A Streetcar Named Desire | Pablo Gonzalez | Bristol Old Vic |
| 1990 | Bent |  | National Theatre |
| 1990 | Abingdon Square |  | National Theatre |
| 1990 | Aide-Memoire |  | Royal Court Theatre |
| 1993 | Waiting at the Water's Edge | Will | Bush Theatre |
| 2000 | Miss Julie | Jean | Haymarket Theatre |
| 2002 | Hamlet  | Hamlet | West Yorkshire Playhouse |
| 2004 | Electricity | Jakey | West Yorkshire Playhouse |
| 2009 | A Doll's House | Neil Kelman | Donmar Warehouse |
| 2012 | Antigone | Creon | National Theatre |
Filmografi > Tiyatro > Tarihi bilinmeyen performansları

Woyzeck – Birmingham Rep
The Wonder – Gate Theatre
Doña Rosita the Spinster – Bristol Old Vic
Encounters – National Theatre Studio
Filmografi > Radyo ve Anlatıcılıkları

| Yıl | Ad | Rol |
| --- | --- | --- |
| 1998 | Room of Leaves | Frank |
| 1998 | Pig Paradise | Jack |
| 2001 | Some Fantastic Place | Anlatıcı |
| 2001 | Bayeux Tapestry | Harold |
| 2002 | The Importance of Being Morrissey | Anlatıcı |
| 2002 | İlyada | Achilles |
| 2003 | Cromwell – Warts and All | Anlatıcı |
| 2004 | Life Half Spent | Roger |
| 2005 | Crossing the Dark Sea | Squaddie |
| 2005 | Sacred Nation | Anlatıcı |
| 2005 | Born to be Different | Anlatıcı |
| 2005 | A Day in the Death of Joe Egg | Brian |
| 2005 | E=mc² | Anlatıcı |
| 2005 | Dubai Dreams | Anlatıcı |
| 2005 | Wanted: New Mum and Dad | Anlatıcı |
| 2005 | Children in Need | Anlatıcı |
| 2005 | This Sceptred Isle | Various characters |
| 2006 | The 1970s: That Was The Decade That Was | Anlatıcı |
| 2008 | The Devil's Christmas | Anlatıcı |
| 2009 | Wounded | Anlatıcı |
| 2011 | The Bomb Squad | Anlatıcı |
Filmografi > Müzik klipleri

| Yıl | Sanatçı | Şarkı |
| --- | --- | --- |
| 1998 | I Am Kloot | "Northern Skies" |
| 2003 | I Am Kloot | "Proof" |
Ödül ve Adaylıkları

| Yıl | Yapım | Ödül | Kategori | Sonuç |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1997 | Jude | Golden Satellite Award | Best Performance by an Actor in a Motion Picture – Drama | Aday gösterildi |
| 1997 | Our Friends in the North | Broadcasting Press Guild Award | Best Actor | Kazandı |
| 1997 | Our Friends in the North | BAFTA Television Award | Best Actor | Aday gösterildi |
| 2003 | Flesh and Blood | Royal Television Society Award | Best Actor | Kazandı |
| 2004 | The Second Coming | BAFTA Television Award | Best Actor | Aday gösterildi |
| 2005 | Doctor Who | TV Choice Award | Best Actor | Kazandı |
| 2005 | Doctor Who | National Television Awards | Most Popular Actor | Kazandı |
| 2005 | Doctor Who | Broadcasting Press Guild Award | Best Actor | Aday gösterildi |
| 2006 | Doctor Who | BAFTA Cymru | Best Actor | Aday gösterildi |
| 2007 | Heroes | SyFy Genre Awards | Best Special Guest | Aday gösterildi (twice) |
| 2011 | Accused | International Emmy Award | Best Actor | Kazandı |
Altıdan Sonra Tiyatro

| Altıdan Sonra Tiyatro |
| --- | --- |
Kuruluş: 1999
Tür: Tiyatro topluluğu
Konum: İstanbul, Türkiye
Resmî site: https://kumbaraci50.com/altidan-sonra-tiyatro
Altıdan Sonra Tiyatro, 1999 yılında İstanbul'da kurulmuş özel tiyatro topluluğu.
Türkiye'de alternatif tiyatronun öncü topluluklarından birisidir. İstanbul Teknik Üniversitesi'nde bir araya gelen topluluk üyeleri, üniversitesi tiyatrosu geleneğinden beslenerek çalışan tiyatrosuna evrilmiştir. Akşam altıya kadar çalışan sonra tiyatro yapan ve gelirlerinin belirli bir bölümünü gruba aktararak oyun sahneleyen oyunculardan oluşan bir topluluk şeklinde kurulan tiyatro, bu nedenle Altıdan Sonra Tiyatro adını aldı. Onuncu yılında İstanbul'da Kumbaracı50 sahnesini açtı. Sergilediği oyunlar çeşitli ödüllere layık görülmüştür.
Tarihçe

Üniversite öğrenimleri sırasında İTÜ Güzel Sanatlar Bölümü Tiyatro Topluluğu'nda görev almış grup üyelerinin mezuniyetleri sonrasında profesyonel bir yapı altında toplanması ile oluştu. Kuruluş amacını "sanat ve bilimin ortasındaki köprüde, yaşadığı çağ ve topluma ileteceklerini sanatsal bir senteze dönüştürmek ve yazdığını özgün eserlerde, üyesi olduğu kuşağın gözüyle geleceği tiyatro eliyle biçimlendirmek" olarak belirleyen grup, Arthur Miller'ın Satıcının Ölümü adlı oyunuyla tiyatro yaşamına başladı.
Altıdan Sonra Tiyatro, 15. Uluslararası İstanbul Tiyatro Festivali'ne Cyrano de Bergerac ile katıldı. 2006 yılında, Açık Radyo'da yayımlanan bir dizi radyo yayını hazırladı. Ayrıca 2011'de isveç Uluslararası Kalkınma ve İşbirliği Ajansı (SIDA)'nın desteklediği "İran'dan Sesler" radyo oyunları projesinin Türkiye ayağını yürüttü ve bu proje çerçevesinde 'İnsan haltları ve insan hakları' temasıyla hak ihlalleri üzerine kaleme alınmış gerçek oyunları radyo oyunu olarak sundu. 2012'de Açık Radyo'da radyo oyunları ve radyoya uyarlanmış klasik metinlerini sunmaya devam etti.
2007 yılının Subat ayında "Kapıların Dışında" adlı oyunu sergilemeye başlayan topluluk 2008 yılının Ocak ayında, Yiğit Sertdemir'in kaleme aldığı "444" adlı kara mizah türündeki oyunu sergiledi.
Altıdan Sonra Tiyatro, 2 Kasım 2009'da İstanbul Tünel'de farklı sanat disiplinleri için bir üretim ve gösteri alanı olarak tasarladığı, kendi sahnesi Kumbaracı50'yi açtı.
2009'un sonunda eski oyunları olan O.B.E.B ve Kapıların Dışında oyunlarını yeniden izleyiciyle buluşturarak kendi repertuvar tiyatrolarını oluşturdular. 2010 yılının martında Yiğit Sertdemir'in yazıp tasarladığı Fail-i Müşterek adlı oyunda yakın tarihte gerçekleşmiş önemli siyasi olayları sorgulayan, toplumsal şiddeti yeren ve çağdaş dönem insanının yaşamını eleştiren bir kara mizah örneğidir. Bu oyunun ardından 2010 Uluslararası Tiyatro Festivali'nde Italio Calvino'nun İkiye Bölünen Vikont oyunundan uyarlamayla Yiğit Sertdemir'in yönettiği İkiye Bölünen (Vikont) oyununu sergiledi.
2012'de Alman Tiyatro Topluluğu Lokstoff! ile gerçekleştirdiği ortak yapımın pörmiyerini Stuttgart'ta gerçekleştirdi.
2014 yılında Alman tiyatro topluluğu Theater an der Ruhr ile yaptığı ortak proje sonucu "Ekonomania1 adlı oyunu iki dilli (Türkçe, Almanca) olarak sergiledi. Oyunun prömiyeri 12 Kasım 2014'te Theater an der Ruhr'da gerçekleştirildi.
Sergiledikleri oyunlar

| --- | --- |
 Satıcının Ölümü - Arthur Miller (Yöneten: Buğra Güler)  Ver Elini Yeni Dünya - Brian Friel (Yöneten: S. Bora Seçkin)  Bekleme Salonu - Yiğit Sertdemir (Yöneten: Gülhan Kadim)  O.B.E.B - Yiğit Sertdemir (Yöneten: Yiğit Sertdemir)  Öldün, duydun mu? - Yiğit Sertdemir (Yöneten: Yiğit Sertdemir)  Cyrano de Bergerac - Edmond Rostand (Yöneten: S. Bora Seçkin)  Kapıların Dışında - Wolfgang Borchert (Yöneten: Yiğit Sertdemir)  444 - Yiğit Sertdemir (Yöneten: Yaman Ömer Erzurumlu)  Fail-i Müşterek - Yiğit Sertdemir (Tasarlayan: Yiğit Sertdemir)  İkiye Bölünen (Vikont) - Italo Calvino (Yöneten: Yiğit Sertdemir)  Karabahtlı Kardeşlerin Bitmeyen Şen Gösterisi (Yöneten: Yaman Ömer Erzurumlu)  Misafir - Ömer Kaçar (Yöneten: Nefrin Tokyay)  Muamma - Gaye Boralıoğlu (Yöneten: İsmail Sağır)  Demiryolu Hikayecileri - Oğuz Atay (Yöneten: Yiğit Sertdemir):  Haz Makamı (Proje Tasarım: Candan Seda Balaban, Gülhan Kadim, Seda Özen Yürük)  Gerçek Hayattan Alınmıştır (Kumbaracı50 Üçlemesi I) (Yöneten: Arif Akkaya)  Barzo ile Konserve (Kumbaracı50 Üçlemesi II) (Yöneten: Gülhan Kadim)  Dertsiz Oyun (Kumbaracı50 Üçlemesi III) (Yöneten: Yiğit Sertdemir)  Yokuş Aşağı Emanetler (Altıdan Sonra Tiyatro ve Lokstoff! ortak yapımı; Yöneten: Yaman Ömer Erzurumlu – Wilhelm Schneck)  Katilcilik (Yöneten: Yiğit Sertdemir)  Kral (Soytarım) Lear (Pangar Tiyatro ortak yapımı)  III. Richard - William Shakespeare (Yöneten: Yiğit Sertdemir)  He-Go - Halil Babür (Yöneten: Yiğit Sertdemir)  Babaannemin Masalı - Yiğit Sertdemir (Yöneten: Nihal Koldaş)  At Gözü (Yazan-Yöneten: Yiğit Sertdemir)
| --- | --- |
 Radyo oyunları Bekleme Salonu - Yiğit Sertdemir  Sayfiyede Yaz - Anton Çehov  Ağzı Çiçekli Adam - Luigi Pirandello  Antigone - Sophokles  Kapıların Dışında - Wolfgang Borchert  Kusursuz Görünüm - Pablo Salinas  Vahşi Kedinin Saati - Per Olov Enquist  Artırma Salonunda - Behçet Necatigil :  Topluluk üyeleri Aslı Can Kortan  Seyfi Erol  Yaman Ömer Erzurumlu  Selin Girit Koraltan  Ebru Gözdaşoğlu  Gülhan Kadim Sertdemir  Onur Kahraman  Erkan Kortan  İhsan Dehmen  Seda Özen Yürük  Yiğit Sertdemir  Onur Tuna
Languedoc

Languedoc, Fransa'nın Hérault, Gard ve Ardèche illeriyle (département) Haute-Loire, Lozère, Tarn, Tarn-et-Garonne, Haute-Garonne ve Ariège illerinin bazı kesimlerini kapsayan ve eski Languedoc iliyle aynı sınırlara sahip olan tarihsel ve kültürel bölge.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
| g t  Fransa'nın tarihî bölgeleri |
| --- | --- | --- |
|  Alsas  Angoumois  Anjou  Artois  Aunis  Auvergne  Basse-Navarre  Béarn  Beaujolais  Berry  Bourbonnais  Bretonya  Burgonya  Champagne  Charente  Dauphiné  Flanders ve Hainaut  Foix  Forez  Franche-Comté  Gaskonya  Guyenne  Île-de-France  Korsika  Languedoc  Limousin  Lorraine  Lyon  Maine  Marche  Montbéliard  Mulhouse  Nice  Nivernais  Normandy  Orléanais  Perche  Picardie  Poitou  Provence  Roussillon  Saintonge  Savoie  Touraine  Trois-Évêchés  Venaissin  |  Alsas  Angoumois  Anjou  Artois  Aunis  Auvergne  Basse-Navarre  Béarn  Beaujolais  Berry  Bourbonnais  Bretonya  Burgonya  Champagne  Charente  Dauphiné  Flanders ve Hainaut  Foix  Forez  Franche-Comté  Gaskonya  Guyenne  Île-de-France  Korsika  Languedoc  Limousin  Lorraine  Lyon  Maine  Marche  Montbéliard  Mulhouse  Nice  Nivernais  Normandy  Orléanais  Perche  Picardie  Poitou  Provence  Roussillon  Saintonge  Savoie  Touraine  Trois-Évêchés  Venaissin  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb11685749g (data)  GND: 4034544-0  LCCN: n80123335  NKC: ge242018  NLI: 987007559633305171  SUDOC: 027326365  VIAF: 158228124   WorldCat (LCCN): n80-123335
Şili ekonomik mucizesi
Arka plan

1972'de Şili'nin ürün ve hizmetlerin fiyatındaki yıllık artış oranı %150'ydi. Hernán Büchi'ye göre bu ekonomik sorunlara kamulaştırmalar, fiyat kontrolleri ve korumacılık gibi çeşitli etkenler neden olmuştu. Aynı zamanda ABD, fiyat artışı krizini derinleştirmek için bir kampanya yürütmüş, Şili Merkez Bankası bunun üzerine artan açığı kapatmak üzere para arzını daha da arttırmıştı. Büchi, para arzındaki bu enflasyonun ürün ve hizmetlerdeki fiyat artışının başlıca nedeni olduğunu belirtiyor.
ABD belgeleri, bu süre zarfında Allende hükûmetine karşı "en yüksek seviyelerde ifade edilen" düşmanca bir dış ekonomi politikasının varlığını doğrulamaktadır. Salvador Allende'nin cumhurbaşkanı seçilip daha göreve gelmemesinden önce kısa bir süre sonra dönemin CIA Müdürü Richard Helms, o zamanın ABD Başkanı Richard Nixon ile bir araya gelmiş ve Şili'deki durumu tartışmıştır. Helms'in 15 Eylül 1970 toplantısının notları şu göstergeyi içermektedir:
"Ekonomiye çığlık attırın."
Bir hafta sonra Büyükelçi Edward Korry, görevinden ayrılacak olan Şili Cumhurbaşkanı Eduardo Frei Montalva'ya onun hükûmetinin savunma bakanı aracılığıyla "Allende yönetiminde Şili'ye bir somun veya cıvata bile ulaşamayacağını" söylediğini bildirmiştir. 1972'nin sonlarına doğru Şili Ekonomi Bakanlığı; Chuquicamata Bakır Madeni'ndeki dizel kamyonların neredeyse üçte birinin, özel sektöre ait şehir otobüslerinin yüzde 30'unun, tüm taksilerin yüzde 21'inin ve devlete ait otobüslerin yüzde 33'ünün yedek parça veya lastik eksikliği nedeniyle çalışamaz olduğunu tahmin etmiştir. Genel anlamda, ABD'li firmalar tarafından Şili'ye ihraç edilen ABD makine ve nakliye ekipmanının değeri 1970'te 153 milyon dolardan 1971'de 110 milyon dolara gerilemiştir.
1973 Şili Darbesi'nin hemen ardından Augusto Pinochet, El ladrillo (Sözcüğün tam anlamıyla "tuğla" anlamına gelen rapor, "bir tuğla kadar kalın" olduğundan bu takma adı almıştır.) olarak bilinen gizli bir ekonomik planın varlığının farkına vardırıldı. Plan, Mayıs 1973'te Salvador Allende hükûmetine karşı çıkan ekonomistler tarafından basının Chicago Boys adını verdiği bir grup ekonomistin yardımıyla sessizce hazırlanmıştı. Basının onlara "Şikago Oğlanları" demesinin nedeni, çoğunun Şikago Üniversitesi mezunları olmasıydı. Belge, Şili'nin daha sonraki ekonomi politikasının temelini oluşturuyordu. ABD Senatosu İstihbarat Komitesi soruşturmasının 1975 raporuna göre, bu ekonomik plan CIA ile işbirliği içinde hazırlanmıştı.
Plan, deregülasyon ve özelleştirmeyi içeren bir dizi ekonomik reform önermişti. Diğer reformların yanı sıra merkez bankası bağımsız hale getirildi, gümrük vergileri düşürüldü, devlet kontrolündeki emeklilik maaşı sistemi ile devlet sanayi ve bankaları özelleştirildi ve vergiler düşürüldü. Pinochet'nin reformlara başlarken belirttiği amaç, "Şili'yi proleterlerin bir ulusu değil ancak girişimcilerin bir ulusu yapmak." oldu.
Reformlar

İlk reformlar üç turda uygulandı: 1974-1983, 1985 ve 1990.
Hükûmet yabancı yatırımı memnuniyetle karşıladı ve korumacı ticaret engellerini ortadan kaldırarak Şili işletmelerini ithalatla eşit düzeyde rekabet etme ya da batmaya zorladı. Ana bakır şirketi Codelco, Salvador Allende tarafından tamamlanan bakırın kamulaştırılması nedeniyle hükûmetin elinde kaldı ancak özel şirketlerin yeni madenleri keşfedip geliştirmesine izin verildi.
Maliye Bakanı Sergio de Castro, Friedman'ın serbest dalgalı döviz kurlarına verdiği destekten ayrılarak Şili'nin ürün ve hizmetlerin fiyatındaki aşırı artışını dibe vurma mantığı altında 1979'un Haziranında dolar başına 39 pesoluk bir sabit döviz kuru kararı aldı. Bununla birlikte sonuç, ciddi bir ticaret dengesi sorununun ortaya çıkmasıydı, bu da Milton Friedman'ın, 1998'de yayımlanmış Anılar kitabının Şili başlıklı 24. bölümünde De Castro ve sabit döviz kurunu eleştirmesine yol açtı. Şili pesosunun değerindeki kayıp ABD dolarının değer kaybını geride bırakmaya devam ettiğinden, Şili'nin yabancı ürün alım gücü her yıl arttı. Oluşmuş ekonomik balon ise 1982 sonlarında nihayet patladığında, Şili iki yıldan fazla süren şiddetli bir ekonomik gerilemeye girdi.
1982-1983 arasındaki bu derin ekonomik gerileme, Şili'de sekiz yıl ardından ikinci gerilemeydi. (GSYİH'nın %13 düştüğü 1975'te; sanayi üretimi %27 düştü ve işsizlik %20'ye kadar yükseldi.) Ek olarak, ürün ve hizmetlerin fiyatındaki yıllık artış 1974'te %375'e ulaştı—dünyadaki en yüksek ve Allende döneminde mevcut olmuş oranın neredeyse iki katı. 1982-1983 gerilemesi sırasında, reel ekonomik çıktı %19 azaldı, toparlanmanın ve arkadan gelmiş büyümenin çoğu, Pinochet'nin görevden ayrılmasının ardından piyasa odaklı ekonomik politikaların ek olarak güçlendirildiği zamandan sonra gerçekleşti.
1985'te Finans Bakanı Hernán Büchi ile başlayarak, ekonomi politikalarının odak noktası finansal ödeme gücü ve ekonomik büyümeye kaydı. İhracat hızla arttı ve işsizlik azaldı ancak 1987'de Şili nüfusunun yüzde 45'inin yoksulluk sınırının altında olmasıyla yoksulluk hâlâ önemli bir sorun ortaya çıkarmaktaydı. Büchi, La transformación económica de Chile: el modelo del progreso (Şili Ekonomisinin Dönüşümü: İlerlemenin Modeli) adlı kitabında bu dönemdeki deneyimlerini yazdı. 1990 yılında, yeni seçilen Patricio Aylwin hükûmeti, hem devam eden ekonomik liberalleşmeyi hem de yoksulluğun azaltılmasını vurgulayan bir "öz sermaye ile büyüme" programı başlattı. 1990 ile 2000 arasında yoksulluk nüfusun yüzde 40'ını kaplarken yüzde 20'ye kadar düşürüldü. Bu azalmanın yüzde 60'ı GSYİH büyümesine, geri kalan yüzde 40'ı atfedilebilir sosyal politikalara bağlanabilir.
Reformlar > Serbest ticaret anlaşmaları

Birbirini seyreden Şili hükûmetleri, ticareti liberalleştiren anlaşmaları etkin olarak takip ettiler. Süreç, Pinochet'nin ithalat vergilerini %10'a düşürdüğü 1970'lerde başladı. Bundan önce Şili, dünyanın en korumacı ekonomilerinden biriydi ve Cato Enstitüsü ve Fraser Enstitüsünün yıllık 1975 raporunda 72 ülkenin arasından 71. sırada yer alıyordu. 1990'larda Şili; Kanada, Meksika ve Orta Amerika ülkeleri ile serbest ticaret anlaşmaları imzaladı. Şili ayrıca Venezuela, Kolombiya ve Ekvador ile tercihli ticaret anlaşmaları imzaladı. Mercosur—Arjantin, Brezilya, Paraguay ve Uruguay—ile bir ortaklık anlaşması  1996'nın Ekim ayında yürürlüğe girdi. İhracat odaklı kalkınma stratejisini sürdüren Şili, 2002 yılında Avrupa Birliği ve Güney Kore ile dönüm noktası niteliğindeki serbest ticaret anlaşmaları imzaladı. Asya-Pasifik Ekonomik İşbirliği (APEC) örgütünün bir üyesi olan Şili, Asya pazarlarıyla ticari bağlarını güçlendirmeye çalışıyor. Bu amaçla son yıllarda Yeni Zelanda, Singapur, Brunei, Hindistan, Çin ve son olarak Japonya ile ticaret anlaşmaları imzaladı. 2007'de Şili; Avustralya, Tayland, Malezya ve Çin ile ticaret görüşmeleri yaptı. 2008'de Şili, Avustralya ile bir serbest ticaret anlaşması imzalamayı ve Çin ile genişletilmiş bir anlaşma (hizmet ticareti ve yatırımı kapsayan) sonuçlandırmayı umuyor.[güncellenmeli] P4 (Şili, Singapur, Yeni Zelanda ve Brunei) ayrıca mevcut P4 anlaşmasına bir finans ve yatırım faslı ekleyerek bağları genişletmeyi planlıyor. Şili'nin Malezya ve Tayland ile ticaret görüşmelerinin de 2008'de devam etmesi planlanıyor.[güncellenmeli]