stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mete Özgencil

| Mete Özgencil |
| --- | --- |
Doğum: Halil Mete Özgencil 1962 (62-63 yaşında)
Başladığı yer: İstanbul
Tarzlar: Elektronik müzik
Meslekler: Şarkı yazarı, yönetmen, fotoğraf sanatçısı, ressam, senarist, yazar
Etkin yıllar: 1992-günümüz
İlişkili hareketler: Candan Erçetin, Redd, Atıf Yılmaz, Gece Melek ve Bizim Çocuklar, Mum Kokulu Kadınlar
Resmî site: www.meteozgencil.com

Halil Mete Özgencil (d. 1962; İstanbul), Türk şarkı yazarı, ressam, senarist, yönetmen.
Çocukluğunun ilk yıllarını Ayvalık’ta geçiren Mete Özgencil, İzmir Atatürk Lisesi’nden mezun olduktan sonra Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi, pazarlama ve reklamcılık bölümünde okudu.
1981 ve 1985 yıllarında Akademia’nın yayınladığı Karya, Likya, Efes kitaplarının tasarımlarını üstlendi, 1993 yılına kadar 4 karma, 8 kişisel olmak üzere toplam 12 resim sergisi açtı. Remzi Kitabevi'nin yayınladığı Çilek serisinin kapak düzenlemelerini de yapan Mete Özgencil, 1992 yılında "Cazibe Hanım'ın gündüz düşleri" adlı filmin sanat yönetmenliğini üstlendi. Bu film, Ankara Film Festivali’nde "en iyi sanat yönetmeni" ödülünü kazandı.
1993 yılında yönetmenliğini Atıf Yılmaz’ın üstlendiği ve başrollerini Derya Arbaş, Uzay Heparı’nın paylaştığı “Gece, melek ve bizim çocuklar" adlı filmin sanat yönetmenliğini üstlendi. 1996 yılında gösterime giren "Mum kokulu kadınlar" filminin senaryosunu yazdı. 2001 yılında "Olmalı" adlı ilk solo albümünü çıkartan Mete Özgencil, otobiyografi tarzında yazdığı ilk kitabı "Zor Anahtarı"nı da 2012 yılının ilk ayında yayınlamıştır.
Albüm

Olmalı (7 Aralık 2001)
Kitap

Zor Anahtarı (23 Ocak 2012)
Yönetmenliğini yaptığı klipler

Mabel Matiz - Zor Değil (2013)
Yavuz Bingöl - Gökyüzü (2012)
Seher Ahmetzade - Daha Yüksek (2012)
Seher Ahmetzade - 3'e Kadar (2012)
Mabel Matiz - Kül Hece (2011)
Çiğdem Erken - Soyunma (2011)
Mete Özgencil - Geçiniz, Gidiniz (2011)
Mete Özgencil - Vazgeç (2011)
Nükhet Duru - Beni Sil Beni Geç (2010)
Nilüfer - Yaramaz (2009)
Nilüfer - Bir Bilseydin (2009)
Özgür Çevik - Aşk Demledim (2009)
Özgür Çevik - Düşüşüm (2008)
Ayça - Kanarmıyım (2008)
Ayça - Rahatı Kaçan Ağaç (2008)
Hepsi - Olmaz Oğlan (2005)
Hepsi - Bad Penny (2005)
Yalın - Bir Bakmışsın (2005)
Karargâh - Salla (2005)
Redd - Bahçelere Daldık (2005)
Redd - Öperler (2005)
Redd - Mutlu Olmak İçin (2004)
Hande Yener - Hoş Geldiniz (2004)
Mine Çayıroğlu - Zümrüt Gibi (2004)
Fuad - Yoramaz (2001)
Mete Özgencil - Bir Bana Vurulmuş Ol (2001)
Mete Özgencil - Olmalı (2001)
Harun Kolçak - Yaşasın (2000)
Yeni Türkü - Nakka (1999)
Asya - Masum (1999)
Asya - Pişmanım (1999)
Esra Özmen - Hadi Güzelim (1999)
Nazan Öncel - Zor Dünya (1999)
Ahmet - Aşık (1998)
Zuhal Olcay - Nefes Nefese (1998)
Nilüfer - Dünya Dönüyor (1998)
Nilüfer - Boşver (1998)
Nilüfer - Kim Arar Seni (1998)
Sezen Aksu - Erkekler (1998)
Candan Erçetin - Her Aşk Bitermiş (1998)
Candan Erçetin - Oyalama Artık (1998)
Candan Erçetin - Yalan (1997)
Tarkan - İkimizin Yerine (1997)
Umay Umay - Mete Özgencil - Düşmedim Daha (1997)
Yaşar Gaga - Aşıksın Gidiyorsun (1997)
Yaşar Gaga - Unutamam (1997)
Yaşar Gaga - Konuşalım, Sevişelim, Kırıştıralım (1997)
Yeşim Salkım - Gönül Hırsızı (1997)
Nilüfer - Namussuz Akşamlar (1997)
Nilüfer - Çok Uzaklarda (1997)
Nilüfer - Unut Gitsin (1997)
Oya-Bora - Yalancı Sevgilim (1996)
Nilüfer - Mavilim (1996)
Nükhet Duru - Nerede? (1996)
Yıldız Tilbe - Mühür Gözlüm (1995)
Cemali - Biliyorum Sonunu (1995)
Harun Kolçak - Haketmedim Ayrılığı (1995)
Ahmet - Dayanamam (1995)
Yeni Türkü - Yağmurun Elleri (1995)
Yeni Türkü - Olmasa Mektubun (1995)
Ayşegül Aldinç - Alimallah (1995)
Yonca Evcimik - Boza (1995)
Candan Erçetin - Sevdim Sevilmedim (1995)
Candan Erçetin - Hangi Aşk Adil Ki (1995)
Candan Erçetin - Nar Çiçeğim (1995)
Candan Erçetin - Daha (1995)
Candan Erçetin - Umrumda Değil (1995)
Özlem Tekin - Duvaksız Gelin (1995)
Sibel Tüzün - Kaçın Kurası (1995)
Nazan Öncel - Gidelim Buralardan (1995)
Nazan Öncel - Geceler Kara Tren (1994)
Ahmet - Sonsuz Çile (1994)
Ahmet - Ah Canım Vah Canım (1994)
Murat Çekem & Mercury - Korku Yakamdan Düşmüyor (1994)
Gökhan Kırdar - Yerine Sevemem (1994)
2018 AG37

| --- | --- |
2018 AG37, Mayıs 2019'da Gemini Kuzey teleskobu tarafından görüntülendi.
Keşif
Keşfeden: S. S. Sheppard  D. J. Tholen  C. Trujillo
Keşif yeri: Mauna Kea Gözlemevleri
Keşif tarihi: 15 Ocak 2018
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: 2018 AG37
Alternatif adlar: "FarFarOut" , "ÇokÇokUzak"
Küçük gezegen kategorisi: Dağınık disk , Uzak küçük gezegen , Neptün ötesi cisim
Yörünge özellikleri
Gözlem yayı: 2,03 yıl (740 gün)
Günöte: 132.7±7.4 AU
Günberi: 27.63±0.17 AU
Yarı büyük eksen: 80.2±4.5 AU
Dış merkezlik: 0.655±0.02
Yörünge periyodu: 717.8±60 yıl
Ortalama ayrıklık: 186.9°±219°
Ortalama devinim: 0° 0m 4.949s / gün
Eğiklik: 18.68°±0.12°
Perihelyon açısı: 231.9°±60°
Neptün MOID: ≈3 AU (450 milyon km)
Fiziksel özellikler
Ortalama çap: ≈400 km
Albedo: 0.057
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam
  
2018 AG37, Güneş'ten 132.2 ± 1.5 AU (19,78 ± 0,22 milyar km) uzaklıkta olan ve Güneş Sistemi'ndeki bilinen diğer tüm gözlemlenebilir nesnelerden daha uzakta bulunan bir Neptün ötesi cisim ve centaur'dur. Ocak 2018'de varsayımsal Dokuzuncu Gezegen araştırmaları sırasında görüntülendi ve varlığı Şubat 2021'de gök bilimciler Scott Sheppard, David Tholen ve Chad Trujillo tarafından bir basın bülteniyle doğrulandı. Güneş'e olan uzaklığını vurgulamak için cisme "FarFarOut" (ÇokÇokUzak) adı verildi. Yörünge periyodu yaklaşık 700 yıldır.

25V görünür büyüklüğü nedeniyle yalnızca dünyadaki en büyük teleskoplar tarafından gözlemlenebilir. Güneş'ten çok uzakta olduğu için arka plandaki diğer yıldızların arasında çok yavaş hareket etmektedir ve bu nedenle de keşfedildikten sonraki ilk iki yılda yalnızca dokuz kez gözlemlenebilmiştir.
Tahal

Tahal'ın panoramik görünümü
Tahal Bayrağı, İspanya
Tahal Arması, İspanya
Tahal, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden en kalabalık ikinci bölge olan Endülüs'e bağlı; İspanya'nın güneyinde bulunan Almería eyaletine bağlı belediye. 2009 yılındaki nüfusu; 446 kişidir. Belediye, 95 km²'lik bir alanı kaplamaktadır.
Nüfus

| Tahal nüfusu |
| --- | --- | --- | --- |
| 2009 | 446 |  |  |
| 2007 | 441 |  |  |
| 2005 | 383 |  |  |
| 2004 | 385 |  |  |
| 2003 | 373 |  |  |
| 2002 | 378 |  |  |
| 2001 | 395 |  |  |
| 2000 | 407 |  |  |
| 1999 | 392 |  |  |
| 1998 | 368 |  |  |
| 1996 | 415 |  |  |
Kaynak: INE (Spain)7 Eylül 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Humus Askerî Akademisi

| Humus Askerî Akademisi |
| --- | --- |

Etkinlik: 1933–2024
Tür: Harp akademisi
Konum: Humus, Humus ili, Suriye

Humus Askerî Akademisi, Suriye'nin Humus kentinde bulunan bir askeri eğitim ve öğretim kurumudur.
Humus Askerî Akademisi 1933 yılında Suriye ve Lübnan Mandası sırasında Fransa tarafından kuruldu. Fransız yönetimi döneminde Akademi, Levant Ordusunun bir parçasını oluşturan yerel olarak askere alınmış Suriyeli ve Lübnanlı birlikler olan Troupes Speciales du Levant için subay eğitimi sağladı.
Manda yönetiminin 1943'te sona ermesinden sonra ve çeşitli siyasi değişiklikler boyunca varlığını sürdüren bu okul, Suriye'deki en eski ve en büyük askeri hizmet kurumu olmaya devam etmektedir. Başlangıçta piyade subayları için bir akademi iken diğer servisleri seçen mezunlar ordu tarafından işletilen diğer uzmanlık okullarında ek uzmanlık eğitimine devam etti. Mezunlar genellikle Sovyetler Birliği'ndeki bir askerî akademiye seçiliyordu.
Humus Akademisi, üst düzey eğitim niteliklerine sahip olmayanların girişine izin vermenin yanı sıra mezunlar için nispeten nadir görülen hızlı bir kariyer yolu sunuyordu. Çok sayıda Suriye ve Lübnan vatandaşının yanı sıra, sınıf veya eğitim nedeniyle Fransa'daki benzer akademilere katılmaları engellenen Fransız vatandaşlarına da subaylık eğitimi verdi.
Önemli mezunlar

Ziyad el-Etasi- Tümgeneral
Lu'ay el-Etasi- Korgeneral, ABD askerî ataşesi. Geçici hükûmet döneminde devlet başkanı.
Ali Abdullah Eyüb - Suriye başbakan yardımcısı, üst düzey Suriye Arap Ordusu subayı ve eski savunma bakanı
Adnan el-Maliki - Suriye Ordusu Genelkurmay başkan yardımcısı
Ali Aslan - Korgeneral, Suriye Ordusu Genelkurmay başkan yardımcısı
Beşşar Esad - Suriye devlet başkanı
Hafız Esad - Eski Suriye devlet başkanı
Rıfat Esad - Hafız Esad'ın kardeşi
Adnan Bedir Hasan -  Eski istihbarat şefi
Süheyl Hasan - Tuğgeneral, Elit Kaplan Güçleri komutanı
Ali Haydar - "Suriye Özel Kuvvetlerinin Babası", 26 yıl boyunca Suriye Özel Kuvvetleri komutanı olarak görev yaptı
Salah Cedid - Tümgeneral, Suriye'nin de Facto eski lideri
Gazi Kenan
Hasan Halil - Suriye Askeri İstihbarat eski başkanı
Hikmet eş-Şihabi - Suriye Ordusu eski Genelkurmay başkanı
Behçet Süleyman - Tümgeneral, Suriye'nin Eski Ürdün büyükelçisi ve İstihbarat Genel Müdürlüğü İç Şube müdürü.
Fevzi Selu - Akademinin hem mezunu hem de daha sonra yöneticisi
Manaf Talas - Suriye Cumhuriyet Muhafızları eski tuğgenerali ve Beşşar Esad'ın yakın çevresinin bir üyesi
Mustafa Talas - 1972-2004 yılları arasında Suriye'nin savunma bakanlığını yapmış Suriyeli eski üst düzey subay ve siyasetçi.
Tuğla

Kırmızı tuğlalardan örülmüş bir duvar ve tuğla aralarından istifade ederek duvara tutunmuş bir bitki
Üç delikli bir tuğla
Tuğla, harç gibi karışımlar ile birbirine tutturularak duvar inşasında kullanılan; pişmiş veya kurutulmuş kil bazlı topraktan elde edilen, ses ve ısı yalıtımı sağlayan ana yapı malzemelerindendir. Çoğunlukla dikdörtgenler prizması şeklinde yapılmaktadır. Ev ve iş yeri yapımı gibi birden fazla alanlarda kullanılır. Örneğin: Duvar oluşturma, havalandırma, soba, ocak bacaları ve ev bacaları.
Üretim > Üretim Yöntemi-Teknoloji

Tuğla ve kiremit tesislerinde teknolojinin adlandırılması kurutma sistemine göre (doğal kurutma-suni kurutma), üretim yöntemine göre (emek yoğun-teknoloji yoğun), otomasyon otomasyon tipine göre (otomatik-yarı otomatik), hammadde işleme ve şekillendirmeye göre(vakumlu-vakumsuz), pişirme sistemine (hoffman-tünel) göre yapılmaktadır.
Türkiye'de teknolojinin adlandırılması, daha çok pişirme sistemine göre yapılmaktadır. Bu açıdan baktığımızda Türkiye'de kullanılan en yaygın sistem, Hoffman sistemidir. Tünel fırın sistemi ile çalışan fabrika sayısı ise sınırlıdır.
Zaman içinde bu sistemler kendi içlerinde geçişler yaşamış, karma birtakım teknolojiler ortaya çıkmıştır. Hoffman pişirme teknolojisinin yanında suni kurutma yapılmış, tünel fırın teknolojisi doğal kurutma ile beslenmiş, tünel pişirme sistemi hoffman ile karma yapılarak kemertünel fırın sistemi geliştirilmiştir.
Tuğla ve kiremit üretim kademeleri incelenerek üretim yöntemi daha iyi irdelenebilir:
Hammadde hazırlanması
Şekillendirme
Kurutma
Pişirme
Ambalajlama ve sevk
Üretim > Hammadde Hazırlanması

Tuğla ve kiremit üretiminde kullanılan killer, doğada genellikle rutubetli ve plastik bir kıvamda, bazen kuru ve toz haline getirilebilir bir şekilde, bazen de kaya menşeli olarak bulunur ve çıkarılır. Dolayısıyla doğadan elde edilerek üretim tesislerine getirilen kilin, gerek boyut olarak gerekse bileşim olarak uygun özelliklere sahip olması için bir dizi ön hazırlıktan geçmesi gerekmektedir.
Hammaddenin işlenebilirlik özelliği kazanabilmesi için önce öğütme işlemi yapılmaktadır. Hammaddenin homojen bir malzeme olması, plastiklik ve kohezyon özelliklerinin gerçekleşebilmesi için ise iyice ufalanması ve ince partiküller haline gelmesi gerekmektedir. Bu amaçla çeşitli makinalarla içindeki iri taşlar, çöpler ayıklanmakta (taş ayırıcı, vals, kollergang vb. makinalar ile) ve istenilen tane çapına kadar öğütülmektedir.
Ayrıca homojen bir kil hamuru elde etmek için, kilin yeterli miktarda su ile birlikte ezilmesi ve karıştırılması gerekmektedir. Kile azar azar su ilave edildiğinde plastikliği bir miktar artmaktadır. Su ilavesi öğütme öncesinde yapılabildiği gibi, öğütme sonrasında da yapılabilmektedir.
Dinlendirme, hammadde hazırlama aşamalarının en önemlisidir. Üretilen malzemenin kalitesini etkileyen önemli bir unsurdur. Killerin tiksotropik özellikleri dolayısıyla yoğurulmuş çamur dinlenme esnasında direnç kazanmaktadır. Dinlendirme işlemi öğütme işlemlerinden önce veya sonra yapılmaktadır.
Üretim > Şekillendirme

Hammadde hazırlama aşaması sonunda şekillendirilmeye uygun bir nitelik kazanan hamur, değişik yöntemler kullanılarak şekillendirilmekte değişik biçim ve boyutlarda yarı mamul tuğla-kiremit elde edilmektedir.
Şekillendirmede genellikle kalıplama, presleme ve extrude yöntemleri kullanılmaktadır. Kalıplama, genellikle harman tuğlası üretiminde kullanılan bir yöntemdir.
Presleme, daha çok kiremit üretiminde kullanılır. Extruderden galeta olarak hazırlanan hammaddeler çeşitli tip ve büyüklükteki presler ile kiremit şeklini almaktadır.
Extrude yönteminde, hazırlanan kil sonsuz vida yardımı ve belli bir basınçla kalıptan çıkartılmaktadır. Bu yöntemde extruder (vakum pres makinası) makinasına gönderilen hazırlanmış hammaddenin vakum yöntemi ile yaklaşık 740 mm Hg değerinde havası emilmekte ve plastik hale gelmektedir. Helezonlar vasıtası ile itilen hammadde vakum presin ağız kısmındaki ağızlık (filiyer) vasıtası ile iki boyutunun şeklini almakta ve sonsuz bant olarak bırakılmaktadır. Sonra kesici makinasındaki (Cutter) ince tellerle kesilen malzeme üçüncü boyutu da alarak kurumaya bırakılır.
Üretim > Kurutma

Kurutma, kil içinde mevcut ve şekillendirmeye uygun bir kıvama getirmek için ilave edilen suyun değişik yöntemlerle geri çıkarılma işlemidir. Kurutma işleminde doğal kurutma ve suni kurutma olarak iki yöntem kullanılmaktadır;
Doğal kurutma; Türkiye'de çok yoğun olarak kullanılan ve atmosferdeki ısı enerjisinden faydalanma prensibine dayanan bir sistemdir. Extruder'ın yaş olarak çıkan mamuller genellikle kurutma sehpalarına belli bir düzenle dizilmekte, bu sehpalar geniş kapalı alanlara (saya) ya da açık alanlara konarak kurumaya terk edilmektedirler. Bu kurutma yöntemi kurutma işleminde ek bir enerji gerektirmediği için ekonomik bir yöntem olarak görülmektedir. Fakat kurutma işlemi için geniş alanlara ihtiyaç duyulması, kurutmanın çok ağır ve uzun sürede yapılabilmesi, kurutma kontrolünün yeterli olamaması, kurutmanın doğal hava şartlarına (ısı, rutubet, rüzgâr vs.) bağlı olması, işçiliğin fazla oluşu gibi unsurlar da barındırmaktadır.
Suni kurutma; kurutma doğal koşullara bırakılmadan ek bir enerji sağlanarak ısının ve hava hareketinin fazlalaştırılmasıyla yapılmaktır. Killi maddenin içindeki serbest suyun, önce yüksek buhar basıncı ve az sıcaklık, kurutmanın sonuna doğru alçak buhar basıncı ve yüksek sıcaklık sağlanarak dışarı atılması prensibine dayanır. Bu uygulama hızlı kurutma, oda kurutma veya tünel kurutma sistemleri kullanılarak yapılmaktadır.
Üretim > Pişirme

Pişirme, tuğla ve kiremit üretimindeki en son aşamadır. Kilin kuruma aşamasında, serbest haldeki suyunu ve sonradan emdiği suyu kaybetmesinden dolayı boyutlarında küçülme (çekme) olur.
Pişirme sırasında kil kimyasal reaksiyonlara maruz kalır. 300 °C civarında organik maddeler tamamen yanar, 450-650 °C arasında molekül suyunu kaybeder. 850-950 °C arasında kil hamurunun pişmesiyle oluşan bu yeni malzeme artık sert, şeklini değiştirmeyen, belirli mukavemet ve renge sahip bir üründür.
Genel olarak pişme şu aşamalardan oluşur:
Doldurma
Isınma
Pişme
Soğuma
Boşaltma
Türkiye'de en yoğun kullanılan fırın tipi Hoffman fırınlardır. Daha sonraki yoğunluğu tünel fırınlar oluşturmaktadır. Tünel fırınların bazıları Hoffman Tünel fırın karışımı olan kemer tünel fırınlardır.
Hoffman fırını: Fırın kesiti dairesel tonoz biçimindedir. Ateş hareketli, ürünler sabittir. Bu fırın yakıttan elde edilen ısıyı çok yüksek verimle kullanan üretim kapasitesi ve hızı yüksek olan bir fırın türüdür. Yanmanın tam pişme durumundaki malzemenin üzerinde olması, fırın içinde hareket eden havanın bir yandan pişmiş malzeme ile temas ederek ısınması, ısınmış havadan çiğ malzemenin ısınması için yararlanılması bu fırının özellikleri arasındadır.
Fırının üstündeki deliklerden yakıt püskürtülmekte, pişme safhası ilerledikçe püskürtme işlemi delikler boyunca ilerlemektedir. Yakıt olarak genelde kömür vb. katı yakıtlar, nadiren sıvı yakıtlar kullanılmaktadır.
Hoffman fırınlarda, enerji kullanımı tünel fırınlara göre daha fazladır, emek-yoğun bir yapılanma gerektirdiği için işletme maliyeti yüksektir.
Tünel fırın: Ana prensip olarak ürünler hareketli, ateş sabittir. Uzun bir tünel ve içinde hareketli fırın vagonları vardır. Yarı mamul ürünler fırın vagonlarına fırının dışında istif edilmekte ve birbiri ardına vagonlar belli bir hızda, fırının içinde hareket etmektedir. Fırın içinde hareket eden ürünler ısısı gitgide artan, rutubeti azalan bir hava ortamı ile karşılaşmaktadır. Bu bölge ısınma bölgesidir. Orta bölümde pişme bölgesi (cehennemlik) vardır. Burada pişen ürün ilerlemeye devam ederek daha önce pişmiş olan malzemenin üzerinden geçerek malzemeyi soğutmuş olan kendi ısısın hava ile temas ettikçe giderek soğumamasına yol açan türden bir prensiple çalışır. Daha sonra fırın dışına çıkan ürünler fırın vagonları üzerinden alınmaktadır.
Pişirme bölgesinde genel olarak sıvı yakıt kullanılmakta, bazen katı yakıtlı sistemlerde yapılabilmektedir.
Tünel fırınlar, ürün kalitesi yüksek, yakıt ve emek tasarrufu sağlayan, fabrikasyon süresi kısa sistemlerdir. Ancak, ilk yatırım ve bakım maliyetleri çok yüksektir. Fırın debisi çok sık değiştirilememektedir.
Ambalajlama ve sevk

Pişirme fırınlarından çıkan ürünler soğuma sonrası istenilen yere sevk edilmektedir. Sevk işleminde genel olarak kamyonlar kullanılmakta fırın veya fırın vagonu önüne yanaşan araca ürün direkt olarak yüklenmektedir. Ayrıca “otomatik paketleme” sistemleri ile fırın sonrası ürünler el değmeden sevkiyata hazırlanmaktadır.
Günümüzde ürünlerin çoğu tahta palet üstüne ve sonrasında naylon ile ambalaj yapılarak veya çemberli paketleme metotları ile sevk edilmektedir.
İstiflenmiş tuğlalar
İsmail Koncuk

| İsmail Koncuk> Türkiye Büyük Millet Meclisi 27. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görev süresi 7 Temmuz 2018 - 14 Mayıs 2023
Seçim bölgesi: 2018 - Adana
Kişisel bilgiler
Doğum: 24 Mayıs 1959 (65 yaşında) Ceyhan, Adana, Türkiye
Milliyeti: Türk
Partisi: İYİ Parti (2018-2020)  Zafer Partisi (2021-2022)  İYİ Parti (2022-günümüz)
Organizasyon: Türk Eğitim-Sen
Bitirdiği okul: Eskişehir Eğitim Enstitüsü
Mesleği: Öğretmen, siyasetçi
İsmail Koncuk (d. 24 Mayıs 1959; Ceyhan, Adana), eğitimci, sendikacı, siyasetçi.
XXVII. dönem TBMM'de  Adana milletvekili olarak görev yapmıştır.
Yaşamı > Eğitim ve iş yaşamı

1959'da Adana'nın Ceyhan ilçesinde doğdu. İlk, orta ve lise tahsilini Ceyhan'da tamamladıktan sonra, 1980 yılında Eskişehir Eğitim Enstitüsü İngilizce bölümünden mezun oldu. Atatürk Üniversitesi Temel Bilimler Fakültesi Yabancı Diller Yüksek Okulu'nda İngilize eğitimi aldı.[ne zaman?]
İlk defa 1981 yılında Konya'nın Beyşehir ilçesine bağlı Doğanbey beldesinde öğretmenlik yaptı. 1985 yılında Adana'ya atandı. Türk Eğitim-Sen Adana  şubesinin kuruluşunda yer aldı. 1992-1996 arasında yönetim kurulunda görev aldı. 1996-2005 yıllarında Türk Eğitim-Sen Adana 1 Nolu Şube Başkanı ve Türkiye Kamu-Sen İl Temsilcisi olarak görev yaptı. 2002 yılında Türk Eğitim-Sen  Merkez Denetleme Kurulu üyesi, 2005 yılında  Genel Sekreter, 2008'de Genel Başkan seçildi.
2011 yılı Nisan ayında yapılan Genel kurulda  Türkiye Kamu-Sen Konfederasyonu Genel başkanı oldu. Türkiye Kamu Sen ve Türk Eğitim Sen Genel Başkanlığını beraber yürüttü. 2018 seçimlerinde aday olmak üzere Mart 2018'de görevlerinden istifa etti.
Yaşamı > Siyasi yaşamı

2018'de İYİ Parti'ye katıldı. 2018 Türkiye genel seçimleri İYİ Parti'den Adana milletvekili adayı oldu. 27. dönem TBMM'ye milletvekili olarak girdi.
16 Kasım 2020 tarihinde İYİ Parti'den istifa etti ve Ümit Özdağ ile birlikte Ayyıldız Hareketi'ni başlattı. Ayyıldız Hareketi, 26 Ağustos'ta  "Zafer Partisi" adıyla Türk siyasi hayatına başladı.
Koncuk, 7 Nisan 2022'de Zafer Partisinden istifa etti ve 25 Mayıs 2022'de  tekrar İYİ Parti'ye katıldı.
Kayadibi

Kayadibi, Feke - Adana ili Feke ilçesine bağlı mahalle
Kayadibi, Adıyaman - Adıyaman ili merkez ilçesine bağlı köy
Kayadibi, Kahta - Adıyaman ili Kâhta ilçesine bağlı köy
Kayadibi, Elmadağ - Ankara ili Elmadağ ilçesine bağlı mahalle
Kayadibi, Aksu - Antalya ili Aksu ilçesine bağlı mahalle
Kayadibi, Borçka - Artvin ili Borçka ilçesine bağlı köy
Kayadibi, Şavşat - Artvin ili Şavşat ilçesine bağlı köy
Kayadibi, Bartın - Bartın ili merkez ilçesine bağlı köy
Kayadibi, Kozluk - Batman ili Kozluk ilçesine bağlı köy
Kayadibi, Yeşilova - Burdur ili Yeşilova ilçesine bağlı köy
Kayadibi, Bulancak - Giresun ili Bulancak ilçesine bağlı köy
Kayadibi, Köse - Gümüşhane ili Köse ilçesine bağlı köy
Kayadibi, Yenice - Karabük ili Yenice ilçesine bağlı köy
Kayadibi, Çatalzeytin - Kastamonu ili Çatalzeytin ilçesine bağlı köy
Kayadibi, Küre - Kastamonu ili Küre ilçesine bağlı köy
Kayadibi, Taşköprü - Kastamonu ili Taşköprü ilçesine bağlı köy
Kayadibi, Yeşilhisar - Kayseri ili Yeşilhisar ilçesine bağlı mahalle
Kayadibi, Nusaybin - Mardin ili Nusaybin ilçesine bağlı mahalle
Kayadibi, Seydikemer - Muğla ili Seydikemer ilçesine bağlı mahalle
Kayadibi, Ordu - Ordu ili Altınordu ilçesine bağlı mahalle
Kayadibi, Sivas - Sivas ili merkez ilçesine bağlı köy
Kayadibi, Zara - Sivas ili Zara ilçesine bağlı köy
Kayadibi, Yerköy - Yozgat ili Yerköy ilçesine bağlı köy
Kutup ayısı

Kutup ayısı (Ursus maritimus) aynı zamanda beyaz ayı ya da deniz ayısı, ayıgiller (Ursidae) familyasından soğuk kuzey kutup bölgesinin karlı sahillerinde ve buzullar üzerinde yaşayan ayı türüdür. Yaşamakta olan en büyük kara etoburudur (boz ayı daha büyüktür ama bir Karnivor değil omnivor sayılmaktadır) ve bulunduğu ortamdaki süper yırtıcıdır. Yaşadığı çevreye çok iyi uyum sağlamıştır. Kalın kürkü onu soğuktan korur, beyaz görünümü avlarından saklar. Kutup ayısı hem karada, hem denizde, hem buzda, hem de su içinde zorlanmadan avlanır.
En çok balık ve foklarla beslenir. Aç kaldığı zamanlarda yüzen buz parçaları üzerine binip kilometrelerce uzaklara giderek besin arar. Fok balıklarının buz tabakasındaki soluk alma deliklerinde pusuya yatar.
Diğer adları

Ursus maritimus, yani kutuplarda yaşadığından dolayı ona verilen en iyi bilinen ismiyle “kutup ayısı”, birkaç farklı isimle anılabilir. Bu isimler ona bazı özelliklerinden dolayı verilmiştir.
Kutup ayısına birçok farklı isim takılmıştır. En genel olanı İngilizce “polar bear”dır. Yani “kutup ayısı”. Birçok yerde, anlaşılacağı gibi renginden dolayı bu isim kullanılır.
Kutup ayısı doğal yaşam kıtası olan Arktik'te buzları kırarak altındaki fokları avlar. Bu yüzden ona “buz ayısı” dendiği de olur. Ayrıca bu isim buz parçalarına yüzerek üstlerine çıktığı için de kullanılır.
Sınıflandırma & taksonomi

Kutup ayısı, Eukaryota (ökaryotlar) üst-aleminden bir etçildir. Animalia (hayvanlar) aleminin Chordata (kordalılar) şubesindendir. Mammalia (memeliler) sınıfındandır. Carnivora (etçiller) takımının Caniformia (köpeğimsiler) alt-takımının bir üyesidir. Ursidae (ayıgiller) familyasının Ursus cinsinin Ursus maritimus binominal isminin taşıyan biyolojik türdür.
Johann Fischer von Waldheim tarafından 1817 yılında sınıflandırılan ve isimlendirilen Ursidae (ayıgiller) familyasının; 1758 yılında Carolus Linnaeus'un isimlendirdiği Ursus cinsinin bir üyesidir. İngiliz kâşif Constantine John Phipps, 1774 yılında kutup ayısına Ursus maritimus ismini vererek onu da bilimsel olarak sınıflandırmış oldu.
İlk önce İngiliz kâşif John Phipps, 1774 yılında kutup ayısını ayrı bir tür olarak tanımlamış ve ona Ursus maritimus ismini vermiştir. Önerilen diğer isimler ise şöyleydi: Thalassarctos, Thalarctos ve Thalatarctos. Fakat sonunda taksonomiye yerleşen isim Ursus (Thalarctos) maritimus oldu. Erdbrink (1953) ve Thenius (1953) bu ismi boz ayıya (Ursus arctos) dayandırıyordu. Fosil kayıtlarına ve evrimsel ilişkilere bakarak Kurtén (1964), Phipps'e (1774) Ursus maritimus ismini önerdi. Bunun üzerine Harrington (1966) tarafından yükseltildi. Manning (1971) ve Wilson (1976) bugünkü hali ile kullandılar.
sinonimleri:
Ursus eogroenlandicus

Ursus groenlandicus

Ursus jenaensis

Ursus labradorensis

Ursus marinus

Ursus polaris

Ursus spitzbergensis

Ursus ungavensis

Thalarctos maritimus