stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Northwest Airlines'ın 253 sayılı uçuşu

| Özet |
| --- | --- |
Tarih: 25 Aralık 2009
Olay türü: Bombalama girişimi
Bölge: Romulus, Amerika Birleşik Devletleri'ne yaklaşırken
Koordinatlar: 42°12′29″N 83°21′22″W﻿ / ﻿42.208°K 83.356°B﻿ / 42.208; -83.356
Hava taşıtı

Kalkış: Amsterdam Schiphol Havalimanı, Hollanda
Yolcu sayısı: 279
Mürettebat: 11
Yaralı sayısı: 3 (saldırgan dahil)
Kurtulanlar: 290 (tamamı)
Hava taşıtı modeli: Airbus A330-323E
İşletmeci: Northwest Airlines
Kuyruk numarası: N820NW


Northwest Airlines'ın 253 sayılı uçuşu, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Detroit Metropoliten Havalimanı'na gitmek üzere Hollanda'daki Amsterdam Schiphol Havalimanı'ndan kalkan ve 25 Aralık 2009'da, bir el-Kaide mensubu tarafından başarısızlıkla sonuçlanan bir bombalı saldırı girişimi yapılan Northwest Airlines uçuşudur. İç çamaşırına sakladığı plastik patlayıcılarla uçağa giren 23 yaşındaki Nijeryalı Umar Farouk Abdulmutallab, patlayıcıları infilak ettirememesinin ardından, Hollandalı yolcu Jasper Schuringa tarafından etkisiz hâle getirildi. Abdulmutallab'ın kelepçelenmesinin ardından uçak, varış noktasına iniş yaptı. Arap Yarımadası el-Kaidesi, 28 Aralık'ta yaptığı açıklamayla saldırı girişimini üstlendi.
Hoşçalar, Demirci

| Hoşçalar |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 39°02′31″N 28°43′48″E﻿ / ﻿39.042°K 28.73°D﻿ / 39.042; 28.73
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Demirci
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 447
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
Posta kodu: 45900
Resmî site 
Hoşçalar, Manisa ilinin Demirci ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Manisa iline 189 km, Demirci ilçesine 9 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 447    
1997: 440
Güveli, Demirci

| Güveli |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 38°52′16″N 28°33′04″E﻿ / ﻿38.871°K 28.551°D﻿ / 38.871; 28.551
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Demirci
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 260
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
Posta kodu: 45900
Resmî site 
Güveli, Manisa ilinin Demirci ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Manisa iline 170 km, Demirci ilçesine 32 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 260    
1997: 233
Büyükkıran, Demirci

| Büyükkıran |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 38°56′46″N 28°55′59″E﻿ / ﻿38.946°K 28.933°D﻿ / 38.946; 28.933
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Demirci
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 146
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
Posta kodu: 45900
Resmî site 
Büyükkıran, Manisa ilinin Demirci ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin tarihçesi hakkında bilgi yoktur.
Coğrafya

Manisa iline 270 km, Demirci ilçesine 52 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 146    
1997: 273
Karacaibrahim, Demirci

| Karacaibrahim |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 38°44′14″N 28°30′00″E﻿ / ﻿38.7372°K 28.5°D﻿ / 38.7372; 28.5
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Demirci
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 165
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
Posta kodu: 45900
Resmî site 
Karacaibrahim, Manisa ilinin Demirci ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Manisa iline 110 km, Demirci ilçesine 45 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 165    
1997: 135
Ve Çeliğe Su Verildi

| --- | --- |
Как закалялась сталь

Yazar: Nikolay Ostrovskiy
Çevirmen: Attila Tokatlı
Ülke: Rusya
Dil: Rusça
Tür: Roman
Yayım: 1932, 1934 (özgün) 1936 (Türkçe)
Yayımcı: Cem, Oda
Sayfa: 253
ISBN: 975-406-306-0
Ve Çeliğe Su Verildi, Nikolay Ostrovskiy tarafından yazılan romandır.
Romanın Konusu

Ve Çeliğe Su Verildi, Pavel Korgaçin'in Sovyetler'lerde nasıl sosyalist mücadeleye başladığını ve sosyalist mücadelenin içerisinde nasıl çelikleştigini anlatır. Böylece de çeliğe su verilir. Pavel Korgaçin karakteri bize son ana kadar vazgeçmemeyi, ölüm döşeğinde bile olsan mücadele etmeyi bir şekilde hayata, insanlara tutunmak gerektiğini, umutu anlatır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  NLA: 36033195  NLI: 987007308775705171  VIAF: 311118732 
Nikolay Alekseyeviç Ostrovski (1904-1936). 'Çelik Nasıl Sertleşti' romanı için illüstrasyon.
Çataloluk, Demirci

| Çataloluk |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 38°53′31″N 28°29′28″E﻿ / ﻿38.892°K 28.491°D﻿ / 38.892; 28.491
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Demirci
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 1.085
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
Posta kodu: 45900
Resmî site 
Çöğürler, Manisa ilinin Demirci ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Saruhanoğullarından Ortapare Ali Bey'in 14. yüzyılın sonlarında Çöğürlü Türkmenlerine bölgede iskan izni vermesiyle köy kurulmuştur. 1960 yılından sonra 1.5 km doğusundaki Frigya antik kenti öreni yakınına bugünkü Çataloluk Mahallesi kurulur.
Coğrafya

Manisa iline 200 km, Demirci ilçesine 30 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2019: 234
2018: 259
2017: 248
2016: 261
2015: 268
2014: 274
2013: 294
2007: 
2000: 1085    
1997: 789
Kayranokçular, Demirci

| Kayranokçular |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 38°57′43″N 28°28′16″E﻿ / ﻿38.962°K 28.471°D﻿ / 38.962; 28.471
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Demirci
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 44
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
Posta kodu: 45900
Resmî site 
Kayranokçular, Manisa ilinin Demirci ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Manisa iline 170 km, Demirci ilçesine 25 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2009: 20
2007: 
2000: 44
1997: 36
Kudüs Sancağı

Kudüs Sancağı asıl adı Kudüs-i Şerif Mutassarıflığı; (Arapça: متصرفية القدس الشريف‎)  1872 yılında özel yönetim statüsü ile kurulan, 1874 yılında Şam Vilayetinden ayrılan; Kudüs ile birlikte; Gazze (Gaza), Yafa (Jaffa), Halilü’l Rahman (Hebron), Beytülrahim (Bethlehem), Birüssebi (Beersheba) kentlerini kapsayan müstakil sancak. Osmanlı dönemi boyunca Kudüs Sancağı, Nablus ve Akka sancakları ile birlikte Güney Suriye ya da Filistin olarak isimlendirilmiştir. 12 Aralık 1917 yılında Osmanlı Devletinin elinden çıkana kadar sürmüştür.
1841'de ilk olarak Şam Vilayetinden ayrılarak doğrudan saraya bağlandı. 1872'de Sadrazam Mahmut Nedim Paşa tarafından  bağımsız bir vilayet haline getirildi. Bu hususta bölgeye Avrupa ülkelerinin artan ilgisi ve güney sınırının Mısır Hidivliğine karşı güçlendirilmesi gibi birçok gelişmenin etken olabileceği bölge uzmanı akademisyenler tarafından öne sürüldü.
Başlangıçta, Akka Ve Nablus Sancakları, Kudüs Sancağı ile Kudüs Eyaleti olarak bir araya getirildi. İki aydan daha kısa bir süre sonra, Akka ve Nablus Sancakları Kudüs Mutasarrıflığından ayrılarak Beyrut Vilayetine bağlandı. 1906'da Nasra kazası Mutasarrıflığa bağlantısız bir toprakta bulunan parçası olarak eklendi,
Kudüs Sancağının yönetim biçimi Osmanlı başkentine doğrudan bağlandığından beri diğer Osmanlı vilayetleri ile aynı biçimde idi. Kent sakinleri kendilerini daha çok dinsel terminolojileri ile tanımlamakta idiler. Bölge köyleri normal olarak çiftçilikle uğraşırken kent merkezinde tacirler, sanatçılar, toprak sahipleri ve faiz karşılığı borç para temin edenler bulunmakta idi. Kent seçkinleri dinsel önderler, varlıklı toprak sahipleri ve yüksek rütbeli sivil memurlardan oluşmakta idi.
Tarihçe

Bölge ilk olarak 1841'de Şam’dan ayrılarak doğrudan İstanbul yönetimine bağlandı ve 1872’de müstakil bir vilayet olarak oluşturuldu. 1872’ den önce Kudüs Sancağı, 1864 yılında Tanzimat yeniliklerinin ardından oluşturulan Suriye Vilayeti içinde bir sancak idi. Belediyeler, 19. yy' ın son otuz yılı içinde Tanzimat hareketi tarafından oluşturulan kurumlar olmuştu. 20. yy'ın başlarında her belediyenin bütçesi Kudüs Meclisi tarafından onaylanmak zorunda idi. Belediye üyelerinin bir tür halk oyu ile atanmaları da Tanzimat hareketi ile ortaya çıkan bir ilke oldu. 
1906'da Kudüs Mutasarrıflığı'nın güney sınırı İngiltere’nin yayılmacı isteklerle yaptığı tahrikle mümkün olduğunca kısa ve kolay denetlenebilir biçimde yeniden çizildi.
19.yy sonlarına doğru, Filistin bölgesi ya da Kudüs Sancağı bölgesi eğitimli Arapların arasında yayılan ayrı bir politik mekan olarak belirdi. 1904'te Kudüs eski görevlisi Necip Azuri Paris, Fransa ’da Osmanlı Hakimiyetinden bağımsız bir Osmanlı Suriyesi ve Irakı kurmayı hedefleyen  Arap Yurtseverleri Birliğini kurdu. Azuri 1908’deki Genç Türk devrimi olan II. Meşrutiyetin ilanının ardından teşkil edilen Osmanlı Meclisinde, Kudüs Mutasarrıflığının vilayet statüsüne yükseltilmesi teklifini verdi. 
1917’de I. Dünya Savaşı esnasında itilaf devletleri tarafından ele geçirildiğinde Osmanlı İdaresi lağvedilerek  İşgal Edilmiş Düşman Toprakları Yönetimi-İEDTY (OETA South)  adı altında  yönetildi. İEDTY Güney adı altındaki idare, Nablus ve Akka Sancaklarını kapsıyordu. Askeri İEDTY yönetiminin yerini 1920’de İngiliz Sivil idaresi aldı ve 1923’te Lübnan ve Suriye sınırlarında yapılan bir düzenleme ile birlikte  İngiltere Mandasındaki Filistin toprakları statüsüne geldi.
Sınırlar

1883
1893
1900
1907
Kudüs El Şerif Sancağı veya Kudüs Mtasarrıflığını gösteren dört geçici Kudüs haritası. 4. Harita 1906’da mevcut Mısır-İsrail sınırına taşınmış olan 1860’taki Osmanlı Suriyesi ve Mısır Hidivliği arasındaki sınırını ve Filastin (Palestine) olarak işaretlenen  Kuzey sınırındaki Necef (Negev) Çölü' nü göstermekte dir.
Bölge, Batıda Akdeniz ile doğuda Ürdün Irmağı ve Ölü Deniz ile, kuzeyde Auja Irmağı ağzından Jericho yakınlarındaki köprüye kadar ve güneyde Gazze ve Ariş' ten Akabe’ ye doğru çizilen bir hat ile   sınırlanmıştır.
İdari Bölümler

Mutasarrıflığın 1872-1909 arasındaki idari bölümleri:
1. Birussebi (Beerşeba) Kazası: İki alt bölge ve belediye ihtiva eder.
A Hafir Nahiyesi, Birusseb ve Akabe arasındaki bir noktada kuruldu.
El Mulayha, 1908'de Hafir ve Akabe arasındaki noktada kuruldu.
Birusseb Belediyesi, 1901'de kuruldu.
2. Gazze Kazası: 1903'te kuruldu. 3 alt bölge ve bir belediye içerir.
El Faluja Nahiyesi, 1903'te kuruldu.
Hanyunus Nahiyesi, 1903'te kuruldu ve 1917'de belediye oldu.
Mücdel Nahiyesi, 1880'de kuruldu.
Gazze Belediyesi, 1893'te kuruldu.
3. Halilü'r Rahman Kazası: İki alt bölüm ve bir belediye içerir.
Beyt-i a'tâb Nahiyesi, 1903'te kuruldu.
Beyt-i Cireyn Nahiyesi, ‎ 1903'te kuruldu
Halilü'r Rahman belediyesi, 1886'da kuruldu.
4. Yafa Kazası: İki alt bölüm ve bir belediye içerir.
Na'leyn Nahiyesi, 1903'te kuruldu.
Remle Nahiyesi, 1880'de kuruldu, 1888'de belediye oldu ve 1889'da tekrar alt idari birim oldu.
Lod Belediyesi,
5. Kudüs-i Şerif Kazası: 4 alt bölüm ve iki belediye içerir.
Abaveyn Nahiyesi, 1903'te kuruldu.
Beytü'l lahim nahiyesi, 1883'te kuruldu, 1894'te belediye oldu.
Ramallah Nahiyesi, 1903'te kuruldu, 1911'de belediye oldu.
Safa Nahiyesi,
Kudüs-i Şerif Belediyesi, 1867'de kuruldu.
Beyt el Cala  Belediyesi, 1912'de kuruldu
6. Nasra Kazası: 1906'da Nasra Kazası ilave olundu.
Kudüs Mutasarrıfları

Mutasarrıflar, Osmanlı idaresi tarafından bölgeyi idare etmek üzere atanırlardı. Arapça, Farsça veya Avrupa dillerinden birisini genellikle Fransızca yı bilirlerdi.
Kudüs Mutasarrıfları > Şam Vilayeti'nden ayrılmadan öncekiler

Mehmed Tayyar Paşa 1841-43
Mehmed Reşid Paşa 1843
Haydar Paşa 1844
Miralay Ali Paşa 1844-45
Kıbrıslı Mehmed Paşa 1845-47
Mustafa Zarif Paşa 1847-48
Bahri Paşa 1848-49
Seyyid İbrahim Ethem Paşa 1849-51
Seyyid Ahmed Hafız Paşa 1851-53
Yakup Paşa 1853-54
Kâmil Paşa 1854-57
Süreyya Paşa 1857-63
Mehmed Hurşid Paşa 1863-64
İzzet Paşa 1864-67
Mehmed Nazif Paşa 1867-69
Kamil Paşa 1869-71
Ali Bey 1871
Kıbrıslı Kamil Paşa 1871-72
Kudüs Mutasarrıfları > Şam Vilayeti'nden ayrıldıktan sonrakiler

Kamil Paşa (2. kez) 1873-74
Süreyya Paşa (2. kez) 1874
Besim Bey 1874
Mehmed Nazif Paşa (2. kez)
Ali Bey
Faik Bey
Şerif Mehmed Rauf Paşa 1877-89
Kıbrıslı Kamil Paşa (2. kez) 1871-72
Reşad Paşa 1889-90
İbrahim Hakkı Paşa 1890-97
Mehmet Tevfik Biren 1897-01
Mehmet Cavit Bey 1901-02
Osman Kazım Bey 1902-04
Ahmet Reşit Rey 1904-06
Ali Ekrem Bolayır 1906-08
Kudüs Mutasarrıfları > II. Meşrutiyet'in ilanından sonrakiler

Suphi Bey 1908-09
Nazım Bey 1909-10
Azmi Bey 1910-11
Cevdet Bey 1911-12
Muhdi Bey 1912
Tahir Hayreddin Bey 1912-13
Ahmet Macit Bey 1913-15
Ayrıca Bakınız

Osmanlı Suriyesi
Küçükoba, Demirci

| Küçükoba |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 39°00′58″N 28°44′24″E﻿ / ﻿39.016°K 28.74°D﻿ / 39.016; 28.74
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Demirci
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 156
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
Posta kodu: 45900
Resmî site 
Küçükoba, Manisa ilinin Demirci ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Manisa iline 189, Demirci ilçesine 9 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 156    
1997: 132
Rahmanlar, Demirci

| Rahmanlar |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 39°03′54″N 28°34′01″E﻿ / ﻿39.065°K 28.567°D﻿ / 39.065; 28.567
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Demirci
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 238
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
Posta kodu: 45900
Resmî site 
Rahmanlar, Manisa ilinin Demirci ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Manisa iline 197 km, Demirci ilçesine 17 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 223
2000: 238    
1997: 239
Serçeler, Demirci

| Serçeler |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 38°58′05″N 28°39′18″E﻿ / ﻿38.968°K 28.655°D﻿ / 38.968; 28.655
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Demirci
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 446
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
Posta kodu: 45900
Resmî site 
Serçeler, Manisa ilinin Demirci ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Manisa iline 194 km, Demirci ilçesine 14 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 440
2000: 446    
1997: 441
Minnetler, Demirci

| Minnetler |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 39°01′55″N 28°53′13″E﻿ / ﻿39.032°K 28.887°D﻿ / 39.032; 28.887
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Demirci
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1030 m
Nüfus (2000): 1.200
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
Posta kodu: 45900
Resmî site YerelNET
Minnetler, Manisa ilinin Demirci ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Manisa iline 240, Demirci ilçesine 37 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 1000
2013: 2230
1990: 1059  
1985: 1511
Örücüler, Demirci

| Örücüler |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 39°04′34″N 28°36′54″E﻿ / ﻿39.076°K 28.615°D﻿ / 39.076; 28.615
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Demirci
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 250
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
Posta kodu: 45900
Resmî site 
Örücüler, Manisa ilinin Demirci ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Manisa iline 187 km, Demirci ilçesine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 250    
1997: 175
Nicolas Poussin

| Nicolas Poussin |
| --- | --- |
Nicolas Poussin'in otoportresi, 1650
Genel bilgiler
Doğum: 15 Haziran 1594(1594-06-15) Fransa Krallığı'nda (günümüzde Fransa); Les Andelys, Normandiya yakınlarında
Ölüm: 19 Kasım 1665 (71 yaşında) Roma, Papalık Devleti (günümüzde İtalya)
Uyruk: Fransız
Alanı: Resim
Sanat eğitimi: José Ruíz y Blasco (babası)   Madrid Sanat Akademisi
Katıldığı akımlar: Klasisizm, barok
Ünlü yapıtları: Et in Arcadia ego, 1637-1638   Poussin'nin imzası

İmzası
 
Nicolas Poussin, (d. 15 Haziran 1594 - ö. 19 Kasım 1665) Fransız klasisist ressamdır. Çalışmalarında ağırlıklı olarak duruluk, mantık ve düzen ön plana çıkarılır ve hatları, renge yeğler. Çalışmaları, 17. yüzyılın baskın Barok tarzına karşı bir alternatif olarak görülür. 20. yüzyıla kadar, Jacques-Louis David, Jean-Auguste-Dominique Ingres and Paul Cézanne gibi klasik odaklı sanatçılara ana ilham kaynağı olmuştur.
Kardinal Richelieu emriyle Premier peintre du Roi olarak hizmet etmesi için Fransa'ya geri döndüğü kısa bir dönem dışında kariyerinin çoğunu Roma'da geçirmiştir.
Yaşamı > Gençliği

Nicolas Poussin'nin erken dönem biyografi yazarı, arkadaşı Giovanni Pietro Bellori'dir. Poussin'nin Les Andelys, Normandiya yakınlarında doğduğunu ve daha sonra kariyerine büyük ölçüde yardım edecek Latincenin de dahil olduğu bir eğitim aldığını anlatır. Poussin'in ilk çizimleri, yerel bir ressam olan Quentin Varin'in dikkatini çekmiştir ve onu yanına çırak olarak almıştır, ancak Poussin, on sekiz yaşında geldiğinde kariyerinin ailesi tarafından onaylanmaması gibi nedenlerle Paris'e kaçmıştır. Orada, daha sonra Poussin'in ustaları olarak hatırlanacak Flaman ressam Ferdinand Elle ve Georges Lallemand'in atölyesine katılmıştır. Ancak o dönem Fransız sanatı bir geçiş dönemi içindedir; eski çıraklık sistemi bozulmaya yüz tutmuş ve akademik eğitim çıraklığın yerini almaya başlamıştır. Matematikçi Courtois ile tanıştıktan sonra Marcantonio Raimondi'nin gravür sanatı koleksiyonunu görmüş ve bunlardan etkilenmiştir.
İki kere Roma'ya gitmeye çalışmıştır ancak başarısız olmuştur ve bu şekilde Lyon'da Marie de' Medici'nin kraliyet şairi Giambattista Marino'ya rastlamıştır. Marino; Poussin'yi, Adone isimli şiirini ve Ovid'in Metamorphoses eserinin planlanmış sürümünü resimlendirmesi amacıyla işe almıştır ve 1624'te Lyon ve Paris'teki komisyonca alıkonulan Poussin'ye kendisiyle Roma'da iştirak etmesine olanak sağlamıştır. Marino'yla arkadaşlığı ve şiirlerinin resimlendirilmesi, Poussin'nin ilk çalışmalarındaki belirgin erotizmin temelini attığı veya en azından kuvvetlendirdiği söylenir.
Yaşamı > Roma'daki hayatı

1624 yılında Roma'ya vardığında Poussin otuz yaşındaydı. Başlarda Simon Vouet'nin evinde kaldı. Marino aracılığıyla, Marcello Sacchetti ile tanıştı, bunun karşılığında onu önceki müşterilerinden biri olan Kardinal Francesco Barberini ile tanıştırdı. Barberini ailesinin, daha sonradan Poussin'nin yakın bir arkadaşı ve devamlı müşterisi olacak Kardinal'in sekreteri Cassiano dal Pozzo eşliğinde İspanya'ya doğru yola çıkmasıyla malî zorluklar baş gösterdi. Ancak, 1626'da İspanya'dan dönüşlerinde Barberini ailesi ve çevresindekilerin tekrar müşteri olmasıyla birlikte Poussin'nin durumu daha iyi bir hale geldi. Poussin, bu dönemdeki iki büyük komisyon olan Barberiniler ve Aziz Peter komisyonu sayesinde ilk şaheserleri (kısmen Meleager lahitinden ilham aldığı) Germanicus'un Ölümü (1628) ve Aziz Erasmus'un Şehitliği (1629) ortaya çıktı. Bu dönemde hastalandı ve hemşerisi Jacques Dughet'nin evine götürüldü. Orada Poussin'ye, Dughet'nin kızı Anna Maria baktı ve onunla tanıştı. Ardından 1630 yılında evlendiler. Kayınbiraderlerinin ikisi de sanatçıydı ve Gaspard Dughet sonradan Poussin soyadını aldı.
1620'lerin sonunda ve 1630'larda, resim sanatında kendi duruşu üzerinde deney yapma ve kendini ifade edebilme fırsatı oldu. Bu süreç içerisinde Casino Ludovisi'de Tiziano Vecellio'nun Bacchanalia'sı gibi antik eserlerden ve Domenichino ile Guido Reni'nin resimlerinden ilham aldı. Aynı dönemde, Roma Barok akımı ortaya çıkmaktadır. 1620'lerde Cortona'da, Sacchetti ailesi için ilk barok resim çalışmalarını üretmektedir. Bu sırada heykel konusunda kendi itibarını kuran Gian Lorenzo Bernini, St. Peter's kentinde yapılacak büyük tunçtan baldakeni tasarlamaktadır ve Francesco Borromini tarafından yapılan çalışmalarda ise mimari hayalgücünün kaliteli örnekleri ortaya çıkmaktadır.
Poussin Roma'daki diğer sanatçılarla tanışmış ve klasistleştirici sanatsal eğilimleri olanlarla arkadaş olmaya çalışmıştır. Örneğin: 1626'da birlikte konakladığı Fransız heykeltıraş François Duquesnoy, Fransız sanatçı Jacques Stella, Claude Lorraine, Domenichino, Andrea Sacchi. Ayrıca Joachim von Sandrart etrafında gelişen, o dönemin popüler barok akımına karşı çıkan sanatçı ve müşterilerden oluşan gayriresmî bir akademiye katılmıştır.
Bu dönemde papalık, Roma'daki en önde gelen sanat müşterisidir ve papalık tarafından sanat eserlerine talep yüksekti. Ancak Poussin'nin Aziz Erasmus'un Şehitliği eseri, papalık tarafından aldığı tek sipariştir ve papanın yeğeni Kardinal Barberini'nin yardımıyla almıştır. Papa bunun dışında Poussin'den büyük çaplı altar panosu veya dekorasyon resmi sipariş vermedi. Bu yüzden bundan sonraki kariyerine şahsa özel siparişlerle devam etmiştir. Kardinal Francesco Barberini dışında, ilk müşterileri arasında: Flora'nın Zaferleri (1630–1632, Louvre) eserini yaptırtan Kardinal Luigi Omodei, Bacchanalia eserleri sipariş eden Kardinal Richelieu, Masumların Katliamı (tarihi bilinmiyor, Şanti Şatosu) resmini yaptıran Vincenzo Giustiniani, Yedi Ayin'in (1630'ların sonu, Belvoir Castle) ilk dizisinin sahibi olan Cassiano dal Pozzo ve 1640'ta Sublet de Noyers'in çağrısıyla, beraber Fransa'ya döndüğü Paul Fréart de Chantelou.
Yaşamı > Fransa'daki hayatı

Fransa'ya geldiğinde XIII. Louis tarafından kendisine kraliyet ressamı unvanı verildi. Paris'te geçirdiği iki yıl boyunca kraliyet şapellerinde çeşitli resimleri (örneğin günümüzde Louvre'da bulunan, Versay Sarayı için yaptığı Son Akşam Yemeği resmi), Gobelins kanaviçe fabrikası için sekiz resim taslağı, Louvre için Herkül'ün Görevleri dizisini, Kardinal  Richelieu için Gerçeğin Zaferi resmini ve daha birçok küçük çapta eser yaptı.
1642'de Fouquières, mimar Jacques Lemercier ve Simon Vouet'nin entrikaları canına tak eden Poussin Roma'ya geri döndü. Orada 1648 yılında, de Chantelou için Yedi Ayin'in ikinci dizisini de (Bridgewater Galerisi) tamamladı ve Diyojen ile Peyzaj (Louvre) resmini yaptı. Bu resim, suyu elleriyle içen bir adamı gördükten sonra son dünyevi eşyası olan kasesini bırakan filozof Diyojen'i gösterir. 1649'da mizahi şair Paul Scarron için Aziz Paul'ün Görüsü (Louvre) resmini ve 1651'de duc de Créquy için Kutsal Aile (Louvre) resmini yaptı. Yıldan yıla pek çoğu Félibien tarafından hazırlanan listeye dahil edilen büyük miktarda çalışmalar yapmaya devam etti.
1650'den sonra sağlığı bozulmaya başladı ve son eserlerinde kendini belli eden, ellerinde titremeler oluşmaya başladı. 19 Kasım 1665'te Roma'da öldü ve karısından daha uzun yaşayan Poussin'nin cenazesi, San Lorenzo in Lucina Kilisesi'nde gömüldü. François-René de Chateaubriand, 1820'de oluşturduğu anıtı Poussin'ye bağışladı.
Poussin geriye bir çocuk bırakmadı, ancak daha sonradan bir ressam olup Poussin soyadını alan kayınbiraderi Gaspard Dughet'yi (Gasparo Duche) evlat edindi.