İsveç edebiyatı
18. yüzyıl

18. yüzyıl, edebiyat ve bilimde İsveç Altın Çağı olarak tanımlanmıştır. Bu dönemde İsveç, her zamankinden çok daha yüksek standartta yazarlar ve edebiyat üretti. Büyük Kuzey Savaşı'ndan sonra İsveç Özgürlük Çağı (1712-1772) olarak bilinen siyasi dönem ve 1766'da yazılan ilk İsveç basın özgürlüğü yasasıydı. Bu, seküler edebiyatın nihai atılımı anlamına geliyordu. Doğal olarak, İsveç kültürel yaşamını canlandıran dürtülerin kökenleri Avrupa Aydınlanma Çağı'ndaydı. Başlıca etkiler Almanya, İngiltere ve Fransa'dan geldi ve bunlar İsveç edebiyatına yansıdı. İsveç dili Fransızca kelimelerle zenginleştirildi ve liberalleşme fikirleri İngiliz modeline dayanıyordu.
1750 civarında konsolide İsveç edebiyatı; [[Modern İsveççe|bu, Geç Modern İsveççe (1750 - yaklaşık 1880) olarak adlandırılan dilsel bir dönemin başlangıcı olarak kabul edilir. Dönemin ilk büyük eserleri Olov von Dalin'in (1708-1763) ve özellikle de Joseph Addison'un The Spectator'ına dayanan haftalık Then Swänska Argus'uydu. Dalin, eşi benzeri görülmemiş bir alaycılık ve ironi zenginliğine sahip bir dil kullanarak İsveç kültürü ve tarihinin bir taslağını verdi. 1730'larda ve 1740'larda Dalin, İsveç edebi gökyüzündeki en parlak yıldız olarak rakipsizdi. O, 17. yüzyılın emek verilmiş şiiriyle karşılaştırıldığında, dili pratik amaçlar için ilk geliştiren ve halk tarafından okunan ve beğenilen ilk yazardır. Olof Rudbeck, İsveç'in Batı uygarlığının beşiği olduğunu "kanıtlayan" İsveç Gotik ideolojisinin özünü oluşturan Atland (1679-1702) adlı eserinde Latince değil İsveççeyi seçti. Olof von Dalin (1708-1763), Joseph Addison'ın ve Richard Steele'in The Tatler ve The Spectator'ını model alan ve esnek, modern bir düzyazıyla yazılan Den svenska Argus'unda (İsveç Argus, 1732-1734) Aydınlanma fikirlerini yaydı. Çağdaşı Carolus Linnaeus'un seyahat tasvirleri de önemliydi. Voltaire'in İsveç edebiyatı üzerindeki etkisine Jean-Jacques Rousseau'nun etkisi eklendi ve Fru Nordenflycht'in (1718-1763) ve çağdaşlarının şiirlerinde pastoral bir tema var. Sanatın koruyucusu Gustav III'ün saltanatı sırasında şiir gelişti ve J. H. Kellgren (17511795) kraliyet sarayına davet edilen birkaç yazarın en iyisiydi. Bugün oldukça popüler olan Carl Michael Bellman (1740-1795), Fredman'ın Mektupları ve Şarkıları'nda rokoko cazibesi ile barok gerçekçiliği bir araya getirerek şiir ve müzikte 18. yüzyılın sonlarında canlı ama ıssız bir Stockholm'ü çağrıştırıyor.
18. yüzyılda Latince, ulusal dil lehine hızla popülerliğini yitirdi. Kitaplarını doğrudan halka yönelik ilk yazarlardan biri dünyaca ünlü botanikçi Carl Linnaeus (1707-1778) idi. Daha sonra önemli isimler şairler Johan Henrik Kellgren (1751-1795) ve Carl Michael Bellman (1740-1795) dahil. 18. yüzyıl aynı zamanda kadın yazarların ilk kez geniş çapta tanınırlık kazandığı yüzyıldı. İsveç'in ilk profesyonel kadın yazarı Sophia Elisabet Brenner (1659-1730), kariyerine 17. yüzyılda başlamış, ancak sonraki yüzyılda da devam etmiştir. Daha sonra, Anna Maria Lenngren'in (1754-1817) sıklıkla hiciv yazılarının kalıcı bir etkiye sahip olduğu kanıtlandı ve bu güne kadar "Några ord to min k. Dotter, i fall jag hade någon" ('Eğer sahip olsaydım sevgili kızım için birkaç söz') – evde kalma ve edebiyat ya da siyasete bulaşmama yönündeki öğütler ciddi mi yoksa hiciv mi?