stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kurmanci Kürtçesi
Lehçeler

Kurmanççanın kabaca varyasyonları:
Batı: Suriye'nin Halep ilinde, Türkiye'de kabaca Fırat Nehri'nin batısındaki illerde, Aksaray, Elâzığ, Konya, Sivas, Tunceli ve İran'ın Horasan bölgesinde konuşulur.
Güneydoğu: Hakkâri ilinde, Irak'ın Duhok ve Erbil bölgesinde ve İran'ın Batı Azerbaycan ilinde konuşulur.
Merkez: Suriye'nin Haseke ilinde, Irak'ın Sincar bölgesinde, Türkiye'nin Irak ve Suriye sınırlarına yakın bölgelerinde, Ermenistan'da, Gürcistan'da, İran'ın Batı Azerbaycan ilinde ve Lübnan'da konuşulur.
Yalvaç

Başlığın diğer anlamları için Yalvaç (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Yalvaç |
| --- | --- |
İlçe
 Isparta'nın Türkiye'deki yeri
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Isparta
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Haluk Şimşek
 • Belediye başkanı: Mustafa Kodal (Bağımsız)
Yüzölçümü
 • Toplam: 1415 km²
Rakım: 1150 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 46.646
 • Kır: -
 • Şehir: -
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 32400
İl alan kodu: 0246
İl plaka kodu: 32
Resmî site http://www.yalvac.bel.tr
Yalvaç, Isparta iline bağlı bir ilçedir. En gözde ve bilinen mekanlarından biri tarihi Çınaraltı'dır. İlçenin merkezinde bulunan bu çınar 1200 yıllarında dikilmiş ve 11 Mayıs 1992 tarihinde korumaya alınmıştır. Yalvaç Ülkemizdeki önemli bir kırsal turizm merkezlerinden biri olarak karşımıza çıkmaktadır. İlçe, şehir merkezinde bulunan Antiocheia, Pisidya ören yeri ile bütünleşmiştir ve aynı zamanda Türkiye'nin ikinci uzun mesafe yürüş rotası olan Aziz Paul Yolu'nun bitiş noktasında yer alır.
Etimoloji

Buraya Selçuklular devrinde yerleşen Oğuz Türk oymağının "Yalvaçlılar" olmasından dolayı bu dönemden sonra yerleşke "Yalvaç" olarak anılmaya başlanmıştır. "Yalvaç" kelimesi "peygamber, resul, elçi, yol gösterici" sözlük anlamı gelmektedir. Ziya Gökalp ise kelimenin eski Türkçede "sihir" manasına gelen "yalavı" kelimesinden, "yalavaç" şekline dönüştüğünü belirtmiştir. Yalvaç adı eski Türk kaynaklarında da kullanılmıştır. Bunlardan Orhun Abidelerinde "Yalabaç" şeklinde, "elçi ve resul" anlamında kullanılmıştır. Kutadgu Bilig'de ise kullanılan "Yalavaç" kelimesi peygamber olarak kullanıldığı gibi diplomat, devlet memuru ve elçi anlamlarında da kullanılmıştır.
Yalvaç'ta Oğuz hanın altı oğlundan Dağhan'ın birinci kabilesinin adı "Salur"; ikinci kabilesi de "Eymir" olup günümüz Yalvaç merkez ilçesinde bu iki ismi taşıyan mahalleler bulunmaktadır.
Tarihçe > Türk idaresi öncesinde Yalvaç

İlçe çok eski bir yerleşim yeridir. Yalvaç'ta yapılan araştırmalar sonucunda yerleşimin tarihi Geç Neolitik döneme ve Kalkolitik Çağ' a kadar uzanmaktadır. Antik Anadolu' da Pisidia bölgesinde bulunan yerleşim M.Ö. 546 yılında Lidya kralı Kroisos'un Pers kralı Kyros'a yenilmesinden sonra Pers idaresine girmiştir. Büyük İskender tarafından Makedonya Krallığı topraklarına katılan yerleşim onun ölümünden sonra komutanlarından I. Antigonos Monophtalmos tarafından kurulan Antigonos Hanedanı idaresindeki Makedonya Krallığı topraklarında yer aldı. İpsos Savaşı’ nda    I. Antigonos Monophtalmos’ un ölmesiyle Pisidia bölgesinde yer alan Yalvaç' ta Selevkosların egemenliğine girdi.
Pisidia ile Frigya sınırlarının ortasında yer alan Yalvaç' ta Selevkoslar tarafından M.Ö. 275 yılında Frigya' da bulunan Galyalılara karşı ileri bir karakol olarak Antiocheia, Pisidya kenti kuruldu. III. Antiokhos döneminde Selevkoslar' ın Romalılar'a yenilmeleri sonucu M.Ö. 188 yılında yapılan Apamea Antlaşması ile Yalvaç' ın da bulunduğu bölge Romalılar tarafından yaptıkları yardım karşılığı olarak Bergama Krallığı’ na bırakıldı. M.Ö. 129’ da Romalılar Bergama Krallığı' na saldırarak Yalvaç' ın olduğu bölgeyi ele geçirmiş ve burayı Kapadokya Krallığı' na vermiştir. Küçük krallıkların denetiminde bulunan Yalvaç M.Ö. 1. yüzyılın başlarında kesin olarak Roma egemenliğine geçti.
Roma İmparatoru Augustus tarafından M.Ö. 6. yılında Pisidia'da sekiz koloni kurulmuş olup, Antiocheia, Pisidya bunların merkezi konumunda yer almıştır. Roma İmparatorluğu'nun M. S. 395 yılında bölünmesiyle Antiocheia Bizans İmparatorluğu’nun topraklarında kalmış ve eyalet ve piskoposluk merkezi olarak varlığını sürdürmüştür. Araplar M. S. 664 yılında Antiocheia’yı ele geçirmişlerdir. 713 yılında gerçekleşen Arap saldırılarında şehir tamamen yakıldı.
Tarihçe > Türkler ve Osmanlı döneminde Yalvaç

Türkler'in Malazgirt savaşından sonra Anadolu'da ilerleyişleri sırasında Antiocheia, Pisidya Bizans için önemli bir savunma merkezi görevi görmüştür. Miryokefalon Muharebesi'nden sonra Yalvaç, Anadolu Selçuklu Devleti egemenliğine geçmiş ve Türk yerleşimi kalıcı olarak başlamıştır. 1243 yılında gerçekleşen Kösedağ Savaşı ile Anadolu'da beylikler dönemi başlamış, Yalvaç Hamitoğulları Beyliği denetimine geçmiştir. Hamidoğullarının Karamanoğulları Beyliği ile yaptığı mücadelede zor durumda kalması üzerine Yalvaç'ın da içinde bulunduğu bazı yerleşimler I. Murad tarafından parayla alınarak Osmanlı egemenliğine katılmıştır (İlçede 1200'lü yılların başından kalma "Ulu Çınar" diye bilinen çınar ağacı vardır. Ağaç şu anda koruma altındadır). Karamanoğulları tarafından ele geçirilen yerleşim 1387 yılında yeniden Osmanlı egemenliğine geçmiştir. Yalvaç, 1402 yılındaki Ankara Savaşı'ndan sonra Timur tarafından Karamanoğulları beyliğine bırakılmıştır.
1415 yılında Çelebi Mehmed tarafından yeniden Osmanlı egemenliğine katılmıştır. Osmanlı yönetimindeyken Hamid sancağına bağlı kaza olan yerleşim 19. yüzyılın başlarında sancağın en büyük kazası olmuştur. Yalvaç 1840 yılında Konya'ya bağlanmış olup, 1864 yılında da belediye teşkilatı kurulmuştur. Yalvaç, Cumhuriyetin ilanından sonra, Isparta'ya bağlanmıştır.
Coğrafya

Yalvaç, Akdeniz Bölgesi'nin batı bölümünde, Göller Yöresi'nin en kuzeyinde yer almaktadır. İl içinde Isparta merkezden sonra en büyük ve en kuzeydeki ilçesidir. Isparta'nın 105 km kuzeydoğusunda bulunmakta olup, Antalya'ya 230 km, Konya'ya 180 km. ve Akşehir'e 50 km. uzaklıktadır. 1415 km2 yüzölçümüne sahiptir. Yalvaç ilçesinin yaklaşık olarak %41'i tarım alanı, %25'i orman arazisi, %24'ü yerleşim yeri ve boş alanlar, %7'si göl alanı ve %3'ü çayır ve mera alanlarından oluşmaktadır. Yalvaç ilçesi, Sultan Dağları'nın eteklerine yayılmıştır. İlçe; doğuda Akşehir, batıda Senirkent ve Afyon ilinin Çay ilçesi, kuzeyde Sultandağı, güneyde ise Şarkikaraağaç ve Gelendost ilçeleri ile komşudur. Denizden ortalama yüksekliği 1.100 m'dir. En yüksek noktası 2.531 metre ile Yalvaç-Çay sınırında bulunan Gelincik Ana tepesidir. Yalvaç, Kumdanlı Hüyüklü ve Yağcılar ovaları ilçe sınırları içinde kalan başlıca düzlükleridir. Hoyran Gölü ilçenin tek gölüdür.
Turizm

Yalvaç ilçesi, günümüzde Türkiye'de 21, dünyada ise 287 adet bulunan "Cittaslow" (Sakin Şehir) unvanına sahip şehirlerden biridir.
Tarihi milattan önce IV. yüzyıla dayanan Men Kutsal Alanı ve Pisidia Antiokheia'ya ev sahipliği yapan Yalvaç, bir yüzyılı aşkın süredir arkeoloji çalışmaları için önemli bir bölge olmuştur.
Turizm > Pisidia Antiokheia

Sultan Dağları'nın güney yamaçlarında konumlanan Pisidia Antiokheia Antik Kenti, Yalvaç ilçesinin yaklaşık 1 kilometre kuzeyinde kalmaktadır. 1924 yılında Michigan Üniversitesi'nin başlattığı ve günümüze kadar süren kazı ve yüzey çalışmaları sonucunda, M.Ö. 3000'e kadar dayanan İlk Tunç Çağı yerleşimleri keşfedilmiştir. Kuruluşuna dair en mantıklı açıklama, I. Antikhios tarafından M.Ö. 275 yılında bir ileri karakol olarak inşa ettirilmesidir.
Antiokheia'yı ilk tanımlayan kişi, 1828 yılında Anadolu'nun Yedi Kiliseleri'ne dair notlarını yayınlayan İngiliz papaz Arundel'dir. Alanda yapılan ilk kazı çalışmaları, 1911 yılında araştırma kampı olarak başlayan ertesi yıl ise Princeton Üniversitesi'nin desteğiyle Mr. Ramsay tarafından yürütülen çalışmalardır. Günümüze kadar dönem dönem önemli kazı çalışmalarına ev sahipliğini yapan Pisidia Antiokheia, 2008 yılından beri Süleyman Demirel Üniversitesi Arkeoloji bölümü başkanlığında araştırılmaktadır.
Turizm > Men Kutsal Alanı

Pisidia Antiokheia Antik Kenti'nin kuzeydoğusunda bulunan Men Kutsal Alanı kalıntıları M.Ö. 400lere dayanmaktadır. Anadolu'nun eski inanışlarından; Antiokheia'nın Frig döneminden Erken Hristiyanlık dönemine dek baştanrısı olarak kabul edilen “Ay Tanrısı Men” adına inşa edilmiştir. Bu özelliğiyle dünyanın şehirleşmiş tek dinsel merkezi kabul edilmektedir.  Pisidia Antiokheia Antik Kenti'ni araştıran Ramsay ve ekibi tarafından keşfedilmiştir. Alanın güney bulunan en yüksek tepesinde “Men Tapınağı” bulunmaktadır. Kurulduğu dönemde inşa edilmiş olan dini yapılar ve kutsal alanın dışında ilerleyen yüzyıllarda inşa edilmiş bir kilise kalıntısı da bulunmuştur.
Ekonomi

Yalvaç ilçesinin ekonomisi genel olarak tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Sanayi ağırlıklı olarak orta ve küçük ölçekli işletmelerden meydana gelmektedir. Dericilik, tekstil ve konfeksiyon sektörü ilçe ekonomisinde yer tutmaktadır. Madencilik faaliyetleri olarak; olivin, barit, alüminyum ile Kaşıkara beldesi ve Yarıkkaya köyü mevkiinde kömür çıkarılmaktadır. Ayrıca mermer üretim tesisleri de bulunmaktadır.
Tarımsal faaliyet olarak; hububat (buğday, arpa, nohut vb.), meyvecilik (elma, armut, kayısı, kiraz, vişne), sebzecilik (domates, yeşil fasulye, beyaz lahana, domates, salatalık ve ıspanak vb), bağcılık ile yem, kültür ve sanayi bitkileri üretimi yapılmaktadır. Meyve üretimi olarak, sırasıyla elma, kayısı, armut, üzüm, vişne ve kiraz önemli yer tutar. Sebze türleri olarak, domates, yeşil fasulye, beyaz lahana, domates, salatalık ve ıspanak üretimi öncelikle sayılabilir. İlçede büyükbaş ve küçükbaş hayvancılıkta önemli gelir kaynağını oluşturmaktadır. Yalvaç' ta yaklaşık olarak 20.500 büyükbaş, 52.000 küçükbaş hayvan yetiştirilmektedir. Hayvancılık faaliyetlerinde süt üreticiliği önemli yer tutmaktadır.
Nüfus

1831 yılında yapılan nüfus sayımına göre Yalvaç'ın sadece erkek nüfusu ise 7930 kişidir. 1840 yılında Yalvaç'ta 1510'u kaza merkezinde, 10755'i de köylerde olmak üzere 12265 kişinin yaşadığı ve hepsinin Müslüman tespit edilmiştir. Konya vilayet salnamelerine göre 1877'de Yalvaç kazasında 22 köy ve 3674 hane bulunmakta olup, tahmini nüfusu 10300 kişi, 1882'de 11981'i erkek, 12247'si kadın olmak üzere toplam 24228 kişi, 1893 tarihinde 12919'u erkek, 12720 kadın olmak üzere toplam 25639 kişi yasamaktadır. 1907 yılında Yalvaç'ta 31000 kişi yaşamaktayken, Kurtuluş Savaşı sonrasında 1920 yılında bu sayı 28402 kişiye düşmüştür.
İlçeye bağlı; 1 belde ve 37 köy vardır.
| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 28.719 | 7.401 | 21.318 |
| 1935 | 33.213 | 8.347 | 24.866 |
| 1940 | 33.828 | 8.497 | 25.331 |
| 1945 | 34.193 | 8.249 | 25.944 |
| 1950 | 36.479 | 8.182 | 28.297 |
| 1955 | 41.250 | 9.283 | 31.967 |
| 1960 | 46.263 | 10.378 | 35.885 |
| 1965 | 49.306 | 10.912 | 38.394 |
| 1970 | 57.481 | 13.545 | 43.936 |
| 1975 | 66.387 | 18.305 | 48.082 |
| 1980 | 66.112 | 19.750 | 46.362 |
| 1985 | 69.632 | 19.968 | 49.664 |
| 1990 | 85.053 | 28.028 | 57.025 |
| 2000 | 101.628 | 35.316 | 66.312 |
| 2007 | 57.004 | 20.853 | 36.151 |
| 2008 | 56.563 | 19.822 | 36.741 |
| 2009 | 55.236 | 20.448 | 34.788 |
| 2010 | 53.401 | 20.259 | 33.142 |
| 2011 | 52.034 | 20.297 | 31.737 |
| 2012 | 52.223 | 19.811 | 32.412 |
| 2013 | 50.272 | 20.583 | 29.689 |
| 2014 | 48.803 | 20.667 | 28.136 |
| 2015 | 47.769 | 20.880 | 26.889 |
| 2016 | 47.604 | 21.316 | 26.288 |
| 2017 | 46.823 | 21.403 | 25.420 |
| 2018 | 46.646 | 21.363 | 25.283 |
| 2019 | 46.688 | 22.186 | 24.502 |
| 2020 | 46.304 | 21.807 | 24.497 |
Yalvaçlılar

Yalvaç nüfusunun yaklaşık %75'i şehrin dışına 2000 yılından önce çalışmak için göç etmiştir. Çoğunluğu İstanbul'da olup Ankara ve İzmir'de de azımsanmayacak Yalvaçlıya rastlamak mümkündür. 1970 yıllarında Almanya, Fransa, Hollanda ve diğer Avrupa ülkelerinin iş güçü ihtiyacını büyük bir ölçüde karşılamıştır.
Kültür ve Turizm Eski Bakanı Erkan Mumcu da Yalvaç'lıdır.
Yerel mutfak

Yalvaç'ta yapılan en yaygın börek, bayramlarda ve düğünlerde ikram edilen kıymalı su böreğidir. Yalvaç ilçesinin önemli değerlerinden olan kendine has hamur işleri yapan fırınlarıdır. Fırınlarda üretilen yerel tatlar, ulaşımının kolay olması nedeniyle de ilçenin fastfood yemeği halindedir. Bunların yanında bir eve, evin damadı misafir geldiğinde muhakkak damat baklavası ikram edilir. Keşkek, yörenin en bilinen mahalli yemeği olup kaburgadan yapılan yerli pastırma ve önceden ıslatılmış keşkekliğin, toprak çömleğe konarak ateşi sönmüş mahalle fırınlarında yaklaşık 12 saat pişirilmesi ile yapılır. Ayrıca Yalvaç'ta bilinen diğer bir yöresel yemek de boranıdır. Boranı, fasulye ya da ıspanaktan yapılır.
Yalvaçtaki fırınlarda üretilen yerel tatların, ulaşımının görece kolay olduğudur. İlçeye gelen turistlerin de bu fırınlardan sık sık alışveriş yapmaktadırlar. Fırın geleneği şu an yaşıyor ve her mahallede 20'ye yakın mahalle fırını restore edilmiş ve mahallede yine bu adet, örf ve adetler devam edilmeye çalışılmaktadır.
Galeri

Damat Baklavası
Fasulyeli boranı
Antiocheia in Psidia antik kentinin uzaktan bir görünümü
Yalvaç Müzesi'nden bir görünüm
2006 yılında inşası tamamlanan ikinci Yalvaç Evi
Pisidia Antiokheia Antik Kenti amfitiyatrosu.
Joseph Butler

Joseph Butler (d. 18 Mayıs 1692, Wantage, Berkshire – ö. 16 Haziran 1752, Bath, Somerset), İngiliz Anglikan piskoposu, teolog, vaazcı, inanç savunması ve ahlak felsefecisidir. Anglikan Kilisesi tarafından Aziz olarak ilan edildi. Yortusu 16 Hazirandır.
Teolojisi

Ahlak konusuna insan doğasına ilişkin empirik araştırma ve değerlendirmeleri temele alarak yaklaşmıştır. Hem doğadaki kanıtların hem de Hristiyan inancının kişisel bir Tanrıyı işaret ettiğini öne sürmüştür.
Eserleri

- Analogy of Religion, Natural and Revealed, to the Constitution and Course of Nature (1736) (Doğal ve Vahiy Din ile Anayasa ve Doğanın Seyrinin Analojisi), Deist yazarlara bir yanıttır.
Jarrow

Jarrow'un konum haritası.
Jarrow, Kuzeydoğu İngiltere'de Tyne ve Wear bölgesinde 27.526 nüfuslu bir şehirdir. Jarrow, tersanecilik merkeziydi ve 1936'daki Jarrow Yürüyüşünün başlangıç noktasıydı. Jarrow'un eski tarihinde Vikingler püskürtülmüştür, Jarrow savunmasına keşişlerin kadınların ve çocukların da katıldığına inanılmaktadır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4223564-9  LCCN: n83227399  MusicBrainz: c143d563-e611-4897-9c5e-cedd6f8e9e45  NLI: 987007566897005171  VIAF: 138418496   WorldCat (LCCN): n83-227399
Toyota Corolla

| Toyota Corolla |
| --- | --- |

Genel Bakış
Üretim yıl(lar)ı: 1966-günümüz
Montaj: Arifiye, Sakarya, Türkiye Aichi, Japonya Brezilya (Indaiatuba, São Paulo)   Kanada (Cambridge, Ontario)   Çin (Tianjin)   Hindistan (Bangalore)   Pakistan   Güney Afrika (Durban)   Tayvan   Tayland   Vietnam   Venezuela.
Tasarımcı(lar): ED² Tasarım Merkezi
Selefi: Toyota Publica
Gövde ve Şasi
Sınıf: Sedan
Gövde tipi: 4-Kapılı Sedan
Düzen: Önden motorlu, önden çekiş düzeni
Teknik Özellikler
Motor: 1.33 Dual VVT-i (Benzinli) 1.6 Dual VVT-i (Benzinli) 1.6 Valvematic (Benzinli) 1.4 D-4D (turbo dizel)  1.8 (Hibrit)
Şanzıman: 6-İleri Manuel veya MultiMode Otomatikleştirilmiş manuel Multidrive S
Yakıt sarfiyatı: (ort.lt/100 km)   1.33 Dual VVT-i (5.6)   1.6 Valvematic manuel (6.0)   1.6 Valvematic otomatik (5.6)   1.4D-4D manuel-MultiMode (4.1)   1.6 Dual VVT-i 6-ileri manuel (6.6)
Dingil mesafesi: 2700 mm
Uzunluk: 4620 mm
Genişlik: 1775 mm
Yükseklik: 1465 mm
Boş ağırlık: 1250-1270 kg  Bagaj kapasitesi   = 452 lt.
Toyota Corolla'nın üretildiği ülkeler ve bölgeler. Kırmızı Japonya'yı, mavi Corolla'nın şu anda üretildiği ülkeleri, yeşil ise Corolla'nın daha önce üretildiği ülkeleri gösterir.
Toyota Corolla (トヨタ カローラ, Toyota Karōra)Japon otomobil üreticisi Toyota tarafından üretilen kompakt sınıf otomobildir. Üretilmeye başlandığı 1966 yılından günümüze kadar 11 nesildir. 32 milyonu aşkın üretim adediyle dünyanın en çok satan otomobili olma unvanını elinde tutmaktadır.
2007 yılı içerisinde 9. nesli ile yollara çıkan Corolla; sedan, station wagon (Corolla Family), hatchback (artık Auris adıyla) ve MPV (Corolla Verso) olmak üzere dört farklı karoser tipinde üretilmektedir. 9. neslinde sedan, station wagon ve minivan versiyonları Arifiye'de üretilip üç ve beş kapılı hatchback versiyonları Toyota'nın Burnaston'daki fabrikasında üretilen modelin 2007'de 10. nesli piyasaya çıkmasıyla beraber sedan versiyon Aichi'deki fabrikada üretilip oradan Türkiye'ye ithal edilmiştir. 2011 yılında 10. nesil Corolla makyajlanmıştır.
2013 yılında 11. nesil Corolla satışa sunulmuştur. Japonya'da sedan karoseri Axio ismiyle satılmaktadır. Corolla ve otomobilin hatchback modeli olan Auris'te Arifiye ve Burnaston'daki fabrikalarda üretilmiştir.
1.33 Dual VVT-i (Benzin), 1.6 Valvematic (Benzin) ve 1.4D-4D (Dizel) olmak üzere üç farklı motor seçeneği vardır. Opsiyonel olarak Life, Touch, Active, Advance ve Premium olarak 5 farklı donanım seçeneğiyle satılmaktadır. Bu sınıflar aksesuar ve ergonomi olarak içinde pek çok farklı özelliği barındırır. Düz vites seçeneğinin yanında, MultiMode vites seçeneği de mevcuttur. Böylelikle araç hem düz, hem de otomatik vitesli olarak kullanılabilir. MultiMode vites, dizel Corolla'da direksiyon arkasındaki kulaklardan da vites değişimi yapılabilmektedir.
Üretim yerleri

Corolla'lar Japonya'da 1966 yılında kurulan orijinal Takaoka fabrikasında üretilmektedir. Çeşitli üretim tesisleri Brezilya, (Indaiatuba, São Paulo), Kanada (Cambridge, Ontario), Çin (Tientsin), Pakistan (Karachi), Güney Afrika'da (Durban), Tayvan, Tayland, Vietnam, Türkiye (Sakarya) ve Birleşik Krallık'ta (Derbyshire) bulunmaktadır. Üretim veya montaj daha önce Avustralya (Dandenong ve Altona), Hindistan (Bangalore), Endonezya (Cakarta), Malezya (Shah Alam), Yeni Zelanda (Thames), Filipinler (Santa Rosa, Laguna) ve Venezuela'da gerçekleştirilmişti.
Corolla'lar Mart 2010'a kadar Fremont, Kaliforniya'daki NUMMI'da üretildi. Üretim Kasım 2011'de Blue Springs, Missouri Toyota Motor Manufacturing Mississippi'de yeniden başladı.
İlk nesil (E10; 1966)

İlk jenerasyon, önden görünüm
İlk jenarasyon, arkadan görünüm
İlk nesil Corolla, Kasım 1966'da 1100 cc K pushrod motorla tanıtıldı. Corolla Sprinter, 1968'de fastback versiyonu olarak tanıtıldı ve Toyota Auto Store adlı Toyota Japonya bayiliğinde perakende satış noktasına özel olarak üretildi.
İkinci nesil (E20; 1970)

İkinci jenerasyon, önden görünüm
İkinci jenerasyon, arkadan görünüm
İkinci nesil Corolla, Mayıs 1970'te daha yuvarlak bir gövdeyle yeniden tasarlandı. Artık birbirini dışlayan Corolla ve Sprinter adları, biraz farklı iki metal levha ve kaplama işlemini birbirinden ayırmak için kullanıldı. Corolla Levin ve Sprinter Trueno isimleri, Mart 1972'de (TE27) 2T motorun üstten çift eksantrik mili (DOCH) versiyonu piyasaya sürüldüğünde sırasıyla Corolla ve Sprinter'ın geliştirilmiş performans versiyonu olarak tanıtıldı.
Eylül 1970'te 1400 cc T ve 1600 cc 2T üstten supaplı motorlar (OHV) seriye eklendi.
Avustralya'da yalnızca 1,2 L motor (3K) ile çalışan 2 kapılı KE20, sedan ve vagon / panelvan olarak mevcuttu. Frenler, ön ve arka kampanalar ile birlikte diskler olmayan tek sistemdi. Viraj demiri ön tarafta var iken arkada bulunmuyordu. Parçalar daha sonraki modellerle uyumlu değildir.
Yeni Zelanda'da ise 4 kapılı KE20 mevcuttu.
Çoğu modelin üretimi Temmuz 1974'te durduruldu ancak KE26 vagon ve minibüs versiyonu, üretim Mayıs 1978'de sona erene kadar Japonya'da yeni 30 serisiyle birlikte hâlâ pazarlanıyordu.
Üçüncü nesil (E30, E40, E50, E60; 1974)

Üçüncü nesil sedan
Üçüncü nesil liftback
Üçüncü nesil, Nisan 1974'te daha yuvarlak, daha büyük ve daha ağır Corolla'lar ve Sprinter'lar ile birlikte tanıtıldı. Ürün yelpazesi, iki kapılı bir liftback versiyonunun eklenmesiyle tamamlandı. Corolla'lara E30 kodları, Sprinter'lara ise E40 kodları verildi. Mart 1976'daki bir makyaj, Corolla E30 modelinin yerini E50 modelleriyle ve Sprinter E40 modelinin yerini E60 modelleriyle değiştirdi. E30 Corolla, kaza anında geri çekilen ön emniyet kemerleriyle donatılmıştı.
Avustralya'da KE3x/KE5x, 4 kapılı sedan (KE30/KE55), 2 kapılı sedan (KE30), 2 kapılı hardtop coupe (KE35/KE55), 2 kapılı panelvan (KE36/KE38) olarak mevcuttu. 4 kapılı vagon (KE36/KE38) ve 2 kapılı liftback (KE50/KE55). Tüm KE3x modellerinde 3K motor ve K40 4 ileri manuel, K50 5 ileri manuel, 2 ileri otomatik veya 3 ileri otomatik şanzıman seçeneği bulunuyordu. Sprinter'larda bu seçenek mevcut değildi. KE5x modelleri 4K motorlardır. KE55, kapılara yan darbe koruma demirlerinin eklenmesi nedeniyle 50 kg daha ağırdı, ancak gövde metalindeki ve yalıtımındaki değişiklik nedeniyle paslanmaya eğilimliydi. Daha sonra KE55'ler, önceki modellerin tamamı krom tamponlarının aksine plastik uçlu tampon çubukları da kullandı ve ayrıca ilk kez bir arkada viraj demiri içeriyordu.
Dördüncü nesil (E70; 1979)

Corolla E70 sedan
Corolla E70 station wagon
Mart 1979'da Toyota, kare kenarlı bir tasarım getirdi. Corolla'da ızgara, farlar ve arka lambalar daha basit bir şekilde işlenirken, Sprinter biraz daha karmaşık, heykelsi bir işlemeye sahipti. Yeni A serisi motorlar, sürekli bir değişiklik yapılarak seriye eklendi. Bu, K "hicam" ve T serisi motorları kullanan son modeldi. Yakıt enjeksiyonu opsiyonu, Japon pazarındaki araçlarda ekstra maliyetli seçenek olarak tanıtıldı.
Vagon ve minibüs, serinin geri kalanının yerini E80 neslinin almasının ardından Haziran 1987'ye kadar üretilmeye devam edildi.
Beşinci nesil (E80; 1983)

Corolla E80 sedan
Corolla E80 hatchback
Mayıs 1983'te beşinci nesil ile birlikte eğimli bir ön kaput ve keskin kenarlı, gösterişten uzak bir stil getirildi. Yeni 1839 cc 1C dizel motor, E80 Serisiyle birlikte seriye eklendi. 1985'ten itibaren, yeniden markalanmış E80 Sprinter'lar ABD'de beşinci nesil Chevrolet Nova olarak satıldı. Yakıt enjeksiyonu opsiyonu ise uluslararası alanda ekstra bir maliyet seçeneği olarak tanıtıldı.

Arkadan itişli (RWD) veya önden çekiş (FWD) düzeninde sunulan Corolla'ların, AE85
Beşinci nesil bir AE86 GT Apex (Trueno)
Beşinci nesil bir AE86 GT Apex (Levin)
ve AE86 dışında çoğu modeli artık önden çekiş düzenini kullanıyordu. AE85 ve AE86 şasi kodları da Sprinter için kullanıldı (Sprinter Trueno da dahil). Sprinter, Corolla ile neredeyse aynıydı; yalnızca açılır farlar gövde stilini bir miktar değiştiriyordu.
Bu nesil 1990 yılına kadar Venezuela'da üretilmeye devam etti.
Altıncı nesil (E90; 1987)

Corolla E90 sedan
Corolla E90 hatchback
Mayıs 1987'de tanıtılan E90 için biraz daha yuvarlak ve aerodinamik bir stil kullanıldı. Genel olarak bu nesil, eski Corolla'lardan ve diğer eski alt kompaktlardan daha rafine bir his veriyordu. Çoğu model, birkaç AWD All-Trac modeli hariç önden çekişliydi. 1,3 litrelik 2E'den süper şarjlı 123 kilowatt (165 hp) 4A-GZE'ye kadar birçok çeşitli donanım seviyesi ve motor kullanıldı. ABD'de E90 Sprinter, hem Toyota Sprinter hem de Geo Prizm olarak üretilip satıldı. Avustralya'da E90 Corolla, hem Toyota Corolla hem de Holden Nova olarak üretilip satıldı. Türkiye'deki Corolla algısı bu modelle oluşmaya başlamıştır.
Güney Afrika'da bu nesil Ağustos 2006'ya kadar üretimine devam etti.
Yedinci nesil (E100; 1991)

Corolla E100 sedan
Corolla E100 hatchback
Ana madde: Toyota Corolla (E100)
Haziran 1991'de Corolla daha büyük, daha ağır ve tamamen yuvarlak, aerodinamik şekle sahip olacak şekilde yeniden tasarlandı. Biraz daha büyük ve alçak olan Corolla artık yarı kompakt yerine kompakt sınıftaydı ve coupé AE101 Corolla Levin olarak bilinen bazı pazarlarda hâlâ mevcuttur. Bu nesil ile birlikte karbüratörlü motorlar çoğunlukla kullanımdan kaldırıldı.