stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Küçük Buz Çağı
İlgili raporlar

"2001 tarihli Hükümetlerarası İklim Değişikliği Üçüncü Değerlendirme Raporu (TAR)", etkilenen alanları tanımladı:
Dağ buzullarından elde edilen kanıtlar, Alaska, Yeni Zelanda ve Patagonya da dahil olmak üzere yirminci yüzyıldan önce Avrupa dışındaki birçok bölgede buzullaşmanın arttığını göstermektedir. Bununla birlikte, bu bölgelerdeki maksimum buzul ilerlemelerinin zamanlaması önemli ölçüde farklıdır ve bu, küresel olarak eşzamanlı artan buzullaşmayı değil, büyük ölçüde bağımsız bölgesel iklim değişikliklerini temsil edebileceğini düşündürmektedir. Bu nedenle, mevcut kanıtlar, bu aralık boyunca küresel olarak eşzamanlı anormal soğuk veya sıcaklık dönemlerini ve "Küçük Buz Devri" ve "Orta Çağ Sıcak Dönemi" geleneksel terimlerini desteklememektedir. "Geçtiğimiz yüzyıllarda hemisferdeki veya küresel ortalama sıcaklık değişimlerindeki eğilimleri tanımlamada sınırlı bir faydaya sahip gibi görünmektedir. Yarım küre olarak," Küçük Buz Devri "yalnızca Kuzey Yarımküre'nin bu dönemde hafif soğuması olarak düşünülebilir yirminci yüzyılın sonlarına göre 1 ° C'den az soğuma yaşanmıştır.
"2007 IPCC dördüncü Değerlendirme Raporu (AR4)", Orta Çağ sıcak dönemine özel önem veren daha yeni araştırmaları tartışıyor:
...birlikte bakıldığında, şu anda mevcut olan rekonstrüksiyonlar, son 1 milenyum üzerindeki Yüzüncü Yıl zaman ölçeği eğilimlerinde, sahada belirgin olandan daha fazla değişkenliğe işaret etmektedir.... Sonuç olarak, on yedinci ve on dokuzuncu yüzyılın başlarında nispeten serin koşulların ve on birinci ve on beşinci yüzyılın başlarında sıcaklığın bir göstergesidir, ancak en sıcak koşullar yirminci yüzyılda belirgin olmuştur. Tüm yapılanmaları çevreleyen güven düzeylerinin yüksek olduğu göz önüne alındığında, hemen hemen tüm yapılanmalar daha önce sahada belirtilen belirsizlik içinde etkili bir şekilde kapsanmaktadır. Çeşitli yakın yapılanmalar arasındaki temel farklılıklar, esas olarak on ikinci ila on dördüncü, on yedinci ve on dokuzuncu yüzyıllarda görülmüş serin farkların büyüklüğü ile ilgilidir.
Küçük buzul çağının zamanını belirleme

Küçük Buzul Çağı'nın başladığı zaman hakkında bir fikir birliği yoktur, ancak bilinen iklim minimumlarından önce bir dizi olaydan sıklıkla bahsedilmiştir. 13. yüzyılda, sürüklenen buzlar, Grönland'daki buzullar gibi Kuzey Atlantik'te güneye doğru ilerlemeye başladı. Anekdotsal kanıtlar, buzulların neredeyse dünya çapında genişlediğini göstermektedir. Baffin Adası ve İzlanda'daki buzullarının altından toplanan kökleri sağlam olan yaklaşık 150 ölü bitki materyali örneğinin radyokarbon tarihlemesine dayanarak genişlediği görülmektedir, Miller ve diğerleri.(2012) Soğuk yazların ve buz büyümesinin 1275 ve 1300 yılları arasında aniden başladığını ve ardından 1430'dan 1455'e kadar "önemli bir yoğunlaşma" olduğu belirtilmektedir. Buna karşılık, buzul uzunluğuna dayanan bir iklimin yeniden yapılanması  1600'den 1850'ye kadar büyük bir farklılık göstermez, ancak daha sonra güçlü bir geri çekilme gösterir.
Bu nedenle, 400 yılı aşan çeşitli tarihlerden herhangi biri Küçük Buz Devri'nin başlangıcını gösterebilir:
Atlantik buzullarının büyümeye başladığı zaman için 1250; Soğuk dönem muhtemelen 1257'de Samalas yanardağının büyük patlamasıyla tetiklenmiş veya artmıştır.
Buzullaşma nedeniyle öldürülen bitkilerin radyokarbon tarihlemesine göre 1275 ila 1300 yılları arasında olduğu görülür.
Kuzey Avrupa'da sıcak yazların güvenilirliğini kaybettiği zamanlar için 1300 yılı.
1315-1317 yağmurlar ve Büyük Kıtlık (1315) için yılları.
Dünya çapında buzul genişlemesinin teorik başlangıcı için 1550 yılı.
İlk minimum iklim değerleri için 1650 yılı.
Küçük Buz Çağı/Devri, 19. yüzyılın ikinci yarısında veya 20. yüzyılın başlarında sona erdi.
Bölgelere göre jeofizik ve sosyal etkiler > Avrupa > 17. yüzyılın genel krizi

"On yedinci yüzyılın Genel Krizi"nin Avrupa'da yaşanmasının nedenleri, Küçük Buz Çağı ile bağlantılı olarak sert havalar, kuraklık, ekonomik sıkıntı, gruplar arası aşırı şiddet ve yüksek mortalite olan bir dönem olmasıydı. Toplumsal istikrarsızlık dönemleri havanın soğumasını 15 yıl süren bir zaman diliminde izler ve bu dönemin çoğu Otuz Yıl Savaşları (1618-1648) gibi silahlı çatışmalara dönüştü. Bohemya tahtında art arda süren bir savaş olarak başladı. Kutsal Roma İmparatorluğunda (bugünün Almanyasında) Protestanlar ve Katolikler arasındaki düşmanlık yangınını körükledi. Kısa süre sonra, Almanya'nın çoğunu harap eden tüm büyük Avrupalı güçleri içeren büyük bir çatışmaya dönüştü. Savaşın sonunda, Kutsal Roma İmparatorluğu'nun bazı bölgeleri nüfuslarının %70'e kadar düştüğü görüldü. Ancak küresel sıcaklıklar yükselmeye başladıkça, Avrupalıların karşılaştığı ekolojik stres de azalmaya başladı. Ölüm oranları ve şiddet seviyesi düştü, teknolojide (sanayileşmeyi mümkün kılan), tıpta (hijyeni iyileştiren) ve sosyal refahta (bu gibi) çeşitli yeniliklerin ortaya çıkmasına tanık olan Pax Britannica olarak bilinen bir dönemin yolunu açtı. Almanya'daki (dünyanın ilk sosyal yardım programları), hayatı daha da rahat hale getirdi.
Bölgelere göre jeofizik ve sosyal etkiler > Kuzey Amerika

Erken Dönemin Avrupalı Kaşifleri ve Kuzey Amerika'daki yerleşimciler, istisnai derecede sert geçen kışları bildirdiler. Örneğin, Lamb'e göre, Samuel Champlain Haziran 1608'de Superior Gölü kıyılarında buzların ilerlediğini bildirdi. Hem Avrupalılar hem de yerli halk 1607-1608 kışında Maine'de aşırı ölümlere maruz kaldı ve Jamestown, Virginia'da aşırı don olduğu bildirildi. Aynı zamanda Yerli Amerikalılar, gıda kıtlığı nedeniyle ligler kurdular. James Körfezi'ne bir keşif gezisine liderlik eden Pierre de Troyes, Chevalier de Troyes'un günlüğü 1686'da, körfezin hala çok fazla yüzen buzla dolu olduğunu ve 1 Temmuz'da kanosuyla arkasına saklanabileceğini kaydetti. 1780 kışında, New York Limanı dondu ve insanların Manhattan Adası'ndan Staten Adası'na kadar yürüyerek gitmesine izin verdi.
Dağ buzullarının kapsamı 19. yüzyılın sonlarına kadar haritalanmıştı. Kuzey ve Güney ılıman bölgelerinde, denge hattı yüksekliği (net ablasyondan net birikim bölgelerini ayıran sınırlar) 1975'ten yaklaşık 100 metre (330 ft) daha düşüktü. Glacier Ulusal Parkı'nda, buzul ilerlemesinin son bölümü 18. yüzyılın sonlarında ve 19. yüzyılın başlarında yaşandı. 1879'da John Muir, Glacier Körfezi buzunun 48 mil çekildiğini buldu. Maryland'deki, Chesapeake Körfezi'nde, büyük sıcaklık dolaşımları muhtemelen Kuzey Atlantik termohalin dolaşımının gücündeki değişikliklerle ilişkiliydi.
Bölgelere göre jeofizik ve sosyal etkiler > Mezoamerika

Meksika'nın Yucatán Yarımadası'nda, yazarlar tarafından soğuk ve kuraklık dönemleriyle ilgili Maya ve Aztek tarihçelerine kadar bağlanan çeşitli iklimcilerin analizleri de, bölgede yaşanan Küçük Buz Çağı'nın varlığını desteklemektedir.
Bölgelere göre jeofizik ve sosyal etkiler > Atlantik Okyanusu

Kuzey Atlantik'te, son buzul çağının sonundan bu yana biriken tortular, (yaklaşık 12.000 yıl önce) şu anda açık okyanusta eriyen buzdağlarından biriken kaba tortu tanelerinin miktarında düzenli artışlar göstermektedir, bu da her 1.500 yılda bir tekrarlanan 1-2 °C (2-4 °F) soğutma olaylarını göstermektedir. Bu soğuma olaylarının en sonuncusu Küçük Buz Çağıydı. Bu aynı soğuma olayları Afrika'da biriken çökellerde de tespit edilir, ancak soğuma olayları 3-8 °C (6-14 °F) arasında değişir ve daha büyük bir soğuma söz konusudur.
Bölgelere göre jeofizik ve sosyal etkiler > Asya

Küçük Buzul Çağı'nın orijinal tanımı Avrupa ve Kuzey Amerika'nın sıcaklığının düşmesine atıfta bulunsa da, bu bölgenin dışında uzun süre soğumaya dair bazı kanıtlar vardır, ancak bunların ilişkili mi yoksa bağımsız olaylar mı olduğu net değildir. Mann şöyle diyorr:
Avrupa dışındaki diğer birçok bölgenin daha soğuk koşullar, genişletilmiş buzullaşma ve önemli ölçüde değişmiş iklim koşulları sergilediğine dair kanıtlar olsa da, bu varyasyonların zamanlaması ve doğası bölgeden bölgeye oldukça değişkendir ve Küçük Buzul Çağı kavramı küresel olarak senkronize bir soğuk dönem olarak reddedilmiştir.
Çin'de, Jiangxi Eyaletinde yüzyıllardır yetiştirilen portakal gibi sıcak hava mahsulleri yetiştirilemez hale geldi. Ayrıca, Guangdong'daki en sık görülen tayfun felaketlerinin iki dönemi de, Kuzey ve Orta Çin'deki en soğuk ve en kurak dönemlerden ikisine denk geliyor (1660-1680, 1850-1880). Bilim adamları, Ming Hanedanlığının düşüşünün kısmen Küçük Buz Devri'nin neden olduğuna, kuraklık ve kıtlıklardan kaynaklanmış olabileceğini iddia ettiler.
Pakistan'da Belucistan eyaleti soğudu ve yerli Belucistan halkı toplu göçe başladı. Sindh ve Pencap eyaletlerindeki insanlar İndus Nehri boyunca yerleştiler.
Bölgelere göre jeofizik ve sosyal etkiler > Afrika

Etiyopya ve Kuzey Afrika'da, dağ zirvelerinde bugün görülmeyen seviyelerde kalıcı kar biriktiği bildirilmişti. Sahra-ötesi kervan yolundaki önemli bir şehir olan Timbuktu, Nijer Nehri tarafından en az 13 kez sular altında kalmıştı; öncesinde veya sonrasında buna benzer bir sel kaydı yoktur.
Güney Afrika'da, Malavi Gölü'nden alınan tortu çekirdeklerinin 1570 ile 1820 yılları arasında daha soğuk koşulları göstermesi, Malavi Gölü'nün "Küçük Buz Devri'nin küresel büyüklüğünün daha fazla desteklediğini ve genişlettiğini" gösteriyor. Güney Afrika'daki soğuk bir mağarada dikit büyüme oranına dayarak yapılan 3.000 yıllık sıcaklık yeniden yapılandırma yöntemi ile, Güney Afrika Küçük Buz Çağının karakterine uygun olan 1500'den 1800 yılına kadar soğuk bir dönem yaşandığını önermektedir." Doğu Lesotho Yaylalarındaki periglasiyal özellikler Küçük Buz Devri tarafından yeniden aktifleşmiş edilmiş olabilir.
Bölgelere göre jeofizik ve sosyal etkiler > Antarktika

Kreutz vd. (1997) Batı Antarktika buz çekirdekleriyle ilgili çalışmaların sonuçlarını Grönland Buz Levhası Projesi İki GISP2 ile karşılaştırdı ve senkronize bir küresel soğuma önerdi Antarktika Yarımadası'ndaki doğu Bransfield Havzası'ndan bir okyanus tortusu çekirdeği, yazarların Küçük Buz Çağı ve Orta Çağ Sıcak Dönemi ile ilişkilendirdiği asırlık olayları göstermektedir. Yazarlar, "LIA ve MWP olayları da görünür. "
Oclascı NedenlerSiple Dome (SD), GISP2 kaydıyla bir korelasyona dayanarak Kuzey Atlantik'teki Küçük Buz Devri ile çakışan bir başlangıç zamanı olan bir iklim olayına sahipti. Olay, SD Holosen buzul kimyası kaydındaki en dramatik iklim olayıdır. Siple Dome buz çekirdeği ayrıca, büyük olasılıkla sıcak yazlar nedeniyle 1550 ile 1700 arasında en yüksek eriyik katman oranını (%8'e kadar) içeriyordu. Law Dome buz çekirdekleri daha düşük CO seviyeleri gösteriyor Etheridge ve Steele varsayımının "muhtemelen daha soğuk küresel iklimin bir sonucu" olduğu 1550 ile 1800 arasında 2 karıştırma oranı.
Antarktika Yarımadası'ndaki Bransfield Havzası'ndaki tortu çekirdeklerinin Küçük Buz Devri sırasında diyatom ve deniz-buz taksonlarına göre neoglasiyal göstergeler vardır. Mount Erebus Saddle buz çekirdeği alanındaki kararlı izotop kayıtları, Ross Denizi bölgesinin, Küçük Buz Devri sırasında son 150 yıla kıyasla 1,6 ± 1,4 °C daha düşük ortalama sıcaklıklar yaşadığını göstermektedir.
Bölgelere göre jeofizik ve sosyal etkiler > Avustralya ve Yeni Zelanda

Sınırlı kanıt, Avustralya'daki koşulları tanımlamaktadır. Victoria'daki göl kayıtları, en azından eyaletin güneyinde koşulların ıslak ve / veya alışılmadık derecede soğuk olduğunu gösteriyor. Kuzeyde, kanıtlar oldukça kuru koşullara işaret ediyor, ancak Büyük Set Resifi'ndeki mercan çekirdeklerinde bugünkü yağış miktarına benzer ancak daha az değişkenlik gösteriyor. Great Barrier Reef mercanlarındaki izotopları analiz eden bir çalışma, güney tropikal okyanuslardan kutuplara artan su buharı taşınmasının Küçük Buz Devri'ne katkıda bulunduğunu öne sürdü. Avustralya'dan sondaj deliği rekonstrüksiyonları, son 500 yılda 17. yüzyılın kıtadaki en soğuk olduğunu, ancak sondaj sıcaklığını yeniden yapılandırma yönteminin Kuzey ve Güney Yarımküre arasında iyi bir uyum göstermediğini gösteriyor
Yeni Zelanda'nın Güney Alpleri'nin batı kıyısında, Franz Josef buzulu, Küçük Buz Devri sırasında hızlı bir şekilde ilerlemiş ve bir yağmur ormanına giren birkaç buzul vakasından birinde, 18. yüzyılın başlarında maksimum boyutuna ulaşmıştır. Aoraki / Cook Dağı Milli Parkı içinde Güney Alpler'in doğu kanadında yer alan Rhizocarpon alt cinsine ait sarı-yeşil liken olan Mueller Buzulu'nun tarihlendirilmesine dayanarak, maksimum boyutunun 1725 ile 1730 arasında olduğu düşünülmektedir.
Bölgelere göre jeofizik ve sosyal etkiler > Pasifik Adaları

Pasifik Adaları için deniz seviyesi verileri, bölgedeki deniz seviyesinin 1270 ile 1475 arasında muhtemelen iki aşamada düştüğünü göstermektedir. Bu, sıcaklıkta 1,5 °C'lik bir düşüş (oksijen-izotop analizinden belirlendi) ve gözlemlenen bir artışla ilişkiliydi. El Niño frekansında. Tropikal Pasifik mercan kayıtları, on yedinci yüzyılın ortalarında en sık görülen, yoğun El Niño-Güney Salınım aktivitesini göstermektedir.
Bölgelere göre jeofizik ve sosyal etkiler > Güney Amerika

Patagonya'daki ağaç halkası verileri, Kuzey Yarımküre'deki olaylarla çağdaş olan 1270 ile 1380 ve 1520 ile 1670 arasındaki soğuk dönemleri göstermektedir. Puyehue Gölü'nden alınan sekiz tortu çekirdeği, yazarların Küçük Buz Devri'nin başlangıcının bölgesel bir işareti olarak tanımladığı 1470-1700 arasındaki nemli bir dönemi gösterdiği şeklinde yorumlandı. 2009 tarihli bir makale, birkaç vekil ve model aracılığıyla elde edilen kanıtlara atıfta bulunarak, 1550 ile 1800 yılları arasında Güneydoğu Güney Amerika'daki daha soğuk ve nemli koşulları detaylandırıyor. Üç And buz çekirdeğinden alınan 18O kayıtları, 1600'den 1800'e kadar soğuk bir dönem olduğunu gösteriyor.
Sadece anekdot kanıtı olmasına rağmen, 1675'te İspanyol Antonio de Vea seferi, herhangi bir buz kütlesinden bahsetmeden, ancak San Rafael Buzulu'nun lagünün çok uzağına ulaşmadığını belirterek, Río Témpanos'tan (İspanyolca "Buz Kümesi Nehri") üzerinden San Rafael Lagünü'ne girdi. 1766'da başka bir keşif, buzulun lagüne ulaştığını ve büyük buzdağlarına dönüştüğünü fark etti. Hans Steffen 1898'de bölgeyi ziyaret etti ve buzulun lagünün çok içine girdiğini fark etti. Bu tür tarihsel kayıtlar, 1675 ile 1898 yılları arasında bölgede genel bir soğumaya işaret ediyor: "Belgesel kaynakların kullanılması yoluyla LIA'nın kuzey Patagonya'da tanınması, bu fenomenin bölgede meydana geldiğine dair önemli, bağımsız kanıtlar sağlıyor." 2001 itibarıyla, buzulun sınırı, 1675 sınırlarına kıyasla önemli ölçüde geri çekilmişti.
Olası nedenler

Bilim adamları, Küçük Buz Devri'nin yedi olası nedenini geçici olarak belirlediler: yörünge döngüleri; azalmış güneş aktivitesi; artan volkanik aktivite; okyanus akıntısının değişmesi, dünyanın farklı yerlerindeki insan popülasyonunda yeniden ağaçlandırmaya veya ormansızlaşmaya neden olan dalgalanmalar; ve küresel iklimin doğal değişkenliği.
Olası nedenler > Yörünge döngüleri

Dünya güneş etrafındaki döngülerden gelen orbital zorlama, son 2000 yılda Orta Çağ ve Küçük Buz Devri boyunca kuzey yarımkürede devam eden uzun vadeli bir soğuma eğilimine neden oldu. Bu eğilim de buzul çağına neden olabilir ancak; yirminci yüzyıl enstrümantal sıcaklık kayıtları, bu eğilimin ani bir şekilde tersine döndüğünü göstermektedir ve sera gazı emisyonlarına atfedilen küresel sıcaklıklarda bir artış bulunmaktadır.
Olası nedenler > Güneş aktivitesi

Düşük güneş lekesi aktivitesi ile soğuma sıcaklıkları arasındaki korelasyon hakkında hala çok zayıf bir anlayış var. 1645-1715 döneminde, Küçük Buz Devri'nin ortasında, Maunder Minimum olarak bilinen düşük güneş aktivitesi dönemi vardı. Spörer Minimum ayrıca 1460 ile 1550 arasında önemli bir soğuma süresi ile tanımlanmıştır. Bu dönemdeki düşük güneş aktivitesinin diğer göstergeleri, karbon-14 ve berilyum-10 izotoplarının seviyeleridir.
Olası nedenler > Volkanik faaliyet

Bilim adamlarına göre iklim, volkanik patlamaların artışı nedeniyle değişebilir ve atmosferdeki karbondioksit konsantrasyonunu azaltabilir. Küçük Buz Devri boyunca dünya yüksek volkanik aktivite yaşamıştır. Bir yanardağ patladığında, külü atmosfere yükselir ve bütün toprağı örterek yayabilir. Kül bulutu gelen güneş radyasyonunun bir kısmını bloke ederek, dünya genelinde patlamadan sonra iki yıla kadar sürebilecek soğumaya yol açmıştır. Patlamaların yaydığı kükürt, dioksit gazı formundadır. Stratosfere ulaştığı zaman, güneş ışınlarını yansıtan sülfürik asit parçacıklarına dönüşür ve bu da Dünya'nın yüzeyine ulaşan radyasyon miktarını azaltır. Yakın tarihli bir araştırmaya göre Endonezya'nın Lombok kentinde bulunan, Rinjani Dağı yakınlarındaki Samalas Dağı'nda, 1268, 1275 ve 1284'te meydana gelen üç küçük patlama ve 1257'de meydana gelen büyük bir volkanik patlama iklimin düzelmesine izin vermemiştir.
Dönem boyunca patlayan ve soğumaya katkıda bulunmuş olabilecek diğer yanardağlar arasında Billy Mitchell (yaklaşık 1580), Huaynaputina (1600), Parker Dağı (1641), Long Island (Papua Yeni Gine) (yaklaşık 1660) ve Laki (1783). 1815 Tambora patlaması, yine Endonezya'da, atmosferi külle kapladı; Ertesi yıl, 1816, hem New England hem de Kuzey Avrupa'da Haziran ve Temmuz aylarında don ve kar rapor edildiğinde, Yaz Olmadan Yıl  olarak bilinmeye başlandı
Olası nedenler > Okyanus Sirkülasyonu

Diğer bir olasılık da termohalin dolaşımının yavaşlamasıdır. Sirkülasyon, büyük miktarda tatlı suyun Kuzey Atlantik'e girmesiyle kesintiye uğramış olabilir, bu da muhtemeln Küçük Buz Devri'den önceki Orta Çağ Sıcak Dönemi olarak bilinen bir ısınma döneminden kaynaklanmış olabilir. Mevcut ısınma periyodunun bir sonucu olarak termohalin dolaşımının tekrar kesilebileceğine dair bazı endişeler var.]
Olası nedenler > Azalan insan nüfusu

Bazı araştırmacılar, iklim üzerindeki insan etkilerinin normalde tahmin edilenden daha erken başladığını (daha fazla ayrıntı için Erken antroposen'e bakın) ve Avrasya ve Amerika'daki büyük nüfus düşüşlerinin bu etkiyi azaltarak soğuma eğilimine yol açtığını öne sürdüler.
Kara Ölüm'ün Avrupa nüfusunun %30 ila %60'ını öldürdüğü tahmin edilmektedir. Toplamda, veba dünya nüfusunu 14. yüzyılda tahmini 475 milyondan 350-375 milyona düşürmüş olabilir. Dünya nüfusunun eski seviyesine gelmesi 200 yıl aldı. William Ruddiman, Avrupa, Doğu Asya ve Orta Doğu'daki bu büyük nüfus azalmalarının tarımsal faaliyette bir azalmaya neden olduğunu öne sürdü. Ruddiman, Küçük Buz Devri sırasında kaydedilen soğumada bir faktör olabilecek olan yeniden ağaçlandırmanın atmosferden daha fazla karbondioksit alımına izin verdiğini öne sürüyor. Ruddiman ayrıca 16. yüzyılda Avrupa ile temastan sonra Amerika'da azalan nüfusun da benzer bir etkiye sahip olabileceğini varsaydı. Diğer araştırmacılar, Avrupalılar gelmeden önce insanların Amerika'da tarımı desteklemek için önemli miktarda ormanı temizlediğini öne sürerek Amerika'daki nüfus azalmasını bir faktör olarak destekledi. Richard Nevle, Robert Dull ve meslektaşları ayrıca, Neotropikal ormanlarda tutulan karbon miktarını azaltmada sadece antropojenik orman temizliğinin değil, aynı zamanda insan kaynaklı yangınların Amazon ve Orta Amerika ormanlarındaki biyokütleyi azaltmada merkezi bir rol oynadığını öne sürdüler. Kolombiya mübadelesi sırasında Avrupalıların gelişi ve eşlik eden hastalıkların yayılması. Dull ve Nevle, 1500'den 1650'ye kadar tek başına Amerika'nın tropikal biyomlarında yeniden ağaçlandırmanın 2-5 Pg'lik net karbon sekestrasyonundan sorumlu olduğunu hesapladı. Brierley, Avrupa'nın Amerika'ya gelişinin salgın hastalıklardan kitlesel ölümlere yol açtığını, bu da tarım arazilerinin büyük bir kısmının terk edilmesine neden olduğunu ve bunun da daha fazla miktarda karbondioksit tutmasına neden olan ormanların geri dönmesine neden olduğunu varsaydı. Tortu çekirdekleri ve toprak örnekleri üzerine yapılan bir çalışma, Amerika'da yeniden ağaçlandırma yoluyla karbondioksit alımının Küçük Buz Devri'ne katkıda bulunmuş olabileceğini öne sürüyor. Nüfus azalması, Antarktika'daki Law Dome'da gözlemlenen karbondioksit seviyelerinde bir düşüşle bağlantılıdır. Carnegie Enstitüsü'nün Küresel Ekoloji Departmanı tarafından 2011 yılında yapılan bir araştırma, neredeyse iki yüzyıl süren Moğol istilalarının ve fetihlerinin, geniş bölgelerin nüfusunu azaltarak ve ekili araziler üzerinden karbon emici ormanların geri dönüşüne izin vererek küresel soğumaya katkıda bulunduğunu iddia ediyor.
Olası nedenler > Yüksek enlemlerde artan insan nüfusu

Yüksek enlemlerde yaşayan artan insan popülasyonunun, ormansızlaşma yoluyla Küçük Buz Devri'ne neden olduğu tahmin edilmektedir. Bu ormansızlaşma nedeniyle artan albedo (güneş ışınlarının karanlık, ağaçlarla kaplı alandan daha fazla karla kaplı zeminden yansıması) küresel sıcaklıklar üzerinde derin bir etkiye sahip olabilirdi.
Olası nedenler > İklimin doğal değişkenliği

Küresel iklimdeki kendiliğinden oluşan dalgalanmalar geçmişteki değişkenliği açıklayabilir. Yukarıda belirtildiği gibi, büyüklüğü bilinemeyen diğer güçlerin varlığının iç nedenlerden gerçek değişkenlik düzeyine ne kadar verilebileceğini bilmek çok zordur. İç değişkenliği değerlendirmeye yönelik bir yaklaşım, birleşmiş okyanus-atmosfer küresel iklim modellerinin uzun entegrasyonlarını kullanmaktır. Dış zorlamanın sıfır olduğunun bilinmesi avantajına sahipler, ancak dezavantajı gerçeği tam olarak yansıtmayabilmeleridir. Bu varyasyonlar, okyanuslardaki, atmosferdeki kaos kaynaklı değişikliklerden veya ikisi arasındaki etkileşimlerden kaynaklanabilir. İki çalışma, ortaya çıkan doğal değişkenliğin Küçük Buz Devri'ni açıklamak için yeterince büyük olmadığı sonucuna varmıştır. Ancak Avrupa'da 1770-1772 arasındaki şiddetli kışlar bir anormalliğe atfedilmiştir.
"Donmuş Thames Nehri" 1677
Bartholomeus Johannes van Hove tarafından çizilmiş, 1825 yılında Pompenburg, Rotterdam'ın ana kanalında kış Pateni
Duddingston Loch Muhterem Robert Walker Pateni daha kısa adı, Buz Pateni Bakanı, tablo tek olup yağlı boya ile Henry Raeburn tarafından çizilmiştir. İskoç Ulusal Galerisi içinde Edinburgh'ta bulunur. "Yaklaşık 1949 yılına kadar neredeyse hiç bilinmiyordu, ancak o zamandan bu yana İskoçya'nın en tanınmış resimlerinden biri haline geldi. Ülke tarihinin en dikkat çekici dönemlerinden biri olan İskoç Aydınlanması sırasında çizilmiştir. İskoç kültürünün bir simgesi olarak kabul edilir"
"Buz Patencileri ile Kış Manzarası" resmeden; Hendrick Avercamp.
"Karda Avcılar" resmeden; Pieter Brueghel the Elder. (1565)
Les Très Riches Heures du duc de Berry takviminden "Şubat", 1412-1416
CO2 Law Dome'da karşılaştırma oranları
Radyokarbona kaydedilen güneş aktivitesi olayları
Termohalin Sirkülasyonu
Daihatsu

| --- | --- |

Endüstri: Otomobil üreticisi
Kuruluş: 1 Mart 1907
Genel merkezi: 1-1, Daihatsu-cho Ikeda, Osaka 563-8651, Japonya 
Önemli kişiler: Kousuke Shiramizu (Chairman) Teruyuki Minoura (President)
Gelir: 1,348 milyar ¥ (2006)
Net gelir: 33,5 milyar ¥ (2006)
Çalışan sayısı: 11.921
Web sitesi: Daihatsu.com
Daihatsu, 1907'de kurulan Japon otomobil üreticisi.
Binek araç modelleri

Applause
Atrai (hibrit araç versiyonlarıyla beraber)
Ceria
Charade
Charmant / Toyota Corolla
Compagno
Consorte
Copen
Cuore
Domino
Esse
Feroza/Rocky/Sportrak/Rugger
Hijet
Materia/Coo / Subaru Dex
Sirion/Storia / Toyota Duet
Sirion/Boon / Toyota Passo / Subaru Justy
Terios/Taruna / Toyota Cami / Dario Terios / Perodua Kembara
Terios/Be-Go / Toyota Rush / Perodua Nautica
Trevis
YRV
Grand Move
Fellow Max
Fourtrak / Toyota Blizzard
Hijet
Max
Midget
Mira
Move
Naked
Rocky
Sonica
Sportrak
Tanto
Taruna
Valera
Xenia / Toyota Avanza
YRV
Altis / Toyota Camry
Ömer Altuğ

Ömer Altuğ (d. 1907; Sivas - ö. 9 Mart 1965; Sivas), Türk tamburi ve bestekâr. Ankara Radyosu sanatçılarındandır.