stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Türk fındığı

Corylus colurna meyvesi, koçan uçlarının sivri ve kıvrık yapısı ayırt edici özelliğidir.
Görele Tombul (Yağlı) Fındığı
Türk fındığı (Corylus colurna), huşgiller (Betulaceae) familyasında Corylus cinsinin bir türüdür. Ağaç fındığı, ayı fındığı, balkan fındığı, kaya fındığı adları, gökbulak fındığı, budağan fındığı gibi yaygın veya yöresel adlarıyla da tanınır. 16. yüzyılda Anadolu'dan Avusturya'ya mobilya üretimi amacıyla götürülmesinin ardından Türk fındığı adını almıştır. Ağacının bu özelliğinden dolayı değerli olması sebebiyle doğal habitatındaki dağılım bölgesinin küçük alanlarında korunma altına alınmış ve IUCN listesinde koruma altındaki türlere dahil edilmiştir.
Özellikleri

Corylus avellana'nın (bayağı fındık) aksine ortalama 25-30 metre boya ve 50–60 cm gövde çapına sahiptir. Bazı istisnai durumlarda yaşına ve konumuna göre 170 cm gövde çapına da ulaşabilmektedir. Olgunlaştığı süre boyunca piramit şeklinden yavaş yavaş geniş tepeli bir şekil alır. Dış kabuğu yaş aldıkça gri tondan koyu gri tona dönerken, gövdesinde boylamasına kalın çatlaklar oluşmaya başlar. Dalları uzun süre dayandığından dolayı fotosenteze katkıda bulunur. Yaprak uzunluğu genel olarak 6–15 cm arasında, genişliği ise 5–13 cm arasında değişmektedir. İki tarafı da hafif tüylü, genellikle yumurta ve geniş yumurta şeklinde olmasına karşın ender olarak ters yumurta şeklinde olanları da gözlemlenmiştir. Yaprakların üstünde 7 ile 10 çift yan damar vardır. Yaprakların kenarı sığ loplu, çift sıralı dişli veya dilimli dişlidir. Uç kısmı birdenbire sivrileşir ve küçük bir damla ucu ile sonlanır. Yaprakların üst yüzü koyu yeşil ve çıplak, alt yüzü ise soluk yeşil veya açık mavimsi-yeşildir ve çıplaktır. Yaprak sapları 2,5–4 cm uzunluğuna ulaşır ve yapışkan tüylüdür.
Türk fındığı istilacı tür kategorisinde olmadığından Almanya'daki istilacı türler listesinde bulunmamaktadır. Türk fındığı ve bayağı fındık ile hibrit türler her ne kadar oluşabilse de çok rastlanan bir durum değildir.
Özellikleri > Meyvesi

Genellikle üç ile beş meyvesi bir arada bulunur, bir arada bulunan meyve sayısı sekize kadar çıkabilir. Meyve koçanının ucu ince şeritler şeklinde parçalı olur. Sivri uçlarının geriye doğru kıvrık olmasıyla diğer fındık türlerinden kolayca ayırt edilebilir. Ayrıca kabuğu diğer fındık türlerine kıyasla çok kalın, küresel ve serttir. Çıkan fındıklar 15–20 mm uzunluğunda ve 10-18 milimetre boyutundadır. Üstten hafif basık, geniş yumurta şeklindedir. Türk fındığına has bir yapı olarak fındık kabuğunun koçana bağlandığı dip taraftaki mat kısım fındığın yaklaşık yarı boyuna ulaşır.
Özellikleri > Zararlıları/hastalıkları

Genel olarak fındık ağaçlarına zarar veren hastalıkların başında küllenme hastalığı gelirken, fındık kurdu, yeşil kokarca, dalkıran, kozalak akarı gibi birçok zararlının da hedefindedir. Bunların yanı sıra penicillum, mucor ve fusarium gibi küflenmeler de oluşabilmektedir.
Sınıflandırma > Etimoloji

Latince Corylus, şekli ve kabuğunun sertliğinden dolayı Yunanca korus (başlık, miğfer) kelimesinden gelir. Colurnanın ise dikenli/iğneli anlamına gelir ve dikenli iç kabuklarla kaplı çiçek salkımlarına atıfta bulunur.
Fındık kelimesinin ortaya çıkışı Karadeniz'in antik çağdaki adı olan "pont exinus"dan türeme "pontik"tir. Pontos kıyılarından getirilen fındığa Plinus'da "pontos cevizi" denildiği kaydedilmiştir. Karadeniz'den adıyla birlikte yayılan fındığın Arapçası "bunduk", Farsçası "fonduk", Yunancası "funduki"dir. Türklerin Orta Asya'da bulunduğu zamanlarda fındığa "kosık" veya "kosuk" denilirken, batıdaki Türklerin "çetlevük" demesi, sonraki zamanlarda ise Anadolu Türklerinin Araplardan etkilenerek "bunduk" kelimesini değiştirerek "fındık" olarak adlandırmasıyla geçişini tamamlamıştır.
Sınıflandırma > Taksonomi

Familya : Betulaceae
Alt familya : Coryloideae
Cins : Corylus
Tür: Corylus colurna
Sınıflandırma > Varyeteler

Corylus colurna var. chinensis
Corylus colurna var. glandulifera
Corylus colurna var. lacera
Sınıflandırma > Sinonimler

Corylus abchasica Kem.-Nath.
Corylus arborescens Münchh.
Corylus bizantina Desf.
Corylus cervorum Petrov
Corylus colurna var. glandulifera A.DC.
Corylus eggrissiensis Kem.-Nath.
Corylus kachetuca Kem.-Nath.
Dağılımı

| Türk fındığı |
| --- | --- |
Besin değeri
Enerji 670 kJ (160 kcal)
 - Nişasta: 16 g
 - Şeker: 3 g
Yağ: 60.5 g
 - Doymuş yağ: 4.7 g
 - Tekli doymamış yağ: 50.3 g
 - Çoklu doymamış yağ: 5.4 g
Su: 4.4 g
Niyasin (Vit. B3): 1.8 mg (%12)
B6 vitamini: 0.3 mg (%23)
C vitamini: 7.2 mg (%12)
E vitamini: 33.9 mg (%226)
Kalsiyum: 193.4 mg (%19)
Demir: 4.9 mg (%39)
Magnezyum: 176.5 mg (%48)
Mangan: 3.2 mg (%160)
Fosfor: 355.7 mg (%51)
Potasyum: 761.0 mg (%16)
Sodyum: 3.1 mg (%0)
Çinko: 1.9 mg (%19)
Oranlar yetişkinler için alınması önerilen oranlardır.
Corylus colurna'nın Avrupa'ya tanıtımı, Türkiye Büyükelçilik ataşelerinden birinin tohum göndermesi üzerine Charles de l'Écluse'in tohumu 1582 yılında ekmesi ile başladı. Tür, 1665 yılında İngiliz bahçelerinde yayıldı. Cenevre'deki botanik bahçesi the Parc des Bastions'daki Türk fındığının 20. yüzyılın ortalarında ekildiği ve 100 yaşının üzerinde olduğu tahmin edilmektedir.
Avrupa'nın güneydoğusundan Himalaya Dağları'nın güneyine kadar geniş bir alanda doğal olarak bulunur. 100 ile 1.300 metre arasındaki yaprak döken, iğne yapraklı ormanlarda doğal olarak yetişken genel olarak 300 ile 800 metre yükseklikte gözlenir. Türkiye dışında, özellikle Balkanlarda Bulgaristan ve Sırbistan'da popülasyonları gözlenir. Kafkaslarda özellikle Gürcistan'da yetişen Türk fındığı 600-1700 metre yükseklikte yetişir. 1400-1600 metre yükseklikte 120-150 yıllık Türk fındığı ağaçlarının bulunduğu bir koruma alanı vardır. Bu ağaçtan üretilen kereste değerli olduğu için talep görür. 16. yüzyılın başından itibaren yoğun bir şekilde kesildiği için 2014 yılında IUCN Kırmızı Listesi'ne asgari endişe altındaki türler sınıfından girmiştir.
Türk fındığı nemli topraklarda daha çok görülür. Görece kurak alanlar ve humuslu topraklarda da yetişen ağaç yüksek miktarda alkali içeren topraklarda bile yetişebilir. Kuraklığa ve soğuğa karşı dayanıklılığı oldukça yüksektir. -30 °C'ye kadar düşük sıcaklıklarda yaşamını sürdürebilir. Kökleri kazık yapıda olduğu için fırtına, çığ, taşkın ve sel gibi doğal afetlere karşı dayanıklıdır. Nemli yerleri tercih ettiği için Türkiye'de genel olarak Karadeniz ikliminin hâkim olduğu yörelerde yetiştiği gözlenir.
Besin değerlendirmesi

Türk fındığı meyvesi; içeriğinde karbonhidrat, protein ve su barındırırken aynı zamanda % 64-70 oranında bulunan yağın %7,76'sı doymuş, % 92,3'ü doymamış yağ içerir. Ayrıca fındığın içeriğinde B1 Vitamini, B2 vitamini, B6 vitamini, E vitamini, niacin, demir, kalsiyum, çinko, potasyum, sodyum, magnezyum, bakır, manganez, iyot, selenyum gibi vitamin ve mineraller barındırmaktadır.
Kullanımı

Türk fındığının odunu değerli olduğu için 17. ve 19. yüzyıllar arasında yoğun bir şekilde kesilmiştir. Bu dönemde çok miktarda Türk fındığı kerestesi mobilya üretimi için Avusturya'ya gönderilmiştir. Türk fındığı, o dönemde porsuk ağacından sonra Viyana'da en çok talep gören ve en değerli ikinci ahşap türüydü. Ormancılık faaliyetlerinde kullanılan Türk fındığı koyu renginden dolayı mobilyacılık başta olmak üzere çeşitli alanlarda dekoratif olarak kullanılır. Kendine özgü kızıl bir rengi vardır. Metreküp fiyatı 300 ile 650 euro arasında değişir. Mobilya üretiminin yanı sıra köylüler tarafından odunundan sepet, baston, hediyelik eşya yapımında da kullanılır.
19. yüzyılın ortalarında fındığın kusurlu veya bozuk olanlarının yağı çıkarılır, kusursuz olanlar ise çiğ veya kavrulmuş çerez olarak veya yiyecek olarak kullanılırdı. Türk ihracat pazarında fındık yağının ve kokusunun eczacılıkta kullanılmasının yanı sıra çerez, çikolata ve pastacılık sanayindeki talepler sebebiyle önemli yeri olan fındık üretiminin %65'i iç ve dış pazarlarda satışa çıkmıştır. 1966 yılı verilerine göre üretimin %57'si ihraç edilirken, %12'lik (22 bin ton) kısmı ise iç pazarda tüketilmiş, %31'lik (60 bin ton) kısım ise stokta kalmıştır.  Meyvelerinin kabuğunun kalın ve iç oranın düşük olması ticari fındık üretiminde tercih edilmemesine neden olur. Türkiye'de yetiştirilen diğer fındık türlerine göre hasat dönemin bir ay daha geç başlaması ise ıslah çalışmaları ile ticari olarak daha verimli bir hale getirilmesi için zemin teşkil eder. Özellikle kuraklığa karşı dayanaklı olması ticari açıdan tercih nedeni oluşturur.
Türk fındığı ağacının odun ve kabukları ile ilgili yapılan deri sanayiinde kullanım araştırmalarının sonucunda, elde edilen tanenin deriye yaptığı etki ile ayakkabıcılığın yanı sıra aksesuar ve çanta gibi görsellik gerektiren üretimlerde de kullanıma uygunluğu belirlenmiştir.
Meyvesinin kabuklarından; boya sanayisinde de yararlanılır ve üretildiği bölgelerde hem yakacak olarak hem de kömürleştirilerek briket, aktif ve sanayi kömürü yapımında kullanılır.
Fındık ağacının yaprağı ve meyve artıkları ise gübre ve hayvan yemi olarak değerlendirilmektedir.
Peyzaj alanında da kullanılan Türk fındığı egzoz gazlarına ve kuraklığa karşı dayanıklı olduğu için tercih edilir. Tek başına veya grup halinde yol kenarları veya parklarda kullanılabilir. Fazla budama gerektirmeyen bu ağaç türünün böcek ve mantar gibi herhangi bir bitki zararlısı bulunmaz. Bakım kolaylığı açısından da peyzaj çalışmalarında tercih edilir. Yapısı gereği gölgelik olarak veya perdeleme amacıyla özellikle şehir içinde yol kenarlarında kullanılabilir.
Türk fındığı 400 yaşına kadar yaşayabildiği için anı ağaç olarak da bulunmasına karşın Kastamonu'ya bağlı Ağlı ilçesinde 500 yıllık olduğu düşünülen 46 Türk fındığı ağacı tespit edilmiştir. Bolu'da tescilli anıt ağaçların bulunmasının yanı sıra bu tür yaşlı Türk fındığı ağaçlarına Karadeniz bölgesinde rastlamak mümkündür. Bir diğer anıt ağaç da Mudurnu'ya bağlı Keçikıran Köyü yolu altında Türkiye'nin en kalın çaplı gövdeye sahip olan tescilli anıt ağacı olarak koruma altına alınmıştır.
Piyasası

Daha fazla bilgi: Türkiye'de fındık üretimi
Piyasası > Ülkelere göre dünya fındık ihracatı 2017

| --- | --- |
Ülke: 2017 (%)
Türkiye: 60,5
İtalya: 10,7
ABD: 9,6
Gürcistan: 5,7
Diğer: 13,5
Piyasası > Türkiye fındık ihracatı yıl dağılımı

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Yıl | İhracat Miktar (Kg) | İthalat Miktar (Kg) |
| 2000 | 112,7 milyon | 544 bin |
| 2001 | 175,4 milyon | 498 bin |
| 2002 | 170,1 milyon | 1,9 milyon |
| 2003 | 140,8 milyon | 1 milyon |
| 2004 | 134,8 milyon | 845 bin |
| 2005 | 131,9 milyon | 1,2 milyon |
| 2006 | 159,1 milyon | 2,4 milyon |
| 2007 | 140,2 milyon | 2 milyon |
| 2008 | 136,3 milyon | 1,8 milyon |
| 2009 | 129,1 milyon | 1,5 milyon |
| 2010 | 151,2 milyon | 498 bin |
| 2011 | 146,8 milyon | 1,5 milyon |
| 2012 | 162,9 milyon | 807 bin |
| 2013 | 163,9 milyon | 1,9 milyon |
| 2014 | 147,6 milyon | 1,1 milyon |
| 2015 | 143,3 milyon | 1,6 milyon |
| 2016 | 134,1 milyon | 1,5 milyon |
| 2017 | 160,4 milyon | 2,2 milyon |
| 2018 | 70 milyon | 1,2 milyon |
Piyasası > Türkiye fındık ihracatı yıl dağılımı > Türkiye ihracatı 2020-2021

01.09.2020-31.08.2021 tarihli Türkiye fındık ihracatı
| --- | --- |
Ülke: Miktar (Kg)
Almanya: 70,5 milyon
İtalya: 54,1 milyon
Fransa: 21,2 milyon
Polonya: 12,4 milyon
Hollanda: 12 milyon
Avusturya: 10,6 milyon
Çin: 9,8 milyon
İsviçre: 9,6 milyon
Belçika: 7,8 milyon
İspanya: 7,7 milyon
Kanada: 5,5 milyon
İngiltere: 5,5 milyon
Mısır: 5,4 milyon
ABD: 4,9 milyon
Brezilya: 4,6 milyon
Galeri

Yapraksız bir ağaç
Bir parka yer alan genç Türk fındığı ağacı
Yaprakları ve meyvesi
Gövde
Gövde
Tomurcuk
Erkek salkımlar-püskül
Dişi çiçekler
Olgunlaşmamış meyveler
Aydıncık, Yozgat

Aydıncık, Mersin ile karıştırılmamalıdır.
| Aydıncık |
| --- | --- |
İlçe

 Yozgat'ın Türkiye'deki yeri
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Yozgat
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Alperen Yıldırım
 • Belediye başkanı: Mustafa Tekçam (AK Parti)
Yüzölçümü
 • Toplam: 375 km²
Rakım: 700 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 10.407
 • Kır: -
 • Şehir: -
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 66510
İl alan kodu: 0354
İl plaka kodu: 66
Resmî site Belediye
Aydıncık, Yozgat'ın bir ilçesidir.
Coğrafya

Aydıncık Yozgat'a 105 kilometre uzaklıktadır. Çoğunluğu Karadeniz Bölgesi'nde yer alan Yozgat'ın, Çekerek ve Kadışehri ilçeleriyle birlikte Orta Karadeniz Bölgesi'nde bulunan üç ilçesinden biridir.
Kuzeybatısında Çorum ili, kuzeyinde Amasya ili, doğusunda Çekerek ilçesi ve güneyinde Sorgun ilçesi bulunmaktadır. Deveci Dağları'nın batı uzantısı olan Alan Dağları eteğinde, sırtını Gezibeli ve Ağıllı vadilerine dayayan Aydıncık'ın 3 kilometre kuzeyinden, İç Anadolu'yu Doğu Karadeniz ve Doğu Anadolu bölgelerine bağlayan 190 nolu karayolu geçmektedir.
İlçenin yüzölçümü 385 kilometrekare, deniz seviyesinden yüksekliği ise 700 metredir. Aydıncık topraklarının %46'sı tarım, %44'ü orman, %9'u diğer, %1'i de çayırlık ve mera alanıdır. Ormanlarla kaplı dağlarında Karadeniz bitki örtüsü hakimdir. Bu dağlar yabani fındık, meşe, kayın (gürgen), çam, ardıç, ıhlamur, elma, ahlat ve alıç ağaçlarıyla kaplıdır.
1991 yılında ilçe olan Aydıncık'ın merkez nüfusu 2800, toplam nüfusu ise 12.000'dir. Merkez ilçe Kazankaya, Kösrelik, Baydiğin ve Baştürk kasabalarıyla birlikte toplam 28 yerleşim biriminden oluşmaktadır.
Tarım
En büyük gelir kaynağı tarım olan Aydıncık'ta başta soğan olmak üzere buğday, şekerpancarı ve diğer tahıl ürünleriyle sebzeler üretilir. Ancak kentleşmenin giderek gelişmesine paralel olarak üzüm üretimi yıllar boyunca büyük gerileme göstermiştir. Aydıncık İlçesinde endemik olarak yetiştirilen Aydıncık Bağrıbütün Kavunu 2020 yılında coğrafi işaretlerde yerini almıştır.
Kazankaya Kanyonu
Aydıncık'ın 5 kilometre kadar kuzeyinden geçen Çekerek Suyu, volkanik Kazankaya kayalıklarının içindeki kanyonda kıvrılarak yol aldıktan sonra daha kuzeyde Amasya yakınlarında Yeşilırmak'a karışır.
Tarihçe

Aydıncık ilçesinin kuruluşu hakkında kesin bir bilgi olmamakla birlikte, çevrede bulunan tarihi kanıtlar antik çağlardan beri tarihin her döneminde önemli bir yerleşim yeri olarak kullanıldığını göstermektedir.
Aydıncık ile ilgili yazılı kaynakların, Zile Kütüphanesi'nde çıkan bir yangında yok olduğu söylenmektedir. Yörenin ne zaman yerleşime açıldığı, şu an yaşayan halkın nereden geldiği hakkında kesin bir bilgi mevcut değildir. Ancak, bugün Aydıncık'ta yaşayanların 15. ve 16. yüzyıllarda Amasya, Sivas ve Kahramanmaraş civarlarından buraya gelerek yerleşen Türkmenlerden oluştuğu söylenmektedir.
Büyük Selçuklu Devleti döneminde İslamı yaymak amacıyla Anadolu'ya Horasan'dan gelen bazı erenlerin de bu bölgede yaşadıkları ve mezarlarının burada olduğu söylenmektedir. Asar Kayası'nda Esisarı ve Gölcük, Çalın Taşın önünde Çomak Dede, mezarlıkta da Güldede evliyalarının olduğu söylentisi yaygındır. Ayrıca Karacaoğlan'ın da bu bölgede yaşadığı rivayet edilir ve mezarının Karacaoğlan mevkiinde bulunduğu söylenir.
Mamure adı ile bilinen köyün esas ve kadim ismi Eskiköy olup bu isimle 200 yıldan beri teşekkül etmiş bir nahiye olduğu bilinmektedir. Alaca ve Sorgun ilçeleri teşekkül etmeden yıllar önce teşekkül etmiş tam teşkilatlı bir nahiye olup olmadığı hakkında yeterli bilgi yoktur.
Nahiyede hem jandarma teşkilatı, hem de polis teşkilatının mevcut olduğu bilinmektedir. 325 tarihinde Tokat vilayeti Başkomiseri Ahmet Dilaver Efendi, birinci sınıf Nahiye Müdürlüğüne tayin edilmiş, Eskiköy'e gelerek nahiyeyi teslim almıştır. O zamanlarda Eskiköy'ün birinci sınıf bir nahiye olduğu, aynı tarihte nahiyeye Jandarma Takım Teşkilatı açıldığı, takım komutanlığına Konyalı Mülazım Sami Niyazı adında bir kişinin tayin edilerek Eskiköy'e geldiği, burada 1929 yılında iki katlı büyük bir Hükûmet Konağı inşa ettirdiği, bu binanın 1950 yılında kendiliğinden yıkılarak harap olduğu, bundan sonra Nahiye Müdürlüğü ve Jandarma Komutanlığının başka bir binada uzun zaman kirada oturduğu bilinmektedir.
Karakolun ilk önce başka yerde açılıp buraya nakledildiği, nahiyenin Sivas vilayetine bağlı oldu-ğu, kazasının da Tokat Sancağı'na bağlı Zile olduğu bilinmektedir. O zamanlar Eskiköy Nahiyesine bağlı 65 adet köy bulunduğundan hem nahiyenin vasıtası olmaması, hem de bağlı bulunduğu Zile kazasının 65 kilometre uzakta bulunması nedeniyle karakolun burada açılmış olduğu tahmin edilmektedir.
Nahiye teşkilatının ise başka bir yerden buraya nakledilip edilmediği bilinmemektedir. Nahiye bölgesini teşkil eden köylerin sayısı 65 olup 1337 tarihinde memlekette emniyet ve asayiş normale dönmüş olduğundan Eskiköy Zile kazasından alınarak Yozgat vilayetine, köylerin 33 adedi ise Zile ve Alaca kazalarına bağlanmıştır. Bu durumda Eskiköy'ün merkez dahil 32 köyü kaldığı bilinmektedir.
Nahiyenin ismi uzun yıllar eski yerleşim merkezi anlamına gelen Eskiköy olarak anılmıştır. Nahiyelik döneminde Mamure adını almış ve uzun yıllar bu adla bilinmiştir. Nahiyelik yıllarından sonra 1965 yılında belde olan Mamure'nin adı 1958 yılında yeniden değiştirilerek Aydıncık halini almıştır. 1991 yılında ise Aydıncık ilçe olmuştur.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 22.098 | 5.734 | 16.364 |
| 2000 | 25.955 | 6.437 | 19.518 |
| 2007 | 12.618 | 2.766 | 9.852 |
| 2008 | 12.558 | 2.762 | 9.796 |
| 2009 | 11.813 | 2.629 | 9.184 |
| 2010 | 11.560 | 2.611 | 8.949 |
| 2011 | 11.347 | 2.590 | 8.757 |
| 2012 | 11.065 | 2.494 | 8.571 |
| 2013 | 12.585 | 3.041 | 9.544 |
| 2014 | 10.936 | 2.995 | 7.941 |
| 2015 | 10.089 | 2.894 | 7.195 |
| 2016 | 9.870 | 2.859 | 7.011 |
| 2017 | 9.811 | 2.853 | 6.958 |
| 2018 | 10.407 | 3.001 | 7.406 |
| 2019 | 10.079 | 2.962 | 7.117 |
| 2020 | 9.967 | 3.022 | 6.945 |
Aşağıakpınar, Saraydüzü

| Aşağıakpınar |
| --- | --- |
Köy

 Sinop'un Türkiye'deki konumu
AşağıakpınarAşağıakpınar'ın Sinop'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Sinop
İlçe: Saraydüzü
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 555 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 92
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0368
İl plaka kodu: 57
Posta kodu: 57302
Aşağıakpınar, Sinop ilinin Saraydüzü ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Boyabat ilçesi Saraydüzü bucağına bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da kurulan Saraydüzü ilçesine bağlandı.
Coğrafya

Köy, Sinop il merkezine 121 km, Saraydüzü ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 92
2021: 97
2020: 97
2019: 110
2018: 160
2017: 95
2016: 94
2015: 88
2014: 88
2013: 92
2012: 77
2011: 75
2010: 64
2009: 69
2008: 74
2007: 78
2000: 98
1990: 198
1985: 201
Dağçatağı, Tosya

| Dağçatağı |
| --- | --- |
Köy

 Kastamonu'nun Türkiye'deki konumu
DağçatağıDağçatağı'nın Kastamonu'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kastamonu
İlçe: Tosya
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1532 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 100
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0366
İl plaka kodu: 37
Posta kodu: 37302
Dağçatağı, Kastamonu ilinin Tosya ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Kastamonu il merkezine 90 km, Tosya ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 100
2021: 90
2020: 93
2019: 98
2018: 109
2017: 109
2016: 127
2015: 138
2014: 146
2013: 131
2012: 143
2011: 156
2010: 158
2009: 162
2008: 179
2007: 178
2000: 223
1990: 366
1985: 459
Yazıtepe, Banaz

| Yazıtepe |
| --- | --- |
Köy

 Uşak ilinin Türkiye'deki konumu
YazıtepeYazıtepe'nin Uşak ilindeki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Uşak
İlçe: Banaz
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1141 m
Nüfus (2019)
 • Toplam: 414
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0276
İl plaka kodu: 64
Posta kodu: 64500
Yazıtepe, Uşak ilinin Banaz ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Yerleşimin eski adı "Dolayköy" olup "Dolaköy" olarak da adlandırılmaktaydı. Uzun yıllar Sandıklı ilçesine bağlı olan köy, 28 Kasım 1966'da aynı Banaz ilçesine bağlandı. 1968 yılında Banaz'a bağlı görülen köyün Dola olan adı Yazıtepe olarak değiştirilmiştir.
Coğrafya

Uşak iline 52 km, Banaz ilçesine 21 km uzaklıktadır. Güneyinde Sandıklı'ya bağlı İhsaniye ve Davulga köyü, batısında Ayvacık, Çöğürlü ve Kavacık, kuzeyinde Düzkışla, doğusunda ise Yeşilhisar kasabası yer almaktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2019: 414
2018: 480
2017: 340
2016: 351
2015: 375
2014: 401
2013: 391
2012: 395
2011: 401
2010: 405
2009: 425
2008: 466
2007: 485
2000: 658
1990: 739
1985: 861
Hocabey, Şarkışla

| Hocabey |
| --- | --- |
Köy

 Sivas'ın Türkiye'deki konumu
HocabeyHocabey'in Sivas'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Sivas
İlçe: Şarkışla
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1408 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 76
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0346
İl plaka kodu: 58
Posta kodu: 58402
Hocabey, Sivas ilinin Şarkışla ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Sivas il merkezine 118 km, Şarkışla ilçe merkezine 31 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 76
2020: 76
2019: 85
2018: 80
2017: 70
2016: 77
2015: 91
2014: 96
2013: 94
2012: 95
2011: 92
2010: 91
2009: 95
2008: 102
2007: 92
2000: 149
1990: 245
1985: 287
1965: 344
Fotoğraflar

| g t Şarkışla belde ve köyleri |
| --- | --- |
Beldeler:  Cemel  Gürçayır 
Köyler:  Abdallı  Ahmetli  Akçakışla  Akçasu  Alaçayır  Alaman  Alıkören  Arıklar  Bağlararası  Bahçealan  Baltalar  Başağaç  Başören  Benlihasan  Beyyurdu  Bozkurt  Burnukara  Büyüktopaç  Büyükyüreğil  Canabdal  Çamlıca  Çanakçı  Çatalyol  Çekem  Çiçekliyurt  Demirboğa  Demirköprü  Dikili  Dökmetaş  Döllük  Elmalı  Emlakkaracaören  Fakılı  Faraşderesi  Gaziköy  Gücük  Gülören  Gümüştepe  Hardal  Harunköy  Hocabey  Hüyükköy  İğdecik  İğdeliören  İğecik  İlyashacı  Kahvepınar  Kalecik  Kaleköy  Kapaklıpınar  Karacaören  Karakuz  Kavakköy  Kayapınar  Kaymak  Kazancık  Kevenlik  Kılıççı  Kışlaköy  Kızılcakışla  Konakyazı  Konalga  Kömürkaya  Küçüktopaç  Küçükyüreğil  Kümbet  Maksutlu  Mengensofular  Mescitli  Mezraa  Oluktaş  Ortaköy  Ortatopaç  Osmanpınarı  Otluk  Örtülü  Polatpaşa  Samankaya  Saraç  Sarıçiçek  Sarıkavak  Sarıkaya  Sarıtekke  Sivrialan  Sultan  Tavladere  Temecik  Uçuk  Üyük  Yahyalı  Yalanı  Yapracık  Yeniyapan  Yunusören  Yükselen
Kuştepe, Pehlivanköy

| Kuştepe |
| --- | --- |
Köy

 Kırklareli'nin Türkiye'deki konumu
KuştepeKuştepe'nin Kırklareli'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kırklareli
İlçe: Pehlivanköy
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 19 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 338
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0288
İl plaka kodu: 39
Posta kodu: 39640
Kuştepe, Kırklareli ilinin Pehlivanköy ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1904'ten beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Kırklareli il merkezine 59 km, Pehlivanköy ilçe merkezine 3 km uzaklıktadır. Köy, Pehlivanköy'ün kuzeydoğusunda 39.50 numaralı Pehlivanköy-Babaeski il yolu üzerindedir.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 338
2021: 348
2020: 356
2019: 363
2018: 367
2017: 377
2016: 370
2015: 377
2014: 397
2013: 403
2012: 411
2011: 417
2010: 431
2009: 444
2008: 448
2007: 453
2000: 457
1990: 645
1985: 689
1965: 808
Gafarlı, Sumbas

| Gafarlı |
| --- | --- |
Köy

 Osmaniye'nin Türkiye'deki konumu
GafarlıGafarlı'nın Osmaniye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Osmaniye
İlçe: Sumbas
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 88 km²
Rakım: 335 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 1.344
 • Yoğunluk: 15.27/km²
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0328
İl plaka kodu: 80
Posta kodu: 80902
Gafarlı, Osmaniye ilinin Sumbas ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1915 yılı kayıtlarında Gaffarefendi olarak geçmektedir. Daha önceleri Kadirli ilçesine bağlıyken, 28 Ekim 1996'da Sumbas ilçesine bağlandı.