stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bassel Hartabil

| Bassel Hartabil |
| --- | --- |
باسل خرطبيل

Doğum: 22 Mayıs 1981(1981-05-22) Şam, Suriye
Ölüm: 3 Ekim 2015 (34 yaşında)
Meslek: Yazılım mühendisi
Tanınma nedeni: Aiki Framework, Openclipart, Open Font Library, Fabricatorz, Mozilla, Creative Commons
İmza

Bassel Hartabil (bilinen adıyla Bassel Safadi), (Arapça: باسل خرطبيل) (22 Mayıs 1981, Şam-3 Ekim 2015), Suriyeli-Filistinli açık kaynak yazılım geliştirici.
Özgür yazılım ve özgür internet kültürünü geliştirmeye yönelik çalışmalar yapan yazılımcı, 2012 yılında Suriye’deki sivil ayaklanmaların birinci yıldönümü sırasında Şam’da Suriye hükûmeti tarafından tutuklanmış ve 2015'te idam edilmiştir.
Tutuklanmasının tam nedeni hiçbir zaman açıklanmamış olan Hartabil'in Ekim 2015'te bilinmeyen bir yere transfer edildikten sonra yargılandığı, işkence gördüğü, Kasım ayında ölüme mahkûm edildiği duyuldu; nerede olduğunun açıklanması ve kurtarılması için açık yazılım camiası ve insan hakları örgütlerinin yaptığı tüm girişimler ve protestolara rağmen nerede olduğu öğrenilemedi. Şam kırsalındaki bir başka hapishaneye transfer edildikten birkaç gün sonra idam edildiği bilgisi, tutuklanmasından 5 yıl sonra doğrulanmış ve 1 Ağustos 2017'de eşi tarafından sosyal medya hesabı üzerinden duyurulmuştur.
Creative Commons Suriye yöneticisi olan Bassel Hartabil, Mozilla Firefox, Vikipedi, Openclipart, Fabricator ve Sharism projelerine destek vermekteydi. Çalışmaları Suriyelilerin internete özgürce bağlanabilmelerini, içeriklerini paylaşabilmelerini ve teknik konularda daha fazla bilgi edinebilmelerini sağlamıştır. En önemli çalışması  Arapça Creative Commons için ortak bir dil oluşturmasıdır. IŞİD örgütünün yıktığı antik Palmira harabelerinin üç boyutlu canlandırılması ile ilgili projenin fikir babası idi ve ortadan kaybolduğu Ekim 2015’e kadar hapishaneden de bu projeye katkı sağlamıştır.
Bassel Hartabil, Foreign Policy dergisinin "2012 Dünyanın En Önemli 100 Düşünürü" listesine girmiş, 2013’te de İngiltere merkezli Sansür Endeksi Örgütü’nün ifade özgürlüğü ödülünü almaya hak kazanmıştır.
Ann Beattie

| Ann Beattie |
| --- | --- |
Nisan 2006
Doğum: 8 Eylül 1947 (77 yaşında) Washington ABD
Meslek: Kısa öykü ve Roman yazarı, Profesör
Milliyet:  ABD
Vatandaşlık: A.B.D. Vatandaşı
Tür: Literatür
  Etkilendikleri Ernest Hemingway, F. Scott Fitzgerald, John Updike, John Cheever, J.D. Salinger 

Ann Beattie (d. 8 Eylül 1947, Washington), Amerikalı kısa hikâye ve roman yazarı. Kısa hikâyeleri için American Academy of Arts and Letters'den ödül ve PEN American Center'den Malamud Award'ı aldı.
Beattie Harvard Koleji'nde ve Connecticut Üniversitesi'nde dersler verdi, bugünlerde ise Virginia Üniversitesi'nde ders vermekte.
Hayatı > Erken dönem kariyer hayatı

8 Eylül 1947 tarihinde ABD'nin başkenti Washington, D.C.'de doğan Beattie, Chevy Chase, Washington, DC'de büyüdü ve Woodrow Wilson Lisesi'ne gitti. Amerikan Üniversitesi'nden lisans ve Connecticut Üniversitesi'nden yüksek lisans derecesine sahiptir.
1970'lerin başında The Western Humanities Review, Ninth Letter, Atlantic Monthly ve The New Yorker'da yayınlanan kısa öyküleriyle dikkatleri üzerine çekti. 1976'da ilk kısa öykü kitabı Distortions'ı ve daha sonra bir filme dönüştürülen ilk romanı Chilly Scenes of Winter'ı yayınladı.
Beattie'nin tarzı yıllar içinde gelişti. 1998'de Christopher Lehman-Haupt'ın The New York Times'da yazdığı eski ve yeni kısa öykülerden oluşan bir koleksiyon olan Park City'i yayınladı:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | [Hikayeler] kronolojik olarak düzenlenmiştir, bu da okuyucunun yazarın tekniğinin gelişimini izlemesini sağlar. Aynı zamanda, en son öyküler ile en eski öyküler arasındaki karşıtlığı, bu sınırlı alanda bir kişiyi aşağıdaki kaba genellemelere indirgemek için yeterli incelik ve karmaşıklık deneyiminin görülmesini sağlar: Ms. Beattie, karşı kültür sonrası hoşnutsuz yavrularının davranışlarını bir inceleme masasına yerleştiriyor ve ardından anatomileştirmeyi okuyucuya bırakıyor. Orta dönemin lirizminin bıçakları da gitti, özellikle de hikayenin eylemini şiirsel bir şekilde özetlemeye çalışan ama üzerinde yapay ve yapay hissettiren sonlar. Bu hikayelerin en iyilerinde, Bayan Beattie'nin hem kendini adama hem de bağlılığını sanatının en iyi iğne işlerine örebilme yeteneği, daha önceki çalışmalarının rahatsız edici ahlaki pasifliğiyle keskin bir tezat oluşturuyor. | „ |

Beattie, Harvard Koleji ve Connecticut Üniversitesi'nde ders verdi ve uzun bir süre, 1980'de ilk kez yarı zamanlı öğretim görevlisi olarak atandığı Virginia Üniversitesi ile ilişkiliydi. Daha sonra Edgar Allan Poe İngilizce Bölümü Başkanı oldu. ve Yaratıcı Yazarlık 2000'de ve UVA'da 2013 yılına kadar kaldı ve üniversitenin gidişatındaki hayal kırıklığı nedeniyle istifa etti. 2005 yılında, bu türdeki olağanüstü başarısı nedeniyle Kısa Öykü dalında Rea Ödülü'nün sahibi olarak seçildi.
İlk romanı Chilly Scenes of Winter (1976), alternatif olarak 1979'da Joan Micklin Silver tarafından John Heard, Mary Beth Hurt, Gloria Grahame ve Peter Riegert'in oynadığı Chilly Scenes of Winter veya Head Over Heels adlı bir film olarak uyarlandı. İlk versiyon izleyiciler tarafından iyi karşılanmadı, ancak 1982'de yeni bir başlıkla yeniden yayınlanmasından ve kitaptakiyle örtüşen bir sonla<ref.https://www.nytimes.com/books/98/06/28/specials/beattie-chilly.html 27 Şubat 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.</ref> film başarılı oldu ve şimdi bir kült klasiği olarak kabul ediliyor. 2004 yılında Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi üyeliğine seçildi.
Hayatı > Kişisel hayatı

Beattie, yazar David Gates ile evliydi. Çift 1980 yılında boşandı. 1985 yılında ressam Lincoln Perry ile tanıştı ve 1998'de evlendiler.
O ve Perry, 2013 yılına kadar Virginia Üniversitesi'nde ders verdi. Oradan birlikte Florida, Key West'e taşındılar ve burada yazmaya devam ediyor.
2005 yılında, ikisi Perry'nin resimlerinin yayınlanmış bir retrospektifinde işbirliği yaptı. Lincoln Perry'nin Charlottesville adlı kitabı, Beattie'nin bir giriş yazısı ve sanatçının röportajını içeriyor.
Son çalışmalar

Beattie'nin son çalışmalarının değerlendirilmesi karışık. The New York Times'da yazan Michiko Kakutani, Bayan Nixon: A Novelist Imagines a Life (2011) adlı romanına "akılsızca", "narsist" ve "kendine düşkün", yani "insanları akademisyenlerden nefret ettiren bir tür gösterişçi kitap" olarak nitelendirdi. The Washington Post'ta, Book World Editörü Marie Arana onu "bir hikaye dizisine benzeyen herhangi bir şey" içermeyen "bir mal faturası" olarak nitelendirdi, "kendi adını taşıyan Mrs. gösteri için dışarı." Arana, kitabın "Bayan Nixon hakkında değil, en mükemmel şekilde olması dışında," dedi. "Bu Beattie hakkında." William Deresiewicz The Nation'da "[T]o kitap başarılı değil" diye yazdı. "Bric-a-brac yaklaşımı nihayetinde yorucu: hiçbir şey tam olarak yoluna girmiyor. Sonunda, Beattie tüm performansı boğazını temizleyerek geçirmiş gibi hissediyor. . . . Buna karşılık, San Francisco Chronicle'daki Dawn Raffel, kitabı "olağanüstü derecede zor", "bazen... dokunaklı bir şekilde lirik" olarak nitelendirdi ve "Bayan Nixon'da hiçbir şey tamamen açık değildir ve gücünün kaynağı budur."
Mary Pols, The New York Times Book Review'da Maine'de geçen The State We're In (2015) adlı kısa öykü koleksiyonunu "kaygan" ve "tuhaf" olarak nitelendirdi. Pols, "Bu koleksiyonu iki kez okudum, Maine'in ötesinde, bu bitmemiş duygu hikayelerini birbirine bağlayan başka şeyin gizemini çözmeye çalışırken."
Beattie'nin The Washington Post için hazırladığı The Accomplished Guest (2017) koleksiyonunun bir incelemesinde Howard Norman, Beattie'ye "baş döndürücü özgünlüğü" nedeniyle hayran kaldı ve "o, bizim birkaç çağdaş hikaye anlatma ustamızdan biri" olduğunu belirledi. "Bettie'nin hikayelerini okuduğumda Çehov'un hikayelerini, Çehov'un hikayelerini okuduğumda Beattie'ninkileri düşünüyorum. İkisi de çağların yazarları."
Publishers Weekly, Beattie'nin son romanı A Wonderful Stroke of Luck (2019) için şunları yazdı: "Beattie keskin psikolojik kavrayışlar ve iyi hazırlanmış bir düzyazı sunuyor, ancak roman en iyi eserinin gücünden ve duygusal derinliğinden yoksun." The New In The New York Times Book Review, Martha Southgate, "Sonuçta bu, hiçbir şeyin çok da önemli görünmediği bir roman" diye yazdı. Ayrıca kitabı "şekilsiz" olarak adlandırdı. Southgate yine de A Wonderful Stroke of Luck'ı "bir okuyucuya Beattie'yi en güçlü haliyle hatırlatan bazı zarif cümleler ve kısa gözlemler" için övdü.
Beattie'nin kağıtları, Virginia Üniversitesi'ndeki Albert ve Shirley Küçük Özel Koleksiyonlar Kütüphanesi tarafından tutuluyor.
Eserleri > Kısa hikâyeleri

Distortions (1976)
Secrets and Surprises (1978)
The Burning House (1982)
What Was Mine (1991)
Where You’ll Find Me and Other Stories (1993)
Park City (1998)
Perfect Recall (2000)
Follies: New Stories (2005)
Eserleri > Romanları

Chilly Scenes of Winter (1976)
Falling in Place (1981)
Love Always (1986)
Picturing Will (1990)
Another You (1995)
My Life, Starring Dara Falcon (1997)
The Doctor's House (2002)
Andrey Kolmogorov

| Andrey Kolmogorov |
| --- | --- |
Андре́й Никола́евич Колмого́ров

Doğum: Andrey Nikolayeviç Kolmogorov 25 Nisan 1903(1903-04-25) Tambov, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 20 Ekim 1987 (84 yaşında) Moskova, RSFSC, Sovyetler Birliği
Defin yeri: Novodeviçi Mezarlığı 55°43′29″K 37°33′15″D﻿ / ﻿55.72472°K 37.55417°D﻿ / 55.72472; 37.55417
Milliyet: Rus
Vatandaşlık: Sovyetler Birliği
Eğitim: Moskova Devlet Üniversitesi, D. Mendeleyev Rusya Kimya Teknolojisi Üniversitesi
Mezun olduğu okul(lar): Lomonosov Moskova Devlet Üniversitesi (Ph.D.)
Tanınma nedeni:  Olasılık teorisi  Topoloji  Sezgicilik  Türbülans çalışmaları  Klasik mekanik  Matematiksel analiz  Kolmogorov karmaşıklığı  KAM teoremi  Kolmogorov-Smirnov sınaması  KPP denklemi 
Evlilik: Anna Dmitriyevna Yegorova (1942-1987)
Ödüller:  Rus Bilimler Akademisi Üyesi  Stalin Ödülü (1941)  Balzan Ödülü (1962)  ForMemRS (1964)  Lenin Ödülü (1965)  Wolf Matematik Ödülü (1980)  Lobaçevski Ödülü (1986)  Helmholtz Madalyası (1975) 

Kariyeri
Dalı: Matematik, Bilgisayar bilimleri, İstatistik, Fizik, Olasılık teorisi, Topoloji, Geometri, Matematiksel mantık, Mekanik, Ölçü teorisi, Küme teorisi, Diferansiyel kalkülüs, Fonksiyonel analiz, Matematik felsefesi
Çalıştığı kurum: Moskova Devlet Üniversitesi
Tez:  (1925)
Doktoradanışmanı: Nikolay Luzin
Doktora öğrencileri:  Vladimir Alekseyev  Vladimir Arnold  Sergei N. Artemov  Grigory Barenblatt  Roland Dobruşin  Yevgeniy Dınkin  İzrail Gelfand  Boris Gnedenko  Leonid Levin  Ellida Khazen  Per Martin-Löf  Robert Minlos  Andrei Monin  Sergey Nikolskiy  Aleksandr Obukhov  Yuri Prokhorov  Yakov Sinai  Albert Şiryaev  Anatoliy Vituşkin  Vladimir Uspenskiy  Akiva Yaglom 
 

Andrey Nikolayeviç Kolmogorov (Андре́й Никола́евич Колмого́ров [ɐnˈdrʲej nʲɪkɐˈlajɪvʲɪtɕ kəlmɐˈɡorəf]  ( dinle), 25 Nisan 1903 - 20 Ekim 1987) olasılık teorisi, topoloji, sezgisel mantık, türbülans, klasik mekanik, algoritmik bilgi teorisi ve hesaplama karmaşıklığının matematiğine katkıda bulunan Sovyet bir matematikçiydi.
Hayatı > Erken dönem

Andrey Kolmogorov, 1903'te Moskova'nın yaklaşık 500 kilometre güney-güneydoğusunda Tambov'da doğdu. Evlenmemiş olan annesi Maria Y. Kolmogorova onu doğururken öldü. Andrey, zengin bir soylu olan büyükbabasının malikanesinde Tunoşna'da (Yaroslavl yakınlarında) iki teyzesi tarafından büyütüldü.
Andrey'in babası hakkında çok az şey biliniyor. İddialara göre Nikolay Matveyeviç Katayev olarak adlandırıldı ve bir agronomistti. Nikolay, çarlara karşı devrimci harekete katılmasının ardından St. Petersburg'dan Yaroslavl eyaletine sürgün edilmişti. 1919'da ortadan kayboldu ve Rus İç Savaşı'nda öldürüldüğü varsayıldı.
Andrey Kolmogorov, Vera teyzesinin köy okulunda eğitim gördü ve ilk edebi çabaları ve matematiksel makaleleri okul dergisi "Baharın Kırlangıçları"nda (Весенние ласточки) basıldı. Andrey (beş yaşında) bu derginin matematik bölümünün "editörü" idi. Kolmogorov'un ilk matematiksel keşfi bu dergide yayınlandı: beş yaşındayken tek sayılar dizisinin toplamındaki düzenliliği fark etti:  1=1^{2};1+3=2^{2};1+3+5=3^{2}, vb.
1910'da teyzesi onu evlat edindi ve 1920'de liseden mezun olduğu Moskova'ya taşındılar. Aynı yıl daha sonra Kolmogorov, Moskova Devlet Üniversitesi'nde ve aynı zamanda Mendeleyev Moskova Kimya ve Teknoloji Enstitüsü'nde çalışmaya başladı. Kolmogorov bu kez şöyle yazıyor: "Moskova Üniversitesine oldukça iyi bir matematik bilgisiyle geldim. Özellikle küme teorisinin başlangıcını biliyordum. Encyclopedia of Brockhaus and Efron'daki makalelerde birçok soruyu inceledim ve bu makalelerde çok kısaca sunulanları kendim için doldurdum."
Kolmogorov, geniş kapsamlı bilgisiyle ün kazandı. Üniversitede bir lisans öğrencisiyken, Rus tarihçi Sergey Bakhruşin'in seminerlerine katıldı ve Novgorod Cumhuriyeti'nde on beşinci ve on altıncı yüzyıl toprak sahipliği uygulamaları üzerine ilk araştırma makalesini yayınladı. Aynı dönemde (1921–22), Kolmogorov küme teorisinde ve Fourier serileri teorisinde birkaç sonuç elde etti ve kanıtladı.
Ödülleri ve onurlandırılması

Kolmogorov hem yaşamı boyunca hem de sonrasında çok sayıda ödül aldı ve onurlandırıldı:
Rusya Bilimler Akademisi Üyesi
1941'de Stalin Ödülü'nü aldı.
1959'da Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi'ne şeref üyesi seçildi.
Amerika Felsefe Cemiyeti'ne 1961 yılında üye seçildi.
1962'de Balzan Ödülü'nü kazandı
1963'te Hollanda Kraliyet Sanat ve Bilim Akademisi'ne Yabancı Üye seçildi.
1964'te Kraliyet Cemiyeti'nin (ForMemRS) Yabancı Üyesi seçildi.
1965'te Lenin Ödülü'nü aldı.
1967'de Birleşik Devletler Ulusal Bilimler Akademisi'ne üye seçildi.
1980'de Wolf Ödülü'ne layık görüldü.
1986'da Lobaçevski Ödülü'nü aldı.
Aşağıdakiler Kolmogorov'a atfen adlandırılmıştır:
Fisher-Kolmogorov denklemi
Kolmogorov aksiyomları
Kolmogorov denklemleri (difüzyon bağlamında ve ileriye yönelik yazıldığında, Fokker-Planck denklemleri olarak da bilinir)
Kolmogorov boyutu (üst kutu boyutu)
Kolmogorov–Arnold teoremi
Kolmogorov-Arnold–Moser teoremi
Kolmogorov süreklilik teoremi
Kolmogorov ölçütü
Kolmogorov uzanım teoremi
Kolmogorov üç-seri teoremi
Fourier serilerinin ıraksaması
Genelleştirilmiş f ortalaması (aynı zamanda Kolmogorov ortalaması da denir)
Gnedenko-Kolmogorov merkezi limit teoremi
Kolmogorov homolojisi
Kolmogorov eşitsizliği
Landau–Kolmogorov eşitsizliği
Kolmogorov integrali
Brouwer-Heyting-Kolmogorov yorumlaması
Kolmogorov mikroölçekleri
Kolmogorov normlu olabilme ölçütü
Fréchet-Kolmogorov teoremi
Kolmogorov uzayı
Kolmogorov karmaşıklığı
Kolmogorov-Smirnov testi
Wiener filtresi (Wiener–Kolmogorov filtreleme teorisi olarak da bilinir)
Kolmogorov otomorfisi
Kolmogorov tersinir difüzyonların karakterizasyonu
Borel-Kolmogorov paradoksu
Chapman-Kolmogorov denklemi
Hahn-Kolmogorov teoremi
Johnson-Mehl-Avrami-Kolmogorov denklemi
Kolmogorov-Sinai entropisi
Kolmogorov türbülans kanunu ile tanımlanan Gökbilimsel görme
Kolmogorov yapı fonksiyonu
Kolmogorov-Uspenskiy makine modeli machine model
Kolmogorov sıfır–bir kanunu
Kolmogorov–Zurbenko filtresi
Kolmogorov iki seri teoremi
Rao-Blackwell-Kolmogorov teoremi
Khinçin-Kolmogorov teoremi
Kolmogorov'un güçlü büyük sayılar yasası
Bibliyografya

Eserlerinin bir bibliyografyası şu kaynakta yer almaktadır: "Publications of A. N. Kolmogorov". Annals of Probability. 17 (3): 945-964. Temmuz 1989. doi:10.1214/aop/1176991252.
Kolmogorov, Andrey (1933). Grundbegriffe der Wahrscheinlichkeitsrechnung (Almanca). Berlin: Julius Springer.
Çeviri: Foundations of the Theory of Probability (2.2soyadı= Kolmogorov bas.). New York: Chelsea. 1956. ISBN 978-0-8284-0023-7. 14 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Şubat 2016.  Yazar |ad1= eksik |soyadı1= (yardım)
1991–93. Selected works of A.N. Kolmogorov, 3 vols. Tikhomirov, V. M., ed., Volosov, V. M., trans. Dordrecht:Kluwer Academic Publishers. 90-277-2796-1
1925. "On the principle of the excluded middle" in Jean van Heijenoort, 1967. A Source Book in Mathematical Logic, 1879–1931. Harvard Univ. Press: 414–37.
Kolmogorov, Andrei N. (1963). "On Tables of Random Numbers". Sankhyā Ser. A. 25: 369-375. MR 0178484.
Kolmogorov, Andrei N. (1998) [1963]. "On Tables of Random Numbers". Theoretical Computer Science. 207 (2): 387-395. doi:10.1016/S0304-3975(98)00075-9. MR 1643414.
Kolmogorov, Andrei N. (2005) Selected works (Seçilmiş eserleri). In 6 volumes. Moscow (Rusça)
Ders kitapları:
A. N. Kolmogorov & B. V. Gnedenko. "Limit distributions for sums of independent random variables (Bağımsız rastgele değişkenlerin toplamları için limit dağılımları)", 1954.
A. N. Kolmogorov & S. V. Fomin. "Elements of the Theory of Functions and Functional Analysis", Publication 1999 24 Mart 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Publication 2012 23 Temmuz 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Kolmogorov, Andrey Nikolaevich; Fomin, Sergei Vasilyevich (1975) [1970]. Introductory real analysis. New York: Dover Publications. 978-0-486-61226-3.
Kolmogorov (solda), bir Sovyet bilgi teorisi sempozyumunda bir konuşma yapıyor. (Tallinn, 1973).
Kolmogorov konuşması üzerinde çalışıyor (Tallinn, 1973).
Christian Gottfried Ehrenberg

| Christian Gottfried Ehrenberg |
| --- | --- |
Christian Gottfried Ehrenberg
Doğum: 19 Nisan 1795(1795-04-19) Delitzsch
Ölüm: 27 Haziran 1876 (81 yaşında) Berlin, Almanya
Milliyet: Alman
Meslek: Zoolog, Doğa tarihçisi
Tanınma nedeni: Bakteri
Din: Hristiyanlık (Protestan)
Ödüller: Wollaston Madalyası (1839) Leeuwenhoek Madalyası (1877)

Christian Gottfried Ehrenberg (19 Nisan 1795 – 27 Haziran 1876) bakteri(bacterium) ismini kullanıma sokan Alman Doğa tarihçisi, zoolog, jeolog ve mikroskop uzmanı.
Gençliği

Bir hakimin oğlu olarak 1795 yılında, Leipzig yakınlarındaki Delitzsch'te doğdu. İlk önce Leipzig Üniversitesi'nde teoloji okudu ardından Berlin'de doğa bilimleri ve tıp okudu. Ünlü kâşif Alexander Von Humboldt'un arkadaşı oldu. 1818 yılında, Sylvae mycologicae Berolinenses türündeki mantarlar hakkındaki doktora tezini tamamladı.
1820 yılından 1825'e kadar arkadaşı Wilhelm Hemprich ile beraber bilimsel keşif için Orta Doğu'ya gittiler. Burada binlerce tür hayvan ve bitki topladı ve Kızıl Deniz'in kuzey kıyılarında mercanlar hakkında araştırma yaptı. Suriye ve Arap Yarımadası'nı inceledi. 1826'da Sudan'daki Dongola valisinin villasını tasarladı.
Almanya'ya döndüğünde böcek ve mercan hakkında makaleler yazdı ve Symbolae physicae adlı 2 ciltlik bir kitap yayınladı. Symbolae physicae'nin içinde memeli, kuş gibi birden fazla tür hakkında kısımlar vardı.
Mikroskopik organizmalara yoğunlaşması

1827'de Berlin Üniversitesi'ne tıp profesörü olarak atandı.
Ehrenberg yaklaşık 30 yıl boyunca su, toprak, tortu, hamsin ve kaya örneklerini mikroskop altında inceledi ve kamçılılar ve silliler olarak sınıfından  terliksi hayvan ve öglena dahil olmak üzere binlerce yeni tür ve fosiller buldu ve bunları 400'e yakın bilimsel yayında yayınladı. Bu araştırmalar sadece bilim camiaasında değil, ekonomik dünyada da etki yarattı. Kozmetik endüstrisi ve bazı sanayiiler bu araştırmalardan yararlandı.
1836 yılında İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi'ne üye oldu ve 1837'te Londra Kraliyet Topluluğuna yabancı üye olarak katıldı. 1839 yılında İngiltere'nin en büyük jeoloji ödülü olan Londra Jeoloji Topluluğu'nun Wollaston Madalyası'nı kazandı. Hayatının sonlarına dek derin deniz ve farklı jeolojik lokasyonlardaki mikroskobik canlıları araştırdı ve inceledi. Berlin'de 27 Haziran 1876'da öldü.
Mirası

1876'daki ölümünden sonraki mikroskobik canlı koleksiyonu Berlin Üniversitesi'ndeki Humboldt Müzesi'ne bağışlanmıştır.
Bevis Marks Sinagogu

| --- | --- |
Bevis Marks Sinagogu

Temel bilgiler
Konum: Londra, Birleşik Krallık
Koordinatlar: 51°30′52″K 0°04′45″B﻿ / ﻿51.51444°K 0.07917°B﻿ / 51.51444; -0.07917
İnanç: Ortodoks Yahudilik
Mimari
Tamamlanma: 1701
Bevis Marks Sinagogu (İngilizce: Bevis Marks Synagogue; İbranice: קָהָל קָדוֹשׁ שַׁעַר הַשָׁמַיִם, romanize: Kahal Kadoş Şa'ar ha-Şamayim), Birleşik Krallık'nın başkenti Londra'da bulunan bir sinagogdur. 1701 yılında inşa edilmiş olup Londra Şehri'nde Bevin Marks üzerinde yer almaktadır. Cemaat, Londra'nın tarihi İspanyol ve Portekiz Yahudi topluluğuna bağlıdır ve Sefartik Ayin'deki ibadetlere bağlıdır.
1701 yılında inşa edilen I. derece olarak listelenen bina, Birleşik Krallık'taki sürekli kullanımla en eski sinagogdur. 320 yılı aşkın süredir sürekli olarak düzenli hizmetlere sahip olan Avrupa'daki tek sinagog binasıdır.
Büyükyapalak, Elbistan

| Büyükyapalak Beldesi |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Kahramanmaraş
Koordinatlar: 38°19′26″N 37°16′23″E﻿ / ﻿38.324°K 37.273°D﻿ / 38.324; 37.273
Ülke:  Türkiye
İl: Kahramanmaraş
İlçe: Elbistan
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2022): 1.473
 • Yoğunluk: 44500/km²
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0344
Büyükyapalak, Kahramanmaraş ilinin Elbistan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Büyükyapalak'ta 27 Şubat 1976'da İçişleri Bakanlığı kararıyla belde belediyesi kuruldu. İlk belediye başkanlığı seçimini DP adayı Mehmet Mert kazandı.[kaynak belirtilmeli]
Beyaz Saray Basın Sözcüsü

| Beyaz Saray basın sözcüsü  |
| --- | --- |

Görevdeki Karoline Leavitt 20 Ocak 2025 tarihinden beri
Oluşum: Beyaz Saray Basın Sözcüsü Ofisi
Açılışı yapan: 4 Mart 1929 (96 yıl önce) (1929-03-04)
İlk sahibi: George Akerson
Maaş: 180.000 USD (2024)
Websitesi: https://www.whitehouse.gov/briefings-statements/
Beyaz Saray basın sözcüsü, birincil sorumluluğu, özellikle başkan, üst düzey yardımcılar ve yöneticiler ile hükûmet politikaları konusunda Amerika Birleşik Devletleri federal hükümetinin yürütme organının sözcüsü olarak hareket etmek olan üst düzey bir Beyaz Saray yetkilisidir.
Basın sözcüsü, başkanın yönetimi içindeki eylemler ve olaylar hakkında bilgi toplamaktan ve yönetimin dünyadaki gelişmelere tepkilerini yayınlamaktan sorumludur. Genellikle günlük basın brifinglerinde olmak üzere, medya ve Beyaz Saray basın mensuplarıyla günlük olarak etkileşim halindedir. Amerika Birleşik Devletler Başkanı'nın ataması ve takdiriyle görev yapar; bu makam için Amerika Birleşik Devletleri Senatosu'nun tavsiye ve onayı gerekmez; ancak küresel medyaya sık sık brifingler verildiği ve onlar da kamuoyunu bilgilendirdiği için, bu pozisyon Kabine dışı önemli bir makamdır.
20 Ocak 2025 tarihinde Karoline Leavitt 36. Beyaz Saray basın sözcüsü olmuştur.
Charles Sanders Peirce

| Charles Sanders Peirce |
| --- | --- |
Amerikalı pragmatist filozof
Doğum: 1839
Ölüm: 1914
İmza

Charles Sanders Peirce, (/pɜːrs/, 1839-1914) pragmatizm akımının isim babası olmuş, daha sonra da pragmatist yöntemin ana hatlarını çizmiş olan Amerikalı filozoftur. Felsefede bilgi konusuna öncelik vermiş başlamış ve Aristoteles'in düzeni doğada bulan nesnel yaklaşımı ile Kant'ın bilgideki düzenin zihnin eseri olduğunu dile getiren öznel yaklaşımının bir sentezini yapmıştır. Kavram, fikir ve kuramlarımızın doğruluklarını, onların yararlılıklarıyla özdeşleştiren Peirce'e göre, yöntem öncelikle düşüncelerimizi açık ve seçik hale getirmekten oluşur ve bu yöntem sayesinde felsefe bir bilime dönüşecektir.
5. Piyade Eğitim Tugayı

| 5>  Piyade Eğitim Tugayı |
| --- | --- |
Ülke:  Türkiye
Bağlılık: Kara Kuvvetleri Komutanlığı  Eğitim ve Doktrin Komutanlığı
Sınıfı: Piyade (Hudut)
Görevi: Piyade(Hudut) Er Egitimi
Büyüklük: Tugay
Karargâh: Sivas
Slogan: Güçlüyüz, Cesuruz, Hazırız
Website: www.kkk.tsk.tr
Komutanlar
Komutan: Piyade Albay Cüneyt Mutlu
5. Piyade Eğitim Tugayı, Türk Kara Kuvvetleri Komutanlığına bağlı bir askerî birliktir. Eğitim ve Doktrin Komutanlığı bünyesinde olan Eğitim Tümen Komutanlığı'na bağlı olarak acemi askerlerin eğitim aldıkları birliklerden birisidir. Tugay'ın karargahı ve merkez birimleri (Piyade Er Eğitim Tabur Komutanlığı ve Temeltepe Tanksavar Er Eğitim Tabur Komutanlığı) Sivas'ta konuşlanmıştır ancak tugaya bağlı bir birlik olan 48. Piyade Er Eğitim Alayı Tokat'ta bulunmaktadır. Bu askerî birlikte eğitim alan askerler büyük oranda hudut birliklerine gönderilmektedirler. Burada eğitim alan acemi askerler, usta birlik hizmetlerini Yunanistan, Bulgaristan, Kıbrıs, Suriye, Irak, İran, Ermenistan, Gürcistan sınırlarında bulunan hudut tugayları,hudut taburları ve sınır güvenlik karakollarında yapmaktadırlar.