stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Pelecanus philippensis
Dağılımı, yaşam alanı ve korunma durumu

P. philippensis'in yalnızca Hindistan, Sri Lanka ve Kamboçya'da ürediği bulunmuştur. Ana yaşam alanları düzlüklerde bulunan sığ tatlı su havzalarıdır. Göçmen değildir ancak yöresel olarak yer değiştirir ve üreme dönemi dışında daha geniş bir dağılıma sahiptir.
Koloniler hâlinde yuva yapan bu tür aynı zamanda diğer su kuşlarıyla da birlikte yaşar. Yuvalarını su havazalarının ve bazen de insan yerleşimlerinin yakınında alçak ağaçlara yaparlar. Çok sayıda büyük koloniler kayda geçirilmiş ancak zamanla bir kısmı yok olmuştur. 1906 Haziranında C. E. Rhenius Tirunelveli'de Kundakulan'da köylülerin yarı kutsal saydığı bir koloniyi ziyaret etmiştir; aynı koloni 1944'te ziyaret edildiğinde yalnızca 10 adet P. philippensis yuvası ve 200 adet Mycteria leucocephala türü leylek yuvası görülmüştür.
Eugene William Oates 1877'de Burma'daki Sittang Nehri'nde "milyonlarca" pelikan olduğunu yazmış ve 1929'da E C Stuart Baker aynı bölgede binlerce pelikanın Leptoptilos dubius türü leylekle bir arada kolonilerde yaşadığını bildirmiştir. Ancak bu koloni B E Smythies'in bildirdiğine göre 1930 ve 1940'larda kaybolmuştur.
Cudappah'da başka bir koloni 1902 yılında bulunmuştur ve burada da P. philippensis, Mycteria leucocephala türü leyleklerle birlikte koloni hâlinde yaşamaktaydılar. Bu koloni tekrar görülememiştir. Kolleru Gölü kolonisi K K Neelakantan tarafından 1946'da bulumuştur. Bulunduğu sırada bu kolonide 3.000 kadar pelikan bulunmaktaydı. Ancak bu koloni 1975 yılında kaybolmuştur.
Yaşam alanı yok olması ve insanların verdiği rahatsızlık nedeniyle P. philippensis'in sayısı azalmış ve Güneydoğu Asya'daki popülasyonlarının çoğunun soyu tükenmiştir. Türün epiteti 1900'lerin başında çok sayıda bulunduğu Filipinler'den gelmektedir ancak burada sayıları gittikçe azalmış ve 1960'larda soyları yöresel olarak tükenmiştir. Hindistan'ın güneyindeki popülasyonların sayısının arttığı tahmin edilmektedir. Tahminlere göre koruma tedbirlerinin artırılması sonucu sayılarının artışa geçmesi nedeniyle korunma durumları IUCN tarafından 2007'de hassas türlerden neredeyse tehdit altındaki türlere çevrilmiştir.
Davranış ve ekoloji

Çok sessiz kuşlar olmalarına rağmen yuvalarında iken tıslama ve homurdanma sesleri çıkardıkları gibi gagaları çarpabilirler. Kolonilerin ilk tanımlamalarında sessiz özellikleri belirtilmiş olsa da çoğu kolonilerin gürültülü olduğundan söz etmiştir.
Diğer ğelikanların çoğu gibi su yüzünde yüzerken büyük boğaz kesesi ile balıkları yakalar. Ancak ak pelikanın aksine büyük gruplar hâlinde değil küçük gruplar hâlinde ya da yalnız olarak avlanır. Grup hâlinde iken bazen bir hat oluşturarak balıkları sığlıklara doğru gitmeye zorlarlar. Yuvalarına ya da beslenme alanlarına küçük gruplar hâlinde sürekli kanat çırparak düzen içinde uçarlar. Sıcak günlerde termalleri kullanarak süzülerek yükselirler. Bazen geceleri de avlanabilirler.
Kuşlar alçak ağaçlarda çalı çırpıdan yapılmış kalın platformlarda yuvalanırlar. Üreme dönemi Ekim ila mayıs ayları arasında değişir. Erkeklerin kur yapması kafalarını yukarı aşağı salladıktan sonra sola sağa sallamaları ve kafalarını geriye uzatarak keselerini germelerinden oluşur. Yuvalarını her zaman koloni hâlinde yaşayan diğer su kuşlarının yanına yaparlar. Dişi kuş üç ila dört tebeşir beyazı yumurta yumurtlar. Kuluçka süresi 30 ila 33 gündür. Yavru kuşlar üç ila beş ay süresinde yuvada ya da yuva yakınında durur. Esâret altında yavrular iki yaşından sonra üreyebilmektedir. Diğer pelikanlar gibi boğaz keselerini sallayarak kendilerini serinletirler.
Andhra Pradesh'teki Uppalapadu'da yapay bir platformda yuvalama
Manyetizma

Manyetik dört kutup
Manyetizma, manyetik alan tarafından oluşturulan fiziksel bir olgudur. Elektrik akımı ya da temel bir parçacık herhangi bir manyetik alan yaratabilir. Bu manyetik alan aynı zamanda diğer akımları ve manyetik momentleri de etkiler. Manyetik alan her maddeyi belli bir ölçüde etkiler. Kalıcı mıknatıslar üzerindeki etkisi en çok bilinen bir durumdur. Kalıcı mıknatıslar ferromanyetizmadan dolayı kalıcı manyetik momente sahiptir. Ferromanyetizma kelimesinde yer alan “ferro” ön eki demir elementinin isminden türetilmiştir. Çünkü kalıcı mıknatıs ilk olarak “manyetit – Fe3O4” adı verilen demir elementinin doğal bir formu olarak gözlemlenmiştir. Çoğu madde kalıcı manyetik momente sahip değildir. Bazıları manyetik alan tarafından çekilirken (paramanyetizm); bazıları manyetik alan tarafından itilir (diyamanyetizm). Bazıları ise herhangi bir manyetik alana maruz kaldığında daha karmaşık durumlara sevk olur (antiferromanyetizma ve spin camı davranışı). Manyetik alan tarafından ihmal edilecek ölçüde etkilenen maddeler ise manyetik olmayan maddeler olarak bilinir. Bunlar bakır, alüminyum, gazlar ve plastiklerdir. Ayrıca, saf oksijen sıvı hale kadar soğutulduğunda manyetik özellikler gösterir.
Bir maddenin manyetik durumu sıcaklık, basınç, uygulanan manyetik alan gibi faktörlere bağlı olarak değişir. Bu değişkenler değiştiğinde, bir madde birden fazla manyetizma özelliği sergileyebilir.
Manyetizma'nın kaynağı

Manyetizma, temelde, iki kaynaktan ortaya çıkar:
Elektrik akımı
Temel yüklerin spin manyetik momentleri: Atom çekirdeğinin manyetik momenti bir elektronun manyetik momentinden binlerce kez düşüktür. Bundan dolayı atom çekirdeğindeki maddelerin manyetizmaya katkısı ihmal edilebilir. Çekirdeğin manyetik momenti daha çok başka durumlarda, özellikle çekirdek manyetik rezonansı ve manyetik rezonans görüntülemede önemlidir.
Bir maddedeki çok sayıdaki elektron birbirlerinin manyetik momentlerini yok edecek şekilde dizayn edilir. Bundan dolayı elektronlar Pauli dışlama ilkesine göre çiftler oluşturacak şekilde kombine edilirler (elektron dizilim sayfasına bakınız) Bu durumda bir elektron diğer elektronun manyetik momentinin kesinlikle yok eder. Ayrıca, elektron dizilimi eşleşmemiş elektronlar ve/veya doldurulmamış alt kabuklar içerecek şekilde olsa bile, katı içerisindeki çeşitli elektronların genellikle manyetik momente farklı yönlerdeki katkılarından dolayı madde manyetik özelliğinden mahrum kalır.
Fakat bazen –ya da eşzamanlı olarak dış bir manyetik alan uygulandığında- her bir elektronun manyetik momenti ortalama bir değerde sıralanır. Böylelikle maddenin potansiyel olarak çok güçlü net bir manyetik alan yarattığı görülür.
Bir maddenin manyetik davranışı onun yapısına bağlıdır. Özellikle o maddenin elektron dizilimi manyetik davranışını belirler. Ayrıca yukarıda da bahsettiğimiz nedenler ve sıcaklık da manyetik davranışını etkiler. Yüksek sıcaklıklardaki rastgele ısı hareketi, elektronların belirli bir hizaya gelmesini imkânsız yapar.
Maddeler > Diyamanyetizma

Diyamanyetizma bütün maddelerde görülebilir. Diyamanyetizma maddenin uygulanan manyetik alana karşı gelmesini sağlayan bir durumdur. Bundan dolayı manyetik alan tarafından itilirler. Fakat paramanyetik özelliği olan maddelerde (yani uygulanan manyetik alanı yükseltme eğilimi olan maddeler) paramanyetik davranışlar üstün gelir. Diyamanyetizma evrensel bir olay olmasına rağmen diyamanyetik davranış yalnızca saf diyamanyetik maddelerde görülebilir. Diyamanyetik maddelerde eşleşmemiş elekton yoktur. Dolayısıyla var olan elektrik moment herhangi bir etkide bulunmaz. Bu gibi durumlarda manyetizma elektronların orbital hareketlerinden dolayı oluşabilir. Bu klasik olarak şöyle anlaşılabilir :
Belirtilmeli ki bu tanım yalnızca sezgiseldir. Daha doğru anlamak için kuantum mekaniği tanımına ihtiyaç vardır.
Bütün maddeler bu orbital etkisine maruz kalırlar. Fakat diyamanyetik ve paramanyetik maddelerde, diyamanyetik etki, eşleşmemiş elektronların neden olduğu çok daha güçlü etkiler tarafından bastırılır.
Maddeler > Paramanyetizma

Paramanyetik maddelerde eşlenmemiş elektronlar vardır. Yani yalnızca bir elektronun olduğu atom ya da molekül orbitallerine sahiptirler. Eşlenmiş elektron çiftleri Pauli dışlama ilkesi gereği zıt yönde manyetik momentlere sahiptir. Bundan dolayı zıt yönlü bu manyetik moment vektörleri birbirini yok eder. Fakat eşlenmemiş bir elektron manyetik moment yönünü belirlemede serbesttir. Bu elektrona dış manyetik alan uygulandığında, elektronun manyetik momentinin yönü uygulanan manyetik alanla aynı yönde olmaya eğilim gösterecektir. Böylelikle bu manyetik alanı destekleyecek bir etkide bulunacaktır.
Maddeler > Ferromanyetizma

Ferromanyetik maddeler de paramanyetik maddeler gibi eşlenmemiş elektronlara sahiptir. Fakat bu elektronların manyetik momentlerinin uygulanan manyetik alana paralel olma eğilimlerinin yanı sıra, manyetik momentler düşük enerji durumunu korumak için birbirlerine paralel hale gelmeye çalışırlar. Bundan dolayı herhangi bir dış manyetik olmadığında dahi maddenin manyetik momentleri kendiliğinden birbirine paralel olarak sıralanır.
Her ferromanyetik maddenin Curie sıcaklığı adı verilen özel bir sıcaklığı vardır. Bu sıcaklığın üstüne çıkıldığında maddenin ferromanyetik özelliğini kaybettiği görülür.
Ferromanyetizma yalnızca birkaç maddede görülür. Yaygın olanları; demir, nikel, kobalt ve bunların alaşımlarıdır. Ayrıca nadir bulunan bazı metal alaşımlar da ferromanyetik özellik gösterir.
Maddeler > Ferromanyetizma > Manyetik domainler

Ferromanyetik maddelerdeki atomların manyetik momentleri, bu maddelerin küçük kalıcı mıknatıs gibi davranmasını sağlarlar. Bu momentler birbirlerine bağlanırlar ve manyetik domain ya da weiss domain adı verilen çok düzgün ya da düzgün olmayan bir yönelimde bulunurlar. Manyetik domainler manyetik kuvvet mikroskobu ile gözlemlenebilir. Bu mikroskop manyetik domain sınırlarını gösterir. Bu sınırlar resimde görülen beyaz çizgilere benzer. Manyetik alanı fiziksel olarak gösterebilen çok sayıda bilimsel deney vardır.
Bir domain çok sayıda molekül içerdiğinde kararsız hale gelir ve zıt yönlere yönelmiş iki domaine ayrılır. Böylelikle bunlar sağda bulunan resimde gösterildiği üzere birbirlerine daha kararlı bir şekilde bağlanırlar.
Manyetik alana maruz bırakıldığında ise domain sınırları manyetik alanı büyütmek ve yapıyı domine etmek için hareket eder. (solda gösterilmiştir- noktalı sarı bölge). Manyetik alan kaldırıldığında domainler manyetize edilmemiş haline geri dönmeyebilirler. Bu durum ferromanyetik maddelerin kalıcı mıknatısa dönüşmesine neden olur.
Yeterince güçlü bir şekilde mıknatıslandığında, baskın etki alanı diğerlerinin hepsini aşarak tek bir etki alanı oluşturduğunda, malzeme manyetik olarak doymuş hale gelir. Bir ferromanyetik madde Curie sıcaklığına kadar ısıtıldığında moleküller titreşmeye başlarlar ve manyetik domain organizasyonunu ve manyetik özelliğini kaybetmeye başlar. Eğer bu madde soğutulursa bu domainin yönelimi aniden geri döner.
Maddeler > Antiferromanyetizma

Antiferromıknatıslarda, komşu değerlik elektronların manyetik momentlerinin zıt yöne doğru eğilimleri vardır. Bir maddedeki bütün atomlar her bir değerlik elektronu karşıt yönelime sahip ise antiferromanyetik madde olarak değerlendirilir. Antiferromıknatısların manyetik momenti yoktur. Yani bunlar tarafından herhangi bir manyetik alan üretilemez. Antiferromıknatıslar diğerlerine göre daha az bulunur. Çoğunlukla düşük sıcaklıklarda gözlemlenir. Değişen sıcaklıkla birlikte antiferromıknatıslar diyamanyetik ya da ferromanyetik özellikler sergileyebilirler.
Bazı maddelerde komşu elektronlar karşıt doğrultuda olmak isterler. Fakat komşu elektronların böyle bir durumda olduğu geometrik bir düzenleme yoktur. Buna spin camı denilmektedir.
Maddeler > Ferrimanyetizma

Ferromıknatıslar gibi, ferrimıknatıslar da manyetik alan yokluğunda mıknatıslık özelliğini gösterebilir. Fakat antiferromıknatıslarda olduğu gibi komşu elektron çiftinin spinleri zıt yönlere doğrudur. Bu iki özellik birbiriyle çelişmemektedir çünkü ideal geometrik düzenlemede birden çok manyetik momentin yönelimi bir yöne doğrudur.
Çoğu mıknatıs ferrimıknatıstır. İlk olarak keşfedilen manyetik madde olan manyetit bir mıknatıstır ve bunun orijinal olarak ferromıknatıs olduğuna inanılmaktaydı. Ferrimanyetizmanın keşfinden sonra Louis Neel bunu çürüttü.
Maddeler > Superparamagnetism

Ferromıknatıs ya da ferrimıknatıs yeterince küçük olduğu zaman, bunlar basit manyetik spin gibi (Brown Hareketi) hareket ederler. Bunların manyetik alana verdiği tepki niteliksel olarak bir paramıknatısın tepkisine benzer, ancak çok daha büyüktür.
Maddeler > Manyetizmanın diğer türleri

Metamagnetism
Molekül tabanlı mıknatıs
Spin camı
Elektromıknatıs

Bir elektromıknatıs, manyetikliği elektrik akımı tarafından üretilen bir mıknatıs çeşididir. Akım durdurulduğunda manyetik alan bunun sonucu olarak yok olur.
Manyetizma, Elektrik ve Özel Görelilik

Einstein'ın özel görelilik teorisinin sonucu olarak elektrik ve manyetizma temel olarak birbiriyle bağlantılıdır. Elektriksiz bir manyetizma düşüncesi ya da manyetizmasız bir elektrik düşüncesi özel görelilik teorisiyle tutarsızdır. Bu tutarsızlığın nedeni uzunluk büzülmesi ve zaman genişlemesiyle ilgilidir. Manyetik kuvvet hıza bağlı bir durumdur. Fakat elektrik ve manyetizma bir arada ele alındığında ortaya çıkan elektromanyetizma teorisi Einstein'ın özel görelilik teorisiyle tamamen uyumludur. Elektriğin ve manyetizmanın birbirine görece etkileri referans sistemine bağlıdır. Böylelikle özel görelilik elektrik ve manyetizmayı basit ve birbirinden ayrılmaz bir olguya, elektromanyetizma düşüncesine götürür. Bu, zaman ve uzay ilişkisinin uzay-zaman olarak değerlendirilmesine benzer.
Bir madde içinde manyetik alanlar

Boşlukta,
burada µ0 manyetik geçirgenlik sabitidir.
Bir maddede
µ0M niceliğine manyetik kutuplaşma denir.
Eğer H alanı küçükse, bir diyamıknatıs ya da paramıknatıstaki M'nin mıknatıslamaya cevabı yaklaşık olarak doğrusaldır.
Bu orantı sabiti manyetik duyarlılık olarak adlandırılır.
Ferromıknatıs gibi sağlam mıknatıslarda M, alanla doğru orantılı değildir. H sıfır olsa dahi genel olarak M sıfır değildir.
Manyetik kuvvet

Manyetizma olgusu, manyetik alan tarafından oluşturulur. Bir elektrik akımı ya da manyetik dipol bir manyetik alan yaratabilir. Bu manyetik alan, alan içerisinde bulunan başka parçacıklara manyetik kuvvet uygular.
Düzenli bir akımın yarattığı manyetik alanla ilgili olan Biot-Savart yasasını kolaylaştıran Maxwell denklemleri bu kuvvetleri uygulayan manyetik alanların kökenini ve davranışı açıklayabilmektedir. Bundan dolayı manyetizma, elektriksek olarak yüklü parçacıklar hareket ettiğinde ortaya çıkar. Örneğin elektrik akımı boyunca hareket eden elektronlar ya da atomun çekirdeği etrafında orbitallerde hareket eden elektronlar manyetik alan yaratır. Ayrıca bunlar kuantum mekaniği spininden kaynaklanan "içsel" manyetik dipollerden de ortaya çıkabilirler.
Manyetik alan yaratan aynı durumlar – atomda ya da akımda hareket eden elektrik yükü- manyetik alanın kuvvet olarak etkide bulunduğu durumlardır.
Elektriksel olarak yüklü bir parçacık bir manyetik alan (B) boyunca hareket ettiğinde, Lorentz kuvveti (F) adı verilen vektör çarpımı ile büyüklüğü ve yönü bulunabilen bir kuvvet hisseder :
burada
Bu işlem vektörel çarpım olduğu için yüklü parçacığa manyetik alan tarafından uygulanan kuvvetin yönü hem parçacığın hareket yönüne hem de manyetik alanın yönüne diktir. Yani manyetik kuvvet parçacık üzerinde herhangi bir iş yapmaz. Bu kuvvet, yüklü parçacığın yönünü değiştirebilir fakat onun hızlanmasını ya da yavaşlamasını sağlayamaz. Bu kuvvetin büyüklüğü şöyle ifade edilebilir :
burada  \theta  , parçacığın hız vektörü v ile ortamdaki manyetik alan B vektörü arasındaki açıdır.
Yüklü parçacığın hız vektörünün yönünü, manyetik alanın yönünü ve kuvvetin yönünü belirlemek için sağ el kuralı uygulanır. Sağ el silah gibi bir görünüme büründüğünde, işaret parmağı “v” yani yüklü parçacığın hızının yönünü, orta parmak “B” manyetik alan vektörünün yönünü ve başparmak ise “F” yüklü parçacığa manyetik alan tarafından uygulanan kuvvetin yönünü” gösterir. Ayrıca sağ el kuralı sayfasına bakabilirsiniz.
Manyetik dipoller

Manyetik alan yaratan kaynaklar arasında kuzey ve güney kutuplara sahip dipoller doğadaki en yaygın manyetik alan üreticileridir. Dipolün kuzey ve güney kutbu dünyanın manyetik kutuplarıyla etkileşim içerisinde girdiğinde pusula olarak kullanılmasına fırsat verir. Zıt manyetik kutuplar birbirini çektiğinden, dipolün kuzey kutbu başka bir dipolün güney kutbu tarafından çekilir. Dünyanın fiziki olarak güney kutbu, onun kuzey manyetik kutbudur (Kuzey buz okyanusu, Kanada'nın kuzeyi). Bir manyetik alan enerji içerir ve fiziksel sistemler düşük enerji düzenine yönelirler. Bir diyamanyetik madde manyetik alana konulduğunda manyetik dipol kendisini alanın polaritesine karşı koyacak şekilde yöneltmeye başlar, böylelikle manyetik alanın net gücünü azaltmaya çalışır. Bir ferromanyetik madde manyetik alan bulunan bir ortama konulduğunda manyetik dipol uygulanan manyetik alanın doğrultusuna yönelir.
Manyetik dipoller > Manyetik tek kutup

Bir mıknatıs çubuk ferromanyetik özelliğini çubuk boyunca dağılmış elektron dağılımından aldığı için, bu çubuk mıknatıs ikiye bölündüğünde her iki küçük parça başlı başına çubuk mıknatıs olarak kalmaya devam eder. Bir mıknatısın kuzey ve güney kutuplardan oluştuğu söylense de bu iki kutup birbirinden ayrılamaz. Bir manyetik tek kutup (eğer böyle bir şey mümkünse) oldukça yeni ve temel olarak farklı bir manyetik nesne olarak kabul görürdü. Güney kutbuna bağlı olmayan, izole edilmiş kuzey kutbu olarak değerlendirilirdi. Bu tek kutuplar elektrik yüküne benzer şekilde manyetik yük taşımış olurlardı. 1931 yılından 2010 yılına kadar yapılmış sistematik araştırmalar manyetik kutupların tek kutup halinde hiç ama hiç gözlenemediğini ve manyetik kutupların tek başına bulunamayacağını gösterdi.
Buna rağmen bazı teorik fizik modelleri manyetik tek kutbun varlığını tahmin etmektedir. Paul Dirac, elektriğin ve manyetizmanın belli bir simetrik yapı gösterdiğini, kuantum teorisinin de pozitif ve negatif yükleri birbirinden ayrı bir şekilde gözleyebileceğine dair tahmininden yola çıkarak izole edilmiş güney ve kuzey manyetik kutupların gözlenmesi gerektiğini düşündü. Dirac, kuantum teorisini kullanarak, eğer bir manyetik tek kutup varsa elektrik yüklerinin niceliğinin daha belirgin olması gerektiğini düşündü. Yük taşıyıcısı temel yüklerin elektronun yükünün katları olarak gözlemlendiğini açıklayabilmesini umdu.
Büyük Birleşik Kuramı manyetik tek kutbun varlığını tahmin etmektedir. Bu kutuplar, temel yüklere benzemeyen bir şekilde, solitonlar (lokalize edilmiş enerji paketleri) olarak düşünülmüştür. Büyük patlamada yaratılmış manyetik tek kutup sayısını tahmin etmek için kullanılan bu modeller kozmolojik gözlemlerle çelişmektedir.
Manyetizmanın kuantum mekaniksel kökeni

Prensip olarak, bütün manyetizma türlerinin kökeni kuantum mekaniğinin özel olgularından kaynaklanır. Başarılı bir model 1927 yılında Walter Heitler ve Fritz London tarafından geliştirildi. Hidrojen molekülünün hidrojen atomlarından nasıl oluştuğunu kuantum mekaniksel olarak türettiler. Aşağıdaki fonksiyonda da görüldüğü gibi, A çekirdeği ve B çekirdeğinin merkezinde konumlandırılmış   u_{A} and  u_{B} hidrojen atomlarından yola çıkarak bu türetmeyi yaptılar.
Heitler – London teorisine göre oluşan moleküler orbital şöyledir:
Son terimdeki r1 ilk elektrondur. Bu elektron ikinci çekirdeğin üzerinde ortalanmış atomik hidrojen orbitalindedir. İkinci elektron ise ilk çekirdeğin etrafında hareket eder. Bu değiş tokuş olgusu kuantum mekaniğinin ifadesidir. Bu ifade aynı özelliğe sahip olan parçacıkların birbirinden ayrılamayacağını söyler. Bu durum görüldüğü üzere yalnızca kimyasal bağlar için değil; aynı zamanda manyetizma için de özeldir.
Manyetizmanın sorumlusu olarak görülen spin fonksiyonuna  \chi (s_{1},s_{2}) gelecek olursak, Pauli dışlama ilkesini tekrar hatırlamamız gerekir. Bu ilke, bir simetrik orbitalin (yukarıda + işaretli olarak gösterilmiştir) başka bir anti simetrik spin fonksiyonu (- işaretle) ile çarpılması gerektiğini belirtir. Böylelikle :
Units > SI

Manyetik fırça kullanılarak yapılan tıbbi müdahaleye dair bir çizim  Charles Jacque, 1843, Fransa.
Michael Faraday, 1842
Manyetizma türlerinin hiyerarşisi
Ferromanyetik bir maddedeki (siyah dikdörrgen) manyetik domain sınırları (beyaz çizgiler)
Bir mıknatısın domain üzerindeki etkisi
Antiferromanyetik dizilimi
Ferrimagnetik dizilimi
Tel üzerinde akım olursa manyetik alan yaratılır ve böylelikle elektromıknatıs ataşları kendisine çeker. Eğer akım kesilirse manyetik alan yok olur ve ataşlar görüldüğü üzere yere düşer.
Uzunluk büzülmesinden manyetizma.
Bir çubuk mıknatısın manyetik alan çizgileri
Boğaziçi Kıtalararası Yüzme Yarışı

| Boğaziçi Kıtalararası Yüzme Yarışı |
| --- | --- |
Boğaziçi Kıtalararası Yüzme Yarışı'nın Güzergâhı
Durumu: Aktif
Türü: Spor Müsabakası
Sıklığı: Yıllık
Konum(lar): İstanbul Boğazı, İstanbul, Türkiye
Aktif yıllar: 35
Açılış: 23 Temmuz 1989 (1989-07-23)
En yeni: 23 Ağustos 2020 (2020-08-23)
Katılımcılar: 2000+
Organize: Türkiye Milli Olimpiyat Komitesi
Sponsor: Samsung
Resmî site: bogazici.olimpiyatkomitesi.org.tr
Boğaziçi Kıtalararası Yüzme Yarışı, her yıl Asya'yla Avrupa kıtaları arasında düzenlenen bir açık su yüzme müsabakasıdır. İstanbul'un Asya yakasındaki Kanlıca'dan başlayıp Avrupa yakasındaki Kuruçeşme'de biten bu müsabaka, Türkiye Millî Olimpiyat Komitesi tarafından düzenlenmekte ve Samsung tarafından desteklenmektedir.
Tarihi

Yarış ilk defa 23 Temmuz 1989'da düzenlendi. İlk yarışa 64 erkek ve 4 kadın katıldı. İlk düzenlendiğinde Çubuklu-Kuruçeşme arasında gerçekleşen yarışmanın ikinci senesinde başlangıç noktası Kanlıca'ya çekilerek toplam mesafe 6,5 km olarak değişitirildi. Yarışmanın uluslararası bir nitelik kazanması, 1992'de Çekoslovakya'dan 22, Amerika Birleşik Devletleri'nden 2 tane yarışmacının katılışıyla başladı. Yarışma parkur rekoru, erkekler kategorisinde 2021 yılında Polat Uzer Turnalı tarafından 38:22.00 ile, kadınlar kategorisinde ise 2006 yılında Beren Kayrak tarafından 40:50.35 ile kırılmıştır. 2010'dan beri yarışı bitiren her yüzücü "Kıtalararası Yüzücü" yazılı bir sertifika almaktadır.
Ünlü yüzücüler

Yarışmaya tüm dünyadan birçok tanınmış yüzücü katılmıştır. 2012'de, 9 kez Olimpiyat şampiyonluğu elde eden ve yedi yarışmada dünya rekoruna sahip olmuş olan Amerikalı Mark Spitz yarışa misafir olarak katılmış ve şovlar yapmıştır. 2013'te Avustralyalı Olimpiyat altın madalya sahibi Ian Thorpe da müsabakaya katılmıştır.
Fatma Nazan Göğen, yarışmaya 1989'daki başlangıcından beri her sene katılmıştır. 85 yaşında yarışı yüzen Levent Aksüt, yarışmaya katılan en yaşlı insan olmuştur. Yerli sporcu Hasan Eskioğlu 10 birincilikle, yarışı en fazla kez kazanan kişidir. Bu 10 galibiyetin 7'si arka arkaya gerçekleşmiştir.
Katılım

50'yi aşkın ülkeden 2000'den fazla kişi yarışmaya katılmaktadır. 500'den fazla kadın katılımcı bulunmaktadır ve bu katılımcaların yarısı yurt dışı uyrukludur. 2019'dan beri, yurt dışı uyruklu yüzücülerin sayısına toplamda en fazla 1200 ve her ülkeden en fazla 350 yarışmacı olmak üzere bir sınırlama getirilmiştir. Özellikle Rusya ve Ukrayna olmak üzere tüm dünyada yarışmanın popülerliğinin artması, yer kapmak için büyük bir telaşa sebep olmuş, 2019'daki müsabakanın yurt dışı uyruklu yarışmacı sınırı yarım saat içerisinde dolmuştur. "14 yaş"tan "70 ve üzeri"ne kadar her cinsiyet için 12 tane yaş kategorisi bulunmaktadır.
Güzergâh

Yarış, Fatih Sultan Mehmet Köprüsü'nün kuzeyinde Asya yakasında bulunan Kanlıca İskelesi'nde başlar, güneye doğru ilerledikten sonra 15 Temmuz Şehitler Köprüsü'nün kuzeyinde, Avrupa yakasında, Kuruçeşme'deki Cemil Topuzlu Parkı'nda biter. Dolayısıyla yarışmacılar, Boğaz'ın yüzey akıntısını arkalarına alarak yüzmektedirler. Yüzücüler, boğazın ortasında kalmalıdır, aksi takdirde koylarda meydana gelen ters akıntılara kapılabilirler. Aynı zamanda yüzücüler kıyışeridi ve İstanbul'daki tanıyabilecekleri figürleri işaret olarak kullanmalı, Avrupa kıtasına doğru Galatasaray Adası'nı geçtikten sonra yönelmelidirler. Bitişi kaçırıp Boğaziçi Köprüsü'nün altından geçen yarışmacılar diskalifiye edilir. Yarışmadan birkaç gün önce, yarışmacılara boğazı tanıtmak amacıyla boğazda turlar düzenlenmektedir. Bu turlar Türkçe, İngilizce ve Rusça yapılmaktadır.