stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
John Cameron Mitchell
Oyuncu Olarak yer Aldığı Tiyatro Oyunları

Hedwig ve Angry Inch
The Secret Garden
Six Degrees of Separation
Big River
Kale çizgisi

Kale çizgisi ile şunlar kastedilmiş olabilir:
Kale çizgisi (futbol)
Kale çizgisi (gridiron futbolu)
Kale çizgisi (buz hokeyi)
Kale çizgisi veya try çizgisi (ragbi ligi)
Kale alanı

Nizami futbol sahası ölçüleri
Kale alanı veya diğer adıyla altıpas, futbol sahasında ceza alanı içinde bulunan ve kaleye 5,5 metre (6 yard) uzaklıktaki çizginin içinde kalan bölgedir. Alanın boyutu 18,32 x 5,50 metredir. 6 yard olduğu için altıpas adını almıştır.
Kale alanı ile ilgili birçok kişi tarafından bilinen yanlış bir bilgi mevcuttur. Bu bilgi şu şekildedir: "Kalecilerin, bu alan içinde dokunulmazlığı vardır. Yani bu alan içinde kaleciye, topa hamle sırasında temas yapılırsa, kalecinin dâhil olduğu takım lehine serbest vuruşa hükmedilir." Böyle bir bilgi IFAB tarafından yayınlanan futbol oyun kuralları kitabında bulunmamaktadır. Yani kaleciler ne altıpas ne de ceza sahası içerisinde topu "elle kontrol etme" dışında herhangi bir dokunulmazlık ya da ayrıcalığa sahip değildir.
Jean Baptiste François Pierre Bulliard

Pierre Bulliard
Jean Baptiste François Pierre Bulliard (24 Kasım 1752 - 26 Eylül 1793), Fransız doktor ve botanikçidir. Bitki bilim mahlası Bull.'dur.
Bulliard Langres'te doğa tarihi eğitimi aldıktan sonra tıp eğitimi almak için Paris'e taşındı. Burada doktor olarak çalıştı. General Claude Dupin'in (1686-1769) oğluna ders verdi. Yetenekli bir ressamdı ve aynı zamanda gravür yapmayı da öğrendi.
1779'da Fransa'nın zehirli bitkileri üzerine bir çalışma başlattı ancak çalışmanın tehlikeli bir iş olduğu gerekçesiyle polis tarafından çalışmalarına el konuldu.
Bulliard'ın Dictionnaire Elémentaire de Botanique (1783) adlı eseri, botanik terminolojinin ve Linnaeus sisteminin yayılmasına ve pekiştirilmesine katkıda bulundu.
Eserleri

1776-80, Flora Parisiensis (kendi çizdiği ve renklendirdiği resimlerle birlikte)
1780-93 Herbier de la France
1783 Dictionnaire élémentaire de botanique
1784 Histoire des plantes vénéneuses et suspectes de la France
1791-1812 Histoire des champignons de la France Étienne Pierre Ventenat (1757-1808) tarafından tamamlandı.
1796 Aviceptologie
Kanjira

Kanjira Hindistan'da (özellikle güney bölgeler) kullanılan Tef ailesinden vurmalı bir çalgıdır.Ağaçtan bir kasnağa 10 adet ikişerli sıra haline takılan zil'ler ile oluşturulmuş, 10 veya 12 cm çapında, Genelde Yılan ve Kertenkele deri'sinden yapılmaktadır.Kanjira yaklaşık 1880 yıllarından beri mevcuttur.Hint klasik müziğinde 1930 larda kullanılmaya başlanmıştır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  MusicBrainz: f7306552-f9fc-44f0-8d62-0b48f4c4c278
Julius Axelrod

| Julius Axelrod |
| --- | --- |
Julius Axelrod
Doğum: 30 Mayıs 1912(1912-05-30) New York, ABD
Ölüm: 29 Aralık 2004 (92 yaşında) Bethesda, Maryland
Vatandaşlık: ABD
Mezun olduğu okul(lar): City College of New York, George Washington University Medical School
Ödüller: Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü (1970)

Kariyeri
Dalı: Biyokimya
Çalıştığı kurumlar: National Institutes of Health
 

Julius Axelrod  (d. 30 Mayıs 1912 - ö. 29 Aralık 2004) Amerikalı biyokimyacı. 1970 yılında Bernard Katz ve Ulf von Euler ile birlikte Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülünü kazanmıştır. Nobel Komitesi o'na ve arkadaşlarına, epinefrin, norepinefrin gibi katekolamin nörotransmitterlerinin salınım ve geri alınım mekanizmaları ile ilgili çalışmalarından dolayı ödülü layık görmüştür. Axelrod, ayrıca epifiz bezi ve uyku-uyanıklık döngüsünü nasıl düzenlendiği ile ilgili önemli katkılarda da bulunmuştur.
Hayatı ve eğitimi

Axelrod, Polonya'dan göç etmiş Yahudi bir ailenin oğlu olarak New York City'de doğdu. Hekim olmak istiyordu ancak başvurduğu tüm tıp fakültelerinden reddedildi. New York Üniversitesi'nde laboratuvar teknisyeni olarak çalışmaya başladı. Sol gözünü laboratuvarda gerçekleşen bir patlama sonucu kaybetti. Daha sonraki yaşamında sürekli olarak bir göz bandı kullanmıştır. 1941 yılında New York Üniversitesi'nden bilim uzmanı derecesini aldı.
Johann Philipp Nonne

Johann Philipp Nonne, 1729 – 1772 yılları arasında yaşamış Alman bitki bilimci. Bitki bilim mahlası Nonne'dır.
Hodangil cinsi Nonnea onuruna adlandırılmıştır.
Kalominua

Kalominua, Samoidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Kaloplocamus

Kaloplocamus, Polyceridae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Karahayıt, Efeler

| Karahayıt |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 37°47′42″N 28°00′25″E﻿ / ﻿37.795°K 28.007°D﻿ / 37.795; 28.007
Ülke:  Türkiye
İl: Aydın
İlçe: Efeler
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Karahayıt, Aydın ilinin Efeler ilçesine bağlı bir mahalledir.
Kara Pazartesi

DJIA (19 Temmuz 1987 den 19 Ocak 1988'e).
19 Ekim 1987'de dünya borsalarının kısa bir zaman zarfında büyük değer kayıpları yaşaması sonucunda o güne Kara Pazartesi ismi verilmiştir. Düşüş Hong Kong borsasında başladı, zaman farklarıyla sırasıyla düşüşleri Avrupa borsaları ve ABD izledi. Gün sonunda Dow Jones Borsası 508 puanlık düşüşle %22.6 değer yitirdi. Ekim ayı sonunda Hong Kong borsası %45.8, Avustralya'da %41.8, İspanya'da %31, Birleşik Krallık'ta %26.4, ABD'de %22.68, Kanada'da %22.5 değer kaybederken, Yeni Zelanda'da %60'lık düşüşün geri alınması yıllar aldı.
Kara Pazartesi, bir günde borsaların tüm zamanların en çok değer yitirdiği gündür.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: sh88004929  NLI: 987007548805505171
Kaliapsis

Kaliapsis, Phymaraphiniidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Guido von List

| Guido von List |
| --- | --- |
1913'te von List
Doğum: Guido Karl Anton List 5 Ekim 1848(1848-10-05) Viyana, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu
Ölüm: 17 Mayıs 1919 (70 yaşında) Berlin, Almanya
Meslek: Araştırmacı, yazar, ideolog, filozof, tüccar
Milliyet: Alman
Vatandaşlık: Avusturya-Macaristan İmparatorluğu Alman İmparatorluğu
Dönem: 19. yüzyıl felsefesi 20. yüzyıl felsefesi
Edebî akım: Romantizm Nasyonalizm Neopaganizm
 Etkiledikleri Nazizmin kurucuları olan Rudolf von Sebottendorf ve Adolf Josef Lanz başta olmak üzere tüm Beyaz Irk Milliyetçileri 
  Etkilendikleri H.P. Blavatsky William Scott Elliot  

Guido von List tam adıyla Guido Karl Anton List (d. 5 Ekim 1848, Viyana - ö. 17 Mayıs 1919, Berlin), Alman filozof, tarihçi ve yazar; Rudolf von Sebottendorf ve Adolf Josef Lanz'ın öğretmeni; "üstün ırk" düşüncesinin ve neo-paganizmin fikir babası.
Gençliği

Babası Karl List deri eşyalarını satmanın yanında, birçok han ve iş merkezi sahibiydi ve şarap ticareti yapmıştır. Annesi Marian List ise, dönemin tanınmış müteahhitlerinden Franz Anton Killian'ın kızıdır. Roma Katolikliği mezhebinde ve orta sınıf bir ailede büyüyen Guido von List, Viyana'daki St. Peter Kilisesi'nde vaftiz edilmiştir.
Babası sık sık Aşağı Avusturya'da bulunan Moravia adlı bölgedeki kırsallarda yaşayan akrabalarına ziyaretlerde bulunurdu. Bölgede bulunan St. Stephen Katedrali'nin etrafında Cermenlerin Hristiyanlık öncesine ait pagan kalıntıları vardı. Guido von List kitaplarında buradan etkilendiğini yazmıştır.
Guido von List sanatçı veya bilim insanı olmak istediğini fakat ailesinin ısrarları üzerine dericilikle uğraşmak zorunda kaldığını söylemiştir. Kayak ve kürek sporlarına ilgisi olan Guido von List fırsat buldukça bu sporlarla ilgilenmekteydi. Viyana'daki Kürek Kulübü Donauhort'un üyeliğini ve Avusturya Alp Topluluğu (Österreichischer Aplenverein)'nun sekreterliğini de yapmıştır.
Ölümü

1918 yılında I. Dünya Savaşı bitiminde Viyana'da yaşanan kıtlıktan ötürü List'in hastalığı daha da ilerledi. Brandenburg'daki Langen kasabasında Eberhard von Brockhusen'ın evinde eşiyle birlikte yaşamaya başlayan List, Mayıs 1919'da Berlin İstasyonuna takipçilerini karşılamak için gittiği sırada hastalığı ağırlaştı. Akciğer iltihabı tanısı konan List, 17 Mayıs 1919 sabahı Berlin'de bir misafirhanede öldü. Leipzig'de cesedi yakıldı ve Viyana'daki Merkez Mezarlığına nakledildi. Külleri mezarı üzerindeki Urn'da (semaver benzeri defin aksesuarında) bulunmaktadır.
Özel hayatı

26 Eylül 1878'de ilk eşi Helene Förster-Peters ile evlendi. 1890'ların başında eşinden boşanan List, Ağustos 1899'da Bohemia, Stecky'li dul bir kadın olan Anna Wittek ile evlendi.
Kitapları

| Yayın yılı | Eserin adı | Basım yeri |
| --- | --- | --- |
| 1888 | Carnuntum. Historischer Roman aus dem 4. Jahr-hundert | Berlin |
| 1891 | Deutsch-Mythologische Landschaftsbilder | Berlin |
| 1892 | Tauf-, Hochzeits- und Bestattungs-Gebräuche und deren Ursprung | Salzburg |
| 1893 | Litteraria sodalitas Danubiana | Viyana |
| 1894 | Jung Diether's Heimkehr. Eine Sonnwend-Geschichte aus dem Jahre 488 n. Chr. | Brno |
| 1894 | Der Wala Erweckung | Viyana |
| 1895 | Walküren-Weihe. Epische Dichtung | Brno |
| 1895 | Pipara. Die Germanin im Cäsarenpurpur | Leipzig |
| 1898 | Niederösterreichisches Winzerbüchlein | Viyana |
| 1898 | Der Unbesiegbare. Ein Grundzug germanischer Weltanschaaung | Viyana |
| 1899 | König Vannius. Ein deutsches Königsdrama | Brno |
| 1900 | Der Wiederaufbau von Carnuntum | Viyana |
| 1901 | Sommer-Sonnwend-Feuerzauber. Skaldisches Weihespiel | Viyana |
| 1903 | Alraunen-Mären. Kulturhistorische Novellen und Dichtungen aus germanischer Vorzeit | Viyana |
| 1903 | Das Goldstück. Ein Liebesdrama in fünf Aufzügen | Viyana |
| 1908 | Das Geheimnis der Runen | Gross-Lichterfelde |
| 1908 | Die Armanenschaft der Ario-Germanen | Leipzig ve Viyana |
| 1908 | Die Rita der Ario-Germanen | Leipzig ve Viyana |
| 1909 | Die Namen der Völkerstämme Germaniens und deren Deutung | Leipzig ve Viyana |
| 1909/10 | Die Religion der Ario-Germanen im ihrer Esoterik und Exoterik | Zürih |
| 1910 | Der Bilderschrift der Ario-Germanen | Leipzig ve Viyana |
| 1911 | Die Armanenschaft der Ario-Germanen. Zweiter Teil | Leipzig ve Viyana |
| 1911 | Der Übergang vom Wuotanstum zum Christensum | Zürih |
| 1913 | Die Armanenschaft der Ario-Germanen. Erster Teil | Viyana |
| 1913 | Deutsch-Mythologische Landschaftsbilder | Viyana |
| 1914 | Die Ursprache der Ario-Germanen und ihre Mysteriensprache | Leipzig ve Viyana |
List, 1873 yılında
List, 1878 yılında
List, 1905 yılında
Gnocchi

| Gnocchi |
| --- | --- |
Ricotta peynirli gnocchi, tereyağı ve adaçayı ile hazırlanmış
Ülke(ler): İtalya
Türü: Hamur işi, makarna
Servis türü: Entree
Ana malzemeler: Patates, semolina, buğday unu, galeta unu; bazen yumurta, peynir
Gnocchi, İtalyan mutfağında çeşitli bir hamur tatlısı ailesidir. En geleneksel şekilde buğday unu, yumurta, tuz ve patatesin basit bir kombinasyonundan oluşan küçük hamur topaklarından yapılırlar. Kişilerin basit tarifi irmik unu, peynir, galeta unu, mısır unu veya benzer malzemeler, ve muhtemelen otlar, sebzeler ve diğer bileşenler dahil. Temel malzemeler, patatesler için tatlı patates veya buğday unu için pirinç unu gibi alternatiflerle değiştirilebilir. Bu gibi değişiklikler genellikle geleneksel olmayan olarak kabul edilir.
Gnocchiler, genellikle tuzlu kaynayan suda kendi başlarına pişirilir ve daha sonra çeşitli soslarla süslenir. Genelde ordövr olarak (primo piatto) çorbalar (minestre) veya makarnaya alternatif olarak yenebilirler, ancak bazı ana yemeklerin yanında garnitür (contorno) da servis edilebilirler. Gnocchilerin sık kullanılan eşlikleri, kekikli eritilmiş tereyağı, pesto ve çeşitli soslardır. Gnocchiler evde, özellikli ürün mağazalarında yapılabilir veya endüstriyel olarak üretilebilir ve buzdolabında, kurutulmuş veya dondurulmuş olarak satışa sunulabilir. Çoğu gnocchi suda haşlanarak bir sos ile servis edilir. Bazen, hamurun kaba bir süzgeçten veya delikli bir kaşıkla geçirilerek küçük çorba gnocchileri yapılabilir.
Menşei

Gnocchi kelimesi, "ahşapta bir düğüm" anlamına gelen İtalyanca nocchio veya "dirsek" anlamına gelen nocca kelimelerinden türetilmiş olabilir. Roma dönemlerinden beri geleneksel bir İtalyan makarna türüdür. Roma imparatorluğunun Avrupa kıtası ülkelerine genişlemesi sırasında Roma lejyonları tarafından getirilmiştir. Bir antik Roma tarifinde yumurta ile karıştırılmış irmik lapası benzeri bir hamur bulunur; benzer modern yemekler arasında yumurta içermemekte olan pişmiş gnocchi alla romana ve Sardinya malloreddusu yer alır.
Patatesin Avrupa'ya tanıtılmasından sonra, zamanla gnocchi tariflerine dahil edilmiştir. Patatesli gnocchi, özellikle Abruzzo, Friuli-Venezia Giulia, Veneto ve Lazio bölgelerinde popülerdir.
Üretim ve paketleme

Gnocchi hamuru çoğu zaman, küçük parçalar halinde kesilmeden önce açılır. Küpler, çatal veya peynir rendesi gibi dokulu bir nesne ile bastırılabilir veya küçük küpler olarak kesilebilir. Bu amaç için profesyonel araçlar (gnocchi board veya cavarola board) da mevcuttur.
Gnocchi yapma işlemi evde yapıldığında genellikle aynı gün tüketilir. Ancak, parçalı börek boyutunda doğranabilir, düzgün bir fırın tepsisine yayılabilir, dondurulabilir ve sonra hava almayacak bir poşete konarak dondurucuda saklanabilir. Bu yöntem, gnocchi'nin dondurucuda iki ay kadar kalabilmesine izin verir.
Ticari gnocchi genellikle modifiye atmosferik ambalaj altında satılır ve buzdolabında saklandığında iki hafta veya daha fazla raf ömrüne sahip olabilir. Bazıları açıldıktan sonra buzdolabında saklanması gereken vakum ambalajda satılır.
Çeşitler

Gnocchi, farklı bölgelerde, farklı tariflerde ve isimlerde olabilir.
Çeşitler > Bölgesel

Lombard ve Toskana malfatti (genelde kötü yapılmış), ricotta, un ve ıspanak gibi malzemelerle yapılır ve gerektiğinde diğer çeşitli otlar da eklenir. Toskana gnudi'de, un miktarının daha az olduğu özellikle bilinir; ancak bazı çeşitler un tabanlıdır, örneğin Campania strangulaprievete, Puglia cavatelli, Sardinya malloreddus'su gibi. Belirli türler pişirilmiş polenta veya semolina'dan yapılır, bunlar kurumaya yayılır, peynir ve tereyağı ile tabakalanır ve fırında pişirilir.
"Ekmek köftesi" anlamına gelen Gnocchi di pane, Semmelknödel'den türetilmiştir ve Friuli-Venezia Giulia, Veneto ve Trentino-Alto Adige/Südtirol bölgelerinde popülerdir. Son bölgede bir diğer çeşit ise ıspanaklı gnocchidir.
Çeşitler > Uluslararası > Avusturya

Avusturya'da, gnocchi ana yemek veya yan yemek olarak yaygındır ve orijinal adı ve Avusturya varyantı olan nockerl (çoğ. nockerln) olarak bilinir. Yan yemek olarak, gulaş gibi ana yemeklerle birlikte servis edilebilir.
Çeşitler > Uluslararası > Hırvatistan

Gnocchi, Hırvatistan sahil bölgesinde çok popülerdir ve genellikle Dalmatinska pašticada ile birlikte ordövr olarak veya yan yemek olarak servis edilir. Hırvatçada gnocchi için 'njoki' adı kullanılır.
Çeşitler > Uluslararası > Slovenya

Gnocchi, yerel olarak "njoki" olarak bilinir ve Slovenya'nın Primorska bölgesinde yaygındır. Bu bölge, yeme içme geleneklerini komşu İtalya ile paylaşmaktadır.
Çeşitler > Uluslararası > Polonya

Tarifi hemen hemen aynı olana 'kluski leniwe' denir ("tembel köfteler"), ancak bu türde yumurta bulunmaz. Sıkça biber, tarçın veya yenibahar gibi çeşitli baharatlarla lezzetlendirilirler. Şekil olarak benzer olan kopytka, elmas şeklinde basit hamur köfteleridir ve peynir içermezler. Her ikisi de sıkça tatlı krema, tereyağı, karamelize soğan, mantar sosu veya sos ile servis edilir.
Galeri

Gnocchi hazırlanışı
Ispanaklı ve adaçaylı ıspanaklı gnocchi
Yermantarlı gnocchi
Halkın Hakları Basın, Sanat ve Dayanışma Ödülleri

Halkın Hakları Basın, Sanat ve Dayanışma Ödülleri, Halkevleri tarafından her yıl basın, sanat ve dayanışma alanında verilen ödüller.
2. Halkın Hakları Basın, Sanat ve Dayanışma Ödülleri (2012)

Basın ödülleri: Özgür Gündem, Milliyet gazetesi muhabiri Türker Karapınar, Radikal gazetesi muhabiri Mesut Hasan Benli, Doğan Haber Ajansı muhabiri Tahsin Güner, Cumhuriyet gazetesi muhabiri Ömer Şan, Ezgi Başaran, Pınar Öğünç, Cumhuriyet gazetesi köşe yazarı Müge İplikçi
Sanat ödülü: Kardeş Türküler
Dayanışma ödülleri: Ahmet Şık, Nedim Şener, Ayşenur Arslan, Akşam gazetesi köşe yazarı Özlem Akarsu Çelik
3. Halkın Hakları Basın, Sanat ve Dayanışma Ödülleri (2013)

Basın ödülleri: Yüksekova Haber, Cumhuriyet gazetesi eğitim muhabiri Sinan Tartanoğlu, Radikal gazetesi eğitim muhabiri Umay Aktaş Salman, Yurt gazetesi savaş muhabiri Ömer Ödemiş, tutuklu gazeteci Zeynep Kuray, Cumhuriyet gazetesi Ankara muhabiri İklim Öngel, Milliyet gazetesi Ankara muhabiri Şenay Güner, Dicle Haber Ajansı, Kanal D'de yayınlanan Günaydın programı ile İrfan Değirmenci, Alem FM'de Muhabbet programı ile Nihat Sırdar
Sanat ödülü: Muzaffer İzgü
Dayanışma ödülleri: Devrimci Sağlık İşçileri Sendikası (DİSK), Türk-İş/Hava-İş Sendikası, ODTÜ direnişi
4. Halkın Hakları Basın, Sanat ve Dayanışma Ödülleri (2014)

Basın ödülleri: İsmail Saymaz, Elif İnce, Agos ve Radikal yazarı Yetvart Danzikyan, Milliyet Gazetesi’nden Gökçer Tahincioğlu, ETHA (Etkin Haber Ajansı) muhabiri Arzu Demir, Kelime Oyunu programı sunucusu Ali İhsan Varol, Halk TV ana haber bülteni sunucusu Lale Özan Aslan, Çapul TV, Birgün, Cumhuriyet, Evrensel, Sol ve Yurt gazeteleri yazı işleri.
Sanat ödülü: Boğaziçi Caz Korosu, NarPhotos ekibi
Dayanışma ödülleri: Ankara Tabip Odası Yönetim Kurulu, Mimarlar Odası Ankara Şubesi Yönetim Kurulu, Roboski Aileleri
5. Halkın Hakları Basın, Sanat ve Dayanışma Ödülleri (2015)

Basın ödülleri:  Kadınların sorunları ve mücadelesine ilişkin yazıları nedeniyle Evrensel gazetesi yazarı Sevda Karaca, Kobane haberleriyle İMC TV, Charlie Hebdo'nun özel sayısını yayımlayan Cumhuriyet Gazetesi, Ali İsmail Davası ile ilgili haberleri ve yorumu nedeniyle FOX (Türkiye)'den Fatih Portakal, Ortadoğu ile ilgili yazı ve haberleri nedeniyle Hürriyet gazetesinden Fehim Taştekin, CnnTürk’ten Göksel Göksu
Sanat ödülü:  Mustafa Özarslan, Nazım Serhat Fırat
Dayanışma ödülleri: Yırca köylüleri
6. Halkın Hakları Basın, Sanat ve Dayanışma Ödülleri (2016)

Basın ödülleri: Cumhuriyet yargı muhabiri Kemal Göktaş, Evrensel muhabiri Özer Akdemir, İMC TV ve İMC TV kameramanı Refik Tekin, Cumhuriyet Yazarı Çiğdem Toker, Birgün Muhabiri Doğu Eroğlu, Kürdsat News muhabiri Ferhat Mehmetoğlu, Hürriyet muhabiri Fevzi Kızılkoyun, gazeteciler Kadri Gürsel ve Mehveş Evin, JINHA ve Antalya Sokakları.
Sanat ödülü:Levent Üzümcü, Carlos Latuff, Şükrü Erbaş ve Emre Canpolat
Dayanışma ödülleri: Barış için akademisyenler, Can Dündar, Erdem Gül, Hadime Yiğit, Sendika.Org, DİHA
Johan Banér

| Johan Banér |
| --- | --- |
Johan Banér
Doğum: 23 Haziran 1596 Djursholm, İsveç
Ölüm: 10 Mayıs 1641 (44 yaşında) Halberstadt, Saksonya Elektörlüğü
Bağlılığı: İsveç
Branşı: İsveç Ordusu
Hizmet yılları: 1615-1641
Rütbesi: Feldmareşal
Çatışma/savaşları: İngria Savaşı   Lehistan-İsveç Savaşı (1621-1625)   Lehistan-İsveç Savaşı (1626-1629)   Otuz Yıl Savaşı
Sonraki işi: İsveç Özel Konseyi
İmza
 
Johan Banér (23 Haziran 1596 - 10 Mayıs 1641), Otuz Yıl Savaşı esnasında İsveçli bir feldmareşaldi.
İlk yılları

Johan Banér, Upland'daki Djursholm Kalesi'nde doğdu. 1600 yılında, dört yaşındayken babası İsveç Özel Konsey Üyesi Gustaf Banér ve amcası Sten Axelsson Banér’in (o da bir Özle Konsey Üyesiydi) Linköping Katliamı’nda öldürülmelerine edilmelerine şahit oldu. Kral IX. Karl tarafından Kral Zgymunt’a destekleri nedeniyle vatana ihanetle suçlandılar. Banér'in babasını öldürten Gustaf Adolf’un babası olmasına rağmen ikili erken yaşlardan itibaren güçlü bir dostluğa sahip oldular, bunun en büyük nedeni Gustaf Adolf taç giyme töreninden kısa bir süre önce Banér ailesine itibarını geri vermesidir.
Askeri Kariyeri

Banér, 1615'te, İngria Savaşı sırasında Pskov Kuşatması'na İsveç ordusuna katıldı ve son derece cesur bir genç olduğunu kanıtladı.
Rusya ve Lehistan ile olan savaşlarda üstün başarı sağladı ve 25 yaşında Albay rütbesine yükseldi.
1630'da Gustaf Adolf Almanya’ya çıkartma yaptı ve kralın baş astlarından biri olarak Banér Kuzey Almanya seferinde görev yaptı ve Breitenfeld Muharebesi'nde İsveç süvarilerinin sağ kanadını yönetti. Augsburg ve Münih’in alınmasında da görev yaptı ve Rain Muharebesi ve Donauwörth’te göze çarpan hizmetlerde bulundu.
Albrecht von Wallenstein’in Alte Veste’deki kampına yapılan başarısız saldırıda Banér bir yara aldı ve kısa süre sonra Gustaf Lützen’e ilerlediğinde İmparatorluk generali Johann von Aldringen’e karşı batıda komutan olarak bırakıldı. İki yıl sonra İsveç'in mareşali olarak Banér, 16,000 askeriyle Bohemya’ya girdi ve Sakson ordusuyla birleşerek Prag’a yürüdü. Saxe-Weimarlı Bernard’ın Nördlingen Muharebesi’nde bozguna uğraması sonucunda Banér'in muzaffer ilerlemesi durdu.
Nördlingen'deki yenilgiden sonra imzalanan Prag Barışı ile İsveç ordusu çok tehlikeli bir duruma girdi ancak Banér ve Alexander Leslie’nin birleşik kuvvetlerinin Wittstock’ta kazandığı zaferler sayesinde İsveç'in Orta Almanya'daki üstün etkisi yeniden sağlandı.  Banér, Wittstock Muharebesi hakkında Kraliçe Christina'ya verdiği raporda “Mareşal Leslie muharebe sırasında yanında bulunan beş piyade tugayı ile tam zamanında bize yardım etmemiş olsaydı ve düşmanın dört piyade tugayına yiğitçe saldırıp bizden uzaklaştırmamış olsaydı askerlerim tam bir kargaşaya düşecekti” ifadelerini kullanmıştı.
Bunun yanı sıra birleşik üç ordu, mağlup ettikleri ordulardan önemli ölçüde çok daha zayıftı ve 1637'de Banér, düşmana karşı düzgün bir ilerleme kaydedemedi. Torgau’nun kuşatılmış garnizonunu büyük güçlükle kurtararak Oder’in gerisine Pomeranya’ya çekildi.
1639'da tekrar Kuzey Almanya'yı ele geçirdi, Chemnitz’de Saksonları yendi ve Bohemya’yı işgal etti. 1640-41'de Banér kışı batıda geçirdi. Son başarısı ise Tuna üzerinde cesur bir darbeydi. Kışın ortasında kamptan ayrılırken (17. yüzyılda çok nadir görülen bir olay) Comte de Guébriant komutasında Fransızlarla birleşti ve Regensburg’daki İmparatorluk Diyeti’ni bastı. Buzun kırılması mekanın ele geçirilmesini engelledi. Bunun üzerine Banér Halberstadt’a çekilmek zorunda kaldı. Burada 10 Mayıs 1641'de, Lennart Torstensson’u halefi olarak tayin ettikten sonra muhtemelen aşırı alkol tüketiminin yol açtığı ilerlemiş karaciğer sirozu nedeniyle öldü. Askerleri tarafından çok seviliyordu ve Wolfenbüttel Muharebesi’nde vücudu adamları tarafından taşındı.  Diğer yandan İsveç'in düşmanları ölümüne çok sevindi ve hatta Banér tarafından oldukça yağmalanan Bohemya'da cehennemde yandığını umarak bir parodi ağıt bestelendi. Stockholm’deki Riddarholmen Kilisesi’ne gömüldü.
Değerlendirme

Başarılı bir İsveç generali olan Banér, en iyi askeri sonuçlarını Axel Oxenstierna'nın komutası altında Kraliçe Christina'nın saltanatı sırasında elde etti. Wittstock Muharebesi (1636 ve 1640'a ait farklı tanık raporları var) Leslie'nin başarısına yanlışlıkla hak iddia ettiği bir savaş olarak görülse de Chemnitz muhtemelen onun zirvesiydi. Rivayete göre İmparator tarafından taraf değiştirmesi için yapılan cazip teklifleri de reddetti.
Ailesi

1623'te Banér, İsveç Kraliçesi Maria Eleonora’nın nedimesi olan Catharina Elisabeth von Pfuel (1598-1636) ile evlendi. 20 Şubat 1636'da öldü. 25 Temmuz 1636'da Banér, Erbach-Breuberg Kontu III. George’un kızı Elisabeth Juliana von Erbach (1600-1640) ile evlendi. Oğlu kont unvanını aldı.
Johan Banér'in bir gravürü.
Kandilli (anlam ayrımı)

Kandilli, Aşkale - Erzurum ili Aşkale ilçesine bağlı mahalle
Kandilli, Saimbeyli - Adana ili Saimbeyli ilçesine bağlı mahalle
Kandilli, Bozüyük - Bilecik ili Bozüyük ilçesine bağlı köy
Kandilli, Tuzluca - Iğdır ili Tuzluca ilçesine bağlı köy
Kandilli, Üsküdar - İstanbul ili Üsküdar ilçesine bağlı mahalle
Kandilli, Karadeniz Ereğli - Zonguldak ili Karadeniz Ereğli ilçesine bağlı belde
Kandilli / Bahçehisar Höyüğü - Bilecik il merkezinin güney-güneydoğusunda yer alan bir höyük
Kandilli Kayak Merkezi - Erzurum iline bağlı Aşkale ilçesinde bulunan bir kayak merkezi
Kandilli Burnu - Üsküdar'ın, Kandilli semtinde karanın İstanbul Boğazı'na yaptığı çıkıntı
Kurum

Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü - Boğaziçi Üniversitesine bağlı olarak faaliyet gösteren eğitim kurumu
Kandilli Deprem Müzesi - İstanbul'da Kandilli Rasathanesi içinde 2006 yılından beri hizmet veren müze