stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Arjuna
Kurukshetra savaşı > Karna'nın öldürülmesi

Kauravalar ile birlikte Arjuna'ya karşı savaşan Karna Arjuna'nın kendisinin anne tarafından yarı kardeşi olduğunu bilmeden Arjuna tarafından öldürüldü.
Karna Arjuna'nın hocası tarafından küçük düşürülmenin intikamını almak için Arjuna ile çok büyük bir rekabete girdi. Arjuna Karna tarafından hem aşağılanarak hem de çocuğu Abhimanyu'nun savaşta öldürülmesinden dolayı tahrike kapıldı. Her ikisi de bu kişisel rekabeti savaş meydanına getirdi. Karşı karşıya geldiklerinde çok güçlü silahlarla uzun uzadıya savaştılar. Her ikisinin de cesareti ve hüneri savaşı izleyen milyonlarca askeri büyüledi. Karna annesi Kunti'ye Arjuna hariç hiçbir Pandavalıyı öldürmeyeceğine söz vermişti ve Arjuna'yı yok etmek onun hayattaki en büyük gayesiydi.
Indra Karna'nın yenilemez olduğunu ve altın zırh ve küpe giydiği sürece savaş meydanında ölümsüz olduğunun farkına vardı. Böylece Brahmin kılığına girerek Karna'ya gitti ve Karna'nın zırhını istedi. Karna doğuştan zırh ile dünyaya gelmişti. Babası güneş tanrısı Surya'dan bir hediyeydi o. Karna vücudundan zırhı sökerek onu Brahmin'e verdi. Indra Arjuna'nın kazanmasını çok istiyordu o yüzden böyle bir yola başvurdu. Karna'nı cömertliği karşısında Indra ona Indrastra Vasavi Shakti adında bir silah verdi. Silah Karna tarafından sadece bir kez kullanılabilirdi ve Karna Bheema'nın oğlu Ghatotkach'ı bu silahla öldürdü.
Savaşta Karna Yudhishthira ve onun kuvvetlerini yenilgiye uğrattı ve onu savaş meydanını terk etmek zorunda bıraktı. Bunun üzerine Arjuna Indra'dan aldığı silahı kaybeden Karna'nın karşısına çıktı. İki kardeş arasında büyük bir savaş baş gösterdi. Çok büyük tanrısal silahlarla karşılıklı savaştılar. Bu noktada herhangi biri üstünlük gösteremedi. Arjuna'nın sıradan silahlarla yok edilemeyeceğini gören Karna Nagastra adındaki yılan oklarını kullanmaya başladı. Annesi Arjuna tarafından yıllar önce öldürülen yılan Aswasena Karna'nın bilgisi olmadan silahın içine girdi fakat Tanrı Krişna arkadaşı Arjuna'yı bundan korudu.
Savaşın sonraki gününde Karna önceden maruz kaldığı lanetlerin acılarını çekmeye başladı. Parashurama'nın laneti ile Karna Brahmastra'yı uyandırmak için gereken duaları unuttu. Başka bir lanet sayesinde de savaş at arabasının tekerlekleri savaş meydanında kuma battı. Bütün bunlar Arjuna'nın lehineydi fakat Karna Arjuna ile savaşmaya devam etti. Arjuna Krişna'ya at arabasını durdurmasını söyledi böylece savaş eşit bir şekilde yerde gerçekleşmiş olacaktı. Bu durumda Karna Arjuna'nın oklarını durdurmada çok büyük zorluklar yaşamaya başladı. Arjuna Rudra adındaki tanrısal silahını aldı. Karna buna karşı Brahmastra'yı almak istedi ama başarılı olamadı. Karna at arabasından indi ve Arjuna'ya DHARMA aşkına durup beklemesini söyledi. Arjuna Rudra silahını geri koydu fakat Krişna Karna'nın Abhimanyu'yu öldürmelerine nasıl yardım ettiğini ve Karna'nın yaptığı bütün kötülükleri göz önünde bulundurarak ona merhamet göstermemesini istedi. Bunun üzerine Arjuna Anjalika silahını kullanarak Karna'nın kafasını kopardı ve onu öldürdü.
Savaş sonrası

Savaştan sonra, Pandavalar atalarının krallığı Hastinapura'yı ele geçirdi. Muhteşem zaferleri, kazandıkları büyük destek ve Kauravaları destekleyen bütün kralları yenilgiye uğratmaları kendilerini iyi hissetmelerine ve Asvamedha Yagna yani kendilerine Chakravarti ("İmparator") unvanı kazandıracak at kurban etme töreni için iyi bir zaman olduğu inancına götürdü. Bu kurban törenin göre birkaç ön ayinden sonra bir at serbest bırakılır. At hangi kral veya kralların toprağına giderse o krallar şu seçeneklere sahip olacak: atın sahibini kendi liderleri olarak kabul edebilirler ya da ona karşı koyabilirler. Arjuna atı ordusuyla birlikte takip etti. Başka kralların savaşarak ya da savaşmaksızın boyun eğmesini kabul etti. Pandava krallığının genişlemesi için bu çok önemliydi. Uttarapatha'ya düzenlediği sefer neticesinde Pragjyotisha, Uluka, Modapura, Vamadeva, Sudaman, Susankula, Northern Uluka, Puru, Utsava-Sanketa, Lohita, Trigarta, Darava, Abhisara, Kokonada, Ursa, Simhapura, Suhma, Sumala, Balhika, Darada ve Kamboja başta olmak üzere otuzdan fazla krallığı düşürdü. Dağlardaki hırsız kabileleri de kontrolü altına aldıktan sonra Arjuna Transoxiana bölgesine gitti ve Loha, Parama Kamboja, Kuzey Rishika, Limpurusha, Harataka, Gandharva ve Uttarakuru'ları fethetti.
Savaş sonrası > Trigarta

Arjuna çocukları ve torunları Kurukshetra'da kendisine karşı çarpışan Trigata'nın muhalefetiyle karşılaştı. Bu büyük arabalı savaşçı kabile Arjuna ile 3 gün savaştı. Suryavarman'ın genç kardeşi Ketuvarman ilk saldıran oldu ve Vibhatsu tarafından öldürüldü. Sonrasında Dhritivarman geldi ve savaşmaya başladı. Arjuna bu genç çocuktan çok etkilendi ve bir anda Dhritivarman Arjuna'nın elini yaraladı ve Arjuna'nın büyük silahı Gandiva yere düştü. Arjuna toparlandı ve Dhritivarman'ı yaraladı fakat Maharaja Yudhishthira'nın emri üzerinde onu öldürmedi. Savaşan diğer Tigarta'lar ise öldürüldü. Sonunda yenilgiyi kabul ettiler ve Hastinapura'ya gelmeye karar verdiler.
Savaş sonrası > Vajradatta

Kral Bagdatta'nın oğlu Vajradatta, görkemli filinin üzerinde atı ele geçirmeye ve Arjuna'yı kızdırmaya geldi. Bhagdatta ve Pandu yakın arkadaş idiler ve Bhagdatta Arjuna tarafından göz kapakları kesilerek öldürülmüştü. Savaş 3 gün sürdü ve sonunda Vajradatta yere düştü. Yerde yaralı yatarken Arjuna ona Yudhishther olmayı kabullenmesini söyledi ve o da kabul etti.
Savaş sonrası > Saindhava

Sonraki savaş Saindhava'lılara karşı idi ve önce atı yanında ayakta duran Vibhatsu'ya saldırdılar. Jaidratha'nın Arjuna tarafından öldürülüşünü hatırlayarak, Arjuna'ya saldırmaya başladılar ve bir noktada Arjuna'yı yaraladılar ve o baygın bir şekilde yere düştü. Bilgeler ve Tanrılar endişelendiler ve ona merhamet ettiler. Bunun üzerine Arjuna doğruldu ve silahı Gandiva'yı alarak saldırıya geçti. Saindhava'lıları öldürdü ve onların pek çoğu savaş meydanından kaçmaya başladı. Arjuna onlara barış ve Kral Yudhishther'in hükümranlığını kabul etmelerini önerdi. Saindhava'lar bunu kabul etti. Bu noktada Arjuna'nın kız kardeşi, Jaydrath'ın dul karısı ve Dhritrashtra'ın kızı Dushala geldi ve torunlarının korunmasını talep etti. Arjuna ona güvence verdi ve ona geldiği yere geri dönmesini söyledi.
Savaş sonrası > Manipura

At, kral Babruvāhana'nın bulunduğu Manipura'ya gitti. Kral babası Arjuna'nın geldiğini görünce onu karşılamaya gitti. Arjuna Babruvāhana'nın törene saygı göstermemesine ve savaş istememesine çok sinirlendi. Arjuna çocuğunu bir korkak olarak lanetledi ve savaşa hazırlanmasını istedi. Bu esnada annesi Chitrāngadā geldi ve babası Arjuna'ya karşı savaşmasını istedi. Kral kanunlarına göre krallığı koruması gerektiğini söyledi.
Böylece baba ile oğlu arasında bir savaş başladı. Savaşın sonunda her ikisi de çok kötü yaralandı. Bunu duyan Babruvāhana'nın annesi ve Manipura'nın prensesi Chitrāngadā savaş meydanına geldi. Çok üzüldü, yaralı Arjuna'yı dizleri üzerine aldı ve kendisini kurban etmeye karar verdi. Vabhruvana bunun üzerine çok etkilendi ve kendisini babasını öldürmekle günahkar kılan bu dini protokollerden çok rahatsız oldu. Eğer babası ölürse kendisi de ölünceye kadar bir şey yemeyeceğine dair yemin etti. Bu noktada yılan prenses Ulupi Nagmani'yi aldı ve bunun gücüyle Arjuna'yı tekrar hayata döndürdü.
Arjuna Ulupi'ye neden Vabhruvana'yı kışkırttığını sordu, o da Arjuna'nın büyük atası Bhishma'yı Shikhandi kullanarak öldürerek Arjuna'nın günah işlediğini ve şimdi de kendi çocuğu tarafından öldürüldüğünü söyledi. Böylece Arjuna günahından arınmış oldu.
Savaş sonrası > Rajagriha

At daha sonra Meghasandhi adlı bir kralın yönettiği Magadha Rajgriha'ya gitti. Kshatriya töreleri gereği amcasına karşı meydan okudu. Savaş başladı ve savaşçılar karşılıklı savaştılar. Arjuna yeğeniyle büyük gurur duyuyordu ve kalbi gururla dolmuştu. Sonunda Arjuna Meghasandhi'yi yendi ve ona Kshatriya törelerini gözettiği için kalpsiz davranmaması gerektiğini söyledi. Arjuna onun yaşamasına izin vereceğini söyledi çünkü Yudhishtira ailesi büyük savaşa katılan hiç kimsenin öldürülmemesi emrini vermişti. Meghasandhi yenilgiyi kabullendi ve amcasına tapmaya başlayıp ondan merhamet diledi.
Savaş sonrası > Chedi ve diğer krallıklar

At daha sonra Shishupala'nın oğlu kral Saurabha'nın yönettiği Chedi'ye geldi. Cesurca savaştıktan sonra Arjuna tarafından yenilgiye uğratıldı ve Yudhisther'e davet edildi.
At derken Kasi, Anga, Kosala, Kirata ve Tanga krallıklarına gitti. Arjuna bütün bu krallıkların bağlılık yeminlerini kabul etti.
Savaş sonrası > Dakarna

At daha sonra Dakarna'ya yöneldi. Kral Chitrangada ve Arjuna savaştı. Arjuna onu yenmeyi başardı ve at ardından Nishada'ya gitti. Arjuna Nishada kralını da yenmeyi başardı.
Savaş sonrası > Kuzey seyahati

At güneye hareket etti. Burada Arjuna Mahishaksha, Kolwa kabileleri, Dravida ve Andhra'lılarla savaştı ve onları yendi. At daha sonra Saurashtra'ya gitti ve Arjuna sırasıyla Gokarn ve Prabhaska şehirlerine geldi. Sonra Vrishni'nin yönettiği Dwarvati'ye geldi. Yadava gençleri atı zorla alıkoymaya çalıştılar ama Kral Ugrasen ata dokunmamalarını emretti. Daha sonra Vrishin ve Andhaka'nı kralları Arjuna'nın önüne gelip sevgilerini gösterdiler ve merhamet istediler.
Savaş sonrası > Punjab ve Gandhara

At beş nehrin bulunduğu toprakları geçerek Gandhara'ya gitti. Shakuni'nin oğlu ve fillerden oluşan büyük ordusu savaş meydanına geldi. Arjuna sinirlendi ve hepsini doğradı. Kaçan Gandhara ordusunu Arjuna takip etti. Haberleri duyan Shakuni'nin dul karısı Arjuna'ya gelip merhamet istedi. Dhritrashtra'nın oğlu Vibhatsu onun ayağına dokunarak sakin olmasını istedi. Sonunda barış imzalandı ve Gandhara kralı at kurban ayinine davet edildi.
Son icraat

Pandava kardeşler çok büyük başarıya ulaştıktan sonra dünyadan feragat etmeye karar verdiler. Krallığı Arjuna'nın torunu ve Abhimanyu'nun oğlu Parikshita'ya bıraktılar ve Himalayalar'a yerleştiler.
Arjuna ve Karna

Arjuna ile Karna arasında pek çok paralellikler vardır. Her ikisi de usta birer okçu idi, Draupadi için savaştılar ve kardeşleriyle savaş meydanında karşı karşıya geldiler. En önemli bağlantı ise her ikisi de gerek kan bağı gerekse dostluktan dolayı Kaurava tarafına güçlü bağlılık duyuyorlardı.
Arjuna Krişna'nın ona ilgisinden dolayı çok mükemmel bir öğrenci, konsantrasyon sahibi ve lütuflarla donatılmış bir insan örneğini temsil ediyordu.
Diğer isimleri

Parth (Bilge öğrenci, Prutha'nın oğlu).
Jishnu (Durdurulamayan, Fethedilemeyen)
Kiriti (Parlak tacı giyen)
Shvethavahana
Bheebhatsu
Vijaya
Phalguna
Savyasaachi
Dhananjaya
Gandeevi
Krishna
Gudaakesha
Kaunteya
Parangam
Mahabahu
Pandava
Permadi/Janaka
Bhaarata
Parantap
Arjuna kralın düzenlediği ok atma yarışmasında
Arjuna ave Subhadra.
Raja Ravi Varma'nın tablosu.
Şiva Pashupata'yı Arjuna'ya sunuyor
Arjuna ve Bhishma savaş atlarının üzerinde diğerlerine saldırırken.
Arjuna Jaydhratha'yı öldürürken
Arjuna ve Krishna Karna'nın karşısında.
Arjuna Karna'yı öldürürken
Arjuna'nın kendi çocuğu Babhnu Vahana tarafından savaş meydanında öldürülüşü
Pfaffenhofen an der Ilm (ilçe)

| Pfaffenhofen |
| --- | --- |
İlçe
  Arma 

Ülke:  Almanya
Eyalet: Bavyera
Başkent: Pfaffenhofen an der Ilm
Yüzölçümü
 • Toplam: 760 km²
Nüfus (31 Aralık 2020)
 • Toplam: 129.128
 • Yoğunluk: 170/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Pfaffenhofen Almanya'nın Bavyera eyaletinde bulunan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 31 Aralık 2020 tarihi itibarıyla 129.128'dir. İlçenin merkezi Pfaffenhofen an der Ilm şehridir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4045443-5  ISNI: 0000 0004 0647 2666  NLI: 987007559852505171  VIAF: 171503598
Lansang Krallığı

Lansang Krallığı (Laoca: ລ້ານຊ້າງຮົ່ມຂາວ lānsāng hom khāo; bazı kaynaklarda Lan Xang olarak da yazılır) birleşik bir Lao krallığı olarak 1353 yılında kurulmuş ve 1707 yılında da parçalanmıştır.
Üç buçuk yüzyıl boyunca Lansang, Güneydoğu Asya'nın en büyük krallıklarından biriydi. Krallığın adı "bir milyon fil" anlamına gelmektedir. Krallığın adının anlamı, krallığın gücü ve onun savaş yetenekleriyle bağdaştırılır. Lansang, Laos ülkesinin öncülü ve onun ulusal tarihiyle kültürel kimliğinin temelini oluşturmuş bir krallıktır.
Genel bakış > Kral Samsenethai ve Kraliçe Maha Devi Dönemi

Fa Ngum, 1360'lı yıllarda Lansang'ı yeniden Sukhothai'ye karşı savaşa soktu. Savaş sırasında her ne kadar Lansang kendi topraklarının defansı konusunda başarılı olabildiyse de savaşlardan dolayı yorgun bittiğinden tahta oğlu prens Oun Huan geçmiştir. Fa Ngum, sürgün edildiği Muang Nan'da 1393 yılında ölmüştür.
1371 yılında Oun Huan, Kral Samsenethai (300 bin Tay'ın kralı) adıyla tahta çıkmıştır.
1416 yılında altmış sekiz yaşında vefat eden Samsenethai yerine oğlu Lamkamdeng tahta çıkmıştır. Viet tarihî kayıtları Lamkamdeng saltanatı sırasında 1421 yılında Lansang desteğiyle Ming Hanedanı'na karşı Lam Sơn İsyanı'nın çıktığını söyler.
Lamkamdeng'in ölümü Lansang'da belirsizlik ve kral suikastleri dönemini başlattı. 1428 ve 1440 yılları arasında Lansang'ı yöneten bütün krallar, Maha Devi adı verilen kraliçe tarafından düzenlenen suikastlar nedeniyle öldürülmüşlerdir. Maha Devi 1440 ve 1442 yılları arasında ülkeyi yöneten ilk kadın olmuştur. 1442 yılında Mekong nehrinde boğularak ölmüştür. 1453 yılında kralsızlık dönemi başlamıştır. 1456'da Kral Chakkaphat tahta çıkarak bu dönemi sonlandırmıştır.
Genel bakış > Vietnam ile "Beyaz Fil" Savaşları

1448'de Maha Devi'nin yarattığı kargaşa sırasında Fuan ve Songda nehri boyunca bazı bölgeler Dai Viet tarafından ilhak edildi ve Nan Nehri boyunca Lanna Krallığı ile çeşitli çatışmalar yaşandı. 1471 yılında Dai Viet İmparatoru Lê Thánh Tông, Campa Krallığı'nı işgal ederek yok etti. Ayrıca aynı yıl içerisinde Fuan ayaklandı ve birçok Vietnamlı bu ayaklanma sırasında öldürüldü. 1478 yılına gelindiğinde Fuan'daki isyanın intikamını almak içi Lansang'ın geniş çaplı işgali planlanmaya başlanmıştı.
Yine aynı tarihlerde beyaz bir fil yakalanıp Kral Chakkaphat'a getirildi. Bu tür filler Güneydoğu Asya'da krallığın sembolü olarak kabul edildiğinden Lê Thánh Tông bu hayvanın saçının bir tutamının Dai Viet hükümdarlığına getirilmesini talep etti. Bu talep Chakkaphat tarafından bir hakaret olarak görüldü ve istenilen saç tutamı yerine (efsaneye göre) içi gübre dolu bir sandık gönderildi. Bu olay sayesinde Fuan'a saldırmak için geçerli bir bahane elde eden Lê Thánh Tông, Fuan güçlerini zayıflatmak, 200.000 piyadeli ve 2.000 adet filli Lansang süvarilerine karşı gelmek için beş sıra halinde dizilmiş büyük bir Viet gücü oluşturdu.
Dai Viet, bu zorlu mücadeleyi kazandı ve Muang Sua'yı tehdit etmek üzere kuzeye ilerledi. Kral Chakkaphat ve saray halkı Mekong boyunca güneye, Vientiane'ye doğru kaçtılar. Dai Viet, ele geçirdiği başkent Luang Prabang'ı kendi ordu bölükleri arasında, kurt kapanı taktiği uygulamak için, paylaştırdı. Batıdaki bölük Xishuangbanna'yı alıp Lanna'yı tehdit ederken diğer bölük Vientiane'ye doğru Mekong boyunca güneyi aldı. Kral Tilok ve Lanna kuzeydeki bölüğü önceden yok etti ve Vientiane çevresindeki kuvvetler Kral Chakkaphat'ın genç oğlu Taenkam'ın yönetimi altına girdiler. Birlik güçleri Fuan yönünde kaçan Dai Viet ordusunu yok etti. Sadece 4.000 kişilik bir gücü kalmasına rağmen Dai Viet, geri çekilmeden önce son bir hamle ile Fuan'ın başkentini yok etti.
Prens Taenkam babası Chakkaphat'ın tahtını tamir etmek istese de Chakkaphat bu isteğinden feragat ederek reddeder. 1479 yılına gelindiğinde Kral Chakkaphat, tacını oğlu Taenkam'a verir ve ona altın sandalye anlamına gelen "Suvanna Banlang" ismini takar. Taenkam, bu yeni ismiyle Lansang'ın kralı olmuştur ve Dai Viet ilerideki 200 yıl içerisinde Lansang'a saldırmayacaktır. Ayrıca Lanna Krallığı da Lansang'ın müttefiki olmuştur.
Genel bakış > Kral Visun: Lansang'da kültür ve edebiyatın yükseliş dönemi

Bu dönem gelen kralların Lansang'ın Dai Viet ile olan savaşlarının bıraktığı hasarları tamir edip kültür ve ticaretin gelişmesine odaklanacakları bir dönem olacaktı. Kral Visun (1500-1520) sanatın önemli bir öncüsüydü ve Lansang'da klasik edebiyat onun döneminde başlayacaktı. Theravada Budist rahipleri ve tapınaklar öğretimin merkezi olacaklardı. Bu, sanghaların hem kültürel hem de siyasi anlamda gelişmeleri demekti. Çoğu dinî hikâyeler yine bu dönemde yazılı hâle getirildi. Tripitaka Pali'den Laoca'ya çevrildi. Ramayana'nın Laoca çevirisi bu dönemde yazıldı. Epik şiirler, tıp, astroloji ve hukuk hakkında ilmi eserler yazıldı. Lao saray müziği sistematize edildi ve saray orkestraları şekil aldı. Kral Visun birçok vatın (tapınağın) inşasına destek oldu. Kral Visun, Visun'un oğlu Potisarat, Potisarat'ın oğlu Settatirat ve Settatirat'ın oğlu Nokeo Koumane, Lansang'ı zorluklara rağmen koruyup geliştiren güçlü liderler olarak kabul edilmektedirler.
Genel bakış > Lanna Krallığı ve Ayutthaya ile savaş dönemi

Lansang'ın en önemli krallarından biri olarak kabul edilen Kral Potisarat (1520-1550) Lannalı Nang Yot Kham Tip ile evlenmiştir. Dindar bir Budist olan Potisarat, Budizm'i devletin resmî dini olarak ilan etmiştir. 1523 yılında Lanna kralı Kaeo'dan Tripitaka'nın bir kopyasını istemiştir ve 1527'de yerel Tay dinlerini feshetmiştir. 1532 yılına gelindiğinde de Fuan'da isyanların başlamasıyla Lansang için barış dönemi sona ermiştir.
1539 yılında Thakhek'te bulunan Sikhottabong tapınağını ziyaret ederek hac yaptı ve That Phranom'u geliştirerek Lansang'ın güneydeki bölgesel gücünü arttıtdı. Ayrıca 1539 yılında Potisarat, Ayutthaya kralı Chairacha'ya karşı başarısızlıkla sonuçlanan isyanı nedeniyle sığınma talep eden Taylandlı bir soylunun sığınma talebini de kabul etti.
Lanna'da 1940'lı yıllar süresinde çıkan taht kavgaları ülkeyi zayıflatmaktaydı. Giderek zayıflamış olan bu krallık ilk olarak Birmanlar, daha sonra (1545 yılında) Ayutthaya tarafından istilalara uğradı. Bu iki işgal girişimi her ne kadar da kırsal kesimlerde zararlara yol açsa da geri püskürtüldü. Lansang, müttefiki Lanna'yı desteklemek için takviyeler gönderdi. Ayutthaya kralı Chairacha, 1547'de Chiang Mai'yi ele geçirmek için ordunun başına geçti.
Taht kavgaları Lanna'da devam etse de Burma ve Ayutthaya gibi iki saldırgan devletin tam arasında yer alması onu eski düzenine geri dönmeye zorladı. Ayutthaya'ya karşı Lanna'ya olan desteği karşılığında Potisarat'ın oğlu Prens Settatirat'a Lanna'nın tahtı takdim edildi. 1547 yılına gelindiğinde Settatirat, Chiang Mai'de kral ilan edilecektir. Potisarat'ın Lansang kralı olduğu, Settatirat'ın Lanna kralı olduğu dönem Lansang'ın tarihi boyunca siyasi bakımdan en güçlü olduğu dönemdir.
Bu barış ve güç dönemi uzun sürmeyecekti. 1548 yılında Birmanlar Ayutthaya'yı istila edecek fakat başkenti ele geçiremeyeceklerdi. Potisarat, Birmanların teklifi üzerine onlarla ittifak kuracak ve Ayutthaya'yı desteklemeyecekti. 1550 yılında Potisarat, Luang Prabang'a geri dönerken kaza sonucu ölmüştür.
Genel bakış > Kral Settatirat dönemi

1548 yılında Kral Settatirat (Lanna kralı olarak) ele geçirdiği Chiang Saen'i başkent yaptı. Chiang Mai hâlâ ülkenin önemli bir merkeziydi. Burma ve Ayutthaya tehditleri artmaya devam ediyordu ve babasının ölümünden sonra Lanna'yı (karısını saltanat naibi olarak atayarak) terk etti. Lansang'a vardığında Lansang Kralı olarak taç giydi. Bu ayrılış Lanna'daki grupları harekete geçirdi ve 1551'de Yun Bayin Lanna'nın kralı olarak tahta geçti.
1553 yılına gelindiğinde Settatirat, Lanna'yı geri almak için ordu gönderse de bu girişiminde başarısız olmuştur. 1555 yılında yine Lanna'yı geri almak için Sen Soulintha komutasında bir ordu göndermiş ve bu sefer Chiang Saen'i almayı başarmıştır. Bu başarısı için Sen Soulintha'ya Lusai (Galip) unvanı verilmiş ve Kral Settatirat kendisine kızlarından birini vermiştir. 1556 yılında Bayinnaung önderliğindeki Burma Lanna'yı ele geçirdi. Lanna kralı Yun Bayin Chiang Mai'yi savaşmadan kuşattı ve Birman vasalı olarak ordu işgali altında göreve getirildi.
1560 yılında Kral Settatirat, Lansang'ın başkentini Luang Prabang'tan (ilerideki iki yüz yıl boyunca başkent olacak olan) Vientiane'ye taşıdı. Bu resmî taşıma işlemi şehir savunmasını güçlendirmekten, büyük bir hükümdarlık sarayı inşa etmek ve Zümrüt Buda Heykeli'nin yerleştirilmesi için Phrakeo'nun inşasına kadar geniş bir şehirleşme programını içermekteydi.
Genel bakış > Lansang'da "Altın Çağı"

Kral Surinyavongsa (1637-1694) döneminde Lansang elli yedi yıllık barış ve gelişim dönemine girdi. Dönem boyunca güç sahibi Lansang sanghası Güneydoğu Asya'nın dört bir yanından dini çalışmalar için gelen keşişlere ev sahipliği yapıyordu. Edebiyat, sanat ve saray müziği bu dönemde tekrar canlanmaya başladı. Kral Surinyavongsa, Lansang yasalarının çoğunu tekrar gözden geçirdi ve çeşitli yargı mahkemeleri kurdu. Ayrıca çevre krallıklarla ticari ve siyasi içerikli birçok anlaşma imzaladı.
1641'de Vereenigde Oost-Indische Compagnie'den Gerritt van Wuysthoff, Lansang ile resmî ticaret ilişkileri kurdu.
1642'de bir Cizvit olan Peder Giovanni Maria Leria, Lansang'a gelen ilk Katolik misyoner oldu. Beş yıl boyunca çok fazla başarı elde edemeyince ve 1647'de Vietnam üzerinden Makao'ya döndü. Ayrılırken de "Lansang'ın Altın Çağı" olarak adlandırılan dönemde Vientiane'deki kraliyet sarayı hakkındaki görüşlerini içeren bir yazı bırakmıştır.
"Yapısı ve simetrisi takdire şayan bu kraliyet sarayı uzaktan görülebilmektedir. Gerçekten müthiş bir boyuttadır, bu yüzden orada yaşayan sonsuz sayıda insanı içine alabilir. Kralın daireleri muhteşem taç kapılarla bezenmiştir ve hepsi bozulmamış keresteden (tik) yapılmış ve dışarıda ve içeride mükemmel kısmalarla süslenmiş harika bir salon ile birlikte bir dizi güzel oda içermektedirler. Altın varak ile kaplanmak yerine altın ile kaplanmışlardır. Kralın dairelerinden çok geniş avlulara girerken, kralın eşlerinin yaşadığı, hepsi tuğla ve fayanslarla kaplı büyük bir dizi ev görünür; ve bunların ötesinde, saltanat yetkilileri için aynı simetrik biçimde inşa edilmiş bir dizi daha ev bulunmaktadır. Eğer sarayın diğer kısımlarını; zenginliklerinin, dairelerinin, bahçelerinin ve diğer benzer şeylerin tamamını anlatmaya çalışırsam, bütün bir cildi dolduracak kadar yazabilirim."

- Fr. Giovanni Maria Leria, (1663)
Saray ve Vientiane şehri Lao-Siam Savaşları (1827-1828) sırasında Tayland güçleri tarafından yok edilmiştir.
Genel bakış > Taht kavgaları ve krallığın parçalanışı

Kral Surinyavongsa'nın getirdiği reformlar soylulara ve köylüye eşit olarak uygulandı. Veliaht prens saray görevlisi ile zina yaptığından kral tarafından ölüm cezasına çarptırıldı. Surinyavongsa 1694 yılında öldüğünde geriye tahtına göz diken iki genç erkek torunu Prens Kingkitsarat ve Prens İnthasom ile iki genç kız torunu Prenses Kumar ve Prenses Sumangala kaldı. Taht kavgası kralın yeğeni olan Prens Sai Ong Hue meydana çıktığında başladı; Surinyavongsa'nın torunları Xishuangbanna'ya ve Prenses Sumangala da Çampasak'a sürgün edildi.
1705'te Xishuangbanna'daki amcasından destek alan Prens Kingkitsarat, Luang Prabang'a doğru yürüdü. Sai Ong Hue'nin Luang Prabang Valisi oaln kardeşi kaçtı ve Kingkitsarat, Luang Prabang'da rakip bir kral olarak taçlandırıldı. 1707'de Lansang bölündü ve Luang Prabang ve Vientiane krallıkları ortaya çıktı. 1713'te de Vientiane'deki isyan sonucunda da Çampasak Krallığı ortaya çıktı.
Ortaya çıkan bu krallıklar 1779 yılında Tayland'ın vasalları oluncaya kadar bağımsız kalacaklardı.
Siyasi organizasyon

Mekong, Lansang Krallığı için siyasi ve ekonomik arterleri oluşturmuştur. Öyle ki nehirin Çince karşılığı olan Lán Cāng (瀾滄) bu krallık ile sesteştir. Bu nehir Lansang halkının, tüccarlarının ve ordusunun birçok ihtiyaçlarını karşılamıştır. Sadece bununla kalmamış ayrıca ülke için doğal bir coğrafi defans sistemi de olmuştur. Bölgede bulunan doğal unsurlar Luang Prabang, Vientiane ve Çampasak bölgelerinin (daha sonradan bağımsız krallıklar oldular) sınırlarını oluşturmuştur.
Muanglar veya "şehir devletleri" iç işlerinde bağımsız dış işlerinde krala bağlı olan idari bölümlerdir. Her muang "şehir lordları" veya diğer adıyla chao muang adlandırılan kişilerce yönetilirdi. Bu sistemin genel adı mandala olarak geçmektedir.