Katolik Kilisesi Hiyerarşisi
Papa (Roma Episkoposu) > Papalık Makamı ve unvanlar

"Papa" bir makam veya unvan değil, zamirsel bir yüceltme biçimdir ve "Baba" anlamına gelir (Baba kelimesi yerine Türkçede daha çok Farsça kökenli eşanlamlı kelime olan peder kullanılır. Peder kelimesi rahipler, episkoposlar ve Papa'nın unvanıdır aynı zamanda.) Yüceltici "papa" ibaresi, 3. yüzyılın başlarından itibaren Batı'daki herhangi bir episkopos için kullanılıyordu. Doğuda "papa" hâlâ Bulgar Ortodoks Kilisesi ve Rus Ortodoks Kilisesi'ndeki din adamları için yaygın bir hitap şeklidir ve İskenderiye Koptik Patriği'nin unvanlarından biridir. Papa Marcellinus (304'te öldü), kaynaklarda kendisi için "papa" unvanını kullanan ilk Roma Episkoposu'dur. 6. yüzyıldan itibaren, Konstantinopolis'in imparatorluk yönetimi doğal olarak Papa unvanını Roma Episkoposuna özel kıldı ve 6. yüzyılın başlarından itibaren, Batı'da Roma Episkoposu ile sınırlı olmaya başladı. Papa VII. Gregorius'un “Papa” unvanının Roma Episkoposuna özgü olduğunu ilan ettiği ilan ettiği 11. yüzyılda da bu unvanın Roma Episkoposuna ait olduğu sıkı bir şekilde kabul görmüştü.
Roma Kilisesi'nin episkoposu olarak Papa, Roma kilisesinin ortak kurucuları Aziz Petrus ve Aziz Pavlus’un halefidir. Bu nedenle, Roma Kilisesi ve onun episkoposu, Katolik komünyon birliğine her zaman bir öneme sahip olmuştur ve en azından kendi eşitleri olan diğer episkoposlar arasında bir dereceye kadar üstünlüğe sahip olmuştur; tıpkı Aziz Petrus’un diğer Havariler arasında belirli bir önceliği olduğu gibi (Havarilerin Prensi); Bu önceliğin kesin niteliği, çağın en önemli evrensel meselelerinden biridir ve Katolik Kilise'nin tüm tarihi boyunca bir doktrin olarak gelişmiştir.
Katolik Kilise İlmihali, İkinci Vatikan Konsili'nin Lumen gentium belgesinden alıntı yaparak şunları belirtir: "Roma Eiskoposu ve Aziz Petrus'un halefi olan papa, 'hem episkoposların hem de tüm imanlılar birliğinin daimi görünür kaynağı ve temelidir'" Roma episkoposuyla birlik, Katolik kimliğinin o kadar önemli bir tanımlayıcısı haline geldi ki, Katolik teolojisine göre yanlış olmasına rağmen, zaman zaman Katolik Kilise bütünüyle "Roma Katolik Kilisesi" olarak biliniyor, ancak Katolik Kilise içinde, merkezi Roma olan Latin Kilisesi'nin de bulunduğu 23 özerk kilisenin birliğinden oluşan bir çatıdır.
Papa'nın diğer üç makamı doğrudan Latin Kilisesi episkoposu olmasından kaynaklanmaktadır. Latin Kilisesi kimliğini ve gelişimini Roma'nın dini, hukuki ve teolojik mirasındaki kökenlerine borçlu olduğundan, Roma episkoposu fiili olarak Latin Kilisesi'nin patriğidir. Papa XVI. Benedictus'a göre, papanın Latin Kilisesi'nin patriği olarak öncüllüğü ile Pentarşi içinde birinci patrik olarak öncüllüğü arasında çok fazla 'karışıklık' vardı; bu iki farklı konumun rolleri ve sorumlulukları arasındaki bu "ayrım başarısızlığı", bu karışıklığa yol açıyordu. En sonunda bu karışıklık "Katolik Kilise'nin merkezileşmesine" yol açtı ve Doğu ile Batı arasındaki bölünmenin faktörlerinden biri oldu.
Roma Kilisesi aynı zamanda Roma Eyaletinin ana kilisesidir, dolayısıyla Roma episkoposu Roma eyaletinin Başpiskoposu ve Metropolitidir.
Bir episkopos olarak papa, Mesih İsa'nın Vekili olarak anılır. Bu unvan, dördüncü yüzyıldan on ikinci yüzyıla kadar tüm episkoposlar için ortaktı, on ikinci yüzyıldan yirminci yüzyılın başlarına kadar Roma episkoposuna özgü oldu ve İkinci Vatikan Konsili'nde tüm episkoposların kullanmasına tekrar izin verildi.
Papa, 1929'da Kutsal Makam ile İtalya arasındaki Laterano Antlaşması ile Roma şehri içinde kurulmuş bağımsız bir devlet olan Vatikan Şehri'nde ikamet ediyor. Papalar, papalık devletlerinin (754-1870) hükümdarları oldukları için, 1929'dan bu yana Vatikan Şehir Devletinde mutlak sivil otoritedirler.
Büyükelçiler Vatikan Şehir Devleti'ne değil, devlet kurulmadan önce bile uluslararası hukuka tabi olan Kutsal Makam için atanırlar. Bir bütün olarak kilisenin yönetiminde Papa'ya yardımcı olan kurumların tümüne, "Roman Curia" denir.
Son olarak, "Tanrı'nın hizmetkarlarının hizmetkarı" unvanı, Papa Büyük Gregorius'un ekiydi; bu, Hristiyanlıkta liderliğin her zaman hizmet etmek olduğunu hatırlatıyordu.
Roma piskoposunun hitap tarzı "Papa Cenapları"dır.