stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Cesare Prandelli
Başarıları > Menajer

Verona
Serie B: 1998-99 1. - Serie A'ya çıktı.
Venezia
Serie B: 2000-01 4. - Serie A'ya çıktı.
İtalya
Avrupa Futbol Şampiyonası: Finalist (2012)
FIFA Konfederasyonlar Kupası : 3. (2013)
Red Special

Red Special (veya Fireplace), Queen'in gitaristi Brian May'in fizik bilgisi ve babası Harold May'in elektronik bilgisini birleştirerek birlikte özgün bir tasarımla yaptıkları ve Brian May'in hala kullanmakta olduğu gitar. Gitarın yapımında kullanılan ahşap malzeme 120 yıllık eski bir şömineye aittir. Gitarın sapı ise çelik bir çubukla güçlendirilmiş ve tremolo kolu da 1928 model bir Panther marka motosikletin iki valf yayıyla yapılmıştır. İçinde tahtakurdu dehlizleri olan maun gövdeli gitar 24 perdeli olup perdelerin yapılmasında Brian May'in annesinin sedef düğmeleri kullanılmıştır.[kaynak belirtilmeli]3 adet Burns Trisonic pickup ve özel tasarım bir köprü sistemine sahip olan gitar henüz taklit edilememiş bir tınıya sahiptir. 1983'te Guid adlı bir gitar üreten bir firma Red Special'ı model almıştır.[kaynak belirtilmeli]Gitarın Brian May için üretilmiş kopyaları bulunsa da Queen kayıtlarında ve solo albümlerinde %90 oranında orijinal "Red Special" kullanılmıştır. "Red Special" adı da daha sonra gitarın boyandığı kırmızı/kahve tondan gelmektedir.
Chapei dang veng

Chapey (ចាប៉ី) olarak bilinen Chapei Dang Veng (Khmerce: ចាប៉ីដងវែង), Kamboçya'dan iki telli, uzun saplı bir gitardır. İki çift sıra naylon iple gerilmiştir. Üst ve alt teller genellikle G ve C'ye akort edilir ve 12 perde 1 D, 2 E, 3 F, 4 G, 5 A, 6 B, 7 C, 8 D, 9 E, 10 F notalarını içerir. 11 G ve 12 A.
Chapey'li Bir Kızın Portresi, 1880. Fotoğrafın çekildiği Kamboçya Kraliyet Sarayı'nda piyanist olarak çalıştı.
Chapei Dang Veng, Kamboçya kültürüne, ritüellerine ve inançlarına güçlü bir şekilde bağlı bir Kamboçya müzik geleneğidir. Şarkı söylemeyi ve chapei'yi (kültürel fuarlarda yaygın olarak duyulan bir lavta) içerir. Şarkı sözleri, klasik şiir, halk hikâyeleri ve Budist benzetmeleri içeren eğitim ve sosyal eleştiriden yergiye kadar uzanır. Kamboçyalı topluluklar içinde geleneğin, geleneksel ritüelleri koruma, sosyal, kültürel ve dini bilgi ve değerleri aktarma, Eski Khmer diline maruz kalma sağlama, sosyal ve politik yorumlar için bir alan yaratma, eğlendirme, nesiller arasında bağlantı kurma dahil olmak üzere birçok işleve hizmet ettiği düşünülmektedir. ve sosyal uyum inşa etmek. Müzik yeteneğinin yanı sıra, chapei çalanların zekaya, doğaçlama yeteneğine ve olağanüstü hikâye anlatıcılarına sahip olması gerekir. Oyuncuların çoğu erkek olsa da, chapei'yi kimin çalabileceği konusunda bir sınır yoktur. Bugün, sanat formu, aileler ve gayri resmi usta-çırak ilişkileri yoluyla sözlü olarak aktarılan birkaç icracı ve hatta daha az usta tarafından uygulanmaktadır. Kızıl Kmerler hükûmeti, taşıyıcı nüfusa kötü bir şekilde zarar verdi ve uygulamanın yayılmasını engelledi, topluluklar artık bir geleneği kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya kaldıklarından uzun vadeli sonuçlarla.
2016 yılında Chapei Dang Veng, Dünya Somut Olmayan Miras alanı olarak belirlendi.
Flamenko gitarı

Bir flamenko gitarı
Flamenko gitarı, klasik gitara benzeyen ancak farklı malzemeler ile yapılan ve gövdesi daha değişik olan bir gitar çeşididir. Flamenkonun toque adı verilen ve gitar çalınan bölümünde kullanılır. İspanya'da geleneksel olarak luthierler tarafından üretilir.
Zugzwang

Zugzwang, satrançta yapılabilecek iyi bir hamlenin kalmaması sonucu mecburen konumu bozan bir hamle yapma durumuna verilen isimdir. Zugzwang, Almancada "hareket etme zorunluluğu" anlamına gelir.
Rakibi zugzwang'a koymak üstün tarafın oyunu kazanmasına yardımcı olmanın yaygın bir yoludur ve bazı durumlarda kazanmayı mümkün kılmak için gereklidir.
Zugzwang terimi Alman satranç literatüründe 1858 veya daha önce kullanılmıştı, terimin İngilizcede bilinen ilk kullanımı ise 1905'te Dünya Şampiyonu Emanuel Lasker tarafından yapıldı. Zugzwang kavramı, satranç oyuncuları tarafından terimin ortaya çıkmasından yüzyıllar önce biliniyordu; oyunun ilk yazarlarından biri olan Alessandro Salvio tarafından 1604'te yayınlanan bir oyun sonu çalışmasında ve 9. yüzyılın başlarına kadar uzanan shatranj çalışmalarında yer alıyordu, terimin bilinen ilk kullanımından 1000 yıldan fazla bir süre önce. Uluslararası satranç notasyonu, zugzwang konumunu belirtmek için "⊙" sembolünü kullanır.
Zugzwang'lı pozisyonlar satranç oyun sonlarında, özellikle de şah ve piyon oyun sonlarında oldukça sık görülür. John Nunn'a göre karşılıklı zugzwang pozisyonları oyun sonlarının analizinde şaşırtıcı derecede önemlidir.
Julius Martov

"Julius Martov" buraya yönlendirilmektedir. Diğer kullanımlar için Julius Martov (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Julius Martov |
| --- | --- |

Iskra Dergi Editörü
Görev süresi Kasım 1903 - Ekim 1905
Kişisel bilgiler
Doğum: 24 Kasım 1873(1873-11-24) İstanbul
Ölüm: 4 Nisan 1923 (49 yaşında) Schomberg
Partisi: Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi
Menşevik liderler Pavel Axelrod, Julius Martov ve Alexander Martinov (Mayıs 1917, Stokholm, İsveç)
Julius Martov, (gerçek adı: Yuli Osipoviç Zederbaum, Rusça Ю́лий О́сипович Цедерба́ум) (d. 24 Kasım 1873; İstanbul – ö. 4 Nisan 1923; Berlin), Yahudi asıllı Rus Menşevik lider. Martov'un Vladimir Lenin ve Lev Troçki ile yakın bir dostluğu vardı. Troçki onu "Demokratik Sosyalizmin Hamlet'i" olarak tanımlamıştır.
Julius Martov ve Vladimir Lenin (Lenin masanın ortasında, onun solunda Martov)
Siyasi Hayatı

Martov, Vladimir Lenin'in ile beraber siyasi fikirlerinden dolayı Sibirya'ya sürüldü ve yakın arkadaş oldular. Birlikte Ekim 1895'te İşçi Sınıfının Kurtuluşu İçin Mücadele Birliği'ni kurdular. İlerleyen süreçte baskılardan dolayı Rusya'yı terk etmek zorunda kalan Martov, sürgünde yaşayan başkalarıyla birlikte Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi'ne (RSDİP) katıldı. Sonraki birkaç yıl boyunca parti dergisi İskra'nın yayınlanmasında Georgi Plekhanov, Pavel Axelrod, Vladimir Lenin ve Lev Troçki ile yakın bir şekilde çalıştı.
Siyasi Hayatı > Siyasi Ayrışması

1903'te Londra'daki Sosyal Demokrat İşçi Partisi'nin İkinci Kongresi'nde Martov ile uzun zamandır arkadaşı Vladimir Lenin arasında bir anlaşmazlık çıktı. Lenin, çok sayıda parti dışı sempatizanı ve destekçisi olan küçük bir profesyonel devrimciler partisini savundu. Martov, büyük bir eylemci partisine sahip olmanın daha iyi olduğuna inanarak aynı fikirde değildi. Martov, fikirlerini İngiliz İşçi Partisi gibi diğer Avrupa ülkelerinde var olan sosyalist partilere dayandırdı. Lenin, Çar'ın otokratik hükûmeti altında sosyalist siyasi partiler kurmanın yasadışı olduğu için Rusya'da durumun farklı olduğunu savundu. Tartışma sonunda Martov oyunu 28-23 kazandı. Vladimir Lenin sonucu kabul etmek istemedi ve Bolşevikler olarak bilinen bir hizip kurdu. Martov'a sadık kalanlar Menşevikler olarak tanındı.
Grigory Zinoviev, Anatoly Lunacharsky, Josef Stalin, Mikhail Lashevich, Nadejda Krupskaya, Mihail Frunze, Aleksey Rıkov, Yakov Sverdlov, Lev Kamenev, Maksim Litvinov, Felix Dzerzhinsky, Gregory Ordzhonikidze ve Aleksandr Bogdanov Bolşeviklere katıldı. Martov ise George Plekhanov, Pavel Axelrod, Vera Zasulich, Lev Troçki, Lev Deich, Vladimir Antonov-Ovseyenko, Irakli Tsereteli, Moisei Uritsky, Noe Jordania ve Fedor Dan'in desteğini aldı. Menşeviklerin lideri olarak görülen Martov, Kasım 1903'ten kapanan Ekim 1905'e kadar İskra dergisinin editörlüğünü yaptı. George Plekhanov ve Lev Troçki ile birlikte, dergiyi Vladimir Lenin ve Bolşeviklere saldırmak için kullandı. Romancı Maksim Gorki Martov'la bu dönemde tanıştı ve onun için: "Bu inanılmaz çekici adam gençliğin hararetiyle konuşuyordu ve belli ki en çok, trajik ayrılık ve Parti içindeki bölünme dramından derinden etkilenmişti." demiştir.
Siyasi Hayatı > 1905 Devrimi ve Birinci Dünya Savaşı

1905 Devrimi'nin getirdiği reformlardan sonra Martov, yeni burjuva hükûmete militan bir muhalefet sağlamanın devrimcilerin görevi olduğunu savundu. Ekonomik ve sosyal koşullar sosyalist bir devrimin gerçekleşmesini mümkün kılana kadar burjuva hükûmetini taciz etmek için sendikalar, kooperatifler, köy konseyleri ve sovyetler gibi bir örgütler ağına katılmayı savundu. 
Birinci Dünya Savaşı sırasında Martov, pasifist hareketin merkezi bir figürüydü.
Siyasi Hayatı > Şubat-Ekim Devrimi ve Rus İç Savaşı Sırasında

Şubat Devrimi'nden sonra Martov Rusya'ya döndü, ancak bazı Menşeviklerin Geçici Hükûmete katılmasını durdurmak için çok geç kaldığını fark etti. Iraklı Tsereteli ve Fed gibi Menşevikleri şiddetle eleştirdi. 
Martov, Ekim Devrimi'nden sonra Bolşevikler tarafından hükûmete katılmaya davet edilmedi. Bir süre Kurucu Meclis'teki küçük Menşevik muhalefet grubunu yönetti, ancak 1918'de Sovyet hükûmeti tarafından diğer siyasi partilerle birlikte yasaklandı. 
Martov, Rus İç Savaşı sırasında Beyaz Ordu'ya karşı Kızıl Ordu'yu destekledi, ancak liberal gazetelere, soylulara yönelik zulmü Bolşevikler aleyhine kınadı.
Son Yılları ve Ölümü

1920'de Martov Bolşevikler tarafından sürgüne gönderildi. Vladimir Lenin'i ve Sovyet hükûmetini eleştirmeye devam etti, ancak Rusya'ya müttefik müdahalesi çağrısında bulunan diğer anti-komünist sürgünlere katılmayı reddetti. Julius Martov Nisan 1923'te Almanya'nın Schomberg kentinde öldü. Sovyet hükûmetinde bir bakan olan Anatoly Lunacharsky, ölümü üzerine Martov'u Bolşeviklerin "en samimi ve özverili muhalifi" olarak nitelendirdi.
Eserleri

• World Bolshevism
• Martov and Zinoviev: Head to Head in Halle
• The State and the Socialist Revolution
• Geschichte der russischen Sozialdemokratie
• Bolscevismo mondiale: la prima critica marxista del leninismo al potere
• Das Problem der Internationale u. die russische Revolution: Rede
• Letters, 1916-1922
Dış Bağlantılar

1. https://tr.wikipedia.org/wiki/Menşevik 12 Temmuz 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
2. https://spartacus-educational.com/RUSmartov.htm 21 Temmuz 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 90731482  BNF: cb122374931 (data)  CiNii: DA01387154  GND: 11922819X  HDS: 028378  ISNI: 0000 0001 0895 8318  LCCN: n85809946  LNB: 000143147  NDL: 00449029  NKC: jo2002113489  NLI: 987007265179105171  NTA: 070739862  SELIBR: 208938  SNAC: w6h13b4w  SUDOC: 079728855  Trove: 1069702  VIAF: 46815006   WorldCat (LCCN): n85-809946
Val-d'Oise

| Val-d'Oise |
| --- | --- |

  Arma 
Bölge: Île-de-France
İl merkezi: Pontoise
İdare
 • Genel Konsey Başkanı: Arnaud Bazin
Yüzölçümü
 • Toplam: 1.246 km²
Nüfus (2016)
 • Toplam: 1.221,923
 • Yoğunluk: 926/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00
Val-d'Oise [[valˈdwaːz]], Fransa'nın illerinden birisi. İl, Argenteuil ve Sarcelles olmak üzere 2 yerleşime ayrılmıştır. Her yerleşimin farklı özellikleri bulunmaktadır.
İl hakkında

İl, 1968'de eski Seine ve Seine-et-Oise illerinden kurulmuştur. Bölge Fransa'nın 16. en kalabalık yöresidir. İl, Fransa'nın kuzey kuşağında yer almaktadır. İlde tarım ve turizm gelişmiştir. İl, Fransa'daki en işlek havalimanı Charles de Gaulle'e sahiptir.
Valiler

André Chadeau - 19 Eylül 1964
Maurice Paraf - 13 Eylül 1967
François Bourgin - 31 Aralık 1971
Gilbert Carrère - 13 Haziran 1974
Claude Bussière - 22 Ocak 1979
Pierre Jourdan - 16 Haziran 1981
Pierre Blondel - 6 Ağustos 1985
Jean-Louis Destandau - 19 Temmuz 1989
Jean-Jacques Pascal - 26 Şubat 1992
Philippe Deslandes - 29 Haziran 1995
Jean-Pierre Lacroix - 22 Ocak 1998
Michel Mathieu - 24 Haziran 1999
Jean-Michel Bérard - 8 Kasım 2001
Christian Leyrit - 29 Nisan 2004
Paul-Henri Trollé - 9 Temmuz 2007
Pierre-Henry Maccioni - 21 Ocak 2010
Jean-Luc Névache - 17 Ocak 2013
Yannick Blanc - 29 Ocak 2015
Jean-Yves Latournerie - 14 Nisan 2016
Amaury de Saint-Quentin - 29 Mayıs 2019
Philippe Court - 9 Mart 2022
Yerleşimler

Argenteuil
Sarcelles
Goussainville
| g t Fransa'nın bölgeleri ve illeri |
| --- | --- |
Alsace-Champagne-Ardenne-Lorraine: 08. Ardennes • 10. Aube • 51. Marne • 52. Haute-Marne • 54. Meurthe-et-Moselle • 55. Meuse • 57. Moselle • 67. Bas-Rhin • 68. Haut-Rhin • 88. Vosges
Aquitaine-Limousin-Poitou-Charentes: 16. Charente • 17. Charente-Maritime • 19. Corrèze • 23. Creuse • 24. Dordogne • 33. Gironde • 40. Landes • 47. Lot-et-Garonne • 64. Pyrénées-Atlantiques 79. Deux-Sèvres • 86. Vienne • 87. Haute-Vienne
Auvergne-Rhône-Alpes: 63. Puy-de-Dôme • 03. Allier • 15. Cantal • 43. Haute-Loire
Bretonya: 35. Ille-et-Vilaine • 29. Finistère • 56. Morbihan • 22. Côtes-d'Armor
Bourgogne-Franche-Comté: 21. Côte-d'Or • 25. Doubs • 39. Jura • 58. Nièvre • 70. Haute-Saône • 71. Saône-et-Loire • 90. Territoire de Belfort • 89. Yonne
Centre-Val de Loire: 45. Loiret • 18. Cher • 28. Eure-et-Loir • 36. Indre • 37. Indre-et-Loire • 41. Loir-et-Cher
Île-de-France: 75. Paris • 77. Seine-et-Marne • 78. Yvelines • 91. Essonne • 92. Hauts-de-Seine • 93. Seine-Saint-Denis • 94. Val-de-Marne • 95. Val-d'Oise
Korsika: 2A. Corse-du-Sud • 2B. Haute-Corse
Languedoc-Roussillon-Midi-Pyrénées: 09. Ariège • 11. Aude • 12. Aveyron • 30. Gard • 31. Haute-Garonne • 32. Gers • 34. Hérault • 46. Lot • 48. Lozère • 65.Hautes-Pyrénées • 66. Pyrénées-Orientales • 81. Tarn • 82. Tarn-et-Garonne
Nord-Pas-de-Calais-Picardie: 01. Ain • 02. Aisne • 07. Ardèche • 26. Drôme • 38. Isère • 42. Loire • 59. Nord • 60. Oise • 62. Pas-de-Calais • 69. Rhône • 73. Savoie • 74. Haute-Savoie • 80. Somme
Normandiya: 14. Calvados • 27. Eure 50. Manche • 61 Orne 76. Seine-Maritime
Pays de la Loire: 44. Loire-Atlantique • 49. Maine-et-Loire • 53. Mayenne • 72. Sarthe • 85. Vendée
Provence-Alpes-Côte d'Azur: 13. Bouches-du-Rhône • 04. Alpes-de-Haute-Provence • 05. Hautes-Alpes • 06. Alpes-Maritimes • 83. Var • 84. Vaucluse
971. Guadeloupe • 972. Martinik • 973. Fransız Guyanası • 974. Réunion
 Fransa Portalı - Tırnak içindeki numara INSEE numarasıdır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb119463766 (data)  GND: 4376522-1  LCCN: n83225744  MusicBrainz: 95a3d6aa-1271-462f-b8c3-898bf5cceba9  NLI: 987007566911805171  SUDOC: 027910334  VIAF: 173351565   WorldCat (LCCN): n83-225744
29. Altın Ahududu Ödülleri

29. Altın Ahududu Ödülleri, Altın Ahududu Ödülü Vakfı tarafından 2008 yılının en kötü filmlerini "onurlandırmak" amacıyla 21 Şubat 2009 tarihinde Hollywood, Kaliforniya'daki Barnsdall Gallery Salonu'nda düzenlenen törendir. Adaylar 21 Ocak 2009 tarihinde açıklandı ve The Love Guru yedi kategoride aday oldu. Ödül sonuçları 650 gazeteci, sinema izleyicisi ve Amerika Birleşik Devletleri ve başka 19 ülkeden daha 19 film uzmanının oyları dikkate alınarak açıklandı.
Ödülleri, törenin kurucusu Jim Wilson dağıttı. The Love Guru aday olduğu En Kötü Film, En Kötü Aktör ve En Kötü Senaryo kategorilerinde ödülü kazandı. Paris Hilton, The Hottie and the Nottie filmindeki performansıyla En Kötü Kadın Oyuncu, Repo: The Genetic Opera filmindeki performansıyla En Kötü Yardımcı Kadın Oyuncu dallarının da bulunduğu üç kategoride ödül kazandı. Paris Hilton, bir yıl içinde bu ödülü en çok kazanan aktris oldu. Önceki yıl düzenlenen 28. Altın Ahududu Ödülleri'nde Eddie Murphy Norbit filmindeki oyunculuğuyla üç ödül almıştı.
Pierce Brosnan, Mamma Mia filmindeki rolüyle En Kötü Yardımcı Erkek Oyuncu ödülü aldı. Indiana Jones ve Kristal Kafatası Krallığı filmi En Kötü Prequel, Yeniden Çevrim, Yan Ürün veya Devam Filmi ödülünü kazandı. Uwe Boll, yönetmenliğini yaptığı 1968 Tunnel Rats, In the Name of the King: A Dungeon Siege Tale ve Postal adlı filmleri ile En Kötü Yönetmen dalında ödül kazanırken ayrıca En Kötü Kariyer Başarısı özel ödülünü kazandı.
Adaylar ve oylama

Adaylar, Altın Ahududu Ödülleri töreninin geleneğine uygun olacak şekilde Akademi Ödülü adaylarının açıklanmasından bir gün önce, 21 Ocak 2009 tarihinde açıklandı. 2008 yılının en fazla adaylık elde eden filmi, yedi adaylıkla The Love Guru isimli film oldu. Ödüller sonuçları yaklaşık 650 gazeteci, sinema izleyicisi ve film uzmanının oyları ile belirlendi. Amerika Birleşik Devletleri'nden 45 ve 19 başka ülkeden film uzmanı oy kullandı.
Jack ve Fasulye Sırığı

1918 tarihli Arthur Rackham çizimi
" Jack ve Fasulye Sırığı " bir İngiliz peri masalıdır. 1734'te " The Story of Jack Spriggins and the Enchanted Bean "(Jack Spriggins ve Büyülü Fasulye'nin masalı)ve 1807'de Benjamin Tabart'ın ahlak dersi olarak verdiği " The History of Jack and the Bean-Stalk " (Jack fasulye Sırığının hikâyesi)olarak çıktı  Felix Summerly takma adıyla yayın yapan Henry Cole, 1845 yılında The Home Treasury'de hikâyesini popüler hale getirdi  ve 1890 yılında Joseph Jacobs, English Fairy Tales'de yeniden yazdı. Jacobs'un versiyonu bugünlerde en yaygın olarak yeniden basılıyor ve ahlaki bilgilerden yoksun olduğu için sözlü versiyonlara Tabart'ınkinden daha yakın olduğuna inanılıyor.
"Jack ve Fasulye Sırığı", arketipsel Cornish ve İngiliz kahraman ve stok karakter Jack'in yer aldığı bir dizi hikâye olan " Jack masalları "nın en fazla bilinenidir.
Durham Üniversitesi ve Universidade Nova de Lisboa'daki araştırmacılara göre, hikâye beş bin yıldan daha uzun bir süre önce ortaya çıktı ve şu anda halk bilimcileri tarafından ATU 328 Ogre'nin Hazinesini Çalan Çocuk olarak sınıflandırılan yaygın bir arkaik hikâye formuna dayanıyor.
Yaykıl

| Yaykıl |
| --- | --- |
Köy

 Sinop'un Türkiye'deki konumu
YaykılYaykıl'ın Sinop'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Sinop
İlçe: Gerze
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
Rakım: 36 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 635
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0368
İl plaka kodu: 57
Posta kodu: 57602
Yaykıl, Sinop ilinin Gerze ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1907 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Sinop il merkezine 31 km, Gerze ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 635
2021: 648
2020: 635
2019: 666
2018: 676
2017: 655
2016: 691
2015: 706
2014: 714
2013: 724
2012: 757
2011: 786
2010: 812
2009: 803
2008: 804
2007: 836
2000: 937
1990: 1.167
1985: 1.208
Charles Corver

Charles Corver
Charles George Reinier Corver (d. 16 Ocak 1936, Leiden - ö. 10 Kasım 2020, Leidschendam), Hollandalı profesyonel futbol hakemi.
Yaşamı ve kariyeri

Corver 10 Ocak 1936'da Leiden, Hollanda'da doğdu. İspanya'nın Sevilla kentinde Almanya ile Fransa arasında oynanan 1982 FIFA Dünya Kupası yarı finalinde hakemlik yaptı. Ayrıca iki Dünya Kupası ve iki Avrupa Şampiyonası'nda düdük çaldı. Sön dönemlerinde dört Avrupa Kulüpler Kupası finali, on yarı final ve Arjantin'deki bazı futbol kulübü maçları ile 1982 FIFA Dünya Kupası'nda hakemlik yaparak 1983'te köşesine çekilmiştir.
Ölümü

Corver 10 Kasım 2020'de Leidschendam, Hollanda'da 84 yaşında öldü.
Begonia fernandoi-costae

Begonia fernandoi-costae, Begonia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
B hücresi

B hücresinin transmisyon elektron mikrografı
B hücresi, humoral bağışıklık yanıtında büyük bir rol oynayan lenfositlerdir. Bu hücreler ilk defa 1960'larda kuşlarda tespit edilmiştir. 'B' kısaltması, kuşlarda bu hücrelerin olgunlaştığı organ olan Bursa Fabricius'tan gelmektedir. Öte yandan Bursa Fabricus kuşlara ait bir organdır ve memelilerde bulunmaz.
İnsan vücudu her gün milyonlarca farklı B hücresi tipi üretir ve her tipin zarında belirli bir antijene bağlanabilecek özel (özgün) bir reseptör proteini vardır. İnsan vücudunda kan ve lenfte milyonlarca B hücresi antikor üretmeden dolaşır. Herhangi bir B hücresi antijen ile karşılaştığında ve bir yardımcı T hücresinden ilave sinyal aldığında; aşağıda tanımlanan iki farklı B hücresi tipinden birine farklılaşır. B hücreleri doğrudan bu hücre tiplerinden birine dönüşebilecekleri gibi, bir ara adımdan sonra da dönüşebilirler.
Plazma B hücreleri, antikor üretirler ki bu antikorlar antijenlerin yıkımına, antijenlere bağlanarak ve böylece bağlandıkları antijenleri fagositler için daha kolay hedefler hâline getirerek yardımcı olurlar.
Bellek B hücreleri, ilk bağışıklık yanıtında karşılaşılan antijenlere özel olarak oluşurlar ve uzun süre canlı kalırlar. Bu hücreler ilgili oldukları antijenin tekrar görülmesi hâlinde hızlı yanıt verebilirler.
| g t İmmünoloji / Bağışıklık sistemi |
| --- | --- |
Sistemler: Edinilmiş bağışıklık sistemi • Doğuştan gelen bağışıklık sistemi • Humoral bağışıklık • Hücresel bağışıklık • Kompleman sistemi (Anafilatoksinler)
Antikorlar ve antijenler: Antikor (Monoklonal antikorlar, Poliklonal antikorlar, Otoantikorlar) • Allotip • İzotip • İdiotip • Antijen (Süperantijen) • Antijen sunumu • İmmünojen
Bağışıklık hücreleri: Akyuvar (T hücresi, B hücresi, Doğal öldürücü hücre, Mast hücresi, Bazofil, Eozinofil) • Fagositler (Nötrofil, Makrofaj, Dendritik hücre)  Antijen-sunumu hücresi • Tek çekirdekli fagositik sistem
Bağışıklık / Tolerans: Bağışıklık • özbağışıklık • Alerji • Tolerans (Merkezi tolerans) •  Bağışıklık yetmezliği
İmmünogenetik: Somatik hipermutasyon • V(D)J rekombinasyonu • İmmünoglobülin sınıf anahtarlama • MHC / HLA
İnorganik maddeler: Sitokinler • Opsonin • Sitolizin
Diğer: Enflamasyon •  Bulaşıcı hastalık
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX535502  BNF: cb121341114 (data)  GND: 4137121-5  LCCN: sh85010707  NKC: ph883482  NLI: 987007284656505171
V. George

V. George (George Frederick Ernest Albert; 3 Haziran 1865 – 20 Ocak 1936), 6 Mayıs 1910'dan 1936'daki ölümüne kadar Birleşik Krallık kralı, İngiliz İmparatorluğu dominyonlarının ve Britanya Hindistanı'nın imparatoruydu.
Büyükannesi Kraliçe Victoria döneminde doğan George, babası Prens Edward ve ağabeyi Prens Victor'un ardından taht sıralamasında üçüncüydü. George, 1877'den ağabeyinin 1892'deki beklenmedik ölümüne kadar Kraliyet Donanması'nda görev yaptı. 1901'de büyükannesinin ölümü üzerine George'un babası tahta VII. Edward olarak çıktı ve George'u Galler Prensi ilan etti. 1910'da babasının ölümü üzerine kral-imparator oldu.
V. George'un saltanatı, hepsi de politik durumu kökten değiştirmiş olan sosyalizm, komünizm, faşizm, İrlanda cumhuriyetçiliği ve Hint bağımsızlık hareketinin yükselişini gördü. 1911'deki Parlamento Yasası, seçilen İngiliz Avam Kamarası'nın seçilmemiş Lordlar Kamarası üzerindeki üstünlüğünü tesis etti. Birinci Dünya Savaşı'nın (1914 – 1918) bir sonucu olarak, kuzenleri Rus İmparatoru II. Nikolay ve Alman İmparatoru II. Wilhelm'in imparatorlukları düşerken, İngiliz İmparatorluğu en etkili şekilde genişledi. 1917'de George, Alman karşıtı halkın duygularının bir sonucu olarak, Saxe-Coburg ve Gotha Hanedanı'ndan yeniden adlandırdığı Windsor Hanedanı'nın ilk hükümdarı oldu. 1924'te ilk Çalışma Bakanlığı'nı atadı ve 1931'deki Westminster Tüzüğü'nde İmparatorluğun dominyonlarını, İngiliz Milletler Topluluğu içinde ayrı ve bağımsız devletler olarak tanıdı.
Hayatı ve eğitimi

George 3 Haziran 1865 yılında Londra'da bulunan Marlborough House'da doğdu. Zamanında Galler Prensi olan babası VII. Edward'ın ikinci oğludur.
Babası Kraliçe Victoria'nın en büyük oğlu, annesi Danimarka Kralı IX. Christian'ın kızıydı. George'un kral olacağına dair az beklenti vardı. Babası ve ağabeyinin ardından 3.sırada bulunmaktaydı. Ağabeyi Albert Victor'dan 17 ay daha küçüktü, iki prens birlikte eğitildi. İki prens beraber HMS Britannia ve Devon Dartmouth'a katıldı. Kraliçe Victoria'nın torunlarına Fransızca ve Almanca konuşamamalarına şikayet etti ardından Lozan'da sonucu başarısız dil eğitimi aldılar. İki prensin birlikte eğitimleri, Albert Victor'un Cambridge'da Trinity College'e George'un ise Kraliyet Donanmasına katılmasıyla ayrıldı. Buna binaen İmparatorluğun birçok bölgesini ziyaret etti.