stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Silahlara Veda
Özet > Üçüncü bölüm

Frederic çok sevdiği sevgilisi Catherine'den ayrılmak zorunda kalsa da Eylül ayında tekrar Gorizia'ya döner. Geri döndüğünde, yazın İtalyanlar'ın Avusturyalılar karşısında gerilediğini öğrenir. Avusturyalılar kaybettikleri toprakları geri almaktadır. Nitekim, ani bir taarruzla Gorizia'nın içlerine kadar ilerler. Bu durum karşısında İtalyan ordusu geri çekilmeye başlar. Frederic'in bu geri çekilmedeki görevi, emri altındaki üç askerle birlikte çeşitli malzemelerle dolu olan dört ambulansı daha geride bulunan Udine'ye götürmekti. Fakat geri dönüş yolu bütün bir ordu geri döndüğü için konvoylarla doluydu. Onlar da Frederic'in emriyle Udine'ye daha çabuk varmak için diğer yollardan gitmeye karar verdiler. Fakat o gün çok şiddetli yağmur yağmaktadır. Dolayısıyla arabaları çamura saplanır. Onlar da arabaları terk edip Udine'ye yürüyerek gitmeye başlarlar. Fakat bu sırada erlerden biri olan Aymo, İtalyan Ardçıları tarafından düşman olduğu gerekçesiyle vurulur. Bu sırada düşman askerleri iyice onlara yaklaşmışlardır. Geceyi buldukları boş bir evde geçirirler. Frederic'in emrindeki erlerden biri olan Bonello, burada kalırlarsa düşmanlara yakalanacakları gerekçesiyle onları terk eder. Ertesi sabah Frederic, iki erle birlikte Udine'ye doğru yürümeye devam ederler. Bu sırada başka bir İtalyan taburu olan Carabinieriler'le karşılaşırlar. Fakat Carabinieriler geri çekilmeyi başarısızlık olarak görüyorlardır. Bu başarısızlıktan sorumlu tuttukları subayları kurşunlayarak idam ediyorlardır. Frederic, tutsak altında tutulduğu yerin yanı başındaki bir nehre atlayarak onların elinden kurtulur. Daha sonra karaya çıkan Frederic, Milano'ya giden bir yük trenine gizlice biner.
Özet > Dördüncü bölüm

Trenden Milano'ya yakın bir istasyonda atlar. Daha sonra sevgilisi Catherine'yi bulabilmek için Milano'ya gider. Fakat üstünde askeri bir üniforma vardır ve de bu durumda kaldığı sürece savaştan kaçtığı anlaşılacak dolayısıyla da cezalandırılabilecektir. Ancak Amerikan Hastanesi'nde kaldığı sürede tanıştığı Ralph Simmons sayesinde sivil kıyafetler bulur. Yine de tehlike geçmez çünkü subayların sivil kıyafetlerle dolaşması yasaktır. Kendisini tanıyan birisi tarafından kolaylıkla ihbar edilebilir durumdadır. Bu kötü durumdan kurtulmanın tek yolu İsviçre'ye varmaktır. Nihayet Emilio sayesinde Catherine'yi bulur ve yine Emilio sayesinde bir tekneyle gölü geçerek İsviçre'ye varırlar.
Tevfik Türüng

| Tevfik Türüng  |
| --- | --- |
Doğum: Tevfik 1 Temmuz 1915 Bursa, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 12 Mayıs 2008 (92 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Karacaahmet Mezarlığı
Bağlılığı:  Türkiye
Branşı:  Türk Kara Kuvvetleri
Hizmet yılları: 1936-1974
Rütbesi:  Tümgeneral
Komutası: Bando Okulu Ankara Merkez Komutanlığı

Tevfik Türüng (1 Temmuz 1915 – 12 Mayıs 2008) Türk asker.
1936 yılında Harp Okulundan mezun oldu. 1960-1962 yılları arasında Bando Okulu Komutanlığı yaptı. 1963 yılında Albay Talat Aydemir öncülüğünde gerçekleştirilmek istenen darbede onun da adı geçti. 1967'de tuğgeneral, 1970'te tümgeneral rütbesine terfi etti. Ankara Merkez Komutanlığı görevinde bulunurken, Ünye'ye giderek, Mahir Çayan ve arkadaşlarının öldürüldüğü Kızıldere operasyonunu yönetti. Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan'ın idamlarında bulunan az sayıda yetkiliden biriydi. 1971 yılında verilen 12 Mart Muhtırası sırasında 1.Ordu Komutanı ve İstanbul Sıkıyönetim Komutanı olan Faik Türün'ün kardeşiydi.
Tevfik Türüng 12 Mayıs 2008'de İstanbul'da hayatını kaybetti. Ertesi gün Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi.
Jean Mayeur

Jean Mayeur (d. Paris), Fransız mücevher tasarımcısı.
Eğitimini, genç öğrencilerin Avrupa boyama, heykelcilik ve kuyumculuk güzel sanatları geleneğinde eğitildiği prestijli Ecole Boulle'da aldı. İlk olarak Paris'te Cartier için tasarım yaptı; daha sonra 23 yıllık bir süreyle Londra ve New York Cartier için tasarım yaptı.
Jean bir süre New York'ta Van Cleef ve Arpels için çalıştı. Daha sonra Neiman Marcus ve Richard D. Eiseman için tasarım yaparak kendi işini başlattı.
Bay Mayeur'ün kariyeri halen prestijli mücevherat firması Teksas, Dallas DeBoulle'un sponsorluğuyla devam etmektedir.
14. Waffen-SS Grenadiye Tümeni Galizien

| 14>  SS Grenadier Tümeni Galiçya "1. Ukrayna" |
| --- | --- |

Etkin: 28 Nisan 1943-10 Mayıs 1945
Ülke:  Nazi Almanyası
Bağlılık: Adolf Hitler
Sınıfı:  Waffen-SS
Tipi: Piyade
Büyüklük: Tümen
Renkleri:    Mavi ve Sarı
Savaşları: II. Dünya Savaşı
Komutanlar
Ünlü komutanları: Walther Schimana Sylvester Stadler Nikolaus Heilmann Fritz Freitag Pavlo Shandruk
Nişanlar
Sembolü: 
14. SS Waffen Grenadier Tümeni (Almanca: 14. Waffen-Grenadier-Division der SS (Galizische Nr. 1)) (Popüler adıyla SS Galiçya, sonra SS 1. Ukrayna), II. Dünya Savaşı sırasında çoğunlukla Galiçya bölgesinden gönüllülerden kurulan Nazi Almanyası silahlı birliği. Birlik bünyesinde Ukraynalıların yanı sıra Slovaklar ve Çekler, hatta Hollandalılar da yer almıştır. 1943 yılında kurulmuştur, Brodi Muharebesi'nde büyük kayıplarlar yaşamıştır. Yeniden kurulan birlik Slovakya, Yugoslavya ve Avusturya'da savaştı. Savaşın sona ermesiyle mensupları ABD ve İngiliz silahlı kuvvetlerine teslim olmuştur.
Arka plan

1939 yılı 1 Eylül günü II. Dünya Savaşı'nın başlamasına neden olan saldırının ardından Polonya'yı yenen Nazi Almanyası'nın zafer kazanmasından sonra Almanya ile 23 Ağustos günü Alman-Sovyet Saldırmazlık Paktı'nı imzalamış olan Sovyetler Birliği, Polonya'yı doğu sınırından işgal etmeye başlar. Bu dönemde Kızılordu'nun hakim olduğu doğu Galiçya toprakları Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ne dahil edilir. Ancak Nazilerin 22 Haziran 1941 günü Barbarossa Harekâtı kapsamında Sovyetler Birliği'ne saldırmasından sonra bölge yeniden Alman hakimiyetine geçer. Naziler bölgedeki Slav halklarından bir ordu kurmayı planlasalar da Nazizm ideolojisine göre Slavlar insan olarak değerlendirilmedikleri için bu plan gerçekleşmez. Ancak 1943 yılına gelindiğinde artan asker kayıpları nedeniyle Nazi liderleri birliği kurmaya karar verir.
Teşkilatlanması

Galiçya'da gönüllülerden oluşan bir birlik fikri ilk olarak bu bölgedeki Nazi yetkilisi Dr. Otto von Wächter tarafından ortaya atılmıştır. Özellikle Doğu Cephesinde savaşması için Waffen SS bünyesinde birliklerin oluşturulması önerilmiştir. 1943 yılının Nisan ayında büyük törenlerle birliğin kuruluşu ilan edilir. Nazi işgali altındaki Ukrayna'daki Katolik Kilisesi birliği desteklemiş ve birlik bünyesine rahipler tahsis etmiştir. Birliğin ettiği şartlı yemin SS birlikleri arasında tektir. Birlik mensupları Bolşevizme karşı savaşacaklarına dair yemin ederken Hitler'e kısmen bağlılık yemini ediyorlardı. Ayrıca Waffen SS birliklerinde nadir görülen bir uygulamayla rahiplerin de katılmasına izin verilmişti. Naziler ülke dışında oluşturdukları SS birliklerini komünizme karşı savaş için kurduklarını açıklamışlardır. Bu kapsamda Fransız, Hollandalı, Litvanyalı, Estonyalı, Hırvat ve Belaruslardan oluşan özel SS birlikleri kurulmuştur. Buna rağmen Ukraynalılardan oluşturulan bir SS birliği, Sovyet karşıtı Ukrayna milliyetçileri için Ukrayna'nın bağımsızlığını kazanmasına dair bir adım olarak da değerlendirilmiştir.
Destekçileri

Nazilerin güdümünde Ukraynalılardan oluşan bir Waffen SS birliğinin kurulması Sovyet karşıtı Ukraynalılarda bir bölünme yaratmıştır. Ukrayna Milliyetçileri Örgütü (Ukraynaca: Організація Українських Націоналістів) OUN arasında oluşmaya başlayan bölünme bu konuda da yaşanmıştır. Daha orta yolcu ve eski millietçilerden oluşan Andriy Melnyk grubu birliğin oluşturulmasını desteklerken, radikal gençleri örgütleyen Stepan Bandera hakim olmaya başladığı milliyetçi hareketin kontrolü dışında bir silahlı kuvvet istemiyordu. Bandera Nazilerin denetimindeki Waffen SS birliğine karşı olsa da birliğe kendi örgütünden asker göndermiş ve karar mekanizmasına sızmaya çalışmıştır.
Tümen > Komuta heyeti

Waffen SS birliğini ilk önce atanan Alman ve Avusturyalı komutanlar komuta etti. Bunlardan ilki SS-Obergruppenführer Walter Schimana oldu. Ondan sonra en tanınan komutan SS-Brigadeführer Fritz Freitag olur.
Tümen > Erat

Gönüllüler arasında aranan fiziksel özellikler 18-35 yaş arasında olmaları ve boylarının 1,63 metreden az olmamasıydı. Ukrayna milliyetçilerinden Bandera taraftarlarının katılmasına izin verilmiyordu. Askerin üniforması standart Alman Wehrmacht üniformasıydı. Sağ koldaki armada Galiçya aslanı ve üç taç resmedilmişti. Ukrayna ulusal bayrağını temsil eden renklere izin verilmemişti. Birliğe dahil olmak için 80 bin kişi gönüllü olmuştur. Başvuranların ilk aşamada sadece dörtte biri kabul edilmiş, yeterli sayıya ulaşılamayınca kimi standartlar esnetilmiştir. Buna göre önceden orduda görev yapan yaş sınırının üzerindeki astsubaylara izin verilmiş, doktor ve veterinerler için yaş sınırı kaldırılmıştır. Ayrıca başvuranlardan sadece 11 bin 578 tanesi sağlık testini geçerek dahil olabilmiştir.
Katıldığı muharebeler ve harekâtlar

Birlik 1944 yılının başlarında cepheye gönderilmiştir. Savaş deneyimi olmamasına rağmen birlik son derece iyi silahlandırılmış ve o dönemdeki standart Wehrmacht eğitimlerine göre iyi eğitilmiş durumdaydı.
Katıldığı muharebeler ve harekâtlar > Partizanlara karşı

Ana madde: Sovyet partizanları
1944 yılının Şubat ayında tümen ikiye ayrılarak iki ayrı cepheye, Sovyet ve Polonyalı partizanlara karşı savaşa gönderilir. Birinci grup SS Kampfgruppe Beyersdorff ile birlikte Zamość bölgesine giderken, ikinci grup da 13. Ordu komutanlığına bağlı olarak Brody'ye gider.
Katıldığı muharebeler ve harekâtlar > Brody

Birlik 1943 yılının Temmuz ayında Lviv yakınlarındaki Brody'ye geldiğinde bölgede yoğun çatışmalar yaşanmaktaydı. Bölgede 13. Orduya bağlı görev yapan Waffen SS askerleri 80 km cephenin tutulmasından sorumluydular. 13 Temmuz günü Sovyet Mareşali İvan Konev komutasındaki Kızılordu birlikleri taarruza geçer. 15 Temmuz günü taarruzun merkezinde kalan birlik ağır kayıp verir. 5 saatlik süre zarfında üzerlerindeki Sovyet savaş uçakları 3288 sorti yaparken 102 ton bomba bırakır. 18 Temmuz günü birlik dağılır, bir kısım asker batıya kaçarken diğerleri de Brody'de sıkışır ve etrafı çevrilir. 20 Temmuz günü çemberi yararak çıkma girişimi başarısız olur. Ertesi gün komutan Fritz Freitag komutanlıktan istifa ettiğini bildirerek herkesin başının çaresine bakması gerektiğini bildirir. Birkaç adamını alarak bölgeden uzaklaşarak birliği terk eder. Çarpışmaların yoğunluğuna rağmen birlik disiplini elden bırakmaz ve çoğu asker kendi imkânlarıyla çemberden kaçmayı başarır. 11 bin askerden 3 bin tanesi kurtulacak ve yeniden oluşturulacak birliğin çekirdeğini oluşturacaktır.
Katıldığı muharebeler ve harekâtlar > Slovakya

Naziler yedeklerden destekledikleri birliği bir yıldan uzun bir süre sonunda yeniden teşkilatlandırdılar. Birlik, 1944 yılının Eylül ayı sonlarında Slovak Ulusal Ayaklanması sırasında göreve çağrıldı.
Katıldığı muharebeler ve harekâtlar > Slovenya-Avusturya

1945 yılı Ocak ayında birlik Slovenya’da görevlendirildi. Burada Şubat ve Mart aylarında Tito komutasındaki Yugoslav partizanlarına karşı savaştı. Slovenya Avusturya sınır bölgesinde komünist partizanlarla savaşırken Sırp anti-komünist Çetnikler ile dayanışma içinde oldu.
Katıldığı muharebeler ve harekâtlar > Graz

Birlik 1 Nisandan savaşın sonuna kadar 14 bin mevcuduyla Graz’da Kızılordu’ya karşı savaştı. Birlik Avusturya’da büyük kayba uğradı.
1. Ukrayna Tümeni

17 Mart 1943 tarihinde Ukrayna milliyetçileri Naziler tarafından tanınmak için Ukrayna Ulusal Komitesini kurduktan sonra Waffen SS Tümeni Ukrayna Ulusal Ordusunun bir parçası olarak gösterildi ve 1. Ukrayna Tümeni olarak adlandırıldı. Buna rağmen Naziler birliği aynı isimde çağırmaya devam ettiler. Birlik Avrupa’da savaşın bitmesiyle 10 Mayıs 1945 günü ABD ve İngiltere silahlı kuvvetlerine teslim oldu.
1. Ukrayna Tümeni > Rimini

Tutsak edilen Ukraynalı Waffen SS mensubu askerler İtalya’da Rimini’de tutuldular. Kampın komutası Polonyalı General Władysław Anders’deydi. Ukraynalıların komutanı Pavlo Shandruk, Anders ile görüşerek Sovyetler Birliğine teslim edilmelerini engellemek istedi. Kendisi de Londra’daki Polonya sürgün hükümetini destekleyen Anders Ukraynalıları korumaya çalıştı. Aynı zamanda Vatikan da devreye girerek "iyi Katolik ve anti-komünist" olan bu askerlerin Sovyetler Birliği'ne teslim edilmesine karşı çıktı. İngiltere hükûmeti ise baskı altında kaldıktan sonra savaş esiri kapsamındaki Waffen SS üyelerini teslim olan düşman personel kapsamına sokarak Kanada ve İngiltere'ye göç etmelerine izin verdi. 7100 Waffen SS üyesinin isimleri İngiltere'de Rimini listesi olarak bilinmektedir.
Savaş suçları

Birlik veya birliğe bağlı bir asker hiçbir mahkemede herhangi bir savaş suçundan hüküm giymemiş olsa da birliğin tarihi ile ilgili yayınlarda birliğin savaş suçu işlediği iddia edilmektedir. Birlik özellikle 1943 Kış ve 1944 Bahar aylarında Batı Ukrayna'da sivil halkı, partizanlara karşı savaş adı altında kitlesel olarak katletmekle suçlanmaktadır.
Savaş suçları > Huta Pieniacka

Ukrayna'nın batısında Lviv yakınlarında bulunan Huta Pieniacka köyü, Sovyet partizanlar ve Nazi işgaline karşı direnişçiler tarafından üs olarak kullanılıyordu. 1944 yılının Ocak ve Şubat aylarında Lviv çevresinde faaliyet gösteren direnişçiler Sovyet komandoları köyü toplanma ve planlama merkezi olarak kullanıyordu. 23 Şubat tarihinde köyün yakınlarında Alman üniformalı birkaç Ukraynalı asker öldürüldü. Aynı gün yaklaşık 60 SS askeri bölgedeki partizanlara karşı operasyon düzenlemesi için görevlendirildi. Bu askerlerin partizanlarla girdiği çatışma sonucunda iki asker öldü. 28 Şubat 1944 tarihinde sabah saatlerinde köye gelen Waffen SS tümenine bağlı Ukraynalı askerler ve çevre köyden siviller önce direnişçi milisleri yakalayıp işkenceden geçirerek öldürdü. Ardından gruplar halinde köylüleri ahırlara götürüp ahırları ataşe verdiler. Katliamdan birkaç köy sakini saklanarak veya kaçarak kurtulabildi. Katliamdan sonra tamamen ateşe verilen köy haritadan silindi. Bazı kaynaklara ve Sovyetler Birliği zamanında köyün bulunduğu alana dikilen anıta göre katliam sırasında 1,000'e yakın kişi ölmüştür ancak köy ile ilgili nüfus kayıtlarına göre köyde yaklaşık 600 Leh, 200 Rus ve Ukraynalı, 20 Yahudi yaşamaktaydı. Katliam sırasında ölenlerin neredeyse tamamı Leh olduğu için ölü sayısının 500-600 aralığında olması gerekmektedir. Bölgede benzer "pasifizasyon" operasyonları da yapılmıştır.
Savaş suçları > Pidkamin ve Palikrowy katliamları

Lviv bölgesindeki Pidkamin köyündeki manastır bölgedeki çatışmalardan kaçan Polonylılar için bir sığınak olarak kullanılmaktaydı. 11 Mart 1944 günü Waffen SS tümeniyle beraber Ukraynalı milliyetçiler manastıra saldırdıklarında içeride çoğu kadın ve çocuk olan 2 bin kişi bulunmaktaydı. Burada 150 ila 250 polonyalı sivilin katledildiği iddia edilmektedir. Tümene bağlı birliklerin Palikrowy'da yaptıkları benzer bir katliamda ise 350 sivil ölmüştür.
Savaş suçları > Deschênes Komisyonu

Kanada'ya kabul edilen Waffen SS üyelerinin savaş suçları işledikleri iddiasıyla oluşturulan ve komisyon başkanı hakim Jules Deschênes'ın adıyla anılan Deschênes Komisyonu Waffen SS tümeninin savaş suçları işlemiş olabileceğini ancak tekil olarak kişilerin savaş suçu işleyip işlemediklerinin belirlenemeyeceğine dair bir rapor sunmuştur. Raporun hazırlanması sırasında Doğu Avrupa'da ilgili yerler ziyaret edilmiş ve bilgiler toplanmıştır. Kanada hükûmetine iletilen raporda bazı Waffen SS üyelerinin savaş suçu işlediklerine dair elde edilen bilgi ve belgeler hükûmete iletilmiştir. Kanada mahkemelerinde eski Waffen SS üyelerine açılan davalar ise çeşitli aşamalarda düşmüş ve Kanada'daki hiçbir Waffen SS üyesi hüküm giymemiştir:
İmre Finta (Aralık 1987'de suçlandı, Mayıs 1990'da beraat etti. 1993 yılında Yargıtay yeniden yargılanmasına hükmetti, 1997 yılı Mart ayında beraat etti.)
Michael Pawlowski (Aralık 1989'da suçlandı, Şubat 1992'de dava düştü)
Stephen Reinstetter (Ocak 1990'da suçlandı, Mart 1991'de dava düştü)
Jacob Luitjens (Ekim 1991'de suçlandı, beraat etti)
Radislav Grujicic (Aralık 1992'de suçlandı, beraat etti)
Josef Nemsila (Temmuz 1995'te suçlandı, beraat ettikten kısa süre sonra öldü.)
Vasily Bogutin (Şubat 1998'de suçlandı, beraat etti)
Peteris Vitols (Eylül 1998'de suçlandı, beraat etti)
Birliğin isimleri

Birlik kısa tarihinde çok kez isim değiştirmiştir:
SS Schuetzen Tümeni "Galizien": 30 Temmuz 1943 - Ağustos 1943
SS Freiwilligen Tümeni "Galizien": Ağustos 1943 - 27 Temmuz 1944
14. SS Waffen Grenadier Tümeni (Galizische Nr.1): Ağustos 1944 - Kış 1944
14. SS Waffen Grenadier Tümeni (Ukrainische Nr.1): Kış 1944 - Bahar 1945
1. Ukrayna Tümeni: Bahar 1945
1943 yılı Mayıs ayında Polonya'daki Sanok kentinde yeni kurulan Waffen SS birliğine katılan gönüllüler
Katliamda hayatını kaybeden Polonyalılar için yapılan anıt
Türk otomotiv sanayii

Türkiye’de ilk otomobil üretme girişimi 1929’da Ford tarafından İstanbul serbest bölgede denenmiş montaj hattı kurulmuş fakat 1930’lu yıllardaki ekonomik kriz ortamı (Büyük Buhran) içinde gelişim gösteremeden sona ermiştir.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| Devrim | Anadol A1 | Tofaş Murat 124 | Oyak-Renault 12 | Anadol STC-16 | Karsan Peugeot J9 |
Türkiye'deki Otomotiv Fabrikaları
Tofaş Fabrikası
İlk Adımlar

1954 yılında tarım alanında da kullanılmaya uygun olan Jeep modellerinin Türkiye'de üretilmesi için Tuzla Jeep Fabrikası kurulmuş ve Türk Willys Overland askeri cip ve kamyonetleri ile Büssing kamyonlarının yapımına başlanmıştır. 1955'te ise ticari kamyonet üretimine geçilmiştir.
1955 yılında kurulan Federal Türk Kamyonları AŞ tamamı Türk olan kadrosu ile Çayırova'da Federal markası ile kamyon montajı ve imalatına başlamıştır.1958'den itibaren üç sene Fuldamobil lisansı ile İstanbul Şişli'de ufak ilk türk otomobili Nobel 200 üretildi.
1959 yılında Ford Motor Company ve Koç grubu girişimiyle Otosan kurulmuş ve otomobil üretimine dönük yatırımlar bakımından ilk adım atılmıştır. 1960 yılında kadrosu bütünüyle Türk olan Otosan fabrikasında günde 4 adet Ford Consul otomobil ile 8 adet Ford Thames kamyon üretimine, 1967 yılında da hafif ticari araç Ford Transit üretimine başlanmıştır.
1962 yılında Federal Türk Kamyonları AŞ, OYAK tarafından satın alındı.Yerine İnternational Harvester ortaklığıyla Kamyon, Otobüs, Minibüs, Traktör, Kamyonet, Pick-Up ve REO marka Askeri Araçlar ile şase, radyatör, benzin deposu, tampon ve şase ara malzemesi üretecek olan Türk Otomotiv Endüstrileri A.Ş. kuruldu.
1963 yılında ise Otobüs Karoseri A.Ş. tarafından Magirus otobüsleri montajı gerçekleştirilmeye başlanmıştır.
İlk yerli otomobil: Devrim

Ana madde: Devrim (otomobil)
1961 yılında dönemin Devlet Başkanı Cemal Gürsel'in emriyle Eskişehir Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları Fabrikası'nda (bugünkü TÜLOMSAŞ) Türk mühendisler tarafından tamamıyla Türkiye'de tasarlanıp, geliştirilen ilk otomobil üretilmiş ve araca Gürsel'in isteği üzerine Devrim adı verilmiştir. O tarihlerde toplu iğne dahi üretemeyen bir ülkede 135 gün gibi çok kısa bir zamanda son derece kısıtlı imkânlarla tamamen Türk yapımı bir otomobil geliştirilmiş, bundan 4 tane üretilmiş; otomobiller için 3 farklı tipte 10 adet motor üretilmiştir. Projeye katılanların yaptığı açıklama olayı özetlemektedir:
"Devrim otomobilleriyle, "Türkler otomobil yapamaz!" zihniyeti çürütülmüş, geri düşünce mağlup edilmiştir. Şunu ileri sürebiliriz ki, Devrim'in daha sağlam, daha güzel hale getirilmesi artık bir yatırım işidir. Bu konuda karar vermek de devletindir. Teşvik görmek bizleri şevklendiriyor. Yapıcı tenkide daima hazırız. Şahsi hiçbir menfaatimiz yok. Hedefimiz memleketimizin inkişafıdır. (gelişmesidir) Takdir Büyük Türk Milletinindir."
Türk milletinden hak ettiği ilgiyi gören Devrim otomobilleri ne yazık ki yatırım konusunda aynı ilgiyi görememiş ve seri üretime geçememiştir. Buna rağmen özel sektörde otomobil imali fikrini körüklemiş ve onlara cesaret vermiştir. Üzerinde durulacak diğer bir husus, 1966 yılında üretime geçen ülkenin ilk seri üretim otomobillerinden Anadol'un müteşebbislerinin, başlangıçta "Türkiye'de otomobil yapılamaz!" diyenler oluşudur.
Gerçekleşemeyen ikinci yerli otomobil: Zafer

Ana madde: Türk Otomotiv Endüstrileri AŞ (TOE)
1960'ların ortalarına doğru TOE Volvo ile ortak araç üretiminde bulunma çalışmaları yapmış ve Volvo firmasıyla anlaşma sağlanamayınca 1968 yılında Triumph firmasının ortaklığı ile 'Zafer' marka yerli otomobil üretme çalışmalarına başlanmıştır. Önce sedan modelinin, daha sonra ise station wagon ve pick-up modelinin üretilmesi düşünülen aracın daha tanıtım aşamasında iken bazı kişilerin ve çevrelerin baskısı nedeniyle üretiminden vazgeçilmiştir.Bu otomobil daha sonra Haifa İsrail'de Triumph 1300 baz alınarak Autocars İsrail tarafından Triumph Zafer olarak 1967'den 1973 yılına kadar CKD koleksiyon olarak üretildi aynı Tofaş'ın kuş serisinin Etyopya'da CKD olarak bir dönem üretildiği  gibi.
İlk başarılı otomobil: Anadol

Ana madde: Anadol
1966 yılına gelindiğinde Otosan, İngiliz Reliant firmasına prototipini hazırlattığı ve prensipte fiberglas gövdeli, iki kapılı, bütün mekanik parçaları Ford'dan alınan, adı bir yarışma sonucu belirlenen otomobilini Anadol'u üretmeye başlamıştır.
1968 – 1980 dönemi

Anadol'un üretime başlamasından sonra 1968 yılında Tofaş kurulmuş, 1971 yılında Murat 124 modelini İtalyan Fiat lisansı ile üretmeye başlamıştır. Yine 1969 yılında kurulan Oyak Fransız Renault lisansı ile ilk modelini 1971 yılında Renault 12 olarak hayata geçirmiştir.
Bu dönemde koltuk, döşeme, lastik, kauçuk parçalar ve akü üretebilen Türk sanayii motor aksamı, piston, sekman, subap, dişli üretimine de geçmiş; MAN, Otoyol Sanayi A.Ş., Karsan, Otomarsan, Genoto, Chrysler, BMC Sanayi ve Ticaret A.Ş., Taşıt Sanayii A.Ş. faaliyete başlamıştır.
1975 ile 1979 arası Çiftçiler otomotiv Volkswagen EA 489'u üretti.
1977 yılında Ford Otosan ve Reliant'ın Anadol için kurulan ortaklığında Bertone imzalı FW11 prototipi ortaya çıkmış ancak bu projenin maliyetini yüksek bulan Otosan mühendisleri yeni bir çalışma başlatarak Anadol 16 adı verilen yeni bir örnek geliştirmişlerdir, ancak bu prototipin üretiminden de vazgeçilmiştir.
1980 yılında Devrim’den sonra motoru da dahil olmak üzere bütünüyle Türkiye’de Otosan tarafından tasarlanan "Çağdaş" modeli, endüstri tasarım ödülü almıştır. Çağdaş modeli yeni bir Anadol modeli olarak tasarlanmıştı ve motor olarak Wankel Tipi Motor kullanılmıştı.
1980 – 1990 dönemi

1985 yılına gelindiğinde Otosan Ford Taunus modelini, Oyak Renault ise ikinci bir model olarak Renault 9 modelini üretmeye başlamıştır. İki yıl sonra 1987'de ise Türkiye'nin ilk hatchback modeli olan Renault 11 bantlardan çıkmış ilk dizel motor da Anadol pikap'a takılmıştır.
1989 yılında motor ve karoserde yapılan değişikliklerle Renault 12 serisi, Toros modeline dönüştürülmüş ve 2000 yılına kadar üretimi devam etmiştir.