Robert Oppenheimer
Miras

Oppenheimer 1954 yılında siyasi nüfuzundan mahrum bırakıldığında, birçokları için araştırmalarının kullanımını kontrol edebileceklerine inanan bilim adamlarının aptallığını ve nükleer çağda bilimin ortaya koyduğu ahlaki sorumluluk ikilemlerini sembolize ediyordu. Duruşmalar siyaset ve kişisel düşmanlıklar tarafından motive edildi ve nükleer silahlar camiasındaki keskin bir bölünmeyi yansıttı. Bir grup Sovyetler Birliği'nden ölümcül bir düşman olarak korkuyor ve en büyük misillemeyi sağlayabilecek en güçlü silahlara sahip olmanın bu tehditle mücadele etmek için en iyi strateji olduğuna inanıyordu. Diğer grup ise hidrojen bombası geliştirmenin Batı'nın güvenliğini artırmayacağını ve bu silahı geniş sivil nüfuslara karşı kullanmanın soykırım olacağını düşünüyordu; bunun yerine Sovyetlere karşı taktik nükleer silahlar, güçlendirilmiş konvansiyonel kuvvetler ve silah kontrol anlaşmalarını içeren daha esnek bir yanıtı savunuyorlardı. Bu gruplardan ilki siyasi açıdan daha güçlüydü ve Oppenheimer o grubun hedefi haline geldi.
Oppenheimer, 1940'ların sonu ve 1950'lerin başındaki "Kızıl yemleme"ye tutarlı bir şekilde karşı çıkmak yerine, duruşma öncesinde ve sırasında eski meslektaşları ve öğrencileri aleyhinde ifade verdi. Bir olayda, eski öğrencisi Bernard Peters'a karşı verdiği zarar verici ifade seçilerek basına sızdırıldı. Tarihçiler bunu Oppenheimer'ın hükümetteki meslektaşlarını memnun etme ve belki de dikkatleri kendisinin ve kardeşinin daha önceki solcu bağlarından uzaklaştırma çabası olarak yorumladılar. Sonunda, Oppenheimer'ın Peters'ın sadakatinden gerçekten şüphe duyduğu ve Manhattan Projesi için onu önermenin pervasızca ya da en azından çelişkili olduğu ortaya çıkınca bu bir sorumluluk haline geldi.
Oppenheimer'ın popüler tasvirleri, onun güvenlik mücadelelerini sağcı militaristler (Teller tarafından sembolize edilen) ile solcu entelektüeller (Oppenheimer tarafından sembolize edilen) arasında kitle imha silahlarının ahlaki sorunu üzerine bir çatışma olarak görmektedir. Biyografi yazarları ve tarihçiler Oppenheimer'ın hikayesini genellikle bir trajedi olarak görmüşlerdir. Dışişleri Bakanlığı Danışmanlar Panelinde Oppenheimer ile birlikte çalışan ulusal güvenlik danışmanı ve akademisyen McGeorge Bundy şöyle yazmıştır: "Oppenheimer'ın prestij ve güçteki olağanüstü yükselişi ve düşüşü bir yana, karakteri cazibe ve kibir, zeka ve körlük, farkındalık ve duyarsızlık ve belki de hepsinden önemlisi cesaret ve kaderciliğin birleşiminde tamamen trajik boyutlara sahiptir. Tüm bunlar, farklı şekillerde, duruşmalarda onun aleyhine döndü."
Bilim adamlarının insanlığa karşı sorumlulukları sorusu Bertolt Brecht'in Galileo'nun Yaşamı (1955) adlı dramasına ilham vermiş, Friedrich Dürrenmatt'ın Fizikçiler adlı eserine damgasını vurmuş ve John Adams'ın 2005 yılında Oppenheimer'ı modern zaman Faust'u olarak tasvir etmek üzere sipariş ettiği Doktor Atomik operasının temelini oluşturmuştur. Heinar Kipphardt'ın In the Matter of J. Robert Oppenheimer adlı oyunu, Batı Alman televizyonunda gösterildikten sonra Ekim 1964'te Berlin ve Münih'te tiyatroda gösterime girmiştir. Oppenheimer'ın itirazları Kipphardt ile yazışmalarına neden oldu ve Kipphardt düzeltmeler yapmayı teklif etti ancak oyunu savundu. Joseph Wiseman'ın Oppenheimer'ı canlandırdığı oyunun prömiyeri 1968'de New York'ta yapıldı. New York Times tiyatro eleştirmeni Clive Barnes, Oppenheimer'ın yanında yer alan ancak onu "trajik bir aptal ve dahi" olarak tasvir eden bu oyunu "öfkeli ve partizan bir oyun" olarak nitelendirdi. Oppenheimer bu tasvir karşısında zorlandı. Oyunun sahnelenmeye başlamasından kısa bir süre sonra Kipphardt'ın oyununun transkriptini okuyan Oppenheimer, "tarihe ve ilgili kişilerin doğasına aykırı doğaçlamaları" kınayarak Kipphardt'ı dava etmekle tehdit etti. Daha sonra Oppenheimer bir röportajcıya şunları söyledi:
Tüm bu lanet şey [güvenlik duruşması] bir saçmalıktı ve bu insanlar bundan bir trajedi çıkarmaya çalışıyorlar. ... Bombanın yapımına sorumlu bir şekilde katıldığım için pişman olduğumu asla söylemedim. Belki onun [Kipphardt'ın] Guernica'yı, Coventry'yi, Hamburg'u, Dresden'i, Dachau'yu, Varşova'yı ve Tokyo'yu unutmuş olabileceğini, ama benim unutmadığımı ve eğer anlamakta bu kadar zorlanıyorsa, başka bir şey hakkında bir oyun yazması gerektiğini söyledim.
Oppenheimer, Kai Bird ve Martin J. Sherwin tarafından yazılan ve 2006 Pulitzer Biyografi veya Otobiyografi Ödülü'nü kazanan American Prometheus (2005) da dahil olmak üzere birçok biyografiye konu olmuştur. Başrolünde Sam Waterston'ın oynadığı 1980 BBC TV dizisi Oppenheimer 3 BAFTA Televizyon Ödülü kazanmıştır. Oppenheimer ve atom bombası hakkında 1980 yapımı bir belgesel olan The Day After Trinity, Akademi Ödülü'ne aday gösterildi ve Peabody Ödülü'nü aldı. Oppenheimer'ın hayatı Tom Morton-Smith'in 2015 tarihli Oppenheimer oyununda ve Dwight Schultz tarafından canlandırıldığı 1989 yapımı Fat Man and Little Boy filminde ele alınmıştır. Aynı yıl David Strathairn, Day One adlı TV filminde Oppenheimer'ı canlandırdı. Christopher Nolan tarafından yönetilen ve American Prometheus kitabından uyarlanan 2023 Amerikan yapımı Oppenheimer filminde Oppenheimer'ı aktör Cillian Murphy canlandırmıştır.
Oppenheimer'ın mirası hakkında 2004 yılında Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley'de bir yüzüncü yıl konferansı düzenlenmiş, hayatı üzerine dijital bir sergi açılmış ve konferans bildirileri 2005 yılında Oppenheimer'ı Yeniden Değerlendirmek: Yüzüncü Yıl Çalışmaları ve Düşünceler adıyla yayınlanmıştır. Belgeleri, Kongre Kütüphanesinde bulunmaktadır.
Bir bilim insanı olarak Oppenheimer, öğrencileri ve meslektaşları tarafından Amerika Birleşik Devletleri'nde modern teorik fiziği kuran parlak bir araştırmacı ve ilgi çekici bir öğretmen olarak hatırlandı. Bethe, "Amerikan teorik fiziğini Avrupa'nın taşralı bir eklentisi olmaktan çıkarıp dünya liderliğine yükseltmekten diğer herkesten daha fazla o sorumluydu" diye yazmıştır. Bilimsel ilgileri sık sık hızla değiştiği için, hiçbir konu üzerinde Nobel Ödülü'nü hak edecek kadar uzun süre çalışmadı, ancak kara delikler teorisine katkıda bulunan araştırmaları, daha sonraki astrofizikçiler tarafından meyvelerini verdiğini görecek kadar uzun yaşasaydı ödülü hak edebilirdi. Bir asteroit olan 67085 Oppenheimer, 4 Ocak 2000'de onun onuruna isimlendirildi ve 1970'te bir Ay kraterinin adı Oppenheimer oldu.
Askeri ve kamu politikası danışmanı olarak Oppenheimer, bilim ve ordu arasındaki etkileşimin değişmesinde ve "büyük bilim"in ortaya çıkmasında teknokratik bir liderdi. İkinci Dünya Savaşı sırasında bilim insanları askeri araştırmalara daha önce görülmemiş ölçüde dahil oldular. Faşizmin Batı uygarlığı için oluşturduğu tehdit nedeniyle, Müttefiklerin çabalarına teknolojik ve örgütsel yardım için çok sayıda bilim insanı gönüllü oldu ve bunun sonucunda radar, yakınlık tapası ve yöneylem araştırması gibi güçlü araçlar ortaya çıktı. Disiplinli bir askeri organizatör haline gelen kültürlü, entelektüel, teorik bir fizikçi olarak Oppenheimer, bilim adamlarının "kafalarının bulutlarda" olduğu ve atom çekirdeğinin bileşimi gibi ezoterik konulardaki bilginin "gerçek dünya" uygulamaları olmadığı fikrinden uzaklaşmayı temsil ediyordu.
Trinity testinden iki gün önce Oppenheimer umutlarını ve korkularını Bhartṛhari'nin Śatakatraya'sından yaptığı bir alıntıyla ifade etti:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Savaşta, ormanda, dağların uçurumunda, Karanlık büyük denizin üzerinde, ciritlerin ve okların ortasında, Uykuda, şaşkınlıkta, utancın derinliklerinde, Bir insanın daha önce yaptığı iyi işler onu savunur. | „ |