stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hoth

| Hoth |
| --- | --- |
Yıldız Savaşları yerleşimi
Bir sanatçının buz gezegeni tasviri
İlk görünüm: Yıldız Savaşları: Bölüm V - İmparator
Yaratan: George Lucas
Tarz: Bilimkurgu
Bilgileri
Tür: Buz gezegeni
Hoth, Yıldız Savaşları filminde asilerin Lord Darth Vader'den saklanmak ve hazırlanmak için üs kurdukları buz gezegenidir. Aynı adı alan sistemin altıncı gezegenidir.
| g t Yıldız Savaşları gezegenleri ve uyduları |
| --- | --- |
 Alderaan  Bespin  Coruscant  Dagobah  Endor  Hoth  Jakku  Kashyyyk  Naboo  Tatooine  Yavin
Moleküler konfigürasyon

Moleküler konfigürasyon, bir molekülün bağlarının uzamsal düzenlemesinden kaynaklanan kalıcı geometrisidir. Aynı atom setinin farklı konfigürasyonlara sahip iki veya daha fazla molekül oluşturma yeteneği stereoizomerizmdir. İlaç olarak kullanıldığında, farklı konfigürasyona sahip bileşikler normal olarak istenen farmakolojik etki, toksikoloji ve metabolizma dahil olmak üzere farklı fizyolojik aktiviteye sahiptirler.
Konfigürasyon, bağ dönüşleriyle elde edilebilen bir şekil olan kimyasal konformasyondan farklıdır.
Yengeç yiyen tilki

Yengeç yiyen tilki (Cerdocyon thous), Maikong veya  Orman tilkisi olarak da bilinir, köpekgiller (Canidae) familyasına dahil Cerdocyon cinsinin günümüzdeki tek türü olup, Güney Amerika'ya özgü orta boylu bir tilkidir.
Köken ve Evrim

Daha önce Cerdocyon cinsine atanmış Pliyosen köpekgili Ferrucyon avius'un, artık vulpini oymağı ile daha yakından ilişkili olduğu düşünülüyor. Cerdocyon cinsi ilk olarak geç Pliyosen döneminde (~3 myö) Kuzey Amerika (Teksas) türü C. texanus ile ortaya çıktı. Ancak C. texanus'un da Vulpini oymağıyla ilişkili olması olasıdır. Türün yaşayan en yakın akrabaları Lycalopex türleridir.
Köken ve Evrim > Adaptasyon

Yengeç yiyen tilkiler, çeşitli habitat türlerini kullanma ve bir dizi farklı besin kaynağından yararlanma yetenekleriyle kanıtlandığı gibi, en çok yönlü köpekgiller arasındadır.
Özellikleri

Yengeç yiyen tilki, orta boy (5 ila 7 kg) bir köpek türüdür. Kuyrukları orta derecede gür, genellikle siyah uçlu ve tabanda koyu renklidir. Cinsel dimorfizmleri yoktur. Kürsüsü uzun ve sivri, başı nispeten kısa ve dardır. Tüyleri genellikle sırt boyunca orta hatta koyu griden siyaha doğrudur; bacaklar gri veya siyah, bazen sarıdan turuncuya benekli; boyun ve alt kısımlar için kremden beyaza kadar değişir. Tüyleri özellikle kıllı ve kabadır ve koyu ila neredeyse siyah (örn. kuzey Venezuela, Amazon, orta Brezilya), gümüş grisi (örn. Boyundan kuyruk ucuna kadar sürekli siyah sırt çizgisi) değişken olarak mevcuttur.
Kafa ve gövdesinin uzunluğu 65.8 santimetre, kuyruğu 13.6 santimetre ve omuzda yüksekliği 36.8 santimetredir. Diş formülü: 3/3-1/1-4/4-1/2=44.
Dağılımı

Tür, kuzey Kolombiya ve Venezuela'daki kıyı ve dağ bölgelerinden, güneydeki Entreríos eyaletine, Arjantin'e (35°G); ve Bolivya ve Arjantin'deki doğu And eteklerinden (2.000 m'ye kadar) (67°B) doğu Brezilya'nın Atlantik ormanlarına ve Kolombiya'nın batı kıyısına (1°K) kadar dağılmış haldedir. Amazon ormanlarındaki bilinen merkezi dağılımı, Rio Amazon ve Rio Negro'nun kuzey doğusunda (2°G, 61°W), Rio Amazon'un güney doğusunda, Rio Araguaia (2°G, 51°W) ve Rio Beni'nin güneyinde, Bolivya  (11°G) ile sınırlıdır. Surinam ve Guyana'da çok az kayıt vardır. Fransız Guyanası'ndaki son kayıtlar henüz doğrulanmadı. Peru'da yaşadığına dair önceki alıntı, o zamandan beri yazarlar tarafından geri çekildi.
Dağılımı > Tarihi dağılımı

Tür'ün tarihi dağılımı mevcuttan farklı değildir. Geç Pleistosen'den (günümüzden 300.000-10.000 yıl önce Lujanian) yakın zamana kadar tarihlenen tortularda bulunan fosiller, Lagoa Santa Mağaraları, Minas Gerais, Brezilya'dadır.
Habitat

Bataklık, savan, cerrado, caatinga, chaco-cerrado-caatinga geçişleri, çalılık, ormanlık alanlar, kuru ve yarı yaprak döken ormanlar, galeri ormanı, Atlantik ormanı, Araucaria ormanı, Amazon ormanları içindeki izole savan ve dağ ormanları dahil olmak üzere çoğu habitatta yaşar. Deniz seviyesinde 3.000 m'ye kadar kayıt yapar. Ormansızlaşmaya, tarımsal ve bahçecilik gelişimine (örneğin şeker kamışı, okaliptüs, kavun, ananas) ve yenilenmedeki habitatlara kolayca uyum sağlar. Bolivya, Paraguay ve Arjantin'in ormanlık alanlarla sınırlı kurak Chaco bölgeleri, Pampa tilkisi tarafından kullanılır.
Genel olarak bolluk oranında yararlanılan vejetatif habitatlar, sosyal statü ve iklimsel mevsime göre değişiklik göstermektedir. Marajó, Brezilya'nın mevsimsel olarak su basmış savanlarında, ormanlık savanlarda (%34) ve yenilenme çalılıklarında (%31) baskın olan radyo etiketli tilkiler; alçak savanlardan “kaçınıldı” ve ağaçlık savan alanları “tercih edildi”, kıdemli tilkiler tarafından genç tilkilerden daha fazla ve yağışlı mevsimde kuru mevsimden daha fazla. Venezuela'nın merkezi llanos'unda, tilki yuvası, mevsimsel sel nedeniyle benzer şekilde daha yüksek yerlere kayar, ancak genellikle açık palmiye savanlarında (görülenlerin %68'i) ve kapalı habitatlarda (çalı, ormanlık alanlar, yaprak döken orman, %32) bulunur. Brezilya, Minas Gerais'te, farklı bölgelerdeki iki radyo etiketli tilki (1 erkek, 1 dişi) en sık çiftlik hayvanı meraları ve galeri ormanı ("vereidas") (%82) ve okaliptüs/tarım plantasyonlarında ( %8) yaşamaktadır. Smithsonian Venezuela Projesi tarafından toplanan seksen sekiz yengeç yiyen tilki örneği çayır ve meradan (%49), yaprak döken ve dikenli ormandan (%19), yaprak dökmeyen ormandan (%17) ve bataklıklardan, tarlalardan ve bahçelerden (%15) alınmıştır.
Yaşam tarzı > Diyet

Yengeç yiyen tilki, diyetinde, meyveler, çeşitli omurgalılar, böcekler, amfibiler, kabuklular, kuşlar ve leş dahil olmak üzere omnivordur. Fırsatçı bir yırtıcıdır; herhangi bir yerdeki diyet bileşenleri (ve bunların göreceli sıklığı), mevcudiyet, iklim mevsimi ve muhtemelen sosyal statüye göre değişir. İnsanların rahatsız olduğu bölgelerde, diyetin büyük bir kısmı ekili meyveler, evcil kümes hayvanları ve çöpler gibi yiyeceklerden oluşabilir.
Yaşam tarzı > Yiyecek arama

Yengeç yiyen tilkiler öncelikle gece ve alacakaranlıkta avlanırlar. Tek tek de avlanırlar, ancak çoğunlukla çiftler halinde avlanırlar; 1-3 yetişkin boyutunda yavru onlara eşlik edebilir. İşbirlikçi avlanma görünüşte nadirdir, ancak Masaguaral'da tek bir çift tarafından gözlemlenmiştir. Kaplumbağa yumurtaları, meyveler, böcekler (örn., termitler) ve büyük leş (örn., keçi leşi) gibi konsantre, kolay temin edilebilen gıda maddelerini ararken yakınlığı tolere edeceklerdir. Yavrular yaklaşık altı haftalıkken ebeveynleri ile birlikte avlanmaya başlar.
Yaşam tarzı > Sosyal davranış

Tek eşlidirler. Yılda bir kez ürerler. Gebelik süreleri 56 gündür. Sosyal gruplar, bir üreme çifti ve 1-5 yavrudan (bir yaşından büyük) oluşur. Aile üyeleri, genellikle çiftler halinde veya yavrular varsa, gevşek örülmüş aile grupları halinde evlerinin çevresinde dolaşırlar. Ayrılmış tilkiler, uzun mesafeli, tiz, kuş benzeri tril seslendirmeleriyle teması sürdürür. Brezilya, Marajó'da, bölgesel üreme çiftleri, faaliyet süresi boyunca ortalama %54 (n=7) vesileyle <100m aralıkla yerleştirildi, oysa üreyen yetişkinlerin ve onların yetişkin boyutlu yavrularının yakınlığı, verilen eşleşmeler arasında %7,2 ila %93,3 arasında değişiyordu.
Sınıflandırma

İlk olarak 1766 yılında Linnaeus tarafından Canis thous olarak adlandırıldı. Daha sonra  Hamilton-Smith (1839), Cabrera (1931), Langguth (1975), Stains (1975) ve Berta (1987) tarafından Cerdocyon cinsine atandı. Clutton-Brock vd. (1976) tarafından Dusicyon cinsine atandı. Osgood (1934) onu, Dusicyon cinsinde ve Cerdocyon alt cinsinde sınıflandırırken, Van Gelder (1978) tarafından, Canis cinsinde Cerdocyon alt cinsine atandı.
Sınıflandırma > Alt türler

Mevcut 5 alt tür'ü bulunur:
C. t. thous (güneydoğu Venezuela, Guyana, Surinam, Fransız Guyanası, kuzey Brezilya)
C. t. azarae (kuzeydoğu ve orta Brezilya)
C. t. entrerianus (güney Brezilya, Bolivya, Uruguay, Paraguay, Arjantin)
C. t. aquilus (kuzey Venezuela, Kolombiya)
C. t. germanus (Bogotá bölgesi, Kolombiya)
Sınıflandırma > Filogeni

Aşağıdaki kladogram, Lindblad-Toh ve arkadaşlarının (2005), filogenisine dayanmaktadır. Yengeç yiyen tilkinin, diğer cerdocyoninanlarla ilişkilerini gösterir.
İnsanlarla ilişkisi

Yengeç yiyen tilki bazen yerli ve kırsal insanlar tarafından evcil hayvan olarak evcilleştirilir; sınırlı tılsım kullanımı vardır, örneğin Brezilya, Ceará'daki çiftçiler, kuduz yarasaları uyarmak için tilki kuyruklarını hayvan barınaklarına iğnelerler.
Tehdit ve Korunma > Tehdit

Evcil köpeklerden potansiyel yayılma patojenik enfeksiyon tehdidi vardır. Brezilya, Serra da Canastra Ulusal Parkı'nda, yengeç yiyen tilkiler, park sınırları boyunca aşılanmamış evcil köpeklerle yakın bir şirkette insan çöplüklerine baskın düzenliyorlar.
Tehdit ve Korunma > Ticari değeri

Kaba ve kısa kürkün uygun olmaması nedeniyle kürk taşıyıcı olarak doğrudan ticari değeri yoktur; bununla birlikte, postlar bazen Arjantin'deki Güney Amerika boz tilkisi ve Uruguay'daki ikinci tür ve Pampa tilkisi olarak alınıp satılmaktadır. Mevcut yasadışı ticaret, düşük kürk fiyatlarının olası sonucu olarak küçüktür; Örneğin Paraguay'da 1995'ten 2000'e kadar hiçbir yasa dışı tilki postuna el konmadı.
Tehdit ve Korunma > Korunma durumu

Korunma durumu: CITES – Appendix II. Arjantin'de yengeç yiyen tilki, 1983 Fauna ve Flora Ulusal Yönergesi tarafından “tehlikede değil” olarak kabul edildi ve 1987'de sömürülmesi ve ticari kullanımı yasaklandı; şu anda son Arjantin Kırmızı Veri Kitabında “potansiyel olarak savunmasız” olarak listelenmiştir. Bolivya'da yaygın olarak kabul edilir ve bu nedenle Brezilya ve Kolombiya'nın tehdit altındaki türler listelerinde olduğu gibi Bolivya Kırmızı Veri Kitabından hariç tutulur.
Tehdit ve Korunma > Güncel yasal koruma

Çoğu ülkede vahşi yaşamı avlamak resmi olarak yasak olsa da, hiçbir ülkede bu tür için özel bir koruyucu mevzuat yoktur. Genel olarak, yengeç yiyen tilki için özel bir haşere düzenleyici mevzuatı yoktur, ancak yerel olarak, çiftlik hayvanlarına zarar vermesi nedeniyle yasadışı avlanmaya kurban gidiyor ve sonuç olarak bu, postların satışına yol açıyor. Bazı ülkelerde, sistem genellikle göz ardı edilmesine, kötüye kullanılmasına veya takviye edilmemesine rağmen, haşere kontrolü belirli kotalarla sınırlıdır. Uruguay'da, kuzuların tilkiler tarafından avlanmasının önemsiz olduğu gerekçesiyle, 1989'dan beri avlanma izinleri verilmemektedir.
İsimler

Maikong olarak kullanılan adı tahminen kızılderili dilinden gelir. Bunun yanında kimi zaman aşağıdaki adlar da kullanılmaktadır.
Güney Amerika orman tilkisi.
Azara tilkisi; Doğa bilimci Félix de Azara'dan gelir. Bu ad çok anlamlı olup sıklıkla Pseudalopex cinsi tilkiler için de kullanılır.
İngilizce: crab eating zorro (yengeç yiyen zorro), common zorro (adi zorro), common fox (adi tilki), savannah fox (savan tilkisi), forest fox (orman tilkisi)
Fransızca: renard crabier, chien des; bois (Guyana)
Almanca: maikong, waldfüchse;
İtalyanca: volpe sciacallo;
Portekizce: raposa, raposão, cachorro-do-mato, lobinho, graxaim, graxaim-do -mato, mata virgem, lobete, guancito, fusquinho, rabo fofo (Brezilya).
Bayağı zorro, "zorro" keimesi İspanyolcada tek başına "tilki" anlamına gelir.
Kitap

Nowak, Ronald M. (2005). Walker's carnivores of the world. Ronald M. Nowak. Baltimore: Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8033-5. OCLC 55494937.
Canids : foxes, wolves, jackals, and dogs : status survey and conservation action plan. Claudio Sillero-Zubiri, Michael Hoffmann, David W. Macdonald, IUCN/SSC Canid Specialist Group, IUCN--The World Conservation Union. Gland, Switzerland. 2004. ISBN 2-8317-0786-2. OCLC 57570754. 12 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ağustos 2021.
Dış Bağlantılar

Wikimedia Commons'ta Crab-eating fox ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur
Vikitür'de Cerdocyon ile ilgili ayrıntılı taksonomik bilgiler bulunur.
Detailed Cerdocyon thous PDF article at the Canid Specialist Group (CSG) site (2004).
Animal Diversity Web: Cerdocyon thous-Information 16 Mayıs 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Leão, Tigre & Cia. — Raposa Caranguejeira — Cerdocyon thous
Bu şablon nesli tükenmiş türleri içermemektedir.
| --- | --- |
İri kulaklı tilki: İri kulaklı tilki (O. megalotis)
Urocyon: Boz tilki (U. cinereoargenteus) • Ada boz tilkisi (U. littoralis)
Vulpes: Kızıl tilki (V. vulpes) • Bengal tilkisi (V. bengalensis) • Afgan tilkisi (V. cana) • Güney Afrika tilkisi (V. chama) • Karsak (V. corsac) • Tibet tilkisi (V. ferrilata) • Kutup tilkisi (V. lagopus) • Cüce tilki (V. macrotis) • Soluk tilki (V. pallida) • Kum tilkisi (V. rueppelli) • Ova tilkisi (V. velox) • Çöl tilkisi (V. zerda)
| --- | --- |
Kısa kulaklı tilki: Kısa kulaklı tilki (A. microtis)
Canis: Kurt (C. lupus) • Kızıl kurt (C. rufus) • Kır kurdu (C. latrans) • Altın çakal (C. aureus) • Kara sırtlı çakal (C. mesomelas) • Çizgili çakal (C. adustus) • Habeş kurdu (C. simensis)
Yengeç yiyen tilki: Yengeç yiyen tilki (C. thous)
Yeleli kurt: Yeleli kurt (C. brachyurus)
Asya yaban köpeği: Asya yaban köpeği (C. alpinus)
Falkland tilkisi: Falkland tilkisi (D. australis)
Afrika yaban köpeği: Afrika yaban köpeği (L. pictus)
Rakun köpeği: Rakun köpeği (N. procyonoides)
Pseudalopex: And tilkisi (P. culpaeus) • Arjantin gri tilkisi (P. griseus) • Darwin tilkisi (P. fulvipes) • Pampa tilkisi (P. gymnocercus) • Peru çöl tilkisi (P. sechurae) • Brezilya dövüş tilkisi (P. vetulus)
Çalı köpeği: Çalı köpeği (S. venaticus)
| --- | --- |
Takson belirleyicileri:  Vikiveri: Q321376  ADW: Cerdocyon_thous  ARKive: cerdocyon-thous  BOLD: 73532  EoL: 328685  EPPO: CANIBR  Fossilworks: 232946  GBIF: 2434584  iNaturalist: 42087  IRMNG: 10194971  ITIS: 183825  IUCN: 4248  MSW: 14000783  NCBI: 9620  Species+: 5656 
Pantanal, Mato Grosso yakınlarında, Pousada Rio Claro'da bulunan Yengeç Yiyen Tilki (Cerdocyon thous)
Mato Grosso, Brezilya
Alt çenesinin (yeşil) Bozkurt'unki (kırmızı) ile karşılaştırması
Bir yavru, Kolombiya
Kirby (anime)

| --- | --- |
Kirby
星のカービィ (Hoshi no Kābī)
Tür: Komedi, fantezi
Yaratan: Masahiro Sakurai
Anime televizyon dizisi
Yönetmen: Sōji Yoshikawa Mitsuo Kusakabe Yōichi Kotabe
Yapımcı: Satoru Iwata Taihei Yamanashi Seiichi Hirano Takeyuki Okazaki
Senarist: Sōji Yoshikawa
Müzik: Akira Miyagawa
Stüdyo: Studio Sign Studio Comet
Lisans: NA 4Kids Entertainment (2002-2006)
Yayın tarihi:  6 Ekim 2001  –  27 Eylül 2003
Bölüm sayısı: 100
Kirby serisinin logosu
Kirby (Japonca: 星のカービィ, romanize: Hoshi no Kābī; "Kirby'nin Yıldızı"), Studio Sign ve Studio Comet tarafından hazırlanan 2001 yapımı bir anime televizyon serisidir. Seri, Nintendo'nun Kirby video oyunu serisine dayanmakta olup Ekim 2001-Eylül 2003 tarihleri arasında yayınlandı.
Konusu

Seri, tutarlı kelimeler konuşmayan, ancak sahiplerini emerek geçici olarak yeni büyülü güçler alma yeteneğine sahip pembe, küresel, çocuksu bir yaratık olan Kirby'yi takip etmektedir. Kirby, Popstar adlı bir gezegene zorunlu iniş yapar ve Tiff ve Tuff adlı iki sarı tenli kardeşle çabucak arkadaş olur. Seri boyunca, Kirby ve arkadaşları, NightMare Enterprises tarafından sağlanan sayısız canavarı kullanarak Kirby'den kurtulmaya çalışan Kral Dedede ve yardımcısı Escargoon'dan kaçarken, kötü imparator Nightmare'i yıkmak için savaşırlar.
Çevre filozofları listesi

Bu, çevre etiği/felsefesi alanında yayın yapmış (çoğu Felsefe alanında doktora yapmış ve felsefe profesörü olarak çalışan) ve genellikle bu alanın öncüleri olarak kabul edilen yaşayan veya yakın zamanda ölmüş kişileri içeren, alfabetik olarak sıralanmış bir çevre filozofları listesidir.
Çevre felsefesi, doğa felsefesi, doğa dini ve doğa tarihi geleneklerinin yaklaşımını anımsatan çeşitli geçmişlere sahip bireylerden etkilenmiştir.
David Abram
Glenn Albrecht
Robin Attfield
Jane Bennett
Thomas Berry
Murray Bookchin
J. Baird Callicott, Kuzey Teksas Üniversitesi
Alan Carter, Glasgow Üniversitesi
Stephen R. L. Clark, Liverpool Üniversitesi
Kathleen Dean Moore
Jan Deckers, Newcastle Üniversitesi
Paul R. Ehrlich
Robert Frodeman, Kuzey Teksas Üniversitesi
Brian Goodwin
Ben Hale, Colorado Boulder Üniversitesi
Donna Haraway
James Hatley, Salisbury Üniversitesi
Serenella Iovino
Dale Jamieson
Erazim Kohák
Gilbert LaFreniere
Bruno Latour
Aldo Leopold
James Lovelock
Alan Marshall
Freya Mathews, La Trobe Üniversitesi
Humberto Maturana
Carolyn Merchant
Mary Midgley
Seyyid Hüseyin Nasr
Arne Næss
Michael P. Nelson, Michigan Eyalet Üniversitesi
Max Oelschlaeger
John O'Neill, Manchester Üniversitesi
David W. Orr, Oberlin Koleji
Konrad Ott, Kiel Üniversitesi
John Passmore
Val Plumwood
Tom Regan, Kuzey Karolina Eyalet Üniversitesi
John Rodman, Claremont Koleji
Holmes Rolston III, Kolorado Eyalet Üniversitesi
Ricardo Rozzi, Kuzey Teksas Üniversitesi
Jeffrey Sachs
Sahotra Sarkar
David Schmidtz
Roger Scruton
Albert Schweitzer
Paul Shepard, Claremont McKenna Koleji
Peter Singer, Princeton Üniversitesi
David Skrbina, Michigan–Dearborn Üniversitesi
Richard Sylvan (Richard Routley olarak yayın yapmıştır)
Bron Taylor, Florida Üniversitesi
Paul W. Taylor
Paul B. Thompson
Francisco Varela
Karen J. Warren, Macalester Koleji
Anthony Weston
David Wood, Vanderbilt Üniversitesi
Michael Zimmerman, Colorado Boulder Üniversitesi
Zachary A. Behlok
Kimberek Savaşı

| g t Kimberek Savaşı |
| --- | --- |
Noreya - Burdigala - Arausio - Aquae Sextiae - Vercellae
| g t Cermen-Roma savaşları |
| --- | --- |
Kimberek Savaşı (MÖ 113 - MÖ 101) Noreya  Burdigala  Arausio  Aquae Sextiae  Vercellae Galya Savaşları (MÖ 58 - MÖ 57) Vosges  Sabis Clades Lolliana (16 BC) Germania'ya erken dönem Roma seferleri (MÖ 12 - MS 16) Arbalo  Lupia Nehri  Teutoburg Ormanı  Pontes Longi  Idistaviso  Angrivarian Duvarı Markoman Savaşları (166-180) Carnuntum Germania'ya 230larda Roma seferleri Harzhorn Gotların Balkanlar'ı istilası (250-251) Nicopolis ad Istrum  Beroe  Philippopolis  Abritus Gotların Balkanlar'ı istilası (254) Selanik  Thermopylae Herulilerin Balkanlar'ı istilası (267-268) Naissus Alaman-Roma Savaşları Mediolanum  Benacus Gölü Placentia  Fano  Pavia  Lingones  Vindonissa  Durocortorum  Argentoratum  Solicinium  Campi Cannini Gotlar Savaşı (367-369) Noviodunum Gotlar Savaşı (376-382) Marcianopolis  Ad Salices  Dibaltum  Hadrianapolis  Hadrianapolis  Kuşatması  Konstantinopolis  Selanik Vizigotlar Savaşları Pollentia  Verona  Floransa  Fiesole  Roma  Massilia  1. Arelate  2. Arelate  Narbonne  Toulouse  Châlons  3. Arelate  Orleans  Déols  4. Arelate Vandalar Savaşları Ren  Nervasos Dağları  Tarraco  Hippo Regius  Carthage  Roma  Agrigentum  Korsika  Garigliano  Cartagena  Cap Bon Anglo-Sakson Savaşları Britonların iniltileri  Britanya'da Anglo-Sakson yerleşimi  Long Knives'ın ihaneti  Wippedesfleot  Mercredesburne  Mons Badonicus  Dyrham  Woden's Burg  Raith Vandallar Savaşı (533-534) Ad Decimum  Tricamarum Gotlar Savaşı (535-554) Panormus  Napoli  Roma  Treviso  Verona  Faventia  Mucellium  Napoli  Roma  Roma  Sena Gallica  Taginae  Mons Lactarius
Kimberek Savaşı (MÖ 113–MÖ 101) Roma Cumhuriyeti ve müttefikleri ile Yutland Yarımdası'ndan Roma kontrolündeki topraklara göç eden Cermen ve Kelt Cimbri, Töton, Ambrones ve Tigurini kabileleri arasındaki savaş ve çatışmalardır. Kimberek Savaşı, İkinci Pön Savaşı'ndan bu yana, İtalya ve Roma'nın kendisinin ciddi şekilde tehdit edildiği ilk seferdir.
Savaşın zamanlamasının Roma'nın iç siyaseti ve ordusunun örgütlenmesi üzerinde büyük etkisi oldu. Savaş, konsüller ve siyasi çatışmaları Roma Cumhuriyeti'nin birçok siyasi kurumuna ve zamanın geleneklerine meydan okuyan Gaius Marius'un siyasi kariyerine büyük katkıda bulundu. Jugurthine Savaşı ile birlikte Cimbri tehdidi, Roma lejyonlarının önemli Marius Reformları'na ilham verdi.
Roma nihayet galip geldi ve Roma ordularına Arausio ve Noreya muharebelerinde kazandıkları zaferlerle İkinci Pön Savaşı'ndan bu yana uğradıkları en ağır kayıpları veren Ceremn hasımları oldu. Romalıların Aquae Sextiae ve Vercellae muharebelerindedeki zaferlerinden sonra Cermen düşmanları neredeyse tamamen yok edildi. Hayatta kalan bazı tutsakların III. Köle Savaşı sırasında isyan eden gladyatörler arasında olduğu rivayet edilir.
Göçler ve çatışmalar

Bazı Roma anlatımlarına göre, MÖ 120-115 civarında, Cimbri kabileleri sel nedeniyle Kuzey Denizi çevresindeki orijinal topraklarını terk ettiler. (Öte yandan Strabon, bunun olası veya imkansız olduğunu yazdı) Güney-doğuya yola çıktıkları var sayılır ve kısa süre sonra komşuları ve olası akrabaları Tötonlar onlara katıldı. Birlikte, çoğu görünüşe göre onlara katılan Boii ile birlikte Skordiskleri yendiler. MÖ 113'te, Roma müttefiki Taurisci kabilelerine ev sahipliği yapan Noricum'daki Tuna'ya vardılar. Bu yeni, güçlü istilacıları kendi başlarına tutamayan Taurisci, Roma'yı yardıma çağırdı.
Başlangıç Roma mağlubiyetleri

Ertesi yıl Roma konsülü Gnaeus Papirius Carbo, lejyonları Noricum'a götürdü ve etkileyici bir güç gösterisi yaptıktan sonra güçlü bir savunma pozisyonu aldı ve Cimbri ve müttefiklerinin eyaleti derhal terk etmelerini istedi. Cimbri, başlangıçta Roma'nın taleplerine barışçıl bir şekilde uymaya başladı ancak kısa süre sonra Carbo'nun onlara pusu kurduğunu keşfetti. Bu ihanete kızarak, saldırdılar ve Noreya Muharebesi'nde Carbo'nun ordusunu yok ettiler, bu süreçte neredeyse Carbo'yu öldürüyorlardı.
İtalya şimdi istilaya açıktı ancak bir nedenden dolayı Cimbri ve müttefikleri Alpler üzerinden batıya ve Galya'ya ilerlediler. MÖ 109'da Roma eyaleti Gallia Narbonensis'i işgal ettiler ve orada Marcus Junius Silanus komutasındaki Roma ordusunu yendiler. MÖ 107'de Romalılar, Alpler'den geçerken karşılaştıkları Cimbri müttefiki Tiguriniler karşısında tekrar mağlup oldular. Aynı yıl, Burdigala Muharebesi'nde (günümüzde Bordeaux) başka bir Roma ordusunu yendiler ve komutanı konsül Lucius Cassius Longinus Ravalla'yı öldürdüler.
Arausio Felaketi

MÖ 105'te, Roma ve yeni konsülü Gnaeus Mallius Maximus ve prokonsül Quintus Servilius Caepio, sorunu kesin olarak çözmek için, İkinci Pön Savaşı'ndan bu yana ve muhtemelen daha önce hiçbir muharebeye gönderilmemiş büyüklükte bir gücü topladı. Kuvvet, her biri bir konsül tarafından yönetilen iki orduda on binlerce destek personeli ve kamp takipçisi ile birlikte 80.000'den fazla adamdan oluşuyordu.
Konsüller ordularını ayrı yollardan Orange, Vaucluse yakınlarındaki Rhône Nehri'ne götürdüler, burada birbirlerinden hoşlanmayarak ve birbirlerine güvenmeyerek nehrin karşı taraflarında ayrı kamplar kurdular; böyle yaparak, dağılmış güçlerini ayrı saldırılara açık bıraktılar. Kendine aşırı güvenen Caepio, Maximus'un desteği olmadan aptalca saldırdı; lejyonları yok edildi ve savunmasız kampı istila edildi. Maximus'un artık izole edilmiş ve morali bozulmuş birlikleri daha sonra kolayca yenildi. Kötü konumlanmış kampını umutsuzca toplayıp savunmaya çalışırken binlercesi daha öldürüldü. Sadece Caepio, Maximus ve birkaç yüz Romalı cesetler ile dolmuş nehirden kaçmayı başardılar. Arausio Muharebesi, Roma'nın Cannae'den bu yana aldığı en ağır yenilgiydi ve aslında kayıplar ve uzun vadeli sonuçları çok daha büyüktü. Cimbri ve Tötonlar için bu büyük (geçici olsa da) bir zaferdi.
Hemen müttefiklerini toplayıp Roma'ya yürümek yerine, Cimbri Hispania'ya ilerledi. Orada ilk yenilgilerini bir Roma ordusun değil ama bir Kelt koalisyonundan aldılar. Bu arada Tötonlar Galya'da kaldılar. İtalya'yı neden tekrar işgal etmedikleri bir sır olarak kaldı. Theodor Mommsen, savaş yöntemlerini spekülatif olarak şöyle açıklar:
Savaş sistemleri büyük ölçüde bu dönemin Keltlerininkine benziyordu. Daha önce İtalyan Keltlerinin yaptığı gibi, başları açık ve yalnızca kılıç ve hançerle, ancak genellikle zengin bir şekilde süslenmiş bakır miğferlerle ve tuhaf bir füze silahıyla savaştılar. Büyük kılıç ve muhtemelen bir zırh giydikleri uzun, dar kalkan tutuyorlardı. Süvariden yoksun değillerdi ama bu kolda Romalılar onlardan üstündü. Savaş düzenleri, eskiden olduğu kadar kaba bir falankstı, iddiaya göre, derinlikte olduğu kadar genişlikte de çok sayıda sıra vardı, ilk sıra tehlikeli savaşlarda metal kuşaklarını kordonlarla sık sık birbirine bağlıyordu.