stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Karaisaköyü
Tarih

Köyde yaşayanlar Türk'tür, Karamanoğulları Beyliği'nin dağılmasından sonra bu topraklara geldiklerine inanılır.
Köyden ilk olarak 1676'daki bir Osmanlı resmi demografik belgesinde söz edilmiştir.
Köyün kurucusunun Balabanın oğlu İsa olduğuna inanılıyor. Balabanlar komşu köyün adıdır. Geçmişte, köyün ismi oraya ilk yerleşenin adını alırmış. Efsaneye göre Balabanın iki oğlu varmış, İsa ve Veli. 
İsa doğal su kaynağının olduğu nedeniyle köyün şimdiki konumuna yerleşip Karaisaköyü'nü kurdu. Veli ise Balabanların diğer tarafında bulunan yere yerleşip Karaveliköyü'nü kurdu.
1856 yılında köye Kırım Savaşı nedeniyle göçen, 4-5 aile Kırım Tatarları yerleşti.
1881 ve 1893 yıllarında yapılan nüfus sayımları köy için ayrıntılı bilgi veriyor.
1893'te köyde 572 erkek ve 559 kadın olmak üzere 182 hane ve 1131 kişi yaşarmış.
1913'ten itibaren Karaisaköyü Romanya'nın Güney Dobruca'yı işgali etmesi sonrası Rumen Çokoy devleti sınırları içinde kalır. 
Rumen tarafının izlediği saldırgan politika nedeniyle 1934-1936 yıllarında, 180 hane olan köyün 90 hanesi Türkiye'ye taşınır. Bunlar Yozgat'ın Sarıhamzalı ve Eskişehir'in Karadere mahallelerine yerleşir.
1940'ta Craiova Antlaşmasından sonra Karaisaköyü Bulgaristan'a iade edilir.
1950 yılında Sovyet tarzı kooperatif kurulması ve ardından toprakların zorla kolektif olması nedeniyle, 10 hane daha Türkiye'ye göçer ve köye 25-30 aile Bulgar ve 5-6 aile de çingene yerleştirilmiştir.
1978 yılında 10 hane daha göç eder, 1989'da ise Türklerin zorunlu Bulgar isim almaları nedeniyle daha 30 hane.
Ekonomi

Ekonomik olarak köy tarım odaklıdır, ana payı ise buğday, mısır ve ayçiçeği'dir.
Son yıllarda çerez ve ayni zamanda havayolu endüstrisi için rafine yağ için kullanılan bir kabak türü de bakılmaktadır. 
Yetiştirilen ayrı tütün çeşitleri de Virginia, Burley ve Oryental'dır.
Köyün yakınlarında bulunan meraların bulunması nedeniyle de hayvancılık büyük miktarda ilgi görüyor.
En yaygın sığır (Holstein ırkı), sonra koyun ve az da keçi bakılmaktadır.
Köyün en önemli kuruluşu 120 kişiye iş veren "Josi" süt ürünleri fabrikasıdır.
Toprak ve iklim

Köyün bulunduğu alan geniş açıktır. Açık alan yapılandırması her yönden rüzgar erişimi belirler. Kış boyunca güçlü soğuk kuzeydoğu rüzgarı kar yağmasına neden olur. Yaz aylarında güçlü kuru rüzgarların ortaya çıkması sonucu erozyona neden olur.
Köyün arazisi verimlidir ve çoğunlukla kara toprağın hakim olduğu bir arazidir.
Ormanlar gri orman toprakları ile kaplıdır.
Flora ve fauna

Geçmişte köyün alanı geniş yapraklı ormanlarla kaplıydı. Bugünümüzde, ormanların kesimi nedeniyle çok parçalanmıştır, hakim olan ağac türleri meşe, akasya, ıhlamur, ceviz ve kızıl meşedir.
Alan kuş çeşitliliği açısından zengindir, aynı zamanda büyük ve küçük av hayvanları da vardır. Son yıllarda ormanların kesilmesi av hayvan miktarı çok keskin bir düşüşe neden olmuştur.
Dinler

Köyde yaşayanların çoğu Müslüman'dır. Bulgar aileler ise Ortodoks Hristiyan'dır.
Kültürel ve doğal zenginlikler

Köyün çim futbol sahası da vardır. "Çernolik" Futbol Kulübünün uzun bir geçmişi vardır. "Ludogorets - Çernolik" isminin Türkçe çevirisi "Deliormanlı-Karaisaköyü" anlamına gelir.
Bölgesel amatör şampiyonluğunda çok iyi sonuçlar vermiştir.
Köyde iki doğal göl vardır. 
Böme / Bölme gölü eski nehir yatağında bulunmaktadır, bu nehir bir zamanlar Tuna nehrine bağlıymış. Gölün derinliğini artırmak için insan müdahalesi ile batı kıyısına, baraj inşa edilmiştir.
Ikincisi Kemik gölü adını tasıyan bir göldür - bu göl önemsiz ve küçüktür, genellikle kurudur ve sadece ağır yağmurlar sırasında doldurulur.
Köyün yakınında bulunan "Karaca" dağ evi ve aynı adı taşıyan park her yıl 1 Mayısta ilkbahar kutlamaları icin çevreden gelen ziyaretçilerin önemli bir kısmını toplar.
Düzenli etkinlikler

Her yıl 9 Mayıs'ta "köyümün günü" teması altında kültürel etkinlikleri düzenlenmektedir.
At yarışları ve güreşler etraftaki meraklıları bir yere toplar.
Diğer

Köyün camisi modern görünümü 1822 yılında almış, ama binanın çok daha eski olduğuna inanılmaktadır.
1942 yılında köy kütüphanesi açıldı, aynı yılda köyde ilk radyo yayını dinlenmiştir.
1954 yılında köye içme suyu çekilmiş ve 1962 yılında ilk siyah-beyaz televizyon izlenmiştir.
1969 yılında köyde ilk asfalt yolu yapıldı.
Yemekler

Köy mutfagı bahçede yetiştirilmiş ya da hayvanlardan alinabilinen ürünleri kullanımını karakterize etmektedir.
Popüler yemekler: sütlü çorba, tavuk yahnisi, labada sarması, gözleme, pide, dızmana, keşkek, baklava, sütlac, aşure ve saire.
Transport

Köyden III-216 No. Ulusal Karayolu geçer. Bu karayolu Dulovo'yu II-21 No. Silistre - Rusçuk Cumhuriyet Yoluna bağlar.
Köyün merkezinden III-2307 No. Ulusal Karayolu da ayrılmaktadır. Bu yol da Glavinica kasabasına bağlıdır.
Düzenli otobüs hatları ve çok sayıda taksi vardır.
"Ludogorets – Çernolik" Futbol Kulübü 1965
"Köyümün günü" – 9 Mayıs
Zafertepe, Çankaya

| Zafertepe |
| --- | --- |
Mahalle
 Ankara
Ülke:  Türkiye
İl: Ankara
İlçe: Çankaya
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 2.148
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0312
İl plaka kodu: 06
Posta kodu: 06670
İstatistiki bölge: Ankara alt bölgesi 
Seçim çevresi: Ankara (1. Seçim Bölgesi) 
Zafertepe, Ankara ilinin Çankaya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 |  | 3.479 | ADNKS |
| 2008 |  2% | 3.534 | ADNKS |
| 2009 |  4% | 3.386 | ADNKS |
| 2010 |  5% | 3.221 | ADNKS |
| 2011 |  5% | 3.069 | ADNKS |
| 2012 |  1% | 3.046 | ADNKS |
| 2013 |  3% | 2.964 | ADNKS |
| 2014 |  0% | 2.957 | ADNKS |
| 2015 |  1% | 2.990 | ADNKS |
| 2016 |  9% | 2.721 | ADNKS |
| 2017 |  4% | 2.602 | ADNKS |
| 2018 |  7% | 2.424 | ADNKS |
| 2019 |  1% | 2.438 | ADNKS |
| 2020 |  0% | 2.440 | ADNKS |
| 2021 |  3% | 2.368 | ADNKS |
| 2022 |  9% | 2.150 | ADNKS |
| 2023 |  0% | 2.148 | ADNKS |
Kilikadı

| Kilikadı Zırnevo |
| --- | --- |
Köy
Зърнево
KilikadıKilikadı'nın Bulgaristan'daki konumu
Ülke:  Bulgaristan
İl: Dobriç
Belediye: Kurtpınar
İdare
 • Muhtar: Gülay Bekir (HÖH)
Yüzölçümü
 • Toplam: 42.08 km²
Rakım: 234 m
Nüfus (2019)
 • Toplam: 1.300
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Posta kodu: 9491
Alan kodu: 05754
Plaka kodu: TX
Kilikadı veya Zırnevo (Bulgarca: Зърнево Zarnevo), Bulgaristan'ın Dobriç ilinin Tervel ilçesine bağlı bir köydür
Tarih

Kilikadı Osmanlı zamanında kurulmuştur.Dobruca kesin olarak 1417'de Osmanlı İmparatorluğu'na katıldı ve 1877'ye kadar 460 yıl bir Türk eyaleti olarak kaldı. 1878'de Berlin Antlaşması, o zamanlar Türk denetiminde bir Bulgar eyaleti olan Dobruca'yı Romanya'ya verdi. 1913'te Balkan Savaşları'ndan sonra Bükreş Antlaşması'yla, Romanya 1878'de çizilen sınırın güneyinde kalan 7 518 km²'lik bir bölgeyi de Bulgarlardan aldı.Böylece, Güney Dobruca'da bulunan Kilikadı da Romanya egemenliğine geçmiş oldu.I. Dünya Savaşı'nın sonunda Bulgaristan bu bölgenin yalnız güney kısmını ele geçirebildi.Böylece Kilikadı, tekrar Bulgar egemenliğine geçti.Kuzey kısım ise birkaç devlet tarafından ortaklaşa yönetilecekti. 1919 Neuilly Antlaşması Dobruca'nın tümünü Romanya'ya verdi.Böylece Kilikadı ikinci defa Romanya egemenliğine geçti.İlerleyen dönemlerde Güney Dobruca'nın tarihte son kez Bulgaristan'a verilmesiyle Kilikadı son olarak Bulgaristan egemenliğine geçmiştir (1940). Ayrıca 1940'a kadar olan Bulgaristan-Romanya sınır hattı Kilikadı köyünden geçmekteydi.
Tarih > Günümüzde Kilikadılı Türkler

Kilikadı'daki Türkler, 1986-1989 arasında Bulgaristan'ın, Bulgaristan'daki Türklere yapmış olduğu asimilasyon politikalarına karşı direnişte bulunmuşlardır.Kilikadılı Türkler, 1990'da Türkiye'ye, özellikle de Tekirdağ'nın Çorlu ilçesine ve Çorlu'nun çevresine yerleşmişlerdir.Kilikadılılar, Türkiye'de belirli zamanlarda bir araya gelerek şenlik yapmaktadırlar.
Coğrafya > İklim

İklimi kışın soğuk, yazın sıcak ve kuraktır.
Coğrafya > Bitki Örtüsü

Etrafı ormanlarla ve çayırlarla çevrilidir.
Coğrafya > Saat Dilimi

UTC+2,UTC+3
Sosyal, Kültürel ve Ekonomik Durum > Etnik Yapı

Etnik olarak köyde Türkler ve Bulgarlar yaşamaktadır.
Sosyal, Kültürel ve Ekonomik Durum > Dil

Köydeki insanlar etnik kökenlerine göre Türkçe ya da Bulgarca konuşmaktadırlar.
Sosyal, Kültürel ve Ekonomik Durum > Din

Köyde Müslümanlarla Hıristiyanlar vardır.Köydeki Müslümanlar sünni ağırlıklıdır.Hristiyanlar ise Ortodokstur.
Sosyal, Kültürel ve Ekonomik Durum > Geleneksel Yemekler

Geleneksel yemekleri hamur işi yapılan yemeklerdir.
Sosyal, Kültürel ve Ekonomik Durum > Geçim Kaynakları

Köyde ağırlıklı olarak tarım ve hayvancılık yapılmaktadır.
Gölbek, Gölbaşı

| Gölbek |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ankara ilinin Türkiye'deki konumu
GölbekGölbek'in Ankara ilindeki konumu
Koordinatlar: 39°19′N 32°50′E﻿ / ﻿39.32°K 32.83°D﻿ / 39.32; 32.83
Ülke:  Türkiye
İl: Ankara
İlçe: Gölbaşı
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 303
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0312
İl plaka kodu: 06
Posta kodu: 06770
İstatistiki bölge: Ankara alt bölgesi 
Seçim çevresi: Ankara (1. Seçim Bölgesi) 
Gölbek, Ankara ilinin Gölbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Yerleşim önceleri Haymana ilçesine bağlıyken 23 Kasım 2001 tarihinde Gölbaşı ilçesine bağlanmıştır.
Coğrafya

Ankara iline 80 km, Gölbaşı ilçesine 50 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  | 186 | ADNKS |
| 2014 |  6% | 175 | ADNKS |
| 2015 |  9% | 191 | ADNKS |
| 2016 |  8% | 206 | ADNKS |
| 2017 |  12% | 231 | ADNKS |
| 2018 |  6% | 244 | ADNKS |
| 2019 |  2% | 238 | ADNKS |
| 2020 |  2% | 234 | ADNKS |
| 2021 |  2% | 229 | ADNKS |
| 2022 |  11% | 204 | ADNKS |
| 2023 |  49% | 303 | ADNKS |
Karacaören, Gölbaşı

| Karacaören |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ankara
Koordinatlar: 39°21′42″N 32°48′40″E﻿ / ﻿39.3618°K 32.8111°D﻿ / 39.3618; 32.8111
Ülke:  Türkiye
İl: Ankara
İlçe: Gölbaşı
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 425
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0312
İl plaka kodu: 06
Posta kodu: 06860
İstatistiki bölge: Ankara alt bölgesi 
Seçim çevresi: Ankara (1. Seçim Bölgesi) 
Karacaören, Ankara ilinin Gölbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Karacaören'in bilinen eski adı Karacaviran'dır.
Coğrafya

Ankara iline 70, Gölbaşı ilçesine 50 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  | 421 | ADNKS |
| 2014 |  38% | 260 | ADNKS |
| 2015 |  17% | 216 | ADNKS |
| 2016 |  6% | 204 | ADNKS |
| 2017 |  15% | 235 | ADNKS |
| 2018 |  94% | 456 | ADNKS |
| 2019 |  29% | 325 | ADNKS |
| 2020 |  14% | 280 | ADNKS |
| 2021 |  6% | 264 | ADNKS |
| 2022 |  0% | 265 | ADNKS |
| 2023 |  60% | 425 | ADNKS |
Dikkaya, Çamlıhemşin

| Dikkaya |
| --- | --- |
Köy

 Rize'nin konumu
DikkayaDikkaya'nın Rize'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Rize
İlçe: Çamlıhemşin
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
Rakım: 526 m
Nüfus (2019)
 • Toplam: 983
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0464
İl plaka kodu: 53
Posta kodu: 53780
Dikkaya, Rize ilinin Çamlıhemşin ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Dikkaya köyünün eski adı Mekaleskiriti'dir. Lazca bir yer adı olan Mekaleskiriti, Türkçeye Makaleskirit veya Makaleskirit şeklinde girmiştir. Nitekim 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesi ile 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Makaleskirit (مقالسكریت) olarak geçer.
Mekaleskiriti köyünün bulunduğu Lazeti bölgesi, Antik Çağ'da Kolheti Krallığı'nın sınırları içinde bulunuyordu. Osmanlılar, Trabzon İmparatorluğu'nu 1461'de ortadan kaldırdıktan sonra, 1547 yılında bu bölgeyi de tamamen ele geçirmiştir. Mekaleskiriti köyü, 1876 tarihli Trabzon Vilayeti salnamesine göre, Trabzon Vilayeti'nin Lazistan sancağının Atina kazasına bağlıydı. Nüfusu 56 hanede yaşayan 192 kişiden oluşuyordu. Ancak bu sayının sadece erkek nüfusundan ibaret olması ihtimali vardır. Köyde vergiye tabi hayvan varlığı olarak 115 inek ve 10 öküz kaydedilmiştir.
Kültür tarihçisi Nikolay Marr, 1910 yılında Lazistan bölgesine yaptığı araştırma gezisinde köyün adını "Mekaleskirit" şeklinde yazmıştır. Marr, Atina kazasında 69 köy bulunduğunu, bunlardan 64'ünde Lazca konuşulduğunu belirtmiştir. Makaleskirit de Lazcanın konuşulduğu köylerden biriydi. Mekaleskiriti köyü, Birinci Dünya Savaşı'nda Rusların eline geçmiştir. Gürcü dilbilimci İoseb Kipşidze, Rus idaresi sırasında, 1917 yılında Lazistan bölgesindeki araştırma gezisinde köyün adını Gürcüce Mekaleskiriti (მეკალესკირითი), Rusça Maleskerit (Maлeскерит) şeklinde yazmıştır. Kipşidze'nin verdiği bilgiye göre bu sırada Mekaleskiriti köyünde 117 hanede 625 kişi yaşıyordu.
Mekaleskiriti veya Makaleskirit köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde, Rize vilayetinin Atina kazasının Ardeşen nahiyesinin köylerinden biriydi. 1935 genel nüfus sayımında "Makaliskirit" adıyla, Rize ve Artvin vilayetlerinin birleştirilmesiyle kurulmuş olan Çoruh vilayeti içinde aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 739 kişiden oluşuyordu. Bu sırada Atina kazasının adı Pazar olarak değişmişti. Mekaleskiriti veya Makaleskirit Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Dikkaya olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Dikkaya köyünün nüfusu 1.225 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 355 kişi okuma yazma biliyordu. Bu tarihte köy Çamlıhemşin ilçesinin merkez bucağına bağlıydı.
Coğrafya

Rize il merkezine 67 km, Çamlıhemşin ilçesine 6 km uzaklıktadır. Köyde golazeni ve Kinya Mahalleleri bulunmaktadır.
Nüfus verileri

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 1542
2019: 983
2018: 958
2017: 1012
2016: 1011
2015: 1001
2014: 994
2013: 1027
2012: 1008
2011: 1013
2010: 1018
2009: 1007
2008: 1026
2007: 1062
2000: 940
1990: 1894
1985: 1910
Georg Ohm

| Georg Simon Ohm |
| --- | --- |

Doğum: 16 Mart 1789(1789-03-16) Erlangen, Almanya
Ölüm: 6 Temmuz 1854 (65 yaşında) Münih, Almanya
Milliyet:  Almanya
Mezun olduğu okul(lar): Erlangen Üniversitesi
Ödüller: Copley Madalyası (1841)

Kariyeri
Dalı: Fizik
Çalıştığı kurumlar: Münih Üniversitesi
Doktoradanışmanı: Karl Christian von Langsdorf
 

Georg Simon Ohm (16 Mart 1789; Erlangen, Bavyera - 6 Temmuz 1854, Münih), Alman fizikçi.
Ohm Kanunu olarak bilinen, bir telden geçen akımın, geçtiği alanla doğru orantılı ve uzunluğuyla ters orantılı olduğunu tespit ederek gerilim, akım ve direnç arasındaki bağlantıyı buldu.
Biyografi > Çocukluk Yılları

Georg Simon Ohm Erlangen, Brandenburg-Bayreuth'da (o zamanlar Kutsal Roma İmparatorluğu'na bağlıydı) Protestan bir ailede doğdu. Babası çilingir Johann Wolfgang Ohm'un annesi Erlangen'de bir terzinin kızı olan Maria Elizabeth Beck'dir. Ebeveynleri resmi olarak eğitim almamış olsa da Ohm'un babası, kendisini iyi eğitmiş ve öğretileriyle oğullarına iyi bir eğitim verebilen saygın bir adamdı. Ailenin yedi çocuğundan sadece Georg Simon, matematikçi Martin Ohm ve Elizabeth Barbara yetişkinliğe kadar yaşadı. Georg Simon Ohm on yaşındayken annesi öldü.
Georg ve Martin'e babaları tarafından matematik, fizik, kimya ve felsefe öğretildi. Georg Simon, on bir yaşından on beş yaşına kadar Erlangen Gymnasium'da okudu ama pek iyi bir bilimsel eğitim almadı. Erlangen Üniversitesi'nin profesörü Karl Christian von Langsdorf'un belirttiği gibi bu bakımdan Ohm'lar Bernoulli ailesine benziyordu.
Biyografi > Üniversitedeki yaşamı

Georg Ohm'un babası, oğlunun eğitim fırsatını boşa harcadığından endişe ederek Ohm'u İsviçre'ye gönderdi. Orada, Eylül 1806'da Ohm, Gottstadt bei Nidau'daki bir okulda matematik öğretmeni olarak çalışmaya başladı.
Karl Christian von Langsdorf, Heidelberg Üniversitesi'nde bir göreve başlamak için 1809'un başlarında Erlangen Üniversitesi'nden ayrıldı. Ohm, Heidelberg'de Langsdorf ile matematik çalışmalarına yeniden başlamak istedi. Ancak Langsdorf, Ohm'a matematik çalışmalarını kendi başına sürdürmesini tavsiye etti ve Ohm'un Euler, Laplace ve Sylvestre François Lacroix eserlerini okumasını önerdi. Ohm isteksizce onun tavsiyesini aldı ama Gottstatt Manastırındaki öğretmenlik görevinden Mart 1809'da Neuchâtel'de özel öğretmen olmak için ayrıldı. Langsdorf'un tavsiyesine uyup özel matematik çalışmasına devam ederken iki yıl boyunca öğretmen olarak görev yaptı. Sonra Nisan 1811'de Erlangen Üniversitesi'ne döndü.
Biyografi > Öğretmenlik kariyeri

Ohm'un kendi çalışmaları onu 25 Ekim 1811'de Erlangen Üniversitesi'nden aldığı doktora için hazırladı. Oradaki fakülteye hemen matematik okutmanı olarak katıldı ancak ümitsiz beklentiler nedeniyle üç yarıyıl sonra ayrıldı. Öğretim görevlisi olarak aldığı maaşla hayatını devam ettiremiyordu.
Bavyeran hükûmeti ona Bamberg'deki kalitesiz bir okulda matematik ve fizik öğretmenliği görevi teklif etti ve 1813 ocak ayında Ohm bu görevi kabul etti. İşinden memnun olmayan Georg, yeteneklerini kanıtlamak için geometri üzerine bir temel ders kitabı yazmaya başladı. Bu okul Şubat 1816'da kapatıldı. Daha sonra Bavyera hükûmeti, matematik öğretimine yardımcı olması için Ohm'u Bamberg'deki aşırı kalabalık bir okula gönderdi.
Bamberg'deki görevinden sonra Ohm, tamamlanmış taslağını III. Friedrich Wilhelm'e gönderdi. Kral, Ohm'un kitabından memnun kaldı ve 11 Eylül 1817'de Ohm'a Köln Cizvit Spor salonunda görev teklif etti. Fizik laboratuvarı iyi donanımlıydı ve Ohm'un fizik deneylerine başlamasına imkan veriyordu. Çilingirin oğlu Ohm'un mekanik cihazlarla ilgili bazı pratik deneyimleri vardı.
Ohm, 1827'de Die galvanische Kette, mathematisch bearbeitet'i (Matematiksel Olarak İncelenen Galvanik Devre) yayınladı. Ohm'un koleji onun çalışmalarını takdir etmedi ve Ohm görevinden istifa etti. Daha sonra Nürnberg Politeknik Okulu'na başvurdu ve orada işe alındı. Ohm, 1833'te Nürnberg Politeknik Okulu'na geldi ve 1852'de Münih Üniversitesi'nde deneysel fizik profesörü oldu.
1849'da Ohm, Beiträge zur Molecular-Physik'i (Moleküler Fizik) yayınladı. Bu çalışmanın önsözünde ikinci ve üçüncü cildi yazmayı umduğunu "ve Tanrı bunun için bana uzun günler verirse dördüncüsünü" yazacağını belirtti. Ancak, içinde kaydedilen asıl keşfin İsveçli bir bilim adamı tarafından tahmin edildiğini anlayınca bunu yayınlamadı ve şunları söyledi: "Bu olay, 'Adam teklif eder ve Tanrı yapar' sözü zihnimde taze ve derin bir anlam kazandı. Araştırmama ilk itici gücü veren proje siste dağıldı ve onun yerine benim tasarlamadığım yeni bir proje tamamlandı."
Ohm, 1854'te Münih'te öldü ve Alter Südfriedhof'a gömüldü. Aile mektuplarının derlemesi Almanca bir kitapta derlenecekti, bu da bazı mektuplarını "Tanrı'ya Mahsustur" anlamına gelen "Gott befohlen, G S Ohm," ifadesiyle imzaladığını gösterir.
Ohm yasasının keşfi

Ohm, yasasını ilk olarak ünlü kitabı Almanca: Die galvanische Kette, mathematisch bearbeitet (The Galvanic Circuit Investigated Mathematically)'te (1827) elektriğin tam teorisi olarak ortaya koydu. Bu çalışmada, bir devrenin herhangi bir parçasının uçları arasında hareket eden elektromotor kuvvetin yasasının akımın gücü ve devrenin o bölümünün direnci'nin bir ürünü olduğunu belirtti.
Kitap, çalışmanın geri kalanını anlamak için gerekli matematiksel arka planla başlar. Çalışmaları, mevcut elektrik teorisini ve uygulamalarını büyük ölçüde etkilese de, o zamanlar soğuk karşılandı. Ohm, teorisini, uzaktan eylem kavramına karşı çıkan bir bitişik eylem teorisi olarak sunar. Ohm, elektrik iletişiminin kendi ifadesiyle "bitişik parçacıklar" arasında gerçekleştiğine inanıyordu. Makale, bu fikirle ve özellikle Ohm'un bu bilimsel yaklaşımı ile Joseph Fourier ve Claude-Louis Navier'in yaklaşımlarındaki farklılıkları göstermekle ilgilidir.
Ohm'un Ohm yasasını oluştururken kullandığı kavramsal çerçeveye ilişkin bir çalışma Thomas Archibald tarafından sunulmuştur. Ohm'un çalışması, yüzyılın sonuna kadar önemli bir alan haline gelmemesine rağmen, devre teorisi konusunun erken başlangıcına işaret ediyordu.
Ohm'un akustik yasası

Ohm'un akustik yasası, bazen akustik faz yasası veya kısaca Ohm yasası olarak adlandırılır, bir müzik sesinin kulak tarafından bir dizi kurucu saf armonik ton olarak algılandığını belirtir. Tam olarak doğru olmadığı iyi bilinmektedir.
Çalışma ve yayınlar

1825'teki ilk makalesi, telin uzunluğu arttıkça telin ürettiği elektromanyetik kuvvetteki azalmayı inceledi. 1826'da, Fourier'nin ısı iletimi çalışmasına dayanan devrelerdeki iletimi tanımladı. Bu makale, Ohm'un deneysel kanıtlardan sonuçlar çıkarmasına devam etti ve özellikle ikincisinde, galvanik elektrik üzerinde çalışan diğerlerinin sonuçlarını açıklamak için yasalar önerebildi. En önemlisi, 1827'de Berlin'de yayınlanan "Die galvanische Kette mathematisch bearbeitet" başlıklı makalesiydi. Tohumu önceki iki yılda Schweigger ve Poggendorff'un dergilerinde çıkan bu çalışma, elektrik akımı teorisinin ve uygulamaların gelişiminde önemli etkisi oldu. Ohm'un adı, Ohm Kanunu'nda (ilk olarak Die galvanische Kette...),'de dirençteki akım ve voltajın orantılılığı  elektrik bilimi terminolojisine dahil edildi ve SI direnç birimi olarak Ohm (Ω sembolü)  kabul edildi.
Ohm'un çalışması teoriyi güçlü bir şekilde etkilese de, ilk başta çok az coşkuyla karşılandı. Ancak, çalışmaları sonunda Royal Society tarafından 1841'de Copley Madalyası ile tanındı. 1842'de Royal Society'nin yabancı üyesi oldu ve 1845'te Bavyera Bilimler ve Beşeri Bilimler Akademisi'nin tam üyesi oldu. Charles Wheatstone, Ohm'un fizik alanına getirdiği tanımlara bir ölçüde dikkat çekmiştir.
Çalışma ve yayınlar > Deneyleri

Daha önceden Alessandro Volta tarafından bulunan elektro kimyasal hücreler üzerine çalışmaya ve araştırma yapmaya başladı. Kendi donanımını kullanarak yaptığı araştırmalar sırasında, bir telden geçen akımın geçtiği alanla doğru orantılı ve uzunluğuyla ters orantılı olduğunu buldu. Bu deney sonuçlarını kullanarak, gerilim akım ve direnç arasındaki bağlantıyı çözdü. Bu denklem oldukça büyük bir gelişmeydi çünkü elektrik devrelerin analizlerinin yapılmasının başlangıcını ve temelini oluşturuyordu. Fakat 1827'de bu buluşunu yayınlayınca, kolejde hoş karşılanmadı ve lise öğretmenliğinden istifa etmeye zorlandı. Bu onu yoksulluğa itti. 1833'te Nürnberg'de profesörlük pozisyonuna kabul edilinceye kadar bu yoksul hayatı devam etti. Üniversitedeki pozisyonu onun için çok iyi bir gelişme oldu.
Elektrik akımını bir sıvının debisi, potansiyel farkını da bir seviye farkı gibi kabul ederek ve elektrik miktarını, şiddetini, elektromotor kuvveti kesin bir şekilde tanımlayarak, elektrokinetik olaylar için bilimsel terimler ortaya koydu. Belirli kesit ve uzunluktaki, belirli bir madenden yapılmış bir teli standart seçerek, öbür teller için bugün ‘direnç’ denilen özelliği “indirgenmiş uzunluk” adıyla tanımladı ve ünlü yasasını, “akım şiddeti = elektroskopik kuvvet / indirgenmiş uzunluk” biçiminde açıkladı. 1826'da yayımladığı makalelerde, Ohm'un bu yasaya tümüyle deneysel yoldan vardığı görülür.
Ohm'un bulduğu ve bugün Ohm Kanunu olarak bilinen,
üç değişkenli formül, tüm elektrik devrelerinin temelini oluşturmaktadır. Bu buluşundan sonra bir elektrik devresinde elektromotor gücünün dağılımını keşfetti. Direnç, elektromotor kuvveti ve akım şiddeti arasındaki bağlantıyı buldu.
1830'da A.C. Becquerel'in çalışmalarından habersiz olarak pillerdeki kutuplama olayını açıkladı. 1843'te insan kulağının çeşitli titreşimler arasında, sinüsoidal titreşimleri ayırt ederek algılayabileceğini ispatladı. Ayrıca canavar düdüklerinin teorisini kurdu.
1854 yılında ölen fizikçinin yaşamı sırasında bilime yaptığı katkılarından dolayı, yaşarken takdir görmese de, ölümünden yaklaşık otuz yıl sonra adı direnç birimine verilerek onurlandırıldı.