stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Balalae Adası
II. Dünya Savaşı

Ada, İkinci Dünya Savaşı sırasında bir Japon savaş suçuna sahne oldu. Singapur Muharebesi'nden sonra ele geçirilen çeşitli topçu alaylarından 517 Britanyalı savaş esirinden oluşan bir çalışma grubu, bir hava sahası inşa etmek üzere Yarbay John Bassett'in komutası altında adaya nakledildi. Mahkûmlar arasında İngiliz kriket oyuncusu Norman Bowell da vardı. Havaalanı tamamlandığında komutanları Bassett de dÔhil olmak üzere mahkûmlar idam edildi. Toplu mezarlar savaştan sonra keşfedildi. Japon yetkililer, nakliye araçlarının torpillenmesi sonucu mahkûmların denizde kaybolduğunu iddia etti.
Bu üs, Japon Amiral Isoroku Yamamoto'nun Rabaul'dan, 18 Nisan 1943'te teftiş uçuşu durdurulup Bougainville Adası'ndaki Buin'in daha sonraki bölgesi yakınında vurularak öldürülmesi ve onu öldürmesi için planlanan varış noktasıydı.
Kutsal emanetlerin satışı

2007 yılında Solomon Adaları hükûmeti, Shortlands'daki Balalae topluluğunda bulunan tüm II. Dünya Savaşı kalıntılarının uluslararası bir gruba satışına ilişkin bir düzenlemeyi kabul etti. Anlaşma, İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana yerinde bulunan 11 Japon uçağının kalıntılarının kaldırılmasına izin verdi.
Türkiye'deki Kırım Tatarları

Türkiye Kırım Tatar yerleşimleri
Türkiye'deki Kırım Tatarları Kırım, Dobruca, Bulgaristan ve Bucak bölgelerinden Türkiye'ye göç etmiş olan Kırım Tatarları ve Romanya Tatarları'dır.
Tarihçe

1783 yılından sonra Rus İmparatorluğunun Kırımı ilhak etmesiyle ayrı dönemlerde kafileler halinde Osmanlı Devleti topraklarına göç ettiler. Önce Dobruca (günümüzdeki Romanya'nın Karadeniz kıyı bölgesi ve Bulgaristan'ın kuzeydoğusu) ile Bulgaristan ve Balkanların diğer bölgelerine göç ettiler.
1853 - 1856 yılları arasındaki Kırım Savaşı döneminde ikinci, 93 Harbi'nden sonra ise üçüncü bir göç dalgasıyla Anadolu'ya yerleştiler.
Dağılım

Peter Alford Andrews ve Rüdiger Benninghaus'a göre, Kırım Tatarlarının Türkiye'deki dağılımı: Eskişehir'de yaklaşık 36 köy, Ankara'da yaklaşık 4 köy ve Adana'da yaklaşık 3 köy olmakla beraber Anadolu'nun farklı bölgelerine yayılmışlardır. E.J. Klay'e göre, Çorum ilinin Kalecikkaya köyünde 500 kişi. Asimilasyon sonucunda zamanla çoğunluk nüfusuna karıştılar. İlaveten Edirne ili Havsa ilçesi Taptık köyü ile Kırklareli ili Babaeski İlçesi Kofalça (yeni adı Mutlu) köyünde Kırım Tatar göçü ile kurulmuştur. Çorum ilinin Mecitözü ilçesine bağlı Beyözü köyü, 500 kişilik Tatar göçü ile kurulmuştur.
Diller

Türkiye'deki Kırım Tatarları "Kırım Tatarcası" konuşurlar. Kırım Tatarcası ise 3 şiveye ayrılır. Kırım'ın güney sahilinden gelenler Yalıboyu şivesi, Bahçesaray civarında Tat şivesi, steplerdan gelenler ise Çöl şivesini kullanırlardı. Karayca (Karaimce) artık Türkiye'de kullanılmamaktadır. Türkiye'deki Kırım Tatarları'nın büyük bir bölümü "Çöl şivesi" konuşmaktadırlar.
Dinler

İslam dinine bağlıdırlar. Az sayıda Yahudi (Karaim ya da Kırımçak).
Köyler > Aksaray ili

Hamidiye
Ağaçören: Kırımıni
Köyler > Amasya ili

Suluova: Eraslan
Köyler > Adana ili

Ceyhan: Büyükburhaniye, Çakaldere, Altıkara, Büyük Mangıt, Çiftlikler, Kelemeti, Kesik, Kılıçkaya, Küçük Mangıt, Mercimek, Sirkeli, Toktamış, Yellibel, Yılankale
Köyler > Afyonkarahisar ili

Çay: Orhaniye
Kızılören: Yenibelkavak
Köyler > Ankara ili

Balâ: Ahmetçayırı, Tatarhöyük
Elmadağ: Edige, Yenipınar mahallesi
Gölbaşı: Ballıkpınar, Günalan, Taşpınar Ahiboz, Gökçehöyük
Haymana: Ahırlıkuyu, Çayraz, Çıngırlı
Polatlı: Eskipolatlı, Karakaya, Karakuyu, Karapınar, Karayavşan, Sakarya, Taşpınar, Tatlıkuyu, Toydemir, Yenidoğan, Üçpınar
Şereflikoçhisar: Akin, Şekerköy (ve bazı Nogaylar), Doğankaya, Karakaya, Abdülgediği
Köyler > Antalya ili

Elmalı: Bozhüyük mahallesi
Köyler > Artvin

Yusufeli: Altıparmak
Köyler > Balıkesir ili

Susurluk: Babaköy, Sultançayır Gönen: Balcı, Bostancı, Saraçlar, Tuzakçı
Bandırma: Bereketli, Bezirci, Çarıkköy, Çepni, Çinge, Doğanpınar, Doğruca, Kayacık, Kuşcenneti, Orhaniye
Havran: Büyükdere, Çamdibi
Burhaniye: Çoruk, Kızıklı, Şahinler
Merkez: Halkapınar, Karakaya
Köyler > Bartın ili

Kurucaşile: Başköy
Köyler > Bilecik ili

Pazaryeri: Arapdede
Köyler > Bursa ili

Mustafakemalpaşa: Aralık, Dorumtay, Yamanlı
Karacabey: Bakırköy, Güngörmez, Hamidiye, Ovaesemen, Sazlıca
Yenişehir: Beypınarı
İnegöl: Eskiköy
Köyler > Denizli ili

Çivril: Beyköy
Köyler > Düzce ili

Hamidiye: Günümüzde Kısmen Tatar veya Nogay yerleşimi.
Nusrettin: Günümüzde Kısmen Tatar veya Nogay yerleşimi.
Çay: Kısmen Tatar veya Nogay yerleşimi.
Çilimli: Çilimli Merkez günümüzde kısmen Tatar veya Nogay yerleşimi. Birkaç köyde de Tatarlar veya Nogaylar var olabilir.
Şerefiye: Kısmen Tatar veya Nogay yerleşimi.
Akçakoca: Akçakoca Merkeze ve merkeze yakın mahallerine, Çuhallı Çarşıya az miktarda Tatar veya Nogay hanenin yerleştiği bilinmektedir.
Köyler > Çanakkale ili

Biga: Bekirli, Eskibalıklı
Gelibolu: Kavakköy
Bayramiç: Yahşıeli
Köyler > Çorum ili

Sungurlu: Büyükİncesu
Alaca: Karaçal, Kızıllı, Kalecikkaya
Boğazkale: Küçükgölpınar
Köyler > Edirne ili

Uzunköprü: Altınyazı, Balabankoru, Balabanköy
Havsa: Bostanlı, Hasköy, Oğulpaşa, Şerbettar, Taptık
Keşan: BüyükDoğanca
Lalapaşa: Çömlekköy, Sinanköy
İpsala: Hacı, Turpçular
Merkez: Hacıumur, Suakacağı
Süloğlu: Küküler, Büyük Gerdelli
Köyler > Elazığ ili

Baskil: Kumlutarla
Köyler > Erzurum ili

Tortum: Aksu
Köyler > Eskişehir ili

Eskişehir: Boyacıoğlu, Gökdere, Kalkanlı, Karaçay, Karaçobanpınarı, Kireç
Alpu: Çardakbaşı, Çukurhisar (kısmen Kırım Tatarı), Esence (eski adı: Yellice, nüfusun yarısı Nogay ve 40 hane Kırım Tatarı), Fevziye, Gökçeoğlu (kısmen Kırım Tatarı), Güneli (eski adı: Mâmure, 45 hane Kırım Tatarı), Güroluk (eski adı: Kızılsuvat), Yeşildon, Aktepe, Işıkören
Çifteler: Osmaniye (eski adı: Kuruhöyük), Hayriye (eski adı: Şüngülhöyük), Ilıcabaşı, Yıldızören (eski adı: Mecidiyeköprüsü, kısmen Kırım Tatarı), Zaferhamit (kısmen Kırım Tatarı)
Mahmudiye: Akyurt (eski adı: Lütfiye), Güllüce (eski adı: Hayriye), Fahriye, Hamidiye (kısmen Kırım Tatarı), Mesudiye (eski adı: Taşlıhöyük), Şerefiye, Tokathan (Tokatmecidiye), Yeniköy
Seyitgazi: Aksaklı, Yenikent (diğer adı: Yeniköy, Kırım Tatarcası: Cañköy), Çukurağıl, Değişören
Sivrihisar: Karakaya (kısmen Kırım Tatarı), Ortaklar (eski adı: Aziziye, kısmen Kırım Tatarı), Paşakadın (eski adı: Burhanettin), Yaverören (Yaverviran)
Beylikova: Sultaniye, İkipınar
Köyler > Gaziantep ili

Nurdağı: Çakmak
Nurdağı: Nogaylar
Köyler > Giresun ili

Bulancak: Bahçeli, Burunucu, Elmalı, Talipli, Tepecik
Görele: Beyazıt, İnanca
Merkez: Demirci
Çanakçı: Deregözü, Kaledibi
Tirebolu: Örenkaya
Köyler > İstanbul ili

Çatalca: İzzettin köyü
Çatalca: Bahşayiş köyü
Çatalca: Sazlıbosna köyü
Büyükçekmece: Ahmediye
Gaziosmanpaşa: İmrahor
Başakşehir: Şamlar
Köyler > Kayseri ili

Develi: İncesu Köyü.
Pınarbaşı: Kırımuşağı Köyü
Bünyan: Yünören Köyü, Dağardı Köyü.
Köyler > İzmir ili

Menemen: Kesikköy
Torbalı: Yeniköy
Köyler > Kahramanmaraş ili

Merkez: Beşenli
Köyler > Karaman ili

Merkez: Demiryurt
Köyler > Kastamonu ili

Tosya: BüyükKızılca köyü
Çatalzeytin: Kayadibi köyü
İnebolu: Özlüce Köyü
Köyler > Kırklareli ili

Mutlu, Babaeski: (80 hane Kırım Tatarı)
Lüleburgaz: Ahmetbey, Celaliye, Emirali, Karamusul, Ovacık
Merkez: Asılbeyli, Değirmencik, Üsküpdere
Köyler > Kırıkkale ili

Karakeçili: Sulubük Köyü
Polatyurdu Köyü
Keskin: Yoncalı Köyü, Üçkuyu, Polatyurdu
Köyler > Kırşehir ili

Mucur: Dalakçı
Merkez: Sıdıklı
Boztepe: Üçkuyu
Kaman: Yeniköy, Darıözü, Gökeşme, Değirmenözü
Köyler > Kocaeli ili

Gölcük: İhsaniye
Kandıra: Kubuzcu
Merkez: Sarımeşe, Kullar
İzmit: Servetiyecami
Köyler > Konya ili

Çumra: Seçme, Süleymaniye, Fethiye
Kulu: Ağılbaşı (eski adı: Mandıra), Boğazören 2 Aralık 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (eski adı: Köstengil), Kırkkuyu, Seydahmetli.
Sarayönü: Sarayönü Merkez ve Konar Köyü (Kirli Kuyu)
Tuzlukçu: Köklüce Köyü (eski adı: Kaha), Tursunlu Köyü (eski adı: Dursunlu), Erdoğdu Köyü
Akören: Ahmediye, Süleymaniye
Merkez: Dokuz, Yağlıbayat
Köyler > Muğla ili

Merkez: Yerkesik
Köyler > Muş ili

Bulanık: Sarıpınar
Köyler > Nevşehir ili

Kozaklı: Abdi, Kalecik
Acıgöl: Kozluca
Hacıbektaş: Köşektaş
Köyler > Ordu ili

Ulubey: Akpınar
Ünye: Eskikızılcakese, Saylan, Yeniköy, Yeşilada
Aybastı: Sarıyar
Merkez: Şahincili, Yaraşlı
Köyler > Rize ili

Pazar: Hisarlı köyü, Alçılı
Merkez: Anbarlık, Balıkçılar
İkizdere: Demirkapı, Zafer
Güneysu: Ortaköy
Derepazarı: Sarıyer
Çamlıhemşin: YukarıŞimşirli
Köyler > Sakarya ili

Söğütlü: Fındıklı
Kocaali: Kadıköy
Merkez: Kalaycı
Geyve: Kamışlı
Köyler > Samsun ili

Kavak: Azaklı
Asarcık: Kılavuzlu
Merkez: Tepecik
Köyler > Sinop ili

Boyabat: Cemalettin
Dikmen: Kerim
Boyabat: Okçumehmetli
Köyler > Sivas ili

Şarkışla: Ahmetli
Kangal: Akpınar
Köyler > Tekirdağ ili

Muratlı: Ballıhoca - Köydeki Tatarların çoğunun soyadı Elma ile bitmektedir; Birelma, İkielma, Üçelma şeklinde
Hayrabolu: Emiryakup
Çerkezköy: Karaağaç
Malkara: Sarıyer, Kozyörük, Batkın, Ahievren
Çorlu: Türkgücü, Şahbaz, Önerler, Sarılar, Deregündüzlü
Marmaraereğlisi: Yakuplu, Sultanköy
Merkez: YukarıKılıçlı, Karabezirgan, AşağıKılıçlı
Köyler > Tokat ili

Turhal: Ataköy
Artova: Yukarı
Köyler > Trabzon ili

Arsin: Çiçekli, Çubuklu, Fındıklı
Sürmene: Gültepe
Of: Gürpınar
Akçaabat: Kavaklı, Çınarlık, Çatalzeytin, Acısu
Araklı: Yiğitözü
Köyler > Yozgat ili

Sorgun: Tuzlacık adındaki köy Kırım ve dolaylarından gelmiş Kırım Tatarlarından oluşmuştur. Çok eski dönemde Türk(Osmanlı)-Rus savaşları neticesi Rus işgaline giren Kırım'da yaşayan Tatarlar Türkiyeye göç etmiştir. Son yıllarda Tuzlacık köyündeki Kırım Tatarları çevre yerlere göç etmişler ve köydeki Tatar nüfusu hem azalmış hem de yerli Türkmenlerle kaynaşarak erimeye başlamıştır.
Yerköy: Beserek köyü 1861 yılında Kırım Tatar Türkleri tarafından kurulmuştur. Kırım Tatarcası köy halkı tarafından halen konuşulmaktadır.
Merkez: Kırım mahallesi
Saraykent: Balkaya mahallesi
Köyler > Yalova ili

Çiftlikköy
Altınova: Subaşı
Köyler > Zonguldak ili

Çaycuma: Muharremşah köyü
Merkez: Osmanlı köyü
Ereğli: Ömerli köyü
Devrek: Özpınar köyü
Devrek: Yazıcıoğlu köyü
Abdul Raşid Yusuf Cibril

| Abdul Raşid Yusuf Cibril |
| --- | --- |

9 Temsilciler Meclisi (Puntland)
Başkan Yardımcısı: 14 Kasım 2019
Yerine geldiği: Abdul Hakim Mehmet Yusuf
Kişisel bilgiler
Doğum: Buro
İmzası: 
Abdiraşid Yusuf Cibril (Türkçe: Abdiraşid Yusuf Cibril: (İngilizce: Abdirashid Yusuf Jibril) (Arapça: عبد الرشيد يوسف جبريل:)(Somalice: Abdirashiid Yuusuf Jibriil), somali bir politikacı ve şimdiki Puntland Temsilciler Meclisi Başkanı, Somali.
Hayatı

Abdiraşid, Togdeer bölgesinin başkenti olan Burco şehrinde doğdu, Somali savaşından sonra diasporaya kaçtı.
Abdiraşid Darood kabilesinden doğdu Warsangali.
Kardeşlerim karakterleri listesi

Bu listede, 2021-2024 yılları arasında atv'de yayınlanan Kardeşlerim adlı, dram türündeki Türk televizyon dizisindeki tüm karakterler yer almaktadır.
Konuk karakterler

| Oyuncu | Karakter | Bölüm | Hakkında |
| --- | --- | --- | --- |
| Seda Kırımlıoğlu | Meral   / İnci Kelso | 6-7, 12, 15, 17, 23, 25, 27, 31-32, 35-37, 39-40, 42, 46, 48-49, 56, 58-59, 64, 67-68 | Nebahat ve Ayla'nın arkadaşı. 49. bölümde Suzan'ın evlilik şahidi olur. |
| Rüzgar Heptürk | Rüzgar | 15-17, 23, 25-27, 37-40, 46, 49, 93 | Ataman Koleji'nde öğrencidir. Ömer tarafından kendisine özel ders verilmektedir. |
| Anıl Kurtuldu | Gurme | 68 | Şengül'ün köftesini yemeye gelir. |
| Aysun Demir | Ayten Güven | 74-80, 87 | Şeref'in eşi. |
| Buray | Kendisi | 80 | Ömer ve Süsen'e röportaj verir. |
Flashback karakterler

| Oyuncu | Karakter | Bölüm | Hakkında |
| --- | --- | --- | --- |
| Cengiz Tangör | Veli Eren | 2, 5, 8, 11-13, 22, 29, 51, 53 | Hatice'nin kocası, Kadir, Asiye ve Emel'in babası ve Orhan'ın ağabeyi. Karısı yoğun bakımdayken onu bu hale kimin getirdiğini düşünür. Sonra Akif'ten şüphelenip onunla şantiyede kavga eder ve Akif onu 6. kattan aşağı atarak öldürür. |
| Güzin Alkan | Hatice Eren | 2, 5, 8, 11-13, 22, 29, 51, 53 | Veli'nin karısı, Kadir, Asiye ve Emel'in annesi, Suzan ve Akif'in ilişkisini gördükten sonra Akif tarafından arabasına alındı, arabaya tır çarpması sonucu hastanede öldü. |
Number One TV

| Number One TV>  |
| --- | --- |
Tam adı: Number One Televizyonu
Kuruluş: Ağustos 1994
Şirket: Number1 Medya Grubu
Sahibi: Ali Karacan Ömer Karacan
Görüntü formatı: 1080i (HDTV)
Slogan: Türkiye'nin 1 Numaralı Yabancı Müzik Kanalı
Ülke: Türkiye
Dili: İngilizce
İştirakler: Number One FM
Genel merkez: İstanbul, Beykoz
Kardeş kanal(lar): Number One Türk TV
Websitesi: Number One TV
İzlenebilirlik
Uydu yayını
Türksat 4A: 11837 V 30000 2/3 (HD)
D-Smart: 114. kanal (HD)
Digiturk: 94. kanal (HD)
İnternet protokolü üzerinden televizyon
Turkcell TV+: 132. kanal (HD)
tivibu: 164. kanal (HD)
İnternet televizyonu
numberone.com.tr: İzle (Ücretsiz)
Number One TV, 1994 yılında yayın hayatına başlayan yabancı pop müzik kanalı.
Tarihçe

İlk yayın şu anda hâlen var olan Yenibosna'daki stüdyodan gerçekleştirildi. İlk zamanlarda küçük bir stüdyo ve kısıtlı bir kadro ile yola çıktı.
Kanal yerli-yabancı tüm kliplere yalnızca şarkı adı, şarkıcı ve plak şirketlerinin yazılı olduğu klip kuşakları hazırlayarak ekran bütünlüğünü sağlamak açısından klip kuşakları dönemini başlattı.
Madonna'dan "The Power Of Goodbye" ve The Cranberries'den "Promises" gibi şarkıların kliplerini dünyada ilk defa yayımlayan kanal oldu.
Number One TV'de yabancı müzik ağırlıklı yayın yapıldığı gibi, aktüalite, magazin, şehir rehberi, talk showlar, Chart programı gibi eğlenceli programlar da yayınlanmaktadır.
8 Ocak 2015 tarihinde kanal HD yayına başlamıştır.
5 Ocak 2017 tarihinde kanalın SD yayını Number One Türk TV ile birlikte sonlandırılmıştır.
4 Ocak 2022 itibarıyla Türksat uydusundaki yayınına ara verilmiştir.
Çok yakında Türksat uydusundaki yayını yeniden başlayacaktır.
Number One TV HD

Number One TV HD, 8 Ocak 2015 tarihinde kurulan Number One TV'nin yüksek çözünürlüklü kanalıdır.
Number One TV HD, Türksat 3A 12729 V 30000 2/3 frekansından, Digiturk 94. kanaldan, D-Smart 114. kanaldan, tivibu 164. kanaldan ve Turkcell TV+ 132. kanaldan izlenebilmektedir.
Günün Programları

35 mm
Dance
Hit
Günaydın
Günün Şarkısı
Jukebox
Mixer
Most Wanted
On Air
Pazar Konseri
Performans
Pop 100
Start
DJ Set
Eski Programlar

Bir Numara
CocaCola Karaoke
C&C Zone
Fresh
Gold
Happy Hours
Hit of The Day
Mikrofon Sende
Number1 Fm Hits
Play & Forward
Purple On
Tele-Alışveriş
Triple Play
Retrospektif
StarList
Ters Köşe
Vitesss
Youngo
İzlenebilirlik

Number One TV, Türksat 5B 12729 V 30000 2/3 frekansından, Digiturk 94. kanaldan, D-Smart 114. kanaldan, tivibu 164. kanaldan ve Turkcell TV+ 132. kanaldan izlenebilmektedir.
Juraj Czinege

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  29 Ekim 1977 (47 yaşında)
Doğum yeri:  Bratislava, Çekoslovakya
Boyu:  1,76 m (5 ft 9+1⁄2 in)
Mevkii:  Orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  PŠC Pezinok B (teknik direktör)
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1995–2002 |  Inter Bratislava |  187 |  (28) |
| 2003–2005 |  Elazığspor |  67 |  (8) |
| 2005–2006 |  1. FC Slovácko |  7 |  (1) |
| 2006–2007 |  FK AS Trenčín |  31 |  (9) |
| 2007 |  İraklis |  8 |  (0) |
| 2007–2009 |  FC Artmedia Petržalka |  30 |  (3) |
| 2009–2011 |  SV Mattersburg Amateurs |  13 |  (0) |
| 2011 |  FC ŠTK 1914 Šamorín |   |   |
| 2012–2014 |  SV Gols |  35 |  (10) |
Millî takım kariyeri‡
| 2002 |   Slovakya |  4 |  (0) |
Teknik direktörlük kariyeri
2015–2020:  FK Karpaty Limbach
2020–:  PŠC Pezinok B
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Juraj Czinege (d. 29 Ekim 1977), PŠC Pezinok B takımında orta saha pozisyonunda görev yapmış Slovak millî futbolcu ve teknik direktördür.
Profesyonel kariyerine 1995 yılında Inter Bratislava kulübünde başladı.
Osmaniye (il)

Bu madde Osmaniye il sınırları içindeki tüm bölgeyi kapsamaktadır. Başlığın diğer anlamları için Osmaniye (anlam ayrımı) sayfasına gidiniz.
| Osmaniye |
| --- | --- |
İl

 İlin Türkiye'deki konumu
 İl sınırları haritası
Ülke: Türkiye
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Vali: Erdinç Yılmaz
Yüzölçümü
 • Toplam: 3280 km²
Nüfus
 • Toplam: 506.807
 • Yoğunluk: 170/km²
 • Kır: 127.154
 • Şehir: 379653
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl plaka kodu: 80
Resmî site T.C. Osmaniye Valiliği Osmaniye Belediyesi
Osmaniye, Türkiye Cumhuriyeti'nin 80. ilidir. 1933'e kadar il olan Osmaniye'nin eski adı Cebelibereket'tir. O tarihte Adana iline bağlanmış, 24 Ekim 1996 tarihinde yapılan yasal düzenlemeyle tekrar il olmuştur. Akdeniz Bölgesi'nde, Çukurova'nın en doğusunda yer alır. 3.767 kilometrekarelik yüzölçümüne sahip Osmaniye topraklarının %42'si ormanlık alan, %39'u ekili dikili tarım alanı, %17'si tarıma elverişsiz arazi ve %2'si diğer arazilerden oluşmaktadır. 2020 sonu itibarıyla nüfusu 553.012'dir. İdari olarak 7 ilçeye ayrılmıştır. 2023 Kahramanmaraş Depreminde ağır hasar alan Osmaniye ilinde 1021 kişi hayatını kaybederken, yüzlerce kişi de yaralandı. Deprem nedeniyle nüfus sayısında 1700'den fazla azalma görülmüştür. TÜİK 2023 son verisine göre ise nüfusu 557 bin 666 olmuştur.
Tarihçe

Tam yeri kesin olarak bilinmemekle birlikte şimdiki Osmaniye'nin bulunduğu bölgede, 16. yüzyılda konar-göçer Türkler'in iskan edilmesi ile Kınık nahiyesi oluşturulmuştur. Ancak Celali İsyanları sonucunda oluşan sosyal ve ekonomik buhranlar ile emniyetsizlik sebebiyle halk daha büyük nahiyelere ve şehirlere göç etmiş, 17. yüzyılın başlarından itibaren zamanla Kınık nahiyesi yok olmuştur.
Kınık bölgesinde huzur ve sükunu yeniden tesis etmek isteyen Osmanlı Devleti, Dönek taifesini Kınık nahiyesinin bulunduğu yerin yanına/yakınına iskan ederek İsneyn Pazarı (Pazaryeri) nahiyesini oluşturmuş ise de birkaç yıl sonra Dönek taifesi bulunduğu bölgeyi terk etmiş ve bölgedeki konar-göçerlerin eşkiyalık faaliyetleri ile bölgenin emniyetsizliği devam etmiştir.
Nur Dağları'nın adı, Kâfirdağı da denilmekle birlikte Gâvurdağı idi. Tanzimat Dönemi'nde Batının "gâvur" kelimesinden hoşnut olmaması sebebiyle Tanzimat ruhuna uygun olarak değiştirilmesi gündeme gelmiştir. Padişah I. Abdülmecid'in kararı ile Gâvurdağı'nın adı 5 Şubat 1854 tarihinde Cebel-i Bereket (Bereket Dağı) olarak değiştirilmiştir.
Yukarı Çukurova denilen Gâvurdağı ve eteklerinde devlet otoritesi zayıflamış, eşkiyalık faaliyetleri sebebiyle bölge uzun yıllar emniyetsiz kalmış, verimli topraklar ekilip biçilemediğinden bataklık haline gelmiştir. Devlet otoritesini yeniden tesis ederek bölgenin emniyetini sağlamak ve arazilerin ekilip biçilmesini sağlamak için konar-göçerlerin iskan edilmesi zorunlu görülmüş ve iskan faaliyetlerini yerine getirmek üzere 1865 yılında Fırka-i Islahiye ordusu oluşturularak ordu komutanlığına Derviş Paşa, mülkî ıslahatları gerçekleştirmek üzere vezir rütbesiyle Cevdet Paşa tayin edilmiştir. Cevdet Paşa tarafından Hacı Osmanlı Köyü merkez olmak üzere 2 Ekim 1865 tarihinde köyün adına izafeten Osmaniye adı ile kaza ihdas edilmiştir.
Osmaniye kazasının bağlı olduğu Payas Sancağı'nın adı 1879 yılında Cebel-i Bereket olarak değiştirilmiş ve sancak merkezi Yarpuz'a taşınmıştır. 1908 yılında II. Meşrutiyet'in ilanı ile sancak merkezi Osmaniye'ye taşınmış, 1923 yılında Cumhuriyetin ilanı ile sancaklar vilayete dönüştürüldüğünden Cebel-i Bereket Vilayeti adını almıştır. Osmaniye 1 Haziran 1933 tarihinde ilçeye dönüştürülmüş ve Adana Vilayeti'ne bağlanmıştır. TBMM'de 24 Ekim 1996 tarihinde kabul edilen 4200 sayılı Kanun ile Osmaniye yeniden il olmuş ve kanun 28 Ekim 1996 tarihli ve 22801 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.
Coğrafya

Akdeniz Bölgesi'nin doğu kesiminde yer alan Osmaniye, doğusunda Gaziantep, güneyinde Hatay, batısında Adana, kuzeyinde Kahramanmaraş illeri ile çevrilidir.
Çukurova'da yer alan il topraklarını Orta Toroslar, Doğu ve Güneydoğu kesiminde de Nur Dağları ile bu dağların uzantısı Kösür (Gavur) Dağı (1.702 m.) engebelendirir. Bu dağların dışında ilin belli başlı yükseltileri; Düldül Dağı (2.246 m), Koyunmelen Dağı (2.108 m), Kelda Dağı (1.900 m), Büyük Kösür Dağı (1.626 m), Tozaklık Dağı (1.616 m), Hacıdağı (1.549 m), Honazin Gediği (1.086 m), Haçbel Dağı (1.426 m), Boğatepe (850 m)'dir. İlin etrafını çevreleyen bu dağlarda irili ufaklı pek çok yayla bulunmaktadır. Zorkun, Ürün, Fenk, Türkmenpınarı, Mitisin ve Maksutoğlu yaylaları bunların başında gelmektedir. Çukurova'nın Osmaniye ili sınırları içerisinde kalan kesimi Yukarı Ova olarak anılmaktadır.
İlçe topraklarını Ilısu ve Akçasu Çaylarını toplayan Ceyhan Nehri sulamaktadır. İl merkezi deniz seviyesinden 118 m yüksekliktedir. İlin yüzölçümü 3.767 km²dir.
Genellikle tarım yapılan düz alanlar dışında, dağlarda kayın, meşe, gürgen, sedir, kızılçam ve karaçam ormanları bulunmaktadır. Osmaniye'nin iklimi, dağlık ve ovalık alanlarda farklılık göstermekle birlikte, tipik Akdeniz iklimi özelliği göstermektedir. Yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağışlı geçer.
Ceyhan Nehri'nin Osmaniye'den geçerek Akdeniz'e dökülmesi ile ayrı bir önem katmaktadır. Ceyhan Nehri üzerinde Türkiye'nin en yüksek barajı olan Berke Barajı ve Aslantaş Barajı enerji ve tarımsal sulamaya ciddi yarar sağlamaktadır. Ayrıca Türkiye'nin en büyük kurulu rüzgâr enerjisi santrali olan Bahçe ve Hasanbeyli ilçeleri arasında bulunan Gökçedağ RES'ten yıllık 500 milyon kWh elektrik üretilmektedir.
Yazları sıcak ve kurak kışları ılık ve yağışlı geçen ilde tarım, ekonomik açıdan büyük önem arz etmektedir. Hayvancılık, ticaret, dokumacılık ve sanayi diğer ekonomik iş kolları arasında bulunmaktadır.
Tarım ürünleri arasında dünya üretiminde önemli bir yer edinmiş olan Osmaniye, yer fıstığı ile dünyaya açılmıştır. Yer fıstığı ve turp üretiminde Türkiye'nin %75 civarında merkez nokta olan Osmaniye mutfağı ile de ön plana çıkmaktadır. İçli köfte, mercimek köftesi, çiğ köfte, kısır, tırşik, toğga çorbası ve bayram kömbesi gibi çeşitler mutfak tatlarının önde gelen yemekleridir.
7 ilçesi bulunan Osmaniye'nin turistik noktalarında; Karatepe-Aslantaş Açık Hava Müzesi (Kadirli), Hierapolis (Kastabala-Cevdetiye), Flaviapolis (Kadirli) ve Hemite (Gökçedam) antik kentleri, Ala Camii (Kadirli) ile onlarca kalesi ve irili ufaklı yaylaları yer almaktadır.