stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mihail Kutuzov
Erken kariyer > Fransız Devrim Savaşı

Kutuzov 1805 yılında, Viyana önlerine gelen Napolyon'a karşı savaştı. 1806-1812 yılları arasında, Litvanya ve Kiev yöneticiliği yaptı. Sonra, 1806-1812 Osmanlı-Rus Savaşı'nda savaştı. Ama 1812 yılında Fransızların Rusya'ya girmesinden dolayı, Bükreş Antlaşması'nı imzalamak zorunda kaldı. Bu bir başarı olarak görüldü; ve Kutuzov'a Knyaz (Türkçesi: Prens veya Dük) rütbesi verildi. Sonra da, ülkenin savunması için ülkesine döndü.
1812 yılındaki genelkurmay başkanı Micheal Andreas Braclay de Tolly, ordunun geri çekilmesi kararını aldı. Geri dönen Kutuzov, 17 Ağustos'ta genelkurmay başkanlığına atandı; ve prens Pyotr Bagration onun emri altına girdi. 7 Eylül'de Borodino yakınlarında Fransız orduları savaştı. Savaş, dünyanın en kanlı savaşlarından biri oldu. Fransız ordusunun üçte biri, Rus ordusunun yarısına yakını ya yok oldu ya da yaralı kaldı. Savaştan sonra bir konferans toplandı; ve Kutuzov'da önceki genelkurmay başkanı gibi geri çekilme kararı aldı. Amacı, orduyu olabildiğince kurtarabilmekti.
Borodino Savaşı kaybedildikten sonra, Napolyon Moskova'ya girdi. Şehir halkının neredeyse tamamı şehri boşalttı. Ekim'i bekleyen Kutuzov, ekime kadar ordusunu güçlendirdi. Sonra 24 Ekim'de Fransızlara saldırdı (Maloyaroslavets Savaşı). Kutuzov ağır kayıplar verdirtmesine rağmen, geri çekildi. Kaluga yoluna çekildi. Napolyon da buradan kuzeye (yani Smolensk'e) yöneldi. Kutuzov'un bu hareketi ilk başta çok tepki aldı. Ama Fransız ordusunun kalan küçük bir birlikle (690 binden 93 bine düştü) geri çekilmesiyle, böyle bir hareketin doğruluğu anlaşıldı.
Vatanseverlik Savaşı (1812)

Napolyon 1812'de Rusya'yı işgal ettiğinde, Michael Andreas Barclay de Tolly (o zamanki Savaş Bakanı), ordusu 2: 1'den daha fazla sayılırken, kavurulmuş toprak ilkesini izlemeyi ve risk almaktansa geri çekilmeyi seçti. büyük savaş. Stratejisi, generallerin ve askerlerin çoğu arasında kin uyandırdı. Smolensk Muharebesi 'nden sonra İskender yeni bir general seçmek zorunda kaldığı için, tek bir seçenek vardı: Kutuzov. Askerler arasında popülerdi çünkü kendisi Rus (o sırada Rus birliklerine komuta eden generallerin çoğu yabancı idi), cesurdu, savaşta kendini kanıtlamıştı, Rus Ortodoks Kilisesi 'ne şiddetle inanıyordu ve o  birliklerin iyiliğine dikkat etti. Soylular ve din adamları da Kutuzov'u çok önemsiyorlardı. Bu nedenle, Kutuzov 17.'de başkomutan olarak atandığında ve 29 Ağustos 1812'de orduya katıldığında,  Ruslar onun atanmasını destekledi. Sadece Kutuzov'un fiziği tarafından itilen ve onu Austerlitz'deki yenilgiden mantıksız bir şekilde sorumlu tutan İskender, Kutuzov'un görevini kutlamadı.
Bir hafta içinde Kutuzov, Moskova'ya yaklaşımlar konusunda büyük bir mücadele vermeye karar verdi. Birlikleri daha doğuda çekerek yaklaşan savaş için konuşlandırdı.  7 Eylül 1812'de Borodino yakınlarında iki büyük ordu çarpıştı. yaklaşık çeyrek milyon asker, oran yaklaşık 1,1 Fransız: 1 Rus askeri. Savaşın sonucu Napolyon için bir tür Pyrrhic zafer oldu ve Fransız ordusunun yaklaşık üçte biri öldürüldü veya yaralandı. Rus kayıpları yaklaşık% 50 daha yüksek olmasına rağmen, Rus ordusu yok edilmemişti. Fili köyündeki bir konseyi sonrasında Kutuzov, Rus ordusunu güçlendirmek ve orada [[Zayiat savaşını] beklemek için Moskova'nın zengin güneyine çekildi. Napolyon'a karşı | Napolyon'un geri çekilmesi]].
Bu, nüfusu tahliye edilen Moskova'yı kaybetme pahasına geldi. Napolyon sonunda Moskova'yı terk ettiğinde Kutuzov, Maloyaroslavets Savaşı, 1: 1 oranında, Napolyon'un Kaluga üzerinden Rusya'nın daha zengin, bozulmamış güney bölgelerine giden yolunu kesti. Napolyon kesin bir savaştan kaçınmaya karar verdi ve Mozhaisk üzerinden Smolensk 'e yürüdü, çünkü ilerlemesinin yıkıcı rotası buydu. Eski general Napolyon'a daha güney yollarında "eşlik etti" ancak Vyazma Savaşı, Krasnoi Muharebesi, 1 Fransız askerini 1.4 Rus'a oranı ve [[Muharebesi] sırasında ona saldırdı. Berezina]], oran 1: 1,75. Buna paralel olarak Kazak çeteleri ve köylüler, geri çekilmeleri boyunca izole edilmiş Fransız birimlerine saldırdı. Kutusov'un yıpratma savaşı stratejisi, 14 Aralık'ta Fransız ana ordusunun geri kalanının Rusya'yı terk etmesiyle sonuçlandı. Geriye kalan tek birlikler, kuşatma kuvvetleri (43.000 Schwarzenberg, 23.000 Macdonald), yaklaşık 1.000 Muhafız ve yaklaşık 40.000 başıboştu. Rusya'ya giren 612.000'den (takviyeler dahil) kalanların tamamı 110.000'den fazla değildi.
Alexander, Kutuzov'a Borodino Savaşı'ndaki rolü nedeniyle 31 Ağustos 1812'de genel mareşal rütbesini verdi. Daha sonra 6 Aralık 1812'de Kutuzov'a [[[zafer unvanı]]  Serene Majesteleri Knyaz Golenischev-Kutuzov-Smolensky  (Светлейший князь Голенищев-Кутузов-Смоленский) ile ödüllendirildi. Krasnoi Muharebesi Kasım 1812'de Smolensk.
Vatanseverlik Savaşı (1812) > Ölümü

Kutuzov, savaştan döndükten sonra, 1813'ün ilkbaharında hastalanarak, 28 Nisan'da öldü.
Parlak mavi değişenler

Hubble Uzay Teleskobu tarafından görüntülenen parlak mavi değişen AG Carinae
Parlak mavi değişenler (İngilizce kısaltmasıyla LBV), tayfları ve parlaklıklarında öngörülemeyen ve kimi zaman dramatik değişiklikler gösteren büyük kütleli evrimleşmiş yıldızlardır. Bu özel değişkenlik türünü ilk kez gösteren ve Büyük Macellan Bulutu'nun en parlak yıldızlarından biri olan S Doradus'un ardından, S Doradus değişenleri olarak da belirtilmiştir. Olağanüstü derecede nadirdirler, Değişen Yıldızların Genel Kataloğu'nda (GCVS) SDor olarak listelenen sadece 20 cisim vardır ve bunların bir kısmı artık LBV olarak kabul edilmemektedir.
Fotometrik değişimler

LBV'lerde izlenen fotometrik değişimler genel olarak 3 grupta incelenmektedir:
Büyük Ölçekli Değişimler: Püskürmelerle doğrudan ilişkili, çoğu LBV'de gözlenen ve 100 yıl zaman ölçekli ışık değişimleri.
Orta Ölçekli Değişimler: Düzensiz aralıklarla oluşan, birkaç 10 yıl zaman ölçekli ışık değişimleri.
Küçük Ölçekli Değişimler (Mikrodeğişimler): Tüm LBV'lerde gözlenen değişim türü olup birçok normal üstdevin de gösterdiği bir değişim türüdür. Tam anlamı ile dönemli olmamakla birlikte birbirini takip eden parlaklık artışı ve azalışı olarak kendini gösterir. P Cygni'de izlenen bu tür değişimlerin zaman ölçeği 25-60 gün mertebesindedir. Genel olarak birkaç gün veya birkaç 10 gün mertebesinde gerçekleşen değişimlerdir. Dışarı fırlatılan kabuk maddesinde oluşan ani fışkırmalardan kaynaklandığına inanılmaktadır.
LBV'lerin yukarıda özetlenen fotometrik karakteristikleri için genel olarak izlenen önemli bir özellik vardır: zaman ölçeği daha uzun olan değişimlere gidildikçe, izlenen ışık değişim genliği artmaktadır. Ayrıca ışık değişimi genlikleri kısa dalgaboylarına gidildikçe artış göstermektedir.
LBV listesi

Eta Carinae
Pistol Yıldızı
LBV 1806-20
P Cygni
S Doradus
R127 (=HD 269858)
R71 (=HD 269006)
AG Carinae
Wray 17-96
AF Andromedae
AE Andromedae
HD 5980
Sanduleak -69 202; artık yok, SN 1987A olarak patlamıştır.
S Doradus kararsızlık kuşağının ve LBV patlamalarının yerini gösteren H-R Diyagramının üst kısmı. Ana kol, sol alttaki ince eğimli çizgidir.
Tayf çizgisinin P Cygni profili
Serdar Savaş

| Serdar Savaş |
| --- | --- |

Doğum: 1960 Ankara
Eğitim: İstanbul Üniversitesi
Meslek: Bilim insanı, doktor, politikacı
Çocuk(lar): Ayşegül Savaş

Bayram Serdar Savaş (d. 1960; Ankara), Türk bilim insanı ve politikacıdır.
Genetik bilgiyi kişiye özel koruyucu tıp alanına uygulama üzerine çalışır. 1990'lı yıllardan itibaren ANAP ve AKP hükûmetleri döneminde Türkiye'nin sağlık politikası alanında Sağlık Bakanlığı'nda çalışmalar yürütmüş ve Dünya Sağlık Örgütü Avrupa Bölge Ofisinde  Doğu bloku ülkeleri ve Orta Asya ülkelerinin sağlık sistemleri konusunda görevlerde bulunmuştur.
2004 yılında Demokratik Sol Parti'nin parti meclisine seçilen ve 2009-2011'de bu partide genel başkan yardımcılığı yapan Savaş; 2020'de gelecek cumhurbaşkanlığı seçiminde bağımsız aday olduğunu açıklamış ancak 2023'te adaylıktan çekilmiştir.
Yaşamı

1960 yılında Ankara'da doğdu. İlkokul ve ortaokulu Ceyhan ve Adana'da tamamladıktan sonra öğrenimine  Kabataş Erkek Lisesinde yatılı öğrenci olarak devam etti; 1977'de mezun oldu. İstanbul Tıp Fakültesi'ndeki tıp öğreniminin ardından Diyarbakır ve Adana'da sağlık ocağı hekimliği yaptı.
1987 yılında Adana Sağlık Müdürlüğüne atandı. Bu göreve atandığında 26 yaşında olan Savaş, "Türkiye'nin en genç sağlık müdürü" oldu. 1988 yılında dönemin başbakanı Turgut Özal'ın talimatı ile Sağlık Bakanlığı'na müşavir olarak atandı ve  Dünya Sağlık Örgütü’nün ‘Herkese Sağlık’ programını Türkiye'de hayata geçirmek üzere ‘Milli Sağlık Politikası hazırlıklarını yürüttü.
1990-1993 yıllarına Sağlık Projesi Genel Koordinatörlüğünü üstlendi; bu görevi sırasında 1991'de  Sağlık Bakanlığı müsteşar yardımcılığına atandı. Birinci Sağlık Projesi'nin uygulanması, İkinci Sağlık Projesi'nin hazırlanması çalışmalarını yürüttü. Birinci ve İkinci Ulusal Sağlık Kongreleri'nin Genel Sekreterliği'ni yaptı; Ulusal Sağlık Politikası ve Sağlık Reformu teknik belgelerini  kamuoyuna sundu.
Sağlık Bakanlığı'ndaki görevi sırasında İstanbul Hukuk Fakültesi'nde hukuk öğrenimi gördü.  Ayrıca Londra Ekonomi Okulunda sağlık planlaması ve finansmanı, London School of Hygiene'de Epidemiyoloji ve istatistik eğitimi gördü.
1993 yılında Kopenhag'da bulunan Dünya Sağlık Örgütü Avrupa Bölge Ofisine getirildi. Doğu Blokunun yıkılması ile sağlık sistemi çöken eski Sovyet cumhuriyetlerinde sağlık hizmetlerini yeniden yapılandırmak için çalıştı.  51 ülke tarafından imzalanan Avrupa Sağlık Reformları Ljubljana Bildirgesi’nin hazırlanması çalışmalarını yürüttü.  Orta Asya ülkelerinin sağlık sistemlerinin yapılandırılmasında görev aldı. Kazakistan'da Halk Sağlığı Okulu’nun kurulmasına liderlik etti. Bosna Savaşı'ndan sonra ülkede sağlık sisteminin planlaması çalışmalarını başlattı.
1998 yılında Dünya Sağlık Örgütü Avrupa başkan yardımcılığına atandı. Bu görevi sırasında İnsan Genom Projesi ile tanıştı. 2000 yılında Türkiye'ye döndü,  Ankara'da sağlık sektörüne danışmanlık ve eğitim vermek üzere Birleşik Sağlık Sistemleri adlı firmayı ve moleküler genetik, kronik ve kompleks hastalıkların ve obezitenin önlenmesi konusunda çalışmak üzere GENAR Enstitüsü adlı araştırma merkezini kurdu. 2002'de iktidara gelen AKP hükûmeti ile birlikte çalışarak 100 Günlük Acil Eylem Programı’nın ve ‘Sağlıkta Dönüşüm Programı’nın hazırlanması, Türkiye'de hastanelerin tek çatı altında toplanması, genel sağlık sigortasının kurulması, aile hekimliği modelinin oluşturulması gibi sağlık reform sistemlerinin geliştirilmesinde çalıştı.
Türkiye Toplum Sağlığı Genombilim Derneği'ni kuran Savaş, bu dernek çatısı altında 2009'da ‘Uluslararası Kronik-Kompleks Hastalıkların Genetiği Konferansı’nı gerçekleştirdi.
Yaşamı > Siyasi yaşamı

2004 yılında Demokratik Sol Partinin (DSP) Parti Meclisine seçildi. 2009-2011 yılları arasında DSP'nin politika geliştirme, dışişleri, Ar-Ge'den sorumlu Genel Başkan Yardımcısı görevini yürüttü.
7 Temmuz 2020 tarihinde, bir sonraki Cumhurbaşkanlığı seçimi için bağımsız Cumhurbaşkanı adayı olduğunu açıklamıştır. "Partisiz ve Birleştirici Cumhurbaşkanı Adayı' sloganıyla çalışmalar yapan Savaş, 2023'te adaylık ücretine ve vatadanşlardan yüz bin imza toplamak için açıklanan süre sınırına tepki göstererek adaylıktan çekildiğini duyurdu.
Kitapları

Becoming a Lion - Health Care Reform in Kyrgyzstan, 2000
A Methodology for Analyzing Contracting in Health Care, 2000
Health Care Systems in Transition: Turkey, 2002
Dış Bağlantılar

Resmi Sitesi/ 15 Mayıs 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
2010 yılı TedXReset konuşması
Zehra Çobanlı

Zehra Çobanlı (d. 1958 Bandırma), Türk seramik sanatçısı.
Şimdiki adıyla Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi olan dönemin İstanbul Devlet Tatbiki Güzel Sanatlar Yüksek Okulu Seramik Bölümü'nden 1981 yılında mezun oldu. Yüksek lisansını 1984 yılında, şimdi Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi olarak hizmet veren Mimar Sinan Üniversitesi’nde tamamladı. İki yıl sonra yani 1986 yılında Doktora’ya eşdeğer Sanatta yeterlilik unvanını ise, Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’nden aldı. Seramik alanında inceleme ve araştırmalarda bulunmak üzere Hollanda Ferro Seramik firmasında çalıştı. 1986 yılında gittiği Avustralya'da üç yıl boyunca seramik astarları üzerine incelemelerde bulundu.. 1989 yılında yurda dönünce hâlen seramik bölümü başkanı olarak görev yaptığı Anadolu Üniversitesi’nde öğretim üyesi olarak göreve başladı. Aynı yıl seramik bölümü yüksek lisans programının kurulmasına öncülük eden sanatçı 1993 yılında burs kazanarak gittiği Japonya’da Tokyo Güzel sanatlar ve Müzik Üniversitesi’nde bulundu. Bu arada İtalya, Almanya, Finlandiya, Amerika ve Polonya’da seramik cam merkezleri ile çeşitli müzelerde incelemeler yaptı. 1996 yılında profesör unvanını alan Çobanlı, 2005 yılında Anadolu Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Yüksekokulu Müdürlüğü'ne atandı. İki yıl sonra ise aynı üniversitede "Güzel Sanatlar Fakültesi" dekanı oldu.
Sanat çalışmalarını “Mavi”, “Toprak, “Rengarenk” ve “Beyaz” dönem olmak üzere dört döneme ayıran sanatçı gerek ulusal, gerekse uluslararası yarışmalarda çok sayıda ödülün de sahipliğini yapmaktadır.
Aldığı ödüller

2005 Anadolu Üniversitesi Sanat Ödülü, Eskişehir
2004 Eskişehir Sanat Derneği Eskişehir Seramik Ödülü
2001 Kore Seramik Bienali, Onur Mansiyonu, Kore
1996 57. Devlet Seramik Yarışması, Başarı Ödülü
1996 Türk Seramik Derneği, Çanak konulu Seramik Yarışması, Başarı Ödülü
1995 Mino, Seramik Yarışması, Onur Ödülü, Japonya
1995 56. Devlet Seramik Yarışması, Başarı Ödülü
1993 Japon Monbusho Bursu
1992 53. Devlet Seramik Yarışması, Mansiyon
1991 52. Devlet Seramik Yarışması, Üçüncülük Ödülü
1990 51. Devlet Seramik Yarışması, İkincilik Ödülü
1984 Yapı Kredi Bankası, Tabak Deseni Yarışması, Mansiyon
1981 Kültür ve Turizm Bakanlığı, Belgesel Film Senaryosu Yarışması, Birincilik Ödülü
1979 Söğüt Seramik başarı ödülü
Kişisel sergileri

2009 Selçuk Üniversitesi Süleyman Demirel Kültür merkezi seramik sergisi video[ölü/kırık bağlantı]
2008 Anadolu Üniversitesi, Kutüphane Sergi Salonu Yunus Emre kampüsü
2006 İstanbul Türk İslam Eserleri Müzesi "Tuğralar" seramik sergisi
2004 Eskişehir Devlet Güzel Sanatlar Galerisi, Eskişehir,
2003 Zerdüşt Sanat Galerisi, Ankara,
2002 Green Gallery, Auckland, Yeni Zelanda
2001 Devlet Güzel Sanatlar Galerisi, Eskişehir,
2000 İstanbul Menkul Kıymetler Sanat Galerisi, Ankara,
2000 Green Galeri, Tokyo, Japonya
1999 Emlakbank Sanat Galerisi, İstanbul,
1999 İngiliz Kültür Merkezi, Ankara,
1999 Tolga Eti Sanat Evi, İstanbul,
1999 Peter Scott Sanat Galerisi, Lancaster, İngiltere
1998 Adnan Franko Sanat Galerisi, İzmir,
1998 İstanbul Menkul Kıymetler Borsası Sanat Galerisi, İstanbul,
1995 Emlakbank Sanat Galerisi, Ankara,
1995 HalkBank Sanat Galerisi, Ankara,
1995 Anadolu Üniversitesi, Ünal Cimit-Atilla Galatali Seramik Hatıra Sergisi, Eskişehir,
1993 Emlakbank Sanat Galerisi, Ankara,
1993 Kadın Forum Sanat Galerisi, Yokohama, Japonya
1992 Eskişehir Devlet Güzel Sanatlar Galerisi, Eskişehir,
1992 Bursa Devlet Güzel Sanatlar Galerisi, Bursa,
1992 Bandırma Kültür Merkezi, Sergi Salonu, Bandırma,
1991Palet Sanat Galerisi, Eskişehir,
1991 Vakıfbank Küçükesat Sanat Galerisi, Ankara
1991 Erdek Belediyesi Sergi Salonu, Erdek,
1986 Bursa Devlet Güzel Sanatlar Galerisi, Bursa,
1984 Ankara Devlet Güzel Sanatlar Galerisi, Ankara,
1984 Atatürk Sanat Galerisi, İstanbul,
1981 Bursa Devlet Güzel Sanatlar Galerisi, Bursa,
Eserlerinin bulunduğu müzeler

Bursa Devlet Güzel Sanatlar Galerisi, Koleksiyonu
Kültür Bakanlığı, Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğü, Ankara
Anadolu Üniversitesi Çağdaş Sanatlar Müzesi Koleksiyonu
İris Seramik Müzesi, Finlandiya, Porvoo
VakıfBank Genel Müdürlüğü
Ziraat Bankası Koleksiyonu, Ankara
Resim ve Heykel Müzesi, Ankara
Orta Doğu Kültür Merkezi, Tokyo, Japonya
Emlak Bankası Genel Müdürlüğü
Kurukahveci Mehmet Efendi ve Mahdumları A.Ş.
Japonya, Tokyo Türk Büyükelçiliği
HalkBank, Ankara
Çanakkale Seramik Fabrikaları Seramik Müzesi Koleksiyonu
İstanbul Menkul Kıymetler Borsası
Tsinghua Üniversitesi Sanat Koleji Koleksiyonu, Pekin Çin*Tacoma Community College, Sanat Galerisi Koleksiyonu, Seattle, ABD
Bahreyn Ulusal Müzesi
Green Galeri, Auckland, Yeni Zelanda
Green Galeri, Tokyo, Japonya
Tokyo Güzel Sanatlar ve Müzik Üniversitesi
Hacettepe Üniversitesi, Bahreyn ve Japonya'da Özel Koleksiyonlar
Scramjet

Scramjet (supersonic combustion ramjet) bir ramjet çeşidi olup farklı olarak supersonik yanma odasına sahiptir. Havanın sıkıştırılarak alındığı, yakıtın yakıldığı yanma odası ve egzozun giriş hızından daha hızlı ayrıldığı lüleye (nozzle) sahiptir.
Ticari jet motorları havanın motor içine alınıp sıkıştırılması için kompresör kullanır, daha sonra sprey halindeki yakıt sıkıştırılmış havayla birlikte ateşlenerek geriye doğru gider ve thrust oluşturur. Scramjet havayı sıkıştırmak için uçağın hızını kullanır, yani çok az hareketli parçaya ihtiyaç duymaktadır.
Scramjet'in çalışmasını basit bir şekilde gösterilmekte.
Dizayn

Scramjet atmosfer içinde hipersonik hızlarda uçmak için tasarlanmış bir jet motorudur. Bir roketten farkı ise roketler gereken oksijeni üstünde taşıdığı tanklardan sağlarken, scramjet yanma için gereken oksijeni atmosferden alır. Scramjetler bu yönüyle jet motorlarla ortak özellik gösterir ancak jet motorlar scramjetin uçtuğu hızlarda uçamazlar.
Türbinli motorlar subsonik ve süpersonik hızlarda çalışabilmektedirler. Ancak mach hızını geçtiklerinde çabucak kararsız hale gelirler. Kompresöre giren havanın basıncı ve sıcaklığı artar, mach hızını geçmek demek bu değerlerin daha da artması anlamına gelmektedir. Yüksek sıcaklık, yakıt hava karışımından istenilenden yüksek enerji çıkmasına, motorda erimeye ve yapısal hasarlara yol açar. Mach arttıkça sürüklemenin (drag) karesi ile orantılı artış gösterir, ayrıca kullanılabilen enerji de düşer. Türbinli motorlarda hız artırımı için giren havanın sıcaklığı düşürülür ya da itki (thrust) arttırıcı sistemler eklenir (ramjet ve afterburner gibi).
Ramjetler turbojetlere göre daha yüksek sıcaklıklarda çalışabilmektedirler. Turbojetlerden daha yüksek hızlara da ulaşırlar. Ancak onların da çalışabilmesi için yanma odasına giden havanın subsonik hızda olması gerekir. Süpersonik hızda uçuşta subsonik hava kullanmak kompresör kullanmaktan daha verimlidir ancak yüksek hızda başka bir problem ortaya çıkar. Hava supersonik hızdan subsonik hıza geçerken şok dalgası oluşur bu şok dalgası da havanın sıcaklığını arttırır ve havanın kimyasal tepkimeye girerek enerji kaybetmesine ayrıca yanma odasında yakıtın yanma veriminin düşmesine neden olur. Ramjetlerin ulaşabileceği hız kullanılan yakıt miktarına göre değişiklik gösterse de mach 4 ve mach 8 arasında değişen bir aralıktadır.
Scramjetler bütün motor boyunca havanın supersonik hızda akmasına izin vererek yüksek sürükleme ve düşük yanma sorununu ortadan kaldırmayı hedeflemektedir. Motora giren hava ramjete göre daha az hız kaybettiğinden dolayı daha az sürükleme oluşur, ayrıca daha az ısınarak yakıtın daha etkili yanması sağlanmış olur. Yüksek hızda akan hava içerisine yakıt karıştırılıp yakmak için çok az süre bulunması ve motor içindeki en küçük bir geometrik bozukluk yüksek sürükleme oluşmasına sebebiyet verecek olması en büyük sorunudur.
Scramjet en basit anlamda ağız ağza bağlanmış iki huniye benzer. Ön taraftaki huni biçimi havanın içeri girerken sıkışması ve ısınmasını sağlar. İki hunin birleşim noktasına benzeyen ve en dar kısım olan noktada sıkıştırma en yüksek değerdedir, bu anda yakıt eklenerek yanma gerçekleşir. Yanma sonucu gazlar ikinci huni biçiminden, tıpkı roket lülesine (nozzle) benzeyen bölüm, dışarı atılır ve itki oluşturulur.
Scramjet Uçuşu

Scramjetin çalışabilmesi için ilk hızının mach 5 civarında olması gerekir. Bu durum scramjetin çalışması için ön hız sağlayacak bir sistem geliştirilmesini gerekli kılmıştır.
X 43-A programında bu sorunu çözmek için önce bir uçak 40 000 ft'e çıkarılmış daha sonra bu noktada scramjetin bağlı olduğu füze uçaktan ayrılarak ateşlenmiş ve füze 95 000 ft'e ulaşasıya kadar uçuşunu sürdürmüştür. 95 000 ft'de scramjet füzeden ayrılarak kendi uçuşuna başlayarak mach 9.8 hızına ulaşmıştır.
Avantaj ve Dezavantajları

Yanma süpersonik hızda gerçekleştirilebilir.
Teoride mach 12-15 hızlarına kadar ulaşabilir.
Mach 5 hızına kadar itki üretemez.
Ağırlık oranına göre düşük itki.
NASA X-43 programındaki hava aracı, altına bağlanmış bir scramjet motoru bulunmakta.
Öykü Didem Aydın

Öykü Didem Aydın, (d. 1970, Ordu), romancı, yazar, akademisyen ve avukat.
25 Eylül 1970 yılında Ordu’da doğdu. Edebiyat Öğretmeni/Turizmci Üren Aydın ve Avukat Ahmet Aydın'ın ortanca çocuğudur. 1986 yılında Antalya Koleji'nden mezun oldu. 1990 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ni bitirdikten sonra avukatlık stajını tamamladı. Üniversite öğrenimi sırasında profesyonel turist rehberliği yaptı. 1995 yılına dek Ankara Hukuk Fakültesi’nin Ceza ve Ceza Usul Hukuku Anabilimdalı'nda araştırma görevlisi oldu. 1992-1994 yılları arasında Ankara, Perugia ve Milano’da, 1995-2003 yılları arasında Mannheim, Köln ve Freiburg’da yaşadı. 1994 yılında Ankara Üniversitesi ve Milano Üniversitesi’nde yüksek lisansını, 2001 yılında Freiburg Üniversitesi'nde doktorasını tamamladı. 2001-2003 yılları arasında Max Planck Topluluğu’nda araştırma proje yöneticisi olarak çalıştı. Öğrenimi ve araştırmaları sırasında Avrupa Birliği, Konrad Adenauer Vakfı, Max Planck Topluluğu gibi kuruluşlardan burslar aldı. 2004 yılında Türkiye'ye döndükten sonra yardımcı doçent doktor ve öğretim üyesi olarak görev aldı. Babası Avukat Ahmet Aydın tarafından kurulmuş Aydın & Aydın Hukuk Bürosu'nun ortak çalışanı oldu. Kitap Çevirmenleri Meslek Birliği (ÇEV-BİR) kurucu üyesi. Türkçe, İngilizce, Almanca ve İtalyanca dillerinde telif eserleri ve çevirileri bulunmaktadır
Romancılığı

Polyglot bir yazar olan Öykü Didem Aydın'ın ilk romanı "Eski Sinagog Meydanı" 2009 yılında [İletişim Yayınları] tarafından yayınlandı. Roman hakkında çıkan yazılar arasında Milliyet Sanat Dergisi'nin Mart 2009 sayısında Ömer Türkeş imzasıyla yayınlanan bir eleştiri dikkati çekiyor: "....Öykü Didem Aydın, aşkı ve cinayeti daha derin meseleleri ele almak için kullanmış. Zaten daha romanın ilk sayfalarında kendi okunurluğunun sırlarını da açıklıyor okuyucuya. Derdi bir aşk hikâyesi anlatmak değil. Ne de okuyucuyu polisiyelerin gizlerle dolu labirentinde kaybetmek. Kahramanının ağzından ifade ettiği gibi, dünya ile hesaplaşmak; güzel, çirkin, zayıf, güçlü yanlarıyla insanı anlatabilmek için aşk ve cinayet temalarını birlikte ele almış Aydın. Gerçekten de can acıtacak bir hikâye. Canımızı acıtan ne öldürülen Alman genç kız, ne öldüren Türk genci ne de aşklarını gönüllerince yaşayamayan Aşkın ve Golmann. Hikayeye hüznü veren bir yere ait olma ve olamama duygusu arasındaki derin uçurum, kimliklerin insan ruhunu sıkan kalıpları, o kalıplara sıkışmışlığın yarattığı nefret duygusu..." diyor Ömer Türkeş.
Akademisyenliği

Öykü Didem Aydın'ın ulusal ve uluslararası ceza hukuku, ceza hukuku reformu siyaseti, düşünce özgürlüğü, düşünce suçları, kadın hakları, cinsel haklar ve çocuk hakları alanlarındaki kuramsal eserleri bulunmaktadır. Bu bağlamda özellikle Yargıtayın düşünce özgürlüğü konusunda verdiği kararlarda eserlerine yapılan atıflar dikkati çekiyor: (T.C. YARGITAY Ceza Genel Kurulu Esas No: 2007/8-244 Karar No: 2008/92: "Kamu düzeninin toplumlara göre farklılık göstermesine karşın kamu güvenliğinin daha az esnek olması ve bu bağlamda kamu güvenliğinin tehlikeye düşürülmesinden, belirsiz sayıda kimseler ya da eşya bakımından temel bireysel değerlere yönelik zarar tehlikesinin doğmuş olmasının anlaşılması -Öykü Didem Aydın: YTCK Açısından Salt İfade Suç Tiplerine Eleştirel Bir Bakış, Hukuki Perspektifler Dergisi-HPD-Mayıs 2006, s.6, s.129, 136- karşısında halkı kin ve düşmanlığa tahrik suçu nda yasallığa bu yönden de özen gösterilmesi gerekmektedir. Bu nedenle kamu güvenliğinin bozulmasının somut olgulara dayalı olarak ortaya çıkması gerekir.) (Baskın Oran ve İbrahim Kaboğlu'nun halkı kin ve düşmanlığa tahrik ettiği iddiasıyla yapılan yargılanmanın nihai beraat kararıdır.
Hacettepe Üniversitesi'nde Anayasa Hukuku Anabilim Dalı'nda Öğretim Üyeliği yapmıştır.