stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1301

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  13. yüzyıl  14. yüzyıl  15. yüzyıl
Onyıllar::  1280'ler  1290'lar  1300'ler  1310'lar  1320'ler
Yıllar::  1298  1299  1300  1301  1302  1303  1304
| --- | --- |
Miladi: 1301   MCCCI
Ab urbe condita: 2054
Asur: 6051
Bahâî: MÖ 543 – MÖ 542
Bengal: 708
Berberi: 2251
Birmanya: 663
Bizans: 6809 – 6810
Budist: 1845
Discordian: 2467
Ermeni: 750   ԹՎ ՉԾ
Etiyopya: 1293 – 1294
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 491 – MÖ 490
Hicrî: 700 – 701
Hint: 
 - Kali Yuga: 4402 – 4403
 - Shaka Samvat: 1223 – 1224
 - Vikram Samvat: 1357 – 1358
Holosen takvimi: 11301
İbrani: 5061 – 5062
İran: 679 – 1 BP – MÖ 680 BP
Juche: MÖ 610
Kıpti: 1017 – 1018
Kore: 3634
Tayland güneş: 1844
g t
Olaylar

1301-1302 Halley kuyruklu yıldızı, Dünya'nın yakınından geçti (önceki: 1222 ; sonraki : 1378 (teorik olarak)).
14 Ocak - Arpad Hanedanı yıkıldı.
Dante sürgüne yollandı.
Dündar Bey Medresesi'nin yapımı tamamlandı.
Türk şair Gülşehrî, Feleknâme adlı mesnevi eseri kaleme aldı.
Doğumlar

19 Haziran - Prince Morikuni, Japon şogun (ö. 1333)
23 Temmuz - Otto, Avusturya dükü (ö. 1339)
24 Eylül - Ralph Stafford, İngiliz asker (ö. 1372)
7 Ekim - Aleksandr Mikhailovich, Tver prensi ve Vladimir-Suzdal Knezliği knezi (ö. 1339)
tarihi bilinmeyen
Hélie de Talleyrand-Périgord, Fransız kardinal (ö. 1364)
İbn Kesir, Suriyeli muhaddis, müfessir ve tarihçi (ö. 1373)
Ni Zan, Çinli ressam (ö. 1374)
Nitta Yoshisada, Japon devlet adamı (ö. 1338)
William Montacute, İngiliz asilzade (ö. 1344)
Ölümler

14 Ocak - III. András, Macaristan kralı (d. 1265)
3 Eylül - I, Alberto della Scala, Verona lordu
tarihi bilinmeyen
I. Leo (d. 1228)
Amaury de Montfort (d. 1243)
Asukai Gayu, Japon şair (d. 1241)
Caca Bey, Türk devlet adamı, Selçuklular döneminde Keyhüsrev zamanında Kırşehir emiri (d. 1240)
False Margaret (d. 1260)
Kaydu, de facto Çağatay Hanı, Ögeday'ın torunu
Mücîrüddin Emîrşah, İlhanlıların Anadolu'daki en üst rütbeli görevlisi
* Zahid Gilani, Kürt kökenli Zahidiyye tarikatının kurucusu bilgin (d. 1216)
Violant of Aragon, Kastilya kraliçesi (d. 1236)
muhtemelen – Jean I de Grailly
1323

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  13. yüzyıl  14. yüzyıl  15. yüzyıl
Onyıllar::  1300'ler  1310'lar  1320'ler  1330'lar  1340'lar
Yıllar::  1320  1321  1322  1323  1324  1325  1326
| --- | --- |
Miladi: 1323   MCCCXXIII
Ab urbe condita: 2076
Asur: 6073
Bahâî: MÖ 521 – MÖ 520
Bengal: 730
Berberi: 2273
Birmanya: 685
Bizans: 6831 – 6832
Budist: 1867
Discordian: 2489
Ermeni: 772   ԹՎ ՉՀԲ
Etiyopya: 1315 – 1316
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 469 – MÖ 468
Hicrî: 722 – 723
Hint: 
 - Kali Yuga: 4424 – 4425
 - Shaka Samvat: 1245 – 1246
 - Vikram Samvat: 1379 – 1380
Holosen takvimi: 11323
İbrani: 5083 – 5084
İran: 701 – 1 BP – MÖ 702 BP
Juche: MÖ 588
Kıpti: 1039 – 1040
Kore: 3656
Tayland güneş: 1866
g t
Olaylar

Epir Despotluğu'nda Nicholas Orsini dönemi sona erdi.
Vladimir-Suzdal Knezliği, Karelya'nın doğu kesimini ele geçirdi. O dönemden bu yana Rusya'nın bir parçasıdır.
Kerimüddin Mahmud-i Aksarayî, Müsâmeretü'l-Ahbâr adlı eserini tamamladı.
Olbia, İspanya'dan gelen Aragon Krallığı güçlerince ele geçirildi.
Kakatiya İmparatorluğu sona erdi.
I. Edouardo, Savoie Hanedanı kontu oldu.
Thomas Aquinas, azizlik mertebesine yükseltildi.
Ölümler

3 Mart - Andrew Harclay, İngiliz askeri komutan
tarihi bilinmeyen
II. Georgi Terter, İkinci Bulgar İmparatorluğu çarı
V. Amadeo, Savoie Hanedanı kontu
1194

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  11. yüzyıl  12. yüzyıl  13. yüzyıl
Onyıllar::  1170'ler  1180'ler  1190'lar  1200'ler  1210'lar
Yıllar::  1191  1192  1193  1194  1195  1196  1197
| --- | --- |
Miladi: 1194   MCXCIV
Ab urbe condita: 1947
Asur: 5944
Bahâî: MÖ 650 – MÖ 649
Bengal: 601
Berberi: 2144
Birmanya: 556
Bizans: 6702 – 6703
Budist: 1738
Discordian: 2360
Ermeni: 643   ԹՎ ՈԽԳ
Etiyopya: 1186 – 1187
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 598 – MÖ 597
Hicrî: 590 – 591
Hint: 
 - Kali Yuga: 4295 – 4296
 - Shaka Samvat: 1116 – 1117
 - Vikram Samvat: 1250 – 1251
Holosen takvimi: 11194
İbrani: 4954 – 4955
İran: 572 – 1 BP – MÖ 573 BP
Juche: MÖ 717
Kıpti: 910 – 911
Kore: 3527
Tayland güneş: 1737
g t
Olaylar

Wiener Neustadt kenti kuruldu.
Doğumlar

26 Aralık - II. Friedrich, Kutsal Roma imparatoru (ö. 1250)
tarihi bilinmeyen
Kraliçe Rusudan, Bagrationi hanedanına mensup Gürcü Kraliçesi (ö. 1245)
Ölümler

18 Temmuz - Lüzinyanlı Guy, Kıbrıs Kralı, Kudüs Kralı (d. 1150)
Henry George

| Henry George |
| --- | --- |

Doğum: 2 Eylül 1839(1839-09-02) Philadelphia, Pensilvanya, ABD
Ölüm: 29 Ekim 1897 (58 yaşında) New York, ABD
Ölüm sebebi: İntraserebral kanama
Milliyet: Amerikalı
Vatandaşlık:  ABD
Meslek: Ekonomist, siyasetçi, gazeteci
Evlilik: Annie Corsina Fox (e. 1861; ö. 1897)
Çocuk(lar): Henry George Jr.   Anna George de Mille

Akademik geçmişi
Etkilendikleri:  Locke  Mill  Paine  Ricardo  Smith 
  
Akademik çalışmaları
Dönem: Modern felsefe
Gelenek: Georgizm
Etkiledikleri:  Allen  Barnes  Becker  Brisbane  Çodorov  Douglas  Friedman  George  Kanghu  Keller  Lasch  Magie  Martí  Moyers  Nearing  Nock  Norris  Oppenheimer  Rauschenbusch  F. Roosevelt  T. Roosevelt  Shaw  Spencer  Stiglitz  Sun Yat-sen  Tolstoy 
 
İmza

Henry George (2 Eylül 1839 - 29 Ekim 1897), Amerikalı bir ekonomist, siyasetçi, filozof ve gazetecidir. Yazıları 19. yüzyıl Amerika'sında son derece popülerdi ve İlerici Dönem'in reform hareketlerini ateşledi. İnsanların kendi ürettikleri değere sahip olmaları gerektiği, ancak toprağın ekonomik değerinin (doğal kaynaklar dahil) toplumun tüm üyelerine eşit olarak ait olması gerektiği inancı olan Georgizm olarak bilinen ekonomik felsefeye ilham verdi. George, arazi değerleri üzerindeki tek bir verginin daha üretken ve adil bir toplum yaratacağını ünlü bir şekilde savundu.
En ünlü eseri olan İlerleme ve Yoksulluk (1879), dünya çapında milyonlarca kopya sattı. Eserinde, ekonomik ve teknolojik ilerlemenin ortasında artan eşitsizlik ve yoksulluğun paradoksunu, sanayileşmiş ekonomilerin döngüsel doğasıyla birlikte iş döngüsünü ve bunlara bir çare olarak arazi değeri vergisi ve diğer tekel karşıtı reformlar gibi rant yakalamanın kullanımına değinmiştir. George'un diğer çalışmaları, serbest ticareti, gizli oylamayı ve kamu mülkiyetini savundu.
George uzun yıllar gazetecilik yaptı ve yazılarının ve konuşmalarının popülaritesi onu 1886'da New York Belediye Başkanı olarak seçilmeye yöneltti. 1886'da Birleşik İşçi Partisi adayı ve 1897'de Jefferson Demokrasi Partisi adayı olarak sırasıyla yüzde 31 ve yüzde 4 oy aldı ve ilk yarışı eski New York Eyalet Meclisi'ndeki Azınlık Lideri Theodore Roosevelt'in önünde bitirdi. İkinci kampanyası sırasında öldü ve ölümünden sonra fikirleri, örgütler ve siyasi liderler tarafından kamuoyuna iletildi.
20. yüzyılın ortalarında çalışma ekonomisti ve gazeteci George Soule, Henry George'un açık ara "en ünlü Amerikan ekonomi yazarı" ve "dünya çapında muhtemelen ekonomi üzerine şimdiye kadar yazılmış diğer tüm çalışmalardan daha fazla tirajı olan bir kitabın yazarı" olduğunu yazdı.
Kişisel hayatı

George, Philadelphia'daki alt-orta sınıf bir ailede doğdu. Richard SH George ve Catharine Pratt George'un (kızlık soyadı Vallance) on çocuğundan ikincisidir. Babası dini metinler yayımcısı ve dindar bir psikopostu ve George'u, Philadelphia'daki Piskoposluk Akademisi'ne gönderdi. George, dini yetiştirilme tarzından rahatsız oldu ve akademiden mezun olmadan ayrıldı. Babasını bir öğretmen tutmaya ikna etti ve Franklin Enstitüsündeki derslere katıldı. Resmi eğitimi 14 yaşında sona erdi ve Nisan 1885'te, henüz 15 yaşındayken, Melbourne ve Kalküta'ya gitmek üzere Hindoo ile denize açıldı. 1858'de kendini Batı Amerika'da buldu ve kısaca altın aramayı düşündü, ancak bunun yerine aynı yıl San Francisco'da dizgici olarak çalışmaya başladı.
George Kaliforniya'da iken, Avusturalyalı Annie Corsina Fox'a aşık oldu. 12 Ekim 1860'ta on yedinci doğum gününde tanıştılar. Annie yetimdi ve amcasının yanında kalmaktaydı. Amcası, yoksullaşan George'nin, yeğeni ile evlenmesine karşı çıktı. Ancak çift, ona meydan okuyarak kaçtı ve 3 Aralık 1861'de Henry, ödünç alınmış bir takım elbise giyerek, Annie ise sadece bir paket kitap getirerek evlendi.
Çift, mutlu bir evlilik sürdü ve evlilikten doğan dört çocukları oldu. 3 Kasım 1862'de Annie, gelecekteki bir Birleşik Devletler Temsilcisi olan Henry George Jr.'ı (1862–1916) doğurdu. Üç yıl sonra, geleceğin heykeltıraşı Richard F. George'un (1865–1912) doğduğu zamanda bile aile açlıktan ölmek üzereydi. Çiftin diğer iki çocuğu kızdı. İlki, daha sonra Jennie George Atkinson olacak olan Jennie George'du (1867–1897). George'un diğer kızı, hem geleceğin dansçısı ve koreografı Agnes de Mille'in hem de Margaret George de Mille doğumlu geleceğin aktris Peggy George'un annesi olacak olan Anna Angela George'du (1878-1947).
İkinci çocuğunun doğumundan sonra George'un işi ve parası yoktu ve yemek için dilenmek zorunda kaldı. Normalde yasal bir adam olan George, sokakta gördüğü ilk iyi giyimli yabancıya yaklaştığında, eğer kendisine yardım etmeyecekse, onu soymaya karar verdi. Neyse ki adam ona acıdı ve ona beş dolar verdi.
George bir Episkopal olarak yetiştirildi, ancak "deist insancıllığa" inanıyordu. Karısı Annie İrlandalı Katolikti, ancak Henry George Jr., çocukların esas olarak Henry George'un deizmi ve hümanizminden etkilendiğini yazdı.
Kişisel hayatı > Gazetecilik kariyeri

George, yeni oluşturulan San Francisco Times için matbaacı olarak işe alındı. Kaliforniya okullarında onlarca yıldır zorunlu olarak okutulan ve popüler olan What the Railroads Will Bring Us dahil olmak üzere, yazıları yayımlandı. George, Times'ın saflarında yükseldi ve sonunda 1867 yazında yönetici editör oldu. George, kendi gazetesi olan San Francisco Daily Evening Post'un editörü olarak, dört yıl (1871-1875) dahil olmak üzere birkaç gazetede çalıştı ve bir süre Demokratik bir tekel karşıtı yayın olan Reporter'ı yönetti. George, gazetesini ayakta tutmaya çalışırken dört zorlu yıl yaşadı ve sonunda dilenmek için sokaklara çıkmak zorunda kaldı. George ve ailesi mücadele etti, ancak George'un artan itibarı ve gazete endüstrisindeki katılımı, onları yoksulluktan kurtardı.
Kişisel hayatı > Siyaset ve ekonomi felsefesi

George, siyasi görüş olarak Lincoln Cumhuriyetçisi olarak başladı ama sonra bir Demokrat oldu. Demiryolu ve madencilik çıkarlarının, yozlaşmış politikacıların, arazi spekülatörlerinin ve işçi müteahhitlerinin güçlü bir eleştirmeniydi. Görüşlerini ilk olarak 1868'de "Demiryolu Bize Ne Getirecek" başlıklı bir makalesinde dile getirdi. George, demiryolu inşaatındaki patlamanın yalnızca demiryolları ve diğer ilgili işletmelerde hisse sahibi olan şanslı bir azınlığa fayda sağlayacağını ve nüfusun büyük bir bölümünü korkunç bir yoksulluğa sürükleyeceğini savundu. Bu, Orta Pasifik Demiryolu yöneticilerinin düşmanlığını kazanmasına yol açtı.
Kişisel hayatı > Siyasi kariyeri

1880'de artık popüler bir yazar ve konuşmacı George, New York'a taşındı ve İngiliz kökenli olmasına rağmen İrlandalı milliyetçi toplulukla yakın ittifak kurdu. Oradan, İrlanda ve İskoçya gibi toprağa erişimin önemli bir siyasi sorun olduğu (ve hala da öyledir) yerlere birkaç konuşma gezisi yaptı.
1886'da Birleşik İşçi Partisi'nin adayı olarak New York belediye başkanlığı için kampanya yürüttü Cumhuriyetçi aday Theodore Roosevelt'ten daha fazla oy alarak ikinci oldu. Seçimleri Abram Hewitt kazandı. Birleşik İşçi Partisi kısa sürede iç bölünmeler nedeniyle zayıfladı. George, Birleşik İşçi koalisyonunun kilit bir üyesi olan Emek Şovalyeleri başkanı Terrence V. Powderly ile sorun yaşadı. Başlangıçta Powderly ile dost olan George, Powderly ve diğer birçok işçi liderinin Amerikan işçilerinin korunması için hayati önem taşıdığını düşündüğü tarife politikalarına şiddetle karşı çıktı. George'un tarifeye yönelik sert eleştirisi, onu Powderly'ye ve işçi hareketindeki diğerlerine karşı koydu. 1897'de George, New York belediye başkanlığına tekrar aday oldu. Ancak, kampanya sırasında ölümcül felç geçirdi.
George'un yaşamı boyunca, Delaware ve Alabama'daki topluluklar, onun arazi üzerindeki tek vergisine dayalı olarak geliştirildi ve bu miras, Avustralya, Yeni Zelanda ve Tayvan da dahil olmak üzere dünyanın çeşitli yerlerindeki uygulamalarla devam etti.
Kişisel hayatı > Ölümü ve cenazesi

George'un ilk felç geçirmesi, 1890'da, toprak hakları ve rant ile yoksulluk arasındaki ilişki hakkında küresel bir konuşma turunun ardından meydana geldi. Bu felç onu büyük ölçüde zayıflattı ve asla tam olarak iyileşmedi. Buna rağmen George siyasette aktif kalmaya çalıştı. George, doktorlarının tavsiyesine karşın, 1897'de bu kez Bağımsız Demokrat olarak New York belediye başkanlığı için kampanya yürüttü. Kampanyanın gerilimi ikinci bir felci hızlandırdı ve seçimden dört gün önce ölümüne yol açtı.
Tahminen 100.000 kişi, Henry George'un yüzünü görmek için gün boyunca Büyük Merkez Sarayı ziyaret etti. Yine tahmini olarak 100.000 kişi, kalabalık sebebiyle içeri giremedi ve polis tarafından engellendi.
Başka bir yerde ayrı anma törenleri düzenlendi. Chicago'da, eski Illinois valisi John Peter Altgeld ve John Lancaster Spalding'in anma konuşmalarını dinlemek için beş bin kişi sıraya girdi. Belediye Başkanı Strong, George'a şehit diyerek bir toplantıda yıkıldı ve ağladı.
New York Times, akşamın ilerleyen saatlerinde yaklaşık 2.000 kişilik organize bir cenaze alayının, Büyük Merkez Sarayından ayrıldığını ve Manhattan üzerinden Brooklyn Köprüsü'ne doğru ilerlediğini bildirdi. Bu alay "tamamen ... her iki tarafta da sessiz gözlemcilerden oluşan kalabalıklarla doluydu."
Görüşleri ve siyasi önerileri > Arazi ve doğal kaynak rantlarının toplumsallaştırılması

Henry George, arazinin ekonomik rantının, toplum tarafından paylaşılması gerektiğini savundu. Bu görüşünün en açık ifadesi, en ünlü eseri olan İlerleme ve Yoksulluk'ta bulunur: "Toprağı ortak mülkiyet haline getirmeliyiz." Toprak değerlerini vergilendirerek toplum, ortak mirasının değerini yeniden ele geçirebilir, ücretleri yükseltebilir, arazi kullanımını iyileştirebilir ve üretken faaliyetler üzerindeki vergi ihtiyacını ortadan kaldırabilir. George, toprak sahipleri arazileri üzerine inşa edilen herhangi bir endüstri veya yapı için vergi cezasına çarptırılmayacakları ve değerli yerleri boş tutarak kar elde edemeyecekleri için, arazi spekülasyonuna yönelik mevcut teşvikleri ortadan kaldıracağına ve kalkınmayı teşvik edeceğine inanıyordu.
Bu prensip, günümüzde Georgizm olarak bilinmektedir. George'un zamanında, "tek vergi" hareketi olarak biliniyordu ve bazen, özellikle İrlanda'da, toprak kamulaştırma hareketleriyle ilişkilendiriliyordu.
Görüşleri ve siyasi önerileri > Kamu hizmetlerinin belediyeleştirilmesi ve ücretsiz toplu taşıma

George, münhasır geçiş hakkı arazi imtiyazına güvenen işletmeleri "doğal" tekeller olarak görüyordu. Bu hizmetlere örnek olarak kamu hizmetlerinin (su, elektrik, kanalizasyon), bilgi (telekomünikasyon), mal ve yolcu taşımacılığı dahildir. George, "kamu yolları" üzerindeki bu ulaşım sistemlerinin genellikle kamu hizmetleri olarak yönetilmesi ve ücretsiz olarak veya marjinal maliyetle sağlanması gerektiğini savundu. Bazı durumlarda, halka açık yollarda faaliyet gösteren kargo nakliye şirketleri gibi, özel hizmet sağlayıcılar arasında kamu "geçiş hakları" konusunda rekabete izin vermek mümkün olabilir, ancak George, rekabetin imkansız olduğu her yerde tam bir kamulaştırmayı destekledi.
George, faydalı kamu mallarına yapılan yatırımların arazi değerlerini her zaman bu yatırımların toplam maliyetinden daha fazla artırma eğiliminde olduğu için bu hizmetlerin ücretsiz olarak sağlanacağını söyledi. George, konut sakinlerinin asansörlerin eklenmesiyle elde ettiği artan değerin bir kısmından ödenen ücretsiz dikey geçiş sağlayan kentsel binalar örneğini kullandı.
Görüşleri ve siyasi önerileri > Fikri mülkiyet reformu

George, tüm fikrî mülkiyet ayrıcalıklarına karşıydı veya bunlardan şüpheleniyordu, çünkü onun klasik "toprak" tanımı "tüm doğal güçleri ve fırsatları" içeriyordu. Bu nedenle George, fikrî mülkiyet ayrıcalığının kaldırılmasını veya büyük ölçüde sınırlandırılmasını önerdi. George'un görüşüne göre, doğanın güçleri tarafından yönetilen, malzemelerin belirli düzenlemeleri ve etkileşimleri üzerinde bir tekele sahip olmak, tapu sahiplerinin, sıradan arazi tapularının sahiplerine benzer bir şekilde, üreticilerden telif kirası almalarına izin verdi.
Görüşleri ve siyasi önerileri > Serbest ticaret

George, o zamanlar hem korumacı ticaret politikasının ana yöntemi hem de önemli bir federal gelir kaynağı olan vergilere karşıydı, federal gelir vergisi henüz getirilmemişti. Tarifelerin tüketiciler için fiyatları yüksek tuttuğunu, ancak genel ücretlerde herhangi bir artış sağlamadığını savundu. Vergilerin tekelci şirketleri rekabetten koruduğuna ve böylece güçlerini artırdığına da inanıyordu.
1997'de Spencer MacCallum, Henry George'un "serbest ticaret konusunda şimdiye kadar yaşamış en büyük yazar ve hatip" olduğunu yazdı. 2009'da Tyler Cowen, George'un 1886 tarihli Koruma veya Serbest Ticaret kitabının "serbest ticaret konusunda bugüne kadar belki de en çok tartışılan yol olmaya devam ettiğini" yazdı.
Görüşleri ve siyasi önerileri > Gizli oy

George, Amerika Birleşik Devletleri'nde gizli oylamanın benimsenmesinin en eski ve en önde gelen savunucularından biriydi. Harvard tarihçisi Jill Lepore, Henry George'un savunuculuğunun Amerikalıların bugün gizli oylarla oy kullanmasının nedeni olduğunu iddia ediyor. George'un gizli oylamayı destekleyen ilk makalesi "Seçimlerde Rüşvet" başlığını taşıyordu ve Aralık 1871 tarihli Overland Review'de yayınlandı. İkinci makalesi, Mart 1883 tarihli North American Review dergisinde yayınlanan "Money in Selections" idi. Bir eyalet yasama organı tarafından onaylanan ilk gizli oylama reformu, George'tan etkilendiklerini söyleyen reformcular tarafından gerçekleştirildi. Avustralya Oylaması olarak da adlandırılan gizli oylamayı benimseyen ilk eyalet, 1888'de Richard Henry Dana III liderliğindeki Massachusetts'ti. 1891'de eyaletlerin yarısından fazlası da bunu benimsemişti.
1191

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  11. yüzyıl  12. yüzyıl  13. yüzyıl
Onyıllar::  1170'ler  1180'ler  1190'lar  1200'ler  1210'lar
Yıllar::  1188  1189  1190  1191  1192  1193  1194
| --- | --- |
Miladi: 1191   MCXCI
Ab urbe condita: 1944
Asur: 5941
Bahâî: MÖ 653 – MÖ 652
Bengal: 598
Berberi: 2141
Birmanya: 553
Bizans: 6699 – 6700
Budist: 1735
Discordian: 2357
Ermeni: 640   ԹՎ ՈԽ
Etiyopya: 1183 – 1184
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 601 – MÖ 600
Hicrî: 586 – 587
Hint: 
 - Kali Yuga: 4292 – 4293
 - Shaka Samvat: 1113 – 1114
 - Vikram Samvat: 1247 – 1248
Holosen takvimi: 11191
İbrani: 4951 – 4952
İran: 569 – 1 BP – MÖ 570 BP
Juche: MÖ 720
Kıpti: 907 – 908
Kore: 3524
Tayland güneş: 1734
g t
Olaylar

Prens'in Sarayı'nın yapımı tamamlandı.
Aziz Giorgi Kilisesi'nin yapımı tamamlandı.
Doğumlar

IV. Giorgi, Bagratlı Hanedanı mensubu Gürcü kralı (ö. 1222 / 1223)
Muhammed Nasır, Muvahhidler hükümdarı (ö. 1273)
Ölümler

20 Mart - III. Clemens, papa (d. 1130)
tarihi bilinmeyen
V. Thibaut, Orta Çağ asilzadesi ve Blois kontu (d. 1130)
Hüsrev Melik, son Gazne Devleti sultanı
Şihabeddin Sühreverdî, İranlı İslam filozofu ve işrakilik isimli fikrî akımın kurucusu (d. 1155)
Lee Kuan Yew

| Lee Kuan Yew |
| --- | --- |

1. Singapur başbakanı
Görev süresi 5 Haziran 1959 - 28 Kasım 1990
Yerine gelen: Goh Chok Tong
Kişisel bilgiler
Doğum: 16 Eylül 1923(1923-09-16)
Ölüm: 23 Mart 2015 (91 yaşında)
Çocuk(lar): Lee Hsien Loong
Lee Kuan Yew (d. 16 Eylül 1923- ö. 23 Mart 2015), Singapurlu devlet adamı. Singapur Cumhuriyeti'ni otuz yıl yöneten ilk Başbakanıdır. Kararlı bir liderin seçilmesini sağlamak için istifa etmiş olan Lee Kuan Yew dünyanın en uzun hizmet veren Başbakanı olmuştur. Güneydoğu Asya bölgesindeki en etkili siyasi figürlerinden biri olarak kalmıştır. Oğlu Lee Hsien Loong ise 12 Ağustos 2004 yılında Singapur başbakanı olmuştur.
1965'teki bağımsızlığından itibaren Singapur, Lee'nin katkıları sayesinde, görece geri kalmış ve fakir bir tarım toplumundan Asya'nın en gelişmiş ve en zengin ülkelerinden birisine ve uluslararası bir havacılık, bankacılık, finans, turizm ve nakliyat merkezine dönüşmüştür. Singapur, Güney Kore, Tayvan ve Hong Kong Dört Asya Kaplanı'ndan birisi olarak adlandırılmıştır.
İktidarı

Lee Kuan Yew iktidarı, 1990'dan beri Singapur siyaseti üzerinde mutlak tahakkümmünü sürdürürken onun Halk Hareketi Partisi o zamandan beri Singapur'u bir baskın parti sistemiyle yönetmeye devam etmektedir. Bu yüzden Lee, "müşfik bir diktatör" olarak anılmaktadır. 1959'dan 1990'a dek iktidarda kalan bir lider olarak Lee, otokratik sayılan bazı kanunlar çıkarmış, siyasi muhalefeti dağıtmaya çalışmıştı. Buna rağmen Singapur'u dönüştürmedeki başarısı nedeniyle orada hâlâ saygıyla anılan bir figürdür. The Independent'tan Peter Popham, Lee'yi "en başarılı siyasi fırsatçılardan birisi" olarak adlandırdı.
İstifası ve ölümü

Lee, 1990'da Başbakanlıktan istifası sunmuş, bunun ardından ülke bir demokratikleşme sürecine girmiştir. Buna rağmen Singapur hükûmeti, günümüzde hâlâ diğer partiler tarafından tam ve kısıtsız bir ifade özgürlüğüne izin vermemekle eleştirilmektedir.
14 Mayıs 2011'de Lee ve Kıdemli Bakanı Goh Chok Tong, 2011 Genel Seçimleri sonrasında kabineye emekli olduklarını duyurdular.
Singapur'un ilk başbakanı 91 yaşındaki Lee Kuan Yew, ağır pnömoni tedavisi gördüğü hastanenin yoğun bakım ünitesinde hayatını kaybetti.
119

| --- | --- |
Binyıllar:: 1. binyıl
Yüzyıllar::  1. yüzyıl  2. yüzyıl  3. yüzyıl
Onyıllar::  90'lar  100'ler  110'lar  120'ler  130'lar
Yıllar::  116  117  118  119  120  121  122
| --- | --- |
Miladi: 119   CXIX
Ab urbe condita: 872
Asur: 4869
Bahâî: MÖ 1725 – MÖ 1724
Bengal: MÖ 474
Berberi: 1069
Birmanya: MÖ 519
Bizans: 5627 – 5628
Budist: 663
Discordian: 1285
Ermeni: -
Etiyopya: 111 – 112
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 1673 – MÖ 1672
Hicrî: HÖ 518 – HÖ 517
Hint: 
 - Kali Yuga: 3220 – 3221
 - Shaka Samvat: 41 – 42
 - Vikram Samvat: 175 – 176
Holosen takvimi: 10119
İbrani: 3879 – 3880
İran: – 1 BP – 502 BP
Juche: MÖ 1792
Kıpti: MÖ 165 – MÖ 164
Kore: 2452
Tayland güneş: 662
g t 
119 (CXIX) cumartesi günü başlayan bir yıldır.
Olaylar

Roma İmparatoru Hadrianus Victrix lejyonunu Britanya'ya yerleştirdi.
Doğumlar

Gaius Bruttius Praesens, Antik Romalı siyasetçi
Ölümler

I. Alexander, papa (tahminî tarih)
Plütark, Antik Yunan tarihçi (d. 46)
1327

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  13. yüzyıl  14. yüzyıl  15. yüzyıl
Onyıllar::  1300'ler  1310'lar  1320'ler  1330'lar  1340'lar
Yıllar::  1324  1325  1326  1327  1328  1329  1330
| --- | --- |
Miladi: 1327   MCCCXXVII
Ab urbe condita: 2080
Asur: 6077
Bahâî: MÖ 517 – MÖ 516
Bengal: 734
Berberi: 2277
Birmanya: 689
Bizans: 6835 – 6836
Budist: 1871
Discordian: 2493
Ermeni: 776   ԹՎ ՉՀԶ
Etiyopya: 1319 – 1320
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 465 – MÖ 464
Hicrî: 727 – 728
Hint: 
 - Kali Yuga: 4428 – 4429
 - Shaka Samvat: 1249 – 1250
 - Vikram Samvat: 1383 – 1384
Holosen takvimi: 11327
İbrani: 5087 – 5088
İran: 705 – 1 BP – MÖ 706 BP
Juche: MÖ 584
Kıpti: 1043 – 1044
Kore: 3660
Tayland güneş: 1870
g t 
1327 (MCCCXXVII) perşembe günü başlayan bir yıldır.
Olaylar

25 Ocak - III. Edward, 14 yaşındayken İngiltere tahtına çıktı.
14 Haziran - Güney Yutland ile Norveç arasında bir barış antlaşması imzalandı.
Sâhib Ataoğulları Beyliği dağıldı (kuruluşu 1277).
Doğumlar

30 Ekim - Andrew, Calabria dükü (ö. 1345)
tarihi bilinmeyen
Baldus de Ubaldis, İtalyan yargıç (ö. 1400)
Philippe de Mézières, şövalye, şansölye, kral danışmanı (ö. 1405)
Ölümler

21 Eylül - II. Edward, İngiltere kralı (d. 1284)
26 Eylül - Cecco d'Ascoli, İtalyan hekim ve şair (d. 1257)
tarihi bilinmeyen
I. Konstantine, Bagrationi hanedanı mensubu, İmereti Krallığı kralı
El-Dimeşkî, Orta Çağ Arap coğrafyacısı (d. 1256)
Emir Çoban, İlhanlı emiri