Nookrasi
Eleştiriler > Uzmanların verimi

Nookrasi aynı zamanda verimlilik iddiaları nedeniyle de eleştirilmektedir. Brennan, sıradan insanların devlet adına karar vermelerine güvenilememesinin birçok nedeninden birinin, muhakemenin yaygın olarak motive edilmesi ve bu nedenle insanların hangi politikaları destekleyeceklerine en etkili olana göre değil, önlemleri öneren ve destekleyenlerle olan bağlantılarına göre karar vermeleri olduğunu yazmıştır. Brennan, ideal insanı Platon'un filozof kralını ve daha gerçekçi bir ifadeyle Michael Young'ın Meritokrasinin Yükselişi adlı makalesinde hicvettiği akademik elitleri yansıttığını öne sürmüştür.
Modern siyaset teorisyenleri siyasette önyargılı bir bakış açısını reddetmezler, ancak bu önyargılar hakkında yaygın olarak düşünüldüğü yazılmaz. Profesör Landemore, bilişsel çeşitliliğin varlığını kullanarak, problem çözme (biliş) yaklaşımlarında büyük bir çeşitlilik gösteren herhangi bir insan grubunun başarılı olma olasılığının, böyle olmayan gruplara göre daha yüksek olduğunu savunmaktadır. Bu görüşünü, New Haven'da ışıklandırması olmayan bir köprüdeki suç oranını azaltmak isteyen farklı kariyerlere sahip vatandaşlar, politikacılar ve polislerden oluşan bir görev gücü örneğini kullanarak açıklamaktadır. Bu çözümün etkili olduğu kanıtlanmış, Kasım 2010 itibarıyla lambaların yerleştirilmesinden bu yana köprüde tek bir gasp vakası rapor edilmemiştir. Yazarın argümanı esas olarak nookratik ilkelerin çürütülmesinde yatmaktadır, zira bu ilkeler, siyasi sistem sadece elitler arasında bir tartışma olarak görüldüğünde ve tüm yönetim arasında bir tartışma olmadığında, çeşitlilik içeren bir havuzun artan sorun çözme becerisini kullanmamaktadır.
Bazı teorisyenlere göre nookrasi, mevcut elit iktidar yapılarını koruyacak ve aynı zamanda etkisizliğini sürdürecek bir fantezi üzerine inşa edilmiştir. New Yorker için yazan Caleb Crain, Brennan'ın yücelttiği idealizmin gerçekten var olduğunu söylemek için çok az neden olduğunu belirtmiştir. Crain, Brennan'ın kitabında yer alan ve matematikte üstün becerilere sahip olduklarını kanıtlayanların bile, bu becerileri kullanmaları zaten sahip oldukları siyasi inancı tehdit ediyorsa kullanmadıklarını gösteren bir çalışmadan bahsediyor. Brennan bu çalışmayı siyasi kabileciliğin tüm insanlarda ne kadar derin köklere sahip olduğunu göstermek için kullanırken, Crain bu çalışmadan, bilgi ve hakikate sıradan vatandaştan daha fazla saygı göstererek politika yapabilen epistokratik bir organın doğasını sorgulamak için yararlanmıştır. Birçoklarına göre bunu düzeltmenin tek yolu müzakere çemberini genişletmektir (yukarıda tartışıldığı gibi) çünkü halktan daha fazla girdi ve onay alınarak alınan politika kararları daha uzun ömürlü olmakta ve hatta uzmanların da onayını almaktadır. Crain, uzmanların da hatalı olduğunu göstermek için, son yıllarda başarısız olarak nitelendirdiği uzman onaylı siyasi kararlardan bazılarını sıralamıştır: "Irak işgali, Avro Bölgesi, banka kredilerini teminatlandırılmış borç yükümlülükleri haline getirmek."
Bu siyasi kararların gerekçelerine ilişkin tartışmalar sürerken, siyaset teorisyeni David Estlund epistokrasiye karşı en önemli argümanlardan biri olarak gördüğü seçmen seçiminde yanlılık konusunu ortaya attı. Estlund'un korkusu, seçmenlerin ve seçmenlerin oy miktarının seçildiği yöntemin, insanların tespit edemediği ve bu nedenle düzeltemediği bir şekilde taraflı olabileceğiydi. Hem Brennan hem de Crain'in belirttiği gibi, seçmen seçme yöntemlerinin bilinen yönleri pek çok teorisyeni endişelendirmektedir.