stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sone

Sone, iki dörtlük ve iki üçlükten oluşan 14 dizelik bir nazım şeklidir. Batı edebiyatında kullanılan bu tür, Servet-i Fünûncular tarafından Türk edebiyatına geçirilmiştir. Edebiyatımızda ilk örneği Cenap Şahabettin'in, "Şi'r-i Na-Nüvişte" (Yazılmamış Şiir) adlı şiiridir. Genellikle dörtlükleri sarmal kafiye ile yazılır. Sonede işlenen konuları sınırlandırmak doğru bir yaklaşım değildir. Sonede her türlü konu işlenebilir. Son dize, duygu yönunden en baskın dizedir. Devrik cümleler kullanılır. Doğu edebiyatındaki sonelerde aşk konusu işlenir.
İlk iki bendi dörtlük, son iki bendi üçlük on dört mısradan oluşan nazım şekli. Önce İtalyan edebiyatında kullanılmış, sonra Fransız edebiyatına, oradan da diğer Avrupa edebiyatlarına geçmiştir. Edebiyatımızda ilk Süleyman Nesip'in sone şeklinde şiir yazdığını görüyoruz. Servet-i Fünûn şairlerinin hemen hepsi bu nazım şeklini benimser.
Sone kafiye sistemi 3'e ayrılır:
1. İtalyan tipi: Kafiye şeması abba, abba, ccd, ede
2. Fransız tipi: Kafiye şeması abba, abba, ccd, eed (İtalyan ve Fransız tipi sone arasındaki tek fark son üçlüğün düzenindedir.)
3. İngiliz tipi: Mısra sayısı değişmemekle beraber ilk on iki mısra tek bir bend, son iki mısra da ayrı bir bend halinde yazılırlar.
Özellikler

1. Genel olarak kısa şiir, türkü demektir.
2. 14 mısradan oluşan ve daha çok lirik konuların işlendiği bir nazım şeklidir.
3. İlk iki bent dörder, son iki bent üçer mısradır.
4. Kafiye örgüsü şöyledir. abab abba ccd ede
5. Türk şairleri sonenin kafiye örgüsünde serbest hareket etmişlerdir.
6. Edebiyatımıza Servet-i Fünun döneminde Fransız Edebiyatı etkisiyle geçmiştir.
7. Tevfik Fikret ve Cenap Şehabettin bu türün örneklerini çok vermişlerdir.
8. Nazım ölçüsüyle yazılmıştır
Örnek

Shakespeare'in 18. Sonesi (Talat Sait Halman çevirisi):
Seni bir yaz gününe benzetmek mi, ne gezer?
Çok daha güzelsin sen, çok daha cana yakın: 

Taze tomurcukları sert rüzgârlar örseler, 

Kısacıktır süresi yeryüzünde bir yazın: 

Işıldar göğün gözü, yakacak kadar sıcak, 

Ve sık sık kararı da yaldız düşer yüzünden; 

Her güzel, güzellikten er geç yoksun kalacak 

Kader ya da varlığın bozulması yüzünden; 

Ama hiç solmayacak sendeki ölümsüz yaz, 

Güzelliğin yitmez ki asla olmaz ki hurda; 

Gölgesindesin diye ecel caka satamaz 

Sen çağları aşarken bu ölmez satırlarda:
Simone de Beauvoir

| Simone de Beauvoir |
| --- | --- |
1967'de Beauvoir
Tam adı: Simone-Lucie-Ernestine-Marie Bertrand de Beauvoir
Doğumu: 9 Ocak 1908(1908-01-09) Paris, Fransa
Ölümü: 14 Nisan 1986 (78 yaşında) Paris, Fransa 
Çağı: 20. yüzyıl felsefesi
Bölgesi: Batı felsefesi
Okulu: Varoluşçuluk Feminizm Batı Marksizmi Sorbonne
Önemli fikirleri: Varoluşçu feminizm Feminist etik
 Etkilendikleri Descartes, Wollstonecraft, Kant, Hegel, Husserl, Kierkegaard, Heidegger, Marx, Nietzsche, Sartre, Sade 
 Etkiledikleri Butler, Camus, Sartre, Paglia, Friedan, Hoagland, Rich, Greer, Kim 
Simone de Beauvoir, Sartre ve Che Guevara (1960)
Simone Lucie-Ernestine-Marie-Bertrand de Beauvoir ([simɔn də boˈvwaʀ]; 9 Ocak 1908 – 14 Nisan 1986), Fransız yazar ve feminist filozof. Roman, felsefe politik ve sosyal deneme, biyografi ve otobiyografi yazarı, gazeteci.
En önemli eseri 1949'da yazdığı, kadınların gördüğü baskıların bilimsel incelemesini yaptığı ve modern feminizmin temellerini kurduğu İkinci Cins (Le Deuxième Sexe) sayılabilir.
Yaşamı

Simone de Beauvoir 9 Ocak 1908'de Paris’te Georges Bertrand ve Françoise (Brasseur) de Beauvoir çiftinin kızı olarak dünyaya gelmiştir. Geleneksel bir ailenin büyük kızıdır. Otobiyografisinin ilk bölümünde (Bir Genç Kızın Anıları) dinine ve ülkesine bağlı ataerkil bir ailenin sorumluluklarla donatılmış kızı olarak yaşadığı dönemden bahseder. Kişiliğinin koyu Katolik annesinin ve bilinemezci babasının karşıtı olarak şekillendiği söylenebilir.
Çocukluk ve ergenlik çağını etkileyen iki ilişkisinden biri kardeşi Helen diğeri arkadaşı Zaza ile olan ilişkisidir. Helen’in küçüklüğünden itibaren ona sürekli bir şeyler öğretmeye onu yetiştirmeye çalışmış ilişkisinde öğretici bir kaygı içinde olmuştur. Zaza ise trajik yaşamı ve ölümü ile Simone’nun karşılaştığı ilk sorunu oluşturuyordu.
Matematik ve felsefede Baccalauréat sınavını geçtikten sonra Katolik Enstitüsü’nde matematik öğrenimi ve Saınte Marie Enstitüsünde yabancı dillerde yazın eğitimi gördü. Daha sonra Sorbonne’da felsefe eğitimi aldı. 1929’da seçkin Ecole Normale Superieure’ye kayıt olan ve Sorbonne’da kurs almakta olan Jean-Paul Sartre ile tanışır. Beavuvoir’un Ecole Normele’de eğitim gördüğü yanlış ve yaygın olan bir bilgidir. Ancak bu okuldaki Sartre ve felsefe grubundaki diğer insanlar tarafından iyi tanınmaktadır. 1929’da felsefede Agregation başaran en genç öğrenci olur. Sartre o yıl birinci olur, Simone ise ikinci. Sorbonne’da iken hayatı boyunca bilinecek lakabı Castor(Cesur)u edinecektir. 1943 yılında Simone Konuk Kız (L'Invitée) adlı Rouen okulundaki öğrencilerinden Olga Kosakiewicz ile olan kronik lezbiyen ilişkisinin öyküsünü yayınladı. Bu öykü aynı zamanda de Beauvoir ile Sartre arasındaki karmaşık ilişkiyi ve ilişkinin bu üçlü ilişkiden nasıl zarar gördüğünü anlatır.
Ve II. Dünya Savaşı'ndan sonra De Beauvoir Sartre’ın Maurice Merleau-Ponty ve diğer arkadaşları ile kurduğu "Modern Zamanlar" (Les Temps Modernes) adlı politik gazetede çalışmaya başladı. De Beauvoir bu gazetede kendini geliştirdi ve ölümüne kadar editör olarak çalışmaya devam etti.
Belirsizlik Ahlakı Üzerine (Pour Une Morale de L'ambiguïté, 1947) kitabında Fransız varoluşçuluğu etkileri fark edilmektedir. Kitapta çok sade bir biçimde Sartre'ın olmak ve hiçlik felsefeleri arasındaki geniş açıyı göstermektedir. De Beauvoir bir biseksüeldir; ancak bir seminerde Nelson Algren’le tanıştığı 1947 yılına kadar orgazma ulaşamadığını belirtmiştir.[kaynak belirtilmeli] Chicago’da Beauvoir Algren ile ilişkisinde ilk orgazmını yaşar.[kaynak belirtilmeli] Bu Fransa’da iki ayrı kitap olarak basılan İkinci Cins kitabına da ilham olur. Bu çalışma Amerika’da da The Second Sex olarak yayıncı Alfred A. Knoph’ın karısı Blance Knopf‘un tavsiyesi üzerine Howard Parshley tarafından çevrilerek yayınlanır.
Kadın: Efsane ve Gerçek

Simone de Beauvoir önce Kadın: Efsane ve Gerçek adlı denemesini yazar. Bu denemesinde erkeklerin kadınları, erkekleri yanlış havalara, izlenimlere sokan gizemli “diğer”ler olarak gördüğünü iddia eder. Ve erkeklerin, bu “diğer” olma durumunu, kadınları ve onların problemlerini anlamadıklarına, onlara yardım etmediklerine hatta onlara uyguladıkları baskılara bir neden olarak kullandıklarını iddia eder. Bu durumun tüm toplumlarda klişeleşmiş bir hal aldığını ve her zaman hiyerarşiyi elinde tutanların güçsüzleri “diğer” olarak tanımladığını ve onları etraflarında dolaşan karanlık gölgeler olarak nitelendirdiğini savunmuştur. Bu durumun sınıflar arasındaki ilişkilerde, dinsel, ırksal ayrımların mücadelesinde her türlü karşıtlıkta görüldüğünü ama hiç karşıtlıkta “diğer” nitelendirmesinin ve “diğer”e yaklaşımın kadın-erkek ayrımındaki kadar klişeleşmiş bir hal almadığını, hayatın mevcut düzenine gerekçe olarak gösterilmediğini söyler.
İkinci Cins

Ana madde: İkinci Cins
Yazarın bu eseri 1949’da Fransa’da yayımlanmıştır. Freudcu yönleri ağır basan feminist bir varoluşçuluk göze çarpar. Varoluşçulukta olduğu gibi de Beauvoir temel prensip olarak var oluşun özden önce geldiğini kabul eder ve “Kadın doğulmaz kadın olunur.” prensibine ulaşır.
Araştırmaları diğer kavramı üzerine yoğunlaşmıştır. Kadınların diğer olarak tanımlanmasını ve mevcut sosyal konumunu, gördüğü baskının temeli olarak olarak nitelendirir. De Beauvoir tarihte her zaman kadının sapkın ve anormal canlılar olarak görüldüğünü iddia eder ve Mary Wollstonecraft’ın dahi erkekleri kadınlara ulaşmaları gereken ideal örnek olarak gösterdiğini ileri sürer.
De Beauvoir “Bu durum kadınların kendilerini normalden sapmış, dışta kalan ve normale ulaşmaya çalışan canlılar gibi algılamalarını sağlayarak onlarını başarılarını sınırlandırmıştır.” der. Feminizme göre bu düşünce artık bir kenara atılmalıdır. De Beauvoir iddia eder ki kadınlar erkekler kadar ayrım yapma, seçme yeteneğine sahiptir ve böylece kendilerini geliştirmeyi seçebilir, kadını mevcut durumundan ileri götürebilir, kendi hayatlarının ve dünyanın sorumluluğunu alabilir.
Ölümü ve sonrası

1981'de Sartre'ın acı dolu son yıllarını anlattığı Veda Töreni'ni (Cérémonie Des Adieux) yazar. Kendisi de Paris'te Cimetière du Montparnasse Mezarlığı'na, Sartre'ın yanına gömülür. Mezar taşında isimleri alt alta yazılır. Ölümünden sonra ünü yayılmaya devam eder. Sadece 1968’lerin post-feminizminin kurucusu olduğu için değil aynı zamanda akademisyen olarak ve varoluşçu Fransız düşün insanı olarak da ünü gelişerek yayılır. Sartre'ın üzerindeki etkisi her zaman görülür. Felsefe üzerine yazdığı birçok eserde de Sartre'ın varoluşçu etkisi görülebilir. Paris'te Seine Nehri üzerine yapılan bir köprüye yazarın adı verilmiştir.
Eserleri

Konuk Kız (1943)
Pyrrhus ve Cineas (1944)
Başkalarının Kanı (1945)
Kim Ölecek? (1945)
Her Erkek Ölümlüdür (1946)
Belirsizlik Ahlakı Üzerine (1947)
İkinci Cins (1949)
Gün gün Amerika (1954)
Mandarinler (1954)
Sade’ı Yakmalı mı? (1955)
Uzun Yürüyüş (kitap)Uzun Yürüyüş (1957)
Bir Genç Kızın Anıları (1958)
Yaşlılık (1960)
Sessiz Bir Ölüm (1964)
Les Belles Images (1966)
The Woman Destroyed (1967)
Hesap Tamam (1972)
When Things of the Spirit Come First (1979)
Veda Töreni (1981)
Sartre’a Mektuplar (1990)
Aşk Mektupları (Nelson Algren'e) (1998)
Ödülleri

1983 Sonning Ödülü
Jean-Paul Sartre ve Simone de Beauvoir'un mezarları
Abdullah Vassaf Efendi

| Abdullah Vassaf Efendi> Osmanlı Şeyhülislamı |
| --- | --- |
Görev süresi 12 Ocak 1755 - 8 Haziran 1755
Hükümdar: III. Osman
Yerine geldiği: Seyyid Murtaza Efendi
Yerine gelen: Damadzade Feyzullah Efendi
Kişisel bilgiler
Doğum: 1662 Akhisar
Ölüm: Haziran 1761
Mesleği: Din alimi
Dini: İslam
Abdullah Vassaf Efendi (1662 Akhisar - 1761 İstanbul) Osmanlı şeyhülislamı, divan şairi, ilim adamı ve hattat.
Hayatı

Akhisarlı Şeyh Mecdeddin soyundan Mehmet Efendi'nin oğludur.
İlköğrenimin Akhisar'da gördükten sonra İstanbul'a yerleşti. Dönemin müderrislerinden Kara Halil Efendi’den ders aldı. Önce "hariç" derecesiyle Yunus Paşa Medresesi'nde görev yaptı. 1699'da imtihanla müderris oldu. ve o yıl Kara Halil Efendi'ye damat oldu. 1724'te Selanik kadısı oldu. 1727'de, Edirne payesiyle Mısır kadılığına getirildi. 1733'ten başlayarak üç kez art arda fetva emini oldu.
1736'da mezhep meselelerini görüşmek üzere İran coğrafyasında hâkim Afşar Hanedanı'ndan Nadir Şah’a giden İmrahor Mustafa Paşa başkanlığındaki ilim heyetine Anadolu payesiyle fetva emini olarak katıldı. İran alimleriyle yaptığı görüşmelerde sağladığı başarıyla ünlendi. Bundan sonra "İrani Abdullah Efendi" veya "İran Kazaskeri Abdullah Efendi" diye anıldı.
1741'de Anadolu Kazaskeri, 1749 ve 1752'de iki defa fiilen Rumeli Kazaskeri olan Abdullah Vassaf Efendi 1755'te Şeyhülislamlık makamına getirildi. Fakat çok yaşlı olduğundan bu görevde beş ay kaldıktan sonra alındı. Bursa'ya sürgüne gitti ama sonra bağışlanarak İstanbul'a döndü. Doksan dokuz yaşında Haziran 1761'de İstanbul'da öldü. Eyüp'de kayınpederi Kara Halil Efendi mezarı yakınına defnedildi.
Şeyhülislam Mehmed Esad Efendi, Abdullah Vassaf Efendinin oğludur.
Sanatı

Abdullah Vassaf Efendi Türkçe, Arapça, Farsça şiirler yazmıştır. Talik yazıda Siyahi Ahmet Efendi'den ders almış usta bir hattattı. Şiirlerinde Abdi ve Vassaf mahlaslarını kullanmıştır.
Divançe'sinden başka Hayal-i Behçet-abad adlı manzum eseri dinî konularda öğüt veren 1500 beyitlik bir eserdir. Kelam ilimine dair Zemzeme adlı bir eseri, çeşitli dinî risaleleri, tercümeleri ve edebî nazireleri vardır. Fetvaları Fetava-yı Vassaf adı altında toplanmıştır.
Braşov

Başlığın diğer anlamları için Stalin (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Braşov Brașov |
| --- | --- |
Şehir

  Bayrak Arma 
Braşov
Ülke:  Romanya
İl:  Braşov
İdare
 • Belediye Başkanı: Allen Coliban
Yüzölçümü
 • Şehir: 267.2 km²
Rakım: 538 m
Nüfus (2016)
 • Şehir: 290.743
 • Yoğunluk: 853/km²
 • Metropol: 382,896
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Alan kodu: +40 268
Plaka kodu: BV
Resmî site brasovcity.ro
Brașov (Rumence telaffuz: [braˈʃov]; Almanca: Kronstadt (veya Brasau) Macarca: Brassó; Latince: Corona; Transilvanya Saksoncası: Kruhnen) Romanya'nın Transilvanya bölgesinde yer alan ve Brașov ilinin idari merkezi olan bir şehirdir.
2021 nüfus sayımına göre 237.589 kişilik nüfusuyla Brașov, Romanya'nın en kalabalık altıncı şehridir. Metropol alanında ise 371.802 kişi yaşamaktadır.
Brașov, ülkenin merkezinde, başkent Bükreş'in yaklaşık 166 km kuzeyinde ve Karadeniz kıyısının 380 km uzağında yer alır. Güney Karpatlar ile çevrilidir.
Tarihsel olarak şehir Burzenland'ın (Rumence: Țara Bârsei) merkeziydi. Burası bir dönem Transilvanya Saksonları'nın hâkimiyetine geçmiş ve Avusturya (o dönem Habsburg Monarşisi'nin bir parçası olan Avusturya Arşidüklüğü ve sonrasında Avusturya İmparatorluğu) ile Osmanlı İmparatorluğu arasındaki ticaret yollarında önemli bir ticaret merkezi olarak işlev görmüştür. Ayrıca Romanya ulusal marşının ilk kez söylendiği yer olarak bilinir.
Etimoloji > Brassovia, Brassó, Brașov

Dragoș Moldovanu'ya göre Brașov adı, Slavlar tarafından benimsenen ve Barsa'ya, ardından Barsov'a ve nihayet Brasov'a dönüşen yerel bir nehir olan Bârsa (veya Bărsa) nehrinden gelmektedir. Pál Binder'e göre ise, bu isim hem günümüz Rumence adının hem de Macarca Brassó adının kökeninde, "beyaz su" anlamına gelen Peçenek kökenli barasu kelimesi ve Slavca -ov eki yer almaktadır. Diğer dilbilimciler ise Eski Slavca bir özel isim olan Brasa gibi farklı etimolojiler öne sürmüştür. Şehrin adının ilk belgelenmiş hali, 1252 yılında Macaristan Kralı IV. Béla tarafından yayınlanan bir belgede geçen Terra Saxonum de Barasu ("Baras'ın Sakson Toprağı") ifadesidir.
Etimoloji > Corona, Kronstadt

Balázs Orbán'a göre, Latince "taç" anlamına gelen Corona ismi, ilk olarak 1235 yılında Catalogus Ninivensis adlı kayıtta geçmiştir. Bu kayıt, Katolik Kumaniya (Deşt-i Kıpçak) Piskoposluğu topraklarında bir manastır mahallesinin bulunduğunu belirtir. Pál Binder, bu ismin Aziz Katerina Manastırı'na bir referans olduğunu ileri sürmüştür. Diğerleri ise bu ismin, şehrin eski armasından türediğini ve Almanca Kronstadt ("Taç Şehri") adıyla bağlantılı olduğunu öne sürmektedir. Orta Çağ'da Kronstadt ve Corona isimleri, Latince Brassovia ile birlikte eş zamanlı olarak kullanılmıştır.
Etimoloji > Stephanopolis, Orașul Stalin

Brașov'un bir diğer tarihî adı Stephanopolis’tir. Bu isim, Yunanca Stefanos (taç) ve polis (şehir) kelimelerinden türemiştir.
22 Ağustos 1950 tarihinde, Brașov’un adı Josef Stalin'a ithafen Orașul Stalin ("Stalin Şehri") olarak değiştirilmiştir. Dönemin devlet başkanı olan Constantin Ion Parhon, şehrin adının "çalışan insanlığın büyük dahisi, Sovyet halkının lideri, halkımızın kurtarıcısı ve sevgili dostu Josef Visaryonoviç Stalin’in onuruna" değiştirildiğini ilan etmiştir. Şehrin adı, 1960 yılında yeniden Brașov olarak değiştirilmiştir.
Tarih

Transilvanya'da birçok diğer şehirlerde olduğu gibi, Braşov'da önemli bir etnik Macar azınlığa ev sahipliği yapmaktadır. Komünist dönemde, endüstriyel gelişme büyük ölçüde hızlanmıştır. Nikolay Çavuşesku'nun iktidarı altında, şehir 1987 yılında grev alanına sahne oldu. Bu grev yetkililer tarafından bastırılmış ve çok sayıda işçinin hapse girmesi ile sonuçlanmıştır.
İklim

|  Brașov iklimi > Aylar.Ortalama en yüksek sıcaklık (°C).Ortalama sıcaklık (°C).Ortalama en düşük sıcaklık (°C).Ortalama yağış (mm) |  Brașov iklimi > Oca.−0,3.−4,3.−8,3.31 |  Brașov iklimi > Şub.1,7.−2,3.−6,2.28 |  Brașov iklimi > Mar.7,6.2,6.−2,3.30 |  Brașov iklimi > Nis.14,0.8,3.2,6.50 |  Brașov iklimi > May.19,2.13,4.7,6.79 |  Brașov iklimi > Haz.22,1.16,4.10,8.97 |  Brașov iklimi > Tem.24,0.18,1.12,3.94 |  Brașov iklimi > Ağu.23,9.17,8.11,8.73 |  Brașov iklimi > Eyl.20,3.14,2.8,1.49 |  Brașov iklimi > Eki.14,5.8,7.3,0.38 |  Brașov iklimi > Kas.7,2.3,1.−1.36 |  Brașov iklimi > Ara.1,5.−1,9.−5,2.32 |  Brașov iklimi > .... |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Kaynak: Rumen Meteoroloji Enstitüsü
Nüfus

Braşov'un toplam nüfusu 284,596 dur. (2005 sayımlarına göre)
Etnik kimliklere göre ise:
Rumen: 258,042 (90.66%)
Macar: 23,204  (8.54%)
Alman: 1,717   (0.60%)
Roman:   762   (0.26%)
Diğer (Rus, Yunan, İtalyan): 871 (0.31%)
Kardeş Şehirleri

Musashino, Japonya
Rişon LeTsiyon, İsrail
Tampere, Finlandiya
Győr, Macaristan
Spor

FC Brașov - futbol kulübü
Rulmentul Braşov - hentbol kulübü
CSU Braşov - basketbol kulübü
CFR Braşov - ragbi kulübü
Galeri

Saint Nicholas Kilisesi
İlk Romanya Okulu Müzesi
Kara Kilise
Braşov'da akşam
Braşov'un Tâmpa Tepesi'nden görüntüsü
Braşov ana meydanı
Biserica Neagrǎ (Warthe Tepesi'nden)
Tony Curtis

| Tony Curtis |
| --- | --- |

Doğum: 3 Haziran 1925 New York, New York, ABD
Ölüm: 29 Eylül 2010 (85 yaşında) Las Vegas, Nevada, ABD
Meslek: Oyuncu, Ressam
Boy: 1,75 m (5 ft 9 in)

Tony Curtis, (3 Haziran 1925 - 29 Eylül 2010) Macar asıllı Amerikalı oyuncu ve ressamdır. Oyunculuk hayatına 1949 yılında başladı. Spartaküs ve Some Like It Hot gibi unutulmaz Hollywood yapımlarında yer alan ünlü oyuncu, Janet Leigh'in eski kocası ve oyuncu Jamie Lee Curtis'in babasıydı.
Hayatı

Asıl adı Bernard Schwartz olan Tony Curtis, 1925 yılında New York'ta doğdu. Babası Budapeşte'de amatör olarak oyunculuk yapmış, daha sonra da ABD'ye bir göç etmiş bir Macar Yahudisiydi. Curtis annesi hakkında şunlar söylemiştir: "Ben çocukken, annem beni döverdi ve çok agresif ve uzlaşmaz birisiydi". Curtis'in annesine daha sonra şizofreni teşhisi konuldu. Kardeşi Robert da aynı ruhsal hastalığa yakalanmıştır. Ebeveynleri kendisine ve kardeşine bakamadı. Curtis sekiz yaşındayken, kardeşi Julius ile beraber bir ay için bir yetimhaneye yerleştirildi. Dört yıl sonra, Julius'a bir kamyon çarptı ve öldü.
Curtis 1943 yılında orduya katıldı. Pasifik denizaltı gücüne transfer oldu. II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar USS Proteus adlı bir denizaltıda hizmet etti. 2 Eylül 1945 tarihinde, Japonyanın teslim olmasına tanık oldu. Ordudan sonra drama okuluna gitti. 1948 yılında Universal Studios’tan teklif alınca ailesiyle birlikte Kaliforniya’ya yerleşti. Birkaç film yaptı ve o dönemde çoğu yıldızın yaptığı gibi ismini değiştirerek Tony Curtis adını aldı. 
1951 - 1962 yılları arasında  dönemin ünlü aktrisi Janet Leigh’le evli kaldı. Çiftin ikisi de oyuncu olan Jamie Lee Curtis ve Kelly Curtis olmak üzere iki kız çocukları oldu.
İlk filmi 1949’da çevirdiği "Criss Cross" oldu. Ardından  "City Across the River" (1949), "Francis the Talking Mule" (1950), "Flesh and Fury" (1952) ve "No Room for the Groom" (1952) gibi filmler yaptı.
1953'te, Janet Leigh'le birlikte Houdini adlı filmde rol aldı. 1890'lı yıllarda geçen ve efsane sihirbaz Harry Houdini'nin yaşamını konu alan filmde Tony Curtis, ünlü sihirbaz Harry Houdini'yi canlandırmıştı. 1956'da Burt Lancaster ve Gina Lollobrigida ile "Trapez"de oynadı. Film, sirk hayatını anlatan başarılı bir yapımdı. 1959'da ise Marilyn Monroe ve Jack Lemmon ile Some Like It Hot (Bazıları Sıcak Sever )adlı komedi filminde oynadı. Bugün bile Hollywood'un en çok sevilen komedilerinden biri olarak kabul edilen filmde Tony Curtis ve Jack Lemmon kadın kılığındaydılar.
Curtis Aralık 2006 yılında Pnömoni rahatsızlığı yüzünden neredeyse ölüyordu. Bir aydan fazla komada kaldı. Sonuç olarak, daha sonra bir tekerlekli sandalye kullanmaya başladı ve sadece kısa mesafelerde yürüyebiliyordu. 8 Temmuz 2010 tarihinde, kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH) nükseden Curtis, Nevada'da Henderson'da, yaşadığı ve bir kitap imzalama günün sırasında, astım krizi geçirmesinin ardından Las Vegas'ta hastaneye kaldırıldı. Curtis, 29 Eylül 2010'da hayata gözlerini yumduğunda 85 yaşındaydı. Karısı Jill Curtis, eşinin otuz yıl önce sigarayı bırakmasına rağmen, sigaranın sonucu olarak yıl boyunca çeşitli akciğer sorunlarına muzdarip olduğunu basına bildirmiştir.
Filmleri

Criss Cross (1949)
Bedrock Across the River (1949)
The Lady Gambles (1949)
Take One False Step (1949) (sahneler iptal edildi)
Johnny Stool Pigeon (1949)
How to Smuggle a Hernia Across the Border (1949)
Woman in Hiding (1950)
Francis (1950)
I Was a Shoplifter (1950)
Sierra (1950)
Winchester '73 (1950)
Kansas Raiders (1950)
The Prince Who Was a Thief (1951)
Meet Danny Wilson (1952) (cameo)
Flesh and Fury (1952)
No Room for the Groom (1952)
Son of Ali Baba (1952)
Houdini (1953)
The All-American (1953)
Forbidden (1953)
Beachhead (1954)
Johnny Dark (1954)
The Black Shield of Falworth (1954)
Six Bridges to Cross (1955)
So This Is Paris (1955)
The Purple Mask (1955)
The Rawhide Years (1955)
The Square Jungle (1955)
Trapeze (1956)
Mister Cory (1957)
Sweet Smell of Success (1957)
The Midnight Story (1957)
The Vikings (film)|The Vikings (1958)
Kings Go Forth (1958)
The Defiant Ones(1958)
The Perfect Furlough (1958)
Some Like It Hot (1959)
Operation Petticoat (1959)
Who Was That Lady? (1960)
The Rat Race(1960)
Spartaküs (film) (1960)
Pepe (film)|Pepe (1960) (cameo)
The Great Impostor (1961)
The Outsider (1961)
Taras Bulba (1962)
40 Pounds of Trouble (1962)
The List of Adrian Messenger (1963) (cameo)
Captain Newman, M.D. (1963)
Paris, When It Sizzles (1964) (cameo)
Wild and Wonderful (1964)
Goodbye Charlie]] (1964)
Sex and the Single Girl (1964)
The Great Race (1965)
Boeing Boeing (1965)
Chamber of Horrors (1966) (cameo)
Not with My Wife, You Don't! (1966)
Arrivederci, Baby! (1966)
Don't Make Waves (1967)
On My Way to the Crusades, I Met a Girl Who (1968)
Rosemary's Baby (1968) (voice)
The Boston Strangler (1968)
Those Daring Young Men in Their Jaunty Jalopies (1969)
You Can't Win 'Em All (1970)
Suppose They Gave a War and Nobody Came? (1970)
The Persuaders (1971-1972)
Mission: Monte Carlo (1974)
Lepke (1975)
London Conspiracy(1976)
The Last Tycoon (1976)
Casanova & Co. (1977)
Sextette (1978)
The Manitou (1978)
The Bad News Bears Go to Japan(1978)
Double Take (1979)
Title Shot (1979)
Little Miss Marker (1980)
It Rained All Night the Day I Left (1980)
The Mirror Crack'd (1980)
The Scarlett O'Hara War (1980)
Othello, the Black Commando (1982)
Where Is Parsifal? (1983)
BrainWaves' (1983)
The Fantasy Film Worlds of George Pal(1985) (belgesel)
Club Life (1985)
Insignificance (Önemsizlik) (1985)
The Last of Philip Banter (1986)
Balboa (1986)
The Passenger - Welcome to Germany (1988)
Lobster Man From Mars (1989)
Midnight (1989 film)|Midnight (1989)
Walter & Carlo In America (1989)
Prime Target (1991)
Center of the Web (1992)
Hugh Hefner: Once Upon a Time (1992) (belgesel)
Naked in New York (1993)
The Mummy Lives (1993)
A Century of Cinema (1994) (belgesel)
The Immortals (film)|The Immortals (1995)
The Celluloid Closet]] (1995) (belgesel)
Hardball (1997 film)|Hardball (1997)
Brittle Glory (1997)
Alien X Factor (1997)
Stargames (1998)
Louis & Frank (1998)
Play It to the Bone (1999) (cameo)
Reflections of Evil (2002) (anlatıcı)
Where's Marty?  (2006)
Funny Money  (2007)
The Blacksmith and the Carpenter (2007) (seslendirme)
David & Fatima (2008)
Tony Curtis, 85 yaşında hayata veda etti