Hemispatial neglect
Tanı > Çeşitleri > Yönelme

İhmal çalışmalarında önemli bir soru şudur: "neyin kaldı?" Yani, bir kişi görsel, işitsel veya dokunsal alanının sol yarısını ihmal ederken hangi referans çerçevesini benimser? Cevabın karmaşık olduğu kanıtlandı. Deneklerin kendi orta çizgilerinin solundaki nesneleri ihmal edebileceği (egosentrik ihmal) veya bunun yerine bir odadaki tüm nesneleri görebilir, ancak her bir nesnenin sol yarısını ihmal edebilir (allocentrik ihmal).
Bu iki geniş kategori ayrıca alt bölümlere ayrılabilir. Benmerkezci ihmali olan hastalar, gövdelerinin, kafalarının veya retinalarının solundaki uyaranları görmezden gelebilir. Allocentric ihmal edilenler, sunulan bir nesnenin gerçek solunu ihmal edebilir veya önce zihninde eğimli veya ters çevrilmiş bir nesneyi düzeltebilir ve daha sonra solda olarak yorumlanan tarafı ihmal edebilir. Örneğin, hastalara bir yüzün baş aşağı fotoğrafı verilirse, nesneyi zihinsel olarak sağ tarafa çevirebilir ve sonra ayarlanan görüntünün sol tarafını ihmal edebilirler. Başka bir örnekte, hastalara bir halter verilirse, hastalar, sağ temporal lob lezyonundan beklendiği gibi, halterin sol tarafını daha fazla ihmal edecektir. Halter, sol taraf sağ tarafta olacak şekilde döndürülürse, hastalar şimdi alanın sağ tarafında olmasına rağmen nesnenin sol tarafını daha önemli bir şekilde ihmal edecektir. Bu, eğik veya ayna görüntüsü sunumlarında da görülür. Dünya haritasının ayna görüntüsüne bakan bir hasta, haritanın sağ tarafına ters çevrilmesine rağmen Batı Yarımküre'yi görmeyi ihmal edebilir.
Çeşitli nöropsikolojik araştırma çalışmaları, hem alisantrik hem de egosentrik ihmali desteklemek için yeni kanıtlar sunarak hemispatial ihmalde referans çerçevesinin rolünü dikkate almıştır. Başlamak için Dongyun Li, Hans-Otto Karnath ve Christopher Rorden tarafından yapılan bir çalışma, allocentrik ihmalin benmerkezci pozisyona göre değişip değişmediğini incelemiştir. Bu deneysel tasarım, on bir sağ hemisferik inme hastasının test edilmesinden ibaretti. Bu hastaların beşi karşı taraflarında mekansal ihmal, geri kalan altı hastada mekansal ihmal göstermedi. Çalışma sırasında hastalara yedi üçgenden oluşan iki dizi sunuldu. İlk dizi güneybatıdan kuzeydoğuya (SW-NE), ikinci dizi güneydoğudan kuzeybatıya (SE-NW) koştu. Deneysel çalışmaların bir bölümünde, dizideki orta üçgen bir taraf boyunca bir boşluk içeriyordu. Katılımcılar bu boşluğun varlığını algılama yetenekleri üzerinde test edildi ve boşluk mevcutsa bir yanıt düğmesine ve boşluk yoksa ikinci bir yanıt düğmesine basmaları söylendi.
İhmal referans çerçevesini test etmek için, iki farklı dizi dikkatlice yerleştirildi, böylece üçgendeki boşluk allocentrik alanın zıt taraflarına düştü. SW-NE dizisinde, üçgen içindeki boşluk, üçgenin işaret ettiği nesne merkezli eksenin allocentrik sağına düştü. SE-NW konfigürasyonunda, üçgendeki boşluk nesne merkezli eksenin allosentrik soluna düştü. Ayrıca, dizilerin konumunun merkeze göre orta hattına göre değiştirilmesi egosentrik ihmali test etmek için kullanılmıştır. Bu nedenle diziler 0 ° 'de (yani katılımcının ana hat ortası doğrultusunda), −40 ° solda ve + 40 ° sağda sunuldu. Sonuçta, dizinin test görme alanı içindeki pozisyonunun değiştirilmesi, benmerkezci ihmal ve allosentrik ihmalin aynı anda ölçülmesine izin verdi. Bu deneysel tasarımın sonuçları, mekânsal ihmal hastalarının üçgenin allocentrik sol tarafı ve ayrıca vücudun egosentrik sol tarafında sunulan nesneler için daha kötü performans gösterdiğini göstermiştir. Ayrıca, nesneler vücudun kontrendikal tarafında sunulduğunda, nesnenin ekseninin sol tarafındaki nesnenin özelliklerini tespit etmek için zayıf doğruluk daha şiddetliydi. Dolayısıyla bu bulgular, hem allocentric hem de egocentric önyargıların aynı anda mevcut olduğunu ve egosentrik bilginin allocentric ihmalin şiddetini etkileyebileceğini göstermektedir.
Moscovitch ve Behrmann tarafından yürütülen ikinci bir çalışma, somatosensoriyel sistemle ilgili ihmalin referans çerçevesini araştırdı. Bu deney sırasında yan lob lezyonu ve ardından hemispatial ihmali olan 11 hasta analiz edildi. Çift eşzamanlı stimülasyon prosedürü kullanıldı, bu sırada hastalara bir el bileğinin sol ve sağ tarafına hafifçe ve aynı anda dokundu. Hastalar avuç içi aşağı bakacak ve avuç içi yukarı bakacak şekilde test edildi. Bu deneysel durum, bilim insanlarının somatosensoriyel sistemdeki ihmalin duyusal reseptör yüzeyine (egosentrik) veya daha yüksek dereceli bir uzaysal referans çerçevesine (allosentrik) göre olup olmadığını belirlemelerine izin verdi. Bu deneyin sonuçları, hemispatial ihmal hastalarının el yönüne bakılmaksızın uzayın karşı tarafındaki somatosensoriyel uyaranları ihmal ettiğini göstermiştir. Bu bulgular, somatosensoriyel sistem içinde, egosentrik, duyusal bir referans çerçevesine ek olarak, allocentrik, uzamsal referans çerçevesine göre uyaranların ihmal edildiğini göstermektedir. Nihayetinde, bu deneyler tarafından yapılan keşifler, hemispatial ihmalin, görsel, işitsel ve dokunsal alanlarda ihmalin niteliğini ve kapsamını belirleyen, aynı anda türetilmiş birden çok referans çerçevesine göre gerçekleştiğini göstermektedir.