stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yusuf Sezer
Filmografi

1965: Ekmekçi Kadın
1967: Hacı Murat
1968: Beyoğlu Canavarı
1968: Anjelik Ve Deli İbrahim
1968: Gelincik Tarlası
1968: Gültekin Asya Kartalı
1968: Hakanlar Savaşı
1968: Mazimdeki Kadın
1969: Aç Kurtlar
1969: Ala Geyik
1969: Belanın Yedi Türlüsü
1969: Cingöz Recai
1969: Tarkan
1969: Turist Ömer Arabistan'da
1969: Asrın Kralı
1969: Emmioğlu
1969: Hedefte Vuruşanlar
1969: Kalbimin Sahibi
1969: Kardeş Kanı
1969: Kötü Kader
1969: Şehir Eşkiyası
1969: Yaşamak Hakkımdır
1969: Yaşamak Ne Güzel Şey
1970: Adım Beladır
1970: Fadime
1970: Küçük Hanımefendi
1970: Tarkan: Gümüş Eyer
1970: Yavrum
1970: Donanma Kamil
1970: Ecel Teri
1970: İntikam Meleği
1970: Kaderin Ağları
1970: Kara Leke
1970: Saadet Güneşi
1970: Son Söz Benim
1971: Ateş Parçası
1971: Battal Gazi Destanı
1971: Beyoğlu Güzeli
1971: Emine
1971: Kadırgalı Ali
1971: Kurşunla Selamlarım
1971: Malkoçoğlu Ölüm Fedaileri
1971: Seks Fırtınası
1971: Sevimli Haydut
1971: Tarkan: Viking Kanı
1971: Zehir Hafiye
1971: Aşk Uğruna
1971: Fakir Kızın Kısmeti
1971: Fedailer Mangası
1971: İdamlık
1971: Öldüren Şehir
1971: Ölümsüzler
1971: Önce Sev Sonra Vur
1971: Senede Bir Gün
1972: Akrep Mustafa
1972: Ayrılık
1972: Battal Gazi'nin İntikamı
1972: Çöl Kartalı
1972: Feryat
1972: Kara Murat: Fatih'in Fedaisi
1972: Karaoğlan Geliyor
1972: Zulüm
1972: Acı Yudum
1972: Babanın Arkadaşı / L'Amico del Padrino
1972: Bela Mustafa
1972: Beyaz Kurt
1972: Dokunma Ölürsün
1972: Evlat Yüzünden
1972: Gülizar
1972: Kan Ve Kin
1972: Köpekler
1972: Namus Kurşunu
1972: Öfke
1972: Süreyya
1972: Tam İsabet
1973: Babaların Günahı
1973: Beklenmeyen Adam
1973: Gönülden Yaralılar
1973: Yalancı Yarim
1973: Dağ Kanunu
1973: Namın Yürüsün Behçet
1973: Tek Kollu Bayram
1974: Almanyalı Yarim
1974: Askerin Dönüşü
1974: Ayrı Dünyalar
1974: Battal Gazi'nin Oğlu
1974: Gel Gardaş Gel
1974: Karateciler İstanbul'da
1974: Namus Belası
1974: Salako
1974: Zindan
1974: Mekansız Öldüler / Sevginin En Güzeli
1974: Yılan Yuvası
1975: Babacan
1975: Babaların Babası
1975: Hanzo
1975: İnsan Avcısı
1975: Kara Murat Kara Şövalyeye Karşı
1975: Kılıç Aslan
1975: Soysuzlar
1975: Tokmak Nuri
1975: Beşine De Vur
1975: Dadaş Hasan
1975: Duyun Beni
1975: İnce Memed Vuruldu
1975: Minik Cadı
1975: Oniki Çılgın Kız
1975: Sarı Necmiye / İt Adası
1975: Sevimli Frankenstein
1976: Baş Belası
1976: Darbe
1976: Kader Bağlayınca
1976: Kara Murat Şeyh Gaffar'a Karşı
1976: Meraklı Köfteci
1976: Sahte Kabadayı
1976: Şoför
1976: Aybiçe Kurt Kız
1976: Günahkar
1976: Kucaktan Kucağa
1977: Akrep Yuvası
1977: Baba Ocağı
1977: Babanın Evlatları
1977: Baraj
1977: Cennetin Çocukları
1977: İstasyon
1977: Kan
1977: Kara Murat Denizler Hakimi
1977: Sakar Şakir
1977: Şeref Sözü
1977: Sevgili Oğlum
1977: Silah Arkadaşları
1977: Yangın
1977: Kanunsuz Sokak
1977: Sen Aşk Nedir Bilir Misin
1978: Baskın
1978: Ölüm Görevi
1979: Ne Olacak Şimdi
1995: Kader
Küçük Asya'nın Abbasi işgali (806)
Sonrası

Barış şartlarının anlaşmasının ardından, El-Taberî ile akraba olan iki hükümdar arasında dostça bir alışveriş yapıldı: Nikiforos, Harun'dan, Herakleia düştüğünde esir alınan oğlu Stavrakios için gelin adaylarından biri olan genç bir Bizans kadını ve biraz parfüm istedi. El-Tabari'ye göre,
[Harun] köle kızın aranmasını emretti; geri getirildi, güzelliklerle süslendi ve kendisinin kaldığı çadırdaki bir koltuğa yerleştirildi. Köle kız ve çadır, içindekilerin kapları ve teçhizatı ile birlikte Nikiforos'un elçisine teslim edildi. Ayrıca istediği parfümü Nikiforos'a gönderdi ve ayrıca hurma reçelli tatlı kuru üzüm ve şifalı ilaçlardan oluşan tabaklara da gönderdi.
Nikiforos, 50.000 gümüş sikke, 100 saten giysi, 200 giysi, ince brokar, 12 şahin, dört av köpeği ve üç atla dolu bir at göndererek iyiliğe karşılık verdi. Ancak Araplar çekilir çekilmez, İmparator sınır kalelerini yeniden restore etti ve bundan sonra haraç ödemeyi durdurdu. Theophanes, Harun'un beklenmedik bir şekilde döndüğünü ve misilleme olarak Thebasa'yı ele geçirdiğini kaydeder, ancak bu başka yerde doğrulanmaz.
Araplar gelecek yıl bir dizi misilleme baskını düzenlediler, ancak Yezid ibn Makhlad el-Hubayri el-Fazari'nin önderliğinde yapılan bahar baskını, Yezid'in kendisi de sahaya düşerek sağlam bir şekilde yenilgiye uğradı. Harthama ibn A'yan yönetimindeki daha büyük yaz baskını Nikiforos tarafından bizzat karşılandı ve belirsiz bir savaştan sonra her iki taraf da geri çekildi. Buna karşılık Bizanslılar Maraş bölgesine baskın düzenlerken, Humayd yazın sonlarında Rodos'u yağmalayan ve yerel Slavlar arasında bir isyanı kışkırtabileceği Peloponnese'ye kadar uzanan büyük bir deniz saldırısı başlattı. Ancak dönüşünde Humayd birkaç gemiyi bir fırtınaya kaptırdı ve Peloponnese'de Slav isyanı, 805 kuşatması sırasında Patras şehrini ele geçiremeyince bastırıldı. Abbasi çabalarının başarısızlığı, Harun'u tekrar Doğu'ya gitmeye zorlayan Horasan'da Rafi ibn al-Layth'in isyanının patlak vermesiyle şiddetlendi. Halife yeni bir ateşkes imzaladı ve 808'de Lamos'ta başka bir esir takası düzenlendi. Böylece Nikiforos, hem restore edilen sınır tahkimatları hem de haraçların kesilmesi gibi kazançlarıyla kaldı.
| --- | --- |
: "Nikiforos, ona verdiğin ateşkesi ihlal etti, ama çarkıfelek ona karşı dönecek. [...] Nikiforos, eğer [Halife] gittikten sonra ihanet edersen, bu senin cehaletin ve Körlük. [...] [Nikiforos] cizyeyi ödedi ve kılıç korkusu onu başını eğdi, çünkü ölüm korkusu." —Bir saray şairinin (adı belirsiz) Harun'un Nikiforos'a yaptığı seferden sonra övgü sözü.
Muizzüddevle Simâl

Muizzüddevle  Ebuülvan Simal bin Salih bin Mirdās (Arapça: معز الدولة ثمال بن صالح بن مرداس) (öl. 1062) 1042'den 1057'ye kadar ve daha sonra 1061'den ölümüne kadar Halep'in Mirdasoğulları Hanedanı'nın emiriydi. Salih bin Mirdas'ın oğludur.
Yaşamının ilk yılları ve uğraşı

Simal, toprakları Halep bölgesini ve Batı Cezire'yi kapsayan Mirdasoğulları Hanedanını kuran Beni Kilab'ın en önemli emiri Salih bin Mirdas'ın oğluydu. Diğer Mirdasidler gibi Simal'in de doğum yılı bilinmemektedir. Halep bölgesindeki çoğu Müslüman gibi Kilab da İsnâaşeriyye doktrinini savundu, ancak ne ölçüde olduğu bilinmemektedir. Simal'in dinine bağlılığının bir göstergesi Şii İslam ile ilişkili bir isim olan "Ebūululwān" künyesi (çocuksanlılık) idi. Salih'in 1024'te Halep'i ele geçirmesinden önce, Simal 1008'den beri babasının mülkiyetinde olan orta Fırat'ta müstahkem bir kasaba olan Er-Rahba kalesinde ikamet etti, Salih, Halep'in eteklerinde bir aşiret kampında yaşıyordu. Halep'in fethine kadar Mirdasoğullarının saltanatı 1019 ve 1022'de şair İbn Abi Hasina'nın ziyaret ettiği Er-Rahba'daydı. Her iki ziyarette, şair Simal'i övdü ve onu malik (kral) olarak niteledi. İbn Ebi Hasina özellikle Simal ile ilişkiliydi ve hayatının hemen hemen her olayını kaydetti, ancak bu olayların çoğu Orta Çağ tarihçileri tarafından kayıt altına alınmadı.
Güç mücadelesi > Nasr ile güç paylaşımı

Simal, fethinin ardından Halep'e taşındı. Salih tarafından velâzâd (seçilen halef) olarak belirlendi ve adı, Salih ve Mirdasoğullarının hükümdarlığını ismen kabul ettiği Fatımi halifesi Ez-Zahir'in (hükümdarlığı 1021-1036) isimlerinin yanı sıra sikkelerin üzerine yazılmıştır. Salih, Fatımi komutanı Anushtakin el-Dizbari'nin güçleri tarafından öldürüldüğünde, ağabeyi Nasr Mirdasoğllarının bozgunundan kaçmayı başarırken Simal, Halep'te kalmış olmalıdır. Daha sonra Nasr ve Simal, babalarının fethettiği merkezi Suriye şehirlerini terk ettiler ve kuvvetlerini sırasıyla kuzey Suriye ve Batı Cezire'ye karşılık gelen Cund Kinnesrin ve Diyar Mudar topraklarına yerleştirdiler. Halep'te iktidarı paylaştılar, Simal kaleyi kontrol ederken Nasr şehri kontrol ediyordu. Bizans İmparatoru III. Romanos, genç Mirdasoğlulları emirlerini, Emirliği Fatimilerin ele geçirilmesine duyarlı olan zayıf yöneticiler olarak görmekteydi. Bu nedenle, Mirdasoğulları'nın barışçıl bir anlaşma müzakere etme çabalarına rağmen, Mirdasoğulları'nın aleyhine hareket etmeye karar verdi. Ancak, Romanos komutasındaki ordu, Ağustos 1030'da Azez Savaşı'nda Nasr liderliğindeki çok daha küçük bir Mirdasoğlulları kuvveti tarafından bozguna uğratıldı.
Bizanslılarla olan çatışmalar sırasında Simal, Nasr'ın süvarilerinin dağılması ihtimaline karşı şehri ve kalesini savunmak için Beni Kilab savaşçılarının çoğunluğuyla birlikte Halep'te kalmıştı. Kardeşler bu arada sığınmaları için ailelerini aşiretlerinin Halep'in kenar mahallelerindeki kamplarına göndermişlerdi. Mirdasoğulları zaferinin ardından Simal, ailesini şehre geri getirmek için Halep'ten ayrıldı, ancak yokluğunda Nasr kaleyi ele geçirdi ve Halep'in tek Mirdasoğlları emiri oldu. Simal şehri yeniden ele geçirmeye çalıştı ve bu amaçla Beni Kilab'ın çoğunun desteğini aldı. Büyük ihtimalle bu tehdide yanıt olarak Nasr, kendisini koruması için Bizans'a başvurdu ve Mayıs 1031'de Bizans vasallığına girdi. Beni Kilab'ın reisleri nihayetinde Simal ve Nasr arasında bir uzlaşmaya aracılık ettiler; böylelikle eski hükümdar Mirdasoğlları emirliğinin Er-Rahba'dan itibaren Yukarı Mezopotamya bölümünü, Nasr ise Halep'ten itibaren Suriye bölümünü yönetecekti.
Güç mücadelesi > Suriye Fatımi valisi ile çatışma

1038'de Nasr, Suriye'nin güçlü Şam valisi El Dizbari ile çatışmaya girdi. El-Dizbari'nin el-Ukhuvana'da Nasr ve Simal'in babasının yenilgisi ve öldürülmesinden kaynaklanan düşmanlık, Fatımi veziri el-Carcarai'nin, Humus'taki Nasr'ın emirliğine, El-Dizbari'nin hayal kırıklığına uğratacağı kadar genişlemesini tasarladığında yeniden alevlendi. Görevden alınan Humus Fatımi valisi, el-Dizbari'nin Nasr'ı devirmesi için yardım çağrısında bulunarak el-Dizbari'yi Mirdasoğulları'na karşı bir sefer başlatmaya teşvik etti. Nasr elinden geldiğince çok Kilabi savaşçısını harekete geçirdi ve Simal ile birlikte, aralarında çok sayıda Beni Tay ve Beni Kelb aşiretinin de bulunduğu El-Dizbari'nin birlikleriyle Selamiye yakınlarında karşı karşıya geldi. Mirdasoğulları yenildiler ve onlar yeniden toparlanmaya çalışırken, el-Dizbari Humus'un kuzeyindeki Hama'yı ele geçirdi. İki taraf Latmin yakınlarındaki Tell Fas'ta tekrar savaştı. Savaş sırasında Simal, Kilabi sadıklarıyla birlikte kaçtı ve Nasr ve küçük bir destekçi grubu el-Dizbari tarafından mağlup edildi ve katledildi.
Tarihçi Süheyl Zakkar'a göre, Simal'in niyeti "Nasr'ın kendisinden neredeyse benzer bir şekilde gasp ettiği Halep'teki kendi konumunu geri getirmek" idi. Yine de kardeşinin yenilgisiyle morali bozuldu ve Halep'i tutacak kadar güçlü bir konumda olmadığından korktu. Bu nedenle, Nasr'ın karısı el-Seyyide el-Aleviyye binti Vathab ve Nasr'ın oğlu Mahmud bin Nasr da dahil olmak üzere ailesiyle Cezire için şehirden ayrıldı. Cezire'nin Bedevi aşiretlerinden takviye toplamak için yola koyulduğu sırada kuzeni Mukallid bin Kamil'i kaleden ve Kilabi akrabası Halife bin Cabir'i şehirden sorumlu olarak geride bıraktı. El Dizbari'nin ordusu nihayetinde Halep'i kuşattı ve Haziran / Temmuz 1038'de şehri ele geçirdi ve şehirde kalan Mirdasoğulları'ndan sadıklarıyla birlikte Mukallid ve Halife'yi kovdu.
Simal Mirdasoğulları Emirliği'nin Mezopotamya kısmını muhafaza altına aldı, ancak el-Dizbari daha sonra ele Balis ve Menbiç'i ele geçirdi ancak el-Rahba'yı ele geçiremedi. Bu arada Simal, Nasr'ın dul eşi ve Simal'in müttefikleri Banu Numayr'ın prensesi Seyyide el-Aleviyye ile evlendi. Kardeşi Şabib bin Vathab 1039/40'ta öldüğünde, kardeş şehirleri Rakka ve Rafika'yı miras aldı ve ardından onları Simal'e devretti. Daha sonra, Halep'e olabildiğince yakın kalabilmek için Rakka'yı başkenti yaptı.
Halep Emiri > İkinci saltanat

1060'ta Simal, halife tarafından yeğeni Raşidüddevle Mahmud'un Halep'i ele geçirdiğini öğrendiğinde Kahire'deydi ve sonuç olarak halife kendisine tahsis edilen kıyı vilayetlerini geri aldı. Simal, Halep'e dönmeye karar verdi, ancak Mahmud'u kontrolü teslim etmeye gönülsüz bir şekilde buldu, bu arada bir başka Mirdasoğlu, Simal'in kardeşi Atiye b. Salih Rahba'da bağımsızlığını kazanmıştı. Simal ve Mahmud arasındaki birkaç askeri çatışmadan sonra Kilab bir uzlaşma ile geldi. Mahmud, nakit ve tahıl karşılığında Halep'i amcasına teslim etti. Bu sayede Simal, 1061'de Halep'e yeniden girdi.
Simal'in ikinci saltanatı bir yıldan biraz fazla sürdü. Batıda, Antakya ile Halep arasında Bizans mevzilerine karşı birkaç başarılı sefer düzenledi. 1062'nin sonunda öldü. Kardeşi Atiye'yi halefi olarak bırakmıştı, ancak Mahmud buna itiraz etti ve Mirdasoğulları arasında daha fazla çekişme ortaya çıktı.
Bibliyografya

Bianquis, Thierry (1993). "Mirdās, Banū veya Mirdāsids" . Bosworth, CE; van Donzel, E .; Heinrichs, WP & Pellat, Ch. (eds.). The Encyclopaedia of Islam, Yeni Baskı, Cilt VII: Mif – Naz. Leiden: EJ Brill. pp. 115–123. ISBN Bianquis, Thierry Bianquis, Thierry
Zakkar, Suhayl (1971). The Emirate of Aleppo: 1004–1094. Beirut: Dar al-Amanah. OCLC 759803726. 6 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Kasım 2020.
Hällingsåfallet

| Hällingsåfallet Doğa Koruma Alanı |
| --- | --- |



Alan türü: Doğa koruma alanı
Devlet:  İsveç
Devlet: İsveç
Bölge: Jämtland
Koordinatları: 54°20′56″K 14°22′59″B﻿ / ﻿54.34889°K 14.38306°B﻿ / 54.34889; -14.38306
Karasal alanı: 16
Kuruluş tarihi: 1971

Hällingsåfallet, İsveç'in Jämtland ilinde bulunan şelale ve doğa koruma alanıdır. Avrupa Birliği kapsamında Natura 2000 ağının bir parçasıdır.
II. Aleksi

II. Aleksi Rusya Ortodoks Kilisesi Lideri.
Alexey Mihayloviç Ridiger'ın Saint Petersburg'da doğan babası Mikhail Ridiger (1902–1962), Baltık Alman bir ailenin torunudur. Ataları Kaptan Heinrich Nicolaus (Nils) Rüdinger, İsveç tahkimat komutanı Dünamünde, İsveç Livonia, tarafından şövalye ilan edildi. İsveç'in Charles XI sonra 1695. yılında Estonya, İsveç ve Livonia İsveç parçası haline Rus İmparatorluğu'nun bir sonucu olarak Büyük Kuzey Savaşı yüzyılın başında -18, babası II. Aleksi'nin bir başka aile üyesi Friedrich Wilhelm von Rüdiger (1780–1840), Rusya'nın II. Yekaterina döneminde Ortodoks Hıristiyanlığı kabul etti. Daryayarya Fyodorovna Yerzhemska'ya olan evliliğinden, daha sonra Patrik'in büyük büyükannesi Yegor (Georgi) von Rüdiger'i (1811–1848) doğurdu.
1917'de Rusya'daki Ekim Devrimi'nden sonra, Alexey Ridiger'ın babası mülteci oldu ve ailesi Estonya'ya, ilk olarak rahip Ralph von zur Mühlen tarafından mültecinin yapıldığı Haapsalu'ya yerleşti. Mihail daha sonra Estonya'nın başkenti Tallinn'e taşındı ve burada 1926'da tanıştığı ve daha sonra doğan Yelena Losifovna Pisareva (1902–1959) ile evlendiği burada öldü.
Alexey Ridiger'ın babası, 1940 yılında Tallinn'deki ilahiyat okulundan mezun oldu ve daha sonra Tallinn'deki Tanrı'nın Annesinin Doğuşu Kilisesi'nin papazı ve rektörü oldu. Daha sonra Estonya'da Piskoposluk Konseyi üyesi ve başkanı oldu.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 2074668  BNF: cb13093161n (data)  GND: 119140950  ISNI: 0000 0001 1742 3147  LCCN: n94076701  LNB: 000029661  NKC: jn19992000018  NLI: 987007302939105171  NTA: 11392108X  SELIBR: 325127  SUDOC: 079565786  VIAF: 9983931   WorldCat (LCCN): n94-076701
K. N. Toosi Teknoloji Üniversitesi

| K>  N. Toosi Teknoloji Üniversitesi |
| --- | --- |

Teknoloji (KNTU) (ait Khajeh Nasır Toosi Üniversitesi Persian   KN Toosi Teknoloji Üniversitesi olarak da bilinen), İran'ın Tahran kentinde, Orta Çağ Fars bilgini Khajeh Nasir Toosi'nin adını taşıyan bir devlet üniversitesidir. Üniversite, İran'daki en prestijli, devlet destekli yüksek öğrenim kurumlarından biri olarak kabul edilir. Üniversiteye kabul oldukça rekabetçidir ve tüm lisans ve lisansüstü programlara giriş, İran Üniversite Giriş Sınavında öğrencilerin ilk% 1'i arasında puan almayı gerektirir. Aynı zamanda "Konkoor" olarak da bilinir ve Fransızca "concours" kelimesine benzeyen, yaani rekabet.
Tarih

Üniversite döneminde, 1928 yılında kuruldu Rıza Şah Pehlevi Tahran'da ve "İletişim Enstitüsü" (seçildi Persian). Bu nedenle, ülke çapında hayatta kalan en eski akademik kurum olarak kabul edilmektedir.
Bu enstitü daha sonra bir Elektronik ve Elektrik Güç Mühendisliği bölümü ile genişletildii. Bu akademik enstitünün 50. kuruluş yıldönümü 1978'de kutlandı ve 1979 İslam Devrimi'nden önce İran Postası tarafından bir hatıra pulu yayınlandı.
İnşaat Mühendisliği Bölümü, 1955 yılında Etüt Enstitüsü olarak kurulmuştur. Bu enstitüye daha sonra Hidrolik Mühendisliği ve Yapı Mühendisliği Enstitüleri katıldı. Makine Mühendisliği bölümü 1973 yılında kurulmuştur. Bu yüksek öğretim enstitüleri, 1980 yılında resmen entegre edilmiş ve "Teknik ve Mühendislik Üniversite Kompleksi" olarak adlandırılmıştır. Ulusun bilimsel ve skolastik figürlerine haraç ödemenin genel bir uygulaması olarak, üniversite 1984'te "Khajeh Nassir-Al-Deen Toosi (KN Toosi) Teknoloji Üniversitesi" olarak yeniden adlandırıldı. İran Bilim, Araştırma ve Teknoloji Bakanlığı'na bağlıdır.
Fakülteler

Bu üniversitenin fakülteleri şu şekilde kuruldu:
Elektrik Mühendisliği Fakültesi (1928)
Makine Mühendisliği Fakültesi (1973)
İnşaat Mühendisliği Fakültesi (1955)  6 Aralık 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Endüstri Mühendisliği Fakültesi (1998)
Jeodezi ve Jeomatik Mühendisliği Fakültesi (1955)  5 Aralık 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Havacılık ve Uzay Mühendisliği Fakültesi (2006)  26 Aralık 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Bilgisayar Mühendisliği Fakültesi
Malzeme Bilimi ve Mühendisliği Fakültesi
Kimya Fakültesi
Fizik Fakültesi
Matematik Fakültesi
E-Öğrenim Merkezi (2004)
KN Toosi Teknoloji Üniversitesi'nin çeşitli kökenleri nedeniyle fakülteler tek bir kampüste yoğunlaşmamıştır. Sonuç olarak, üniversitenin beş kampüsü ve bir merkezi binası vardır. Bununla birlikte, üniversiteyi merkezileştirme planı devam etmektedir.
Her fakültenin kendi bilgisayar merkezi, kütüphanesi ve eğitim hizmetleri ofisi vardır. Tüm kuüphaneler Simorgh kütüphane ağına bağlıdır. Erkekler, kadınlar ve çiftler için barınma olanakları mevcuttur. Tüm kampüslerde spor tesisleri bulunmaktadır. Üniversite, Venezuela'da bir şubenin ve Tahran'daki araştırma merkezlerinin gelişimini programlıyor.
Programlar

Üniversite, 20'den fazla akademik alanda Lisans (BS) ve 50 akademik alanda Yüksek Lisans (MS) derecesi sunmaktadır. Ayrıca 28 doktora programı vardır. BS ve MS seviyelerinde beşten fazla ortak eğitim programına ev sahipliği yapmaktadır. Kurslar geniş bir tabanda endüstriyel yönelime sahiptir. Üniversitenin 250 tam zamanlı öğretim üyesi vardır. Toplam öğrenci sayısı yaklaşık 7.000'dir.
50. Yıl Anma Pulu
Elektrik Mühendisliği Fakültesi
Fiescherhorn Dağı

| Fiescherhorn |
| --- | --- |
Yükseklik:: 4.049 m
Enlem:: 46.5512° Kuzey
Boylam:: 8.06139° Doğu
Konum:: İsviçre
Sıradağ:: Alpler
İlk tırmanış:: 23 Temmuz 1862
En kolay tırmanış rotası:: 
Fiescherhorn, Bern Alpleri'nin dörtbinlik bir dağı.
Dağa ilk tırmanış, 23 Temmuz 1862 tarihinde, H.B. George, Christian Almer, Ulrich Kaufmann ve Adolphus Warburton Moore tarafından gerçekleştirilmiştir.
Cemaz-Ül-Evvel

| Cemaz-Ül-Evvel> Cem Karaca , Apaşlar , Kardaşlar Toplama Albümü |
| --- | --- |
Yayımlanma: 1994
Tarz: Anadolu Rock
Şirket: Kalan Müzik
Yapımcı: Hasan Saltık
Cem Karaca'nın 1994 yılında Kalan Müzik tarafından yayınlanan toplama albümü. Albümde Apaşlar, Kardaşlar dönemlerinden ve Cem Karaca'nın Almanya'dayken çıkardığı Hasret ve Bekle Beni albümlerinden şarkılar bulunmaktadır. 1994 yılında kaset ve CD olarak yayınlanan albüm 2021 yılında Yavuz Plak tarafından uzunçalar olarak yeniden yayınlanmıştır.
Kaset & CD Şarkı Listesi (Kalan Müzik - 1994)

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Sıra | Şarkı Adı | Grup |
| A1 | Emrah | Apaşlar |
| A2 | Bekle Beni | Solo |
| A3 | Nem Alacak Felek Benim | Solo |
| A4 | Kara Bahtım | Solo |
| A5 | Hikaye | Apaşlar |
| A6 | İster Frengistan'da İster İçerde | Solo |
| A7 | Lümüne | Kardaşlar |
| B1 | Resimdeki Gözyaşları | Apaşlar |
| B2 | Giden | Solo |
| B3 | Oy Babo | Apaşlar |
| B4 | Hoş Geldin Kadınım | Solo |
| B5 | Mehmet'e Ağıt | Kardaşlar |
| B6 | Bu Son Olsun | Apaşlar |
| B7 | Delikanlı Sevdası | Solo |
| B8 | Dadaloğlu | Kardaşlar |
LP Şarkı Listesi (Yavuz Plak - 2021)

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Sıra | Şarkı Adı | Grup |
| A1 | Resimdeki Gözyaşları | Apaşlar |
| A2 | İster Frengistan'da İster İçerde | Solo |
| A3 | Nem Alacak Felek Benim | Solo |
| A4 | Kara Bahtım | Solo |
| A5 | Hikâye | Apaşlar |
| A6 | Delikanlı Sevdası | Solo |
| B1 | Emrah | Apaşlar |
| B2 | Bekle Beni | Solo |
| B3 | Bu Son Olsun | Apaşlar |
| B4 | Hoş Geldin Kadınım | Solo |
| B5 | Giden | Solo |
| B6 | Dadaloğlu | Kardaşlar |
| B7 | Oy Babo | Apaşlar |
Celal Talabani

| Celal Talabani |
| --- | --- |

6. Irak cumhurbaşkanı
Görev süresi 7 Nisan 2005 - 24 Temmuz 2014
Başbakan: İbrahim el-Caferi Nuri el-Maliki
Başkan Yardımcısı: Adil Abdülmehdi Gazi Meşal Acil el-Yaver Tarık el-Haşimi Hudeyr el-Huzayi
Yerine geldiği: Gazi Meşal Acil el-Yaver
Yerine gelen: Fuad Masum
Kürdistan Yurtseverler Birliği Lideri
Görev süresi 1 Nisan 1975 - 3 Ekim 2017
Yerine gelen: Kosret Resul Ali
Irak Hükümet Konseyi Başkanı
Görev süresi 1 Kasım 2003 - 30 Kasım 2003
Yerine geldiği: İyad Allavi
Yerine gelen: Abdül Aziz El Hakim
Kişisel bilgiler
Doğum: 12 Kasım 1933(1933-11-12) Kelkan, Süleymaniye İli, Irak
Ölüm: 3 Ekim 2017 (83 yaşında) Berlin, Almanya
Partisi: Kürdistan Yurtseverler Birliği
Evlilik(ler): Hero İbrahim Ahmed
Çocuk(lar): Bafel Talabani, Kubad Talabani
Bitirdiği okul: Bağdat Üniversitesi
Mesleği: Siyasetçi
Dini: İslam
Celal Talabani (Kürtçe: جەلال تاڵەبانی Celal Tallebanî, Arapça: جلال طالباني Jalāl Ṭālabānī) (d. 12 Kasım 1933, Süleymaniye - ö. 3 Ekim 2017, Berlin), Iraklı Kürt siyasetçi. 2005-2014 yılları arası Irak cumhurbaşkanı olarak görev almıştır. Irak'ın ilk Arap olmayan cumhurbaşkanıdır.
Bağdat Üniversitesi Hukuk Bölümü mezunu olan Celal Talabani, ölümüne kadar Kürdistan Yurtseverler Birliği'nin (KYB) kurucu liderliğini yapmıştır. Parti, genel olarak desteğini şehirli nüfustan ve Kürt toplumundaki radikallerden alıyor.
Siyasi kariyeri

Talabani hem siyasetçi, hem de gerilla lideriydi.[kaynak belirtilmeli] 1933 yılında doğan Celal Talabani, siyasi kariyerine KDP'ye bağlı Kürdistan Öğrenci Birliğinin kurucu üyesi ve lideri olarak 1950'li yılların başında başladı. KDP'nin üst düzey üyelerinden biri hâline geldi. 1961 yılında, Abdülkerim Kasım hükûmetine karşı Kürt ayaklanmasına katıldı. Kasım'ı iktidardan uzaklaştıran darbenin ardından, 1963 yılında Cumhurbaşkanı Abdüsselam Arif'in hükûmetiyle yürütülen görüşmelerde Kürt delegasyonunun liderliğini yaptı.
1975 yılında KDP lideri Mustafa Barzani'yle aralarında derin görüş ayrılıkları oluşmaya başladı ve KDP'den ayrılanların kurduğu ve gelecekte kayınpederi olacak olan İbrahim Ahmed'in önderliğindeki KDP Siyasi Bürosu'na katıldı. Grup, 1966 yılında merkezî hükûmetle bir ittifak kurdu ve KDP karşıtı askerî kampanyada yer aldı. 1970 yılının Mart ayında KDP ve hükûmet arasında bir barış anlaşması imzalandığında, grubun siyasi hayatına son verildi.
Siyasi kariyeri > KYB-KDP mücadelesi

Talabani ve Barzani uzun yıllar birbirleriyle mücadele etti. Bunun üzerine Celal Talabani ve kendisini destekleyenler, 1975 yılında Kürdistan Yurtseverler Birliği'ni kurdu. Talabani, KYB'nin sosyalist bir parti olacağını ve KDP'nin aşiret çizgisinden uzak duracağını söyledi. Bir yıl sonra, merkezî hükûmete karşı silahlı kampanya başlattı. 1988 yılında Irak hükûmeti Kürtlere karşı kimyasal silahlar kullandığında (Halepçe Katliamı), KYB ağır bir darbe aldı. Türkiye bu dönemde Barzani'yi desteklemiştir, İran ise Talabani'nin tarafını tutup güç dengesi sağlamaya çalışmıştır. Bu yüzden Talabani de, Irak'ı terk edince İran'a sığınmak zorunda kalmıştır. Talabani-Barzani ya da diğer bir deyişle KYB-KDP mücadelesi, Kuzey Irak'taki Kürt siyasi hayatının yaklaşık son 30 yılına damgasını vurmuştur. Turgut Özal döneminde Türk pasaportu taşımıştır.