stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1324

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  13. yüzyıl  14. yüzyıl  15. yüzyıl
Onyıllar::  1300'ler  1310'lar  1320'ler  1330'lar  1340'lar
Yıllar::  1321  1322  1323  1324  1325  1326  1327
| --- | --- |
Miladi: 1324   MCCCXXIV
Ab urbe condita: 2077
Asur: 6074
Bahâî: MÖ 520 – MÖ 519
Bengal: 731
Berberi: 2274
Birmanya: 686
Bizans: 6832 – 6833
Budist: 1868
Discordian: 2490
Ermeni: 773   ԹՎ ՉՀԳ
Etiyopya: 1316 – 1317
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 468 – MÖ 467
Hicrî: 723 – 725
Hint: 
 - Kali Yuga: 4425 – 4426
 - Shaka Samvat: 1246 – 1247
 - Vikram Samvat: 1380 – 1381
Holosen takvimi: 11324
İbrani: 5084 – 5085
İran: 702 – 1 BP – MÖ 703 BP
Juche: MÖ 587
Kıpti: 1040 – 1041
Kore: 3657
Tayland güneş: 1867
g t
Doğumlar

5 Mart - II. Dauid, İskoçya kralı ve Bruce Hanedanının son hanedan üyesi (ö. 1371)
tarihi bilinmeyen
II. Manuil Megas Komnenos, Trabzon İmparatoru III. Andronikos'un muhtemelen gayrı meşru çocuğu (ö. 1333)
Ölümler

8 Ocak - Marco Polo, ünlü İtalyan gezgin, ünlü kâşif ve tüccar Niccolo Polo'nun oğlu (d. 1254)
16 Temmuz - Go-Uda, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 91. imparatoru (d. 1267)
16/17 Ağustos - Brunswick'li İrini, III. Andronikos'un ilk eşi ve Bizans İmparatoriçesi (d. y. 1293)
31 Ağustos - II. Henri, Kudüs ve Kıbrıs Kralı (d. 1270)
Smile PreCure!

| --- | --- |
Smile PreCure!
スマイルプリキュア! (Sumairu PuriKyua!)
Tür: Aksiyon, mahō shōjo
Anime televizyon dizisi
Yönetmen: Takashi Otsuka
Yapımcı: Atsutoshi Umezawa
Senarist: Shōji Yonemura
Müzik: Yasuharu Takanashi (JP) Noam Kaniel (Noam) (US)
Stüdyo: Toei Animation
Lisans: NA Saban Brands Toei Animation/Allspark Animation & eOne  (Hasbro) Netflix (yayın hakları)
Kanal: ANN, TV Asahi (ABC)
Diğer kanallar: HK TVBSEA Animax AsiaUK London LiveUS Netflix
Yayın tarihi:  5 Şubat 2012  –  27 Ocak 2013
Bölüm sayısı: 48
Manga
Yazar: Izumi Todo
Çizer: Futago Kamikita
Yayımcı: Kodansha
Dergi: Nakayoshi
Demografik: Shōjo
Yayın tarihi: Mart 2012 – Şubat 2013
Cilt sayısı: 1
Oyun
Smile Precure! Let's Go! Märchen World
Geliştirici: Namco Bandai Games
Yayımcı: Namco Bandai Games
Tür: Mini oyun
Platform: Nintendo 3DS
Çıkış tarihi: 2 Ağustos 2012
Anime filmi
Eiga Smile PreCure!: Ehon no Naka wa Minna Chiguhagu!
Yönetmen: Narumi Kuroda
Senarist: Shōji Yonemura
Stüdyo: Toei Animation
Yayın tarihi: 27 Ekim 2012
Yayın süresi: 70 dakika
Smile PreCure! (Japonca: スマイルプリキュア！ Sumairu PuriKyua!; "Gülümseme Pretty Cure") veya diğer adı ile Glitter Force, Toei Animation tarafından hazırlanan 2012 yapımı bir mahō shōjo anime televizyon serisidir. Seri, Pretty Cure serisinin dokuzuncu serisi olup yönetmenliği Takashi Otsuka, senaryosu Shōji Yonemura ve müzikleri ise Yasuharu Takanashi tarafından yapılmıştır. Seri, Şubat 2012-Ocak 2013 tarihleri arasında TV Asahi'de yayınlandı. Anime serisine dayanan bir film ise 26 Ekim 2013 tarihinde gösterime girdi. Seri, Suite PreCure! serisinin yerini almış olup daha sonra yerini DokiDoki! PreCure serisine bıraktı. Serinin ana teması masallar ve mutluluktur.
Konusu

Masallardan çeşitli karakterlerin bulunduğu Märchenland Krallığı (メルヘンランド, Meruhenrando), dünyasını mutsuz sonunu yaşamaya yönlendirmek isteyen kötü Pierrot tarafından saldırıya uğrar, ancak kraliçe onu kapatmak için son enerjisini kullandığında durdurulur. Pierrot'un Kötü Son Krallığı'ndan köleleri, Dünya halkının negatif enerjisini kullanarak onu canlandırmaya çalıştıklarında, kraliçe haberci Candy'yi beş büyülü kızdan oluşan bir ekip kurması için gönderir. Dizi, güçlerini yükseltmelerini ve kraliçeyi canlandırmalarını sağlayacak Cure Decors adlı büyülü jetonları toplamak için düşmanlarıyla savaşmaya çalışan ekibin oluşumunu ve kızların maceralarını takip etmektedir.
Turhan Dilligil

Turhan Dilligil, (1920, Kafkas - 26 Mart 1997, Ankara), Türk gazeteci ve siyasetçi.
Trabzon’un Vakfıkebir kazası yerlilerinden Dillioğulları’na mensup olan Turhan Diligil, babasının demiryolu görevlisi olarak bulunduğu Batum’dan 1920 yılının baharında, ailesiyle birlikte kara yolundan yurda dönerlerken Kafkas bölgesinde dünyaya gelmiştir.
İlk yılları

Soyadı Kanunu çıktıktan sonra soyadı Dilligil olan Turhan, orta okulun ikinci sınıfına kadar Samsun’da okumuş, babasının demiryolu memurluğu sebebi ile liseyi Afyon, Eskişehir ve Bursa’da sürdürdükten sonra Ankara’da bitirmiştir. Lisede iken Türkkuşu’nun İnönü ve Etimesgut kamplarına katılarak paraşüt, planör ve motörlü uçak eğitimi gören Dilligil, planörde A, B ve C bröveleri ile ‘Yüksek Yelken Uçuşu’ sertifikası, motörlü uçak eğitiminde de ‘Turizm Pilotu Brövesi’ almış, yedeksubaylık görevini ise 1943/45 döneminde tamamlayarak Hava Kuvvetlerinden terhis olmuştur.
İş yaşamı

Dilligil, ilk yazı denemelerini radyo tiyatrosu için yapmış, beğenilen ilk oyunu 1939 yılında Ankara Radyosu Temsil Kolu tarafından mikrofona uyarlanmıştır. Daha sonra çocuklar ve büyükler için yazdığı oyunlardan 14'ü 1939 ile 1945 yılları arasında radyodan yayınlanmıştır. 1946 yılında aktör olarak İzmir Şehir Tiyatrosu’na katılan Dilligil, tiyatronun yanı sıra Demokrat İzmir ve Yeni Asır gazetelerine röportajlar yazmış, 1946/1950 yılları arasında bir de Tiyatro Dergisi çıkarmıştır. Profesyönel gazeteciliğe 1951’de İstanbul Ekspres’te başlamış, altı ay sonra İzmir’e giderek orada Türkiye’nin ilk Ofset denemesi olan Ege Güneşi isimi gazetenin Yazı İşleri Müdürlüğünü yapmıştır. 29 gün yayınlanabilen bu ilk Ofset baskılı gazeteden ayrıldıktan sonra Ankara’ya gelen Dilligil önce İstiklal Gazetesi’nde, sonra Türkiye İktisat Gazetesi’nde ve 1953 Ekiminden itibaren de Zafer Gazetesi’nde çalışmıştır. 27 Mayıs 1960 günü, Zafer Gazetesi’nin Yazı İşleri Müdürlüğünü yaptığı gerekçesiyle tutuklanan Dilligil, önce Harbiye’ye, sonra Yassıada’ya sevk edilerek 170 gün tutuklu kalmıştır. Daha sonra muhtelif yazılarından mahkum olan Dilligil 60 gün Kızılcahamam Hapishanesinde, 811 gün de Ankara Cezaevi’nde yatmıştır. 3 çocuk babası Turhan Dilligil 1957 yılında 6 ay kadar Almanya’da bir gazetede meslek eğitimi görmüş, 1965/1969 döneminde Adana’dan Milletvekili seçilmiş, 1970’te Basın Kuruluşları tarafından ‘Yılın Gazetecisi’ ilan edilmiş, 1971 ve 1981 yıllarında iki defa Türkiye Gazeteciler Cemiyeti'nin düzenlediği yarışmada ‘Haber Dalında Birinci’lik ödülüne ve 1996 yılında Burhan Felek Gazetecilik ödülüne layık görülerek şükran belgesi almıştır.
Turhan Dilligil, 26 Mart 1997’de Ankara’da ölmüştür.
Görüşler

“Turhan Dilligil demokrasi tarihimizin ve basınımızın bir şövalyesiydi. Bir kahraman gibi yaşadı, bir kahraman gibi öldü.” (Hüsamettin Cindoruk)
Kitapları

Erbakan ve Erbakancılık (Onur Yayıncılık, 1994)
Hepiniz suçlusunuz (Dem Yayınları, 1989)
İmralı'da Üç Mezar (Dem Yayınları, 1988)
Kim Okur Kim Dinler (Adalet Yayınları, 1986)
Eğriye Eğri Doğruya Doğru (Adalet Yayınları, 1984)
27 Mayıs'tan 12 Eylül'e (Adalet Yayınları, 1983)
Özgür Basın İçin (Adalet Yayınları, 1973)
Bayar-İnönü Yakınlaşması (Adalet Yayınları, 1969)
Asaletmeap (Adalet Yayınları, 1967)
Allahsız Gardiyan (Adalet Yayınları, 1966)
Tarih Boyunca Tiyatro (Seçilmiş Hikâyeler Dergisi, 1953)
https://web.archive.org/web/20160304110644/https://www.tbmm.gov.tr/TBMM_Album/Cilt2/index.html | arşivtarihi = 4 Mart 2016 | ölüurl =evet}}</ref>
Turhan Dilligil'in Karacaahmet Mezarlığı Dilligil aile kabristanındaki mezarı
Turhan Dilligil'in Karacaahmet Mezarlığı Dilligil aile kabristanındaki mezar taşı
Zaza alfabesi

Zaza alfabesi, Zazacanın yazımında kullanılan Latin alfabesi temelli alfabedir. 32 harften oluşur.
Tarihi

Zaza dilinin yazıya geçirilmesi Osmanlı döneminde, 1700'lü yılların sonunda başlamıştır. Osmanlı döneminde yazılan Zazaca metinler Arap harfleriyle yazılmıştır. Bu dönemdeki eserler dini içeriklidir. Sultan Efendi lakaplı İsa Beg bin Ali tarafından 1798 yılında yazılan ilk Zazaca metin Arap harfleriyle Osmanlıcada da kullanılan Nesih yazı tipinde yazılmıştır. Bu eserin ardından 1891-1892 yıllarında Osmanlı-Zaza din adamı, yazar ve şair Ahmed el-Hassi tarafından yazılan ilk Zazaca Mevlit de Arap harfleriyle yazılıp 1899 yılında basılmıştır. Bir diğer Osmanlı-Zaza din adamı Osman Esad Efendi tarafından 1903-1906 yıllarında yazılan bir diğer Zazaca Mevlit de aynı şekilde Arap harfleriyle yazılmıştır. Cumhuriyet sonrası Zazaca eserler ise daha çok Latin harfleriyle yazılmaya başlanmıştır. Günümüzde Zazacanın bütün Zazalar tarafından ortak kullanılan bir alfabesi yoktur.
Alfabe

Zaza alfabesi 31 veya 32 harften oluşmaktadır:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Harf
| A a | B b | C c | Ç ç | D d | E e | Ê ê | F f | G g | Ğ ğ | H h | I ı | İ/Î i/î | J j | K k | L l | M m | N n | O o | P p | Q q | R r | S s | Ş ş | T t | U u | Û/Ü û/ü | V v | W w | X x | Y y | Z z |
Ses
| a | be | ce | çe | de | e | ê | fe | ge | ğe | he | ı | î | je | ke | le | me | ne | o | pe | qe | re | se | şe | te | u | u/ü | ve | we | xe | ye | ze |
| /a/ | /b/ | /dz/ | /ts/ | /d/ | /ɛ/ | /e/ | /f/ | /ɡ/ | γε/ | /h/ | /ɪ/ | /i/ | /ʒ/ | /k/ | /l/ | /m/ | /n/ | /o/ | /p/ | /q/ | /r/ | /s/ | /ʃ/ | /t/ | /y/ | /u/ | /v/ | /w/ | /x/ | /j/ | /zε/ |
Harfler ve Ses Değerleri

X: Zazacada, Kürtçede, Tatarcada ve Azericede kullanılır. Boğazdan gelen gırtlaksı bir H sesidir. Normal H sesinden biraz daha sert ve hırıltılıdır. H sesi hiçbir engele takılmadan çıkarken, bu ses boğazın üst kısmında titreşir. Arapçadaki Hı (خ) harfidir. Azericenin resmi harflerinden birisidir. İç ve Doğu Anadolu ağızlarında sıklıkla rastlanır. Örneğin: Baxmax (Bakmak) fiilinin okunuşu Baḥmaḥ şeklindedir ancak kelimenin içindeki h harfleri gırtlaktan ve hırıltılı olarak çıkartılır. Çaxmax (Çaḥmaḥ; Çakmak), Yanmax (Yanmaḥ; Yanmak)… Bu sesin Türkçedeki kullanımında çoğu zaman birbirlerine çok yakın kaynaklardan çıkan Arapçadaki Ha (ح) harfi ile olan farkı ortadan kalkmıştır (Ⱨ, Ḩ).
W: Zazacada, Kürtçede, Tatarcada ve Türkmencede kullanılır. Açık bir V harfidir. Klasik V sesinden kesinlikle farklıdır. V harfinde dudaklar birbirine değerken, bu seste (W harfinde) tıpkı U sesinde olduğu gibi dudakların birbirine değmesi söz konusu değildir. Arapçadaki Vav (و) ve batı dillerindeki w sesi başlıca örneklerdir. Örneğin: Dawul (Davul), Hawlu (Havlu),Yawaş (Yavaş).
Ê: Zazacada, Kürtçede, Gagavuzca'da kullanılır. Uzatılarak okunan ince bir e sesidir. Bu harfe Kürtçe ve Zazaca kelimeler de yine yoğun olarak rastlanır. Türkçede sâdece birkaç kelimede mevcut olduğu için kullanımı öngörülmemiştir. Ancak yine de dilimizdeki bir iki kelimenin okunuşu ile bir fikir edinmemiz mümkündür. Örneğin: Mêmur, Poêtika, Nêyzen, Têlif...
Î: Zazacada, Türkçede ve Kürtçede kullanılır. Uzatılarak okunan ince bir i sesidir. Kullanımda İ harfindeki noktanın üzerine işâret koyulması çift noktalama gerektirdiğinden yalnızca düzeltme imi kullanılır, nokta düşer. Örneğin: Millî, Dînî, Çîdem, Dîdem, Îzan, Mîde...
Û: Zazacada, Türkçede ve Kürtçede kullanılır. Hafif uzatılarak okunan ince bir u sesidir. Doğru kullanım için kural olarak biraz uzatılması gerekir. Örneğin: Sükûnet, Mûris, Mûzip, Sûni…
Q: Zazacada, Kürtçede, Tatarcada ve Azericede kullanılır. Anadolu Türkçesindeki gırtlağa yakın olarak çıkarılan kalın K harfini gösterir. Örneğin: Qomşu (Komşu)... Bazı Türki dillerde ise yine kalın K sesine yakın olarak gırtlaktan çıkarılan kalın bir G sesini karşılar. İç Anadolu ve Doğu Anadolu ağızlarında yaygın olarak kullanılır. Azeri Türkçesinin resmi harflerinden birisidir. Arapçadaki Kaf (ق) harfini karşılar. Örneğin: Qadın (Kadın) sözcüğünün okunuşu "Gadın" şeklindedir. Baştaki G sesi gırtlaktan ve kalın bir tonla söylenir. (Kimi lehçelerde ise ve bu sese oldukça yakın olan kalın gırtlaksı bir K sesi olarak okunur ve söylenir.)
Harfler ve Ses Değerleri > Eklenen Harfler

Ķ: Gırtlaktan çıkan ve Q sesine oldukça yakın olan kalın bir K sesi olarak okunur ve söylenir. Örneğin: Ķurt, Ķoyun, Ķardaş (Kardeş). K sesleri gırtlaktan ve kalın olarak çıkarılır. Kazakça Қасқыр (Ⱪasⱪır: Kurt), Қой (Ⱪoy: Koyun) sözcüklerinde olduğu gibi. Bu sözcüklerdeki K sesleri gırtlaktan ve kalın olarak çıkarılır. Başkurtçadaki Ҡалын (Kalın) sözcüğünün çevirisi Ⱪalın olarak yapılır ve okunuşu Qalın (Kalın/Galın) biçimindedir. Baştaki K veya G sesi gırtlaktan ve kalın bir tonla söylenir. Türkçedeki İnceltme İmi ile yazılan bazı sözcüklerin okunuşunda aslında K harfinin de incelmesi söz konusudur. Örneğin: Ⱪar ve Kâr... Pek çok lehçe ve şivede Q sesine dönüşmüştür. Örneğin: Qayın (Kayın)… Yüzyıllarca Osmanlı Devleti tarafından yönetilmiş olan Tunus ve Cezayir Arapçasında Türkçedeki gırtlaktan söylenen K harfine benzeyen bir sesi karşılamak için noktasız  ٯ  harfi kullanılır.
Ḩ: Arapçadaki Ha (ح) harfidir. Boğazdan gelen gırtlaksı bir H sesidir. Normal H sesinden biraz daha kalın, boğumlu ve hırıltılıdır. H sesi hiçbir engele takılmadan çıkarken, bu ses boğazın orta kısmında titreşir. Örneğin: Maⱨrem (Mahrem)... Bu sese en uygun örneklerden birisi de Ⱨacı (Hacı) sözcüğüdür. Anadolu Türkçesinin halk ağzındaki ve Azericedeki kullanımında Arapçadaki Hı (خ) harfi ile olan farkı çoğu zaman ortadan kalkmıştır (X).
Zazacanın bütün Zazalar tarafından ortak kullanılan bir alfabesi henüz yoktur. Kronolojik olarak kullanılan alfabeler şunlardır:
Harfler ve Ses Değerleri > Arap karakterli alfabe

Sultan Efendi lakaplı İsa Beg bin Ali tarafından 18. yüzyılda yazılan ilk Zazaca metin Arap harfleriyle Osmanlıcada da kullanılan Nesih yazı tipinde yazılmıştır. 1899'da Ahmed el-Hasi'nin Mevlidi ve Osman Esad Efendi tarafından 1903-1906 yıllarında yazılan bir diğer Zazaca Mevlit de aynı şekilde Arap harfleriyle yazılmıştır. Ahmed el-Hasi'nin Mevlidi'nde klasik Arap harflerine ek olarak Osmanlıca ve Farsçada da kullanılan p (پ), ç (چ) j (ژ), g (گ) harfleri ile Uygurca, Kazakça, Kırgızcanın Arap alfabesiyle yazımında da kullanılan v/w (ڤ) harfi bulunmaktadır.
Harfler ve Ses Değerleri > Bedirhan alfabesi

Modern Zazaca edebiyatıyla birlikte Zazaca yazınında Kürt dilbilimci Celadet Bedirhan tarafından geliştirlmiş olan latin karakterli Kürtçe alfabe kullanılmaya başlandı. 1996'dan beri Zazaca'nın standartlaştırılması üzerine çalışmalar yapan Vate Çalışma Grubu da yayınlarında Kürt alfabelerinden Bedirhan alfabesi'ni kullanmaktadır. Bu alfabe 31 harften oluşmaktadır:
A B C Ç D E Ê F G H I Î J K L M N O P Q R S Ş T U Û V W X Y Z
Ê-ê E ve İ arasında, Fransızcadaki "é" sesine yakındır: été. 

I-i Türkçedeki I harfi olup, küçük yazılınca noktalı, büyük yazılınca noktasızdır. 

Î-î Türkçedeki İ harfine denk gelir. 

Q-q Arapçadaki "kaf" (ق) sesini verir: kanun, kalem. 

U-u Türkçedeki U ve I arasında W+I sesini verir. 

Û-û Türkçedeki normal U sesi gibidir. 

W-w Azericedeki "w" sesini verir: watan 

X-x Arapçadaki kalın H (خ) sesi ile Ğ (غ) sesini verir: xeber
Harfler ve Ses Değerleri > Jacobson alfabesi

Jacabson alfabesi olarak adlandırılan alfabe, Amerikalı dil bilimci C. M Jacobson'un katkıları ile geliştirilmiştir ve Zazacanın standartlaştırılması üzerine çalışmalar yapan Frankfurt Zaza Dil Enstitüsü tarafından kullanılmaktadır. Aynı zamanda Zazaca Vikipedinin yazı sistemidir. Bu alfabe Amerikalı dilbilimci C. M Jacobson'un katkılarından dolayı Jacobson Alfabesi olarak adlandırılmıştır. Alfabedeki 32 harf şunlardır:
A B C Ç D E Ê F G Ğ H I İ J K L M N O P Q R S Ş T U Û V W X Y Z
Bedirhan alfebesine göre Ğ/ğ harfi fazla olup, I-ı ve İ-i harfleri Türkçedeki gibi yazılır ve okunur. (î harfi de kullanılır. Örneğin hîni (hîyni gibi okunur) derken Hıni aynı sesi vermez.)
Harfler ve Ses Değerleri > Zülfü Selcan Alfabesi

Zülfü Selcan tarafından hazırlanan ve 2012 itibarıyla Tunceli Üniversitesi'nde de kullanılmaya başlanan Zaza Alfabesi, 8'i sesli ve 24'ü sessiz olan 32 harften oluşur:
a, b, c, ç, (ḉ), d, e, ê, f, g, h, (ḥ), ı, i, k, (ḳ), l, m, n, o, p, (ṗ), q, r, (ṙ), s, ş, t, (ṭ), u, ü, v, w, x, ẋ, y, z, ẓ
Bunlardan bazı harfler Kuzey ve Güney lehçelerine göre farklı farklı okunur:
Piaggio P.180 Avanti

| Piaggio P> 180 Avanti |
| --- | --- |

Türü: yönetici/VIP hafif nakliye uçağı
Ulusal köken:  İtalya
Üretici: Piaggio Aerospace
İlk uçuş: 23 Eylül 1986
Hizmete giriş: 30 Eylül 1990
Ana kullanıcı: İtalya Hava Kuvvetleri   İtalya Ordusu   İtalya Donanması
Üretim sayısı: 246 (Aralık 2020)
Piaggio P.180 Avanti II kuyruk ve delta yüzgeçleri (sadece bir tanesi görünür)
Piaggio P.180 Avanti, Piaggio Aerospace tarafından tasarlanan ve İtalya'da üretilen bir yönetici/VIP hafif nakliye uçağıdır. İtici konfigürasyonunda, kanatlara monte edilmiş ikiz turboprop motorlara sahiptir. Avanti, basınçlı bir kabinde dokuz kişiye kadar oturma kapasitesine sahiptir ve bir veya iki pilot tarafından uçurulabilir. Tasarım, hem küçük bir ön kanat hem de geleneksel bir kuyruk düzlemi ve ana kanadı bulunan üç yüzeyli bir konfigürasyondur ve ana kanat kirişleri yolcu kabini alanının arkasından geçer. FAI, 927,4 km/sa (576,3 mph; 500,8 kn) hızıyla onu en hızlı pervaneli uçak olarak listeler.
Özellikler (P180 Avanti EVO) > Genel özellikler

Mürettebat: 1
Kapasite: 7–9
Uzunluk: 14,4 m (47,3 ft)
Kanat açıklığı: 14 m (46 ft)
Yükseklik: 4,0 m (13 ft)
Kanat alanı: 15,99m² (172,1 ft kare)
En boy oranı: 12,3
Kanat profili: PE 1300G (kök), PE 1491G/1332G (uç) [102]
Boş ağırlık: 3.799 kg (8.375 lb)
Maksimum kalkış ağırlığı: 5.488 kg (12.100 lb)
Yakıt kapasitesi: 1.271 kg (2.802 lb)
Maksimum iniş ağırlığı: 5.216 kg (11.500 lb)
Maksimum sıfır yakıt ağırlığı: 4.445 kg (9.800 lb)
Kabin: 17,5 fit (5,3 m) uzunluk, 5,8 fit (1,8 m) yükseklik, 6,1 fit (1,9 m) genişlik (3,5 fit taban)
Ön düzlem alanı: 2,19 m² (23,59 ft²)[37]
Yatay dengeleyici alanı: 3,83 m² (41,27 ft²)[37]
Güç ünitesi: 2 × Pratt & Whitney Canada PT6A-66B turboprop, her biri 630 kW (850 shp) ISA+28C Düz Dereceli
Özellikler (P180 Avanti EVO) > Performans

Maksimum hız: 740 km/sa (460 mph, 400 kn) FL310 yüksek hızlı seyir
Seyir hızı: 589 km/sa (366 mph, 318 kn) FL410 uzun menzilli seyir
Minimum kontrol hızı: 190 km/sa (120 mph, 100 kn)
Menzil: 2.800 km (1.740 mi, 1.510 nmi) 4 yolcu, NBAA IFR, 100-nm alternatif
Feribot menzili: 2.830 km (1.760 mi, 1.530 nmi)
Servis tavanı: 12.000 m (41.000 ft)
İrtifa süresi: FL 250'ye 10 dakika
Kanat yüklemesi: 343 kg/m2 (70,3 lb/ft kare)
Yakıt tüketimi: 0,220 kg/km (0,779 lb/mi)
Güç/kütle: 230 W/kg (0,14 hp/lb)
Kalkış (SL, ISA): 994 m (3.262 ft)
Ukichiro Nakaya

Ukichiro Nakaya
Ukichiro Nakaya (中谷 宇吉郎 Nakaya Ukichirō?, Japonca isminde Nakaya ilk yazılmasına rağmen aile ismi/soy ismidir, 4 Temmuz, 1900 – 11 Nisan, 1962) Japon fizikçi ve bilim yazarıdır. Buzul bilimi ve düşük sıcaklık fiziğiyle ilgili çalışmalarıyla tanınır. İlk yapay kar taneciğini üretmesiyle de oldukça ünlüdür.
Buz kristalleri

1933 yılından itibaren Nakaya doğal kar tanelerini inceledi ve bu mikroskobik tanelerin 3000'den fazla fotoğrafı üzerinde çalışarak kar tanesi kristallerini yedi ana ve birçok alt grup şeklinde sınıflandırdı. Doğal kar tanelerinin fotoğraflarının çekme ve onları hava koşullarına göre görünüşlerinin şekillenişine göre sınıflandırma çalışmaları sırasında, laboratuvar ortamında oluşturulmuş buz kristallerini birleştirip büyüterek yapay kar tanesi oluşturma isteği duydu. Çift katmanlı camdan oluşan bir deney tüpünün içinde su buharı yarattı, ardından bunu soğuttu. Onun öngörülerinin aksine, kristalleri yaratmak kolay bir iş değildi. Kar tanelerinin aksine, buz kristalleri çekirdek niyetine kullandığı pamuk çubuğun üzerinde tırtıl gibi büyüyorlardı.
1935'te açılan düşük sıcaklıklı bilim laboratuvarı, onun farklı materyalleri buz çekirdeği olarak kullandığı deneylerinin devamını sağladı. Bu deneyler yünlü ipliğin pamuk iplikten daha kullanışlı olduğunu gösterdi, ancak buz kristalleri hala gerektiği gibi oluşturulamıyordu. Bir gün Nakaya laboratuvarındaki tavşan kürkünden bir montun üzerindeki bir tüyde bir buz kar kristali buldu. Bu buluş onu ilk yapay kar tanesinin yapımına götürdü. 12 Mart 1936'da, ilk girişiminden 3 yıl sonra, laboratuvarındaki gereçlerle tek bir tavşan tüyünden yararlanarak bir buz kristali üretti. Aralık 1937'de laboratuvarında birçok yapay kar tanesinin fotoğrafını çekti. Bu fotoğraflar Wilson Bentley’in 1931’de yayınlanan ve oldukça beğenilen Snow Crystals (Buz Kristalleri) kitabına ilham kaynağı oldu. 
Nakaya kar kristalleri üzerinde çalışmaya devam etti ve doğada farklı şekillerinin nasıl oluştuğunu aydınlattı. Buhar, sıcaklık, süper-doygunluk arasındaki ilişkiyi açıklayan Nakaya Diyagramı’da bu çalışmalarının ürünüdür.
Deneme türünde bilimsel yazıları

Nakaya ayrıca üretken bir bilim denemecisiydi. Nakaya Ukichiro Kar ve Buz Müzesi’nin web sitesinde 40’tan fazla başlık altında kardan geofiziğe, arkeolojiden bilimsel yönteme kadar değişen alanlarda bilimi halka açıklayan seçilmiş yazıları bulunabilir.
"… snow crystals may be called letters sent 
from heaven."
(Kar kristalleri cenetten gönderilen harfler olacak adlandırılabilirler)

                                                                       	                -Ukichiro Nakaya, Snow Crystals (Kar Kristalleri) 1939
Ayrıca birçok belgesel ve radyo programı da hazırladı. 1950’de Iwanami Yapımcılığın sponsorluğunda üretilen 4000’den fazla belgesel ve eğitim amaçlı filmde merkezi bir rol oynadı. (Bu filmler Hitachi Medya Yapımcılık tarafından dijital olarak tekrar basıldı ve Iwanami Film Kütüphanesi'nde ulaşılabilir durumda.)
En ünlü şiiri muhtemelen yukarıda da orijinaliyle birlikte yazılı olan "Kar taneleri cennetten gönderilen harfler gibidir" mısralarıdır. Bu fikri birçok projesinde kullanmıştır. Bunlardan ilki 1939 yılında çektiği kar kristalleri belgesel filmidir. Daha sonra da Kar Kristalleri: Doğal ve Yapay kitabı da dâhil birçok çalışmasında geçer.
Kişisel hayatı

Nakaya 2 kez evlendi. İlk karısı Sakutaro Fujioka'nın (藤岡作太郎 Fujioka Sakutaro) kızıydı ve Tokyo İmparatorluk Üniversitesinde tarih dersi veriyordu. Nakaya King's Collage'da çalışırken Japonya'da disteri hastalığı yüzünden öldü. 1932'de Nakaya tekrar evlendi. 1933'te kızı Fujiko Nakaya doğdu. Kızı sis heykelleriyle tanınan bir sanatçı haline geldi. Ayrıca  Sakiko Miyoko Nakaya adında 2 kızı daha oldu.
Bibliyografya

Nakaya, Ukichiro (1954). Snow Crystals: Natural and Artificial. Harvard University Press. ISBN 978-0-674-81151-5.
Daub, Edward E.; Asano, Shiro, (Ed.) (2003). Reflections on Science by NAKAYA Ukichiro, An Advanced Japanese Reader. University of Wisconsin Press. ISBN 0-299-18104-9. 5 Temmuz 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2014.  (In Japanese, with readings, vocabulary notes, translations, and glossary.)
Nakaya Ukicho Kar ve Buz Müzesi, (kar tanelerinin 6 kenarlı yapısından esinlenilerek yapılmış altıgen yapı.) Katayamazu kaplıcaları, Kaga, Iskikawa, Japonya