Elfi von Dassanowsky
Kariyeri

Von Dassanowsky, 1946'da Stadttheater St. Pölten'de Mozart'ın The Marriage of Figaro'sunda Susanna olarak ilk opera çıkışını yaptı ve Müttefik Yüksek Komutanlığı için konserler verdi.
Dassanowsky, film tarihindeki birkaç kadından biri olmaya devam ediyordu ve 22 yaşında, savaş sonrası Viyana'daki ilk yeni stüdyo tesisi olan bir film stüdyosunu (Belvedere Film) ortak kuran en genç kadınlardan biri oldu. Stüdyo, kıdemli ortakları August Diglas ve Emmerich Hanus ile birlikte Die Glücksmühle (Mutluluk Değirmeni, 1946), Dr. Rosin (1949) ve Märchen vom Glück (Kiss Me, Casanova, 1949) gibi Alman klasikleri yarattı ve Gunther Philipp ve Nadja Tiller'a ilk ekran rollerini verdi.
Operalarda, operetlerde, tiyatro dramalarında ve komedilerde rol aldı. Birkaç tiyatro grubunun kurulmasına yardımcı oldu, Allied Forces Broadcasting ve BBC'de spikerlik yaptı, tek kişilik bir gösteriyle Batı Almanya'yı gezdi ve şan ve piyanoda ustalık dersleri verdi.
Bu dönemde, aynı zamanda, resmini içeren çalışmaları artık müzelerde ve özel koleksiyonlarda bulunan ünlü Avusturyalı ressam Franz Xaver Wolf (1896 – 1990) için özel olarak modellik yaptı.
Sanat yönetmeni Federico Pallavicini aracılığıyla, kısa ömürlü Amerikan dergisi Flair'in (Fleur Cowles tarafından düzenlenen) savaş sonrası Viyana'daki sanatları ele alması için teşvik etti ve planlanan baskı için modellendi, ancak yayın baskıdan önce kapandı. Ignace Paderewski piyano tekniğinde uzman olan müzik pedagojisi, 1950'lerde evlendiği ve bir oğlu ve kızı olduğu Kanada ve New York'ta devam etti.
Bu sırada tasarıma yöneldi ve şu anda Viyana'daki Uygulamalı Sanatlar Müzesi'nin (Museum für angewandte Kunst Wien) koleksiyonunda bulunan kadın deri gündüz kabanı için bir prototip yarattı. 1970'lerin sonlarında boşandı ve bir daha hiç evlenmemiş olmasına rağmen, 1990'ların ortalarında ölümüne kadar yazar ve aktör Prens Heinrich Starhemberg (Henry Gregor, 1934–1997) ile kısa bir süre ilişki yaşadı.
1960'larda Hollywood'da modaya uygun bir Avrupa yıldızı olmaya direndi ve yönetmen/yapımcı Otto Preminger için ses koçu olarak kamera arkasında kalmayı tercih etti. 1962'de Amerika Birleşik Devletleri vatandaşlığına kabul edildi. Başarılı bir Los Angeles iş kadını, 1999'da oğlu Robert ile birlikte Los Angeles/Viyana merkezli bir yapım şirketi olarak Belvedere Film'i yeniden kurdu. Ödüllü dramatik kısa film Semmelweis (2001), casus-komedi Wilson Chance (2005) ve "Felix Austria! aka The Archduke and Herbert Hinkel" (2013) belgeseli ve Alexander Lernet-Holenia'nın savaş karşıtı Avusturya romanı "Mars im Widder"'ın ekran uyarlaması da dahil olmak üzere devam etmekte olan birkaç çalışmanın baş yapımcılığını yaptı.
Film yapımında öncü bir kadın olarak ve savaş sonrası Avusturya sanat ve kültüründe çok yönlü bir yetenek olarak benzersiz çalışmasıyla uluslararası alanda tanınan von Dassanowsky, Women's International Center'ın prestijli Living Legacy Ödülü'nü alan tek Avusturyalı kadındır ve bu ödülle onurlandırılmıştır. "UNESCO Mozart Madalyası", Avusturya Cumhuriyeti Hizmetleri için Altın Liyakat Madalyası, Fransız Ordre des Arts et des Lettres, Avusturya Film Arşivi'nin Yaşam Boyu Başarı Madalyası sahibi oldu. Ek olarak, 1990'ların sonlarında Right Livelihood Award adayı gösterildi.