stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Büyük Selçuklu İmparatorluğu
Tarihi > Alp Arslan dönemi

Tuğrul Bey'in oğlu olmadığından, Çağrı Bey'in oğlu Alp Arslan Selçuklu Devleti sultânı oldu. Başa geçer geçmez amcasının veziri Amîd-ül-mülk'ü görevden alarak, yerine Nizâm-ül-mülk'ü tâyin etti. Sultan Alp Arslan, tahta geçmek iddiasında bulunan diğer rakiplerini bertaraf ettikten sonra, batıya yönelerek fetihlere başladı. Kafkaslardan dolaşıp bölgesel küçük krallıkları boyunduruk altına aldı. Doğu Anadolu'nun Kuzeydoğu ucundaki ünlü Ani Kalesi'ni 1064'te alarak, 16 Ağustos 1064'te Kars'a girdi. 1067'de bölgenin kontrolünü elinde tutan Şeddadiler hanedanı Selçukluların işgaline uğramış ve 1174'e kadar Selçukluya bağımlı bir hanedan olarak devam etmiştir. Ani, Hristiyan âleminin kutsal yerlerinden biri idi. Bu fetihler İslam dünyasında büyük sevinç kaynağı oldu ve Halife Kâim bil-Emrillah, sultana, fetihler babası yani çok feth eden anlamına gelen Ebü'l-Feth lakabını verdi. Sultan, 1065 senesi sonlarında doğuya yönelerek Üstyurd ve Mangışlak taraflarına yürüdü. Başarı ile biten seferin sonunda; ticaret yollarını vuran Kıpçak ve Türkmenler itaat altına alındı.
Alp Arslan, 1067 senesinde Kirman meliki olan kardeşi Kavurd'un isyanı ile karşılaştı. Bu isyanı kısa sürede bastırdı (Bkz. Kirman Selçukluları). Öncelikle Müslümanlar arasında birliğin sağlanmasını arzu eden Alp Arslan, Bahreyn taraflarındaki Karmatî sapıkları ve Önasya'daki Şiî-Fâtımî kalıntılarını temizlemek için harekete geçti. Şiî-Fâtımî sultanının İslâm ülkeleri üzerinden kalkmakta olduğunu gören Mekke şerîfi, Alp Arslan'a itaatini arz ederek, hutbeyi Abbasî halîfesi ve Sultan Alp Arslan adına okumaya başladı. Doğu ve Batıda sistemli bir şekilde yapılan fetih hareketleri; 1067 senesinde Anadolu'da başlatılan yıpratma ve yıldırma akınları, 26 Ağustos 1071'deki Malazgirt muharebesine kadar devam etti. Malazgirt zaferiyle Büyük Selçuklulara kapıları açılan Anadolu, Türkiye Türklerinin istikbâldeki yurdu durumuna girdi. Malazgirt Zaferi sonrasında, Bizans imparatoru Diogenes ile yapılan antlaşma, tahttan indirildiği için tatbik edilemedi. Sultan Alp Arslan, antlaşmanın silah zoruyla tatbikini kumandan ve beylerine emrederek, bütün Anadolu'nun fethini istedi. Selçuklu emrindeki Türkmen boyları, Orta Asya'dan batıya sevk edilerek, Doğu Anadolu'daki Bizans hududuna gönderildi. Selçukluların gaza akınlarına mukavemet edemeyen Bizans kale ve garnizonları Türklerin eline geçti. Türk akınları Marmara Denizi sahillerine kadar uzandı ve fethedilen Anadolu, iskân edildi. Anadolu'nun Türkleşip, İslâmlaşması için gerekli bütün tedbirler alındı. Sultan Alp Arslan, çıktığı Mâverâünnehr seferinde, esir alınan bir kale kumandanı tarafından şehîd edildi. Türk târihinin büyük sultanlarından olan Alp Arslan, enerjisi, disiplini, yiğitliği ve adaleti ile temayüz etmişti.
Sultan Alp Arslan öldüğünde, devlet toprakları, doğuda Yaşgar'dan, batıda Ege kıyıları ve İstanbul boğazına, kuzeyde Hazar-Aral arasından, güneyde Yemen'e kadar olan bir bölgeye yayılmıştı.
Tarihi > Muhammed Tapar ve Sencer dönemleri

Berkyaruk'un vefatıyla oğlu Melikşâh ile Muhammed Tapar saltanat mücâdelesine başladılar. Muhammed Tapar, Bağdat üzerine yürüyerek fazla zorluk çekmeden 1105'te tek başına sultan oldu. Önce kendisine karşı isyan eden amcasının oğlu Mengübars hâdisesini bastırdı. Daha sonra ülkede uzun zamandır karışıklık çıkaran, anarşiyi tahrik eden bâtınîlere karşı mücâdele etti. 1107'de bâtınîlerin merkezi olan Alamut kalesi kuşatıldı ve çok sayıda bâtınî öldürüldü. Selçuklular arasındaki karışıklıklardan istifade eden haçlılar, Birinci Haçlı Seferi sonunda Suriye'de haçlı devletleri kurmaya başladılar. Sultan Muhammed Tapar, bunların üzerine ordular gönderdi ise de, kumandanlar arasında tam anlaşma sağlanamadığından kesin sonuca gidilemedi. Sefer kumandanı Emir Mevdud, Şam Emevî Camii'nde bir bâtınî tarafından öldürüldü. Sultan, haçlılara karşı Aksungur'u kumandanlığa getirdi. Bu arada kardeşi Sencer'i Suriye ve Horasan'daki bâtınîlere karşı mücâdele etmekle vazifelendirdi. Alamut üzerine de bir ordu gönderdi. Sultan Muhammed Tapar'ın 1118'de vefatı sebebiyle bu fesad ocağı ortadan kaldırılamadı. Sultan Muhammed Tapar, ilim ve imar işleri ile de uğraşma fırsatı buldu. İsfahan'da yaptırdığı medresenin bahçesine defnedildi. İleri gelen devlet adamları, Muhammed Tapar'ın henüz küçük yaştaki oğlu Mahmud'u tahta geçirdilerse de, Melikşah'ın oğlu ve Horasan meliki olan Sencer, yeğeni Mahmûd'un sultanlığını kabul etmeyerek, saltanat iddiasında bulundu. 14 Ağustos 1119 tarihinde yapılan Save savaşını kazanarak sultanlığını ilan eden Sencer, yeğenine evlat muamelesi yaptı ve kendi hâkimiyetini tanımak şartı ile Rey hâriç, batı ülkelerinin hâkimiyetini ona bıraktı (Bkz. Irak Selçukluları). Sultan Sencer, batı işlerinden çok doğu ile uğraştı. Gaznelilerle savaştı. Karahanlıları kendisine bağladı. Zamanı, Selçukluların son parlak devri idi. Bu arada Selçuklu Devleti'ni iki büyük tehlike tehdid ediyordu. Bunlardan birisi batıdan Anadolu ve Suriye'ye saldırmakta olan haçlılar, diğeri doğudan gelen ve devletin doğu sınırlarını zorlayan Karahitaylar idi. Sultan yalnız bu ikinci tehlike ile uğraştı. Doğu Karahanlılar Devleti'ni yıkarak Seyhun boylarını zorlayan Karahitaylarla çarpışan Sencer, onlarla 10 Eylül 1141 senesinde yaptığı Katvan meydan muharebesini kaybetti. Bu muharebeden sonra Seyhun nehrine kadar olan topraklar Karahitayların eline geçti. Katvan meydan muharebesiyle Büyük Selçuklu Devleti tarihinde yeni bir devir başladı ve Selçuklu ülkesi müslüman olmayan Türk ve Moğol birliklerinin istilâsına uğradı.
Sultan Sencer'in bu mağlûbiyetinden istifade etmek isteyen Gûr hükümdarı Alâeddîn Hüseyin, yıllık vergiyi vermemek, sultanlık peşinde koşmak gibi davranışlarla Sencer'e olan tâbiliğinden kurtulmaya çalışıyordu. Zaten sınırlarını fazla genişletmesi, bölgenin kuvvet dengesini bozmakta ve bu durum Sultan Sencer'i endişeye düşürmekte idi. Büyük kuvvetlere sahib olan Gûrlular üzerine yürüyen Sultan Sencer, Haziran 1152'de yaptığı muharebede Gûr ordusunu mağlup ederek Katvan'da kaybedilen itibârı yeniden sağladı.
Tarihi > Gerileme ve Dağılma Dönemi

Melikşah'tan sonra sırasıyla başa geçen I. Mahmud (1092-1094), Berkyaruk (1094-1105), Müizzeddin Melikşah (1105-1105) ve Mehmed Tapar (1105-1118) dönemlerinde Büyük Selçuklu Devleti gücünü ve eyaletlerdeki merkezi denetimini giderek yitirdi. 1118'de tahta çıkan Ahmed Sencer'in ülke topraklarını yeniden birleştirme çabası da başarılı olduysa da devlet hiçbir zaman Melikşah dönemindeki sınırlarına ve otoritesine kavuşamadı. 1128 yılında Doğudaki Doğu ve Batı Karahanlı Devletine boyun eğdiren Karahitaylar Büyük Selçuklu Devleti ile komşu oldular ve Selçuklulara baskı yaratmaya başladılar. 1141 yılında Karahitay ve Selçuklu orduları arasındaki Katvan Savaşı'nda yenilgiye uğrayan Büyük Selçuklu Devleti hızlı bir dağılma sürecine girdi. Karahitayların devletin en verimli toprakları olan Maveraünnehir'i işgal etmeleri Büyük Selçuklu Devleti'nin ekonomisini ve ordusunu iyice sıkıntıya soktu. Sultan Sencer, giderek artan ekonomik buhran nedeniyle ayaklanan göçebe Oğuzlara 1153'te tutsak düştü. İki yıl sonra kaçarak kurtulduysa da ülkede iktidarını yeniden sağlayamadan 1157'de öldü. Büyük Selçuklu Devleti böylece sona erdi. Bu tarihten sonra Büyük Selçukluların toprakları büyük ölçüde Harzemşahların denetimi altına girdi.
Hanedan üyeleri yönettikleri bölgelerde bağımsız davranmaya başladılar. Daha önce bağımsızlıklarını ilan etmiş olan Selçuklu hanedanın kurduğu devletlerden yalnızca Anadolu Selçuklu Devleti, yüz yılı aşkın bir süre daha ayakta kalabildi. Ayrıca devletin gerilemesinin sebepleri arasında Haçlı Seferleri, Fâtımîler ile olan çatışmalar, Hasan Sabbah'ın Bâtınîlik propagandaları ve Oğuz boylarının ayaklanmaları sayılabilir. Bunun sonucunda ise Abbâsî halifeleri Selçuklu egemenliğinden kurtulmak için bir takım çalışmalar yürütmüştür. Bunlar Selçuklu Devleti'nin yıkılmasına neden olan etkenler ve nedenlerdir.
Devlet Yapısı ve Yönetimi

Büyük Selçuklu Devleti'nin örgütlenme biçimi, kendisinden önceki İslam devletlerine benziyordu. Hint-İran devlet anlayışını yansıtan bu örgütlenmede, eski Türk devlet geleneğinin de belirgin etkisi vardı. Eski Türk devlet geleneğinde olduğu gibi, Büyük Selçuklu Devleti'nde de ülke toprakları hanedanın ortak malı sayılıyordu. Bundan dolayı Büyük Selçuklu toprakları eyaletlere bölünmüştü. Eyaletlerin yönetimi de Melik olarak adlandırılan hanedanın erkek üyelerine bırakılmıştı. Tuğrul Bey'den önce boy başkanına Oğuz geleneğine göre Yabgu deniyordu. İslam dininin benimsenmesinden sonra, hükümdarlar İslam devletlerindeki geleneğe uyarak "sultan" unvanı ile anıldılar. Suriye Selçukluları ile Kirman Selçukluları'na Irak Selçukluları da katıldı. Büyük Selçuklu topraklarına göçen yeni Oğuz boyları da iç düzeni büyük ölçüde sarstılar. Bu karışıklık döneminde Harzemşahlar, Büyük Selçuklu toprakların büyük bölümünü ele geçirdiler. Bir süre daha direnen Kirman Selçukluları 1175'te, Irak Selçukluları da 1194'te Oğuzlar ve Harzemşahlar tarafından yıkıldı.
Başkentte oturan sultan, devletin mutlak egemeniydi. Bütün atamalar ve toprak dağıtımı sultanın buyruğuyla yapılıyordu. Ayrıca sultan yüksek yargı kurullarına da başkanlık ediyordu. Hükümdarların "danışman"ı konumundaki kişiler yönetimde önemli rol oynuyorlardı. Alp Arslan döneminde bu göreve getirilen Nizamülmülk, İslam geleneği uyarınca vezir unvanı aldı ve devlet yönetiminde köklü değişiklikler yaptı. Nizamülmülk, devlet yönetimine ilişkin anlayışını Siyasetname adlı kitabında da anlatmıştır. Büyük Selçuklu Devleti'nde devlet işleri "Divan-ı Âlâ" adı verilen bir kurulda görüşülür ve karara bağlanırdı. Ayrıca maliye, askerlik ve adalet işleriyle uğraşan başka divanlar da vardı. Meliklerin yönetimindeki eyaletlerde de büyük ölçüde merkezdeki örgütlenme örnek alınmıştı.
Devlet Yapısı ve Yönetimi > Selçuklularda Önemli Divan Teşkilatları

1. Divan-ı Âli/ Divan-ı Saltanat: Devlet işlerinin görüşüldüğü divandır. Sultandan sonra en yetkili kişi olan 'Vezir' tarafından yönetilir.
2. Divan-ı İstifa: Maliye işlerinden sorumludur. Yöneticisi 'Müstevfi'dir.
3. Divan-ı Arz: Ordunun ikmal ve lojistik desteğini veren divandır. Ayrıca hassa askerlerinin maaşlarını da bu divan öder. Yöneticisi 'Arız'dır.
4. Divan-ı İnşa: İç ve dış yazışmalardan sorumludur. Yöneticisi Tuğrai'dir.
5. Divan-ı İşraf: Devletin idari ve mali işlerini denetlerdi. Yöneticisi 'Müşrif'tir.
6. Niyabet-i Saltanat: Hükümdar başkentte yokken devleti idare eden divandır. Başında 'Naib' bulunur.
Toprak Yönetimi ve Ordu

Büyük Selçuklu ülkesinde tarım yapılan topraklar ikta denen bölümlere ayrılmıştı ve iktalar hizmet karşılığında belirli süre için ileri gelenlere veriliyordu. Bu usulle verilen topraklar has, ikta ve haraci olarak üçe ayrılıyordu. Has toprakların geliri doğrudan sultan ailesine veriliyordu. İkta sahipleri ise, toprakları işleme karşılığında belli sayıda asker besliyor ve savaş zamanlarında orduya katılıyorlardı. Haraci olarak adlandırılan toprakların geliri de doğrudan devlet hazinesine aktarılıyordu.
Alp Arslan dönemine kadar beylere bağlı göçebe Türkmenlerden oluşan ordu Nizamülmülk tarafından yeniden yapılandırıldı. Nizamülmülk, aylıklı askerlerden oluşan sürekli bir ordu kurdu. Bu aylıklı askerlere "gulam" deniyordu ve bunlar temel olarak başkentte iktidarı korumakla görevliydi. Savaş sırasında asıl ordu ise ikta sahiplerinin yönetimindeki atlı askerlerden oluşurdu. Ayrıca bağlı devletler de savaş zamanlarında sultanın ordusuna asker gönderiyorlardı. Melikşah döneminde orduda 50 bin kadar atlı asker olduğu bilinmektedir.
Toprak Yönetimi ve Ordu > Toplumsal ve Ekonomik Yaşam

Büyük Selçuklu Devleti'ndeki Oğuz boyları ve başka bazı topluluklar göçebeydiler. Oğuz boylarının başında bir bey bulunuyordu. Bu göçebe topluluklar geçimlerini hayvancılıkla sağlıyorlardı ve otlak bulmak için de mevsimlere göre yer değiştiriyorlardı. Devlet göçebe topluluklardan otlak vergisi alıyordu. Yerleşik nüfus ise çiftçilik, zanaatçılık ve ticaretle uğraşıyordu. Kentlerdeki tüccar ve esnaf, işkollarına göre loncalar biçiminde örgütlenmişti. Merkezi devlette görevli memurlar ile sürekli ordudaki askerler maaş alıyorlardı.
Toprak Yönetimi ve Ordu > Eğitim, Bilim ve Sanat

Büyük Selçuklular, kendilerinden önce var olan medreselerde öğretimi sürdürdüler, ama bununla yetinmediler. Vezir Nizamülmülk'ün öncülüğünde ve onun adını taşıyan yeni medreseler kurdular. Nizamiye medreselerinin ilki 1067'de Bağdat'ta açıldı. Daha sonra İsfahan, Rey, Merv (selçukluların başkenti), Belh, Herat, Basra, Musul gibi kentlerde yeni Nizamiye medreseleri kuruldu. Medrese sisteminde programlı ve belli bir yönteme dayanan eğitim ilk kez bu medreselerde verildi. Medreselerde din konularının yanı sıra matematik, felsefe, dil ve edebiyat gibi dersler de okutuluyordu ve medreselerde zengin kitaplıklar vardı. Medreselerin dışında da ülkenin çeşitli yerlerinde kurulmuş kitaplıklar bulunuyordu. Melikşah döneminde önce İsfahan'da, sonra Bağdat'ta birer gözlemevi kuruldu. Büyük Selçuklular Arapçayı din ve bilim dili, Farsçayı edebiyat ve devlet dili, Türkçeyi ise saray ve orduda günlük konuşma dili olarak kullanıyorlardı.
Büyük Selçuklular, var olan kentleri bayındır hale getirirken yeni kentler de kurdular. Ülkenin pek çok yerinde yeni kurumlar ve yapılar inşa ettiler. Bunlar cami, medrese, kervansaray, hastane, köprü, çeşme, imaret, han, hamam, türbe ve kümbet gibi yapılardı.
Büyük Selçuklular, ince ve uzun minarelerle cami mimarisine yeni bir anlayış getirdiler. İsfahan'daki Mescid-i Cuma bu anlayışla yapılmış en eski örnektir. Büyük Selçuklu anıtmezarları olan kümbetler de yaygın mimari yapılardır. Kümbetler içten kubbe, dıştan ise piramit ya da konik bir çatıyla örtülüyordu. Dört köşeli, çok köşeli ya da yuvarlak formdaki Büyük Selçuklu kümbetleri genellikle iki katlı olarak yapılıyordu. Bu kümbetlerin alt kat mezar, üst kat ise mescit olarak kullanılıyordu.
Büyük Selçuklu sanatında hat (yazı), minyatür, ahşap ve taş oymacılığı, çinicilik, maden işleme, cilt ve çeşitli süsleme sanatları da gelişmişti. Zamanla yayıldığı bölgelerdeki Farsi kültürü benimsediği yönünde görüşler de vardır.
Dandanakan Savaşı
İran'da bulunan bir Büyük Selçuklu Devleti askeri Figürü. (Metropolitan Müzesi)
Büyük Selçuklu Sultanı ve Onur Kaftanının verilişi.(Jami' al-tawarih, 1314 (Edinburgh Üniversitesi)
Sultan Berkyaruk.
Metropolitan Sanat Müzesi'nde sergilenen Büyük Selçuklular'dan kalma bir figür.
Aliabad(Doğu Azerbaycan) Selçuklu Kervansarayı
İran'ın Rey kentinde bulunan Selçuklu devletinin kurucusu Tuğrul Bey'in anıt mezarı
Türkiye hahambaşıları listesi

Türkiye Hahambaşıları listesi 1453 yılındaki İstanbul'un fethinden günümüzden bu yana İstanbul'da görev yapan Türkiye Hahambaşılarının (Yahudilerin Türkiye sınırları içindeki ruhani lideri) listesidir:
Osmanlı dönemi İstanbul hahambaşıları

Moşe Kapsali (1453 - 1496)
Eliyau Mizrahi (1496 - 1526)
Tam Ben Yahya (? - 1542)
Eli Benjamin Ha-Levi (? - ?)
Menahem Behar Samuel (? - ?)
Eli Ben Haim (1575 - 1602)
Yahiel Bassan (? - 1625)
Yasef Mitrani (? - 1639)
Yomtov Ben Yaeş (1639 - 1660)
Yomtov Ben Hananya Benyakar (1660 - 1677)
Haim Kamhi (? - 1730)
Yuda Benrey (? - ?)
Samuel Levi (1727 - ?)
Abraham Ben Haim Rosanes (? - 1743)
Salamon Haim Alfandari (1757 - ?)
Meir İshaki (? - ?)
Elie Palombo (1762 - ?)
Haim Yaakov Benyakar (? - ?)
Abraham Levi (1835 - 1836)
Samuel Haim (1837 - 1839)
Moşe Fresko (1839 - 1841)
Yaakov Behar David (1841 - 1854)
Haim Ha-Kohen (1854 - 1860)
Yaakov Avigdor (1860 - 1863)
Yakir Geron (1863 - 1872)
Moşe Levi (1872 - 1908)
Haim Nahum Efendi (1908 - 1920)
Sabetay Levi (Mayıs 1910 ve Eylül 1912'de vekaleten)
İsak Ariel (Kasım 1918 ve Eylül 1919'da vekaleten)
Türkiye Cumhuriyeti - Türk Yahudileri hahambaşıları

Haim Moşe Becerano (1920 - 1931) (vekaleten)
İsak Şaki (1931 - 1940) (vekaleten)
Rafael Saban (1940 - 1952) (vekaleten)
Rafael Saban (1952 - 1960) (seçimle - T.C.'nin ilk resmi Hahambaşısı)
David Asseo (1961 - 2002) (seçimle)
İsak Haleva (2002 - 2025) (seçimle)
David Sevi (2025-
Joaquim Henrique

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Joaquim Henrique Pereira Silva
Doğum tarihi:  28 Kasım 1998 (26 yaşında)
Doğum yeri:  Nova Era, Brezilya
Boyu:  1,87 m (6 ft 1+1⁄2 in)
Mevkii:  Defans
Kulüp bilgileri
Kulübü:  CF Tigres UANL
Numarası:  2
Altyapı kariyeri
:  Comercial de Nova Era
2017-2018:  URT
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2019 |  Paulista FC |  26 |  (4) |
| 2020 |  Murici FC |  10 |  (0) |
| 2020 |  São José EC |  15 |  (1) |
| 2021 |  Botafogo (PB) |  0 |  (0) |
| 2021-2023 |  Cuiabá EC |  28 |  (1) |
| 2022 |  → Botafogo (PB) (kiralık) |  13 |  (0) |
| 2023-2024 |  Santos FC |  62 |  (4) |
| 2024- |  CF Tigres UANL |  15 |  (0) |
| Toplam |   |  169 |  (10) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 25 Şubat 2025 (2025-02-25) 
Joaquim Henrique (d. 28 Kasım 1998), Brezilyalı profesyonel futbolcu. Defans mevkiinde görev almaktadır. Liga MX ekiplerinden CF Tigres UANL'da forma giymektedir.
Başarıları > Paulista

Campeonato Paulista Segunda Divisão: 2019
Başarıları > São José-SP

Campeonato Paulista Segunda Divisão: 2020
Başarıları > Santos

Série B (Brezilya): 2024
Séverin-Mars

Armand Jean Malafayde, sahne adıyla Séverin-Mars, (Bordeaux [Gironde],; 21 Şubat 1873 – 17 Temmuz 1921 Septeuil) Fransız aktör, yönetmen ve senaristti.
Biyografi

Armand Jean Malafayde, 1873 yılında Bask kökenli mütevazı bir ailede dünyaya geldi. Kariyerine Paris tiyatrolarıyla başladı ve Auguste de Villiers de L'Isle-Adam, Jacques Roullet gibi önemli yazarların eserlerinde sahne aldı. 1915'te Maurice Maeterlinck'in davetiyle Normandiya'daki Saint-Wandrille de Fontenelle Manastırı'nda Pelléas et Mélisande ve Macbeth gibi oyunları sahneledi.
Sinema kariyerine, 1910'da Léonce Perret'in Il crimine del nonno adındaki kısa filmiyle başladı. 1913'te Abel Gance ile tanışması dönüm noktası oldu. Gance'ın filmlerinde önemli rollerde yer aldı; La decima sinfonia (1918) ve Per la patria (1919) bunlardan bazılarıdır. 1921'de, kendi yönettiği ilk ve tek film olan Le Cœur magnifique çekimlerini tamamladıktan kısa süre sonra 48 yaşında kalp krizinden hayatını kaybetti. Île-de-France bölgesindeki Courgent mezarlığına, oğlu François-Jacques ile birlikte gömüldü.
1922'de Paris'teki Gaumont-Palace sinemasında, heykeltıraş Aimée Bianchi tarafından yapılan bir bronz büst, Séverin-Mars'ın anısına dikildi.
Kevin Phillips (futbolcu)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Kevin Mark Phillips
Doğum tarihi:  25 Temmuz 1973 (51 yaşında)
Doğum yeri:  Hitchin, İngiltere
Boyu:  1,70 m (5 ft 7 in)
Mevkii:  Forvet
Altyapı kariyeri
1985-1991:  Southampton
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1991-1994 |  Baldock Town |  71 |  (45) |
| 1994-1997 |  Watford |  59 |  (24) |
| 1997-2003 |  Sunderland |  208 |  (113) |
| 2003-2005 |  Southampton |  64 |  (22) |
| 2005-2006 |  Aston Villa |  23 |  (4) |
| 2006-2008 |  West Bromwich Albion |  71 |  (38) |
| 2008-2011 |  Birmingham City |  69 |  (19) |
| 2011-2013 |  Blackpool |  56 |  (18) |
| 2013 |  → Crystal Palace (kiralık) |  14 |  (6) |
| 2013-2014 |  Crystal Palace |  4 |  (0) |
| 2014 |  Leicester City |  12 |  (2) |
| Toplam |   |  651 |  (291) |
Millî takım kariyeri
| 1998 |   İngiltere B |  1 |  (0) |
| 1999-2002 |   İngiltere |  8 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Kevin Mark Phillips (d. 25 Temmuz 1973, Hitchin), İngiliz eski millî futbolcudur. Leicester City takımında antrenörlük görevini sürdürmektedir.
Phillips, 1999-2000 sezonunda Sunderland formasıyla Premier League'de attığı 30 golle gol kralı oldu ve Avrupa Altın Ayakkabı Ödülü'nü kazandı. Sonra sırasıyla Southampton, Aston Villa, West Bromwich Albion ve Birmingham City takımlarında da oynadı.
Kulüp kariyeri

1992 yılında Baldock Town takımında profesyonel olan Phillips, 19 Aralık 1994 tarihinde Watford'a 10 bin £ karşılığında transfer oldu. Üç yıl bu takımda oynadıktan sonra 1997 yılında Football League First Division takımlarından Sunderland'e 350 bin £ karşılığında transfer oldu. Sunderland formasıyla ilk sezonunda ligde attığı 29 golle gol krallığında aynı sayıda gol atan Pierre van Hooijdonk ile birlikte ilk sırada yer aldı ve takımı ligi 4. bitirerek Premier League'ye yükselmek için play-off oynama hakkını kazandı. Phillips, play-off'ta iki gol attı ancak takımı Premier League'ye yükselmeyi başaramadı. İkinci sezonunda ise attığı 23 golle takımının ligde şampiyon olmasını ve Premier League'ye yükselmesini sağladı. Phillips, böylece ilk kez Premier League'de oynama şansı yakaladı. Premier League'deki ilk, takımında ise üçüncü sezonunda attığı 30 gol ile ligde gol kralı oldu ve Avrupa Altın Ayakkabı Ödülü'nü kazandı. Phillips, bu ödülü kazanan ilk ve son İngiliz futbolcu oldu. 2003 yılına kadar Sunderland forması giyen Phillips, 14 Ağustos 2003 tarihinde altyapısında yetiştiği takım olan Southampton'a 3 milyon 250 bin £ karşılığında transfer oldu. 2004-05 sezonunda takımı Premier League'ye veda etti ve Phillips, Southampton formasıyla 64 maçta 22 gol atma başarısı gösterdi. 29 Haziran 2005 tarihinde Aston Villa'ya 1 milyon £ karşılığında transfer oldu ve 20 numaralı formanın sahibi oldu. Juan Pablo Ángel ve Milan Baroš'un yedeğinde kalan Phillips, 23 maçta sadece dört gol atabildi ve 22 Ağustos 2006 tarihinde West Bromwich Albion'a 7000 bin £ karşılığında transfer oldu. Phillips, kariyerindeki 200. golünü FA Cup 5. turunda Middlesbrough karşısında attı. Takımı ile ilk sezonunda play-off oynayan Philips, yine takımıyla Premier League yüzü göremedi. 2007-08 sezonunda ligde takım arkadaşları Paul Robinson ve Jonathan Greening ile birlikte yılın takımında yer aldı. Phillips, 9 Temmuz 2008 tarihinde Birmingham City'ye transfer oldu. Birmingham City ile ilk sezonunda attığı 14 golle takımının Premier League'ye yükselmesini sağladı. 27 Mart 2010 tarihinde 1-1 biten Arsenal maçının 90+2. dakikasında kariyerinin 250. golünü attı. Phillips, 18 Haziran 2010 tarihinde takımıyla sözleşmesini bir yıl daha uzattı. Phillips, 27 Şubat 2011 tarihinde Arsenal ile oynanan EFL Cup final maçında yedekteydi ve bu maçta forma giymedi. Birmingham finali 2-1 kazandı ve Phillips, kariyerinde ilk kez bir kupa sevinci yaşadı. Sonrasında Birmingham ligden düştü ve Phillips, takımıyla sözleşme uzatmadı ve serbest kaldı. Phillips, 10 Temmuz 2011 tarihinde Blackpool ile bir yıllık sözleşme imzaladı.
Millî takım kariyeri

Phillips, Sunderland'daki başarısıyla 1999 yılından itibaren İngiltere maçlarına çağrılmaya başlandı. Aynı zamanda 2000 Avrupa Futbol Şampiyonası'nda da mücadele etti. Millî formayı en son 2002 yılında Hollanda karşısında giydi. Millî takım formasını toplamda sekiz kez giydi ancak gol atmayı başaramadı.