Rusya-Ukrayna Savaşı'nın tarihsel geçmişi
Ukrayna dönemi

Ukrayna'nın bağımsızlığı 1 Aralık 1991'de yapılan referandumla tekrar tanımlandı. Bu referandumda Kırım seçmenlerinin %54'ü Sovyetler Birliği'nden bağımsız olmayı destekledi. Bunu, Kırım parlamentosunun Ukrayna'dan bağımsızlığa ilişkin referanduma götüren ve Kırım'ın statüsü konusunda iki yıllık bir krizi başlattığı "1992 oylaması" izledi. Aynı zamanda, Rusya Yüksek Sovyeti, Kırım'ın Ukrayna'ya bırakılmasının geçersiz kılınması yönünde oy kullandı. Aynı senenin Haziran ayında, Kiev'deki  hükûmet (Ukrayna), Kırım'a Ukrayna içindeki Özerk Kırım Cumhuriyeti olarak büyük miktarda özerklik vermek için oy kullandı.
Buna rağmen dönemin Kırım hükûmeti, Rusya hükûmeti ve Ukrayna'daki hükûmet arasındaki çatışmalar devam etti. 1994'te Rus milliyetçisi Yuri Meshkov, 1994 Kırım cumhurbaşkanlığı seçimlerini kazandı ve Kırım'ın statüsü konusunda daha önce onaylanan referandumu uyguladı. Bu referandumda 1,3 milyon kişi oy kullandı; bunların %78,4'ü Ukrayna'dan daha fazla özerkliği desteklerken, %82,8'i çifte vatandaşlığa (Rusya-Ukrayna) izin verilmesini destekledi. Aynı yılın ilerleyen zamanında, Ukrayna'nın bir parçası olarak Kırım'ın statüsü, Budapeşte Muhtırasında Ukrayna'nın toprak bütünlüğünü koruma sözü veren Rusya tarafından tanındı.
Bu antlaşma ayrıca Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık ve Fransa tarafından imzalandı. Ukrayna, o dönemki Kırım Anayasasını iptal etti ve Kırım Cumhurbaşkanlığı görevini 1995 yılında kaldırdı. Kırım'a 1998'de öncekinden daha az özerklik veren yeni bir anayasa sunuldu. Kırım yetkilileri, daha sonra bir önceki anayasanın yetkilerini geri getirmeye çalışacaklardı. 1990'lar boyunca, birçok Kırım Tatarı sürgünleri ve onların soyundan gelenler Kırım'a geri döndü.
Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından Rusya Federasyonu ile dönemin Ukrayna'sı arasındaki ana gerilimlerden biri, Sivastopol'da bulunan Karadeniz Filosunun statüsünün durumu idi. Kırım'daki askeri üslerin ve gemilerin mülkiyetini belirleyen 1997 Rusya-Ukrayna Bölme Anlaşması uyarınca, Rusya'nın 25.000'e kadar asker, 24 topçu sistemi (100 mm'den küçük kalibreli), 132 zırhlı araç ve 22 askeri uçağa sahip olmasına izin verildi. Bu anlaşma, 2010 yılında Ukrayna eski cumhurbaşkanı Viktor Yanukoviç tarafından uzatıldı. Anlaşma uyarınca Rusya'ya, Karadeniz Filosunun Kırım'da 2042'ye kadar garnizon bulundurma hakkı verildi.
Kırım'ın Feodosia kentinde yaşayanlar, Haziran 2006'da ABD Donanması gemisi "Advantage"in yanaşmasını protesto ettiler. Eylemciler, NATO karşıtı sloganlar taşıyan işaretler taşıdılar ve NATO'ya bağlı birliklerin varlığını bir "saldırı" olarak değerlendirdiler. Ukrayna'daki bazı yorumcular, protestoları "Rus eli" olarak değerlendirdi. Kırım parlamentosuna yapılan 2010 seçimlerinde, Bölgeler Partisi en büyük oyu alırken, ikinci sıradaki Ukrayna Komünist Partisi çok daha küçük bir pay aldı. Bu siyasi partilerin her ikisi de daha sonra, Euromaidan hareketinin hedefi olacaklardı. Kırım'ın eski başkanı Yuriy Olexandroviç Meshkov, Temmuz 2011'de 1992 Kırım Anayasası'nın restorasyonu için referandum çağrısında bulundu. Bunun sonucunda Kırım'daki yerel bir mahkeme Meshkov'u beş yıllığına Ukrayna'dan sınır dışı etti.