stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Alfred Hitchcock
Tüm filmleri > Televizyon dizileri

Alfred Hitchcock Presents: "Revenge" (1955)
Alfred Hitchcock Presents: "Breakdown" (1955)
Alfred Hitchcock Presents: "The Case of Mr. Pelham" (1955)
Alfred Hitchcock Presents: "Back for Christmas" (1956)
Alfred Hitchcock Presents: "Wet Saturday" (1956)
Alfred Hitchcock Presents: "Mr. Blanchard's Secret" (1956)
Alfred Hitchcock Presents: "One More Mile to Go" (1957)
Suspicion: "Four O'Clock" (1957)
Alfred Hitchcock Presents: "The Perfect Crime" (1957)
Alfred Hitchcock Presents: "Lamb to the Slaughter" (1958)
Alfred Hitchcock Presents: "Dip in the Pool" (1958)
Alfred Hitchcock Presents: "Poison" (1958)
Alfred Hitchcock Presents: "Banquo's Chair" (1959)
Alfred Hitchcock Presents: "Arthur" (1959)
Alfred Hitchcock Presents: "The Crystal Trench" (1959)
Ford Startime: "Incident at a Corner" (1960)
Alfred Hitchcock Presents: "Mrs. Bixby and the Colonel's Coat" (1960)
Alfred Hitchcock Presents: "The Horseplayer" (1961)
Alfred Hitchcock Presents: "Bang! You're Dead" (1961)
The Alfred Hitchcock Hour: "I Saw the Whole Thing" (1962)
Beş kayıp Hitchcock filmi

Alfred Hitchcock'un 1948 ve 1958 yıları arasında çektiği beş filmi telif hakları ile ilgili sorunlar yüzünden onlarca sene seyirci ile tekrar buluşamadı. Yıllar sonra Hitchcock bu filmlerin telif haklarını tekrar üzerine aldı ve 1980'deki ölümünden sonra da miras yoluyla bu haklar kızı Patricia Hitchcock'a geçti. 30 yıllık bir aradan sonra ancak 1984 yılında tekrar ortaya çıkan ve gösterime sunulan bu filmler "5 kayıp Hitchcock filmi" olarak anılırlar. Bu ünlü 5 film şunlardır:
Ölüm Kararı (Rope) (1948)
Arka Pencere (Rear Window) (1954)
The Trouble with Harry (1955)
Çok Şey Bilen Adam (The Man Who Knew Too Much) (1956)
Ölüm Korkusu (Vertigo) (1958).
Advertisement for Blackmail (1929)
Rebecca'nın (1940) trailer'ı
Cary Grant ve Joan Fontaine, Suspicion (1941) çekiminde
Shadow of a Doubt (1943) trailer'ı, Joseph Cotten ve Teresa Wright ile
Rope (1948) filminden bir sahne
James Stewart ve Grace Kelly, Rear Window (1954)
Pat Hitchcock, kızı Terry ve Terry'nin kocası Joseph O'Connell, Alma Reville, Mary Alma O'Connell, Alfred Hitchcock (sol üstten saat yönünde), c. 1955–1956
John Lloyd Stephens

| John Lloyd Stephens |
| --- | --- |
Stephens'ın 1854'te yayınlanan portresi
Doğum: 28 Kasım 1805(1805-11-28) Shrewsbury, New Jersey, ABD
Ölüm: 13 Ekim 1852 (46 yaşında) New York City, New York, ABD
Defin yeri: New York City Marble Cemetery
Mezun olduğu okul(lar): Columbia College Litchfield Hukuk Fakültesi
Tanınma nedeni: Maya alanlarının açıklamaları da dahil olmak üzere Meksika ve Orta Amerika'nın keşfi

Kariyeri
Dalı: Kaşif avukat demiryolu yöneticisi yazar
Çalıştığı kurumlar: Panama Railroad Company
 
İmza

John Lloyd Stephens (28 Kasım 1805 - 13 Ekim 1852) Amerikalı kaşif, yazar ve diplomat. Orta Amerika'da Maya uygarlığının yeniden keşfedilmesinde ve Panama demiryolunun planlanmasında yer alan önemli kişilerdendir.
Erken dönem

John Lloyd Stephens, 28 Kasım 1805'te New Jersey'nin Shrewsbury kasabasında doğdu. Başarılı bir New Jersey tüccarı olan Benjamin Stephens ile seçkin bir yerel yargıcın kızı olan Clemence Lloyd'un ikinci oğluydu. Ertesi yıl aile New York City'ye taşındı. Stephens orada, özel öğretmenli iki okulda Klasikler eğitimi aldı. 13 yaşında Columbia College'a kaydoldu ve dört yıl sonra 1822'de sınıfının birincisi olarak mezun oldu.
Bir yıl boyunca bir avukatın yanında hukuk eğitimi aldıktan sonra Litchfield Hukuk Okulu'na devam etti. Eğitimini tamamladıktan sonra baro sınavını geçti ve New York City'de avukatlık yaptı.
Stephens 1834'te Avrupa'ya bir yolculuğa çıktı ve sonrasında Mısır ve Levant'a gitti, 1836'da evine döndü. Daha sonra seyahatleri ve keşifleri hakkında birkaç popüler kitap yazdı.
Politika

1837'de Hollanda'ya ABD Büyükelçisi olarak atanması için tavsiye edildi, ancak Başkan Martin Van Buren, 1842'ye kadar görev yapan Harmanus Bleecker'ı aday gösterdi. 1846'da eyalet anayasa kongresine delege oldu ve burada bir uzlaştırma mahkemesinin (küçük tazminat mahkemesi) kurulması ve kabul edilmesinden sorumlu oldu.
Mezoamerikan çalışmaları

Stephens, Alexander von Humboldt ve Juan Galindo gibi yazar ve kaşiflerin Mezoamerika'nın yıkık şehirleri hakkındaki ilk anlatımlarını ilgiyle okudu. 1839'da Başkan Martin Van Buren, Stephens'ı Orta Amerika'ya Özel Büyükelçi olarak görevlendirdi. Oradayken Orta Amerika Federal Cumhuriyeti hükûmeti iç savaşta dağıldı. Daha sonra tanık olduğu olayları Incidents of Travel in Central America, Chiapas, and Yucatán adlı eserinde yayınladı.
Stephens ve seyahat arkadaşı, mimar ve çizer Frederick Catherwood, British Honduras'a (şimdi Belize) çıktıktan sonra ilk Maya kalıntılarıyla Copán'da karşılaştılar. Bulduklarına şaşırdılar ve iki hafta boyunca alanın haritasını çıkardılar. Stephens, bunun yerli Mayalar tarafından yapıldığını hayal edemediği için, uzun zaman önce unutulmuş bir halk tarafından inşa edilmiş olması gerektiğini tahmin etti. Ancak Catherwood, modern Mayalarla yüz benzerliğini fark etti. Stephens, Copán şehrini 50 dolara satın almayı başardı ve onu nehir yoluyla Amerika Birleşik Devletleri'ndeki müzelere taşıma hayalleri kurdu.
Daha sonra Palenque, Quiriguá ve Uxmal'a gittiler. 11 Mayıs 1840'ta Palenque'ye ulaştılar ve Haziran başında ayrıldılar. Oradayken, Yazıtlar Tapınağı, Haç Tapınağı, Güneş Tapınağı ve Yapraklı Haç Tapınağı'nı belgelediler. Ekim 1841'de Yucatán'a yaptıkları dönüş yolculuğuyla Maya kalıntılarını incelemeye devam ettiler. Stephens'ın yolculuk hakkındaki kitabına göre, Chichen Itza, Izamal, Kabah, Labná'daki geçit, Mayapan, Sayil, Tulum, Uxmal ve Xtampak gibi toplam 44 Maya alanını ziyaret ettiler. Uxmal'da Vali'nin Evi, Rahibe Dörtgeni ve Büyücünün Piramidi'ni belgelediler. Catherwood ayrıca Bolonchén'deki kuyunun ünlü bir görünümünü çizdi.
Catherwood'un çizimleri ve taşbaskıları, Kolomb öncesi Amerika'nın en sanatsal ve entelektüel eserlerinden bazılarının yazarlarının Mayalar olduğunu hiç şüphesiz gösteriyordu. Büyük yapıların yanı sıra taş ve alçı heykeller, freskler, boyalı çömlekler ve ahşaptan yarım kabartmalar gibi sanatsal incelikli eserler de üretmişlerdi. Araştırmalarının bir sonucu olarak Stephens ve Catherwood, Mayaların, eski Orta Amerika şehirlerini Avrupa veya Asya uygarlıklarından gelen etnik gruplarca inşa ettiği teorisinin aksine tamamen kendilerince inşa ettiğini ikna edici bir şekilde savundu.
Stephens'ın kitapları, New York Review ve Graham's Magazine için Stephens'ın üç kitabını inceleyen Edgar Allan Poe'ya ilham kaynağı oldu.
Panama Demiryolu Şirketi

O dönemde İngiltere, Amerika Birleşik Devletleri'ne gidiş-dönüş okyanus seyrüseferinde tekel konumundaydı. Stephens, New York eyaletinden bir imtiyaz elde etti ve Ocean Steam Navigation Company'yi kurdu. Şirket, Avrupa'ya seferler yapan Washington ve Hermann adlı iki buharlı gemi edindi.
1849'da Panama Demiryolu Şirketi kurulduğunda, Stephens başkan yardımcısı olarak seçildi. Demiryolunun inşası için düzenlemeler yapmak üzere Panama ve Yeni Granada'yı ziyaret etti. Yeni Granada'nın başkenti Bogotá'ya giderken katırından düştü ve tam olarak iyileşemediği ciddi yaralanmalar geçirdi. Amerika Birleşik Devletleri'ne döndü ve demiryolunun başkanı olarak atandı.
Kişisel yaşamı

In 1841, Stephens was elected to the American Philosophical Society. While in Panama, he was struck down by malaria in the spring of 1852. He recovered sufficiently to return to New York, only to have a recurrence of the disease. He died October 13, 1852. He was buried at New York City Marble Cemetery.
1841'de Stephens, Amerikan Felsefe Topluluğu'na seçildi. 1852 baharında Panama'da sıtmaya yakalandı. New York'a dönecek kadar iyileşti, ancak hastalık tekrar nüksetti. 13 Ekim 1852'de öldü. New York Şehri Mermer Mezarlığı'na gömüldü.
Kalıt

Stephens, şu eserlere konu olmuştur: İlk olarak 1947'de yayınlanan Victor Wolfgang von Hagen'in Maya Explorer ve William Carlsen'in Jungle of Stone (2016).
Yayınları

Incidents of Travel in Egypt, Arabia Petraea, and the Holy Land (1837)
Incidents of Travel in Greece, Turkey, Russia, and Poland (1838)
Incidents of Travel in Central America, Chiapas and Yucatán, Vols. 1 & 2 (1841) (Reissued by Cambridge University Press, 2010. 978-1-108-01730-5)
Incidents of Travel in Yucatán, Vols. 1 & 2 (1843)
Daha fazla okuma

Cabañas, Miguel A. (2008). "Chapter One: Putting the World in Order: John Lloyd Stephens’s Narration of America." The Cultural “Other” in Nineteenth-Century Travel Narratives: How the United States and Latin America Described Each Other. Lewiston, NY: Edwin Mellen Press.
Carlsen, William (2016) Jungle of Stone: the true story of two men, their extraordinary journey, and the discovery of the lost civilization of the Maya
Hay, John (2017). "The American Holy Land: John Lloyd Stephens's Mayan Excursions." Postapocalyptic Fantasies in Antebellum American Literature. New York: Cambridge University Press. 154-165.
Pérez Luna, Julio Alfonso (2002). "John Lloyd Stephens. Los indígenas y la sociedad mexicana en su obra" (PDF).  Manuel Ferrer Muñoz (Ed.). La imagen del México decimonónico de los visitantes extranjeros: ¿un estado-nación o un mosaico plurinacional? (PDF online facsimile). Serie Doctrina Jurídica, no. 56 (İspanyolca). México D.F.: Instituto de Investigaciones de Jurídica, Universidad Nacional Autónoma de México. ss. 195-216. ISBN 968-36-9318-0. OCLC 50761138. 29 Şubat 2008 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
Stephens, John L. (1841). Incidents of Travel in Central America, Chiapas, and Yucatan. in 2 vols. Frederick Catherwood (illus.). New York: Harper & Brothers. OCLC 863468.
Wikimedia Commons'ta John Lloyd Stephens ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur

Vikikaynak has the text of the 1911 Encyclopædia Britannica article  .
ile ilgili metin bulabilirsiniz.
John Lloyd Stephens, a biography.
Guide to the John Lloyd Stephens at The Bancroft Library
Reed College website including all the illustrations of Uxmal, Kabah, Sayil, and Labná in Stephens's 1841 Incidents of Travel in Central America and Stephens and Catherwood's 1843 Incidents of Travel in Yucatán.
John Lloyd Stephens çalışmaları – Gutenberg Projesi
Internet Archive'daki John Lloyd Stephens tarafından oluşturulan ya da hakkındaki eserler
Works by John Lloyd Stephens at Google Books
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 2021299  BNE: XX1161998  BNF: cb121999720 (data)  CiNii: DA05123664  GND: 118617850  ISNI: 0000 0001 1022 4700  LCCN: n50022432  NDL: 00457630  NKC: uk20191049203  NLA: 35523115  NLG: 227947  NLI: 987007268687405171  NLK: KAC200902638  NTA: 068284470  PIC: 264564  RERO: 02-A003863218  SELIBR: 94151  SNAC: w6s477bc  SUDOC: 030620546  Trove: 983569  ULAN: 500104293  VIAF: 22188651   WorldCat (LCCN): n50-022432 
Panama Demiryolunun kurucuları John L. Stephens, William H. Aspinwall ve Henry Chauncey, 1859'da yayınlandı
Acusilas

Acusilas, Araneidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Aspidolasius

Aspidolasius, Araneidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Aphonopelma serratum

Aphonopelma serratum, Aphonopelma cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
McLaren Technology Centre

| --- | --- |
McLaren Teknoloji Merkezi

Genel bilgiler
Şehir: Woking
Ülke: İngiltere
Koordinatlar: 51°20′45″K 0°32′54″B﻿ / ﻿51.34583°K 0.54833°B﻿ / 51.34583; -0.54833
Başlama: 1988
Tamamlanma: 12 May 2004
Maliyet: £300 million (ort.)
Teknik ayrıntılar
Kat sayısı: 5
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Norman Foster
Ödüller: 2005 Stirling Ödülü (kısa liste)

McLaren Teknoloji Merkezi, McLaren Group ve alt kuruluşlarının genel merkezi olup, İngiltere'nin Surrey, Woking'de 500,000 m² (50 ha) bir alanda yer almaktadır. Kompleks, ana merkez olarak kullanılan orijinal McLaren Teknoloji Merkezi ve McLaren Automotive arabalarının üretildiği daha yeni McLaren Üretim Merkezi olmak üzere iki binadan oluşur.
Ana bina, mimar Norman Foster ve şirketi Foster + Partners tarafından tasarlanan büyük, yarı dairesel, cam duvarlı bir binadır. Bina, 2005 Stirling Ödülü için kısa listeye alınmış ancak ödülü İskoçya Parlamento Binası kazanmıştır. 2015 yılına gelindiğinde Teknoloji Merkezi'nde yaklaşık 1,500 kişi çalışmaktaydı. Teknoloji Merkezi ayrıca McLaren Racing, McLaren Automotive ve McLaren Group'un diğer şirketlerine ev sahipliği yapmaktadır. Aynı zamanda McLaren'ın çizgi filmi Tooned'un ana mekanıdır.
2011 yılında, merkezin boyutu, McLaren Üretim Merkezi adlı ikinci bir bina inşa edildikten sonra iki katına çıkarıldı. McLaren, bu binayı bir uygulamalı teknoloji merkezi olarak kullanmak, yeni bir rüzgar tüneli ve McLaren Racing için bir simülatör barındırmak amacıyla bir genişletme planlamaktadır. Rüzgar tüneli Ekim 2023 itibarıyla faaliyete geçmiştir.
Özellikler

Bina, biri binanın dairesini tamamlayan bir gölet ve dört ekoloji göleti olmak üzere bir dizi yapay göletle çevrilidir. Bu göletler toplamda yaklaşık 50,000 m³ su içermektedir. Bu su, binayı soğutmak ve rüzgar tünellerinin ürettiği ısıyı dağıtmak için bir dizi ısı değiştiriciden pompalanır. Binanın ana çalışma alanı, 'parmaklar' olarak bilinen 18 metre genişliğinde bölümlere ayrılmıştır ve bu bölümler 6 metre genişliğinde (20 ft) 'sokaklar' olarak bilinen koridorlarla ayrılmıştır. Çalışanlar için 700 kişilik bir restoran, bir meyve suyu ve kahve barı, yüzme havuzu ve bir fitness merkezi bulunmaktadır. Bir yeraltı Ziyaretçi ve Öğrenme Merkezi, ana binaya bir yürüyüş yolu ile bağlanmıştır.
Binanın bir ucunda 145 metre uzunluğunda (476 ft), dikdörtgen şekilli bir rüzgar tüneli bulunmaktadır. Team McLaren, bu tüneli aerodinamik parçaların test ve geliştirilmesi ile aerodinamik ayarların testi için kullanır. Tünel 400 ton çelik içerir ve hava, 4 metre genişliğinde (13 ft) bir fan tarafından 600 rpm'ye kadar döndürülerek itilir.
Tarihçe

McLaren'ın yeni bir genel merkez inşa etme isteği 1995 başladı ve Woking Belediye Meclisi tarafından itirazsız kabul edildi, ancak yeşil kuşak arazi üzerinde bu kadar büyük bir sanayi sitesi geliştirme, Çevre Bakanlığı'nı kamu soruşturması açmaya yönlendirdi. Çevre Sekreteri John Gummer, Mart 1997'de, yeşil kuşakta "çok özel durumlarda" gelişime izin veren kurallar uyarınca geliştirmeye onay verdi; Gummer, McLaren başvurusunun ekonomik ve iş argümanları nedeniyle böyle bir durum olduğunu ve "McLaren'in ürünlerinin kalitesi ve başarıları açısından olağanüstü olduğunu" belirtti.
Projeye 1998'de başlandı ve Financial Times'a göre "Avrupa'da özel olarak finanse edilen en büyük inşaat projesi" olduğu iddia edilen projede yaklaşık 4,000 inşaat işçisi yer aldı. Şubat 2000'de DaimlerChrysler, McLaren Group'un %40'ını satın aldı ve McLaren, yeni tesiste Mercedes-Benz SLR McLaren'i üreteceğini duyurdu.
McLaren çalışanları Mayıs 2003'te tesisi kullanmaya başladı. McLaren, projenin maliyetini açıklamadı ancak BBC News 300 milyon sterlinlik bir rakam önerdi.
Tarihçe > McLaren Üretim Merkezi

İkinci bir tesis olan McLaren Üretim Merkezi, 2011 yılında McLaren Teknoloji Merkezi'nin yanında inşa edildi ve McLaren Automotive'in yol arabalarının, McLaren 720S ve McLaren Senna dahil, üretim yeri olarak hizmet vermektedir.
Tarihçe > Genişleme

McLaren Üretim Merkezi'nin genişletilmesi için planlama izni 2016 yılında verildi. Bu "uygulamalı teknoloji merkezi", bir aerodinamik araştırma tesisi, atölyeler, araştırma ve geliştirme alanı, ofisler, toplantı odaları, eğitim ve öğretim alanı, araç hazırlık ve montaj alanları, teraslı otoparklar ve iki katlı otopark güverteleri, bisiklet parkı, yenilenen helikopter pisti ve servis alanları içerecektir.
Satış

20 Nisan 2021'de, New York Borsası'nda listelenen REIT, Global Net Lease (NYSE: GNL), McLaren Group Genel Merkezi'ni 170 milyon sterlin karşılığında bir satış-geri kiralama işleminde satın almayı kabul ettiğini duyurdu. İşlemin 2021'in ikinci çeyreğinde tamamlanması bekleniyordu ve 20 yıllık, NNN kiralama ile hiçbir mal sahibi yükümlülüğü olmaksızın tamamlandı. McLaren Group'un bu satış-geri kiralama anlaşmasını, Woking'deki geniş tesisi nakde çevirmek ve ardından bu parayı şirketin temel operasyonlarına yeniden yatırım yapmak amacıyla mali bir destek sağlamak için takip ettiği söyleniyor.
Popüler Kültürde

McLaren Teknoloji Merkezi, televizyon dizisi Andor'da Coruscant'taki bir uzay limanı olarak çekim yeri oldu. Görsel efekt ekibi, binanın yüksekliğini artırdı ve binanın kenarına bir hendek tasarladı.
Teknoloji Merkezindeki gölet
Mclaren Teknoloji Merkezi, panoramik açıdan
Acrosomoides

Acrosomoides, Araneidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Aebutina

Aebutina, Dictynidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Aşağıerhacı, Iğdır

| Aşağıerhacı |
| --- | --- |
Köy

 Iğdır'ın Türkiye'deki konumu
AşağıerhacıAşağıerhacı'nın Iğdır'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Iğdır
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 854 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 4.318
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0476
İl plaka kodu: 76
Posta kodu: 76002
Aşağıerhacı, Iğdır ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

1901 yılı kayıtlarında da Arganci adını taşıyan köy, 1914 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Iğdır il merkezine 3 km uzaklıkta olup Iğdır il merkezine en yakın köydür.
Nüfus

1886 yılındaki kayıtlarda Aşağı ve Yukarı Erhacı köyleri "Erhacı" adı altında tek bir köy olarak geçmekte ve 1157 Azeri Türkü yaşamaktaydı.
| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 4.318
2019: 4.077
2018: 3.925
2017: 4.080
2016: 4.076
2015: 4.053
2014: 3.930
2013: 3.875
2012: 3.852
2011: 3.791
2010: 3.615
2009: 3.491
2008: 3.256
2007: 2.783
2000: 2.186
1990: 1.611
1985: 1.448
1980: 1.158
1975: 1.241
1970: 1.160
1965: 912
1960: 839
1955: 829
1950: 492
1945: 188
1940: 179
Küçükköy, Domaniç

| Küçükköy |
| --- | --- |
Köy

 Kütahya'nın Türkiye'deki konumu
KüçükköyKüçükköy'ün Kütahya'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kütahya
İlçe: Domaniç
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 825 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 220
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0274
İl plaka kodu: 43
Posta kodu: 43852
Küçükköy, Kütahya ilinin Domaniç ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1487 yılı kayıtlarında Hasanoğlu olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Kütahya il merkezine 83 km, Domaniç ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 220
2019: 274
2018: 279
2017: 289
2016: 283
2015: 291
2014: 298
2013: 314
2012: 323
2011: 308
2010: 297
2009: 314
2008: 335
2007: 359
2000: 425
1990: 449
1985: 402
Akyumak, Iğdır

| Akyumak |
| --- | --- |
Köy

 Iğdır'ın Türkiye'deki konumu
AkyumakAkyumak'ın Iğdır'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Iğdır
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 859 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 358
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0476
İl plaka kodu: 76
Posta kodu: 76002
Akyumak, Iğdır ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1901 ve 1928 yıllarındaki kaynaklarda Kızılzakir olarak geçmekte olup 1960 yılında "Akyumak" olarak değiştirilmiştir.
Coğrafya

Köy, Iğdır il merkezine 5 km uzaklıktadır.
Nüfus

Köyde 1886 yılında 184 Ermeni ve 300 Azeri Türkü yaşamaktaydı.
| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 358
2019: 373
2018: 369
2017: 353
2016: 353
2015: 328
2014: 339
2013: 333
2012: 333
2011: 324
2010: 278
2009: 240
2008: 209
2007: 372
2000: 398
1990: 402
1985: 574
1980: 553
1975: 591
1970: 595
1965: 508
1960: 460
1955: 389
1950: 386
1945: 283
1940: 256
1935: 308
1886: 484
Bothriocyrtum

Bothriocyrtum, Ctenizidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Mezraa, Iğdır

| Mezraa |
| --- | --- |
Köy

 Iğdır'ın Türkiye'deki konumu
MezraaMezraa'nın Iğdır'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Iğdır
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 27 km²
Rakım: 2063 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 202
 • Yoğunluk: 7.48/km²
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0476
İl plaka kodu: 76
Posta kodu: 76002
Mezraa, Iğdır ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1901 yılı kayıtlarında Xarabemezra olarak geçmektedir. Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Iğdır il merkezine 28 km uzaklıktadır. Köye bağlı "Kucak" adında bir mezra bulunmaktadır.
Nüfus

Köyde 1886 yılında 90 Kürt yaşamaktaydı.
| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 202
2019: 194
2018: 199
2017: 231
2016: 244
2015: 262
2014: 266
2013: 307
2012: 330
2011: 336
2010: 374
2009: 371
2008: 415
2007: 302
2000: 435
1990: 451
1985: 444
1980: 488
1975: 378
1970: 343
1965: 295
1960: 258
1955: 193
1950: 120
1945: 64
1940: 33
1935: 91
1886: 90
Münir Nurettin Selçuk

| Münir Nurettin Selçuk |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: 1900 İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 27 Nisan 1981 (81 yaşında) İstanbul, Türkiye
Başladığı yer: Türk
Tarzlar: Türk müziği
Meslekler: Bestekâr, Şarkıcı
Çalgılar: Tanbur
Etkin yıllar: 1920-1981
İlişkili hareketler: Alâeddin Yavaşça, İnci Çayırlı, Emel Sayın, Bekir Sıdkı Sezgin

Münir Nurettin Selçuk (1900, İstanbul - 27 Nisan 1981, İstanbul), Klasik Türk müziği şarkıcısı ve bestecisidir.
Filmleri > Oyuncu Olarak

1922: İstanbul'da Bir Facia-i Aşk
1922: Boğaziçi Esrarı Nur Baba
1923: Leblebici Horhor
1923: Ateşten Gömlek
1924: Sözde Kızlar
1928: Bir Sigara Yüzünden
1931: Dişi Köpek
1932: Bir Millet Uyanıyor
1932: Karım Beni Aldatırsa
1933: Leblebici Horhor Ağa
1933: Milyon Avcıları
1933: Aysel Bataklı Damın Kızı
1937: Güneşe Doğru
1937: Aynaroz Kadısı
1939: Allah'ın Cenneti
1939: Akasya Palas
1939: Şehvet Kurbanı
1941: Kahveci Güzeli
1944: Hasret
1950: Ateşten Gömlek
1950: Üçüncü Selim'in Gözdesi
1950: Barbaros Hayrettin Paşa
1951: Lale Devri
1953: Soygun
1958: Bu Vatanın Çocukları
1960: Dişi Kurt
1963: Barut Fıçısı
1963: On Korkusuz Adam
1963: Affetmeyen Kadın
1966: Dertli Gönüller
1968: Kahveci Güzeli
1970: Casus Kıran Yedi Canlı Adam