stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Andezit
Özellikleri

Andezitleri de daha çok montmorillonit alterasyonu gösteren bazik ve nötr andezitler ve daha çok kaolinit alterasyonu gösteren beyaz asit andezitler olmak üzere iki kısma ayırmak mümkündür. Andezitlerin değişik kökenli magmalardan değil, sadece bazaltik magmanın büyük derinliklerde ayrışmasından hâsıl olduğu yaygın bir görüştür.
Volkanik kayaçların ilk birimi andezitlerdir. Alt dokanakları gözlenmez iken, üst dokanakları, otobreşler ile uyumludur. Bazen andezitlerle otobreşler geçişli olarak gözlenir. Andezitler grimsi-pembe renkli olup değişik ayrışma derecelerine sahiptirler. Volkan-sedimenter yapıdan dolayı, akma düzlemleri, soğuma ve tektoniğinin çatlakları gözlenir.
Andezit, plütonik diyoritin ekstrüzif eşdeğeri olarak düşünülebilir. Andezit, ada yaylarında baskın kayaç tipini temsil eder. Kıtasal kabuğun ortalama bileşimi andezittir. Bazaltla birlikte bunlar Mars kabuğunun önemli bir bileşenidir.
Ada yaylarında erime oluşumu

Ada yay bölgeleri Daldırma ve geçersiz kılma plakaları arasındaki kama şeklindeki bölge. Yitim sırasında okyanus kabuğu artan basınç ve sıcaklık sonucu metaformizme yol açar. Amfibol zeolitler klorit vb sulu minareller(Okyanus litosferinde mevcut olan) daha kararlı susuz formlara dönüştükleri için su ve çözünür elementleri mantonun üst kamasına bırakırlar. Kama icerisine akan su manto malzemesinin katılaşmasını düşürür ve kısmi erimeye neden olur. Kısmen erimiş malzemenin daha düşük yoğunluğu nedeniyle geçersiz kılma plakasının alt kısmına ulaşana kadar kama boyunca yükselir. Ancak çözünür elementler (örneğin potasyum(K) baryum(Ba) ve kurşun(Pb)) ayırt edici bir zenginlğe sahiptir ve bunlar daldırma plakasının tepesinde bulunan tortuya katkıda bulunur. Her ne kadar bu işlem sırasında okyanus kabuğununda eriyebileceğini gösteren kanıtlar olsa da üç bileşenin (kabuk, tortu ve kama) göreceli katkısı hala bir tartışma meselesidir
Andezit oluşumu

Andezit tipik olarak yakınsak plaka kenarlarında oluşur. Ancak diğer tektonik ortamlarda da ortaya çıkabilir. Ara volkanik kayalar birkaç işlemle oluşturulur.
1- Mafik ana magmanın fraksiyonel kristalizasyonu.
2-Kabuklu malzemenin kısmen erimesi.
3-Magma rezervuarında felsik riyolitik ve mafik bazaltik magmalar arasında karışım.
Andezit oluşumu > Kesirli kristalleşme

Fraksiyonel kristalleştirme yoluyla andezitik kompozisyon elde etmek için bazaltik bir magma daha sonra eriyikten uzaklaştırılan spesifik minarelleri kristalize etmelidir. Bu uzaklaştırma çeşitli yollarla gerçekleşebilir ancak en yaygın olarak bu kristal çökmesi ile gerçekleşir. Bazaltik bir ebeveynden kristalize olan ve uzaklaştırılan ilk mineraller olivinler ve amfibollerdir. Bu mafik mineraller magmadan yerleşerek mafik kümülatlar oluşturur. Birkaç arktan geniş mafik kümülat katmanlarının kabuğun dibinde yattığına dair jeofizik kanıtlar vardır.Bu mafik mineraller çıkarıldıktan sonra eriyik artık bazaltik bir bileşime sahip değildir Kalan eriyiğin silika içeriği başlangıç bileşimine göre zenginleştirilir. Demir ve magnezyum içeriği tükenmiştir. Bu süreç devam ettikçe eriyik madde gittikçe evrilir ve sonunda andezitik hale gelir. Bununla birlikte mafik madde ilave edilmeden eriyik sonunda bir riyolit bileşime ulaşacaktır..
Andezit oluşumu > Kabuğun kısmi erimesi

Manto kamasında kısmen erimiş bazalt baskın kabuğun tabanına ulaşana kadar yukarı doğru hareket eder. Oraya girdikten sonra bazaltik eriyik ya tabanın altında bir eriyik malzeme tabakası oluşturarak kabuğun alt tabakasını oluşturabilir ya da dayklar (duvar) halinde baskın plakaya hareket edebilir bazalt (teoride) kabuğun altında kalırsa ısı ve uçucu maddelerin transferi nedeniyle alt kabuğun kısmi erimesine neden olabilir. Isı transferi modelleri 1100-12400 (celcius) sıcaklığında yerleştirilen ark bazaltlarının alt kabuk amfiboliti  eritmek için yeterli ısı sağlayamadığını göstermektedir. Bununla birlikte bazalt pelitik üst kabuk malzemesini eritebilir. Bu nedenle ada yaylarında üretilen andezitik magmalar muhtemelen kabuğun  kısmen erimesinin sonucudur.
Andezit oluşumu > Magma karıştırma

And Dağları gibi kıtasal yaylar genellikle sığ kabukta magma odaları oluşturur. Bu rezervuarlardaki magmalar hem fraksiyonel kristalleşme süreci hem de çevredeki kayalarının kısmi erime yoluyla bileşiminde (dasitik ila riyolitik) evrilir. Zamanla kristalleşme devam ettikçe ve sistem ısıyı kaybettiğinde bu rezervuarlar soğur. Aktif kalabilmek için sıcak bazaltik eriyiğin sistemi şarj etmeye devam etmesi gerekir. Bu bazaltik materyal gelişen riyolitik magma ile karıştıştığında bileşim ara fazı olan andezite geri döndürülür.
Andezit taşı

Andezit taşı ya da Ankara taşı, tersiyer ve kuvaterner dönemlerdeki volkanik hareketlere bağlı olarak oluşmuş andezit bileşimdeki kor kayaçlardır. Ankara'nın Gölbaşı bölgesinde bolca bulunduğu için Türkiye'de Ankara taşı olarak da bilinmektedir.
Uzayda andezit

2009 yılında araştırmacılar ABD Antarktika meteorları 2006/2007 saha sezonu arama sırasında mezar Nunataks buz sahasında bulunan iki gök taşında (GRA 06128 ve GRA 06129 numaralı)  bulunduğunu ortaya çıkardı. Bu muhtemelen andezit kabuğu oluşturmak için yeni bir mekanizmaya işaret etmektedir
Ankara taşı (Andezit)

İsmindeki nitelemeye rağmen Ankara Taşı'nın tip yeri, daha doğrusu en iyi örneklerin çıkarıldığı ocakların bulunduğu yer, Ankara'nın Gölbaşı ilçesindedir. 1932‘de başkent Ankara'yı modern bir şehir olarak planlayan Alman  Hermann Jensen buradaki spesifik binaların çevrede bol bulunan, güzel görünümlü bu kayalarla yapılmasını sunmuştur. Bu ilk planın sonraki yıllarda terk edilmesine karşın, halen görkemini koruyan bazı eski binalar Ankara Taşı (Andezit) ile inşa edilebilmişlerdir.
Ankara taşı (Andezit) > Litolojisi ve işlenme özellikleri

Ankara Taşı kendine özgü pembeliği olan andezittir. Pembe renk kayaç içinde yer alan plajiyoklaslardan ileri gelir. Bununla birlikte Ankara'daki bütün taşlar aynı renkte değildir. Gri renkte olanları da vardır, fakat en çok tercih edileni pembe renkli olanıdır. Çoğunlukla pembe ve gri renkli taşlar birlikte kullanılır. Ankara taşı sert, sık dokuludur, fakat göreceli kolay işlenir. Gözenekli bir taş değildir. Bu nedenle dayanıklıdır ve sağlamdır. Islakken rengi parlaktır. Ekseri döşeme ve kaplama işlerinde tercih edilmektedir
Andezitin Kullanılması
Sıcaklık değişimlerine ve soğuğa gayet dayanıklı olduğundan dolayı geçmişten günümüze kadar inşaat ve mimari alanlarda kullanılmıştır. Andezit işlendikten sonra arda kalan atıkları ve tozları yapı malzemelerinde katkı olarak kullanılır
Ankara taşı (Andezit) > Saha yayılımı ve rezerv durumu

Ankara Taşı, İç Anadolu'da yaygın olan volkaniklerin  pembe olan Gölbaşı andezitleridir. Harita üzerinde yaygındır, fakat her yerde ocaklardan blok çıkarılamadığından rezervin sınırlı olduğu da bir gerçektir. Buna karşın işletme çok yoğundur ve daha hızlı üretim yalnızca taş ocağı ruhsatı almadaki güçlükler nedeniyle (şehir merkezine yakınlık, özel mülkiyet, orman ve sit alanı, çevre sorunları vb) sınırlanmaktadır.
Ankara taşı (Andezit) > Jeolojik özellikleri

Ankara çevresinde yaş aralığı olarak Geç Kretase'den Pliyosen'e kadar volkanik kayaç bulunmaktadır. Bunların en yaygını ve belli bir topluluk oluşturanı Erken Neojen yaşlı Galatya veya Kızılcahamam volkanitleridir. Ayrıca Ankara-Haymana arasında, Ankara-Polatlı arasında Ballıkuyumcu köyü civarlarında, Mamak ilçesi civarında bazaltik, andezitik ve riyolitik bileşimde piroklastik ve lav akmaları şeklinde püskürük kayaçlar bulunmaktadır. Bunların bir kısmı Tekke volkanitleri olarak adlandırılmış ve stratigrafik konumlarına dayanılarak Geç Miyosen yaşı verilmiştir. K-Ar yaşlandırmasında ise bunların bir bölümü Eosen olarak çıkmış ve birçok jeoloji haritasında ayrım yapılmaksızın hepsi birlikte haritalanmıştır (Seyitoğlu ve Büyükönal, 1995). Özetle, Ankara civarlarında volkanik kayaçlar bilinenlerden çok daha karmaşıktır, yaşı ve bileşimleri konusunda daha ayrıntılı çalışmalara ihtiyaç vardır. Ankara Taşı olarak işletilen volkanitler ise Uzayda andezit Ankara taşı (Andezit) Litolojisi ve işlenme özellikleri Saha yayılımı ve rezerv durumu Jeolojik özellikleri 14.05.2020 AndezitGölbaşı-BalaElmadağ ortasında yamalar halinde görülür. Bunlar belli bir volkanik sistemin (örn. Kapadokya volkanik bölgesi, atı Anadolu volkanik bölgesi gibi) parçası olmaktan çok, çoğunlukla Erken ve Orta Miyosen yaşlı tekçe volkanik çıkışların, Geç Miyosen ve Pliyosen dönemindeki çökellerle üzeri örtülmüş temsilcileridir.
Türkiye'de bazı doğal taş üretim merkezleri

Andezit: Ankara, Çankırı, Afyon, Uşak, Dikili.
Bazalt: İzmir, Diyarbakır, Uşak, Gediz, Muş, Bitlis, İskenderun, Boyabat, Eskişehir, Van.
Granit: Gebze, Çanakkale, Güllük, Kırşehir.
Kumtaşı: Afyon, Bolu, Eskişehir, Ankara.
Kireçtaşı: Eskişehir.
Tüf: Nevşehir, Çanakkale, Gümüşhane. Muğla.
Sleyt: Muğla.
Mermer: Afyon, Muğla, Uşak, Elazığ, Eskişehir, Kütahya, Balıkesir.
Andezit taşı
Andezit taşı
Andezit taşı
Tosun Paşa (film, 1939)

| --- | --- |
Yönetmen: Muhsin Ertuğrul
Yapımcı: İpekçi Kardeşler
Senarist: Nâzım Hikmet (Mümtaz Osman mahlası ile) Jean de Lètraz'ın "Le Bichon" adlı oyunundan uyarlama
Oyuncular: Hazım Körmükçü Vasfi Rıza Zobu Mahmut Moralı Feriha Tevfik Halide Pişkin Necla Sertel Suavi Tedü Şevkiye May
Müzik: Muhlis Sabahaddin Ezgi
Görüntü yönetmeni: Cezmi Ar
Renk: Siyah-beyaz
Yapım yılı: 1939, Türkiye
Tosun Paşa, 1939 yapımı siyah-beyaz bir Türk filmidir. Tosun adlı gayri meşru bir çocuğun çevresinde geçen olayların öyküsünü anlatır.
| g t Muhsin Ertuğrul'un yönettiği filmler |
| --- | --- |
1910'lar:  Samson (1919) 
1920'ler:  Kara Lale Bayramı (1920)  İstanbul'da Bir Facia-i Aşk (1922)  Nur Baba (1922)  Kız Kulesi'nde Bir Facia (1923)  Leblebici Horhor (1923)  Ateşten Gömlek (1923)  Sözde Kızlar (1924)  Tamilla (1925)  Spartacus (1926)  Bir Sigara Yüzünden (1928)  Ankara Postası (1928)  Kaçakçılar (1929) 
1930'lar:  İstanbul Sokaklarında (1931)  Bir Millet Uyanıyor (1932)  Söz Bir Allah Bir (1933)  Karım Beni Aldatırsa (1933)  Naşit Dolandırıcı (1933)  Fena Yol (1933)  Cici Berber (1933)  Milyon Avcıları (1934)  Leblebici Horhor Ağa (1934)  Aysel Bataklı Damın Kızı (1934)  Aynaroz Kadısı (1938)  Tosun Paşa (1939)  Allah'ın Cenneti (1939)  Bir Kavuk Devrildi (1939) 
1940'lar:  Şehvet Kurbanı (1940)  Nasrettin Hoca Düğünde (1940)  Akasya Palas (1940)  Kahveci Güzeli (1941)  Kıskanç (1942)  Yayla Kartalı (1945)  Kara Koyun (1946) 
1950'ler:  Evli Mi Bekar Mı (1951)  Halıcı Kız (1953)
Ali Sami Yen Stadyumu

| Ali Sami Yen Stadyumu |
| --- | --- |
Cehennem


Tam isim: Ali Sami Yen Stadyumu
Yer: Mecidiyeköy, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°03′56″K 28°59′56″D﻿ / ﻿41.06556°K 28.99889°D﻿ / 41.06556; 28.99889
Temel atma: 1943 1960
Açılış: 1944 20 Aralık 1964
Yenileme: 1985 ve 2005
Kapanış: 11 Ocak 2011
Yıkılış: Nisan-Mayıs 2011
Sahibi: Spor Hizmetleri Genel Müdürlüğü
İşletmeci: Galatasaray A.Ş.
Zemin: Hibrit çim
Işıklandırma: Var
Eski isim(leri): Mecidiyeköy (1945-1964) [kaynak belirtilmeli]
Ev sahibi: Galatasaray
Kapasite: 22.800
Boyutlar: 68 m x 105 m


Ali Sami Yen Stadyumu, İstanbul'un Mecidiyeköy semtinde, Galatasaray Futbol Takımı'nın maçlarını oynadığı ve Galatasaray Spor Kulübü'nün 1 numaralı üyesi Ali Sami Yen'in adını taşıyan eski stadyumdur. Günümüzde stadyumun yerinde DenizBank'a ait Torun Center bulunmaktadır. 15 Ocak 2011'de Ali Sami Yen Stadyumu, maçlarını o zamanki adı Türk Telekom Arena olan Ali Sami Yen Spor Kompleksi'ne devretmiştir.
Tarihçe > 1980'ler ve 1990'lar

Ali Sami Yen Stadyumu'nun zemini 1981 yılında çimlendirilmiş ve stadyum tekrar futbol müsabakalarına açılmıştır. Galatasaray takımı, çimlerinde yaşanan sorun nedeniyle 1984 ile 1986 arasında Ali Sami Yen'den uzak kaldı.
1993 yılında ışıklandırılma sistemi yenilenerek yeniden gece maçları oynanmaya başladı. Aynı yıl Türkiye'de ilk kez kombine bilet sistemi Ali Sami Yen'de başlatıldı. Koltuklandırma çalışmaları sonrası ayakta yaklaşık 35.000 seyirci alabilen stadın kapasitesi 22.000'e indirildi.
Ali Sami Yen Stadı'nın, daha 1980'li yıllardan itibaren genişletilmesi ya da üzerinde yükseldiği arazinin yüksek değeri nedeniyle yıkılması gündeme gelmiştir. 1996 yılında Galatasaray yönetimi, Ali Sami Yen'in yıkılarak yerine yapılacak olan ve Türkiye'de ilk olacak çok amaçlı, Süren Projesi olarak bilinen modern bir stadın projesini, Kanadalı bir mimarlık şirketine hazırlattı.
1998'de stadın lansmanı yapıldı ve büyük ilgi topladı. Modern loca sistemi tanıtım sırasında tamamı sembolik olarak satıldı.
Aynı dönemde yeni stat inşaatı için finansman arayışları başladı. Kulübün içerisinde bulunduğu zor mali durum nedeniyle, gereken finansman bulunamadı.
Tarihçe > 2000'ler

Stadyum, 2000'li yılların başlarına gelindiğinde özellikle uluslararası karşılaşmalar için hayli yetersiz hale gelmişti. Bu yıllarda, finansman ihtiyacını aza indirmek üzere açıklanan proje üzerinde tadilat yapılarak maliyetler aşağı çekildi ancak 2001 ekonomik krizi nedeniyle finansman bulma sorunu aşılamadı.
2003-04 sezonunda eski proje yeniden gündeme geldi. Yeni ve modern bir stadyum yapılması kararıyla terk edildi, Galatasaray takımı 2003-2004 sezonu maçlarını Atatürk Olimpiyat Stadyumu'nda oynadı. Ancak finansman ihtiyacı yine karşılanamadığı gibi, Mecidiyeköy'ün artık şehrin merkezinde kalması nedeniyle, devlet yetkilileri bu arazide bulunan stadın büyütülmesine karşı çıktı. Alternatif olarak Galatasaray'a yeni bir arazi önerildi. 2004-2007 yılları boyunca yeni arazinin ve üzerinde yapılacak olan yeni stadın finansmanı konusunda arayışlar sürdü. 2004-05 sezonunda genel bir tadilatın ardından tekrar Ali Sami Yen Stadı'na dönüldü.
2005 yılının yaz aylarında Eski Açık Tribün yıkılarak yeniden yapıldı.
2007 yılında Galatasaray'ın yeni stadının Aslantepe'de yapılması konusunda devlet birimleri ile yapılan görüşmeler olumlu sonuçlandı. Ali Sami Yen arazisinin devredilmesi karşılığında, yeni stadın yeni arazide 2 yıl içerisinde bitirilerek Galatasaray'a devredilmesi kararlaştırıldı. 2007 yılı sonunda, devlet yetkililerinin de katılımıyla, 1997 yılında ilk projenin açıklanmasının üzerinden 10 yıl sonra yeni stadın temeli atıldı (13 Aralık 2007). Eski proje bir kenara atıldı ve Almanya'da Mete Arat'a yeni bir proje yaptırıldı.
2008 yılında UEFA standartları gereğince, Kapalı Alt Tribünü yeniden düzenlendi. 2009'da yeni stadyum Türk Telekom Stadyumu'nun inşaatı müteahhit firmanın değiştirilmesiyle hız kazandı. 2011 yılında yeni stadın tamamlanması ile birlikte Ali Sami Yen Stadyumu'na veda edilmiştir. Stadyumda oynanan son resmi karşılaşma, 11 Ocak 2011 tarihinde Galatasaray'ın Beypazarı Şekerspor'u 3-1'lik skorla mağlup ettiği Türkiye Kupası maçı olmuştur. Ali Sami Yen'deki son gol Colin Kâzım-Richards'a aittir. Ayrıca maçtan önce Galatasaray tarihine efsane olarak geçen oyuncular Ali Sami Yen Stadı'nda özel maç yapmıştır.
Ali Sami Yen Stadı'nın yıkım çalışmalarına 2011 Nisan ayında başlanmış ve bu yıkım yaklaşık 1.5 ay sürmüştür. Galatasaray taraftarı açısından çok büyük öneme sahip olan stadın her bir parçası değerlendirilmiştir. Galatasaray'ın satış mağazalarında stadın kiremit parçalarından zemindeki çimine ve toprağına kadar her şey hatıra olarak satıldı ve büyük ilgi gördü.
Galatasaray bu statta Avrupa'nın birçok ünlü kulübünü yenmiştir. Bunların arasında Real Madrid, Milan, Liverpool, Barcelona, Lazio, Leeds United, RC Deportivo de La Coruña, Bologna, Paris Saint-Germain, PSV, Rangers, Mallorca, Monaco, Olimpiakos, Athletic Bilbao ve Bordeaux gibi Avrupa'nın üst düzey kulüpleri bulunmaktadır.
Türkiye millî futbol takımı, 1964-2009 arasında Ali Sami Yen Stadı'nda 24'ü resmi, 4'ü de özel olmak üzere toplam 28 maç oynadı.
Tribünler

1987'de koltukların takılmasından önce ayakta 35 bin seyircinin izleyebileceği kapasitedeydi. Stat yıkılmadan önce toplam 22.800 kişilik seyirci kapasitesine sahipti. Tribünler Numaralı, Kapalı Tribün, Eski Açık ve Yeni Açık olarak dört farklı bölümden oluşmaktaydı. 2005 yılında yapısal güvenlik sorunları yüzünden Eski Açık Tribün tamamen yıkılarak yeniden inşa edildi.
Stadın seyirci rekoru, 7 Haziran 1987 tarihinde Galatasaray ile Eskişehirspor arasında oynanan ve Galatasaray'ın 14 yıl aradan sonra şampiyonluğunu ilan ettiği lig maçında 35.845 biletli seyirci sayısıyla gerçekleşmiştir. Stadın yıkılmadan önceki kapasitesi son yapılan genişletme çalışmalarından sonra 22.800 kişiydi.
Ulaşım

Hem O-1 Otoyolu, hem Büyükdere Caddesi, hem de İstanbul Metrosu'nun geçtiği Mecidiyeköy'de bulunan Ali Sami Yen Stadyumu ulaşım açısından oldukça merkezî bir konumdaydı.
Galeri

2008 şampiyonasına ait bir koreografi
Fenerbahçe-Galatasaray derbisi
Galatasaray-A. Madrid karşılaşması
12 Nisan 2009 günü Ali Sami Yen Stadyumu'nda oynanan Galatasaray-Fenerbahçe derbisinden bir görünüm
Ağustos 2004'te oynanan Galatasaray-Konyaspor karşılaşmasında kapalı tribünün görünümü
Cumhuriyet Halk Partisi genel başkanları listesi

| CHP Genel Başkanı  |
| --- | --- |

Görevdeki Özgür Özel 8 Kasım 2023 tarihinden beri
Görev süresi: 2 yıl Dönem sınırlaması yok
Oluşum: 9 Eylül 1923
Açılışı yapan: Mustafa Kemal Atatürk
CHP genel başkanları listesi, 9 Eylül 1923'te kurulan Cumhuriyet Halk Partisinin bugüne kadar genel başkanlığını yapmış kişilerin listesi.
Genel başkanlar

| # | İsim | Resim | Görev Başlangıcı | Görev Bitişi | Görev Süresi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Mustafa Kemal Atatürk   (1881-1938) |  | 9 Eylül 1923 | 10 Kasım 1938 | 15 yıl, 62 gün |
| − | Celâl Bayar (vekil)   (1883-1986) |  | 10 Kasım 1938 | 26 Aralık 1938 | 46 gün |
| 2 | İsmet İnönü  (1884-1973) |  | 26 Aralık 1938 | 8 Mayıs 1972 | 33 yıl, 134 gün |
| − | Kâmil Kırıkoğlu (vekil)  (1914-1979) |  | 8 Mayıs 1972 | 14 Mayıs 1972 | 6 gün |
| 3 | Bülent Ecevit  (1925-2006) |  | 14 Mayıs 1972 | 30 Ekim 1980 | 8 yıl, 169 gün |
| − | Mustafa Üstündağ (vekil)  (1933-1983) |  | 30 Ekim 1980 | 16 Ekim 1981 | 351 gün |
| 4 | Deniz Baykal  (1938-2023) |  | 9 Eylül 1992 | 18 Şubat 1995 | 2 yıl, 162 gün |
| 5 | Hikmet Çetin  (1937) |  | 18 Şubat 1995 | 11 Eylül 1995 | 205 gün |
| (4) | Deniz Baykal  (1938-2023) |  | 11 Eylül 1995 | 22 Nisan 1999 | 3 yıl, 223 gün |
| − | Cevdet Selvi (vekil)  (1943) |  | 22 Nisan 1999 | 23 Mayıs 1999 | 31 gün |
| 6 | Altan Öymen  (1932) |  | 23 Mayıs 1999 | 30 Eylül 2000 | 1 yıl, 130 gün |
| (4) | Deniz Baykal  (1938-2023) |  | 30 Eylül 2000 | 10 Mayıs 2010 | 9 yıl, 222 gün |
| − | Cevdet Selvi (vekil)  (1943) |  | 10 Mayıs 2010 | 22 Mayıs 2010 | 12 gün |
| 7 | Kemal Kılıçdaroğlu  (1948) |  | 22 Mayıs 2010 | 8 Kasım 2023 | 13 yıl, 170 gün |
| 8 | Özgür Özel  (1974) |  | 8 Kasım 2023 | günümüz | 1 yıl ve 97 gün |
Genel başkanların görevde kaldığı süreler

| № | İsim | Göreve Başlama | Görevden Ayrılma | Görev Süresi | Toplam Görev Süresi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | İsmet İnönü | 26 Aralık 1938 | 8 Mayıs 1972 | 33 yıl, 134 gün | 33 yıl, 134 gün |
| 2. | Deniz Baykal | 9 Eylül 1992 | 18 Şubat 1995 | 2 yıl, 162 gün | 15 Yıl 253 gün |
| 2. | Deniz Baykal | 11 Eylül 1995 | 22 Nisan 1999 | 3 yıl, 223 gün | 15 Yıl 253 gün |
| 2. | Deniz Baykal | 30 Eylül 2000 | 10 Mayıs 2010 | 9 yıl, 222 gün | 15 Yıl 253 gün |
| 3. | Mustafa Kemal Atatürk | 9 Eylül 1923 | 10 Kasım 1938 | 15 yıl, 62 gün | 15 yıl, 62 gün |
| 4. | Kemal Kılıçdaroğlu | 22 Mayıs 2010 | 8 Kasım 2023 | 13 yıl, 170 gün | 13 yıl, 170 gün |
| 5. | Bülent Ecevit | 14 Mayıs 1972 | 30 Ekim 1980 | 8 yıl, 169 gün | 8 yıl, 169 gün |
| 6. | Altan Öymen | 23 Mayıs 1999 | 30 Eylül 2000 | 1 yıl, 130 gün | 1 yıl, 130 gün |
| 7. | Özgür Özel | 8 Kasım 2023 | Görevde | 1 yıl ve 97 gün | 1 yıl ve 97 gün |
| 8. | Hikmet Çetin | 18 Şubat 1995 | 11 Eylül 1995 | 205 gün | 205 gün |
Yaşayan eski genel başkanlar

2025 itibarıyla yaşayan üç eski genel başkan bulunmaktadır:
| № | Fotoğraf | Genel Başkan | Görev süresi | Doğum tarihi |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 5. |  | Hikmet Çetin | 1995 | 1937 (87-88 yaşında) |
| 6. |  | Altan Öymen | 1999-2000 | 20 Haziran 1932 (92 yaşında) |
| 7. |  | Kemal Kılıçdaroğlu | 2010-2023 | 17 Aralık 1948 (76 yaşında) |

Deniz Baykal (1938-2023), 11 Şubat 2023'te 84 yaşında hayatını kaybederek ölen son eski genel başkan olmuştur.
İlkan San

| İlkan San |
| --- | --- |
Doğum: 22 Kasım 1941 Malatya, Türkiye
Ölüm: 20 Ekim 2008 (66 yaşında)
Defin yeri: Cebeci Asri Mezarlığı, Ankara
Milliyet: Türk
Meslek: Şair ve söz yazarı

İlkan San (22 Kasım 1941, Malatya - 20 Ekim 2008), Türk şair, şarkı sözü yazarıdır.
22 Kasım 1941 tarihinde Malatya’da doğdu. Lise öğrenimini Ankara Atatürk Lisesi’nde tamamladıktan sonra Ankara Başkent Gazetecilik ve Halkla İlişkiler Yüksek Okulu’nu bitirdi. Kamu ve özel sektörde çeşitli görevlerde bulundu. Bazı gazete ve dergilerin idari yönetmenliğini ve yazarlığını yaptı. Şiir sayfası hazırladı.
İlk şiiri 1961 yılında resimli posta gazetesinde yayınlandı. 1966 yılında Ankara Halk Evleri Genel Merkezi’nde ilk kez Desenli Şiir Sergisi’ni açtı. Şiirlerinde her konuya yer vermesine karşın sevda teması ağırlıktadır. Bestekârlarca bestelenmiş 303 eserden 131’i TRT repertuvarındadır.
Sevgimizin Aşkımızın Üstünden, Söyleme Bilmesinler, Sizden Biri, Dua, Günbegün Yaşanan, Bunca Güzel İçinde, Selamı Sabahı Kesiver Gitsin, Beddua, Kimler Unutmadı ki vb. eserler Zeki Müren, Bülent Ersoy, Emel Sayın, Ahmet Özhan, Muazzez Abacı, Gönül Yazar, Behiye Aksoy, Gönül Akkor, Yaşar Özel, Mustafa Sağyaşar gibi müzik dünyamızın usta isimleri tarafından plaklarda, kasetlerde, compact disc’lerde, filmlerde, dizilerde, konserlerde, televizyon programlarında sıkça seslendirilmiş ve seslendirilmektedir.
Milliyet Gazetesi tarafından uzun yıllar düzenlenen yılın sevilen 10 şarkısı yarışmalarında söz yazarı olarak 10 ödülü, Kadıköy Belediyesi ile Kasdav Vakfı tarafından her yıl düzenlenen yılın beste ve güfte yarışmalarında da 5 ödülü vardır. Ayrıca sanatsal başarılarından ve etkinliklere katılımlarından dolayı birçok ödül ile onurlandırılmıştır. 
Türk sanat müziği sanatçısı olarak 1972 -1995 yılları arasında yurt içinde ve yurt dışında sahneye çıkarak sözlerini yazdığı eserleri seslendirmiştir. Başta TRT olmak üzere çeşitli radyo ve televizyonlarda söyleşilere katılmıştır. Ayrıca Yunus’tan Bugüne Türk Şiiri, Tanzimat’tan Bugüne Edebiyatçılar Ansiklopedisi, Türkiye Yazarlar Ansiklopedisi, Azerbaycan’ın Min Beş Yüz İlin Oğuz Şeri gibi önemli ansiklopedilerde  yer almıştır.
Müzik-Sen ve Müzik-Der mesleki örgütlerinin yönetim kurullarında da görev alan, Musiki Eseri Sahipleri Grubu Meslek Birliği (MSG) üyesi olan İlkan San, 20 Ekim 2008 tarihinde ölmüştür.
Kitapları

Çam Sakızı Çoban Armağanı - 1965
S.O.S -1969
Sizden Biri - 1979
Dua’dan Beddua’ya - 1999