stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Fransız mitolojisi
Fransa'da Mitoloji Tarihi

790'dan önce Fransa, birbirinden bağımsız olarak var olan 34 vilayete bölünmüştü. Tüm eyaletler Kral'ın rejimi altında faaliyet gösteriyordu, ancak ulusal vatandaşlık veya bütünsel ulus devlet yoktu. Çoğu vilayete birkaç farklı ırksal grup yerleştirildi. Bu nedenle, çoğu eyalet kendi mitolojik inançlarını ve geleneklerini geliştirdi. Bu tarihi coğrafi bölünmeler, günümüz Fransa'sında hayatta kalan çok çeşitli mit ve efsanelere yol açmıştır.
Galya, Romalılar tarafından çağdaş Fransa'ya verilen addı ve Fransa'nın Akdeniz kıyılarından Pireneler'e kadar toprakları içeriyordu. Galya, çoğunlukla Galya kabileleri olarak bilinen Kelt halklarının soyundan gelen birkaç etnik grup tarafından iskan edildi. Bu Galya kabileleri, Roma'nın ikinci yüzyılda Galya'yı yağmalamasından sonra farklı Gallo-Roma kültürü biçimleri geliştirdiler. İlk yerleşimciler günümüz Brittany'sinde yaşadılar. Kurtadamlar ve diğer mischwesenler ile ilgili olan yazılar da dahil olmak üzere en kuzeydeki Galya kabilelerinin mitolojisi, Orta Çağ el yazmalarından lais'de hayatta kaldı. 3. ve 7. yüzyıl arasında, Cermen göçmenler Roma-Galya'ya yerleşmeye başladı. Batı-Roma imparatorluğu çökmeye başladığında, Franklar olarak anılacak olan Alman göçmenler, Fransa'nın batısı üzerinde nüfuzlarını kullanmaya başladılar. Franklar, diğer Alman halklarıyla birçok gelenek ve batıl inancı paylaştılar ve doğa ritüellerinin ve inançlarının çoğunu Batı Fransa'ya yaydılar.
Gallo-Roman Efsanesi

Galya'nın 2. yüzyılda Romalılar tarafından yağmalanmasından sonra, Galyalıların Fransız bölgesindeki ruhani ve mitolojik uygulamaları Roma etkisiyle değişmeye başladı. Geleneksel Kelt Paganizmi, Kelt topraklarında geleneksel olarak tapınılan geniş bir tanrı ve tanrıça grubu olan Kelt panteonunun tanrılarına dayanır ve doğal ortamdaki doğaüstü olayları kabul eder. Roma İmparatorluğu genişlemeye başladığında, birçok Kelt inancı ve uygulaması Romalıların inançlarıyla birleşti. 3. yüzyılda Galyalılar, Merkür ve Mars gibi birçok Roma tanrısına ve Teutates ve Dea Matrona gibi bazı benzersiz Gallo-Roma Tanrılarına taptılar. Galya dinlerinin kayıtlarının çoğu Jül Sezar gibi Romalılar tarafından yazılsa da Roma tanrılarının birçoğuna farklı isimler altında tapılmış olabilir ve bu nedenle bu isimler bilinmemektedir.
Bireysel hane halkları ve kabilelerin, insanlar ve doğa arasında bir köprü görevi gören kendi tanrıları ve tanrıçaları vardı. Gallo-Romalılar, bazı doğal özelliklerin kendi tanrılarına sahip olduğuna inanıyorlardı. Bu tanrılardan bazıları, hâlâ Aziz Anne adıyla saygı gören Breton kıyısının perisi gibi Hristiyanlaştırılmış isimler altında saygı görmektedir. Bu yerel tanrıların çoğu eski Kelt panteonundan alınmış ve Roma tanrılarından etkilenmiştir.
Galyalılar, Merkür, Apollon, Mars, Jüpiter ve Minerva ile ilgili ritüelleri gözlemleyerek Roma panteonunun ana tanrılarına taptılar. Gallo-Romalılar, Merkür'ü Sanatın yaratıcısı ve Tanrı'nın ticaret, ticaret ve iletişimi yönetmesi olarak kabul etti. Apollon'un Galyalıları hastalıktan koruduğuna inanılıyordu, Minerva bilgelik ve pratik yaşam sanatları tanrıçasıydı, Jüpiter güneşi, ayı ve havayı kontrol edebiliyordu ve Mars savaş tanrısıydı. Galyalılar savaş sırasında sık sık Mars'a fedakarlık yaptı ve savaşta korunma karşılığında fethedilen topraklardan sığır teklif etti.
Gallo-Roman Efsanesi > Druidizm

Kelt mitolojisinin etkisi, Roma istilasından sonra kaybolmadı, Druidizm ritüelleri ve uygulamaları hala Galyalıların mitolojisi üzerinde etkide bulunuyordu. Roma-Galya'daki Druidler, Galya kabilelerinin filozofları ve dini figürleriydi. Druidler, Kelt ve Gallo-Roma kültürleri arasında doğa, astronomi, edebiyat ve hukuk hakkında bilgi sahibi olan eğitimli sınıflardı. Druidler, bilgilerini yazılı olarak kaydedemediler, ancak Jül Sezar'ın kayıtları Druidizm ritüellerin ayrıntılarını vererek hayatta kaldı. Caesar, Druidlerin hem hasta olanlar hem de savaşta ölme riski altında olanlar için hem insan hem de hayvan kurban etmekten sorumlu olduğunu yazıyor. Druidler, kurbanların yakılmadan önce yerleştirildiği hasır heykeller ve resimler yaptılar. Geleneksel Kelt Paganizminde, bu fedakarlıklar Kelt tanrılarına ve tanrıçalarına yapılırdı. Roman-Gallo Druidleri muhtemelen Keltlerin kurban etme pratiğinden yararlanarak Roma panteonunun tanrılarını onurlandırmak için fedakarlık yaptılar. Gallo-Roma kültürü hakkında kapsamlı bir şekilde yazılar yazan Romalı-Galyalı bir yazar olan Yaşlı Plinius, Druidlerin ceza davalarında yargıç olarak hareket ettiklerini ve alametleri yorumlayarak halklarına manevi rehberlik sağladıklarını gözlemledi.
Brittany Efsaneleri > Tarih Öncesi Efsane

Carnac taşları, Brittany'deki Carnac'ın kuzeybatı köyündeki bir megalit kümesidir. Megalitler muhtemelen Kelt veya Kelt öncesi halklar tarafından Bronz ve Demir Çağları arasında inşa edildi. Kümede, küçük taşlarla desteklenen büyük bir kaya olan dolmen dahil olmak üzere 3.000'den fazla megalit türü vardır; ve yere gömülü tek bir taşın ucuna dikilmiş bir monolit olan menhir örneklerden biridir. Kelt Paganizminin uygulanmasında yer alan ritüeller için muhtemelen açık hava sunakları veya açık hava tapınakları olarak işlev görmelerine rağmen, bu taşların folklorik önemi belirsizdir. Dolmenler ve menhirler, şefler, rahipler veya ünlü savaşçılar gibi kabile gruplarındaki önemli liderlerin mezarlarını da işaretleyebilir.
Brittany Efsaneleri > Orta Çağ ve Paganizm

Orta Çağ, Keltler ve Romalılardan etkilenen çeşitli Pagan gelenekleri ile Brittany'den Hristiyanlığın akını arasında bir geçiş dönemiydi. Gallo-Roman tanrıları ve efsanevi figürler de dahil olmak üzere Brittany'nin folklorunun çoğu lais'de korunmuştur; Orta Çağ'da popüler olan şövalyeliğin değerlerini, sıradan insanların yaşamlarında efsanevi olanı tartışan kısa şiir tarzı ve bunlar öncelikle aşk meselelerini ele alır. Marie de France'ın laileri en etkili olanlardan bazılarıydı ve Brittany'nin Orta Çağ'daki birçok folklorik inancına dair fikir verdiler.
Kelt Paganizminin önde gelen figürleri, Breton lais'de yoğun bir şekilde yer alır. Birçok cin, peri ve iblis Keltlerin inanç sistemini doldurur ve ahlaki derslerin iletişiminde ve Brittany'deki bilinmeyen olayların açıklanmasında önemli figürlerdi. Bretonlar için önemli olan bu tür rakamlar da dahildir.
Ankou: Brittany'yi bir arabada dolaşan ve köylülerin ruhlarını toplayan gaddar tipte bir figür. Ankou genellikle bir kadın iskeleti olarak tasvir edilir ve figür muhtemelen Keltlerin Ölüm tanrısından türetilmiştir, ancak Orta Çağ 'İskeleti Ölüm' fikirlerinden büyük ölçüde etkilenmiştir.
The Nain: Gecenin ortasında dolmenlerin etrafında dans eden, çirkin bir yaratık. Nain'i görenlerin onları şanssızlıkla lanetleyeceğine ve onları tehlikeye atmak için kurbanların zihinlerine sahte anılar ekeceklerine inanılıyordu.
Youdic: Büyük bataklıkların kurbanlarının, cehennem bölgelerine ve Yeun olarak bilinen Cehenneme açılan kapılar olduğuna inanılıyor.
Brittany Efsaneleri > Brittany'nin Hıristiyanlaştırılması

Brittany, Fransa'nın Gallo-Roman yerleşiminin ikinci bölümünde Hristiyanlaştırıldı. 5. ve 6. yüzyıllarda İngiliz vatandaşları, Anglo-Sakson işgalcilerinden kaçmak için Brittany'ye taşındı. İngiliz göçmenler, İngiliz Adalarından misyonerler yardımıyla önümüzdeki 300 yıl içinde Brittany'de Hristiyanlığı yaydılar. Çağdaş Britanyalılar, Katolikliği Brittany'ye getirmeleriyle tanınan 'Yedi Kurucu Aziz'e büyük saygı gösteriyor. 'Yedi Kurucu Aziz' şunlardır:
St Paol Aoreliann
St Tudwal
St Brieg
St Maloù
St Samsun Dol
St Padarn
St Kaourintin
Frank Miti > Hıristiyanlık Öncesi Paganizm

Frank halkı, mitolojik ve ruhsal kökenlerini Hristiyanlık öncesi Cermen Paganizminde bulan bir grup Cermen göçmenidir. Franklar, 5. yüzyılda Gallo-Roma topraklarını istila ettiler ve bugünkü Fransa ve Batı Almanya bölgesinde baskın güç haline geldi. MS 358'de Roma, elindeki Galya topraklarının bir kısmını bırakmak zorunda kaldı ve Frenklerin topraklarını Galya topraklarına doğru genişletmelerine izin verdi. 480 CE'ye gelindiğinde, Franklar sıkıca Fransa'nın batı kısmına tutundu.
Matrona Gaul tanrıça alt
Brittany'deki Carnac Taşları
Concarneau'daki Cabellou'daki St Fiacre şapelinde Ankou'nun bir heykeli.
3. yüzyılda Frank kabilelerinin yaklaşık konumu.
TCG Derya (A-1590)

| --- | --- |

Tarihçe
Türkiye
Adı:  Derya
Adının geldiği yer/kişi:  Türkçede "deniz" anlamına gelmektedir.
Sahibi:  Türk Silahlı Kuvvetleri
İşletmeci:  Türk Deniz Kuvvetleri
Sipariş:  10 Temmuz 2018
İnşa eden:  Sefine Tersanesi
Bitirilişi:  19 Ocak 2024
Görevlendirme:  21 Ocak 2024
Statü:  Hizmette
Genel karakteristik
Tipi:  Denizde İkmal Muharebe Destek Gemisi
Deplasman:  26,000 ton
Uzunluk:  199,8 m
Kurulu güç:  24 knot
TCG Derya (A-1590), Türkiye'nin Denizde İkmal Muharebe Destek Gemisi (DİMDEG) olarak Sefine Tersanesinde inşa ettirdiği gemidir.
Proje ve inşa

Geminin 2024 yılında hizmete girmesi planlanmaktadır.
2016 yılında Savunma Sanayii Başkanlığının Türk Deniz Kuvvetlerinin gereksinimleri gereği ortaya çıkan DİMDEG projesi ile inşa edilen gemidir. Ayrıca gemi çok sayıda insansız deniz aracını muhafaza eden ve bunların koordinasyon görevini üstlenen teknolojilerle donatılmıştır. Bu geminin ana hedeflerinden bir diğeri, Türk donanmasının ana karadan uzakta yürüttüğü açık deniz operasyonlardaki lojistik kabiliyetlerin geliştirilmesidir.
10 Temmuz 2018 yılında Sefine Tersanesi ile sözleşme imzalanıp, proje ve inşa faaliyetleri başlamıştır. Proje süresi 58 ay olarak belirlenmiştir. Projedeki yerlilik payı %77 olacaktır. TCG Derya ile yüzer birliklerin, akaryakıt ve su ikmallerini denizde ikmal yöntemiyle süratli şekilde yapmak, gemilerde bulunan insanlı ve insansız su üstü ve su altı araçların, helikopterlerin ve insansız hava araçlarının belirli seviyede bakım ve onarımlarının yapılması  amaçlanmaktadır.
TCG Derya'nın havadan gelen tehditlere karşı korunması için ASELSAN Gökdeniz kullanılacaktır.
Türkiye'nin, TCG Anadolu'dan sonraki en büyük savaş gemisi olacak TCG Derya'nın 19 Ocak 2024 tarihinde Türk Deniz Kuvvetleri'ne teslim edileceği açıklanmıştır.
Teknik Özellikler

Uzunluk : 199,8 m
Genişlik: 24,4 metre
Deplasman: 3100 ton
Maksimum Hız: 24 knot
Seyir Menzili: 4500 deniz mili
Ana Tahrik Sistemi: 2 adet GE üretimi LM-2500 gaz türbin motoru
Radar: ASELSAN MAR-D
Denizde Kalış Süresi: 30 gün
Mürettebat: 326 kişi
Hava Savunma: 2 adet ASELSAN 35mm Gökdeniz CIWS, 2 adet ASELSAN 25mm STOP
Helikopter: 1 Helikopter hangarda, 1 helikopter pistte
Mersin milletvekilleri listesi

Mersin milletvekilleri, 23 Nisan 1920 - 27 Mayıs 1933 tarihleri arasında Mersin, 27 Mayıs 1933 - 28 Haziran 2002 tarihleri arası İçel, 28 Haziran 2002 tarihinden beri Mersin milletvekillerini içeren listedir. 23 Nisan 1920 ile 27 Mayıs 1933 tarihleri arasındaki İçel milletvekilleri Silifke milletvekilleri listesinde yer almaktadır.
Mersin ili, 27 Mayıs 1933 tarih ve 2411 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 20 Mayıs 1933 tarih ve 2197 sayılı Kanunla merkez ve Mersin olmak üzere, İçel ili ile birleştirilmiştir.
İçel adı, 28 Haziran 2002 tarih ve 24799 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 4764 sayılı Kanun ile Mersin olarak değiştirilmiştir.
Senatörler listesi

| Senatör | Siyasi Parti | Görev Süresi |
| --- | --- | --- |
| Talip Özdolay | Adalet Partisi | 15 Ekim 1961 - 12 Eylül 1980 |
| Cavit Okyayuz | Adalet Partisi | 15 Ekim 1961 - 2 Haziran 1968 |
| Lütfi Bilgen | Cumhuriyet Halk Partisi | 2 Haziran 1968 - 5 Haziran 1977 |
| İsmail Çataloğlu | Cumhuriyet Halk Partisi | 5 Haziran 1977 - 12 Eylül 1980 |
Takashi Azuma

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Takashi Azuma
Doğum tarihi:  21 Kasım 1979 (45 yaşında)
Doğum yeri:  Shiga, Japonya
Mevkii:  Defans
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2002 |  Yokohama F. Marinos |   |   |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Takashi Azuma (d. 21 Kasım 1979) Japon eski futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2002 yılında Yokohama F. Marinos kulübünde başladı.
Madagaskar

Başlığın diğer anlamları için Madagaskar (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Madagaskar ya da resmî adıyla Madagaskar Cumhuriyeti, Afrika kıtasına bağlı bir ada ülke olup, kıtanın doğu kesiminde Hint Okyanusu'nun batı kısmında yer almaktadır. Mozambik Kanalı ülkeyi Afrika ana kıtası ile birbirinden ayırmaktadır. Madagaskar adası, dünyanın dördüncü büyük adasıdır. Ülke ada ülkesi olması nedeniyle sınır komşusu bulunmamakta olup, en yakın anakara ülkesi adanın batısında yer alan Mozambik'tir. Bunun haricinde komşu ada ülkeler ise kuzeybatıda Komorlar ve Fransa denizaşırı bölgesi Mayotte, doğuda Mauritius ile yine Fransa denizaşırı bölgesi olan Réunion  adalarıdır. Ülkenin başkenti Antananarivo'dur. Fransız sömürgeciler Madagaskar krallığını parçalamıştır.
Ülke ismi

Ülke ismi olan Madagaskar herhangi bir yerel dilden ortaya çıkmış bir isim konumunda değildir. Marco Polo anılarında dolaylı yollardan bilgi edindiği ve Afrika'da tarifsiz zenginliğe sahip bir ada olarak tanımladığı adadan karışıklık sonucu Somali'de bulunan Mogadişu şehrinin isminin farklı bir formu olan Madageiscar olarak bahsetmiş, bu isimde daha sonraları Orta Çağ Avrupa'sında karşılık bularak sık bir şekilde kullanılmıştır. Her ne kadar Portekizli kâşif Diogo Dias 1500 yılında Aziz Laurentius kutlamalarına denk gelen gün adaya çıkan ilk Avrupalı olarak adanın ismini São Lourenço olarak değiştirmiş olsa da, Polo tarafından kullanılan isim daha fazla benimsenerek rönesans dönemi haritalarında kullanılmıştır.
Coğrafya

Ada olması nedeniyle kara komşusu bulunmayan ülkenin civarında bulunan diğer ada ülkeler ile birlikte Afrika anakarasında bulunan Mozambik ile deniz sınırı bulunmaktadır. Madagaskar coğrafî olarak Afrika kıtasının bir parçası konumundadır. Madagaskar sahip olduğu 587.295 km2 yüzölçümü ile dünyanın en büyük dördüncü adası konumundadır ve toplamda 4.828 km'lik bir kıyı şeridine sahiptir.
Süper kıta Gondvana'nın parçalanmasıyla Madagaskar yaklaşık 88 milyon yıl önce Hindistan kara kütlesinden ayrılmıştır. Böylelikle adanın coğrafik olarak izolasyonu, üzerindeki bitki örtüsü ve hayvanların tamamen dış dünyadan bağımsız bir şekilde gelişmesine yol açmıştır. Madagaskar üzerindeki bitki ve hayvan türlerinin %90'ı dünyanın başka hiçbir yerinde bulunmamaktadır. Ada biyolojik çeşitlilik alanında dünyanın önde gelen bölgelerinden bir konumunda olmuş, yüzyıllar içerisinde adada insan yaşamanın başlaması ile bu çeşitlilik tehdit altına girmiştir.
Ülke coğrafî yapı gereği genel olarak beş bölgeye ayrılmıştır. Bunlar doğu sahili, kuzeyde bulunan Tsaratanana kütlesi, merkez yaylalar, batı sahili ve güneybatı olarak adlandırılmıştır. Ülkenin doğu sahilleri daha yeşil bir görünüme sahip olup, adanın geri kalanında bu yoğunlukta bir ormanlık alan görülmemektedir. Madagaskar adası genel olarak yüksek yayların hakim olduğu bir ülkedir. Kıyı şeridinde deniz seviyesi ile eşit olan yükseklikler ada merkezine doğru giderek yükselir ve ortalama 1.000 m ile 2.000 m yüksekliklere ulaşır. Merkezî platoda kuzey-güney yönünde uzanan ve en yüksek noktası 2.644 m olan Ankaratra volkanik dağ silsilesi bulunur. Ülkenin en yüksek noktasını adanın kuzeyinde Tsaratanana kütlesi olarak adlandırılan coğrafî bölge içerisinde yer alan 2.876 m ile Maromokotro Dağı oluşturmaktadır.
Ada ülkesi genelinde görülen ve verimsizliğin bir simgesi olan kırmızı topraklar nedeniyle büyük kırmızı ada olarak da anılmaktadır.
Coğrafya > İklim

Madagaskar genelinde coğrafî konum gereği farklı iklimler yaşanabilmektedir. Genel itibarıyla kasım ile nisan aylarında sıcak ve yağışlı bir iklim yaşanırken, mayıs ile ekim ayları arasında kurak ve soğuk bir süreç yaşanmaktadır. Ülkenin doğu kıyıları Madagaskar'ın en nemli ve yağış alan bölgesi konumundadır. Yıllık ortalama 4.000 mm yağış alabilme özelliği nedeniyle adanın doğusunda sık yağmur ormanları yer almaktadır. Ülkenin doğu kıyıları belirli aralıklarla şiddetli tropikal fırtınalara ve siklonlara maruz kalabilmektedir. Adanın orta kesiminde yer alan yüksek yaylalarda serin ve kurak bir iklim hakimdir. Ülkenin güneybatı bölümleri ada genelinde en kurak bölümü oluşturmaktadır. Yıllık ortalama 500 mm yağış alması nedeniyle bölgede çöl oluşumları gözlemlenebilmektedir. Ülke genelinde ortalama yıllık sıcaklık değerleri 25 °C düzeyindedir. Bu yıllık ortalamasına rağmen sıcaklıklar kıyı kesimlerinde daha yüksek, iç kesimlerde ise 0 °C de altına düşecek kadar düşük değerlere ulaşabilmektedir.
Coğrafya > Bitki örtüsü ve yaban hayat

Keşfedilmesinden önce neredeyse tamamen sık ormanlarla kaplı olan Madagaskar, insan yaşamının başlaması ile birlikte ormanların kapladığı alan yıllar geçtikçe azalmış ve günümüzde de sadece doğu kıyı sahillerinde bulunan ve adanın %4'ünü kaplayan ormanlar kalmıştır. Ülkenin en yoğun ve sık bir şekilde yağmur ormanlarını görüldüğü bölgesi Masoala yarımadasıdır. Doğudan batı yönüne doğru ilerlendiğinde yağmur ormanları yerini önce nemli savan örtüsüne sonra da tek tek ağaçların bulunduğu, dikenli kurak çalılıkların yer aldığı çayırlara bırakmaktadır.
Madagaskar adası genelinde yerel ve o ülkeye özgü türler bulunmaktadır. Ada üzerinde bulunan tek yırtıcı tür olarak Madagaskar etçilleri familyasının üyeleri olan Fossa, Fanaloka ve Falanuk yer almaktadır. Dünya üzerinde sadece Madagaskar'da yaşam bulan makimsiler, farklı türleri ile bu adada yaşamaktadırlar. Makimsiler üyelerinin haricinde Tenrekgillerde neredeyse tamamen sadece Madagaskar adası üzerinde yaşamaktadır. Hem makimsiler hem de tenrekgiller Adaptif radyasyon yayılımın en önemli örnekleri arasında gösterilmektedir. Dünya genelinde 22 farklı çeşidi bulunan batağan üyelerinin sadece iki tanesi Madagaskar'da bulunmaktadır. Bu familyanın bir üyesi olan ve Madagaskar'da yaşamış olan Tachybaptus rufolavatus günümüzde soyu tükenmiş olarak kabul edilmektedir. Aynı familyadan olan ve yine sadece Madagaskar'da gözlemlenen Tachybaptus pelzelnii türü ise soyunun tükenmesi ile karşı karşıya kalan bir batağan türüdür. Ördekgiller familyasını bir üyesi konumunda olan Anas bernieri de sadece bu adada gözlemlenebilen bir kuş türüdür. Ada genelinde çoğunluğunu kurbağaların oluşturduğu 220'den fazla iki yaşamlılara ait tür bulunmaktadır.
Nüfus

Madagaskar genelinde son olarak 1993 yılında gerçekleştirilen resmi sayım sonuçlarına göre 12.238.914 nüfus tespit edilmiştir. Bu güncel olarak son resmî sayım konumunda olup, 2022 tahmini sayım sonuçlarına göre adada 28,172,462 kişi yaşamaktadır. Ülke nüfusunun çoğunluğu başkent ile başkentin bağlı bulunduğu bölgede yaşamaktadır.
Madagaskar genç bir nüfusa sahip olup, 2018 tahmini verilerine göre nüfusun %59,78'i 0-24 yaş aralığındadır. Ülkenin sadece %3,35'i 65 yaş ve üzerindedir.
0-14 yaş: %38.86 (erkek 5,278,838/kadın 5,196,036) 

15-24 yaş: %20.06 (erkek 2,717,399/kadın 2,689,874) 

25-54 yaş: %33.02 (erkek 4,443,147/kadın 4,456,691) 

55-64 yaş: %4.60 (erkek 611,364/kadın 627,315) 

65 yaş ve üzeri: %3.47 (erkek 425,122/kadın 509,951)
Şehirde yaşayanların oranı 2022verilerine göre %39,90, olan ülkede nüfusun yıllık artış oranı 2022 tahmini verilerine göre %2,27 düzeyindedir.
Nüfus > Etnik gruplar

Ana madde: Malgaşlar
Adaya ilk yerleşen insanlar yakındaki Afrika kıtasından değil, Endonezya üzerinden Hint Okyanusunu aşarak buraya geldiler. Bugün Madagaskar halkının konuştuğu Malgaş dili de bu göçmenlerce Güneydoğu Asya adalarından buraya taşındı. Malgaşçanın en yakın akrabaları Madagaskar'dan binlerce kilometre uzakta, Borneo adasının güneyindeki Barito nehri civarında konuşulan dillerdir. Bu Avustronezyalı göçmenleri yaklaşık bin yıl sonra, 1000 yılı civarında Afrika'dan gelen yeni bir göçmen dalgası izledi. Afrikalı Bantular, daha çok kıyılarda ve adanın batı yarısında yerleştiler ancak kendi dillerini kullanmayı bırakıp adada yaşayan Avustronezyalıların dil ve kültürüne asimile oldular. Avustronezyalılar hala adanın iç ve dağlık kısımlarıyla, doğu yarısında yoğunlaştılar. Bu sebeple kıyılardaki yerliler antropolojik tip itibarıyla daha Afrikalı görünümlü, adanın iç kısımlarında yaşayan Merinalar gibi diğer bazı Avustronezya kökenliler ise daha Asyatik fiziksel özellikler taşır.
Madagaskar'da yaşayan birçok etnik grup konuşulan ortak dil ile ortak bir kimlik ortaya çıkarmıştır. Buna rağmen sosyal alanlarda foko olarak adlandırılan farklı alt grupların gelenek ve görenekleri önemli ölçüde yaşam biçimini belirleyebilmektedir. Madagaskar devleti resmi olarak 18 farklı etnik grubu ana etnik grup olarak kabul etmektedir. Ülke genelinde en büyük etnik grubu Merinalar oluşturmaktadır. 19. yüzyıl sonlarına kadar adanın neredeyse genelinde kendi devletlerini yöneten Merinalar bu süreçte farklı fokoları baskı altına almışlardır. 1970 yılı verilerinde bu etnik gruba mensup 1,6 milyon kişi sayılmıştır. Merina Krallığı döneminde Merinaların baskı altına aldığı diğer etnik unsurlar arasında Betsileo, Sihanaka ve Bezanozano yer almıştır. Bunun haricinde ada genelinde mevcudiyeti bulunan ve Madagaskar devleti tarafından ana etnik unsur olarak kabul edilen diğer unsurlar ise şu şekildedir:
Tsimihety
Tankarana
Antakaran̈a
Antaimoro
Ikongos
Antaifasy
Antaisaka
Antambahoaka
Antandroy
Antonosy
Bara
Betsimisaraka
Mahafaly
Sakalava
Tanala
Vezo
Bu ana etnik unsurların haricinde avcı olarak yaşam sürdüren Mikealar da An̈alabo ile Lac Ihotry bölgeleri arasında yaşamlarını sürdürmektedirler.
Madagaskar'da yerli unsurların haricinde yurt dışından gelen yabancılar da yaşamakta olup, çoğunluğu Komorlar, Hindistan ve Fransa'dan gelen kişiler oluşturmaktadır. Yakın zamanda Çin vatandaşı kişilerin de adaya gelmesi ile Çin nüfusunda artış gözlemlenmiştir.
Nüfus > Dil

Ülkenin resmi dili Malgaşça ile Fransızcadır. Madagaskar nüfusunun büyük çoğunluğu Malgaşça dilini anadili olarak kullanırken, batı kıyılarına göç eden ve bu bölgelerde yaşayan Mozambikliler Makoa dilini kullanmaktadır. Ülkenin kuzey kesiminde bulunan ve Malgaşça'da büyük ada olarak adlandırılan Nosy Be adası üzerinde yaşayan halk Svahili dilini konuşmaktadır.
Malgaşça'nın yanı sıra resmi dil konumunda olan Fransızca, sömürge döneminde ülkenin tek resmi dili konumundaydı. Günümüzde önemli duyurular Fransızca yapılmaktadır. 2007 ile 2010 yılları arasında İngilizce de resmi dil konumundaydı. Bu sürenin ardından 17 Kasım 2010 tarihinde kabul edilen yeni anayasa doğrultusunda İngilizce resmi dil statüsünden kaldırılmıştır.
Nüfus > Din

Ülke genelinde nüfusun %52'si animizm ve atalara tapınma gibi yerel dinlere inanmaktadır. Madagaskar'da %41 Hristiyan dinine mensuptur. Burada Katolik mezhebine göre inancını yaşayanların oranı %23 olarak ifade edilirken, Protestan mezhebine inananların oranı %18 düzeyindedir. İslamiyet dinine inananlar Madagaskar'da azınlıkta bulunmakta olup, nüfusun sadece %7'si islami inancına göre yaşamını sürdürmektedir.
Sosyal durum > Sağlık

Ülkede temiz su kaynaklarına ulaşabilen nüfusun oranı düşük düzeyde olup, 2012 tahmini verilerine göre nüfusun yarısından azı olan %49,6'sı temiz kaynaklardan su temin edebilmektedir. Tam teçhizatlı sağlık hizmetlerinden yararlanma oranının düşük olduğu ülkede, nüfusun %13,9'u bu yönde bir hizmet alabilirken, %86,1'i ilkel şartlarda sağlık hizmeti alabilmektedir. Ülke içerisinde ishal, hepatit, tifo, sıtma, humma ve kuduz çok sık görülen hastalıklar arasındadır. AIDS, Afrika anakarasının aksine düşük oranda görülmekte olup, bu oran 2013 tahmini verilerine göre %0,4 düzeyindedir.
Sosyal durum > Eğitim

Ülke genelinde 15 yaş ve üzerinde okuma yazma bilenlerin oranı 2015 verilerine göre %64,7 düzeyindedir. Bu oran erkeklerde %66,7 iken, kadınlarda %62,6 seviyesindedir. Madagaskar genelinde altı ile on dört yaş arası erkek ve kız çocukları için zorunlu ilk ve ortaokul eğitimi bulunmaktadır. Öğrenciler beş yıllık ilkokul eğitiminin ardından üç yıllık da ortaokul eğitimi almaktadır. Ülkede University of Madagascar olarak 1961 yılına kadar faaliyet gösteren ve bu yıldan itibaren University of Antananarivo olarak isim değişikliğine giden üniversite ülkenin devlet üniversitesi konumundadır. Bunun haricinde University of Toamasina da devlet üniversitesi olarak faaliyet gösteren başka bir üniversitedir.