stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Futbol federasyonları listesi
Bölgesel > Kuzey Amerika > CONCACAF'a bağlı

CFU – 30 ulusal futbol federasyonunun üyeliği bulunur. Karayipler'deki ülkeleri temsil eder. Tüm üye futbol federasyonlarının millî takımlarının katıldığı Karayipler Kupası'nı düzenler.
NAFU – 3 ulusal futbol federasyonunun üyeliği bulunur. Kuzey Amerika'daki üç egemen ülkeyi temsil eder. Tüm üye futbol federasyonlarının millî takımlarının katıldığı Kuzey Amerika Uluslar Kupası'nı düzenler.
UNCAF – 7 ulusal futbol federasyonunun üyeliği bulunur. Orta Amerika'daki yedi ülkeyi temsil eder. Tüm üye futbol federasyonlarının millî takımlarının katıldığı UNCAF Uluslar Kupası'nı düzenler.
Eski ve geçersizler

CCCF – 1961'de kurulmuştur ve 37 ulusal futbol federasyonunun üyeliği bulunur. Doğrudan FIFA'ya bağlı olan Orta Amerika ve Karayipler ülkelerini temsil eder. Tüm üye futbol federasyonlarının millî takımlarının katıldığı CCCF Şampiyonası'nı düzenler.
CENF – 2007'de kurulmuştur ve 2008'de feshedilmiştir. FIFA'ya bağlı olmayan Avrupa'daki NF-Board ülkelerini temsil etmekte idi. Tüm üye futbol federasyonlarının millî takımlarının katıldığı CENF Kupası'nı düzenlerdi ancak artık düzenlenmemektedir.
FIFI – 5 ulusal futbol federasyonunun üyeliği bulunur. FIFA ile ilişkisi olmayan tüm ülkeleri temsil eder. Tüm üye futbol federasyonlarının millî takımlarının katıldığı FIFI Wild Kupası'nı düzenler.
IFU – 2009'da kurulmuştur ve 2 ulusal futbol federasyonunun geçici üyeliği bulunur. 2010 yılında feshedilmiştir.
NAFC – 1946'da kurulmuştur ve 1961'de feshedilmiştir. FIFA'ya bağlı Kuzey Amerika'daki ülkeleri temsil etmekte idi. Tüm üye futbol federasyonlarının millî takımlarının katıldığı NAFC Şampiyonası'nı düzenlerdi ancak artık düzenlenmemektedir.
Ghilianella

Ghilianella, Metapterini oymağına bağlı bir hayvan cinsidir.
Göreceli risk

Radyasyon Etkileri Araştırma Vakfı (RERF) katı kanser doz-yanıt modeli, aşırı göreceli riskte (ERR)
Göreceli risk veya rölatif risk, bir risk etkenine sahip olanların, olmayanlara göre hastalık geliştirme (veya bir olayın meydana gelmesi) oranıdır. Göreceli risk, maruz kalan grup ile maruz kalmayan grubun bir olayı geliştirme ihtimalinin oranı alınarak hesaplanır.
Örneğin; akciğer kanseri geliştirme ihtimali, sigara içenler arasında %20 iken sigara içmeyenlerde %1'dir. Bu durumda sigara içiciliğinin, akciğer kanseri ile ilişki göreceli riski 20 olarak hesaplanır. Yani sigara içenlerin akciğer kanseri geliştirme olasılığı, içmeyenlerin 20 katıdır.
Ghidinia

Ghidinia, Leiodidae familyasına bağlı bir böcek cinsidir.
Göl, Eyyübiye

| Göl |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Şanlıurfa ilinin Türkiye'deki konumu
GölGöl'ün Şanlıurfa'daki konumu
Koordinatlar: 37°08′46″N 38°47′13″E﻿ / ﻿37.146°K 38.787°D﻿ / 37.146; 38.787
Ülke:  Türkiye
İl: Şanlıurfa
İlçe: Eyyübiye
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 462
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 414
İl plaka kodu: 63
Posta kodu: 63210
Göl, Şanlıurfa ilinin Eyyübiye ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 462 |  |
| 2018 | 531 |  |
| 2017 | 474 |  |
| 2016 | 506 |  |
| 2015 | 515 |  |
| 2014 | 586 |  |
| 2013 | 597 |  |
| 2012 | 648 |  |
| 2011 | 666 |  |
| 2010 | 713 |  |
| 2009 | 764 |  |
| 2008 | 801 |  |
| 2007 | 798 |  |
Gölcük, Efeler

| Gölcük |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 37°54′N 27°55′E﻿ / ﻿37.9°K 27.92°D﻿ / 37.9; 27.92
Ülke:  Türkiye
İl: Aydın
İlçe: Efeler
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Gölcük, Aydın ilinin Efeler ilçesine bağlı bir mahalledir.
Gilbert Ryle

| Gilbert Ryle |
| --- | --- |

Doğumu: 19 Ağustos 1900(1900-08-19) Brighton, İngiltere
Ölümü: 06 Ekim 1976 (76 yaşında) Whitby, North Yorkshire, İngiltere 
Çağı: 20. yüzyıl felsefesi
Bölgesi: Batı felsefesi
Okulu: Analitik
İlgi alanları: Dil felsefesi, zihin felsefesi, davranışçılık, anlam, kognisyon
Önemli fikirleri: Ryle's regress, sıradan dil felsefesi, makinedeki hayalet
 Etkilendikleri René Descartes, Arthur Schopenhauer, Ludwig Wittgenstein 
 Etkiledikleri John Langshaw Austin, Alfred Jules Ayer, John Searle, Richard Mervyn Hare, Wilfrid Sellars, Daniel Dennett 
Gilbert Ryle (1900-1976), çağdaş İngiliz filozofudur. Dil felsefesi geleneği içinde yer alır. Ludwig Wittgenstein'ın felsefi sorunlara yaklaşımını paylaşan İngiliz sıradan dil filozofları kuşağının bir temsilcisiydi. Aristoteles'ten etkilenip, Edmund Husserl ve Meinong'la da ilgilenen Ryle'ın en önemli iki kitabı Zihin Kavramı ve İkilemler'dir.
Felsefenin en önemli görevinin, yanlış kurgu ve saçma kuramların, bu kuramlarda geçen dilsel deyimlerin sonucu olduğunu göstermekten oluştuğunu dile getiren Ryle, bir ifadenin sentaktik formu ile bu ifadelerin betimlediği olgu formlarını birbirinden ayırmış ve gündelik dilde geçen deyimlerden büyük çoğunluğunun sistematik olarak yanıltıcı olduğunu savunmuştur. Ryle filozofun, gündelik konuşmanın yanıltıcı ifadelerinden sakınmak için, tümceleri, felsefenin konu aldığı olgu formlarını açıkça gözler önüne serecek şekilde yeni baştan ifade etmeyi öğrenmesi gerektiğini söylemiş ve felsefi analizin bu tür yeni baştan tanımlamalarla başladığını iddia etmiştir.
Hayatı

Gilbert Ryle, 19 Ağustos 1900 tarihinde İngiltere'nin Sussex eyaletinin Brighton kentinde doğdu. Babası felsefe ve astronomiyle ilgilenen biriydi ve çocuklarını kütüphanelere götürüyordu. Ryle 1919'da Brighton College'dan mezun olduktan sonra, Oxford Üniversitesi'nde Queens College'da klasikleri okudu. Daha sonra burayı bırakıp felsefe okumaya başladı ve okulu yüksek onur derecesiyle bitirdi. İkinci Dünya Savaşı’na kadar Christ Church'te öğretmen olarak kaldı. Savaştan sonra Oxford felsefe de profesör olarak görev yapmaya başladı ve Aristotelian Society'nin başkanlığını ve Mind Dergisi'nin editörlüğünü yaptı. 6 Ekim 1976 tarihinde North Yorkshire'ın Whitby kasabasında öldü.
Yöntemi

Ryle, başlangıçta Husserl ve Heidegger'in etkisiyle fenomenoloji üzerine makaleler kaleme almasına rağmen, Wittgenstein felsefesiyle tanıştıktan sonra analitik felsefeye yönelmiştir. Mantıksal atomculuk akımının ortaya çıkışı ve gelişimini yakından izleme şansına sahip olmuş, ancak akımın temsilcilerinin felsefe yöntemi kendisine fazla çekici gelmemiştir. Bilindiği gibi, analitik felsefenin bir kolunu oluşturan mantıkçı pozitivizm, Wittgenstein'ın Tractatus Logico Philosophicus adlı eserinden hareketle bir olgusal felsefe, bir mantıksal olguculuk oluşturmaya çalışmıştır. Burada resim kuramı ve özel dil tartışmalarına dayanan felsefe yöntemi, önermelerin çözümlemesini bu özel dil açısından yaparak felsefeyi bu özel dilin analizine indirgeme hareketi olarak karşımıza çıkar. Oysa Ryle, özel dil karşısında günlük dilin kullanımın kendisine yöntem olarak benimser ve bu günlük dil kullanımından hareketle bir dil çözümlemesine girişir. Mantıkçı pozitivistlerin olguya karşılık gelmediği gerekçesiyle felsefeden uzaklaştırmaya çalıştığı metafizik ise, Ryle açısından bir yatkınlık yahut eğilim alanı olarak kabul edilecektir. Kendisi de bir metafizik profesörü olan filozof, metafizik karşıtı filozofların tekelci düşüncelerine mesafeli yaklaştı ve kendine özgü bir felsefe yöntemi benimsemeye çalıştı.
Ryle, mantıkçı pozitivistlerin mantıksal analizinin tersine, kavramsal analiz yoluyla felsefe yapmaya çalışmıştır. Kavramlar arasındaki farklılıkların gösterilmesi, Ryle açısından çok önemlidir. Çok soyut ve formel bulduğu modern mantığı yeri geldiğinde eleştirmekten kaçınmayan filozof, bu mantığın, önermelere içerikten koparılmış kuru bir bakış açısıyla yaklaştığını, oysa önermenin mantıksal formu olarak anılan şeyin içerik yoluyla özellik kazanıp belirlenen şey olduğunu öne sürer. Aynı mantıksal yapıya sahip olan iki önerme, eğer bağlantı içine soktukları kavramlar aynı kategoride değilse, aynı mantıksal forma da sahip değildir. Öyleyse, kategorilerin belirlenimi, onların a priori listesini yapmakla mümkün olacaktır.
Tractatus'un etkisini daima üzerinde hissetmesine rağmen, özel dili hiçbir şekilde kabul etmeyen Ryle, bu kitabın öne sürdüğü kimi düşünceleri kabul etmemiştir. Özellikle olguların dilin sınırlarını belirlemesi ve dünyayı da olgulara indirgemesi, filozofun en başından beri karşı çıktığı özel dilin egemenliğini gösteren bir durumdu. Fenomenoloji'den dil çözümlemesine doğru bir gidiş gösteren Ryle felsefesi, aslından Wittgenstein'ın ikinci döneminde öne sürdüğü görüşlerle yani gündelik dilin felsefeye uygulanmasına olanak veren bir yöntemle biçimlenmiştir. Filozofa göre felsefenin görevi, yanlış felsefî sistemler ve saçma kuramlardaki anlatım yanlışlıklarını ortaya koymak ve onları düzeltmektir.
Kategori Yanlışı

Böylelikle Ryle, felsefesinin yöntemini dilbilimsel çözümleme yani felsefe sorunlarına gündelik dille yaklaşarak ondaki girift ve yanlış ifadeleri göstererek onları doğru bir düzleme koymak olarak belirler. Tümel gerçeklikler arasından görünen çatışmalardan doğan felsefî sorunları çözmek, felsefenin asıl görevidir. Evrensel gerçeklikler arasında görülen çatılmaların yahut ikilemlerin temel nedeni, bu evrensel gerçeklikleri dile getiren tümel kavramları anlamamaktan, yanlış anlamaktan ileri gelir. Felsefe, bu kavramları dilsel açısından derinlemesine inceleyerek, onları yanlış anlaşılmaktan kurtarabilirse, kavramlar olmaları gereken yere, kendi mantıksal düzlemlerine konularak çatışmalar önlenmiş olur.
Ryle'ın felsefeye yaptığı en önemli katkı, kuşkusuz kategori yanlışı dediği şeyin, yani kavramların yanlış kullanımından doğan yanlış kurguların ortaya konarak düzeltilmesidir. Kategori yanlışı, kavramları gerçekte olmaları gerekenin dışında, bir başka mantıksal tip ya da kategoride veya da bunların dizilerinde yer alıyormuş gibi göstermektir. Sözgelimi, bir kriket oyununu seyreden birisinin, takımların oyuncuları ve diğer oyuna ait şeylerin dışında bir takım ruhu elemanını sahada araması kategori yanlışıdır. Ona takım ruhunun topu atmak ya da yakalamak gibi bir şey olmadığı, onun başka bir kategoriye ait olan başka bir görev olduğu açıklanmalıdır. Yine Oxford Üniversitesi'ni ziyaret eden birine binalar, oyun salonları gibi üniversiteye ait mekanların gösterilmesinin ardından bu kişinin üniversitenin nerede olduğunu sorması da mantıksal açıdan bir kategorik yanlıştır. Çünkü bu kişi, binaların ait olduğu kategori içine üniversiteyi de yerleştirmektedir. Oysa üniversite, binaların tümünü içine alan bir kategoridir ve binaları kapsar.
Makinedeki Hayâlet

Ryle, zihin felsefesinin önemli bir temsilcisi olması bakımından, bu yanlışları insan zihniyle bedeni arasındaki ilişkide göstermeye çalışır. Resmî öğreti dediği Kartezyen felsefenin zihin-beden düalizmini yadsırken, bu ikiciliğin nedenlerinin zihnin durum ya da etkinliklerini yanlış anlamaktan kaynaklandığını öne sürer. Zihni bedenin içine yerleştirilmiş fazladan veya beden-dışı bir varlık olarak görme eğilimi, insanı biri soyut diğeri somut iki ayrı tözün bulunduğuna inanmaya götürür. Böylece ortaya zihin-beden birliğinin, ahenginin karşıtı olan zihin-beden ayrılığını temsil eden makinedeki hayâlet dogması çıkar. Ryle'a göre bu durum, evrensel gerçekliği temsil etmekten çok evrensel yanlışlığı simgelemektedir. Felsefe, zihinle beden arasında olduğu sanılan bu düalizm yanılgısını, bu zoraki karşıtlığı ortadan kaldırmalıdır. Bunun için de zihin kavramının ve zihin-beden ilişkisinin dilsel çözümlemesi yapılarak, ne tarzda bir yanlış kurgu yapıldığı, ne tür bir yanlış anlama içine girildiği ve kavramların nasıl kategorik olarak yanlış anlaşıldığı aydınlatılmalı ve yeni bir açıklama getirilmelidir.
Kartezyen öğretiye göre bir bireyin, makinenin içine yerleştirilmiş bir hayâlet olarak sunulması, kökten kategori yanlışlarına bağlıdır. Resmî öğreti, bedensel olanı mekanik düzlemde ele aldığı ve onun mekaniğini yasalarına göre işlediğini varsaydığı için, zihnin de aynı kategoride yer aldığını düşünmesinden dolayı onun da mekanik olmayan yasalara göre işlediğini savunmuştur. Eğer böyle bir çıkarımı haklı çıkarmaya kalkarsak, bireyin düşünce, duygulanım ve eylemlerini fiziksel, biyolojik ve fizyolojik olarak betimlememiz olanaksız olur. Bu yüzden bireye ait davranışları kopya terimlerle açıklamak gerekir. İnsan bedeni karmaşık yapıda düzenlenmiş bir bütünse, insan zihni de karmaşık yapıda düzenlenmiş başka bir bütündür ve onlar yalnızca farklı çeşit maddeden ve farklı yapıda oluşturulmuşlardır. Beden bir nedenler ve etkiler alanı olduğu gibi, zihin de başka bir nedenler ve etkiler alanıdır. 
Ancak bu etki ve nedenler mekanik türden şeyler değildir. Burada Kartezyen öğretinin maddeyi tek bir töze indirgeyerek yalnızca uzamsal özniteliğe sahip olduğunu söylemesine karşın, Ryle, maddenin etkinliğinden hareketle onun uzamsal niteliğinin yanında zihinsel niteliğinin olduğunu da belirtmektedir. Böylelikle zihin bedenden ayrı ve düşünsel töz olmaktan çıkarak, maddenin bir türü hâline gelmiş olur.
Yatkınlıklar ve Oluşumlar

Ryle, felsefedeki kategori yanlışlarını gösterdikten sonra, felsefenin asıl görevine yani kavramların doğru kullanımına geçer. Bu görev, zihinlerle ilgili yeni bir öğreti koymak değil, zihin ve zihinsellik kavramlarının yerini belirlemektir. Bunun için de yine dil çözümlemesine, kavramsal analize başvurmak gerekecektir. Zihin felsefesi alanında nörofizyolojik açıklamalardan hoşlanmayan filozof, zihin ve zihinsellik olgusunu onun dilsel kullanımları bağlamında ele alır. Ryle'ın amacı, geleneksel felsefenin içine düştüğü ayrımcı yanlışa düşmemek, bu ayrımcılığı ortadan kaldırarak zihin-beden ilişkisine birliktelik açısından yaklaşmaktır. 
İnsan için iki önerme grubu olduğundan bahseden Ryle, ilkini insanın bedensel durum ve yatkınlıkları, ikincisini de kişinin düşünce, duygu, korku, beklenti gibi yaşantı ve eylemleriyle, karakter özellikleriyle olan önermeler olarak açıklar. Düalizme göre bunların ikisi birbirinden anlamca farklı olduklarından birbirlerine indirgenmeleri söz konusu değildir. Bir kısım filozoflar konuya ya tamamen zihinsellik ya da tamamen fiziksellik açısından yaklaşırlar ki, Ryle bunu kabul etmemektedir. Oysa ona göre zihinsellik, gözlemlenebilen davranışlarda ve etkinliklerde aranmalıdır. Gözlemlenebilen şeyler fiziksel alana ait olduğuna göre, zihinseli fiziksel olandan ayırt etme sorunuyla karşılaşırız. Ryle, bu sorunu, davranışları belli bir şekilde nitelemeye yarayan bir yatkınlık ya da yatkınlıklar kompleksi olarak düşünmek suretiyle çözmeye çalışır. Bir davranışı zekice, ustaca gibi niteliklerle betimlediğimizde, bu davranışta belli düzeyde bir zihinsellik olgulaşmış olur. Zihin ve akıl, özü bakımından karmaşık yapılı yatkınlıklar olmalarından dolayı, bu karmaşıklıkların bütünlüğünü anlatan bir özet terimdir. Evrendeki bütün varlıklar hakkında yatkınlık ya da oluşumdan söz edebiliriz. Yemek yemek, işe gitmek, uyumak gibi eylemlerimiz kuşkusuz oluşuma ait, olgusal durumları anlatırken, ancak birinin iki dil bilmesi olgusal olmayan eylemdir. Bu tür önermelere koşullu önerme diyen Ryle, bunu belirli durumlarda belirli şeyleri yapmaya eğilimli, yatkın olma durumu olarak tanımlar. Sözgelimi sigara içen bir tiryaki düşünürsek, bu kimsenin sigara içtiğinden söz ettiğimizde onun zaman zaman sigara içtiğinden bahsetmiş oluruz. O şimdiki bir olgu durumunu değil, sigara içme alışkanlığında içerilen yatkınlık durumunu belirtir. Yatkınlık şu andaki bir olgu durumu değil, zaman zaman ortaya çıkan ve kendini olgularla belli eden bir durumdur.
Bilmek, inanmak, istemek, onurlu, duygulu gibi sözcüklerle bireylere ve hayata dair geleceğe dönük tahminlerde bulunuruz. İnsan zihni son derece karmaşık yapılı yatkınlıkları dile getirir, yani zihin bir yatkınlıklar yumağı olarak karşımıza çıkar. Bu anlamda zihin ontolojik boyuta sahip olmadığı için bir töz de değildir. Varolan davranışı ifade etmenin ya da kavramanın başka bir mantıksal kategorisidir. Zihinsellik ve fiziksellik, bir madalyonun iki yüzü gibi iki farklı yapıda, iki farklı kategoride ele alınmaktan daha fazlası değildir.
Türkçede Ryle

•	Ryle, Gilbert, 2011, Zihin Kavramı, çev. Sara Çelik, İstanbul: Doruk Yayınları.
•	Ryle, Gilbert, 1995, Zihin Felsefesi, çev. Sara Çelik, İstanbul: Afa Yayıncılık.
•	Çelik, Sara, 1993, Gilbert Ryle’ın Zihin Kavramı, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayımlanmamış Doktora Tezi.
Muttayaka

| Muttayaka Μουτταγιάκα  (Yunanca) Muttayaka  (Türkçe) |
| --- | --- |
Köy
 Muttayaka'nın Limasol kazası içerisindeki konumu
Muttayaka
Koordinatlar: 34°43′18″K 33°06′09″D﻿ / ﻿34.72167°K 33.10250°D﻿ / 34.72167; 33.10250
Ülke:  Kıbrıs Cumhuriyeti
Kaza: Limasol
Nüfus (2011)
 • Toplam: 2.939
Muttayaka (Yunanca: Μουτταγιάκα, romanize: Muttayiaka) veya Mutluyaka; Kıbrıs'ın Limasol kazasında bulunan bir köydür. 2011 yılındaki nüfus sayımına göre nüfusu 2,939'dur
Etimoloji

Köyün adının nereden geldiği tam olarak bilinmemektedir. Muttayaka'nın adına ilişkin en eski kaynaklar Osmanlı kayıtlarını işaret eder; Köyün Türk nüfusunun köye "Muttukaya" dediği kaydedilmiş, bu ismin de Türkçe "Mutlukaya" kelimesinin bozulmuş hali olabileceği üzerine durulmuştur. Benzer bir şekilde köyün adının Kıbrıs Rumcasında tepe anlamına gelen mutti(μούττη) ve yol anlamına gelen ayia(αγυιά) kelimelerinin birleşiminden geldiği iddiası da vardır.
Tarihçe

Muttayaka'nın geleneksel olarak nüfusu Türklerden oluşmaktaydı. Köyün nüfusu 1950'lerde veya 1964'te göçmen olmamış; 1975 yılında UNFICYP araçlarıyla Türk kontrolündeki Stili köyüne yerleştirilmiş ve geldikleri köyün adını vermişlerdir. Köye daha sonra kuzeyden sürülen Rum nüfus tarafından yerleşim yapılmıştır.
Nüfus İstatistiği

| Yıl | Kıbrıslı Türk | Kıbrıslı Rum | Toplam |
| --- | --- | --- | --- |
| 1891 | 160 | 6 | 166 |
| 1901 | 194 | 1 | 195 |
| 1911 | 189 | 0 | 189 |
| 1921 | 183 | 0 | 183 |
| 1931 | 176 | 0 | 176 |
| 1946 | 224 | 1 | 225 |
| 1960 | 239 | 0 | 239 |
| 1973 | 336 | 0 | 336 |
| 1976 | - | - | 283 |
| 1982 | - | - | 593 |
| 2001 | - | - | 2695 |
| 2011 | - | - | 2939 |
Gönül Ferman Dinlemiyor

Gönül Ferman Dinlemiyor, Türk besteci ve şarkıcı Barış Manço'nun bir şarkısı.
Gönül Ferman Dinlemiyor, 2010 yapımı Show TV'de yayınlanan komedi türündeki Türk telvizyon dizisi.
Gilbert Simondon

Gilbert Simondon (2 Ekim 1924 – 7 Şubat 1989), bireyselleşme teorisi ve teknoloji felsefesi alanındaki çalışmalarıyla tanınan Fransız filozofdur. Simondon'un çalışmaları bilgi teorisi, iletişim bilimleri, teknoloji ve doğa bilimleri üzerine felsefi yaklaşımıyla karakterize edilmektedir. Yaşadığı dönemde büyük ölçüde göz ardı edilmiş olsa da, bilgi çağının gelişi, Simondon'un kitaplarının yeniden değerlendirilmesine ve ilginin artmasına yardımcı oldu. 21. yüzyılda teknik nesnelerin ve teknolojinin kendisinin sunduğu sosyal etkileri ve paradigmaları doğru bir şekilde tahmin eden ve tanımlayan biri olarak görülmektedir.
Simondon'un düşüncesi, anavatanı Fransa'da ve genel olarak Avrupa'da çağının coşkulu post-yapısalcılık dalgasının ortasında büyük ölçüde yabancılaşmış olmasına rağmen, birkaç meslektaşı Simondon'un yazılarını överek ve kendi entelektüel çalışmalarının etkisini ve ağırlığını göstererek öncü olmuştur, Bunlardan en önemlileri, The Logic of Sense adlı eserinde Simondon'un bireyselleşme teorisinden büyük ölçüde etkilenen Gilles Deleuze ve One-Dimensional Man adlı kitabında Simondon'un teknolojik yabancılaşmanın toplumdaki etkilerine ilişkin kavramlarından ilham alan Herbert Marcuse'dir. Günümüzde Simondon'un çalışmalarının etkisi en açık şekilde Bruno Latour, Bernard Stiegler ve Yuk Hui'nin çalışmalarında görülmektedir.
Kariyeri

Saint-Étienne'de doğan Simondon, bilim filozofu Georges Canguilhem, filozof Martial Guéroult ve fenomenolog Maurice Merleau-Ponty'nin öğrencisiydi. Ecole Normale Supérieure ve okumuştur. 1958 yılında Sorbonne'da doktora tezini savundu. Ana tezi olan L'individuation à la lumière des notions de Forme et d'Information (Biçim ve Bilgi kavramları ışığında bireyselleşme) iki bölüm halinde, ilki 1964 yılında L'individu et sa génèse physico-biologique (Bireyselleşme ve onun fiziksel-biyolojik kökeni) başlığı altında Presses Universitaires de France'da yayımlandı, ancak ikinci bölüm olan L'individuation psychique et collective (Psişik ve kolektif bireyselleşme) ancak 1989 yılında Aubier tarafından yayımlandı. Düşüncesinin temellerini atan ana tezi, Gilles Deleuze ve daha yakın zamanda Bruno Latour ve Bernard Stiegler tarafından yorumlanana kadar yaygın olarak okunmamasına rağmen, tamamlayıcı tezi Du mode d'existence des objetstechnics (Teknik Nesnelerin Varoluş Biçimi Üzerine) tamamlanmasının hemen ardından (1958'de) Aubier tarafından yayınlanmış ve geniş bir kitle üzerinde anında etki yaratmıştır. Jérôme Millon ancak 2005 yılında ana tezinin tam bir baskısını yayınlamıştır.
Bireyselleşme ve teknoloji

L'individuation psychique et collective'de Simondon, birey öznenin bir neden olarak değil de bireyselleşmenin bir sonucu olarak görüldüğü bir bireysel ve kolektif bireyselleşme teorisi geliştirmiştir. Böylece bireysel atomun yerini hiç bitmeyen bireyselleşme süreci almaktadır. Simondon ayrıca bireyselleşmenin kendisini mümkün kılan kaynaklar olarak "birey-öncesi alanları" da düşünmüştür. Bireyselleşme her zaman tamamlanmamış bir süreçtir, her zaman bir "birey-öncesi" artık bırakır, kendisi de gelecekteki bireyselleşmeleri mümkün kılar. Dahası, psişik bireyselleşme her zaman kendilerini birlikte bireyselleştiren hem bireysel hem de kolektif bir özne yaratmaktadır. Simondon, Norbert Wiener'in sibernetik teorisini eleştirerek, "Sibernetik, en başından beri, tüm teknoloji teorilerinin reddetmesi gereken şeyi kabul etmiştir: teknolojik nesnelerin yerleşik kriterler aracılığıyla ve cins ve türleri takip ederek sınıflandırılması" görüşünü savunmuştur. Simondon, makinelerin "genel bir fenomenolojisini" geliştirerek sibernetiğin eksikliklerinin üstesinden gelmeyi amaçlamıştır.
Etkisi

Simondon'un yarı kararlı bir ortamda aktarım yoluyla bireyselleşme teorisi, Différence et répétition (1968), Logique du sens (1969) ve L'île déserte (2002) adlı eserlerinde Simondon'un çalışmalarına açıkça atıfta bulunan Gilles Deleuze'ün düşüncesi üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. Simondon'un çalışmalarına adanmış ilk konferansa ait bildiriler olan Gilbert Simondon: une pensée de l'individuation et de la technique (1994), Simondon'un François Laruelle, Gilles Châtelet, Anne Fagot-Largeau, Yves Deforge, René Thom ve Bernard Stiegler gibi düşünürler üzerindeki etkisini daha ayrıntılı bir şekilde ortaya koymaktadır. Gilbert Simondon: une pensée de l'individuation et de la technique'e katkıda bulunan bir diğer isim olan Simondon'un arkadaşı John Hart, Simondon'un eserinin Fransızcadan İngilizceye ilk çevirisinin (1980 civarı) yapılmasına önayak olmuştur. Jean-Hugues Barthélémy, Cahiers Simondon'un 2009-2015 yılları arasında toplam altı sayı olmak üzere editörlüğünü yapmıştır. Günümüzde Simondon, Paolo Virno, Jean-Hugues Barthélémy, Thierry Bardini, Luciana Parisi, Brian Massumi, Adrian Mackenzie, Muriel Combes, Carl Mitcham, Andrew Feenberg, Yuk Hui, Isabelle Stengers, Thomas LaMarre, Bruno Latour ve Anne Sauvagnargues gibi akademisyenlerin çalışmaları üzerinde önemli bir etkiye sahip olarak görülebilir.
Bibliyografi

Du mode d'existence des objets techniques (Méot, 1958; ikinci baskı. Paris: Aubier, 1989).
L'individu et sa genèse physico-biologique (l'individuation à la lumière des notions de forme et d'information) (Paris: PUF, 1964; ikinci baskı. J.Millon, coll. Krisis, 1995).
L'individuation psychique et collective  (Paris, Aubier, 1989; Bernard Stiegler'in önsözüyle 2007'de yeniden basılmıştır).
Ölümünden sonraki yayınları
L’Invention dans les techniques, Kurs ve konferanslar (Éd. du Seuil, derleme "Traces écrites").
L’Individuation à la lumière des notions de forme et d’information (Jérôme Millon, coll. Krisis, 2005).
Cours sur la perception (1964–1965), Préface de Renaud Barbaras (Editions de La Transparence).
Imagination et invention (1965–1966) (Editions de La Transparence, 2008).
Communication et Information. Kurslar ve Konferanslar (Editions de La Transparence, 2010).
Sur la technique(PUF, 2014).
Sur la psychologie (PUF, 2015).
Sur la philosophie(PUF, 2016).
La résolution des problemes (PUF, 2018).