stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Allen kuralı
Hayvanlarda

Her ne kadar sayısız istisnası olsa da hayvan popülasyonlarının çoğu Allen kuralının öngörülerine uyar gibi görünmektedir. Kutup ayısı Allen kuralının öngörülerine uyacak şekilde tıknaz uzuvlara ve çok kısa kulaklara sahiptir. R.L. Nudds ve S.A. Oswald tarafından 2007 yılında deniz kuşlarının bacaklarının açıkta kalan uzunlukları üzerine yaptıkları çalışmada bu uzunluğun Tmaxdiff ile ters orantılı olduğunu ortaya koydular. Ancak R.L. Nudds and S.A. Oswald, "yerleşmiş bir ekolojik ilke" olmasına rağmen Allen kuralı için zayıf bir ampirik destek olduğunu öne sürdüler. Allen kuralının asıl olarak tek bir tür üzerindeki çalışmalardan çıkarıldığını ve farklı türler üzerinde yapılan çalışmaların Bergmann kuralının ölçeklendirme etkileri ile Allen kuralının öngörülerinin tersine işleyen alternatif adaptasyonlar nedeniyle "şaşırtıcı" olduğunu belirtmişlerdir.
J.S. Alho vd. ise bayağı kurbağalarda tibia ve femur uzunluklarının orta enlemlerde yaşayan popülasyonlarda daha uzun olduğunu ve bunun ektotermik organizmalar için Allen kuralının öngörüleri ile uyumlu olduğunu ortaya koydular. Allen kuralının asıl olarak endotermler için formüle edilmiş olmasına rağmen vücut sıcaklıklarını çevreden alan ektotermlere de uygulanabileceği görüşünü ortaya attılar. Görüşlerine göre yüzey alanının hacme oranı düşük olan ektotermler daha yavaş ısınıp soğuyabilecekler ve sıcaklık değişikliğine karşı olan bu direncin "termal olarak heterojen ortamlar" için adaptif olabilecektir. Küresel ısınma ve kuralın öngördüğü "mikroevrimsel değişiklikler" nedeniyle Allen kuralına karşı ilginin arttığını öne sürmüşlerdir.
İnsanlarda

Bir insan popülasyonunun farklı bölümleri farklı irtifada yaşadığında uzuv uzunluklarında farklılıklar olduğu gözlemlenmiştir. Yüksek irtifada ortam sıcaklığı genellikle daha düşüktür. Peru'da yüksek irtifada yaşayan insanların daha kısa uzuvları olurken aynı popülasyondan kıyılarda yaşayanların genelde daha uzun uzuvları ve daha büyük gövdeleri vardır.
Katzmarzyk ve Leonard'da benzer şekilde insan popülasyonlarının Allen kuralı öngörülerine uyduğunun görüldüğünü kaydetmişlerdir. Yerli insan popülasyonları arasında vücut kitle indeksi ile yıllık ortalama sıcaklık arasında ters bağıntı bulunur, yani kökeni daha soğuk bölgelerde olan halkların boylarına göre vücutları daha ağırken daha sıcak bölgelerdeki halkların vücutları boylarına göre daha hafiftir. Yerli insan popülasyonları için göreceli oturma yüksekliği de sıcaklık ile ters bağıntılıdır, yani kökeni soğuk bölmelerde olan halkların bacakları boylarına göre daha kısadır ve sıcak bölgelerdeki halkların da orantısal olarak bacakları boylarına göre uzundur.
A.T. Steegman 1968 yılında Arktik Mongoloid yüzünün yapısal şeklinin Allen kuralı nedeniyle oluştuğu varsayımını inceledi. Steegman, farelerin soğukta hayatta kalmasını içeren bir deney düzenledi. Steegman daha dar burun kanalları, daha geniş yüzlere, daha kısa kuyruklara ve daha kısa bacaklara sahip olan farelerin soğukta hayatta kalmakta daha başarılı olduklarını gözlemledi. Steegman deneysel sonuçlarının özellikle Eskimo ve Aleut halkları olmak üzere Arktik Mongoloidler ile benzerlik gösterdiğini çünkü bu halkların da Allen kuralı ile uyumlu olan daha dar burun kanalları, görece büyük kafalar, uzun ve yuvarlak kafalar, büyük çeneler, görece daha büyük gövdeler ve daha kısa uzuvlar gibi benzer morfolojik özelliklere sahip olduğunu öne sürmüştür.
Mekanizma

Omurgalılarda Allen kuralına katkı sağlayan bir faktör de kıkırdak doku büyümesinin kısmen de olsa sıcaklığa bağlı olması olabilir. Sıcaklığın kıkırdak doku büyümesini doğrudan etkilemesi bu kural için kismi bir biyolojik açıklama getirir. Deney yapan bilim insanları, 7°C, 21 °C ve 27 °C'de yetiştirdikleri farelerin kuyruk ve kulaklarını ölçtüler. Bu deneyler sonucunda soğuk sıcaklıklarda yetişen farelerin genel vücut ağırlıkları aynı olsa bile kuyruk ve kulaklarının sıcakta yetişen farelere göre kaydadeğer derecede kısa olduğunu gözlemlediler. Ayrıca soğukta yetiştirilen farelerin uzuvlarında daha az kan akışı olduğunu da ortaya çıkardılar. Farklı sıcaklıklarda kemik örnekleri büyütmeyi denediklerinde ise araştırmacılar sıcakta büyüyen örneklerde soğukta büyüyenlere göre kaydadeğer oranda daha fazla kıkırdak doku büyümesi olduğunu gözlemlediler.
Süleyman Sudi Kartal

| Süleyman Sudi Kartal |
| --- | --- |

Lazistan Sancağı milletvekili
Görev süresi 1914-1918
Kişisel bilgiler
Doğum: 1 Haziran 1887 Lazistan Sancağı, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 29 Kasım 1956 (69 yaşında) İstanbul
Partisi: İttihat ve Terakki
Süleyman Sudi Kartal, Süleyman Sudi Bey, Süleyman Sudi Sofuoğlu, Sufizade veya Sofuzade Sudi Bey (1 Haziran 1887, Rize - 29 Kasım 1956, İstanbul), İttihat ve Terakki partisinden Lazistan Sancağı mebusu olarak görev yapmış siyasetçi.
Hayatı

Süleyman Sudi Bey, Sofuoğullarından Ahmet Bey ve Hafize Hanımın 5 çocuğundan biri olarak 1887'de Rize'de doğdu. Almanya'da hukuk üzerine eğitim aldı. 1908 yılında grev yapanlara arabuluculuk yapması için Balkanlardan Ege'ye gönderildi. Dönüş yolunda Yunan bayraklı bir gemiye binen Süleyman Sudi, Mehmet Ali Ayni'nin ifadesine göre Rumları kastederek gemi kaptanına "yakında hepsi Türkçe konuşacak" dedi. 1913 yılında geçici olarak Hüseyin Azmi Bey'in (d. 1876) yardımcısı olarak İstanbul Emniyet Müdürü yardımcılığına getirildi. Aynı yıl "Reis" statüsüyle Anadoluhisarı İdman Yurdu'nun kurucu üyeleri arasında yer aldı. Teşkîlât-ı Mahsûsa gönüllüsü olan Sudi Bey, Aralık 1914'te Yakub Cemil'in 450 kişilik müfrezesinin parçası olarak Kafkasya Cephesi'nde savaşmak için Artvin/Borçka'ya gitti. 1914 ve 1918 yılları arasında Meclis-i Mebûsan 5. dönem mebusu olarak Tokat ve Lazistan Sancağı milletvekilliği yaptı. 28 Mayıs 1919 tarihinde Malta sürgünleri sırasında İngiliz polisleri tarafından zorla Malta'ya götürülürken "elbet bizlere de sizleri tevkif etme zamanı gelecek" diyerek karşı koymaya çalıştı. 1923 yılında günümüzde Türk Armatörler Birliği olarak da bilinen Türk Vapurcular Birliği'ni kurdu. İstanbul Ticaret ve Sanayi Odası üyesi olarak kabotaj üzerinde çalışmalarda bulundu. Sahibi olduğu Rize adlı tuz yüklü vapur, Akdeniz dönüşü Çanakkale'nin güneyinde yakalandığı fırtınadan korunmak için sığından Bozcaada açıklarında karaya oturdu.
Son yıllarında Cihangir'deki evinde yaşayan Sudi Bey, Sufizade İmalathanesi'ni kurdu ve ticaret ile geçimini sağladı. 29 Kasım 1956 tarihinde cuma günü ölen Süleyman Sudi Bey'in cenazesi, Şişli Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından Zincirlikuyu Mezarlığı'ndaki aile mezarlığına defnedildi.
Kişisel hayatı

Züleyha Hanımla evli olan Süleyman Sudi Bey'in 1 oğlu ve 1 kızı vardı.
Aetana baganihan

Aetana baganihan, Aetana cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Spinal sinir

| Omurilik siniri |
| --- | --- |

Omurilik sinirinin arka ve ön köklerden oluşumu
Latince: nervus spinalis


görüntüle tartış 
Spinal sinir diğer adıyla omurilik siniri, omurilik ile vücut arasında motor, duyu ve otonomik sinyalleri taşıyan karışık bir sinirdir. İnsan vücudu’nda omurga'nın iki yanında birer tane 31 çift omurilik siniri vardır. Bunlar omurganın ilgili servikal, torasik, bel, sakral ve koksigeal bölgelerine göre gruplandırılmıştır. Sekiz çift servikal sinir, on iki çift torasik sinir, beş çift bel siniri, beş çift sakral sinir ve bir çift koksigeal sinir vardır. Omurilik sinirleri çevresel sinir sisteminin parçasıdır.
Yapı

Her omurilik siniri, sırt (dorsal) ve karın (ventral) köklerden gelen sinir kök lifleri’nin birleşiminden oluşan karışık bir sinirdir. Sırt kökü afferent duyusal köktür ve duyusal bilgiyi beyne taşır. Ventral kök, efferent motor köküdür ve beyinden motor bilgilerini taşır. Omurilik siniri bitişik omurlar arasındaki açıklıktan (intervertebral foramen) geçerek omurgadan çıkar. Bu, oksipital kemik ile atlas (ilk omur) arasında ortaya çıkan ilk omurilik sinir çifti (C1) hariç tüm omurilik sinirleri için geçerlidir. Dolayısıyla servikal sinirler, C7 omurunun altında ve T1 omurunun üzerindeki C8 omurilik siniri hariç aşağıdaki omur tarafından numaralandırılır. Torasik, lomber ve sakral sinirler daha sonra yukarıdaki omur tarafından numaralandırılır. Lomberleştirilmiş S1 omurları (L6 olarak da bilinir) veya sakralize L5 omurları durumunda, sinirler genellikle hala L5'e ve bir sonraki sinire kadar sayılır S1'dir.
Omurganın dışında sinir dallara ayrılır. Dorsal ramus, deriye ve deriden visseral motor, somatik motor ve somatik duyusal bilgileri sırtın derisine ve kaslarına (epaksiyel kaslar) taşıyan ve gövdenin arka kısımlarına hizmet eden sinirleri kapsar. Ventral ramus, gövdenin geri kalan ön kısımlarına ve el ve ayaklara (hipaksiyal kaslar) hizmet eden ve ventrolateral vücut yüzeyine, vücut duvarındaki yapılara ve uzuvlara ve bu yüzeylerden, visseral motor, somatik motor ve duyusal bilgileri taşıyan sinirleri içerir. Meningeal dallar (tekrarlayan meningeal veya sinuvertebral sinirler) omurilik sinirinden ayrılır ve omurlararası foramenlere tekrar girerek bağlara, duraya, kan damarlarına, omurlararası disklere, faset eklemlere ve omurların periostuna (kemik zarı) hizmet eder. Dal iletişimleri, iç organlara ve iç organlardan iç motor ve duyusal bilgileri taşıyan iç organ işlevlerine hizmet eden otonom sinirler içerir.
Bazı ön dallar birbirine bağlanan sinirlerden oluşan bir ağ olan sinir pleksusunu oluşturmak için bitişik ön dallarla birleşir. Bir pleksustan çıkan sinirler, çeşitli omurilik sinirlerinden gelen lifleri içerir ve bunlar artık birlikte belirli bir hedef konuma taşınır. Ana pleksuslar servikal, brakiyal, lomber ve sakral pleksusları içerir.
Bölgesel sinirler

Ana madde: Omurilik
Bölgesel sinirler > Servikal sinirler

Servikal sinirler omuriliğin servikal segment'indeki servikal omurlardan gelen omurilik sinirleridir. Yedi servikal omur (C1-C7) olmasına rağmen sekiz C1-C8 servikal sinir vardır. C1-C7 karşılık gelen omurların üstünden çıkarken C8, C7 omurunun altından çıkar. Omurganın diğer her yerinde omurun altından aynı adlı sinir çıkar.
Arka dağılım altoksipital siniri (C1), büyük oksipital siniri (C2) ve üçüncü oksipital siniri (C3) içerir.
Ön dağılım servikal pleksusu (C1-C4) ve brakiyal pleksusu (C5-T1) içerir.
Servikal sinirler sternohyoid, sternotiroid ve omohyoid kas'ları sinir sistemine bağlar.
Ansa servikalis denilen sinir döngüsü servikal pleksusun bir parçasıdır.
Bölgesel sinirler > Torasik sinirler

Torasik sinirler torasik omurlardan çıkan on iki omurga siniridir. Her torasik sinir T1 – T12, karşılık gelen her bir torasik omur'un altından çıkar. Dallar ayrıca omurgadan gelip doğrudan otonom sinir sisteminin paravertebral gangliyonlarına giderler. Burada baş, boyun, göğüs kafesi ve karın bölgesindeki organ ve bezlerin çalışmalarında rol oynarlar.
Bölgesel sinirler > Torasik sinirler > Ön bölümler

Kaburgalar arası sinirler T1-T11 torasik sinirlerden gelir ve kaburgaların arasından geçerler. T2 ve T3'te diğer dallar kaburgalarası (interkostobrakiyal) siniri oluşturur. Alt kaburga siniri T12 sinirinden gelir ve on ikinci kaburganın altından geçer.
Bölgesel sinirler > Torasik sinirler > Arka bölümler

Üst alt torasik sinirin arka orta dalları (ramus medialis), besledikleri semispinalis dorsi ve multifidus arasında uzanır. Daha sonra eşkenar dörtgen ve trapezius kaslarını geçip dikenli çıkıntıların yanlarından cilde ulaşırlar. Bu hassas dala medial kutanöz ramus denir.
Alt altı dalın medial dalları esasen multifidus ve longissimus dorsiye dağılır ve ara sıra orta çizgiye yakın cilde lifler verirler. Bu hassas dala posterior kutanöz ramus denir.
Bölgesel sinirler > Bel sinirleri

Bel sinirleri lomber omurlardan çıkan beş omurilik siniridir. Arka ve ön bölümlere ayrılırlar.
Bölgesel sinirler > Bel sinirleri > Arka bölümler

Bel sinirlerin arka bölümlerinin medial dalları omurların eklem çıkıntılarının yakınında uzanır ve multifidus kası ile sonlanır.
Yanallar erektör spinae kaslarını besler.
Üstteki üçü, erector spinae kaslarının yanal sınırında latissimus dorsi'nin aponevrozundan geçen kutanöz sinirlerini verir ve iliak tepenin arka kısmı boyunca kalça derisine iner ve dallarından bazıları büyük trokanter seviyesine kadar uzanır.
Bölgesel sinirler > Bel sinirleri > Ön bölümler

Lomber sinirlerin (rami anterior) ön bölümlerinin boyutu yukarıdan aşağıya doğru artar. Sempatik gövdenin lomber gangliyonlarından gelen gri dal iletişimcileri tarafından, kökenlerine yakın bir yerde birleşirler. Bu dallar psoas majorun altında, omur gövdelerinin yanlarındaki lomber arterlere eşlik eden uzun ve ince dallardan oluşur. Düzenlemeleri biraz düzensizdir: bir ganglion iki lomber sinire dal verebilir veya bir lomber sinir iki gangliondan dal alabilir.
Birinci ve ikinci, bazen de üçüncü ve dördüncü bel sinirlerinin her biri sempatik gövdenin bel kısmına beyaz ramus iletişimcileri ile bağlanır.
Sinirler psoas majorun arkasından veya fasiküllerin arasından eğik şekilde dışarı doğru geçerek filamanları ona ve kuadratus lumboruma dağıtır. Bu durumda ilk üçü ve dördüncünün büyük kısmı anastomoz halkaları ile birbirine bağlanır ve lomber pleksusu oluşturur.
Dördüncünün daha küçük kısmı beşinci ile birleşerek sakral pleksusun oluşumuna yardımcı olan lumbosakral gövdeyi oluşturur. Dördüncü sinir iki pleksus arasında bölünmüş olduğundan furkal sinir adını almıştır.
Bölgesel sinirler > Sakral sinirler

Sakral sinirler, omurga'nın alt ucundaki sakrum'dan çıkan beş çift omurilik siniridir. Bu sinirlerin kökleri omur kolonun içinde, kauda ekuina'nın başladığı L1 omur seviyesinde başlar ve sonra sakruma doğru iner.
Beş tane eşleştirilmiş sakral sinir vardır; bunların yarısı sol taraftaki sakrumdan diğer yarısı ise sağ taraftan çıkar. Her sinir iki bölüme ayrılır: bir bölümü ön sakral foramen yoluyla ve diğeri arka sakral foramina aracılığıyla bölümlenir.
Sinirler dallara ayrılır ve farklı sinirlerin dalları birbirleriyle birleşir, bazıları lomber veya koksigeal sinir dallarıyla da birleşir. Sinirlerin bu anastomozları sakral pleksus ve lumbosakral pleksusu oluşturur. Bu pleksusun dalları kalça, uyluk, bacak ve ayak'ın çoğunu besleyen sinirlere gider.
Sakral sinirler hem getiren (afferent) hem de götüren liflere sahiptir, dolayısıyla duyusal algı’nın bir kısmından ve insan vücudunun el ve ayak hareketlerinden sorumludurlar. S2, S3 ve S4'ten pudendal sinir ve elektrik potansiyeli inen kolon ve rektumu idrar kesesini ve cinsel organları besleyen parasempatik lifler olarak ortaya çıkar. S2, S3 ve S4'ten pudendal sinir ve elektrik potansiyeli inen kolon ve rektumu, idrar kesesini ve genital organları besleyen parasempatik lifler ortaya çıkar. Bu yollar hem getiren hem de götüren liflidir ve bu şekilde bu pelvik organlardan merkezi sinir sistemi’ne (MSS) duyusal bilgilerin iletilmesinden ve pelvik organların hareketlerini kontrol eden MSS'den pelvise motor uyarıların iletilmesinden sorumludurlar.
Bölgesel sinirler > Kuyruk sokumu siniri

İki taraflı kuyruk sokumu kemik sinirleri, Co, omurilik sinirlerinin 31. çiftidir. Konus medullaristen doğar ve ventral ramusu kuyruk sokumu kemik pleksusunun oluşmasına yardımcı olur. Orta ve yan dallara bölünmez. Lifleri, koksigeal sinir pleksusunun anokoksigeal siniri yoluyla kuyruk sokumu kemiğinin yüzeysel ve arka kısmındaki cilde dağıtılır.
Fonksiyon

| Seviye | Motor fonksiyonu |
| --- | --- |
servikal omurilik siniri 1 (C1) – servikal omurilik siniri 6 (C6): Boyun esneticiler
servikal omurilik siniri 1 (C1)–torasik omurilik siniri 1 (T1): Boyun uzatıcılar
servikal omurilik siniri 3 (C3), servikal omurilik siniri 4 (C4), servikal omurilik siniri 5 (C5): Besleme diyaframı (çoğunlukla C4)
servikal omurilik siniri 5 (C5), servikal omurilik siniri 6 (C6): Omuzu hareket ettirir, kolu kaldırır (deltoid); dirseği esnetir (biceps)
servikal omurilik siniri 6 (C6): Kolu dışarıdan döndürür (supinasyon)
servikal omurilik siniri 6 (C6), cervical spinal nerve 7 (C7): Dirseği ve bileği uzatır (triceps ve bilek uzatanlar); bilek pronasyonu
servikal omurilik siniri 7 (C7), servikal omurilik siniri 8 (C8): Bileği esnetir; elin küçük kaslarını besler
torasik omurilik siniri 1 (T1)–Torasik omurilik siniri 6 (T6): Belin üstündeki kaburgalar arası (interkostallar) ve gövde
torasik omurilik siniri 7 (T7) – lomber omurilik siniri 1 (L1): Karın kasları
lomber omurilik siniri 1 (L1)–lomber omurilik siniri 4 (L4): Kalça eklemini esnetir
Lomber omurilik siniri 2 (L2), Lomber omurilik siniri 3 (L3), Lomber omurilik siniri 4 (L4): Uyluk adduksiyonu; Bacağı diz'den uzatır (quadriceps femoris)
Lomber omurilik siniri 4 (L4), Lomber omurilik siniri 5 (L5), Sakral omurilik siniri 1 (S1): Uyluğu kaçırır; Dizden bacağı esnetir (arka kirişler); Dorsiflex ayak (tibialis anterior); Ayak parmaklarını uzatır
Lomber omurilik siniri 5 (L5), Sakral omurilik siniri 1 (S1), Sakral omurilik siniri 2 (S2): Kalça'ya bağlı ayağı uzatır (gluteus maximus); ayak ve ayak parmaklarını esnetir
Klinik önemi

Belirli bir omurga kökünün beslediği kaslar o sinirin miyotomudur ve dermatomeler, her bir omurilik siniri için cilt üzerindeki duyusal innervasyon alanlarıdır. Bir veya daha fazla sinir kök lezyonu, sorumlu lezyonun yerelleşmesine izin veren tipik nörolojik kusur modelleriyle (kas zayıflığı, anormal duyum, reflekslerde değişikliklerle) sonuçlanır.
İlgili çeşitli bozuklukların tedavisi için sakral sinir stimülasyonunda kullanılan çeşitli yöntemler vardır.
Siyatik genellikle lomber sinirler L4 veya L5'in veya sakral sinirler S1, S2 veya S3'ün sıkışmasından veya siyatik sinirin kendisinin sıkışmasından kaynaklanır
Resimler

Omuriliğin sağ yan yüzeyini gösteren bir kısmı. Dura açık ve sinir köklerini gösterecek şekilde düzenlenmiştir.
Kutanöz sinirlerin dağılımı. Ventral görünüm.
Kutanöz sinirlerin dağılımı. Sırt yönü.
Omurilik sinirlerinin çıkışlarını gösteren, dura kesilerek açılan omurilik.
Ön ve arka köklerin omurilik sinirlerine nasıl bağlandığını gösteren omurilik resmi.
Omuriliğin daha uzun  görünümü.
Omuriliğin sinirlere çıkıntıları (kırmızı motor, mavi duyu).
Omuriliğin sinirlere çıkıntıları (kırmızı motor, mavi duyu).
Servikal pleksusun şematik diyagramı.
Diseksiyon görüntüleri
Beyin. Alt görünüm. Derin diseksiyon.
Beyin. Alt görünüm. Derin diseksiyon.
Omurilik sinirleri. Omurilik ve vertebral kanal. Derin diseksiyon.
Bibliyografya

Blumenfeld H. 'Neuroanatomy Through Clinical Cases'. Sunderland, Mass: Sinauer Associates; 2002.
Drake RL, Vogl W, Mitchell AWM. 'Gray's Anatomy for Students'. New York: Elsevier; 2005:69-70.
Ropper AH, Samuels MA. 'Adams and Victor's Principles of Neurology'. Ninth Edition. New York: McGraw Hill; 2009.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb11982963c (data)  GND: 4256684-8  LCCN: sh85090910  LNB: 000248883  NLI: 987007565642405171  TA98: A14.2.00.027 
Omurilik siniri
Tipik omurilik siniri konumu
Tipik bir omurilik sinirinin yapısını gösteren şema 1. Somatik efferent. 2. Somatik afferent.3,4,5. Sempatik efferent. 6,7. Otonom afferent.
Servikal sinirler
Lomber pleksus ve dallar
Sakral ve pudendal pleksusların planı
Omurga sinirlerin arka bölümlerinin cilt dallarının dağılım alanları. Orta dalların alanları siyah, yan dalların alanları ise kırmızıdır
Takruri Krallığı

1864 yılında Takruri Krallığı'nın en geniş sınırları
Takruri Krallığı, 1848 yılından 1893 yılına dek bugünkü Mali, Senegal, Nijer, Nijerya ve Çad'ın bir kısım topraklarına hakim olan devlet.
Takruri öndegelenlerinden Osman Fodyo'nun açtığı cihad sonucunda kuzey Nijerya'nın kuzey ve Mali'nin batı bölgeleri işgal edildi ve Osman Fodyo fethettiği her bölgeye ailesinden bir vali atayarak merkezi Senegal'de yer alan Futo olan bir krallık kurdu. Ele geçirilen bütün bölgelerdeki putperestler Müslümanlığa geçirildi. Takruri Krallığı 1861'de Bambara Krallığı'na son verdi, ancak Senegal, Benin ve Cezayir'den etki alanlarını tüm Batı Afrika'ya yaymaya çalışan Fransa karşısında askeri başarı sağlayamadı ve 1880-1893 arasında tüm toprakları Fransızların eline geçti. Mali'nin en güneyindeki Sikasso'nun Fransızların eline geçmesi ve son kral Bakembe'nin 1 Mayıs 1898'de öldürülmesiyle devlet tamamen tarihe karıştı.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: n93049563  NLI: 987007533129705171  SUDOC: 029201764  VIAF: 153754538   WorldCat (LCCN): n93-049563
Adnan Menderes, Palandöken

| Adnan Menderes |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
Adnan MenderesAdnan Menderes'in Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 39°53′22″N 41°15′45″E﻿ / ﻿39.8894°K 41.2625°D﻿ / 39.8894; 41.2625
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Palandöken
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1983 m
Nüfus (2022): 29.988
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25080
Adnan Menderes, Erzurum ilinin Palandöken ilçesine bağlı bir kentsel mahalledir.
Tarihçe

Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan mahalle, 2008 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Palandöken ilçesinin bir mahallesi olmuştur.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmış, bazı mahalleler birleştirilmiştir. Bu aşamada Palandöken İlçesi’nin merkezinde bulunan 13 mahalle, mevcut 5 mahalle ile birleştirilmiştir. Bu mahalle de Hacı Ahmet Baba, Harput, Şehit Üstteğmen İsmail Aksu  ve Yukarı Köşk mahalleleri ile birleştirilmiştir.
Coğrafya

Palandöken merkezinin  kuzey batı kısmında yer alan mahallesidir. Kuzey batı sınırını D.950 numaralı Erzurum-Çat-Bingöl, kuzeydoğu sınırı D.260 numaralı devlet  yolları çizer. Güney sınırı Müftü Solakzade Mahallesi ile arasındaki Yavuz Selim Bulvarı'dır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 29.988
2021: 29.985
2020: 28.838
2019: 30.475
2018: 30.537
2017: 30.738
2016: 30.156
2015: 29.679
2014: 28.048
2013: 26.865
2012: 8.599
2011: 8.549
2010: 8.141
2009: 8.328
2008: 8.770
2007: 9.075
Akif Beki

| Akif Beki |
| --- | --- |
Doğum: 2 Temmuz 1971 (53 yaşında) Bingöl, Türkiye
Vatandaşlık:  Türkiye
Eğitim: Dil ve Edebiyat Fakültesi, İstanbul
Meslek: Gazeteci, yazar

Mehmet Akif Beki, (d. 2 Temmuz 1971, Bingöl), Türk gazeteci ve yazardır. Beki, Karar gazetesinde köşe yazarlığı yapmaktadır.
Hayatı

2 Temmuz 1971'de Bingöl'de dünyaya gelen Beki, İstanbul Üniversitesi'nde Arap dili ve edebiyatı bölümü mezunudur. Meslek hayatına, üniversite öğrencisiyken muhabir olarak başladı. 1990 yılından itibaren Zaman, Yeni Yüzyıl, Haftalık İzlenim, Yeni Şafak ve Hürriyet Daily News gazetelerinde çalıştı. 1998 yılında Kanal 7 televizyonun Washington temsilciliğini yaptı. 2001 yılında Türkiye'ye döndü ve aynı kanalın Ankara temsilcisi olarak çalışmaya devam etti. 2009 yılında Radikal gazetesinde köşe yazarlığı yapan Akif Beki, Radikal gazetesi kapatıldıktan sonra yine Doğan Grubu bünyesindeki Hürriyet gazetesinde yazmaya devam etti. 10 Ağustos 2017 tarihinde Hürriyet gazetesinden ayrıldı. Beki, 24 TV kanalının 2012 yılında genel yayın yönetmenliğini yaptı.
1996 yılında evlendi, ancak ilerleyen yıllarda boşandı. Bu evliliğinden bir oğlu var. 13 Mart 2012 yılında ise şarkıcı Zara ile ikinci evliliğini yaptı. 2016 yılında sona eren bu evliliğinden bir kız çocuğu var.
Akif Beki, 2005 ile 2009 yılları arasında T.C Başbakanı ve Adalet ve Kalkınma Partisi Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın danışmanlığını yaptı fakat gazeteciliğe geri dönmek için görevinden ayrıldı.
Kitapları

2003: Erdoğan’ın Harfleri, ISBN  9789752973138
2004: Kara Liste: Basın Tarihinin En Büyük Sırrı, ISBN  9789752975156
2008: İndus Vadisi'nin İncirleri, ISBN  9789756132074
2015: Kara Liste, ISBN 978-6055994198
2019: Sıkıyönetici Buhran, ISBN 978-6051216607
2021: O Kadar Da Değil, ISBN 978-6051217383
Sürekli

Vikisözlük'te veya  ile ilgili tanım bulabilirsiniz.
Sürekli, bir yer ismi ve soyadı, şu anlamlara gelebilir:
Yerleşim birimi

Sürekli, Genç – Bingöl ilinin Genç ilçesine bağlı bir köy
Sürekli, Kızıltepe – Mardin ilinin Kızıltepe ilçesine bağlı bir mahalle
Sürekli, Kovancılar – Elâzığ ilinin Kovancılar ilçesine bağlı bir köy
Sürekli, Yüksekova – Hakkâri ilinin Yüksekova ilçesine bağlı bir köy
Soyadı Sürekli olanlar

Nilüfer Canat Sürekli (d. 1976), Türk bürokrat
Tezeta Sürekli (d. 1980), Türk uzun mesafe koşucusu