stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
STS-115
Görev zaman çizelgesi > 20 Eylül (Uçuş günü 12)

11. uçuş günü Atlantis ile aynı doğrultuda yörünge yapan tanımlanamayan cismin belirlenmesinden sonra uçuş kontrolcüleri 12. uçuş günü sabahının erken saatlerinde aracın robotik kolunu kullanarak Atlantis'in üst yüzeyini incelediler. Gövdede bulunan astronotlar ise Atlantis'in alt bölümündeki endişe duyulabilecek bölgeleri gözlemlediler. Gözlemlemelerin ardından ekip, Houston'daki görev kontrol merkezi tarafından aracın bom sensörünü kullanarak Atlantis'in ısı kalkanını daha fazla kontrol etmelerini istedi.
Tekrar yapılan taramaların ardından gece boyunca uçuş kontrolcülerinin yük bölmesindeki analizlerini sürdürdüler. Bu işlemlerin tamamlanmasının ardından Atlantis için daha fazla güvenlik prosedürü kalmadığına karar verildi ve görev kontrolcüleri yörüngeyi atmosfere giriş için temizledi. Bunlar uzay mekiğinin Perşembe günü sabahı inmesi için bir sağlık sertifikası niteliğindeydi ve buna eklenen hava koşullarının iniş için elverişli olması durumu çok daha iyi bir hale getirmişti. Bu sayede Atlantis'in bir sonraki gün için güvenle iniş yapmasına olanak sağlanmış oldu. 
Ekip günün geri kalan kısmında iniş için hazırlıklara devam etti. Bu hazırlıklar arasında motoru kaplama ve ku bant antenini televizyon yayını için istiflemek gibi hazırlıklar denilebilir. İncelemeler sırasında ekip Soyuz TMA-9 uzay aracının uluslararası uzay istasyonuna yukarıdan bağlandığını gördüler. Soyuz TMA-9 aracı Expediction 14 ekibinin ilk yarısını taşıyan araçtı.
Görev zaman çizelgesi > 21 Eylül (Uçuş günü 13 ve iniş )

Görevin son günü olan 13. günde atmosfere giriş için son protokoller, iniş için yerini alma, sayısız bilgi alma ve öğleden sonra gerçekleştirilen konferanslarla geçti. İnişe geçme işlemi Kennedy Uzay Merkezi'ne inişten saatler öncesinden başlamıştı. Niş işlemi yardımcı yedek güç biriminin doğu saat birimiyle 04.37'de yeniden çalıştırılmasıyla başladı. Bu işlemin ardından yük bölmelerinin kapıları kapatıldı ve araç doğu saatiyle 04.45'te mühürlendi. Atlantis ekibi, Houston'da bulunan Görev Kontrol Merkezi'nden doğu saati ile 04.52'de gelen son emir olan devam edin ile iniş için harekete geçtiler. Ekip, uzay mekiğinin yörüngeden çıkması için manevra yapmaya başladı. Böylece motorları hareket yönüne çevrilerek hızının yavaşlaması sağlanmış oldu ve böylelikle yörüngeden alçalmaya başladı.
Yörüngeden çıkmak için ateşleme doğu saatiyle 05.15'te başladı ve bu ateşleme iki motorunda tam güçle çalışmasıyla 2 dakika 40 saniye sürdü. Araçta bulunan astronotlar ateşlemenin çok iyi olduğunu ve Atlantis'in, atmosferden Hint Okyanusu'na doğru alçalırken ateşlemeyle ilgili hiçbir değişiklik yapmak zorunda olmadıklarını belirttiler.
Yörüngeden çıkmak için yapılan ateşlemeden sonra Atlantis ekibi ekstra olarak bulunan yakıtların boşaltımına başladı. Bu işlem yaklaşık olarak 3 dakika sürdü ve doğu saati ile 05.26'da tamamlandı. Bu sırada araç inişten 55 dakika uzaklıktaydı. 25 dakika sonra Atlantis, yaklaşık olarak 130 kilometre yükseklikte doğu saati ile 05.51'de atmosferin etkilerini hissetmeye başladı. Daha sonra Atlantis'in 27. 000 km/s'lik hızının büyük bir kısmından kurtulması için aynı doğrultuda ateşleme gerçekleştirildi. Atlantis'in iniş için 760 km/s'den daha az bir hız da seyahat etmesi gerekiyordu. Uluslararası uzay istasyonu, Atlantis'in ayrılmasından sonra yeni konum alarak yapılan tüm manevraların astronotların yukarıdan gözlemlemesine olanak sağlamış oldu.
Doğu saati ile 06.08'de uzay mekiğinden sinyali Florida, Merritt Adası'nda bulunan MILA izleme istasyonu tarafından alındı. Bu GPS sinyali araç tarafından 3 dakika geç kabul edildi. Atlantis'in ilk belirlenmesinden 10 dakika sonra Kennedy Uzay İstasyonu'ndan 2 kere sonik patlama sesi duyuldu. Mekik alçalma sırasında 3 kere ses duvarını aştı. Bundan bir dakika sonra komutan Jett, Atlantis'in kontrolünü aldı ve gözle görülür mesafede bulunan Kennedy Uzay Merkezi Pist 33'e inişe geçti.
Atlantis'in ana iniş takımları doğu saati ile 06.21.30'da Kennedy Uzay Merkezi Uzay Mekiği İniş Birimi Pist 33'e inişini gerçekleştirdi. 6 saniye sonra ise burun iniş takımları da doğu saati ile 06.21.36'da yere değdi. Fırlatmadan 8 milyon kilometre sonra uzay mekiğinin tekerlekleri doğu saati ile 06.22.16'da durdu ve böylelikle STS-115 görevi de tamamlanmış oldu.
Sabah inişi gece inişi olarak kabul edildi. Çünkü gün doğumundan 48 dakika önce gerçekleştirilmişti ve böylelikle Uzay Mekiği Programının 21. gece inişi olmuştu. Bu iniş Kennedy Uzay Merkezi'nde yapılan 63. inişti ve Atlantis'in 27. göreviydi.
Uçuş sonrası

Atlantis Uzay Mekiği üzerinde çalışılırken NASA teknisyenleri uzay aracının radyatör panellerinden birinin mikrometeroid tarafından hasar aldığını tespit etti. Belirtilenlere göre bu delik 2.7 mm genişliğindeydi.
Enkaz analizi

NASA'nın görev yönetim takımı Atlantis'in yerden alınan görüntüleri, radar, Canadarm kullanılarak yapılan mekik incelemeleri ve uluslararası uzay istasyonundan alınan verileri incelemeye başladılar. İnişin 2. günü yönetim takımı ele avuca sığmayacak kadar çok fırlatma enkaz olayı belirlediler ve bunların sonucunda mekiğin uçuşunu çok büyük bir etkisi olmadığı kararlaştırıldı. Ertesi gün NASA'lı mühendisler ekstra ısı kalkanı incelemelerinin gerekli olmadığına karar verdiler. Daha önceki görevlerde fırlatma sırasında veya fırlatmadan sonra enkazlara rastlandığından gerek duyulmadı. Ayrıca 19 Eylül 2006'daki gözlemlerde hiçbir enkaza rastlanmadı.
Fırlatmanın ilk 48 saniyesinde herhangi bir büyük enkaz olayına rastlanmadı. Çünkü uzay mekiğinin önünde bulunan harici tank bölümünde enkaz meydana gelmişti ve araca hiçbir zarar oluşturmamıştı. Harici tankın merkezinin üst tarafında yeni kaynaklı bir enkaz görülmüştü ve bu enkaz gelecek görevler için endişe oluşturmaktaydı.
Uyandırma servisi

NASA'nın Gemini uzay aracı görevlerinden beridir geleneğini sürdürdüğü görev mürettebatının uzayda güne başladıkları her gün boyunca özel müzik albümleri çalınıyordu. Her bir parça özel olarak seçiliyordu. Genellikle ekip üyeleri için özel anlam taşıyan parçalar ve günlük hayatlarında dinledikleri parçalardan oluşmaktaydı.
Acil durum görevi

STS-300 görevi, uzay mekiği ekibine olası yardım birimine verilmişti. STS-300, Discovery uzay mekiği faciasında fırlatılması gerekiyordu. STS-300, STS-114 ya da STS-121 sırasında kapatıldı. Kurtarma görevi STS-115 görevinin geliştirilmiş bir versiyonu olacaktı. Bu görev daha ileri bir tarihte gerçekleşecek ve mürettebat sayısı azaltılacaktı. STS-300 17 Ağustos 2006'dan önce fırlatılmamalıydı ve STS-300 ekibi, STS-115'in 4 kişilik ekibi olmalıydı:
Komutan; Brent Jett
Pilot ve uzaktan idare sistemi yedek operatörü; Christopher Ferguson
1. görev uzmanı ve ve uzaktan idare sistemi 1. Operatörü; Joseph Tanner
2. görev uzmanı; Daniel Burbank
Atlantis'in birleştirme merkezine götürülmesi.
Atlantis, harici tank ile birleştirilmek için hazırlanırken.
Atlantis, 2 Ağustos 2006'da fırlatma rampası 39B'nda konumlanmış durumda.
Yıldırım çarpması
Uzay mekiği Atlantis'in STS-115 rampasından fırlatılması.
Atlantis, ISS'e yaklaşırken.
Atlantis, ISS'e uçuşun 4. günü bağlandı.
Yeni P3/P4 destekleri araç dışı aktiviteler sırasında. Sağ altta yeni gelen Güneş panelleri görülmektedir.
ISS, 9. gün ayrılmadan sonra yeni konumunu alırken
Atlantis'in uçuş güzergahında hareket eden tanımlanamayan cisim.
Tanımlanamayan cismin yüksek çözünürlüklü görüntüsü.
STS-115 görevi biterken Atlantis ve ekibi 33. piste iniş yaparken.
Atlantis'in paraşütleri açıkken 33. pistte sürüklenmesi.
Mikro meteroid tarafından verilen zarar. (NASA)
Fenerbahçe (erkek masa tenisi takımı)

| --- | --- |

Tam ad: Fenerbahçe Spor Kulübü
Takma ad: Sarı Kanaryalar  Fener
Renkler:    Sarı-Lacivert
Kuruluş: 1929
Stadyum: Dereağzı Tesisleri, İstanbul, Türkiye (Kapasite: 2.500)
Başkan:  Ali Koç
Teknik direktör:  Vahid Malmiri
Lig: Türkiye Masatenisi Süper Ligi
2022-23: 5
Resmî site: fenerbahce.org/masatenisi/
Fenerbahçe erkek masa tenisi takımı Fenerbahçe Spor Kulübü'nün erkek sporcularından oluşan masa tenisi branşıdır. Takım, kulübün diğer branşlarına da ev sahipliğinde bulunan Dereağzı Tesisleri'nde çalışmalarını yapmaktadır.
1929 yılında kulübün çatısı altında oluşturulan branş, ilk başarısını 1930 yılında Türkiye'de düzenlenen ilk şampiyonada birinci olarak elde etmiştir. Ayrıca Fenerbahçe masa tenisi takımı, dünya çapındaki önemli organizasyonlardan birisi olan ETTU Kupası'nda, 2007-08 sezonunda ikinci olarak Türk takımlarının bu branşta Avrupa kupalarında ulaştığı en büyük başarıya kazanmıştır.
Fenerbahçeli sporcu Gürhan Yaldız'ın 1982 yılında İzmir'de düzenlenen 19. Balkan Masa Tenisi Şampiyonası'nda aldığı gümüş madalya bu branşta bir Türk sporcunun uluslararası yarışmalarda aldığı ilk madalya olurken Cem Zheng ayrıca Türkiye'yi bu spor dalında temsil eden ilk masa tenisçisi oldular.
Fenerbahçe erkek masatenisi takımı Türkiye Masatenisi Şampiyonası'nda 12, Türkiye Masatenisi Süper Ligi'nde ise 6 Türkiye şampiyonluğu alarak bu sporda en çok Türkiye şampiyonluğu kazanan takım oldu. Fenerbahçe son olarak 2020-21 sezonunda erkek kategorilerisinde namağlup şampiyon olmuştur.
Tarihçe > Kuruluş yılları ve ilk şampiyonluklar (1930-1958)

Fenerbahçe'de masa tenisi 1920'li yılların sonuna doğru oynanmaya başladı. İstanbulspor, Galatasaray, Fenerbahçe, Ortaköy ve Altınordu kulüplerine mensup sporcuların katılımıyla 7-14 Şubat 1930 tarihlerinde ilk kez düzenlenen İstanbul Şampiyonasında İstanbulsporlu rakibi Samih Duransoy'u finalde 3-0 (21-17, 21-14, 21-10) yenen aynı zamanda yüzücü ve boksör olan Fenerbahçeli sporcu Raşit Bey Sarı-lacivertli kulübe bu sporda ilk şampiyon unvanını kazandırdı (Raşit Bey'in 1934 yılında yürürlüğe giren Soyadı Kanunu'ndan önce vefat emiş olması nedeniyle, soyadı bulunmamaktadır).
II. Dünya Savaşı sonlarına kadar ilgisizliğe mahkûm olan masatenisi sporu 1946'dan sonra yeniden canlandı ve İstanbul şampiyonluğu Fenerbahçeli Güneri Artunkal tarafından kazanıldı. 1 Temmuz 1947'de ise Kulüp bünyesinde masatenisi branşı resmen kuruldu. Sarı-lacivertliler 1948'den 1953'e kadar Güneri Artunkal, Hamit Pişkin, Aleko Morisis, Öjen Raad, Huber Falanger, Nejat Tulgar, Niko Magulas, Stefo Halaris, Hannanel ve Marulidis'ten kurulu kadrosuyla İstanbul Şampiyonaları ve Teşvik Turnuvalarında takım halinde seri şampiyonluklar kazanırken, ezelî rakibi Galatasaray'la yaptığı ilk dokuz karşılaşmanın sekizinden galip ayrıldı (iki ezelî rakibin 15 Ocak 1948'deki ilk karşılaşmalarında Fenerbahçe 4-1 galip geldi).
6-7 Eylül Olayları'ndan sonra bir kısım Rum sporcuların İstanbul'dan ayrılmaları, kudretli masatenisçilerin ise giderek güçlenen Beyoğluspor'da toplanmaları ve Fenerbahçe Kulübünün İstinye'deki tesislerinin İstanbul Belediyesi tarafından istimlak edilmesi Sarı-lacivertlilerin masatenisi faaliyetlerini zayıflattıysa da Şube Kaptanı Kostas Mauridis'in çabalarıyla 1956 yılında yeni bir atılım yapıldı. Öyle ki, Sarı-lacivertliler 9-11 Nisan 1956'da düzenlenen Şampiyonaya 30'u erkek ve 10'u kadın olmak üzere 40 kişilik dev bir kadroyla katıldı ve Galatasaray ile Beyoğluspor'u geride bırakmayı başardı. Bununla birlikte, bu atılım da uzun soluklu olmadı ve Fenerbahçe 1958'den itibaren bu spordan kaybolurken, 1966'ya kadar Beyoğluspor hegemonyası başladı.
Tarihçe > Yeniden kuruluş ve Türkiye'nin zirvesine çıkış (1961-1972)

Fenerbahçe masatenisi şubesi 11 Kasım 1961'de Ali Dirikman'ın kaptanlığında yeniden faaliyete geçti. Bununla birlikte, Fenerbahçe Stadı'nın inşaat için Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğü'ne devredildikten sonra yıkılması nedeniyle takım düzenli çalışma olanağı da bulamadı. Ancak, Derağzı'nda kurulan yeni çalışma düzeni 1964-65 sezonundan itibaren kadınlarda İstanbul şampiyonluğunu getirdikten sonra 1965-66 sezonundan itibaren ise erkeklerde başarı dönemini başlattı. Nitekim, 21-24 Nisan 1966'da İzmir'de düzenlenen Türkiye Şampiyonası'nda Fenerbahçeli Kazım Osmanlı, Nazım Arpacı ve Ahmet'ten kurulu İstanbul takımı şampiyon olduğu gibi, Kazım Osmanlı ve Ümit Paker de Millî takımda yer alan ilk Fenerbahçeliler oldular.
1966-67 sezonunda Fenerbahçe Beyoğluspor'un üstünlüğünü sonlandırdı. 16 Mart 1967'de sonlanan İstanbul Şampiyonası'nda beş kategorinin dördünde (tek erkeklerde Ümit Paker, tek kadınlarda Aysan Edizkun, çift erkeklerde Şaban Selahattin-Ümit Paker ve karmalarda Şaban Selahattin-Aysan Edizkun) şampiyon olurken, müteakip sezondan itibaren ise Eczacıbaşı Fenerbahçe'nin rakibi olmaya başladı. 1967 yılında Türkiye şampiyonu olan İzmir takımını (Koço Yuvanidis, Erden Güney, Vehbi Tırnaklı ve Yavuz Karakaş) olduğu gibi transfer eden Eczacıbaşı'na karşı Sarı-lacivertliler 1968-1971 arasında İstanbul şampiyonluğunu, 1968, 1970 ve 1972'de Türkiye şampiyonluğunu, 1969, 1970 ve 1971'de (1968-69'da düzenlenmeye başlayan) Gençlik ve Spor Bakanlığı Kupası'nı ve 1969'da Federasyon Kupası'nı kazandı.
Fenerbahçe'nin bu dönemdeki son başarısı İzmit'te düzenlenen Türkiye Şampiyonası'nın 2 Nisan 1972'deki finalinde Şaban Selahattin, Ümit Paker, Abdurrahman Dostoğlu, Remzi Sarıoğlu'dan oluşan kadrosuyla Eczacıbaşı'nı 5-4 yenerek kazandığı Türkiye şampiyonluğuydu.
Tarihçe > Özkaynaklara dayalı şampiyonluklar (1973-1985)

Fenerbahçe masatenisi şubesi 1972'deki Türkiye şampiyonluğundan sonra bütçe daralması nedeniyle kadrosunun önemli bir bölümünü kaybetti. Aynı yıldan itibaren altyapıya daha fazla eğilmeye başladı. Bu hamlede yetişen Remzi Sarıoğlu, Abdurrahman Dostoğlu, Mahir Özbayraç ve Cem Avunduk'la dereceler almaya devam eden Fenerbahçe takım düzeyinde ise beklenen başarıyı sağlayamadı ve 1973'te Türkiye yedincisi olduktan sonra 1974'te ilk kez B grubuna düştü. Ancak, müteakip sezon altyapıya gösterilen ilgini sonuçları alınmaya başlandı ve sarı-lacivertliler 1975'te B grubu şampiyonu olup yeniden A grubuna yükselirken, genç erkekler de Denizli'de Türkiye şampiyonu oldular.
1973'ten itibaren Fenerbahçe'nin terk ettiği şampiyonlukları önce Eczacıbaşı, ardından ise 1976'dan itibaren Fanis ve Vasilis Aleksandridis gibi kendi yetiştirdiği sporcularla Beyoğluspor devraldı. 1978'den itibaren ise yeniden Fenerbahçe üstünlüğü başladı. Tuğrul Akas, Gürcan Karadede ve Gürhan Yaldız'dan kurulu kadro önce Federasyon Kupasında (Çorum, 28-29 Ekim 1978), ardından ise Türkiye Şampiyonasında (Adapazarı, 20-26 Mayıs 1979) özlediği şampiyonluklara ulaştı.
Sarı Kanaryalar, 24 Ekim 1979'da I. Teşvik Turnuvası, 1 Kasım'da Hatay'da Federasyon Kupası, 5 Aralık'ta II. Teşvik Turnuvası ve 29 Aralık'ta Konya'da Gençlik ve Spor Bakanlığı Kupası şampiyonu olurken, 7-9 Haziran 1980'de Eskişehir'de düzenlenen Türkiye Şampyonası'nda Gürhan Yaldız; tek erkeklerde, çift erkeklerde (Gürcan Karadede'yle) ve karmalarda (Demet Candemir'le) üç birincilik kazanarak rekor kırdı.
1981-1985 döneminde Fenerbahçe beş sezon üstüste İstanbul şampiyonu olup, Teşvik Turnuvası (16 Ağustos 1981), Federasyon Kupası (Denizli, 26 Kasım-1 Aralık 1981), Gençlik ve Spor Bakanlığı Kupası (İzmit, 25 Ocak-1 Şubat 1982) ve Türkiye şampiyonluklarını (Aydın, Mayıs 1983) sürdürürken, tarihinde ilk kez yurtdışına da açıldı. Antrenör Reşat Aydın yönetiminde Gürhan Yaldız, Can Ergir ve Turgay Altıok'tan kurulu kadro; 13 takımın katıldığı 13. Uluslararası Varna Turnuvası'nda (25 Haziran-2 Temmuz 1981) boy gösterip dördüncü olurken, çift erkeklerde Yaldız-Altıok ekibi şampiyon, tek erkeklerde ise Yaldız ikinci oldu. Sarı-lacivertliler bir sezon sonra bu defa Uluslararası Plevne Turnuvası'nda (20-23 Ağustos 1982) yedi ülke takımı arasında üçüncü oldu. Öte yandan, Fenerbahçe'de yetişerek Türkiye'nin bir numaralı masatenisçisi olan Gürhan Yaldız da 29 Eylül-2 Ekim 1982 tarihlerinde İzmir'de düzenlenen Balkan Şampiyonası'nda ikinci olarak Türkiye'ye ilk kez madalya kazandırdı.
Tarihçe > Transferlerle ayakta duran takım ve gerileme (1986-1995)

Fenerbahçe masatenisi takımı 1986 yılından sonra bir süre transferlerle ayakta kaldı ve altyapıyı uzun süre ihmal etti. Sarı-lacivertliler bu dönemde Süper Lig'de sadece 1989-90 sezonunda üçüncü olabilirken, 1988-89 ve 1989-90 sezonlarında İstanbul ikinciliğine ulaştı.
Bununla birlikte 1990-91 sezonunda sarılacivertliler A takım düzeyinde de bütçelerini kıstılar. Nitekim, bir önceki sezon Süper Lig'de üçüncü sırayı alarak 1990-91 sezonunda Avrupa Kupa Galipleri Kupası'na katılmaya hak kazanan Fenerbahçe, önce bu hakkından Petrolofisi lehine feragat etti. Ardından ise, Süper Lig'e de zayıf bir kadroyla katılarak küme düştü. Bu çerçevede 26 Şubat 1991 tarihinde bir açıklama yapan Genel Sekreter Aziz Yılmaz, "Fenerbahçe'nin masrafları gün geçtikçe artıyor. Bu nedenle kemerleri sıkmak zorundayız. Masatenisi de artık amatör ruhtan uzaklaştı. İyi bir ekip kurmak için 200 milyon TL’yi gözden çıkarmak gerekiyor. Tasarruf nedeniyle şubeyi kapatma kararı aldık. Sporcu açısından da kadro zaafımız vardı. Bu nedenle Ankara’daki Süper Lig maçlarına zayıf bir ekiple katıldık ve küme düştük" açıklamasını yaptı. Bununla birlikte, Yönetim Kurulu daha sonra yarım asırlık şubeyi kapatma yerine bütçeyi kısma seçeneğine yöneldi ve Fenerbahçe masatenisi takımı faaliyetini sürdürdü.
Ancak, sarı-lacivertliler 1. Ligde (Süper Lig'in bir alt ligi) iki yıllık mücadelenin ardından bu defa 1992-93 sezonunda 2. Lige düştüler. 1993-94 sezonunda bu ligde mücadele veren takım, müteakip sezon ise kadro çıkarmadı ve 1995'te mahalli lige (İstanbul Ligi) düştü. Bununla birlikte, kağıt üzerinde var görülen takım fiiliyatta yoktu.
Tarihçe > Fenerbahçeli Veteran Masa Tenisçiler Derneği'nin desteği (1996-2005)

Kaldı ki, 1994 yılında seçilen Ali Şen başkanlığındaki yeni Fenerbahçe yönetim kurulu şubeyi tamamen kapama kararı aldıysa da, Amatör Şubeler Sorumluluğuna getirilen (eski Fenerbahçeli voleybolcu) Perihan Özbilgin böyle bir kararın kendi görev süresinde uygulanmasını arzu etmediğini beyanla, (Fenerbahçeli eski masatenisçi) Savaş Pravuştalı'yla temas etti. Yeniden kurulan A takımı (kadın takımı da yıllar sonra yeniden teşkil edilmişti) ve altyapıyla birlikte yeniden ayağa kalkan Fenerbahçe masatenisi takımı 1996-97 sezonunda Terfi Müsabakaları sonucunda 2. Lige, 1997-98 sezonunda 1. Lige, 1998-99 sezonunda ise (sekiz sezon aradan sonra) yeniden Süper Lig'e yükseldi.
1999-2000 sezonunda Türkiye Masatenisi Şampiyonası'nda üçüncülüğe ulaşan takım, 2001-02 sezonunda ise İstanbul şampiyonluğuna ve Türkiye Masatenisi Süper Ligi ikinciliğine ulaştı. Buna mukabil, müteakip sezon güç kaybeden takım tekrar Birinci Lig'e düştüyse de, iki yıllık bir mücadelenin ardından namağlup şampiyon olarak yeniden Süper Lig'e yükseldi. Bununla birlikte; Kulüp yönetimi ile Fenerbahçeli Veteran Masa Tenisçiler Derneği arasındaki anlaşmazlıklar nedeniyle, aynı yıl dokuz yıllık işbirliği sona erdi ve Fenerbahçe Masatenisi Şubesi tekrar tamamen Kulüp tarafından desteklenmeye başladı.
Teknik Ekip

| İsim | Ülke | Görev |
| --- | --- | --- |
| Babür Üstündağ |  | Koordinatör |
| Vahid Malmiri |  | Teknik Direktör |
| Abdullah Karaoğlan |  | Salon Görevlisi |
| Gürhan Yaldız |  | Kaptan |
Kadro

| İsim | Ülke |
| --- | --- |
Mustafa Eren Terzi: 
Murat Eriş: 
Salih Çiçek: 
İrfan Tavukçuoğlu: 
Cem Zeng: 
Ling Weichao: 
Slobodan Grujić:
Başarılar > Türkiye'deki Başarılar

Türkiye Masatenisi Süper Ligi
Şampiyon (7) (rekor): 2006-07, 2007-08, 2008-09, 2015-16, 2018-19, [2019-20], 2020-21, 2023-24
İkinci (8): 1985-86, 1987-88, 2001-02, 2005-06, 2011-12, 2012-13, 2013-14, 2014-15
Türkiye Masatenisi Şampiyonası/ Türkiye Kupası
Şampiyon (13): 1951, 1966, 1968, 1970, 1972, 1979, 1983, 2006, 2007, 2009, 2012, 2015, 2024.
İkinci (9): 1971, 1974, 1980, 1981, 1982, 1984, 1985, 2008, 2016
Türkiye Süper Kupası
Şampiyon (1): 2024
Başarılar > Uluslararası Başarılar

ETTU Kupası
Final (1): 2007-08
Çeyrek Final (1): 2009-10
Masatenisi altyapı takımları > Genç erkekler

İstanbul şampiyonluğu: 2005, 2008
Masatenisi altyapı takımları > Yıldız erkekler

İstanbul şampiyonluğu: 2014
Masatenisi altyapı takımları > Küçük erkekler

İstanbul şampiyonluğu: 2012
Bulca, Sinanpaşa

| Bulca |
| --- | --- |
Köy

 Afyonkarahisar'ın Türkiye'deki konumu
BulcaBulca'nın Afyonkarahisar'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Afyonkarahisar
İlçe: Sinanpaşa
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1066 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 926
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0272
İl plaka kodu: 03
Posta kodu: 03860
Bulca, Afyonkarahisar ilinin Sinanpaşa ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Afyonkarahisar il merkezine 20 km, Sinanpaşa ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 926
2021: 942
2020: 949
2019: 944
2018: 956
2017: 977
2016: 1.031
2015: 960
2014: 956
2013: 974
2012: 936
2011: 951
2010: 921
2009: 924
2008: 933
2007: 890
Boyalı, Sinanpaşa

| Boyalı |
| --- | --- |
Köy

 Afyonkarahisar'ın Türkiye'deki konumu
BoyalıBoyalı'nın Afyonkarahisar'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Afyonkarahisar
İlçe: Sinanpaşa
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1126 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 649
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0272
İl plaka kodu: 03
Posta kodu: 03860
Boyalı, Afyonkarahisar ilinin Sinanpaşa ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Afyonkarahisar il merkezine 17 km, Sinanpaşa ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 649
2021: 671
2020: 687
2019: 702
2018: 725
2017: 724
2016: 744
2015: 750
2014: 788
2013: 780
2012: 787
2011: 810
2010: 794
2009: 788
2008: 778
2007: 772
Çayhisar, Sinanpaşa

| Çayhisar |
| --- | --- |
Köy

 Afyonkarahisar'ın Türkiye'deki konumu
ÇayhisarÇayhisar'ın Afyonkarahisar'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Afyonkarahisar
İlçe: Sinanpaşa
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1348 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 222
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0272
İl plaka kodu: 03
Posta kodu: 03860
Çayhisar, Afyonkarahisar ilinin Sinanpaşa ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Afyonkarahisar il merkezine 40 km, Sinanpaşa ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 222
2021: 229
2020: 231
2019: 234
2018: 241
2017: 252
2016: 255
2015: 260
2014: 273
2013: 258
2012: 270
2011: 274
2010: 280
2009: 293
2008: 313
2007: 332
1992 Monako Grand Prix

| Yarış ayrıntıları |
| --- | --- | --- |
16 yarışlık 1992 Formula 1 sezonunun 6. yarışı
| Tarih | 31 Mayıs 1992 |  |
Resmî ad: L Grand Prix Automobile de Monaco
Yer: Circuit de Monaco, Monte Carlo, Monako
Pist:    2.068 mil / 3.328 km
Yarışılan mesafe:  78 tur, 161.298 mil / 259.584 km 
Hava: Kuru
Pol
| Pilot |  Nigel Mansell | Williams-Renault |
Zamanı: 1:19.495
En hızlı tur
| Pilot |  Nigel Mansell | Williams-Renault |
Zamanı:  1:21.598 (78 turluk yarışın 74. turunda)
Podyum
| Birinci |  Ayrton Senna | McLaren-Honda |
| İkinci |  Nigel Mansell | McLaren-Honda |
| Üçüncü |  Riccardo Patrese | Williams-Renault |
1992 Monako Grand Prix (resmi adıyla L Grand Prix Automobile de Monaco), 31 Mayıs 1992 tarihinde Circuit de Monaco, Monte Carlo'da yapılmış olan Formula 1 yarışı. Monako 1992 Formula 1 sezonu'nun toplamda 6. mücadelesiydi.
Yarış raporu

Yarışı Brezilyalı Ayrton Senna birinci olarak tamamlamıştır. Birleşik Krallıklı Nigel Mansell Senna'nın ardından yarışı ikinci olarak tamamlamıştır. İtalyan, Riccardo Patrese ise yarışı üçüncü sırada tamamlamıştır. Onların ardından Michael Schumacher, Martin Brundle ve Bertrand Gachot gelmiştir.
1. Ayrton Senna
2. Nigel Mansell
3. Riccardo Patrese