stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Zeyve Höyük

| --- | --- |
Arkeolojik Höyük
Adı:: Zeyve Höyük
il:: Niğde
İlçe:: Ulukışla
Köy:: Porsuk
Türü:: Höyük
Tahribat:: 
Tescil durumu:: 
Tescil No ve derece:: 
Tescil tarihi:: 
Araştırma yöntemi:: Kazı

Zeyve Höyük ya da çoğu kaynakta Porsuk Höyük, Niğde ilinin Ulukışla ilçesinde Porsuk köyü sınırları içerisinde yer alan bir höyüktür. İlçenin Darboğaz köyüne kabaca 4 km. mesafededir. Kapadokya'nın bu güney yerleşimi, Toroslar'daki gümüş ve kurşun yataklarına yakınlığıyla Suriye - Mezopotamya ile Anadolu arasındaki önemli bir güzargahta yer almaktadır. Diğer yandan Hitit İmparatorluğu sonrası birbirini izleyen Demir Çağı tabakalarını barındırmaktadır.
Kazılar

J. Mellaart tarafından saptanan höyükte Prof. Dr. Oliver Pelon başkanlığında 1969-1977 yılına kadar kazılar yapılmıştır. Daha sonra 1985 yılında yeniden başlayan kazılar günümüze kadar sürdürülmüştür. Halihazırda kazılara D. Beyer başkanlık etmektedir.
Tabakalanma

Kazı çalışmalarında Hitit İmparatorluğu (MÖ 1.800-.1000), Geç Demir Çağı ve Roma Dönemi yerleşmelerini göstermektedir. Höyükteki IV. ve III. tabakalar Demir Çağı tabakalarıdır.
Buluntular

Demir Çağı yerleşiminin etrafının sağlam bir sur hattı ile çevrili olduğu anlaşılmaktadır. Bu tabakalarda (IV. ve III.) bulunan seramikle Kilikya Demir Çağı ile yakından ilintili bulunmuştur. Dışarıdan gelen seramikler az sayıda olmakla birlikte bunlar Frig, Güneybatı Anadolu ve Rodos seramikleridir.
Değerlendirme

Kazılarda elde edilen sonuçlara göre Erken Demir Çağı yerleşimi, MÖ 13. yüzyıla tarihlenen Hitit yerleşiminin hemen üzerine inşa edilmiştir. Bu durum, Erken Demir Çağı yerleşiminin, Hitit yerleşimini yıkanlar tarafından kurulmuş olduğunu düşündürmektedir.
Ankara Etnografya Müzesi

| Ankara Etnografya Müzesi |
| --- | --- |
Müzenin girişinden bir görünüm

Açılış: 25 Mayıs 1928 (İlk açılış)    18 Temmuz 1930 (94 yıl önce) (1930-07-18)
Konum: Opera, Sıhhiye, Ankara
Koordinatlar: 39°55′58″K 32°51′18″D﻿ / ﻿39.93278°K 32.85500°D﻿ / 39.93278; 32.85500
Tür: Etnografya müzesi
Koleksiyon(lar): Türk kıyafetleri Takılar İşleme eserler El dokumaları Madeni eserler Sünnet odası Türk kahvesi Cam ve çini Silahlar El yazmaları Ahşap eserler Taş eserler
Koleksiyon boyutu: 28.182 (2019)
Ziyaretçi: 108.575 (2019)
Toplu ulaşım: EGO    Ulus İstasyonu
Resmî site
Ankara İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü bünyesindeki diğer müzeler
 Anadolu Medeniyetleri Müzesi  Ankara Etnografya Müzesi  Ankara Resim ve Heykel Müzesi  Ankara Roma Hamamı  Augustus Tapınağı  Cumhuriyet Müzesi  Hacı Bayram-ı Veli Türbesi  Gordion Müzesi 
Ankara Etnografya Müzesi, Ankara'nın Altındağ ilçesinde bulunmaktadır. Kurtuluş Savaşı'nda cuma namazlarının kılındığı eski adı Namazgâh Tepesi olan yerde kuruldu. Önceleri Arkeoloji Müzesi olarak kullanılması düşünülmüş, sonra Resim Heykel Müzesi olmasına karar verilmiş, açılış töreninden sonra bugünkü işlevine kavuşmuştur.
Mimari

Bina, Cumhuriyet döneminin önemli mimarlarından biri olan Arif Hikmet Koyunoğlu tarafından yapılmıştır. Bina müteahhidi ise Nafiz Bey'dir. Bina dikdörtgen planlı olup tek kubbelidir. Yapının taş duvarları küfeki taşı ile kaplanmıştır. Alınlık kısmı mermer olup üzerleri oyma ile süslüdür.
Binaya 28 basamaklı bir merdivenle çıkılır. Kapıdan girilince kubbe altı holüne ve buradan da iç avlu denilen sütunlu kısma geçilir. Buranın ortasına mermer bir havuz yapılmış, çatı kısmı açık bırakılmıştır. Daha sonra bu iç avlu Atatürk'e geçici kabir olarak ayrıldığında, havuz bahçeye nakledilerek çatısı kapatılmıştır. İç avlunun etrafında simetrik olarak büyüklü küçüklü salonlar yer almaktadır. İdare kısmı müzeye bitişik olup iki katlıdır.
Müze önünde at üstünde duran bronz Atatürk Heykeli 1927'de Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı tarafından İtalyan sanatkâr Pietro Canonica'ya yaptırılmıştır.
Müzede sergilenenler

Etnografya Müzesi, Türk sanatının Selçuklu devrinden zamanımıza kadar devam eden örneklerinin sergilendiği bir müzedir.
Anadolu'nun çeşitli yörelerinden derlenmiş halk giysileri, süs eşyaları, ayakkabı, takunya örnekleri, Sivas yöresi kadın ve erkek çorapları çeşitli keseler, oyalar, çevreler, uçkurlar, peşkirler, bohçalar, yatak örtüleri, gelin kıyafetleri, damat tıraş takımları eski geleneksel Türk sanatının birer temsilcileridir.
Türklere özgü teknik malzeme ve desenlerle kendi içinde halı dokuma merkezlerinden Uşak, Gördes, Bergama, Kula, Milas, Ladik, Karaman, Niğde, Kırşehir yörelerine ait halı ve kilim koleksiyonu vardır.
Anadolu maden sanatının güzel örnekleri arasında XV. yüzyıldan kalma Memlük kazanları, Osmanlı şerbet kazanları, güğüm leğen, sini, kahve tepsisi, sahanlar, taslar, mum makasları vb. çeşitli madeni eserler vardır.
Osmanlı Devri yayları, okları, çakmaklı tabancalar, tüfekler,kılıç,yatağanlar ve atlas kumaş üzerine işlenmiş üzerinde Sultan II. Mahmud'un tuğrası bulunan bir Osmanlı Devleti arması müzede sergilenir.
Türk çini porselenleri ve Kütahya porselenleri, tasavvuf ve tarikat ile ilgili eşyalar, Türk yazı sanatının güzel örneklerinden levhalar bulunmaktadır.
Türk ağaç işçiliğinin en güzel örneklerinden, Selçuklu Sultanı III. Keyhüsrev'in tahtı (13. yüzyıl), Ahi Şerafettin Sandukası (14. yüzyıl), Nevşehir Ürgüp'ün Damsa Köyü Taşhur Paşa Camii mihrabı (12. yüzyıl), Siirt Ulu Camii Mimberi (12. yüzyıl) Merzifon Çelebi Sultan Medresesi Kapısı (15. yüzyıl) müzemizin önemli eserlerindendir.
VII. Dönem TBMM üyesi Besim Atalay'ın müzeye armağan ettiği koleksiyonu çeşitli devirlere ait Türk sanat tarihlerini içermektedir.
Müzede özellikle Anadolu etnografya ve folkloru, sanat tarihi ile ilgili eserleri içeren bir ihtisas kütüphanesi bulunmaktadır.
Aşiyan Mezarlığı

| Aşiyan Asri Mezarlığı |
| --- | --- |
Aşiyan Mezarlığı'ndan İstanbul Boğazı

Diğer ad(lar): Kuş yuvası
Konum: Sarıyer, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°04′57″K 29°03′19″D﻿ / ﻿41.08250°K 29.05528°D﻿ / 41.08250; 29.05528

Tür: Sivil Mezarlık
Din: İslam
Açılış: 1600 (424 yıl önce) (1600)
Sorumlu: İstanbul Büyükşehir Belediyesi
Durum: Kullanımda 
İnternet sitesi: İBB Mezarlıklar Müdürlüğü
Aşiyan mezarlığının İstanbul Boğazı'ından görünümü, arka planda Aşiyan semti, sağ tarafta ileride Rumeli Hisarı ve Fatih Sultan Mehmet Köprüsü (Şubat 2013)
Aşiyan Mezarlığı, İstanbul'da Bebek ile Rumelihisarı arasındaki sırtlarda bulunan Aşiyan semtinde İstanbul Boğazı'na bakan mezarlık.
16. yüzyıldan itibaren Bebek ve Rumelihisar'ı mahallelerindeki Müslüman halkın defnedildiği bir mezarlıktır. Aşiyan, "kuş yuvası" anlamına gelmektedir.
58 (sayı)

58 (elli sekiz), bir sayı. Doğal sayı sisteminde 59'dan önce yer alır ve 57'den sonra gelir.
Tophane Saat Kulesi (Bursa)

| --- | --- |


Genel bilgiler
Tür: Saat kulesi ·  yangın kulesi
Konum: Bursa, Türkiye
Koordinatlar: 40°11′15″K 29°03′27″D﻿ / ﻿40.18750°K 29.05750°D﻿ / 40.18750; 29.05750
Tamamlanma: 1906
Yükseklik: 33 metre
Ölçüler
Genişlik: 4,65 metre

Tophane Saat Kulesi Bursa'da Osmanlı padişahı II. Abdülhamit'in tahta çıkışının 29. yılı şerefine inşa edildiği rivayet edilen tarihî saat kulesi.
Osmanlı dönemi mimarisini yansıtan önemli bir anıtsal eserdir. Tophane Parkı içinde, İmparatorluğun kurucusu Osman Gazi ile ikinci padişahı Orhan Gazi'nin türbelerinin arkasında, eski adı Meydanı-ı Osmaniye olan Tophane Meydanı'ndadır. Bulunduğu yerden panoramik Bursa manzarasının görünmesi dolayısıyla, bir yangın kulesi olarak da kullanılmıştır.
Tarihi

Aynı yerde ilk olarak Sultan Abdülaziz döneminde bir saat kulesi yaptırılmış ancak 1900'lü yıllara kadar, bilinmeyen bir tarihte yıkılmıştır. Mevcut kulenin yapımına 2 Ağustos 1904'te başlanmış, 31 Ağustos 1905'te tamamlanarak II. Abdülhamit'in tahta çıkışı şerefine, Vali Reşit Mümtaz Paşa tarafından törenle hizmete sokulmuştur.
Mimarisi

Kule 6 katlı olup 33 metre uzunluğunda ve 4,65 metre enindedir. Tepesinde dört bir yana bakacak şekilde 4 adet saat bulunacak şekilde planlanmıştır. Güney kısmında girişi bulunan kuleye, 89 basamaklı ahşap bir merdivenle çıkılmaktadır. Kulenin üst katının dört cephesinde, 90 santimetre çapında yuvarlak saatler bulunmaktadır.
Günümüzde bir elektronik saate sahiptir ve Bursa Büyükşehir Belediyesi tarafından yangın gözetleme amacıyla da kullanılmaktadır.
Kültürel etkileri

Safranbolu'da bulunan ve 2012'de açılan Zamanın Tanığı Saat Kuleleri Parkı'nda Tophane Saat Kulesi'nin bir maketi de yer alır.
Maydos Kilisetepe Höyüğü

| --- | --- |
Arkeolojik Höyük
Adı:: Maydos Kilisetepe Höyüğü
il:: Çanakkale
İlçe:: Eceabat
Köy:: Merkez
Türü:: Höyük
Tahribat:: Yapılaşma, yol
Tescil durumu:: Tescilli
Tescil No ve derece:: 5149 / 1
Tescil tarihi:: 05.02.1999
Araştırma yöntemi:: Kazı

Maydos Kilisetepe Höyüğü, Çanakkale İli sınırları içinde, Gelibolu Yarımadası'nın Çanakkale Boğazı'na bakan tarafında, Eceabat İlçesi içinde yer alan bir höyüktür. Maydos Kale olarak da bilinmektedir. Tepe üzerinde Çanakkale Savaşı sırasında tahrip olan bir Orta Çağ kalesinin kalıntıları vardır. Tepe, 200 x 180 metre boyutlarında ve 33 metre yüksekliktedir. Günümüzde denizden yaklaşık olarak 200 metre ilçeride bulunmaktadır.
Araştırmalar

Höyük 1982 yılında Mehmet Özdoğan tarafından yürütülen yüzey araştırmalarında saptanmıştır ve ayrıntılı olarak incelenmiştir. Höyükte kazı yapılmasına 2010 yılında Bakanlar Kurulunca karar verilmiştir. Bu kararda kazının Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi'nden Doç. Dr. Göksel Sazcı başkanlığındaki bir ekipçe yürütülmesi öngörülmektedir. Kazı çalışmalarında özellikle üzerinde durulan konu Erken Tunç Çağı – Orta Tunç Çağı geçiş evresine tarihlenen tabakaların araştırılmasıdır. Bu evre Troya çalışmalarında iyi anlaşılamamış bir evredir.
Tabakalanma

Yüzeyden toplanan çanak çömlek buluntularına göre höyüğün Kalkolitik Çağ'dan Orta Çağ'a kadar kesintisiz iskan gördüğü anlaşılmaktadır. Mehmet Özdoğan Troya'daki tabakalanmanın benzer biçiminin burada da var olduğunu belirtmektedir. Çok geniş bir alana yayılan yerleşmenin Troya büyüklüğüne yakın olduğu öne sürülmektedir. Batı kesimde toprak çekilmesiyle oluşan kesitte en az 6 metre dolgu gösteren Troya III. – V. tabakaları olduğu görülmektedir. Tüm buluntulara dayanılarak Kilisetepe'nin Gelibolu Yarımadası'nın en büyük Erken Tunç Çağı yerleşimi olduğu anlaşılmaktadır.
Diğer yandan 2011 kazılarında yüzey toprağı prehistorik dönemden Osmanlı dönemine kadar her çağdan malzeme vermektedir. En üstten itibaren Bizans, Roma, Klasik, Arkaik, Geometrik dönem ve yangın geçirmiş Demir Çağı tabakaları ile Tunç Çağı tabakası belirlenmiştir.
Buluntular

Yüzey araştırmalarında, batı kesimdeki kesitte Troya II. - V. tabakalarına tarihlenen 3 metre kalınlıktaki bir dolguda taş mimari kalıntılar vardır. Çanak çömlek buluntuları Erken Tunç Çağı II. ve III. evreler ile Orta Tunç Çağı'na geçiş (Troya I. – V. tabakaları) tarihlenen mallardır.
Kazı çalışmalarında, yüzeyin hemen altında ortaya çıkarılan yakın zamana ait insan kemiklerinin, tepedeki ve yamaçtaki şapelle ilişkili din adamlarına ait olabileceği kabul edilmektedir.
Açmalardan birinde, yangın izleri görülen kalın bir tabakada "Barbar malı" olarak adlandırılan çok sayıda üzeri parmak baskılı plastik bantlarla bezeli seramik parçaları ele geçmiştir. Barbar malı, Balkan Kavimleri'nin göçlerine denk gelen Troya VIIb Dönemi'ni karakterize eden bir seramik türüdür. Elde yapılmış, koyu renkli, kaba bir mal türüdür.
Tahribat durumu

Tepenin güneybatı kesimine civardaki dolgunun tümüyle tahrip olmasına yol açan bir su deposu inşa edilmiştir. Su deposu için yapılan yol tepeyi dolaşıp üste ulaşmakta ve depoya varmaktadır. Burada kaçak kazı çukurları da bulunmaktadır. Tepenin kuzey eteğinde ise konut yapılaşması vardır. Batı kesiminden de, ovayla aynı düzeye gelecek ölçüde toprak çekilmiştir.
62 (sayı)

62 (altmış iki), bir sayı. Doğal sayı sisteminde 63'ten önce yer alır ve 61'den sonra gelir.
Büyükada Rum Yetimhanesi

| --- | --- |
Büyükada Fransız Oteli
Yapının 2015 yılından görüntüsü

Diğer ad(lar): Büyükada Çevre Merkezi
Genel bilgiler
Tür: Yetimhane, otel
Konum: Büyükada, Adalar
Şehir: İstanbul
Ülke: Türkiye
Koordinatlar: 40°51′39″K 29°07′24″D﻿ / ﻿40.86083°K 29.12333°D﻿ / 40.86083; 29.12333
Açılış: 21 Mayıs 1903
Kapanma: 1964
Sahip: İstanbul Rum Ortodoks Patrikhanesi
Yükseklik
Zirve: Ahşap
Teknik ayrıntılar
Kat sayısı: 6
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Alexandre Vallaury

Büyükada Rum Yetimhanesinin Havadan Adalar Sergisi'nde yer alan bir fotoğrafı.
Büyükada Rum Yetimhanesi (ya da Prinkipo Rum Yetimhanesi), Büyükada'da bulunan yetimhanedir. 1903-1964 yılları arasında hizmet veren yetimhane, Avrupa'nın en büyük, Dünyanın ise  ikinci en büyük ahşap yapısı olarak kabul edilmektedir.
Tarihçe

Büyükada'nın Manastır Tepesi'nde (eski adıyla Yunanca İsa anlamına gelen Hristos Tepesi) 1898-1899 yıllarında bir Fransız şirketi tarafından otel olarak inşa edildi. Binanın mimarı dönemin ünlü mimarlarından Alexandre Vallaury'dir. Günümüzde boş olan yapı Rum Ortodoks Patrikhanesinin idaresindedir.
"Prinkipo Palas" adı altında otel olarak işletilmek üzere tasarlanıp inşa edilen bu yapı devrin yönetiminden gerekli iznin alınmaması üzerine o dönemin patriği 3. Yoakim tarafından ikna edilen Eleni Zarifi adlı bir Rum kadın tarafından satın alınarak el değiştirdi. Fransız şirketinden 3700 altın karşılığı satın alınan binaya Eleni Zarifi 1000 altın değerinde harcama yaparak binaya bir yetimhanenin ihtiyaçları doğrultusunda eklemeler yaptı. Yangın tehlikesine karşı yaptırılan mermer merdivenli kule bunlardan biridir.
Yedikule'deki Balıklı Rum Hastanesinde bünyesinde bulunan Rum Yetimhanesi 1902 yılında Büyükada'daki bu binaya taşındı. Yapının kullanım amacı zaman içinde değişerek I. Dünya Savaşı yıllarında buraya Kuleli Askeri Mektebi yerleşti. Daha sonra ise işgal kuvvetleri tarafından adaya yollanan Rum göçmenlerini barındırdı. Ardından yetimhane Heybeliada'ya nakledildi ve bina da 1960'lı yıllarda kapatıldı. O tarihte boşaltılan bina hâlen kullanılmamaktadır.
Büyükada'nın tepesine bakıldığında hemen göze çarpan Rum Yetimhanesi, bahçesinde önceleri idare binası olarak inşa edilen, daha sonraları ise ilkokul olarak kullanılan ikinci bir yapıyla birlikte hâlen ayaktadır.
Mimarisi

Bina ahşap karkas sistemde inşa edilmiştir. Yan bölümlerinde 6, diğer bölümlerinde ise 5 katlıdır. Binanın heybetine rağmen cephe mimarisi olabildiğince sade tasarlanmıştır. Birbiri üzerine tekrarlanan çıkmalar ile cephelere hareketlilik getirilmeye çalışılan yapıda, tiyatro salonundaki iç mekân ahşap süsleme detaylarına karşılık, diğer iç mekânlarda sade bir mimari hakimdir.
Restorasyon çalışmaları

1964 yılından bu yana kapalı olan yapının restorasyonu için çalışmalar İstanbul Büyükşehir Belediyesine bağlı BİMTAŞ tarafından 2020 Ağustos ayında başlatıldı. 70 kişilik ekibin çalışması sonucu ortaya çıkan proje binanın sahibi olan Fener Rum Patrikhanesine teslim edildi. 20 milyon avroluk bütçe gerektiren proje 2021 Ağustos ayı itibarıyla 5 numaralı Koruma Kurulu tarafından incelenmektedir.
Göksu Deresi

Başlığın diğer anlamları için Göksu sayfasına bakınız.
Göksu Deresi
Göksu Deresi, İstanbul'un Anadolu yakasında Beykoz'a bağlı Anadoluhisarı ile Göksu mahalleleri arasında İstanbul Boğazı'na dökülen dere.
Göztepe'nin güney yamaçlarından inen sel yataklarının birleşmesiyle meydana gelir ve tepelik bir alanda hafif büklümler çizerek Küçüksu Çayırı denilen düzlüğün kuzey kenarında denize dökülür. Aynı ovanın güney kenarından da Küçüksu Deresi geçer ve Küçüksu Kasrı yanında denize ulaşır. Bu ikiz akarsuya Batı dillerinde Asya Tatlı Suları denilir. Bu isim Bizans devrinde Göksu'ya verilen Potamion (küçük ırmak) adından türemiştir.
Osmanlı Padişahı Sultan IV. Murad, o dönemde Kandilli'ye uzanan servi ormanlarına ev sahipliği yapması nedeniyle Göksu'ya "Gümüş Servi" adını vermişti.
Galeri

Derenin Anadoluhisarı'nda kalan kısmından bir görünüm (Eylül 2007)
Göksu Sefası (Fausto Zonaro, 19. yüzyıl)
Feed Me

Jonathan Barry Gooch (d. 22 Ağustos 1984, Hertfordshire, İngiltere) ya da sahne adıyla Feed Me, Dubstep ve Elektro house prodüktörü, DJ.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  MusicBrainz: c8eec78b-f3c5-4d59-a010-e709f7be4508
Eritre nakfası

Beş Eritre nakfası arkasındaki deseni, desen için kullanılan ağaç ile.
Nakfa ya da tam ismiyle Eritre nakfası (ISO 4217: ERN; Arapça: نقفة إيريتيرية; İngilizce: Eritrean nakfa; İtalyanca: nakfa eritreo), Eritre'de kullanılan resmî para birimidir. Alt birimi cent ve bir nakfa 100 cent'e bölünür. 1997'de birr'in yerini alıp piyasaya çıktı. İsmi Eritre'deki Nakfa kentinden alınmıştır.
Eritre nakfası Eritre Bankası tarafından dağıtılır. Aşağıdaki şekillerde dağıtılır:
Madeni para: 1, 5, 10, 25, 50 cent; 1 nakfa
Kâğıt para: 1, 5, 10, 20, 50, 100 nakfa.
| g t Afrika para birimleri |
| --- | --- |
Kuzey:  Cezayir dinarı  Fas dirhemi  Libya dinarı  Mısır lirası  Moritanya ugiyası  Sudan sterlini  Güney Sudan sterlini  Tunus dinarı 
Orta:  Burundi frangı  Kongo frangı  Angola kwanzası  Orta Afrika CFA frangı (Çad, Ekvator Ginesi, Gabon, Kamerun, Kongo Cumhuriyeti ve Orta Afrika Cumhuriyeti)  Ruanda frangı 
Batı:  Avro (Kanarya Adaları ve Madeira)  Batı Afrika CFA frangı (Benin, Burkina Faso, Fildişi Sahili, Gine-Bissau, Mali, Nijer, Senegal ve Togo)  Gambiya dalasisi  Gana cedisi  Gine frangı  Liberya doları  Nijerya nairası  São Tomé ve Príncipe dobrası  Sierra Leone leonesi  Yeşil Burun Adaları eskudosu 
Doğu:  Cibuti frangı  Eritre nakfası  Etiyopya birri  Kenya şilini  Komor frangı  Seyşeller rupisi  Somali şilini  Somaliland şilini (tanınmamış)  Tanzanya şilini  Uganda şilini 
Güney:  Amerikan doları (Zimbabve)  Avro (Fransız Güney ve Antarktika Toprakları, Mayotte, Réunion ve Zimbabve)  Botsvana pulası (Botsvana ve Zimbabve)  Güney Afrika randı (Lesotho, Namibya, Esvatini ve Zimbabve)  İngiliz sterlini (Saint Helena ve Zimbabve)  Esvatini lilangenisi  Lesoto lotisi  Malavi kvaçası  Malgaş ariarysi  Mauritius rupisi  Mozambik meticalı  Namibya doları  Saint Helena sterlini  Zambiya kvaçası  Zimbabve doları
Série C (Brezilya)

| --- | --- |
Ülke: Brezilya
Konfederasyon: CONMEBOL
Kuruluş: 1981
Takım sayısı: 20
Seviye: 3
Üst lig: Série B
Alt lig: Série D
Son şampiyon: Volta Redonda (2024)
En çok şampiyon olan: Atlético Goianiense Vila Nova (2 şampiyonluk)
Yayıncı: Esporte Interativo (DTT'de) TV Brasil (TV'de ücretsiz).
Resmî site: https://www.cbf.com.br/futebol-brasileiro/competicoes/campeonato-brasileiro-serie-c
 [[2025 Série C]]
Série C, daha çok Campeonato Brasileiro Série C veya Brasileirão Série C olarak bilinen, Brezilya futbolunda lig sistemine göre üçüncü kademedir. Bu ligde takımların mali durumları iyi olmadığı için, maçlar rövanşlı sistemde iki karşılaşma olarak yapılmaz. Bölgesel gruplara ayrılan takımlar, maçlarını bu şekilde oynarlar ve böylelikle uzun yolculuklar yapmalarına gerek kalmaz.
Brezilya futbolunda lig sistemi

Bu madde, Brezilya futbol liglerinin sistemini içermektedir.
| Seviye | Lig/Kategori |
| --- | --- |
Ulusal Şampiyonalar
1: Série A 20 kulüp
2: Série B 20 kulüp
3: Campeonato Brasileiro Série C 20 kulüp
4: Campeonato Brasileiro Série D 68 kulüp
Devlet Şampiyonaları
1: State Championships Top Divisions Acre - Alagoas - Amapá - Amazonas - Bahia - Ceará - Distrito Federal - Espírito Santo - Goiás - Maranhão - Mato Grosso - Mato Grosso do Sul - Minas Gerais - Pará - Paraíba - Paraná - Pernambuco - Piauí - Rio de Janeiro - Rio Grande do Norte - Rio Grande do Sul - Rondônia - Roraima - Santa Catarina - São Paulo - Sergipe - Tocantins
2: State Championships Second Divisions  Acre - Alagoas - Amapá - Amazonas - Bahia - Ceará - Distrito Federal - Espírito Santo - Goiás - Maranhão - Mato Grosso - Mato Grosso do Sul - Minas Gerais - Pará - Paraíba - Paraná - Pernambuco - Piauí - Rio de Janeiro - Rio Grande do Norte - Rio Grande do Sul - Rondônia - Santa Catarina - São Paulo - Sergipe - Tocantins
3: State Championships Third Divisions  Bahia - Ceará - Distrito Federal - Goiás - Mato Grosso - Mato Grosso do Sul - Minas Gerais - Paraná - Pernambuco - Rio de Janeiro - Rio Grande do Sul - Santa Catarina - São Paulo
4: State Championships Fourth Divisions São Paulo
Série D (Brezilya)

| --- | --- |
Ülke: Brezilya
Konfederasyon: CONMEBOL
Kuruluş: 2009
Takım sayısı: 68
Seviye: 4
Üst lig: Série C
Alt lig: Brezilya eyaletleri futbol şampiyonası
Son şampiyon: Retrô Futebol Clube Brasil (2024)
En çok şampiyon olan: Botafogo-SP Botafogo-PB Guarany de Sobral São Raimundo Sampaio Corrêa Tombense Tupi  Volta Redonda (1 şampiyonluk)
Yayıncı: Esporte Interativo
Resmî site: https://www.cbf.com.br/futebol-brasileiro/competicoes/campeonato-brasileiro-serie-d
 2025 Série D (Brezilya)
Série D, daha çok Campeonato Brasileiro Série D veya Brasileirão Série D olarak bilinen, Brezilya futbolunda lig sistemine göre dördüncü ve son kademedir. Brezilya Futbol Konfederasyonu tarafından 9 Nisan 2008'de ilan edilmiştir. 40 takımdan oluşan lig sistemi, 2016 yılı itibarıyla 68 takıma yükseltilmiştir.
Atatürk Müzesi (İstanbul)

Atatürk Evi Müzesi ile karıştırılmamalıdır.
| Atatürk Müzesi |
| --- | --- |


Açılış: 1942
Konum: Şişli, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°03′23″K 28°59′14″D﻿ / ﻿41.05639°K 28.98722°D﻿ / 41.05639; 28.98722
Tür: Biyografi
Yönetici: İstanbul Büyükşehir Belediyesi
Atatürk Müzesi veya diğer adıyla İnkılâp Müzesi, İstanbul'un Şişli ilçesinde, Halâskârgazi Caddesi üzerinde yer alan ve 1942'de İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nce müzeye dönüştürülmüş Mustafa Kemal Atatürk'ün oturduğu ev. Atatürk'ün kişisel eşyaları, Atatürk ve Kurtuluş Savaşı ile ilgili çeşitli materyaller ve farklı ressamlara ait tablolar sergilenmektedir.
Geçmişi

Mustafa Kemal, I. Dünya Savaşı'nın sona ermesi üzerine Suriye cephesinden ayrılarak 13 Kasım 1918 günü İstanbul'a geldi. Bir süre Pera Palas'ta kaldıktan sonra dostu Salih Fansa'nın Beyoğlu'ndaki evinde misafir oldu. Bu arada Şişli'de, bugünkü Halâskârgazi Caddesi'nde Osep Kasabyan'ın 1908 yapımı üç katlı evini kiraladı.
Mustafa Kemal, Akaretler'de oturan annesi Zübeyde Hanım ve kız kardeşi Makbule'yi de yanına alarak üst kata yerleşti. Kendisi orta katta, yaveri ise alt katta oturuyordu. İstanbul'un işgal altında bulunduğu günlerde Mustafa Kemal arkadaşlarıyla bu evde sık sık toplandı. Samsun'a hareket ettiği gün, 16 Mayıs 1919'a kadar bu evde oturdu.
Mustafa Kemal Ankara'ya yerleşince annesini ve kardeşini yanına aldı. Şişli'deki ev 1924'te eski valilerden Erzurum milletvekili Hasan Tahsin Uzer tarafından satın alındı. Bu tarihte Atatürk'ün 1919'da bu binada oturduğunu gösteren tabela kondu. İstanbul Belediyesi binayı 1927'de Tahsin Uzer'den satın aldı ve Atatürk'le ilgili eşya, tarihi belge ve hatıraları bu binada toplamaya başladı. Bina 1942'de Vali ve Belediye Başkanı Lütfi Kırdar döneminde müzeye dönüştürüldü ve Atatürk İnkılabı Müzesi olarak 15 Haziran 1942'de ziyarete açıldı.
1960 askeri yönetimi sırasında Belediye Başkanı Refik Tulga'nın girişimiyle binada onarım yapıldı.9 Ocak 1962'de kısmi bir yangın geçiren müze Atatürk'ün 100. doğum yıldönümü (1981) yaklaşırken yeniden büyük çaplı bir onarım gördü. Türkiye İş Bankası'nın mali desteği ile yapılan onarımın, dekorasyon ve düzenleme işleri de Türkiye Turing ve Otomobil Kurumunca üstlenildi. Bina kapı tokmaklarından camlara kadar 1910'lu yılların üslubuna uygun olarak onarıldı. 19 Mayıs 1981'de Atatürk Müzesi olarak yeniden açıldı.
Son olarak 2014'te restorasyona uğrayan müze, 10 Kasım 2015'te tekrar hizmete girdi.