Blas Infante
Alfonso XIII'in saltanatı

Alfonso XIII döneminde, Blas Infante'nin siyasi düşüncesi, 19. yüzyıl İspanya'sının cumhuriyetçi ve federalist hareketlerinin vârisi olarak kendini gösterdi. Endülüs'ün diğerlerinden farklı bir İspanyol bölgesi olarak varlığını savunmaya dayanıyordu. Amacı Endülüs'ün yeniden inşasını gerçekleştirmek, İspanya'nın yenilenmesini sağlamaktı.
1915'te en önemli eseri yayınlandı: Endülüs'ün tarihine, kimliğine ve sorunlarına dair kişisel vizyonunu ve güçlendirilmesine yönelik önerilerini açıkladığı İdeal Andaluz. 1916'da, derinden hayran olduğu Joaquín Costa üzerine yazdığı bir makale, La obra de Costa başlıklı ışığı görecekti. 1918'de, Endülüs için bölgesel bir anayasa önerisinden esinlenen (varsayımsal bir federal içinde) Ronda Meclisi düzenlendi. Federal Demokratik Cumhuriyetçi Parti'nin 1883'te hazırladığı (1883 Antequera Anayasası olarak bilinir), Endülüs'ün siyasi özerkliğini elde etmek için Endülüs'ün izleyeceği temelleri oluşturdu. Buna ek olarak, Blas Infante'nin "Endülüs'ün nişanı" olarak yeşil-beyaz bir İslami ilham bayrağı ve Herkül ile bir kalkan benimseme önerisi onaylandı.
1918 seçimlerinde Blas Infante, bir yıl sonra aynı bölge ve Sevilla için Gaucín seçim bölgesi için aday olmaya çalıştı, ancak büyük malikanelerin güçlü varlığı nedeniyle başarılı olamadı. 1 Ocak 1919'da, birkaç Endülüs Merkezinin üyeleriyle birlikte, Endülüs kavramını federal bir İspanya içinde tarihi bir milliyet olarak anlaşılan Endülüs kavramını tanımlayan Cordoba Endülüs Manifestosu'nu imzaladı.
Infante, 19 Şubat 1919'da Angustias García Parias ile evlendi ve dört çocuğu oldu. Aynı yıl "Milletler Cemiyeti" ni yayınladı. Ayrıca "Motamid, Sevilla'nın son kralı" (1920), "Hayvan masalları" (1921) ve "Almanzor" yazdı.
1924'te Motamid'in Agmat'taki mezarını ziyaret ettiği ve sözde torunlarıyla tanıştığı Fas'a gitti. Bazı kaynaklar, 15 Eylül 1924'te Ahmed adını alarak Ağmat'ta küçük bir camide şehadet yoluyla İslam'a girdiğini iddia ediyor. Infante'nin kendisini Müslüman olarak tanıyacağı eylemin tanıkları, Fas'ta doğan ve Moors'un torunları olan iki Endülüslüydü: Omar Dukali ve Beni-Al-Ahmar'ın Kabila'sından bir diğeri. İslam, Blas Infante. Bir röportajda kızı María de los Ángeles Infante, İslami bağlantısını reddediyor ve Santa Teresa ve San Juan de la Cruz'un hayranı olacağını ve San Vicente caddesindeki Dominik Anneler manastırının bir hayırseveri olacağını doğruluyor. José Luis Ortiz de Lanzagorta'dan alıntı yapan Christiane Stallaert, kendisinin İslam'a dönmediğini ve deizm ve kilise karşıtlığı ile karakterize edileceğini iddia ediyor. Ayrıca "laik" olarak da tanımlandı.
Miguel Primo de Rivera'nın diktatörlüğü sırasında, onunla işbirliği yapmayı reddetti, bu nedenle misilleme olarak 1916'da kurduğu Endülüs Merkezleri ve siyasi Endülüsizm için bir platform olarak "Endülüs" dergisinin başyazısı kapatıldı. 1921'de "Pedagojik diktatörlük" kitabını yayınladı. 1928'de Galiçya'nın ideologlarıyla tanışmak için Galiçya'ya gitti ve Galiçya'nın "Nós" adlı dergisine katılmak için gitti. Bu yıllarda Portekiz'i de dolaştı. 1930'da Malaga Ülkesinin Dostları Ekonomik Topluluğu'nda Endülüs halkını ve tarihini övdüğü bir siyasi konferans verdi. 1931'de Devrimci Cumhuriyet Fırkası'nın Haziran ayında yapılacak genel seçimlere adaylığına katıldı.
Georgism'in bir destekçisi olan Infante, 1923'ten 1931'e kadar Isla Cristina'da (Huelva) noter olarak çalıştı, Diego Pérez Pascual Caddesi'nde (eski adıyla Calle Real) ikamet etti ve burada kendisine bir plaket verildi.