stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Lysander Spooner
Hayatı > Son yılları ve ölümü

Spooner, Yeniden Yapılanma'yı takip eden yıllar boyunca kapsamlı bir şekilde yazmaya devam etti ve başta "Doğal hukuk veya Adalet Bilimi" adlı bir makale ve Jüri Yargılaması adlı bir kitapçık olmak üzere pek çok eser yayınladı. Jüri Yargılaması'nda, özgür bir toplumda jürinin, sadece davadaki olayların yasalara uygunluğu üzerine karar verme yetkisine sahip olmadığını, aynı zamanda davanın görüldüğü yasanın meşruluğunun da belirlenmesi gerektiğini öngören “Jüri Kanaatiyle Karar Bozulması” doktrinini savundu. Ayrıca, bu doktrin jürilerin, yasayı meşru görmezlerse kendilerinden mahkûm etmeleri istenen kişiyi mahkûm etmeyi reddetmelerine de izin veriyordu. Spooner, onun daha sonraki tüm eserlerini seri formatta yayınlayan ve güncel olaylar üzerine birkaç köşe yazısı yazılan Amerikalı bireyci anarşist dergisi “Liberty”nin yayımcısı Benjamin Tucker ile ilişkilendirildi. Ayrıca “Neredeyse tüm servetlerin, onları elde edenlerin diğerlerinden otlanmasını saymazsak, tamamıyla diğer kişilerin emeği ve sermayesi sonucu oluştuğunu” savunuyordu.
Spooner, dünyanın yakında biteceğine inandıkları için çalışmayı bırakmaları sonucu serserilik gerekçesiyle tutuklanan Millercileri hakları ihlal edildiğini düşündüğü için savundu.
Spooner, zamanının çoğunu Boston’daki Athenæum kütüphanesinde geçirirdi. 14 Mayıs 1887 yılında 79 yaşındayken Boston'daki 109 Myrtle Sokağı’ndaki evinde öldü. Hiç evlenmemişti ve hiç çocuğu olmamıştı. Tucker onun cenaze törenini düzenledi ve 28 Mayıs'ta Liberty dergisinde yayınlanan ve "Lysander Spooner adının ‘bundan böyle erkekler arasında unutulmaz olacağını’” öngören “Nestor’umuz Elimizden Alındı” başlıklı sevgi dolu bir ölüm ilanı yazdı.
Etkisi

Yaşamı boyunca ele aldığı çeşit çeşit konudan dolayı, Spooner'ın, etkilediği konu yelpazesi geniştir. Journal of Libertarian Studies'e göre Spooner, genel olarak kölelik karşıtı faaliyetleri ve mektup yollama fiyatının kalıcı olarak önemli ölçüde düşmesine sebep olan Postane tekeline meydan okumasıyla hatırlanıyor.
Spooner'ın yazıları, Avusturya Okulu ekonomisti Murray Rothbard ve sağ-özgürlükçü hukuk profesörü ve kuramcısı Randy Barnett üzerinde büyük bir etkiye sahiptir. Yazıları sık sık Rampart Journal ve Left and Right: A Journal of Libertarian Thought  gibi ilk liberteryen dergilerde yeniden basıldı. Her ne kadar Rothbard gibi anarko-kapitalistleri etkilese de, An Anarchist FAQ'nün yazarları, Spooner'ın anarko-kapitalizmin öncülerinden biri olduğu fikrine katılmazlar ve onun “kapitalizme sıkı sıkıya karşı çıkan” ve “özgür bir toplum vizyonunu temele alan anti-kapitalist bir sol-liberteryen” olduğunu savunurlar. Iain MacSaorsa da, Spooner'ın "ücretli köleler ve kapitalistlerden oluşan bir toplum değil, kendi hesabına çalışan çiftçiler, zanaatkârlar ve onlarla işbirliği yapan işçilerden oluşan bir toplum" görmeyi tercih eden bir "anti-kapitalist" olduğunu savunur. MacSaorsa ayrıca Spooner'ın ücretli emeğe karşı olduğunu, "sermayenin ücretli köle olarak değil, özgür üreticiler olarak sermayeyi sağlayan çalışanlara devredilerek yok edilmesini istediğini" ileri sürüyor.
2004 yılının Ocak'ında Laissez Faire Books, özgürlük literatürünü geliştirmek için Lysander Spooner Ödülü'nü vermeye başladı. Bu ödül, sağ özgürlükçü edebiyata en önemli katkıyı yapan kişilere aylık olarak verilir ve ayrıca kazanana yıllık bir ödül daha verilir. 2010 yılında, Özgürlükçü, Agorist, Gönüllü ve Anarşist Yazarlar ve Yayıncılar Derneği (LAVA), 2011'den beri Yılın Kitabı Ödülü olarak Lysander Spooner Ödülü'nü vermeye başladı. LAVA Ödülleri, özgürlük ilkeleriyle ilgili kitaplardaki mükemmelliği onurlandırmak için her yıl düzenlenir ve Lysander Spooner Ödülü büyük ödüldür. Spooner'ın Köleliğin Anayasaya Aykırılığı adlı eseri, federal bölgenin tabanca yasağını kaldıran 2008 yılındaki Yüksek Mahkemesi District of Columbia v. Heller davasında alıntılanmıştır. Yargıç Antonin Scalia, Spooner'dan alıntı yaparak, köleliğe karşı tavır almak isteyenler için silah taşıma hakkının gerekli olduğunu söyledi. Ayrıca, ertesi yıl, bir başka ateşli silahlar davası olan McDonald v. Chicago davasında da yargıç Clarence Thomas tarafından aynı görüşler belirtilmiştir.
Popüler Kültürde

L. Neil Smith'in alternatif tarih romanı "The Probability Broach"'da (Kuzey Amerika Konfederasyonu serisinin bir parçası), Viski İsyanı'nın başarılı olması ardından George Washington’un 1794 yılında vatana ihanet suçundan kurşuna dizilmesiyle Amerika Birleşik Devletleri özgürlükçü bir devlet haline gelmiştir. Spooner romanda, Kuzey Amerika Konfederasyonu'nun 1860'tan 1880'e kadar görev yapmış 14. Başkanı idi. Bilimkurgu romanı Galaksinin Dolandırıcı Sanatçıları'nda Spooner'ın takipçilerinin yerleştiği Nirvana gezegeni, dolandırıcılar tarafından yozlaştırılamaz.
Eserleri > Arşiv Materyalleri

Boston Halk Kütüphanesi'nde ve New York Tarih Kurumu'nda, Spooner'ın mektuplarının koleksiyonları bulunmaktadır.
Konuyla ilgili yayınlar

Barnett, Randy (2008). "Spooner, Lysander (1808–1887)".  Hamowy, Ronald (Ed.). The Encyclopedia of Libertarianism. Thousand Oaks, CA: SAGE; Cato Institute. ss. 488-490. doi:10.4135/9781412965811.n297. ISBN 978-1-4129-6580-4. LCCN 2008009151. OCLC 750831024.
Shone, Steve J. (2010). Lysander Spooner, American Anarchist. Lexington Books. ISBN 978-0739144503. Bu çalışma, Lysander Spooner'ın fikirlerine adanmış tam uzunluktaki ilk çalışmadır. [...] Bu kitabın amacı, Lysander Spooner'ın bir politik düşünür olarak şu ankinden çok daha ciddiye alınması gerektiğini göstermektir.
Spooner Massachusetts'de bulunan tarihi Forest Hills Mezarlığı'na gömüldü.
Mısır (bitki)

Bu madde bir bitki hakkındadır.Ülke için Mısır sayfasına bakınız.
Başlığın diğer anlamları için Mısır (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Zea mays "fraise"
Zea mays "Oaxacan Green"
Zea mays "Ottofile giallo Tortonese”
Mısır (Zea mays), genellikle çok nemli iklim bölgelerinde yetiştirilebilen bir tarım bitkisi. Meksika ve Orta Amerika kökenlidir.
Mısırda lisin ve triptofan proteinin biyolojik değeri de aminoasitlerin limite edici etkisi altındadır. Tanesindeki ham yağ yulaftan sonra en yüksek değer veren besin maddesidir. Sınıflandırma koçan sekli, tane şekli, tane iriliği, sıralar arası açıklık, koçan ucundaki boşluk ve somak rengine bakılarak yapılır.
Etimoloji

1600 yıllarında Suriye yoluyla Mısır'dan İstanbul'a "Mısır buğdayı" ya da "Mısır darısı" adıyla gelmiştir. Zaman içinde de kısaltılarak (dil biliminde ellipse adı verilen olay) mısır adını almıştır. Ayrıca Anadolu'da mısır en çok Doğu Karadeniz bölgesinde ekildiğinden ve Karadeniz bölgesine mısırı Laz denizciler yaydığından dolayı mısıra "Laz otu" ya da kısaca "lazut/lazot" da deniyordu. Bununla beraber günümüzde bu tabir kullanılmamaktadır. Mısır, Avrupa'ya Osmanlı'dan yayıldığı için birçok Avrupa dilinde mısır "Türk buğdayı" olarak isimlendirilmişti. Orta Asya Türkleri ise mısıra benzeyen bir bitkiyi cugan adıyla tanımlıyordu.
Kökeni

Mısırın kökeni bilim insanları tarafından uzun zamandır tartışılan bir konudur. İsviçreli botanikçi Augustin Pyramus de Candolle bu konu üzerinde ayrıntılı çalışma yapan ilk bilim insanlarından biridir. Candeolle tarafından ortaya atılan, mısırın Amerika kökenli olması fikri bilim insanları tarafından kabul edilmiştir ve Edward Enfield'in 1866'da yayınlanmış olan Indian Corn: Its Value, Culture, and Uses kitabında mısırın kökeninin kesinleştiği ele alınmıştır. Yine de 20. yüzyıl boyunca tartışmalar devam etmiştir.
Çin'de bulunan bir mısır çeşidinde daha önce bilinmeyen bir endosperm türü keşfedilmesinin ardından Guy N. Collins, mısırın Kristof Kolomb'dan önce, Asya'da bilinen bir bitki olmuş olabileceği öne sürülmüştür. Assam mısırları üzerine C.R Anderson ve Edgar Stonor tarafından 1949 yılında benzer bir çalışma yapılmıştır.
Bazı bilim insanları, Asya ve Amerika arasında kültürel benzerlikler olduğunu ve bu benzerliklerin Kristof Kolomb'dan önce ortak bir merkezden yayıldığına ("difüzyon") inanıyorlardı. Bunların arasında, G. Carter, Thor Heyerdahl ve Carl Sauer, Stonor ve Anderson tezini kabul etmiş ancak Elmer Drew Merrill yayılım kuramları için yeterli kanıt olmadığını ortaya atmıştır. Merrill'a göre 15. yüzyıldan beri işleyen ticaret yolundan bitkiler Asya'ya ulaşmış olabilir. Üstelikle Ping-Ti Ho'un tarihi Çin kaynakları üzerinde yaptığı önemli çalışması mısırın 16. yüzyıldan önce Çin'de bulunmadığını ispatlamıştır.
Alt türler

Taş mısır (Zea mays indurata)
Atdişi mısır (Zea mays indentata)
Cin mısır (Zea mays everta)
Tatlı mısır (Zea mays saccharata)
Unlu mısır (Zea mays amylaceae)
Mumlu mısır (Zea mays ceratina)
Kavuzlu mısır (Zea mays tunicata)
Çizgili mısır (Zea mays japonica)
Süt mısır (Zea mays tunicata)
Manon Lescaut (Puccini)

| --- | --- |
1 Şubat 1893 tarihindeki prömiyerini kutlayan bir kartpostal
Özgün isim: Manon Lescaut
Müzik: Giacomo Puccini
Gala: 1 Şubat 1893
İlk gösterim yeri: Teatro Regio, Torino
Oyuncular:  Manon Lescaut: soprano  Lescaut: kardeşi, bir çavuş, bariton  Chevalier des Grieux : tenor  Geronte de Ravoir: Genel Muhasip, bas  Edmondo: bir öğrenci, tenor  Hancı: bas  Şarkıcı: mezzo-soprano  Dans öğretmeni: tenor  Sokak ışığı yakıcısı : tenor  Kraliyet okçuları çavuşu : bas  Denizci kaptan: bas  Kuafor: Sessiz  Şarkıcılar, yaşlı beaux ve papazlar, kızlar, şehirliler, öğrenciler, sokak kadınları, okçular, denizciler 
Manon Lescaut, Fransız yazar Abbé Prévost tarafından konusu 1731'de yazılmış Manon Lescaut romanından alınmış, Giacomo Puccini tarafından bestelenmiş 4 perdelik bir operadır. Libretto İtalyanca hazırlanmıştır; bunun için Puccini 5 degişik libretto yazarı kullanmıştır: Ruggero Leoncavallo, Marco Praga, Giuseppe Giacosa, Domenico Oliva ve Luigi İllica. Bu operanin genel yapımcısı olan  "Ricordi" ve Puccini'nin kendisi de bu librettoya katkılar yapmışlardır. Kimin hangi kısmı yazdığı bilinmemektedir; herhalde bu nedenle olacak orijinal notalar basıldığı zaman baş sayfada libretto yazarı ismi konulmamıştır.
Puccini bestelediği Manon Lescaut'nun bazı unsurlarını daha önce bestelediği eserlerden almıştır. Örneğin, II. Perde'deki madrigal tipi şarkı Sulla vetta tu del monte kendinin 1800'de yazdığı Agnus Dei ayini parçasından alınmıştır.
Manon Lescaut'nun prömiyeri 1 Şubat 1893de Torino'da Teatro Regioda yapılmıştır.
Manon Lescaut Puccini'nin bestelemiş olduğu üçüncü opera idi ve ilk büyük başarı kazanan eseri olmuştur.
Hazırlanması

Puccini Prevost'un romanını bir operaya uyarlama projesine başladığı zaman editörü olan "Ricordi" buna karşı çıkmıştı. 1884'te Massenet bir opera uyarlaması olarak Manon operasını hazırlamış ve bu popüler olarak sahnelenmişti. O zaman Puccini ve Ricordi bilmekle beraber, Fransız bestecisi Daniel Auber'de 1856'da aynı konuda Manon Lescaut adlı bir operanın bestelemesini bitirmişti. Bütün ikazlara rağmen Pucinni projesine devam etmeye karar verdi. "Manon benim inandığım bir roman kahramanıdır. Bu nedenle, seyircilerin kalplerini kazanmama imkâni bulunmamaktadır. Neden Manon hakkında iki değişik opera bulunmasın? Manon gibi bir kadının birden fazla sevgilisi olabilir. Sonra da "Massenet bir Fransız gibi kadınlar hakkında duyguları pudra ve minuet hakkındadır. Ben bir İtalyan olarak duygularım çaresiz bir tutku gibidir."
Roller

| Rol | Ses tipi | Prömiyerde roller, 1 Şubat 1893 (Orkestra şefi: Alessandro Pomè) |
| --- | --- | --- |
| Manon Lescaut | soprano | Cesira Ferrani |
| Lescaut, kardeşi, bir çavuş | bariton | Achille Moro |
| Chevalier des Grieux | tenor | Giuseppe Cremonini |
| Geronte de Ravoir, Genel Muhasip | bas | Alessandro Polonini |
| Edmondo, bir öğrenci | tenor | Roberto Ramini |
| Hancı | bas | Augusto Castagnola |
| Şarkıcı | mezzo-soprano | Elvira Ceresoli |
| Dans öğretmeni | tenor | Roberto Ramini |
| Sokak ışığı yakıcısı | tenor | Roberto Ramini |
| Kraliyet okçuları çavuşu | bas | Ferdin Cattadori |
| Denizci kaptan | bas |  |
| Kuaför | Sessiz | Augusto Ghinghini |
Şarkıcılar, yaşlı beaux ve rahipler, kızlar, şehirliler, öğrenciler, sokak kadınları, okçular, denizciler
Konu özeti > I. Perde

Paris Kapısında halka açık bir meydan
Akşam üstüdür bir kız ve erkekle öğrenci kalabalığı içki ve kumar oyun barları bulunan şehir meydanında gezinmektedir. Edmondo gençliğin zevkleri hakkında bir şarkı tutturur. (Edmondo, koro: Ave, sera gentile). Des Griaux girer, melankolik hissetmektedir ve diğer öğrencilere katılmaz (Des Grieux, Edmondo, koro: L’amor! L’amor!). Onlar da De Grieux'u alaya alırlar. (Des Grieux, Edmondo, koro: Tra voi, belle, brune e bionde); (Edmondo, koro: Ma, bravo!)
Arras'tan kapalı yaylı yolcu arabası gelir. Manon, Lescaut ve yaşlı bir genel komptrolür Geronte de Ravoir arabadan inerler. Manon'u ilk defa gören Des Grieux bu ilk görüşte ona aşık olur (Koro, Edmondo, Lescaut, Des Grieux, Geronte: Discendono, vediam); (Des Grieux, Manon, Lescaut: Corteşe damigella). Des Grieux gelenlerin konuşmalarına komşu olur. Manon babasının isteklerine uyarak bir manastıra gitmektedir. Des Grieux ona yaklaşır ve onunla yalnız buluşup görüşmek istediğini açıklar ve onun yalvarışlarına dayanamayan Manon sonunda onun teklifini kabul eder. Bunu gören öğrenciler onları göstererek gülmeye başlarlar. Manon ayrılırken Des Grieux ona karşı duygularını açıklayan bir şarkı söylemeye başlar. (Des Grieux: Donna non vıdı mai).
Lescaut Geronte ile birlikte döner. Geronte'de Manon'a hayran kalmıştır ve onun bir manastırda telef olacağını söyler. Lescaut bir grup öğrenci ile bir kart oyunu oynamaya başlar. Geronte ise birkaç öğrenci bulup, onlarla  Manon'u manastırdan kaçırıp Paris'e götürmek için bir plan uygulamaya başlar. (Edmondo, koro, Geronte, Lescaut: La tua ventura cı rassicura); (Edmondo, Des Grieux: Cavaliere, te la fanno!). Edmondo bu planı duyar ve Des Grieux'a bunu ifşa eder. Onu Manon'u Paris'e götürmek için  Geronte'nin kiraladığı kapalı arabaya refakat ederek Manon'a gıtmasını tavsiye eder. (Des Grieux, Manon: Vedete? İö son fedele alla parola mia) Des Grieux Manon'a aşkını ifade eder ve onu birlikte Paris'e gitmeyi ikna eder ve birlikte yola bu arabayla çıkarlar. Garonte ve Lescaut olay yerine araba ayrılıp uzaklaşırken gelirler. Lescaut arabayı Paris'e takip etmeye karar verir. (Geronte, Edmondo, Lescaut, koro: Di sedür la sorellina e il momento!)
Konu özeti > II. Perde

Paris'te Geronte'nin evinde bir oda
(Puccini romanda bulunan Manon ve Des Grieux'in Paris'te bir müddet birlikte yaşamalarını; fakat Des Grieux'un parası bitince Manon'un ondan ayrılmasını operasına koymamıştır.)
Bu perde Manon'un Geronte'nin metrsi olarak onunla birlikte yaşamaları sırasında başlar. Manon ve saçını yapan kuaförü birlikteyken Manon'un kardeşi olan Leşcaut girer. (Manon, Lescaut: Dışpettosetto questo riccio!); (Lescaut: Sei splendida e lucente!) Manon ona  Geronte'yi şikayet edip onun çok yaşlı ve fena huylu olduğunu ve çok canını sıktığını açıklar. Manon üzüntü içindedir ve düşünceleri tekrar Des Grieux'ya döner. (Manon: In quelle trine morbide); (Lescaut, Manon: Poiché tu vuoi şaper).
Geronte bunu karşılamak ve Manon'u eğlendirmek için bir madrigal şarkıcısı bulmuştur. (Madrigal: Sulla vetta tu del monte); (Manon, Lescaut: Paga costor). Geronte bir dans hocası da tutmuştur; bir minuet dans öğrenirler ve Manon bir gavot dansına da refakatçi şarkısı söyler. (Dans hocası, Geronte, Manon, koro: Vi prego, signorina [minuet]); (Manon, Geronte, koro: L’ora, o Tirsi, è vaga e bella). Müzik ve dans bittikten sonra Geronte ve müzisyenler evden ayrılırlar.
Lescaut'in kızkardeşinin Geronte ile birlikte yaşamaktan mesut olmamasına canı sıkılmıştır ve Des Grieux'u görmeye gider. DEs Grieux Geronte'nin evini görmeye gelir. (Manon, Des Grieux: Oh, şarò la più bella! - "Bu aşkın bir sihir tilsimidir.") Birbirine aşklarını tekrar açıklarlar. Tam bu sırada beklenmedik olarak Geronte geri gelir. Onları biraz alaylı olarak selamlar ve Manon'a karşı yaptığı birçok lütufları ona hatırlatır. Ama Manon onu hiç sevemeyeceğini bildirir. (Geronte, Des Grieux, Manon: Affè, madamigella).
Geronte reverans yaparak onları odada yalnız bırakır. Aşık çift serbest kaldıkları içinde sevinç içindedirler. (Manon, Des Grieux: Ah! Ah! Liberi!). Lescaut onların hemen bu evden ayrılmalarını söyler. Fakat Manon güzel elbiselerini ve mücevheratını geride bırakmaktan çekinmektedir. Lesacut tekrar geri gelir ve hiç beklemeden ayrılmalarını işaret eder. Manon kapabileceği mücevherlerin alır ve evin kapısına yönelirler. Fakat kapı geronte emri ile kilitlenmiştir. Askerler Manon'u tutuklamak için gelirler. Oradan kaçıp kurtulmak isteyen Manon elinde bulunan mücevherleri Geronte'nin önünde elinden düşürür. Hırsızlık yaptıoği nedeniyle hapishaneye zorla götürülür. Des Grieuz'un ona refakat etmesi ve görmesine izin verilmez. (Des Grieux, Manon, Lescaut, polis çavuşu, Geronte: Lescaut! – Tu qui?).
(İntermezzo: Le Havre limanına  seyahat.)
De Grieux Manon'u hapishaneden kurtarmak için elinden geldiğini yapar ama bunu başaramaz. Bunun üzerine Le Havre'ya gitmek üzere Paris'ten ayrılır.
Konu özeti > III. Perde

Le Havre rıhtımı yakınlarında bir meydan
Şafak sökmektedir. Manon ve sokak kadınları olan diğer kadınlarla birlikte hapishane hücresindedir. (Des Grieux, Lescaut, Manon: Ansia eterna, crudel). Lescaut bir gardiyana rüşvet vererek Des Grieux'un Manon ile görüşmesini sağlar. Hücrenin demir parmaklı kapısı arasında konuşabilirler ve Manon'un Amerika'da Luisiana'ya sürgüne gönderileceğini öğrenirler. Bir sokak ışığı bakıcısı oradan geçer ve sokak ışıklarını söndürürken bir şarkı söyler. (Sokak ışığı bakıcısı, Des Grieux, Manon: E Kate ripose al re); (Des Grieux, Manon: Manon, dışperato è il mio prego)
Manonu hapishaneden kurtarmaya çalışırlar ama bütün bu girişimler sonuçsuz kalır. Bir gardiyanın korumalığı altında Manon'u sürgüne götürecek gemiye bindirilecek bir grup tutuklu kadın gelir ve Manon da bezgin ve üzüntülü şekilde bu gruba katılır. Rıhtımda bu grubun tam olduğunu görmek için bir sayım yapılır ve bu neredeyse hepsi sokak kadını olan bu grubun sayımı sırasında rıhtıma gelen şehir halkı tarafından büyük hakaretlere uğrarlar. (Koro, Lescaut, Des Grieux, Manon: All'armı! All'armı!) Fakat Lescaut Manon'un durumu hakkında halkın sempati göstermesini sağlar. (Gardiyan çavuş, koro, Lescaut, Manon, Des Grieux: Rosetta! – Eh, che aria!)
Des Grieux Manon'u tamamıyla kaybetmek durumda olması umutsuzluğu ile Manon'un yanına gelir. Manon'u kucaklaşmaya çalışır ama gardiyanların çavuş tarafından itilip gruptan uzaklaştırlır. Anvak Des Grieux'un büyük üzüntülü haline acıyarak sürgün gemisine binmesine ve böylece Manon'a refakat etmesine izin verir.
Konu özeti > İV. Perde

(Yine bu parantezler içinde verilen kısım Prevost'un romanında bulunmakla beraber Puccini'nin operasında bulunmaktadır: Des Grieux ve Manon sonunda New Orleans'ta yerleşirler. Daha sonra, Manon'a ilgi gösteren Fransız Kölnisi valisinin yeğeni ile bir düello yapar. Bu düello sonunda yere yığılan rakibini Des Grieux öldürdüğünü sanmaktadır (ama sonradan gerçekte ölmediği öğrenilir). Bu nedenle, Manon'la birlikte, o şehirden kaçmak zorunda kalır.)
New Orleans yöresi dışlarında geniş bir ova.
Perde Manon ve Des Grieux'un bir İngiliz kolonisinde korunup saklanmak için giderken bir çölde yürürlerken açılır. Çölde yürümekte iken suları bittiği için zaten sağlığı çok iyi olmayan Manon gittikçe yorulmaktadır. Sonunda bir yere yığılıp ve daha fazla yürüyemeyeceğini anlar. (Des Grieux, Manon: Tutta şu me ti posa); (Des Grieux: Vedi, son iö che piango); (Manon, Des Grieux: Sei tü che piangi). Des Grieux Manon'un durumdan çok korkmaktadır ve şu bulup geri gelmek için tek başına ayrılıp gitmeye karar verir. Yalnız başına kalan Manon hayatı hakkında düşünmeye başlar, kendine çok eza vermiş olan güzelliği ve fena talihi üzerinde derin düşüncelere dalar. SDes Grieux geri dönmüştür ama şu bulamamıştır. Manon son nefesini verirken ona çok üzüntülü şekilde veda eder ve Des Grieux'nün kolları arasında olur. Bundan büyük yeise kapılan Des Grieux onun hayatsız bedeni üstüne yığılır kalır. (Manon: Sola, perduta, abbandonata)
Bazı ünlü müziksel parçalar

Tra voi belle, brune e bionde: Des Grieux. I. Perde.
Cortese damigella, il priego mio accettate: Manon, Des Grieux. I. Perde.
Donna non vidi mai: Des Grieux. I. Perde.
In quelle trine morbide: Manon. II. Perde.
Tu, tu, amore? Tu ?!: Manon, Des Grieux. II. Perde.
Ah, Manon mi tradisce il tuo folle pensiero: Des Grieux. II. Perde
La prigionia - Il viaggio all'Havre: Senfonik Intermezzo
Pazzo son!: Des Grieux. III. Perde
Sola... perduta... abbandonata: Manon. IV. Perde
Seçilmiş ses ve video kayıtları

| Yil | Roller  (Manon Lescaut, Des Grieux, Lescaut) | Orkastra şefi,  Opera evi ve Orkestra | Marka |
| --- | --- | --- | --- |
| 1954 | Licia Albanese,  Jussi Bjoerling,   Robert Merrill | Jonel Perlea,  Rome Opera orchestra and chorus | Audio CD:RCA Victor  Kat: 60573-2-RG |
| 1959 | Maria Callas,  Giuseppe di Stefano,   Giulio Fioravanti | Tullio Serafin]],  Teatro alla Scala Orchestra and Chorus | Audio CD: EMI  Kat: CDS5 56301 2 (Mono) |  |
| 1980 | Renata Scotto,  Plácido Domingo,   Pablo Elvira | James Levine,   The Metropolitan Opera Orchestra and Chorus | DVD: Deutsche Grammophon  kat: 00440 073 4241 |
| 1984 | Kiri Te Kanawa,  Plácido Domingo,  Thomas Allen | Giuseppe Sinopoli,  Royal Opera House Orchestra and Chorus  (Movie) | DVD: Kultur Video  Kat: 5046671742 |
| 1984 | Mirella Freni,  Plácido Domingo,   Renato Bruson | Giuseppe Sinopoli,  Philharmonia Orchestra Royal Opera House Chorus | CD: Deutsche Grammophon  Kat: 413 893-2 2 |
| 1993 | Mirella Freni,  Luciano Pavarotti,   Dwayne Croft | James Levine,   Metropolitan Opera Orchestra and Chorus | CD: Decca  Kat: 440 200-2 |
| 1998 | Maria Guleghina,  José Cura,   Lucio Gallo | Riccardo Muti,   Teatro alla Scala Orchestra and Chorus | CD: Deutsche Grammophon  Cat: 463 186-2 |

Not: "Kat:" Satış firmasının koyduğu katalog numarası.
Medya

I. Perde'de "Donna non vidi mai" aryasi. Enrico Caruso (1913):
Dipnotları

↑  Osborne,Charles (2004), The Opera Lover's Companion, Yale University Press, İSBN 0-300-12373-6 say.323
↑  Konu özeti Malıtz, Leo (1921), The Opera Goer's Complete Guide eserinden uyarlanmıştır.
İçsel kaynaklar

Opera
Giacomo Puccini
Dışsal kaynaklar

1 Ağustos 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.: İngilizce Wikipedia Manon Lescaut (Puccini) maddesi (İngilizce)(Görülme tarihi:5.3.2009)
18 Eylül 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.: Manon Lescaut  Librettosu (İtalyanca) (Görülme tarihi:5.3.2009)
| g t Giacomo Puccini operaları |
| --- | --- | --- |
| Le Villi (1884) •  Edgar (1889) •  Manon Lescaut  (1893) •  La bohème (1896) •  Tosca (1900) •  Madam Butterfly (1904) •  Batının Altın Kızı (1910) •  La rondine (Kırlangıç) (1917) •  Il tabarro (Pelerin): Il trittico (1918) •  Suor Angelica (Rahibe Angelica): Il trittico (1918) •  Gianni Schicchi: Il trittico (1918) •  Turandot (Franco Alfano tarafından 1926'da tamamlandı) | Le Villi (1884) •  Edgar (1889) •  Manon Lescaut  (1893) •  La bohème (1896) •  Tosca (1900) •  Madam Butterfly (1904) •  Batının Altın Kızı (1910) •  La rondine (Kırlangıç) (1917) •  Il tabarro (Pelerin): Il trittico (1918) •  Suor Angelica (Rahibe Angelica): Il trittico (1918) •  Gianni Schicchi: Il trittico (1918) •  Turandot (Franco Alfano tarafından 1926'da tamamlandı) |  |
Prömiyer için II. Perde'de Manon'un kostümü. Tasarımcı: Adolf Hohenstein.
Matematik mühendisliği

Araç rotalama problemi’ne yönelik etkili çözümler, birleşik optimizasyon ve tam sayı programlama araçlarını gerektirir.
Matematik mühendisliği, iyi derecede matematik bilgisine sahip, mühendislik eğitimi almış, endüstriyel problemleri modelleyerek çözebilen mühendisler yetiştirmeyi amaçlayan mühendislik dalı. Matematik mühendisleri mühendislik, ekonomi ve hizmet sektöründe ortaya çıkan problemlerin çözümünde önemli rol oynar. Günümüz koşullarında bu mühendislik dalından mezun olan mühendisler genellikle yazılım sektöründe çalışmaktadır.