stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Chris Tomlinson

Christopher ("Chris") George Tomlinson (d. 15 Eylül 1981, Middlesbrough), İngiliz uzun atlamacı.
Atletizme 10 yaşında Middlesbrough AC'de başladı. İlk başlarda 100 ve 200 m koşuyordu. Daha sonra yüksek okulda uzun atlama ve üç adım atlamaya yöneldi. En sonunda uzun atlama dalında yarışmaya karar verdi. 2002 yılında, bir kazada iki bileğini birden kırdıktan sonra 8.27 m atlayarak Birleşik Krallık rekorunu kırdı. 2007 yılında, Almanya'da, Bad Langensalza'da kişisel rekorunu 2 cm daha geliştirerek 8.29 metreye taşıdı.
Şu anki takımı Newham and Essex Beagles'tır.
Yedi tane ulusal çapta birinciliği vardır. Bunlardan biri 2000 yılında kazandığı bir 20 yaş altı üç adım atlama yarışıdır.
2008 Dünya Salon Atletizm Şampiyonası'nda 8,06 metrelik derecesiyle gümüş madalya kazandı. 2008 Yaz Olimpiyatları'nda finale kalamadı. Son olarak 2010 Avrupa Atletizm Şampiyonası'nda 8,23 m ile bronz madalya kazandı.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  Dünya Atletizm Birliği: 14191031
Necati Er (atlet)

| --- | --- |

Kişisel bilgileri
Doğumu: 24 Şubat 1997 (27 yaşında) Samsun
Spor
Ülke: Türkiye
Spor: Atletizm
Yarışma(lar): Üç adım atlama
Başarıları ve şampiyonlukları
En iyi dereceleri: Açık 17,37 (2019) Salon 16,61 (2018)
Necati Er (d. 24 Şubat 1997), Türk üç adım atlayıcı.
Er, 2018 Ruhi Sarıalp Kupası'ndaki 16,61 metrelik atlayışıyla, o dönem Şeref Osmanoğlu'na ait üç adım atlama Türkiye salon rekorunu egale etmişti. 2019 yılında Avrupa 23 YA Şampiyonası'ndaki 17,37'lik derecesiyle Türkiye rekoru kırdı ve 17 m üzerine çıkan ilk Türk üç adım atlayıcı oldu. Er bu sonuçla olimpiyat barajını geçerek 2020 Tokyo Olimpiyatları'nda yarışmaya hak kazandı.
Oktay Yivli

| Oktay Yivli |
| --- | --- |

Doğum: 01 Ocak 1964 (60 yaşında) Muğla
Meslek: Şair
Dil: Türkçe
Milliyet: Türk
Vatandaşlık: Türkiye

Oktay Yivli (d. 1 Ocak 1964  Muğla) Türk şairdir.
90 sonrası Türk şiirinde kendine özgü, yumuşak ve ahenkli bir dille dikkati çeker. Şiirinde lirizm, doğanın resmi ve kuşku önemli bir yer tutar. Sağlam bir dize yapısı ve özgün imgelerle aşk, doğa sevgisi, hüzün ve zaman izleklerini sıklıkla işlemiştir. "Yivli, imgeler aracılığı ile şiir dilini farklı bir biçimde yeniden inşa etmeye çalıştı. Bu dil, onun şiirlerinde imgesel ve çağrışımsal bir yapı oluşturdu. Yivli, geleneğin etkisinden sıyrılarak imgesel ve lirik bir şiire yöneldi. Renklerden çokça yararlanan şair, renklerle okuyucuyu başka dünyalara taşımaya çalıştı. Şiirinde, görünenin ardına gizlenmiş soyut bir evreni düşledi ve insanî duyarlılığı öne çıkaran bir şiir dili kurdu."
Hayatı

Oktay Yivli 1 Ocak 1964'te Milas'ta doğdu. İlk ve orta öğrenimlerini aynı şehirde tamamladı. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü bitirdi. Millî Savunma Bakanlığı ve Millî Eğitim Bakanlığına bağlı çeşitli okullarda edebiyat öğretmenliği yaptı. Yayıncılık, editörlük ve eğitim kitapları yazarlığı yaptı (1996-2001). Yayıncılıktan sonra yeniden öğretim üyeliğine döndü.
Gazi Üniversitesinde başladığı yüksek lisans eğitimini Ahmet Muhip Dıranas'ın Şiiri adlı teziyle Eskişehir Osmangazi Üniversitesinde bitirdi. Doktora öğrenimini "Alev Alatlı'nın Romancılığı" adlı çalışmasıyla Ankara Üniversitesinde tamamladı.
İlk gençlik yıllarında şiirle başlayan yazma serüveni zaman içinde deneme, söyleşi, çocuk edebiyatı ve inceleme türleriyle çeşitlendi. Türk Dili, Çağdaş Türk Dili, Dil Dergisi, Hayat, E, Şiir Defteri, Şiir Ülkesi, Erdem, Folklor Edebiyat, Varlık, Söylem, Yeni Türk Edebiyatı, Şiiri Özlüyorum dergilerinde şiir, deneme ve makaleleri yayımlandı.
Ana dergisinin 1991 yılında açmış olduğu şarkı sözü yarışmasında Sulara Vuran Akşam şiiriyle mansiyon ödülü aldı. Adı geçen şiir sanat müziği formatında bestelenip TRT repertuvarına girdi. Genç Esintiler (1981), İlkyaz (1992-1994), Edebiyat Güncesi (1995-2000), Söylem Filoloji Dergisi (2016-) adlı dergilerin kuruculuğunu ve genel yayın yönetmenliğini yaptı.
Eserleri

Şiir, çocuk edebiyatı, Türkçe ve edebiyat öğretimi, edebiyat bilimi alanlarında çeşitli kitapları bulunmaktadır. Çalışmaları Vakıfbank Kültür Yayınları, Alfa Yayıncılık, Ünsal Yayın Dağıtım, Ecem, Dörtel, İlkyaz, Ada, Günce, Ürün, Çizgi Kitabevi, Kurgan Yayınları tarafından basılmıştır.
Eserleri > Şiir kitapları

Bir Beyaz Düş (1991)
Yaşamak Eski Bir Alışkanlıktır (1993)
Gece ve Ölüm (1995)
Geceleyin Şehirler Birbirine Benzer (1998)
En Gerçek Yanıdır Bir Rüyanın Aşk (2007)
Gece Uzuyor Ellerinle Yüzümde (2018)
Eserleri > Kaynak kitaplar

Metin Eloğlu'nun Şiiri (2011)
Alev Alatlı'nın Romancılığı (2013)
Kısa Öyküde Yöntem (2015)
Öykü Nasıl Okunur (2020)
Türk Şiirinde Öğretmen (1990)
Türkçe Sözlük (1995-2008)
Atasözleri Sözlüğü (1996-2000)
Şairler ve Yazarlar Sözlüğü (1998-2004)
Eserleri > Ders kitapları

Pratik Dil Bilgisi 2 (2000)
Pratik Dil Bilgisi 3 (2000)
Türkçe Hazırlık (1995-1998)
Edebî Metinler 1-2-3 (1995-2000)
Türk Edebiyatı Tarihi 1-2 (1997-2000)
Eserleri > Çocuk kitapları

Mırnav Kedi (2000)
Kahraman Köpek Karabaş (2000)
Beyaz Kuğu (2000)
Maviş Kuş (2000)
Biçimsel dil kuramı

Biçimsel dil kuramı, teorik bilişimin temel dallarından biridir. Bir biçimsel dil, abece denilen belli bir küme Σ üzerinde kurulan dizilerden oluşur. Biçimsel dilleri tanımlamak için ifadeler, gramerler ya da tanımlanan dile ait olan dizileri kabul eden otomatlar kullanılır. Bunun yüzünden otomat kuramı ile ilişkisi çok önemlidir.
Biçimsel diller, Chomsky sınıflandırmasına göre 4 sınıfa ayırılır:
Tip 3 Düzenli diller
Tip 2 Bağlamdan bağımsız diller
Tip 1 Bağlama duyarlı diller
Tip 0 Özyinelemeli sayılabilir diller
Her sınıf, daha küçük sayılı sınıfların bir alt kümesidir. Tip 0 en genel sınıftır, Turing makine ve bilgisayar programıyla sayılanan her dilli kapsar.
Bu sınıflandırma (hiyerarşi), dillerin dizilerini türeten gramer ya da kabul eden makinaların hesaplama gücüne göre yapılmıştır.
Uygulama

Teorik bilişim bilimi bakımından önemli olan bu madde pratikte programlama dilleri kullanarak bilgisayar programları üretilmesini sağlayan derleyici ve yorumlayıcı yazılımlarının hazırlanmasında önemli bir rol oynar. Biçimsel dil kuramı, sıfırdan bir programlama dili geliştirmek isteyen bir bilgisayar programcısının ilk öğrenmesi gereken konulardan biridir. Mesela alttaki Tip 2 grameri Java, C, C++ dillerinde kullanılan kayan nokta (İngilizce: floating point) sayılarından oluşan biçimsel dili tanımlar; bu dil 3.1415 ya da 1.40239846e-45f gibi sayıların yazılış şekillerini gösterir.
FloatingPointLiteral:
Digits . [Digits] [ExponentPart] [FloatTypeSuffix]
. Digits [ExponentPart] [FloatTypeSuffix]
Digits ExponentPart [FloatTypeSuffix]
Digits [ExponentPart] FloatTypeSuffix
Digits:
Digit
Digits Digit
Digit:
0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 
ExponentPart:
ExponentIndicator SignedInteger
ExponentIndicator: one of
e E
Si gnedInteger:
[Sign] Digits
Sign: one of
+ -
FloatTypeSuffix: one of
f F d D
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb11967270h (data)  GND: 4017848-1  LCCN: sh85050802  NDL: 00576869  NKC: ph208851  NLI: 987007545721205171
Radikalizm (tarihsel)

Radikalizm veya klasik radikalizm, sosyal liberalizm, sosyal demokrasi, sivil liberteryenizm ve modern ilerlemeciliğin öncüsü, 18. yüzyılın sonlarında ve 19. yüzyılın başlarında liberalizm içindeki sol-kanat tarihsel bir siyasi harekettir.
Kavram olarak ilk defa 1820'lerde İngiltere'de ortaya çıkan Radikalizm, hem henüz doğmakta olan işçi sınıfının önderleri arasında, hem de birçok yeni sanayicilerin çevresinde benimsenmekteydi. Kurumsallaşma yanlısıydılar. Tarih, gelenek ve görenek gibi kavramları bir yana iterek, her şeyin kendine özgü gerçek köklerine inmeye ağırlık verdiler. Parlamento'nun ve yargı erkinin tümüyle yeniden düzenlenmesini istiyorlardı. Demokrat yönleri daha güçlüydü. Siyasi oy hakkının herkese verilmesinden yanaydılar.
Fransa'da Temmuz Monarşisi'ne karşı çıkan, Üçüncü ve Dördüncü Cumhuriyetlerde ağırlıklı rol oynayan, Devrim'den miras alınan temel ilkelerin uygulanmasını savunan Cumhuriyetçilerin öncülüğünde doğan bir siyasi hareket. Daha özel olarak radikal Cumhuriyetçi ve radikal sosyalist partilerin doktrinlerine atıfta bulunur. Joseph Caillaux'nun savunduğu genel oy hakkının tesis edilmesi, Kilise ile Devletin ayrılması, laik, ücretsiz ve zorunlu ilköğretimin kurulması ve artan oranlı gelir vergisi, radikalizmin önerdiği başlıca reformların bir parçasıydı. Alexandre Ledru-Rollin, Georges Clemenceau, Pierre Mendès Fransa radikalizmin büyük figürleriydi. Özel mülkiyet kavramına sıkı sıkıya bağlı olan radikalizmin destekçileri, bunun kaldırılmasını talep eden Marksist sosyalistlere hızla karşı çıktılar.
Bu hareketin Fransa'daki sol kanadı ise Üçüncü Cumhuriyet'in kuruluşunu takip eden yıllarda radikalizmin sol kanadını oluşturan siyasi bir harekettir. Daha özel olarak radikal Cumhuriyetçi ve radikal sosyalist partiler veya onlardan doğan hareketler içindeki reformist sosyalizme yakın eğilimleri belirtir.
19. yüzyılda Birleşik Krallık, kıta Avrupası ve Latin Amerika'da radikal terimi, Fransız Devrimi'nden esinlenen ilerici bir liberal ideolojiyi belirtir. Tarihsel olarak radikalizm, Fransız Devrimi ve diğer ülkelerde ilham verdiği benzer hareketlerle erken bir form olarak ortaya çıktı.
Sosyal liberalizm ve sosyalizm ana akım siyasi ideolojiler olarak ortaya çıkmadan önce, radikalistler modern siyasette sosyal liberallere veya sosyalistlere benzer bir sol siyasi konumdaydı. Sosyal demokrasi kendi başına ayrı bir siyasi güç olarak ortaya çıktıkça, bir zamanlar tarihsel sol radikalizm ile muhafazakâr liberalizm arasında var olan farklılıklar azaldı. 1940 ve 1973 arasında, sosyal demokrat ve muhafazakâr-liberal partiler tarafından üstlenilen rolü ve felsefesiyle, Avrupa'nın kalbinin attığı yerlerin çoğunda feshedildi. Bununla birlikte, bazı bölgeler (Latin Amerika ve Asya gibi) hala "radikal" bir geleneğe sahiptir.
Yoğunluk

Yoğunluk veya özkütle; fizikte ve kimyada, belirli sıcaklık ve basınç altında birim hacimdeki madde miktarıdır.  \rho  veya  d harfi ile sembolize edilir. Yoğunluk, maddenin karakteristik özelliği olmasına rağmen sadece yoğunluğu bilinen bir maddenin hangi madde olduğu anlaşılamayabilir. Bir maddenin hangi madde olduğunun anlaşılabilmesi için birden fazla ayırt edici özelliğinin incelenmesi gerekir. Sabit basınç ve sıcaklık altında; kütlesi artan bir maddenin hacmi de artar, dolayısıyla hacimle kütle doğru orantılı olduğu için yoğunluk değişmez. İki tür yoğunluk vardır. Birincisi mutlak yoğunluktur ki, pratikte mutlak kelimesi kullanılmaz, sadece yoğunluk denir. İkincisi ise bağıl yoğunluktur (nispi yoğunluk). Sembolü  {\boldsymbol {\rho }} harfi, birimi g/cm³ ve m kütle, v hacim olmak üzere formülü;
{\boldsymbol {\rho }}={\frac {\mathbf {m} }{\mathbf {V} }} şeklindedir.
Burada:
Uluslararası Birim Sisteminde özkütle birimi (kg/m3)'tür. Bunun yanında; (g/cm3) ve (kg/L) de sıkça kullanılır.
Özkütle hesaplama yolu ile bulunabilir, piknometre veya bomemetre gibi aletler yardımıyla da belirlenebilir.
Bir maddenin özkütlesi sıcaklığına bağlı olarak değişir. Sıcaklık artışı genellikle özkütleyi azaltır, ancak sıcaklığı arttıkça hacmi azalan ve özkütlesi artan maddeler de vardır.
Su ve havanın sabit basınç altındaki sıcaklığa bağlı özkütleleri aşağıda verilmiştir.
Suyun yoğunluğunun 1 Atmosfer basınç altında sıcaklığa bağlı olarak değişimi aşağıdaki tabloda verilmiştir.
| Sıcaklık> °C | Sıcaklık> °F | Yoğunluk (1 atm)> kg/m3 |
| --- | --- | --- |
| 0,0 | 32,0 | 999,8425 |
| 4,0 | 39,2 | 999,9750 |
| 15,0 | 59,0 | 999,1026 |
| 20,0 | 68,0 | 998,2071 |
| 25,0 | 77,0 | 998,0479 |
| 37,0 | 98,6 | 993,3316 |
| 100 | 212,0 | 958,3665 |
Havanın yoğunluğunun 1 Atmosfer basınç altında sıcaklığa bağlı olarak değişimi ise aşağıdaki tabloda verilmiştir.
| T (°C) | ρ (kg/m3) |
| --- | --- |
−10: 1,341
−5: 1,316
0: 1,293
5: 1,269
10: 1,247
15: 1,225
20: 1,204
25: 1,184
30: 1,164
Poliovirüs

Çocuk felcinin (poliomyelit olarak da bilinir) etkeni olan poliovirüs veya çocuk felci virüsü, Picornaviridae ailesinde yer alan Enterovirüs C türünün bir serotipidir. Üç poliovirüs serotipi vardır: tip 1, 2 ve 3.
Poliovirüs bir RNA genomu ve bir protein kapsidinden oluşur. Genom, yaklaşık 7500 nükleotit uzunluğunda tek sarmallı pozitif anlamlı bir RNA (+ssRNA) genomudur. Viral partikül yaklaşık 30 nm çapındadır ve ikozahedral simetriye sahiptir. Kısa genomu ve basit bileşimi (sadece RNA ve onu saran zarfsız ikozahedral protein kabuğu) nedeniyle, poliovirüs yaygın olarak en basit önemli virüs olarak kabul edilir.
Poliovirüs ilk olarak 1909 yılında Karl Landsteiner ve Erwin Popper tarafından izole edilmiştir. Virüsün yapısı ilk olarak 1958 yılında Birkbeck College'da Rosalind Franklin liderliğindeki bir ekip tarafından X-ışını kırınımı kullanılarak aydınlatılmış ve çocuk felci virüsünün ikozahedral simetriye sahip olduğu gösterilmiştir.
1981 yılında poliovirüs genomu iki farklı araştırmacı ekibi tarafından yayınlandı: MIT'den Vincent Racaniello ve David Baltimore ile Stony Brook Üniversitesinden Naomi Kitamura ve Eckard Wimmer.
Poliovirüsün üç boyutlu yapısı 1985 yılında Scripps Araştırma Enstitüsünde James Hogle tarafından X-ışını kristalografisi kullanılarak belirlenmiştir.
Poliovirüs en iyi karakterize edilmiş virüslerden biridir ve RNA virüslerinin biyolojisini anlamak için yararlı bir model sistem haline gelmiştir.
Köken ve serotip

Poliovirüs yapısal olarak diğer insan enterovirüslerine (koksakivirüsler, ekovirüsler ve rinovirüsler) benzemektedir ve bunlar da konakçı hücreleri tanımak ve onlara girmek için immünoglobulin benzeri moleküller kullanmaktadır. Poliovirüsün RNA ve protein dizilerinin filogenetik analizi, kapsit içindeki bir mutasyonla ortaya çıkan bir C kümesi Koksaki A virüs atasından evrimleşmiş olabileceğini düşündürmektedir. Poliovirüsün farklı türleşmesi muhtemelen C-kümesi Coxsackie A virüsleri tarafından kullanılan hücreler arası adezyon molekülü-1'den (ICAM-1) CD155'e hücresel reseptör özgüllüğündeki bir değişikliğin sonucu olarak meydana gelmiştir; bu da patojenitede bir değişikliğe yol açmış ve virüsün sinir dokusunu enfekte etmesine izin vermiştir.
Virüsteki mutasyon oranı, 1,0 x 10-2 sübstitüsyon/site/yıl eşanlamlı sübstitüsyon oranı ve 3,0 x 10-4 sübstitüsyon/site/yıl eşanlamlı olmayan sübstitüsyon oranı ile bir RNA virüsü için bile nispeten yüksektir. Genom içindeki baz dağılımı rastgele değildir; adenozin 5' ucunda beklenenden daha az yaygındır ve 3' ucunda daha yüksektir. Kodon kullanımı rastgele değildir, adenozin ile biten kodonlar tercih edilirken sitozin veya guanin ile bitenlerden kaçınılır. Kodon kullanımı üç genotip arasında farklılık gösterir ve seçilimden ziyade mutasyon tarafından yönlendiriliyor gibi görünmektedir.
Poliovirüsün üç serotipi olan PV-1, PV-2 ve PV-3'ün her biri biraz farklı bir kapsit proteinine sahiptir. Kapsit proteinleri hücresel reseptör özgüllüğünü ve virüs antijenitesini tanımlar. PV-1 doğada en sık rastlanan formdur, ancak her üç form da son derece bulaşıcıdır. Mart 2020 itibarıyla, vahşi PV-1 Pakistan ve Afganistan'daki bölgelerde oldukça lokalize olmuştur. En son 1999'da tespit edilen yabani PV-2 için Eylül 2015'te ve en son 2012'de tespit edilen yabani PV-3 için Ekim 2019'da yerel bulaşmanın ortadan kaldırıldığının belgelendirilmesi gerçekleşmiştir.
Çocuk felcine karşı aşı hazırlamak için her serotipin spesifik suşları kullanılmaktadır. İnaktif çocuk felci aşısı, Mahoney veya Brunenders (PV-1), MEF-1/Lansing (PV-2) ve Saukett/Leon (PV-3) olmak üzere üç vahşi, virülan referans suşun formalin ile inaktive edilmesiyle hazırlanır. Oral polio aşısı, üç poliovirüs serotipinin canlı zayıflatılmış suşlarını içerir. Virüs suşlarının maymun böbrek epitel hücrelerinde pasajlanması, viral IRES'te mutasyonlar meydana getirir ve virüsün sinir dokusunu enfekte etme yeteneğini engeller (veya zayıflatır).
Poliovirüsler eskiden Picornaviridae familyasındaki Enterovirüs cinsine ait ayrı bir tür olarak sınıflandırılmaktaydı. 2008 yılında Poliovirüs türü ortadan kaldırılmış ve üç serotip, Picornaviridae familyasındaki Enterovirüs cinsinde yer alan İnsan enterovirüs C (daha sonra Enterovirüs C olarak yeniden adlandırılmıştır) türüne atanmıştır. Enterovirüs cinsinin tip türü Poliovirüs'ten (İnsan) Enterovirüs C olarak değiştirilmiştir.
Bağışıklık sisteminden kaçınma

Poliovirüs bağışıklık sisteminden kaçmak için iki temel mekanizma kullanır. İlk olarak, midenin yüksek asidik koşullarında hayatta kalabilir ve virüsün konakçıya bulaşmasına ve lenfatik sistem yoluyla vücuda yayılmasına izin verir. İkincisi, çok hızlı bir şekilde çoğalabildiği için virüs, bir bağışıklık yanıtı oluşturulamadan konak organları alt eder. Bağlanma aşamasında ayrıntı verilirse virion yüzeyinde kanyonlar bulunan poliovirüs, kanyon tabanlarındaki ceplerde bulunan virüs bağlanma bölgelerine sahiptir. Kanyonlar antikorlar tarafından erişilemeyecek kadar dardır, bu nedenle virüs bağlanma bölgeleri konağın bağışıklık gözetiminden korunurken, viryon yüzeyinin geri kalanı konağın bağışıklık yanıtından kaçınmak için mutasyona uğrayabilir.
Poliovirüse enfeksiyon yoluyla ya da çocuk felci aşısı ile bağışıklık kazanarak maruz kalan bireyler bağışıklık geliştirir. Bağışık bireylerde, poliovirüse karşı antikorlar bademciklerde ve gastrointestinal sistemde bulunur (özellikle IgA antikorları) ve poliovirüs replikasyonunu engelleyebilir; poliovirüse karşı IgG ve IgM antikorları virüsün merkezi sinir sisteminin motor nöronlarına yayılmasını önleyebilir. Bir poliovirüs serotipi ile enfeksiyon diğer serotiplere karşı bağışıklık sağlamaz; ancak aynı bireyde ikinci ataklar son derece nadirdir.
PVR transgenik fare

İnsanlar poliovirüsün bilinen tek doğal konakçıları olmasına rağmen, maymunlar deneysel olarak enfekte edilebilir ve poliovirüsü incelemek için uzun süredir kullanılmaktadırlar. 1990-91 yıllarında iki laboratuvar tarafından küçük bir hayvan poliomyelit modeli geliştirilmiştir. Fareler, poliovirüse karşı bir insan reseptörü (hPVR) ifade edecek şekilde tasarlandı.
Normal farelerin aksine, transgenik poliovirüs reseptörlü (TgPVR) fareler intravenöz veya intramüsküler olarak enjekte edilen poliovirüse ve doğrudan omuriliğe veya beyne enjekte edildiğinde duyarlıdır. Enfeksiyon üzerine, TgPVR fareleri insanlarda ve maymunlarda görülen poliomyelit belirtilerine benzeyen felç belirtileri gösterir ve felçli farelerin merkezi sinir sistemleri histositokimyasal olarak insanların ve maymunlarınkine benzer. İnsan poliovirüs enfeksiyonunun bu fare modelinin poliovirüs biyolojisi ve patojenitesinin anlaşılmasında çok değerli bir araç olduğu kanıtlanmıştır.
Üç farklı TgPVR fare türü iyi çalışılmıştır:
TgPVR1 farelerinde, insan PVR'sini kodlayan transgen fare kromozomu 4'e dahil edilmiştir. Bu fareler transgenin en yüksek seviyelerini ve poliovirüse karşı en yüksek hassasiyeti ifade eder. TgPVR1 fareleri poliovirüse intraspinal, intraserebral, intramüsküler ve intravenöz yollarla duyarlıdır, ancak oral yolla duyarlı değildir.
TgPVR21 fareleri insan PVR'sini kromozom 13'e dahil etmiştir. Bu fareler intraserebral yolla poliovirüs enfeksiyonuna daha az duyarlıdır, bunun nedeni muhtemelen hPVR seviyelerinin azalmış olmasıdır. TgPVR21 farelerinin intranazal inokülasyon yoluyla poliovirüs enfeksiyonuna duyarlı olduğu gösterilmiştir ve mukozal enfeksiyon modeli olarak yararlı olabilir.
TgPVR5 farelerinde, insan transgeni kromozom 12 üzerinde yer almaktadır. Bu fareler en düşük hPVR ekspresyon seviyelerini sergiler ve poliovirüs enfeksiyonuna en az duyarlı olanlardır.
Yakın zamanda dördüncü bir TgPVR fare modeli geliştirilmiştir. Bu "cPVR" fareleri, bir β-aktin promotörü tarafından yönlendirilen hPVR cDNA taşımaktadır ve intraserebral, intramüsküler ve intranazal yollarla poliovirüse duyarlı oldukları kanıtlanmıştır. Ayrıca, bu fareler intranazal aşılamadan sonra çocuk felcinin bulbar formunu geliştirebilmektedir.
TgPVR faresinin geliştirilmesinin oral poliovirüs aşısı (OPV) üretimi üzerinde derin bir etkisi olmuştur. Daha önce OPV'nin güvenliğinin izlenmesi maymunlar kullanılarak yapılmak zorundaydı, çünkü sadece primatlar virüse karşı duyarlıydı. 1999 yılında Dünya Sağlık Örgütü, TgPVR faresinin poliovirüs tip-3'e karşı aşının etkinliğini değerlendirmek için alternatif bir yöntem olarak kullanılmasını onayladı. 2000 yılında fare modeli, tip-1 ve tip-2 poliovirüse karşı aşıların test edilmesi için onaylanmıştır.
Klonlama ve sentez

1981 yılında Racaniello ve Baltimore rekombinant DNA teknolojisini kullanarak bir hayvan RNA virüsü olan poliovirüsün ilk bulaşıcı klonunu üretmiştir. Poliovirüsün RNA genomunu kodlayan DNA, kültürlenmiş memeli hücrelerine eklenmiş ve bulaşıcı poliovirüs üretilmiştir. Bulaşıcı klonun oluşturulması, poliovirüs biyolojisinin anlaşılmasını sağladı ve diğer birçok virüsün incelenmesinde kullanılan standart bir teknoloji haline geldi.
2002 yılında Stony Brook Üniversitesinden Eckard Wimmer'in grubu, poliovirüsü kimyasal kodundan sentezlemeyi başararak dünyanın ilk sentetik virüsünü üretti. Bilim insanları ilk olarak poliovirüsün 7741 baz uzunluğundaki yayınlanmış RNA dizisini, DNA'nın sentezlenmesi daha kolay olduğu için bir DNA dizisine dönüştürdü. Bu DNA dizisinin kısa parçaları posta siparişiyle elde edildi ve birleştirildi. Viral genomun tamamı daha sonra bir gen sentez şirketi tarafından bir araya getirildi.
Sentezlenen DNA'ya doğal poliovirüsten ayırt edilebilmesi için on dokuz belirteç eklenmiştir. DNA'yı tekrar doğal hali olan RNA'ya dönüştürmek için enzimler kullanıldı. Daha sonra RNA'yı bir polipeptide çevirmek için başka enzimler kullanıldı ve işlevsel viral partikül üretildi. Tüm bu özenli süreç iki yıl sürdü.
Yeni basılan sentetik virüs, sentetik versiyonun hastalığa neden olup olamayacağını belirlemek için PVR transgenik farelere enjekte edildi. Sentetik virüs farelerde çoğalabildi, enfekte olabildi ve felce ya da ölüme neden olabildi. Bununla birlikte, sentetik versiyon, muhtemelen eklenen belirteçlerden biri nedeniyle orijinal virüsten 1000 ila 10.000 kat daha zayıftı.
Tedaviler için modifikasyon

Poliovirüsün PVSRIPO adı verilen bir modifikasyonu, kanser için olası bir tedavi olarak erken klinik deneylerde test edilmiştir.[güncellenmeli]
Poliovirüsün çoğalma döngüsü, hücre yüzeyi reseptörü CD155'e bağlanarak başlar (1). Virion, hücre membranında viral RNA'nın sitoplazmaya salındığı bir por oluşturur (2). Viral RNA'nın translasyonu IRES aracılı bir mekanizma ile gerçekleşir (3). Poliprotein parçalanarak olgun viral proteinler elde edilir (4). Pozitif-anlamlı RNA, tamamlayıcı negatif iplik sentezi için şablon görevi görerek çift iplikli replikatif form (RF) RNA üretir (5). Tek bir negatif iplikten birçok pozitif iplikli RNA kopyası üretilir (6). Yeni sentezlenen pozitif-anlamlı RNA molekülleri daha fazla viral proteinin çevirisi için şablon görevi görebilir (7) veya bir kapsit içine alınabilir (8), bu da sonuçta progeni virionlar oluşturur. Enfekte hücrenin parçalanması, enfeksiyöz progeni virionların salınmasıyla sonuçlanır (9).
Poliovirüs tip 1'in genomik yapısı
Poliovirüsün elektron mikrografı
Bir poliovirüs partikülü ile kompleks oluşturmuş CD155 molekülleri. Kriyo-elektron mikroskobundan yeniden yapılandırılmış görüntü.
Poliovirüs bağlayıcı CD155 modeli (mor renkle gösterilmiştir)
Hein-Direck Neu

Hein-Direck Neu (d. 13 Şubat 1944 - ö. 14 Nisan 2017), Alman disk atıcı. 1968, 1972 ve 1976 Yaz Olimpiyatları'nda Batı Almanya'yı temsil etmiştir.
Sporcu, 14 Nisan 2017'de, 73 yaşında ölmüştür.
Diferansiyel geometri konularının listesi

Bu diferansiyel geometri konuların bir listesidir. Ve aynı zamanda Lie grubu konularının listesi metrik geometri ve diferansiyelin sözlüğü bkz.
Eğrilerin ve yüzeylerin diferansiyel geometrisi > Eğrilerin diferansiyel geometrisi

Eğri konularının listesi
Frenet - Serret formülleri
Diferansiyel geometri eğrileri
Çizgi ögesi
Eğrilik
Eğrilik yarıçapı
Öskülatör daire
Eğri
Fenchel teoremi
Eğrilerin ve yüzeylerin diferansiyel geometrisi > Yüzeylerin diferansiyel geometrisi

Theorema egregium
Gauss-Bonnet teoremi
Birinci temel form
İkinci temel form
Gauss- Codazzi-Mainardi denklemleri
Dupin göstergesi
Asimptotik eğri
Eğrilik
Temel eğrilikler
Ortalama eğrilik
Gauss eğriliği
Eliptik nokta
yüzeylerin tipleri
Minimal yüzey
Dönen yüzey
Konik yüzey
Geliştirilebilir yüzey