stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ressentiment
Görüşler > Max Weber'de

Max Weber, ressentiment kavramını sosyolojik açıdan incelemiştir. Ona göre bu duygu, dezavantajlı ve dışlanmış grupların dünya görüşünü şekillendirmede önemli bir mahiyete sahiptir. Ressentiment, dışlanmış grupların imtiyazlı olanlara karşı kin dolu karşıtlığı olarak tezahür etmektedir. Fakat çileci bir yaşam anlayışının ressentiment'e yol açacağına dair bir kaide yoktur. Örneğin Hinduizm ve Budizm "suçluluk" kavramı bağlamında çileci bir felsefe benimsemesine karşın ressentiment içinde bulunmaz fakat bu durum Yahudilikte tamamen farklı bir yere sahiptir. Mezmurlar kitabında, dünyevi ve güçlü olana karşı meşru bir intikam arayışı görülür. Dışlanmış olanın "teodise" anlayışı, yine dışlanmış olanın kurtuluşu üzerine kuruludur. Fakat Weber bu durumu yani ressentiment'ı Nietzsche'nin aksine, İsa'nın büyük ölçüde bu dünyaya ait problemleri ele almayıp öteki dünyaya dair bir kurtuluşa odaklanması sebebiyle Hristiyanlıkla değil Yahudilikle ilişkilendirir. Hristiyanlığa benzer olarak Budizm'in ressentiment psikolojisine karşı mükemmel bir karşıtlık sergilediğini ifade eder. İslam hakkında fazla fikir belirtmemiş olsa da İslam'ın erken dönem ümmetini bir kabileler federasyonu olarak değerlendirmiştir ve dolayısıyla erken İslam'ın militarizasyon altında bir İslam devleti oluşturmasından yola çıkarak İslam'ın "milliyetçi savaşçı Arap dini" olduğunu, bu sebeple asla bir "kurtuluş dini" olmadığını ifade etmiştir. Özetle, Weber'e göre İslam, imtiyazlı bir savaşçı sınıfın dini olarak gelişmesi ve evrilmesi sebebiyle dışlanmış dinlerin bin yıllık umutlarına bir çare olmaktan da bir o kadar uzaklaşmıştır.
Görüşler > Max Ferdinand Scheler'da

Max Ferdinand Scheler, konsepti Nietzsche'nin kullandığı anlamıyla sosyolojiye uygulamıştır. Ona göre, intikama duyulan açlık ressentiment'ın en önemli kaynağıdır. Fakat ressentiment psikolojisinde, normalde olan intikam algısı farklılık göstermektedir. Ressentiment söz konusu olduğunda, intikamdan anlaşılması gereken, bir kişinin diğerine karşı, sadece kendisinden daha güçlü veya iyi durumda olduğunu düşünmesinden ötürü duyduğu nefret ve çaresizlik duygularından doğan öç alma arzusu, yani intikamcılıktır. Bu kişi, intikamcı duygularını güçsüzlük psikolojisi sebebiyle dışavurmaz. Aksine bu duyguları içinde büyüterek hiçbir zaman erişemeyeceği bir intikamcılık arzular. Sürü insanı, daima trajik insan karşısında varoluşundan kaynaklanan bir acizlik hissedecek ve bu nedenle ona karşı daima kıskançlıkla dolmuş bir intikamcılık besleyecektir. Bu güç yoksunluğundan beslenen kıskanç insan kıskançlığını çalışarak, şiddet kullanarak elde etme arayışında olsa da ressentiment'ın etkisi altına girmeyecektir. Ressentiment ancak bu duygular özellikle güçlüyse ama yine de baş edilemeyeceği duygusuyla -ya fiziksel ya da zihinsel zayıflık ya da korku yüzünden- bastırılmak zorundaysa ortaya çıkabilir.
Ressentiment'ın ikinci temel öğesi haset olarak ele alınabilir. Scheler, hasedin günlük dildeki kullanımında içerdiği anlamın, kişinin bir başkasında imrendiği bir şeyi görmesi durumunda hissedeceği iktidarsızlık hissinden (çekememezlik) doğduğunu vurgular.
Ressentiment'ın oluşumunda etkisi olan bir diğer kaynak da kin veya garezdir. Kin, "kendisine yapılan bir şeyi hazmedememekten doğan devamlı ve gizli düşmanlık, garez" anlamına gelir. Örneğin bir patron emri altında çalışan işçiyi bilerek küçük düşürürse ve işçi de bunun ardından patrona karşı içten içe düşmanlık beslemeye başlarsa bu kine dönüşecektir. Fakat ressentiment bağlamında vurgulanan durum farklıdır. Trajik insan sürü insanının yaşamına veya varoluşuna olumsuz bir etkide bulunmamasına rağmen, sürü insanı tarafından hazmedilemez ve bundan ötürü kendisine karşı kitlesel bir düşmanlık beslenir.
Görüşler > Kierkegaard'da

Kierkegaard, ressentiment kavramını ele alırken bireyin kendisi ve Tanrı ile arasındaki ilişkiye odaklanır. Ona göre ressentiment, bireyin kendi eksiklikleri ve yetersizlikleri ile yüzleşememesi sonucunda ortaya çıkan bir durum olarak gözlemlenmektedir. Tezahür eden bu negatif duygular, bireyin kendisini sürekli olarak başkalarıyla kıyaslaması ve kıyaslamalarının sonucunda kendisini değersiz hissetmesi ile birlikte daha da derinleşir. Kierkegaard bu durumu, bireyin kendi varoluşsal sorumluluklarından kaçışı olarak yorumlar. Ressentiment, bireyin kendi içsel dünyasında yaşadığı bir çatışmanın dışavurumu olup, kişinin kendi varoluşsal sorumluluklarını yerine getirememesi ve Tanrı'ya olan inancındaki zayıflıklarla ilişkilidir.
Kierkegaard'ın felsefesinde etik ve dini yaşam, bireyin varoluşsal sorumluluklarını yerine getirmesi ve Tanrı ile arasındaki ilişkiyi derinleştirmesi ile doğrudan ilişkilidir; ressentiment bu süreçte önemli bir engel yaratır. Kierkegaard, bu durumu şu şekilde ifade eder: "birey, kendi eksikliklerini ve yetersizliklerini kabul edemediğinde, başkalarını suçlama eğilimine girer ve bu eğilim ressentiment duygularının içten içe büyümesine sebep olur. Bu durum, bireyin etik ve dini yaşamında bir gerilemeye yol açar. Birey, kendi varoluşsal sorumluluklarını yerine getirebilmek için bu negatif duygulardan arınmalı ve kendisiyle dürüst bir şekilde yüzleşmelidir.
Kierkegaard ve Nietzsche, ressentiment kavramını oldukça benzer şekilde incelemiştir lakin aralarında önemli farklılıklar bulunmaktadır. Her ikisi de ressentiment'ın bireyin içsel dünyasında negatif duyguların birikimi sonucu ortaya çıktığını ve bu durumun bireyin etik ve ruhsal gelişimini engellediğini ifade eder. Ancak Kierkegaard bu durumu daha ziyade bireyin Tanrı ile olan ilişkisi bakımından ele alırken Nietzsche, zayıf kimselerin güçlülere karşı duyduğu kıskançlık ve nefretin bir sonucu olarak tanımlar.
Görüşler > Girard'da

René Girard ressentiment kavramını, Nietzsche'nin irdelediği ahlaki ve psikolojik anlamdan farklı olarak, mimetik kavramı bağlamında ele alır. Ona göre, insan arzuları doğası gereği mukallittir ve insanlar başkalarının arzularını taklit etme eğilimi gösterirler. Bu taklidin eseri olarak insanlar aynı şeyleri arzulamaya başlarlar ve bu durum, sonucunda çatışmayı ve rekabeti meydana getirir. Ressentiment, mahut rekabetin bir sonucu olarak ortaya çıkar. Başkalarının sahip olduklarına ulaşamamanın getirdiği hayal kırıklığı ve kıskançlık duygusunun eseri olarak, bireyde derin bir hınç ve kin duygusuna neden olur. Bu durum bireyleri, başkalarını suçlamaya ve günah keçisi arayışına sürükler.
Dönemine büyük ses getirmiş filozof ve sosyolog Max Weber, 1918
Fenomenoloji üzerine yaptığı çalışmalarla tanınan Alman filozof Max Scheler'in fotoğrafı. Ressentiment kavramı üzerine en kapsamlı eseri kaleme almıştır.
19. yüzyıl felsefesine büyük bir etki bırakmış Alman filozof Friedrich Nietzsche'nin resmi, Edvard Munch
20. yüzyıl felsefesinde önemli bir yere sahip Fransız filozof Deleuze'nin fotoğrafı. Nietzsche'de dahil olmak üzere birçok ünlü filozofun monografisini kaleme almıştır.
Kedkedi

Kedkedi (Gürcüce: ქედქედი), Gürcistan'ın Acara Özerk Cumhuriyeti'nde, Helvaçauri belediyesi'nde bir köydür. Tarihsel Maçaheli bölgesi köylerinden biridir.
Tarihçe

Gürcüce bir yer adı olan Kedkedi (ქედქედი), tepe anlamındaki "kedi" (ქედი) kelimesiden türemiştir. Bu yerleşimin bir tepede bulunduğunu ifade eder. Köy Orta Çağ'da Gürcü krallıkları ve prensliklerinin idaresinde bulunuyordu. Nitekim 16. yüzyılın ortasında Osmanlılar burayı Gürüclerden ele geçirmiştir.
Kedkedi köyü, 1593 yılından bir süre önce tutulduğu tahmin edilen Defter-i İcmal-i Liva-i Şavşad ve İmerhevi başlıklı icmal defterine göre Macahel livasının 19 köyünden biriydi ve köyden alınan vergi hasılatı 5.094 akçeydi. Ağustos 1655 tarihli cizye defterine göre ise köyde 5 Hristiyan hane bulunuyordu. Bu nüfus, Osmanlı Devleti'nin Hristiyanlardan aldığı cizye vergisi ödüyordu.
Kedkedi köyü, 1835 tarihli Osmanlı nüfus defterinde "Kedked" (كدكد) şeklinde kaydedilmiştir. Askere alma ve vergi belirleme amacıyla sadece erkek nüfusun tespit edildiği bu tarihte köyde, 54 hanede 167 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Kedkedi köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 334 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Köyde bir muhtar kaydedilmekle birlikte, kayıtlı bir imam bulunmuyordu.
Kedkedi köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. 1886 nüfusu sayımı sırasında Rus idaresinin Kedkedi (Кедкеди) adıyla kaydettiği bu yerleşim, Batum sancağının Aşağı Acara kazasına bağlı Acarisağmarti nahiyesinin dört köyünden biriydi. Nüfusu, 53'ü erke ve 44'ü kadın olmak üzere, 20 hanede yaşayan 97 kişinden oluşuyordu. Köyün halkı, Müslüman Gürcü anlamında "Acaralı" olarak yazılmıştır. Acarisağmarti nahiyesi, Kedkedi köyünün dışında, bu nahiyenin idari merkezi olan Acarisağmarti, Sindieti ve Çanivri köyleriden oluşuyordu.
Kedkedi köyünün Rusya'ya bırakılmasının ardından iki ülke arasında karşılıklı göçü öngören İstanbul Antlaşması imzalandı. Buna bağlı olarak Müslüman Gürcülerin bölgeden göç ettiği bilinmektedir. Nitekim 1835 tarihinde köy 54 haneden oluşuyorken, göçün gerçekleştiği tarihte geride 20 hane kalmıştı. Gürcü tarihçi Zakaria Çiçinadze, 1892 yılında, köyden büyük bir köyün gerçekleştini ve o tarihte Kedkedi'nin küçük bir köy olduğunu yazmıştır. Çiçinadze, ertesi yıl verdiği bilgiye göre Kedkedi köyünden 35 hane Osmanlı ülkesine göç etmiştir.
Coğrafya

Kedkedi köyü, Maçahel Suyu'nun (მაჭახელისწყალი) sol kıyısında, deniz seviyesinden yaklaşık 24 metre yükseklikte yer alır.
Nüfus

Kedkedi köyünde 2002 yılında 481 kişi, 2014 yılında 458 kişi yaşıyordu.
İslami din polisi

İslamî din polisi (bazen ahlak polisi veya şeriat polisi olarak da bilinir), genellikle İslam ülkelerinde bulunan ve şeriat yorumuna dayalı olarak ulusal veya bölgesel makamlar adına dini emirleri ve genel ahlakı uygulayan resmi İslamî yardımcı polis teşkilatlarıdır. Modern İslami dini polis güçleri ilk olarak 1970'lerin sonlarında İran Devrimi ve devrimin getirdiği İslami canlanmanın ortasında kuruldu; önceden, çoğu İslam ülkesinde genel ahlakın idaresi sosyo-dinsel bir mesele olarak görülüyordu ve medeni kanunların uygulanmasıyla veya daha gayri resmi yollarla uygulanıyordu.
İslami din polisinin yetkileri ve sorumlulukları ülkeye göre değişir, ancak geleneksel polis güçleri tarafından yapılan hırsızlık ve cinayet gibi suçlara karşı yasaların uygulanmasının aksine İslami din polisi daha çok alkol tüketiminin önlenmesi, kadın-erkek karışıklığının önlenmesi, müzik çalınması, toplum içinde sevgi gösterilmesi, kadınların (bazen erkeklerin de) İslami kıyafet kurallarına uymasını ve Müslümanların namaza gitmesini sağlamaya, Sevgililer Günü veya Noel hediyeleri gibi batılı uygulamalar gibi konulara odaklandı. Bazen, çoğunlukla alıntılar ve uyarılar veren yardımcı polis kuvvetleri olarak tasvir edilirler, ancak çoğu ülkede, insanları tutuklama yetkisi de dahil olmak üzere, yeminli polis memurlarına benzer yetkilere sahiptirler.
Amet

| Amet |
| --- | --- |
Doğum: Bayko Milçev Dogurov 8 Ağustos 1962 Kotel
Tarzlar: Çalga
Meslekler: Şarkıcı
Etkin yıllar: 1998-günümüz
Müzik şirketi: Payner

Amet olarak bilinen Bayko Milçev Dogurov (Bulgarca: Байко Милчев Догуров), Roman kökenli bir Bulgar pop-folk şarkıcısıdır.
Diskografi > Stüdyo albümleri > Ork. İmperial ile albümleri

Pachi krak (1998)
Kanında Var-Fanatik (2000)
Shotlandska Gayda (2001)
Diskografi > Stüdyo albümleri > Solo albümleri

Tsarete (2003)
Gatsi, gatsi (2004)
Evroviziya (2005)
Sagapo (2006)
Harasho, beybi (2007)
Erotik (2008)
Podarak (2009)
Diskografi > Canlı albümler

Kriza live (2009)
Ödüller

2004 - "Planeta" TV yıllık ödülleri - "Sotsial" yılın Etno videoklibi
2010 - Dünya Roman Günü - "On Yılın Şarkıcısı" Özel Ödülü
Üç aylar

Üç aylar veya mübarek üç aylar, Hicri takvimde yer alan ve İslam dinine göre mukaddes olan Recep, Şaban ve Ramazan aylarıdır. Faziletli sayıldığı için bu dönemde ibadetler artırılır, günahlardan en azından saygıdan dolayı sakınılır ve mübarek Ramazan ayına hazırlık yapılır.
Muhammed'in bir hadisine göre Recep Allah'ın ayıdır, Şaban Muhammed'in ayıdır, Ramazan da ümmetinin ayıdır. Ayrıca Recep ayı, Regaib Kandili ve Miraç Kandili'ni; Şaban ayı Berat Kandili'ni ve Ramazan ayı da Kadir Gecesini barındırır.
Celeus

Celeus obrieni
Celeus, Picinae altfamilyasına sınıflandırılan, Orta ve Güney Amerika'nın tropikal ve subtropikal ormanları ile ağaçlık alanlarında yaşayan bir kuş cinsidir. Cins içinde yaşayan 13 tür bulunur. Bu türlerden Celeus obrieni türünün 2006 yılında yakalanan bir örneğine kadar soyunun tükendiği düşünülmekteydi.
Özellikler

Cins içinde yer alan türler orta boydadır ve boyları 19 ila 32 cm. arasında, ağırlıkları ise 63 ila 172 g. arasında değişir. Kafa ve tepe tüyleri daha açık renkli olmak üzere tüyleri sınırlı sayıda renge sahiptir. Bacakları, kuyrukları, dil ve gagaları hayatta kalması için gerek duyduğu kaynaklara göre özelleşmiştir. Göçmen değillerdir. Genel olarak böcekçil olsalar da tohum ve meyvelerle de beslenirler. Bazı türleri topluluk hâlinde yuvalanır. Çoğu insanlara yakın bölgelerde yaşar ve tarım alanları için zararlı olarak görülürler.
Etimoloji ve tarihi

Celeus cinsi Alman zoolog Friedrich Boie tarafından 1831'de tanımlandı. Cinsin tip türü İngiliz zoolog George Robert Gray tarafından 1840'ta Celeus flavescens olarak gösterildi. Cins adı Antik Yunanca "yeşil ağaçkakan" anlamına gelen keleos sözcüğünden türetilmiştir.
Taksonomi

Celeus cinsine bağlı türler (2023):
Celeus castaneus - (Wagler, 1829)
Celeus elegans - (P. L. S. Müller, 1776)
Celeus flavescens - (J. F. Gmelin, 1788)
Celeus flavus - (P. L. S. Müller, 1776)
Celeus galeatus - (Temminck, 1822)
Celeus grammicus - (Natterer & Malherbe, 1845)
Celeus loricatus - (Reichenbach, 1854)
Celeus lugubris - (Malherbe, 1851)
Celeus obrieni - Short, 1973
Celeus ochraceus - (von Spix, 1824)
Celeus spectabilis - P. L. Sclater & Salvin, 1880
Celeus torquatus - (Boddaert, 1783)
Celeus undatus - (Linnaeus, 1766)
Evrim

Bu cins ağaçkakan familyası Picidae içinde Picinae alt familyasında Picini oymağında sınıflandırıldı. İçinde yer alan 13 türün çoğu politipiktir ama C. castaneus, C. galeatus ve C. obrieni türleri monotipiktir. Son zamanlarda yapılan moleküler filogenetik araştırmalara kadar kafa işaretleri taksonomik sınıflandırma için kullanılan ana teşhis özellikleriydi. Benz ve Robbins (2011) bu cins içinde yaptıkları DNA analizlerinde C. loricatus - C. torquatus türlerinin bazal taksonlar olduğunu ortaya koydu.  Son zamanlarda yapılan DNA analizleri daha önceden Celeus brachyurus olarak sınıflandırılan ve Güney Asya'da bulunan türü Micropternus brachyurus olarak monotipik Micropternus cinsi içinde sınıflandırdı.  Önceleri soyunun tükendiği düşünülen C. spectabilis obrieni alt türüne ait bir örneğe 2006 yılında Brezilya'da rastlandıktan sonra Celeus obrieni olarak tür düzeyine yükseltildi.
Ağaçkakanlarda gövde ve uzuvlarda görülen türdeşlik fosillerde cins tanılamasını zorlaştırmaktadır ve Celeus cinsine ait fosil tanımlaması kaydedilmemiştir.  Bir ağaçkakan fosiline örnek olarak 1959 yılında Bahamalarda bulunan Pleyistosen'den kalma Bathoceleus hyphalus Kuzey Amerika Picidae üyelerinden en eski fosil olduğu düşünülmektedir ve 2,588 ila 0,012 milyon yıl öncesine ait olduğu düşünülmektedir. Celeus cinsinin kökeni belirli değildir ve Orta Amerika kökenli olduğu düşünülmemekte, soyun Avrasyadan geldiği düşünülmektedir.
C. loricatus ve C. torquatus türlerinin Pliyosenin sonlarında yaşadıkları kıtasal yerdeğiştirmesi Büyük Amerikan Biyotik Değişiminin parçası olarak Panama Kıstağının açılmasıyla 3,1 ila 4,0 milyon yıl önce meydana geldive daha sonra kıstak boyunca bu kuşlar daha sonra da yayıldı. Kuvaternerin çevresel değişikliklerinin bu cinsin görece yakın gen akışının nedeni olarak gösterilir. Yine aynı çevresel değişikliklerin Celeus cinsinin kardeş taksonlarında bazı türlerin allopatrik ya da izole komüniteler oluşturmasına neden olmasının genetik yapılarda görülen darlığa da sebep olduğu düşünülür. Bu cinsin batıya doğru hareketine olanak sağlayan koridorların son buzul çağında yaklaşık 21 bin yıl önce oluşmuş olabileceği öne sürülür.
Dağılım ve habitat

| Resim | Bilimsel adı | Dağılımı |
| --- | --- | --- |
|  | Celeus loricatus | Kolombiya, Kosta Rika, Ekvador, Nikaragua ve Panama |
|  | Celeus undatus | Surinam ve Fransız Guyanası; aynı zamanda Venezuela'nın doğu sınır bölgeleri ile Marajo Adası, Ilha de Marajo da dahil olmak üzere Brezilya'nın kuzeyinde Amazon havzasının kuzeydoğusu. |
|  | Celeus grammicus | Bolivya, Brezilya, Kolombiyaa, Ekvador, Fransız Guyanası, Peru ve Venezuela. |
|  | Celeus castaneus | Belize, Kosta Rika, Guatemala, Honduras, Meksika, Nikaragua ve Panama. |
|  | Celeus elegans | Kolombiya, Venezuela ve Guyanalardan güneye Ekvador'a, Bolivya ve Brezilya'nın kuzeyi ile batısı, Trinidad. |
|  | Celeus lugubris | Bolivya'nın ortası ve Brezilya'nın güneybatısında Pantanal bölgesi; aynı zamanda Paraguay'ın ortası ile Arjantin'in kuzey sınır bölgeleri. |
|  | Celeus flavescens | Brezilya, Paraguay'ın güneydoğusu ve Arjantin'in kuzeydoğusunun en uç kısmı. |
|  | Celeus ochraceus | Brezilya'nın doğusu. |
|  | Celeus flavus | Kolombiya, Venezuela, Guyanalar, Peru, Bolivya ve Brezilya'nın doğusu. |
|  | Celeus spectabilis | Amazon havzasının batısında Bolivya'nın kuzeyi, Brezilya'nın güneybatısının uç bölgeleri, Ekvador'un doğusu ve Peru'nun doğusu. |
|  | Celeus obrieni | Brezilya. |
|  | Celeus torquatus | Brezilya'nın kuzeyi, Fransız Guyanası, Guyana, Surinam ve Venezuela'nın batısı. |
|  | Celeus galeatus | Arjantin'in kuzeydoğusu, Brezilya'nın güneydoğusu ve Paraguay'ın doğusu. |
Ötücü kuşlar

Ötücü kuşlar takımından, Sarımsı sinekkapan (Empidonax flavescens)
Brezilya, Peru, Ekvador, Kolombiya, Panama, Kosta Rika, Nikaragua ve Honduras'ta bulunan iki renkli karınca kuşu (Gymnopithys leucaspis)
Ötücü kuşlar (Passeriformes), kuşlar (Aves) sınıfından özel ses yapılarına sahip çok sayıda kuş türünü içeren takım. Oldukça kalabalık olan bu takımda 60'ın üzerinde aile bulunur. Ses kutuları çok iyi gelişmiştir. Vücut boyları, yapıları ve gagaları değişkendir. Ayak parmaklarından üçü arkaya diğerlerinden büyük olan parmak ise öne doğrudur. Genellikle ağaçlarda ve çeşitli diğer yerlerde yaptıkları yuvalarda yaşarlar. Yavrular yumurtadan çıktıkları zaman gözleri kapalıdır ve gagaları renklidir.
Passeriformes familyalarının taksonomik listesi

Aşağıda verilen liste birbiriyle akraba familyaları art arda veren, taksonomik sırada bir listedir. Listelenenen familyalar International Ornithologists' Union (IOC) tarafından tanınan familyalardır. Sıralama ve alt takım, parvo takım ve üst familya ayrımı Carl Oliveros ile meslektaşlarının 2019 yılında yayımladıkları filogenetik analize göre yapılmıştır. Tyranni alt takımında yer alan tüm familyalar arasındaki ilişkiler çok iyi belirlenmiş olsa da Passeri alt familyasında soyların hızlı ayrılması nedeniyle bazı ilişkiler açık değildir.
Passeriformes familyalarının taksonomik listesi > Alt takım: Acanthisitti

Acanthisittidae
Passeriformes familyalarının taksonomik listesi > Alt takım: Tyranni

İnfra takım: Eurylaimides
Philepittidae
Eurylaimidae
Calyptomenidae
Sapayoidae
Pittidae
İnfra takım: Tyrannides
Parvo takım: Furnariida
Melanopareiidae
Conopophagidae
Thamnophilidae
Grallariidae
Rhinocryptidae
Formicariidae
Furnariidae
Parvo takım: Tyrannida
Pipridae
Cotingidae
Tityridae
Tyrannidae
Passeriformes familyalarının taksonomik listesi > Alt takım: Passeri

Atrichornithidae
Menuridae
Climacteridae
Ptilonorhynchidae
Maluridae
Dasyornithidae
Pardalotidae
Acanthizidae
Meliphagidae
Pomatostomidae
Orthonychidae
İnfra takım: Corvides – önceden Corvida parvo takımı olarak bilinirdi.
Cinclosomatidae
Campephagidae
Mohouidae
Neosittidae
Üst familya: Orioloidea
Psophodidae
Eulacestomidae
Falcunculidae
Oreoicidae
Paramythiidae
Vireonidae
Pachycephalidae
Oriolidae
Üst familya: Malaconotoidea
Machaerirhynchidae
Artamidae
Rhagologidae
Malaconotidae
Pityriaseidae
Aegithinidae
Platysteiridae
Vangidae
Üst familya: Corvoidea
Rhipiduridae
Dicruridae
Monarchidae
Ifritidae
Paradisaeidae
Corcoracidae
Melampittidae
Laniidae
Corvidae
İnfra takım: Passerides – önceden Passerida parvo takımı olarak bilinirdi.
Cnemophilidae
Melanocharitidae
Callaeidae
Notiomystidae
Petroicidae
Eupetidae
Picathartidae
Chaetopidae
Parvo takım: Sylviida – önceden Sylviodea üst familyası olarak bilinirdi
Hyliotidae
Stenostiridae
Paridae
Remizidae
Panuridae
Alaudidae
Nicatoridae
Macrosphenidae
Cisticolidae
Üst familya: Locustelloidea
Acrocephalidae
Locustellidae
Donacobiidae
Bernieridae
Pnoepygidae
Hirundinidae
Üst familya: Sylvioidea
Pycnonotidae
Sylviidae
Paradoxornithidae
Zosteropidae
Timaliidae
Leiothrichidae
Alcippeidae
Pellorneidae
Üst familya: Aegithaloidea
Phylloscopidae
Hyliidae
Aegithalidae
Scotocercidae
Cettiidae
Erythrocercidae
Parvo takım: Muscicapida – önceden Muscicapoidea üst familyası olarak bilinirdi
Üst familya Bombycilloidea
Dulidae
Bombycillidae
Ptiliogonatidae
Hylocitreidae
Hypocoliidae
Mohoidae
Üst familya: Muscicapoidea
Elachuridae
Cinclidae
Muscicapidae
Turdidae
Buphagidae
Sturnidae
Mimidae
Regulidae
Üst familya: Certhioidea
Tichodromidae
Sittidae
Certhiidae
Polioptilidae
Troglodytidae
Parvo takım: Passerida – önceden Passeroidea üst familyası olarak bilinirdi.
Promeropidae
Modulatricidae
Nectariniidae
Dicaeidae
Chloropseidae
Irenidae
Peucedramidae
Urocynchramidae
Ploceidae
Viduidae
Estrildidae
Prunellidae
Passeridae
Motacillidae
Fringillidae
Üst familya: Emberizoidea
Rhodinocichlidae
Calcariidae
Emberizidae
Cardinalidae
Mitrospingidae
Thraupidae
Passerellidae
Parulidae
Icteriidae
Icteridae
Calyptophilidae
Zeledoniidae
Teretistridae
Nesospingidae
Spindalidae
Phaenicophilidae
Passeriformes familyalarının taksonomik listesi > Filojeni

Oliveros ve meslektaşlarının (2019) filogenetik analizine dayanan, yaşayan Passeriformes familyaları arasındaki ilişkiler. Çalışmada tanınmayan ama IOC tarafından tanınan familyaları belirtmek için bazı son dallar yeniden adlandırılmıştır. IOC'nin tanıdığı Alcippeidae ve Teretistridae familyaları bu çalışmaya dahil edilmemiştir.
Acanthisitti alt takımının yaşayan iki üyesinden biri: Xenicus gilviventris
Hydrornis guajanus
Rupicola peruvianus
Notiomystis cincta
Sericulus chrysocephalus, Ptilonorhynchidae)
Bayağı çalı kuşu (Regulus regulus)
Kuzey kamışçını (Acrocephalus dumetorum)
Mavi baştankara (Cyanistes caeruleus)
Sitta pusilla
Catharus guttatus
Erythrura gouldiae
Cecropis abyssinica
Fringilla polatzeki
2020 Yaz Olimpiyatları'nda boks - Kadınlar velter sıklet

Ana madde: 2020 Yaz Olimpiyatları'nda boks
| 2020 Yaz Olimpiyatları'nda   Boks |
| --- | --- | --- |

|  | Erkekler | Kadınlar |
|  | 52 kg | 51 kg |
: 57 kg
|  | 63 kg | 60 kg |
: 69 kg
: 75 kg
|  | 81 kg |  |
|  | 91 kg |  |
|  | +91 kg |  |
g t 
2020 Yaz Olimpiyatları'nda boks kadınlar velter sıklet (+69 kg) müsabakaları 24 Temmuz-7 Ağustos 2021 tarihleri arasında Japonya'nın Tokyo kentinde Ryōgoku Kokugikan'da düzenlenmiştir. Yarışmada 18 ülkeden 18 boksör yer almıştır.
Arka plan

Bu müsabaka, kadınlar ağır sıklet etkinliğinin ilk kez düzenlendiği müsabaka olmuştur. Daha önce 2012 ve 2016'da düzenlenen kadınlar turnuvalarında hafif sıkletten (57–60 kg) orta sıklete (69–75 kg) doğrudan geçiş yapılmıştı. Orta sıklet 64–69 kg ile bu boşluğun bir kısmını doldurmaktadır.
Elemeler

Her Ulusal Olimpiyat Komitesi etkinliğe bir boksör gönderebilmektedir.