Rosalind Franklin
Kariyeri > DNA yapısı

Şubat 1953'te Cambridge Üniversitesi'ndeki Cavendish Laboratuvarının Francis Crick ve James Watson, King'deki her iki takımın verilerine benzer verileri kullanarak B DNA formunun bir moleküler modeli oluşturmaya başlamışlardı. Verilerinin büyük kısmı doğrudan Wilkins ve Franklin tarafından King'in yaptığı araştırmalardan elde edilmiştir. Franklin'in araştırması Şubat 1953'te Birkbeck'e taşınmadan önce tamamlanmıştı ve bu araştırmanın verileri kritikti. Alfa heliks yapısının 1951'de Linus Pauling tarafından aydınlatılmasında model kurma başarıyla uygulanmıştı. Franklin, model yapımını doğru bir şekilde yönlendirmek için yeterli veri elde edilinceye kadar teorik modelleri hazırlamaya karşıydı. Bir model oluşturma çalışmalarını ancak yapının yeterince bilinmesinden sonra gerçekleştirileceği görüşünü savunuyordu.
Hiç temkinli davranmadı, yanıltıcı olanakları ortadan kaldırmak istemesine rağmen. Birkbeck çalışma masasının fotoğrafları, Cambridge'de normal olarak DNA için başarıyla kullanılan büyük ölçekli olmasa da, düzenli olarak küçük molekül modelleri kullandığını gösteriyor. Şubat 1953'ün ortasında, Crick'in tez danışmanı Max Perutz, Aralık 1952'de King'e bir Tıbbi Araştırma Konseyi biyofizik komitesi ziyareti için yazılmış Franklin'in kristalografik hesaplamalarını içeren bir raporun kopyasını verdi.
Franklin birkbeck kolejine geçmeye karar verdi ve Randall'ın tüm DNA çalışmalarının King'de kalması gerektiğini ısrarla savunduğu için, Wilkins'e Franklin'in kırılma fotoğraflarının kopyaları Gosling tarafından verildi. 28 Şubat 1953'e gelindiğinde, Watson ve Crick, Crick'in (yerel pubda) "hayatın sırrını bulduklarını" ilan etmeleri için sorunu çözdüklerini hissetti.
Bununla birlikte, modellerini kesinleştirebilmek için tamamlamaları gerektiğini biliyorlardı.Watson ve Crick, Wilkins'den bir mektup almadan bir gün önce 7 Mart 1953'te modellerini bitirerek Franklin'in sonunda ayrıldığını belirtti. Franklin'in iki A-DNA belgesinin Acta Crystallographica'ya ulaşmasından bir gün sonra da bu oldu. Franklin'in biyografi yazarı Brenda Maddox'a 12 Mart'ta göre Wilkins modeli görmeye geldi ve iddia edilen Gosling'e King'in dönüşünde bilgi verdi. Gosling'in Birkbeck'te Franklin'i bilgilendirmesi ne kadar sürdü belli değil, ancak orijinal 17 Mart B-DNA el yazması Cambridge modeli hakkındaki herhangi bir bilgiyi yansıtmamaktadır. Franklin, bu taslağı daha sonra 25 Nisan 1953 Nature'da  üçüncü olarak yayınlamadan önce değiştirdi. 18 Mart'ta, ön el yazmalarının bir kopyasını almayı kabul eden Wilkins şunları yazdı: "Bence sen bir çift eski hırsızsın, fakat bir şeye sahip olabilirsiniz".
Daha sonra Crick ve Watson  25 Nisan 1953'te Nature'da "Franklin ve Wilkins'in" yayımlanmamış " katkısı hakkındaki genel bir bilgiyle uyarıldığını bildiren yalnızca dipnot ile DNA'nın çift sarmal yapısını anlatan bir makalede kendi modellerini yayınladılar. İki laboratuvar direktörü tarafından yapılan bir anlaşma sonucunda Wilkins ve Franklin'in X-ışını kırınım verilerini içeren makaleleri değiştirildi ve sonra Nature'ın aynı sayısında ikinci ve üçüncü olarak yayınlandı, görünüşte yalnızca Crick'i destekledi. ve B biçimi için bir model öneren Watson teorik makalesi.
Haftalar sonra, 10 Nisan'da Franklin, modellerini görme izin için Crick'e yazdı. Franklin, Watson-Crick modelini gördükten sonra bile prematüre model yapımı için şüpheciliğini korudu ve etkilenmediğini gösterdi. "Çok güzel, ama bunu kanıtlayacak mı?" Diye yorumladığını bildirildi. Deneysel bir bilim insanı olarak, Franklin, yayınlamadan önce  çok daha fazla kanıt üretmeye ilgili görünüyor. Bu nedenle, Watson-Crick modeline verdiği cevap, temkinli yaklaşımıyla tutarlıydı. Bilim dünyasının çoğu, çift sarmallı teklifi kabul etmeden önce birkaç yıl tereddüt etti. Genellikle genetikçiler, belirgin genetik etkileri nedeniyle bu modeli benimsedi.