Ölü adamların saldırısı
Savaş

Almanlar, Temmuz ayının başında Osowiec Kalesi'ne saldırı başlattı. Saldırı 14 tabur piyade, bir tabur istihkamcı, 24-30 ağır kuşatma silahı ve Mareşal Paul von Hindenburg liderliğindeki zehirli gazlarla donatılmış 30 topçu bataryasını içeriyordu. Rus savunması ise Zemlyansky'nin 226. Piyade Alayındaki 500 askeri ve 400 milis tarafından oluşmaktaydı.
Genel saldırı için 11. Landwehr Tümeni seçildi. 18. Alay, karayolu ve demiryolu boyunca konuşlandırıldı. 76. Landwehr Alayı güney tarafa saldıracaktı. Her iki alayın hareketi öncesi operasyonun başarısını garantilemek için, klor dolu büyük bir gaz balonu saldırısı kullanılmasına karar verildi. Bölümün kuzey ve kuzeydoğudaki diğer kısımları saldırıyı eylemleriyle destekleyecekti.
6 Ağustos 1915'te sabah saat 4: 00'te, bir kuyruk rüzgarı eşliğinde 30 gaz balonu klor serbest bırakıldı. Gazın toplamda 20 km'lik bir alana nüfuz ettiği ve etki alanı olarak 12 km derinliğe ve 12 metre yüksekliğe ulaştığı tahmin edilmektedir.
Savunma tarafı için etkili bir koruma aracı yoktu ve gaz saldırısının sonucu yıkıcı oldu: Zemlyansky Alayı'nın 9, 10 ve 11. bölükleri ve merkezi tabyadaki 12. bölüğün tamamı etkisizleşmiş oldu. Pozisyon almış olan tüm birinci ve ikinci savunma hatları hareket edemez durumda idi. Gaz salınımının ardından Alman topçusu kaleye ateş açtı. Kalenin topçuları, gaz dalgası tarafından etkilendiğinden başlangıçta etkili bir şekilde ateş edemedi. Saldırının gücü kalenin hem konvansiyonel mermilerle hem de kloropikrin mermileriyle aynı anda bombalanmasıyla daha da arttı. Kalede 1.600'den fazla insan öldürüldü ve tüm garnizon değişen derecelerde zehirlendi.
11. Landwehr Tümeni'nin 7000'den fazla kişiden oluşan on ikiden fazla taburu, bombardımandan sonra çok az direniş görerek ilerledi. İlk savunma hattında 226. Piyade Alayı'nın 13. Bölüğü'nün hayatta kalan askerleri bir karşı hücum gösterdi. Ancak klor gazı ve ciğerlerindeki nemin karışımından oluşan hidroklorik asit etlerini eritmeye başlayınca, kendi akciğerlerinden gelen kan ve kusmuk çıkararak ortaya çıkan Ruslar Almanları paniğe sürükledi. Almanlar geri çekildiler. Ancak geri çekilme o kadar hızlı oldu ki kendi çivili tel tuzaklarına düştüler. Rusların bu kan ve kusmukla bezenmiş ve panikle hareket eden zombi benzeri görüntüleri savaşın daha sonra bu şekilde adlandırılmasına neden oldu. Hareket kabiliyetini yitirmemiş beş Rus topu kaçan Almanlara ateş açtı.
Direnişi bastıran 18. Alayın birimleri, birinci ve ikinci dikenli tel hattını tekrar hızla aştı. Taktik olarak önemli müstahkem yerleri işgal etti ve demiryolu hattı boyunca Rudsky Köprüsü'ne ilerlemeye başladı. Sosna Mevkii'nde personelin %50 kadarı zehirlenmiş bir milis bölüğü vardı ama etkili bir karşı saldırı gerçekleştiremediler.
Güneydeki durum biraz daha iyiydi. 76. Landwehr Alayı, direnişi azalan Sosna'yı hızla işgal etti. Ancak 76. Landwehr Alayı çok hızlı ilerlediği için kendi gazlarının içinde kaldı ve önemli kayıplara uğradı.
Almanların Rudsky Köprüsü'nü ele geçirmesi konusunda problemler vardı. Bu da kalenin batısındaki tüm savunmanın parçalanmasını ve Sosna pozisyonununu kaybetmemeyi içeriyordu. Savunmadaki Rus kale komutanı Korgeneral N.A. Brzozovsky durumu anlayarak düşmanı Sosna pozisyonundan uzaklaştırmak için topçu ateşi ve "mümkün olan her şeyi" kullanarak bir süngü karşı saldırısı emretti. 8. ve 13. bölükten kalanlar (orijinal bileşimin yaklaşık yarısı) ve kaleden çıkan 14. bölük birlikte karşı saldırıya geçti.
Teğmen Kotlinsky komutasındaki 13. bölük, demiryolu boyunca 18. alayın bölümlerine karşı saldırıya geçti ve onları geri çekilmeye zorladı. Saldırı sırasında, teğmen Kotlinsky ölümcül şekilde yaralandı ve komutayı Strzeminsky'ye devretti. Sosnya'nın 1. ve 2. bölümlerini ele geçirmek için süngü taktikleri kullanılırken Kotlinsky o akşam öldü.
Ruslar bölgeyi fazla tutamadı. Almanlar, Kaunas ve Novogeorgievsk'i ele geçirerek kaleyi kuşatacaklarını gösterdiler. Ruslar kalenin çoğunu yıktı ve 18 Ağustos'ta geri çekildiler.