stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Narayama Türküsü (film, 1958)

| --- | --- |
Narayama Bushiko
"Narayama Türküsü" (Narayama Bushiko) filminin afişi
Yönetmen: Keisuke Kinoshita
Yapımcı: Masaharu Kokaji Ryuzo Otani
Senarist: Keisuke Kinoshita Shichirô Fukazawa (roman)
Oyuncular: Kinuyo Tanaka Teiji Takahashi Yûko Mochizuki
Müzik: Chuji Kinoshita Matsunosuke Nozawa
Görüntü yönetmeni: Hiroyuki Kusuda
Kurgu: Yoshi Sugihara
Stüdyo: Shochiku Kinema Kenkyû-jo
Dağıtıcı: Films Around the World (ABD) Palisades-Tartan Acquisitions (İngiltere)
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram
Renk: Renkli (Fujicolor)
Yapım yılı: 1958
Çıkış tarih(ler)i: 1 Haziran 1958, Japonya 19 Haziran 1961, ABD
Süre: 98 dakika
Ülke:  Japonya
Dil: Japonca
Diğer adları: Narayama Türküsü (Türkiye) The Ballad of Narayama (ABD) The Legend of Narayama (Alternatif ad)
Narayama Türküsü 1958 Japonya yapımı dramatik filmdir. Özgün adı Narayama Bushiko (楢山節考) olan film uluslararası festivallerde ve İngilizce konuşulan ülkelerde Ballad of Narayama adıyla gösterilmiştir.
Japon yönetmen Keisuke Kinoshita'nın yönettiği filmin senaryosunu da yine Kinoshita, Shichirô Fukazawa'nın 1956 yılında yazdığı aynı adlı çok satan ödüllü romanından uyarlayıp yazmıştır. "Narayama Bushiko" Fukazawa'nın ilk romanıydı.
Film çok eski bir Japon söylencesi üzerine kurulmuştur. Belirsiz bir zamanda, ücra bir dağ köyünde kıtlık ve yoksulluğun yarattığı bir zorunlulukla, 70 yaşını doldurmuş aile bireylerinin gönüllü olarak Narayama dağına götürülerek ölüme terkedilmelerinin iç buran öyküsü Kabuki tarzında anlatılır. Neredeyse tamamı stüdyoda çekilmiş olan "Narayama Türküsü" nde, toplumun katı kurallarına itaat, örf ve adetlerine duyulması gereken sadakat karşısında, kişisel vicdanın, sevgi ve insanlığın mücadelesi anlatılır.
Film 1983 yılında Shohei Imamura tarafından aynı adla yeniden sinemaya aktarıldı. Bu 1983 yapımı yeniden çevrim daha sert sahneler içeriyordu ve Cannes Film Festivali'nin büyük ödülünü kazandı. 1958 yapımı ilk uyarlama ise sadece kendi ülkesinden 6 ödül kazanmıştı.
Sinema yazarı Rekin Teksoy, Imamura'nın 1983 tarihli Altın Palmiye'li yeniden yapımının, Kinoshita'nın 1958 yapımı ilk filminin düzeyini tutturamadığını belirtmiştir.
Konusu

Filmin konusu Japonya'nın uzak bir dağ köyünde geçer. Bu dağlık yörede yüzyıllardır süregelen bir adet vardır. Bu geleneğe göre 70 yaşına gelen her aile bireyi, ailenin gençleri tarafından yöredeki kutsal dağ Narayama'nın karlarla kaplı tepelerine götürülerek orada bırakılmakta, yani bir anlamda soğuktan ve açlıktan ölüme terkedilmektedir. Acımasız bir sosyal gelenek gibi görülse de bu davranışın kendilerince mantıklı bir açıklaması da vardır, kıtlık ve yoksulluğun had safhada olduğu bu yörede artık üretemeyen bir yaşlının sofradan eksilmesi, arkadan gelecek gençlerin karnının doyması, yani hayatta kalma şanslarının artması demektir. Ancak bu katı gelenek o çağlarda bile toplumun her kesimi tarafından eşit olarak kabul görmüş değildir. Bazı yaşlılar bu zorunlu sürgüne fiziksel olarak karşı koyarlarken, daha güçsüz olanlar sadece sözlü olarak protesto etmekle yetinirler. Bazı gençler ise bu tartışmalı "temizlik" harekâtına hakları olup olmadığını sorgularlar.
Büyükanne Orin (Kinuyo Tanaka) de artık 69 yaşını doldurmuştur ve çok yakında diğerleri gibi kaçınılmaz kaderiyle yüzleşecektir. Ancak Orin yaşıtlarına kıyasla daha dinç ve hayata daha bağlıdır. Hatta dişleri bile hala dökülmemiştir. Dul kalmış oğlu Tatsuhei (Teiji Takahashi) annesini kaybetme fikrine tahammül edemez, üstelik annesi giderayak ona yakın köylerden birinden kendisi gibi dul kalmış bir kadın bulmuştur. Torunu Kesakichi (Danko Ichikawa) ise bencil bir şekilde büyükannenin gideceğine sevinmektedir, zira kız arkadaşı Matsu-yan (Keiko Ogasawara) gebedir ve doğum yaptığında sofraya yeni bir boğaz katılacaktır.
Torun Kesakichi, çok yemek yediğini ima ederek büyükannenin dişleriyle ilgili sürekli laf dokundurmaktadır. Müstakbel gelini Tamayan (Yûko Mochizuki)'ın eve geldiği gün büyükanne Orin, 'salyalar saçan iştahının gözle görünen bir uzantısı' olarak nitelendirdiği ön dişlerini taşa vurarak kırar, böylece daha az yiyecek tüketecektir. Oysa o hala üretebilen bir kadındır, buna rağmen bazı yaşlı komşularının aksine gönüllü olarak bir an önce Narayama'ya 
gitmek istemektedir.
Tatsuhei ve sırtında taşıdığı annesi Orin uzun bir yürüyüşün sonunda Narayama'ya ulaştıklarında dehşet verici bir manzarayla karşılaşırlar, etraf sayısız insan iskeleti ile doludur. Görüntü tıpkı bir fil mezarlığını andırır. Her kayanın tepesine bir leş yiyen kuş tünemiştir. Annesini orada bırakıp elem içinde geri dönerken yolda birden kar yağmaya başlar ve bu nedenle annesinin şanslı olduğunu düşünür, çünkü ölmesi uzun sürmeyecektir. Köye döndüğünde yeni eşi, 70 yaşına geldiklerinde onların da gideceği yerin orası olduğunu söyleyerek onu teselli eder.
Filmin son dakikasında bir buharlı tren görülür (muhtemelen filmde zaman 1958'e gelir) ve trenin geçtiği istasyonun adı ekranda gözükür: Obasute İstasyonu. Bu olayın geçtiği yörenin adının bu olduğunu anlarız. Filmde anlatılan Japonların bu eski efsanesinin adı da zaten Obasute efsanesi olarak bilinmektedir.
Filmin tarzı

Filmin konusu Japonya'da uzak bir dağ köyünde geçer. Zaman belirsizdir, ama günümüzden yüzyıllar öncesine ait olduğu izlenimini verir. Çekimlerin tamamen stüdyoda ve dekorlar önünde, tiyatrovari stilize yapay ışıklar altında yapılmış olması, bir anlatıcının ilk başta çıkıp kısaca konuyu izleyicilere anons etmesi ve aralarda balad tarzındaki şarkılarla konuyu pekiştirmesi, ayrıca filmin Japon halk müzikleriyle bezenmiş olması, filmin anlatım tarzının geleneksel bir Japon halk tiyatrosu tarzı olan Kabuki tarzında olduğu izlenimini verir.
"Narayama Türküsü", hangi zamanda geçtiği belli olmayan bir masal gibi görünmesine rağmen, II. Dünya Savaşı sonrasındaki Japonya'nın ideolojik duygu karmaşasının, kültürel erozyonunun ve bunun insancıl yansımalarının iç karartıcı bir alegorisidir.
Film hakkında notlar

Sinema yazarı Nijat Özön, Sinema, Uygulayımı - Sanatı - Tarihi adı kitabında ve bu kitabın ilk baskısı sayılabilecek Sinema El Kitabı'nda Keisuke Kinoshita'nın büyük bir mizah duygusu taşıyan sinema tarzının Fransız yönetmen René Clair'e benzetildiğini, bu nedenle Kinoshita'ya Japon Clair'i dendiğini belirtmiştir.
Oyuncu kadrosu

| Aktör/Aktris | Rolü |
| --- | --- |
Kinuyo Tanaka: Orin, büyükanne
Teiji Takahashi: Tatsuhei, oğul
Yûko Mochizuki: Tamayan, yeni gelin
Danko Ichikawa: Kesakichi, torun
Keiko Ogasawara: Matsu-yan, Kesakichi'nin kız arkadaşı
Seiji Miyaguchi: Matayan, komşu ihtiyar
Yûnosuke Itô: Matayan'ın oğlu
Ken Mitsuda: Teruyan
Eijirô Tôno: 
Narayama Türküsü (1958) filminden bir sahne. Torun Kesakichi ve hamile kız arkadaşı Matsu-yan aç karnına hayal kuruyorlar
West Challow

| West Challow |
| --- | --- |
Kent
West ChallowWest Challow'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Oxfordshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
West Challow, İngiltere'nin Oxfordshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Uffington, Oxfordshire

| Uffington, Oxfordshire |
| --- | --- |
Kent

Uffington, OxfordshireUffington, Oxfordshire'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Oxfordshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Uffington, Oxfordshire, İngiltere'nin Oxfordshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Noemi Lapzeson

Noemi Lapzeson (28 Haziran 1940, Buenos Aires, Arjantin - 11 Ocak 2018, Cenova, İsviçre), Arjantinli dansçı, koreograf ve eğitimcidir. 1999'da koreografi alanında Guggenheim Bursu aldı.
2002 yılında Lapzeson, İsviçre Dans Ödülü'nü alan ilk kişi oldu.
Yaşamı

Lapzeson çocukken Jacques Dalcroze'nin (1865-1950) dans metodunu okumaya başladı. 14 yaşındayken annesi onu Ana Itelman'la çalışmak yapmak üzere gönderdi.
Juilliard Okulu'ndan burs kazandı. Orada klasik dans okudu, ancak Amerikalı öğretmen Martha Graham'ın yanında çalışmak için çağdaş dansa geri döndü. 19 yaşına gelndiğinde dans etmeye başladı ve New York'taki Graham'ın dans firmasında öğretmen olarak çalıştı. Lapzeson 1968'de Londra Çağdaş Dans Okulu'nun kurulmasında önayak oldu.
Lapzeson'un mezarı
Josephine

Josephine şu anlamlara gelebilir:
Joséphine de Beauharnais (1763 - 1814), Napoleon Bonaparte'nin eşi
Josephine Baker (1906 - 1975), Amerikalı dansçı ve şarkıcı
Josephine lorisi (Charmosyna josefinae), papağangiller familyasından bir papağan türü
Josephine, Teksas, ABD'deki bir yerleşim yeri
Josephinism, Kutsal Roma İmparatoru II. Joseph'in iç politikalarını tanımlamak için kullanılan terim
Josephine Dağı (anlam ayrımı)
Josephine Kasırgası (anlam ayrımı)
Josephine, Magnolia Electric Co.'un bir albümü
Josephine, Tori Amos'un To Venus and Back adlı albümündeki bir şarkı
Goodnight Sweet Josephine, The Yardbirds'un bir şarkısı
Hello, Josephine, Fats Domino'nun bir şarkısı
My Girl Josephine, Fats Domino'nun bir şarkısı
Not Tonight Josephine, Slade'in We'll Bring the House Down adlı albümündeki bir şarkı
Yes Tonight Josephine, Johnnie Ray'in bir şarkısı
Josephine, Chris Rea'in Shamrock Diaries adlı albümündeki bir şarkı
Peritübüler kılcallar

Peritübüler kılcallar, boşaltım sisteminde götürücü arteriyol (atardamarcık) tarafından beslenen çok küçük kan damarlarıdır; bu damarlar, nefronlar boyunca ilerleyerek nefronun iç boşluğu ile kan arasında geri emilim ve salgılama (sekresyon) yapılmasını sağlar. Peritübüler kılcallar, proksimal ve distal tübüllerin kortikal parçalarını sararken; vasa recta, medullaya gider ve Henle kulbuna yaklaşır.
Kan plazmasının yaklaşık beşte biri, kan glomerüler kılcallardan geçerken filtrelenir; beşte dördü ise peritübüler kılcallara doğru ilerler.
Vücutta tutulması gereken iyon ve mineraller; aktif taşıma, sekonder aktif taşıma veya transitöz aracılığıyla peritübüler kılcallara emilir.
Vücuttan atık olarak boşaltımı yapılması gereken iyonlar, mesaneye ve vücudun dışına doğru gönderilmek için kılcallardan nefrona salgılanır.
Temelde, peritübüler kılcallar glukoz ve amino asit gibi kullanılabilir maddeleri geri emer ve belirli mineral iyonlarını ve fazla suyu tübüle salgılar.
Peritübüler kılcallar aracılığıyla gerçekleşen değişimin çoğu, kimyasal gradyan ozmozu ve hidrostatik basınçtan dolayı gerçekleşir. Suyun peritübüler kılcallara doğru hareketi, filtrasyon sırasında glomerulustaki su kaybından dolayıdır; bu durum kanın kolloid ozmotik basıncını arttırır. Kan, peritübüler kılcalları besleyen götürücü arteriyol aracılığıyla glomerulustan çıkar. Kanın peritübüler kılcallardaki daha yüksek ozmolaritesi, su alımına neden olan bir ozmotik basınç oluşturur. Diğer iyonlar, çözücü direnci aracılığıyla peritübüler kılcallar tarafından alınabilir. Aktif taşıma yoluyla sıvı ve elektrolitlerin yeniden emilmesiyle ilerleyen su, interstisyumun daha yüksek sıvı basıncı ve götürücü arteriyolün darlığından dolayı peritübüler kılcal damarlara giren kanın düşük sıvı basıncı nedeniyle peritübüler kılcal damarlara da gider.
Serena Liu

| Serena Liu |
| --- | --- |

Doğum: Liu Chen (刘真) 9 Haziran 1975(1975-06-09) Xindian, Taipei, Tayvan
Ölüm: 22 Mart 2020 (44 yaşında) Beitou, Taipei, Tayvan
Ölüm sebebi: Kalp kapakçığı ameliyatı
Milliyet: Çin
Diğer ad(lar)ı: Serina Liu
Meslek: Oyuncu, dansçı
Evlilik: Shin Lung (辛龍)
Çocuk(lar): 1

Serina Liu ya da Serena Liu (doğum adı: Liu Chen; Çince: 劉 真; pinyin: Liú Zhēn; 9 Haziran 1975, Xindian, Taipei - 22 Mart 2020, Beitou, Taipei, Tayvan), Tayvanlı dansçı ve oyuncudur.
Yaşamı ve kariyeri

Liu 9 Haziran 1975'te Xindian, Taipei'de doğdu. Yer aldığı yapımlar arasında; Yao Niang rolünde yer aldığı How Much Sorrow Do You Have (2005) ve Pipa Lady rolünde yer aldığı The Rise of the Tang Empire (2006) sayılabilir. Shin Lung ile evli olup bir çocuğu vardı.
Ölümü

Liu 22 Mart 2020'de Taipei'de geçirdiği kalp kapakçığı ameliyatı esnasında oluşan komplikasyonlar nedeniyle 44 yaşında ölmüştür.
Filmografi > Televizyon dizileri

| Yılı | İngilizce başlık | Orijinal başlık | Rolü | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2005 | How Much Sorrow Do You Have | 問君能有幾多愁 | Yaoniang |  |
| 2006 | The Rise of the Tang Empire | 贞观之治 | Pipa Lady |  |
Westcott Barton

| Westcott Barton |
| --- | --- |
Kent

Westcott BartonWestcott Barton'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Oxfordshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Westcott Barton, İngiltere'nin Oxfordshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Wootton, Vale of White Horse

| Wootton, Vale of White Horse |
| --- | --- |
Kent

Wootton, Vale of White HorseWootton, Vale of White Horse'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Oxfordshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Wootton, Vale of White Horse, İngiltere'nin Oxfordshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Mustafa Kara (yönetmen)

| Mustafa Kara |
| --- | --- |
Doğum: 7 Kasım 1980 (44 yaşında) Trabzon, Türkiye
Milliyet:  Türkiye
Meslek: Yönetmen, Senarist
Etkin yıllar: 2004-günümüz
Ödüller:  Antalya Film Festivali  Altın Portakal Avni Tolunay Jüri Özel Ödülü   2015 Kalandar Soğuğu Tokyo Uluslararası Film Festivali   En iyi yönetmen    2015 Kalandar Soğuğu  WOWOW Viewer's Choice Award   2015 Kalandar Soğuğu   fr [Festival Premiers Plans d'Angers] Jüri özel Ödülü   2015 Kalandar Soğuğu  Hamburg Film Festivali  En iyi film    2016 Kalandar Soğuğu    Haifa Film Festivali  Golden Anchor Award   2016 Kalandar Soğuğu   Fedeora Award   2016 Kalandar Soğuğu    Kerala Film Festivali  NETPAC Award   2016 Kalandar Soğuğu  İstanbul Film Festivali  En iyi Yönetmen   2016 Kalandar Soğuğu   En iyi Kurgu   2016 Kalandar Soğuğu

Mustafa Kara (d. 7 Kasım 1980, Trabzon), Türk yönetmen ve senaryo yazarı.
Hayatı

7 Kasım 1980 tarihinde Trabzon'da doğdu. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi İletişim Fakültesi Radyo-TV ve Sinema bölümünden mezun oldu.
2015 yılında, çocukluğunun geçtiği köyde tanıdığı maden arayan bir kişiden ilham alarak çektiği Kalandar Soğuğu adlı uzun metrajlı filmiyle Türkiye'de Antalya Altın Portakal Film Festivali, İstanbul Film Festivali ve yurtdışında Tokyo Film Festivali, Kerala Film Festivali, Haifa Film Festivali ve Hamburg Film Festivali'nden ödüller aldı.
Filmografisi > Uzun metrajlı filmleri

Kalandar Soğuğu (2015)
Umut Adası (2006)
Filmografisi > Kısa metrajlı filmleri

Mahya (2009)
Filmografisi > Senarist Filmografisi

Kalandar Soğuğu (2015)
Mahya (2009)
Filmografisi > Diğer Filmografisi

Cihangir Cumhuriyeti (2025) - Yönetmen (tabii dizisi)
Kolpaçino: Bir Şehir Efsanesi (2009) - Yardımcı Yönetmen (Sinema Filmi)
Büyük Oyun (2009) - Yardımcı Yönetmen (Sinema Filmi)
Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz (2008) - Yardımcı Yönetmen (TV Filmi)
Suç Dosyası - 2007 - Yönetmen Yardımcısı (TV Dizisi)
İki Aile (2006) - Yönetmen Yardımcısı (TV Dizisi)
Öteki Oğul (2006) - Yönetmen Yardımcısı (TV Filmi)
Susuzluk (2006) - Yönetmen Yardımcısı (TV Filmi)
Kumarbazın Karısı (2006) - Yönetmen Yardımcısı (TV Filmi)
Hanımanne (2006) - Yönetmen Yardımcısı (TV Filmi)
Annemin Gelini (2006) - Yönetmen Yardımcısı (TV Filmi)
29-30 (2006) - Yönetmen Yardımcısı (TV Dizisi)
İlk Göz Ağrısı (2005) - Yönetmen Yardımcısı (TV Dizisi)
Üç Kadın (2005) - Yönetmen Yardımcısı (TV Dizisi)
Tuzak (2005) - Yönetmen Yardımcısı (TV Dizisi)
Dönüş (2005)- Yönetmen Yardımcısı (TV Filmi)
Cennetten Müjde Alan Adam (2005) - Yönetmen Yardımcısı (TV Filmi)
Villa (2004) - Yönetmen Yardımcısı (TV Filmi)
Kanlı Pınar (2004) - Yönetmen Yardımcısı (TV Filmi)
Karnabahar

Karnabahar (Brassica oleracea 'Botrytis'), turpgillerden (Brassicaceae), çiçekleri etli ve tanecikli bir görünüşte olan, yaprakları lahana yaprağına benzeyen, sebze olarak kullanılan bir bitki.
Turpgillerden; anavatanı Doğu Akdeniz bölgesi olan 2 yıllık otsu bir bitkidir. Yaprakları koyu yeşil, çiçekleri beyaz veya sarımtıraktır. Kış sebzelerindendir. Lahanaya benzer. Aslında, lahananın çiçek saplarının kısalıp etlenmesiyle lahanadan türemiştir. Yenen kısmı, henüz açmamış yoğun çiçek durumudur. Türkiye'de; güzlük turfanda karnabahar, kışlık karnabahar ve mart karnabahar olmak üzere üç çeşidi vardır. Fosfor ve vitamin bakımından çok zengindir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4146058-3  NDL: 00562901  NKC: ph182416
Tornos

Tornos, Boarmiini oymağına bağlı bir cinstir.
Kavun

Kavun (Cucumis melo), kabakgillerden sürüngen gövdeli bitki türü ve bu bitkinin iri meyvesidir. Olgunlaşmamış hali de meyve olarak tüketilir ve bu haldeki meyvesine kelek denir. 
Bir yıllık otsu bir bitkidir. Sürüngen gövdesi metrelerce uzayabilir. Yaprakları yürek biçiminde iridir. Bir eşeyli ve bir evcikli çiçekleri yaprakların koltuk altından çıkar. 
Türüne ve çeşidine göre kalın kabuklu iri meyvesinin içi etli, sulu ve bol çekirdeklidir. 
Anayurdu, Orta Asya, İran ve Anadolu'dur. 
Türkiye'de yetişen başlıca türleri Topatan, Hasanbey, Van kavunu, Altınbaş Kızılırmak, Ankara kavunu, Kırkağaç (Manisa) kavunu ve Çorlu Seymen kavunu olmakla birlikte pek çok yerli ve yabancı hibrit çeşitleri de bulunmaktadır.
pH değeri 7,0'dır.
Kavun, birçok ekili çeşit haline getirilmiş bir Cucumis türüdür. Meyve bir pepo'dur. Eti, ya misk aromalı veya aromasız, tatlı veya yumuşaktır ve kabuğu (şeker kavunu gibi) pürüzsüz, nervürlü (kavun gibi), buruşuk (örneğin casaba kavun gibi) veya ağlı (kokulu kavun gibi) olabilir.
Kavunların kökeni bilinmemektedir. Araştırmalar, Antik Dünya'nın kervan yollarında ticareti yapılan mallar arasında tohumların ve [anaçların] olduğunu ortaya çıkardı. Bazı botanikçiler, kavunların Levant ve Mısır'a özgü olduğunu düşünürken diğerleri kökenlerini İran, Hindistan veya Orta Asya'ya yerleştirir. Yine de diğerleri Afrika kökenlidir ve modern zamanlarda bazı Afrika ülkelerinde yabani kavunlar bulunabilir.
Arka plan

Kavun bir yıllık bitkidir. Subtropikal veya sıcak, ılıman iklimlerde iyi yetişir. Kavunlar, besin açısından zengin, ancak tüylü küf ve antraknoz'a karşı hassas olan, iyi drenajlı, ılık, iyi döllenmiş toprağı tercih eder. kabakgiller olmayan ürünlerle ürün rotasyonu ile hastalık riski azalır ve kavun gibi benzer hastalıklara duyarlı ekinlerden kaçınılır. Çapraz tozlaşma, bazı çeşitlerin toz küf'e karşı direnç geliştirmesine neden oldu. Kavunları çeken böcekler arasında salatalık böceği, kavun yaprak biti, kavun kurdu güvesi ve turşu kurdu bulunur.
Genetik

Şablon:Genome bilgikutu
Kavunlar monoecious bitkilerdir. Karpuz, hıyar, kabak veya kabak ile melezlenmez ancak tür içindeki çeşitler sıklıkla melezlenir.
Beslenme

100 gramlık porsiyon başına, kavun 34 kalori sağlar ve (Günlük Değer, DV %20 veya daha fazlasını içerir) diğer besinler ihmal edilebilir düzeyde olmak  üzere A vitamini (%68 DV) ve C vitamini (%61 DV) bakımından zengin bir kaynaktır. Kavunların %90'ı su ve %9'ı karbonhidrat olup, protein ve yağ'ın her biri %1'den azdır.
Kullanımlar

Tazeyken tüketilmelerine ek olarak, kavunlar bazen kurutulmuş olur. Diğer çeşitler kavun yağı üretmek için işlenen tohumları için pişirilir veya yetiştirilir. Yine de diğer çeşitler sadece hoş kokuları için yetiştirilmektedir. Japon likörü, Midori, kavunla tatlandırılmıştır.
Galeri

Kavun
Kavun fideleri
Kavun tohumları
Pahalı hediye olarak satışa sunulan Yubari kavunu
Kabuk yüzeyi yakından
Kuzey Amerika'da yaygın bir kavun ırkı "Cantaloupe"
Honeydew kavunu
Kelek
Linkomisin

| --- | --- |


Klinik verisi
Ticari adlar: Biocine, Lincocin
AHFS/Drugs.com: Monografi
MedlinePlus: a609005
Uygulamayolu: IM/IV
ATC kodu: J01FF02 (DSÖ) QJ51FF02
Hukuki durum
Hukuki durum:  AU: S4 (Yalnızca reçeteyle)  US: Yalnızca ℞ 
Farmakokinetik veri
Biyoyararlanım: N/A
Eliminasyon yarı ömrü: 5.4 ± 1.0 h after IM or IV administration
Boşaltım: Kidney and bile duct
Tanımlayıcılar
 IUPAC adı (2S,4R)-N-[(1R,2R)-2-Hydroxy-1-[(2R,3R,4S,5R,6R)-3,4,5-trihydroxy-6-(methylsulfanyl)oxan-2-yl]propyl]-1-methyl-4-propylpyrrolidine-2-carboxamide 
CAS Numarası: 154-21-2 
PubChem CID: 3000540
DrugBank: DB01627 
ChemSpider: 2272112 
UNII: BOD072YW0F 
KEGG: D00223 
ChEBI: CHEBI:6472 
ChEMBL: ChEMBL1447 
CompTox Bilgi Paneli (EPA): DTXSID3023215 
ECHA Bilgi Kartı: 100.005.296 
Kimyasal ve fiziksel veriler
Formül: C18H34N2O6S
Mol kütlesi: 406,54 g·mol−1
3D model (JSmol): İnteraktif görüntü
 SMILES O=C(N[C@@H]([C@H]1O[C@H](SC)[C@H](O)[C@@H](O)[C@H]1O)[C@H](O)C)[C@H]2N(C)C[C@H](CCC)C2 
 InChI InChI=1S/C18H34N2O6S/c1-5-6-10-7-11(20(3)8-10)17(25)19-12(9(2)21)16-14(23)13(22)15(24)18(26-16)27-4/h9-16,18,21-24H,5-8H2,1-4H3,(H,19,25)/t9-,10-,11+,12-,13+,14-,15-,16-,18-/m1/s1  Key:OJMMVQQUTAEWLP-KIDUDLJLSA-N  
Linkomisin, aktinomiset Streptomyces lincolnensisten elde edilen bir linkozamid antibiyotiktir.  İlgili bir bileşik olan klindamisin, kiralitenin tersine çevrilmesiyle 7-hidroksi grubunu bir klor atomuyla değiştirmek için tiyonil klorür kullanılarak linkomisinden türetilir.
Olmekler

Olmek eseri dev kafa, Xalapa Müzesi (San Lorenzo,Tenochtitlan)
Birkaç Olmek kenti
Olmekler, bilinen en eski Mezoamerikan uygarlığıydı. Soconusco'daki ilerici bir gelişmenin ardından, günümüz Meksika eyaletleri Veracruz ve Tabasco'nun tropikal ovalarını işgal ettiler. Olmeklerin kısmen komşu Mokaya veya Mixe-Zoque kültürlerinden türediği tahmin edilmektedir. Olmekler, Mezoamerika'nın oluşum döneminde gelişti ve kabaca MÖ 1500'den MÖ 400'e kadar sürdü. Olmek öncesi kültürler yaklaşık MÖ 2500'den beri gelişti, ancak MÖ 1600-1500'de, erken Olmec kültürü, güneydoğu Veracruz'da sahile yakın San Lorenzo Tenochtitlán bölgesinde merkezlenmiş olarak ortaya çıktı. İlk Mezoamerikan uygarlığıydılar ve sonraki uygarlıkların birçoğunun temellerini attılar. Diğer "ilkler" arasında, Olmek, ritüel kan alma pratiği yapıyor gibi göründü ve neredeyse tüm Mezoamerikan toplumlarının ayırt edici özelliği olan Mezoamerikan balo oyununu oynadı. Olmeklerin şu anda en aşina olduğu yönü, sanat eserleri, özellikle uygun bir şekilde adlandırılan "devasa kafalar"dır.  Olmek medeniyeti ilk olarak koleksiyoncuların 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında Kolomb öncesi sanat pazarından satın aldıkları eserlerle tanımlandı. Olmek eserleri, antik Amerika'nın en çarpıcıları arasında kabul edilir.
Etimoloji

'Olmek' adı, Olmekler için Nahuatl kelimesinden gelir: Ōlmēcatl [oːlˈmeːkat͡ɬ] (tekil) veya Ōlmēcah [oːlˈmeːkaʔ] (çoğul). Bu kelime, "doğal kauçuk" anlamına gelen ōlli [ˈoːlːi] ve "insanlar" anlamına gelen mēcatl [ˈmeːkat͡ɬ] kelimesinden oluşur, bu nedenle kelime "lastik insanlar" anlamına gelir. Kauçuk, eski Mezoamerikan top oyununun önemli bir parçasıydı.
Genel bakış

Olmek merkezi, Veracruz, Soconusco'daki erken gelişmeden sonra genişlediği Körfez ovalarındaki alandır. Bu bölge, alçak tepeler, sırtlar ve yanardağlarla noktalanan bataklık ovaları ile karakterizedir. Sierra de los Tuxtlas kuzeyde, Meksika Körfezi'nin Campeche Körfezi boyunca keskin bir şekilde yükselir. Burada Olmek, San Lorenzo Tenochtitlán, La Venta, Tres Zapotes ve Laguna de los Cerros'ta kalıcı şehir-tapınak kompleksleri inşa etti. Bu bölgede, ilk Mezoamerikan uygarlığı ortaya çıktı ve M.Ö. MÖ 1400–400.