Macaristan Krallığı (1000-1301)
"Patrimonial" krallık > Kolonizasyon ve genişleme (1116-1196)

Venedik Cumhuriyeti, Bizans İmparatorluğu ve diğer komşu devletlerle yapılan başarısız savaşlar, 1116'da babasının yerini alan Coloman'ın oğlu II. István'in saltanatını karakterize etti. Sekellerin ilk defa zikredilmesi, genç kralın Bohemya Dükalığı'na karşı ilk savaşıyla ilgilidir. Macarca konuşan Sekeller, sınırlar boyunca dağınık topluluklar halinde yaşadılar, ancak grupları 12. yüzyılda Transilvanya'nın en doğu bölgelerine taşındı. II. István 1131'de çocuksuz olarak öldü. Kör II. Béla'nın hükümdarlığı sırasında, krallık, kocasının yönetimine karşı çıkan lordların katliamını emreden eşi Sırp Helena tarafından yönetildi. II. Béla'dan tahtı ele geçirmeye çalışan Kral Coloman'ın sözde oğlu Boris Kalamanos, hiçbir iç destek bulamadı.
II. Béla'nın 1141'de tahta çıkan oğlu II. Géza, aktif bir dış politika benimsedi. İmparator I. Manuil'e karşı Sırbistan Büyük Prensi II. Uroš'u destekledi. Sınır bölgelerine yeni yerleşimciler gelmesini teşvik etti. Flaman, Alman, İtalyan ve Valon "misafirleri" çok sayıda geldiler ve Szepesség bölgesine (Spiš, Slovakya) ve Güney Transilvanya'ya yerleştiler. Géza, Karadeniz-Hazar steplerindeki Müslüman savaşçıları dahi ordusunda hizmet etmeleri için askere aldı. Endülüslü Müslüman bir gezgin olan Ebu Hamid, 1150 civarında madencilik ve altın taramanın önemine işaret eden "çok miktarda gümüş ve altın içeren" dağlardan bahseder.
Eğer kont rütbesinden herhangi biri, önemsiz bir meselede bile kralın aleyhine rahatsız olmuşsa veya bazen olduğu gibi, haksız yere bununla suçlanmışsa, çok düşük bir mevkide ve gözetimsiz olmasına rağmen, mahkemenin bir temsilcisi onu, maiyetinin ortasında onu zincirler ve çeşitli cezalara sürükler. Prens'ten akranları aracılığıyla resmi bir ceza istenmez, ... suçluya kendini savunma fırsatı tanınmaz, ancak prensin iradesi herkes tarafından yeterlidir.
II. Géza'nın 1162'de en büyük oğlu III. István tahta çıktı. Amcaları II. Ladislaus ve IV. István, tacı kendileri için istediler. İmparator I. Manuil, iç çatışmalardan yararlandı ve genç kralı 1165'te Dalmaçya ve Szerémség bölgesini (Sirem, Sırbistan) Bizanslılara devretmeye zorladı. III. István, Székesfehérvár'daki Valon "misafirler" için yerel yöneticinin (ispán) yargı yetkisinden muafiyet dahil olmak üzere özgürlükler vererek kasabaların gelişimine bir örnek oluşturdu.
III. István 1172'de çocuksuz olarak öldü, kardeşi III. Béla tahta çıktı. 1180'lerde Dalmaçya ve Szerémség'i yeniden fethetti. Dönemin bir listesi, gelirlerinin yüzde 50'den fazlasının gümüş para biriminin yıllık yenilenmesinden ve gişelerden, nehir geçişlerinden ve pazarlardan elde edildiğini gösteriyor. Listeye göre, toplam geliri yılda 32 ton gümüşe eşitti, ancak bu rakam açıkça abartılıyor. III. Béla, yazılı dilekçelerin zorunlu kullanımına ilişkin kararının daha sonraki Macar tarihçelerinde yer alan raporlarının doğruladığı üzere adli işlemler hakkında kayıt tutmanın önemini vurgulamıştır. Toprak sahipleri de işlemlerini yazılı hale getirmeye başladılar, bu da tapu çıkarmaya yetkili katedral bölümleri ve manastırlar gibi "kimlik doğrulama yerleri" ortaya çıkmasına neden oldu. Bunların ortaya çıkışı aynı zamanda eğitimli bir personelin istihdam edildiğini de kanıtlamaktadır. Nitekim krallıktan gelen öğrenciler 1150'lerden itibaren Paris, Oxford, Bologna ve Padova üniversitelerinde okudular.
12. yüzyıl Fransız kültürünün yönleri III. Béla'nın krallığında da tespit edilebilir. Estergon'daki sarayı erken Gotik üslupta inşa edildi. Roman de Troie ve Alexander Romance (şövalye kültürünün sembolik iki eseri) çalışmalardan bilinen Aşil ve diğer isimler Macar aristokratları arasında da popülerdi. Bilimsel bir görüşe göre, Macar "arazi edinimi" üzerine bir vakainame olan Gesta Hungarorum'un yazarı olan "Usta P", Béla III'ün noteriydi.