stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Jim Jones
Halklar Tapınağı'nın kuruluşu > Jones'un "Gökkuşağı Ailesi"

Jim ve Marceline Jones, ırken beyaz olmayan çok sayıda çocuğu evlat edinmişti. Jim Jones ailesine “gökkuşağı ailesi” adını veriyor ve onlarla ilgili şöyle diyordu: “Entegrasyon artık benim için çok daha şahsi bir mesele. Bu artık oğlumun geleceği meselesi.” Jones ayrıca Tapınak mensuplarının da tamamını “gökkuşağı ailesi” üyesi olarak adlandırıyordu.
Jones çifti, Kore-Amerika kökenli üç çocuğu evlat edinmişti: Lew, Suzanne ve Stephanie. Jones, savaştan harap olmuş Kore’den yetimleri evlat edinmeleri konusunda Tapınak mensuplarını teşvik ediyordu. Jones, Kim İl-sung'un 1950’deki Güney Kore işgaline karşı ABD’nin tavrını uzun süredir eleştiriyordu: Bu savaşa “özgürlük savaşı” adını veriyor ve “güneyin, kuzeydeki sosyalizmin alt ettiği şeylerin canlı bir örneği olduğunu” söylüyordu. 1954 yılında Jones ve eşi, kısmen Kızılderili soyundan gelen Agnes Jones'u da evlat edindi. Evlat edinildiği zaman Agnes 11 yaşındaydı. 1959 yılı Haziran ayında Jones çiftinin tek biyolojik çocuğu olan Stephan Gandhi Jones dünyaya geldi.
İki yıl sonra, 1961 yılında Jones ailesi, Indiana'da siyahi bir çocuğu (James Warren Jones, Jr.) evlat edinen ilk aile oldu. Jones çifti Tim adında beyaz bir çocuğu da evlat edindi. Öz annesi Halklar Tapınağı mensubu olan Tim Jones'un esas adı, Timothy Glen Tupper idi.
Halklar Tapınağı'nın kuruluşu > Brezilya seyahati

1961 yılında Tapınakta nükleer kıyametle ilgili yaptığı bir konuşmanın ve 1962 yılında Esquire dergisindeki bir makalede Brezilya'nın Belo Horizonte kentini nükleer bir savaşta güvenli yer olarak gösterilmesinin ardından Jones, Tapınak için yeni bir yer bulma düşüncesiyle ailesi ile birlikte buraya gitti. Brezilya yolunda Jones, o sırada İngiliz sömürgesi olan Guyana'ya ilk seyahatini yaptı.
Belo Horizonte'ye vardıklarında Jones ailesi, üç odalı mütevazı bir ev kiraladı. Her ne kadar dil meselesi bir engel olarak kalsa da Jones burada yerel ekonomi ve farklı ırklardan azınlıkların mesajlarını anlayıp anlayamayacağı üzerinde çalıştı. Jones kendisini yabancı bir ülkede komünist olarak lanse etmemeye dikkat ediyor ve Castro veya Marx’tan ziyade havari tarzı bir komün hayat tarzından bahsediyordu. En sonunda buradaki maddi kaynakların yetersizliği nedeniyle Jones ailesi 1963 yılı ortasında Rio de Janeiro’ya taşınmak zorunda kaldı. Burada Rio’nun gecekondu mahallelerinde fakirlerle birlikte çalıştılar. Burada bir üniversitede yarı zamanlı olarak İngilizce dersleri de veren Jones, ayrıca Brezilya'nın senkretik dinlerini de keşfetme imkânı buldu.
Bu sırada Jones, Indiana’daki insan hakları mücadelesini geride bırakmanın suçluluğunu sürekli hissediyor ve orada kurmaya çalıştığı şeyi kaybetmenin korkusunu yaşıyordu. Indiana’da beraber çalıştığı vaizler Tapınağın o yokken biteceğini söyleyince, Jones geri dönmeye karar verdi.
Jonestown'un kuruluşu ve işleyişi

New West dergisindeki makalenin yayınlanmasından birkaç sene önce, 1973 yılı Ekim ayında Tapınağın yönetim kurulu, oylamayla Güney Amerika'da bulunan Guyana’da bir şube kurulmasına karar vermiş ve Jones, resmî adı “Halklar Tapınağı Tarım Projesi” (Peoples Temple Agricultural Project) olan Jonestown'un inşasına başlamıştı. Aynı yılın Aralık ayında ilk planlar uygulamaya konuldu. Diğer yandan Ukiah’taki kilise ise çitler, silahlı korumalar ve projektörlerle gitgide bir askeri tesise benzemeye başlamıştı.
Jonestown, hem “sosyalizm cennetini” yaratmanın, hem de San Francisco’daki medyanın gözünden uzak bir “sığınak” oluşturmanın yolu olarak lanse edilmişti. Model bir komünist cemaat olarak Jonestown kentini kurma iddiasında olan Jones, şöyle diyordu: “Sanırım bizler oradaki en saf komünistleriz.” Bu bakımdan Sovyetler Birliği, Küba, Kuzey Kore ve diğer komünist devletlerin kısıtlayıcı göç politikalarına benzer şekilde Jones, mensupların Jonestown'dan ayrılmalarına izin vermemiştir.
Jones, komün sakinlerinin dış dünyayla bağlantısını tamamen koparmıştı. Yerleşkede merkezi bir hoparlör sistemi vardı ve bunu sadece Jim Jones kullanabiliyordu. Hayatta kalmayı başaran kült mensuplarının ifadelerine göre Jones, bu sistemi gece gündüz kullanıyor; gecenin bir yarısı başladığı konuşmalarıyla sakinlerin yataktan fırlamalarına neden oluyordu.
Din çalışmaları uzmanı Mary McCormick Maaga'ya göre, bu izole komüne taşınmasının ardından Jones'un otoritesi zayıflamıştır. Zira yeni üye kazanmak için kendisine ihtiyaç duyulmuyor ve uyuşturucu bağımlısı olduğunu alt düzey kült mensuplarından gizleyemiyordu. Jonestown'a gitmesinden önce ortalıkta dolanan iddialara rağmen Jones, siyah ve beyazları bir araya getiren ve ezilenlere yardım eden bir kilise kurmuş olması nedeniyle bazı kimselerce hâlâ saygı görüyordu: Jonestown sakinlerinin yüzde 68'i siyahi idi. Jones, “Dönüşüm” (transition) adını verdiği inancına Jonestown'da kapılmıştı: Buna göre kendisi ve takipçileri hep beraber ölerek başka bir gezegene geçecek ve mutluluk içinde yaşayacaklardı.
Jonestown'un kuruluşu ve işleyişi > Yeni çocuklar

Jim Jones, John Victor Stoen adlı çocuğun biyolojik babası olduğunu iddia etse de, doğum kaydına göre çocuğun anne-babası Grace ve Timothy Stoen olarak görünüyordu. Tapınağın birçok defa öne sürdüğü iddiaya göre, 1971 yılında Grace'in topluluktan ayrılmasına engel olmak amacıyla Tim Stoen, Jones'tan eşiyle yatmasını istemiş; bu yüzden çocuğun babası olmuştu.
1976 yılında Tapınaktan kaçan Grace Stoen, 1977'de Tim'e karşı boşanma davası açacaktı. Grace ile yaşanabilecek bir velayet davasında çocuğu kaybetme ihtimaline karşı Jones, 1977 Şubat'ında Tim'e John'u Guyana’ya götürme emri verdi. Tim Stoen’un da Haziran 1977’de kaçmasının ardından Tapınak, John Stoen’u Jonestown’da alıkoydu. John’un velayeti meselesi, Tapınak ile Concerned Relatives (Kaygılı Akrabalar) arasındaki çeşitli mücadelelerin temel konusu olmuştu – Kaygılı Akrabalar adlı grup, Tapınaktan kaçan kimseler olup Jones’u ve suiistimal örgütünü suçlamak üzere bir medya kampanyası başlatmıştı.
Yine Jim Jones, başka bir Tapınak mensubu Carolyn Louise Moore Layton’dan da Jim Jon (Kimo) adlı bir erkek çocuk sahibi olmuştur.
Jonestown'un kuruluşu ve işleyişi > Baskılar ve siyasi desteğin azalışı

ABD’den ayrılmasının ardından Jones’un siyasi ittifaklarının büyük kısmı bozulsa da, bir kısmı hâlâ devam ediyordu. Destek amacıyla Willie Brown, Halklar Tapınağı’nda düzenlenen ve Harvey Milk ile o sırada meclis üyesi olan Art Agnos’un da katıldığı bir toplantıda örgütün düşmanları aleyhinde bir konuşma yaptı. 19 Şubat 1978’de Milk, Başkan Jimmy Carter’a yazdığı mektupta, “son derece karakterli bir adam” sözleriyle Jones'u savunuyor ve Tapınaktan kaçan kimselerin “küstahça yalanlarla Muhterem Jones’un saygınlığına halel getirmeye çalıştığını” iddia ediyordu. Moscone'un makamı da bir basın bildirisi yayınlayarak Jones'un herhangi bir yasayı ihlal etmediğini bildirmişti.
1977 sonbaharında Tim Stoen ve Tapınaktan kaçıp akrabaları Jonestown'da kalan diğer kimseler, Concerned Relatives (Kaygılı Akrabalar) adlı bir grup kurmuştu. Ocak 1978'de Stoen, Dışişleri Bakanlığı yetkilileri ve Kongre üyeleri ile görüşmek üzere Washington'a gitmiş; Kongre'ye hitaben Jones ve Tapınak hakkındaki şikâyetlerini detaylandıran bir “rapor” yazmıştır. Stoen'un girişimleri, Kaliforniyalı Kongre üyesi Leo Ryan'ın ilgisini uyandırmış ve ardından Ryan, Stoen adına Guyana Başbakanı Forbes Burnham'a hitaben bir mektup yazmıştır.
11 Nisan 1978'de Kaygılı Akrabalar, hazırlamış oldukları mektupları ve yeminli yazılı ifadeleri de içeren, “Muht. James Warren Jones’un İnsan Hakları İhlalleri hakkında Suçlamalar” adlı doküman paketini Halklar Tapınağı'na, basın mensuplarına ve Kongre üyelerine dağıtmıştır. Tapınaktan kaçan eski bir üye olan Deborah Layton, Halklar Tapınağı'nın işlediği iddia edilen suçları ve Jonestown'daki yetersiz yaşam şartlarını detaylandıran kendi yeminli ifadesini de 1978 Haziran'ında gruba sunmuştur.
Gittikçe artan tahkikat karşısında Jones, John Kennedy suikastına dair komplo teorileriyle tanınan Mark Lane ve Donald Freed'i 1978 yazında görevlendirerek, istihbarat kurumlarının Halklar Tapınağına karşı “büyük bir komplo” kurduğu iddiasını dillendirmede kendilerinden yardım istedi. Önce ülkeden kaçan, ancak itibarının iadesini sağladıktan sonra ABD'ye geri dönen eski bir Kara Panter üyesine gönderme yapan Jones, Lane'e, “kendi davasından bir Eldridge Cleaver çıkarmak” istediğini söylemişti.
Kongre üyesi Ryan'ın ziyareti ve ölümler

1978 Kasım'ında Leo Ryan'ın başkanlığındaki bir tahkikat heyeti, iddia edilen insan hakları ihlallerini soruşturmak için Jonestown'a gitti. Heyette Tapınak mensuplarının akrabaları, NBC kameraman ekibi ve çeşitli gazete muhabirleri de bulunuyordu. Heyet 15 Kasım'da Guyana'nın başkenti Georgetown'a geldi. İki gün sonra uçakla Port Kaituma'ya geçip oradan da damperli bir kamyona binerek Jonestown yerleşkesine geçtiler. O akşam Jones, Jonestown'daki ana binada Ryan heyeti adına bir ziyafet düzenledi.
Tapınak mensubu Don Sly'nin Ryan'a bıçakla saldırmasının ardından 18 Kasım günü öğleden sonra heyet alelacele Jonestown'dan ayrıldı. Başarısız olmasına rağmen saldırı, ziyaretin aniden sona ermesine neden oldu. Kongre üyesi Ryan ve yanındakiler, ayrılmak isteyen on beş Tapınak mensubunu yanlarında götürmeyi başardı. Bu sırada Jones, bu kimselerin gitmesini engellemek için herhangi bir girişimde bulunmadı.
Kongre üyesi Ryan'ın ziyareti ve ölümler > Port Kaituma Havaalanı cinayetleri

Ryan heyeti üyeleri uçuş pistindeki iki uçağa bindiği sırada, Jones'un “Kızıl Tugay”ına mensup silahlı muhafızlar bir traktör römorku ile oraya gelerek heyete ateş etmeye başladı. Muhafızlar Kongre üyesi Ryan'ı ve başka dört kişiyi, Guyana Havayolları'na ait Twin Otter model uçağın yakınında öldürdü. Bu sırada kültten kaçanlardan biri olduğu sanılan Larry Layton, silahını çekerek Cessna model küçük uçağa binmiş olan bir grup heyet üyesine ateş etmeye başladı. NBC kameramanlarından biri, Otter model uçağa yapılan saldırının ilk birkaç saniyesini kaydetmeyi başarmıştır. Havaalanı pistinde öldürülen beş kişi şunlardı: Kongre üyesi Ryan; NBC muhabiri Don Harris, NBC kameramanı Bob Brown, San Francisco Examiner fotoğrafçısı Greg Robinson ve Tapınak mensubu Patricia Parks. Daha sonradan Kongre üyesi olan ve o sırada Ryan'a bağlı çalışan Jackie Speier, ABD'nin Georgetown Büyükelçiliği Müsteşarı Richard Dwyer, NBC yapımcısı Bob Flick, NBC ses mühendisi Steve Sung, San Francisco Examiner muhabiri Tim Reiterman, San Francisco Chronicle muhabiri Ron Javers, Washington Post muhabiri Charles Krause ve Tapınaktan kaçan birkaç eski mensup ise saldırıdan sağ kurtulmayı başarmıştı.
Eşcinsellik ve diğer meseleler

13 Aralık 1973 tarihinde Jones, Los Angeles'taki MacArthur Parkı yakınlarındaki bir sinema salonunun eşcinsel faaliyetlerle bilinen tuvaletinde, bir adamla seks pazarlığı yaparken yakalanarak suçlamaya maruz kalmıştır. Pazarlık yaptığı adam, Los Angeles Emniyet Müdürlüğü'nde çalışan bir sivil polisti. Daha sonradan Jones, müritlerine “tek gerçek heteroseksüel”in kendisi olduğunu söylemişti. Ancak en az bir hikâyeye göre Jones, kendi cemaatine mensup bir adamı müritlerinin gözü önünde cinsel olarak suiistimal etmiş ve görünüşe göre bunu, bu adamın eşcinsel eğilimlerini göstermek için yapmıştır.
Eşcinsel olduğu için medyanın eleştirilerine maruz kalan Jones, sekse aşırı düşkünlüğüyle tanınıyordu. Jones'un oğlu sonradan basına yaptığı açıklamada, babasının yoğun amfetamin, marihuana ve LSD deneyimlerinin aile arasında iyi bilindiğini söylemiştir.
Her ne kadar Tapınak üyeleri arasında evlilik haricinde cinsel ilişkiyi yasaklamış olsa da Jones, hem erkek hem kadın Tapınak mensuplarıyla çok sayıda cinsel ilişki yaşamıştır. Ancak kendisi, eşcinsel ilişkiye girmekten nefret ettiğini iddia etmiş ve bunu yalnızca erkek üyelerin kendi iyiliği için ve güya kendisiyle onlar arasında sembolik bağ kurabilmek amacıyla yaptığını söylemiştir.
Jones'un ilham kaynaklarından biri de, çok tartışmalı Uluslararası Barış Misyonu (International Peace Mission) hareketinin lideri Father Divine olmuştur.
Ölümünden sonra Jones'un ailesi > Marceline Jones

Jim Jones'un eşi Marceline, Jonestown'da ölü olarak bulunmuştur. Kongre üyesi Ryan'ın ziyaretinin son sabahında Marceline, muhabirlere Jonestown'u gezdirmişti.
Ölümünden sonra Jones'un ailesi > Hayatta kalan oğulları

O sırada Georgetown'da Guyana millî takımına karşı Halklar Tapınağı basketbol takımında oynadıkları için, Stephan Jim Jr. ve Tim Jones toplu intihar eyleminde yer almamıştı. Jonestown olayları sırasında Stephan ve Tim on dokuz yaşında, Jim Jones Jr. ise on sekiz yaşındaydı. Tim'in biyolojik ailesi olan ve üç biyolojik kız kardeşi, biyolojik ağabeyi ve biyolojik annesinden oluşan Tupper'ların hepsi Jonestown'da ölmüştür. Bu trajediden üç gün önce Stephan Jones, Ryan'ın ziyareti nedeniyle takımı Jonestown'a geri getirmesi için babasının gönderdiği emri telsiz yoluyla reddetmişti.
Jonestown olayları sırasında Stephan, Tim ve Jim Jones Jr. Georgetown'daki ABD Büyükelçiliğine giderek yardım istemeye çalıştı. Ancak Büyükelçiliği koruyan Guyanalı askerler, Port Kaituma havaalanındaki saldırıyı duydukları için onları içeri almadı. Ardından Tapınağın Georgetown'daki merkezine giden üç kardeş, Sharon Amos ve üç çocuğunun cesetleriyle karşılaştı. Guyanalı askerler Jones kardeşleri beş gün boyunca ev hapsinde tutarak Georgetown'daki ölümler hakkında onları sorguya çekmiştir. Stephan Jones, Georgetown'daki ölümlerle ilgisi olmaktan ötürü suçlanmış ve üç ay süresince Guyana'daki bir hapishanede yatmıştır. Tim Jones ve Halklar Tapınağı basketbol takımının diğer bir üyesi olan Johnny Cobb'un ise Jonestown'a giderek ölen kimselerin cesetlerini teşhis etmeleri istenmiştir. ABD'ye dönmesinin ardından daha önceden Tapınağa düşman olan ablası Suzanne ile yaşayan Jim Jones Jr., birkaç ay boyunca polis gözetiminde tutulmuştur.
Jonestown'un ilk kurulduğu zamanlarda Stephan, babasının buraya taşınmak ikin denediği iki girişimden kendini kurtarabilmişti. Üçüncü ve son girişimin ardından ise Jonestown'a taşınmıştı. Jones, babasının Jonestown'a taşınma isteğini annesi yüzünden kabul ettiğini iddia etmektedir.
Bugün bir iş insanı olan Stephan Jones, evli ve üç kız çocuk sahibidir. History Channel ve Discovery Channel’da yayınlanan Jonestown: Paradise Lost (Jonestown: Kaybedilen Cennet) adlı belgeselde rol almıştır. Jones, bu belgeseli izlemeyeceğini ve babası için hiç üzülmediğini ifade etmiştir. Bundan bir yıl sonra da Witness to Jonestown (Jonestown Tanıklığı) adlı belgesel için röportaj vermiş ve Halklar Tapınağında çekilen ve az bulunan bir video hakkında konuşmuştur. Eşini ve doğmamış çocuğunu kaybeden Jim Jones Jr. ise San Francisco’ya dönmüştür. Tekrar evlenen Jones’un bu evliliğinden üç oğlu olmuştur. Oğullarından biri olan Rob Jones, lise yıllarında bir basketbol yıldızı olmuş; daha sonra San Diego Üniversitesi takımında oynamış; son olarak da Kaliforniya Saint Mary’s College takımına transfer olmuştur.
Ölümünden sonra Jones'un ailesi > Lew, Agnes ve Suzanne Jones

Hem Lew Jones hem Agnes Jones, Jonestown’da hayatlarını kaybetmiştir. Öldüğünde Agnes Jones, otuz beş yaşındaydı. Eşi ve dört çocuğu da Jonestown’da ölmüştür. Öldüğü sırada yirmi bir yaşında olan Lew Jones ise eşi Terry ve oğlu Chaeoke’nin yanında can vermiştir. Stephanie Jones ise beş yaşındayken bir otomobil kazasında hayatını kaybetmişti.
Suzanne Jones ise Mike Cartmell ile evlenmiş ve her ikisi Tapınağa düşman olmuştur. Dolayısıyla 18 Kasım 1978’de Jonestown’da değillerdi. Tapınağı terk etme kararının ardından Jim Jones, Suzanne’dan “benim lanet olasıca, işe yaramaz kızım” diye bahsetmiş ve ona güvenilmemesi gerektiğini söylemiştir. Ölümünden sonra bulunan imzalı bir notta Marceline Jones, Jones ailesinin servetinin Sovyetler Birliği Komünist Partisi’ne verilmesi istiyor ve şöyle diyordu: “Bu servetin bir kısmının dahi üvey kızım Suzanne Jones Cartmell’in eline geçmemesini hassaten istirham ediyorum.” Cartmell'in iki çocuğu olmuş ve Kasım 2006'da kolon kanserinden ölmüştür.
Ölümünden sonra Jones'un ailesi > John Stoen ve Kimo

Tapınağın “ölüm ses kaydında” John Stoen'un babası Tim Stoen'dan özel olarak bahsedilmekte ve öldürülmesi imkânı hakkında konuşulmaktadır. Yine bu ses kaydında John Stoen'i “devrimci intihar eylemi”ne katılanlar arasına dâhil edilip edilmemesi gerektiği konusunda bir tartışma vardır. John Stoen, Jonestown’da Jim Jones’un kulübesinde zehirlenmiş halde bulunmuştur.
Jim Jon (Kimo) ve annesi Carolyn Louise Moore Layton ise Jonestown olayları sırasında ölmüştür.
Popüler kültür

İngiliz yazar Richard Dawkins’in 2003 yılında yayımlanan Bir Şeytan'ın Papazı (A Devil’s Chaplain) adlı eserinde Jim Jones şu sözlerle anlatılmaktadır:
“Peder Jones müritlerini bir araya toplamış ve onlara artık cennete doğru yola çıkmanın zamanı geldiğini bildirmiş. ‘Başka bir yerde,’ diye söz verdi ‘buluşacağız.’ Kelimeler kampın hoparlörlerinden dökülmeye devam ediyordu. ‘Ölümde büyük bir şeref var. Bu ölecek olan herkes için büyük bir gösteri.’
Jones'in mezhebi içinde ilk günlerde ‘seks yapmasına izin verilen tek insanın kendisinin olduğunu bildirdiği (muhtemelen partnerlerine de izin verilmişti)’ eğitimli sosyobiyologların dikkatinden kaçmamıştı. Jones'un ilişkilerini bir sekreter düzenleyecekti. Telefon açıp ‘Peder bunu yapmaktan nefret ediyor fakat bunu yapmak için çok zorlanıyor, siz lütfedip…’ diyecekti. Kurbanları sadece kadınlar değildi. Jones'un tarikatının hala San Francisco'da olduğu günlerde, 17 yaşındaki bir erkek müridi bu kirli hafta sonlarında, Papaz olduğu için Jones'a indirim yapılan bir otel odasına nasıl götürüldüğünü anlattı. Otel odası Jim Jones ve oğlu için kiralanıyordu. Aynı çocuk şöyle anlatıyor:
Gerçekten de ona karşı saygı, korku ve şaşkınlık hisleri taşıyordum. Bir babadan öteydi. Anne ve babamı onun için öldürebilirdim.
Muhterem Jim Jones hakkında dikkat çekici olan şey kendi kendine hizmet ettiren davranışından çok müritlerinin insanüstü ahmaklıklarıydı. Böylesi olağanüstü ahmaklıklar göz önüne alındığında, herhangi birisinin insan zihinlerinin zararlı enfeksiyonlar için tam kıvamında olduğuna kim şüphe edebilir?”
Jim Jones'u ve Halklar Tapınağı adlı kült hareketini popüler kültürde işleyen başlıca eserler şu şekildedir:
Popüler kültür > Belgeseller

Jonestown: Mystery of a Massacre [Jonestown: Bir Katliamın Gizemi] (1998)
Jonestown: The Life and Death of Peoples Temple [Jonestown: Halklar Tapınağının Yaşamı ve Ölümü] (2006)
Jonestown: Paradise Lost [Jonestown: Kaybedilen Cennet] (2007)
CNN Presents: Escape From Jonestown [CNN Sunar: Jonestown’dan Kaçış] (2008)
Seconds From Disaster [Faciadan Saniyeler], “Jonestown Cult Suicide” [Jonestown Kültünün İntiharı] adlı bölüm (2012)
Witness to Jonestown [Jonestown Tanıklığı] (2013)
Popüler kültür > Filmler

Guyana: Crime  of the Century [Guyana: Yüzyılın Cinayeti] ya da diğer adıyla Guyana: Cult of the Damned [Guyana: Lanetlilerin Kültü] (1979) - kurgu film (burada “Muhterem James Johnson” rolünde karşımıza çıkmaktadır)
Guyana Tragedy: The Story of Jim Jones [Guyana Trajedisi: Jim Jones'un Hikâyesi] (1980) (Gerçek olaylara dayalı dram)
The Sacrament [Ayin] (2013)
The Veil (2016)
Popüler kültür > Müzik

Frank Zappa ve Pierre Boulez'in Boulez Conducts Zappa: The Perfect Stranger adlı CD'sindeki “Jonestown” adlı şarkı, bu katliamla ilgili akıllarda kalan enstrümantal bir bestedir.
Alman Heavy Metal Grubu Accept'in "koolaid" şarkısı bu katliam ile ilgili İngilizce dilinde yazılmış bir şarkıdır
Ayrıca Amerikalı Heavy Metal grubu Manowar'ın Guyana-Cult of the Damned şarkısı Jonestown katliamını konu almaktadır.
Jonestown evleri
Yahudi Nüfusu Koruma Grupları Birliği

Yahudi Nüfusu Koruma Grupları Birliği, Almanya'da Adolf Hitler'in partisinin iktidara yükselişi sebebiyle Nazi tehdidi altında bulunan Yahudilerin himayesi maksadıyla kurulan birlik. Birliğin merkezi Paris'te idi ve şeref başkanlığını Albert Einstein yürütmekte idi.
Albert Einstein birlik adına 17 Eylül 1933 tarihinde Atatürk'e bir mektup yazarak 40 Yahudi akademisyenin Türkiye'ye getirilmesini sağlamıştır.
William G. Schauffler

William Gottlieb Schauffler'in fotoğrafı
William G. Schauffler (1798–1883) Osmanlı Devleti'nde faaliyet göstermiş Amerikalı bir misyonerdir. Yirmi beş yaşından sonra İngilizce öğrenmeye başladığında Almanca, Fransızca, Rusça, İtalyanca, Latince ve Yunanca biliyordu. Özel eğitim almıştır. Daha sonra o da William Goodel gibi Andover İlahiyat Okulu'na devam etmiş ve orada beş yıl eğitim almıştır. Almanca, Rusça, İngilizce ve Türkçe'de kusursuz bir şekilde vaaz verebildiği gibi Arapça, Farsça, Süryanice ve Keldanice de biliyordu. 1832 yılında İstanbul'a gelmiş, Eski ve Yeni Ahit'lerin Türkçeye çevrilmesi işinde çalışmıştır. 1874'te ABD'ye döndükten sonra İlahiyat ve Hukuk doktoru oldu. Oğullarının dördü de baba mesleğini sürdürdüler. Aktif misyonerlik hayatı 49 yıldır.
Zonguldak

Şehrin merkezi olduğu aynı adlı il ve ilçe için Zonguldak (il) ve Zonguldak (ilçe) sayfasına bakınız.
| Zonguldak |
| --- | --- |
Şehir

 Siyasi haritası
Ülke: Türkiye
Bölge: Karadeniz Bölgesi
İl: Zonguldak
İlçe: Zonguldak
İdare
 • Belediye başkanı: Tahsin Erdem (CHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 272 km²
Rakım: 13 m
Nüfus (2023)
 • Toplam: 117.360
 • Yoğunluk: 431/km²
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 67980
Alan kodu: 0372
Plaka kodu: 67
Resmî site www.zonguldak.bel.tr
30 Eylül 1926 tarihli Servet-i Fünun dergisinde Zonguldak
Zonguldak, Zonguldak ilinin merkezi olan şehirdir. Karadeniz kıyısında bulunur ve limanıyla Türkiye'nin Karadeniz ülkeleriyle olan deniz ticaretinde önemli bir yere sahiptir. Ayrıca Türkiye'nin en zengin taşkömürü madenlerini barındırır.
İsim

1519 yılına ait Osmanlı tahrir defterinde "Songuldayık" adıyla geçmektedir.