Kürk giyim
Tarih

Kürkün genel olarak giyimde kullanılan ilk materyallerden biri olduğuna inanılmaktadır. Kürkün ilk kez giysi olarak kullanıldığı dönem tartışmalıdır. Homo sapiens ve Homo neanderthalensis dahil birçok hominoid türünün kürklü kıyafetler kullandığı bilinmektedir. Bizon, misk öküzü, ayı, tembel hayvan, yünlü gergedan, mamut veya İrlanda geyiği gibi hayvanların derilerinden giysiler yapılmaktaydı.
Kürklü giysiler yazılı tarihten önceye dayanır ve dünya çapında çeşitli arkeolojik alanlardan bulunmuştur.
Belirli kürklerin giyilmesini daha yüksek sosyal statülerle sınırlayan ve böylece ayrıcalığa dayalı bir ayrıcalık oluşturan, "tamamlayıcı mevzuat" olarak bilinen kraliyet bildirileri yayınlandı. Leopar, kar leoparı ve çita (üçü de o dönemde 'panter' olarak biliniyordu), kızıl sincap, sansar ve ermin gibi kürkler aristokrasiye ayrılırken, ortasını tilki, tavşan ve kunduz, keçi ise kürkleri giydiriyordu. Kurt ve koyun derisi altta. Kürk öncelikle görünür astarlar için kullanıldı ve türler sosyal sınıflar içinde mevsime göre değişiyordu. Batı Avrupa'da kürklü hayvan popülasyonları azaldı ve Orta Doğu ve Rusya'dan ithal edilmeye başlandı.
Jaguar ve şintilla gibi yeni kürk türleri Avrupa'ya girdikçe, kürkün giyim dışında başka kullanım alanları da keşfedildi. Kunduz en çok arzu edilen şeydi ve özellikle savaş zamanlarında popüler başlıklar haline gelen şapkaların yapımında kullanılıyordu. İsveçli askerler, yalnızca kunduz keçesinden yapılmış geniş kenarlı şapkalar takarlardı. Kunduz kürkünün sınırlamaları nedeniyle, kunduz yalnızca İskandinav yarımadasında mevcut olduğundan şapka üreticileri ithalat için büyük ölçüde Kuzey Amerika'ya güveniyordu.
Askeriye dışında, şapka, kapüşon, eşarp ve manşon gibi aksesuarlarda da kürk kullanılmıştır. Hayvanların görsellerini içeren tasarım öğeleri kabul edilebilir olarak değerlendirildi; kafalar, kuyruklar ve patiler hala aksesuarların üzerinde tutuluyor. On dokuzuncu yüzyılda, Seal ve karakul, iç mekan ceketlerine dönüştürüldü.
Yirminci yüzyılda, Batı Avrupa'da tam kürk mantoların moda olduğu görülmüştür. İç mekan ısıtması gibi gelişmeler sonucunda yaşam tarzı değişiklikleriyle birlikte uluslararası tekstil ticareti, kürkün dünya çapında dağılımını etkiledi. Avrupalılar, vizon kullanımının artmasıyla birlikte kürkü kadınlıkla ilişkilendiren yerel kaynakları kullanmaya odaklanmışlardır.
1960'larda (lüks kürk olarak bilinen) en popüler kürk türleri arasında sarı vizon, beyaz tavşan, sarı leopar, jaguar veya çita, kara panter, gümüş çizgili tilki ve kızıl tilki bulunmaktaydı. Daha ekonomik alternatifler arasında ise kurt postu, İran kuzusu veya misk sıçanı yer almaktaydı. Bayanların uyumlu bir şapka takması oldukça yaygındı. 1950'lerde ise, mutlaka sahip olunması gereken kürk türleri arasında mutasyon kürkü (doğal olarak ince renklerde olanlar) ve paltoda kullanılan kunduz, kuzu kürkü, Astrahan ve vizon süslemeleri bulunmaktaydı.
1970 yılında Almanya, dünyanın en büyük kürk pazarıydı. 1975 yılında Uluslararası Kürk Ticaret Federasyonu (Laxoi26), ipek maymun, ipek sifaka, halkalı kuyruklu maki, altın bambu maki, spor maki, cüce maki, ocelot, margay, puma, kar leoparı, siyah panter, leopar, jaguar, kaplan, çita, quoll, numbat, şinşilla, siyah ayı, Güneş ayısı, Ay ayısı ve kutup ayısı gibi nesli tehlike altında olan türlerin kürklerini yasakladı. Hayvan hakları örgütleri tarafından 1980'lerde hayvan derisi kullanımı gündeme getirilirken, kürk talebi azaldı. Kürk karşıtı örgütler, moda endüstrisinde hayvan refahı konularına dikkat çektiler. Kürk çiftçiliği, 1999 yılında Britanya'da yasaklandı. Yirmi birinci yüzyıl boyunca, tilkiler ve gelincikler, Danimarka, Hollanda ve Finlandiya'nın mink üretiminde lider olmasıyla birlikte, tutsaklıkta yetiştirildi. Kürk çiftçiliği, Hollanda ve Birleşik Krallık'ta da yasaklandı.
Kürk, sıcaklığı ve dayanıklılığı nedeniyle dünya genelinde hala soğuk iklimlerde giyilmektedir. Avrupa'nın erken yerleşim günlerinden modern giyim alternatiflerinin geliştirilmesine kadar, Kanada'da soğuk kış aylarında kürk giyim popülerdi. Ancak, ucuz sentetik tekstillerin icadıyla birlikte, giysileri yalıtmak için kullanılan kürklü giysilerin modası düşmüştür.
Kürk, bulunabilirliği ve üstün yalıtım özellikleri nedeniyle hem yerli halklar hem de sanayileşmiş toplumlar tarafından hala kullanılmaktadır. Kuzey Kutbu'ndaki İnuit halkları, giysilerinin çoğunda kürke güvenmişlerdir ve kürk aynı zamanda Rusya, Ukrayna, eski Yugoslavya, İskandinavya ve Japonya gibi ülkelerde geleneksel kıyafetlerin bir parçasını oluşturmaktadır.
Başta İngiliz moda tasarımcısı ve açık sözlü hayvan hakları aktivisti Stella McCartney olmak üzere bazı tüketiciler ve tasarımcılar, hayvanlara yönelik zulme karşı ahlaki inançlar nedeniyle kürkü reddetmektedirler.
Giysilerde ve süslemelerde kullanılan hayvan kürkleri genellikle egzotik hayvan postlarını taklit etmek için parlak renklere veya desenlere boyanabilir; alternatif olarak orijinal desen ve renklerinde bırakılabilirler. Kürk, kadife hissini taklit etmek için kısaltılarak shearling adı verilen bir kumaş oluşturulabilir.
20. yüzyılın başlarında alternatiflerin ortaya çıkması, suni kürk üreticilerinin suni kürk üretmeye ve kârdan yararlanmaya başlamasıyla giyim endüstrisinde gerilime neden oldu. 1950'li yıllara gelindiğinde sentetik kürklü giysiler popüler ve uygun fiyatlı hale geldi. Gazeteler, en gerçekçi sahte kürkü yaratma arayışında birbirlerini geçmeye çalışan büyük kimya şirketleri hakkında makaleler yazıyorlardı.
Doğal kürkün popülaritesi son yıllarda azaldı. Vogue Paris, Ağustos 2017'de kürke saygı duruşunda bulunurken, Gucci daha sonra hayvan kürkü kullanmama fikrini destekledi. Bu liderliği takip eden diğer üst düzey markalar arasında Stella McCartney, Givenchy, Calvin Klein, Ralph Lauren, Michael Kors, Philosophy di Lorenzo Serafini yer alıyor. Burberry, kürklü modelleri defilelere göndermeyi bırakacağını açıkladı ancak mağazalarda satmayı da bırakmadı. Bazı şirketler deri ve kürk üretiminde sürdürülebilir yöntemler geliştirmeye çalıştı. Tasarımcı Ingar Helgason, Modern Meadow'un yetiştirilmiş deri ve Diamond dökümhanesinde yaratılan laboratuarda yetiştirilen elmasları üretebildiği şekilde sentetik postlar yetiştirecek Bio kürk geliştiriyor. İngiliz Kürk Derneği'nin Zilberkweit direktörünün ev sahipliği yaptığı BOF kürk tartışmasında, doğal kürkün daha sürdürülebilir olduğu öne sürüldü. Diğerleri, hayvanların kürklerinin giyilmesi için işlenmesi gereken kimyasal işlemlerin de çevreye aynı derecede zararlı olduğunu söyledi.
Hermès, Dior ve Fendi gibi modaevleri hala doğal kürk kullanmaktadır. London College of Fashion'da Moda Vadeli İşlemleri yüksek lisans programını yöneten Alex Mcintosh, "Bu düzeydeki değişimin yalnızca sosyal medyadaki tepkilerden değil, yalnızca gerçek talep eksikliğinden kaynaklanacağını" belirtmektedir.