Çocuklukta cinsiyet rolleri
Oyun Kalıpları

Erken çocukluk döneminde, cinsiyet rolleri oyun kalıplarında belirginleşir . 1983 yılına kadar, erkekler ve kızlar arasındaki farklara ilişkin çalışmalarda bu oyun farklılıkları göz ardı edildi, ancak son araştırmalar bu cinsiyet farklılıklarına ışık tuttu.
Hardy ve ark. (2009), okul öncesi kız ve erkek çocuklar arasındaki temel hareketlerin gelişimindeki farklılıkları ele almaktadır. Bu süre özellikle çok önemlidir çünkü bir çocuğun temel hareket becerileri düzgün gelişmezse gelecekteki gelişimi büyük ölçüde etkilenecektir. Bu çalışma, 425 okul öncesi çocuğu aldı ve onlardan lokomotor ve nesne kontrol becerileri gibi belirli temel hareket becerilerini gerçekleştirmelerini istedi [kaynak belirtilmeli]. Araştırmacılar, bu hareketleri yapan çocukları inceledikten sonra, okul öncesi kız çocukların lokomotor hareketlerde genellikle daha iyi olduğunu, okul öncesi erkek çocukların ise nesne kontrolünde daha iyi olduğunu buldu. Bu bulgular, erkek ve kız çocukların birlikte çalışabilecekleri ve gelecekteki becerilerin daha fazla geliştirilmesi için becerilerini bütünleştirebilecekleri üstün bir programa olan ihtiyacı vurgulamaktadır.
Oyun kalıplarındaki cinsiyet farklılıklarının en erken işaretlerinden biri, cinsiyete göre ayrılmış oyun gruplarının ve oyuncak tercihlerinin ortaya çıkışıdır. Erkekler oyunlarında daha "sert ve takla atan" olma eğilimindeyken, kızlar bu saldırgan davranıştan çekinerek ayrı oyun gruplarının oluşmasına yol açar. Ayrıca erkekler kamyon gibi oyuncaklara, kızlar ise oyuncak bebeklere daha fazla ilgi gösterir, ancak bu tercihler kesin değildir. Alexander, Wilcox ve Woods tarafından yapılan bir araştırma, kız bebeklerin bir oyuncak kamyona göre bir oyuncak bebeğe görsel ilgi gösterdiğini, erkek bebeklerin ise oyuncak bir kamyona bir oyuncak bebeğe göre daha fazla görsel ilgi gösterdiğini, ancak bu farklılıkların kadınlarda daha belirgin olduğunu gösterdi. Bu çalışma, dişil veya erkeksi oyuncaklara yönelik tercihlerin, bu tür oyuncakların algısal özelliklerinde herhangi bir cinsiyet farklılığından önce geldiğini ve bu da cinsiyete dayalı oyuncak tercihinin doğuştan olduğu varsayımına yol açtığını öne sürüyor.
Biyolojik olarak belirlenmiş cinsiyet farklılıklarına ilişkin en ikna edici teorilerden biri, oyuncakların erkek ve kadın tercihine görsel işlemedeki eşitsizliklerin aracılık ettiği fikridir. Temel iddia, erkeklerin ve dişilerin belirli algı biçimlerinde uzmanlaşmaya önceden programlanmış olmasıdır: özellikle, sırasıyla hareket algısı ve biçim ve renk algısı. Alexander (2003) özellikle güçlü bir durum ortaya koymaktadır. Yazar, algısal kategorilere dayalı kalıtsal cinsiyet farklılıklarının çocukları benzer oyun stiline sahip oyun arkadaşları aramaya teşvik ettiğini ve nihayetinde onları daha sonraki sosyal ve cinsiyet rollerine yatkın hale getirdiğini. İnsan görüşü, anatomik olarak temellenmiş iki sisteme dayalı olarak çalışır: magnoselüler yol (M-hücresi) ve parvoselüler yol (P-hücresi). Her iki yol da erkeklerde ve dişilerde bulunur ve M hücreleri hareketi tanımak için tasarlanırken, P hücreleri şekil ve renk algısında uzmanlaşır. Bazı araştırmalar, M-hücresi ve P-hücresi hakimiyetindeki cinsiyete bağlı farklılıkların, çocuklarda farklı oyuncak tercihine yol açan temel faktör olabileceğini öne sürdü; oyuncak bebekleri ve doldurulmuş hayvanları (belirgin yüz özellikleri, biçimleri ve renkleri ile karakterize edilen nesneler) tercih edin.
Alexander (2003), hormonal açıklamaların ötesinde, çağdaş oyuncak tercihini erken seçici baskılara ve görsel uzmanlığın gelişimine bağlamak için evrimsel bir biyoloji perspektifi kullanır . Spesifik olarak, erkek M-hücre yolu baskınlığı, avlanma ve mermi fırlatma gibi hareket aracılı faaliyetlerle bağlantılıdır. Dişi P-hücresi baskınlığı, bitkiler için yiyecek aramaya bağlıdır; bu görev, renkler ve biçim hafızası arasında ayrım yapmayı gerektiren bir görev. Renkler arasındaki ayrım, etrafındaki yeşilliklerden olgun bir meyve parçasını tanımlamaya yardımcı olduğundan, renk özellikle yiyecek aramada önemlidir. "Yeşil-kırmızı rakip sistemin" X kromozomuna bağlı olduğu ve filogenetik olarak daha yeni olduğu düşünülürken, her iki cinsiyette de aynı derecede bulunan daha ilkel "sarı-mavi" sistemin aksine. Teoriye göre, bu adaptasyon insan evrimi boyunca devam etmiştir ve beceri ve tercihte çağdaş eşeysel-dimorfizme katkıda bulunabilir. Bu pozisyondan, Alexander (2003) pembenin kız rengi olarak ve mavinin erkek rengi olarak tanımlanmasının her şeye rağmen tamamen keyfi olmayabileceğini öne sürmektedir.
Gredlin ve Bjorklund (2005) tarafından yapılan ayrı bir çalışmada, nesne manipülasyonunda cinsiyet farklılıkları olduğu bulunmuştur . Arzu edilen bir oyuncağı ulaşamayacağı bir yere koyarak ve aynı zamanda çocuğa bu nesneyi almasına yardımcı olması için kullanabileceği 5 farklı araç vererek bir deney gerçekleştirildi . Çocuklar bu şartlara tabi tutuldular ve verdikleri her karar kendiliğinden ve kendi başlarınaydı; onlara yalnızca görevde 5 kez başarısız olduktan sonra bir ipucu verildi . Araştırmanın sonuçları, erkeklerin %77'sinin oyuncağa ulaşmak için araçlardan birini kullanırken, kızların yalnızca %31'inin araçlardan birini kullandığını gösterdi . Bu, erkeklerin nesne manipülasyonuna katılma olasılığının daha yüksek olduğunu gösterir ve bunun nedeni, nesne yönelimli oyunda daha fazla zaman geçirmeleri olabilir . Çalışma aynı zamanda kızların sosyal oyunlarda daha fazla zaman geçirdiklerini de ortaya çıkardı . Evrim bu olguda rol oynayabilir; Kız ve erkek çocuklar arasındaki oyun tarzlarındaki farklılıklar yetişkin davranışlarına yansır.