Polonya tarihi (1945-1989)
Halk Cumhuriyeti'nin son on yılı (1980–1989) > Halk Cumhuriyeti'nin son yılları ve geçiş dönemi > Siyasi dönüşüm

Sonraki birkaç ay, siyasi manevralarla geçti. Ülke üzerinde hâlâ askeri ve idari kontrole sahip olan, ancak giderek güvensizleşen komünistler, Dayanışma'nın General Jaruzelski'nin devlet başkanı olarak kalmasına izin verdiği bir uzlaşmayla yatıştırıldı. 19 Temmuz 1989'da Jaruzelski, oy pusulasındaki tek isim olmasına rağmen Ulusal Meclis başkanlık seçimlerinde oylamayı zar zor kazandı. Yeterli sayıda Dayanışma milletvekilinin gayri resmi olarak ayarladığı bir çekimser oylama ile kazandı ve dolayısıyla da konumu güçlü değildi. Jaruzelski, 29 Temmuz'da PZPR'nin genel sekreterliğinden istifa etti.
Yuvarlak Masa anlaşması, temelde PZPR'nin seçim sonuçları ne olursa olsun iktidarda kalmasına izin veriyordu ve partinin değişen liderliği Polonya'yı yönetmeye devam etti. 1 Ağustos'ta, devam eden piyasa reformları nedeniyle fiyatlar serbest bırakıldı ve sonuç olarak hiperenflasyon başladı. Aniden artan ekonomik sıkıntılar yeni bir grev dalgasına neden oldu. Grevler kendiliğindendi, ancak artık grevcilerin ekonomik talepleriyle aynı fikirde olmayan Dayanışma liderleri, grevlerin ikincil siyasi yönünü (partinin inadına duyulan öfke) vurgulayabildiler ve grevleri hızlandırılmış bir siyasi geçiş için rejime baskı yapmak için kullandılar. 2 Ağustos 1989'da göreve gelen yeni başbakan General Kiszczak, Sejm'de hükûmeti kuracak desteği bulamayınca 19 Ağustos'ta istifa etti. Kiszczak, Polonya'nın son komünist hükûmet başkanıydı. Jaruzelski, Dayanışma'yı "büyük bir koalisyonda" PZPR'ye katılmaya ikna etmeye çalışsa da, Wałęsa bunu reddetti. Mevcut grev baskısının teşvik ettiği, PZPR ile müttefik olan ve daha önce boyun eğen iki parti, bağımsız yolların benimsenmesine doğru ilerliyorlardı ve onların ek oyları muhalefete parlamentonun kontrolünü verecekti. Bu koşullar altında Jaruzelski, yeni hükûmetin siyasi muhalefet tarafından kurulma ihtimalini kabullenmek zorunda kaldı. Dayanışma'nın seçilmiş temsilcisi Tadeusz Mazowiecki, başbakan olarak atandı ve 24 Ağustos 1989'da meclis tarafından onaylandı. Doğu Blokunda türünün ilk örneği olan, komünist olmayan birinin liderliğindeki yeni hükûmet 13 Eylül'de yemin ederek göreve başladı.  PZPR koalisyonda kalarak ve dış ticaret, savunma, içişleri ve ulaştırma bakanlıklarının kontrolünü elinde tutarak iktidarın tamamını hemen elinden bırakmadı.
Kontrolsüzce artan hiperenflasyonla hızla başa çıkmak zorunda kalan Mazowiecki hükûmeti, kısa süre sonra Leszek Balcerowicz tarafından önerilen ve Polonya'yı hızlandırılmış bir programla işleyen bir piyasa ekonomisine dönüştüren radikal ekonomik politikaları benimsedi. Özelleştirilmekte olan birçok Polonya devlet teşebbüsünün, kapitalist rekabet için ne yazık ki hazırlıksız olduğu ortaya çıktı ve uyum sağlama (veya yıpranma) hızı hızlıydı. Kapsamlı neoliberal yeniden yapılanmanın eşlik ettiği bir şok terapisi olan ekonomik reform, gerçekte 1970'ler ve 1980'lerin önceki artan "komünist" politikalarının bir uzantısıydı ve bunları şimdi büyük ölçüde, az koruma ile küresel ekonomiye genişletilmiş entegrasyona yönelik bir sıçrama izledi. Reformun olumsuz ani etkileri arasında ekonomik durgunluk ve dış ticaretin neredeyse felç olması vardı. Uzun vadeli bazda, işletmeler tasfiye edildiğinden ve gelir işçilerden ve çiftçilerden kurulu düzen ve girişimci sınıf lehine yeniden dağıtıldığından, ülke hızla artan işsizlik ve sosyal eşitsizlikler yaşadı. Polonya endüstrisinin çöküşü, temel ve kalıcı önemi olan zararlı sonuçlar arasındaydı.  İşçi sendikaları daha fazla marjinalleşmeye maruz kaldı; geçmişte öncelik verilen bir işçi sendikası olarak Dayanışma'nın faaliyeti artık bastırılmıştı.  Olumlu etkiler arasında ise piyasa fiyat-gelir reformunun ekonomiyi dengelemesi ve enflasyonu kontrol altına alması, para biriminin istikrara kavuşması, kıtlıkların giderilmesi ve önemli miktarda yabancı yatırımın başlaması bulunuyordu. Şok terapisi çözümleri genellikle, aralarında en iyi bilinen ama aynı zamanda en çok eleştirilen Jeffrey Sachs'ın da bulunduğu Batılı danışmanlar tarafından dikte edildi.
Sınırlı seçimlerde Dayanışma adaylarının çarpıcı seçim zaferi ve ardından on yıllardır bölgede komünist olmayan ilk hükûmetin kurulması, 1989'un ikinci yarısında Orta ve Doğu Avrupa'daki komünist yönetimlerden birçok benzer barışçıl geçişi teşvik etti.
Aralık 1989'da Polonya anayasasında "sosyalist" düzeni resmen ortadan kaldırılan değişiklikler yapıldı: Marksist göndermeler kaldırıldı ve ülkenin adı tekrar Polonya Cumhuriyeti olarak değiştirildi.
Dayanışma'nın başkanı Wałęsa, erken cumhurbaşkanlığı seçimleri talep etti. Wałęsa, artık hükûmeti yöneten entelektüeller olan geleneksel Dayanışma müttefiklerinin tavsiyelerine karşı hareket ediyordu. Devam eden işçi huzursuzluğunun baskısı altında Wałęsa, komünist (Başkan Jaruzelski gibi) veya elitist siyasi liberaller (Başbakan Mazowiecki gibi) olarak tanımladığı kişiler tarafından tehdit edildiği iddia edilen işçilerin çıkarlarının destekçisi olduğunu ilan etti. Wałęsa kendisini iyi muhafazakar, Hristiyan ve milliyetçi kimlik bilgilerine sahip bir kişi olarak sundu.
1990'da Jaruzelski Polonya cumhurbaşkanlığından istifa etti ve yerine 1990 cumhurbaşkanlığı seçimlerini kazanan Wałęsa geçti. Lech Wałęsa, 22 Aralık 1990'da göreve başladı. İstifa eden sürgündeki Başkan Ryszard Kaczorowski'nin savaş öncesi başkanlık armasını kabul ederek Wojciech Jaruzelski'den uzaklaştı. Wałęsa, Mazowiecki'yi ve ikinci turda Stanisław Tymiński'yi mağlup etti, ancak başkanlığında ekonomi politikası değişmedi.
Tarihsel olarak komünist olan Polonya Birleşik İşçi Partisi 1990'da kendini feshetti ve Polonya Cumhuriyeti Sosyal Demokrasisi'ne dönüştü. Kasım 1990'da imzalanan Almanya-Polonya Sınır Antlaşması, Başbakan Mazowiecki ve hükûmetinin ülkenin birleşmesinden sonra Polonya'nın batı sınırının Birleşik Almanya tarafından tanınması konusundaki hassas sorununu çözdü. Varşova Paktı 1 Temmuz 1991'de resmen feshedildi; Sovyetler Birliği Aralık 1991'de dağıldı ve son Rus birlikleri Eylül 1993'te Polonya'yı terk etti. 27 Ekim 1991'de, (1920'lerden beri) ilk tamamen serbest Polonya parlamento seçimi yapıldı. Böylece, Polonya'nın komünist yönetiminden Batı tarzı liberal demokratik bir siyasi sisteme geçişi tamamlandı.