stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Türkiye'de sürücü belgesi
Dış ülkelerden alınan sürücü belgesi değiştirme işlemleri

Yabancı sürücü belgesinin aslı ve renkli fotokopisi
Noter veya konsolosluk onaylı Türkçe tercümesi
Kimlik belgesi
Sürücü sağlık raporu
Sürücü belgesi değerli kâğıt ve harç bedeli, vakıf payı
1 adet biyometrik fotoğraf
Kan grubunu belirtir belge veya yazılı beyan
Okul öğrenim belgesi, yurtdışından alınan öğrenim belgelerinin noter tasdikli tercümesi
Adli Sicil Belgesi (Elektronik ortamda sistemden kontrol edilmektedir.)
Silos Dua Kitabı

Silo Dua Kitabı, kağıt üzerinde (parşömen yerine) Avrupa'da oluşturulmuş bilinen en eski belgedir; 1080 AD öncesine tarihlenmektedir. El yazması, quarto üzerine yazılmıştır; 1'den 37'ye kadar olan folyolar kağıt, diğerleri parşömen üzerinde olmak üzere 157 yapraktan oluşmaktadır. Kesin olarak söylemek gerekirse, tam bir dua kitabı değildir: Kısa bir açıklama olarak tanımlanmıştır. Ayrıca Liber Mysticus veya Breviarum gothicum olarak da tanımlanabilir.
Dua kitabı, İspanya'nın Burgos yakınlarındaki Santo Domingo de Silos Manastırı'nın kütüphanesinde bulunan olan "Kodeks 6 "dır. İşbu dua kitabı, 1080 yılında Papa VII. Gregorius tarafından ayinin engellenmesine rağmen Silos kütüphanesinde korunagelmiş, Mozarabik ayininin bir dizi litürjik elyazmalarından biridir. Kodeks, adını Silos'taki mevcut konumundan almıştır, ancak Silos manastırının yazıhanesinde oluşturulmayıp Nájera'daki Santa María la Real manastırında meydana getirilmiştir. Nájera, belgenin oluşturulduğu sırada Hristiyan topraklarında olmasına rağmen, kağıdın İslam dünyasında, muhtemelen İslami İspanya'da üretildiğine inanılıyor.
2013 yılında, el yazması, 1980 yılında kaleme aldığı Gülün Adı adlı romanında Silos'a atıfta bulunan Umberto Eco tarafından incelendi. Eco'nun bu ziyareti İspanyol basınında geniş yer buldu.
Kaz Gölü

| Kaz Gölü |
| --- | --- |

Havza
Konum: Pazar, Tokat, Türkiye
Koordinatlar: 40°16′34″K 36°9′3″D﻿ / ﻿40.27611°K 36.15083°D﻿ / 40.27611; 36.15083
Genel bilgiler
Göl türü: Tektonik göl
Uzunluk: 3 km (1,9 mi)
Genişlik: 900 m (3.000 ft)
Yüzölçümü: 180 ha (440 akre)
Ortalama derinlik: 1 m (3,3 ft)
En derin noktası: 1,5 m (4,9 ft)
Yüzey rakımı: 540 m (1.770 ft)
Wikimedia Commons
Kaz Gölü (Türkiye)
Kaz Gölü, Tokat ilinde, Zile-Pazar yolu üzerinde Üzümören beldesi yakınlarındaki tektonik göldür. Turhal'da Pazar ilçe sınırına yakın, Kazova'da yer alır.
Genel özellikleri

Kaz Gölü'nün rakımı, 540 m, derinliği 1-1,5 m, alanı 180 ha, güney-kuzey uzunluğu 3 km, genişliği 900 m'dir. Göl yeraltı kaynakları ve Çayköy ile Bahçebaşı dereleri ile beslenir.
Göl 1950'den sonra kurutulmaya çalışılmaktadır. Yüzölçümü 1987'de 2.960.000 m2 iken 2010 ölçümlerinde 1.650.000 km2'ye düşmüştür. Gölün çekildiği alanlarda tarım yapılmaktadır. Gölün yaklaşık 2 km kuzeyinden Yeşilırmak geçer.
Canlı hayatı

Gölde ekonomik değere sahip sazan balığı bulunurken, göl çevresi sazlarla kaplıdır. Kaz Gölü, yerli ve göçmen kuşların yuvalanma, kuluçkalama alanıdır. 108 çeşit kuş türü yaşam kaynağıdır. Kuşlardan bazıları; Saksağan, Kara Leylek, Ak Leylek, Angut, Alaca balıkçıl, Gri Balıkçıl, Ak Kuyruksallayan, Büyük Beyaz Balıkçıl, Sutavuğu, Sakarmeke, Elmabaş, Kamışçın, Batağan, Saz Bülbülü, Karatavuk, Ördek türleri[hangileri?], Kaz türleri[hangileri?], Çulluk, Serçe, Sığırcık, Kızıl gerdan, Söğüt Serçesi, Kara Kızılkuyruk, Kız kuşu, Çıkrıkçın, Çıvgın, Çayır İncir kuşu gibi türlerdir[kaynak belirtilmeli].
Kurutma çalışmaları

1870'te Sivas vilayeti adına gölün kötü koku ve hastalık yaydığı, kurutulması gerektiği ile ilgili müracaatı yapılmıştır. Pazar ilçesinden gelen suyun göle akıtılması, yükselen gölün Yeşilırmak'a bağlanması teklif edilmiştir. Yapılacak işlemin pahalıya mal olması, elde edilecek tarım arazilerinin masrafı karşılamayacağı gerekçesiyle sürüncemede kalmıştır. İkinci teklif, Karakaya taşlığının kırılıp gölün Amasya sınırından ırmağa aktarılmasıdır. Kazova'nın en alçak yerindeki göl için bu teklifte mümkün olamamıştır. Göl çevresine ağaç dikilmesi bir başka tekliftir.
1966 yılında Almus Barajı'nın hizmete girmesiyle artık taşkın yapmayan Yeşilırmak suları göle ulaşmamıştır. 1980 yılında gölün taşkın alanını küçültmek için doğu tarafına set yapılmıştır. Yeşilırmak'a doğru bir tahliye kanalı açılmıştır. Göl tamamen kurutulmamış, kuruyan alanlar köylülerce tarlaya çevrilmiştir.
Koruma

Göl ve çevresinde 274 hektarı göl, toplamda 1170 ha Yaban Hayatı Geliştirme Sahası ilan edilmiştir. Alanda iki kuş gözetleme kulesi ve bir konuk evi bulunur. Sucul alanda zaman içinde değişmekle birlikte 108 kuş türü yaşamaktadır.
Kaz Gölü'nün 180 hektarlık taşkın sahası vardır. Göçmen kuşların konaklama yeridir. Göl çevresinde sanayi kuruluşu olamadığından kirlilik yoktur.
Uranüs Truvalısı (astronomi)

Uranüs Truva asteroidi, güneş merkezli yörüngesi Uranüs gezegenininki ile 1:1 ortalama hareket rezonansında olan ve Güneş-Uranüs çiftinin iki kararlı Lagrange noktasından (L4 veya L5) birinin etrafında bulunan, yani Uranüs'ün 60° önünde veya arkasındaki bir yörüngede seyreden asteroidlere verilen genel isimdir.
23 Mayıs 2019 itibarıyla, Küçük Gezegen Merkezi Uranüs'ün sadece bir adet truva cismini listelemektedir: Bu cisim ise Uranüs'ün L4 noktası çevresinde bulunan 2011 QF99 adlı asteroittir. Bu uzak nesne Jet İtki Laboratuvarı tarafından bir centaur olarak sınıflandırılmıştır. Çapı 60 kilometre gibi nispeten küçük olup, kararsız olarak tanımlanan yörüngesinden ayrılmadan önce en fazla bir milyon yıl boyunca Uranüs'ü "takip etmesi" beklenmektedir.
(472651) 2015 DB216 adlı bir diğer asteroidin ise bir Uranüs'ün truvası olabileceği değerlendirilmektedir.
Bu tür truvaların Uranüs'ün yörüngesine nasıl girebildiği konusunda çeşitli teoriler ortaya atılmıştır. Yerçekimsel saçılma bunlardan en yaygın olanıdır ve bu tür asteroitlerin (ya da kuyruklu yıldızların) diğer gezegenler tarafından yerçekimsel olarak çekilerek Uranüs'e ya da Uranüs'ün yerçekimsel çekiminin nötr olduğu bir yere doğru ideal bir yörüngeye yönlendirilmiş olabileceğini ileri sürer.
| Tanım | Lagrange  Noktası | Yarı büyük eksen (AU) | Günberi (AU) | Dış Merkezlik | Eğim (°) | Görünür  büyüklük (H ) | Çap (M ) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2011 QF99 | L4 | 19,167 | 15,765 | 0,177 | 10,796 | 9,6 | 60 |
| 2014 YX49 | L4 | 19,113 | 13,762 | 0,279 | 25,524 | 8,79 | 77 |
Şuşa Devlet Tarih ve Mimari Koruma Alanı

| Şuşa Devlet Tarih ve Mimari Koruma Alanı> Şuşa Dövlət Tarix - Memarlıq Qoruğu |
| --- | --- |

Şuşa, 1992
Devlet:  Azerbaycan
Bölge: Karabağ
İl: Şuşa
Koordinatları: 39°45′5″K 46°44′9″D﻿ / ﻿39.75139°K 46.73583°D﻿ / 39.75139; 46.73583
Kapladığı alan: 290 km²
Kuruluş tarihi: 10 Ağustos 1977
Kontrol kuruluşu: Azerbaycan Cumhuriyeti

Şuşa Devlet Tarihi ve Mimari Koruma Alanı (Azerice: Şuşa Dövlət Tarix - Memarlıq Qoruğu), bir Azerbaycan devlet koruma alanıdır. Azerbaycan'ın Karabağ bölgesinin Şuşa ili sınırları içinde yer alan koruma alanı Azerbaycan'ın geçici Dünya Mirası listesinde yer almaktadır. Şuşa Şehri Devlet Koruma İdaresi'nin Tüzüğü, Azerbaycan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı'nın 22 Haziran 2021 tarihli Kararnamesi ile onaylanmıştır.
Mimari ve doğal özellikler

Şuşa ve Kafkasya'daki diğer birçok kale, çevre ve mimarinin bir arada kullanıldığı koşullar ile inşa edildi. Şuşa üç aşamada inşa edildi. İlk aşamada, kalenin duvarları, kuleleri ve alt doğu kısmındaki dokuz semt (mahalle) inşa edildiğinde tarih 1753-1754'leri göstermekte idi. 1756-1805 yılları arasında gerçekleşen ikinci aşamada kentin yukarı doğu kesiminde sekiz, batı kesiminde on iki mahallenin inşası gerçekleştirildi. Bölgeye Rus İmparatorluğu tarafından el konulmasından sonra, Ermeni Mahallesi'nin kurulduğu platonun batı tarafında inşa çalışmaları devam etti. Şuşa 20. yüzyılda sınırlı kentsel yapıya sahip olduğundan, tarihi mimari planlı kompozisyonunu korudu. Şuşa'da birçok medrese, cami, doğal kaynak ve hamam bulunmaktadır. Mahalledeki camiler evler gibi dik açılıdır. Cami binaları yerel beyaz taşlardan, minareler ise pişmiş tuğlalarla inşa edilmiştir. Şuşa'nın en tanınmış camileri arasında Yukarı Gövher Ağa Camii ve Aşağı Gövher Ağa Camii bulunmaktadır. Şuşa uluslararası ticaret merkezlerinden biriydi ve zengin bir yerdi. Bu nedenle Kahraman Mirsiyab Ağa Kervansarayı gibi birçok kervansaray yer almaktaydı. Kentin çok güzel sokakları, meydanları, camileri, türbeleri, kiliseleri, kaynakları, kale duvarları, müzeleri (Şuşa Tarih Müzesi gibi) ve sarayları (Penah Ali Han'ınki gibi) vardır. İbrahim Halil Han, Gövher Ağa, Hurşidbanu Natevan, Kara Büyük Hanım, Üzeyir Hacıbeyov, Bülbül ve Cabbar Karyağdıoğlu gibi isimlerin evleri de burada yer almaktaydı. 18-19. yüzyıl Azerbaycan müziğinin, kültürünün ve mimari mükemmelliğinin merkezi olarak kabul edilir. Şuşa yakınlarındaki bir Taş Devri mağarası da bölgenin eski zamanlardan beri eski medeniyetler tarafından yerleşim gördüğünü ispatlamaktadır. Mağaradaki arkeolojik keşifler sırasında Paleolitik, Mezolitik, Eneolitik ve Bronz ve Demir çağlarına ait aletler ve seramik kaplar bulunmuştur. Maden suyu ile zenginleştirilmiş Şuşa kaynakları, Şuşa'nın aşağı kesimlerindeki Taşaltı Vadisi'nden Taşaltı ve Halfalı nehir yataklarına akar.
10 Ağustos 1977'de kasaba ve çevresi 280. numaralı kararla Azerbaycan Cumhuriyeti'nin tarihi ve mimari koruma alanı ilan edildi.
Önemli yerler

Cıdır Ovası
Yukarı Govhar Ağa Camii
Aşağı Gövher Ağa Camii
Çöl Kale Camii
Saatli Camii
Seyidli Camii
Kuyuluk Camii
Yeni Mahalle Camii
Mamayi Camii
Hoca Marjanlı Camii
Mardinli Camii
Behmen Mirze Hazinesi
Hacı Haydar Türbesi
Çukur Mahalle Camii
Vagif Türbesi
Kahraman Mirsiyab Ağa Kervansarayı
Gence Kapısı
Şuşa Tarih Müzesi
Karabağ Devlet Tarih Müzesi
Uzeyir Hajibeyov Ev Müzesi
Bülbül Evi Müzesi
Şuşa Müzik Dram Tiyatrosu
İbrahim Han Kalesi
Penah Han Kalesi
Gizi Han Pınarı
Isa Pınarı
Şuşa Realni Okulu
Argiope

Argiope, Araneidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Taksonomi

Argiope cinsine bağlı türler (2024):
Argiope abramovi
Argiope aemula
Argiope aequior
Argiope aetherea
Argiope aetheroides
Argiope ahngeri
Argiope amoena
Argiope anasuja
Argiope anomalopalpis
Argiope appensa
Argiope argentata
Argiope argyrea
Argiope aurantia
Argiope aurocincta
Argiope australis
Argiope bivittigera
Argiope blanda
Argiope boesenbergi
Argiope bougainvilla
Argiope bruennichi
Argiope brunnescantia
Argiope brunnescentia
Argiope buehleri
Argiope bullocki
Argiope butchko
Argiope caesarea
Argiope caledonia
Argiope cameloides
Argiope catenulata
Argiope chloreis
Argiope chrysorrhoea
Argiope comorica
Argiope coquereli
Argiope crenulata
Argiope dang
Argiope dietrichae
Argiope doboensis
Argiope doleschalli
Argiope ericae
Argiope flavipalpis
Argiope florida
Argiope halmaherensis
Argiope hinderlichi
Argiope hoiseni
Argiope intricata
Argiope jinghongensis
Argiope kaingang
Argiope katherina
Argiope keyserlingi
Argiope kochi
Argiope legionis
Argiope levii
Argiope lobata
Argiope luzona
Argiope macrochoera
Argiope madang
Argiope magnifica
Argiope mangal
Argiope manila
Argiope marxii
Argiope mascordi
Argiope minuta
Argiope modesta
Argiope niasensis
Argiope ocula
Argiope ocyaloides
Argiope pechueli
Argiope pentagona
Argiope perforata
Argiope perornata
Argiope picta
Argiope pictula
Argiope ponape
Argiope possoica
Argiope probata
Argiope protensa
Argiope pulchella
Argiope pulchelloides
Argiope radon
Argiope ranomafanensis
Argiope reinwardti
Argiope sapoa
Argiope sector
Argiope squallica
Argiope submaronica
Argiope takum
Argiope tapinolobata
Argiope taprobanica
Argiope trifasciata
Argiope trivittata
Argiope truk
Argiope versicolor
Argiope viabilior
Argiope vietnamensis
Taksonomi > Soyu tükenen türler

† Argiope furva
Konuyla ilgili yayınlar

Dunlop J. A., Penney D., et al (2013) A summary list of fossil spiders and their relatives, The World Spider Catalog, version 14.0. American Museum of Natural History
Zhang J., Sun B., et al (1994), Miocene insects and spiders from Shanwang, Shandong, 1-298
Wheeler W. C., Coddington J. A., et al (2017) The spider tree of life: phylogeny of Araneae based on target-gene analyses from an extensive taxon sampling, Cladistics 33, 574-616
Kronestedt, T. (2001) Checklist of Spiders (Araneae) in Sweden. Preliminary version February 2001. Department of Entomology, Swedish Museum of Natural History, Stockholm.
Breene, R. G., D. Allen Dean, G. B. Edwards, Blain Hebert, Herbert W. Levi, Gail Manning, et al., 2003: null. Common Names of Arachnids, Fifth Edition. 42
International Commission on Zoological Nomenclature. Opinion 1038 Argiope Audouin, 1826 (Arachnida, Aranea): placed on the Official List of Generic Names in Zoology.Bulletin of Zoological Nomenclature 32(2), 105-109 (1975)
Frankfurt gümüş yazıtı

Nida'daki Roma tahkimatlarının (kırmızı) ve sivil yerleşimlerin (mavi) haritası. Yazıt, H harfinin hemen kuzeyinde bir mezar alanında bulundu..
Limes Germanicus haritası, Roma kontrolünün sınırını temsil eden Germania Superior'daki tahkimat sistemini göstermektedir.
Frankfurt gümüş yazıtı, MS 3. yüzyılın ortalarına tarihlenen, koruyucu bir muskada bulunan, gümüş bir folyo üzerine kazınmış 18 satırlık bir Latince yazıdır. İsa Mesih'e yaptığı atıf nedeniyle, Alpler'in kuzeyinde Hristiyanlıkla ilgili bilinen en eski kanıtı temsil eder. Bu muska, 2018 yılında Frankfurt am Main'in kuzeybatı banliyölerinde yer alan eski Roma kasabası Nida yakınlarındaki bir mezarlıkta yapılan arkeolojik kazılarda keşfedilmiştir.
Muska, şeytanları uzaklaştırmak amacıyla yapılmış ve koruma için İsa ve Aziz Titus'a dua içermekte. Ayrıca Trisagion'un bilinen en eski yazılı kullanımını içermektedir. Muska, Filipililere Mektup'tan Latince çevirilerle alıntılar yer almaktadır.
Keşfi

2017 yılında, Frankfurt'un Praunheim semtinde bir konut inşaatı öncesinde yapılan kazılarda, arkeologlar daha önce bilinmeyen 127 mezar buldu; bunların çoğu gömü mezarlarıydı. "Heilmannstraße" olarak adlandırılan bu mezarlık alanı, Roma dönemi şehri Nida'ya ait olarak değerlendirildi. Nida hakkında yapılan çalışmalarda, Ingeborg Huld-Zetsche [de], 1. yüzyıldan 3. yüzyılın sonlarına kadar yerleşim görmüş olan Roma sınır kasabası Nida'daki çoklu mezar alanlarının bir özetini sunmuştur. Frankfurt'un Praunheim bölgesindeki Heilmannstraße yakınlarında bir mezarlık alanının varlığı 19. yüzyıldan beri bilinmektedir ve 1893 ile 2016 yılları arasında toplamda on iki mezar kazılmıştır.  2017 yılında Heilmannstraße 10'da yapılan bir arkeolojik kazı, bütün bir mezarlığın varlığını ortaya çıkarmıştır. 2018'de gerçekleştirilen ikinci bir kazıda, alanın daha fazlası açığa çıkarılmış ve toplamda 127 mezar tespit edilmiştir.
Bu mezarlar arasında, yaklaşık 35-45 yaşlarında bir erkeğe ait bir mezar bulunmuştur. Çenesinin altında, boyun bölgesinde, uzunluğu 35 mm (1,4 in) ve genişliği 9 mm olan gümüş bir muska kapsülü bulunmuştur. Muska, kötü ruhları uzaklaştırmak ve sahibini korumak için kullanılan büyülü bir koruma muskası olan bir "Phylakterion"du. Kapsülün içinde, uzunluğu 91 mm olan yuvarlanmış, katlanmış ve buruşmuş bir gümüş folyo yer alıyordu. Mezar eşyalarına, bir tütsü kabı ve pişmiş topraktan yapılmış bir kupa dahil, dayanılarak mezarın 230 ile 270 yılları arasına tarihlendiği belirlenmiştir. Kalıntılar üzerinde yapılan izotop analizi adamın kökenlerini belirlemeyi amaçlamaktadır; ancak 2024 itibarıyla bu analizlerin sonuçları henüz açıklanmamıştır.
Frankfurt Arkeoloji Müzesi'nde yapılan restorasyon sırasında muska ve gümüş folyo birbirinden ayrılmıştır. 2019 yılında yapılan röntgen görüntüleme, gümüş folyonun iç kısmında bir yazıt bulunduğunu ortaya çıkarmıştır. İnce ve hassas folyo fiziksel olarak açılmamış, bunun yerine Leibniz Arkeoloji Merkezi [de] ve Goethe Üniversitesi Frankfurt tarafından bilgisayarlı tomografi ile taranmıştır. Folyonun 3D modeli oluşturulmuş ve sanal olarak açılması sağlanmıştır.
Eser ve üzerindeki yazıt, Aralık 2024'te Frankfurt am Main'de düzenlenen bir basın toplantısında halka tanıtılmış ve ardından Frankfurt Arkeoloji Müzesi'nin kalıcı koleksiyonuna eklenmiştir.
Yazıt

[in nomi?]NE SANCTI TITĪ

AGIOS AGIOS AGIOS

[in] NOMINE IHS XP DEI F(ilii)

[...]

QVONIAM IHS XP OMNES{T} GENVA FLECTENT CAELESTES TERRESTRES ET INFERI ET OMNIS LINGVA CONFITEATVR



Kutsal St.Titi'nin Adına

Kutsal, Kutsal, Kutsal

İsa Mesih Tanrı'nın Oğlu'nun Adıyla



[...]

Çünkü İsa Mesih'in önünde göktekiler, yeryüzündekiler ve yeraltındakiler diz çökecek ve her dil O'nu kabul edecek.
Satırlar 1–3, 13-18
Gümüş folyo üzerindeki metin, Hristiyan Tanrısı'nın korumasını istemek için yazılmıştır. Yazıt, İsa Mesih'in adını birçok kez anmakta ve onu Tanrı'nın Oğlu olarak tanımlamaktadır.
Metin büyük ölçüde tamamlanmış olsa da, sol kenardaki birkaç boşluk farklı şekillerde yorumlanabilir. İlk üç satırda, Aziz Titus'a bir çağrı yapılmakta, ardından bir Trisagion ("kutsal, kutsal, kutsal") ve İsa Mesih, Tanrı'nın Oğlu'na bir referans bulunmaktadır. Bunun ardından İsa'yı öven birkaç cümle yer alır. Son altı satırda ise, Pavlus'un Filipililer 2:10–11'deki Mesih şiiri, erken bir Latince çevirisiyle alıntılanmıştır.
Yazı, majüskül ve minüskül kursiflerin bir karışımıdır ve 3. yüzyıla tarihlendirilebilir.
Önemi

3. yüzyıla ait bu parça, şeytanları uzaklaştırmak ve taşıyıcısını korumak amacıyla sihirli bir koruyucu muska olarak kullanılmıştır. O dönemde Hristiyanlar, Roma İmparatorluğu'nda hâlâ zulme maruz kalıyordu.
Bilinen diğer erken dönem Hristiyan muskalarının çoğu Yunanca veya İbranice yazılar içerirken, Latince yazılara rastlanmamaktadır. Muskanın sofistike tarzı, yazıcının yetenekli bir kâtip olduğunu göstermektedir.
Arkeolog Markus Scholz'a göre, bu yazıtın benzersizliği tamamen Hristiyan içeriğe sahip olması ve çok tanrılı unsurlar içermemesidir. Benzer eserler genellikle çeşitli tanrılara atıfta bulunurken, bu yazıt Yahudilik ya da paganizmle ilgili hiçbir unsur içermemektedir. 5. yüzyıla gelindiğinde, değerli metallerden yapılan muskalar artık farklı inançları bir arada temsil etmeyi bırakmıştır. Ren Nehri'nin doğusundan gelen tek benzer eser, Badenweiler'deki Roma hamamı kalıntılarında bir çocuk mezarından çıkarılmıştır ve bu yazıt hem Hristiyan-Yahudi Tanrısı'na hem de bir Germen bahar tanrısına atıfta bulunmaktadır. Bu eserin erken dönem Hristiyanlık tarihi açısından anlamı hâlâ daha fazla araştırılmayı beklemektedir. Örneğin Scholz'a göre, Pavlus'un Filipililere Mektubu'nun Latince versiyonunun şimdiye kadarki en eski kaynak olup olmadığı incelenmelidir.
Bonn Üniversitesi'nden kilise tarihçisi Wolfram Kinzig [de]'e göre, bu yazıt Roma Cermanya'sında Yeni Ahit'in en erken belgelerinden biridir. Ayrıca Hristiyan litürjisinde Trisagion'un bilinen ilk kullanımını işaret etmektedir.
Bilim insanları, bu keşfin Hristiyanlığın Kuzey Avrupa'da yayılma tarihini yeniden yazmayı gerektirdiğine ve bilinen tarihi 50 ila 100 yıl geriye çektiğine inanmaktadır. Galya ve Yukarı Germania'da Hristiyan topluluklarına dair dolaylı kanıtlar bulunmasına rağmen, örneğin 177 yılında Lugdunum'daki (günümüz Lyon) Hristiyanlara yapılan zulüm gibi, şimdiye kadar Alpler'in kuzeyinde Hristiyanlıkla ilgili güvenilir ilk kanıt olarak, 313 yılında Roma Sinodu'na katılan Köln Piskoposu Maternus kabul ediliyordu.
Kemal Aydoğan

| Kemal Aydoğan |
| --- | --- |
Doğum: 12 Ekim 1965 (59 yaşında) Ankara, Türkiye
Eğitim: Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi
Meslek: Yönetmen

Kemal Aydoğan (12 Ekim 1965, Ankara) Türk tiyatro yönetmeni.
1999 yılında kurulan Oyun Atölyesi'nin ve 2013 yılında kurulan Moda Sahnesi'nin kuruluşunda yer almıştır. Pek çok klasik Shakespeare eserini çağdaş bir yorumla sahneye koymuştur.
Yaşamı

1965 yılında Ankara'da doğdu. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tiyatro Bölümü'nden 1987 yılında mezun oldu. 1990 yılında Tiyatro Stüdyosu'nda yapım yardımcısı olarak çalışmaya başladı. 1994-1998 yılları arasında aynı tiyatroda yönetici olarak çalıştı. 1999 yılında  Oyun Atölyesi'nin kuruluşunda yer aldı. Bu tiyatrodan ayrıldığı Ekim 2012'ye kadar tiyatro yöneticiliği ile birçok oyunun yönetmenliğini yaptı.
Oyun Atölyesi'nin Son Gülen İyi Gülermiş (2000), Kesmeşeker (2002) adlı çocuk oyunları ile Azrail'in Gözyaşları (2004), Othello (2004), Jeanned'Arc'ın Öteki Ölümü (2005), Atinalı Timon (2006), Hırçın Kız (2006), Evlilikte Ufak Tefek Cinayetler (2007), Testosteron (2008), "7"(Şekspir Müzikali) (2009), Macbeth (2010), Don Juan'ın Gecesi (2011), Antonuis ile Kleopatra (2012-2013) ve Pandaların Hikâyesi (2012) oyunlarını yönetti.
2013 yılında açılan Moda Sahnesi'nin kurucularındandır. moda sahnesi'nin, Hamlet (2013), Bütün Çılgınlar Sever Beni (2013), Palyançolar Okulu (2013), 6 Oyuncu Yönetmenini Arıyor (2014), Parkta Güzel Bir Gün (2014), Roberto Zucco (2014), Köpek, Kadın, Erkek (2015), Bira Fabrikası (2015), En Kısa Gecenin Rüyası (2015), Seviyoruz ve Hiçbir Şey Bilmiyoruz (2016), Bir Başkadır A. (2016), Fırtına (2017), Köleler Adası (2018), Arıza / Blue-s Cat (2018), Kıyı (2018), Yeni Bir Şarkı (2019) ve Ver Parayı (2019) oyunlarını yönetti. Maritz Rinke, Sibylle Berg, Koffi Kwahule, Stefan Tsanev, Koltes gibi yazarların metinleri ile yönetmen olarak kendine özgü bir atmosfer yaratmıştır.
Yönettiği Oyunlar

Hayat Seni Çok Seviyorum (2022)
Eşkal (2022)
Yeraltından Notlar (2022)
Suzy Storck (2021)
Ormanlardan Hemen Önceki Gece (2021)
Babamı Kim Öldürdü (2020)
Ver Parayı (2019)
Yeni Bir Şarkı (2019)
Ağaçların Kokusu (2019)
Kıyı (2018)
Arıza / Blue-s Cat (2018)
Köleler Adası (2018)
Fırtına (2017)
Bir Başkadır A. (2016)
Seviyoruz ve Hiçbir Şey Bilmiyoruz (2016)
En Kısa Gecenin Rüyası (2015)
Bira Fabrikası (2015)
Köpek, Kadın, Erkek (2015)
Roberto Zucco (2014)
Parkta Güzel Bir Gün (2014)
6 Oyuncu Yönetmenini Arıyor (2014)
Palyançolar Okulu (2013)
Bütün Çılgınlar Sever Beni (2013)
Hamlet (2013)
Pandaların Hikâyesi (2012)
Antonuis ile Kleopatra (2012-2013)
Don Juan'ın Gecesi (2011)
Macbeth (2010)
"7"(Şekspir Müzikali) (2009)
Testosteron (2008)
Evlilikte Ufak Tefek Cinayetler (2007)
Hırçın Kız (2006)
Atinalı Timon (2006)
Jeanned'Arc'ın Öteki Ölümü (2005)
Othello (2004)
Azrail'in Gözyaşları (2004)
Kesmeşeker (2002)
Son Gülen İyi Gülermiş (2000)
Kaplama (görsel sanatlar)

Tuğlalardan oluşan bir duvar kaplaması
Kaplama (İngilizce: texture) 2 ya da 3 boyutlu grafik uygulama veya fotoğrafın fonu ya da detayına uygulanarak değişmesi için kullanılan ikinci bir görseldir.
Fonu değiştirmek, doku katmak veya doku değiştirmek amacıyla kullanılır. Asıl fotoğraf ya da grafiğin üzerine uygulanacak kaplamada kullanılan malzeme, yine grafik ya da fotoğraf olabilir. Tarayıcıyla, fotoğraf makinesiyle ya da Photoshop programlarıyla oluşturulması mümkün olduğu gibi hazır olarak grafik programları tarafından da sunulmaktadır.
Aşağı Dris

| Aşağı Dris Kάτω Δρυς |
| --- | --- |
Köy
Aşağı Dris
Aşağı DrisAşağı Dris'in Kıbrıs'taki konumu
Koordinatlar: 34°51′3″K 33°18′15″D﻿ / ﻿34.85083°K 33.30417°D﻿ / 34.85083; 33.30417
Ülke:  Kıbrıs Cumhuriyeti
Kaza: Larnaka
Nüfus (2011)
 • Toplam: 129
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Aşağı Dris (Yunanca: Kάτω Δρυς, romanize: Kato Dris), Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Larnaka kazasında bulunan bir köydür. Köyün nüfusu 2011 yılı itibarı ile 129'dur.