stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Full Moon wo Sagaşite karakterleri
İnsanlar > Nachi / Soichiro Shido

Sadece mangada görülür. “OZ” ikilisinin baş vokalidir. Mitsuki'yle iyi arkadaş olmuşlardır çünkü müzik endüstrisinde konuştuğu kişiler arasında Mitsuki'ye, ilk defa gerçekten gülümseyen Nachi olmuştur. Nachi onunla arkadaşlığını ilerletip ona yakın olan insanları incitmek için fırsat kollamıştır.
Nachi ve Madoka birbirlerine aşık olurlar (her ne kadar Madoka'nın Gutchan'ı Nachi'yi kıskansa ve bu durumdan rahatsız olsa da) fakat ilişkileri, Madoka'nın; Nachi'nin elinde, kendi “Chisato” (estetik olmadan önce) halinin ve pek de çekici olmayan çocukluk nişanlısı Soichirō Shidō'nun birlikte bulunduğu bir resmi görmesiyle inişe geçer. Nachi ve Soichiro'nun çocukluk arkadaşları olduğuna inanır. Chisato; Soichiro'yu, o kadar çirkin birisiyle evlenemeyeceğini söyleyip aşağılamıştır. Madoka; Nachi'nin, Soichiro'nun intikamını almak için kendisiyle oynadığını düşünür ve kaçar.
Madoka/Chisato, Soichiro'nun annesinden özür dilemeye ve Soichiro ile olan nişanlarını bozmak istediğini söylemeye gider. Ama sadece Soichiro'nun aslında Nachi olduğunu anlar. Soichiro/Nachi, Chisato'nun hayallerindeki gibi olabilmek ve onun kalbini kazanabilmek için estetik ameliyat olmuştur. Sonuçta nişanlı kalırlar (ve Nachi de Gutchan'ın onayını alır).
İnsanlar > Hikari Hayashi

Sadece mangada görülür. Takuto'nun yaşarkenki sevgilisidir. Bir süre çıktıktan sonra Takuto, Hikari'nin onu aldattığını keşfeder. İlişkileri belirgin bir şekilde kötüye gider ve Takuto intihar ettiği sırada neredeyse ayrılmak üzeredirler. Hikari, Takuto'yu hala sevdiğini anladığında Takuto, zaten ölmüştür.
İki yıl sonra (24. bölümde ilk kez ortaya çıkar), Mitsuki'ye ilk konserinin planlanmasında yardım eder. Bu noktada Hikari, biriyle nişanlanır fakat hala Takuto'nun verdiği yüzüğü takmaktadır ve görünüşe göre Takuto'yu unutamamıştır. Mitsuki'ye kendisinin ve Takuto'nun bir resmini gösterir ve ilişkilerini anlatır. Anlattıklarını duyunca Mitsuki'nin ne kadar bunalıma girdiğini fark eden Hikari ona bir çift eğlence parkı bileti verir Mitsuki de biletlerden birini Takuto'ya verir ve ikisi ilk defa çıkmış olurlar.
Daha sonra Takuto (o gün kendi görünür hale getirmiştir), Hikari'yi nişanlısı ile tartışırken görür ve durur. Hikari, Takuto'yu görür, kendisinin Takuya isimli biri olduğunu iddia etmesine rağmen onun Takuto olduğuna inanır ve Takuto'yu kendisiyle vakit geçirmeye zorlar, ayrılırsa intihar etmekle tehdit eder. Birkaç saat sonra yağmura tutulurlar, Hikari, Takuto'yu öpmeye başlar, oda karşılık verir fakat sonra Mitsuki'nin aynlarında bulunduğunu fark eder. Hikari'yi iter ve Mitsuki'nin arkasından seslenir ama Mitsuki çoktan kaçmıştır.
Bir dahaki bölümde Takuto ve Hikari geçmişte konuşurlarken görünür. Takuto, Hikari'ye; eğre gerçek bir aşk istiyorsa hislerini ifade etmesi ve ne kadar zor olursa olsun sadece doğruyu söylemesi gerektiğini söyler. Takuto ayrıldıktan sonra, Hikari ikisinin bulunduğu resimlere bakar ve Takuto'nun yüzünün bütün resimlerden silindiğini fark eder. Gülümser ve Takuto'nun olduğundan çok daha yakışıklı göründüğünü söyler. Son bölümde, Takuto ve Mitsuki öpüşürlerken yüzünde üzgün bir gülümsemeyle alkışladığı görülür.
Shinigami > Takuto Kira

Seiyuu: Yasuo Saitou
Takuto, Meroko'nun partneridir ve Mitsuki'nin ruhunu almakla görevlendirilmişlerdir. Takuto'nun shinigami kıyafetleri bir kedi kostümü, kanatlı bir sırt çantası ile çünkü henüz tam bir shinigami olmadığı için onsuz uçarken eğlenemiyez. Yani kendi kanatları daha çıkmamıştır. Pelüş bir kedi oyuncağa dönüşebilir. Takuto, Mitsuki'yi şarkı söyleme yarışmasına katılabilmesi için 16 yaşındaki haline dönüştürmüştür, Meroko'yu sevmektedir ve Takuto ne zaman Mitsuki'ye ilgi gösterse Meroko hemen kıskançlık krizlerine girer. Mangada, geçmişini, Route:L'in en genç üyesi olduğunu hatırlar ve ayrıca Mitsuki'ye karşı romantik hisler beslemeye başlar. Bazen, özellikle de Mitsuki Eichi'den bahsetmeye başladığı zaman bunalıma girer. Hikâyenin sonuna doğru Takuto, Mitsuki'nin hayatını korumaya, kaderle ve shinigami göreviyle savaşmaya karar verir. Bu arada, Mitsuki sonunda Takuto'nun ilgisine karşılık verir.
Geçmiş hayatında Takuto, Mitsuki'nin babasının ve doktorun da içinde bulunduğu Route:L'in solistiydi. Takuto, ayrıca Mitsuki'nin adını koyan kişiydi ve Mitsuki 7 yaşındayken Dr. Wakaouji onları tanıştırmıştı. Takuto'nun boğazında, tıpkı daha sonra Mitsuki'de de olacağı gibi, kötü huylu bir tümör gelişmişti. Mangada, Wakaouji, tümörü almıştı fakat bu Takuto'nun sesini kaybetmesine neden olmuştu. Bir daha şarkı söylememe fikrini kaldıramayan Takuto, hastanenin çatısından atladı ve shinigami oldu. Takuto geçmiş hayatını hatırladıkça yavaş yavaş kaybolmaya başlar fakat Meroko ve Mitsuki onu zamanında durdurur.
Animede, Takuto, tümörünü ve sonuçlarını öğrenir öğrenmez motosikletini uçuruma sürer. Animenin sonunda, bilinmeyen bir yaşta (çoğu hayranı 16 yaşında olduğunu farzeder) tekrar doğar ve Mitsuki Meroko'ya seslenene ve Meroko'dan düşen tüyü elinde tutarken Mitsuki'yi görene kadar hiçbir şey hatırlamaz.
Manganın sonuna doğru Jonathan/Sheldon, Mitsuki'nin ruhunu almaya çalıştığı zaman Takuto, tırpanın önüne atlar ve ikisi birden darbe alır. Death Master'ın, tırpanın Takuto üzerinde etkisi yoktur demesine rağmen Takuto, daha sonra kaybolmaya başlar. Komada, hafızası kaybolmuş bir şekilde uyanır (hiç ölmemiştir). Bununla beraber konuşabilmektedir çünkü Sheldan ve Mystere boğazını iyileştirmiştir. Manganın son bölümünde, Mitsuki'nin konserinde ortaya çıkar ve onu sevdiğini söyler. Sonunda, sahnede el ele tutuşmuş gülümserlerken görünürler.
Shinigami > Meroko Yui

Seiyuu: Chieko Honda
Meroko, Takuto'nun partneridir ve karşılıksız olmasına rağmen ona deli gibi aşıktır. Meroko uzun kulaklı bir tavşan kostümü giyer ve oyuncak tavşana dönüşebilir. Animede, “Mero Mero Değiş” diyerek görünüşünü başka karakterlere dönüştürebilir.
Animede, başlangıçta kurallar konusunda titiz davranan biri görüntüsündedir, genellikle shinigami el kitabına başvurur. Fakat hem Takuto'ya hem de Mitsuki'ye olan sevgisi onu değiştirir. Meroko'nun nihai kaderi ise kaybolan Takuto'nun yerine kendisini feda etmek istediği için “melek” olmaktır.
Mangada, Takuto'nun Mitsuki'ye olan ilgisini kıskanır ve ara sıra da Mitsuki'ye öfkesini belli eder. Mitsuki'nin, Takuto'nun hafızasını canlandıracağından ve Takuto'nun hayalete dönüşeceğinden korkar. Sonunda yumuşar ve aslında tüm bu zaman boyunca Izumi'yi sevdiğini fark eder.
Meroko yaşarken, ado Moe Rikyo idi, Mitsuki'nin anneannesinin en iyi arkadaşıydı. Moe 16 yaşındayken Mitsuki'nin anneannesi, Fuzuki, nişanlanmıştı. Bir gün ikisi bir kemancı ile karşılaşır ve üçü o andan itibaren beraber birçok zaman geçirirler. Moe kemancıya aşık olur ama o Fuzuki'ye aşıktır ve Fuzuki ile nişanlanırlar. Fuzuki'nin “eski” nişanlısı da Moe'ye kalır. Olanları duyduğu zaman Moe inanmaz ve doğru olup olmadığını görmek için Fuzuki'nin evine koşar. Daha sonra Moe'nin nişanlısı ona saldırmaya kalkışır ve Moe yağmurda kaçar. Psikolojisi bozulan Moe bileklerini keser ve kan kaybından ölür.
Mangada, Mitsuki'nin aile çizgisini öğrenince, yaşarken onları tanıyanlara kendilerini göstermek yasak olduğu halde hayalet formunda Fuzuki'ye görünür. Ayrıca Fuzuki'ye tavşan formunda da ziyaret eder ve birbirlerine oldukça arkadaşça davranırlar. Fuzuki, Meroko'ya şekerler verir.
Daha sonra mangada, o ve Takuto Mitsuki'nin adını ölüm listesinden silmeye teşebbüs eder. Meroko, kendini tehlikeye atarak tek başına Death Master'ın odasına girer ve bunun bir tuzak olduğunu, Sheldon'un Mitsuki'nin ruhunu almaya gittiğini öğrenir. Death Master'dan Takuto'nun hücresinin anahtarlarını aldıktan sonra Takuto'yu serbest bırakır. Shinigami tarafından takip edilirlerken Takuto'ya gitmesini ve hala Izumi'ye âşık olduğunu söyler. Takuto ayrılır ve Meroko tek başına shinigamiye yüzleşir. Bununla beraber, Takuto onu korumak için geri gelir ve Meroko fark eder ki Takuto'ya da aşıktır. O ve Takuto Mitsuki'yi Sheldon'dan kurtarmak için dünyada tekrar ortaya çıkarlar.
Manganın sonunda Izumi ve Meroko tekrar partner olurlar.
Meroko'nun shinigami adı Meroko Yui, Moe Rikyou'nun bir anagramıdır.
Shinigami > Jonathan / Patron Sheldan

Seiyuu: Norihisa Mori
Jonathan, Izumi'nin Meroko'dan sonraki partneridir. Silindir bir şapka takar ve genellikle İngilizce konuşur.
Animede Jonathan'ın rolü oldukça küçüktür. Izumi'nin etrafında dolanır ve onu sinir eder.
Mangada Jonathan'ın daha büyük bir role sahiptir. Mitsuki'ye, Eichi'nin ölü olduğunu shinigamilerin bildiğini anlatan ve Mitsuki'nin kaçmasına neden olan odur. Daha sonra, kendisinin, Full Moon'a ve arkadaşlarına zarar vermeye çalışan bir fanatik olduğunu ifşa eder. Manganın sonuna yaklaşırken gerçek formunu ortaya çıkartır: Sheldon: Pediatri Koğuşu'nun başı.
Sheldon olarak, Mitsuki'yi öldürmeye çalışır; fakat Takuto, Meroko ve Izumi onu durdurur. Death Master'ı, Mystere'i, Kader Tırpanı'nı kullanması için çağırır. Daha sonra, Mitsuki'nin yaşamasını ümit ettiği ortaya çıkar. Mystere'e karşı büyük bir ilgi duyar. Manganın son bölümünde, Mystere ile beraber, Takuto'nun sesini geri alabilmek için bütün güçlerini kullanırlar ve kaybolurlar.
Mangada, kenar çubuklarının birinde, Arina Tanemura, bir gün arkadaşlarıyla “Peeves”i (Harry Potter’dan) nasıl hayal ettiğini çizdiğinden bahseder. Çizimini bitirdikten sonra arkadaşlarına gösterir ve arkadaşları gülerek bunun Peeves’e benzemediğini (çünkü Peeves insan şeklindedir fakat Tanemura hayalet şeklinde çizmiştir) söylerler. O da çizimini ziyan etmemeye ve bir isim verip mangada kullanmaya karar verir.
Shinigami > Mystere / Death Master

Sadece mangada görülür. Ölüler diyarına inen ilk insan ruhtur ve Death Master olarak bilinir. Kırılgan bir yapıya sahiptir. İnsanların ruhlarını alabileceğini keşfettikten sonra bir gün ölmek üzere olan ve ona shinigami olup olmadığını soran bir kıza rastlar. O günden sonra shinigami olduğuna kendini ikna eder. Ölüler diyarının taç giyen son kraliçesidir.
Meroko, Death Master’ın odasına, listeyi çalıp Mitsuki’nin adını silmek için girdikten sonra Mystere, Meroko’nun üzerine yürür ve Sheldon’ın Mitsuki’nin ruhunu almakla ilgili planı konusunda onu uyarır. Sonra da Meroko’ya Takuto’yu (bir hücreye hapsedilmiştir) serbest bırakabilmesi için gerekli olan anahtarları verir. Daha sonra, Mitsuki’nin neden shinigamileri görebildiğini keşfedebilmek için Kader Tırpanı’nı Mitsuki’nin üzerinde kullanır. 29. bölümün sonunda Full Moon’un final performansını yüzünde bir gülümsemeyle dinler.
Manganın sonunda Sheldon ve Mystere bütün güçlerini Takuto’nun gırtlağını iyileştirebilmek için kullanırlar ve kaybolurlar. Sheldon ile birbirlerine büyük ilgi gösterirler ve Mystere ölürken hissettiği gibi bu sefer ayrılırken hiç pişmanlık hissetmediğini söyler.
Mystere en güçlü shinigamidir ve insanların ruhunu alan Kader Tırpanı’nı kullanabilir. İçinde insan bir kızın resmi bulunan küçük bir küresi vardır. Mecazi konuşmayı sever. Dört oturumlu bir yan hikâyede, en sevdiği kelimenin “kafatası” olduğundan bahsedilir.
Mitsuki Kouyama
Mitsuki Kouyama (Full Moon)
Eichi Sakurai
Fuzuki Kouyama
Takuto Kira
Meroko Yui
Izumi Rio
Akdarı, Çıldır

| Akdarı |
| --- | --- |
Köy

 Ardahan'ın konumu
AkdarıAkdarı'nın Ardahan'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Ardahan
İlçe: Çıldır
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1399 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 64
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0478
İl plaka kodu: 75
Posta kodu: 75110
Akdarı, Ardahan ilinin Çıldır ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Akdarı köyünün eski adı, Çamardo'dur. Gürcüce kaynaklarda Çamardo (ჩამარდო) olarak geçen bu yer adı, Türkçeye erken dönemde Çamardo (چاماردە) ve geç dönemde  Çamorda (چاموردە) olarak girmiştir.
Çamardo köyü, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Cavaheti'de yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köydeki Çamardo Kilisesi bu dönemden günümüze kalmıştır.
Çamardo köyü, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre, Gürcistan Vilayeti içinde Ahalkalak livasının Niyaliskuri nahiyesinin köylerinden biriydi. Çamardo (چاماردە) adıyla kaydedilmiş olan köy bu tarihte tamamen boşalmıştı. 1878 yılında köyde 10 hanenin tespit edilmiş olması, Çamardo'nun Osmanlı döneminde yeniden meskun hale geldiğini göstermektedir.
Çamardo, üç yüz yılı aşkın bir süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresince de Çamardo (Чамардо) olarak kaydedilmiş olan yerleşim, 1886 tarihli nüfus tespiti sırasında Ardahan sancağının  Çıldır kazasına bağlı Tzkarostavi nahiyesinin  13 köyünden biriydi. Çamardo'nun nüfusu, 65'i erkek ve 54'ü kadın olmak üzere, 14 hanede yaşayan 116 kişiden oluşuyordu. Bu nüfusun tamamı Türk olarak kaydedilmişti. Rus idaresi sırasında köyün nüfusu artmış, 1896'da 133, 1906'da 152 kişiye ulaşmıştır.
Çamardo köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusların bölgeden çekilmesinin ardından Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 7 Mayıs 1920 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Sovyet Rusya, Artvin sancağını Gürcistan'ın bir parçası olarak tanıdı. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında 16 Mart 1921 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Çamardo köyünü de kapsayan Ardahan bölgesi Türkiye'ye bırakıldı.
Çamardo, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Çamurda / Çamorda (چاموردە) adıyla, Kars vilayetinin Çıldır kazasının Kurt Kale nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında "Çamurda" adıyla kaydedilmiş olan köy, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 251 kişiden oluşuyordu.  Çamardo Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Akdarı olarak değiştirilmiştir. Akdarı köyünün 1965 yılında nüfusu 358 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 105 kişi okuma yazma biliyordu.
Çamardo'da Orta Çağ'dan kalma tek nefli bir yapı olan Çamardo Kilisesi, 20. yüzyılın başında büyük ölçüde ayakta duruyordu. Bununla birlikte bu tarihte ahır ve samanlık olarak kullanılıyordu. Harç kullanılarak inşa edilmiş olan kilise, daha sonra yıkılmış ve günümüze sadece duvar parçaları ile kesme taşlı küçük bir bölüm kalmıştır.
Coğrafya

Akdarı köyü, Ardahan il merkezine 83 km, Çıldır ilçe merkezine 41 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 64
2021: 69
2020: 73
2019: 71
2018: 84
2017: 74
2016: 83
2015: 84
2014: 79
2013: 82
2012: 82
2011: 84
2010: 83
2009: 79
2008: 95
2007: 100
2000: 153
1990: 235
1985: 297
Dimmu Borgir

| Dimmu Borgir |
| --- | --- |
Dimmu Borgir, 2018
Genel bilgiler
Başladığı yer: Oslo, Norveç
Tarzlar: Senfonik black metal, black metal
Etkin yıllar: 1993-günümüz
Müzik şirketi: No Colours, Spikefarm, Cacophonous, Century Media, Nuclear Blast
İlişkili hareketler: Old Man's Child, Cradle of Filth, Ov Hell, Carpe Tenebrum, Brujeria, The Kovenant, Mayhem, Arcturus, Chrome Division, Code, Susperia, Dødheimsgard, Nile, Borknagar, Nachtmystium, Ragnarok, Angelcorpse, God Dethroned, Vesania, Vader, Infernal Method, Ved Buens Ende
Resmî site: www.site.dimmu-borgir.com

Üyeler: Shagrath Silenoz Galder Daray Cyrus Gerlioz

Eski üyeler: Stian Aarstad   Kenneth Åkesson   Brynjard Tristan   Stian Arnesen   Jamie Stinson   Nicholas Barker

Dimmu Borgir, 1993 yılında Shagrath, Silenoz ve Tjodalv tarafından Oslo, Norveç'te kurulmuş senfonik black metal grubudur. Grubun adı; Eski Nors dili, Faroece ve İzlandacada "karanlık kuleler" anlamına gelir. Grubun adı İzlanda'daki Dimmuborgir volkanik oluşumdan türemiştir. Yıllardır birçok kez üye değişikliğine giden grupta, kurucular gitarist Silenoz ve vokalist Shagrath değişmeden kalan elemanlardır.
Tarihi

Stian Aarstad’ın da klavyeci olarak katılmasıyla tam anlamıyla doğmuş olan Dimmu Borgir; Emperor ve Kreator gibi tarzında başarılı bir topluluktur. Agresif gitarlar, gürültülü davullar, operatik vokaller, değişik klavye melodileri, Norveçli grubun müziğini tanımlar. 80’lerin black ve heavy metal etkilerini taşıyan Dimmu Borgir, Wagner ve Dvorak gibi klasik müzik bestecilerinden de etkilenmiştir.
Topluluk, piyasaya, 1994’te Necromantic Gallery Productions’dan çıkardıkları "Inn I Evighetens Morke" adlı çalışmalarıyla girdiler. Albüm büyük ilgi gördü ve birkaç haftada yüksek satış rakamlarına ulaştı. Black metal çevresinde artık adları duyulmuştu. Ve aynı yıl "For All Tid" isimli ilk uzun albümlerini hazırladılar. Yavaş, karamsar ve atmosferik bir kayıttı. Albümde Dødheimsgard'dan ldrahnand'a, Ved Buens Ende'den Vicotnik'e kadar birçok ismin yardımları oldu. Shagrath davul ve vokallerde (ve beşinci şarkıda gitarda), Silenoz gitar ve vokallerde, Tjodalv gitarda, Aarstad ise klavyede ve efektlerde şarkıları icra eden isimlerdi.
Dimmu Borgir, 2000 yılının mart ayında yeni albüm kayıtları için Abyss stüdyosuna girmeyi planlıyordu ama bu gerçekleşmedi. Çünkü yeni materyali tamamlamak için zamana ihtiyaçları vardı. Finansal problemler söz konusuydu. Nick hala İngiltere’de yaşıyordu ve her istediğinde Norveç’e gelmesi mümkün değildi. Kişisel sorunlar yüzünden Astennu gruptan atıldı ve yerine Norveç black metal müziğinin önemli gitaristlerinden Galder geldi. Bu değişikliklerden bir süre sonra aynı yılın sonbaharında İsveç’teki Fredman Stüdyosu’na girdiler (At The Gates, In Flames, Dark Tranquillity gibi topluluklar burada kayıt yapmışlardır.). Ve yine oldukça kaliteli bir işle dinleyenlerinin alkışlarını aldılar:"Puritanical Euphoric Misanthropia". Ürkütücü atmosferiyle hayranlarını kendilerinden geçiren bu albüm, büyük bir kesime göre Dimmu Borgir’in o güne kadarki en iyi albüm çalışmasıydı. Şarkı yazma işi en yüksek noktaya ulaşmıştı artık. "Blessings Upon The Throne Of Tyranny", "Kings Of The Carnival Creation", "The Mealstrom Mephisto" ve "Architecture Of A Genocidal Nature" parçaları bu açıdan özellikle dikkat çeken çalışmalardı.
Bazı parçaları Göteborg Senfoni Orkestrası'yla kaydetmişlerdi. Sonuç; mükemmel gitar işleri ve dinamik klavyeler... Nick Barker, şarkılarda patlamalar yaratmış, basta mükemmeliğe ulaşan Hestnaes çok iyi geri vokal icra etmiş, Shagrath' ın korkutucu vokalleri, Dimmu Borgir müziğini zirveye çıkarmıştır.
Grup, Mart 2001'de yollara düştü ve yüzbinlerce hayranına müthiş gösteriler sundu. 2001 sonbaharında 11 Eylül saldırısı nedeniyle turlarını yarıda kestiler. 26 Ekim 2001'de "Alive in Torment" adlı canlı performans albümlerini çıkardılar. Çalışmanın içeriğini şu parçalar oluşturdu; "Tormentor of Christian Souls", "The Blazing Monoliths of Defiance", "The Insight and the Catharsis" ve "Puritania and The Maelstrom Mephisto".
Grup 2014 yılında Titans of Symphonic Metal isimli bir split albüm piyasaya sürmüştür.
Diskografi > Stüdyo albümleri

For All Tid (1994)
Stormblåst (1996)
Enthrone Darkness Triumphant (1997)
Godless Savage Garden (1998)
Spiritual Black Dimensions (1999)
Puritanical Euphoric Misanthropia (2001)
Death Cult Armageddon (2003)
Stormblåst (2005)
In Sorte Diaboli (2007)
Abrahadabra (2010)
Eonian (2018)
Diskografi > EP'ler

Inn I Evighetens Mørke (1994)
Devil's Path (1996)
Sons of Satan Gather for Attack (1999)
True Kings of Norway (2000)
The Gods Of Darkness (2000)
Alive in Torment (2001)
World Misanthropy (2002)
Diskografi > Single'lar

"Progenies of the Great Apocalypse" (2003)
"Vredesbyrd" (2003)
"The Serpentine Offering" (2007)
"Gateways" (2010)
Robert Fripp

| Robert Fripp |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: 16 Mayıs 1946  Dorset, İngiltere
Tarzlar:  Art rock  progresif rock  post-progressive  ambient  deneysel 
Etkin yıllar: 1968 - günümüz

Robert Fripp (d. 16 Mayıs 1946), Wimborne Minster, Dorset, İngiltere) gitarist ve bestekârdır. King Crimson’ın günümüze dek gelen tek “sabit” elemanı olmuştur. Geniş bir müzikal yelpazede herhangi bir tarza bağlı kalmadan müzik yapmaktadır.
Besteleri genellikle klasik ve halk geleneklerinden etkilenen alışılmadık asimetrik ritimler içeriyor. Yenilikleri arasında Frippertronics olarak bilinen bant geciktirme sistemi ve yeni standart ayarlama yer alıyor.
Biyografi > Kariyeri > Giles Giles & Fripp

Fripp'in müzik kariyeri Peter ve Michael Giles kardeşlerin şarkı söyleyebilen bir organist aranıyor ilanına cevap vermesiyle başlar. Üçlü iki single ve bir albüm çıkarır (The Cheerful Insanity of Giles Giles and Fripp) ancak başarılı olamaz.
Biyografi > Kariyeri > King Crimson

GGF'nin dağılmasından sonra fripp davulcu Michael Giles ile yeni bir grup kurma planları yapmaya başlar. 1968 yılında Greg Lake, Peter Sinfield ve Ian McDonald ile beraber King Crimson’ı kurarlar. 1969 da ilk albüm In the Court of the Crimson King çıkar. Ancak Giles ve Mcdonald ile yaşadığı müzikal görüş ayrılıkları ikilinin grubu bırakmasıyla sonuçlanır. İlk önce Fripp grubu terk etmeyi teklif eder ancak Giles ve Mcdonald grubun Fripp’e ait olduğuna kanaat verip gruptan ayrılırlar. Bu tarihten günümüze dek de Fripp grubun tek değişmeyen elemanı olarak kalmıştır.
Biyografi > Kariyeri > Yan projeler

King Crimson’ın aktif olmadığı dönemlerde Fripp birçok yan projeye imza attı. Keith Tippett ile beraber çalışan Fripp; 1971'de “Septober Energy” ve  1973'te “Ovary Lodge” albümlerine prodüktörlük yaptı. Ayrıca bu zaman diliminde Van Der Graaf Genarator ile de çalışan Fripp;  grubun  1970 çıkışlı “H to He, Who Am the Only One” ve 1971 çıkışlı “Pawn Hearts” albümünlerinde gitar çaldı. Brian Eno ile beraber 1972 de “No Pussyfooting” ve 1974 te “Evening Star” albümlerini çıkardı. Bu albümler oldukça “garip” müzikal deneyler içeriyordu. Fripp'in iki adet makarayı Revox teyp çalarına bağlayarak elde ettiği “tape delay” sistemi Fripp'in ileriki dönem çalışmalarında da önemli bir rol oynayacaktı. Bu sistem ayrıca “Frippertronics” adıyla da bilinmektedir.
1970 lerin ikinci yarısında Fripp kendisini müzik endüstrisinden uzaklaştırarak John G. Bennett aracılığıyla Gurdjieff öğretilerini inceleme fırsatı bulmuştur. Fripp ileride Guitar Craft’ı  kurarken bu dönemde öğrendiklerini de kullanacaktır.
1976’da Peter Gabriel’in kendi adını taşıyan ilk stüdyo albümünde gitar çalarak tekrar müziğe dönen Fripp; yılın geri kalanında Gabriel ile beraber turneye çıkmasına karşın kendi ismi yerine “Dusty Rhodes” adını kullandı.
1977’de Brain Eno’nun davetiyle David Bowie’nin Heroes albümünde gitar çalması Fripp’in diğer müzisyenlerle iletişime geçmesine yardımcı oldu. Peter Gabriel’in ikinci albümünde ve Darry Hall’in “Sacred Songs”  albümünde gitar çaldı.
Bu dönemde söz yazarı Joanna Walton ve Brain Eno, Peter Gabriel, Darry Hall, Peter Hammill, Jerry Marotta, Phil Collins, Tony Levin ve Terre Roche gibi isimlerle kendi albümü üstünde çalışan Fripp; 1979 da “Exposure” u çıkardı. Albümü yıl içinde bir “Frippertronics” turnesi izledi.
New York'ta yaşadığı bu dönemde Blondie ve Talking Heads’in albümlerinde çalıp onlarla bazı konserlerlere çıktı. Ayrıca The Roches’ ın ilk albümne prodüktörlük yaptı. 1980 de David Bowie’yle girdiştiği yaratıcı deneyler Scary Monsters (and Super Creeps) albümünde ayırt edilebilir gitar partisyonları olarak ortaya çıktı.
Fripp’in bas gitarist Buster Jones, vokalist David Byrne(albümde adı Absalm el Habib olarak geçti) ve davulcu Paul Duskin ile  birlikte yaptığı çalışmalar sonucu God Save the Queen/Under Heavy Manners  albümü ortaya çıktı. Eşzamanlı olarak “ ikinci sınıfta seyahat eden yeni çağ enstrümantal dans grubu” olarak bahsettiği The League of Gentelman’ı kurdu. Grupta bas gitarda Sara Lee, klavyede Barry Andrews ve davulda da Johny Toobad vardı.(daha sonra yerine Kevin Wilkinson geçti). Grup 1980 boyunca turlamaya devam etti.
Biyografi > Kariyeri > Guitar Craft

Robert Fripp 1985'te insanlara keşfettiği yeni akordu ve kendi tekniğini anlatmak için Guitar Craft’ı kurdu. Sonrasında da öğrencileriyle “The League of Crafty Guitarists” adı altında konserler ve albümler çıkardı. “California Guitar Trio” bu grubun üyelerindendi.