stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bertolt Brecht
Çalışmalar > Şiirler

Çok sık alıntı yapılan "400 (Dörtyüz) Genç  Şair Üzerine Kısa Bir Bildiri (Kurzer Bericht über 400 (vierhundert) junge Lyriker)" başlıklı yazısında Brecht, bir şiirin “kullanım değeri” olması gerektiği üzerine görüşlerini açıklıyordu. “[..] Bu tür sadece lirikten ibaret eserler abartılıyor. Bu eserler, bir düşüncenin ya da duygunun asıl mânâlarından çok uzaklaşıyorlar.” Brecht, şiire yüklediği bu işlev ve anlamı, yazdığı tüm şiirlerine yansıttı. Brecht'in şiirleri olağanüstü kapsamlıydı. "Großen kommentierten Berliner und Frankfurter Ausgabe" başlıklı kitabında, bazıları değişik şekillerde de yazılmış, yaklaşık 2300 şiir vardı. Açıkça görülüyor ki, Brecht için her önemli olay ve düşüncelerin şiir formunda yansıtılması neredeyse bir gereksinmeydi. Ölümünden kısa bir süre önce bile yirmi yeni şiir yazmıştı. Şiirleri, kafiyesiz metinlerden, çift kafiyeli klasik destanlara kadar uzanan bir çeşitliliğe sahipti. Türkiye'de şiirlerini besteleyen sanatçılar arasında Arif Kemal de vardır.
Siddhartha (roman)

Siddhartha'nın özel baskısının numaralandırılmış ve imzalı 50 kopyasından biri.
Siddhartha, Hermann Hesse'nin, Siddhartha Gautama'nı hayatını konu aldığı, Budizm felsefesinin içrek (ezoterik) yönlerini işleyen, yazarın en ünlü eserleridir. Berlin’deki S. Fischer Verlag isimli yayınevi tarafından 1922 yılında ilk defa yayımlanmıştır.
Konusu

Roman kahramanı Siddhartha, tıpkı Buda gibi bir prenstir. Gerçek bilgiye ulaşmak için babasının uzun süreli direnişine aldırmayarak sarayını, gençliğini ve ailesini  geride bırakarak ormanlara çekilir. Gezgin bir dilenci olarak yaşamını sürdürdüğü uzun bir dönemin ardından Buda ile karşılaşır ve aralarında uzunca bir sohbet geçer. Buda ona, Budizm'in içrek yapısını ve felsefi derinliğini anlatır. Uzun meditasyon denemelerinden sonra aradığını tam olarak bulamamanın verdiği bıkkınlıkla hedefine götürecek aracı değiştirerek bir kente yerleşir ve ticaretle uğraşmaya başlar. İleri yaşlarında içindeki boşluğun baskısıyla birlikte yaşadığı kadını, varlığını henüz bilmediği çocuğunu ve edinmiş olduğu tüm servetini geride bırakarak yeniden kaçınık yaşama geri döner.
Siddhartha daha sonra bir ırmağın kıyısında kayıkçılık yapan -insanları ufak bir para karşılığında karşıdan karşıya geçiren- yoksul bir kayıkçı olan Vasudeva'nın yanına yerleşir. Vasudeva Siddhartha'ya gerçek bilgiye ve aydınlanmaya ulaşabilmesi için kılavuzluk edecektir. Romanın sonunda Siddhartha ırmakta gerçek bilgiyi bulur ve aydınlanır. Romanda açıklanmaz ama Vasudeva, Sanskritçe'de "ırmak tanrısı" anlamına gelmektedir.
Konusu > Brahman Siddhartha

Kitap Siddhartha ismindeki genç bir Brahman'ı ve arkadaşı Govinda'yı anlatmaktadır. Herkes tarafından değer gören ve hayran olunan Siddhartha, hayatını her insanın içinde var olan Atman’ı, yani canda bütünlüğü aramaya adar.
Konusu > Samana Siddhartha

Siddhartha'nın canda bütünlüğü araması onun Brahmanlıktan vazgeçip bir samana, bir gezgin çileci ve dilenci olmasını gerektirir. Ancak Siddhartha samanayken bir süre sonra hayatın onu hedefine götürmeyeceğini hisseder. Govinda ile beraber Gotama’nın, yani Buda’nın yanına gitmiştir (Hesse kitabında bu kelimeyi Pali dilinde yazıldığı gibi yazmayı tercih etmiştir: Gotama. Bu kelime Sanskritçede Gautama diye yazılmaktadır). Ancak Siddhartha Buda’nın öğretisini kabullenemez. Siddhartha Gotama’nın aydınlığa erişmeyi arzu ettiğinin farkına varır ve Gotama'nın öğretisinin doğruluğundan kuşku etmez ancak Siddhartha bu öğretinin sadece Gotama için geçerli olduğuna inanır. İnsan sadece öğreti sayesinde Buda olamaz, öğretilerin yanı sıra bu hedefine kendi deneyimleriyle erişmek durumundadır. Arkadaşı Govinda, Gotama'nın yanında kalırken Siddhartha kendi deneyimlerini edinme bilinciyle yeniden yola koyulur.
Konusu > Siddhartha "Çocuk İnsanlar"ın yanında

Siddhartha kendi çevresinin ve önceleri samana olarak gözlemlemeyi öğrendiği doğanın güzelliğini yoğun bir şekilde tecrübe eder. Kayıkçının ona kehanetini sunduğu bir ırmaktan karşıya geçer (kehanete göre Siddhartha bu ırmağa geri dönecektir) ve büyük bir şehre ulaşır. Siddhartha Kamala'dan kendisine aşk sanatını öğretmesini ister. Siddhartha Kamala’nın isteklerini yerine getirebilmek için tüccar olur. İlk başlarda başarıya ulaşılırken gösterilen çabayı görür ve dünyevi şeylere bağlanıp kalmış insanlara taktığı isim olan “çocuk insanların” ilginç bir özelliği olarak paraya bağlılığı tanır. Ancak onun ilk başlardaki tavırları sonradan kibre dönüşür ve kendisi de gittikçe aynen çocuk insanlar gibi olur. Gördüğü bir rüya onu kendine getirir ve ona tekrar aydınlığa erişme arayışını hatırlatır.
Siddhartha bunun üzerine Kamala'yı terk eder. Onun kendisinden hamile olduğunun farkında değildir. Daha önce tattığı yaşamın ve ölümün; ayrıca tüm varlıkların döngüsü Samsara duygusundan daha derin bir duygu içinde uzun bir zaman önce üzerinden geçtiği ırmağa tekrar varır. Asıl amacı olan Nirvana’ya erişmekten ne kadar uzakta olduğunun farkına vardığında ırmakta boğulmanın eşiğinde durmaktadır. Aslında intiharından sonra Samsara’ya daha sıkı bir şekilde yakalanacak, yeniden doğacaktı. Yeniden kendine gelmesi üzerine mutlu bir şekilde tekrar inzivaya çekilmeye başlar ve uyuyakalır. Uyandığında yanında onun Siddhartha olduğundan haberi olmayan keşiş Govinda'yı bulur.
Govinda da henüz bir Buda olamamıştır ve diğer yandaşlarıyla birlikte Buda’nın yanına göç etmektedir. Siddhartha, Govinda’nın yanında şimdiye kadar yaşadıklarını gözünün önüne getirir: “O Brahman Siddhartha nereye gitti?”, “O Samana Siddhartha'ya ne oldu?”, “O zengin Siddhartha nerede şimdi?”, “Ölümlü nesneler hızlı bir değişim içindedir, Govinda, biliyorsun bunu.”. Siddhartha inzivaya dalar ve bir zamanlar Gotama'nın yanından ayrıldıktan sonra nasıl bir haldeyse, şimdi de onu tekrar gelişiminin tam başında durduğunu ve yeni bir hayatın başında olduğunu hisseder. Öğretilen bilginin hiçliği hakkındaki bilgisi ve kısmen deneyimin önemi ona önceye göre daha açık bir şekilde malum olmuştur. Bu zamana ilişkin düşünceleri birçok bakımdan onu Gotama'nın yanında kalmaya zorlayan şeylerin uygunluğunu oluşturur ancak bu uygunluklar o zamanlar daha çok kuramsal düşüncelerken Siddhartha bu düşünceleri dünyayı tanıdıktan sonra tecrübe eder.
Konusu > Kayıkçı Siddhartha

Siddhartha yeni yolunu arayışında ırmağa kadar gelir ve orada tekrar kayıkçı Vasudeva ile karşılaşır. Vaseduva ona yanında yardımcı olarak kalmasını teklif eder. Aydınlığa erişmiş Vasudeva Siddhartha'ya ırmağın sesini dinlemeyi ve o sesten bir şeyler öğrenmesini öğretir.
Konusu > Baba Siddhartha

Siddhartha kayıkçıyken ölen Gotama'nın yanına giden Kamala ile tekrar karşılaşır. Kamala babası ile aynı ada sahip oğlunu, Siddhartha'yı, yanında götürmektedir; fakat ırmağın kenarında bir yılan tarafından sokulduktan sonra ölür. Siddhartha şimdiye kadar şehrin lüks hayatına alışmış olan oğlunu yanına alır, ona yetingenliği ve huzuru öğretmek ister. Siddhartha burada farkında olmadan Gotama'nın yaptığı hatayı yapar. Küçük Siddhartha'ya gerçek bilgiyi öğreteceğine ve kendisinin şu ana kadar yaşadıklarını ona aktaracak durumda olduğuna inanır. Küçük Siddhartha babasının söylediklerine aklı yatmayınca nehri geçerek oradan kaçar.
Siddhartha oğlunu, Vasudeva'nın gitmemesine ilişkin öğüt vermesine aldırmadan takip eder fakat şehre varmadan bu arayışının anlamsızlığının farkına varır. Kamala ile ilk karşılaştığı yerde oğlunun peşinden gitmekten vazgeçer ve Nirvana'ya giden yolunu takip etmek için geri döner. Bu olay uzun yıllar Siddhartha'nın içini kemirir ta ki o bilgeliğin ne olduğu olgunluğuna erişinceye ve kendi kendinin rehberi oluncaya kadar. Bu olgunluk ona, durmadan dönüşse de sürekli aynı kalan ırmağı dinlemeyi ve onu gözlemlemeyi öğretir. Siddhartha kendi yaşamının karmaşasında kendisini çocuk, genç ve ihtiyar olarak tanımlar. Siddhartha ve Vasudeva aydınlığa eriştikten sonra Vasudeva ormana gider. Siddhartha kayıkçı olarak işini devam ettirir.
Aydınlığa erişen Siddhartha kitabının son bölümünde Hesse gençlik arkadaşları Siddhartha ve Govinda'nın tekrar buluşmasını gösterir. Govinda, olgunluğunu tamamlamıştır ve hala aramaktadır. Siddhartha ise Govinda'ya sadece aradığı şeye konsantre olduğu için aslında aradığı şeyi bulamadığını, iç sesine kulak vermesi gerektiğini ve aramayı bırakıp her şeyi sadece oluruna bırakması gerektiğini belirtir. Kitabın başından beri farklı kısımlarda göze görünen bu zıtlık kitabın son kısmında ortadan kalkmaktadır. Hesse, başlarda Siddhartha'nın sözlerini ne anlayabilen ne de o sözlerine inanabilen arkadaşı için Siddhartha'nın nesnelerin gerçek doğasına bir anlığına da olsa bir bakış sunduğunu yansıtmaktadır.
Şemsi Efendi Mektebi

| Şemsi Efendi Mektebi Mekteb-i Şemsi İptidai |
| --- | --- |
Kuruluş: 1872
Kapanış: 1891
Ülke: Osmanlı Devleti
Şehir: Selanik
Türü: Özel
Eğitim dili: Türkçe
Adresi: Sabri Paşa Caddesi
Şemsi Efendi Mektebi (Mekteb-i Şemsi İptidai), Selanik'te Muallim Şemsi Efendi tarafından 1872'de kurulan özel okuldur.
Selanik'in ilk özel Türk okulu idi; ayrıca eldeki bilgilere göre Osmanlı İmparatorluğu'nda bir Türk tarafından kurulmuş ikinci özel okuldur (ilki 1865 yılında İstanbul'da açılan bir mekteptir). Usul-i cedid (yeni yöntem) ile eğitim yapan bir kurumdu. Mustafa Kemal Atatürk'ün, ilköğrenimine Hafız Mehmet Efendi'nin mahalle mektebinde başladıktan sonra 1886-1887'de bu okulun öğrencisi olduğu düşünülür.
Şişli Terakki Lisesi'nin ve Fevziye Mektepleri'nin öncüsü kabul edilir.
Tarihçe

Selanik'te bir yabancı özel okulda Türkçe öğretmenliği yapan Muallim Şemsi Efendi tarafından benzer şart ve metotlarla Türk öğrencilere eğitim vermek amacıyla kurulmuştur. Şemsi Efendi, 1869 Maarif-i Umûmiye Nizamnâmesi'nin Osmanlı İmparatorluğu'ndaki gayrimüslümlere olduğu gibi Müslüman Türkler'e de özel okul açma izni veren maddelerine dayanarak okul açma girişiminde bulundu. Abdi Kamil, Derviş Efendi, Halil Vehbi Efendi gibi Selanik eşrafının katılımı ve diğer hayırseverlerin yardımlarıyla açılan okul, 1872 yılında Selanik şehrinin Sabri Paşa Caddesi'ndeki Çarşamba Dergâhı adlı bir tekkenin karşısında bulunan tek katlı küçük bir binada hizmete girdi. Eğitim kadrosunda meslektaşı Abdi Kamil Efendi de bulunuyordu.
Okulun dershanesinde öğretmen masası, sıra, karatahta, tebeşir, silgi ve okuma yazmayı kolaylaştırmak için levhalar bulunmaktaydı. Okula yeni kaydolan her çocuğa bir mentor atama, dersler arasında teneffüs verilmesi, öğrencilerin şehir-içi gezilere götürülmesi gibi uygulamalar vardı. Okul yenilik düşmanı kimselerin saldırısına uğrayıp eşyaları kırılınca eğitim-öğretim Şemsi Efendi'nin evinin altındaki büyük bir odada sürdürülmüş; ancak orası da saldırıya uğramış, yenilik aleyhtarları tarafından dinsizlikle suçlanan Şemsi Efendi'nin okulu kapatılmıştı.
1873'te Selanik valisi olarak göreve başlayan Mithat Paşa mektebin kapatılmasını vilayet meclisinin gündemine getirmesi üzerine okul, meclis kararıyla yeniden açıldı; okul binasının genişletilmesine vilayet yardım etti. Okulda bir kız bölümü de açıldı. Şemsi Efendi, kendi kızı Yekta'yı bu okulda yetiştirdi.
Şemsi Efendi, malî imkânsızlıklar ve kaliteli öğretmenlerin azlığı nedeniyle çeşitli defalar okulu kapatmak zorunda kalmış sonra tekrar açmıştır. Mustafa Kemal'in ilkokula başladığı 1887 yılı civarında okulu yeniden açmıştı. Kendisi, bu okula bir yıl kadar devam etti.
Şemsi Efendi okulu, 1891'de kapandı.
Terakki ve Fevziye Mektepleri

Şemsi Efendi, 1877'de Selanik'te ortaokul düzeyindeki Mekteb-i Terakki adlı özel kurumun açılışında da etkili olmuştu. 1880'de lise düzeyinde de eğitim vermeye başlayan bu okul I. Dünya Savaşı başladıktan sonra kısmen, 1923'te tamamen kapandı. İstanbul'a göç eden Selanik Terakki Mektebi'nde yetişmiş bir grup Selanikli, İstanbul'da Şişli Terakki Mektebi'ni kurdular.
Şemsi Efendi'nin Selanik'te iken öğretmenlik yaptığı bir başka okul 1885'te kurulan Fevziye Mektebi'dir. Fevz-i Sıbyan adıyla ilkokul olarak kurulan bu okul, kısa zamanda ortaokul ve lise kısımları da olan bir eğitim kurumu haline gelmişti. Şemsi Efendi, 1894-1899 yıllarında bu okulda öğretmenlik yaptı. 1923'te tüm öğrencilerinin anavatana gelmesiyle Selanik'teki okul kapandı; I. Dünya Savaşı sırasında İstanbul'da kurulmuş olan Fevziye Mektebi öğretim hayatına devam etti.
Halen İstanbul'da öğrenim vermeyi sürdüren her iki okul da kendisini Şemsi Efendi Okulu'nun devamı olarak kabul eder.
Lale Oraloğlu

| Lale Oraloğlu |
| --- | --- |
Tiyatro sanatçısı Lale Oraloğlu
Doğum: Emine Lale 15 Ağustos 1924(1924-08-15) İzmir, Türkiye
Ölüm: 15 Ocak 2007 (82 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk
Meslek: Oyuncu, sporcu
Etkin yıllar: 1950'ler-1970'ler
Çocuk(lar): Alev Oraloğlu
Ebeveyn(ler): Lebib Karan (baba)
Ödüller: TFDD I. Türk Film Festivali "En İyi Kadın Oyuncu", 1953  Türk Filmleri Yarışması "En İyi Kadın Oyuncu" (Kırık Çanaklar, 1961)

Emine Lale Oraloğlu (15 Ağustos 1924, İzmir - 15 Ocak 2007, İstanbul), Türk tiyatro ve sinema oyuncusu, film yönetmeni, profesyonel sporcu.
1950'li yıllardan itibaren Türkiye'de tiyatro ve sinema oyuncusu olarak tanındı. 1960 yılında Oraloğlu Tiyatrosu'nu kurdu ve 43 yıl  yönetti. Tiyatrosunun oyunlarını Anadolu turnelerinde sergiledi.
Sinemada oyunculuğun yanı sıra yedi senaryo yazdı, Türkiye'deki ilk film yönetmeni kadınlardan birisi olarak beş film yönetti. Alev Film adlı yapım şirketini kurdu, üç filmin yapımcılığını üstlendi. Oyunculuk ve senaryo alanlarında ödüller kazandı.
Hayatı

15 Ağustos 1924 tarihinde İzmir'de doğdu. Babası Tatar doğumlu bilim adamı ve yazar Lebib Karan'dı (1887-1964). Ailesi, o henüz bebekken İstanbul'a taşındı. 7 yaşında piyano çalmaya başladı. Dame de Sion, Şişli Terakki, Sainte-Pulchérie Fransız Lisesi, Nişantaşı Ortaokulu, Beşiktaş Atatürk Anadolu Lisesi ve Alman Lisesinde eğitim gördü ve Alman Lisesinden mezun oldu. Lise yıllarında sporla ilgilendi. Katıldığı yarışmalarda 400 metre yüzme şampiyonluğu ve Türkiye gülle atma ikinciliği elde etti.
1942 yılından itibaren on yıl İstanbul Belediye Konservatuvarı'nın piyano ve şan bölümlerinde eğitim aldı. Muhiddin Sadak'ın korosunda yedi yıl çalıştı. Bir yıl hukuk öğrenimi aldıktan sonra yükseköğrenimine İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde devam etti. İngiliz Filolojisi Bölümünden mezun oldu. Öğrenimi sırasında Fransız okullarında geçirdiği yıllarda Fransızcayı, Alman Lisesinde Almancayı, üniversite eğitimi sırasında İngilizceyi ve şan eğitimi için gittiği İtalya'da İtalyancayı öğrendi.
Üniversiteyi bitirdikten sonra iki sene bir bankada çalıştı, bir yandan da konservatuvarın şan bölümündeki eğitimine devam etti. Operaya hazırlanmak için devam ettiği tiyatro kurslarında Muhsin Ertuğrul'un dikkatini çekti. 1951 yılında açılan Küçük Sahne’de Yarış adlı piyeste rol alarak profesyonel oyunculuğa başladı. İlk evliliğini Temmuz 1951'de gazeteci Ali Oraloğlu ile yaptı. Çiftin bu evlilikten Alev (d. 1954) adını verdikleri bir kızları oldu.
Hayatı > Sporculuğu

Spora ilgisini liseden sonra da devam ettiren Oraloğlu, Galatasaray Kız Kürek Takımı'na girerek dört yıl kürek kaptanlığı ve kürek idareciliğini üstlendi; 1951-1957 yılları arasında  gerçekleştirilen şampiyonalarda takımıyla birlikte çeşitli dereceler aldı.
Hayatı > Gazeteciliği

1951-1960 yılları arasında İstanbul Ekspres, Akşam ve Yeni Sabah gazetelerinde köşe yazarlığı yaptı. 1957'de Cannes ve Venedik film festivallerine gazeteci kimliğiyle katıldı. 1950'li yıllarda Galatasaray Spor Dergisi'ni yayımladı. Yazı ile ilişkisi yazdığı şarkı sözleri ve 1976 yılında yayımlanan Kızım adlı roman ile sürdü.
Hayatı > Sinema yaşamı

Oraloğlu, Yavuz Sultan Selim Ağlıyor filmindeki rolü ile 1951'de sinema oyunculuğuna başladı. İlk filminin ardından, Yıldırım Beyazıt ve Timurlenk (1952), Kanlı Para (1953) gibi filmlerde rol alan sanatçı, Türk Film Dostları Derneğinin 1. Türk Festivali'nde En İyi Kadın Oyuncu Ödülü'ne değer görülen üç oyuncudan biri oldu. Aynı festivalde 1954'te Leylaklar Altında filmindeki rolü ile, 1955'te Sevdiğim Sendin filmindeki rolü ile En Başarılı Artist Ödülü kazandı. 1953'te Yıldız Mecmuası okuyucuları arasında yapılan ankette "Yılın En Beğenilen Karakter Artisti" seçildi.
1951-1960 arasında 35 filmde başrol oynayan sanatçı, sinemada oyunculuk dışında senaryo yazarlığı ve yönetmenlik de yaptı. 1954 yılında, o sırada henüz dört aylık olan kızının adını verdiği bir film stüdyosu kurdu. Senaryosunu da kendisinin yazdığı ve başrolü üstlendiği Sevdiğim Sendin adlı film, stüdyonun ilk filmidir.
Edmund Morris'in Tahta Çanaklar adlı oyununu Halit Refiğ ile birlikte Kırık Çanaklar adıyla sinemaya uyarladı ve 1961 yapımı bu filmde Sebahat rolünü canlandırdı. Oraloğlu bu rolü ile Türk Filmleri Yarışması'nda En İyi Kadın Oyuncu Ödülü'ne değer görüldü. Film, 11. Berlin Film Festivali'nde yarışma için seçildi.
Lale Oraloğlu'nun kızı Alev Oraloğlu da sinema sanatçısı olmuş; 1963 yapımı "Kötü Tohum" adlı gerilim filminde anne-kız birlikte rol almışlardır. Lale Oraloğlu Kötü Tohum'dan sonra sinemaya 8 yıl kadar ara verdi. Yönetmenliğini ve başrolünü üstlendiği Darağacına Giden Kız filmi ile sinemaya döndü, 1971-1972 yılları arasında dört film yönetti.
Hayatı > Oraloğlu Tiyatrosu

Lale Oraloğlu 1960-1961 sezonunda Muhsin Ertuğrul‘un önerisiyle arkadaşlarıyla birlikte  Pangaltı'daki Tan Sineması’nın alt katında 6 Tiyatrosu'nu kurdu. Tiyatronun ilk oyunu, Leslie Stevens’ın “Evlilik Dolabı” adlı oyunu idi. Oyunun ilk perdesini Muhsin Ertuğrul, ikinci perdesini Lale Oraloğlu yönetti. Tiyatro, ertesi sene Oraloğlu Tiyatrosu adıyla devam etti. Denizden Gelen Kadın, Uyuyan Prens adlı oyunları sahneledi. "Hamlet", “Ezilenler”, “Anna Frank’ın Hatıra Defteri”, “Anneme Koca Arıyorum” sahnelediği oyunlardan bazılarıdır. Cahit Irgat, Çolpan İlhan, Turgut Boralı, Sadri Alışık, Tolga Tiğin, Erol Keskin tiyatroda rol almış sanatçılardandır.
Oraloğlu, Aristophanes'in "Lysistrata" adlı oyununu 1967 yılında tiyatrosunda “Kadınlar I-Ih Derse” adıyla sahneye koydu. Oyun, Basın Savcılığı tarafından müstehcen bulundu ve valilikçe yasaklandı. Savcılık isteği üzerine Beşinci Sulh Ceza Mahkemesi "müstehcen görülen piyesin sahnelerine ait fotoğrafların suç delili olarak muhafaza altına alınmasına karar vermiştir. Oraloğlu, tiyatro sahnesinde açlık grevine başlayarak bu karara karşı direndi. Açlık grevinin 9. gününde yapılan duruşmada savunma yaptı. Oyun, yeni bir bilirkişi heyetinin verdiği raporla yeniden sahne açtı.
Sanatçı, 1974 yılında “Ne Çıkarsa Bahtına” adlı oyun ile çıktığı Anadolu turnesi sırasında dekor için Doğubeyazıt'ta satın aldığı malzemeler nedeniyle toplu kaçakçılıkla suçlanıp tutuklandı. İkinci açlık grevi eylemini o tarihte gerçekleştirdi ve bu eylemi de ilki gibi ses getirdi. Artan kamuoyu baskısı sonucunda Cumhuriyet Senatosu tarafından TBMM'ye Lale Oraloğlu'nun affına ilişkin kanun sunulmuş ve TBMM, bir yasa çıkararak Oraloğlu'nu mahkûm eden mahkemenin kararının tüm hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmıştır. “Emine Lale Oraloğlu’nun Kaçakçılık Nedeniyle Çarptırıldığı Cezanın Bütün Hukuki Neticeleri ile Affına Dair Kanun” adlı kanun 23 Şubat 1978'de yayımlanarak yürürlüğe girdi.  Bu süreçte altı ay, yirmi gün tutukevinde kalan sanatçı, cezaevi günlerinden yola çıkarak "Kadınlar Koğuşu" adlı oyunu yazdı.
Sanatçı, 1987 yılında tiyatrosunu kapadı. 1995'te Istakoz'un Çığlığı adlı oyunla yeniden sahneye döndü.
Hayatı > Son yılları ve ölümü

11 Aralık 2001'de İstanbul'da Atatürk Kültür Merkezi'nde, Kültür Bakanlığı himayesinde 50. Sanat Yılı kutlandı. Sanatçı, çeşitli dizi filmlerde rol alarak oyunculuğu sürdürdü. Selçuk Üniversitesinde şan ve tiyatro bölümlerinde ders verdi. Oyun yazarlığı yapmayı sürdürdü.
26 Kasım 2006 tarihinde rol aldığı "Candan Öte" adlı dizi filmin seslendirmesinden çıktıktan sonra beyin kanaması geçirerek Özel Umut Hastanesine kaldırıldı. Tedavisi sürerken zatürre olan ve kalp sorunları yaşayan Oraloğlu, 15 Ocak 2007'de saat 14.45'te tedavi gördüğü Özel Umut Hastanesinde 82 yaşında öldü. Zincirlikuyu Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Filmografi

| Yıl | Yapım | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1952 | Yavuz Sultan Selim Ağlıyor | Maria Leonidis |  |
| 1952 | Yıldırım Beyazıt ve Timurlenk |  |  |
| 1953 | Kanlı Para |  |  |
| 1953 | Altı Ölü Var/İpsala Cinayeti | Yanola |  |
| 1954 | Nilgün | Dilbeste |  |
| 1954 | İki Ateş Arasında |  |  |
| 1954 | Leylaklar Altında | Nuran |  |
| 1955 | Meçhul Kadın | Necla |  |
| 1955 | Sevdiğim Sendin |  | Senaryo ekibi ve Yapımcı |
| 1955 | Kızımla Beraber Ağladık | Selma |  |
| 1956 | Uçuruma Giden Kadın |  |  |
| 1956 | Kahpe Dünya | Nesrin |  |
| 1957 | Kara Talih |  |  |
| 1957 | Yavrularımın Katili | Handan |  |
| 1958 | Bir Kadın Tuzağı, Karasu |  |  |
| 1958 | Karasu |  |  |
| 1959 | Onun Süvarisi |  |  |
| 1959 | Peçeli Efe |  |  |
| 1960 | Kırık Çanaklar | Sabahat | Senaryo ekibi |
| 1961 | Utanmaz Adam | Ayşe |  |
| 1961 | Hatırla Sevgilim |  | Senaryo ekibi |
| 1962 | Kanun Kanundur |  |  |
| 1963 | Kötü Tohum | Lale |  |
| 1970 | Vur Patlasın Çal Oynasın | Şantöz Lale |  |
| 1971 | Bir Kadın Uğruna | Suna | Yönetmen ve Senaryo ekibi |
| 1971 | Hüdaverdi-Pırtık |  | Yönetmen, Senaryo ekibi ve Yapımcı |
| 1972 | Ölüm Bebekleri |  | Yönetmen, Senaryo ekibi ve Yapımcı |
| 1972 | Hızlı Hızlı |  | Yönetmen, Senaryo ekibi ve Yapımcı |
| 1986 | Olacak O Kadar | Lale |  |
| 1987 | Bir Avuç Gökyüzü | Ahmet'in annesi |  |
| 1991 | Menekşe Koyu |  |  |
| 1993 | Bebek |  | Yönetmen |
| 1994 | Gülcan-3 |  |  |
| 1996 | Bu Sevda Bitmez | Hanife |  |
| 2000 | Delikanlı | Melike |  |
| 2001 | Son | Hafize Teyze |  |
| 2002 | Ah Yaşamak Var Ya! |  |  |
| 2002 | Her Şey Aşk İçin |  |  |
| 2003 | Sihirli Annem | Merzuka | 2, 3 ve 4 sezon rol aldı |
| 2006 | Candan Öte | Leman Özüm |  |
| 2006 | Kısık Ateşte 15 Dakika | Kayınvalide |  |
Kaynak:
Ödüller

| Yıl | Ödül veren organizasyon | Kategori | Çalışma | Kaynak | Sonuç |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1953 | Türk Film Dostları Derneği I. Türk Film Festivali | En İyi Kadın Oyuncu Ödülü | Ayfer Feray ve Nedret Güvenç'le birlikte. |   | Kazandı |
| 1954 | Türk Film Dostları Derneği 2. Türk Film Festivali | En Başarılı Artist | Leylaklar Altında filmi ile. Aliye Rona, Belgin Doruk, Cahit Irgat, Orhan Elçin'le birlikte) |  | Kazandı |
| 1955 | Türk Film Dostları Derneği III. Türk Film Festivali |  | Sevdiğim Sendin filmi ile. Sezer Sezin'le birlikte) |  | Kazandı |
| 1961 | Türk Filmleri Yarışması | En İyi Kadın Oyuncu | Kırık Çanaklar |  | Kazandı |
| 2000 | 23. Avni Dilligil Ödülleri | Jüri Özel Ödülü | Jüri Özel Ödülü |  | Kazandı |
| 2001 | Afife Jale Tiyatro Ödülle | Nisa Serezli Aşkıner Özel Ödülü | Nisa Serezli Aşkıner Özel Ödülü |  | Kazandı |
Şaban

Başlığın diğer anlamları için Şaban (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Şaban Hicri takvime göre yılın sekizinci ayı. İslam'a göre Recep ve Ramazan ile birlikte mübarek 3 aylardan biridir.
Olaylar

Oruç ibadetinin farz kılınması
İslam Peygamberi Muhammed'in (sallallahu aleyhi ve sellem) Hafsa ile evlenmesi
Hüseyin'in doğması
Beni Mustaliḳ Gazvesi
Claudia Sheinbaum

| Claudia Sheinbaum |
| --- | --- |

Sheinbaum, Ekim 2024
Meksika Devlet Başkanı
Görevde
Makama geliş  1 Ekim 2024
Yerine geldiği: Andrés Manuel López Obrador
Kişisel bilgiler
Doğum: Claudia Sheinbaum Pardo 24 Haziran 1962 (62 yaşında) Meksiko, Meksika
Partisi: Ulusal Yenilenme Hareketi
Evlilik(ler): Carlos İmaz (e. 1987; b. 2016) İsa Maria Tarriba (e. 2023)
Çocuk(lar): 2
Bitirdiği okul: Meksika Ulusal Özerk Üniversitesi
İmzası: 
Claudia Sheinbaum (d. 24 Haziran 1962), Meksikalı siyasetçi ve Meksika'nın devlet başkanıdır. 1 Ekim 2024 tarihinde göreve başlamıştır.
Yaşamı

Meksika Ulusal Özerk Üniversitesi'nde (UNAM) fizik alanında lisans ve enerji mühendisliği alanında doktora derecesi aldı. 1995'te UNAM Mühendislik Enstitüsü'ne katıldı ve 1999'da UNAM'ın en iyi genç araştırmacısı ödülünü kazandı. 2007'de Birleşmiş Milletler Hükûmetlerarası İklim Değişikliği Paneli'ne (IPCC) katıldı ve iklim değişikliğinin azaltılması konusunda çalıştı. IPCC'nin 2007'de Nobel Barış Ödülü'nü kazanan ekibinin bir parçasıydı.