stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yavuz Turgul
Yaşamı

1946 yılında İstanbul'da doğdu. Yükseköğrenimini İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Gazetecilik Enstitüsü'nde tamamladı. Uzun süre Ses dergisinde muhabir olarak çalıştı. Röportaj ve haberler nedeniyle gittiği film setlerinde gözlem yapma ve çeşitli yönetmenlerle tanışma fırsatı buldu. Ses dergisinin yazı işleri müdürü olarak görev yaptı.
1976'da Ertem Eğilmez'in desteğiyle Arzu Film'e senaryo yazmaya başladı. Arzu Film, genellikle İstanbul'un kenar semtlerinde geçen ve aynı oyuncu kadrosuna dayanan, halka sıcak gelen tiplemeleri ile ilgi gören komedi filmleri çekmekteydi. Turgul, bu anlayışa uygun olarak Tosun Paşa (1976), Sultan (1978), Hababam Sınıfı (1981) Çiçek Abbas (1982) filmlerinin senaryolarını yazdı.
Sinema sektörünün krize girmesi üzerine 1980 yılında reklam sektörüne metin yazarlığı da yapmaya başlayan Turgul, reklamcılık ile sinemacılığı birlikte yürüttü. Manajans firmasında yaratıcı yazarlığa kadar yükseldi. 1993 yılında buradan ayrılarak Jeffi Medina'yla birlikte Medina - Turgul adlı reklam ajansını kurdu.
Turgul, 1984 yılında Ahmet Muhip Dranas'ın Fahriye Abla şiirinin uyarlaması olan Fahriye Abla filmini çekti. Bu, yönetmenliğini üstlendiği ilk filmdi. 1985 yılında yönetmenliğini Nesli Çölgeçen'in yaptığı, başrolü Şener Şen'in üstlendiği Züğürt Ağa filminin senaryosunu yazdı. Turgul, bu filmden itibaren çektiği tüm filmlerde ve birkaçı hariç senaryosunu yazdığı tüm filmlerde başrolü Şener Şen'e verdi. 1986 yılında Muhsin Bey, 1990 yılında Aşk Filmlerinin Unutulmaz Yönetmeni ve Gölge Oyunu filmlerini çekti.
1996 yılında Eşkıya filmini çekti. Eşkıya, Türk sinemasının o güne kadar en yüksek gişe hasılatı yapan filmi oldu ve sinema tarihi çalışmalarında birçok sinema yazarı ve akademisyen tarafından Eşkıya'sını Türk sinemasında bir dönemin başlangıcı olarak kabul edildi. Yurtiçinde ve yurt dışında birçok ödüle değer görülen Eşkiya, o yıl En İyi Yabancı Film dalında Türkiye'den Oscar'a aday gösterildi.
Turgul, 1999 yılında televizyon için İkinci Bahar adlı diziyi çekti. Dizi, Türk televizyonculuk tarihinin o güne kadar çekilmiş en iyi dizilerinden biri olarak değerlendirildi.
Senaristliğinin ve yönetmenliğini üslendiği Gönül Yarası adlı film 2005 yılında vizyona girdi ve Yabancı Film dalında Türkiye'den Oscar adayı olarak gösterildi.
Yönetmenliğini Ömer Vargı'nın yaptığı 2007 yapımı Kabadayı filminin senaryosunu yazdı. Kabadayı filmi 2007'de 36 hafta boyunca vizyonda kalarak 2.002.631 kişi tarafından izlendi.
2010 yılında vizyona giren Av Mevsimi filmini yönetti Av Mevsimi filmi, 2.116.192 seyirci ile büyük gişe hasılatı elde etti.
Ailesi

1979 yılına oyuncu Itır Esen ile yaptığı evlilik 2006 yılında boşanma ile sonlandı. Turgul, bu evlilikten iki çocuk sahibidir.
Çalışmaları

| Yıl | Yapım | Senaryo | Yönetmen | Oyuncu | Eser | Müzik | Ortak yapımcı | Genel yönetmen | Not(lar) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1972 | Yalan Dünya |  |  | Evet |  |  |  |  |  |
| 1973 | Tarkan: Güçlü Kahraman | Evet |  |  |  |  |  |  |  |
| 1976 | Tosun Paşa | Evet |  |  |  |  |  |  |  |
| 1978 | Sultan | Evet |  |  |  | Evet |  |  |  |
| 1979 | Banker Bilo | Evet |  |  |  |  |  |  |  |
| 1979 | Erkek Güzeli Sefil Bilo | Evet |  |  |  |  |  |  |  |
| 1981 | Çiçek Abbas | Evet |  |  |  |  |  |  |  |
| 1981 | Davaro | Evet |  |  |  |  |  |  |  |
| 1981 | Hababam Sınıfı Güle Güle | Evet |  |  |  |  |  |  |  |
| 1982 | İffet | Evet |  |  |  |  |  |  |  |
| 1983 | Aile Kadını | Evet |  |  |  |  |  |  |  |
| 1983 | Şekerpare | Evet |  |  |  |  |  |  |  |
| 1984 | Fahriye Abla | Evet | Evet |  |  |  |  |  |  |
| 1985 | Züğürt Ağa | Evet |  |  |  |  |  |  |  |
| 1987 | Muhsin Bey | Evet | Evet |  |  |  |  |  |  |
| 1990 | Aşk Filmlerinin Unutulmaz Yönetmeni | Evet | Evet |  |  |  |  |  |  |
| 1993 | Gölge Oyunu | Evet | Evet |  |  |  |  |  |  |
| 1993 | Süper Baba | Evet |  |  | Evet |  |  | Evet |  |
| 1996 | Eşkıya | Evet | Evet |  |  |  | Evet |  |  |
| 1998 | İkinci Bahar | Evet |  |  |  |  |  |  |  |
| 2005 | Gönül Yarası | Evet | Evet |  |  |  |  |  |  |
| 2007 | Kabadayı | Evet |  |  |  |  |  |  |  |
| 2008 | Yavuz Turgulun Dünyası |  |  | Evet |  |  |  |  |  |
| 2010 | Av Mevsimi | Evet | Evet |  |  |  |  |  |  |
| 2017 | Yol Ayrımı | Evet | Evet |  |  |  |  |  |  |
Ödüller

1982: 19. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Senaryo - Çiçek Abbas
1986: 23. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Senaryo - Züğürt Ağa
1987: 24. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Film - Muhsin Bey
1987: 24. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Senaryo - Muhsin Bey
1987: Kültür Bakanlığı başarı Ödülü
1988: San Sebastián Uluslararası Film Festivali - Jüri Özel Ödülü - Muhsin Bey
1988: Uluslararası Sinema Günleri - Jüri Özel Ödülü - Muhsin Bey
1993: 30. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Film - Gölge Oyunu
1993: 30. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Senaryo - Gölge Oyunu
1993: Sinema Yazarları Derneği - En İyi Film - Gölge Oyunu
1993: Sinema Yazarları Derneği - En İyi Senaryo - Gölge Oyunu
1997: Antalya Film Festivali - Özel Ödül
1997: Bastia Film Festivali - 'Eleştirmenlerin Seçtiği En İyi Film'
1997: BİRSAD - En İyi Film
1997: NTV Televizyonu - (En İyi Film, Yönetmen, Oyuncu (Şener Şen)
1997: Sinema Yazarları Derneği - (En İyi Film, Senaryo, Film Müziği, Yardımcı Oyuncu)
1997: Troia Film Festivali - Golden Dolphin (En İyi Film)
1997: İstanbul Film Festivali'nde - Özel gösterim ile onurlandırılmıştır
2007: Altın Portakal Film Festivali - Yaşam Boyu Onur Ödülü
2017: Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü
2021: Altın Koza Film Festivali - Yaşam Boyu Onur Ödülü
Ödüller > Katıldığı Festivaller

1997: Antalya Film Festivali / Açılış Filmi
1997: Bastya - Fransa / Yarışma Bölümü / Eleştirmenlerin En iyi Filmi Ödülü
1997: Cinemaya - Hindistan
1997: İstanbul Film Festivali / Özel gösterim
1997: Londra - İngiltere / Rio Sineması Türk Filmleri Haftası
1997: Mar Del Plata - Arjantin / Contracompo
1997: Montreal - Kanada / Cinema of Today /Reflections of our Time
1997: Oslo - Norveç
1997: Strazburg - Fransa / Odesa Sineması Türk Filmleri Haftası
1997: Şangay - Çin / Panorama Bölümü
1997: Troia - Portekiz / Yarışma Bölümü / En iyi Film
1997: Umea - İsveç
1997: Valensiya - İspanya / Yarışma Bölümü / En İyi Aktör (Şener Şen) ödülü
Hakkında yazılanlar

2007: Evren, Burçak Yavuz Turgul. ISBN 978-9944-5665-7-5
2011: Sivas, Âlâ Yavuz Turgul Sinemasını Keşfetmek. ISBN 9789944756754
Metapsişik

“Metafizik” terimiyle karıştırılmaması gereken “metapsişik” terimi, “insanın olağan ruhsal fenomenlerini aşan, henüz yeterince açıklanamayan, insanın birtakım bilinmeyen yetenekleriyle oluşturduğu tüm paranormal olayları konu alan araştırma alanı” olarak tanımlanır. “`Bedene bağlı ruh`a ait” anlamındaki “psişik” sözcüğü ile “ötesinde” anlamındaki “meta” sözcüklerinden türetilen metapsişik terimi ilk kez 1905'te Paris Tıp Fakültesi fizyoloji profesörü Charles Richet tarafından kullanılmıştır. Terim hem isim hem sıfat olarak kullanılmaktadır. Metapsişik, günümüzde parapsikolojinin kapsamı alanına giren konuları parapsikoloji terimi popüler hale gelmeden önce ele almış olduğundan, parapsikolojinin öncüsü olarak da kabul edilir. Fakat parapsikologların çoğunun paranormal fenomenlerde ruhun varlığının söz konusu olmadığını ileri sürmelerine karşın, metapsişikçilerin hepsi de bu fenomenlerde kaynağın bedenli veya bedensiz bir ruh olduğunu kabul etmişlerdir. Bu yüzden kimi spiritüalistler parapsikoloji terimi yerine parapsişik ya da metapsişik terimini kullanmayı tercih ederler.
Berke Barajı ve Hidroelektrik Santrali

| Berke Barajı |
| --- | --- |


Havza
Konum: Andırın, Kahramanmaraş, Türkiye
Koordinatlar: 37°22′22″K 36°27′41″D﻿ / ﻿37.37278°K 36.46139°D﻿ / 37.37278; 36.46139
Genel bilgiler
Amaç: Enerji
Durum: Kullanımda 
Yapım süresi: 1995-1999
Açılış: 1999 (26 yıl önce) (1999)
Maliyet: 900 Mio. Dolar
İşletme: Devlet Su İşleri

Tür: Kemer barajı
Gövde dolgu tipi: Beton
Gövde hacmi: 735.000 m3 (961.000 cu yd)
Yükseklik: 201 m (659 ft)

Oluşturduğu Göl: Berke Baraj Gölü
Akarsu (gelen): Ceyhan nehri
Akarsu (giden): Ceyhan nehri
Su hacmi: 427 hm3 (427.000.000 m3)
Göl alanı: 7,80 km2 (3,01 sq mi)

Kurulu güç: ± 510 MW (0,51 GW)
Yıllık enerji üretimi: ± 1.672 GWh (6.020 TJ)
Wikimedia Commons
Berke Barajı, Osmaniye'nin Düziçi İlçesinde Düldül Dağı eteklerinde, Ceyhan Nehri üzerinde, enerji üretmek amacıyla 1995-1999 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.
Beton kemer gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 735.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 201,00 m, normal su kotunda göl hacmi 427,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 7,80 km²'dir. Baraj 510 MW güç ile yıllık 1.672 GWh'lik elektrik enerjisi üretmektedir.
Berke Barajı, 1995-1999 yılları arasında 900 milyon $ maloldu. Devlet garantisi ve devlet yardımı kullanılmadan yapılan barajın tüm finansmanı Uzan ailesi tarafından sağlandı. 8 Eylül 2001'de su tutulmaya başlanan, 16 Mart 2002'de Başbakan Yardımcısı Devlet Bahçeli tarafından resmî açılışı yapılan baraj, açıldığında 201 metre yüksekliğiyle Türkiye'nin birinci, dünyanın 16'ıncı en yüksek beton barajıydı.
Zigetvar Kuşatması

| g t Osmanlı-Habsburg savaşları |
| --- | --- |
 Balear  Cezayir (I)  Tilimsan  Cezayir (II)  Mohaç (I)  Macar Seferi  1529-1533  Budin (I)  Alman Seferi  1529 Seferi  Cezayir (III)  Formentera  Balkanlar  Viyana (I)  Güns  Koron  Tunus (I)  Tunus (II)  Maó  Osijek  Preveze  Diu  Castelnuovo  Alborán  1540-1545  Budin (II)  Cezayir (IV)  Peşte  Nice  Budin (III)  Mahdiye  Mostaganem (I)  Cerbe  Gozo  Trablus  Eğri (I)  Maskat  Korsika  Vahran  Bougie  Balear  Mostaganem (II)  Cerbe  Orán ve Mers-el-Kebir  Malta  Açe  Zigetvar  İnebahtı  Tunus (III)  Fes  Ksar El Kebir  Győr  Bicske  Uzun Türk Savaşı  Kulpa  Vesprim  Polata (I)  İstolni Belgrad (I)  Romhány  Banat  Sırp Ayaklanması  Yanıkkale (I)  Estergon (I)  Călugăreni  Köprü  Klis  Brest  Eğri (II)  Haçova  Polata (II)  Vaç  Yanıkkale (II)  Budin (IV)  Kanije (I)  Kanije (II)  İstolni Belgrad (II)  İstolni Belgrad (III)  Budin (V)  Budin (VI)  Peşte  Haros  Estergon (II)  Korvo Burnu  Gelidonya Burnu  Hammamet  Saint Gotthard  Viyana (II)  Saraybosna  Büyük Türk Savaşı  Ciğerdelen  Budin (VII)  Mohaç (II)  Kamaniçe  Salankamen  Lugos  Ulaş  Zenta  Podhajce  Petrovaradin  Banja Luka  Grocka  Belgrad  Muhadiye  Sebeş   
| g t Osmanlı-Macaristan Savaşları |
| --- | --- |
 Niğbolu (1396)  1414-21  1426-28  1437-44  1444-49  1454-83  1492-95  1521-26  1550-62  1611  1613  1658-62 
| g t Osmanlı-Hırvatistan savaşları |
| --- | --- |
 Glina  Una  Vrpile  Krbava  Dubica  Novigrad  Jajce (I)  Plješevica  Knin  Skradin  Ostrovica  Jajce (II)  Mohaç Kőszeg  Klis  Vertizo  Hrastovica (I)  Hrastovica (II)  Moslavina  Klana  Žirovica  Slatina  Obreška  Krupa  Zigetvar  Budački  Zrin  Gvozdansko  Drežnik  Slunj  Ivanić  Bihać  Brest (I)  Kulpa  Brest (II)  Kostajnica  Perušić  Zerinvar ayrıca bakınız: Osmanlı-Habsburg savaşları 
Zigetvar Kuşatması veya Ziget Savaşı (Macarca: Szigetvár ostroma; Hırvatça: Bitka kod Sigeta, Sigetska bitka), Macaristan Krallığı'ndaki Zigetvar Kalesi'nin Osmanlılar tarafından kuşatılmasıdır. 1566 yılında gerçekleşen bu kuşatma, Sultan Süleyman'ın Viyana'ya doğru ilerleyişini engelleyen kale nedeniyle Osmanlı ordusu ile Habsburg monarşisine bağlı savunma güçlerini karşı karşıya getirdi. Savaş, Hırvatistan'ın eski Banı IV. Nikola Zrinski'nin liderlik ettiği savunma birlikleri ile Sultan Süleyman'ın nominal komutasındaki Osmanlı ordusu arasında gerçekleşti.
Ocak 1566'da Sultan Süleyman, Macaristan'daki saldırı seferine başladı. Zigetvar Kuşatması, 5 Ağustos'tan 8 Eylül 1566'ya kadar sürdü ve Osmanlı zaferiyle sonuçlandı. Bazı tarihçiler, her iki tarafın da ağır kayıplar vermesi nedeniyle bu zaferi bir pirus zaferi olarak değerlendirdi. Kuşatma sırasında her iki komutan da öldü; Zrinski son hücum sırasında, Süleyman ise doğal nedenlerle çadırında öldü. Kuşatma, toplamda 33 gün sürdü.
Kuşatma sırasında 20.000'den fazla Osmanlı askeri öldü ve Zrinski'nin 2.500 kişilik garnizonunun neredeyse tamamı öldürüldü, son 600 kişinin çoğu da son gün öldürüldü. Osmanlılar galip gelse de, kuşatma o yıl Viyana'ya doğru planlanan Osmanlı ilerleyişini durdurdu. Viyana, 1683'teki Viyana Kuşatması'na kadar bir daha tehdit edilmedi.
Sefer öncesi durum

Osmanlılar halihazırda 1555 ve 1556 yıllarında Zigetvar'ı kuşatmışlardı ancak bu iki sefer başarısız oldu.
Avusturya Arşidükü Maksimilyan kendisinden istenilen vergiyi İstanbul'a gönderip barış antlaşmasını yenilerken diğer taraftan Erdel beyi Sigusmund ile savaşmaktaydı. Osmanlı himayesindeki  Erdel beyi Sigusmund'un Habsburg topraklarına girerek Zatmar ya da Çatmar'ı ele geçirmesi üzerine II. Maximilian (Kutsal Roma İmparatoru) Osmanlı'dan buranın geri verilmesini istemiştir. Fakat imparator cevabı beklemeden Erdel topraklarına saldırıp Tokay ve Serenç taraflarını ele geçirerek Osmanlı ile aralarındaki barış şartlarını ihlal etmesi üzerine Budin beylerbeyi Yahyapaşazade Arslan Paşa'nın Erdel beyine yardıma kalkması ve yeni sadrazam Sokullu Mehmet Paşa'nın da savaşa taraftar olması üzerine 1566 yılı Nisan ayı sonunda Avusturya'ya karşı savaş ilan edilmiştir. Bu sefer Kanuni Sultan Süleyman'ın ordusunun başında bizzat bulunduğu seferlerin on üçüncüsü ve sonuncusudur.
Hazırlıklar

Padişah bizzat sefere çıkmadan iki ay önce, ikinci vezir Pertev Paşa, emrindeki Osmanlı askerleri ile destek için gelen Eflak, Boğdan ve Kırım kuvvetleriyle birleşerek Erdel taraflarındaki Göle'yi fetih ve Tokay ile Zatmar'ı geri almakla görevlendirildi. Bir müddet sonra padişahın komutasındaki ordu da Belgrad yoluyla Macaristan topraklarına geldi. Burada Eğri kalesinin fethedilmesi kararlaştırılıp askerler o tarafa sevkedildiği sırada Zigetvar beyi Zirinyi Mikloş tarafından Tırhala sancakbeyi ve oğlunun Şikloş'da şehit edildiği haberinin gelmesi üzerine ordu geri çevrilerek Zigetvar kalesi üzerine gidildi.
Kuşatma

Kalenin savunucusu Kont IV. Nikola Zrinski, Hırvatistan Krallığı'nın en büyük toprak sahiplerinden biri, sınır savaşlarının emektarı ve 1542'den 1556'ya kadar Ban (Hırvat kraliyet temsilcisi) idi.
Süleyman'ın kuvvetleri, Edirne, Filibe ve Sofya üzerinden 49 gün süren bir yürüyüşün ardından 27 Haziran'da Belgrad'a ulaştı. Sava nehri üzerinde bir köprü inşa ettiler ve Zemun'a vardılar. Burada, daha önce tüm Macaristan'ın hükümdarı yapmaya söz verdiği II. John Sigismund Zápolya ile buluştu. Osmanlı ordusu, 12 Temmuz'da Osijek'e vardı ve Drava nehrini geçmeye başladı.
Osmanlı öncü birlikleri, 1 Ağustos 1566'da kale yakınlarına ulaştı. Osmanlı ordusu, 5 Ağustos'a kadar kaleyi ve şehri kuşattı. Süleyman, 9 Ağustos'ta geldi ve savaş çadırı Semlek tepesine kuruldu. Sultan Süleyman, Sadrazamı ve Osmanlı kuvvetlerinin gerçek operasyonel komutanı Sokollu Mehmed Paşa'dan sözlü savaş ilerleme raporları aldığı kampında kaldı.
7 Ağustos'ta kuşatma için hazırlıklar başladı. Siperler inşa edildi ve bu hatların gerisinden top ateşi başladı. Savunmacıların dışarı çıkmasını sağlamak için önce surlar yerine kalenin palisadları hedef alındı. Gece topçu bataryaları yerleştirildi ve ertesi gün Yeni Kent'in surlarına topçu ateşi başladı. Tarihçi József Kelenik, bu saldırı için sadece sahra toplarının kullanıldığını ve uzun menzilli kuşatma toplarının sadece kaleyi bombalamak için kullanıldığını ileri sürmektedir. 9 Ağustos'ta beş toptan oluşan bir batarya, iç kaledeki kuleye ateş etmeye başladı ve en üst katını tahrip etti, çünkü kule Osmanlı hareketlerini tam olarak görebiliyordu.
Yaklaşık bir ay süren kuşatmada her iki taraf da ağır kayıplar verdi. Yoğun top ateşi ve hendeklerdeki suyun akıtılmasından sonra 13 Ağustos'ta eski şehir kısmı, 19 Ağustos'ta da yeni şehir bölümü alındı. Kalede ise direniş sürdü. Üç genel hücumun ardından 5 Eylül'de açılan bir lağıma yerleştirilen humbaranın ateşlenmesiyle kalenin altında savunmacıların sakladıkları barut mahzeni ateş aldı ve art arda patladı. Savunmanın çökmesi üzerine umutsuz duruma düşen Zrínyi yanındaki askerlerle kaleden yarma harekatına giriştiyse de yaralı halde esir düştü. Başı kesilip Gyór yakınlarında beklemekte olan Kutsal Roma İmparatoru II. Maximilian’a gönderildi.
Kaleye yapılan hücumdan bir gün önce Kanuni Sultan Süleyman öldü. Padişahın hayatını kaybetmesi, sadrazam tarafından bu durumun tehlikeli olacağı düşünülerek gizli tutuldu. Kalenin fethinden de sonra padişahın ölüm haberi oğlu II. Selim, Belgrad'a gelene kadar gizli tutuldu.
İstanbul dergileri

Türkiye'de basın yayın hareketlerinin merkezi İstanbul'dur. İstanbul dergileri başlığıyla yapılan bir çalışma elbette eksiktir.
Geçmiş

İstanbul Magazin
Haftalık dergi. Mahmut Sadık, Ekim 1951.
İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası
1939'dan beri yayınlanmaktadır.
İstanbul Life
Aydın Doğan'ın 1996'dan beri yayınladığı magazin dergisi.
İstanbul
Kasım 1953'te çıktı. Turgut Atasoy'un sanat edebiyat dergisi 1957'ye kadar yayınlandı. Dönemin birçok şair ve yazarı burada yazdı.
İstanbul
Üç aylık tarih dergisi. Tarih Vakfı'nın çıkardığı dergi, 1992'de İlhan Tekeli'nin yönetiminde çıktı.
İstanbul Belediye Mecmuası
İlk olarak Şehremaneti adıyla çıktı. Osman Nuri Ergin'in 1924'te çıkardığı ilk dergi 1942'ye kadar çıktı. Aylık kültür dergisi olarak ikinci dönemde Kamuran Görgün 1961'de tekrar 1977'ye kadar 163 sayı çıkardı.
İstanbul
1943-48 arasında yayınlandı. 15 günlük ve aylık yayın yaptı, sahibi Hamit Ongunsu idi.
Güncel

Haber: Aksiyon, Aktüel, Tempo
Edebiyat: Bütün Dünya, Çalakalem, Karakalem, Türk Dili, Virgül.
Magazin: Adres, Alem, Blue Jean, Elele, Formsante, Hafta Sonu, Hey Girl, Kadın Vizyon, Kardelen, Aktüel, Esquire, Marie Claire, Tempo.
Bilim: Atlas, Bilim ve teknik, Diyalog Avrasya, Doğu Batı, Düşünen Adam, Ekoloji, elektrik, Focus, İktibas, National Geographic, Bilim ve Ütopya.
Pet: Kedim ve Ben.
Spor: Yelken Dünyası.
Ekonomi: Capital, Karizma, Platin, Nalburiye, Yankı, Mobilya, Power.
Bilgisayar: Chip, Byte, BT Haber, Level, PCnet, PC World, PC Magazine.
Cemaat Dergileri: Hakikat, Alperenler, Altınoluk, Anadolu Gençlik, Araştırma, aydınlık, Beyan, Feyz, Mercek, Semerkand, Sızıntı, Ufuk Ötesi, yeni Ümit, Zafer, Birikim, Orkun, İleri.
Taranto Muharebesi

Taranto Muharebesi, II. Dünya Savaşı sırasında Akdeniz Cephesi'nde 11 Kasım 1940 gecesi gerçekleşen bir askerî operasyondur.
Operasyonun Taktik Hedefi

Operasyonda, İtalya'nın Taranto deniz üssünde bulunan İtalyan deniz filosuna ait gemiler hedef alınmıştır. Buradaki İtalyan deniz gücü, Britanyalı İmparatorluğu'nun Cebel-i Tarık-Malta-İskenderiye konvoy yolu üzerinde ciddi bir tehdit oluşturmaktadır. Britanyalı Amiral Cunningham'ın hazırladığı, Hüküm Operasyonu ile bu tehdidin ortadan kaldırılması amaçlanmıştır.
13 Eylül 1940'ta General Graziani komutasında İtalyanlar Libya'daki Britanyalı kuvvetlerine saldırmışlardı. Böylece savaş Kuzey Afrika'ya da sıçramıştır. Mısır'daki Britanyalı kuvvetlerinin takviye ve ikmali ise Akdeniz deniz yoluna bağımlıdır.
Operasyon

11 kasım 1940 gecesi 21 adet Fairey Swordfish, Taranto limanındaki filoya bir baskın düzenlemiştir. Limanda 6 drednot, 7 ağır kruvazör, iki hafif kruvazör ve iki destroyer demirlemiş durumdadır. Akının sonunda iki Britanyalı uçağı İtalyan uçaksavarlarının ateşi sonucu düşürülmüştür. Bu kaybın esas nedeni, uçakların hedeflerini görebilmek için işaret fişeği bırakmasıdır. İtalyanların kayıpları ise batan bir dretnot ve hasar gören iki dretnotla bir kruvazördür.
Taranto Muharebesi, tarihte sadece uçakların kullanıldığı ilk deniz savaşıdır ve deniz savaşlarında uçakların oynayabileceği rol konusunda yeni ufuklar açmaktadır.
Taranto Muharebesinin hemen ertesinde İtalyanlar Taranto limanını boşaltıp daha kuzeydeki limanlara çekiliyorlar. Böylece Britanyalı deniz kuvvetlerinin Akdeniz'deki hakimiyeti yeniden kurulmuş oluyor. O tarihlerde İtalyan donanması dünyanın en büyük 4. donanmasıdır ve Akdeniz'de İngiliz donanması ile kapışacak durumdadır.
Britanyalı uçaklarının saldırı yönleri
Salih Memecan

| Salih Memecan |
| --- | --- |
Salih Memecan (2012)
Doğum: 2 Eylül 1952 (72 yaşında) Giresun, Türkiye
Evlilik: Nursuna Memecan
Çocuk(lar): 2

Salih Memecan (d. 2 Eylül 1952, Giresun), Türk karikatürist. Karikatürleri günlük olarak Sabah gazetesi ve atv'de, haftalık olarak da Aktüel dergisinde yayımlanmaktaydı.
Ankara Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nde Mimarlık Fakültesi'ni bitirdikten sonra yine aynı bölümde yüksek lisansını bitirmiştir. Daha sonra Fullbright bursuyla gittiği ABD'de Pennsylvania Üniversitesi'nde doktorasını tamamlamıştır (1983).
Salih Memecan, günlük olarak Sabah gazetesinin ön sayfasında yayımlanmış Bizimcity karikatürlerini ve aynı gazetenin arka sayfasında günlük olarak yayımlanmış Sizinkiler bant karikatürlerini çizmiştir. 1998-2007 seneleri arasında New York eyaletinde yaşamış, karikatürlerini de oradaki evinden çizmiştir. Şimdi ise Türkiye'de yaşamaktadır. Eski AK Parti milletvekili Nursuna Memecan ile evlidir ve 2 çocuk sahibidir.
Salih Memecan 2010 yılında kurulan Medya Derneği'nin de başkanlığını yürütmektedir.
Radyoaktivite

Diagram of the CNO Cycle - CNO çemberi diyagramı
Radyoaktivite, radyoaktiflik, ışınetkinlik veya nükleer bozunma; atom çekirdeğinin, daha küçük çekirdekler veya elektromanyetik ışımalar yayarak kendiliğinden parçalanmasıdır. Çekirdek tepkimesi sırasında veya çekirdeğin bozunması ile ortaya çıkar. En yaygın ışımalar alfa(α), beta(β) ve gamma(γ) ışımalarıdır. Bir maddenin radyoaktivitesi bekerel veya curie ile ölçülür.
Radyoaktivite kelimesi Fransızcadan Türkçeye girmiştir. Çevremizde her zaman için bir miktar radyasyon bulunur, fakat radyasyonun fazlası insan sağlığını tehdit ettiği gibi, daha ileri safhalarda ölüme yol açabilir. Doğal radyasyon uranyum gibi bazı kimyasal elementler ile uzay boşluğundaki yıldızlar ve bazı nesneler tarafından üretilir. Bazı nesneler bir saniyeden çok daha az süreyle radyoaktif kalabilirler, bazıları ise binlerce yıl radyoaktif özelliğini koruyabilir.
Radyasyon özel makineler sayesinde de üretilebilir, bu makinelere Siklotron (ivme makinesi), doğrusal hızlandırıcı veya parçacık hızlandırıcı adı verilir. Bazı bilim insanları bu makineleri üzerinde çalışabilecekleri radyasyonu üretebilmek için kullanırlar. Röntgen cihazları az miktarda üretilen (X ışınları) sayesinde insan vücudunun iç kısımlarının görüntülenmesini sağlar.
Nükleer silahlar (atom bombaları), yapıları tahrip etmek ve insanları öldürmek amacıyla çok hızlı bir şekilde çok yüksek miktarda radyasyon ortaya çıkarırlar. Bu konuda en büyük ve insanlığın hafızasına kazınmış en acı deneyim, Amerikan ordusunun II. Dünya Savaşı'nın sonunda (1945) Hiroşima ve Nagazaki'ye attığı bombalardır. Öte yandan nükleer silahlar, II. Dünya Savaşı'ndan seksenli yılların sonuna kadar Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği başta olmak üzere, kapitalist ve sosyalist bloklar arasında meydana gelen Soğuk Savaş'ın temelini oluşturmuştur. Uzun yıllar boyunca devam eden karşılıklı nükleer tehditler, insanlık için korkutucu bir deneyim meydana getirmiştir.
Nükleer reaktörler elektrik üretmek için kullanılmaktadırlar. Bunlar da çok miktarda radyasyon meydana çıkarırlar, bu nedenle radyasyonun reaktörden dışarı sızmasını önleyecek şekilde dikkatlice inşa edilirler. Fakat birçok insan, reaktörlerde bir sorun oluşması durumunda radyasyonun çevreye yayılabileceğinden ve insanlara ve diğer canlılara zarar verebileceğinden endişe duymaktadır. 26 Nisan 1986'da Ukrayna'nın Çernobil şehrinde meydana gelen ve kanserojen etkileri Sovyetler Birliği, Avrupa ülkeleri ve Türkiye'yi de içine alan geniş bir alanda bugün dahi hissedilen büyük felaket, bu korkunun başlıca temelidir. Öte yandan, nükleer reaktörlerin parçaları ve atıkları büyük sorun oluşturmaktadır. Kimi parçalar, yüzlerce, hatta binlerce yıl boyunca radyoaktif kalabilmekte ve çevreye zarar verebilmektedir. Bu nedenle, bunların güvenli bir şekilde nasıl saklanması gerektiğine ilişkin tartışmalar, günümüzde bile canlılığından bir şey kaybetmiş değildir.
Tarih

Bu olayı ilk kez 1 Mart 1896 yılında Fransız fizikçi Henri Becquerel uranyum üzerinde ortaya çıkarmıştır ve Becquerel ışınları adını vermiştir. 1898 yılında Marie Curie ve Pierre Curie radyoaktivite ismini vermiştir.