stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bay Hulot'nun Tatili
Filmin restorasyonu

Çekimleri 1951 ve 1952 yılları boyunca süren ve 1953 yılında gösterime verilen Jacques Tati'nin ikinci uzun metrajlı filmi, siyah-beyaz çekilmiş "Bay Hulot'nun Tatili" 1979 yılında restore edilerek önce Cannes Film Festivali'nde, sonra da sinemalarda yeniden gösterime verildi. Çeyrek yüzyıl boyunca yönetmenin film üzerinde sürekli değişikliklere gitmesi, kurgusunu tekrar tekrar değiştirmesi sonucunda film özgün yapısını oldukça yitirmiş ve yıpranmıştı.
Restorasyonu "Technicolor Film Foundation" (Technicolor Film Vakfı) şemsiyesi altında toplanmış şirket ve vakıf gruplarından birisi olan "Fondation 
Groupama Gan pour le Cinéma" gerçekleştirmişti. Tati filmlerinin telif haklarını elinde bulundururan "les Films de Mon Oncle" şirketi ile "Fransız 
Sinemateki"nin de önemli katkıları olmuştur. Restorasyon yapılırken Tati'nin film üzerinde 1978 yılında yaptığı son kurgu esas alınmıştır. 2008 yılında 
ABD'deki Technicolor şirketinin laboratuvarlarında başlatılan restorasyon işleminde hem fotokimyasal hem de dijital yöntemler kullanılmış ve hem görüntü hem de ses olarak aslına yakın bir kopya elde edilmiştir. 2009'da restorasyonu tamamlanan film önce Cannes Film Festivali'nin "Klasikler" bölümünde sonra da diğer bazı festivallerde gösterilmiştir. DVD ve Blu-ray baskıları bu restore edilmiş kopyadan basılmıştır.
Jacques Tati (1907-1982) restorasyon başladığında hayatta değildi. Aslına uygun bir yenileştirme için sadece eldeki filmle yetinilmemiş, yönetmenin senaryo notları, çekimler sırasında çizilmiş desenler, plânlar, set fotoğrafları, mektuplar, döneme dair yayınlar, görseller vb en ince ayrıntılarına kadar elden geçirilmişti.
Technicolor Film Vakfı aralarında "Üç Arkadaş" (1958, Memduh Ün), "Selvi Boylum Al Yazmalım" (1977, Atıf Yılmaz), "Bereketli Topraklar Üzerinde" (1979, Erden Kıral) ve "Vurun Kahpeye" (1949, Lütfi Ömer Akad) gibi filmlerin de bulunduğu bazı Türk filmlerinin restorasyonunu da yapmıştı.
Oyuncular

| Oyuncu | Rolü |
| --- | --- |
Jacques Tati: Monsieur Hulot
Nathalie Pascaud: Martine
Micheline Rolla: Teyze
Valentine Camax: İngiliz Kadın
Louis Perrault: Fred
André Dubois: Binbaşı
Lucien Frégis: Otelin sahibi
Raymond Carl: Garson
René Lacourt: Gezinen adam
Marguerite Gérard: Gezinen kadın
Hulot'nun arabası

Filmde Bay Hulot'nun kullanacağı antika arabayı bulabilmek için yönetmen yardımcısı ve filmin senaristlerinden Pierre Aubert ile yine senaristlerden, aynı zamanda dekorlardan da sorumlu olan Jacques Lagrange uzun süren bir araştırma yapmışlardı. 1951 yılında başlatılan araştırmalar sırasında bazı otomotiv firmalarıyla yazışmalar gerçekleştirilmiş, arzu edilen araç modelini ve aksesuarlarını betimleyen ayrıntılı taslak çizimler yapılmıştı. Önce Peugeot, Rosengart ve Citroën firmalarının bazı modelleri üzerinde durulmuştu. İstenen araç arkaik görünümlü, 1920-1930 yılları arasında üretilmiş, üstü açık, çok küçük bir spor arabaydı. Filmin komedi unsurlarına ve arabayı kullanacak karaktere uygun olabilmesi için hemen bozulacakmış gibi duran külüstür görünümlü, boyasız bir araba olması gerekiyordu. Üzerinde durulan arabalardan biri de "Amilcar Bordino"ydu. Bu nedenle bazı kaynaklarda filmdeki arabanın eskitilmiş bir "Amilcar" olduğu belirtilmiştir. Oysa filmin 2009'daki restorasyondan sonra Cannes Film Festivali gösterimi için hazırlanmış kapsamlı tanıtım broşüründe Bay Hulot'nun arabasının film için modifiye edilmiş 1924 model bir "Salmson AL3" olduğu belirtilmiştir (s.22-23). Broşürdeki bölüm başlığının "Amilcar'dan Salmson AL3'e" olması önce Amilcar üzerinde durulurken Salmson AL3'te karar kılınmış olduğu anlamını verse de, modifiye edilmiş ve eskitilmiş ibarelerinin de olması ve çizim notları her iki modelden de bazı ögelerin tek bir modifiye modelde birleştirilmiş olduğu izlenimini vermektedir. IMCDb (İnternet Film Arabaları Veritabanı) sitesi ise doğrudan arabanın "Salmson AL3" olduğunu belirtmiştir.
Filmin romanı

Özgün senaryosunu Jacques Tati'nin Henri Marquet'le birlikte yazdıkları "Bay Hulot'nun Tatili" bir roman uyarlaması değildir. Ancak hem kendi ülkesi Fransa'da gişe rekorları kıran, hem de dünyada geniş ölçüde kabul gören bu film de "önce senaryosu sonra romanı yazılan filmler" kervanına katılmış ve bu filmin de çevrildikten beş yıl sonra Fransa'da bir romanı çıkmıştı (novelization). Jean-Claude Carrière'in filmin senaryosuna dayanarak yazdığı 1958 tarihli bu romanı Pierre Etaix resimlemişti. Filmi gibi "Les Vacances de M. Hulot" adını taşıyan bu roman 1974 yılında Türkçeye de çevrilmişti. Bu kez Milliyet Yayınları'nın "Mizah Dizisi"nden çıkan romanın Türkçe adı "Tatil Günleri"ydi. Kapak resmini Bedri Koraman'ın çizdiği romanı Türkçeye Ülkü Tamer çevirmişti. Türkçe çeviri de orijinali gibi resimliydi.
Ödülleri

Kazandıkları
1953 - Louis-Delluc ödülü, Paris
1953 - Cannes Film Festivali Uluslararası Eleştirmenler Ödülü
1953 - Femina Ödülü, Brüksel
1954 - ABD Ulusal Eleştirmenler Birliği - En İyi Yabancı Film Ödülü
1955 - Altın Laurel ödülü, Edinburg
1956 - Yılın en iyi filmi, Küba
Adaylıkları
1953 - Cannes Film Festivali'nin büyük ödülü
1953 - Berlin Film Festivali'nde yarıştı
1954 - New York Film Eleştirmenleri Cemiyeti - En İyi Yabancı Film Ödülü (2. sırada)
1956 - En İyi Özgün Senaryo Akademi Ödülü
Övgüler
2005 - İngiliz Film Enstitüsü (BFI) - "14 yaşından önce görmeniz gereken 50 film" listesi.
2010 - Empire degisi değerlendirmesi - "Dünya sinemasının en iyi 100 filmi" listesinde 49. sıra.
Basit insanın temsilcisi "Bay Hulot" (Jacques Tati) 1924 model külüstür arabası "Salmson AL3"le (bazı kaynaklara göre de "Amilcar roadster") Atlantik kıyısındaki bir tatil yöresine gelir. Burada, modern yaşamın nimetlerinden yararlanan Fransız orta sınıfını iğneleme fırsatını bulacaktır.
Jacques Tati'nin 1953'te yönettiği "Les Vacances de monsieur Hulot" (Bay Hulot'nun Tatili) adlı filmin afişi (solda), 1958 yılında Jean-Claude Carrière'nin bu filme dayanan aynı adlı romanı (ortada) ve 1974 yılında bu romanın Türkiye'de Milliyet Yayınları'ndan "Tatil Günleri" adıyla çıkan çevirisi.
1951-1952 yıllarında çekimlerin yapıldığı Saint-Marc-sur-Mer'deki (Saint-Nazaire) Hôtel de la Plage halâ duruyor
Berry Oakley

| Berry Oakley |
| --- | --- |
1972'de Oakley
Genel bilgiler
Doğum: Raymond Berry Oakley III 4 Nisan 1948(1948-04-04) Chicago, Illinois, ABD
Ölüm: 11 Kasım 1972 (24 yaşında) Macon, Georgia, ABD
Tarzlar: Rock, Blues, Southern rock
Meslekler: Şarkıcı, Söz yazarı, Gitarist
Çalgılar: Bas gitar, Vokal
Etkin yıllar: 1964-1972
Müzik şirketi: Epic, Sanctuary
İlişkili hareketler: The Allman Brothers Band

Raymond Berry Oakley III, (4 Nisan 1948, Chicago - 11 Kasım 1972, Macon), Amerikalı bas gitarist. Southern rock grubu The Allman Brothers Band'ın kurucularındandır.
Duane Allman

| Duane Allman |
| --- | --- |
1971'de Duane Allman
Genel bilgiler
Diğer adları: Skydog
Doğum: Howard Duane Allman 20 Kasım 1946(1946-11-20) Nashville, Tennessee, ABD
Ölüm: 29 Ekim 1971 (24 yaşında) Macon, Georgia, ABD
Tarzlar: Rock, Country, Blues, Caz, Southern rock, Soul
Meslekler: Müzisyen
Çalgılar: Gitar
Etkin yıllar: 1961-1971
Müzik şirketi: Arista, Epic, Sanctuary
İlişkili hareketler: The Allman Brothers Band
Resmî site: allmanbrothersband.com
Eş: Galadrielle Allman
Çocukları: 1

Howard Duane Allman (20 Kasım 1946 - 29 Ekim 1971), Amerikalı bir rock ve blues gitaristi ve 1995'te Rock and Roll Hall of Fame'e dahil edildiği Allman Brothers Band'in kurucusu ve orijinal lideriydi.
Tennessee, Nashville'de doğan Allman, 14 yaşında gitar çalmaya başladı. 1969'da kardeşi Gregg ile birlikte Jacksonville, Florida'da Allman Brothers Band'i kurdu. Grup en büyük başarısını 1970'lerin başında elde etti. Allman en çok gruptaki kısa ama etkili görev süresi ve özellikle etkileyici slayt gitar çalması ve yaratıcı doğaçlama becerileriyle hatırlanır. Gruptaki görev süresi boyunca ve öncesinde aranan bir seans müzisyeni olan Duane Allman, King Curtis, Aretha Franklin, Herbie Mann, Wilson Pickett ve Boz Scaggs gibi köklü yıldızlarla sahne aldı. Derek and the Dominos'un 1970 tarihli Layla and Other Assorted Love Songs albümüne de büyük katkıda bulundu.
Allman, 29 Ekim 1971'de 24 yaşında bir motosiklet kazası sonucu öldü.
2003 yılında Rolling Stone dergisinin tüm zamanların en iyi 100 gitaristi listesinde Jimi Hendrix'ten sonra ikinci sırada yer aldı. 2011'de 9. sırada yer aldı. Gitar tonu (bir Gibson Les Paul ve iki adet 50 watt'lık Marshall bas amfisi ile elde edildi) Guitar Player tarafından tüm zamanların en iyilerinden biri seçildi.
Kaşkalar

Kaşkalar (Hitit metinlerinde Gašga, Kašga, Kaška; II. Ramses yazıtlarında Kškš, Asur kaynaklarında -Sargon yıllıkları- māt Kašku, Ugarit dilinde ise ktk) büyük olasılıkla Asur Ticaret Kolonileri Çağı ile MÖ 8. yüzyıl arasında, Orta ve Batı Karadeniz Bölgesi'nde, zaman zaman Hititlere karşı yaptıkları akınlarla imparatorluğun iç bölgelerinde yaşadığı, Hititlerin tarih sahnesinden çekilmesi ile yaşam alanlarının Asur sınırlarına ulaştığı tahmin edilen yarı göçebe kavim veya kavimler topluluğuydu.
Kaşka ismine eski krallık devrine ait belgelerde rastlanılmaz, bunun yanında III. Hattuşili ve IV. Tuthaliya dönemine ait belgelerde Kaşkaların Hitit İmparatorluğu'nun daha eski dönemlerindeki varlığından bahsedilir. Kendi dillerine ait çiviyazılı kaynak olmadığından dilleri hakkındaki veri ve yürütülen tahminler sınırlıdır. Kültür ve yaşayış tarzları hakkındaki bilgiler ise yine doğrudan onların dışındaki kaynaklardan elde edilir, arkeolojik miraslarına az miktarda rastlanır. İmparatorluğun varlığı boyunca sorun teşkil etmişlerdir, Kaşka yağmalarına tedbir olarak Hititler, zaman zaman idari merkezlerini değiştirir. İmparatorluğun yıkılışı sonrası, Kaşka topluluklarının Asur sınırlarına kadar ilerlediği ve çevre krallıklarla birlikler kurdukları, en sonunda Asur baskınları ve Kimmer istilası sonucunda tarih sahnesinden silindikleri tahmin edilmektedir.
Kökeni ve tarihsel varlığı > Koloni Çağı

Kaşkaların Anadolu'nun yerel halkı olup olmadıkları bilinmemektedir. Asur Ticaret Kolonileri Çağı Anadolu'sunda bulunan ve daha sonraları Kaşka coğrafyası sınırları içinde kalacak olan bazı yerel krallıklar, Kaşkaların bu çağlarda Anadolu'da bulunup bulunmadığı hakkında ipucu sağlar. Kaşkaların yarı göçebe yaşam tarzı ve yaşadıkları coğrafyadan ötürü tercih etmiş olabilecekleri ağaç mimarisinden ötürü bıraktıkları arkeolojik miras oldukça azdır. Bıraktıkları miras bu kadar az olduğu için haklarındaki bilgiler Hitit, Mısır ve Asur devletlerinin belgelerinden elde edilir.
Kökeni ve tarihsel varlığı > Eski krallık dönemi

Eski krallık dönemine ait belgelerde, Kaşka isminden bahsedilmez. Bazı araştırmacılarca, bu ismin Hititler tarafından bölgenin yerlilerine sonradan verilmiş olduğu öne sürülür çünkü imparatorluk devrine ait belgelerde Kaşkaların tarih sahnesine çıkış tarihi eski krallık dönemine dayandırılır.
I. Hattuşili'nin askeri seferlerini anlattığı bir metinde, Kaşkaların adı geçmemekle beraber, Kaşkaların hakimiyet alanında bulunan Šanahuitta ve Zalpa'ya sefer düzenlendiği anlatılır. Hattuşili, bu seferlerden sonra Anadolu'da siyasi birliği sağlamış ve nihayetinde Kuzey Suriye'ye yönelir.
Kaşkaların tarih sahnesine çıkışları tam olarak belli olmamakla beraber, Hitit belgelerinde Kaşkaların I. Hantili (MÖ 1590-1560) döneminde yaşadıklarından bahsedilir. Hattuşa şehri surlarla çevriliydi; IV. Tuthaliya döneminden kalma yıllıklar bu surların yapılma nedenini, kuzeyden gelen Kaşka akınlarından korunmak olarak açıklar. Aynı belgelerde, Kaşkaların Tiliura ve Nerik kentini ele geçirdiğinden bahsedilir. Bu ele geçirmelerden sonra Kaşkalar, Nerik'te tam 300 yıl egemen olmuş ve Kaşka-Hitit sınırı ise Kummešmaha nehri olur. Öte yandan bu kayıtların, I. Hantili üzerinden yapılmak istenen bir propagandanın da eseri olabileceği iddia edilmiştir.
Ammuna dönemine ait bir kronikte, yine Kaşka isminden olmasa da, Tipiya kentine yapılmış asker yerleştirmesinden edilir. Bu kent, imparatorluk devrine ait Hitit belgelerinde, II. Murşili'nin "Kral gibi yönetiyor" dediği, Pihhuniya adında bir beye sahip olduğu kaydedilmiş ve epey aktif bir Kaşka bölgesidir.
Kökeni ve tarihsel varlığı > Geç Hitit dönemi ve Asurlular

MÖ 1200 yılları civarında Hititlerin sona ermesi ile birlikte, Ugarit ve Asur belgelerinde -kesinliği belli olmamakla beraber- Kaşkalar ile eşleştirilen, (Ktk) Kašku/a Krallığı'na rastlanılmaktadır. Bu eşleştirme doğru ise, belgelere göre Kaşkaların hüküm sürdüğü topraklar batıda Muşki'ye, doğuda Urartu'ya ve güneyde Tabal'a uzanmaktaydı. Asur'un egemenliğine girmeyi reddeden Kaşkalar, Urartu ve Muşki gibi krallıklar ile birlik olup Asur'a karşı savaşsalar da Asur'a vergi vermekle yükümlü olurlar. Asur Kralı III. Tiglat-Pileser dönemine ait belgelerde vergi vermekle yükümlü olan Kaşkalı Dadilu'dan bahsedilmekte; II. Sargon dönemi kaynaklarında ise, Suriye ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi'ndeki fethettiği krallıkların arasında, Kaşka krallığından söz edilir. Kaşka ismine MÖ 8. yüzyılın ardından rastlanmaz. Son kalan Kaşkaların bir kısmının Frigler ve Asurlular ile kaynaşmış, bir kısmı ise Kimmer istilası sonucu tarih sahnesinden silinmiş olduğu tahmin edilmektedir.
Yaşadıkları bölge

Bu konuda farklı birkaç görüş ortaya atılmıştır. Albrecht Goetze, ilk başta Kaşka bölgesinin Arzava ve Hitit merkez yerleşimi arasındaki bölgede, daha sonraları ise Kaşka bölgesinin Merzifon-Amasya hattının kuzeyindeki Sinop-Ordu arasındaki bölgede olduğunu önermiştir. Leo Aryeh Mayer-John Garstang ve Bedřich Hrozný, Kaşka bölgesini Kızılırmak'ın yukarı kısmı ile Yukarı Fırat arasındaki alan olarak belirlerken Emil Forrer, Kaşka bölgesinin kuzeyde, Yeşilırmak ve Çekerek arasındaki bölgede olduğunu iddia eder. Eugene Cavaignac, Kaşka bölgesinin Kızılırmak'ın alt kısmından Ege Denizi'ne kadar uzandığını; Friedrich Cornelius, Kaşka bölgesinin kuzeyde Turhal, güneyde Gürün ve doğuda Kemah'ın bulunduğu bir alanda olduğu fikrini öne sürmüştür. İgor Dyakonov'a göre Kasoglar ile Kaşkalar birbiri ile alakalı isimlerdi. George Hewitt'e göre Kaşkalar Çerkes ve Abhazların ataları olabilirdi. Şalva İnal-İpa da bu teoriyi destekledi.
Einar von Schuler, bağımsız ve birlikte hareket etmeyen üç Kaşka grubunun olduğu, batı Kaşka grubunun Gökırmak ve Devrez üst geçidinin kuzeyinde, orta Kaşka grubunun Kızılırmak ve Aşağı Çekerek arasında, doğu Kaşka grubunun ise Mecitözü ile Kelkit Çayı'nın kuzeyinde yer aldığı görüşündedir. Benzer şekilde Jak Yakar ise Doğu Kaşka toprakları Çarşamba Ovası, Aşağı Yeşilırmak ve Kelkit Vadisi'ni içine alan coğrafyada; Orta Kaşka toprakları Aşağı Kızılırmak vadisi ile Durağan ve Kargı bölgelerini içeren Bafra Ovası'nda; Batı Kaşka toprakları ise Pala ve Tumanna'nın bulunduğu topraklar, Ilgaz Dağının güneyindeki bölgeyi içeren Sinop ve Kastamonu illeri ve Gökırmak vadisinde olmalıdır.
Kınık, Devrekani'de yapılan kazılar; Kaşka bölgesinde olduğu bilinen Kaštama kentinin Kastamonu'ya, Pala ülkesinin Zonguldak civarına, Kalašma ülkesinin yine Safranbolu-Gerede civarına lokalize edilmesi ve Pınarbaşı'nda bulunan Hitit kılıcı son görüşü desteklerken; Ereğli'deki İnönü mağarasında bulunan kalıntılar da bu bölgede Kaşka varlığını gösterdiğinden, Batı Kaşka bölgesinin buraya kadar çekilebileceği öne sürülür. Doğu Kaşka sınırları ise Azzi-Hayaşa'ya sınır olacak şekilde aranmaktadır ve Kuşaklı ile Kayapınar'da yapılan kazılar, Azzi-Hayaşa'nın sınırları hakkında ipucu vermektedir. Tüm bunlara rağmen Hitit belgelerinden anlaşıldığı kadarıyla Kaşka ve Hitit sınırlarının keskin çizgilerle çizilemeyeceği, bu sınırların Hitit ve Kaşka güç dengesine göre zaman zaman değiştiği de ayrı bir noktadır. Örneğin Kaşkalar, II. Murşili döneminde kısa bir süre de olsa Nenašša kentini sınır yapmış yani sınırlarını Nevşehir'e kadar genişletmeyi başarmıştır.
Askeri ve siyasi yapı

Kaşkalar, bağımsız boy grupları halinde yaşarlardı. Bu grupların orduları çok sayıda yaya ve atlı askerlerden oluşur, ayrıca destek için her daim hazır "yardım orduları" bulunurdu. Yardım orduları sayesinde Kaşkalar birbirlerini Hitit saldırılarına karşı uyarmış ve birbirlerine destek sağlamışlardı.
Kaşka boylarının, zaman zaman bir lider altında birleşebildikleri de kaydedilir. II. Murşili'nin Tipiya seferi esnasında Pihhuniya adlı bir kraldan söz edilmektedir. Benzer şekilde aynı yıllıklarda, Tumanna'ya sefer düzenlediği vakit Pitaggatalli isimli bir lider altında birleşmiş ve 9000 asker ile mevzi alıp ve Hititlere karşı savaşmış büyük bir Kaşka topluluğundan bahsedilmektedir. Kašku/a Krallığı'ndan bahsedilen metinde Bar-ga'agah ve Dadilu'dan bahsedilmektedir; bu durum, bazı araştırmacılar tarafından, Kaşkaların daha ileri dönemlerde bir kral/prens idaresi kurmuş olabilecekleri şeklinde yorumlanmaktadır.
Kendi aralarındaki bağ kadar, çevre topluluklarla da ittifak kuran Kaşkalar, I. Şuppiluliuma döneminde Azzi-Hayaşa ile birlik olup imparatorluğa karşı saldırı düzenlemekteydi. Yine Şuppiluliuma döneminden kalma metinlerde, 12 bağımsız Kaşka grubundan söz edilir. Kaşka ordularının ani, tahmin etmesi zor akın ve baskınları Hititlere büyük zarar vermiş, Hititler bu tehlikeye önlem olarak çok sayıda kale ve sınır bölgelerine askeri valiler yerleştirmiştir. Öte yandan, Kaşkaların kale gibi yapılar inşa etmelerinden fazla bahsedilmez. Sabit konumlarda savunma yapma konusunda başarısız olduklarından, coğrafi koşullara uyum sağlayarak saldırı ve savunma yaparlardı. Bulundukları coğrafya ve yarı göçebe yapıları dolayısıyla korunaklı bölgeler inşa etmek yerine ulaşılması oldukça zor dağlı ve ormanlık bölgelere iskan ederler, böylece Hititler ordusunun kendilerini takip etmelerini engellerlerdi.
Mısır kaynaklarına göre Kadeş Savaşı'nda Hitit ordusuna Hatti ülkesinin dört bir yanından toplanmış askerler dahil edilmişti. Bu askerlerin arasında Kaşka askerleri de bulunmaktaydı. Hititler egemenliği altında bulunan Kaşka grupları, Hitit ordusuna asker sağlamak zorundaydı. Mısırlılar, Kaşkaların arabalı savaşçılarından haberdarlardı ve Kaşkaları zarar görmüş bir rölyefte betimlemişlerdi. Bu rölyef Kaşkaların betimlemesini içerek tek belgeydi.
Hitit kaynaklarında Kaşkalar'ın kuzeyden gelen "saldırgan" ve "barbar" düşman olarak görünmesi Hititolojik çalışmalarda tasvir edildiği gibi "sömürge" bakış açısıdır. Daha yeni bir "sömürge sonrası" perspektifte, sınır çalışmalarında şu anda moda olan Kaşka, Hitit saldırganlığının ve geleneksel yaşam alanlarının işgaline, istismara uğramış kurbanları olarak düşünülebilir.
Singer 2007, s. 166
Ekonomi

Kaşkalar yarı göçebe yarı yerleşik bir yaşam tarzına sahiplerdi. Anadolu'da yaygın olan çobanlık ve dokumacılık mesleğini yaparlardı. Hititler, Kaşkalardan "domuz çobanları" şeklinde söz etse de, antlaşma metinlerinde genelde koyun ve sığır çobanlarından bahsedilmesi, domuz çobanlığının Kaşka ekonomisinde büyük bir yeri olmadığı ve bu sözlerin Kaşka çobanlarını küçümsemek için kullanıldığı şeklinde yorumlanır. Bu ifadelerin yanı sıra Kaşkalardan "barbar, kundakçı ve yağmacı" olarak söz edilmesi Kaşkalara karşı ırkçı bir tutumun sergilendiğini gösterir. Bunların yanında, III. Hattuşili'nin Tiliura halkı ile yaptığı bir antlaşmada, şehir halkının Kaşkalar çobanları ile birlikte hareket edip çalışmasına, hatta Kaşkaların şehre girişine yasaklar getirilmiştir.
Kaşka ekonomisinde tarımın da önemli bir yeri vardır. Hititlerin Kaşka kentlerini ele geçirdikten sonra tüm tahıl ürünlerini yaktıkları, ayrıca Kaşkaların tarım alanlarındaki çekirge istilasından dolayı Hitit tarım alanlarına saldırdıkları bilinmektedir. Kaşkalar, aynı zamanda üzüm bağlarına da sahiplerdi. Hititler ele geçirdiği Kaşka bölgelerine kendilerine şarap vermelerini zorunlu kılmıştı. Bunların dışında Hitit belgelerinde Kaşkalı tüccarlardan bahsedilse de, ne tür ürünlerin ticaretinin yapıldığı hakkında bilgi yoktur. Hititler, kendi ülkelerinde Kaşkalı tacirleri sıkı şartlarla kısıtlamışlardır.
Din

Kaşka dini hakkında bulunan bilgiler çok az olmakla beraber, Kaşka tanrılarının yine Hitit-Kaşka antlaşmalarında şahitlik yaptıkları bilinmektedir. Bu tanrılar: Fırtına Tanrısı Hanupteni, Fırtına Tanrısı Kutpurruri, Fırtına Tanrısı Pazim[ ]is, Tanrı Huwatassi, Yerin Güneş Tanrıçası, [ ]x-te-na Güneş Tanrıçasının Babası, [-]ru-i Ordunun Fırtına Tanrısı, Tanrı Telepinu, Savaş Tanrısı Zababa.
İlk olarak 1965 yılında yayınlanan Einar von Schuler'in "Die Kaskäer" monografisinde Hitit kaynaklarında Kaşkalar bir araya getirilip tartışıldı. Bu kök çalışmada ünlü Alman bilim adamı, antlaşmalar, idari listeler, dualar, ritüeller, kahinler ve elbette tarihsel referanslar dahil olmak üzere ana kaynakların çevirilerini sağlamıştır. Bu veritabanı daha sonra Kaşka'nın tarihi, siyasi organizasyonu, ekonomisi, dini ve onomastiği ile ilgili bölümlere işlendi.
Singer 2007, s. 166
Zababa'nın Hatti Tanrısı Wurunkatte olduğuna, Kaşka bölgesinde merkezi bir rol oynadığına dair iddialar vardır. Yukarıda bahsedilen antlaşma metninin bir bölümünde eğer Kaşkalar Hatti ülkesine saldırırsa Tanrı Zababa'nın silahlarını geri çevirip kendi kalplerini parçalamasına dair bir bölüm yer alır ancak Kaşkaların, antlaşma metninde kendilerine beddua eden tanrı Zababa'ya yemin ettikleri görülür. Yani bu tanrı Kaşka dininde önemli bir rol üstlenmektedir. Tanrı Telepinu, Hatti kökenli bir bitki tanrısıdır. Eşi Hati/epuna, II. Murşili döneminde Kaşkaların saygı duyduğu bir tanrıçadır. Bunların yanında, I. Arnuvanda'nın dua metninde Kaşkaların da bayramları olduğu ve diğer halkların tanrılarını benimsemek üzerine bir politika izleyen Hititlerin bu bayramlara saygı duyduğundan söz edilir.
Hattilerin Ay tanrısı, Kašku adını taşımaktadır. Bu isim Kašk- kelime köküne -u eklenmesiyle oluşturulmuştur. Bir iddiaya göre Kaşka isminin Ay tanrısından türemiş olduğu iddia edilir; Hitit metinlerinde, Kaşkaların ayın gökyüzünde yer aldığı gecelerde baskın yaptığından bahsedilmesi ve bu durumun Hititleri korkutmuş olması ya da Ay tanrısının Hattilerle akraba yerli bir halka yardım ettiği düşüncesinden hareketle Kuzeydeki yerli düşmanlara bu ismi vermiş olabilirler.
Dil

Ana madde: Kaşkaca
Kaşkacanın Kafkas dilleri ile bağlantılı olduğunu da böyle bir bağlantının olmadığını da öne sürenler vardır. Kaşkaca ile ilgili somut bilgiler sunan bir kaynak olmasa da, Kaşkaların Hattilerle akraba bir halk olduğu fikri doğru kabul edilirse, Kaşkalar Hattice ya da benzer bir dil konuşuyor olabilirlerdi. Bilge Umar'ın ifadesine göre ise Kaşkalar, Hint-Avrupa kolundan, hatta Hititlere yakın bir dil  konuşuyorlardı.
MÖ 1500'lü yıllarda Anadolu. Kaşkaların olası yayılım sahası; Hitit merkezi yapılanmasının hemen kuzeyinde bulunan Kaşkalar, güç dengesine göre zaman zaman bu bölgeyi Hitit çekirdek bölgesinin içlerine kadar yayılarak genişletebilirken, zaman zaman Hitit-Kaşka sınır bölgelerinde güç kaybettiler.
Arnuvanda ve Aşmunikal'in dua metni. İstanbul Arkeoloji Müzesi'nde sergileniyor.
MÖ 1100'lü yıllarda Anadolu ve Mezopotamya bölgesi. Hitit merkezi yapılanmasının ortadan kalkışı ile bölgede oluşan boşluk; batı tarafında Frigler ve Luviler için, doğu tarafında Aramiler ve Asurlular, kuzeyde ise mevzubahis Kaşkalar için bölgede varlık gösterme şansı getirdi.
II. Ramses Tapınağının duvarında Kadeş Savaşı betimlemesi.
Escherichia coli

Escherichia coli (E.coli), Enterobacteriaceae familyasının bir üyesi olup memeli canlıların kalın bağırsağında yaşadığı için bu adı alan bir bakteri türüdür. E.coli çubuk şeklindedir ve gram negatif bakteri olduğundan endospor oluşturmaz. E. coli yaklaşık 2,0 μm uzunluğunda ve 0,5 μm çapındadır. E.coli ilk olarak 1885 yılında Theodor Escherich tarafından bebek dışkısından izole edilmiş ve özellikleri belirlenmiştir. "E. coli, doğumdan birkaç saat sonra bebeklerin mide ve bağırsak sisteminde kolonize olur ve burada yaşar." E.coli suşları insan vücudunda herhangi bir olumsuz etki olmaksızın bir arada bulunur. Bununla birlikte, E. coli gastrointestinal bariyerleri aşınmış ve/ya da bağışıklığı baskılanmış konakçılarda hastalığa neden olabilir. Özellikle bir kısım E. coli, dünya genelinde insanlarda ve hayvanlarda bağırsakta ve bağırsak dışında çeşitli hastalıklara aracılık eder. İnsanlardan izole edilen E. coli suşları ishale ve bir takım bağırsak dışı hastalıklara neden olmaktadır.