stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Nesîmî
Edebî yaşamı

Azerice tarzında bir Azeri dilindeki divanı ve bir Farsça divanının yanı sıra Arapça şiirler de yazmıştır. Şiirleri dönemin birçok şairini etkilemiştir. Şiirlerinde Hallâc-ı Mansûr'u andıran ifadeler kullanmasıyla idarecilerin tepkilerini üzerine çekmiştir.
Nesimî şairlik gücünü fikirlerini yaymak için kullandı. “Tanrı’nın insan yüzünde tecelli etmesi” ve “vücudun bütün organlarını harflerle izah” gibi fikirleri dönemin dini yetkililerince tepkiyle karşılandı. Bir süre sonra Halep uleması, görüşlerinin İslam'a aykırı olduğunu ileri sürerek öldürülmesi için fetva verdi. Mısır Çerkes kölemen hükümdarı Muavyed Şeyh'in onayını alan saltanat naibi Emir Yeşbek tarafından boynu vurulup derisi yüzülmek suretiyle 1417 yılında öldürüldü. Cesedi Halep'te 7 gün teşhir edilmiş, sonrasında vücudu parçalanarak birer parçası inançlarını bozduğu düşünülen Şehsüvaroğlu Ali Bey’le kardeşi Nâsırüddin ve Kara Yülük Osman Bey’e gönderilmiştir.
Çeşitli nazireler yazmış, şiirleri Anadolu, Azerbaycan ve İran'da yayılmıştır.
Azerbaycan Nesimi Dilcilik Enstitüsü

Azerbaycan'da Azerice ile uğraşan en yüksek akademik kurum olan dilcilik enstitüsüne Nesimi’nin ismi verilmiştir: Azərbaycan Nəsimi Dilçilik İnstitutu. Nesimî Dilcilik Enstitüsü, Türkiye'de kurulu bulunan TDK karşılığı bir işlev yürütmektedir. Bakü'nün merkezi meydanlarının birinde de Nesimî heykeli ve Nesimî metro istasyonu bulunmaktadır.
Dış kaynaklar

Cengiz, Halil Erdoğan (1972), Divan Şiiri Antolojisi, Ankara : Bilgi Yayınevi. s. 148-175.
Aktaş, Hasan (2004), Yeni Türk Şiirinde Seyyid Nesîmî Okulu ve Misyonu, Edirne
Kürkçüoğlu, Kemâl  Edib, (1985) Seyyid Nesîmî Dîvanı’ndan Seçmeler, 2. baskı, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları
Burrill, Kathleen R. F. (1973) The quatrains of Nesîmî, fourteenth-century Turkic Hurûfi. Mouton. (İngilizce)
Sinan Özen

Başlığın diğer anlamları için Sinan (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Sinan Özen |
| --- | --- |
Doğum: 01 Mart 1964 (60 yaşında)   Çayeli, Rize
Tarzlar: Pop, fantezi, arabesk
Meslekler: Şarkıcı
Çalgılar: Ud
Etkin yıllar: 1989 - günümüz
Müzik şirketi: Okey Plakçılık, Akbaş Müzik, Sinan Müzik, Çınar Müzik, Avrupa Müzik
Resmî site: sinanozen.com.tr

Sinan Özen (d. 1 Mart 1964; Çayeli, Rize), Türk şarkıcı, besteci ve oyuncudur.
Hayatı ve kariyeri

1 Mart 1964'te Rize'nin Çayeli ilçesinde doğdu. İlk ve orta okulu İstanbul'da bitirdikten sonra eğitimine Rize Endüstri Meslek Lisesi torna tesviye bölümünde devam etti. Müziğe olan tutkusu yüzünden mesleğini bırakarak müzik dünyasına atılmaya karar verdi. 1981 yılında ses yarışmasına katıldı. Fakat yarışmayı kazanmasına rağmen, hiçbir teklif almadı. Müzisyen arkadaşının vesilesiyle tanıştığı konservatuvar hocası Süheyla Altmışdört'ten nota ve solfej dersleri, bestekâr İrfan Özbakır'dan ud ve nota solfej dersleri aldı. 1982 yılında İstanbul Devlet Konservatuvarı'na girdi. 1989 yılında "Rüyalarım Olmasa" albümü ile profesyonel müzik hayatına başladı.
1989-2016 yılları arası biri Türk Sanat Müziği albümü olmak üzere 17 albüm, 5 Tekli çalışmasını piyasaya sürdü.
Son teklisi Sevişmeliyiz'e klip çekti. Klip Acara Özerk Cumhuriyeti'nde bulunan Batum kentinde çekildi.
Diskografi > Tekli

Senden Hayır Yok (2024)
Dile Dile (2024)
Doldur Doldur (2024)
Ona Sorun (2024)
Zaman Zaman (2023)
Her Aşka Bir Deli Lazım (2023)
Unutamadım (2023)
Suç Mahallini (2023)
Et Tırnaktan Ayrı Olur mu (2022)
Gönlünü Alırım (2022)
Zor Sevdam (2021)
Her Gece Yarısı (2021)
Keyfim Yerinde (2021)
Sen Treni Kaçırdın (2021)
Sen Mühimsin (2021)
Körpe Yüreğim (2021)
Yerim Göğüm Yıldızım (2021)
Yok Arkadaş (ft. Amad) (2020)
Sinan Özen ile Akustik (2020)
Adım Adım (2019)
Yaralı Kara Sevda (2019)
Ben Yanıyorum (2019)
İki Kör (2018)
İkimizde Var (2018)
Sevgilim (ft. Dilso'z) (2018)
Öpsene Beni (ft. Ece Toprak) (2017)
Sana Bir şey Olmasın (2016)
Sevişmeliyiz (2015)
Radyoda Bir İnce Saz (2014)
Yıkılır İstanbul (2013)
Quiero Comer Tus Labios & Senin Ağzını Yerim (2003)
Diskografi > Albümleri

2016: Bambaşka 22 Kasım 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Sinan Müzik
2014: Babamın Şarkıları ve İnce Saz Avrupa Müzik
2011: Usta Çınar Müzik
2010: Sinan Özen 2010 Çınar Müzik
2007: Ödün Vermem Sinan Müzik
2006: Aşkın S Hali Sinan Müzik
2004: Islak Islak Akbaş Müzik
2002: Serseri Gönlüm Akbaş Müzik
2000: Gitsem Uzaklara Akbaş Müzik
1998: Tek Başına Akbaş Müzik
1997: Evlere Şenlik Okey Plakçılık
1996: Sigaramın Dumanı Sen Okey Plakçılık
1994: Kapına Gül Bıraktım Okey Plakçılık
1993: Ölürüm Yoluna Okey Plakçılık
1992: Öpsene Beni Okey Plakçılık
1991: Aşık Olmak İstiyorum Okey Plakçılık
1990: Kar Tanesi Okey Plakçılık
1989: Rüyalarım Olmasa Okey Plakçılık
Diskografi > EP'leri

2011: Ben Seni Sevdim (ft. Aslı Güngör)
2003: Senin Ağzını Yerim
1998: Çaresizim
1998: Tek Başına
1997: Evlere Şenlik
1996: Sigaramın Dumanı
1994: Kapına Kırmızı Bir Gül Bıraktım
1993: Ölürüm Yoluna
1992: Öpsene Beni
1991: Dertli Ud
1990: Kar Tanesi
1989: Rüyalarım Olmasa
Video klipleri

Sana Bir Şey Olmasın
Sevişmeliyiz
Radyoda Bir İnce Saz
Yıkılır İstanbul
Ben Seni Sevdim feat Aslı Güngör
Teessüf Ederim
Yaşamak
Çok Ama Çok
Bir şey Olmaz Deme
Bilemiyorum
Sana Kıyamam
Seni Düşünüyorum
Canım Yandı
Ödün Vermem
Seni Öyle Çok
Koptuğu Yerde Bırak
Ellerini Bırak
Sildim
Islak Islak
Kulağımdan Öp Beni
Yatiya Geldim
Uyusun Da Büyüsün
Gülüm
Ezanlar Bizim İçin
Hazalım
Çaresizim
Ağlayamadım
Sigaramın Dumanı Sen
Vicdansızlar
Başımın Tatlı Belası
Evlere Şenlik
Senin Ağzını Yerim
Filmografi

Gecenin Işıltısı
Arka Sokaklar 2. Sezon
Tirvana
Kurasların Efendisi
Sinan Özen Söylüyor
Şarkılar Bizi Söyler
Seray Şahiner

| Seray Şahiner |
| --- | --- |
Doğum: 1984 (40-41 yaşında) Bursa
Meslek: Yazar
Dönem: Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı
Tür: Öykü, Roman
Önemli ödülleri: Yunus Nadi Öykü Ödülü (2012)   Orhan Kemal Roman Ödülü (2018)
  Etkilendikleri Orhan Kemal, Vedat Türkali, Tomris Uyar, Füruzan, Sevgi Soysal, Aziz Nesin, Murathan Mungan, Didem Madak, Birhan Keskin 

Seray Şahiner (d. 1984, Bursa), Türk  yazar.
Sınıf meselesini temel alan ve merkezinde kadınların olduğu, mizahi bir üslupla yazılmış eserler verir. Birçok eseri  tiyatroya uyarlanarak sahnelenmiş; kimileri Fransızca, İtalyanca, Arapça, Malayalamca'ya çevrilmiştir. Şahiner, Hanımların Dikkatine adlı öykü kitabı ile Yunus Nadi Öykü Ödülü'ne, Kul adlı romanı ile Orhan Kemal Roman Ödülü'ne değer görüldü.
Yaşamı

1984 yılında Bursa'da doğdu, İstanbul'un Aksaray semtinde büyüdü. İlköğrenimini Oruçgazi İlköğretim Okulu'nda, ortaöğrenimini Pertevniyal Lisesi'nde tamamladı. 2007 yılında İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi'nin Gazetecilik Bölümü'nden mezun oldu.
Yazmaya küçük yaşta ailesinin yönlendirmesi ile başladı. Ortaöğrenim yıllarında öykülerini yayımlamak için dergiler ve fanzinler çıkardı. Üniversite ilk yılından itibaren Hayvan dergisinde muhabirlik yaptı. Üçüncü sınıf öğrencisi iken Gelin Başı isimli öykü dosyası Varlık dergisinin düzenlediği 2006 yılı Yaşar Nabi Nayır Gençlik Ödülleri'nde  "dikkate değer" bulundu ve böylece ilk kitabı Gelin Başı, 2007 yılında Can Yayınları’nca yayımlandı.
Yeşilçam sosyolojisine özel ilgisi nedeniyle sinema alanında yüksek lisans yaptı. 2011’de "60'lar Türk sinemasında Orhan Kemal senaryolarında zenginlik teması" başlıklı tezi ile  Marmara Üniversitesi  Radyo Televizyon ve Sinema Bölümü Sinema Anabilim Dalı'nda yüksek lisans derecesi aldı. Birgün gazetesinde kültür-sanat muhabirliği yaptı. Muhabirlik deneyimi, insanların gündelik hayatta kullandığı üsluba hakim olmasını sağladı. Uzun süre gitar ve resim dersi aldı, izcilik ve dağcılık yaptı. Bir dönem garsonluk, annesinin konfeksiyon atölyesinde el işçiliği ve makinecilik yaptı. Sırrı Süreyya Önder'e senaryo asistanlığı yaptı. 2013-2017'de edebiyat ve mizah dergisi OT'un yazarları arasındaydı.
2008’de İstanbul Büyük Şehir Belediyesi Şehir Tiyatroları’nda sahnelenen “Yedi Tepeli Aşk” oyununda, "Gelin Başı" kitabında yer alan üç öyküsü sahnelendi. 2010-2011 sezonunda "Gelin Başı"ndaki öykülerden uyarlanan "İadesiz Taahhütsüz" adlı oyun, Tiyatro Boyalı Kuş tarafından sahnelendi. Kitap, 2015 yılında Fransızcaya çevrildi.
İkinci öykü Hanımların Dikkatine, 2011 yılında Can Yayınları'nca yayımlandı. Şahiner, 'Hanımların Dikkatine' adlı öykü kitabı ile  Yunus Nadi Öykü Ödülü'ne layık görüldü.
İlk romanı Antabus, 2014'te yayımlandı. Fransızca, İtalyanca ve Arapçaya çevrildi. Eser, romandaki kadın karakter üzerine kurulu tek kişilik bir oyun olarak aynı adla tiyatroya uyarlandı ve Semaver Kumpanya  tarafından sahnelendi. Şahiner, bu oyun ile 2016 Afife Tiyatro Ödülleri’nde Cevat Fehmi Başkut Özel Ödülü'ne değer görüldü.
2017 yılında  yayımlanan  Kul adlı romanı, 2018 yılında Orhan Kemal Roman Ödülü'ne layık görüldü. Eser, Malayalamca'ya çevrildi  ve tek kişilik oyun olarak Toy İstanbul tarafından sahnelendi.
Birgün gazetesi ve OT dergisinde yayımlanmış kurgu-dışı metinlerinden oluşan bir seçki Reklamı Atla (2017) adıyla kitap olarak yayımlandı. Her biri bir iletişim aracını odağa alan 12 öyküsünün bir araya geldiği Hepyek adlı öykü kitabı 2019 yılında Everest Yayınları'ndan çıktı.
Antabus romanındaki karakterlerden biri olan, erkek zulmü ile hırpalanmış Ülker Abla karakterinin baş kişisi olduğu Ülker Abla romanı 2021 yılında yayımlandı.
Yapıtları

Gelin Başı (2007, Can Yayınları)
Hanımların Dikkatine (2011, Can Yayınları)
Antabus (2014, Can Yayınları)
Reklamı Atla (2016, Can Yayınları)
Kul (2017, Can Yayınları)
Reklamı Atla (2017, Can Yayınları)
Hepyek (2019, Everest Yayınları)
Ülker Abla (2021, Everest Yayınları)
Vatan Millet Samatya (2025, Doğan Kitap)
Ödülleri

2012 Yunus Nadi Öykü Ödülü (Hanımların Dikkatine kitabı ile)
2018 Orhan Kemal Roman Armağanı
Bob Dylan
İlk yılları ve kökeni

Robert Allen Zimmerman (Shabtai Zisel ben Avraham) 24 Mayıs 1941 tarihinde Minnesota eyaletinin Duluth şehrinde bulunan St. Mary's Hospital'de Abram Zimmerman ile Beatrice "Beatty" Stone'nın oğlu olarak dünyaya geldi. Aynı eyaletin Hibbing şehrinde büyüdü. Büyükbabası Zigman Zimmerman ve babaannesi Anna Zimmerman Trabzon (Osmanlı Devleti)'dan Odessa (Rus İmparatorluğu)'ya göç etmiş ve 1905 yılında yaşanmış antisemitik pogramından sonra ABD'ye göç ettiler. Annebabası Benjamin Edelstein ve anneannesi Lybba Edelstein Litvanyalı Yahudi olup 1902 yılında ABD'ye göç ettiler. Dylan 2004 yılında Chronicles: Volume One adlı anı kitabında; babaannesinin ailesinin Kağızmanlı olduğunu ve evlenmeden önceki adının "Kirghiz" (Kırgız) olduğunu; ayrıca babaannesinin kökeninin İstanbul'a uzandığını söylemiştir.
Sonradan "Huzurevine oranla daha fazla kişinin öldüğü yer" olarak tanımlayacağı üniversiteden atıldığında, henüz 18 yaşında bir gençti. Yirmisinde ise dağınık ve kirli saçları, eski püskü giysileri, omzunda gitarı ile New York'ta, "Beatnik"lerin arasında bulunmuştur. Ona göre New York "Henüz çok fazla insanın gitmediği, gidenin de geri dönmediği" bir yer ve oraya gitmek, "Aya gitmek gibi bir şey"dir.
Müzik hayatına atılış

"The Freewheelin' Bob Dylan" 1963'te piyasaya çıktığında, Dylan, en iyi olma yoluna çıkmıştır. Albümün kapağında New York sokaklarında sevgilisi Suze Rotolo ile birlikte çekilmiş bir fotoğrafı bulunmaktadır. "Blowin' In The Wind", herkesin diline düşmüştür.
Her seferinde farklı bir şeylerden bahseden Dylan; savaşların anlamsızlığından, Tanrı’dan, adaletsizlikten, seksten, aşktan, sevgiden bahsetmiştir. Her seferinde değişik kesimlerin tepkisini çekmiştir. Bir şeyler söylüyordu; fakat bir başka sefer aynı şeyleri tekrarlamıyordu. Çoğu kişiye göre o, sadece içinden geleni yapıyordu. Belki de, kitleler onu görmek istedikleri gibi görüyordu. Folk müziği seçmesinin nedeni de zaten, gitarı ve armonikasından başka hiçbir şeye ihtiyaç duymayacak olmasıydı.
Joan Baez’in söylediğine göre, "gördükleri sadece kendi için bir şey ifade ediyordu". "Başkalarının ihtiyaçları için kafa yoran biri değildi." Yine de Baez ona aşık oluyordu. Geceliği on iki dolarlık izbe bir otel odasında gazetecilere üstünde kocaman siyah ceketi, beyaz gömleği ve mor kol düğmeleri ile röportaj verirken, Baez'in gözünde "Gözleri bütün gerçekleri görmüş gibi yaşlı ve kendi bir kış yaprağı kadar naif"ti.
Dylan, 1965'te İngiltere turnesi sırasında yanındaki "elit bohemlerle" birlikte Savoy Otel'de ikamet etmiştir. Ve Marianne Faithfull ona yakın olabilmek için otele gider, odada bir köşeye çekilir. Dylan'ın daktilosuna, "eninin ideal mısra ölçüsü olduğunu söylediği" kalın bir tuvalet kağıdı takılıdır. Faithfull onun dikkatini çekmediğini düşünürken, o, sürekli bir şeyler yazmıştır. Ne yazdığını sorduğunda, aldığı cevaba şaşıracaktır Faithfull. Dylan, onun hakkında bir şiir yazmaktaydı.
Dylan'ın teklifi üzerine, yeni albümünü dinlerler bir gece otel odasında. Ona göre; "Onun özel dinleyicisi olmanın bir bedeli vardır, O gece duygusal biri olmuş, ona kur yapmaktadır".
Fakat Faithfull hamiledir ve bir hafta sonra evlenecektir. Faithfull'un o gece gerçeği söylediği için pişmanlık duymasının nedeni, onunla yatamamış olması değil, o tuvalet kâğıtlarına kendi için yazılanları hiçbir zaman öğrenemeyecek olmasıdır.
İngiltere turnesi Joan Baez’le ilişkilerinin de sonu olur. Forest Hill Konseri’ne kendini davet ederek New York’tan Amerika’ya açılmasına yardımcı olan Joan Baez’i, İngiltere turnesinde sahneye davet etmemiştir.
1973’teki “Pat Garrett and Billy The Kid” albümüne kadar bir süre sessiz kalır. Bu yıl, “Knockin’ on Heaven’s Door” ile Bob Dylan olduğunu bir kez daha hatırlattığı yıldır. Üç yıl sonra gelen Desire albümündeki “One More Cup Of Coffee” ise bir başka klasik olacaktır.
Diskografi

Joan Baez ile birlikte Washington'da düzenlenen yürüyüşe (March on Washington for Jobs and Freedom) katıldığında (28 Ağustos 1963).
Arnavutluk'un İslamlaşması

Arnavutluk'un İslamlaşması, 1385'ten itibaren Osmanlı'nın bölgeyi fethetmesi sonucunda meydana gelmiştir. Osmanlılar, yönetimleri ve orduları aracılığıyla çeşitli politikalar ve vergi teşvikleri, ticaret ağları ve ulusötesi dini bağlantılar yoluyla İslam'ı Arnavutluk'a getirmişlerdir. Osmanlı yönetiminin ilk birkaç yüzyılında, İslam'ın Arnavutluk'taki yayılması yavaş olmuş ve kısmen Osmanlı'nın toplumsal ve askeri entegrasyonunun artması, jeopolitik faktörler ve kilise yapılarının çöküşü nedeniyle on yedinci ve on sekizinci yüzyıllarda esas olarak yoğunlaşmıştır. Bu, Arnavutluk'taki Arnavutların büyük ölçüde Hristiyan (Katolik ve Ortodoks) bir nüfustan esas olarak Sünni Müslüman olan bir nüfusa dönüşmesi ve belirli bölgelerde önemli etnik Arnavut Hristiyan azınlıkları muhafaza etmesiyle Arnavutluk tarihindeki en önemli gelişmelerden birisi olmuştur. Sünni İslam'ın Arnavut etno-dilbilimsel bölgesindeki en büyük inanç olduğu, ancak diğer inançların da bölgesel bir yama içinde mevcut olduğu durum, Osmanlı'nın son döneminde Arnavutluk'un siyasi gelişiminin şekillenmesinde büyük bir etki oynamıştır. Dini değişikliklerin yanı sıra İslam'a geçiş, Arnavutları ve Arnavut kültürünü şekillendiren ve etkileyen diğer sosyal ve kültürel dönüşümleri de beraberinde getirmiştir.
Tarih

Ayrıca bakınız: Arnavutluk'ta İslam, Arnavutluk'ta İslam (1800-1912), Arnavutluk'ta İslam (1913-1944) ve Arnavutluk'ta İslam (1945-1991)
Tarih > Orta Arnavutluk

Ovalardan oluşan ve kuzey ile güney Arnavutluk arasında bir bölge olan orta Arnavutluk, doğrudan Osmanlı idari kontrolüne ve dini Müslüman etkisine tabi olan ticari, kültürel ve ulaşım bağlantılarını birbirine bağlayan eski Via Egnatia yolu üzerinde bir merkez konumunda bulunmaktaydı. Orta Arnavutluk'un büyük bir kısmının İslam'a geçmesi, büyük ölçüde coğrafyasının bölgenin sosyo-politik ve ekonomik kaderinde oynadığı role atfedilmektedir.
Osmanlıların Ortodoks kilisesini resmi olarak tanıması, 18. yüzyılın sonlarına kadar Ortodoks nüfusa hoşgörü gösterilmesiyle sonuçlandı ve kilise kurumlarının gelenekçiliği, Arnavutlar arasında İslam'a geçiş sürecini yavaşlatmıştır. Orta ve güneydoğu Arnavutluk'un Ortodoks nüfusu, Ohri Ortodoks Başpiskoposluğunun dini yetkisi altındayken, güneybatı Arnavutluk, Yanya Metropolü aracılığıyla İstanbul Rum Ortodoks Patrikhanesi'nin dini yetkisi altındaydı. Orta Arnavutluk'taki Hristiyan Arnavutlar ile Ohri başpiskoposları arasındaki farklılıklar, ritüellerin yerine getirilmesi konusunda çok az ısrar eden ve herkese hitap eden Bektaşi İslam'a geçişlere yol açmıştır.
16. yüzyılın başlarında Arnavutluk'un Ergiri, Kanina, Delvine, Avlonya, Görice, Klisura, Permedi ve Berat şehirleri hâlâ Hristiyandı ve 16. yüzyılın sonlarında Avlonya, Permedi ve Himara hâlâ Hristiyandı, Ergiri ise giderek Müslüman olmuştur. 16. yüzyılın başlarında, Elbasan sancağının %5,5 Müslüman nüfusa sahip olduğu bildirilmiştir; bu, o dönemde Arnavutların yaşadığı tüm sancaklar arasında en yüksek oranı içeriyordu. 1570 yılında Osmanlı yetkililerinin Elbasan ve Reka'nın huzursuz Hristiyan nüfusunu din değiştirmeye yönelik ortak çabaları başlamıştır. Dıraç civarında bir Yunan seyyah, İslamlaşma nedeniyle artık Ortodoks Hristiyanların kalmadığını bildirmiştir. 16. yüzyılda Arnavutluk'taki şehirlerin tamamında İslam'a geçiş yavaştı, kentsel nüfusun ancak %38'i Müslüman olmuştur. Berat şehri 1670'ten itibaren çoğunlukla Müslüman olmuş ve bu şehrin din değiştirmesi kısmen Hristiyan rahiplerin dini hizmet sunamamasına bağlanmaktadır.
Tarih > Güney Arnavutluk

16. yüzyılda Avlonya sancaklarının Müslüman oranı %1,8, Ohri sancağınınki ise %1,9 olarak tespit edilmiştir. Bununla birlikte, esas olarak on sekizinci yüzyılın sonlarında Ortodoks Arnavutlar, dönemin Rus-Türk savaşları ve Osmanlıların Ortodoks nüfusu Rusya'nın müttefiği olarak görmesine neden olan Rusların kışkırttığı Orlov isyanı (1770) gibi olaylar nedeniyle ezici çoğunlukla İslam'a geçtiler. Bazı Ortodoks Arnavutlar Osmanlı İmparatorluğu'na isyan ederken, Babıali, Ortodoks Arnavutları İslam'a dönüştürmek için zaman zaman güç kullanarak karşılık verdi ve zaman zaman dini dönüşümü teşvik etmek için ekonomik önlemler de uyguladı. 1798'e gelindiğinde, Yanya Paşalığı'nın yarı bağımsız hükümdarı Tepedelenli Ali Paşa'nın kıyıdaki Ortodoks Arnavut köyleri Shënvasil ve Nivicë-Bubar'a karşı gerçekleştirdiği katliam, Ortodoks Arnavutların İslam'a geçişinde başka bir büyük dalgaya yol açmıştır. 19. yüzyılda bir bütün olarak Arnavutluk ve özellikle de Güney Arnavutluk, Osmanlı Balkanları'nda Hristiyan nüfusun İslamlaşma taraftarlarına karşı önemli sayıda kaybına uğradığı ender bir bölge olarak dikkat çekiyordu; Hristiyan nüfusta benzer bir azalma gösteren diğer tek bölge ise Dobruca'ydı.
Bu süre zarfında, yeni Müslüman Arnavutlar ile Ortodoks Arnavutlar arasında belirli bölgelerde çatışmalar meydana gelmiştir. Örnekler arasında Borş'un kıyı köylerinin 1744'te Piqeras'a saldırması ve bazılarının güney İtalya gibi yerlere kaçmasına neden olması yer almaktadır. Pogoni bölgesinin kuzeyindeki 36 köy gibi diğer alanlar 1760 yılında İslam'a geçmiştir ve bunu Kolonya, Leşkovik ve Permedi bölgelerindeki Ortodoks Hristiyan köylerine yapılan saldırıyla birçok yerleşim yeri yağmalandı ve yıkıldı. On sekizinci yüzyılın sonlarında sosyo-politik ve ekonomik krizlerin yanı sıra Osmanlı hükûmetinin nominal kontrolü, yerel eşkıyalıklarla sonuçlandı ve Müslüman Arnavut çeteleri, bugün çağdaş Arnavutluk'un içinde ve dışında bulunan Aruman, Yunan ve Ortodoks Arnavut yerleşimlerine baskınlar düzenlediler. Arnavutluk'ta bu baskınlar, çoğunlukla Ortodoks bir Arnavut merkezi olan Vesikok'ta ve esasen Ulah merkezi olan Oskopol'da (Arnavutça:Voskopojë) zirveye ulaşmıştır; bu yerler aynı zamanda Yunan edebiyatı, eğitim ve dini kültürü hem de diğer küçük yerleşimleriydi; diğer küçük yerler ise yok edildiler. Bu olaylar bazı Ulahlar ile Ortodoks Arnavutları Makedonya, Trakya vb. yerlere göç etmeye itmiştir.
Neo-şehitler olarak bilinen bazı Ortodoks bireyler, Ortodoks Arnavut nüfusu arasında İslam'a geçiş dalgasını durdurmaya çalışmış ve bu süreçte idam edilmişlerdir. Bu kişiler arasında dikkate değer olanı, Akçahisar'a kadar seyahat eden ve vaaz veren, Rus ajanı olmakla suçlanıp Osmanlı Müslüman Arnavut yetkilileri tarafından idam edilmeden önce birçok Yunan okulu açan bir Yunan keşiş ve misyoner olan Aetolia'lı Cosmas (ölümü 1779) idi. Cosmas, Yunanca dilinin okuma yazma bilmeyen, Yunanca konuşmayan halklar arasında kutsal yazıları, ayinleri anlayabilip Ortodoks kalabileceklerine böylece manevi mesajın çağdaş Ortodoks Arnavutlar arasında saygı göreceğine inandığı için Yunanca eğitiminin yayılmasını savunmuştur.
Tarih > Din değişitrmenin diğer faktörleri

Laplık bölgesindeki diğer dönüşümler dini meseleler nedeniyle meydana geldi; örneğin bir kıtlık sırasında yerel piskopos, cehennem tehdidiyle süt tüketmek için oruca ara vermeyi reddetmiştir. İslam'a geçiş aynı zamanda cizye veya cizye vergisi gibi ağır vergilerden ve Hristiyanlara dayatılan diğer zorlu Osmanlı önlemlerinden kurtulmanın bir yolunu sunarken, aynı zamanda servet birikimi vb. gibi fırsatları da açan ekonomik nedenlerden dolayı da gerçekleştirilmiştir. Müslümanlar ve Hristiyanlar arasındaki çatışma zamanlarında, ailenin korunması gibi yerel çıkarlar kavgaların önüne geçti ve bu da Osmanlıların Müslüman Arnavutların silah taşımasını reddetmesine neden oldu, çünkü Hristiyan Arnavutlar sıklıkla silah edinme hakkını elde etmek için İslam'a geçiyor ve daha sonra onları Müslümanlara karşı kullanıyorlardı. Osmanlılar. İslam'a geçişe yol açan diğer birçok faktör arasında Kilisenin yoksulluğu, okuma yazma bilmeyen din adamları, bazı bölgelerde din adamlarının eksikliği ve Arnavutça dışında bir dilde ibadet vardı. Ek olarak Dıraç ve güney Arnavutluk piskoposluklarının, kısmen dini makamlara para karşılığı atamalar nedeniyle azalan Ohri Başpiskoposluğuna olan güveni, Ortodoks Arnavutların İslam'a geçişe direnme yeteneklerini zayıflatmıştır.
Kripto-Hıristiyanlık, Arnavutluk'un her yerinde Shpat gibi bölgelerde henüz Katolikliklik ve Ortodoksluktan İslam'a geçmiş nüfuslar arasında belirli durumlarda da ortaya çıkmıştır. Çağdaş kuzeydoğu Arnavutluk ile güney Kosova arasında yer alan bir sınır bölgesi olan Gora'da, İpek Sırp Patrikliği'nin kaldırılması (1766) ve ardından gelen istikrarsız dini yapılar nedeniyle on sekizinci yüzyılın ikinci yarısında İslam'a geçen bir Slav Ortodoks nüfusu mevcuttur. Romanlar on beşinci yüzyılda Arnavutluk'a geldiler ve Müslüman olanlar yerel Müslüman Osmanlı toplumunun bir parçası oldular.