Gérard de Ridefort
Tapınakçı

Gérard, ciddi bir şekilde hastalandı ve ardından Tapınakçı olarak yemin etti. Haziran 1183'te Tarikatın seneschal rütbesine sahipti. Verona'da Torroja'lı Arnold'un ölümünden sonra 1184'ün sonlarında veya 1185'in başlarında Büyük Üstat olarak seçilmiştir.
Gérard, Trabluslu Raymond'a karşı kin beslemeye devam etmiş ve bu, onun bazı siyasi manevralarını etkilemiştir. 1186'da, merhum karl IV. Baudouin'in halefi Kral V. Baudouin öldüğünde, Gérard, ardından gelen veraset mücadelesinde hızla Agnes de Courtenay'ın kızı Kraliçe Sibylla ve kocası Lüzinyanlı Guy'ın yanında yer almıştır. Raymond ve İbelin Hanedanı de dahil olmak üzere müttefikleri, Sibylla'nın küçük üvey kız kardeşi Prenses Isabella'nın iddiasını destekleyen muhalif grubun liderleriydiler.
1187 krizinde Gérard, Kral II. Henry'nin gönderdiği parayı Kudüs'teki Tapınakçılara yatırılmak üzere kullanarak Kudüs Krallığı'nı Selahaddin Eyyubi'den korumak amacıyla giriş yasağı için ek birlikler kiraladı. (Henry, Thomas Becket cinayetinin kefareti olarak gelecekteki haçlı seferi planları için fon göndermişti; bir kısmı Tapınakçılara, bir kısmı da Kudüs ve Tire'deki Hospitalier Şövalyeleri'ne emanet edilmişti. Gérard ve 100'den az Tapınakçı, Bazı Hospitalier Şövalyeleri ile birlikte 1187'de Cresson Muharebesi'nde Selahaddin'in oğlu el-Afdal'a saldırdılar. Ancak El Afdal'ın 5.000'den fazla adamı vardı. Hospitaller Büyük Üstadı Roger de Moulins öldürüldü; Gérard yaralı olmasına rağmen hayatta kalan birkaç kişiden biriydi. Gérard'ın savaşla ilgili raporu, Papa III. Urbanus tarafından Canterbury başpiskoposu Exeter'li Baldwin'e yazılan kısa bir anlatımın kaynağıdır.
Aynı yılın Temmuz ayında Gérard Hıttin Muharebesi'nde Tapınakçılara liderlik etmiştir. Selahaddin Taberiye'yi ele geçirmişti ve Guy, onu geri almak için şehre doğru bir yürüyüş yapmayı düşünüyordu. Raymond ona Selahaddin Eyyubi'nin kendilerine gelmesini beklemesini tavsiye etti, çünkü onlar iyi korunan, su kaynakları iyi bir konumdaydılar ve Taberiye'ye ulaşmak için kuru, açık bir ovayı geçmek zorunda kalacaklardı. Gérard buna karşı çıktı ve Guy'ı yürüyüşe devam etmeye ikna etti. Raymond'un düşmanı Reynald de Châtillon tarafından desteklendi. Outremer'in orduları kuru ovada mahsur kaldı ve 4 Temmuz'da yenilgiye uğratıldılar. Raymond ve diğer birkaç soylu kaçtı, ancak IV. Humphrey de Toron, Aimery de Lusignan, Reynald, Guy ve ayrıca Gérard da dahil olmak üzere öldürülmeyen bazıları Selahaddin tarafından yakalananlar arasındaydı. Tapınakçı mahkûmların geri kalanı idam edildi. Gérard 1188 yılına kadar tutuklu olarak kaldı ve bu süre zarfında Tarikatı Sur'dan Kardeş Thierry (Terricus) tarafından yönetildi.
Gérard'a Selahaddin tarafından, eğer bir Tapınakçı kalesini barışçıl bir şekilde teslim olmaya ikna edebilirse serbest bırakılacağı şartı verildi. Başarılı oldu ve serbest bırakıldığında Tartus'a gitti ve burada Tapınakçıların, şehrin düşmesinden sonra Selahaddin'in kuşatma kuvvetlerine direnen kalelerini savunmasını ustalıkla yönetti. Tapınakçıların kontrolünü Thierry'den geri aldıktan sonra, Kral II. Henry'nin Sur'daki Tapınakçılara bırakılan parasının geri kalanını ele geçirmiş gibi görünmektedir. Bu, şehrin savunucusu Montferratlı Konrad'ın 20 Eylül 1188 tarihli mektuplarında Exeterli Baldwin ve Frederick Barbarossa'ya yazdığı bir şikayete yol açtı; hatta şöyle diyordu: " ...daha da vahim olanı, Tapınağın Efendisi İngiltere Kralı'nın sadakası ile kaçtı. ".
1189'da tekrar Guy'la güçlerini birleştirerek Tapınakçıları Akka Kuşatması'na götürdü. Bir kez daha esir alındıktan sonra 4 Ekim 1189'da Selahaddin Eyyubi tarafından başı kesilerek idam edilmiştir.