227 No.lu Emir
Emir

Sovyetler Birliği Savunma Ulusal Komiseri Nişanı.
28 Temmuz 1942, Moskova.
Düşman ağır kayıplara aldırmadan cepheye yeni kuvvetler sürüyor ve Sovyetler Birliği'nin derinliklerine nüfuz ediyor, yeni bölgeleri ele geçiriyor, şehirlerimizi ve köylerimizi yok ediyor ve Sovyet nüfusunu ihlal ediyor, yağmalıyor ve öldürüyor. Çatışmalar Voronej bölgesinde, Don yakınlarında, güneyde ve Kuzey Kafkasya'nın kapılarında devam ediyor. Alman işgalciler Stalingrad'a, Volga'ya doğru ilerlemekte ve ne pahasına olursa olsun Kuban'ı ve Kuzey Kafkasya'yı petrol ve tahıllarıyla birlikte ele geçirmek istemektedirler. Düşman şimdiden Vorochilovgrad, Starobelsk, Rossosh, Kupyansk, Valuyki, Novochercassk, Rostov on Don, Voronej'in yarısını ele geçirdi. Güney cephesindeki birliklerin bir kısmı, panik tacirlerini takip ederek, şiddetli bir direniş göstermeden ve Moskova'dan emir almadan, sancaklarını utançla örterek Rostov ve Novochercassk'ı terk etti.
Kızıl Ordu'yu seven ve ona saygı duyan ülkemiz halkının cesareti kırılmaya ve Kızıl Ordu'ya olan inancını kaybetmeye başladı ve birçoğu halkımızı Alman zalimlerin boyunduruğu altında bırakıp doğuya kaçtığı için Kızıl Ordu'ya lanet okuyor.
Cephedeki bazı aptal insanlar, daha doğuya çekilebileceğimizi, çünkü çok fazla toprağımız, toprağımız, nüfusumuz olduğunu ve bizim için her zaman çok fazla ekmek olacağını söyleyerek kendilerini sakinleştiriyorlar ve cephedeki rezil davranışlarını haklı çıkarmak istiyorlar. Ancak bu tür konuşmalar yalandır ve yalnızca düşmanlarımızın işine yarar.
Her komutan, Kızıl Ordu askeri ve siyasi komiser, imkanlarımızın sınırsız olmadığını anlamalıdır. Sovyet devletinin toprakları bir çöl değil, insanlardır - işçiler, köylüler, aydınlar, babalarımız, annelerimiz, eşlerimiz, kardeşlerimiz, çocuklarımız. Düşmanın ele geçirdiği ve ele geçirmeyi hedeflediği SSCB toprakları, ordu için ekmek ve diğer ürünler, sanayi için metal ve yakıt, fabrikalar, orduya silah ve mühimmat sağlayan tesisler, demiryollarıdır. Ukrayna, Belarus, Baltık cumhuriyetleri, Donetsk ve diğer bölgelerin kaybından sonra çok daha az toprağımız, çok daha az insanımız, ekmeğimiz, metalimiz, fabrikalarımız ve tesislerimiz var. Yılda 70 milyondan fazla insan, 800 milyon pounddan fazla ekmek ve 10 milyon tondan fazla metal kaybettik. Artık insan rezervlerinde, ekmek rezervlerinde Almanlara karşı üstünlüğümüz yok. Daha fazla geri çekilmek, kendimizi ve aynı zamanda Anavatanımızı heba etmek anlamına gelir.
Bu nedenle, sonsuza kadar geri çekilme kabiliyetimiz olduğu, çok fazla toprağımız olduğu, ülkemizin büyük ve zengin olduğu, büyük bir nüfusumuz olduğu ve ekmeğin her zaman bol olacağı yönündeki konuşmaları ortadan kaldırmak gerekir. Bu tür konuşmalar yanlış ve asalakçadır, bizi zayıflatır ve düşmana yarar sağlar, eğer geri çekilmeyi durdurmazsak ekmeksiz, yakıtsız, metalsiz, hammaddesiz, fabrikasız ve tesissiz, demiryolsuz kalacağız.
Bu da bizi şu sonuca götürüyor: geri çekilmeyi bitirmenin zamanı geldi.
Bir adım bile geri atmayacağız! Şimdi ana sloganımız bu olmalıdır.
Her bir mevziyi, topraklarımızın her bir metresini kanımızın son damlasına kadar savunmak, Sovyet topraklarının her bir parçasına sarılmak ve onu mümkün olduğunca uzun süre savunmak gerekir.
Anavatanımız zor günler geçiriyor. Durmalı ve ne pahasına olursa olsun düşmanı geri püskürtmeli ve ezmeliyiz. Almanlar panik tacirlerine göründüğü kadar güçlü değiller. Son güçlerini zorluyorlar. Şimdi onların etkisine dayanmak, birkaç ay içinde zaferimizi garantilemek anlamına gelir.
Bu darbeye dayanabilir ve düşmanı batıya doğru geri atabilir miyiz? Evet, yapabiliriz, çünkü gerideki fabrikalarımız ve tesislerimiz iyi durumda ve ordumuz her geçen gün daha fazla uçak, tank, top ve havan topu alıyor.
Neyimiz eksik? Bölüklerde, taburlarda, alaylarda, tank birliklerinde ve hava filolarında düzen ve disiplin yok. Bu bizim temel eksikliğimiz. Durumu kurtarmak ve Anavatanımızı korumak istiyorsak, ordumuzda en sıkı düzeni ve sağlam disiplini tesis etmeliyiz.
Komutanların ve komiserlerin birliklerin mevzilerini terk etmesine izin vermesine tahammül etmek mümkün değildir. Bazı panik tacirlerinin savaş alanındaki durumu belirlediğini ve diğer askerleri yola çıkardığını ve düşmana cephe açtığını kabul eden komutanlara ve komiserlere tahammül etmek imkansızdır.
Panik tacirleri ve korkaklar bulundukları yerde imha edilmelidir.
Bundan böyle her komutan, Kızıl Ordu askeri ve komiser için disiplinin katı yasası, üst komutanın emri olmadan tek bir geri adım atmamak olmalıdır. Üst komutanlardan emir almadan geri çekilen bölük, tabur, alay ve tümen komutanları ve ilgili komiserler Anavatana ihanet etmiş olurlar.
Bunlar Anavatanımızın emirleridir.
Bu emri yerine getirmek, topraklarımızı savunmak, Anavatanı kurtarmak, nefret edilen düşmanı yok etmek ve fethetmek anlamına gelir.
Kızıl Ordu'nun baskısı altında kış geri çekilmesinden sonra, Alman birliklerinde disiplin gevşediğinde, Almanlar disiplini yeniden sağlamak için oldukça iyi sonuçlarla sonuçlanan ciddi önlemler aldılar. Korkaklık ya da şaşkınlık nedeniyle disiplini ihlal etmekten suçlu bulunan askerlerden 100 ceza bölüğü oluşturdular, onları cephenin tehlikeli bölgelerine yerleştirdiler ve günahlarını kanla affettirmelerini emrettiler. Ayrıca korkaklık ya da şaşkınlık nedeniyle disiplini ihlal etmekten suçlu bulunan komutanlardan yaklaşık on ceza taburu oluşturdular, onları nişanlarından mahrum bıraktılar, cephenin daha da tehlikeli bölgelerine naklettiler ve günahlarını affettirmelerini emrettiler. Son olarak, özel birlikler oluşturarak bunları istikrarsız tümenlerin arkasına yerleştirdiler ve izinsiz geri çekilmeler ya da teslim olma girişimleri durumunda panik çıkaranları vurmalarını emrettiler. Bildiğimiz gibi, bu önlemler etkili oldu ve şimdi Alman birlikleri kışın savaştıklarından daha iyi savaşıyorlar. Alman birliklerinin iyi bir disipline sahip olmalarına rağmen Anavatanı korumak gibi yüksek bir amaçlarının olmaması ve başkasının ülkesini zapt etmek gibi zorba bir amaçlarının olması, bizim birliklerimizin ise istismar edilen Anavatanı korumak gibi yüksek bir amaca sahip olmalarına rağmen böyle bir disipline sahip olmamaları ve bu yüzden yenilgiye uğramaları gibi bir durum söz konusudur. Büyükbabalarımızın geçmişte düşmanlarını inceleyip zafere ulaştıkları gibi bizim de düşmanlarımızdan bir şeyler öğrenmemiz gerekli mi?
Bence gerekli.
Kızıl Ordu Yüksek Genel Karargahı emrediyor:
Cephelerin askeri konseyleri ve öncelikle cephe komutanları şunları yapmalıdır:
a) Birliklerde geri çekilme ruh halini kayıtsız şartsız ortadan kaldırmalı ve daha doğuya çekilebileceğimiz ve çekilmemiz gerektiği ve böyle bir geri çekilmenin hiçbir zarara yol açmayacağı propagandasını kesin bir dille engellemelidir;
b) Cephe komutanlığının emri olmaksızın işgal altındaki mevzilerden izinsiz asker çekilmesine izin veren ordu komutanlarını kayıtsız şartsız görevlerinden alın ve askeri mahkemeye sevk edin.
c) Her Cephede, korkaklık veya şaşkınlık nedeniyle disiplini ihlal etmekten suçlu bulunan komutanların ve yüksek komutanların ve tüm hizmet kollarının uygun komiserlerinin gönderileceği bir ila üç (duruma bağlı olarak) ceza taburu (800 kişi) oluşturun ve Anavatana karşı işledikleri suçları kanla telafi etme fırsatı vermek için onları cephenin daha zor sektörlerine yerleştirin.
2. Orduların askeri konseyleri ve her şeyden önce ordu komutanları şunları yapmalıdır;
a) Ordu komutanlığının emri olmaksızın işgal edilen mevzilerden birliklerin çekilmesini kabul eden kolordu ve ordu komutanları ile komiserleri kayıtsız şartsız görevlerinden almalı ve onları askeri mahkemeye çıkarılmak üzere cephe askeri konseylerine yönlendirmelidir;
b) Her ordunun sınırları içinde 3 ila 5 iyi silahlanmış savunma mangası (her birinde 200 kişiye kadar) oluşturun ve bunları doğrudan istikrarsız tümenlerin arkasına yerleştirin ve tümen unsurlarının panik ve dağınık geri çekilmesi durumunda panik tacirlerini ve korkakları yerlerinde vurmalarını ve böylece tümenin dürüst askerlerinin Anavatana karşı görevlerini yerine getirmelerine yardımcı olmalarını isteyin;
c) Her ordunun sınırları içinde, korkaklık veya şaşkınlık nedeniyle disiplini ihlal etmekten suçlu olan sıradan askerlerin ve düşük rütbeli komutanların yönlendirileceği on adede kadar (duruma bağlı olarak) ceza bölüğü (her birinde 150 ila 200 kişi) oluşturun ve onları ordunun zor sektörlerine yerleştirerek Anavatana karşı işledikleri suçları kanla telafi etme fırsatı verin.
3. Kolordu ve tümen komutanları ve komiserleri şunları yapmalıdır;
a) Kolordu veya tümen komutanının emri olmadan birliklerinin haksız yere geri çekilmesini kabul eden alay ve tabur komutanlarını ve komiserlerini kayıtsız şartsız görevlerinden almalı, rütbelerini ve madalyalarını ellerinden almalı ve onları askeri mahkemeler için cephe askeri konseylerine yönlendirmelidir;
b) Birliklerde düzen ve disiplini güçlendirme işlerinde ordunun savunma birliklerine her türlü yardım ve desteği sağlamak.
Bu emir tüm bölüklerde, süvari bölüklerinde, bataryalarda, filolarda, komutanlıklarda ve karargahlarda okunacaktır.
SSCB'nin savunmasından sorumlu halk komiseri: J. Stalin.