stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ayrancılar, Bitlis
Coğrafya

Köy, Bitlis il merkezine 43 km uzaklıktadır. Köy, Bitlis'in güneybatısında ve D.965/numaralı Bitlis-Siirt devlet/uluslararası yoluna 4,8 km.'lik bir yolla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 63
2021: 64
2020: 65
2019: 73
2018: 80
2017: 85
2016: 83
2015: 85
2014: 77
2013: 86
2012: 89
2011: 93
2010: 100
2009: 107
2008: 121
2007: 110
1990: 297
1985: 271
1965: 188
Alaniçi, Bitlis

| Alaniçi |
| --- | --- |
Köy

 Bitlis'in Türkiye'deki konumu
AlaniçiAlaniçi'nin Bitlis'teki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bitlis
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1020 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 331
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0434
İl plaka kodu: 13
Posta kodu: 13002
Alaniçi, Bitlis ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Kermate olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Bitlis il merkezine 41 km uzaklıktadır. Köy, Bitlis'in güneybatısında ve D.965/numaralı Bitlis-Siirt devlet/uluslararası yoluna 1,2 km.'lik bir yolla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 331
2021: 340
2020: 351
2019: 364
2018: 397
2017: 389
2016: 404
2015: 428
2014: 465
2013: 424
2012: 403
2011: 388
2010: 392
2009: 408
2008: 390
2007: 404
2000: 490
1990: 507
1985: 480
1965: 246
Moğol-Nizârî Savaşı

Alamut Nizarilerine (Haşhaşiler ) karşı Moğol harekâtı 1253'te İran Harezm İmparatorluğu'nun Moğol İmparatorluğu tarafından fethi ve bir dizi Nizari-Moğol çatışması sonrasında başladı. Büyük Han Möngke tarafından emredilen sefer Hülagu tarafından yönetildi. Nizarilere ve daha sonra Abbasi Halifeliğine karşı yürütülen harekât bölgede yeni bir hanlık kurmayı hedefliyordu.
Hülagu'nun seferi İmam Aleüddin Muhammed liderliğindeki Nizari liderleri arasında yoğunlaşan iç çekişmelerin ortasında, Kuhistan ve Kumis'teki kalelere yapılan saldırılarla başladı. Halefi Rükneddin Hürşah amansız Moğol ilerleyişi karşısında uzun bir dizi müzakereye başladı. 1256 yılında İmam, Maymun-Diz'de kuşatılırken teslim oldu ve takipçilerine Hülagu ile yaptığı anlaşmaya göre aynısını yapmalarını emretti. Alamut ele geçirilmesi zor olmasına rağmen teslim oldu. Nizari devleti böylelikle dağıldı, ancak birkaç ayrı kale, özellikle Lemeser, Girduh ve Suriye'dekiler direnmeye devam etti. Mönge han daha sonra Hürşah ve ailesi de dahil olmak üzere tüm Nizarilerin öldürülmesini emretti.
Savaş > Kuhistan, Kumis ve Horasan'a karşı sefer

Mart 1253'te Ketboğa komutasındaki Hülagu'nun ileri muhafızı 12.000 adamla (Köke Ilgei komutasında bir tümen artı iki minggan) Amu Daryayı geçti. Nisan 1253'te Kuhistan'da birkaç Nizari kalesini ele geçirdiler ve sakinlerini öldürdüler. Mayıs'ta Kumis bölgesine saldırdılar ve Nizarilerin ana kalelerinden Girduh'u kuşattılar. Ketboga Ordusu 5.000 (muhtemelen Moğol) süvari ve 5.000 (muhtemelen Tacik ) piyadeden oluşuyordu. Ketboğa Girduh'u kuşatmak için Amir Büri komutasında bir ordu bıraktı ve kendisi de yakınlardaki Mihrin (Mehrnegar ) kalesine ve Şah'a saldırdı. Ağustos 1253'te Tarem ve Rudbar ilçelerine çok az başarı ile akınlar düzenlendi. Daha sonra Mansuriah ve Alabeşhin sakinlerine saldırıp katlettiler.
Ekim 1253 yılında Hülagu Moğolistan'dan yanında eşleri ve çocukları ile birlikte sefere çıktı.
Kuhistan Temmuz 1253 de düştü ve talan edildi. Ketboğa geçici olarak Tun (Fidavs ) ve Turshiz de birkaç kaleyi ele geçirdi. Birkaç ay sonra Mehrin ve Kumis'teki diğer birkaç kaleyi daha ele geçirdi. Aralık 1253'te Girduh'un garnizonu gece baskın yaptı ve Büri dahil yüz Moğol'u öldürdü. Girduh, kolera salgını nedeniyle düşmenin eşiğindeydi, ancak Lambasar'ın aksine salgını atlattı ve 1254 yazında İmam Alaüddin Muhammed tarafından Alamuttan gönderilen takviyelerin gelmesiyle kurtuldu. Zapt edilemez kale yıllarca direndi.
Eylül 1255'te Hülagu Semerkant yakınlarına ulaştı. Daha sonra Keş'i (Şehrisebz) geçici karargahı yaptı ve İran'daki yerel Moğol ve Moğol olmayan yöneticilere haberciler göndererek, Büyük Han'ın genel valisi olarak varlığını duyurdu ve Nizarilere karşı yapacağı seferde yardım istedi.1255 sonbaharında Arghun Aka ona katıldı. Rum (Anadolu), Fars, Irak, Azerbaycan, Arran, Şirvan, Gürcistan ve Ermenistan hükümdarlarının tamamı emirlerini pek çok hediye ile kabul ettiler.
Kuhistan'daki Moğol ilerlemeleri Nizari liderliği arasında şaşkınlığa neden oldu. Melankoliden muzdarip olduğu bildirilen İmam Ala el-Din Muhammed ile danışmanları ve Nizari liderlerinin yanı sıra gelecekteki İmam olarak tayin edilen oğlu Rükneddin arasındaki ilişki zaten kötüleşmişti. İranlı tarihçilere göre, Nizari seçkinleri, Muhammed'i, daha sonra Moğollarla hemen müzakerelere girecek olan Hurşah ile değiştirmek için bir "darbe" planlamışlardı, ancak Hurşah bu planı uygulamadan önce hastalandı. Bununla birlikte, 1 veya 2 Aralık 1255'te Muhammed şüpheli koşullar altında öldü ve yerine yirmili yaşlarının sonundaki Hurşah geçti.
İran'a ulaşmak için Hülagu Ocak 1256'da Çağatay kağanlığı üzerinden Oxus'u (Amu Darya ) geçerek, 1256 Nisan'ında Kuhistan'a girdi. Hülagu, Kietboğa'nın ele geçiremediği Tun'u ilk hedefi olarak seçti. Bir hafta süren kuşatmadan sonra Mayıs 1256 Tun düştü. Ketboğa ve Koke başarısızlıkları nedeniyle Hülagu tarafından azarlandılar. Bölünmüş Moğol ordusu daha sonra yeniden toplandı ve Tus'a saldırdı.
Savaş > Rudbar ve Alamut'a karşı sefer > Alamut'un teslim edilmesi

Hurşah, Rudbar vadisindeki tüm Nizari kalelerine, kalelerini teslim etme, tahliye etme ve yıkma talimatı verdi. Alamut (sipahsalar Mukaddam el-Din Muhammed Mubariz yönetimindeydi. Lambasar dışında, muhtemelen komutanlarının İmam'ın baskı altında emir verdiğini düşünmesi ve bir çeşit takiyye uygulaması nedeniyle tüm kaleler (kırk civarı) teslim oldu. Kalenin ve garnizonunun küçük boyutuna rağmen Alamut taştan inşa edilmişti (Maymun-Diz'in aksine), iyi hazırlanmıştı ve güvenilir bir su kaynağına sahipti. Ancak, Nizari inancı imama her zaman sadık olması gerektiği için kaleler teslim oldu. Hülegü, ordusuyla Alamut'u kuşattı ve Hürşah başarısızlıkla komutanını teslim olmaya ikna etmeye çalıştı. Hülegü, Alamut'u kuşatmak için Balaghai komutasında büyük bir güç bıraktı ve kendisi ile birlikte Hürşah yakındaki Lambsar'ı kuşatmak için yola çıktı. Mukaddam el-Din, Aralık 1256'da birkaç gün sonra teslim oldu.
Cüveyni, Moğolların Alamut'un sıvalı duvarlarını ve kurşun kaplı kapılarını söktükleri zaman karşılaştıkları zorlukları kitabında anlatmaktadır. Moğollar, binaları ateşe vermek ve sonra parça parça yok etmek zorunda kaldı. Şarap, sirke, bal ve diğer ürünlerle dolu geniş odaları, mahzenleri ve derin depolarıda not eder. Yağma sırasında bir adam bal deposunda neredeyse boğuluyordu.
Alamut'un ünlü kütüphanesini inceledikten sonra Cüveyni, " Kursiler ( usturlabın bir parçası), silah küreleri, tam ve kısmi usturlaplar ve diğerleri gibi astronomik aletlerin" ın yanı sıra "Kuran ve diğer seçkin kitapların kopyalarını" kaydetti ve "sapkınlıkları ve yanılgılarıyla ilgili" diğer kitapları yaktı. O da Hasan Sabbah'ın biyografisini, Sargudhasht-ı baba Sayyidina (aldı  ilgisini çekti, ancak okuduktan sonra yaktığını iddia ediyor. Tarih-i Cihan-ı Gûşa içeriğini kapsamlı bir şekilde aktarmıştır .
Cüveyni, Alamut ve diğer Nizari kalelerinin zaptedilemezliğine ve kendi kendine yeterliliğine dikkat çekti. Raşid el-Din de benzer şekilde Moğolların Nizarilere karşı savaşlarındaki iyi talihinden söz etmektedir.
Nizarilerin katledilmesi ve sonrası

1256'da Hülâgû, bağımsız bir askerî güç olan İran Nizarilerini neredeyse ortadan kaldırdı. Hürşah Kazvin'e götürüldü ve oradan Suriye Nizari kalelerinin teslim olmasını emreden mesajlar gönderdi. Ancak oradaki Nizariler İmam Hürşah'ın baskı altında olduğu gerekçesiyle emirlerine uymadı. Hürşah, Hülagu'dan Möngke ile Moğolistan'da buluşmasına izin verilmesini istedi ve kalan İsmaili kalelerini teslim olmaya ikna edeceğine söz verdi. Hülagu izin verince Hürşah Möngke Han ile görüşmek için Moğollar'ın başkenti Karkum'a gitti. Ancak Möngke, Lambsar ve Girduh'u teslim edemediği için onu huzuruna kabul etmedi onu azarladı ve memleketine dönmesini emretti. Daha sonra ise fikrini değiştirerek Hürşah'ın ailesi ile birlikte öldürülmesini emretti. Hürşah ve ailesi Moğol eskortları tarafından idam edildi. Bu arada Möngke, Hürşah'ın ailesinin yanı sıra garnizonlar da dahil olmak üzere tüm Nizari Ismaililerin katledilmesini emretti. Kazvin'de tutulan Hürşah'ın yakınları, Karakai Bitikçi tarafından öldürülürken Ötegü-Çin, Kuhistan Nizarileri'ni toplantılara çağırarak yaklaşık 12 bin kişiyi katletti. Yaklaşık 100.000 kişinin öldürüldüğü tahmin ediliyor.
Hülâgû daha sonra ordusunun büyük bir kısmı ile Azerbaycan'a taşınmış, resmen kendi hanlığı (İlhanlı) kurmuş ve 1258'de Bağdat'ı yağmalamıştır.
Nizarilerin merkezi ve yöneticileri ortadan kaldırılırken, Nizariler ya öldürüldü ya da geleneksel kalelerini terk etti. Birçoğu Afganistan, Bedaşhan ve Sindh'e göç etti. İsmaililerin İran, Afganistan, Bedaşhan, Suriye ve Hindistan'da bölgesel dai'lerin kontrolü altında dağınık topluluklar olarak yeniden büyümeye başladıkları iki yüzyıl sonrasına kadar ki tarihleri hakkında çok az şey biliniyor. Suriye'nin Nizarileri, Bahri Memlükleri tarafından hoş görü ile karşılandı ve Memluk hükümdarlığı altında birkaç kaleyi ellerinde tuttular. Memlukler, Nizari fedai'lerini, düşmanlarına karşı suikstlerde özellikle de 1271'de İngiliz Prensi Edward'a suikast girişiminde kullanmış olabilecekleri tahmin edilmektedir.
İran'da Nizarilerin direnişi, özellikle Lambsar, Girduh ve Kuhistan'daki birkaç kalede devam ediyordu. Lambasar, bir kolera salgınının ardından 1257 yılının Ocak ayında düştü. Girduh çok daha fazla direndi. Moğollar bu kalenin etrafına kalıcı yapılar ve evler inşa etmişlerdir, Kalenin kalıntıları Nizari ve Moğol mangonelleri için kullanılan iki büyük taşla birlikte bugün hala ayakta durmaktadır. 15 Aralık 1270'te Abaka döneminde Girduh garnizonu kıyafet sıkıntısından teslim oldu. Moğollar hayatta kalan garnizonu öldürdüler ama kaleyi yok etmediler. Aynı yıl, Cüveyni'ye yapılan bir başarısız suikast girişimi de Nizarilere atfedilir. 1273'e gelindiğinde, tüm Suriye Nizari kaleleri de Baybars tarafından ele geçirildi.
1275 yılında, Hürşah'ın oğlu (Nev Devlat veya Ebu Davlat)  ve Harezm hanedanının soyundan gelen bir Nizari kuvveti Alamut Kalesi'ni geri aldı, ancak Moğollar bir yıl sonra kaleyi geri aldı.
Konuyla ilgili yayınlar

Dashdondog, Bayarsaikhan (2020). "Mongol Diplomacy of the Alamut Period". Eurasian Studies. 17 (2): 310-326. doi:10.1163/24685623-12340078.
Bir el yazmasından Girduh Kuşatması Yazan: Korikoslu Hayton. Garnizon, Nizari liderlerinin teslim olmasından sonra 17 yıl direndi.
Kuh Dağı
Hulegu ve ordusu 1256'da Nizari kalelerine karşı yürüyor. Jami al-Tawarikh'in bir el yazmasından Pers minyatürü
Nizarilerin kalbi: Alamut ve Rudbar bölgeleri
Alamut kayası
Hülegü ve Moğolların Alamut'u parçaladıklarını gösteren İran minyatürü
Ana Lambsar kalesindeki direniş, kolera salgını sonrasında 1257'de çöktü
Haşhaşiler Alamut Dönemi sonrası hala aktifti. Tabloda İngiltere Kralı I.Edward'a suikast düzenleyen bir haşhaşi tasvir edilmektedir.
Beas Nehri Muharebesi

| g t Hindistan'ın Moğollar tarafından istilası |
| --- | --- |
 İndus  Lahor  Multan  Beas nehri  Pencap (1292)  Pencap (1297–98)  Sind (1298–99)  Kili (1299)  Delhi (1303)  Amroha (1305)  Ravi (1306) 
Beas Nehri Muharebesi, 1285 yılında Çağatay Hanlığı ile Delhi Sultanlığı’nın Memlûk Hanedanı arasında gerçekleşen bir savaştır. Gıyâseddin Balaban, Çağatay Hanlığı istilasına karşı bir önlem olarak Multan ve Lahor'daki tahkimat zinciri stratejisinin bir parçası olarak Beas Nehri boyunca bir askeri savunma hattı düzenledi. Balaban istilayı geri püskürtmeyi başardı. Ancak oğlu Muhammed Han savaşta öldürüldü.
Birincil kaynaklar

Tarihi-i Firuz Şahi Ziyâüddîn Berenî
Moğolların Vietnam seferleri

Moğolların Vietnam seferleri (Vietnamca: Chiến tranh Nguyên Mông-Đại Việt), Yuan Hanedanı'nın imparatoru Kubilay Han tarafından günümüzdeki Vietnam topraklarındaki Dai Viet'de hüküm süren Trần Hanedanına ve günümüzdeki Kamboçya topraklarındaki Champa Krallığına karşı düzenlenmiş olan askeri seferleri anlatır. 1257-1258, 1284-1285 ve 1287-1288 yıllarındaki askeri seferlerde Moğollar yenilmiş ve bölgeden atılmıştır. Ancak askeri işgal altında olmamalarına rağmen Dai Viet ve Champa, Yuan Hanedanına bağlılıklarını bildirmişlerdir.
Arka plan

1250 yılına gelindiğinde Moğol İmparatorluğu Doğu Avrupa, Kuzey Çin, Orta Asya, Mançurya, Anadolu, Tibet ve İran bölgelerini kontrol etmektedir. Denetim altına alınan Kore'de Moğol egemenliğine karşı muhalefet büyüse de ayaklanmalar bastırılacaktır. Möngke döneminde Song Hanedanına karşı seferlerin yanı sıra Dali Krallığına karşı saldırmak için de Prens Kubilay görevlendirilir. Burada hakimiyet kuran Kubilay güneye elçiler göndererek Song topraklarına saldırılmasını ister. Ancak Vietnam bölgesinde hakim durumda olan Tran Hanedanı Moğol elçilerini hapseder. Bunun üzerine Moğol komutan Uriyankhadai ve oğlu Aju, Dai Viet topraklarını 3 bin Moğol ve 10 bin Yi askeriyle istila eder.
Thăng Long saldırısı

1257 yılında Sübedey'in oğlu Uriyankhadai Dai Viet topraklarını işgal eder, karşısına çıkan Vietnam birliklerini yenerek başkent Thăng Long (bugünkü Hanoi) talan edilir. Moğol komutan elçilerinin uğradığı akıbet yüzünden şehirdeki sivilleri idam ettirir. Bölgedeki Moğol Ordusu zamanla iklimsel hastalıklar, yoğun sıcak ve gerilla savaşı yüzünden oldukça güç kaybeder. Uriyankhadai, Tran Hanedanının Moğol egemenliğini kabul ettiğini açıklamasından sonra geri çekilir. Kral Trần Thái Tông ülkeden hızla geri çekilen Moğollara vergi verir. Bölgede barış 1280'li yıllara kadar sürecektir.
Kubilay Han tahta geçtiğinde iki devlet arasındaki ilişkiler iyi düzeydedir. Tran Hanedanı her üç yılda bir bağlılığını bildirmekte, Moğollar da bölgede vergi toplayacak bir yetkili olan darughachi ile hakimiyetlerini gösteriyorlardı. 1266 yılına gelindiğinde ise iki devlet arasında bir gerilim yaşanır. Tran Hanedanı artık daha zayıf bağlı bir bağımlılık ilişkisi talep ederek yetkilinin geri çekilmesi yönünde bir resmî yazı yazar. Bu dönemde iç savaş durumunda olan Moğollar, konuyla ilgilenemez ve barış antlaşması imzalanır.
1278-79 yıllarına gelindiğinde Moğol Orduları bir kez daha Dai Viet sınırlarına dayanır. Tran Hanedanının yeni hükümdarı Trần Nhân Tông Kubilay Han tarafından ısrarla Moğol Sarayına çağrılmasına rağmen gitmez, yerine amcası prens Trần Di Ai'yi yollar. Ancak Di Ai Moğollar tarafından Dai Viet tahtına çıkartılmak için Moğol Ordusuyla gelecek ve yoğun çatışmalar yaşanacaktır. Buna rağmen Di Ai başarısız olur ve yenilerek geri çekilir.
Çampa

Çampa Krallığını boyunduruk altına almak için Moğollar Guangdong valisi ve Celayir kabilesinden Sogetu komutasında bir orduyla bölgeye gelir. Çampa kralı Moğol boyunduruğunu kabul etse de halk bu emri reddederek direnişe geçer. 1282 yılında bölgeye saldıran Sogetu Çampa başkenti Vijaya'yı ele geçirir. Yaşlı kral V. Indravarman düşmana yakalanmadan kaçmayı başarır. Oğlu ile birlikte Moğollara uzun süre zayiat verdirecek gerilla savaşını başlatır. Çin'den uzak bir bölgede destekten yoksun kalan Sogetu destek istese de taleplerine karşılık alamaz. 1284 yılında Moğol Sarayına geri döner. Kubilay Sogetu'nun daha büyük birliklerle planladığı istila planını beğenir ve oğlu Toghan komutasındaki Sogetu'yu yeniden Çampa'ya gönderir.
1284-88

Champa Krallığını ele geçirmek isteyen Kubilay'ın oğlu Toghan Tran Hanedanına başvurarak Buraya geçiş sağlanmasını ister. Bu şekilde hem kuzeyden hem de güneyden bölgeye girerek Champa Ordularını sıkıştırabilecektir. Tran Hanedanındaki kral Nhân Tông isteğe olumlu baksa da önde gelen komutanlardan General Trần Hưng Đạo teklifi reddederek 15 bin askeriyle Moğollara karşı direnişe geçer. Toghan Trần Hưng Đạo'nun birliklerini yenilgiye uğratarak başkent Thang Long'u 1285 yılı Haziran ayında işgal eder. Benzer Moğol istilaları karşısında yeterince bilgi sahibi olan Tran Hanedanı derhal başkenti terk ederek güneye çekilir. Geri çekiliş sırasında Moğollara erzak ve ikaml şansı bırakmamak için yakıp yıkma taktiği kullanılır. Bu sırada Champa'da bulunan Sogetu komutasındaki Moğol Ordusu da Dai Viet topraklarına girerek Vietnamlıları arkadan sıkıştırmaya çalışır. Champa birlikleri ile sürekli çatışma halinde olan Sogetu hareket halindeyken pusuya düşürülecek, kendi öldürülecek ordusu da dağıtılacaktır. Güneye harekâtı boyunca General Quang Khải'nin yoğun direnişiyle karşılaşan Toghan geri çekilmek zorunda kalır. Kıpçak komutan Sidor tarafından sağlanan gemi desteği sayesinde büyük bir hezimete uğramadan geri çekilir. Moğol Ordularının hem iklim hem de hastalıklar sebebiyle zayıfladığını gören Trần Hưng Đạo Moğol süvarilerinin etkisiz olacağı bir alanda savaşmak için ileri harekâta geçer. Tonkin Körfezine dökülen Kızıl Nehir kıyılarında verilen muharebede yenilen Moğollar Çin topraklarına kadar geri çekilmek zorunda kalır.
Ertesi yıl Kubilay Han, Vietnam'dan kaçarak Yuan Hanedanına sığınan Trần Ích Tắc'ı tahta çıkartmak için planlar yapsa da yeni bir sefer düzenlenemez. Üçüncü Moğol seferi yine Trần Hưng Đạo tarafından püskürtülecektir. 1287 yılında Toghan komutasında bölgeye gelen 70 bin Moğol ve 21 bin Yunnan askeri bu kez farklı bir taktik izler. Önce büyük bir lojistik üs meydana getirilecek, daha sonra eşzamanlı olarak kara ve deniz saldırısı yapılacaktır. Trần Hưng Đạo geri çekilerek Moğollara fethedecek bir şey bırakmaz. Toghan ise 500 gemiden oluşan lojistik desteği beklemektedir. Vietnamlılar daha önce Çinlilere karşı kullanılan bir taktiğe başvurarak Bach Dang Nehrinin sığ yerlerine geçişi engelleyecek engeller çaktırır. Az sayıdaki Vietnam kayıkları filoyu gelgit sonucu yüksekliği azalmakta olan bölgeye çekerek pusuya çekilir. Bach Dang Muharebesi olarak bilinen saldırı sonucu hareketsiz kalan gemilerin çoğu yakılacak, Moğolların büyük bir kısmı da esir edilecektir. Çok sayıda önde gelen Moğol komutan geri çekilme sırasında öldürülecek veya esir edilecektir.
Sonrası > Dai Viet

Kubilay başarısız komutan Toghan'ı ömür boyu Yangzhou'ya sürgüne gönderir. Kanlı muharebeler sonucunda Moğol ve Vietnamlı savaş esirleri değiş tokuş edilir. Süreç içinde sembolik Moğol hakimiyetinin tanınıp tanınmamasına dair gerilim sürecektir. Ülkenin daha fazla istilaya uğramamasını isteyen Tran Hanedanı simgesel Moğol boyunduruğunu kabul etse de fiilen bağımsız konumunu sürdürür.
Sonrası > Çampa

Çampa Krallığı da Moğol egemenliğini kabul etse de burada da boyunduruk simgesel kalacaktır.
Konuyla ilgili yazılan eserler

Atwood, Christopher Pratt, Encyclopedia of Mongolia and the Mongol Empire New York, Facts of File 2004 ISBN 978-0-8160-4671-3
Connolly, Peter, The Hutchinson Dictionary of Ancient & Medieval Warfare Routledge 1998 ISBN 978-1-57958-116-9
Delgado, James P., Khubilai Khan's Lost Fleet: In Search of a Legendary Armada Vancouver, Douglas & McIntyre 2008 ISBN 978-0-520-25976-8
Grousset, René, The Empire of the Steppes Rutgers University Press 1970 ISBN 978-0-8135-1304-1
Brice Samba

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Brice Lauriche Samba
Doğum tarihi:  25 Nisan 1994 (30 yaşında)
Doğum yeri:  Linzolo, Kongo Cumhuriyeti
Boyu:  1,87 m (6 ft 1+1⁄2 in)
Mevkii:  Kaleci
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Rennes
Numarası:  1
Altyapı kariyeri
2001-2002:  Pacy Vallée-d'Eure
2002-2006:  Madeleine Evreux
2006-2011:  Le Havre
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2011-2013 |  Le Havre |  0 |  (0) |
| 2013-2017 |  Marsilya |  1 |  (0) |
| 2015-2016 |  → Nancy (kiralık) |  2 |  (0) |
| 2017-2019 |  Caen |  43 |  (0) |
| 2019-2022 |  Nottingham Forest |  125 |  (0) |
| 2022-2025 |  Lens |  85 |  (0) |
| 2025- |  Rennes |  1 |  (0) |
| Toplam |   |  257 |  (0) |
Millî takım kariyeri
| 2023- |   Fransa |  3 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 13 Ocak 2025 (2025-01-13) 
Brice Lauriche Samba (d. 25 Nisan 1994), Rennes takımında kaleci olarak görev yapan Fransız millî futbolcudur.
Elbistan Muharebesi

| g t Levant’ın Moğollar tarafından istilası |
| --- | --- |
 Ayn Calut  Birinci Humus  Dokuzuncu Haçlı Seferi  Elbistan  İkinci Humus  Vadi el-Haznedar  Şakhab 
Elbistan Muharebesi ya da Elbistan Savaşı 15 Nisan 1277'de Sultan Baybars komutasındaki Memlük ordusuyla Tatavun Noyan komutasındaki Ermeni, Gürcü ve Selçuklu destekli Moğol ordusunun karşılaştığı muharebedir. Savaş, Elbistan Ovası'nın Kalfa çayırında cereyan etmiştir.
Arka plan

Kösedağ Savaşı'nı kaybetmesiyle birlikte Moğolların egemenliği altına giren Selçuklu Devleti veziri Muineddin Pervâne, Memlük Sultanı Baybars'a gönderdiği mektuplarla onu Anadolu'ya davet etmiş, kendilerini Moğollardan kurtarmasını istemiştir. Bu çağrılara kulak veren Sultan Baybars, 25 Şubat 1277'de Kahire'den ayrılarak 24 Mart 1277'de Şam'a  ve sonrasında Halep'e vardı. 1277 baharında Halep'ten ayrılarak Anadolu üzerine harekete geçti.
Savaş

Sultan Baybars önderliğindeki Memlük ordusu Göksu ve 12 Nisan'da da Akça Derbend'e geldi. Emir Şemseddin Sungur kumandasındaki Memlük öncü birlikleri 14 Nisan günü Giray Noyan kumandasında yaklaşık 3.000 kişilik Moğol birliğini yenilgiye uğrattı. Tatavun kumandasındaki Moğol ordusunun Ceyhan Nehri üzerinde olup, kendilerine yaklaşmış oldukları bilgisinin gelmesi üzerine Memluk sultanı ordusunu  Elbistan yöresindeki Afşin'in kuzey batısında yer alan Hunu yerleşiminin batısındaki kayalıklı dağa çıkardı. Buradan Elbistan Ovası'ndaki Moğollar rahatça görülmekteydi. Moğollar her biri biner kişiden fazla olmak üzere 11 taburdu. Moğollar, Gürcü, Ermeni ve Selçuklu desteklerini kendilerinden ayrı tutmuştu. Savaşı başlatan Memlük hücumu oldu. Dağın tepesinden inen Memlükler, Moğol askerleri üzerine hücum etti.
Moğol ordusu tüm gücüyle Memlûk ordusunun sol tarafına hücum etti ve burayı yararak sağa doğru sürdüler. Bunun üzerine Sultan Baybars en iyi askerlerine Moğolların ardından dolanmasını emredip birliklerini savaşa sürdü. Moğolların çoğu kılıçtan geçirilirken kaçamayanları da esir alındı. Selçuklu askerlerinin bir kısmı Memlük tarafına geçti, bir kısmı da memlük saldırılarından kaçmayı başardılar.
Çeltikli, Bitlis

| Çeltikli |
| --- | --- |
Köy

Köyden bir görünüm
 Bitlis'in Türkiye'deki konumu
ÇeltikliÇeltikli'nin Bitlis'teki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bitlis
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1360 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 266
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0434
İl plaka kodu: 13
Posta kodu: 13002
Çeltikli, Bitlis ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı 1556 yılı kayıtlarında Şeyhcuma olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Bitlis il merkezine 23 km uzaklıktadır. Köy, Bitlis'in güneyinde, Şirvan Barajı'na ve daha sonra  Ilısu Barajı'na ulaşan Kezer Çayı vadisinde yer alır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 266
2021: 278
2020: 303
2019: 372
2018: 352
2017: 318
2016: 295
2015: 315
2014: 370
2013: 347
2012: 304
2011: 340
2010: 325
2009: 328
2008: 321
2007: 312
2000: 387
1990: 411
1985: 335
1965: 195
Bölükyazı, Bitlis

| Bölükyazı |
| --- | --- |
Köy

 Bitlis'in Türkiye'deki konumu
BölükyazıBölükyazı'nın Bitlis'teki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bitlis
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1788 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 701
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0434
İl plaka kodu: 13
Posta kodu: 13002
Bölükyazı, Bitlis ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı 1912 yılı kayıtlarında Xivris, 1928 yılı kayıtlarında  Hevris olarak geçmektedir. Eski bir bucak merkezidir.
Coğrafya

Köy, Bitlis il merkezine 21 km uzaklıktadır. Köy, Bitlis'in güneydoğusunda ve 13.25numaralı Bitlis-Hizan il yolu kenarındadır.