Yaşayan Ölülerin Gecesi
Yapım > Yazım

Monster Flick başlığı altında John Russo ve George A. Romero tarafından korku komedisi türünde yazılan ilk senaryo taslağında, ergenlik çağındaki bir grup uzaylının Dünya'yı ziyaret etmeleri ve kendi yaşlarındaki insanlarla arkadaşlık kurmaları anlatılıyordu. Başka bir versiyonda ise evinden kaçan genç bir adam, uzaylılar tarafından yiyecek olarak kullanılmak üzere bir çayırda toplanmış, çürümekte olan insan cesetleriyle karşılaşıyordu. Büyük bölümü Romero tarafından 1967'de üç gün içinde yazılan son taslakta ise, Romero'nun "ghouls (gulyabaniler)" olarak tanımladığı yeniden canlanmış insan cesetleri, yaşayan kişilerin etleriyle besleniyordu. 1997'de BBC'nin Forbidden Weekend programına verdiği bir söyleşide Romero, senaryonun sonunda üç bölümlük bir öykü hâline geldiğini söyledi. İlk bölüme Yaşayan Ölülerin Gecesi'nde yer verilirken, devam filmleri olan Dawn of the Dead (1978) ve Day of the Dead (1985) için diğer iki bölüm kullanıldı.
Romero'nun ilham kaynağı, Richard Matheson'ın gelecekteki Los Angeles kentinde gerçekleşen bir salgın hastalığı anlatan, 1954 tarihli Ben, Efsane! isimli korku romanıydı. Bu romanda salgına yakalananlar vampir olarak hayata dönüyor ve hastalığa yakalanmayan kişileri avlamaya başlıyordu. Yaşayan Ölülerin Gecesi filminin nasıl ortaya çıktığını anlatırken "Richard Matheson'un Ben, Efsane! adlı bir romanından aşırdığım kısa bir öykü yazmıştım." diyen Romero, bu durumu şöyle açıklamıştı:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Ben, Efsane!'nin devrim hakkında olduğunu düşündüm. Kendime, devrim hakkında bir şey yapacaksan, en başından başlamalısın, dedim. Yani, Richard kitabına bir tek insanın kalmış olduğu noktadan başlıyor, geri kalan herkes vampirleşmiş. Dedim ki, baştan başlamalıyız ve [öyküyü] birazcık değiştirmeliyiz. Vampirleri kullanamazdım çünkü o kullanmıştı, ben de dünyayı sarsacak bir değişiklik yapmayı istedim. Sonsuza kadar sürecek, tam da öykünün kalbinde olacak bir şey. Sonra dedim ki, ya ölüler ölü kalmaktan vazgeçerse? ... Ve öyküler de, insanların bununla nasıl başa çıktıkları ya da çıkamadıklarıyla ilgili oldu. İşte bu, tam da zombilerin bana ifade ettiği şeydi. Richard'ın kitabının, özgün Ben, Efsane!'nin de bundan bahsettiğini düşünüyordum. Küresel boyutta bir değişim olur ve adamın biri çıkıp, bir dakika, ben hâlâ insanım, der. Ama hatalıdır. Git onlara katıl, sonsuza dek yaşa! Bu açıdan bakıldığında hatalıdır, ama öte yandan bu tercihi için ona saygı duymanız gerekir. | „ |

Matheson'ın romanından yapılan resmî uyarlamalar The Last Man on Earth (1964), Tek Adam (1971) ve Ben Efsaneyim (2007) isimli filmlerdir. Matheson, Romero'nun yorumundan pek etkilenmemişti ve bu uyarlamanın "Biraz... sıkıcı" olduğunu düşünüyordu. Ancak yazar daha sonra Romero için şöyle diyecekti: "George Romero iyi bir adam. Ona karşı hiçbir husumet beslemiyorum." Romero'nun Ben, Efsane!'den ilham alışına ilişkin olarak eleştirmen Danél Griffin'in yorumu ise şöyleydi: "Romero, filminin Matheson'ın romanından doğrudan yapılmış bir aşırma olduğunu açıkça kabulleniyor. Ancak ben olsam bu konuda o kadar kesin konuşmazdım. Romero'nun asıl yaptığı, yazarın fikirlerini genişletmek ve bunu yaparken tamamıyla özgün değişiklikler ortaya koymaktı, ki bu durum filmi gerçek bir 'aşırma' olarak yaftalanmaktan oldukça uzaklaştırır."
Russo ve Romero, çekimler sırasında senaryoda değişiklikler yaptı. Karl Hardman'a göre bu değişiklikleri, başrol oyuncusu Duane Jones istemişti:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Özgün senaryoda Ben karakteri basit bir kamyon şoförü olarak çizilmişti ve eğitimsiz, alt sınıftan biri gibi konuşuyordu. Oldukça iyi eğitimli biri olan Duane Jones, rolü yazıldığı gibi oynamayı reddetti. Hatırladığım kadarıyla, Duane karakteri oynarken Ben'in repliklerini, olması gerektiğini düşündüğü şekilde değiştirdi. | „ |

Eastman ise, Helen ve Harry Cooper arasındaki diyalogları içeren kiler sahnesinde değişiklikler yaptı. Başrol akristi Judith O'Dea'ya göre konuşmaların büyük bölümü doğaçlamaydı. O'Dea bir röportajında "Gerçekte bir çekim senaryosu olup olmadığı bilmiyorum! Temelde yapılması gerekenlerin üzerinden geçerdik, sonra da sahneleri oynanması gerektiğini hissettiğimiz şekilde oynardık." dedi. Örneğin, Ben masayı parçalayıp kapının önünde set oluştururken, Barbra'nın zombilerin kendisine ve kardeşi Johnny'ye saldırmalarını anlattığı sahnedeki tüm konuşmalar, o anda "uydurulmuştu". Sahne bir defada çekilmiş ve filmde olduğu gibi kullanılmıştı.