stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Waffen-SS
Kuruluş

Waffen-SS doğrudan doğruya Adolf Hitler'e bağlılık yemini etmiş gönüllü savaşçılardan oluşmuştur. Bu yönüyle resmi Alman ordusu olan Wehrmacht'ın bir parçası değildi. Asker sayısı önceleri 200.000'den az sayıda iken 1944 sonrası bir milyonu aşmış, elit ve seçkin askerlerden oluşurdu. En üstün silah ve ekipmanlar ilk olarak Waffen-SS'e verilirdi. Müttefik ordularının en korktukları ve çekinerek savaştığı birliklerdi.Çoğu tarihçinin ittifak ettiği üzere Waffen SS tümenleri II. Dünya Savaşı'nın en iyi donanıma sahip ve en başarılı birlikleriydi.
II. Dünya Savaşı'nın bitimi yaklaşırken Waffen-SS birliklerine ölüm görevleri (başarılması imkânsız görevler) verilmiş, daha sonra bu görevler başarılamayınca Hitler kendi ismini taşıyan tüm Waffen-SS tümenlerini dağıtmış, onurlarını onlardan almıştır.
Kayıplar

Askeri tarihçi Rüdiger Overmans, Waffen-SS'nin 314.000 kişinin öldüğünü tahmin ediyor. Kayıp oranları genel olarak Wehrmacht'takinden önemli ölçüde yüksek değildi ve ordunun zırhlı tümenleri ve Luftwaffe paraşütçü oluşumları arasındakilerle karşılaştırılabilir düzeydeydi.
Savaş sonrası

Federal Almanya Cumhuriyeti'nde propaganda malzemelerinin yayılması ve SS sembollerinin kullanılması suçtur ve Alman Ceza Kanunu'nun 86 ve 86a Maddeleri uyarınca cezalandırılır.
Şarkılar

SS marschiert in Feindesland ... und der Teufel, der lacht nur dazu Ha, ha, ha, ha, ha, ha...
Konuyla ilgili yayınlar

Ailsby, Christopher (2004). Hitler's Renegades: Foreign Nationals in the Service of the Third Reich. Brasseys. ISBN 1-57488-838-2.
Clark, Lloyd (2004). Operation Epsom. Battle Zone Normandy. History Press. ISBN 0-7509-3008-X.
Hastings, Max (2013). Das Reich: The March of the 2nd SS Panzer Division through France, June 1944. Minneapolis, MN: Zenith Press. ISBN 978-0-7603-4491-0.
Lasik, Aleksander (2007). Sztafety Ochronne w systemie niemieckich obozów koncentracyjnych. Rozwój organizacyjny, ewolucja zadań i struktur oraz socjologiczny obraz obozowych załóg SS [Schutzstaffel of the NSDAP in the System of German Concentration Camps; Organizational Development, Evolution of Goals, Structure, and Social Picture of SS Staff] (Lehçe). Auschwitz-Birkenau: Państwowe Muzeum. ISBN 978-83-60210-32-1.
Leland, Anne; Oboroceanu, Mari–Jana (2010). "American War and Military Operations Casualties: Lists and Statistics" (PDF). Congressional Research Service. 25 Ağustos 2005 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
Mey Ziyade

| Mey Ziyade |
| --- | --- |

Kendi dilinde adı: مي إلياس زيادة
Doğum: Mey İlyas Ziyade مي إلياس زيادة 11 Şubat 1886(1886-02-11) Nasıra, Suriye Vilayeti, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 17 Ekim 1941 (55 yaşında) Kahire, Mısır Krallığı
Mahlas: Isis Copia
Meslek: Şair, Yazar, Çevirmen
Milliyet: Lübnanlı
Vatandaşlık:  Osmanlı (1886-1914)  Mısır Sultanlığı (1914-1922)  Mısır Krallığı (1922-1941) 
Eğitim: Saint Joseph's Koleji - Antoura

İmza: 

Mey İlyas Ziyade (/ziˈɑːdə/ zee-AH-də ; Arapça: مي إلياس زيادة, Mayy Ilyās Ziyādah; 11 Şubat 1886 - 17 Ekim 1941), Arapça ve Fransızca eserler yazan Lübnanlı - Filistinli şair, deneme yazarı ve tercümandır.
Mey İlyas Ziyade, memleketi Nasıra'da ve Lübnan'da okula gittikten sonra 1908'de ailesiyle birlikte Mısır'a göç etti ve 1911'de eserlerini Fransızca (Isis Copia müstear adıyla) yayınlamaya başladı. Halil Cibran 1912'de onunla yazışmaya başladı. Üretken bir yazar olarak, şiir ve kitap yayınlamanın yanı sıra Arapça gazeteler ve süreli yayınlar için de yazılar üretti. Mey İlyas Ziyade, 1921 yılında modern Arap dünyasının en ünlü edebiyat salonlarından birini oluşturdu.  1930'ların başında bazı kişisel kayıplar yaşadıktan sonra, akrabalarının onu bir psikiyatri hastanesine yerleştirdiği Lübnan'da yaşadı. İyi olduğunu kanıtladıktan sonra oradan ayrıldı ve daha sonra öldüğü Kahire'ye yerleşti.
Mey İlyas Ziyade, 20. yüzyılın başlarında Arap edebiyat sahnesinde Arap Uyanışı veya Aydınlanması olarak da anılan Nahda'nın kilit figürlerinden biridir ve "Doğu feminizminin öncüsü" olarak görülür.
Biyografisi > İlk yılları ve kişisel yaşamı

Mey Ziyade, Chahtoul ailesinden Lübnanlı bir Maruni olan İlyas Zakhur Ziyade ile Osmanlı Filistini'nin Nasıra kentinde Filistinli Ortodoks Nüzhet Muammer’dir. Babası bir öğretmen ve Al Mahrūsah'ın editörüydü.
Mey İlyas Ziyade, ilkokula Nasıra'da gitti. Babası Lübnan Dağı'nın Kisrevan bölgesine geldiğinde, bir Fransız manastır okulunda orta öğrenimine devam etmesi için Antoura'ya gönderildiğinde 14 yaşındaydı. Antoura'daki eğitimi, onu özellikle sevdiği Fransız ve Romantik edebiyatla tanıştırdı. Alphonse de Lamartine, Alfred de Musset, Pierre Loti, George Sand, Madame de Stail, Madame de Sévigné gibi Fransız yazarlarının hayatını okudu ve onlardan çok etkilendi. 1904 yılında ailesinin yanına Nasıra'ya dönmeden önce Lübnan'daki birkaç Roma Katolik okuluna da gitti. İlk makalelerini 16 yaşında yayınladığı bildirilmektedir. 1908'de ailesiyle birlikte Mısır'a Kahire’ye göç etti.
Ziyade hiç evlenmedi ancak 1912'den itibaren yirminci yüzyılın edebiyat devlerinden biri olan Lübnanlı-Amerikalı şair ve yazar Halil Cibran ile kapsamlı bir yazışma sürdürdü. İkili hiç tanışmasa da yazışmaları 19 yıl boyunca, Halil Cibran'ın 1931'deki ölümüne kadar sürdü. Ziyade'nin Cibran'a platonik bir aşkla bağlı olduğu düşünülür.
1928 ve 1932 yılları arasında Ziyade sevdiklerinden oluşan bir dizi ölümlü kayıp yaşadı. Önce babası ve birkaç arkadaşının kaybı, sonra 1931'de platonik aşkı Halil Cibran'ın ölümü ve 1932'de annesinin ölümü sonrası yaşadığı psikolojik sarsıntılar, derin bir depresyona girmesine neden oldu. Akrabalarının Ziyade'nin sahip olduğu mülklerin kontrolünü alabilmek amacıyla onu Lübnan'daki bir psikiyatri kliniği olan Usfûriye Hastahanesi’ne yatırdılar. Mısırlı feminist yazar, aktivist ve psikiyatr Nevâl es-Saadavi, Ziyade'nin feminist duygularını ifade ettiği için hastaneye gönderildiğini iddia eder. Ziyade bu karar karşısında derinden aşağılanmış ve öfkelenmişti; 9 ay kadar süren tedavilerin sonunda depresyonunu toparladı ve bir tıbbi rapor ile akıl sağlığının yerinde olduğunu kanıtladıktan sonra hastaneden ve Lübnan'dan ayrıldı. 17 Ekim 1941'de öldüğü Kahire'ye döndü.
Biyografisi > Gazetecilik ve dil çalışmaları

Ziyade'in babası, aile Mısır'a göç ettikten sonra Al Mahroussah gazetesini devralmış ve 1909 yılından itibaren yayımlamaya başlamıştı. Bir dizi makaleyle hem bu gazeteye, hem de Al Hilal, Al Ahram ve Al Muqtataf gibi farklı dergi ve gazetelere de katkıda bulunmuştur.
Ziyade özellikle dil öğrenmekle çok ilgileniyordu. Fransız-Katolik eğitiminin yanı sıra evde özel olarak ve daha sonra Mısır'dayken Modern Diller lisansı için yerel bir üniversitede eğitim gördü. 1917'de mezun oldu. Sonuç olarak Ziyade, Arapça ve Fransızcaya tamamen hakimdi ve ayrıca İngilizce, İtalyanca, Almanca, Süryanice, İspanyolca, Latince ve Modern Yunanca dillerinde de çalışma bilgisine sahipti.
Biyografisi > Önemli bir Arap edebiyatı figürü

Ziyade, 1912'de kurduğu (ve Mısırlı şair Gamila El Alaily'nin Ziyade'in ölümünden sonra sürdürmeye çalıştığı) bir edebiyat salonunda birçok erkek ve kadın yazar ve entelektüeli kabul ederek Arap edebiyat çevrelerinde iyi tanınır hale gelmişti. Salonu sık sık ziyaret edenler arasında Mısırlı yazar Taha Hüseyin, Lübnanlı şair ve gazeteci Halil Mutran, Mısırlı entelektüel Ahmed Lütfi el-Seyyid, Lübnan asıllık Mısırlı yazar Anton Cemayel, Mısırlı eleştirmen ve şair Veliyyüddin Yeken, Mısırlı gazeteci ve şair Abbas el-Akkad ve Lübnan asıllı Hristiyan yazar Yakup Sarruf da vardı.
Mey İlyas Ziyade, Halil Cibran'ın çalışmalarını Mısır halkına tanıtmasıyla da tanınır.
Felsefi görüşleri > Feminizm ve Oryantalizm

Akranları Prenses Nazlı Fazıl ve Hüda Şaravi'nin aksine Mey İlyas Ziyade, bir sosyal reformcudan çok bir "edebi kadın"dı. Bununla birlikte, kadın kurtuluş hareketine de dahil olmuştu. Ziyade, önce cehaletle, sonra çağ dışı geleneklerle mücadele edilerek gerçekleştirilecek bir görev olarak, Arap kadınının özgürleşmesiyle derinden ilgileniyordu. Kadınları her türlü insan toplumunun temel unsuru olarak görür ve "köleleştirilmiş bir kadının sütünde yoğun bir şekilde kölelik kokusu varken bu sütle çocuklarını emziremeyeceğini" yazar.
Eşitliğe doğru kadın evriminin kadınlık pahasına yasalaştırılması gerekmediğini, bunun daha çok paralel bir süreç olduğunu belirtir. 1921'de "Le but de la vie" ("Hayatın amacı") başlığı altında bir konferans düzenleyerek Arap kadınlarını özgürlüğe talip olmaya ve Doğulu kimliklerini unutmadan Batı'ya açık olmaya çağırdı. 1941'deki ölümüne rağmen yazıları hala Lübnan feminizminin ilk dalgasının ideallerini temsil etmektedir. Ziyade kadınları özgürleştirmeye inanıyordu ve ilk dalga tam olarak bunu eğitim yoluyla yapmaya, oy hakkını almaya ve nihayetinde hükûmette temsil edilmeye odaklanmıştı.
Felsefi görüşleri > Romantizm

Çocukluğundan beri romantik bir çizgi taşıyan Ziyade, sırasıyla Lamartine, Byron, Shelley ve son olarak Halil Cibran'dan etkilendi. Bu etkiler eserlerinin çoğunda belirgindir. Sık sık Lübnan'a duyduğu özlem üzerine düşünürdü. Onun verimli, canlı, hassas hayal gücü, gizemi, melankolisi ve çaresizliği kadar belirgindi.
Çalışmaları

Ziyede'nin yayınlanan ilk eseri Fleurs de rêve (1911), Isis Copia müstear adıyla Fransızca yazılmış bir şiir kitabıydı. Oldukça kapsamlı bir şekilde Fransızca ve ara sıra İngilizce ya da İtalyanca yazdı, ancak olgunlaştıkça edebi sesini giderek daha fazla Arapça olarak çıkardı. Eleştiri ve biyografi eserleri, serbest şiir ve deneme ciltleri ve romanlar yayınladı. İngilizce'den Arthur Conan Doyle, Fransızca'dan Brada (İtalyan Contessa Henriette Consuelo di Puliga) ve Almanca'dan Max Müller dahil olmak üzere birçok Avrupalı yazarı Arapçaya çevirdi. Yirmili ve otuzlu yıllarda Arap dünyasının en ünlü edebiyat salonuna Kahire'de ev sahipliği yaptı.
Arapçadaki ünlü eserlerinin başlıkları şöyle sıralanabilir:
- Bâhithat el-Bâdiya باحثة البادية ("Çölde Arayan", Melek Hifni Nasif'in müstear adı)- Sawâneh fatât سوانح فتاة (Kırıntı Tabakları)- Zulumât wa Ichâ'ât ظلمات وإشاعات (Aşağılama ve Söylentiler...)- Kalimât wa Ichârât كلمات وإشارات (Kelimeler ve İşaretler)- Al Saha'ef الصحائف (Gazeteler)- Ghayat Al-Hayât غاية الحياة (Hayatın Anlamı)- Al-Musâwât المساواة (Eşitlik)- Bayna l-Jazri wa l-Madd بين الجزر والمد (Ebb ve Akış Arasında)
Çalışmaları > Feminist Çalışmaları

1919-1925 yılları arasında birçok kadın otobiyografisi yayınlayan Ziyade, birçok kişi tarafından feminist hareketin ayrılmaz bir parçası olarak görülür ki, bu onun kadınların güçlendirilmesi savunuculuğunun bir parçasıdır. Çalışmalarında öne çıkan kadın örnekleri arasında Mısırlı feminist yazar Melek Hifni Nasif'in kitabı Bahithat-ül-Badia yer alır. Eleştirmen Hossam Aql'a göre Arap dünyasında "kadın davası" terimini kullanan ilk kadın olarak kabul edilir, "Kadın hikayelerine veya Arap kadınları tarafından yazılan romanlara eleştirel bir yaklaşım benimseyen ilk profesyonel yazardı.". Kurgularında genellikle güçlü kadın karakterler yer alır ve Arap kadınlarının durumunu tartışır. Örneğin kısa öykülerinden birinde sık sık boşanmanın ve yeniden evlenmenin kötülüğü üzerinden erkekleri ve ataerkil toplumu suçlar.
Ödüller

1999'da Mey Ziyade, Lübnan Kültür Bakanı tarafından "Arap dünyasının kültürel başkenti Beyrut" yıllık kutlamalarının düzenleneceği yılın kişisi olarak seçilmiştir.
Mirası

11 Şubat 2012 tarihinde google arama motoru bir Google Doodle ile, Ziyade'nin 126. doğum yıldönümünü anmıştır.
Kaynaklar

1 2 3 4  "Previously Featured Life of a Woman: May Ziade". Lebanese Women's Association. 18 Nisan 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mayıs 2007.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13  "May Ziade: Temoin authentique de son epoque". Art et culture. 30 Ağustos 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mayıs 2007.
↑  "Remembering May Ziadeh: Ahead of (her) Time". middle east revised. 30 Ekim 2014. 31 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi.
↑  Ostle, Robin (2008). Sensibilities of the Islamic Mediterranean. s. 188. ISBN 9780857716736.
1 2  "May Ziade: Arab Romantic Poet and Feminist Pioneer". Inside Arabia (İngilizce). 15 Şubat 2020. 10 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2020.
↑  "Her Fascinating Story a Writer from Nazareth- May Ziada". Arab America (İngilizce). 3 Temmuz 2020. 23 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2020.
1 2  Boustani, 2003, p. 203.
1 2  Peterson and Lewis, 2001, p. 220.
↑  ""May Ziadeh" (al-Kulliyah, Winter 1972)". 2 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2023.
↑  "Notice sur la poetesse May Ziade". BIBLIB. 6 Şubat 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mayıs 2007.
↑  Cibran, Halil (1983). Blue Flame: The Love Letters of Khalil Gibran to May Ziadah. edited and translated by Suheil Bushrui and Salma Kuzbari. Harlow, England: Longman. ISBN 0-582-78078-0.
↑  Khaldi, 2008 p. 103
↑  Hala Kamal (2018). "Women's Writing on Women's Writing": Mayy Ziyada's Literary Biographies as Egyptian Feminist History". Women's Writing. 25 (2): 269. doi:10.1080/09699082.2017.1387350.
↑  "Notice sur la poetesse May Ziade". BIBLIB. 8 Şubat 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mayıs 2007.
↑  Gibran, 2006, p. 22.
↑  Zeidan, 1995, p. 75
↑  "Four Waves of Lebanese Feminism". E-International Relations. 7 Kasım 2014. 25 Aralık 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Şubat 2017.
↑  Ziegler, p. 103
↑  Haddad, Bayan (2016), "Ziadeh, May (1886–1941)", Routledge Encyclopedia of Modernism, Londra: Routledge, doi:10.4324/9781135000356-rem1640-1, ISBN 9781135000356, erişim tarihi: 22 Aralık 2022
↑  Ghorayeb, Rose (1979). "May Ziadeh (1886-1941)". Signs: Journal of Women in Culture and Society. 5 (2): 375-382. doi:10.1086/493725. ISSN 0097-9740.
↑  Arabia, Inside (15 Şubat 2020). "May Ziade: Arab Romantic Poet and Feminist Pioneer". Inside Arabia (İngilizce). 10 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Aralık 2022.
↑  🇱🇧 May Ziade: The Life of an Arab Feminist Writer | Al Jazeera World (İngilizce), 22 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 22 Aralık 2022
1 2  "May Ziade: The Life of an Arab Feminist Writer". www.aljazeera.com (İngilizce). 23 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Aralık 2022.
↑  Ghorayeb, Rose (1979). "May Ziadeh (1886-1941)". Signs. 5 (2): 375-382. doi:10.1086/493725. ISSN 0097-9740. 22 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2023.
↑  "May Ziade's 126th Birthday". Google. 11 Şubat 2012. 15 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Daha fazla okuma

Bloomsbury Guide to Women's Literature
Marilyn Booth, 'Biography and Feminist Rhetoric in Early Twentieth Century Egypt: Mayy Ziyada's Studies of Three Women's Lives', Journal of Women's History 3:1 (1991), pp. 38–64
Khaldi, Boutheina (2008). Arab Women Going Public: Mayy Ziyadah and her Literary Salon in a Comparative Context (Tez). Indiana University. OCLC 471814336.
Tahir Khemiri & G. Kampffmeyer, Leaders in Contemporary Arabic Literature: A Book of Reference (1930), pp. 24–27
Joseph T. Zeidan, Arabic Women Novelists: The Formative Years and Beyond. 1995.
Antje Ziegler, 'Al-Haraka Baraka! The Late Rediscovery of Mayy Ziyāda's Works', Die Welt des Islams 39:1 (1999), pp. 103–115
May'in babası İlyas Ziyade
Engin Ardıç

| Engin Ardıç |
| --- | --- |
Doğum: 1 Şubat 1952(1952-02-01) Trabzon, Türkiye
Ölüm: 27 Mayıs 2023 (71 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Kilyos Mezarlığı, İstanbul
Meslek: Gazeteci Yazar
Önemli ödülleri: Çağdaş Gazeteciler Derneği "Yılın Gazetecisi 1987"

Halil Engin Ardıç (1 Şubat 1952, Trabzon - 27 Mayıs 2023, İstanbul), Türk gazeteci ve yazar.
Biyografi

Engin Ardıç, memur olan anne ve babasının görevli bulundukları Trabzon'da doğdu. Annesi Vesile Ardıç, babası Mustafa Şevki Ardıç'tır. Büyükbabası Saip Efendi, Türk Kurtuluş Savaşı yıllarında kurulmuş sosyalist bir parti olan Türkiye İşçi ve Çiftçi Sosyalist Fırkası üyelerindendi. Dedesi Cemil Efendi ise aynı yıllarda Kasımpaşa'da Anadolu'ya silah ve cephane kaçırılması işlerini yürütmüştür. 1970 yılında Galatasaray Lisesi'ni 1976 yılında ise Boğaziçi Üniversitesi Siyasal Bilimler Bölümü'nü bitirdi. Galatasay Lisesindeki sınıf arkadaşlarından biri Ferhan Şensoy'du.
Gazetecilik mesleğine 1970 yılında, "Tiyatro '70" dergisinde başladı. Reklam yazarlığı, BBC Türkçe yayınlar servisi spikerliği, Cumhuriyet ve Politika gazetelerinde tiyatro ve edebiyat eleştirmenliği, Nokta Dergisi'nde yayın danışmanlığı yaptı. Dünya, Sabah, Star ve Akşam gazetelerinde köşe yazıları yayınlandı. Bugünkü adı Star TV olan İnterstar televizyonunda ana haber bülteni sonrasında günün yorumunu yaptı. Elele, Tempo, Playmen dergilerinde de yazılar yazmıştır. Engin Ardıç 2008'den 2023'e kadar Sabah gazetesinde köşe yazarlığı yaptı.
Medyadaki görünümü

Engin Ardıç, gazete yazarlığının ilk günlerinden beri kişileri, siyasal (ve diğer) gelişmeleri, farklı bir tarz ile ve de bu görüşe dayalı olarak ele almakta ve bunu bazen sıradan, bazen de agresif bir üslup ile değerlendirmekteydi. (TV programlarının içeriği de büyük ölçüde aynı çizgide yürümüştü). Zaman zaman nefret suçuna malzeme verme gibi suçlamaların da muhatabı olmuştur. Çoğunlukla Adalet ve Kalkınma Partisi yanlısı yazılar yazarak insanları manipüle etme ve haber alma özgürlüklerine müdahale ettiği ile ilgili bazı spekülasyonlar vardır. Bu spekülasyonlar Altılı Masa veya Millet İttifakı olarak da adlandırılan ittifak bloğunun en güçlü olduğu 16 Mart 2023 tarihinde kaleme aldığı yazıyla daha da kuvvetlenir hale gelmiştir.
6 Şubat 2023 Kahramanmaraş Merkezli Depremi İle İlgili "Oy Hesabı" Köşe Yazısı

Engin Ardıç, 22 Şubat 2023'te Türkiye Cumhuriyeti Kahramanmaraş merkezli depremden 16 gün sonra, iktidarın bir takım eksikliklerinin gözle görüldüğü dönemde, oy kaybına uğradığı düşünülen Adalet ve Kalkınma Partisi'ni koruyan ve ölen insanların üzerinden oy hesabı yaptığı bir köşe yazısı yayımlamıştır. Ardıç, “Kılıçdaroğlu, hiç boşuna ‘AK Parti seçmenleri öldüler, oylar bana kaldı’ diye sevinmesin, genel sonuç değişmeyecek” ifadelerini kullanmış ve belirli çevrelerden çok ciddi bir tepkiyle karşılaşmasına rağmen, hakkında herhangi bir soruşturma başlatılmamıştır.
Kitapları

Doğru Söyleyeni Dokuz Köyden... (1988)
Kadın Suretleri (1989)
İslâm Teksas'ta (1989)
Şengül Hamamı (1989)
Mustafa Kemal Sizin Gibi Kıro Değildi! (1990)
Daktilo Konçertoları (1990)
Turkobarok (1991)
Teğel Teğel Hüzün (1991)
Burjuvazi Şeyediyor Haa... (1999)
Vikisöz'de  ile ilgili sözleri bulabilirsiniz.
2024-25 Süper Lig (buz hokeyi)

2024-25 Süper Lig, Süper Lig'in 33. sezonudur.
Puan durumu

|  | Takım | O | G | M | UG | UG | AG | YG | A | P | Eleme |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | Buzadam | 16 | 14 | 1 | 1 | 0 | 146 | 44 | 102 | 44 | Play-off |
| 2. | İstanbul Büyükşehir Belediyespor | 16 | 12 | 3 | 0 | 1 | 131 | 65 | 66 | 37 | Play-off |
| 3. | Zeytinburnu Belediyespor | 16 | 7 | 8 | 1 | 0 | 133 | 77 | 56 | 23 | Play-off |
| 4. | Buz Beykoz | 16 | 5 | 10 | 0 | 1 | 68 | 74 | -6 | 16 | Play-off |
| 5. | Yükseliş | 16 | 0 | 16 | 0 | 0 | 52 | 270 | −218 | 0 |  |
Kim Taplin

| Kim Taplin |
| --- | --- |
Doğum: 1 Ocak 1943(1943-01-01) Oxford, İngiltere
Ölüm: 10 Nisan 2024 (81 yaşında) Londra, İngiltere
Meslek: Yazar ve şair
Dil: İngilizce
Milliyet:  İngiltere
Eğitim: Somerville Koleji
Dönem: 1977-2024
Tür: Şiir kolleksiyonları, kurgual olmayan kitaplar
Önemli eser:  The English Path  Tongues in Trees 

Kim Taplin (1 Ocak 1943, Oxford–10 Nisan 2024, Londra), İngiliz şair ve yazar.
Hayatı

Taplin, 1 Ocak 1943'te Oxford, İngiltere'de doğdu. Oxford Üniversitesi'ne bağlı olan Somerville Koleji'nde öğrenim gördü. Ağırlıklı olarak şiir kolleksiyonları ve kurgusal olmayan türde kitaplar yazdı. Kitaplarından The English Path 1984'te İngiliz Konseyi'nin "En İyi Kitaplar" listesine girmiş ve Tongues in Trees adlı kitabı ise 1990'da Poetry Review dergisindeki bir makalede yayınlanmıştır. Aynı zamanda 1993'te yayınladığı Teknede Üç Kadın adlı kitabıyla Jerome K. Jerome'nin Teknedeki Üç Adam adlı çalışmasından ilham aldı. Ayrıca Resurgence dergisinde makaleler yazdı.
Son olarak "Trying for truth" adlı şiir çalışması 1991'de Elected friends: poems for and about Edward Thomas adlı derlemede yer aldı. Talin, 10 Nisan 2024'te Londra, İngiltere'de doğal nedenlerden 81 yaşında öldü.
Çalışmaları

The English Path (1979, Boydell Yayınları 0851151175; 2. baskı 1999,Perry Green Yayınları, 978-1902481098)
Muniments (1987, Jackson's Arm, 094828207X )
Tongues in Trees: Studies in literature and ecology (1989, Green Kitapları, 978-1870098229)
By the Harbour Wall (1990, Enitharmon Yayınları, 1870612752)
Three Women in a Boat (1993, Impact Kitapları, 1874687137)
Journeywork : writing from the Whitehill workshops (editör; 1997, 0953206203)
For People with Bodies (1997, Flarestack, 1900397064)
From Parched Creek (2001, Redbeck, 0946980837)
Snow Buntings at Barton Point (2006, Sixties Yayınları, 0952999471)
Walking aloud : rambles in the Cherwell Valley  (2008, Wychwood Yayınları, 1902279336)
Days off in Oxfordshire (2011, Wychwood Yayınları, 9781902279435)
Levent Eriş

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  17 Eylül 1962 (62 yaşında)
Doğum yeri:  İzmir, Türkiye
Mevkii:  Orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Balıkesirspor (teknik direktör)
Altyapı kariyeri
197?-1983:  İzmirspor
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1983-1985 |  İzmirspor |   |   |
| 1985-1989 |  Samsunspor |   |   |
| 1989-1991 |  İzmirspor |   |   |
| 1991-1992 |  Alanyaspor |   |   |
| 1992-1993 |  İzmirspor |   |   |
| 1993-1994 |  Yeni Sincanspor |   |   |
| 1994-1995 |  Bucaspor |   |   |
| 1994-1995 |  → Karşıyaka (kiralık) |   |   |
| 1995-1996 |  Kuşadasıspor |   |   |
| 1996-1998 |  İzmirspor |   |   |
Millî takım kariyeri
| 1981 |   Türkiye U-18 |  3 |  (0) |
| 1983 |   Türkiye U-21 |  2 |  (0) |
Teknik direktörlük kariyeri
1998-1999:  İzmirspor (Yrd. Antrenör)
1999-2000:  İzmirspor
2001-2003:  Manisaspor
2003-2004:  Kayseri Erciyesspor
2004:  Mersin İdman Yurdu
2004-2005:  Manisaspor
2005-2006:  Altay
2006:  Diyarbakırspor
2006-2007:  Samsunspor
2007-2008:  Adana Demirspor
2008-2009:  Manisaspor
2009-2010:  Giresunspor
2010-2011:  Boluspor
2011-2015:  Adanaspor
2015:  Bucaspor
2015-2016:  Manisa FK
2017:  Mersin İdman Yurdu
2017:  Gümüşhanespor
2017-2018:  Fethiyespor
2019:  Bucaspor
2019:  Adanaspor
2019-2020:  Elazığspor
2020-2021:  Kastamonuspor
2021:  Diyarbekirspor
2022:  İzmirspor
2022-2023:  Manisa FK
2023-2024:  Kastamonuspor 1966
2024:  Adana 01 FK
2024-:  Balıkesirspor
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 30 Mart 2024 
Levent Eriş (d. 17 Eylül 1962 İzmir), Türk eski futbolcu, teknik direktör. Balıkesirspor takımını çalıştırmaktadır.