stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ebûbekir Sirâceddîn

Ebûbekir Sirâceddîn (doğum adı Martin Lings) (d. 24 Ocak 1909, Manchester, İngiltere – ö. 12 Mayıs 2005, Kent, İngiltere), İngiliz tasavvuf bilimcisi. Tradisyonalist ve perennialist akımın öncü temsilcilerinden birisi olan Martin Lings, ünlü bir yazar, editör, mütercim ve araştırmacı kişiliğinin yanı sıra dini öğreti, kutsal metin, sembolizm, edebiyat ve sanat aracılığıyla ağırlıklı olarak Tanrı-insan ilişkisini terennüm eden bir şair olarak bilinmektedir.[kaynak belirtilmeli]
Eğitim bilgileri

Oxford Üniversitesi'nde İngiliz edebiyatı okudu. Bir süre Polonya'da İngilizce öğretmenliği yaptıktan sonra 1939'a kadar kaldığı Litvanya'daki Kaunas Üniversitesi'nde İngilizce okutmanlığı görevini üstlendi. 1940-1951 yılları arasında Kahire Üniversitesi'nde İngilizce ve İngiliz edebiyatı okuttu. 1955'te British Library'de Arapça Kitaplığı ve ardından, 1973'te emekli olana kadar da British Library ve British Museum'da Doğu Yazmaları sorumlusu oldu. 1959'da Londra Üniversitesi'nden doktora derecesini aldı. Yirmili yaşlarında diğer dünya dinlerini incelemeye başladı. 1938'de tanıştığı Kuzey Afrikalı Müslümanlar aracılığıyla sufi Şeyh Ahmed Alevî eş-Şazelî ile karşılaştı, Müslüman oldu. Ebubekir Siraceddin adını aldı. 1939 yılında Mısır'a gitti. Burada Kahire Üniversitesi'nde, özellikle Shakespeare üzerine on iki yıl ders verdi. 1948'de İngiltere'ye döndü. Londra Üniversitesi'nden Arap dili diploması aldı. 1955 yılından itibaren British Museum'da Doğu elyazmalarının (özellikle Arapça) sınıflandırılmasına katıldı.
Yapıtları

Kuran Kaligrafisinin Görkemi ve Aydınlanma - Splendors of Qur'an Calligraphy And Illumination (2005) ISBN 0-500-97648-1
Öze Dönüş: Soru ve Yanıtlar- A Return to the Spirit: Questions and Answers (2005), ISBN 1-887752-74-9
Sufi Şiirleri: Bir Orta Çağ Antolojisi - Sufi Poems : A Mediaeval Anthology (2005), ISBN 1-903682-18-5
Mekke: Yaratılıştan Bugüne Kadar - Mecca: From Before Genesis Until Now (2004), ISBN 1-901383-07-5
Shakespeare'in Kutsal Sanatı - Sacred Art of Shakespeare (1998), ISBN 0-89281-717-8
Yirminci Yüzyılda Bir Veli: Şeyh Ahmed Alavi, Ruhsal Mirası ve Vasiyeti - A Sufi saint of the twentieth century: Shaikh Ahmad al-Alawi, his spiritual heritage and legacy (1993), ISBN 0-946621-50-0
Sembol ve Esas: Varoluş Üzerine Bir Çalışma - Symbol & Archetype: A Study of the Meaning of Existence (1991, 2006), ISBN 1-870196-05-8
Onbirinci Saat: Gelenekler ve Tahminler Işığında Modern Dünyanın Ruhsal Bunalımları - The Eleventh Hour: the Spiritual Crisis of the Modern World in the Light of Tradition and Prophecy (1987), ISBN 0-946621-07-1
Hz. Muhammed'in Hayatı - Muhammad: His Life Based on the Earliest Sources (1983), ISBN 0-04-297042-3. Türkçede İnsan Yayınları tarafından yayımlanmıştır.
Kuran Kaligrafi Sanatı ve Aydınlanma - The Quranic Art of Calligraphy and Illumination (1976), ISBN 0-905035-01-1
Tasavvuf Nedir? - What is Sufism? (1975), ISBN 0-520-02794-9
Haberciler ve Diğer Şiirler - The Heralds and Other Poems (1970)
Antik İnançlar ve Modern Hurafeler - Ancient Beliefs and Modern Superstitions (1964, 1980, 1991) (Martin Lings'in Türkçede ilk yayınlanan kitabıdır)
Kesinliğin Kitabı: Tasavvuf Kuramında İnanç, Akıl ve Bilinç - The Book of Certainty: The Sufi Doctrine of Faith, Wisdom and Gnosi (1952, 1970, 1992)
Taşkesiği, Çaybaşı

| Taşkesiği |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ordu ilinin Türkiye'deki konumu
TaşkesiğiTaşkesiği'nin Ordu'daki konumu
Koordinatlar: 40°56′N 37°01′E﻿ / ﻿40.94°K 37.02°D﻿ / 40.94; 37.02
Ülke:  Türkiye
İl: Ordu
İlçe: Çaybaşı
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 941
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 452
İl plaka kodu: 52
Posta kodu: 52310
Taşkesiği, Ordu ilinin Çaybaşı ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Taşkesiği bu yerleşim yerinin bilinen eski adıdır. 1928 tarihli Osmanlıca köy listeside, "Asak ma Taşkesiği" (آصاق مع طاشكیسكی) adı altında Asak köyüyle birlikte kaydedilmiştir. Bu tarihte köy Ordu vilayetinin Ünye kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahip olan köyün adı, "Asakitaşkesiği" biçiminde yazılmıştır. 1940 genel nüfus sayımında Taşkesiği olarak geçen köyün nüfusu 1.097 kişiden oluşuyordu.
Taşkesiği, 1950 genel nüfus sayımında ise, Ünye ilçesinin Tekkiraz bucağına bağlıydı. Bu tarihte köyde 1.196 kişi yaşıyordu. 1955 yılında ise, Çiladere bucağına bağlanmıştı ve köyün nüfusu 1.459 kişiye yükselmişti.
Çaybaşı bucağına bağlı Mollalı ile Taşkesiği köyleri birleştirilerek 1976 yılında İlküvez adı altında bir belediye kurulmuştur. İlküvez belde olmaktan çıkınca Taşkesiği kırsal mahalle statüsü almıştır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 941 |  |
| 2018 | 937 |  |
| 2017 | 961 |  |
| 2016 | 988 |  |
Gesta principum Polonorum

| --- | --- |
Gesta principum Polonorum

Yazar: Anonim (Gallus Anonymus tarafından yazıldığı düşünülse de bir kesinlik yoktur.)
Ülke: Belirsiz
Dil: Orta Çağ Latincesi
Konu: Boleslaus Wrymouth saltanatı (II. ve III. kitap); Wrymouth'un ataları (I. kitap)
Tür: Tarihsel anlatı
Yayım: 1112-1118
An artist's impression of Gallus Anonymus, Henryk Piątkowski, 1898
Gesta principum Polonorum (Orta Çağ Latincesi: ˈdʒɛsta ˈprinʲtʃipum pɔlɔˈnɔːrum; Polonyalı Prenslerin Tapuları), efsanevi zamanlardan 1113'e kadar Polonya tarihini belgeleyen bilinen en eski Orta Çağ vakayinamesidir.
Anonim bir yazar tarafından Latince yazılmış, büyük olasılıkla 1112 ile 1118 arasında tamamlanmıştır ve günümüze ulaşan metni, iki farklı geleneğe sahip üç el yazması halinde mevcuttur. Anonim yazarı geleneksel olarak Gallus ("Galya" anlamına gelen bir isim), bilinmeyen bir ülkeden dışlanmış ve Macaristan üzerinden Polonya Krallığı'na seyahat eden bir yabancı olarak adlandırılır. Gesta'nın yazımı için Polonya'nın o zamanki hükümdarı III. Bolesław tarafından görevlendirilen Gallus, büyük olasılıkla aldığı ve hayatının geri kalanını yaşadığı çalışması için bir ödül bekliyordu.
Kitap, Polonya tarihi hakkında bilinen en eski yazılı belgedir. Batı ve Güney Avrupalı tarihçiler tarafından aktarılanları tamamlayarak, Avrupa'nın genel tarihi hakkında benzersiz bir bakış açısı sunar. Gesta Danorum'dan ve Polonya'nın erken tarihi hakkında bir sonraki ana kaynak olan Chronica seu originale regum et principum Poloniae'den, kabaca bir asır daha eskidir.
Eserin bilinen en eski nüshası şu anda Varşova'daki Polonya Ulusal Kütüphanesi'ne aittir.
Başlık

Eser için tasarlanan veya orijinal olarak verilen başlık net değildir.Zamoyski Codex'te metnin ilk büyük harfinde, Cronica Polonorum adlı çalışmanın stilini bir değerlendirme listesi oluştururken, aynı el yazmasında Kitap I'in önsözü Incipiunt Cronice et gesta ducum sive principum Polonorum ile açılır. (Manası:"[Burada] Polonyalıların düklerinin veya prenslerinin vakayinameleri ve eylemleri başlar") II. Kitap için başlangıç yazısı, Liber Tertii Bolezlaui ("Boleslaus Kitabı III") ve III. Kitap Liber de Gestis Boleslaui III ("Boleslaus III'ün Tapuları Kitabı") adlı eserin adını verir.. Ancak bunlar genellikle daha sonra eklendiği için güvenilir değildir.
Yazar

Gesta nın yazarı bilinmemekle birlikte, tarihçilik geleneğinde "Gallus" olarak anılır, Latince "Fransa veya Galya'dan gelen kişi" anlamına gelir (ayrıca, potansiyel olarak bir ön addır). Yine de yazarın anonimliği, (çalışmada bahsedildiği gibi) eseri yalnızca Tanrı'ya adama arzusundan dolayı -Orta Çağ'da yaygın olarak popüler olan bir kavram- nedeniyle akıllarda tutuldu. Polonyalı piskopos- Marcin Krome çalışmasını- Folio 199 tamamladığında, eserde gündeme getirdiği Gesta'nın yazarı olarak Gallus'a atıfta bulunan bir dipnot bıraktı. Kabaca şöyleydi: Bu eser Gallus'a ait, sanırım onun "III. Bolesław" zamanında yaşamış bir Fransızkeşişiydi. Yazardan ilk kez "Gallus" olarak bahsediliyordu.
Gottfried Lengnich'in basılı baskısında Lengnich, Gallus'un Opavalı Martin ile karıştırıldığı Jan Długosz'un yanlış okunmasına dayanarak yazarı "Martin Gallus" olarak adlandırdı. Martin Gallus, bir süre daha Alman biliminde standart isim haline geldi, ancak bu tanımlama artık çoğu tarihçi tarafından reddediliyor. Tarihçi Maximilian Gumplowicz yazarı, sözde Kruszwica Piskoposu Baldwin Gallus olarak tanımladı, ancak benzer şekilde bu teori genel kabul görmedi.
Metindeki ipuçlarından Gallus'un kökenini belirlemeye yönelik sık sık girişimlerde bulunulmuştur. Marian Plezia ve Pierre David, Gallus'un şu anda güney Fransa'da bulunan Provence'tan geldiğini ve Benedictine manastırı Saint-Gilles ile yakından bağlantılı olduğunu savundu. Başka bir tarihçi Karol Maleczyński, kanıtların Flandre ile bir bağlantı olduğunu öne sürerken, Danuta Borawska ve Tomasz Jasiński, Venedik ile bağlantılı olduğunu ve St Nicholas'ın anonim bir ''Translatio imperii'' yazdığını üslupsal kanıtlara dayanarak tartıştılar. Marian Plezia, 1984'te, yazı stilinin orta Fransa'daki okullardan birinde, muhtemelen Tours veya Orléans'ta bir eğitim önerdiğini savundu.
Plezia ve diğerleri ayrıca, Gallus'un Macaristan hakkındaki kapsamlı bilgisinin, St Gilles'in kızı evi olan Macaristan'daki Benediktin Somogyvár Manastırı ile bir bağlantı olduğunu öne sürerek, buradaki bağlantılara tanıklık ettiğini ileri sürüyorlar. II. Bolesław altında başarılı olmuş ve Macaristan'a sürgün edilmiş ancak III. Bolesław döneminde Polonya işlerinde öne çıkan bir İskandinav veya Rus kökenli akraba olan Awdańcy klanına yakından bağlı görünüyor. Slavca'da "Gniezno şehrinin... "yuva" anlamına geldiğini belirttiği için yazarın ülkenin dilini biliyor olabileceği düşünülüyor. Kesin olan tek şey onun belki bir Polonya yararına Polonya'da yaşayan  bir keşiş ve yabancı olduğu.
Tarih

Genel olarak, orijinal metnin 1112 ile 1117 arasında bir noktada yazıldığı düşünülmektedir. Gesta'nın önsözündeki ithaf mektubu, orijinal metnin 1112 ile 1118 yılları arasında tamamlandığını belirtir. Çalışmada bahsedilen son olay, III. Bolesław'un 1112 veya 1113'te Macaristan'daki Székesfehérvár'a yaptığı hac ziyaretidir. Çalışma, neredeyse kesinlikle 1117-18'deki Skarbimir isyanından önce tamamlanmış ve sonradan eklenmiştir. Örneğin, Pomeranya Dükü Swietobor'un soyundan gelenlere atıfta bulunulmaktadır.
Hikaye

Çalışma, Gniezno Başpiskoposu Martin 'e ve Polonya bölgelerinin piskoposlarına Simon (Plock Piskoposu, yaklaşık 1102-29), Paul (Poznan Piskoposu, 1098–c. 1112), Maurus'a bir adres ve ithaf ile başlar. (Kraków Piskoposu, 1110-18) ve Zyroslaw (Wroclaw Piskoposu, 1112-20). Thomas Bisson, metnin esas olarak, Dük Boleslaus III Wrymouth'un eylemlerini savunan ve hanedanını meşrulaştıran bir kutlaması olarak Latin edebiyatının gesta türünde (bakınız:Genre)  yazıldığını savundu (Deeds of Louis the Fat ile karşılaştırın).
Eser, şecere, siyaset ve savaşa odaklanan üç kitaba bölünmüştür. 31 bölümden oluşan birinci kitap, III. Bolesław 'ın (efsanevi Piast the Wheelwright ile başlayan) atalarının eylemlerini ve onların Rus, Bohemyalı, Pomeranyalı, Mazovyalı ve belirsiz Selencialılar gibi komşu Germen ve Slav halklarına karşı olan savaşlarını ele alıyor. İlk Kitap sözlü geleneğe dayandığını iddia eder ve karakter olarak I. Mieszko'ya kadar büyük ölçüde efsanevidir. Daha önceki materyaller, erken dönem Slav halk mitinde yaygın olan bir hikâye olan Piastların köylülükten hükümdarlığa yükselişlerini anlatır.
50 bölümden oluşan ikinci kitap, Bolesław'ın doğuşunu, çocukluktaki başarılarını izler ve kendisinin ve Skarbimir'i Pomeranyalılara karşı "kont palatine" tarafından yürüttüğü savaşları belgeler. 26 bölümden oluşan üçüncü kitap, Boleslaus ve Polonyalıların Pomeranyalılara, Alman imparatoru V.Heinrich  ve Bohemyalılara ve Baltık Prusyalılarına karşı yürüttüğü savaşların hikâyesini sürdürüyor
El Yazmaları ve Baskılar

Gesta orijinalinde mevcut değildir, bunun yerine iki farklı geleneği temsil eden üç farklı el yazmasında varlığını sürdürmektedir. Codex Zamoyscianus (Z) ve Codex Czartoryscianus (S) ilk ve en eski belgelenmiş geleneği temsil eder, ikincisi birincisinden türetilmiştir. Heilsberg kodeksi, daha sonra ve daha az ayrıntılı olarak varlığını sürdürse de, metnin bağımsız bir tanığıdır ve ikinci ayrı geleneği oluşturur.
El Yazmaları ve Baskılar > Zamoyscianus Kodeksi

En eski versiyon, Codex Zamoyscianus veya Zamoyski Codex olarak bilinen el yazmasında yer almaktadır. Bu, 14. yüzyılın sonlarında, muhtemelen 1380 ile 1392 yılları arasında Kraków 'da yazılmıştır. 15. yüzyıla kadar Łaski ailesinin kütüphanesinde bulunuyordu. O sırada, Gniezno Katedrali'nin bir kanonu ve tarihçi Jan Długosz'un arkadaşı olan Czechłoj'lu Sandilogius (Sędziwój) (ö. 1476) ona sahip oldu. Daha sonra Zamość kontlarının kütüphanesindeydi, ancak şimdi Varşova'daki millî Kütüphanede Bayan BOZ cim olarak bulunuyor. 28.
El Yazmaları ve Baskılar > Czartoryscianus Kodeksi

Gesta'nın ikinci bir versiyonu, Sędziwój Codex olarak da adlandırılan Codex Czartoryscianusta yer almaktadır. 1434 ve 1439 yılları arasında Çekyalı Sandivogius, kendisi için Codex Zamoyscianustaki versiyondan üretilmiş ikinci bir kopya yaptırdı. Doğrudan bir kopya olduğu için, orijinal metnin yeniden yapılandırılmasında kullanışlılığı sınırlıdır. Bu sürüm şu anda Kraków'daki Czartoryski Müzesi'nde bulunmaktadır.
El Yazmaları ve Baskılar > Heilsberg Kodeksi

Metnin üçüncü ve son tanığı, sözde Heilsberg Kodeksi'ndeki versiyondur. Bu sürüm, önceki bir sürüme dayalı olarak 1469 ile 1471 arasında yazılmıştır. Sonuncusu 1330 civarında Krakov'da yazılmıştı, 1378'de Łekno manastırındaydı ve Warmia Piskoposu Marcin Krome'in (1579-1589) eline geçmeden önce Trzemeszno'daki manastıra transfer edilmişti.
16. yüzyılın ortaları ile 18. yüzyıl arasında, el yazması Almanca konuşulan Prusya kasabası Heilsberg'de (bugün Polonya'nın Lidzbark Warmiński kasabasında bulunuyordu (İsmini buradan almıştır.) Codex Czartoryscianustaki versiyonun aksine, bu orijinal metnin bağımsız bir tanığıdır. Şu anda Varşova'daki millî Kütüphanede bulunmaktadır.
Heilsberg kodeksi, diğer iki elyazmasında bulunan metnin büyük bölümlerini, örneğin Kitap I'deki 27 ve 28 gibi birkaç bölümü atlamaktadır.
Gallus Anonymous Anıtı Wroclaw,Polonya
Gesta principum Polonorum un ilk sayfaları,Zamoyscianus Kodeksi, Varşova Ulusal kütüphanesi
Altıparmak, Osmangazi

| Altıparmak |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Bursa
Koordinatlar: 40°11′30″N 29°03′04″E﻿ / ﻿40.19171°K 29.0511°D﻿ / 40.19171; 29.0511
Ülke:  Türkiye
İl: Bursa
İlçe: Osmangazi
Coğrafi bölge: Marmara
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0224
İl plaka kodu: 16
Posta kodu: 16370
Altıparmak, Bursa'nın merkez ilçelerinden Osmangazi'de bir mahalle. Kalabalık nüfusu ve hareketli yaşamı, alışveriş merkezleri, sinema ve kafeleri ile Bursa'nın en hareketli semtlerinden biridir.Komşuları Selimiye, Çırpan, Yahşibey, Muradiye ve Gaziakdemir mahalleleridir.
| g t Osmangazi mahalleleri |
| --- | --- |
 Adalet  Ahmetbey  Ahmetpaşa  Akpınar  Aksungur  Aktarhüssam  Alaaddin  Alacahırka  Alacamescit  Alaşarköy  Alemdar  Alipaşa  Altınova  Altıparmak  Armutköy  Atıcılar  Avdancık  Bağlarbaşı  Bağlı  Bahar  Başaran  Büyükdeliller  Çağlayan  Çaybaşı  Çekirge  Çeltikköy  Çırpan  Çiftehavuzlar  Çirişhane  Çukurcaköy  Dağakça  Demirkapı  Demirtaş Barbaros  Demirtaş Cumhuriyet  Demirtaş Dumlupınar  Demirtaş Sakarya  Demirtaşpaşa  Dereçavuşköy  Dikkaldırım  Doburca  Doğanbey  Doğancı  Doğanevler  Dürdane  Ebu İshak  Elmasbahçeler  Emek Adnan Menderes  Emek Fatih Sultan Mehmet  Emek Zekai Gümüşdiş  Fatih  Gaziakdemir  Geçit  Gökçeören  Gülbahçe  Gündoğdu  Güneştepe  Güneybayırı  Güneybudaklar  Hacı İlyas  Hamitler  Hamzabey  Hocaalizade  Hocahasan  Hüdavendigar  Hürriyet  Hüseyinalanı  İbrahimpaşa  İnkaya  İntizam  İsmetiye  İstiklal  İvazpaşa  Karabalçık  Karaislah  Kavaklı  Kayıhan  Kemerçeşme  Kırcaali  Kirazlı  Kiremitçi  Kocanaip  Koğukçınar  Kuruçeşme  Küçükbalıklı  Küçükdeliller  Kükürtlü  Küplüpınar  Maksem  Mehmet Akif  Mollafenari  Mollagürani  Muradiye  Mürseller  Nalbantoğlu  Namık Kemal  Nilüferköy  Orhanbey  Osmangazi  Ovaakça Çeşmebaşı  Ovaakça Eğitim  Ovaakça Merkez  Ovaakça Santral  Panayır  Pınarbaşı  Reyhan  Sakarya  Santral Garaj  Seç  Seferışıklar  Selamet  Selçukgazi  Selimiye  Sırameşeler  Soğanlı  Soğukkuyu  Soğukpınar  Süleymaniye  Şehabettinpaşa  Şehreküstü  Tahtakale  Tayakadın  Tuna  Tuzaklı  Tuzpazarı  Ulu  Uluçam  Veysel Karani  Yahşibey  Yenibağlar  Yeniceabat  Yenikaraman  Yenikent  Yeşilova  Yiğitali  Yunuseli  Zafer 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
Atomik kuvvet mikroskobu

Atomik Kuvvet Mikroskobunun Manivelasının ve Sivri ucunun görüntüsü.
Atomik kuvvet mikroskobunun blok diyagramı
Atomik kuvvet mikroskobu (AKM) ya da taramalı kuvvet mikroskobu çok yüksek çözünürlüklü bir taramalı kuvvet mikroskobudur. Ulaşılmış çözünürlük birkaç nanometre ölçeğinde olup optik tekniklerden en az 1000 kat fazladır. AKM'nin öncülü olan taramalı tünelleme mikroskobu 1980'lerin başında Gerd Binnig ve Heinrich Rohrer IBM Research - Zürih'te geliştirilmiş, araştırmacılara 1986 Nobel Ödülü'nü kazandırmıştır. Sonrasında Binnig, Quate ve Gerber 1986'da ilk atomik kuvvet mikroskobunu geliştirdiler. İlk ticari AKM 1989'da piyasaya sürüldü. AKM, nano boyutta görüntüleme, ölçme ve malzeme işleme konusunda en gelişmiş araçlardan biridir.
Bilgi, mekanik bir ucun yüzeyi algılamasıyla toplanır. Elektronik kumanda üzerinde bulunan, küçük fakat hassas hareketleri sağlayan piezoelektrik öğeler, doğruluğu kesin ve hassas bir tarama sağlar. İletken manivelalar kullanmak suretiyle numune yüzeyindeki elektrik potansiyeli de taranabilir. Cihazın daha yeni ve gelişmiş versiyonlarında, elektriksel iletkenliği ya da yüzeydeki elektron iletimini algılamak için uçtan akım geçirilmektedir.
AKM'nin temel çalışma prensibi

AKM esnek bir maniveladan ve (yüzeyi taramak için kullanılan) buna bağlı sivri bir uçtan oluşur. Manivela genellikle silikon ya da silikon nitrürdür. Nanometre ölçeğinde eğrilik yarıçapı olan bir uç taşir. Uç, numune yüzeyine yakın bir mesafeye getirilince, uç ile yüzey arasındaki kuvvetler Hooke kanunu manivelanın bükülmesine yol açar. Duruma bağlı olarak AKM'de ölçülen kuvvetler mekanik temas kuvveti, van der Waals kuvveti, kılcallık kuvveti, kimyasal bağ, elektrostatik kuvvet, manyetik kuvvet, Casimir kuvveti, çözünme kuvveti, vb... olabilir. Kuvvetler ile birlikte, diğer başka özellikler eşzamanlı olarak özel tip algılama teknikleri ile ölçülebilir (bakınız taramalı ısıl mikroskopi, taramalı joule genleşme mikroskopisi, fotoısıl mikrospektroskopi, vs...). Genellikle maniveladaki bükülme, manivelanin bir ucundan dedektöre (bir dizi fotodiyot) yansıtılan bir lazer ışını sayesinde ölçülür.
Eğer uç sabit bir yükseklikte tarama yaparsa, yüzeye çarpıp hasar oluşturma riski doğar. Bu nedenle genellikle uç ile yüzey arasındaki kuvveti sabit tutmak ve mesafeyi ayarlamak amacıyla bir negatif geri besleme mekanizması kullanılır. Tipik olarak numune, “z” yönünde hareket edip yüksekliği ayarlayan, “x” ve “y” yönünde hareket edip taramayı sağlayan bir dizi piezoelektrik düzenek aracılığıyla taranır. Buna alternatif olarak, her biri x,y,z yönlerine karşılık gelen üç piezokristalin üç ayaklı düzeneği sayesinde tarama yapılabilir. Bu düzenek tüp tarayıcılarda görülen bozulmaları da ortadan kaldırır. Daha yeni düzeneklerde, tarama ucu dikey piezo tarayıcıya monte edilirken, incelenen örnek başka bir piezo grup kullanılarak X, Y doğrultusunda taranır. Acığa çıkan z = f(x,y) haritası yüzeyin topoğrafyasını temsil eder.
AKM uygulamaya bağlı olarak çeşitli modlarda kullanılabilir. Bu görüntüleme modları “statik” (temas) ya da “dinamik” (temassız) olabilir. Dinamik modlar manivelanın akustik ya da manyetik yollarla titreştirilmesini gerektirir ve yumuşak yüzeyler için daha yaygın olarak kullanılır.
Cam yüzeyin AKM kullanılarak elde edilmis topoğrafyası. Yüzeyin mikro ve nano detayları malzemenin pürüzlülüğünü gösteriyor. Görüntü hacmi (x,y,z) = (20um x 20um x 420nm).
Tuncer Baykara

Tuncer Baykara (d. 7 Temmuz 1940, Acıpayam, Denizli) akademisyen ve eski tarih profesörü. Babası ilkokul öğretmeni Asım Baykara, annesi ise ev hanımı Ayşe Baykara'dır.
Eğitimi

İlkokulu köyünde bitirdikten sonra Niğde'de başlayan ortaokul öğretimini Acıpayam ve Urla'da devam etti. İzmir Atatürk Lisesi'nden 1959 yılında mezun olunca bir süre İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Kimya Mühendisliğinde okudu. Daha sonra İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih bölümüne girerek 1966'da mezun oldu. Ordinaryüs Profesör Doktor Zeki Velidi Togan danışmanlığında doktorasını yaparken, Erzurum Atatürk Üniversitesi'ne asistan olarak girdi. Üniversitesinin izni ile yeniden İstanbul'a dönerek 1971'de Türk Tarihinde Şehir isimli çalışmasını bitirdi. Bu arada Z.V. Togan'ın 1970'te vefatı ile danışmanlığını Profesör İ.Kafesoğlu üstlenmişti.
Kariyeri

1972 ve 1973 yılları arasında topçu asteğmeni olarak askerlik görevini Burdur ve Ankara'da yaptı. Terhisini takiben Hacettepe Üniversitesi'ne girdi. Orada 1973 ve 1980 yılları arasında öğretim görevlisi ve doçent olarak görev yaptı. 1987'de profesör olarak Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesine geçti. Oradan 7 Temmuz 2007 tarihinde emekli oldu. Yeni kurulan Uşak Üniversitesi rektörü eski vefalı öğrencisi Profesör Doktor Adnan Şişman'ın ricası ile Uşak'ta yeniden çalışmaya başladı ve 2012 yılında oradan da emekli oldu.
Baykara, siyasi tarih dışındaki konularla ilgilenmiş, Türklerin yerleşik hayatı ve genellikle kültürü konularıyla alakalı makale ve kitaplar yazmıştır. 30 kitabı ve 350 kadar da makalesinin listesi Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü tarafından Ankara'da 2011 yılında yayımlanan Tuncer Baykara Armağanı'nda bulunmaktadır. Ayrıca 2004 yılında kendisinin kaleme aldığı Tuncer Baykara, Ben Kendim ve Tarihçilik Yolunda 40 Yıl adlı bir kitabı vardır. 1998-1999 ders yılında Kırgızistan'ın başkenti Bişkek'teki Manas Üniversitesi'nde görev yaptı. Türk kültürüyle ilgili çalışmalarını kitaplaştırdı
Hieronymus Bosch

Başlığın diğer anlamları için Bosch (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Hieronymus Bosch |
| --- | --- |
Bosch, 1550, (tahmini) otoportre
Genel bilgiler
Doğum: 1450 's-Hertogenbosch, Hollanda
Ölüm: 9 Ağustos 1516 's-Hertogenbosch, Hollanda
Uyruk: Flaman
Alanı: Resim (Yağlıboya), (Karakalem)
Katıldığı akımlar: Rönesans
Ünlü yapıtları: Tuin der Lusten   Temptatie van Sint-Antonius

İmzası
 
Hieronymus Bosch (Jeroen Anthoniszoon van Aken), (1450 - 9 Ağustos 1516), 15. ve 16. yüzyıl Hollandalı ressam.
Rönesans'ın kuzeydeki temsilcilerinden biri sayılır. Yaşadığı dönemde eserleri kral ve asiller tarafından satın alınan ünlü bir ressam olmasına rağmen günümüzde hakkında çok az şey bilinmektedir.