1979 Kâbe Baskını
Sonrası

Kabe'nin devralma haberinin yayınlanmasından kısa bir süre sonra, İran'ın yeni İslam devrimci lideri Ayetullah Humeyni radyo dinleyicilerine, "Bunun suçlu Amerikan emperyalizminin ve uluslararası Siyonizmin işi olduğunu tahmin etmek zor değil." dedi. Bu söylentilerin körüklediği öfke, Filipinler, Türkiye, Bangladeş, doğu Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri ve Pakistan'da görülen Amerikan karşıtı gösterileri Müslüman dünyasına yaydı. Pakistan'ın İslamabad kentinde, işgalin ertesi günü, o şehirdeki ABD büyükelçiliği bir kalabalık tarafından basıldı ve büyükelçilik yerle bir edildi. Bir hafta sonra Libya'nın Trablus kentinde başka bir kalabalık ABD büyükelçiliğine saldırdı ve onu yaktı. Sovyet ajanları ayrıca ABD'nin Büyük Cami'ye yapılan saldırının arkasında olduğuna dair söylentiler de yaydılar.
El-Kahtani caminin geri alınması sırasında öldürüldü, ancak saldırıdan kurtulan Cüheyman ve diğer 67 isyancı yakalandı. Yakalanan eylemcilerin hepsi Suudi kanunları ve verilen fetvalar uyarınca askeri mahkemece hüküm verilerek başları kesildi. Bu cezalarda Maide Suresinin 33. ayeti esas kaynaklardan biri olmuştur: "Allah’a ve Resul'üne savaş açanların ve yeryüzünde bozgunculuk çıkarmaya çalışanların cezası; ancak öldürülmeleri yahut asılmaları veya ellerinin ve ayaklarının çaprazlama kesilmesi yahut o yerden sürülmeleridir. Bu cezalar onlar için dünyadaki bir rezilliktir. Ahirette de onlara büyük bir azap vardır."
Kral, Kıdemli Alimler Konseyi'nden sanıkların yedi suçtan suçlu bulunduğu bir fetva aldı:
Mescid-i Haram'ın kutsallığını ihlal etmek,
Muharrem ayının kutsallığını ihlal etmek,
Müslümanları ve diğerlerini öldürmek,
Meşru otoritelere itaatsizlik,
Mescid-i Haram'da namaza ara verilmesi,
Mehdi'yi teşhis etmede yanılmak,
Masumları suç eylemleri için sömürmek.
170 kişi için verilen cezaların infazı ülkenin sekiz ayrı şehrinde gerçekleştirildi, baskıncılar kolları kesilerek idam edildi. Liderlik ettiği belirlenen 63 eylemcinin ise kolları, bacakları ve başları kesilerek idam edildi. El-Uteybi'nin de aralarında olduğu 63 eylemci halka açık biçimde 9 Ocak 1980 tarihinde Bureyde, Dammam, Mekke, Medine, Riyad, Abha, Ha'il ve Tebük meydanlarında 63 isyancının başları kesildi. Sandra Mackey'e göre, lokasyonlar "sadece maksimum görünürlük sağlamak için değil, aynı zamanda, şüphelenildiği üzere, diğer potansiyel hoşnutsuzluk yuvalarına ulaşmak için de dikkatlice seçilmişti."
Bu baskının arka planı, düzenleyerek destek verenler aydınlatılamamış veya açıklanmamıştır. Bir görüşe göre bazı Suudi prenslerinin de olaylara dâhil olduğu ancak zamanın kralı Halid bin Abdülaziz el-Suud'un bu prensleri cezalandırmaktan çekindiği ancak bazılarını sadece sürgüne göndermekle yetindiği öne sürüldü. Bir diğer nokta ise silahların gizlenmesine yardım ettiği öne sürülen, Kâbe'deki inşaatı yapmakta olan Suudi Bin Ladin Grubunun olaya dâhil olduğu ancak Suud Hanedanı ile ilişkilerini kullanarak olaydan sıyrıldıkları yönündedir.
Bu ayaklanmaya genel olarak dindar yobazlara baskı uygulayarak değil, sonraki on yıl içinde ulemaya ve dindar muhafazakârlara daha fazla güç verildi. Önce gazetelerde kadın fotoğrafı yasaklandı, sonra televizyonlarda kadın fotoğrafı yasaklandı. Sinemalar ve müzik dükkanları kapatıldı. Okul müfredatı, İslam tarihi gibi konulardaki derslerin kaldırılmasıyla din derslerine daha fazla saat ayrılması yönünde değiştirildi. Cinsiyet ayrımcılığı "en sıradan kahvehaneye" kadar genişletildi ve din polisi daha da güçlendi. Ayaklanmadan on yıllar sonra Suudi hükûmeti daha liberal bir topluma doğru kademeli reformlar yapmaya yeniden başladı.  Öte yandan Cuheyman el-Uteybi, bugün hâlâ Suudi karşıtı Selefi-Vehhabi akım tarafından meczup bir kahraman olarak görülür ve saygıyla anılır; sadece mehdilik iddiası ve eylemin Kâbe'de düzenlenmesi eleştirilir.
İdamından önce Cuheyman el-Uteybi
Safâ ve Merve tepeleri tarafındaki harekât sırasında yükselen dumanlar
Yakalanan Uteybi ve adamları
Yakalanan baskıncılar