stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2002 Venezuela askerî darbe girişimi
Darbe

Devlet Başkanı Chávez ve çok sayıda bakanı içerideyken Başkanlık Sarayının etrafı tanklar tarafından sarılır. 11 Nisan akşamında Saraya gelen Ordu üst yönetiminden komutanlar Chávez'in istifa etmesini talep ederler. General Manuel Rosendo diğer kuvvet komutanlarıyla beraber devlet başkanının uygulamaya koymak için emir verdiği Ávila Planını yürürlüğe koymadıklarını açıklayarak, ona itaat etmediklerini bildirirler. 12 Nisan sabahının ilk saatlerinde darbeciler Chávez'in istifa etmesine yönelik taleplerini yinelerler. Chávez Saray önünde bulunan halka zarar verilmesini engellemek için bu talebi değerlendirmeye alacağını bildirir. Ancak eğer bazı koşullar sağlanırsa istifa edeceğini açıklar; Meclis önünde istifa edecektir, yeni seçimlerden önce iktidar Devlet Başkan Yardımcısına geçecektir ve halka televizyondan canlı olarak seslenmesine izin verilecektir. Talepler darbeciler tarafından kabul edilmez, istifa gerçekleşmezse sarayın bombalanacağı sabah 3'te bildirilir. Bundan yaklaşık 20 dakika sonra General Lucas Rincón televizyon kanallarına Chávez'in istifa ettiğini duyursa da Chávez darbecilere ancak “tutsak edilmiş bir devlet başkanı” olarak teslim olduğunu belirtir.
Darbe > Chávez’in durumu

Chávez teslim olduktan sonra Tiuna'daki askerî üssü götürülür. Burada Katolik Kilisesinin temsilcileri ile görüşür. Ayrıca darbeye katılan ordu mensuplarıyla görüşür. Bu aşamada Chávez'in sürgün olarak Küba'ya gönderilmeyeceği belli olur. Onun yerine La Orchila üssüne götürülmesi ve burada bekletilmesine karar verilir. Chávez Tiuna'da tutsak edilirken kızıyla telefonla konuşarak istifa etmediğini bildirir. Kızı ise hala Chávez'e bağlı telefon operatörleri sayesinde önce Küba Devlet Başkanı Fidel Castro sonra da Küba televizyonu ile irtibat sağlayarak Chávez'in istifa etmediğini tüm dünya kamuoyuna açıklamış olur. Sonrasında Chávez Puerto Cabello yakınlarında Turiamo deniz üssüne götürülür. Burada askerler kendi aralarında Chávez'in idam edileceğinden bahsetmişlerdir.
Darbe > Carmona hükümeti

Fedecámaras işveren sendikası başkanı ve iş adamı Pedro Carmona, Chávez'in tutuklanmasından sonra geçici devlet başkanı ilan edilir. Carmona Kararnameleri olarak bilinen kararla Meclis ve Yüksek Mahkeme ve referandumla kabul edilen 1999 Anayasası lağvedilir. Darbeyle başa geçen geçici yönetim en geç Aralık 2002 tarihinde yeni seçimlerin yapılacağını açıklar. Kararla ayrıca Chavez döneminde atanmış tüm valiler, belediye başkanları ve hakimler görevden alınır.
Darbe > Uluslararası tepkiler

Bu aşamada Kosta Rika'da toplantı halinde olan Latin Amerika hükûmetleri aldıkları ortak kararla Venezuela'da anayasal düzenin değiştirilme girişimini kınayan bir karar alınır, sadece El Salvador Carmona hükûmetini tanıdığını ilan eder.
Darbe > Çöküş

Carmona bir yıl içerisinde yeni bir seçim öngörmüş olsa da 1999 yılının önceki iki kamaralı parlamenter sisteme dönüş, ekonomide alınan tüm temel karaların geriye döndürülmesi ve tüm anayasal yapının kaldırılması Chávez karşıtı muhalif cephede bölünmelere yolaçar. Carmona'nın sadece küçük bir oligarşik elitin isteklerini yerine getirdiği görülür. Buna ek olarak yapılan stratejik hatalar Carmona hükûmetinin kendisine yöneltilen eleştiriler karşısında güçsüz duruma düşmesi sonucunu yaratır.
Chávez'in istifa etmediği haberinin dalga dalga yayılmasıyla beraber Chávez yanlısı halk korsan gösteriler düzenleyerek hükûmete karşı çıkarlar. Gösteriler sırasında polis kuvvetleri ile karşı karşıya gelinir. Başkanlık Sarayının etrafında Chávez yanlısı gösterilerde yüzbinlerce kişi katılır. Gösterilerde Chávez'in en büyük destekçisi olan şehrin en yoksul tabakalarının varlığı hissedilir.
Chávez'e bağlı kalan Başkanlık Muhafızları göstericilerin desteği arasında sarayda denetimi ele geçirince darbe çöker. Carmona kaçmayı başarsa da çoğu hükûmet üyesi tutuklanır. Chávez'in yeri ve durumu tam olarak bilinmediği için Başkanlık Sarayına dönen Chávez hükûmeti mensuplarından Devlet Başkan Yardımcısı Diosdado Cabello, Chávez görevine dönünceye dek devlet başkanlığına getirilir. 13 Nisan günü ordudaki en büyük destekçisi Özel Kuvvetler komutanı General Raúl Baduel, yoğun halk gösterileri ve Başkanlık Sarayının ele geçirilmesi sayesinde Chávez artık göreve dönmek üzeredir.
Darbenin analizi

Carmona hükûmeti iktidarda olduğu kısa sürede çok sayıda karara imza atmış, çeşitli toplumsal kesimler tarafından desteklenmiş olmasına karşın başarısız olmuştur.
Darbenin analizi > Anayasa değişikliği

Carmona kararnameleri olarak bilinen darbeyle başa geçen hükûmetin ilk icraatı 12 Nisan 2002 günü Başkanlık Sarayında yapılan toplantıda önde gelen 400 Venezuelalı tarafından imzalarıyla desteklenen Milli Birlik ve Demokrasiye Geçiş Hükümetinin ilan edilmesi oldu.
Carmona kararlarının en temel özelliği 1999 Anayasasının geri çekilmesi oldu. İlk kararlar ise ilgi çekicidir:
Devlet Başkanı olan Pedro Carmona Estanga fiili hükûmetin yerleşebilmesi için kanun hükmünde kararname yayınlama yetkisine sahiptir.
Ülkenin ismi Venezuela Cumhuriyeti olarak değiştirilmiştir, ismin başındaki Bolivarcı tanımlaması kaldırılmıştır.
Yasama organı kapatılmış ve milletvekillikleri iptal edilmiştir, parlamento 2002 yılı Aralık ayında yapılacak seçimlere kadar kapalı kalacak, yeni oluşacak meclis 1999 Anayasasında değişiklik yapabilecektir.
35 eyalet ve bölge yöneticisinin katılımıyla Devlet Başkanı Danışma Meclisi oluşturulmuştur.
Devlet Başkanı uygulamaya koyduğu siyasi açılımları eyalet ve bölge temsilcileriyle koordine edecektir.
Yeni hükûmetin kurulmasından sonra en geç bir yıl içinde genel seçimler yapılacaktır.
Devlet Başkanının cumhuriyet kapsamında tüm yasama, yürütme, yargı, seçim gibi ulusal, bölgesel ve yerel görevlileri atama ve görevden alma yetkisi vardır. Uluslararası bölgesel parlamento vekillikleri ve temsilcilikler de bu kapsama dahildir.
Yüksek Adalet Mahkemesi, Maliye Bakanlığı, Savunma Bakanlığı ve Yüksek Seçim Kurumundaki tüm görevliler görevden alınmıştır. Bu kurumların hepsine devlet başkanı tarafından yeni atamalar yapılacaktır.
2000 yılı içinde Meclis tarafından yapılan 48 adet kanun iptal edilmiştir. Yeni oluşturulacak komisyon ilgili konularla ilgili yeni kanunlar oluşturacaktır.
Darbenin analizi > Kabine

İçişleri Bakanı: General Rafael Damiani Bustillos
Dışişleri Bakanı: José Rodríguez Iturbe
Maliye Bakanı: Leopoldo Martínez
Çalışma Bakanı: César Carvallo
Planlama Bakanı: León Arismendi
Savunma Bakanı: Amiral Héctor Ramírez Pérez
Sağlık Bakanı: Rafael Arreaza
Devlet Başkanlığı Sekreteryası: Amiral Jesús E. Briceño
Tarım Bakanı: Raúl de Armas
Cumhuriyet Başsavcısı: Daniel Romero
PDVSA Genel Müdürü: Guaicaipuro Lameda
Darbenin analizi > 400 imza sahibi destekçi

Başkanlık Sarayındaki törende Carmona hükûmetinin kuruluş kararını imzalayan ve darbeyi olumlayan 400 Venezuelalı arasında önemli isimler yer almaktadır:
Kardinal Ignacio Velasco, Katolik Kilisesinin temsilcisi
Carlos Fernández, Fedecamaras işveren sendikası başkan yardımcısı
Miguel Angel Capriles, özel iletişim kanalları temsilcisi
José Curiel, COPEI genel sekreteri
Manuel Rosales, Zulia eyalet valisi, muhalif valilerin temsilcisi
Julio Brazson, Consecomercio başkanı
Ignacio Salvatierra, Asociación Bancaria başkanı
Luis Henrique Ball, Consejo Empresarial Venezuela-EE UU Başkanı
Rocío Guijarro, Cedice temsilcisi
Raúl de Armas, Küba doğumlu mimar
Douglas León Natera, Venezuela Tabipler Odası başkanı
Juan Carlos Zapata, gazeteci
Américo Martín, avukat, politikacı ve eski gerilla
General Rafael A. Montero Rebete
Alejandro Peña Esclusa, neofaşist lider
María Corina Machado, muhalif Súmate sivil toplum kuruluşunun başkan yardımcısı
Haydée Deustch, muhalif lider
Alberto Quirós
Darbenin analizi > Llaguno Köprüsü olayları

Venezuelalı muhalif iş adamı Gustavo Cisneros Rendiles'in sahibi olduğu Venevisión adlı özel televizyon kanalı 11 Nisan 2002 günü sürmekte olan olayların görüntülerini yayınlarken ulusal ve uluslararası kanallarda çok sıklıkla gösterilecek olan çok tartışmalı bir süreci başlatmış oldu. Yayınlanan habere göre iki karşıt görüşlü eylemci grubu Karakas'ın eski merkezine yakın bir yerdeki araç trafiğine açık Llaguno köprüsü civarında karşılaşmışlar ve silahlı çatışma çıkmıştı. Habere göre Chávez yanlısı göstericiler köprünün üzerinden aşağıdaki muhalif göstericilere ateş açmış ve çok sayıda göstericiyi öldürmüştü. Habere göre ölenler sadece muhaliflerdendi. Görüntüler çok çarpıcıydı. İspanya'daki José María Aznar hükûmeti 28 Kasım 2002 tarihinde haberi yayınlayan muhabir Luis Alfonso Fernández'e Uluslararası İspanya Krallık Gazetecilik Ödülünü verdi. Ancak daha sonra Fernández'in de onayladığı yorumlarda Venevisión kanalında yayınlanan haberin yanlı olacak şekilde kasten yanıltıcı şekilde çekildiği ortaya çıkacaktır. Buna göre köprünü üzerinde ve köprünün altındaki Chávez yanlısı göstericiler polise ait keskin nişancıların hedefi olmuş, çok sayıda gösterici öldürülmüştür. Keskin nişancılara karşı tabancalarla ateş eden Chávez yanlıları ise köprüden aşağıya doğru muhalif göstericilere doğru ateş ediyor gibi gösterilmiştir. Venevisión kanalında gösterilen kareler köprüden aşağıya doğru göstericilere ateş ediliyor iddiasındayken diğer açıdan çekilen fotoğraflarda köprünün altında hiçbir göstericinin olmadığı görülmektedir. 2003 yılı Aralık ayında görülen davada Venezuela mahkemeleri köprünün üzerindeki göstericilerin ölümlerden sorumlu olmadığı yönünde karar vermiştir.
Küba Elçiliğine saldırı

12 Nisan 2002 günü, Carmona hükûmeti iktidarı aldığı sırada bazı muhalif göstericiler Karakas'daki Küba Elçiliğine giderek buranın önünde gösteri yapmaya başlarlar. Açıklanan amaçları Chávez hükûmeti üyelerinin elçiliğe sığındığı ve bu kişilerin elçilikten çıkartılması gerektiğidir. Elçiliğe karşı gösterilerin saldırıya dönüşmesi üzerine Küba Cumhuriyeti Venezuela Büyükelçisi Germán Sánchez Otero, elçiliğin bulunduğu Baruta Belediye Başkanı Henrique Capriles Radonski ile görüşmüş ve polise haber vermiştir. Ancak artık binanın elektrik ve suyunu kesen göstericilere polis müdahale etmemiştir. Elçilik önündeki gösteriyi düzenleyen ve Küba Elçiliğinin ele geçirilmesi talimatını veren kişinin o gün olay yerinde bulunan Castro karşıtı Kübalı muhalif Salvador Romaní olduğu hem elçilik görevlilerince bildirilmiş hem de yıllar sonra kendisi tarafından doğrulanmıştır. Elçiliğe karşı saldırılar belediye başkanının ve Kardinal Ignacio Velasco'nun araya girmesiyle hafifleyecek, Carmona hükûmetinin devrilmesiyle de sona erecektir. Olaylardan sonra açılan kamu davası sonucu olaylarla ilgili Belediye Başkanı Radonski suçlanacak ancak suçsuz bulunacak, firari sanık Romani ise suçlu bulunacaktır.
Yasal yansımalar

18 Ağustos 2002 tarihinde Yüksek Adalet Mahkemesi emir komuta zincirini izleyerek istemeden askerî darbeyle sonuçlanan ayaklanmaya katılan askerlerin suçlu olamayacağına hüküm verir. Ancak aynı mahkeme 11 Mart 2005 günü aldığı kararla önceki kararı geçersiz ilan etmiştir. Buna göre General Efraín Vásquez Velasco, Havacı General Pedro Pereira, Amiraller Héctor Ramírez Pérez ve Daniel Comisso Urdaneta askerî isyan suçuyla yeniden yargılanabilecektir.
Yasal yansımalar > 2007 Affı

Devlet Başkanı Hugo Chávez 31 Aralık 2007 günü yetkileri kapsamında olan af çıkartma yetkisine dayanarak özellikle 11 Nisan 2002 olayları başta olmak üzere o dönemde işlenen suçları dair mahkeme sürecinde olan davalarla ve suçlarla ilgili olarak af ilan etti. Af kapsamındaki suçların detaylı olarak belirtildiği kararnamede öne çıkan bazı suçlar aşağıda belirtilmiştir:
Fiili hükûmetin 12 Nisan 2002 tarihindeki aldığı kararlara karar verenler
Fiili hükûmetin 12 Nisan 2002 günü aldığı kararlar imza atanlar
12 Nisan 2002 günü Mérida eyalet yönetiminin fiziksel zorla ele geçirilmesinde rol oynayanlar
İçişleri ve Adalet Bakanı Ramón Rodríguez Chacín'in 12 Nisan 2002 günü tutuklayanlar
11 Nisan 2002 günü Llaguno Köprüsü Olayı sırasında insanlık suçu işleyenler
Táchira eyaletindeki Junín Belediyesinin fiziksel zorla ele geçirilmesinde rol oynayanlar
Milletvekili Iris Valera'nın evine kanunsuzca girenler ve yağmalayanlar
12 Nisan 2002 tarihinde Venezuela Televizyonu merkezinin fiziksel zorla alınmasında rol oynayanlar
2 Aralık 2007 gününe kadar konuyla ilgili işlenen suçlara karışanlar.
Yasal yansımalar > Polis örgütüne karşı açılan davalar

11 Nisan 2002 tarihinde meydana gelen ölüm ve yaralanma olaylarıyla ilgili olarak dernekleşen kurban yakınlarının şikayetleri üzerinde Karakas Metropolitan Polis Örgütünün çeşitli mensupları için silah kullanarak kasten adam öldürme suçundan dava süreçleri başlatılmıştır. Dava süreci 3 Nisan 2009 tarihinde sona ermiş ve aşağıdaki kararlar verilmiştir:
Polis mensupları olan Henry Vivas, Lázaro Forero ve İçişlerine bağlı memurlar Iván Simonovis, Erasmo Bolívar, Julio Ramón Rodríguez ve Luis Enrique Molina 30 yıl hapis cezasına,
Polis memuru Arube Salazar 17 yıl 10 ay hapis cezasına,
Polis memuru Marcos Hurtado 16 yıl hapis cezasına,
Polis memuru Ramón Zapata 3 yıl hapis cezasına çarptırılır,
Polis memuru Rafael Neazoa López ise suçsuz bulunur.
Mahkemede suçlu bulunan polisler 11 Nisan 2002 günü Llaguno Köprüsü dolaylarında Rudi Urbano, Josefina Rengifo ve Erasmo Sánchez isimli Venezuela vatandaşlarının öldürülmesi ve 29 kişinin de ağır yaralanması ile suçlanmıştır.
Uluslararası tepkiler

Uluslararası kamuoyu neredeyse tamamen Venezuela'daki olağanüstü durum normale dönünceye kadar ayrıntılı bir yorum yapmamakla beraber askerî bir darbeyle başa gelen hükûmeti tanımama yönünde tutum takınmıştır.
Tutumumu en açık ve net şekilde belirten ise o sırada Kosta Rika'da toplantı halinde olan Rio Grubu olmuştur. Grup içerisindeki Kolombiya ve El Salvador yeni hükûmete destek verirken; Arjantin, Peru, Paraguay, Brezilya, Şili ve Küba ilk andan itibaren Carmona hükûmetini reddetmiştir. Meksika ise yeni hükûmeti tanımayacak ve yeni seçimleri bekleme kararını bildirecektir. Uruguay ise çekimser kalmıştır.
Uluslararası tepkiler > ABD ve İspanya

Ortak bir açıklama yapan ABD ve İspanya hükûmetleri Venezuela'daki gelişen olayları yakından takip ettiklerini belirtirken, şiddet olaylarını reddetmiş ve demokrasi ortamında durumun normalleşmesini istemiştir. Ancak Chávez yönetimi sürekli olarak darbenin ABD Başkanı George W. Bush tarafından desteklendiğini iddia etmiştir. Darbeyle başa geçen Carmona hükûmetini destekleyen Amiral Carlos Molina yaptığı açıklamada kendilerini ABD'nin desteklediğini açıklamıştır. Bush darbenin başarısız olmasından sonra olaylardan Chávez'in ders alması gerektiğini söylemiş, eski ABD Başkanı Jimmy Carter ise darbenin ABD tarafından desteklenmiş olmasının kuvvetle muhtemel olduğunu belirtmiştir. 2004 yılında İspanya'da yaşanan bir skandal ile İspanya'nın darbeye destek verdiği anlaşılmıştır. İspanyol Sosyalist İşçi Partisi mensubu İçişleri Bakanı Miguel Ángel Moratinos 2004 yılında yaptığı açıklamada José María Aznar'ın Partido Popular hükûmetinin darbeye destek verdiğini açıklamıştır.
Uluslararası tepkiler > Uluslararası basın kuruluşları

Darbeden önceki olaylar, darbe ve Carmona hükûmetinin başa geldiği dönemde özellikle küresel yayın yapan ABD ve İspanyol televizyon kanalları ile gazeteleri (buna sosyal demokrat eğilimli İspanyol El País de dahildir) darbe yanlısı tutum sergilemiştir. İspanyolca yayın yapan CNN Español Carmona ile röportaj yapmış, Washington Post darbeyi destekleyen yazılar yayınlamıştır. Indymedia gibi bağımsız iletişim kaynakları tarafsız yayın yapmış ve darbeyle ilgili güncel gelişmeleri aktarmıştır.
Belgeseller

Chávez ile ilgili belgesel çekimi için uzun bir süredir Venezuela'da bulunan İrlandalı Raidió Teilifís Éireann televizyonu mensupları darbe öncesinde ve sırasında çekim yaparlar. Bu çekimler sayesinde Chávez karşıtlarının iddiaları çürütülmüş olacak, özellikle ABD tarafından yapılan açıklamalar yalanlanmış olacaktır. Bu olaylı dönemdeki çekimlerden oluşan belgeselin tarafsızlığı Chávez muhalifleri tarafından sorgulansa da belgesel kamuoyunda olumlu karşılanmış ve çeşitli ödüller kazanmıştır.
Ayrıca John Pilger tarafından 2007 yılında çekilen War on Democracy belgeseli darbeyle ilgili ayrıntılı bir çalışmayı ve Chávez ile yapılan bir röportajı içerir. Bu belgeselde darbecilerle ABD hükûmeti arasındaki ilişkiler incelenmektedir.
Pedro Carmona darbeden sonra yemin ederken
2008 FIFA Kulüpler Dünya Kupası

| FIFA Kulüpler Dünya Kupası Japonya 2008 |
| --- | --- |
2008 FIFA Kulüpler Dünya Kupası Logosu
Turnuva detayları
Ev sahibi ülke:  Japonya
Şehir: 3
Tarih: 11-21 Aralık 2008
Takım: 7 (6 konfederasyondan)
Stadyum(lar): 3 (3 ev sahibi şehirde)
Final durumu
Şampiyon:  Manchester United  (1. kez) 
İkinci:  LDU Quito
Üçüncü:  Gamba Osaka
Dördüncü:  Pachuca
Turnuva istatistikleri
Oynanan maç: 8
Atılan gol: 23 (maç başına 2,88)
Seyirci: 355.515 (maç başına 44.439)
Gol kralı:  Wayne Rooney (3 gol)
En iyi oyuncu:  Wayne Rooney
← 2007 2009 → 
2008 FIFA Kulüpler Dünya Kupası, 11-21 Aralık tarihleri arasında düzenlendi. FIFA Kulüpler Dünya Kupası bu turnuvayla beraber 5. kez düzenlendi. Japonya turnuvanın ev sahibi oldu.
Turnuvaya 6 farklı konfederasyondan toplam 7 takım katıldı. Bu takımlardan her birisi, bağlı bulundukları konfederasyonun düzenlemiş olduğu uluslararası turnuvaları şampiyon olarak tamamlamış takımlardı.
21 Aralık 2008 tarihinde Yokohama şehrinde bulunan Nissan Stadyumu'ndaki final maçını 73. dakika da Wayne Rooney'in golüyle LDU Quito takımını 1-0 mağlup eden Manchester United kazanmıştır.
Turnuvaya katılan takımlar

| Takım> Yarı finaldeki takımlar | Konfederasyon> Yarı finaldeki takımlar | Elemeler> Yarı finaldeki takımlar | Yarı finaldeki takımlar |
| --- | --- | --- | --- |
|  LDU Quito | CONMEBOL | 2008 Copa Libertadores Şampiyonu |  |
|  Manchester United | UEFA | 2007-08 UEFA Şampiyonlar Ligi şampiyonu |  |
| Çeyrek final | Çeyrek final | Çeyrek final |  |
|  Gamba Osaka | AFC | 2008 AFC Şampiyonlar Ligi şampiyonu |  |
|  El-Ehli | CAF | 2008 CAF Şampiyonlar Ligi şampiyonu |  |
|  Pachuca | CONCACAF | 2008 CONCACAF Şampiyonlar Ligi şampiyonu |  |
| Çeyrek final play-off | Çeyrek final play-off | Çeyrek final play-off |  |
|  Waitakere United | OFC | 2007-08 OFC Şampiyonlar Ligi şampiyonu |  |
|  Adelaide United | AFC | 2008 AFC Şampiyonlar Ligi finalisti |  |
Yerler ve stadyumlar

2008 FIFA Kulüpler Dünya Kupası'nın Tokyo, Yokohama ve Toyota şehirlerinde düzenlenmesine karar verildi.
| Yokohama | Tokyo | Toyota |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Yokohama Uluslararası Stadyumu | National Stadium | Toyota Stadyumu |  |
| 35°30′36.16″K 139°36′22.49″D﻿ / ﻿35.5100444°K 139.6062472°D﻿ / 35.5100444; 139.6062472﻿ (International Stadium Yokohama) | 35°40′41.00″K 139°42′53.00″D﻿ / ﻿35.6780556°K 139.7147222°D﻿ / 35.6780556; 139.7147222﻿ (National Olympic Stadium) | 35°05′04.02″K 137°10′14.02″D﻿ / ﻿35.0844500°K 137.1705611°D﻿ / 35.0844500; 137.1705611﻿ (Toyota Stadium) |  |
| Kapasite: 72.327 | Kapasite: 57.363 | Kapasite: 45.000 |  |

Toyota Tokyo Yokohama2008 FIFA Kulüpler Dünya Kupası (Japonya)
Hakemler

| Hakem> Afrika Bölgesi | Yardımcılar> Afrika Bölgesi | Yardımcılar> Afrika Bölgesi |
| --- | --- | --- |
|  Mohamed Benouza |  Nasser Sadek Abdel Nabi |  Angesom Ogbamariam |
Asya Bölgesi
|  Ravşan İrmatov |  Abdukhamidullo Rasulov |  Bahadyr Kochkorov |
|  Yuichi Nishimura |  Toru Sagara |  Jeong Hae-Sang |
Avrupa Bölgesi
|  Alberto Undiano Mallenco |  Fermín Martínez |  Juan Carlos Yuste Jiménez |
Kuzey, Orta Amerika ve Karayip Bölgesi
|  Benito Archundia |  Hector Delgadillo |  Marvin Rivera |
Okyanusya Bölgesi
|  Peter O'Leary |  Brent Best |  Matthew Taro |
Güney Amerika Bölgesi
|  Pablo Pozo |  Patricio Basualto |  Julio Díaz |
Maçlar > Kademeler

Tüm maçlar Japonya Standart Saatina göre oynandı (UTC+09.00)
Maçlar > Çeyrek final play-off

Adelaide United  v  Waitakere United
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Adelaide United  | 2 - 1 |  Waitakere United |
| Mullen  39' Dodd  83' | Rapor | Seaman  34' |
Maçlar > Çeyrek final

El-Ehli  v  Pachuca
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| El-Ehli  | 2 - 4 (uz.) |  Pachuca |
| Pinto  28' (kk) Flávio  44' | Rapor | Montes  47' Giménez  72', 110' Álvarez  98' |
Adelaide United  v  Gamba Osaka
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Adelaide United  | 0 - 1 |  Gamba Osaka |
|  | Rapor | Endō  23' |
Maçlar > Yarı final

Pachuca  v  LDU Quito
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Pachuca  | 0 - 2 |  LDU Quito |
|  | Rapor | Bieler  4' Bolaños  26' |
Gamba Osaka  v  Manchester United
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Gamba Osaka  | 3 - 5 |  Manchester United |
| Yamazaki  74' Endō  85' (pen.) Hashimoto  90+1' | Rapor | Vidić  28' Ronaldo  45+1' Rooney  75', 79' Fletcher  78' |
Maçlar > Beşincilik maçı

El-Ehli  v  Adelaide United
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| El-Ehli  | 0 - 1 |  Adelaide United |
|  | Rapor | Cristiano  7' |
Maçlar > Üçüncülük maçı

Pachuca  v  Gamba Osaka
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Pachuca  | 0 - 1 |  Gamba Osaka |
|  | Rapor | Yamazaki  29' |
Maçlar > Final

Ana madde: 2008 FIFA Kulüpler Dünya Kupası finali
LDU Quito  v  Manchester United
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| LDU Quito  | 0 - 1 |  Manchester United |
|  | Rapor | Rooney  73' |
Gol kralları

| --- | --- |
 3 gol  Wayne Rooney (Manchester United) 2 gol  Yasuhito Endō (Gamba Osaka)   Christian Giménez (Pachuca)   Masato Yamazaki (Gamba Osaka) 1 gol  Damián Álvarez (Pachuca)   Claudio Bieler (LDU Quito)   Luis Bolaños (LDU Quito)   Cristiano (Adelaide United)   Travis Dodd (Adelaide United) :  1 gol (devam)  Flávio (Al-Ahly)   Darren Fletcher (Manchester United)   Hideo Hashimoto (Gamba Osaka)   Luis Montes (Pachuca)   Daniel Mullen (Adelaide United)   Cristiano Ronaldo (Manchester United)   Paul Seaman (Waitakere United)   Nemanja Vidić (Manchester United) Kendi kalesine gol  Fausto Pinto (Pachuca; Al-Ahly adına)
André Derain

| André Derain |
| --- | --- |
André Derain, 1903
Genel bilgiler
Doğum: 10 Haziran 1880(1880-06-10) Chatou, Yvelines, Fransa
Ölüm: 8 Eylül 1954 (74 yaşında) Garches, Hauts-de-Seine, Fransa
Uyruk: Fransız
Alanı: Resim, Heykel
Sanat eğitimi: Académie Camillo, Académie Julian
Katıldığı akımlar: Fovizm

İmzası
 
André Derain (10 Haziran 1880, Chatou, Yvelines, Fransa – 8 Eylül 1954, Garches, Hauts-de-Seine, Fransa), Henri Matisse ile birlikte Fovizm'in kurucusu olan Fransız ressam ve heykeltıraş.
Hayatı > İlk yılları

Derain 1880'de Paris'in hemen dışındaki Chatou, Yvelines, Île-de-France'ta doğdu. 1898'de Académie Camillo'da mühendislik eğitimi alırken Eugène Carrière'in resim derslerine katıldı ve burada Matisse ile tanıştı. 1900'de tanıştığı Maurice de Vlaminck ile aynı stüdyoyu paylaşmaya başladı ve ilk peyzajlarını çizdi. Fransız ordusunda silah altına alındığı 1901 ile 1904 yılları arasında çalışmalarına ara verdi. Terhisinin ardından Matisse, Derain'in anne ve babasını, ressamın mühendislik eğitimini bırakmasına izin vermeleri için ikna etti. Böylece tüm zamanını resim yapmaya ayırabilen Derain Académie Julian'a katıldı.