stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Fukuşima I Nükleer Santrali kazaları
Fukuşima I nükleer santrali kazası > Tsunami ve güç kaybı

En büyük tsunami dalgası 13–14 m yüksekliğindeydi ve ilk depremden yaklaşık 50 dakika sonra vurdu, deniz duvarını aştı ve deniz seviyesinden 10 m olan tesisin zemin seviyesini aştı.
Dalgalar ilk olarak kıyı şeridindeki deniz suyu pompalarına, tesisin acil durum dizel jeneratörleri (EDG) için 13 soğutma sisteminden 10'una zarar verdi. Dalgalar daha sonra tüm türbin ve reaktör binalarını sular altında bırakarak EDG'lere ve zemin veya bodrum katlarında bulunan diğer elektrikli bileşenlere ve bağlantılara zarar verdi. Yamaçta daha yüksekte bulunan üç EDG'den güç sağlayan anahtarlama istasyonları da onları barındıran bina su bastığında arızalandı. Ünite 6'nın hava soğutmalı bir EDG'si selden etkilenmedi ve çalışmaya devam etti. Ünite 1, 2 ve 4'ün DC pilleri de selden kısa bir süre sonra çalışmaz hale geldi.
Sonuç olarak, ünite 1-5 AC gücünü kaybetti ve ünite 1, 2 ve 4'te DC gücü kayboldu. Buna karşılık, operatörler ünite 1 ve 2'de bir soğutma sıvısı kaybı olduğunu varsaydılar ve birincil muhafazayı havalandıracakları ve yangınla mücadele ekipmanıyla reaktör kaplarına su enjekte edecekleri bir plan geliştirdiler. Kamu hizmeti operatörü ve sahibi TEPCO, yetkilileri "birinci seviye acil durum" konusunda bilgilendirdi.
Tsunaminin etkisiyle iki işçi hayatını kaybetti.
Fukuşima I nükleer santrali kazası > Reaktörler > Ünite 2

Ünite 2, toplam AC ve DC güç kaybı yaşayan diğer tek işletme reaktörüydü. Elektrik kesintisinden önce RCIC, operatör müdahalesine gerek kalmadan tasarlandığı gibi çalışıyordu. Emniyet tahliye valfi (SRV), tasarım basıncında buharı aralıklı olarak doğrudan PCV bastırma torusuna bırakır ve RCIC, kaybolan soğutma sıvısını uygun şekilde doldurur. Bununla birlikte, ünite 2'nin tamamen kesilmesinin ardından, tesis operatörleri (ünite 1'e benzer şekilde) en kötü durum senaryosunu üstlendi ve bir LOC olayına hazırlandı. Bununla birlikte, ertesi sabah (02:55) ünite 2'nin RCIC'sinin durumunu araştırmak için bir ekip gönderildiğinde, RCIC'nin tasarım sınırlarının çok altında PCV basıncıyla çalıştığını doğruladılar. Bu bilgilere dayanarak, çabalar ünite 1'e odaklandı. Bununla birlikte, RCIC'nin su çektiği yoğuşma suyu depolama tankı sabahın erken saatlerinde neredeyse tükenmişti ve bu nedenle RCIC, suyu bastırma odasından yeniden dolaştırmak için saat 05:00'te manuel olarak yeniden yapılandırıldı.
Ayın 13'ünde ünite 2, PCV'yi otomatik olarak tahliye edecek şekilde yapılandırıldı (tüm valfleri manuel olarak açarak, sadece yırtılma diski bırakarak) ve ihtiyaç duyulması halinde valf çukurundan deniz suyunu FP sistemi aracılığıyla enjekte etmek için hazırlıklar yapıldı. Ancak ertesi gün 3'üncü ünitede meydana gelen patlama sonucunda deniz suyu enjeksiyon düzeneği hasar gördü ve PCV menfezi için izolasyon vanasının kapalı ve çalışmaz durumda olduğu tespit edildi.
Ayın 14'ünde saat 13:00'te, ünite 2 için RCIC pompası 68 saatlik sürekli çalışmanın ardından arızalandı. PCV'yi havalandırmanın bir yolu olmadığından, yanıt olarak, reaktör kabına deniz suyu enjeksiyonuna izin vermek için SRV kullanarak reaktör kabını PCV'ye havalandırarak muhafaza arızasını geciktirmek için bir plan tasarlandı.
Ertesi sabah (15 Mart 06:15), bastırma odası basıncının atmosferik basınca hızlı bir şekilde düşmesiyle aynı zamana denk gelen ve bastırma odası basınç ölçümünün bir arızası olarak yorumlanan başka bir patlama duyuldu. Sahada artan radyolojik tehlikeyle ilgili endişeler nedeniyle, neredeyse tüm işçiler Fukushima Daini Nükleer Santrali'ne tahliye edildi.
Fukuşima I nükleer santrali kazası > Reaktörler > Ünite 4

Ünite 4'e o sırada yakıt ikmali yapılmamıştı, ancak ünite 4 kullanılmış yakıt havuzu (SFP) bir dizi yakıt çubuğu içeriyordu.
15 Mart'ta, saha tahliyesi sırasında ünite 4 RB'de bir patlama gözlendi. Bir ekip daha sonra ünite 4'ü incelemek için elektrik santraline geri döndü, ancak mevcut radyolojik tehlike nedeniyle bunu yapamadı. Patlama, Ünite 4'ün dördüncü kat çatı alanına zarar verdi ve RB'nin bir duvarında iki büyük delik oluşturdu. Patlamaya muhtemelen hidrojenin 3. üniteden 4. üniteye paylaşılan borular yoluyla geçmesi neden oldu.
Ertesi gün, ayın 16'sında, SFP'de yeterli su kaldığını doğrulayan helikopterle havadan bir inceleme yapıldı. 20'sinde, ortaya çıkarılan SFP'ye su püskürtüldü, daha sonra 22'sinde bomlu bir beton pompası kamyonu ile değiştirildi.
Fukuşima I nükleer santrali kazası > Reaktörler > Ünite 5

Ünite 5'e yakıt verildi ve kaza anında bir RPV basınç testinden geçiyordu, ancak basınç harici bir hava kompresörü tarafından sağlandı ve reaktör başka şekilde çalışmıyordu. Reaktör yeterli buhar üretmediği için RCIC kullanılarak bozunma ısısının uzaklaştırılması mümkün değildi. Bununla birlikte, RPV içindeki su, SRV'nin PCV'ye havalandırılmasıyla yakıtı soğutmak için yeterli olduğunu kanıtladı ta ki 13 Mart'ta ünite 6 ara bağlantısı kullanılarak AC gücü geri yüklenene kadar, artık ısı giderme (RHR) sisteminin düşük basınçlı pompalarının kullanılmasına izin verene kadar. Ünite 5, 20'sinde öğleden sonra soğuk kapatmayı başaran ilk kişi oldu.
Fukuşima I nükleer santrali kazası > Reaktörler > Ünite 6

Ünite 6 çalışmıyordu ve bozunma ısısı düşüktü. Biri hariç tüm EDG'ler tsunami tarafından devre dışı bırakıldı ve ünite 6'nın olay boyunca AC ile çalışan güvenlik işlevlerini korumasına izin verdi. Bununla birlikte, RHR hasar gördüğü için işçiler, RHR 20'sinde eski haline gelene kadar reaktör su seviyesini korumak için tamamlama suyu kondens sistemini etkinleştirdi. Soğuk kapatma 20'sinde, ünite 5'ten bir saatten kısa bir süre sonra gerçekleştirildi.
Fukuşima I nükleer santrali kazası > Reaktörler > Ortak Kullanılmış Yakıt Havuzu

21 Mart'ta, yakıt havuzundaki sıcaklıklar hafifçe artarak 61 °C'ye yükseldi ve havuzun üzerine su püskürtüldü. 24 Mart'ta soğutma sistemlerine güç geri verildi ve 28 Mart'a kadar sıcaklıkların 35 °C'ye düştüğü bildirildi.
Fukuşima I nükleer santrali kazası > Radyonüklid salınımı

Serbest bırakılan materyalin miktarları, salınan üç baskın ürün cinsinden ifade edilir: sezyum-137, iyot-131 ve ksenon-133 [en]. Atmosferik salınımlar için tahminler Cs-137 için 7-20 PBq, I-131 için 100-400 PBq ve Xe-133 için 6.000-12.000 PBq arasında değişmektedir. Atmosfere salındıktan sonra, gaz halinde kalanlar atmosfer tarafından basitçe seyreltilecek ancak çökelen bazıları sonunda karaya veya okyanusa yerleşecektir. Atmosferik sezyum-137'nin yaklaşık% 40-80'i okyanusta birikmiştir. Bu nedenle, biriken radyonüklidlerin çoğunluğu (% 90 ~ 99), düşük buhar basınçları nedeniyle çekirdekten neredeyse tamamen buharlaşan küçük bir kısmı tellür ile birlikte iyot ve sezyum izotoplarıdır. Biriken radyonüklidlerin geri kalan kısmı, baryum, antimon ve niyobyum gibi daha az uçucu elementlerdir ve bunların yüzde birinden daha azı yakıttan buharlaştırılır.
Atmosferik birikime ek olarak, yakıtla doğrudan temas halinde olan soğutma sıvısı sızıntıları yoluyla yeraltı suyuna (ve nihayetinde okyanusa) önemli miktarda doğrudan salınım da vardı. Bu sürüm için tahminler 1 ila 5.5 PBq sezyum-137 ve 10-20 PBq iyot-131 arasında değişmektedir.
Fransız Radyolojik Koruma ve Nükleer Güvenlik Enstitüsü'ne [en] göre, kazadan kaynaklanan salınım, şimdiye kadar gözlemlenen en önemli bireysel okyanus yapay radyoaktivite emisyonlarını temsil ediyor. Fukushima kıyıları dünyanın en güçlü akıntılarından birine sahiptir (Kuroshio Akıntısı). Kirlenmiş suları Pasifik Okyanusu'na kadar taşıdı ve radyoaktiviteyi dağıttı. 2011'in sonlarından itibaren hem deniz suyu hem de kıyı çökeltilerinin ölçümleri, deniz yaşamı için sonuçların küçük olacağını gösterdi. Kirlenmiş toprağı geçen yüzey suyu ile denize taşınan radyoaktif maddenin sürekli gelişi nedeniyle, tesisin yakınındaki kıyı boyunca önemli kirlilik devam edebilir. Stronsiyum-90 [en] veya plütonyum gibi diğer radyoaktif maddelerin olası varlığı yeterince araştırılmamıştı. Son ölçümler, Fukushima kıyılarında yakalanan bazı deniz türlerinin (çoğunlukla balık) kalıcı kirlenmesini göstermektedir.
Sonuçlar > Tahliye > Anında yanıt

Kazanın ilk saatlerinde, istasyon kesintisi ve ünite 1 ve 2'nin soğutma durumuna ilişkin belirsizliğe yanıt olarak, saat 20:50'de 1.900 kişinin 2 km yarıçaplı tahliyesi emredildi. Bununla birlikte ulusal hükûmetle koordinasyon zorluğu nedeniyle, ~6.000 sakin için 3 km'lik bir tahliye emri ve 45.000 sakin için 10 km'lik bir yerinde barınma emri neredeyse aynı anda saat 21:23'te oluşturuldu. Tahliye yarıçapı 5:44'te 10 km'ye genişletildi ve daha sonra 18:25'te 20 km'ye revize edildi. Farklı yetkililer arasındaki iletişim dağıldı ve birkaç kez yerel yönetimler televizyonda yayınlanan haber medyası aracılığıyla tahliye durumunu öğrendi. Telsiz, megafonlu tırlar ve kapı kapı dolaşılarak vatandaşlara bilgi verildi. Bu son tahliye emrinin yanlış iletilmesi, 20 km içindekilerin yerinde sığınmasına neden oldu. Ek olarak birçok belediye, yetkililerle iletişimin kesilmesi nedeniyle ulusal hükûmetten gelen emirlerden önce bağımsız olarak tahliye emri verdi; 3 km'lik tahliye emri sırasında, bölgedeki sakinlerin çoğu zaten tahliye edilmişti.
Birden fazla örtüşen tahliye emri nedeniyle birçok sakin, kısa süre içinde tahliye alanları olarak belirlenecek alanlara tahliye edilmişti. Bu, birçok sakinin son 20 km'lik tahliye bölgesinin dışındaki bir alana ulaşana kadar birden çok kez taşınmak zorunda kalmasına neden oldu. İlk 2 km'lik yarıçap içinde bulunan sakinlerin %20'si altı defadan fazla tahliye etmek zorunda kaldı.
Ek olarak, 15'inde 30 km'lik bir sığınak emri tebliğ edildi ancak bu bölgedeki bazı belediyeler sakinlerini tahliye etmeye karar vermişti. Bu emri, 25'inde gönüllü bir tahliye tavsiyesi izledi ancak o zamana kadar sakinlerin çoğu 30 km'lik bölgeden tahliye edilmişti. Sığınak yerinde emri 22 Nisan'da kaldırılırken tahliye tavsiyesi kaldı.
Sonuçlar > Tahliye > Ölümler

20 km'lik tahliye bölgesi içindeki hastanelerde ve bakım evlerinde ikamet eden tahmini 2.220 hasta ve yaşlıdan 51 ölüm tahliye sırasından kaynaklandığı düşünülmektedir. Bir kişi 4 yıl sonra muhtemelen radyasyonun tetiklediği bir akciğer kanserinden öldüğü için radyasyon nedeniyle şüpheli bir ölüm vardı. Bir tahmine göre 1700'den fazla ölüm, büyük çoğunluğu 65 yaşın üzerinde olan tahliyeyle ilgili stresten kaynaklandığı düşünülmektedir.
Sonuçlar > Tahliye > İletişim hataları

Kaza müdahalesinin başlarında, kazayla ilgili verilerin düzgün bir şekilde ele alınmadığı birkaç örnek bulunuyordu. Ulusal hükümet, SPEEDI ağından [en] yalnızca Fukushima valilik hükûmetine veri gönderdi ve daha sonra verilerin ABD ordusuna iletilmesini geciktirdiği için eleştirildi. Ek olarak, ABD ordusu uçakları kullanarak ayrıntılı bir harita hazırladı ve bunu 18 Mart'ta Ekonomi, Ticaret ve Sanayi Bakanlığı'na (METI) ve iki gün sonra Eğitim, Kültür, Spor, Bilim ve Teknoloji Bakanlığı'na (MEXT) sağladı ancak kazadan bir hafta sonra yeni bir tahliye planı yapılmadı. Veriler Nükleer Güvenlik Komisyonu'na [en] iletilmedi ancak 23'ünde Amerika Birleşik Devletleri tarafından kamuoyuna açıklandı.
TEPCO yetkililerine, kazadan iki ay sonra resmi olarak tanıyana kadar erimeyi gizlemek için "çekirdek erimesi" ifadesini kullanmamaları talimatı verildi.
Japon hükûmeti kriz sırasında önemli toplantıların kayıtlarını tutmadı. 12 Mart 23:54'ten 16 Mart 9:00'a kadar tahliye ve sağlık tavsiyeleri de dahil olmak üzere NISA'dan [en] Fukushima vilayet hükûmetine gönderilen e-postalar okunmadı ve silindi.
Sonuçlar > Enerji politikası

Ayrıca bakınız: Japonya'da enerji
Kazadan önce, Japonya'daki yerel elektrik üretiminin %25'inden fazlası nükleer enerji kullanıyordu. Japonya, 2020 yılına kadar 1990 seviyelerinin %25 altında oldukça iddialı bir sera gazı azaltma hedefi belirlemişti ve bu da nükleer enerjinin elektrik üretimindeki payını %30'dan %50'ye çıkarmayı içeriyordu. Ancak bu plandan vazgeçildi ve hedef, kazanın ardından hızla 2020 yılına kadar emisyonları %3 oranında artıracak şekilde revize edildi; bunun yanı sıra, fosil yakıt enerjisi kullanımında termal verimliliğin iyileştirilmesi ve nükleer enerjiye olan bağımlılığın azaltılması ve fosil yakıt enerjisinin payının artırılarak yenilenebilir enerjiye odaklanıldı. Kazanın ardından nükleer enerjinin katkısı %1'in altına düştü ve ülkedeki tüm nükleer reaktörler 2013 yılına kadar kapatıldı. Bu, 2015 yılına kadar ~% 94'e yükselen fosil yakıt enerji kullanımının payında bir artışa neden oldu (herhangi bir IEA üye devletinin en yükseği, geri kalan ~% 6'sı yenilenebilir enerji kaynakları tarafından üretildi, 2010'da% 4'ten bir artış). 2011 yılında gerekli fosil yakıt ithalatı, on yıllardır ilk kez bir ticaret açığı ile sonuçlandı ve bu durumun önümüzdeki on yılda da devam etmesi ön görülüyor.
Hemen ardından, TEPCO'nun hizmet verdiği dokuz ilde güç karnesi uygulandı. Hükûmet, büyük şirketlerden güç tüketimini %15 oranında azaltmalarını istedi ve bazıları güç talebini yumuşatmak için çalışma saatlerini değiştirdi. 2013 itibarıyla, TEPCO ve diğer sekiz Japon enerji şirketi, eksik gücü telafi etmek için 2010 yılına kıyasla birleşik ithal fosil yakıt maliyetlerinde yaklaşık 3,6 trilyon JPY (821 milyar TRY) daha fazla ödüyordu.
Sonuçlar > Enerji politikası > Seçimler

16 Aralık 2012'de Japonya'da genel seçimler yapıldı. Liberal Demokrat Parti (LDP), Şinzo Abe'nin yeni Başbakan olmasıyla açık bir zafer kazandı. Abe, santralleri kapalı bırakmanın ülkeye yılda 4 trilyon yen'e mal olduğunu ve daha yüksek maliyetlere mal olduğunu söyleyerek nükleer enerjiyi destekledi. Bu yorum, Abe'yi başbakan olarak halefi olarak seçen Juniçiro Koizumi'nin hükûmeti nükleer enerji kullanımına karşı bir duruş sergilemeye çağıran bir açıklama yapmasının ardından geldi. 2013 yılında Yomiuri Şimbun gazetesi tarafından yerel belediye başkanları hakkında yapılan bir anket; nükleer santrallere ev sahipliği yapan şehirlerden çoğunun, hükûmetin güvenliklerini garanti edebilmesi koşuluyla reaktörleri yeniden başlatmayı kabul edeceğini ortaya koydu. 2 Haziran 2013'te Tokyo'da 30.000'den fazla kişi nükleer santrallerin yeniden başlatılmasına karşı yürüyüş düzenledi. Yürüyüşçüler, nükleer enerjiye karşı 8 milyondan fazla dilekçe imzası topladılar.
Daha önce daha fazla reaktör inşa etmenin savunucusu olan Başbakan Naoto Kan, kazanın ardından giderek daha fazla nükleer karşıtı bir duruş sergiledi. Mayıs 2011'de, yaşlanan Hamaoka Nükleer Santrali'nin deprem ve tsunami endişeleri nedeniyle kapatılmasını emretti ve bina planlarını donduracağını söyledi. Temmuz 2011'de Kan, "Japonya'nın nükleer enerjiye olan bağımlılığını azaltması ve nihayetinde ortadan kaldırması gerektiğini" söyledi.
Sonuçlar > Enerji politikası > Uluslararası etki

Mayıs 2011'de, Birleşik Krallık nükleer tesisler baş müfettişi Mike Weightman, Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı (IAEA) uzman misyonunun lideri olarak Japonya'ya gitti. Bu misyonun ana bulgusu, o ay IAEA bakanlar konferansına bildirildiği gibi; Japonya'daki çeşitli bölgelerde tsunamilerle ilişkili risklerin hafife alınmış olmasıydı.
Eylül 2011'de IAEA Genel Müdürü Yukiya Amano, Japon nükleer felaketinin "dünya çapında derin bir kamuoyu endişesine neden olduğunu ve nükleer enerjiye olan güveni zedelediğini" söyledi. Kazanın ardından IAEA, 2035 yılına kadar inşa edilecek ek nükleer üretim kapasitesi tahminini yarıya indirdi.
Sonrasında Almanya, nükleer enerji reaktörlerini kapatma planlarını hızlandırdı ve geri kalanını 2022 yılına kadar aşamalı olarak kaldırmaya karar verdi (ayrıca bakınız Almanya'da nükleer güç). Alman medyasında yer alan haberler, deprem ve tsunamideki can kayıplarını, nükleer olaydaki kayıplarla aynı hizaya getirdi. Belçika ve İsviçre de tüm nükleer enerji operasyonlarını aşamalı olarak durdurmak için nükleer politikalarını değiştirdi. İtalya, hükûmetin yeni nükleer santraller inşa etme planına karşı oy kullananların %94'ün oy kullandığı ulusal bir referandum düzenledi. Fransa'da Cumhurbaşkanı Hollande, hükûmetin nükleer kullanımını üçte bir oranında azaltma niyetini açıkladı. Bununla birlikte, hükûmet kapatılması için yalnızca bir elektrik santrali tahsis etti (Almanya sınırındaki eskiyen Fessenheim Nükleer Santrali) bu da bazılarının hükûmetin Hollande'ın vaadine olan bağlılığını sorgulamasına neden oldu. Sanayi Bakanı Arnaud Montebourg, Fessenheim'ın kapanacak tek nükleer santral olacağını belirtti. Aralık 2014'te Çin'e yaptığı bir ziyarette, dinleyicilerine nükleer enerjinin "geleceğin sektörü" olduğu ve Fransa'nın elektrik üretiminin "en az %50'sine" katkıda bulunmaya devam edeceği konusunda güvence verdi. Hollande'ın Sosyalist Partisi'nin bir başka üyesi olan milletvekili Christian Bataille, Hollande'ın parlamentodaki Yeşil koalisyon ortaklarının desteğini almak için nükleer kısıtlamayı ilan ettiğini söyledi.
Çin, takip eden on yılda nükleer enerji geliştirmeye devam etti. 2015 yılında Çin, 2050 yılına kadar 400-500 gigawatt nükleer kapasiteye sahip olmayı umuyordu (2015'te olduğundan 100 kat daha fazla).
Bazı ülkelerde yeni nükleer projeler devam etmektedir. Danışmanlık firması KPMG, 2018 yılında 653 yeni nükleer tesisin 2030 yılına kadar tamamlanmasının planlandığını veya önerildiğini bildirdi. 2019'da Birleşik Krallık, bazı kamuoyu itirazlarına rağmen büyük bir nükleer genişleme planlıyordu. Rusya'nın da benzer planları vardı. 2015'te Hindistan da Güney Kore gibi büyük bir nükleer program için baskı yapıyordu. Hindistan Devlet Başkan Yardımcısı M. Hamid Ansari, 2012 yılında Hindistan'ın enerji kaynaklarını genişletmek için "nükleer enerjinin tek seçenek" olduğunu söylemiş ve Başbakan Modi, 2014 yılında Hindistan'ın Rusya ile işbirliği içinde 10 nükleer reaktör daha inşa etmeyi planladığını açıklamıştır.
Sonuçlar > İnsanlarda radyasyon

Kaza mahalline yakın yaşayanların radyasyona maruz kalma miktarı, kazayı takip eden yıl içinde 12-25 mSV olarak tahmin edilmiştir. Fukushima Şehri sakinlerinin aynı zaman diliminde 4 mSv aldığı tahmin ediliyordu. Buna karşılık, bir ömür boyu alınan arka plan radyasyonunun dozu 170 mSv'dir. Birikmiş radyasyon maruziyetlerinin bir sonucu olarak çok az kanser beklenmektedir ve tahliye edilen sakinler o kadar az radyasyona maruz kaldılar ki radyasyonun neden olduğu sağlık etkilerinin tespit edilebilir seviyelerin altında olması muhtemeldi. Kaza sonrası doğan bebeklerde düşük, ölü doğum veya fiziksel ve ruhsal bozukluklarda artış olmaz.
Radyasyondan en çok etkilenen coğrafi bölgelerin dışında, Fukushima vilayetindeki yerlerde bile, tahmin edilen riskler düşük kalmaktadır ve kanserde başlangıç oranlarındaki doğal varyasyonun üzerinde gözlemlenebilir bir artış beklenmemektedir.

Dünya Sağlık Örgütü, 2013
| Yıl | Nesil (TWh) |
| --- | --- |
2010: 23,0
2011: 32,3
2012: 33,1
2013: 33,3
2014: 34,7
2015: 38,4
2016: 38,0
Japonya dışındaki tahmini etkili dozların, uluslararası radyolojik koruma topluluğu tarafından çok küçük olarak kabul edilen seviyelerin altında (veya çok altında) olduğu düşünülmektedir. Kanadalı akademik çalışmalar, Kanada'nın batı kıyısındaki kıyı sularında önemli miktarda radyasyon göstermedi. Raporun yazarı, "Kuzey Amerika'da bir kanser ölümü dalgası" fikrini destekleyen destekçilerden ölüm tehditleri aldı.
Dünya Sağlık Örgütü, BM ve diğer araştırmacılar özellikle radyasyonun bir sonucu olarak tiroid kanseri konusunda endişeliydiler. 2022'de, kaza sırasında çocuk olan bu tür altı hasta, tiroid kanseri geliştirdikten sonra TEPCO'ya 616 milyon yen dava açtı.
Lösemi, meme kanseri ve diğer katı kanserler DSÖ tarafından incelenmiştir. Bebekler için başlangıç riskine göre yaşam boyu kanserde artış bildirilmiştir, çünkü bunlar kanserle ilişkili sağlık riskleri için bir üst sınırı temsil etmektedir. Dünya Sağlık Örgütü, tiroid kanserindeki büyük artışın kısmen son derece düşük başlangıç oranlarından kaynaklandığını belirtmektedir.
| Kanser Türü | Taban çizgisine göre risk artışı |
| --- | --- |
Tüm Solid Kanserler: 4%
Lösemi: 7%
Tiroid Kanseri: 70%
Sonuçlar > İnsanlarda radyasyon > Doğrusal eşiksiz modeller (LNT)

LNT modelleri, kazanın büyük olasılıkla 130 kanser ölümüne neden olacağını tahmin ediyor. Bununla birlikte, LNT modelleri büyük belirsizliklere sahiptir ve radyasyonun sağlık etkilerini tahmin etmek için yararlı değildir. Özellikle radyasyonun insan vücudu üzerindeki etkileri doğrusal olmadığında ve bariz eşiklerle olduğunda. Dünya Sağlık Örgütü, kazadan kaynaklanan radyasyon seviyelerinin radyasyondan kaynaklanan deterministik etkiler için eşiklerin altında olduğunu bildirmektedir.
Soruşturmalar

Kazayla ilgili üç soruşturma, felaketin insan yapımı doğasını ve köklerinin bir "yolsuzluk, gizli anlaşma ve adam kayırma ağı" ile ilişkili düzenleyici ele geçirmeye dayandığını gösterdi. Bir New York Times raporu, Japon nükleer düzenleyici sisteminin, üst düzey düzenleyicilerin bir zamanlar denetledikleri şirketlerde yüksek ücretli işleri kabul ettiği amakudari ('cennetten iniş') kavramına dayalı olarak sürekli olarak nükleer endüstrinin yanında yer aldığını ve teşvik ettiğini buldu.
Ağustos 2011'de, birkaç üst düzey enerji yetkilisi Japon hükûmeti tarafından işlerinden kovuldu; etkilenen pozisyonlar arasında Ekonomi, Ticaret ve Sanayi Bakan Yardımcısı; Nükleer ve Endüstriyel Güvenlik Ajansı başkanı ve Doğal Kaynaklar ve Enerji Ajansı başkanı.
2016 yılında üç eski TEPCO yöneticisi, başkan Tsunehisa Katsumata ve iki başkan yardımcısı, ölüm ve yaralanmayla sonuçlanan ihmalle suçlandı. Üçü suçsuz olduğunu iddia etti ve Eylül 2019'da mahkeme kabul etti.
Soruşturmalar > NAIIC

Fukuşima Nükleer Kaza Bağımsız Soruşturma Komisyonu (NAIIC), Japonya'nın anayasal hükûmetinin 66 yıllık tarihinde Ulusal Diyet tarafından hazırlanan ilk bağımsız soruşturma komisyonuydu.
NAIIC panelinin başkanı, Tokyo Üniversitesi profesörü emeritus Kiyoshi Kurokawa, soruşturma raporunda kaza "doğal bir felaket olarak kabul edilemez" diye yazdı. "Bu, son derece insan yapımı bir kazaydı ve etkileri daha etkili bir insan tepkisi ile hafifletilebilirdi."  Komisyon, "Hükümetler, düzenleyici makamlar ve Tokyo Electric Power [TEPCO] insanların hayatlarını ve toplumu korumak için sorumluluk duygusundan yoksundu" dedi. "Ulusun nükleer kazalardan korunma hakkına etkili bir şekilde ihanet ettiler. Kazanın belirli kültürel özelliklerin bir tezahürü olduğu için Japonya'da yapıldığını" belirterek şunları söyledi:
"Temel nedenleri, Japon kültürünün kökleşmiş geleneklerinde bulunabilir: refleksif itaatimiz; otoriteyi sorgulama konusundaki isteksizliğimiz; 'programa bağlı kalmaya' olan bağlılığımız; grupçuluğumuz; ve bizim tecritimiz."
Komisyon, etkilenen sakinlerin hala mücadele ettiğini ve "radyasyona maruz kalmanın sağlık etkileri, yerinden edilme, ailelerin dağılması, yaşamlarının ve yaşam tarzlarının bozulması ve çevrenin geniş alanlarının kirlenmesi" dahil olmak üzere ciddi endişelerle karşı karşıya olduğunu kabul etti.
Weddings, Barmitzvahs & Stadiums Tour

| --- | --- |
Robbie Williams turnesi
Tanıtılan albüm: Sing When You're Winning
Başlangıç tarihi: 30 Haziran 2001
Bitiş tarihi: 18 Kasım 2001
Ayak sayısı: 3
Gösteri sayısı: Avrupa'da 14 Asya'da 3 Okyanusya'da 8 Toplam 25
Robbie Williams konser kronolojisi
 The Sermon on the Mount Tour (2000-01)  Weddings, Barmitzvahs & Stadiums Tour (2001)  2003 Tour (2003) 
Weddings, Barmitzvahs & Stadiums Tour, İngiliz şarkıcı-söz yazarı Robbie Williams'ın konser turnesi.
Turun ikinci ayağı Sing When You're Pacific Rimming Tour diye tekrar isimlendirilmiştir.Ve Robbie ilk seferde Avustralasya ve Asya'yı ziyaret etmiştir.
Konser Boyunca Söylenen Parçalar

"Let Me Entertain You"
"Live and Let Die"
"Old Before I Die"
"Better Man"
"Strong"
"Wimmin"
"The Road to Mandalay"
"Forever Texas"
"No Regrets" / "Kill You"
"Supreme"
"Let Love Be Your Energy"
"Kids"
"She's The One"
"Millennium"
"Angels"
"Rock DJ"