Keble Kolej, Oxford
Tarihçesi

Keble'ın Victoria devri kurucularının en meşhuru, kolejin kimi kısımlarına adını veren Edward Pusey'dir. Kolejin ismi ise Pusey'nin Oxford Hareketi'ndeki yoldaşlarından olan, 1866 yılında hayata gözlerine yuman John Keble'dır. Keble'ın cenazesinden hemen sonra anısına adını taşıyan bir Oxford koleji kurulması kararlaştırılmıştır. 1868 yılında kolejin temel taşı Aziz Markos Bayramı'nda (John Keble'ın doğum günü olan 25 Nisan) Canterbury Başpiskoposu tarafından yerleştirilmiştir. Kolej ilk olarak 1870 yılında otuz öğrenci kabul ederek eğitim faaliyetlerine başlamış, şapeli ise 1876 yılının Aziz Markos Bayramı'nda açılmıştır. Bu geleneğe uygun olarak kolej her yıl Aziz Markos Bayramı'nı kutlamaktadır.
Kolejin ilk mimarı, kendisi de bir rahip olan William Butterfield'dı. Butterfield diğer seküler çalışmalarına ek olarak ciddi bir Victoria devri Gotik mimarisi örneği tasarlamış, Pevsner bu binaları "bilfiil çirkin" olarak nitelemiş, Charles Eastlake ise eleştirinin mümkün olmadığını dile getirmiştir. Toplum tarihçisi G. M. Trevelyan dönemin egemen –ve kayıtsız– yaklaşımını yineleyerek "William Butterfield ve Alfred Waterhouse devrinde Oxford ve Cambridge kolejlerinin donlarınca ısmarlanan mimari ucubeler geleceğe dair ümitleri karartmaktadır" diye yazmıştır. Sir Kenneth Clark ise Oxford'da okuduğu dönem Keble Kolej'in "dünyadaki en çirkin bina" olarak görülmesinin yanı sıra mimarının da John Ruskin sanıldığını hatırlar. Kolej kırmızı, mavi ve beyaz tuğlalardan yapılmıştır; ana binası ise kırmızı tuğladan olup beyaz ve mavi şeritlerle süslüdür. Binanın inşaatını yapan şirket Parnell & Son of Rugby idi.
İnşa edildiği dönemde Keble pek hayranlık toplamamış, özellikle de Keble'ın üzerine yapıldığı toprağı satın aldığı St. John's Kolej'in lisans öğrencilerince alay konusu olmuştu. Bu dönemde kurulan gizli bir cemiyete üye olmanın şartı, Keble Kolej'in binasından bir tuğla söküp cemiyetin kıdemli üyelerine sunmaktı. Kimi yazılara göre kırmızı tuğlalar sıradan bir üyelik sağlarken daha az bulunan beyaz tuğlalar daha seçkin bir üyelik, ender olan mavi tuğlalar ise cemiyetin yönetiminde yer getiriyordu. Cemiyetin ümidi Keble'ın tamamen yıkılmasıydı. Bunun bir sonucu olarak St. John's ve Keble arasında halen kıran kırana bir rekabet mevcuttur.
Kaynağı bilinmeyen bir hikâyeye göre koleji ilk defa gören bir Fransız ziyaretçi, "C'est magnifique mais ce n'est pas la gare?" (Muazzam, yalnız burası tren istasyonu değil mi?) diye haykırmıştır. Bu söz, Hafif Süvari Tugayı'nın taarruzu sırasında feldmareşal Pierre Bosquet'nin söylediği meşhur "C'est magnifique, mais ce n'est pas la guerre" (Muhteşem, yalnız savaş değil) sözü üzerinde bir kelime oyunudur. Bu esprinin, Londra'daki Kraliyet Adliye Sarayı'nın açılış töreninde söylenen sözden ödünç alınmış olması mümkündür.
Keble Kolej'in adı John Betjeman'ın "Myfanwy at Oxford" şiirinde, John Ruskin'in yazılarında ve Monty Python'un seyahat acentesı skecinde geçmektedir. John Mortimer'in kitaplarındaki avukat Horace Rumpole karakteri, II. Dünya Savaşı sonrasında Keble'da hukuk okumuştur.
2005 yılında Keble Kolej veznedarı Roger Boden bir memuriyet mahkemesince ırkçılık ve ayrımcılıktan suçlu bulunarak Birleşik Krallık ulusal basınına konu olmuştur. Mahkemenin kararını takiben kolej ve Bay Boden temyize gitmiş, eski çalışanla mahkeme dışında anlaşma yapılmıştır.