Mika Kitabı
İçerik > Özet

Önsöz (1:1): Her kehanet kitabının bir özelliği olan, peygamberi, peygamberin yaşadığı dönemde yaşananları ve kitapta peygamberin vereceği demeçlerin "Yehova'nın sözleri" olup peygamberin sözlerinin bir kehanet olduğunun belirtilmesi kim olduğu bilinmeyen bir yazar tarafından kitap başına eklenmiştir. Peygamberin odaklandığı nokta öncelikli olarak Samariye ve Kudüs'tür.
Samariye'ye karşı yargı (1:2-7): Antik bir gelenek olan Tanrı'nın göründüğünü belirten peygamber, Yehova'nın şehri putperestlik ve fakirlerin hor görülmesi günahları sebebiyle cezalandıracağını bildirir.
Yehuda şehirlerine uyarı (1:8-16): Samariye düşmüş ve sırada Yahudiye bulunmaktadır. Mika, önemi az olan Yehuda şehirlerinin Sanherib tarafından MÖ 701'de yıkılışını tasvir eder. Bu pasajlarda şehirlerin yıkılışı paronomasya ile anlatılmaktadır. Paronomasya, kelime oyunlarını içeren edebi bir araçtır. Örneğin, "Toz evi" anlamına gelen Betleafra'da yaşayanları tasvir etmek için "tozda yuvarlanın" demektedir. (1:14). Ebedi araç olan paronomasya tercümeler nedeniyle yabancı dillerdeki kitaplarda anlaşılamamaktadır.
Gücün yanlış şekilde kullanılmasının kınanması (2:1-5): Başkalarının toprak ve evlerini sahiplenenler kınanmaktadır. Burada anlatılmak istenen kişiler sırf zengin olmak için varlıklarını biriktirenler olabileceği gibi Asur saldırısı beklenen şehirlerde koğuşlanan askerler de olabilir.
Peygambere karşı tehditler (2:6-11): Peygamber, kehanette bulunmaması için uyarılmaktadır. Peygamber, cevap olarak hükmedenlerin Tanrı'nın halkına zarar verdiğini ve bu kişilerin şarap içenlerin tavsiyesini aldığını söyler.
Sonraki söz (2:12-13): Bu baplar, yargılama gününün geldiğini ve İsrail'in dağıldığını varsayar.
Günahkar Siyon'un yargılanması (3:1-4): İsrail'in hükümdarları, Tanrı'nın halkının etini yemesiyle yani yamyamlıkla suçlanır. Peygamberlerin yozlaştığını ve kişisel çıkar peşinde olduğunu belirtir. Kudüs liderleri, Tanrı'nın her zaman onlarla birlikte olacağına inanmaktadır fakat Tanrı halkıyla birlikte olacak ve Kudüs yıkılacaktır.
Siyon'un gelecek umudu (4:1-5): Bu pasaj neredeyse Yeşaya 2:2-4 ile aynıdır. Siyon (yani Tapınak) tekrar inşa edilecek; fakat bu, vahşet ve yozlaşma yoluyla değil, Tanrı kanunlarını öğrenme isteğiyle ve barış içinde yaşanınca Tanrı tarafından gerçekleştirilecek.
Siyon ile ilgili ilave sözler (4:6-7): Siyon'un, eskiden olduğu gibi bağımsızlığına ve kudretine kavuşacağı sözü verilir.
Babil ızdırabından kurtuluş (4:9-5:1): Yeşaya 41:15-16 ile olan benzerlik ve Babil ile ilgili yapılan alıntılar bu bölümün yazıldığı zamanla ilgili bilgi sunar fakat bunun MÖ 586 Kudüs Kuşatması sırasında mı yoksa sonradan mı yazıldığı belirsizliğini korur. Yargılamalara rağmen Tanrı, halkını yalnız bırakmayacak.
Beytüllahim'den vadedilen lider (5:1-14): Bu pasaj genelde sürgün dönemine denk gelir. 4:9-10'da Siyon'da bir kral olmadığı fakat yeni bir kralın Beytüllahim'den çıkacağını bildirir. Burası Davud handenalığının memeleketidir ve İsrail'in güvenliği tekrar sağlanacaktır. Asurlular felakete uğrayacak, İsrail'in cezalandırılması diğer ulusların cezalandırılmasına sebep olacak.
Ahit davası (6:1-5): İsrail Krallığı modelinde de gerçekleştiği gibi, Yehova İsrailoğullarını (Yehuda halkını) adil ve dürüst olmama sebebiyle ahit kurallarını bozmakla suçlar.
Tevrat Ayini (6:6-8): Mika, Tanrı'yı memnun etmek için yapılması gerekenleri açıklar. 6:8'de "Ey insanlar, RAB iyi olanı size bildirdi; Adil davranmanızdan, sadakati sevmenizden Ve alçakgönüllülükle yolunda yürümenizden başka Tanrınız RAB sizden ne istedi?" der; dolayısıyla hayvan ve insan sunularının Tanrı için gereksiz olduğunu açıklar (insan sunuları Ahazya ve Menaşe krallıkları zamanında gerçekleşmiş olabilir).
Hilekar şehir (6:9-16): Şehir, ticarette dürüst olmadığı gerekçesiyle azarlanmaktadır.
Ağıt (7:1-7): Buradaki ilk bap birincil şahıstır fakat bu kişinin peygamber Mika mı yoksa bir başkası mı olduğu tartışmalıdır. Dürüstlük ve ahlak kaybolmuştur ve aileler arasına anlaşmazlıklar mevcuttur.
Düşen Kudüs ezgisi (7:8-10): Birincil şahıs konuşmaya devam eder fakat bu kişi şehrin kendisidir. Yıkılışının Tanrı tarafından buyurulan hakedilmiş bir ceza olduğunu kabul eder. Bunun, şehrin kendisi tarafından kabul edilmesi Tanrı'nın hala onunla birlikte olduğuyla ilgili bir umut belirtisidir.
Yenidan kurulma kehaneti (7:11-13): Yıkılan Kudüs'e tekrar inşa edilip eski gücüne kavuşacağı sözü verilir.
Gelecekteki varlık için dua (7:14-17): Tavır, güç talebinden Tanrı'nın hoşgörüsüne karşı gösterilen şükran dolu şaşkınlığa dönüşür.