stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Amelia (Birleşik Krallık Prensesi)
Erken dönem

Prenses Amelia 7 Ağustos 1783'te Windsor'daki Kraliyet Köşkü'nde, Kral III. George  ve Kraliçe Charlotte'un 15 çocuğunun en küçüğü ve Windsor Kalesi'nde doğan tek çocukları olarak dünyaya geldi. Sıklıkla babasının gözdesi olduğu söylenir; babası ona sevgiyle "Emily" derdi. Ağabeyleri Octavius (1779-1783) ve Alfred'in (1780-1782) erken ölümlerinden sonra doğdu. En büyük kardeşi George'dan yirmi bir yaş, en büyük kız kardeşi Charlotte'dan ise yaklaşık on yedi yaş daha küçüktü.
Prens Octavius'un ölümünden çok kısa bir süre sonra ve Büyük Britanya ile Amerika Birleşik Devletleri arasındaki savaşın sona ermesinden kısa bir süre önce gelen Amelia'nın doğumu, yeni bir umut döneminin başlangıcı olarak hissedildi ve doğumundan itibaren bile ondan çok şey beklendi. Amelia henüz bir aylıkken Prenses Charlotte kardeşi William'a şöyle yazmıştı: "En küçük kız kardeşimiz istisnasız olarak gördüğüm en güzel çocuklardan biri." Amelia'nın babasının bir önceki gözde çocuğu Octavius kadar güzel ve çekici olması bekleniyordu. İki erkek kardeşinin ölümünün bir sonucu olarak Amelia babasının gözdesi olarak görülüyordu.
Amelia küçük yaşlardan itibaren rütbesinin bilincindeydi. Popüler bir hikâyeye göre, ünlü yazar Sarah Siddons güzel bebeği öpme arzusunu dile getirdiğinde, Amelia "...anında öpülmek için küçük elini uzattı, o kadar erken Kraliyet derslerini öğrenmişti. " Amelia üç yaşındayken, Kraliçe'nin Cübbe Bekçisi Fanny Burney, prensesin "herhangi bir yabancıya prenses gibi davranması istendiğinde, sanki yüksek rütbesinin ve bunu küçümsemeden sürdürmenin öneminin bilincindeymiş gibi süslü ve ağırbaşlı" olabileceği yorumunu yaptı. Burney ona "küçük idol" adını bile takmıştı. Hayatta kalan on üç çocuğun en küçüğü olan Amelia, zamanının çoğunu kız kardeşleri Mary ve Sophia ile birlikte çeşitli kraliyet konutlarında yaşayarak geçirdi. Başından beri, üç küçük prenses ablaları kadar ebeveyn ilgisi görmedi ve Kral ve Kraliçe'den uzakta, onlarla çoğunlukla mektupla iletişim kurarak zaman geçirdi.
En küçük üç prensesin ablalarından çok daha vahşi oldukları, 1785 yılında bir portre için oturduklarında sergiledikleri davranışlardan anlaşılmaktadır. Johan Zoffany 1770 yılında Kral, Kraliçe ve ilk altı çocuklarının resmini çok az zorlukla yapabilmişti. Ancak 1785'te John Singleton Copley köpekleri, kuşları ve özellikle de üç kraliyet çocuğunu kıpırdamadan oturtmakta o kadar zorlandı ki bir daha asla portre yapmadı. Charlotte, Augusta ve Elizabeth'e verilen dikkatle planlanmış eğitimle karşılaştırıldığında, Mary, Sophia ve Amelia'ya verilen eğitim yalnızca daha önce verilenlere dayanıyordu. Babası ilk delilik nöbetini geçirdiğinde Amelia sadece beş yaşındaydı. Babasının kötüleşen sağlığının bir sonucu olarak, ablalarının ilk yıllarında aileyi karakterize eden yakınlık ve şefkati hiçbir zaman yaşayamadı.
Yetişkinlik

1788'den önce Kral George, kız kardeşlerinin mutsuz evliliklerinden kaynaklanan kuşkularına rağmen kızlarına onları Hannover'e götüreceğini ve uygun kocalar bulacağını söylemişti."Hiçbirinin evlendiğini görmeyi asla istemediğimi inkar edemem: Onların yanında mutluyum ve onlardan ayrılmak istemiyorum." Ancak Kral ilk delilik nöbetini o yıl, Amelia beş yaşındayken geçirdi. Daha sonraki delilik krizleri 1801 ve 1804 yıllarında meydana geldi ve böylece kızları için evlilik konuşmalarının önü kesilmiş oldu. Evlilik konusu nadiren gündeme geliyordu; Kraliçe Charlotte, Kral'ı her zaman rahatsız eden bu konunun onu tekrar deliliğe iteceğinden korkuyordu. Ayrıca, hastalığı nedeniyle zor durumda olan Kraliçe, prenseslerin kendisine yakın kalmasını istiyordu.
Amelia ve kız kardeşleri Charlotte, Augusta,Sophia, Elizabeth ve Mary  aşırı korunmuş ve izole edilmişlerdi, bu da kendi yaşlarındaki uygun taliplerle tanışmalarını kısıtlıyordu.
Sonraki yılları

1798'de Prenses Amelia diz ekleminde bir ağrı meydana geldi ve iyileşmesi için büyük sahil kasabası Worthing'e gönderildi. Babasına şöyle yazmıştır: "Kesinlikle buhar ve ılık deniz banyosu işe yarıyor ve bu nedenle daha iyi olduğumu size temin edebileceğimi umuyorum." Ertesi yıl, Amelia geçici olarak Weymouth'taki ailesine katılacak kadar iyileşti ve burada yeğeni Galler Prensesi Charlotte'a ile vakit geçirfi. Hayatı boyunca Amelia'nın sağlığı genellikle kötüydü; on beş yaşındayken tüberküloz olduğu ortaya çıkan hastalığın erken belirtilerini yaşamaya başladı.
1801'de prenses sağlığını iyileştirmek için Weymouth'ta bir deniz kenarına tedaviye gönderildi. Onunla birlikte kalanlar arasında kendisinden 21 yaş büyük 1. Baron Southampton'un oğlu olan Charles FitzRoy da vardı. Amelia ona aşık oldu ve onunla evlenmek istedi. Kraliçe bu ilişkiden bir hizmetçisi tarafından haberdar edildi ama görmezden geldi. Bu tür bir ihtiyatlılığın Kral'ın ilişkiyi keşfetmesini engelleyeceği umuluyordu, bu da onu giderek daha eğilimli hale geldiği akıl hastalığı nöbetlerinden birine gönderme riskini doğurabilirdi. Onunla evlenme umudunu hiç yitirmemiş olsa da, Amelia babasının Parlamentosu tarafından kabul edilen Kraliyet Evlilikleri Yasası hükümleri nedeniyle FitzRoy ile yasal olarak evlenemeyeceğini biliyordu (en azından 25 yaşına gelene kadar, daha sonra Özel Konsey'in onayıyla izin alabilirdi).
1808 yılında Amelia şiddetli bir kızamık krizi geçirdi ve Windsor'da annesiyle birlikte yaşadığı evdeki iç karartıcı atmosfer onu daha da perişan etti. Endişeli Kral George, Amelia'yı kız kardeşi Mary ile birlikte Weymouth'a göndermeye karar verdi. Sağlığı biraz düzelmişti ama sessizce dinlenerek rahatlıyordu. 1809'da ara sıra bahçede kısa yürüyüşler yapabiliyordu. Bu iyileşme geçiciydi ve 1810 Ağustos'unda acıları daha da arttı, aynı yılın Ekim ayında erizipele yakalandı, bu da tüm umutları yok etti ve ayın 25'inde onu yatağa mahkûm etti. Kral, kızının doktorlarını her sabah saat yedide ve gün içinde üç ya da dört kez yanına çağırarak durumu hakkında ayrıntılı bilgi aldı. Birkaç gün daha yaşadı, en sevdiği ve sadık kız kardeşi Mary sonuna kadar başucunda bekledi. Ölümü, kardeşi Edward'ın doğum günü olan 2 Kasım'la aynı gün saat 12:00'de gerçekleşti.
Ölmek üzere olan prenses, Kral için saçının bir tutamından oluşan ve etrafı elmaslarla süslü kristal bir yas yüzüğü yaptırdı. İddiaya göre Kral bu yüzüğü aldığında gözyaşlarına boğuldu. Amelia, Windsor'daki St George Şapeli'ndeki Kraliyet Mahzenine gömüldü.
Prenses Amelia 1785
Bebek Amelia, kız kardeşleri Sophia ve Mary ile birlikte, John Singleton Copley'in portresi, 1785
Yusuf Lawal

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  23 Mart 1998 (26 yaşında)
Doğum yeri:  Lagos, Nijerya
Boyu:  1,75 m (5 ft 9 in)
Mevkii:  Forvet
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Zire
Altyapı kariyeri
2011-2017:  36 Lion FC
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2017-2020 |  Lokeren |  22 |  (0) |
| 2020-2022 |  Neftçi |  69 |  (4) |
| 2023-2024 |  Arouca |  26 |  (0) |
| 2024- |  Zire |  0 |  (0) |
| Toplam |   |  117 |  (4) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 13 Eylül 2024 (2024-09-13) 
Yusuf Lawal (d. 23 Mart 1998), forvet pozisyonunda görev yapan Nijeryalı futbolcudur. Zire'de forma giymektedir.
Kariyer > Kulüp kariyeri

Lawal, 2011'den beri Lagos'ta 36 Lion FC altyapısında yetişmiş bir oyuncudur ve oyun tarzının Obafemi Martins'e benzerliği nedeniyle "Obagoal" lakabını kazanmıştır. 2017 yazında Lokeren ile 3+1 yıllık bir sözleşme imzalamıştır. Lawal, profesyonel debutunu 14 Nisan 2018'de Lokeren adına Pro League'de Eupen'e karşı 3-0 kazandıkları maçta yapmıştır.
16 Temmuz 2020'de Lawal, Azerbaycan Premier Ligi takımlarından Neftçi PFK ile 2+1 yıllık bir sözleşme imzalamıştır.
10 Eylül 2024'te Lawal, Zire ile 2+1 yıllık bir sözleşme imzalayarak Azerbaycan Premier Ligi'ne geri dönmüştür.
Yeni Kaledonya kargası

Pasifik adalarından Yeni Kaledonya'da yaşayan karga türüdür. Bilimsel adı Corvus moneduloides olan karga, beslenmek için alet kullanmasıyla tanınır. Loş ve nemli ağaç kabuklarının içinde saklanan larvaları saklandıkları yerden çıkarmak için ağaç dallarını kullandıkları bilinmektedir.
Bazen de belli bir ağaç yaprağını keserek, bu işte kullanmak üzere alet yaptıkları da bilinmektedir.
Alet kullanma/yapma özellikleri şempanzelerden daha üstündür.
Son yıllarda Güney Pasifik'teki Güney Kaledonya ormanlarında yaşayan kargaların olağanüstü yeteneklere sahip oldukları keşfedilmiştir. Bu kargalar ihtiyaçlarına uygun aleti tasarlayıp, ürettikten sonra avlanmaya başlamaktadırlar.
Loş ve nemli ağaç kabuklarının içinde saklanan larvaları saklandıkları yerden çıkarmak ancak Yeni Kaledonya kargalarının (Corvus moneduloides) üstesinden gelebilecekleri bir iştir. Bu iş için karga öncelikle ormanda uygun alet arayışına başlar. Bulduğu küçük bir dal parçasını gagasıyla tutup ağaç kovuğuna sokan karga, çubuğu bir sonda gibi kullanarak yavaş yavaş larvayı bulunduğu ufak delikten çıkarır. Ancak karga bazen daha zorlu durumlarla da karşı karşıya kalabilir. Bunun için de daha gelişmiş bir alet kullanır.
Bölgede yetişen uzun ve tırtıklı yaprakları olan Pandanus bitkisi bu iş için adeta biçilmiş bir kaftandır. Ancak upuzun bir yaprak karganın pek de işine yaramaz. Bu yüzden karga bitkinin yaprağını ihtiyacına uygun uzunlukta keser. Bunu yaparken yaprağın bir tarafının da tırtıklı olmasına özellikle dikkat etmektedir. Artık avlanma aleti hazırdır. Karga çubuk şeklinde kestiği bu yaprağı ağaç kavuğunun içine sokup larvanın ona takılmasını sağlar. Aletin tırtıklı olması işini daha da kolaylaştırmaktadır. Ancak karganın çalışmaları bununla da bitmemektedir. Karga sonda tipi aletlerin yanı sıra çengel tipi aletler de yapabilmektedir. Bunun için ince ve küçük ağaç dalları bularak önce bunların yapraklarını temizler. Sonra ince dalı bir ucundan gagasıyla çengel haline getirinceye kadar iyice büker. Böylece karga, sondanın işe yaramadığı zorlu durumlarda da avının peşini bırakmamaktadır.
Antoine Jérôme Balard

| Antoine Jérôme Balard |
| --- | --- |
1870'lerde Balard
Doğum: 30 Eylül 1802(1802-09-30) Montpellier, Fransa
Ölüm: 30 Nisan 1876 (73 yaşında) Paris, Fransa
Vatandaşlık: Fransız
Mezun olduğu okul(lar): École de pharmacie de Montpellier [fr]
Tanınma nedeni: Brom'un keşfi
Evlilik: Sophie-Elisabeth Pascal (e. 1838; ö. 1875)
Ödüller: Royal Medal (1830)

Kariyeri
Dalı: Kimya
Çalıştığı kurumlar: Paris Üniversitesi Collège de France
 

Antoine Jérôme Balard (30 Eylül 1802, Montpellier - 30 Mart 1876, Paris), Fransız kimyacı. Montpellier fakültesinde eczacı ve kimya preparatçısı. Henüz bilinmeyen bromu, deniz suyunda çözünmüş tuzlardan ayırdı. Paris Tıp fakültesinde ve Colège de France'ta dersler verdi. Deniz suyundan doğrudan doğruya sodyum sülfat elde etmeyi başardı.
Ankara Ekspresi (anlam ayrımı)

Ankara Ekspresi, Ankara-Eskişehir-İzmit-Halkalı istasyonları arasında çalışan ekspres tren hattıdır. Ayrıca aşağıdaki anlamlara gelebilir,
Ankara Ekspresi (film, 1952), 1952 yapımı Aydın Arakon filmi.
Ankara Ekspresi (film, 1970), 1970 yapımı Muzaffer Arslan filmi.
Ankara Ekspresi (roman), Esat Mahmut Karakurt'un 1946'da yayımlanan romanı.
Alfred Escher

| Alfred Escher |
| --- | --- |

Ulusal Konsey Üyesi
Görev süresi 6 Kasım 1848 - 6 Aralık 1882
Yerine gelen: Konrad Cramer
Kişisel bilgiler
Doğum: Johann Heinrich Alfred Escher vom Glas 20 Şubat 1819(1819-02-20) Zürich, İsviçre
Ölüm: 06 Aralık 1882 (63 yaşında) Zürich, İsviçre
Partisi: Hür Demokrat Parti (İsviçre)
Evlilik(ler): Augusta Uebel (e. 1857; ö. 1864)
Mesleği: iş adamı bankacı siyasetçi
Alfred Escher, tam adıyla Johann Heinrich Alfred Escher vom Glas (d. 20 Şubat 1819 Zürih - ö.6 Aralık 1882, Zürih) İsviçreli politikacı ve iş adamı. İsviçrede demiryollarının geliştirilmesine öncülük etti. Birçok politik görevde bulundu, bunun yanında İsviçre Kuzeydoğu Demiryolu Şirketi, İsviçre Federal Teknoloji Enstitüsü (ETH-Zürih), Credit Suisse, Swiss Life ve Gotthard demiryollarının kuruculuğunu yaptı. İsviçre'nin 19. yüzyıldaki politik ve ekonomik hayatında çok önemli etkileri oldu.
Hayatı > Kökeni ve Ailesi

Alfred Zürih'in eski ailelerinden Escher vom Glas ailesindendir. Ailenin birçok ferdi 14. yüzyıldan beri devlet işlerinde etkili kişiler olmuştur. Ancak Alfred Esher'in bazı öncüllerinin adlarının karıştığı skandallar ailenin adını lekelemiştir. Büyükdedesi Hans Caspar Escher-Werdmüller (1731-1781) 1765'te küçük yaşta bir hizmetçisinden evlilik dışı bir çocuk yapıpülkeden göçetti. Dedesi Hans Caspar Escher-Keller'in (1755-1831) iflas ilan etmesi ile neredeyse bütün Zürih finans dünyası altüst oldu. Babası Heinrich Escher (1776-1853) ise Kuzey Amerika'da yaptığı arsa spekülasyonları ve ticaret sayesinde büyük bir zenginliğe sahip oldu. 1814'te Zürih'e döndü ve 1815'te Lydia Zollikofer von Altenklingen (1797-1868) ile evlendi. Bu evlilikten Clementine (1816-1886) ve Alfred oldu. 1857'de Augusta Uebel (1838-1864) ile evlendi ve bu evliliğinden de Lydia ve Hedwig (1861-1862) doğdu. Lydia Escher, hükümet üyesi Emil Welti'nin oğlu Friedrich Emil Welti ile evlendi. Lydia'nın 1891'de ölümü ile Alfred Escher'in soyundan gelen kimse kalmadı.
Hayatı > Çocukluğu, Gençliği, Eğitimi

Çocukluğunun ilk yılları Zürih, Hirschengraben'daki "Neuburg"da geçti. Babası Heinrich Escher Enge'de göl kıyısında bir arsa alıp oraya bir köşk yaptırdı ve "Belvoir" adını verdi. Aile 1831'de buraya taşındıktan sonra Heinrich Escher kendini botanik ve entomolojiye verdi. Bu dönemde Alfred evde çeşitli öğretmenlerden dersler alıyordu, ki bunların arasında teolog Alexander Schweizer ve daha sonra paleontolog ve entomolog olarak ün yapan Osward Heer gibi isimler de vardı. 1835 ile 1837 arasında Zürih'te Obergymnasium'a gitti. Matura'sını verdikten sonra Alfred hukuk okumaya karar verdi ve henüz yeni kurulmuş olan Zürih Üniversitesine kaydoldu. Daha sonra, ağır bir hastalık geçirmesine rağmen, eğitimine Bonn ve Berlin'de devam etti. Eğitimi sırasında 1837'de İsviçreli öğrencilerin oluşturmuş olduğu Sofingia (Schweizerischer Zofingerverein) adlı derneğe üye oldu . 1839/40'ta derneğin Zürih şubesinin başkanı, 1840'ta da genel başkanı olarak seçildi. Alfred, Zofingia'nın kişisel gelişiminde çok önemli bir etkisi olduğunu daima belirtti. 1942'de Zürih Üniversitesinden çok yüksek bir not ortalaması ile hukuk doktorası aldı. Ardından mesleki geleceğini pekiştirmek için birkaç aylığına Paris'e gitti.
Hayatı > Politik Yükselişi

1843 yazında Paris'ten döndükten sonra kendisini bilimsel çalışmalara verdi. Kapsamlı bir İsviçre Hukuk Tarihi yazmayı planlıyordu, ancak bunu hiçbir zaman gerçekleştiremedi. 1844'te Zürih Üniversitesinde bir deneme dersi verdikten sonra, sözleşmeli öğretim görevlisi oldu. Akademik çabalarının yanında, Escher bir "radikal liberal" olarak politik olarak da oldukça aktifdi. Eski okul arkadaşlarıyla "Akademik Çarşamba Topluluğu"nun toplantılarında düzenli olarak buluşup politik tartışmalara katılıyor ve Neue Zürcher Zeitung'a makaleler yazıyordu. Ağustos 1844'te henüz 25 yaşında iken Zürih kantonunun parlamentosuna seçildi. Böylece politik etki alanı da arttı. Cizvitlerin ülkeden kovulması konusunda yapılan tartışmalarda, Cizvitlerin ülkeden çıkarılmasını savunan anti-Cizvit kampta oldukça etkili bir rol aldı. 1845 ve 1846'da Kanton Temsilcileri Federal Konseyinde 3. temsilci oldu ve İsviçre'nin önemli politikacılarıyla ilişki kurma şansını yakaladı. 1847'de Zürih şehir yazmanlığına (kanton seviyesinde en yüksek politik görev) getirildi ve 1848'de Zürih kanton yönetimine (5 ile 7 kişi arasında olan kanton hükümeti) seçildi.
1848'de yeni İsviçre anayasasının oluşturulmasıyla, Federal Meclise girmesi talep edildi. Escher yapıaln seçimlerde 15 Ekim 1848'de federal meclise girdi ve 7 Kasım 1848'de ikinci başkan oldu. Escher, sonraki 34 yıl boyunca kesintisiz şekilde bu mecliste görev yaptı. 1849, 1856 ve 1862'de toplam 4 defa meclise başkan olarak seçildi. 1855 yılında görevini sağlık nedeniyle bıraktı.
Hayatı > Karşıtları ve eleştiriler

Birçok politik görevi üstlenmesi ve İsviçre Kuzeydoğu Demiryolu Şirketini(1852/53) ve Credit Suisse'i (1856) kurması gibi nedenlerle oldukça büyük bir gücü elinde toplaması, Escher'e "Kral I. Alfred" veya "Princeps" gibi lakaplar takılmasına neden oldu. Politik gücü yıldırımları üstüne çekmesine neden oldu. O yıllarda gelişen "demokrasi hareketi" politik sorunlarda halkın iradesine daha fazla başvurulmasını talep ediyordu. Alfred Escher'in çevresindeki "imanlılar topluluğu" ("Escher Sistemi") demokratların bir tür düşman figürü oldu. Broşürler ve halk oylamaları ile "Escher Sistemi"ne karşı mücadele edip, politik etkisini zayıflattılar.
Bütün bu sorunlara, kurmuş olduğu Kuzeydoğu Demiryolu Şirketi'nin 1870'lerde bir finans krizine girmesi de eklendi. Şirketin hisse senetleri 1868'de 658 Frank iken, 1877'de 70 Frank'a kadar düştü. Öfkelenen yatırımcılar, Alfred Escher 1871'de şirketin yönetim kurulu başkanlığından istifa etmesine karşın eleştirilerini sürdürdüler. Hatta Gotthard tüneli projesinin yaşadığı mali sorunlar da, sık sık Escher'in başını ağrıttı.
Hayatı > Hastalığı, ölümü ve anıtı

Escher, sadece politik saldırılarla değil, hastalıklarla da uğraşmak zorunda kaldı. Hayatı boyunca çok sık hastalıklara yakalandı ve bu yüzden uzun rehabilite dönemleri geçirmek zorunda kaldı. Çalışmaya duyduğu iştah ile hastalıklarına karşı hassasiyeti arasında büyük bir dengesizlik vardı. 1870'li yılların ortalarında Gotthard projesinin en kritik aşamalarında ölümcül düzeyden hastayken çalışmaya devam etti. 1878'de birkaç hafta boyunca konağı "Belvoir"den çıkamayacak kadar hastaydı. Hayatı neredeyse düzenli şekilde hastalıklar ve iyileşmeler arasında geçti: Astım, yüksek Ateş, göz rahatsızlıkları, çıban bunların bazıları idi. Buna karşın, bu durum Escher'in ekonomik ve politik görevleri yerine getirmesine engel olmuyordu. Kasım 1882'de yeniden ağır şekilde hastalandı. Sırtında ağır bir şirpençe ve güçlü çıbanlar olmuştu. 6 Aralık 1882'de Belvoir'de öldü.
9 Aralık 1882'de Fraumünster'de yapılan cenaze törenine, ülkenin tüm politik elitleri son görevlerini yapmaya geldiler. Şubat 1883'te Escher adına bir anıt yapmak için bir komite oluşturuldu. Görev Richard Kissling'e verildi. Yapılan Alfred Escher heykeli, 22 Haziran 1889'da Zürih ana tren garının önüne dikildi. Escher'in naaşı önce Enge mezarlığına, mezarlığın 1925'te taşınmasıyla Manegg mezarlığına defnedildi.
Modern İsviçre'nin kurulmasına katkıları > İlk Demiryolu projeleri

"İsviçre'nin etrafında sürekli yeni demiyolları yapılıyor ve bu yollar ülkemize doğru yaklaşıyor. İnsanlar İsviçre'nin etrafını dolaşan demiryolu hatları yapma projeleriyle ortaya çıkıyorlar. Bu projeler İsviçre'yi, etrafı tümüyle çevrilmiş ve Avrupa'nın ortasında bir keşiş kulübesi gibi izole edilmiş şekilde kalmak ile tehdit ediyor." Alfred Escher, 1849'un sonunda Federal Meclis'te yaptığı konuşmada, İsviçre'nin modernleşmeyi kaçırabileceğinden duyduğu korkuyu ifade ediyordu. Escher'in kaygısı temelsiz değildi, çünkü Avrupa'da her yıl yapılan demiryolu uzunluğu artar ve ekonomik gelişmeyi hızlandırırken, İsviçre bu açıdan geri kalmış bir ülkeydi. 1848'de kurulan yeni İsviçre Konfederasyonunun kaderi demiryollarının gelişmesine bağlıydı. Demiyollarının gerekliliği herkesin kabul ettiği bir konuydu, ancak bunun nasıl yapılacağı üzerinde bir uzlaşma yoktu. Escher, 1852'de kendi fikirlerine uygun olan bir kanun önerisi geliştirdi: Buna göre demiryolu inşaatı özel şirketlere bırakılmalıydı. Gerçekten de, kısa sürede İsviçre'de bir demiryolu patlaması yaşandı. Kısa süre içinde birbiriyle rekabet içinde olan çok sayıda demiryolu şirketi kuruldu. Bunların arasında Escher'in 1852-53'te kurduğu Kuzeydoğu Demiryolu Şirketi de vardı. Bu şekilde İsviçre, demiryolları konusundaki bilgi ve teknoloji eksiğini hızlı şekilde kapattı.
Modern İsviçre'nin kurulmasına katkıları > Federal Politeknik Enstitüsü (Zürih ETH)

Demiryolu patlaması, bu alanda çalışacak eğitimli teknik insan ihtiyacı yaratmakta gecikmedi. İsviçre'de mühendis ve teknisyenler yetiştiren hiçbir eğitim kurumu yoktu. Escher dönemin ihitiyacı olan teknolojik ve endüstriyel ihtiyaçların karşılanması konusunda en ön saflarda savaşan biriydi. Yıllar süren politik çatışmaların sonunda nihayet 1854/55'te Federal Politeknik Enstitüsü (bugün ETH Zürih olarak bilinir) kuruldu. 1854-1882 arasında Escher, enstitüyü yöneten Federal Okul Konseyinin başkan yardımcılığını yaptı. Bu bilimsel ve teknik eğitim kurumunun oluşturulması, İsviçre'nin sonraki yıllarda önemli bir eğitim ve araştırma merkezi olmasını sağlayan önemli bir köşe taşı oldu.
Modern İsviçre'nin kurulmasına katkıları > Credit Suisse

Demiryolu inşaatları büyük bir sermaye gerektiriyordu ve yatırımcıların önüne sürekli yeni ihtiyaçlar çıkıyordu. Gerekli olan daha fazla sermayeyi sağayabilecek ölçüde büyük şirketler yoktu. Bu durum, İsviçre demiryolu şirketlerinin gelişmesini istedikleri gibi etkilemek isteyen yabancı yatırımcıları ülkeye çekmeyi gerektiriyordu. Ancak Alfred Escher'in başka bir fikri vardı. 1856'da İsviçre Kredi Kurumu (Schweizerische Kreditanstalt, bugünkü adıyla Credit Suisse) adında, temel amacı kendi demiryolu şirketi İsviçre Kuzeydoğu Demiryolu Şirketini finanse etmek olan yeni bir banka kurdu. Banka giderek diğer özel ve devlet girişimlerine de krediler sağlamaya başladı ve hızlı bir şekilde İsviçre Ekonomisinin en önemli kredi kaynaklarından biri haline geldi ve Zürih'in bir finans merkezi olmasını sağladı.
Modern İsviçre'nin kurulmasına katkıları > Gotthard demiryolu

İsviçre'de demiryolu ağının 1850'lerde yayılmasına karşın, taşımacılığın hala İsviçre'nin etrafından dolaşılarak yapılması tehlikesi sürüyordu. İsviçre'nin en önemli merkezleri demiryolları ile birbirlerine bağlanmış olsa da, Alpleri aşıp kuzey ve güneyi birbirine bağlayan bir hat yoktu. Alfred Escher bunun için önce Lukmanier geçidini düşünüyordu ama sonra kararını değiştirip Gotthard projesini desketledi. Emrinde olan tüm ekonomik ve politik kaynakları bu projeye yönlendirdi. Ülke içinde ve dışında birçok uzmana başvurup görüş aldı. 1869'un sonbaharında uluslararası Gotthard konferansında tünelin Gotthard'da açılmasından yana tutum aldı. 1871'de Gotthard demiryolu topluluğu adında uluslararası bir holding kuruldu ve başına Escher getirildi. Projenin gerçekleştirilmesi aşamasında bir dizi sorunlar ortaya çıktı, projenin büyüklüğünden dolayı maliyetler tahmin edilenin yüzde 11 kadar üstüne çıktı. Escher oldukça sert eleştirilere maruz kaldı ve 1878'de şirketin yöneticiliğini bırakmak zorunda kaldı. 1880'de Gotthard tünelinin delinmesine başlama sırasında yapılan törene çağrılmadı. 1882'de yüzyılın projesi bitti ve törenle açıldı. Gerçi Escher bu sefer açılış törenine çağrılmıştı, fakat yine bastıran sağlık sorunlarından dolayı törene katılamadı. Gotthard tüneli, İsviçre'nin ulaştırma politikaları açısından oldukça önemli idi. Tünelin açılmasından sonra kuzey.güney arasındaki insan ve yük taşımacılığı hızla arttı ve tünel İsviçre'nin Kuzey Avrupa ile Güney Avrupa arasında önemli bir transit geçiş ülkesi olmasını sağladı.
Yeni Kapı (Kudüs)

| --- | --- |
השער החדש
Osmanlılar zamanında Yeni Kapı (1910)

Diğer ad(lar): Bab el-Cedid (Arapça)
Genel bilgiler
Tür: Kent kapısı
Konum: Kudüs, İsrail
Koordinatlar: 31°46′46″K 35°13′35″D﻿ / ﻿31.77944°K 35.22639°D﻿ / 31.77944; 35.22639
Başlama: 1887
Tamamlanma: 1889
Yükseklik: 790 m

Yeni Kapı (Arapça: باب ﺍﻠﺠﺪﻳﺩ), Doğu Kudüs'te Osmanlı padişahı II. Abdülhamid tarafından 1887 tarihinde yaptırılan sur kapısı.
Yeni Kapı Kudüs surlarında açılan en son kapıdır. Kapının açılışı, şehrin Hristiyan mahallesine girişte büyük kolaylık sağlamıştır. Bu kapı II. Abdülhamid tarafından yaptırıldığı için Hamidiye Kapısı olarak da bilinir.
Yeni Kapı 1948 Arap-İsrail Savaşı sırasında Ürdün tarafından kapatıldı. 1967 tarihinde meydana gelen Altı Gün Savaşı'nda Doğu Kudüs İsrail'in eline geçince bu kapı yeniden açıldı.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  kulturenvanteri.com: 281362  LCCN: sh00001893  NLI: 987007285542205171