Boz sincap
Giriş ve etki

Boz sincap, Kuzey Amerika'nın batısında çeşitli yerlerde bulunan bir türdür: Kanada'nın batısında, Britanya Kolumbiyası'nın güneybatı köşesinde ve Alberta'nın Calgary şehrinde; Amerika Birleşik Devletleri'nde Washington ve Oregon eyaletlerinde ve Kaliforniya'da San Francisco şehrinde ve şehrin güneyindeki San Mateo ve Santa Clara ilçelerindeki San Francisco Yarımadası bölgesinde. Orta Kaliforniya'nın kuzeyinden güneybatı Britanya Kolumbiyası'na kadar kadar Kuzey Amerika'nın batısındaki birçok kentsel ve banliyö habitatında en yaygın sincap hâline gelmiştir.
20. yüzyılın başlarında, boz sincabın üreyen popülasyonları Güney Afrika, İrlanda, İtalya, Avustralya (1973'te nesli tükenmiştir) ve Birleşik Krallık'a sokulmuştur.
Güney Afrika'da, egzotik olmasına rağmen, küçük menzili (sadece Batı Kap'ın en güneybatı kesiminde bulunur, kuzeye doğru küçük bir tarım kasabası olan Franschhoek'e kadar gider) ve kentsel alanlarda ve tarım alanları ve egzotik çam plantasyonları gibi insanlardan büyük ölçüde etkilenen yerlerde yaşaması nedeniyle genellikle istilacı bir tür olarak görülmez. Burada çoğunlukla meşe palamudu ve çam tohumu yer, ancak yerli ve ticari meyveleri de alır. Buna rağmen, bölgede bulunan doğal bitki örtüsünü (fynbos) kullanamaz, bu da yayılmasını sınırlamaya yardımcı olan bir faktördür. Coğrafi izolasyon (yerli bir ağaç sincabı olan Paraxerus cepapi, yalnızca ülkenin kuzeydoğusundaki savan bölgelerinde bulunur) ve farklı habitatlar nedeniyle yerli sincaplarla temas etmez.
Boz sincaplar Britanya'ya ilk kez 1870'lerde, malikânelere moda bir eklenti olarak getirilmiştir. 1921 yılında The Times gazetesinde Londra Zooloji Derneği'nin Regent's Park'ta serbestçe üremeleri için boz sincaplarının serbest bıraktığı haberi yer aldı:
Bir düzine yıl önce Londra Zooloji Derneği, Regent's Park'taki Bahçelerde serbestçe üremelerini sağlamak amacıyla Bedfordshire'daki özel bir koleksiyondan bir dizi hayvan satın almıştır. Önce geniş bir alanda tutulan bu hayvanlar, ziyaretçilere alıştıklarında, bir ip köprüyle bir ağaca bağlanarak içeri girip çıkmalarına izin verildi. Bahçelerden Park'a doğru yayılacakları umuluyordu. Kayboluyor gibi göründükleri iki ya da üç yılın ardından birdenbire her yerde görülmeye başladılar... Boz sincaplar açıkça mutlular ve Londralılara açıkça mutluluk veriyorlar... Öte yandan boz sincaplar, ister tüplerden ve otobüslerden yararlanarak, ister insanların kasıtlı göz yummasıyla olsun, Londra'dan yayıldılar ve ülkeyi çok geniş alanlarda istila ediyorlar. Kızıl sincapları kovdukları, bahçeleri yağmaladıkları ve sülün yetiştiricilerinin endişelerini arttırdıkları söylenmektedir. Daha kapsamlı bir araştırmanın bu suçlamaları desteklemeyeceğini umuyoruz."
İngiltere'de hızla yayıldılar ve daha sonra hem Galler'de hem de güney İskoçya'nın bazı bölgelerinde yerleşik hâle geldiler. Britanya anakarasında, yerli kızıl sincapların yerini neredeyse tamamen aldılar. Kızıl sincaplardan daha büyük olan ve dört kata kadar daha fazla yağ depolayabilen boz sincaplar kış koşullarında daha iyi hayatta kalabilmektedir. Daha fazla yavru üretirler ve daha yüksek yoğunlukta yaşayabilirler. Boz sincaplar ayrıca kızıl sincapların bağışıklığı olmayan sincap çiçeği virüsünü de taşırlar. Enfekte bir boz sincap, bir kızıl sincap popülasyonuna sincap çiçeği bulaştırdığında, popülasyonun azalması sadece rekabet yoluyla olandan 17-25 kat daha fazla olur.
İrlanda'da kızıl sincapların yer değiştirmesi o kadar hızlı olmamıştır çünkü Longford ilçesinde sadece tek bir giriş gerçekleşmiştir. Yerli kızıl sincapları teşvik etmek amacıyla İrlanda'daki boz sincap popülasyonunu kontrol altına almak için programlar başlatılmıştır. Boz sincaplar İtalya'ya da sokulmuştur ve Avrupa Birliği, benzer şekilde kızıl sincabı Avrupa kıtasının bazı bölgelerinden uzaklaştıracaklarına dair endişelerini dile getirmiştir.