Balthasar Neumann
Würzburg Prensi-Piskoposlarına Hizmet

Neumann'ın mimar olarak kariyeri 1719'da planlamasını ve 1720'de yeni sarayı Würzburg Rezidansı'nın yapımına liderlik etmesini isteyen Würzburg Prensi-Piskoposu Johann Philipp Franz von Schönborn altında başladı. Diğer mimarların katılmasına rağmen, Neumann projeye hayatının eseri haline gelen kişisel damgasını verebildi.
Prens-Piskopos için ikinci görev, Würzburg Katedrali'nin Schönbornkapelle'siydi (1721'de). 1723'te Neumann Fransa'da seyahat etti ve çalıştı. Paris ve Versailles'da kraliyet mimarları Germain Boffrand ve Robert de Cotte ile bir araya geldi ve Würzburg projelerini onlara danıştı. Würzburg'da Neumann, Mädelhofen (1724, bitmemiş, 1725'te yıkılmış) olarak bilinen bir av köşkü inşa etmeye başladı.
1725'te Neumann, Maria Eva Engelberts (1704-45) ile evlendi. Üç oğlu ve 5 kızı oldu.
Von Schönborn'un halefi Christoph Franz von Hutten (1673-1729) emrinde olduğu dönemde Würzburg'da daha az meşguldü ve çoğunlukla çeşitli manastırlar için çalıştı. Münsterschwarzach Manastırı'ndaki yeni kilisesi (1727'den sonra yapıldı ve 1821'den sonra yıkıldı) kilise inşaatçısı olarak ününün temelini attı. Bu dönemin bir başka eseri, Fransız, İtalyan ve Alman Barok özelliklerini birleştirdiği Kloster Holzkirchen'deki (1728-30) kiliseydi.
Bir sonraki Prens-Piskopos, aynı zamanda Bamberg Prensi-Piskoposu olan Friedrich Karl von Schönborn (1674-1746) idi. Reichsvizekanzler von Schönborn olarak 1734 yılına kadar Viyana'daki imparatorluk sarayında yaşadı. Neumann'ı piskoposluktaki tüm askeri, sivil ve dini yapıların yöneticisi olarak atadı. 1729 ve 1739'da onu Viyana'ya gönderdi ve burada etkisi Rezidans'ın bazı bölümlerinde görülen von Schönborn'un mimarı Johann Lukas von Hildebrandt ile görüş alışverişinde bulundu.
Hochstifts'in baş mühendisi olarak Neumann, tahkimatları, ulaşım ve su mühendisliğini denetlemekten ve pratik ve estetik açıdan şehir planlamasını geliştirmekten sorumluydu. 1731'den itibaren Würzburg Üniversitesi'nde askeri ve sivil mimarlık dersleri verdi.
Neumann ayrıca Damian Hugo Philipp von Schönborn (1676-1743) ve Franz Georg von Schönborn (1682-1756) için çalıştı. Neumann, Schloss Bruchsal'daki Corps de Logis'i (1731'den sonra) dikkat çekici merdivenleriyle inşa etti. Aynı kasabada, Speyer Prens-Piskoposlarının mezar yeri olacak olan St. Peter (1740-1746) kilisesini de tasarladı. Trier Elector için yaptığı çalışmalarla arasında bir Dikasterialgebaude olan Ehrenbreitstein Kalesi (1739-1748) ve Koblenz'de Kesselheim yakınlarındaki yaz sarayı Schönbornslust (1748-1752, 1806'da yıkıldı)  vardır.
Bu çalışmalar Neumann'ın Almanya'nın batısında daha fazla çalışma için girişimlerde bulunmasını sağladı. Tartışmalı birçok projeden sadece Brühl Sarayı'nın merdivenleri ve Yeni Daireleri (1743'ten itibaren) bilinmektedir.. Stuttgart'taki dük sarayı (1747'den sonra), Schwetzingen Sarayı (1749) ve Karlsruhe'deki Rezidans (1750'den sonra) için yaptığı planlar hiçbir zaman uygulanmadı.
Neumann, bir kilise mimarı olarak Johann Dientzenhofer tarafından yerli Bohemya'nın mimarisi ve Frankonya'ya aktarılması için Guarino Guarini'ye geri döndü. Kiliselerinin merkezi bir özelliği olarak rotunda kullanımını vurguladı. Bu, Vierzehnheiligen (1742'den sonra) ve Neresheim'da (1747'den sonra) doruk noktasına ulaştı.
Son büyük projelerinden biri, Viyana'daki (1746'dan sonra) Hofburg Sarayı'nın yeniden inşasıydı, ancak uygulamaya konmadı.
Neumann, Trier'deki St. Paulinus Kilisesi üzerinde çalıştı ve iç unsurların çoğunu tasarladı.