stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ikarus (taşıt)
Tarihçe > Kuruluş yılları (1895-1932)

Şirketin doğrudan selefi, Imre Uhry'nin demirci atölyesini açtığı 1895 yılında Budapeşte'de kuruldu. Bu küçük şirketin ana profili, arabaları ve nalları onarmaktı. Ancak Uhry, elde ettiği istikrarlı gelirden atölyesini sürekli olarak geliştirdi ve birkaç yıl içinde atölye ilk arabalarını, yük arabalarını ve savaş arabalarını üretmeye başladı. Bir dizi genişlemeden sonra, 1913'te Uhry yeni bir fabrika satın aldı ve I. Dünya Savaşı'nın patlak vermesiyle birlikte kamyon üst yapılarının inşasına ve onarımına odaklanmaya başladılar. Savaş 1918'de sona erdiğinde, şirket en önemli araba üreticilerden biri haline gelmişti.
1920'lerin başında, şirket genişlemeye gitti ve adını; Uhry Imre Araba Gövdesi ve Römork Fabrikası (Uhry Imre Karosszéria és Pótkocsigyár) olarak değiştirdi. 1930'lardan önce şirket öncelikle Ford, Mercedes-Benz, Fiat, Büssing veya Gräf & Stift gibi yabancı şirketlerin şasileri üzerinde çeşitli ve benzersiz üst yapılar üretiyordu. Bunlara kamyonlar, otobüsler ve hatta bazı binek otomobiller dahildi. Uhry'nin şirketi zaman geçtikçe daha iyiye gidiyordu. 1929'da 1000'inci kamyon üst yapısı üretildi. O sıralar şirketin ihracat ürünü olmamasına rağmen, zaman zaman bazı modeller uluslararası ilgi odağı olmuştur. Örneğin, 1934'te şirketin bir Gräf & Stift şasisi üzerine inşa edilen lüks otobüsü, Fransız Concours d'Élégance otomobil güzellik yarışmasında sunulmuştur. Şirketin en önemli üç müşterisi, Macar Devlet şirketleri Macar Devlet Demiryolları (MÁV), Macar Devlet Demiryolları Otomobil Taşımacılığı Şirketi (MAVART) ve Budapeşte Taşımacılık Şirketi'nin (BSzKRt) öncüllerinden biriydi. Bu şirketler, 1930'da Macaristan'ı vuran Büyük Buhran'a kadar sürekli olarak Uhry'nin fabrikasından sipariş veriyorlardı. Ancak kriz sebebiyle aniden siparişlerin çoğunu kesildi ve üretim neredeyse durduruldu. Durum, Uhry'yi araçları gerçek değerinin altında satmaya ve kredi almaya zorladı. Sonuç olarak, 1932'de şirket iflas etti.
Tarihçe > Yeniden yapılanma ve Komünist Döneme doğru (1933-1948)

1933'te Imre Uhry'nin çocukları, eski birikimlerinin üzerine Uhri Kardeşler Araba Gövdesi ve Araç Fabrikası (Uhri Testvérek Autókarosszéria és Járműgyár) olarak adlandırılan yeni bir şirket kurdular. Çocuklar aile adlarını "y" yerine "i" harfiyle kullanıyorlardı. Yeni şirketin ilk üç yılı büyük bir başarı olmadan istikrarlı bir şekilde geçti, ancak 1936'da Budapeşte'nin toplu ulaşımından sorumlu şirket BSzKRt, MÁVAG-Mercedes şasisinde 50 dizel otobüs sipariş etti. Bu araçlar o dönemde de ahşap gövdeli olarak üretiliyordu, ancak fabrika seri üretilecek olan metal gövdeli bir varyant üzerinde çalışmaya başlayan yeni mühendisleri işe aldı.
Şirketin bu döneminde ürünlerini gerçekten adlandırmanın geleneksel olmadığını belirtmekte fayda var. Her tipten bahsederken genellikle üzerine inşa edildiği şase ve üretim yılına göre yapılması gerekir.
Macaristan'daki ilk metal gövdeli otobüs, Uhri Siblings'in MÁVAG N26/36'sıydı ve onu her yıl bazı modifikasyonlarla halefi takip etti. Dört model, öncelikle Budapeşte için seri olarak üretildi: standart MÁVAG N26/39 ve N26/40 ile "tepe" versiyonu N2h/39 ve N2h/40. Toplamda 184 adet üretilen bu dört model, benzersiz ön dekorasyonlarından dolayı Yayın Balığı olarak adlandırılmıştır.
1948'de, diğerleri arasında şirket, yeni kurulan Sovyetler Birliği destekli hükûmetten korkarak Uhri ailesinin Macaristan'dan ayrılmasının ardından kamulaştırmanın kurbanı oldu.
Tarihçe > Altın çağ - Komünist Dönem (1948-1989) > Ikarus modellerine giriş

1948'de BSzKRt, filosu için yeni bir otobüs hattı sipariş etti ve bu talep için şimdi devlete ait olan şirket, 9,5 metre uzunluğa sahip ve MÁVAG LO 5000 tipi bir şasi üzerine inşa edilen yepyeni bir model olan 'Tr 5'i geliştirdi. 1949'da komünist hükûmet tarafından yeni değişiklikler uygulandı ve Uhri Kardeşler Araba Gövdesi ve Araç Fabrikası aşağıdaki şirketlerle birleştirildi:
Uçak Fabrikası (Repülőgépgyár Rt.)
Ikarus Makine ve Metal Ürünleri Şirketi (Ikarus Gép- és Fémáru Rt.)
Böylece birleştirilen şirketler, 8 Şubat'ta Ikarus Gövde ve Araç Fabrikası (Ikarus Karosszéria- és Járműgyár) adıyla yeniden yapılandırıldı.
Bununla birlikte, 1949'dan sonra üretilen Tr 5 modellerinde ve şirket adını kullanmayan diğer üç modelde kanatlı logo görünmeye başlamasına rağmen, şirketin ürünleri 1951 yılına kadar hala Ikarus adını taşımıyordu.
Budapeşte Muharebesi sırasında yok edildiğinden veya ciddi şekilde hasar gördüğünden, otobüslere artan bir ihtiyaç vardı. Aynı zamanda savaştan dolayı Macaristan'da şasi sıkıntısı da vardı. Bu sebeple mühendisler şasisiz bir otobüs modeli geliştirmeye zorlandı. Sonuç olarak, 1948 yılında dünyada türünün ilk örneği olan yekpare yapılı Tr 3,5 modeli üretildi. Bazı kaynaklar, Alman Setra S8'in bu tür yekpare yapıya sahip ilk model olduğunu öne sürüyor, ancak bu model ancak 1950'de üretilmeye başlandı. Küçük Tr 3,5, yalnızca 3,7 ton ağırlığında ve 7.73 metre uzunluğundaydı. Motoru ise Rába tarafından üretildi, ancak o sırada şirket sadece kendi için kullanılan bazı savaş öncesi modelleri üretebiliyordu.
Bu kısa dönemde, Ikarus'un iddialı planları vardı, çünkü ihracat hedeflerine özel iki farklı otobüs modeli tasarladılar. Bunlardan biri de Güney Amerika standartları göz önünde bulundurularak tasarlanan A19'du. 10,5 metre uzunluğundaki bir şasi üzerine inşa edilmiş olan ve her bir yolcu koltuğu bir pencere kenarında yer almaktadır. Ancak modelin sadece iki prototipi yapıldı ve ikisi de Macaristan'da kaldı. M5 olarak adlandırılan model ise A19'a göre çok daha başarılı bir şekilde ihraç edildi. Tr 5 ile aynı şasi üzerine inşa edilen M5, yeniden tasarlanmış bir ön, manuel olarak çalıştırılan açılır kapılar ve biraz daha fazla yolcu koltuğa sahipti. Modelin 90'ı Polonya'ya, 45'i Romanya'ya, ihracat modeli olmasına rağmen 35'i ise Macar şirketi MÁVAUT için toplam 170 adet üretildi.
Tarihçe > Altın çağ - Komünist Dönem (1948-1989) > Ikarus 200 serisi

Yeni model ailesinin ilk prototipi olan Ikarus 250, 1967'de Budapeşte Uluslararası Fuarı'nda (BNV) tanıtıldı. Bu serinin arkasındaki fikir, çok yönlü bir bir şehir, banliyö veya bir otobüs aracı olarak yeterli olacak şekilde kolayca değiştirilebilen bir araç serisi yaratmaktı. Bugün bu yönteme modüler tasarım denmekte, ancak 1960'ların sonlarında henüz yaygın bir çözüm değildi. Tasarımcı, László Finta'nın otobüsün yapısını daha açısal hale getirme fikriydi, bu nedenle yolcular için daha iyi bir görüş ile birlikte daha fazla alan yarattı.
Serinin bir dizi prototipi uluslararası etkinlik ve yarışmaya katıldı ve çeşitli ödüller kazandı. 1969'da Nice'deki Uluslararası Otobüs Haftası'nda, diğer 17 araç arasından gümüş kupayı kazandı. Ayrıca 1971'de Monako'da Ikarus 250 SL'nin (lüks alt model) Rainier III'ün büyük kupasını kazandığı bir yarışmaya katıldı.
1968'den itibaren Ikarus, seri içindeki araçların gelecekteki modelleri için doğru konfigürasyonu bulmak için çeşitli deneysel araçlar geliştirmeye ve üretmeye başladı. Sonuç olarak 1971 yılında şirket, şehir içi ulaşımda en iyi modellerin daha sonra o zamanın en çok satan otobüsü haline gelen Ikarus 260 ve Ikarus 280 modelleri olacağına karar verdi. Eklemli Ikarus'un dünya çapındaki başarısı, şirketin modifiye edilmiş modeli Ikarus 286 ile Kuzey Amerika pazarına girmesini sağlamıştır.
Tarihçe > Altın çağ - Komünist Dönem (1948-1989) > Ikarus 300 serisi

200 serisinin başarısından sonra şirket yeni projeler geliştirmeyi bırakmadı. Ancak politika, 1970'lerin sonlarında bir modüler model ailesinden ikiye değişti. Bunlardan biri, önceki serinin otobüs modellerinin yerini alacaktı ve diğeri de şehir/banliyö modelleri ile aynı görevi görecekti. İkincisi 400 serisi olurken, ilki Ikarus 300 serisi oldu.
300 ailesinin ilk prototipi 1981'de Ikarus 386 K1 (380 NE) adıyla üretildi. Bu serinin başlıca özellikleri, modern otobüslere benzemelerini sağlayan yükseltilmiş yolcu alanıydı. Ikarus tarafından, yeni kurulan yan kuruluşu Ikarus EAG'nin üretim ve geliştirme birimlerini aldığı 1989 yılına kadar üretildi.
Tarihçe > Türkiye'de Ikarus

Türkiye'ye ilk Ikarus, 1957 yılında İETT tarafından alınan 1 adet araç olarak gelmiştir. 1979 - 1980 yıllarında da 305 adet Ikarus 260.25 (Solo) ve 190 Ikarus 280.25 (Körüklü) modelleri, 1991-1994 yılları arasında da 1404 adet Ikarus marka otobüs İETT filosuna dahil edilmiştir.
1979 - 1980 yıllarında alınan araçlar, Türkiye'nin yaşadığı kredi sıkıntısı sebebiyle Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası ve Macaristan Millî Bankası arasında yapılan anlaşma sonucunda, Türkiye araçlara karşılık Macaristan'a pamuk, tütün, yaş meyve ve sebze vermiştir. Ancak 1992 - 1994 yıları arasında yapılan alımlarda bu anlaşma iptal edilmiş ve banka kredisi ile 1404 adet Ikarus marka otobüs satın alınmıştır. 2014 yılında İETT filosunun tamamen yenilenmesiyle birlikte Ikarus'ların İstanbul'daki hizmeti de sona erdi. Günümüzde İETT, nostaljik olarak sergilenmesi amacıyla 1 adet Ikarus otobüsü (3350 kapı numaralı) envanterinde bulundurmaktadır.
Ankara'da ise 1980'de 35'i solo 50 adedi körüklü 85 Ikarus otobüs belediye hizmetine alınmıştı.
Uhry'nin Gräf & Stift şasisi üzerine inşa edilen otobüsü
Portland, Oregon, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki bir Ikarus 286
Restore edilmiş bir Ikarus 55'in benzersiz arka bölümü
Alman trafik şirketi Cottbusverkehr tarafından kullanılan restore edilmiş bir Ikarus 60
Rusya'nın başkenti Moskova'da restore edilmiş bir Ikarus 180
Kielce, Polonya'daki bir Ikarus 280
İstanbul'daki bir Ikarus 260
Sebzeciler, Yusufeli

| Sebzeciler |
| --- | --- |
Köy

 Artvin'in Türkiye'deki konumu
SebzecilerSebzeciler'in Artvin'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Artvin
İlçe: Yusufeli
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1276 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 38
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0466
İl plaka kodu: 08
Posta kodu: 08820
Sebzeciler, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Sebzeciler ile Irmakyanı köylerinin ortak eski adı Kolik'tir. Sebzeciler köyü Aşağı Kolik, Irmakyanı ise Yukarı Kolik olarak bilinir. Nitekim 1848 tarihli Osmanlı nüfus defteri ile 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde bu yerleşim Kolik-i Süfla (كولك سفلا) adıyla kaydedilmiştir.
Kolik-i Süfla veya Aşağı Kolik'in yer aldığı Tao, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Aşağı Kolik köyündeki kilise bu dönemden kalmış olabilir.
Kolik-i Süfla, 1848 tarihli Erzurum vilayeti nüfus defterinde Kolik-i Ulya ile birlikte Pertekrek kazasına bağlı bir köy olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte köyde 13 hanede yaklaşık 65 kişi yaşıyordu. Kolik-i Süfla, 19. yüzyılın ikinci yarısında Trabzon vilayetinin Lazistan sancağına bağı Livana kazasının köylerinden biriydi. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre köyün nüfusu 17 hanede yaşayan 54 kişiden oluşuyordu. Salnamede belirtilmemiş olsa da Osmanlı idaresinin bu tarihte de sadece erkek nüfusu tespit ettiği bilinmektedir. Erkek nüfusu kadar kadın eklenince, Kolik-i Süfla'nın (كولك سفلا) nüfusunun 108 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. 93 Harbi'nin ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Livana kazası Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakılınca Kolik-i Süfla da Kiskim kazasına bağlandı.
Kolik-i Süfla köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Artvin vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesindeki köylerden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Kölükü süfla" adıyla kaydedilen yerleşim, Çoruh vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesinin köylerinden biriydi ve nüfusu 146 kişiden oluşuyordu. Kolik Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla, Sebzeciler olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Sebzeciler köyünün nüfusu 196 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 102 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya

Sebzeciler köyü Artvin il merkezine 92 km, Yusufeli ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 40
2020: 38
2019: 39
2018: 41
2017: 42
2016: 44
2015: 57
2014: 90
2013: 93
2012: 107
2011: 128
2010: 131
2009: 128
2008: 124
2007: 134
2000: 78
1990: 150
1985: 170
Irmakyanı

| Irmakyanı |
| --- | --- |
Köy

 Artvin'in Türkiye'deki konumu
IrmakyanıIrmakyanı'nın Artvin'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Artvin
İlçe: Yusufeli
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 878 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 151
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0466
İl plaka kodu: 08
Posta kodu: 08820
Irmakyanı, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Irmakyanı köyü ile Sebzeciler köyünün eski ortak adı Kolik'tir. Irmakyanı köyü Yukarı Kolik, Sebzeciler köyü de Aşağı Kolik olarak adlandırılır. Kolik adı sonradan Kölik biçimini almıştır.
Yukarı Kolik köyü, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan Tao bölgesinde yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köydeki eski kilise kalıntısı bu dönemden kalmış olabilir. Yukarı Kolik Kilisesi veya Cavrieti Kilisesi'nin kalıntıları, köyün 4,5 km güneyinde Cavrieti (İkizkaya) mahallesinin yaylasında bulunmaktadır. Cavrieti, Murzeti gibi yer adları da köyün Gürcü geçmişini göstermektedir.
Yukarı Kolik köyü, Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Çıldır Eyaleti'nin Livana-i Ulya sancağının Kavkaset nahiyesine bağlıydı. Kolik-i Ulyâ (کولٻك علٻا) biçiminde yazılmış olan köyün nüfusu 13 hane ve 42 erkek olarak kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Yukarı Kolik köyünün nüfusunun yaklaşık 84 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Yukarı Kolik köyü, 19. yüzyılın ikinci yarısında Trabzon Vilayeti'nin dört sancağından biri olan Lazistan sancağına bağlı Livana kazasının köylerinden biriydi. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde Kolik-i Ulya (كلك علیا)olarak geçen köyün nüfusu 10 hane ve 42 kişi olarak verilmiştir. Salnamede belirtilmemekle birlikte bu dönemde de Osmanlı idaresinin sadece erkek nüfusunu tespit ettiği bilinmektedir. Bunun üzerinden köyün toplam nüfusunun yaklaşık 84 kişiden oluştuğu söylenebilir. Söz konusu salnamede Zor köyündeki hayvan varlığı 5 öküz, 6 inek, 200 keçi ve 183 koyun olarak kayıt altına alınmıştır. Ertesi yıl başlayan 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Livana kazası Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakılınca, Kolik köyü Kiskim (Yusufeli) kazasına bağlandı.
Kolik-i Ulya köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Kolik-i Kiskim" (كولك كسكیم) adıyla Artvin vilayetine bağlı Yusufeli ilçesinin merkez nahiyesindeki köylerden biriydi. Daha sonra "Köliğikiskim" adıyla kaydedilen köy 1940 genel nüfus sayımında Çoruh vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 198 kişiden oluşuyordu. Kolik Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla, akarsu kıyısında bulunmasından dolayı Irmakyanı olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Irmakyanı köyünün nüfusu 302 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 97 kişi okuma yazma biliyordu.
Köyün adı geç tarihlerde Irmakyanı olarak değiştirilmiştir. Köy Ada, Bodurlar, Kölik (Yeniyuva), Köyiçi, Taşbaşı, Zengeller ve Zuvar mahallelerinden oluşmaktadır. Nisan 2020'de Cumhurbaşkanlığı kararıyla köy sakinlerinin Yusufeli Barajı ve Hidroelektrik Santrali Projesi nedeniyle belirlenen yerlere nakledileceği ve yerleştirileceği açıklanmıştır. Kasım 2022'de su tutmaya başlayan Yusufeli Barajı'nın baraj gölünün altında kalan köy, yeni yerleşim yerine taşındı.
Coğrafya

Irmakyanı köyü, Artvin il merkezine 99 km, Yusufeli ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 139
2020: 151
2019: 165
2018: 191
2017: 148
2016: 160
2015: 112
2014: 126
2013: 111
2012: 122
2011: 141
2010: 152
2009: 137
2008: 135
2007: 162
2000: 178
1990: 264
1985: 249
Cevizlik, Akçaabat

| Cevizlik |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Trabzon ilinin Türkiye'deki konumu
CevizlikCevizlik'in Trabzon'daki konumu
Koordinatlar: 40°53′31″N 39°32′38″E﻿ / ﻿40.892°K 39.544°D﻿ / 40.892; 39.544
Ülke:  Türkiye
İl: Trabzon
İlçe: Akçaabat
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 400 m
Nüfus (2023): 302
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 462
İl plaka kodu: 61
Posta kodu: 61300
Cevizlik, Trabzon ilinin Akçaabat ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mala, Güneymala ve Avroy mahalleleri daha önceleri Kokana (Uçarsu) köyüne bağlıyken, 15 Ağustos 1952'de birleşerek Cevizlik adıyla bağımsız bir köy haline gelmiştir. Mala yerleşimi, Osmanlı Döneminde Kokana köyünün Ermeni mahallesidir. Ermenilerin sürgün edilmesiyle Müslüman yerleşimi olmuştur. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle olmuştur.
Coğrafya

Trabzon il merkezine 19 km, Akçaabat ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2022 | 268 |  |
| 2021 | 283 |  |
| 2020 | 305 |  |
| 2019 | 351 |  |
| 2018 | 412 |  |
| 2017 | 238 |  |
| 2016 | 234 |  |
| 2015 | 235 |  |
| 2014 | 246 |  |
| 2013 | 249 |  |
| 2012 | 250 |  |
| 2011 | 257 |  |
| 2000 | 371 |  |
| 1990 | 544 |  |
| 1985 | 643 |  |
Kömürlü, Yusufeli

| Kömürlü |
| --- | --- |
Köy

 Artvin'in Türkiye'deki konumu
KömürlüKömürlü'nün Artvin'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Artvin
İlçe: Yusufeli
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1532 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 78
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0466
İl plaka kodu: 08
Posta kodu: 08820
Kömürlü, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Kömürlü köyünün eski adı Ahoti'dir. Ahoti (ახოთი), Gürcüce bir yer adı olup ormandan açılmış tarla anlamındaki “aho”dan (ახო) türemiştir. Bu yer adı Türkçeye Ahot şeklinde girmiştir. Nitekim 1835 tarihli Osmanlı nüfus defteri ile 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine Ahot (آخوت) olarak geçer.
Ahoti köyü, tarihsel Gürcistan'ın güneybatı kesimini oluşturan Tao bölgesinin köylerinden biridir. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü, 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyde günümüze kalıntıları ulaşan Ahoti Manastırı ve Ahoti Kilisesi de o dönemden kalmıştır.
Ahoti köyü, 1835 tarihli Osmanlı nüfus defterinde Çıldır Eyaleti'nin Livane-i Ulya sancağına bağlı Kavkaset nahiyesinin bir köyüydü. Kvabikari ve Kolik-i Ulya (Yukarı Kolik) adlı yerleşim yerleri de bu köyün mahalleleri olarak kaydedilmiştir. Osmanlı idaresinin vergi tahsil etme ve askere alma amacıyla yaptığı nüfus tespitine göre Ahoti'de 76 hanede 210 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyde yaklaşık 420 kişinin yaşadığı ortaya çıkar.
Ahoti köyü, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre, Trabzon vilayetinin Lazistan sancağına bağlı Livana kazasının bir köyüydü. Köyün nüfusu 42 hanede yaşayan 145 kişi olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte de Osmanlı idaresinin sadece erkek nüfusu tespit ettiği bilinmektedir. Kadın nüfusu da eklenince, Ahoti'de 290 kişinin yaşadığı ortaya çıkar. 1835 nüfus defterinde Ahoti'nin mahallesi olarak yazılmış Kolik-i Ulya salnamede ayrı köy olarak kaydedilmiştir. Tarımla geçinen köyün bu tarihteki hayvan varlığı 60 öküz, 50 inek, 10 at, 252 keçi ve 100 koyundan oluşuyordu. Livana kazsının büyük bölümünün 93 Harbi'inde Rusların eline geçmesinden dolayı Ahoti köyü, Kiskim kazasına bağlanmıştır.
Ahoti, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde, Artvin vilayetinin Yusufeli kazasının merkez nahiyesinin bir köyüydü. 1940 genel nüfusu sayımında "Ahot" olarak yazılmış olan yerleşim, Çoruh vilayetinin Yusufeli kazasının merkez nahiyesinin bir köyüydü ve nüfusu 350 kişiden oluşuyordu. Ahoti ya da Ahot "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Kömürlü olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımına göre Kömürlü köyünde 424 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 183 kişi okuma yazma biliyordu.
Ahoti köyünde Osmanlı döneminden önce bir manastır bulunuyordu. Bugünkü Aşağı mahallede, iki derenin birleştiği yerde kurulmuş olan manastırdan geriye yapılarının kalıntıları kalmıştır. Bu yapılar arasında günümüze en iyi durumda ulaşan manastırın ana kilisesi olan Ahoti Kilisesi'dir. Köylülerin verdiği bilgiye göre cami inşa edilinceye kadar Ahoti Kilisesi köyün camisi olarak kullanılıyordu. Kilise daha sonra büyük ölçüde yıkılmıştır.
Coğrafya

Kömürlü köyü, Artvin il merkezine 87 km, Yusufeli ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 74
2020: 78
2019: 80
2018: 92
2017: 82
2016: 94
2015: 93
2014: 106
2013: 112
2012: 115
2011: 126
2010: 125
2009: 124
2008: 124
2007: 131
2000: 171
1990: 229
1985: 270
Morkaya

| Morkaya |
| --- | --- |
Köy

 Artvin'in Türkiye'deki konumu
MorkayaMorkaya'nın Artvin'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Artvin
İlçe: Yusufeli
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1532 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 407
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0466
İl plaka kodu: 08
Posta kodu: 08820
Morkaya, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köyüdür.
Tarihçe

Morkaya'nın esi adı Türkçe kaynaklarda Lok / Lök olarak geçer. Nitekim 1835 tarihli nüfus defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde  Lok / Lök (لوك) adıyla kaydedilmiştir.
Lok veya Lök'ün bulunduğu Tao, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Nitekim köyün sınırları içinde bulunan yıkık kiliseler buranın eski bir yerleşim alanı olduğunu göstermektedir.
Lok köyü, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Kiskim sancağına bağlıydı ve 27 haneden oluşuyordu. Bu sırada köyde 52 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Lok köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 102 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Lok veya Lök, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Artvin vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesindeki köylerden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Lök" olarak yazılmış olan köy, Çoruh vilayetine bağlı Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 936 kişiden oluşuyordu. Lok veya Lök, Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla  Morkaya olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Morkaya köyünün nüfusu 1.057 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 309 kişi okuma yazma biliyordu.
Morkaya köyü sınırları için üç kilisenin kalıntıları günümüze ulaşmıştır. Bunlardan biri köyün 1 km doğusunda kayalık bir sırtta yer alır. Bu yapı kaba yontu taşlarla kireç harcı kullanılarak inşa edilmiştir. Bir diğer kilise köyün Kuzey adlı mahallesinde yer alır. Tek nefli bir kilise olan Lok Kilisesi'nin güney cephesine bitişik bir yapı bulunmaktadır. Köylülerin “Tazar” olarak adlandırdığı yerde bulunan kiliseden geriye harç ve yapı taşları kalmıştır. Kilisenin bulunduğu yerin Gürcüce kilise anlamına gelen “Tazar” (ტაძარი: “tadzari”) olarak adlandırılması, kilisenin ve kilisenin cemaatinin Gürcü olduğunu göstermektedir.
Coğrafya

Köy; Artvin il merkezine 138 km, Yusufeli ilçe merkezine 32 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 398
2020: 407
2019: 434
2018: 479
2017: 405
2016: 414
2015: 405
2014: 445
2013: 437
2012: 434
2011: 423
2010: 438
2009: 443
2008: 444
2007: 216
2000: 403
1990: 814
1985: 964
Tarakçılar, Yusufeli

| Tarakçılar |
| --- | --- |
Köy

 Artvin'in Türkiye'deki konumu
TarakçılarTarakçılar'ın Artvin'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Artvin
İlçe: Yusufeli
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 786 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 67
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0466
İl plaka kodu: 08
Posta kodu: 08820
Tarakçılar, Artvin ilinin Yusufeli ilçesine bağlı bir köydür.