stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Atatürk Üniversitesi
Fakülteler hakkında > Mühendislik Fakültesi

Atatürk Üniversitesi Mühendislik Fakültesi 1982 yılında faaliyete başlamıştır. Lisans düzeyinde 1985 yılında Kimya Mühendisliği, 1988 yılında Çevre Mühendisliği ve İnşaat Mühendisliği, 1990 yılında Makine Mühendisliği, 2004 yılında Elektrik-Elektronik Mühendisliği, 2009 yılında Endüstri Mühendisliği, 2010 yılında Metalürji ve Malzeme Mühendisliği, 2011 yılında ise Bilgisayar Mühendisliği bölümü öğretime başlamıştır. Halen bu sekiz bölümde lisans ve lisansüstü düzeyde eğitim öğretim devam etmektedir. Fakültede 2021 itibarıyla Kimya, İnşaat, Çevre, Makine, Metalürji ve Malzeme, Elektrik-Elektronik, Endüstri ve Bilgisayar Mühendisliği Bölümlerinde 3271'i Örgün, 2643'ü de İkinci Öğretim olmak üzere toplam 5914 öğrenci lisans öğrenimi görmektedir. Ayrıca bu bölümlerin tümünde yüksek lisans ve doktora programı bulunmakta olup, yaklaşık 1350 Lisansüstü öğrenci mevcuttur.
Fakültede 9 adet Bilgisayar Laboratuvarı mevcut olup, bu laboratuvarlarda toplam 400 adet bilgisayar bulunmaktadır. Bilgisayar laboratuvarları, bilgisayar destekli çizim salonları olarak da hizmet vermekte olup, tüm bilgisayarlar tek bir merkezden yönetilebilmektedir. Tüm bilgisayarlarda internet servisi mevcut olup, bilgisayar laboratuvarlarının tamamı gün boyu öğrencilerin kullanımına açıktır.
Oltu Beşeri ve Sosyal Bilimler Fakültesi
Atatürk Üniversitesi Rektörlüğüne bağlı olarak Oltu Beşeri ve Sosyal Bilimler Fakültesi 10 Eylül 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Millî Eğitim Bakanlığının 23/12/2014 tarihli ve 6818356 sayılı yazısı üzerine, 28/3/1983 tarihli ve 2809 sayılı Kanunun ek 30 uncu maddesine göre, Bakanlar Kurulunca 16/2/2015 tarihinde kararlaştırılarak kurulmuş olup, 08 Mart 2015 tarih ve 29289 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. İşletme, Bankacılık ve Finans, Sosyal Hizmet Bölümleri aktif olarak eğitim vermektedir.
Dış ilişkileri

Kafkasya Üniversiteler Birliği'nin kurucu üyesidir.
Üniversitenin eski logosu
Araştırma Hastanesi
Kampüs giriş
Aya Spiridon Kilisesi (Rodos)

| --- | --- |


Temel bilgiler
Konum: Rodos, Yunanistan
Koordinatlar: 36°26′34″K 28°13′34″D﻿ / ﻿36.44278°K 28.22611°D﻿ / 36.44278; 28.22611
İnanç: Hristiyan
Mezhep: Rum Ortodoks
Durum: Açık
Mimari
Mimari tür: Kilise
Mimari biçim: Bizans mimarisi
Tamamlanma: 13. yüzyıl
Özellikler
Kubbe sayısı: 1
Malzemeler: Tuğla, taş, mermer
Hagios Spyridon Kilisesi (Yunanca: Ιερός Ναός Αγίου Σπυρίδωνος), Yunanistan'daki Rodos kentinde bulunan bir Rum Ortodoks kilisesidir. Surlarla çevrili eski şehir sınırları içerisindeki yapı, on üçüncü yüzyılda inşa edilmiş bir Orta Çağ Bizans kilisesidir. Adanın Osmanlı hakimiyeti altında olduğu dönemde Kavaklı Mescidi adıyla camiye dönüştürülmüş, daha sonra tekrar Hristiyan ibadetine açılmıştır.
Tarih

1984 yılında gerçekleştirilen kazılar ve restorasyon çalışmaları, ilk kilisenin on üçüncü yüzyılda Helenistik döneme ait üç nefli bir yapı kalıntısının üzerine inşa edildiğini ortaya çıkarmıştır ancak kilisenin kime adandığı tespit edilememiştir. Günümüzdeki haliyle Hagios Spyridon Kilisesi, on altıncı yüzyılda önceki kilisenin üzerine inşa edilmiştir. Adanın 1522 yılında Osmanlı Devletinin eline geçmesinden sonra kilise, Kavaklı Mescidi adıyla bir camiye dönüştürülmüştür.
Hagios Artemios ve Hagia Kyriaki kiliselerinin belirlenmesi için benimsenen sürece benzer bir şekilde, 4. Bizans Eski Eserleri Ephorate'si, kazılar sırasında bu kiliseyi Aziz Spyridon'a atfetmeye karar vermiştir.
Mimarisi

İlk kilise binası, kutsal alanında yarım daire biçimli bir kemere ve mermer kakmalar ve fresklerle süslü bir zemine sahipti. On altıncı yüzyılda yapılan yeni kilise kemer ve fresklerin bazı kısımları korumuştur. Bu dönemden kalan duvar resimleri ve kilisenin kuzey nefinin zemininde, aralarında kilisenin kurucuları olan baba ve oğulun mezarlarının da bulunduğu, fresklerle süslü bir mezar odası da günümüze ulaşmıştır.
Hagios Spyridon Kilisesinin iç mekanını süsleyen çeşitli duvar resimlerinden en önemlisi on altıncı yüzyılın başlarına tarihlenen Tanrı'nın Annesi Meryem ve Aziz Yuhanna'yı etraflarında dua eden ikii erkek figürle çevrili tasvir eden resimdir. Bu figürlerin yüzlerinin yanındaki ibarelerden isimlerinin Andreas ve Georgios olduğu anlaşılmaktadır. Bu iki kişinin muhtemelen kilisenin süslemelerinin bir kısmına destek olan ve mezar odasına gömülen baba ve oğul oldukları düşünülmektedir. Yapının Osmanlı döneminde camiye dönüştürülmesi sonrasında duvar resimlerinin üstü kapatılmış ve bu şekilde günümüze kadar korunabilmiştir.
Camiye dönüştürülmesinden sonra yapının kuzeybatı köşesine eklenen minare günümüze bütün olarak ulaşabilmiştir.
Aysel Bataklı Damın Kızı

| --- | --- |
Filmin afişi
Yönetmen: Muhsin Ertuğrul
Yapımcı: İhsan İpekçi
Senarist: Nâzım Hikmet Selma Lagerlöf Hasan Cemil Çambeli (Kitap)
Oyuncular: Hazım Körmükçü Müfit Kiper Sami Ayanoğlu Hadi Hün Talat Artemel Cahide Sonku
Müzik: Cemal Reşit Rey
Görüntü yönetmeni: Cezmi Ar
Stüdyo: İpek Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram
Renk: Siyah-beyaz
Yapım yılı: 1934, Türkiye
Süre: 80 dakika
Dil: Türkçe
Diğer adları: Bataklı Damın Kızı Aysel
Aysel Bataklı Damın Kızı, 1934 yapımı siyah-beyaz Türk filmi.
Muhsin Ertuğrul'un Türk sinema ve tiyatrosuna getirdiği yeniliklere bir örnek sayılan film, Türkiye'de çekilen köy konulu ilk film olma özelliğini taşımaktadır. Yönetmen Muhsin Ertuğrul, bir rolde de oynadığı Aysel Bataklı Damın Kızı'nın yapımcılığını önce kendi üstlenip daha sonra İpek Film'e devretmiş, film çekildiği dönemin güncel yaşamını, gelenek ve kavramlarını işlemiştir.
Senaryo, Selma Lagerlöf'ün bir hikâyesinden yola çıkarak Nâzım Hikmet tarafından yazılmış; filmin özgün müziğini Cemal Reşit Rey bestelemiştir.
Aysel Bataklı Damın Kızı, 1969 yılında, senaryosunu Osman Fahir Seden'in yeniden kaleme almasıyla, Zafer Davutoğlu yönetmenliğinde ikinci kez çekilmiştir.
Yapım

Film 1934'te, Bursa ilinin Çalı köyünde çekildi. İstanbul Şehir Tiyatroları oyuncularının yer aldığı filmin bazı sahnelerde köylüler de yer aldı.
Konusu

Satılmışzade ailesinin evinde çalışan genç köylü kızı Aysel, evin beyinin evlilik vaatli tecavüzüne uğrayıp hamile kalır. Olay mahkemeye yansır. Yürüyerek mahkemeye giderken arabasına bindiği Ali ile tanışan Aysel, davayı kaybedince Bataklı Dam köyüne dönmek yerine Ali'nin evinde hasta annesine bakıcı olarak çalışmaya başlar. Satılmışzade öldürülür ve cinayet Ali'nin üstüne kalacak gibidir.
Oyuncu kadrosu

Talat Artemel - Ali
Cahide Sonku - Aysel
Feriha Tevfik - Gülsüm
Sait Köknar - Ali'nin babası
Behzat Butak - Gülsüm'ün babası
Mahmut Moralı - Satılmışzade
Galip Arcan
Nafia Arcan
Müfit Kiper
Hadi Hün
Hazım Körmükçü
Sami Ayanoğlu
Muhsin Ertuğrul
Big Eyes (şarkı)

| "Big Eyes"> Big Eyes: Music from the Original Motion Picture albümünden Lana Del Rey şarkısı |
| --- | --- |
Süre: 4:41
Şirket: Interscope
Yazar: Lana Del Rey Dan Heath
Yapımcı: Dan Heath
"Big Eyes", Amerikalı şarkıcı ve söz yazarı Lana Del Rey'in bir şarkısı. Del Rey ve yapımcı Dan Heath tarafından yazıldı ve Tim Burton'ın Büyük Gözler adlı filminin başlık parçası olarak kullanıldı. Filmin soundtrack albümünün bir parçası olarak Interscope Records tarafından dijital indirmeye 23 Aralık 2014'te resmi olarak açıldı. Şarkının sözleri, filmin ortasında bir süpermarkette resimlerinin satıldığını keşfeden baş karakterin duygularına gönderme yapıyor.
Şarkı, 72. Altın Küre Ödülleri'nde En İyi Orijinal Şarkı dalında aday gösterildi. Şarkı 13 Aralık'ta, En İyi Orijinal Şarkı Akademi Ödülleri için 79 potansiyel adaydan biri olarak kısa listeye alındı, ancak aday gösterilemedi.
Arka plan ve kompozisyon

Del Rey, Büyük Gözler için iki şarkı yazdı ve seslendirdi. Film sırasında başlık parçası duyulurken, "I Can Fly" son jeneriğin üzerinde çalıyor. Filmin yapımcılarından Larry Karaszewski'ye göre, "Tim ona filmi gösterdi ve ona aşık oldu. Özellikle kadınlar filmi hissediyor gibi görünüyor ve Lana filmi gerçekten hissetti. Her şey, sesini bulamayan bir kadınla ilgili. Lana'nın şarkısı Margaret'in ne hissettiğini mükemmel bir şekilde ifade ediyor, sanki iç düşünceleri gibi"
Consequence of Sound, hem "Big Eyes" hem de "I Can Fly"ı "hayatın minimalist piyano baladları" olarak adlandırdı.
Tanıtım

Filmde rol alan Amy Adams, şarkı sözü videosunda yer aldı. Resmi ses, 19 Aralık 2014 tarihinde Del Rey'in Vevo hesabına yüklendi ve 21 Eylül 2015 itibarıyla 5,5 milyonun üzerinde görüntülemeye ulaştı.
Büyük Gözler'ın arkasındaki film stüdyosu Weinstein Company, şarkıyı En İyi Orijinal Şarkı Akademi Ödülü'ne göndermeye karar verdi.
Eleştiriler

Billboard'dan Chris Payne, Del Reyin vokalini "dram yüklü" buldu. Entertainment Weekly'den Esther Zuckerman, parçanın "Del Rey-vari vaadini dramatik, retro bir yetenekle yerine getirdiğini" söyledi.
Eleştiriler > Övgüler

"Big Eyes", 13 Aralık 2014'te En İyi Özgün Şarkı Akademi Ödülü için kısa listeye girdi ve final adayları 15 Ocak 2015'te açıklandı. 11 Aralık 2014'te şarkı 72.Altın Küre Ödülleri'nde En İyi Orijinal Şarkı dalında aday gösterildi. 15 Aralık 2014 tarihinde, 15 Ocak 2015 tarihinde düzenlenen 20. Eleştirmenlerin Seçimi Ödülleri'nde En İyi Şarkı adaylığı aldı.
| Ödüller> Yıl | Ödüller> Ödül | Ödüller> Kategori | Ödüller> Sonuç | Ödüller>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | 87. Akademi Ödülleri | En İyi Orijinal Şarkı | Aday gösterildi |  |
| 2015 | 72. Altın Küre Ödülleri | En İyi Orijinal Şarkı | Aday gösterildi |  |
| 2015 | 20 Eleştirmenlerin Seçimi Ödülleri | En İyi Şarkı | Aday gösterildi |  |

"Big Eyes", Lana Del Rey'in 2014 yılında yayımlanan "Big Eyes" filmi için bestelediği bir şarkıdır. Şarkı, filmdeki duygusal atmosferi yansıtan melankolik ve dramatik bir tona sahiptir.
İmrahor Camii

İmrahor İlyas Bey Camii ile karıştırılmamalıdır.
| --- | --- |
Studios Manastırı, Hagios Ioannes Prodromos Kilisesi
Studios Manastırı, Hagios Ioannes Prodromos Kilisesi doğu cephesi

Genel bilgiler
Mimari tarz: Doğu Roma
Konum: Fatih, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 40°59′46″K 28°55′43″D﻿ / ﻿40.99611°K 28.92861°D﻿ / 40.99611; 28.92861
Önceki işlevi: Kilise
Başlama: 454/463(?)

İmrahor İlyas Bey Camii veya Studios Manastırı, Hagios İoannes Prodromos Kilisesi (Yunanca: Μονή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου «εν τοις Στουδίου» Monē tou Hagiou Iōannē tou Prodromou "en tois Stoudiou"), günümüze ulaşabilen en eski Bizans Dönemi dini yapısıdır. İstanbul'un Fatih ilçesi, Yedikule semtinde, İmam Aşir Sokak'ta bulunmaktadır.
Bizans Dönemi Konstantinopolis’in tarihsel topografyası göz önünde bulundurulduğunda yapı, Psamathia bölgesinde Mese’nin hemen güneyinde, Altın Kapı yakınında yer almaktadır. Studios Manastırı'na ait kilise Vaftizci Yahya'ya (Ioannes Prodromos) adanmıştır.
Avrupa'dan gelen seyyahlar ve araştırmacılar 16. yüzyıldan itibaren özellikle 19. yüzyılda manastır ve kilise ile ilgili bilgiler aktarmıştır. 20. yüzyılın başında İstanbul Rus Arkeoloji Enstitüsü tarafından kısmi kazılar gerçekleştirilerek yayınlanmıştır. 2021 yılı itibari TC Vakıflar Genel Müdürlüğü ve İtalyan Assorestauro (Mimarlık, Sanat ve Kent Restorasyonu Derneği) işbirliği ile “İmrahor İlyas Bey Camii restorasyonu alanında İşbirliği Projesi” (Medart Turkey Imrahor Mosque Coorperation Project) kapsamında restorasyon ön hazırlığı çalışmaları başlatılmıştır.
Tarih > Bizans Dönemi

10. yüzyıl kaynağı Suidas'ta manastırın olduğu yerde önceden küçük bir kilise olduğu belirtilmiştir. Yahya'ya adanan kilisenin inşa tarihi için iki tarih öne sürülmektedir. Epigramlarda Studios adında Romalı bir asilzadenin konsül olmasından kısa süre önce kiliseyi inşa ettirdiği, başka bir Bizans kaynağında Studios'un İmparator Markianos döneminde (450-457) 454 yılında konsül olduğu belirtilmektedir. Bu verilerden yola çıkan ilk görüşe göre kilise 454 yılında inşa edilmiştir. 9. yüzyıl kaynağı Theophanes Kronikleri'ne göre Studios, I. Leo döneminde (457-474), 463 yılında Vaftizci Yahya'ya adanan bir kilise inşa ettirmiştir. Buna göre kilisenin 463 yılında inşa edildiği düşünülmektedir. Kilise Studios'a ait arazide büyük bir manastırla birlikte kurulmuştur ve burada akometoi 19 Ocak 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. keşişleri yaşamaktadır.
6. ve 7. yüzyıllarda manastırla ilgili bilgi oldukça azdır. 7. yüzyılda Patrikios Bonus bu manastıra gömülmüştür. İkonoklazma devrinde manastırın keşişleri baskı altına alınmış, birçok rahip manastırı terk etmek zorunda kalmıştır. 798'de Theodoros Studites'in baş rahip olmasından sonra 700 kişinin yaşadığı bilinen manastır, burada hazırlanan elyazmaları, minyatürler, ikonalarla ün kazanmıştır. Theodoros İkonoklazma hareketine karşı mücadelede önemli bir figürdür. İmparator V. Leo döneminde  sürülen Theodoros, Büyük Ada'da öldükten sonra 844 yılında manastıra getirilip gömülmüştür. 10. yüzyılda Vaftizci Yahya'nın rölikleri manastıra getirilmiştir. 11. yüzyılda manastır korunma ve sürgün yeri olarak da kullanılmıştır. İmparator I. İsaakios Komnenos (1057-1059) tahttan ayrılarak karısı ile Studios Manastırı'na çekilmiş ve burayı "güzelleştirmiştir". 12. yüzyılda burada Yahya'nın babası Zekeriya'nın da röliklerinin bulunduğu belirtilmiştir.
Latin İstilası (1204-1261) sırasında rahipler manastırı terk etmek zorunda kalmış, manastır ve kilise yağmalanmış ve yıkılmıştır. Konstantinopolis'i 1261 yılında Haçlıların elinden geri alan VIII. Mihail Paleologos büyük bir törenle Altın Kapı'dan kente girdikten sonra bu kiliseyi de ziyaret etmiş, ardından taç giymek üzere Ayasofya Kilisesi'ne gitmiştir. Studios Manastırı ve kilise, 1293'te İmparator II. Andronikos Paleologos'un (1282-1328) kardeşi Konstantinos Paleologos tarafından onarılmış, etrafı duvarla çevrilmiştir. 14. yüzyılda manastır yine eski ününe kavuşmuştur. 1400'lerin başlarında Anadolu'ya elçi olarak gönderilen İspanyol Ruy González de Clavijo Studios Manastırı'nı detaylı bir şekilde betimlemiştir. Bizanslı tarihçi Dükas, 1417 yılındaki veba salgınında bir şehzadenin şehre sığınarak ölmeden hemen önce Hristiyanlığı kabul ettiği ve Studios Manastırı'na gömüldüğü bilgisini vermiştir.
Tarih > Osmanlı Dönemi

1453-1481 yılları arasında Studios Manastırı hakkında bilgi bulunmamaktadır. Türklerin kenti ele geçirmesinden sonra manastır kapanmış ve 16. yüzyılın başlarında Topkapı Sarayı için taşocağı olarak kullanılmıştır.  Manastırın II. Beyazıt'ın (1481-1512) İmrahoru İlyas Bey bin Abdullah tarafından camiye dönüştürüldüğü düşünülmektedir. Daha sonra cami banisinin ismiyle anılmıştır. Fakat kilisenin tam olarak hangi yıl camiye dönüştürüldüğü bilinmemektedir. 15. yüzyılda bu camiye bağlı tekke-zaviyenin var olduğu bilinmektedir. Zaviye, 19. yüzyıl sonlarına kadar hizmet vermiştir.
1782 yılında Samatya'da çıkan büyük yangında yapı oldukça zarar görmüştür. Çatısı ve güney sütun sırası yanmıştır. 1804 ve 1821 yıllarında onarılan yapı, 1894 depremiyle tekrar hasar almıştır. Bu depremin ardından zarar gören çatısı 1908 yılında yoğun kar yağışı nedeniyle çökmüştür. 1920'de meydana gelen bir yangınla tümüyle zarar görmüştür.
Tarih > Cumhuriyet Dönemi

Manastıra ait kalıntılar üzerlerine modern konutlar inşa edilmesi nedeniyle büyük ölçüde ortadan kalkmıştır. Kilise, 19. yüzyıl sonu 20. yüzyıl başlarında geçirdiği yangın ve depremlerden sonra onarılmamış, caminin son cemaat yeri olan narteksin kuzey bölümüne mihrap eklenerek bir süre mescit olarak kullanılmıştır. 1955'te basit onarım geçirmiştir. 1970'li yıllarda Kültür Bakanlığı ve İstanbul'daki Alman Arkeoloji Enstitüsü'nün yapının restorasyonuna ilişkin girişimleri gerçekleştirilememiştir. 20. yüzyıl sonlarında Ayasofya Müzesi'ne bağlı açık hava müzesi olarak kullanılmıştır.
Mimari

Kilise, Erken Hristiyanlık döneminde sıklıkla karşılaşılan bazilikal plan şemasının Konstantinopolis'te günümüze ulaşan en karakteristik örneğidir. Kareye yakın nosu üç neflidir. Orta nef 12.7, yan nefler 4.6 m genişliğinde, 23.35 m uzunluğundadır. Yan nefler orta neften yedişer yeşil breş sütundan oluşan sütun sıraları ile ayrılmıştır. Bu sütun sıralarından kuzeydekinin sütunları kısmen günümüze ulaşabilmiştir. Sütunlar stylobat üzerinde yükseltilmiş ve aralarına parapet yerleştirilmiştir. Orta nef, yan nefler ve narteks üzerinde üç taraftan galerilerle çevrilmiştir.
Orta nef doğuda dışta üç cepheli çokgen, içte dairesel apsisle sonlanır. Apsisin iç kısmında synthronon yer alır. Apsisin zemin kat seviyesinde çokgen olan dış cephesini, galeri hizasında dairesel bir kasnak takip etmektedir. Kasnağın üzerinde 18. yüzyıl sonu veya 19. yüzyıl başında yapılan Osmanlı Baroğu üslubunda pencereler bulunur. Batıda bulunan narteks üç bölümlüdür. Narteksten orta nefe etrafı mermerle çevrili üç kapıdan, yan neflere ise birer kapıdan geçilmektedir. Narteks batıda 4 mermer sütunlu revak ile bir avluya açılmaktadır. Avlunun kuzey duvarı ayaktadır. Narteksin iki ucundaki mekandan ahşap merdivenlerle galerilere erişim sağlanmaktdır. Güneydeki mekana yapının camiye dönüştürüldüğü dönemde bugün şerefeden yukarısı yıkık durumda olan minare eklenmiştir. Narteks doğu duvarının üst kottaki pencereli kısmı Osmanlı Döneminde 18. yüzyılda inşa edilmiştir. Yapının ilk inşa edildiği dönemde üst örtünün nasıl olduğu ile ilgili günümüze ulaşan veri bulunmasa da, kiremit kaplı ahşap bir çatı olduğu düşünülmektedir.
Yapının mermer işçiliği, sütun başlıkları, pencere kemerleri, silmeler ve kornişler 5. yüzyıl taş işçiliğinin önemli örneklerindendir. Devşirme parçalar kullanılmamışi mimari plastik parçalar bu yapıya özel olarak üretilmiştir. Duvarlar ve apsis yarım kubbesini süsleyen mozaik kaplamalardan bir iz kalmamıştır. Bugün görülebilen döşeme mozaiklerin Latin İstilası sonrasında yapılan onarım faaliyetleri sırasında yapıldığı düşünülmektedir.
Kiliseden başka Studios Manastırı'na ait kilisenin güneyinde 24 sütunlu 18.60 ve 16.65 × 26.40 m boyutlarında trapezoidal biçimli bir sarnıç bulunmaktadır. Sarnıca bitişik 2 sütunlu bir ayazma yer alır. Ayrıca apsis altında, muhtemelen bir zamanlar manastırın kalıntılarını barındıran haç biçimli bir mezar odası ortaya çıkarılmıştır.
Kilisenin narteksinden apsise bakış
Mijaín López Núñez

Mijaín López Núñez (d. 20 Ağustos 1982), Kübalı grekoromen güreşçidir. 2008, 2012, 2016, 2020 ve 2024 Yaz Olimpiyatları'nda altın madalya kazanmıştır. Ayrıca beş kez Dünya Güreş Şampiyonu olmuş, beş kez de Panamerikan Güreş Şampiyonu olmuştur. 2020 Yaz Olimpiyatlarına katılan Küba delegasyonunda Küba sancağını taşıma görevi kendisine Devlet Başkanı Miguel Díaz-Canel tarafından bizzat verilmiştir. Nuñez, 2024 Yaz Olimpiyatlarında kazandığı altın madalyayla, olimpiyat tarihinde üst üste 5 altın madalya kazanan ilk sporcu olarak tarihe geçmiş ve aynı disiplinde arka arkaya dört olimpiyat madalyası kazanan 6 sporcuyu geride bırakmıştır.
Kariyeri

Pinar del Rio'nun Consolacion del Sur ilçesinin La Herradura mahallesinde dünyaya gelmiştir. Çocukluk yaşlarında beyzbol oynamaya meraklıydı. Daha sonra oldukça yapılı olması sebebiyle grekoromen stil güreş yapmaya karar verdi. Bu spora uygun olduğu çok kısa sürede anlaşıldı. Okullar arası düzenlenen yarışmaların tamamında başarılı oldu. Gösterdiği gelişme ışığında büyüklerle beraber müsabakalara katılmaya başladı. 2002 yılında Moskova'da düzenlenen Gençler Dünya Şampiyonasında yeraldı. 120 kg kategorisinde 13. oldu. Bir yıl sonra büyükler kategorisinde Fransa'da düzenlenen Dünya Şampiyonasında ilk 16'ya kalamadı. Düzenlenen Panamerikan Oyunlarında ilk uluslararası altın madalyasını kazanır. 22 yaşında ilk kez 2004 Yaz Olimpiyatlarına katıldı. Büyük umutlarla Atina'ya gelen Nuñez, çeyrek finalde Olimpiyat şampiyonu Rus Hasan Baroyev ile eşleşince beşinci oldu. Bu dönemden sonra katıldığı tüm maçlarda başarılı olmuş ve kategoriyi domine etmiştir. Son olarak 2024 Yaz Olimpiyatlarında altın madalya kazanmıştır.
Özellikle popüler olduğu 2010 yılından sonra bazı çevreler tarafından Küba'dan kaçacağı yönünde iddialar ortaya atılmış olsa da Núñez, tam tersine Küba Devrimi ve Fidel Castro lehinde açıklamalarda bulunmuştur.
Ünye kaya mezarları

Ünye Kalesi'ndeki üçgen alınlıklı kaya mezarı
Ünye kaya mezarları, Ordu ilinde yer alan Ünye kentinin yakın çevresinde üç kaya mezarı bulunmaktadır. Bu mezarlardan ikisi Ünye Kalesi'nde, biri de Cevizdere vadisindedir.
Üçgen alınlıklı kaya mezarı, Ünye Kalesi'nde, kalenin giriş kapısının solunda bulunur ve güneydoğu yönüne bakmaktadır. Ünye'deki üç kaya mezarı içinde en dikkat çeken yapıdır. Girişindeki üçgen alınlığın her iki kenarında ve ortasında kartal kabartmaları bulunmaktadır. Ulaşımı çok zor olan bu kaya mezarının ön odasının ön duvarlarında, girişin sağ ve solunda ve odanın tavan kısmında renkli freskler bulunmaktadır. Bu freskler bu mezarının sonradan keşiş hücresi olarak kullanılmış olabileceğini göstermektedir.
Ünye Kalesi’ndeki ikinci kaya mezarı, kalenin güney cephesinde, yerden yaklaşık 3 metre yükseklikte yer alır. Yaklaşık iki metre ebatlarında kare bir girişi olan mekânın giriş açıklığı ve iç kısmı büyük ölçüde tahrip edilmiştir. Mezarın içi kademeli sekilerden oluşmaktadır. Ön kısmında, büyük bir olasılıkla sonraki dönemlerde örülmüş bir duvar kalıntısı tespit edilmiştir. Bu kaya mezarının sonradan gözetleme kulesi işlevi gördüğü tahmin edilmektedir.
Tozkoparan Kaya Mezarı, Ünye ilçesinin bir mahallesi olan Cevizdere'deki vadide bir kaya kütlesi üzerinde bulunmaktadır. Kaya mezarının yuvarlak kemerli bir girişi bulunmaktadır. Mezar giriş alanı dışında ön ve arka mezar odası olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. Mezarın girişinin her iki yanının üst kısımda, karşılıklı kabartma boğa başları bulunmaktadır.
Colybrassus

Colybrassus, Antalya il sınırları Alanya ilçesi yakınlarındaki bir antik kenttir.
Colybrassus, Alanya'nın 30 kilometre kadar kuzeybatısında ve Toroslar'da Roma döneminden kalma bir kenttir. Çevreye dağılmış durumdaki çok sayıda yazıt, kent tarihine ilişkin önemli bilgiler içermekle birlikte ayrıntılar henüz gün ışığına çıkmamıştır. Günümüze kadar ayakta kalan kalıntılar arasında köşe başlığı İon tarzında tapınak, nekropoldeki lahitler ve bir kayaya oyulmuş mezar sayılabilir. Kaya mezarının cephesi anıtsal bir görüntüdedir. Tek mekandan oluşan mezar odasına 18 basamaklı bir merdivenle çıkılır ve girişin üstü basık kemer şeklinde yontularak içi Medusa başı ile süslenmiştir. Kemerin iki yanı ise kartal motiflidir. Kentte ayrıca odeon, kuleli kent duvarları, eksedra, konut kalıntılarından örnekler görülebilir.
Ören yeri ücretsiz gezilmektedir. Antik kentin bir adı da Ayasofya'dır.
Fotoğraflar

Ayasofya'da bulunan kaya mezar odası
Ayasofya
Ayasofya'da bulunan yazıtlardan
Sarıtekke, Şarkışla

| Sarıtekke |
| --- | --- |
Köy

 Sivas'ın Türkiye'deki konumu
SarıtekkeSarıtekke'nin Sivas'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Sivas
İlçe: Şarkışla
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1549 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 52
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0346
İl plaka kodu: 58
Posta kodu: 58402
Sarıtekke, Sivas ilinin Şarkışla ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Tarihçe > Kaya Mezarı

Alaman - Yahyalı yolu üzerinde Sarıtekke köyü kavşağında "Taş-Dam Kaya Mezarı" yer almaktadır. Köye çok yakın bir konumdadır. Olasılıkla Roma dönemine ait bir mezardır. Ana kayanın işlenmesi ile elde edilen cephe formuna sahiptir. Giriş kapısından beşik tonozlu büyük odaya geçilir. Odaya bitişik mezar odası vardır. Günümüzde korumasız durumdadır. Yörede "Kaya Tekke" adıyla da bilinir.
Coğrafya

Köy, Sivas il merkezine 123 km, Şarkışla ilçe merkezine 35 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 52
2020: 54
2019: 54
2018: 56
2017: 51
2016: 54
2015: 61
2014: 69
2013: 54
2012: 58
2011: 59
2010: 66
2009: 55
2008: 61
2007: 54
2000: 82
1990: 123
1985: 174
1965: 279
Kaya Mezarı (Alaman köyü)