stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
II. Gıyâseddin Keyhüsrev
Yaşamı > Babai ayaklanması

Bu arada Moğolların önünden kaçarak Anadolu'ya sığınan göçebe Türkmenler, Anadolu'daki yerleşik devlet düzeni içinde yeni sorunlar yaratmaya başladı. Bu koşullarda Baba İshak'ın başlattığı Babai ayaklanması çok hızlı ve kanlı bir şekilde gelişti. Beyşehir Gölü üzerindeki Kudababad Sarayı'na sığınan Keyhüsrev, Moğol tehlikesine karşı ülkeyi savunmak üzere Erzurum sınırında bulunan orduyu çağırarak ayaklanmayı bastırabildi (1240). Bu olay neticesinde devletin gücü önemli ölçüde sarsıldı.
Yaşamı > Eyyubiler ile olan mücadelesi

Keyhüsrev, 1241'de ordusunu Kayseri'de topladı. Dımaşk Eyyubi hükümdarı ile güçlerini birleştirip Silvan Eyyubi hükümdarının üzerine yürüdü. Silvan Eyyubi hükümdarı da Germiyanlı Türkmenler'in ve Harizmler'in desteğini sağlamıştı. Yaklaşan Moğol tehlikesi üzerine Abbasi hükümdarının araya girmesiyle iki ordu arasındaki savaş önlendi. Silvan hükümdarının yeniden Selçuklulara tabi olması şartıyla barış yapıldı.
Yaşamı > Moğol İstilası ve Kösedağ yenilgisi

Ana maddeler: Anadolu'nun Moğollar tarafından istilası ve Kösedağ Muharebesi
Moğollar İran'ı istila edip Gürcistan'ı yağma ettikten sonra Irak'a akınlar düzenlemeye başladılar. İyiden iyiye Anadolu'ya yaklaştılar ve Selçuklu sınırlarında faaliyetler gösterdiler. Kaçınılmaz olan Anadolu Seferi'ni Selçuklu Devleti'nin güçlü olduğunu düşündükleri için bir süre ertelediler. Ancak Babaî Ayaklanmasında Selçuklu Devleti'nin gösterdiği acizliği görünce saldırmaya karar verdiler. Erzurum, o dönem Selçuklu Devleti'nin gerek konumu gerekse zenginliği sebebiyle en önemli şehirlerinden biriydi. Ayrıca bu şehir Anadolu'nun kapısı sayılmaktaydı. Gürcü ve Ermeni kuvvetleriyle beraber 30.000 kişiden oluşan Moğol ordusu 1242 yılının sonbaharında Erzurum'a doğru ilerledi. Türkiye Selçuklularının zayıflamasından yararlanan Moğollar 1242'de Erzurum'u ele geçirdiler. Kösedağ Savaşı'nda da Anadolu Selçuklu ordusunu yenilgiye uğrattılar (1243). II. Keyhüsrev savaştan sonra Batı Anadolu'ya kaçtı. Moğollar Sivas'a girdi ve şehri üç gün süreyle yağma ettirdi. Ardından Kayseri'yi kuşattılar, kahramanca direnmesine rağmen şehri ele geçirip büyük bir katliam yaptılar. Azerbaycan'a dönüşleri sırasında aynı şekilde Erzincan'da katliam yaptılar. Bu olaylar sırasında Keyhüsrev'in annesi ve ailesi Halep'e gitmeye çalışırken yakalanıp Moğollar' a teslim edildi.
Yaşamı > Ölümü

Amasya'da bulunan Vezir Mühezzebüddin Ali Moğol komutanı Baycu Noyan'a gidip Selçukluları Moğollara vergi verir bağımlı bir devlet haline getiren ağır bir anlaşma imzaladı. Moğollarla barışın sağlanmasının ardından Konya'ya dönen sultan bundan sonra devlet işlerini bütünüyle veziri Şemseddin İsfahani'ye bıraktı. Vezir, Sultanın ailesini Moğollar'a teslim etmiş olan Ermeni Krallığı üzerine sefere çıkarak Tarsus'u kuşattı. Bu sırada Alâiye'de bulunan sultan, içki içmekte iken veya baktığı vahşi hayvanların ısırması sonucu öldü. Henüz yirmi beş yaşında idi. Cenazesi Kümbethane'ye kondu. Onun ölümü üzerine Selçuklu ordusu Tarsus kuşatmasını bırakıp Konya'ya döndü. Oğlu II. İzzeddin Keykavus tahta çıkarıldı.
Popüler kültürdeki yeri

2018'de Trt1'de yayınlanan dönem dizisi Diriliş Ertuğrul'da Burak Dakak tarafından canlandırılmıştır.
2018'de yayınlanan sinema filmi Direniş Karatay'da Ali Buhara Mete tarafından canlandırılmıştır.
2023'te TRT'nin dijital platformu Tabii'de yayınlanan Mevlana Celaleddin-i Rumi dizisinde Burç Kümbetlioğlu tarafından canlandırılmıştır.
Topkapı Sarayı
Topkapı Sarayı'nın bölümleri

Topkapı Sarayı, Marmara Denizi, İstanbul Boğazı ve Haliç arasında kalan tarihsel İstanbul yarımadasının ucundaki Sarayburnu'nda Bizans akropolü üzerinde kurulmuştur. Saray, kara tarafından Fatih Sultan Mehmed'in yaptırdığı Sûr-ı Sultâni, deniz tarafından ise Bizans surları ile şehirden ayrılmıştır. Çeşitli kara kapılarıyla ve deniz kapılarıyla saray içerisindeki değişik yerlere açılan kapıların haricinde, sarayın anıtsal girişi Ayasofya'nın arkasında bulunan Bâb-ı Hümâyûn (Saltanat Kapısı)dur.
Topkapı Sarayı yönetim, eğitim yeri ve padişahın ikâmetgâhı olması sebebiyle oluşturulan yapılanmaya uygun olarak iki ana bölüme ayrılmıştır. Bunlar, birinci ve ikinci avludaki hizmet yapılarından oluşan Birun ile iç örgütlenme ile ilgili yapılardan oluşan Enderûn’dur.
Saray-ı Hümayun ve İç Saray

Surlarla çevrili Saray-ı Hümayun'un yapıları:
Bab-ı Hümayun (Saltanat Kapısı), Hasbahçe (Gülhane Parkı), Istabl-ı Âmire (Has Ahırlar), Soğukçeşme Kapısı, Otluk Kapısı, Odun Kapısı, Balıkhane Kapısı, Vükela Kapısı, Yalıköşkü Kapısı, Alay Köşkü, Sepetçiler Kasrı, Yalı Köşkü,  İncili Köşk, Şevkiye Köşkü, Eski Kayıkhaneler, Yeni Darphane, Darphane Köşkü, Gülhane Kasrı, Gotlar Sütunu, Çinili Köşk, Revan Köşkü, Bağdat Köşkü, III. Osman Taşlığı, Sofa Köşkü
İç saraydaki yapılar:
Bâbüsselâm (Selam Kapısı), Mutfak kanadı, Babüssaade (Saadet Kapısı), Arz Odası, Fatih Köşkü, Hekimbaşı odası, Ağalar Camii, İç hazine, Raht Hazinesi, Has Ahır, Kubbealtı, III. Ahmet Kütüphanesi, Sünnet odası, III. Murat Köşkü (DBİA, C.7, 283-5)
Saray-ı Hümayun ve İç Saray > Bab-ı Hümayun (Saltanat Kapısı)

Sarayı şehirden ayıran ve Fatih Sultan Mehmed tarafından sarayın inşaatıyla birlikte yaptırılmış olan Sur-i Sultani içerisindeki saray alanına Bâb-ı Hümâyûn’dan girilmektedir.
Kapının en üstünde Ali bin Yahya Sofi tarafından yazılmış bulunan müsemmen (karşılıklı) tarzda, celi sülüs hat ile Hicr Suresi'nin 45-48. ayetleri yazılıdır. Kapının üstündeki ilk kitabede sadeleştirilmiş şekliyle şöyle yazar: "Bu mübarek kale, Allah'ın rızası ve inayetiyle bina edilmiş. Karaların sultanı, denizlerin hakanı, iki alemde Allah'ın gölgesi, Doğu'da ve Batı'da Allah'ın yardımı, su ve toprağın kahramanı, Konstantiniyye'nin fatihi ve cihan fetihlerinin babası olan Sultan Mehmed Han oğlu Sultan Murad Han oğlu Sultan Mehmed Han'ın Allah Teala onun hükümdarlığını ebedi kılsın ve makamını feleğin en parlak yıldızının üstüne çıkarsın, Ebu'l Feth Sultan Mehmed Han emriyle 883(Hicri) yılının mübarek Ramazan ayında(Kasım-Aralık 1478) imar ve inşa edildi." ifadesi yer alır.
Kitabenin altında ve kapının iç tarafında bulunan II. Mahmud ve Abdülaziz'e ait tuğralardan, kapının birkaç defa onarıldığı anlaşılmaktadır.
Bab-ı Hümayun'un iki yanında, kapıcılara ayrılmış küçük odalar vardır. Kapının üstünde 1866 yılında yandığı için günümüze ulaşamayan, Fatih Sultan Mehmed'in kendisi için yaptırdığı köşk biçiminde küçük bir daire vardı. Üst katın asıl önemi Beytül mâl (Kapı arası hazinesi) olarak kullanılmış olmasıdır. Padişahın ölen kulları veya varissiz ölen şahısların servetlerinin sultan hazinesine alınması sistemi olan muhallefat sistemi ile bağlantılı olan bu mekan, sultan hazinesine alınmayan emtianın yedi sene emanete alındığı mekan olarak kullanılmıştır.
Saray-ı Hümayun ve İç Saray > I. Avlu (Alay Meydanı)

Bab-ı Hümayun'dan girilen, asimetrik planlı bu avluya saray-kent-devlet üçlü yönetim sisteminin ikinci derecede öneme sahip olan yapıları yerleştirilmiştir. Burası halkın belirli günlerde girebildiği ve devletle olan ilişkilerini yürüttüğü bir merkez niteliğindedir. Devlet erkanının at ile girebildiği tek alandır.
Bab-ı Hümayun'u Bab-üs Selam'a bağlayan 300 metre uzunluğundaki ağaçlı yol sultanların Cülus, Sefer, Cuma Selamlıklarına ihtişamla geçtiklerine sahne olmuştur. Bu avlu aynı zamanda Elçi alayları, Beşik alayları ile Valide Sultanların saraya taşınmasındaki Valide alaylarına da sahne olmuştur.
Alay Meydanı'nında bulunan hizmet yapıları
Sol tarafta sarayın ihtiyacını karşılayan odun ambarı ve hasırcılar ocakları bulunmaktaydı. Hamamları, koğuşları, işlikleri, ahırları ile bir bütün teşkil eden bu kısımlar günümüze ulaşamamıştır. Avlunun sol tarafındaki, günümüzde Karakol Restoran olarak hizmet veren bina, Osmanlı döneminde Topkapı Sarayı'nın dış karakolu olarak kullanılmaktaydı.
Bu yapılardan sonra gelen Fatih Sultan Mehmed döneminden itibaren Cebehane olarak kullanılan Aya İrini Kilisesi günümüze ulaşmış ender yapılardandır. Cebehane'nin yanından başlayarak sarayın bahçelerine ve Çinili Köşk'e geçit veren yol boyunca uzanan bu yapılar günümüze tamamıyla değişmiş olarak gelmiştir.
Darphanenin 17.786 metrekarelik kısmı günümüze ulaşmıştır, Darphane Genel Müdürlüğü Damga Matbaası Daire Başkanlığı, Röleve ve Anıtlar Müdürlüğü ile Restorasyon ve Konservasyon Merkez Laboratuvarı Müdürlüğü bu yapıların bir kısmını kullanmaktadır. Koz bekçileri kapısından sonra gelerek İstanbul Arkeoloji Müzeleri'nin karşısında kalan yapıları Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı'ndan kiralayan Tarih Vakfı kullanmaktadır.
Günümüzde I. Avlu'da Bulunmayan Yapılar
Darphane binalarının sonunda Kız bekçileri veya Koz bekçileri adı verilen bir kuruluşun yerinin bulunduğu bilinmektedir. Görevleri depoların ve haremin dıştan korunması olan Koz Bekçiler Ocağı'nın bulunduğu kısımdaki yolun üzerindeki kapı da Koz Bekçiler Kapısı adıyla anılmaktadır.
Bâb-ı Hümâyûn'un girişinden itibaren sağ tarafta sırasıyla Enderûn Hastahanesi, sarayın Marmara Denizi tarafındaki yapılarına ve bahçelerine inen yol ile Dizme ya da Dizme Kapısı denilen kapı, Hasfırın ve Dolap Ocağı vardı.
Kapının girişine yaklaştıkça II. Abdülhamid tarafından meydanın bu kenarındaki duvara taşınan 16. yüzyıla ait Cellat Çeşmesi görülür. Yolun sol tarafında ise avlunun Bab-üs Selam'a yakın kısmında küçük sekizgen köşk biçiminde bir yapı bulunuyordu. Külah biçiminde sivri çatısı olan yapı Kağıt Emini Kulesi veya Deavi Kasrı olarak da tanınmaktadır. Buraya her gün Kubbealtı vezirlerinden biri gelerek halkın verdiği dilekçeleri toplar, dava sahiplerini dinler ve konuyu Dîvân-ı Hümâyun'a sunardı.
Bugün aşağı yukarı bu mekânın bulunduğu yerde saraya giren-çıkan ziyaretçilere yiyecek-içecek servisi yapılan DÖSİM'e ait çay bahçesi bulunmaktadır.
Saray-ı Hümayun ve İç Saray > Bâbüsselâm (Selam Kapısı / Orta Kapı)

Bâbüsselâm (Selam Kapısı), II. Mehmed tarafından 1468 yılında yaptırılmıştır. Kanunî döneminde yapılan onarımlardan sonra, kesme taştan, geniş kemerli portal tonozu, yan nişleri ile 16. yüzyıl Osmanlı mimarisinin klasik unsurlarını yansıtan kapı, İki kulesi ile çağdaşı Avrupa kale kapılarına da benzer. Demir kapı 1524'te İsa bin Mehmed tarafından yapılmıştır. I. Avluya bakan cephede Kelime-i Tevhid, Sultan II. Mahmud tuğrası, yanlarda 1758 tarihli tamir kitabeleri ve Sultan III. Mustafa tuğraları vardır.
Saray-ı Hümayun ve İç Saray > II. Avlu (Divan Meydanı) Bâbüssaâde

Avlu, tahminen 1465 yılında Fatih Sultan Mehmet döneminde yapılmıştır. Etrafında saray hastanesi, pastane, Yeniçeri kışlaları, Istabl-ı Âmire adlı ahırlar, Harem bulunur. Kuzeyinde divan, güneyinde saray mutfakları vardır. Arkeolojik çalışmalarda Bizans ve Roma kalıntıları sarayda bulunmuştur. Bu buluntular 2. Avlu'da saray mutfaklarının önünde sergilenir. Sarayın altında Bizans döneminden kalma bir sarnıç vardır. Osmanlı döneminde kullanımdayken avluda büyük sayıda tavus kuşları ve ceylanlar bulunurdu. Istabl-ı Âmire (Has Ahırlar), II. Mehmed tarafından yaptırılıp I. Süleyman döneminde yenilenmiştir. Raht Hazinesi adı verilen geniş bir hazine mahrem ahırında tutulur. Harem ağası Beşir Ağa adına 18. yapılmış Beşir Ağa Cami ve Hamamı da burada bulunur.
Saray-ı Hümayun ve İç Saray > II. Avlu (Divan Meydanı) Bâbüssaâde > Saray Mutfakları ve Porselen Koleksiyonu

Mutfaklar avluyla Marmara Denizi arasındaki bir iç sokakta bulunur. Edirne Sarayı'nın mutfaklarından ilham alan saray mutfakları 15. yüzyılda inşa edilmiştir. 1574 yangınından sonra hasar alan mutfaklar Mimar Sinan tarafından tekrar tasarlanmıştır.
Osmanlı İmparatorluğu'nun en büyük mutfaklarıdır. Sayıları 800'e varan mutfak çalışanları yaklaşık 4.000 insana yemek sağlamaktan sorumluydu. Mutfaklar yurtlar, hamamlar ve çalışanlar için bir cami içerirdi, ancak bunların çoğunluğu zamanla yok oldu.
Saray-ı Hümayun ve İç Saray > II. Avlu (Divan Meydanı) Bâbüssaâde > Kubbealtı

Kubbealtı, Dîvân-ı Hümâyûn'a (Padişah Divanı) ev sahipliği yapardı. Fatih Sultan Mehmed'ten sonraki dönemde sadrazam (veya vezîr-i âzam) bu divanın başkanlığı görevini üstlenirdi.
Saray-ı Hümayun ve İç Saray > II. Avlu (Divan Meydanı) Bâbüssaâde > Hazine-ı Âmire (Dîvân-ı Hümâyûn Hazinesi)

III. Avluda "iç" bir hazine daha olduğu için Dîvân-ı Hümâyûn Hazinesi'ne dış hazine denir. Yapılma zamanı belli olmasa da, inşa edilme şekli ve planlarından 15. yüzyılın sonlarında Kanuni döneminde yapıldığı tahmin edilir.
Hazinede imparatorluğun mali yönetimi yapılırdı. Mali yöneticilerin vezirlere, elçilere ve saray sakinlerine verecekleri değerli kaftanlar, mücevherler ve diğer hediyeler burada saklanırdı. Yeniçerilerin üç ayda bir aldıkları ulufe adlı maaş burada bulunurdu. Topkapı Sarayı'nın müze hâline getirilmesinden 4 yıl sonra(1928) Topkapı Sarayı'nın silah ve zırh koleksiyonu bu binada sergilenir.
1937'de yapılan arkeolojik çalışmalarda, binanın önünde 5. yüzyıldan kalma bir bazilika bulunur. Bu bazilika çıkarılan diğer kiliselerle eşleştirilemediğinden "Saray Bazilikası" olarak bilinir.[kaynak belirtilmeli]
Galeri

I. Avlu (Alay Meydanı) görünümü (Mart 2013)
II. Avlu (Divan Meydanı) görünümü (Mart 2013)
III. Avlu (Enderûn Avlusu) görünümü (Mart 2013)
IV. Avlu (Sofa-i Hümayun) görünümü (Mart 2013)
Valide Sultan Dairesi'nin tavanı
Topkapı Sarayı'nın havadan görünümü, arka planda ayrıca Aya İrini, Ayasofya ve Sultan Ahmet Camii görünmektedir (Ekim 2014)
Bab-ı Hümayun
Topkapı Sarayı'nın modeli
Darphane-i Amire
Birinci Avludaki Aya İrini Kilisesi
Altınyol
Babüsselam
Volkanoloji

Volkanoloji (ya da yanardağ bilimi), yanardağlar, lavlar, magma ve ilişkili jeolojik ve jeofizik olguların incelenmesi ile ilgili bir bilim dalıdır.
İnsanlık tarihinde kayıtlı belli başlı yanardağ püskürmeleri

| Yıl | Yanardağ | Ülke | Açıklama |
| --- | --- | --- | --- |
| 79 | Vezüv | İtalya | Pompei kenti gömülmüştür. |
| 1631 | Vezüv | İtalya | Yaklaşık 4.000 kişinin ölümüne neden olmuştur. |
| 1669 | Etna | İtalya | Katanya kentinin caddeleri boyunca akan bir lav ırmağı üretmiş, kentte ve dolay bölgelerde 20.000 dolayında insanın ölümüne yolaçmıştır. |
| 1783 | Skaptar | İzlanda | Püskürmesi çiftçilik ve balıkçılığı tahrip etmiş, nüfusun beşte birini yokeden kıtlığa neden olmuştur. |
| 1815 | Tambora | Endonezya | Püskürmeden kaynaklanan kasırga ve tsunamiler (dev dalga) 12.000 kişinin ölümüne yolaçmış ve bu püskürme atmosfere, Pinatubo Volkanı'nın 1991 yılında saldığının dört katı büyüklüğünde bir bulut salmıştır. |
| 1883 | Krakatoa | Endonezya | 3.000 km öteden duyulan bir patlamayla püskürmüştür. 80 km uzaktaki adalara 35 kg ağırlığındaki bloklar yağmış ve 40 m'ye ulaşan tsunami, Java ve Sumatra adaları da dahil yüzlerce köyü tahrip etmiş, yaklaşık 36.000 kişi ölmüştür. Atmosfere alınan toz iki yıl boyunca Ay'ın mavi, bazen de yeşil görünmesine yol açmıştır. |
| 1902 | Pelée | Martinik | Saint-Pierre kentini boğucu gaz ve kızgın külle örtmüş ve kentte yaşayan 29.937 kişiden dört kişi hayatta kalmıştır. |
| 1980 | St. Helen | ABD | doruğundan 400 m yükseğe püskürmüş, 57 kişinin ölümüne yolaçmış ve 137 km ötedeki kentlerde gün ortasında (öğle vakti) karanlığa neden olmuştur. Çoğu kişinin belleğinde canlılığını korusa da, tarihsel dönemdeki ölçümlerle karşılaştırıldığında, St. Helen püskürmesi göreceli küçük ölçeklidir. Püskürttüğü malzeme bulutu, Pinatubo Yanardağının salmış olduğunun sadece %5'i düzeyindedir. |
| 1991 | Pinatubo | Filipinler | 600 (veya 500) yıllık bir aradan sonra püskürmeden önce günler boyunca gümbürdemiş ve yaklaşık 750 kişinin ölümüne yolaçmıştır. Ölenler arasında girilmesi yasak bölgede püskürmeyi bekleyen gazeteciler de vardı. Volkan çevresinde 6 km çaplı bir alanda kül kalınlığı yaklaşık iki metreye ulaşmış ve 15 km ötedeki ABD'ye ait bir hava üssünü gömmüştür. |
Pinatubo'nun saldığı ve yaklaşık 20 milyon tona ulaşan sülfürik asit bulutu stratosferde (kat yuvarı) 20 km'yi aşan bir yüksekliğe ulaşmıştır. Püskürmeyi izleyen haftalarda bu bulut ekvatoru çevrelemiş, kutuplara yayılmış ve tüm gezegeni kaplamıştır. Parçacıklar güneş ışığını geri yansıtmış ve yeryüzünde soğumaya yolaçmıştır.
İslam İşbirliği Teşkilatı

| İslam İşbirliği Teşkilatı  Arapça: منظمة التعاون الإسلامي (Arapça) İngilizce: Organisation of Islamic Cooperation (İngilizce) Fransızca: Organisation de la coopération Islamique (Fransızca) |
| --- | --- |

   Üye ülkeler  Reddedilen ülkeler  Gözlemci ülkeler
Kuruluş: 21 Ağustos 1969 (55 yıl önce) (1969-08-21)
Merkez:  Cidde, Suudi Arabistan
Üyeler: Birliğe üye ülkeler
Resmî diller: Arapça, İngilizce, Fransızca
Genel sekreter:  Hüseyin İbrahim Taha
Resmî site: oic-oci.org
Eski adı: İslam Konferansı Örgütü (İKÖ)
İslam İşbirliği Teşkilatı (İİT), (Arapça: منظمة المؤتمر الإسلامي, İngilizce: The Organisation of Islamic Cooperation, OIC, Fransızca: Organisation de la Coopération Islamique, OCI) Eylül 1969 tarihinde Fas'ın başkenti Rabat'ta toplanıp İslam ülkelerini çatısı altında toplamak üzere İslam Konferansı Teşkilatı adıyla kurulan 57 üyeye sahip, uluslararası hukuk tüzel kişiliğini haiz bir uluslararası teşkilattır.
2011 yılında Kazakistan'ın başkenti Astana'da düzenlenen İslam Konferansı Teşkilatı'nın 38. Dışişleri Bakanları toplantısında alınan karar gereğince örgütün ismi İslam İşbirliği Teşkilatı olarak değiştirildi.
Tarihçe

Church of God adlı tarikata bağlı Denis Michael Rohan adında Avustralyalı bir Hristiyan'ın 21 Ağustos 1969 tarihinde 1969 Mescid-i Aksa'yı kundaklamayı denemesinden sonra İslam ülkeleri başkanları BM'de daimi olarak temsil de edilen İslam Konferansı Teşkilatını kurdular. Pakistan'daki ikinci toplantılarında İslam Kalkınma Bankası'nın kuruluş planı gündeme getirildi. Bunun ardından İKÖ maliye ve ekonomik işleri bakanları 1973 yılında katıldıkları Cidde toplantısında mali ve parasal bir müessesenin kuruluşunun önemini vurguladılar. Nihayet İslam Konferansı Teşkilatı'nın 20 Ekim 1975 tarihli zirve toplantısında İslam Kalkınma Bankası'nın kuruluş planı onaylandı. Bugün İslam ülkelerinin tek çatı altında toplandığı tek kuruluş sıfatına sahiptir.
25 Eylül 1969 tarihinde Cidde, Suudi Arabistan'da kurulan örgütün 57 üyesi bulunmaktadır, Türkiye kuruluşundan beri üyedir.
Organizasyon

Siyaset yapan en yüksek organı olan, üye devletlerin devlet başkanları ve hükûmet yetkililerinin katıldığı ve her üç yılda bir yapılan İslam Zirvesi'nde alınan kararların işleyişini incelemek için üye ülkelerin dışişleri bakanları her yıl toplanır. Organizasyonun yönetici organı ise daimi sekreterya, iki organın kararlarının uygulanması ile görevlendirilmiştir ve merkezi Suudi Arabistan'ın Cidde şehrinde yer alır. Şu anki genel sekreter 17 Kasım 2021'den beri Çad'lı diplomat Hüseyin İbrahim Taha tarafından yürütülmektedir.
Genel sekreterler

| İslam İşbirliği Teşkilatı Genel Sekreterleri> Sıra | İslam İşbirliği Teşkilatı Genel Sekreterleri> İsim | İslam İşbirliği Teşkilatı Genel Sekreterleri> Ülke | İslam İşbirliği Teşkilatı Genel Sekreterleri> Görev başlangıcı | İslam İşbirliği Teşkilatı Genel Sekreterleri> Görev bitişi |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Ahmed Seku Ture |  Gine | 1969 | 1971 |
| 2 | Tunku Abdül Rahman |  Malezya | 1971 | 1974 |
| 3 | Hasan El-Tuhami |  Mısır | 1974 | 1975 |
| 4 | Amadou Karim Gaye |  Senegal | 1975 | 1979 |
| 5 | Habib Chatty |  Tunus | 1979 | 1984 |
| 6 | Seyid Şerifüddin Pirzade |  Pakistan | 1984 | 1988 |
| 7 | Hamid Algabid |  Nijer | 1988 | 1996 |
| 8 | Azeddine Laraki |  Fas | 1996 | 2000 |
| 9 | Abdulvahed Belkeziz |  Fas | 2000 | 2004 |
| 10 | Ekmeleddin İhsanoğlu |  Türkiye | 2004 | 2014 |
| 11 | İyad bin Emin Medeni |  Suudi Arabistan | 2014 | 2016 |
| 12 | Yusuf Bin Ahmed El Useymim |  Suudi Arabistan | 2016 | 2021 |
| 13 | Hüseyin İbrahim Taha |  Çad | 2021 | günümüz |
İslam Zirvesi Konferansları

| Numara | Tarih | Ülke | Şehir | Referans |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 22-25 Eylül 1969 |  Fas | Rabat |  |
| 2. | 22-24 Şubat 1974 |  Pakistan | Lahor |  |
| 3. | 25-29 Ocak 1981 |  Suudi Arabistan | Mekke ve Taif |  |
| 4. | 16-19 Ocak 1984 |  Fas | Kazablanka |  |
| 5. | 26-29 Ocak 1987 |  Kuveyt | Kuveyt Şehri |  |
| 6. | 9-11 Aralık 1991 |  Senegal | Dakar |  |
| 7. | 13-15 Aralık 1994 |  Fas | Kazablanka |  |
| 8. (Olağanüstü) | 23-24 Mart 1997 |  Pakistan | İslamabad |  |
| 9. | 9-11 Aralık 1997 |  İran | Tahran |  |
| 10. | 12-13 Kasım 2000 |  Katar | Doha |  |
| 11. (Olağanüstü) | 4-5 Mart 2003 |  Katar | Doha |  |
| 12. | 16-17 Ekim 2003 |  Malezya | Putrajaya |  |
| 13. (Olağanüstü) | 7-8 Aralık 2005 |  Suudi Arabistan | Mekke |  |
| 14. | 13-14 Mart 2008 |  Senegal | Dakar |  |
| 15. (Olağanüstü) | 14-15 Ağustos 2012 |  Suudi Arabistan | Mekke |  |
| 16. | 6-7 Şubat 2013 |  Mısır | Kahire |  |
| 17. (Olağanüstü) | 6-7 Mart 2016 |  Endonezya | Cakarta |  |
| 18. | 14-15 Nisan 2016 |  Türkiye | İstanbul |  |
| 19. (Olağanüstü) | 13 Aralık 2017 |  Türkiye | İstanbul |  |
| 20. (Olağanüstü) | 18 Mayıs 2018 |  Türkiye | İstanbul |  |
| 21. | 31 Mayıs 2019 |  Suudi Arabistan | Mekke |  |
Komiteler

İslam İşbirliği Teşkilatı'nın başlıca organları şunlardır;
Ekonomik ve Ticari İşbirliği Daimi Komitesi (COMCEC-İSEDAK)
Bilimsel ve Teknolojik İşbirliği Daimi Komitesi (COMSTECH)
Enformasyon ve Kültürel İşler Daimi Komitesi (COMIAC)
Daimi Mali Komite
Kudüs Komitesi
Ekonomik, Kültürel ve Sosyal Sorunlar İslami Komitesi
Komiteler > Destekleyici kurumlar

İslam Ülkeleri İstatistik, Ekonomik ve Sosyal Araştırma ve Eğitim Merkezi (SESRIC), Ankara, Türkiye.
İslami Tarih, Sanat ve Kültür Araştırma Merkezi (IRCICA), İstanbul, Türkiye.
İslam Teknoloji Üniversitesi, Dakka, Bangladeş.
İslami Ticaret Geliştirme Merkezi, Kazablanka, Fas.
İslami Fıkıh Akademisi, Cidde, Suudi Arabistan.
Islamsate İslami Ağı, Riyad, Suudi Arabistan ve Pakistan.
İslami Dayanışma Fonu Yönetici Bürosu ve Vakfı, Cidde, Suudi Arabistan.
Nijer İslami Üniversitesi, Niamey, Nijer.
Uganda İslami Üniversitesi, Mbale, Uganda.
Komiteler > Uzmanlaşmış kurumlar

İslami Kalkınma Bankası (IDB), Cidde, Suudi Arabistan.
İslami Eğitim, Bilim ve Kültürel Organizasyonu (ISESCO), Rabat, Fas.
İslami Devletler Yayın Organizasyonu (ISBO) ve Uluslararası İslam Haber Ajansı (IINA), Cidde, Suudi Arabistan.
Komiteler > Bağlı enstitüler

İslami Ticaret ve Sanayi Odası (ICCI), Karaçi, Pakistan.
Dünya İslam Ekonomi Forumu (WIEF), Kuala Lumpur, Malezya.
İslami Başkentler ve Şehirler Organizasyonu (OICC), Cidde, Suudi Arabistan.
İslami Dayanışma Oyunları Spor Federasyonu, Riyad, Suudi Arabistan.
Uluslararası İslâm Âlemi Komitesi (ICIC), Bingazi, Libya.
İslami Gemi Birliği (ISA), Cidde, Suudi Arabistan.
Uluslararası Arap-İslami Okullar Dünya Federasyonu, Cidde, Suudi Arabistan.
İslami Bankalar Uluslararası Birliği (IAIB), Cidde, Suudi Arabistan.
İslam İş Birliği Gençlik Forumu, (ICYF) İstanbul, Türkiye.
İslami Bankalar ve Finansal Kurumlar Genel Kurulu (CIBAFI), Manama, Bahreyn.
Standartlar ve İslam Ülkeleri Metroloji Enstitüsü (SMIIC), İstanbul, Türkiye.
Oy hırsızlığı

Oy hırsızlığı, bir siyasi partinin adayının seçilmesi amacıyla para veya kaynak dağıtmasıdır. Bu davranış, ABD, Meksika, Kenya, Brezilya, Arjantin ve Nijerya'da yasa dışıdır.
ABD'de 19'uncu yüzyılın ortalarında oy hırsızlığı gerek açık gerek gizli olarak yapılıyordu. Genellikle seçmenlerin vergileri ödeniyordu. Oy hırsızlığını sistematik hale getirmek için ofisler kurulmuştur. Böylece partiler, seçmene doğrudan ulaşacak ve kendi taraflarına çekebilecekti.
İngiltere'de oy hırsızlığının dair en bilinen örnekler, 18'inci yüzyılda meydana gelmiştir. 1768'de "Sprendthrift seçimi" olarak bilinen Northamptonshire seçimlerimlerinde üç kont toplamda yüz bin sterlin harcamıştır.
Bazı bölgelerde seçmenlere para veya ödül verilmesi "seçim kıyağı" olarak adlandırılıyor. Ancak New York'taki Seneca bölgesi gibi yerlerde bu uygulama yasaldır.