stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kuir
Kapsayıcı Kuirlik

Kuir siyaseti, kendine özgü bir biçimde daha büyük bir kapsayıcılığa ulaştı. 1980'lerin sonunda ortaya çıkan ve 1990'lar boyunca gelişen bu akım, daha önceden harekete hâkim olan dar kimlik politikalarına, katı kategorilere ve birbirlerinin aynı gruplara karşı bir tepkiydi. Kuir politikasıyla tüm kimlikler - lezbiyen, gey, biseksüel, transeksüel, hatta bazı heteroseksüel kimlikler - genel bir "kuir"lik içinde kaynaşabiliyordu.
Kuir siyaseti, her türlü ana akım, "normal" düşünme biçimine bir karşı çıkıştı. Ama aynı zamanda lezbiyen ve gey hareketinin yurttaşlık hakları yaklaşımına da karşıydı. Gey yurttaşlık hakları stratejistleri "Her yerdeyiz" sloganını kullanırken ve siyasette yer edinmek için her şeyden önce lezbiyen ve geylerin tehdit edici olmayan "normallik"lerini vurgulamanın önemine inanırken kuir yaklaşımı eleştirel ve muhalifti. Sloganı şuydu: "Buradayız, Kuiriz - Buna Alışın!"
Kuir Aktivizmi, sokak propagandası, kültürel uyumsuzluk eylemleri, (biyolojik ve toplumsal) çok-cinsiyetli "öpüşme etkinlikleri" gibi etkinlik biçimlerini alma eğilimindedir.
Kuir Teorisinin başlıca aktivizm kuruluşlarından biri olan, ABD'de ortaya çıkan, Britanya ve Avustralya'ya yayılan ve "queeruption" antikapitalist etkinlikler düzenleyen çeşitli grupları oluşturan Queer Nation'dur.
Kuir Teorisi  akademik kurumlarda daha güçlü bir yer edinmiştir ve oldukça soyut bir dil kullanır. Bu teori, biraz postmodernizmden ve güncel feminist felsefeden ama büyük ölçüde Michel Foucault'nun tarihsel ve toplumsal kurgusalcı fikirlerinden türemiştir. Bu fikirler eşcinsel özgürleşmesinin 1960 ve 1970'lerdeki döneminde de etkili olmuşlardır.
Foucault eşcinselliği "stratejik bir marjinal konum" olarak tanımlar. Bu konumdan insanın kendisiyle ve başkalarıyla yeni ilişki kurma biçimlerini izlemesi ve tasarlaması mümkündür. Kuir Politikası toplumsal cinsiyet baskısını reddeder, ama onun sağladığı marjinal, dışarıdanlık perspektifine değer verir.
Kuir aktivistleriyle, Gey Yurttaşlık Hakları aktivistleri arasındaki anlaşmazlıkta kuşak farkı da etkili olabiliyor. Bazı yaşlı eşcinseller için "queer" kelimesi hâlâ son derece olumsuz homofobik çağrışımlar taşıyor. Kelimenin "ıslah edildiğini" düşünmüyorlar.
Ancak Kuirliğin nihai meydan okuması, biyolojik ve toplumsal cinsiyet kimliklerinin - bu kimlikler kullanılmakta ve üstlenilmekte olsa bile - birliğini, istikrarını ve politik yararını sorgulamaktadır. Bu açıdan Kuir siyaseti bir transgender politikası ve teorisiyle daha kolay ilişkilendirildi ve bunun gelişimine katkıda bulundu. Transgendered ve Biseksüel kişiler için Kuirlik yararlı bir "şemsiye" terim işlevi görebilmektedir.
Pangender

Pangender kişiler, erkek ya da kadın olarak "etiketlemek" istemeyenlerdendir. İkili cinsiyet sistemine uymazlar çünkü "bütün cinsiyetleri taşıdıklarını hissederler".
Agender

Agender (cinsiyetsiz) kişiler kendilerinin "cinsiyetsiz" olduğunu hissetmektedirler. Bu kişiler kendilerini "herhangi bir cinsiyete ait hissetmezler ve kendilerini herhangi bir cinsiyete tâbi olarak tanımlamazlar".
Mihai Eminescu

| Mihai Eminescu |
| --- | --- |
Mihai Eminescu Viyana'da öğrenciyken, 1869
Doğum: 15 Ocak 1850(1850-01-15) Botoşani, Moldova
Ölüm: 15 Haziran 1889 (39 yaşında)
Meslek: Yazar, Şair, Lise Öğretmeni
Milliyet: Rumen
Edebî akım: Romantik
  Etkilendikleri Arthur Schopenhauer 

İmza: 

Mihai Eminescu (miˈhaj emiˈnesku) (15 Ocak 1850 – 15 Haziran 1889), bir romantik şair, romancı ve gazetecidir ve sıklıkla Romanya'nın en ünlü ve etkileyici Rumen yazarı olarak gösterilir.
Mihai Eminescu, Junimea Edebiyat Topluluğu'nun aktif bir üyesiyken, aynı zamanda Muhafazakâr Parti'nin (1880-1918) resmî yayın organı olan Timpul ("Zaman") gazetesinin de bir editörüydü. İlk şiir kitabı henüz 16 yaşındayken yayımlandı ve 19 yaşındayken öğrenim görmek için Viyana'ya gitti. Şairin yaklaşık 14.000 sayfayı içeren, 46 ciltten oluşan elyazmaları, Titu Maiorescu tarafından 25 Ocak 1902 yılında yapılan bir toplantı sırasında Rumen Dili Akademisi'ne (Rumencenin en yüksek otoritesi) hediye olarak sunuldu. "Luceafarul" (Akşam Yıldızı), "Oda in metru antic" (Antik Vezniyle Ode) ve "Epistles/Satires" (Beş Mektup) ünlü çalışmalarından bazılarıdır. Şiirlerinde sık sık doğaüstü, mitolojik ve tarihi konular kullandı. Genel olarak çalışmaları Alman Felsefeci Arthur Schopenhauer'ın etkisini taşımaktadır.
Eminescu, 3 Şubat 1889 tarihinde Bükreş'teki Marcuta (Marcutsa) hastanesine kaldırıldı, daha sonra Caritas Sanatoryumun'da da bir süre tedavi gördü. 15 Haziran 1889 yılında sabah saat 04:00 sıralarında Doctor Şutu'nun Sanatoryumu'nda tedavisi sürerken öldü. 17 Haziran'da Bellu Mezarlığı'nda bir ıhlamur ağacı altında toprağa verildi. Ölümünden sonra 28 Ekim 1948 tarihinde Rumen Dili Akademisi üyeliğine seçildi. Annesi Raluca Iuraşcu Moldova Aristokratı bir ailenin varisiydi.
Hayatının ilk dönemi

"Mihail" (vaftiz kayıtlarında görüldüğü şekli ile) veya "Mihai" (kendisi tarafından kullanılan şekli ile) Romanya'nın Moldova Coğrafi Bölgesi'ndeki Botoşani şehrinde doğdu. (Moldova için Osmanlı Tarihi'nde "Boğdan" olarak söz edilmektedir). Çocukluğunun ilk yıllarını Botoşani ve İpoteşti'de ailesi ile birlikte geçirdi. 1858-1866 yılları arasında, Cernauti'deki okulda öğrenim gördü. Dördüncü sınıfı 82 öğrenci arasından 5. olarak geçti ve daha sonra iki yıl Ortaokul'a (gymnasium) devam etti.
Eminescu'nun yazar olduğunun ilk kanıtı 1866 yılında görüldü. Aynı yılın Ocak ayında Rumence öğretmeni Aron Pamnul'un ölmesi ile, içinde "M. Eminescu" imzalı Aron Pumnul'un Mezarı'nda (La mormantul lui Aron Pumnul) şiirin bulunduğu Gymnasium Öğrencilerinin Gözyaşları (Lacramioarele Invataceilor Gimnaziaşti) başlıklı bir kitapçık yayınlandı. 25 Şubat tarihinde Eğer Sahip Olsaydım (De-aş avea) şiiri Pest'te Iosif Vulcan tarafından çıkarılan Familia isimli dergide yer aldı. Bu istikrarlı bir şiir yayım zincirinin başlangıcıydı. Ayrıca, onun soyadının sonundaki Slav kökenli "-ici" (Eminoviç gibi okunup, Eminovici olarak yazılmaktaydı) ekini beğenmeyerek, besbelli Rumence olacak şekilde "Mihai Eminescu" olarak değiştiren şahıs, Iosif Vulcan'dı.
1867 yılında Iorgu Caragiale Tiyatro Topluluğuna yazman ve suflör olarak katıldı, bir sonraki yıl Mihai Pascaly'nin topluluğuna geçti. Bunların her ikisi de dönemlerinin lider tiyatro toplulukları arasında olup, daha sonra gelenler ise Matei Millo ve Fanny Tardini-Vladicescu idi. Çok az sonra Bükreş'e yerleşerek, Milli Tiyatro'da (Teatrului National) yazman ve kopyacı oldu. Bu yıllar boyunca şiir yazmaya ve yayımlamaya devam etti. Ev kirasını Heinrich Theodor Rotscher'in kitabının hiç bitiremeyeceği yüzlerce sayfasını çevirerek karşıladı. Aynı zamanda, Harcanmış Dahi (Geniu Pustiu) romanının yazımına başladı ve ölümünden sonra 1904 yılında bitmemiş bir şekilde basıldı.
1 Nisan 1869 tarihinde, Rumen Folkloru ve Rumen Edebiyat Tarihi ile ilgili belge derlemesi amacını güden "Orient" Edebiyat Çevresi'nin kurucuları arasında yer aldı. 29 Haziran'da, bu edebiyat çevresinin üyeleri değişik bölgelere gitmek için görevlendirildiler. Bu kapsamda, Eminescu'ya Moldova Coğrafi Bölgesi verilmişti. O yaz, Çeşmeci Parkı'nda (Parcul Cismigiu) muvazzaf asker olan kardeşi Iorgu ile karşılaştı, bu karşılaşma sırasında kardeşinin, kendisinin ailesi ile ilişkilerini yeniden canlandırma teklifine karşı çok sert bir tepki vermişti.
Yine o yılın yazında, Pascaly Tiyatro Topluluğu'nu bırakarak, Cernauti ve Iasi'a gitti. Ailesi ile bağlarını tazeledi ve böylece babası gelen Sonbahar'da Viyana'da öğrenimini sürdürme izni ile ilgili söz verdi. Her zaman olduğu gibi, şiir yazmaya ve yayımlamaya devam etti. Özellikle, Eflak'ın önceki hakimi Barbu Dimitrie Ştirbei'in ölümü ile ilgili Prens Ştirbei'in Ölümü'ne (La moartea principelui Ştirbei) bir broşür çıkardı.
Junimea

Ekim 1869'dan 1872'ye kadar Viyana'da öğrenimini sürdürdü. Felsefe ve Hukuk Fakültesi'nde "Olağanüstü Öğrenci" olarak görüldü. Aktif bir öğrenci olarak, Ioan Slavici ile yardımlaşıyordu. Viyana'yı Veronica Micle sayesinde öğrenmişti. Junimea (gençlik) tarafından yayına hazırlanan Edebiyat Konuşmaları'na (Convorbiri Literare) destek verdi. Bu kültürel organizasyonun liderleri Petre P. Carp, Vasile Pogor, Theodor Rosetti, Iacob Negruzzi ve Titu Maiorescu kendi politik ve kültürel görüşleri ile Eminescu'yu hayatının sonuna değin etkilediler. Eminescu'nun Venüs ve Bakire Meryem (Venere şi Madona) şiirinden çok etkilenen Convorbiri Literare'nin editörü Iacob Negruzzi, onunla görüşmek için Viyana'ya gitti. Negruzzi daha sonra, Eminescu'yu Viyana'daki bir kafede, o kadar genç insan arasından uzun saçları, düşüncelerinde kaybolan bakışlarının oluşturduğu romantik görünüşü ile nasıl ayırdığını yazacaktı.
1870'te Pest şehrinde yayınlanan Federatiunea'da "Varro" mahlası ile Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'ndaki Rumenler ve diğer azınlıkların durumu ile ilgili üç makale yazmıştı. Yine Pest'de, Albina (Arı) Gazetesi'nde çalışmaya başladı. 1872'den 1874'e kadar Junimea'dan elde ettiği ücretin sayesinde Berlin'de öğrenciliğe devam etti.
1874-1877 arasında, Junimea'nın Lideri ve Iaşi Üniversitesi'nin rektörü Titu Maiorescu ile olan arkadaşlığı sayesinde, Vaslui ve Iaşi (Yaş) İdari Bölgeleri'nde vekil öğretmen ve müfettiş, Iaşi Postası'nda (Curierul de Iaşi) editor ve Iaşi'daki Merkez Kütüphane'de yönetici olarak çalıştı. Convorbiri Literare"yi çıkarmaya devam etti. Junimea Edebiyat Kulübü ile tanıştırıp, orada yazı yazmaya ikna ettiği Ion Creanga ile iyi arkadaş oldular.
1877 yılında, 1883 yılına kadar birinci katılımcısı olarak kaldığı, 1880 yılında baş yazarı olduğu Timpul gazetesinde çalışacağı şehre, Bükreş'e taşındı. Bu süre boyunca, Mektuplar (Scrisorile), Akşam Yıldızı (Luceafarul) ve Antik Vezniyle Ode (Oda in Metru Antic) şiirlerini yazdı. Romanya'nın Osmanlı İmparatorluğu'na karşı savaştığı 1877-1878 yıllarındaki, Türk-Rus Savaşı'na (93 Harbi) rastlayan ve diplomatik yarış sonucunda Yahudi İnancı'na sahip olanlara Romanya Vatandaşlığı sunulması (verilmesi) şartına bağlanan, uluslararası alanda Romanya'nın tanınmasını sağlayacak bu dönemde verdiği eserler en dikkate değer olanlardır. Eminescu bu şarta ve Berlin Anlaşması'nın diğer bir koşulu olan, karşılığında Karadeniz'deki eski Osmanlı bölgesi olan Kuzey Dobruca'nın verilmesi ile Romanya'nın Güney Besarabya'yı (Moldova'nın bir kısmı) Rusya'ya bırakılması şartına karşı durdu.
Haziran 1883'te, şair ciddi derecede hastalandı ve Dr. Şuțu'nun (Şutsu diye telaffuz ediliyor) gözetiminde hastaneye yatırıldı. Aralık 1883'te, Titu Maiorescu'nun ön yazısı ile şiirlerinden seçmelerin yer aldığı Poiezii (Şiirler) Kitabını çıkarıldı.
Hayatının son dönemi

Bu son yılda, bipolar bozukluk (manik depresif psikoz) sorunu yaşadı.
15 Haziran 1889 tarihinde sabah saat 4 sıralarında hastanede öldü. Otopsisi üstünkörü şekilde yürütülerek, ölümünün gerçek nedeni gizemini koruduysa da, frengi bulaştığı biliniyordu. Ancak yine de bu konuda belli bir anlaşmazlık vardır. Bazıları onun politik nedenlerle suikasta uğradığını ileri sürerler. Bükreş'te Bellu Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Son kaynaklara göre, zamanın Rumen ve Avusturyalı Otoriteleri Eminescu'nun bu hastalığını sahneye koyarak, o sıralarda imzalanan Rumen-Avusturya Anlaşmasına karşı oluşan güçlü politik muhalefeti azaltmak amacındaydılar. Gizli anlaşma, Romanya'nın Avusturya idaresi altındaki Transilvanyalı Rumenlere desteğini sona erdirmesini talep etmekteydi. Bir süre için böyle de oldu ve bu nedenle güvenilir Transilvanyalı Rumenler Bükreş'ten ayrıldılar. Eminescu da devamlı olarak izlenmekteydi ve doğrulanmamış tek frengi teşhisi bir Rumen doktor tarafından verilmişti.
Çalışmaları

Rumen tarihçi Nicolae Iorga, Eminescu'yı Modern Rumen Dili'nin manevi babası olarak görmüştür. Ortak bir kanı ile, en büyük ve ülke şiiri en iyi temsil eden Rumen Şairi olarak görülmektedir.
Rumen Şiiri'nin Efsane Şairi: Mihai Eminescu (Ali Narçın, Ozan Yayıncılık, ISBN No:9789944143295), Eminescu'nun hayatı ile ilgili bilgiler ve eserlerinin Türkçe çeviri çalışmaları bulunmaktadır.
Şiirleri

Şiirleri doğadan ve aşktan, nefret ve sosyal eleştiriye kadar geniş bir konu yelpazesi göstermektedir. Çocukluk yılları, son şiirlerinde derin bir nostalji ile tekrar uyanmıştı.
Eminescu Arthur Schopenhauer'ın çalışmalarından etkilenmişti. Bazıları onun en dikkate değer şiiri Luceafarul'un, Vedic Cosmogony'nin unsurlarını taşıdığı fikrindeydiler. Eminescu'nun şiirleri 60'ın üzerinde dile çevrildi. Hayatı, çalışmaları ve şiirleri Rumen kültüründen büyük bir şekilde etkilenmiş olup, şiirleri Rumen okullarında geniş bir şekilde öğretilmektedir.
En dikkate değer şiirleri şunlardır:
Doina (Özlem)
Lacul" (Göl)
Luceafarul" (Gece Yıldızı)
Floare albastra" (Mavi Çiçek)
Dorinta" (Arzu)
Sara pe deal" (Tepe'deki Akşam)
O, ramii" (Lütfen Kal)
Epigonii" (Epigones)
Scrisoarea" (Mektuplar)
Şi daca" (Eğer ki... veya Yani ne!... )
Oda (in metru antic)" (Antik Vezniyle Ode)
Mai am un singur dor" (Bir Dileğim Daha Var)
Rumen kültürü

Eminescu Rumenler için büyük bir değerdir. Şarkılarda ve edebi eserlerde yer alır, saygı ve sevgi görür. Hatta bir şarkıda, Romanya halkının değerlerini kaybetmesi durumunda, Eminescu'nun Rumenleri yargılayacağı söylenmektedir:
"Eminescu sa ne judece!" (Eminescu bizi yargılayacak!)
Cernauti'deki 1864 yılı mezuniyeti. Yuvarlağın içindeki Eminescu olmalı.
Mihai Eminescu (Kişinev, Moldova)
Mihai Eminescu'nun kabri
Küçük dişli oyuncu maki

| Küçük dişli oyuncu maki |
| --- | --- |

Bilimsel Sınıflandırma
Alem:: Animalia
Şube:: Chordata
Sınıf:: Mammalia
Takım:: Primates
Alt-Takım:: Strepsirrhini
Aile:: Lepilemuridae
Cins:: Lepilemur
Tür:: L. microdon
Binom İsmi
Lepilemur microdon  Forsyth Major, 1894


Lepilemur microdon'un dağılımı
Küçük dişli oyuncu maki (Lepilemur microdon), Lepilemuridae familyasında yer alan Madagaskar'a endemik (yaşayan tüm makiler gibi) bir primat türü. Ranomafana ve Andringitra Milli Parklarında bulunabilen tür, güneydoğudaki sık yağmur ormanlarında yaşar. 1894 yılında bir alt tür veya Lepilemur mustelinusun taksonomik kuzeni olarak tanımlandı. Filogenetik araştırmalar bir tür olarak sınıflandırılmasını destekledi fakat batıyla daha çok akrabalığı olan doğudaki tek Malagasy sportif lemuru olduğunu söylüyordu.
Orijinal açıklamasına göre, bazı dişleri diğer oyuncu makigillerden daha küçüktür. Diğer oyuncu maki göre fazla büyüktür ve diğer kurnaz oyunu makilerden ayırt edilmeleri zordur. Ağırlıkları 0.9 ile 1.2 kg arasındadır ve kuyruk-kafa arası uzunlukları 55 ile 64 cm arasındadır. Kürkü çoğunlukla kızıl kahverengi veya kestane rengidir, kafasından arkasına kadar siyah bir çizgisi vardır. Alt bölümü ve boynu açık renklidir. Diğer sportif lemurlar gibi, gece dolaşır, ağaç kabukları gibi yerlere saklanarak uyur. Yaprak, meyve ve çiçeklerle beslenir.
Popülasyonun boyu ve alanının belirlenmesinde son taksonomik değişikliklere göre, Uluslararası Doğayı Koruma Birliği (IUCN) tarafından 2008 yılında "eksik veri" olarak sınıflandırılmıştır. 2014 yılında bu "nesli tükenmekte olan" şeklinde değiştirilmiştir. Başlıca tehditler; yaşam alanının yok olması, tarım faaliyetleri ve avcılıktır.
Taksonomi ve filojeni

Küçük dişli sportif lemur veya küçük-dişli oyuncu maki, Madagaskar'ın ortalarındaki Betsileo bölgesindeki Ankafana Ormanı'ndaki örneklere dayanarak ilk kez 1894 yılında Charles Immanuel Forsyth Major tarafından tanımlanmıştır. Yine de Forsyth Major türe açıkça bilimsel veya anadilde bir isim vermemiştir. Diğer sportif lemurlara göre daha küçük azıdişlerinin olduğunu not etmiştir. Tür ismi microdon Antik Yunanca "küçük" anlamına gelen micro- ve "diş" anlamına gelen -odon'dan türetilmiştir.
Yaşam alanı ve dağılımı

Küçük dişli oyuncu maki, Güneydoğu Madagaskar'ın iç kısımlarında, güneybatı Ranomafana Milli Parkı'ndan Andringitra Milli Parkı'na kadar bir alanda bulunabilir. Namorona Nehri, alanın James'in sportif lemurlarının bulunduğu kuzey sınırından akar. Sonraki çalışmalar lemurun alanının ve Madagaskar'ın güneydoğusundaki diğer sportif lemurlarla akrabalığının aydınlığa kavuşturulmasına ihtiyaç duydu. Tür sık yağmur ormanlarında yaşamaktadır.
Ranomafana Milli Parkı'ndaki 1995 yılında bir önçalışma, küçük dişli sportif lemurların kıvırcık lemurlarla yemek için yarışmaktan (türler arası rekabet) kaçınabildiğini ortaya çıkardı. Kıvırcık lemur popülasyonunun yoğunluğu (ve yemek için rekabeti), tür dağılımının uyuma yerlerinden daha büyük olmasının etkilerini gösterdi
Suhoy Su-57

| Sukhoi Su-57 |
| --- | --- |

Türü: Çok amaçlı avcı uçağı
Ulusal köken:  Rusya
Üretici: Sukhoi
Tasarımcı: Sukhoi
İlk uçuş: 29 Ocak 2010
Hizmete giriş: 25 Aralık 2020
Durumu: Seri Üretim
Ana kullanıcı: Rus Hava Kuvvetleri
Üretim sayısı: 21 (10 prototip ve 11 seri üretim)
Program maliyeti: 8-10 milyar ($) (tahm.)
Birim maliyeti: 50-100 milyon $
Suhoy Su-57 Rusya Hava Kuvvetleri için Sukhoi tarafından geliştirilen 5.nesil savaş uçağıdır. Uçağın geliştirilmesindeki sorunlar nedeniyle seri üretim sürekli ertelenmektedir.
T-50, PAK FA programı için Sukhoi tarafından tasarlanan öncül üretim uçakların (bu mümkün olmakla birlikte üretim uçakları için bu adla anılacaktır) adıdır. Uçağın hayalet uçak özellikli, tek kişilik, çift motorlu jet avcı uçağı olması ve Rusya'ya hizmette ilk operasyonel hayalet teknolojisini kullanacak uçak olması planlanmaktadır. Bu hava üstünlüğü ve saldırı görevleri için tasarlanmış çok maksatlı bir savaşçıdır. Avcı uçağı süper seyir, görünmezlik, süper manevra özelliğinde ve savaş uçağı gelişmiş aviyonikleri ile önceki nesilleri aşmakta yanı sıra yer ve deniz savunması için tasarlanmaktadır.
Bu uçak Rus hava kuvvetlerindeki Su-27 ve Mig-29'un yerini alması için tasarlanmıştır. Hindistan da 25 milyar dolarlık bir antlaşma ile 250 adet Su-57 varyantı almayı ve Rusya ile beraber üretmeyi planlamış ancak daha sonra projeden çekildiğini açıklamıştır Denk karşıtları arasında Amerikan F-22 uçağı olan T-50 ilk uçuşunu 29 Ocak 2010'da yapmıştır. Rusya bu uçaklardan 78 adet üretmeyi planlamaktadır. İlk üretilen uçağın Rus Hava Kuvvetleri'ne 2016 geç döneminde ya da 2017 başlarında teslim edilmesi planlanmaktadır. Yeni bir tasarım motor geliştirilme aşamasındadır ve öncül üretimler ve ilk üretim için geçici motorlar Su-27 ailesi tarafından kullanılan AL-31F'nin son derece yükseltilmiş bir türevi teslim edilmiştir. Uçağın 35 yıl kadar bir hizmet süresine sahip olması bekleniyor.
Geliştirme > Kökenleri

1980'lerin sonlarında, Sovyetler Birliği 1990'larda hizmete girmesi amaçlanan yeni nesil uçaklar için bir ihtiyaç ana hatlarını belirlemiştir. I-90 Projesi tasarlanmıştı (Rusça: Истребитель, Istrebitel, "The Fighter" Türkçe: Savaşçı) ve önemli yer saldırı yeteneklerine sahip avcı uçağının gerekli olduğuna karar verildi, sonunda cephe hattında taktik havacılık hizmeti için MiG-29s ve Su-27S görev alacaktı. Bu gereksinimleri karşılamak için tasarlanmış izleyen bir program, MFI başlatılmış (Rusça: МФИ, Многофункциональный фронтовой истребитель, Mnogofunksionalni Frontovoy Istrebitel, "Multifunctional Frontline Fighter", Çok İşlevli Cephe Hattı Savaş Uçağı), Mikoyan seçilerek sonunda MIG 1.44 geliştirilmeye başlanmıştı. MFI katılımcısı olmayan Suhoy S-37 ile yeni nesil savaş uçağı teknolojileri geliştirmek için 1990'lı yılların başında kendi programını başlatmış olsa da, daha sonra bu uçak Su-47 olarak adlandırıldı. Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından fon eksikliği ile MiG 1.44 programı sürekli ertelendi ve öncül üretimin ilk uçuşu dokuz yıl planlamanın gerisinde 2000 yılına kadar gerçekleşmedi. MiG 1.44 sonradan iptal edildi ve yeni nesil savaş uçağı için yeni bir program olan PAK FA başlatılmıştır. Program gereksinimleri Eurofighter Typhoon ve F-22 Raptor gibi Batılı savaş uçağı yeteneklerini yansıtıyordu. Suhoy, Mikoyan ve Yakovlev'in katılımcı olduğu 2002 yılındaki bir yarışmanın ardından, Suhoy yeni uçağı PAK FA ile birinci seçildi.
PAK FA'nın gelişimsel riskleri azaltmak için ilişkin maliyetleri dışarı yayılmış olarak ve bunun yanı sıra teknoloji ve bazı özelliklerde, itki ve aviyonik olarak, önceki nesil savaş uçakları arasındaki uçurumu kapatmaya yarayacak proje, Suhoy Su-35S uçağı ve Su-27'nin gelişmiş bir türevinde uygulanmıştır. Novosibirsk Uçak Üretim Birliği (NAPO), Komsomolsk-on-Amur Uçak Üretim Birliği (KnAAPO) ile birlikte Komsomolsk-on-Amur'da yeni çok maksatlı avcı uçağının imalat ve son montajında görev almaktadır. 2003 yılında düzenlenen bir yarışma sonrasında, Tekhnokompleks Bilimsel ve Üretim Merkezi, Ramenskoye Alet Yapı Tasarımı Bürosu, Tihomirov Alet Tasarımları Bilimsel Araştırmalar Enstitüsü (NIIP), Yekaterinburg'da yerleşik Ural Optik ve Mekanik Tesisi (UOMZ), Nizhny Novgorod'da yerleşik Polet şirketi ve Moskova Merkez Bilimsel Araştırma Radyo Mühendisliği Enstitüsü PAK-FA'nın aviyonik paketinin geliştirilmesi için seçildi. NPO Saturn geçici motorlar için baş yüklenici oldu; Saturn ve MMPP Salyut kesin olarak ikinci kademe motorlar için yarışacaktır.
8 Ağustos 2007 tarihinde, Rus Hava Kuvvetleri Başkomutanı Alexander Zelin uçuş testlerinin başlayacağını, programın geliştirme aşamasının tamamlanmış olduğunu ve ilk uçağın yapımının tamamlandığını, 2009 yılına kadar da üçüncü beşinci nesil uçağın hazır olacağı bilgisini Rus haber ajansları aracılığıyla paylaştı. 2009 yılında, uçağın tasarımı resmen kabul edildi.
Geliştirme > Alımı

2007 yılında, Rusya ve Hindistan ortaklaşa Hindistan'ın beşinci nesil savaş uçağı programını (FGFA) geliştirme kararı aldılar. 2010 yılı Eylül ayında, Hindistan ve Rusya her ülkede $ 6 milyar dolar yatırım ile bir ön tasarım sözleşmesi üzerinde anlaşmaya varılmış olduğunu bildirdi; FGFA uçağının geliştirilmesinin 8-10 yıl sürmesi bekleniyordu. Ön tasarım üzerinde anlaşma Aralık 2010'da imzalanacaktı.
Rus Hava Kuvvetleri'nin 2016 yılında teslim edilmesi planlanan ilk toplu 150'den fazla PAK FA uçağını, tedarik etmesi bekleniyor. Hindistan, Beşinci Nesil Savaş Uçağı (FGFA) programının bir parçası olarak değiştirilmiş bir tür PAK FA edinmeyi planlamaktadır. Başlangıçta 166 tek koltuk ve 44 çift koltuklu türevlerini satın almayı planlıyordu, ancak bu 130-145 tek koltuklu uçağa düşürüldü ve 45-50 çift koltuklu uçak gereksinimi 2014 yılında bırakıldı. Rus Savunma Bakanlığı'nın planı, 2016 sonrasında 2012'den sonra ilk 10 değerlendirmedeki örnek uçak ve daha sonra 60 standart üretim uçağı satın alma planlanıyordu.
Aralık 2014'te, Rus Hava Kuvvetleri, 2020 yılına kadar 55 uçak almayı planladı. Rusya'nın Savunma Bakan Yardımcısı Yuri Borisov, daha karmaşık uçak üretmek için üreticinin yeteneği ile birlikte PAK FA üretiminin yavaşlatılacağını, ülkenin bozulan ekonomisi nedeniyle ilk 12 jetin siparişinin azaltıldığını 2015 yılında belirtilmiştir.
Rus Hava Kuvvetleri Başkomutanı Viktor Bondarev, PAK FA'da tüm çalışmalar tamamlandıktan sonra, 2017 yılında seri üretime geçileceğini belirtti. Uçağın karmaşıklığı ve yükselen maliyetler nedeniyle, Rus Hava Kuvvetleri dördüncü nesil Suhoy Su-27 ve Su-35S uçaklarından oluşan büyük filoları bakım altında tutacaktır.