stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Azerbaycan
Demografi

Ana madde: Azerbaycan demografisi
Ayrıca bakınız: Azeriler ve Azerbaycan'daki etnik azınlıklar
| Tarihî nüfus> Yıl | Tarihî nüfus> Nüfus   | Tarihî nüfus> %±    |
| --- | --- | --- |
| 1897 | 1.806.700 | —     |
| 1908 | 2.014.300 | %+11.5 |
| 1917 | 2.353.700 | %+16.8 |
| 1926 | 2.313.600 | %−1.7 |
| 1939 | 3.205.200 | %+38.5 |
| 1959 | 3.697.700 | %+15.4 |
| 1970 | 5.117.100 | %+38.4 |
| 1979 | 6.028.300 | %+17.8 |
| 1989 | 7.021.200 | %+16.5 |
| 1999 | 7.953.400 | %+13.3 |
| 2009 | 8.922.000 | %+12.2 |
| 2018 | 9.898.000 | %+10.9 |
| 2019 | 9.981.457 | %+0.8 |
| 2020 | 10.119.148 | %+1.4 |
Kaynak: Azerbaycan Cumhuriyeti Devlet İstatistik Komitesi 
Ocak 2019 itibarıyla Azerbaycan'ın toplam 9.981.457 olan nüfusunun %52,8'i kentsel, %47,2'si kırsaldır. Toplam nüfusun %50,1'i kadındır. Aynı yıldaki cinsiyet oranı kadın başına 0,99 erkek olmuştur.
2011 nüfus artış hızı dünya genelinde %1,09 iken, Azerbaycan'da %0,85 olmuştur. Nüfus artışını kısıtlayan önemli bir faktör yüksek bir göç düzeyidir. 2011'de burada -1.14/1.000 kişilik bir göç istatiği görülmüştür.
Azerbaycan diasporası 42 ülkede bulunur ve Alman kültür toplumu "Karelhaus", Slav Kültür Merkezi, Azerbaycan-İsrail Topluluğu, Kürt Kültür Merkezi, Uluslararası Talış Derneği, Lezgi Ulusal Merkezi, Azerbaycan-Tatar topluluğu, Kırım Tatarları topluluğu da dahil olmak üzere Azerbaycan içinde etnik azınlıklar için birçok merkez bulunmaktadır.
Demografi > Etnik azınlıklar

2009 nüfus sayımına göre, ülkenin nüfusunun %91,60 Azerbaycanlılar, %2,02 Lezgiler, %1,35 Ermeni (2023 yılında neredeyse tüm Ermenilerin Dağlık Karabağ'dan göçüne kadar, hemen hemen tüm Ermeniler ayrılıkçı Dağlık Karabağ bölgesinde yaşıyordu), %1,34 Rus, %1,26 Talış, %0,56 Avar, %0,43 Türk, %0,29 Tatar, %0,28 Tat, %0,24 Ukraynalı, %0,14 Sahurlar, %0,11 Gürcü, %0,10 Yahudi, %0,07 Kürt ve %0,21'ini diğer azınlıklar oluşturmaktadır.
Demografi > Kentleşme

Ana madde: Azerbaycan'daki şehirler listesi
Azerbaycan'da toplam olarak 77 şehir, 64 daha küçük rayon düzeyi şehirler ve bir özel statülü şehir bulunmaktadır. Bunları 257 şehir tipi yerleşim ve 4620 adet köy tarafından takip edilmektedir.
Demografi > Dil

Azerbaycan'ın resmi dili Azerice olup nüfusun %92'sinin ana dilidir. Azerice Türk dil ailesi'nin Oğuz grubu içerisindedir ve Türkçe, Kaşkayca ve Türkmence ile yakından ilgilidir. Buna karşın Türk Dil Devrimi gibi bir devrim Azerbaycan'da yaşanmadığı için Türkçeye oranla daha fazla Arapça-Farsça sözcük içermektedir. Türkiye Türkçesi ile olan yakınlığı kökensel açıdan etkinliği en fazla olan etken olsa da tarih çizelgesinde Fars ve Doğu dilleri ile olan teması hep yüksek düzeyde olmuştur. Ancak tüm bunlara rağmen halkın konuştuğu dil Balkanlardan Hazar Denizi'ne (klasik Türk-Osmanlı-Azerbaycan Türkleri yayılım alanı) kadar "anlaşılabilirlik" düzeyinde kalmıştır. Rus işgali ile sonuçlanan 19.yy ile birlikte Rusça tüm Kafkasya'da tanınırlık kazanmış ve bu durum Sovyet döneminde hızlanarak artmıştır. Günümüzde Rusça ikinci dil işlevi görmektedir (nispeten azalmış da olsa). Bununla birlikte Rusça ve İngilizce eğitim ve iletişimde ikinci ya da üçüncü dil olarak önemli rol oynamaktadır. Ülkede anadil olarak konuşulan çok sayıda diğer diller de vardır. Avarca, Buduhça, Gürcüce, (2023 yılına kadar) Ermenice, Cuhuri, Hınalıkca, Krızca, Lezgice, Rutulca, Talışça, Tatça, Tsahurca, ve Udince diğer etnik gruplar tarafından konuşulmaktadır. Azerbaycan'da dil toplulukların çoğu küçüktür ve konuşanların sayıları azalmaktadır ve bu yüzden bu dillerin çoğu soyu tükenme tehlikesi ile karşı karşıyadır. 2023 yılında neredeyse tüm Ermenilerin Dağlık Karabağ'dan göçüne kadar, Ermenice ise hemen hemen tamamıyla ayrılıkçı Dağlık Karabağ bölgesinde konuşulurdu.
Demografi > Din

Ana madde: Azerbaycan'da din
Nüfusun yaklaşık %97'si Müslümandır. Müslümanların %85'i Şii Müslümanlar ve %15'i Sünni Müslümanlardan oluşur ve Azerbaycan Cumhuriyeti dünyanın en yüksek ikinci Şii nüfusu yüzdesine sahiptir. Diğer inançlar ülkenin çeşitli etnik grupları tarafından uygulanmaktadır. Anayasa'nın 48. maddesi uyarınca, Azerbaycan laik bir devlettir ve dini özgürlük sağlamaktadır. 2006-2008 Gallup anketinde Azerbaycan'dan yanıt verenlerin sadece %21'i dinin günlük yaşamlarının önemli bir parçası olduğunu belirtmiştir. Bu Azerbaycan'ı dünyadaki en az dindar Müslüman çoğunluklu ülke yapar.
Ülkenin dini azınlıklarından tahmini 280.000 Hristiyan (%3,1) çoğunlukla Rus ve Gürcü Ortodoks Kiliseleridir. Bir Doğu Ortodoks Kilisesi olan Ermeni Apostolik Kilisesi, 2023 yılında neredeyse tüm Ermenilerin Dağlık Karabağ'dan göçüne kadar, neredeyse tüm Ermenilerin yaşadığı Dağlık Karabağ faaliyet göstermekteydi. 2003 yılında burada 250 Roma Katoliği vardı. 2002 itibarıyla diğer Hristiyan mezhepleri arasında Lüteranlar, Baptistler ve Malakanlar bulunmaktadır. Ayrıca küçük bir Protestan topluluğu da vardır. Azerbaycan ayrıca 2000 yıllık bir geçmişe sahip eski bir Yahudi nüfusa sahiptir; Yahudi örgütleri Azerbaycan'da 12.000 Yahudi'nin kaldığını tahmin ediyor. Yehova'nın Şahitleri topluluklarının yanı sıra diğer dini toplulukların taraftarları da burada vardır. Ülkedeki bazı dini cemaatler gayri resmi olarak dini özgürlüklerden kısıtlanmıştır. ABD Dışişleri Bakanlığı konuyla ilgili bir raporda, bazı Müslüman ve Hristiyan grupların katı üyelerinin tutuklandığından ve birçok katı dindar grubun Devlet Dini Organizasyonlarla Çalışma Komitesine kaydolmakta zorlandığı belirtiliyor.
Temeli 743 yılında atılan Azerbaycan'daki en eski ve Kafkasya'daki ikinci en eski cami olan Şamahı Ulu Camii
Bakü Rus Ortodoks Kutsal Bakire Meryem Katedrali (az)
Bakü Roma Katolik Kutsal Bakire Meryem Kilisesi (az)
Bakü Aşkenazi Yahudileri Sinagogu (az)
Kültür

Ana maddeler: Azerbaycan kültürü ve Azerbaycan edebiyatı
Ayrıca bakınız: Azerbaycan'da UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras Listesi
UNESCO İnsanlığın Sözlü ve Somut Olmayan Mirasının Başyapıtları Azerbaycan halısı ve Kelağayı.
Azerbaycan kültürü birçok etkinin sonucu olarak gelişmiştir. Günümüzde, küreselleşmiş tüketim kültürü de dahil olmak üzere Batı etkilerine rağmen ulusal gelenekler ülkede iyi korunmaktadır. Azerbaycan kültürünün ana unsurlarından bazıları şunlardır: müzik, edebiyat, halk oyunları ve sanat, mutfak, mimari, sinematografi ve Nevruz. Aile tatili olan Nevruz, eski İran Zerdüştlük dininde Yeni Yıl geleneksel kutlamalarından türemiştir.
Azerbaycan nüfusu, yukarıda belirtildiği gibi, Azerbaycanlıların yanı sıra ülkenin çeşitli bölgelerinde sıkıca yaşayan diğer milletlerden veya etnik gruplardan oluşmaktadır. Azerbaycan'ın ulusal ve geleneksel kıyafetleri Çuha ve Papak'dır. Ayrıca, ülkede devlet bütçesinden finanse edilen Rusça, Gürcüce, Kürtçe, Lezgice ve Talışça radyo yayınları var. Balaken ve Haçmaz'daki bazı yerel radyo istasyonları Avar ve Tat dillerinde de yayın düzenlemektedir. Bakü'de Rusça, Kürtçe, Lezgice ve Talışça gazeteler yayınlanmaktadır. Ayrıca, Yahudi toplumu haftalık "Sokhnut" Aziz gazetesini yayınlıyor.
Kültür > Müzik ve halk dansları

Yaklaşık bin yıllık geçmişi olan Azerbaycan müziği ritmik ve farklı melodiler üretmiş, müziğinin konularını Azeri halkının yaşantıları ve karşılaştıkları sosyal olaylarından konu almıştır. Azeri dili çoğunlukla Türkçe, Arapça ve Farsça kökenli sözlerden etkilendiğinden yapılan geleneksel Azeri müziklerde de Kafkas, Orta Asya ve İran ağırlıklı etkiler göze çarpmaktadır.
Geleneksel Azeri müziklerinde çalgı olarak tar, kemençe, ut, bağlama, balaban, zurna, kaval, nağara, garmon, tütek, tef ve davul kullanılmaktadır. Ayrıca davul, garmon (küçük akordeon), tutek (düdük flüt), daf (davullar) ve nagara çalgılarıda melodilerde sıkça kullanılabilen enstrümanlardandır.
Muğam, Meyhana ve Âşık sanatı Azerbaycan'ın birçok müzik geleneği arasındadır. Muğam genellikle şiir ve enstrümantal araları olan bir süittir. Muğam okurken, şarkıcılar duygularını şarkı ve müziğe dönüştürmek zorundadır. Orta Asya ülkelerinin muğam geleneklerinin aksine, Azerbaycan muğamı daha serbest biçimli ve daha az katıdır; genellikle doğaçlama caz alanı ile karşılaştırılır. UNESCO, Azerbaycan muğam geleneğini 7 Kasım 2003 tarihinde Sözlü ve Somut Olmayan İnsanlık Mirasının Başyapıtı ilan etti. Meyhana, genellikle belirli bir konuda doğaçlama yapan birkaç kişi tarafından gerçekleştirilen bir tür geleneksel Azerbaycan halkının eşliksiz şarkısıdır.
Âşık, şiir, hikâye anlatımı, dans, vokal ve enstrümantal müziği Azerbaycan kültürünün bir sembolü olarak duran geleneksel bir performans sanatında birleştirir. Saz Azerbaycan müziğinin ayrılmaz bir parçasıdır. Bu geleneğin kökeni eski Türk halklarının Şamanistik inançlarından kaynaklanmaktadır. Âşıkların şarkıları ortak üslerde yarı doğaçlamadır. Azerbaycan Âşık sanatı 30 Eylül 2009 tarihinde UNESCO tarafından Somut Olmayan Kültürel Miras listesine dahil edilmiştir.
1960'lı yılların ortalarından bu yana, Batı'dan etkilenen Azerbaycan pop müziği, çeşitli şekillerde, Azerbaycan'da popülerlik kazanırken, rock ve hip hop gibi türler yaygın olarak üretildi ve popülerlik kazandı. Azerbaycan pop ve Azerbaycan halk müziği Alim Kasımov, Reşid Behbudov, Vakıf Mustafazade, Müslüm Magomayev, Şövket Alekberova gibi sanatçıların uluslararası popülaritesi ile ortaya çıktı. Azerbaycan, Eurovision Şarkı Yarışması'na hevesli bir katılımcıdır. Azerbaycan 2008 Eurovision Şarkı Yarışması'nda ilk övgüye değer yer tutmuştur. Ülke, 2009 yılında üçüncü, ertesi yıl beşinci oldu. Eldar ve Nigar, Azerbaycan'ın 2012'de Bakü'de yarışmaya ev sahipliği yapma hakkı veren "Running Scared" şarkısıyla 2011 Eurovision Şarkı Yarışması'nda birincilik kazandı.
Düzinelerce Azerbaycan halk dansı vardır. Genelde resmî kutlamalarda sergilenirler ve dansçılar çuha gibi iyi korunmuş ulusal kıyafetler giyerler. Çoğu dansın çok hızlı bir ritmi vardır. Ulusal dans, Azerbaycan ulusunun özelliklerini göstermektedir.
Kültür > Edebiyat

Bugünkü Azerbaycan topraklarında doğan şair ve filozof Nizami (Gencevî) Orta Çağ yazarları arasında yer alır. Eserleri arasında "Hemşah", "Esrar Hazinesi" "Hüsrev ve Şirin", "Leyla ile Mecnun" yer alır. Azerbaycan'ın erken dönem edebî figürleri arasında yer alan diğer isim de İzzeddin Hasanoğlu'dur. Türkçe ve Farsça gazeller yazmıştır. Farsça gazellerinde takma isim kullanırken Türkçe gazellerde kendi adını kullanır.
Klasik edebiyat ise 14. yüzyılda Tebriz ve Şirvan'a ait farklı lehçelerde şekillendi. Kadı Buhaneddin, Hakiki ve Habibi bu dönemin şairleri arasındadır. 14. yüzyılın sonunda ise Nesimi’nin edebi çalışmaları öne çıkar. 15. yyın başında da etkin olan şair Türk edebiyat tarihinin en önemli divan şairleri arasında yer alır. Aynı zamanda Farşca ve Arapça şiirleri de vardır. Divan edebiyatı ve gazel türünün gelişimine katkı sağlayan 2 önemli isim de Fuzuli ve Hatayi'dir. Hayati Şah İsmail'in mahlasıdır.
16. yüzyılda, Dede Korkut hikâyeleri kopyalanmıştır. Bu hikâyeler Oğuz göçebe geleneğine ait sözlü hikâyelerdir ve 12 öyküden oluşurlar. 16. yüzyıl şairi Fuzuli, de bu süreçte Arapça Farça ve Azerice felsefi ve lirik gazeller yazmıştır. Aynı yüzyılda, Azerbaycan edebiyatında ozan geleneği de gelişmiştir. Koşma adıyla billinen spesifik bir tarz da bu dönemde edebiyata girmiş ve Şah İsmail ile oğlu Şah Tahmasb tarafından geliştirilmiştir.
Azerbaycan modern edebiyatı ise Şirvani lehçesine dayanır. Azerice ilk gazete Ekinci 1875'te yayımlanmıştır.
Kültür > Heykel

1940'lı ve 50'li yıllarda Azerbaycan'da heykellerin yaygınlığı artmıştır. Önemli eserler arasında Mirza Fetali Ahundov (Pinhos Sabsay, 1930), Nizami Genceviye (Fuad Abdurrahmanov, 1949), Hükûmet Evi'nin karşısında Lenin'e (Celal Karyağdı, 1954), Hurşidbanu Netəvana (Ömer Eldarov, 1960), Üzeyir Hacıbeyova (Tokay Memmedov, 1960), Mikail Müşfik (Münevver Rızayeva, 1968), Kara Karayev (Fazıl Necefov, 1968) gösterilebilir.
Kültür > Sinematografi

Ana madde: Azerbaycan sineması
Şimdiye kadar Azerbaycan'da 3000'den fazla film çekilmiştir. Bunlardan 300 kadarı uzun metraj sinema filmi, 100'den fazlası kısa metraj sinema filmi, 20'den fazlası uzun metraj televizyon sinema filmi, 30'dan çoğu kısa metraj televizyon sinema filmi, 20 kadarı dizi, 10 kadarı uzun metraj müzikal, 100'den fazlası televizyon tiyatro oyunu, 50 kadarı televizyon sinema-tiyatro oyunu, 100 kadarı çizgi film, 20 kadarı televizyon çizgi film, 50 kadarı uzun metraj belgesel, 1100'den çoğu kısa metraj belgesel, 20 kadarı uzun metraj televizyon belgeseli, 600'den fazlası ise kısa metraj televizyon belgeselidir.
Kültür > Mutfak

Ana madde: Azeri mutfağı
Kültür > Edebiyat

Ana madde: Azerbaycan edebiyatı
Gülhane (İstanbul Tramvayı)

| Gülhane |
| --- | --- |
İstanbul Tramvayı istasyonu
İstasyonun girişi ve platformu

Konum: Hocapaşa Mahallesi / Cankurtaran Mahallesi, Alemdar Caddesi, 34110 Fatih, İstanbul Türkiye
Koordinatlar: 41°00′43″K 28°58′42″D﻿ / ﻿41.01194°K 28.97833°D﻿ / 41.01194; 28.97833
Sahip: İstanbul Büyükşehir Belediyesi
İşletmeci: Metro İstanbul
Hat(lar): 
Peronlar: 1 ada peronu
Raylar: 2
Tren işletmecileri: Metro İstanbul
Yapı
Yapı türü: Hemzemin
Otopark: Hayır
Bisiklet altyapısı: Evet
Engelli erişimi: Evet
Diğer bilgiler
Durum: İşletmede
Ücret bölgesi: T1
Tarihçe
Açılış: 10 Temmuz 1992
Elektriklendirme: 750 V DA Katener (1992)
Hizmetler
Demiryolu ulaşımı Toplu ulaşım
Gülhane Tramvay İstasyonu, İstanbul Tramvayı'nın T1 (Kabataş - Bağcılar) Tramvay Hattı'nda yer alan ve 13 Haziran 1992'de hizmete giren hemzemin tramvay istasyonudur. Fatih'in Hocapaşa Mahallesi ile Cankurtaran Mahallesi arasında yer almaktadır.
Hatlar

(Kabataş - Bağcılar)
Hizmetler > İstasyon yapısı

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Z | Giriş/Çıkış → (Gülhane Parkı) | Bilet Holü → | Platform | ← Bilet Holü | ← Giriş/Çıkış (Alemdar Cd.) |
Hizmetler > Güzergâh

| İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Önceki İstasyon | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.İstanbul Tramvayı | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Sonraki İstasyon | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Sefer Sıklığı |
| --- | --- | --- | --- |
| Sirkeci Kabataş yönünde |  (Kabataş - Bağcılar) | Sultanahmet Bağcılar yönünde | 06.00 - 00.00 saatleri arasında pik saatlerde 2 dakikada 1 sefer |
Çevre alanı

Gülhane Parkı
İslam Bilim ve Teknoloji Tarihi Müzesi
Bâb-ı Âli
Topkapı Sarayı Alay Köşkü
İstanbul Arkeoloji Müzeleri
İstanbul Valiliği
Beşir Ağa Külliyesi
Soğukçeşme Sokağı
İstanbul Afet ve Acil Durum Müdürlüğü
İstanbul Defterdarlığı
1995 Pasifik Grand Prix

| Yarış ayrıntıları |
| --- | --- | --- |
17 yarışlık 1995 Formula 1 sezonunun 15. yarışı

| Tarih | 22 Ekim 1995 |  |
Resmî ad: II. Pasifik Grand Prix
Yer: TI Pisti, Aida, Japonya
Pist:    2,314 mil /  km
Yarışılan mesafe:  83 tur, 192,093 mil / 307,349 km 
Hava: Parçalı bulutlu
Pol
| Pilot |  David Coulthard | Williams-Renault |
Zamanı: 1:14,013
En hızlı tur
| Pilot |  Michael Schumacher | Benetton-Renault |
Zamanı:  1:16,374 (83 turluk yarışın 40. turunda)
Podyum
| Birinci |  Michael Schumacher | Benetton-Renault |
| İkinci |  David Coulthard | Williams-Renault |
| Üçüncü |  Damon Hill | Williams-Renault |
1995 Pasifik Grand Prix ya da resmî adıyla II. Pasifik Grand Prix, 22 Ekim 1995'te, Japonya'nın Aida kentinde yer alan TI Pisti'nde gerçekleştirilen, Formula 1'in 1995 sezonunun 15. yarışıdır. 83 tur üzerinden düzenlenen yarış, sıralama turlarında en iyi üçüncü dereceyi elde etmiş olan Michael Schumacher'in birinciliğiyle sonuçlandı. Yarışa ilk sırada başlayan Williams pilotu David Coulthard ikinci olurken takım arkadaşı Damon Hill üçüncü sırayı aldı. Genel sıralamadaki en yakın rakibi Hill ile arasındaki puan farkını açan Schumacher, bu yarış sonunda, 1995 sezonunun bitimine iki yarış kala, Sürücüler Şampiyonluğunu ilan etti.
Hill yarışa, Britanya basınının yarış içindeki mücadelelerde yeterli derecede "kuvvetli" olmadığı eleştirileri arasında, ön bölümde, Coulthard'ın hemen yanında başlamıştı. İlk virajda Schumacher Hill'i dışarıdan geçmek için atak yaptı ancak Britanyalı pilot Schumacher'i arkasında tuttu. Bu sırada, Ferrari'yle yarışan Jean Alesi, içeriden iki sürücüyü de geride bırakarak ikinci sıraya yerleşti. Böylece Hill üçüncülüğe, Schumacher ise Gerhard Berger'in de arkasında kalarak beşinciliğe düştü. Schumacher ilk pit stoplarda Alesi ve Hill'i geçmeyi başardı. Alman sürücü yeni yumuşak lastikleriyle, iki pit stop stratejisi uygulayan Coulthard'a yaklaşmayı sürdürdü. Coulthard'dan tur başına iki saniye daha hızlı olan Schumacher, rakibini geçtikten sonra aradaki farkı 21 saniyeye kadar çıkardı; böylece üçüncü pit stoptan yine yarışın lideri olarak piste döndü.
Yarış raporu > Antrenmanlar ve sıralama turları

"Benim tek düşündüğüm son turuma çıkmak ve Michael'in derecesini geliştirmiş olabileceği ihtimaliyle, daha iyisini yapmayı denemekti. Sürenin bitimine çok az kaldığından hemen piste çıkmak zorundaydım; Michael'ın derecesini kontrol edip, sonrasında eğer iyi bir derece gelmişse onu geçmeye çalışmak için zaman yoktu."
Sıralama turlarının son bölümünde yeni düz lastikler kullanışını yorumlayan David Coulthard
Yarış öncesinde, ilki Cuma, ikincisi ise Cumartesi sabahı olmak üzere iki antrenman yapıldı. 1 saat 45 dakika süren iki antrenmanda da yağış görülmedi. Antrenmanların ilkinde 1:16.057'lik turu ile en hızlı isim Schumacher, sırasıyla ikinci ve üçüncü olan Hill ve Coulthard'tan saniyenin onda üçü daha iyiydi. Ferrari takımı ise dördüncü ve beşinci oldu. Gerhard Berger takım arkadaşı Jean Alesi'nin önünde yer alırken, altıncı pilot McLaren'den Mark Blundell'dı. Coulthard, ikinci antrenmanda 1:15.730'la Schumacher'den daha iyi bir derece elde etti. Diğer Williams sürücüsü Hill ikinci, Jordan'dan Eddie Irvine dördüncü sırada yer aldı. Jordan pilotunun önünde ve arkasında iki Ferrari, üçüncü Alesi ile beşinci Berger, vardı. Benettonlar altıncı ve yedinci sırada kalırken, Schumacher Herbert'in önündeydi. Sauber'den Heinz-Harald Frentzen ve Jean-Christophe Boullion sekiz ve onuncu, Jordan'ın ikinci ismi Rubens Barrichello ise dokuzuncu sırayı almıştı.
Sıralama turları birer saatlik iki bölümden oluşuyordu; bunlardan ilki Cuma, ikinci Cumartesi öğleden sonra yapıldı. Bölümlerden herhangi birindeki en hızlı zaman yarışa başlama sıralarını belirlemekteydi. Coulthard attığı 1:14.013'lük turla, üst üste dördüncü kez Williams'ı pol pozisyonuna taşımayı başardı. Ondan saniyenin onda ikisi kadar yavaş olan takım arkadaşı Hill'le birlikte, iki Britanyalı pilot en öndeki iki yerin sahibi oldu. İki günlük sıralama turları boyunca Benetton'nun bastırma kuvvetini düzenli olarak düşürerek Williams'larla arayı kapatan Schumacher üçüncü sırayı aldı. Alman pilotun ikinci bölümün bitimine az bir zaman kala attığı son turu, Coulthard'ı piste çıkarak daha iyi bir derece elde etmeye zorlamıştı. Williams sürücüsü bunun için fazladan bir lastik seti harcadı; FIA'nın toplamda yedi set lastiğe izin veren kuralı düşünüldüğünde, bu durum Williams'ın yarışta sadece iki yeni lastik takımı kullanabileceği anlamına geliyordu. Üç hakkı kalan Schumacher bu alanda avantajlı hale gelmişti. Pistin kirli bölümünden (yarış çizgisinin karşı tarafı) kalkış yapacak olması nedeniyle endişeli olan Damon Hill yalnızca iki kez yeni lastik değiştirebilecekti.
Berger, ikinci bölümün sonlarına doğru pist dışındaki çakıl alana savrulmasına rağmen, dördüncü en iyi zamanı elde etti. Takım arkadaşı Alesi beşinci olurken, altıncı Irvine sezondaki en iyi sıralama turu derecesine ulaştı. Çaylak sürücü Magnussen iki bölümü de hatasız tamamlayarak, takımının diğer ismi Blundell'in sadece iki sıra gerisinde, 12. sırayı kazandı. Pistlere dönen Suzuki, Katayama, Morbidelli ve Gachot sırasıyla 13., 17., 19. ve 24. ceplerde kaldı; 24 pilot 7,392 saniyelik zaman diliminde sıralandı.
Yarış raporu > Yarış sonrası

Yarışın ardından, Schumacher'in son pitinden sonra vites problemi yaşadığı ve son turda direksiyonundaki uyarı ışıkları da yanmaya başlayan Alman sürücünün yarışı şansının da yardımıyla bitirdiği öğrenildi. Schumacher ilk seferde kendi ifadesiyle "mükemmel" bir iş çıkararak onu Alesi ile Hill'in önüne taşıyan pit ekibine takdirlerini sundu. Alman pilot "bu takım gibisini, takımın plan yapmadaki maharetini hiçbir yerde görmediğini" belirterek "sezon boyunca tek bir hata bile yapmadıklarını" vurgulamıştı. Kameraların olmadığı bölümde parc fermé'den geçerken, Schumacher-Hill ikilisi yarışın ilk virajındaki karşılamaları üzerine, Belçika Grand Prix'inden kalma olan hangi dereceye kadar rakibi engellemenin kabul edilebilir olduğuna dair tartışmalarını yeniden başlattı. Schumacher Hill'e sürüşünden rahatsızlığını iletti; özellikle birinci ve on birinci turlardaki geçiş denemelerinde "frenlerini test ettiği" hissine kapıldığını söyledi. Hill ise Schumacher'in iddialarını şu sözlerle reddetti:
Michael yarışta bir iki kez yaptığım bir şeyden rahatsız olmuştu ve bana sürüşümden memnuniyetsizliğini aktardı. Bunu sıra dışı buldum. Şu anki durumda bariz bir şekilde tehlikeli olmadığı müddetçe istediğimiz şekilde sürüşte özgürüz; ben de o şekilde kullanınca o bunu beğenmedi. Şikayet etmemeliydi ... her nasılsa düzlüğün sonunda fren alanına girdiğimizde yanlış bir şey yapmışım. Ama yanlış ne yaptım bilemiyorum. Görünüşe bakılırsa bazen onun için bir kural, geri kalan herkes için de başka bir kural var. Bence ya bu konuda uzlaşır ve şikayet etmezsiniz ya da kurallar olur ve onlara uyarsınız. Bu sene, geçen yıldan daha iyi, daha güçlü bir sürücü olduğumu ve gelecek yıl bunun üzerine koyabileceği düşünüyorum. Michael'ın herkese karşı bir avantajı olduğu açık; eğer kazanmak istiyorsam onu geçmek zorunda olacağım.
Hill'in sözlerinin aksine, Britanya basınında kendisinin "düşük" performansı sürekli eleştiriliyordu. Williams'ın 1996 sezonunda onun yerine Frentzen'i geçireceği iddiaları ortaya atıldı. Bu söylentilere rağmen, Williams takımı sorumlusu Frank Williams Japonya Grand Prix'i öncesi Hill'e "açık bir güvenoyu" vermişti. Japonya yarışından önce olayların görüntülerini izleyen Schumacher de fikrini değiştirerek, Hill'e karşı dillendirdiği şikayetlerinden vazgeçti.
Yarışı ikinci bitiren Coulthard bir röportajında üç pit stoptan, iki pite dönme kararının kendisine ait olduğunu açıklamıştı. Britanyalı sürücü sonradan düşündüğünde üç pitle devam edebileceğini gördüğünü belirtmiş ve keşke "bu karar için başkasını suçlayabilseydim ama yapamam" demişti. 1995, Aida'da yapılan son yarıştı. TI Pisti yönetimi kârlılığı istenen seviyede tutamayınca Pasifik Grand Prix'si bir daha yapılmadı.