Askerî hayvan
Görev alanları > Nakliye görevlerinde kullanımı

At, savaş tarihi boyunca en çok kullanılan hayvandır. Savaşlarda kullanılan ilk binek atları, savaş arabalarını çekebiliyor ve hafif zırhlı askerleri taşıyabiliyordu. Daha ağır bineklerin ortaya çıkması ve üzenginin icadı ile atlı süvariler, birkaç yüzyıl boyunca Avrupa'nın en prestijli savaş birlikleri haline geldi. Şövalyeler tarafından kullanılan bazı atlar, aynı zamanda ısırmak ve tepmek için de eğitilmişti. Asya bozkırlarındaki süvarilerin ok ve yay kullanması ise onları Asya tarihinin en güçlü askerî gücü haline getirdi.[kaynak belirtilmeli] Modern menzilli silahların ve motorlu araçların ortaya çıkmasıyla birlikte, askeri amaçlı at kullanımı düşüşe geçti. Bununla birlikte, atlar ve katırlar bugün hala çeşitli ordular tarafından zorlu arazilerde nakliye için yaygın olarak kullanılmaktadır.
Filler evcil olarak kabul edilmese de, binek olarak veya ağır yükleri taşımak için eğitilebilirler. Sanskritçe ilahiler, MÖ 1100 gibi erken bir tarihte askeri amaçlarla kullanıldıklarını kaydederler. Yine MÖ 218 - MÖ 201 yılları arasındaki İkinci Pön Savaşı'nda da Hannibal tarafından 37 tane fil kullanıldı. Bunun yanında II. Dünya Savaşı gibi yakın bir dönemde de hem Japonlar hem de Müttefikler tarafından fillerden faydalanıldı. Motorların araçların giremediği bölgelerde ağır görevleri yerine getirebilen filler, bu kabiliyetleri sebebiyle, II. Dünya Savaşı sırasında Burma'da cereyan eden muharebelerde görev yaptılar.
Develer, çölleri atlardan daha rahat geçebildikleri ve susuzluğa olan dayanıklılıkları sebebiyle genellikle kurak bölgelerde kullanılmıştır. Her iki dünya savaşında da kullanılan bu hayvanlar, günümüzde Hindistan Ordusu ve Sınır Güvenlik Kuvvetleri tarafından Rajasthan'ın çöl bölgelerinde devriye görevlerinde kullanılıyor.
Katırlar, doğuştan gelen sabırlı, temkinli ve dayanıklı yapıları nedeniyle, ciplerin ve hatta yük atlarının bile ulaşamadığı dağlık bölgelerde taşımacılık amacıyla sıkça kullanıldılar. Bu amaçla II. Dünya Savaşı sırasında Amerikan Ordusu, İngiliz Ordusu ve Hint Ordusu tarafından zorlu arazilerde malzeme ve ekipman taşımak için kullanıldı. Türk Ordusu da I. Dünya Savaşı ve Kurtuluş Savaşı sırasında katırlardan sıkça faydalandı. Ülkenin o dönem içerisinde bulunduğu zorlu ekonomik ve siyasi koşullar nedeniyle at ve motorlu araç temin etmede yaşanan zorluk ile kış şartlarında dağlık bölgelerde cereyan eden muharebeler, bu hayvanların savaş alanında kullanımını zorunlu hale getirdi. Katırların buradaki önemine ilişkin bir anekdot, Mustafa Kemal Atatürk'ün yaveri Cevat Abbas Gürer'in anılarında da yer almaktadır: "Fırka kumandanı (Refet Bele); kıtaların mevzilerinin pek dik ve sarp, karla örtülü yalçın tepelerde olduğundan atların çıkamayacağını ileri sürmüş ve ancak katırlarla bir yere kadar gidilebileceğini abartılı sözlerine ilave etmişti."
Taburda yer alan diğer vasıtalar, tanklar için gerekli olan mühimmat ve benzinin taşınabilmesi için elverişli olmadığından 15 adet katıra ihtiyaç vardır. Ancak böyle bir düzenleme, hem katır sayısının azlığı ve hem de taburun ihtiyaç duyduğu ikmal malzemelerinin çokluğu nedeniyle mümkün gözükmemektedir.
Eylem sonrası raporu, 751. Tank Taburu, Şubat 1945, Bölüm IV - İkmal (sayfa 190 / 242)
Öküzler, özellikle büyük namlulu toplar ve kuşatma topları gibi ağır silahların zorlu arazilerde taşınması amacıyla yük hayvanı olarak yaygın şekilde kullanıldı.
Geyikler, Hem İsveç hem de daha sonra Sovyetler Birliği tarafından derin kar süvarileri olarak kullanılmaya çalışıldı. Ancak kolayca hastalanmaları, beslenmelerinin zorluğu ve savaş alanından kaçmaları gibi etkenler, geyikler savaşlarda kullanımının uygun olmadığını ortaya koydu. Sovyetler Birliği tarafından silahlardan çekinmemeleri ve kaçmamaları için eğitildilerse de hiçbir savaş meydanında boy göstermediler.