stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İdil Biret
Ödül ve nişanları

1952 yılında Paris Konservatuvarı'ndaki yüksek solfej ve deşifraj bölümlerini Birincilik Ödülü ile bitiren Biret, 1957 Haziran'ında konservatuvarda devam ettiği piyano, oda müziği ve eşlikçilik sınıflarının her birinden birincilik ödülü ile mezun oldu ve "Birincilerin Birincisi" unvanını aldı. Reine Laurent Ödülü ve Popelin mükâfatlarını kazandı.
1954 - Lily Boulanger Memorial, Boston
1957 - Paris Konservatuvarı, Konservatuvar Birinciliği
1961 - Harriet Cohen - Dinu Lipatti Altın Madalyası, Londra
Adelaide Ristori Nişanı, İtalyan Hükûmeti
Chevalier de l'Ordre du Mérite, Fransa
1971: Türkiye Cumhuriyeti Devlet Sanatçısı unvanı
1974 - Kültür/Liyâkat Nişanı, Polonya Hükûmeti
1988 - Boğaziçi Üniversitesi, Onursal Doktora
Eskişehir Anadolu Üniversitesi Onursal Doktora aldı
1995 - Uludağ Üniversitesi, Onursal Doktora
1995 - Grand Prix du Disque Chopin, Varşova
1995 - Altın Diyapozon, Fransa
1996 - Sevda Cenap And Müzik Vakfı Onur Ödülü Altın Madalyası
2003 - Ortadoğu Teknik Üniversitesi Onursal Doktora
2006 - Polonya Üstün Hizmet Madalyası (Chopin eserleri kayıt ve seslendirmeleri nedeniyle)
2007 - 35. Uluslararası İstanbul Müzik Festivali, Onur Ödülü'nü kazandı
2021: Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü
.mil

Amerika Savunma Bakanlığına bağlı Bilgi Sistemleri Birimininin armasıdır.
.mil (military = askeri) ABD askeri site bağlantısının olduğunu belirtir.
Ön Bulgarlar

Başlığın diğer anlamları için Bulgarlar sayfasına bakınız.
650 yılında Karadeniz'in kuzeyinde Büyük Bulgar Hanlığı
Ön Bulgarlar veya Protobulgarlar, asıl kitlesini Ogur (Otuz-Ogur, On-Ogur) kitlelerinin oluşturduğu, 7. yüzyılda Karadeniz'in kuzeyi ile daha sonra İdil Nehri ve Tuna nehri bölgelerinde de yaşamış, Türkçe konuşan, yarı göçebe Türk kökenli bir halk. Sabir, Uz, Hazar v.b diğer Türk kökenli halklardan kalıntıları da içlerinde barındırmakla birlikte, bazı Fin-Ugor boylarının da (Çeremiş, Mordva, Zuryaken, Voltyake) Ön Bulgarların içinde yer aldığı bilinmektedir. Ayrıca aralarında Sarmat ve Alan kökenli kitlelerin de var olduğu düşünülmekte. İdil Tatarları ve Çuvaşlar, Ön Bulgarların ya da İdil Ön Bulgarlarınının soyundan gelen torunlarıdır.
Etimoloji

Bulgar  anlamının genellikle Türkçenin (Eski Türkçe döneminde) bulga- (bugünkü bula- fiili “bulamak, bulaştırmak”) fiilinin -r ekiyle genişlemesiyle oluşturulmuş, "karışık, karışan, karıştırılmış (bulanık)" olduğu düşünülmektedir. Talât Tekin Türkçede bulamak fiili geçişsiz olmadığı için sözün "karışık (/karıştırılmış)" anlamına gelemeyeceğini, Bulgar (bular) sözünün ancak "karıştıran" anlamına gelebileceğinden söz eder. Eski Türk yazıtlarında bulga- "karışıklık çıkarmak", bulgak "düzensiz, karışık" ve bulganç "karışıklık, düzensizlik", iyi anlama sahip değildir. Dolayısıyla Bulgar "karışıklık çıkaran" anlamına gelmelidir. Bir diğer varsayım ise bel gur, "beş kabile/boy" anlamına geldiği yönündedir.
Tarih > Büyük Bulgar Hanlığı

Ön Bulgarlar Karadeniz’in kuzeyinde çoğunluğunu Onogurların oluşturduğu (Kutrigur-Utrigurlar); Sabirler, Hazarlar, Uzlar, Suvarlar gibi birçok diğer küçük Türk ve Hun topluluğunun parçalarını da aralarına alarak 632-668 arası Magna Bulgaria (Büyük Bulgarya) da denen  Büyük Bulgar Hanlığı'nı kurmuşlardır. Kurucularının adı Kobrat, Kobratos, Kuvratos şekillerinde de geçen "Kurt"tur. Anlamının "birleştiren", "halk ile devleti bir araya getiren" olduğu düşünülmektedir. Kobrat, Doulo sülalesindendi. Yapılan araştırmalar bu hanedanın Mete Han ("Mo-Tu"- MÖ 209-174)'dan beri Hun hükümdarlarını yetiştiren "Tu-kı" ailesi olduğu yönünde olup, Ön Bulgar hükümdarları Asya Hun hükümdarları ile aynı sülaleye bağlanmaktadır.
560'ta Avarlara yenik düşmüşler, Balkanlar ve Doğu Avrupa'da nüfuslarını büyük ölçüde yitirmişlerdir. Bazıları Avarlara katılıp onlarla birlikte daha da batıya göç etmişlerdir. Ön Bulgarların çoğu Karadeniz'in kuzeyinde kalmışlardır.
Bizans ile aralarında sıkı ilişkiler kurmuşlardır. Kurucularının 665'te ölümünün ardına çıkan, kağanın oğulları arasındaki taht kavgalarını fırsat bilen Hazarlar'ın baskıları sonucu parçalanmışlardır. Kubrat'ın büyük oğlu Batbayan, Onogurların ve Macarların başında, Hazarların hükümdarlığı altına girmiştir. Otuz-Ogurların çoğunluğu Kuzeye göç edip İdil Ön Bulgarları'nı, Asparuh Han'ın emri altında güneybatıya göç eden bölüm ise 681 yılında Tuna Ön Bulgarları'nı oluşturmuşlardır. Asparuh Han'ın devleti, Balkanlar'ın Bizans'a ait olan küçük bir kısmı dışında tüm Balkan yarımadasını içine almıştır.
Ön Bulgarlar, Balkanlar'da uzun süre, mağlup ettikleri dört büyük Slav kavmi ve bazı diğer yerli kavimlerden oluşan halkın hükümdarları olmuş ama devletleri içindeki halkın karşısında aslında azınlıkta oldukları için, zamanla Slav kadınlarla evlenip, Slavca konuşmaya başlamaları ve Slav isimleri kullanmaları ile Slavların arasında erimişlerdir.
Günümüzün tarihçileri "Ön Bulgar" ve "Bulgar" isimlerinin ayrımını 9. yüzyılda Ön Bulgarların (Tuna Ön Bulgarları) Hristiyanlığı kabul etmelerinden sonra başlatırlar. Böylece 864 yılından önceki halka Ön Bulgarlar ve bundan sonrakilere Bulgarlar denilir.
Tarih > İdil Ön Bulgarları

Ayrıca Bakınız: İdil Ön Bulgarları
Büyük Bulgar Hanlığı'nın yıkılışının ardına İtil-Çolman bölgesine yerleşip devlet kurmuş, çoğunluğunu Otuz-Ogurların oluşturduğu Ön Bulgar grubudur. 7-15. yüzyıllar arasında varlıklarını sürdürmüşlerdir. İtil Ön Bulgarlarının hakkında Bizans kaynaklarında bilgi yoktur. Haklarındaki bilgiler Arap kaynaklarıyla birlikte 9. yüzyıldan itibaren başlamaktadır. Ön Bulgarların 7-9. yüzyıllardaki yaşamlarına ait bilgiler çok azdır. İlk dönemlerinde Göktürklere bağlı oldukları düşünülmektedir. Daha sonra Hazarlar'ın egemenliği altına girmişlerdir.
Tarih > Tuna Ön Bulgarları

Ayrıca Bakınız: Birinci Bulgar İmparatorluğu
668'te Büyük Bulgar Hanlığının yıkılışının ardına dağılan Bulgarların bir kolu, 670'lerde Asparuh'un liderliğinde balkanlara geçmiş, 681 yıllarında da Birinci Bulgar İmparatorluğu'nu kurmuşlardır. Tuna Ön Bulgarları kısa sürede güçlenmiş, Bizans direnişe rağmen Besarabya ve Dobruca dışında, bütün Kuzey Bulgaristanı, doğuda Karadenizi, güneyde Balkan geçitlerini ve batıda İsker Irmağına kadar olan bölgeyi egemenliği altına almışlardır.
Dil ve yazı

Akademik çevrelerin çoğu tarafından Ön Bulgarların konuştuğu dil, Hazarca ve Çuvaşça (Birçok kaynağa göre Hunca da dahil) ile birlikte Türkçenin Ogur koluna ait bir dil olarak kabul edilir. Bu görüş çeşitli bulgularla da desteklenmiştir. Ön Bulgarlardan kalan yaklaşık 100 civarında yazılı taş bulunmuştur. Bunların birçoğu Orhun alfabesi ile yakın benzerlik gösteren runik yazıyla yazılmıştır ile Grek ve Kiril alfabesi ile yazılan yazıtlar da vardır. Bu yazıtlar ilk kez S. Baichorov tarafından incelenmiştir ve dillerinde birçok Türkçe sözcük saptanmıştır. F. Altheim, Oğur Ön Bulgarlarının Grek ve Latin yazısından tamamen farklı, bir çeşit runik yazı türü kullandıklarını, bu Tuna Ön Bulgar yazısının, Batı Hunlarının yazı şeklinin devamı niteliğinde olduğunu belirtmiştir. Buna göre dillerinde sıkça rastlanan "Tarkan", "Batur", "Han" gibi unvanlar, Han isimleri ve diğer birçok Türk dilindeki karşılığı "Tengri" olan "Tangra" gibi sözcükler de bu görüşü desteklemiştir. Ayrıca o döneme ait Prokopius, Agathias ve Menander Protektor gibi Bizanslı tarihçiler de Ön Bulgarları Hun olarak tanımlamıştır. Bizanslı Patrik, 2. Michael Ön Bulgarları İskit veya Sarmat olarak tanımlamışsa da, bunun klasik bir Bizans geleneği olan halkları bölgesel olarak adlandırmaktan kaynaklandığı düşünülmektedir. Modern bilim adamları tarafından Ön Bulgarların kökenini açıklamakta kesinlik içermediği için bu bilgi kabul görmez.
Buna rağmen bazı Bulgar akademisyenler, bir takım bulgulara dayanarak Ön Bulgarların konuştuğu dilin İran dillerine ait olduğu hipotezini ortaya atmıştır (özellikle 1990'larda bu tez bazı akademik çevrelerde ünlenmiştir). Bugün bu iddiayı destekleyenlerin çoğu, bunun nedeninin aslında Ön Bulgarlar arasında bulunmuş olması gereken İrani unsurların dillerinin, Türk dilleri üzerindeki etkisinden kaynakladığı gibi "ortada" bir duruş sergilerken, diğer bazı Bulgar akademisyenler bu görüşe karşı çıkmaktadırlar.
İnançları

Ön Bulgarların dini Tengricilik idi ve "Tangra" Ön Bulgarların en büyük tanrılarına verdiği addı. Tangra, eski Türk tanrısı Tengrinin Ön Bulgarlardaki adıdır. Neredeyse bulunan her yazılı taşta adı geçmektedir. Ön Bulgarlardan kalan yazıtlardaki Tangra/Tengri runik harflerle () şeklinde yazılmıştır.
Ön Bulgarlar da diğer Türk topluluklarında gibi doğa güçlerinin kutsallığına, ataların ruhlarına saygı gerektiğine ve Gök Tanrı'ya (Tangra/Tengri) inanmışlardır. Onlara göre Tanrı ebedîdir. Her şeyi görür, bilir ve doğruyu yalanı ayırt ederdi. 
Can verir, ömür uzatır, kötüleri cezalandırırdı. Tanrı tekti ve kendilerine han gönderirdi. Hanlar, Tanrının kendilerine verdiği "Kut"la yönetirdi.
Tengricilikte büyük dağların güçlü ruhları barındırdıklarına inanılır ve bereket duaları bu kutsal sayılan büyük dağlara yöneltilirdi. Ön Bulgarlar, Balkanlar'ın en yüksek dağına "Tangra" adını vermişler ve onu kutsal saymışlardır. Bu 2925 yüksekliğindeki dağın adı, Osmanlıların 15. yüzyılda Balkanlar'ı ele geçirmelerine kadar değişmemiş, daha sonra "Maşallah" adını vermişlerdir.
Bu dağın yanında bazı diğer dağları da kutsal saydıkları düşünülür. Örneğin Perpenikon Dağı’nın zirvesinde, Tengriciliğin verimlilik tanrıçası olan Umay'ın resmi rölyef olarak bir dikili taşa kazınmıştır.
Ön Bulgarlar semavi objeleri de kutsal saymışlardır; güneşi, ayı ve o zamanlarda tanıdıkları beş gezegeni: Jüpiter, Venüs, Merkür, Merih ve Satürn. Ön Bulgar hanlarının mühürleri "Tangra" anlamına gelen run işaretinin, bu beş gezegenin işaretleri ile çevrili bir simgedir.
Gök tanrısı Tangra'ya kurban etmek için beyaz atları tercih etmişlerdir. Kurban edilen hayvanın iç organları ile şamanlarının geleceği okudukları bilinir.
Daha sonra 864'te Tuna Ön Bulgarları Hristiyanlığa geçmiş, 10. yüzyılın başlarındaysa İdil Ön Bulgarları İslam dinini kabul etmiştir.
Konuyla ilgili yayınlar

The New Cambridge Medieval History. Bd. 2. Cambridge 1995, S. 915ff. (ausführliche Bibliographie zum Thema Protobulgaren und Slawen)
Bojidar Dimitrov, Bulgaria Illustrated History, Februar 1994, ISBN 954-500-091-0
Suren Eremian, Orta Asya’nın rekonstrüksiyonlu haritası (‘Ashharatsuyts’) 29 Şubat 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Anania Shirakatsi, The Geography of Ananias of Sirak (Asxarhacoyc): The Long and the Short Recensions. Introduction, Translation and Commentary by Robert H. Hewsen. Wiesbaden: Reichert Verlag, 1992. 467 pp. ISBN 978-3-88226-485-2
Georgi Bakalov, Eski Bulgarlar hakkında az bilinen gerçekler24 Eylül 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Science Magazine. Union of Scientists in Bulgaria. Vol. 15 (2005) Issue 1. (Bulgarca)
Petar Dobrev, Unknown Ancient Bulgaria. Sofia: Ivan Vazov Publishers, 2001. 158 pp. (Bulgarca) ISBN 954-604-121-1
Ön Bulgarların Bizanslı hristiyanlara karşı bir katliamını gösteren 11. yüzyıldan kalma resim
Süslü Ön Bulgar Runları ile yazılı bir mezar taşı
Sakarya Üniversitesi

| Sakarya Üniversitesi |
| --- | --- |
Sakarya Üniversitesi logosu
Slogan: Geleceğinize Yön Verin
Kuruluş: 1970 (Sakarya Mühendislik ve Mimarlık Yüksekokulu)  1971 (Sakarya Devlet Mimarlık ve Mühendislik Akademisi) 1982 (İTÜ Sakarya Mühendislik Fakültesi)   1992 (Sakarya Üniversitesi)
Tür: Devlet Üniversitesi
Eğitim dil(ler)i: Türkçe, İngilizce
Rektör: Prof. Dr. Hamza Al
Rektör Yardımcıları: Prof. Dr. Emrah Doğan Prof. Dr. Özer Köseoğlu 
Öğretim üyeleri: 967
Akademik personel: 1641
Öğrenciler: 53.702
Lisans öğrencileri: 37.807
Lisansüstü öğrencileri: 8076
Doktora öğrencileri: 1642
Diğer öğrenciler: 6177 (önlisans)
Mezunlar: Yaklaşık 160.000
Akademik birimler: 13
Konum: Sakarya, Türkiye
Yerleşke: Esentepe Kampüsü Hendek Kampüsü Korucuk Kampüsü
Okul renkleri: Cardinal Blue ve Beyaz     
Web sitesi: sakarya.edu.tr
Sakarya Üniversitesi (İngilizce: Sakarya University), 3 Temmuz 1992 tarihinde 3837 sayılı kanun ile Türkiye'nin Sakarya ilinde kurulmuş bir devlet üniversitesidir. Resmi olarak 1992 tarihi kuruluş tarihi olarak kabul edilse de geleneksel olarak Sakarya Üniversitesinin kuruluş tarihi 1970 yılındaki Sakarya Mühendislik ve Mimarlık Yüksekokulu'nun kuruluş tarihi olan 1970 yılı olarak görülmektedir.
1990 senesi ve sonrasında kurulan üniversiteler arasında akademik ve teknik altyapısını hızla tamamlayıp idari birimleri ile ISO-2002 Kalite Belgesi ile "EFQM Mükemmellik Yetkinlik Seviyesi Kalite Belgesi"ne sahip ilk ve tek devlet üniversitesi olup laboratuvar, eğitim ve sosyal hizmetler, internet alt yapısı ve bilişim sektöründe birçok atılımı bulunmaktadır.
18 Mayıs 2018 tarihli Resmî Gazete'de yayınlanan KHK ile bazı akademik birimler yeni kurulan Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesine aktarılmıştır.
SAÜ bugün bünyesindeki 13 fakülte, 6 enstitü, 2 yüksekokul ve 2 meslek yüksekokul ile 40968 lisans, 5113 önlisans, 3938 lisansüstü, 1517 doktora öğrencisi ve 1500 civarında akademik personel ile eğitim hayatını sürdürmektedir. Türkçe ve İngilizce olmak üzere iki dilde eğitim verilmektedir.
Tarihçe > Görev yapmış rektörler

Prof. Dr. Ramazan Evren 1992-1994 (Kurucu rektör)
Prof. Dr. İsmail Çallı 1994-2002
Prof. Dr. Mehmet Durman 2002-2010
Prof. Dr. Muzaffer Elmas 2010-2018
Prof. Dr. Fatih Savaşan 2018-2022
Prof. Dr. Hamza Al 2022-günümüz
Akademik birimler > Fakülte ve bölümler

Üniversite bünyesinde 13 fakülte bulunmaktadır. Bunlar ve bunlara bağlı olan bölümler:
Bilgisayar ve Bilişim Bilimleri Fakültesi ve bu fakülteye bağlı Bilgisayar Mühendisliği, Bilişim Sistemleri Mühendisliği ve Yazılım Mühendisliği bölümleri,
Diş Hekimliği Fakültesi,
Eğitim Fakültesi ve bu fakülteye bağlı Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi, Eğitim Bilimleri, Matematik ve Fen Bilimleri Eğitimi, Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi, Temel Eğitim, Özel Eğitim ve Yabancı Diller Eğitimi bölümleri,
Fen-Edebiyat Fakültesi ve bu fakülteye bağlı Alman Dili ve Edebiyatı, Biyoloji, Coğrafya, Doğu Dilleri ve Edebiyatları, Felsefe, Fizik, İngiliz Dili ve Edebiyatı, İstatistik, Kimya, Matematik, Mütercim ve Tercümanlık, Psikoloji, Sanat Tarihi, Sosyal Hizmet, Sosyoloji, Tarih ve Türk Dili ve Edebiyatı bölümleri,
Hukuk Fakültesi,
İlahiyat Fakültesi,
İletişim Fakültesi ve bu fakülteye bağlı Halkla İlişkiler ve Reklamcılık, İletişim ve Tasarımı, Gazetecilik ve Radyo Televizyon ve Sinema bölümleri,
İşletme Fakültesi ve bu fakülteye bağlı İnsan Kaynakları Yönetimi, İşletme, Sağlık Yönetimi, Uluslararası Ticaret ve Finansman ve Yönetim Bilişim Sistemleri bölümleri,
Mühendislik Fakültesi ve bu fakülteye bağlı Çevre Mühendisliği, İnşaat Mühendisliği, Elektrik-Elektronik Mühendisliği, Gıda Mühendisliği, Endüstri Mühendisliği, Jeofizik Mühendisliği, Makine Mühendisliği ve Metalurji ve Malzeme Mühendisliği bölümleri,
Sağlık Bilimleri Fakültesi ve bu fakülteye bağlı Ebelik ve Hemşirelik bölümleri,
Sanat Tasarım ve Mimarlık Fakültesi ve bu fakülteye bağlı Görsel İletişim Tasarımı, Geleneksel Türk Sanatları, Resim, Seramik ve Cam Tasarımı, Mimarlık ve Temel Eğitim bölümleri,
Siyasal Bilgiler Fakültesi ve bu fakülteye bağlı Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri, Ekonometri, İktisat, Siyasat Bilime ve Kamu Yönetimi, Maliye, Uluslararası İlişkiler bölümleri,
Tıp Fakültesidir.
Bunlara ek olarak Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Fen Bilimleri Enstitüsü, İşletme Enstitüsü, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Orta Doğu Enstitüsü olmak üzere beş enstitü; Adapazarı Meslek Yüksekokulu ve Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu olmak üzere iki meslek yüksekokulu; Devlet Konservatuvarı olarak bir yüksekokul ve Rektörlüğe bağlı olarak faaliyetlerini sürdüren, Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi, Türk Dili ve Yabancı Diller bölümleri mevcuttur. Sakarya Üniversitesinde toplamda 162 lisans, 26 önlisans, 155 lisansüstü, 87 doktora programı yürütülmektedir.
Akademik birimler > Araştırma Merkezleri

Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi
Diaspora Çalışmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi (DİAM)
Bilgisayar Araştırma ve Uygulama Merkezi
Avrupa Birliği Arş ve Dokümantasyon Merkezi
Kaynak Teknolojisi Araştırma, Muayene ve Uygulama Merkezi
Türk Ermeni İlişkileri Araştırma Merkezi
Sürekli Eğitim Merkezi
Sakarya Yenilik Merkezi
Sakarya Ekonomik ve Sosyal Araştırma Merkezi
Uzaktan Eğitim ve Araştırma ve Uygulama Merkezi
Balkan Araştırmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi
Kadın Araştırmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi
Türk Dili Öğretimi Uygulama ve Araştırma Merkezi
Yapay Zeka Sistemleri Uygulama ve Araştırma Merkezi
Yangın Uygulama ve Araştırma Merkezi
Türk Dünyası Uygulama ve Araştırma Merkezi (TÜRKMER)
Akademik birimler > Akademik yıl

Sakarya Üniversitesinde akademik yıl iki yarıyıldan oluşmaktadır. Akademik yılın birinci dönemi Eylül ayının ortasında başlamakta ve Ocak ayının ortasında tamamlanmaktadır. İkinci dönem, Şubat ayının ortasında başlamakta ve Mayıs ayının sonunda sona ermektedir.
Yerleşkeler

Esentepe Kampüsü: Bilgisayar ve Bilişim Bilimleri Fakültesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Hukuk Fakültesi, İletişim Fakültesi, Mühendislik Fakültesi, Sağlık Bilimleri Fakültesi, Sanat Tasarım ve Mimarlık Fakültesi, İşletme Fakültesi, Siyasal Bilgiler Fakültesi.
Hendek Kampüsü: Eğitim Fakültesi
Korucuk Kampüsü: Tıp Fakültesi
Adapazarı Meslek Yüksekokulu
Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu
Ödüller

SAÜ'nün kurumsal olarak aldığı ödüller kronolojik olarak şu şekildedir;
Küresel EFQM Mükemmellik Ödülü, Kurumsal Yeteneklerin Geliştirilmesi ve Müşteriler İçin Değer Katma alanlarında 2 Başarı Ödülü, 2018
Yükseköğretim Kalite Kurulu Kurumsal Dış Değerlendirme Programı, 2017
Avrupa Üniversiteler Birliği Kurumsal Dış Değerlendirme Programı, EUA IEP, 2016
Avrupa EFQM Mükemmellik Ödülü, Kurumsal Yeteneklerin Geliştirilmesi alanında 1 Başarı Ödülü, 2015
Mükemmellikte Süreklilik Ödülü, KalDer, 2013
Avrupa Komisyonu ECTS ve DS Label Ödülü (Yenileme), Avrupa Komisyonu, 2013
Ulusal Kalite Ödülü, KalDer, 2010
Avrupa Komisyonu ECTS Label Ödülü, Avrupa Komisyonu, 2010
İdari birimlerinde TS-EN-ISO 9001-2008 Kalite Yönetim Sistemi, TSE, 2009
DS Label Ödülü, Avrupa Komisyonu, 2009
Dil Ödülü, Avrupa Komisyonu, 2009
EFQM 4*Seviyesinde Mükemmellikte Yetkinlik Belgesi, KalDer, 2008
EFQM 3*Seviyesinde Mükemmellikte Tanınma Belgesi, KalDer, 2006
Genel Sekreterliğe Bağlı Birimlerinde TS-EN-ISO 9000-1994 Kalite Yönetim Sistemi, TSE, 2001
Uzaktan Öğrenim

Prof. Dr. İsmail Çallı'nın rektörlüğü döneminde 2000 yılında uzaktan eğitim uygulamasına lisans programlarındaki bazı derslerin internet üzerinden verilmesiyle başlamıştır.
2001-2002 öğretim yılında Bilgi Yönetimi ve Bilgisayar Programcılığı ön lisans programlarına başlamıştır.
2004 yılında e-mba programına ve 2008 yılında Türkiye'de ilk olarak uzaktan eğitim lisans programına e-lisans Bilgisayar mühendisliği, Endüstri Mühendisliği ve İnsan Kaynakları alanlarında başlamıştır.
2020'de Türkiye'de etkisini gösteren COVID-19 pandemisi sürecinde Sakarya Üniversitesi tamamen uzaktan öğretim ile eğitim faaliyetlerini sürdürdü. Sakarya Üniversitesi bünyesindeki Uzaktan Eğitim Araştırma ve Uygulama Merkezi'nin geliştirdiği uzaktan eğitim çözümleri Sakarya Üniversitesi dışında 15 üniversite ile daha paylaşıldı.
Yayınlar > Dergiler

Akademik İncelemeler Dergisi (Yılda iki sayı)
Cihannüma Akademi
Eğitim Teknolojileri Araştırma Dergisi (Yılda dört sayı)
Elektronik Mesleki Gelişim Ve Araştırmalar Dergisi (Yılda dört sayı)
International Journal of Educational Research Review (Yılda dört sayı)
İran Çalışmaları Dergisi (Yılda iki sayı)
İşletme Bilimi Dergisi (Yılda üç sayı)
Malaysian Online Journal of Educational Technology (Yılda dört sayı)
Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi (Yılda dört sayı)
Sakarya University Journal of Computer and Information Sciences (Yılda üç sayı)
Sakarya University Journal of Education (Yılda üç sayı)
Sakarya Tıp Dergisi (Yılda dört sayı)
Sakarya Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi (Yılda altı sayı)
Sakarya Hukuk Dergisi (Yılda iki sayı)
Sakarya İktisat Dergisi (Yılda dört sayı)
Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (Yılda iki sayı)
Sakarya Üniversitesi Fen-Edebiyat Dergisi (Yılda iki sayı)
Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (Yılda iki sayı)
Sakarya Üniversitesi İşletme Enstitüsü Dergisi (Yılda iki sayı)
Sakarya İktisat Dergisi (Yılda dört sayı)
Sakarya Üniversitesi Holistik Sağlık Dergisi (Yılda üç sayı)
Sakarya Devlet Mühendislik ve Mimarlık Akademisi Dergisi
Sosyal ve Kültürel Araştırmalar Dergisi (Yılda iki sayı)
Türkiye Ortadoğu Çalışmaları Dergisi (Yılda iki sayı)
The Turkish Online Journal of Educational Technology (Yılda dört sayı)
Uluslararası Ticaret Dergisi
Uluslararası Yakıtlar, Yanma ve Yangın Dergisi (Yıllık)
Yorum Yönetim Yöntem Uluslararası Yönetim Ekonomi ve Felsefe Dergisi (Yılda iki sayı)
Spor tesisleri

Öğrencileri, sportif ve kültürel etkinlikleri sergilemeleri için kampüste bulunan 2 adet spor salonu 1 adet açık spor tesisi, futbol sahalarından eğitim ve öğretim dönemi boyunca faydalanabilmektedirler.
SATEK

SATEK (Sakarya Üniversitesi Güneş Teknesi), Sakarya Üniversitesi öğrencileri tarafından tasarlanan ve üretilen güneş enerjisi ile çalışan bir teknedir. Proje yönetimini Elektrik Elektronik Mühendisliği bölümü öğrencisi Ersin Arslan'ın üstlendiği çalışmanın Marmaris'teki üretim aşamasında aynı bölümden Barış Akyüz, Hüsnü Alkan, makine mühendisliği bölümünden Önder İnce ve metal öğretmenliği bölümünden Ali Gök'ten oluşan 5 kişilik bir ekip çalıştı. Güneş enerjili tekne olan SATEK, alternatif enerji kaynaklarına olan ilgiyi arttırma ve toplumsal bilinci bu yöne sevk etme amacıyla 2006'nın Ağustos ayında Muğla'da üretildi. Büyük bir kısmını Marmaris'te üretilen tekne için gereken teknik donanım ve maddi kaynak TÜBİTAK, Sakarya Üniversitesi ve Marmaris'teki 2 sponsor firma tarafından karşılandı. 5,36 metre uzunluğunda 1,96 metre enindedir, 90 cm freeboard, 1 metre draft yüksekliğine sahiptir. Üzerinde toplam 800 wH'lık güneş gözesi, 14208 wH'lık itiş gücü saklama bataryası, 1660 wH'lık servis bataryası bulunmaktadır.
Üniversitenin giriş kapısı
Siyasal Bilgiler Fakültesi binası
Anne Bancroft

| Anne Bancroft |
| --- | --- |
Anne Bancroft, 1952
Doğum: Anna Maria Louisa Italiano 17 Eylül 1931 The Bronx, New York, ABD
Ölüm: 6 Haziran 2005 (73 yaşında) Manhattan, New York, ABD
Meslek: oyuncu
Etkin yıllar: 1951–2005
Evlilik: Martin May   (ev. 1953; boş. 1957)   Mel Brooks  (ev. 1964)
Çocuk(lar): Max Brooks

Anna Maria Louisa Italiano (d. 17 Eylül 1931 - ö. 6 Haziran 2005), profesyonel olarak Anne Bancroft ismini kullanan Amerikalı oyuncudur. Metot oyunculuğu okulu ile ilişkili olan Bancroft, Lee Strasberg'den eğitim aldı. Oyunculuk cesareti ve çok yönlülüğünden ötürü saygın bir konuma sahip oldu ve sinema, tiyatro ve televizyonda yaptığı çalışmalardan dolayı takdir edildi. Bir Akademi Ödülü, üç BAFTA Ödülü, iki Altın Küre Ödülü, iki Tony Ödülü, iki Emmy Ödülü ve diğer birçok ödül ve adaylık kazandı.
Bancroft, 2005 yılında 73 yaşında rahim kanserinden öldü. Geride annesi, kız kardeşleri, eşi Mel Brooks ve oğlu Max Brooks'u bıraktı.