stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Jean-Philippe Rameau
Hayatı

Rameau'nun Paris dışında taşrada geçirdiği çalışma hayatının ilk yılları hakkında elimizde ayrıntılı bilgi bulunmamaktadır. Ama Paris'e geldikten hemen sonra 1722'de yayınlamış olduğu klasik harmoni üzerine monografi "Traité de l'harmonie réduite à ses principes naturels" ile hemen kendine isim yapmış ve bu eser günümüze kadar klasik batı müziğinin en önemli ana teorik kitaplardan biri olma niteliğini korumuştur. Elli yaşına geldiği zaman opera besteciliği kariyerine girmesi ile (özellikle Hippolyte et Aricie (1733), Les Indes galantes (Yürekli Hintler) (1735), Castor et Pollux (1737), Dardanus (1739) ve Plate (1745) klasik operalarıyla) büyük bir opera bestecisi olarak ün yapmıştır.
Rameau'nun müziği 18. yüzyılda çok popüler olmakla beraber; bu yüzyıl sonunda unutulmaya başlanmış; 19. yüzyılda tamamen unutulmuş ve 20. yüzyıllarda akademisyen müzikçilerce gösterilen ciddi çalışmalarla tekrar popülerlik kazanmıştır. Günümüzde Rameau'nun müziksel eserlerinin temsilleri, konserleri ve ses kayıtlarıyla onun müzisyen olarak üstün yetenekliğinin yeniden kabul edildiğini açıkça ortaya çıkarmaktadır.
Müziği

Rameau, François Couperin ile birlikte 18. yüzyıl Fransız klavsen ekolünün öncülerinden biridir. Fakat bu iki müzisyenin çok farklı tarzları vardır.
Rameau'nun müziği çok istisnai şekilde ileri müzik teorisini iyi bilen bir bestecinin bestelerinde bu bilgisini göstermeye çalışması, yani hüner gösterme, niteliklidir. Bu şekilde besteler teoricilere ve entelektüellere hitap etme ile tenkit edilebilmektedir. Halbuki, Rameau müzik sanatı ile hislere de hitap etmeye hedef almış ve bunda da başarılı olmuştur. Rameau'nun kendi sözleriyle "sanatını sanat içinde saklamayı" başarmıştır. Rameau'nun müziği daha önce hiç kullanılmamış teknikleri kullanması dolayısıyla çok yenilik getirmiştir ama bu yenilikler eski moda şekiller ve bünye içinde saklanmıştır. Bu nedenle Rameau'nun eserleri besteci Lully'nin takipçilerini çok karmaşık harmonilerinden dolayı rahatsız etmekte idi ve bunlar onu bir müziksel devrimci olarak görmekteydiler; diğer taraftan Fransa'da sosyal ve politik devrime önayak olan müziğinin sadece içeriğine bakan ve ortaya çıkarılan sesleri hiç önemli saymayan "philosophelar" tarafından reaksiyoner olarak görülmekte idi. Zamanının müzikçilerinden gördüğü anlayışsızlık dolayısıyla Rameau müziksel deneyler yapmaktan kaçınmıştır. Örnegin "Hippolyte et Aricie" adlı operasının ikinci "Trio des Parque" üçlüsünün ilk bestesi, şarkıcıların bu şarkıyı ya bestelenen şekilde söylemeye yanaşmamaları ya da söylemeye yetenekleri olmadığı için iki temsilden sonra Rameau tarafından temsil edilen verziyondan çıkartılmıştır.
Eserleri

Rameau'nun eserlerinin kataloglanma ve dizin numaralanması Sylvie Bouissou ve Denis Herlin tarafından hazırlanan Rameau Catalogue Thématique adlı eserde verilen CT rumuzlarıyla verilmiştir:
Eserleri > Enstrümantal eserleri

Pièces de clavecin. Trois livres (Klavsen için parcalar. Uc kitap) , yay 1706, 1724, 1726/27(?). Tambourin Dosya:RAMEAU Tambourin.mid
RCT 1 - Premier livre de Clavecin (1706)
RCT 2 - Pièces de clavecin (1724) - Suite E minor
RCT 3 - Pièces de clavecin (1724) - Suite  D majör
RCT 4 - Pièces de clavecin (1724) - Menuet in C major
RCT 5 - Nouvelles suites de pièces de clavecin (1726/27) - Suite in A minor
RCT 6 - Nouvelles suites de pièces de clavecin (1726/27) - Suite in G minor
Pieces de Clavecin en Concerts Klavsen, keman ve viol için karakter parçalardan oluşan 5 albüm (1741)
RCT 7 - Concert I in C minor
RCT 8 - Concert II in G major
RCT 9 - Concert III in A major
RCT 10 - Concert IV in B flat major
RCT 11 - Concert V in D minor
RCT 12 - La Dauphine klavsen icin. (1747)
RCT 12bis - Les petits marteaux klavsen için.
Operalarında bulunan birkaç orkestra için dans suiti
Eserleri > Motetler

RCT 13 - Deus noster refugium (yak.1713-1715)
RCT 14 - In convertendo (olasılıkla 1720den önce)
RCT 15 - Quam dilecta (yak. 1713-1715)
RCT 16 - Laboravi (Notaları Traité de l'harmonie kitabı içinde, 1722)
Eserleri > Kanonlar

RCT 17 - Ah! loin de rire, pleurons (soprano, alto, tenor, bas) (yay. 1722)
RCT 18 - Avec du vin, endormons-nous (2 soprano, Tenor) (1719)
RCT 18bis - L'épouse entre deux draps (3 soprano) (önceden François Couperin'in eseri olduğu kabul edilmekteydi.)
RCT 18ter - Je suis un fou Madame (3 voix égales) (1720)
RCT 19 - Mes chers amis, quittez vos rouges bords (3 soprano, 3 bas) (yay. 1780)
RCT 20 - Réveillez-vous, dormeur sans fin (5 voix égales) (yay. 1722)
RCT 20bis - Si tu ne prends garde à toi (2 soprano, bas) (1720)
Eserleri > Şarkılar

RCT 21.1 - L'amante préoccupée veya A l'objet que j'adore (soprano, continuo) (1763)
RCT 21.2 - Lucas, pour se gausser de nous (soprano, bas, continuo) (yay. 1707)
RCT 21.3 - Non, non, le dieu qui sait aimer (soprano, continuo) (1763)
RCT 21.4 - Un Bourbon ouvre sa carrière veya Un héros ouvre sa carrière (alto, continuo) (1751, Acante et Céphise için bir arya; ama temsilden önce sansüre takılıp kaybolmuştur).
Eserleri > Kantatalar

RCT 23 - Aquilon et Orithie  (1715 ve 1720 arası)
RCT 28 - Thétis (same period)
RCT 26 - L’impatience (same period)
RCT 22 - Les amants trahis (around 1720)
RCT 27 - Orphée (same period)
RCT 24 - Le berger fidèle (1728)
RCT 25 - Cantate pour le jour de la Saint Louis (1740)
Eserleri > Operalar ve sahne eserleri > Muzikli Trajediler

RCT 43 - Hippolyte et Aricie (1733; revizyon 1742)
RCT 32 - Castor et Pollux (1737; revizyon 1754)
RCT 35 - Dardanus  (1739; revizyon 1744 ve 1760), Notalar[ölü/kırık bağlantı]
RCT 62 - Zoroastre (1749; revizyon 1756, II., III. ve V. perdeler icin yeni muzik)
RCT 31 - Les Boréades veya Abaris (sahnelenmedi; 1763de prova edildi)
Eserleri > Operalar ve sahne eserleri > Baleli Operalar

RCT 44 - Les Indes Galantes (1735; revizyon 1736)
RCT 41 - Les fêtes d'Hébé veya les Talens Lyriques (1739)
RCT 39 - Les fêtes de Polymnie (1745)
RCT 59 - Le temple de la gloire (1745; revizyon 1746)
RCT 38 - Les fêtes de l'Hymen et de l'Amour veya Les Dieux d'Egypte (1747)
RCT 58 - Les surprises de l'Amour (1748; revizyon 1757)
Eserleri > Operalar ve sahne eserleri > Pastoral kahramanlı eserler

RCT 60 - Zaïs (1748)
RCT 49 - Naïs (1749)
RCT 29 - Acante et Céphise veyaLa sympathie (1751)
RCT 34 - Daphnis et Eglé (1753)
Eserleri > Operalar ve sahne eserleri > Lirik Komediler

RCT 53 - Platée veya Junon jalouse (1745), Notalar
RCT 51 - Les Paladins veya Le Vénitien (1760)
Eserleri > Operalar ve sahne eserleri > Komedi Bale

RCT 54 - La princesse de Navarre (1744)
Eserleri > Operalar ve sahne eserleri > Baleler

RCT 33 - Les courses de Tempé (1734)
RCT 40 - Les fêtes de Ramire (1745)
RCT 52 - Pigmalion (1748)
RCT 42 - La guirlande veya Les fleurs enchantées (1751)
RCT 57 - Les sibarites veya Sibaris (1753)
RCT 48 - La naissance d'Osiris veya La Fête Pamilie (1754)
RCT 30 - Anacréon (1754) (1754)
RCT 58 - Anacréon (1757) (Bir onceki eserden tumuyle değişik, 1757, Les surprises de l'Amour icin Entrée)
RCT 61 - Zéphire (bilinmeyen tarihli)
RCT 50 - Nélée et Myrthis (bilinmeyen tarihli)
RCT 45 - Io (bitmemis, bilinmeyen tarihli)
Eserleri > Operalar ve sahne eserleri > Operalar

RCT 56 - Samson (muzikli trajedi') (1734de kismen temsil edildi)
RCT 46 - Linus (muzikli trajedi) (1752, notalar bir provadan sonra calindi)
RCT 47 - Lysis et Délie (pastoral) (6 Kasim 1753'te temsil icin hazilandi)
Eserleri > Operalar ve sahne eserleri > Opera Komik için ek müzik

Notaları kaybolmuştur.
RCT 36 - L'endriague (3 perde, 1723)
RCT 37 - L'enrôlement d'Arlequin (1 perde, 1726)
RCT 55 - La robe de dissension  veya Le faux prodige (i2 perde, 1726)
RCT 55bis - La rose eya Les jardins de l'Hymen (prolog ve 1 perde, 1744)
Eserleri > Yazılı teorik eserleri

Traité de l’harmonie réduite à ses principes naturels (Paris, 1722)
Nouveau système de musique théorique (Paris, 1726)
Dissertation sur les différents méthodes d'accompagnement pour le clavecin, ou pour l'orgue (Paris, 1732)
Génération harmonique, ou Traité de musique théorique et pratique (Paris, 1737)
Mémoire où l'on expose les fondemens du Système de musique théorique et pratique de M. Rameau (1749)
Démonstration du principe de l'harmonie (Paris, 1750)
Nouvelles réflexions de M. Rameau sur sa 'Démonstration du principe de l'harmonie' (Paris, 1752)
Observations sur notre instinct pour la musique (Paris, 1754)
Erreurs sur la musique dans l'Encyclopédie (Paris, 1755)
Suite des erreurs sur la musique dans l'Encyclopédie (Paris, 1756)
Reponse de M. Rameau à MM. les editeurs de l'Encyclopédie sur leur dernier Avertissement (Paris, 1757)
Nouvelles réflexions sur le principe sonore (1758-9)
Code de musique pratique, ou Méthodes pour apprendre la musique...avec des nouvelles réflexions sur le principe sonore (Paris, 1760)
Lettre à M. Alembert sur ses opinions en musique (Paris, 1760)
Origine des sciences, suivie d'un controverse sur le même sujet (Paris, 1762)
Medya

Jean-Philippe Rameau - Gavotte and Variations (Format: Ogg)
Jean-Philippe Rameau - Gavotte and Variations (1) (Format: Ogg)
Jean-Philippe Rameau - Gavotte and Variations (2) (Format: Ogg)
Jean-Philippe Rameau - Gavotte and Variations (3) (Format: Ogg)
Jean-Philippe Rameau - Gavotte and Variations (4) (Format: Ogg)
Jean-Philippe Rameau - Gavotte and Variations (5) (Format: Ogg)
Jean-Philippe Rameau - Gavotte and Variations (6) (Format: Ogg)
1748 tarihli Pigmalion adlı eserinin ilk sayfası.
Pedro Henrique (1990 doğumlu futbolcu)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Pedro Henrique Konzen Medina da Silva
Doğum tarihi:  16 Haziran 1990 (34 yaşında)
Doğum yeri:  Santa Cruz do Sul, Brezilya
Boyu:  1,81 m (5 ft 11+1⁄2 in)
Mevkii:  Kanat
Kulüp bilgileri
Kulübü:  SC Corinthians Paulista
Numarası:  16
Altyapı kariyeri
2003-2007:  Santa Cruz
2008:  Avaí
2008-2009:  Grêmio
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2009-2010 |  Avenida |  2 |  (0) |
| 2010-2012 |  Caxias |  35 |  (16) |
| 2012-2014 |  FC Zürich |  65 |  (11) |
| 2014-2016 |  Stade Rennais |  69 |  (5) |
| 2016-2019 |  PAOK |  23 |  (7) |
| 2017-2018 |  → Qarabağ (kiralık) |  19 |  (3) |
| 2018 |  → Astana (kiralık) |  8 |  (0) |
| 2019-2021 |  Kayserispor |  59 |  (18) |
| 2021-2022 |  Sivasspor |  25 |  (8) |
| 2022-2024 |  SC Internacional |  70 |  (18) |
| 2024- |  SC Corinthians Paulista |  11 |  (1) |
| Toplam |   |  386 |  (87) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 9 Ocak 2025 (2025-01-09) 
Pedro Henrique (d. 16 Haziran 1990), SC Corinthians Paulista takımında orta saha pozisyonunda görev yapan Brezilyalı futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2009 yılında Avenida kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Caxias, FC Zürich, Stade Rennais, PAOK, Qarabağ, Astana, Kayserispor kulüplerinde oynadı. 16 Temmuz 2021'de Sivasspor'a 1 Milyon Euro'ya transfer olmuştur.
Pedro Henrique 13 Nisan 2022'de Internacional'e transfer oldu.
International Journal of Theoretical Physics

International Journal of Theoretical Physics Springer Science+Business Media tarafından 1968'den beri basılan akran denetimli bir bilimsel fizik dergisi. Dergi Atıf Raporlarına  (Journal Citation Reports) göre, dergi 1.121 2018 etki faktörüne sahiptir ve hem orijinal araştırma hem de derleme yazıları yayınlamaktadır. Dergi editörü Heinrich Saller (Max Planck Fizik Enstitüsü )' dir.
Kapsam ve indekslenme

Dergi aşağıdaki alanları kapsamaktadır: genel görelilik, kuantum teorisini rölativistik ile kuantum alan teorisi, kuantum ölçüm teorisi, kuantum geometri ve kuantum mantık. Bu dergiyi özetleyen ve indeksleyen servisler arasında Chemical Abstracts Service, Mathematical Reviews, Science Citation Index, Scopus ve Zentralblatt MATH bulunmaktadır .
Franco Zeffirelli

| Franco Zeffirelli |
| --- | --- |

İtalyan Senatosu Senatörü
Görev süresi 21 Nisan 1994 - 29 Mayıs 2001
Kişisel bilgiler
Doğum: Gian Franco Corsi Zeffirelli 12 Şubat 1923(1923-02-12)  Floransa, Toskana, İtalya
Ölüm: 15 Haziran 2019 (96 yaşında)  Roma, İtalya
Partisi: Forza Italia
Bitirdiği okul: Floransa Üniversitesi
Mesleği: Film yönetmeni opera yönetmeni politikacı
Askerî hizmeti
Branşı: Britanya Ordusu
Hizmet yılları: 1942–1945
Birimi: 24. Piyada Alayı
Çatışma/savaşları: II. Dünya Savaşı
Gian Franco Corsi Zeffirelli KBE ve İtalya Cumhuriyeti Liyakat Nişanı sahibi (İtalyanca telaffuz: [fraŋko ddzeffiˈrɛlli]; d. 12 Şubat 1923 - ö. 15 Haziran 2019), Franco Zeffirelli olarak bilinen bir İtalyan yönetmen ve opera, film ve televizyon yapımcısıydı. Aynı zamanda 1994 ile 2001 arasındaİtalyan merkez sağ Forza Italia partisinin senatörüydü.
Bazı opera tasarımları ve prodüksiyonları dünya klasikleri hâline gelmiştir.
Ayrıca yönettiği filmlerle, özellikle de Akademi Ödülü adaylığı aldığı 1968 Romeo ve Juliet'in film uyarlamasıyla tanınıyordu. Ayrıca 1967'de Elizabeth Taylor ve Richard Burton'ın başrol olarak yer aldığı filmi, Hırçın Kız'ın en iyi bilinen film uyarlaması olmaya devam ediyor. Dizi filmi Nasıralı İsa (1977) ise yoğun beğeni topladı ve hala birçok ülkede Noel ve Paskalya'da gösterilmeye devam ediyor.
1977'den beri İtalyan Cumhuriyetinin Grande Ufficiale OMRI'sı (İtalya Liyakat Nişanı) olan Zeffirelli, 2004 yılında İngiliz İmparatorluğu'nun Onursal Şövalye Komutanı unvanı alarak Britanya İmparatorluk Nişanı ile taltif edildi. 2009 yılında Roma kenti tarafından Premio Colosseo ile ödüllendirildi.
Erken yaşantısı

Zeffirelli, İtalya'nın Floransa eteklerinde Toskana'da, Gian Franco Corsi Zeffirelli olarak doğdu. Floransalı bir moda tasarımcısı Alaide Garosi ve Vinci'den yün ve ipek tüccarı Ottorino Corsi arasındaki bir ilişkinin çocuğudur. Her ikisi de evli olduğundan, Alaide kendisinin ve Corsi soyadını çocuğu için kullanamadı. Alaide, Mozart'ın operası Idomeneo'da çok sevdiği “küçük esintiler” olarak geçen “Zeffiretti” ismini çocuğun soy ismi olarak seçti. Ancak kayıt edilirken yanlış yazılır ve soy ismi Zeffirelli oldu. Altı yaşındayken Zifferelli annesini kaybeder ve ardından İngiliz gurbetçi topluluğunun himayesinde ve özellikle  Mussolini ile Çay (Un Te Con Mussolini), yarı-otobiyografik filmine ilham veren Scorpioni ile büyüdü.
İtalyan araştırmacılar Zeffirelli'nin, Leonardo da Vinci'nin geriye doğru soyu takip edilip akrabalığı ispat edilebilen bir avuç insandan biri olduğunu ortaya çıkardılar. Zeffirelli, Da Vinci'nin kardeşlerinden birinin soyundan gelmişti.
Zeffirelli, 1941'de Floransa Güzel Sanatlar Akademisi'nden mezun oldu ve babasının tavsiyesini uyarak, sanat ve mimarlık okumak üzere Floransa Üniversitesi'ne girdi. II. Dünya Savaşı başladıktan sonra savaşta, 1. İskoç Muhafızlarının İngiliz askerleri ile karşılaşıp tercüman olmadan önce bir partizan olarak savaştı. Savaştan sonra çalışmalarına devam etmek için Floransa Üniversitesi'ne yeniden girdi, ancak 1945'te Laurence Olivier'in Henry V'sini gördüğünde, kendini tiyatroya verdi.
Floransa'da bir doğa ressamı için çalışırken, 1948'de gösterime giren La Terra trema filminde onu yönetmen yardımcısı yapan Luchino Visconti ile tanıştırıldı ve Visconti tarafından işe alındı. Visconti'nin metotları Zeffirelli'nin daha sonraki çalışmaları üzerinde derin bir etki yaptı. Zeffirelli, Vittorio De Sica ve Roberto Rossellini gibi yönetmenlerle de çalıştı. 1960'larda ise Londra ve New York'ta kendi oyunlarını tasarlayıp yöneterek adını duyurdu ve kısa süre sonra fikirlerini sinemaya aktardı.
Kariyer > Film

Zeffirelli'nin yönetmen olarak ilk filmi, aslen Sophia Loren ve Marcello Mastroianni için planladığı ancak sonunda Hollywood yıldızları Elizabeth Taylor ve Richard Burton'ın yer alacağı Hırçın Kız'ın (1967) film uyarlamasıydı. Taylor ve Burton prodüksiyonun finansmanında yardım ettiler ve ücret yerine kârdan yüzde aldılar.
Hırçın Kız'ı düzenlerken , Zeffirelli'nin doğal Floransa'sı sel yüzünden harap oldu. Bir ay sonra, Zeffirelli sel felaketine yardım için para toplamak amacıyla kısa bir belgesel olan Florence: Days of Destruction'ı yayınladı.
Zeffirelli'nin en büyük sıçraması, iki genci Romeo ve Juliet olarak filme çekmesinin (1968) ertesi yıl geldi. Film hala son derece popülerdir ve uzun yıllar boyunca öğrencilere eğitimleri sırasında gösterilen oyunun standart uyarlamasıydı. Bu film aynı zamanda Zeffirelli'yi marka yaptı - daha sonraki çalışmalarının hiçbiri Romeo ve Juliet'in etkisine erişemedi.
Film, 1969'da Kuzey Amerika'daki video kiralarında 14.5 milyon dolar kazandı. 1973 yılında yeniden piyasaya sürüldü ve kiralardan 1,7 milyon dolar daha kazandırdı.
Film eleştirmeni Roger Ebert, Chicago Sun-Times için şunları yazdı: "Franco Zeffirelli'nin Romeo ve Juliet'inin şimdiye kadar yapılmış en heyecan verici Shakespeare uyarlaması olduğuna inanıyorum".
Shakespeare'in iki başarılı film uyarlamasından sonra Zeffirelli, önce Assisili Francesco'nun hayatını anlatan Ay ve Güneş Kardeşler  (Fratello Sole, Sorella Luna 1972) ve genişletilmiş mini dizisi Nasıralı İsa (1977) filmlerini döneminin güçlü bir all-star kadrosu ile çekti. İkincisi, reytinglerde büyük bir başarıydı ve o zamandan beri sık sık televizyonda gösterildi.
Boks filmi The Şampiyon (1979) ve eleştirel olarak çekilmiş Endless Love (1981) ile çağdaş temalara geçti. 1980'lerde operayı ekrana uyarlayan bir dizi başarılı film yaptı, Plácido Domingo, Teresa Stratas, Juan Pons ve Katia Ricciarelli gibi yıldızlarla. Hamlet (1990) ile Shakespeare'e geri döndü ve o zamanki aksiyon kahramanı Mel Gibson'ı başrolde kullandı. 1996 yılında Charlotte Brontë romanı Jane Eyre’nin uyarlaması bir başka kritik başarıydı.
Zeffirelli sık sık ana rollerde tanınmayan aktörleri değerlendirdi; bununla birlikte, erkek başrolleri nadiren yıldız olarak kariyerlerine devam edebildiler, hatta bir kısmı oyunculuk kariyerlerini sonlandırmıştır. Leonard Whiting (Romeo ve Juliet’te Romeo), Graham Faulkner (Ay ve Güneş Kardeşler Aziz Francis) ve Martin Hewitt (Endless Love’da) film sektöründen ayrıldılar. Bu filmlerdeki kadın başroller (Olivia Hussey ve Brooke Shields) film sektöründe çok daha büyük bir başarı elde etti.
Kariyer > Opera

Zeffirelli, 1950'lerden beri İtalya'da ve Avrupa'nın yanı sıra Amerika Birleşik Devletleri'nde opera yapımlarının  yönetmenlerindendi. Kariyerine Luchino Visconti'nin asistanı olarak tiyatroda başladı. Sonra scenografide denedi. Yönetmen olarak ilk çalışması Giacomo Rossini'nin buffo operalarıydı. Maria Callas  ile arkadaş oldular ve 1958'de Teksas, Dallas'taki La Traviata'da birlikte çalıştılar. 1964 Kraliyet Opera Binası prodüksiyonu olan Tosca'da Maria Callas ve Tito Gobbi ile birlikte çalıştılar. Aynı yıl Callas'ın Paris'teki son Norma'sını yarattı. Zeffirelli ayrıca 1959'da Donizetti'nin Lucia di Lammermoor performansını tasarlayıp yöneten Dame Joan Sutherland ile sık sık işbirliği yaptı. Yıllar geçtikçe New York'taki Metropolitan Opera için La bohème, Tosca, Turandot ve Don Giovanni gibi çeşitli prodüksiyonlar yaptı.
Başarılar

2004 yılının Kasım ayında, İngiltere tarafından fahri şövalyelik aldı.
1996 yılında, sanata hizmet verdiği için, Canterbury Katedrali'nde düzenlenen mezuniyet töreninde Kent Üniversitesi tarafından fahri bir doktora derecesi kazandı. 1999'da Karlovy Vary Uluslararası Film Festivali'nde dünya sinemasına, olağanüstü sanatsal katkılarından dolayı Kristal Küre ödülünü aldı .
Eleştiriler

Zeffirelli, dini gruplardan, filmlerinde İncil'deki figürlerin dine hakaret edilecek şekilde temsilinden dolayı eleştiri aldı. Aksine, Zeffirelli, Martin Scorsese'ye Günaha Son Çağrı filminden dolayı "Hristiyan dünyasına her saldırma şansını kullanan Yahudi kültürel pislik"'in bir ürünü olarak tanımladığı için antisemitizm suçlamalarına da maruz kaldı.
Zeffirelli, muhafazakâr bir Roma Katoliği idi  ve İtalyan senatosunda Silvio Berlusconi'nin merkez sağ Forza Italia partisinin bir üyesi olarak iki dönem görev yaptı. Bir yandan eşcinsel topluluk üyeleri tarafından Roma Katolik Kilisesi'nin eşcinsellik konusundaki tutumunu açıkça desteklediği için eleştirildi  ve diğerleri tarafından da kürtaj yapmış kadınlar için ölüm cezası verilmesini savunan kilisenin kürtaj konusundaki tutumunu desteklediği için eleştirildi
2006 yılında bir gazeteye, çocukken bir rahip tarafından cinsel istismara uğramasına rağmen herhangi bir zarar görmediğini söylediğinde yine tartışmalara yol açtı.
Kişisel yaşamı

1996 yılında, Zeffirelli eşcinsel olduğunu açıkladı, ancak daha sonra kişisel hayatı hakkında ihtiyatlı olmayı tercih etti. Zeffirelli, "gay" teriminin daha az zarif olduğunu düşündüğü için kendisini eşcinselden çok "homoseksüel" olarak gördüğünü söyledi. Zeffirelli, yıllarca beraber çalıştığı, onunla birlikte yaşayan ve işlerini yöneten iki yetişkin erkek çocuk evlat edindi.
Kişisel yaşamı > Ölüm

Zeffirelli, 15 Haziran 2019'da, 96 yaşındayken Roma'daki evinde öldü.
Cinsel taciz iddiaları

Yönetmen Bruce Robinson, Benvoliosu'yu oynadığı Romeo ve Juliet filmi çekimleri sırasında, Ziffirelli tarafından tacize uğradığını iddia ettiği. Robinson, Withnail ve I filminde ahlaksız Mont Amca  karakterinin Zeffirelli'den esinlendiğini söyledi.
2018 yılında, aktör Johnathon Schaech, Zeffirelli'nin Sparrow'un çekimleri sırasında cinsel saldırıya uğradığını iddia etti. Zeffirelli'nin oğlu Pippo, iddiaları reddeden bir bildiri yayınladı.
Seçilmiş filmleri

La Bohème (1965; yalnızca yapım tasarımcısı)
Floransa: Yıkım Günleri (1966) (kısa belgesel)
Hırçın Kız (1967)
Romeo ve Juliet (1968)  Akademi Ödülü adayı, yönetmen
Fratello Sole, Sorella Luna (1972)
Nasıralı İsa (1977)
Şampiyon (1979)
Cavalleria Rusticana (1978), Tatiana Troyanos ve Plácido Domingo  (canlı Metropolitan Opera Binası - sahne yönetmeni)
Pagliacci (1978), Teresa Stratas, Sherrill Milnes ve Plácido Domingo  (canlı Metropolitan Opera Binası - sahne yönetmeni)
Sonsuz Aşk (1981)
Cavalleria Rusticana (1982) Placido Domingo ve Elena Obraztsova ile
Palyaçolar ile (1982) Placido Domingo ve Teresa Stratas ile
La Bohème (1982)  (canlı Metropolitan Opera - sahne yönetmeni)
La Traviata (1983)  - Akademi Ödülü adayı, BAFTA kazananı, sanat yönetmenliği; Teresa Stratas ve Plácido Domingo ile birlikte
Tosca (1985), (canlı Metropolitan Opera - sahne yönetmeni)
Otello (1986)  - İngiliz Film ve Televizyon Sanatları Akademisi kazananı, yabancı dilde film kategorisinde; Plácido Domingo ve Katia Ricciarelli ile
Genç Toscanini (1988)
Hamlet (1990)
Don Giovanni  (canlı Metropolitan Opera - sahne yönetmeni)
Luciano Pavarotti ve Daniela Dessi ile Don Carlo  (canlı La Scala - sahne yönetmeni)
Sheherazade Ventura ile Storia di una capinera (Serçe olarak da bilinir; 1993)
Jane Eyre (1996)
Mussolini ile Çay (1999)
Callas Forever (2002)
Kitapları

Zeffirelli, Franco; John Tooley (Anna Tims'in Röportrajları), "How we made: Franco Zeffirelli and John Tooley on Tosca (1964)" 18 Haziran 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.,. The Guardian (Londra), theguardian.com'da 23 Temmuz 2012'de yayınlandı. Erişim tarihi 11 Ağustos 2014.
1967'de Romeo ve Juliet'i çekerken; Olivia Hussey ile birlikte Zeffirelli
Brilliant Dadaşova

| Brilliant Dadaşova |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Brilliant Süleyman kızı Dadaşova 15 Eylül 1959 (65 yaşında) veya 15 Eylül 1965 (59 yaşında)   Bakü, Azerbaycan SSC, SSCB
Tarzlar: Pop müzik
Meslekler: Şarkıcı

Brilliant Dadaşova (15 Eylül 1959 veya 15 Eylül 1965, Bakü), Azeri pop müzik sanatçısıdır.
Yaşam öyküsü

Brilliant Süleyman kızı Dadaşova beş çocuklu bir ailede doğdu. Garmon sanatçısı olan annesini trafik kazasında kaybetmiştir. Kendisinin yanı sıra ablaları da müzikle profesyonelce ilgilenmektedirler.
Brilliant Dadaşova evli ve bir çocuk annesidir.