stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Heavy metal
Karakteri > Teması > Klasik müzik ile ilişkisi

Robert Walser, blues ve R&B'nin yanında klasik müziğin Heavy Metale de ilk günlerinden itibaren ilham kaynağı olduğunu savunmaktadır. Walser'a göre türün en etkili gitaristleri klasik müzik eğitimi almış olanlardır. Bu gitaristlerin klasik modelleri benimseyip yeni bir gitar virtüözü geliştirmeleri Heavy metalin harmonik ve melodik yapısını değiştirmiştir. Walser, Grove Online Music için yazdığı bir makalesinde 18. yüzyıl klasik müzik sanatçılarından Bach, Richard Wagner ve Vivaldi gibi isimlerin akor ilerlemeleri ve virtüöz çalışmaları konusunda Eddie Van Halen, Randy Rhoads ve Yngwie Malmsteen gibi gitaristlere ilham kaynağı olduklarını belirtmiştir. Believer grubundan Kurt Bachmann “Eğer doğru yapılırsa metal ve klasik müzik birbiriyle uyumlu olur. Metal ve klasik müzik his, doku ve yaratıcılık konusunda her halde en çok ortak yanı bulunan iki türdür.” demiştir.
Klasik müziğin sanat müziği kategorisinde, Metal müziğin ise popüler müzik kategorisinde yer almasına rağmen birçok metal müzisyeni ilham kaynağı olarak klasik müzik bestecilerini göstermiştir. Müzikolog Nicolas Cook ve Nicola Dibben'a göre “Popüler müziğin analizi zaman zaman ilham kaynağının sanat müziği olduğunu göstermektedir. Walser’ın Heavy metal ile ideolojiler arasındaki bağlantısı ve 19. yüzyıl romantizmine dayanan gösteri pratikleri buna örnek olarak gösterilebilir. Ancak Blues, Rock, Heavy metal, rap veya dans müziğinin ilk olarak sanat müziğinden ortaya çıktığını iddia etmek yanlış olur.”
Karakteri > Moda

Ana madde: Heavy metal modası
Görsellik heavy metalde büyük önem taşımaktadır. Grubun dış görünüşü şarkı sözlerini ve müzik tarzını yansıtması dışında albüm kapağını, logosunu, sahne düzenini, giyimini ve müzik videolarını da etkilemektedir. Alice Cooper, Kiss, Lordi, Slipknot ve Gwar gibi gruplar müzikleri dışında görünüşleri ve sahne performansları ile de ünlüdürler.
Geriye ve aşağıya doğru uzun saçlar, Weinstein'a göre metal müziğin en ayırt edici özelliğidir. Orijinalinde hippi altkültüründe bulunan uzun saç modası, gazeteci Nader Rahman'a göre 1980'li ve 1990'lı yıllarda metal müzikte nefret, kızgınlık ve hayal kırıklığının sembolü olmuştur. Uzun saç metal müzik hayranlarına isyankar olma konusunda güç vermiştir.
Metal müzik hayranlarının klasik giyim tarzı blue jean, siyah t-shirt, bot ve siyah deri ya da mavi kot cekettir. T-shirtlerin üzerinde genellikle sevilen grubun logosu ya da resmi bulunur. Zincir, kuru kafa gibi aksesuarlar da yaygın olarak kullanılmaktadır. 1980'li yıllardan punk ve goth müzik dışında korku filmleri de bu modadan etkilenmişlerdir. 1970'li ve 1980'li yıllarda birçok metal müzik grubu sahne görünüşlerini daha etkili kılmak için özel şekilli ve parlak renklere boyanmış enstrümanlar kullanmışlardır. Moda ve tarz özellikle glam metal türünde ön plana çıkmıştır. Sanatçılar sahneye uzun ve boyalı saçlar ile genellikle dudak boyası ve göz kaleminden oluşan makyaj ile çıkmışlardır. Ayrıca parlak elbiseler, tayt, kafa bandı ve mücevherler de sahne gösterisinin birer parçası olmuşlardır. 1980'lerde visual kei adı verilen akımın içinde bulunan X Japan grubu sahnede kostüm, saç ve makyaj kullanımına öncülük etmiştir.
Karakteri > Fiziksel özellikleri

Metal müzikte şarkının ritmine göre kafanın sallanmasıyla yapılan headbang çok popülerdir. Ronnie James Dio tarafından popülerleştirilen devil horns ise müziğin popüler işaretidir.
Deena Weinstein metal müzik konserlerindeki dans şeklinin fiziksel güç gerektirmesinin dinleyici kitlesinin çoğunluğunun erkek olmasından ve aşırı heteroseksüelist ideolojiden kaynaklandığını söyleyip eleştirmiştir. Weinstein metal müzik konserlerinde yapılan headbang ve itme danslarının teşekkür ve ritmik jest işareti olduğunu ifade etmiştir. Hava gitarı hem konserde bulunan hem de evde müzik dinleyen hayranlar arasında popülerdir. Headbang ve devil horns dışındaki konser aktiviteleri genel olarak sahneden dalış, kalabalık sörfü ve ölüm duvarıdır.
Karakteri > Hayran altkültürü

Ana madde: Heavy metal altkültürü
Deena Weinstein, heavy metalin yoğun, dışlayıcı, güçlü ve erkeksi altkültürü nedeniyle diğer rock müzik türlerine göre daha uzun süre popüler kaldığını savunmaktadır. Altkültürü sadece konserler ve giyim tarzları güçlendirmedi. Metal dergileri ve daha yakın zamanda ortaya çıkan internet siteleri de alkültürün gelişmesinde yararlı oldu.
Etimoloji

Heavy metal teriminin müzikal anlamda kökeni belirsizdir. Kimya ve metalürji alanında ise yüzlerce yıldır kullanılan bir terimdir. Modern popüler kültürdeki en erken kullanımı ise karşıt kültür yazarı William S. Burroughs'ın The Soft Machine adlı romanında görülmektedir. 1962 yılında yayımlanan romanda Uranian Willy karakterinden Heavy metal çocuk diye bahsedilmektedir. Bir sonraki romanı olan Nova Express (1964) romanında ise heavy metal teriminden uyuşturucu konusunda mecaz yapmak için yararlanmıştır.
Metal müzik tarihçisi Ian Christie “heavy metal” kelimesinin hippi konuşmasındaki kökeni üzerinde durmuştur. Hippiler arasında “heavy” terimi “güçlü” veya “şiddetli anlamına gelmektedir. “Metal” ise ağır bir ruh halini belirtmektedir. Bu anlamda “heavy” terimi 1960'lı yıllarda genel olarak kullanılmaya başlanmıştır. İngiliz psychedelic sanat grubu Hapshash and the Coloured Coat, 1967 yılında Featuring the Human Host and the Heavy Metal Kids adıyla bir parça yayımlamışlardır. 1968 yılında ise Iron Butterfly, Heavy adında bir albüm çıkarmıştır. “Heavy metal” terimi Steppenwolf’un Born to Be Wild şarkısında motorsikleti çağrıştırmak amacıyla kullanılmıştır.”Dumanı ve yıldırımları severim/  Heavy Metal gürlemesini/  Rüzgârla yarışmayı/ Ve dipte olduğumu hissetmeyi.” Jimi Hendrix Experience’in eski menajeri Chas Chandler, PBS’in Rock’n Roll adlı programında heavy metal teriminin kökeninin New York Times’da Jimi Hendrix ile yapılan röportajda geçen “heavy metal” kelimelerine dayandığını iddia etmektedir fakat iddiası kanıtlanamamıştır.
Heavy metal teriminin bir rock müzik türünü belirtir şekilde ilk kullanımı 11 Mayıs 1968'de Rolling Stone’un Barry Gifford ile yaptığı röportajda gerçekleşmiştir. 1970 yılının ocak ayında ise Lucian Truscott, Led Zeppelin’in müziğini, “heavy” olarak tanımlamış, Blue Cheer ve Vanilla Fudge ile kıyaslamıştır. 12 Kasım 1970'te Mike Saunders, Humble Pie grubunu eleştirirlen “heavy metal” teriminden yararlanmıştır. " Saunders, 1971 yılında Creem dergisinde yazdığı Sir Lord Baltimore’un Kingdom Come albümünün eleştirisinde de yine “heavy metal” terimini kullanmıştır. " Creem dergisinde eleştirmenlik yapan Lester Bangs terimin popülerliğinin artmasında Led Zeppelin ve Black Sabbath’ın payı olduğunu söylemiştir.  1979 yılında New York Times’da müzik eleştirmenliği yapan John Rockwell, heavy metali “genellikle uyuşturucudan kafası bulanmış kişilerin çaldığı acımasızca agresif müzik” olarak tanımlamıştır."
Black Sabbath’ın davulcusu Bill Ward’ın bulduğu “”downer rock” terimi bu türü tanımlamak için kullanılan ilk terimlerdendir. Classic Rock dergisi “downer rock” kültürünün Quaaludes kullanmak ve içki içmek üzerine olduğunu söylemiştir. Daha sonra bu terim “heavy metal” ile yer değiştirmiştir.."
Heavy metal ve hard rock terimleri özellikle 1970'li yıllarda birbirlerinin yerine çok kullanılmıştır. Bu durum Rolling Stone’un o dönemde yayımlanan sayılarında görülebilir."
Tarihi > Erken Dönem: 1950'ler ve 1960'lı yılların sonu

Heavy Metal'in gitar tarzının kökeni 1950'li yıllarda Amerikalı Link Wray’e dayanır. Asıl kökeni ise 1960'lı yıllarda blues müziğinden etkilenip, klasik blues şarkılarını tempolarını arttırarak yorumlayan ve blues rock türünü ortaya çıkaran The Rolling Stones ve The Yardbirds gibi İngiliz gruplardır. Blues üzerinde yaptıkları denemeler ile heavy metalin ayırt edici özelliği olan yüksek sesli ve distortion içeren gitar sesini ortaya çıkarmışlardır. Özellikle The Kinks 1964 yılında yayımladıkları "You Really Got Me" şarkısı ile bu gitar sesinin popüler olmasında büyük rol oynamıştır. Diğer ilk etkiler arasında Link Wray'in 1950'lerin sonundaki enstrümantalleri, özellikle "Rumble" (1958); "Let's Go Trippin'" (1961) ve "Misirlou" (1962) dahil olmak üzere Dick Dale'in 1960'ların başlarındaki sörf rock'ı; ve The Kingsmen'in garaj rock standardı haline gelen "Louie Louie" (1963) versiyonu.
The Kinks grubunun gitaristi Dave Davies’e ek olarak The Who’nun gitaristi Pete Townshend ve The Yardbirds’ün gitaristi Jeff Beck de gitar sesi konusunda denemeler yapmışlardır. Blues rock gruplarının davulcuları ilk başta küçük davul setleri ve basit ritimler kullanırken zamanla daha güçlü ve karmaşık davul setleri kullanmış ve güçlü gitar sesi karşısında davulun sesi de ön plana çıkmıştır. Vokalistler de tarzlarını ve tekniklerini geliştirmiş ve amfilere olan bağımlılıklarını arttırarak daha dramatik olmuşlardır. The Who’nun canlı performanslarında kullandığı Marshall amfi yığınları bir dönüm noktası olmuştur.
Blues rock ile psychedelic rock türünün birleşimi heavy metalin birçok temel noktasını oluşturmuştur. Bu birleşmede Cream grubundan Eric Clapton’ın gitar tarzı, Jack Bruce’un basçılığı ve Ginger Baker’ın çift bass davulculuğu büyük rol oynamıştır. Cream’in ilk iki uzunçaları olan Fresh Cream (1966) ve Disraeli Gears (1967) gelecekte ortaya çıkacak olan tarzın ilk prototipi olarak kabul edilmiştir. Jimi Hendrix Experience’ın ilk albümü olan Are You Experienced (1967) da bu konuda etkili olmuştur. Hendrix’in gitar teknikleri pek çok gitarist tarafından taklit edilmeye çalışılmış ve albümün en başarılı teklisi olan "Purple Haze" heavy metalin ilk başarılı şarkısı olarak kabul edilmiştir. 1960'lı yılların sonlarına doğru psychedelic tarzdaki Arthur Brown gibi şarkıcılar egzotik, tiyatral ve çoğunlukla ürkütücü performanslar sergilemeye başladı. Bu tarz daha sonra metal müzik için esin kaynağı olmuştur.
Tarihi > Diğer metal müzik türleri: 1980'ler, 1990'lar ve 2000'ler

Heavy metal alttürleri’nin birçoğu ticari patlamanın yaşanmadığı 1980’ler öncesinde oluşmaya başlamıştır.
Tarihi > Diğer metal müzik türleri: 1980'ler, 1990'lar ve 2000'ler > Thrash metal

Daha fazla bilgi: thrash metal
Thrash metal türü 1980’lerin başında hardcore punk ve New Wave of British Heavy Metal’dan etkilenerek oluşmaya başlamıştır. Şarkıların hızı bakımından speed metal ile benzerlik göstermektedir. Thrash metal türü ABD’de Bay Area thrash metalin ön plana çıkmasıyla popülerlik kazanmaya başlamıştır. Ürettikleri şarkılar glam metal ve diğer metal türlerine göre daha hızlı ve daha agresiftir. Gitarda  shredding tekniği önplana çıkartılmış ve sözlerde ürkütücü bir dille nihilist düşünceler ya da sosyal konular işlenmiştir. Thrash metali “rap müziğin uzaktan kuzeni” olarak tanımlayanlar da olmuştur.
Thrash'in Büyük Dörtlüsü olarak anılan Metallica, Anthrax, Megadeth ve Slayer ile bu tür popülerliğini oldukça arttırmıştır. Avrupa'ya ise bu tarzı üçü de Almanya'da kurulan Kreator, Sodom ve Destruction taşımıştır. San Francisco Bay Area'dan Testament ve Exodus, New Jersey'den Overkill ve Brezilya'dan Sepultura da bu türün gelişmesine katkıda bulunmuştur. Oluşumundan itibaren 10 yıl içerisinde hayran kitlesini oluşturan Thrash metal, Metallica'nın Master of Puppets ve ...And Justice for All albümleri başta olmak üzere Megadeth ve Anthrax'ın kayıtları ile Billboard listelerinde ilk 40 pozisyonda yer almıştır.
Slayer, Big Four içerisinde daha az ticari başarı gösterse de Kerrang! tarafından tüm zamanların en heavy albümü olarak adlandırılan Reign in Blood adlı albüme sahiptir. 20 yıl sonra Metal Hammer aynı albümü son yirmi yılın en iyi albümü olarak adlandırmıştır. Slayer, şiddet ve nazizm gibi konuları işlediğinden neo-nazi ve skinhead benzeri oluşumlar da hayran kitleleri içerisinde yer almıştır. 1990'lı yıllara gelindiğinde thrash metal en başarılı dönemine ulaşmıştır. Metallica'nın 1991 yılında yayımladığı ve grubun adını taşıyan albümleri Billboard listelerinde ilk sıraya, Megadeth'in 1992 yılında yayımladığı Countdown to Extinction albümü ikinci sıraya, Anthtax ve Slayer ilk ona, Testament ve Sepultura ise ilk 100'e kadar yükselmiştir.
Tarihi > Diğer metal müzik türleri: 1980'ler, 1990'lar ve 2000'ler > Death metal

Daha fazla bilgi: death metal
Thrash, gelişmesini devam ettirirken daha aşırı türlere ayrılmıştır. MTV News'e göre Slayer'ın müziği death metalin ortaya çıkmasını sağlamıştır. NWOBHM gruplarından biri olan Venom da bu türün ortaya çıkmasına katkıda bulunmuştur. Hem Kuzey Amerika'da hem de Avrupa'da gelişmeye başlayan death metal hareketinin en önemli figürleri küfür ve satanizm olmuştur. Florida'da kurulan Death ve Bay Area'da kurulan Possessed bu türün bilinen gruplarındandır. Metalin bu alt türü ismini Possessed grubunun 1985 yılında yayımladığı Seven Churches albümünün “Death Metal” adlı şarkısından almaktadır.
Death metal, thrash ve hardcore'un hızı ile agresifliğini şiddet ve satanizm ile birleştirmiştir. Death metal vokal olarak brutal vokal ve yüksek tondan çığlıkları barındırmaktadır. Vokalin yanında derin, agresif, düşük tonlu ve yüksek distortion sahibi gitar ile çok hızlı vuruşlardan oluşan davul ritimleri bulunur. Müziğin temposu çok sık değişmektedir.
Death metal grupları da thrash metal gibi gelişen tiyatral özellikleri reddetmiş ve gösterilerinde özel bir kostüm kullanmayıp günlük kıyafetler seçmiştir. Bu konunun tek istisnası Deicide grubundan Glen Benton’dır. Sahne gösterilerine alnına ters haç damgalayarak ve zırh giyerek çıkmıştır. Morbid Angel grubu neofaşizm imgelerini kullanmıştır. Bu iki grup ile Death ve Obituary grupları 1980'li yıllarda Florida’da gelişmeye başlayan death metal kültürünün öncüleridir. İngiltere’de gelişen ve benzer bir tarz olan grindcore’un öncü grupları Napalm Death ve Extreme Noise Terror grupları anarcho-punk akımından etkilenmişlerdir.
Tarihi > Diğer metal müzik türleri: 1980'ler, 1990'lar ve 2000'ler > Black metal

Daha fazla bilgi: black metal
Black metalin ilk akımı 1980'li yılların ortalarında Britanya’dan Venom, Danimarka’dan Mercyful Fate, İsviçre’den Hellhammer ve Celtic Frost ile İsveç’ten Bathory önderliğinde başladı. 1980’lerin sonlarına doğru Norveç’ten Mayhem ve Burzum gibi gruplar ikinci akıma önderlik etti. Black metal tarz ve prodüksiyon olarak değişkenlik göstermektedir. Ancak genel olarak aşırı tondaki vokaller, yüksek distortion sahibi aynı tonda devam eden gitar sesleri ve karanlık atmosfer kullanılır. Ayrıca kasıtlı olarak lo-fi prodüksiyona ve dış seslere de yer verilir. Çoğu black metal grubu ilhamını paganizmden almaktadır ve Hristiyanlık öncesi dönemi vurgulamaktadır. Satanist temalar da ayrıca yaygındır. Birçok black metal grubu metal, folk, klasik müzik, electronica ve avant-garde türlerinin sesleri ile de denemeler yapmaktadır. Darkthrone grubunun davulcusu Fenriz bu durum hakkında “ Prodüksiyon, sözler giyiniş tarzları ve çirhin, ham ve korkunç şeyler için bir şeyler yapmaları gerekiyordu. Genel bir ses yoktu.” demiştir.
1990’larda Mayhem corpsepaint makyajıyla sahneye çıkıyordu ve bu makyaj türünü diğer black metal grupları da benimsemişlerdi. Bathory, Viking metal ve folk metal hareketinden etkilenmiş ve Immortal bu türe hız kazandırmıştır. 1990’ların başında İskandinavyalı black metal gruplarının adları şiddet olayları ile birlikte anılmaya başlamış ve Burzum ile Mayhem grupları kilise yakma olayları ile ilişkilendirilmiştir. Death metalin artan ticari başarısı karşısında özellikle Norveç’teki yeraltı metal grupları black metal hareketini desteklemeye başlamışlardır. Gorgoroth grubunun eski vokalisti Gaahl, "Black Metal hiçbir zaman dinleyiciye ulaşmak için değildi.... Bizim ortak düşmanımız vardı: Hristiyanlık, sosyalizm ve demokrasiyi ayakta tutan her şey." demiştir.
1992 yılına gelindiğinde black metal İskandinavya dışında Almanya, Fransa ve Polonya'da da gelişmeye başladı. 1993 yılında Burzum'dan Varg Vikernes'in Mayhem grubundan Euronymous'u öldürmesiyle medyanın ilgisi bu türe yöneldi. 1996 yılında diğer türler durgunlaşmaya başladığında Burzum ve Finlandiyalı grup Beherit karanlık atmosferi sürdürmeye devam etti. Aynı yıl İsveçli Tiamat ve İsviçreli Samael grupları önderliğinde senfonik black metal türü oluşmaya başladı. 2000'li yılların başlarına gelindiğinde Metal Hammer dergisinin Iron Maiden'dan sonra en başarılı metal grubu olarak nitelendirdiği Cradle of Filth gibi Norveçli grup Dimmu Borgir black metal türünü genele daha da yaklaştırdı.
Tarihi > Diğer metal müzik türleri: 1980'ler, 1990'lar ve 2000'ler > Power metal

Daha fazla bilgi: power metal
1980'li yılların sonlarında death ve black metal türlerinin sertliğine bir tepki olarak ortaya çıkmıştır. Kuzey Amerika'da nispeten yeraltı bir tarza sahip olmasına karşın Avrupa'da, Japonya'da ve Güney Amerika'da oldukça geniş hayran kitlesine ulaşmıştır. Power metal daha çok canlı, epic melodiler ile cesaret ve hoşnutluğu ön plana çıkaran temalar ortaya koymuştur. Sahip olduğu ses 1980'li yılların ortalarında Alman Helloween grubu tarafından güçlü riffler, melodik yaklaşım ve Judas Priest ile Iron Maiden'a benzer olarak yüksek perdeli temiz vokal tarzıyla thrash metalin hızı ve enerjisinin birleştirilmesiyle oluşturulmuştur.
İsveç'ten HammerFall, İngiltere'den DragonForce ve Florida'dan Iced Earth gibi geleneksel power metal grupları sahip oldukları sesleri klasik NWOBHM tarzına borçludurlar. Florida'dan Kamelot, Finlandiya'dan Nightwish, İtalya'dan Rhapsody of Fire, New York'tan Manowar ve Rusya'dan Catharsis gibi pek çok power metal grubu klavye tabanlı "senfonik" seslere ve bazen orkestra ya da opera sanatçılarına yer verirler. Power metal, Brezilya'dan Angra ve Arjantin'den Rata Blanca gibi grupların popular olduğu Japonya ve Güney Amerika'da geniş hayran kitlesine sahiptir.
Power metal, Rush ve King Crimson gibi kompleks bestelere sahip progressive metal ile yakın ilişkilere sahiptir. Progressive metal, ABD'de Queensrÿche, Fates Warning ve Dream Theater gibi yenilikçi gruplarla 1980'li yılların ortalarında ortaya çıkmıştır. Progressive metal ile power metalin seslerinin birleşimi New Jersey'den Symphony X grubunın gitaristi Michael Romeo ile gerçekleşmiştir.
Tarihi > Diğer metal müzik türleri: 1980'ler, 1990'lar ve 2000'ler > Doom ve gothic metal

Daha fazla bilgi: doom metal
Daha fazla bilgi: gothic metal
Judas Priest, 2005 yılında canlı performans sırasında.
Kiss kendilerine özgü makyajlarıyla, 2004 yılında
Estonyalı heavy metal grubu Metsatöll konserinde izleyiciler yumruklarını havaya kaldırıp devil horns yapmaya hazırlanırken, 2006 yılında.
Arthur Brown başındaki alevli metal başlık ile  grubu The Crazy World of Arthur Brown konserinde
Cream, 1968'de Hollanda televizyon programı Fanclub'da performans sergiliyor
Led Zeppelin Ocak 1975'te Chicago Stadyumu'nda performans sergiliyor
Iron Maiden, New Wave of British Heavy Metal akımının önde gelen gruplarından.
Thrash metal grubu Slayer 2007 yılında canlı performans sırasında.
Death grubundan Chuck Schuldiner, geniş bir kesim tarafından death metalin kurucusu olarak kabul edilmektedir.
Burzum'un 1992 yılında yayımladığı Aske EP'sinde Fantoft stave kilisesinin yangın sonrası kalıntıları.
İsveçli power metal grubu HammerFall, 2005 yılı Milano konserinin bitişinde.
Tom Platz

| Tom Platz |
| --- | --- |

Doğum: Thomas Steven Platz 26 Haziran 1955 (69 yaşında) Fort Sill, Oklahoma, Amerika Birleşik Devletleri
Meslek: Vücut geliştirici, antrenör
Etkin yıllar: 1973-1995
Boy: 1,73 m (5 ft 8 in)
Kilo: 98 kilogram 

Thomas Steven Platz (d. 26 Haziran 1955, Fort Sill, Oklahoma), Amerikalı eski profesyonel Vücut geliştirici ve antrenör. "The Golden Eagle" (Altın Kartal), "Quadfather"  ve hacimli Quadriceps kasları sebebiyle "Quadzilla" diye de anılır.
Hayatı

Tom Platz vücut geliştirme kariyerine ilk yarışması olan 1973 Mr. Adonis ile başladı. 1978 Dünya Amatörler Şampiyonasına kadar amatör klasmanda yarıştı. 1978'de Wayne State University'yi bitirdikten sonra cebinde sadece 50 dolar ve bir gün Mr. Olympia'yı kazanma hayaliyle Kaliforniya'ya taşındı. Bunu takip eden dokuz yıl boyunca Profesyonel yarışma kariyerini Mr. Olympia yarışmasını hedefleyerek geçirdi.
Tom Platz, Mr. Olympia'da hiç birincilik elde edememesine rağmen birçok kez ilk on arasına girdi ve 1981'de en iyi derecesi olan Mr. Olympia üçüncülüğünü elde etti.
Platz, dikkat çekici bacak kaslarıyla ün kazanmıştı ve bu gelişimi maksimum seviyeye çıkaran yüksek şiddetli ve yüksek yoğunluklu bir bacak antrenmanı metodu geliştirdi. Tom platz günümüzde bile kitlelerce en iyi bacak gelişimine sahip vücut geliştirici olarak kabul edilir ayrıca Flex dergisi "20. yüzyılın en iyi vücut kısımları" isimli yazılarına Tom Platz'ı en iyi Quadriceps ve Hamstring'lere sahip vücutçu olarak eklemiştir.
Tom Platz, 1987 yılında profesyonel vücut geliştirme kariyerinden emekliye ayrıldı ve daha sonrasında 1995'te bir "geri dönüş" yaptı ve Onursal Mr. America derecesi elde etti. Platz hala vücut geliştirmeyi tüm kalbiyle desteklemekte.
Platz, vücut geliştirme, Fitness ve beslenme konularında televizyon konuğu ve konuşmacı olarak en çok konuk edilmek istenen insanlardandır. ISSA'da vücut geliştirme bilimlerinde profesörlük ve yöneticilik yapmıştır. Tom, fitness bilimlerinde yüksek lisansa, fizyoloji ve beslenme bilimi üzerine Wayne State University ve Michegan State University'den lisans diplomasına ve ayrıca University of California'dan yüksek lisans diplomasına sahiptir.
Profesyonel Yarışmaları ve Dereceleri

1973    Mr. Adonis – AAU
1973    Mr. Ironman – AAU
1974    Teen Mr. America – AAU, ikinci
1974    Junior & Senior State Powerlifting Championships – AAU, 220 Class Şampiyonu
1975    Mr. Michigan – AAU
1976    Mr. America – AAU, Short, üçüncü
1977    Mr. Southeastern USA – AAU
1977    Mr. America – AAU, Short, ikinci
1978    World Amateur Championships – IFBB Mr. Universe
1978    Mr. America – AAU, Short, ikinci
1979    Mr. Olympia,         sekizinci(90 kg altında)
1980    Grand Prix: Lafayette, Louisiana, dokuzuncu
1980    Grand Prix: Pittsburgh,       onuncu
1980    Night Of Champions,           ondördüncü
1980    Mr. Olympia,                   dokuzuncu
1980    Pro Mr. Universe,             ikinci
1981    Mr. Olympia,                   üçüncü
1982    Mr. Olympia,                   altıncı
1984    Mr. Olympia,                  onuncu
1985    Mr. Olympia,                   yedinci
1986    Mr. Olympia,                  onbirinci
1987    Grand Prix: Detroit,           altıncı
1995    Honorary Mr. America – AAU
Kitapları

Pro-style Bodybuilding by Tom Platz (yazar), Bill Reynolds (yazar)
Sayfa sayısı: 192
Yayıncı: Sterling (20 Mayıs 1985)
Dili: İngilizce
ISBN 0806979100
ISBN 978-0806979106
Filmografi

Who Killed Johnny Love? (1998) .... Emcee
8 Heads in a Duffel Bag (1997) .... Head of Hugo
Book of Love (1990) .... Bodybuilder
Twins (1988) .... Granger'in oğlu #1
The Comeback
Flex...Body Love (1991).... Tom Steel, bodybuilder