Yeni Fransa
Keşfi

1522 yılında İtalyan gezgin Giovanni da Verrazzano I. Francis'i ikna ederek Cathay (Mançurya)'ya batıdan ulaşan yeni bir deniz yolunun keşfedilmesi amacıyla yapılacak bir seferin tüm masraflarının karşılanmasını sağladı. Verrazzano 1523 yılının son aylarında Dieppe'den denize açıldı ve 1524 yılında 53 adamıyla birlikte tüm Atlantik'i geçti. Bugünkü Carolinas'ı keşfettikten hemen sonra kuzeye yöneldi ve kıyı boyunca ilerleyerek New York Körfezi'ne girdi. New York'u keşfeden ilk Avrupalı olan Verrazzano, kente eski Angoulême kontunun anısına New Angoulême adını koydu. Bu keşif, kralın bu bölgede sömürge güçleri bulundurması düşüncesine önayak olmuştur.
Jacques Cartier 1534 yılında Gaspé Yarımadası'nı geçerek bölge üzerinde Kral I. Francis adına hak iddia etti ve buraya Kanada adını verdi. Bu yer, Yeni Fransa'nın ilk eyaletiydi. Ne var ki, Fransızların bölgeyi yerleşime açma çabaları başta sonuç vermedi. Buna karşın St. Lawrence Irmağı kıyısındaki Fransız balıkçı tekneleri yeni yerler keşfediyorlardı. Karşılaşılan topluluklardan İlk Uluslar Fransızların bölgeyi işgal ettiği dönemde katkı sağlayacaklardı. St. Lawrence bölgesi özellikle Amerikan kunduzu yünü bakımından oldukça varsıldı. Fransa kralı Amerika'daki nüfuzunu güçlendirmek amacıyla bölgeyi sömürgeleştirme politikası gütmeye başladı.
Fransızların yerleşmeye çalıştıkları bir diğer bölge günümüzde Jacksonville olarak adlandırılan Fort Caroline kentidir (1564). Huguenotlara sığınak görevi gören Caroline René Goulaine de Laudonnière ve Jean Ribault önderliğinde kuruldu. Pedro Menéndez de Avilés komutasındaki İspanyol güçleri tarafından yağmalanan kent 20 Eylül 1565 tarihinde St. Augustine adıyla yeniden kurulmuştur.
Acadia ve Kanada, Amerikan yerli halklarından göçmen Algonquin ve yerleşik Iroquoian kabileleri tarafından iskan edilmişti. Bu bölge varsıl doğal kaynakları nedeniyle tüm Avrupa (Fransa, Hollanda ve İngiltere)'nın iştahını kabartmıştı. Fransız şirketleri 1580'li yıllarda yün ticaretine başlamışlardı. Yerli halk ile Avrupalı ziyaretçileri arasında neler geçtiği tarihi verilerin azlığı nedeniyle tam olarak bilinmemektedir.
Bölgede kalıcı yerleşimi sağlamaya yönelik ilk çabalar başarısızlıkla sonuçlandı. 1598'de Acadia açıklarında kurulan bir ticaret merkezi işe yaramadı. 1600 yılında ise Tadoussac'te bir ticaret merkezi açıldı ancak çetin kış koşullarını atlatmayı başaranların sayısı yalnızca 5'ti. 1604 yılında yerleşime açılan Saint Croix Adası bir yıl sonra Port-Royal'a taşındı. 1607'de terkedilen bölge 1610'da yeniden iskan edildi ancak bölgeye yerleşen insanların yakın kentlere göç etmesi sonucu 1613'te yıkıldı.
IV. Henri tarafından desteklenen Samuel de Champlain 1608 yılında altı aileden oluşan bir toplulukla Quebec City'yi kurdu. Bu, Kanada'ya yerleşen ikinci büyük Fransız topluluğuydu. Kötü hava koşulları ve hastalıklar nedeniyle çoğu kişi yaşamını yitirdi. Bu nedenle, istenen sömürge etkinliği elde edilemedi. Bölgedeki sömürgeci sayısı 1630'da 103, 1640'ta 355'ti.
Champlain kısa süre içinde Algonquin ve Montagnais topluluklarının dostluğunu kazandı. Ayrıca yün ticaretini canlı tutmak amacıyla Huronlarla iyi ilişkiler kurdu. Champlain'in asıl yapmak istediği Fransızların yerli halkla kaynaşması, onların dil ve geleneklerini öğrenmesi ve Fransızların Kuzey Amerika yaşam koşullarına alışmasını sağlamaktı. Coureurs de bois olarak bilinen bu yerliler Fransız nüfuzunun güney ve batı yönünde genişlemesini sağladılar.
Quebec, kurulduğu ilk yıllarda nüfus bakımından çok cılızdı. Güneydeki İngiliz sömürgeleri ise daha kalabalık ve varsıllardı. Kral XIII. Louis'nin danışmanı Cardinal Richelieu Yeni Fransa'ya İngiliz sömürgelerinin sahip olduğu nüfuzu kazandırmak amacındaydı. 1627'de bir şirket kuran Richelieu Yeni Fransa'yı büyük bir tarım ve ticaret sömürgesine dönüştürmek istiyordu. Champlain Yeni Fransa Valisi ilan edildi ve Richelieu Roma Katolikliğine mensup olmayanların bölgede yaşamalarını yasakladı. Mezhep değiştirmeye zorlanan birçok Protestan İngiliz sömürgelerine göç etti. Roma Katolikleri ve birçok misyoner Yeni Fransa'ya kalıcı olarak yerleşmeye başladılar. Richelieu ayrıca toprak sistemini değiştirmiş ve 19. yüzyıla dek etkili olan bir derebeylik sistemine geçmiştir.
Güneydeki İngiliz sömürgelerinin St. Lawrence Vadisi'ne duydukları ilgi artmaya başlamıştı. Bunun sonucunda Québec ele geçirildi ve 1632'ye dek İngiliz egemenliğinde kaldı.
Champlain'in ölümünün ardından Yeni Fransa'da gücü ele geçiren Fransız Katolik Kilisesi sömürge bünyesinde bir Hristiyan topluluk oluşturmak istiyordu. Bu nedenle 1642 yılında Paul Chomedey de Maisonneuve'ün başını çektiği bir topluluğa maddi destek sağladılar. 1640'lı yıllarda etkinlik alanını genişleten misyonerler birçok Huron yerlisini Hristiyanlaştırdılar.
Yeni Fransa'nın nakliye altyapısı yalnızca birkaç yol ve kanaldan oluşmaktaydı. Bu nedenle nakliye işlemleri St. Lawrence Irmağı üzerinden kanolarla gerçekleştiriliyordu. Göllerin kış aylarında donması nedeniyle yolculuklar kar kızaklarıyla yapılıyordu. Kent, 19. yüzyılın ikinci yarısına dek kara ulaşımı bakımından oldukça yetersiz durumda kalmıştır.