stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Crenarchaeota
Sulfolobus

Crenarcheota'nın en iyi karakterize edilmiş üyelerinden biri Sulfolobus solfataricus'tur. Bu organizma orijinal olarak İtalya'daki jeotermal olarak ısıtılan sülfürik kaynaklardan izole edilmiştir ve 80 °C'de ve 2-4 pH'da büyür. Termofil ve arke araştırmalarında bir öncü olan Wolfram Zillig tarafından ilk karakterizasyonundan bu yana, aynı cinse ait benzer türler dünya çapında bulunmuştur. Kültürlü termofillerin büyük çoğunluğunun aksine, Sulfolobus aerobik ve kemoorganotrofik olarak büyür (enerjisini şekerler gibi organik kaynaklardan alır). Bu faktörler, laboratuvar koşullarında anaerobik organizmalardan çok daha kolay bir büyümeye izin verir ve Sulfolobus'un hipertermofiller ve bunların içinde çoğalan çok çeşitli virüslerin incelenmesi için model bir organizma haline gelmesine yol açmıştır.
Deniz türleri

1992'den başlayarak, deniz ortamlarında Crenarchaea'ya ait gen dizilerini bildiren veriler yayınlandı. O zamandan beri, açık okyanustan alınan Crenarchaea zarlarından bol miktarda lipidlerin analizi, bu “düşük sıcaklıklı Crenarchaea” konsantrasyonunu belirlemek için kullanılmıştır (Bkz. TEX-86). İmza lipitlerinin bu ölçümlerine dayanarak, Crenarchaea'nın çok bol olduğu ve karbonun sabitlenmesine ana katkıda bulunanlardan biri olduğu düşünülmektedir.[kaynak belirtilmeli] Crenarchaea'dan gelen DNA dizileri toprak ve tatlı su ortamlarında da bulunmuştur, bu da bu filumun çoğu ortamda her yerde bulunduğunu düşündürmektedir.
2005 yılında, ilk kültürlü "düşük sıcaklıklı Crenarchaea”nın kanıtı yayınlandı. Nitrosopumilus maritimus adlı, bir deniz akvaryumu tankından izole edilen ve 28 yaşında yetiştirilen amonyak oksitleyici bir organizmadır. °C.
Eosit hipotezi

Ana madde: Eosit hipotezi
1980'lerde James Lake tarafından önerilen eosit hipotezi, ökaryotların prokaryotik eositler içinde ortaya çıktığını öne sürer.
Crenarchaea ve ökaryotlar arasında yakın bir ilişkiyi destekleyen olası bir kanıt, Crenarchea'da RNA polimeraz alt birimi Rbp-8'in bir homologunun varlığıdır, ancak bu Euryarchaeota'da bulunmaz.
Eosit hipotezi
RheinEnergie Stadyumu

| RheinEnergieStadion |
| --- | --- |


Yer: Köln, Almanya
Koordinatlar: 50°56′01″K 6°52′30″D﻿ / ﻿50.93361°K 6.87500°D﻿ / 50.93361; 6.87500
Açılış: 16 Eylül 1923
Zemin: Doğal çim
Ev sahibi: 1. FC Köln
Kapasite: 46.134


RheinEnergieStadion
RheinEnergieStadion, (Rhein Energie Stadyumu) Almanya'nın Köln şehrinde bulunan 50.374 seyirci kapasiteli stadyumdur. Uluslararası maçlarda kapasite 46.134'e düşmektedir.
16 Eylül 1923 tarihinde açılan ve uzun yıllan Müngersdorfer Stadion ismi ile anılan stadyum "RheinEnergy AG" isimli firma ile yapılan anlaşma ile bu ismi almıştır.
Bundesliga takımı 1. FC Köln iç saha maçlarını bu stadyumda yapmaktadır. Ayrıca Avrupa'da kurulu Amerikan Futbolu ligi NFL Europre takımı Cologne Centurions de bu sahada maçlarını yapmaktadır.
2006 FIFA Dünya Kupası'na kullanılan 12 stadyumdan biridir. Stadyum, 2005 yılında Almanya'da düzenlenen FIFA Konfederasyonlar Kupası maçlarına ve pek çok önemli Avrupa Kupası maçına ev sahipliği yapmıştır. Galatasaray'ın cezası nedeniyle Türkiye'de oynayamadığı UEFA Şampiyon Kulüpler Kupası çeyrek final Monaco maçı da 15 Mart 1989 günü bu stadyumda oynanmıştır.
1972 yılında tadilata giren stadyum 1974 FIFA Dünya Kupası'na ödenek yetmediği için yetişememiş ancak 1975 yılında tamamlanabilmiştir. Stadyumdaki son yenileme 2002 yılında başlamış ve 2004 yılında tamamlanmıştır.
2006-2007 Sezonunda Türkiye Süper Kupası maçı bu statta oynanmıştır.
2015 Dünya Atletizm Şampiyonası - Kadınlar 1500 metre

| 2015 Dünya Atletizm Şampiyonası |
| --- | --- |
Tarih: 22 Ağustos (Ön eleme ve seriler)   23 Ağustos (Yarı finaller)   25 Ağustos (Final)
Yer: Pekin Ulusal Stadyumu
Etkinlik türü: Kadınlar 1500 metre
Katılımcılar: 20 ülke 35 sporcu
| 2015 Dünya Atletizm Şampiyonası'ndaki müsabakalar > Koşu etkinlikleri |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 100 m |   | erkekler |   | kadınlar |
| 200 m |  | erkekler |  | kadınlar |
| 400 m |  | erkekler |  | kadınlar |
| 800 m |  | erkekler |  | kadınlar |
| 1500 m |  | erkekler |  | kadınlar |
| 5000 m |  | erkekler |  | kadınlar |
| 10.000 m |  | erkekler |  | kadınlar |
| 100 m engelli |  |  |  | kadınlar |
| 110 m engelli |  | erkekler |  |  |
| 400 m engelli |  | erkekler |  | kadınlar |
| 3000 m su engelli |  | erkekler |  | kadınlar |
| 4 × 100 m bayrak |  | erkekler |  | kadınlar |
| 4 × 400 m bayrak |  | erkekler |  | kadınlar |
Yol etkinlikleri
| Maraton |  | erkekler |  | kadınlar |
| 20 km yürüyüş |  | erkekler |  | kadınlar |
| 50 km yürüyüş |  | erkekler |  |  |
Saha etkinlikleri
| Uzun atlama |  | erkekler |  | kadınlar |
| Üç adım atlama |  | erkekler |  | kadınlar |
| Yüksek atlama |  | erkekler |  | kadınlar |
| Sırıkla atlama |  | erkekler |  | kadınlar |
| Gülle atma |  | erkekler |  | kadınlar |
| Disk atma |  | erkekler |  | kadınlar |
| Cirit atma |  | erkekler |  | kadınlar |
| Çekiç atma |  | erkekler |  | kadınlar |
Kombine etkinlikler
| Heptatlon |  |  |  | kadınlar |
| Dekatlon |  | erkekler |  |  |
Bu kutu: görüntüle tartış 
2015 Dünya Atletizm Şampiyonası kadınlar 1500 metre yarışları 22, 23 ve 25 Ağustos tarihlerinde gerçekleştirilmiştir.
Final

Final müsabakası yerel saatle 20:35'te koşuldu.
| Sıra | Kulvar | İsim | Ülke | Zaman | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Genzebe Dibaba |  Etiyopya (ETH) | 4:08.09 |  |  |
|  | Faith Chepngetich Kipyegon |  Kenya (KEN) | 4:08.96 |  |  |
|  | Sifan Hassan |  Hollanda (NED) | 4:09.34 |  |  |
| 4 | Dawit Seyaum |  Etiyopya (ETH) | 4:10.26 |  |  |
| 5 | Laura Muir |  Büyük Britanya (GBR) | 4:11.48 |  |  |
| 6 | Abeba Aregawi |  İsveç (SWE) | 4:12.16 |  |  |
| 7 | Shannon Rowbury |  Amerika Birleşik Devletleri (USA) | 4:12.39 |  |  |
| 8 | Angelika Cichocka |  Polonya (POL) | 4:13.22 |  |  |
| 9 | Rababe Arafi |  Fas (MAR) | 4:13.66 |  |  |
| 10 | Tatyana Tomashova |  Rusya (RUS) | 4:14.18 |  |  |
| 11 | Jennifer Simpson |  Amerika Birleşik Devletleri (USA) | 4:16.28 |  |  |
| 12 | Malika Akkaoui |  Fas (MAR) | 4:16.98 |  |  |
Miguel Servet

| Miguel Servet |
| --- | --- |

Doğumu: Miguel Serveto y Conesa 29 Eylül 1511 Villanueva de Sigena, Aragon, veya Tudela, Navarra Krallığı
Ölümü: 27 Ekim 1553 (aged 42) Cenevre, Cenevre Cumhuriyeti 
Alma mater: Paris Üniversitesi; Basel Üniversitesi; Toulouse Üniversitesi
Okulu: hümanizm
İlgi alanları: Teoloji, tıp
Önemli fikirleri: Teslis'in reddi
 Etkilendikleri Jacques Dubois, Jean Gonthier d'Andernach 
Miguel Servet (d. 29 Eylül 1509/1511 - ö. 27 Ekim 1553), İspanyol ilâhiyatçı, hekim, haritacı, hümanist. Üniteryenler'in önde gelenleri arasında Martin Cellarius ve Bernard Ochino ile o da bulunmaktadır.
Avrupa'da kan dolaşımını doğru şekilde inceleyen ilk bilim insanıdır. Matematik, gök bilim, meteoroloji, coğrafya, anatomi, eczacılık, hukuk felsefesi, tercümanlık ve Kutsal Kitap'ı orijinal metinlerinden tefsir etme çalışmaları bulunmaktadır. Ayrıca şairliği de vardı. Özellikle eczacılık ve ilâhiyat bilimlerinin tarihinde nam sahibidir. Protestan Reformuna dahil oldu ve daha sonra teslisi reddeden bir Mesihçilik itikadı geliştirdi. En başta İsa'nın hiçbir tanrısal konumu olmadığını savunduğu için, İsa'yı Tanrı'nın enkarnasyonu kabul eden Katolikler ve Protestanlar onu sapkın olarak görüyorlardı. Cenevre'da yakalandı ve o vakit Protestan mezhebine bağlılardan oluşan Cenevre idaresinin kararıyla bir kazığa bağlanıp diri diri yakılarak öldürüldü.
Hayatı > İlk yılları ve öğrenciliği

Miguel Servet Villanueva de Sijena, Huesca, İspanya'da 1511'de (muhtemelen 29 Eylül'de) doğmuştur fakat kesin bir kayıt yoktur. Bazı kaynaklar Servet'in 1509'da doğduğu iddialarından dolayı daha erken tarihler verir. Baba tarafından ataları Aragonya Pireneleri'nde bulunan Serveto isimli mezradan gelir, ailenin soy ismi de buradan gelmektedir. Anne tarafı ise Monzón bölgesinden gelen Yahudi dininden dönme bir soydan gelir. 1524'te, yakındaki Sijena Kraliyet Manastırında noter olan babası Antonio Servet, genç Miguel'i muhtemelen Lérida'da bulunan Zaragoza Üniversitesi'ne veya başka bir yüksek öğretim kurumuna gönderdi. Servet'in iki erkek kardeşi vardı, bir tanesi babası gibi noter oldu, diğeri ise Katolik rahibi oldu. Servet diller konusunda yetenekliydi, Latince, Yunanca ve İbranice eğitimi görmüştür. On beş yaşında, Miguel Juan de Quintana isimli bir Fransiskan frerinin hizmetine girdi ve Kutsal Kitap'ın tümünü kendi döneminde mevcut olan el yazmalarındaki asıl dillerinde okudu. Daha sonra 1526'da hukuk eğitimi almaya Toulouse Üniversitesi'ne gitti. Orada Protestan öğrencilerle gizli toplantılar yapması ve çalışmalar düzenlemesiyle zanlı durumuna düştü.
Hayatı > Vienne'de Doktorluğu

Hekimlik konusundaki çalışmalarının ardından hekimlik konusunda uygulama yapmaya başlamıştır. Vienne başpiskoposu Palmier'in kişisel doktoru oldu ve ayrıca Dauphiné vali vekili Guy de Maugiron'un da doktorluğunu yaptı.
Burada doktorluğuna devam ederken, 1553'te teslisi reddeden görüşlerini içeren Christianismi Restitutio (Hristiyanlığın Özüne Dönüşü) isimli dini bir kitap yayımladı.
Servet ve Calvin, bir ortak arkadaş vasıtasıyla daha önceden tanışıp mektuplaşmaya başlamışlardı. Servet Michel de Villeneuve adını, Calvin ise Charles d'Espeville adını kullanıyordu. Calvin, Servet'in Christianismi Restitutio kitabını, kendi yazdığı ve onun tam tersi olarak teslisi savunan Institutio Christianae Religionis (Hristiyan Dininin Kurumları) kitabına karşı yazılmış olarak algıladı. Calvin Servet'in bir mektubunu şöyle cevapladı:
"Senden ne nefret ediyorum ne de seni küçümsüyorum; seni işkenceyle yargılatmak emelim de yok; fakat senin sağlam bir öğretiyi büyük küstahlıkla aşağıladığını gözlemlediğim için, bir demir kadar sert olacağım."
Aralarındaki yazışmalar, Calvin sonlandırana kadar daha fazla hararetlenerek devam etti. Calvin arkadaşı William Farel'e 13 Şubat 1546'da Servet'le ilgili şunları yazdı:
"Servet, kısa süre önce, zırvalarını içeren hacimli bir posta yolladı. Eğer onun buraya uğramasına izin verirsem, gelecektir. Ancak, ona bu konuda izin vermeyeceğim. Çünkü buraya gelirse ve eğer otoritemin bir değeri varsa, onun buradan canlı ayrılmasına asla izin vermem." (Latince: si venerit, modo valeat mea autoritas, vivum exire nunquam patiar)
İlâhiyat alanındaki öğretisi

Servet üçlemenin Kutsal Kitap'ın öğretilerindeki gibi olmadığı ve (Yunan) filozoflarının yanıltıcı öğretilerinden oluştuğunu düşünüyordu. Yazmış olduğu bu kitaplarında bu fikrini anlatan bir teoloji kurdu. Kendisini sade ve güvenilir Müjde'ye geri dönüşte bir yol gösterici olarak görüyordu. Teslisçi dogmanın Hristiyanlıktan çıkartılmasıyla birlikte bu dinin Yahudiliğe ve Müslümanlığa daha ilgi çekici geleceğini umuyordu.
Servet, Tanrı'nın alameti olan ve farklı ilahi bir kişiliği olmayan Logos'un (Tanrı'nın Kelâmı), Tanrı'nın ruhunun Bakire Meryem'in rahmine üflendiği zaman bir insanda, İsa'da birleştiğini iddia etti. Sadece gebe kalma anından sonra, Oğul gerçekten üretilmişti. Bundan dolayı, Oğul ezeli değildi, sadece oluştuğu Logos'tan ibaretti. Bu nedenle, İsa'nın "ezeli ve ebedi Tanrı oğlu" olduğunu reddetmiştir, fakat basitçe "ezeli ve ebedi Tanrı'nın Oğlu" olarak tanımladı. Bu teoloji, her ne kadar tamamen özgün olsa bile, ana akım Hristiyanlıktan sapan selefi akımlardan Adoptionizm, Sabellianizm veya Modalizm ile karşılaştırılmıştır. Katolikler ve Protestanlar ve benzer gruplardan gelen şiddetli baskılar nedeniyle, Servet ikinci kitabındaki (Dialogues) yukarıda geçen öğretisini değiştirerek Logos'u İsa'nın bitişiği yapmıştır. Bu onu İznik Konsili öncesi görüşe özdeş hale getirdi, fakat hâlâ dalâletle suçlanmaya devam edildi, çünkü teslis dogmasını, üç ilahi kişiliğin bir Tanrı'yı oluşturduğu öğretisini reddetmekteydi.
Sonrakilere bıraktığı izler > İlahiyat alanında

Teslisi reddedişinden ve teslis doktrinine uymayan itikadı nedeniyle yakılarak infaz edilmesinin etkisiyle, üniteryenler tarafından Servet ilk üniteryen şehit kabul edilmektedir. Ancak fikirleri üniteryenlerin ve Evrenselcilerin birleşmesi ve odaklarını değiştirmeleri sonucu oluşan çağdaş Üniteryen Üniversalizm ile ilgili değildir.
Sonrakilere bıraktığı izler > Bilimsel sahada

Servetus, küçük kan dolaşımını tanımlamış olan ilk Avrupalıdır. Aslında küçük kan dolaşımı, 300 yıl önce ilk kez İbn-i Nefs (d. 1210 - ö. 1288)  tarafından  keşfedilmişti. Ancak bilindiği kadarıyla Avrupa'da ilk kez Servetus küçük kan dolaşımı hakkında yazmıştır. Ancak konuya teolojik bir kitapta (Christianismi Restitutio) yer verdiğinden olsa gerek kendi zamanında bu görüş geniş çapta benimsenmedi. Ek olarak kitaplarının kopyalarının birçoğu 1553'te yayımlanmasından kısa bir süre sonra yakılmıştı. Üç kopyası kalmıştı fakat bunlar on yıllarca saklı kaldılar. William Harvey'in 1616'daki teşrihlerine kadar, küçük dolaşım sisteminin yapısı hekimler tarafından geniş çapta benimsenmiş değildi.
Sonrakilere bıraktığı izler > Kendisi şerefine yapılanlar

1984'te Zaragoza'da -şu anda bir üniversite hastanesi olan- bir hastane, o vakte kadar ismi faşist ve aşırı sağcı Katolik siyasetçi José Antonio Primo de Rivera'ya ithafen José Antonio iken bunun yerine Miguel Servet olarak yeniden adlandırıldı. Bunun dışında günümüzde birçok İspanyol şehrinde onun adına bir park, meydan veya cadde vardır.
Konuyla ilgili yayınlar

Jean Calvin, Defensio orthodoxae fidei de sacra Trinitate contra prodigiosos errores Michaelis Serveti..., (Defense of Orthodox Faith against the Prodigious Errors of the Spaniard Michael Servetus...), Cenevre, 1554.  28 Mart 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Burada tanımlanmıştır  12 Temmuz 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Hunted Heretic: The Life and Death of Michael Servetus 1511-1553 Roland H. Bainton tarafından. Ángel Alcalá tarafından yazılmış giriş ile Peter Hughes tarafından gözden geçirilmiş baskı. ISBN 0-9725017-3-8  22 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Out of the Flames : The Remarkable Story of a Fearless Scholar, a Fatal Heresy, and One of the Rarest Books in the World Lawrence Goldstone ve Nancy Goldstone tarafından. ISBN 0-7679-0837-6.
The Heretics: Heresy Through the Ages by Walter Nigg. Alfred A. Knopf, 1962. (Yeniden basım  13 Şubat 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Dorset Press, 1990. ISBN 0-88029-455-8)
The History and Character of Calvinism John T. McNeill tarafından, New York: Oxford University Press, 1954. ISBN 0-19-500743-3.
Bonnet, Jules,(1820-1892) Letters of John Calvin, Carlisle, Penn: The Banner of Truth Trust, 1980. ISBN 0-85151-323-9.  13 Şubat 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Kütüphanede bulun 24 Şubat 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. WorldCat'den. Calvin'in yedi mektubu, çeşitli tartışma planları ve Servet'le olan alış verişleri. Ayrıca son isteği ve vasiyetnamesi(25 Nisan, 1564).
The Man from Mars: His Morals, Politics and Religion 12 Temmuz 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. William Simpson tarafından, San Francisco, E.D. Beattle, 1900. Servet'in Cenevre'de hapishaneden yazdığı mektuplarından alıntılar (1553), sayfalar 30-31. - Google Kitapları
Diana Gomez

| Diana Gomez |
| --- | --- |

Doğum: 7 Mart 1989 (35 yaşında) Igualada, Katalonya, İspanya
Meslek: Aktris

Diana Gómez Raich (d. 7 Mart 1989), İspanyol aktris. Suç drama dizisi La casa de papel dizisindeki Tatiana rolüyle popüler oldu. Valeria'daki başrolüyle de tanınmaktadır.
Savaş filmi

Kinema Junpo'nun Eylül 1962 sayısında yer alan "Savaş" filmi, savaşın insan psikolojisi üzerindeki yıkıcı etkilerini ve insani değerlerin erozyonunu ele alıyor.
Savaş filmleri konuları başlıca savaş olan filmlerin türüdür. Genellikle deniz, hava veya kara muharebelerini konu alsalar da savaş tutsakları, gizli operasyonlar, askerî  eğitim veya benzer konudaki filmler de savaş filmi sayılır. Bazı savaş filmleri muharabeleri anlatmak yerine asker veya sivil halkın günlük yaşamlarına da odaklanabilir. Filmlerin konusu tamamen kurgu olabileceği gibi, tarihteki gerçek olaylar üzerine kurulmuş, dokudrama, biyografik veya alternatif tarihi kurgular olabilir. Çekilmiş savaş filmlerinin çoğu II. Dünya Savaşı'nı konu almaktadır.
Savaş karşıtı film (İngilizce: anti-war film) terimi savaşın acılı ve korkunç yönlerini göz önüne seren, sıkça siyasi ve ideolojik bakış açısıyla çekilen filmleri belirtmek için kullanılır.
Peștera cu Oase

| --- | --- |
Peştera cu Oase
Oase 2 kafatası
Mağaranın Romanya'daki konumu
Konum: Anina yakınları
Bölge: Caraș-Severin ili, güneybatı Romanya
Koordinatlar: 45°01′K 21°50′D﻿ / ﻿45.017°K 21.833°D﻿ / 45.017; 21.833
Tarihçe
Devir(ler): Paleolitik
Peştera cu Oase (Rumence telaffuz: [ˈpeʃtera ku ˈo̯ase], "Kemikli Mağara" anlamına gelir), Romanya'nın güneybatısındaki Caraș-Severin ilindeki Anina şehri yakınlarında bulunan ve 37.000 ila 42.000 yıl önce yaşadıkları kabul edilen en eski Avrupa erken modern insanlarından (EEMH) bazılarının yaşadığı 12 karstik galeri ve odadan oluşan bir mağara sistemdir.
"Oase 1" alt çenesi tamamen olgun bir insana ait iken, yüz iskeleti on beş yaşlarında bir ergene aittir, bu nedenle "Oase 2" olarak adlandırılan ikinci bir birey olarak kabul edilir. Daha ileri analizler, sol temporal kemiğin, "Oase 3" olarak adlandırılan, ergen ve olgun dişi olarak değerlendirilen üçüncü bir bireye ait olduğunu ortaya çıkarmıştır. Bununla birlikte, ek bulgular ve çalışmalar, temporal kemiğin, "Oase 2" bireyinin yüz ve parietal kemikleriyle aynı kafatasına ait olduğunu göstermiştir. Meşaleler, odun kömürü veya aletler gibi arkeolojik işaretlerin bulunmaması, insan kalıntılarının mağaranın duvarlarındaki çatlaklardan akan su nedeniyle yıkanmış olabileceğini düşündürmektedir. "Oase 2" ve "Oase 3", arkaik, erken modern insan ve Neandertal morfolojik özelliklerinin bir karışımını gösteren, muhtemelen eşzamanlı "Oase 1" mandibulasından varlığı bilinen bir modeli doğrulamaktadır. Bu nedenle, numuneler, çıkıntılı çene kemiği, kaş çıkıntısının olmaması, yüksek ve yuvarlak bir beyin çatısı gibi özellikleri bir "modern insan" özellikleri sergilemektedir. Bununla birlikte, bu özellikler, kafatasının ve dişlerin, onları modern insanlar için varyasyon aralığının dışına yerleştiren, büyük bir yüz, kulak arkasındaki büyük bir kemik tepesi ve arkaya doğru daha da büyüyen büyük dişler gibi çeşitli arkaik yönleriyle ilişkilidir. Neandertal ve modern insanın bu mozaiği, Abrigo do Lagar Velho'da veya 31.000 yıllık Mladeč bölgesinde, Cidália Duarte ve diğerleri tarafından 25.000 yıllık bir çocuk fosilinde bulunan benzer özellikleri andırmaktadır (1999).
2015'te yapılan genetik araştırmaları, Oase 1 fosilinin, tahmini %5-11 Neandertal otozomal DNA'sına sahip yeni bir Neandertal atasına sahip olduğunu ortaya çıkardı. Numunenin 12. kromozomu %50 Neandertal'di.
Mağara

Şubat 2002'de, Anina yakınlarında, güneybatı Karpat Dağları'ndaki Miniş Vadisi'nin karstik sistemini araştıran bir mağaracılık ekibi, memeli iskelet kalıntılarının bol olduğu önceden bilinmeyen bir mağarayı keşfetti. Öncelikli olarak Geç Pleistosen mağara ayısının (Ursus spelaeus) kış uykusuna yattığı düşünülen bu mağarada bazı kalıntıların zemin seviyesinden yüksekte yer alan kaya parçalarının üzerine yerleştirilmesi gibi olağandışı düzenlemeler görülmesi sonucunda mağarada insan izleri bulunabileceği sonucuna ulaşıldı. Aslında mağarabilimciler Ştefan Milota, Adrian Bîlgăr ve Laurențiu Sarcina paleo-yüzeyde tam bir insan çene kemiği keşfetmişlerdi. Karstik oda Peștera cu Oase (Kemikli Mağara), insan çene kemiği "Oase 1" (aynı zamanda Ion din Anina - "Anina'lı John") olarak adlandırıldı.
En son radyokarbon tarihlendirmelerine göre Oase fosillerinin tarihi günümüzden 37.800 yıl öncesine uzanmaktadır. Bu kalıntıların, Tuna koridorundaki Demirkapı'ya yakın bir konumdan, Avrupa'ya girmiş en eski modern insan topluluklarından birini temsil edebilme ihtimali bulunmaktadır.
Korneli Danelia

Korneli Danelia (Gürcüce: კორნელი დანელია; 15 Haziran 1934, Najahavo, Martvili - 28 Eylül 1997, Tiflis) Gürcü dilbilimci ve filologdur.
Kutaisi Devlet Pedagoji Enstitüsü'nün Filoloji Fakültesi'nden mezun oldu. 1958'den 1959'a kadar Gürcistan Ulusal Bilimler Akademisi Millî El Yazmaları Merkezi'nde çalıştı. 1963'te Tiflis Üniversitesi'nin Eski Gürcüce bölümünde çalışmaya başladı. 1988'de Tiflis Üniversitesi Filoloji Fakültesi'ne dekan olarak atandı.
Eski Gürcüce, Megrelce, Lazca, Gürcücenin tarihçesi ve Kitâb-ı Mukaddes'in Gürcüce çevirileri üzerine yazdığı çalışmalar kayda değerdir. İoseb Kipşidze'nin çalışmalarını 1994 yılında cilt haline getirerek yayıma hazırladı.
Bibliyografya

ქართული სამწერლო ენის ისტორიის საკითხები, თბ., 1983;
იოსებ ყიფშიძე – ცხოვრება და მეცნიერული მემკვიდრეობა, თბ., 1985;
აკაკი შანიძე. ცხოვრება და მოღვაწეობა, თბ., 1987 (თანაავტ. ზ. სარჯველაძე);
პავლეს ეპისტოლეთა ძველი ქართული ვერსიები, თბ., 1974 (თანაავტ. ქ. ძოწენიძე);
ქართული ლექციონარის პარიზული ხელნაწერი. ძველი და ახალი აღთქმის საკითხავები (ტექსტი, ლექსიკონი, გამოკვლევა), ტ. 1, ნაწ. 1–2, თბ., 1987–92;
ქართული ხალხური სიტყვიერება. მეგრული ტექსტები ქართული თარგმანითურთ, ტ. 2, თბ., 1991 (თანაავტ. ა. ცანავა);
იერემიას წინასწარმეტყველების ძველი ქართული ვერსიები (ტექსტი, გამოკვლევა, ლექსიკონი), თბ., 1992.
Lyon-Saint Exupéry Havalimanı

Lyon-Saint Exupéry Havalimanı, eski adıyla Lyon Satolas Havalimanı (IATA: LYS, ICAO: LFLL), Fransa'nın üçüncü büyük şehri ve tüm Auvergne-Rhône-Alpes bölgesi için önemli bir ulaşım tesisi olan Lyon'un uluslararası havalimanıdır. Colombier-Saugnieu'da 11 deniz mili (20 km; 13 mi) Lyon şehir merkezinin güneydoğusundadır. Havalimanı, Rhônexpress servisinin 30 dakikalık yolculuğu sayesinde doğrudan Lyon-Part-Dieu İş Bölgesi'ne bağlıdır.
Tarihi > İlk yıllar

Havalimanı, 12 Nisan 1975'te Başkan Valéry Giscard d'Estaing tarafından açıldı ve bir hafta sonra yolculara açıldı. Şu anda yalnızca genel havacılık için kullanılan eski Lyon-Bron Havalimanı'nın yerini alması için tasarlandı.
1994 yılında LGV Rhône-Alpes yüksek hızlı demiryolu hattı, TGV hizmetini havalimanına getirerek Paris ve Marsilya'ya doğrudan trenler sağladı. Gare de Lyon Saint-Exupéry'nin mimar Santiago Calatrava tarafından tasarlanan fan şeklindeki kanopisi, havalimanının en dikkate değer mimari özelliğidir.
1997'den beri, havalimanı Air France havayolu şirketi için bir odak şehir olmuştur.
Tarihi > 2000'li yıllardan beri iyileştirmeler

Havalimanının adı, yakınlardaki aynı adı taşıyan köyden sonra, orijinal olarak Lyon Satolas Havalimanı olarak adlandırıldı, ancak 2000 yılında, havalimanı ve tren istasyonu, doğumunun yüzüncü yılında Lyonnais havacılık öncüsü ve yazar Antoine de Saint-Exupéry'nin onuruna yeniden isimlendirildi. Yazar, Lyon'luydu ve Grand Prix du roman de l'Académie française ödülüne sahipti ve II. Dünya Savaşı'nda öldü.
2013 yılında havalimanı bir önceki yıla göre %1,3 artışla 8.562.298 yolcuya hizmet vermiştir. Hava taşımacılığı %22,7 artarak 44.820 tona yükselirken, genel uçak hareketleri %2,8 düşerek 113.420 ton oldu.
Tesisler

Havalimanı, yakındaki Gare de Lyon Saint-Exupéry yüksek hızlı tren istasyonuna ve Rhônexpress terminaline bir yaya köprüsüne sahip merkezi bir bina ile kara tarafında birbirine bağlanan 1 ve 2 numaralı yolcu terminallerinden oluşur. Havalimanında ayrıca iki pist ve kargo tesisleri bulunuyor. Dört otoparkta (P2-P5) toplam 16.000 araçlık yer mevcuttur. Parklardan ikisi (P2 ve P3) yer altında, uzun süreli parklar (P4 ve P5) ise tren istasyonunun arkasındaki terminallerden uzakta bulunuyor.
Tesisler > Terminal 1

Terminal 1, iki bölümden oluşmaktadır. Daha eski olan, iki katlı, hafif kavisli tuğla şekilli bir binadır ve 11, 12, 14, 18 ve 19 numaralı check-in alanlarını içerir. Üst kattaki G ve F kalkış alanları ile alt kattaki gelenler alanı. 2014 yılında Aéroports de Lyon, 70.000 m2 ile kapasiteyi ve alanı ikiye katlayan yeni bir terminal genişletme inşaatına başladı. Genişletilmiş Terminal 1, Haziran 2018'de açıldı. Check-in alanı 10 ve zemin katta ek gelen yolcu tesisleri ve her iki üst katta B ve C gidiş kapıları ile dairesel bir şekle sahiptir.