stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2022 FIFA Dünya Kupası elemeleri - UEFA D Grubu
Maçlar

Finlandiya  v  Bosna-Hersek
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Finlandiya  | v |  Bosna-Hersek |
|  | Rapor |  |
Fransa  v  Ukrayna
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Fransa  | v |  Ukrayna |
|  | Rapor |  |
Kazakistan  v  Fransa
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Kazakistan  | v |  Fransa |
|  | Rapor |  |
Ukrayna  v  Finlandiya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Ukrayna  | v |  Finlandiya |
|  | Rapor |  |
Bosna-Hersek  v  Fransa
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Bosna-Hersek  | v |  Fransa |
|  | Rapor |  |
Ukrayna  v  Kazakistan
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Ukrayna  | v |  Kazakistan |
|  | Rapor |  |
Kazakistan  v  Ukrayna
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Kazakistan  | v |  Ukrayna |
|  | Rapor |  |
Fransa  v  Bosna-Hersek
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Fransa  | v |  Bosna-Hersek |
|  | Rapor |  |
Finlandiya  v  Kazakistan
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Finlandiya  | v |  Kazakistan |
|  | Rapor |  |
Ukrayna  v  Fransa
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Ukrayna  | v |  Fransa |
|  | Rapor |  |
Bosna-Hersek  v  Kazakistan
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Bosna-Hersek  | v |  Kazakistan |
|  | Rapor |  |
Fransa  v  Finlandiya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Fransa  | v |  Finlandiya |
|  | Rapor |  |
Kazakistan  v  Bosna-Hersek
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Kazakistan  | v |  Bosna-Hersek |
|  | Rapor |  |
Finlandiya  v  Ukrayna
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Finlandiya  | v |  Ukrayna |
|  | Rapor |  |
Kazakistan  v  Finlandiya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Kazakistan  | v |  Finlandiya |
|  | Rapor |  |
Ukrayna  v  Bosna-Hersek
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Ukrayna  | v |  Bosna-Hersek |
|  | Rapor |  |
Bosna-Hersek  v  Finlandiya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Bosna-Hersek  | v |  Finlandiya |
|  | Rapor |  |
Fransa  v  Kazakistan
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Fransa  | v |  Kazakistan |
|  | Rapor |  |
Bosna-Hersek  v  Ukrayna
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Bosna-Hersek  | v |  Ukrayna |
|  | Rapor |  |
Finlandiya  v  Fransa
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Finlandiya  | v |  Fransa |
|  | Rapor |  |
| g t 2022 FIFA Dünya Kupası elemeleri |
| --- | --- |
AFC:  Birinci Tur  İkinci Tur  Üçüncü Tur  Dördüncü Tur (kıta play-off'u) 
CAF:  Birinci Tur  İkinci Tur  Üçüncü Tur 
CONCACAF:  Birinci Tur  İkinci Tur  Üçüncü Tur 
CONMEBOL:  Grup Aşaması 
OFC:  Grup aşaması  Final aşaması 
UEFA:  Birinci Tur A Grubu  B Grubu  C Grubu  D Grubu  E Grubu  F Grubu  G Grubu  H Grubu  I Grubu  J Grubu  İkinci Tur (play-off'lar) İlişikli: UEFA Uluslar Ligi 
Play-off
Giovanni Messe

| Giovanni Messe |
| --- | --- |

Doğum: 10 Aralık 1883 Mesagne, Brindisi, Apulia
Ölüm: 18 Aralık 1968 (85 yaşında) Roma, Roma, Lazio
Bağlılığı:  İtalya
Branşı:  Kraliyet İtalyan Ordusu
Hizmet yılları: 1901-1946
Rütbesi: İtalya Mareşali
Komutası: 9. Arditi Alayı, 3. Celere Tugayı, Arnavutluk Genel Vali Yardımcısı, İRSK Alman-İtalyan Panzer Ordusu 1. Ordu
Çatışma/savaşları: Trablusgarp Savaşı I. Dünya Savaşı II. İtalya-Habeşistan Savaşı II. Dünya Savaşı
Ödülleri:           
Sonraki işi: Senatör
İmza
 
Giovanni Messe (10 Aralık 1883, Mesagne, Brindisi, Apulia - 18 Aralık 1968, Roma, Roma, Lazio), İtalyan asker ve siyasetçi. İtalya Krallığının askeri ve Faşist döneminde general. İtalyan Mareşal (Maresciallo d'Italia). Savaşı sonrasında senatör.
İlk yılları ve I. Dünya Savaşı

18 yaşındayken gönüllü er olarak orduya katıldı. Trablusgarp Savaşında Libya'da görev yaptıktan sonra I. Dünya Savaşı'nda Caporetto Muharebesi (bugünkü Slovenya'nın Kobarid civarında meydana gelen İtalyan cephesinin yarma harekâtı)'nda Alman İmparatorluğunun uyguladığı taktikten esinlenerek kurulan Arditi birliklerinin kuruluş ve eğitimine katkıda bulundu. 9. Arditi Alayı komuta ederek Monte Grappa Muharebesi'nde Avusturya-Macaristan'ın taarruzunu durdurdu. Bu hizmetinden dolayı Albay rütbesine terfi ettirilerek bizzat III. Vittorio Emanuele tarafından yaverliğine tayin edildi.
Habeşistan

Eylül 1935'te Tuğgeneral rütbesiyle Verona'da motorize bir tugayın komutasını devraldı. II. İtalya-Habeşistan Savaşı'ndaki bu tugayla başarılı bir görev döneminin ardından Tümgeneral rütbesine terfi etti ve bir İtalyan zırhlı tümeninin komutanı oldu.
II. Dünya Savaşı

Nisan 1939'da, Arnavutluk'un İtalyan işgalini müteakip Arnavutluk Valisi General Ubaldo Soddu'nun yardımcısı olarak görevlendirildi.
II. Dünya Savaşı > Yunanistan

1940 yılının sonlarında ve 1941 yılının başlarında Yunan-İtalyan Savaşı sırasında bir birliğe komuta etti ve Aleksandros Papagos'un komutasındaki Yunan kuvvetlerine karşı bir miktar başarı elde etti. Bununla birlikte kış ayları başlamadan önce İtalyan kuvvetleri, Yunan kuvvetlerinin sürpriz saldırısı üzerine Arnavutluk topraklarına geri çekilmeye başladı.
II. Dünya Savaşı > Rusya

Başka şartlar altında olsa sahip olduğu zırhlı savaş deneyimi, Kuzey Afrika'da Erwin Rommel'in yanında bir zırhlı birliğe komuta etmesine neden olurdu. Bunun yerine, "Rusya'daki İtalyan Seferi Kolordusu" (Corpo di Spedizione Italiano, Rusya'daki CSIR) komutanı olarak atandı. CSIR, Sovyetler Birliği'nin Mihver tarafından işgal edildiği Barbarossa Harekâtı'nda görev yapan İtalyan ordusunun bir seferi piyade ve süvari birliği idi.
Başlangıçta, güney Rusya'daki İtalyan birliklerinin sayısı yaklaşık 60.000 idi. Messe, bu kuvvetin "Rus Cephesi" nin uç koşulları için düzgün bir şekilde donatılmış veya tedarik edildiğini düşünmemişti. Temmuz 1942'de, daha büyük "Rusya'daki İtalyan Ordusu" (Armata Italiana, Rusya'daki ARMIR) CSIR'nin yerini aldı ve komutanlığına General Italo Gariboldi getirildi. 1 Kasım 1942 tarihinde Rusya'yı terk etti.
Rusya'daki İtalyan birliklerinin sayısı yaklaşık 200.000'e çıktı. Birliklerin ilk yaz kampanyasında iyi savaşmalarına rağmen, kış koşullarında uygun olan anti-tank silahları yoktu. Stalingrad'daki Alman yenilgisi sırasında, Sovyetler Birliği'ndeki sefer, Mihver güçlerine karşı ağır döndü. Rumen, Macar ve Alman kuvvetlerinin yanı sıra İtalyan ordusu, Sovyet kuvvetlerini geride tutmaya çalışırken Stalingrad'ın yanındaki Satürn Operasyonu sırasında şiddetle hırpalanıyordu.
II. Dünya Savaşı > Tunus

Şubat 1943'ün sonunda, daha önce Erwin Rommel'in komuta ettiği "İtalyan-Alman Tank Ordusu" nun (Deutsch-Italienische Panzerarmee) yeni komutanı olarak atandı. Ordu, bir Alman ve üç İtalyan birlikten oluştuğu için adı, 1. İtalyan Ordusu olarak değiştirildi. Rommel, yeni Ordu Grubu Afrika (Heeresgruppe Afrika) komutanlığına atandı.
İlerleyen Amerikan ve İngiliz kuvvetlerine karşı savunma amaçlı bir savaş yürüttü ve Mareth Hattı'nda yenildi. Müttefik saldırılarına yönelik sürekli taktiksel gecikmesi, Kuzey Afrika Mihveri'nin kaçınılmaz yenilgisini engelleyemedi.
12 Mayıs 1943 tarihinde İtalya Mareşali (Maresciallo d'Italia) rütbesine terfi etti. 13 Mayıs'ta, 5. Alman Tank Ordusu'nun çöküşünden sonra, Tunus'un düşmesi üzerine komutası altındaki 1. İtalyan Ordusu Enfidaville çevresini hâlâ tuttuğu halde, Müttefikler'e resmen teslim oldu.
II. Dünya Savaşı > Ateşkes sonrası

Kralcı davanın sadık bir destekçisi olarak, pek çok İtalyan subayı gibi Eylül 1943'te yapılan İtalyan ateşkesinden sonra "İtalyan Müttefik Ordusu" (Esercito Cobelligerante Italiano) Genel Komutanı olarak göreve başladı. Kral Victor Emmanuel'e sadık olan ve birçoğu İtalyan savaşçılardan kurulan ve müttefikler tarafından silahlandırılan birliklerden oluşuyordu. Savaşın bitimine kadar bu görevde kaldı ve 46 yıllık hizmetinden sonra 1947 yılında askerlikten emekli oldu.
Askerlikten sonraki hayatı

Daha sonraki yaşamı olaysız değildi. Savaşın ardından Afrika'daki Come finì la guerra in Africa. La "Prima Armata" italiana in Tunisia (Afrika'daki savaş nasıl sona erdi: Tunus'ta İtalya'nın "Birinci Ordu"su) başlıklı deneyimlerini içeren bir kitap yazdı. Askeri popülaritesi sivil yaşamda da sürdü ve 1953-1955 yılları arasında, Halk tarafından demokratik olarak İtalya Senatosu'na senatör olarak seçildi. Ayrıca, ölümüne kadar yürüttüğü bir görev olan İtalyan Gaziler Derneği (ITER) Başkanı idi. Hayatı, 1997 yılında yayınlanan Messe-soggetto di un'altra storia (Messe-başka bir tarihin konusu) başlıklı Luigi Argentieri tarafından yazılan bir biyografide anlatıldı.
18 Aralık 1968 tarihinde seksen beş yaşındayken öldü.
Bu görsel General Messe'nin askerlik sırasında çekilmiş bir resimdir.
Lasioglossum hypoleucum

Lasioglossum hypoleucum, Lasioglossum cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Lucilia flagrans

Lucilia flagrans, Lucilia cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Lasioglossum ibericum

Lasioglossum ibericum, Lasioglossum cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Lasioglossum illinoense

Lasioglossum illinoense, Lasioglossum cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
3. Panzer Ordusu

| 3>  Panzer Ordusu 3. Panzerarmee |
| --- | --- |
Etkin: 31 Aralık 1941 - 8 Mayıs 1945
Ülke:  Nazi Almanyası
Sınıfı:  Wehrmacht  Heer
Tipi: Tank Ordusu
Savaşları: Doğu Cephesi, II. Dünya Savaşı
Hermann Hoth komutasındaki 3. Panzer Ordusu
3. Panzer Ordusu (Almanca: 3. Panzerarmee), II. Dünya Savaşı sırasında faaliyeti gösteren Nazi Almanyası'nın Wehrmacht'a bağlı ordularından biri. 16 Kasım 1940'ta Hermann Hoth komutasında kuruldu ve Panzergruppe Hoth olarak anıldı.
Komutanlar

Generaloberst Hermann Hoth (16 Kasım 1940 - )
Generaloberst Georg-Hans Reinhardt (5 Ekim 1941 - )
Generaloberst Erhard Raus (15 Ağustos 1944 - )
General der Panzertruppe Hasso von Manteuffel
Lasioglossum hyrkanium

Lasioglossum hyrkanium, Lasioglossum cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
3. Ordu (Azerbaycan)

3. Ordu arması
Bu liste Azerbaycan Silahlı Kuvvetlerinin 3. Ordu komutanları listesini içermektedir.
Liste

| #> Bilgi yok | Komutan> Bilgi yok | Foto> Bilgi yok | Göreve Başlangıcı> Bilgi yok | Görev Bitişi> Bilgi yok | Katıldığı Savaşlar> Bilgi yok |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Tümgeneral Fikret Mammadov (1961-2002) |  | Mayıs 1998 | 15 Mayıs 2002 |  |
|  | Albay Geray Bağırov |  | 15 Mayıs 2002 | ? |  |
|  | Tümgeneral Cengiz Şefiyev |  | ? | 23 Şubat 2011 |  |
|  | Korgeneral Rövşen Akberov (d. 1965) |  | Şubat 2011 | Şubat 2020 | 2016 Azerbaycan-Ermenistan çatışmaları |
|  | Tümgeneral Mübariz Rzayev (d. 1968) |  | 21 Mart 2021 | 17 Aralık 2021 |  |
|  | Albay Oruc Abdullayev |  |  | Görevde |  |
Lasioglossum imitans

Lasioglossum imitans, Lasioglossum cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Lodeynoye Pole

| Lodeynoye Pole Лодейное Поле |
| --- | --- |
Şehir
Lodeynoye Pole şehri

  Bayrak Arma 
Lodeynoye PoleLodeynoye Pole'nin Rusya'daki konumu
Ülke:  Rusya
Federal bölge: Kuzeybatı
Federal bölüm:  Leningrad Oblastı
Rayon: Lodeynoye Pole
İdare
 • Belediye başkanı: Vladimir Radkeviç
Yüzölçümü
 • Toplam: 712.55 km²
Nüfus (2010)
 • Toplam: 20.674
Zaman dilimi: UTC+03.00 (MZD)
Resmî site www.admlod.ru
Lodeynoye Pole (Rusça: Лоде́йное По́ле), Rusya'nın Leningrad Oblastı'na bağlı Lodeynoye Pole rayonunun merkezi olan şehirdir. Şehir, Svir Nehri'nin sol kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 712.55 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 20,674'tür.
Kardeş şehirler

Gildeskål, Norveç
Lasioglossum imitator

Lasioglossum imitator, Lasioglossum cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
3. Ordu (Türkiye)

| 3>  Ordu Komutanı  |
| --- | --- |
Görevdeki Korgeneral Veli Tarakcı 10 Ağustos 2023 tarihinden beri
Oluşum: 21 Ekim 1923 (100 yıl önce) (1923-10-21)
İlk sahibi: Cevat Çobanlı
Bağlılık: Türk Kara Kuvvetleri
Bu liste Türk Silahlı Kuvvetlerinin 3. Ordu komutanları listesini içermektedir.
Giuseppina Strepponi

Resim Karoly Gyurkovich, c. 1860'lar.
Giuseppina Strepponi (c. 1845)
(Museppina Teatrale alla Scala)
Giuseppina Strepponi (c. 1865)
Clelia Maria Giuseppa (Giuseppina) Strepponi (Lodi, 8 Eylül 1815 - Villanova sull'Arda, 14 Kasım 1897) 19. yüzyıl İtalyan operasıydı. Soprano büyük şöhrete sahip ve besteci Giuseppe Verdi'nin ikinci eşi.
Çoğunlukla Verdi'nin ilk başarılarına katkıda bulunduğuna inanılır; 1842 yılında Nabucco'nun dünya prömiyerinde Abigaille rolü de dahil olmak üzere, ilk operalarının bir dizisinde rol aldı. Bel canto repertuarında yer aldı ve kariyerinin çoğunu Vincenzo Bellini, Gaetano Donizetti ve Gioachino Rossini'nin operalarındaki rollerini canlandırarak geçirdi ve sıklıkla sahneyi tenor ile paylaştı. Napoleone Moriani ve Bariton, Giorgio Ronconi Donizetti, Adelia operasının başrolünü özellikle Strepponi için yazdı. Onun "berrak, etkileyici, pürüzsüz bir sese, görünüşte aksiyona, hoş bir figüre sahip olduğu ve doğanın liberal bağışlarına mükemmel bir teknik kattığı" olarak tanımlandı; onun "derin iç hissi" de övgüyle karşılandı.
Hem kişisel hem de profesyonel hayatı, aşırı çalışma, bilinen en az üç hamilelik ve 1846 yılında şarkı öğretmeni olmak için Paris'e taşındığında 31 yaşında sahneden emekli olmasına neden olan sesindeki bozulma nedeniyle karmaşıktı. Verdi'nin 1839 yılındaki ilk operası Oberto'dan itibaren profesyonel bir ilişkisi olduğu bilinse de, 1847 yılında Paris'te birlikte yaşamaya başlayınca çift oldular. Daha sonra 1849 yılında Busseto'ya taşındı, 1859 yılında evlendi ve hayatının sonuna kadar birlikte kaldı.
Erken dönem

8 Eylül 1815 tarihinde İtalya'nın Lombard bölgesindeki Lodi şehrinde doğdu. Monza Katedrali'nde orgcu ve orta derecede başarılı bir opera bestecisi olan Rosa Cornalba ve Feliciano Strepponi'nin (1797-1832) en büyük çocuğuydu; eserleri Milano, Torino ve Trieste'deki tiyatrolarda sahnelendi. İlk müzik derslerini, esas olarak ona piyano çalmayı öğretmeye odaklanan babasından aldı, ancak 1830'da, 15 yaşının biraz üzerinde olmasına rağmen Milano Konservatuarı'na kaydoldu. Babasının 1832'de 35 yaşında beyin iltihabından ölmesinin ardından, Konservatuar'da ücretsiz öğrenci olarak şan ve piyano çalışmalarına devam edebildi ve burada 1834'teki son yılında bel canto dalında birincilik ödülünü kazandı.
Opera sanatçısı olarak kariyer > 1830'lar

Strepponi profesyonel operasına ilk çıkışını Aralık 1834'te Teatro Orfeo'da Luigi Ricci'nin Chiara di Rosembergh eserinde Adria rolüyle yaptı. İlk büyük başarısını bir sonraki baharda Trieste'deki Teatro Grande'de, Rossini'nin Matilde di Shabran' adlı eserinde başrolü söyleyerek elde etti.
Bu başarı, kısa sürede İtalya'daki büyük opera binalarında çok sayıda etkileşime yol açtı ve Giuseppina kısa sürede ailesinin geçimini sağlayan en büyük kişi haline geldi. 1835 yazında, Bellini'nin Norma eserinde Adalgisa'yı ve Bellini'nin La sonnambula' eserinde Amina'yı söylemek için Theater am Kärntnertor'da Avusturya'ya gitti. Viyana'da izleyiciler ve eleştirmenler tarafından büyük övgüler aldı. Oldukça yetenekli olmasına rağmen 1835'ten sonra İtalya dışında hiç şarkı söylemedi.
Strepponi, 1830'ların sonlarında opera sanatçıları arasında ünlü oldu ve İtalya'daki performanslarda fanatik bir coşku uyandırdı. 1836'da Rossini'nin La gazza ladra şarkısında Ninetta'nın, Bellini'nin I puritani şarkısında Elvira'nın rollerini seslendirdi. ve Rossini'nin Venedik'teki Teatro La Fenice'deki La Cenerentola filminde başrol oynadı.
1837 Baharında, o zamanlar "empresaryoların kralı" olarak bilinen , sonraki yıllarda kendisi için önemli anlaşmalar sağlayabilecek olan Floransalı Alessandro Lanari ile sözleşme imzaladı. Ancak çok kısa bir süre sonra kendini hamile buldu ve Lanari'yle birlikte olduğu süre boyunca üç hamileliği atlatmak zorunda kaldı.
Aynı yıl Teatro Comunale di Bologna'da Elvira rolünü yeniden canlandırdı ve Donizetti'nin Marino Faliero'sunda Elena rollerini ve Donizetti'nin Lucia di Lammermoor'unda başrolü canlandırdı. 1838'de Livorno'daki Imperial Regio Teatro degli Avvalorati'de Donizetti'nin Maria di Rudenz'inde, Bellini'nin Beatrice di Tenda'sında ve Carlo Coccia'nın Caterina di Guisa'sında başrolleri seslendirdi. Giuseppe Verdi'nin ilk operası Oberto'nun ilk prodüksiyonunda eserin ilk performansında uygunsuz bulunan Antonietta Marini-Rainieri'nin yerine Leonora rolüyle La Scala'daki ilk çıkışını 1839'da yaptı. Strepponi'nin performansı, bu prodüksiyonun en güçlü yönlerinden biri ve eserin iyi karşılanmasının ana nedenlerinden biri olarak kabul edildi.
1830'ların sonlarında Strepponi'nin diğer önemli rolleri arasında Saverio Mercadante'nin Il giuramento'sunda Elaisa, Donizetti'nin L'elisir d'amore'unda Adina ve Luigi Ricci'nin Un'avventura di Scaramuccia'sında Sandrina yer alır. Bununla birlikte, birkaç yıldır aralıksız devam eden performans kayıtları, bunun daha sonraki yıllarda sesinin kalitesine ne gibi etkileri olabileceği konusunda spekülasyonlara yol açtı.
Opera sanatçısı olarak kariyer > 1840'lar

Nabucconun provaları için Milano'ya dönen sanatçı, hastalığının gelecekte Viyana'da gerçekleştirilecek performanslara engel olacağını iddia ederek bu yükümlülüğün yerine getirilmesini istedi. Lanari, "dayanıklılığının sınırlarına ulaştığı" ve kariyerinden vazgeçmek zorunda kalacağı, aksi takdirde verem hastası olacağı sonucuna varılan tam bir tıbbi muayene yapılmasını istedi. Verdi'nin operasının sekiz performansını da seslendirerek “Nabucco”da ısrar etti: Lanari'ye kendi ifadesiyle, "Kendimi gösterilerin sonuna kadar sürükledim" ve sonra ona bu ihtimalin olduğunu söyledi. Doktorların vardığı sonuç bunu yapmasına olanak tanıdı ancak iyileşmesi bir yıldan fazla sürdü.
Strepponi, 1840'ların başında oldukça popüler bir şarkıcı olmaya devam etti. Özellikle 1841'de Roma'daki Teatro Apollo'da Donizetti'nin Adelia adlı eserinde, bestecinin kendisi için özel olarak yazdığı başrolü seslendirdi. Bunu, 1842'de La Scala'da Verdi'nin Nabucco adlı eserinin dünya prömiyerinde Abigaille rolüyle eleştirmenlerce beğenilen bir tasvir izledi. Ertesi yıl, Abigaille rolünü İtalya'daki çeşitli opera binalarında yeniden canlandırdı. Teatro Regio di Parma ve Teatro Comunale di Bologna, bu da eserin popülaritesine önemli ölçüde yardımcı oldu. Ayrıca 1843'te Bologna'da Donizetti'nin Roberto Devereux adlı eserinde Elisabetta'nın ve Bellini'nin Il pirata eserinde Imogene rollerini seslendirdi.
Strepponi'nin 1840'ların başındaki diğer önemli rolleri arasında Bellini'nin Norma adlı eserindeki başrol, Verdi'nin Un giorno di regno eserindeki Marchesa del Poggio ve Giovanni Pacini'nin Saffo adlı eserinde başrol.
1844 civarında Strepponi, büyük olasılıkla aralıksız performans programının neden olduğu önemli ses sorunları yaşamaya başladı; bu, 1845'te Palermo'da izleyiciler tarafından yuhalandığı feci bir sezonla sonuçlandı. Sesi bir daha düzelmedi ve daha sonra Şubat 1846'da emekli olana kadar ara sıra operalarda yer aldı. Son performanslarının çoğu Verdi'nin operalarındaydı.
Paris'te Emeklilik > Verdi ile, 1847'den 1849'a

Ekim 1846'da Strepponi Paris'e taşındı ve şarkı öğretmeni oldu. Pek iyi karşılanmayan Comédie-Italienne'de son bir opera gösterisi için sahne emekliliğinden kısa bir süre sonra çıktı. Temmuz 1847'de I masnadieri" operasının galası için İngiltere'de bulunan Verdi, Paris üzerinden geri döndü ve ikili romantik bir ilişkiye başladı; besteci iki yıl (kısa sürelerle de olsa) orada kaldı. İtalya'da, oradaki milliyetçi ayaklanmanın ardından ilk olarak Nisan 1848'de Milano'ya dönecek ve daha sonra 1849'un başlarında Roma'daki yeni operası La battaglia di Legnanonun yapımını denetleyecekti.
Verdi ile İtalya'ya dönüşü, Temmuz 1849

Çift, Temmuz 1849'da İtalya'ya döndü ve Verdi'nin memleketi olan ve ilk kez Palazzo Orlandi'de yaşadıkları yer olan Busseto'da birlikte yaşamaya başladılar. Pek çok Busseto halkının, besteciyle bekar bir halde açıkça yaşayan tiyatro kadını Giuseppina'ya tepkisi Verdi'yi endişelendirdi ve bu nedenle kasabada ve kilisede dışlandı. Verdi "Bussetani'ye aşağılayıcı davranabilirken ... Giuseppina önümüzdeki birkaç yıl içinde çok acı çekti."
Mayıs 1851'den itibaren Verdi'nin Sant'Agata'daki evine taşındılar, bugün Villa Verdi olarak bilinen kasabanın hemen dışında.
1859 yılına kadar evlenmemiş olmalarına rağmen çift, hayatlarının geri kalanında birlikte kaldı ve kocasına kariyerinde birçok yönden destek oldu; özellikle Fransızca ve İngilizce bilgisi çok faydalıydı. Hatta Antonio García Gutiérrez'in 1836 tarihli El trovador adlı orijinal oyununu çevirenin kendisi olduğu ve 1853'te Il trovatore' haline geldiği düşünülüyor. Julian Budden , prömiyerden iki hafta önce Verdi'ye yazdığı bir mektubun onu "acele edip [şapkalarımızı] Trovatoremizi vermeye" çağırdığını belirtiyor.
Diğer açılardan, ona pek çok tavsiyede bulundu ve Walker'ın, Verdi beste yaparken yakınlardaki bir koltukta kıvrılıp bir yandan yorum ve eleştiri yaptığını anlattığından hatırladığı kadarıyla, "bu dünyanın pek çok şarkısını söylemiş olmalı" yorumunu yapıyor. -el yazması eskizlerinden ilk kez ünlü melodiler." Bir noktada, belirli bir tarihe kadar sipariş üzerine beste yapmak zorunda kalmaması, uygun bir konu bulması, ardından müziği kendi isteğine göre bestelemesi ve ardından uygun bir mekan ve uygun şarkıcılar bulması tavsiyesine uydu ve Bologna'lı tiyatro menajeri Corticelli'ye bunu bildirdi.
Evlilikleri mutluydu ve Verdi, onun 1897'de Sant'Agata'da ölmesinden derin üzüntü duydu.
Son yılları

1894'te Verdi ve eşi Paris'e son seyahatlerini yaptılar. O zamanlar onları tanıyan Macar yazar Dezső Szomori, Verdi'yi küçük gözlü bir adam ve onun yanında daha çok yaşlı bir kuşa benzeyen Giuseppina adlı bir kadın olarak tanımladı ancak sonunda şu sonuca vardı: "büyüyen güzel ve çekici bir çift olarak birlikte büyüdük ve müzik dünyasında yaşlandık."
O yıllarda Strepponi sık sık mide problemleri ve artritten yakınıyordu ve hayatının son yılında yatağından zar zor hareket edebiliyordu. 1897 sonbaharında çift bir kez daha kışı Cenova'da, denize yakın ve daha sağlıklı bir iklimde geçirmeye hazırlanırken Verdi, karısının yatalak olması nedeniyle Sant'Agata'da kalma kararı aldı. Giuseppina Strepponi, o yıl 14 Kasım'da Zatürre nedeniyle Sant'Agata'da uzun bir hastalıktan sonra öldü. Başlangıçta Milano'ya gömüldü. Giuseppina'nın ölümüyle ikinci kez dul kalan Verdi, hayatının en önemli isimlerinden birini kaybetmenin acısını bir kez daha yaşadı. Verdi 1901'de öldüğünde vasiyetinde Giuseppina'nın yanına gömülmesi talimatını bıraktı, ancak Milano'nun ana mezarlığına gömüldü. Çifti öbür dünyada bir arada görme arzusu, sonunda 26 Şubat 1901'de her ikisinin de bedenlerinin, Verdi'nin müzisyenler için yarattığı huzurevi olan Milano'daki Casa di Riposo'nun hitabına nakledilmesine yol açtı. Arturo Toscanini Nabuccodan ünlü Va, pensieroda 900 şarkıcıdan oluşan bir koroyu yönetti.
1835'te Giuseppina Strepponi (Museo di La Scala)
Bariton Giorgio Ronconi
İmpresario Alessandro Lanari
Giuseppina Strepponi (c. 1840)
İmpresario Bartolomeo Merelli
Villa Sant'Agata (Villa Verdi) Sant'Agata
Giuseppina Strepponi, son portre, 1897
4 Scorpii

4 Scorpii, Akrep takımyıldızında bulunan bir yıldızdır. +5,6'lık görünür görsel kadir ile, iyi görüş koşulları altında çıplak gözle çok az görülebilir. Bu yıldıza olan uzaklık, yıllık 7,99±0,77 mas'lik paralaks kaymasından tahmin edilebilir, bu da yaklaşık 410 ışıkyılı değerinde bir değer sağlar. Güneş'e, −29 km/s güneş merkezli radyal hızıyla yaklaşıyor ve tahmini 280 ışık yılı uzaklıkta yaklaşık iki milyon yıl içinde günberi noktasına ulaşacak.
4 Scorpii'nin yıldız sınıflandırması A3 V'dir ve bu da bunun sıradan bir A tipi ana dizi yıldızı olduğunu gösterir. Güneş'in kütlesinin 2,6 katıdır ve yaklaşık 8,356 K etkin sıcaklıkta fotosferinden Güneş'in yaklaşık 92 katı parlaklık yaymaktadır.
Louisa Adams

| Louisa Adams |
| --- | --- |

6. Amerika Birleşik Devletleri - First Lady
Görev süresi 4 Mart 1825 - 4 Mart 1829
Yerine geldiği: Elizabeth Monroe
Yerine gelen: Emily Donelson
Kişisel bilgiler
Doğum: Louisa Catherina Adams 12 Şubat 1775(1775-02-12) Londra, Birleşik Krallık
Ölüm: 15 Mayıs 1852 (77 yaşında) Washington, D.C, ABD
Evlilik(ler): John Quincy Adams (1797-1848)
Çocuk(lar): 4
Louisa Catherina Adams (kızlık soyadı Johnson; d. 12 Şubat 1775 - ö. 15 Mayıs 1852) 6. A.B.D başkanı John Quincy Adams' ın eşi, A.B.D' nin 6. first ladysidir. Aynı zaman da A.B.D' nin ilk göçmen first ladysidir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb16705317z (data)  GND: 123455456  ISNI: 0000 0000 2518 2294  LCCN: n86022545  NARA: 10570635  NLI: 987007279998005171  NTA: 073664642  SNAC: w65v49kv  VIAF: 52597139   WorldCat (LCCN): n86-022545