stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kürtün
Tarihçe > Kürtün Beyliği Dönemi (1461-1479)

Trabzon'un 1461'de Osmanlı Devleti tarafından fethedilmesinden sonra Kürtün bölgesi, Osmanlı Devleti ile Akkoyunlular arasında tampon bir bölge olarak kalmıştır. 1461'den itibaren bu bölgede kitleler halinde yaşayan Çepniler, idari merkezleri Kürtün (muhtemelen Cezere Kalesi) olmak üzere hüküm sürmüştür.
Osmanlı-Akkoyunlu mücadelesinde, Akkoyunlular 1467’de Gümüşhane’yi hâkimiyetleri altına almıştır. Bu dönemde Kürtün Beyliği de Akkoyunlulara bağlı hale gelmiştir. 1473 yılında yapılan Otlukbeli Muharebesinde Osmanlılar Akkoyunluları yenip Doğu Anadoluya hakim olduktan sonra Kürtün Beyliği varlığını bir süre daha kimseye tabi olmadan sürdürmüştür.
15. yüzyıl sonlarında Fatih’in fermanıyla oğlu Amasya Sancak Beyi Veliaht Şehzade Beyazıd, 1479'da Kürtün'e Rakkas Sinan Bey’i gönderip ve bu bölgeyi aldırarak Osmanlı topraklarına bağlamıştır. Böylece 1461 - 1479 yılları arasında 18 yıl varlığını devam ettiren Kürtün Beyliği de sona ermiştir.
Tarihçe > Osmanlı Dönemi > I. Dünya Savaşı

I. Dünya Savaşında Ruslar, Doğu Karadeniz'in bir kısmını işgal etmiş, 1. Dünya Savaşının bitmesine yakın tarihlere kadar da bu işgal hareketlerini devam ettirmiştir. Ruslar Doğu Karadeniz'de doğudan başlayarak işgal hareketlerine başlamış, Harşit Vadisine kadar olan toprakları işgal etmişlerdir. Buna karşılık Türk kuvvetleri de Rusların ilerleyişini durdurmak için Harşit Vadisinin batısında mevzilenmiş ve bu bölgede Rusların batı istikametindeki ilerleyişini durdurmayı başarmışlardır. Ruslarla Temmuz 1916 ile 1918 yılının ilk aylarına kadar geçen süreç içerisinde yaşanan bu mücadeleler "Harşit Savunması" olarak adlandırılmıştır. Harşit Savunması, Türklerin Ruslara karşı verdiği son mücadeleler olarak bilinmektedir. Kürtün'ün düşman işgalinden kurtuluşu da 14 Şubat 1918 tarihine denk gelmektedir.
Tarihçe > Cumhuriyet Dönemi > Mübadele Yılları

Gümüşhane, Kürtün ve Torul kazalarında yaşayan Gayrimüslimler (Rumlar) zaman içinde hem Osmanlı toprakları üzerinde hem de zaman zaman Osmanlı toprakları dışına farklı coğrafyalara çeşitli sebeplerle göç etmişlerdi. 1774 Küçük Kaynarca Antlaşması'yla Kırım'ın Rusların eline geçmesiyle Gümüşhane ve kısmen de Trabzon yöresinden çok sayıda Rum bu yörelere göçmüştür. Yine 1828-1829 Osmanlı-Rus savaşında Ruslar, birkaç bin civarında Rum'u alarak beraberlerinde götürmüştür. 1877-78 savaşında bu bölgeden çok sayıda Rum'un Rus orduları adına savaşmak üzere Rusya'ya kaçtığı bilinir. Aynı şekilde Gayrımüslimlere askerlik yükümlülüğü gelince de bu görevden kaçmaya başladılar. Gümüşhane Rumlarından birçoğu da bu tür davranış içine girdiler. Bunu planlı olarak yapan papazlar bulunmaktaydı. Askerlik görevi gelenler veya asker olan Rum gençler kaçmakta, saklanmakta veya Rusya'ya geçirilmekteydi.
20. yüzyıl başlarında Gümüşhane, Torul ve Kürtün yörelerinde iş imkanı olmadığı için bu yörenin Rumları ve kısmen Müslüman ahaliden kimseler de çalışmak üzere Rusya'ya gidiyorlardı. Kürtün ve Torul'da madenciliğin bitmesi de yörede yaşanan göçleri hızlandırmıştı. Yaşanan göçler sonucunda bölgeden ayrılan ve çoğunlukla bölgeyi boşaltan Rumlar, 1923'te Yunanistan ile yapılan nüfus mübadelesi sonucunda bölgeden tamamen çıkarılmışlardır.
Tarihçe > Cumhuriyet Dönemi > Yol Meselesi

1953 yılına kadar Kürtün'e ulaşan bir karayolu bulunmamaktaydı. 20. yüzyıl başlarından itibaren zaman zaman gündeme gelen Kürtün yol projeleri savaşların da araya girmesiyle sürekli ertelenmiştir. Yapılan çalışmalar sonucunda ancak 1953'te adi şose şeklinde yol yapımı tamamlanmış, 1953'lü yıllarda Kürtün'ün idari merkezi sayılan Cayra (bugünkü Özkürtün)'ya kadar bu yol yapılmıştır. Bu tarihlerde bu yolun Tirebolu'dan gelen yol ile bağlantısı bulunmuyordu. 1960-1965 yılları arasında Torul'dan Cayra'ya kadar gelen yol Uluköy ve Taşlıca üzerinden geçirilerek Tirebolu'dan gelen yol ile birleştirilmiştir. Bu yol 1980'li yıllarda genişletilmiş ve 1998'li yıllarda da asfaltlanarak bugünkü haline getirilmiştir. 1998 yılından beri İran tır güzergahı olduğu halde yola herhangi bir yatırım yapılmamıştır. Harşit Çay'ının taşması sonucu yolun bazı bölgeleri yıkılmış en son taşkında dört asker şehit olmuştur. Buna rağmen yol 25 yıldır iyileştirilmemiş var olan yol projeleri de Trabzon üzerinden yolu uzatma pahasına bu bölgenin elinden alınmıştır.
Nüfus ve İdari Durumu > Belediyenin Kuruluşu

Bugünkü Kürtün ilçesinin merkezi olan Uluköy, Danıştay 3. Dairesinin 25.02.1970 tarih ve 1970/68-53 Sayılı Kararı üzerine, 1580 sayılı kanunun 7469 sayılı kanunla değişik 7. maddesine göre uygun görülerek, 18.03.1970 tarih ve 13448 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 28.02.1970 tarih ve 8025 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla Aşağı Uluköy ve Yukarı Uluköy olarak bilinen iki köy muhtarlığının birleşmesiyle "Uluköy Belediyesi" adı altında kurularak Torul'a bağlı bir belde haline gelmiştir.
Kürtün Belediye başkanları: Ruhi YILMAZ (1970-1980), Ali Paşa KILIÇ (1981-1984), Sabahattin DÜZGÜN (1984-1994), Kemal TEMİZ (1994-1999), Aslan KILIÇ (1999-2009), Ahmet KANAT (2009-2019), Enver ŞEN (2019-...)
Nüfus ve İdari Durumu > İlçenin kuruluşu

28 Mayıs 1990 tarih ve 20523 Sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Bakanlar Kurulunun 9 Mayıs 1990 tarih ve 3644 sayılı kararı ile merkezi yerleşim yeri Uluköy olmak üzere "Kürtün" adı altında ilçe statüsüne kavuşmuştur.  23 Ağustos 1991 tarihinde tam olarak ilçe statüsüne geçmiştir. Toplam 2 Belediyesi vardır. Kürtün Belediyesi 1970 yılında, Özkürtün Belediyesi ise 1992 yılında kurulmuştur.
Kürtün ilçesine bağlı 34 köy ve 9 mahalle vardır.
Merkez Mahalleri: Aşağı Uluköy, Camiyanı, Ortaköy, Köyiçi, Melikli, Yukarı Uluköy
Özkürtün Beldesi Mahalleleri: Cayra, Karaçukur, Süme
Köyler: Akçal, Aktaş, Araköy, Arpacık, AşağıKaradere, Bağlama, Beşir, Beytarla, Çayırçukur, Damlı, Demirciler, Eğrigüney, Ekinciler, Elciğez, Elmalı, Göndere, Gündoğdu, Günyüzü, Gürgenli, Kırgeliş, Kızılcadam, Kızılot, Konacık, Kuşluk, Sapmaz, Sarıbaba, Söğüteli, Şendere, Taşlıca, Tilkicek, Üçtaş, Yaylalı, Yeşilköy, YukarıKaradere
Nüfus ve İdari Durumu > Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 15.892 | 2.809 | 13.083 |
| 2000 | 15.546 | 3.488 | 12.058 |
| 2007 | 12.394 | 2.901 | 9.493 |
| 2008 | 12.702 | 2.962 | 9.740 |
| 2009 | 12.418 | 2.785 | 9.633 |
| 2010 | 12.505 | 2.968 | 9.537 |
| 2011 | 12.355 | 2.976 | 9.379 |
| 2012 | 12.327 | 3.249 | 9.078 |
| 2013 | 13.659 | 4.185 | 9.474 |
| 2014 | 12.229 | 3.302 | 8.927 |
| 2015 | 13.016 | 5.553 | 7.463 |
| 2016 | 15.074 | 7.839 | 7.235 |
| 2017 | 14.036 | 7.269 | 6.767 |
| 2018 | 14.346 | 4.543 | 9.803 |
| 2019 | 13.376 | 5.946 | 7.440 |
| 2020 | 12.792 | 5.285 | 7.507 |
Ekonomi ve kültür

En önemli geçim kaynağı tarım, hayvancılık ve turizmdir. Kürtün'ün yayla turizmi gelişerek yüzyıllar boyunca devam eden yayla şenlikleri gelenekleşmiştir. Yayla turizmi gelişerek ilçeye yerli ve yabancı turist gelmesi sağlanmıştır. En önemli yaylaları Güvende, Kazıkbeli ve Kadırga yaylalarıdır. Kürtün Baraj gölü üzerindeki balık çiftlikleri de yörenin ekonomisine katkı sağlamaktadır. Kürtün Merkez Uluköy ve mahallelerinde çan, zil, topuzlu kantar, Demirciler (Harıt) köyünde demir tarım aletleri vb. bazı metal ürünler küçük atölyelerde yapılmaya devam etmektedir. Yine ilçe mahalle ve köylerinde ahşap araç gereçlerden yayık, külek, su kapları imalatı ile 1980'li yıllardan beri ipek halı imalatı ile yapılmaktadır. Yine Kürtün'e bağlı Araköy köyünde meşhur Kürtün Araköy ekmeği üretilmekte satışı çeşitli şehirlerde yapılmaktadır.
Turistik yerler

Güvende Yaylası
Örümcek Ormanları ve Tabiat Koruma Alanı
Çağlayandibi şelalesi
Kürtün Baraj Gölü
Erikbeli Yaylası
Alaca Yaylası
Kazıkbeli Yaylası
Kadırga Yaylası ve Fatih Sultan Mehmet'ten kalma Kadırga Açık Hava Camisi
Gölceğiz Yaylası ve Dikme Taşı
Yaylalı (Sümüklü) Köyü Kiliseleri ve Acısuyu
Karagöl Dağı ve Buzul Gölü
Kabak Tepe Şehitliği
Çeğel Yaylası
Kıran Çeğel Yaylası
Patıryurdu Yaylası
Çalalağan Yaylası
Çıkrıkdüzü Yaylası
Sarıtaş Yaylası
Yemişen Yaylası
Bonyurt Yaylası
Alacainek Yaylası
Harmancık
Maşatalanı Yaylası
Paçacı Yaylası
Merekgözü Yaylası
İlyasın Deresi
Çobanlıyan
Aşulluk
Rukiye Erkin

Zehra Aylin, Rukiye Erkin ve Sabiha Gökçen
Rukiye Erkin ve Atatürk (1926)
Rukiye Erkin (1911, Konya - 1995, İstanbul), Atatürk'ün manevi kızlarındandır.
Yaşamı

1911 yılında Seydişehir'de doğdu. Babası Rıza Bey, I. Dünya Savaşı yıllarında askerlik vazifesi sırasında Mustafa Kemal Paşa'nın yazıcılığını ve postacılığını yapmıştı. Annesini küçük yaşta kaybetmiş olan Rukiye Hanım, askerlikten döndükten sonra bakırcılık yapan Rıza Bey'in ölümü üzerine üç ablası ile birlikte  hem öksüz ve yetim kaldı.
Mustafa Kemal  bir Konya ziyareti sırasında araştırma yaparak dört kızkardeşin en küçüğü olan Rukiye'yi buldu; Ankara'ya getirilerek bakımını ve okutulmasını sağladı.
Rukiye Hanım ilkokulu Çankaya İlkokulu'nda okuduktan sonra Notre Dame de Sion Fransız Lisesi'nde öğrenim gördü. 1930 yılında Atatürk Orman Çiftliği'ndeki koruma birliğinin komutanı Hüsnü Bey ile evlendi. Ankara Belediyesi'nde nikâhları kıyılan çifte devrin İçişleri Bakanı ve Dışişleri Bakanı da şahitlik etmiştir. Düğünleri  Dolmabahçe Sarayı'nda yapıldı. Bu evlilikten bir erkek evladı oldu.
Rukiye Erkin, 1935-1938 yıllarında Yalova kaymakamı olarak görev yapan eşi Hüsnü Erkin'i 1966 yılında kaybetti. Eşini kaybettikten sonra yaşamını Nişantaşı'nda sürdürdü.
1995 yılında İstanbul'da öldü. Cenazesi Feriköy Mezarlığı'na defnedildi.
Çarikar

| Çarikar چاریکار |
| --- | --- |

Ülke:  Afganistan
Vilayet: Parvan Vilayeti
İlçe: Çarikar ilçesi
Rakım: 1600 m
Nüfus2004
 • Toplam: 30.000
Zaman dilimi: UTC+04.30
Çarikar (Farsça: چاریکار, Chârikâr), Afganistan'ın kuzeydoğusunda, Parvan Vilayeti'nin yönetim merkezi olan şehir.
Başkent Kabil'in 70 km. kuzeyinde yer alan kent, Kohdaman Vadisi'ndeki en önemli yerleşim yeridir. Kabil'i kuzeye bağlayan karayolları bu şehirden geçmekte. Halkının büyük çoğunluğunu Tacikler oluşturmakta olup kaliteli üzümleriyle tanınan bir şehirdir.
1841′de, I. İngiliz-Afgan Savaşı sırasında Çarikar'da bir İngiliz garnizonu yok edilmişti. 1979′daki Sovyet işgalinin ardından Çarikar, yakındaki Pencşir Vadisi'nde üslenen Afgan gerillalarıyla Sovyet ve Afgan ordu birlikleri arasında şiddetli çarpışmalara sahne oldu. Afganistan'ın modem tekstil fabrikasının bulunduğu Golbahar'a yakın oluşu, 1962′den sonra nüfuzun büyük ölçüde artmasına yol açtı. Çarikar, sofra takımları, gümüş işçiliği ve çanak çömlek üretiminin yanı sıra üzümleriyle de ünlüdür. Kentte bir dökümhane vardır.
Taliban, bu şehirdeki en büyük saldırısını 2011 senesinin 14 Ağustosunda yapmış, güpegündüz vilayet binasına saldırmış, neticesinde 11 kişi ölmüştür.
Tufan Karabulut

Tufan Karabulut
Tufan Karabulut (d. 1968, İstanbul), Türk tiyatro yönetmeni ve oyuncusu.
1968 yılında İstanbul'da doğdu. 1991 yılında İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi İktisat Bölümü'nden mezun oldu. 1993 yılında İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Sahne Sanatları Bölümü Tiyatro Anasanat Dalı'nda "Oyunculuğun Kökenleri ve Gelişimi" konulu teziyle yüksek lisansını, 2010 yılında da "Modern Tiyatronun Analizi: Klasikten Postmoderne Oyun Yazımı ve Sahnelemedeki Yönelişler" konulu teziyle sanatta yeterliliğini tamamladı. 1994 yılında İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Sahne Sanatları Bölümü Tiyatro Anasanat Dalı'nda Sanatçı Öğretim Elemanı olarak göreve başladı. Bu dönem içinde, Prof. Yıldız Kenter’in sahne derslerinde asistanlığını yaptı. 1996-2001 yılları arasında İstanbul Teknik Üniversitesi ve İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi'nde lisans ve lisans üstü dersleri verdi. 1995 yılında Tiyatro Fora’yı kurdu ve Genel Sanat Yönetmenliğini üstlendi. 2002-2004 yılları arasında İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları’nda Repertuar Kurulu Üyeliği yaptı. 2003-2009 yılları arasında İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı’nda Müdür Yardımcılığı ve Erasmus Koordinatörlüğü görevlerini üstlendi. 2015 yılında İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Sahne Sanatları Bölümü Tiyatro Anasanat Dalı'ndaki Sanatçı Öğretim Elemanı kadrosundan Yardımcı Doçent kadrosuna geçti ve Müdür Yardımcılığı görevine geri döndü. 2015 yılında İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı'nın çıkarttığı "Konservatoryum" hakemli-bilimsel dergisinde Baş Editörlük görevine getirildi. 2016 yılında İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Sahne Sanatları Bölümü Bölüm Başkan Yardımcılığı görevine getirildi. 2017 yılında Sahne Sanatları alanında Doçent ünvanını aldı ve aynı yıl İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Sahne Sanatları Bölümü Tiyatro Anasanat Dalı'nda Doçent kadrosuna atandı. 2018 yılında İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Sahne Sanatları Bölümü Tiyatro Anasanat Dalı Başkanlığı görevine getirildi. 2022 yılında İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Sahne Sanatları Bölümü Tiyatro Anasanat Dalı'nda Profesör kadrosuna atandı. Halen İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı'nda Müdür Yardımcısı, Sahne Sanatları Bölüm Başkanı, Tiyatro Anasanat Dalı Başkanı ve Tiyatro Anasanat Dalı'nda Profesör olarak görev yapmakta olan Karabulut, "Konservatoryum" hakemli-bilimsel dergisindeki Baş Editörlük görevini de sürdürmektedir.
Tiyatro oyunları > Tiyatro Fora'da Yönettiği ve Oynadığı Oyunlar

TEKRAR ÇAL, SAM! 26 Haziran 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Yazan: Woody Allen (1995) Yönetmen-Oyuncu
ÖLÜMSÜZLER 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: Melih Cevdet Anday (1997)Yönetmen-Oyuncu
KLAKSON, BORAZANLAR VE BIRTLAR 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: Dario Fo (1998)Yönetmen-Oyuncu
YAN ETKİLİ KONUŞMALAR 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: Alan Ayckbourn (2000)Yönetmen-Oyuncu
APAÇIK 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: Phil Young (2001)Yönetmen-Oyuncu
TEKRAR ÇAL, SAM! 26 Haziran 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: Woody Allen (2001)Yönetmen-Oyuncu
GÜNLÜK MÜSTEHCEN SIRLAR 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: Marco Antonio de la Parra (2002)Yönetmen-Oyuncu
TEHLİKELİ SAPLANTI 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: N.J. Crisp (2003)Yönetmen-Oyuncu
DOSTLARLA AKŞAM YEMEĞİ 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: Donald Margulies (2004)Yönetmen-Oyuncu
ARABA KULLANMAYI NASIL ÖĞRENDİM 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: Paula Vogel (2005)Yönetmen-Oyuncu
GÜNLÜK MÜSTEHCEN SIRLAR 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: Marco Antonio de la Parra (2006)Yönetmen-Oyuncu
KÖŞK 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: Craig Wright (2007) Yönetmen-Oyuncu
KUMSAL 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: Peter Asmussen (2008) Yönetmen-Oyuncu
KURGU 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: Neena Beber (2009) Yönetmen-Oyuncu
SIFIR DERECEDE AŞK 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: John Cariani (2010) Yönetmen-Oyuncu
PORTAKAL ÇİÇEĞİ SUYU 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: Craig Wright (2011) Yönetmen-Oyuncu
BİZİM EV 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: Theresa Rebeck (2012)Yönetmen-Oyuncu
DERS 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: David Mamet (2013)Yönetmen-Oyuncu
ÖLÜM VE KIZ 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: Ariel Dorfman (2015) Yönetmen-Oyuncu
ZAMANIN DURDUĞU AN 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: Donald Margulies (2016)Yönetmen-Oyuncu
KADINLARIMIZ 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: Eric Assous (2017) Yönetmen-Oyuncu
ARAMIZDA 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: Joe Hortua (2019) Yönetmen-Oyuncu
İŞGÜZAR BİR TEKERRÜR 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: Aslı Ceren Bozatlı (2020) Yönetmen-Oyuncu
JULIE 8 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  Yazan: August Strindberg (2022) Yönetmen-Oyuncu
Tiyatro oyunları > Diğer Tiyatrolarda Oynadığı ve Yönettiği Oyunlar

PİLLİ BEBEK – Bizim Tiyatro, Yazan: Hakkı Özkan (1986) Oyuncu
MUTLU PRENS – Bizim Tiyatro, Yazan: Oscar Wilde, Oyunlaştıran: Zafer Diper (1987)
UZAK – Bizim Tiyatro, Yazan: Afif Yesari (1988) Oyuncu
SOYTARININ BİRİ – Bizim Tiyatro, Yazan: Afif Yesari (1988) Oyuncu
NAZIM – Bizim Tiyatro, Yazan: Nazım Hikmet, Oyunlaştıran: Zafer Diper (1989) Oyuncu
SUİKAST – Bizim Tiyatro, Yazan: Oriana Fallaci Oyunlaştıran: Zafer Diper (1990) Oyuncu
BOĞULAN ADAM - Çağdaş Repertuvar Tiyatrosu, Yazan: Anton Çehov (1992)Yönetmen
ANLAT, ŞEHRAZAT – USEP, Yazan: Atilla Birkiye (1997) Yönetmen Yardımcısı
Tiyatro oyunları > İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Tiyatro Anasanat Dalın'nda Yönettiği Oyunlar

ÖLÜM VE KIZ Yazan: Ariel Dorfman (2015) Yönetmen
TAVŞAN DELİĞİ Yazan: David-Lindsay Abaire (2016) Yönetmen
SIFIR DERECEDE AŞK Yazan: John Cariani (2018) Yönetmen
KÜHEYLAN Yazan: Peter Shaffer (2019) Yönetmen
KARANLIKTA KOMEDİ Yazan: Peter Shaffer (2022) Yönetmen
ŞAFAKTA BULUŞ BENİMLE Yazan: Zinnie Harris (2023) Yönetmen
Ödüller ve adaylıklar

Maltepe Üniversitesi ve Kartal Belediyesi Üniversitelerarası Tiyatro Festivali - 2016 (En İyi 1. Oyun Ödülü - TAVŞAN DELİĞİ - İ.Ü. Devlet Konservatuvarı Tiyatro Anasanat Dalı)
23. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri - 2018 (HDI Sigorta Özel Ödülü - Tiyatro Fora)
Yeni Tiyatro Dergisi 6. Emek ve Başarı Ödülleri - 2018 (En İyi Erkek Oyuncu Adayı - KADINLARIMIZ - Tiyatro Fora)
Maltepe Üniversitesi ve Kartal Belediyesi Üniversitelerarası Tiyatro Festivali - 2018 (En İyi 3. Oyun Ödülü - SIFIR DERECEDE AŞK - İ.Ü. Devlet Konservatuvarı Tiyatro Anasanat Dalı)
7. Ekin Yazın Dostları Tiyatro Ödülleri - 2019 (Yılın Küçük Salon Erkek Oyuncusu Ödülü - ARAMIZDA - Tiyatro Fora)
Kitap

Modern Tiyatro 22 Aralık 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Mitos-Boyut Yayınları 7 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Türkçe, 200 sayfa, İstanbul, 2014 ISBN 9786055127626
Duygusal Yönetmen, Mitos-Boyut Yayınları 7 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Türkçe, 104 sayfa, İstanbul, 2022, ISBN 9786057904881
Makaleler

Dramatik Yapının Analizinde Freytag Tekniğinin Kullanımı 7 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Tiyatro Araştırmaları Dergisi-2015, Yazan: Tufan Karabulut
Gerçeğin Yeniden İnşasında Tiyatroda Gündelik Dilin Kullanımı 7 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Medeniyet Sanat Dergisi-2020, Yazan: Tufan Karabulut
Aristotelesyen Tragedya Çerçevesinde David Mamet'in "Oleanna" Oyununun İncelenmesi 7 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Tiyatro Eleştirmenliği ve Dramaturgi Bölümü Dergisi-2020, Yazan: Tufan Karabulut
Dorfman'ın "Ölüm ve Kız"ı Üzerine 7 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Yazan: Prof. David Luban Çeviren: Tufan Karabulut
Çevirdiği Oyunlar

GERÇEK 18 Haziran 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  (The Real Thing) - Yazan: Tom Stoppard
DERS 17 Temmuz 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  (Oleanna) - Yazan: David Mamet
ÖLÜM VE KIZ 16 Şubat 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  (Death and the Maiden) - Yazan: Arial Dorfman
ZAMANIN DURDUĞU AN 17 Ocak 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  (Time Stands Still) - Yazan: Donald Margulies
ARAMIZDA 18 Haziran 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  (Between Us) - Yazan: Joe Hortua
JULIE (Miss Julie) - Yazan: August Strindberg
Mavi Alay

Mavi Alay, Türkiye Cumhuriyeti önerisiyle, II. Dünya Savaşı'nda Nazi Almanyası için Sovyetler Birliği'ne karşı savaşan 8.000 kişilik Kırım Türkleri.
Kırım Türkleri, Sovyetler Birliği'nin şimdi Ukrayna'ya bağlı olan bölgesi Kırım'da yaşıyorlardı. Stalin tarafından eziyete uğradıklarını iddia eden Kırım Türkleri, Türkiye tarafından Almanya için savaşmaya yönlendirildi. Daha sonra Adolf Hitler'in ordusuna katılan Kırım Türkleri, Almanya'nın savaşı kaybetmesiyle Almanlarla birlikte kaçtı. Önce İtalya‘daki Pazulla bölgesine yerleştirildiler burada Kafkasya'ya benzeyen dağlık alanda yaşamayı ümit ediyorlardı fakat müttefik orduları Akdeniz'de İtalya kıyılarına kadar ilerleyince tekrar Almanların yanına Avusturya‘ya kaçtılar. Ardından Sovyetler Birliği tarafından çağrıldılar. Kaçtıkları yerde 3.000  Kırım Türk'ü Drau Nehri'ne atlayarak intihar etti. Kalanlar vagonlara kapatılarak Türkiye toprakları üzerinden Sovyetler Birliği'ne doğru yola çıktı. Çünkü Avrupa'daki bütün tren yolları ve köprüler savaştan dolayı tahrip olmuştu. Trenlerde Türkiye tarafından kurtarılmayı bekleyen Mavi Alay kurtarılmayınca 2.000 kişi Kızılcık Nehri'ne atlayarak intihar etti. Geriye kalan 2.000 kişi sınırı geçtiklerinde Sovyet askerleri tarafından kurşuna dizildiler.
Kuşdili Çayırı

Kuşdili Çayırı, Kadıköy ilçesinde yer alan eski bir mesire alanı.
Günümüzde bir kısmı otopark olarak kullanılan çayırın, Kurbağalıdere kıyısındaki atıl kısmının yeşil alan olacağı açıklansa da, çeşitli planlama çalışmalarında bu kısım da otopark olarak görselleştirilmektedir. Çayır, 3. derece doğal SİT alanı olmasına rağmen, 2010'lu yıllarda Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve İstanbul Büyükşehir Belediyesinin onayıyla alışveriş merkezi yapılması kararı ile gündeme gelmiştir. Bu dönemde Kadıköy halkının 7 bin 369 yazılı dilekçeyle verdiği tepki sonucunda AVM iptal edilmiş, alanın %50'sine iki katlı yer altı otoparkı yapılması, geri kalanının da yeşil alan olarak düzenlenmesi kararı alınmıştır. Ancak söz konusu otopark düzenlemesi de süreç içerisinde iptal edilmiştir. 2024 yılı itibarıyla alanda tarihî eser olup olmadığının tespiti için bir kazı yapılması da gündeme gelmiştir.
Yalçın Granit

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  12 Eylül 1932(1932-09-12)
Doğum yeri:  İstanbul, Türkiye
Ölüm tarihi:  1 Kasım 2020 (88 yaşında)
Boyu:  1,86 m (6 ft 1 in)
Pozisyonu:  Gard/Forvet
Profesyonel kariyeri
Yıllar:  Takım
1948-1955:  Galatasaray
1955-1956:  RC Paris
1956-1957:  Galatasaray
Antrenörlük kariyeri
1957-1960:  Darüşşafaka
1958-1960:  Beyoğluspor
1960-1963:  İTÜ
1964-1965:  Galatasaray
1967-1968:  Galatasaray
1971-1974:  Eczacıbaşı

Yalçın Granit (12 Eylül 1932 - 1 Kasım 2020), Türk eski basketbolcu, antrenör, idareci ve gazeteci.
1932 yılında İstanbul'da doğdu. Babasını henüz iki yaşındayken kaybetti ve çocukluğunu Arnavutköy'de geçirdikten sonra, ortaokul ve liseyi o yıllarda Fatih'te bulunan Darüşşafaka Lisesi'nde okudu. Burada basketbola başladı ve okulda basketbolun yaygınlaşmasına öncülük ettikten sonra 1949 yılında liseden mezun oldu.