ABD'de doğum kontrolü hareketi
Yasallaştırma ve sonrası

II. Dünya Savaşından sonra üreme hakları savunuculuğu kürtaj, kamu kaynakları ve sigorta kapsamı konularında yoğunlaşan yeni bir döneme girdi.
Dünya çapında örgütlerin ortaklaşa çalışmaya başlamasıyla doğum kontrolü savunuculuğu da küresel ölçeğe taşındı. Sanger'in 1946 yılında kurulmasına yardımcı olduğu International Committee on Planned Parenthood daha sonra International Planned Parenthood Federation'a  dönüştü ve aile planlaması üzerine dünyanın en büyük sivil toplum kuruluşu hâline geldi. 1952 yılında John D. Rockefeller III nüfuzlu Population Council'ü kurdu. Beraberinde çevre kirliliği, kıtlık ve yaşam kalitesi üzerine kaygıları getiren küresel aşırı nüfus artışı korkusu 1960'larda başlıca sorunlardan biri hâline gelerek dünya üzerinde iyi finanse edilmiş doğum kontrolü seferberliklerine yol açtı. Amerika Birleşik Devletleri Kongresi 1970'lerin başında nüfus artışı ve bunun toplumsal sonuçları üzerine önerilerde bulunması için başkanlığına John D. Rockefeller III'ün getirildiği Nüfus Artışı ve Amerikan Geleceği Komisyonunu kurdu. Komisyon, aralarında gebeliği önleyici yöntemlerin teşvik edilmesini ve kürtajın serbest bırakılmasını da içeren sonuç önerilerini 1972'de Kongre'ye sundu. 1994 Kahire Uluslararası Nüfus ve Kalkınma Konferansı ile 1995 Pekin Dördüncü Dünya Kadın Konferansı doğum kontrolü sorununu da ele aldıl ve kadınların kendi vücutlarını kontrol edebilme haklarını savunan insan hakları bildirilerini etkiledi.
1950'lerin başında ABD'de filantropist Katharine McCormick'in finanse ettiği araştırma sonucunda biyolog Gregory Pincus'in geliştirdiği doğum kontrol hapı Food and Drug Administration (FDA) tarafından 1960 yılında onaylandı. Çok popüler hâle gelen doğum kontrol hapı toplumda ve kültürde büyük bir etki yaptı. Kadınların üniversiteye katılma ve mezun olma sayısında ciddi bir yükselişe neden oldu. 1960'larda yeni biçimleri sunulan rahim içi araçlar, uzun süreli geri dönülebilir gebeliği önleyici yöntemlerin popülerliğini artırdı.
1965 yılında Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi Griswold - Connecticut davasında hükûmetin evli çiftlerin doğum kontrolü yöntemi kullanmasını yasaklamasının anayasaya aykırı olduğu kararını verdi.
1967 yılında aktivist Bill Baird, Boston Üniversitesinde doğum kontrolü ve kürtaj üzerine verdiği bir konferans sırasında bir öğrenciye  gebeliği önleyici sünger ve prezervatif verdiği için tutuklandı. Baird'in temyize başvurması sonucunda Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi Eisenstadt - Baird davasında 1972 yılında, Griswold davasındaki kararını evli olmayan çiftler için de genişleterek tüm Amerikalılar için doğum kontrolünü yasallaştırdı.
1970 yılında Amerika Birleşik Devletleri Kongresi sonunda federal müstehcenlik yasalarından gebeliği önleyici yöntemlere olan atıfları kaldırdı. 1973 yılında Roe - Wade davası kararı ile gebeliğin ilk üç ayında kürtaj yapılması yasallaştı.
Ayrıca 1970'te Public Service Act'ın Title X programı, düşük gelirli ve sigortasızların aile planlaması ile önleyici sağlık hizmetlerine erişimini sağlayabilmek için yoksullukla mücadelenin bir parçası olarak yasalaştı. Guttmacher Institute'e göre kamu tarafından finanse edilen aile planlaması hizmetleri olmasaydı ABD'de istenmeyen gebelikler ve kürtajların sayısı üçte iki daha fazla olabilirdi ve yoksul kadınlar arasında istenmeyen gebeliklerin sayısı iki katına çıkabilirdi. Amerika Birleşik Devletleri Sağlık ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına (DHHS) göre kamu tarafından finanse edilen aile planlaması bu hizmetlere harcanan her 1$'a karşı Medicaid harcamalarından yaklaşık 4$ tasarruf edilmesini sağlamaktadır.
1982 yılında Avrupalı ilaç üreticileri başlangıçta gebeliği önleyici olarak kullanılan ancak günümüzde prostoglandin ile birlikte reçetelendiğinde gebeliğin dördüncü ayına kadar düşük yapılmasının sağlanması amacıyla kullanılan mifepristone ilacını geliştirdi. Kürtaj karşıtı örgütler tarafından düzenlenen tüketici boykotlarından kaçınmak için üretici firma, mifepristone'un ABD'de dağıtılması ve olası boykotlardan etkilenmemek için ABD üretim haklarını kürtaj savunucuları tarafından kurulmuş olan Danco Laboratories şirketine bağışladı.
1997 yılında FDA "ertesi gün hapı" olarak da bilinen bir acil doğum kontrol hapının reçete ile satılmasını onayladı; 2006 yılından itibaren da bu hap reçetesiz satılmaya başlandı. 2010 yılında, korunmasız cinsel ilişkiden sonra beş güne kadar kullanılabilen daha etkili bir acil doğum kontrol hapı ulipristal asetat onaylandı. Kürtaja başvuranların %50 ila 60 arası acil doğum kontrol hapının kullanılabileceği durumlarda gebe kalmışlardır. Plan B ve EllaOne'ın da aralarında bulunduğu bu acil doğum kontrol hapları üreme hakları üzerine yeni bir mücadele alanı açılmasına neden olmuştur. Acil doğum kontrol hapına karşı olanlar döllenmiş embriyonun rahme implantasyonuna müdahale edeceği gerekçesiyle bunu bir çeşit kürtaj yöntemi olarak görürken savunucuları ise implantasyon olmadığı için gebeliğin başlamış sayılamayacağı dolayısıyla da bir kürtaj yöntemi olmadığını öne sürmektedir.
2000 yılında Eşit Çalışma Hakkı Komisyonu çalışanlarına sağladığı sigortaya reçeteli ilaçları dahil edip doğum kontrolünü hariç tutan şirketlerin 1964 Medeni Haklar Yasasını ihlal ettiğine karar verdi.
Barack Obama 23 Mart 2010'da Hesaplı Sağlık Hizmetleri Yasasını imzaladı. 1 Ağustos 2011 itibarıyla kadınlar için gebeliği önleyici yöntemler hastanın katkı payı olmadan bu yasa tarafından mümkün kılınan önleyici sağlık hizmetleri kapsamına alındı. Federal direktif tüm eyaletlerde 1 Ağustos 2012'den itibaren tüm yeni sağlık sigortası planlarına uygulandı. Önceden tesis edilmiş olan sigorta planları önemli ölçüde değişikliğe uğramadığı takdirde bu gerekliliğe uymak zorunda değildi. Önceden tesis edilmiş sayılması için bir sigorta grup planının var olması ve Obama'nın yasayı imzalamasından önce bireysel planın satılmış olması gerekir aksi hâlde yeni yasaya uymak zorunludur. Guttmacher Institute federal direktif uygulanmadan önce de yirmi sekiz eyaletin sağlık sigortalarının reçete ile satılan gebeliği önleyici yöntemleri kapsamaları için kendi eyalet direktifleri bulunduğunu ancak federal direktifin masrafların belirli bir kısmını hak sahibinden almalarını engellemesinin bir yenilik olduğunu belirtir.
Burwell - Hobby Lobby davasında Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi, bir yasanın amacını gerçekleştirmek için daha az kısıtlayıcı bir yol var ise ve kâr amaçlı özel şirketlerin kurucuları dini gerekçelerle bu yasaya karşı çıkıyorsa o yasadan muaf olmaları emsal kararını verdi. Yüksek Mahkeme bu kararıyla ilk defa kâr amaçlı bir şirketin dini inanca sahip olduğu iddiasını tanıdı ama bu tanıma yalnızca özel şirketler için geçerlidir. Bu karar Religious Freedom Restoration Act'ın (RFRA) bir yorumudur ve bu tarz şirketlerin Amerika Birleşik Devletleri Anayasası Birinci Değişikliğinin ibadet özgürlüğü şartıyla korunup korunmadığına ilişkin değildir. Böyle şirketler için Yüksek Mahkeme'nin 5-4 oyla alınan kararı Hesaplı Sağlık Hizmetleri Yasasına dayanarak verilen federal direktifin uygulanmasını durdurdu. Mahkeme federal direktifin gebeliği önleyici yöntemlere erişimin en az kısıtlayıcı yol olmadığını ve bunun için en az kısıtlayıcı alternatifin kâr amaçlı olmayan dini örgütler için sağlandığını belirterek, mahkemenin 3 gün sonra durdurma kararı vermesine kadar, direktifin bu alternatifi durdurduğunu ve doğum kontrolü sağlamak istemeyen özel şirketlerin kadın çalışanları için devlet destekli bir alternatif ile değiştirdiğini belirtti.
Zubik - Burwell davası, kiliseler dışında kalan dini örgütlerin doğum kontrolü ile ilgili federal direktiften muaf olup olmamaları konusunda Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi'nde görülen bir davaydı. Kiliseler zaten bu federal direktiften muaftılar. 16 Mayıs 2016'da Yüksek Mahkeme, Zubik Burwell davasında bölge istinaf mahkemelerinin kararlarını iptal ederek bir per curiam karar çıkararak dosyaların yeniden görüşülmesi için Üçüncü, Beşinci, Onuncu ve DC bölge istinaf mahkemelerine geri gönderdi. Davacıların, dini vecibelerini yerine getirmelerine engel olmması için yalnızca içinde hiç gebeliği önleyici yöntem barındırmayan ya da bazılarını içeren bir sigorta planına dahil olmaktan başka bir şey gerekmediği üzerine hemfikir olmaları nedeniyle, Yüksek Mahkeme taraflara bu yaklaşımın pratikte nasıl işleyeceğini açıkça belirtmeleri fırsatının verilmesine ve sürüncemede kalmış konuların çözülmesine inandığını belirtmiştir. Yüksek Mahkeme davanın esasına dair bir görüş belirtmedi. Yargıç Sotomayor, kendisine katılan Yargıç Ginsburg ile birlikte mutabık kararında önceki vakalarda bazı alt mahkemelerin bu talimatları göz ardı ettiğini belirterek alt mahkeme yargıçlarına bu davada Yüksek Mahkeme'nin aldığı eylemlerde herhangi bir işaret aramamaları gerektiği konusunda ikaz etti.
2017'de Donald Trump hükûmeti sigortacıların ve çalışanların "dini inançlarına" ve "ahlaki kanaatlerine" aykırı ise doğum kontrolü sağlamayı reddedebileceklerini belirten bir karar çıkardı. Ancak, aynı yıl içinde federal yargıç Wendy Beetlestone geçici bir durdurma kararı çıkararak Trump hükûmetinin bu kararının uygulanmasını durdurdu.
Robert Dale Owen, doğum kontrolü üzerine ABD'de yayımlanan ilk kitabı yazdı.
ABD'de doğum kontrolüne karşı yasaların çoğu Anthony Comstock sayesinde çıkmıştır.
Margaret Sanger doğum kontrolü hareketinin liderlerinden biriydi.
The Woman Rebel adlı bültenin Mart 1914'te yayımlanmış ilk sayısı.
1914 tarihli Family Limitation (Aile Sınırlaması) broşüründeki bu sayfa servikal kapağı anlatır.
Birth Control Review (Doğum Kontrolü Revüsü) dergisi 1917 ila 1940 yılları arasında aylık olarak yayımlandı.
Clinical Research Bureau 1930'dan 1973'e kadar New York'ta bu binada çalıştı.
1926 yılına ait doğum kontrolü ilanı
Sanger'in 1920'de yayımlanan kitabı soyarıtımını destekliyordu.
W. E. B. Du Bois Harlem doğum kontrolü kliniğinin danışma kurulunda yer aldı.
Doğum kontrol hapından önce kadın gebeliği önleyici yöntemi olarak en çok kullanılan araç diyaframdı. Günümüzden bir örnek, büyüklüğünü anlamak için yanında bir madeni para ile birlikte gösterilmektedir.
Doğum kontrol hapı