stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Oleg Vladimirovich Losev
Işık yayan diyotlar

Radyo alıcılarında daha hassas doğrultucular yapmak için kristal detektörler genellikle pilden gelen DC akımla ileriye doğru etki altında bırakılırlardı (ing: forward-biased).
Losev, 1924 civarında Nizhny Novgorod'da teknisyen olarak biased birleşimleri araştırırken, silisyum karbür (karborundum) nokta temas birleşiminden doğru akım geçtiğinde, temas noktasında yeşilimsi bir ışık noktasının oluştuğunu fark etti.  Losev bir ışık yayan diyot (LED) yapmıştı.  Bu etki 1907'de İngiliz Marconi mühendisi Henry Joseph Round tarafından fark edilmiş olmasına rağmen, kendisi bununla ilgili iki paragraflık kısa bir not yayınlamıştı.   Losev, etkiyi araştıran, nasıl çalıştığına dair bir teori öneren ve pratik uygulamaları tasavvur eden ilk kişiydi.  1927'de Losev, ayrıntıları bir Rus dergisinde yayınladı.
LED Losev hakkında 1924 ile 1941 yılları arasında yayınlanan bir dizi makale, cihazın kapsamlı bir incelemesini oluşturur. Işık verme mekanizması hakkında kapsamlı araştırmalar yaptı.  O zamanlar, nokta temas bağlantılarının hakim teorisi, muhtemelen mikroskobik elektrik arklarından dolayı bir termoelektrik etkiyle çalıştıklarıydı. Losev, kristal yüzeyden benzinin buharlaşma oranlarını ölçtü ve ışık yayıldığında hızlanmadığını buldu ve ışımanın termal etkilerden kaynaklanmayan "soğuk" bir ışık olduğu sonucuna vardı. Işık verme açıklamasının yeni kuantum mekaniği biliminde olduğunu doğru şekilde teorize etti ve bunun 1905'te Albert Einstein tarafından açıklanan fotoelektrik etki'nin tersi olduğunu tahmin etti. Einstein'a bu konuda yazdı, ancak bir yanıt alamadı.
Elektrolüminesans ile ışık üreten pratik bir katı hal silisyum karbür ışık kaynağı geliştirdi.  Silisyum karbür bir dolaylı bant aralığı yarı iletken'dir ve bu nedenle ışık yayan bir diyot olarak çok verimsizdi, galyum nitrür gibi modern LED'lerde kullanılan doğrudan bant aralıklı yarı iletken malzemelerden çok daha az verimliydi. Losev dışında kimse bu zayıf yeşil ışıklar için bir kullanım alanı öngörmedi.
1951'de Kurt Lehovec ve ark. Physical Review dergisinde bir makale yayınladı. Losev'in makalelerine atıfta bulunuldu ancak adı Lossew olarak yazılmıştı.
Nature Photonics dergisinin Nisan 2007 sayısında Nikolay Zheludev, LED'i icat ettiği için Losev'e hak verdi.
Losev özellikle "Light Relay"in patentini aldı ve telekomünikasyonda kullanımını öngördü.
Katı hal elektroniği

Bir kristal radyo‘da dedektör olarak hassasiyetini artırmak için kedi bıyığı dedektörü'ne bir DC öngerilim gerilimi uygulandığında, bir alternatif akımlı radyo frekansı üreterek ara sıra kendiliğinden salınım'a girdi. Bu negatif direnç etkisiydi ve 1909 civarında araştırmacılar William Henry Eccles ve Greenleaf Whittier Pickard tarafından fark edilmişti ama buna pek dikkat edilmemişti.
1923'te Losev bu "salınımlı kristalleri" araştırmaya başladı ve biased çinsit (çinko oksit) kristallerinin bir sinyali büyütülebileceğini keşfetti.  Losev, negatif dirençli diyotları pratik olarak kullanan ilk kişiydi; vakum tüp'lerine daha basit, daha ucuz yedekler olarak hizmet edebileceklerini fark etti. Transistörden 25 yıl önce, 5 MHz'e kadar frekanslarda amplifikatörler, osilatörler ve TRF ve rejeneratif radyo alıcıların katı hal versiyonlarını oluşturmak için bu bağlantı noktalarını kullandı. Hatta bir süperheterodin alıcı yaptı.  Ancak vakum tüpü teknolojisinin başarısı nedeniyle başarıları göz ardı edildi. Sovyet yetkilileri onu desteklemedi ve çinkoit kristallerinin ABD'den ithal edilmesi gerektiğinden elde edilmesi zordu. On yıl sonra (Hugo Gernsback tarafından "Crystodyne" olarak adlandırılan) bu teknolojiyle ilgili araştırmayı bıraktı, ve bu teknoloji unutuldu.
Diyotlardaki negatif direnç 1956'da tünel diyot'ta yeniden keşfedildi ve bugün Gunn diyot ve IMPATT diyot gibi negatif dirençli diyotlar mikrodalga osilatörlerinde ve amplifikatörlerde kullanılır ve mikrodalgaların en çok kullanılan kaynaklarından bazılarıdır.
"Crystodyne" çinko oksit elektronik osilatör, 1924'te Hugo Gernsback tarafından Losev'in talimatlarına göre yapıldı. Aktif cihaz olarak görev yapan çinko oksit nokta kontak diyodu (9)‘la etiketlenmiştir. Bu cihazlar ilk yarı iletken osilatörlerdi.
Orhan Enes Kuzu

| Orhan Enes Kuzu |
| --- | --- |

Doğum: 1978 İstanbul
Eğitim: Yıldız Teknik Üniversitesi - Ses Sanatları Tasarımı
Meslek: Müzisyen
Etkin yıllar: 1999 -

Orhan Enes Kuzu (d. 1978, İstanbul), Türk müzisyen, besteci, piyanist.
1999 yılında reklam müziği sektöründe Türkiye'nin ilk firmalarından biri olan Jingle Evi'ni kurmuştur. 2005 yılında Yıldız Teknik Üniversitesi Ses Sanatları Tasarımı bölümünden mezun oldu. Çeşitli tiyatro oyunları için bestelediği 50 kadar oyun müziği ile tanınır.
Orhan Enes Kuzu; yurtiçi ve yurtdışında kompozisyonunu yaptığı birçok jingle, teaser, reklam müziği, film müziği, mobil müzik ve mobil oyun müziği çalışmalarının yanında 2013 yılından beri İstanbul Devlet Tiyatrosu'nda Müzik Direktörü ve Besteci olarak çalışmalarına ve sergilenen tiyatro oyunlarında da canlı performanslarına devam etmektedir.
Diskografi > Tiyatro Müzikleri

Hayyam
Normal, 2012
Ay Ecesi, 2012
Canlı Maymun Lokantası, 2013
Kim Korkar Hain Kurttan, 2013
İstibdat Kumpanyası, 2014
Paşa Paşa Tiyatro Yahut Ahmet Vefik Paşa, 2014
Öykülerden Oyunlar, 2014
Kara Vanilya Ormanı, 2014
Uzak Adalar, 2015
Maymunlaş-ma!!!, 2015
Cahide Sonku Müzikali, 2015
Köprüden Görünüş, 2015
Üç Nokta, 2015
Yüzbaşı Voigt, 2015
Yoldan Çıkan Oyun, 2015
Woyzeck, 2016
Parçacıklar, 2016
Sahibe, 2016
Macbeth, 2016
Huzur, 2016
Popüler Gerçek, 2016
Yanık, 2016
Ahmet Yesevi, 2017
Ters Köşe, 2017
Karanlıkta Komedi, 2017
Üç Dahi, 2017
Keşanlı Ali Destanı, 2017
Aşk, İlaçlar ve Yan Etkileri - Forte, 2017
Yummy Honey, 2017
Kafkas Tebeşir Dairesi, 2017
Tamamen Doluyuz, 2018
Aut, 2018
Kral, 2018
Elektra'ya Yas Yaraşır, 2018
Matmazel Julie, 2018
Nina Braun, 2018
Küllerin Arasından, 2018
Kafatası Kırma Sanatı, 2018
Esaretin Bedeli, 2018
Amanvermez Avni, 2019
Sevmekten Öldü Desinler, 2019
Alanlar, Mesafeler, Aşklar ve Kediler, 2019
Gerçek Olmasın Sakın Bu!, 2021
En Güzel Parçam, 2021
Maçın Adamı, 2022
Diskografi > Albümler

The Lieutenant of Inishmore, 2020
Macbeth, 2020
Diskografi > Single

Who's Afraid of Virginia Woolf?, 2020
Discharge (Nighthawks), 2020
Tranquility, 2020
Trust, 2020
Quietly, 2020
Pasha Pasha Theater (Ahmet Vefik Pasha), 2020
Merit, 2021
Cat (From the Exit King), 2021
Cholera Street, 2021
Serenity, 2022
Woyzeck, 2022
Diskografi > EP

Live Monkey Restaurant, 2020
Constellations, 2020
Normal, 2020
Outlying Islands, 2021Yaşamı
Ödüller

Yılın En Başarılı Sahne Müziği - Paşa Paşa Tiyatro Yahut Ahmet Vefik Paşa, 19. Afife Tiyatro Ödülleri (2015)
Özgün Tiyatro Müziği - Inishmore'lu Yüzbaşı, XIII. Direklerarası Seyirci Ödülleri (2013)
Yılın Oyun Müziği - Ay Ecesi, Yeni Tiyatro Dergisi Emek ve Başarı Ödülleri (2013)
En İyi Müzik Ödülü - Ay Ecesi, İsmet Küntay Tiyatro Ödülleri (2013)
Oliver Hardy

| Oliver Hardy |
| --- | --- |
Oliver Hardy, 1938.
Doğum: Norvell Hardy 18 Ocak 1892(1892-01-18) Harlem, Georgia, ABD
Ölüm: 7 Ağustos 1957 (65 yaşında) North Hollywood, Los Angeles, Kaliforniya, ABD
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1914-1955
Evlilik: Madelyn Saloshin (e. 1913; b. 1921) Myrtle Reeves (e. 1921; b. 1937) Virginia Lucille Jones (e. 1940)
İmza

Oliver Norvell Hardy (doğum ismi Norvell Hardy; 18 Ocak 1892 - 7 Ağustos 1957) Amerikalı bir komedyen ve sessiz filmler çağında başlayan ve 1926'dan 1957'ye kadar süren Laurel ve Hardy'nin ikilisinin diğeriydi. Komedi ortağı Stan Laurel ile birlikte 107 kısa filmde, uzun metrajlı filmde ve kısa rollerde yer aldı. 1914'te ilk filmi olan Outwitting Dad ile tanındı. Yapımcı Hal Roach'a katılmadan önceki sessiz filmlerinin çoğunda ekranda Babe Hardy ismiyle gösterildi.
İlk yılları ve eğitimi

Oliver Hardy, Georgia, Harlem'de, Norvell Hardy ismiyle doğdu. Babası Oliver, 17 Eylül 1862'de  Amerikan İç Savaşı'nda, Antietam Muharebesi'nde yaralanan, Konfedere Devletler Ordusu'na bağlı bir gaziydi ve 16. Georgia Alayında askere alma subayıydı. Ailesi, doğumundan bir yıl önce, 1891'de Madison, Georgia'ya taşındı. Muhtemelen Harlem'de doğdu, ancak bazı kaynaklar doğumunun annesinin memleketi olan Georgia, Covington'da gerçekleştiğini söylüyor. Babası, doğumundan bir yıldan az bir süre sonra öldü. Hardy beş çocuğun en küçüğüydü. Ağabeyi Sam, Oconee Nehri'nde boğuldu; Hardy onu nehirden çıkardı ama hayata döndüremedi.
Ölümü

Hardy, Mayıs 1954'te hafif bir kalp krizi geçirdi ve hayatında ilk kez sağlığı ile ilgilenmeye başladı. Birkaç ay içinde görünüşü tamamen değişerek, 68 kilodan fazla kaybetti. Laurel tarafından yazılan mektuplar, Hardy'nin ölümcül kansere sahip olduğundan bahseder ve Hardy'nin hızlı kilo kaybının nedeninin bu olduğu düşünülmüştür. Her iki adam da sigara içiyordu; Hal Roach, bunların bir çift "yük trenin duman yığını" olduğunu söyledi.
Hardy, 14 Eylül 1956'da büyük bir felç geçirdi ve bu onu yatağa mahkûm etti ve birkaç ay boyunca konuşamadı. Karısı Lucille bakımı için evde kaldı.
1957 Ağustos'unun başlarında iki felç daha geçirdikten sonra komaya girdi ve 7 Ağustos 1957'de 65 yaşında serebral trombozdan öldü. Cesedi yakıldıktan sonra külleri, Kuzey Hollywood'daki Valhalla Mason Bahçesi Memorial Park Mezarlığı'na defnedildi. Laurel, "sevgili dostunu ve ortağını" kaybettiği için teselli edilemezdi; Doktoru Laurel'e sağlığı nedeniyle cenazeye katılmamasını tavsiye etti ve Laurel "Babe beni anlayacaktır" dedi.
Karagöz, Gölköy

| Karagöz |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ordu ilinin Türkiye'deki konumu
KaragözKaragöz'ün Ordu'daki konumu
Koordinatlar: 40°40′16″N 37°37′01″E﻿ / ﻿40.671°K 37.617°D﻿ / 40.671; 37.617
Ülke:  Türkiye
İl: Ordu
İlçe: Gölköy
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 542
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 452
İl plaka kodu: 52
Posta kodu: 52600
Karagöz, Ordu ilinin Gölköy ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 542 |  |
| 2018 | 562 |  |
| 2017 | 535 |  |
| 2016 | 540 |  |
| 2015 | 519 |  |
| 2014 | 542 |  |
| 2013 | 559 |  |
| 2012 | 588 |  |
| 2011 | 603 |  |
| 2010 | 675 |  |
| 2009 | 961 |  |
| 2008 | 598 |  |
| 2007 | 587 |  |
Panicum alopecurum

Panicum alopecurum, Panicum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
PLOS Neglected Tropical Diseases

PLOS Neglected Tropical Diseases, tropikal bölgelere endemik olan bakteri, virüs, kurt, mantar ve protozoa enfeksiyonlarını çalışmak amacıyla kurulan akran denetimli bir açık erişim bilimsel dergisidir. PLOS Neglected Tropical Diseases PubMed ve Web of Science'te tanınmaktadır. PLOS ailesinin yedinci ve en yeni açık erişim dergisidir.
2007'de kurucu editör Peter Hotez tarafından Bill & Melinda Gates Derneği'nin 1.1 milyon dolar maddi desteği ile kuruldu. PLOS Neglected Tropical Diseases, bilimi geliştirmek ve fakirlerin hastalıklarının savunuculuğu konusunda dönüştürücü bir rol oynaması amacıyla kurulmuştur."
Tüm PLOS dergilerinde olduğu gibi, PLOS Neglected Tropical Diseases de yazarların yayınlama ücreti ödemesiyle finanse edilmektedir, ayrıca ilaç ve tıbbı gereç satan firmaların reklamları kabul edilmemektedir. Temmuz 2008'den beri dergi yazarlardan makale yayınlamak için 2.2 dolar almaktadır. Dergi maddi desteği olmayan yazarlardan ücret talep etmeyecektir. PLOS Neglected Tropical Diseases Creative Commons Attribution Lisansı, version 2.5'e sahiptir.
Panicum altissimum

Panicum altissimum, Panicum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Panicum meyerianum

Panicum meyerianum, Panicum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Oranienbaum köprübaşı

21 Eylül 1941 itibarıyla Leningrad cephesi. Batıdaki bölge Oranienbaum köprübaşıdır
Oranienbaum köprübaşı (Rusça:Ораниенбаумский плацдарм) ismini günümüzdeki adı Lomonosov olan bölgedeki Oranienbaum Sarayından alan askeri cephe bölgesini anlatır. Nazi Almanyasının İkinci Dünya Savaşında Barbarossa Harekâtıyla saldırmasının ardından kuzeye yönelen Alman birlikleri Leningrad'ı kuşatmış ancak kentin Finlandiya Körfezi girişindeki bölgesini ele geçirememiştir. Düşmeyen Oranienbaum köprübaşının Leningrad Kuşatmasına karşı verilen direniş için çok değerli katkıları olmuştur.
Konumu ve savunulması

Ana maddeler: Luga tahkimatı ve Leningrad Kuşatması
Eylül 1941 başlarında Leningrad önlerine gelen Nazi Almanyası birlikleri 7 Eylül günü Finlandiya Körfezine ulaşarak kent merkeziyle körfez girişindeki yaklaşık 65 km uzunluğunda ve 25 km derinliğindeki bir bölgenin kentle irtibatını kesmiş olur. Ancak Baltık sahilindeki bu bölge özellikle çok iyi tahkim edilmiş ve Kızıl Ordu birlikleri ve Baltık Filosu denizcileri tarafından iyi korunan bir bölge olduğu için düşmemiştir. Kuşatılmış olan bölgenin kentle tekrar bağlantısının kurulması için 5-10 Ekim 1941'de düzenlenen Strelna-Petergof Harekâtı başarısız olmuştur. Bunun üzerine bölgedeki kuvvetler yeni duruma göre örgütlenmiş ve Leningrad Cephesine dahil olmuştur. 2., 5. ve 48. Deniz Piyade Tümenlerinden oluşan kuvvetlerin komutanı önce Vladimir Romanovskiy sonra İvan Fedyuninskiy olmuştur. Bölgedeki cephe 14 Ocak 1944 itibarıyla başarılı taarruz sonucu Leningrad Cephesiyle birleşmiştir.
Geleneği

Bölgede askerî harekât yapılan bölgelerde ve çeşitli köylerde anıtlar, heykeller ve tarihi bilgi notları bulunmaktadır.
Bölgedeki anıtlardan birisi
Oliver Grau

Grau in transmediale 2010.
Oliver Grau (d.24 Ekim 1965) Alman sanat tarihçisi Oliver Grau görüntü bilim, modernite ve medya sanatının yanı sıra 19 yüzyıl kültürüne ve İtalyan Rönesans sanatına odaklanmış bir medya teorisyendir.
Bibliyografya

Oliver Grau (Ed.): Imagery in the 21st Century. MIT-Press, Cambridge 2011. Mit Beiträgen von James Elkins, Eduardo Kac, Peter Weibel, Lev Manovich, Olaf Breitbach, Martin Kemp, Sean Cubitt, Christa Sommerer, Marie Luise Angerer, Wendy Chun und anderen.
Oliver Grau (Ed.): Истории на медиумската уметност (Media Art Histories, Macedonian Translation), Генекс, Кочани, 2009
Oliver Grau: Lembrem a Fantasmagoria! Polìtidca da Ilusào do Sèculo XVIII e sua vida apòs a morte Multimìdia, In: Diana Domingues: Arte, Ciència e Technologia (Media Art Histories, Portuguese Translation), Sao Paulo, Editora Unesp: 2009
Oliver Grau (Ed.): Virtuelna umetnost, (Virtual Art: From Illusion to Immersion, Serbian Translation), Beograd: Clio, 2008
Oliver Grau: Media art needs Histories and Archives (Korean Translation), In: The 5th Seoul international Media Art Biennale, conference proceedings, Seoul: 2008
Oliver Grau: Intermedijske etap navidezne resni'cnosti v 20. stoletju: Umetnost kot navdih evolucije medijev (Intermedia Stages of Virtual Reality in the Twentieth Century: Art as Inspiration of Evolving Media, Slovenian Translation), In: Mojca Zlokarnik: Likovne Besede, Ljubljana, Janus: 2008
Oliver Grau (Ed.): Media Art Histories, MIT Press/Leonardo Books, 2007.
Oliver Grau (Ed.): Virtual Art: From Illusion to Immersion, (Chinese Translation), Tsinghua University Press 2006
Oliver Grau (Ed. a.o.): Mediale Emotionen. Zur Lenkung von Gefühlen durch Bild und Sound Fischer, Frankfurt/Main 2005.
Oliver Grau: Arte Virtual. Da Ilusào à imersào (Virtual Art, Portuguese Translation), Sao Paulo, Editora Unesp: 2005
Oliver Grau: Virtual Art: From Illusion to Immersion, MIT Press/Leonardo Books, 2003.
Oliver Grau: The Database of Virtual Art: For an expanded concept of documentation, in: ICHIM, Ecole du Louvre, Ministere de la Culture et de la Communication, Proceedings, Paris 2003, S. 2-15.
Oliver Grau: Telepräsenz: Zu Genealogie und Epistemologie von Interaktion und Simulation, in: Peter Gendolla u.a. (Hg.): Formen interaktiver Medienkunst. Geschichte, Tendenzen, Utopien, Frankfurt/Main: Suhrkamp 2001, S. 39-63.
Oliver Grau: Zwischen Bildsuggestion und Distanzgewinn, in: Klaus Sachs-Hombach und Klaus Rehkamper (Ed.): Vom Realismus der Bilder: Interdisziplinare Forschungen zur Semantik bildlicher Darstellungsformen, Magdeburg: Scriptum-Verl. 2000, S. 213-227.
Oliver Grau: New Images from Life, in: Ryszard Kluszczińsky (Hg.): Art Inquiry. Recherches sur les Arts, Volume II (XI), Lodž 2000, S. 7-25.
Oliver Grau: Hingabe an das Nichts: Der Cyberspace zwischen Utopie, Ökonomie und Kunst in: Medien. Kunst.Passagen, Nr. 4, 1994, p. 17-30.
Panicum minimum

Panicum minimum, Panicum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Panicum millegrana

Panicum millegrana Panicum cinsine bağlı bir türdür.
Panicum michauxii

Panicum michauxii, Panicum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Panicum mindanaense

Panicum mindanaense, Panicum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Pan-Afrika Parlamentosu

| Pan-Afrika Parlamentosu  برلمان عموم أفريقيا Pan-African Parliament Parlement panafricain Parlamento Pan-Africano Parlamento Panafricano Bunge La Afrika> Tür |
| --- | --- |
Tür: Tek meclislilik 
Başkanlık
Başkan: Fortune Z. Charumbira  
Toplantı yeri
Gallagher Etkinlik Merkezi, Johannesburg, Güney Afrika

Pan-Afrika Parlamentosu (Arapça: برلمان عموم أفريقيا; İngilizce: Pan-African Parliament; Fransızca: Parlement panafricain; Portekizce: Parlamento Pan-Africano; İspanyolca: Parlamento Panafricano; Svahili: Bunge La Afrika), Afrika Birliği'nin tek meclisli yasama organıdır. 18 Mart 2004 tarihinde kurulmuş olup . Merkezi Güney Afrika'da Johannesburg'da yer almaktadır.
Parlamentonun kurulmasındaki amaç, Afrika'nın tüm ülkelerinden insanların bir araya gelebileceği, müzakere edebileceği ve Afrika kıtasının tamamını etkileyen konularda bazı politikaları aktarabileceği bir alan yaratmaktır.
Parlamento, üye devlet başına en az bir kadın dahil olmak üzere, onu kuran Protokolü onaylamış olan her üye devletten beş üyeden oluşur. Bu üyeler, üye devletleri ve yerel yasama organları tarafından seçilir.
Para Babası (1985)

| --- | --- |
Yönetmen: Hulki Saner
Yapımcı: Hulki Saner
Senarist: Hulki Saner
Görüntü yönetmeni: Abdullah Gürek
Stüdyo: Saner Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Komedi, Macera
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1985
Çıkış tarih(ler)i: 1985
Süre: 83 dk.
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Para Babası, senaryo yazarlığını, yapım ve yönetmenliğini Hulki Saner'in üstlendiği 1985 yapımı Türk filmidir.
Oyuncular

İlyas Salman
Pembe Mutlu
Yusuf Sezgin
Bülent Kayabaş
Tuluğ Çizgen
Cem Erman
Baykal Kent
Renan Fosforoğlu
Çetin Başaran
Nuri Tosun
Zeki Sezer
Sabahat İzgü
Yılmaz Kurt
Karagöz, Bismil

| Karagöz |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Diyarbakır
Koordinatlar: 37°56′51″N 40°36′06″E﻿ / ﻿37.9475°K 40.6017°D﻿ / 37.9475; 40.6017
Ülke:  Türkiye
İl: Diyarbakır
İlçe: Bismil
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 363
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0412
Posta kodu: 21520
Resmî site 
Karagöz, Bismil
Karagöz, Diyarbakır ilinin Bismil ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Diyarbakır iline 47 km, Bismil ilçesine 12 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 363    
1997: 347
Paputrombidium

Paputrombidium, Neothrombiidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Papurius

Papurius ya da Papyrius, Kilikya Campestris'de Tarsus yakınında bir kale.
479 yılında başarısız olmuş isyanından sonra Marcianus'ın hapsedildiğ ve Leontius ile general ve hamisi Illus'un İmparator Zeno'nun ordusu tarafından 484 ile 488 arası kuşatıldığı kaledir.
Papurana

Papurana, Ranidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Papurus

Papurus Crabronina oymağına bağlı bir cinstir.
Karagöz, Dursunbey

| Karagöz |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Balıkesir'ın Türkiye'deki konumu
Koordinatlar: 39°30′14″N 28°50′42″E﻿ / ﻿39.504°K 28.845°D﻿ / 39.504; 28.845
Ülke:  Türkiye
İl: Balıkesir
İlçe: Dursunbey
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 262
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0266
Posta kodu: 10800
Resmî site 
Karagöz, Balıkesir ilinin Dursunbey ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Balıkesir il merkezine 110 km, Dursunbey ilçesine 33 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 268
2000: 262    
1997: 268
| g t Dursunbey mahalleleri |
| --- | --- |
 Adaören  Akbaşlar  Akçagüney  Akyayla  Alaçam  Alagüney  Arıklar  Aşağımusalar  Aşağıyağcılar  Ayvacık  Aziziye  Bayıryüzügüney  Beyce  Beyel  Boyalıca  Bozyokuş  Büyükakçaalan  Cebeci  Çakırca  Çakmak  Çaltıcak  Çamharman  Çamköy  Çanakçı  Çatalçam  Çelikler  Çınarköy  Çiftçi  Dada  Değirmenciler  Delice  Demirciler  Dereköy  Dodurga  Doğancılar  Durabeyler  Ericek  Ferah  Gazellidere  Göbül  Gökçedağ  Gökçepınar  Gölcük  Güğü  Gürleyen  Hacıahmetpınarı  Hacılar  Hamzacık  Hasanlar  Hindikler  Hondular  Hopanlar  Işıklar  İrfaniye  İsmailler  İstasyon  Karagöz  Karakaya  Karamanlar  Karapınar  Kardeşler  Karyağmaz  Kavacık  Kavakköy  Kazimiye  Kızılcadere  Kızılöz  Kireç  Kumlu  Kurtlar  Kuzköy  Küçükakçaalan  Küçükler  Mahmudiye  Mahmutça  Meydançayırı  Mıcırlar  Mollaoğlu  Naipler  Odaköy  Osmaniye  Örenköy  Poyracık  Ramazanlar  Resüller  Reşadiye  Saçayak  Sağırlar  Sakızköy  Sarısipahiler  Sarnıç  Sebiller  Selimağa  Sinderler  Süleler  Şabanlar  Şenköy  Tafak  Taşkesiği  Taşpınar  Tepeköy  Tezlik  Turnacık  Umurlar  Üçeylül  Vakıf  Veliler  Yassıören  Yukarımusalar  Yukarıyağcılar  Yunuslar 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
PL Barış Kulesi

| --- | --- |
Japonca: 大平和祈念塔, romanize: Dai Heiwa Kinen Tō
PL Barış Kulesi

Diğer ad(lar): Dünya Savaş Kurbanlarına Barış Anıt Mezar Kulesi Japonca: 超宗派万国戦争犠牲者慰霊大平和祈念塔, romanize: Chōshūha Bankoku Sensō Giseisha irei dai heiwa kinen tō
Genel bilgiler
Tür: Anıt mezar
Şehir: Tondabayashi, Osaka
Ülke:  Japonya
Koordinatlar: 34°30′07″K 135°35′09″D﻿ / ﻿34.50194°K 135.58583°D﻿ / 34.50194; 135.58583
Açılış: Ağustos 1970 (54 yıl önce) (1970-08)
Yükseklik: 180 metre (590 ft)
Tasarım ve inşaat
Mimarlık firması: Nikken Sekkei ve Tokyu İnşaat

Dai Heiwa Kinen Tō Japonca: (大平和祈念塔) veya PL Dünya Barış Kulesi veya Büyük Barış Duacısı Kulesi olarak adlandırılan kenotaf kulesidir. Tondabayashi, Osaka, Japonya'da kurulmuştur.
Genel

Dini özelliğini gütmeyen resmi ismi Dünya Savaş Kurbanlarına Barış Anıt Mezar Kulesidir (超宗派万国戦争犠牲者慰霊大平和祈念塔 Chōshūha Bankoku Sensō Giseisha irei dai heiwa kinen tō). Kule 180 metre uzunluğundadır. 1970 yılının Ağustos ayında kurulmuştur.
Bu anıt mezar ırk, etnik grup, millet, eyalet, bölge, din, mezhep ve tarikat gözetmeksizin tüm savaş kurbanları için dikilmiştir. Bu anıtmezar ayrıca tanımlanamamış savaş kurbanları için bir türbedir. İnsanlar, 1 Ağustos'ta buraya dünya barışı için dua etmeye gelirler.
Olena Hohlatkina

Olena Antoniivna Khokhlatkina (Ukraynaca:Олена Анатоліївна Хохлаткіна; d. 28 Ocak, 1968)) Ukraynalı tiyatro, sinema ve televizyon oyuncusu. Ukrayna'nın Değerli Sanatçısı ve Ukrayna Halk Sanatçısı unvanlarına sahiptir.
Biyografi

Olena Antoniivna Khokhlatkina, 28 Ocak 1968'de Herson Oblast'ta doğdu. 1989 yılında Herson Kültür ve Eğitim Okulu'ndan mezun oldu  1989'dan 1999'a kadar Herson Bölgesel Ukrayna Müzik ve Drama Tiyatrosu'nda oyuncuydu. 1997'den 1998'e kadar Maykop'ta bir Rus drama tiyatrosunun parçasıydı. 2000'li yılların başında Donetsk Ulusal Akademik Ukrayna Müzikal ve Drama Tiyatrosu'nun davetini kabul etti ve taşındı. O ve ailesi, 2014 yılında Donetsk'in işgal edilmesinden sonra Donetsk'i terk etmek zorunda kaldı  Kiev'e taşındı ve 2015 yılında Ivan Franko Ulusal Akademik Drama Tiyatrosu'nda oyuncu oldu
Kişisel hayat

Khokhlatkina, Viktor Zhdanov ile evli. Aktris Oksana Zhdanova da dahil olmak üzere iki çocuğu var. Rusça ve Ukraynaca bilmektedir.