Gwendolyn Brooks
Kariyer > Yazarlık

Brooks, ilk şiiri "Eventide"ı 13 yaşındayken bir çocuk dergisi olan American Childhood'da yayınladı. 16 yaşına geldiğinde, yaklaşık 75 şiir yazıp yayınlamıştı. 17 yaşında çalışmalarını, bir Afrikalı-Amerikalı gazetesi olan Chicago Defender'ın şiir köşesi "Lights and Shadows"a göndermeye başladı. Wilson Junior College'da okurken yayınlanan şiirleri, stil bakımından geleneksel baladlar ve sonelerden, serbest dizelerde blues ritimlerini kullanan şiirlere kadar çeşitlilik gösteriyordu. İlk yıllarında, James Weldon Johnson, Richard Wright ve Langston Hughes'dan şiirsel çalışması ve cesaretlendirmesi üzerine övgü aldı. James Weldon Johnson, şiirlerinin ilk eleştirisini henüz on altı yaşındayken gönderdi.
Karakterleri genellikle Brooks'un iyi bildiği şehir içi yaşamdan alınmıştır. "Köşede ikinci kattaki küçük bir apartmanda oturuyordum ve önce bir tarafa, sonra diğer tarafa bakabiliyordum. Malzemem vardı." dedi.
1941'de Brooks şiir atölyelerine katılıyordu. Güçlü bir edebi geçmişe sahip, zengin bir beyaz kadın olan Inez Cunningham Stark tarafından özellikle etkileyici bir organizasyon düzenlendi. Stark, Brooks'un katıldığı yeni Güney Yakası Toplum Sanat Merkezi'nde yazı atölyeleri düzenledi. Burada sesini bulma ve seleflerinin teknikleri hakkında daha derin bir bilgi edinme konusunda ivme kazandı. Ünlü şair Langston Hughes atölyeye uğradı ve onun "The Ballad of Pearl May Lee"yi okuduğunu duydu. 1944'te, 14 yaşından beri takip ettiği bir hedefe ulaştı: şiirlerinden ikisi Poetry dergisinin Kasım sayısında yayınlandı. Dergiye verdiği otobiyografik bilgilerde mesleğini "ev hanımı" olarak nitelendirdi.
Brooks, 1945'te Bronzeville'de Bir Sokak adlı ilk şiir kitabını yayımladı. Brooks'un çalışmaları hakkında görüşlerini alan editörlere şunları söyledi:
Burada kendine acımak yok, etki için uğraşmak yok. O, gerçekliği olduğu gibi ele alır ve onu sadakatle işler. .... Küçük kaderlerin acısını kolayca yakalar; yaralıların iniltisi; çaresizce fakirlerin hayatlarını rahatsız eden küçük kazalar ve zenciler arasındaki renk önyargısı sorunu.
Kitap, Bronzeville'deki otantik ve dokulu yaşam portreleri ile anında eleştirel beğeni topladı. Brooks daha sonra Chicago Tribune'de Paul Engle tarafından "My Reputation'ı başlatan" parlak bir eleştiri olduğunu söyledi. Brooks, ilk Guggenheim Bursunu 1946'da aldı ve Matmazel dergisinde "Yılın On Genç Kadını" listesine dahil edildi.
Brooks'un ikinci şiir kitabı Annie Allen (1949), Chicago'nun Bronzeville semtinde kadınlığa dönüşen genç bir Siyah kızın yaşamı ve deneyimlerine odaklandı. Kitap 1950 Pulitzer şiir ödülüne layık görüldü ve aynı zamanda <i id="mwkw">Poetry</i> dergisinin Eunice Tietjens Ödülü'ne layık görüldü.
1953 yılında Brooks, Maud Martha adlı ilk ve tek öykü kitabını yayınladı, kitap 34 öyküde Maud Martha Brown adlı siyah bir kadının çocukluktan yetişkinliğe geçerkenki hayatını anlatan bir kısa öykü dizisidir. "Kendisinden şüpheleri olan bir kadının, dünyaya nerede ve nasıl uyum sağladığını anlatıyor. Maud, sadece beyaz bireylerden değil, aynı zamanda onunkinden daha açık ten rengine sahip siyahi bireylerden de önyargı ve ayrımcılığa maruz kalıyor, bu Brooks'un kişisel deneyimine doğrudan bir göndermedir. Sonunda Maud, patronluk taslayan ve ırkçı bir mağaza memuruna sırtını çevirerek ayağa kalkar. Shaw, "Kitap ... alçakgönüllülerin zaferi hakkındadır." demiştir. Buna karşılık, edebiyat bilimci Mary Helen Washington Brooks'un ırkçılık ve cinsiyetçilik eleştirisini vurgulayarak Maud Martha'yı "öfke, kendinden nefret ve bastırılmış öfkeden kaynaklanan sessizlik hakkında bir roman" olarak adlandırıyor.
Brooks, Langston Hughes'un ölüm yılı olan 1967'de Nashville'deki Fisk Üniversitesi'nde İkinci Siyah Yazarlar Konferansı'na katıldı. Burada, Imamu Amiri Baraka, Don L. Lee ve onu yeni siyah kültürel milliyetçiliğe maruz bırakan diğerleri gibi aktivistler ve sanatçılarla tanıştı. Son araştırmalar, Chicago'da uzun yıllardır solcu siyasete karıştığını ve McCarthyciliğin baskısı altında, önceki siyasi bağlantılarından uzaklaşmanın bir yolu olarak siyah milliyetçi bir duruş benimsediğini iddia ediyor. Brooks'un konferanstaki deneyimi, sonraki edebi faaliyetlerinin çoğuna ilham verdi. 1968'de en ünlü eserlerinden biri olan Mekke'de, bir annenin Chicago'daki bir apartman binasında kayıp çocuğunu araması hakkında uzun bir şiir yayınladı. Şiir, Ulusal Kitap Ödülü'ne aday gösterildi.
Anılarını, röportajlarını, fotoğraflarını ve hikâyelerini içeren Otobiyografik Raporunun birinci bölümü 1972'de çıktı, İkinci Bölümü ise 1995'te, neredeyse 80 yaşındayken yayınlandı.