stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Amerikan İzlenimciliği
Önemli Amerikalı İzlenimciler

Amerika Birleşik Devletleri'nin önde gelen izlenimci ressamları şunlardır:
John White Alexander (1856-1915)
J. Ottis Adams (1851-1927)
Lucy Bacon (1857-1932)
George Herbert Baker (1878-1943)
John Noble Barlow (1861-1917)
Thomas P. Barnett (1870-1929)
Reynolds Beal (1867-1951)
Marilyn Bendell (1921-2003)
Frank Weston Benson (1862-1951)
Johann Berthelsen (1883-1972)
Warren Eugene Brandon (1916-1977)
John Leslie Breck (1860-1899)
Matilda Browne (1869-1947)
John Elwood Bundy (1853-1933)
Dennis Miller Bunker (1861-1890)
Theodore Earl Butler (1861-1936)
Mary Cassatt (1844-1926)
William Merritt Chase (1849-1916)
Alson S. Clark (1876-1949)
Colin Campbell Cooper (1856-1937)
Paul Cornoyer (1864-1923)
Joseph DeCamp (1858-1923)
Thomas Dewing (1851-1938)
George W Dinckel (1890-1976)
Frank DuMond (1865-1951)
John Joseph Enneking (1841-1916)
Carl Eytel (1862-1925)
Pedro Figari (1861-1938)
Frederick Carl Frieseke (1874-1939)
Daniel Garber (1880-1958)
Robert F. Gault (1898-1977) AWS
Arthur Hill Gilbert (1893-1970)
Edmund Greacen (1877-1949)
Richard Gruelle (1851-1914)
Childe Hassam (1859-1935)
Wilson Irvine (1869-1936)
Charles S. Kaelin (1858-1929)
Joseph Kleitsch (1882-1931) (Kaliforniyalı Empresyonist)
Albert Henry Krehbiel (1873-1945)
William Langson Lathrop (1859-1938)
Hayley Lever (1876-1958)
Laura Muntz Lyall (1860-1930)
Theodore Lukits (1897-1992)
Victor Matson (1895-1972)
Willard Metcalf (1858-1925)
Richard Edward Miller (1875-1943)
Abram Molarsky (1879-1955)
Robertson Kirtland Mygatt (1861-1919)
George Loftus Noyes (1864-1954)
Frank Nuderscher (1880-1959)
Leonard Ochtman (1854-1935)
Julian Onderdonk (1882-1922)
William McGregor Paxton (1869-1941)
Edgar Alwin Payne (1883-1947)
Clara Elsene Peck (1883-1968)
Van Dearing Perrine (1869-1955)
Lilla Cabot Perry (1848-1933)
Fritz Poock (1877-1945)
Edward Henry Potthast (1857-1927)
Edward Willis Redfield (1869-1925)
Robert Reid (1862-1929)
Theodore Robinson (1852-1896)
Edward Francis Rook (1870-1960)
Guy Rose (1867-1925)
Porfirio Salinas (1910-1973)
John Singer Sargent (1856-1925)
Paul Sawyier (1865-1917)
Christian von Schneidau (1893-1976)
Edward Simmons (1852-1931)
Sueo Serisawa (1910-2004) (California Impressionist)
Tim Solliday (born 1952)
George Sotter (1879-1953)
Anna Huntington Stanley (1864-1907)
Otto Stark (1859-1926)
T. C. Steele (1847-1926)
Edmund Charles Tarbell (1862-1938)
John Henry Twachtman (1853-1902)
Edward Charles Volkert (1871-1935)
Robert Vonnoh (1858-1933)
Clark Voorhees (1871-1933)
Marion Wachtel (1875-1954)
Fred Wagner (1860-1940)
Martha Walter (1895-1976)
J. Alden Weir (1852-1919)
Catherine Wiley (1879-1958)
Robert William Wood (1889-1979)
Mary Agnes Yerkes (1886-1989)
Galeri

Mary Cassatt, Penceredeki Leylaklar, 1880
Childe Hassam, Celia Thaxter'in Bahçesi, 1890, Metropolitan Sanat Müzesi, New York
John Singer Sargent, Dolce Far Niente, 1907, Brooklyn Müzesi
Edmund C. Tarbell, Meyve bahçesinde, 1891, Smithsonian Amerikan Sanat Müzesi, Washington, DC.
William Merritt Chase, Tembel saatler, 1894, Amon Carter Müzesi, Fort Worth, Texas
Edward Henry Potthast, Sahilde, yakl.1913, Brooklyn Müzesi
John Henry Twachtman, Beyaz köprü, yakl. 1895, Minneapolis Sanat Enstitüsü
J. Alden Weir, Branchville yakınlarındaki dağ geçidi, yakl. 1905–1915, Dallas Sanat Müzesi
Ayrıca bakınız.

Empresyonizm
Pensilvanya İzlenimciliği
Hoosier Grubu
Richmond Grubu
On Amerikalı Ressam
Boston Okulu
Kaynaklar

Gerdts, William H. (2001). American Impressionism. Second. New York: Abbeville Press Publishers. ISBN 0-7892-0737-0.
Moure, Nancy (1998). California Art: 450 Years of Painting and Other Media. Los Angeles: Dustin Publications. ISBN 0-9614622-4-8.
Gerdts, William H.; South, Will (1998). California Impressionism. New York: Abbeville Press. ISBN 0-7892-0176-3.
Landauer, Susan (Editor) (1996). California Impressionists. Athens, Ga.: The Irvine Museum and Georgia Museum of Art. ISBN 0-915977-25-7. KB1 bakım: Fazladan yazı: yazar listesi (link)
Larkin, Susan G. (2001). The Cos Cob Art Colony. New York: the National Academy of Design. ISBN 0-300-08852-3.
Weinberg, Barbara H. (2004). Childe Hassam: American Impressionist. New York: The Metropolitan Museum of Art. ISBN 1-58839-119-1.
Westphal, Ruth Lilly (Editor) (1986). Plein Air Painters of California: The North. Irvine, Calif.: Westphal Publishing. ISBN 0-9610520-1-5. KB1 bakım: Fazladan yazı: yazar listesi (link)
Westphal, Ruth Lilly (Editor) (1982). Plein Air Painters of California: The Southland. Irvine, Calif.: Westphal Publishing. ISBN 0-9610520-0-7. KB1 bakım: Fazladan yazı: yazar listesi (link)
Peterson, Brian H. (Editor) (2002). Pennsylvania Impressionism. Philadelphia: James A. Michener Art Museum and University of Pennsylvania Press. ISBN 0-8122-3700-5. KB1 bakım: Fazladan yazı: yazar listesi (link)
Theodore Robinson, Alçak Gelgit Riverside Yat Kulübü, (1894), Margaret ve Raymond Horowitz Koleksiyonu
Dan Amboyer

| Dan Amboyer |
| --- | --- |
Dan Amboyer
Doğum: 28 Aralık 1985  Detroit, Michigan, ABD
Etkin yıllar: 2007—günümüz
Resmî site: danamboyer.com

Dan Amboyer (d. 28 Aralık 1985) Amerikalı sinema, dizi ve tiyatro oyuncusudur.
Detroit doğumlu Amboyer, The Roeper School'da eğitim gördü. ve güzel sanatlar lisesi Interlochen Arts Academy'ye katıldı. Amboyer, çalışmalarına Carnegie Mellon School of Drama'da devam etti., Mezuniyeti sonrasında New York'a yerleşen oyuncu, tiyatro ve dizi kariyerine başladı.
Amboyer, konuk oyuncu olarak Younger (TV dizisi), CBS' John Cusack Pilot, Unforgettable, Law & Order, Body of Proof, Inside Amy Schumer ve Person of Interest dizilerinde oynadı. Entertainment Tonight, Access Hollywood ve E! News programlarında röportajlar yaptı. Broadway ve bölgesel tiyatrolarda çalıştı.  Amboyer, Exit, Pursued by a Bear adlı tiyatro grubunun kurucu üyesidir.
Filmografi

| Yıl | Yapım | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 | All My Children | Fransız adam | Sezon 1, Bölüm 9862 |
| 2007 | Law & Order | Todd Barton | Bölüm: "Good Faith" |
| 2011 | Body of Proof | George White | Bölüm: "Dead Man Walking" |
| 2011 | William & Catherine: A Royal Romance | Prens William | Televizyon filmi |
| 2013 | Inside Amy Schumer | Ron | Bölüm: "The Horror" |
| 2013 | Person of Interest | Don Juan | Bölüm: "Liberty" |
| 2014 | Lily in the Grinder | Bean |  |
| 2014 | Younger | Thad Steadman | Başrol |
| 2014 | CBS' John Cusack Pilot | Douglas | Bölüm: "Pilot" |
| 2014 | Unforgettable | Eric Oliver | Bölüm: "The Haircut" |
Off-Broadway

Orange Lemon Egg Canary, Rinne Groff - 2006 (PS 122)
As You Like It - 2007 (HERE Arts Center)
The Play About the Naked Guy - 2008 (Baruch Center for the Performing Arts 27 Haziran 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
Bash'd - 2008 (The Zipper Factory)
For the Love of Christ - 2009 (Cherry Lane Theatre)
Dido, Queen of Carthage - 2010 (Exit, Pursued by a Bear)
The Great Unknown, William Hauptman ve Jim Wann 22 Ekim 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. - 2010 (The American Place Theatre)
Restoration Comedy, Amy Freed - 2010 (Exit, Pursued by a Bear)
These Seven Sicknesses - 2011 (Exit, Pursued by a Bear)
Friends and Relations - 2011 (Abingdon Theatre 17 Haziran 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
Remembrance of Things Past, Harold Pinter ve Di Trevis, ABD prömiyeri Richard Armitage'le - 2014 (92nd Street Y)
Bölgesel tiyatrolar

As You Like It, yönetmen Adrian Noble - Orlando (Old Globe Theatre)
Richard III, yönetmen Lindsay Posner - Henry VII (Old Globe Theatre)
Inherit the Wind, yönetmen Adrian Noble - Bertram Cates (Old Globe Theatre)
Le Grand Meaulnes, yönetmen Di Trevis - Augustin Meaulnes (Quantum Theatre)
The Eclectic Society - Tom Rockwell (Walnut Street Theatre)
Grease - Kenickie (The Muny)
Crazy for You - Lank Hawkins (North Shore Music Theatre)
Doctor Faustus - (Utah Shakespearean Festival)
Henry IV - (Utah Shakespearean Festival)
Romeo & Juliet - (Utah Shakespearean Festival)
Speak to Me, Annie - (Utah Shakespearean Festival)
My Fair Lady - (Utah Shakespearean Festival)
Camelot - Utah Shakespearean Festival
Godspell - Jesus (Meadow Brook Theatre)
A Christmas Carol - (Meadow Brook Theatre)
Swan Lake - (American Ballet Theatre)
Joseph & the Amazing Technicolor Dreamcoat başrolde Donny Osmond - Ulusal Turne
Urinetown, yönetmen John Carrafa - Memur Lockstock (Carnegie Mellon University)
As You Like It, yönetmen Di Trevis - Jaques (Carnegie Mellon University)
Compleat Female Stage Beauty - Ned Kynaston (Carnegie Mellon University)
2754 Efimov

| Keşif  |
| --- | --- |
Keşfeden: T. Smirnova
Keşif yeri: Kırım Astrofizik Gözlemevi
Keşif tarihi: 13 Ağustos 1966
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (2754) Efimov
Adın kaynağı: Mikhail Efimov (Rus havacı)
Alternatif adlar: 1966 PD · 1933 WF 1966 RB · 1973 YR1
Küçük gezegen kategorisi: ana kuşak · (iç)
Yörünge özellikleri 
Dönem 4 Eylül 2017 (JD 2458000,5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı: 66,15 yr (24.160 gün)
Günöte: 2,7464 AU
Günberi: 1,7085 AU
Yarı büyük eksen: 2,2274 AU
Dış merkezlik: 0,2330
Yörünge periyodu: 3,32 yr (1.214 gün)
Ortalama ayrıklık: 100,35°
Ortalama devinim: 0° 17d 47.4s / gün
Eğiklik: 5,7096°
Çıkış düğümü boylamı: 275,17°
Perihelyon açısı: 91,098°
Bilinen doğal uydusu: 1
Fiziksel özellikler
Tayf tipi: SMASS = Sa  · S  · L 
Mutlak parlaklık (H): 13,6 · 13,92
Boyutlar: 4,98 km (türetilmiş)
Sinodal dönme süresi: 244.967 sa (10.207,0 g)
Albedo: 0,20 (varsayılan)
  
2754 Efimov, geçici adıyla 1966 PD, asteroit kuşağının iç bölgelerinden yaklaşık 5 kilometre çapında taşlı bir asteroit ve ikili sistemdir. 13 Ağustos 1966 tarihinde Rus gök bilimci Tamara Smirnova tarafından Kırım yarımadasındaki Nauchnyj'deki Kırım Astrofizik Gözlemevi'nde keşfedilmiştir. Asteroide Rus havacı Mikhail Efimov'un adı verilmiştir.
Yörünge ve sınıflandırma

Efimov, iç ana kuşakta her 3 yıl 4 ayda bir (1.214 gün) 1,7-2,7 AU uzaklıkta Güneş'in etrafında dönmektedir. Yörüngesinin ekliptiğe göre 0,23'lük dış merkezliği ve 6°'lik bir eğikliği vardır.
Fiziksel özellikler

SMASS sınıflandırmasında Efimov, S-tipi asteroitlerin daha büyük grubuna ait olan Sa-tipi bir asteroittir. Aynı zamanda PanSTARRS fotometrik araştırmasına göre L-tipi asteroit olarak da nitelendirilmektedir.
İşbirliğine Dayalı Asteroit Işık Eğrisi Bağlantısı, taşlı asteroitler için standart albedo değerini 0,20 olarak varsaymakta ve 4,98 kilometrelik bir çapa ve 13,92 mutlak büyüklüğe sahip olmaktadır.
Fiziksel özellikler > Uydusu

Efimov ikili asteroittir. 2006 yılında gök bilimciler, ışık eğrisi gözlemlerini kullanarak Efimov çevresinde S/2006 (2754) 1 olarak adlandırılan, 1,29 kilometre çapında ve 14 saat 46 dakikalık yörünge periyoduna sahip küçük gezegen uydusu keşfettiler.
Adlandırması

Bu küçük gezegen, adını dik dönüşler ve dalışları ilk kez gerçekleştiren Rus havacı Mikhail Nikiforovich Efimov'un (Rusça: М. Н. Ефимов; 1881-1919) anısına almıştır.
Onaylanan adlandırma alıntısı, Küçük Gezegen Merkezi tarafından 31 Mayıs 1988 (M.P.C. 13173) tarihinde  yayımlandı.
1910 yılında Mikhail Efimov (sağda)
Tsukubai

Ryōan-ji'de bir tsukubai
Tsukubai (Japonca: 蹲踞), Japonya'da ziyaretçilerin ritüel el yıkama ve ağız durulama yoluyla kendilerini arındırmaları için kutsal bir yerin girişinde bulunan bir lavabodur. Bu tür ritüel temizlik, bir çay törenine katılan veya bir Budist tapınağının arazisini ziyaret eden konuklar için bir gelenektir. Adı, bir alçakgönüllülük eylemi olan "çömelmek" veya "eğilmek" anlamına gelen tsukubau fiilinden gelmektedir. Çay törenine katılan konuklar, çay bahçesine girmeden önce çay bahçesindeki (roji) tsukubai setinde çömelir ve ellerini yıkarlar.
Tsukubai genellikle taştandır ve genellikle kullanıma hazır küçük bir kepçe ile sağlanır. Kakei adı verilen bir bambu boru aracılığıyla su temin edilebilir.
Eladio Dieste

Eladio Dieste
Atlántida, Uruguay'daki Cristo Obrero Kilisesi
Eladio Dieste (01 Aralık 1917 - 29 Temmuz 2000), çoğu Uruguay'da bulunan tahıl siloları, fabrika hangarları, pazarlar ve kiliselerden müteşekkil bir dizi yapı inşa ederek itibarı kazanan Uruguaylı bir mühendisti ve yapılarının hepsi olağanüstü zarafete sahip olarak kabul edildi. 2021'de inşa ettiği Atlántida Kilisesi, "Mühendis Eladio Dieste'nin eseri: Atlántida Kilisesi" adı altında UNESCO Dünya Mirası Alanı ilan edildi.
Seçilmiş işleri

Durazno'daki St. Peter Kilisesi
Estación Atlántida'daki Emekçi İsa Kilisesi
Malvín'deki Lourdesli Meryem Kilisesi
Alcalá de Henares'deki Avila Aziz John Kilisesi
Montevideo'daki Teatro de Verano Ramón Collazo,
Montevideo Shopping (ilk aşamanın yapısı, 1985; mimar: Guillermo Gómez Platero)
St. Charles Borromeo Kilisesi (yapısal hesaplama, 1956; mimar: Juan Pablo Terra)
Piemontça

| Piemontça |
| --- | --- |
piemontèis
Ana dili olanlar:  İtalya
Bölge:  Piyemonte  Ligurya  Lombardiya
Konuşan sayısı: 700.000  (2012)
Dil ailesi: Hint-Avrupa  İtalikLatinBatı Romen dilleriGallo-RomenGallo-İtalikPiemontça
Dil kodları
ISO 639-3: pms
Glottolog: piem1238
Piemontça (Piemonteis), İtalya'nın Piemont bölgesinde konuşulan bir Gallo-İtalik dildir. Yaklaşık 2.000.000 kişi tarafından konuşulmakla beraber resmî dil statüsünde olmayıp yerel dil olarak kullanılmaktadır. İtalyan hükûmeti tarafından İtalyancanın bir lehçesi olarak kabul edilmesine rağmen Ethnologue tarafından Emilian-Romanyol, Ligurca, Lombardça ve Venedikçe gibi ayrı bir dil statüsündedir. Piemontça, İtalyancadan çok Oksitanca ile ilişki içinde olmuştur. İlk Piemontça metin olan sermones subalpini, Oksitanca ile büyük benzerlikler göstermektedir.
Diğer İtalyan lehçeleri ve Romen dilleri ile karşılaştırılması

|  Ceneviz |  İtalyanca | Piemontça |  İspanyolca |  Portekizce |  Katalanca |  Sardunyaca |  Korsikaca |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| primmaveia | primavera | prima | primavera | primavera | primavera | beranu | veranu/primavera |
| domenega | domenica | dumìnica | domingo | domingo | diumenge | domìniga | dumènica |
| zenâ | gennaio | gené | enero | enero | gener | ghennàrgiu | ghjennaghju |
| eutto | otto | eut | ocho | oito | vuit | oto | ottu |
| òmmo | uomo | òm | hombre | homem | home | òmine | omu |
| ascordâse | scordare/ dimenticare | dësmentié | olvidar | esquecer | oblidar | ismentigare/olvidare | scurdassi |
| cösa | cosa | còsa | cosa | coisa | cosa | cosa | cosa |
| nio | nido | ni | nido | ninho | niu | niu | nidu |
| teito | tetto | coert | techo | tecto | sostre | teulado | tettu |
| freido | freddo | frèid | frío | frio | fred | fritu | fretu |
| ceuve | piovere | pieuve | llover | chover | ploure | pròere | piove |
| graçie | grazie | mersì/grassie | gracias | obrigado | gràcies | gràtzias | grazie |
| gexa | chiesa | gesia | iglesia | igreja | església | crèsia | ghjesgia |
| rosso | rosso | ross | rojo | vermelho | vermell/roig | ruju | rossu |
| giano | giallo | giàun | amarillo | amarelo | groc | grogu | giallu |
| gianco | bianco | bianch | blanco | branco | blanc | biancu/arbu | biancu |
| sciô | fiore | fior | flor | flor | flor | frore | fiore |
| fæña | farina | farin-a | harina | farinha | farina | farina/arina | farina |
| moæ | madre | mare | madre | mãe | mare | mama | mamma/madre |
| lalla | zia | magna | tía | tia | tia | tia | zìa |
Kripton diflorür

Kripton diflorür, KrF2 kripton ve florun oluşturduğu kimyasal bileşiktir. Keşfedilen ilk kripton bileşiği olan kripton diflorür uçucu renksiz bir katıdır. KrF2'nin yapısı lineerdir ve Kr-F mesafesi 188,9 pm'dir. Güçlü Lewis asitleri ile reaksiyona girerek KrF+ ve Kr2F3+ katyon tuzlarını oluşturur. KrF2 en kolay ve en fazla üretilebilen kripton bileşiğidir. Oldukça güçlü bir oksitleyici ajan olan kripton diflorür, ksenonu ksenon hekzaflorüre veya iyotu iyot pentaflorüre dönüştürebilme kabiliyetine sahiptir. Bu oksidant özelliği ile florürleri ve altını oksitlemede kullanılır.
Sentezi

Kripton diflorür elektrik boşalımı, fotokimyasal, yüksek gerilimli tel ve proton bombardımanı gibi farklı yöntemlerle sentezlenebilir. Bileşik ayrıca, kriptonun sıvı helyum sıcaklığındaki argon flor karışımında morötesi ışınına maruz bırakılmasıyla da elde edilebilir. Ürün −78 °C'de bozunmadan saklanabilir. Kripton diflorür üretiminde kullanılan ilk metot elektrik boşalımıdır. Bu yöntemde 40-60 torr basınç ve sırasıyla 1:1 veya 2:1 oranında F2 ve Kr karışımı gerekir. Yöntemde bu iki element arasında büyük miktarda enerji arklaması yapılır. Sonuçta saatte 0,25 gram kadar ürün elde edilebilir. Proton bombardımanı ile yapılan üretimde saatte maksimum 1 g ürün elde edilebilir. Bu yöntemde F2 ve Kr karışımı, 10 MeV enerji seviyesinde ve 133 K sıcaklığında proton demeti ile bombardıman edilir. Göreli yüksek miktarlarda KrF2 üretiminde en hızlı yöntem budur ancak (siklotrondan elde edilebilen) α-parçacığı gerektirir.
İgnati Grinevitski

| İgnati Grinevitski |
| --- | --- |

Doğum: y. 1856 Babruysk, Minsk Guberniyası, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 13 Mart 1881 (aged c. 25) Mahkeme Reviri, Sankt-Peterburg, Rus İmparatorluğu

İgnati Grinevitski veya Ignacy Hryniewiecki(Rusça: Игнатий Гриневицкий; y.1856 - 13 Mart 1881), II. Aleksandr Suikastı'nı düzenleyen devrimci Narodnaya Volya grubunun Polonyalı bir üyesiydi. Grinevitski, II. Aleksandr'ın öldürüldüğü bombalı suikast saldırısına katılımı ile tanındı. Grinevitski, Çar'ı ve kendisini ölümcül şekilde yaralayan ikinci bombayı atmıştı. Çar'ın ölümünden birkaç saat sonra aynı gün kendisi de öldü. Grinevitski ve suç ortakları, II. Aleksandr'a yapılacak herhangi bir suikastın çarlık otokrasisini devirmek için siyasi veya sosyal bir devrimi tetikleyebileceğine inanmaktaydılar.
Birçok tarihçi ise suikastı bir Pirus zaferi olarak görmektedir, zira bir devrime katılmak yerine devletin devrimci hareketi ezmek için kararlılığını güçlendirmiştir ve 1880'lerde devrim hareketinin düşüşüne yol açmıştır.Grinevitski'nin ise suikastteki rolünün İntihar saldırılarının ilk örneklerinden olarak görülmektedir.
Hayatı

İgnati Grinevitski, 1855-6'da,  Minsk' te (bugünkü Klichaw Bölgesi, Mahilyov Voblastı), Grodno Guberniyası'nda büyük bir ailede dünyaya geldi. Polonyalı soylu, bir katolik toprak sahibinin oğluydu.Eski yoldaşı Lev Tikhomirov'a göre, Grinevitski kendisine bir Polonyalı değil Litvan olarak tanımlardı. Tihomirov onu bir Rus Kutbu olarak kabul etmiş ve ayrıca Rusça ile Lehçe de eşit derecede akıcı olduğunu eklemiştir.  Grinevitski, Polonya hareketlerine katılmadığı için suçlandığı bir noktada:"Partizan çatışmalarına başladığınızda, sizinle olacağım. Ama şimdilik Rusya'nın özgürlüğü için çalışacağım." şeklinde ifade etmekteydi. 1875'te Grinevitski, yüksek akademik dereceye sahip Byelostok'taki bir spor okulundan mezun oldu ve sonbaharda Sankt-Peterburg'un Sankt-Peterburg Devlet Teknoloji Enstitüsü'nde makine mühendisliğine kaydolması için ayrıldı.1879'da finansal desteğe katkıda bulunduğu yeraltı Rus devrimci hareketi Narodnaya Volya (Halkın İradesi) ile hareket etti. Derslere katılmadığı için 1 Haziran 1880'de enstitüden çıkarıldı. O yıl, Kotik ve Mihail İvanoviç takma adları altında çalışmalarını sürdüren Grinevitski, hükûmet karşıtı faaliyetlerde bulundu ve öğrenciler ile işçiler arasında devrimci propaganda yaymak amacı ile çabaladı. Ayrıca gizli bir baskı kuruluşunda yer alan Raboçaya Gazetesi'nin yeraltı edebiyatının organizatörüdür.
Çağdaş açıklamalara göre, Grinevitski orta boyda, hafif sakallı, kıvırcık saçlara sahipti, ve iyi huylu biriydi.
Sonrası

Sergey Prokudin-Gorski tarafından, suikasttan yaklaşık 24 yıl sonra çekilen Voskresenia Khristova Kilisesi fotoğrafları.
Grinevitski'nin kimliği ölümünden sonra 1881 yılının Nisan ayında belirlenebildi. Yargılama sırasında, basitçe "1 Mart'ta ölen ve Elnikov'un sahte adı altında yaşayan şahıs" olarak raporlara geçti. Tutuklama sonrası sorgulaması sırasında Andrey Jelyabov cesedini tanımlamayı reddetti. İlk bombayı atan Rısakov, sadece  kod adıyla Grinevitskiyi tanıdığı için gerçek adını açıklayamadı. Soyadı daha önce tutuklanan Narodnaya Volya üyesi Kolodkeviç tarafından ortaya çıkarıldı. Bu, Sankt-Peterburg Teknoloji Enstitüsü üyeleri tarafından da daha sonra desteklendi. Grinevitski ve Narodnaya Volya üyeleri, suikastın siyasi veya sosyal bir devrimi hızlandıracağını ummuşlardı.Ancak bunun yerine yeni İmparator III. Aleksandr devlet baskısını arttırmaya ve II. Aleksandr'ın hayata sokmuş olduğu birçok reformunu iptal etmeye başladı. Çok sayıda tutuklama, yoğunlaştırılmış polis gözetimi ile birlikte harekete ciddi darbeler gerçekleştirmiş ve partiyi bitirmiştir.Birçok tarihçi bu nedenle suikastı bir Pirus zaferi ve 1880'lerde devrimci hareketin düşüşüne bir başlangıç olarak gördü.
Bir bombacının rolünün onunla ölüm olasılığını taşıdığı biliniyordu ve Grinevitski gibi gönüllü bombacılar bu rolü bilerek almış ve bir intihar görevini kabul etmişlerdir. Bu nedenle Grinevitski bazen ilk intihar bombacısı olarak kabul edilir.
Daha sonra II. Aleksandr'ın suikastının gerçekleştiği yere Voskresenia Khristova Kilisesi yapılmıştır.Mayıs 1975'te, olay yerinin yakınındaki köprü Grinevitski'den sonra 1998'de Novo-Konyushenny Köprüsü olarak yeniden adlandırılana kadar  Grinevitski Köprüsü  olarak isimlendirilmiştir.
Alken

Alkenler (diğer bir deyişle olefinler yani "yağ oluşturucular") yapılarında en az bir tane karbon-karbon (C=C) çift bağı içeren organik bileşiklerdir. Alkenlerin yapısında karbon-karbon çift bağı bulunduğundan ve bu karbonların yapabileceği en fazla hidrojenle bağ yapmamış olduğundan alkenler doymamış bileşikler kategorisine girerler. Alkenlerin yapısında sadece bir karbon-karbon çift bağının bulunması durumunda homolog seriler oluşturur. Bu homolog serilerin genel formülü CnH2n şeklindedir. Burada n-in en az 2 olma şartı vardır. Aşağıda en basit alken olan eten, yaygın ismiyle etilenin, çeşitli modellemelerle çizilmiş şekillerinin yanı sıra alkenlerin çeşitli şekillerdeki yazılış şekilleri de bulunmaktadır.
Etilenin Yapı Modelinin Değişik Bir Yazım Şekli
Etilenin Top-Çubuk Modeli.Burada maviyle gösterilenler Hidrojen atomu gri olanlar ise Karbon atomlarıdır.
Etilenin Uzay-Dolgu Modeli.Mavi olanlar Hidrojen atomu gri olanlar ise Karbon atomlarıdır.
Burada R  ile gösterilen kısımlar organik kısımlardır
Burada Me  ile gösterilen kısımlar Metil (CH3) grubunun Kısaltılmış halidir.
Yapıları > Şekilleri

VSEPR teorisiyle varsayıldığı üzere alkenlerde çift bağ yapan karbon atomlarının arasında yaklaşık 120° açı oluşmaktadır. Bu açı Van der Waals etkileşimleri ve bağa katılmayan fonksiyonel grupların etkileri ile değişebilir. Örnek olarak propen molekülünde bağ açısı 123.9°'dir. Alken çift bağı tekli kovalent bağdan daha güçlüdür ve 133 pikometre daha kısadır.
Yapıları > Moleküler geometri

Tekli kovalent bağlarda olduğu gibi çift bağlar da üst üste gelen atomik orbitaller olarak tanımlanabilir. Ancak tekli kovalent bağ sadece bir adet sigma bağından oluşurken, çift kovalent bağ bir sigma bir pi bağından meydana gelmiştir.
Çift bağa dahil olan her karbon kendi üç sp2 hibrit orbitalini, üç atomla sigma bağı yapmak için kullanır. Hibritleşmemiş ve diğer üçünün oluşturduğu düzleme göre dik açıda kalan ‘’2p’’ orbitalleri etkileşerek pi bağını oluştururlar.
Pi bağını kırmak için büyük miktarlarda enerji gerektiğinden (etilende 264 joule/mol) karbon-karbon çift bağını döndürmek oldukça zordur ve büyük oranda kısıtlanmıştır. Bunun sonucu olarak sübsitüen bağlı alkenlerde cis ve trans olmak üzere iki geometri izomeri türü oluşabilir. Örnek olarak cis-2-büten molekülünde metil sübsitüenler aynı tarafa bakarken trans-2-büten molekülünde metil sübsitüenler ters tarafa bakarlar.
Biri çift bağı çevirmek zor olsa da imkânsız değildir. Gerçekte, 90°lik bir çevirme işlemi pi bağının gücünün yarısına eşittir. P orbitallerinin yanlış yerleşimi beklenenden azdır çünkü piramidal yapı oluşmaya başlar. (Bkz: Piramidal alken)