Pliska Muharebesi
Muharebe

Nikiforos ve ordusu Bulgar başkentini yağmalamakla meşgulken, Krum dağlardaki geçitlere tuzak ve pusu kurmak üzere halkını (kadınlar ve Avar askerleri de dahil) seferber etti.  Başlangıçta Nikiforos, Konstantinopolis'e dönmeden önce Moesia’dan geçerek Serdica’ya gitme niyetindeydi fakat savaş hazırlığı yapıldığının haberini alınca kararını değiştirdi ve başkente en kısa yoldan gitmeye karar verdi. Kendine aşırı bir güven duyan İmparator önden bir keşif birliği göndermeyi ihmal etti. Ordu 25 Temmuz tarihinde Vărbitsa Geçidi’ne girdi fakat süvari birlikleri İmparator'a yolun kalın ahşap bir duvarla kapatılmış olduğunu ve Krum’un müfreze birliklerinin yukarılardan kendilerini gözlediğini bildirdi. İmparator düştüğü durumdan ötürü paniğe kapıldı ve tekrar tekrar yoldaşlarına "kanatları dahi olsa bu vahim durumdan kurtulamayacaklarını" ifade etti. Ordu geriye çekilemeden Bulgarlar vadinin girişini de kapattı.
Siper kazıklarına saldırmayı göze alamayan Nikiforos generallerinin tüm kuşkularına karşın basitçe kamp kurmayı tercih etti. Üçüncü gecede Bulgarlar kalkanlarına vurarak Bizanslılar'la alay ederlerken, Bizanslılar manevi açıdan iyice yorgun düşmüşlerdi.
O gece Bulgarlar birliklerini topladı ve tuzağa düşmüş durumdaki ordunun çevresindeki halkayı iyice daralttı. Gün ağarırken hücuma kalktılar ve tamamen şaşkın ve panik halindeki Bizanslıları öldürmeye başladılar. Saldırıya ilk maruz kalan Tagmata idi. Bizanslılar kısa bir süre için zayıf bir direnç gösterdi ve ardından bozguna uğradı. Yoldaşlarının kaderine tanık olan diğer birimler derhal kaçmaya başladı.
Güneye doğru ilerleyen Bizans güçleri içerisinden geçmesi çok zor olan çamurlu bir nehre rast geldi. Karşıya geçmek için sığ bir yer bulamadan birçok Bizanslı nehre düştü. İlk düşenler atlarıyla birlikte çamurda takılıp kaldı ve arkasından gelenler onların üzerinden geçti. Nehir ölenlerle doldu ve arkadan gelen Bulgarlar kolayca üzerlerinden geçerek takibe devam etti. Nehirden geçebilenlerin yolu yüksek ve kalın ahşap duvarla kesildi. Bizanslılar atlarını bıraktı ve duvara tırmanarak diğer tarafa atladı. Bulgarlar iç tarafa derin bir hendek kazmıştı ve Bizans askerleri seti aşınca yüksek duvardan düşerek uzuvlarını kırdılar. Bazıları derhal orada can verdi ve bazıları ise müthiş bir açlık ve susuzluk içerisinde beklemeye koyuldu. Bizans birlikleri birkaç yerden duvarı yaktı fakat duvarı bir an önce geçebilmek için acele etmelerinden dolayı siper kazıklarının yanan kısımlarıyla beraber onlar da hendeğe düştü. Neredeyse herkes can verdi; bazıları kılıçla öldürüldü, diğerleri nehirde boğuldu ya da duvardan düştükten sonra ölümcül yaralar aldı ve bazıları da yangında can verdi. Ölen soyluların arasında asilzade Theodosios Salibaras ve Sisinnios Triphyllios; Anatolikon Theması'nın ordu lideri Romanos ve Trakya’nın ordu lideri ve aynı zamanda İmparatorluk Muhafızları’nın ve Vigla tagmatanın komutanları da vardı.
Hazırlanan rapora göre sadece birkaç kişi yenilgiden sağ kurtulabildi. Öldürülen en soylu kişi, tarihçilere göre savaş günü bir gübre yığınının üzerinde hayatını kaybetmiş olan İmparator Nikiforos idi. Nikiforos’un oğlu Stavrakios boynundan felç edici bir yara aldıktan sonra imparatorluk muhafızları tarafından güvenli bir yere taşındı. Altı ay sonra da yaraları sebebiyle hayatını kaybetti. Anlatılanlara göre Krum, İmparator’un kafatasını sivri bir sopaya taktı ve sonra onu gümüşle kaplatarak bardak olarak kullandı.