stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sammo Hung Kam-Bo
İlk yılları

Hong Kong'da doğan anne ve babasının her ikisi de yerel film endüstrisinde gardırop sanatçısı olarak çalışıyordu ve vesayet, büyükanne ve büyükbabasına aitti. Büyükannesi tipik dövüş sanatı oyuncusu Chin Tsi-ang idi ve büyükbabası film yönetmeni Hung Chung-ho'ydu.
Hung, 1961'de Hong Kong'daki Pekin Opera Okulu olan Çin Drama Akademisi'ne katıldı. Büyükannesi ve büyükbabasının okuldan haberdar olması üzerine 9 yaşından itibaren yedi yıl süreyle okula kaydoldu. Opera okulu, Usta Yu Jim Yuen tarafından yönetiliyordu ve tüm öğrenciler için alışılmış olduğu gibi, Hung, katılırken sifu'sunun verilen adını soyadı olarak benimsedi. Yuen Lung (元龍) adıyla anılan Hung, Seven Little Fortunes (七小福) performans grubunun en önde gelen üyesi oldu ve genç öğrencilerden biri olan Yuen Lo ile dostane bir rekabet kuracaktı. Yuen Lo uluslararası süperstar Jackie Chan olacaktı. Hung, 14 yaşındayken Hong Kong film endüstrisiyle bağlantıları olan bir öğretmen tarafından bir filmde gösteri yapmak üzere seçildi. Sektöre yaptığı bu kısa girişim filme olan ilgisini artırdı ve film kameralarının işleyişine özel ilgi gösterdi. Topluluğun en büyüğü olan Hung, opera okulundaki kardeşlerine kazancından harçlık veriyordu ve onu genç arkadaşlarına çok sevdiriyordu. Hung, 16 yaşında Akademi'den ayrılmadan kısa bir süre önce, onu uzun bir süre yatalak bırakan bir yaralanma yaşadı ve bu sırada kilosu arttı. Film endüstrisinde dublör olarak iş bulduktan sonra kendisine tanınmış Çinli çizgi film karakteri Sam-mo'nun (三毛; Üç Saç) adını taşıyan bir takma ad verildi.
Yıllar sonra, 1988'de Hung, Çin Drama Akademisi'ndeki deneyimlerini dramatik bir şekilde yeniden anlatan Alex Law'un Painted Faces adlı filminde rol aldı. Filmde yer alan egzersizler arasında çok sayıda akrobatik ters takla ve duvara karşı saatlerce yapılan amuda kalkmalar yer alıyordu. Painted Faces'ta gösterilen bazı acımasız egzersizlere ve fiziksel cezalara rağmen Hung ve Seven Little Fortunes'un geri kalanı, filmi kendi gerçek deneyimlerinin yumuşatılmış bir versiyonu olarak görüyor.
Akkent, Doğanyol

| Akkent |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Malatya ilinin Türkiye'deki konumu
AkkentAkkent'ın Malatya'daki konumu
Koordinatlar: 38°19′N 39°06′E﻿ / ﻿38.32°K 39.1°D﻿ / 38.32; 39.1
Ülke:  Türkiye
İl: Malatya
İlçe: Doğanyol
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2018): 53
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 422
İl plaka kodu: 44
Posta kodu: 44880
Akkent Mahallesi, Malatya'nın  Doğanyol ilçesine bağlı bir mahalledir. Batısında Mezraa Mahallesi, doğusunda Fırat nehri ile ayrılan Elazığ, güneyinde ise Yalınca Mahallesi yer almaktadır. Yerel halkın başlıca geçim kaynağı hayvancılıktır. Büyükşehir yasası gereğince köy statüsünde olan yerleşim birimi mahalle statüsüne taşınsa da yerel özellikler itibarıyla köy görünümündedir. Akkent merkez, Taşto, Kurttepesi Hasanusağı ve Teknetası mevkisi yerleşim alanlarını oluşturmaktadır.
Coğrafya

38.3221 enleminde ve 39.1028 boylamında yer almakta olan mahalle deniz seviyesinden yaklaşık 1000 metre yüksektedir. Ayrıca jeomorfolojik açıdan arızalı bir topoğrafyaya sahiptir. Malatya iline 100 km, Doğanyol ilçe merkezine 8 km uzaklıkta yer almaktadır.
Nüfus

|  | Nüfus |
| --- | --- |
2018: 53
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
Barbarossa Harekâtı

| g t Doğu Cephesi |
| --- | --- |
 1941 Barbarossa • Brest-Litovsk • Bialistok-Minsk • Raseiniai • Brodi • Smolensk • Yasamal • Kiev • Tallinn • Duhovşçina • Yelnya • Roslavl • Odessa • Leningrad • I. Harkov • Kırım • Rostov • Sivastopol • Moskova 1942 I. Rzhev-Vyazma • Toropets-Holm • Demyansk • Velikiye Luki • Mars • II. Harkov • Mavi • Stalingrad • Uranüs • Kış Fırtınası • Küçük Satürn • Tatsinskaya • Yüzük • Sinyavin 1943 III. Harkov • Kursk • Prohorovka • Kutuzov • Rumyantsev • Suvorov • II. Kiev 1944 Dinyeper • Korsun-Şevçenkovski • Narva • Dinyeper-Karpatlar • Jitomir-Berdiçev • Krasnoye • Uman-Botoşani • Kirovograd • Kamenets-Podolski • 1. Yaş-Kişinev • 1. Târgu Frumos • Bagration • Vilnüs • Radzymin • Şyaulyay Taarruzu • Lvov-Sandomierz • Lublin-Brest • Doppelkopf • 2. Yaş-Kişinev • Debrecen • Belgrad • Panzerfaust •  Budapeşte 1945 Vistül-Oder • Gündönümü • Doğu Prusya • Königsberg • Balaton • Doğu Pomeranya • Silezya • Viyana • Seelow • Berlin • Prag 
| g t Barbarossa Harekâtı |
| --- | --- |
 Brest  Bialistok-Minsk  Raseiniai  Brodi  Smolensk  Uman  Kiev  Tallinn  Duhovşçina  Yelnya  Roslavl  Odessa  Leningrad  I. Harkov  Kırım  Rostov  Moskova 
Barbarossa Harekâtı (Almanca: Unternehmen Barbarossa; Rusça: Операция Барбаросса, romanize: Operatsiya Barbarossa), Alman Silahlı Kuvvetleri'nin 22 Haziran 1941 günü başlayan Sovyetler Birliği'nin işgali harekâtına Alman kaynaklarında verilmiş olan kapalı addır. Aynı zamanda II. Dünya Savaşı'nın Doğu Cephesi'ni açan harekâttır. Tarihin en geniş çaplı askerî harekâtı olarak nitelendirilir.
Harekât öncesi > Alman yayılması

Alman ve Sovyet kuvvetlerinin 1939 yılı Eylül ayında Polonya'yı işgalinin ardından Almanya, 1940 yılı Nisan'ında Danimarka ve Norveç'i işgal etti. Aynı yılın Mayıs ayında da Hollanda üzerinden Fransa'ya saldırdı. Paris, 14 Haziran'da düştü ve Fransa, 16 Haziran'da mütareke istedi. General Erwin Rommel'in ve Afrika Kolordusu'nun Şubat 1941'de bölgeye intikali ile Almanya Kuzey Afrika'da harekâta başlamış oldu.
Harekât öncesi > Sovyet yayılması

Alman orduları Paris'i işgal ettiği gün Sovyet Hükûmeti Litvanya'ya dokuz saatlik bir ültimatom verdi ve hemen ertesi gün, 15 Haziran 1940'ta Kızıl Ordu Litvanya'yı işgal etti. Birkaç gün içinde Estonya ve Letonya da işgale uğradı. Bu üç ülkede de 18 Temmuz'da Kızıl Ordu gölgesinde seçimler yapıldı, yeni hükûmet derhal Sovyetler Birliği'ne katılma kararı aldı. Litvanya 3 Ağustos'ta, Letonya 5 Ağustos'ta, Estonya ise 6 Ağustos'ta Sovyetler Birliği'ne katıldılar. Bu üç Baltık Ülkesi'nin Sovyetler Birliği'ne katılmasıyla Sovyetler Birliği, Polonya topraklarından sonra kuzeyde de Almanya ile ortak sınıra gelmişti.
Aynı yılın Haziran ayının 26'sında Stalin, Romanya'dan Besarabya ve kuzey Bukovina'yı boşaltmasını isteyen bir ültimatom verdi. Bir günlük süre tanınmıştı. Aslında Beserabya, Alman-Sovyet Saldırmazlık Paktı'nda Sovyetler Birliği'nin etki alanında kabul edilmişti ama, Bukovina için bir madde yoktu. İngiliz ablukası nedeniyle petrolü deniz yoluyla getiremeyen Almanya, Romanya'dan ithal ettiği petrole bağımlı olmak dolayısıyla, Sovyetler Birliği'in Romanya petrol sahasına bu denli yaklaşmasından ciddi endişe duymak durumundaydı. Besabya ve Kuzey Bukovina 28 Haziran 1941 tarihinde Sovyet birliklerince işgal edildi.
Harekât öncesi > 1939-1940 Alman-Sovyet ilişkileri

Molotov-Ribbentrop Paktı (Alman-Sovyet Saldırmazlık Paktı), Almanya'nın ve Sovyetler Birliği'nin 1939'da Polonya'yı işgalinden kısa bir süre önce imzalanmıştı. Görünüşte bir saldırmazlık anlaşması olmasına karşın geri plandaki gizli protokoller, ana hatlarıyla III. Reich ile Sovyetler Birliği'nin arasındaki sınır devletlerin paylaşılmasını içeriyordu. Pakt, her iki ülke arasındaki karşılıklı düşmanlık ve ideolojik çekişme nedeniyle tüm dünya için bir sürpriz oldu. Paktın bir sonucu olarak Almanya ile Sovyetler Birliği arasında görece sıkı diplomatik ilişkiler ve önemli boyutlarda ekonomik ilişkiler oluştu. İki ülke arasında 1940'ta bir ticaret anlaşması imzalandı. Sovyetler Birliği, bu ticaret antlaşmasıyla bir bakıma Alman ekonomisini rahatlatmıştır. Askeri ve endüstriyel malzeme karşılığında Almanya'ya başta petrol olmak üzere hammaddeler satılmıştır. Bu durum, İngiliz ablukasının Alman ekonomisi üzerindeki olumsuz etkilerini hafifletti.
Harekât öncesi > Romanya krizi

Fransa'nın çöküşünün bir başka etkisi de Balkanlar'ın kuzeyinde ortaya çıktı. Macaristan ve Bulgaristan, 1940 yılı yazında Romanya'dan toprak talebinde bulunmaya başladılar. Özellikle Macaristan, I. Dünya Savaşı sonrasında kaybettiği Transilvanya'yı geri alma çabasına girmişti. Bu bölgede çıkabilecek bir çatışma Hitler açısından çok ciddi bir krize yol açabilecektir. Konu yine Romanya petrollerine dayanmaktadır. Gelişmeleri izleyen Hitler, 28 Ağustos'ta durum iyiden iyiye kritik bir hal alınca, öncelikle beş panzer ve üç mekanize tümene (paraşütçülerin de dahil olduğu bazı hava kuvvetlerine bağlı birlikler dahil), Romanya petrol bölgesini 1 Eylül'de işgal için hazır olmaları emri vermiştir. Aynı zamanda kendi Dışişleri Bakanı Joachim von Ribbentrop'la İtalya Dışişleri Bakanı Galeazzo Ciano'yu Viyana'ya gönderdi. İki dışişleri bakanı, taraflara arabuluculuklarını ve Hitler'in düzenlemesini kabul ettirdiler. Buna göre Rumenler, Transilvanya'nın yarısını Macaristan'a, Güney Dobruca'yı da Bulgaristan'a bıraktılar. İtalya ve Almanya, Romanya'nın geri kalanı için bir garanti verdiler. Romanya'ya verilen bu garanti Stalin'in tepkisini çekmiş, iki ülke arasındaki ilişkileri giderek gerginleştiren bir süreci körüklemiştir.
Harekât öncesi > Yunanistan krizi

İtalyan kuvvetleri 28 Ekim 1940 tarihinde Yunanistan - Arnavutluk sınırını geçtiler. Her ne kadar bir hafta içinde bozguna uğradılarsa da bu durum, Balkanlar'da Almanya'nın durumunu tehlikeye düşürmüştü. Ardından İngiliz kuvvetleri Limnos ve Girit'e, sonrasında Yunanistan'a asker çıkardılar. Bu İngiliz askeri varlığı ile gelen havaalanları, Romanya'daki petrol sahasını tehdit ediyordu.
Yugoslavya'da 26 Mart 1941 gecesi gerçekleşen bir hükûmet darbesi, Balkanlar'da Alman istilasını başlatan ateşleme oldu. Hitler'in 27 Mart'ta yayınladığı 25 Sayılı Emir'le hazırlıklara girişildi ve Alman kuvvetleri 6 Nisan 1941 günü sabahı Yugoslavya sınırından taarruza geçti. Nisan ayı sonlarında tüm Balkanlar Alman işgali altındaydı. Yunanistan'a Kuzey Afrika'dan getirilen dört İngiliz tümeni denizden tahliye edilmişti.
Savaş öncesi Nazi planlamaları

Ana madde: Nazilerin Barbarossa Harekâtı planlaması
Sovyet hazırlıkları

Ana madde: Sovyetler Birliği'nin Barbarossa Harekâtı öncesi hazırlıkları
Muharebe düzeni

Ana madde: Barbarossa Harekâtı muharebe düzeni
Muharebe düzeni > Mihver kuvvetleri

General Wilhelm von Leeb komutasındaki Kuzey Ordular Grubu, General Erich Hoepner'in 4. Panzer Ordusu'na eşlik eden iki ordu, 1. Hava Filosu ve Fin ordusundan oluşmaktadır.
General Fedor von Bock komutasındaki Merkez Ordular Grubu, Günther von Kluge komutasındaki 4. Ordu, bağlısı General General Heinz Guderian'ın Guderian Panzer Grubu, General Adolf Strauß komutasındaki 9. Ordu, bağlısı General Hermann Hoth'un 3. Panzer Grubu ile 2. Hava Filosu'ndan oluşmaktadır.
General Gerd von Rundstedt komutasındaki Güney Ordular Grubu, Avrupalı müttefik ülke kuvvetlerinden teşkil edilmiş eksik kadrolu üç ordu ve General von Kleist'in 1. Panzer Grubu ile 5. Hava Filosu'ndan oluşmaktadır. Eksik kadrolu ordular, birer Macar, Slovak, İtalyan kolordusu ile iki Rumen ordusundan oluşmuştur.
Samuel W. Mitcham'ın çalışmasına göre Wehrmacht Doğu Cephesi'ne toplam 148 tümenden oluşan bir kuvvet getirmiştir. Bu tümenlerin 19'u panzer, 15'i de motorize tümendir. Cepheye getirilen silahlar, 3.350 panzer, çeşitli çapta 7.184 top ve havan, 2.770 uçak, 6 bin motorlu araç ve 625 bin attır. Toplam asker mevcudu yaklaşık 2,5 milyondur.
General Guderian ise Doğu Seferi için 145 tümen ayrılmış olduğunu belirtirken Wehrmacht'ın toplam tümen sayısından ve dağılımından hareket etmektedir. Guderian'a göre Wehrmacht'ın toplam tümeni 205'tir. Bu tümenlerin dağılımı ise Danimarka'daki bir tümen dahil Batı'da 39 tümen, Norveç'te 12 tümen, Balkanlar'da 7 tümen ve Kuzey Afrika'da 2 tümen. Sonuçta geriye 145 tümenlik bir kuvvet kalmaktadır. Doğu Seferi'ne ayrılan tümen sayısı kaç olursa olsun tarihçiler ve Alman generalleri, Batı'da ve Norveç'te gereğinden çok daha büyük garnizonlar tutulduğu konusunda hemfikirdir. 
Esasen Wehrmacht'ın elinde 10 panzer tümeni vardır. Fakat Barbarossa Harekâtı öncesinde Hitler'in emriyle bu tümenlerden birer panzer alayı alınarak yeni panzer tümenleri oluşturuldu. Böylelikle panzer tümenlerinin sayısı 21'e çıkmış oldu. Alman generalleri, panzer tümenlerinin vurucu gücünün böylece zayıflatılmış olduğunu ileri sürerek uygulamaya karşı çıkmaya çalıştı. Ancak Hitler, Rusya'nın geniş arazisi için ve Kızıl Ordu birliklerinin bu geniş arazide derinliğine hareketlerle kuşatılabilmesinin, daha çok sayıda zırhlı tümen gerektireceğini düşünmüştü. Öte yandan, tümenlerdeki panzer sayısının azaltılmasının, Kızıl Ordu'nun teknolojik geriliği, panzer tümenlerinde artık hafif tanklar yerine daha gelişkin tankların bulunması ile elimine edileceğini savunuyordu. Gerçekten de panzer birliklerinin bünyesindeki neredeyse tüm Pz-I ve Pz-II hafif tanklar, Pz-III ve Pz-IV orta sınıf tanklarla değiştirilmişti.
Muharebe düzeni > Sovyet kuvvetleri

Sovyet topraklarına yönelik Alman taarruzu 22 Haziran 1941 tarihinde başladığında Kızıl Ordu, Sovyetler Birliği'nin Avrupa topraklarında dört cephe halinde teşkillenmişti. Sovyet askeri uygulamasında cephe, Alman Kara Kuvvetleri'nde (Heer) bir ordular grubunun ayarında bir askeri organizasyondur.[kaynak belirtilmeli]
Alman taarruzu başladığında Jukov'un emriyle derhal Leningrad Askerî Bölgesi Kuzey Cephesi'ne, Baltık Özel Askerî Bölgesi Kuzeybatı Cephesi'ne, Batı Özel Askerî Bölgesi Batı Cephesi'ne ve Kiev Özel Askeri Bölgesi de Güneybatı Cephesi'ne dönüştürüldü. Odesa Özel Askerî Bölgesi ise 25 Haziran 1941 tarihinde Güney Cephesi olarak yeniden düzenlendi.
İlk stratejik yönetimler 10 Temmuz 1941'de Mareşal Kliment Voroşilov komutasında Kuzeybatı Stratejik Yönetimi, Mareşal Semyon Timoşenko komutasında Batı Stratejik Yönetimi ve Mareşal Semyon Budyonni komutasında Güneybatı Stratejik Yönetimi olarak kuruldu.
Kuzeybatı askeri bölgesi kuvvetleri, iki kanattan oluşmuştur. General Markian Popov komutasındaki Kuzey Cephesi ve General Fyodor Kuznetsov komutasındaki Kuzeybatı Cephesi idi. Ayrıca deniz kuvveti olarak Kuzey ve Baltık Filoları da bu yönetime bağlanmıştır.
Batı Askeri Bölgesi kuvvetleri, General Grigoryeviç Pavlov'un Batı Cephesi'nden oluşmaktadır.
Güneybatı Askeri Bölgesi kuvvetleri, General Mihail Kirponos komutasındaki Güneybatı Cephesi ile General İvan Tyulenev komutasındaki Güney Cephesi'nden oluşmaktadır. Ayrıca deniz kuvveti olarak Karadeniz Filosu da askeri bölge emrindedir.
Cephe ordularının yanı sıra başkaca altı ordu, Sovyetler Birliği'nin batı kesiminde bulunmaktadır. Bu ordular 16. Ordu, 19. Ordu, 20. Ordu, 21. Ordu, 22. Ordu ve 24. Ordu bağımsız birlikler olarak STAVKA İhtiyat Grubu olarak ayrılmış ve İhtiyat Cephesi olarak teşkillenmişti. Doğrudan doğruya Stalin'e bağlıydılar.
İstila > Açılış evresi (22 Haziran 1941 - 3 Temmuz 1941) > Kuzey Ordular Grubu

Alman Kuzey Ordular Grubu karşısında iki Sovyet ordusu mevzilenmiş durumdadır. Bu kesimde Wehrmacht, 600 tanklık bir gücü olan 4. Panzer Grubu'yla iki Sovyet ordusunun arahattından taarruz edecekti. 4. Panzer Grubu'nun operatif hedefleri, Leningrad yaklaşımındaki en büyük iki engel olan Neman Nehri'ni ve Daugava Nehri'ni art arda geçmektir. Alman tank birlikleri bir gün içinde Neman'a ulaşarak 80 km.lik bir yarma gerçekleştirdiler. Raseiniai yakınlarında Sovyet 3. ve 12. Mekanize Kolorduları, 300 tankla bir karşı saldırıya girişti. Dört gün süren çatışmalarda Alman kuvvetleri Sovyet birliklerini kuşattı ve imha etti. Kızıl Ordu zırhlı birlikleri bu süre içinde yakıt ve mühimmat sıkıntısı çekmekteydiler ve gerektiği gibi koordine olamadılar. Birinci haftanın sonunda Sovyet mekanize kolorduları, kuvvetlerinin % 90'nını yitirmişlerdir. Panzer Grupları Daugava Nehrini Daugavpils yakınlarında geçtiler. Bu aşamada Alman kuvvetleri artık Leningrad'ın vuruş mesafesindeydiler. Ancak ikmal durumunun kötüleşmesi nedeniyle Hitler, piyade birlikleri geriden gelip yetişmesine kadar panzer gruplarının ileri hareketi durdurmalarını emretmiştir. Bu emirle piyade birliklerinin beklenmesi bir haftadan fazla bir zaman gerektirmiş, bu süre içinde Sovyet komutanlığı Leningrad ve Luga Nehri kıyılarına takviye kuvvetler getirme olanağı bulmuştur. Litvanya'da 22 Haziran'da başlayan Sovyet yönetimi karşıtı ayaklanma, Kızıl Ordu birliklerinin bölgedeki durumunu daha da zorlaştırdı ve ertesi gün Litvanya'nın bağımsızlığı ilan edildi. Tahminen 30 bin Litvanyalı isyancı, kendilerine katılan yine Litvanyalı Kızıl Ordu unsurlarıyla birlikte Sovyet kuvvetleriyle çatışmalara girmiştir. Alman kuvvetleri daha kuzeye ilerlediğinde Estonya'da da Sovyet kuvvetlerine karşı silahlı direniş başlamıştı. Alman 18. Ordu'sunun Finlandiya Körfezine ulaştığı 7 Ağustos 1941 Estonya Savaşı da sona erdi.
İstila > Açılış evresi (22 Haziran 1941 - 3 Temmuz 1941) > Güney Ordular Grubu

Cephenin güney kesiminde Alman taarruzu Sovyet 5. Ordu, 6. Ordu ve 26. Ordu üzerine olmuştur. Bu kesimde Sovyet komutanlığı daha hızlı tepki gösterdi, sonuç olarak Alman taarruzu başlangıçta daha azimli ve kararlı bir direnişle karşılaştı. Alman piyade orduları, bu Sovyet ordularının arahat kesimlerinde taarruz ederken 1. Panzer Grubu'nun 600 tanktan oluşan öncü unsurları, Brody'yi hedef alarak sağ kanattan 6. Sovyet Ordusu üzerinden taarruz etti. Sovyet mekanize kolorduları, 1.000 tanklık bir kuvvetle 26 Haziran'da Alman 1. Panzer Grubu'na yönelik bir karşı taarruz başlattı. Barbarossa Harekâtı'nın en sert çatışmaları arasında yer alan bu çatışmalar dört gün boyunca sürmüştür. Her ne kadar sonuçta Alman kuvvetleri üstün gelmişse de bu galibiyet 1. Panzer Grubu'na ağır kayıplara mal olmuştur.
Batı Ukrayna'daki son önemli Sovyet tank kuvvetlerinin muharebeye sokulmasıyla girişilen bu karşı taarruzun başarısız olması üzerine bölgedeki Kızıl Ordu kuvvetleri, Alman kuvvetlerinin baskısı altında stratejik geri çekilmeye geçerek savunma durumu almıştır. Harekâtın ilk haftası sonunda üç Alman Ordular Grubu, harekâtın ana operatif hedeflerine ulaşmıştı. Ancak Minsk ve Bialystok civarındaki geniş kuşatmalarda Sovyet birlikleri hâlen direnmeye devam ediyorlardı. Bu kuşatmaların direncini kırmak, kuşatma çemberlerini daraltma Alman kuvvetlerine kayda değer kayıplara mal oluyordu. Yine de bazı Kızıl Ordu birlikleri kuşatma çemberlerini yararak çekilmeyi başardılar. Kızıl Ordu kayıplarıyla ilgili olarak 600 bin ölü, yaralı ve tutsak olarak genel bir tahmin yapılmaktadır. Sovyet Hava Kuvvetleri'nin Kiev üzerindeki uçak kaybı ise 1.561'dir. Savaş çok parlak bir taktik zaferle (Hitler'e göre stratejik) sonuçlanmıştı. Ancak Alman kuvvetlerini Moskova'ya daha erken bir genel taarruzdan uzaklaştırmıştı ve Alman ilerlemesini 11 hafta geciktirdi. General Kurt von Tippleskirch, "Ruslar bir savaş kaybetti fakat bir askeri sefer kazandı." diye yazmıştır.
İstila > Dördüncü evre > Güney, Stalingrad ve Maykop

Hitler, Merkez Ordular Grubu'na Moskova'ya yeniden taarruz için emir verdiğinde Güney Ordular Grubu için de bir harekât planı belirlemişti. Kiev bölgesinde Kızıl Ordu'ya indirilen darbe zaten çok ağır bir darbeydi. Ardından harekât ağırlık noktası Moskova'ya yönelince STAVKA, başkentin savunması telaşına düşecekti. Güneyde girişilecek bir operasyonun daha kolay olacağı düşünülmekteydi. Hatta, harekâta katılan kuvvetlerin sol kanadının 650 km. boyunca açık kalacağı dahi önemsenmedi. Güney Ordular Grubu cephe hattı 1 Eylül itibarıyla kabaca Novgorod - Dnipro - Kırım kıstağı hattında uzanmaktadır. Hitler'in Mareşal Gerd von Rundstedt'e verdiği hedefler, bu hat üzerinden hareket ederek, ilk etapta Voronej - Rostov hattına ulaşmak, buradan sol kanadıyla Don Nehri'ni geçip Stalingrad'a, sağ kanadıyla da Rostov üzerinden Maykop'a taarruz etmekti. Ancak STAVKA, Moskova'ya da güney kesime de yeni tümenler getirmeyi başardı. Mareşal von Rundstedt'in sol kanat birliği olan 6. Ordu, Kursk'u geçtikten sonra durduruldu. Hemen güneyindeki 17. Ordu bu nedenle ilerleyemedi. Sonuçta en güneydeki taarruz kolunu oluşturan General von Kleist'in 1. Panzer Ordusu, Sovyet kuvvetlerinin açıkta kalan sol yanına yönelttikleri karşı taarruzlarla durduruldu. Bununla birlikte 3. Panzer Kolordusu, 22 Kasım'da Rostov'a girdi. Fakat şiddetli Kızıl Ordu taarruzları sonucunda kenti 28 Kasım'da tahliye ederek 80 km. batıdaki mevzilere çekilmek zorunda kaldı. Alman kuvvetlerinin Rostov'dan çekilişi, bu çaptaki ilk geri çekiliştir. İleri harekâttaki bu sonuçlara karşın Mareşal von Rundstedt'in 11. Ordu'su, Sivastopol ile Kerç Yarımadası'nın doğu ucu hariç, Kırım Yarımadası'nı ele geçirmeyi başardı.
Nazi Almanya'sının başarısızlık nedenleri

Ana madde: Nazilerin Barbarossa Harekâtı'ndaki başarısızlık nedenleri
Harekât sonrası > Genel Durum

Moskova Muharebesi'nin çabuk bir zafer getirmemesi üzerine tüm Alman planlarının revize edilmesi gerekmiştir. Kızıl Ordu'nun 1941 kışında sürdürdüğü karşı taarruzlar her iki taraf açısından da yüksek kayıplara yol açtı ve sonuçta Sovyet kuvvetleri, Moskova üzerindeki tehdidi de ortadan kaldırmış oldu. Alman istilasının bu başarısızlığına karşın Sovyetler Birliği de askerî gücünün büyük kısmını yitirmiş bulunuyordu. Bu durum, Alman Yüksek Komutanlığı'na 1942 yazında Mavi Durum olarak geniş çaplı bir genel taarruz başlatma olanağı verecektir. Bu harekât, Bakü bölgesindeki petrol sahalarını hedef alacaktır. Bu genel taarruz da sonuçta Barbarossa Harekâtı gibi başarısız oldu. Başlangıçta nüfus yoğunluğunun düşük olduğu çok geniş araziler ele geçirildiyse de nihai operatif hedefler olan Stalingrad ve Kafkasya'da yenilgiye uğranıldı. Savaşın bu aşamasından itibaren Sovyet ekonomisinin ve çok geniş insan kaynaklarının etkisi kendini hissettirmeye başladı. Artık Sovyet ekonomisi Alman ekonomisinden çok daha geniş çaplı olarak uzun süreli bir yıpratma savaşına uyum sağlamıştı. Son Alman genel taarruzunun yol açtığı Kursk Muharebesi de Sovyet kazanımıyla sonuçlandı. Üç yıl boyunca yoğun çatışmaların ardından Alman kuvvetleri fazlasıyla yıpranmıştı ve 1944 yılının yaz aylarında Kızıl Ordu'nun giriştiği on bir genel taarruzla kesin sonuçlu yenilgilere uğradı. Bu yenilgiler, bir dizi Kızıl Ordu zaferiyle Alman kuvvetlerinin Berlin'e gerilemelerine yol açtı. Berlin ise 8 Mayıs 1945 tarihinde düştü.
Dipnotlar

↑  Doğu Seferi başlarında mevcut Alman tankları konusunda farklı kaynaklarda, farklı rakamlar yer almaktadır. Muhtemelen en güvenilir kaynak General H. Guderian'ın anıları olmalıdır.
↑  Liddell Hart, General Halder'in de aynı şeyleri söylediğini yazmaktadır. Hitler'in Generalleri Konuşuyor Sh: 345
↑  General Guderian 3.200 rakamını vermektedir.
↑  Liddell Hart, mekanize tümen sayısını 14 olarak vermektedir. (L. Hart, İkinci Dünya Savaşı Tarihi cilt 1 Sh: 169)
↑  Sovyet askeri demiryolu vagonları o tarihlerde 20 tonluktur. Buna göre sadece Batı Cephesi'nin mühimmat kaybı 84.320 tondur. V. Suvorov, Sh: 248
Molotov ve Ribbentrop (Berlin, 14 Kasım 1940)
Barbarossa Harekâtı'nın başlangıcı (22 Haziran - 25 Ağustos 1941)
Denizaslanı Harekâtı için tasarlanmış denizaltı tankı Panzer III als Tauchpanzer'ler, Walther Nehring komutasındaki 18. Panzer Tümeni'nin emrinde 22 Haziran 1941 tarihinde Batı Bug Nehri'ni geçtiler.
Leningrad Askerî Bölgesi'nde seferberlik
Yerde imha edilen Polikarpov I-16
Kaunas civarında imha edilen KV-1 (Haziran 1941)
Wilhelm von Leeb ve Erich Hoepner (Haziran 1941)
Fedor von Bock, Hermann Hoth, Wolfram von Richthofen (8 Temmuz 1941)
Moskova'ya 600 km (Minsk)
Prut Nehri'ni geçen Sturmgeschütz III (Eylül 1941)
Heinz Guderian (August 1941)
Kızıl Donanma'ya ait Marat Zırhlısı, 23 Eylül 1941 tarihinde Kronstadt'ta Hans-Ulrich Rudel kumandasındaki Junkers Ju 87'den atılan 1 tonluk bombayla batırıldı.
Kiev (19 Eylül 1941)
Harkov (Ekim 1941)
Tayfun Harekâtı
İlerleyen Alman piyadeler (17 Kasım 1941)
Istra civarında ilerleyen Alman zırhlı birlikleri (25 Kasım 1941)
Istra (Moskova'nın 56 kilometre batısı) civarında ilerleyen Alman Panzer III, yanında Rus mültecileri (Aralık 1941)
Sovyet esirler (Haziran 1941)
Sovyet esirler (Haziran 1941)
Sovyet esirler (Minsk, Temmuz 1941)