stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Baykar Teknoloji
İşbirlikleri

Baykar yürütmekte olduğu Ar-Ge faaliyetlerinde üniversiteler ve araştırma merkezleri ile yakın koordinasyon halindedir. 2013 yılında Baykar'ın sanayi danışmanı olarak yer aldığı TÜBİTAK tarafından düzenlenen Sanayi Odaklı Bitirme Projesi Yarışmasında Hava Harp Okulu 1.lik ödülünü kazanmıştır. Üniversite öğrencilerine stajları kapsamında bitirme ödev projeleri, somut projeler konusunda teşvik, yüksek lisans ve doktora aşamasında teknik destek vb. faaliyetlerle akademik bilginin pratik tecrübe ile birleşerek somut ihtiyaçlara yönlendirilmektedir. İşbirliği yürütülen kuruluşlar arasında Hava Harp Okulu, İstanbul Teknik Üniversitesi Uçak ve Uzay Bilimleri Fakültesi, Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul Şehir Üniversitesi, THY Teknik, Çukurova Üniversitesi, TÜBİTAK vb. yer almaktadır.
Projeler > Ana platform projeler

Bayraktar Mini İHA
Malazgirt Helikopter İHA
Taktik sınıf İHA projesi
Bayraktar Çaldıran (TB1) (1. Aşama)
Bayraktar TB2 (2. Aşama)
Baykar Bayraktar Akıncı
Bayraktar TB3
Bayraktar Kızılelma
Bayraktar Dikey Kalkışlı İHA
Baykar Cezeri
Projeler > Alt sistem projeler

Baykar, Türkiye'nin yazılımı ve donanımı tamamen yerli ilk sinyal istihbarat cihazını başarıyla geliştirdi. Havadan elektronik (ELINT) ve haberleşme istihbaratını (COMINT) toplamaya uygun elektronik donanım ve yazılımla geliştirilen sistemin ilk denemeleri milli İHA Bayraktar TB-2 üzerinde yapılıyor.
Şirketler

Piaggio Aerospace
İddialar

Casusluk suçlamasıyla 20 Temmuz 2020'de tutuklanan ve iki ay tutuklu kalan TUSAŞ eski İHA Sistemleri Direktörü Remzi Barlas, Baykar'ın önünün açılması için devletin TUSAŞ'ın projelerini engellediğini ve TUSAŞ'ın halihazırdaki İHA altyapısının atıl durumda bırakılarak devletin Baykar'a İHA tesisi kurması için 600 milyon TL (o zamanın kuru ile 105 milyon dolar) para desteği sağladığını, Türkiye'nin Bayraktar TB2 ile girdiği bazı ihalelerin kaybedildiğini, bu ihalelere kazanma ihtimali daha yüksek olan TUSAŞ'ın Anka SİHA ile girmesinin engellendiğini iddia etti. Ayrıca Barlas, TUSAŞ'ta çalışan pek çok mühendisin bu sebepten dolayı şirketten ayrılarak yurt dışına beyin göçü gerçekleştirdiğini söyledi.
Favoriten

| Favoriten |
| --- | --- |
  Arma 

Ülke:  Avusturya
Şehir: Viyana
İdare
 • Belediye Başkanı: Marcus Franz (SPÖ)
Yüzölçümü
 • Toplam: 31,8 km²
Nüfus (2016)
 • Toplam: 194.820
 • Yoğunluk: 6,100/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Posta kodu: A-1100
Bölge müdürlüğü adresi: Keplerplatz 5 A-1100 Wien
Resmî site wien.gv.at/bezirke/favoriten
Favoriten (Almanca telaffuz: [fafoˈʀiːtən]), Viyana´nın 10. Merkez İlçesi'dir. İlçeye bu isim 1873 yılında Viyana'nın aldığı kararla verilmiştir. Favoriten adı Latince kaynaklı Favorita (Favori) kelimesinden gelmektedir.
1874 Viyana'ya bağlanan bu bölge doğası nedeni ile geniş bahçeli meyhaneleri bulunuyordu. 1890 yılında büyümeye başlayan ilçe çeşitli sosyal konutların da yapılması ile bugün en kalabalık ilçe konumundadır.[kaynak belirtilmeli]
Favoriten aynı zamanda Viyana'da Türk halkının en yoğun bulunduğu ilçedir.[kaynak belirtilmeli]
Viyana'nın güneyinde bulunan Favoriten genelde 100 ve üzeri yıllık konutlar bulunmaktadır. Viyana'nın ilk fabrikaları buralarda kurulmuştur. Bölgedeki en büyük kaplıca tesisleri 1974 yılında Kurhalle Oberlaa adlı bölgede çıkan bol kükürtlü suların bulunduğu Oberlaa bölgesine kurulmuştur.
Bunların yanı sıra eski dinlenme ve eğlence bölgesi olan Böhmische Prater (Bohemya Lunaparkı) 1882 yılında yine yeşil alanı bol olan bu ilçede kurulmuştur.
Toprak bakımında en son genişlemeyi 1954 yılında Rothneusiedl, Oberlaa ve Unterlaa adlı köylerin kendisine bağlanması ile bugünkü genişliğine ulaşmıştır.
Görülecek yerler

Spinnerin am Kreuz - Eski kilometre ve yön heykeli.
Wasserturm Favoriten - Eski su kulesi.
Kurhalle Oberlaa - Oberlaa Termal Tesisleri
Franz Josef Spital - İmparator Franz Josef Hastanesi
Südbahnhof - Güney Tren Garı
Böhmische Prater - Bohemya Lunaparkı dinlenme ve eğlence bölgesi.
Motorikpark
Konya Tramvayı

Konya Tramvayı, Türkiye'nin Konya kentinde bulunan bir tramvay sistemidir. Sistem, 15 Nisan 1992 tarihinde açılmış olup, 27,5 kilometre (17,1 mi) ve 42 istasyona sahiptir. Tramvaylara binişte Konya Kart kullanılmaktadır.
Hatlar

| Hat | Güzergâh | Açılış | Uzunluk (km) | Durak sayısı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| T1 | Alaaddin – Selçuk Üniversitesi | 1992 | 21,0 | 33 |
| T2 | Alaaddin – Adliye | 2015 | 6,5 | 9 |
T1 (Alaaddin - Selçuk Üniversitesi) Tramvay Hattı İstasyonları

| Sıra | İstasyon | İlçe | Aktarma | Tür | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Zafer | Selçuklu | T2 | Hemzemin | Alâeddin Tepesi, Alâeddin Camii |
| 2 | Alaaddin | Selçuklu | T2 | Hemzemin | Alâeddin Tepesi, Alâeddin Camii |
| 3 | Kültürpark | Selçuklu |  | Hemzemin | Kültür Park |
| 4 | Belediye | Selçuklu |  | Hemzemin | Konya Büyükşehir Belediyesi |
| 5 | Nalçacı | Selçuklu |  | Hemzemin | Konya Numune Hastanesi |
| 6 | Kule | Selçuklu |  | Hemzemin | Kulesite AVM |
| 7 | Kunduracılar | Selçuklu |  (Selçuklu) | Hemzemin | YHT Garına 500 m yürüme mesafesi bulunmaktadır. |
| 8 | Eski Sanayi | Selçuklu |  | Hemzemin | Eski Sanayi Sitesi |
| 9 | Aydınlık Evler | Selçuklu |  | Hemzemin | Kentplaza AVM |
| 10 | Şehitler Cami | Selçuklu |  | Hemzemin |  |
| 11 | Sakarya | Selçuklu |  | Hemzemin | Tramvay İşletme Müdürlüğü Depo Sahası |
| 12 | Teknik Lise | Selçuklu |  | Hemzemin | Selçuklu Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi |
| 13 | 1. Organize Sanayi | Selçuklu |  | Hemzemin |  |
| 14 | Eyüp Sultan | Selçuklu |  | Hemzemin |  |
| 15 | Binkonutlar | Selçuklu |  | Hemzemin |  |
| 16 | Erenkaya | Selçuklu |  | Hemzemin |  |
| 17 | Otogar | Selçuklu | Konya Otogarı | Hemzemin | Konya Otogarı |
| 18 | MEDAŞ | Selçuklu |  | Hemzemin | MEDAŞ Bölge Müdürlüğü |
| 19 | Elmalılı Hamdi | Selçuklu |  | Hemzemin |  |
| 20 | MTA | Selçuklu |  | Hemzemin |  |
| 21 | Yazır | Selçuklu |  | Hemzemin |  |
| 22 | Japon Parkı | Selçuklu |  | Hemzemin | Japon Kyoto Parkı |
| 23 | Sancak | Selçuklu |  | Hemzemin |  |
| 24 | Piri Reis | Selçuklu |  | Hemzemin | Piri Reis Parkı |
| 25 | Fırat Caddesi | Selçuklu |  | Hemzemin |  |
| 26 | Buzlukbaşı Köprüsü | Selçuklu |  | Hemzemin |  |
| 27 | Bosna Hersek | Selçuklu |  | Hemzemin | Konya Teknik Üniversitesi |
| 28 | Kayalar Cami | Selçuklu |  | Hemzemin | Selçuk Üniversitesi Dilek Sabancı Devlet Konservatuvarı |
| 29 | Kampüs | Selçuklu |  | Hemzemin | Selçuk Üniversitesi |
| 30 | Tıp Fakültesi | Selçuklu |  | Hemzemin | Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi |
| 31 | Mühendislik Fakültesi | Selçuklu |  | Hemzemin | Selçuk Üniversitesi Mimarlık ve Tasarım Fakültesi |
| 32 | Fen Edebiyat Fakültesi | Selçuklu |  | Hemzemin | Selçuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi・Selçuk Üniversitesi Fen Fakültesi |
| 33 | Hukuk Fakültesi | Selçuklu |  | Hemzemin | Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi |
T2 (Adliye - Alaaddin) Tramvay Hattı İstasyonları

| Sıra | İstasyon | İlçe | Aktarma | Tür | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Zafer | Selçuklu | T1 | Hemzemin | Alâeddin Tepesi, Alâeddin Camii |
| 2 | Alaaddin | Selçuklu | T1 | Hemzemin | Alâeddin Tepesi, Alâeddin Camii |
| 3 | Hükûmet | Karatay |  | Hemzemin | Konya Valiliği |
| 4 | Mevlana | Karatay |  | Hemzemin | Mevlânâ Müzesi |
| 5 | Mevlana Kültür Merkezi | Karatay |  | Hemzemin | Mevlana Kültür Merkezi |
| 6 | Fetih Caddesi | Karatay |  | Hemzemin |  |
| 7 | Spor ve Kongre Merkezi | Karatay |  | Hemzemin | Konya Büyükşehir Belediyesi Spor ve Kongre Merkezi |
| 8 | Karşehir Caddesi | Karatay |  | Hemzemin | Adalet Parkı |
| 9 | Adliye | Karatay |  | Hemzemin | Konya Adalet Sarayı・Konya Şehir Hastanesi・Depo Sahası |
Görseller

Kültürpark istasyonu
Adliye İstasyonu
Güzergâh şeması

tr
Şahin Özyüksel

Şahin Özyüksel (1943, Seyitgazi - 26 Aralık 2011, Eskişehir), Türk heykeltıraş ve akademisyen.
1965 yılında İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Heykel Bölümü'ne en yüksek puanı alarak girdi. 1971 yılında mezun oldu. 1971-1973 yılları arasında Eskişehir'de gazete çıkardı. Aynı zamanda iç mimarlık ve dekorasyon işleriyle uğraştı. Daha sonra Eskişehir Devlet Güzel Sanatlar Galerisi Müdürlüğü'ne atandı. İki yılda bir serginin açıldığı bu galeriyi yorucu çalışmalar sonunda 15 günde bir sergi açılır duruma getirerek halkın ve sanatçıların çalışabileceği, sanatsal konuşmaların yapılabileceği bir ortama dönüştürdü.
1981 yılında İstanbul Arkeoloji Müzeleri Müdürlüğü'ne heykeltıraş olarak atandı. Bu müzede antikiteyi daha yakından izleme fırsatı buldu. 1982 yılında Eskişehir Anadolu Üniversitesi Güzel Sanatlar Merkezi'nde çalışmaya başladı. 1985 yılında Uygulamalı Güzel Sanatlar Yüksek Okulu'na geçti ve bu yeni okulun kurulmasına çok önemli katkıları oldu. 1988 yılına kadar aynı okulda Seramik Bölüm Başkanlığı yaptı ve 3 boyutlu tasarım derslerini yürüttü. Aynı yıllarda heykel atölyesini örgütledi.
1988 - 1989 akademik yılında bir yıl boyunca Birmingham Technic Fine Arts Faculty'de fellowship (misafir öğretim görevlisi) olarak bulundu. Haftada bir gün derse girdi ve Çağdaş Türk Plastik Sanatları konusunda konferanslar verdi. Bronz döküm tekniklerini öğrendi. Aynı okulun atölyelerinde ürettiği heykelleri üniversite galerisinde sergiledi, eserleriyle İngiliz basınının yoğun ilgisini gördü. 1990 yılında Anadolu Üniversitesi Uygulamalı Sanatlar Meslek Yüksek Okulu'nun heykel bölümünü kurdu. 1996 yılına kadar heykel bölümü başkanlığını yürüttü. 1996 - 2001 yılları arasında Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Resim-İş Öğretmenliği bölümünde Ana sanat dalı başkanlığı yaptı. 2001 - 2002 yılları arasında 6 ay süreyle University Central of England (BIAD) Birmingham Institue Arts and Design'da research fellowship (misafir öğretim görevlisi) olarak bulundu. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Dekanlığı yapmıştır.
Ödülleri

1971 32. Devlet Resim Heykel ikincilik ödülü.
1973 Samsun 19 Mayıs ve Atatürk Anıtı Yarışması üçüncülük Ödülü daha sonra da birincilik ödülü.
1974 Erzurum Aziziye anıtı davetli 10 sanatçı arasında birincilik mansiyonu.
1975 1975 İş Bankası Genel Müdürlüğü 1 nolu konu ile birincilik ödülü.
1985 Tuzla Deniz Harp Okulu Anıtı 1 Mansiyonu.
Eserleri

1969 Koyulhisar Atatürk Heykeli.
1973 Eskişehir Seyitgazi Kirkaboraks İş Birliği misafirhanesi iç dekorasyonu ve rölyef çalışması.
1974 Etibank İzmir, Kayseri ve Samsun fuar katılımları Etibank standı tasarım ve kurulumu.
1976 Etibank Genel Müdürlük, Eti Gıda iç mimari uygulamaları.
1979 İnönü Zafer Anıtı rölyefleri.
1984 9 şehirde Etibank fuar katılımları Etibank standı tasarım ve kurulumu.
1985 Merzifon Atatürk Anıtı  (Prof. Dr Yılmaz Büyükerşen ortak çalışması ile).
1985 Yunus Emre Köyü, Yunus Emre Heykeli  (Prof. Dr Yılmaz Büyükerşen ortak çalışması ile).
1985 Eskişehir Anadolu Üniversitesi kampüs giriş kapısı rölyefleri.
1987 Söğüt Atatürk Anıtı (Prof. Dr Yılmaz Büyükerşen ortak çalışması ile).
1997 Araştırma Kitabı, Bronz Heykel Döküm Teknikleri.
1998 Eskişehir Odunpazarı “Lületaşı Yontan Adam” Heykeli.
1999 Bilecik Türk Dünyası Anıtı.
1999 Bilecik, Söğüt, Osmanlı Ve Türk Dünyası Anıtı.
2000 Bilecik Bozüyük Metristepe Anıtı.
Eserleri > Diğer Eserleri

Kızılcıklı Mahmut Pehlivan Heykeli
Güreşçi Mehmet Ali Bilek Heykeli
Ord. Prof. Fahrettin Kerim Gökhay Büstü
Yeşilhisar

Başlığın diğer anlamları için Yeşilhisar (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Yeşilhisar |
| --- | --- |
İlçe

 Türkiye'de yeri
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Kayseri
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Fatih Bayram
 • Belediye başkanı: Halit Taşyapan (AK Parti)
Yüzölçümü
 • Toplam: 986 km²
Rakım: 1330 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 17.525
 • Kır: -
 • Şehir: 15.935
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 38800
İl alan kodu: 352
İl plaka kodu: 38
Resmî site www.yesilhisar.gov.tr
Yeşilhisar, eski adıyla Develi Karahisar, Kayseri'nin bir ilçesidir.
Kayseri'ye 60 km  Niğde'ye 65 km 'dir. Osmanlı padişahı III. Mustafa tarafından Karaman'ın Niğde Sancağı'na bağlanan Yeşilhisar, 1858'de nahiye olarak Kayseri'ye, 1902 yılında ise İncesu ilçesine bağlı bir yerleşim yeri olmuştur. 11 Haziran 1947 tarihinde ilçe olmuştur. Uzun yıllar Develi Karahisar adıyla tanınmış olan belde isim benzerliği olan Develi ilçesinden dolayı 1945 yılında günümüzdeki adını almıştır.
Tarih

İlçe'nin kuruluşu kesin olarak bilinmemekle birlikte, ilk önce Hititler daha sonra Persler MÖ 3500 yıllarında da İskender'in emrine girmiştir. MÖ 317 yılında bu bölge Roma İmparatorluğunun hakimiyetine geçmiştir. Kapadokya bölgesinin sekiz büyük şehri içinde adı geçen Kbistra veya Siyiera bugünkü Yeşilhisardır.
MÖ 256 yılında İran'ın daha sonra tekrar Bizans İmparatorluğu'nun hakimiyetine giren Kbistra, 672 yılında Battal Gazi'nin fethi ile, ilk defa Müslümanların eline geçmiştir. Yeşilhisar zaman içerisinde Abbasiler, Danişmendliler ve 1114 yılında da Selçuklular, İlhanlılar, Karamanoğulları egemenliğine giren Yeşilhisar, Yıldırım Bayezid zamanında Osmanlıların hakimiyetine girmiştir. Fatih Sultan Mehmet, Koçi Bey'i Yeşilhisar'ın fethi için memur etmiştir.
Coğrafya > Konum

İlçe deniz seviyesinden 1100 metre yükseklikte olup, 986 km²'lik bir alanı kapsar. İlçe geniş Develi Ovasının batı ucunda, Karadağ'ın doğuya uzanan etekleri üzerinde kurulmuştur. İl merkezine uzaklığı 65 km'dir. İlçe'nin Doğusunda Develi İlçesi, Batısında Niğde ve Ürgüp İlçesi, Kuzeyinde İncesu İlçesi ve Güneyinde de Niğde ili ile sınırdır.
Coğrafya > İklim

İlçe'de karasal iklim hüküm sürmekte, yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve kar yağışlıdır. Yağmur son derece az düşer. İlçe'de orman bulunmamaktadır. Yeterli derecede meyve ağaçları mevcuttur.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1950 | 13.076 | 5.812 | 7.264 |
| 1955 | 14.659 | 6.485 | 8.174 |
| 1960 | 16.256 | 7.100 | 9.156 |
| 1965 | 18.820 | 8.647 | 10.173 |
| 1970 | 19.828 | 9.552 | 10.276 |
| 1975 | 20.823 | 10.409 | 10.414 |
| 1980 | 23.089 | 10.512 | 12.577 |
| 1985 | 25.655 | 13.711 | 11.944 |
| 1990 | 24.427 | 11.904 | 12.523 |
| 2000 | 24.830 | 13.586 | 11.244 |
| 2007 | 17.658 | 9.655 | 8.003 |
| 2008 | 17.471 | 9.376 | 8.095 |
| 2009 | 17.002 | 9.105 | 7.897 |
| 2010 | 16.950 | 9.051 | 7.899 |
| 2011 | 16.756 | 8.956 | 7.800 |
| 2012 | 16.324 | 8.799 | 7.525 |
| 2013 | 16.218 | 16.218 | veri yok |
| 2014 | 15.864 | 15.864 | veri yok |
| 2015 | 15.779 | 15.779 | veri yok |
| 2016 | 15.854 | 15.854 | veri yok |
| 2017 | 15.735 | 15.735 | veri yok |
| 2018 | 17.525 | 17.525 | veri yok |
| 2019 | 16.098 | 16.098 | veri yok |
| 2020 | 15.935 | 15.935 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
İdari yapısı

İlçe, 1856 yılında nahiye olarak Kayseri'ye, 1905 yılında İncesu'ya bağlanmıştır. 11.06.1947 tarih ve 5071 Sayılı Kanun ile İlçe olmuştur. İlçe 14 mahalleden müteşekkildir. İlçe'ye bağlı 21 köy mevcut olup mezra ve oba yoktur.
Ekonomik yapısı

İlçe ekonomisi tarım ağırlıklıdır. 500.000 dekar ekilen arazinin %60'ında sulu tarım yapılmaktadır. Sulu bölgelerde başta elma, kayısı ve diğer meyveler yetişmektedir. Endüstriyel bitkilerden şeker pancarı ve patates başta gelmektedir.
Sosyal yapısı

İlçe nüfusu 2000 yılı nüfus sayımına göre merkezde 14.099, köylerde 11.114 toplamda ise 25.243 kişi barınmaktadır. Halkın yüzde 75 i tarım ve hayvancılıkla uğraşırken yüzde 25 i de diğer mesleklere yönelmişlerdir. İlçemizde okuma yazma oranı erkeklerde yüzde 90, kadınlarda yüzde 70 düzeyindedir.
İlçede kullanılan tarım arazisinin yaşlı olması ve sulama suyunun yetersizliği tarım maliyetini yükseltmiştir. Bu durum, 1970'li yıllardan itibaren eğitim oranının da yükselmesi ile halkın ilçe dışına göç etmesine sebep olmuştur. Periyodik nüfus sayımlarındaki oranların düşüşü bunu açıkça göstermektedir
Eğitim düzeyi Türkiye ortalamasına yakındır. 20 okulda 3.530 öğrenci öğrenim görmektedir. İlköğretim cağındaki tüm çocuklarımıza eğitim olanağı sağlanmış durumdadır. Derslik başına merkez ilköğretim okullarında 36, köy ilköğretim okullarında 23, lise ve dengi okullarda 14 öğrenci düşmektedir. İlce genelinde 20 öğrenciye 1 öğretmen düşmektedir.
Yeşilhisar, eğitim yönünden tarihin her döneminde ileridedir. Tarihçesinden de anlaşılacağı üzere asırlardır pek çok milletin ikametgâhı olmuştur. Özellikle 1960'li yıllardan sonra okullaşma sayısı artmış, halen; 3 ilkokul, 3 ortaokul 4 lise ve dengi okul vardır. Köylerimizde ise 8 köy haricinde her köyde ilkokul bulunmakta, diğer köylerde öğrenci sayısının yetersizliği nedeniyle merkeze taşımalı eğitim yapılmaktadır.
Cumhuriyet'ten sonra her geçen gün eğitim seviyesi yükselen ilçemizde, okuma yazma oranı erkeklerde yüzde 90, kadınlarda ise yüzde 70 seviyesindedir.
İlçemiz kültür bakımında tipik Orta Anadolu kültürüne sahiptir. Mahalli geleneklerde Anadolu da görülenlerden ayrıntılar dışında farklılık göstermez. Geleneksel el sanatları, gelinlik kızların çeyiz hazırlıkları, halıcılık, özellikle Soğanlı köyünde bez bebek yapımı halkın geçim kaynağı durumuna gelmiştir.
Eskiden halk deyimi ile "ıstar" denilen tezgâhlarda hali kilim ve namazlık gibi dokumacılık yaygın iken maliyet ucuzluğu nedeniyle hazır fabrika dokumasına yönenilmiş ve bunun sonucu olarak da sanat değeri yüksek dokumacılıktan uzaklaşılmıştır.
İlçemiz Kapadokya sınırları içerisinde olmasına, Soğanlı ve Sultan Sazlığı gibi turizmde çok etkili olabilecek bir yere sahip olmasına rağmen turizmden faydalanamamaktadır.
Yeşilhisar
Landeshauptmann

Landeshauptmann (erkek) veya Landeshauptfrau (kadın), Avusturya ve Güney Tirol'da eyâlet hükûmetin lideridir. (Almanya'da bu görevin adı Ministerpräsident(in).)
Kelimenin çoğulu Landeshauptleute (erkekle kadın).
Şu andaki Landeshauptleute

| Eyâlet | Ad | Parti |
| --- | --- | --- |
| Viyana | Michael Ludwig | SPÖ |
| Burgenland | Hans Peter Doskozil | SPÖ |
| Steiermark | Mario Kunasek | FPÖ |
| Aşağı Avusturya | Johanna Mikl-Leitner | ÖVP |
| Yukarı Avusturya | Thomas Stelzer | ÖVP |
| Karintiya | Peter Kaiser | SPÖ |
| Salzburg Eyaleti | Wilfried Haslauer | ÖVP |
| Tirol | Anton Mattle | ÖVP |
| Vorarlberg | Markus Wallner | ÖVP |
Yidiş

| Yidiş |
| --- | --- |
ייִדיש‎
Ana dili olanlar: ABD, İsrail, Arjantin, Brezilya, Birleşik Krallık, Rusya, Kanada, Ukrayna, Belarus, Moldova, Litvanya, Belçika, Almanya, İsviçre, İsveç, Polonya, Avustralya vs.
Dil ailesi: Varsayılan  Yidiş
Yazı sistemi: İbrani
Dil kodları
ISO 639-1: yi
ISO 639-2: yid
ISO 639-3: [[ISO639-3:yid ydd yih|yid ydd yih]]
Yidiş (יידיש‎, yīdish veya אידיש‎, idīsh, anlamı "Yahudi", Yidiş telaffuz: [ˈ(j)ɪdɪʃ]), Aşkenaz Yahudileri tarafından tarihsel süreçler doğrultusunda, İbranice ve Almancanın karışımından oluşmuş Yüksek-Almanca dil grubunda bulunan bir dildir. Yidiş, Yahudi-Roma savaşlarının sonucu olarak, Romalılar tarafından Avrupa'ya sürülmüş Yahudiler tarafından ilk defa 9. yüzyılda şekillenmeye başladı. İbraniceye çok benzeyen Aramiceden; Latince ve Doğu Avrupa'daki Slav dillerinden de etkilenmiştir. Yazılarında İbrani alfabesi kullanılır. 1990'lardan itibaren çoğunlukla Hasidik ve Haredi Yahudileri olmak üzere, 1,5–2 milyon konuşanı vardır.
Yidiş, Orta Çağ'dan itibaren Avrupa'da Yahudîler'in zorunlu göçleri dolayısıyla öncelikle doğu Avrupa ve Rusya'da bugün doğu Yidiş olarak tanımlanan lisan yayılmış, 18. ve 19. yüzyıllardan itibaren Yahudîler'in batı Avrupa'ya göç etmesiyle de batı Yidiş ortaya çıkmıştır. 20;inci yüzyıl itibarıyla  İsrail ve Amerika kıtalarına da taşınmıştır.
Yidiş, Aşkenaz Yahûdileri'nin kullandığı üç lisandan biridir. Daha çok yazılı metinlerde sınırlı kalmış olarak kullanılmakta olan İbranîce ve Aramîce'nin yanında Yidiş, Aşkenaz Yahudîleri'nin konuşma dili olma özelliğini kazanmış. Aynı şekilde Seferâd Yahudîleri de "Yahudî İspanyolcası" olarak tâbir edilen ve "Yudezmo" adı verilen bir lisan geliştirmişlerdir.
18. yüzyıldan itibaren Yidiş kullanımında büyük oranda doğu Yidiş kullanıldığı için, bugün Yidiş denildiğinde aslında doğu Yidiş kastedilmektedir. Bu zaman zarfında batı Yidiş'in kullanımı büyük oranda terkedilmiştir.
Konuşulduğu ülkeler

Yidiş dili: ABD'de (1.250.000), Rusya'da (701.000), İsrail'de (215.000), Ukrayna'da (634.000), Belarus'da (231.000), Almanya'da (49.210), Kanada'da (49.890), Letonya'da (40.000), Romanya'da (1.100), Estonya'da (570), Arjantin'de, Polonya'da, Macaristan'da, Hollanda'da, Moldova'da ve birçok ülkede Musevi azınlıklarca toplam 3.200.000'den fazla kişi tarafından konuşulur.
Özellikler

Hint Avrupa dillerinin Cermen dilleri kolunun, Batı Almanca-Batı Grubu, Yüksek Almanca bölümünde bulunan Yidiş, her ne kadar farklı bir alfabe ile yazılsa da bu dili bilmeyen insanlarca duyulduğunda Almanca olduğu zannedilebilir. Almanca bilen bir kişi bu dili %60 - %70 oranında anlayabilir. Ancak Yidiş diline İbranice, Aramice ve Slav kökenli dillerden giren ek ve kelimeler bulunduğundan tam anlama mümkün olmaz.
Lehçeleri

Batı ve doğu lehçesi olmak üzere iki lehçesi vardır. Doğu Avrupa ve Asya'da konuşulan Doğu lehçesi Slav dillerinden etkilenmişken batı lehçesi daha çok Batı Avrupa dilleri ve özellikle İngilizceden etkilenmiştir.
Medya

Bugün dünya üzerinde Yidiş dili ile basılmakta olan 100'den fazla, gazete ve dergi bulunmaktadır. Yidiş dili zengin bir edebiyat dili olduğundan bu dil ile verilmiş eserlerin sayısı bilinmemektedir. Yine dünya üzerinde birçok ülkede Yidiş dilinde oyunların sahneye konduğu tiyatrolar gibi internet üzerinde de birçok site Yidiş dili ile yayın yapmaktadır.
I. Dünya Savaşı sırasında Amerikan Gıda Yönetimi'nin düzenlediği Gıda Muhafaza Kampanyası'nı teşvik etmek amacıyla Yidiş ile yazılan poster, Gıda savaşı kazanacak - Buraya özgürlük uğruna geldiniz, şimdi onu korumaya yardım etmelisiniz. Buğdaya Müttefikler'in ihtiyacı var - ziyan etme. "Şfiz vot gveynen di krayt. İhr kumt ahir tzu gifenen prayhayt. Yetzt must ihr helpen zi tzu başeytzen. Mir mizen di alaylis farzorgen mayt vitz. Lazet kayn zah nit geyn in nivetz." (renkli litograf, Charles Edward Chambers, 1917)
Aksaray Müzesi

| Aksaray Müzesi |
| --- | --- |

Açılış: 2004
Konum: Hacılar Harmanı Mahallesi Konya Caddesi 5. Bulvar No :16  Aksaray
Koordinatlar: 38°21′40″K 33°59′37″D﻿ / ﻿38.36111°K 33.99361°D﻿ / 38.36111; 33.99361
Tür: Tarih/Arkeoloji, Etnografya
Koleksiyon boyutu: Aksaray ve çevresinde yaşamış medeniyetlerin eserleri
Resmî site: Aksaray Müzesi
Aksaray Müzesi 1969 yılında Zinciriye Medresesi'nde kurulmuş ve civardan eser toplanmıştır. Daha sonra Acemhöyük, Aşıklı Höyük, Musular ve Güvercinkayası Höyüğü kazılarının yapılmasıyla yeni bir binaya ihtiyaç duyulmuş ve 2004 yılında yeni bir bina inşa edilmiştir. Sergilenmekte olan eserler akeramik Neolitik çağdan Osmanlı Çağı'na kadar uzanmaktadır.
İçerdiği eserler

Neolitik çağda ait taştan aletler, obsidyenden silahlar ve kemikten aletler Aşıklı Höyük kazısından gelmiştir. Burada ölü hediyesi olarak ele geçmiş akikten kolye dikkati çeker. Neolitik seramikler ve taş aletler Musular kazısında ele geçmiştir. Güvercinkayası Höyüğü Geç Neolitik - Erken Kalkolitik çağ merkezidir. Seramik ve aletler yanında damga mühürler de vardır. Eski tunç eserleri Acemhöyük kazısı ile satın alınan Darboğaz kaplarından oluşmaktadır. Asur Ticaret Kolonileri Çağı seramik, mühür, mühür baskıları ile çeşitli eşyalardan oluşmakta olup hepsi 1989 yılından bu yana yapılan Acemhöyük kazılarından gelmedir. Hitit eserleri satın alınan mühür, tunç silah ve seramiklerden oluşmaktadır. Geç Hitit Krallığı'na ait taştan bir stelin alt kısmı burada korunmaktadır. Frig dönemi eserleri tunçtan bir kazanla temsil edilir. Yunan-Helenistik ve Roma çağları eserleri seremik ve cam eserleri yanında taştan mezar taşları, stel ve mimari parçalardan oluşmaktadır. Çanlı Kilisesi'nde bulunan ve 19. yüzyıla ait mumyalar, Osmanlı dönemi Hristiyan ahaliye aittir. Hankah kazısından gelen Selçuklu ve Osmanlı dönemi seramikleri ve mezar taşları da önemli eserlerdir. Etnoğrafik eserler üst katta sergilenmektedir. 600 metrekarelik teşhir alanı bulunan müzede 16 bin kadar eser vardır. Bahçesinde sergilenen eserlerin çoğu Bizans dönemi eserleri olmakla beraber, az da olsa Selçuklu eserleri mevcuttur.