Lockheed AC-130
Operasyonel geçmiş > Soğuk Savaş ve sonrasındaki eylemler

1970'lerin ortalarında Güneydoğu Asya'daki çatışmaların sona ermesiyle birlikte AC-130H, Florida'daki Hurlburt Field'da konuşlu olan düzenli Hava Kuvvetleri'ndeki tek gunship olurken, AC-130A filosu Florida'daki Eglin AFB Auxiliary Field #3/Duke Field'da bulunan Hava Kuvvetleri Yedek 919. Taktik Hava İkmal Grubu'na (919 TAG) transfer edildi. AC-130A'ya geçişle birlikte 919 TAG daha sonra 919. Özel Operasyonlar Grubu olarak yeniden adlandırıldı.
1970'lerin sonlarında, AC-130H filosu ilk kez uçuş sırasında yakıt ikmali kabiliyeti için modifiye edilirken, bir gösteri görevi planlandı ve Hurlburt Field, Florida'dan, Panama Cumhuriyeti'ndeki Empire Atış Alanı üzerinde 2 saatlik bir canlı ateş görevi yapmak ve ardından eve dönmek için kesintisiz olarak uçuldu. KC-135 tankerlerinden iki uçuş sırasında yakıt ikmali yapılan bu 13 saatlik görev, hedeflere saldırmak ve ardından ara duraklar olmadan ana üsse dönmek için bitişik Amerika Birleşik Devletleri dışında uzun menzilli görevler uçmanın geçerliliğini kanıtladı.
Hem 4. hem de 16. Özel Harekât Filolarından AC-130'lar Vietnam Savaşı'nın sona ermesinden bu yana ABD'nin resmi ya da gayri resmi olarak dahil olduğu neredeyse her çatışmada görev almıştır.
Temmuz 1979'da AC-130H mürettebatı Nikaragua Devrimi sırasında Amerikan personeline karşı olası düşmanca eylemlere karşı önlem olarak Panama'daki Howard Hava Kuvvetleri Üssü'ne konuşlandı. Daha sonra, 13 Kasım 1979'da Hurlburt Field'dan kalkan ve 15 Kasım'da Andersen Hava Kuvvetleri Üssü, Guam'a inen, 7.200 deniz mili (13.300 km) mesafe ve 29 saat 43 dakika kesintisiz, uçuş sırasında dört kez yakıt ikmali yapan 16. SOS iki gemili AC-130H formasyon uçuşu tarafından yeni havada kalma süresi ve kesintisiz mesafe rekorları kırıldı. Guam konuşlandırması için yakıt ikmali desteği Grissom AFB, Indiana'daki 305. Hava Yakıt İkmal Kanadından KC-135 mürettebatı tarafından sağlandı.
Kasım 1979'da dört AC-130H gunship'i İran'daki ABD Büyükelçiliğindeki rehine durumu nedeniyle Hurlburt Field'dan Anderson AFB, Guam'a durmaksızın uçtu. Guam'da AC-130H mürettebatı daha sonra deneme-yanılma yoluyla kullanmak üzere iletişim dışı/ışıksız yakıt ikmali prosedürleri geliştirdi. Görev gücü komutanı olarak 1 SOW/CC'nin bulunduğu bu konuşlandırma, İranlı militanların 4 Kasım'da rehin alınan Amerikan Büyükelçiliği personelini infaz etmeye başlayabilecekleri korkusuyla CJCS ofisinden yönlendirildi. İlk seçeneklerden biri İran'ın derinliklerine AC-130H misilleme saldırıları düzenlemekti. Daha sonraki gunship uçuşları 1979 Hurlburt-Guam uçuşunu aştı. Mart 1980'de geri dönen dört uçak kısa süre sonra kendilerini talihsiz rehine kurtarma girişimine destek vermek üzere Mısır'da buldular.
1983'te Grenada'da gerçekleştirilen Acil Öfke Operasyonu sırasında AC-130'lar düşman hava savunma sistemlerini bastırmış ve kara kuvvetlerine saldırarak dost kuvvetlerin Point Salines Havalimanına havadan indirme ve havadan indirme yoluyla saldırmasını sağlamıştır. AC-130 uçak mürettebatı bu görevle Korgeneral William H. Tunner Ödülünü kazanmıştır.
16. Özel Harekât Filosu'nun AC-130H'leri Panama'daki Howard AB'ye sürekli rotasyon yaparak El Salvador ve diğer Orta Amerika'daki ilgi çekici noktalardaki faaliyetleri izledi ve angajman kuralları sonunda Farabundo Martí Ulusal Kurtuluş Cephesi hedeflerine saldırılara izin verdi. Bu bakımcı ve mürettebat taahhüdü 1983'te başladı ve 1990'a kadar sürdü. AC-130'un 1980'lerde Salvador İç Savaşı'nın sona ermesini hızlandırdığı düşünülmektedir. Mürettebat Honduras'tan gizli görevlere uçmuş ve gerilla kamplarına ve konsantrasyonlarına saldırmıştır.
AC-130'lar ayrıca 1989 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nin Panama'yı işgali sırasında (Just Cause Operasyonu olarak adlandırılmıştır) Panama Savunma Gücü karargahını ve çok sayıda komuta ve kontrol tesisini imha ettiklerinde ve ABD kara birliklerine yakın hava desteği sağladıklarında birincil bir role sahipti. Hava mürettebatı yılın en başarılı uçuşu için Mackay Kupasını ve Tunner Ödülünü kazanmıştır.