stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Davetsiz (film, 2009)
Oyuncular

Emily Browning - Anna
Arielle Kebbel - Alex
Elizabeth Banks - Rachel
David Strathairn - Steven
Jesse Moss - Matt
Maya Massar - Mom
Kevin McNulty - Sheriff Emery
Lex Burnham - Iris
Danny Bristol - Samuel
Matthew Bristol - David
Don S. Davis - Bay Henson
Heather Doerksen - Mildred Kemp
Dean Paul Gibson - Dr. Silberling
Saso Rodriges Miah - Ashely miah
Cennet Yaratıkları

| --- | --- |
Heavenly Creatures
"Cennet Yaratıkları" (Heavenly Creatures) filminin Finlandiya'da basılmış bir sinema afişi
Yönetmen: Peter Jackson
Yapımcı: Jim Booth
Senarist: Fran Walsh Peter Jackson
Oyuncular: Melanie Lynskey Kate Winslet
Müzik: Peter Dasent
Görüntü yönetmeni: Alun Bollinger
Kurgu: Jamie Selkirk
Dağıtıcı: Miramax Films
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram, suç, gençlik, dönem
Renk: Renkli (Eastmancolor)
Yapım yılı: 1994
Çıkış tarih(ler)i: 2 Eylül 1994, Venedik Film Festivali 16 Kasım 1994, ABD
Süre: 99 dakika  108 dakika (ABD, kesilmemiş versiyon)
Ülke:  Yeni Zelanda
Dil: İngilizce
Bütçe: 5.000.000 $
Diğer adları: Cennet Yaratıkları (Türkiye) Créatures célestes (Fransa/Kanada) Creature del cielo (İtalya) Criaturas celestiales (İspanya) Himmlische Kreaturen (Almanya)
Cennet Yaratıkları (Özgün adı: Heavenly Creatures), 1994 Yeni Zelanda yapımı dramatik filmdir.
Bol kanlı korku komedi filmleriyle ün yapmış olan Yeni Zelanda'lı yönetmen Peter Jackson'un sinemadaki ilk ciddi filmi olan "Cennet Yaratıkları" O zamana kadar sadece birkaç televizyon dizisinde gözükmüş olan Kate Winslet'in da ilk sinema filmidir. Senaryosunu Fran Walsh'un Peter Jackson'la birlikte yazdıkları filmin diğer başrol oyuncusu ise Melanie Lynskey'dir ve onun da sinemaya başlangıç filmidir. Kate Winslet filmde Puccini'nin La bohème'inden bir aryayı da seslendirmektedir.
Filmde 1954 yılında Yeni Zelanda'nın Christchurch şehrinde yaşanmış olan ülkenin en önemli skandalının gerçek hikâyesi anlatılmaktadır. "Parker-Hulme cinayeti" olarak da anılan ve o tarihlerde ülkeyi sarsmış olan bu olayda bir kadın, birisi kendi kızı diğeri de onun arkadaşı olan öğrenci iki genç kız tarafından katledilmişti. Filmin senaryosu genç kızlardan Pauline Parker'ın (filmde Melanie Lynskey tarafından canlandırılıyor) günlüklerine dayanmaktadır. Filmin çekimleri de olayların geçtiği mekanlarda gerçekleştirilmiştir.
Filmin kahramanlarından Juliet Hulme'un (filmde Kate Winslet tarafından canlandırılıyor) günümüzde İskoçya'da Anne Perry takma adıyla cinayet romanları yazdığı Yeni Zelanda medyası tarafından ortaya çıkartılmıştı.
Aynı olaydan ilham almış bir başka film de 1971 Fransız yapımı Mais ne nous délivrez pas du mal'dir. Bir anlamda "Cennet Yaratıkları" bu filmin yeniden çevrimi sayılabilir.
Hem hayvani bir enerji hem de şaşırtıcı bir insancıllıkla harmanlanmış bu film için yönetmeni Peter Jackson şu tanımlamayı yapmıştı: "Sevgiden bahseden bir cinayet öyküsü, canileri olmayan bir cinayet öyküsü."
En İyi Özgün Senaryo Akademi Ödülü'ne aday gösterilen film, Venedik Film Festivali'nde Gümüş Aslan (en iyi yönetmen), Toronto Film Festivali'nde ise "Metro Media" ödülünü kazandı. Kendi ülkesi Yeni Zelanda'nın "Film ve TV" ödüllerinin tamamının verildiği film çeşitli yarışma ve festivallerde toplam 16 ödül kazandı.
Konusu

1952 yılında Yeni Zelanda'nın Christchurch şehrinin disiplinli kız lisesinde okuyan 16 yaşındaki içine kapanık, ağırkanlı ve biraz da vurdumduymaz Pauline Parker (Melanie Lynskey), sağlık nedenleriyle İngiltere'den bu ülkeye gelmiş olan ve kendi sınıfına kayıt yaptıran 15 yaşındaki Juliet Hulme'e (Kate Winslet) daha ilk dakikalarda bir hayranlık duyar. Juliet sınıfa adım atar atmaz burnundan kıl aldırmayan Fransızca öğretmeninin bir hatasını bulmuş ve cesaretle bunu onun yüzüne karşı söylemiştir. Pauline'nin Juliet'te ilk hayranlık uyandıran özelliği ise bacağındaki büyük ameliyat izi olur. Bu izler küçükken osteomyelit nedeniyle geçirdiği bir dizi kemik ameliyatının izleridir. Şimdi bir ortak noktaları daha çıkmıştır, Juliet de tüberküloz nedeniyle yıllarca ailesinden uzakta senatoryumlarda tedavi görmüştür, kendi deyimiyle onun yarası da ciğerlerindedir. Diğer ortak noktaları ise tenor Mario Lanza'nın müziği ve kilden yaptıkları küçük heykelciklerdir.
Aralarında sıkı bir dostluk gelişen ikili sürekli birlikte vakit geçirmeye başlarlar. İkisi de birbirlerinin duygusal dengesizliklerini ve eksik yönlerini tamamlamaktadırlar. Kısa sürede kendilerine ait bir fantezi dünyası yaratırlar. 4. Dünya ve Borovnia adlarını taktıkları müzik, sanat ve sırf eğlencenin olduğu bu hayal dünyasını gerçekten görür ve içinde yaşarlar. Ne zaman gerçek dünyanın sorunları onları köşeye sıkıştırsa kendilerini bu fantastik dünyada buluverirler. Mario Lanza ve canlanıp büyüyen kil heykelcikler her zaman bu fantezilerin ayrılmaz parçaları olurlar.
Bir gün Juliet derste aniden kan tükürmeye başlar, tüberkülozu nüksetmiştir. Hastaneye yatırılır ve bulaşmayı önlemek için birkaç ay kimseyle görüştürülmez. Mektuplarla devam eden ilişkileri taburcu edildikten sonra kaldığı yerden daha da güçlü bir şekilde devam eder. Gittikçe sıkılaşan dostlukları aileleri tarafından nihayet lezbiyen bir ilişki olarak değerlendirilir. Julien'in babası Canterbury Koleji'nin rektörü Dr.Hulme (Clive Merrison) İngiltere'ye dönmek zorundadır, zaten ailevi sorunları da çıkmış ve karısıyla boşanmak üzeredirler. Bu kızların birbirlerinden ayrılmaları anlamına gelmektedir. Juliet ve Pauline birlikte Amerika'ya kaçmayı planlarlar. Yaşları tutmadığı için Pauline'in pasaport alabilmesi ailesinin iznine bağlıdır. Kızlar kendilerine engel olduğunu düşündükleri Pauline'in annesini (Sarah Peirse) piknik için gittikleri parkta başını taşla ezerek öldürürler. Polis Pauline'in tuttuğu günlükleri okuyunca kızlar tutuklanır ve yargılanırlar. Yaşları küçük olduğu için idam cezası almazlar. Beş yıl hapiste kaldıktan sonra bir daha birbirlerini görmemek şartıyla tahliye edilirler.
Oyuncu kadrosu

| Aktör/Aktris | Rolü |
| --- | --- |
Melanie Lynskey: Yvonne Pauline Parker
Kate Winslet: Juliet Hulme
Sarah Peirse: Honora Parker Rieper
Diana Kent: Hilda Hulme
Clive Merrison: Dr. Henry Hulme
Simon O'Connor: Herbert Rieper
Jed Brophy: John / Nicholas
Peter Elliott: Bill Perry
Gilbert Goldie: Dr. Bennett
Geoffrey Heath: Peder Norris
Kirsti Ferry: Wendy
Ben Skjellerup: Jonathan Hulme
Darien Takle: Miss Stewart
Elizabeth Moody: Miss Waller
Liz Mullane: Mrs. Collins
Film hakkında notlar

"Cennet Yaratıkları" Kate Winslet'ın ilk sinema filmidir. Daha önce birkaç televizyon dizisinde küçük rollerde oynayan Winslet, Juliet Hulme rolü için 175 genç kız arasından seçilmişti. Film Melanie Lynskey'in de ilk sinema filmiydi.
Yönetmen Peter Jackson'ın filmde bir cameo rolü vardır. Sinemadan çıktıktan sonra Juliet'in kaldırımda sarılıp öptüğü hırpani serseriyi Jackson'ın kendisi oynamıştı.
Melanie Lynskey ve Kate Winslet filmin başrollerinde olmalarına rağmen hem ilk sinema filmleri olduğu için, hem de yaşları oldukça genç olduğu için (o tarihte 17 ve 19 yaşlarındaydılar) filmin jeneriğinde isimleri 5. ve 6. sırada yazılmıştı.
Film, çekimler bittikten hemen sonra ölen yapımcı Jim Booth'a adanmıştır.
Juliet Hulme (Kate Winslet) ve Yvonne Pauline Parker (Melanie Lynskey) "Heavenly Creatures"ın bir sahnesinde
Bad Boys: Her Zaman Çılgın

| --- | --- |
Bad Boys for Life

Yönetmen: Adil El Arbi, Bilall Fallah
Yapımcı: Bill Bannerman
Oyuncular: Martin Lawrence, Will Smith, Vanessa Hudgens
Müzik: Lorne Balfe
Türü: Aksiyon, Komedi, Suç
Yapım yılı: 2020
Çıkış tarih(ler)i:  ABD 17 Ocak 2020  Türkiye 24 Ocak 2020
Dil: İngilizce
Bütçe: $90,000,000
Hasılat: $426,505,244
Önceki film: Bad Boys II
Devam filmi: Bad Boys: Ya Hep Ya Hiç
Bad Boys: Her Zaman Çılgın (Özgün adı: Bad Boys for Life) Adil El Arbi ve Bilall Fallah tarafından yönetilen, Will Smith ve Martin Lawrence'ın başrol oynadığı 2020 yapımı aksiyon komedi filmi.
Oyuncular

| Oyuncu | Rol |
| --- | --- |
Will Smith: Mike
Martin Lawrence: Marcus Burnett
Vanessa Hudgens: Kelly
Alexander Ludwig: Dorn
Charles Melton: Rafe
Paola Núñez: Rita
Kate del Castillo: Isabel Aretas
Nicky Jam: Zway-Lo
Joe Pantoliano: Captain Conrad Howard
Theresa Randle: Theresa Burnett (Marcus'un eşi)
Jacob Scipio: Armando Armas
Jamie Neumann: 
Massi Furlan: Lee Taglin
Dennis Greene: Reggie
Bianca Bethune: Megan Burnett (Marcus'un kızı)
Michael Bay: Düğün sahibi
DJ Khaled as Manny the Butcher:
Darüşşafaka

| Darüşşafaka Eğitim Kurumları |
| --- | --- |


Slogan: Eğitimde Fırsat Eşitliği
Kuruluş: 1863 Cemiyet-i Tedrisiye-i İslamiye 1865 Darüşşafaka İdadisi
Ülke: Türkiye
Şehir: İstanbul
İlçe: Sarıyer
Müdür: Ebru Arpacı (Genel müdür)  Nilüfer Kavaklı (Lise müdürü)  Şule Uyar (Ortaokul müdürü)
Eğitim dili: İngilizce, Türkçe
Yabancı dil(ler): İngilizce (zorunlu), Almanca, Fransızca
Öğrenci sayısı: 1000
Adresi: Darüşşafaka Cad. No.14 Maslak, Sarıyer 34457
Resmî sitesi: 
Okul renkleri: Yeşil, Siyah, Beyaz
Koordinat: 41°07′34″K 29°01′40″D﻿ / ﻿41.12611°K 29.02778°D﻿ / 41.12611; 29.02778
Darüşşafaka binasının 1880 ve 1893 yılları arasında bir tarihte çekilmiş olan fotoğrafı (Abdullah Biraderler, ABD Kongre Kütüphanesi)
23 Eylül 1933 tarihli Cumhuriyet gazetesinde Darüşşafaka'nın 60. yılından bir müsamere
Darüşşafaka, İstanbul'da kuruluşu 1863 yılına dayanan parasız, yatılı, karma öğretim kurumudur.
Türkiye'nin eğitim alanındaki ilk sivil toplum kuruluşu olarak 1863 yılında faaliyete geçen Darüşşafaka Cemiyeti tarafından kurulmuştur. Kelime anlamı  "Şefkat yuvası" olan kurumda, babası veya annesi hayatta olmayan, maddi olanakları yetersiz, sınavla seçilmiş öğrencilere dokuz yıllık, tam burslu, yatılı öğrenim verilmektedir.
Okulun temeli, 30 Mart 1863 tarihli dönemin padişahı Sultan Abdülaziz'in fermanı ile kurulan ve Osmanlı Devleti'nde eğitim alanındaki ilk sivil toplum hareketi sayılan "Cemiyet-i Tedrisiye-i İslamiye"nin (İslamî Tedrisat Cemiyeti) Kapalıçarşı'daki çırakları eğitmek için yürüttükleri çalışmalara dayanmaktadır. Bu çalışmaların  başarılı olması üzerine eğitimin kapsamı değiştirilmiş ve okul, Fatih’te inşa edilen binasında 1873 yılında eğitime başlanmıştır.
Eğitim içeriği kuruluşundan itibaren çağın gereklerine göre değişen ve kimi zaman telgraf mühendisi, kimi zaman öğretmen yetiştiren bir okul işlevi gören bu kurumdan 1873-1884 yılları arasında mezun olanlar yüksekokul mezunu sayılmıştır. Günümüzde okul, eğitimi Maslak’taki binasında sürdürmektedir, lise bölümü "Özel Darüşşafaka Lisesi" adını taşır ve kolej statüsündedir. Öğrencilere sunduğu eğitim ve sosyal imkanlar açısından ülkenin en iyi eğitim kurumlarından birisi kabul edilir.[kime göre?]
Darüşşafaka  giriş sınavı

Darüşşafaka Giriş Sınavı, her yıl mayıs veya haziran ayında Türkiye genelinde düzenlenir. Annesi veya babası hayatta olmayan, ailesinin maddi durumu yetersiz, ilkokul dördüncü sınıf öğrencisi olan, Türkiye Cumhuriyeti  vatandaşı, sağlık veya diğer yönlerden yatılı okula kabulünde sakınca bulunmayan her çocuk Darüşşafaka giriş sınavına başvurabilmektedir. Başvurular her yılın ocak ayında alınmaya başlar.
Darüşşafaka bağışları

Darüşşafaka öğrencilerinin eğitim, barınma, beslenme, kıyafet, sağlık, kitap, kültürel aktiviteler, cep harçlığı gibi yaşam giderleri ve üniversite eğitimini sürdüren Darüşşafaka mezunlarına sağlanan burslar Darüşşafaka Cemiyeti tarafından karşılanır.
Bir sivil toplum kuruluşu olan Darüşşafaka Cemiyeti varlığını hayırsever kişi, kurum ve kuruluşların bağışlarıyla sürdürmektedir .Cemiyetin destekçileri arasında Atatürk’ün annesi Zübeyde Hanım ile kız kardeşi Makbule Atadan ve manevi kızı Nebile İrdelp, ünlü yazar Sait Faik Abasıyanık gibi kişiler ile Türkiye İş Bankası gibi kurumlar yer almıştır.
Tarihçe > Cemiyet-i Tedrisiye-i İslamiye'nin faaliyetleri

Darüşşafaka’nın temelinde, Osmanlı döneminde Müslümanların kurduğu ilk eğitim-öğretim derneği olan “Cemiyet-i Tedrisiye-i İslamiye” yatar. Bu kuruluşun başlıca hedefi "'‘Osmanlı toplumunda İslam unsurunun, modern yaşamın gerektirdiği bilgilerle donatılarak gelişmesi"‘dir.
Dâire-i Askeriyye rûznâmçecisi Yusuf Ziya Bey’in (sonradan Paşa – Maliye Nazırı, Yusuf Ziya Paşa), Ahmet Muhtar Bey (sonradan Paşa – Sadrazam, Gazi Ahmet Muhtar Paşa), Vidinli Tevfik Bey (sonradan Paşa, Vidinli Tevfik Paşa), Sakızlı Es'at Bey (sonradan Paşa – Sadrâzam, Sakızlı Esat Paşa) ve Trabzonlu Ali Nâki Efendi (sonradan Trabzon mebusu, Şeyh-ül Mebusin) gibi kişilerle birlikte kuruluş başvurusunu yaptıkları Cemiyet-i Tedrisiye-i İslâmiye, Hicrî 21 Şevval 1280 - Rumî 18 Mart 1280 - Milâdî 30 Mart 1864 (kurumun resmî kabulüne göre 30 Mart 1863) tarihli Padişah fermanı ile onaylanmasından sonra çalışmalarına başladı. İlk girişimleri, Beyazıt, Koska’da Valide Mektebi (Emetullah Kadın Mektebi)’ni açmak idi. Bu girişim Ebubekir Paşa Mektebinde şube açılarak ilerletildi.
İlk gelirini Çarşı’da bulunan 105 dükkânın kirasının bağışlanmasıyla oluşturan cemiyet, zamanla devletin, yüksek devlet memurlarının, esnafın ve halkın değişik kesimlerinden pek çok vatandaşın yaptığı bağışlarla gitgide büyüdü. Cemiyetin gelişmesiyle birlikte daha büyük ölçekli bir okulun kurulması gündeme alındı. Seçenekler arasından Fransa’daki “Prytanéé Militarie De La Fleshe” denemesi örnek alınarak, kız-erkek İslam yetimlerinin eğitim görecekleri Darüşşafaka kuruldu. 28 Haziran 1873’te eğitime başladı. Tanzimat devinde, rüştiyelerin nitelikli memur yetiştirmekte yetersiz kaldığı görüşünden hareketle açılan bir dizi üst kademe okuldan birisi odu. Mezunlar, yüksekokul mezunu kabul edilmekte idi.
Tarihçe > Kuruluşundaki İslam öğesinin sebepleri

Okulun kurulduğu Tanzimat döneminde “Osmanlılık” yeniden yorumlanmakta idi. “Yeni Osmanlılar”, başta eğitim olmak üzere tüm alanlarda gayrımüslim halklarla rekabete girişmişlerdi. Osmanlı uyruklu Rum Ortodoks, Ermeni ve Yahudi toplumuna ait yaklaşık 10.000 okulda eğitim hükûmetin denetimi dışında sürmekteydi. Devlet, denetimi dışında kalan bu okulların olumsuz etkilerinden korunmak ve sivil bürokrasinin iyi eğitilmiş insan gücü ihtiyacını karşılamak için bir eğitim örgütlenmesi yaygınlaştırdı ve denetimi dışında kalan eğitim kuruluşlarına sınırlamalar getirdi. Denetim dışındaki gayrımüslim okulların öğrenci seçimlerine getilen kısıtlamalar, Osmanlı okullarında ön eğitim şartı uygulaması, izinsiz açılan misyoner okullarının kapatılması, Müslüman çocuklarının yabancı ve azınlık okullarında eğitim görmesinin teşvik edilmesi gibi uygulamalar, toplumun gayrımüslim unsurlarının direnciyle karşılaştı. 
İşte bu tarihsel çerçevede Cemiyet-i Tedrisiye-i İslamiye’nin dönem için özgün bir model olan Darüşşafaka’yı kurması, beklenen bir çözüm getiriyordu. Bu model, eğitimde fırsat eşitliğini hedefleyen sosyal dayanışmacı yönüyle ülkenin tarihinde bir ilktir.
Tarihçe > Okul Binası

Fatih'te inşa edilen okul binası, devletten halka yaygın bir bağışla gerçekleştirildi. Mimarı, Ohannes Kalfa idi. O yıllarda eski konaklar ve kışla binaları okul olarak kullanılırdı. Yaptırılan Bina, okul olarak tasarlanmış ilk yapılardan birisi oldu. Mimarisi, kız ve erkek öğrencilerin bir arada okumasına olanak sağlayacak şekilde düzenlendi. Kız ve erkek öğrenciler için iki ayrı giriş yapıldı. Ancak karma sisteme geçiş, çok daha sonra gerçekleştirilebildi, 29 Haziran 1873’te “Darüşşafakat’ül İslamiye” adıyla kapılarını parasız, yatılı ve özel statülü olarak açtı.
Okul 1974'e kadar sadece erkek öğrencilere hizmet verdi. Eğitim, 1994 yılına kadar Fatih'teki binada sürdürüldü. Binanın bulunduğu araziye 1953 (mimarı Emin Onat) ve 1973 yıllarında birer bina daha inşa edildi. Bu üç binanın bulunduğu kampüs, 1994 yılında Ziraat Bankası’na satıldı. Okul, Maslak’ta yeni bir binaya taşındı. Günümüzde Fatih'teki okul arazisi ve binası Hazine'ye devredilmiş ve Milli Eğitim Bakanlığı'na tahsis edilmiştir
Tarihçe > Öğrenci Seçimi

Darüşşafaka 1873'te belli bir eleme yöntemiyle öğrenci alımına başladı ancak öğrencilerin okula nasıl seçildikleri bilinmemektedir.
Öğrencilerin %63'ünün İstanbul kökenli idi ve büyük oranda okulun yakın çevresi olan Fatih ve Eminönü semtlerinden gelmekteydi. Ancak %20’ye varan bir oranda da özellikle 19. yüzyılda Osmanlı hâkimiyetinden çıkmış olan bölgelerden gelenlerin yoğunlaştı. Bu öğrencilerin okula giriş tarihleri genellikle Balkanlardaki askeri yenilgileri takip etmiştir.
Darüşşafaka'nın Anadolu ve uzak Osmanlı eyaletlerinden seçilen öğrenciler %40'a yakın bir oran oluşturmaktadır. Memleketlerinden, aile ve sosyo-kültürel ortamlarından büyük ölçüde kopan bu çocuklar Darüşşafaka'ya kuvvetle bağlanmaktaydı. Bu bağlılık okula yüklenen işlev ve hedeflere bağlılık olarak devam etmiştir. Böylece bir anlamda bürokrasinin insan kaynakları bu sadık gençler tarafından garantilenmiş olmaktadır. Bu yönleriyle Darüşşafaka modeli kimilerince klasik “devşirme” yöntemine benzetilir.
Tarihçe > Cumhuriyet döneminde Darüşşafaka

Darüşşafaka, cumhuriyetin kurulması ile hızlanan sosyo-ekonomik değişime uyum sağlayarak toplumsal işlevini devam ettirdi. Cumhuriyet dönemindeki en önemli değişim 1955 yılında İngilizce tedrisata geçilmesi ve 1971’de kız öğrencilerin de kabul edilmeye başlanması oldu.
Tarihçe > Mezunlara dair bilgiler

Okul, ilk mezunlarını 1881 yılında verdi. 1881-1927 döneminde mezunlarının %25'i telgraf ve posta nazırlıklarında, %15'i öğretmen olarak, %13'ü de gümrüklerde görevlidir. Hükümet, Düyun-u Umumiye örgütünün muhalefetine karşın gümrük sisteminde reformlar gerçekleştirmek üzere çalışmalara girişmiş; reformların uygulanmasında bürokratlara düşen payın önemini düşünerek seçkin bir kadrolaşmaya gitmiştir. Darüşşafakalılar bu kadrolaşma içinde de yoğun olarak yer almışlardır.
Tarihçe > Mezunlara dair bilgiler > Telgraf Okulu olarak Darüşşafaka

Telgraf, imparatorluğa 1854'te Kırım Savaşı ile birlikte girmiş, 1860 yılında hayatı kısa süren “Telgraf Mülazım Mektebi” kurulmuştu. 1880'de telgrafçıların, en gelişmiş eğitim kurumları olan Galatasaray ve Darüşşafaka'da yetişmesi hedeflenmiş, ancak Galatasaray'ın elit kökenli öğrencileri telgraf memuru olmaya yanaşmayınca Darüşşafaka aynı yıl programına elektrik derslerini dahil etmiş, matematik ve fizik eğitimine ağırlık vererek iki yıl içinde telgraf fen mektebine dönüşmüştür.
Tarihçe > Mezunlara dair bilgiler > Muallimhane olarak Darüşşafaka

Zamanla ilk ve orta öğretim kurumları yaygınlaşarak tüm imparatorluğu kaplar hale gelmişti. En çok gereksinim duyulan mesleklerden biri de öğretmenlik idi. Bu dönemde Darüşşafaka, öğretmen yetiştiren bir okul (muallimhane) haline dönüştü.
Kısacası Osmanlı devrinde Darüşşafakalılar, sivil bürokrasi neye gereksinim duyduysa oraya yönlendirilmiş ve nitelikli kadrolarda istihdam edilmişlerdir.
Tarihçe > Mezunlara dair bilgiler > Cumhuriyet devrinde mezunlar

Mezunlar, “telgrafçılık ve gümrükçülük” örneğinde olduğu gibi bir tercih zorlaması olmaksızın, ön plana çıkan meslek dallarına eğilim gösterdiler. Özel sektörde veya kendi hesabına çalışanların oranı 1928-1961 döneminde %46’ya, 1962-1986 döneminde ise %80’e ulaştı. Özel ve kamu sektöründe üst kademe yöneticisi konumundaki Darüşşafakalıların oranı, giderek özel sektöre kaydı. Ekonomi, işletme, pazarlama, bankacılık gibi ekonomik gelişmelere paralel olarak ön plana çıkan alanlarda çalışanların oranı 1928-1961 dönemi mezunlarında %17 iken, 1962-1986 döneminde bu oran %30’a çıktı.
Tarihçe > Darüşşafaka Tarihçesinin Ana Hatları

1863-1864 Cemiyet-i Tedrisiye-i İslâmiye’nin kuruluşu
1865 İlk eğitim-öğretim çalışmaları
1871-1873 Darüşşafaka’nın Kuruluşu ve Eğitim-Öğretime Başlaması
1903 CTİ'nin kapatılması ve Darüşşafaka'nın Maarif Nezareti'ne bağlanması
1908 Darüşşafaka Mezunin Cemiyeti'nin (Darüşşafakalılar Derneği) kuruluşu
1909 Cemiyet-i Tedrisiye-i İslamiye'nin yeniden kuruluşu ve Darüşşafaka'nın Maarif Nezareti'nden geri alınışı
1914 Darüşşafaka Terbiye-i Bedeniyye Kulübü'nün (Darüşşafaka SK Derneği) kuruluşu
1935 Cemiyet-i Tedrisiye-i İslamiye adının “Türk Okutma Kurumu” olarak değiştirilmesi
1953 Cemiyet-i Tedrisiye-i İslamiye / Türk Okutma Kurumu adlarının “Darüşşafaka Cemiyeti” olarak değiştirilmesi
1955 Darüşşafaka'da fen ve matematik derslerinin İngilizce olarak okutulmaya başlanması
1964 Darüşşafaka'da yoksul-yetim çocuklarla birlikte babalı yoksul çocukların da okutulmaya başlanması
1971 Darüşşafaka'ya kız çocuklarının da alınması
1977 Darüşşafaka'ya babalı yoksul çocukların alınmasının durdurulması
1994 Darüşşafaka'nın Fatih Çarşamba'daki tarihî bina'dan Maslak'taki kampüse taşınması
2012 Yapılan tüzük değişikliğiyle annesi hayatta olmayan çocuklara da giriş hakkı tanınması
Darüşşafaka Rezidansları

Darüşşafaka Cemiyeti, 1997'den itiabaren bağışçıları için huzurevi projeleri geliştirmektedir. 1997'de Yakacık Rezidansı, ardından Maltepe, Şenesenevler ve Urla'da açtığı rezidansları bağışçılarının hizmetine sunmuştur.
Darüşşafaka'da Eğitim Vermiş Bazı Ünlüler

Namık Kemal
Ahmet Mithat Efendi
Selim Sırrı Tarcan
Yahya Kemal Beyatlı
Yavuzer Çetinkaya
James Tavernier

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 2018'de Tavernier, Rangers formasıyla
Kişisel bilgileri
Tam adı:  James Henry Tavernier
Doğum tarihi:  31 Ekim 1991 (33 yaşında)
Doğum yeri:  Bradford, İngiltere
Boyu:  1,82 m (5 ft 11+1⁄2 in)
Mevkii:  Sağ bek
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Rangers
Numarası:  2
Altyapı kariyeri
0000-2001:  Farsley Celtic
2001-2008:  Leeds United
2008-2009:  Newcastle United
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2009-2014 |  Newcastle United |  2 |  (0) |
| 2011 |  → Gateshead (kiralık) |  13 |  (0) |
| 2011 |  → Carlisle United (kiralık) |  16 |  (0) |
| 2011-2012 |  → Sheffield Wednesday (kiralık) |  6 |  (0) |
| 2012 |  → Milton Keynes Dons (kiralık) |  7 |  (0) |
| 2013 |  → Shrewsbury Town (kiralık) |  1 |  (0) |
| 2013-2014 |  → Rotherham United (kiralık) |  27 |  (5) |
| 2014-2015 |  Wigan Athletic |  11 |  (0) |
| 2015 |  → Bristol City (kiralık) |  12 |  (3) |
| 2015- |  Rangers |  329 |  (92) |
| Toplam |   |  424 |  (100) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 8 Aralık 2024 (2024-12-08) 
James Henry Tavernier (d. 31 Ekim 1991), İngiliz profesyonel futbolcudur. Sağ bek mevkiinde görev almaktadır. Scottish Premiership ekibi Rangers forması giymektedir.
| g t Rangers FC  kadrosu |
| --- | --- |
 1 McGregor  2 Tavernier  3 Yılmaz  4 Lundstram  5 Helander  6 Goldson  7 Hagi  8 Jack  9 Čolak  10 Davis  11 Lawrence  14 Kent  15 Simpson  16 Souttar  17 Matondo  18 Kamara  19 Sands  20 Morelos  21 Katić  22 Zukowski  23 S. Wright  24 Ofoborh  25 Roofe  26 Davies  27 Kelly  28 McCrorie  30 Sakala  31 Barišić  33 McLaughlin  37 Arfield  40 Middleton  41 McPake  43 King  44 K. Wright  51 Lowry  71 Tillman  Teknik direktör: van Bronckhorst 
| g t UEFA Kupası ve UEFA Avrupa Ligi gol kralları |
| --- | --- |
UEFA Kupası:  1972: Bründl  1973: Heynckes/Jeuring  1974: Schoenmaker  1975: Heynckes  1976: Geels  1977: Bowles  1978: Deykers/Ponte  1979: Simonsen  1980: Hoeneß/Nickel  1981: Wark  1982: Nilsson  1983: Giresse/Vandenbergh  1984: Nyilasi  1985: Bahtić/Bannister  1986: Allofs  1987: Cascavel/Houtman/Kieft/Rantanen  1988: Larsen/Saravakos  1989: Gütschow  1990: Götz/Riedle  1991: Völler  1992: Saunders  1993: Baticle  1994: Bergkamp/Schmitt  1995: Kirsten  1996: Klinsmann  1997: Ganz  1998: Guivarc'h  1999: Chiesa/Kulawik  2000: Kovačević/Şükür  2001: Berbatov/Bolo  2002: van Hooijdonk  2003: Derlei/Larsson  2004: Anderson  2005: Shearer  2006: Delgado  2007: Pandiani  2008: Pogrebnyak/Toni  2009: Love 
UEFA Avrupa Ligi:  2010: Cardozo/Pizarro  2011: Falcao  2012: Falcao  2013: Kozák  2014: Soriano  2015: Alan/Lukaku  2016: Aduriz  2017: Džeko & Giuliano  2018: Aduriz & Immobile  2019: Giroud  2020: Fernandes  2021: Yazıcı & Mayoral & Moreno & Pizzi  2022: Tavernier  2023: Boniface & Rashford  2024: Aubameyang