stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1999 Dünya Halter Şampiyonası
Madalya görünümü > Erkekler

| Yarışma | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| – 56 kg Detaylar |  Halil Mutlu |  Adrian Jigău |  Wang Shinyuan |
| – 62 kg Detaylar |  Le Maosheng |  Leonidas Sabanis |  Sevdalin Minchev |
| – 69 kg Detaylar |  Galabin Boevski |  Georgios Tzelilis |  Valerios Leonidis |
| – 77 kg Detaylar |  Badr Saelem Nayef |  Viktor Mitrou |  Plamen Jeliazkov |
| – 85 kg Detaylar |  Shahin Nasirinia |  Pyrros Dimas |  Marc Huster |
| – 94 kg Detaylar |  Akakios Kakiasvilis |  Szymon Kołecki |  Leonidas Kokkas |
| – 105 kg Detaylar |  Denys Hotfrid |  Yevgeny Shishlyannikov |  Choi Jong-Keun |
| + 105 kg Detaylar |  Andrei Chemerkin |  Jaber Salem |  Hossein Rezazadeh |
Madalya görünümü > Kadınlar

| Yarışma | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| – 48 kg Detaylar |  Sri Indriyani |  Donka Mincheva |  Kaori Niyanagi |
| – 53 kg Detaylar |  Winarni Binti Slamet |  Li Fengying |  Wang Xiufen |
| – 58 kg Detaylar |  Chen Yanqing |  Ri Song-Hui |  Kuo Ping-Chun |
| – 63 kg Detaylar |  Chen Jun-Lien |  Xiong Meiyin |  Valentina Popova |
| – 69 kg Detaylar |  Sun Tianni |  Milena Trendafilova |  Erzsébet Márkus |
| – 75 kg Detaylar |  Xu Jiao |  Kim Soon-Hee |  Ruth Ogbeifo |
| + 75 kg Detaylar |  Ding Meiyuan |  Agata Wróbel |  Cheryl Haworth |
Madalya tablosu

|  Sıra  | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Çin | 5 | 1 | 1 | 7 |
| 2 |  Endonezya | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 3 |  Bulgaristan | 1 | 2 | 2 | 5 |
| 4 |  Yunanistan | 1 | 4 | 2 | 7 |
| 5 |  Taipei | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 6 |  Rusya Rusya | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 7 |  Katar | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 8 |  İran | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 9 |  Türkiye | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 9 |  Ukrayna | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 11 |  Polonya | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 12 |  Güney Kore | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 13 |  Romanya | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 13 |  Kuzey Kore | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 15 |  Almanya | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 15 |  Amerika Birleşik Devletleri | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 15 |  Macaristan | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 15 |  Japonya | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 15 |  Nijerya | 0 | 0 | 1 | 1 |
|  | Toplam | 15 | 15 | 15 | 45 |
Alpullu Şeker Fabrikası

| --- | --- |

Genel bilgiler
Adres: Alpullu, Kırklareli, Türkiye
Şehir: Kırklareli
Ülke: Türkiye
Koordinatlar: 41°22′00″K 27°08′35″D﻿ / ﻿41.36667°K 27.14306°D﻿ / 41.36667; 27.14306
Temel atma: 25 Aralık 1925
Açılış: 26 Kasım 1926
Sahip: Binbirgıda Tarım Ürünleri Sanayi ve Ticaret A.Ş. (2018-günümüz)
Tasarım ve inşaat
Yüklenici: Faik Kaltakkıran   Hüseyin Rıfkı Ardaman   Faik Öztrak   Mehmed Şakir Kesebir   İbrahim Çolak   Hacı Ahmedzâde Salim Nuri   Ahmet Rüşdüzâde Mehmet Hayri İpar   Keresteci Ali   Fabrikatör Burhaneddin   Kasım Yolageldili
Diğer bilgiler
Tesisler: Müze (29 Ekim 2022)

1926 yılında işletmeye açılan ilk şeker fabrikasıdır.
Alpullu Şeker Fabrikası, Türkiye'nin Kırklareli ilinin Alpullu kasabasında bulunan, temeli 25 Aralık 1925 tarihinde atılan ve 26 Kasım 1926 tarihinde işletmeye açılan ilk şeker fabrikasıdır. Alpullu Tren İstasyonu'nun hemen yanında bulunur. 2018 yılında özelleştirilmiş ve Binbirgıda Tarım Ürünleri Sanayi ve Ticaret AŞ tarafından 150 milyon TL`ye satın alınmıştır.
Sosyal tesisleri

Fabrika ile birlikte ya da sonrasında yapılan işçi konutları, spor tesisleri, sinema ve lokanta, hastane, revir, ecza deposu, satış mağazası, okul, cami, hamam gibi yapılar bulunur. Ayrıca misafirhane olarak, devlet büyüklerinin ağırlandığı “Ergene Köşkü” ve törenlerin yapıldığı “Büyük Köşk” yer alır.
Müzesi

29 Ekim 2022 tarihinde fabrikaya bir müze açılmıştır.
Kurucuları

Faik Kaltakkıran
Hüseyin Rıfkı Ardaman
Faik Öztrak
Mehmed Şakir Kesebir
İbrahim Çolak
Hacı Ahmedzâde Salim Nuri
Ahmet Rüşdüzâde Mehmet Hayri İpar
Keresteci Ali
Fabrikatör Burhaneddin
Kasım Yolageldili
Atatürk'ün ziyareti

20 Aralık 1930'da Atatürk fabrikayı ziyaret etmiştir ve düşüncelerini anı defterine şöyle yazmıştır;
Alpullu Şeker Fabrikası'nı gezdim. Gördüğüm vaziyetten çok memnun kaldım. Müessesenin daha tevsii etmesini ve şimdiye kadar olduğundan fazla muvaffak olmasını dilerim. Memleketimizin her müsait mıntıkasında şeker fabrikalarının çoğalması ve bu suretle memleketin şeker ihtiyacının temini mühim hedeflerimiz arasında tanınmalıdır.
Meydankale

| --- | --- |

Meydankale .İki farklı döneme ait inşaat malzemesi KarakabaklıTürkiye'deki konumu
Konum: İmamlı, Silifke, Mersin
Bölge: Akdeniz Bölgesi
Koordinatlar: 36°29′45″K 33°58′31″D﻿ / ﻿36.49583°K 33.97528°D﻿ / 36.49583; 33.97528
Tarihçe
Kültür(ler): Seleukos, Roma, Bizans, Kilikya Ermeni Krallığı
Sit ayrıntıları
Arkeologlar: Levent Zoroğlu
Mülkiyet: Kültür ve Turizm Bakanlığı
Meydankale (Sivrikale) Mersin ili Silifke ilçesi kırsal alanında yer alan bir kale örenidir.
Yerleşim

Kale Toros dağları güney eteklerinde Olba Territorium denen bölgede İmamlı ve Yenibahçe adlı iki köyün arasındadır. 36°27′11″K 33°57′09″D﻿ / ﻿36.45306°K 33.95250°D﻿ / 36.45306; 33.95250 koordinatlarındaki bu kaleye Mersin'i batıya bağlayan D.400 devlet kara yolundan Atakent beldesinde kuzeye sapan asfalt bir yol ile ulaşılır. Silifke'ye 28 ve Mersin'e 85 kilometre uzaklıktadır. Gökkale villa rustikası Meydankale'nin iki kilometre kadar batısında yer alır.
Örenler

Kale ve çevresindeki kent kalıntısı Seleukos İmparatorluğu zamanında kurulmuş ise de daha sonraki dönemlerde restore edilmiştir. Orijinal adı bilinmemektedir.
Meydankale Akdeniz kıyısından iç kısımdaki Olba Krallığı merkezine (Uğuralanı) giden yolu denetleme amacıyla kurulmuş inşa edilmiş olmalıdır. Kalenin kuzeyinde bir kanyon vardır. Kale içinde gözetleme kulesi, burç, sarnıç ve nekropol gibi yapıların kalıntıları vardır. Kaleden doğudaki çaya doğru inen bir merdiven bulunmaktadır. Kullanılan inşaat malzemesi poligonal taş olup sonradan yapılan restorasyonlar sırasında bosajlı taş ta kullanılmıştır.
Kubadabad Sarayı

| --- | --- |

Genel bilgiler
Tür: Saray
Mimari tarz: Selçuklu Mimarisi
Konum: Beyşehir, Konya
Koordinatlar: 37°44′36″K 31°26′20″D﻿ / ﻿37.74333°K 31.43889°D﻿ / 37.74333; 31.43889
Başlama: 1220
Tamamlanma: 1236
Sahip: Selçuklu Sultanları
Teknik ayrıntılar
Yapı sistemi: orijinal

Kubadabad Sarayı, I. Alaeddin Keykubad'ın (1220-1236) emriyle yaptırılmış olan, Konya Beyşehir-Isparta yolu üzerindeki Anadolu Selçuklu saray yapısıdır. Anadolu Selçuklu Devleti'nden günümüze ulaşabilmiş tek saray yapısıdır. Yapı, Osmanlı dönemine ait olan Edirne ve Topkapı saraylarının öncüsü olma özelliğini taşır.

İnşaatı 1226-1236 yılları arasında gerçekleştirildi. Mimarı Sadeddin Köpektir. Külliye içerisinde, Saadettin Köpek'in kendisi için yaptırdığı küçük bir saray daha olduğu bilinmektedir.
Sarayın nasıl inşa edildiği, sultanların buraya ziyaretleri ve ikametleri hakkındaki bilgiler, Selçuklu tarihçisi İbn Bibi’nin “Selçuknâme” olarak da anılan “el-Evâmirü'l-Alâiyye fi'l-umûri'l-Alâiyye” isimli eserinde lirik bir üslupla ve yer yer manzum satırlarla anlatılmıştır.
Yeri

Konya Beyşehir-Isparta Yenişarbademli arasındaki yolun 5 km içerisinde Gölyaka Köyü sınırları içindedir. Beyşehir Gölü’nün güneybatı kıyısının orta kesiminde ve Anamas Dağlarının eteklerinde, en yüksek noktası deniz seviyesinden 1133 m. yükseklikte olan kayalık bir yarımadanın üzerindedir.  Yarımadanın güneyindeki, yöre halkının “Toprak Tol” dediği höyük üzerinde ve bu höyüğün yakınındaki “Gürlevi” denilen tatlı su kaynağının kıyılarında da  saraya ait kalıntılar görülmektedir.
Saraya ait arazinin bir kısmı kıyıda, bir kısmı ise küçük bir adadadır. Kıyıdaki kısmı 5200 m2  genişliğinde, adadaki kısmı 3000 m2 genişliğinde bir alana yayılmıştır. Adadaki kısmı, Kız Kalesi olarak adlandırılır.
Bulunuşu

Saraydan günümüze kalan harabeler bulunduğunda, Bizanslılardan kalan bir yapıya ait oldukları sanıldı. Harabelerin Kubadabad Sarayı olduğunu ilk defa tespit eden ve 1949 ve 1950 yıllarında iki ay kadar yaptığı kazılarda elde  ettiği bulgularla bunu doğrulayan, Konya'nın eski Müze Müdürlerinden M. Zeki Oral olmuştur. İlk bilimsel kazıları ise Prof. Dr. Katherina Otto-Dorn, 1965 ve 1966 yıllarında yapmış, sarayın ana birimleri, bu kazılarla ortaya çıkarılmıştır. 1980 yılına kadar başka kazı yapılmamış, 1980'den itibaren ise Prof. Dr. Rüçhan Arık'ın girişimiyle kazılar yeniden başlayarak aralıksız devam etmiştir. 2017 yılından bu yana kazılar, Doç. Dr. Muharrem Çeken'in kazı başkanlığıyla sürdürülmektedir.
Yapıları

Saray Külliyesi, surla çevrili birbirine bağlantılı avlular içinde serbest düzende yerleştirilmiş köşkler ve hizmet binaları barındırmaktadır. Külliyede, Büyük Saray ve Küçük Saray olarak adlandırılan iki merkez yapının ve ek olarak yirmi farklı yapının daha kalıntıları vardır. Bu yapıların; iki bölümlü bir kayıkhane, cami, hamam, fırın, mutfak, depo, asker barınaklar olduğu ve külliyenin büyük bir av parkını da içerdiği düşünülmektedir. Henüz toprak altında aydınlatılmayı bekleyen kalıntılar da vardır. Külliye, güney batısında yer alan ovaya doğru genişleyen bir şehir niteliğindedir.
Buluntuları

Kazılarda bulunan stukolarla ve çiniler Konya Çini Eserleri Müzesinde sergilenmektedir. Stukolar kalıpla yapılmıştır. Çoğu hayvan ve insan figürlüdür. Çinilerin taht salonunun ve odaların duvarlarını 2 m. yüksekliğe kadar kapladığı anlaşılmaktadır. Sarayın çinileri, Anadolu Selçuklu çini sanatının en fazla figür çeşidine sahip koleksiyonunu oluşturmaktadır. Boyama tekniği olarak, sır üstü ve sır altı teknikleri kullanılmıştır. Hakim olan renkler beyaz, firuze ve patlıcan morudur. Çinilerin kimisinde sultan ile maiyetini Türk oturuşu olarak tabir edilen, bağdaş kurma  pozisyonunda tasvir eden av partisi ve içki meclisi sahneleri gösterilmektedir. İnsan figürleri yuvarlak yüzlü, badem gözlü, küçük burun ve ağza sahip, Uygur tipi diye tabir edilen tarzdadır. Çinlilerin diğer bir kısmında ise, sembolik değer taşıyan çeşitli hayvan figürleri ile mitolojik yaratık tasvirleri bulunur. En fazla dikkat çeken örnekler, Alâeddin Keykubad'ın, ellerinde nar veya kadeh tutan sakallı bir hükümdar şeklinde tasvir edildiği çiniler ile ve göğsünde yazan  “es-sultan”  ifadesi ile Alaettin Keykubad'ın hükümranlığını sembolize eden çift başlı kartal figürünü içeren çinilerdir.
İnşa edildiği dönemin özellikleri

I. Alâeddin Keykubad dönemi (M.1220-1237) Anadolu Selçuklu medeniyetinin en parlak dönemidir. I. Keykubad, ülkede siyasi birliği sağlamış ve imar faaliyetlerne girişmiştir. Bu dönemde önemli kentlerin surları takviye edilmiş, dinî ve sosyal işlevleri olan binalar yapılmış,  M.S.1221 yılında fethedilen Alanya'da ve Kayseri'de saraylar yapılmış, Konya ve Kayseri sarayları iyileştirilmiştir. Bu dönendeki en önemli imar faaliyetinden birisi de Kubadabad sarayının yapımıdır.
Pauline Taylor

Pauline Taylor İngiliz şarkıcıdır. "Love Love Love, Here I Come" ve "Let This Be A Prayer" single'larında baş vokalist olmasıyla tanınır. Faithless'ın başlıca kadın vokalistlerinden biriydi. Ayrıca Dido'nun iki albümünde de konuk vokallik yaptı.
Acharaka

| --- | --- |
Ἀχάρακα
Acharaca'da Pluto ve Kore'nin kutsal alanı
AcharacaTürkiye haritasındaki konumu.
Konum:  Salavatlı, Sultanhisar, Aydın, Türkiye
Bölge: Karya
Koordinatlar: 37°54′K 28°06′D﻿ / ﻿37.900°K 28.100°D﻿ / 37.900; 28.100
Tür: Yerleşim
Tarihçe
Kurucu: I. Antiohos Soter
Kuruluş: MÖ. 3.yüzyıl
Kültür(ler): Helenistik dönem
Buluntu(lar): Pluton tapınağı
Plüton ve Kore'nin kutsal alanı Acharaca, başka bir görünüm
Acharaca, Plüton ve Kore'nin kutsal alanı, tapınak
Acharaca (Eski Yunanca: Ἀχάρακα) Tralles'ten (günümüzde Aydın, Türkiye) Menderes üzerindeki Nysa'ya giden yol üzerinde Nysa'ya 4 km mesafede bulunan; Pluton tapınağı veya bir Ploutonion ve Charonium (Eski Yunanca: Χαρώνειον άντρον) adlı hastaların rahiplerin yönetimi altında iyileştirildiği bir mağarası olan bir yerleşimdir. Bir zamanlar Charax (Χάραξ) adını taşıdığına dair bazı vurgular vardır, ancak bu isim Tralleis'e de ait olabilir. Yerleşimin yeri günümüzde Sultanhisar yakınlarında Salavatlı kasabasının bulunduğu yerdir. Arkeolojik kazılarda ortaya çıkarılan eserler Aydın Arkeoloji Müzesi'nde sergilenmektedir.
Şehir MÖ 3. yüzyılın ilk yarısında I. Antiohos Soter tarafından kurulmuştur.
Şehirde, Pluto ve Kore (Persephone) adına bir kehanet merkezi bulunuyordu. Geniş bir koruluk, 6'ya 12 sütunlu, peripteral planlı bir Dor tapınağı (kalıntıları hala mevcut) ve Charonium adı verilen bir mağara, bu kehanet merkezinin ana unsurlarıydı. Strabon şu gözlemlerde bulunmuştu: "...Hastalar buraya gelir ve mağaranın yakınındaki köyde, açık havada uyuyarak hastaları iyileştirme yöntemlerini rüyalarında gören deneyimli rahipler arasında yaşarlar. Rahipler, hastaları iyileştirmek için tanrılara yakarır ve sıklıkla onları mağaraya götürürler. Burada hastalar günlerce sessizce ve yemek yemeden kalırlar. Bazen hastalar kendi rüyalarını gözlemler, ancak bunların yorumu için rahiplere başvururlar. Bazıları içinse bu yer yasaklı ve ölümcüldür..."
Pluto ve Kore'nin kutsal alanı Acharaca
Strabon ayrıca Acharaca'da düzenlenen bir festivali de anlatır. Her yıl Acharaca'da, halkın yoğun katılım gösterdiği bir festival düzenlenir. Özellikle bu dönemde, festivale katılanların burada gerçekleşen şifalar hakkında konuştuklarını görmek ve duymak mümkündür. Bu festival sırasında, jimnasyumdaki genç erkekler ve efebiler (ergenliğe yeni girmiş gençler), çıplak ve yağlanmış halde, gece yarısı gizlice bir boğayı alıp mağaraya götürürler. Boğa daha sonra serbest bırakılır ve kısa bir mesafe ilerledikten sonra düşüp ölür.
Daha fazla okuma

Vedat İdil: Nysa ve Akharaka = Nysa ve Acharaca, İstanbul 1999,975-6934-04-2
| g t Türkiye'deki antik kentler |
| --- | --- |
Akdeniz:  Afrodisias  Akalissus  Alalah  Amelas  Anavarza  Andeda  Antakya  Antigonia  Antioheia  Ariassos  Arsinoe  Arikanda  Aspendos  Bab el-Hava Sınır Kapısı  Comona  Çukurova Antakyası  Korykos (Kızkalesi)  Cyrrhus  Dalisandus  Domuztepe  Elaiussa Sebaste  Epiphania  Etenna  Faselis  Germanicia  Gözlükule  Hacılar Höyük  Hemaksia  Irenopolis  İssos  Kandyba  Kanlıdivane  Anchiale  Karatepe  Kelenderis  Kibira  Kilikya Antakyası  Kremna  Ksanthos  Lamotis Antakyası  Magarsa  Mallus  Mamure Kalesi  Mezgitkale  Misis  Mira (antik kent)  Mopsu Krene  Myriandos  Olba  Patara  Perge  Pisidya Antakyası  Rhosus  Sagalassos  Seleukia  Seleucia Pieria  Seleucia Sidera  Selge  Side  Sillyon  Soli  Sozopolis  Tell Tayinat Höyüğü  Termessos  Tlos  Uzuncaburç  Yumuktepe 
Doğu Anadolu:  Altıntepe  Ani  Arsamosata  Arslantepe Höyüğü  Cafer Höyük  Harput  Sugunia  Tuşpa 
Ege:  Adramytteion  Aigai  Aizanoi  Akmonya  Alabanda  Alinda  Allianoi  Amorium  Amos  Amyzon  Antioheia  Apameia Kibotos  Afrodisias  Apollonia (Mysia)  Apollonis  Atarneus  Bargylia  Beycesultan  Caloe  Celaenae  Ceramus  Daldis  Didyma  Docimium  Efes  Erithrai  Euromos  Fokaia  Gambrion  Gryneion  Halikarnas  Hierapolis  Iasos  Karyanda  Karmylassos  Kaunos  Klazomenai  Knidos  Kolofon  Kolossai  Kyme  Labranda  Laodikya  Latmus  Lebedos  Limantepe  Magnesia ad Maeandrum  Magnesia ad Sipylum  Mastaura  Menderes Antakyası  Metropolis  Milet  Mindos  Myrina  Myus  Notion  Nysa  Oinoanda  Pepuza  Pergamon  Perperene  Pinara  Pitane  Priene  Pigela  Sardis  Sigeion  Smirni  Stratonikeia (Karya)  Stratonikeia (Lidya)  Temnos  Teos  Thiatira  Tralleis  Timion 
Güneydoğu Anadolu:  Taurum Antakyası  Apamea, Fırat  Coba Höyük  Çayönü  Dara  Edessa  Göbeklitepe  Harran  Karkamış  Kuşşara  Nevali Çori  Mezopotamya Antakyası  Samosata  Sareisa  Seleukia, Zeugma  Sultantepe  Tille  Zeugma  Zincirli Höyük  Ziyaret Tepe Höyüğü 
İç Anadolu:  Alişar Höyüğü  Binbirkilise  Büklükale Höyüğü  Çatalhöyük  Derbe  Ersele Höyük  Ersele Yeraltı Şehri  Faustinopolis  Gordion  Herakleia Cybistra  İrenopolis  Kaman Kalehöyük  Kerkenes  Kültepe (Kaniş)  Laodicea Combusta  Mokissos  Nyssa  Pessinus  Purushanda  Şarhöyük  Tavium  Troknada  Tuvana 
Karadeniz:  Alacahöyük  Euchaita  Hattuşa  Herakleia Pontiki  Hüseyindede Tepe  Ibora  Karussa  Komana Pontiki  Laodikeia  Maşat Höyük  Nerik  Nicopolis  Pompeiopolis  Salatiwara  Samuha  Sapinuwa  Tripolis  Yazılıkaya  Zaliches 
Marmara:  Aegospotami  Alexandria Troas  Amycus (Bitinya)  Apamea Myrlea  Apollonia  Apros  Assos  Caesarea Germanica  Cebrene  Cius  Drusipara  Harpagion  Kalkedon  Kardiya  Khrysa (Troad)  Kizikos  Lamponeia  Lisimahia  Miletepolis  Mochadion  Nikomedya  Orestias  Polymedion  Rhegion  Sestos  Skepsis  Troya
Kale-i Sultaniye

| --- | --- |
Kaleisultaniye
Günümüzde müze olan Çimenlik Kalesi

Genel bilgiler
Şehir: Çanakkale
Ülke: Türkiye
Koordinatlar: 40°08′47″K 26°23′57″D﻿ / ﻿40.14639°K 26.39917°D﻿ / 40.14639; 26.39917
Tamamlanma: 1462

Kale-i Sultaniye (eski yazımıyla Kal'a-i Sultaniye) veya Çimenlik Kalesi, 1462 yılında Çanakkale Boğazı'nın Asya kıyısına dikilen bir kaledir. Günümüzde müze olarak kullanılmaktadır.
Tarihçe

1452'de Fatih Sultan Mehmet döneminde Çanakkale Boğazı'nın Asya tarafına dikilmiştir. Kalenin tam karşısında, Boğaz'ın Avrupa yakasında Kilitbahir bulunmaktadır. Kale, 30 topla donatılarak Boğaz'ın 1.250 metrelik genişliği top menzili içine alındı. Kale 1551 yılında Kanuni Sultan Süleyman tarafından güçlendirildi. Venedik'le süregelen Girit Savaşı sırasında yenilendi, Napolyon Savaşları sırasında III. Selim tarafından tekrar baştan aşağı yenilendi. Kale-i Sultaniye I. Dünya Savaşı'na kadar Çanakkale Boğazı'nın savunulmasında kilit rol oynadı.
Deniz tarafı duvarları 19. yüzyıl sonlarında müstakhem bir duvar yerine bir sıra top mevzisi olarak yeniden inşa edildi. Bu nedenle kale, 1915'te İngiliz ve Fransız gemilerinin hedefi oldu. 18 Mart 1915'te İngiliz gemisi Queen Elizabeth’ten atılan ve kuzey sur duvarında açtığı 2 metrelik delik içinde patlamadan kalan top mermisi de hala düştüğü yerdedir.
Günümüzde müze olarak hizmet vermektedir. Kale bahçesi ve park alanında Çanakkale Savaşları'nda kullanılmış değişik uluslara ait topların yanı sıra farklı dönemlerde kullanılmış toplar da sergilenmektedir.
Kalenin yapısı > Dış surlar

Çimenlik Kalesi, dış surlar ve iç kale olmak üzere iki kısımdan oluşur. Dış surlar, 11 metre yüksekliğinde, yer yer 8 metre kalınlığında olup 100'e 150 metrelik basit bir dikdörtgen plan üzerine kuruludur ve surlarda 9 adet burç bulunmaktadır.
Kalenin yapısı > Kale avlusu

Bahçede baruthane binası ile Fatih ve Abdülaziz dönemlerinde yapılmış ve kendi adlarıyla anılan iki adet cami yer almaktadır.
Kalenin yapısı > İç kale

42'ye 48 metre ölçülerinde iç kalenin 9,5 metre kalınlığındaki duvarları 25 metre yüksekliğe erişmektedir. Üç katlı bu kalenin ilk katı iç avlunun yer seviyesinden 4 metre yukarıda olan kâgir bir zemine sahipken üstteki iki kat ahşaptı.
Dipnotlar

^Bazı websiteleri kalenin 1462 tarihinde yapıldığını iddia etmektedir ancak daha güvenilir kitap kaynaklarda 1452 yılı geçmektedir.
^Kalenin ölçüleri websitelerinde değişiklik göstermektedir, bu maddede daha güvenilir olan kitap kaynaklar baz alınmıştır.
Joy Fleming

| Joy Fleming |
| --- | --- |

Doğum: 15 Kasım 1944 Rockenhausen, Almanya
Ölüm: 27 Eylül 2017 (72 yaşında) Sinsheim, Almanya
Milliyet:  Alman
Meslek: Ses sanatçısı, müzisyen
Etkin yıllar: 1967-2017

Joy Fleming (gerçek adı: Erna Libenow, evlilik öncesi soyadı: Raad; 15 Kasım 1944, Rockenhausen - 27 Eylül 2017, Sinsheim), Alman şarkıcıdır. 1975'te ülkesi Almanya'yı temsilen katıldığı Eurovision Şarkı Yarışması'ndaki sahne performansıyla bilinir. Burada seslendirdiği "Ein Lied kann eine Brücke sein" adlı parça 19 ülkenin bulunduğu jüriden 17'sinin oyunu almıştır.
Fleming yine 1986'da Eurovision'a Miteinander adlı parçayla katılması teklif edilmiş ama katılmamıştır. Joy, Eurovision'nun 2001'deki versiyonunda İsviçre televizyonuna yaptığı açıklamada Almanya'nın finale kalması için yaptıkları çalışmayı belirtmiştir.
Power of Trust adlı parçayı seslendirerek bir yarışmada ikinci olan Lesley Bogaert ve Brigitte Oelke ile 2002'de Jamaikalı müzik grubu Jamalaya'nın seslendirdiği Joy to the World parçalarına katkı sağlayan Joy Fleming, 27 Eylül 2017'de 72 yaşında öldü.
Ilse Aichinger

| Ilse Aichinger |
| --- | --- |
Doğum: 1 Kasım 1921(1921-11-01) Viyana, Avusturya
Ölüm: 11 Kasım 2016 (95 yaşında) Viyana, Avusturya
Meslek: Yazar, şair ve romancı
Etkin yıllar: 1941-2016
Evlilik: Günter Eich (1953–1972)
Etkilendikleri: Paul Celan, Franz Kafka, Adalbert Stifter, Günter Eich, Emil Cioran, Ingeborg Bachmann, Samuel Beckett, Virginia Woolf, Henry David Thoreau
İmza

Ilse Aichinger (1 Kasım 1921, Viyana - 11 Kasım 2016, Viyana), Avusturyalı yazardır. Berlin Sanat Akademisi mezunudur.
1948'de yazdığı romantik eser  Die größere Hoffnung ile tanınır. İkinci Dünya Savaşı esnasında Nazi kamplarında kalmıştır, buradan etkilenerek eserler üretmiştir.
1953'te roman serisi Der Gefesselte'yi kaleme almıştır. Kendisi Alman Edebiyat akımı Grup 47 üyesidir.
Yazar 1 Kasım 1921'de doğduğu Viyana'da doğum gününden 10 gün sonra, 11 Kasım 2016'da 95 yaşında ölmüştür.
Eserleri

Das vierte Tor (1945)
Die größere Hoffnung (1948)
Spiegelgeschichte (1949)
Der Gefesselte (1953)
Kleist, Moos, Fasane (1987)
Film und Verhängnis (2001)
Boş hipotez

Anlamlılık değeri (alfa) 0,05 olduğunda, z değeri kırmızı bölge içindeyse boş hipotezi reddedebiliriz
Çıkarımsal istatistikte, boş hipotez, sıfır hipotez ya da sıfır hipotezi, beklenenin dışında bir durumun olmadığını, mesela gruplar ya da değişkenler arasında bir ilişki bulunmadığını veya ölçülen iki olgunun arasında bir fark olmadığını kabul eden genel bir önermedir. Örneğin tıpta, denenen bir tedavinin etkisiz olması; hukukta, sanığın suçsuz olması birer boş hipotezdir. Modern bilim hipotezler üretip bunları test ederek ilerler; bir boş hipotezinin belirli bir güvenilirlik aralığında istatistiksel olarak kabul ya da reddedilmesi hipotez testleriyle yapılmaktadır.
"Boş hipotez" terimi ilk olarak İngiliz asıllı istatistikçi ve genetikçi Ronald Fisher tarafından tanımlanıp kullanılmıştır.
Tipik olarak çıkarımsal analiz için "boş hipotez" yanında "alternatif hipotez" adı verilen bir ikiz hipotez ile birlikte ortaya konulur. "Alternatif hipotez" kavramı R.Fisher'in formülasyonunda bulunmamaktadır. Jerzy Neyman ve Egon Pearson adlı Amerikalı istatistikçiler tarafından "alternatif hipotez" kavramı geliştirilmiştir. "Alternatif hipotez"'in mantıken "boş hipotez"in aksi olması gerekli değildir. Eğer bir deney yapılırsa  "alternatif hipotez" gerçek ise, bu deneylerin sonucunu tahmin edip edilemeyeceğinin olasılığına işaret eder. Günümüzde istatistiksel çıkarımsal analizlerde hem "boş hipotez" hem de "alternatif hipotez" kullanılması bir gelenek haline girmiştir.
Prensip

"Hipotez sınaması", toplanan verinin, boş hipotezin doğru olduğunu varsayarak, bunun ne olasılıkla mümkün olduğunu ölçerek yapılır. Veriler fazla olanak dışıysa (genellikle  %5'inden daha az olasılıkla gözlemlenecek şekilde iseler) o zaman araştırıcı boş hipotezin yanlış olduğu çıkarımına varır. Şayet veriler boş hipotez ile çelişmiyorsa o zaman hiçbir çıkarıma varmaz. Bu halde boş hipotez doğru da olabilir yanlış da; veriler herhangi bir çıkarım yapabilmek için yeterli kanıt vermemektedir.
Mesela, belirli bir ilaç kalp krizi geçirme tesadüfünü düşürebiliyorsa; muhtemel boş hipotezler "bu ilaç kalp krizi geçirme olasılığını azaltmaz" veya "bu ilacın bir kalp krizi geçirme olasılığına bir etkisi yoktur" şeklinde olur. Hipotez sınaması, bir "denetimli deney (controlled experiment)" olarak çalışma grubundaki insanların yarısına bu ilacı vermek şeklinde olur. Veriler, ilacı alan insanlarda istatistiksel anlamlı bir değişiklik gösterirse, boş hipotez reddedilir.