stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sandal ağacı
Gerçek sandal ağaçları

Sandal ağaçları orta büyüklükte yarıparazitik ağaçlardır ve Avrupa ökseotu ile aynı botanik ailesinin parçasıdır. Bu grubun önemli üyeleri Hint sandal ağacı ( Santalum album ) ve Avustralya sandal ağacı ( Santalum spicatum ); cinsindeki diğerlerinin de kokulu ahşapları vardır. Bunlar Hindistan, Nepal, Bangladeş, Pakistan, Sri Lanka, Avustralya, Endonezya, Hawaii ve diğer ülkelerde Pasifik Adalarında bulunur.
S. album Güney Hindistan'a özgü tehdit altındaki bir türdür ve Western Ghats ve Kalrayan ve Shevaroy Hills gibi birkaç dağlık alanlarda yetişir. Hindistan, Pakistan ve Nepal'deki sandal ağaçları devlete ait olmasına ve hasatının kontrol altında olmasına rağmen birçok ağaç yasadışı olarak kesilmektedir. Sandal ağacı yağı fiyatları son zamanlarda kg başına 2.000 $ 'a çıktı.
Kırmızı sanders, Seshachalam, Veliganda, Lankamala ve Palakonda tepe aralıklarına endemiktir, Rayalaseema bölgesindeki Kurnool ve Kadapa, Chittoor  ilçelerinde ve Nellore‘nin kısımlarında ve Andhra Pradeş'teki Prakasam'da, Karnataka'nın (eski adıyla Mysore Eyaleti) Mysore bölgesi'nde bulunur ve güney Hindistan'daki Kerala'daki  marayoor ormanlarının kalitesi yüksektir.
Ekonomik sömürü için Tamil Nadu'da uluslararası yardım ile yeni plantasyon oluşturuldu. Batı Avustralya'daki Kununurra 'da Hint sandal ağacı büyük ölçekte yetiştirilir. Bu tür ticari yağ üretiminde kullanılan sandal ağacının birincil kaynağıdır ve Batı Hint Sandal Ağacı  Amyris balsamifera  ile karıştırılmamalıdır.
S. ellipticum ,  S. freycinetianum  ve  S. paniculatum , Hawaii sandal ağacı ( ʻ iliahi ) de kullanıldı ve yüksek kaliteli kabul edildi. Bu üç tür 1790-1825 yılları arasında ağaçların temini bitmeden bitirildi (dördüncü tür  S. Haleakalae , sadece subalpin alanlarda meydana gelir ve asla ihraç edilmez).  S. freycinetianum  ve  S. paniculatum  bugün nispeten yaygın olmasına rağmen, eski bolluklarını veya boyutlarını geri kazanmamışlardır ve  S. eliptik  nadirdir.
Dağılışı

Sandal ağacı'nın anavatanı Hindistan yarımadası, Avustralya ve Doğu Endonezya'dır. Günümüzde ise Çin, Sri Lanka, Filipinler gibi çeşitli ülkelerin ormanlarına yayılmıştır.
Hyderabad’da Santalum album (Chandan)
Sandal fidanları
Santalum album
Salarlar

| --- | --- |
Salur tamgası
 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
 Çin Çinghay, Kansu, Sincan: 104.503
Diller
Salarca
Din
İslam
Salarlar ya da Salırlar (Salarca: Salarlar, Salırlar; Çince: 撒拉尔 Pinyin: Sālāěr), Günümüzde Çin'in resmî olarak tanınmış 56 etnik grubundan bir Türk halkıdır. Tarih boyunca Salar, Salır, Salgur, Salur boyu adları verilmiştir.
Salarlar, Çin'de Nevruz'u kutluyor.
Türkmenistan'daki araştırmacılar Salarları Sincan Uygur Özerk Bölgesindeki Türkmenler ile birlikte Çin Türkmenleri adı altında ele alırlar.
Sarı Irmak (Çince: 黃河, Huáng Hé) yakınlarında yaşarlar. Başlıca geçim kaynakları tarım ve hayvancılıktır.
Salarlar, sabantoy kutluyor.
Salarlar kendilerine Salır, dillerine de Salırca derler.
Nüfus

2000 yılı nüfus sayımında 104.503 Salar kaydedilmiştir. Nüfusun çoğunluğu Çinghay eyaletinde Şunhua Salar Özerk İlçesi ve Hualung Hui Özerk İlçesi, Gansu eyaletinde Jishishan Bao'an Dongxiang ve Salar Özerk İlçesi, Şincan Uygur Özerk Bölgesinde ve İli Kazak Özerk İli gibi bölgelerde yaşamaktadır. Salarca'nın bir batı lehçesi de Kazakistan sınırı yakınlarındaki Gulca yöresinde tahminen 2000 kişi tarafından konuşulur.
Diller

Ana madde: Salarca
Nüfusun yaklaşık üçte biri Türkmence'ye yakın bir Türk dili olan Salarca'yı, bir kısmı ise Tibet dilini ve hemen hemen hepsi devlet dili olan Çinceyi konuşur. Salarca'nın iki lehçesi mevcut olup biri Tibet dili ve Çinceden etkilenmiş, diğeri Uygurca ve Kazakça'dan etkilenmiştir. Önceleri Salar alfabesi (撒拉文 Sālā wén) kullanılmaktaydı. Salarlar günümüzde latin alfabesini kullanma isteği içerisindedirler.
Örnekler:
Sen yaxşimi?; Sen nasılsın?
Men yaxşidir.; Ben iyiyim.
Tarihçe

Kâşgarlı Mahmud, Divân-ı Lügati't-Türk'te; ".... beşincisi:  "صاَلغُر Salgur"lardır. Belgeleri şudur:  " şeklinde tanımladığı Salarlar, Oğuzların Salgur boyundandır. Yuan Hanedanı zamanında 14. ve 15. yüzyılda Semerkand ve Turfan'dan göç etmişlerdir. İlk olarak Moğol hükümdarı Cengiz Han, 13. yüzyılda Karaman Han'ı esir alıp Salur boyundan oluşan bir grup orduyla doğuya göndermiştir. Bu tarihlerde ilk kez Salurlar Xunhua'yı merkeze alarak Qinghai'a yerleşti. Daha sonra Akkoyunlular ve Karakoyunlular ile yaşadıkları olumsuzluklardan ötürü bir grup Salur daha Xunhua'ya göç etti. Xunhua'ya yerleşen bu Oğuzlar'ın Tibetliler, Han ulusu ve Huiler ile karışarak günümüze kadar geldikleri düşünülmektedir.
1781'de Salarlar Qing Hanedanı'na karşı isyan etmiş ve Salar nüfusun %40 katledilmiştir. Çağdaş Türkmenlerin kökeni Salır boyu Türkmenistan, Özbekistan, Afganistan, Irak ve İran'da ve aynı kökden olan Çin'deki Salar uyruğu Salur boyundan gelmektedir. Salarca başlıca Tsinghai (Qinghai) eyaletinde konuşulur, 1928 yılına  kadar bir kesime Tibet'te Amdo denilirdi.
Salarlar, 1958 yılında Tibetlilere katılarak Komünist rejime karşı Şunhua Vakası olarak bilinen başkaldırıyı düzenledi. Kanaihua Rinpoche'nin serbest bırakılmasına yönelik protestolar, silahlı eylemlere dönüştü. Salar şefi Han Yinu ve imam Han Yisifu'nun önderliğinde tüm etnik gruplardan 4.000'den fazla kişi ilçe merkezini kuşatıp dükkanları yağmalayarak şiddet eylemlerinde bulundu. Tan vaktinde 26 Nisan 1958'de Halk Kurtuluş Ordusu bölgeye girdi. Halk Kurtuluş Ordusu'na isyancıların yok edilmesi emredilmişti. Rejim silahsız protestoculara ateş açtı. Toplamda 435 kişi öldü. Öldürülenlerin çoğu Kanaihua Rinpoche'nin serbest bırakılmasını isteyen silahsız protestocuydu. Han Yinu ve İmam Han Yisifu'nun silahlı adamları geceleyin kaçmıştı. Ölenlerin yalnızca 17'si isyancılar tarafından öldürülmüştü. Olaydan sonra 1.581 Salar, 537 Tibetli, 38 Han ve 343 Hui olmak üzere 2.499 kişi tutuklandı. Olayın sonraki yıllardaki azınlık politikaları üzerinde etkisi oldu. Olayı öğrenen Kanaihua Rinpoche intihar etti. İntihardan sonra isyanı organize etmekle suçlandı ama nasıl yaptığı hiç açıklanamadı.
Kültür

Salarlar tipik giyimleri bölgedeki müslüman diğer insanlara çok benzer. Erkekler çoğunlukla sakallı ve beyaz gömlekli ve beyaz veya kara takkeler giyerler. Genç bekar kızlar parlak renkli Çin giysileri ile giyinirler. Evlenmiş kadınlar beyaz veya siyah renkli olan geleneksel giysilerini giyerler.
Salarlar, müzikal bir alet olan Kouxuan çalarlar. Kouxuan bir gümüş veya bakır telli olup ve tek kadınlar tarafından çalınır.
Din

Salarlar İslâm dinine çok sadıktırlar ve her köyde bir camileri bulunur. 1750 yılında Salarların büyük çoğunluğu İslâm dinini benimsemiştir. 1980'li yıllarda 80'den fazla camileri vardı. Tibetlilerle çok yakın ve beraber yaşadıkları halde Budizm dinine çok şiddetli karşı gelmişler ve baskılara rağmen budist olmamışlardır.
Salırlar kendi yerleşimlerinde karışık halde değilse de büyük şehirlerde Döngen olarak bilinen müslüman Çinliler'le bir arada yaşarlar. İslâmî eğitim Sanlanbahai ilçesine bağlı Gaizi/Jiezi köyünde Gaizi Mişit adı verilen bir medresede yapılır.
Nakşibendi tarikatının iki önemli kolundan biri olan Aktağlık (Afakiyye) Qinghai ve Gansu'da yaşayan Salarlar ve Huiler'in çok önemli katkıları olmuştur.
Teürji

Teürji (Yunanca θεουργία / theourgía “tanrı eseri”), okültizm’deki çalışma alanlarından biri ya da okült bilimlerden biri olarak kabul edilmekte olup, kozmik veya doğaüstü güçlerin ve ilişkilerinin incelenmesi ve bu güçlerin kullanılması olarak tanımlanır.
Antik Çağ'da "teurgia"  tanrısal varlıklarla temas kurmaya ve onlardan yardım almaya yaraması beklenen ritüeller ve uygulamaları belirten bir terim olarak kullanılır. Bu teması kurmaya çalışan kişiye “teurgos” denmiştir. Antik teurgoslar arasında yaygın anlayışa göre, tanrılardan beklenen tepki büyü yoluyla değil, tanrı ile insan arasında bir etkileşimle elde edilecek, teurgos da bu amaçla kendi benliğini tanrısal etkiye açacaktır.
Theurgia anlayışı Roma İmparatorları Dönemi'nde ortaya çıkar. En önemli savunucuları Geç Antik Çağ'ın Yeni Platoncuları olur, fakat tanrılarla etkileşim düşüncesini ilke olarak reddeden Yeni Platoncu filozoflar da vardır. Bu düşünüşün çok etkisinde kalmış olan Geç Antik dönem filozofu Sahte Dionisos Aeropagita theurgia kavramını Hristiyan ilahiyatına aktarmıştır.
Teürji ile büyü arasındaki fark, büyüde kişinin bir başka kişiyi etkilemesi söz konusuyken teürjide kişi başkalarıyla değil, kendisiyle ilgili bir konuda birtakım güçlerden yararlanma veya ilahî âlemden yardım sağlama girişimlerinde bulunur. Örneğin dua teürjik bir çalışmadır ve uzmanlık gerektiren bir alandır. MS 3. yüzyılda yaşamış olan Neo-platoncu Porphyry, goetia uygulamalarını teürjiden ayırt etmiş ve goetia'nın kaçınılması gereken bir kara büyü uygulaması olduğunu bildirmiştir.
Çeng

Bişapur'da Sasani dönemine ait bir mozaikte çeng çalan kadın
Çeng (Farsça: ﭼﻨﮓ; çeng), arp ailesinden telli bir çalgıdır. Bu çalgıyı çalan kişiye çengî (ﭼﻨﮕﻰ) denir.
Arpa benzer çalgılar arasında sayıldığı için çengin ortaya çıktığı ülkeler olarak, modern arpın atası sayılan diğer çalgılar gibi Doğu ülkeleri, Mısır, İran, Asur, Yunanistan, Orta Asya ve Kafkas ülkeleri gösterilmektedir. Bununla birlikte çeng kelimesinin Farsçadan Türkçeye girmiş olması, sonradan klasik Türk müziği ismi verilen Osmanlı müziğindeki çengin İran müziğindeki "çeng"le doğrudan bağlantılı olduğunu göstermektedir.
Çeng, antik çağda İran'da, özellikle Sasaniler döneminde şahların sarayında sıklıkla çalınan popüler bir çalgıydı. Bu ülkede yüzyıllar boyunca muktedirlerin ziyafet sofralarında şarkıcılara ve şairlere eşlik etmiştir. Çeng ezgileri, şair Rudaki'nin Samani emiri üzerindeki etkisi ve Celaleddin Rumi'nin eseri Mesnevi'deki "Pir-i Çengî" hikâyesi, çengin Fars müzik tarihindeki önemini ortaya sermektedir.
Çenge benzer çalgılar Azerbaycan'da çeng, Gürcistan'da çangi (ჩანგი) olarak adlandırılır. Gürcü halk enstrümanları arasında sayılan çangi, yaygın olarak ipek veya at kuyruğu kılından  6-9 telli bir çalgıdır ve günümüzde özellike Svaneti bölgesinde imal edilip çalınmaktadır. Gürcistan'da çangi daha kadın çalgısı olarak kabul edilir.
Bir çeng
Osmanlı müziğinin çalgıları arasına girmiş olan çeng, 1558 tarihli Süleymannamede iki minyatürede kanun, ud, rebab, ney, mıskal, daire gibi çalgılar arasında görülür. Bu çalgıları çalan sazendelerin arasında bir de hanende yer alır. Bunlardan birinde, iki çengî de ellerindeki çalparalarla raks ederken canlandırılır. I. Süleyman döneminde Osmanlı sarayından yevmiye alan saray görevlisi cemaat-ı mutrıbân denen musikicilerin arasında avvad, kobuzi, kemençeci, kanuni ve nâyilerden başka çengîlerden de söz edilmiştir. 17. yüzyılın sonlarına kadar büyük ilgi görmüş olan çengten Evliya Çelebi Seyahatnamesinde zor bir çalgı olarak söz etmiş ve bundan dolayı bu çalgıyı çalana çok az rastlandığını yazmıştır. Ahşaptan imal edilen o döneme özgü çenglerin 24 adet ipek teli bulunuyordu. Ner var ki çengde, Osmanlı müziğinin önde gelen çalgılarından kanundaki gibi bir mandal düzeni bulunmuyordu ve icra esnasında makam değiştirirken telleri yeniden akort etmek gerekiyordu. Osmanlı müziğinde veya klasik Türk müziğinde fazla kullanışlı olmayan çeng, 17. yüzyılın sonlarında terk edilmiştir.
Osmanlı şair Ahmed Dai'nin çeng kelimesinden adını alan eseri Çengname'de alegorik olarak çengin başından geçenler anlatılır.
Roberto Mancini

Roberto Mancini (İtalyanca telaffuz: [roˈbɛrto manˈtʃiːni]; d. 27 Kasım 1964), İtalyan teknik direktör ve eski millî futbolcudur. Son olarak Suudi Arabistan millî takımının teknik direktörü olarak çalıştı.
Futbolculuk döneminde forvet pozisyonunda oynayan Mancini, Bologna'da bir sezon oynadıktan 15 yıl formasını giyeceği Sampdoria'ya transfer oldu. 1985, 1988, 1989, 1994 yıllarında olmak üzere dört kez İtalya Kupası'nı kazandı ve 1990 yılında UEFA Kupa Galipleri Kupası'nı kazandı. 1991'de kulübü tarihindeki ilk Serie A şampiyonluğuna taşıdı ve ertesi sezonun başında İtalya Süper Kupası'nı kazandı. 1997 yılında, Sampdoria'daki son sezonunda, İtalya'da Yılın Futbolcusu seçildi ve 4 milyon Avro bonservis ücreti karşılığında Lazio'ya transfer oldu. Burada 1998 ve 2000 yıllarında İtalya Kupası'nı kazandı, 1998 İtalya Süper Kupası ve UEFA Kupa Galipleri Kupası'nı kazandı. Ayrıca 2000 yılında Serie A şampiyonu oldu. Uluslararası düzeyde Mancini, 1984'ten 1994'e kadar İtalya millî takımını temsil etti; 1988 Avrupa Futbol Şampiyonası ve 1990 FIFA Dünya Kupası'nda oynadı ve ikisinde de yarı final gördü. Futbolculuk kariyeri boyunca 6 kez İtalya Kupası'nı kazanan Mancini, Gianluigi Buffon'la birlikte en çok İtalya Kupası şampiyonluğu kazanan oyuncudur. Bir oyuncu olarak Mancini sık sık devre arasında takım konuşmaları yapardı. Oyunculuk kariyerinin sonlarına doğru Lazio'da Sven-Göran Eriksson'un yardımcısı oldu.
İlk teknik direktörlük görevini 2001 yılında, henüz 36 yaşındayken Fiorentina'da üstlendi ve bir İtalya Kupası şampiyonluğu kazandı. Ertesi sezon Lazio'da teknik direktörlük görevini devraldı ve kulübü bir kez daha İtalya Kupası şampiyonluğuna taşıdı. 2004 yılında Inter'ın teknik direktörü olan Mancini, kulüp rekoru olan üst üste üç Serie A şampiyonluğu kazandı; 2008 yılında görevine son verildi. Bir yılı aşkın bir süre futboldan uzak kaldıktan sonra, Aralık 2009'da Manchester City'nin teknik direktörlüğüne getirildi. 2010-11 sezonunda kulübün 35 yıl sonra ilk büyük kupası olan FA Cup'ı ve 2011-12 sezonunda 44 yıl sonra ilk Premier League şampiyonluğunu kazanmasına yardımcı oldu. Eylül 2013'te Süper Lig ekiplerinden Galatasaray'ın teknik direktörü oldu, kulüpteki tek sezonunda Türkiye Kupası'nı kazandıktan sonra iki yıllığına Inter'e geri döndü ve ardından Rus ekibi Zenit'i çalıştırdı. 2018 yılında, takımın 2018 FIFA Dünya Kupası'na katılamaması üzerine İtalya millî futbol takımının başına geçti. Mancini, 2020 Avrupa Futbol Şampiyonası'nı kazandı ve onun yönetiminde İtalya, Ekim 2018'den Ekim 2021'e kadar yenilmedi ve 37 maç üst üste yenilmeyerek dünya rekoru kırdı. Mancini, 2022 FIFA Dünya Kupası'na katılamayınca görevine son verildi ve Suudi Arabistan millî takımının teknik direktörü oldu.
Futbolculuk kariyeri > Bologna FC 1909

Roberto Mancini, 27 Kasım 1964 tarihinde İtalya'nın Ancona kentinde dünyaya geldi. Futbola Bologna'nın altyapısında başlayan Roberto Mancini ilk profesyonel sezonunu 1981-82 sezonunda yaşadı. Aynı yıl Bologna forması altında Seria A'da 30 maça çıkan Mancini, 9 gol atarak dikkatleri üzerine çekti. 1982-83 sezonunda Sampdoria Genua'ya transfer olan Mancini, 15 sezon boyunca mavi-beyazlı takımın formasını taşıdı.
Futbolculuk kariyeri > Sampdoria

Sampdoria forması giydiği 15 sezonda 566 maçta görev yaparak 1 Kupa Galipleri Kupası ve 4 İtalya Kupası sevinci tadan Mancini, 1990-1991 sezonunda da kulübün tarihindeki tek şampiyonluğunda forma giyen oyunculardan biri oldu. Aynı sezon şampiyon Sampdoria Genua ligde 57 gol atarken, Gianluca Vialli 19 golle gol kralı olurken, Roberto Mancini ise 12 golle onu takip ediyordu. 57 gol atan Sampdoria Genua'nın gollerinin 31 tanesine imza atan bu ikili birçok transfer teklifi alsa da takımlarında kaldı. Bir sezon sonra ise Sampdoria Genua'nın bu efsane kadrosu tarihin ilk UEFA Şampiyonlar Ligi finalinde Barcelona ile karşılaşmış, Wembley'deki karşılaşmada Barcelona uzatma dakikalarında bulduğu golle kupaya uzanmıştır.
Futbolculuk kariyeri > S.S. Lazio

Roberto Mancini 15 senenin ardından 1997 yılında kariyerindeki üçüncü takıma yani Lazio'ya transfer oldu. Mancini, mavi-beyazlı forma ile 1998-99 sezonunda UEFA Kupa Galipleri Kupası, 1999-2000 sezonunda bir kez daha Serie A şampiyonluğunun sevincini yaşadı.
Futbolculuk kariyeri > Leicester City

Mancini kariyerinin son transferini İngiltere'nin Leicester City takımına transfer olarak gerçekleştirdi. Mancini Leicester City formasıyla ilk maçına 36 yaşında Arsenal karşısında çıktı. Leicester'da sahaya çıktığı 4 maçı da tamamlayamayan Mancini, Şubat ayında takımdan ayrılacağını artık kendinin fiziksel kondisyonunun yeterli olmadığını söyledi.
Teknik direktörlük kariyeri > ACF Fiorentina

Roberto Mancini, 2001 Şubat ayında Fiorentina'dan ayrılan teknik direktör Fatih Terim'in yerine geçti. Terim genç teknik adama İtalya Kupası'nda finalist bir takım devretmişti. Roberto Mancini, teknik direktör olarak ilk kupasını da Mor-Menekşelerde kazanma başarısını gösterdi. İtalya Kupası'nın finalinde Parma'yı iki maç sonunda 2-1 mağlup eden Fiorentina şampiyonluğa uzanırken, genç teknik adam resmî olarak ilk kupasını kaldırdı. Fiorentina kupayı kaldırsa da işler çok iyi gitmedi ve ACF Fiorentina çok ciddi mali problemler yaşadı. Mali problemler yaşayan Fiorentina, elindeki yıldız oyuncuları satmak zorunda kaldı. Oyuncuları satmanın sorumlusu olarak tutulan Mancini, bu baskılara dayanamadı ve 2002 yılının Ocak ayında Fiorentina'dan ayrıldı.
Teknik direktörlük kariyeri > SS Lazio

2000-01 yılları arasında yardımcı antrenör olarak görev yaptığı Lazio'da 2002 yılında Sven-Göran Eriksson'un yerine teknik direktörlüğüne getirildi. Sezon sonunda görevinden ayrılan Sven-Göran Eriksson'un yerine Lazio'da teknik direktörlük görevine getirilen Mancini, 2002/3 sezonunda Lazio 4. sırada bitirirken UEFA Şampiyonlar Ligi'ne katılmak için ön eleme oynama hakkı kazandı. Aynı sezon UEFA Kupası'nda ise oynanan yarı final İtalyan teknik adamın kariyerini parlatan noktalardan birisi oldu.
2003-04 sezonunda UEFA Şampiyonlar Ligi'nde eleme turunda Benfica'yı elemeyi başaran Mancini ve öğrencileri, grup aşamasında Chelsea - Sparta Praha ve Beşiktaş ile aynı grupta yer alırken, 6 maç sonunda topladığı 5 puanla grupta sonuncu oldu ve elenmekten kurtulamadı. Mancini'nin öğrencileri, ligi 6. sırada bitirirken yeni sezonda UEFA Kupası'na eleme turunda katılma hakkı kazandı. Avrupa ve ligdeki başarısızlığın yanı sıra Lazio aynı yıl Coppa Italia'da şampiyonluk sevinci yaşadı ve genç teknik adam kariyerine bir kupa daha yazdırmış oldu. Sezon sonunda ise İtalya futbolunun devlerinden Inter'den teklif alan Mancini, teknik adamlık kariyerinin dördüncü yılında mavi-siyahlı takımın başına geçmeyi kabul etti.
Özel yaşamı

Roberto Mancini, 28 yaşında eşi Federica Mancini ile evlendi. Hristiyan olan Mancini, bir röportajda ailece Katolik olduklarını ifade etti. Mancini ailesinin 2 erkek ve 1 kız olmak üzere 3 çocuğu bulunmaktadır. Mancini ailesinin oğulları Filippo Mancini ve Andrea Mancini'de babaları gibi futbolcudur. 2011 yılında Mancini'nin kişisel varlığının £19m olduğu açıklanmıştır. Kış aylarında çalıştırdığı takımların renklerini taşıyan özel atkısıyla karşılaşmalara çıkmaktadır.
İstatistikleri > Detaylı lig karnesi

Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir.
Başarılar > Oyunculuk dönemi

Serie A (1): 1990-91
Coppa Italia (4): 1984-85, 1987-88, 1988-89, 1993-94
Supercoppa Italiana (1): 1991
UEFA Kupa Galipleri Kupası (1): 1989-90
Serie A (1): 1999-2000
Coppa Italia (2): 1997-98, 1999-2000
Supercoppa Italiana (1): 1998
UEFA Kupa Galipleri Kupası (1): 1998-99
UEFA Süper Kupası (1): 1999
Başarılar > Teknik direktörlük dönemi

Coppa Italia (1): 2000-01
Coppa Italia (1): 2003-04
Serie A (3): 2005-06, 2006-07, 2007-08
Coppa Italia (2): 2004-05, 2005-06
Supercoppa Italiana (2): 2005, 2006
Premier League (1): 2011-12
FA Cup (1): 2010-11
FA Community Shield (1): 2012
Türkiye Kupası (1): 2013-14
Avrupa Futbol Şampiyonası (1): 2020
Başarılar > Ödüller ve başarıları

Guerin d'Oro (2): 1987-88, 1990-91
Serie A Yılın Futbolcusu (1): 1996-97
İtalyan Yılın Futbolcusu (1): 1996-97
2020 Avrupa Futbol Şampiyonası
Albo Panchina d'Oro (1): 2007-08
Premier League Ayın Menajeri (2): Aralık 2010, Ekim 2011
Roberto Mancini 2004 yılında Internazionale teknik direktörü iken bir basın toplantısında.
2010 yılında bir Hazırlık maçı öncesi Roberto Mancini
Roberto Mancini, Manchester City'i çalıştırırken kendisiyle özdeşleşen atkısıyla.
Roberto Mancini FC København maçında.
Mancini oyuncuları Samir Nasri ve Sergio Agüero ile Premier League kupasıyla
Serra Yılmaz

| Serra Yılmaz |
| --- | --- |
Serra Yılmaz, 2010
Doğum: Serra Tuğrul 13 Eylül 1954 (70 yaşında) İstanbul, Türkiye
Milliyet: Türk
Vatandaşlık:  Türkiye
Mezun olduğu okul(lar): Sainte-Pulchérie Fransız Lisesi Saint Benoît Fransız Lisesi Caen Normandiya Üniversitesi
Meslek: Oyuncu, çevirmen, yönetmen
Etkin yıllar: 1982-günümüz
Evlilik: Levent Yılmaz (e. 1977; b. 1987)
Çocuk(lar): Ayşe Yılmaz

Serra Tuğrul ya da bilinen adıyla Serra Yılmaz (13 Eylül 1954, İstanbul), Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu, çevirmen ve yönetmen.
İlk yılları

1954 yılında Semih Tuğrul ile Mualla Hanım'ın tek çocuğu olarak İstanbul'da doğdu ve büyüdü. Küçük yaşlarda Fransızca öğrendi. İstanbul'da bulunan Sainte-Pulchérie ve Saint Benoît adlı Fransız liselerinde eğitim gördü. Fransa'da bulunan Université de Caen Normandie'nin psikoloji bölümünden mezun oldu.
Kariyeri

Sanat hayatına Dostlar Tiyatrosu'nda başlayan Yılmaz, Fransa Kültür Bakanlığı tiyatro sorumlusu olan Robert Abirached'den tiyatro dersleri aldı. Uzun yıllar boyunca önce dramaturg, oyuncu ve Genel Sanat Yönetmen Yardımcısı olarak, daha sonra Rainer Werner Fassbinder'in "Diğerlerinin Adı Ali" oyununu sahneye koyarak Şehir Tiyatroları'nda yer aldı. İstanbul'da yaşayan sanatçı, Fransızca ve İtalyancadan anında çeviri konusunda profesyonelce çalışmakta olup, 27 Kasım - 1 Aralık 2006 tarihleri arasında gerçekleşen Papa XVI. Benedictus'un Türkiye ziyaretinde çeviri yapmasıyla tanındı. Sanatçı, Ferzan Özpetek'in Karşı Pencere filminde büyük başarı elde etmiştir. İtalyan sinema dünyasında iyi tanınan Serra Yılmaz, yurt içinde ve dışında sinema ve dizi filmlerde rol almaktadır. Sinemis Candemir ile birlikte Tarkan'ın "Hüp" şarkısının klibinde de yer almıştır. 2011 Venedik Film Festivali'nde "İlk Yapıt" kategorisinde jüri üyesi olarak görev almıştır. 28 Kasım 2014 tarihinde Türkiye'ye gelen Papa I. Franciscus'un Türkiye ziyareti boyunca çevirmenliğini yaptı.
2017 yılında ise İtalya'da MIX Milano Festivali'nde "Komedi Kraliçesi Ödülü" (Queen of Comedy) ödülüne layık görüldü.
Özel hayatı

1977 yılında Dostlar Tiyatrosu'nda beraber çalıştığı Levent Yılmaz'la evlendi, 1987 yılında boşandı. Ayşe (d. 1979) adında bir kızı vardır. Maksat Sanat ile yaptığı röportajında ateist olduğunu açıkladı.
1991 yılında meme kanserine yakalandığı ve tedavi olduğu bildirildi.
Filmografi > Oyuncu olarak > Filmler

1983: Seni Seviyorum
1983: Şekerpare
1984: Bir Yudum Sevgi
1986: Kupa Kızı
1986: Teyzem
1986: Davacı
1986: Milyarder
1987: Afife Jale
1987: Anayurt Oteli
1987: Sen de Yüreğinde Sevgiye Yer Aç
1987: Sevgili Bebeklerim
1989: Fotoğraflar
1990: Karılar Koğuşu
1992: Kanunun Ötesinde - tv filmi
1992: Sarı Mercedes
1993: Ay Vakti
1993: Tersine Dünya
1994: İz
1996: Hollywood Kaçakları
1997: Ağır Roman
1998: Kaç Para Kaç
1999: Güle Güle
1999: Harem Suare
2001: Cahil Periler
2001: O da Beni Seviyor
2001: Yeşil Işık
2002: Karşı Pencere
2002: Gönlümdeki Köşk Olmasa
2002: 9
2003: Asmalı Konak: Hayat
2004: Vanilya ve Çikolata
2005: Lista civica di provocazione, San Gennaro votaci tu!
2007: Il segreto di Rahil
2007: Bir Ömür Yetmez
2007: Songes Dune Femme De Menage - kısa film
2008: Mükemmel Bir Gün
2009: Benim ve Roz'un Sonbaharı
2009: Suluboya
2009: Vavien
2010: Ses
2010: Unutma Beni İstanbul
2010: Scontro di civiltà per un ascensore a Piazza Vittorio
2010: Hitler à Hollywood
2010: 7 Avlu
2010: Kaybedenler Kulübü
2011: Beur sur la ville
2011: Bolis - kısa film
2011: Pipì Room - tv filmi
2011: Nar
2012: Hititya: Madalyonun Sırrı
2014: Eyyvah Eyvah 3
2015: Coup de chaud
2015: Toz Bezi
2015: Mu Tiya Mu the Mysterious Melody
2016: Tommaso
2017: İstanbul Kırmızısı
2017: Küçük Ortak - tv filmi
2018: La prima pietra
2019: Şans Tanrıçası
2020: Divine
2023: İstanbul Üçlemesi: Meze, Müzik, Muhabbet
Filmografi > Oyuncu olarak > Diziler

1989: Geçmiş Bahar Mimozaları
1994: Şehnaz Tango
1997: Sıdıka
2002: Aşk Meydan Savaşı
2005: Carabinieri: Sotto copertura
2005: Dolunay
2005: Ricomincio da me
2006: E poi c'è Filippo
2007: Parmaklıklar Ardında
2010-13: Lale Devri
2012: Le mille e una notte: Aladino e Sherazade
2014: Analı Oğullu
2022: Cahil Periler
2023: Sono Lillo
Filmografi > Yönetmen olarak

2018: Cebimdeki Yabancı