stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Joseph de Maistre
Siyaset ve ahlak felsefesi

Maistre, Considérations sur la France (Fransa Üzerine Düşünceler, 1797) adlı eserinde, Fransa'nın yeryüzünde iyilik ve kötülüğün yayılmasında başlıca araç olarak ilahi bir misyona sahip olduğunu iddia etti. 1789 Devrimi'ni; monarşinin, aristokrasinin ve genel olarak eski rejimin (ancien régime), Fransız medeniyetinin etkisini insanlığın yararına yönlendirmek yerine, 18. yüzyıl filozoflarının ateist doktrinlerini desteklemesinin sonucu olarak vuku bulan hikmetli bir hadise olarak yorumladı. Ona göre, Terör Dönemi'nde işlenen cürümler, hem aydınlanma düşüncesinin mantıksal bir sonucuydu hem de tanrısal bir cezaydı.
Maistre, Du Pape (Papa Üzerine, 1819) adlı kitabında, hükûmeti rasyonel gerekçelerle meşrulaştırmaya yönelik her girişimin yalnızca mevcut hükûmetin meşruiyeti ve liyakati hakkında çözümsüz tartışmalara yol açacağını ve bunun da şiddet ve kaosla sonuçlanacağını belirtir. Ona göre yasalar, insan aklının ürünü değildir; kaynağını Tanrı'da bulur ve zamanla tekâmül eder. Sonuç olarak Maistre, hükûmetin meşruiyetinin tebaa tarafından sorgulanamaz ama aynı zamanda tebaayı da ikna eden temellere dayanması gerektiğini savunur. Savunmasına, siyasi otoritenin kaynağını dinden alması gerektiğini ve bu dinî otoritenin nihayetinde papaya ait olmasının zaruri olduğunu belirterek devam eder.
Maistre'in yazılarındaki yenilik, monarşik ve dinî otoriteyi coşkulu bir şekilde savunması değil, nihai otoritenin belirleyici eylemde bulunabilecek bir kişiye ait olması için gereken pratik ihtiyaçları belirlemesinin yanı sıra, bu otoritenin meşruiyetinin toplumsal temellerinin analizini de sunmasıdır. Maistre'in otorite sorununa ve meşruiyetine ilişkin analizi, Auguste Comte ve Henri de Saint-Simon gibi erken dönem sosyologların bazı kaygılarının habercisidir.
Soirées de St. Pétersbourg (1821), Platonik diyalog formunda yazılmış bir teodisedir. Maistre, kitabında kötülüğün ilahi planda bir yeri olduğu için var olduğunu öne sürer. Buna göre, masumların akan kanı, suçluların günahlarının kefareti olacak ve insanları Tanrı'ya yönlendirecektir. Maistre bunu, insanlık tarihinin gizemli olduğu kadar sorgulanamaz bir yasası olarak görür. Examen de la Philosophie de Bacon (Bacon Felsefesinin Tetkiki, 1836) ise Maistre'in yıkıcı aydınlanma düşüncesinin kaynağı olarak gördüğü Francis Bacon'un felsefesinin bir eleştirisidir.
Etkisi

Maistre, Anglo-İrlandalı devlet adamı ve filozof Edmund Burke ile birlikte Avrupa muhafazakârlığının kurucularından biri olarak kabul edilir. Ancak onun otoriter muhafazakârlık anlayışı, 19. yüzyıldan başlayarak Burke'ün daha liberal muhafazakârlığına kıyasla etkisini yitirmiştir. Bununla birlikte, Maistre'in bir yazar ve polemikçi olarak sahip olduğu yetenekler, onun her dönem okunmasını sağlamıştır.
1910 tarihli Katolik Ansiklopedisi, Maistre'in üslubunu "güçlü, kıvrak, pitoresk" olarak tanımlar ve üslubundaki canlı mizahın onun dogmatik tavrını yumuşattığını belirtir.
Émile Faguet, Maistre'i "azılı bir mutlakiyetçi, öfkeli bir teokrat, uzlaşmaz bir meşruiyetçi; papa, kral ve cellattan oluşan korkunç bir üçlünün havarisi, her zaman ve her yerde en zor, en dar ve en esnek dogmatizmin bayrak taşıyıcısı, Orta Çağ'dan karanlık bir figür, kısmen bilgili bir doktor, kısmen engizisyoncu, kısmen de cellat" olarak tasvir eder.
Ona hayran olanlar arasında, kendisini Savoylu karşı devrimcinin öğrencisi olarak gören ve düşünmeyi ondan öğrendiğini söyleyen şair Charles Baudelaire de vardır. George Saintsbury, onu "tartışmasız on sekizinci yüzyılın en büyük düşünür ve yazarlarından biri" olarak nitelendirir. Maistre, ayrıca İspanyol siyasi düşünür Juan Donoso Cortés ve daha sonra Fransız monarşist Charles Maurras ve onun karşı devrimci Fransız Eylem Hareketi üzerinde güçlü bir etki yaratmıştır.
Carolina Armenteros'a göre, Maistre'in yazıları sadece muhafazakâr siyasi düşünürleri değil, aynı zamanda ütopik sosyalistleri de etkiledi. Auguste Comte ve Henri de Saint-Simon gibi ilk dönem sosyologlar, Maistre'in sosyal uyumun ve siyasi otoritenin kaynakları hakkındaki düşüncelerinin kendileri üzerindeki etkisini açıkça kabul ettiler.
Eserleri

Éloge de Victor-Amédée III 29 Haziran 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Chambéry, 1775)
Lettres d'un royaliste savoisien à ses compatriotes 29 Haziran 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (1793)
Étude sur la souveraineté 29 Haziran 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (1794)
De l'État de nature, ou Examen d'un écrit de Jean-Jacques Rousseau 29 Haziran 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (1795)
Considérations sur la France (Londra, 1796)
Intorno allo stato del Piemonte rispetto alla carta moneta (Venedik, 1797-1799)
Essai sur le Principe Générateur des Constitutions Politiques 20 Aralık 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (1814) [Birinci baskı 1809]
Du Pape, Tome Second (1819)
De l'Église Gallicane (1821)
Les Soirées de Saint-Pétersbourg ou Entretiens sur le Gouvernement Temporel de la Providence, 29 Haziran 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Tome Second (1821)
Lettres à un Gentilhomme Russe sur l'Inquisition Espagnole (1822)
Examen de la Philosophie de Bacon, ou: l'on Traite Différentes Questions de Philosophie Rationnelle, Tome Second (1836)
Lettres et Opuscules Inédits du Comte Joseph de Maistre 29 Haziran 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Tome Second 29 Haziran 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Paris, 1853)
Mémoires Politiques et Correspondance Diplomatique (Paris, 1859)
Maistre'in bir gravürü
Joseph de Maistre'in kardeşi Xavier de Maistre ile birlikte tasvir edildiği Chambéry'deki heykeli
Süngerler

Süngerler [Porifera; Latince, porus (delik) ve ferre (taşımak)], omurgasız hayvanlar şubesi. Eumetazoa'nın kardeş grubudur. okyanuslarda sığ sularda yüzlerce metrelik deniz diplerine kadar farklı ortamlarda yaşayabilen basit yapılı canlılardır. Süngerler suyu içine alıp filtre eder, böylece suyu temizler ve filtreledikleri suda bulunan mikroorganizmalar ile beslenir. Gelişmiş sistemleri yoktur. Dolaşım sisteminin görevini vücut içinde bulunan delikler arasından geçen su akıntıları ile gerçekleşir. Sindirim vücut arasından dolaşan küçük parçacıkları her hücrenin kendi yakalaması ile olur. Boşaltımda bu aradan geçen akıntıda her hücrenin çevreye salgıladığı atıklar vasıtasıyla olur. Kısacası tek başına hayatta kalabilecek ökaryot hücrelerin belli bir simetriyle yığın oluşturması olarak özetlenebilir. Yani kısaca özelleşmiş bir organ sistemi yoktur ama her hücresinde sistemlerin işlevini basit bir şekilde yapacak durumdadır.
Sünger yaşamı > Savunma Sistemleri

Süngerler, diğer birçok hayvanın karmaşık bağışıklık sistemlerine sahip değildir. Bununla birlikte, diğer türlerden gelen aşıları reddederler, ancak onları kendi türlerinin diğer üyelerinden kabul ederler. Birkaç deniz türünde gri hücreler, yabancı maddelerin reddedilmesinde başrolü oynar. İşgal edildiklerinde, etkilenen bölgedeki diğer hücrelerin hareketini durduran ve böylece davetsiz misafirin süngerin iç taşıma sistemlerini kullanmasını engelleyen bir kimyasal üretirler. İzinsiz giriş devam ederse, gri hücreler bölgede yoğunlaşır ve bölgedeki tüm hücreleri öldüren toksinleri serbest bırakır. "Bağışıklık" sistemi bu aktif durumda üç haftaya kadar kalabilir. Bu tarz bağışıklık sistemleri hayvanlar aleminin en temel bağışıklık sistemlerinden biri sayılabilir.
Sünger yaşamı > Üreme

Süngerlerin gonadları yani üreme organları olmamasına rağmen, süngerlerin çoğu hermafrodit yani aynı anda her iki cinsiyete sahip canlılardır. Süngerler eşeyli ya da eşeysiz üreyebilirler.
Sünger yaşamı > Üreme > Eşeyli üreme

Eşeyli üremede mazenşimatil tabaka içinde yumurta ve spermatozoitler meydana gelir. Her iki çeşit üreme hücresi de aynı vey ayrı ayrı hayvanlarda bulunabilir. Döllenme vücut içerisinde gerçekleşir. Yan deliklerden suyla giren spermatozoonlar, göçmen hücreler tarafından taşınarak yumurtayı döllerler. Birkaç tür, döllenmiş yumurtaları suya bırakır, ancak çoğu yumurtaları yumurtadan çıkana kadar tutar. Dört tür larva vardır, ancak hepsi, kamçıları veya kirpikleri larvaların hareket etmesini sağlayan bir dış hücre katmanına sahip hücre toplarıdır. Birkaç gün yüzdükten sonra larvalar batar ve yerleşecek bir yer bulana kadar sürünür. Hücrelerin çoğu, önce minyatür bir yetişkin süngere ve daha sonra bulundukları yere uygun olacak tiplere dönüşürler.
Sünger yaşamı > Üreme > Eşeysiz üreme

Eşeysiz üreme vücudun yanlarındaki tomurcuklarla meydana gelir. Tomurcuk ana hayvandan ayrılarak yeni bir sünger meydana getirir. Ayrılmadığı takdirde sünger kolonisi meydana gelmiş olur.
Tatlı su süngerlerinde sert iklimlere karşı "gemulla" denilen bir üreme şekli görülür. Sonbahara doğru mezenşim tabakası içinde toplu iğne başı boyutunda renkli kürecikler meydana gelir. Bunlar bol besinli embriyonal hücrelerdir. Gemulla denen bu küreler iki katlı bir zarla çevrilidirler. Ana hayvan öldükten sonra bunlar çok soğuklarda dahi hayatlarını sürdürebilirler. İlkbaharda gemulla içindeki üreme hücreleri etrafındaki deliklerinden çıkarak yeni süngerleri meydana getirirler.
Sünger yaşamı > Yaşam döngüsü

Ilıman bölgelerdeki süngerler en fazla birkaç yıl yaşar, ancak bazı tropikal türler ve belki de bazı derin okyanus türleri 200 yıl veya daha fazla yaşayabilir. Bazı kalkerli süngerler yılda yalnızca 0,2 mm (0,0079 inç) büyür ve bu oran sabitse, 1 m (3,3 ft) genişliğindeki numuneler yaklaşık 5.000 yaşında olmalıdır. Bazı süngerler sadece birkaç haftalıkken cinsel üremeye başlarken diğerleri birkaç yaşına kadar bekler.
Sünger yaşamı > Hareket ve hücresel koordinasyon

Yetişkin süngerler, nöron hücresinden ve bunla bağlantılı olarak herhangi bir sinir dokusundan yoksundur.
Galeri

Sünger biyoçeşitliliği; Aplysina fistularis (sarı), Niphates digitalis (mor), Spiratrella coccinea (kırmızı) ve Callyspongia (gri) Karayip Denizi, Kayman Adaları.
Bir geç Karbonifer fosili, Nevada
Agelas clathrodes (turuncu)
Aplysina aerophoba
Sünger koanosit hücresi (sağda) ve bir yakalı kamçılı hücresinin (solda) karşılaştırması, hayvanların kökeninin kamçılı protistalardan geldiği teorisini (kamçılı kolonisi teorisi) desteklemektedir.
Bir tatlı su süngeri Spongilla lacustris türü.
Olimpias

| Olympias |
| --- | --- |
Olympias'lı Roma madalyonu, Selanik Müzesi
Makedonya Kraliçesi
Hüküm süresi: y. MÖ 357–316

Doğum: MÖ 375 Molossia, Epirus, Antik Yunanistan
Ölüm: MÖ 316 Makedonya
Eş(ler)i: II. Filip
Çocuk(lar)ı: İskender Kleopatra
Babası: I. Neoptolemus
Dini: Antik Yunanistan'da din
Olympias (Grekçe: Ὀλυμπιάς; y. MÖ 375 - 316), Epir Kralı I. Neoptolemus'un en büyük kızı, Epir Kralı I. Aleksander'in kız kardeşi, Makedonya Kralı II. Filip'in dördüncü karısı ve İskender'in annesidir. İskender'in hayatında son derece etkili oldu ve İskender'in fetihleri sırasında Makedonya'nın fiili lideri olarak tanındı. Oğlunun ölümünden sonra, İskender'in oğlu IV. Aleksander adına savaştı ve Adea Eurydice'i başarıyla mağlup etti. Sonunda Kassandros tarafından mağlup edildikten sonra, orduları onu idam etmeyi reddetti ve sonunda onun hayatını sona erdirmek için Olympias'ın daha önce öldürdüğü insanların aile üyelerini çağırmak zorunda kaldı. MS 1. yüzyıl biyografi yazarı Plutarkhos'a göre, o, Dionysos'un şehvet düşkünü yılana tapan kültünün dindar bir üyesiydi ve onun yatağında yılanlarla yattığını öne sürer.
Kökeni

Olympias, Epirus'ta Antik Yunan kabilesi olan Molossianların kralı I. Neoptolemus'un en büyük kızı ve I. Aleksandr'ın kız kardeşiydi. Ailesi, Akhilleus'un oğlu Neoptolemos'un soyundan geldiğini iddia eden Epirus'un saygın bir ailesi olan Aeacidae'a bağlıydı. Görünüşe göre, Plutarkhos'ın Moralia adlı eserinde bahsettiği gibi, başlangıçta ismi Polyxena idi, bilinmeyen bir gizem kültüne başlamasının bir parçası olarak II. Filip ile evlenmeden önce Myrtale olarak değiştirdi.
Olympias adı, onun tanıdığı dört ismin üçüncüsüydü. Muhtemelen bunu, haberi İskender'in doğumuyla aynı zamana denk gelen MÖ 356 Olimpiyat Oyunlarında Filip'in zaferinin bir kabulü olarak kabul etti (Plut. Alexander 3.8). Sonunda, MÖ 317'de Eurydice'ye karşı kazandığı zaferin ardından Olympias'a eklenen bir sıfat olan Stratonice adını aldı.
Makedonya kraliçesi

I. Neoptolemus MÖ 360 yılında ölünce Moloss tahtına kardeşi Arymbas geçti. MÖ 358'de Arymbas, Makedonya'nın yeni kralı II. Filip ile bir antlaşma yaptı ve Molosyalılar Makedonların müttefiki oldular. İttifak, MÖ 357'de Arymbas'ın yeğeni Olympias ve Filip arasındaki diplomatik bir evlilikle pekiştirildi. Olympias'ı Makedonya'nın kraliçe eşi ve Filip'i kral yaptı. Her ikisi de Semadirek adasındaki Büyük Tanrıların Kutsal Alanı'ndaki Kabeiroi'nin gizemlerine inisiye edildiğinde, evlilikleri büyük ölçüde politik olmasına rağmen, Filip'in Olympias'a aşık olduğu iddia edildi.
Bir yıl sonra, MÖ 356'da Filip'in yarış atı Olimpiyat Oyunları'nı kazandı; bu zafer için o zamanlar Myrtale olarak bilinen karısı Olympias adını aldı. Aynı yılın yazında Olympias ilk çocuğu İskender'i doğurdu. Antik Yunanistan'da insanlar, büyük bir adamın doğumuna alametlerin eşlik ettiğine inanıyorlardı. Plutarkhos'ın anlattığı gibi, evliliklerinin tamamlanmasından önceki gece Olympias, rahmine bir yıldırım düştüğünü ve büyük bir ateş yakıldığını, alevlerinin etrafa dağıldığını ve sonra söndüğünü gördü. Evlendikten sonra Filip, aslan figürü olan bir alet ile karısının rahmine bir mühür koyduğunu hayal etti. Aristander'in yorumu, Olympias'ın doğası gereği cesur olan ve aslan benzeri bir erkek çocuğa hamile olduğuydu. Filip ve Olympias'ın ayrıca Makedonya ve Epirus arasındaki diplomatik bağları ilerletmek için amcası I. Aleksander ile evlenen Kleopatra adında bir kızları vardı.
Birincil kaynaklara göre, Filip'in hovardalığı ve Olympias'ın hırsı ve kıskançlığı nedeniyle evlilikleri çok fırtınalıydı ve bu da artan yabancılaşmaya yol açtı. MÖ 337'de Filip tarafından Eurydice adı verilen Attalos'un yeğeni olan asil bir Makedon kadın olan Kleopatra ile Filip evlendiğinde işler daha da çalkantılı hale geldi. Evlendikten sonra bir toplantıda Attalus, İskender'in Makedon tahtına olan iddiasının meşruiyetini tehdit ettiğinde, Filip'in bunu savunamaması, Filip, Olympias ve İskender arasında büyük gerilimlere neden oldu. Olympias, İskender ile birlikte Epirus'ta gönüllü sürgüne gitti ve o sırada kral olan kardeşi I. Aleksander'in Molossian sarayında kaldı.
MÖ 336'da Filip, Olympias'ın kızı Kleopatra'ya evlilik teklifinde bulunarak Epirus'lu I. Aleksander ile bağlarını güçlendirdi; bu, Olympias'ı artık erkek kardeşinin desteğine güvenemeyeceği için daha fazla tecrit etmesine neden olan bir gerçekti. Ancak Filip, düğüne katılırken kişisel koruması olan somatophylakes üyesi Pausanias tarafından öldürüldü ve Makedonya'ya dönen Olympias'ın suikastını desteklediğinden şüphelenildi.
İskender'in hükümdarlığı ve Diadochi Savaşı

Bazı eski tarih anlatımlarına göre Olympias'ın emir verdiğine ya da suç ortağı olduğuna inanılan II. Filip'in ölümünden sonra, Olympias'ın İskender'in haklı Makedonya krallığı konumunu güvence altına almak için Eurydice ve çocuğunun infazını denetlemekle de uğraştığı iddia edilir. İskender'in seferleri sırasında düzenli olarak onunla yazıştı. Oğlunun Mısır'da babasının Filip değil Zeus olduğu iddiasını desteklemiş olabilir. Olympias ve İskender arasındaki ilişki samimiydi, ancak oğlu onu siyasetten uzak tutmaya çalıştı. Ancak, Makedonya'da büyük bir nüfuza sahipti ve krallığın naibi Antipatros'un başına bela oldu. MÖ 330'da Epirus'a döndü ve kardeşi I. Aleksander'ın güney İtalya'daki bir sefer sırasında ölmesi nedeniyle Epirote eyaletindeki kuzeni Aeacides'in naibi olarak hizmet etti.
Büyük İskender'in MÖ 323'te Babil'de ölümünden sonra karısı Roksana, IV. Aleksander adındaki oğlunu dünyaya getirdi. IV. Aleksander ve İskender'in engelli olabilecek üvey kardeşi III. Filip Arrhidaeus ile birlikte, Antipatros'un kızı Nicaea ile evlenerek konumunu güçlendirmeye çalışan Perdikkas'ın naipliğine tabi tutuldular. Aynı zamanda, Olympias Perdikkas'a onun ve Filip'in kızı Kleopatra'nın naibi olmasını teklif etti. Perdikkas'ın Kleopatra'yı seçmesi, diğer birkaç Diadohoi ile ittifak kuran Antipatros'u kızdırdı, Perdikkas'ı devirip kendisini naip ilan etti, ancak yıl içinde öldü.
Polyperkhon, MÖ 319'da Antipatros'un yerine naip olmayı başardı, ancak Antipatros'un oğlu Kassandros, II. Filip'in oğlu III. Filip Arrhidaeus'u kral yaptı ve Polyperchon'u Makedonya'dan çıkmaya zorladı. Daha önce Olympia'nın himayesine bırakılmış olan Roksana ve oğlu IV. Aleksander'ı yanına alarak Epirus'a kaçtı. Başlangıçta Olympias bu çatışmaya karışmamıştı, ancak kısa süre sonra Kassandros'un yönetimi durumunda torununun tacı kaybedeceğini fark etti ve MÖ 317'de Polyperchon ile ittifak kurdu. Makedon askerleri onun dönüşünü desteklediler ve Polyperchon ve Olympias'ın Aeacides hanedanıyla birleşik orduları, Kassandros'u iktidardan uzaklaştırmak için Makedonya'yı işgal etti.
III. Filip'in karısı Adea Eurydice'nin ordusunu kendi safına geçmeye ikna ederek savaşı kazanan Olympias, MÖ 317 Ekim'inde ikisini yakalayıp idam etti. Ayrıca Kassandros'un erkek kardeşini ve onun yüzlerce yandaşını da ele geçirdi. Kassandros kısa süre sonra Pydna'daki Olympia'yı ablukaya aldı ve kuşattı. Teslim şartlarından biri Olympias'ın hayatının bağışlanmasıydı, ancak Kassandros onu idam etmeye karar verdi, sadece geçici olarak Roksana ve IV. Aleksander'ın hayatlarını kurtardı (Daha sonra birkaç yıl sonra MÖ 309'da idam edildiler). Pydna kalesi düştüğünde, Kassandros Olympias'ın öldürülmesini emretti, ancak askerler Büyük İskender'in annesine zarar vermeyi reddetti. Sonunda, birçok kurbanının aileleri, aynı zamanda cenaze törenini reddettiği söylenen Kassandros'un onayı ile onu taşlayarak öldürdüler.
Popüler kültürde

Olympias, Richard Burton'ın İskender ve Fredric March'ın Filip olarak rol aldığı tarihi bir destan olan 1956 tarihli Büyük İskender filminde Fransız aktris Danielle Darrieux tarafından canlandırıldı.
Olympias, Maurice Druon'un 1960 Tanrı İskender romanında yer alır.
Olympias, Naomi Mitchison'ın Genç Büyük İskender (1960) filmindeki bir karakterdir.
Olympias, Edison Marshall'ın Fatih (1962) filminde görünür.
Olympias, Aubrey Menen'in Kadın Komplosu (1965) kitabında bir karakterdir.
Olympias, Mary Renault'nun beğenilen İskender Üçlemesi'nin üç romanından, Cennetten Ateş (1969), Persli Çocuk (1972) ve Cenaze Oyunları (1981)  kitaplarında önemli bir karakterdir.
Olympias, Michael A. Dimitri'nin 1993 tarihli Neoptolemus'un Kızı adlı romanının konusudur.
Olympias, Valerio Massimo Manfredi'nin 2001 tarihli İskender: Bir Rüyanın Çocuğu adlı romanında bir karakterdir.
Angelina Jolie, Colin Farrell'ın İskender ve Val Kilmer'in Filip rolüyle birlikte oynadığı Oliver Stone'un 2004 filmi İskender'de Olympias olarak rol aldı.
Olympias, Nicholas Nicastro'nun Küller İmparatorluğu: Büyük İskender'in Romanı (2004) filminde belirir.
Olympias, Steven Pressfield'ın İskender'in birinci tekil şahıs ağzından anlattığı Savaşın Erdemleri: Büyük İskender'in Bir Romanı (2005) adlı kitabında bir karakterdir.
Olympias, Judith Tarr'ın 2008 yılında yazdığı Güneşi Getirin (Büyük İskender #2) adlı romanının konusudur.
Olympias, Christian Cameron'ın Savaşın Tanrısı (2012) adlı İskender'in kurgusal biyografisinde yer alır.
Olympias ayrıca Sameksha tarafından canlandırılan Hint dizisi Porus'ta da yer alıyor.
Olympias (önceki adı Myrtale olarak anılır) Jeanne Reames'in Aslanla Dans (2019) ikilisinde yer alır.
Olympias aynı zamanda Hitoshi Iwaaki'nin “Historie” adlı mangasındaki Makedonya kraliçesinin adıdır.
Konuyla ilgili yayınlar

Birincil kaynaklar
Plutarkhos, Alexander, Parallel Lives, online at Perseus Project.
Heckel, Waldemar (2006). Who's who in the age of Alexander the Great: prosopography of Alexander's empire (İngilizce). Wiley-Blackwell. ISBN 1-4051-1210-7. 27 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mart 2022.
Waterfield, Robin (2011). Dividing the Spoils: The War for Alexander the Great's Empire (İngilizce). New York: Oxford University Press. ss. 273 pages. ISBN 9780199647002.
Siberokrasi

Siberokrasi, fütürolojide bilginin etkili kullanımıyla yönetilen varsayımsal bir hükümet biçimini tanımlamaktadır. Halihazırda hiçbir siberokratik hükûmet bulunmadığı için siberokrasinin tam olarak doğası büyük ölçüde varsayımsaldır; bununla birlikte, birçok gelişmiş ülkede giderek artan sayıda siberokratik öğe bulunabilir. Siberokrasi kuramı büyük ölçüde, kuram üzerine birkaç makale yayınlayan David Ronfeldt'in çalışmalarıdır. Bazı kaynaklar siberokrasiyi algoritmik yönetişimle eşitlese de, algoritmalar bu bilgiyi işlemenin tek yolu değildir.
Genel Bakış

'Siber-' ve '-krasi' köklerinden gelen siberokrasi, özellikle birbirine bağlı bilgisayar ağlarını kullanırken bilgi yoluyla yönetim anlamına gelir. Bu anlayış, iktidarın kaynağının bilgi ve bilginin kontrolü olduğunu ileri sürmekte ve siyasi evrimin bir sonraki safhası olarak değerlendirilmektedir.
Siberokrasinin temel unsuru, ilgili bilgilerin sorunun kaynağından çözümü gerçekleştirebilecek konumdaki kişilere hızlı bir şekilde aktarılmasıdır. Bu aktarım genellikle birbirine bağlı bilgisayar ağları ve otomatik bilgi tasnif yazılımlarından oluşan bir sistem aracılığıyla gerçekleşir. İnsan karar mercileri, yalnızca olağandışı sorunlar, sorun eğilimleri veya bir birey tarafından takip edilen bir itiraz süreci meydana geldiğinde kullanıma çağrılır. Siberokrasi, bazen yurtluk, yavaşlık ve diğer talihsiz niteliklerden muzdarip olduğu bilinen geleneksel bürokrasilerin işlevsel antitezi konumundadır. Bürokrasi, ayrı noktaları birbirine bağlayan tanımlanmış kanallar aracılığıyla bilgi akışını zorlayıp sınırlarken, siberokrasi birçok farklı tarafın erişebileceği bilgi yığınlarını aktarır. Buna ek olarak, bürokrasi program ve bütçe gibi dayanıksız pratikleri uygularken, siberokrasi yönetim ve kültürel bağlamlara odaklanmasıyla daha uyarlanabilirdir. Sonuçta bir siberokrasi, bir makine yönetimi hükûmeti oluşturan devlet başkanı olarak bir yapay zeka kullanılmasa bile idari yapay zekalar kullanılabilir.
Ronfeldt ve Valda'ya göre siberokrasinin kesin biçimini belirlemek için henüz çok erken ancak demokrasi, totaliterlik ve hibrit hükûmetler gibi geleneksel yönetim sistemlerine alternatifler oluşmasına yol açabilir. Bazıları siberokrasinin halen varsayımsal olduğunu, çünkü mevcut bir siberokratik hükûmetin henüz var olmadığını belirtirken, bazı bileşenlerinin bazı gelişmiş ülkelerdeki devletler tarafından zaten benimsendiğini kabul etmektedir.
Örnekler

Siberokrasinin sonuçlarını belirlemek hala zor olsa da, özellikle yeni algılama aygıtlarının ve ağa bağlı toplum yapısının bir araya geldiği ortamda, siberokrasinin yeni hükûmet ve siyasi sistem biçimlerine yol açacağını söyleyenler de bulunmaktadır. Bununla birlikte, bu fütüristik hükûmeti ortaya koyabilecek belirli örnekler vardır. Doğu Almanya Stasi'si bir siberokratik örgütün prototipi olarak düşünülebilir. Stasi, Doğu Almanya'nın toplam nüfusunun üçte birinden biraz fazlası olan altı milyon kişi hakkında dosya topluyordu, ancak bu dosyaları ayıklayacak bilgisayarları olmadığı için kendi dosya sistemlerinde boğulmalarına yol açıyordu. Dolayısıyla bilgiyi etkin bir şekilde kullanmalarını engelliyordu. Siberokratik bir hükûmetin, ülke halkının tamamı ve ilgili yabancılar hakkındaki bilgileri hızlı ve etkin bir şekilde yönetmesi gerekecektir.
Uçuş yasağı listesi, siberokrasinin prototip bir örneğidir. İnternet Aktarmalı Sohbet (IRC) ve İnternet forumları da siberokratik toplumlara örnek olarak gösterilebilir.