Küçük Antant
Konsolidasyon

Habsburgların iktidara gelmesi engellense de, sonraki olaylar ittifak içinde artan gerginlikleri ortaya çıkardı. Cenova Konferansı, üye ülkeler arasında farklı görüşler vurguladı. Sorun, Sovyetler Birliği'nin Avrupalı meslektaşları tarafından olası tanınmasından kaynaklandı. Çekoslovakya esas olarak endüstriyel bir devletti ve bu nedenle Sovyetler Birliği ile ilişkilerini normalleştirmeye ve yeni kurulan devleti tanımaya meyilliydi. Ancak Yugoslavya Krallığı ve Romanya Krallığı, Sovyetler Birliği ile ekonomik işbirliğine gerektirecek bir durumu yoktu çünkü ikisi de tarım ülkesiydi. Bununla birlikte, Küçük Antant'a katılan tüm üye devletler, Sovyetler Birliği'ni bir tehdit olarak gördü.
1920'lerde Küçük Antant'ın ana destekçisi olan Fransa, Çekoslovakya, Yugoslavya Krallığı ve Romanya Krallığı ile dizi dostluk antlaşmaları imzalayarak ittifakın sıkılaştırılmasına yönelik politikasını sürdürdü. Söz konusu antlaşmalar aşağıdaki şekilde imzalanmıştır:
25 Ocak 1924'te Paris'te imzalanan ve Fransa ile Çekoslovakya arasındaki İttifak ve Dostluk Antlaşması süresiz olarak imzalandı.
Fransa ile Romanya Krallığı arasında 10 Haziran 1926'da Paris'te imzalanan Dostluk Antlaşması, başlangıçta 10 yıllığına imzalanmış, ancak 8 Kasım 1936'da 10 yıl daha uzatılmıştır.
Fransa ile Yugoslavya Krallığı arasındaki Dostluk Antlaşması, 1 Kasım 1927'de Paris'te imzalandı ve başlangıçta beş yıl süreyle imzalandı, ancak 10 Kasım 1932 ve 2 Aralık 1937'de uzatıldı.
Antlaşmalar, tarafları dış politikalarına, özellikle de ilgili devletlerin güvenlik meselelerine birbirlerine danışmak zorunda bıraktı
Küçük Antant'ın başarılı performansının kaçınılmaz sonucu kurumsallaşmasıydı. Bu amaç doğrultusunda, Küçük Antant Sistemi veya Yeniden Yapılanma Paktı olarak da adlandırılan Örgüt Paktı, üye devletler arasında kalıcı bir işbirliği için yasal bir çerçeve sağlayan 16 Şubat 1933'te Cenevre'de imzalandı. Anlaşmaya göre, bir Daimi Konsey ve bir Daimi Sekreter kurulacaktı. Konsey, üç ülkenin dışişleri bakanlarının katıldığı periyodik toplantılar için tasarlanmıştı ve sekreterler, Küçük Antant'ın günlük rutin operasyonlarını sağlayacaktı. Konsey toplantıları üye devletlerin başkentlerinde yılda en az üç kez yapılacak ve böylece söz konusu ülkeler tarafından izlenen dış politikaların düzenli olarak uyumlaştırılması sağlanmış olacaktı. Ayrıca, Ekonomik Konsey'in Küçük Antant'ın teşkilat yapısına eklenmesiyle üye devletler, ekonomik çıkarlarını da koordine etme iradelerini beyan ettiler.
Küçük Antant'ın başarılı performansı, kurumsallaşmasıyla sonuçlandı. Bu amaç doğrultusunda, Küçük Antant Sistemi veya Yeniden Yapılanma Paktı olarak da adlandırılan Örgüt Paktı, 16 Şubat 1933'te Cenevre'de imzalandı. Antlaşma üye devletlerin Dışişleri Bakanları tarafından imzalandı: Yugoslavya Krallığı adına Bogoljub Jevtić, Romanya Krallığı adına Nicolae Titulescu ve Çekoslovakya adına Edvard Beneš. Örgüt Paktı'nın amacı, üye devletler arasında kalıcı bir işbirliği için yasal bir çerçeve sağlamaktı. Hedefe, Küçük Antant Devletleri içinde üye devletler adına faaliyet gösteren yeni kurumların oluşturulmasıyla ulaşılacaktı. Ana işbirliği araçları şunlardı:
Daimi Konsey, ilgili üç ülkenin dışişleri bakanlarından veya bu amaçla atanan özel delegelerden oluşacaktı. Konseyin kararları oybirliğiyle alınacaktı. Konsey yılda en az üç kez toplanacak şekilde tasarlandı. Söz konusu toplantılar, Milletler Cemiyeti oturumu sırasında üye devletlerin her birinde ve Cenevre'de yapılacaktı.
Daimi Konsey Sekreterliği, Küçük Antant'ın günlük rutin operasyonlarını gerçekleştirecekti.
Ekonomik Konsey, üye devletlerin kendi ekonomik çıkarlarını da koordine etme iradelerini beyan etmesiyle uygulandı.