stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Türkçe ve Yabancı Dil Uygulama ve Araştırma Merkezi

TÖMER'in logosu
Türkçe ve Yabancı Dil Uygulama ve Araştırma Merkezi, Ankara Üniversitesi Rektörlüğüne bağlı olarak 1984 yılında yabancılara Türkçe öğretmek amacıyla British Council, Goethe-Institut, Instituto Cervantes ve Alliance Française gibi dil ve kültür merkezleri örnek alınarak kurulmuştur.
İlk yıllarında Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi bünyesinde etkinlik gösteren TÖMER daha sonra üniversitenin Sosyal Bilimler Enstitüsü içinde ve buna ek olarak Morfoloji binasının bir katında hizmet verdi. Türkçenin yabancı dil öğretiminin yanı sıra 1986 yılında İngilizce, ardından 1987 yılında Almanca öğrenimi başladı. Buna 1989'da Fransızca öğretimi eklendi. TÖMER Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti, Berlin ve Frankfurt gibi yerlerde şubeler açtıysa da bu şubeler kalıcılık kazanmadı. İstanbul ve İzmir'de açılan şubeler ise bugün de hizmet vermektedir. Orta Asya'daki özerk Türk cumhuriyetlerinin bağımsızlık okazanması ve bu ülkelerden Türkiye üniversitelerinde eğitim görmek amacıyla çok sayıda öğrencinin Türkiye'ye gelmesiyle birlikte, TÖMER'in Ankara'da Tunalı Hilmi ve Kızılay şubeleri oluşturuldu; bu aşamada Edirne, Trabzon, Samsun, Konya, Kayseri, Eskişehir ve Antalya'da TÖMER şubeleri de açıldı. Aynı yıllarda Orta Asya'daki Türk cumhuriyetlerinde Türkçe öğretmeleri amacı ile çok sayıda TÖMER okutmanı bu ülkelere gönderildi. Geçen yıllar içinde TÖMER şubelerinden bazıları - Eskişehir, Konya, Edirne gibi - kapanırken bunlara bazı yeni şubelerin eklendiği de oldu - Alanya, çok kısa açık kalan Ankara ORAN Şubesi gibi.
TÖMER'in kuruluşundan beri başkanlığını yapan Dr. Mehmet Hengirmen'in yerine 2002 yılında TÖMER Türkçe okutmanı Aypar Altınel TÖMER Başkanı olarak atanmış, Yardımcılığını ise Av. Osman Fırat Turan yapmıştır. Altınel'in emekliye ayrılması sonrasında TÖMER Başkanlığına DTCF Dilbilim Kürsüsü Öğretim Elemanı Prof. Dr. Engin N. Uzun getirilmiştir. Engin Uzun'un görevden ayrılmasından sonra, Ekim 2012 tarihinde Prof. Dr. M. Ertan Gökmen Başkanlık görevine atanmıştır.
TÖMER, Türkiye genelindeki toplam 11 şubesi ve bir yılda yaklaşık 55 bin öğrenci kapasitesine ulaşmış bir kurumdur.
TÖMER'de Türkçe, İngilizce, Almanca, Fransızca, İspanyolca, İtalyanca, Rusça, Japonca, Çağdaş Yunanca, Felemenkçe, Bulgarca, Çince, Osmanlıca, Arapça ve Avrasya Türkçeleri olmak üzere 20'ye yakın dil öğretilmektedir.

Bir döner sermaye işletmesi olarak Ankara Üniversitesi rektörlüğüne bağlı olarak çalışır. TÖMER'de dil kursları sene boyunca kesintisiz sürmekte, hafta içi ve sonunda çeşitli saatlerde dil kursları düzenlenmektedir. Toplamda on binlerce kursiyere ve yüzlerce öğretim elemanı kadrosuna sahiptir.
Yayınlar

Edebiyat (İstanbul)
Dil ve İnsan (Kayseri)
Alleben (Gaziantep)
TÖMER Çeviri (Bursa)
Mavi Portakal (Antalya)
Türk Lehçeleri (Tunalı Hilmi)
Dil Dergisi (Merkez)
Ana Dili (İzmir) olmak üzere 8 dergi çıkardı. Bu dergilerden Dil Dergisi ile Ana Dili dergisi yayın yaşamlarını sürdürmektedir.
Etkinlikleri

TÖMER'in dil eğitimi dışında; Sinema ve video kulübü, fotoğrafçılık kulübü, resim ve el sanatları kulübü, müzik kulübü, doğa kulübü, oyun kulübü, edebiyat kulübü gibi sosyal aktiviteleri vardır.
Ayrıca;
LANCELOT: Sertifikalı Öğretmenlerden Canlı Çevrimiçi Dil Öğrenimi
Avrupa Dilleri Ağı 2
NEWAP: Karşılaştırma Yoluyla Dil Öğrenimine Yeni Bir Yaklaşım
Göçmenlikten Avrupa Yurttaşlığına
LINGUA Projeleri
FIRST STEPS
EUROPODIANS
başlıklarıyla listelenebilen Avrupa Birliği projeleri yürütülmektedir.
Özel Amaçlı Yabancı Dil Kursları; Kamu Personeli Dil Sınavına (KPDS) Hazırlık Kursları, Üniversitelerarası Dil Sınavına (ÜDS) Hazırlık Kursları, Üniversiteye Giriş Yabancı Dil Sınavına (YDS) Hazırlık Kursları, TOEFL'a Hazırlık Kursları, Çeviri Kursları, Lise Hazırlık Atlama Kursları, Ankara Üniversitesi Yüksek Lisans-Doktora ve Araştırma Görevliliği Yabancı Dil Sınavlarına Hazırlık Kursları, DELF, DALF, DELE, CILS, AIESEC, Sosyal Bilimlere Yönelik İngilizce Kursu, TUS, Bilkent Üniversitesi Hazırlık Atlama Sınavına (Cope-Proficiency) Hazırlık Kursları, İş İngilizcesi, Türkiye'deki bütün devlet üniversitelerinin ve özel üniversitelerin yabancı dil hazırlık atlama sınavlarına destek kursları düzenleyen TÖMER, bir dershane olmadığı, bilimsel araştırma ve uygulama merkezi kimliğiyle Ankara Üniversitesi güvencesinde dil öğrenmek isteyen herkese hizmet veren bir dil merkezi olduğu savını yinelemektedir.
Saksofon

| Saksofon |
| --- | --- |
Bir Yamaha Alto saksafon
Yaratıcısı: Adolphe Sax
Geliştirilmesi: 1840lar
Çalma aralığı:  Çoğu saksafon, iki buçuk oktavın biraz üzerindeki tiz nota anahtarında aynı yazılı aralığı paylaşır. Çoğu, altissimo parmak hareketlerini kullanarak daha yüksek notalara ulaşabilir
Değişik boyuttaki saksofonlar değişik tonlarda sesler çıkarırlar. Örneğin bu bariton saksofon tenor saksofona göre daha alçak tonları, alto saksofona göreyse bir oktav daha alçak tonları çıkarabilir
Saksofon veya saksafon, çoğunlukla koni ve “S” biçiminde pirinçten üretilen, ağzındaki kamış vasıtasıyla ses çıkaran bir çalgıdır. 1840'lı yıllarda, Adolphe Sax tarafından tasarlanmıştır. Saksofon genellikle pop ve caz müziği ile ilişkilendirilse de, önceleri klasik Batı müziği ve ordu müziği çalgısı olarak tasarlanmıştı.
Etimoloji

Saksofon kelimesi Fransızca ve İngilizcede yer alan saxophone sözcüğünden ödünçlemedir. Bu kelimenin ilk kullanımı 1841 yılında Adolphe Sax tarafından gerçekleştirilmiştir. Fransızca sözcük Sax ve Grekçe ses anlamındaki  φονή (phonḗ) sözcüklerinin birleşimi ile kurulmuştur. Müzik aleti olarak Türkçede ilk kullanımı 1933'te bir gazete haberinde gerçekleşmiştir. Kelime ayrıca 1970'lerden beri kısaltılmış "sakso" hâliyle halk dilinde argo olarak fellatio manasında da kullanılmaktadır.
Tarihçe

Saksofon, 1840'ların başında Paris'te yaşayan Belçikalı müzik aygıtları yapımcısı ve klarnetçi Antoine-Joseph 'Adolphe' Sax tarafından tasarlandı. ‘’Saksofon’’ adı da “sax’ın sesi” anlamını taşır. Sax'ın 1846'da patentini aldığı konusunda değişik görüşler öne sürülse de, en olası olanı, ophicleide çalgısına klarnet ağızlığı eklenmesiyle ortaya çıktığıdır. Gerçekten de sax, babasının klarnet ve ophicleide üretilen fabrikasında yıllarca çalışmıştır.
Sax'ın 1846'da aldığı patentten sonraki yirmi yıl boyunca, saksofon yalnızca Sax'ın fabrikasınca üretildi. 1866'de, patent süresinin bitiminden sonra saksofonda öteki üreticilerce birçok değişiklik yapıldı.
Yapısı

Saksofon klarnete benzer. Klarnetteki gibi, içi yuvarlak ya da dört köşe oyulmuş, tek kamışlı ağızlık kullanır. Tuş sistemi ise aynı olmasa da flütle benzerlik gösterir. Saksofon, metalden yapılan bir enstrüman olmasına rağmen, yapısı ve kökeni gereği, bakır üflemeli değil, tahta üflemeli çalgılar arasında sayılır.
Saksofonlar çoğunlukla pirinçten yapılıp, üzerlerine saydam vernik, altın ya da gümüş ile kaplama yapılır. Vernik ya da öteki kaplamalar pirincin paslanmasını önlediği gibi, ses niteliğinin artmasını ve çalgının görüntüsünün ilgi çekici olmasını sağlar.
Değişik dönemlerde, saksofon yapımında plastik ve tahta gibi değişik gereçler de denenmiştir. 1930 öncesinde saksofonların verniklenmeden ya da kaplama yapılmadan satışa sunulmaları yaygındı. 1960'lara dek ise, bazı saksofonlar ucuz olmaları bakımından gümüşle değil, nikelle kaplanırdı.
Saksofon çeşitleri ve sıralaması

Saksofon topluluğunun, en büyüğünden en küçüğüne on üyesi; kontrabas, bas, bariton, tenor, C-ezgi, alto, F mezzo-soprano, soprano, C soprano, sopranino saksofon olarak sayılabilir.
Soprano, Alto, Tenor ile Bariton saksofonlar en çok kullanılan saksofonlardır. Bazı orkestralarda arada sırada Bas saksofonun da kullanıldığı olur.
Saksofon çalmaya yeni başlayanlar genellikle alto saksofondan başlayıp, deneyim kazandıktan sonra tenor ya da bariton ile çalmayı sürdürürler. Alto saksofon özellikle klasik batı müziği alanında tutulur. Çalması daha zor olan soprano ise 1960'lardan sonra caz müziğinde belli ölçüde yaygınlaşmıştır. Bas, sopranino ya da kontrabas saksofonlar günümüzde üretilse de, büyük saksofon orkestraları dışında ender olarak kullanılırlar ve daha çok özel ilgi duyanlara seslenirler.
Ağızlık

Ağızlıklar kauçuk, plastik ya da metal gibi değişik gereçlerden yapılır. Ender olarak da tahta ve cam olanları da bulunur. Bazıları, metal ağızlıkların yaygın olan plastik ağızlıklara göre daha “canlı” ses çıkardığı, bazıları ise ses tonundaki değişikliklerin ağızlıkta kullanılan gereçten değil, biçiminden geldiği kanısındadır. İçleri içbükey olarak oyulmuş ağızlıklar Adolphe Sax'ın özgün tasarımına daha yakın olup, daha yumuşak tonlarda ses çıkardıkları için klasik batı müziği saksofoncularınca yeğlenirler.
Kamışlar

Klarnet gibi saksofon da ses çıkarmak için tek kamış kullanır. Saksofon kamışları klarnettekilere oranla daha geniş olur. Değişik saksofon çeşitleri (alto, tenor vb.) değişik boyutlarda kamışlar kullanır. Her çalgıcı kendi biçemine uygun kamışı birçok üreticinin ürünleri arasından seçebilir. Kamışların ses gücü, 1 ile 6 arasındaki sayılarca ölçülendirilmiştir. Yine değişik üreticilerin aynı ölçülendirmeyi kullandığını söylemek güçtür. Örneğin Rico'nun 3 sayılı kamışı Vandoren'in 3 sayılı kamışına oranla çok daha yumuşaktır.
Caz saksofoncusu Klaus Doldinger
Tenor saksofon için iki ağızlık
Frederick L. Hemke alto ile tenor saksofon kamışları.
Güzin Sayar

Güzin Sayar (1921, İstanbul - 16 Temmuz 2006), Güzin Abla isimli köşesi ile ünlü olmuş köşe yazarı.
Gazeteciliğe ilk olarak 1952 yılında Yeni İstanbul Gazetesi'nde mütercim olarak başladı. Havadis, Son Havadis, Akşam, İstanbul Ekspres, Ekspres, Haber, Günaydın ve Hürriyet gazetelerinde çalıştı.
Gazeteciliğe annesinin çalıştığı Yeni İstanbul gazetesinde tercüme yazılar yazarak başladı. 1960'lı yıllarda Son Havadis gazetesinde, “Sorun söyleyelim” adıyla köşe ile insanların sorunlarına eğilmeye yönelik yazılara başladı. Sonraki yıllarda, Akşam, Hür Vatan gibi gazetelerde “Derim ki” adlı köşede yazmaya başladı.
Saklambaç gazetesindeki “Feride” adlı dertleşme köşesinin adını “Güzin Abla Dertlerinizle Başbaşa” olarak değiştirdi. Yazarın “Siyaset Çarkı” ve “Ihlamurlar Altında” adlı iki kitabı da bulunuyor.
1998 yılında sağlık sorunları nedeniyle Güzin Abla köşesini, kızı Feyza Algan'a bıraktı.
Güzin Sayar, 16 Temmuz 2006 günü öldü. Kendisinden sonra Türkiye'de en çok okunan köşe yazarı Haydar Dümen olmuştur.
İstanbul Kitap Fuarı

2010 İstanbul Kitap Fuarı sırasında, TÜYAP,
Büyükçekmece Fuar ve Kongre Merkezi
2011 yılında 30'uncusu düzenlenen fuarın, 2 numaralı salonu.
İstanbul Kitap Fuarı, TÜYAP ve Türkiye Yayıncılar Birliği iş birliği ile düzenlenen, uluslararası kitap fuarıdır. Her yıl sonbahar aylarında düzenlenen fuarın ilki, 1982 yılında, 28 yayınevinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. 2000 yılında TÜYAP'ın Büyükçekmece'ye taşınmasıyla, orada düzenlenmeye devam etmekle birlikte, 2005 yılından beri uluslararasıdır. Günümüzde, yurt içi ve yurt dışından 600'e yakın yayınevi ve sivil toplum kuruluşunun katılımıyla gerçekleştirilmekle birlikte, İstanbul Sanat Fuarı ile eş zamanlı olarak düzenlenmektedir. 2011 yılı itibarıyla, İstanbul Kitap Fuarı, ilk defa "resmî" olarak uluslararası platformda düzenlenmiştir.
1982 yılında, 500 m2 bir alanda sadece 28 yayınevi ve beş yazarın katılımıyla başlayan İstanbul Kitap Fuarı, 2011 yılında ilk defa “uluslararası” yurt içi ihtisas fuarı unvanıyla gerçekleştirildi. 12-15 kasım tarihleri arasında açık kalan “Uluslararası Salon” 30'un üzerinde ülkeden yayınevi, telif ajansı ve ulusal katılıma evsahipliği yaptı. 12-20 Kasım 2011 tarihleri arasında gerçekleştirilen 30. İstanbul Kitap Fuarı 415 bin okurun ziyaretiyle son buldu.
2019 Yılında düzenlenen 38. Uluslararası İstanbul Kitap Fuarı ve 29. Uluslararası İstanbul Sanat Fuarı'nı 9 gün içinde 605 bin kişi ziyaret etti.
Temalar, onur yazarları ve onur konuğu ülkeler

"Onur yazarı" uygulaması 1987, "Tema" uygulaması 1989, "Onur konuğu ülke" uygulaması 2010 yılı itibarıyla başlamıştır.
| Yıl | Tema | Onur yazarı | Onur konuğu |
| --- | --- | --- | --- |
| 1982 | Tema yok. | Onur yazarı yok. | Onur konuğu yok. |
| 1983 | Tema yok. | Onur yazarı yok. | Onur konuğu yok. |
| 1984 | Tema yok. | Onur yazarı yok. | Onur konuğu yok. |
| 1985 | Tema yok. | Onur yazarı yok. | Onur konuğu yok. |
| 1986 | Tema yok. | Onur yazarı yok. | Onur konuğu yok. |
| 1987 | Tema yok. | Fazıl Hüsnü Dağlarca | Onur konuğu yok. |
| 1988 | Tema yok. | Nadir Nadi | Onur konuğu yok. |
| 1989 | Barış ve Kitap | Turhan Selçuk | Onur konuğu yok. |
| 1990 | Şiir ve İnsan | Aziz Nesin | Onur konuğu yok. |
| 1991 | Türkçe | Melih Cevdet Anday | Onur konuğu yok. |
| 1992 | İstanbul | Yaşar Kemal | Onur konuğu yok. |
| 1993 | Çocuk ve Gençlik Edebiyatı | Rıfat Ilgaz | Onur konuğu yok. |
| 1994 | Tiyatro | Adalet Ağaoğlu | Onur konuğu yok. |
| 1995 | Sinemanın 100. Yılı ve Sinema Edebiyatı | İlhan Selçuk | Onur konuğu yok. |
| 1996 | Aşk ve Aşk Edebiyatı | Peride Celal | Onur konuğu yok. |
| 1997 | İfade ve Yayınlama Özgürlüğü | Vedat Günyol | Onur konuğu yok. |
| 1998 | Felsefe ve Edebiyat | Fethi Naci | Onur konuğu yok. |
| 1999 | Yeni Bin Yılın Eşiğinde Aydınlanma | Server Tanilli | Onur konuğu yok. |
| 2000 | Küreselleşme | Şükran Kurdakul | Onur konuğu yok. |
| 2001 | Karikatür ve Gülmece Edebiyatı | Semih Balcıoğlu | Onur konuğu yok. |
| 2002 | Buluşmalar | İlhan Berk | Onur konuğu yok. |
| 2003 | Kent Kültürü ve İstanbul | Tahsin Yücel | Onur konuğu yok. |
| 2004 | Kültür Sanat ve Edebiyatta Komşuluk | Gülten Akın | Onur konuğu yok. |
| 2005 | Avrupa`daki Türkiye, Türkiye`deki Avrupa | Vüsat O. Bener | Onur konuğu yok. |
| 2006 | İstanbul Kitap Fuarı Çeyrek Yüzyılı Geride Bırakıyor | Doğan Hızlan | Onur konuğu yok. |
| 2007 | Akdeniz'de edebiyat | Metin And | Onur konuğu yok. |
| 2008 | 1968: Kırk Yıl Önce Kırk Yıl Sonra | Füruzan | Onur konuğu yok. |
| 2009 | Kültürler arası diyalogda çeviri | Cevat Çapan | Onur konuğu yok. |
| 2010 | İstanbul'u yazmak | Doğan Kuban |  İspanya |
| 2011 | Umut: düş mü? gerçek mi? | Ferit Edgü |  Mısır |
| 2012 | Çocuk ve Gençlik Edebiyatı: Çocukluğum Yurdumdur | Gülten Dayıoğlu |  Hollanda |
| 2013 | Tarih: Geçmişteki Gelecek | Taner Timur |  Çin |
| 2014 | Sinemamızın 100. Yılı | Atilla Dorsay |  Macaristan |
| 2015 | Mizah: Hayata Gülümseyerek Bakmak | Tan Oral |  Romanya |
| 2016 | Felsefe ve İnsan | İoanna Kuçuradi |  Almanya |
| 2017 | İyi ki Varsın Edebiyat | Ayla Kutlu |  Güney Kore |
| 2018 | Hayatı Edebiyatla Kuşatmak | Selim İleri | Onur konuğu yok. |
| 2019 | Edebiyatımızda 50 Kuşağı | Adnan Özyalçıner | Onur konuğu yok. |
| 2022 | Kitabın Büyülü Dünyası | Nazlı Eray | Onur konuğu yok. |
| 2023 | Yaşasın Cumhuriyet | Nermin Abadan Unat | Onur konuğu yok. |
Halk Ödülü

1984-1989 yılları arasında okuyucular arasında yapılan anketlerin sonuçlarına göre "Halk Ödülü" verildi.
| Yıl | Ödül Sahibi |
| --- | --- |
1984: Yaşar Kemal
1985: Aziz Nesin
1986: Aziz Nesin
1987: Mehmet Ali Birand
1988: Yaşar Kemal
1989: Emin Çölaşan
Tiyatro Boyalı Kuş

| Tiyatro Boyalı Kuş |
| --- | --- |
Topluluğun logosu
Kuruluş tarihi: 2000
Konum: İstanbul
Resmî site: tiyatroboyalikus.blogspot.com
Tiyatro Boyalı Kuş, 2000 yılında İstanbul'da kurulmuş bir kadın tiyatrosu.
Türkiye'de kadın bakış açısıyla tiyatro yapan bir feminist tiyatro topluluğudur. Zeynep Kaçar ve Jale Karabekir tarafından  2000 yılının Eylül ayında  kurulmuş; ilk oyunu "Ferhat ile Şirin"'i, Ocak 2001'de İstanbul Sanat Merkezi'nde sahnelemiştir.
Adını, çocukların farklı renge boyayıp sürünün içine bıraktıkları ve farklı olduğu için diğer kuşlar tarafından öldürülen bir kuşun öyküsünden alır. Topluluk, erkek egemen bir toplumda kadınların üretme çabası ile farklılaştığını ve simgesel olarak boyalı kuş rolünü üstlendiğini düşüncesinden yola çıkarak bu ismi aldı.
Topluluk, Burçak Karaboğa ve Duygu Erdoğan'ın katılımı ve çeşitli sanat dallarından profesyonellerin dayanışmasıyla gelişti ve 2004 yılına kadar "Tiyatro Boyalı Kuş Üçlemesi" adı altında üç özgün oyun yazıp sahneledi ("Ferhat ile Şirin", "Aşk, İhanet, Yalnızlık Vesaire" ve "Dış Ses").
İlk oyunu "Ferhat ile Şirin"'de geleneksel Ferhat ile Şirin öyküsüne öykünün kadın kahramanı Şirin'in gözünden ele aldı; Zeynep Kaçar'ın yazdığı  "Aşk, İhanet, Yalnızlık Vesaire" adlı oyunda Türkiye'de kadın olmaya, aşka, ihanete, yalnızlığa ve deliliğe farklı bir bakış açısıyla yaklaştı; yine Zeynep Kaçar'ın yazdığı Dış Ses adlı oyunda "ev kadını" ve "plaza kadını" olarak tanımlanan kadınların hayatlarını ele aldı.
Augusto Boal'ın Ezilenlerin Tiyatrosu teknikleriyle çalışmakta olan topluluğun diğer oyunları şunlardır:
2005- Böyle Bir Aşk Masalı
2006-Kadınlar Savaşı ve Bavullar (15. Uluslararası İstanbul Tiyatro Festivali için hazırlanmış özel oyun)
2007-Çernobil'den Sesler
2008-Tahteravallide Aşk
2010-Seni Seviyorum Diyecek Kadar Sarhoş?
2010-Nora/Nure
2010-Ophelia'yı Kim Öldürdü?
2010-İadesiz Taahhütsüz
2011-İç Ses
2012-Matmazel Julie
2013-Melek
2017-Troyalı Kadınlar Korosu ya da Kayıp Tablet
2018-Kendine Ait Bir Oda
2019-Komedya 2020
Tiyatro Boyalı Kuş, Ağustos 2008'de bir gönüllülük ağı kurmuş ve gönüllüleriyle birlikte Feminist Dramaturjiyle Okuma Tiyatrosu kapsamında çeşitli oyunlar çalışmıştır.
Kadrosu

Jale Karabekir (dramaturg-sanat yönetmeni)
Nelin Dükkancı (dramaturg)
Yeşim Koçak (oyuncu)
Gökmen Kasabalı (oyuncu-dansçı-koreograf)
Rüstem Ertuğ Altınay (yazar-proje koordinatörü)
Esra Hasret Çizmeci (oyuncu)
Ankara (roman)

Sözcüğün diğer anlamları için Ankara (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |

Yazar: Yakup Kadri Karaosmanoğlu
Ülke: Türkiye
Tür: Roman
Yayım: Ocak, 1983(İstanbul)
Yayımcı: İletişim
Sayfa: 252
ISBN: 975-470-134-2
Ankara, Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun 1934 yılında yayımladığı romanının adıdır.
Roman üç bölümden oluşmaktadır:
Birinci bölüm: Kurtuluş Savaşı (1922'ye kadar).
İkinci bölüm: Cumhuriyetin kuruluş yılları (1926'ya kadar).
Üçüncü bölüm: Cumhuriyet sonrasının 14 ve 20. Yılları (1937-1943'e kadar). Bu bölüm, Yakup Kadri'nin Ankara'dan ve cumhuriyetten gelecekte beklentilerini anlatır. Bu nedenle kitabı yayına hazırlayan Atilla Özkırımlı, kendisini bu bölümün başında şöyle bir not düşmek zorunda hisseder: "Bu kısımdaki Ankara ve Türkiye, yazarın o vakitler hayal ettiği Ankara ve Türkiye'dir."
Romanın Konusu

Romanda, Ankara'nın yukarıda bahsedilen üç ayrı dönemdeki durumu anlatılır. Yazar bu kitabında, Ankara'dan yola çıkarak Türkiye'deki sosyal gelişimi yansıtmaya çalışmıştır. Romanın kahramanı Selma Hanım, bu üç dönemi birbirine bağlar. Selma Hanım'ın özel hayatında yaşadığı maceralı üç ayrı dönem, Ankara'nın da üç ayrı dönemini yansıtır.
Romanın Özeti

İstanbul'dan Ankara'ya gelen Selma Hanım, kocası Nazif Bey etkisinde Milli Mücadele'yi desteklemektedir. Fakat Nazif Bey Sakarya Savaşı'ndan korkar ve Ankara'dan kaçmaya yeltenir. Savaşta hemşirelik yapan Selma hanım, Binbaşı Hakkı Bey ile hayatına devam eder. Selma Hanım 2. bölümde Binbaşı Hakkı Bey ile 3. bölümde de Neşet Sabit Bey ile evlenir.
Romanın Karakterleri

Selma Hanım
Nazif Bey
Binbaşı Hakkı Bey
Neşet Sabit Bey
Murat Bey
Ömer Efendi ve Ailesi
Yıldız Hanım
Şeyh Emin
romanın karakterleri arasındadır. Ayrıca Ankara'nın ilk yılları hakkında detaylı bilgi almak içinde okunabilir. Ankara'nın başkent oluşunun ilk yılları da ayrı bir karakter olarak düşünülebilir.
Boethius

| Anicius Manlius Severinus Boethius |
| --- | --- |
Boethius, öğrencilerine ders verirken (Kaynak: 1385 tarihli bir İtalyanca Felsefenin Tesellesi el yazması)
Tam adı: Anicius Manlius Severinus Boethius
Doğumu: y. 477 Roma, Odoacer Krallığı
Ölümü: 524 (47 yaşında) 
Çağı: Orta çağ felsefesi
Bölgesi: Batı felsefesi
Okulu: Yeni Platonculuk Skolastisizm
İlgi alanları: Kader İlahiyat Müzik Matematik
Önemli eser: De consolatione philosophiae (Felsefenin Tesellisi)
Önemli fikirleri: Çarkıfelek Tümeller problemi
 Etkilendikleri Platon Aristoteles Cicero Seneca Plotinus Porfirios Augustinus Proklos 
 Etkiledikleri Hemen hemen tüm Orta Çağ felsefesi, özellikle Erigena, Abélard, Anselmus, Magnus, Aquinas, Dante, Burke, Marie, MacDonald, Tolkien, C. S. Lewis 
Anicius Manlius Severinus Boethius (Latince: Boetius; y. MS 480 – 524), Erken Orta Çağ'da yaşamış Romalı senatör, konsül, magister officiorum, polimat, tarihçi ve filozoftu. Yunan klasiklerini Latinceye çevirerek Skolastik hareketin öncüsü olmuş ve Cassiodorus ile birlikte 6. yüzyılın önde gelen Hristiyan bilginlerinden biri olarak kabul edilmiştir. Pavia Piskoposluğu'ndaki yerel kült, 1883'te Kutsal Ayinler Kongregasyonu tarafından onaylanmış ve 23 Ekim, Boethius'u anma günü olarak belirlenmiştir.
Boethius, Batı Roma İmparatorluğu'nun son imparatoru Romulus Augustulus'un tahttan indirilişinden birkaç yıl sonra Roma'da doğmuştur. Anicii ailesine mensup olan Boethius, ailesinin ani çöküşüyle öksüz kalmış ve dönemin konsülü Quintus Aurelius Memmius Symmachus tarafından yetiştirilmiştir. Gençliğinde Latince ve Yunanca öğrenmiş, Ostrogot Krallığı'nda bir devlet adamı olarak hızla yükselmiş; 25 yaşında senatör, 33 yaşında konsül olmuş ve daha sonra Büyük Teoderik'in kişisel danışmanı seçilmiştir.
Boethius, Platon ve Aristoteles'in öğretilerini Hristiyan teolojisiyle uzlaştırmaya çalışarak Batılı bilim insanları için Yunan klasiklerini çevirmeye girişmiştir. Nicomachus, Porphyrios ve Cicero gibi isimlerin eserlerinin transkripsiyonlarını ve yorumlarını yayımlamış, müzik, matematik ve teoloji üzerine kapsamlı yazılar kaleme almıştır. Çevirileri tamamlanamasa da Aristoteles'in eserlerinin Rönesans'a kadar ulaşması büyük ölçüde onun çabaları sayesinde gerçekleşmiştir.
Boethius, başarılı bir üst düzey yetkili olmasına rağmen, Ostrogot mahkemesinde yolsuzlukları kınadığı için ciddi bir şekilde popülerliğini yitirmiştir. 523 civarında, konsül arkadaşı Caecina Albinus'u komplo suçlamalarına karşı savunduktan sonra Theodorik tarafından hapsedilmiştir. Hapishanede kaleme aldığı Felsefenin Tesellisi (De Consolatione Philosophiae), talih, ölüm ve diğer konular üzerine bir felsefi inceleme olup, Erken Orta Çağ'ın en etkili ve en çok çoğaltılan eserlerinden biri olmuştur. Boethius, 524'te işkenceye uğrayarak idam edilmiş ve Hristiyan inancında geleneksel olarak bir şehit kabul edilmiştir.
666 (albüm)

666 1972 tarihli bir Aphrodite’s Child albümü. Tam adı "666 (The Apocalypse of John, 13/18)" olan albüm grubun da son albümüdür.
Sözler ve Müzik

Albümün sözlerini Costas Ferris yazmıştır. Saint John's "Revelation" kitabında kıyamet gününü anlatan Ferris iyiyle kötünün savaşını göstermiştir. Tasarımında bir sirk grubu dansçılarla, hayvanlarla kıyametini anlatmaktadır. Onların şovu devam ederken, gerçek kıyamet de çadır dışında olmaktadır. Albümü konsept haline getirirken The Who'nun Tommy'si ve The Beatles'ın "Sgt Pepper's Lonely Hearts Club Band" albümleri örnek alınmıştır. Albümün bütün bestelerini grubun klavyecisi Vangelis yapmıştır.
Albüm içinde bulunan yoğun psychedelic ve progressive öğeler ile dikkat çekmekteydi. Bir yandan da yoğun bir yerel müzik aleti kullanımı vardı. Vangelis'in keyboard'daki yeteneği herkesin dikkatini çekmiştir. Bu yüzden Vangelis progressive rock grubu Yes'e katılması için teklif almıştır.
Problemler

Albüm kayıtları sonrası Mercury plak şirketi ile Vangelis arasında büyük problemler başlamıştır. En önemli sorun "∞" (Infinity) şarkısıydı. Şarkıda Yunan oyuncu Irene Papas, "I was, I am, I am to come" sözlerini orgazmik bir şekilde tekrar etmekteydi. Şarkı aslında 39 dakikalık bir kayıttan alınmış ve 5 dakikaya indirilmişti. Vangelis konseptin bütünlüğü bozulmasın diye şarkının çıkarılmasına karşı gelmiştir. Öteki büyük sorun da "Bu albüm salep etkisi altında kaydedilmiştir" yazısı olmuştu. Salebin bir içecek olduğunu bilmeyen müzik firması bunun bir uyuşturucu olma olasılığı yüzünden bu yazıya karşı çıkmıştı.