stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1605-1618 Lehistan-Rusya Savaşı

1605-1618 Lehistan-Rusya Savaşı 17. yüzyılda Lehistan-Litvanya Birliği ve bu birliğe bağlı derebeylerinin komutasındaki paralı askerlerin taht kavgası içinde iç savaş ortamına sürüklenmiş olan Rusya Çarlığı'nı istila etmesiyle başlayan savaştır. Bu dönem Rus tarihinde Karışıklık Dönemi olarak adlandırılmıştır.
1610-1617 yılları arasındaki İngria Savaşı döneminde savaşa İsveç İmparatorluğu da dahil olmuştur. Savaş sırasında çok sayıda tarafın farklı istekleri olmuştur. Küçük sınır değişikliğinden Rus Çarlığı tahtının ele geçirilmesine kadar çeşitli istekler gündeme getirilmiştir.
Savaş süreci dört aşamaya bölünebilir. İlk aşamada Lehistan-Litvanya Birliği'nden bazı asiller, bazı Rus derebeylerinin de desteğiyle Rus topraklarındaki iç savaşa dahil olup kendi destekledikleri I. Dmitriy'nin
Vasili Şuyski yerine tahta çıkmasına çabalamışlardır. Bu dönemdeki Leh işgali 1605 yılında başlayıp 1606 yılında Dimitri'nin ölümüyle sona ermiştir. İkinci Leh işgal dönemi 1607-1609 arası yaşanır. Bu dönemde Çar Vasili Şuyski, İsveç ile müttefik olur. Bu ittifak üzerine Lehistan-Litvanya birlikleri yeniden Rusya üzerine yürür. Kluşino Muharebesi başarısıyla 1610 yılında Moskova'ya giren Lehler tahtı kendilerine almaya kalkınca savaş şiddetlenecek ve Lehler 1612 yılında şehirden atılacaktır. 1612-1617 dönemi iki taraftaki iç karışıklıklar yüzünden muharebe yaşanmaz. Savaş resmi olarak 1618 yılındaki Deulino Antlaşması ile sonlanır. Lehistan bazı toprakları kazansa da Rusya bağımsızlığını korumuş olur.
İsimlendirme

Savaş çok çeşitli isimlerle adlandırılsa da en yaygın olanı Lehistan-Rusya Savaşı'dır. Modern terminoloji olan Rusya eskiden kullanılan Moskova Knezliği tanımlamasının yerini almıştır. Polonya tarihçileri ise savaşı Birinci Dimitri Dönemi (1605-1606), İkinci Dimitri Dönemi (1607-1609) ve Lehistan-Moskova Savaşı (1609-1618) olarak ayırır. Rus tarihçiler ise savaşı da içine alacak şekilde bu döneme Karışıklık Dönemi adını vermiştir. Savaş genel olarak 17. yüzyıldaki Leh işgali veya müdahalesi olarak tanımlanır.
Savaşa giden dönem

16. yüzyılın sonunda ve 17. yüzyılın başlarında Rusya siyasi ve ekonomik bir kriz içindedir. Çar IV. İvan'ın 1584 yılında, oğlu Çareviç Dimitri İvanoviç'in ise 9 yaşında şüpheli bir biçimde 1591 yılında ölmesinin ardından tahta çıkabilmek için çok sayıda taraf mücadele etmeye başlar. IV. İvan'ın 1594-1598 yılları arasında Çar olan büyük oğlu I. Fyodor sadece kâğıt üzerinde iktidar olmuş, esas güç kardeşinin erkek kardeşi Boris Godunov'dadır. 1598 yılında iktidara doğrudan çıkan Godunov tahta çıkışıyla Rurik Hanedanı sona ermiş olur. Godunov'un saltanatı, iktidarının yasallığının sorgulanması ve Prens Dimitri'nin şüpheli ölümüyle gölgelenmiştir. Godunov iktidarına karşı olan muhalefeti püskürtse de sonlandıramamıştır. Saltanatının ilk yıllarında yaşanan Aşırı soğuklar sebebiyle 1601-1603 yılları arasında geniş çaplı kıtlık yaşanmıştır.
1600 yılında Moskova'ya diplomatik görevle gelen üst düzey Lehistan-Litvanya Birliği heyeti ile Rusya arasında müttefiklik teklifinde bulunur. Güçlü derebeyi Lew Sapieha önderliğindeki heyetin isteği belirli bir süre sonra Rusya'nın da ilhak edilmesini üstü kapalı olarak içermekteydi. Çar Boris Godunov teklifi reddederek sadece bölgesel barış antlaşması imzalayacaktır.
Kral III. Zygmunt Waza ve birliğe bağlı vasalları, Rusya'ya karşı ciddi bir işgal harekâtına kalkışamayacaklarını biliyorlardı. Birlik ordusu bu kadar büyük değildi, hazinede ilgili kaynak yoktu ve olası savaşın halk desteği bulunmuyordu. Ancak Rusya'daki durum kötüleştikçe durumdan faydalanmanın yollarını aramaya başlarlar. Bu sırada bazı Rus komutanların birlik yetkilileriyle temas ettiği de iddia edilir. Bazı boyarlar kişisel çıkar peşindeyken diğerleri de saltanattaki iddialarını güçlendirme peşindedir.
Lehistan-Litvanya Birliği ile Rusya'nın birleşmesini savunanlar halihazırdaki birliğe benzer bir plan öngörmekteydi. Buna göre ortak bir dış siyaset ve ortak bir askeri strateji izlenecek, asiller birlik sınırları içinde nerede yaşamak istediklerini veya toprak satın alabileceklerini seçebilecektir. Ticaret ve ulaşım için birlik içi sınırlar kaldırılacak, tek bir para birimi yürürlüğe sokulacak ve Rusya'da Ortodoks Kilisesi haricindeki diğer inanışlara da yaşama hakkı tanınacaktır. Proje hiçbir zaman asiller arasında geniş destek bulamayacak, Rus boyarları, Ortodoks inancının Lehistan-Litvanya Birliği'nde hakim olan Katolik Kilisesi etkisiyle tehlikeye gireceğini ve Rus kültürünün asimile olacağını öngörüp projeye karşı çıkacaklardır.
İkinci işgal (1607-1609)

Yeni Çar IV. Vasili Dimitri'yi alaşağı etmesine rağmen durumu hiç de güçlü değildir. Ülkedeki güçlü Leh karşıtlığına rağmen iç savaş sona ermemiştir. Bu ortamda tahta ortak olarak yine Dimitri adında bir varis ortaya çıkmış ve tahtta hak iddia etmeye başlamıştır. Dimitri yine Lehistan-Litvanya Birliği'ne bağlı derebeylerince desteklenmiştir. Rus topraklarına doğru ilerleyen birlikler geçtikleri yerleri yağmalacak ve yeni çarın öncü birliklerini mağlup edeceklerdir. Bazı muharebelerde Rus birliklerine yenilse de ilerlemesini sürdüren II. Düzmece Dimitri, Karaçev ve Bryansk kentlerini ele geçirir. Lehler tarafından sürekli desteklenen II. Dimitri, 1608 yılı bahar aylarında Moskova kapılarına dayanır. Başkentin 12 km yakınlarındaki Tuşino'da güçlerini toplayan Dimitri'nin beraberinde 7 bin Leh, 10 bin Kazak ve 10 bin paralı asker olmak üzere büyük bir kuvvet vardır. Gittikçe güçlenen Dimitri artık Lehistan-Litvanya Birliği tarafından tehdit olarak görülmeye başlanır.
Savaş (1609-1618) > Lehistan galibiyetleri (1609-1610)

Lehistan topraklarında kendisine karşı başlatılan Zebrzydowski Ayaklanması ile mücadele eden III. Zygmunt Waza 1609 yılında ortaya çıkan yeni durumu lehine kullanır. Bu yıl Çar Vasili İsveç kralı IX. Karl ile ittifak yapınca Lehliler iç sorunlarını bir kenara koyarak ortak düşman olan Rusya'ya saldırmak için bir araya gelirler. Hem Rus hem de İsveç topraklarına yayılmayı planlayan Lehliler derhal harekete geçerler. Daha önce tüm kuvvetiyle Rus topraklarına saldırmayı tercih etmeyen III. Zygmunt Waza 1609 yılına gelindiğinde farklı şartların oluşmuş olduğunu görerek topyekûn işgal saldırısı başlatmaya karar verir.
Çok sayıda Leh asker ve derebeyi Dimitri saflarında Rusya'da savaşmaktayken savaşa III. Zygmunt Waza'nın doğrudan katılması Rus tahtını kendisi için istediğinin ortaya çıkmasına yol açar. Bu gelişme üzerine Dimitri'nin birlikleri Leh kralına geçecek ve Dimitri birlikleri önemsizleşecektir. III. Zygmunt'un çağrısına karşılık veren Hetman Stanisław Żółkiewski 29 Eylül 1609 tarihinde sınırı geçerek önemli bir Rus kenti olan ve 1514 yılında Litvanya'dan alınmış olan Smolensk'i kuşatır. Voyvoda Mihail Şein komutasındaki 1000 kadar asker tarafından savunulan karşısında 12 bin kişilik bir ordu bulur. Bu sayısal eşitsizliğe rağmen 1602 yılında iyi şekilde tahkim edilmiş olan şehir 20 ay kuşatmaya karşı koysa da sonunda el değiştirir.
Tüm Lehistan-Litvanya saldırıları başarılı olmaz. Hetman Jan Karol Chodkiewicz komutasındaki birlikler taarruzda başarısız olup maaşları alamayınca isyan eder ve komutanlarını Smolensk'e geri çekilmeye zorunda bırakır. Veliaht prens Władysław ordusuyla bölgeye gelince savaş bir anda şekilde değiştirir. 1610 yılında Pskov yağmalanacak ve İsveçle İngria Savaşı başlayacaktır. Savaşın sürmesine Leh tarafında iç sorunlar ertelense de tamamen kapanmamıştır. Zebrzydowski Ayaklanmasına katılan derebeyler hala III. Zygmunt'un devrilmesi gerektiğini düşünmektedir. En başından beri Rusya'nın işgaline muhalif olan derebeylerinden Żółkiewski, III. Zygmunt ile savaşın kapsamı ve yürütülme şekliyle ilgili çatışma yaşar. Żółkiewski Rusya gibi güçlü bir kuvvete karşı haksız bir işgal saldırısı yürütülmesine karşı çıkan geleneksel görüşü temsil ediyordu. Buna göre Rusya ile Litvanya örneğinde olduğu gibi gönüllü ve barışçıl bir birliği savunuyordu. Ancak III. Zygmunt buna karşı çıkıyor ve önerilen diplomatik yöntemlerin olası sonuçlarından olan Ortodoks inancına verilecek tavizleri reddediyordu.
Savaş (1609-1618) > Devam eden savaş (1611)

Moskova'da 1611 yılında yaşanan Leh garnizonuna karşı isyan Rus topraklarındaki Lehistan-Litvanya Birliği müdahalesine karşı direnişin önemli bir evresini oluşturur. Moskova halkının ilk saldırısı Lehliler tarafından püskürtülse de çıkan çatışamalarda başalyan yangın tüm şehri sarar. Temmuz ayına doğru Lehliler Kremlin'de kuşatma altında kalmış durumdadır. Bu sırada 1611 yılı ortalarına doğru özellikle Nijni Novgorod'da Leh karşıtı kamuoyu harekete geçer. Kentteki kasap loncasının önde gelenlerinden Kuzma Minin toplanan paraları iletmek ve bir gönüllü ordusu kurması için Prens Dimitri Pojarskiy ile görüşür. 1612 yılı Ocak ayında Lehistan askerlerinin bir bölümü maaşlarını alamadıkları gerekçesiyle ayaklanınca Ruslar güç kazanır. Moskova'da kuşatılmış bulunan Lehlileri kurtarmak için Chodkiewicz 9 bin kişilik kuvvetiyle Ruslara saldırsa da başarılı olamaz. Şehre desteğe gelen Rusların sayısının artmasıyla kuşatma sıkılaşır. Aç kalan Lehliler 6 Kasım 1612 günü Kremlin'i boşaltarak teslim olurlar. Ruslar Moskova'yı tekrar almalarına rağmen 20 aydır kuşatılan Smolensk 2 Haziran 1611 günü düşer. Smolensk'i uzun süre başarıyla savunan Mihail Borisoviç Şein esir alınır.
Savaş (1609-1618) > Suskunluk dönemi (1612-1617)

Smolensk'in düşüşünden sonra Lehistan-Rusya sınırı birkaç yıl boyunca görece olaysız kalsa da resmî bir ateşkes veya antlaşma imzalanmaış durumdadır. Moskova'yı elinde tutamadığından dolayı Lehistan parlamentosu konumundaki Sejm tarafından kıyasıya eleştirilen Zygmunt, sefer için kurulmuş olan ordu ve yeni bir askerî harekât için gerekli mali ödeneği alamaz. Maaşlarını alamayan askerler arasında küçük çaplı bir ayaklanma başlar ve 1612-1614 yılları arasında Lehistan-Litvanya kırsal topraklarını yağmalar. Ayaklanma 17 Mayıs 1614 günü yapılan Rohatyn Muharebesi sonunda bastırılmış olur. Ayaklanmanın lideri Jan Karwacki yakalanarak idam edilir. Bu dönemde Zygmunt'un arası Ukrayna'daki Kazakların topraklarına saldırması nedeniyle Osmanlı İmparatorluğu ile de bozuktur. Rusya ise Lehistan-Litvanya Birliğinin zayıflamasından faydalanamayacak durumda iç karışıklıklarla boğuşmaktadır. 21 Şubat 1613 günü Zemski Sobor adlı meclis 17 yaşındaki Mihail Romanov'u yeni çar olarak seçer. Yeni çar Moskova piskoposu ve çok sevilen bir boyar olan Fyodor Romanov'un oğludur. Oldukça güçlü bir boyar ailesi olan Romanovların aile ağacı Korkunç İvan'ın soyuna dayanmaktadır. Ancak buna rağmen yeni çarın çok sayıda düşmanı vardır. Diğer boyarlar tahtı kendileri için istemekte, İsveçliler müdahil olmaya çalışmaktadır. İki ülkenin de güçsüzlüğünden faydalanan çeşitli silahlı yağmacı gruplar da bu dönemde etkili olabilmiştir.
Savaş (1609-1618) > Son evre (1617-1618)

Lehistan-Litvanya Birliği meclisi yeniden geniş çaplı askerî harekât düzenlenmesi için mali ödenek için onay verince hazırlıklar başlar. Zygmunt ve oğlu Władysław'ın Rus tahtını ele geçirmek için yaptıkları sefer 6 Nisan 1617 günü başlar. Ordunun genel komutası bu kez hetman Chodkiewicz'dedir. Ekim ayında Dorogobuj ve Vyazma kentleri kolayca ele geçirilir. Bu kentler Władysław'ı yeni çar olarak tanır. Ancak Leh birlikleri Vyazma-Mojaisk yolunda yenilince, Moskova üzerine yürüme planları boşa çıkar. Önceki dönemdeki gibi Leh yanlısı bir ortamın yokluğunda Ruslar Smolensk'de ayaklanırlar. Şehirde mahsur kalan Lehliler yetişen yardım birlikleri tarafından kurtarılır. 1618 yılı Eylül ayında Moskova üzerine yapılan sefer de başarısız olunca barış görüşmeleri başlar.
Sonuçları

Savaşın sonunda Zygmunt ne kendisi ne de oğlu Władysław için Rus tahtını ele geçiremez. Sadece topraklarını genişletmiş olur. 11 Aralık 1618 tarihinde imzalanan Deulino Antlaşması ile savaş sona erer. Antlaşma maddeleri uyarınca Lehistan Çernigov ve Smolensk'i topraklarına katar. Taraflar 15 yıl ateşkese uymayı taahhüt ederler. Zygmunt, Rus tahtından feragat etse de oğlu vazgeçmez. 1632 yılında ateşkes sona erince çatışmalar yeniden başlar. Smolensk Savaşı olarak başlayan çarpışmalar bu kez Ruslar tarafından başlatılır. Ruslar Zygmunt'un ölümünden dolayı ortaya çıkan belirsizlikten faydalanmak isterler. Ancak Smolensk'i almayı başaramayan Ruslar 1634 Polyanovka Antlaşması'nı imzalamak durumunda kalırlar. Władysław Rus tahtından feragat etmesi ve Mihail Romanov'u çar olarak tanıması karşılığında Ruslardan yıllık 20 bin ruble alır.
Geleneği

Savaşın çeşitli devrelerinde yapılanlar sonraki nesiller tarafından farklı amaçlarla kullanılmıştır. Tarihte Rus topraklarını işgal eden Napolyon Bonapart ve Adolf Hitler bile tam olarak ele geçiremediği Moskova'yı Lehlilerin ele geçirmiş olması Polonyalı milliyetçiler tarafından propaganda edilmiştir. Ruslar ise dönemin tarihini yazarken düşmanla işbirliği yapılmasını görmezden gelmeyi tercih etmişlerdir. Dönemi anlatan modern eserlerde bu etki görülmektedir. 1818 yılında Moskova'da Kuzma Minin ve Prens Pojarskiy heykeli açılarak bu dönemde verilen mücadele ölümüzleştirilmeye çalışılmıştır. Polonyalı lider Józef Piłsudski de bu döneme sık sık atıfta bulunmuştur. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra 4 Kasım günü 2005 yılından Moskova'da Lehlilerin atılmasını anarak Ulusal Birlik Günü olarak kutlanmaya başlanmıştır.
Popüler kültüre etkileri

Dönem 1612 adlı sinema filminde ele alınmıştır.
Konuyla ilgili yazılmış olan eserler

Norman Davies, God's Playground, ISBN 0-231-05353-3 ve ISBN 0-231-05351-7
Andrzej Andrusiewicz, Dzieje Dymitriad 1602-1614, t. I, II, Warszawa 1990
Andrzej Andrusiewicz, Dzieje Wielkiej Smuty, Katowice 1999
Tomasz Bohun, Moskwa 1612, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2005, ISBN 83-11-10644-4
Marek Kubala, Tomasz Ściężor, Moskwa w rękach Polaków. Pamiętniki dowódców i oficerów garnizonu w Moskwie, Wydawnictwo Platan 2005, ISBN 83-89711-50-8
Zygmunt Librowicz, Car w polskiej niewoli, Warszawa 1984
Andrzej Adam Majewski, Moskwa 1617-1618, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2006, ISBN 83-11-10535-9
Wojciech Polak, O Kreml i Smoleńszczyznę. Polityka Rzeczypospolitej wobec Moskwy w latach 1607-1612, Toruń 1995
Wacław Sobieski, Żółkiewski na Kremlu, Warszawa 1920
Robert Szcześniak, Kłuszyn 1610, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2004, ISBN 83-11-09785-2
Kazimierz Tyszkowski, Wojna o Smoleńsk 1613-1615, Lwów 1932
Henryk Wisner, Król i car. Rzeczpospolita i Moskwa w XVI i XVII, Warszawa 1995, ISBN 83-05-12776-1
Stanisław Żółkiewski, Początek i progres wojny moskiewskiej, 2003, ISBN 83-7316-258-5
Lehistan kralı III.Zygmunt'a karşı düzenlenen Zebrzydowski Ayaklanmasını başlatan kralın görevden alındığını belirten metin
Smolensk Kuşatması
Kluşino'da düşmanı şaşırtan "Kanatlı Hüssar" zırhı
Dimitri Pojarskiy (soldaki) ve Kuzma Minin
Smolensk Kuşatması
Minin ve Pojarskiy anıtından rölyef, Lehlilerin Moskova'dan kovulması
Ivan Turina

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 AIK kalecisi Ivan Turina, 2012'de.
Kişisel bilgileri
Doğum tarihi:  3 Ekim 1980(1980-10-03)
Doğum yeri:  Zagreb, Yugoslavya SFC
Ölüm tarihi:  2 Mayıs 2013 (32 yaşında)
Ölüm yeri:  Solna, İsveç
Boyu:  1,97 m (6 ft 5+1⁄2 in)
Mevkii:  Kaleci
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1998-2007 |  Dinamo Zagreb |  73 |  (0) |
| 1999-2000 |  NK Croatia Sesvete (kiralık) |  0 |  (0) |
| 2001-2002 |  NK Kamen Ingrad (kiralık) |  11 |  (0) |
| 2002-2003 |  NK Osijek (kiralık) |  15 |  (0) |
| 2007-2008 |  Skoda Ksanthi |  8 |  (0) |
| 2008-2009 |  Lech Poznań |  12 |  (0) |
| 2010 |  Dinamo Zagreb |  1 |  (0) |
| 2010-2013 |  AIK |  65 |  (0) |
| Toplam |   |  185 |  (0) |
Millî takım kariyeri
| 2006-2014 |   Hırvatistan |  31 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Ivan Turina (3 Ekim 1980 - 2 Mayıs 2013), kaleci olarak oynayan Hırvat eski millî futbolcuydu. Hırvatistan millî takımında bir kez forma giydi.
Ölüm haberi AIK Fotboll takımının 2 Mayıs 2013 günü resmi web sitesinde bir açıklama ile; "Kalecimiz Ivan Turina'nın, çarşambayı perşembeye bağlayan gece hayatını kaybettiğini derin üzüntüyle öğrenmiş bulunmaktayız" denildi. AIK'e 2010 yazında Dinamo Zagreb'ten katılan 32 yaşındaki futbolcu, lige kısa sürede uyum sağladı. ABD'nin Portland kentinde Şubat ayında düzenlenen sezon öncesi kampta, AIK yetkilileri Turina'nın sözleşmesini 2016 yılına kadar uzattı. Ivan'ın eşine, iki kızına, akrabalarına ve dostlarına taziyelerimizi bildiririz. Sevenlerinin başı sağolsun." şeklinde kamuoyuna duyuruldu.
Ölümü

2 Mayıs 2013'te Turina, Solna'daki dairesinde uykusunda öldü. Eşi sabaha kadar ne olduğunu anlamadı. 10 Temmuz 2013'te yayınlanan otopsi raporu, Turina'nın ölümüne doğuştan kalp kusuru olan kardiyak ritim bozukluğunun neden olduğunu belirtiyor. Bir yaşındaki ikiz kızları ve hamile bir eşi ɡeride bıraktı.
13 Mayıs 2013 tarihinde, AIK ile Turina'nın 2007 yılına kadar profesyonel olarak oynadığı gençlik takımı Dinamo Zagreb arasında ve 2010 baharında onu onurlandırmak için Friends Arena'da bir yardım maçı oynandı. Maçtan elde edilen tüm ɡelirler Turina'nın ailesine gitti. Turina'nın AIK'deki forma numarası 27 olduğu için maçın her yarısı 27 dakika uzunluğundaydı. Eski AIK oyuncuları Krister Nordin ve Nebojša Novaković de Dinamo Zagreb'in 8.058 seyirci önünde 1-0 kazandığı yardım oyununda oynadılar. Turina'nın ailesi hayır etkinliği sonucunda 170.000 ABD Doları aldı.
AIK erkek futbol takımının Turina'nın ölümünden bu yana oynadığı her maçta taraftarlar 27. dakikayı onun adını söyleyerek geçiriyor. Bu gelenek, Turina'nın ölümünden beri her oyunda sürdürüldü.
Kayadöven, Akyaka

| Kayadöven |
| --- | --- |
Köy

 Kars'ın konumu
KayadövenKayadöven'in Kars'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kars
İlçe: Akyaka
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2067 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 73
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0474
İl plaka kodu: 36
Posta kodu: 36780
Kayadöven, Kars ilinin Akyaka ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında "tüccar" anlamına gelen "Bezirgân" adını taşımaktadır. Köy, Arpaçay ilçesine bağlıyken 31 Aralık 1991 tarihindeki İçişleri Bakanlığı kararıyla Akyaka ilçesine bağlandı.
Coğrafya

Köy, Kars il merkezine 53 km, Akyaka ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 73
2021: 76
2020: 81
2019: 93
2018: 87
2017: 43
2016: 54
2015: 50
2014: 51
2013: 38
2012: 34
2011: 38
2010: 31
2009: 37
2008: 50
2007: 40
2000: 68
1990: 131
1985: 150
Erdoğan Demirören

| Erdoğan Demirören |
| --- | --- |
Doğum: 28 Ağustos 1937(1937-08-28) İnegöl, Bursa, Türkiye
Ölüm: 8 Haziran 2018 (80 yaşında) Şişli, İstanbul, Türkiye
Ölüm sebebi: Solunum yetmezliği
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk
Eğitim: Saint Benoît Fransız Lisesi
Meslek: Futbolcu, sanayici, iş insanı
Organizasyon: Demirören Holding
Özvarlık: $ 1-1,5 milyar
Evlilik: Tülin Demirören
Çocuk(lar): Yıldırım Demirören Tayfun Demirören Meltem Demirören

Erdoğan Demirören (d. 28 Ağustos 1937; İnegöl, Bursa – ö. 8 Haziran 2018, Şişli, İstanbul) Türk sanayici, iş insanı, profesyonel futbolcu ve Demirören Holding'in kurucusuydu.
İlk yılları ve eğitimi

Erdoğan Demirören 28 Ağustos 1937 tarihinde Bursa'nın İnegöl ilçesinde doğdu. Saint Benoît Fransız Lisesi'nden mezun oldu. 1956–57 sezonunda Emniyet SK ve Beşiktaş'ta forma giydi.
İş hayatı

Erdoğan Demirören, babası Şükrü Demirören'in 1967 yılında vefat etmesi üzerine İstanbul'un Sirkeci semtinde bulunan otomobil yedek parça ithalatı ve pazarlaması yapan "Oto Kolaylık" adlı şirketin başına geçti. Demirören, Oto Kolaylık şirketinin ardından 1968'de Alman Kolbenschmidt şirketinin lisansıyla üretim yapan Parsat Piston Fabrikası'nı kurdu. 1970'lerde sıvılaştırılmış petrol gazı sektöründe yatırım yapan Demirören, önce Avram Laçin'in 1960'larda kurduğu Milangaz şirketini 1972'de satın aldı. Daha sonra 1975 yılında Güneşgaz, Likidgaz, Mutfakgaz şirketlerini, 1978'de de Demirören Tüp İmalat Fabrikası'nı kurdu. Demirören Grubu bu tarihten sonra 1980'de kurduğu Ata Eğitim dışında uzun süre yatırım yapmadı. 1996 yılında Dem-Al otogaz, 1997'de ise Demirören Enerji şirketini kurarak 16 yıl aradan sonra ilk yatırımlarını yaptı. Demirören 2004-11 yılları arasında mermer, gayrimenkul, liman işletmeciliği, inşaat, petrol ve medya sektöründe 8 yatırım yaptı.
Demirören Holding'in medya sektöründeki ilk yatırımını 2011'de Milliyet ve Vatan gazetelerini Doğan Holding'den satın alarak yaptı. 2018 yılında ise aralarında Hürriyet ve Posta gazeteleri ile Kanal D ve CNN Türk televizyon kanallarının yanı sıra Doğan Haber Ajansı'nı da bulunduran Doğan Medya Grubu'nu satın alan Erdoğan Demirören, Demirören Holding'i Türkiye'nin en büyük medya şirketi haline getirdi.
Erdoğan Demirören, Rumeli Yönetici ve İş Adamları Derneği'nin (RUYİAD) Yüksek İstişare Konseyi üyeliği görevinde bulundu. Ayrıca Beşiktaş JK Divan Kurulu üyesi olarak yer aldı. 2011'de Haliç Üniversitesi tarafından başarılı çalışma hayatı ve sanayi ve eğitim sektöründeki üstün başarılarından dolayı uluslararası ticaret ve işletmecilik alanlarında fahri doktora unvanı verildi.
Özel hayatı

Tülin Demirören ile evlenen Erdoğan Demirören'in Yıldırım ve Tayfun adlarında iki oğlu ve Meltem adında bir kızı bulunuyor. Çocuklarından en tanınanı 2004–2012 yılları arasında Beşiktaş'ın, 2012-2019 yılları arasında Türkiye Futbol Federasyonu'nun başkanlığını yürüten Demirören Holding Yönetim Kurulu Başkanvekili Yıldırım Demirören'dir.
Erdoğan Demirören, 2017'de Forbes dergisinin "En Zengin 100 Türk" listesinde 1-1,5 milyar dolarlık servetiyle 42. sırada yer aldı.
Ölümü

Erdoğan Demirören 8 Haziran 2018'de tedavi gördüğü Florence Nightingale Hastanesi'nde solunum yetmezliği sebebiyle 80 yaşında öldü. 10 Haziran 2018'de Fatih Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.
Erdoğan Demirören'in aile kabristanı
Arpacık, Ulus

| Arpacık |
| --- | --- |
Köy

Dere mahallesi, Arpacık
 Bartın'ın Türkiye'deki konumu
ArpacıkArpacık'ın Bartın'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bartın
İlçe: Ulus
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 508 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 161
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0378
İl plaka kodu: 74
Posta kodu: 74602
Arpacık, Bartın ilinin Ulus ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Bartın il merkezine 49 km, Ulus ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 161
2019: 162
2018: 181
2017: 159
2016: 164
2015: 170
2014: 177
2013: 187
2012: 204
2011: 213
2010: 232
2009: 240
2008: 262
2007: 246
2000: 358
1990: 506
1985: 678
Saldırmazlık ilkesi

Saldırmazlık ilkesi, sağ liberteryenizm içinde, bir bireye veya onun mülküne herhangi bir kuvvetli müdahale başlatmak veya tehdit etmek olarak tanımlanan "saldırganlığın" doğası gereği yanlış olduğunu ifade eden kavram veya öğretidir. Buna göre, kendini savunma dışında zor ve şiddet kullanımı meşru değildir. Pasifizmin aksine kendini savunma ya da başkalarının savunulması sırasında kullanılan şiddet ise meşrudur.
Bir bireye veya mülkiyetine karşı zor ve şiddet kullanılmadığı sürece her davranış serbesttir. Ne devlet ne de başka bir birey tarafından bu kişinin davranışları kısıtlanmaya tabi tutulamaz, cezalandırılamaz. Saldırmazlık ilkesi mülkiyet haklarıyla yakından bağlantılıdır. Günümüzde popüler olarak liberteryenler, bazı agoristler ve anarko-kapitalist ya da voluntaristler tarafından savunulan bir ilkedir. Liberteryenler genellikle saldırmazlık ilkesini mülkiyet haklarının bir parçası ve sözleşme özgürlüğü için gerekli görmektedir.