İstiklâl Marşı
Sözleri

| Osmanlı alfabesi (özgün metin) | Latin alfabesi  (resmî) |
| --- | --- |
:قورقمه، سونمز بو شفقلرده یوزه‌ن آل سانجاق  .سونمدن یوردمڭ اوستنده توتن اڭ صوڭ اوجاق  او بنم ملتمڭ یلدزدر پارلایاجاق؛  .او بنمدر. او بنم ملتمڭدر آنجاق    !چاتمه قربان اولایم چهرڭی، ای نازلی هلال  قهرمان عرقمه بر گل، نه بو شدت، بو جلال  ساڭا اولماز دوكولن قانلریمز صوڭرا حلال؛  !حقدر، حقه طاپان ملتمڭ، استقلال    .بن ازلدن بریدر حر یاشادم، حر یاشارم  !هانگی چیلغین بڭا زنجیر اوره‌جقمش، شاشارم  كوكره‌مش سیل گبی‌یم، بندیمی چیكنه‌ر آشارم؛  .ییرتارم داغلری، انگینلره صیغمام، طاشارم    غربك آفاقنی صارمشسه چلیك زرهلی دیوار  .بنم ایمان دولو گوكوسم گبی سرحدم وار  ،اولوسڭ، قورقما، ناصل بویله بر ایمانی بوغار  "مدنیت" دیدیگڭ تك دیشی قالمش جانوار؟    آرقاداش! یوردیمه آلچاقلری اوغراتما، صاقین  سپر ایت گوده‌ڭی، دورسڭ بو حیاسزجه آقین؛  دوغاجقدر سڭا وعد ایتدیكی گونلر حقڭ؛  كیم بیلیر بلكه یارین، بلكه یاریندن ده یاقین    باصدیغڭ یرلری "طوپراق!" دییه‌رك گچمه طانی  !دوشون آلتنده‌كی بیڭلرجه كفنسز یاتانی  سن شهید اوغلیسڭ، اینجیتمه یازیقدر آتاڭی  .ویرمه، دنیالری آلسه‌ڭ ده بو جنت وطنی    ،كیم بو جنت وطنڭ اوغرینه اولماز كه فدا  !شهدا فیشقیراجق طوپراغی صیقسه‌ڭ، شهدا  جانی، جانانی، بوتون واریمی آلسین ده خدا  .ایتمه‌سین تك وطنمدن بنی دنیاده جدا    روحمڭ سندن، الهی، شودر آنجاق املی  .ده‌گمه‌سین معبدمڭ گوكسنه نامحرم الی  – بو اذانلر – كه شهادتلری دینڭ تملی  .ابدی، یوردیمڭ اوستنده بنم ایڭله‌مه‌لی    .او زمان وجد ایله بیڭ سجده ایده‌ر – وارسه – طاشم  ،هر جریحه‌مدن، الهی، بوشانوب قانلی یاشم  فیشقیریر روح مجرد گبی یردن نعشم؛  !او زمان یوكسه‌له‌ره‌ڭ عرشه دگه‌ر بلكه باشم    !دالغالان سن ده شفقلر گبی ای شانلی هلال  !اولسڭ آرتق دكولن قانلریمڭ هپسی حلال  !ابدیا سڭا یوق، عرقمه یوق اضمحلال  حقیدر حر یاشامش بایراغمڭ حریت؛  !حقیدر حقه طاپان ملتمڭ استقلال: Korkma! Sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak,  Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.  O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;  O benimdir, o benim milletimindir ancak.    Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilal!  Kahraman ırkıma bir gül; ne bu şiddet, bu celal?  Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal...  Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklal!    Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım,  Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!  Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım,  Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.    Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar,  Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.  Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar,  “Medeniyet” dediğin tek dişi kalmış canavar?    Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma sakın,  Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın.  Doğacaktır sana vadettiği günler Hakk’ın,  Kim bilir, belki yarın belki yarından da yakın.    Bastığın yerleri “toprak” diyerek geçme, tanı,  Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.  Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır atanı,  Verme, dünyaları alsan da bu cennet vatanı.    Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?  Şüheda fışkıracak, toprağı sıksan şüheda!  Canı, cananı, bütün varımı alsın da Hüda,  Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.    Ruhumun senden İlahî, şudur ancak emeli:  Değmesin mabedimin göğsüne namahrem eli.  Bu ezanlar, ki şehadetleri dinin temeli,  Ebedî, yurdumun üstünde benim inlemeli.    O zaman vecd ile bin secde eder, varsa taşım,  Her cerihamdan, İlahî, boşanıp kanlı yaşım,  Fışkırır ruhumücerret gibi yerden naaşım,  O zaman yükselerek arşa değer belki başım.    Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal!  Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal.  Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlal.  Hakkıdır, hür yaşamış bayrağımın hürriyet;  Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklal!