stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
George Koval
İstihdam ve casusluk > Atomla ilgili sırları

Savaşın Müttefik Devletler lehine ilerlemesiyle birlikte Uzmanlık Eğitim Programı 1944 başlarında sonlandırıldı ve New York Şehir Koleji'ndeki sınıf arkadaşlarının çoğu piyade olarak görevlendirirken Koval ile bir düzine kişi Özel Mühendis Müfreze Birliğine seçildi. Bu süreçte Amerika Birleşik Devletleri, Kanada ve Birleşik Krallık tarafından atom bombası tasarlamak, mühendisliğini yapmak ve imal etmek amacıyla ortaklaşa kurduğu gizli Manhattan Projesi'nde çalışmak üzere görevlendirildi. Tennessee'deki Oak Ridge'e atandı. O dönem projede görev alan bilim insanları, zenginleştirilmiş uranyum ve plütonyum tabanlı bombaları araştırıyorlardı. Oak Ridge'deki laboratuvarlar, her ikisinin geliştirilmesinin merkezi oldu. Proje, insan kaynaklarının yetersizliği nedeniyle kötüye gitti ve ordudan teknik olarak nitelikli kişiler istendi.
Koval, Oak Ridge'deki birçok noktaya serbest erişim hakkına sahipti. Sağlık fiziği subayı oldu ve tesisteki radyasyon seviyelerini gözlemledi. Federal Soruşturma Bürosu (FBI) kayıtlarına göre iş, Koval'a çok gizli bir güvenlik izni verdi. O dönemler projedeki bilim insanları reaktörden üretilen plütonyumun amaçlanan bomba tasarımları için çok kararsız olduğunu ve gerekli olan zincirleme reaksiyonların meydana gelmesi için polonyum başlatıcılarına ihtiyaç duyulduğunu keşfettiler. Koval, kendisini görevlendirenler tarafından Oak Ridge'deki polonyum tedarikini izlemekle ve elde ettiği bilgileri "Clyde" adlı bir Sovyet bağlantısı aracılığıyla aktarmakla görevlendirildi. Elde ettiği bilgiler; kodlanmış gönderiler, kuryeler ve Sovyet Büyükelçiliği vasıtasıyla Moskova'ya ulaştırıldı. Gönderdiği istihbarat, Oak Ridge'deki polonyumunun Los Alamos Ulusal Laboratuvarı'ndaki bir başka proje tesisine gönderildiği yönündeydi.
Koval, 27 Haziran 1945'te Oak Ridge'deki polonyum başlatıcılarının imal edildiği bir yer olan Dayton Projesi kapsamında toplanan gizli bir laboratuvara nakledildi. Dünyanın ilk atom bombası o yılın 16 Temmuz günü New Mexico'da patlatıldı. Atom bombalarının 6 ve 9 Ağustos tarihlerinde Japonya'ya atılması sonrasında Japonya teslim oldu ve II. Dünya Savaşı sona erdi. Sovyetler Birliği, kendi atom bombasını geliştirme yönündeki çabalarını artırdı. Merkezi İstihbarat Teşkilatı (CIA), Sovyetlerin 1950-53 yıllarına kadar başarılı olamayacağını tahmin ederken 29 Ağustos 1949'da ilk Sovyet RDS-1 atom bombası denemesi gerçekleştirildi. Sovyet askeri yetkililerine göre, askeri istihbarat ajanı "Delmar Koval" tarafından sağlanan "tarif", hazırlanan plütonyum bombasının başlatıcısı oldu. Koval'ın bilgi aktarımı Sovyetler Birliği'nin nükleer silah geliştirmesi için gereken süre büyük ölçüde azalttı.
Sovyet atom bombası projesinin bir parçası olarak gizli araştırma ve geliştirmelerden sonra, Kazakistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin Semipalatinsk test alanında gerçekleştirilen patlama, Amerikalılar tarafından Josef Stalin'e ithafen "Joe" kod adıyla anıldı.
Savaş sonrası yılları

Koval II. Dünya Savaşı'ndan sonra silahlı kuvvetlerden atıldı. New York ve Şehir Koleji'ne dönerek lisans eğitimini 1 Şubat 1948'de elektrik mühendisliği bölümünde tamamladı. Arkadaşlarına Polonya ya da İsrail'e seyahat etmeyi düşündüğünü söyleyen Koval, altı ay boyunca Avrupa seyahati için pasaport hazırladı. Rossiyskaya gazeta'ya göre Koval'ın Amerika Birleşik Devletleri'nden ayrılmasının sebebi, karşı istihbarat ajanlarının bir Sovyet sığınmacının ihbarından sonra, Koval'ın ailesinin Sovyet geçmişine dair bilgileri keşfetmesiydi. Ekim 1948'de deniz yoluyla Amerika Birleşik Devletleri'nden ayrıldı ve ülkeye bir daha dönmedi. Sovyetler Birliği'ndeyken acemi piyade eri ile özel rütbeli olarak terhis evraklarıyla Sovyet ordusunu bıraktı. Yıllar sonra, arkadaşı Kramish'e yabancı kökeninin ve hizmet sicilinin kendisini "çok şüpheli bir karakter" haline getirdiğini yazdı. Eğitim ve araştırma görevlerini reddeden Koval, eski GRU irtibat bürosuna başvurarak D. Mendeleyev Rusya Kimya Teknolojisi Üniversitesi'nde laboratuvar asistanlığı görevini üstlendi. Ardından burada öğretmenliğe başladı. 1949'da Kızılordu'daki görevinden ayrılıp D. Mendeleyev Enstitüsü'ne döndükten sonra bir bilim insanı ve akademisyen olarak hayatını sürdürdü. Enstitüde araştırmalar yapmaya başladı ve iki yıl sonra tezini sundu. 1953'ten itibaren doçent olarak yaklaşık kırk yıl akademik olarak dersler verdi.
1999'da Rusya'daki evinde yaşarken, Amerika Birleşik Devletleri'nin II. Dünya Savaşı gazilerine sosyal güvenlik ödemeleri yapacağını duydu. Başvuru yapan Koval'a 2000 yılında Sosyal Güvenlik İdaresi Merkezi Güvenlik Ofisi "Size emeklilik yardımı almaya hak kazanmadığınızı söylemek için yazıyoruz" yazılı tek cümlelik bir mektup yolladı.
Koval, casusluk sonrası hayatını "olaysız" olarak nitelendirdi. Ailesi GRU için çalıştığını biliyordu, fakat bu konu asla konuşulmadı. Sovyetler Birliği'ne döndüğünde yüksek bir Sovyet ödülü almaması Koval'ı rahatsız etti. Verdiği bir demeçte, "kariyer adamlarına çok büyük ödüller verildi" ifadelerini kullandı. Ayrıca "Şükrediyorum ki kendimi bir Gulag'da bulmadım, olması gerektiği gibi" dedi.  1985 yılında kendisine 2. derece Vatanseverlik Savaşı Nişanı verildi. Koval, 31 Ocak 2006 tarihinde Moskova'daki apartman dairesinde 92 yaşında öldü. Naaşı Moskova'daki Danilov Mezarlığı'na defnedildi. Koval, ölümünden birkaç gün önce kendisini ziyarete gelen GRU yetkilisine, "Artık benden söz etmenizde bir mahzur yok" dedi.
Kimliğinin açığa çıkışı ve sonrası

Savaştan sonra Ethel ve Julius Rosenberg ile Klaus Fuchs gibi casuslar yakalanırken Koval'in yıllarca fark edilmediği anlaşıldı. Kimi kaynaklar fark edilmemesinin nedenleri arasında, hizmet içi politikalarda çalışan kişiler üzerinde yoğun güvenlik kontrollerinin yapılmamasını ve Amerika Birleşik Devletleri hükûmetinin siyasi konular kadar bilimsel konuların üzerinde durmamasını gösterir. 1950'li yıllarda FBI kapsamlı olarak savaş olaylarını soruşturdu ve bu kapsamda Koval'ın eski meslektaşlarıyla görüşmeler gerçekleştirdi. Görüşmeler neticesinde Koval'ın bir casus olabileceği izlenimi oluştu. Buna karşın Amerika Birleşik Devletleri hükûmeti Koval'ın faaliyetlerinin ortaya çıkmasından kaynaklanacak politik hasardan ve oluşacak kötü izlenimden çekindiği için casusluk faaliyetlerinin açıklanması yaklaşık altmış yıl gizli tutuldu.
2000'li yıllara kadar gizli olan Koval'ın casusluk faaliyetleri 2002 yılında yayınlanan "GRU ve Atom Bombası" isimli kitap yayınlandıktan sonra ortaya çıktı. Kitapta Koval'ın kod adından bahsedildi ve karşı istihbarat gruplarından kaçan birkaç casus olarak tanımlandı. Ölümünden yaklaşık 22 ay sonra, 3 Kasım 2007'de Rusya devlet başkanı Vladimir Putin Koval'a Rusya Federasyonu Kahramanı ödülünün verilmesine karar verdi. Ödülü Koval adına Rusya Savunma Bakanı Anatoliy Serdyukov aldı. Koval bu ödülle onurlandırıldığında Rusya Devlet Başkanlığı "Delmar takma adı altında faaliyet gösteren Bay Koval, Sovyetler Birliği'nin kendine has bir atom bombası geliştirmesi için gereken süreyi önemli ölçüde hızlandırmaya yardımcı olan bilgi sağladı" ifadelerini kullandı. 2015 yılında adı, 1932'de Sovyetler Birliği'ne ilk göç ettikleri yer olan Birobican'daki Zafer Meydanı'ndaki granit plak üzerine yazıldı.
Oak Ridge şehrindeki uranyum zenginleştirme tesisinde "Calutron kızları" olarak adlandırılan çalışanlar, izotopları kütlelerine göre ayıran elektromanyetik cihazlar olan kalutronları çalıştırıyorlar. Tesiste bir sağlık görevlisi olan George Koval'ın bu görevi, kendi arabasına sahip olması ve tesisin birçok hassas bölgesine erişebilmesi anlamına gelmekteydi.
Günümüzde Moskova Politeknik Müzesi'nde bulunan ilk Sovyet atom bombası modeli RDS-1. Koval'ın verdiği bilgiler sayesinde Sovyetler Birliği RDS-1'i daha erken deneme şansı buldu.
Rusya devlet başkanı Vladimir Putin George Koval adına verilen Rusya Federasyonu Kahramanı ödülünü Rusya Savunma Bakanı Anatoliy Serdyukov'a takdim ediyor, 2 Kasım 2007.
Freeman Havaüssü İsyanı

Bu, Freeman Field, Indiana'daki 477. Bombardıman Grubuna (Orta) bağlı 101 Afro-Amerikan Birleşik Devletler Ordusu Hava Kuvvetleri subayından oluşan bir grubun, onları Kentucky'deki Godman Field'a götürmek üzere hava nakil araçlarına binmek üzereyken, biraz kırpılmış bir görüntüsüdür. Memurlar, tamamen beyazlardan oluşan bir subay kulübüne girmelerine izin vermeyen bir yönetmeliği okuduklarını kabul eden bir belgeyi imzalamayı reddettikleri için tutuklandılar. Fotoğraf Nisan 1945'te, muhtemelen bir ayakkabı kutusuna kamera saklayan Kıdemli Başçavuş Harold J. Beaulieu tarafından çekilmiştir. (Bkz. James C. Warren, The Freeman Field Mutiny, ISBN 0-9641067-2-8, s. 93.) Beaulieu tarafından çekilen benzer bir fotoğraf Pittsburgh Courier'de çıktı. Olay yerinde başka bir Afrikalı-Amerikalı fotoğrafçı tarafından çekilen fotoğrafların beyaz bir polis memuru tarafından imha edildiği bildirildi. (Warren, s. 92.)
Freeman Havaüssü İsyanı, ABD'nin Indiana eyaleti Seymour kenti yakınlarında ABD Hava Kuvvetlerine ait Freeman Havaüssünde yaşanan olayları anlatır. Olaylar 477. Bombardıman Grubuna bağlı Afrikalı-Amerikalı subayların beyazlar için ayrılmış subay gazinosuna girmeye çalışmasıyla patlak verir. Ayaklanma sonunda 162 tutuklama yapılır. Üç subay görece düşük suçlardan askerî mahkemeye verilir. Sadece bir kişi ceza alır. 1995 yılında alınan karar sonrasında ABD Hava Kuvvetleri Afrikalı-Amerikalı subayların haklı olduğunu resmî olarak kabul ederek askerî mahkeme kararlarını bozar, ilgili subayların sicillerinden olaya dair kayıtların kaldırılmasına karar verir. İsyan, Sivil itaatsizlik hareketi için önemli bir adım olarak değerlendirilir.
Öncesi > Tuskegee havacıları

II. Dünya Savaşı öncesi ve sırasında Amerikan toplumunun çoğunluğunda olduğu gibi ABD Silahlı Kuvvetlerinde de ırk ayrımcılığı sürmekteydi. Tarihsel olarak Afrikalı-Amerikalılar orduda muharip görevler yerine daha çok cephe gerisi hizmetlerde kullanılıyordu. Ayrıca orduda kariyer yapma, rütbe alma şansları sınırlıydı.
1940 yılında A. Philip Randolph ve Walter White gibi önemli Afrikalı-Amerikalı liderlerin Başkan Franklin D. Roosevelt’e yaptıkları baskı sonucu ABD Hava Kuvvetleri savaş pilotu olarak eğitilmek isteyen siyahilere kapılarını açar. İlk siyahi pilotlar  Alabama eyaletindeki Tuskegee 99. Filosuna dahil edildikleri için siyahi savaş pilotlarına Tuskegee havacıları denilir.
Ilk siyahi savaş pilotu subay Albay Benjamin O. Davis, Jr komutasındaki filo 1943 yılında Kuzey Afrika ve İtalya’da savaşır. 1944 yılında 99. Filo diğer filolarla birleştirilir.
Öncesi > 477. Bombardıman grubu

Siyahi liderlerin artan baskısı sonucu Afrikalı-Amerikalı askerler bombardıman uçaklarında görev almalarının önü açılır. 15 Ocak 1944 tarihinde 477. Bombardıman Grubu yeniden hayata geçirilir. Afrikalı-Amerikalı havacılar B-25 Mitchell bombardıman uçaklarında görev almaya başlarlar. Beyaz subay  Albay Robert R. Selway, Jr komutasındaki  başlayan eğitimlere 270 subaylık kontenjan olmasına rağmen 175 kişi alınır. Michigan eyaletindeki Selfridge Havaüssünde bulunan siyahi askerler üste sıkı olarak uygulanan ırk ayrımcılığından şikayetçi olmaya başlar. Siyahi subayların beyaz subaylar için ayrılmış olan mekanları kullanmasına izin verilmez.
Öncesi > Kentucky’ye geliş

5 Mayıs 1944 günü 477. Bombardıman Grubu ırkçı davranışlara karşı bir protesto eyleminin yaşanması ihtimaline karşı Kentucky’deki Fort Knox Üssüne gönderilir. Bu üste siyahi subaylar gazinoya alınsa da beyaz subayların kullandığı sadece üyeler için ayrılmış bir kısım bulunmaktaydı. Bu durumun verdiği rahatsızlığa savaşta yer almış siyahi havacıların terfi ettirilmemesi eklenince siyahi subaylar arasında gerilim artar. 1945 yılında tam savaş kapasitesine çıkan 477’nin Temmuz ayında savaşa katılması planlanmaktaydı. Bu yüzden için B-25 uçuşları için uygun olan Freeman Havaüssüne transfer edilirler.
Protestolar > 5-6 Nisan olayları

477, Freeman üssüne 1 Mart 1945 gününden itibaren giriş yapmaya başlar. Halen eski üste bulunan siyahi subaylara yeni gittikleri üste de ayrımcılığı devam ettirmek için iki ayrı sosyal tesis uygulaması yapıldığı bilgisi ulaşır. Bu uygulamaya göre sadece siyahilerin kullandığı kısım “stajyer” beyazların kullandığı kısım da “eğitmen” olarak ayrılmıştır. Geride kalan siyahi subaylar Üsteğmen Coleman A. Young önderliğinde ayrımcılığa karşı yeni gittikleri üste eylem yapma kararı alırlar. Daha önce de çeştli eylem teşebbüslerinin yaşandığı Freeman üssüne 5 Nisan akşamı gelen subaylar doğrudan beyazlar için ayrılan tesise giderek hizmet talep edirler. İlk grup siyahi subay Binbaşı Andrew M. White tarafından geri çevrilir. Hemen sonrasında gelen subaylarla büyüyen grup ısrarcı olur. Young önderliğindeki 19 subaylık grup tesisi terk etmeyi reddedince tutuklanırlar. Aynı gece 17 subay daha benzer suçlarla tutuklanır. Sonraki gece 25 subay üç grup halinde aynı suçtan tutuklanınca iki gün boyunca toplamda 61 siyahi subay tutuklanmış olur. Olaylar sırasında ufak çaplı itişmeler dışında fiziksel şiddet görülmemiştir.
Protestolar > 85-2 numaralı talimatname

5-6 Nisan olaylarını inceleyen Hava Kuvvetleri Komutanlığı denetmeni Albay  Torgils C. Wold Teğmen Terry ve iki subay haricinde diğer subayların tamamı hakkında suçlamaların düşürülmesini önerir. Üs komutanlığı bunun üzerine 58 subayı serbest bırakır. Bundan sonra subay sosyal tesislerinin ayrılmasının talimatnamelere uygun yapılmadığından hareketle Albay Selway 85-2 numaralı talimatnameyi yayınlar. Afrikalı-Amerikalı subayların talimatnameden haberdar olmadıklarını iddia etmelerine karşılık olarak 10 Nisan günü yüzlerine okumak suretiyle tebliğ eder. Bunun ardından herkesten okuyup anladıklarına dair imza atmaları istendiğinde kimse imza atmaz. Sonunda 2 siyahi ve 2 beyaz subaydan oluşturulan bir komitenin her siyahi subayla tek tek görüşerek önlerine üç seçenek sunmasına karar verilir. Buna göre seçenekler şöyledir:
Metni okuduğuna ve anladığına dair imza atabilir
Metni kabul etmediklerine dair bir belge imzalayabilirler
Askeri Suçlar Kanunu 90.Madde gereği üstlerine itaatsizlikten dolayı tutuklanabilirlerdi.
11 Nisan günü tüm subaylarla tek tek görüşen komite görüşmelerinin ardından 101 subayın tamamı herhangi bir belgeyi imzalamayı reddettikleri için tutuklanırlar.
Protestolar > Salıverilme

Tutuklanan 101 subay Godman Üssüne geri götürülüp dava gününü beklemeye koyulurlar. Bu sırada Afrikalı-Amerikalı örgütler, kurumlar, sendikalar ve kongre üyelerinin Savunma Bakanlığına baskıları artar. Sonunda Genelkurmay  Başkanı George C. Marshall'ın talimatıyla 101 subay 23 Nisan günü salıverilir. Bu karara rağmen General Hunter tüm subayların sicil dosyasına olayla ilgili olumsuz yorum ve görüşlerini ekler.
Üstlerine fiziksel olarak direndikleri iddiasıyla tutuklanmış olan üç subayın davası ise Temmuz ayında görülür. Üsteğmenler Marsden A. Thompson ve Shirley R. Clinton suçsuz bulunurlar. Teğmen Terry ise emre itaatsizlikten suçsuz bulunurken, Teğmen Rogers'ı fiziksel olarak darp etmekten dolayı 150 USD para cezası, rütbelerinin düşürülmesi ve ordudan atılma ile cezalandırılır.
Sonrası

Protestoların ardından 477. Filo gerisin geriye Godman üssüne kaydırılır. İki bombardıman filosu kapatılır. Beyaz subayların yerine tüm kademelerde siyahi subaylar göreve katılır. Savaşa girilmeden önceki son eğitimlerin 31 Ağustos 1945 tarihinde sona ermesi planlanırken 14 Ağustos günü Japonya kayıtsız şartsız teslim olunca savaş sona erer. Savaşın ardından hiç muharebe görmemiş olan 477 küçültülür. 1946 yılında Ohio'daki Lockbourne Hava üssüne kaydırılır. 1947 yılında tamamen kapatılır.
1948 yılında dönemin Başkanı Harry S. Truman'ın 9981 numaralı talimatıyla ABD Silahlı Kuvvetleri bünyesinde ırkçı ayrıma son verilir. Freeman Havaüssü 1948 yılında kapatılınca çeşitli farklı amaçlarla kullanılır, günümüzde bir sanayi parkı kapsamında değerlendirilmektedir.
Sonrası > İtibar iadesi

1995 yılında 477 gazilerinin başvurusu sonucunda General Hunter'ın eylemci subayların sicillerine koyduğu olumsuz değerlendirme kaldırılır. Ordudan atılan Roger Terry'den ise özür dilenir, rütbesi ve hakları iade edilir.
İlgili eserler

Yazar James Gould Cozzens Hava Kuvvetlerindeki kendi anılarının yanı sıra Freeman Havaüssünde olan olaylar hakkında yazdığı Guard of Honor adlı romanla 1949 yılında Pulitzer Ödülünü alır.
Alejandro Castro Espín

| Alejandro Castro Espín |
| --- | --- |
Doğum: Alejandro Castro Espín 29 Temmuz 1965 (59 yaşında) Havana, Küba
Meslek: siyasetçi ve asker
Siyasi parti: Küba Komünist Partisi
Ebeveyn(ler): Raúl Castro Vilma Espín
Akraba(lar): Mariela Castro (kızkardeşi)

Alejandro Castro Espín (d. 1965, Havana) Kübalı siyasetçi ve asker. Küba Devrimci Silahlı Kuvvetleri bünyesinde albaydır. Küba Devlet Başkanı Raúl Castro'nun tek oğludur.
Gençliği

Babası Raúl Castro, annesi ise Küba Devrimi önderlerinden Vilma Espin'dir. Mühendislik eğitiminin ardından uluslararası ilişkiler alanında yüksek lisans yapmıştır.
Askeri kariyeri

Angola'daki Küba birliklerine dahil olsa da cephede savaşmamıştır. Luanda'daki bir kaza sırasında tek gözünü kaybetmiştir.
Devlet başkanı kişisel asistanı

Babası Raúl Castro devlet başkanlığına geldikten sonra onun kişisel asistanı görevine getirilmiştir. Bu sıfatla çok sayıda siyasi toplantı ve resmi gezilere dahil olmuştur.
Çalışmaları

Savunma ve ulusal güvenlik alanlarında araştırmaları ve yazıları bulunmaktadır. Ayrıca basılmış olan bir kitabı bulunmaktadır.
Çalışmaları > Eserleri

Cubadebate sitesindeki yorumlarının yanı sıra ABD'nin 19. ve 20. yüzyıldaki iktidar ilişkilerinin incelendiği El reine del terror (Terör hükümdarlığı) adlı eseri 2009 yılında basılmıştır.
Ailesi

Küba Devrimi önderi Fidel Castro amcasıdır. Deborah, Mariela ve Nilsa adında üç kız kardeşi bulunmaktadır. Kızkardeşi Mariela Castro ülkede öne çıkan bir eğitimcidir ve Küba Ulusal Seks Eğitim Merkezi'nin başkanlığını yürütmektedir.
DNA profillemesi

DNA profillemesi (DNA testi, DNA tiplemesi ve genetik parmak izlemesi olarak da adlandırılır), insanların DNA profillerine dayanarak onların kimliklerinin tespitini kolaylaştırmak için forensik bilimcilerin kullandığı bir tekniktir. DNA profilleri, kişinin DNA'sına karşılık gelen şifrelenmiş numara dizileridir, bunlar kişinin kimlik belirteci olarak da kullanılabilir. DNA profillemesi tüm genom dizilemesi ile karıştırılmamalıdır.
Her insandaki DNA dizilerinin %99,9'u aynı olsa dahi, iki kişinin ayırt edilmesine yetecek kadar DNA farklılığı vardır. DNA profillemesi, kişiden kişiye çok değişkenlik gösteren, genomda tekrar eden dizileri kullanır. Bu diziler değişken sayılı bitişik tekrarlar (İngilizce variable number tandem repeats veya VNTR) olarak adlandırılır. VNTR lokusları, yakın akrabalık ilişkisi olan kişilerde birbirlerine çok benzer ama genelde o kadar değişkendirler ki akraba olmayan kişilerin aynı VNTR'lere sahip olma olasılıkları son derece düşüktür.
DNA profilleme tekniği ilk 1985'te Leicester Üniversitesi'nden Alec Jeffreys tarafından yayınlanmıştır ve günümüzde birkaç millî DNA veritabanının temelinde yatar.
DNA profilleme yöntemi

İşlem, kişinin DNA'sından bir örnek almakla başlar (buna genelde "referans örnek" denir). Referans örneği elde etmenin en arzu edilen yöntemi yanak içi sürüntüdür, çünkü bu kontaminasyon olasılığını düşürür. Bu mümkün olmadığı zaman, (örneğin mahkeme emri gerekmektedir ve yoktur) başka yöntemlerin kullanılması gerekbilir (örneğin, diş fırçası, jilet, vb.) veya depolanmış örnekler (dondurulmuş sperm veya biyopsi dokusu). Biyolojik akrabalardan elde edilen örnekler veya daha önceden profillemesi yapılmış insan kalıntıları da kişinin profili hakkında bilgi verebilir
Referans örnek aşağıda ayrıntıları verilen tekniklerden biri ile analiz edilerek kişinin DNA profili elde edilir. DNA profili sonra başka bir örneğinki ile karşılaştırılarak genetik bir eşleşme olup olmadığı belirlenir.
DNA profilleme yöntemi > RFLP analizi

Ana madde: Sınırlayıcı Enzim Parça Uzunluk Çeşitliliği
DNA profillemesinde kullanılan ilk yöntemler restriksiyon enzimi sindirimi ve ardından Southern blot analizinden oluşmuştur. Restriksiyon enziminin kesim yerinde polimorfizm olabilse de, daha yaygın olarak enzim ve DNA probları VNTR konumlarının lokus analizinde kullanılmıştır. Fakat, Southern blot yöntemi emek-yoğundur ve çok miktarda yıkıma uğramamış örnek DNA'ya gerek gösterir. Ayrıca, Karl Brown'un özgün tekniği pek çok miniuydu konumuna aynı anda bakmaktaydı, böylece daha çok çeşitlilik gözlemlenebilmekte ama her bir alelin ayırt edilmesi daha zorlaşmaktaydı (bu yüzden de babalık testinde kullanılamıyordu). Bu ilk yöntemlerin yerini PCR'ye dayalı yöntemler almıştır.
DNA profilleme yöntemi > PCR analizi

Ana madde: polimeraz zincir tepkimesi
polimeraz zincir tepkimesi (İng. polymerase chain reaction veya PCR) yönteminin icadı ile DNA profillemesi hem ayırt edicilik hem de çok düşük miktarlı (veya bozunmuş) başlangıç malzemesinden bilgi edebilme bakımından büyük aşamalar katetti. PCR, DNA'nın belli bir bölgesinin çok büyük miktarda çoğaltmak için kullanılır, bunun için oligonükleotit primerler ve ısıya dayanıklı DNA polimeraz kullanılır. HLA-DQ alfa ters dot blot şeritler gibi ilk testler, kolay olmalarından ve hızlı sonuç vermelerinden dolayı çok popüler oldular. Fakat, RFLP kadar ayırt edici değildiler. Ayrıca karışık örneklerden (örneğin bir cinsel taciz kurbanından alınma vajinal sürüntüden) DNA profili elde etmek zordu,
Bu sorunlara rağmen, PCR yöntemi VNTR lokuslarını analiz etmeye kolaylıkla uygulanabilir. ABD Federal Tahkikat Bürosu (FBI) DNA tiplemesi için 13 VNTR analizini standartlaştırmıştır ve adlî vakalarda kimlik tespiti için CODIS veritabanını düzenlemiştir. Başka ülkelerde de benzer testler ve veritabanları kurulmuştur. Ayrıca, SNP analizi için ticarî kitler de mevcuttur. Bu kitler ile bilinen varyasyonları olan genomik bölgeleri PCR kullanılarak çoğaltılır, bunlar özel kartlara tutturulmuş DNA probları ile hibridize edilir, bunun sonucunda belli bir dizinin varyasyonuna karşılık gelen renkli bir benek edilir.
DNA profilleme yöntemi > AmpFLP

Çoğaltılmış parça uzunluğu polimorfizmi (İng. amplified fragment length polymorphism veya AmpFLP) adlı bir diğer teknik, 1990'lar başında uygulamaya sokulmuştur. Bu teknik RFLP'den daha hızlı çalışır ve DNA örneklerini çoğaltmak için PCR kullanır. Değişken sayılı bitişik tekrar (İng. variable number tandem repeat veya VNTR) polimorfizmlerine dayalı aleller ayırt edilir, bunlar poliakrilamit jel elektroforezi ile ayrıştırılır. Bantlar gümüş boyaması ile görülür. Parmak izleri için sıkça kullanılan lokuslardan biri D1S80 lokusuydu. PCR'ye dayalı diğer yöntemler gibi, fazla bozunmuş DNA veya çok düşük miktarlarda DNA alel kaybına yol açabilmekte (öyle ki heterozigotik bir örnek homozigotik zannedilebilir) veya başka stokastik etkilere yol açabilmektedir. Buna ilaveten, analiz jelde yapıldığı için, çok yüksek sayılı tekrarlar jelin tepesinde sıkışabilirler ve birbirlerinden ayırt edilmeleri zor olabilir. AmpFLP analizi yüksek oranda otomatikleştirilebilir. Bu yöntemle kişisel DNA örnekleri karşılaştırılarak filogenetik ağaçlar yaratılabilir. Düşük maliyeti, hazırlanma ve çalıştırma kolaylığı gibi nedenlerden dolayı AmpFLP hâlâ az gelirli ülkelerde yaygın olarak kullanılır.
DNA profilleme yöntemi > Y kromozom analizi

Y kromozomunun polimorfik bölgelerini hedefleyen primerlerin geliştirilmesi sayesinde, erkek ve kadından elde edilmiş karışık  ve/veya ayrıştırılamayan örneklerin çözümü mümkün hâle gelmiştir. Y kromozomu babadan oğula aktarılır, dolayısıyla baba taraflı akraba olan erkeklerin tespitinde yardımcı olur. Sally Hemmings vakasında Amerikan başkanlarından Thomas Jefferson'un bir kölesinden çocuk sahibi olmuş olduğu göstermek için Y-STR analizi kullanılmıştır.