stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Vincent van Gogh'un Mektupları

Vincent van Gogh'un kardeşi Theo'ya yazdığı mektuplardan 650'den fazlası korunmuştur. Vincent 1885 Nisan'ında kardeşine ilk şaheseri olan Patates Yiyenler hakkında yazmıştır. İçinde çoklu figürler içeren ilk karmaşık kompozisyonlarından biri olacak olan resmin üzerinde çalışıyordu ve mektubuna resmin bir eskizini de eklemiştir: "Bak, bu kompozisyonun şu anki hâli. Oldukça büyük bir tuval üzerine yaptım ve eskizde olduğu gibi içinde yaşam olduğuna inanıyorum."
Vincent van Gogh'un Mektupları günümüze kadar gelebilmiş ve Vincent van Gogh'un yazdığı (820) ve ona yazılmış olan (83) 903 mektupluk bir koleksiyondur. Bu mektupların 650'den fazlası Vincent tarafından kardeşi Theo'ya yazılmıştır. Koleksiyonda ayrıca van Gogh'un kız kardeşi Wil ve diğer akrabalarına yazdıklarının yanı sıra Paul Gauguin, Anthon van Rappard ve Émile Bernard gibi ressamlara da yazılmış olan mektuplar da yer alır.
Vincent'ın kardeşi Theo'nun eşi Johanna van Gogh-Bonger eşinin 1891'de ölümünden sonra mektupları derlemek için uzun yıllar geçirmiş ve ilk olarak 1914'te yayımlanmasını sağlamıştır. Mektupların 1966'da yapılan seçme derlemenin editörü Arnold Pomerans, Theo'nun "en küçük bir kâğıt parçasını bile saklayan bir kişi" olduğunu yazmıştır ve Theo'nun bu davranışı sayesinde Vincent'dan gelmiş 663 mektup korunmuştur. Buna karşın Vincent kendisine gelen mektupları saklamamış ve bunlardan 39'u Theo'dan olmak üzere yalnızca 84'ü günümüze gelebilmiştir. Yine de Vincent van Gogh hakkında günümüzde bilinenlerin çoğu iki kardeş arasındaki bu mektuplara dayanmaktadır. Gerçekten de en az bilgi sahibi olunan dönemlerden biri, iki kardeşi Paris'te aynı daireyi paylaştıkları ve mektuplaşmaya gerek duymadıkları Paris dönemidir. Bu mektuplar dönemin resim sanatı üzerine aynı de Goncourt kardeşlerin birbirleri olan mektuplaşmaları dönemin edebiyat dünyası üzerine nasıl ışık tuttuysa van Gogh kardeşlerin mektupları da dönemin resim dünyası üzerine açıklayıcı olmaktadır.
Yayımlanma tarihçesi

Vincent (solda), 1873. Theo (ortada), 1878. Johanna (sağda), 1889.
Uzun yıllarını mektupları derlemeye vermiş olan Johanna van Gogh-Bonger şöyle yazmıştır: "Theo'nun genç eşi olarak 1889'da Paris'te Cité Pigalle'deki dairemize geldiğimde yazı masasının dibinde bir çekmece dolusu Vincent'dan gelmiş mektup buldum." İki yıl içinde Vincent silahla kendini vurması, Theo'da hastalık sonucu öldüler. Joanna, mektup koleksiyonunu derlemeye başladı ve mektupların ilk baskısı 1914 Ocak ayında yapıldı. İlk baskı üç ciltten ibaretti ve 1952-1954 yılları arasında ilave mektupların da eklendiği dört ciltlik bir baskı yapıldı. Jan Hulsker 1987'de mektupların tarih sırasına dizilmesini önerdikten sonra Van Gogh Müzesi tarafından 1994'te Van Gogh Mektup Projesi başlatıldı. Proje, Vincent'ın yazdığı ve ona yazılmış olan mektupların açıklamalı koleksiyonundan oluşmaktadır.
Yayımlanma tarihçesi > Sergi ve eski baskılar

1901 Aralık ayının son günlerinden 1902 Ocak ayına kadar ilk Van Gogh sergisi Berlin'de Bruno Cassirer ve kuzeni Paul Cassirer tarafından düzenlendi. Paul Cassirer van Gogh'un eserleri için bir pazar yarattıktan sonra Johanna van Gogh-Bonger'in yardımıyla bu pazarın fiyatlarını düzenledi. Bruno Cassirer, 1906 yılında Vincent'ın Theo'ya olan mektuplarının içinden seçilmiş küçük bir miktarını Almanca olarak yayımladı.
Mektuplar

Van Gogh'un günümüze kadar gelebilmiş olan yazdığı 844 mektubun 663'ü Theo'ya, 9'u da Theo ve Jo'ya yazılmıştır. Vincent'ın Theo'dan aldığı mektupların ise yalnızca 39'u geriye kalmıştır. İlk mektup Vincent 19 yaşındayken yazılmıştır ve "Sevgili Theo" diye başlar. O zamanlarda Vincent henüz iyi bir mektup yazarı değildir; olgusaldır ama duygu ve düşüncelerini çok ifade etmez. Önce Londra'ya sonra da Paris'e taşındıktan sonra kendisi hakkında daha çok yazmaya başlamıştır.
1888'den 1889'a kadar van Gogh Émile Bernard'a 22 mektup yazmıştır ve bu mektuplarda kullandığı ton Theo'ya yazdıklarından farklıdır. Bernard'a yazdığı mektuplarda daha çok resim yaparken kullandığı teknikler ile renk kullanımı hakkında yazmıştır.
Mektuplar > Edebî yönden mektuplar

Van Gogh arzulu bir okuyucu idi ve mektupları izlediği edebî akımlar dışında kendi şahsına münhasır bir edebî üslûp da içerir. Mektuplar da kullandığı yazı üslûbu okuduğu ve değer verdiği edebiyatıların tarzını yansıtır:Balzac; Michelet gibi tarihçiler; Zola, Voltaire ve Flaubert gibi natüralistler. Ayrıca, geceleri resim yapmak için ışığın yeterli olmadığı zamanlarda George Eliot, Charlotte Brontë, Charles Dickens gibi yazarların romanlarını ve Keats'in de şiirlerini okurdu. Gauguin, van Gogh'a "çok fazla okuduğunu" söylemişti.
Van Gogh konusunda uzman Jan Hulsker mektupları hakkında "Vincent kendini fevkalâde bir şekilde ifade etmeye muktedirdi ve bu harikulâde yazma yeteneği mektuplarının dünya edebiyatı içinde kalıcı olarak yer almasını sağladı" diye yazmıştır. Şair W. H. Auden ise "van Gogh'un yazıp da benü büyülemeyen bir mektup nadir bulunur" diye belirtmiştir. Pomerans, kullanılan yazı üslûbu ve kendini ifade edebilme yetisi nedeniyle mektupların "dünya edebiyatı" düzeyinde olduğuna inanmaktadır. Mektuplarında van Gogh kişiliğinin farklı yönlerini yansıtır ve duruma göre özel bir ton takınır. Dinî fanatiklik içinde olduğu dönemde mektupları düşüncelerini yansıtırken Sien Hoornik ile birlikte olduğu zaman duygularını yansıtırlar.
Mektuplar > Bir ressamın yaşam kaydı olarak mektuplar

Van Gogh'un mektupları bir ressamın yaşamı boyunca geçirdiği olayların tarihsel kaydını oluşturur. Mektuplar bir ressamın otobiyografisi olarak okunabilir; Brabant, Paris ve Londra, Lahey, Drenthe, Nuenen, Anvers, Arles, Saint-Remy ve Auvers'de geçirdiği zamanlarda yaptığı fiziksel yolculukların yanı sıra sanatsal gelişimi de görülür. Bazen Vincent Theo'ya her gün, para isteme ihtiyacının ötesinde yazmış, İngiltere ve Hollanda'yı anlatmıştır. Mektuplarına madenciler ve köylüler gibi sıradan insanların desenlerini eklemiştir; dünyanın yoksullara kalacağına inanmaktadır. Van Gogh'un spiritüel ve teolojik düşünceleri ve kanaâtları yaşamı boyunca yazdığı mektuplarda ortaya çıkmaktadır.
Mektuplar > Mektuplardan eskizler

280 numaralı mektuptan atölye penceresinden manzara deseni (F-, JH930).
251 numaralı mektuptan Ressamın Çatı Katı Penceresinden Görünen Çatılar deseni (F-, JH157).
252 numaralı mektuptan Pollard Kavağı deseni (F-, JH165).
261 numaralı mektuptan desen.
Lahey'de yaptığı ayarlanabilir ayaklara sahip olan perspektif çerçevesinin bir eskizi, 1882.
Ayarlanabilir ayaklara sahip olan yeni perspektif çerçevesini Scheveningen'den kum tepelerinde nasıl kullanacağını anlatan bir eskiz, 1882.
Halk Çorbası Mutfağı, mektup deseni, 1883, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F271)
Halk Çorbası Mutfağı, mektup deseni, 1883, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F272)
324 numaralı mektuptan desen. (F-, JH332).
323 numaralı mektuptan desen. (F1020, JH333).
Arles yakınında Langlois Köprüsü, (Émile Bernard'a yazılan mektuptan desen), Mart 1888, J. P. Morgan Library, New York City (JH 1370)
Vincent'ın Arles'daki Yatak Odası mektup deseni Ekim 1888, Pierpont Morgan Library
Vincent'ın Arles'daki Yatak Odası mektup deseni Ekim 1888, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (JH 1609) mektup 554
John Peter Russell'a mektup, 1888, Solomon R. Guggenheim Müzesi, New York
Marguerite Gachet Piyanoda, mektup deseni, Auvers, Haziran 1890, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (JH 2049)
Theo'ya yazılmış bir mektupta Ayçiçekleri triptiği deseni.
Arles'da Sarı Ev mektup 491.
Erişkin olarak yaşadığı dönemin çoğunu yalnız geçirdi ve çevresini saran dünya ile resim üzerine mümkün olduğu kadar çok şey öğrenmek için çabaladı. Margaret Drabble Drenthe'de yazdığı mektupları "kalp kırıcı" olarak tanımlar; Vincent Hollanda köylü yaşamının umutsuz yoksulluğu ve bayağılığıyla uzlaşmaya çabalamıştır. Bu çaba sonunda Patates Yiyenler resmini yapmıştır. Arkadaşı ve akıl hocası van Rappard bu resimden hoşlanmamıştı. Van Gogh azimler Anvers ve Paris üzerinden Güney'e taşındı. Arles'da yazdığı mektuplarda birlikte yaşayan, birlikte çalışan ve birbirlerine yardım eden bir ressamlar topluluğunu tasvir eden ütopya hayâlini anlatır. Bu projesinde Paul Gauguin 1888'in sonlarında ona katılmıştır.
Mektuplar > 716 nolu mektubun el yazması

716 nolu mektup Vincent van Gogh ve Paul Gauguin tarafından Emile Bernard'a gönderilmiş ve Gauguin'in Arles'da van Gogh'un yanına gelmesinden kısa bir süre sonra 1 Kasım 1888 civarında yazılmıştır. O yılın yaz sonu van Gogh ikinci Ayçiçekleri resim grubunu tamamlamasının yanı sıra Gauguin ile paylaştıkları evi tasvir eden ünlü Sarı Ev tablosunu da tamamlamıştı.
İki ressamın da birlikte yazdıkları bu tek mektubun orijinal Fransızca metni ile İngilizce çevirisi Van Gogh Müzesi'nin web sitesinde okunabilir. Bu mektupta iki ressam, muhtemelen Fransa dışında, bir ressam komünü kurma planlarını anlatır. Aslında ilişkileri her zaman için hassastı ve aynı yılın sonunda bir daha görüşmemek üzere ayrıldılar; bu ayrılık van Gogh'un sinir krizi geçirerek sol kulağını yaralamasının ardından hastaneye yatırılması ile aynı zamanda olmuştur.
Bu mektubun el yazması oriinali 12-13 Aralık 2012'de 445.000 €'ya satılmıştır.
Konuyla ilgili yayınlar

Drabble, Margaret. "Dutch Courage". New Statesman. (18 January 2010).
Shiff, Richard. "The Myth behind the Man". New York Times Book Review. 9 February 1986.
"Vincent van Gogh: Painted with Words: The Letters to Émile Bernard". Publishers Weekly. (27 August 2007). Vol 254, Issue 34.
Mektup 716: Vincent van Gogh ve Paul Gauguin'den Emile Bernard'a. Arles, 1 Kasım Perşembe ya da 2 Kasım Cuma 1888
Hoşyar Kadın Çeşmesi

| --- | --- |
Çeşmenin ön cephesinden bir görünüm (Kasım 2018)

Diğer ad(lar): Huşyar Kadın Çeşmesi
Genel bilgiler
Tür: Çeşme
Konum: Beyoğlu, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°02′25″K 28°58′25″D﻿ / ﻿41.04028°K 28.97361°D﻿ / 41.04028; 28.97361
Tamamlanma: 1840 ya da 1841
Sahip: Vakıflar Genel Müdürlüğü
Teknik ayrıntılar
Yapı sistemi: Kâgir
Malzeme: Taş ·  tuğla ·  mermer

Hoşyar Kadın Çeşmesi ya da Huşyar Kadın Çeşmesi, İstanbul'un Beyoğlu ilçesindeki bir çeşmedir. Osmanlı Padişahı II. Mahmud'un eşi Hoşyar Kadın tarafından, kitâbesine göre "ölen kızı Mihrimah Sultan'ın ruhu için" 1840 ya da 1841 yılında yaptırıldı. Zaman içerisinde çeşmenin teknesi, yol hizasının altında kaldı. Günümüzde mülkiyeti Vakıflar Genel Müdürlüğünde olan ve suyu akmayan çeşmenin bir bölümü yıkık hâldedir.
Kesme taştan inşa edilmiş dikdörtgen planlı kâgir bir yapı olan çeşmenin ön yüzü mermer kaplıdır. Arka kısmında, moloz taş ile tuğladan yapılmış tonozlu deposu bulunur. Dikdörtgen şeklinde ve üzerinde birtakım kabartma süslemelerin olduğu ayna taşının yer aldığı dikdörtgen nişin her iki yanında birer pilaster vardır. Alttan ve üsten birer silme, her iki yanından ise dörder oyuğa sahip birer pilasterle sınırlanan alınlıkta, beş satır ve iki sütun hâlinde çeşmenin kitâbesi yazılıdır. Alınlığın ortasında konumlanan elips şeklindeki madalyonda Abdülmecid'in tuğrası yer alır.
Tarihi

Osmanlı Padişahı II. Mahmud'un eşlerinden Hoşyar Kadın tarafından, kitâbesine göre "ölen kızı Mihrimah Sultan'ın ruhu için" 1840 ya da 1841 yılında yaptırıldı. Çeşmenin suyu, Pangaltı'dan ayrılan Kurtuluş kolu ile Kasımpaşa'ya giden kolların üçüncüsünden geliyordu. İbrahim Hilmi Tanışık 1945 tarihli eserinde, çeşmenin bir evin altında kaldığını ve teknesinin yere gömülü olduğunu aktarmıştı.
10 Kasım 1973'te alınan 7478 sayılı karar doğrultusunda çeşme, 2 Ekim 1977'de T.C. Resmî Gazete'de yayımlanan yazıda yer alan Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu tarafından "korunması gereken tarihî eser" olarak tanımlanan taşınmazlar arasında listelendi. Günümüzde mülkiyeti Vakıflar Genel Müdürlüğünde olan ve suyu akmayan çeşmenin bir bölümü yıkık hâldedir.
Konumu ve mimarisi

İstanbul'un Beyoğlu ilçesinin Hacıahmet Mahallesi'nde, Pir Hüsamettin Sokağı'nda konumlanan 21,35 m2lik tapu alanına sahip bir duvar çeşmesidir. Kesme taşla inşa edilmiş kâgir yapının kuzeybatıya bakan ön yüzü mermerle kaplıdır ve günümüzde beyaz üzerine kahverengi boya uygulaması vardır. 2,68 m genişliğindeki ön cephe, depodan 0,62 m ileri taşar. Ön cephenin her iki yanında yer alan 0,26 m genişliğindeki dikdörtgenler prizması şeklindeki iki pilaster, 1,02 m genişliğinde ve 0,41 m kalınlığındaki nişi meydana getirir. Nişin içindeki 0,81 m genişliğindeki dikdörtgen biçimli ayna taşını çevreleyen silmenin her iki yanı ile üst kısımlarında zikzak, her iki üst köşesindeki 0,16 × 0,15 m ölçülerindeki kartuşlarda ise iç içe geçmiş yapraklardan meydana gelen çiçek şeklindeki kabartmalar yer alır. Ayna taşının üst kısmında her iki yanda, köşelerden lüleye doğru uzanan, sarkan kumaş görünümlü perde kıvrımı motifli kabartma bulunur. Çeşmenin teknesi günümüzde, yol seviyesinin 0,5 m kadar altında kalır.
0,76 × 0,37 ölçülerindeki kitâbesinin bulunduğu alınlık alttan ve üstten, içbükey ve dışbükey hatlarla yukarıya doğru kademeli olarak genişleyen birer silmeyle sınırlanır. Alınlığın yanlarındaki sınırlarını ise; 0,23 m yüksekliğinde ve 0,025 m genişliğinde dörder oyuk içeren, 0,135 m genişliğinde 0,55 m yüksekliğindeki birer pilaster oluşturur. Kitâbenin ortasında, dal ve yaprak motifleriyle çevrili, büyük ekseni 0,535 m uzunluğundaki bir elips biçiminde, içinde Abdülmecid'in tuğrasının olduğu bir madalyon vardır. Madalyonun dışında, dört köşesine birer tane çiçek şeklinde düzenlenmiş, yıldız motifli kabartmalar konumlanır. Talik hattıyla yazılmış, beş satır ve iki sütun olarak düzenlenmiş kitâbede tarih yer almaz, ancak son iki dizedeki noktalı harfler kullanılarak ebced hesabıyla tarih düşülmüştür. Kitâbe metni şu şekildedir:
| --- | --- |
Metin  شاهنشه خلد آشیان / آرا یش باغ جنان / سرزمرۂ عفرانیان / محمود خانِ زی عرا اول شاه مرحومك بهین / عفّتِ فرو عصمتِ كزین / ایكنجی قادینی همین / خوشیارِ خیرات انتما جان پارەسی زیبِ نعیم/ مستغرقِ لطف رحیم / اول مهرماه سلطان كیم/ایتمش ایدی عزم بقا اولمشدی چشمه خاكسار / والدەسی عفّت شعار / روحی ایچون ایدوب عمار/تجدید ایله قیلدی بنا اولدی حروفِ جوهری / تاریخی اتمامی زیهی / خوشیار قادین احیاسیدر/زمزم كبی عین صفا: Çeviri yazı  Şâhinşeh-i huld âşiyân / Ârâ yiş-i bağ-ı cinân / Serzümre-i afrâniyân / Mahmûd Hân-ı zî 'arâ Ol şâh-ı merhûmun bihîn / 'Iffet-i fer u 'ismet güzîn / İkinci kadını hemîn / Hôşyâr-ı hayrât intimâ Cân pâresi zîb-i na'îm / Müstağrak-ı lütf-i rahîm / Ol mihrimâh sultân kim / Etmiş idi azm-ı bekâ Olmuşdı çeşme hâksâr / Vâlidesi 'iffet şi'âr / Rûhu içün edüb 'imâr / Tecdîd ile kıldı binâ Oldu hurûf-ı cevherî / Târihî itmâmı zehî / Hôşyâr Kadın ihyâsıdır / Zemzem gibi 'ayn-ı safâ

Çeşmenin kuzeydoğu-güneybatı doğrultusunda uzanan 4,62 × 5,20 m ölçülü dikdörtgen planlı deposu, tuğladan yapılan tonozla örtülüdür. Depo 0,3 m kalınlıktadır; duvarları moloz, taş, tuğla malzeme ve almaşık teknikle örülmüştür. Deponun kuzeydoğu kısmı, güneydoğusundaki tonozun bir bölümü yıkılmıştır.
Jacques Pervititch'in Eylül 1925 tarihli haritasında çeşme ile çevresi
Marc-Antoine Jullien de Paris

| Marc Antoine Jullien |
| --- | --- |

Doğum: 10 Mart 1775 Paris, Fransa
Ölüm: 4 Nisan 1848 Paris, Fransa
Defin yeri: Père Lachaise Mezarlığı
Mezun olduğu okul(lar): Collège de Navarre; Paris Üniversitesi
Meslek: Gazeteci, diplomat, devrimci, eğitimci, politikacı, yazar
Evlilik: Sophie-Juvence Nioche
Çocuk(lar): 6, Auguste Jullien, Pierre-Alexandre-Adolphe Jullien ve Antoinette-Stéphanie Lockroy dahil
Ödüller: Chevalier de la Légion d'honneur (1805)

Marc Antoine Jullien (d. 10 Mart 1775, Paris – ö. 4 Nisan 1848, Paris), Fransız gazeteci, diplomat, devrimci, eğitimci, politikacı, yazar.
Kariyeri

Çocukluğu Romans'ta geçti. Ortaöğrenimini Lyon'da ve yüksek öğrenimini Paris'te yaptı. Karşılaştırmalı eğitim biliminin kurucusu ve "babası" olarak kabul edilir.
2023 Johannesburg bina yangını

Johannesburg bina yangınından bir görüntü.
31 Ağustos 2023'te saat 01:30 civarında Güney Afrika'nın Johannesburg kentinde işgal edilen bir hükûmet binasında yangın çıktı; 77 kişi öldü ve 88 kişi yaralandı. Güney Afrika tarihinin ölüm sayısı en yüksek ve en büyük yangınlarından biriydi.
Bina

80 Albert Street adresindeki bina, 1954 yılında Johannesburg'un Avrupa Dışı İşler Departmanı'nın merkez ofisi olarak inşa edilmiş olup, apartheid sistemi altında siyahi insanların Johannesburg'a giriş-çıkış hareketlerini kontrol eden bir Geçiş Ofisi olarak hizmet vermiştir. 1994'ten itibaren bina, daha sonra Usindiso Kadın Sığınağı olarak adlandırılan bir kadın sığınma evi olarak kullanılmaya başlanmıştır. 2019 yılında binanın işgalciler tarafından ele ɡeçirildiğinin ve güvenli olmadığının tespit edilmesi üzerine binada bulunan bir klinik, Sağlık ve Sosyal Kalkınma Belediye Başkanlığı Komitesi (MMC) üyesi Mpho Phalatse tarafından başka yere taşınmıştır.
Bina, tarihini anlatan bir miras plakasıyla işaretlenmiştir.
2012-13 2. Lig

| Spor Toto 2>  Lig |
| --- | --- |
Sezon: 2012-2013
Takım sayısı: 34
Şampiyon: Kırmızı Grup   Kahramanmaraş   Beyaz Grup   Balıkesirspor
Üst lige yükselenler: Kahramanmaraşspor   Balıkesirspor   Fethiyespor
Ligden düşenler: Denizli Belediyespor   Ç. Şekerspor   Ünyespor   Sakaryaspor
Gol kralı: Muğdat Çelik  (Nazilli Belediyespor)  (24)
En farklı maç: Fet 5-0 Tur  (02 Aralık 2012)  İng 7-2 Eyp  (14 Nisan 2013)  Üys 0-5 Nbs  (5 Mayıs 2013)
En gollü maç: İng 7-2 Eyp  (14 Nisan 2013)
Oynanan maç sayısı: 551
Atılan gol sayısı: 1279 (maç başına 2,32)
En uzun   galibiyet serisi: Balıkesirspor   Tokatspor   K.Hamam   (5 maç)
En uzun   yenilmezlik serisi: Yeni Malatyaspor (12 maç)
En uzun   mağlubiyet serisi: Alanyaspor (8 maç)
En uzun   kazanamama serisi: Ünyespor (11 maç)
← 2011-12  2013-14 →
2012-13 2. Lig, 2. Lig'in tarihindeki 12. sezonudur. Ligde, 34 takım mücadele etmiştir.
Ligin yeni takımları; 2011-12 3. Liginde gruplarını şampiyon tamamlayan İnegölspor, Nazilli Belediyespor, Hatayspor ve Play-off lar sonucunda Bayrampaşa, Kahramanmaraşspor, Tarsus İ.Y. ve 1. Lig'den düşen Giresunspor, Sakaryaspor ve Güngören Belediyespor yer alacaktır.
Gruplarını şampiyon olarak tamamlayacak 2 takım direkt olarak gelecek yıl 1. Lig'e yükselmişlerdir. Ayrıca her iki grupta da 2.,3.,4. ve 5. sırada bulunan takımlar kura çekimi ile eşleşerek oynanacak final maçı sonucunda da bir takım önümüzdeki yıl 1. Lig'de yer alacaktır.
Gruplarda son 2 sırayı alan 4 takım, direkt olarak 3. Lig'e düşmüşlerdir.
Sezon, 9 Eylül 2012 tarihinde oynanan maçlarla başlamıştır. 23 Aralık 2012 oynanacak 17. hafta maçları ile ilk yarı sona ermiştir. İkinci yarı ise, 27 Ocak 2013'te başlayıp 12 Mayıs 2013 tarihinde sona ermiştir.
Oynanan maçlar sonucunda Kahramanmaraş ve Balıkesirspor gruplarını ilk sırada tamamlayarak direkt olarak, Fethiyespor ise Konya Atatürk Stadyumunda oynanan play-off müsabakaları sonucunda 1. Lig'e yükselmişlerdir. Gruplarını son 2 sırada tamamlayan 4 takım Denizli Belediyespor, Ç. Şekerspor, Ünyespor ve Sakaryaspor gelecek sezon 3. Ligde mücadele edeceklerdir.
Nazilli Belediyespor'dan Muğdat Çelik takımı adına 24 gol atarak gol krallığına ulaşmıştır.
3. Ligde bu sezon gruplarını şampiyon tamamlayan Diyarbakır Büyükşehir Belediyespor, Aydınspor 1923 ve Altınordu ile ekstra play-off maçları sonucunda Gümüşhanespor, Çanakkale Dardanel ve Pazarspor gelecek yıl 2. Ligde yer alacaklardır.
1. Ligde bu sezon son üç sırada yer alan Göztepe, Kartalspor ve MKE Ankaragücü takımları gelecek sezon 2. Ligde yer alacaklardır.
Beyaz Grup > Takım bilgileri

| Takım | Kuruluş | Şehir | Stadyum | Kapasite | Başkan | Teknik direktör |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Alanyaspor | 1948 | Antalya | Alanya Oba Stadı | 15.000 | Hasan Çavuşoğlu | Erkan Sözeri |
| Altay | 1914 | İzmir | Alsancak Stadyumu | 15.358 | Ömer Hızlıok | Turgut Uçar |
| Anadolu Selçukluspor | 1955 | Konya | Konya Atatürk Stadyumu | 22.456 | Mehmet Günbaş | Zafer Turan |
| Balıkesirspor | 1966 | Balıkesir | Balıkesir Atatürk Stadyumu | 15.800 | Tuna Aktürk | İsmail Ertekin |
| Bayrampaşa | 1959 | İstanbul | Mimar Yahya Baş Stadyumu | 7.589 | Ali Kahraman | Murat Şenvardar |
| Çamlıdere Şekerspor | 1947 | Ankara | Ankara Ostim Stadyumu | 4.271 | Orhan Kapelman | Mustafa Meteertem |
| Denizli Belediyespor | 1981 | Denizli | Denizli Atatürk Stadyumu | 15.427 | Rüşan Uzunoğlu | Yaşar Güngör |
| Eyüpspor | 1919 | İstanbul | Eyüp Stadyumu | 2.500 | Şevket Sever | Eren Koç |
| Gaziosmanpaşa | 1965 | İstanbul | Gaziosmanpaşa Stadyumu | 2.850 | Mehmet Öztürk | Tahir Çopur |
| İnegölspor | 1954 | Bursa | İnegöl İlçe Stadyumu | 4.975 | İlhan Korkmaz | Mehmet Bulut |
| İskenderun DÇ | 1991 | İskenderun | 5 Temmuz Stadyumu | 12.390 | Ali Cengiz Gül | Haluk Bulgurlu |
| Kırklarelispor | 1925 | Kırklareli | Kırklareli Atatürk Stadyumu | 2.000 | Volkan Can | Bilgin Erdem |
| Kızılcahamamspor | 1950 | Ankara | Bağlum Belediye Stadyumu | 20.000 | Erkan Özbey | Serdar Bozkurt |
| Körfez FK | 1995 | Körfez, Kocaeli | Alparslan Türkeş Stadyumu | 1.790 | İsmail Cenk Karaloğlu | Ahmet Yıldırım |
| Ofspor | 1968 | Trabzon | Of Ilçe Stadyumu | 2.303 | Olcay Saral | İbrahim Tolgay Kerimoğlu |
| Tokatspor | 1969 | Tokat | Gaziosmanpaşa Stadyumu | 5.762 | Emin Yılar | Namık Altunsoy |
| Yeni Malatyaspor | 1986 | Malatya | Malatya İnönü Stadyumu | 10.411 | Ertan Mumcu | Özcan Kızıltan |
Beyaz Grup > Takımlar

Altay
Kızılcahamamspor
Körfez FK
Balıkesirspor
Tokatspor
Alanyaspor
Bayrampaşa
Gaziosmanpaşa
Anadolu Selçukluspor
Yeni Malatyaspor
İskenderun DÇ
Eyüpspor
Denizli Belediyespor
İnegölspor
Kırklarelispor
Çamlıdere Şekerspor
Ofspor
takımlarının Türkiye haritasındaki yerleri
Beyaz Grup > Puan durumu

| Sıra | Takımg t  | O | G | B | M | AG | YG | GF | P | Eleme veya küme düşme |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Balıkesirspor | 32 | 20 | 9 | 3 | 46 | 20 | +26 | 69 | 2013-14 1. Lig |
| 2 | İnegölspor | 32 | 16 | 9 | 7 | 52 | 33 | +19 | 57 | Play-off |
| 3 | Yeni Malatyaspor | 32 | 14 | 14 | 4 | 45 | 21 | +24 | 56 | Play-off |
| 4 | Tokatspor | 32 | 14 | 9 | 9 | 49 | 40 | +9 | 51 | Play-off |
| 5 | Bayrampaşa | 32 | 14 | 7 | 11 | 43 | 36 | +7 | 49 | Play-off |
| 6 | Kızılcahamamspor | 32 | 11 | 12 | 9 | 42 | 41 | +1 | 45 |  |
| 7 | Altay | 32 | 10 | 12 | 10 | 33 | 33 | 0 | 42 |  |
| 8 | Kırklarelispor | 32 | 10 | 12 | 10 | 33 | 40 | -7 | 42 |  |
| 9 | Alanyaspor | 32 | 12 | 5 | 15 | 34 | 33 | +1 | 41 |  |
| 10 | İskenderun DÇ | 32 | 10 | 8 | 14 | 27 | 37 | -10 | 38 |  |
| 11 | Anadolu Selçukluspor | 32 | 9 | 11 | 12 | 32 | 32 | 0 | 38 |  |
| 12 | Körfez | 32 | 10 | 8 | 14 | 36 | 46 | -10 | 38 |  |
| 13 | Eyüpspor | 32 | 10 | 8 | 14 | 35 | 50 | -15 | 38 |  |
| 14 | Gaziosmanpaşa | 32 | 8 | 12 | 12 | 33 | 36 | -3 | 36 |  |
| 15 | Ofspor | 32 | 9 | 8 | 15 | 28 | 44 | -16 | 35 |  |
| 16 | Denizli Belediyespor | 32 | 8 | 10 | 14 | 29 | 42 | -13 | 34 | 2013-14 3. Lig |
| 17 | Çamlıdere Şekerspor | 32 | 6 | 8 | 18 | 22 | 35 | -13 | 26 | 2013-14 3. Lig |
Kaynak: TFF
Sıralama kuralları: Puan Kendi aralarındaki maçlar Gol farkı Atılan gol sayısı
Notlar:
1 2  Kendi aralarındaki maçlarda: Altay 4 puan, Kırklarelispor 1 puan
1 2 3 4  Kendi aralarındaki maçlarda: İskenderun DÇ 14 puan, Anadolu Selçukluspor 8 puan, Körfez 6 puan -2 gol farkı, Eyüpspor 6 puan -6 gol farkı