Avrupa Topluluğu İnsani Yardım Bürosu
Birincil ve ikincil hukuk

Lizbon Antlaşması'nın yürürlüğe girmesinden bu yana, AB'nin insani yardım eylemi, Avrupa Birliği'nin İşleyişi Hakkında Antlaşma'nın (TFEU) 214. maddesi tarafından yönetilmektedir. İnsani yardım, paylaşılan paralel bir yetkidir: Bu, AB'nin ne Üye Devletlerin yetkilerini kullanmalarını engelleyen ne de AB politikasını Üye Devletlerin politikalarını “tamamlayıcı” hale getirmeyen özerk bir politika yürüttüğü anlamına gelir. Lizbon Antlaşması, insani yardımı ilk kez Antlaşmalarda başlı başına bir politika olarak tanıtmaktadır.
TFEU'nun 214. maddesinde tanımlandığı gibi, AB'nin insani yardım alanındaki operasyonları, üçüncü ülkelerde doğal veya insan kaynaklı afetlerin mağduru olan kişilere geçici yardım ve yardım sağlamayı amaçlamaktadır. TFEU'nun 214. maddesi ayrıca AB insani yardım operasyonlarının uluslararası hukuk ilkelerine ve bağlantısızlık, tarafsızlık ve ayrımcılık yapmama ilkelerine uygun olarak yürütülmesi gerektiğini açıkça ortaya koymaktadır.
AB insani yardım bulgularını yönetmek için DG ECHO'nun dayandığı temel yasa, Lizbon Antlaşması'ndan önce kabul edilmiştir ve halen çoğunlukla kullanılmaktadır. 1996 İnsani Yardım Yönetmeliği, AB tarafından finanse edilen insani yardımın amaçlarını ve genel ilkelerini, ayrıca AB tarafından finanse edilen insani yardım operasyonlarının uygulanmasına ilişkin prosedürleri ortaya koymaktadır. Yönetmelik özellikle AB insani yardım fonuna uygun kuruluşların kategorilerini belirtirken, DG ECHO tarafından uyulması gereken sözleşmeyle ilgili, mali ve idari prosedürlerin çoğunu ilgilendiren hususlar için AB Mali Tüzüğüne atıfta bulunmaktadır.
AB'nin Sivil Koruma alanındaki yetkisi, Avrupa Birliği'nin İşleyişi Hakkında Antlaşma'nın 196. Maddesi tarafından yönetilmektedir. AB, sivil koruma alanında destekleyici bir yetkiye sahiptir. Tamamlama ilkesine uygun olarak, kültürel miras da dahil olmak üzere insanları, mülkleri ve çevreyi korumaya yönelik birincil sorumluluk Üye Devletlere aittir. AB Üye Devletleri arasındaki sivil koruma işbirliğinin, afetlerin ulusal kapasiteyi aşabileceği veya önleme ve hazırlık alanları dahil olmak üzere önemli maliyet veya ağ avantajları sunduğu durumlarda özel faydaları vardır. Bu nedenle AB Üye Devletleri, 2001 yılında AB Sivil Koruma Mekanizmasını oluşturdu ve o zamandan beri bu mekanizma büyümektedir.
2019 yasal reformunun bir parçası olarak, AB Sivil Koruma Mekanizması, rescEU'nun kurulmasıyla güçlendirilmiştir. RescEU, yangın söndürme uçakları ve helikopterlerinden oluşan bir filoyu, tıbbi tahliye uçaklarını ve ayrıca sağlıkla ilgili acil durumlara müdahale edebilecek tıbbi ekipman ve sahra hastanelerini ve kimyasalları içeren, biyolojik, radyolojik ve nükleer kazaları kapsayan yeni bir Avrupa müdahale kapasitesi rezervidir. RescEU kapasiteleri, AB Sivil Koruma Mekanizması kapsamı içindedir ve Üye Devletlerin bir acil durum karşısında zorlandığı durumlarda son çare mekanizması olarak kullanılabilmektedir.
Mayıs 2021'de Avrupa Parlamentosu ve Konsey, mevzuatta hedeflenen değişiklikleri kabul etmiştir. Hedeflenen bu revizyonun bir parçası olarak, Acil Müdahale Koordinasyon Merkezi'nin Birlik içindeki ve dışındaki afetler için operasyonel koordinasyon ve izleme rolü ile rescEU'nun yönetiminde AB rolü geliştirilmiştir. Ayrıca, mevzuat değişikliği, Birlik düzeyinde hazırlıklı olmaya daha güçlü yatırım yapılmasını ve Avrupa Birliği İyileştirme Aracı'ndan sağlanan finansman yoluyla bütçe uygulamasının ve Birlik Sivil Koruma Mekanizması kapsamında kurtarma ve dayanıklılık önlemlerinin uygulanmasının daha da basitleştirilmesini sağlamıştır.