stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İstanbul Üniversitesi
Fakülte ve diğer akademik birimler > İletişim Fakültesi

Gazetecilik Enstitüsü adı ile kurulan fakülte. Türkiye'nin ilk iletişim fakültesidir.
İstanbul Gazeteciler Cemiyeti, 1947 yılında İstanbul Üniversitesi Senatosu'na başvurarak, gazetecilik eğitimi veren bir yükseköğrenim kurumunun faaliyete geçmesini istemiştir. Amaç, ülkenin yaşamında önemli payı olan gazetecilerin bilimsel temellere dayalı, çağdaş bir eğitim ortamından geçerek yetişmeleridir. Bu düşünceden hareketle Gazetecilik Enstitüsünün kuruluşuna öncülük eden Gazeteciler Cemiyeti Kurucu Başkanı Sedat Simavi, bir mektup hazırlamış ve bunu dönemin İstanbul Üniversitesi Rektörü Ord. Prof. Dr. Sıddık Sami Onar'a sunmuştur.
1975-1980 arasında üniversitenin İktisat Fakültesi altında Gazetecilik ve Halkla İlişkiler Enstitüsü adını alan okula, 1980'de Yüksekokul statüsü verilmiş ve (yine İktisat Fakültesi altında) adı Gazetecilik ve Halkla İlişkiler Yüksekokulu olmuştur. 1982'de İstanbul Üniversitesi Rektörlüğüne bağlanarak Basın Yayın Yüksek Okulu'na dönüştürülmüştür. Okul, 1992 yılında, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi olmuştur. 1992-1993 öğretim yılında, Fakülte'nin ilk dekanlığına Yüksek Okul müdürü Prof. Dr. Tayfun Akgüner atanmıştır. Günümüzde, Gazetecilik, Halkla İlişkiler ve Tanıtım ile Radyo Televizyon Sinema dallarında lisans, yüksek lisans ve doktora eğitimine devam etmektedir.
İÜRTV, İstanbul Üniversitesi'nin uygulamalı kapalı devre televizyon kanalıdır. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi tarafından yayın hayatına sokulmuştur. İletişim Fakültesi Öğrencilerinin, iç staj uygulamaları, kısa film, belgesel ve daha birçok prodüksiyonu bünyesinde gerçekleştirebildiği, altyapı çalışmalarına hız vererek, öğrencilik yaşamları boyunca profesyonel anlamda yayın yapabilmelerine olanak sağlayan uygulamalı yayın organıdır.
Fakülte ve diğer akademik birimler > İlahiyat Fakültesi

İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nin temeli Darülfünun döneminde atılmıştır. Ayrıca 1900 yılında eğitime başlayan Darülfünuni Şahane'ye bağlı bir İlahiyat Fakültesi de bulunmaktadır. 1914 yılında medrese statüsünde eğitime devam eden akademik birim, 1924 yılında çıkarılan kanunla fakülte statüsüne kavuşturulmuştur. Burada tevsir, hadis, içtihat ve metodoloji, Arap edebiyatı, İslam felsefesi, sosyal ahlak, İslam tarihi ve dinler tarihi de öğretiliyordu.
1933 yılında gerçekleştirilen yükseköğretim reformundan sonra "İstanbul Darülfünunu", İstanbul Üniversitesi oldu. Bu tarihe kadar öğrenci sayısı önemli ölçüde azaldığı için söz konusu fakülte reformdan sonra faaliyetine ara vermiştir.
1992 yılında İstanbul Üniversitesi'ne bağlı olarak restore edilen fakülte, 1996 yılında öğrenci kabul etmeye başlamıştır. Şu anda lisans, yüksek lisans ve doktora düzeyindeki öğrenciler burada eğitim görmektedir.
Fakülte ve diğer akademik birimler > Fen Fakültesi

1933 yılında yükseköğretim reformuyla kurulan Doğa Bilimleri Fakültesi, yurt dışından davet edilen uzmanların katılımıyla eğitim vermeye başladı. 1935 yılında rasathane, 1936 yılında ise Botanik Enstitüsü faaliyete geçmiştir. Reformdan sonra fakülte bünyesinde modern temelde astronomi, botanik, fizik, jeoloji, kimya, matematik ve zooloji bölümleri oluşturuldu. 1952 yılında jeofizik eğitimine de başlandı. Aynı yıldan itibaren Laleli yerleşkesindeki binada eğitim-öğretime devam edilmektedir. 1981 yılında çıkarılan yükseköğretim kanunu ile fakültede astronomi ve uzay bilimleri, biyoloji, fizik, matematik bölümleri kurulmuş, 2003 yılında ise moleküler biyoloji ve genetik bölümleri yeniden yapılandırılmıştır.
Fakülte bünyesinde “Matematik”, “Drama”, “Spor” vb. Öğrenci dernekleri var  Doğa Bilimleri Fakültesi, uluslararası ölçekte dünyanın en büyük yüksek enerji fiziği laboratuvarı olan Avrupa Nükleer Araştırma Örgütü'nde yürütülen 4 önemli araştırmada Türkiye'yi temsil etmektedir.
Fakülte ve diğer akademik birimler > Edebiyat Fakültesi

Darülfünun döneminde başlayan edebiyat eğitimi, 1900 yılında sistematize edilerek Edebiyat Fakültesi bünyesinde verilmeye başlandı. 1911 yılında bilimsel yapısı yeni uzmanlıklarla zenginleştirilen fakülteye "Ulum-i Edebiye Fakültesi" adı verilmeye başlandı. Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk yıllarında bilim kadrosuna Alman akademisyenlerin katılması, fakültede yeni metodolojik temellere dayalı eğitimin başlangıcı olmuştur. 1933 yılında yükseköğretim reformu ile yeniden inşa edilen fakülte, modern temelde eğitime devam etmiştir.
Laleli yerleşkesinde yer alan Edebiyat Fakültesi, geçtiğimiz yüzyılın 50'li yıllarından bu yana Türk edebiyatına pek çok kişilik yetiştirdi. Fakülte bünyesinde şu anda 8 araştırma merkezi bulunmaktadır. Burada Türk dili ve edebiyatı, doğu çalışmaları, batı dilleri ve edebiyatı gibi 15 uzmanlık alanında lisans, yüksek lisans ve doktora düzeyinde 15.000'den fazla öğrenci eğitim görmektedir. Akademik kadroda 109 profesör ve 72 doçent bulunmaktadır. Ayrıca fakülte bünyesinde 29 adet bilimsel ve gazetecilik dergisi yayınlanmaktadır.
Fakülte ve diğer akademik birimler > Ulaştırma ve Lojistik Fakültesi

1999 yılında "Uluslararası Nakliyeciler Derneği", ulaştırma ve lojistik alanlarında kaliteli insan kaynağının yetiştirilmesi için İstanbul Üniversitesi Rektörlüğüne açık çağrıda bulundu. Üniversitenin yönetim kurulu bunu dikkate alarak o yıl "Ulaştırma ve Lojistik Yüksekokulu"nu oluşturarak öğrenci kabul etmeye başladı. 2014 yılında akredite olan kolej, lojistik ve ulaştırma alanında Türkiye'de rakipsiz bir yükseköğretim kurumu haline gelmiş ve 2015 yılında fakülte olmuştur.
Fakültede İngilizce ve Türkçe dillerinde 2 lisans, 3 yüksek lisans ve 2 doktora programı sunulmaktadır. Ayrıca Ulaştırma ve Lojistik Fakültesi'nde "Lojistik" ve "Kültür" ile "Mezunlar Platformu" adlı 2 öğrenci-bilim topluluğu faaliyet göstermektedir.
Fakülte ve diğer akademik birimler > Su Bilimleri Fakültesi

1951 yılında İstanbul Üniversitesi bünyesinde Hidrobiyoloji Araştırma Enstitüsü kuruldu. Kurum, 1982 yılına kadar hem iç sularda hem de denizlerde çok sayıda önemli hidro-araştırmalar gerçekleştirdi. Bu açıdan bakıldığında 1982 yılında kurulan ve 1984 yılında öğrenci almaya başlayan İstanbul Üniversitesi "Su Bilimleri Yüksekokulu" söz konusu kurumun devamı olarak kabul edilmektedir. Zaman geçtikçe araştırmaların ölçeği genişledikçe bilimsel birimin fakülte düzeyinde faaliyet göstermesi ihtiyacı ortaya çıktı. Böylece söz konusu yüksekokul 1992 yılında fakülte olmuş, 2017 yılında çıkarılan kanunla adı "Su Bilimleri Fakültesi" olmuştur.
Halen fakültede 1 lisans, 6 yüksek lisans ve 6 doktora alanında 350 lisans, 64 yüksek lisans ve 47 doktora öğrencisi eğitim görmektedir. Öğrencilerin 13'ü yabancıdır. Su Bilimleri Fakültesi envanterinde "Yunus S" isimli araştırma gemisi bulunmaktadır. Fakültenin Gökçeada ve Sapanca yakınlarında araştırma merkezleri bulunmaktadır.
Fakülte ve diğer akademik birimler > Enstitüler

İstanbul Üniversitesine bağlı 12 enstitü bulunmaktadır. Üniversitenin eğitim verdiği enstitüler şunlardır:
Atatürk İlkeleri ve İnkılâp Tarihi Enstitüsü
Aziz Sancar Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü
Çocuk Sağlığı Enstitüsü
Deniz Bilimleri ve İşletmeciliği Enstitüsü
Fen Bilimleri Enstitüsü
Havacılık Psikolojisi Araştırmaları Enstitüsü
İşletme İktisadı Enstitüsü
Muhasebe Enstitüsü
Onkoloji Enstitüsü
Sağlık Bilimleri Enstitüsü
Sosyal Bilimler Enstitüsü
Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü
Fakülte ve diğer akademik birimler > Yüksekokullar

İstanbul Üniversitesine bağlı 2 yüksekokul bulunmaktadır. Üniversitenin eğitim verdiği yüksekokullar şunlardır:
Devlet Konservatuvarı
Yabancı Diller Yüksekokulu
Fakülte ve diğer akademik birimler > Meslek Yüksekokulları

İstanbul Üniversitesine bağlı 2 meslek yüksekokulu bulunmaktadır. Üniversitenin eğitim verdiği meslek yüksekokulları şunlardır:
Adalet Meslek Yüksekokulu
Güvenlik ve Koruma Bilimleri Meslek Yüksekokulu
Fakülte ve diğer akademik birimler > Bölümler

İstanbul Üniversitesine bağlı 2 bölüm bulunmaktadır. Üniversitenin eğitim verdiği bölümler şunlardır:
Enformatik Bölümü
Güzel Sanatlar Bölümü
Yerleşkeler

İstanbul Üniversitesi'nin İstanbul'da en çok bilinen "Beyazıt" kampüsü de dahil olmak üzere birçok kampüsü vardır.
Yerleşkeler > Beyazıt kampüsü

Osmanlı döneminin ilk yıllarında "Beyazıt" olarak anılan bölgede ahşaptan yapılan eski üniversite yapısı, şiddetli bir yangının ardından 1865 yılında Fransız mimar Bourgeois tarafından tasarlanan yeni bir taş bina ile değiştirildi. Bu tarihten sonra bina Osmanlı İmparatorluğu Harbiye Nezâreti olarak faaliyet göstermiştir. Günümüz rektörlük binası, 1894 yılındaki depremde ciddi hasar görmüş ve İtalyan mimar Raymondo D'Aronco'nun başkanlığında yenilenmiştir. 1828 yılında Sultan II. Mahmud'un emriyle binanın yakınına bir saat kulesi yaptırılmıştır.
Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan sonra Milli Savunma Bakanlığı'nın öncülü olan Harbiye Nezâreti dahil tüm devlet yapıları yeni başkent Ankara'ya taşınmış, bina ve çevresi yeniden İstanbul Darülfünunu'na devredilmiştir. Böylece adını binanın önündeki "Beyazıt" meydanından alan Beyazıt yerleşkesi kurulmuş oldu. Kurumun 1933 yılında İstanbul Üniversitesi olarak yeniden düzenlenmesinin ardından yeniden yapılanma kapsamında "Beyazıt" yerleşkesinde çeşitli yıllarda rasathane, kütüphane, yemekhane ve birçok yeni eğitim binası inşa edilerek kullanıma açılmıştır. Şu anda "Beyazıt" kampüsünde siyaset bilimleri, halkla ilişkiler, ekonomi, hukuk, mimarlık, su bilimleri ve eczacılık fakülteleri bulunmaktadır.
Yerleşkeler > Laleli kampüsü

Edebiyat ve doğa bilimleri fakültelerini barındıran "Laleli" kampüsü, 1952 yılında inşa edilen binalardan oluşan bir kompleksi kapsamaktadır. Bu tarihten önce bölgedeki binada 1909 yılından itibaren önce Darülfünü'nün edebiyat, tabiat bilimleri ve ilahiyat fakülteleri, daha sonra da üniversite faaliyet göstermiştir. Günümüzde yerleşkenin sınırları Vezneciler meydanı ile Laleli tramvay istasyonu arasında yer almaktadır. "Laleli" yerleşkesinin arka kısmında yer alan "korhor" olarak adlandırılan alanda İlahiyat Fakültesi'nin eğitim binası bulunmaktadır.
Yerleşkeler > Avcılar kampüsü

Geçtiğimiz yüzyılın 70'li yıllarında İstanbul Üniversitesi'nde yeni fakülteler açılmaya başlandı ve buna bağlı olarak öğrenci sayısı da önemli ölçüde arttı. Yönetim kurulu bunları dikkate alarak 1978 yılında İstanbul'da Küçükçekmece Gölü kıyısında bulunan "Avcılar" kampüsünün inşasına karar verdi. Söz konusu yerleşke İstanbul Üniversitesi'nin en büyük öğrenci yerleşkesidir. Şu anda İşletme ve Yönetim Fakültesi'nin yanı sıra Lojistik Fakültesi'nin yanı sıra çeşitli öğrenci yurtları, kantinler ve çok amaçlı akademik binalara ev sahipliği yapmaktadır.
Yerleşkeler > Çapa kampüsü

İstanbul Üniversitesi'nin tıp ve diş hekimliği fakülteleri, İstanbul'un Fatih ilçesinde, tarihi yarımada bölgesinde, Adnan Menderes ile Turgut Özal Caddelerinin kesiştiği noktada yer alan kampüste yer almaktadır. Eğitim binasının yanı sıra üniversitenin 1.500 yataklı hastanesi ve 91 polikliniği ile araştırma merkezi binaları da burada yer alıyor. Kampüs önünde T1 hattı üzerinde "Çapa-Şehremini" tramvay istasyonu bulunmaktadır.
Yerleşkeler > Kadıköy Yerleşkesi

Devlet Konservatuvarı
Yerleşkeler > Maslak Yerleşkesi

Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi
Kayda değer mezunlar

Ana madde: İstanbul Üniversitesi'nin kayda değer isimleri listesi
Kayda değer mezunlar > Cumhurbaşkanları ve Başbakanlar

Abdullah Gül — Türkiye Cumhuriyeti'nin 11. Cumhurbaşkanı
Yitzhak Ben-Zvi — İsrail'in 2. Cumhurbaşkanı
David Ben-Gurion — İsrail'in kurucusu ve ilk başbakanı
Moşe Şaret — İsrail'in 2. Başbakanı
Mesut Sabri — Uygur, İli İsyanı sırasında Doğu Türkistan valisi
Suat Hayri Ürgüplü — Türkiye Cumhuriyeti'nin 11. Başbakanı
Nihat Erim — Türkiye Cumhuriyeti'nin 13. Başbakanı, görevi başında öldürülen tek Türkiye başbakanı
Naim Talu —Türkiye Cumhuriyeti'nin 15. Başbakanı
Sadi Irmak — Türkiye Cumhuriyeti'nin 17. Başbakanı
Yıldırım Akbulut — Türkiye Cumhuriyeti'nin 20. Başbakanı
Kayda değer mezunlar > Politikacılar ve diplomatlar

Hasan Âli Yücel — Türkiye Cumhuriyeti'nin eski Milli Eğitim Bakanı, Köy enstitülerinin kurucusu ve şair Can Yücel'in babası
Meral Akşener — Türkiye Cumhuriyeti'nin eski İçişleri Bakanı ve İYİ Parti'nin kurucusu
Numan Kurtulmuş — Türkiye Cumhuriyeti'nin eski Kültür ve Turizm bakanı ve 30. TBMM başkanı
Süleyman Soylu — Türkiye Cumhuriyeti'nin eski İçişleri Bakanı
Berat Albayrak — Türkiye Cumhuriyeti'nin eski Hazine ve Maliye Bakanı
Mehmet Nuri Ersoy — Türkiye Cumhuriyeti'nin Kültür ve Turizm Bakanı
Ekrem İmamoğlu —  İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı
Kayda değer mezunlar > Nobel ödülü kazanan mezunlar

Aziz Sancar - 2015 Nobel Ödülü sahibi Türk doktor, akademisyen, biyokimyacı, moleküler biyolog ve bilim insanı
Orhan Pamuk - 2006 Nobel Ödülü sahibi Türk roman yazarı
Kayda değer mezunlar > Bilim insanları

Ahmet Mete Işıkara — Türk jeofizikçi ve deprem bilimcisi
Aykut Barka — deprem araştırmalarında uzmanlaşmış Türk yer bilimci
Cavit Orhan Tütengil — Suikast sonucu öldürülen Türk sosyolog, yazar ve köşe yazarıydı.
Cevad Heyet — İran Türkü hekim ve Türkolog
Engin Arık — Türk parçacık fiziği uzmanı ve Boğaziçi Üniversitesi'nde profesördü
Fuat Sezgin — Türk bilim tarihçisi
Hulusi Behçet — dermatolog ve bilim adamı. Kendi adıyla anılan Behçet hastalığını tarif eden ilk bilim insanı olmuştur
Nazım Terzioğlu — Türk matematikçi
Muzaffer Şerif — Türk-Amerikalı bir sosyal psikolog
Nüzhet Gökdoğan — Türk astronom, matematikçi ve akademisyen
Paris Pişmiş — Ermeni-Meksikalı gökbilimci, İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesinde doktora alan ilk kadın
Kayda değer mezunlar > Sanat ve edebiyat figürleri

Attilâ İlhan — Türk şair
Orhan Veli Kanık — Türk şair
Yusif Atılgan — Türk yazar
Ahmet Hamdi Tanpınar — Türk şair, romancı, deneme yazarı, edebiyat tarihçisi, siyasetçi
Hüseyin Cavid ― Azerbaycan Türkü şair ve oyun yazarı
Nihal Atsız — Tarihçi ve yazar
Rasim Öztekin — Türk tiyatro, film ve dizi oyuncusu
Cüneyt Arkın — Türk sinema sanatçısı ve doktor
Ferhat Göçer — Türk şarkıcı ve doktor
Cansu Dere — Türk oyuncu ve eski model
Özgü Namal — Oyuncu
Oktay Kaynarca — Türk oyuncu, sunucu, senarist, yapımcı, seslendirme sanatçısı, şarkıcı ve şarkı sözü yazarı
Kayda değer mezunlar > Gazeteciler

Hrant Dink — Ermeni-Türk gazeteci, insan hakları aktivisti ve İstanbul'da iki dilli haftalık Agos'un editörlerinden biri; suikastla öldürüldü
Abdi İpekçi — gazeteci ve Milliyet gazetesinin yazı işleri müdürü, suikastla öldürüldü
Ahmet Şık — gazeteci, yazar ve milletvekili
Halit Kıvanç
Fatih Altaylı
Metin Toker
Murat Belge
Uğur Dündar
Fatih Portakal — Gazeteci ve haber sunucusu
Kayda değer mezunlar > Diğer

Türkan Rado - Türk hukukçu ve akademisyen. Türkiye'nin ilk kadın hukuk profesörü ve Roma Hukuku alanında dünyadaki ilk kadın profesör
Deniz Gezmiş - Türk Marksist-Leninist öğrenci lideri ve aktivist
Kategori:İstanbul Üniversitesinde öğrenim görenler
Rektörler

| İstanbul Üniversitesi Rektörleri |
| --- | --- |
Darülfünûn Müdür-i Umumîleri: Görev yılları
Salih Zeki Bey: 1913-1917
Darülfünûn Eminleri: 
Besim Ömer Paşa: 1917-1923
İsmail Hakkı Bey: 1923-1925
Neşet Ömer Bey: 1927-1933
Rektör: 
Neşet Ömer İrdelp: 1933-1934
Cemil Bilsel: 1934-1943
Tevfik Sağlam: 1943-1946
Sıddık Sami Onar: 1946-1949
Ömer Celal Sarc: 1949-1951
Kazım İsmail Gürkan: 1951-1953
Fahir Yeniçay: 1953-1955
Fehmi Fırat: 1955-1957
Ali Tanoğlu: 1957-1959
Sıddık Sami Onar: 1959-1963
Ömer Celal Sarc: 1963-1965
Ekrem Şerif Egeli: 1965-1969
Nazım Terzioğlu: 1969-1974
Haluk Alp: 1974-1979
Cem'i Demiroğlu: 1979-1993
Bülent Berkarda: 1993-1997
Kemal Alemdaroğlu: 1997-2004
Mesut Parlak: 2005-2009
Yunus Söylet: 2009-2015
Mahmut Ak: 2015-2023
Bülent Zülfikar: 2023-...
Değerlendirmeler

İstanbul Üniversitesi son 30 yılda uluslararası sıralamalarda yoğun bir şekilde yer aldı. CTWS Dünyanın en iyi 500 üniversitesi listesine 2006 yılından bu yana giren Türkiye'nin ilk devlet üniversitesi olmasının yanı sıra, 2019 yılı sıralamasına göre genel konularda dünya çapında 335. sırada yer aldı.
Eduniversal'in 2020 raporuna göre İstanbul Üniversitesi İşletme ve Yönetim Fakültesi Ortadoğu'nun en iyi 3., Türkiye'nin ise en iyi 2. fakültesi oldu.
2019 yılında dünya üniversiteleri akademik sıralamasının sunduğu sıralamada Türkiye birincisi olmuştur. Aynı sıralamada veterinerlikte 251'inci, klinik tıp bilimlerinde 401'inci, diş hekimliği ve ağız sağlığında 105'inci, tıp teknolojisinde ise 322'nci sırada yer alıyor.
Times Higher Education dergisinin 2020 yılında yayınladığı sıralamada üniversite pedagojide 401-500, sosyal bilimlerde ise 501-600 aralığında yer aldı.
2020 QS Dünya Üniversite Sıralamasına göre İstanbul Üniversitesi'nin küresel sıralaması tıpta 324, sosyal bilimler ve biyolojide 401-450, dilbilimde 201-250, tarımda 301-350 arasında yer alıyor.
RUR sıralamasına göre İstanbul Üniversitesi 2019 yılında sosyal bilimlerde 490'ıncı, tıpta 329'uncu, teknik bilimlerde ise 506. sırada yer aldı.
İstanbul Darülfünun'u 1933 yılında bir yasayla İstanbul Üniversitesi olduktan sonra kullanılan ilk logo.
İstanbul Üniversitesinin simgesi olan giriş kapısı ve arka kısımda görülen Beyazıt Kulesi
Osmanlı Devleti'nde bir dönem Harbiye Nezareti (Savaş Bakanlığı) olarak kullanılan İstanbul Üniversitesi rektörlük binası ve önünde bulunan Atatürk anıtı
Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk'ün İstanbul Üniversitesi ziyareti, 2 Temmuz 1933
Eski Harbiye Nazırlığı Karargahının kapısı olan Bab-ı Seraskeri. Günümüzde İstanbul Üniversitesi Beyazıt Kampüsünün giriş kapısı olarak kullanılmaktadır
Arka yüzünde İstanbul Üniversitesi ana kapısı çizimi bulunan 500 Türk lirası. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın altıncı emisyon banknotlarından olan bu banknot 1971 yılında tedavüle girmiş, 1984 yılında tedavülden kaldırılmıştır.
İstanbul Üniversitesi Beyazıt Yerleşkesi ve Süleymaniye Camii. Bu bölgeye İmparatorluk devrinde Eski Saray denilmekteydi
İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi
Atatürk İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi amfisinde, 1930.
Siyasal Bilgiler Fakültesi'nin eski binası
İstanbul Üniversitesi Rektörlük binasının iç görünümü
Doğa Bilimleri Fakültesi Gözlemevi
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi
İstanbul Üniversitesi arazisinde bulunan kule
İstanbul Üniversitesi avlusunun Süleymaniye Camii'ne bakan kısmı
"Beyazıt" kampüsü
Wilms tümörü

Wilms tümörü veya nefroblastom çoğunlukla çocuklarda görülen  nadiren yetişkinleri de etkileyebilen bir çeşit böbrek kanseri türüdür.
Tümör ismini, ilk olarak bu tür bir tümörü  tarif eden  Alman cerrah Max Wilms'den (1867-1918) almıştır.
ABD'de yılda yaklaşık 500 vaka teşhis edilmektedir. Çoğunluğu (% 75) diğer açılardan normal çocuklarda görülür; bir kısmı ise (% 25) diğer gelişimsel anomaliler ile ilişkilidir. Tedaviye son derece duyarlı bir tümördür ve hastaların yaklaşık %90'ı en az 5 yıl sağ kalım süresine sahiptir.
Wilms tümörlerinin kötü tarafı çabuk büyümeleri ve erken dönemde kardeş tümörler (metastaz) oluşturma eğilimine sahip olmalarıdır. Wilms tümörlü hastaların yaklaşık % 10 kadarında henüz ilk tanı sırasında metastazlar bulunmaktadır. Bu kardeş tümörler (metastazlar) özellikle böbrek çevresindeki lenf düğümleri içinde, akciğerlerde ve karaciğerde görülmektedirler. Bazı çocuklarda Wilms tümörü baştan itibaren sadece bir böbrekte değil, her iki böbrekte de görülmektedir. (hastaların yaklaşık % 5 kadarında). Çocuklarda hastalığın kaynak noktası genellikle nefroblastomatozis durumudur. Bundan kasıt, Wilms tümörünün ön basamağı sayılan olgunlaşmamış embriyonal böbrek dokusudur.
Patoloji

Wilms tümörü çoğunlukla tek taraflıdır. İki taraflı görülme oranı %5'ten daha azdır. Bununla birlikte Denys-Drash sendromu ile birlikteyse çoğunlukla çift taraflı veya çoklu tümörler görülür.
Karın orta hattını geçmeyen kapsüllü ve vaskülarize tümörler olma eğilimindedir. Metastaz genellikle akciğere olur. Wilms tümörünün kapsülünün yırtılması kanama ve tümörün peritoneal yayılım riskini ortaya çıkarır. Bu gibi durumlarda, bu tür kırılgan tümörlerin çıkarılmasında deneyimli bir cerrah tarafından cerrahi müdahale şarttır.
Belirtileri

Tipik belirtileri şunlardır:
Anormal büyük karın
Karın ağrısı
Ateş
Bulantı ve kusma
İdrarda kan (vakaların yaklaşık % 20)
Bazı vakalarada yüksek tansiyon
Tanı

İlk işareti normalde kolayca doktor tarafından hissedilebilen ağrısız bir karın tümörüdür. Tanı için daha sonra Ultrason, Bilgisayarlı Tomografi veya MR yapılır. Biyopsi, genellikle kanser evresini yükseltebileceğinden ve malign hücreleri karın boşluğuna ekebileceğinden dolayı yapılmaz.
Wilms tümöründe epitelyal komponentlerin mikroskopik görüntüsü, H&E boyası.
Titin

PDB: 1BPV'ye dayalı titin'den tip I modülünün üç boyutlu yapısı
Titin, çizgili kas dokularının kasılmasında önemli olan bir proteindir. Sarkomerdeki Z çizgisini M çizgisine bağlar.
Titin bilinen en büyük proteindir ve 34.350 amino asit ihtiva eder. Olgun proteinin moleküler ağırlığı yaklaşık 2.993.451,39 Da'dır. Proteinin kimyasal formülü: C132983H211861N36149O40883S693'tür. Yani 422.569 tane atomu bulunmaktadır.
Titin, bu özelliklerinin yanı sıra en uzun (tüm) kimyasal isme sahiptir. Zaman zaman tüm kimyasal ismin, 189.819 harfle, İngilizcedeki en uzun kelime olduğu öne sürülür.
Stoffel Vandoorne

| Stoffel Vandoorne0 |
| --- | --- |
2023'te Vandoorne
Kişisel bilgi
Ülke:  Belçika
Doğum tarihi: 26 Mart 1992 (32 yaşında)
Doğum yeri: Kortrijk, Belçika
Formula 1 Dünya Şampiyonası kariyeri
Katıldığı Yarış: 42 (41 start)
Şampiyonlukları: 0
Yarış Birincilikleri: 0
Podyum: 0
Pol pozisyonu: 0
Kariyer Puanı: 26
En hızlı tur: 0
İlkler ve sonlar
İlk yarış: 2016 Bahreyn Grand Prix
Son yarış: 2018 Abu Dabi Grand Prix
Son güncelleme: 13 Ocak 2019
Stoffel Vandoorne (d. 26 Mart 1992; Kortrijk, Belçika), Belçikalı Formula 1 pilotudur. McLaren takımının test pilotu iken, takımın birinci pilotu Fernando Alonso'nun bir önceki yarışta yaptığı kaza nedeniyle katılamadığı Bahreyn Grand Prix'inde start alarak kariyerinin ilk Grand Prix'ine çıkmış oldu. Yarışı 10. sırada tamamlayarak hem kariyerinin ilk puanını, hem de McLaren takımının 2016 sezonundaki ilk puanını kazanmış oldu. 15 Ekim 2018'de 2018-2019 Formula E sezonunda HWA Racelab için yarışacağını açıkladı. 2019-2020 2020-2021 2021-2022 sezonlarında Mercedes-EQ Formula E takımı için yarıştı. 2021-2022'de Formula E'de dünya şampiyonu oldu. 2021'de WEC'de Jota Sport ile 5 podyum kazanıp sezonu 2. bitirdi. 2021 24 Saatlik Le Mans yarışında 2. bitirdi
Super Formula > Docomo Team Dandelion Racing (2016-)

Honda'nın desteğiyle Super Formula'ya katılan Vandoorne, Suzuka'da ilk sezonunda sıralamada 3. sırayı elde ederek iyi bir başlangıç yaptı ve yarışta üçüncülüğünü koruyarak ilk Super Formula yarışında podyuma çıktı.
Formula Bir > McLaren (2016-2018)

2016- 2017 ve 2018 sezonlarında McLaren-Renault takımı adına yarıştı. 2018 sezonunu takviminde yer alan 21 yarışın 4'ünde ilk 10'a girdi, 2 yarışta finişi göremedi. Sezonu 12 puanla 16. sırada tamamladı.
Formula Bir > Mercedes (2019)

Mercedes takımı Vandoorne'un 2019 Formula 1 sezonu'nda Mercedes'in simülatör pilotu olarak yer alacağını açıkladı.