stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Marcelo Saracchi

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Sarrachi, 2018 yılında RB Leipzig antrenmanında
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Marcelo Josemir Saracchi Pinto
Doğum tarihi:  23 Nisan 1998 (26 yaşında)
Doğum yeri:  Paysandú, Uruguay
Boyu:  1,72 m (5 ft 7+1⁄2 in)
Mevkii:  Defans
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Boca Juniors
Numarası:  3
Altyapı kariyeri
2015:  Danubio
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2015-2017 |  Danubio |  54 |  (3) |
| 2017-2018 |  River Plate |  19 |  (0) |
| 2018-2021 |  RB Leipzig |  13 |  (1) |
| 2020-2021 |  → Galatasaray (kiralık) |  41 |  (2) |
| 2022-2023 |  Levante |  32 |  (0) |
| 2023- |  Boca Juniors |  28 |  (1) |
| Toplam |   |  187 |  (7) |
Millî takım kariyeri‡
| 2012-2013 |   Uruguay U-15 |  15 |  (2) |
| 2014-2015 |   Uruguay U-17 |  24 |  (4) |
| 2015-2017 |   Uruguay U-20 |  24 |  (0) |
| 2018-2019 |   Uruguay |  4 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 10 Temmuz 2025 
Marcelo Josemir Saracchi Pinto  (d. 23 Nisan 1998), Uruguaylı millî futbolcudur. Defans pozisyonunda görev almaktadır.
Profesyonel kariyeri

Profesyonel kariyerine 2015 yılında Danubio kulübünde başladı. 2017 yılında River Plate'a geçti. Kısa süreli Arjantin  tecrübesinden sonra RB Leipzig takımına transfer oldu. 6 Ocak 2020 tarihinde Galatasaray ile 1.5 yıllığına kiralık olarak anlașmıştır.
.pg

.pg Papua Yeni Gine için internet ülke kodu üst seviye alan adıdır. (CcTLD)
Votka

| Votka |
| --- | --- |
Smirnoff Red Label votka
Ülke(ler): Polonya ve Rusya
Bölgesi: Merkez, Kuzey, Doğu Avrupa, İskandinavya
Türü: Alkollü içki
Ana malzemeler: Su, alkol
Diğer: Tahıl veya patatesten üretilir
Votka veya orijinal ismiyle Vodka (Lehçe: wódka Lehçe telaffuz: [ˈvutka], Rusça: водка Rusça telaffuz: [ˈvotkə]), Polonya ve Rusya menşeli, farklı çeşitlere sahip, şeffaf bir distile alkollü içkidir. Temelde su ve rektifiye etanolden oluşur, bazı diğer maddeler ve aroma izleri bulunabilir. Geleneksel olarak, fermente edilmiş tahıl tanelerinden veya patateslerden elde edilen sıvının damıtılmasıyla yapılır, ancak bazı modern markalar temel olarak meyve veya şeker kullanır. Özel bir tat ve kokusu yoktur ve renksizdir. İsminin Slavca su anlamına gelen "voda" (woda, вода)'dan geldiği sanılmaktadır.
Dünyaca ünlü bir marka haline gelen votka, iddialara göre 31 Ocak 1865 tarihinde kuruldu. Aynı gün "Alkolün suyla karıştırılması" konulu doktora tezini savundu. Mendeleev'in şu anki meslektaşları, klasik %40 votkanın yaratılmasının bu tezin sonucu olduğuna inanıyor. Bazılarına göre Mendeleev muhtemelen o sırada bu buluşun bu kadar popüler olacağını düşünmemişti. Genel olarak, bilim adamının kendisi asla alkol içmedi.
Votkanın ham maddesi çavdar, buğday ve benzeri tahıl ile patatestir. Bunlar pişirilir ve malt ile mayşelenerek şekerlendirilir. Süzüldükten sonra %35-57 alkol derecesine düşürülür. 1890'lardan beri, standart votka genellikle hacmen %40 alkolden oluşmaktadır. Avrupa Birliği votka için minimum %37,5 alkol seviyesi belirlemiştir. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki votka minimum %40 alkol içeriğine sahip olmalıdır.
Votka geleneksel olarak "sek" veya "düz" (su, buz veya diğer mikserlerle karıştırılmamış) şekilde servis edilir, ancak Belarus, Estonya, Finlandiya, İzlanda, Litvanya, Letonya, Norveç, Polonya, Rusya, İsveç ve Ukrayna gibi ülkelerde buzlukta soğutularak servis edilir. Ayrıca votka martini, kozmopolitan, votka tonik, Screwdriver, Greyhound, Black Russian, White Russian ve Sezar gibi kokteyllerde ve karışık içeceklerde de kullanılır. Doğu Avrupa ve Slav ülkelerinde sek olarak içiliyor olsa da dünyanın geri kalanında Bloody Mary veya Martini gibi kokteyllere katılmasıyla popülerleşmiştir. Votka içimi serttir ama kokteylle tatlandırılabilir. Vişne, kola, ananas, limon gibi tatlarla kokteyl yapılabilir.
Tarihi > Polonya

Polonya'da votka (Lehçe: wódka veya gorzałka), Orta Çağ'ın başlarından beri yerel geleneklerle üretilmiştir. Dünyanın ilk "votka" kelimesi 1405 yılında Akta Grodzkie'nin yazılarından alınmıştır. Eski Lehçede gorzeć "yakmak" anlamına gelir, aynı zamanda Ukraynalı horilka'nın (горілка) kaynağıdır. Kiril dilinde yazılan kelime ilk olarak 1533'te Rus tüccarlar tarafından Polonya'dan Rusya'ya getirilen tıbbi bir içecek hakkında ortaya çıktı. Çok daha büyük ölçekte votka üretimi, 16. yüzyılın sonunda Polonya'da başladı. 17. ve 18. yüzyıllarda Polonya votkası Hollanda, Danimarka, İngiltere, Rusya, Almanya, Avusturya, Macaristan, Romanya, Ukrayna, Bulgaristan ve Karadeniz havzasında popüler idi. Kesin üretim yöntemleri 1768'de Jan Paweł Biretowski ve 1774'te Jan Chryzostom Pasek tarafından tanımlanmıştır. 18. yüzyılın sonlarında, havuç da dahil olmak üzere çeşitli olağandışı maddelerden votka üretimi başladı. 18. yüzyılın sonu Polonya'da gerçek endüstriyel votka üretiminin başlangıcı oldu. Soylular ve din adamları tarafından üretilen votkalar toplu bir ürün haline geldi. İlk endüstriyel damıtma tesisi 1782'de Lwów'da J. A. Baczewski tarafından açıldı. Onu kısa süre sonra 1804'te Oświęcim'de bir fabrika kuran Jakub Haberfeld ve 1823'te Poznań'da Wyborowa'yı üretmeye başlayan Hartwig Kantorowicz izledi. 19. yüzyılın ikinci yarısında, berrak votka üretimine izin veren yeni teknolojilerin uygulanması, başarılarına katkıda bulundu. İlk rektifiye damıtma tesisi 1871'de kuruldu. 1925'te berrak votka üretimi Polonya hükûmetinin tekeli haline getirildi.
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |

| Chopin | Wyborowa | Żubrówka | Luksusowa |
Dünya Savaşı'ndan sonra, tüm votka damıtma tesisleri Polonya'nın Marksist-Leninist hükûmeti tarafından ele geçirildi. 1980'lerin sıkıyönetim yasası sırasında votka satışı karneye bağlandı. Dayanışma hareketinin başarısının ve Polonya'da tek parti yönetiminin kaldırılmasının ardından, birçok içki fabrikası finansal olarak mücadele etmeye başladı. Bazıları iflas başvurusunda bulundu, ancak birçoğu özelleştirildi ve çeşitli yeni markaların yaratılmasına yol açtı.
Tarihi > Rusya

Rusça votka kelimesiyle tanımlanan bir tür damıtılmış içki, 14. yüzyılın sonlarında Rusya'ya geldi. 1386'da Ceneviz büyükelçileri ilk aqua vitae'yi ("yaşam suyu") Moskova'ya getirdiler ve knyaz Dmitry Donskoy'a sundular. Üzüm şırasının damıtılmasıyla elde edilen sıvının bir konsantre ve şarap "ruhu" olduğu düşünülüyordu.
Bir efsaneye göre, 1430 yıllarında, Moskova Kremlin'de Chudov Manastırı'ndan Isidore adlı bir keşiş, ilk Rus votkasının tarifini yaptı. Özel bir bilgi birikimine ve damıtma cihazlarına sahip olarak, yeni, daha kaliteli bir alkollü içecek türünün yaratıcısı oldu. Bu "ekmek şarabı", uzun bir süre sadece Moskova Büyük Dükalığı'nda üretildi. Böylece, bu içecek Moskova ile yakından ilişkiliydi.
Votka kelimesinin modern anlamında resmi bir Rus belgesinde ilk yazılı kullanımı, votka damıtma tesislerinin mülkiyetini düzenleyen 8 Haziran 1751 tarihli İmparatoriçe Elizabeth kararnamesi ile tarihlenmektedir. 1860'lara gelindiğinde, hükûmetin devlet tarafından üretilen votka tüketimini teşvik etme politikası nedeniyle, birçok Rus için tercih edilen içecek haline geldi. Votkadan alınan vergiler, Çarlık Rusyası'nda devlet maliyesinin önemli bir unsuru haline geldi ve zaman zaman devlet gelirinin %40'ına kadar çıktı. 1911'de votka, Rusya'da tüketilen tüm alkolün %89'unu oluşturuyordu. Bu seviye 20. yüzyılda biraz dalgalandı, ancak her zaman oldukça yüksek kaldı. Sovyetler Birliği'nde de votka tercihli içecek idi.
1970'lerin sonlarında, Rus mutfak yazarı William Pokhlebkin, Sovyet davasının bir parçası olarak Rusya'da votka üretiminin tarihini derledi.
Tarihi > Türkiye'de Votka

Türkiye'de TEKEL tarafından üretilen votkada (Votka 1967) şeker fabrikalarının yan ürünü olan melas suması kullanılmaktaydı. Bu da Türk votkasına pek de tercih edilmeyen bir koku vermekteydi. Ancak günümüzde bu alışkanlıktan uzaklaşan Türkiye'de votka üreticileri tahıl ve üzüm gibi suma kaynaklarını da votka üretiminde kullandılar.
Türkiye'de Premium Vodka unvanı alabilen tek votka markası Lokka Mey alkollü içkiler tarafından üretilmektedir ve %100 yaş üzümden üretildiği için Türkiye'ye özgü Premium Vodka olarak anılmaktadır.
Üretim

Votka, nişasta veya şeker bakımından zengin herhangi bir bitki maddesinden damıtılabilir. Günümüzde çoğu votka sorgum, mısır, çavdar veya buğday gibi tahıllardan üretilmektedir. Tahıl votkaları arasında çavdar ve buğday votkası genellikle üstün kabul edilir. Bazı votkalar patates, pekmez, soya fasulyesi, üzüm, pirinç, şeker pancarından da yapılır. Polonya gibi bazı Orta Avrupa ülkelerinde votka, sadece kristal şeker ve maya çözeltisini fermente ederek üretilir. Amerika Birleşik Devletleri'nde birçok votka %95 saf tahıl alkolünden yapılır.
Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa'da üretilen votkaların ortak bir özelliği, tatlandırıcıların eklenmesi de dahil olmak üzere herhangi bir ek işlemden önce filtrasyonun yaygın olarak kullanılmasıdır. Filtreleme bazen damıtma sırasında yapılır. Damıtılmış votka aktif karbonla süzülür. Bununla birlikte, geleneksel votka üreten ülkelerde durum böyle değildir, bu ülkelerdeki pek çok damıtıcı çok hassas damıtma kullanmayı, minimum filtrelemeyi tercih eder. Böylece ürünler benzersiz lezzet ve özelliklerini korur. Distilatın bu bileşenleri, etil asetat ve etil laktat gibi aroma bileşiklerinin yanı sıra füzel yağları içerir. Damıtma yöntemine ve damıtıcının tekniğine bağlı olarak, son filtrelenmiş ve damıtılmış votka, %95-96'ya kadar etanol içerebilir. Bu nedenle, çoğu votka şişelenmeden önce suyla seyreltilir.
Üretim > Aromalandırma

Çoğu votka aromasız olsa da, geleneksel votka içme alanlarında birçok aromalı votka üretilmiştir. Tatlandırıcılar arasında aromalı likör, kırmızı biber, zencefil, meyve aromaları, bal, çiçek, vanilya, çikolata ve tarçın bulunur.
Kuzey, Orta ve Doğu Avrupa'nın "votka kuşağı" ülkeleri votkanın tarihi evidir. Bu ülkeler dünyadaki en yüksek votka tüketimine sahiptir.
Çeşitli şişelerde ve bardaklarda Rus Votkası

Votka şişeleme makinesi
Polonya'nın Bialystok kentinde, bizon otu votkası "Żubrówka"nın üretildiği bir votka damıtımevi
Finlandiya'da yetiştirilen altı sıra arpa ve buzul kaynak suyu, Finlandia Vodka
Gelin

Başlığın diğer anlamları için Gelin (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Gelinliği, çiçeği ve duvağıyla bir gelin
Gelin, evlenmek üzere hazırlanmış, süslenmiş veya yeni evlenmiş kadın.
Bir kadın nişanlandığı andan itibaren erkek evi tarafının gelinidir. Düğün günü evlilik törenine hazırlanmış, süslenmiş kadına da gelin denir. Evlenip yeni evine giden bir kadın, koca evinde bir süre evin gelini muamelesi görür. Evlenme çağına gelen kadınlar, içinde bulundukları yörenin gelenek ve inançlarına göre gelin olurlar.
Tarihçe

İlkel çağlarda, özellikle totem inançlarına bağlı klan düzeninde gelin olan kız totemini değiştirir, kocasının totemine bağlanırdı. Bu yüzden gelin törenleri totem inançlarına bağlanarak yapılan dinî tören niteliğindeydi. Eski Türk topluluklarında da bir obadan başka obaya giden gelin için düzenlenen törenler böyle bir nitelik taşırdı. İslamiyetten sonra gelin törenlerine bu dinin kuralları hâkim oldu, fakat eski çağlardan süregelen birçok husus da tutuldu.
Anadolu'da gelin törenleri

Anadolu'da gelin törenleri bölge bölge değişiklikler gösterir. Fakat bu tören ve inançların ortak yanları da vardır. Gelin muamalesi nişan töreniyle başlar. Nişanlı kadın, saç tarama ve baş örtme şekli ve baş örtülerinin rengi ile gelinliğe hazırlandığını açıklar. Nişanlılık süresinde gelin çeyizi hazırlanır. Düğün töreninde gelin, gelinlik adı verilen tören elbiselerini giyer. Düğün törenleri birkaç gün sürdüğü için gelinin birkaç elbisesi vardır. Bunların en önemlisi gelinin baba evinden koca evine giderken asıl düğün töreninin olduğu gün giydiği, tel ve duvak taktığı gelinliktir.
Yeni bir eve gelin giden kadın, bazı kurallara uymaya mecburdur. Baba evinden çıkarken geline babası tarafından bir kemer kuşatılır ve "baba ocağından diri çıktın, koca ocağından ölü çıkacaksın inşallah" diye dua eder. Koca evine giden gelin kapıda, iyi bir hediye alıncaya kadar dayatır, içeri girmek istemez. Gelin, indirmelik verildikten sonra binekten iner (at, araba, otomobil). Gelin, törenle gelin odasına alınır. Şehirlerde bu törene koltuk adı verilir. Saz takımı genellikle İzmir Marşı'nı veya başka kıvrak bir hava çalar. Gelin odasına alınan gelinin yüzündeki duvağı, damat yüzgörümlüğü hediyesini verdikten sonra açar. Sonra misafirler gelin görmeye davet edilir. Gelin, her misafir için ayağa kalkmaya mecburdur. Genellikle gelinler yeni evlerinde yüksek sesle konuşmazlar, lakırdıya katılmazlar. Bu hakkı elde etmek için ya çocuk doğurmaları veya kayınbabası tarafından konuşma izni anlamını taşıyan bir hediye almaları gerekir. Gelin, düğün törenlerinde görevli bütün yakınlarına ve koca evinin önemli kişilerine hediyeler götürür. Bunların çoğu kendi el emeği olur. Gelin, yeni evinde genel geleneklere uyarak bir süre özel muamele görür.
Gelin ve Gelinlik

Gelinlik, gelinin düğün veya nikâh sırasında giydiği bir kıyafettir. Rengi, biçimi ve taşıdığı anlam, davetlilerin değil, gelinin dini ve kültürel geleneklerine göre değişebilir.
Batı Kültürü

Orta Çağ'da yapılan düğünler iki insan arasında yapılan birlikten daha fazlasını ifade ediyordu. Bu düğünler daha çok iki aile arasındaki bağı, bir iş ortaklığını ya da iki ülke arasındaki anlaşmayı temsi ediyordu. Birçok düğün, özellikle sylular ve yüksek sosyal sınıflar arasında, sevgi temelli olmaktan çok politik sebeplerle yapılıyordu. Gelinlerden, sadece kendi güzelliklerini sergilemeleri için değil, ailelerini en iyi temsil edecek şekilde giyinmeleri beklenirdi. Üst sınıflardan olan gelinler, gelinliklerinde pahalı kumaşlar ve iddialı renkler kullanırdı. Böyle gelinlerin çarpıcı renkler, kat kat kürkler, kadife ve saten giymesine çok sık rastlanırdı. Daha düşük sosyal sınıflara mensup gelinler, ellerinden geldiği kadar bu şıklıkları taklit etmeye çalışırlardı.
Yüzyıllardır, gelinler kendi sosyal statülerine uygun olarak, daima modaya uygun olan, pahalı malzemelerin kullanıldığı gelinlikler giymişlerdir. Sosyal sınıfı daha düşük gelinler de, kiliseye giydikleri en güzel elbiselerini giyerlerdi. Gelinliğin üzerinde kullanılan pahalı süslemeler, gelinin ailesinin zenginliğini davetlilere gösteren bir araçtı. Artık, bugün her bütçeye uygun gelinlik bulmak mümkün. Batı gelenekler, her çeşit renkte ve biçimde gelinliğin giyilmesini kabullenecek kadar gevşedi. Bugün gelinlikçilerde kadınların kendi zevklerine göre seçebileceği birçok gelinlik modeli mevcut.
Gelinlikler, genelde çağın modasına göre şekil değiştirir. Örneğin, 1920'lerde gelinlikler günün modasına uygun olarak, ön etekleri kısa, arkasında uzun kuyruğu bulunan ve kloş duvakla kullanılan modeldeydi. Gelinliğin çağın modasına uydurmak 1940'lara kadar devam etti. Daha sonra viktorya dönemini andıran, uzun kabarık etekli gelinlikler popüler hale geldi. Her zaman gelinlik sektörüne hakim modalar değişse de, modern gelinlerin önemli çoğunluğu bu trendleri takip etmiyorlar. Bu trendler daha çok ikinci evliliklerde ya da geleneksel olmayan evlilik törenlerinde tercih ediliyor.
Osmanlı'dan Günümüze Gelinlik

Osmanlı'da giyim kültürü, geniş bir coğrafyada ve farklı kültürlerin ve inançların senteziyle oluştu. Genç kızların süslü ve gösterişli giyinmesi ayıp sayıldığı için, genç kızlar genellikle sade ve göze çarpmayan renklerde giyinirlerdi. Sadece evli kadınlar süslü giyinebildiği için, gelinlik süslü giyinmeye atılan ilk adımdı. Bu gelenek, Cumhuriyetin ilk dönemlerine kadar sürdü. Batlılılaşma hareketleri ve kıyafet devrimi ile genç kızların evlilik öncesi giyebildiği renkler ve kıyafetler değişse de, evlilik öncesi sadelik kuralı değişmedi.
Batı kültüründe olduğu gibi Osmanlı kültüründe de gelinliğin biçimi sosyal sınıfa göre değişiklik gösteriyordu. Saray hanedanının, kırsal kesimde ve şehirde yaşayanları benimsedikleri gelinlik biçimleri farklıydı.Saray hanedanlığında kullanılan renk kırmızıyken, halk kesiminde çeşitli renkler kullanılıyordu. İlk beyaz gelinlik, 1898'de Kemalettin Paşa ile evlenen II. Abdülhamit'in kızı Naime Sultan'dır. Beyaz gelinlik batılılaşma hareketleriyle birlikte Cumhuriyet'in ilk dönemlerinde de popüler hale geldi. Günümüzde her modelde gelinlik Türkiye'de de kabul edilmektedir. Batıda moda haline gelen vintage tarzıyla birlikte eski gelinliklere olan rağbet artmıştır.
Dipnot

Sebahat Gül, Türk-İslam Eserleri Müzesi Etnografya Seksiyon Şefi.Skylife Mayıs 2002
| g t Düğün |
| --- | --- |
 Evlilik ·  Nikâh · Toplu düğün ·  Elopement ·  Handfasting ·  Eşcinsel evlilik ·  Beyaz düğün ·  Kır düğünü ·  
Evlilik öncesi:  Evlilik teklifi planlayıcısı  Evlilik teklifi  Nişan  Evlilik yasakları  Düğün planlayıcı  Düğün kaydı  Gelin duşu  Nişan merasimi  Düğün davetiyesi  Bekarlığa veda partisi  Kadın bekarlığa veda partisi  Stag and doe  Evlilik ruhsatı  Prova yemeği 
Konumlar:  Düğün şapeli  Gretna Green  Las Vegas 
Giyim:  Resmi Frak  Sabah elbisesi  Yarı resmi Smokin  Stresemann  Gayri resmi Takım elbise  Gündelik  Düğün elbisesi  Elbise Gece elbisesi Balo elbisesi  Debutante  Opera eldivenleri  Kokteyl elbisesi  Jartiyer 
Nesneler:  Çupa  Las arras  Lebes Gamikos  Düğün kordonu  Evlilik hediyeleri  Düğün mandapı  Alyans yastığı  İyi dilekler 
Katılımcılar:  Gelin çocuk gelin  Güvey çocuk damat  Nedime  Çiçekçi Kız  Sağdıç  Page boy  Memur 
Gelenekler:  Ahesta Bero  Yatak töreni  Gelin Korosu  İlk dans  Tereddüt adımı  "Hint" Düğün Kutsaması  Süpürgeyi atlamak  Lychgate  Para dansı  Müzik  Polterabend  Dövülmüş pirinç ritüeli  Pyebaek  Trash the dress  Birlik mumu  Walima  Düğün Martı  Düğün fotoğrafçılığı  Düğün resepsiyonu  Düğün videografisi 
Yiyecek ve içecek:  Düğün kahvaltısı  Düğün pastası  Düğün pastası kabı  Çerez tablosu  Damat pastası  Hochzeitssuppe  Icingtonlar  Draje  Korovay  Sevgi kupası  Yer kartı 
Bölgeler:  Anand Karaj (Sih)  Arap  Ayie  Ayyavazhi  Bengalce Hindu  Bengalli Müslüman  Brunei Malay  Çince Düğün öncesi adetleri  Katolik  Hajong  Hindu  İslami  İyer  Yahudi  Mandaean  Mormon  Odia  Farsça  Poruwa töreni  Pencap  Quaker  Saint Thomas Christian  Şinto  Vőfély (Macaristan)  Zerdüşt 
Ülkeye göre:  Türkiye  Vőfély (Macaristan)  İzlanda  Hindistan  Myanmar (Burma)  Pakistan  Filipinler  Rusya  Sri Lanka  Ukrayna  Amerika Birleşik Devletleri  Birleşik Krallık İngiltere ve Galler  İskoçya  tarih  Vietnam 
Balayı:  Balayı kaydı  Evlilik tamamlanması 
Diğer:  Kara düğün  Kaçma  Kızlık ve evli isimler  Evlilik yemini  Yeni evli  Kraliyet düğünleri  Av tüfeği düğünü  Knobstick düğün  Evlilik yıldönümü  Düğün kazası  Düğün yemini yenileme töreni  Kadınsız düğün 
Doğum günü:  Doğum günü kartı  Doğum günü pastası  Doğum günü problemi  Hediye ambalajı  Mevlid Kandili  Doğum günü efekti  Yarı doğum günü  İbranice doğum günü  Kore doğum günü kutlamaları  Happy Birthday to You  Unbirthday  Doğum günü akını 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4210529-8  LCCN: sh99000750  NKC: ph1153926  NLI: 987007559023705171
.pr

.pr Porto Riko için internet ülke kodu üst seviye alan adıdır. (CcTLD)
.ps

.ps Filistin için İnternet ülke kodu üst seviye alan adıdır. (CcTLD) örnek, Batı Şeria ve Gazze Şeridi
.pw

Logosu
.pw Palau için internet ülke kodu üst seviye alan adıdır. (CcTLD)
Belgrad
Tarih

Ana madde: Belgrad tarihi
Ayrıca bakınız: Sırbistan tarihi
Tarih > Tarih öncesi

Ayrıca bakınız: Balkanlar prehistoryası
Zemun'da bulunan yontma taş aletler Belgrad civarının eski taş ve orta taş çağlarında avcı ve toplayıcı topluluklara ev sahipliği yaptığını gösterir. Bu aletlerin bir bölümü modern insanlardansa Neandertallerle özdeşleşen Musteryen tipindedir. Bölgede ayrıca 50.000 ile 20.000 yıl öncesine tarihlenen Orinyasiyen ve Gravetyen aletler bulunmuştur.
Tarımla uğraşan toplulukların bölgeye ilk yerleşimi MÖ 6200 ile 5200 yılları arasında Neolitik Starčevo kültürü ile olmuştur. Belgrad ve civarında kültüre ait birçok kazı alanı vardır, bunlar arasında kültürün adını taşıyan Starčevo da vardır. Starčevo kültürü MÖ 5500-4500 yılları arasında yerini adını yine bölgedeki Vinča-Belo Brdo'dan alan daha gelişmiş bir tarım kültürü olan ve Starčevo kültürünün etkisiyle ortaya çıkan Vinča kültürüne bırakmıştır. Vinča kültürü birçoğu tarih öncesi Avrupa'nın en büyüklerinden olan kurdukları büyük yerleşimlerle tanınır. Vinča Leydisi adlı insan biçimli buluntu, Avrupa'nın ilk işlenmiş bakır objesi olarak bilinir. Bazı bilginlere göre tarih öncesi Vinča sembolleri, alfabenin bilinen ilk formudur.
Tarih > Antik tarih

Tarih öncesi Balkanlardaki Traklar ve Daçyalılar Roma'nın bölgeyi fethine kadar bölgeyi yönetmiştir. Trako-Daçyalı Singi kabilesinin ikamet ettiği bölge, 279 yılındaki Kelt istilasında Skordiskler tarafından ele geçirildi ve "Singidūn" (dūn, kale) olarak adlandırıldı. 34-33 yılları arasında Silanus tarafından yönetilen Roma ordusu kente geldi. Kentin adı 1. yüzyılda Romalılarca Singidunum yapıldı, 2. yüzyılın ortalarında kent Roma otoritelerince municipium ilan edildi ve yüzyılın sonunda tam teşekküllü bir colonia'ya (en yüksek düzeyde Roma şehri) evrildi. İlk Hristiyan Roma İmparatoru olan "Büyük Konstantin" olarak da bilinen I. Konstantin'in modern Sırbistan'da bir bölgede doğmuş olmasıyla birlikte Hristiyanlığı dirilten Roma İmparatoru Flavius Iovianus da Singidunum'da doğmuştur. Jovian selefi Julianus dönemindeki geleneksel Roma dininin yükselişine son vererek Hristiyanlığı Roma İmparatorluğunun resmî dini olarak tekrar ilan etti. 395 yılında bölge Bizans İmparatorluğu hâkimiyetine geçti. Singidunum'dan sonra Sava kıyısında bir Kelt şehri olan Taurunum (Zemun) bulunuyordu ve Roma ve Bizans zamanından beri "ikiz kardeş" olarak anılan kentler bir köprüyle birbirine bağlandı.