stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bursaspor'un Avrupa kupaları tarihi
UEFA Kupa Galipleri Kupası performansı

Bursaspor, Avrupa'da ilk mücadelesini 1974-75 sezonunda UEFA Kupa Galipleri Kupası'nda verdi. 1973-74 sezonunda Türkiye Kupası finalisti olması nedeniyle bir sonraki sezon UEFA Kupa Galipleri Kupası'nda ülkemizi temsil etme hakkı kazanan Bursaspor, kupada çeyrek final oynaması başarısı elde etti. Bu başarı o zamana dek bir Türk takımının Avrupa'da elde etmiş olduğu en büyük başarı oldu. Bursaspor UEFA Kupa Galipleri Kupası'nda 2.kez ise 1986-1987 sezonunda boy gösterdi. Bir önceki sezon Türkiye Kupasını kazandığı için Kupa Galipleri Kupasında mücadele etme hakkı elde eden Yeşil-Beyazlılar ilk turda Ajax takımına elenerek kupaya erken veda etti.
UEFA Kupa Galipleri Kupası performansı > 1974 - 1975 sezonu > Birinci tur

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 Eylül 1974 1. maç | Bursaspor  | 4 - 2 |  Finn Harps | Bursa |
|  | Ali Kahraman  19'   Sinan  52' (pen.)   Turan  62'   Turan  80' | Rapor |  39' Ferry    69' Brodley | Stadyum: Bursa Atatürk Stadyumu  Hakem: Marijan Raus  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 Ekim 1974 2. maç | Finn Harps  | 0 - 0 |  Bursaspor | Ballybofey, Donegal Kontluğu |
|  |  | Rapor |  | Stadyum: Finn Park  Hakem: John David Williams  |
UEFA Kupa Galipleri Kupası performansı > 1974 - 1975 sezonu > İkinci tur

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 23 Kasım 1974 1. maç | Dundee United  | 0 - 0 |  Bursaspor | Dundee |
|  |  | Rapor |  | Stadyum: Tannadice Park  Hakem: Rolf Arnshed  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 16 Kasım 1974 2. maç | Bursaspor  | 1 - 0 |  Dundee United | Bursa |
|  | Vahit  75' | Rapor |  | Stadyum: Bursa Atatürk Stadyumu  Hakem: Paul Schiller  |
UEFA Kupa Galipleri Kupası performansı > 1974 - 1975 sezonu > Çeyrek final

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 5 Mart 1975 1. maç | Bursaspor  | 0 - 1 |  Dinamo Kiev | Bursa |
|  |  | Rapor |  22' Vladimir Onishchenko | Stadyum: Bursa Atatürk Stadyumu  Hakem: Tzvetan Petrev Stanev  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 19 Mart 1975 2. maç | Dinamo Kiev  | 2 - 0 |  Bursaspor | Kiev |
|  | Viktor Kolotov  72'   Vladimir Muntian  87' | Rapor |  | Stadyum: NSC Olimpiyskiy Stadı  Hakem: Kurt Tschenscher (Almanya)  |
UEFA Kupa Galipleri Kupası performansı > 1986 - 1987 sezonu

1986-87 sezonu başında Avrupa kupa Galipleri Kupası ilk turunda Hollanda'nın ünlü ekibi Ajax'la eşleşen yeşil beyazlılar, iki maçta da yenilerek kupanın dışında kaldılar. Bursaspor'u eleyen Ajax o yıl kupayı kazanan takım oldu.
UEFA Kupa Galipleri Kupası performansı > 1986 - 1987 sezonu > Birinci tur

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 Eylül 1986 1. maç | Bursaspor  | 0 - 2 |  Ajax | Bursa |
|  |  | Rapor |  72' John Bosman    85' Marco van Basten | Stadyum: Bursa Atatürk Stadyumu  Hakem: Pavel Kuznetsov  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 Ekim 1986 2. maç | Ajax  | 5 - 0 |  Bursaspor | Amsterdam |
|  | John Bosman  17'   John Bosman  21'   Marco van Basten  24'   John Bosman  34'   John Bosman  90' | Rapor |  | Stadyum: Amsterdam ArenA  Hakem: Idefenso Urizar Azpitarte  |
UEFA Intertoto Kupası performansı

Bursaspor 1995-1996 sezonunda ülkemizi bu sefer UEFA tarafından ilk kez uygulanmaya konan UEFA Intertoto Kupası'nda temsil etti. Ligi 6.sırada bitirdiği için Gençlerbirliği ile birlikte bu kupada mücadele etme hakkını kazandı ve çeyrek finale çıkma başarısını göstermiştir. Çeyrek finalde Almanya'dan Karlsruher'ya elenmiştir.
UEFA Intertoto Kupası performansı > 1995 Sezonu > Grup aşaması

| Sıra | Takım | O | G | B | M | AG | YG | GF | P | Eleme |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Bursaspor | 4 | 3 | 1 | 0 | 9 | 1 | +8 | 10 | Son 16 turuna |
| 2 |  Košice | 4 | 2 | 2 | 0 | 10 | 7 | +3 | 8 |  |
| 3 |  Charleroi | 4 | 2 | 0 | 2 | 6 | 5 | +1 | 6 |  |
| 4 |  Wimbledon | 4 | 0 | 2 | 2 | 1 | 8 | -7 | 2 |  |
| 5 |  Beitar Jerusalem | 4 | 0 | 1 | 3 | 3 | 8 | -5 | 1 |  |
Kaynak: rsssf.com
Sıralama kuralları: Puan Gol farkı Atılan gol sayısı
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 Haziran 1995 10. Grup 1.maç | Wimbledon  | 0 - 4 |  Bursaspor | Hove |
| 14.00 (TSİ) |  | Rapor |  6' Ercüment Şahin    27' Ömer Kılıç    55' Ercüment Şahin    78' Mesut Ünal | Stadyum: Goldstone Ground  Hakem: Roy Helge Olsen (Danimarka)  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 Temmuz 1995 10. Grup 2.maç | Bursaspor  | 2 - 0 |  Beitar Jerusalem | Bursa |
| 14.00 (TSİ) | Ercüment Şahin  47'   Majid Musisi  90' | Rapor |  | Stadyum: Bursa Atatürk Stadyumu  Hakem: Sergo Kravatskheila (Gürcistan)  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 9 Temmuz 1995 10. Grup 3.maç | Charleroi  | 0 - 2 |  Bursaspor | Charleroi |
| 14.00 (TSİ) |  | Rapor |  84' Şaban Yıldırım    86' Majid Musisi | Stadyum: Stade du Pays de Charleroi  Hakem: Marcus Merk (Almanya)  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 22 Temmuz 1995 10. Grup 4.maç | Bursaspor  | 1 - 1 |  MFK Košice | Bursa |
| 14.00 (TSİ) | Ercüment Şahin  22' | Rapor |  50' Róbert Semeník | Stadyum: Bursa Atatürk Stadyumu  Hakem: Aron Huzu (Romanya)  |
UEFA Intertoto Kupası performansı > 1995 Sezonu > Son 16

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 29 Temmuz 1995 Son 16 | Bursaspor  | 2 - 1 |  OFİ | Bursa |
| 14.00 (TSİ) | Ercüment Şahin  10'   Levent Devrim  44'     Mesut Ünal  87' | Rapor |  3' Konstantinos Frantzeskos       69' Giannis Samaras | Stadyum: Bursa Atatürk Stadyumu  Seyirci: 17.281 Hakem: Kim Milton Nielsen (Danimarka)  |
UEFA Intertoto Kupası performansı > 1995 Sezonu > Çeyrek final

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 Ağustos 1995 Çeyrek final | Bursaspor  | 2 - 2   (uzt. 3 - 3) (5 - 6 p) |  Karlsruher | Bursa |
| 14.00 (TSİ) | Elvir Baljić  56'   Majid Musisi  86'   Ercüment Şahin  97'     Ömer Kılıç  7'   İbrahim Köseoğlu  31'   Ercüment Şahin  76'   Adnan Örnek  82' | Rapor |  26' Thomas Häßler    67' Şaban Yıldırım (KK)    113' Michael Wittwer      59' Michael Tarnat    73' Manfred Bender    82' Thomas Häßler | Stadyum: Bursa Atatürk Stadyumu  Seyirci: 20.902 Hakem: Graziano Cesari (İtalya)  |
|   |   | Penaltılar |   |  |
|   | Levent Devrim    Elvir Baljić    Ercüment Şahin    Majid Musisi    Ivko Ganchev    Ümit Sengül  |   |  Slaven Bilić    Adrian Knup    Manfred Bender    Dundee    Thomas Häßler    Michael Tarnat |  |
Golcüler

| Sıra | Ülkesi | Oyuncu | Gol |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |   | Ercüment Şahin | 6 |
| 2 |  | Pablo Batalla | 5 |
| 3 |  | Majid Musisi | 3 |
| 3 |   | Sebastián Pinto | 3 |
| 5 |  | Turan | 2 |
| 5 |   | Alfred N'Diaye | 2 |
| 5 |   | Turgay Bahadır | 2 |
| 8 |  | Ali Kahraman | 1 |
| 8 |   | Elvir Baljić | 1 |
| 8 |  | Federico Insúa | 1 |
| 8 |   | Gökçek Vederson | 1 |
| 8 |  | İbrahim Kaş | 1 |
| 8 |  | İbrahim Öztürk | 1 |
| 8 |  | Levent Devri | 1 |
| 8 |  | Mesut Ünal | 1 |
| 8 |  | Milan Stepanov | 1 |
| 8 |  | Ozan Tufan  | 1 |
| 8 |  | Ömer Kılıç | 1 |
| 8 |  | Sercan Yıldırım | 1 |
| 8 |  | Serdar Aziz  | 1 |
| 8 |  | Sinan | 1 |
| 8 |  | Stanislav Šesták | 1 |
| 8 |  | Şaban Yıldırım | 1 |
| 8 |  | Taye Taiwo  | 1 |
| 8 |  | Vahit | 1 |
Başarıları

UEFA Kupa Galipleri Kupası Çeyrel Final: 1975
UEFA Intertoto Kupası Çeyrek final: 1995
Old School Love

"Old School Love" Amerikan hip hop şarkıcısı Lupe Fiasco'nun bir şarkısı. 14 Ekim 2013'te beşinci stüydo albümü Tetsuo & Youth'un promosyonu için yayımlandı. İngiliz şarkıcı Ed Sheeran ise nakarata vokalleri ile eşlik etti. Şarkı Billboard Hot 100 listesinde 93 numaraya kadar yükselirken New Zealand Singles Chart listesinde 18 numaraya kadar ilerledi.
Video klibi

Şarkının video klibi Coodie & Chike tarafından yönetildi ve Ed Sheeran ile birlikte New York'ta kayda alındı. Coodie & Chike, klibi Lupe Fiasco'nun memleketi Chicago'da bitirdi. 9 Aralık 2013'te MTV'de yayımlandı.
Liste performansı

| Liste (2013–14) | Zirve numarası |
| --- | --- |
Avustralya (ARIA): 23
Kanada (Canadian Hot 100): 100
Yeni Zelanda (Recorded Music NZ): 17
ABD Billboard Hot 100: 93
ABD Mainstream Top 40 (Billboard): 34
ABD Hot R&B/Hip-Hop Songs (Billboard): 28
ABD Rhythmic (Billboard): 7
Yayımlanma tarihleri

| Ülke | Tarih | Format | Etiket |
| --- | --- | --- | --- |
| Birleşik Devletler | 14 Ekim 2013 | Dijital indirme | 1st & 15th Entertainment Atlantic Records |
| Birleşik Devletler | 15 Ekim 2013 | Mainstream urban radio | 1st & 15th Entertainment Atlantic Records |
| Birleşik Devletler | 15 Ekim 2013 | Urban contemporary radio | 1st & 15th Entertainment Atlantic Records |
| Birleşik Devletler | 19 Kasım 2013 | Contemporary hit radio | 1st & 15th Entertainment Atlantic Records |
Üge Kağan

| Üge Kağan |
| --- | --- |
Uygur Kağanı
Hüküm süresi: Uygur Kağanlığı: 839-845 (ya da 847)
Önce gelen: Külüg Beg
Sonra gelen: Ormaz (meşru kağan değil)
Ölüm: 837
Üge Kağan, 839-845 (ya da 847) arasında Uygur Kağanlığı'nı yöneten Uygur kağanıdır. Tarihçilere göre Üge, son meşru Uygur kağanıdır. Yaşadığı dönemde, Uygur kağanlığı çöküş devresini tamamlayıp tamamıyla yıkılma evresine girmiştir.
Külüg'ün intiharından sonra Uygur Kağanlığı iyice karışmış ve taht kavgaları iyiden iyiye kendini göstermeye başlamıştır. Kürebir Urungu Sangun, II. Kasar'ı (diğer adı Ormış)tahta oturtmak istemiştir. Miran Betikleri'ne göre, buna karşı çıkan Uygur komutanı Külüg Baga Sangun, Kürebir Türklerinin ülke üzerindeki nüfuzunu kırabilmek için Kırgızların yanına kaçarak onlardan yardım istemiştir. Tam bu arada Orta Asya'da yaşanan büyük kuraklık nedeniyle Uygurlar açlık ve sefalete düşmüştür. 100.000 kişilik Kırgız ordusuyla Ordu-Balık'a giren Baga Sangun, Kürebir Urungu Sangun ve II. Kasar'ı öldürmüştür. Uygur başkentine giren Kırgızlar başkenti yağmaladıktan sonra Uygur halkı büyük bir panik yaşamış ve ülke tamamen dağılmıştır. Dil tarihçileri Uygurlara ait Göç Destanı'nın bu olay üzerine yazıldığı kanaatindedir.
Kağanlığı ve Uygurların göçü

İyme I Bitiği'ne göre, Kırgızlar Uygur başkentine yerleştikten sonra, Kök Türklerden gelen devlet geleneğini devam ettirebilmek için birçok yarlık hazırlayarak, il ve töreyi düzenlemek istemiştir. Ancak, Uygurlar; Kırgızların boyunduruğu altına girmek istememiştir. Bunun için hükümdar ailesine mensup kişiler önderliğinde, Uygurlar Ordu-Balık'ı terk etmeye karar vermiştir. Böylece Türkler kadim koruganları Ötüken çevresini terk etmek zorunda kalmıştır. Sonuç olarak Uygurlar, ekseriyeti Kansu ve Turfan bölgelerine olmak üzere birçok farklı coğrafyaya dağıldılar.
Güneye giden Uygurlar, Mart 841 yılında topladıkları Türk Toyu'nda Üge'yi kağan seçtiler. Üge, ordugahını Ts'o-tzu-shan'da kurdu. 840'daki Kırgız baskınında Kırgızların eline geçen Çinli prenses Taiho'yu, Kırgız elçilik heyetini basarak ele geçirdi. Uygurlar, bu durumdan yararlanmak isteseler de, aralarında düştükleri anlaşmazlık sonucunda Kürebir Türklerinin desteğini alan Çinliler prensesi kaçırmayı başardı. Böylece, Uygurlar, prensesi Çin'e karşı bir koz olarak kullanıp, Çin'den yerleşim için toprak talep etme şanslarını kaybetti. Buna rağmen, Üge Kağan, Çinlilere müracaat ederek, Chen-wu şehrinin geçici olarak kendilerine verilmesini istemiştir, bu kabul görmemiş, Üge'den ayrılıp Çin topraklarına yerleşen Türkler, Çin'in farklı bölgelerine dağıtılarak kendilerine Çince soyadlar verilmiştir. Üge Kağan'ın 847'de Altay Dağları'nda öldürülmesiyle, Ormaz'ın 2 yıl kadar süren direnişi de başarısız olmuş, Uygur Kağanlığı tamamen son ermiştir.
İrlanda'nın Cromwell tarafından fethi

İrlanda'nın Cromwell tarafından fethi (1649-53), Üç Krallık Savaşları sırasında İrlanda'nın Oliver Cromwell komutasındaki Parlamento yanlısı Yeni Ordu tarafından ele geçirilmesini anlatır. Cromwell ve ordusu Rump Parlamentosu adına 1649 yılı Ağustos ayında İrlanda topraklarına ayak basmıştır. 1641 yılındaki ayaklanmadan sonra İrlanda'nın büyük çoğunluğu İrlanda Katolik Federasyonu'nun kontrolüne geçer. 1649 yılında Konfederasyon yanlıları İngiliz İç Savaşında mağlup olmuş olan İngiliz monarşi yanlılarıyla ittifak yaparlar. Bunun üzerine adaya müdahale eden Oliver Cromwell komutasındaki Parlamento yanlısı ordu ülkeyi işgal ederek ittifaka son verir. İrlanda'nın işgali çok kanlı olmuştur ve savaş sırasında yapılan uygulamalar Cromwell'in şahsında halen tartışılmaktadır. Savaşın İrlanda toplumuna etkisi çok yıkıcı olmuştur. Kıtlık ve salgın hastalıklar yüzünden nüfusun çok büyük bir bölümü hayatını kaybetmiş, 50 bin İrlandalı ise zorunlu işçi olarak göç ettirilmiştir.
Arka planı

İngiliz İç Savaşından muzaffer çıkan İngiliz Parlamentosu İrlanda'ya müdahale etmek için bazı sebeplere sahipti:
1649 yılında İrlanda Katolikler Konfederasyonu ile idam edilen kral I. Charles'ın sürgündeki oğlu II. Charles arasında ittifak yapılmıştı. Buna göre monarşi yanlısı birlikler İrlanda'ya gidecek, İrlandalı birlikler ise monarşi yanlısı subay olan Ormonde Earlü James Butler'ın komutasına girecekti. Amaçları monarşiyi yeniden kurmak için İngiltere'yi işgal etmek olan bu oluşum giderek büyüyordu ve yeni rejim tarafından görmezden gelinemeyecek seviyeye ulaşmıştı.
Monarşi yanlılarıyla ittifak yapmamış olsalardı bile Parlamento kuvvetlerinin İrlanda'yı fethetmeye kalkışması muhtemeldir. İrlanda toprakları tarihsel olarak İngiltere Krallığı değerlendirilmiş ve 1641 Ayaklanmasıyla sadece geçici bir süre bağımsız olduğu düşünülmüştür.
1641 Ayaklanması sırasında İrlanda'da Protestan İngilizlere karşı yapılan uygulamaların cezalandırılması isteği de bazı Parlamento üyelerinde vardır.
İrlanda'nın bazı liman kentleri İngiltere kıyılarına ve gemilerine saldıran korsanlar tarafından yoğun olarak kullandığı için hedef haline gelmiştir.
Parlamento iç savaş süresince para kaynağı yaratmak adına çıkardığı yasayla Parlamentoya verilen kredilerin teminatı olarak İrlandalı isyancılardan alınarak el konacak olan taşınmazları göstermiştir. Bu borçların ödenebilmesi için İrlanda'nın fethedilip toprakların borçlu olunan kişilere verilmesi gerekiyordu.
Başta Cromwell olmak üzere Püriten inanca şiddetle bağlı kişiler tarafından İrlandalılar Roma Katolik Kilisesinin etkisinde olan sapkınlar olarak görülüyor ve yapılması gereken sefer kutsal bir sefer haline bürünüyordu.
Rathmines Muharebesi ve Cromwell'in İrlanda'ya ayak basması

Konfederasyon İrlandası döneminde Parlamento yanlılarının elinde kalan İrlanda'daki tek yer başkent Dublin'dir. Dublin'deki birliklerin komutanı ise Albay Michael Jones'dur. Monarşi yanlıları ve Konfederasyon gönüllülerinden oluşan karma birlik Ormonde Markisinin komutasında Rathmines bölgesinde toplanarak Dublin üzerine yürümeye hazırlanır. Eğer Dublin de elden çıkarsa Parlamento kuvvetlerinin askerlerini karaya çıkartabilecekleri bir liman kalmayacaktır. Durumun vahametini kavrayan Jones hiç zaman kaybetmeden monarşi yanlılarına sürpriz bir şekilde saldırır. 2 Ağustos günü yapılan muharebede 4 bin Monarşi yanlısı asker öldürülürken 2 binden çok esir alınır. Amiral Robert Blake komutasındaki Parlamento donanması monarşist komutan Prens Rupert'e bağlı krallık donanmasını oyalarken Oliver Cromwell ve beraberindeki birlikler 15 Ağustos günü 35 gemiyle karaya çıkarlar. İki gün sonra gelen Henry Ireton ise 77 gemiyle gelir. Ormonde'un ordusundan geriye kalan kılıç artıkları Dublin'den kaçarcasına uzaklaşır. Yenilgi o kadar ağırdır ki monarşi yanlıları uzunca bir süre Parlamento birliklerinin karşısına meydan savaşına çıkamayacaktır. Ormonde İrlanda'nın doğusundaki müstahkem kentlerin alınmasının zorluğuna ve kışla beraber yaşanacak kıtlık ve hastalığa güvenerek umutla direneceklerini öngörmektedir.
Drogheda Kuşatması

Ana madde: Drogheda Kuşatması
Karaya inen Cromwell İrlanda'nın doğu sahilindeki diğer liman kentlerini alıp İngiltere ile arasındaki ikmal hattını sağlama almak ister. Bu kapsamda Dublin'in 50 km kuzeyindeki Drogheda üzerine yürür. Burası 3 bin monarşi yanlısı İngiliz askeri ve İrlandalı konfedere asker tarafından savunulmaktadır. Bir hafta süren kuşatmanın ardından şehre giren Cromwell birlikleri kentin komutanı Arthur Aston'a teslim olma çağrısı yapar. Teklifleri reddedilince Cromwell hiç kimseye aman verilmemesini emreder. Kale ele geçirilir ve kale komutanı dahil olmak üzere tüm muharip birlikler ve rahipler öldürülür. Drogheda'da yapılan katliam, teslim olanların ve din adamların öldürülmesi bugün bile Cromwell'in acımasız tutumunun örneği olarak gösterilip eleştirilmektedir.
Wexford, Waterford ve Duncannon

Cromwell'in Yeni Ordu birlikleri güneye ilerleyerek Wexford, Waterford ve Ducannon liman kentlerinin üzerine yürür. Wexford yine çok kötü olayların yaşandığı bir yer olur. Cromwell kentin teslim edilmesi görüşmeleri yaparken birlikleri kente saldırarak yağmalar. 2 bin asker ve binden çok sivilin öldürüldüğü bu olay sonrası kent tamamen yanar. Cromwell'in bu olaylarda sorumluluğu olup olmadığı tartışmalıdır. Doğrudan saldırı emri vermemiş olsa da olaydan sonra ordusundaki hiç kimse yağma ve katliam yüzünden cezalandırılmamıştır. Wexford katliamı kentin limanın da kullanılamaz hale gelmesine yol açmıştır. Bunun yanı sıra artık Cromwell karşısında bazı kentler doğrudan teslim olmayı seçerken, bazıları da teslim olsalar da katledileceklerini düşünerek daha canla başla direniş göstermektedir. İlerleyen Cromwell New Ross ve Carlow gibi kentleri hiç silah atılmadan alsa da Waterford ve Duncannon kuşatmaları başarısız olur. 1649 yılı içinde bu kaleleri alamayan Cromwell kışı geçirmek için çekilince ordusu soğuk, açlık ve salgın hastalıklar nedeniyle güç kaybedecektir. Bu kaleler 1650 yılında çok uzun kuşatmalar sonrasında ancak düşecektir.
Clonmel ve Munster

Ertesi yıl bahar aylarında Cromwell İrlanda'nın güney doğusundaki müstahkem kentleri ele geçirmek için yola çıkar. Konfederasyonun başkenti konumundaki Kilkenny teslim olma şartları usulünce ele geçirilir. Clonmel kenti saldırılara başarıyla dirense de teslim olma şartlarında anlaşılınca bırakılır. Bu saldırı sırasında 2 bin askerini kaybetmesine rağmen Cromwell kenti savunan askerlerin silahlarıyla birlikte kentten ayrılmasına izin verir, ayrıca kentte önceki uygulamaların aksine yağma ve talan olayları gerçekleştirilmez. Ormonde'a bağlı monarşi yanlıları Munster ilinin çoğunda duruma hakim olsalar da kendi bünyelerindeki bir isyanla durum değişir. Cork garnizonundaki İngiliz Protestan askerler İrlandalı konfederasyon askerleriyle aynı saflarda savaşmaktan bıktıkları için ayaklanarak Cromwell'in yolunu açarlar. Yerel İrlanda garnizonunu Macroom Muharebesinde yenerek monarşi yanlılarının Shannon Nehrine çekilmelerini sağlarlar.
Monarşi ittifakının çöküşü

1650 yılı Mayıs ayında II. Charles babası kral I. Charles'ın İrlanda Konfederasyon Yönetimiyle yaptığı anlaşmayı tanımadığını ilan eder. Bunun yerine İskoçyalı Presbiteryen Ulusal Sözleşme yanlılarıyla Breda Antlaşmasını imzalar. Bu gelişme Ormonde önderliğindeki İrlanda'daki monarşi ittifakının sonunu hazırlar. Cromwell ise çok bonkör koşullarla af ilan ederek monarşi saflarındaki askerlerin Parlamento saflarına geçmesinin veya teslim olmasının yolunu açar. Sonuçta savaş meydanında sadece İrlandalı Katolik birlikler ve çok az sayıda monarşi davasına bağlı asker kalır. Ormonde'un komutanlığı sorgulanırken, Cromwell İngiltere'ye geçerek yeni Monarşi-İskoçya ittifakına karşı saldırmak üzere hazırlıklara başlar. Adadaki birliklerin komutası Henry Ireton'a geçer.
Scarrifholis

Adada kalan en saygın monarşi yanlısı İrlandalı birlik Munster Ordusudur. Eski komutanı Owen Roe O'Neill 1649 yılında ölünce 6 bin kişilik ordunun komutası tecrübesiz Katolik rahip Heber MacMahon'a geçer. Bu ordu 1650 yılı Haziran ayında Charles Coote komutasındaki çoğunluğu İngiliz yerleşimcilerden oluşan orduyla Donegal yakınlarındaki Scarrifholis Muharebesinde çarpışır. Ulster Ordusu 2 bin asker kayıp verir ve geri çekilmeye zorlanır. MacMahon ve komuta kademesindeki çok sayıdaki komutan ya savaş meydanında öldürülmüş veya esir edilmiştir. Karşısındaki son direniş odağını da kaldıran Coote ve ordusu, yıpranmış olsa da direnişle karşılaşmadan adanın geri kalanının işgaline başlar.
Limerick ve Galway

Parlamento birlikleri 1650 yılı Ekim ayında Shannon Nehrini geçerek batıdaki Connacht iline girerler. Clanricarde adlı bir İrlandalı komutan önderliğindeki direniş kolayca bertaraf edilir. Bu sırada artık itibarı kalmamış olan Ormonde Fransa'ya kaçmış, adadaki birliklerin komutası İrlandalı asilzade Ulick Burke'ye geçmiştir. Direnişçilerin son umudu Limerick ve Galway gibi müstahkem kentlerde son bir direnişe kalkışmaktır. Ireton tahkimatı çok kuvvetli olan bu kentlere cepheden saldırmaktansa kuşatarak açlık ve salgın hastalıklar sayesinde teslim olmalarını sağlamaya karar verir. Kentleri kurtarmaya çalışan girişimler de boşa çıkınca Limerick 1651 yılında, Galway de 1652 yılında teslim olur. Salgın hastalıklar her iki orduyu da etkilemiş, Parlamento birliklerinin ünlü komutanı Henry Ireton da Limerick kuşatması sırasında 1651 yılında vebadan hayatını kaybetmiştir.
Gerilla savaşı, kıtlık ve salgın hastalık

Galway'in düşmesiyle birlikte Cromwell öncülüğündeki fetih harekâtına karşı örgütlü bir direniş odağı kalmamış olur. Ancak buna rağmen İrlanda Ordusunun kılıç artığı gruplar Parlamento Ordusuna karşı gerilla taktikleriyle saldırmaya devam eder. Dağınık olsa da toplamda yaklaşık 30 bin kişiden oluştuğu sanılan gerilla birlikleri yüzünden zor coğrafi koşulların bulunduğu Allen Bataklığı, Wicklow Dağları ve Drumlin bölgesi büyük birlikler dışındaki birimler için çok tehlikeli yerler haline gelir. 1651 yılında askeri kampların 2 mil dışı güvensiz bölge ilan edilmiş, erzak konvoylarının korunması için ilave önlemler alınmıştır. Parlamento birlikleri bunun üzerine gerilla birliklerinin erzak edinmesini engellemek adına ekinleri imha edip köylüleri zorla köylerini terk etmeye zorlayınca kitlesel açlık ve veba salgınları başlar. Gerilla savaşının ilerleyen aşamalarında özellikle Wicklow eyaletinde bazı bölgelerden geçen herkese ateş açmak serbest ilan edilir, burada bulunan hayvan veya erzak savaş ganimeti sayılmaktadır. Bu dönemde esir edilen 50 bin İrlandalı zorunlu işçi olarak Karayipler'deki İngiliz sömürgesi olan Barbados'a gönderilmiştir. Savaşın bu aşaması en çok insan kaybının yaşandığı aşamadır. Savaş, açlık ve salgın hastalıklar İrlanda'nın savaş öncesi nüfusunun %40'ının ölümüne sebep olmuştur. Gerilla savaşı 1652 yılında Parlamento tarafından ilan edilen af ve teslim olma şartlarıyla sona erer. Buna göre teslim olan gerillalar İngiltere ile savaş halinde olmayan bir ülkeye gidip burada savaşabilecektir. Çoğu gerilla Fransa veya İspanya'ya gider. 1652 yılında Leinster, Munster ve Connacht'ta çok sayıda gerilla toplu şekilde teslim olur. Son teslim olma 1653 yılında yaşansa da azımsanmayacak sayıda gerilla teslim olmayı reddetmiş ve varlıklarını yıllarca sürdürmüşlerdir.