Affetme
Dini Bakışlar > Hint kökenliler > Caynizm

Caynizm (Jainizm)'de bağışlayıcılık Jainlerin geliştirmesi gereken başlıca erdemlerden biridir. Kṣamāpanā veya yüce bağışlama, dharma on özelliğinden birinin bir parçasını oluşturur.  Jain duasında (pratikramana) Jainler yemek yerken veya rutin faaliyetlerini yerine getirirken zarar vermiş olabilecekleri ekindriya veya bitkiler ve mikroorganizmalar gibi tek duyulu varlıklar da dahil olmak üzere çeşitli yaratıklardan tekrar tekrar af dilerler.  Bağışlanma, Prakrit dilinde "yapılan tüm kötülükler sonuçsuz kalsın" anlamına gelen micchāmi dukkaḍaṃ ifadesinin söylenmesiyle istenir. Jain festivali paryusana'nın son günü olan samvatsari sırasında, pratikraman'dan sonra micchāmi dukkaḍaṃ ifadesini söylerler. Bir ritüel meselesi olarak, arkadaşlarını ve akrabalarını şahsen micchāmi dukkaḍaṃ ile selamlar ve bağışlanmalarını dilerler. Hiçbir özel kavga ya da anlaşmazlık samvatsari'nin ötesine taşınamaz ve dışarıdaki arkadaş ve akrabalara af dileyen mektuplar yazılır ve telefon görüşmeleri yapılır.
Pratikraman ayrıca aşağıdaki duayı da içerir:
Khāmemi savva-jīve savvë jive khamantu me /
metti me savva-bhūesu, veraṃ mejjha na keṇavi //

(Tüm yaratıklardan af diliyorum, tüm yaratıklar beni affetsin.
Tüm varlıklarla dostluğum olsun ve hiçbiriyle düşmanlığım olmasın).
Jainler günlük dualarında samayika ve Iryavahi sutra okuyarak rutin faaliyetlerini sürdürürken tüm yaratıklardan bağışlanma dilerler:
Sen, ey saygıdeğer kişi! Gönüllü olarak bana izin ver. Yürürken işlediğim günahları itiraf etmek istiyorum. İzninizi onurlandırıyorum. İtiraf ederek kendimi günahkâr eylemlerden arındırmak istiyorum. Yürürken, gelip giderken, canlı organizmalara, tohumlara, yeşil çimenlere, çiğ damlalarına, karınca tepelerine, yosunlara, canlı suya, canlı toprağa, örümcek ağına ve diğerlerine basarken işkence etmiş olabileceğim tüm canlı varlıklardan af diliyorum. İster tek duyulu, ister iki duyulu, ister üç duyulu, ister dört duyulu, ister beş duyulu olsun, tüm bu canlılardan af diliyorum. Tekmelediğim, tozla kapladığım, toprağa sürttüğüm, başkalarıyla çarpıştırdığım, baş aşağı çevirdiğim, eziyet ettiğim, korkuttuğum, bir yerden başka bir yere taşıdığım veya öldürdüğüm ve hayatlarından mahrum bıraktığım. (İtiraf ederek) tüm bu günahlardan bağışlanayım.
Jain metinleri affetme konusunda Māhavīra'dan alıntı yapar:
Bir ruh, prāyaṣcitta (tövbe) uygulayarak günahlardan kurtulur ve hiçbir günah işlemez; prāyaṣcitta'yı doğru bir şekilde uygulayan kişi yolu ve yolun ödülünü kazanır, iyi davranışın ödülünü kazanır. Bağışlanma dileyerek zihin mutluluğu elde eder; böylece her tür canlı varlığa karşı nazik bir eğilim kazanır; bu nazik eğilim sayesinde karakter saflığını ve korkudan özgürlüğü elde eder." 
—Māhavīra'dan Uttarādhyayana Sūtra 29:17-18
Keşişler arasındaki davranış kuralları, tüm günahlar için af dilemelerini gerektirir:
Eğer keşişler ya da rahibeler arasında bir tartışma ya da anlaşmazlık çıkarsa, genç keşiş üstünden, üst de genç keşişten af dilemelidir. Bağışlamalı ve bağışlanma dilemeli, yatıştırmalı ve yatıştırılmalı ve kısıtlama olmaksızın sohbet etmelidirler. Yatıştırılan kişi için (kontrolde) başarı olacaktır; yatıştırılmayan kişi için başarı olmayacaktır; bu nedenle kişi kendini yatıştırmalıdır. "Bu neden söylendi efendim? Huzur, monastisizmin özüdür."