stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Karındeşen Jack
Gerçek kimliği

Karındeşen Jack'in kimliğine dair onlarca iddia ortaya atılmıştır ancak hiçbiri kanıtlanamamıştır. Bu şüpheli listesi birçok önemli ve soylu kişiyi de içermektedir. Katil olduğunu iddia eden kişinin Merkezi Haber Ajansına gönderdiği mektubu inceleyen uzmanlar mektubun yazarının alt tabakadan, eğitimsiz biri olduğu sonucuna varmışlardır.
İç organların çıkarılması nedeniyle katilin cerrah ya da kasap olabileceği iddiaları ortaya atılmıştır. Katili görmüş olan bir adam polise şapkalı ve uzun bir palto giyen bir adamdan şüphelendiğini söylemiştir. Katilin kurbanlarının yanına yaklaştığında onların dikkatini çekmediği için o zaman yaşayan insanlar gibi giyindiği ve hareket ettiği düşünülmektedir.
İngiliz DNA araştırmacısı Dr. Jari Louhelainen'in Catherine Eddowes'in kanlı şalı üzerinde yaptığı inceleme sonrasında vardığı sonuç, katilin Polonya kökenli akıl hastası berber Aaron Kosminski olduğu yönündedir. Jari'nin Mail on Sunday gazetesine yaptığı açıklamada, "Vardığım sonuçta şüpheye yer yok." şeklinde açıklaması olmuştur.
21. yüzyılın modern profil uzmanlarına göre katil zanlısı olabilme ihtimali en yüksek aday Yahudi tüccar Jacop Levy'dir. Jacop Levy cinayetlerin işlendiği bölgede kasaplık yapmaktadır. İlk cinayet bir hastane önünde işlenmiştir. Hastane frengi hastalarını tedavi amaçlı bulunmaktadır. Levy tedavi amaçlı gittiği hastaneden  düş kırıklığı çıktı ve o anki nefret ile cinayeti işlemiş olabilirdi. Levy son cinayetten 2 yıl sonra ölmüştür, ölüm raporunda frengi yazıyordur. O dönem soruşturmalarında listede olup ilgisiz davranılarak sorgulanmamıştır. Karısı, işlerinin kötü gittiğini ve hayaller gördüğünü söylemiştir. 1. cinayet (Mary Ann Nichols) Frengi olabileceğini göstermektedir. 3. cinayet (Elizabeth Stride; Yahudi toplantısının önünde işlenmiş bir cinayettir ve cinayetten sonra Yahudi destekçisi bir yazı bulunmuştur, yazının yanında Stride'ın kanlı önlüğü vardır), Seri katiller kendi bölgelerinin çevresinde cinayetler işlerler, Levy'nin kasap dükkânı gibi.
Sonraki Whitechapel Cinayetleri

Kelly'nin cinayeti Karındeşen Jack'in işlediği son cinayet olarak düşünülmüş ve katilin ölümü, göç etmesi ve başka bir nedenden hapse atılması ya da bir kuruma kapatılması nedeniyle cinayetlerin sona erdiği tahmin edilmiştir. Aslında Whitechapel cinayetleri'nin dosyası sıralı beş sonrası işlenmiş diğer dört cinayetin ayrıntılarını da içermektedir. Bu kişiler Rose Mylett, Alice McKenzie, Pinchin sokağında bulunmuş kimliği belirsiz bir kadın bedeni ve Frances Coles isimleri ile bilinmektedirler.
Mylet, 20 Aralık 1888 tarihinde Clarke's Yard, High Street, Poplar adresinde boğulmuş olarak bulunmuştur. Herhangi bir mücadele izi olmaması nedeniyle polis Mylett'in sarhoşken kendisini kazara astığına veya intihar ettiğine inanmıştır. Yine de resmî soruşturma ekibi ölümün cinayet olduğuna karar vermiştir.
McKenzie 17 Temmuz 1889 tarihinde sol şahdamarı kesilmiş ve vücudunda çeşitli kesikler ve morluklarla Castle Alley, Whitechapel adresinde ölü olarak bulunmuştur. Patolog Thomas Bond, bunun bir Karındeşen Jack cinayeti olduğuna inansa da daha önceki Karındeşen Jack kurbanlarını incelemiş olan George Bagster Phillips bu fikre katılmamıştır. Sonraki yazarlar da, kendisi üzerinde oluşabilecek şüpheyi saptırmak için Karındeşen Jack'in cinayet şeklini kopya eden bir kişiye olduğuna inananlar ve bu cinayetleri Karındeşen'e atfeden kişiler olarak ikiye bölünmüştür. 10 Eylül 1889 tarihinde Whitechapel'daki Pinchin sokağında kafasız ve bacaksız bir kadın bedeni bulunmuştur. Bu cinayetin başka bir yerde işlendiği ve vücut parçalarının buraya atıldığı farz edilmiştir.
Coles 13 Şubat 1891 tarihinde Swallow Gardens, Whitechapel adresinde boğazı kesilmiş ancak bedeni parçalanmamış bir şekilde bulunmuştur. Daha önce onunla görülmüş James Thomas Sadler isimli bir adam tutuklanıp cinayetle suçlanıp kısa bir süre Karındeşen olarak düşünülmüştür. Ancak 3 Mart 1891'de delil yetersizliğinden serbest bırakılmıştır.
Araştırma

Günümüze kadar ulaşabilen Whitechapel cinayetlerinin polis dosyası Victoria Dönemi'ndeki araştırma prosedürü hakkında ayrıntılı bilgi vermektedir. Geniş bir polis ekibi Whitechapel'da evden eve bir soruşturma yapılmış, adli deliller toplanıp incelenmiştir. Ayrıca şüpheliler tespit edilip incelenmiş, ya daha yakından araştırılmış ya da şüpheli listesinden elenmişlerdir. Polis çalışması bugünkü yöntemi izlemiştir. 2000'den fazla kişi sorguya çekilmiş, 300'den fazla kişi araştırılmış ve 80 kişi nezarethaneye alınmıştır.
Araştırma ilk başlarda dedektif Edmund Reid'in başkanlığında  Whitechapel'daki Metropolitan Polis'i (H) ve Division Criminal Investigation Department (CID) tarafından yapılmıştır. Nichols cinayetinden sonra Scotland Yard'ın Merkez ofisi'nden  Frederick Abberline, Henry Moore ve Walter Andrews isimli dedektifler görevlendirilmişlerdir. Londra şehrinin içinde işlenen Eddowes cinayetinden sonra Londra polisinden dedektif James McWilliam soruşturmaya dahil olmuştur. Division Criminal Investigation Department'ın yeni atanmış dedektifi Robert Anderson'ın Chapman, Stride ve Eddowes'un cinayetleri sırasında İsviçre'ye gitmesi üzerine araştırma kısa süreliğine sekteye uğramış, Metropolitan Ofisi'nden Sir Charles Warren Scotland Yard'dan baş araştırmacı Donald Swanson'ı görevlendirmiştir.
Ayrıca Whitechapel Tetkik Komitesi isimli Doğu Yakası'ndan bir grup gönüllü de polisin araştırmalarından tatmin olmadıkları için sokaklarda devriye gezerek şüpheli kişileri tespit etmeye çalışmış, suçlu hakkında bilgi verecek kişilere verilecek bir ödülün yükseltilmesi için hükûmete rica da bulunmuş ve görgü tanıklarının sorgulanması için özel dedektifler tutmuşlardır.
Kurbanların vücutlarının parçalanma şekli nedeniyle kasaplar, cerrahlar ve doktorlar şüpheli olarak görülmüştür. Ayrıca şehir polisinden komiser Henry Smith'in bugüne kadar ulaşabilmiş bir notu, yerel kasapların cinayet anında yanlarında bulunan kişilerin de araştırıldıklarını ve bu sayede bu kasapların şüpheli olmaktan elendiklerine işaret etmektedir. Dedektif Swanson'ın bir raporuna göre 75 kasap ziyaret edilmiş ve bu araştırmada onların bütün çalışanları da altı ay önceden araştırılmışlardır. Kraliçe Victoria gibi o dönemin bazı önemli kişileri cinayetlerin işleniş şeklinden yola çıkarak katilin bir kasap veya Londra ve Avrupa arasında düzenli sefer yapan sığır botlarının birindeki bir sığır tüccarına işaret ettiğini düşündüklerini belirtmişlerdir. Whitechapel Londra'daki rıhtımlara yakın bir konumda bulunuyordu ve bu botlar genellikle Perşembe ve Cuma günleri rıhtıma yanaşıp, Cumartesi ve Pazar günleri de buradan ayrılıyorlardı. Bu sığır botları araştırılmış fakat tek bir botun bile hareket saatleriyle mürettebatın botlar arasındaki transferlerinin cinayet tarihleri ile uyuşmadığı tespit edilmiştir.
Araştırma > Suçlu Profili

Ekim ayının bitiminde, Robert Anderson tarafından polis doktoru Thomas Bond'a katilin anatomik bilgisi ve becerisi hakkındaki fikri sorulmuştur. Bond'un “Whitechapel katili"nin karakteri hakkındaki fikirleri suç tarihinde bir suçlu hakkında yapılmış en eski suçlu profili olmuştur.  Bond’un değerlendirmeleri çoğunlukla parçalanmış kurbanlar üzerindeki incelemelerinden ve “sıralı beş”in 4 kurbanının ölüm sonrası notlarından edindiği değerlendirmeler üzerinden olmuştur. Bond’a göre:
“5 cinayet hiç şüphesiz aynı kişi tarafından işlenmiş. İlk dört kişinin boğazı görünüşe göre soldan sağa kesilmiş, son kurbandaki ileri derecede gerçekleştirilen parçalama işlemi kesilme yönünün tespit edilmesini imkansız kılmaktadır. Yine de kadının kafasının yatıyor olması gereken yere yakın duvarda atardamara ait sıçrama şeklinde kan lekeleri bulunmuştur. Cinayetlerdeki tüm bu koşullar göz önüne alındığında kadınlar öldürüldükleri sırada yerde yatıyor olmalı ve her cinayette ilk önce boğaz kesilmiş.”
Bond ayrıca katilin anatomik bilgi ve beceriye sahip olduğu fikrine şiddetle karşı çıkmış, hatta bir kasabın bile teknik bilgisine sahip olmadığı söylemiştir. Bond katilin münzevi kişilere özgü alışkanlıklara sahip bir kişi olduğunu, kurbanlardaki parçalanma yönteminin de katilin muhtemelen satyriasis olarak bilinen "aşırı cinsel istek duyma hastalığı"ndan muzdarip olduğuna işaret ettiğini ve katilin dönemsel olarak cinai ve cinsel çılgınlığa kapılan bir kişi olduğunu belirtmiştir. Bond ayrıca katilin cinayet içgüdüsünün intikamcı ve derin düşünceli bir akla sahip olmasından veya dinsel bir hezeyana sahip olmasından kaynaklanabileceğini fakat bu iki hipotezin de uzak ihtimal olduğunu düşündüğünü belirtmiştir.
Kurbanlarla herhangi bir cinsel ilişki yaşandığına yönelik bir kanıt bulunamamış, ancak psikologlar kurbanları bıçaklamanın ve onları bıçak yaraları açıkça görünecek bir şekilde, seksüel olarak aşağılayıcı bir pozisyonda bırakmanın, katilin saldırılardan cinsel bir haz aldığına işaret ettiğini belirtmişlerdir. Bu bakış açısı bu tip hipotez ve temelsiz varsayımlara katılmayan diğer uzmanlar tarafından reddedilmiştir.
Şüpheliler

Cinayetlerin çoğunlukla hafta sonlarına yakın ya da resmî tatil günlerinde ve birkaç sokakta işlenmesi çoğu kişiye Karındeşen'in düzenli bir işe sahip ve o bölgede yaşayan bir kişi olduğunu düşündürmüştür. Diğerleri ise katilin üst sınıftan iyi eğitim görmüş, zengin kişilerin yaşadığı yerlerden çok Whitechapel'da dolaşan, muhtemelen bir doktor ya da aristokratik bir kişi olduğunu düşünmüşlerdir. Bu tip teoriler hekimlere karşı duyulan korku, modern bilime karşı olan güvensizlik ve fakirlerin zenginler tarafından sömürülmesi gibi o dönemde oluşmuş kültürel algılamalardan kaynaklanmıştır. O döneme ait dokümanlar tarafından aslında uzaktan bağlantılı olarak vakayla ilişkilendirilmiş herhangi bir kişi ve polis araştırmasında hiçbir zaman şüpheli olarak düşünülmemiş birçok ünlü kişi, cinayetlerden yıllar sonra şüpheli olarak öne sürülmüştür. O dönemde yaşamış herkesin ölmüş olması, modern yazarların hiçbir tarihi kanıta ihtiyaç duymaksızın herhangi birini suçlamalarına olanak sağlamıştır. Sir Melville Macnaghten'in 1894 tarihli bildirisinde üç kişi olmak üzere o döneme ait polis raporlarında birçok şüphelinin ismi geçmiş, fakat bu kişilere ait olan kanıtlar en iyi ihtimalle ikinci dereceden kanıtlar olmuştur. Karındeşen Jack'in kim olduğu ve ne iş yaptığı konusunda çok fazla teori olmasına rağmen, uzmanlar onların hiçbirini kabul etmemektedirler. Şüpheli olarak gösterilen kişilerin sayısı 1000'nin üzerindedir.
Medya

Karındeşen cinayetleri, gazetecilerin bir suç haberini ele almaları açısından önemli bir dönüm noktası olmuştur. Karındeşen Jack ilk seri katil olmasa da, işlediği suçlar ilk defa dünya çapında yaygara koparmıştır. 1850'li yıllarda gerçekleşen vergi reformları, ucuz gazetelerin daha geniş bir şekilde yayılmasını sağlamıştır.  Bu durum Viktoria döneminde daha da çoğalarak yarım peniye satılan gazetelerin yüksek tirajlara ulaşmasını sağlamış, The Illustrated Police News  gibi popüler magazinler, Karındeşen Jack'i daha önce eşi benzeri görülmemiş bir reklam malzemesine dönüştürmüşlerdir.
Eylülün başındaki Nichols cinayetinden sonra  Manchester Guardian gazetesi  “polisin elde etmiş olabileceği herhangi bir bilginin gizli tutulmasına karar verilmiş…görünüşe göre onların dikkati özellikle Karındeşen Jack olarak da bilinen kötü şöhretli “Deri Önlük” üzerine yoğunlaşmış" şeklinde bir yazı yayınlamıştır. Gazeteciler özellikle Division Criminal Investigation Department (CID)’ın elde ettikleri bilgileri halka açıklama konusundaki isteksizleri konusunda hayal kırıklığına uğramış, bu sebeple doğrulukları şüpheli çeşitli yazılar yayınlama yoluna başvurmuşlardır. “Deri Önlük”’ün hayali betimlemeleri basında yer almış, rakip gazeteciler “bir muhabirin fantezi dünyasının bu derece büyümesini” kabul etmemişlerdir. Bu haberler sonucunda  “Deri Önlük” olarak da bilinen John Pizer isimli yahudi bir deri ayakkabı yapımcısı tutuklanmış, hatta bir araştırmacı “ona karşı herhangi bir kanıt yok” şeklinde açıklama bile yapma gereği duymuştur. Bu kişi daha sonra olay anında yanında olan kişiler sayesinde suçsuz olduğunu kanıtlayıp serbest bırakılmıştır.
“Sevgili Patron” mektubu yayınlandıktan sonra “Deri Önlük” ismi, Karındeşen Jack ismini yerine geçmiş ve basın ve halk arasında bu isimle anılmaya başlamıştır. “Jack” ismi zaten rivayete göre duvarlardan kurbanlarının üzerine atlayan ve geldiği gibi ortadan kaybolan "Spring-heeled Jack" isimli bir diğer Londra saldırganı için kullanılmıştır. Bir katil için bir lakabın bulunması medya için standart bir durum olmuş ve the Axeman of New Orleans, the Boston Strangler ve Beltway Sniper gibi çeşitli başka örnekler de ortaya çıkmıştır. Ayrıca Karındeşen Jack'in isminden French Ripper, the Düsseldorf Ripper, the Camden Ripper, the Blackout Ripper, Jack the Stripper, the Yorkshire Ripper ve Rostov Ripper gibi başka isimlerde türetilmiştir. Sansasyonel basın duyuruları, hiç kimsenin yakalanamamış olması sebebiyle oluşan bilimsel verilerdeki karışıklıklarla birleşmiş, bunu sonucunda oluşan Karındeşen Jack efsanesi, sonraki seri katiler üzerine de gölgesini düşürmüştür.
Kullanılan kaynaklar

Begg, Paul (2003). Jack the Ripper: The Definitive History. London: Pearson Education. ISBN 0-582-50631-X
Begg, Paul (2006). Jack the Ripper: The Facts. Anova Books. ISBN 1-86105-687-7
Cook, Andrew (2009). Jack the Ripper. Stroud, Gloucestershire: Amberley Publishing. ISBN 978-1-84868-327-3
Curtis, Lewis Perry (2001). Jack The Ripper & The London Press. Yale University Press. ISBN 0-300-08872-8
Eddleston, John J. (2002). Jack the Ripper: An Encyclopedia. London: Metro Books. ISBN 1-84358-046-2
Evans, Stewart P.; Rumbelow, Donald (2006). Jack the Ripper: Scotland Yard Investigates. Stroud, Gloucestershire: Sutton Publishing. ISBN 0-7509-4228-2
Evans, Stewart P.; Skinner, Keith (2000). The Ultimate Jack the Ripper Sourcebook: An Illustrated Encyclopedia. London: Constable and Robinson. ISBN 1-84119-225-2
Evans, Stewart P.; Skinner, Keith (2001). Jack the Ripper: Letters from Hell. Stroud, Gloucestershire: Sutton Publishing. ISBN 0-7509-2549-3
Fido, Martin (1987), The Crimes, Detection and Death of Jack the Ripper, London: Weidenfeld and Nicolson, ISBN 0-297-79136-2
Marriott, Trevor (2005). Jack the Ripper: The 21st Century Investigation. London: John Blake. ISBN 1-84454-103-7
Meikle, Denis (2002). Jack the Ripper: The Murders and the Movies. Richmond, Surrey: Reynolds and Hearn Ltd. ISBN 1-903111-32-3
Rivett, Miriam; Whitehead, Mark (2006). Jack the Ripper. Harpenden, Hertfordshire: Pocket Essentials. ISBN 978-1-904048-69-5
Rumbelow, Donald (2004). The Complete Jack the Ripper. Fully Revised and Updated. Penguin Books. ISBN 978-0-14-017395-6
Sugden, Philip (2002). The Complete History of Jack the Ripper. Carroll & Graf Publishers. ISBN 0-7867-0276-1
Werner, Alex (editor, 2008). Jack the Ripper and the East End. London: Chatto & Windus. ISBN 978-0-7011-8247-2
Woods, Paul; Baddeley, Gavin (2009). Saucy Jack: The Elusive Ripper. Hersham, Surrey: Ian Allan Publishing. ISBN 978-0-7110-3410-5
Günlük dil

Konuşma dili ile karıştırılmamalıdır.
Günlük dil ya da gündelik konuşma dili, gündelik iletişim için bir dilsel toplulukta yaygın olarak, içtenlikli, tanıdık ve resmiyet dışı bir bağlamda kullanılan dilsel tip veya konuşma biçimidir. Konuşmada, resmî olmayan bağlamlarda kullanılan ünlem ve diğer ifade araçlarının kullanımı ile karakterize edildiğinden dolayı sürekli değişen bir terminolojiye sahiptir. Bu nedenle en yaygın işlevsel konuşma tarzıdır. Bu dilin kullanılması uzmanlık gerektirmez. Ayrıca eksik mantıksal ve sözdizimsel sıralamaya sahip olması nedeniyle de kolaylıkla normal dilden ayırt edilebilir.
Bu türde bir konuşmayı tanımlamak için sözlüklerde genellikle colloquialism ya da colloquial (konuşma dili) terimi kullanılır.
Tanım

Gündelik konuşma, resmî konuşma ya da resmî yazışmadan farklıdır. Konuşmacıların genellikle rahat olduklarında ve özellikle bilinçli olmadıklarında kullandıkları dil biçimidir. Konuşmada kullanılan bir ifade, resmîyete girdiğinde konuşma olarak etiketlenir. Yani resmî kullanımda farklı bir ifade tercih edildiğinde, sözlüklerde bunu tanımlamak için konuşma dili terimi kullanılır. Ancak bu, konuşma dili ifadesinin mutlaka argo ya da standart dışı dil biçimi kullanımı olduğu anlamına gelmez.
Bazı konuşma dilleri çok fazla argo içerir, ancak bazıları hiç argo kullanım içermez. Argo genellikle konuşma dilinde kullanılır, ancak bu özel kullanım belirli gruplarla sınırlıdır ve konuşma dilinin gerekli bir unsuru değildir. Örneğin; İngilizcedeki konuşma dili kullanımında yer almasa da sokak dili olarak bilinen argoda kısaltmalar veya küfürler yer alır.
Bir ifadenin konuşma dili olarak tanımlanabilmesi için standart olmayan dil kullanımından (standart dışı dil biçimi kullanımı) ayırt edilebiliyor olması gereklidir. Bununla birlikte standart olmayan dil kullanımı ile standart olan dil kullanımı arasındaki fark mutlaka resmî ve günlük konuşma dili arasındaki farkla bağlantılı değildir. Resmî, günlük konuşma dili veya kaba dil, standart ve standart olmayan dil ikiliğinden ziyade, daha çok üslûp çeşitliliği ve diksiyon kullanımı meselesidir. Fakat bununla birlikte, "konuşma dili" terimi, zaman zaman belirli bağlamlarda ve terminolojik düzende "standart dışı" ile de eşittir.
Konuşma diline özgü isim veya aile adı, genellikle daha resmî veya teknik başka bir isim yerine, bir dilde bir kişiyi ya da şeyi tanımlamak için yaygın olarak kullanılan bir isim veya terimdir.
Dil felsefesinde, "konuşma dili", mantıkta veya felsefenin diğer alanlarında kullanılan özel biçimlerden farklı olarak sıradan doğal dildir. Mantıksal atomculuk alanında ise anlam, daha biçimsel önermelerden farklı bir şekilde değerlendirilir.
Diğer dil kullanımlarından ayrımı

Konuşma dili, argo veya jargondan farklıdır. Argo, bölge, yaş veya sosyo-ekonomik kimliğe dayalı demografik bilgiler gibi yalnızca belirli sosyal gruplar tarafından kullanılan kelimeleri ifade eder. Buna karşılık, jargon en yaygın hâliyle belirli meslekler, endüstriler, faaliyetler veya ilgi alanlarında kullanılır. Konuşma dili, bir dilin veya lehçenin çoğu anadili tarafından bilinen kısaltmalar, kaynaştırmalar, deyimler, kelime öbekleri ve diğer resmî olmayan kelimeleri ile deyimleriyle birlikte kullanılan argosunu içerir.
Jargon, belirli bir faaliyet, meslek veya grupla ilgili olarak açıkça tanımlanan terminolojidir. Terim, belirli bir alanda çalışan veya ortak ilgi alanlarına sahip kişilerin kullandığı dili ifade eder. Argoya benzer şekilde, bir grubun üyeleri arasında sıkça tartışılan fikirleri, insanları ve bazı şeyleri ifade etmek için kullanılan bir kısaltmadır. Argodan farklı olarak, genellikle kasıtlı olarak geliştirilir.
Kutup

Vikisözlük'te  ile ilgili tanım bulabilirsiniz.
Kutup aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Bilim ve teknoloji

Kutup (kataklizmik değişen), güçlü manyetik bir kataklizmik değişken yıldız sistemi
Kutupsal eğri (havacılık), bir uçağın süzülme performansını gösteren bir diyagram
Kutupsal baskınlık, bir tür genetik mutasyon
Coğrafya

Coğrafi kutup, dönen bir cismin veya gezegenin yüzeyinde, cismin etrafında döndüğü eksene bağlı olarak ekvatordan 90 derece uzaklıkta bulunan iki sabit noktadan biri
Dünya'nın kutup bölgeleri, Kuzey Kutbu ve Antarktika olarak adlandırılan kutup daireleri içindeki yerler
Dilbilim

Dilbilgisel kutupluluk, olumlu ve olumsuz bir dilbilgisel kategori
Kutupsal soru, evet veya hayır olarak yanıtlanabilecek bir soru
Felsefe

Kutup (ezoterizm)
Arapça kökenli olup, aslında "eksen" anlamına gelen bu terim, bir çarkın veya benzer bir şeklin ekseni olarak sembolik kullanımında, yatay tekâmülden dikey tekâmüle geçişin söz konusu olduğu "tezahür etmemiş alem"i simgeler.
İnsanlar arasında her dönemde var olmuş, tekâmül düzeyi çok yüksek, yüce bir amaca hizmet için doğmuş varlıkları ifade eder. Bunlar insanlığa tekâmül yolunda önemli katkıları olmuş, fakat genellikle isimleri bilinmeyen, ünlü olmayan kimselerdir.
Uzakdoğu ezoterizminde yerküre çakralarını ifâde eder.
Kutup (tasavvuf), devrin en büyük velîsi anlamında kullanılır. Her devrin ayrı bir kutbu olmuştur. Meselâ Mûsâ Peygamber, zamanının kutbudur.
Kutup (Bektâşîlik) en yüksek derece anlamına gelir.
Hayvanlar

Kutup ayısı
Kutup martısı
Kutup tilkisi
Matematik

Kutup (karmaşık analiz), karmaşık analizde bir tanım
Kutupsal nokta grubu, geometri ve kristalografide bir simetri
Kutup ve kutupsal (bir nokta ve bir doğru), geometride bir yapı
Kutup konisi
Kutupsal koordinat sistemi, merkezi bir nokta ve açılar kullanılması
Kutupsal eğri (bir nokta ve bir eğri), bir nokta ve bir doğrunun genelleştirilmesi
Kutupsal küme, vektör uzaylarının bilineer eşleşmesi
Diğer

Kutup Yıldızı (anlam ayrımı)
Polar (anlam ayrımı)
Sokak güvercini

Sokak güvercini (Columba livia domestica veya Columba livia forma urbana), evcil güvercinlerden gelme bir türdür. Evcil güvercinlerin kökeni doğal olarak deniz kayalıkları ve dağlık bölgelerde yaşayan kaya güvercinine dayanır. Sokak güvercinleri şehir ve metropol hayatına çok iyi adapte olabildiği için dünya üzerinde oldukça sık rastlanır.
Mal ve olası sağlık zararlarından ötürü sokak güvercinleri şehirlerde zarara yol açabilirler ve istilacı türler olarak nitelendirilirler. Dünya üzerinde sayılarını kontrol altına almak için birçok önlem alınmıştır.
Fiziksel karakteristikleri

Ana madde: Kaya güvercini
Sokak güvercinleri, kaya güvercinleri ile aynı boyutlara sahiptir fakat çoğu zaman farklı renklerde bulunabilirler. Mavi-çizgili renk yapısına sahip olanları şehir bölgelerinde çok daha azdır.
Yasal durumları

Amerika Birleşik Devletlerin'de, yerel kuş türlerinin korunması amacıyla Migratory Bird Treaty Act of 1918 kanunu çıkarılmış fakat sokak güvercini yeni dünya ülkesi olan Amerika Birleşik Devletlerine sonradan gelmiş olduğu için bu kanunda koruma altına alınmamıştır. Hindistan'da ise sokak güvercinleri yasalarla koruma altına alınmıştır.
Güvercinleriyle meşhur şehir merkezleri

Dünya üzerinde çoğu şehir merkezinin yoğun güvercin popülasyonu vardır. Bunlardan en meşhurları New York City'deki Washington Square Park, Glasgow'daki George Square, Venedik'teki Piazza San Marco, Amsterdam'daki Dam Square ve Londra'daki Trafalgar Square'dir.
↑  "Science & Nature: Animals: Feral Pigeon". BBC. 8 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından (Web article) arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ocak 2008.
↑  Levi, Wendell (1977). The Pigeon. Sumter, S.C.: Levi Publishing Co, Inc. ISBN 978-0-85390-013-9.
↑  "Why study pigeons? To understand why there are so many colors of feral pigeons". Cornell Lab of Ornithology. 12 Haziran 2008 tarihinde kaynağından (Web Article) arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ocak 2008.
↑  Nagy, Kelsi, and Johnson, Phillip David. Trash animals: how we live with natures filthy, feral, invasive, and unwanted species. Minneapolis (Minn.), University of Minnesota Press, 2013.
↑  Blechman, Andrew D. Pigeons: The Fascinating Saga of the World’s Most Revered and Reviled Bird, St Lucia, Qld., University of Queensland Press, 2007.
1 2  Bird control contractor appointed in 2004 to deter pigeons from Trafalgar Square, vvenv.co.uk, 8 Ekim 2004, 25 Nisan 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 1 Mayıs 2015
↑  "Facts about pigeon-related diseases". The New York City Department of Health and Mental Hygiene. 13 Ocak 2008 tarihinde kaynağından (Web article) arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ocak 2008.
↑  Geigenfeind, Ila; Vanrompay, Daisy; Haag-Wackernagel, Daniel (February 2012). "Prevalence of Chlamydia psittaci in the feral pigeon population of Basel, Switzerland". Journal of Medical Microbiology. 61 (Pt 2): 261-265. doi:10.1099/jmm.0.034025-0 . PMID 21921110.
↑  Paulik, Laurie. "Pigeons". AgNIC Wildlife Damage Management. 2 Haziran 2004 tarihinde kaynağından (Web article) arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ocak 2008.
↑  Haag-Wackernagel, Daniel; Heeb, Philipp; Leiss, Andreas (2006). "Phenotype-dependent selection of juvenile urban Feral Pigeons Columba livia". Bird Study. 53 (2): 169. doi:10.1080/00063650609461429.
↑  "16 U.S. Code Subchapter II - MIGRATORY BIRD TREATY". 24 Nisan 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi.
↑  "Animal Protections Laws For The Guidance Of Police, HAWOS, NGOs And Awos" (PDF). Animal Welfare Board of India. 1 Şubat 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 26 Ağustos 2023.