stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Osmanlı mecmuaları
H

Halka Doğru
Hanımlara Mahsus Gazete
Hüsün ve Şiir
İ

İdman
İslam Mecmuası
K

Kadın
Kadınlar Dünyası
Kalem
L

Letaif-i Asar
M

Mecmua-i Fünun
Mecmua-i Sâz ü Söz
Mehâsin
Mir'at
Musavver Eşref
Mümeyyiz
R

Rojî Kurd
Rübâb
S

Sebîlürreşâd
Servet-i Fünûn
Spor Âlemi
Şura-yı Ümmet
T

Tabiat
Türk Kadını
Türk Yurdu
U

Ulum-u İktisadiye ve İçtimaiye Mecmuası
Y

Yeni Felsefe Mecmuası
Kadınlar Dünyası'nın 124. sayısının kapağında Yaşar Nezihe, 28 Kanun-i Evvel 1329
Tavus kuşu tahtı

Kızıl Kale'nin Divan-ı Khas'ındaki Tavus Kuşu Tahtı, 1850 civarında
Tavus Kuşu Tahtı, Hindistan'daki Babür İmparatorluğu'nun imparatorlarının ikametgâhı olan ünlü mücevherli bir taht idi. 17. yüzyılın başlarında İmparator Şah Cihan tarafından görevlendirildi ve Delhi'nin Kızıl Kalesi'ndeki Divan-ı-Khas'ta (Özel İzleyiciler Salonu veya Bakanlar Odası) bulunuyordu.
Tarihi

Şah Cihan, neredeyse tüm Hint yarımadası'nı kapsayan geniş Babür İmparatorluğu'nun Altın Çağı olarak kabul edilen zamana hükmetti. Hükümdarın sarayı, imparatorluğun tam merkezinde, yeryüzündeki cennetin ayna görüntüsü olacaktı; ve böyle bir hükümdar, adil bir kral olarak konumunun altını çizmek için Süleyman'ın Tahtına (تخت سليمان, Taht-e-Süleyman) layık olacaktı.
Şah Cihan Tavus kuşu tahtında oturuyor
Tatar mutfağı

geleneksel Tatar dana eti yemeği, azu.
Tatar mutfağı, başta Rusya içindeki Tataristan olmak üzere farklı ülkelerde ve coğrafi bölgelerde yaşamakta olan Tatarların yemek kültürüdür.
Tarihi

Ataları Kıpçaklar ve İdil Bulgarları olan İdil Tatarları'nın geleneksel mutfağıdır.
İdil (Volga) Tatarlarının mutfağı, kökenini bir zamanlar göçebe olan ama yaklaşık 1500 yıl önce tarıma dönüşen ve yerel tarım toplumlarına asimile olan İdil Bulgarlarının mutfağından alıyor.
Tatar mutfağının etkilendiği başlıca yakın mutfaklar, Rus, Mari ve Udmurt mutfaklarıdır. Ayrıca başta Özbekler olmak üzere Orta Asya halklarının mutfaklarından da izler taşır. Tatarlar, Rus mutfağının birçok unsuru ile uzun zaman önce tanışmışlardır. Ancak, mutfak etkileri ve ürünlerin daha fazla çeşitlenmesi, Tatar mutfağının temel etnik özelliklerini değiştirmedi, bunun yerine daha zengin çeşitlenme olanağı sağladı.
Coğrafya ve doğa, Tatar mutfağının şekillenmesinde etkili oldu. Tatarların iki coğrafi bölgenin sınırında (kuzey ormanları ve güney bozkırlarında) ve ayrıca iki büyük olan İdil (Volga) ve Kama nehirleri havzasında, yapılan ticaret faaliyetlerinin de etkisiyle, ülke mutfağı önemli ölçüde zenginleşme fırsatı buldu. Tatarlar, pirinç, çay, kuru meyveler, ceviz ve baharatlarla mutfak tarihlerinin başlarında tanışmışlardı.
Tatar mutfağı, ağırlıklı olarak bölgenin ana tarımsal ürünlerine - tahıl ve hayvancılığa dayanır. Patatesin göreceli önemi 19. yüzyılın sonlarından itibaren artmaya başlamasına rağmen, meyve ve sebzeler bölgenin tarımında çok daha az gelişmiştir. Yerli sebzeler arasında soğan, havuç, yaban turpu, şalgam, balkabağı, pancar ve az miktarda da salatalık ve lahana bulunur. Meyveler, yerel elma, kiraz, ahududu ve kuş üzümü de dahil olmak üzere İdil'in sağ yakasındaki meyve bahçelerinde yetiştirildi. Ormanlar yabani meyveler, cevizler, şerbetçiotu, inek yaban havucu, kuzukulağı, nane ve yaygın yabani pırasa için bir kaynaktır. Mantarlar geleneksel Tatar mutfağının tipik bir ürünü değildi ve son zamanlarda, özellikle şehir nüfusu içinde kullanılmaya başlandı. Sığır ve koyunlar, Tatarlar arasında eşit derecede popüler olan etleri için beslenmektedir. At eti tuzlanır, işlenir ve yenir. Süt, başlıca, lor, ekşi krema vb. gibi süt ürünlerinde kullanılır. Kanatlılar, yerel çiftliklerde (tavuklar, kazlar) yaygındır ve yumurtalar, çeşitli biçimlerde yenilen popüler bir yemektir. Orman bozkır kuşağında arıcılık yerel tüketim için bol miktarda bal üretmektedir.
Pilav, helva (xälwä) ve şerbet (şirbät) çok eski tarihlerde Tatar mutfağına girmiştir.
Özellikleri

Tatarlar, çok zengin bir mutfak kültürüne sahiptir. Bu zenginlik, kendi özdeğerleri yanında tarihleri boyunca birçok kültürle iç içe yaşamış olmalarından da kaynaklanmıştır. Tarihleri boyunca tarım ve hayvancılıkla uğraşan Tatarların, yaşadıkları bölgenin özelliği olan hayvancılık ve yetiştirdikleri sebze ve meyveler (lahana, havuç, patates, domates, biber, patlıcan, üzüm, çilek, incir, elma, armut, şeftali, ceviz) ile hamur işleri, temel besin kaynaklarıdır. "Tatar hamursuz doymaz" sözünün de işaret ettiği üzere hamur işlerine ağırlık verilmektedir.
Keş, süzme yoğurttan yapılan sert bir çökelek, yoğurt kurusudur.
Tatar mutfağındaki yemek kategoriler

sıcak çorbalar,
ana yemekler,
iştah açıcı dolgulu fırınlanmış ürünler (ana yemek olarak da yenir),
hamur bazlı yemekler (makarnalar),
tatlı pişmiş ürünler ve diğer tatlılar, genellikle çayla servis edilir.
Tatar mutfağındaki yemek kategoriler > Çorbalar

Çorba tabanı olarak kullanılan et suyuna (şulpa) bağlı olarak, çorbalar et, tavuk, balık, sebze, mantar vb. şeklinde ayrılır. Çorba erişte, tahıllar veya sebzelerle ayrı ayrı veya kombinasyon halinde koyulaştırılabilir. Özellikle popüler olan çorba, toqmaç (ev yapımı erişte) ile servis edilen ve suyu kaynatılmış et veya tavuk parçaları ile zenginleştirilmiş şehriye çorbasıdır.
Çorbalar genellikle köfte veya doldurulmuş çörekler (öçpoçmaq, pärämäç, bawırsaq) ile servis edilir. Tatarlar için kutlamalara özgü ve belli bir ölçüde tören yemeği olan pilmän (Rusça mantı), etle doldurulmuş ve her zaman berrak bir çorbada servis edilen bir tür hamur tatlısıdır.
Tatar mutfağındaki yemek kategoriler > Ana yemekler

Ana yemekler genellikle et, tahıl ve patates üzerine kuruludur. Et suyunda haşlanan et veya tavuk küçük parçalara ayrılır ve ana yemek olarak servis edilir, bazen hızlıca soğan, havuç ve biber ile yağda kızartılır. Haşlanmış patatesler en sevilen garnitürlerdir ve rendelenmiş yaban turşusu sıklıkla eşlik eder. Sütle doldurulmuş tavuk (tutırğan tawıq) tatillerde yapılan özel bir yemektir.
At eti soğuk servis edilir. Tabağın üzerinde etin üç ayrı türü bulunur: Solda işkembe, ortada kavrulmuş ve sağda sosis servis edilir. Kavrulmuş et, sığır etinden farklı değildir.
Bäliş, et ve tahılları birleştiren en eski geleneksel yemektir. Yağlı et parçaları (koyun eti, sığır eti, kaz veya kaz ve ördek doğramaları) tahıllarla (darı, hecelenmiş, pirinç) birleştirilir ve bir kasede pişirilir. İnce kesilmiş veya doğranmış karaciğer ve darı veya pirinçle dolu bir bağırsak olan Tutırma, et ve tahılların kombinasyonuyla sunulan bir başka yemektir.
Pilav özellikle şehirdeki akşam yemeklerinde tercih edilir. Popüler bir yerel versiyon, haşlanmış et ile hazırlanan Kazan pilavıdır. Haşlanmış eti erişte ile birleştiren yemekler arasında pek çok Türk halkının ortak olduğu qullama veya bişbarmaq bulunur. Et, doğal olarak dondurularak kışın saklanır; ilkbahar ve yaz için tuzlama veya kürleme ile korunur. At eti sosis yapmak için de kullanılır (qazılıq); kurutulmuş kaz ve ördek incelikli bir ziyafet yemeği olarak kabul edilir.
Kanatlıların, özellikle de tavukların yumurtaları, Tatar mutfağında çok popüler bir yemektir. Haşlanmış, kızartılmış ve fırınlanmış olarak yenir.
Tahıllardan, başta yulaf lapası olmak üzere, darı, karabuğday, yulaf ezmesi, pirinç, bezelye vb. Malzemelerle çeşitli lapalar tüketilir.
Tatar mutfağındaki yemek kategoriler > Fırınlanmış yemekler

Tatar mutfağında, çeşitli lezzetleri fırınlanmış olarak bulabilirsiniz. En eski ve en sade olanı küzikmäk olarak da adlandırılan Kıstıbıydir. Bu, ikiye katlanmış ve pişmiş darı ile doldurulmuş mayasız bir kreptir. 19. yüzyılın sonundan beri, kıstıbıy patates püresi ile yapılmaktadır. Mayasız veya mayalanmış hamurdan yapılan bäleş, tahıl veya patatesle karıştırılmış yağlı et parçaları (koyun eti, sığır eti, kaz, ördek vb.) İle doldurulur. Bäleş, üstü açık bir açıklığı olan düşük kesik koni şeklinde, özel günler için yapılır. Daha sonra, bu yemek ismi, Rus piroquna benzer şekilde farklı dolgulu sıradan turtalarda da kullanılmaya başlandı.
Tatar mutfağındaki yemek kategoriler > Tatlılar

Çak-çak adlı tatlı, balla kaplı tatlı pasta toplarından oluşur. Öncelikle düğün, nişan, kız isteme gibi etkinliklerin en sevilen yiyeceklerindendi ve gelin tarafından damadın evindeki resepsiyona getirilirdi, bugün ise çok yaygın olarak tüketilen bir tatlıdır. Tataristan'da hem ev yapımı hem de fabrika yapımı olarak her yerde bulunabilmektedir.
Tatar mutfağı, genellikle çayla servis edilen çeşitli pişmiş tatlılar sunar: çelpek (derin yağda kızartılmış krepler), qatlama (çeşitli dolgularla pişmiş bir rulo - haşhaş tohumu, susam, qort, fındık), qoş tele (kuş dili anlamına gelir, derin yağda kızartılmış kareler veya mayasız hamur parçaları), lawaş (kuru üzümle doldurulmuş kızarmış köfte), paştet (reçel veya kurutulmuş meyvelerle doldurulmuş tatlı turtalar) gibi örnekler gösterilebilir.
Bal, ekmek yapımında da yaygın olarak kullanılır ve kendi başına çay ile servis edilebilir.
Tatar mutfağındaki yemek kategoriler > İçecekler

Äyrän (ayran), qatıq (katık, ekşi süt) soğuk su ile seyreltilerek yapılan bir süt içeceğidir. Quas (kvas), Çavdar unu ve malttan yapılan, Tatarların Ruslardan ödünç aldığı bir içecektir. Kuru kayısıdan oluşan bir komposto, akşam yemeğinde popüler bir tatlıdır.
Alkolsüz tatlı bir diğer içecek baldan yapılan şirbät (şerbet) 'tir. 19. yüzyılda ve 20. yüzyılın başlarında, düğün törenlerine, gelinin evinde "gelinin şerbeti" olarak sunulan, tamamen törensel bir içecekti, daha sonra tüketimi yaygınlaştı.
At sütünden yapılan kımız, atalardan gelen millî içecek kabul edilir.
Çay, Tatarlar arasında tipik bir konukseverlik içeceğidir. Genellikle sütle birlikte sıcak, sert çay içerler. Pişmiş bir tatlının (qabartma, krep) yanında içilen çay bazen kahvaltının yerini alır.
Pişirme yöntemleri ve mutfak eşyaları

Yemekler geleneksel Tatar mutfağında ağırlıklı olarak kaynatma, kızartma ve fırınlama ile hazırlanır. Kızartma, genellikle tipik olarak kaynatılmış etler için (daha az kızartma gerektiren pilav etleri hariç), hamur bazlı yiyecekler için kullanılır. Hem kaynatma hem de kızartma işlemleri, geleneksel olarak büyük mutfak ocağının yan tarafına yerleştirilmiş bir dökme demir kazan içinde yapılır. Pişirme ise tercihen bir fırında yapılır. Açık ateşte pişirme yaygın değildir. Bu yöntem krep (täçe qoymaq) ve kızarmış yumurta (täbä) yapmak için ve kullanılır.
Dökme demir kaplar ve güveç kapları fırında yaygın olarak kullanılmıştır. Bäleş ve göbädiä pişirmek için büyük derin dökme demir tavalar kullanılır. Ahşap mutfak eşyaları, çeşitli işler için yaygın olarak kullanılmıştır. Ekmek hamuru tahta oluklarda yoğrulur ve ardından tahta veya hasır kâselerde kabarmaya bırakılır. Tahta tokmaklarında tereyağı yapılır. Bal ve qatiq tahta kaplarda saklanır. Metalik ve emaye kaplar, tavalar, çiniler ve cam eşyalar dahil olmak üzere ticari olarak üretilen mutfak eşyaları, 19. yüzyılın ortalarından itibaren giderek daha fazla kabul görmeye başlamıştır.
Çay servisi her zaman Tatar arasında özel bir dikkat konusu olmuştur. Çay küçük bardaklardan içilir (sıcak kalması için). Geleneksel Tatar çay servisi her zaman bir semaverle yapılır.
Tipik Tatar kapları, yuvarlatılmış tabana ve bir tabağa sahip, küçük ve alçaktır.
Modern gaz sobası ve mikrodalga fırınların piyasaya sürülmesi, kızartma popülaritesinin (et, balık, sebzeler) artması gibi yeni pişirme tekniklerinin benimsenmesine yol açmıştır. Mutfak eşyalarının modernizasyonu, kazanları, dökme demir tavaları ve geleneksel rolleri olan pek çok ahşap eşyaları kullanım dışı bıraktı. Ortalama bir aile şimdi geniş bir yelpazede alüminyum ve emaye kaplar kullanmaktadır.
Modern Tatar mutfağı

Modern gaz sobası ve mikrodalga fırınların piyasaya sürülmesi, kızartma popülaritesinin (et, balık, sebzeler) artması gibi yeni pişirme tekniklerinin benimsenmesine yol açmıştır. Mutfak eşyalarının modernizasyonu, kazanları, dökme demir tavaları ve geleneksel rolleri olan pek çok ahşap eşyaları kullanım dışı bıraktı. Ortalama bir aile şimdi geniş bir yelpazede alüminyum ve emaye kaplar kullanıyor.
Tatar mutfağı, ulusal gelenekleri korurken, önemli değişiklikler de geçirdi. Ekonomik ve kültürel değişiklikler, geleneksel mutfağı zenginleştiren birçok yeni yemeği de beraberinde getirmiştir. Geleneksel zamanlarda olduğundan daha fazla meyve ve sebze kullanılıyor, balıklar daha popüler hale geldi, mantarlar, domatesler ve turşular yaygın olarak kullanılmaya başlandı. Uluslararası ticaretin artması, daha önce egzotik olarak kabul edilen muz, kivi, mango, patlıcan gibi meyve ve sebzelere ilgiyi artırdı.
Eski Sovyetler Birliği'nin diğer halklarının, özellikle de Rus mutfağının ulusal mutfakları, günümüzdeki Tatarların yeme alışkanlıklarını etkilemiştir. Öte yandan, ulusal Tatar yemeklerinin benzersizliği, diğer ülkeler arasında Tatar mutfağının popülerliğinin devam etmesini sağlamaktadır.
Tatar yemek isimleri

Äyrän - ayran
Bäleş - belesh
Bäkkän - bekken
Bawırsaq - bavyrsak
Börek - burek
Çak-çak - chakchak ve Boxara käläwäse
Çibörek - chiburekki
Göbädiä - gubadia
Öçpoçmaq - echpochmak, ochpochmak, çöpoçmak
Pärämäç - peremech
Pilav - pilaw
Pilmän (mantı) - pilmen
Qazılıq
Qistibi (Kıstıbıy) - kystybyi
Şulpa - shulpa
Toqmaç - tokmach
Tutırğan tawıq - tutyrgan tavyk
Tutırma - tutyrma
Montserrat (yazı tipi)

| Montserrat>   |
| --- | --- |

Kategori: Sans-serif
Sınıflandırma: Geometrik
Tasarımcı(lar): Julieta Ulanovsky
Oluşturulma tarihi: 2010
Yayınlanma tarihi: 2011
Diğer yayımcı(lar): ZkySky
Lisans: SIL Açık Yazı Tipi Lisansı
Montserrat, Arjantinli grafik tasarımcı Julieta Ulanovsky tarafından tasarlanan ve 2011 yılında piyasaya sürülen geometrik sınıflandırmada yer alan bir sans-serif yazı tipidir. Tasarlanırken, Buenos Aires'in tarihi bir mahallesi olan Montserrat'ta görülen yirminci yüzyılın ilk yarısına ait posterler, tabelalar ve boyalı pencerelerden esinlenilmiştir.
Ulanovsky tarafından 2010 yılında tasarımına başlanan yazı tipi, 2011'de Google Fonts aracılığıyla yayınlandı. Montserrat, zamanla web tasarımcıları arasında giderek daha popüler hale geldi ve 4 günümüzde milyondan fazla web sitesinde kullanılmaktadır.
Büyük bir x-yüksekliği, kısa inişler ve geniş diyafram açıklıklarına sahip olan bu yazı tipi, küçük boyutlarda bile yüksek okunurluk sağlar.
Montserrat, dokuz kalınlık, bir dizi alternatif karakter, kendine özgü bir altı çizili varyantı ve Kiril alfabesi desteğine sahip geniş bir aile olarak geliştirilmiştir.
Baş tasarımcı Ulanovsky'ye göre, yayıncılıktan kurumsal dünyaya kadar çeşitli alanlarda kullanıma sahip işlevsel ve çağdaş bir alfabedir. Ayrıca Montserrat'ı "cesur optik ayarlamalara sahip geometrik bir yazı karakteri" olarak tanımlamaktadır.
Arka planı ve geliştirilmesi

Ulanovsky, projeye 2010 yılında Buenos Aires Üniversitesi Mimarlık, Tasarım ve Şehircilik Fakültesi'nde (FADU) yüksek lisans eğitimi sırasında başladı. Sanatçı, 1920-1950'lerde aynı adı taşıyan mahalledeki sokak tabelaları, posterler, boyalı pencereler ve kafe gölgeliklerindeki yazılardan ilham aldı. Çalışmaları sırasında, bu harf tiplerinin eskisi kadar yaygın olmadığını fark etti ve bu nedenle ücretsiz ve açık kaynak lisansı altında yeni bir yazı tipi aracılığıyla "kentsel tipografinin güzelliğini kurtarmak" zorunda hissetti.
Kentsel gelişim burayı değiştirdikçe, asla orijinal haline geri dönmeyecek ve çok özel ve benzersiz olan tasarımları sonsuza dek kaybedecektir. Harfleri çizmek için kentsel alandaki harf örneklerinden yararlandım. Seçilen her örnek uzunluk, genişlik ve yükseklik oranlarında kendi varyantlarını üretiyor ve her biri Montserrat ailesine ekleniyor. Eski tipografiler ve kanopiler değiştirildiklerinde geri alınamazlar.

— Julieta Ulanovsky
Geliştirilmesinin finansması için, 2011 yılında Kickstarter'da bir proje başlatıldı ve anonim destekçiler tarafından kitle fonlaması yapıldı. Yazı tipi aynı yıl Google Fonts'ta yayınlandı. Ağustos 2024 itibarıyla 3 trilyondan fazla görüntülenerek platformdaki en popüler beşinci yazı tipi haline geldi.
Ulanovsky ayrıca "bu ömür boyu sürecek bir proje olabilir, çünkü harf formları kentsel durumlarda sürekli olarak keşfediliyor. Bu durum yaygın tipografinin tam tersi, karakterler sokaklardan bilgisayara geçiyor, tamamen analojik bir şeyi dijitalleştirmek gibi." diye belirtmiştir.
Kullanımı

Montserrat, Gotham veya Avenir gibi diğer benzer tırnaksız yazı tiplerine ücretsiz bir alternatif olarak popülerlik kazanmıştır. Çoğunlukla web sitelerinde ve çevrimiçi medyada görülmesine rağmen, yüksek okunabilirliği ve ölçeklendirme kolaylığı Montserrat'ı broşürler, tabelalar ve hatta kitaplar gibi basılı materyaller için uygun bir yazı karakteri haline getirmektedir ("Científicas de Acá" teşekkürlerinde görülebileceği gibi).
2018 yılında Meksika Devlet Başkanlığı Ofisi'nin 2018-2024 grafik kimlik kılavuzunun yayınlanmasıyla Montserrat, Meksika hükûmetinin dokümantasyon, sunum ve tanıtım için resmî yazı tipi olmuştur. Ayrıca Letonya'daki Ādaži Belediyesi'nin (daha önce Carnikava Belediyesi) ve Rusya'daki Vologda Oblastı Yasama Meclisi'nin resmî yazı tipidir.
Montserrat, popülerliği nedeniyle Fiverr'in 2024 Yılın Yazı Tipi ödülünü kazanmıştır.
Montserrat yazı tipi kullanılmış bir tabela
Abdülhak Şinasi Hisar

| Abdülhak Şinasi Hisar |
| --- | --- |
Abdulhak Şinasi Hisar
Doğum: 14 Mart 1887(1887-03-14) İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 3 Mayıs 1963 (76 yaşında) İstanbul, Türkiye
Ölüm sebebi: Beyin kanaması
Meslek: Yazar

Abdülhak Şinasi Hisar (14 Mart 1887, İstanbul - 3 Mayıs 1963, İstanbul), Türk yazardır.
Hayatı > İlk yılları

14 Mart 1887'de anne tarafından dedesi, Tophane-i Amire katiplerinden Muhtar Bey'in Rumelihisarı'ndaki yalısında doğmuştur. Babası Türk basın hayatında önemli bir yere sahip olan Mahmud Celâleddin Bey'dir. Annesi Belgrad muhafızı Selim Paşa'nın torunu Neyyir Hanım'dır. Abdülhak Şinasi'nin babası Celâleddin Bey oğluna ismini verirken; Tanzimat'ın idealist siması İbrahim Şinâsî ve dönemin en önemli şairlerinden/yazarlarından olan Abdülhak Hamit Tarhan'ın isimlerinde yola çıkarak bu iki ismi birleştirmiştir. Hisar, aynı zamanda Selim Nüzhet Gerçek'in de ağabeyidir. Abdülhak Şinasi Hisar'ın çocukluğu, Rumelihisarı, Büyükada ve Çamlıca’da geçti. 1898’de Galatasaray Sultanisi’ne girdi.
Hayatı > Paris hayatı

Ailesine haber vermeden 1905'te Galatasaray Sultanisi'nden ayrılarak Paris'e gitti. 1908'e kadar Paris’te École Libre des Sciences Politiques’e devam etti.
Paris'te Prens Sabahattin, Dr. Nihat Reşat Belger, Ahmet Rıza Bey ve Yahya Kemal Beyatlı ile sık sık görüştü.
Hayatı > Türkiye'ye dönüşü

II. Meşrutiyet’in ilânından (1908) sonra Türkiye’ye döndü. Fransız ve Alman şirketlerinde, Osmanlı Bankası’nda, Reji İdaresi’nde, 1931’den sonra ise Ankara’ya yerleşerek Dışişleri Bakanlığı’nda çalıştı. 1948’de İstanbul’a döndü ve Ayaspaşa’da Boğazı gören bir apartmana yerleşti. 1954-57 yılları arasında Türk Yurdu dergisinin genel yayın müdürlüğünü üstlendi.
1963'te Cihangir’deki evinde beyin kanamasından öldü. Hiç evlenmemiştir.
Hayatı > Edebiyat Yaşamı

Edebiyata Mütareke yıllarında Dergâh ve Yarın dergilerindeki şiir, kitap tanıtma ve eleştiri yazılarıyla başladı. 1921’den itibaren İleri ve Medeniyet gazetelerindeki yazılarıyla tanındı; 7Ağaç, Varlık, Ülkü ve Türk Yurdu dergileri ile Milliyet, Hâkimiyet-i Milliye ve Dünya gazetelerinde yazdı. Cumhuriyet dönemi yazarı olmasına rağmen dil ve üslup açısından Meşrutiyet kuşağına bağlı kalan Hisar’ın tüm yapıtları esas olarak “hatıra”ya dayalıdır. Romanlarında Maurice Barrés, Anatole France ve Marcel Proust gibi yazarların edebiyat anlayışlarını benimsemiştir.
1942 CHP Hikâye ve Roman Mükâfatı’nda üçüncülük alan en önemli eseri Fahim Bey ve Biz, Almancaya da çevrildi.Eser roman dalında ödül almış olsa da, Hisar, eserini hikâye olarak tanımlamayı yeğler.
Sermet Sami Uysal ve Necmettin Türinay’ın Abdülhak Şinasi Hisar adlı birer inceleme kitabı vardır.
Ölümünden sonra Abdülhak Şinasi Hisar: Seçmeler, Geçmiş Zaman Edipleri ve Kelime Kavgası: “Edebiyata ve Romana Dair” adlı üç kitabı daha çıkmıştır. Emre Aracı Boğaziçi Mehtapları'ndan esinlenerek aynı adlı bir keman konçertosu (1997) bestelemiştir.
Eserleri

Fahim Bey ve Biz (1941; 1942 CHP Hikâye ve Roman Ödülü üçüncülüğü)
Çamlıca’daki Eniştemiz (1944)
Ali Nizami Bey’in Alafrangalığı ve Şeyhliği (1952)
Boğaziçi Mehtapları (1942)
Boğaziçi Yalıları (1954)
Geçmiş Zaman Köşkleri (1956)
Geçmiş Zaman Fıkraları (1958)
Aşk imiş her ne var alemde (1955)
İstanbul ve Pierre Loti (1958)
Yahya Kemal'e Veda (1959)
Ahmet Haşim: Şiiri ve Hayatı (1963)
Eserleri > Ölümünden Sonra Toplanan Eserleri

Hisar'in kitaplarına girmemiş edebi makale, deneme ve eleştiri yazıları Necmettin Turinay tarafından üç cilt olarak bir araya getirilmiştir.
Kitaplar ve Muharrirler I - Mütareke Dönemi Edebiyat (Mayıs 2008) ISBN 978-975-08-1421-1
Kitaplar ve Muharrirler II - Edebiyat Üzerine Makaleler (1928-1936) (Şubat 2009) ISBN 978-975-08-1539-3
Kitaplar ve Muharrirler III - Romana Dair Bazı Hakikatler (1943-1963) (Eylül 2009) ISBN 978-975-08-1661-1
Kurttepe Muharebesi

| g t 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı |
| --- | --- |
 Balkan Cephesi İbrail  Şumnu  Hacıhasanlar  Kurttepe  Varna  Silistre  Eski Arnavutlar  Külefçe  Edirne Kafkasya Cephesi Anapa  Kars  Ahıska (muharebe)  Ahıska (kuşatma) 
Kurttepe Muharebesi, 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı'nda evre.
Ömer Viryoni Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu 30 Eylül 1828'de Varna civarındaki Kurttepe'de Prens Eugen Vörttenberg komutasındaki Rus ordusunu yenilgiye uğrattı.
Muharebe öncesi

1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Rus ordusunun Varna Kuşatması sürerken, Ömer Viryoni Paşa'nın Hacıhasanlar zaferinden sonra Varna üzerine yürüdüğünü öğrenen Ruslar, bir yandan kuşatmayı sürdürürken diğer taraftan güneyden gelen Türk kuvvetlerini karşılamak üzere Galata Burnu bölgesinde bulunan General Golovin'e takviye kuvvetleri gönderdiler. Varna güneyindeki bütün Rus kuvvetlerinin komutanlığına ise General Bistrom atandı. General Golovin 2.500 asker ve 12 topa sahipken diğer grubun 6.500 askeri ve 18 topu vardı. Ayrıca, Yenipazar yakınında toplanmış bulunan ve Prens Eugen Vörttenberg komutasındaki Rus birliği de Ömer Viryoni Paşa'nın gerisiyle bağlantısını kesmekle görevliydi. Bu birliklerin bir bölümü 27 Eylül'de Hacıhasanlar'da konuşlanmış Türk birliklerini Kurttepe'ye çekilmek zorunda bıraktı. Rus ordusu Prens Vörttenberg ve General Bistrom'un komutasındaki birliklerle Türk ordusunu kuşatmayı hedefledi.