Henri de La Tour d'Auvergne
Mareşallik Dönemi

Sedan prensliğinin Fransız tacıyla ilişkileri, Turenne'in önceki kariyerini belirgin bir şekilde etkiledi. Dahası, Protestan dinine sürekli bağlılığı, Turenne'in bakanlarla ilişkilerinde başka bir zorluk unsuru sağladı. Yine de Kardinal Richelieu, 1643'te İtalya'da, tartışmada taraf değiştiren ve Richelieu'nun güvenmediği Prens Thomas komutasındaki komutayı ona emanet etti. Turenne, İspanyolları kandırarak Trino'yu birkaç hafta içinde ele geçirdi.  Bu zaferle Fransa Mareşalliğine terfi etti. (16 Mayıs 1643)
Turenne, kariyerini sabote eden Kardinal Mazarin'in entrikaları nedeniyle geri çağrıldı. Bu, iyi bir komutana ani ihtiyaç duyulduğunda müsait olduğu anlamına geliyordu. Fransızlar Tuttlingen'de yıkıcı bir yenilgiye uğradıktan sonra Turenne tekrar harekete geçti.
Turenne, orduyu savaş durumuna geri döndürürken, kendi parasıyla 5.000 süvari için binek ve 4.000 piyade için kıyafet satın aldı.  Turenne Haziran 1644'te Breisach'ta Ren nehrini geçerek sefere başladı.  Ren'e çekilmeden önce Kara Orman'da Gaspard von Mercy'yi yendi.  Dük, kraliyet ailesinin bir prensi olarak, "Fransa" ve "Weimar" birleşik ordularının baş komutasını aldı. Freiburg'da Franz von Mercy'nin Bavyeralılarına karşı verilen umutsuz savaş (3, 5 ve 9 Ağustos 1644), ilk seferin en önemli olayı oldu.  Bu savaşta Turenne, düşman kanadında iyi uygulanan bir saldırı ile kendini gösterdi.   Fransızlar, Philippsburg'u başarıyla kuşatarak yoluna devam etti.   Teslimiyetten önce Enghien geri çekildi ve komutayı Turenne'e bıraktı.   Aynı zamanda Lorraine Dükü, Bacharach yakınlarını kuşatmak için harekete geçti. Turenne 500 adam aldı ve Turenne'in Lorraine'in büyük bir kuvvetini geri çektiğine inanarak Bacharach yakınlarında büyük bir kamp kurdu. Turenne, önemli Kreuznach kalesini alarak ve iki ordu arasındaki yolu kapatarak yoluna devam etti.
Turenne, 1645 seferine başarılı bir ileri hareketle başladı,   ancak Mercy, onu Bavyeralıların dağılmış ve uzakta olduğuna inandırmayı başardı  ve Mergentheim'da gafil avlanıp mağlup oldu.   Turenne, kuvvetlerine astlarından biri olan general Rosen'i hızlı bir şekilde birleştirme emri vermişken, durum hakkında bilgilendirilmedi, emre karşı geldi ve Turenne'nin ana kuvveti kazanırken yenilgiye yol açtı.  Turenne'nin ordusu, tüm topçu ve piyadelerinin altıda beşini kaybetti. Kuvvetlerinin bir kez daha komutasını devralan Condé komutasındaki bir İsveç kuvveti ve takviye kuvvetlerinin Fransızlara katılmasına neden olan Hesse'ye çekildi.  İsveçliler kısa süre sonra ayrıldı, ancak Enghien hala 17.000 adama komuta ediyordu. Fransızlar,  geri çekilen ordusunu yakalayana kadar  Bavyera'ya yürüdü. , bir topçu düellosunda Fransızlara zayiat verdi ve Allerheim'daki yürüyüşte onları geride bırakarak konumunu güçlendirmek için zaman kazandı.  savaşmamayı tavsiye etti ancak bu Condé tarafından reddedildi. Turenne'nin saldırı planı Condé tarafından kabul edildi. Sonraki savaş bir Fransız zaferiydi ve Mercy öldürüldü  ancak Fransızlar çok acı çekmişti. Kötü sağlık, Enghien'i kısa süre sonra emekli olmaya zorladı ve Turenne'i üçüncü kez Fransız ordusunun komutasında bıraktı.  Üstün emperyal güçler tarafından karşılandı ve geri çekilmeye zorlandı.   Philippsburg'da Turenne, teknelerden yapılmış bir köprü kullanarak Ren nehrini geçti.
Geri çekilmesinden bir ay sonra Turenne, on yılı aşkın emperyalist işgalin ardından seçmeni Philipp Christoph von Sötern için yeniden ele geçirdiği Trier'e 120 mil yürüdü.  Bu hamleyle Moselle Nehri'nin kontrolünü Fransa adına ele geçirdikten sonra, o nehrin savunmasını iyileştirmeye koyuldu.  Daha sonra Fransa'ya döndü ve burada Turenne ile  kardeşinin arasını açmaya çalışan Mazarin tarafından kardeşine de söz verilen Château-Thierry Dükalığı teklif edildi.  1646'da Turenne daha fazla askeri başarı elde etti.  Güçlerini Wrangel komutasındaki İsveçlilerle birleştirmeye karar verdi. Ancak Mazarin, Bavyera Dükü ile Fransız ve İsveç kuvvetlerini birleştirmemek ve Ren nehrini geçmemek için bir anlaşma yapmıştı. Karşılığında Bavyeralılar İmparatorluk ordusuna katılmayacaktı. Turenne'e Lüksemburg'u kuşatmasını emretti, ancak Turenne haklı olarak Bavyera Dükü'nün faul yaptığından şüphelendi ve erteledi.  Bir süre sonra Bavyera ordusu imparatorluklarla bağlantı kurdu ve Turenne, Wrangel'e yardım etmek için aynı şeyi denedi. Wesel üzerinden dolambaçlı bir yol kullanarak başarılı oldu çünkü orada güneyde kullanabileceği başka bir köprü yoktu.  Birleşik ordu Tuna nehrinden aşağı yürüdü ve Münih ile  Bregenz'e kadar ilerledi, Bavyera'da yollarını yağmaladı.  Bu, Bavyera Seçmenini barış yapmaya ikna etti.  bu manevralarla "büyük bir cesaret, sağduyu ve deha sergilediğini; bunlar büyük sonuçlar açısından verimlidir ve tüm askerler tarafından incelenmelidir" dedi.
1647'de imparatorun zayıflamış ordusuna saldırmayı teklif etti, ancak onun yerine Flanddre'ye gitmesi emredildi.   Böylece Fransa bir fırsatı kaçırmakla kalmadı, altı aydır maaşlarını alamayan Weimar birlikleri arasında ciddi bir isyan çıktı.   Turenne'in ısrarı üzerine kısa süre önce yüksek makamlara terfi ettirilen Rosen, onlar tarafından tutsak tutuluyormuş gibi davranarak Weimarlı süvarileri isyana ikna etti. ana kuvvetiyle Flanders'a çoktan ayrılmıştı, ancak küçük bir birlik ile isyancıları şaşırtarak geri döndü. Sürpriz bir saldırıyla onları yok etmek yerine, sanki hâlâ komuta kendisindeymiş gibi onlarla birlikte yürüdü ve Rosen'i gizlice tutuklatmayı başardı ve ardından isyan sona erdi.  Daha sonra Lüksemburg'a yürüdü, ancak kısa süre sonra Ren'e geçmesi için emir aldı.  Turenne'nin tahmin ettiği gibi, Bavyera 1647'de tekrar İmparatorluk ordusuna katıldı.  İmparatorlukları Solucan Kuşatması'nı kaldırmaya zorladı ve resmen Bavyera'ya savaş ilan etti. Bir kez daha Wrangel liderliğindeki İsveçlilerle birleştikten sonra, imparatorluklara karşı birlikte hareket ettiler.  Ertesi gece Turenne birliklerini gizlice imparatorlukların yakınına taşıdı.  Ertesi gün, 17 Mayıs,  emperyal güçler, artçılarının Zusmarshausen'de çetin bir savaşta tek başlarına yakalanmaları ve yenilmeleri ile sonuçlanan tehlikenin farkında olmadan ilerlediler.  Daha sonra askerler, daha güvenli bir barış sağlanana kadar Bavyera'yı ateş ve kılıçla harap etti. Pek çok modern yazarın Turenne'i suçladığı bu yıkım, zamanın ruhunun ve savaşın koşullarının izin verdiğinden daha sert bir önlem gibi görünmüyordu.  Avusturya'ya taşınmayı ve Viyana'yı almayı planladı, ancak Vestfalya Barışı imzalandığı için bu kampanya hiçbir zaman gerçekleşmedi.