Gabriel Lippmann
Kariyeri > Renkli fotoğraf

Her şeyden önce, Lippmann  fotoğraf renkleri çoğaltmaya yönelik bir yöntemin mucidi olarak hatırlanır.Bu yüzden de 1908 yılında  Nobel Fizik ödülü aldı.
1886 yılında, Lippmann'ın ilgisi bir fotoğrafik plaka üzerinde güneş spektrumunun renkleri tespit etmek için bir yönteme yöneldi. 2 Şubat 1891 tarihinde, o Bilimler Akademisi’ne açıkladı:”Görüntüyü bozmadan fotoğrafik plaka üzerindeki renk spektrumunun görüntü almayı başardım”. Nisan 1892 O bir vitray pencerenin üzerindeki renklerin görüntülerini üretiminde başarılı olduğunu raporuna yazdı.Hahaş kırmızısı ve çok renkli bir papağanın görüntüsü almayı başardı.O akademiye renkli fotoğraf teorisini sundu 1894 yılında diğeri, 1906 yılında.
Optik girişim fenomen ışığın dalga şeklinde  yayılmasının bir sonucu olarak ortaya çıkar. Yansıyan belirli bir dalga boyunda ışık bir ayna tarafından kendi üzerine geri yansıtıldığı zaman,duran dalgalar oluşur.Aynı bir taşın dalgalanmaya neden olabileceği gibi.Bir havuz duvarıda taşın oluşturduğu dalgayı geri yansıtır. Sıradan tutarsız ışık durumunda, kararlı dalgalar sadece yansıtıcı yüzeyin yanındaki olan bir mikroskopik ince  hacmin içinde farklıdır.
Lippmann çekim plakası üzerine bir görüntü yansıtarak bu fenomeni kullandı çünkü görünür ışık dalga boyunu daha ayrıntılı kayıt etmek için. Alt mikroskobik küçük gümüş halojenür tahıl içeren çok ince ve neredeyse şeffaf fotografik emülsiyon haline destekleyen cam levha ışık geçirir. Yakın temas içinde sıvı cıva geçici bir ayna görevi görür ve emülsiyonu ters çevirir.Bu da görüntü yakalanırken duran dalgaların etkisinin azalmasına neden oluyor.Tabakalarda boşluk bıraktı.Bu boşluklar f otoğrafı ışığın dalga boyuna karşılık olarak geldi.Görüntünün her ksımı olarak bu eylemi yaptı.
Bitmiş plakası gün ışığı ya da görünür spektrumdaki dalga boyları tam aralığını ihtiva eden beyaz bir ışık kaynağı kullanılarak, neredeyse dik bir açıyla ön aydınlatılmıştır. Plaka üzerindeki her noktada, bu tabakaları üretti ışık ile yaklaşık olarak aynı dalga boyunda ışık güçlü arka izleyiciye doğru yansıtıldı. Emilen ya da sadece  geliştirilmiştir levhanın arka yüzüne uygulanan bir siyah yansıma önleyici kaplama ile absorbe edilmesi sağlanmıştır.Bunlar sayesinde yeniden ve tam renkli bir görüntü oluşturulması sağlanmıştır.
Lippmann'na göre süreç kolay değildi. Son derece ince taneli ve yüksek çözünürlüklü fotoğraf emülsiyonlara göre doğal olarak çok daha az ışık duyarlı sıradan emülsiyonlar daha fazladır, bu yüzden bu kadar pozlama süreleri istedi.Çok parlak güneşli konunun bir lens ile, bir dakikadan daha az bir kamera pozlama bazen mümkün oldu. Saf spektral renkler  parlaktır ve çoğaltılamaz ancak gerçek dünya nesneleri tarafından yansıtılan dalga boylarında kötü tanımlanmış geniş bantlar bazen sorunlu olabiliyor. Lippmann'a kadar renkli fotoğraf yapmayı başaran olmamıştı, O bir kâğıt üzerine baskı alması mümkün kıldı.Böylece her bir görüntü eşsizdi. Çok düşük açılı yüzey prizma genellikle istenmeyen yansımaları saptırmak için bitmiş plakanın önünü genellikle çimentolu bir biçimde kullanıyordu ve bu da kapağı büyük yapıyordu. En iyi etki için renkleri görmesi gerekli olduğu için  aydınlatma ve görüntüleme bazı düzenleme rahat kullanımını sağlamıştır. Özel plakalar ve yerleşik bir cıva rezervuar ile bir plaka tutucu 1900 dolaylarında birkaç yıldır piyasada mevcut olmasına rağmen laboratuvar da güzel sonuçlar almasına rağmen bu sadece bilimsel bir merak olarak gözüküyordu. Ama çalışıyordu renkli fotoğraf alabiliyordu. Lippmann'ın süreci lazer holografiyi habercisiydi.Bu ayrıca  fotoğraf ortamda kayıt duran dalgalara da dayanmaktadır. Denisyuk'un yansıma hologramları belli dalga boylarını yansıtırlar benzer laminar yapılara sahip olan. Bu tür birden fazla gerçek dalga boyundaki renkli hologramlar durumunda, renk bilgisi sadece Lippmann'ın işleminde kaydedilir ve yeniden üretilirdi. Lippmann renkli fotoğraf aksine, lazerler ir dalga boyunun dörtte biri içinde stabil tutulmalıdır.