stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ottoman Railway Company

| --- | --- |
Tür: Demiryolu şirketi
Akıbeti: 1935 yılında TCDD tarafından satın alınarak feshedildi.
Ardıl: TCDD (İzmir-Alsancak – Eğirdir demiryolu / TCDD 3. Bölge)
Kuruluş: 1856 (169 yıl önce) (1856)
Feshedilme: 1935 (90 yıl önce) (1935)
Genel merkezi: İzmir,  Osmanlı İmparatorluğu (1856 – 1922)  Türkiye (1923 – 1935)
Şube sayısı: 5
Önemli kişiler: Edward Purser
Öz sermaye: 1.2 Milyon Sterlin
Dipnotlar / referanslar Anadolu'daki ilk demiryolu hattı olan İzmir – Aydın Demiryolu'nu inşa eden ve işleten şirket
Demiryolunun inşaatı (1860'lar)
Ottoman Railway Company (Türkçe: Osmanlı Demiryolu Şirketi; rapor işareti: ORC), İzmir merkezli olmak üzere Ege Bölgesi'nde 1856 – 1935 yılları arasında faaliyet gösteren ve Anadolu'daki ilk demiryolu hattı olan İzmir-Alsancak – Aydın demiryolu inşa eden ve işleten İngiliz demiryolu şirketidir.
Osmanlı hükûmeti, İngiliz sermayeli Ottoman Railway Company'ye (ORC) 22 Eylül 1856'da İzmir'den Aydın'a demiryolu inşa edilmesi için imtiyaz vermiştir. Şirketin amacı, Ege Bölgesi'nin güney ve güneydoğusunda çıkarılan madenler ile Küçük Menderes ve Büyük Menderes ovalarında yetiştirilen incir başta olmak üzere çeşitli tarım ürünlerinin İzmir Limanı'na daha hızlı getirilmesini sağlayarak ihracatı kolaylaştırmaktı. Şirket, 1912 yılı itibarıyla, ana demiryolu hattını önce Denizli'ye sonra da Eğirdir'e uzatmanın yanı sıra İzmir'deki kasabalara da (Ödemiş ve Tire) şube hatlarını inşa etti. Ancak ilk hedefi olan Konya'ya ulaşmayı başaramadı ve bölgesel bir demiryolu şirketi olarak çalışmaya devam etti. Ayrıca, şirket, İzmir'in güneyinde işletilen banliyö tren hizmetinde de önemli rol oynadı. 1912 yılında şirket tarafından 3 banliyö tren rotası (Buca, Seydiköy, Ödemiş) işletilmekteydi.
ORC Şirketi 1 Haziran 1935'te TCDD tarafından satın alınarak feshedilmiş ve şirkete ait tüm demiryolu hatları TCDD'nin denetimine girmiştir.
Tarihçe

| İzmir-Alsancak – Aydın demiryolu ve şubeleri> Genel bilgiler |
| --- | --- |
Durum: Kapatıldı, yerini İzmir-Alsancak – Eğirdir demiryolu aldı.
Sahibi: Ottoman Railway Company
İlk - Son durak: İzmir Alsancak Garı Eğirdir Garı
İstasyonlar: 129
Hizmet
İşletmeci(ler): Ottoman Railway Company
Tarihçe
Açılış: 1 Temmuz 1866
Kapanış: 1 Haziran 1935
Teknik bilgiler
Hat uzunluğu: 470,300 kilometre (292,231 mi) (Ana Hat) 105,851 kilometre (65,773 mi) (Şube Hatları) 576,151 kilometre (358,004 mi) (Toplam)
Hat açıklığı: Standart (1435 mm)
Osmanlı hükûmeti, 22 Eylül 1856'da İzmir-Alsancak – Aydın demiryolu'nu inşa etme ve 50 yıllığına işletme imtiyazı ORC Şirketi'ne verdi. Başlangıçta, hattın 1 Ekim 1860 tarihinde hizmete girmesi ve imtiyazın bu tarih itibarıyla geçerli olması üzerine anlaşılmıştı. Ancak inşaat süresi ve maliyeti göz ardı edildiğinden ve 1,2 Milyon Sterlin olan başlangıç sermayesinin çok az olmasından dolayı, hattın tam anlamıyla hizmete girmesi ancak 1866 yılında mümkün oldu.
Hattın ilk bölümü olan Alsancak – Seydiköy arası 30 Ekim 1858 tarihinde hizmete girdi. Bu hat, Anadolu'daki ilk, Osmanlı İmparatorluğu sınırlarındaki, 1856 yılında Mısır Eyaleti'nde hizmete giren Kahire - İskenderiye demiryolu hattından sonra, ikinci en eski demiryolu hattıydı.
ORC ek yeni imtiyazlar kazanarak hattı 1912 yılında Eğirdir'e kadar uzatmayı başardı. Ayrıca şirket 1921 yılında, 1870 yılından beri işlettiği Şirinyer – Buca şube demiryolu'nun da mülkiyetini kazandı.
Şirketin amacı, Ege Bölgesi'nin güney ve güneydoğusunda çıkarılan madenler ile Küçük Menderes ve Büyük Menderes ovalarında yetiştirilen çeşitli tarım ürünlerini İzmir Limanı'na daha hızlı ulaştırmak ve ihracatını yapmaktı. Ancak bu hattaki yoğunluk büyük miktarda gelir elde etmek için yeterli değildi ve şirket yüksek miktarda kâr elde edemiyordu. Bu noktada, şirket için tek çıkış yolu demiryolu hattını Anadolu'nun içlerine doğru genişletmekti, ancak şirket Afyonkarahisar ya da Konya'ya demiryolu hattı inşa etme imtiyazını kazanamadı. Nitekim demiryolu imtiyazları oldukça siyasi kararlardı ve İngiliz seçmenleri de kendi hükûmetlerinin Osmanlı İmparatorluğu'na demiryolu hattı inşa etmesinde yardımcı olmasını Hindistan ve Orta Doğu'daki İngiliz menfaatlerine aykırı buldukları için istemiyorlardı. Ancak öte yandan Chemins de Fer Ottomans d'Anatolie (Türkçe: Osmanlı Anadolu Demiryolları; rapor işareti: CFOA) Şirketi'nin Afyonkarahisar ve Konya'da demiryolu inşa etme imtiyaz elde etmesi üzerine, ORC Şirketi işlettiği demiryolu hattının daha fazla uzatılabilmesi için Osmanlı hükûmetine lobicilik faaliyetinde bulundu.
Sonuç olarak, ORC daha çok bir sömürge demiryolu şirketi gibi hareket ediyordu ve hammadde ve tarım ürünlerinin ihracatını ve mamüllerin ithalatını kolaylaştırmak için hinterlandı büyük bir limanla (İzmir Limanı) bağlantı sağlama amacındaydı. ORC, Osmanlı'daki kötü planlamalardan dolayı, İzmir-Basmane – Kasaba (Turgutlu) demiryolu (SCR&SCP) hattında  olduğu gibi, İzmir ile Konya gibi önemli şehirlerin bütünleşmesinde rol oynayamadı.
İstasyonlar ve tesisler

ORC'nin ana demiryolu hattı üzerinde pek çok tren istasyonu ve tesis vardı. İstasyonlar arasında en büyük tesise sahip olanı Alsancak Garı'ydı. Burada bulunan Alsancak Bakım Atölyesi hizmete girdiğinde Osmanlı İmparatorluğu sınırlarındaki en büyük bakım atölyesiydi. Pek çok kasabada da istasyonların yanında küçük yük depoları bulunmaktaydı. ORC'nin Alsancak ve Denizli'de iki adet lokomotif bakım atölyesi ve vagonlar için ise Alsancak, Cumaovası, Tire, Aydın, Denizli ve Dinar'da bakım atölyeleri bulunmaktaydı.
Hattın kısımları ve açılma tarihleri

| Güzergâh | Mesafe | Hizmete Giriş Yılı | Türü |
| --- | --- | --- | --- |
| İzmir-Alsancak Garı – Şirinyer – Gaziemir | 13,965 km | 30 Ekim 1858 | Ana hat |
| Gaziemir – Seydiköy | 1,400 km | 30 Ekim 1858 | Şube hattı |
| Gaziemir – Torbalı | 34,622 km | 24 Aralık 1860 | Ana hat |
| Torbalı – Selçuk | 28,477 km | 15 Eylül 1862 | Ana hat |
| Selçuk – Ortaklar – Aydın Garı (Planlanan hattın sonu) | 52,948 km | 1 Temmuz 1866 | Ana hat |
| Şirinyer – Buca | 2,700 km | 1866 – 2008 | Şube hattı |
| Aydın – Kuyucak | 56,932 km | 1881 | Ana hat |
| Kuyucak – Sarayköy | 43,825 km | 1 Temmuz 1882 | Ana hat |
| Sarayköy – Goncalı – Sütlaç – Dinar | 144,256 km | 13 Ekim 1889 | Ana hat |
| Goncalı – Denizli Garı | 9,409 km | 13 Ekim 1889 | Şube hattı |
| Sütlaç – Çivril | 30,225 km | 29 Aralık 1889 – Temmuz 1990 | Ana hat |
| Ortaklar – Söke Garı | 22,012 km | 1 Aralık 1890 | Şube hattı |
| Dinar – Gümüşgün – Bozanönü – Eğirdir Garı | 95,275 km | 1 Kasım 1912 | Ana hat |
| Torbalı – Çatal – Ödemiş Garı | 61,673 km | 1912 | Şube hattı |
| Çatal – Tire Garı | 8,657 km | 1912 | Şube hattı |
İzmir – Aydın Demiryolu ve Şubeleri (günümüzde İzmir-Alsancak – Eğirdir demiryolu)
Osmanlı Döneminde Anadolu'daki Demiryolları Ağları
(Yeşil: İzmir – Aydın demiryolu ve şubeleri (günümüzde İzmir-Alsancak – Eğirdir demiryolu))
Hıdrellez Kilisesi

| --- | --- |

Genel bilgiler
Tür: Ortodoks kilisesi
Konum: Hacı Mehmetli Köyü sınırları içinde Hıdır İlyas mevkii
Şehir: Alanya, Antalya
Ülke:  Türkiye
Koordinatlar: 36°34′14″K 31°58′32″D﻿ / ﻿36.57056°K 31.97556°D﻿ / 36.57056; 31.97556
Tamamlanma: Bilinmiyor
Yenileme: 23 Nisan 1873 (151 yıl önce) (1873-04-23)
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Taş ve kâgir

Hıdrellez Kilisesi, Alanya merkezine 10 kilometre uzakta Hacı Mehmetli Köyü sınırları içinde Hıdır İlyas mevkiindedir.
Toroslar'ın Akdeniz'e bakan eteğindeki, ne zaman kurulduğu bilinmeyen ancak kitabesinde 23 Nisan 1873 yılında onarımdan geçirildiği yazan ve bir süre kadınlar mahvili yapılıp cami olarak kullanılan kilise, atıl vaziyette beklemektedir. Çatısı kâgir, duvarları taş ve küçük bir apsisi olan kilise dikdörtgen planlıdır. Tavan süslemeleri, Duvarlardaki freskler bozulmuştur. Kilise cemaatinin mezar taşlarında olduğu gibi Grek abecesi ile Türkçe (Karamanlıca) yazılan kitabesi Alanya Müzesi'nde sergilenmektedir.
Müslümanlarca da kutsal yer olarak rağbet gören bu yer, turistleri uğrak yeri olmakla birlikte, yerlilerin her yıl hıdırellez haftasında baharı karşılamak için ziyaret edip piknik yapmaktadırlar. Alanya ve Akdeniz'in harika manzarasının yanında su kaynağı bulunan bu yerin biraz ötesinde, doğusunda kilisenin köyü ve köyün ortasında, içinde sarnıcı olan bir şapel de bulunmaktadır. (mescit karşılığı kilisecik)
Kilise, Alanya'da yaşayan ve Türkçe konuşup, Türkçe ibadet eden Ortodoksların 1924 yılındaki mübadelede Yunanistan'a gönderilmiş, ancak Yunanistan'da Neo İonia ilçesini kurup, önceki vatanları Alanya ile kardeş şehir olmuştur. Yunanistan'a göçenlerin torunları anavatanlarıyla irtibatları devam etmektedir. Müslümanlarca bilinen adı Hıdrellez Kilisesi'nin Hristiyanlarca adına ithaf edilen "Agios Georgios" Aziz Georgi Kilisesi'dir. Kilisenin benzerlerine Antalya Kaleiçi'nde de rastlanmaktadır.
Ören yerine giriş ücretsizdir.
Hasan Paşa Camii (Vahran)

| --- | --- |
Hasan Paşa Camii
Genel bilgiler
Mimari tarz: İslam mimarisi
Konum: Vahran, Cezayir
Koordinatlar: 35°42′16″K 0°39′17″B﻿ / ﻿35.70444°K 0.65472°B﻿ / 35.70444; -0.65472
Tamamlanma: 1796
Teknik ayrıntılar
Minare sayısı: 1

Harita

Hasan Paşa Camii (Arapça: مسجد حسن الباشا, romanize: Mescid Hasan el-Başa), Cezayir'in Vahran kentinde bulunan bir camidir. Cami, 1796 yılında Cezayir paşası Baba Hasan tarafından İspanyol güçlerinin kovulmasının şerefine inşa edilmiştir.
Cami, 1952'de tarihi bir anıt olarak listelendi. 2010 yılından bu yana bu tarihi anıt halka kapalıdır.
Galeri

Abdest çeşmesi
Minare ve kubbe
1920'de cami
Minarenin yakın görünümü
Önden giriş
İç kısım
Suraya Camii

| --- | --- |
Suraya Camii
Genel bilgiler
Mimari tarz: Mozarap
Konum: Torreón, Meksika
Koordinatlar: 25°33′30″K 103°26′27″B﻿ / ﻿25.55833°K 103.44083°B﻿ / 25.55833; -103.44083
Tamamlanma: 1989
Teknik ayrıntılar
Minare sayısı: 1

Harita

Suraya Camii (İspanyolca: Mezquita Suraya), Meksika'nın Torreón kentinde bulunan bir camidir. Cami, 1989 yılında inşa edilmiş olup Meksika'da inşa edilen ilk amaca yönelik camidir.
Torreón çevresindeki bölge, 20. yüzyılın başlarından beri Orta Doğulu bir göçmen varlığına sahiptir. Ancak, 1983 yılına kadar birinci nesil göçmenlerin soyundan gelen yaklaşık 35 kişi Meksika'daki ilk İslami toplantı evini kurdu. Toplantı evi, Hasan Zayn Şamut tarafından yönetildi.
Toplantıya katılanlardan İlyas Serhan Selim, toplantı evine cemaat için özel bir ibadethane yapılmasını önerdi. Projeye sponsor oldu ve hem İslam hem de Hispanik mimari geleneğini yansıtan bir cami tasarlamak için mimar Zayn Şamut'un uzmanlığını aradı. Cami inşaatı 1986 yılında başladı ve 1989 yılında tamamlandı.
Yeni Rusya

Yeni Rusya (1897)
Yeni Rusya (Rusça: Новоро́ссия Novorossiya), Rus İmparatorluğu'nun Karadeniz'in kuzeyindeki bir bölgeyi (günümüz Ukrayna'nın bir bölümü) belirten tarihi bir terimdir. 1764 yılında  Güney Hetmanlığı'nın bazı kısımlarıyla birlikte Rusya'nın yeni bir imparatorluk bölgesi (Novorossiya Guberniyası) olarak Osmanlılara karşı savaşa hazırlık amacıyla kuruldu. Çeşitli zamanlarda Moldova, modern Ukrayna'nın Karadeniz kıyısındaki bölgeleri, Zaporojya, Tavriya, Azak Denizi kıyılarını, Kırım, Kuban Nehri ve Çerkesya'yı da kapsamıştır.
Demografi > Etnisite

Novorossiya'nın etnik yapısı, 19. yüzyılın başlarında, kolonistlerin yoğun hareketiyle değişti. Bu dönemde hızla kasabalar, köyler ve tarım kolonileri kuruldu. Rus-Türk Savaşları sırasında Özi, Akkerman, Hacıbey, Kılburun ve diğer büyük Türk kaleleri fethedilip yok edildi. Yerlerine yeni şehirler ve yerleşimler kuruldu. Zamanla etnik yapı değişiklik gösterdi.[kaynak belirtilmeli]
Novorossiya şehirlerinin kuruluşunda birden fazla etnik grup yer aldı (bu şehirlerin çoğu eski yerleşimlerin genişletilmesiyle ortaya çıkmıştır). Örneğin:
- Zaporijya, eskiden bir Kazak kalesinin bulunduğu yer olarak bilinir.
- Odesa, 1794 yılında Tatar köyünün bulunduğu yerde kuruldu (şimdiki Odesa'da bir yerleşim yerinin ilk kaydı 1415 yılına aittir). Şehir, Rus hizmetindeki İspanyol general José de Ribas tarafından kuruldu ve 1803-1814 yılları arasında Fransız belediye başkanı Richelieu tarafından yönetildi.
- Donetsk, 1869 yılında kuruldu ve başlangıçta Donbas kömür bölgesini geliştiren Galli sanayici John Hughes'un onuruna Yuzovka (Yuzivka) olarak adlandırıldı.
1851 yılında Herson Valiliği'nin (Odesa şehrini de içeren) valisi Aleksandr Shmidt'in raporuna göre bölgenin etnik yapısı şu şekildeydi.
| Milliyet | Sayı |  % |
| --- | --- | --- |
| Ukraynalılar (Maloruslar) | 703,699 | 69.14 |
| Rumenler (Moldavyalılar ve Ulahlar) | 75,000 | 7.37 |
| Yahudiler | 55,000 | 5.40 |
| Rus-Germenler | 40,000 | 3.93 |
| Ruslar | 30,000 | 2.95 |
| Bulgarlar | 18,435 | 1.81 |
| Belaruslular | 9,000 | 0.88 |
| Yunanlar | 3,500 | 0.34 |
| Çingeneler | 2,516 | 0.25 |
| Polonyalılar | 2,000 | 0.20 |
| Ermeniler | 1,990 | 0.20 |
| Karaylar | 446 | 0.04 |
| Sırplar | 436 | 0.04 |
| İsveçliler | 318 | 0.03 |
| Tatarlar | 76 | 0.01 |
| Eski Memurlar | 48,378 | 4.75 |
| Soylular | 16,603 | 1.63 |
| Yabancılar | 10,392 | 1.02 |
| Toplam Nüfus | 1,017,789 | 100 |
Babü'l-İslam Camii

| --- | --- |
Babü'l-İslam Camii
Genel bilgiler
Mimari tarz: İslam
Konum: Tacna, Peru
Koordinatlar: 18°01′11″G 70°15′25″B﻿ / ﻿18.01972°G 70.25694°B﻿ / -18.01972; -70.25694
Tamamlanma: 2008

Harita

Babü'l-İslam Camii (İspanyolca: Mezquita Bab ul Islam), Peru'nun Tacna kentinde bulunan bir camidir. Cami, 2008 yılında 1990'larda Peru'ya gelen bir grup Pakistanlı tüccar tarafından inşa edilmiş olup Peru'daki İslam mimarisinin bir örneği olan tek camidir.
Şeki Han Camii

| --- | --- |

Genel bilgiler
Mimari tarz: İslami mimari
Konum:  Şeki, Azerbaycan
Koordinatlar: 41°12′09″K 47°11′30″D﻿ / ﻿41.20250°K 47.19167°D﻿ / 41.20250; 47.19167
Başlama: 1769
Tamamlanma: 1770

Harita

Şeki Han Camii18.-19. yüzyıllara ait tarihi-mimari bir eserdir. Azerbaycan'ın Şeki şehrinde bulunmaktadır.
Cami, Azerbaycan Cumhuriyeti Bakanlar Kurulunun 2 Ağustos 2001 tarih ve 132 sayılı kararı ile yerel öneme sahip taşınmaz tarihi ve kültürel anıtlar listesine dahil edilmiştir.
7 Temmuz 2019'da "Şeki'nin tarihi merkezi, Han Sarayı ile birlikte" UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne alındı. Şeki'nin tarihi merkezinde yer alan Şeki Han Camii de Dünya Mirasları arasında yer almaktadır.
Tarihi > İlk dönemler

Cami, Hicri takvime göre 1183 yılında Şeki Hanı Muhammed Hüseyin Han tarafından yaptırılmıştır. Caminin inşaatı tamamlandıktan sonra bu vesileyle o dönemde yaşamış olan şair Hacı Muhammed Çelebi Efendi Zari 9 beyitten oluşan bir gazel yazmıştır. Bu gazelinde de caminin yapım tarihini kapalı maddeyi-tarihle belirtmiştir. Bu gazel ile birlikte edebiyat eleştirmeni Salman Mümtaz, "Riyazul-ulema" kelimesinin bu caminin ebced hesabına göre yapım tarihi olduğunu söylemiştir. Her iki tarih de Ebced'de MS 1769-1770'e karşılık gelen 1183'e eşittir.
Salman Mümtaz'ın notlarına göre, cami orijinal olarak Birinci Cuma Camii olarak adlandırılıyordu. 1780'de Muhammed Hüseyin Han, Hacı Abdulgadir ile yaptığı savaşta yaralandı ve teslim olmaya zorlandı. Bir hafta esir tutulduktan sonra boğularak idam edildi. Cenazesi yaptırdığı caminin mihrabına defnedilmiştir. Bundan sonra bu camiye Han Camii adı verilmiştir.
14 Nisan 1853'te Şeki Han camii, Nuha pazarı ile birlikte yandı. Mustafa Ağa Şekihanov'a göre o dönemde Bazar ve Cuma camii ile birlikte caminin çevresindeki evler de yanmıştı. Yangından sonra Mustafa ağa'nın babası Kerim Ağa Şekihanov bu camiyi onarmaya başlamış ancak vefat ettiği için bu işi bitirememiştir.
Tarihi > Sovyet işgali döneminde

Sovyet işgalinden sonra 1928'den itibaren resmi olarak dine karşı mücadele etmeye başladılar. Aynı yılın Aralık ayında Azerbaycan Komünist Partisi Merkez Komitesi birçok cami, kilise ve sinagogu eğitim amaçlı kullanılmak üzere kulüplere devretti. Azerbaycan'da 1917'de 3.000 cami varsa, 1927'de bu sayı 1.700, 1933'te 17'dir.
İşgalden sonra Şeki Han Camii de ipek böcekçiliği için depo ve "Aydınlar Evi" olarak kullanılmıştır.
6 Mart 1968'de Azerbaycan SSC Bakanlar Kurulunun emriyle Şeki'nin tarihi Yukarı Baş semtinde "Yuhari Baş Devlet Tarihi-Mimarlık Rezervi" kuruldu. Burada bulunan Şeki Han camii de rezerv alanına aittir.
1981 yılında cami restorasyon projesi hazırlanmasına rağmen sonraki yıllarda hiçbir şey yapılmadı.
Tarihi > Bağımsızlıktan sonra

Cami, Azerbaycan Cumhuriyeti Bakanlar Kurulunun 2 Ağustos 2001 tarih ve 132 sayılı kararı ile yerel öneme sahip taşınmaz tarihi ve kültürel anıtlar listesine dahil edilmiştir.
2001 yılından bu yana, Şeki şehrinin tarihi kısmı UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne aday olarak seçilmiştir. 7 Temmuz 2019'da "Şeki'nin tarihi merkezi, Han Sarayı ile birlikte" UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne alındı. Karar, Bakü Kongre Merkezi'nde düzenlenen UNESCO Dünya Mirası Komitesi'nin 43. oturumunda alındı. Şeki'nin tarihi merkezinde yer alan Şeki Han Camii de Dünya Mirasları arasında yer almaktadır.
1992 yılında cami "Yeni Azeri İslam Cemiyeti" dini cemaatine teslim edildi. Camiyi sürekli kapalı tuttukları ve kendi cemaatlerinden olmayan diğer müminlerin namaz kılmalarına izin vermedikleri için cami etrafında tartışmalar çıkmıştır. Buna ek olarak, topluluk resmi devlet kaydı yaptırmayı reddetti. 2010 yılında Şeki mahkemesi "Han Camii"nin boşaltılması ve kültür dairesine teslim edilmesi yönünde bir karar çıkardı. Yıllar süren davalardan sonra cami geri alındı ve Azerbaycan Cumhuriyeti Devlet Turizm Ajansı'nın bilançosuna dahil edildi.
Mimarisi

Cami 45 metre uzunluğunda ve 10 metre genişliğindedir. Caminin 21 metrelik minaresi pişmiş tuğla ve kireç kullanılarak yapılmıştır. Yapımında çay taşları, pişmiş tuğla, kireç, kiremit, kayın, kavak ağaçlardan ve diğer yerel inşaat malzemeleri kullanılmıştır. Cami dıştan kemerli bir şerefeye ve minareye sahiptir. Caminin yanında Han mezarlığı var. Şeki hanları, aile üyeleri ve akrabaları burada gömülüdür.
Ömer bin Hattab Camii (Kolombiya)

Brezilya'daki cami için Ömer bin Hattab Camii (Brezilya) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Ömer bin Hattab Camii
Genel bilgiler
Mimari tarz: İslam
Konum: Maicao, Kolombiya
Koordinatlar: 11°22′41″K 72°14′04″B﻿ / ﻿11.37806°K 72.23444°B﻿ / 11.37806; -72.23444
Tamamlanma: 17 Eylül 1997
Mimar(lar): Ali Namazi

Harita

Ömer bin Hattab Camii (İspanyolca: Mezquita de Omar Ibn Al-Jattab), Kolombiya'nın Maicao kentinde bulunan bir camidir. Cami, 17 Eylül 1997 tarihinde inşa edilmiş olup Latin Amerika'nın üçüncü büyük camisidir. Adını ikinci İslam halifesi Ömer bin Hattab'dan almaktadır.
Cami, İranlı mimar Ali Namazi tarafından tasarlanmış olup inşaat mühendisi Oswaldo Vizcaino Fontalvo tarafından İtalyan mermeri kullanılarak inşa edildi. Cami, 1.000'den fazla kişiyi kolayca ağırlayabilmektedir.
Altınay, Bafra

| Altınay |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Samsun
Koordinatlar: 41°36′50″N 35°49′05″E﻿ / ﻿41.614°K 35.818°D﻿ / 41.614; 35.818
Ülke:  Türkiye
İl: Samsun
İlçe: Bafra
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 630
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0362
Posta kodu: 55400
Resmî site 
Altınay, Samsun ilinin Bafra ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin adı, 1928 yılı kayıtlarında Muğamlı olarak geçmektedir. Daha önceleri Harız köyüne bağlı bir mahalle iken, 16 Ağustos 1954'te köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Coğrafya

Samsun il merkezine 60 km, Bafra ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 630    
1997: -
Abbas Mirza Camii

| --- | --- |
1917'den çizim
Genel bilgiler
Mezhep: Şiilik
Mimari tarz: Cami
Konum: Erivan, Ermenistan
Koordinatlar: 40°10′20″K 44°30′13″D﻿ / ﻿40.17222°K 44.50361°D﻿ / 40.17222; 44.50361
Tamamlanma: 1810'lar
Teknik ayrıntılar
Minare sayısı: 0

Harita

Abbas Mirza Camii (Ermenice: Աբաս Միրզայի մզկիթ (Abas Mirzayi mzkit'), Farsça: مسجد عباس میرزا, Azerice: Abbas Mirzə məscidi), Ermenistan'ın Erivan kentinde on dokuzuncu yüzyıldan kalma bir Şii camisiydi. Erivan Kalesi'nde cami olarak yaptırılmıştır. Bu cami, on dokuzuncu yüzyılın başında, Erivan Hanlığı'nın son hanı (vali) Hüseyin Han'ın saltanatı sırasında inşa edilmiştir. Feth Ali Şah'ın oğlu Kaçar Veliaht Prensi Abbas Mirza'dan sonra Abbas Mirza Camii olarak adlandırıldı. Caminin cephesi, İran mimari tarzlarını yansıtan yeşil ve mavi camlarla kaplanmıştır. Erivan'ın Ruslar tarafından ele geçirilmesinden sonra cami cephanelik olarak kullanılmıştır. Cami, Rus birlikleri tarafından işgal edildikten sonra kışlaya dönüştürülmüştür.
Sovyet döneminde cami, Hristiyan yapılarıyla birlikte terk edilmiş durumdaydı ve şu anda caminin sadece iskeleti durmaktadır.
Galeri

1899 yılında cami
19. yüzyılın sonlarında cami
1925 yılında cami kalıntıları
Brezilya Camii

| --- | --- |
Brezilya Camii
Genel bilgiler
Mimari tarz: İslam
Konum: São Paulo, Brezilya
Koordinatlar: 23°33′29″G 46°37′06″B﻿ / ﻿23.55806°G 46.61833°B﻿ / -23.55806; -46.61833
Tamamlanma: 1929

Harita

Brezilya Camii (Portekizce: Mesquita Brasil), Brezilya'nın São Paulo kentinde bulunan bir camidir. Cami, 1929 yılında São Paulo Müslüman Hayırsever Derneği tarafından inşa edilmiş olup Brezilya'nın en eski camisi ve Latin Amerika'nın en eski camilerinden biridir.
Bülend Çolak

| Bülend Çolak |
| --- | --- |
Doğum: 20 Eylül 1977 (47 yaşında) İstanbul, Türkiye
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1998-günümüz
Evlilik: Sefa Öztürk (boşandı) Yasemin Öz (e. 2022)
Çocuk(lar): 1

Bülend Çolak (d. 20 Eylül 1977, İstanbul), Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu.
Hayatı > Kariyer hayatı

20 Eylül 1977 tarihinde İstanbul'da doğdu. Geniş Aile dizisinde "Ulvi" karakteriyle ekranlarda tanınan Bülend Çolak İstanbul doğumludur. Reis Çelik'in yönettiği 1998 yapımı Hoşçakal Yarın adlı filmde Hüseyin İnan karakteriyle sanat yaşamına başladı. Gönül Yarası ve Joenjoy gibi filmlerde de çeşitli roller alan Bülend Çolak, Fırtına ve Hırsız Polis adlı dizilerde de oynamıştır. Ayrıca oyuncu Semaver Kumpanyada tiyatro çalışmalarını sürdürmektedir. 2009-2011 yılları arasında Kanal D ve Star TV'de yayımlanan Geniş Aile dizisinde Ulvi karakterini canlandırmıştır. 2012 yılında Show TV'de yayımlanan Türk'ün Uzayla İmtihanı adlı dizide Bilim insanı Acar Dimdik rolünü oynamıştır. Sefa Öztürk ile evliliğinden Okyanus adında bir oğlu vardır.
Hayatı > Kişisel hayatı

6 Temmuz 2022 tarihinde Yasemin Öz ile evlenmiştir.
Tiyatro oyunları

| Yıl | Oyun | Oyun yazarı | Tiyatro sahnesi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | Yollu | Ali Ömür Ulusoy | Janti Sanat |
| 2008 | Cesaret Ana ve Çocukları | Bertolt Brecht | Semaver Kumpanya |
| 2006 | Fırtına (oyun) | William Shakespeare | Semaver Kumpanya |
| 2006 | Chamaco | Abel Gonzales Melo | Semaver Kumpanya |
| 2005 | Süleyman ve Öbürsüler | Max Frisch   Yavuz Peman | Semaver Kumpanya |
| 2004 | Mucizeler Komedisi | Yavuz Turgul | MOS Yapım |
| 2004 | Memü Zin | Cuma Boynukara | Semaver Kumpanya |
| 2003 | Murtaza | Orhan Kemal | Semaver Kumpanya |
| 2002 | Kuşlar Meclisi | Ferîdüddîn-i Attâr | Semaver Kumpanya |
| 2002 | Pırtlatan Bal | Aziz Nesin | Semaver Kumpanya |
| 2002 | Memo'nun Önlenemez Yükselişi (çocuk oyunu) | Ernst Wenström | Semaver Kumpanya |
|  | Şahane Düğün | Robin Hawdon |  |