stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Erdebil Camii
Tarihi

Erdebil Camii, Fetali Han, Erdebil ve Şah İsmail Hatai caddelerinin kesiştiği noktada yer almaktadır. Cami 1894–1895'te inşa edilmiştir. Büyük bir odadan oluşan caminin binası tamamen tuğladan inşa edilmiştir. Caminin iç kısmının toplam alanı 13x15 metredir. Yapı 4 kenarlı prizma şeklinde olup, 9 pencere ve 1 kapıya sahiptir. Tavan dikdörtgendir ve ahşaptan yapılmıştır. Tavan 4 ahşap sütun üzerine oturmaktadır. Harim, her sırada 2 sütun olmak üzere iki sıra sütunla üç bölüme ayrılmıştır. Sunağın yüksekliği 2,5 metredir. Minber dokuz basamaklı olup çam ağacından yapılmıştır. Caminin kadınlar bölümü ikinci katta yer almaktadır ve alanı 3x15 metredir. Caminin yerden kubbeye kadar olan yüksekliği 12 metredir. Azerbaycan SSC'nin kurulmasından sonra cami depo ve arşiv binası olarak kullanılmıştır. 1980'lerde, bir elektrik hattı kazası sonucu bir cami binası alev almıştır. Azerbaycan bağımsızlığını kazandıktan sonra cami onarılmış, daha sonra insanlar, abdest için ayrı bir yer olan yardımcı odalar inşa edilmiş ve caminin çevresine bir çit örülmüştür. Cami ibadete açıktır.
Hyaloneis

Hyaloneis Fragilariaceae familyasına bağlı bir cinstir.
Erken Cumhuriyet Dönemi'ndeki yabancı mimarlar

1923 yılında kurulan Türkiye Cumhuriyeti'nin yeni bir devlet olması ve kendini mümkün mertebe Osmanlı İmparatorluğu'nu temsil eden kavramlardan uzak tutması mimariye de yansıdı. Aynı bağlamda iç politik nedenlerden dolayı Osmanlı döneminde çalışmış kadrolardan da uzak durulması tercih edilmeye başlanmıştı. Bu sebeple 1920'li yıllar ile 1940'lı yıllar arasındaki süreçte kalifiye yerli mimar eksikliğini telafi etmek için ve yeni gelecek idari kadroları eğitmek için ağırlıklı olarak başkent Ankara'nın mimarisinde Avrupa kökenli mimarlar tercih edilmiştir.
Ankara'nın yeni başkent ilan edilmesi bu konuda son derece önemli bir sembolik adım teşkil ediyordu. Yaklaşık 30.000 kişilik bir nüfusa sahip olan şehirde başkent olmasından doğacak ihtiyaçların başında yeni hükûmet binaları, eğitim ve sağlık yapıları ve altyapı düzenlemeleri geliyordu. Cumhuriyetin kurulduğu ilk yıllarda Osmanlı döneminde eğitim görmüş ve iş tecrübesine sahip kişilerin tecrübelerinden yararlanıldı. 1927 yılından itibaren de hükûmet politikası olarak yurtdışından yabancı uzmanlar getirildi. Bu uzmanların görevi hem onlardan beklenen projeleri gerçekleştirmesi, hem de sahip oldukları modern fikirlerlerle yeni idari kadroları eğitmeleri beklendi. Bu getirilenler arasında mimarlar, inşaat mühendisleri ve şehir plancıları da vardı.
Genel bakış

Yeni kurulan devletin yeni başkentinin Ankara olması nedeniyle bu şehirde yeni idari binaların inşa edilmesi ihtiyacı doğmuştur. İhtiyaç fazla olmasına rağmen yeterli sayıda mimar olmaması nedeniyle 1927'den sonra Avrupa'dan gelen mimarlara projeler yaptırılmıştır. Almanya, Avusturya, Fransa ve İsviçre'den gelen toplam 40 mimar ve şehir plancısı 1924 ile 1942 yılları arasında Türkiye'de birçok projeye imzalarını attılar. Bu mimarlar ve şehir plancıları arasında Gudrun Baudisch, Rudolf Belling, Paul Bonatz, Ernst Arnold Egli, Martin Elsaesser, Anton Hanak, Franz Hillinger, Clemens Holzmeister, Werner Issel, Hermann Jansen, Theodor Jost, Heinrich Krippel, Carl Christoph Lörcher, Robert Oerley, Bernhard Pfau, Bruno Taut ve Josef Thorak yer almaktaydı. Cumhuriyet'in kuruluşundan başlayıp 1940'lara kadar devam eden, hatta daha sonrasında projelerin sürdüğü bu dönemi Avrupa avangardı olarak niteleyen mimarlık eleştirmenleri de olmuştur.
Bu döneme hâkim olan yabancı mimarların ağırlıklı olarak Orta Avrupa'dan (Avusturya ve Almanya) gelmeleri nedeniyle, o dönemde baskın olan neo-klasik akım da mimari üslup olarak uygulamalara yansımıştır. Bu dönemde inşa edilmiş yapılara bakıldığına ağırlıklı olarak simetrik planların yaygın olduğu gözlemlenebilir. Ağır basan diğer mimari özellikler de yalın ve simetrik cepheler, seri şekilde kendini tekrarlayan pencereler, neo-klasik üslupta yaygın bir tasarım olan anıtsal boyutta merdiveler ve sütunlu giriş düzenlemeleridir. Dönemin önemli eserleri arasında Çankaya Köşkü'nün bir parçası olan Pembe Köşk (Gudrun Baudisch ve Clemens Holzmeister; 1930–1932), Opera Sahnesi (Paul Bonatz; 1946–1947), Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi (Bruno Taut, 1937), TBMM binası (Clemens Holzmeister, 1938–1963), Yargıtay binası (Clemens Holzmeister, 1933–1935) yer almaktadır.
Bu yapılar arasında Türkiye Büyük Millet Meclisi binasının Cumhuriyeti simgelemesi nedeniyle ayrıca bir önemi vardır. Clemens Holzmeister'in tasarımını gerçekleştirdiği bu yapının Hermann Jansen tarafından hazırlanan Jansen planına göre Çankaya yolu ile Dikmen arasında kalan ve de Devlet Mahallesi denilen alandaki en yüksek noktada inşa edilmiştir.
Bu dönemde görev almış mimarlar

| --- | --- |
 Anton Hanak  Bernhard Pfau  Bruno Taut  Carl Christoph Lörcher  Clemens Holzmeister  Ernst Arnold Egli  Franz Hillinger  Gudrun Baudisch  Heinrich Krippel :  Hermann Jansen  Josef Thorak  Martin Elsaesser  Paul Bonatz  Robert Oerley  Rudolf Belling  Theodor Jost  Werner Issel
Galeri

Clemens Holzmeister tarafından tasarlanan TBMM Binası (1939-1961) anıtsal klasikçilik ile modern mimarlık anlayışının bir arada uygulandığı bir yapıdır.
Carl Christoph Lörcher tarafından 1924 yılında hazırlanmış Ankara'nın ilk imar planı (Lörcher Planı)
Hermann Jansen tarafından 1932'de hazırlanan, Jansen planı olarak da bilinen Ankara'nın nazım planı.
Şevki Balmumcu tarafından tasarlanmış Opera Sahnesi özgün haliyle Sovyet Yapısalcılığı stilinde iken Paul Bonatz tarafından yapılan değişikliklerle İkinci Ulusal Mimarlık Akımı üslubuna dönüştürüldü.
Konuyla ilgili yayınlar

İnci Aslanoğlu. Erken Cumhuriyet Dönemi Mimarlığı 1923-1938. ODTÜ Mimarlık Fakültesi Yayınları. ISBN 9754291691.
Sibel Bozdoğan (2008). Modernizm ve Ulusun İnşası Erken Cumhuriyet Türkiyesi'nde Mimari Kültür. Metis Yayınları. ISBN 9789753423755.
Gürhan Tümer (1998). Cumhuriyet Döneminde Yabancı Mimarlar Sorunu: 1920'lerden 1950'lere. Mimarlar Odası İzmir Şubesi Yayınları. ISBN 9699975032.
Aydan Balamir (2010). Clemens Holzmeister: Çağın dönümünde bir mimar. Boyut Yayınları. ISBN 9752307426.
Ernst Egli (2013). Genç Türkiye İnşa Edilirken - Atatürk'ün Mimarının Anıları. İş Bankası Kültür Yayınları. ISBN 9786053608530.
Leyla Alpagut (2012). Cumhuriyetin Mimarı Ernst Arnold Egli. Boyut Yayın Grubu. ISBN 9789752310278.
↑  İnci Aslanoğlu. Erken Cumhuriyet Dönemi Mimarlığı 1923-1938. Ankara: ODTÜ Mimarlık Fakültesi Yayınları. ss. 440 sayfa. ISBN 9754291691. 11 Nisan 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Kasım 2010.
↑  Sibel Bozdoğan; Çeviren: Tuncay Birkan (2008). Modernizm ve Ulusun İnşası Erken Cumhuriyet Türkiyesi'nde Mimari Kültür. İstanbul: Metis Yayınları. ss. 367 sayfa. ISBN 9789753423755. 2 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Kasım 2010.
↑  Gürhan Tümer (1998). Cumhuriyet Döneminde Yabancı Mimarlar Sorunu: 1920'lerden 1950'lere. İzmir: Mimarlar Odası İzmir Şubesi Yayınları. 22 Eylül 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Kasım 2010.
↑
↑
↑
1937 yılında inşa edilen Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi binası, Alman mimar Bruno Taut tarafından tasarlanmıştır.
Esedabad, Hemedan

| Esedabad اسدآباد |
| --- | --- |

Ülke:  İran
Eyalet: Hemedan Eyaleti
Şehristan: Esedabad şehristanı
Bahş: Esedabad merkezî bahşı
Nüfus (2006)
 • Toplam: 51.304
Zaman dilimi: UTC+03.30 (IRST)
 • Yaz (YSU): UTC+04.30 (IRST)
Esedabad (Farsça: اسدآباد, Asadābād), İran'ın Hamedan Eyaleti'nde şehir.
Konum

Kent, Hamedan'dan Kermanşah'a uzanan kara yolu üzerindedir. Alvand Dağı eteklerinde denizden 1850 mt. yükseklikte kurulmuştur.
Nüfus ve İdari yapı

Esedabad, idari olarak kendi adını taşıyan Esedabad şehristanı'nın merkezidir. 2006 yılındaki nüfusu 51.304'dür. Nüfusun çoğunluğu Azeri'dir.
Geçmiş

Esedabad, çok eski bir şehirdir. Tarihi Medler zamanına kadar uzanan ve o dönemdeki adı Hegmataaneh olan şehrin antik Yunan belgelerinde adı Ekbaataan olarak geçer. Şehirde ve yakınlarında Med, Pers, Sasani ve İslam dönemine ait çok değerli eserler bulunmaktadır.
Eski Yeni Sinagog

| --- | --- |
Sinagogun görünümü

Temel bilgiler
Konum: Prag, Çekya
Koordinatlar: 50°05′24″K 14°25′07″D﻿ / ﻿50.09000°K 14.41861°D﻿ / 50.09000; 14.41861
İnanç: Ortodoks Yahudilik
Mimari
Mimari tür: Sinagog
Mimari biçim: Gotik mimarisi
Tamamlanma: 1270
Eski Yeni Sinagog (Çekçe: Staronová synagoga), Çekya'nın başkenti Prag'ın Josefov semtinde bulunan bir sinagogdur. 13. yüzyılda inşa edilmiş olup Avrupa'nın en eski kullanılan sinagogu ve ikiz nefli tasarıma sahip en eski Orta Çağ sinagogudur.
Bibliyografi

Arno Pařík, Pražské Synagogy/Prague Synagogues, Jewish Museum in Prague, 2000, 80-85608-33-2.
Eski Yazlar

Eski Yazlar, Yaşar'ın 2010 tarihli sekizinci albümüdür. Bu albümünde 8 şarkı ile 1 Bonus Track bulunmaktadır.
Şarkı listesi

"Nerelerdesin" (söz-müzik: Yaşar - Ömer Bayramoğlu)
"Yüreğimi Kaybettim" (söz-müzik: Yaşar)
"Toplayıver Beni" (söz-müzik: Alper Arundar)
"Ahududu Şekerim" (söz-müzik: Yaşar)
"Eski Yazlar" (söz-müzik: Yaşar)
"Ayrılık Geçer" (söz-müzik: Yaşar)
"Devinim" (söz-müzik: Alper Arundar)
"Son Gece" (söz-müzik: Ömer Bayramoğlu)
"Toplayıver Beni (Senfonik)"
| g t Yaşar |
| --- | --- |

Stüdyo albümleri: Divane (1996) ·  Esirinim (1998/1999) ·  Masal (2001) ·  Sevdiğim Şarkılar (2003) ·  Hatırla (2005) ·  Sevda Sinemalarda (2007) ·  Dem (2008) ·  Eski Yazlar (2010) ·  Cadde (2013) ·  Şehir Yalnızlığı (2017)
Hyalomma somalicum

Hyalomma somalicum, Hyalomma cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Eski Yunan'da devlet anlayışı

Eski Yunan’da devlet ile ilgili en önemli görüşler, Platon(427-347) ile Aristoteles(384-322) tarafından ileri sürülmüştür. Bunlardan özellikle Platon üzerinde Sokrates (469-399)’in önemli tesirleri olmuştur. Bu üç büyük Yunan düşünürleri de hayatı çeşitli tehlikelere maruz kalmış ve Sokrates, inandığı fikirler uğruna ölümlünü kendisi hazırlamıştır. Devlet ile ilgili görüşler, Platon ve Aristoteles’ten sonra da devam etmişse de bu görüşlerin hiçbiri bu iki filozofun devret teorileri ile kıyaslanamaz. Ancak, ortaya çıkan çeşitli okullar önemli siyasi hadiseleri hazırlamaları bakımından ayrı bir değer taşımaktadır. Örneğin, M.Ö. 3. yüzyılda ortaya çıkan Stoacı mektep evrensel bir dinin (Hristiyanlık) belirtisini bünyesinde toplamaktadır. Bu mektep ve bundan sonrakiler ise, tesirlerini Roma üzerinde de icra etmişlerdir. Roma İmparatorluğunun yayılması ile Eski Yunan felsefesi daha geniş bir bölgeye yayılmıştır. Yunan felsefesinin sona erdiği tarih M.S. 529 yılıdır. Bu tarihte Kayzer Justinian’ın emri ile Yeni Platon Mektebi Atina’da kapatılmıştır.
Hükümet şekilleri

Eski Yunanistan’da en çok rastlanan hükûmet şekli ataerkil krallık olmuştur. Aristokrasi, İstibdat ve Demokrasi hüküm sürmüştür. Her site kendi ihtiyacına uygun bir siyasi rejimi kabul ederek onu uygulamıştır. Ancak şu husus dikkati çekmektedir ki, her sitede hüküm süren siyasi rejim birbirinden önemli farklar göstermiştir. Örneğin, Sparta Sitesinde asalet yani asil bir sınıf bulunmadığı halde Aristokrasi kurulabilmiştir.
Krallık: Bu idare şekli Yunan sitelerinde en ilkel şekliyle partriyarkal bir mahiyetteydi. Kralın ruhani ve cismani olmak üzere iki nevi yetkisi vardı. Bunlardan ruhani yetkisi çok önemliydi. İktidarların intikali hususunda veraset usulü kabul edilmişti. Aile içinde babanın işgal ettiği mevki, kendisinin ölümünden sonra nasıl erkek çocuklarından büyüğüne intikal ediyorsa, kralın ölümü halinde de iktidar mevkiinin hükümdarın erkek çocuklarından büyüğü işgal etmekteydi. Daha sonraları bu veraset usulü değişmiştir. İrsen intikal yerine seçim esasında müstenit ve her sene değişebilen yüksek bir memuriyet şekli almıştır. Neticede, Aristokrasi veya Oligarşi’ye doğru bir gidiş kendini göstermiştir.
Aristokrasi: Nüfusun artması ve toprağın işlenmesi ile birlikte toplum içerisinde servet sahibi olan ailelerin yanı sıra ekonomik yönden zenginleşen ve güçlenen bir ticaret grubu doğmuştur. Toplum içerisinde yeni ortaya çıkan bu gruplar siyasal iktidarla söz sahibi olmak istemişlerdir. Bu nedenlerden dolayı toprak sahipleri ile ticaret kesimi arasında mücadele başlamıştır.
Toplum içerisinde ortaya çıkan zengin toprak sahipleri ve ileri gelen aristokrasi olarak adlandırılan bir grup ortaya çıkmıştır.Bu grup artık siyasal otoritede söz sahibi olmak istemektedirler. Neticede krallar baskı sonucunda sahip oldukları siyasi, idari yargı yetkileri kaybederek bu yetkiler “majistra”lıklara geçmiştir.
Demokrasi: Eski Yunan sitelerinde hiçbir zaman tam manasıyla halk hakimiyeti gerçekleştirilememiştir. Polis’in siyasi rejiminin demokrasi olduğu devirlerde bile, halkın tamamı veya büyük çoğunluğu siyasi faaliyetlere iştirak etmemiştir. Hatta vatandaşlar arasında bile hakiki otorite muayyen ve mahdut bir zümreye geçmiştir. Demokraside asillerin siyasi nüfusları bir müddet devam etmiştir. Perikles’in ölümünden sonra ise (M.Ö. 429) Atina demokraside parti mücadelesi had safhaya varmıştır. Yunan siteleri içinde, demokrasi alanında en ileri gitmiş olan Atina’da dahi ne Solon ne Klisten ne Efiatles ne de Perikles’in islahatları, bu hususta devamlı bir gelişmeye kafi gelmemiştir. Atina’da demokratik idarenin en mütekamil devri olan M.Ö. 5. yüyılda vatandaş sıfatını haiz bulunanların sayısı site nüfusuna göre pek azdı ve 20.000 kadardı. Bu 20.000 kişiden ancak muayyen şartları haiz bulunanlar, siyasi faaliyete iştirak edebilmektedir.
Hyalomma schulzei

Hyalomma schulzei, Hyalomma cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Elohist

Elohist (E), belgesel hipotezde anlatılan Tora'nın dört kaynağından biridir. Kaynağın ismi Tanrı için kullanılan Elohim'den gelir. Tanrı, Yahvist (J) kaynağa kıyasla daha az insansıdır.
19.yy'ın sonlarından beri Elohist'in ~M.Ö. 850'lerde kuzeydeki İsrail'de derlendiğine, Yahvist ile birleştirilip ~M.Ö. 750'lerde JE'nin oluşturulduğuna ve ~M.Ö. 400'lerde Tora'nın son halini aldığına inanılmaktadır. Elohist, Yehuda Krallığı'ndan ziyade İsrail'i ve Yehuda'nın Harun rahiplerinden ziyade Levi rahiplerini desteklemektedir. E'de İbrahim'in İshak'ı kurban etme, Musa'nın Mısır'a On Belayı getirişi, Harun ve altın buzağı, Ahit kodu ve rüya tabircisi olarak Yusuf'un hikâyeleri mevcuttur.
Yakın tarihte Elohist'in Yahvist'ten evvel yazıldığı veya Elohist'in tümüyle saf dışı bırakılıp Tora'nın Yoşiya ile Babil Sürgünü zamanları arasında DJP düzeni ile yazıldığı iddiaları ortaya atıldı.
Elohist metnin doğası

Bu kaynakta, Tanrı Musa ile konuşup adının Yahweh olduğunu söyleyene kadar Tanrı için Elohim adı kullanılmaktadır. E, Y kadar olmasa da, Tanrı'yı pişmanlık duyabilen ve olaylarda kendisini gösteren insansı bir şekilde tasvir edilir.
E, antik İsrail'in geleneklerine, onların kahramanları Yeşu ve Efraim'e ve İsrail'in krallarının geldikleri kabilelere özel ilgi duymaktadır. E, Yehuda'dan ziyade İsrail'i desteklediğinden Şehem olayında katliamla toprakların kazanıldığının aksine o toprakların satın alındığını anlatır.
E, Harun soyundan gelmeyen Şilolu Levi rahiplerini destekler ve bu rahiplerin ne İsrail rahipliği ne de Harun soyundan gelen Yehuda'daki rahipliğin üzerinde bir yetkisi vardır. E, altın buzağı hikâyesinde olduğu gibi, Harun'u ve destekçilerini kötü göstermeye çalışmaktadır.
Yahvist ile karşılaştırma > İbrahim ve İshak

Elohist hikâye İbrahim'in göçüyle başlar. Karısının kızkardeşi olarak gösterildiği hikâye Yahvist kaynakta da yer alır. Kaynakta anlatılan ilk büyük hikâye İbrahim'in İshak'ı kurban etmeye götürmesidir. Elohist kaynakta bundan sonra İshak'tan bahsedilmemektedir; görünüşe göre İshak kurban edilmiştir. Yahvist kaynak ise bu öyküyü anlatmamaktadır fakat İshak ile ilgili epeyce hikâyeler bulunmaktadır. Dolayısıyla devamlılığın sağlanması için redaktör tarafından İshak'ın aslen kurban edilmediği onun yerine bir melek tarafından bir koç getirildiği eklenmiştir. Fakat, ilk geleneksel midraş kayıtlarında İshak'ın öldüğü yazılıdır. Dolayısıyla Elohist kaynakta İshak'ın çocukları İbrahim'in çocuklarıdır.
Yahvist ile karşılaştırma > Meleklerin rolü

Yahvist kaynak Tanrı'yı Eden'de yürüyüp Adem ve Havva'yı ararken gösterip insansı tasvir ederken Elohist kaynak melekleri kullanmayı tercih eder. Örneğin, E'deki Yakup'un merdiveni hikâyesinde merdivenin altında Yakup, üstünde Tanrı vardır ve melekler bu merdivenleri inip çıkmaktadır; J'de ise bu olay Yakup'un rüyası olarak anlatılıp yerde Yakup'un gökte Tanrı'nın olduğunu belirtir fakat meleklerden bahsetmez. Yakup'un Tanrı ile olan güreşi de Elohist kaynağa aittir.
Yahvist ile karşılaştırma > Kuzey kabileler yanlılığı

Metin ilerledikçe Elohist'in gözle görülür bir şekilde kuzey kabilelerin (özellikle Yusuf'a ait olanlar) taraftarlığını yaptığı görülür. J'nin aksine E'de Yusuf kabilelerinin politik durumu anlatılır: Benyamin'in doğuşu, Efraim'in üstün oluşu vs. Yahvist, Yusuf kabilelerini utandırmak için Yusuf'un Potifar'ın karısı tarafından taciz edildiği üzerinde dururken Elohist kaynak Yusuf'un rüya yorumcusu dolayısıyla Tanrı'yı anlayan kişi olarak gösterir. Elohist kaynak, kuzey kabileleri kültü için önemli olan Nehuştan'ı da açıklar.
Yahvist ile karşılaştırma > Harun ve Meryem eleştirisi

Elohist, Harun ve ailesi hakkında olumsuz tavır takınmaktadır. Altın buzağı hikâyesi Elohist'te bulunur; bu hikâyeye göre, İsrailoğullarının Kenan topraklarına girememesinin sebebi Harun'un dinden sapıp altın buzağı inşa etmesidir. Elohist kaynak, Meryem'i Karbeyaz Meryem hikâyesiyle ırkçılık yapmakla suçlamakta ve abisi Harun'un aynı görüşleri olduğu için ona da saldırmaktadır.
Yahvist ile karşılaştırma > Mısır'dan çıkış

Mısır'dan çıkış hikâyesi E'de, J'de olduğundan daha kapsamlı bir şekilde anlatılmaktadır. İlk olarak, Elohist sürümde Mısırlıların zalimce İbranilere zor işler yaptırdığı anlatılır. İkinci olarak, On Bela hikâyesinde J Musa'yı Tanrı ile Firavun arasında aracı olarak gösterirken E'de Musa Firavunu kişisel olarak tehdit ettiği ve Mısır'ı alaşağı ettiği görülür. Elohist'e göre pesah tehdidi Mısırlıların İbranileri kovalaması için yeterli bir sebepken J'de Mısırlıların önce çekimser davrandığı sonradan fikirlerini değiştirdiği aktarılır.
Yahvist ile karşılaştırma > On Emir ve Ahit Kodu

Yahvist'te Tanrı'nın Sina'da On Emir'i verişi sade bir şekilde anlatılırken E daha kapsamlı olan Ahit kodu'ndan bahseder. Elohist, bu kadar kapsamlı kanunların nasıl uygulanacağını, Musa'nın akrabası Yetro'yu örnek göstererek açıklar. Kanunların uygulanması için bu kanunların halka okunuşu süreci Elohist'te yer almaktadır.
Elohist metnin kökeni

Teoriye göre E, antik İsrail'in, buradaki kabilelerin (Dan, Naftali, Gad, Aşer, İssakar, Zebulun, Efraim, Menaşe, Benyamin) ve Levilerin hikâyelerinin bir araya getirilip derlenmesiyle oluşmuştur. Özellikle, İsrail kralları çıkaran Efraim kabilesinin önemi üzerinde durmaktadır.
Ahit kodu ve Çıkış 21-23'teki yasa metinleri gibi bağımsız metinlerde bu kaynağa girmiştir.
E'nin Şilo rahipliğinden ve onların polemik fikirlerinden doğduğuna inanılır. Harun rahipliği rakip olduğundan bu ruhban sınıfı E'de küçümsenir ve bazen dolaylı olarak Harun'a saldırılır. E ayrıca İsrail Krallığı'nda doğan gayri-Levi ruhban sınıfını da küçümser.
E, Şilo ruhban sınıfı tarafından elde tutulan Nehuştan gibi sembollerin önemini anlatır ve Harun ruhban sınıfıyla bağdaştırılan Tapınak'tan asla bahsetmez.
Israel Finkelstein'e göre Samaritler M.Ö. 722'de kuzeyden Yehuda'ya gelen mülteciler olduğundan onların ibadetleri Kuzey İsrail Krallığındaki ibadet şekillerine benzer.
Son düzenlemeler

Bilinmeyen bir yazar veya uzman tarafından Yahvist kaynakla Elohist kaynak ~M.Ö. 750'de birleştirilip JE oluşturuldu. Aynı hikâye hem E hem J'de anlatılıyorsa redaktör iki versiyonu da ekledi bazen ikisini birleştirdi. Babil Sürgününden sonra M.Ö. 400'lerde bir rahip veya rahipler tarafından JE, D ve P birleştirilip Tora oluşturuldu.
Hyalomma rhipicephaloides

Hyalomma rhipicephaloides, Hyalomma cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Hemicytheridae

Hemicytheridae Cytheroidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi

Hemicytheridae familyasına bağlı cinsler (2023):
Ambostracon - Hazel, 1962
Aurila - Pokorn, 1955
Australicythere - Benson, 1964
Baffinicythere - Hazel, 1967
Bensonocythere - Hazel, 1967
Caudites - Coryell and Fields, 1937
Coquimba - Ohmert, 1968
Elofsonella - Pokorny, 1955
Finmarchinella - Swain, 1963
Hemicythere - Sars, 1925
Hermanites - Puri, 1955
Jugosocythereis - Puri, 1957
Laperousecythere - Brouwers, 1993
Malzella - Hazel, 1983
Muellerina - Bassiouni, 1965
Neocaudites - Puri, 1960
Normanicythere - Neale, 1959
Orionina - Puri, 1954
Patagonacythere - Hartmann, 1962
Radimella - Pokorny, 1969
Robustaurila - Yajima, 1982
Thaerocythere - Hazel, 1967
Herpsilochmus

Herpsilochmus Thamnophilidae familyasına bağlı bir cinstir.
Hoplichthyidae

Hoplichthyidae, Platycephaloidei alttakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi

Hoplichthyidae familyasına bağlı cinsler (2022):
Hoplichthys - Cuvier in Cuvier and Valenciennes, 1829
Herpothamnion

Herpothamnion, Ceramiaceae familyasına bağlı bir algae cinsidir.
Herposiphonia

Herposiphonia, Rhodomelaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Eric Braeden

| Eric Braeden |
| --- | --- |
Eric Braeden 2013 Monte-Carlo Film Festivalinde
Doğum: Hans-Jörg Gudegast 3 Nisan 1941 (83 yaşında) Bredenbek, Almanya
Milliyet: Almanya ABD
Meslek: oyuncu
Etkin yıllar: 1960-günümüz
Evlilik: Dale Russell (1966-)
Çocuk(lar): 2
Resmî site

Eric Braeden (doğum adıyla: Hans-Jörg Gudegast; d. 3 Nisan 1941) Alman asıllı Amerikalı oyuncudur. Özellikle televizyonda kült olmuş Yalan Rüzgârı adlı dizide canlandırdığı Victor Newman karakterini uzun yıllar canlandırarak beğeni topladı ve bu ona başarı ve ödül getirdi.
Braeden'in doğum yeri Bredenbek, Almanya'dır. Montana Üniversitesi mezunudur. Eric Braeden Dale Russell ile 1966'da evlenmiştir, iki çocuk sahibidir.
Fahri Hiyabanı Mezarlığı

Fahri Hiyabanı Mezarlığı
Fahri Hiyabanı Mezarlığı ya da Ulusal Şeref Mezarlığı (ana dilinde yazılışı Fəxri xiyaban). Azerbaycan'ın başkenti Bakü'de konuşlu devlet büyükleri ve üst düzey önemli isimlerin gömülü olduğu anıtsal mezarlıktır. Açılışı 1948 yılında Bakü şehrinin dış kesiminde oluşturularak yapılmıştır.
Burada defnolunan kişiler Sovyet döneminde üstün başarı göstermiş devlet ve askerî personel; tanınmış Azerbaycanlı edebiyat, sanat, ilim ve bilim adabı kişiler; II. Dünya Savaşı'nda Sovyetler Birliği ile yapılan ittifakta ortak Almanlara karşı savaşmış askeri şahsiyetlerdir.
Sovyet hakimiyetinin bittiği zamanlarda Azerbaycan'ın hakimiyetine kavuşmasında katkısı olan devlet büyüklerinin mezarlarıda burada bulunmakta olup bu kişilerden en önemli ve ünlüleri Ebulfez Elçibey ve Haydar Aliyev'inde mezarları buradadadır.
Eşnunna

Eşnunna (günümüzde Tell Asmar, Diyala, Irak), antik bir Sümer (ve daha sonra Akad) kenti ve Mezopotamya'nın merkezinde yer alan şehir devletidir. Her ne kadar Sümer'in kuzey-doğusundaki Diyala Vadisi'nde bulunsa da şehir yine de Sümer kültür alanına girmiştir. Kentin koruyucu tanrısı Tişpak'tı (Tišpak).