stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Metropoliten olmayan kontluk

Metropoliten olmayan kontluklar
Metropoliten olmayan kontluk (İngilizce: Non-metropolitan county) veya shire kontluk (shire county), İngiltere'nin yerel yönetim birimlerinden biridir.
Metropoliten olmayan kontluklar, ilk olarak 1974'te İngiltere ve Galler'deki yerel yönetim reformunun bir parçası olarak oluşturuldu ve iki kademeli bir kontluk ve ilçe sisteminin en üst kademesiydi. Metropoliten olmayan 21 kontluk hâlâ iki kademeli bir sistem kullanmaktadur; 56'sı kontluk ve ilçe meclisinin işlevlerinin tek bir organda birleştirildiği üniter otoritelerdir. Berkshire'ın kendine has bir yapısı var.
Metropoliten olmayan kontluklar, Büyük Londra, Scilly Adaları ve altı metropoliten kontluk dışında İngiltere'nin çoğunluğunu kapsamaktadır.
Metropoliten olmayan kontlukların tümü törensel kontlukların bir parçasıdır. Norfolk gibi bazı törensel kontluklar metropoliten olmayan tek bir kontluk içerir, ancak birçoğu birden fazla kontluk içerir ve aynı zamanda törensel kontluklar ile metropoliten olmayan kontlukların aynı adı paylaşması da yaygındır. Örneğin Lancashire, metropoliten olmayan Lancashire, Blackpool ve Blackburn with Darwen kontluklarını içerir.
Mehmet Aldan

| Mehmet Aldan> Giresun valisi |
| --- | --- |
Görev süresi 1972-1975
Yerine geldiği: Bedri Eser
Yerine gelen: Tekin Alp
Kişisel bilgiler
Doğum: 1923 Isparta,  Türkiye
Ölüm: 24 Ocak 2012 Ankara
Bitirdiği okul: Ankara Siyasal Bilgiler Fakültesi
Mesleği: Bürokrat
Mehmet Aldan (1923, Isparta - 24 Ocak 2012, Ankara), Türk bürokrattır.
Kabataş Erkek Lisesi'ni bitirmiştir. Ankara Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun olmuştur. 1946 yılında Isparta Maiyet Memurluğu ile devlet hizmetine girmiştir. Solhan, Palu, Ayaş, Yalova ve Lalapaşa Kaymakamlıkları, 1966 ile 1968 yılları arasında Siirt, 1968'de Kırklareli, Eylül 1970'te Nevşehir, Temmuz 1972'de Giresun, Eylül 1977'de Uşak ve Ocak 1981'de Sakarya Valiliği yapmıştır. 24 Ocak 2012'de Ankara'da ölmüş, Isparta Asli Mezarlık'ta defnedilmiştir.
Metropoliten ilçe

Metropoliten ilçeler
Metropoliten ilçe (İngilizce: metropolitan borough), İngiltere'de metropoliten kontlukların altbölümü olan ilçedir. 1974'te 1972 Yerel Yönetim Yasası tarafından oluşturulmuş olup 36 adet bulunmaktadır. Bununla birlikte, hepsine ilçe statüsü (ve bazı durumlarda şehir statüsü) vermek için kraliyet tüzükleri verilmiş veya yeniden verilmiştir.
Metropoliten ilçeler, 1985 tarihli Yerel Yönetim Yasası ile metropoliten kontluk meclislerinin kaldırılmasından bu yana etkin bir şekilde üniter otorite alanları haline geldiler. Bununla birlikte, metropoliten ilçeleri, yetkilerinin çoğunu ortak kurullarda ve şehir bölgeleri veya birleşik yetkililer gibi tüm metropoliten ilçelerini kapsayan diğer düzenlemelerde bir araya getirmektedir.
Mithat Bayrak

Mithat Bayrak (3 Mart 1929, Adapazarı - 20 Nisan 2014, Almanya), Türk güreşçi. 1956 ve 1960 Yaz Olimpiyatları'nda altın madalya kazanmıştır.
Kariyeri

Aslen Rizeli olan Mithat Bayrak gençlik yıllarını Sakarya'da geçirdi. Gençliğinde yağlı güreşe ilgi duydu, ancak 1949 yılında minder güreşine geçti. Sakarya Güreş kulübüne katıldı. Gösterdiği başarılı performansla dikkat çektikten sonra Türk milli güreş takımına alındı ve yıllar içinde Gazanfer Bilge, Mehmet Oktav, Hüseyin Erkmen ve Celal Atik gibi önemli antrenörlerle çalıştı. Sadece grekoromen stilde güreşti.
Büyük bir uluslararası turnuvada ilk kez 1955 yılında düzenlenen Akdeniz Oyunları'nda mücadele etti ve burada velter sıklette beşincilikle yetinmek zorunda kaldı. Avustralya'nın Melbourne kentinde düzenlenen 1956 Yaz Olimpiyatları'nda grekoromen stil 73 kiloda ilk turda Macar Miklós Szilvásy'ı 2-1 hakem kararıyla, ikinci turda Bulgar Mitko Petkov'u tuşla, üçüncü turda Amerikalı Jay Holt'u 3-0 hakem kararıyla ve final turunda da İsveçli Per Berlin ve Sovyet Vladimir Maneyev'i de 3-0 hakem kararıyla yenerek altın madalya kazandı.
Roma'daki 1960 Olimpiyat Oyunları için Türkye'de yapılan elemelerde velter sıklette Kazım Ayvaz'ı yenerek takıma seçildi. 1960 Olimpiyatlarında ilk turda Yugoslav Stevan Horvat'ı hakem kararıyla, ikinci turda Avusturyalı Franz Berger'i tuşla, üçüncü turda İsveçli Bertil Nyström'u hakem kararıyla, dördüncü turu bay geçerek beşinci turda Macar Antal Rizmayer hakem kararıyla, altıncı turda Sovyet Hryhoriy Hamarnik ile berabere, yedinci turda Birleşik Almanya Takımı'ndan Günther Maritschnigg'i tuşla yenerek ikinci Olimpiyatlarda altın madalya kazandı.
Japonya'nın Tokyo kentinde düzenlenen 1964 Yaz Olimpiyatları'nda ilk turda İsveçli Bertil Nyström ile berabere kaldı, ikinci turda Fin Matti Laakso'yu hakem kararıyla yendi, üçüncü turda Birleşik Almanya Takımı'ndan Rudolf Vesper'e hakem kararıyla kaybetti. Üçüncü turun sonunda altı ceza puanına ulaşarak Olimpiyatları on birinci tamamladı.
Bayrak daha sonra güreşçi olarak uluslararası kariyerine son verdi ve 1961 yılında Almanya Federal Cumhuriyeti'ne göç etti. Yaklaşık 20 yıl boyunca KSV Witten 07 için güreşmeye devam etti, aynı zamanda bu kulüpte antrenör olarak çalıştı. Witten'de eşiyle birlikte birkaç restoran işletti. Herdecke'de yaşayan Bayrak, KSV Witten 07'de altyapı antrenörü olarak çalışıyordu ve bir erkek çocuk babasıydı. Bayrak, güreş sporuna yaptığı hizmetlerden ötürü Eylül 2011'de FILA Uluslararası Güreş Onur Listesi'ne dahil edildi.
20 Nisan 2014 tarihinde Türkiye Güreş Federasyonu'ndan yapılan açıklamaya göre, Almanya'da ikamet eden Bayrak, geçirdiği rahatsızlık nedeniyle 85 yaşında öldü. Mithat Bayrak, Ankara Karşıyaka Camii'nde kılınan öğle namazının ardından Güreş Vakfı mezarlığına defnedildi.
Başarıları

1955 yılı Barselona İspanya'da Greko-Romen stil 73 Kg da Akdeniz Oyunları 4.
1956 yılı Melbourne Olimpiyatlarında Greko-Romen stil 73 Kg da 1.
1959 yılı Beyrut Lübnan'da Greko-Romen stil 73 Kg da Akdeniz Oyunları 2.
1959 yılı İstanbul'da Greko-Romen stil 79 Kg da Balkan 2.
1960 yılı Roma Olimpiyatlarında Greko-Romen stil 73 Kg da 1.
Liberal demokrasi
Hak ve özgürlükler

Uygulamada, demokrasiler belirli özgürlüklere sınırlamalar getirebilir. Telif hakkı ve iftira gibi yasal kısıtlamalar bulunmaktadır. Anti-demokratik konuşmalara, insan haklarını zayıflatmaya veya terörü teşvik etmeye veya haklı çıkarmaya yönelik girişimlere sınırlamalar getirilebilir. Soğuk Savaş döneminde bu tür kısıtlamalar ABD'de Avrupa'ya kıyasla daha çok komünistlere uygulanmıştır. Şu anda ise terörizmi teşvik ettiği veya gruplar arasında nefreti kışkırttığı algılanan organizasyonlara daha yaygın bir şekilde uygulanmaktadır. Örnekler arasında terörle mücadele yasaları, Hizbullah uydu yayınlarının kapatılması ve bazı nefret söylemi yasaları bulunmaktadır. Eleştirmenler, bu sınırlamaların çok ileri gidebileceğini ve adil bir yargı süreci olmadığını savunmaktadır. Bu sınırlamaların genellikle demokrasinin varlığını veya özgürlüklerin kendisini garanti etmek için gerekli olduğu ortak bir gerekçe olarak ileri sürülmektedir. Örneğin, kitlesel cinayeti savunanlara serbest konuşma imkanı vermek, yaşam hakkını ve güvenliği zayıflatır. Demokrasinin düşmanlarını demokratik süreç içine dahil etmenin ne kadar ileri gidebileceği konusunda farklı görüşler bulunmaktadır. Bu tür nedenlerle sınırlı sayıda insanın bu özgürlüklerden yoksun bırakılması durumunda bir ülke hala bir liberal demokrasi olarak kabul edilebilir. Bazıları, bu durumun zulüm uygulayan otokrasilerden (sadece etkilenen insan sayısı az ve kısıtlamalar daha az ciddi olduğu için) sadece nicel olarak farklı olduğunu savunurken diğerleri demokrasilerin farklı olduğunu vurgular. En azından teoride, demokrasinin muhaliflere hukukun üstünlüğü çerçevesinde adil bir süreç sunması gerektiği kabul edilmektedir.
Demokratik olarak kabul edilen hükûmetler, ifade özgürlüğüne kısıtlamalar getirebilir. Örnekler arasında Holokost inkârı ve nefret söylemiyle ilgili kısıtlamalar bulunur.
Bazı ülkelerde, tarihsel totaliter hükûmetlerle bağlantısı olan siyasi örgütlerin üyeleri (örneğin bazı Avrupa ülkelerinde eski yaygın olan komünist, faşist veya Nazi hükûmetleri) oy hakkından ve belirli işlerde görev yapma ayrıcalığından mahrum bırakılabilir.
Dünya'da liberal demokrasi

Birkaç kuruluş ve siyaset bilimciler, hem günümüzde hem de birkaç yüzyıl geriye giden dönemlerde özgür ve özgür olmayan devletlerin listelerini tutmaktadır. Bunlardan en iyi bilinenlerden biri Polity Veri Seti ve Freedom House ile Larry Diamond tarafından hazırlanan listedir.
Freedom House gibi birkaç entelektüel ve kuruluş arasında, Avrupa Birliği ülkeleri (Polonya ve Macaristan hariç), Birleşik Krallık, Norveç, İzlanda, İsviçre, Japonya, Arjantin, Brezilya, Şili, Güney Kore, Tayvan, Amerika Birleşik Devletleri, Hindistan, Kanada, Uruguay, Kosta Rika, İsrail, Güney Afrika, Avustralya ve Yeni Zelanda'nın liberal demokrasiler olduğu konusunda bir anlaşma vardır. Şu anda Hindistan, dünyadaki demokrasiler arasında en büyük nüfusa sahip olan ülkedir.
Liberal demokrasiler demokratik gerilemeye karşı hassastır ve bu, sadece sınırlı kalmamak üzere birçok ülkede gerçekleşmekte veya gerçekleşmiştir. Bu ülkeler arasında Amerika Birleşik Devletleri, Polonya ve Macaristan bulunmaktadır.
Freedom House, Afrika ve eski Sovyetler Birliği'ndeki birçok resmi olarak demokratik hükûmeti uygulamada demokratik olmayan olarak değerlendirmektedir, genellikle çünkü mevcut hükûmet seçim sonuçları üzerinde güçlü bir etkiye sahiptir. Bu ülkelerin birçoğu büyük ölçüde değişim halindedir.
Tek parti rejimleri ve diktatörlükler gibi resmi olarak demokratik olmayan yönetim biçimleri Doğu Asya, Orta Doğu ve Kuzey Afrika'da daha yaygındır.
2019 Özgürlük Dünyası raporu, 2005'ten 2018'e kadar geçen 13 yılda liberal demokrasilere sahip ülke sayısında bir düşüş olduğunu ve 'siyasi haklar ve sivil özgürlükler' alanında gerilemeleri göstermiştir. 2020 ve 2021 raporları dünyadaki "özgür" ülke sayısında daha fazla azalmayı belgelemektedir.
Türleri > Orantılı temsil ve çoğunlukçu temsil

Pluralite oy sistemi, seçim bölgelerindeki çoğunluğa göre koltukları dağıtmaktadır. En çok oy alan siyasi parti veya aday, o bölgeyi temsil eden koltuğu kazanır. Seçim bölgelerindeki oy oranına göre koltukları dağıtan, ulusal düzeyde veya belirli bir bölgede alınan oy oranına göre koltuklar veren çeşitli orantılı temsil sistemleri gibi başka demokratik seçim sistemleri de bulunmaktadır.
Bu iki sistem arasındaki temel tartışma noktalarından biri, bir ülkedeki temsilcilerin belirli bölgeleri etkili bir şekilde temsil edebilmesini sağlamak veya ülkenin neresinde yaşadıklarına bakılmaksızın tüm vatandaşların oylarının eşit değerde olmasını sağlamaktır.
Almanya ve Yeni Zelanda gibi bazı ülkeler, ulusal yasama organlarının alt meclisinde iki kategoriye ayrılmış koltuklara sahip olmak suretiyle bu temsil biçimleri arasındaki çatışmayı ele almaktadır. İlk kategori, bölgesel popülerliğe göre atanmış koltuklardır ve geri kalan koltuklar, partilere ulusal düzeydeki oylarının oranına eşit veya mümkün olduğunca eşit bir koltuk oranı sağlamak amacıyla dağıtılır. Bu sistem genellikle karma üyeli orantılı temsil olarak adlandırılır.
Avustralya hükûmeti, hem alt mecliste tercihli oy kullanma sisteminin hem de üst mecliste eyaletlere göre orantılı temsilin uygulandığı her iki sistemi de benimsemektedir. Bu sistem, daha istikrarlı bir hükûmetin oluşmasına ve eylemlerini gözden geçiren daha fazla parti çeşitliliğine sahip olmaya yol açtığı iddia edilmektedir. Avustralya'daki çeşitli eyalet ve bölge hükûmetleri farklı seçim sistemleri kullanmaktadır.
Türleri > Başkanlık sistemi ve parlamenter sistem

Başkanlık sistemi, yürütme organının yasama organından ayrı olarak seçildiği bir cumhuriyet yönetim sistemidir. Bir parlamenter sistemi ise yürütme organının doğrudan veya dolaylı olarak parlamentonun desteğine bağımlı olduğu ve genellikle güvenoylamasıyla ifade edildiği bir yönetim sistemidir.
Başkanlık sistemi demokratik bir hükûmet sistemi olarak, büyük ölçüde Amerika Birleşik Devletleri'nin örneğiyle Latin Amerika, Afrika ve eski Sovyetler Birliği'nin bazı bölgelerinde benimsenmiştir. Anayasal monarşiler (seçilmiş parlamentolar tarafından domine edilen) Kuzey Avrupa'da ve barışçıl bir şekilde ayrılan bazı eski sömürgelerde, örneğin Avustralya ve Kanada'da bulunmaktadır. Diğerleri İspanya, Doğu Asya ve dünya çapında çeşitli küçük uluslarda da ortaya çıkmıştır. Güney Afrika, Hindistan, İrlanda ve Amerika Birleşik Devletleri gibi eski Britanya sömürgeleri bağımsızlık zamanında farklı yönetim biçimlerini seçmiştir. Parlamento sistemi geniş ölçüde Avrupa Birliği ve komşu ülkelerde kullanılmaktadır.
Benimsenme nedenleri > Siyasi istikrar

Liberal demokrasilerin siyasi istikrarı, güçlü ekonomik büyüme yanı sıra serbest seçimleri, hukukun üstünlüğünü ve bireysel özgürlükleri garanti eden sağlam devlet kurumlarına bağlıdır.
Demokrasi için ileri sürülen bir argüman, kamuoyunun yönetimleri değiştirebileceği, hükûmetin yasal temelini değiştirmeksizin politik belirsizlik ve istikrarsızlığı azaltmayı amaçlayan bir sistem yaratmasıdır. Demokrasi, vatandaşlara mevcut politikalara ne kadar karşı çıksalar da, iktidardaki kişileri veya karşı oldukları politikaları değiştirmek için düzenli bir fırsat sunacağı konusunda güvence verir. Bu, politik değişimin şiddet yoluyla gerçekleştiği bir sistemden daha tercih edilebilirdir.[kaynak belirtilmeli]
Liberal demokrasilerin dikkate değer bir özelliği, onların muhaliflerinin (liberal demokrasiyi ortadan kaldırmak isteyen gruplar) nadiren seçimleri kazanmasıdır. Savunucular, bu durumu liberal demokrasinin içsel olarak istikrarlı olduğunu ve genellikle yalnızca dış güçler tarafından devrilebileceğini destekleyen bir argüman olarak kullanırken, muhalifler ise sistemin tarafsızlık iddialarına rağmen kendilerine karşı önyargılı olduğunu iddia eder. Geçmişte, demokrasinin diktatöryel amaçları olan liderler tarafından kolayca istismar edilebileceği korkusu vardı, bu liderler kendilerini iktidara seçtirebilirlerdi. Ancak, demokrasiyi seçilmiş diktatörlerin yönetimine geçiren liberal demokrasilerin sayısı gerçekte düşüktür. Bu tür durumlar genellikle büyük bir kriz sonrasında sistemde şüpheye düşen birçok insanın olduğu veya genç/iyi işlemeyen demokrasilerde meydana gelir. Bazı olası örnekler arasında Büyük Buhran döneminde Adolf Hitler ve İkinci Fransız Cumhuriyeti'nin ilk Cumhurbaşkanı ve sonradan İmparator olan III. Napolyon yer alabilir.[kaynak belirtilmeli]
Benimsenme nedenleri > Ulusal güvenliğin korunması için hızlı tepki mekanizması

Tanımı gereği, liberal demokrasi gücün yoğunlaşmadığı anlamına gelir. Bir eleştiri, bu durumun savaş zamanında bir devlet için dezavantaj olabileceğidir, çünkü hızlı ve birleşik bir tepki gerekmektedir. Genellikle, saldırgan bir askeri operasyonun başlamadan önce yasama organının onayını almak gerekir, ancak bazen yürütme organı bunu yasama organını bilgilendirerek yapabilir. Demokrasi saldırıya uğradığında, savunma operasyonları için genellikle onay gerekmez. Halk, askerlik zorunluluğuna karşı oy kullanabilir.
Ancak, gerçek araştırmalar demokrasilerin otokrasilere göre savaşları daha sık kazandığını göstermektedir. Bu durumun temel olarak "toplumların şeffaflığı ve tercihlerinin belirlendikten sonra istikrarı nedeniyle, demokrasiler, savaşların yürütülmesinde ortaklarıyla daha iyi işbirliği yapabilme yeteneğine sahiptir" şeklinde açıklanmaktadır. Diğer araştırmalar ise bu durumu demokratik devletlerin kaynakları daha etkili şekilde harekete geçirmesi veya kazanma olasılığı yüksek olan savaşları seçmesine bağlamaktadır.
Stam ve Reiter ayrıca demokratik toplumlardaki bireyselliğe vurgu yapmanın, askerlerinin daha fazla girişimci ruha ve üstün liderliğe sahip olmalarını sağladığını belirtmektedir. Diktatörlüklerdeki subaylar genellikle askeri yetenek yerine politik sadakate göre seçilirler. Onlar genellikle rejimi destekleyen küçük bir sınıf veya dini/etnik bir gruptan seçilirler. Non-demokrasilerdeki liderler, herhangi bir algılanan eleştirilere veya itaatsizliğe şiddetle tepki verebilirler. Bu, askerlerin ve subayların herhangi bir itirazda bulunmaktan veya açık yetki olmadan bir şey yapmaktan korkmasına neden olabilir. Girişim eksikliği özellikle modern savaşta zararlı olabilir. Düşman askerleri, demokrasilere karşı görece iyi muamele bekleyebildikleri için daha kolay teslim olabilirler. Buna karşılık, Nazi Almanyası yakalanan Sovyet askerlerinin neredeyse 2/3'ünü öldürmüş ve Kore Savaşı'nda Kuzey Kore tarafından yakalanan Amerikan askerlerinin %38'i öldürülmüştür.
Benimsenme nedenleri > Sorunlara karşı harekete geçme mekanizması

Demokratik bir sistem, politika kararları için daha iyi bilgi sağlayabilir. Diktatörlüklerde istenmeyen bilgiler daha kolay bir şekilde göz ardı edilebilir, hatta bu istenmeyen veya karşıt bilgiler, problemlerin erken uyarısını sağlasa bile. Anders Chydenius, 1776'da bu nedenle basın özgürlüğü argümanını ortaya atmıştır. Demokratik sistem ayrıca verimsiz liderleri ve politikaları değiştirme yolunu sağlar, böylece sorunlar daha uzun sürebilir ve her türlü kriz oto-krasilerde daha yaygın olabilir.
Benimsenme nedenleri > Yolsuzlukla mücadele

Dünya Bankası'nın araştırmaları, siyasi kurumların yolsuzluğun yaygınlığını belirlemede son derece önemli olduğunu göstermektedir: (uzun vadeli) demokrasi, parlamenter sistemler, siyasi istikrar ve basın özgürlüğü, düşük yolsuzlukla ilişkilidir. Bilgiye erişim özgürlüğü yasaları, hesap verebilirlik ve şeffaflık açısından önemlidir. Hindistan Bilgiye Erişim Hakkı Yasası, "ülkede bürokrasiyi harekete geçiren, sıklıkla yolsuz olan bürokrasiyi dizlerinin üstüne getiren ve güç dengelerini tamamen değiştiren kitlesel hareketler doğurmuştur" şeklinde ifade edilmektedir.
Benimsenme nedenleri > Kıtlıklar ve göç politikaları

Önde gelen ekonomist Amartya Sen, işleyen hiçbir demokrasinin büyük çaplı bir kıtlıkla karşılaşmadığını belirtmiştir. Mülteci krizleri neredeyse her zaman otoriter rejimlerde meydana gelir. 1985-2008 yılları arasında, en büyük 87 mülteci krizi otoriter rejimlerde yaşanmıştır. Liberal demokrasilerde göç krizlerinin yaşandığı gözlemlenmemiştir.
Benimsenme nedenleri > İnsan gelişimi

Demokrasi, İnsani Gelişme Endeksi'nde daha yüksek bir puan ve insan yoksulluk endeksinde daha düşük bir puan ile ilişkilidir.
Demokrasiler, dikta rejimlerine göre daha iyi eğitim, daha uzun yaşam beklentisi, daha düşük bebek ölüm oranı, içme suyuna erişim ve daha iyi sağlık hizmetleri sunma potansiyeline sahiptir. Bu, yabancı yardımın daha yüksek düzeylere veya GSYİH'nın daha büyük bir yüzdesinin sağlık ve eğitime harcanmasına dayanmaz, çünkü mevcut kaynaklar daha iyi yönetilmektedir.
Bazı sağlık göstergeleri (ortalama yaşam süresi, bebek ve anne ölüm oranları), demokrasi ile GSYİH kişi başına düşen gelir, kamu sektörünün yükselişi veya gelir eşitsizliği arasındaki ilişkiden daha güçlü ve daha anlamlı bir ilişkiye sahiptir.
Komünizm sonrası ülkelerde, başlangıçta bir düşüş yaşandıktan sonra en demokratik olanlar yaşam beklentisinde en büyük kazanımları elde etmişlerdir.
Benimsenme nedenleri > Demokratik barış teorisi

Çok çeşitli veri türlerini, tanımları ve istatistiksel analizleri kullanan birçok çalışma, demokratik barış teorisini desteklemektedir. İlk bulgu, liberal demokrasilerin birbirleriyle hiç savaşmadığıdır. Daha yeni araştırmalar ise bu teoriyi genişleterek, demokrasilerin birbirleriyle 1.000'den az savaş ölümüne neden olan askeri çatışmalar yaşamadığını, demokrasiler arasında gerçekleşen askeri çatışmaların az sayıda ölüme yol açtığını ve demokrasilerin az sayıda iç savaşa sahip olduğunu bulmuştur.
Bu teoriye yönelik çeşitli eleştiriler bulunmaktadır, bunlar arasında iddia edilen teoriyi destekleyen kanıtlar kadar yanlışlamalar da bulunmaktadır, 200 kadar sapma gösteren durum, "demokrasiyi" çok boyutlu bir kavram olarak ele almama ve korelasyonun nedensellik olmadığı gibi.
Benimsenme nedenleri > Siyasi şiddetin bitirilmesi

Rudolph Rummel'in "Güç Öldürür" adlı eseri, tüm rejim türleri arasında liberal demokrasinin siyasi şiddeti en aza indirdiğini ve şiddetsizlik bir yöntem olduğunu iddia etmektedir. Rummel bunu öncelikle demokrasinin farklılıklara tahammül, kaybetmeyi kabul etme ve uzlaşma ve uzlaşma yolunda olumlu bir bakış açısı kazandırmasıyla ilişkilendirir.
İngiliz Akademisi tarafından yayınlanan "Şiddet ve Demokrasi" adlı bir çalışma ise pratikte liberal demokrasinin devlet yönetimindeki kişileri hem içerde hem de dışarıda şiddet eylemlerine başvurmaktan alıkoymadığını savunmaktadır. Makale ayrıca polis cinayetleri, ırk ve dini azınlıkların hedef alınması, çevrimiçi gözetim, veri toplama veya medya sansürü gibi başarılı devletlerin şiddet üzerindeki tekelini sürdürdüğü yolları belirtmektedir.
Sistemin açıkları > Otoriterlik

Otoriterlik, birçok ülkede uygulanan liberal demokrasiye doğrudan bir tehdit olarak algılanmaktadır. Amerikalı siyasi sosyolog ve yazar Larry Diamond, Marc F. Plattner ve Christopher Walker'a göre, demokratik olmayan rejimler daha belirgin hale gelmektedir. Onlar, liberal demokrasilerin, otoriterliğe karşı önlem almak amacıyla daha otoriter önlemler getirdiğini, seçimlerin denetlenmesi ve medya üzerinde daha fazla kontrol gibi uygulamaları örnek göstererek demokratik olmayan görüşlerin gündemini durdurma çabası içinde olduğunu belirtmektedirler. Diamond, Plattner ve Walker, Çin'in batılı ülkelere karşı saldırgan bir dış politika izleyerek, bir ülkenin toplumunun başka bir ülkeyi daha otoriter bir şekilde davranmaya zorlayabileceğini öne sürmektedir. "Authoritarianism Goes Global: The Challenge to Democracy" adlı kitaplarında, Pekin'in Amerika Birleşik Devletleri ile karşı karşıya gelmek için donanmasını ve füze gücünü geliştirdiğini ve Amerikan ve Avrupa etkisini dışlamayı amaçlayan küresel kuruluşların oluşturulmasını teşvik ettiğini iddia etmektedirler; bu nedenle otoriter devletler, dünyayı kendi görüntülerine göre yeniden şekillendirmeye çalıştıkları için liberal demokrasiye bir tehdit oluşturmaktadır.
Çeşitli yazarlar, ekonomik liberalizmi ve siyasi elitlerin gücünü savunmak için liberal demokrasiler tarafından kullanılan otoriter yöntemleri de analiz etmişlerdir.
Sistemin açıkları > Savaş

Savaşın liberal demokrasi üzerindeki etkisi ve demokratikleşmeyi teşvik edip etmediği konusunda devam eden tartışmalar bulunmaktadır.
Savaş, "halkı harekete geçirmek ve savaş çabasına katkıda bulunması gereken insanlarla devletin pazarlık yapması için teşvikler yaratması" yoluyla demokratikleşmeyi teşvik edebilir. Buna bir örnek, Birinci Dünya Savaşı sonrasında İngiltere'de seçme hakkının genişletilmesinde görülebilir.
Ancak savaş, "özgürlüklerin kısıtlanması için bir mazeret sağlayarak" demokratikleşmeyi engelleyebilir.
Sistemin açıkları > Terör

Birçok çalışma, terörizmin en yaygın olarak orta düzeyde siyasi özgürlüğe sahip ülkelerde görüldüğünü, yani otoriter yönetimden demokrasiye geçiş sürecinde olan ülkelerde daha sık olduğunu ortaya koymuştur. Daha fazla siyasi özgürlüğe izin veren hükûmetler daha az teröre maruz kalmaktadır.
Meerkat (uygulama)

| --- | --- |


Geliştirici(ler): Life On Air, Inc.
İlk yayınlanma: Şubat 2015
Güncel sürüm: . / iOS: 1.3 / 2 Mayıs 2015 (9 yıl önce) (2015-05-02) Android: 0.9.6 / 10 Mayıs 2015 (9 yıl önce) (2015-05-10)
Geliştirme durumu: 4 Ekim 2016'da kapatıldı
İşletim sistemi: iOS, Android
Erişilebilirlik: İngilizce
Tür: Video streaming,  sosyal ağ servisi
Resmî sitesi: meerkatapp.co
Meerkat mobil cihazlar üzerinden canlı video yayın yapma ve paylaşma uygulaması. Ben Rubin'in önderliğinde bir geliştirici grubu tarafından geliştirilmekte olan Meerkat, iOS ve Android destekli cihazlar üzerinden kullanılabilmektedir. Kayıt olduktan sonra Meerkat kullanıcıları, canlı oldukları anda takipçilerine doğrudan akış yapmak için Facebook ve Twitter hesaplarını bağlama seçeneğine sahipti.
Uygulama Şubat 2015'te piyasaya sürüldü ve hem Mart 2015'te  South by Southwest Festivali tarafından Güney'de yaygın olarak kullanılmasının yanı sıra, Product Hunt web sitesinde yer aldığı andan itibaren popülaritesini hızla bulmuştur. 4 Ekim 2016'da Meerkat kapatıldı.