stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yeni Ahit
Kavramlar ve anlamları > Hristiyanlıkta

1. Türkçe: Ahd-i Cedid, Yeni Ahit, Yeni Antlaşma
2. Latinceden etkilenmiş olan dillerde: New Testament (İngilizce), Neues Testament (Almanca), Nuveau Testament (Fransızca), Nuovo Testamento (İtalyanca)
Testament ve Ahit / Antlaşma
Bu kavramlar 2. Korintoslular 3:14'te bulunan Yunanca bir ifadenin karşılığıdır.
2. Korintoslular 3:14'teki Yunanca ifade diathḗké'dir.
M.S. 200 civarında İlk olarak Tertullianus Yunanca diathḗké Latince testamentum ile çevirdi. Bugün Avrupa'daki dillerde kullanılan „Testament“ kavramı Latince testamentum (=vasiyetname) ve Yunanca διαϑήκης (diathḗké) sözcüğünün hatalı bir tercümesidir.
Latince testamentum sözçüğünün anlamı Essays in Biblical Greek eserinde şunu okuyabiliriz: „Umumi Latincenin filolojisi tanınmadığı için eskiden ... 'testamentum' kelimesinin „Testament“ [vasiyetname] ya da „son istek“ anlamına geldiği düşünüldü; halbuki yalnız „ahit“ anlamına gelir.“
2. Korintoslular 3:14'teki diathḗké sözcüğü aslında „ahit“ ya da „antlaşma“ demektir.
Temel bir eser olan Theologische Realenzyklopädie 2. Korintoslular 3:14 hakkında eski diathḗké'de okumak gelecek ayette belirtildiği gibi Musa'yı okumakla bir olduğunu yazar. Devamen, eski diathḗké Musa'nın kanununu, olsa olsa Pentatök'ü (Musa'nın beş kitabı) kastettiğini anlatır.
Yunanca diathḗké sözcüğü kesinlikle İbranicede yazılan 39 (Başlangıç'tan Malaki'ye kadar) yazılarını kastetmez. Pavlus 2. Korintoslular 3:14'teki sözlerle bu 39 kitapların küçük bir kısmına değinir. O, Musa'dan Pentatök içinde kaydedilen Kanun Ahdinden (Kanun Antlaşmasından) söz etti. Kanun Ahdi Sina Dağında Tanrı ile İsrailoğulları arasında yapılan bir antlaşmadır. Tanrı'nın bu ahitte dile getirdiği iradesi havra (Yunanca: synagōgē) ibadetlerinde okundu. Pavlus, Eski Ahdin İsa aracılığıyla gerçekleştirilip böylece inananların zihinlerinden simgesel bir peçe kaldırıldığını açıkladı. Bu, diathḗké'nin asıl anlamıyla uyum içindedir.
Hristiyanlık-Yahudilik karşıtlığında, ahit kelimesinden önce kullanılan eski; niteliği eskimiş, iptal edilmiş ve geçerli olmayan olarak yorumlandı. Bu yorum Yahudiliğin değerden düşürülmesine hizmet etti. Fakat İsa Mesih ve takipçileri Kutsal Kitabın bir kısmının güncelliğini kaybettiğini ya da eski olduğunu ima etmektense, bu kayıtlardan “Kutsal Yazılar” olarak söz ettiler (Matta 21:42; Romalılar 1:2). Onlar o zamanki Yahudilik gibi aynı ya da benzeyen kavramlar kullandılar.
O nedenle, Eski Ahitten ya da Eski Antlaşmadan İbranice Kutsal Yazılar ya da İbranice Kutsal Kitap olarak söz etmek daha uygundur; çünkü Kutsal Kitabın bu kısmının büyük bir bölümü orijinal İbranice yazılmıştır. Benzer şekilde Yeni Ahit ya da Yeni Antlaşma denilen kısımdan da Yunanca Kutsal Yazılar (İncil) ya da Yunanca Kutsal Kitap olarak söz etmek daha uygundur; çünkü Kutsal Kitabın bu kısmını yazmak üzere Yunanca kullanıldı.
Kavramlar ve anlamları > İslamiyette

Yeni Ahit, müslümanların İncil olarak adlandırdıkları kitabı içinde barındırır. İncil adı Yunanca euaggélion kelimesinden türemiştir ve „iyi haber“ anlamına gelir. İsa'nın hayatını anlatan dört rapor (Matta, Markos, Luka ve Yuhanna) için kullanılır. Fakat Türk kültüründe İncil adı daha geniş bir anlamda Yunancada yazılmış olan tüm 27 kitabı da (Yunanca Kutsal Yazılar) kasteder.
Müslümanların kutsal kitabı Kur'an şöyle yazıyor:
„O peygamberlerin izleri üzerinde Meryem oğlu Îsâ'yı, kendisinden önceki Tevrat'ı tasdik edici olarak gönderdik. Ona; kendisinden önceki Tevrat'ın tasdikçisi ve müttakilere bir hidayet ve öğüt olmak üzere içinde hidayet ve aydınlık bulunan İncil'i verdik. İncil sahipleri, Allah'ın onda indirdiği ile hükmetsinler!“ (5.Mâide Sûresi 46. ve 47. ayetleri)
İslamiyette İncil hakkında başlıca dört görüş vardır:
- İncil'in değiştirildiğine dair ne Kur'an'da ne hadislerde açık bir ifade vardır.
- Bugünkü İnciller İsa Mesih'e verilen İncil'in aynısı değildir.
- İncil bir bütün olarak tamamen değiştirilmemiş olsa bile 'ilk günah', 'İsa'nın tanrılığı', 'Tanrı oğlu' gibi konularda eklemeler yapılmıştır.
- Kur'an, Tevrat ve Zebur gibi İncil'in de hükmünü yürürlükten kaldırmıştır.
Yunanca Kutsal Yazıların dili

Yunan dilinde klasik dönem M.Ö. dokuzuncu yüzyıldan M.Ö. dördüncü yüzyıla dek sürdü. M.Ö. dördüncü yüzyıldan M.S. altıncı yüzyıla dek süren dönem Koine, yani ortak Yunanca dönemi olarak bilinir. Bu dilin gelişiminde, Büyük İskender'in yaptığı askerî harekâtların önemli etkisi olmuştu. İskender'in ordusu Yunanistan'ın çeşitli yerlerinden toplanan askerlerden oluşuyordu. Bu askerlerin konuştuğu farklı lehçelerin kaynaşmasıyla ortak bir lehçe olan Koine oluştu ve yaygın olarak kullanılmaya başlandı. İskender'in Mısır'ı ve Hindistan'a kadar olan Asya topraklarını fethetmesiyle Koine birçok halk arasında yayıldı. Böylece uluslararası bir dil haline geldi ve bu özelliğini yüzyıllarca korudu.
Koine, İsa ve elçilerinin döneminde Roma topraklarında konuşulan uluslararası dildi. Bunun için Yunanca Kutsal Yazıların özgün metinleri koine Yunancasında kaleme alındı.
Yunanca Kutsal Yazılardan sayılan kitapların adları

| İsim |
| --- | --- |
4 İncil: 14. 2. Selanikliler
1. Matta: 15. 1. Timoteos
2. Markos: 16. 2. Timoteos
3. Luka: 17. Titus
4. Yuhanna: 18. Filimon
İlk Hristiyanların tarihi: 19. İbraniler
5. Elçilerin İşleri: Genel (katolik) mektuplar
Elçi Pavlus'un mektupları: 20. Yakup
6. Romalılar: 21. 1. Petrus
7. 1. Korintoslular: 22. 2. Petrus
8. 2. Korintoslular: 23. 1. Yuhanna
9. Galatyalılar: 24. 2. Yuhanna
10. Efesoslular: 25. 3. Yuhanna
11. Filipililer: 26. Yahuda
12. Koloseliler: Peygamberlikler içeren kitap
13. 1. Selanikliler: 27. Vahiy
Yeni Ahit 27 kitapçıktan oluşur. İlk dört kitapçık İncillerdir. Ardından Elçilerin İşleri ve Pavlus'un on dört mektubu gelir. Son olarak belirli bir kişiye ya da cemaate yazılmayan yedi "umumi" mektubu ve Yuhanna'nın kaleme aldığı kabul edilen ve Vahiy olarak da bilinen Apokalips gelir.
Kanon ya da kitaplar listesi

Kutsal Yazılara ait olan kitapların tümü Hieronymus (M.Ö. 347-420) tarafından Latince Bibliotheca Divina, yani Tanrısal Kütüphane olarak adlandırılmıştır. Bu kütüphanenin bir kataloğu, yani içindeki yayınların resmi bir listesi vardır.
Bu liste bazı dillerde "kanon" olarak adlandırılır. Yunanca kanon sözcüğünün İbranice karşılığı kaneh’tir. Geçmişte bu sözcük ölçme çubuğu olan bir kamış için kullanılırdı. Dolayısıyla “kanonik” (Kutsal Metinler dizisine ait) kitaplar, doğru inançların, öğretilerin ve davranışların saptanmasında güvenilir bir ölçü olarak kullanılacak değerde olan gerçek kitaplardır.
Matta'dan Titus'a kadar olan kitaplar aşağıda sıralanan tüm kanon dizilerinde kayıtlıdır. Diğer kitapçıklar bazı dizilerde bulunmaz (not: k = kanonik olarak kabul edildi; k- = bazı bölgelerde şüphelendi).
| İsim | Yıl (M> S.) | Filim>  | İbr>  | Yak>  | 1>  Pet. | 2>  Pet. | 1>  Yuh. | 2>  Vuh. | 3>  Yuh. | Yah>  | Vah>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Muratori Fragmanı (İtalya) | 170 | k |  |  | k | k- | k | k | k | k | k |
| İrenaeus (Anadolu) | 180 |  | k- |  | k | k | k | k |  |  | k |
| İskenderiyeli Clemens | 190 |  | k- |  | k |  | k- | k- |  | k- | k |
| Tertullianus (Kuzey Afrika) | 207 | k | k- |  | k |  | k |  |  | k | k |
| Origenes (İskenderiye) | 230 | k | k- | k- | k | k- | k | k- | k- | k- | k |
| Eusebios (Filistin) | 320 | k | k- | k- | k | k- | k | k- | k- | k- | k- |
| Kudüslü Kyrillos | 348 | k | k | k | k | k | k | k | k | k |  |
| Cheltenham-Listesi (Kuzey Afrika) | 365 | k |  |  | k | k- | k | k- | k- |  | k |
| Athanasios (İskenderiye) | 367 | k | k | k | k | k | k | k | k | k | k |
| Epiphanios (Filistin) | 368 | k | k | k | k | k | k | k | k | k | k- |
| Nazianzoslu Gregorios (Anadolu) | 370 | k | k | k | k | k | k | k | k | k |  |
| Amphilokhios (Anadolu) | 370 | k | k- | k | k | k- | k | k- | k- | k- | k- |
| Philaster (İtalya) | 383 | k | k- | k | k | k | k | k | k | k | k- |
| Hieronymus (İtalya) | 394 | k | k- | k- | k | k- | k | k- | k- | k- | k- |
| Augustinus (Kuzey Afrika) | 397 | k | k | k | k | k | k | k | k | k | k |
| Kartaca Konsili (Kuzey Afrika) | 397 | k | k | k | k | k | k | k | k | k | k |
Apokrif yazılar

M.S. ikinci ve üçüncü yüzyılda Hristiyan yazılardan Kutsal Kitap sayılmayan mektup ve kitapçıklar kaleme alındı. Onlar 'apokrif' (Yun.: apókryphos) yazılar olarak adlandırılır. Yunanca apókryphos sözcüğü “gizlenmiş” yazılar için kullanılır. Bu terim kanonik kitaplara ait olduğuna ilişkin kanıt içermeyen ve asıl kaynağı hakkında kuşku uyandıran kitaplar için kullanılır. Geçmişte bu kitaplar ayrı tutulur ve topluluk önünde okunmazdı. Bu nedenle bu kitaplara “gizlenmiş” anlamı taşıyan bir isim verilmişti.
Daha sonra bu terim „sahte, kanonik olmayan“ anlamını alıp Roma Katolik Kilise tarafından Trient konsilinde (M.S. 1546) Kutsal Metinler dizisine eklenmiş olan yazılar için kullanıldı. Katolik dilde bu kitaplar protokanonik (ilk diziye ait) yazılar sayılmaz, fakat deuterokanonik (ikinci diziye ait) yazılar olarak adlandırılır.
Kanonik (Yunanca Kutsal Yazılara ait olan) kitaplar ile apokrif yazılar arasındaki net ayrımın kanıtları bizzat apokriflerin içeriğinden görülür. Apokrif kitapların anlatım düzeyi düşüktür; içeriği de genellikle hayali ve çocuksudur. Çoğu kez doğru olmayan bilgiler içerirler. Kutsal Metinler dizisine ait olmayan bu kitaplarla ilgili bazı din bilginleri şunları söylüyor:
İkinci yüzyıldan beri Tanrı'nın ilhamıyla yazıldığını iddia eden sayısız yazılar çıktı. Yazarlar kanonik yazıları taklit etmeye ve tanınmış bir kişinin (örneğin bir elçinin) adında yazmaya çalıştılar. Bu eserler psödo-epigrafik (Yunanca: pseudos = yanlış, sahte, taşlanmış; graphikós = yazı ile ilgili) yazılar olarak tanınır. Yazarlar İsa'nın öğretilerini onun elçilerinden daha iyi kavramış olduklarını iddia ederler. Bu yazıların çoğu sadece fragmanlar olarak ya da diğer apokriflerde bulunan alıntılardan tanınıyor.
Diğer taraftan apokrif adlandırılan bazı yazılar Kutsal Kitabın metinler dizisine ait olduğunu ya da İsa'nın bir elçiden yazıldığını iddia etmezler. Bunlar tarihsel bir değere sahiptirler. Bu yazılar arasında Clemens'in Korintoslulara birinci mektubu, İgnatios'un bazı yazıları, Polikarpos'un Filipililere mektubu ve Hermas'ın Çobanı adlı kitaplar bulunur.
Apokrif yazıların çoğu şunlardır:
Apokrif yazılar > 1. Apokrif „İnciller“

Bu grupta bulunan metinlerin hepsi İsa'nın hayatı ve davranışlarından bahsetmezler. Bu listede özel anlamdaki incillerin (= İsa'nın hayatı ve işleri) yanında değişik sebeplerden dolayı yazarlarından 'İncil' olarak nitelenen metinler de bulunur.
Apokrif yazılar > 2. Apokrif Elçilerin İşleri

Bir elçinin işleri (Latince: acta) ya da misyon yolculuklarını (kısmen fantastik bir roman gibi) anlatan yazılar (apokrif) "Elçiler İşleri" olarak adlandırılır; bunun için „apokrif elçilerin romanları“ndan da konuşulur.
Manililerin Elçilerin İşleri koleksiyonu şu apokrif yazılarını içerir:
Başka "Elçilerin İşleri" şunlardır:
Apokrif yazılar > 3. Apokrif Mektuplar

Bu, çok değişik yazılardan oluşan bir mektuplar grubudur. Bazıları, Pavlus'un biyografisinin boşluklarını doldurmak amacıyla yazılmıştır ve Pavlus'un kanonik mektuplarından bir alıntı derlemesi şeklindedir.
Apokrif Pavlus mektupları:
Apokrif yazılar > 4. Apokrif Apokalipsler (Vahyler)

Not: Barnabas İncili Orta Çağ'da yazıldığı için resmen apokrif bir yazı olarak sayılmaz.
Apokrif yazılar > Gnostisizm

Birçok apokrif yazının metinleri Gnostisizm felsefesini yansıtır. Gnostisizm (Yun.: gnō̂sis „bilgi“), 2. ve 3. yüzyılda meydana gelen ve Hristiyanlıktaki “hakikati” farklı farklı anlayan ve yorumlayan birçok grup için kullanılan genel bir terimdir. Bu gruplar saklı bir dinsel bilgiye sahip olduklarını iddia ettiler. Gnostikler kendi yazılarına dayanan yorumlarını gittikçe geliştirdiler ve bu yorumlar M.S. ikinci yüzyılda hızla çoğaldı. Bu akım mistik ve pagan inançların, Yunan felsefesinin (Platon'un felsefesi), Yahudiliğin ve Hristiyanlığın bir harmanıydı ve birçok Hristiyan üzerinde yozlaştırıcı bir etkiye sahip oldu.
Genel anlamda gnō̂sis „bilgi“ anlamına gelir. Bunun için gnostikler kavramı belirsiz bir anlam taşıyor çünkü 2. ve 3. yüzyılda bu kavram hem Hristiyan ve Yahudi hem de pagan ve Yunan entelektüeller için kullanıldı.
Özel anlamda ise gnostik akımlar onların kurucuları veya liderlerine göre Valentinliler, Simonlular ya da Basiliuslular olarak adlandırıldı.
Bir bilim adamı R. E. O. White'a göre Gnostisizm „felsefi kurgu, batıl inançlar, sihirbazlıkla ilgili ayinler, bazen de bağnaz ve hatta müstehcen bir tapınma şeklini“ birleştirdi.
El Yazmaları

Yunanca Kutsal Yazıları ilk kaleme alanlar ve çoğaltanlar bunları, o dönemde yaygın olarak kullanılan ve kolayca bozulabilen papirüs ve parşömen gibi malzemeler üzerine yazdılar. Papirüs, aynı adı taşıyan bir su bitkisinden, parşömen ise hayvan derilerinden yapılır. Yazıcılar yaklaşık M.S. 4. yüzyıldan itibaren el yazmalarında papirüs yerine genellikle dana, kuzu ya da keçi derisinden yapılan ve daha dayanıklı bir malzeme olan vellum (bir parşömen türü) kullanmaya başladılar.
Orijinal metinlerin hiçbiri şimdiye kadar bulunamamıştır. Çünkü papirüs ve deri gibi dayanıksız malzemeler nemli iklimlerde hızla çürür. The Anchor Bible Dictionary şöyle diyor: “Bölgedeki iklim şartları yüzünden, bu döneme [MÖ birinci binyıl] ait papirüs bir belge ancak çöldeki bir mağarada ya da sığınakta muhafaza edilmişse bu kadar uzun süre dayanır.” Buna rağmen Kutsal Kitabın kısımlarının eski dönemlere ait binlerce kopyası bulunmuştur.
El Yazmaları > Papirüs El Yazmaları

Yunanca Kutsal Yazıların bazı kısımları eski Papirüs El Yazmalarında bulunur:
|  | Simge | İsim | Tarih (M> S.) | Dil | Bulundukları Yer | İçerik |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | P1 | Oxyrhynchus 2 | 3. yüzyıl | Yunanca | Philadelphia (ABD) | Mat 1:1-9, 12, 14-20 |
| 2 | P22 | Oxyrhynchus 1228 | 3. yüzyıl | Yunanca | Glasgow (İskoçya) | Yuhanna 15. ve 16. bölümden fragmanlar |
| 3 | P37 | Michigan 1570 | 3./4. yüzyıl | Yunanca | Ann Arbor (ABD) | Mat 26:19-52 |
| 4 | P38 | Michigan 1571 | 3./4. yüzyıl | Yunanca | Ann Arbor (Michigan, ABD) | Elçilerin İşleri 18:27-19:6,12-16. |
| 5 | P45 | Chester Beatty 1 | 3. yüzyıl | Yunanca | Dublin (İskoçya), Viyana (Avusturya) | Matta, Markos, Luka, Yuhanna ve Elçilerin İşleri'nden fragmanlar |
| 6 | P46 | Chester Beatty 2 | yaklaşık 200 | Yunanca | Dublin (İskoçya), Ann Arbor (ABD) | Pavlus'un 9 mektubu |
| 7 | P47 | Chester Beatty 3 | 3. yüzyıl | Yunanca | Dublin (İskoçya) | Vahiy 9:10-17:2 |
| 8 | P52 | Rylands 457 | yaklaşık 125 | Yunanca | Manchester (İngiltere) | Yuhanna 18:31-33, 37, 38 |
| 9 | P66 | Bodmer 2 | yaklaşık 200 | Yunanca | Cenevre (İsviçre) | Yuhanna'nın büyük kısmı |
| 10 | P72 | Bodmer 7, 8 | 3./4. yüzyıl | Yunanca | Cenevre (İsviçre) ve Roma'daki Vatikan Kütüphanesi (İtalya) | 1. Petrus, 2. Petrus, Yahuda |
| 11 | P75 | Bodmer 14, 15 | 3. yüzyıl | Yunanca | Cenevre (İsviçre) | Luka ve Yuhanna'nın büyük kısmı |
El Yazmaları > Vellum ve Deri El Yazmaları

Yunanca Kutsal Yazıların bazı kısımları eski Deri El Yazmalarında bulunur:
|  | Simge | İsim | Tarih | Dil | Bulundukları Yer | İçerik |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | א | Kodeks Sinaiticus | 4. yüzyıl | Yunanca | Londra (İngiltere) | İbranice Kutsal Yazıların bir kısmı, tüm Yunanca Kutsal Yazılar ve bazı Apokrif yazılar |
| 2 | A | Kodeks Alexandrinus | 5. yüzyıl | Yunanca | Londra (İngiltere) | İbranice Kutsal Yazıların ve Yunanca Kutsal Yazıların tümü (bazı ufak kısımlar kayıp ya da hasarlı) ve bazı Apokrif yazılar |
| 3 | B | Kodeks Vatikanus 1209 | 4. yüzyıl | Yunanca | Vatikan Kütüphanesi | başlangıçta tüm Kutsal Kitap (şimdi eksik: Başlanğıç 1:1-46:28; Mezmur 106-137; İbraniler 9:14'ten sonra; 2. Timoteos; Titus; Filimon; Vahiy) |
| 4 | C | Kodeks Ephraemi Syri reskriptus | 5. yüzyıl | Yunanca | Paris (Fransa) | İbranice Kutsal Yazılardan kısımlar (64 yaprak) ve Yunanca Kutsal Yazılar (145 yaprak) |
| 5 | Dea | Kodeks Bezae Cantabrigiensis | 5. yüzyıl | Yunanca / Latince | Cambridge (İngiltere) | Dört İncil'in büyük kısmı ve Elçilerin İşleri, 3. Yuhanna'dan birkaç ayet |
| 6 | DP | Kodeks Claromontanus | 6. yüzyıl | Yunanca / Latince | Paris (Fransa) | Pavlus'un Mektupları (İbraniler dahil) |
İçerik

(Parantez içindeki sayılar bölüm ve ayetlerin numaralarıdır)
İçerik > İnciller

Matta, Markos, Luka ve Yuhanna İncilleri İsa Mesih'in vaizliğini nakleder.
İlk üç İncil genellikle "sinoptik İnciller" olarak sınıflandırılır çünkü İsa'nın hayatıyla ilgili oldukça benzer anlatımlar içerir. Öte yandan Yuhanna İncili en son olarak yazıldığı için İsa'nın başka incillerde geçmeyen bir takım mucizeler ve deyişleri anlatmaktadır.
• Matta: İsa ve “göklerin krallığı” hakkındaki haber (1:1-4:25). Dağdaki Vaaz (5:1-7:29). Duyuru işinin kapsamı genişliyor (8:1-11:30). İsa Ferisilerin iddialarını çürütüyor ve onları kınıyor (12:1-50). Krallıkla ilgili yedi örnek (13:1-58). İsa hizmetini ve mucizelerini sürdürüyor (14:1-17:27). İsa öğrencilerine öğütler veriyor (18:1-35). İsa'nın hizmetinin son günleri (19:1-22:46). ‘Vay halinize, ikiyüzlüler’ (23:1-24:2). İsa ‘hazır bulunuşunun alametini’ bildiriyor (24:3-25:46). İsa'nın son günü (26:1-27:66). İsa'nın diriltilmesi ve son talimatları (28:1-20).
• Markos: İsa'nın vaftizi ve sınanması (1:1-13). İsa Celile'de hizmetine başlıyor (1:14-6:6). Celile'de hizmetin kapsamı genişliyor (6:7-9:50). İsa'nın Perea'daki hizmeti (10:1-52). İsa Yeruşalim ve civarındayken olanlar (11:1-15:47). İsa'nın ölümünden sonraki olaylar (16:1-8).
• Luka: Luka'nın giriş sözleri (1:1-4). İsa'nın yeryüzündeki ilk yılları (1:5-2:52). İsa'nın hizmete başlamasından hemen önceki olaylar (3:1-4:13). İsa hizmetine başlıyor, çoğunlukla Celile'de dolaşıyor (4:14-9:62). İsa tekrar Yahudiye'de hizmet ediyor (10:1-13:21). İsa hizmetini Perea'da sürdürüyor (13:22-19:27). İsa son olarak Yeruşalim ve çevresinde hizmet ediyor (19:28-23:25). İsa'nın ölümü, diriltilmesi ve göğe çıkması (23:26-24:53).
• Yuhanna: Giriş: “Söz” tanıtılıyor (1:1-18). Yahya ‘Tanrı Kuzusunu’ tanıtıyor (1:19-51). İsa'nın mucizeleri onun “Tanrı’nın Kutsal Kulu” olduğunu kanıtlıyor (2:1-6:71). “Işık” karanlıkla mücadele halinde (7:1-12:50). İsa'nın sadık elçilerine son öğütleri (13:1-16:33). İsa öğrencileri için dua ediyor (17:1-26). Mesih yargılanıyor ve direğe geriliyor (18:1-19:42). Diriltilen Mesih öğrencilerine görünüyor (20:1-21:25).
İçerik > İlk Hristiyanların tarihi

Elçilerin İşleri kitabında İsa'nın ölümünden sonraki otuz yıl içinde elçilerinin yaptıkları ve ilk cemaatin tarihi anlatılır.
• Elçilerin İşleri: Pentekost'tan önceki olaylar (1:1-26). Pentekost günündeki olaylar (2:1-42). Şahitlik işi ilerliyor (2:43-5:42). İstefanos şehit ediliyor (6:1-8:1a). Zulüm devam ediyor, Saul Hristiyan oluyor (8:1b–9:30). İyi haber Yahudi olmayan sünnetsiz kişilere ulaşıyor (9:31-12:25). Pavlus'un Barnabas'la birlikte ilk vaizlik turuna çıkışı (13:1-14:28). Sünnet meselesi sonuca bağlanıyor (15:1-35). Pavlus'un ikinci vaizlik turuyla duyuru işi yayılıyor (15:36-18:22). Pavlus üçüncü vaizlik turunda cemaatleri tekrar ziyaret ediyor (18:23-21:26). Pavlus tutuklanıp yargılanıyor (21:27-26:32). Pavlus Roma'ya gidiyor (27:1-28:31).
İçerik > Genel (katolik) mektuplar

Bu yedi mektup „genel mektuplar“ olarak adlandırılır ve yazarının ismini taşır.
• Yakup: Sabırla tahammül ederek ‘sözün uygulayıcıları olmak’ (1:1-27). İman doğru işlerle tamamlanır (2:1-26). Hikmetli öğretmen dilini kontrol eder (3:1-18). Beden arzularından ve dünyayla dost olmaktan kaçının (4:1-17). Doğruluk uğruna tahammül edenlere ne mutlu! (5:1-20).
• 1. Petrus: Mesih aracılığıyla yeniden doğmak ve yaşayan bir ümide kavuşmak (1:1-25). Dünyadaki milletler arasında iyi yaşayışı sürdürmek (2:1-3:22). Acılara rağmen İsa'nın bir takipçisi olarak Tanrı'nın isteğini yapmaktan sevinç duymak (4:1-5:14).
• 2. Petrus: Gökteki Krallık davetini kesinleştirmek (1:1-21). Sahte öğretmenlere karşı ciddi bir uyarı (2:1-22). ‘Tanrı’nın gününü aklınızdan hiç çıkarmayın’ (3:1-18).
• 1. Yuhanna: Karanlıkta değil ışıkta yürümek (1:1-2:29). 'Tanrı'nın çocukları' günahı alışkanlık edinmez (3:1-24). Birbirimizi severek Tanrı'yla birlik içinde kalalım (4:1-5:21).
• 2. Yuhanna: Birbirimizi sevelim, hakikate isyan edenleri reddedelim (1-13. ayetler).
• 3. Yuhanna: Elçinin konukseverlik ve iyi işlerle ilgili öğütleri (1-14. ayetler).
• Yahuda: Cinsel ahlaksızlık ve otoriteye saygısızlık hakkında uyarılar (1-16. ayetler). Tanrı'nın sevgisinden ayrılmama öğüdü (17-25. ayetler).
İçerik > Peygamberlikler içeren kitap

Bu kitap Tanrı'nın insanlıkla ilgili amacını açıklar ve İsa'nın bin yıl sürecek krallığının sonuna kadar olup biten olaylar anlatır.
• Vahiy: Giriş kısmı (1:1-9). Yedi cemaate mesajlar (1:10-3:22). Tanrı'nın kutsallığı ve ihtişamıyla ilgili görüntü (4:1-5:14). Kuzu tomarın altı mührünü açıyor (6:1-7:17). Yedinci mühür açılıyor (8:1-12:17). Denizden çıkan canavar (13:1-18). “Ebedi iyi haber” ve bununla bağlantılı mesajlar (14:1-20). Son yedi belayı getiren yedi melek (15:1-16:21). Tanrı'nın Babil'e verdiği hüküm; Kuzunun düğünü (17:1-19:10). Kuzunun adil savaşı (19:11-20:10). Hüküm Günü ve Yeni Yeruşalim'in ihtişamı (20:11-22:5). Kapanış kısmı (22:6-21).
Mehmet Necat Eldem

| Mehmet Necat Eldem> Türkiye Adalet Bakanı |
| --- | --- |
Görev süresi 13 Aralık 1983 - 17 Ekim 1986
Başbakan: Turgut Özal
Yerine geldiği: Mustafa Kazım Akdoğan
Yerine gelen: Mahmut Oltan Sungurlu
Türkiye Büyük Millet Meclisi 17. ve 18. Dönem Milletvekili
Görev süresi 24 Kasım 1983 - 1 Eylül 1991
Seçim bölgesi: 1983 – Mardin 1987 – İstanbul
Kişisel bilgiler
Doğum: 1928 Mardin, Türkiye
Ölüm: 18 Kasım 2016 (88 yaşında) Ankara, Türkiye
Partisi: Anavatan Partisi (1983-1991)
Bitirdiği okul: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi
Mehmet Necat Eldem (1928, Mardin, Türkiye - 18 Kasım 2016, Ankara, Türkiye), Türk hukukçudur.
1950 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'ni bitirdi. Kaymakamlık, Mülkiye Müşavir Müfettişliği, Çankırı, Burdur ve Yozgat Valilikleri, Otomotiv Sanayiinde Genel Koordinatörlük, Anavatan Partisi Kurucu Üyeliği, XVII. Dönem Mardin, XVIII. Dönem İstanbul Milletvekilliği ile Adalet Bakanlığı yaptı. Evli ve iki çocuk babasıydı. 18 Kasım 2016 tarihinde, Ankara'da öldü.
Alana Nichols

Snowboard, Alana Nichols'un hayatının her daim bir parçası oldu. 17 yaşında snowboard yaparken sakatlandı ve belden aşağısı felç olmasına rağmen spora veda etmedi. Çünkü spor onun tutkusuydu. Nichols, kariyerinin durmasına izin vermedi ve tekerlekli sandalye basketbolu oynamaya başladı. Nichols, 2008 yılında Pekin'de ABD takımıyla altın madalya kazandı. Aynı zamanda sörf ve kano da yapan 35 yaşındaki sporcu, Vancouver'daki 2010 Paralimpik Oyunları'nda ise dört kez madalya almayı başardı.
Yerel alan ağı

Ethernet LAN
Yerel alan ağı (İngilizcesi: local area network), ev, okul, laboratuvar, iş binaları gibi sınırlı coğrafi alanda bilgisayarları ve araçları birbirine bağlayan bir bilgisayar ağıdır.
LAN'ların özellikleri ise WAN'ların (Türkçesi: Geniş alan ağı, İngilizcesi: Wide area network) aksine daha yüksek veri aktarımı, daha küçük bir alan ve daimi bağlantıyı sağlamak için aylık kira karşılığı bir ara elemana (İngilizcesi: Leased telecomminication lines) gerek olmamasıdır. ARCNET, Token Ring ve diğer teknolojik uygulamalar geçmişte kullanıldı, fakat günümüzde elektromanyetik paraziti önleyen kablolamanın (İngilizcesi, twisted pair) da bulunmasıyla ethernet ve kablosuz internet yaygınlaşmıştır.
Tarihçe

Büyükçe olan ve "Octopus" ağlarının büyümesini detaylandıran 1970 tarihli bir rapor bu durumun iyi bir göstergesidir.
Cambridge Ring, 1974 yılında Cambridge'de geliştirilmiş fakat hiçbir zaman başarılı bir ticari ürün haline dönüştürülmemiştir.
Ethernet 1973-1975 yıllarında Xerox PARC'ta geliştirilmiş ve 4,063,220. Amerikan patenti olarak dosyalanmıştır. 1976 yılında, sistem PARC'ta kurulduktan sonra, Metcalve ve Boggs şekillendirici makalelerini yayınladılar: "Ethernet: Distributed Packet-Switching for Local Computer Networks".
ARCNET, Datapoint şirketi tarafından 1976'da geliştirildi ve 1977'de duyuruldu.