Charles Spearman
Zeka teorisi

Carnegie sponsorluğundaki Uluslararası Sınav Araştırma Toplantıları sırasında Spearman'ın g hakkındaki görüşlerinin (ve ayrıca Godfrey Thomson ve Edward Thorndike'nin görüşlerinin) bir kaydı yapıldı.
Spearman burada bulgularının ve g teorisinin kısa bir özetini veriyor:
"G nedir" sorulduğunda, terimlerin anlamları ile şeyler hakkındaki gerçekler arasındaki farkı ayırt etmek gereklidir. G, istatistiksel işlemlerden türetilen belirli bir miktarı temsil eder. Belirli koşullar altında bir kişinin zihinsel bir testteki skoru, her testte her zaman aynı olan bir faktöre ve diğer faktörün ise testten teste değişen bir faktöre ayrılabilir; ilki genel faktör veya G olarak adlandırılırken, diğeri özgül faktör olarak adlandırılır. İşte G terimi tam olarak budur, bir skor faktörü ve başka bir şey değil. Ancak bu anlam, terimi iyi tanımlanmış yapmak için yeterlidir, böylece temel şey bilimsel araştırmaya uygun hale gelir; bu skor faktörü veya G faktörü hakkında gerçekleri bulmaya devam edebiliriz. G faktörünün, diğer özgül faktöre göre hangi tür zihinsel işlemlerde baskın bir rol oynadığını tespit edebiliriz. Ve bu keşif, G'nin mantık yürütme veya Latin öğrenme gibi işlemlerde baskın olduğunu, diğer bir tonda bir tonun diğerinden ayırt edilmesi gibi işlemlerde ise çok küçük bir rol oynadığını göstermektedir. . . G, ilişkilerin algılanmasını gerektiren performansa bağlı olarak baskınlaşmaya eğilimlidir veya bir durumda görülen ilişkilerin başka bir duruma aktarılmasını gerektirir. . . . Kanıtları tartıştıktan sonra, birçoğumuz bu G'nin bazı türdeki zihinsel enerjiyi ölçtüğü görünüşte olduğunu söylerdik. Ancak ilk olarak, böyle bir öneri gereksiz tartışmalara yol açmaya müsaittir. Bunun önüne geçilebilir, daha dikkatli bir şekilde G'nin bir enerjiyi ölçüyormuş gibi davrandığını söyleyerek. İkinci olarak ise, enerji kavramını "güç" kavramına dönüştürme iyi bir neden gibi görünüyor (ki bu, elbette enerjinin veya işin zamanla bölünmesidir). Bu şekilde, zihin gücü hakkında at gücü hakkında konuşur gibi konuşabilirsiniz. . . . . . G, normal olaylar seyrinde doğuştan belirlenir; bir kişi onu daha yüksek bir derecede sahip olacak şekilde eğitilmiş olamaz, tıpkı daha uzun boylu olacak şekilde eğitilmiş olamayacağı gibi. (ss. 156-157).
Ayrıca Spearman'ın önerdiği gibi özel zeka olan başka bir ortak faktör daha vardı. Özel zeka aynı testlerde yüksek başarı elde eden bireylere yönelikti. Ancak daha sonra Spearman, g veya s faktörünün sonucu olmayan korelasyonlara özel olan grup faktörünü tanıttı. Fikirleri 1938'de psikolog Louis L. Thurstone tarafından kağıt üzerinde eleştirildi ve Thurstone, kendi deneylerinin zekanın yedi ana kategoriyi oluşturduğunu gösterdiğini savundu: sayısal, akıl yürütme, mekansal, algısal, hafıza, sözel akıcılık ve sözlü anlama. Thurstone sonuçta yetenek ölçümleri arasında genel bir faktörün olduğu konusunda Spearman'la aynı fikirdeydi. Daha sonra Raymond Cattell (1963) de Spearman tarafından teorileştirilen genel yetenek kavramını destekledi ancak ileri yaşlardaki gelişimleriyle ayırt edilen iki yetenek biçimini vurguladı: akışkan ve kristalize zeka.
Zaman ilerledikçe Spearman, g'nin psikolojik açıdan tek bir yetenek olmadığını, normalde birbirine yakın çalışan iki farklı yetenekten oluştuğunu giderek daha fazla savundu. Bunlara "eğitici" yetenek ve "üretici" yetenek adını verdi. İkinci terim Latince "educere" kökünden gelir; bu "uzatmak" anlamına da gelir ve dolayısıyla kafa karışıklığından anlam çıkarma becerisine atıfta bulunur. Bu farklı yetenekleri "keskin zıtlıkları, her yerde bulunan işbirlikleri ve genetik bağlantıları içinde" anlamanın, "bireysel farklılıklar ve hatta bilişin kendisi" üzerine yapılan araştırmalar için "bilgeliğin başlangıcı" olacağını iddia etti.
Spearman'ın g'nin geniş bir test dizisinden ortaya çıkan bir şey olduğunu, yani tek bir testle mükemmel bir şekilde ölçülmediğini iddia etmesine rağmen, g-teorisi, yeteneğin çoğunun tek bir faktörde yakalanabileceğini öne sürüyordu ve onun önerisi Bu genel faktörün altında yatan "ilişkiler ve korelasyonlar eğitimi", bu genel yeteneği test etme arayışına yol açtı. Raven'ın Aşamalı Matrisleri bunlardan biri olarak kabul edilebilir, ancak Raven'ın kendisi testlerinin "zeka" testleri olarak görülmemesi gerektiğini açıkça ifade etmiştir.
Spearman, "yetenek"teki bireysel farklılıkların çoğunu açıkladığını tutarlı bir şekilde savunurken ("okullarda yeri olmayan" testlerle ölçülen), Spearman şunu da kabul etti: "Her normal erkek, kadın ve çocuk... bir konuda dahidir... Geriye ne olduğunu keşfetmek kalıyor..." Bu deha alanlarını tespit etmenin, "mevcut kullanımda mevcut test prosedürlerinden herhangi birinden" çok farklı prosedürler gerektirdiğini düşünüyordu, ancak bunların "büyük ilerleme" sağlayabileceğini düşünüyordu.
Spearman, g'nin yeterince geniş herhangi bir bilişsel ölçüm kümesinde tespit edilebilmesine rağmen, g'nin ortaya çıktığı testlerin "okullarda yeri olmadığını" çünkü bu testlerin öğretmenleri, öğrencileri, ebeveynleri ve aileleri "yönlendirdiğini" hissetti. Politikacıların dikkatini, kelimenin Latince kökünün de ima ettiği gibi, bir öğrencinin sahip olabileceği yeteneklerin "ortaya çıkarılması" ile ilgili olması gereken eğitim işinden çekmesi gerekiyor.[kaynak belirtilmeli]
Britannica Ansiklopedisi'nin 14. baskısındaki "Genel ve özel yetenekler" bölümünde görüşlerinin bir özetini sundu.
Spearman'ın modeli etkiliydi ama aynı zamanda Godfrey Thomson gibi başkaları tarafından da eleştirildi. Özellikle psikolojik bir g'den biyolojik bir g'ye, yani üniter bir biyolojik mekanizmaya veya mekanizmalara geçiş, aktif bir araştırma konusu olarak kaldı.