stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Gore Vidal
Eserleri > Roman ve öykü

Williwaw (1946)
In a Yellow Wood (1947)
The City and the Pillar (1948) (Kent ve Tuz, Helikopter Yayınları, 2010; Altıkırkbeş Yayınları, 1998)
The Season of Comfort (1949)
A Search for the King (1950)
Dark Green, Bright Red (1950)
The Judgment of Paris (1952)
Messiah (1954)
A Thirsty Evil (1956) (öyküler)
Julian (1964) (İmparator Julian, Bakış Yayınları, 2000)
Washington, D.C. (1967)
Myra Breckinridge (1968)
Two Sisters (1970)
Burr (1973) (Düello, Literatür Yayıncılık, 2005)
Myron (1974)
1876 (1976) (1876, Literatür Yayıncılık, 2009)
Kalki (1978)
Creation (1981) (Yaratılış, Literatür Yayıncılık, 2009; Ben Cyrus, Zerdüşt'ün Torunu, Kaknüs Yayınları, 1999)
Duluth (1983)
Lincoln (1984) (Lincoln, Literatür Yayıncılık, 2007)
Empire (1987) (İmparatorluk, Literatür Yayıncılık, 2011)
Hollywood (1990)
Live from Golgotha: The Gospel according to Gore Vidal (1992) (Golgota'dan Canlı Yayın: Yeniden Yazılan İncil, Literatür Yayıncılık, 2005)
The Smithsonian Institution (1998)
The Golden Age (2000)
Clouds and Eclipses (2006) (öyküler)
Eserleri > Senaryo

Climax!: Dr. Jekyll & Mr. Hyde (1954) (TV uyarlaması)
The Catered Affair (1956)
I Accuse! (1958)
The Scapegoat (1959)
Ben Hur (1959) (adı geçmiyor)
Suddenly, Last Summer (1959)
The Best Man (1964)
Is Paris Burning? (1966)
Last of the Mobile Hot Shots(1970)
Caligula (1979)
Dress Gray (1986)
The Sicilian (1987) (adı geçmiyor)
Billy the Kid (1989)
Dimenticare Palermo (1989)
Eserleri > Mahlas altında eserleri

A Star's Progress (ya da Cry Shame!) (1950) - Katherine Everard mahlasıyla
Thieves Fall Out (1953) - Cameron Kay mahlasıyla
Death Before Bedtime (1953) - Edgar Box mahlasıyla
Death in the Fifth Position (1952) - Edgar Box mahlasıyla
Death Likes It Hot (1954) - Edgar Box mahlasıyla
Vikisöz'de  ile ilgili sözleri bulabilirsiniz.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 90069693  BNC: 000099868  BNE: XX959388  BNF: cb119282164 (data)  CANTIC: a10175155  CiNii: DA01336481  GND: 118804421  ISNI: 0000 0001 2283 3466  LCCN: n79040150  LNB: 000021296  NDL: 00459742  NKC: jn19990008780  NLA: 35581562  NLG: 71382  NLI: 987007282794805171  NLK: KAC199628805  NSK: 000041966  NTA: 068576404  RERO: 02-A000172575  SELIBR: 275127  SNAC: w6xj0f8p  SUDOC: 027184161  Trove: 1003082  ULAN: 500350798  VIAF: 98281411   WorldCat (LCCN): n79-040150
Cliff Jones (Galli futbolcu)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Jones in 2010
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Clifford William Jones
Doğum tarihi:  7 Şubat 1935 (90 yaşında)
Doğum yeri:  Swansea, Galler
Boyu:  1,70 m (5 ft 7 in)
Mevkii:  Orta saha
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1952–1958 |  Swansea Town |  168 |  (47) |
| 1958–1968 |  Tottenham Hotspur |  318 |  (135) |
| 1968–1970 |  Fulham |  25 |  (2) |
| 1970–1971 |  King's Lynn |   |   |
| 1971 |  Bedford Town |   |   |
Millî takım kariyeri
| 1954–1969 |   Galler |  59 |  (16) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Clifford William Jones (d. 7 Şubat 1935), orta saha pozisyonunda görev yapmış Galli millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 1952 yılında Swansea Town kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Tottenham Hotspur, Fulham, King's Lynn ve Bedford Town kulüplerinde oynadı.
XI. Leo

Başlığın diğer anlamları için Leo sayfasına bakınız.
| Papa  XI>  Leo |
| --- | --- |

Doğum: Alessandro Ottaviano de' Medici 2 Haziran 1535 Floransa, Floransa Büyük Dükalığı, İtalya
Ölüm: 27 Nisan 1605 (69 yaşında) Roma. Papalık Devletleri
Etkin yıllar: 1 Nisan 1605 - 27 Nisan 1605 (26 gün)
Yerine geldiği: VIII. Clemens
Yerine gelen: V. Paulus
Din: Hristiyanlık (Katolik)
İmza

Medici papaları arması
Papa XI. Leo (2 Haziran 1535 – 27 Nisan 1605), doğum adı Alessandro Ottaviano de' Medici. 1 Nisan 1605'te papa seçilmiş ve 27 Nisan 1605'te ölümüne kadar 26 gün Papalık yapmıştır.
Eva Carneiro

| Eva Carneiro |
| --- | --- |
Carneiro, Chelsea'de görev yaparken, 2013
Doğum: 30 Eylül 1973 (51 yaşında) Cebelitarık
Milliyet: İngiliz (Cebelitarık)
Eğitim: MBBS MSc
Mezun olduğu okul(lar): Nottingham Üniversitesi Londra Kraliçe Mary Üniversitesi
İşveren: The Sports Medical Group

Eva Carneiro (30 Eylül 1973), 2009 yılında katıldığı Chelsea'de spor hekimi olarak  görev yapmasıyla tanınan Cebelitarık doğumlu bir spor hekimliği uzmanıdır. Nottingham Üniversitesi, Melbourne'deki Avustralasya Spor ve Egzersiz Hekimleri Koleji ve Londra Kraliçe Mary Üniversitesi'nde eğitim gördü ve West Ham United, Halk Sağlığı Departmanı, Olimpik Tıp Enstitüsü ve İngiltere kadın futbol takımında çalıştı. Carneiro, 2009 yılında Chelsea'de işe başladı ve Eylül 2015'te tartışmalı koşullar altında görevinden ayrıldı.
İlk yılları

Carneiro, İspanyol bir elektrikçi Antonio Carneiro ve İngiliz eşi Lourdes'in kızı olarak Cebelitarık'ta doğdu. 16 yaşındayken spor hekimi olmaya karar verdi. Nottingham Üniversitesi'nde tıp okudu, Melbourne'deki Avustralasya Spor Hekimleri Koleji'nde iki yıl eğitim gördü ve Londra Kraliçe Mary Üniversitesi'nde yüksek lisansını tamamladı.
Kariyeri

Carneiro, 2009 yılında Chelsea'de spor hekimi olarak görev yapmaya başladı. 2011 yılında teknik direktör André Villas-Boas tarafından daha önce yedek kadrosunda çalıştıktan sonra has kadroda çalışmak üzere görevlendirildi. Görevden alınmasının ardından Roberto Di Matteo, Rafael Benítez ve José Mourinho'nun teknik direktörlük döneminde yeniden Chelsea'de görev yaptı.
Eylül 2015'te görevinden ayrıldı.
Kişisel hayatı

Carneiro, 11 Kasım 2015'te Londra'daki Soho Meydanı'ndaki St Patrick Kilisesi'nde Jason De Carteret ile evlendi.
John Hollins

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  John William Hollins
Doğum tarihi:  16 Temmuz 1946(1946-07-16)
Doğum yeri:  Guildford, Surrey, İngiltere
Ölüm tarihi:  14 Haziran 2023
Boyu:  1,73 m (5 ft 8 in)
Mevkii:  Bek, Orta saha
Altyapı kariyeri
1961–1963:  Chelsea
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1963–1975 |  Chelsea |  436 |  (47) |
| 1975–1979 |  Queens Park Rangers |  151 |  (6) |
| 1979–1983 |  Arsenal |  127 |  (9) |
| 1983–1984 |  Chelsea |  29 |  (1) |
| 1989 |  Cobh Ramblers |  1 |  (0) |
| Toplam |   |  744 |  (63) |
Millî takım kariyeri
| 1978 |   İngiltere B |  5 |  (1) |
| 1967 |   İngiltere |  1 |  (0) |
Teknik direktörlük kariyeri
1985–1988:  Chelsea
1997:  Queens Park Rangers (geçici)
1998–2001:  Swansea City
2001–2002:  Rochdale
2003:  Stockport County (geçici)
2004:  Stockport Tiger Star
2005–2006:  Crawley Town
2008:  Weymouth
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
John William Hollins MBE (16 Temmuz 1946 - 14 Haziran 2023), İngiliz futbolcu ve teknik direktördü. Kariyerinin ilerleyen dönemlerinde bek oyuncusu olmadan önce ilk olarak orta saha oyuncusu olarak oynadı. Hollins, Football League'de Chelsea formasıyla, FA Cup, Football League Kupası ve UEFA Kupa Galipleri Kupası'nı kazandı. Chelsea formasıyla 1963-1975 ve 1983-1984 yılları arasında toplam 592 maça çıkan Hollins, kulüp adına 500'den fazla maça çıkan altı oyuncudan biridir.
Daha sonra Queens Park Rangers (1975–1979) ve Arsenal (1979–1983) ekiplerinde forma giydi. First Division'da toplam 714 maça çıktı. 1985'te teknik direktörlüğe başladı ve Chelsea'nin başına geçti. 1986'da ilk Full Members' Cup'ı kazandı ancak 1988'de görevden alındı. Daha sonra Swansea City, Rochdale ve Crawley Town'da teknik direktörlük yaptı.
Başarılar > Futbolcu

Chelsea
FA Cup: 1969–70; finalist: 1966–67
EFL Cup: 1964–65
UEFA Kupa Galipleri Kupası: 1970–71
Football League Second Division: 1983–84
Arsenal
UEFA Kupa Galipleri Kupası finalist: 1979–80
Bireysel
Chelsea Yılın Oyuncusu: 1969–70, 1970–71
Arsenal Sezonun Oyuncusu: 1981−82
Başarılar > Teknik direktör

Chelsea
Full Members' Cup: 1985–86
Swansea City
Football League Third Division: 1999–2000
Arda krallıkları

Aşağıdaki listede, J. R. R. Tolkien'in kurgusal Orta Dünya evreninde, Arda'da kurulmuş olan krallıkların adları ve her bir krallığın isminin yanında adı geçen krallığın kurulduğu tarih belirtilmektedir. Arda, Tolkien'in –gerçek kainata bir alternatif olarak kurgulamış olduğu- hayalî Orta Dünya evreninde dünyaya verilen isimdir.
Birinci Çağ ve öncesi > Cüce krallıkları

Durin'in halkı (Uzunsakallar) tarafından kurulan Khazad-dûm (Birinci Çağ'da Ay'ın yükselişinden en az 400 yıl önce kuruldu)
Genişdirekler tarafından kurulan Belegost (Ay'ın yükselişinden en az 400 yıl önce, Moria'dan ve Büyük Yolculuk'tan sonra kuruldu)
Alevsakallar tarafından kurulan Nogrod (Belegost ile eşzamanlı kuruldu ve Öfke Savaşı'nda yıkıldı)
Ufakcüceler tarafından kurulan Bar-en-Nibin-Noeg ve Nulukkhizdīn (Ay'ın yükseltilişinden önce büyük oranda terk edilmişti)
Birinci Çağ ve öncesi > Düşman krallıkları

Dor Daedeloth (Öfke Savaşı'na kadar ayakta kaldı)
Angband (Birinci Çağ'dan önce kuruldu ve Ay'ın yükselişinden önce tekrar inşa edildi)
Utumno (Birinci Çağ'da yıkıldı ve bir daha tekrar kurulmadı)
Birinci Çağ ve öncesi > Elf krallıkları > Noldor krallıkları

Hithlum (1'de kuruldu)
Dor-lómin (1'de kuruldu, 400'de insanlara verildi)
Nevrast (1'de kuruldu, 104'te yıkıldı)
Nargothrond (50'de kuruldu)
Dorthonion (1'de kuruldu)
Tol Sirion (1'de kuruldu)
Gondolin (64'te kuruldu)
Maedhros Sınır Bölgesi (1'de kuruldu)
Doğu Beleriand (1'de kuruldu)
Himlad (1'de kuruldu)
Thargelion (1'de kuruldu)
Maglor Geçidi (1'de kuruldu)
Birinci Çağ ve öncesi > Elf krallıkları > Sindar krallıkları

Falas (473'te yıkıldı)
Doriath, önceki adıyla Eglador
Birinci Çağ ve öncesi > Elf krallıkları > Avari ve Nandor krallıkları

Lórinand
Ossiriand
Dorwinion
Birinci Çağ ve öncesi > Edain (İnsan) krallıkları

Estolad (450'de kuruldu)
Dor-lómin (400'de kuruldu)
Brethil (400'de kuruldu)
Ladros (400'de kuruldu)
Birinci Çağ ve öncesi > Ent krallıkları

Eriador ormanları
Fangorn ormanı
Güney Beleriand ormanları
İkinci Çağ > İnsan krallıkları > Númenórlular

Númenor ( İkinci Çağ 32'de kuruldu, 3319'da yıkıldı)
Lond Daer, sonraki adıyla Vinyalondë (orman kolonisi, 1000'de kuruldu)
Arnor (800'de ilk koloniler oluşturuldu, 3320'de Elendil tarafından kuruldu)
Gondor (1100'de ilk koloniler oluşturuldu, 3320'de Elendil tarafından kuruldu)
Umbar (1100'de ilk koloniler oluşturuldu, 3220'de Kara Númenorlular tarafından kuruldu)
İkinci Çağ > İnsan krallıkları > Diğer krallıklar

Ak Dağlar'ın "Ölü Adamları"
Eriador'daki Birinci ve Üçüncü Hanedan insanları (sonraları Arnor ile birleştiler)
Enedwaith ve Minhiriath'taki İkinci Hanedan insanları (sonraları Vahşiler olarak bilineceklerdir)
Drúwaith Iaur'da ve Drúadan Ormanı'nda yaşayan Drúedain
İkinci Çağ > Elf krallıkları > Avari ve Nandor krallıkları

Lórinand (1400'den sonra kuruldu, sonraları Lothlórien olarak bilinecektir)
Edhellond (Lórinand'a bağlı güneyde kurulmuş bir koloni)
İkinci Çağ > Elf krallıkları > Noldor krallıkları

Eregion (1697'de yıkıldı)
Lindon
İkinci Çağ > Elf krallıkları > Sindar krallıkları

Büyük Yeşilorman (Oropher tarafından kuruldu)
İkinci Çağ > Cüce krallıkları

Belegost (Birinci Çağ'daki Belegost'un harap olmayan kısmı)
Khazad-dûm
Nogrod (Birinci Çağ'daki Nogrod'un harap olmayan kısmı)
İkinci Çağ > Düşman krallıkları

Mordor
Cirith Ungol
Üçüncü Çağ > İnsan krallıkları > Dúnedain ve müttefikleri

Gondor
Dol Amroth (de facto bağımsız krallık)
Umbar (Üçüncü Çağ 943–1447 döneminde ve 1810–1944 döneminde müttefik)
Arnor (861'de üçe bölündü)
Arthedain (1975, Angmarlı Cadı Kral tarafından yıkıldı)
Cardolan (1410'da Angmarlı Cadı Kral tarafından yıkıldı)
Rhudaur (1409'da Angmarlı Cadı Kral tarafından yıkıldı)
Rhovanion Krallığı (1851'de yıkıldı)
Éothéod (2510'a kadar sürdü), sonraları:
Rohan
Vadi ve Esgaroth (2940'dan itibaren)
Bree Diyarı (Hobbitlerle ortak)
Bozdiyar
Üçüncü Çağ > İnsan krallıkları > Diğer krallıklar

Harad
Umbar (943'e kadar, 1447–1810 döneminde ve 1944 sonrası Umbar Korsanları idaresi)
Khand
Rhûn
Üçüncü Çağ > Elf krallıkları > Noldor, Sindar ve Sindarlaşmış Nandor krallıkları

Mithlond
Lindon
Lothlórien
Kuzey Kuyutorman (Thranduil tarafından kuruldu)
Ayrıkvadi
Üçüncü Çağ > Cüce krallıkları

Khazad-dûm/Moria (1981'de yıkıldı)
Belegost (kısmen yıkılmıştı, 2770'te Durin'in Halkı'ndan bir grup buraya yerleşti)
Erebor, Yalnız Dağ (ilk krallık dönemi 1999–2210, ikinci krallık dönemi 2570–2770, 2941'de üçüncü dönem başladı)
Grey Mountains (2210'da yerleşildi, 2589'da terkedildi)
Demir Tepeler (2589'da yerleşildi)
Üçüncü Çağ > Hobbit krallıkları

Ferah Çayırlar
Shire
Bree Diyarı (İnsanlarla ortak)
Üçüncü Çağ > Ent krallıkları

Fangorn ormanı
Üçüncü Çağ > Düşman krallıkları

Mordor
Barad-dûr (3019'dan düşman kontrolüne girdi)
Dol Guldur
Angmar
Isengard (2530'dan sonra düşman tarafında geçti)
Dördüncü Çağ > İnsan krallıkları

Arnor ve Gondor Yeni Birleşik Krallığı
Drúadan Ormanı (Drúedain)
Shire (Hobbitler)
Orthanc Ağaçavlusu (Entler)
Rohan
Harad
Khand
Rhûn
Núrnen
Vadi ve Esgaroth
Dorwinion
Dördüncü Çağ > Cüce krallıkları

Demir Tepeler
Aglarond Parıltılı Mağaraları
Erebor
Moria (Yeniden, Son Durin tarafından kuruldu)
Ered Luin
Ered Mithrin
Dördüncü Çağ > Elf krallıkları

Büyük Yeşilorman
Lórien (Anduin nehrinin her iki yakasında)
Ithilien Elfleri
Lindon
Katar tarihi

Katar tarihi, Katar coğrafyasında geçen olaylardır. Bölgeye ilk insan yerleşimleri günümüzden 30.000 yıl önce başlamıştır. MÖ  2100 ve 1155 yılları arasında Bronz Çağı sırasında çeşitli toplumlar bölgede ikamet etmiştir. Antik Çağ'da Asur, Seleukos, Part  ve Sasani hakimiyetinde kalmıştır. Muhammed'in döneminde İslam dini bölgede yayıldı. 8. yüzyılda inci üretim merkezi haline geldi. Abbâsîler döenminde bölgede yeni yerleşimler kuruldu. Portekiz 1521'de bölgede kontrolu sağladı. Osmanlı-Portekiz savaşlarından Lahsa Seferi sonucunda bölgenin bir kısmı Osmanlı hakimiyetine girdi, ancak iç işlerinde özgürdü. 1602'de Portekizler İngiliz ve Hollanda güçleri tarafından kovuldu. Halidoğulları 1670'te tam bağımsızlığa sahip oldular. 1783'e kadir Halidoğulları egemenliğinde kalan bölge Bahreyn'im de kontrol eden Halife Hanedanı'na geçti. Halife ve Necdli Vahabiler arasında uzun süreli savaşlar yaşandı.
1871'den 1915' kadar tekrar Osmanlı himayesine girdi. 19. yüzyılda bölgenin idaresi bugünkü emîrin büyük dedesi olan Muhammed al Sani'ye geçmiştir. I. Dünya Savaşı'ndan sonra bölge Birleşik Krallık himayesi oldu. Katar, 3 Eylül 1971'de bağımsızlığını kazandı. Katar birçok şirketi satın alan ya da ortak olarak ve ülkede çıkan petrol sayesinde ülke ekonomik olarak kalkındı. 1940'larda petrol rezervlerinin keşfiyle ülkenin tüm ekonomisi değişime uğradı. Günümüzdeki emiri Temid bin Hamed es-Sani'dir.
George Washington
Erken dönem (1732-1752)

Washington ailesi, arazi spekülasyonu ile servet kazanmış tütün ticareti ile uğraşan zengin bir Virginia ailesiydi. Washington'un büyük büyükbabası John Washington 1656 yılında Sulgrave, Northamptonshire, İngiltere'den, Virginia kolonisi'ne göç etti ve burada Potomac Nehri üzerindeki Little Hunting Creek dahil olmak üzere 5.000 dönüm arazi satın aldı. George Washington, Augustine ve Mary Ball Washington 'un altı çocuğundan ilki olarak 22 Şubat 1732'de Westmoreland County, Virginia'nın,  Popes Creek kentinde doğdu.  Babası yerel bir yargı görevlisi ve Jane Butler ile olan ilk evliliğinden dört çocuğu daha olan tanınmış bir halk figürüdür.  Washington ailesi 1735'te Little Hunting Creek'e, ardından 1738'de Rappahannock River üzerindeki Fredericksburg, Virginia yakınlarındaki Ferry Çiftliği'ne taşındı. Augustine 1743'te öldüğünde, Washington çiftliği on adet köle ile birlikte miras olarak aldı. Büyük üvey kardeşi Lawrence ise Little Hunting Creek'i miras olarak aldı ve burayı Mount Vernon olarak yeniden adlandırdı.
Washington, ağabeylerinin İngiltere'deki Appleby Grammar School'da aldığı gibi resmi bir eğitime sahip değildi, ancak Hartfield'daki Kilise Okuluna giderek matematik, trigonometri ve arazi araştırmayı öğrendi. Washington yetenekli bir ressam ve harita yapımcısıydı. Erken yetişkinlik döneminde "hatırı sayılır bir güçle" ve "hassasiyetle" yazıyordu;  ancak yazıları biraz espri ya da mizah sergiliyordu. Hayranlık, statü ve güç arayışında, eksikliklerini ve başarısızlıklarını bir başkasının etkisizliğine atfetme eğilimindeydi.
Washington sık sık üvey kardeşi Lawrence'ın yaşadığı Vernon'u ve onun kayınpederi William Fairfax ait bir yerleşim olan Belvoir'ı ziyaret etti. Fairfax, Washington'un patronu ve vekil babası oldu. Washington, Fairfax'ın Shenandoah Valley adlı mülkünü inceleyen bir ekiple 1748'de bir ay geçirdi.  Ertesi yıl College of William & Mary 'den bir eksper lisansı aldı.  Washington alışılmış çıraklık hizmetini vermemiş olsa da, 20 Temmuz 1749'da Fairfax onu görev yemini için Culpeper County'ye götürdü.  Daha sonra sınır bölgesine aşina olmasına rağmen 1750'de işten istifa ederek Blue Ridge Dağları'nın batısında anketler yapmaya devam etti.
Washington, 1751'de, iklimin kardeşinin tüberkülozunu iyileştireceğini umarak Lawrence'a Barbados'a eşlik ettiğinde tek yurtdışı seyahatini yaptı.  Washington, kardeşinin çiçek hastalığı sırasında çiçek hastalığına yakalandı.  Lawrence 1752'de öldü ve Washington, Mount Vernon'u onun dul eşinden kiraladı; 1761'deki ölümünden sonra onu miras aldı.
Fransız-Kızılderili Savaşı

1754'ün yaz aylarında, Washington yakın ilişkilerinden faydalanarak Virginia Valisi tarafından eyalet milisinin komutanlığına getirildi. Milis, Fransızların ve İngilizlerin savaştığı batıdaki bölgelerde, rakibin Fransızların karakollarını ve keşif birliklerini aramakla görevliydi. Bu süreç içinde Washington, Virginia'nın batı sınırında bir dizi kale kurdu ve Ohio Vadisi'ne giren Fransızlarla müzakereleri yürüttü. Artan gerilim Fransızlarla ve onlarla müttefik yerli kabilelerle Fransız-Kızılderili Savaşı’na sebep oldu.
Washington’un liderliğindeki heterojen birlik, el değmemiş bölgelerde haftalarca süren yürüyüşlerin ardından nihayet bugünün Pittsburgh yakınlarında bir Fransız birliğiyle karşılaştı ve karşılaşmayı takip eden müsademede Fransız birliğini yendi. Çok şanlı bir çatışma olmasa da bu ilk savaş tecrübesi Washington’a askeri lider namını kazandırdı. Sonraları rakibin daha üstün silahlı kuvvetleri tarafından Fort Necessity'de kuşatıldı. Serbest geri çekilme karşılığı mütarekeye zorlandı.
Bir sonraki yıl, yarbay rütbesinde İngiliz ordusunun Braddock Seferi’ne katıldı. Altında 3 atı vurulduğu ve felaketle sonuçlanan Monongahela Muharebesi’nde oldukça basiretli davranıp geri çekilme kararı aldı. Sonra albay rütbesinde Virginia’nın ilk düzenli alayını kurarak savaşa katıldı ve eyaletindeki bütün birliklerin başkomutanlığına getirildi. Asıl savaş komşu bölgelerde gerçekleşse de, Virginia’nın batı sınırını Fransız birliklerine karşı başarıyla korudu. 1758 yılında, ‘Fort Duquesne’ adında Fransız kalesinin alınmasında belirleyici rol oynadı.
Savaş süreci içinde İngiliz subayların gerisine itilmesi ve milislerinin sadece sınır koruma olarak kullanılması ona anavatanına karşı bir daha atlatamayacağı kin duyguları beslemesine sebep oldu. 1759'da alayından ayrılarak Virginia meclisinde milletvekili oldu.
Kızılderililer ile mücadelesi

Washington Amerika'nın Kızılderililere karşı soykırımında önemli yer almıştır. Tümgeneral John Sullivan'a, 1779 yılında Iroquoilora saldırıp 'Yöredeki bütün yerleşim yerleri tamamen harabeye dönene kadar, barış amaçlı hiçbir görüşme önerisini dinlememe' emri verdi. Sullivan emredildiği gibi yaptı ve ilk raporunda açıkladığı gibi, yerlilerin 'geçimlerini sağlayan her şeyi yıkıp yok ettiğini, vahşi hayvanlar gibi avlandığını' bildirdi. Yapılan vahşet Washington tarafından da onaylanmıştır. Washington 1783'te şunları söylemiştir; 'Kızılderililer, Beyazlardan toplu yıkımdan başka bir şey görmeyi hak etmeyen vahşi hayvanlardır. Kurtlardan pek farkı yoktur, en sonunda her ikisi de, biçim olarak farklı olsalar da av hayvanlarıdır.' Richard Drinnon - Facing West 15 Aralık 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.[kaynak doğrulanamadı]
İntifada

Birinci İntifada (ayaklanma) veya Birinci Filistinli İntifada, İsrail'in, Aralık 1987'den 1993 Oslo Anlaşmasının imzalanmasına kadar süren, Filistin topraklarını ele geçirmesine karşı, Filistinlilerin ayaklanmasıdır. Ayaklanma 9 Aralık'ta Cebaliye mülteci kampında başladı. Gittikçe yükselen tansiyon, ölen Filistinli ve İsrailliler ve son olarak İsrail ordusuna ait bir aracın dört Filistinli'ye çarpıp öldürmesi, ayaklanmayı ateşledi. Aracın dört Filistinliye kasıtlı çarptığı söylentisi hızlı bir şekilde Gazze'de, Batı Şeria’da ve Doğu Kudüs’te yayıldı. Genel grev, Gazze ve Batı Şeria’daki İsrailli kurumları boykot, ordu emirlerine karşı sivil itaatsizlik, İsrail yerleşkelerinde çalışmamak, İsrail ürünlerini satın almamak, vergi vermemek, Filistinli araçları İsrail ehliyetleriyle kullanmayı reddetmek, grafitiler yapmak, barikatlar kurmak ve Filistin sınırları içindeki İsrail’e ait askeri binalara taş ve molotofkokteyli atmak, ayaklanma sürecinde gerçekleşen eylemlerdi. Buna cevaben, İsrail, ayaklanmaları durdurmak için 80.000 askeri mobilize etti. Çocuk haklarını dünya çapında savunan “Save the Children” raporuna göre ilk iki yıl boyunca, 18 yaş altı bütün Filistinlilerin %7'si ateşlenen silahlardan, dayaklardan veya göz yaşartıcı gazdan dolayı yaralandı. Filistinlilerin kendi arasında, İsraille iş birliği yapma suçlamarından dolayı gerçekleşen şiddet eylemleri de ayaklanmaların daimi özelliklerinden biriydi. İsrail güvenlik güçleri 1087 Filistinliyi öldürürken, Filistinliler, 100 İsrailli sivili ve 60 İsrail güvenlik personelini öldürdü, 1400'den fazla sivili ve 1700 askeri yaraladı. Filistinliler 822 Filistinliyi, İsraille iş birliği yapma suçlamalarıyla öldürdü, yarısından fazlasının sonralarda İsraille hiçbir alakalarının olmadığı kanıtlandı. (1988-Nisan 1994)
Bir sonraki ayaklanma (İkinci İntifada) Eylül 2000'den 2005 yılına kadar sürdü.
İntifada
Genel Sebepler

Filistinliler ve destekçileri, İntifada'nın; İsrail'in baskılarına, hukuk dışı ölümlere, toplu tutuklamalara, evlerin yıkılmalarına ve sürgünlere karşı protestolar olduğunu savunurlar. İsrail'in 1967 yılındaki Altı Gün Savaşında Batı Şeria, Kudüs, Sina Yarımadası ve Gazze Şeridi'ni ele geçirmesinden sonra, bu topraklardaki Filistinliler arasında tansiyon yükseldi. Filistinliler arasındaki yüksek doğum oranı ve yeni yaşam alanları inşa etmek ve tarım için izin verilen alanların az olması, büyüyen bir nüfus ve artan işsizlikle kötüye giden yaşam şartları anlamına geldi. Üniversite mezunları bile iş bulamıyordu. İntifada döneminde, sekiz eğitimli Filistinliden sadece biri eğitimine uygun iş bulabiliyordu .
İsrail İşçi Partisi'nden, daha sonra Savunma Bakanı olan İzhak Rabin, Ağustos 1985'te, Filistinlilere karşı sürgün politikasını İsrail'in Filistinlillerin ayaklanmalarına karşı yürüttükleri politikalarına ekledi. Bu, sonraki 4 yılda 50 sürgün ve ekonomik entegrasyon ve İsrail yerleşkelerinin artması anlamına geldi. Öyle ki Batı Şeria'daki Yahudi yerleşim alanlarında, 1984 yılında 35.000 olan nüfus 90'ların ortasında 130.000'e ulaştı. İsrail'in Filistinlileri bulundukları topraklardan uzaklaştırma politikaları intifadayı genel olarak etkiledi.