stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2023 Kahramanmaraş depremlerindeki kayıplar
Kayıplar > Diğer ülkelerde kayıplar ve hasar

| Ülke | Ölümler>  | Ölümler>  | Kay> .Kay. |
| --- | --- | --- | --- |
|  Suriye | 4431 |  |  |
|  Afganistan | 116 | — |  |
|  Filistin | 54 | 51 |  |
|  KKTC | 29 | — |  |
|  Yemen | 29 | — |  |
|  Fas | 19 | — |  |
|  Lübnan | 16 | 3 |  |
|  Irak | 13 | — |  |
|  Azerbaycan | 10 | — |  |
|  Ermenistan | 9 | 2 |  |
|  İtalya | 7 | — |  |
|  Filipinler | 6 | — |  |
|  Gürcistan | 5 | — |  |
|  Ukrayna | 5 | — |  |
|  Endonezya | 4 | — |  |
|  Fransa | 4 | — |  |
|  Özbekistan | 4 | — |  |
|  ABD | 3 | — |  |
|  Avustralya | 3 | — |  |
|  Hollanda | 3 | — |  |
|  İran | 3 | — |  |
|  Moldova | 3 | — |  |
|  Avusturya | 2 | — |  |
|  Cezayir | 2 | — |  |
|  Kazakistan | 2 | — |  |
|  Mısır | 2 | — |  |
|  Yunanistan | 2 | — |  |
|  Belçika | 1 | — |  |
|  Bosna-Hersek | 1 | — |  |
|  Bulgaristan | 1 | — |  |
|  Çekya | 1 | — |  |
|  Çin | 1 | — |  |
|  Gana | 1 | — |  |
|  Hindistan | 1 | — |  |
|  Kanada | 1 | — |  |
|  Kamerun | 1 | — |  |
|  Kırgızistan | 1 | — |  |
|  Kolombiya | 1 | — |  |
|  Rusya | 1 | — |  |
|  Sırbistan | 1 | — |  |
|  Sri Lanka | 1 | — |  |
|  Sudan | 1 | — |  |
|  Suudi Arabistan | 1 | — |  |
|  Tayland | 1 | — |  |
|  Uganda | 1 | — |  |
|  Ürdün | 1 | — |  |
Depremde 45'i Suriye'de ve 20'si Türkiye'de olmak üzere en az 65 Filistinli hayatını kaybetti. Her iki ülkede de dört Lübnan uyruklu kişi öldü: Libya'dan dört kişi; ikisi Lazkiye'de, diğer ikisi Gaziantep'te olmak üzere öldü. Hatay'da Moldovalı bir kadın ve iki çocuğu öldü. Hollanda'dan, ikisi iş gezisinde olan, üç kişi öldü. Gürcistan'dan da üç kişi Türkiye'de öldü. Antakya'da Faslı bir kadın, Malatya'da bir Özbekistan vatandaşı ölürken 13 Özbek vatandaşının kayıp olduğu bildirildi. Liman kenti İskenderun'da Taylandlı ve Bulgar bir kadın öldü. Kahramanmaraş'ta Endonezyalı bir kadın ve bir yaşındaki çocuğu öldü. Üç Amerikalı, iki Ukraynalı ve bir Azerbaycanlı kadın öldü. Yedi Kıbrıslı Türk'ün de 7 Şubat'ta Hatay ve Kahramanmaraş illerinde öldüğü bildirildi. Gazimağusa'dan gelen bir grup öğrenci, Adıyaman'da kaldıkları otelin çökmesi sonucu mahsur kaldı. 9 Şubat'ta Avustralya vatandaşı bir kişinin öldüğü doğrulandı; Avustralya dış işleri bakanlığı dört kişinin kayıp olduğunu belirtti.
Türkiye'de ikamet eden çok sayıda Suriyeli öldü. Göç İdaresi Başkanlığı'na göre Türkiye'nin güneyinde Gaziantep'te 460.150, Antakya'da 354.000, Şanlıurfa'da 368.000, Adana'da 250.000 olmak üzere 1,75 milyon Suriyeli yaşıyordu. 6-7 Şubat tarihlerinde Türkiye Sağlık Bakanlığı, Bab al-Hava Sınır Kapısından geçen akrabalarına 135 Suriyelinin cenazelerini teslim etti.
Deprem Lübnan, Kıbrıs, Ürdün, Irak, İsrail, Gürcistan ve Mısır'da da hissedildi.
Kayıplar > Kayıp tahminleri

Kandilli rasathanesinden jeofizik profesörü Şerif Barış, depremin yaratacağı yıkımın, 18.373 kişinin öldüğü 1999 Gölcük depremine benzer bir etki bırakabileceğini söyledi. Dünya Sağlık Örgütü önlemler hızlı alınmazsa kayıp sayılarının sekiz kat daha fazla olabileceği konusunda uyarıda bulundu. Artçı şoklar ve soğuk gibi koşullardan kaynaklanan komplikasyonlar nedeniyle can kaybının 20.000'e ulaşabileceği belirtildi.
Amerika Birleşik Devletleri Jeolojik Araştırma Kurumu PAGER, ekonomik kaybın %34 ihtimalle 1 milyar ile 10 milyar dolar arası; %30 ihtimalle 10 milyar ile 100 milyar dolar arasında olacağını belirtti.
Deprem sonrası Türkiye borsaları değer kaybetti. Ana hisse senetleri yüzde 5'e kadar, bankalar yüzde 5,5 düştü fakat sonrasında düzeldi. Ülkenin ana borsası 6 Şubat'ta %1,35 düştü. Borsa İstanbul 7 Şubat'ta %8,6; 8 Şubat sabahı işlemlere ara verilmeden önce de %7'den fazla düştü. Bu düşüşlerin ardından Borsa İstanbul beş gün süreyle kapatılacağını ve o gün yapılmış işlemlerin iptal edileceğini duyurdu.
TÜRKONFED raporunda 72 bin can kaybı ve maddi hasarın 84 milyar dolar olabileceği belirtildi.
Avrupa İmar ve Kalkınma Bankası Türkiye Direktörü Arvid Tuerkner deprem sonrası yeniden inşa maliyetinin 100 milyar doları bulabileceğini belirtti.
Adıyaman şehir merkezinde yıkılmış bir binaya ait enkaz
Hasar alan tarihî Kurtuluş Camii'nden bir görüntü, Gaziantep
Depremlerin ardından Gaziantep'in Islahiye ilçesinin havadan bir görünümü
Hatay'daki yıkımı gösteren bir fotoğraf
İskenderun Latin Katolik Kilisesinin deprem sonrası hali
Deprem sonrasında İskenderun Limanı'ndaki konteyner kısmında çıkan yangının uzaydan bir görünümü
Depremlerin ardından Kahramanmaraş, 9 Şubat 2023
Osmaniye'de bir arama-kurtarma çalışması
Gordana Siljanovska-Davkova

| Gordana Siljanovska-Davkova Гордана Силјановска-Давкова |
| --- | --- |

Gordana Siljanovska-Davkova, 2025
Kuzey Makedonya Cumhurbaşkanı
Görevde
Makama geliş  12 Mayıs 2024
Başbakan: Talat Caferi Hristijan Mickoski
Yerine geldiği: Stevo Pendarovski
Kuzey Makedonya Meclisi Üyesi
Görev süresi 4 Ağustos 2020 - 12 Mayıs 2024
Devlet Bakanı
Görev süresi 17 Ağustos 1992 - 20 Aralık 1994
Başbakan: Branko Crvenkovski
Makedonya Cumhuriyeti Meclisi Anayasa Komisyonu Üyesi
Görev süresi 25 Kasım 1990 - 17 Ağustos 1992
Kişisel bilgiler
Doğum: 11 Mayıs 1953 (71 yaşında) Ohri, Makedonya SC, Yugoslavya SFC
Partisi: İç Makedon Devrimci Örgütü - Makedonya'nın Ulusal Birliği Demokratik Partisi
Çocuk(lar): 2
Bitirdiği okul: Üsküp Aziz Kiril ve Metodius Üniversitesi Ljubljana Üniversitesi (PhD)
Mesleği: Hukukçu • Profesör • Siyasetçi
Gordana Siljanovska-Davkova (Makedonca: Гордана Силјановска-Давкова; d. 11 Mayıs 1953), Mayıs 2024'ten bu yana Kuzey Makedonya'nın 6. cumhurbaşkanı olan Makedon üniversite hukuku profesörü ve hukukçudur. Kendisi 2019 cumhurbaşkanlığı seçiminde aday olmuş ve ikinci turda Stevo Pendarovski'ye karşı kaybetmiştir. Daha sonra 2024 cumhurbaşkanlığı seçimlerinde tekrar aday olmuş ve Pendarovski'yi açık ara farkla mağlup etmiştir. Kuzey Makedonya'nın ilk kadın cumhurbaşkanıdır.
İlk yılları ve eğitimi

Gordana Siljanovska-Davkova 11 Mayıs 1953'te Ohri, Yugoslavya'da (günümüzde Kuzey Makedonya) doğdu. İlk ve orta öğrenimini Üsküp'te tamamladı. Üsküp Aziz Kiril ve Metodius Üniversitesi Hukuk Fakültesinden 1978 yılında mezun oldu ve aynı zamanda yüksek lisans derecesini aldı. Yerel Özyönetim - Normlar ve Gerçeklik Arasında başlıklı tezini Ljubljana Üniversitesinde savunmuş ve doktora derecesini almıştır.
Kariyeri

1989'da Üsküp Hukuk Fakültesinde siyasal sistemler alanında yardımcı doçent, 1994'te ise anayasa hukuku ve siyasal sistemler alanında doçent oldu. Anayasa hukuku, siyasal sistemler, çağdaş siyasal sistemler ve yerel özyönetim konularında dersler vermiştir. Makedonya Cumhuriyeti Meclisi Anayasa Komisyonu üyeliği (1990-1992) ve Branko Crvenkovski'nin ilk kabinesinde portföysüz bakanlık (1992-1994) yapmıştır. Aynı zamanda BM uzmanı ve Avrupa Konseyi Bağımsız Yerel Yönetimler Grubu başkan yardımcısıydı. Venedik Komisyonu üyesi olarak (2008-2016) Demokratik Kurumlar, Yargı, Latin Amerika ve Anayasal Adalet Konseyi Alt Komisyonlarında görev yapmıştır. Anayasa hukuku ve siyasal sistem üzerine 200'e yakın bilimsel makalenin yazarıdır.
VMRO-DPMNE'nin Struga'daki konferansında, 2019 cumhurbaşkanlığı seçiminde partinin adayı olarak gösterildi. Aday gösterilmesinin ardından, kazanması halinde ikinci bir referandum başlatacağına ve ülkeye eski adını geri vereceğine söz verdi. Stevo Pendarovski tarafından yenilgiye uğratıldı.
Siljanovska 2024 seçiminde cumhurbaşkanlığı için tekrar aday oldu. Bu kez görevdeki Pendarovski'yi büyük bir farkla yenerek Kuzey Makedonya'da cumhurbaşkanı seçilen ilk kadın oldu.
Siljanovska, göreve başlamasından birkaç gün önce Bulgaristan ile 2017'de imzalanan İyi Komşuluk Anlaşması'nın revize edilmesi lehinde ve Kuzey Makedonya'nın AB'ye üye olabilmesi için şart koşulan Bulgarların ülkenin anayasasına dahil edilmesi aleyhinde konuştu. Bu vesileyle Bulgaristan Başbakan Vekili Dimitar Glavçev, Bulgaristan'ın Kuzey Makedonya'ya daha fazla taviz vermeyeceğini belirtti. Cumhurbaşkanı Rumen Radev ise Kuzey Makedonya anayasasının değiştirilmesi ve Bulgarların haklarına saygı gösterilmesinin yanı sıra orada Bulgaristan'a karşı nefret söyleminin durdurulması gerektiğini söyledi.
Cumhurbaşkanlığı

Siljanovska 12 Mayıs 2024 tarihinde cumhurbaşkanı olarak göreve başladı. Açılış konuşması sırasında ülkesinden resmi adı olan "Kuzey Makedonya" yerine "Makedonya" olarak bahsetti. Bu durum Yunan Büyükelçisi Sophia Philippidou'nun protesto amacıyla ülkeyi terk etmesine yol açtı. Bunun üzerine Yunanistan Dışişleri Bakanlığı Siljanovska'nın eylemlerinin Prespa Anlaşması'nın ihlali anlamına geldiğini ve iki ülke arasındaki ilişkilerin yanı sıra Kuzey Makedonya'nın Avrupa Birliği üyeliğini de tehlikeye attığını açıkladı. AB Komisyonu Başkanı Ursula von der Leyen de Siljanovska-Davkova'yı yeni görevinden dolayı kutladıktan sonra Kuzey Makedonya'nın AB'ye katılma perspektifini Prespa Anlaşması'na saygı gösterilmesine bağlayan sözlerine tepki gösterdi. Siljanovska ayrıca ülkeyi "kadınlaştırma" ve "Avrupalılaştırma" sözü verdi ve konuşması boyunca Kuzey Makedonya'da kadınların rolüne vurgu yaptı.
VMRO-DPMNE'nin 2024 Kuzey Makedonya parlamento seçimlerinin ardından Kuzey Makedonya Meclisinde çoğunluğu elde etmesinin ardından Siljanovska-Davkova, VMRO-DPMNE lideri Hristijan Mickoski'den 6 Haziran'da yeni bir hükûmet kurmasını istedi.
Kişisel yaşamı ve görüşleri

Gordana Siljanovska-Davkova, evli ve iki çocuk annesidir.
2017-2018 yılları arasında kamuya mal olmuş bir kişi olarak Arnavutçanın genişletilmesi yasasının kabul edilmesine karşı çıkmıştır. Makedonya'nın isim anlaşmazlığını çözmek için Yunanistan ve Kuzey Makedonya arasında imzalanan Prespa Anlaşması'nı "ulusal hukukun ihlali" ve "Makedonya vatandaşlarının kolektif ve bireysel insan haklarının ciddi bir ihlali" olarak değerlendirmektedir. Davkova, Bulgaristan ile imzalanan ve karşılıklı olmadığını düşündüğü İyi Komşuluk Anlaşması'na ve AB tarafından ülkenin bloğa üye olması için şart koşulan Kuzey Makedonya'daki Bulgarların resmi bir etnik azınlık olarak tanınmasına karşı çıkıyor.
Cumhurbaşkanlığı devir teslimi 2024
Oyak-Renault

Başlığın diğer anlamları için OYAK sayfasına bakınız.
Başlığın diğer anlamları için Renault (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |

Endüstri: Otomotiv endüstrisi
Kuruluş: 1969
Genel merkezi: Ümraniye, İstanbul   Nilüfer, Bursa, 
Hizmet alanları: Türkiye
Ürün: Otomobiller
Sahibi: Renault: %51 Oyak: %49
Çalışan sayısı: 5.739
Web sitesi: oyak-renault.com.tr
Oyak-Renault Otomobil Fabrikaları Anonim Şirketi, 1969 yılında Türk Oyak ve Fransız Renault grubunun katılımı ile kurulan şirket, Renault marka binek araçlarının ve mekanik parçalarının üretimi ve ihracatını gerçekleştirmektedir. Şirketin Bursa'da Organize Sanayi Bölgesi'nde kurulu bulunan fabrikası, bugün yıllık yaklaşık 360.000 adet otomobil üretim kapasitesi ile Renault'nun Batı Avrupa dışında en yüksek kapasiteye sahip fabrikası konumundadır. Fabrikada üretilen tüm modeller Avrupa ülkelerinin yanı sıra Bağımsız Devletler Topluluğu ülkelerine ihraç edilmektedir. Oyak-Renault, Türk otomotiv sektöründe otomobil ile birlikte motor, vites kutusu, ön/arka takım, motor beşiği ve yürüyen aksamların üretimini gerçekleştiren tek kuruluştur.
Kuruluşundan günümüze kadar çalışmalarında kalite standartlarını hep ön planda tutmasıyla dikkat çeken Oyak-Renault, ISO 9001 Kalite Güvence Sistem Belgesi'ni sektörde ilk alan kuruluş olmuştur. Şirket ayrıca ISO 14001 Çevre Yönetim Sistem Belgesi'ne sahiptir.
Merkezi İstanbul'dadır. Sermayesinin %51'i Fransız Renault SA grubuna, %49'u da Türk Oyak grubuna aittir.
Firma 2018 yılında 336 bin 888 adet otomobil, 602 bin 421 adet motor üretmiştir. Aynı yılda otomobil üretiminin yaklaşık %80'ini ihraç ettiği açıklamıştır.
Renault Clio'nun ardından bu kez onun ikizi diyebileceğimiz yeni Mitsubishi Colt tanıtıldı. 2023 Yılının sonunda Avrupa'da satışa sunulması planlanan yeni Colt, OYAK Renault tarafından Bursa'da üretilecek. Türkiye'de satılmayacak Colt Mitsubishi'nin Avrupa'ya açılmasında da bu yolu kullanacak.
Model Genel Bakış

Renault 12
1971-1989
Renault 12 Toros
1989-2000
Renault 9 Broadway
1985-2000
Renault 11 Flash
1987-1996
Renault 21 Manager
1990-1998
Renault 19
1992-1996
Renault 19 Europa
1996-2002
Renault Mégane
1997-2003
Renault Mégane Grand Tour
1998-2003
Renault Clio Symbol
Renault Thalia (İhracat)
1999-2006
Renault Mégane Sedan                                                 2003-günümüze
Renault Clio HB
2006-2011
Renault Clio Grand Tour
2007-2005
Renault Symbol
Renault Thalia (İhracat)
2008-2012
Renault Fluence
2009-2016
Renault Mégane HB
2009-2020
Renault Clio E-Tech                                                      2012-günümüze
Renault Clio Estate                                                                                                                    2012-2020
Renault Duster                                                                                          2024-günümüze
Dacia Duster lll                                                                                             2024-günümüze
Mitsubishi Colt                                               2023-günümüze
İbn Ebî Useybia

| İbn Ebî Useybia |
| --- | --- |
Doğum: 1203 Şam
Ölüm: 1270
Milliyet: Arap

Kariyeri
Dalı: Tıp ve Tarih
Etkiledikleri: Hipokrat, Galen, İbn-i Sina, Farabi, İbn Rüşd
 

İbn Ebî Useybia (1203 Şam -1270), Arap hekim ve tarihçi. Şam'da Hazrec ailesinden biri olarak dünyaya geldi. Şam ve Kahire'de tıp eğitimi aldı. 1236'da Kahire'de yeni bir hastanede çalıştı ve ardından Sarkar'daki emir Azeddin'in hekimi olarak çalıştı. Tıpla ilgili çalışmalarının dışında 380 kadar hekim ve bilim insanının biyografisini içeren bir eser bırakmıştır.
Eserleri

Useybia'nın en önemli eseri Tabakât-ül-Etibbâ (Doktor kuşaklarının bilgilerinin kaynakları) adlı eseridir. Bu eser 15 bölümden oluşur, 380 adet doktor ve bilim insanının biyografisini içerir ve tıp tarihinin kökenlerini aydınlatmaya çalışır. Ele aldığı kişiler sadece Müslüman bilim adamları değildir, aralarında Yunan, Arap, Pers, Hint bilim adamları da vardır. Eser, İbn-i Sina, Farabi, İbn-i Rüşd, Galen, Hipokrat gibi hekim ve bilim adamları hakkında bilgiler içermesinin dışında, 13, yüzyılda doğu dünyasında gelişen tıp biliminin işlevi ve işleyiş biçimi hakkında da genel bir bakış elde etmemizi sağlar.
Useybia'nın bu eseri dışında bir kısmı kaybolmuş olan ve yine tıp konulu başka eserleri de vardır. Bilinen eserleri şunlardır:
Kitâb-ü Hikâyât-il-Etibbâ fî İlâcât-il-Edvâ
Kitâb-ül-İsâbât-ül-Müneccim
Kitâb-üt-Tecârib vel-Fevâid (Bu eserini tamamlayamamıştır)
Lockheed AC-130

| AC-130 Gunship |
| --- | --- |
4. Özel Harekât Filosundan bir AC-130J gunship
Türü: Kara taarruz uçağı ve yakın hava desteği gunship'i
Ulusal köken:  ABD
Üretici: Lockheed Martin Boeing
İlk uçuş: 1967, AC-130A ile
Hizmete giriş: AC-130A: 1968 AC-130H: 1969 AC-130U: 1995 AC-130W: 2012 AC-130J: 2017
Hizmetten çıkış: AC-130A: 1995 AC-130H: 2015 AC-130U: 2020 AC-130W: 2022
Durumu: Hizmette (AC-130J ile)
Ana kullanıcı: Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri
Gelişimi: Lockheed C-130 Hercules Lockheed Martin C-130J Super Hercules
Lockheed AC-130 gunship, C-130 Hercules nakliye, sabit kanatlı uçağının ağır silahlı, uzun ömürlü, yer saldırı varyantıdır. Gelişmiş sensörler, navigasyon ve atış kontrol sistemleri ile entegre edilmiş çok çeşitli kara saldırı silahları taşır. Diğer modern askerî sabit kanatlı uçakların aksine AC-130 görsel hedeflemeye dayanır. Geniş profili ve 7,000 feet (2,100 m) civarındaki düşük çalışma irtifaları onu kolay bir hedef hâline getirdiğinden, yakın hava desteği görevleri genellikle geceleri uçurulur.
Gövde Lockheed Martin tarafından üretilirken, Boeing gunship'e dönüştürme ve uçak desteğinden sorumludur. Vietnam Savaşı sırasında "Project Gunship II" olarak geliştirilen AC-130, Douglas AC-47 Spooky ya da "Gunship I "in yerini almıştır. Tek operatör AC-130J Ghostrider kullanan Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri'dir. Yakın hava desteği rolleri arasında kara birliklerini desteklemek, konvoylara eşlik etmek ve kentsel operasyonlar yer alır. Hava müdahale görevleri planlı hedeflere ve fırsat hedeflerine karşı yürütülür. Kuvvet koruma görevleri hava üslerini ve diğer tesisleri savunmayı içerir. AC-130J'ler Hurlburt Field, Florida ve Cannon AFB, New Mexico'da konuşludur; gunship'ler dünya çapında konuşlandırılabilir. Filolar, Amerika Birleşik Devletleri Özel Operasyonlar Komutanlığı'nın bir bileşeni olan Hava Kuvvetleri Özel Operasyonlar Komutanlığı'nın (AFSOC) bir parçasıdır.
AC-130'un basınçsız bir kabini vardır ve silahlar gövdenin iskele tarafından ateşlenecek şekilde monte edilmiştir. Bir saldırı sırasında, gunship hedefin etrafında geniş bir daire çizerek bir pilon dönüşü gerçekleştirir, böylece geleneksel bir bombardıman saldırısından çok daha uzun süre ateş edebilir. AC-130H Spectre iki adet 20 mm M61 Vulcan topu, bir adet L/60 Bofors 40 mm topu ve M137 105 mm topu ve M102 obüsünden M37 geri tepme mekanizması ile silahlandırılmıştı; 1994'ten sonra 20 mm toplar kaldırıldı. Yükseltilmiş AC-130U Spooky, Spectre'nin iki adet 20 mm topu yerine 25 mm GAU-12 Equalizer topuna, geliştirilmiş bir atış kontrol sistemine ve artırılmış mühimmat kapasitesine sahiptir. Yeni AC-130J, MC-130J Commando II özel operasyon tanker uçağına dayanıyordu. AC-130W Stinger II, hassas saldırı paketi de dahil olmak üzere yükseltmelerle modifiye edilmiş bir C-130H'dir.
Geliştirme > Kökeni

Vietnam Savaşı sırasında C-130 Hercules, görev dayanıklılığını artırmak ve mühimmat taşıma kapasitesini artırmak için Douglas AC-47 Spooky gunship'in (Project Gunship I) yerini almak üzere seçildi. Helikopterlerden daha hızlı uçabilen ve yüksek irtifalarda mükemmel havada kalma süresine sahip olan pilon dönüşünün kullanılması AC-47'nin yerdeki tek bir noktaya sürekli ve isabetli ateş açmasını sağlamıştır.
1967 yılında JC-130A 54-1626, AC-130A savaş gemisi prototipine dönüştürülmek üzere seçildi (Gunship II Projesi). Değişiklikler Wright-Patterson Hava Kuvvetleri Üssü'nde Havacılık Sistemleri Bölümü tarafından yapıldı. Ön kapıya doğrudan görüşlü bir gece görüş teleskopu yerleştirildi, sol tekerlek yuvasının ön kısmına erken bir ileri görüşlü kızılötesi cihaz yerleştirildi, minigun'lar ve döner toplar sol taraf boyunca aşağıya ve arkaya bakacak şekilde sabitlendi. Analog ateş kontrol bilgisayarı prototipi Wright-Patterson AFB'deki USAF Aviyonik Laboratuvarında Kraliyet Hava Kuvvetleri Kanat Komutanı Tom Pinkerton tarafından el yapımı olarak üretilmiştir. Prototipin uçuş testleri öncelikle Eglin Hava Kuvvetleri Üssü'nde gerçekleştirilmiş, ardından daha ileri testler ve modifikasyonlar yapılmıştır. Eylül 1967'de uçak savaş testlerine hazır olarak sertifikalandırıldı ve 90 günlük bir test programı için Güney Vietnam'daki Nha Trang Hava Üssüne uçuruldu. AC-130 daha sonra AC-119 Shadow (Project Gunship III) ile desteklendi, ancak daha sonra bu uçağın gücünün yetersiz olduğu kanıtlandı.
Yedi uçak daha 1968'de AC-130 prototipi gibi "Plain Jane" konfigürasyonuna dönüştürüldü  ve bir uçak 1969'da "Sürpriz Paket" yenilemesini aldı. Sürpriz Paket yükseltmesi en son 20 mm döner otomatik topları ve 40 mm Bofors topunu içeriyordu, ancak 7.62 mm yakın destek silahı yoktu. Sürpriz Paket konfigürasyonu AC-130E'nin aviyonik sistemleri ve silahları için bir test yatağı görevi gördü. 1970 yılında "Pave Pronto" projesi kapsamında 10 AC-130A daha satın alındı. 1971 yazında Sürpriz Paket AC-130'lar Pave Pronto konfigürasyonuna dönüştürüldü ve yeni takma adları "Thor" oldu. Bunu "PAVE Spectre" projesi için C-130E'lerin AC-130E'lere dönüştürülmesi izledi.  Proje isimleri ne olursa olsun, uçaklar daha yaygın olarak filonun çağrı işareti Spectre ile anılıyordu.
Geliştirme > Geleceği

2023 itibarıyla AC-130 gunship'ler 56 yıldır özel operatörlere yakın hava desteği sağlamaktadır. Her ne kadar bu uçaklar silahlarında, sensör paketlerinde ve karşı tedbirlerinde yapılan sürekli iyileştirmelerle güncelliğini korusa da, yüksek izleri ve düşük hava hızları nedeniyle gelecekte izin verilmeyen ortamlarda hayatta kalmaları beklenmemektedir. Stratejik ve Bütçesel Değerlendirmeler Merkezi gibi askerî analistler, AFSOC'un düşük maliyetli tek kullanımlık insansız ve gizli saldırı uçaklarının bir karışımı da dahil olmak üzere gelecekteki tartışmalı savaş bölgelerinde faaliyet gösterme rolünü doldurmak için daha gelişmiş teknolojilere yatırım yapmasını önermişlerdir. AFSOC, AC-130J'yi gelişmiş düşmanlara karşı etkili hâle getirmek için 105 mm'lik topu çıkarmak ve uçağı küçük seyir füzeleri, bir AESA radarı ve uyarlanabilir görev ağı geliştirmeleri ile yükseltmek de dâhil olmak üzere bir dizi değişiklik yapmayı düşünüyor.
Tasarım > Genel Bakış

AC-130, yer hedeflerine karşı gelişmiş sensörler, seyrüsefer ve atış kontrol sistemleri ile entegre edilmiş bir dizi silah taşıyan ağır silahlı, uzun ömürlü bir uçaktır. Uzun bir süre boyunca, gece veya kötü hava koşullarında bir hedef alanı üzerinde hassas ateş gücü veya alan doygunluğu ateşi sağlayabilir. Sensör paketi bir elektro-optik görüntü sensörü, kızılötesi sensör ve radardan oluşur. Bu sensörler gunship'in dost kara kuvvetlerini ve hedefleri çoğu hava koşulunda görsel veya elektronik olarak tanımlamasını sağlar.
AC-130U, uzun menzilli hedef tespiti ve tanımlaması için bir sentetik açıklıklı radar olan AN/APQ-180 ile donatılmıştır. Gunship'in seyrüsefer cihazları arasında ataletsel seyrüsefer sistemleri ve bir küresel konumlandırma sistemi bulunmaktadır. AC-130U, 1990'larda geliştirilen ve aynı anda iki hedefe saldırabilmesini sağlayan teknolojileri kullanmaktadır. AC-130H'nin iki katı mühimmat kapasitesine sahiptir. AC-130U bazı operasyonları gün ışığında gerçekleştirse de, muharebe görevlerinin çoğu gece yürütülür. AC-130H'nin birim maliyeti 132,4 milyon ABD doları, AC-130U'nun maliyeti ise 190 milyon ABD dolarıdır (2001 mali yılı doları).
Tasarım > Geliştirmeler

Vietnam Savaşı döneminde, Pave Pronto modifikasyonlarını takip eden çeşitli AC-130 versiyonları, normalde batık denizaltıları tespit etmek için kullanılan Dünya'nın manyetik alanındaki yerel sapmaları algılayabilen, sol ön burun radomunda bulunan faz dizili bir antene sahip oldukça hassas bir pasif cihaz olan Black Crow (AN/ASD-5 olarak adlandırıldı) adlı bir manyetik anomali dedektör sistemi ile donatıldı. Kara Karga sistemi AC-130A/E/H'nin hedefleme bilgisayarlarına bağlanarak Ho Chi Minh Yolu boyunca yoğun orman yaprakları altına gizlenmiş Kuzey Vietnam kamyonlarının korumasız ateşleme bobinlerinin tespit edilmesini sağladı. Ayrıca hedefleri tanımlamak ve yerlerini belirlemek için yerdeki hava kontrolörlerinin elle tutulan verici sinyallerini de tespit edebiliyordu.
PGM-38/U geliştirilmiş 25 mm yüksek patlayıcı yangın çıkarıcı mermi, AC-130U Gunship'lerinin 25 mm GAU-12/U silahı için uzak menzil ve beka kabiliyeti görevlerini genişletmek için yaratılmıştır. Bu mermi mevcut PGU-25 HEI ve MIL-STD-1316'yı karşılamak için FMU-151/B olarak adlandırılan bir M758 tapasının bir kombinasyonudur. FMU-151, çok hassas menzil ile geliştirilmiş bir ateşleme gecikmesine sahiptir.