I. Tahmasb'ın Kartli ve Kaheti seferleri
Dördüncü Sefer (1554-1557)

Sultan Süleyman döneminde son Osmanlı saldırısı olan ve 1553-1554 yıllarını kapsayan seferin hemen ardından kızılbaş ordusu Kartli üzerine yeni bir sefere başladı. Daha önceki tüm Osmanlı saldırıları gibi, bu Osmanlı harekâtı da her iki tarafa da büyük zarar verirken, onlara herhangi bir avantaj sağlamadı. Bu nedenle seferin bitiminden hemen sonra barış görüşmelerine başlanmış ve 1555'te Amasya Antlaşması ile sona ermiştir. Bu olayları 70 yıl sonra yazan ve geriye dönük olarak değerlendirme fırsatı bulan İskender Bey Münşi, Gürcü krallıklarının Osmanlılar tarafından Safeviler arasında bölünmesini Amasya Antlaşması'nın bir parçası olarak değerlendirmiştir. Ona göre, her iki taraf da Samtskhe, Kartli ve Kaheti topraklarının Safevilerin yetkisi altında kalması, Osmanlıların ise Basi Açık, Dadian ve Kuriyan'ı (Imeretia, Megrelia ve Guriya) kontrol etmesi konusunda anlaştılar.
Bu arada Kartli kralı I. Luarsab, daha fazla özerklik talep etmek için Safevi-Osmanlı çatışmasını tekrar kullandı. Osmanlı tehdidinden kurtulan Şah Tahmasb, güvenilir komutanı Şahverdi Sultan Ziyadoğlu Kaçar'ın yardımıyla Luarsab topraklarını işgal etti. Luarsab ŞahI. Tahmasb'ın, Osmanlı ordusuna karşı aynı savaş taktiklerini ona karşı kullandı ve onunla kesin bir savaştan kaçındı. Ancak daha iyi bir askeri strateji geliştiren Kızılbaş ordusu onu yenmeyi başardı ve yavaş yavaş başkentine yaklaştı. Sonuç olarak, 1554'te Gori şehrini ele geçirdiler. Savaşlar sırasında Mazrut, Parsatan ve Aydın kaleleri alınsa da o dönemde Kral Luarsab'ın annesinin ikametgâhı olan Aydın kalesi inatla direndi. Bu seferin en acımasız savaşı bu kalenin kuşatılması sırasında gerçekleşti. Luarsab savaşçılarının çoğunun Kızılbaşların saldırılarını püskürtmek için inatçı bir direniş gösterdi. Son olarak kale duvarında çatlaklar açıldı ve savunucuların direnişi bastırıldı. Safevi birlikleri birçok kişiyi kılıçtan geçirdi ve Luarsab'ın annesi de dahil olmak üzere birçok insanı esir aldı. Sonraki birkaç hafta boyunca, büyük miktarlarda ganimet, sığır ve yeni tutsak alarak bölgedeki diğer direniş ceplerini ezdiler. Safevi kaynakları, kralın annesinin sonraki kaderi hakkında hiçbir şey söylemez. Safevi kronikleri oybirliğiyle, Safevi birliklerinin bu sefer sırasında 30.000'den fazla Gürcü'yü ele geçirdiğini ve onları Safevi topraklarına aktardığını belirtiyor. Gazi Ahmed'e göre Kızılbaş ordusu kışı Gori yakınlarında geçirdi ve Ocak ayında Karabağ'a gitti. Şubat ayında Şah'ın sarayı ve ordusu güneye hareket etti ve Gence'ye terhis oldu, burada valisi Şahverdi Sultan Ziyadoğlu Kaçar, başarılı seferin onuruna Şah'ın sarayına bir ziyafet ve sekiz günlük şenlikler verdi. Bundan sonra Şah'ın ordusu Berde vilayetine gitti.
1557'de Luarsab, Gori'yi geri aldıktan ve 1557'de etkili bir ordu kurduktan sonra Safevi garnizonunu bölgeden kovdu. Bunu öğrenen Karabağ Beylerbeyi Şahverdi Sultan Ziyadoğlu, Luarsab'ın girişimlerine kesin olarak son vermek için yürüyüşe çıktı. Ancak onun süvarileri yolda pusuya düşürüldü. Kızılbaş ordusu ağır kayıplarla geri çekilmek zorunda kalırken, Şahverdi Han'ın müfrezelerinden birine komuta eden Muhammed Bey Çepni, Luarsab'ın müfrezesinin saflarını kırmayı başardı ve müfrezesinden bir savaşçı Luarsab ile savaşa girdi ve onu öldürdü. Muhammed Bey Çepni, kargaşadan yararlanarak Luarsab'ın atının dizginlerini tutarak kaçmayı başardı. Luarsab'ı öldürmeyi başaran Kızılbaş savaşçısı, Luarsab'ın savaşçıları tarafından öldürüldü. Luarsab'ın oğlu I. Simon iktidara geldi ve Kızılbaşlar'a karşı savaşa devam etti.
Beş yıl sonra, Simon Kaheti Çarı Levan ile askeri bir anlaşma imzaladı ve bu anlaşma Levan'ın kızı Nestan Darejan ile evlenmesiyle daha da güçlendi. Simon'ın amacı büyük bir ordu toplamak ve Tiflis'i Safevilerden geri almaktı. Levan'ın oğlu George ile birlikte, diğer birçok etkili eyalet soylusu koalisyona katıldı. Çağdaş bir tarihçiye göre, "kısa sürede o kadar çok savaşçı toplandı ki, eski göklerin gözleri yüzyıllardır o diyarda böyle bir şey görmemişti."