stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Grenache
Şarap bölgeleri > ispanya > Navarra

Komşu Rioja ile karşılaştırıldığında Garnacha bazlı Navarra karışımları daha hafif ve daha meyveli, daha erken tüketim amaçlıdır.
Ampelograflar Garnacha'nın Katalonya'nın Priorat bölgesinde birkaç yüz yıldır (muhtemelen yaklaşık 800 yıldır) var olduğuna inanıyor ancak 1990'lardan bu yana bölgenin eski Garnacha büyük ilgi topladı. Hırslı genç şarap üreticileri dalgası, Priorat'ın llicorella (kahverengi şist) temelli toprakları boyunca ekilen düşük verimli, çalı asması eğitimli Garnacha'yı yeniden keşfetti. Dik teraslara ve toprağa ekilen son derece eski asmaların (çoğu üzüm bağında ortalama yaş 35-60 yıl arasındadır) bu benzersiz kombinasyonu, çok düşük verim sağlar (hektar başına 5-6 hektolitre civarında), bu da Priorat'ı yoğun, zengin konsantre ve karanlık yapar. göze çarpan tanenli renkli şarap. Geleneksel Priorat şarabı neredeyse siyah renktedir ve içilebilmesi için yıllarca yaşlanmasını gerektirir. Priorat bölgesindeki tüm bağ arazilerinin yaklaşık % 40'ı Garnacha'ya ekilir ve geri kalanının çoğu Carignan'dır, ancak Cabernet Sauvignon, Syrah ve Merlot'un alanı, modernist üreticiler karmaşıklığı artırmak için bu çeşitleri karıştırmaya çalışırken 2000'den önce arttı. Bu yeni modern tarz Rahiplerin bazıları, gençliklerinde daha yumuşak, böğürtlen meyvesi gösterme eğilimindedir ve zamanla incir ve katran notaları geliştirir.
Şarap bölgeleri > İtalya

İtalya'da Grenache en çok Cannonau olarak Sardunya'da bulunur ve burada düzenli olarak % 15 civarında alkol seviyelerini koruyan, adanın koyu renkli, tam gövdeli kırmızı şaraplarında başlıca üzümlerden biridir. Sardunya DOC şarabı Cannonau di Sardegna yasalara göre en az %90 yerel Grenache'dir (Cannonau). Grenache ayrıca Sicilya, Umbria (Trasimeno göl bölgesinde), Marche (Bordò olarak adlandırılır) ve Calabria'da bulunur. Grenache İtalya'da Alicante, Tocai rosso, Granaccia, Vernaccia Nera gibi çeşitli isimlerle bilinir.
Şarap bölgeleri > Diğer Eski Dünya bölgeleri

Grenache, 19. yüzyıldan beri İsrail'de yetiştirilmektedir ve bir zamanlar Cezayir şarap endüstrisinde önemli bir üzümdü. Bugün hala Fas'ta Grenache rozeleri üreten bazı üreticiler vardır. Grenache'nin oldukça büyük ekimleri Kıbrıs'ta da bulunur ve Yunan adaları arasına dağılmıştır.
Şarap bölgeleri > Avustralya

Perpignan'dan bir klon 1832 koleksiyonunda James Busby ile Avustralya'ya geldi. Daha da önemlisi 1844'te Dr.Christopher Rawson Penfold tarafından Güney Avustralya'ya Güney Fransa'dan yeni kesimlerin sokulmasıydı. Güney Avustralya'da, özellikle McLaren Vale, Barossa Vadisi ve Clare Vadisi'nde ekimler patladı. 20. yüzyılın ortalarına kadar Grenache Avustralya'nın en yaygın ekilen kırmızı şarap üzüm çeşidiydi ve bu üzümün erken Avustralya endüstrisinin güçlendirilmiş "liman tarzı" şaraplarında hayati bir bileşen olduğu geniş Riverland bölgesinde önemli ekimler vardı. Avustralyalı şarap üreticileri birinci sınıf şaraplara daha fazla odaklanmaya başladıkça Grenache yavaş yavaş Şiraz ve daha sonra Cabernet Sauvignon tarafından Avustralya üzüm bağlarında desteklenerek gözden düştü. 20. yüzyılın sonları ve 21. yüzyılın başlarında, Güney Avustralya'daki eski asma ekimlerinin çeşitli Grenache üretmek için kullanılmasının yanı sıra "GSM" -Grenache, Syrah ve Mouvedre karışımlarının popüler hale gelmesiyle birlikte Grenache'ye olan ilginin canlandığını gördü. McLaren Vale'den Varietal Grenache, tatlı zenginlik ve baharatlı notalarla karakterize edilirken Barossa Valley Grenache, reçel, yoğun meyvemsi ile karakterizedir.
Şarap bölgeleri > Amerika Birleşik Devletleri

Erken Kaliforniya şarap endüstrisinde Grenache'nin yüksek verimi ve alkol seviyesi onu sürahi şarabı üretimi için ideal bir harmanlama bileşeni haline getirdi. Erken ekimler üzümün sıcağa ve kuraklığa karşı toleransından yararlandığı sıcak merkezi San Joaquin Vadisi'nde yoğunlaştı. İlk olarak Beyaz Zinfandel'e benzer kalitede ve özde tatlı, soluk renkli "beyaz Grenache" şarapları üretmek için kullanıldı. 20. yüzyılın sonları Rhone Rangers hareketinin öncülük ettiği çeşitliliğe olan ilginin canlandığını gördü. Bu üreticiler daha soğuk Orta Sahil bölgesinde dikim için Rhone vadisinden birinci sınıf çeşitli Grenache ve Rhone tarzı karışımların üretiminde kullanılmak üzere yeni çelikler ithal ettiler. Mendocino İlçesindeki Grenache'nin bazı tarihi eski asma ekimleri de son yıllarda ilgi topladı. 20. yüzyılın başlarında şarap tarihçisi Leon Adams'ın Amerika'nın Şarapları adlı bilimsel incelemesinde bahsettiği 1966 Yakima Valley rosé ile Grenache Washington şarap sanayinin erken gelişimi boyunca başarıyla şarap yapılacak birinci Vitis vinifera üzümlerindendi. Uzun geçmişine rağmen Grenache Washington'da küçük bir üzüm çeşidi oldu ancak son yıllarda eyaletteki "Rhone Ranger" hareketi nedeniyle ekimlerde artış görüldü. Horse Heaven Hills ve Columbia Gorge Amerikan Bağcılık Alanları'ndaki (AVA'lar) daha eski dikimler de ilgi görmeye başladı.
Şarap bölgeleri > Güney Afrika

Grenache Noir 19. yüzyılda Cape'e geldi ancak 1900'lerin başında bir Stellenbosch Üniversitesi profesörü tarafından doğrulandı. 2014 yılında Güney Afrika'da sadece 305 hektarlık alana ekilen çok fazla Grenache Noir olmasa da 100'den fazla Grenache bazlı karışımın çoğu Güney Afrika'nın ılık iklimi, kurak toprağı ve granitik toprakları nedeniyle şarap üreticileri arasında çok moda olduğunu kanıtlıyor.
Şarap bölgeleri > Diğer Yeni Dünya şarap bölgeleri

Dünyanın en çok ekilen kırmızı üzüm çeşitlerinden biri olmasına rağmen Grenache'nin Yeni Dünya'yı kolonileştirmesi Avustralya ve Kaliforniya'daki kaleler dışında sınırlı kaldı. Rhone Ranger hareketinin artan popülaritesi ve başarısı, çeşitliliğe daha fazla dikkat çekti ve Meksika, Şili, Arjantin, Uruguay ve Güney Afrika gibi yerlerde her yıl daha fazla Grenache ekimi ortaya çıkıyor.
Şaraplar

Grenache en çok harmanlanmış şaraplarda (Rhone şarapları veya GSM harmanları gibi) karşılaşılsa da Grenache'nin çeşitli örnekleri mevcuttur. Bir harmanlama bileşeni olarak Grenache, ilave tanenler olmadan getirdiği ilave gövde ve meyveliğe değer verir. Bir çeşit olarak, üzümün doğal olarak düşük fenolik konsantrasyonu, soluk rengine ve özü eksikliğine katkıda bulunur ancak bağcılık uygulamaları ve düşük verim, fenolik bileşiklerin konsantrasyonlarını artırabilir. Grenache bazlı şaraplar oksitlenme eğilimi nedeniyle erken tüketim için üretilme eğilimindedir ve uzun vadeli yaşlanma için kötü bir adaydır. Bununla birlikte zayıf topraklarda yetiştirilen düşük verimi kullanan üreticiler (Châteauneuf-du-Pape ve Priorat'tan bazı örnekler gibi) mahzenden yararlanabilecek yoğun, konsantre şaraplar üretebilirler. Fransa'nın güçlendirilmiş vin doux naturelleri ve Avustralya'nın "liman tarzı" şarapları Grenache'nin oksidasyon eğiliminden takviye işlemi ile korunmaktadır ve genellikle yirmi veya otuz yıl boyunca içilebilir.
Grenache'nin karakteristik notaları, ahududu ve çilek gibi dut meyvesidir. Verimler kontrol altında tutulduğunda, Grenache bazlı şaraplar, kuş üzümü, siyah kiraz, siyah zeytin, kahve, zencefilli kurabiye, bal, deri, karabiber, katran, baharat ve kavrulmuş fındık gibi karmaşık ve yoğun notalar geliştirebilir. Verim arttığında, damakta hızla solma eğiliminde olan daha açık bir şekilde dünyevi ve bitki notaları ortaya çıkar. Priorat'ın çok düşük verimli eski asmaları koyu siyah meyveler ve İtalyan şarabı Amarone'ye benzer birçok özelliğe sahip incir ve katran notaları verebilir. Rosado veya rosé Grenaches genellikle çilek ve krema notalarıyla karakterize edilirken, güçlendirilmiş vin doux nautrels ve Avustralya "liman stili" şarapları kahve ve ceviz sarımsı sarımsı notalar sergiler.
Eş anlamlıları

Grenache, dünya çapında çeşitli eşanlamlılar ile bilinir. Bunlar arasında Abundante, Aleante, Aleantedi Rivalto, Aleante Poggiarelli, Alicant Blau, Alicante, Alicante Grenache, Aragones, Bois Jaune, Bordò, Cannonaddu, Cannonadu Nieddu, Cannonau, Cannonau Selvaggio, Canonazo, Carignane rosso, Elegante, Francese, Gamay del Traseno, Gamay Perugino, Garnaccho negro, Garnacha Comun, Garnacha negra, Garnacha Roja, Garnacha tinta, Garnatxa negra, Garnatxa Pais, Gironet, Granaccia, Granaxa, Grenache noir, Grenache rouge, Kek Grenache, Lladoner, Mencida, Navaro, Navarra la Dordogne, Navarro, Negru Calvese, Ranconnat, Red Grenache, Redondal, Retagliadu Nieddu, Rivesaltes, Roussillon Tinto, Roussillon, Rouvaillard, Sans Pareil, Santa Maria de Alcantara, Tentillo, Tintella, Tintilla, Tinto Menudo, Tinto Navalcarnero, Tai rosso, Toledana, Uva di Spagna, ve Vernatxa.
Grenache'nin erken tarihi Aragon Tacı altındaki topraklarla yakından bağlantılıdır.
Grenache'nin güçlü ahşap kanopisi, rüzgarlı bir iklimde gelişmesine izin verir, aynı zamanda mekanik hasat ve budama işlemini zorlaştırır.
İnce kabuğu ve renklendirici fenolik bileşiklerin bulunmaması Grenache'yi soluk roze üretimi için kullanışlı bir çeşit haline getirir.
Çoğu Fransız Grenajı harman iken üretilen çeşitli örnekler de vardır.
Priorat'ın dik teraslı yamaç bağlarının yaklaşık % 40'ı Garnacha'ya ekilir.
Grenache James Busby tarafından Avustralya'ya tanıtılan birçok üzüm çeşidinden biriydi.
Waşington eyaletinden "Rhone tarzı" Grenache bazlı bir karışım
Grenache üzümleri
Grenache'den yapılmış vin doux naturel
1950'lerin Azerbaycan filmleri listesi

Bu listede 1950'lerin Azerbaycan filmleri gösterilmiştir.
1950

Bakının işıqları (film, 1950) (Uzun metrajlı sinema filmi)
Əmanət kassası (film, 1950) (Kısa metraj belgesel filmi)
Əməyə eşq olsun (film, 1950) (Uzun metraj televizyon belgeseli)
Gədəbəyin sərvəti (film, 1950) (Kısa metraj belgesel filmi)
Kolxoz tarlalarının qəhrəmanları (film, 1950) (Kısa metraj belgesel filmi)
Mingəçevir (film, 1950) (Kısa metraj belgesel filmi)
Səhər nəğməsi (film, 1950) (Kısa metraj belgesel filmi)
1951

Azerbaycan sərhədçiləri (film, 1951) (Qısametrajlı Sənədli Film-Süjet)
Azerbaycanın müalicə ocaqları (film, 1951) (Kısa metraj belgesel filmi)
Elmlə dostluq şəraitində (film, 1951) (Kısa metraj belgesel filmi)
Gənc Leninçilər (film, 1951) (Kısa metraj belgesel filmi)
1952

Budyonnı Bakıda (film, 1952) (Qısametrajlı Sənədli Film-Ordenli Azerbaycan)
Əmək və sülh mahnıları (film, 1952) (Qısametrajlı Sənədli Süjet-Ordenli Azerbaycan)
Güllər (film, 1952) (Kısa metraj belgesel filmi)
Kolxoz quş fermaları (film, 1952) (Kısa metraj belgesel filmi)
Torpaq və onun münbitliyi (film, 1952) (Kısa metraj belgesel filmi)
1953

Arazın sahillərində (film, 1953) (Uzun metraj televizyon belgeseli)
Azerbaycan atları (film, 1953) (Kısa metraj belgesel filmi)
Bitki aləminin rəngarəngliyi (film, 1953) (Kısa metraj belgesel filmi)
Bruselyoz (film, 1953) (Kısa metraj belgesel filmi)
Dəmyə pambıq (film, 1953) (Kısa metraj belgesel filmi)
Faraş tərəvəz (film, 1953) (Kısa metraj belgesel filmi)
Göbələk xəstəliyi (film, 1953) (Kısa metraj belgesel filmi)
Quba bağlarında (film, 1953) (Kısa metraj belgesel filmi)
1954

Doğma xalqıma (film, 1954) (Tammetrajlı Musiqili Film)
Həyata keçmiş arzular (film, 1954) (Kısa metraj belgesel filmi)
Mahnı bayramı (film, 1954) (Kısa metraj belgesel filmi)
Özünü qoru (film, 1954) (Belgesel filmi)
1955

Alagöz yaylağında (film, 1955) (Kısa metraj belgesel filmi)
Behtiyar (Uzun metrajlı sinema filmi)
Görüş (Uzun metrajlı sinema filmi)
Qabaqcıl sovxozda (film, 1955) (Kısa metraj belgesel filmi)
1956

Keçmişin şahidləri (film, 1956) (Kısa metraj belgesel filmi)
Qara daşlar (film, 1956) (Uzun metrajlı sinema filmi)
O Olmasın, Bu Olsun (Uzun metrajlı sinema filmi)
Səadət yolu ilə (film, 1956) (Uzun metraj televizyon belgeseli)
Şamdan bəy (film, 1956) (Televizyon tiyatro oyunu) (TV)
1957

Bəsləsən atlas olar tut yarpağından (film, 1957) (Kısa metraj belgesel filmi)
Bir məhəllədən iki nəfər (film, 1957) (Uzun metrajlı sinema filmi)
Xalq hədiyyəsi (film, 1957) (Kısa metraj belgesel filmi)
Qızmar günəş altında (film, 1957) (Uzun metrajlı sinema filmi)
Mahnı belə yaranır (film, 1957) (Uzun metrajlı sinema filmi)
Səadət və əmək mahnıları (film, 1957) (Kısa metraj belgesel filmi)
1958

"Ağ qızıl" ustaları (film, 1958) (Uzun metraj televizyon belgeseli)
"Kazbek" qutusu (film, 1958) (Kısa metrajlı sinema filmi)
Kölgələr sürünür (film, 1958) (Uzun metrajlı sinema filmi)
Məhəmməd Füzuli (film, 1958) (Kısa metraj belgesel filmi)
Onun 150 yaşı var (film, 1958) (Kısa metraj belgesel filmi)
Onun böyük ürəyi (film, 1958) (Uzun metrajlı sinema filmi)
Ögery Ana (film, 1958) (Uzun metrajlı sinema filmi)
Təbiətin dostları (film, 1958) (Kısa metraj belgesel filmi)
Uzaq sahillərdə (film, 1958) (Uzun metrajlı sinema filmi)
Yeni il gecəsində (film, 1958) (Kısa metrajlı sinema filmi)
1959

Bir qalanın sirri (film, 1959) (Uzun metrajlı sinema filmi)
Bizim kolxoz (film, 1959) (Kısa metraj belgesel filmi)
"Bolqarıstan" kolxozu (film, 1959) (Kısa metraj belgesel filmi)
Dostluq dili (film, 1959) (Kısa metraj belgesel filmi) (TV)
Əsl dost (film, 1959) (Uzun metrajlı sinema filmi)
Mahnı qanadlarında (film, 1959) (Uzun metraj televizyon belgeseli)
Nizami (film, 1959) (Kısa metraj belgesel filmi)
Onu bağışlamaq olarmı? (film, 1959) (Uzun metrajlı sinema filmi)
Sâbis Muharebesi

| g t Irak Cephesi |
| --- | --- |
 Fao Çıkartması  Basra  Kurna  Şuaybiye  Es Sinn  Selman-ı Pak  Maden  Umm-at-Tubal  I. Kût'ül Amâre Kuşatması süresince 1. Kut  Şeyh Sa'ad  Vadi  I. Felahiye  Sâbis  Mondros Mütarekesi'inden önce 2. Kut  Bağdad'ın düşmesi  Samarra Cebel Hamrin  I. Istabulat  Ramadi  Han El Bağdadi  Şarkat 
Sâbis Muharebesi (İngilizce: Battle of Dujaila), I. Dünya Savaşı sırasında 8 Mart 1916 tarihinde İngiliz ve Hint tümenleri ile Osmanlı 6. Ordu'su arasında, I. Kût'ül-Amâre Kuşatması sırasında gerçekleşen muharebedir. Müşir Colmar von der Goltz liderliğindeki Osmanlı kuvvetleri, İngiliz-Hint yardım gücünün sığındığı Kut'u kuşatırken, Korgeneral Fenton Aylmer önderliğindeki şehri kurtarma çabaları sonuçsuz kalmış ve İngilizler 3.476 kayıp vermişti.
Muharebe

8 Mart 1916 sabahından itibaren İngilizler sağ sahilde Sabis Tepesini şiddetli topçu ateşi ile bombaladıktan sonra 13. Kolordu Cephesinden taarruza başlamışlardı. Önceleri bu tepeyi çok zayıf kuvvetlerle tutmuş olan 13. Kolordu, İngilizlerin hava keşfi yapmak, toplarını yerleştirmek ve Sabis güneyinden kuşatmayla görevlendirdikleri kuvvetlerin etkisini beklemek gibi sebeplerden dolayı hareketlerini geciktirmeleri üzerine bundan yararlanarak, ihtiyatlarını Sabis bölgesine göndermiş ve burasını kuvvetlendirmeye zaman ve imkân bulabilmişlerdi. Bu şekilde ancak saat 09.00’dan itibaren bütün kuvvetleri ile taarruza geçebilen İngilizler, 13. Kolordu birliklerinin şiddetli direnişine uğrayarak bir başarı elde edemediler.
Düşman, kolordu cephesinin özellikle Sabis Tepesi ile güney bölgesini çok üstün kuvvetlerle (dört piyade, bir süvari tugayı) zorluyordu. Ancak Ebter Tepesinden Dicle Nehri’ne kadar olan kısımdan taarruz edecek olan düşman kuvvetleri (tahminen iki piyade tugayı) bu cephede oyalama muharebesi yaparak ciddi bir teşebbüse girişmediklerinden 13. Kolordu cephenin bu kısmından arttırdığı kuvvetleri asıl taarruz bölgesine göndererek burasını takviye etmekte ve İngilizlerin tekrar ettikleri taarruzları her defasında uzaklaştırmaktaydı.
Saat 16.00’ya doğru İngilizler bütün kuvvetlerini Sabis Tepesi’ne karşı toplayarak bu tepeyi merkezden bir topçu ateşi ile bir saat kadar topa tutmuş daha sonra hücuma kalkarak bazı siperlere girmeyi başarmışlardır. Bu sıralarda nehrin sağ sahiline geçirilmiş olan 51. Tümenin 7. Alayı sıkı yürüyüşlerle cephenin bu kısmına gelerek bomba ve süngü ile düşman üzerine hücum etmiş ve kanlı bir çarpışmadan sonra siperleri alarak düşmanı geri püskürtmeyi başarmıştır.
Sonuç

Artık İngilizler sağ sahilde giriştikleri bu teşebbüste bir başarı elde edemeyince kurtuluşu geri çekilmekte bulmuşlar ve bütün cepheden geri çekilerek taarruzdan önceki yerlerine dönmüşlerdi. İngilizlerin bu muharebede verdikleri zayiat General Townshend’ın “Irak Seferim” adlı eserine göre 513 ölü, 2508 yaralı, 455 kayıp, toplam 3.476'dır.
Roman Kratochvíl

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  24 Haziran 1974 (50 yaşında)
Doğum yeri:  Bratislava, Slovakya
Boyu:  1,87 m (6 ft 1+1⁄2 in)
Mevkii:  Defans
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1994-2002 |  Inter Bratislava |  195 |  (33) |
| 2002–2009 |  Denizlispor |  229 |  (33) |
| 2009-2010 |  Konyaspor |  16 |  (6) |
| 2010 |  ŠK Tomášov |   |   |
| 2010-2012 |  Inter Bratislava |   |   |
| Toplam |   |  440 |  (72) |
Millî takım kariyeri
| 1999-2008 |   Slovakya |  35 |  (1) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Roman Kratochvíl (d. 24 Haziran, 1974 Bratislava, Slovakya), Slovak eski millî futbolcudur.
Kariyeri

Süper Lig takımlarından Denizlispor da  2002 yılından beri defans mevkiinde görev yapmaktadır. Daha önce sekiz yıl FK Inter Bratislava takımında oynamıştır.
Denizlispor'da görev yaptığı süre boyunca takımın çoğu forvet oyuncusundan daha fazla gol kaydetmiştir. 229 maç 33 gol . Denizlispor yönetimi, yeni alacakları futbolculara kontenjan açmak için Roman Kratochvil ve bir baska oyuncu Tomas Abraham ile yollarını ayırdıklarını bildirdi. Kulüpte 7. yılına giren Slovak Kratochvil böylece Denizlispor sayfasını kapatmış oldu. Konyaspor ile sezon sonuna kadar anlaşmaya vardı.
2020-2021 sezonunda futbolu bıraktı.
La Turquie Kemaliste

| --- | --- |
Derginin 49. sayısının kapağı
Sıklık: Üç ayda bir
İlk sayı: 1934
Son sayı: 1949
Ülke: Türkiye
Dil: Fransızca
La Turquie Kemaliste (Kemalist Türkiye) ya da 1935'ten 1937'ye kadar La Turquie Kamâliste  (Kamâlist Türkiye), 1934-1949 arasında Türkiye Cumhuriyeti Matbuat Umum Müdürlüğü  tarafından 49 sayı çıkarılan propaganda dergisi.
Türkiye'de gerçekleşen Kemalist reformları dünya kamuoyuna tanıtmak amacıyla dönemin matbuat müdürü Vedat Nedim Tör öncülüğünde üç ayda bir yayınlandı. Fransızca olarak yayınlanan, az sayıda  Almanca ve İngilizce  makale de içeren dergi, Devlet Matbaası'nda basılmaktaydı. Dergideki Türkiye fotoğrafları kadrolu fotoğrafçısı  Avusturyalı fotoğrafçı Othmar Pferschy tarafından çekildi.
La Turquie Kemaliste adıyla yayına başlayan dergi; altıncı sayıdan yirminci sayıya La Turquie Kamâliste biçimini almıştır. Aralık 1937 tarihli 21-22. sayıdan başlayarak, yeniden La Turquie Kemaliste'ye dönüldü ve Mart 1948 tarihli kırk dokuzuncu sayı dahil bu isim muhafaza edildi.
Dergi, Vedat Nedim Tör'ün 1937'de Matbuat Umum Müdürlüğü'nden ayrılmasından sonra eski gücünü yitirdi. Giderek artan aralıklarla 1949'a kadar yayımı devam etti.
Bu yayının koleksiyonu, bugün Millî Kütüphane'de, 1968 SB 5 yer numarasıyla muhafaza edilmektedir.
Yazarları

Derginin yazar kadrosunda Falih Rıfkı Atay, Burhan Belge, Yakup Kadri Karaosmanoğlu gibi devamlı yazarların yanı sıra Ankara Yüksek Ziraat Enstitüsü'nün kurucu rektörü Friedrich Falke'den Necip Fazıl Kısakürek'e, Dolmabahçe'deki BJK İnönü Stadyumu'nun mimarı Paolo Vietti-Violi'den, Türkiye'de ilk haşere ilacı fabrikasının kuruluşunu sağlayan ziraatçı Nihat İyriboz'a, çok farklı alanlardan yerli ve yabancı kişiler yer almıştır. Avusturyalı diplomat Norbert von Bischoff, uluslararası pazar ekonomileri uzmanı Fransız tüccar Charles Gruére, Pierre Devambez ya da Albert Gabriel gibi mimar ve arkeologlar, Amerika Bizans Enstitüsü'nün kurucu başkanı Thomas Wittemore dergide yazıları yayımlanan yabancı yazarlardandır.
Kapakları

La Turquie Kemaliste'in birinci sayısından altıncı sayısına, kapak görüntüsü olarak, fabrika bacalarının stilizasyonu yoluyla sanayiyi simgeleyen bir illüstrasyon kullanılmıştır. Yedinci sayıdan on ikinci sayıya, büyük sanayi tesislerini tarımla birlikte, figüratif bir biçimde temsil eden yeni bir illüstrasyon kullanılmış; 13.-18. sayılar arasında, stilize “fabrika bacaları”  insan unsuru öne çıkartılarak kapaklaştırılmıştır. On dokuz ve yirminci sayılarla, 23-24 ve 25-26 numaralı çift sayıların kapaklarında, tarımsal üretimi "toplumcu gerçekçi" bir tarzda ifade eden bir desen vardır. Aradaki 21-22 çift numaralı özel sayının kapağındaki grafik düzenlemede II. Türk Tarih Kongresi öne çıkartılmıştır. Ekim 1939 tarihli yirmi yedinci sayıdan sonra ise kapaklarda Atatürk'ün bir büstünün fotoğrafı yer almıştır.
Galeri

La Turquie Kamâliste
La Turquie Kamâliste
La Turquie Kemaliste dergisinden bir iç sayfa
La Turquie Kemaliste dergisinden bir iç sayfa
Kemal Atatürk'ün Dil Devrimi sırasında Kemal ismini Kamâl olarak değiştirmesini takiben dergi de Haziran 1935 tarihli 7. sayısından itibaren 1937 sonuna kadar La Turquie Kamâliste adıyla yayımlanmıştır.
La Turquie Kemaliste sayıları
Azerbaycan'da çok kültürlülük

Çok kültürlülük, Azerbaycan halkının yaşam tarzıdır. Bağımsızlığını yeniden kazandıktan sonra ise ülkede çok kültürlülük geleneklerinin güçlenmesine devlet desteği sağlanmıştır. Azerbaycan'da halkların, dini inançların dostluk ve komşuluk ortamında faaliyet göstermelerini ve birlikte yaşamalarını sağlayan bir politika uygulanmaktadır. 15 Mayıs 2014 tarihinde Azerbaycan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanının Kararnamesi ile Bakü Uluslararası Çok kültürlülük Merkezi kurulmuştur. Azerbaycan Cumhuriyeti'nin milletlerarası, çok kültürlülük ve dini meseleler üzerine Devlet Danışmanı Kamal Abdullayev'dir.
Kurumlar > Bakü Uluslararası Çok kültürlülük Merkezi

Merkez, Azerbaycan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanının 15 Mayıs 2014 tarihli Kararnamesi ile kurulmuştur. Bakü şehrinde yer almaktadır. Merkezin icra direktörü Azerbaycan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı tarafından göreve atanır ve görevden alınır. Kitle iletişim araçları, yerel ve yabancı kuruluşlar, kamu ve uluslararası kurumlarla karşılıklı faaliyet göstermektedir.
Azerbaycan Cumhuriyeti'nin çok kültürlülük başarılarının uluslararası uzmanlar tarafından incelenerek yabancı ülkelerde tanıtımını sağlar;
Çok kültürlülük ve hoşgörünün yaşam tarzına dönüştüğü Azerbaycan gerçekliğinin kültürel, sosyal, siyasi mahiyetini öğrenmek ve tanıtım mekanizmasını hazırlar;
Azerbaycan Cumhuriyeti'nde kültürel ve dini çeşitliliğin hoşgörü temellerinin bilimsel analizini yapar ve korunma yollarını belirler;
Çok kültürlülük yaşamda çeşitli bölgelerle ilgili kültürlerin birbirine temas derecesini inceler ve teşvik eder;
Çok kültürlülükm üzerine dünya uzmanlarının, aynı zamanda geçmiş ve günümüz siyasi, toplumsal, bilim, kültür ve sanat adamlarının kişisel deneyimlerini analiz eder ve yayar;
Kurumlar > Haydar Aliyev Vakfı

Sivil toplum kuruluşu, kâr amacı gütmeyen bir kuruluştur. Resmi açılışı 10 Mayıs 2004 tarihinde yapılmıştır. Haydar Aliyev Vakfı'nın başkanı Azerbaycan'ın First Lady'si, Azerbaycan Cumhuriyeti Milli Meclis üyesi, UNESCO ve ISESCO'nun İyi Niyet Elçisi Mihriban Aliyeva'dır. Haydar Aliyev Vakfı, saygın uluslararası kuruluşlarla işbirliği ilişkileri kurmaya ve ortak projeler gerçekleştirmeye özel önem verir. Faaliyetlerini Azerbaycan dışında genişleten Fonun ABD, Romanya, Rusya Federasyonu ve Türkiye'de temsilcilikleri bulunmaktadır. 2013 yılında New York'ta BM'nin merkezi, Paris'te UNESCO'nun merkezi ve Azerbaycan Kültür Merkezi'nde, 2014 Nisan ayında ise Moskova'da Yahudi Müzesi ve Tolerans Merkezi'nde "Azerbaycan – Hoşgörü Mekanı" adlı fotoğraf sergisi düzenlenmiştir. Sergide, "Hoşgörünün Adresi – Azerbaycan" projesi çerçevesinde Azerbaycan'a birçok yaratıcı seyahatler yapmış fotoğrafçı Reza Deghati'nin Azerbaycan'daki dini hoşgörüyü yansıtan fotoğrafları sergilenmiştir.
Kırmızı Kasaba

Kuba bölgesinde Gusar'a giden yolda Kudyalçay'ın kenarında yer almaktadır. Nüfusun %99'u Yahudidir. Yahudiler, Abbasgulu Ağa Bakıhanov'un desteğiyle buraya göç etmiştir. Kasabada üç sinagog ve bir Rusça eğitim veren ortaokul bulunmaktadır. Bölgenin yerel halkı kasabayı "Kırmızı Köy" (Krasnoselsk) olarak adlandırmaktadır.