stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hulefâ-yi Râşidîn
Tarih > Muhammed'e Veraset

Muhammed'in ölümünün hemen ardından, Ensar'ın (Medine yerlileri) Benî Saide klanının Sakife'sinde (avlu) bir toplantısı gerçekleşti. O sırada genel kanı, toplantının amacının, Muhacirleri (Mekke'den gelen göçmenler) kasıtlı olarak dışlayarak, kendi aralarında Müslüman topluluğunun yeni bir liderine karar vermek için Ensar'ın karar vermesiydi, ancak bu daha sonra tartışma konusu haline geldi.
Bununla birlikte, her ikisi de Muhammed'in önde gelen arkadaşları olan Ebu Bekir ve Ömer, toplantıyı öğrendiklerinde olası bir darbeden endişelendiler ve toplantıya acele ettiler. Ebu Bekir geldikten sonra, toplanan adamlara, Muhammed'in kendi kabilesi olan Kureyş'in dışında bir lider seçmeye yönelik herhangi bir girişimin, topluluk içinde gerekli saygıyı ancak onlar sağlayabilecekleri için, büyük olasılıkla ihtilafla sonuçlanacağı konusunda bir uyarıda bulundu. Daha sonra Ömer ve Ebû Ubeyde b. Cerrâh'ın elinden tuttu ve onları potansiyel seçenekler olarak Ensar'a sundu. Kureyş ve Ensar'ın kendi aralarından bir lider seçmeleri ve daha sonra birlikte yönetecekleri önerisiyle karşılandı. Grup bu teklifi duyunca ısındı ve kendi aralarında tartışmaya başladı. Ömer aceleyle Ebu Bekir'in elini tuttu ve ona biat etti.
Ebu Bekir, olayın aceleci doğasının bir sonucu olarak çekişmelerle karşı karşıya kalmasına rağmen, Sakife'nin bir sonucu olarak (Halife unvanı altında) Müslüman cemaatinin başı olarak neredeyse evrensel olarak kabul edildi. Aralarında en önde gelenleri Ali olan birkaç sahabe başlangıçta onun otoritesini kabul etmeyi reddetti. Ali'nin Muhammed'in hem kuzeni hem de damadı olarak liderliği üstlenmesi makul bir şekilde beklenebilirdi. İlahiyatçı İbrahim el-Nakhai, Ali'nin, kendileriyle paylaştığı soy bağlarıyla açıkladığı gibi, Ensar arasında da kendi halefi için destek gördüğünü belirtti. Arka arkaya adaylığının Sakife döneminde gündeme gelip gelmediği bilinmiyor, ancak bu pek olası değil. Ebu Bekir daha sonra Ömer'i, onun biatını kazanmak için Ali ile yüzleşmeye gönderdi ve bu, şiddet içerebilecek bir tartışmaya yol açtı. Ancak altı ay sonra grup Ebu Bekir ile barış yaptı ve Ali ona sadakatini sundu.
Tarih > Ebu Bekir'in yönetimi

Muhammed'in ölümünden kısa bir süre sonra ortaya çıkan sorunlar, yeni toplumun ve devletin birliğini ve istikrarını tehdit etti. İrtidat, Mekke ve Medine'deki insanlar, Taif'teki Banu Sakif ve Umman'daki Beni Abdul Kays hariç, Arap Yarımadası'ndaki her kabileye yayıldı. Bazı durumlarda, tüm kabileler irtidat etti. Diğerleri, İslam'a resmen meydan okumadan sadece zekât vergisini alıkoydu. Birçok kabile lideri peygamberlik iddiasında bulundu. İlk irtidad olayı ile Muhammed daha yaşarken savaşıldı ve sonuçlandırıldı; peygamberlik iddiası olan Esved el-Ansî Güney Arabistan'ı işgal etti; 30 Mayıs 632'de (6 Rebiülevvel, 11 Hicri) İranlı bir Müslüman olan Yemen Valisi Fērōz tarafından öldürüldü. Muhammed'in ölümünden kısa bir süre sonra ölüm haberi Medine'ye ulaştı. Yemame irtidatı, Muhammed'in ölümünden önce ortaya çıkan başka bir peygamberlik iddiası olan Müseylimetülkezzâb  tarafından yönetildi; isyancıların diğer merkezleri Necid, Doğu Arabistan (o zamanlar el-Bahrayn olarak biliniyordu) ve Güney Arabistan (el-Yaman olarak biliniyordu ve Mahra dahil) idi. Birçok kabile Muhammed'e boyun eğdiklerini ve Muhammed'in ölümüyle biatlarının sona erdiğini ifade ettiler. Halife Ebu Bekir, sadece bir lidere boyun eğmekle kalmayıp ümmete katıldıklarında ısrar etti, kendisi de onun yeni başkanıydı. Bu durum Ridde savaşlarına yol açtı.
Ebu Bekir stratejisini buna göre planladı. Müslüman ordusunu birkaç kolorduya ayırdı. En güçlü kolordu ve Müslümanların birincil gücü, Hâlid b. Velîd'in kolordusuydu. Bu birlik, isyancı güçlerin en güçlüsüyle savaşmak için kullanıldı. Diğer birliklere, daha az tehlikeli olan mürted kabileleri boyun eğdirmek için ikincil öneme sahip alanlar verildi. Ebu Bekir'in planı önce Necd'i ve Medine yakınlarındaki Batı Arabistan'ı temizlemek, daha sonra Malik ibn Nüveyre ve güçlerini Necd ve el-Bahreyn arasında ele geçirmek ve nihayet en tehlikeli düşman Müseylime ve Yemame'daki müttefiklerine karşı konsantre olmaktı. Bir dizi başarılı seferden sonra Halid bin Velid, Yemame Savaşı'nda Müseylime'yi yendi. Sefer Hicri onbirde yapılmış ve tamamlanmıştır. 12 Hicri yıl 18 Mart 633'te Arap yarımadasının Medine'de halifenin yönetimi altında birleşmesiyle doğdu.
İsyanlar bastırıldıktan sonra Ebu Bekir bir fetih savaşına başladı. Tam bir imparatorluk fethini planlayıp amaçlamadığını söylemek zor; bununla birlikte, sadece birkaç on yıl içinde tarihin en büyük imparatorluklarından birine yol açacak olan tarihi bir yörüngeyi harekete geçirdi. Ebu Bekir, Sâsânî İmparatorluğu'nun en zengin eyaleti olan Irak'la başladı. General Halid bin Velid'i 633'te Sasani İmparatorluğu'nu işgal etmesi için gönderdi. Daha sonra, Roma'nın Suriye eyaletini işgal etmek için dört ordu daha gönderdi, ancak belirleyici operasyon ancak, Irak'ın fethini tamamladıktan sonra Halid'in 634'te Suriye cephesine transfer edilmesiyle gerçekleştirilebildi.
Tarih > Ömer'in halefiyeti

Danışmanlarının baştaki çekincelerine rağmen, Ebu Bekir, Ömer'deki askeri ve siyasi yiğitliği fark etti ve onun halife olarak başarılı olmasını istedi. Karar vasiyetinde yer aldı ve Ebu Bekir'in 634'te ölümü üzerine Ömer'in makamı onaylandı. Yeni halife, selefi tarafından başlatılan fetih savaşını sürdürdü, Sâsânî İmparatorluğu'na, kuzeye Bizans topraklarına girdi ve oradan da Mısır'a ulaştı. Bunlar, güçlü devletler tarafından kontrol edilen büyük zenginlik bölgeleriydi, ancak Bizanslılar ve Persler arasındaki uzun süren çatışma, her iki tarafı da askeri açıdan yorgun bırakmıştı ve İslam orduları onlara kolayca galip geldi. 640'a gelindiğinde tüm Mezopotamya, Suriye ve Filistin'i Raşidun Halifeliğinin kontrolü altına almışlar; Mısır 642'de ve tüm Sasani İmparatorluğu 643'te fethedildi.
Halifelik hızlı genişlemesini sürdürürken, Ömer onu bir arada tutabilecek bir siyasi yapının temellerini attı. Devlet işlerini yürütmek için bir büro olan Divan'ı kurdu. Ordu, doğrudan devlet kontrolü altına alındı ve maaşa bağlandı. En önemlisi, Ömer, fethedilen topraklarda, Müslüman olmayan nüfusun İslam'a geçmesini talep etmedi ve hükûmeti merkezileştirmeye çalışmadı. Bunun yerine, tabi nüfusların dinlerini, dillerini ve geleneklerini korumalarına izin verdi ve hükûmetlerine nispeten dokunulmadan kaldı, yalnızca bir vali (emir) ve amil adında bir mali görevli atadı. Bu yeni mevkiler, imparatorluğu finanse eden verimli vergilendirme ağının ayrılmaz bir parçasıydı.
Fetihten elde edilen ganimet ile Ömer, inancını maddi yollarla destekleyebildi: Muhammed'in yoldaşlarına, maaşlar verildi, bu da onların kendi topluluklarında ve ötesinde dini çalışmalar yapmalarına ve manevi liderlik uygulamalarına izin verdi. Ömer, İslami takvimi oluşturmasıyla da anılır; Arap takvimine benzer, ancak kökeni, Muhammed'in Medine'ye göç ettiği Hicret yılı olan 622'de belirlenir.
Ömer, 644 yılında İranlı köle Ebu Lü'lüe Firuz tarafından sabah namazı sırasında öldürüldü.
Tarih > Osman'ın seçilmesi

Ömer ölmeden önce, bir sonraki halifeyi karara bağlamak üzere altı kişilik bir heyet atadı ve onları kendi aralarından birini seçmekle görevlendirdi. Adamların hepsi Ömer gibi Kureyş kabilesindendi.
Komite seçenekleri Osman ve Ali olma üzere ikiye indirdi. Ali, Kureyş kabilesinin Banu Haşim klanından (Muhammed ile aynı klan) idi ve Muhammed'in kuzeni ve damadıydı ve görevinin başlangıcından beri onun arkadaşlarından biriydi. Osman, Kureyş'in Emevî kabilesindendi. Muhammed'in ikinci kuzeni ve damadı ve İslam'ın ilk mühtedilerinden biriydi. Sonuçta Osman seçildi.
Osman on iki yıl halife olarak hüküm sürdü. Saltanatının ilk yarısında, tüm Râşidîn arasında en popüler halife iken, saltanatının ikinci yarısında Mısırlılar tarafından yönetilen ve kısa bir süre de olsa halife olarak Osman'ın yerini alacak olan Ali'nin etrafında yoğunlaşan artan muhalefetle karşılaştı.
Osman, iç sıkıntılara rağmen Ömer'in başlattığı fetih savaşlarına devam etti. Râşidîn ordusu Kuzey Afrika'yı Bizanslılardan aldı ve hatta İspanya'ya baskın düzenleyerek İber yarımadasının kıyı bölgelerini ve ayrıca Rodos ve Kıbrıs adalarını ele geçird. Ayrıca 652'de Sicilya kıyılarına baskın düzenlendi. Raşidun ordusu Sasani İmparatorluğu'nu tamamen fethetti ve doğu sınırları aşağı İndus Nehri'ne kadar uzandı.
Osman'ın en kalıcı projesi Kuran'ın son derlemesiydi. Onun otoritesi altında, ana dili Arapça olmayanların Kuran'ı kolayca okuyabilmeleri için aksan işaretleri Arap harfleriyle yazılmıştır.
Tarih > Osman'ın Kuşatılması

Bir protestonun evinde kuşatmaya dönüşmesinin ardından Osman, Müslümanlar arasında iç savaş çıkmasını önlemek için herhangi bir askerî harekâta girişmeyi reddetti ve barışçıl bir çözüm için müzakere etmeyi tercih etti. Müzakerelerden sonra protestocular geri döndüler, ancak onları takip eden bir adam yakaladılar. Adamın elinde protestocuların infazını içeren bir emir vardı, bu noktada protestocular emri alarak Osman'ın evine döndüler. Osman, protestocuları sakinleştirmeye çalıştı ve emri yazmadığına yemin etti. Protestocular, Halifeliği bırakmasını talep ederek yanıt verdi. Osman reddetti ve odasına geri döndü, bunun üzerine protestocular Osman'ın evine girdi ve Kur'an okurken onu öldürdü. Daha sonra, isyancıları öldürme emrinin aslında Osman'dan gelmediği, daha ziyade onu devirmek için bir komplonun parçası olduğu keşfedildi.
Tarih > Kriz ve parçalanma

Üçüncü Halife Osman ibn Affan'ın öldürülmesinden sonra, Muhammed'in Medine'deki sahabeleri, Muhammed'in ölümünden bu yana liderlik için üç kez pas geçilen Ali'yi yeni Halife seçtiler. Kısa süre sonra Ali, bazıları Osman'ın akrabası olan birkaç eyalet valisini görevden aldı ve onların yerine Malik el-Eşter ve Selmân-ı Fârisî gibi güvenilir yardımcıları getirdi. Ali daha sonra başkentini Medine'den bugünkü Irak'ta bir Müslüman garnizon şehri olan Kûfe'ye nakletti.
Nüfusun bir kısmı arasında Halife Osman'ın öldürülmesinin intikamını alma talepleri yükseldi ve Zübeyr b. Avvâm, Talha b. Ubeydullah ve Muhammed'in dul eşi âişe tarafından yönetilen büyük bir isyancı ordusu faillerle savaşmak için yola çıktı. Ordu Basra'ya ulaşarak ele geçirdi ve 4.000 şüpheliyi öldürdü. Daha sonra Ali Basra'ya yöneldi ve halifenin ordusu isyancı orduyla karşılaştı. Ne Ali ne de muhalif güçlerin liderleri Talha ve Zübeyr savaşmak istemese de, iki ordu arasında gece savaş çıktı. Sünni Müslüman geleneklerine göre, Osman'ın suikastına karışanların, Ali ile muhalif ordu arasındaki müzakerelerin onların yakalanması ve infazıyla sonuçlanmasından korktukları için savaş başlattıkları söyleniyor. Bu şekilde yapılan savaş, Müslümanlar arasındaki ilk savaştır ve Cemel Vak'ası olarak bilinir. Ali galip geldi ve anlaşmazlık çözüldü. Talha ve Zübeyr savaşta öldürüldü ve Ali, oğlu Hasan bin Ali'yi Ayşe'ye Medine'ye kadar eşlik etmesi için gönderdi.
Bundan sonra, Osman'ın kanının intikamı için bu kez Osman'ın akrabası ve Suriye eyaletinin valisi Muâviye b. Ebû Süfyân tarafından bir başka feryat yükseldi. Ancak bu, Osman'ın öldürülmesinin intikamını almaktan ziyade Muaviye'nin halifeliği üstlenme girişimi olarak kabul edilir. Ali, Muaviye'nin güçleriyle Sıffîn Savaşı'nda bir çıkmaza girdi ve ardından hakem Amr b. Âs'ın Muaviye'yı desteklediğini açıklamasıyla sonuçlanan tartışmalı bir hakemliği kaybetti. Bundan sonra Ali, hakemlikten memnuniyetsizliklerinin bir sonucu olarak hem Ali'ye hem de Muaviye'ye karşı çıkan eski taraftarlarının bir hizbi olan asi Hâricîlere karşı Nehrevan Savaşı'nda savaşmak zorunda kaldı. Bu iç isyan ve birçok ilde halk desteğinin olmaması nedeniyle zayıf düşen Ali'nin kuvvetleri, halifeliğin topraklarının çoğu üzerindeki kontrolünü Muaviye'ye kaptırırken, imparatorluğun büyük bölümleri -Sicilya, Kuzey Afrika, İspanya'nın kıyı bölgeleri ve Anadolu'daki kaleler de bazı bölgeler dış imparatorlukların eline geçti.
661'de Ali, iç savaşı sona erdirmek amacıyla tüm farklı İslami liderlere suikast düzenlemeye yönelik bir Haricî planının parçası olarak İbn Mülcem tarafından öldürüldü, ancak Hariciler Muaviye ve 'Amr ibn-i As'a suikast yapmayı başaramadılar.
Ali'nin oğlu, Muhammed'in torunu Hasan ibn Ali, kısa bir süre için halifeliği üstlendi ve Muaviye ile anlaşmaya vardı. Anlaşma, Muaviye'nin saltanatı sırasında bir halef tayin etmeyeceğini ve İslam dünyasının bir sonraki lideri seçmesine izin vereceğini (bu anlaşma daha sonra Muaviye tarafından oğlu I. Yezid'i halefi olarak atadığı için bozulacaktı) belirtiyordu. Hasan öldürüldü ve Muaviye, Rashidun Halifeliğinin yerini alarak Emevî Halifeliğini kurdu.
Tarih > Askeri genişleme

Rashidun Halifeliği istikrarlı bir şekilde genişledi; 24 yıl içinde Mezopotamya, Levant, Anadolu'nun bir kısmı ve Sâsânî İmparatorluğu'nun çoğunu kapsayan geniş bir bölge fethedildi.
Sasani Perslerinin aksine Bizanslılar Suriye'yi kaybettikten sonra Anadolu'ya geri çekildiler. Sonuç olarak, Müslümanlar arasındaki iç savaşlar fetih savaşını uzun yıllar durdurmasına rağmen, Mısır'ı da işgalci Raşid ordusuna kaptırdılar ve bu da Bizans İmparatorluğu'nun toparlanmasına zaman verdi.
Tarih > Askeri genişleme > Bizans İmparatorluğu'na karşı savaşlar > Anadolu'nun işgali

Ebu Ubeyde ve Halid bin Velid, Suriye'nin tüm kuzeyini fethettikten sonra, Bizans birliklerinin yan ve arka tarafını temizlemek için Azez kalesini alarak kuzeye Anadolu'ya doğru hareket ettiler. Antakya'ya giderken, bir Roma ordusu onları üzerinde demir bir köprü bulunan bir nehrin yakınında engelledi. Bu nedenle, gelen savaş Demirköprü Muharebesi olarak bilinir. Müslüman ordusu Bizanslıları yendi ve Antakya MS 30 Ekim 637'de teslim oldu. Yıl içinde daha sonra Ebu Ubeyde, Anadolu'nun bir kısmı, Edessa ve Ağrı ovasına kadar olan bölge de dahil olmak üzere çoğu güçlü bir direniş olmadan fethedilen Cezire'nin batı kısmına karşı iki ayrı ordunun başında Halid ve İyad ibn Ghanm'ı gönderdi. Diğer bölükler, MS 638 sonbaharında Halid tarafından fethedilen önemli şehir olan Toros Dağları ve Malatya'ya kadar batıda Anadolu'ya gönderildi. Osman'ın saltanatı sırasında, Bizanslılar bölgedeki birçok kaleyi geri aldılar ve Osman'ın emriyle bu kalelerin kontrolünü yeniden kazanmak için bir dizi sefere çıktılar. 647'de Suriye valisi Muâviye b. Ebû Süfyân Anadolu'ya bir sefer göndererek Kapadokya'yı işgal etti ve Caesarea Mazaca'yı yağmaladı. 648'de Raşidun ordusu Frigya'ya baskın düzenledi. 650-651'de Kilikya ve İsaurya'ya yapılan büyük bir saldırı, Bizans İmparatoru II. Konstans'ı Muaviye ile müzakerelere girmeye zorladı. Ardından gelen ateşkes kısa bir soluklanma sağladı ve II. Konstans'ın Ermenistan'ın batı kesimlerinde tutunmasını mümkün kıldı. 654-655'te Osman'ın emriyle Konstantinopolis'e saldırmak için bir sefer hazırlandı, ancak bu plan 656'da patlak veren iç savaş nedeniyle gerçekleştirilemedi.
Türkiye'deki Toros Dağları, Halife Osman'ın saltanatı sırasında Anadolu'daki Raşidun Halifeliğinin batı sınırlarını belirledi.
Tarih > Askeri genişleme > Bizans İmparatorluğu'na karşı savaşlar > Mısır'ın Fethi

639'da Mısır, Bizans İmparatorluğu'nun bir valiliğiydi. Ancak, sadece on yıl önce II. Hüsrev (616 - 629 CE) yönetimindeki Sasaniler tarafından işgal edilmişti. Bizans İmparatorluğu'nun gücü, Müslümanların Suriye'yi fethi sırasında paramparça oldu ve bu nedenle Mısır'ın fethi çok daha kolaydı. 639'da Amr b. Âs liderliğindeki yaklaşık 4000 Raşid askeri, eski firavunların topraklarını fethetmek için Ömer tarafından gönderildi. Raşidun ordusu Aralık 639'da Filistin'den Mısır'a geçti ve hızla Nil Deltası'na ilerledi. İmparatorluk garnizonları surlarla çevrili kasabalara çekildiler ve burada bir yıl veya daha uzun süre başarılı bir şekilde direndiler. Bununla birlikte, Müslümanlar takviye için asker gönderdiler ve 640'ta 12.000 kişinin daha katıldığı işgalci ordu, Heliopolis Savaşı'nda bir Bizans ordusunu yendi. Amr daha sonra, 8 Kasım 641'de imzalanan bir antlaşma ile kendisine teslim edilen İskenderiye yönünde ilerledi. Thebaid'in neredeyse hiçbir muhalefetle karşılaşılmadan teslim olduğu görülüyor.
Bu değerli vilayetin Bizans İmparatorluğu'ndan kolaylıkla koparılması, Mısır valisi ve İskenderiye Patriği Cyrus'un  ihanetinden ve Bizans generallerinin beceriksizliğinden ve çoğu askerin kaybından kaynaklanıyor gibi görünüyor. Cyrus, yerel Kıptî Hristiyanlara zulmetti. O, yedinci yüzyıldan kalma bir sapkınlık olan tekelciliğin yazarlarından biriydi ve bazıları onun gizlice İslam'a dönmüş biri olduğunu varsayıyordu.
Raşidun Halifeliğinin Sikkesi. Bizans taklidi. (647-670). Bizans figürü ile (II. Konstans Haçlı asa ve haçlı küreyi tutuyor.)
İslami fetihler 622-750:
Halifelerin mezar taşı: Ebu Bekir ve Ömer (sağda), Medine, Suudi Arabistan Krallığı
Halid bin Velid'in Irak'ı fethinin rotasını detaylandıran harita
Raşidun Halifeliğinin Sikkesi. Sasani İmparatorluğu hükümdarı II. Hüsrev'in taklidi tipi. Tarih AH 36 (MS 656). II. Hüsrev'i taklit eden Sasani tarzı büst; kenarda bismillah / Kurdeleler ve görevlilerle ateş sunağı; yıldız ve hilal çevreleyen alevler; solda tarih, sağda sikke adı.
Raşidun Halifeliğinin Levant'ı işgalini detaylandıran harita
Halid bin Velid'in Suriye'yi işgalinin rotasını detaylandıran harita
Mescid-i Aksa, Tapınak tepesi, Eski Kudüs, 1982
Dört Raşidun Halifesinin isimleriyle Suriye çini paneli (c. 1600)
Orta Suriye'nin Müslüman işgalinin rotasını detaylandıran harita
Kuzey Suriye'nin Müslüman işgalinin rotasını detaylandıran harita
Halid bin Velid'in Doğu Anadolu ve Ermenistan'ı işgalinin rotasını detaylandıran harita
Mısır'ın Müslüman işgalinin rotasını detaylandıran harita
El-Ezher Camii, Kahire, Mısır, 2013
Rick Astley

| Rick Astley |
| --- | --- |
Astley, 2023
Doğum: Richard Paul Astley 6 Şubat 1966 (56 yaşında) Newton-le-Willows Lancashire İngiltere
Meslek: Şarkıcı - Şarkı Yazarı - Radyo Sunucusu
Etkin yıllar: 1985-1993 2000-günümüz

Richard Paul 'Rick' Astley, (d. 6 Şubat 1966), BRIT Ödülü sahibi İngiliz şarkıcı ve söz yazarı. En bilinen şarkısı 1987 yılında yayınladığı ve 1980'lerin sonlarında hit olmuş Never Gonna Give You Up (bkz.Rickrolling) tır. 1993 yılında dünya genelinde 40 milyon kaydı satılmıştır.
Richard, 6 Şubat 1966'da Lancashire, İngiltere'de doğdu. Ailesinin dördüncü çocuğuydu. Astley müzik kariyerine 10 yaşında başladı. Okula gittiği sıralarda birtakım sınıf arkadaşıyla grubunu kurdu. Grubun adı FBI idi. Rick büyüyünce Pete Watermann tarafından PWL Recording Stüdyosu'nda çalışmaya başladı. Beatles grubundan etkilenen bir sanatçıdır. 1985 yılında arkadaşı David Morris ile gitar çalarak şarkı söylemeye başladılar.
Diskrografi

Whenever You Need Somebody (1987)
Hold Me in Your Arms (1988)
Free (1991)
Body & Soul (1993)
w:Keep It Turned On (2001)
Portrait (2005)
50 (2016)
Beautiful Life (2018)
Are We There Yet? (2023)
| g t Yılın Şarkısı Brit Ödülü |
| --- | --- |
1970'ler:  "Bohemian Rhapsody" by Queen / "A Whiter Shade of Pale" by Procol Harum (1977) 
1980'ler:  "Tainted Love" by Soft Cell (1982)  "Come On Eileen" by Dexys Midnight Runners (1983)  "Karma Chameleon" by Culture Club (1984)  "Relax" by Frankie Goes to Hollywood (1985)  "Everybody Wants to Rule the World" by Tears for Fears (1986)  "West End Girls" by Pet Shop Boys (1987)  "Never Gonna Give You Up" by Rick Astley (1988)  "Perfect" by Fairground Attraction (1989) 
1990'lar:  "Another Day in Paradise" by Phil Collins (1990)  "Enjoy the Silence" by Depeche Mode (1991)  "These Are the Days of Our Lives" by Queen (1992)  "Could It Be Magic" by Take That (1993)  "Pray" by Take That (1994)  "Parklife" by Blur (1995)  "Back for Good" by Take That (1996)  "Wannabe" by Spice Girls (1997)  "Never Ever" by All Saints (1998)  "Angels" by Robbie Williams (1999) 
2000'ler:  "She's the One" by Robbie Williams (2000)  "Rock DJ" by Robbie Williams (2001)  "Don't Stop Movin'" by S Club 7 (2002)  "Just a Little" by Liberty X (2003)  "White Flag" by Dido (2004)  "Your Game" by Will Young (2005)  "Speed of Sound" by Coldplay (2006)  "Patience" by Take That (2007)  "Shine" by Take That (2008)  "The Promise" by Girls Aloud (2009) 
2010'lar:  "Beat Again" by JLS (2010)  "Pass Out" by Tinie Tempah featuring Labrinth (2011)  "What Makes You Beautiful" by One Direction (2012)  "Skyfall" by Adele (2013)  "Waiting All Night" by Rudimental featuring Ella Eyre (2014)  "Uptown Funk" by Mark Ronson featuring Bruno Mars (2015)  "Hello" by Adele (2016)  "Shout Out to My Ex" by Little Mix (2017)  "Human" by Rag'n'Bone Man (2018)  "One Kiss" by Calvin Harris and Dua Lipa (2019) 
2020'ler:  "Someone You Loved" by Lewis Capaldi (2020)  "Watermelon Sugar" by Harry Styles (2021)  "Easy on Me" by Adele (2022)  "As It Was" by Harry Styles (2023)  "Escapism" by Raye featuring 070 Shake (2024) 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 9033025  BNF: cb139335287 (data)  GND: 134597990  ISNI: 0000 0001 2020 3276  LCCN: n92023960  MusicBrainz: db92a151-1ac2-438b-bc43-b82e149ddd50  NKC: mzk2003203920  NLA: 35380025  NLK: KAC201947799  NTA: 073559822  SNAC: w6p27pxr  Trove: 932105  VIAF: 6920707   WorldCat (LCCN): n92-023960
Cemerler

| Cemerler |
| --- | --- |
Mahalle
 Antalya'nın Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Antalya
İlçe: Akseki
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 177
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0242
İl plaka kodu: 07
Posta kodu: 07770
Resmî site 
Cemerler, Antalya ilinin Akseki ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Eski adı kaynaklarda Cemeller olarak geçmektedir. Kayıtlarda
eski Bergos yeni Mahmutlu mahallesine
bağlı bir mahalle olarak geçmektedir.
Coğrafya

Antalya il merkezine 131 km, Akseki ilçesine 18 km, Alanya'ya 64 km, Manavgat'a 43 km uzaklıktadır.
Örümcekli Mağarası

Cemerler çevresinde birçok mağara
bulunmaktadır. Örümcekli Mağarası giriş
ağzında bulunan büyük örümcekler yüzünden bu isimle anılmıştır. Mağara'da ayrıca Millipide isimli çok sayıda ayağı olan bir canlı türü de mevcuttur. Mağara
derinliği 20m olarak ölçülmüştür. Hemen yakınında 200m uzaklıktadır.
Mahallenin 600m uzağında Kozan İni adındaki
mağara 10m derinliğinde olup, sonunda bulunan üç odada çıkan suyun şifalı
olduğu söylenmektedir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 93
2017: 102
2000: 177    
1997: 0
Ceará SC

Ceará Sporting Club, Brezilya'da kurulan futbol kulübüdür. Série A'da mücadele etmektedir.
Takım kadrosu

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Menajerleri

| --- | --- |
  Jair Pereira (2005)   Valdir Espinosa (2005)   Zé Teodoro (2006), (2009)   Paulo César Gusmão (2009-10)   René Simões (2010)   Estevam Soares (2010)   Mário Sérgio (2010)   Vágner Mancini (2011)   Estevam Soares (2011)   Paulo César Gusmão (2012)   Ricardinho (2013)   Sérgio Guedes (2013)   Sérgio Soares (2013-14)   Paulo César Gusmão (2014)   Dado Cavalcanti (2015) :   Silas Pereira (2015)   Geninho (2015)   Marcelo Cabo (2015)   Lisca (2015-16)   Sérgio Soares (2016)   Gilmar Dal Pozzo (2017)   Givanildo Oliveira (2017)   Marcelo Chamusca (2017-18)   Jorginho (2018)   Lisca (2018-19)   Enderson Moreira (2019)   Adílson Batista (2019)   Argel Fucks (2019-20)   Enderson Moreira (2020)   Guto Ferreira (2020-21)  Tiago Nunes (2021) 
| g t Série A 2025 |
| --- | --- |
 Atlético Mineiro  Bahia  Botafogo  Corinthians  Ceará  Cruzeiro  Flamengo  Fluminense  Fortaleza  Grêmio  Internacional  Juventude  Mirassol  Palmeiras  Red Bull Bragantino  Santos  São Paulo  Sport  Vasco da Gama  Vitória 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: nb2005004001  VIAF: 143318521   WorldCat (LCCN): nb2005-004001