stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sığın
Saldırganlık

Genellikle insanlara karşı saldırgan olmayan sığınlar, ancak kışkırtma veya saldırı anında korkmuş olduklarında saldırganlık gösterirler. Sığınlara saldırı daha çok ayı ve kurtlardan gelir. İnsandan ya da onun köpeğinden ürküp korkan sığınlar saldırganlaşır. Sonbahardaki çiftleşme döneminde salgılanan yüksek düzeydeki hormonlar yüzünden erkek sığınların en saldırgan oldukları dönemdir ve bu dönemde karşılaştıkları insanlara karşı saldırgan tavırları kaçınılmazdır. Yanında yavrusu olan dişi sığınlar da yaklaşan insanlara karşı annelik içgüdüsüyle saldırgan olabilirler. Sığınlar diğer tehlikeli hayvanların aksine yaşadıkları habitat dolayısıyla insanlarla karşılaşma oranları düşüktür ve daha çok yoldan karşıya geçişlerde denk gelinir.
Günde ortalama 10–15 km yol yürüyen Almanya'nın Bavyera eyaletinin doğusundaki Orta Avrupa sığınlarının çiftleşme mevsimi Eylül sonu ile Ekim başlarındadır ve bu dönemde agresif ve dikkatsiz davranan sığınlar trafik kazası riskini artırır.
Evcilleştirme

Sığınların evcilleştirilme denemeleri Sovyetler Birliğinde İkinci Dünya Savaşından önceye uzanır. 1949 yılında Peçora-İlıç Doğa Korunağında ilk çiftliğin kurulmasıyla evcilleştirme çalışmaları teknik olarak başlatıldı. 1963 yılından bu yana Kostroma Sığın Çiftliğinde devam edilen bu evcilleştirme çalışmaları sonucu 2003 yılında 33 tane evcilleşmiş sığın kayda geçmiştir. Bugün bu evcil sığınlardan süt elde edilmektedir. Çiftlik ayrıca ziyaretçi turist gruplarını da kendine çeker.
Düşmanları

Sığınların birincil düşmanları olarak Kuzey Amerika'da boz kurt (Canis lupus), boz ayı (Ursus arctos) ve Amerikan kara ayısı (Ursus americanus) görülmektedir. Avrasya'daki birincil düşmanları arasında boz kurt ve boz ayıdan başka Sibirya kaplanı (Panthera tigris altaica) da görülür. Bazı bölgelerde kurtların birincil ana besinini yalnızca sığınlar oluşturur. Buna karşılık, Superior Gölündeki Isle Royale adasının boz kurtları ile sığınları arasında kışın yapılan 25 yıllık bir araştırmaya göre 2-8 yaş arasındaki sığınların kurtlarca öldürülmesi çok nadirdir.
İkincil düşmanları arasında ilk sırayı insan (Homo sapiens) alır. İnsanın ve insan aktivitelerinin etkisi soy tüketicidir. İki asır öncesine kadar Türkiye ve İran dahil bütün Kafkasya'da yaygın olan Alces alces caucasicus (Kafkas sığını) alt türünün yok olmasının ana sebebi insanların aşırı avcılığı ve insan aktiviteleri sonucu habitat bozumudur. Pumanın Kuzey Amerika'da (Güneybatı Kanada ile kuzeybatı ABD) yaşayan alt türü ve günümüzdeki sayıları ancak 50 kadar olan Kuzey Amerika puması (Puma concolor couguar) ikincil doğal düşmanıdır. Kuzey Amerika'nın kuzeybatısında adalar arasında yüzen sığınlar için ikincil düşman olarak görülen katil balina (Orcinus orca) denizden gelen tek düşmandır. Kanada'da ikincil düşman olarak görülen sığın kenesi asalakları arasında en ölümcül olanıdır.
Sığın av köpekleri

Yüksek popülasyonlu iri geyik olmalarından dolayı İskandinavya'da sığın avı gözdedir. Geleneksel sığın avında kullanılan tazı grubundan iki (ya da üç) köpek ırkı da İskandinavya kökenlidir. Bunlardan büyük olanı İsveç sığın tazısı (İsveççe: Jämthund; İngilizce: Swedish Elkhound), küçük olanı da Norveç sığın tazısı (Norveççe: Norsk elghund grå ile Norsk elghund svart; İngilizce: Norwegian Elkhound) adını alır. İsveç sığın tazısının erkekleri 58–63 cm, dişileri ise 53–58 cm boyundadır. Norveç sığın tazısının "Gri" ve "Siyah" olmak üzere iki formu vardır. Gri formunun erkekleri 52, dişileri 49 cm, siyah formunun erkekleri 47, dişileri 44 cm dir.
Asalakları

Sığın kenesi (Dermacentor albipictus ; İngilizcede: moose tick) : Özellikle Dermacentor albipictus albipictus alt türü sığınlarda asalak olan tek konaklı kenedir. Kanada'daki en önemli kene türü budur. Kanada ve ABD'nin kuzeyinde, kışın sığınların % 100'ü kenelerce enfektasyona uğrar. Öyle ki, Ontario'da Chapleau Crown Game Preserve adlı av sahasında bir sığından tam 13.000 (onüçbin) kene çıkarılmıştır. Kışın çetin şartlarında yiyecek azlığından zayıflamış sığınlardan bir de kenelerin anemi oluşturacak kadar kan emmesi eklenince ölümlerin sıklığı kaçınılmazdır. Geyik avcısı olan insanlarda da nadiren görülebilmektedir.
Sığın sineği (Cephenemyia ulrichii ; İngilizcede: moose botfly, elk botfly, moose nose botfly, moose throat botfly) : Oestridae familyasından 16–18 mm uzunluğunda olan ve sığınların burun delikleri ile farenks boşluğunda asalak olan tehlikeli bir sinektir. İskandinavya'nın kuzeydoğusundaki en yaygın sığın asalağıdır. Ana konukçusu sığın olsa da, karacalarda da görülebilir. Ender olarak bölgedeki insanlarda da, özellikle gözlerde larva bırakabilirler.
Lipoptena cervi (İngilizcede: deer ked, deer fly) : Hippoboscidae familyasından, sığınlardan başka kızıl geyik, karaca ve alageyiklerde de asalak olan kan emici bir sinekdir. Esas olarak Avrasya'da görülse de sonradan Kuzey Amerika'ya da yayılmıştır.
Yuvarlak solucanlar (nematodlar) : Trichostrongylidae familyasından Nematodirus, Trichuris gibi nematodlar sığınların bağırsaklarında iç parazit olarak yaşarlar.
Hastalıkları

Esas olarak evcil sığır (Bos taurus) ve mandalarda görülen ve etmeni Brucella abortus olan bruselloz hastalığı sığınlarda da görülebilmektedir. Sığınlarda görülen diğer hastalıklar arasında, "bovine viral diarrhoea/mucosal disease-like syndrome", "Moose Wasting Syndrome" (MWS), "Chronic Wasting Disease" sayılabilir.
Rusya'daki yerleşimlerde sığınlı armalar

Miass arması
 (Çelyabinsk Oblastı)
Yoşkar-Ola arması
 (Mari El Cumhuriyeti)
Revda arması
 (Murmansk Oblastı)
Monçegorsk arması
 (Murmansk Oblastı)
Nijniye Sergi arması
 (Sverdlovsk Oblastı)
Popüler kültüre etkisi

Bullwinkle J. Moose
Elliot Moose (TV dizisi)
Honk, the Moose
Mariner Moose
Moose A. Moose
Morris the Midget Moose
Mr. Moose
Stoorn
Kumru, Ordu

Başlığın diğer anlamları için Kumru (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Kumru |
| --- | --- |
İlçe
 Türkiye'de bulunduğu yer
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Ordu
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: İbrahim İşleyen
 • Belediye başkanı: Yusuf Yalçuva (AK Parti)
Yüzölçümü
 • Toplam: 362 km²
Rakım: 450 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 31.438
 • Kır: -
 • Şehir: 29.828
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 52800
İl alan kodu: 0452
İl plaka kodu: 52
Resmî site Kumru Kaymakamlığı Kumru Belediyesi
Kumru, Ordu ilinin bir ilçesidir. Doğusunda Korgan, batısında Akkuş, kuzeyinde Fatsa, kuzeybatısında Ünye ve güneyinde Niksar ilçeleri bulunmaktadır.
İlçe, 40 mahalleden oluşmaktadır.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1960 | 23.351 | 275 | 23.076 |
| 1965 | 26.683 | 3.215 | 23.468 |
| 1970 | 28.992 | 3.977 | 25.015 |
| 1975 | 31.651 | 5.747 | 25.904 |
| 1980 | 35.435 | 6.911 | 28.524 |
| 1985 | 39.280 | 9.786 | 29.494 |
| 1990 | 39.593 | 10.774 | 28.819 |
| 2000 | 44.307 | 18.057 | 26.250 |
| 2007 | 32.976 | 11.856 | 21.120 |
| 2008 | 32.914 | 12.116 | 20.798 |
| 2009 | 32.527 | 11.948 | 20.579 |
| 2010 | 32.311 | 12.640 | 19.671 |
| 2011 | 32.286 | 12.706 | 19.580 |
| 2012 | 31.847 | 12.847 | 19.000 |
| 2013 | 32.268 | 32.268 | veri yok |
| 2014 | 31.209 | 31.209 | veri yok |
| 2015 | 31.064 | 31.064 | veri yok |
| 2016 | 30.877 | 30.877 | veri yok |
| 2017 | 29.645 | 29.645 | veri yok |
| 2018 | 31.438 | 31.438 | veri yok |
| 2019 | 29.945 | 29.945 | veri yok |
| 2020 | 29.828 | 29.828 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Yapraklı

Başlığın diğer anlamları için Yapraklı (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Yapraklı |
| --- | --- |
İlçe
 Çankırı İdari Bölümler Haritası
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Çankırı
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Mustafa Emre Kılıç
 • Belediye başkanı: Ömer Güngör (MHP)
Rakım: 1210 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 8.981
 • Kır: 5,543
 • Şehir: 2.176
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 18900
İl alan kodu: 376
İl plaka kodu: 18
Resmî site Belediye
Yapraklı, Çankırı ilinin bir ilçesidir. 38 köy ve 6 mahalleden oluşmaktadır.
Tarihi

Uzun yıllar Çankırı Merkez ilçesine bağlı olan Yapraklı, 1955 yılında belediyeye, 1958 yılında ise 7033 Sayılı Yasa ile ilçeye dönüştürüldü.
2013 yılında Akyazı, İğdir ve Kavak köyleri ilçeye mahalle olarak bağlandı.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1960 | 21.411 | 2.071 | 19.340 |
| 1965 | 21.296 | 2.354 | 18.942 |
| 1970 | 18.900 | 2.869 | 16.031 |
| 1975 | 19.565 | 3.020 | 16.545 |
| 1980 | 20.026 | 2.882 | 17.144 |
| 1985 | 21.857 | 3.606 | 18.251 |
| 1990 | 22.554 | 3.669 | 18.885 |
| 2000 | 21.015 | 5.384 | 15.631 |
| 2007 | 10.813 | 1.682 | 9.131 |
| 2008 | 11.226 | 2.123 | 9.103 |
| 2009 | 9.989 | 1.771 | 8.218 |
| 2010 | 9.305 | 1.587 | 7.718 |
| 2011 | 8.730 | 1.543 | 7.187 |
| 2012 | 8.857 | 1.498 | 7.359 |
| 2013 | 8.639 | 2.130 | 6.509 |
| 2014 | 8.244 | 2.199 | 6.045 |
| 2015 | 7.796 | 2.110 | 5.686 |
| 2016 | 7.790 | 2.183 | 5.607 |
| 2017 | 7.576 | 2.056 | 5.520 |
| 2018 | 8.981 | 2.182 | 6.799 |
| 2019 | 7.856 | 1.963 | 5.893 |
| 2020 | 7.719 | 2.176 | 5.543 |
Aksu, Isparta

Aksu, Antalya ile karıştırılmamalıdır.
| Aksu |
| --- | --- |
İlçe

 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Isparta
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Saltuk Buğrahan Açıkbaş
 • Belediye başkanı: Veli Kahraman (AK Parti)
Yüzölçümü
 • Toplam: 426 km²
Rakım: 87 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 4.533
 • Kır: 2,421
 • Şehir: 1.823
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 32510
İl alan kodu: 0246
İl plaka kodu: 32
Resmî site http://www.isparta-aksu.bel.tr  http://www.aksu.gov.tr
Aksu, Isparta ilinin bir ilçesidir.
İlçeye bağlı 13 köy bulunmaktadır.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 9.591 | 2.921 | 6.670 |
| 2000 | 9.554 | 3.532 | 6.022 |
| 2007 | 5.360 | 1.903 | 3.457 |
| 2008 | 5.374 | 2.007 | 3.367 |
| 2009 | 5.520 | 2.301 | 3.219 |
| 2010 | 5.159 | 1.947 | 3.212 |
| 2011 | 4.965 | 1.850 | 3.115 |
| 2012 | 4.777 | 1.845 | 2.932 |
| 2013 | 4.957 | 2.001 | 2.956 |
| 2014 | 5.130 | 2.278 | 2.852 |
| 2015 | 4.825 | 2.175 | 2.650 |
| 2016 | 4.696 | 2.067 | 2.629 |
| 2017 | 4.534 | 1.997 | 2.537 |
| 2018 | 4.533 | 1.943 | 2.590 |
| 2019 | 4.557 | 2.123 | 2.434 |
| 2020 | 4.244 | 1.823 | 2.421 |
Asarcık

Başlığın diğer anlamları için Asarcık (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Asarcık |
| --- | --- |
İlçe
 İlçenin Samsun'daki konumu
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Samsun
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Halis Hacıismailoğlu
 • Belediye başkanı: Şerif Kılağuz (MHP)
Rakım: 780 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 17.628
 • Kır: -
 • Şehir: -
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 55860
İl alan kodu: 362
İl plaka kodu: 55
Resmî site http://www.asarcik.gov.tr/
Asarcık (Osmanlıca: آسانيا), Samsun ilinin bir ilçesidir. 1987 yılına kadar Kavak ilçesine bağlı olup, nüfusunun az olmasına rağmen merkeze uzaklığı sebebiyle ilçe statüsüne girmiştir. İlçe merkezinin nüfusu 2012 sayımına göre 2.435'tir. İlçenin tümü 2020 sayımına göre 16.706 nüfusludur.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 16.342 | 1.488 | 14.854 |
| 2000 | 18.267 | 1.926 | 16.341 |
| 2007 | 19.207 | 2.689 | 16.518 |
| 2008 | 18.942 | 2.557 | 16.385 |
| 2009 | 19.068 | 2.537 | 16.531 |
| 2010 | 18.867 | 2.453 | 16.414 |
| 2011 | 18.597 | 2.428 | 16.169 |
| 2012 | 18.215 | 2.435 | 15.780 |
| 2013 | 17.783 | 17.783 | veri yok |
| 2014 | 17.448 | 17.448 | veri yok |
| 2015 | 17.238 | 17.238 | veri yok |
| 2016 | 16.997 | 16.997 | veri yok |
| 2017 | 16.819 | 16.819 | veri yok |
| 2018 | 17.628 | 17.628 | veri yok |
| 2019 | 16.778 | 16.778 | veri yok |
| 2020 | 16.706 | 16.706 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Gülyalı

| Gülyalı |
| --- | --- |
İlçe

 Türkiye'de bulunduğu yer
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Ordu
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Aydın Yanık
 • Belediye başkanı: Medet Sipahi (MHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 112 km²
Rakım: 100 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 8.904
 • Kır: -
 • Şehir: 8.244
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 52010
İl alan kodu: 0452
İl plaka kodu: 52
Resmî site www.gulyali-bld.gov.tr
Gülyalı, Ordu ilinin bir ilçesidir.
Eski adı Abulhayr'dır. 1987 yılında ilçe haline geldikten sonra Gülyalı adını almıştır. Ordu ilinden Giresun istikametinde 8. km'dedir. Halkın çoğunluğunu Türkmen/Çepniler oluşturur. Geçim kaynağı ağırlıklı olarak fındık üretimidir. Tarım alanında fındık üretiminin yanı sıra kivi ve ceviz üretimleri de yapılmaktadır. Hayvancılık alanında ise süt ve besi hayvancılığıyla birlikte Arıcılık yani Kestane Balı üretimi yapılmaktadır. Son yıllarda ilçeye yapılan yatırımlar ve mavi Bayrak Projesinin de katkısıyla turizm yatırımları ön plana çıkmaktadır. Gülyalı  Ordu ilinin mavi bayraklı plajlarına, sahillerine sahip deniz kenarı ilçelerinden biridir.
İlçeye uzun yıllar yapılması planlanan Türkiye'de ve Avrupa'da ilk, Dünya'da ise üçüncü olan denizin üzerine yapılmış Ordu-Giresun Havalimanı 2015 yılında tamamlanmış ve uçuşlar yapılmaya başlanmıştır.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 10.150 | 4.536 | 5.614 |
| 2000 | 10.566 | 5.245 | 5.321 |
| 2007 | 8.165 | 3.660 | 4.505 |
| 2008 | 8.471 | 3.731 | 4.740 |
| 2009 | 8.282 | 3.507 | 4.775 |
| 2010 | 8.128 | 3.402 | 4.726 |
| 2011 | 7.980 | 3.346 | 4.634 |
| 2012 | 7.957 | 3.383 | 4.574 |
| 2013 | 9.116 | 9.116 | veri yok |
| 2014 | 8.384 | 8.384 | veri yok |
| 2015 | 7.994 | 7.994 | veri yok |
| 2016 | 7.975 | 7.975 | veri yok |
| 2017 | 7.813 | 7.813 | veri yok |
| 2018 | 8.904 | 8.904 | veri yok |
| 2019 | 8.269 | 8.269 | veri yok |
| 2020 | 8.244 | 8.244 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Çelebi, Kırıkkale

| Çelebi |
| --- | --- |
İlçe
 Türkiye'de yeri
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Kırıkkale
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Metehan Toy
 • Belediye başkanı: Yaşar Erdemir (AK Parti)
Rakım: 1231 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 3.024
 • Kır: 1,666
 • Şehir: 805
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 71810
İl alan kodu: 0318
İl plaka kodu: 71
Çelebi, İç Anadolu Bölgesi'nde Kırıkkale ilinin bir ilçesidir. Nüfusu 2304 kişi olup bu bakımdan 922 ilçe arasında sondan yedincidir.
Tarihçe

17 Mayıs 1967'de belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. Çelebi, 20.05.1990 tarih ve 20523 resmi gazete yayımlanan Kanun ile ilçe statüsüne kavuştu.
Coğrafya

İl merkezine uzaklığı 57 kilometredir.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 9.415 | 4.068 | 5.347 |
| 2000 | 7.210 | 3.333 | 3.877 |
| 2007 | 2.178 | 811 | 1.367 |
| 2008 | 2.236 | 846 | 1.390 |
| 2009 | 2.212 | 778 | 1.434 |
| 2010 | 2.177 | 777 | 1.400 |
| 2011 | 2.140 | 782 | 1.358 |
| 2012 | 2.098 | 781 | 1.317 |
| 2013 | 3.233 | 1.567 | 1.666 |
| 2014 | 2.318 | 913 | 1.405 |
| 2015 | 2.183 | 816 | 1.367 |
| 2016 | 2.151 | 759 | 1.392 |
| 2017 | 2.104 | 710 | 1.394 |
| 2018 | 3.024 | 1.056 | 1.968 |
| 2019 | 2.633 | 897 | 1.736 |
| 2020 | 2.471 | 805 | 1.666 |
İdari yapı

Çelebi ilçesine 13 adet köy bağlıdır. Belediye sınırları içinde 4 mahallesi bulunmaktadır. İlçeye bağlı bulunan herhangi bir belde yoktur. Kırıkkale'de beldesi olmayan 2 ilçeden birisidir.
| Köyün İsmi | Nüfusu | İlçe Merk>  Uzaklık (Km) | İl Merk>  Uzaklık (Km)  |
| --- | --- | --- | --- |
| A.Yeniyapan | 171 | 15 | 67 |
| Karahacılı | 111 | 4 | 52 |
| Karayakup | 151 | 4 | 57 |
| Hacıyusuflu | 174 | 9 | 66 |
| Kepirli | 65 | 11 | 46 |
| Karabucak | 159 | 17 | 74 |
| Karaağıl | 126 | 9 | 55 |
| Karaağaç | 178 | 3 | 60 |
| İğdebeli | 38 | 7 | 59 |
| Kaldırım | 102 | 13 | 70 |
| Tilkili | 84 | 16 | 41 |
| Halildede | 158 | 9 | 66 |
| Çiftevi | 108 | 4 | 61 |

| Köyün İsmi | Muhtar | İl Merk>  Uzaklık (Km)  |
| --- | --- | --- |
| Yeni Mahalle | Hasan Hüseyin Erdemir | 57 |
| Barbaros Mahallesi | Osman Yakut | 57 |
| Gülveren Mahallesi | Erdal Özbal | 57 |
| Fatih Mahallesi | Murat Erdemir | 57 |
Güçlükonak

| Güçlükonak |
| --- | --- |
İlçe
 Turkiye'de bulunduğu yer
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Şırnak
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Şahin Kazancı
 • Belediye başkanı: Selahattin Aktuğ (BBP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 550 km²
Rakım: 950 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 13.091
 • Kır: 7,753
 • Şehir: 4.386
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 73700
İl alan kodu: 0486
İl plaka kodu: 73
Resmî site www.guclukonak.gov.tr
Güçlükonak (Kürtçe: Bâsa), Şırnak ili'nin bir ilçesidir.
Cehennem Deresi
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 12.878 | 3.305 | 9.573 |
| 2000 | 10.300 | 4.111 | 6.189 |
| 2007 | 9.958 | 3.724 | 6.234 |
| 2008 | 9.825 | 3.518 | 6.307 |
| 2009 | 9.601 | 3.319 | 6.282 |
| 2010 | 9.576 | 3.072 | 6.504 |
| 2011 | 12.034 | 3.108 | 8.926 |
| 2012 | 13.069 | 4.590 | 8.479 |
| 2013 | 11.692 | 3.356 | 8.336 |
| 2014 | 12.023 | 3.500 | 8.523 |
| 2015 | 12.267 | 3.579 | 8.688 |
| 2016 | 12.139 | 3.781 | 8.358 |
| 2017 | 12.166 | 3.812 | 8.354 |
| 2018 | 13.091 | 4.695 | 8.396 |
| 2019 | 12.295 | 4.681 | 7.614 |
| 2020 | 12.139 | 4.386 | 7.753 |
Eğitim

2011'de ilçede eğitim kalitesinin arttırılması için Güçlükonak Okul Eğitim Kalitesinin Arttırılması Projesi başlamıştır.
Antonio Cabrini

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Antonio Cabrini
Doğum tarihi:  8 Ekim 1957 (67 yaşında)
Doğum yeri:  Cremona, İtalya
Boyu:  1,78 m (5 ft 10 in)
Mevkii:  Defans
Kulüp bilgileri
Kulübü:  İtalya (Kadın)
Altyapı kariyeri
:  Cremonese
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1973–1975 |  Cremonese |  29 |  (2) |
| 1975–1976 |  Atalanta |  35 |  (1) |
| 1976–1989 |  Juventus |  297 |  (33) |
| 1989–1991 |  Bologna |  55 |  (2) |
| Toplam |   |  416 |  (38) |
Millî takım kariyeri
| 1978–1987 |   İtalya |  73 |  (9) |
Teknik direktörlük kariyeri
2000–2001:  Arezzo
2001:  Crotone
2004–2005:  Pisa
2005–2006:  Novara
2007–2008:  Suriye
2012–:  İtalya (Kadın)
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Antonio Cabrini (d. 8 Ekim 1957), defans pozisyonunda görev yapmış İtalyan millî futbolcu ve teknik direktör.
Profesyonel kariyerine 1973 yılında Cremonese kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Atalanta, Juventus ve Bologna kulüplerinde oynamıştır.
Ezine

| Ezine |
| --- | --- |
İlçe
 Çanakkale'nin Türkiye'deki konumu
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Çanakkale
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Hacı Arslan Uzan
 • Belediye başkanı: Güray Yüksel (AK Parti)
Yüzölçümü
 • Toplam: 474 km²
Rakım: 50 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 32.003
 • Kır: 17,106
 • Şehir: 13.617
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 17600
İl alan kodu: 286
İl plaka kodu: 17
Resmî site Ezine Belediyesi
Ezine, Çanakkale ilinin bir ilçesidir. Ezine, Çanakkale ilinin merkez dahil olmak üzere beşinci en büyük ilçesidir.
Tarihçe

Antik çağlarda şimdiki askeri kışlaların üzerinde bulunan Çaltıkıran Tepe'de kurulmuş bir yerleşim merkezidir. Bu yerleşim merkezi Malazgirt savaşından sonra Danişment Türklerinin Anadolu’nun batısına yerleşmeleri sırasında çıkan muharebede tahrip edilmiştir. Türkler eskiden kurulmuş olan yerin yanında Danişment adı ile yeni bir yerleşim merkezi kurmuşlardır.
Mahalli rivayetlere göre Danişment Türklerinin Beyi olan Abdurrahman Bey, şimdiki Ezine’nin bulunduğu yerin güney kenarında Ulu Camii inşa ettirmiştir. Caminin yapılışının amacı cuma namazının kılınması ve bu vesile ile civar köylerin halklarının haftada bir kez merkeze inerek kaynaşmanın sağlanmasıdır. Zaten aynı rivayete göre “Ezine” kelimesi de Farsçada “cuma” anlamına gelen “azine”den türemiştir. Ezine isminin bir süre “iğne” şeklinde telaffuz edildiğine dair rivayetler de vardır.
Ezine'nin Danişment Türklerinin eline geçişi sırasında Ahi Yunusların, Seferşah'ın büyük çabaları olduğu çeşitli kaynaklardan öğrenilmiştir.
Ezine bir süre Selçuklu egemenliği altında kalmıştır. Anadolu Selçuklu Devleti'nin yıkılmasından sonra Karesi Beyliği yönetimine girmiştir. Karesi Bey'in ölümünden sonra oğulları Demirhan Bey ve Yahşi Bey bu toprakları yönetmiştir. Osmanlı Devleti'nin kurulmasından sonra Orhan Gazi döneminde Ermiş Dursun Bey'in, Karesi Beyliği'nin idaresine son vermesinden sonra Ezine ve çevresi Osmanlı topraklarına katılmıştır. Yine o tarihlerde Ezine ovası sularla kaplı bir bataklık olduğundan Arabistan’dan getirilen esir toplulukları ile şimdiki Araplar Boğazı'nı yararak Menderes Çayı'nı denize akıtmışlardır. Böylece ova bataklıktan kurtarılmıştır.
Günümüzde panayır yeri mevkii denilen yerde ev yapımı için temel kazımları sırasında su ürünleri kalıntıları ile küçük balıkçı iskeleleri kalıntıları çıkmıştır. Panayır yeri ve Gölcük mevkii denilen kısımda, yağışlar çok olduğu kış ve ilkbahar ayları boyunca önemli miktarda su birikmektedir. ‘‘Son yıllarda bu iki yer kademeli olarak suni dolgu ile doldurulmaktadır.’' Bütün bunlar asırlar önce Ezine Ovası'nın Balıklı Köyü altlarına kadar sularla kaplı olduğunu göstermektedir. Ayrıca Karesi egemenliği sırasında Yahşi Bey ve Ahi Yunus tarafından Öksüz Camii ve hamam inşa edilmiş, Çaltıkıran Tepe'de oturan halk cami ve hamamın etrafına toplanarak Ezine'nin ilk oluşumunu sağlamışlardır.
Coğrafya

Ezine, Marmara Bölgesi sınırları içinde kalan bir yerleşim birimidir. Çanakkale–İzmir karayolu içinden geçer. Çanakkale'ye 42 km uzaklıktadır. Doğuda Bayramiç, batıda Ege Denizi, güneyinde Ayvacık ilçesi, kuzeyde Çanakkale ilinin merkez ilçesi ile çevrilidir.
Ezine ve çevresi ikinci zamanda (mezozoik çağda) meydana gelmiştir. Bunun en büyük kanıtları bölgede çıkarılan kireç taşı, kurşun, demir ve mermer gibi maden alanlarının jeolojik yapılarıdır. Ezine ve çevresi aynı zamanda oldukça büyük bir volkanik kütle üzerindedir.
Ezine, düzlük (ova) bir alan üzerinde kurulmuştur. Bu geniş ovanın batısı, kuzeyi ve güneyi alçak tepelerle çevrilidir. Bu tepelerin en yüksekleri Zambak Tepe ve Çığrı Tepeleridir. İlçe sınırları içerisinde Ezine ovasının dışında Üsküfçü, Kestanbol, Kızılköy ve Mahmudiye ovaları vardır. Ovalarının hepsi sulanabilir arazilerdir. İlçenin en büyük  ve önemli akarsuyu Menderes Çayıdır.
Menderes Çayı Kaz Dağlarının kuzey yamaçlarından doğarak gelir. Ezine ovasını suladıktan sonra ilçenin kuzey-batı istikametinde Çanakkale Boğazı'na dökülür. Akçin Çayı ise Ezine'nin içerisinden geçerek Menderes Çayı ile birleşir. İlçe sınırları içindeki Şeytan Deresi, Kocalaş Deresi, Andık Deresi, Koca Tepe Deresi, Uzunalık Deresi ve Çatak Deresi Menderes Çayı ile birleşir.
Bu arada son yıllarda yapılan Kemallı ve Bahçeli Göletleri tarım arazilerinin sulanmasına yardımcı olmaktadır.
İlçede genelde Akdeniz ikliminin  bitkisi olan maki görülmekle beraber batısı ve kuzey-batısı ormanlarla kaplıdır. İlçe ormanlarının asıl türü kızıl çamdır. Ağaç türlerinden ise meşe, ardıç, akçakesme ve karayemiş çeşitleri görülür. Bu arada sahil kesiminde geniş alanlar zeytin ağaçları  ile kaplıdır.
Ezine, Marmara ve Ege Bölgelerinin geçiş alanındadır. Bu bakımdan iki bölgede görülen iklim özellikleri Ezine'ye yansır. Yazları sıcak ve kurak, kışları ise ılık ve yağışlıdır. Yağışlar genellikle yağmur halindedir. Kış bitiminde de sıkça kırağı yağar. Kış aylarında zaman zaman kısa sürelerle kar yağar. Son yıllarda ekolojik denge bozukluğundan mevsim içinde mevsim normallerinin dışında hava şartları da görülmektedir. Yapılan meteorolojik gözlemlere göre en soğuk ay ocak ve şubat ayları olup en soğuk ay ortalaması -4 °C ila -5 °C derecedir. En sıcak ay ise Temmuz ve Ağustos ayları olup en sıcak ay ortalaması 25 °C ila 35 °C derece arasındadır. Yıllık yağış bakımından en yağışlı aylar Kasım, Aralık, Mart ve Nisan aylarıdır. Ortalama yağış miktarı yılda 626 mm'dir. En yağışsız aylar ise Temmuz ve Ağustos aylarıdır.
Ezine yerleşim yeri  bakımından etrafı tepelerle çevrili bir konumda olduğundan nem ortalaması oldukça yüksektir.
Geyikli
Mahmudiye beldeleri bulunmaktadır.Bu iki yerleşim merkezinin de denize kıyısı yoktur.
Kestanbol Kaplıcaları dünyaca ünlü bir jeotermal merkezidir.