stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Nanoanten
Nanoanten Teorisi

Nanoantenlerin arkasında yatan teori aslında rektifiye antenlerinkiyle aynıdır. Antenin üzerine gelen ışık, antendeki elektronları gelen ışıkla aynı frekansta olacak şekilde ileri geri hareket ettirirler. Bu duruma, gelen elektromanyetik dalganın titreşen elektrik alanı neden olur. Elektronların hareketi anten içinde bir alternatif akım oluşturur. Bu alternatif akımın doğru akıma çevrilebilmesi için AC diyotlar ile rektifiye edilmelidir. Sonuçta elde edilen DC daha sonra harici yük gücü sağlamak için kullanılabilir. Antenlerin rezonans frekansı basit mikro dalga anten teorisine göre antenin fiziksel boyutu ile orantılıdır. Solar spektrumda dalga boyları yaklaşık olarak 0.3-2.0 μm arasındadır. Bu nedenle elektromanyetik kolektörlerin solar spektrumda etkili bir şekilde çalışabilmeleri için rektifiye antenin yüzlerce nanometrelik sıralardan oluşması gerekir.
Sadeleştirmeler nedeniyle, kullanılan tipik rektifiye anten teorisinde nanoantenleri tartışırken ortaya çıkan birkaç sorun vardır. Kızılötesinin üstündeki frekanslarda hemen hemen bütün akım telin etkin kesit alanını azaltacak ve direnci artıracak bir şekilde, telin yüzeyine çok yakın olarak taşınır. Bu etki aynı zamanda “yüzey etkisi” olarak da bilinir. Sadece cihaz perspektifine göre bakarsak I-V karakteristikleri artık omik olarak gözükmeyebilir hatta Ohm yasasına göre genelleştirilmiş vektör formunda bile olsa bu geçerlidir.
Aşağı ölçeklendirmede ortaya çıkan bir diğer sorun da büyük ölçekli rektifiye antenlerde kullanılan diyotların büyük güç kaybı olmadan THz frekanslarında çalışamamalarıdır. Güçteki bu büyük kayıp diyotların p-n bağlantılarında bulunan parazitik kapasite ve sadece 5 THz frekansının altında çalışabilen Schottky diyotlardan kaynaklanır. İdeal dalga boyu olan 0.4-1.6 μm arası yaklaşık olarak 190-750 THz frekans aralığına karşılık gelir ve bu aralık da tipik diyotların kapasitelerinden çok daha büyüktür. Bundan dolayı alternatif diyotlar verimli güç dönüşümü için kullanılmak zorundadırlar. Günümüzdeki nanoanten cihazlarında metal-yalıtkan-metal (MYM) tünel diyotlar kullanılır. Schottky diyotların aksine MYM diyotlar parazitik kapasitans tarafından etkilenmezler çünkü bunlar elektron tünelleme esasına göre çalışırlar. Bu yüzden MYM diyotların 150 THz frekansına yakın frekanslarda etkin bir şekilde çalıştığı görülür.
Nanoantenlerin Avantajları

Nanoantenlerin öne sürülen en büyük avantajlarından biri -teorik olarak- yüksek olan etkinlikleridir. Tek bağlantılı solar hücrelerin verimleri ile teorik olarak karşılaştırıldıklarında nanoantenlerin kayda değer bir avantaj taşıdıkları görülür. Fakat bu hesaplanan iki verim değerleri de farklı varsayımlar kullanılarak hesaplanmışlardır. Nanoanten hesaplamasında kullanılan varsayımlar Carnot'un solar kollektörlerin etkinliği üzerine yaptığı uygulamalara dayanır. Carnot verimi
ile verilir. Burada  Tcold   cihazın soğuk gövde ısısı Thot ise sıcak gövde ısısıdır. Verimli enerji dönüşümünün olması için iki kutup arasındaki sıcaklık farkı manalı olmalıdır. R.L. Bailey'e göre nanoantenler fotovoltaik olduklarında Carnot verimi ile sınırlandırılamazlar. Fakat Bailey bu görüşünü ispatlayacak hiçbir argüman ortaya koymamıştır. Diğer yandan, nanoantenlerlerden %85 verim elde etmek için kullanılan varsayımlar tek bağlantılı solar hücreler için de kabul edildiğinde tek bağlantılı solar hücrelerin verimi %85'ten daha büyük olmaktadır.
Yarı ileken fotovoltaik nanoantenlerin en bariz avantajı nanoanten dizilerinin herhangi bir frekanstaki ışığı absorbe edebilecek şekilde dizayn edilebilmesinden kaynaklanır. Bir nanoantenin rezonans frekansı, antenin değişen uzunluğu tarafından seçilebilir. Bu durum yarıkondaktör fotovotaikler ile ilgili bir avantajdır. Çünkü farklı dalga boylarındaki ışığı absorbe etmek amacıyla farklı bant aralıklarına gerek vardır. Farklı bant aralıkları elde etmek içinse kullanılan yarıkondaktör alaşımlı olmalı ya da farklı bir yarıkondaktör ile beraber kullanılmalıdır.
Nanoantenlerin dezavantajları ve kısıtlamaları

Daha önce de belirtildiği gibi nanoantenlerin en önemli sınırlanmalarından biri de çalışabildikleri frekans aralıklarıdır. İdeal dalga boyu aralığındaki yüksek frekanslı ışık Schottky diyotların kullanımını kullanışsız kılar. MYM diyotların nanoantenlerin kullanımındaki umut verici özelliklerine rağmen daha yüksek frekanslarda etkin çalışmaları için daha fazla geliştirilmelerine ihtiyaç duyulmaktadır.
Bir başka dezavantaj ise günümüzdeki nano antenlerin elektron demeti litografisine göre üretilmeleridir. Bu işlem yavaş ve nispeten pahalıdır. Çünkü elektron demeti litografisiyle paralel işleme mümkün değildir. Tipik olarak elektron demeti litografisi sadece araştırmanın minimum boyutlar (nanometre türünden) için son derece iyi çözümler amaçladığında kullanılır. Oysaki fotolitografik teknikler, minimum boyutların, sadece nanometrenin onar katı büyüklüğünde olduğu yerlerde kullanılabilir ve fotolitografi vasıtasıyla nano antenlerin üretilmesini mümkün kılar.
Nanoantenlerin Üretilmesi

Konsept tanımı yapıldıktan sonra laboratuvar ölçekli silikon devre levhaları standart yarı kondüktörler kullanılarak entegre devre üretim tekniklerine göre elde edilirler. Elektron demeti litografisi, anten düğüm dizilerinin metalik yapılarını elde etmek için kullanılır. Nano anten üç parçadan oluşur: zemin düzlemi, optik rezonans boşluğu ve anten. Anten elektromanyetik dalgaları yakalar, zemin düzlemi ışığı antene geri yansıtmak için gönderir; zemin düzlemi üzerinden antene doğru ışığı eğer ve yoğunlaştırır.
Litografi Metodu

Idaho National Labs used the following steps to fabricate their nantenna arrays. A metallic ground plane was deposited on a bare silicon wafer, followed by a sputter deposited amorphous silicon layer. The depth of the deposited layer was about a quarter of a wavelength. A thin manganese film along with a gold frequency selective surface (to filter wanted frequency) was deposited to act as the antenna. Resist was applied and patterned via electron beam lithography. The gold film was selectively etched and the resist was removed.
Roll-to-Roll Üretim

Büyük bir üretim ölçeği elde etmek için elektron demeti litografisi kullanımı gibi laboratuvar işlemleri çok yavaş ve pahalıdırlar. Bundan dolayı üretim metodu diye adlandırılan teknik, ana şablon model alınarak, yeni bir üretim tekniği olarak bulunmuştur. Bu ana şablon Idaho Ulusal Laboratuvarları tarafından 8-inçlik yuvarlak silikon devre üzerinde yaklaşık 10 milyar anten bulunacak şekilde üretilmiştir. Bu yarı otomatik işlemler kullanılarak, Idaho Ulusal Laboratuvarları bir miktar 4-inclik kare kuponlar üretmişlerdir. Bu kuponlar geniş esnek nano anten levhalarını biçimlendirmek için birleştirilmiştir.
Teorinin Kanıtı

Teorinin kanıtı 1 cm2lik nano anten dizileriyle kaplanmış silikon substrat bir yüzey ile başlar. Cihaz 3 ila 15 mikron aralığındaki kızıl ötesi ışık kullanılarak teste tabi tutulur. Pik emissivitesi 6.5 mikronluk dalga boyu civarında görülür  ve 1 değerine ulaşır. 1 değerindeki emissivite cihaz üzerine düşen spesifik dalga boylarındaki bütün fotonların nano antenler tarafından absorbe edildiği anlamına gelir. Modellenen spektrumu deneyde elde edilen spektruma göre karşılaştırırsak deneysel sonuçların teorik beklentilerle uyum içinde olduğu görülür. Bazı bölgelerde nano anten teorik beklentilere göre daha düşük emissiviteye sahiptir fakat diğer bölgelerde 3.5 mikronluk dalga boyları çevresinde cihaz beklenenden daha fazla ışık absorbe eder.
Nanoantenlerin Ekonomisi

Nanoantenler (sadece nanoanten parçası; doğrultucu ve diğer bileşenler hariç) fotovoltaiklerden daha ucuzdur. Malzemeler ve fotovoltaik işleme ise pahalıdır. (Şu anda tamamlanmış fotovoltaik modüllerin maliyeti m2 başına 430$ civarındadır ve bu miktar zamanla azalacaktır.) Steven Novack sadece nano anten materyallerinin maliyetini 2008 yılı itibarıyla m2 başına 5-11$ arasında olarak tahmin etmiştir. Uygun üretim teknikleri ve farklı materyal seçimleri ile ise toplam üretim maliyetinin daha fazla artmayacağını tahmin etmiştir. 2008 fiyatı ile 0.60$ altın içeren 30 x 60 cm boyutundaki prototipinin alüminyum, bakır ve gümüş gibi materyallere indirgenme olasılığı mevcuttur. Bu prototip bilinen işleme tekniklerine göre bir silikon substrat kullanılır fakat herhangi bir substrat da teorik olarak zemin düzlemi parçasına düzgünce yapıştırılarak kullanılabilir.
Gelecekteki Araştırmalar ve Amaçlar

National Public Radio's Talk of the Nation'daki bir röportajda Dr. Novack nano antenlerin günün birinde otomobillerde güç üretmek için, cep telefonlarını şarj etmek için hatta evlerimizi serin tutmak için kullanılacaklarını iddia etmiştir. 
Günümüzdeki problemlerin en büyüğü anten cihazlarından değil doğrultuculardan kaynaklanır. Daha önce de ifade edildiği gibi günümüzde kullanılan diyotlar yüksek kızılötesi ve görünebilir ışığa karşılık gelen frekanslardaki ışığı doğru akıma çevirmek için yetersiz kalmaktadırlar. Bu nedenle bir doğrultucunun absorbe edilen ışığı kullanılabilir enerjiye uygun olarak çevirecek bir şekilde tasarlanmalıdır. Araştırmacılar antenlerin absorbe ettiği ışığın %50'sini enerjiye dönüştürebilecek yapıya sahip bir doğrultucu üretmeyi ummaktadırlar. Araştırmanın bir diğer odak noktası ise seri üretimin nasıl olabileceği üzerinde durulmasıdır. Bunun için de Roll-to-roll üretime uygun şekilde yeni materyaller seçilmeli ve test edilmelidir.
Mersindere, Salihli

| Mersindere |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 38°30′11″N 27°59′56″E﻿ / ﻿38.503°K 27.999°D﻿ / 38.503; 27.999
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Salihli
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 1.553
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0236
İl plaka kodu: 45
Posta kodu: 45320
Mersindere, Manisa ilinin Salihli ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Manisa il merkezine 57 km, Salihli ilçesine 13 km uzaklıktadır.
Sart, Salihli

Ayrıca bakınız: Sardes
| Sart |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 38°29′53″N 28°02′35″E﻿ / ﻿38.498°K 28.043°D﻿ / 38.498; 28.043
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Salihli
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0236
Sart, Manisa'nın Salihli ilçesine bağlı mahalledir. 5.127 nüfusa sahip bir belediye idi. Yeni büyükşehirler yasası ile doğrudan Manisa Büyükşehir belediyesine bağlanmıştır.
İzmir-Ankara kara yolu üzerinde Manisa'ya 70 km kadar uzaklıktadır.
Efsaneye göre Frigya Kralı Midas da, her dokunduğunun altına dönüşmesi lanetinden bu nehirde yıkanarak kurtulmuştur.
Hellenistik döneme ait bir Artemis Tapınağı, mermerden inşa edilmiş Avlu-Gymnasium Kompleksi ve MS 17 yılındaki depremden sonra yapıldığı sanılan bir sinagog, Sart ören yerindeki görülmeye değer kalıntılardan bazılarıdır.
Karasavcı, Salihli

| Karasavcı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 38°37′44″N 28°11′35″E﻿ / ﻿38.629°K 28.193°D﻿ / 38.629; 28.193
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Salihli
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2012): 178
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
İl plaka kodu: 45
Posta kodu: 45320
Karasavcı, Manisa ilinin Salihli ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Manisa il merkezine 93 km, Salihli ilçesine 21 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2012: 178
2000: 250   
1997: 249
Hacıhıdır, Salihli

| Hacıhıdır |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 38°44′02″N 28°11′35″E﻿ / ﻿38.734°K 28.193°D﻿ / 38.734; 28.193
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Salihli
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 408
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0236
İl plaka kodu: 45
Posta kodu: 45310
Hacıhıdır, Manisa ilinin Salihli ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Hacıhıdır mahallesi adını köye ilk yerleşen Hıdır beyden alır.[kaynak belirtilmeli]
Coğrafya

Manisa il merkezine 99 km, Salihli ilçesine yaklaşık 35 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 408    
1997: 387
GRS 80

GRS 80 veya Jeodezi Referans Sistemi 1980 (İngilizce: Geodetic Reference System 1980), küresel bir referans elipsoidine ve gravite alanı modelinde oluşan bir jeodezi referans sistemidir.
Yerölçüm

Jeodezi olarak da adlandırılan geodetics, üç boyutlu, zamanla değişen uzayda yeryüzünde, onun çekim alanında ve jeodinamik olayların (kutup hareketi, yeryüzü gelgitler ve kabuk hareket) ölçümü ve gösterimi ile ilgilenen bilim dalıdır.
Jeoid esasen topoğrafik özelliklerinden soyutlanmış Dünya'nın rakamıdır. Bu deniz suyu idealize edilmiş bir denge yüzeyi, ortalama deniz seviyesi vb akıntılar, hava basıncı değişimleri yokluğunda yüzey ve kıta kitlelerinin altında devam etmiştir. Jeoid, elipsin aksine, düzensiz ve nokta konumlandırma gibi geometrik sorunları çözmek için hangi hesaplama yüzeyi olarak hizmet etmek için çok karmaşık. O ve referans elipsoidinin arasındaki geometrik ayrılmaya geoidal dalgalanma denir. Bu ± 110 m arasında küresel olarak değişmektedir. Alışıldığı Jeoid aynı boyutta (hacmi) olarak seçilmiş bir referans elipsoid, onun yarı-büyük eksen (ekvatoral radius) a ve düzleşme f tarafından açıklanmıştır. B, yarı-minör ekseni (polar yarıçapı) miktarı f = (A-B) / A, saf bir geometrik biridir. Toprak (dinamik düzleşme, sembol J2) mekanik elipsliği uydu yörünge pertürbasyonların gözlem yoluyla yüksek hassasiyetle belirlenir. Geometrik düzleşme ile olan ilişkisi dolaylıdır. İlişkisi, basit anlamda, kütle merkezi yoğunlaşma derecesini iç yoğunluk dağılımına bağlıdır. 1980 Jeodezi Referans Sistemi (GRS 80) 6 378 137 milyon yarı-büyük eksen ve 1 / 298,257 222 101 düzleşme öne sürülmüştür. Bu sistem Canberra, Avustralya'da, 1979 yılında Jeodezi ve Jeofizik (IUGG) Uluslararası Birliği XVII Genel Kurulunda kabul edildi.
GRS 80 referans sistemi başlangıçta Dünya Jeodezi Sistemi 1984 (WGS 84) tarafından kullanılmıştır. WGS 84 referans elipsoitin sonraki ayrıntılandırmaları (WGS84 bakınız) biraz farklıdır.
Daha fazla ülke GRS80 referans elipsoidi kullanarak küresel, jeosentrik referans sistemlerine taşımakta onların haritalar ve grafikler için çeşitli ülkeler tarafından kullanılan sayısız diğer sistemler yavaş yavaş kullanımdan düşüyor.
GRS 80 tanımlanması özellikleri

Referans elipsoidi genellikle yarı-büyük eksen (ekvatoral radius) bir veya onun yarı-küçük ekseni (kutup yarıçapı) b-boy oranı (b / a) veya düzleşme f tarafından tanımlanan, ancak GRS80 bir özel durum olduğu: Tam bir tanımı için, dört bağımsız sabitleri gereklidir. GRS80 geometrik sabit  f a türetilmiş miktar yapma,  \omega  bunlar,  GM,  J_{2} gibi seçer.
GRS80 sferoit eksantrikliğini veren formülü
e^{2}={\frac {a^{2}-b^{2}}{a^{2}}}=3J_{2}+{\frac {4}{15}}{\frac {\omega ^{2}a^{3}}{GM}}{\frac {e^{3}}{2q_{0}}},
nerede
2q_{0}=\left(1+{\frac {3}{e'^{2}}}\right)\arctan e'-{\frac {3}{e'}}
ve  e'=e/{\sqrt {1-e^{2}}} (so arctan e' = arcsin e). Denklem vermek üzere iteratif çözülür
e^{2}=0.00669\,43800\,22903\,41574\,95749\,48586\,28930\,62124\,43890\,\ldots
hangisini verirse
f=1/298.25722\,21008\,82711\,24316\,28366\,\ldots .
Megadeth üyeleri listesi

Megadeth, 16 Haziran 2018'de Londra'daki The O2'de canlı performans sergiliyor.
Bu liste, ABD'li thrash metal grubu Megadeth'in güncel ve eski tüm üyelerinin yer aldığı listedir.
Güncel kadro

Dave Mustaine – vokal, gitar (1983–2002 2004–günümüz)
James LoMenzo – bas gitar, geri vokal (2006–2010, 2021–günümüz)
Dirk Verbeuren – davul (2016-günümüz)
Teemu Mäntysaari – gitar (2023–günümüz)
Eski üyeler

| İsim | Aktif yılları | Enstrüman(lar) | Katkıda bulunduğu yapım(lar) ve notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| Greg Handevidt | 1983 | gitar | - |
| Dijon Carruthers | 1983 | bateri, perküsyon | - |
| Lee Rausch | 1984 | bateri, perküsyon | Last Rites (Demo, 1984) |
| Kerry King | 1984 | gitar | - (Sadece konserlerde yer aldı) |
| Gar Samuelson | 1984–1987 | bateri, perküsyon | Killing Is My Business... And Business Is Good! (1985) ve Peace Sells... But Who's Buying? (1986) |
| Chris Poland | 1984–1985, 1985–1987, 2004 | gitar | Killing Is My Business... and Business Is Good! (1985), Peace Sells... but Who's Buying? (1986) ve The System Has Failed (2004) (Sadece albüm kaydında yer aldı) |
| Mike Albert | 1985 | gitar | - (Sadece konserlerde yer aldı) |
| Chuck Behler | 1987–1988 | bateri, perküsyon | So Far, So Good... So What! (1988) |
| Jeff Young | 1987–1989 | gitar, geri vokal | So Far, So Good... So What! (1988) |
| Nick Menza | 1989–1998, 2004 | bateri, perküsyon, geri vokal | Rust in Peace (1990) ve Cryptic Writings (1997) arasındaki tüm yapımlar |
| Marty Friedman | 1990–1999 | gitar, geri vokal | Rust in Peace (1990) ve Risk (1999) arasındaki tüm yapımlar |
| Jimmy DeGrasso | 1998–2002 | bateri, perküsyon, geri vokal | Risk (1999), The World Needs a Hero (2001) ve Rude Awakening (2002) |
| Al Pitrelli | 1999–2002 | gitar, geri vokal | The World Needs a Hero (2001) ve Rude Awakening (2002) |
| Vinnie Colaiuta | 2004 | bateri, perküsyon | The System Has Failed (2004) (Sadece albüm kaydında yer aldı) |
| Jimmy Sloas | 2004 | bas gitar | The System Has Failed (2004) (Sadece albüm kaydında yer aldı) |
| James MacDonough | 2004–2006 | bas gitar | Gigantour (2006) ve That One Night: Live in Buenos Aires (2007) (Sadece konserlerde yer aldı) |
| Glen Drover | 2004–2008 | gitar, geri vokal | Gigantour (2006), That One Night: Live in Buenos Aires (2007) ve United Abominations (2007) |
| Chris Broderick | 2008–2014 | gitar, geri vokal | Endgame (2009), TH1RT3EN (2011), Super Collider (2013) |
| Shawn Drover | 2004–2014 | bateri, perküsyon | United Abominations (2007), Endgame (2009), TH1RT3EN (2011), Super Collider (2013) |
| Chris Adler | 2015–2016 | bateri | Dystopia (2016) |
| David Ellefson | 1983–2002, 2010–2021 | bas, geri vokal | Killing Is My Business... And Business Is Good! (1985) ve Rude Awakening (2002) arasındaki ve Rust in Peace Live (2010) ve Dystopia (2016) arasındaki tüm yapımlar |
| Steve Di Giorgio | 2022 | bas gitar | The Sick, the Dying... and the Dead! (2022) (Sadece albüm kaydında yer aldı) |
| Kiko Loureiro | 2015-2023 | gitar | Dystopia (2016), The Sick, the Dying... and the Dead! (2022) ve "Delivering the Goods" (2022) (Albüm dışı single) |
↑  Lee Rausch (1964; 2023) Amerikalı bir müzisyendir. Hayatıyla ilgili fazla bilgi bulunmayan sanatçı, bir dönem Megadeth'te bateristlik yapmıştır. Dijon Carruthers'in gruptan ayrılması üzerine, Rausch gruba getirilmiştir. Grupla sadece Last Rites demosunda yer almıştır. Daha sonra yerine Gar Samuelson getirilmiştir. Megadeth'in dışında, Dark Angel ve Wargod'da da yer almıştır.
Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Uçak Mühendisliği

Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Uçak Mühendisliği, 31 Aralık 2019 tarihli Yükseköğretim Yürütme Kurulu toplantısında onaylanması ile Mühendislik Mimarlık Fakültesi bünyesinde kurulmuştur.
ESOGÜ Uçak mühendisliği Bölümü, 2023 yılı itibari ile 2 profesör, 2 doçent, 2 doktor öğretim üyesi, 1 öğretim görevlisi ve 2 araştırma görevlisini kadrosunda barındırmaktadır. Türkiye'nin havacılıkla özdeşleşen şehri Eskişehir'in havacılık eğitimi konusunda köklü bir geçmişi ve altyapısı olmasına karşın şehirdeki tek uçak mühendisliği bölümüdür. Bu konunun getirdiği avantajların başında yerel firmalarla kurulan staj ve eğitim işbirliği sayılabilir (Bknz. HİBM Komutanlığı).
Elizabeth Hosking

Elizabeth Hosking (d. 22 Temmuz 2001) half-pipe disiplininde yarışan Kanadalı bir snowboardcu'dur.
Kariyer > Olimpiyatlar

Ocak 2018'de Hosking Kanada'nın 2018 Olimpiyat takımına seçildi ve halfpipe yarışmasında 19. oldu. Hosking takımın en genç üyesiydi.
Ocak 2022'de Hosking Kanada'nın 2022 Olimpiyat takımına seçildi.
Nina Žižić

| Nina Žižić |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Nina Žižić 20 Nisan 1985 (39 yaşında)  Nikšić, Karadağ
Başladığı yer: Karadağ
Tarzlar: Pop
Meslekler: Şarkıcı
Etkin yıllar: 2004-günümüz

Nina Žižić (d. 20 Nisan 1985, Nikšić), Karadağlı pop müzik şarkıcısı. 2013 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Karadağ'ın temsilcisi Who See'ye "Igranka" adlı şarkıyla düet yapmıştır.
AirPlay

| --- | --- |

Geliştirici(ler): Apple
İlk yayınlanma: AirTunes 7 Haziran 2004 (20 yıl önce) (2004-06-07)   AirPlay 1 Eylül 2010 (14 yıl önce) (2010-09-01)  Mirroring (Yansıtma) 6 Haziran 2011 (13 yıl önce) (2011-06-06)
Geliştirme durumu: Aktif
Erişilebilirlik: Çokdilli
Tür: Kablosuz Gerçek zamanlı veri akışı
Resmî sitesi: support.apple.com/en-gb/HT204289
AirPlay  Apple tarafından geliştirilen tescilli bir protokol yığını / paketidir, cihazları arasında ses, video, cihaz ekranları ve fotoğrafların ilgili metadatalarla birlikte, kablosuz akışını sağlar. Başlangıçta sadece Apple'ın yazılım ve cihazlar uygulanırdı ve AirTunes denilirdi, tek ses için kullanılırdı. Apple üretici ortaklarına bir üçüncü parti yazılım bileşeni teknolojisi olarak kendi ürünlerinde kullanmak üzere Apple'ın cihazları ile uyumlu olacak şekilde AirPlay protokol yığınını lisanslı etti.
Airplay'li iPad
Uygulamalar

Burada AirPlay aygıtlarının iki tipi vardır: görsel-işitsel içerik gönderen olanlar ve içerik alma yeteneği ve ekranlar ve hoparlörler üzerinde çeviri etme.
Uygulamalar > Gönderenler

AirPlay gönderen cihazları iTunes çalıştıran bilgisayarlar ve iPhone'lar, iPod'lar gibi iOS cihazları ve iOS 4.2 veya daha yüksek çalışan iPad'ler içerir. OS X Mountain Lion 2. nesil Intel Core işlemciler veya sonrasını içeren sistemlerinde AirPlay üzerinden yansıtma ekranı destekler. Böyle AirFoil gibi üçüncü parti flamalar vardır. 2016 yılında HTC Apple AirPlay akışı ile bir Android telefon yayınladı. iOS 4.3 itibarıyla, üçüncü parti uygulamalar AirPlay üzerinden uyumlu ses ve video akışı gönderebilir. iOS-da iTunes Uzaktan Uygulaması medya oynatmayı kontrol etmek için kullanılabilir ve Mac veya PC üzerinde çalışan iTunes için alıcıları AirPlay akışı seçir.
Uygulamalar > Alıcılar

AirPlay alıcısı cihazlarına Apple TV ve üçüncü parti hoparlörler, AirPort Express de dahildir. (Kombine analog ve optik S/PDIF ses çıkışı bağlantısını içerir). AirPlay protokolünün açık kaynak uygulamaları ile herhangi bir bilgisayar artık bir AirPlay alıcısı haline getirilebilir. Ancak, iTunes Store'nin kendi hakları korunan müzik gibi bazı medya gibi tüm üçüncü taraf alıcıları Apple'ın DRM şifreleme uygulamıyor. (Apple'ın kendi "FairPlay" şifrelemesi). YouTube ve Netflixin, bu cihazlara veya yazılım akışı olamaz. Apple TV-de firmware 6.0 ile başlayan, "FairPlay" şifreleme şeması uygulanır ve göndericisi desteklemeyen aygıtlar kullanılamaz. AirPlay kablosuz teknolojisi Bose, Yamaha, Philips, Marantz, Bowers & Wilkins, Pioneer, Sony ve Denon gibi şirketlerden hoparlör yuvaları, AV alıcıları ve stereo sistemlere entegre edilmiştir. Şarkı isimleri, sanatçılar, albüm adları, geçen ve kalan süre ve albüm grafikleri grafik görüntüler ile AirPlay özellikli hoparlörlerde görünebilir. Genellikle bu alıcılar sadece çok AirTunes gibi, AirPlay ses bileşenini desteklemek için inşa edilmiştir. Bluetoothun kablosuz ağ erişim noktasının dayanmaz bir cihazdan cihaza protokol olmasına rağmen, A2DP profilini destekleyen Bluetooth cihazları (kulaklık, hoparlör) iOS cihazı ile eşleştirilmiş olduğunda AirPlay alıcıları gibi görünür. Böyle AirServer, Reflektör 2, Kodi ve TuneAero (ses) gibi üçüncü parti alıcıları vardır.