stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Gnathocerus

Gnathocerus, Tenebrionidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Caz Çağı

1921'de Carter ve King Jazzing Orkestrası (Houston, Teksas'ta çekilen resim)
Caz Çağı, 1920'lerde ve 1930'larda caz müziğinin ve dans tarzlarının ülke çapında hızla popülerlik elde ettiği dönemdir. Caz Çağı'nın kültürel yansımaları öncelikle cazın doğduğu yer olan Amerika Birleşik Devletleri'nde hissedildi. New Orleans’ta Afrika ve Avrupalı müziğin bir karışımı olarak ortaya çıkan caz, bu dönemde daha geniş kültürel değişimlerde önemli rol oynadı ve pop kültürüne olan etkisi uzun süre devam etti. Caz Çağı'na genellikle Kükreyen Yirmiler ile bağlantılı olarak atıf yapılır. Amerikalı yazar F. Scott Fitzgerald, ilk olarak 1922'deki kısa öykü koleksiyonu Caz Çağı Öyküleri'nin adında bu terimi ilk defa kullanarak terimle genel olarak ilişkilendirilmektedir.
Arka planı > Caz müziği

Caz müziği, New Orleans'ta Dixieland Cazı'nınn "alt tarzı"ndan doğdu. Caz, Afrika ve Avrupa etkisinin karışımıdır. Afrika etkisindeki caz; ritmini, "blues" kalitesini ve kendi ifade tarzlarında çalma veya söyleme geleneklerini elde etti. Avrupa etkisindeki caz, uyumunu ve enstrümanlarını (saksafon, trompet, piyano, vb.) aldı. Her iki etki de cazın büyük bir parçası haline gelen doğaçlama kullanmıştır.  Birçok farklı kültür ve inanışın iç içe geçtiği bir liman kenti olmasıyla New Orleans, böyle bir olay için büyük bir fırsat sağlamıştır. New Orleans'ta iken caz; kreol, ragtime ve en önemlisi blues müziğinden etkilendi. Cazın iki önemli yönü sving ve doğaçlamadır. Ünlü caz trompetçisi Louis Armstrong'un caz üzerindeki en etkili etkisi, bir parçanın ön planına doğaçlama yapan bir solisti getirmesidir. Caz müziğinin doğuşu, Afroamerikalılarla ilişkilendirilmektedir fakat genişlemiş ve zaman içinde orta sınıf beyaz Amerikalılar için toplumsal olarak kabul edilebilir hale gelmesi için değiştirilmiştir. Cazı eleştirenler, caz müziğini eğitimsiz veya yeteneksiz insanların müziği olarak gördüler. Amerika'da caz müziğinin yaygınlaşması için beyaz sanatçılar bir araç olarak kullanıldı. Caz hareketi orta sınıf beyaz nüfus tarafından ele geçirilmiş olsa da Afrika kökenli Amerikalı gelenekleri ile ideal orta sınıf toplumun ideallerinin iç içe geçmesini kolaylaştırdı. New York ve Chicago gibi şehirler, özellikle Afroamerikalı sanatçılar ile caz için kültürel merkez oldu.
Arka planı > Prohibition

Amerika'daki yasaklama, 1920'den 1933'e kadar alkollü içeceklerin üretimi, ithalatı, taşınması ve satışı konusunda ülke çapında bir anayasa yasağıydı.
1920'lerde yasalar büyük oranda göz ardı edildi ve vergi gelirleri kaybedildi. Çok iyi organize olmuş suç çeteleri, pek çok şehir için bira ve içki tedarikini kontrol altına aldı ve milleti sarsan bir suç dalgası açığa çıktı. 1920'lerin sonunda yeni bir muhalefet ülke çapında seferber oldu. Wets, yasağa neden olarak yasaklara saldırdı; yerel gelirleri düşürdü ve kırsal Protestan dini değerlerini kentli Amerika'ya dayattı. Yasak, 5 Aralık 1933'te On sekizinci Değişikliği iptal eden Yirmi Birinci Değişikliğin onaylanmasıyla sona erdi. Bazı eyaletler eyalet çapında yasaklamaya devam etti.
Radyo

1932'de geniş çaplı radyo yayınlarının ortaya çıkmasıyla caz, hızla yayılmaya başladı. Radyo, "ses fabrikası" olarak tanımlandı. Radyo, milyonlarca insanın -özellikle de pahalı ve uzak büyük şehir kulüplerine hiç katılmayan insanların- müziği özgürce duymasını sağladı. Bu yayınlar New York, Chicago, Kansas City ve Los Angeles gibi önde gelen merkezlerdeki kulüplerde ortaya çıktı. Radyoda iki tür canlı müzik vardı: konser müziği ve büyük grup dans müziği. Konser müziği, genellikle gönüllüler olmak üzere amatörlerin konser müziğiydi.
Bir sonraki müzik türü büyük grup dans müziği olarak bilinir. Bu tür, profesyoneller tarafından çalınır ve gece kulüpleri, dans salonları ve balo salonlarından seçilmiştir. Müzikolog Charles Hamm, o zamanki üç tür caz müziğini şöyle anlatmaktadır: siyah seyirciler için siyah müzik, beyaz izleyiciler için siyah müzik ve beyaz izleyiciler için beyaz müzik. Çoğu istasyon beyaz Amerikan caz şarkıcılarının müziklerini çalmayı tercih ettiği için Louis Armstrong gibi caz sanatçıları aslında çok az çalındı. Diğer caz vokalistler arasında Bessie Smith ve Florence Mills bulunmaktadır. Chicago ve New York gibi kentsel alanlarda Afroamerikan caz, radyoda banliyölere göre daha sık çalınıyordu. New York'taki James Reese Europe ve Fletcher Henderson gibi büyük gruplu cazlar, büyük radyo dinleyicileri elde etti.
Konuyla ilgili yayınlar

Allen, Frederick Lewis (1931). Only Yesterday: An Informal History of the Nineteen-Twenties. online edition 6 Mayıs 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Barlow, William. "Black music on radio during the jazz age." African American Review 29.2 (1995): 325-328.
Best, Gary Dean. The Dollar Decade: Mammon and the Machine in 1920s America. Praeger Publishers, 2003.
Berger, Morroe. "Jazz: Resistance to the Diffusion of a Culture-Pattern". The Journal of Negro History 32 (Ekim 1947): 461-494
Chevan, David. "Musical Literacy and Jazz Musicians in the 1910s and 1920s." Current Musicology
Dinerstein, Joel. "Music, memory, and cultural identity in the jazz age." American Quarterly 55.2 (2003): 303-313.
Doerksen, Clifford J. American Babel: Rogue Radio Broadcasters of the Jazz Age (2005) [L: http://www.h-net.org/reviews/showrev.php?id=13658 6 Mart 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. online review]
Dumenil, Lynn. The Modern Temper: American Culture and Society in the 1920s. Hill and Wang, 1995.
Fass, Paula. The Damned and the Beautiful: American Youth in the 1920s. Oxford University Press, 1977.
David E. Kyvig; Daily Life in the United States, 1920–1939: Decades Promise and Pain. Greenwood Press, (2002). online edition 15 Haziran 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Leuchtenburg, William. The Perils of Prosperity, 1914–1932 University of Chicago Press, 1955.
Lynd, Robert S., and Helen Merrell Lynd. Middletown: A Study in Modern American Culture. Harcourt, Brace and World, 1929. Famous sociological study of Muncie, Indiana, in the 1920s.
Mowry; George E. (ed.). The Twenties: Fords, Flappers, & Fanatics. Prentice-Hall, 1963; readings.
Parrish, Michael E. Anxious Decades: America in Prosperity and Depression, 1920–1941. W. W. Norton, 1992.
Peretti, Burton W. "The Great Travelers." The Creation of Jazz: Music, Race, and Culture in Urban America.
Savran, David. "The Search for America's Soul: Theatre in the Jazz Age". Theatre Journal.
Snelson, Tim. "‘They’ll Be Dancing in the Aisles!’: Youth audiences, cinema exhibition and the mid-1930s swing boom." Historical Journal of Film, Radio and Television 37.3 (2017): 455-474.
Üstte: George W. Meyer & Arthur Johnston'un "Mandy, Make Up Your Mind"ının düz melodisinden bir alıntı. Altta: Louis Armstrong'un (1924) eş solo alıntısı.
Gnathogastrura

Gnathogastrura, Hypogastruridae familyasına bağlı bir cinstir.
Fransız Bilimler Akademisi

1667 yılında Jean-Baptiste Colbert Fransa Kraliyet Bilimler Akademisi'nin üyelerini XIV. Louis'ye tanıtırken
Fransız Bilimler Akademisi (özgün Fransızca ismiyle Académie des sciences), XIV. Louis tarafından 1666 yılında kurulan Fransız bilim topluluğudur. Fransa'daki bilimsel araştırmaları teşvik etmesi amacıyla Jean-Baptiste Colbert'in önerisiyle kurulmuştur. 17. ve 18. yüzyıldaki bilimsel gelişmelerde önemli bir payı ve öncü statüsü vardır. Ayrıca ilk bilimler akademilerindendir. Bugün, Fransa Enstitüsünü oluşturan beş akademiden bir tanesidir.
Kalıcı sekreterler

1697-1739 Bernard le Bovier de Fontenelle
1777-1793 Nicolas Caritat, marquis de Condorcet
Kalıcı sekreterler > Matematiksel bilimler

1801-1822 Jean Baptiste Joseph Delambre
1822-1830 Joseph Fourier
Kalıcı sekreterler > Fiziksel bilimler

1795-1803 Bernard Germain de Lacépède
1803-1832 Georges Cuvier
1942-1987 Louis de Broglie
Başkanlar

1801-1814 Napolyon Bonapart
1952-1962 Albert Caquot
Gnolus

Gnolus, Araneidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Giuliana Salce

Giuliana Salce (d. 16 Haziran 1955), emekli İtalyan yürüyüşçüsüdür. En iyi başarısını 1985 Dünya Salon Atletizm Şampiyonası'ndan altın madalya alarak elde etmiştir.
Başarıları

| Yıl | Turnuva | Yer | Sonuç |
| --- | --- | --- | --- |
| 1985 | Dünya Salon Şampiyonası | Paris, Fransa | 1.lik |
| 1987 | Avrupa Salon Şampiyonası | Atina, Yunanistan | 2.lik |
|  | Dünya Salon Şampiyonası | Indianapolis, USA | 2.lik |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  Dünya Atletizm Birliği: 14384963
Fransız Büyükelçisi Vergennes Kontu Charles Gravier'nin Türk Giysileri İçinde Portresi

| --- | --- |


Sanatçı: Antoine de Favray
Yıl: 1766
Tür: Tuval üstüne yağlı boya
Boyutlar: 141.5 cm × 113 cm (557 in × 44 in)
Konum: Pera Müzesi, İstanbul
Koleksiyon: Suna ve İnan Kıraç Vakfı Oryantalist Resim koleksiyonu
Kontun Antoine-François Callet tarafından yapılan portresi 1774-1787 arasında yapıldığı tahmin edilen eser Versailles Sarayı'nın koleksiyonunda yer almaktadır.
Fransız Büyükelçisi Vergennes Kontu Charles Gravier'nin Türk Giysileri İçinde Portresi, Fransız ressam Antoine de Favray'in o dönemde Fransa'nın İstanbul büyükelçisi olan ünlü Fransız devlet adamı ve diplomat Vergennes Kontu Charles Gravier'i resmettiği tablosudur.
Ressamın 1766 yılında tamamladığı eserde, dönemin Fransa büyükelçisi olan Kont Charles Gravier, bir Osmanlı odasında Türk giysileri içinde, yerel adetlere uygun bir pozda resmedilmiştir.
Eser İstanbul'da, Pera Müzesi'nde sergilenmektedir.
Açıklama

Vergennes Kontu Charles Gravier (1719 - 1787), Portekiz ve İspanya’da görev yaptıktan  sonra, 23 Aralık 1754 tarihinde ölen İstanbul elçisi M. Desalleurs'un yerine olağanüstü elçi olarak 23 Mayıs 1755 tarihinde İstanbul'a varmıştır. Kısa bir süre sonra büyükelçi olarak atanan Gravier, bu görevi 1768’de ülkesine geri çağrılana kadar sürdürdü.
Gravier, görevde kaldığı on üç yıl boyunca Osmanlı Devleti ile ülkesi Fransa arasında ticaretin artması ve bu iki ülke arasındaki ilişkinin daha da iyileştirilmesi için çalıştı. İstanbul’dan ayrıldıktan sonra, İsveç’te gösterdiği diplomatik başarıların da etkisiyle XVI. Louis döneminde Fransa Dışişleri Bakanı oldu, Amerikan bağımsızlık mücadelesini destekleyen politikasıyla bu süreçte önemli rol oynadı.
Gravier'nin İstanbul'dan Paris'e geri çağırılmasının nedenleri arasında Pera'lı bir tacirin dul karısı Anette de Viviers (1730 – 1798) ile bir süre birlikte yaşadıktan ve evlilik dışı iki çocuk sahibi olduktan sonra kralın onayı olmadan yaptığı evlilik gösterilir. Bu evlilikten önce ressam Antoine de Favray'e 1766'da kendisinin Türk giysileri içinde portresini yaptıran Gravier, evlendikten sonra ise eşinin Türk giysileri içinde bir portresini yaptırmıştır.
Antoine de Favray İstanbul'a 1762 yılında gelmişti ve şehre ilk geldiğinde Vergennes Kontu onu himayesi altına almıştı.  O günlerde pek çok Avrupalı sanatçı çalışmak için bu şehre taşınıyordu. Favray dokuz yıl boyunca kaldığı İstanbul'da önce Fransız Sarayı sonra Rus Sarayı'nda yaşamış, elçilik çevrelerinden insanların portrelerini yapmış; Levanten kadınları konu alan  gündelik yaşam sahneleri ve Pera sırtlarından İstanbul panaromaları betimlemiştir. 
Sanat konusunda "uzman" olmadığını söylemekten çekinmeyen Gravier'nin büyükelçilik ofisinde yer alan ufak Favray koleksiyonu ile gurur duyduğu bilinmektedir.
Kont şehirden ayrılırken, Favray'i, kendisi yerine atanan yeni elçi Saint Priest'e emanet etmiştir.
İçerik

İstanbul'daki elçiler biraz da Avrupa'daki Turquerie modasının etkisiyle Türk kıyafetleri giymeyi ve kendilerini bu giysilerle resimletmekten hoşlanırlardı. Portrede, Vergennes Kontu İstanbul'da bir Osmanlı odasında üstünde kenarı kürklü kırmızı kaftanı, ayaklarında sarı pabuçları, başında katibi kavuğu, belinde murassa hançeri, bir elinde çubuğu, diğer elinde akik tespihiyle bir sedirde otururken betimlemiştir. Kont izleyiciye değil, sol tarafa bakmaktadır.
Yeşil perdelerin asılı iki pencerenin arasındaki divan üzerinde elçi, Türk usulü oturmaktadır. Büyük kırmızı sarığının çevresine altın bordürlü bir kumaş sarılmıştır. Az görülen iç elbisesi beyaz üzerine pembe çiçekli, yeşil yapraklı demetlerle bezenmiştir. Üzerine giydiği esas elbisesi sarı ipektendir ve aynı çiçek ve demet işlemeleri serpiştirilmiştir. Bu iki elbisenin üzerine hermin bordürleri olan, içi kürklü kırmızı bir kaftan giymiştir. Arkasında Sultanın kabul töreni sırasında armağan ettiği, güzel siyah bir kürk görülmektedir. Dizine dayalı sol elinde kırmızı akik bir tespih taşımaktadır. Sağ elinde ise çubuğu vardır. Böyle önemli kişiye ait olan çubuğun ucu elmaslarla bezenmiş kehribardır. Ressam elçinin yanındaki bir yastık üzerine iki büyük saat yerleştirmiştir.
Böyle bir poz Avrupa'nın yerleşik portre ressamlığı kurallarına uygun değildi. Poz yerel adete uygun olarak verilmiştir. Böyle bir pozun verilmesi sefirin Osmanlı yaşamıyla ne kadar bütünleştiğinin göstergesi olarak yorumlanmıştır.
Sergilenişi

Eser, Suna ve İnan Kıraç Vakfı Oryantalist Resim Koleksiyonu'nın bir parçasıdır. Pera Müzesi'nde 3 Haziran 2005'te açılan İmparatorluktan Portreler sergisinde ve Ekim 2011'de açılan Kesişen Dünyalar: Elçiler ve Ressamlar  sergisinde sergilenmiştir.
Not

↑  Türköri, Avrupa sanatında, özellikle 18. yüzyılda müzik, edebiyat ve plastik sanatlar alanında Türk temalarının veya motiflerinin yer aldığı sanat eseri ve eşyalar için kullanılan Fransızca bir terimdir.
Caffrowithius

Caffrowithius Chernetini oymağına bağlı bir cinstir.
Gilberto Martínez

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Gilberto Martínez Vidal
Doğum tarihi:  1 Ekim 1979 (45 yaşında)
Doğum yeri:  Golfito, Kosta Rika
Boyu:  1,74 m (5 ft 8+1⁄2 in)
Mevkii:  Defans
Kulüp bilgileri
Kulübü:  US Lecce
Numarası:  -
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1999-2002 |  Saprissa |  68 |  (0) |
| 2002-2012 |  Brescia |  218 |  (1) |
| 2006-2007 |  → Roma (kiralık) |  0 |  (0) |
| 2011 |  Sampdoria |  9 |  (0) |
| 2013- |  US Lecce |   |   |
| Toplam |   |  295 |  (1) |
Millî takım kariyeri
| 2001- |   Kosta Rika |  61 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: Şubat 2013 
Gilberto Martínez (d. 1 Ekim 1979), Kosta Rikalı millî futbolcudur. Şu anda US Lecce'de forma giymektedir.
Caferli, Kuşadası

| Caferli |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 37°45′29″N 27°19′01″E﻿ / ﻿37.758°K 27.317°D﻿ / 37.758; 27.317
Ülke:  Türkiye
İl: Aydın
İlçe: Kuşadası
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Caferli, Aydın ilinin Kuşadası ilçesine bağlı bir mahalledir.
| g t Kuşadası'nın mahalleleri |
| --- | --- |
 Alacamescit  Bayraklıdede  Caferli  Camiatik  Camikebir  Cumhuriyet  Çınarköy  Dağ  Davutlar  Değirmendere  Ege  Güzelçamlı  Hacıfeyzullah  İkiçeşmelik  Kadıkalesi  Kadınlardenizi  Karaova  Kirazlı  Soğucak  Türkmen  Yavansu  Yaylaköy  Yeniköy 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
CNR Rao

| C>  N. R. Rao |
| --- | --- |
Professor Rao in 2013
Doğum: Chintamani Nagesa Ramachandra Rao 30 Haziran 1934 (90 yaşında) Bangalore, Kingdom of Mysore, British India
Eğitim: Mysore University (BS) Banaras Hindu University (MS) Purdue University (PhD)
Ödüller: Bharat Ratna (2014)  Padma Vibhushan (1985) Padma Shri (1974) Marlow Medal (1967) Shanti Swarup Bhatnagar Prize for Science and Technology (1969) Hughes Medal (2000) India Science Award (2004) Dan David Prize (2005)  Legion of Honor (2005) Abdus Salam Medal (2008) Royal Medal (2009) Padma Shri (1974) Padma Vibhushan (1985) Karnataka Ratna (2001) Order of Friendship (2009)  National Order of Scientific Merit (2012) Order of the Rising Sun (2015)  Von Hippel Award (2017)  ENI award (2020)

Kariyeri
Dalı: Kimya
 

Chintamani Nagesa Ramachandra Rao, FNA, FASc, FRS, FTWAS, HonFRSC, MAE, HonFInstP  (d. 30 Haziran 1934), esas olarak katı hal ve yapısal kimya alanında çalışan Hint bir kimyagerdir. Dünyanın dört bir yanındaki 84 üniversiteden fahri doktora unvanına sahip olan bilim insanının 1.800 civarında araştırma yayını ve 56 kitabı bulunmaktadır. Nobel Ödülü dışında, alanında mümkün olan tüm ödülleri kazanmış bir bilim adamı olarak tanımlanmaktadır.
Erken gelişmiş bir çocuk olan Rao, lisans eğitimini on yedi yaşında Mysore Üniversitesi'nden, yüksek lisans eğitimini ise on dokuz yaşında Banaras Hindu Üniversitesi'nden tamamladı. Yirmi dört yaşındayken Purdue Üniversitesi'nden doktora derecesi aldı. 1959'da Hindistan Bilim Enstitüsü'ne katıldığında en genç öğretim görevlisiydi  Hindistan Teknoloji Enstitüsü Kanpur'a transfer olduktan sonra IISc'ye geri döndü ve sonunda 1984'ten 1994'e kadar onun Direktörü oldu. 1985'ten 1989'a ve 2005'ten 2014'e kadar Hindistan Başbakanı Bilimsel Danışma Konseyi'nin başkanlığını yaptı. Jawaharlal Nehru İleri Bilimsel Araştırma Merkezi'ni ve Uluslararası Malzeme Bilimi Merkezi'ni kurdu ve burada çalışmaya devam ediyor.
Rao, Marlow Madalyası, Shanti Swarup Bhatnagar Bilim ve Teknoloji Ödülü, Hughes Madalyası, Hindistan Bilim Ödülü, Dan David Ödülü, Kraliyet Madalyası, Von Hippel Ödülü ve ENI ödülü dahil olmak üzere en önemli bilimsel ödülleri ve onurları aldı. Ayrıca Hindistan Hükûmeti'nden Padma Shri ve Padma Vibhushan'ı aldı. 16 Kasım 2013'te Hindistan Hükûmeti onu Hindistan'daki en yüksek sivil ödülü olan Bharat Ratna'ya seçti ve CV Raman ve APJ Abdul Kalam'dan  sonra bu ödülü alan üçüncü bilim insanı oldu. Ödülünü 4 Şubat 2014'te Rashtrapati Bhavan'da Başkan Pranab Mukherjee'den aldı.
Hayatının erken dönemi ve eğitimi

CNR Rao, Bangalore'da Kannadaca Deshastha Madhva Brahmin  ailesinde  Hanumantha Nagesa Rao ve Nagamma Nagesa Rao'nun çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası Okullar Müfettişiydi. O tek çocuktu ve eğitimli ebeveynleri akademik bir ortam yaratmıştı. Küçük yaşlarda annesinden Hindu edebiyatı ve babasından İngilizce konusunda bilgi almıştı. İlkokula gitmedi ama özellikle aritmetik ve Hindu edebiyatı konusunda yetenekli olan annesinden evde ders aldı. 1940 yılında altı yaşındayken ortaokula başladı. Sınıfının en küçüğü olmasına rağmen sınıf arkadaşlarına matematik ve İngilizce dersleri veriyordu. 1944 yılında birinci sınıfta ortaokul sınavını (sınıf VII) geçti. On yaşındaydı ve babası onu dört anna (yirmi beş paisa) ile ödüllendirdi. Kimyaya olan ilgisi üzerinde kalıcı bir etki yaratan Basavanagudi'deki Acharya Patashala lisesine gitti. Babası, ana dilini teşvik etmek için onu Kannada dilindeki bir kursa kaydettirdi, ancak evde tüm konuşmalarda İngilizceydi. 1947 yılında ortaokul bitirme belgesini birinci sınıfta tamamladı. Central College, Bangalore'de lise-bakalorya derecisini aldı. Burada İngilizce iletişim becerilerini geliştirdi ve ayrıca Sanskritçe öğrendi.
Lisans derecesini 1951 yılında Mysore Üniversitesi'nden birinci sınıfta ve henüz on yedi yaşındayken aldı. Başlangıçta kimya mühendisliği alanında diploma veya yüksek lisans derecesi için Hindistan Bilim Enstitüsü'ne (IISc) katılmayı düşündü, ancak bir öğretmeni onu Banaras Hindu Üniversitesi'ne gitmeye ikna etti. İki yıl sonra BHU'dan kimya alanında yüksek lisans derecesi aldı. 1953'te Hindistan Teknoloji Enstitüsü Kharagpur'da doktora bursu kazandı. Ancak dört yabancı üniversite, MIT, Penn State, Columbia ve Purdue de ona mali destek teklifinde bulundu. Purdue'yi seçti. İlk araştırma makalesi 1954'te Agra Üniversitesi Araştırma Dergisi'nde yayınlandı. Doktorasını sadece iki yıl dokuz ay sonra, 1958 yılında, yirmi dört yaşındayken tamamladı.
Kariyeri

Yüksek lisans eğitimini tamamladıktan sonra Rao, 1959'da Bangalore'a dönerek ders vermeye başladı, IISc'ye katıldı ve bağımsız bir araştırma programına başladı. O dönemde tesis o kadar yetersizdi ki, durumu şöyle anlattı: "İp ve mühür mumu alırdın, hepsi bu."  1963 yılında Hindistan Teknoloji Enstitüsü Kanpur'un Kimya Bölümü'nde kalıcı bir pozisyonu kabul etti. 1964'te Hindistan Bilimler Akademisi Üyesi seçildi. Katı hal ve yapısal kimya birimini kurmak için 1976'da IISc'ye döndü. ve 1984'ten 1994'e kadar IISc'nin yöneticisi oldu. Rao, kariyerinin çeşitli noktalarında Purdue Üniversitesi, Oxford Üniversitesi, Cambridge Üniversitesi ve Kaliforniya Üniversitesi, Santa Barbara'da misafir profesör olarak görev yaptı. 1983-1984 yılları arasında Cambridge Üniversitesi'nde Jawaharlal Nehru Profesörü ve Cambridge King's College'da Profesör Üyesi olarak görev yaptı.
Rao, Linus Pauling Araştırma Profesörü ve 1989 yılında kurduğu Bangalore'daki Jawaharlal Nehru İleri Bilimsel Araştırma Merkezi'nin Onursal Başkanı pozisyonlarında Ulusal Araştırma Profesörü olarak çalışmaktadır  1985'ten 1989'a ve 2005'ten 2014'e kadar iki dönem boyunca Hindistan Başbakanı Bilimsel Danışma Konseyi'nin başkanlığını yaptı  Aynı zamanda 2010 yılında kurduğu Uluslararası Malzeme Bilimi Merkezi'nin (ICMS) direktörlüğünü yapmakta ve Bilim Girişimi Grubu'nun yönetim kurulunda görev yapmaktadır.
Bilimsel katkıları

Rao dünyanın önde gelen katı hal ve malzeme kimyacılarından biridir. Elli yılı aşkın süredir alanın gelişimine katkıda bulunmuştur. Geçiş metal oksitleri üzerine yaptığı çalışma, yeni olayların ve malzeme özellikleri ile bu malzemelerin yapısal kimyası arasındaki ilişkinin temel olarak anlaşılmasına yol açtı.
Rao , La2CuO4 gibi iki boyutlu oksit malzemeleri sentezleyen ilk kişilerden biriydi. 1987 yılında ilk sıvı nitrojen sıcaklığı süper iletkeni olan 123 kupratı sentezleyen ilk kişilerden biriydi. Ayrıca 1990'ların ortalarında Y bağlantı karbon nanotüplerini sentezleyen ilk kişiydi. Çalışmaları, bileşimsel olarak kontrol edilen metal-yalıtkan geçişlerinin sistematik bir şekilde incelenmesine yol açmıştır. Bu tür çalışmaların devasa manyeto direnci ve yüksek sıcaklıkta süperiletkenlik gibi uygulama alanlarında derin bir etkisi oldu. Oksit yarı iletkenler beklenmedik şekilde umut veriyordu. Hibrit malzemeler üzerine yaptığı çalışmaların yanı sıra son yirmi yılda nanomalzemelere büyük katkılarda bulunmuştur.
1750'den fazla araştırma makalesinin ortak yazarlığını paylaşmakta ve 54'ten fazla kitabın ortak yazarı veya editörlüğünü yapmaktadır.
Ödülleri ve Bilinirliği > Akademik toplulukların bursları ve üyelikleri

Hindistan Bilimler Akademisi Üyesi (FASc, 1965)
Hindistan Ulusal Bilim Akademisi Üyesi (FNA, 1974)
Kraliyet Cemiyeti Üyesi (FRS, 1982)
Dünya Bilimler Akademisi Kurucu Üyesi (FTWAS, 1983)
Kraliyet Kimya Derneği Onursal Üyesi (Hon. FRSC, 1989)
Academia Europaea Yabancı Üyesi (MAE, 1997)
Fizik Enstitüsü Onursal Üyesi (Hon. FInstP, 2007)
Ulusal Bilimler Akademisi, Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi, Kanada Kraliyet Topluluğu, Fransız Akademisi, Japon Akademisi, Sırbistan Bilim ve Sanat Akademisi ve Polonya Bilimler Akademisi, Çekoslovak Bilimler Akademisi dahil olmak üzere dünyadaki birçok bilimsel derneğin üyesidir., Sırbistan Bilimler Akademisi, Slovenya Bilimler Akademisi, Brezilya Bilimler Akademisi, İspanya Kraliyet Bilimler Akademisi, Kore Ulusal Bilimler Akademisi, Afrika Bilimler Akademisi ve Amerikan Felsefe Topluluğu . Aynı zamanda Papalık Akademisi'nin de üyesidir.
Ödülleri ve Bilinirliği > Fahri doktoralar

Bordeaux, Caen, Colorado, Hartum, Liverpool, Northwestern, Novosibirsk, Oxford, Purdue, Stellenbosch, Universite Joseph Fourier, Wales, Wroclaw, Notre Dame, Uppsala, Aligarh Muslim University, Anna, AP, Banaras, Bengal Engineering dahil olmak üzere çeşitli üniversitelerden, Bangalore, Burdwan, Bundelkhand, Delhi, Haydarabad, IGNOU, IIT Bombay, Kharagpur, Delhi, Patna, JNTU, Kalyani, Karnataka, Kalküta, Kuvempu, Lucknow, Mangalore, Manipur, Mysore, Osmania, Pencap, Roorkee, Sikkim Manipal, SRM, Tumkur, Sri Venkateswara, Vidyasagar, Amity Üniversitesi, Gurgaon, Visveswaraya Teknoloji Üniversitesi ve Assam Kraliyet Global Üniversitesi, Guwahati 2022.