Fransa Muharebesi
Almanya'nın Savaş Planı

I. Dünya Savaşı'nda Almanya'nın Fransa'yı istila planı, Maginot Hattı'nın kuzeyini dolaşarak Belçika ve Hollanda topraklarından geniş bir yay çizip Fransa topraklarında ilerlemeyi öngören Schlieffen Planı'dır.
1891'de Genelkurmay Başkanı olan Prusyalı general Kont Alfred von Schlieffen, I. Dünya Savaşı'nın Alman stratejistlerinin başında gelmekteydi.
Schlieffen Planı'na göre Fransa topraklarında ilerleyen asıl saldırı güçleri, Manş Denizi boyunca hızla güneye ilerlemeli ve böylece Fransızların ana güçleri, geniş bir kıskaç içine alınmalıydı. Diğer bir anlatımla, Fransa'nın istilasına ayrılan Alman kuvvetlerinin bir bölümü, Fransız mevzilerinin karşısında, Maginot Hattı önünde pozisyon alacak, sabit çeneyi, deyim yerindeyse örsü oluşturacaktır. İkinci bölüm, çenenin hareketli parçası, çekiç işlevini üstlenecek, Hollanda ve Belçika üzerinden ilerleyerek Fransız birliklerini batıdan çevirecektir. Ancak Hitler herkes tarafından bilinen bu planı uygulamanın bir baskın niteliği taşımayacağını düşünecek kadar iyi bir stratejisttir. Zaten Alman istihbaratı da, Fransız ordularının önemli bir bölümünün ve Britanya Sefer Kuvveti'nin, Fransa'nın kuzey topraklarında, Maginot Hattı'nın bittiği nokta ile Manş denizi arasında yerleşmiş olduğunu göstermektedir. Bundan anlaşılacak olan şudur ki, Müttefikler, Schlieffen Planı'na dayanan bir saldırıyı beklemekte ve savunma düzenlerini buna göre kurmuşlardı.
Maginot Hattı, Fransa-Lüksemburg sınırında keskin bir dönüş yapmakta, Lüksemburg sınırı boyunca devam etmekte ve Lüksemburg, Belçika ve Fransa sınırlarının birleşim noktasında sona ermektedir. Hemen üstünde, Belçika sınırları içinde engebeli ve ormanlık bir arazi olan Arden Ormanları yer alır. Bu bölge, askeri çevrelerde piyade birliklerinin ilerlemesi için dahi uygun olmayan bir arazi olarak kabul edilmiştir, dolayısıyla kimse buradan bir saldırı beklememektedir.
Daha sonraları “Sedan Planı” kod adını alacak olan plan, General Erich von Manstein tarafından oluşturulup ortaya atıldı. Von Manstein, Güney Belçika ve Lüksemburg'dan Ardenler'den geçilerek batıya, Sedan yönüne zırhlı birliklerle saldırarak, -Maginot Hattı'nın sıyrılarak- geçilmesini ve Müttefik güçlerinin ikiye ayrılmasını içeren bir savaş planı hakkında General Heinz Guderian'ın görüşünü öğrenmek ister. Guderian anılarında bu görüşmeden söz eder ve Von Manstein'e yeterince güçlü bir zırhlı harekâtla bunun başarılabileceğine inandığını belirtir. Manstein bu planı General Gerd von Rundstedt'in olumlu görüşü ile 4 Aralık 1939 günü Kara Kuvvetleri Yüksek Komutanlığı'na sunar.
7 Şubat 1940'ta haritalar üzerinde yapılan bir harp oyununda Guderian, aynen Manstein Planı'na uyan bir harekât önerir: Maas Nehri'ni Sedan bölgesinde zırhlı birliklerle geçmek, fakat nehir geçişinde bir köprübaşı oluşturunca piyadeyi beklemeyerek geniş ve derin bir kama hâlinde düşman mevzilerine dalmak. General Halder karşı çıkar ama Guderian önerisinin değerini şiddetle savunur. Bölge hakkındaki detaylı istihbarat raporları da Guderian'ın görüşünü destekler tarzda olunca, öneri ister istemez dikkate alınır.
14 Şubat 1940'ta yapılan diğer bir savaş oyununun ardından yoğun tartışmalar yaşanır ve Guderian görüşlerini kabul ettirmekle kalmaz, Arden Ormanları'ndan yapılacak bir zırhlı birlik harekâtı için görevlendirilmesini de sağlar. Guderian, Sedan Planında 1., 2. ve 10. Zırhlı Tümenlerden, bir piyade alayından ve bir havan taburundan oluşan kolorduya komuta edecektir. Fakat hâlen bu plana Guderian, Von Manstein ve Hitler'den başka başarı şansı veren yoktur. Ancak bir uçak kazası sonucu Schlieffen Planı'nın dökümleri müttefiklerin eline geçmesi yüzünden Schlieffen Planı'nı artık uygulamaya olanak da yoktur. Müttefikler de zaten Schlieffen Planı'na hazırlıklıdırlar.
17 Kasım 1939'da Paris'te toplanan Müttefik Yüksek Savaş Kurulu, Belçika üzerinden bir Alman saldırısına karşı bir planı kabul etmişlerdi. D Planı olarak kayıtlara geçen bu plana göre, iki Fransız ordusu ile İngiliz Yurt Dışı Sefer Kuvveti, kuzeye hareket ederek Belçika'daki ana savunma hattını tutacaktır. Bu durum, Belçika'ya bir saldırı başladığında, Fransa'nın kuzeyindeki kuvvetler hızla daha kuzeye kayacağı ve o bölgenin boşalacağı anlamına gelmektedir ki bu bölge tam da Sedan Planı'yla vurulacak bölgedir.
Her şeye rağmen bu plan da risksiz değildir. Schlieffen Planı'yla karşı karşıya olmadıklarını kısa sürede anlayan Fransız-İngiliz kuvvetleri, Alman kamasının sağ kanatlarına saldırabilir ve gerisiyle irtibatlarını kesebilirdi. Bunu engellemek için bu kuvvetleri bulundukları yere bağlamak gerekecektir, dolayısıyla vazgeçilmez Schlieffen Planı yeniden gündeme gelir. Genel strateji “Schlieffen Planı'na göre saldırmak, bunun gölgesinde Sedan Planını uygulamak” hâline gelmiştir. Gerçekte aynı anda iki savaş planı birlikte uygulamaya konulmuştur. Bu plan belki de savaş tarihinin en kusursuz planlarından birisidir. Hitler, sağ gösterip sol vurmuştur. Alman ordusu sağ gösterip, Belçika'ya saldıracak, Fransız-İngiliz güçleri bunu önlemek üzere Belçika'ya akarken sol yumruk, bir kama gibi girecek, müttefikler torbaya düşeceklerdir.
Almanların saldırmayı düşündükleri müttefik kara gücü, asker sayısı bakımından kendilerinden neredeyse 1,5 kat fazladır. İki tarafın tank sayıları birbirine yakınsa da, Fransız tanklarının daha üstün nitelikte olduğu kabul edilir. Bununla birlikte Fransız tanklarındaki telsizler tek yönlüdür, diğer bir deyimle telsizden tanklar gelen emirleri almakta ancak kendileri durum raporu verememektedirler; oysaki o tarihte tankların önemini kavramış olan almanların tank telsizleri ise iki yönlüdür. Yani hem emirleri tank personeli alabilmekte, hem de kendi durumları ile ilgili rapor verebilmektedir. Bunun anlamı da Alman komutanlarının tankları ve tank birliklerini, piyade ve diğer kuvvetlerden ayrı tek başına yönetme kabiliyetine sahip olması sonucunu doğurmaktadır. Fransızların, tankların değerini kavramaktaki bu ihmallerinin sonucu onlar için ölümcül olmuştur. Almanların tek üstün durumda olduğu unsur hava kuvvetleridir.
Bu şekliyle Sedan Planı, 24 Şubat 1940'ta resmen kabul edildi. Sedan Planı'na göre sağ kanattaki B Ordu Grubu, Mareşal Fedor von Bock'un komutasında, 4. zırhlı tümen ve 30. piyade tümeninden oluşurken, sol kanat ise mareşal Rundstedt komutasında A Ordular Grubudur. Bu grup 40. piyade tümeninden ve üç panzer kolordusunda 7. zırhlı tümenden oluşmaktaydı. Bu kanattaki asıl vurucu güç, General Paul Ludwig Ewald von Kleist'in ordusunda toplanmıştı ki Ardenler'den taarruz edecek olan bu panzer kolordularıdır. Guderian'ın 19. Panzer Kolordusu da Von Kleist'in emrindedir.