Aztek mutfağı

Aztek erkekleri birlikte yemek yiyorlar. Florentine Codex, 16. yüzyılın sonları.
Aztek mutfağı, 1519'da Avrupa ile etkileşime girmeden önce Meksika Vadisi'ndeki eski Aztek İmparatorluğu ve Nahua halklarının mutfağıdır.
Aztek toplumu için çok önemli olan ve mitolojilerinde merkezi bir rol oynadığı için Aztek mutfağındaki en önemli temel ürün mısırdı. Avrupa'nın büyük bir kısmında buğday ya da Doğu Asya'nın büyük bir bölümünde pirinç kullanılması gibi, Aztek mutfağı da mısır üzerine kurulu idi. Renk, doku, boyut açısından farklı çeşitlerde kullanılır ve mısır ekmeği, tamal veya ātōlli, mısır lapası olarak yenilirdi. Aztek mutfağının diğer değişmez malzemeleri tuz ve acı biberlerdi ve Aztek orucu bu iki besinden kaçınmaya dayalı idi.
Diğer başlıca yiyecekler fasulye, kabak ve amarant (veya domuz otu) ve chianın Yeni Dünya çeşitleri idi. Mısır ve bu temel gıdaların kombinasyonu, ortalama bir Aztek'e vitamin veya minerallerde önemli bir eksiklik olmaksızın çok yönlü bir diyet sağlardı. Mısır tanelerinin alkali çözeltilerde pişirilmesi, nixtamalization adı verilen bir işlem, yaygın temel liflerin besin değerini önemli ölçüde artırdı.
Su, mısır lapaları ve pulque (iztāc octli), yüzyıl bitkisinin (İspanyolca maguey) fermente suyu en yaygın içeceklerdi ve bal, kaktüsler ve çeşitli meyvelerden yapılan birçok farklı fermente alkollü içecek vardı. Seçkin kişiler yaygın bir içecek olan pulqueyi içmekten kaçınıyorlardı ve bölgedeki en lüks içecek olan ve kakaodan yapılmış olan bir içeceği tüketiyorlardı. Hükümdarlar, savaşçılar ve soylular tarafından tercih edilen bu içecek, acı biber, bal ve çok çeşitli baharat ve ot karışımı ile tatlandırılmaktaydı.
Aztek diyeti çeşitli balık ve vahşi avları da içeriyordu: çeşitli kümes hayvanları, cep sincapları, yeşil iguanalar, aksolotllar (bir tür su semenderi), acocil adı verilen bir kerevit türü ve çok çeşitli böcekler, larvalar ve böcek yumurtaları. Ayrıca hindi, ördek ve köpekleri yiyecek olarak kullanmak amacıyla evcilleştirdiler, bazen geyik gibi daha büyük vahşi hayvanların etlerini yediler, ancak bunların hiçbiri diyetlerinin önemli bir parçası değildi. Mısır başaklarında yetişen asalak mısır isi de dahil olmak üzere çeşitli mantarları da yediler. Kabak (cucurbita olarak da bilinir) çok popülerdi ve birçok farklı çeşidi yetiştirilirdi. Taze, kurutulmuş veya kavrulmuş kabak tohumları özellikle popülerdi. Domatesler, günümüzde yaygın olan çeşitlerden farklı olsa da, genellikle soslarda veya tamales için dolgu olarak biberle karıştırılırdı.
Aztek kültüründe yemek yemek, özellikle yamyamlık ritüelinde kanıtlandığı gibi kutsal bir anlam ifade etmekteydi. Başka bir insanı yeme eylemi, tanrıların kendilerini ve dünyayı yaşatmak için insanların kurban edilen etini ve kanını tüketmesi gereken Aztek mitolojisiyle derinden bağlantılıydı. Buna anlamanın bir yolu, insan etinin tanrıların yiyeceği olması sebebiyle kutsal olduğu ve kutsal yiyecek tüketmenin bir kişiyi kutsallaştırıp onu tanrılara yaklaştırabileceği düşüncesidir. Dahası, bazı savaşçıların ölümden sonraki yaşamlarında, nektarla beslenmek için canlılar alemine geri dönme yeteneği ile kelebeklere ve sinek kuşlarına dönüştüğüne inanılıyordu. Bunlar göz önüne alındığında, Azteklerin yemek yeme eylemine atfettikleri önem açıktır.