stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bismack Biyombo
Profesyonel kariyer

23 Haziran 2011'teki NBA Seçmeleri'nde Sacramento Kings tarafından 7. sırada seçilmiştir. Aynı gece, Charlotte Bobcats tarafından takas edilmiştir.
| g t 2011 NBA Seçmeleri |
| --- | --- |
Birinci tur:  Kyrie Irving ·  Derrick Williams ·  Enes Kanter ·  Tristan Thompson ·  Jonas Valančiūnas ·  Jan Veselý ·  Bismack Biyombo ·  Brandon Knight ·  Kemba Walker ·  Jimmer Fredette ·  Klay Thompson ·  Alec Burks ·  Markieff Morris ·  Marcus Morris ·  Kawhi Leonard ·  Nikola Vučević ·  Iman Shumpert ·  Chris Singleton ·  Tobias Harris ·  Donatas Motiejūnas ·  Nolan Smith ·  Kenneth Faried ·  Nikola Mirotić ·  Reggie Jackson ·  MarShon Brooks ·  Jordan Hamilton ·  JaJuan Johnson ·  Norris Cole ·  Cory Joseph ·  Jimmy Butler 
İkinci tur:  Bojan Bogdanović ·  Justin Harper ·  Kyle Singler ·  Shelvin Mack ·  Tyler Honeycutt ·  Jordan Williams ·  Trey Thompkins ·  Chandler Parsons ·  Jeremy Tyler ·  Jon Leuer ·  Darius Morris ·  Dāvis Bertāns ·  Malcolm Lee ·  Charles Jenkins ·  Josh Harrellson ·  Andrew Goudelock ·  Travis Leslie ·  Keith Benson ·  Josh Selby ·  Lavoy Allen ·  Jon Diebler ·  Vernon Macklin ·  DeAndre Liggins ·  Milan Mačvan ·  E'Twaun Moore ·  Chukwudiebere Maduabum ·  Tanguy Ngombo ·  Ater Majok ·  Ádám Hanga ·  Isaiah Thomas 
Bismack Biyombo, NBA'deki kariyerine 2011'de Charlotte Bobcats'te başlayarak, özellikle savunma ve ribaund yetenekleriyle tanınmış, Orlando Magic ve Toronto Raptors gibi takımlarda da önemli roller üstlenmiştir.
Serbest Ticaret Partisi

Serbest Ticaret Partisi (Free Trade Party) ile Sir Henry Parkes'in beşinci New South Wales hükümeti arasındaki ilişki, özellikle 19. yüzyılın sonlarına doğru, Avustralya'da serbest ticaret politikalarının savunulması ve ekonomik reformlarla ilgilidir.
Serbest Ticaret Partisi (İngilizce: The Free Trade Party), 1887'den 1909'a kadar Avustralya'da faaliyet gösteren siyasi partidir. Parti, 1887'de Yeni Güney Galler'de düzenlenen koloni seçimlerini kazanmıştır. Partinin savunduğu görüşler arasında özellikle gümrük vergisi gibi her türlü korumacılık uygulamasının toplum refahı lehine kaldırılması vardır. Ancak kimi üyeleri devletin net gelir elde etmesi amacıyla  gümrük vergisinin minimumda tutulması gerektiğini savunmuştur. Partinin önde gelen liderlerinden George Reid, 1904-05 yılları arasında Avustralya başbakanlığı görevinde bulunmuştur. Yeni Güney Galler'de partinin halefi 1902'de Liberal Reform Birliği, 1906'da Anti-Sosyalist Parti'dir. Anti-Sosyalist Parti 1909'da Korumacı Parti ve Liberal Parti olarak ikiye ayrılmıştır.
Menekşe Hattı (1914)

Menekşe Hattı
Menekşe Hattı, Kuzey ve Güney Yemen'i ayırmak için Osmanlı İmparatorluğu ile Birleşik Krallık tarafından Mart 1914'te kabul edilen bir sınır çizgisidir. Menekşe Hattı'nın sınırları 1913 İngiliz-Osmanlı Sözleşmesi'nde kararlaştırılan Mavi Hat'tın sona ermesinden başlayarak Osmanlı'nın Yemen Vilayeti ile Birleşik Krallık'ın Aden Protektorası arasındaki sınıra kadar uzanmaktaydı. Menekşe Hattı ile birlikte Mavi Hat, Arap Yarımadası'nı etkin bir şekilde ikiye böldü.
Arap Yarımadasındaki genel siyasi durum ve hat çizgileri
Dış Bağlantılar

Anscombe, Frederick F. The Ottoman Gulf: the creation of Kuwait, Saudi Arabia, and Qatar New York: Columbia University Press, 1997.
Kelly, J. B. Eastern Arabian Frontiers New York: Frederick A Praeger, 1964.
Kelly, J. B. Sovereignty and Jurisdiction in Eastern Arabia International Affairs (Royal Institute of International Affairs) 34.4 (1958): 16-24.
Hurewitz, J. C., ed. The Middle East and North Africa in World Politics: A Documentary Record, 2nd edn. Vol. 1: European Expansion, 1535-1914. New Haven: Yale University Press, 1975, pp. 567–570.
Schofield, Richard. Kuwait and Iraq: Historical and Territorial Disputes. London: Chatham House, 1991.
Slot, B. J. Mubarak al-Sabah: Founder of Modern Kuwait 1896-1915. Arabian Publishing Ltd, 2005.
Tallon, James N. "Allies and Adversaries: Anglo-Ottoman Boundary Negotiation in the Middle East, 1906–1914" in Justin Q. Olmsted Britain in the Islamic World Imperial and Post-Imperial Connections London: Palgrave, 2019, 89-105.
Wilkinson, John C. Arabia’s Frontiers: The Story of Britain’s Boundary Drawing in the Desert, London: I.B. Taurus & Co Ltd, 1991, 100-108.
Brandi Carlile

2023'te Carlile
Brandi Marie Carlile (/ˈmæri ˈkɑːrlaɪl/ MARR-ee KAR-lyle; 1 Haziran 1981 doğumlu) Amerikalı şarkıcı-söz yazarıdır. Müziği folk rock, alternatif country, Americana ve klasik rock gibi birçok türü kapsıyor. Carlile, 2021 itibarıyla yedi stüdyo albümü yayınladı. Dokuz Grammy Ödülü aldı ve 25 Grammy adaylığı kazandı; bunlardan biri The Firewatcher's Daughter (2015), altısı By the Way, I Forgive You (2018), üçü ise Tanya Tucker'ın While I'm Livin' (2019) ve on tanesi In This Silent Days (2021) albümündeki yapımcı ve söz yazarı çalışmasıyla oldu.
61. Grammy Ödülleri'nde, Yılın Albümü (By the Way, I Forgive You), Yılın Kaydı ve Yılın Şarkısı ("The Joke") adaylıkları da dahil olmak üzere altı adaylıkla en çok aday gösterilen kadın oldu. Carlile, 2019'da Amanda Shires, Maren Morris ve Natalie Hemby ile Highwomen adında tamamı kadınlardan oluşan bir dörtlü kurdu. İlk albümleri The Highwomen'ı 2019'da yayınladılar ve büyük beğeni topladılar ve ticari başarı elde ettiler ve 2021'de "Crowded Table" parçasıyla En İyi Country Şarkısı Grammy Ödülü'nü kazandılar.
Diskografi > Stüdyo albümleri

Brandi Carlile (2005)
The Story (2007)
Give Up the Ghost (2009)
Bear Creek (2012)
The Firewatcher's Daughter (2015)
By the Way, I Forgive You (2018)
In These Silent Days (2021)
Türk Hava Yolları'nın 1476 sefer sayılı uçuşu

| Özet |
| --- | --- |
Tarih: 3 Ekim 2006
Bölge: Yunan hava sahasında kaçırıldı, İtalya'nın Brindisi Havaalanı'na indirildi.
Hava taşıtı

Kalkış: Tiran, Arnavutluk
Destinasyon: İstanbul, Türkiye
Yolcu sayısı: 107
Mürettebat: 6
Yaralı sayısı: 0
Ölü sayısı: 0
Kurtulanlar: 113
Hava taşıtı modeli: Boeing 737-400
İşletmeci: Türk Hava Yolları
Kuyruk numarası: TC-JET


Kaçırılan uçak, 2010
Türk Hava Yolları Uçuş 1476 (Uçuş numarası: TK1476, kuyruk tescili: TC-JET) 3 Ekim 2006'da Yunan hava sahasında Hakan Ekinci tarafından kaçırılmış olan Türk Hava Yolları'na ait uçuştur. Yunan ve İtalyan F-16 jetleri uçağa Brindisi, İtalya'ya inene kadar eşlik etmişlerdir. Olayda kimse zarar görmemiştir ve Ekinci İtalya'da mahkûm edilmiştir.
Kaçırma

Uçak 3 Ekim, 2006'da Tiran, Arnavutluk'tan İstanbul, Türkiye'ye uçmaktaydı. Yunan hava sahasında Hakan Ekinci tarafından 14:58'de (UTC) kaçırılmıştır ve daha sonra İtalyan F-16 jetleri tarafından güney İtalyan Adriatik liman şehri Brindisi'ye inmeye zorlanmıştır. Uçakta 107 yolcu ve altı mürettebat olmak üzere toplam 113 kişi bulunmaktaydı.
İlk önce iki hava korsanı olduğu bildirilmiştir, fakat daha sonra korsanın kokpitte blöf yaptığı anlaşılmıştır.
Yunan Milli Savunma Bakanlığı'ndan bir görevli uçağın Yunan hava sahasına 14:58'de (UTC) girdiğini söylemiştir. Pilotlar 14:55'te (UTC) uçak Selanik'in 25 kilometre (15 mi) kuzeyinde uçarken kaçırılma kodunu iki defa göndermişlerdir. İtalyan Bakan Giuliano Amato korsanın kokpite uçuş görevlilerinin kokpitin kapısını açtıkları sırada elinde bomba olabilecek bir paketle girdiğini ve pilotların uluslararası kurallara uygun olarak korsanın isteklerini yerine getirdiğini belirtmiştir. Kaptan İstanbul'da "baş hostes kokpite bir şeye ihtiyacımız olup olmadığını sormaya girdiğinde, terörist içeriye kuvvet kullanarak girdi. Geri itmeye çalıştım fakat iri bir adamdı ve durdurmakta başarısız oldum", şeklinde belirtmiştir. Kaptan daha sonra korsanın ona üç arkadaşının daha olduğunu ve patlayıcılarının olduğu söylediğini belirtmiştir. Roma'ya Papa ile konuşmaya gitmek istediğini söylemiş, ve Amoto korsanın başka bilinmeyen bir uçakta arkadaşları olduğunu ve şayet Papa'ya ulaşmazlarsa uçağı patlatacaklarını söylediğini açıklamıştır. Kaptan Selanik'teki hava trafik denetçisine, İtalya'ya Papa'yı görmeye gitmek isteyen iki istenmeyen yolcusunun olduğu belirtmiştir. Dört Yunan F-16 jeti havalanmış ve uçak Yunan hava sahasını terk edene kadar eşlik etmiştir. Uçak İtalyan hava sahasına ulaştıktan sonra, iki İtalyan F-16'sı araya girmiş ve eşlik ederek Brindisi'de bulunan Brindisi Havaalanı'na indirmiştir. Havaalanı sözcüsü Yunan yetkililerin İtalyan karşıtlarlarını uçak kaçırma olayı ile ilgili bilgilendirdiklerini açıklamışlardır.
Yolcuların açıklamaları

Yolcular korsanın şiddet kullanmadığını söylemişlerdir. Uçakta yolcu olan Arnavut milletvekili Sabri Abazi, ANSA haber ajansı ile cep telefonu yardımıyla uçaktan konuşmuştur. Abazi kokpitte bir korsan ve diğer bir korsanında kabinde olduğunu söylemiştir ve silah görmediğini eklemiştir. Havacılık yetkilileri tüm yolcuların uçağı terk etmesinin ardından, polisin korsanı sorguladığını belirtmiştir. Abazi yalnızca bir korsan gördüğünü fakat bir uçuş görevlisi tarafından uçakta iki korsan olduğu söylendiğini söylemiştir. İstanbul Valisi Muammer Güler Ekinci'nin uçak pilotlarına en azından bir tane suç ortağı olduğu şeklinde yalan söylediğini açıklamıştır.
İndikten sonra

İtalyan polis, askerî  ve itfaiye araçları uçağın çevresini sarmışlardır ve İtalyan haber ajansı ANSA'ya göre, polis her iki korsanı da tutuklamıştır. Brindisi Polis Şefi, Salvatore De Paolis, Reuters'e "siyasi sığınma talebinde bulundular" şeklinde açıklama yapmıştır. Habercilerle yapılan bir röportajda bir itfaiye memuru, "İki korsan habercilerle konuşmak istiyor, bu sayede Papa'ya mesaj yollayabilecekler ve bu yaptıklarının nedenini açıklayabilecekler" şeklinde açıklamada bulunmuştur ayrıca Amoto korsanın Papa Benedict XVI'a mesaj iletmek istediğini fakat yazılı mektuplarının bulunmadığını söylemiştir.
Korsan Hakan Ekinci'nin eylemi altı saat sürmüştür, ve teslim olduktan sonra kaptandan özür dileyerek elini sıkmıştır; ayrıca yolculardan da özür dilemiştir. CNN Türk'ün raporuna göre uçakta bulunan 107 yolcunun 80 tanesi Arnavutluk ve beş tanesi ise Türk vatandaşıydı.
Olaydan sonra Tiran havaalanı Reuters'e Ekinci'nin güvenlik tarafından kontrol edildiğini gösteren bir video yayınlamıştır. Vücudu aranmış ve metal dedektörden geçmiştir, sonra kemerini, kazağını çıkartmış ve ceplerini boşaltmıştır. Tüm bu işlemlerin ardından uçağa alınmıştır.
Ekinci sorgulamanın ardından İtalya'da tutuklanmıştır. Türkiye Adalet Bakanı Cemil Çiçek İtalya Adalet Bakanlığı'ndan doğrudan bir iade talebinde bulunmayacaklarını belirtmiştir, fakat Cumhuriyet Başsavcılığı ve İçişleri Bakanlığı'nın konu üzerindeki çalışmalarını tamamlanmasının ardından Ekinci'nin talebi için istekte bulunacaklarını belirtmiştir. Giuseppe Giannuzzi, kaçırma olayının savcısı, The Associated Press ile yaptığı bir röportajda korsanın dava sonuçlanana kadar hapiste tutulacağını ve davanında başlamasından sonra tahmini olarak iki yıl süreceğini açıklamıştır. Giannuzzi Ekinci'yi uçak kaçırma ve diğer incelediği terörizm ve adam kaçırma gibi olaylar ile suçlamıştır.
Muhtemel sebepler

Kaçırma olayı ile ilgili çeşitli fikirler ortaya atılmıştır. İlk başta Türk medyası polis kaynaklarına dayanarak kaçırma olayının nedeninin, yakın zamanlarda olan konuşmasında İslami inanç ile şiddeti bağdaştırarak Müslümanları suçlayan Papa XVI. Benedict'in Türkiye gezisi ile ilgili olduğunu öne sürmüştür. Fakat daha sonra görüşler değişmiştir ve askerî  hizmetinden vicdani rette bulunan korsanın İtalya'dan siyasi sığınma talebinde bulunduğu ortaya çıkmıştır.
İlk başta Türk medyası iki korsan olduğunu bildirmiştir, Hakan Ekinci ve Mehmet Ertaş, fakat daha sonra Ekinci'nin yalnız hareket ettiği ve Ertaş'ın masum olduğu anlaşılmıştır. Rapora göre Türkiye Adalet Bakanlığı, kaçırma olayı ile ilgili ilk bilgileri Interpol'den almıştı ve yetkililer buna dayanarak Ertaş'ın ismini korsan olarak duyurmuştu fakat sonraki araştırmalar sonucunda Ertaş'ın masum olduğu anlaşılmıştır.
Türk yetkililerin raporuna göre 1978 Buca doğumlu korsanın adı Hakan Ekinci'dir, ve Ağustos 2006'da Papa'ya mektup yazdığı bilinmektedir. Mektupta "Ben bir Hristiyanım ve Müslüman ordusuna hizmet etmek istemiyor" yazmıştır. Ayrıca 1998'den beri kiliseye gittiğini eklemiştir. İstanbul Valisi Muammer Güler, Türk medyası tarafından ve baş savcı Giuseppe Giannuzzi'nin Lecce'de açıkladığına göre Hristiyanlığa dönmüş olarak tanımlanan, Ekinci vicdani retçi Katolik ve asker kaçağıdır. İstanbul'dan 6 Mayıs 2006'da Arnavutluk'a gitmiştir. Tiran'daki Türkiye başkonsolosluğu İstanbul'a geri dönüş kâğıtlarını hazırlayarak sınırdışı edilmiştir. Şayet Türkiye'ye ulaşmış olsaydı, Hakan Ekinci asker kaçağı olarak gözaltına alınacaktı, çünkü konsolosluk sınırdışı edilmesini Atatürk Uluslararası Havaalanı polisine bildirmişti. Yetkililer tarafından 1 Eylül'den beri asker kaçaklığı suçundan aranmaktaydı.
Papa Benedict XVI Ankara, İstanbul ve Efes'i Türkiye Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer konuğu olarak 28 Kasım ve 1 Aralık 2006 tarihleri arasında ziyaret edecektir. Vatikan Devleti yetkilileri Papa'nın olaydan haberdar edildiğini fakat gezi ile ilgili hazırlıkların devam ettiği ve ertelenmeyeceğini açıklamışlardır.
Yolcuların geri dönüşü

Korsanın tek başına hareket ettiğinin anlaşılmasına rağmen, İtalyan polisi yolcuların ifadelerini almıştır ve uçağı ve bagajını muhtemel suç ortağı için araştırmıştır, bu nedenle yolcular geceyi İtalya'da geçirmek zorunda kalmışlardır. 4 Ekim'de bir Türk Hava Yolları Boeing 737'si yolcuları İstanbul'a getirmesi için Türkiye'den gönderilmiştir. Uçak Brindisi Havaalanın'dan 4:15'te (UTC) havalanmış ve İstanbul'a 5:40'ta (UTC) 105 yolcusu ile inmiştir, Brindisi'de tutuklanan korsan ve İtalya'da kalmak isteyen bir yolcu dışında herkes gelmiştir.
Tanınmış yolcular

Sabri Abazi - Arnavut milletvekili.
Ginger Conejero - 2006 Miss Globe International katılımcısı (Miss Filipinler).
Angie Goh - 2006 Miss Globe International katılımcısı (Miss Malezya).
Kanksha Mehta - 2006 Miss Globe International katılımcısı (Miss Hindistan).
Mia Yan Tan - 2006 Miss Globe International katılımcısı (Miss Singapur).
Türk Hava Yolları'nın 1476 sefer sayılı uçuşu, 3 Ekim 2006 tarihinde Tiran-İstanbul rotasında seyir halindeyken kaçırılmıştır. Uçak, 1979 doğumlu Türk vatandaşı Hakan Ekinci tarafından dini gerekçelerle zorunlu askerlik hizmetine karşı çıkışı ve Papa XVI. Benedict ile görüşme talebi doğrultusunda kaçırılmıştır
Batı Rusya Gönüllü Ordusu

| Batı Rusya Gönüllü Ordusu |
| --- | --- |
Batı Rusya Gönüllü Ordusu'nun günümüze ulaşabilen tek bayrağı
Etkin: 1918-20
Bağlılık:  GTRH (Resmi olarak)  Alman İmparatorluğu (Gayriresmi olarak)
Büyüklük: 50.000
Savaşları: Rus İç Savaşı Estonya Bağımsızlık Savaşı  Letonya Bağımsızlık Savaşı  Litvanya Bağımsızlık Savaşları 
Komutanlar
Ünlü komutanları: Gen. Pavel Bermondt-Avalov Gen. Rüdiger von der Goltz
Nişanlar
Ordu bayrağı: 
Batı Rus Gönüllü Ordusu veya Bermontiyalılar, Rus İç Savaşı'nın 1918-20 yılları arasında eski Rus İmparatorluğu'nun Baltık vilayetlerinde bir orduydu.
Tarih

Batı Rus Gönüllü Ordusu, İtilaf yanlısı Gönüllü Ordusu'nun aksine, Almanya tarafından yaratıldı ve desteklendi. Compiègne Ateşkesi'nin 12. maddesi, Alman birliklerinin Baltık vilayetlerinde Bolşevik ilerlemelere karşı savaşmaya yardım etmek için kalmasını ve İtilaf Devletleri durumun kontrol altında olduğuna karar verdikten sonra geri çekilmelerini şart koşuyordu. Geri çekilme emri, Versay Antlaşması'nın Haziran 1919'da imzalanmasından sonra verildi.
Bununla birlikte, Baltık'taki Freikorps'un sadece küçük bir kısmı emekli oldu; geri kalanı General Rüdiger von der Goltz liderliğinde kaldı. Almanya'yı suçlamaktan ve İtilafları çileden çıkarmaktan kaçınmak için arka plana çekildi ve birliklerini Kazak General Pavel Bermondt-Avalov liderliğindeki "Özel Rus Kolordusu" ile birleştirdi. İki general, yaklaşık 50.000 kişiyi askere aldı: çoğu Freikorps, Baltık Almanları ve I. Dünya Savaşı'nda Almanya tarafından ele geçirilen ve ardından Rus İç Savaşı'nda Bolşeviklere karşı savaşmaya yardımcı olmaları karşılığında serbest bırakılma sözü verilen bazı Rus savaş esirlerinden oluşuyordu. Ordu, Aleksandr Kolçak'ın güçlerine katıldığını ve Bolşeviklere saldırmak için ilerlediğini açıkladı; ancak asıl hedefleri Baltık bölgesindeki Alman gücünü sürdürmek oldu.
Letonya ve Litvanya Cumhuriyetleri ile çatışma

Baltık bölgesindeki siyasi durum kötüleşmeye devam etti. Litvanya'da yeni bir hükûmet, Beyaz Rusların birlikleri geçmesine ve bir askeri üs kurmasına izin vermeyi reddetti. Başlangıçta Beyaz Rusları destekledikten sonra Weimar hükûmeti, İtilaf'ın baskısı altında, Alman askerlerinin Ruslara transferini yasakladı ve Reichswehr'e Freikorp'un malzemelerini engellemek için Doğu Prusya sınırını bloke etmesini emretti. General von der Goltz sonunda 4 Ekim'de geri çağrıldı.
Bu koşullarda Bermondt-Avalov, Letonya Cumhuriyeti'ni müzakereye zorlamak amacıyla Freikorps'u kullanarak bir saldırı başlattı. İngiliz deniz topçularının ve Estonya zırhlı treninin desteğiyle, bunu kasım ayında bir Letonya karşı saldırısı izledi ve Bermondt'un ordusunu geri çekilmeye zorladı. Mitau da aynı zamanda kaybedildi.
Ekim 1919'da Batı Rusya Gönüllü Ordusu, Almanya'nın bağımsızlığını verdiği yeni bağımsız Litvanya ve Letonya devletlerine saldırdı. Kısa bir süre Riga'daki Daugava Nehri'nin batı yakasını işgal etti ve Kārlis Ulmanis hükûmeti Litvanya ve Estonya'dan askeri yardım talep etmek zorunda kaldı. Estonyalılar, Letonyalılara yardım etmek için (bazı açıklamalara göre, Letonya'nın Ruhnu adasını ve karasularını Estonya'ya bırakması karşılığında) iki zırhlı tren gönderirken, Litvanyalılar Bolşeviklerle savaştı ve yalnızca diplomatik protestolar düzenleyebildi. Letonyalılar ayrıca Riga limanındaki İngiliz Kraliyet Donanması destroyeri HMS Vanoc'un silahlarından da yardım aldı.
Kasım ayında Letonya ordusu Bermondt-Avalov kuvvetlerini Litvanya topraklarına sürmeyi başardı. Mitau da aynı zamanda kaybedildi . Son olarak, Batı Rusya Gönüllü Ordusu, büyük bir demiryolu merkezi olan Radviliškis yakınlarında Litvanyalılar tarafından ağır yenilgilere uğradı.
Yenilginin ardından Bermondt-Avalov Danimarka'ya kaçtı. Alman Freikorps, Allenstein'daki VI. Yedek Kolordu komutanı olarak Goltz'un halefi Alman Korgeneral von Eberhardt'a teslim edildi. İtilaf askeri misyonunun katılımından sonra General Eberhardt, geri kalan Alman Freikorps'un Litvanya üzerinden Doğu Prusya'ya tahliyesini organize edebildi. Bu, Aralık 1919 ortasında tamamlandı.
Ordu

Batı Rusya Gönüllü Ordusu'nun Ordu üniformaları Almanya tarafından sağlandı ve Rusya'nın ayırt edici işaretleriyle, özellikle Rus İmparatorluk Ordusu modeline göre omuz bacakları ve sol kola takılan bir Ortodoks haçıyla süslendi.
Ordu dahil:
Corps Graf Keller (Albay Potozki): Jelgava yakınlarında yaklaşık 10.000 / 7.000 asker
Corps Virgolitsch (Albay Virgolitsch): Kuzey Litvanya'da konuşlanmış yaklaşık 5.000 / 3.500 asker
Demir Tümeni (Binbaşı Bischoff): Jelgava'da yaklaşık 18.000 / 15.000 asker, ağustos ayında katıldı
German Legion [de] (Yüzbaşı Sievert): çeşitli bağımsız serbest birliklerden bir araya gelmiş yaklaşık 12.000 / 9.000 asker.
Freikorps Plehwe (Kaptan von Plehwe ): 3.000 hakkında asker (eski 2 Muhafız Rezerv Alayı), Libau'dan önce.
Freikorps Diebitsch: Litvanya'da demiryolu koruması için yaklaşık 3.000 asker.
Freikorps Roßbach [de]: yaklaşık 1.000 asker
Radviliškis yakınlarında Litvanya Ordusu tarafından ele geçirilen Bermontiya uçakları
Alvin E. Roth

| Alvin E>  Roth |
| --- | --- |
Alvin E. Roth 2012
Doğum: 18 Aralık 1951
Milliyet: ABD
Mezun olduğu okul(lar): Columbia Üniversitesi (B.S. 1971)  Stanford Üniversitesi (Master M.S. 1973, Doktora Ph.D 1974)
Ödüller: 1991 Lanchester Ödülü, Amerikan Yöneylem Araştırması Cemiyeti  Nobel Ekonomi Ödülü (2012)

Kariyeri
Dalı: Oyun Kuramı Piyasa Tasarımı Deneysel İktisat
Çalıştığı kurumlar: University of Illinois at Urbana-Champaign: (1974-1982) Pittsburgh Üniversitesi (1982–1998),  Harvard Üniversitesi (1998– hâlen)
 

Alvin Eliot "Al" Roth (d. 19 Aralık, 1951), Amerikalı iktisatçı. Hâlen Harvard Üniversitesi'nde profesör olmakla beraber, bu üniversiteden izinli olarak Stanford Üniversitesi'nde misafir profesör olarak çalışmaktadır.
Ekim 2012'de "Dengeli tahsis edilme kuramı ve piyasa tasarımı uygulaması" konusundaki orijinal katkıları dolayısıyla Lloyd Shapley ile birlikte Nobel Ekonomi Ödülü'nü kazanmıştır.
Yaşamı ve kariyeri

Al Roth Yahudi asıllı bir ailenin oğludur. Evlidir ve iki çocuğu bulunmaktadır.
Al Roth Üniversite diplomasını (B.S.) New York'taki Columbia Üniversitesi'den Yöneylem Araştırması dalı üzerine 1971'de almıştır. Sonra Kaliforniya'ya geçmiş bu eyaletteki Stanford Üniversitesi'nde "Yöneylem Araştırması" konusunda diploma üstü çalışmalar yapmış; ve bu konuda 1973'te Master (M.S.) ve 1974'te doktora (Ph.D.) derecelerini almıştır.
Stanford Üniversitesi'nde eğitimden sonra 1974'ten 1982'ye kadar İllinois Üniversitesi'nde öğretim üyeliği yapmıştır. Ağustos 1974 - Temmuz 1977 döneminde "Asistan Profesör"; Ağustos 1977 - Ağustos 1979 döneminde "Assosiye Profesör" ve Ağustos 1979 - Ağustos 1982 döneminde "İş İdaresi Bölümü" ve "İktisat Bölümü"'nde profesör olarak görev yapmıştır. Ağustos 1981 - Ağustos 1982 arasında bu üniversitenin İleri Etüdler Enstitüsü'nde "Beckman Yardımcısı" üyeliğinde bulunmuştur.
Sonra Pittsburgh Üniversitesi öğretim ve araştırma üyeliğine geçmiştir. Ağustos 1982'den Ocak 1985'e kadar "A.W.Mellon İktisat Profesörü" ve Ocak 1985 - Ağustos 1998 döneminde Diploma Üstü İş İdaresi Okulu'nda İş İdaresi Profesörü görevlerinde bulunmuştur. Nisan 1985'ten itibaren de bu üniversitede Bilim Felsefesi Merkezi'nde araştırmacı "fellow" olarak katkı yapmıştır.
Daha sonra öğretim ve araştırma üyeliği için Harvard Üniversitesi'ne geçmiş ve bu üniversitede "Ekonomi Bölümü" ve "Harvard İş İdaresi Okulu"'nda "George Gund İktisat ve İş İdaresi Profesörü" olarak çalışmıştır. 2012'de bu üniversiteden izinli olarak Stanford Üniversitesi'ne "misafir profesör" olarak atanmıştır. 2013 yılında Harvard Üniversitesi'nden emekli olarak "emeritüs" şeref profesörü olması ve Stanford'da "full-time" profesör olması beklenmektedir.
Al Roth's "Alfred Sloan Şeref Üyesi", "Gughgenheim Şeref Üyesi" ve "Amerikan Sanatlar ve Bilimler Akademisi Şeref Üyesi" şeref üyelikleri verilmiştir. 1986 ve 1995'te İsrail üniversitelerinde misafir profesörlük yapmıştır. "NBER: İktisadi Araştırmalar İçin Milli Büro" ve "Ekonometrik Cemiyeti" üyesidir. 1991 'de "Amerikan Yöneylem Araştırması Cemiyeti" tarafından Lanchester Ödülü verilmiştir.
Çalışma alanları

Al Roth kendine teorik araştırma çalışma alanları olarak seçtiği oyun kuramı, piyasa tasarımı ve deneysel iktisat alanlarında pratik sonuçlar almaya da önem vermiştir. Özellikle nöbetçi doktor seçiminde, New York ikinci derece eğitim kurumlarına öğrenci seçimlerinde ve Tayfun Sönmez ile birlikte çalışarak yeni öğrenciler için Boston'da ilk öğretim okulu seçimlerinde isteklere uygun dengeli pratik sonuçlar çıkartmak için uygulama "mekanizmaları" tasarlayıp tertip etmiştir.
Önemli yayınları > Seçilmiş kitapları

1979: Alvin E. Roth (ed.) (1985) Axıomatic Models of Barğaining, Lectüre Notes in Economics and Mathematical Systems #170 Springer Verlag.[ölü/kırık bağlantı].
1985: Alvin E. Roth (ed.) (1985) Game-Theoretic Models of Barğaining, Cambridge:Cambridge University Press.
1987: Alvin E. Roth (ed.) Laboratory Experimentatıon in Economics: Six Points of View, Cambridge:Cambridge University Press. (Çince çevirisi, 2008)
1988: Alvin E. Roth (ed.) (1988) The Shapley Value, Eşsays in Honor of Lloyd S. Shapley, Cambridge:Cambridge University Press,.
1990: Alvin E. Roth ve Marilda A. Oliveira Sotomayor (1990), Two-Sided Matching, Cambridge:Cambridge University Press. [1990 Lanchester Ödülü]
1995: John H. Kagel ve Alvin E. Roth (ed.) (1995), Handbook of Experimental Economics, Princeton University Press.
2002: Alvin E. Roth, Bengt Holmström ve Paul Milgrom (ed.) (2002) Game Theory ın the Tradition of Bob Wilson. Berkeley Electronic Press,