Bessie Coleman
Kariyer > Hava gösterileri

Ticari uçuş süresinin on yıl veya daha fazlasını gerektirdiği için Coleman o zamanlar basit bir teknolojiyle tehlikeli numaralar yapan bir gösteri pilotu olmaya karar verdi. Ancak, bu son derece rekabetçi arenada başarılı olmak için ileri düzey derslere ve daha kapsamlı bir repertuvara ihtiyacı olacaktı. Chicago'ya dönen Coleman, kendisine öğretmek isteyen birini bulamadı, bu nedenle Şubat 1922'de tekrar Avrupa'ya yelken açtı.
Sonraki iki ayını Fransa'da havacılıkta ileri düzeyde bir kursu tamamlayarak geçirdi. Ardından dünyanın en seçkin uçak tasarımcılarından Anthony Fokker ile görüşmek üzere Hollanda'ya gitti. Ayrıca Almanya'ya da gitti ve burada Fokker Corporation'ı ziyaret etti ve şirketin baş pilotlarından birinden ek eğitim aldı. Daha sonra gösteri uçuşunda kariyerine başlamak için Amerika Birleşik Devletleri'ne döndü.
"Kraliçe Bess", sonraki beş yıl boyunca oldukça popüler oldu. Önemli olaylara davet edildi ve sık sık gazetelerle röportaj yaptı. Hem siyahların hem de beyazların hayranlığını kazandı. Öncelikle Curtiss JN-4 Jenny çift kanatlı uçaklarını ve savaştan arta kalan ordu fazlası uçakları uçurdu. Dünya Savaşı'nın tamamen siyahlardan oluşan 369. Piyade Alayı'nın gazilerini onurlandıran bir etkinlikte, 3 Eylül 1922'de bir Amerikan hava gösterisinde ilk kez göründü. New York City yakınlarındaki Long Island'daki Curtiss Field'da düzenlenen ve Abbott ve Chicago Defender gazetesinin sponsorluğunda düzenlenen gösteri, Coleman'ı "dünyanın en büyük kadın pilotu" olarak tanıttı. Gösteri ayrıca sekiz Amerikan as pilotunun hava gösterilerini içeriyordu. Yine siyah paraşütçü Hubert Julian'ın atlayışı da gösteride yer alıyordu.
Altı hafta sonra Şikago'ya döndü ve bu kez Birinci Dünya Savaşı'ndan 370. Piyade Alayı'nı onurlandırmak için bir hava gösterisinde sahne aldı. Coleman, büyük ve coşkulu bir kalabalığa sekiz rakamı, döngüler ve yere yakın dalışlar dahil gözü pek manevraların çarpıcı bir gösterisini yaptı.
Gösteri uçuşunun heyecanı ve tezahürat yapan kalabalığın hayranlığı Coleman'ın hayalinin yalnızca bir parçasıydı. Profesyonel bir havacı olarak Coleman, fırsatçı doğası ve uçarken getirdiği gösterişli stili nedeniyle basın tarafından sık sık eleştirilirdi. Ayrıca, zorlu bir gösteriyi tamamlamak için hiçbir şeyden vazgeçmeyecek yetenekli ve cesur bir pilot olarak hızla ün kazandı. Los Angeles'ta 22 Şubat 1923'te uçağı durup düştüğünde bir bacağını ve üç kaburgasını kırdı.
Havacılığı teşvik etmeye ve ırkçılıkla mücadele etmeye kararlı olan Coleman ülke genelinde havacılık ve Afrikalı Amerikalılar için hedefleri hakkında konuştu. Afrikalı Amerikalıların katılımını yasaklayan havacılık etkinliklerine katılmayı kesinlikle reddetti.
1920'lerde Peder Hezakiah Hill ve eşi Viola, Orlando, Florida'da Mount Zion Misyoner Baptist Kilisesi'nin papaz evinde onlarla birlikte kalmaya davet etti. Bölgedeki bir cadde 2013 yılında onuruna "Bessie Coleman" Caddesi olarak yeniden adlandırıldı. Ona kızları gibi davranan çift, onu beraber kalmaya ikna etti. Coleman, kendi uçağını almak için ekstra para kazanmak amacıyla Orlando'da bir güzellik salonu açtı.
Medya bağlantıları aracılığıyla, Afro-Amerikan Seminole Film Yapım Şirketi tarafından finanse edilecek olan Shadow and Sunshine adlı uzun metrajlı bir filmde rol aldı. Tanıtımın kariyerini ilerletmesine yardımcı olacağını ve kendi uçuş okulunu kurmak için ihtiyaç duyduğu paranın bir kısmını sağlayacağını umarak memnuniyetle kabul etti. Ancak filmdeki ilk sahnenin yırtık pırtık giysiler içinde, sırtında bir baston ve bir çantayla görünmesini gerektirdiğini öğrenince, devam etmeyi reddetti. "Kariyeri konusunda fırsatçı olmasına rağmen, asla ırk konusunda fırsatçı olmadı. Çoğu beyazın, çoğu siyahın sahip olduğu aşağılayıcı imajı sürdürmeye niyeti yoktu” diye yazdı Doris Rich.
Coleman'ın genç siyah havacılar için bir okul kuracak kadar uzun yaşaması beklenmiyordu ancak öncü başarıları, bir nesil Afrikalı-Amerikalı erkek ve kadın için bir ilham kaynağı oldu. Teğmen William J. Powell, Black Wings'de (1934) Coleman'a ithafen "Bessie Coleman sayesinde ırksal engellerden daha kötü olanın üstesinden geldik. İçimizdeki engelleri aştık ve hayal kurmaya cesaret ettik." diye yazmıştır. Powell, I. Dünya Savaşı sırasında ayrı bir birimde görev yaptı. Kitabı ve yazıları 1929'da kurduğu Bessie Coleman Aero Club aracılığıyla sürekli siyahi havacılığın davasını destekledi.