Roma Cumhuriyeti
Askeriye > Yapısal tarih > Gaius Marius'un yeniliklerinin ardından lejyon (MÖ 107–27)

Marius Reformları olarak bilinen bir süreçte Romalı Konsül Gaius Marius, Roma askeriyesi için bir yenilik izlencesini yürürlüğe soktu. MÖ 107'de, bütün yurttaşlar, varlıkları ve toplumsal sınıfları ne olursa olsun, Roma ordusuna giriş için uygun duruma getirildi. Bu girişim, askerlik hizmeti için mülk gerekliliklerini kaldırarak yüzyıllardır yetişen aşamalı bir süreci resmîleştirmiş ve sonuçlandırmış oldu. Üç ağır piyade sınıfı arasındaki çoktan kaybolmuş olan ayrım, tek bir ağır lejyoner-piyade sınıfına daraldı. Ağır piyade-lejyonerler yurttaş yığılımlarından seçilirken, yurttaş olmayan yabancılarsa hafif piyade rütbelerine atanmak için geldiler. Ordunun daha yüksek düzeydeki yetkilileri ve komutanları hala yalnızca Romalı aristokrasisinden seçiliyordu.
Cumhuriyet'in başlarında olduğu gibi, lejyonerler artık topraklarını korumak için mevsimlik savaşmıyorlardı. Bunun yerine, kendilerine ölçünlü ödeme yapılıyor ve devletçe belirlenmiş bir süreliğine işe alınıyorlardı. Sonuçta askerlik görevi en çok, toplumun aylıklı bir ödemeyi çekici bulan en yoksul kesimlerine hoş görünmeye başladı. Bu gelişmenin denge bozucu bir sonucu da emekçi sınıfının devlet içerisinde daha güçlü ve daha yüksek bir konumu ele geçirmesiydi.
Geç Cumhuriyet'in lejyonları yapısal olarak neredeyse bütünüyle ağır piyadeydi. Lejyonun ana alt-birimine kohort denirdi ve yaklaşık 480 piyade erinden oluşuyordu. Kohort bu nedenle daha erken manipül alt-biriminden çok daha geniş bir birimdi ve her biri 80 erden oluşan altı çentüryaya bölünmüştü. Her bir çentürya da 8er adamdan oluşan 10 "çadır grubu"na ayrılmıştı. Lejyonlar ayrıca küçük bir topluluk olan ve genellikle 120 adamdan oluşan Roma lejyoner süvarilerini oluşturuyordu. Süvari birlikleri muharebe süvarilerinden çok keşif erleri ve ulaklar olarak kullanılıyorlardı. Lejyonlar belki 60 adamdan oluşan ağır silah mürettebatını da barındırıyordu. Her bir lejyon çoğunlukla kendisiyle yaklaşık eşit sayıdaki bağlaşık (Romalı olmayan) birliklerle eşleştirilirdi.
Yine de, Roma ordusunun en belirgin yoksunluğu olan süvari, özellikle ağır süvari, sıkıntısı aynen kaldı. Roma'nın sınırları genişledikçe ve düşmanları büyük oranda piyade-tabanlı birliklerden büyük oranda süvari-tabanlı olanlara dönüştükçe, piyade-tabanlı Roma ordusu, özellikle Doğu'da, kendisini taktiksel bir dezavantajda bulmaya başladı.
Akdeniz'in zaptından sonra boyutta azalmanın ardından Roma donanması, birkaç yeni talebi karşılamak için Geç Cumhuriyet'te kısa dönemli gelişme ve yeniden canlanma geçirdi. Caesar yönetiminde, Britanya'nın işgalini sağlaması için Manş Denizi'nde bir işgal filosu kuruldu; Pompeius'un yönetimi altında, Akdeniz'i Kilikyalı korsanlardan temizlemek için büyük bir filo oluşturuldu. Bunu izleyen iç savaş sırasında, bin kadar gemi ya yapıldı ya da Yunan kentlerinden zorla hizmete alındı.
Lucius Junius Brutus'un büstü. Capitol Müzesi
Roma Forumu; kentin ve hükümetin çeşitli makam ve toplantı yerlerini barındırmış Cumhuriyet'in ticari, kültürel ve siyasal merkezi
Camillus'un Veii'nin yenilgisinde yakalanan hazinenin onda birinin tanrılarına yeminini yerine getirmesi için Roma kadınlarının servetini kabul ettiğini tasvir eden tablo. Nicolas-Guy Brenet French, 1785
Paul Jamin'in Brennus'un ganimetteki payı adlı tablosu, 1893
Roma Senatosu 'ndaki oturma düzeninin temsili: bir 19. yy freskinden.
Roma'nın İtalya'da yayılışını gösteren harita.
Epirli Piros'un Yolu
Epirli Piros'un Herculaneum'daki Villa of the Papyri'de bulunan ve şu an Napoli Arkeoloji Müzesinde sergilenen büstü
II. Pön Savaşı alanı. Roma (kırmızı), Hannibal (yeşil)
Scipio Africanus
Yak. MÖ 200'de Makedonya ve Ege Denizi etrafındaki ülkeler
MÖ 146'da Yunanistan'ın fethinin gerçekleştiği Korinth Savaşı, 1870 yılında Tony Rober-Fleury tarafından yapılan Korinth'te Son Gün adlı tablo.
Gaius Gracchus, halk tribünü, Pleb Konseyi'ne başkanlık ederken
Marius Reformları'nın başlatıcısı Gaius Marius'un büstü.
MÖ 56'da işlenmiş, bir yüzünde Tanrıça Diana'yı ve arkasında Romalı General Lucius Cornelius Sulla'yı gösteren bir Roma dinarı
Spartaküs'ün heykeli
Roma Capitoline Müzesi'nde bulunan Cicero'nun büstü.
Soldan sağa: Jül Sezar, Marcus Licinius Crassus ve Pompey
Galya Savaşları'nın haritası
Vercingétorix Arvernilerin başkanı, Julius Caesara teslim oluyor
Sezar, Roma sikkeleri üzerine kendi büstünü resmettiren ilk kişidir.
Jül Sezar'ın ölümü, Vincenzo Camuccini
Marcus Antonius'un Jül Sezarın cenaze töreninde nutku, George Edward Robertson
Jül Sezar, Cassel's History of Englanddaki (1902) Britanya Müzesi büstünden.
Togaya bürünmüş bir Romalı.
Orta Çağ dönemindeki bu elyazmasında da gösterildiği gibi, Roma'nın dilinin sonraki kültürler üzerinde engin bir etkisi oldu.
Marius Reformları'nın başlatıcısı Gaius Marius'un büstü.