stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yeni Zelanda
Kültür

Başkenti Wellington olan Yeni Zelanda kar kaplı dağ manzaraları ile bilinen bir ülkedir. En büyük ve en kozmopolit şehri Auckland'dır. Sinemada Yüzüklerin Efendisi film üçlemesi ile 200.000.000 $ ek gelir kazanmıştır. Peter Jackson'ın yönettiği filmler Almanya, ABD ve Yeni Zelanda'da çekilmiştir.
Ekonomi

Ana madde: Yeni Zelanda ekonomisi
Yeni Zelanda oldukça gelişmiş bir serbest piyasa ekonomisine sahiptir. Gayri safi yurt içi hasılaya göre 52. en büyük ekonomiye sahip olan ülke, satın alma gücü paritesi bakımından ise 63. en büyük ekonomidir. 5 milyon nüfusa göre oldukça büyük bir ekonomisi olan ülkede kişi başına 42,084 Amerikan doları düşer. Ülke ekonomisi dünyadaki en küreselleşmiş ekonomilerden biridir ve genel olarak Avustralya, Kanada, Çin, Avrupa Birliği, Japonya, Singapur, Güney Kore ve ABD ile yaptığı ticarete dayanır.
Yeni Zelanda ekonomisi 2013 itibarıyla toplam GYSİH'sinin %63'üne denk gelen oldukça büyük bir hizmet sektörüne sahiptir. Alüminyum, gıda, metal, ahşap ve kağıt endüstrileri ülkenin başlıca sanayi kalemlerini oluştururlar. Birincil sektör ülkenin GSYİH'sinin %6,5'ini oluşturmasına rağmen ihracatı domine eder. Bilgi teknolojileri sektörü de hızla büyüyen sektörler arasındadır.
Yeni Zelanda para birimi olan Yeni Zelanda doları (halk arasındaki adı Kiwi doları) dört Pasifik ada bölgesinde de kullanılır. Yeni Zelanda doları dünyanın en çok takas edilen 10. para birimidir.
Yeni Zelanda, Transparency International 2013 Yolsuzluk Algısı Endeksi'nde, Danimarka ile birlikte 100 üzerinden 91 puanla birinci sırada yer almıştır (0 puan = yüksek yolsuzluk, 100 puan = temiz). The Legatum Institute 2016 Dünya refah düzeyi araştırması sonucuna göre Yeni Zelanda Dünyada refah düzeyi en yüksek ülke olarak 1. sırada yer almıştır. İnsani Gelişmişlik Endeksi'nde 14. sırada yer almaktadır.
Ekonomi > Ticaret

Yeni Zelanda ekonomisi büyük oranda uluslararası ticarete dayanır. İhracatın toplam üretimin %24'üne karşılık gelmesi, ülkeyi küresel yavaşlamalara karşı savunmasız hale getirir. Gıda ürünleri %55'le ülke ihracatında ilk sırayı alır. Ahşap ürünleri ise %7 ile ikinci sıradadır. Turizm GYSİH'ye 12,9 milyar dolar katkıda bulunur ve iş gücünün %7,5'ini oluşturarak önemli bir rol oynar.
Ekonomi > Altyapı

2015 yılında Yeni Zelanda'nın enerji ihtiyacının %40,1'i yenilenebilir enerjiden karşılandı. Ülkenin elektrik üretiminin büyük bir kısmı Waikato, Waitaki ve Clutha nehirleri üzerindeki hidroelektrik santrallerinde yapıldı. Yeni Zelanda'nın ulaşım ağı 94,000 kilometre otoyol ve 4,128 kilometre demiryolu hatlarından oluşur. Çoğu büyük yerleşim yeri birbirine otobüs seferleriyle bağlı olmasına rağmen başlıca ulaşım tercihi özel araçtır. 1993'te özelleştirilen fakat 2004 ile 2008 arasında yeniden millileştirilen demiryolları ise tüm ülkeyi kaplar ve yolcudan ziyade yük taşımacılığında kullanılır. İki adadaki otoyollar ve demiryolları birbirlerine Wellington ve Picton arasındaki feribot seferleriyle bağlanır. Yeni Zelanda'nın altı uluslararası havaalanı vardır fakat yalnızca Auckland ve Christchurch havaalanları Avustralya ve Fiji dışındaki ülkelerle bağlantılıdır.
Nova Zeelandia'nın batı kıyı şeridini gösteren 1657 tarihli haritadan detay (Bu haritada kuzey en alttadır)
Yeni Zelanda'ya ilk defa 1200'de Polinezyalı Maoriler yerleşmiştir.
Parlamento Alanındaki Seddon Heykeli
Christchurch Bazilikası, Christchurch
Yeni Zelanda'nın en büyük şehri olan Auckland'dan bir panorama.
İklim Değişikliği ve Hava Yönetimi Koordinasyon Kurulu

İklim Değişikliği ve Hava Yönetimi Koordinasyon Kurulu (İDHYKK) 2013 yılında İklim Değişikliği Koordinasyon Kurulunun 2013/12 sayılı Başbakanlık Genelgesi'yle yeniden düzenlenmesiyle Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın koordinatörlüğünde çalışan, 20 kurumsal üyeden oluşan; iklim değişikliği ve sera, kirletici gaz emisyonları konuları ile ilgili bir kuruldur. Kurul'un kurumsal üyeleri şunlardır:
1. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı (Koordinatör)
2. Avrupa Birliği Bakanlığı
3. Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı
4. Dışişleri Bakanlığı
5. Ekonomi Bakanlığı
6. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı
7. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı
8. İçişleri Bakanlığı
9. Kalkınma Bakanlığı
10. Maliye Bakanlığı
11. Milli Eğitim Bakanlığı
12. Orman ve Su İşleri Bakanlığı
13. Sağlık Bakanlığı
14. Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı
15. Hazine Müsteşarlığı
16. Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği (TOBB)
17. Türk Sanayici ve İşadamları Derneği (TÜSİAD)
18. Müstakil Sanayici ve İşadamları Derneği (MÜSİAD)
19. Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı (AFAD)
20. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK)
İDHYKK Ulusal Seragazı Emisyon Envanter Sistemi yapar.
Enerji Bakanlığı İDHYKK içinde ama
Türkiye'nin enerji politikası ve iklim stratejisi tutarsız. Paris Anlaşması imzalandı ama onaylanmadı.
Tarihi

İklim Değişikliği Koordinasyon Kurulu (İDKK) 2001 yılında 2001/2 sayılı Başbakanlık Genelgesi'yle kurulmuştur. Kurulun iklim değişikliği politikalarının oluşturulması, gerekli çalışma ve önlemlerin belirlenmesi işlevi görmesi düşünülmüştür.2004 yılında İDÇS'ye taraf olunduktan sonra yeniden yapılandırılmıştır. 2010 yılında kurum temsilcisi üyeler genişletilmiştir. Sektörel olarak ayrılmış 11 çalışma grubu içermekteydi.2013 yılında İklim Değişikliği ve Hava Yönetimi Koordinasyon Kurulu (İDHYKK) kurularak İDKK'nın hukuki statüsüne son verilmiş, öncekinin işlevlerin görmek üzere yeni kurul yetkilendirilmiştir.
85 numaralı Bazı Cumhurbaşkanlığı Kararnamelerinde Değişiklik Yapılması Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının adı Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı olarak değiştirilmiştir. Bunun yanı sıra, aynı Kararname ile İDHYKK yerini İklim Değişikliği ve Uyum Koordinasyon Kuruluna (İDUKK) bırakmış ve bir Başmüzakereci (ilgili Bakan Yardımcısı) tarafından iklim değişikliği müzakerelerinin yürütüleceği belirtilmiştir.
Reality of Wrestling

| --- | --- |
Eski ad(lar): PWA (2006–2011)
Kuruluş: 2005 (20 yıl önce) (2005)
Kurucu: Booker T   Sharmell
Genel merkezi: Houston , Amerika Birleşik Devletleri 
Reality of Wrestling, 2005 yılında Booker T tarafından Pro Wrestling Alliance adıyla kurulan Houston, Teksas merkezli bağımsız bir profesyonel güreş organizasyonudur.
Şampiyonluklar > Güncel şampiyonluklar

| Şampiyonluk | Güncel şampiyon(lar) | Kazanma sayısı | Kazanma tarihi | Gün sayısı | Yer | Notlar | Kaynak |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ROW Heavyweight Championship | Gaspar Hernandez | 2 | 14 Aralık 2024 | 70 | Texas City, Teksas | Defeated Zilla Fatu and Edge Stone in a three-way match at SubZero. |  |
| ROW Texas Championship | Max Castellanos | 1 | 14 Aralık 2024 | 70 | Texas City, Teksas | Defeated Ryan Davidson at SubZero. |  |
| ROW Television Championship | Chandler Hopkins | 1 | 12 Ekim 2024 | 133 | Texas City, Teksas | Defeated Clay Roberts at Rise To Wrestling Royalty. |  |
| ROW Tag Team Championship | Hank And Tank (Hank Walker & Tank Ledger) | 1 (1, 1) | 14 Aralık 2024 | 70 | Texas City, Teksas | Defeated Fly-Def (Warren J & Zack Zilla) at SubZero. |  |
| ROW Diamonds Championship | Alex Gracia | 2 | 14 Aralık 2024 | 70 | Texas City, Teksas | Defeated Rache Chanel at SubZero. |  |
| ROW Women's Tag Team Championship | The Money Birds (Gigi Rey & Monica Monroe) | 1 (1, 1) | 10 Kasım 2024 | 104 | Texas City, Teksas | Defeated Spark The World (Jada Stone & Kaylia Capri) at Super Sunday. Capri defended the title under the Freebird Rule in the absence of Maya World. |  |
Macit Özcan

| Macit Özcan> Mersin Büyükşehir Belediye Başkanı |
| --- | --- |
Görev süresi 18 Nisan 1999 - 30 Mart 2014
Yerine geldiği: Halil Kuriş
Yerine gelen: Burhanettin Kocamaz
Mersin İdman Yurdu Başkanı
Görev süresi 19 Nisan 1999 - 22 Mayıs 2004
Yerine geldiği: Mehmet Küver
Yerine gelen: Hasan Ahi
Kişisel bilgiler
Doğum: 1954 Karataş, Adana, Türkiye
Partisi: Demokratik Sol Parti (1999-2004) Cumhuriyet Halk Partisi (2004-günümüz)
Çocuk(lar): Günseli Deniz, İlker Özcan
Yaşadığı yer: Mersin
Bitirdiği okul: Çukurova Üniversitesi Mühendislik Yüksekokulu
Mesleği: Müzisyen, siyasetçi
Ödülleri: 2013 Yılın Spora Katkı Sağlayan Büyükşehir Belediye Başkanı 2013 Kültür ve Sanatta Yılın Belediye Başkanı 4. Altın Turaç Yılın En Başarılı Belediye Başkanı Ödülü
Macit Özcan (d. 1954, Karataş), eski Mersin Büyükşehir Belediye başkanı ve inşaat mühendisi.
İlk ve orta öğretimini Adana'da tamamladı. 1975 yılında Çukurova Üniversitesi Mühendislik Yüksek Okulu'ndan, İnşaat Mühendisi olarak mezun oldu. 1976 yılında Çukobirlik Teknik Müdürlüğü görevine başladı. 1976 - 1978 yıllarında askerlik görevini yaptıktan sonra, Bayındırlık ve İskan Bakanlığında İnşaat Mühendisi olarak görev yaptı. 1979 yılında Adana 14. Yapı İşleri Bölge Müdürlüğünde, 1980 yılında İçel Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünde İnşaat Mühendisi olarak görev yaptı.
1982 yılında bu görevden kendi isteği ile ayrılarak, çeşitli firmalarda şantiye şefliği yaptı. 1984 yılından itibaren serbest ticaret hayatına başladı. 1999 yılında DSP'den ve 2004 ile 2009 yıllarında yapılan yerel seçimlerde CHP'den Mersin Belediye Başkanı seçilmiştir. 2014 seçimlerinde ise başkanlık yarışını Burhanettin Kocamaz'a kaybetmiştir.
26 Mart 2015 tarihinde eski Belediye Başkanı Macit Özcan hakkında yolsuzluk operasyonu adı altında tutuklama kararı çıkarılmıştır. 1 oğlu ve 2 kardeşi yolsuzluk sebebi ile tutuklanmışlardır.
George Bass (arkeolog)

| George Bass |
| --- | --- |

Doğum: 09 Aralık 1932(1932-12-09) Columbia, South Carolina
Ölüm: 02  Mart 2021 (88 yaşında) Bryan, Teksas
Eğitim:  Johns Hopkins Üniversitesi  Pensilvanya Üniversitesi 
Çocuk(lar): 2
Ödüller: Ulusal Bilim Madalyası

Kariyeri
Dalı: Sualtı arkeolojisi
Çalıştığı kurumlar: Texas A&M University
 

George Fletcher Bass ( /bæs/ ; d. 9 Aralık 1932 - ö. 2 Mart 2021) Amerikalı bir arkeolog. Sualtı arkeolojisinin öncü uygulayıcılarından biri olarak, 1960'ta Gelidonya Burnu'nda antik bir batığı tamamen kazma amacıyla yapılan ilk sefere eş-başkanlık yaptı ve 1972'de Deniz Arkeolojisi Enstitüsü'nü kurdu.
Erken yaşamı ve eğitimi

Bass, 9 Aralık 1932'de Columbia, Güney Karolina'da, bir İngiliz Edebiyatı profesörü ve Amerikan Bağımsızlık Savaşı uzmanı olan Robert Duncan Bass ve yazar Virginia Wauchope'un oğlu olarak dünyaya geldi. Amcası, arkeolog Robert Wauchope idi. 1940'ta Bass, ailesiyle birlikte Annapolis, Maryland'e taşındı. Burada babası II. Dünya Savaşı'nda ABD Donanması'nda aktif göreve başladı ve ABD Deniz Kuvvetleri Akademisi'nde İngilizce dersleri verdi. Amcası, arkeolog Robert Wauchope idi.[4] [3][5] Gençliğinde hem astronomi hem de denizcilikle ilgilendi ve amfibi bir araçla dünyayı dolaşan ilk kişi olan maceracı Ben Carlin için çeşitli işler yaptı.
Liseden mezun olduktan sonra Johns Hopkins Üniversitesi'nde İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünde eğitime başladı ve henüz ikinci yılında bir değişim programıyla İngiltere'ye giderek Exeter Üniversitesi'ne girdi. Burada karıştığı bir şaka olayı sonucu kırk öğrenciyle birlikte okuldan uzaklaştırıldı. Gidecek başka bir yeri olmadığı için, bahar tatilinde kardeşinin oda arkadaşı ve arkadaşlarıyla birlikte Sicilya'nın Taormina kentine gitti ve burada arkeoloji ile ilgilenmeye başladı.
Johns Hopkins'e döndüğünde bölüm değiştirdi ve 1955'te üniversiteden Yakın Doğu Arkeolojisi alanında yüksek lisans derecesi aldı. Üniversitenin bir arkeoloji bölümü olmadığı için, Yakın Doğu ve Klasik Çalışmalar bölümlerinden dersler alarak onun için özel bir program oluşturuldu. Daha sonra iki yıl boyunca Atina'daki Amerikan Klasik Araştırmalar Okulu'nda eğitim gördü ve burada Gordion'da kazı çalışmalarına katıldı. 1957'de askeri hizmete başladı ve Güney Kore'de, Kore Tarafsız Bölgesi yakınlarındaki Türk Tugayı'na bağlı 30 kişilik bir ordu güvenlik grubuna atandı. Pirinç tarlaları çevresinde çalışırken aniden ekipman, yiyecek, lojistik ve operasyonlardan sorumlu hale geldi ve bu, gelecekteki arkeoloji seferleri için önemli bir öğrenme deneyimi oldu.
1960 yılında, kendisine çalışmalarında yardımcı olan piyanist ve piyano öğretmeni Ann Bass (kızlık soyadı Singletary) ile evlendi. İki oğulları oldu.
Akademik kariyeri

1959'da Pennsylvania Üniversitesi'nden Bass'in meslektaşı Profesör Rodney Young, dalgıç ve gazeteci Peter Throckmorton'dan bozulmamış bir Bronz Çağı Akdeniz gemi batığı hakkında bilgi almıştı. Young, Bass'i bir antik gemi batığını tamamen kazacak ilk seferde çalışmaya davet etti. Türkiye'de, Gelidonya Burnu yakınlarındaki batık alanının kazısı 1960 yazında başladı. Hazırlık olarak Bass, Philadelphia YMCA'da dalış dersleri aldı; kazı başlamadan önce sadece bir pratik dalış dersi alabilmişti. Bass, Joan du Plat Taylor ile birlikte seferin eş-direktörü oldu.
1960'lı yıllarda Tunç Çağı, Klasik Çağ ve Bizans dönemine ait gemi batıkları kazılarında yer aldı. 1964 yılında Pensilvanya Üniversitesi'nden Klasik Arkeoloji alanında doktora derecesi aldı ve burada birkaç yıl öğretim görevlisi olarak görev yaptı.
1966'da, Pennsylvania Üniversitesi Arkeoloji ve Antropoloji Müzesi'nin direktörü Froelich Rainey, Bass'e Türkiye'de bulunan Truva antik kentinden geldiği düşünülen bir dizi altın eserin müzeye tartışmalı kabulü hakkında bir rapor yazma görevi verdi. Müze, altınları özel bir antika satıcısından satın almıştı. O dönemde Akdeniz Bölümü'nde yardımcı küratör olan Bass, müzenin etik beyanının oluşturulmasında etkili olan bir rapor yazdı. Bu, 1970 Pennsylvania Deklarasyonu'ydu ve UNESCO'nun daha sonra yayınlayacağı 1970 Kültür Varlıklarının Kanunsuz İthal, İhraç ve Mülkiyet Transferinin Önlenmesi ve Yasaklanması Sözleşmesi'ni öngörüyordu.
Bass, geleneksel karasal arkeolojik araştırma tekniklerini deniz tabanına uyarlayarak bir yenilikçi olarak önemli teknolojik gelişmelere katkıda bulunmuştur. Bunlar arasında dalgıçların yüzeyle iletişim kurabildiği su altı "telefon kulübesi", yerlerini daha iyi haritalamak için 3D fotogrametri ve enkazları tespit etmek için yan tarama sonarı kullanımı yer almaktadır. 1964 yılında, ticari olarak üretilen ilk Amerikan araştırma denizaltısı olan Asherah'ı kullanmaya başlayarak batık gemileri inceledi ve fotoğrafladı.
Bass, 1972 yılında Deniz Arkeolojisi Enstitüsü'nü (INA) kurdu ve ertesi yıl Pensilvanya Üniversitesi'nden ayrıldı  1976 yılında INA merkezini Bass'ın profesör olduğu ve Deniz Arkeolojisi alanında George T. ve Gladys H. Abell Kürsüsü'nü yönettiği Texas A&M Üniversitesi bünyesine taşıdı.
Bass, 2001 yılında "öncü okyanus teknolojisi ve yeni bir bilim dalı olan deniz arkeolojisini yaratarak ekonomi, teknoloji ve okuryazarlık tarihleri hakkında yeni bilgiler sağladığı" için Ulusal Bilim Madalyası ile ödüllendirildi. Ödül, Başkan George W. Bush tarafından takdim edildi.
2 Mart 2021'de Bryan, Teksas'ta bir hastanede 88 yaşında hayatını kaybetti.
Ödüller ve onurlar

Amerika Arkeoloji Enstitüsü'nün Üstün Arkeolojik Başarı Altın Madalyası (1986)
Amerikan Felsefe Derneği'nin seçilmiş üyesi (1989)
Kaşifler Kulübü Lowell Thomas Ödülü
National Geographic Society La Gorce Altın Madalyası
National Geographic Society Yüzüncü Yıl Ödülü
JC Harrington Madalyası (1999) Tarihi Arkeoloji Derneği'nden
İstanbul Boğaziçi Üniversitesi'nden fahri doktora
Liverpool Üniversitesi'nden fahri doktora
Amerikan Başarı Akademisi Altın Tabak Ödülü (2001)
Ulusal Bilim Madalyası (2001)
Lucy Wharton Drexel Arkeolojide Başarı Madalyası (2010) Pennsylvania Üniversitesi'nden
Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi'nin seçilmiş üyesi (2012)
Röportajlar

Bass, 2010 yılında This American Life adlı haftalık bir saatlik Amerikan radyo programında meslektaşı Fred van Doorninck ile birlikte Adam Davidson'a röportaj verdi.
Kitaplar

Beneath the Seven Seas : Adventures with the Institute of Nautical Archaeology by George Fletcher Bass (London: Thames & Hudson, 2005) 0-500-05136-4, OCLC 60667939
Archaeology Under Water by George Fletcher Bass (New York, Praeger, 1966), OCLC 387479
Archaeology Beneath the Sea by George Fletcher Bass (New York: Walker, 1975) 0-8027-0477-8, OCLC 1414901
Ancient ships in Bodrum by George Fletcher Bass (Istanbul:  Boyut, 2012) 9789752310315, OCLC 880980693
A History of Seafaring Based on Underwater Archaeology by George Fletcher Bass (New York, Walker, 1972) 0802703909, OCLC 508334
Ships and Shipwrecks of the Americas: a history based on underwater archaeology by George Fletcher Bass (New York, N.Y. : Thames and Hudson, 1988) 0-500-05049-X, OCLC 18759167
Cape Gelidonya: a Bronze Age Shipwreck by George Fletcher Bass (Philadelphia, American Philosophical Society, 1967), OCLC 953382
Navi e Civiltà : Archeologia Marina by George Fletcher Bass (Milano: Fratelli Fabri, 1974), OCLC 8201972
Yassi Ada by George Fletcher Bass and Frederick H Van Doorninck (College Station: Published with the cooperation of the Institute of Nautical Archaeology by Texas A&M University Press, ©1982) 0-89096-063-1, OCLC 7925092
Geschiedenis van de scheepvaart weerspiegeld in de scheepsarcheologie by George Fletcher Bass (Bussum: Unieboek, 1973) 90-228-1908-6, OCLC 64115385
Serce Limani, vol. 1: the ship and its anchorage, crew, and passengers by George Fletcher Bass and others (College Station: Published with the cooperation of the Institute of Nautical Archaeology by Texas A&M University Press, 2004) 0-89096-947-7, OCLC 56457232
Beneath the wine dark sea : nautical archaeology and the Phoenicians of the Odyssey by George F Bass, OCLC 41174856
A diversified program for the study of shallow water searching and mapping techniques by George F Bass; Donald M Rosencrantz; United States Dept. of Navy, Office of Naval Research; University of Pennsylvania, University Museum (Philadelphia, Pa.: The University Museum, University of Pennsylvania, 1968), OCLC 61423407
Glass treasure from the Aegean by George Fletcher Bass (Washington: National Geographic Society, 1978), OCLC 13594255
Shipwrecks in the Bodrum Museum of Underwater Archaeology by George Fletcher Bass and Bodrum Sualtı Arkeoloji Müzesi (Bodrum: Museum of Underwater Archaeology, 1996) 975-17-1605-5, OCLC 35759537
New tools for undersea archeology by George Fletcher Bass (v. 134, no. 3 (Sept. 1968) (Washington, D.C. : National Geographic Society, ©1968), OCLC 57758351
Archäologie unter Wasser by George Fletcher Bass (Bergisch Gladbach: Lübbe, 1966), OCLC 73584270
Marine archaeology: a misunderstood science by George Fletcher Bass (Chicago and London: The University of Chicago Press, ©1980), OCLC 13598481
Tesori in fondo al mare by George Fletcher Bass (Milano: Sonzogno, 1981), OCLC 46996362
Vietnam Savaşı'nda Güney Kore

Vietnam Savaşı'nda Viet Cong birliklerini teslim olmaya teşvik etmek için hazırlanmış olan güvenli geçiş belgesi. Belgede müttefik ülke bayrakları arasında sağ üstte Güney Kore bayrağı mevcut.
Vietnam'daki Güney Kore birliklerinin komutanı General Chae Myung Shin
Park Chung Lee liderliğindeki Güney Kore, Vietnam Savaşı'nda aktif rol oynamıştır. Güney Kore'nin savaşa katılmasının ardında çok farklı sebep vardır. Bunların bazıları Kore Savaşı'nın ardından ülkenin varlığını ABD'ye bağlı hissetmesi ve bu ülke tarafından vadedilen ekonomik yardımı almak gibi sebepler sayılabilir. Vietnam Savaşı sırasında ABD'ye verilen desteğin karşılığında ülke milyarlarca dolar seviyesinde yardım, kredi, teknoloji transferi ve ekonomik destek almıştır. 1964-1973 döneminde Vietnam Savaşı'na 350 bin Güney Kore askeri gönderilmiştir. Güney Kore, ABD'den sonra bu savaşa en kalabalık destek veren ikinci ülkedir. Sahada Korgeneral Chae Myung-shin komutasında olan Güney Kore birlikleri savaş sırasında 5 bin ölü ve 11 bin yaralı olacak şekilde zayiat vermiştir.
Arka plan

Kore Savaşı'nın ardından Soğuk Savaş döneminde varlığını ülkede konuşlu ABD Silahlı Kuvvetlerine dayandıran Güney Kore Devlet Başkanı Syngman Rhee Vietnam Savaşı yüzünden bu askerlerin gitmesini istememekteydi. Dolayısıyla Vietnam'da görev yapacak Güney Koreli askerlerin ABD askerlerinin Güney Kore'de kalmasını sağlayacağını düşünüyordu. 16 Mayıs 1961 Darbesi ile iktidara gelen Park Chung Hee, devlet başkanı olduğunda bu siyaseti devam ettirmiştir. Güney Kore askerlerinin Vietnam'da savaşması karşılığında ABD-Güney Kore arasında askerî modernizasyon, ekonomik yardım gibi faaliyetlerin gündemde olması, Vietnam Savaşı'nın Güney Kore liderleri tarafından fırsat olarak görülmesine yol açmıştır. Koreli liderler II. Dünya Savaşı'nın ardından ABD güdümüne giren Japonya'nın giriştiği ekonomik atılımı da izlemiş, benzer bir gelişim için fırsat olduğunu düşünmüşlerdir. ABD Başkanı Lyndon Johnson kendisinden önceki başkanların aksine yabancı ülkelerden gelen Vietnam'da ABD'ye destek taleplerini kabul etmiş, böylece iç siyasette ABD kamuoyunun karşı olduğu savaşta ihtiyaç duyduğu asker toplamına daha rahat ulaşacağını düşünmüştür. Johnson yönetimi resmî olarak talep ilanında bulununca Güney Kore hızla olumlu cevap vermiş ve 1964 yılında ilk Güney Kore birlikleri Vietnam'a gönderildi.
Harekât

Güney Kore birlikleri Vietnam'a ilk olarak 1965 yılı Şubat ayında ayak bastı. Bu birliğin içinde istihkam, sıhhiye, inizbat ve diğer destek birlikleri yer alıyordu. Güney Kore cephede ve cephe gerisinde görev yapan askerî persoenlin dışında 100 bin sivil işçiyi de Güney Vietnam bölgesindeki projeler için bölgeye göndermiştir.
Güney Kore birliklerinin komutanı Chae Myung-shin, bölgedeki ABD birliklerinin komutanı General William Westmoreland'ın komutasına giriyordu. Ancak Güney Koreli askerlerin ABD için savaşan paralı askerler olarak görülmemesi için birlikte yönetim kisvesi verilen bir yapı kurulmuştur. Bu yapıya Vietnam'a asker gönderen Avustralya'nın ilgili komutanı da eklenmiştir. Chae Kore Savaşında kazandığı deneyimin ışığında Vietnam Savaşı'nda Viet Cong gerillalarına karşı cangılda verilecek savaşa dair uzman olarak pratik öneriler geliştirmiş, ABD tarafından sık kullanılacak olan rehine alma ve sivil halka yönelik misilleme taktiklerine başvurulmasına öncülük etmiştir. Chae Myung-shin komutasındaki Güney Kore Deniz Piyade birlikleri sivil halka yönelik katliamlar gerçekleştirmiş ve bunlardan Viet Cong'un sorumlu olduğunu öne sürmüştür. Güney Kore birliklerinin ve genel olarak ABD askerlerinin taarruz faaliyetleri Tet Taarruzu'nun ardından durmuştur. Chae Myung-shin görevden alınmış, ABD yönetimi de karşı karşıya kaldığı ulusal ve uluslararası kamuoyu baskısıyla askeri harekâtı sürdürmeme eğilimine girmiştir.