stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Édouard Manet
Hayatı ve çalışmaları > Olympia

Ana madde: Olympia (tablo)
Tıpkı Kırda Öğle Yemeği'nde olduğu gibi bu tablosunda da Manet Rönesans ressamlarını anmaktadır. Resimdeki çıplak kadının pozu Titian'ın Urbino Venüsü'nü (1538) ve Francisco Goya'nın Çıplak Maya'sını (1800) anımsatmaktadır.
Resmin tartışılmasının sebeplerinden biri de çıplak modelin tam olarak çıplak olmamasıdır. Saçlarındaki orkide, boynundaki kurdele, bilezik ve terlikler onun çıplaklığını ve seksapelini daha çok vurgulamakta ve zenginlerle düşüp kalkan rahat bir yaşama sahip hayat kadını imajını güçlendirmektedir. Orkide, tepede toplanmış saçlar, siyah kedi ve bir buket çiçek de o dönemlerde cinselliğin simgeleriydi. Bu modern Venüs vücudu standartlara göre incedir. Buradan da resimdeki idealize etme eksikliği fark edilebilir. Arkada duran tamamen giyinik hizmetçinin kıyafetleri ve bir fahişeye hizmet ediyor olması ortamdaki cinsel gerilimi arttıran bir faktördür.
Hayat kadını imgesiyle modeli resmetmesi, çevresi tarafından fazlasıyla tepki topladı. Bunlara rağmen Manet, daima yaptığı gibi inandığı yoldan vazgeçmedi ve sanat anlayışına çevresindeki insanların olumsuz dönüşlerinin bir etkisi olmadı.
Manet, Olympia'nın durgunluğunda Japon sanatından etkilendi. Bu durgunluk onu daha insani ve daha az şehvetli gösterir. Bazı yorumlara göre hizmetçisinin ona sunduğu çiçekleri gönderen müşterisine bakmaktadır.
Olympia sergilendikten sonra pek çok tepkiyle karşılaştı. Karikatürlerde, resimlerde, eskizlerde sık sık Manet'nin çıplağına göndermeler yapıldı. Pablo Picasso, Paul Gauguin, Gustave Courbet, Paul Cézanne ve Claude Monet resmin önemini takdir eden ressamlar arasındaydı.
Hayatı ve çalışmaları > Sanatındaki ve hayatındaki gelişmeler

Eserlerindeki bitmemişlik duygusu ve fotoğraf benzeri ışıklandırma, bu çalışmaların modern olarak görünmesine sebep oluyordu ve Manet'nin kopyaladığı ya da kaynak olarak kullandığı rönesans eserleri ile tezat oluşturuyordu. Resimlerinin "erken dönem modern" olarak tanımlanmasının bir sebebi de şekillerin arka planı olarak siyah renk kullanmasıydı. Böylece resme bakanın dikkati şekillerde yoğunlaşıyordu.
Manet, izlenimcilik akımının öncüleri olan Edgar Degas, Claude Monet, Pierre-Auguste Renoir, Alfred Sisley, Paul Cézanne ve Camille Pissarro gibi ressamlarla arkadaştı. Yine bu grubun içinde yer alan Berthe Morisot, sanatçıyı kendi aktivitelerinin içine çekiyordu. Berthe, ressam Jean-Honoré Fragonard'ın torunuydu ve ilk defa 1864 yılında Paris Salonu'na kabul edildi. Bu tarihten sonra 10 sene daha eserlerini orada sergilemeye devam etti.
Manet ve Berthe Morisot 1868'de tanıştılar. Morisot, Manet'yi kendisiyle birlikte açık havada resim yapmaya ikna etti. Berthe'yi bu şekilde bir çalışmaya arkadaşı Camille Corot alıştırmıştı. Manet ve Morisot birbirinden çok şey öğrendi. Manet, Berthe'nin bazı tekniklerini kimi resimlerinde kullandı. 1874 yılında, Berthe, Manet'nin erkek kardeşi Eugene ile evlenerek aileye de girdi.
İzlenimcilerin çekirdek grubunun aksine, Manet eserlerini bağımsız sergiler yerine Paris Salonu'nda sergilemeyi tercih etti. Fakat, 1867 yılında Paris Salonu'na kabul edilmeyince kendi sergisini açtı. Bu sergideki eserleri önemli eleştirmenlerden kötü yorumlar aldı. Yine bu dönemde Degas gibi izlenimci ressamlarla ilk defa ilişki kurdu.
Her ne kadar izlenimcilik akımına çalışmaları ile esin kaynağı olmuş ve desteklemişse de izlenimci sergilere katılmakta direnç gösterdi. Bunun sebebi hem bu grubun bir üyesi olarak görünmek istememesi hem de Paris Salonu'nda eserlerini sergilemeyi tercih etmesiydi. Öğrenci de kabul etmeyen Manet'nin tek istisnası Eva Gonzalès oldu.
Manet, besteci Emmanuel Chabrier ile çok yakın dosttu. Onun iki tane portresini de yaptı. Müzisyen, ressamın 14 adet tablosuna sahipti ve bestesi Impromptu'yu Manet'nin eşine adadı.
Ressamın yaşamı boyunca, eleştirmenlerle arası iyi olmadı. Buna rağmen Émile Zola onu kamuoyunda her zaman savundu ve destekledi. Stéphane Mallarmé ve Charles Baudelaire ile de arkadaştı ve ikisinin de portrelerini çizdi.
Hayatı ve çalışmaları > Kafe manzaraları

Manet'nin kafe manzaraları içeren resimlerin ondokuzuncu yüzyılda Paris'teki sosyal yaşam hakkında gözlem yapılmasına yardımcı olur. Ressam, insanları müzik dinlerken, bira içerken, flört ederken, bir şeyler okurken ya da beklerken çizdi. Çoğunlukla Rochechourt Bulvarı'ndaki Brasserie Reichshoffen'i ziyaret etti. Örneğin 1878'de çizdiği Kafede isimli tablosu orayı anlatmaktadır. Bu eserde, pek çok insan barda durmaktadır. Bir kadın resmi izleyene bakarken diğerleri kendilerine servis yapılmasını beklemektedir. Bu resimlerin havası Frans Hals ve Velázquez'in çalışmalarını anımsatmaktadır. Bohem hayattan, kent yaşamından, çalışan insanlardan ve burjuvaziden anlık görüntüler gibidirler.
Kafe Köşesi isimli tabloda ise bir adam sigara içerken arkasındaki garson kadın içkileri servis etmektedir. Bira İçenler'de ise bir kadın ve arkadaşı birlikte bira içmektedirler. Manet, ayrıca sık sık Pere Lathuille's isimli Avenue de Clichy üzerindeki restoranda da vakit geçirdi. Örneğin Lathuille's'de isimli tablosunu orada çizdi.
Le Bon Bock'da ise şişman, neşeli ve sakallı bir erkek bir elinde bira diğer elinde pipo ile oturmaktayken, resimdeki diğer erkek direkt izleyicinin gözlerine bakmaktadır.
Hayatı ve çalışmaları > Sosyal aktivitelerin resimleri

Manet, yüksek sınıfın eğlencelerini ve sosyal aktivitelerini de resimlerine konu etti. Örneğin, Operadaki Maskeli Balo isimli tablosunda, ressam canlı kalabalığın bir partide eğlenmesini anlattı. Eserde, melon şapkalı, uzun siyah smokinli erkekler maskeli ve parti kostümü giymiş kadınlarla sohbet ederler. Manet, bu çalışmasına, arkadaşlarının portrelerini de ekledi.
Ressam, dönemin popüler diğer aktivitelerine de resimlerinde değindi. Mesela, Longchamp'de Yarış isimli eserinde, at yarışı esnasında jokerlerin heyecanını ve enerjisini izleyene yansıttı. Patenle Kayış'da ise iyi giyimli bir kadın ön plandadır ve diğerleri bu kadının arkasında paten kaymaktadırlar. Ressam, çoğunlukla eserinde öznesinin arkasında bir kent yaşamını anlattı ve esere bakıldığında bu yaşamın çerçeveden taşarak devam ettiği düşündürttü.
Uluslararası Sergiden Görüntü isimli tabloda ise askerler ayakta ya da oturarak dinlenmektedirler ve konuşmaktadırlar. Bir bahçıvan, köpekli bir çocuk, at sırtında bir kadın da resimdedirler. Kısaca, Paris'teki farklı sınıflardan ve yaşlardan insan manzarasıdır.
Hayatı ve çalışmaları > Savaş

Manet'in çalışmalarında eğildiği modern yaşam temasına savaş da dahildi. Ressamın savaşı konu alan resimleri "tarih resimciliği"nin modern ve güncellenmiş yorumları olarak düşünülebilir. Bu şekildeki ilk çalışması 1864 yılında yaptığı Kearsarge ve Alabama Muharebesi isimli çalışmadır. Bu çalışmada, Amerikan İç Savaşı'ndaki bir deniz çatışması konu edildi.
Manet'nin bir diğer ilgisi de Fransa'nın Meksika'ya olan müdahalesi oldu. 1867'den 1869'a kadar Manet, İmparator Maximilian'ın İnfazı tablosunun üç ayrı versiyonunu yaptı. İnfazın değişik versiyonları ressamın yaptığı en büyük resimlerdi. Bundan da Manet'nin en önemsediği tema olduğu çıkarımı yapılabilir. Konusu 3. Napolyon'un emrindeki bir manganın Meksikalı bir imparatoru infaz etmesi olan bu tabloların Fransa'da sergilenmesine izin verilmedi. Ayrıca, bu resimlerin Goya'nın çalışmalarını anımsattığı ve Picasso'nun Guernica isimli tablosuna esin kaynağı olduğu söylendi.
Ocak 1871'de, Manet, Pireneler'deki Oloron-Sainte-Marie'yi ziyaret etti. Yokluğunda arkadaşları adını Paris Komünü'nün Ressamlar Federasyonu'na yazdırdılar. Manet Paris'ten büyük ihtimalle semaine sanglante (kanlı pazar) sonrası uzak kaldı. Berthe Morisot'a 10 Haziran 1871'de yazdığı bir mektupta "Paris'e birkaç gün önce döndük" diye yazdı. (Kanlı Pazar 28 Mayıs sona ermişti.)
Budapeşte'deki Güzel Sanatlar Müzesi Barikat isimli suluboya tablosuna sahiptir. Barikat'ın bir diğer versiyonu da özel bir koleksiyoncudadır.
Hayatı ve çalışmaları > Paris

Manet, çalışmalarının çoğunda Paris'in sokaklarından manzaralara yer verdi. Örneğin, Rue Monsnier Decked with Flags'de kırmızı, beyaz ve mavi flamalar, sokağın iki tarafındaki binaları kaplamaktadır. Aynı isimli bir diğer çalışmasında ise tek bacaklı bir adam koltuk değnekleri ile yürümektedir. Rue Monsnier with Pavers isimli tablosunda ise aynı sokak farklı bir konuyla karşımıza çıkar. Bu resimde insanlar ve atlar yoldan geçerken bazı adamlar yolu onarmaktadırlar.
Ressam, Demiryolu daha bilinen ismiyle Saint-Lazare Garı isimli tablosunu 1873'te çizdi. Bu resimde ondokuzuncu yüzyılın sonlarına ait bir Paris manzarasını konu edindi. Çalışmasında favori modellerinden olan ressam Victorine Meurent'i kullandı. Meurent aynı zamanda Olympia ve Kırda Öğle Yemeği'nde de modellik yapmıştı. Bu resimde kollarında uyuyan bir köpek yavrusu tuttu ve kucağında açık bir kitap vardı. Hemen yanında küçük bir kız çocuğu duruyordu. Çocuk geçmekte olan treni izliyordu.
Manet, bu resimde, geleneksel bir doğa manzarasını arka plan olarak seçmedi. Trenin orada olduğuna dair tek kanıt buharın oluşturduğu beyaz buluttu. Uzaklarda, modern apartmanlar görülebiliyordu. Geleneksel bir kural olan derin boşluk ihmal edilmişti. Resim, 1874'te Paris Salonu'nda ilk gösterildiğinde eleştirmenler ve ziyaretçiler resmin konusunu şaşırtıcı, kompozisyonunu tutarsız ve çizimini eskiz gibi buldular. Karikatüristler eserle dalga geçtiler. Sadece birkaç kişi resmin modernliğin sembolü olduğunu anlayabildi. Demiryolu, şu anda Washington'daki Ulusal Sanat Galerisi'nde sergilenmektedir.
Hayatı ve çalışmaları > Geç dönem çalışmaları

Ressam, son başyapıtı olan Folies-Bergère'de Bir Bar'ı (Le Bar aux Folies-Bergère) 1882 yılında tamamladı. Bu resim aynı yıl Paris Salonu'nda sergilendi.
1875 yılında ise Edgar Allan Poe'nun Kuzgun'unun Fransızca versiyonu için taşbaskılar yaptı. Eserin çevirisi ise Mallarmé tarafından yapıldı. 1881 yılında, arkadaşı Antonin Proust'un da baskılarını Fransız Devleti Manet'ye şeref madalyası verdi.
Hayatı ve çalışmaları > Özel hayatı

Manet, 1863 yılında Almanya doğumlu Suzanne Leenhoff ile evlendi. Leenhoff ile Manet aynı yaşlardaydılar ve yaklaşık on senedir beraberdiler. Leenhoff ilk olarak Manet ve erkek kardeşine piyano çalmayı öğretmek için Manet'nin babası Auguste tarafından işe alınmıştı. Ayrıca, Auguste'un metresi olduğuna dair dedikodular da vardı. Suzanne'in 1852 yılında ise Leon Koella Leenhoff ismini verdiği evlilik dışı bir çocuğu olmuştu. Bu çocuğun babasının Manet olduğu kabul edilir.
Manet, babasının 1862 yılında ölmesinden sonra Suzanne ile evlendi. Leon o günlerde 11 yaşındaydı. Leon, Manet'ye pek çok resminde poz verdi. Bu resimler arasında en meşhuru Kılıç Taşıyan Oğlan (1861) idi. Ayrıca Balkon isimli resimde arkada duran çocuk da Leon'du.
Hayatı ve çalışmaları > Ölümü

Manet, kırklı yaşlarında yakalandığı frengi ve romatizma sebebiyle öldü. Hastalık, ressamın büyük ağrılar yaşamasına ve ölümü yaklaştıkça da kısmi felç geçirmesine sebep oldu.
Sol ayağı kangren sebebiyle kesildi. 1883 yılında, Paris'te 51 yaşındayken öldü ve şehirdeki Cimetière de Passy'e gömüldü.
Galeri

Bordeaux Limanı adlı eseri
İspanyol Şarkıcı, Metropolitan Sanat Müzesi, 1860
Yaşlı Müzisyen, Ulusal Sanat Galerisi, Washington, DC  1862
Victorine Meurent İspanyol Kıyafetleri İçinde, Metropolitan Sanat Müzesi, 1862
Kearsarge ve Alabama Muharebesi, Philadelphia Sanat Müzesi, 1864
Ölü Boğa Güreşçisi, Ulusal Sanat Galerisi, Washington, DC, 1864-1865
Filozof, Chicago Sanat Galerisi, 1864-1867
Flüt Çalan Çocuk, Musée d'Orsay, 1866
Papağanlı Kadın, Metropolitan Sanat Müzesi, 1866
İmparator I. Maximilian'ın İnfazı, 1868
Emile Zola Portresi, Musée d'Orsay, 1868
Atölyede Öğle Yemeği, New Pinakothek, Münih, Almanya, 1868
Balkon, Musée d'Orsay, 1868-1869
Teknede, Metropolitan Sanat Müzesi, 1874
Stéphane Mallarmé Portresi, Musée d'Orsay, 1876
Nana, 1877
Arzulanacak Olan, Ulusal Sanat Galerisi, 1878
Konservatuvarda, National Gallery, Berlin, Almanya, 1879
Rueil'deki Ev, National Gallery of Victoria, Melbourne Avustralya 1882
Rueil'deki Bahçe Yolu, Musée des Beaux-Arts, Dijon, Fransa 1882
Kristal Vazoda Karanfil ve Yabanasması, Musée d'Orsay, 1883
Kitaplar

Edouard Manet: Rebel in a Frock Coat, Beth Archer Brombert (1996), ISBN 0-316-10947-9 ve ISBN 0-226-07544-3 (1997)
Manet, Françoise Cachin (1990 - Fransızca; İngilizce çevirisi 1991), ISBN 0-8050-1793-3
The Drawings of Edouard Manet, Alain de Leiris (1969), ISBN 0-520-01547-9
The Painting of Modern Life: Paris in the Art of Manet and His Followers, TJ Clark (1985), ISBN 0-500-28179-3 (2000)
Manet: Painter of Modern Life, Françoise Cachin (1995), ISBN 0-500-30050-X
Kısa tanıtım kitapları:
Manet, Gilles Neret (2003; Taschen), ISBN 3-8228-1949-2
Manet, John Richardson (1992; Phaidon), ISBN 0-7148-2755-X
The Judgment of Paris: The Revolutionary Decade that Gave the World Impressionism, Ross King, New York: Waller & Company, 2006 ISBN 0-8027-1466-8.
Türkçe yayınlanmış kitaplar:
Manet: Büyük Ressamlar, David Spence, Çeviren: Nimetullah Öner, Alkım Yayınları, 2001 ISBN 978-975-337-179-7
Edgar Degas'nın Manet portresi
Tuileries'de Müzik, 1862
Kırda Öğle Yemeği (Le déjeuner sur l'herbe), 1863
Olympia, 1863
Berthe Morisot, 1872
Otoportresi 1879
Bira İçenler, 1878
Longchamp'de Yarış, 1864.
İmparator Maximilian'ın İnfazı 1867. Boston Güzel Sanatlar Müzesi.
Saint-Lazare Garı, 1872
Folies-Bergère'de Bir Bar, 1882
Manet'nin Passy Mezarlığı'ndaki Mezarı
Tettigonia armeniaca

Tettigonia armeniaca, Tettigonia cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Tain

Tain'in ana caddesi
Tain (İskoç Galcesi: Baile Dhubhthaich [palə ˈɣuhɪç]), İskoçya'nın Dağlık Bölgesi'ndeki Ross ilçesinde bulunan bir kraliyet kasabası ve mahallesidir.
Etimoloji

Adı, 'akış' anlamına gelen Hint-Avrupa kökünden gelen yakındaki Tain Nehri'nden gelmektedir. Galce adı Baile Dubhthaich, Duthus olarak da bilinen yerel bir azizden esinlenerek 'Duthac'ın şehri' anlamına gelir.
Tarihçe

Tain, 1066 yılında ilk kraliyet imtiyazını aldı ve bu da onu İskoçya'nın en eski kraliyet kasabası haline getirdi ;  1966'da Ana Kraliçe Elizabeth tarafından Gül Bahçesi'nin açılışıyla anıldı . Kral Malcolm III tarafından verilen 1066 tarihli tüzük, Tain'in insanların kilisenin korumasını talep edebilecekleri bir sığınak ve yerleşik tüccarların ve tüccarların belirli vergilerden muaf olduğu bir dokunulmazlık olduğunu doğruladı.
Kasaba öneminin çoğunu Duthac'a borçlu olmasına rağmen, daha önceki tarih hakkında çok az şey biliniyor. Muhtemelen 8. veya 9. yüzyıldan kalma, tapınağı 1066'da kraliyet tüzüğüyle sonuçlanacak kadar önemli hale gelen erken dönem Hristiyan figürlerinden biriydi. Nehrin ağzındaki yıkık şapelin doğduğu yere inşa edildiği söyleniyor. Duthac, 1419'da resmi bir aziz oldu ve Orta Çağ'ın sonlarında onun türbesi İskoçya'da önemli bir hac yeriydi. Kral James IV, hem manevi hem de politik amaçlara ulaşmak için hükümdarlığı boyunca yılda en az bir kez geldi.
Bölgenin önde gelen toprak sahibi ailesi olan Munro Klanı, muhalif Tain'li Rahip John Munro (yaklaşık 1630'da öldü) dahil olmak üzere kasabaya siyasi ve dini figürler sağladı .
Erken Duthac Şapeli bir kutsal alanın merkeziydi. Gelenek gereği kaçaklara, sınır taşlarıyla işaretlenmiş birkaç mil karelik bir alanda sığınak veriliyordu. Birinci İskoç Bağımsızlık Savaşı sırasında Robert Bruce, karısını ve kızını güvenlik için sığınağa gönderdi. Kutsal alan ihlal edildi ve onları İngiltere Kralı I. Edward'a teslim eden Ross Kontu II . William'a sadık güçler tarafından yakalandılar.
İklim

Tain'de okyanus iklimi görülür (Köppen: Cfb).
| Tain Sıradağları için iklim verileri (yüksekten 4 m veya 13 ft, ortalama 1991–2020)> Ay | Tain Sıradağları için iklim verileri (yüksekten 4 m veya 13 ft, ortalama 1991–2020)> Ocak | Tain Sıradağları için iklim verileri (yüksekten 4 m veya 13 ft, ortalama 1991–2020)> Şubat | Tain Sıradağları için iklim verileri (yüksekten 4 m veya 13 ft, ortalama 1991–2020)> Mart | Tain Sıradağları için iklim verileri (yüksekten 4 m veya 13 ft, ortalama 1991–2020)> Nisan | Tain Sıradağları için iklim verileri (yüksekten 4 m veya 13 ft, ortalama 1991–2020)> Mayıs | Tain Sıradağları için iklim verileri (yüksekten 4 m veya 13 ft, ortalama 1991–2020)> Haziran | Tain Sıradağları için iklim verileri (yüksekten 4 m veya 13 ft, ortalama 1991–2020)> Temmuz | Tain Sıradağları için iklim verileri (yüksekten 4 m veya 13 ft, ortalama 1991–2020)> Ağustos | Tain Sıradağları için iklim verileri (yüksekten 4 m veya 13 ft, ortalama 1991–2020)> Eylül | Tain Sıradağları için iklim verileri (yüksekten 4 m veya 13 ft, ortalama 1991–2020)> Ekim | Tain Sıradağları için iklim verileri (yüksekten 4 m veya 13 ft, ortalama 1991–2020)> Kasım | Tain Sıradağları için iklim verileri (yüksekten 4 m veya 13 ft, ortalama 1991–2020)> Aralık | Tain Sıradağları için iklim verileri (yüksekten 4 m veya 13 ft, ortalama 1991–2020)> Yıl |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ortalama günlük maksimum °C (°F) | 6,6 (43,9) | 7,4 (45,3) | 9,3 (48,7) | 11,6 (52,9) | 14,0 (57,2) | 16,4 (61,5) | 18,4 (65,1) | 18,2 (64,8) | 16,3 (61,3) | 12,7 (54,9) | 9,2 (48,6) | 6,7 (44,1) | 12,2 (54,0) |
| Ortalama günlük minimum °C (°F) | 0,4 (32,7) | 0,5 (32,9) | 1,8 (35,2) | 3,4 (38,1) | 5,5 (41,9) | 8,7 (47,7) | 10,5 (50,9) | 10,2 (50,4) | 8,2 (46,8) | 5,3 (41,5) | 2,4 (36,3) | 0,2 (32,4) | 4,8 (40,6) |
| Ortalama yağış mm (inç) | 57,8 (2,28) | 51,0 (2,01) | 46,1 (1,81) | 42,5 (1,67) | 51,4 (2,02) | 52,9 (2,08) | 56,7 (2,23) | 57,9 (2,28) | 52,8 (2,08) | 72,6 (2,86) | 59,7 (2,35) | 58,7 (2,31) | 660,1 (25,98) |
| Ortalama yağmurlu günler (≥ 1 mm) | 12.6 | 11.8 | 11.5 | 10.0 | 11.5 | 11.0 | 11.7 | 11.3 | 10.4 | 13.3 | 13.0 | 13.2 | 141.3 |
Kaynak: Met Ofisi
Siyaset

Tain, 1708'den 1801'e kadar Büyük Britanya Parlamentosu Avam Kamarası'nın ve 1801'den 1918'e kadar Birleşik Krallık Parlamentosu'nun Kuzey Burghs seçim bölgesinde Dingwall, Dornoch, Kirkwall ve Wick ile birleştirilmiş bir parlamento burgh'uydu. 1832'ye kadar Tain Burghs, ardından Wick Burghs olarak da bilinen bir burgh bölgesiydi . Bir Milletvekili (Milletvekili) tarafından temsil edildi . 1918'de seçim bölgesi kaldırıldı ve Tain, Ross ve Cromarty ile birleştirildi.
Tanınmış simalar

Aziz Duthac (1000–1065), 11. yüzyıl azizi
Sir John Fraser (1885–1947), cerrah
Yeni Zelanda'nın 24. başbakanı Peter Fraser (1884–1950), Tain yakınlarındaki Fearn Tepesi'nde doğdu .
George MacKenzie (1886–1957), Bankacılık Enstitüsü başkanı, 1941–45
17. yüzyılda dini muhalif olan Tain'li Rahip John Munro burada bir papazdı.
Eski Özgür İskoçya Kilisesi moderatörü ve Hristiyan yorumcusu David Robertson (1962 doğumlu), Portmahomack'ta büyüdü .
Elizabeth Ness MacBean Ross (1878–1915), burada büyüyen ve Tain Kraliyet Akademisi'ne katılan doktor.
John Ross (1726–1800), Amerikan Devrimi sırasında tüccar
Walter Ross Taylor (1805–1896), 1884'te İskoçya Özgür Kilisesi'nin Genel Kurul Moderatörü olarak görev yaptı.
Uluslararası üne sahip bir analitik kimyager olan Profesör Thomas Summers West (1927–2010), Tain Kraliyet Akademisi'nde okula gitti.
Tettigonia cantans

Tettigonia cantans, Tettigonia cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Tetramer

Bir alt birim örneği olan insan hemoglobininin modeli. Proteinin α ve β alt birimleri kırmızı ve mavi renklerle gösterilmiştir.
Tetramer, dört monomer veya alt birimden meydana gelen bir oligomerdir. Dört resveratrol molekülünden meydana gelen kobofenol A, organik bir tetramer örneğidir.
TIC-80

| --- | --- |


Geliştirici(ler): Vadim Grigoruk (Nesbox)
İlk yayınlanma: 2017  (7 yıl önce) (2017)
Güncel sürüm: 1.1.2736 / 27 Ağustos 2023  (12 ay önce) (2023-08-27)
İşletim sistemi: Linux, Mac OS X, Windows
Tür: Fantezi konsolu
Lisans: MIT Lisansı
Resmî sitesi: tic80.com
Kod deposu: https://github.com/nesbox/TIC-80
TIC-80, özgür ve açık kaynak kodlu bir fantezi konsoludur. Konsol dahilinde 1980'lerdeki kısıtlı sistemleri taklit eden bir ortamda oyun yapımı, oynanışı ve paylaşımını mümkün kılar.
TIC-80 ile yapılan oyun ve programlar sanal oyun kartuşları olarak dışarıya aktarılabilir ve Android, Linux, MacOS, Windows, Raspberry Pi, Nintendo 3DS, RetroArch ve HTML5 (WebAssembly kullanarak) gibi platformlarda çalıştırılabilir. Konsol JavaScript, MoonScript, Lua, Micropython, Ruby, Wren, Fennel, Squirell ve D gibi dilleri destekler.
TIC-80 genelde daha önce çıkan ve açık kaynak olmayan fantezi konsolu PICO-8 ile karşılaştırılır. İki sistem de klasik ev bilgisayarları ve konsollara ilgi duyan oyun geliştiricileri arasında popülerlik kazandı.
Kapasitesi

Bir fantezi konsolu olarak TIC-80'nin retro-tip oyun hissiyatı vermesi için grafiksel ve işlemsel açıdan bazı sınırlamaları vardır. Bu sınırlamalar 240x136 ekran, 16'lı renk paleti, 256 8x8 imge sınırı ve 4 kanallı ses olarak sıralanabilir. Bu "minik bilgisayarda" gömülü olarak bulunan araçlar geliştiricilerin kod düzenlemesine, çizim yapmasına, müzik bestelemesine ve oyunlar için grafik bir arayüz ile harita/bölüm oluşturmasına olanak tanır.
Kapasitesi > Özellikleri

| --- | --- |
Çözünürlük: 240x136 piksel, 16'lık renk paleti.
Giriş: 8 butonlu 4 oyun kumandası / fare / klavye
İmgeler: 256 önplan imgesi and 256 arka plan nesnesi, 8x8 piksel.
Harita: 240x136 hücre, 1920x1088 piksel.
Ses: Düzenlenebilir dalgalara sahip 4 kanal.
Kod: 512KB'ye kadar çıkabilir (64KB'lik 8 bölme).
Bellek: 272KB RAM'a kadar çıkabilir (32KB'lik VRAM dahil).
Bankswitching: Bir kartta maksimum 8 bölmeye kadar çıkabilir (yalnızca PRO sürümde).
Kapasitesi > Kaset

TIC-80, sıralı bellek alanlarını toplu halde kaset olarak dışarı aktarabilir. Fiziki olan orijinal kasetlerin aksine TIC-80 kasetleri sanaldır ve .tic veya özel tip .png dosya formatlarında saklanırlar. .tic dosyaları save dosyaismi.tic, özel .png dosyaları save dosyaismi.png" komutuyla oluşturulabilir. Bu dosyalar aynı şekilde load" komutu ile yüklenip run ile konsol içinde çalıştırılabilir. TIC-80'nin ayrıca SURF adında BBS benzeri bir kaset tarayıcısı vardır. Lua ile yazılan TIC-80 kasetlerini PICO-8 uyumlu yapmak için betikler var olsa da tam uyumluluk sağlanması zordur.
Kasetlerin .png olarak dışa aktarımında sıralı bellek steganografi ile kaset görseline gömülür. Bu dışa aktarım biçimi .tic formatına göre daha kısıtlı olduğu için (zlib sıkıştırmaya rağmen 256 x 256 piksel, her biri 4 kanal, kanal başına 3 veri birimi, yani 256 * 256 * 4 * 3 bit / 8 = toplamda 98,304 bayt) pratik değildir. .tic böyle bir depolama kısıtlamasına sahip olmadığı için özel .png formatına kıyasla daha yaygın kullanılır.
Kapasitesi > Renk paleti

| Numara | On altılı RGB değeri | Name |
| --- | --- | --- |
| 0 | #1A1C2C | Siyah |
| 1 | #5D275D | Mor |
| 2 | #B13E53 | Kırmızı |
| 3 | #EF7D57 | Turuncu |
| 4 | #FFCD75 | Sarı |
| 5 | #A7F070 | Açık yeşil |
| 6 | #38B764 | Yeşil |
| 7 | #257179 | Koyu yeşil |
| 8 | #29366F | Koyu mavi |
| 9 | #3B5DC9 | Mavi |
| 10 | #41A6F6 | Açık mavi |
| 11 | #73EFF7 | Camgöbeği |
| 12 | #F4F4F4 | Beyaz |
| 13 | #94B0C2 | Açık gri |
| 14 | #566C86 | Gri |
| 15 | #333C57 | Koyu gri |
Tettigonia catoptrica

Tettigonia catoptrica, Tettigonia cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Taoyuan, Tayvan

| Taoyuan 桃園市 |
| --- | --- |
Özel şehir
Taoyuan şehri

  Bayrak Arma 
TaoyuanTaoyuan'ın Tayvan'daki konumu
Ülke:  Tayvan
İdare
 • Belediye başkanı: Cheng Wen-tsan (DPP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 1220.9540 km²
Nüfus (2016)
 • Toplam: 2.108,786
Zaman dilimi: UTC+08.00 (NST)
Resmî site www.tycg.gov.tw
Taoyuan (Çince: 桃園市; pinyin: Táoyuán shì), Tayvan'ın özel şehirlerinden biridir. Şehir ülkenin kuzeybatısında yer almaktadır. Yüzölçümü 1,220.9540 km² olan şehrin nüfusu Ocak 2016 tarihi itibarı ile 2,108,786'dır.
Taoyuang, 2014 yılında Taoyuang ilçesi ile birleşerek özel şehir statüsü almıştır.