stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Marksizm-Leninizm
Temel ilkeler > Demokratik merkeziyetçilik

Ana madde: Demokratik merkeziyetçilik
Öncü parti konusunda marksizme katkı sunan Lenin, bu partinin hangi ilkeye göre yönetileceği konusunda da görüşler bildirmiştir. Demokratik merkeziyetçilik ismini verdiği bu yönetim biçimine göre; siyasi bir partide çeşitli kararların alınması amacıyla yapılan tartışmalar sırasında, her konunun herhangi kısıtlama olmaksızın tartışılabilir, fakat çoğunlukça hemfikir olunan bir kararın alınmasından sonra bu kararın uygulanmasında birlik sağlanması gerektir. Parti genel çizgisi genel olarak bu ilke doğrultusunda belirlenir.
Lenin, 1901 yılında yayınlanan Ne Yapmalı? eserinde, demokratik merkeziyetçilik ilkesini detaylıca anlatmıştır. Buna göre; bu ilkenin, ismi ile paralel olarak, iki yönü bulunmaktadır. Bunlardan ilki demokrasi, ikincisi ise merkeziyetçilik yönüdür. Lenin'e göre bu iki yön sıkı sıkıya birbirine bağlıdır ve proletaryanın partisi için vazgeçilmezdir. Bu ilkeye göre demokratik yön, koşullara göre değişebilir, yani, daraltılabilir veya genişletilebilir. Bu ilke kapsamında parti örgütleri alt organlardan üst organlara doğru seçim esasına göre kurulur ve parti, kongrelerini, toplantılarını açık bir şekilde yapar. Merkeziyetçilik yönü ise daima ön plandadır. Partinin, "Merkez Komite" özelinde bir merkezi organa sahip olmasını ve azınlık olan görüşün çoğunluğa; tüm örgütlerin merkez birime; alt örgütlerin ise üst örgütlere bağlı hareket etmesini savunur. Parti, her iki ilkeyi birbirine karıştırmadan uygun biçimde hayata geçirmekle yükümlüdür.
Demokratik merkeziyetçilik, özet olarak şu ilkeleri kapsar;
Parti üyeleri ve parti organlarının tamamının seçimle işbaşına gelmesi
Parti organlarının kendi parti örgütlerine, faaliyetleri hakkında periyodik olarak hesap vermeleri
Sıkı bir parti disiplini ve çoğunluğun verdiği kararlara azınlığın bağlı kalması
Yüksek parti organlarının verdiği tüm kararların kesinlikle alt organlar ve bütün parti üyeleri için bağlayıcı olduğu
Temel ilkeler > Ulusların kendi kaderini tayin hakkı

Ana madde: Self determinasyon
Marksist felsefeye göre, çok sayıda devletin bir araya geleceği federal bir yapıda, doğal olarak birçok ulus olacaktı. Lenin bu ulusların politik konumu konusunda Ulusların Kendi Kaderini Tayin Hakkı (UKKTH) ilkesini öne sürerek bütün ulusların siyasal durumunun, başka bir ulus tarafından baskı altına alınmaksızın, bağımsız bir şekilde kendi geleceğini belirleme hakkını içermesi gerektiğini belirtmiştir. Bu ilkeye göre; ezilen ulusların diğer uluslarla birlikte yaşama isteği olabileceği gibi kendine ait bağımsız bir devlet ve meclisler kurma hakkı daima bulunmaktadır. Bu hak; bu şekilde açık olarak belirtilmediği sürece, hem ezen ulusun, hem de ezilen ulusun mülk sahibi egemen sınıfları (burjuvazi) tarafından çarpıtılmaya açık bir hale gelecektir. Dolayısıyla bu hakkı hangi biçimde kullanacağı daima "ezilen ulusun" iradesine bırakılmalıdır.
Bununla birlikte Lenin'e göre bu ilke emperyalizme karşı mücadelede kopmaz bağlara sahiptir. Lenin bu durumu şöyle açıklar;
Emperyalizm; her yere özgürlük deyip egemenlik eğilimi götüren mali-sermayenin ve tekellerin çağıdır. Bu eğilimin sonucu olarak ise şu ortaya çıkmaktadır: Siyasi rejim ne olursa olsun, her planda gericilik ve bu alanda mevcut uzlaşmaz karşıtlıkların aşırı ölçüde yoğunlaşması. Aynı biçimde ulusal baskı ve ilhak eğilimleri de, yani ulusal bağımsızlığın bozulması da söz konusudur. Çünkü ilhak, ulusların kendi kendini yönetme hakkının çiğnenmesinden başka bir şey değildir.
Temel ilkeler > Ulusların kendi kaderini tayin hakkı > Sovyetler Birliği'ndeki ulus politikası

SSCB; uluslar sorununu Marksist-Leninist bir ilke olan UKKTH ile ele almış, bazı halklardaki geri kalma durumunun doğuştan gelen farklılıklardan değil, aksine yaşadıkları ve geliştikleri tarihsel durumlara ve üretim yöntemlerinin geri kalmışlığına bağlı olduğunu belirtmiştir. Buna göre bu gerilik, genellikle sömürgeci bir devletin ağır baskısıyla veya kapitalist ülkeler tarafından politik, ekonomik, kültürel ve manevi baskıyla gerçekleşmiştir. Aynı zamanda, Sovyetler Birliği'nde yaşayan tüm ulusların akademik bir yazım diline sahip olma hakkı, anadilin öğrenilmesi ve geliştirilmesi hakkı, devlet yönetimine katılma hakkı bulunmaktaydı. Dolayısıyla geçmişte ezilen ve gelişememiş halklar bu hakları elde ettikten sonra hızla gelişmeye başlamışlar ve birçok bilim insanı, yazar, sanatçı ortaya çıkmıştır. Batı düşünürleri de dahil olmak üzere genel görüş, bu gelişmeyi yaratan husus uluslara kendi kaderini tayin hakkı verilmesidir.
1936 Sovyet Anayasası'ndaki uluslarla ilgili maddeler bu ilke temel alınarak hazırlanmıştır. Anayasanın mimarlarından olan Stalin'e göre ulusların kendi kaderini tayin hakkı için mücadelede amaç; ulusal baskı, ulusal baskı politikasına son vermek, bu politikayı imkânsız kılmak ve böylece uluslararasındaki çekişmeyi ortadan kaldırmak, köreltmek ve en aza indirmektir. Fakat bu durum bir ulusun her gelenek ve kuruluşunu destekleyeceği anlamına gelmez. Herhangi bir ulusun baskı altına alınmasına karşı mücadele ederken yalnızca ulusun kendi kaderini belirleme hakkını desteklenecek, aynı zamanda ulusun emekçi kesimlerinin bu ulusun zararlı gelenek ve kurumlarından kurtulmasını mümkün kılmak için ajitasyon yapacaktır.
Temel ilkeler > Ulusların kendi kaderini tayin hakkı > Çin Halk Cumhuriyeti'ndeki ulus politikası

Çin anayasası'nın büyük bir kısmı Sovyetler Birliği'nin 1936 Anayasası'ndan uyarlanmıştır, fakat ulusların kader tayini konusunda aralarında birtakım farklar bulunmaktadır. Çin Anayasası da Sovyet Anayasası'nda olduğu gibi ülkede yaşayan tüm ulusların birbirleriyle eşit olduğunu açıkça belirtir, ancak SSCB Anayasası'nda açık bir şekilde tüm ulusların ayrılma hakkından bahsedilirken Çin Anayasası bunu açıkça yasaklamıştır. Bununla birlikte Sovyet Anayasası resmî olarak federal bir sistem oluştururken, Çin Anayasası'nda devletin "çok uluslu üniter bir devlet" olduğu yazmaktadır.
Etkileri > Sosyal

1917 Ekim Devrimi ile birlikte SSCB'de yeni bir toplum tipi yaratılmaya çalışılmıştır. Amaç geleneksel tutuculuktan kurtulmuş, ilerici, modern ve örgütlü anlayışla yetişmiş yeni bir Sovyet insanı yaratmaktır. Buna göre yeni Sovyet insanı her türlü ırkçı, milliyetçi ve dini bağnazlıktan soyutlanmış enternasyonal insan tipine uygun olmalıdır. Bu politikaların sonucu olarak yaratılmak istenen toplumun genel özellikleri şöyledir;
Çok kitap okur ve okudukları ile dünya halklarını sosyalizme doğru değiştirip dönüştürmeye çabalar.
Üretim araçları üzerindeki özel mülkiyeti ve liberal ekonomiyi reddeder.
Toplumu oluşturan bireyler kendisi için değil, yurdu ve halkı için çalışır. Kapitalist toplumlardaki bireyler gibi bencil, çıkarcı ve açgözlü değil, tam tersine paylaşımcıdır.
Sosyalizmi savunur ve komünizm ideali doğrultusunda topluma katkı koymaya çalışır.
Bununla birlikte, oluşturulması hedeflenen yeni toplum tipinde üretim araçları üzerindeki özel mülkiyetin kaldırılması amaçlanmıştır. Dolayısıyla üretim araçları üzerindeki mülkiyet, devletin kontrolüne girmiştir. Bu politika sonucu tarımsal topraklar, fabrikalar, madenler, demiryolları vb. kurumların özlük haklarının tamamı özel teşebbüsten alınıp devlete verilmişti ve bu kuruluşlardan elde edilen toplam gelir, belli başlı kişilerin değil, aksine, halka devlet hastaneleri, okullar, tedavi ve dinlenme yurtları, sanatoryumlar gibi birçok hizmet şeklinde geri dönmekteydi.
Etkileri > Dinî

Marksist-Leninist düşünce yapısı, dünya görüşü olarak ateizmi temsil etmektedir. Fakat bu ateist görüş, bilindiği genel anlamdan öte, kökleri  Ludwig Feuerbach, Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Karl Marx'a dayanır. Maddeci anlayışın hakim olduğu bu ateizm yorumu Marksist-Leninist ateizm adıyla bilinir. Maddecilik, her şeyin maddeden oluştuğunu ve bilinç de dahil olmak üzere bütün görüngülerin maddi etkileşimler sonucu oluştuğunu öne süren ve metafiziksel kavram kabul etmeyen bir felsefi kuramıdır. Karl Marx'ın diyalektik yöntemle geliştirdiği diyalektik materyalizm Marksizm-Leninizm'in rehber edindiği dünya görüşünün merkezidir.
Marksist-Leninist ilkeler ile yönetilen ülkelerde din olgusu, toplum yönetiminde başvurulan bir yöntem olmamıştır ve dini söylemler ile çeşitli çıkarlar sağlamaya çalışan kişiler ve kurumlar cezalandırılmıştır. Sovyet fizikçi Vitali Ginzburg, "Bolşevik komünistler sadece ateist değil, Lenin'in terminolojisine göre, militan ateisttirler." diyerek bu politikaların Vladimir Lenin'in görüşlerine dayandığını yazmıştır.
Etkileri > Politik > Yönetim biçimi

Marksist-Leninist düşünceye göre sosyalizmi kurma ve komünist toplum amacına ulaşma hedefi ancak proletaryanın öncü partisi ile mümkündür. Tek parti rejimi olarak adlandırılan bu tür yönetimlerin iddiasına göre çok partili sistemdeki siyasal yapı, kapitalist sistem tarafından sömürülen işçilerin öncü partide örgütlenmesini engelleyerek ve onları sistem içerisinde bölerek burjuva siyasetine alet etmektedir.
Ekim Devrimi ile iktidarı alan Bolşeviklerin kurduğu sistem, bu yönetim biçiminin ilk örneği olarak kabul edilir. Ardından II. Dünya Savaşı sonrasında kurulan Doğu Bloğu ülkeleri başta olmak üzere birçok Asya ve Afrika ülkesi bu yönetim fikrinin etkisi altına girmiştir.
Etkileri > Sanat

Marksist-Leninist düşünce yapısı sanatsal çalışmaları da etkiledi ve sosyalist gerçekçilik akımının ortaya çıkmasına neden oldu. İlk kez 1930'lu yıllarda çokça tartışılan bu kavram SSCB ve Çin'deki sanat eserlerinde ön plana çıktı ve komünistlerden de destek gördü. Sosyalizmin hedeflerini ve ulaşılacak toplum modelini aktarmayı amaçlayan bu akımın etkisinde hemen hemen tüm sanat eserinde devrimci kahramanlar ve halka örnek olacak kişiler yaratılması hedeflendi. Maksim Gorki'nin Ana romanı bu akımın ilk örneklerinden sayılır. Sosyalist gerçekçi akımın ana konuları arasında devrim, işçi sınıfı ve endüstri bulunmaktadır.
Etkileri > Ekonomik

Sovyetler Birliği'nde 1929-1935 arasında uygulanan kolektivizasyon Marksist-Leninist politikaların bir sonucudur. Gerek şehir nüfusunu, gerekse endüstriyel hammaddeyi artırmak amacıyla birey mülkiyetindeki toprakları ve bireysel emeği kolektif tarım ve emekle (kolhoz) değiştiren kolektivizasyon politikaları aynı zamanda, 1927'de başlayan tarımsal dağıtım krizinin önüne geçecek bir çözüm yolu olarak da görülmüştür.
SSCB'deki kollektivizasyon uygulamaları, dünyada 1929'da başlayıp 1933'e kadar süren 1929 Dünya Ekonomik Bunalımı ile aynı döneme rastlar. Bu dönemde batı ülkelerinde kriz ve gerileme yaşanırken yeni savaştan çıkan Sovyetler Birliği en başta savaş sanayisinde olmak üzere büyük hızla sanayileşmiştir.
Yoksul köylüler kolektif çiftliklerde birleşmeye başlayınca, zengin toprak sahibi olan kulakların temel gelir kaynağı da yok olmaya başlamıştır. Bu sebeple kulaklar bu yeni politikalara karşı çıkmışlar ve yer yer kıtlıklar yaratarak eski politikaların devamını istemişlerdir. Silahlanan kulak çeteleri kolektif çiftliklere saldırmış, yoksul köylüleri ve Sovyetler Birliği Komünist Partisi üyelerini öldürmüş, tarlaları ateşe vermiş ve hayvanları telef etmiştir.
Etkileri > Uluslararası ilişkiler

Marksist-Leninist felsefenin enternasyonal komünist toplumu hedeflemesi sebebiyle, uluslararası ilişkilerde büyük etkilere yol açmıştır. Özellikle Komintern, I. Dünya Savaşı'ndan sonra gerek uluslararası komünist dünyaya gerekse komünist partilere öncülük etmiş ve onları yönlendirmiştir.
1917'deki Ekim Devrimi sonrasında kurulan Sovyetler Birliği dünyadaki tüm komünist ayaklanmalara destek vermiş, bununla birlikte sömürgeci ve emperyalist müdahalelere karşı mücadele etmiştir. Örneğin Almanya'da Spartakistler Birliği Ekim Devrimi'nin başarısının ardından birçok ayaklanma örgütlemiş, buna karşın en son 15 Ocak 1919'da düzenlenen ayaklanma Freikorps tarafından kanlı olarak bastırılmış ve aralarında hareketin önderlerinden Karl Liebknecht ve Rosa Luxemburg'un da aralarında bulunduğu yüzlerce kişi katledilmiştir. Ayrıca aynı birlikler 1919 yılında Bavyera Sovyet Cumhuriyeti'ne de son vermişlerdir.
Ekim Devrimi'nin ardından sovyetlerde Rus İç Savaşı (1918-1922) sürerken aynı yıllarda Anadolu'da Türk Kurtuluş Savaşı da (1919-1922) devam etmekteydi. Bu dönemde yeni kurulan sovyetler, batılı devletler ile savaşan Türkiye heyeti ile diplomatik ilişkiler geliştirdi ve Türkiye'ye para ve silah yardımı gönderdi.
Sovyetler Birliği, İspanya İç Savaşı sırasında Francisco Franco önderliğindeki milliyetçilere karşı savaşan cumhuriyetçilere de destek vermiş ve askeri anlamda yardım etmiştir. Kayıtlara göre sovyet hükûmeti tarafından cumhuriyetçilere 634-806 arasında uçak 331-362 arasında tank ve 1034-1895 arasında savaş topu gönderilmiştir.
II. Dünya Savaşı sırasında da Sovyet partizanları tüm dünyadaki antifaşist gruplara destek vererek Nazilerin yenilmesine büyük katkı sunmuştur.
Ayrıca SSCB'de, diğer bütün ülkelerdeki politik faaliyetleri nedeniyle sınırdışı edilen kişilere sığınma hakkı tanınırdı. Bu sebeple komünist davaya hizmet eden kişiler SSCB tarafından korunur bir vaziyetteydi. Türkiye'de bu duruma örnek teşkil eden en bilinen kişilerden biri Nâzım Hikmet'tir.
Eleştiriler

Marksist-Leninist fikirler ortaya çıktığından bu yana, bu doktrine dair eleştiriler hemen hemen her dönemde ortaya çıkmıştır. Birinci Enternasyonal dönemindeki (1864) anarşistler ve Ekim Devrimi öncesi ve sonrasında Rusya'daki toprak sahipleri, dini temsil eden kilise, anarşistler, Beyaz Ordu mensupları, İşçi Muhalefeti üyeleri, Menşevikler ve SRlar karşı çıkan gruplara örnektir. Bu durum zaman zaman Bolşeviklere karşı ayaklanmalara da yol açmıştır.
Anarşist düşüncenin kuramsal öncülüğünü yapan Prodon ve Bakunin, "devletin ortadan kaldırılması" konusunda, Karl Marx'ı eleştirmiş ve onu despotizm ve otoriterleşme ile suçlamışlardır. Birinci Enternasyonal'in beşinci kongresi olan Lahey Kongresi'nde Bakunin ve Marx arasında sert tartışmalar geçmiş, Bakunin Marx'ın fikirlerini otoriter olarak değerlendirmiştir. Bunun üzerine anarşist ve komünist gruplar arasında yoğunlaşan tartışmalar çıkmış ve ardından anarşistler dışlanarak kongreden ayrılmak zorunda kalmışlardır. Bu kongre anarşist ve komünist grupların birlikte yer aldığı son kongre özelliği taşır. Marx'ın yakın çalışma arkadaşı ve komünizmin kuramsal kurucuları arasında görülen Friedrich Engels de Otorite Üzerine adlı makalesinde proleter devrimin devlet karşısındaki tutumu konusunda anarşistlerin kongredeki tutumunu kıyasıya eleştirmiştir.
1930'lu yıllarda iktidara gelen faşist hükûmetler ve özellikle Adolf Hitler önderliğindeki Naziler, katı bir şekilde Marksizm-Leninizm karşıtı politikaları hayata geçirmişlerdir.
Demokratik merkeziyetçilik ilkesinin uluslararası komünist hareketin yönetiminde de kullanılmasıyla Komintern'e verilen bu müdahil olma yetki ve sorumluluğu, Ekim Devrimi'nden hemen sonra Sultan Galiyev gibi ulusal komünist isimler ile özellikle 1960'lardan itibaren "Avrupa Komünizmi" gibi çeşitli sosyalist/komünist akımlar tarafından da eleştirilmiştir.
Günümüzde ise anarşizm, liberalizm ve sosyal demokrasi yanlıları bu görüşe karşı çıkan başlıca kesimlerdir.
Karl Popper, David Prychitko, Robert C. Allen ve Francis Fukuyama gibi birçok önemli akademisyen, Karl Marx'ın öngörülerinin çoğunun başarısız olduğunu savunuyor.
Ünlü kişiler

Karl Marx
Friedrich Engels
Vladimir Lenin
Lev Troçki
Jozef Stalin
Josip Broz Tito
Fidel Castro
Che Guevara
Rosa Luxemburg
Georgi Dimitrov
Enver Hoca
Nikolay Çavuşesku
Ho Chi Minh
Copa América

| --- | --- |
[[Dosya:Logo de la Conmebol Copa América.svg |frameless]]
İlk sezon: 1916
Bölge: CONMEBOL Üyeleri Ülkeler
Takım sayısı: 12
Son şampiyon:  Arjantin (16 kez)
En başarılı takım:  Arjantin (16 kez)
 2024 Copa América
Copa América, CONMEBOL'un düzenlediği Amerika Futbol Şampiyonası'na verilen addır. Normalde 2 senede bir düzenlenir ama gelişen olaylara göre tarihi değişir. CONMEBOL üyesi olan ABD, Kanada, Arjantin, Brezilya, Bolivya, Kolombiya, Paraguay, Peru, Şili, Uruguay, Venezuela ve Ekvador'un katıldığı turnuvaya, üye olmayan iki takım daha davet edilir. Böylece turnuva 12 takımla oynanır.
Tüm yılların finalleri

| Yıl | Ev Sahibi | Final Turnuvası Sonuçları> Şampiyon | Final Turnuvası Sonuçları> İkinci | Final Turnuvası Sonuçları> Üçüncü | Final Turnuvası Sonuçları> Dördüncü |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1916  |  Arjantin |  Uruguay |  Arjantin |  Brezilya |  Şili |
| 1917 |  Uruguay |  Uruguay |  Arjantin |  Brezilya |  Şili |
| 1919 |  Brezilya |  Brezilya |  Uruguay |  Arjantin |  Şili |
| 1920 |  Şili |  Uruguay |  Arjantin |  Brezilya |  Şili |
| 1921 |  Arjantin |  Arjantin |  Brezilya |  Uruguay |  Paraguay |
| 1922 |  Brezilya |  Brezilya |  Paraguay |  Uruguay |  Arjantin |
| 1923 |  Uruguay |  Uruguay |  Arjantin |  Paraguay |  Brezilya |
| 1924 |  Uruguay |  Uruguay |  Arjantin |  Paraguay |  Şili |
| 1925  |  Arjantin |  Arjantin |  Brezilya |  Paraguay | N/A |
| 1926 |  Şili |  Uruguay |  Arjantin |  Şili |  Paraguay |
| 1927 |  Peru |  Arjantin |  Uruguay |  Peru |  Bolivya |
| 1929 |  Arjantin |  Arjantin |  Paraguay |  Uruguay |  Peru |
| 1935  |  Peru |  Uruguay |  Arjantin |  Peru |  Şili |
| 1937 |  Arjantin |  Arjantin |  Brezilya |  Uruguay |  Paraguay |
| 1939 |  Peru |  Peru |  Uruguay |  Paraguay |  Şili |
| 1941  |  Şili |  Arjantin |  Uruguay |  Şili |  Peru |
| 1942 |  Uruguay |  Uruguay |  Arjantin |  Brezilya |  Paraguay |
| 1945  |  Şili |  Arjantin |  Brezilya |  Şili |  Uruguay |
| 1946  |  Arjantin |  Arjantin |  Brezilya |  Paraguay |  Uruguay |
| 1947 |  Ekvador |  Arjantin |  Paraguay |  Uruguay |  Şili |
| 1949 |  Brezilya |  Brezilya |  Paraguay |  Peru |  Bolivya |
| 1953 |  Peru |  Paraguay |  Brezilya |  Uruguay |  Şili |
| 1955 |  Şili |  Arjantin |  Şili |  Peru |  Uruguay |
| 1956  |  Uruguay |  Uruguay |  Şili |  Arjantin |  Brezilya |
| 1957 |  Peru |  Arjantin |  Brezilya |  Uruguay |  Peru |
| 1959 |  Arjantin |  Arjantin |  Brezilya |  Paraguay |  Peru |
| 1959  |  Ekvador |  Uruguay |  Arjantin |  Brezilya |  Ekvador |
| 1963 |  Bolivya |  Bolivya |  Paraguay |  Arjantin |  Brezilya |
| 1967 |  Uruguay |  Uruguay |  Arjantin |  Şili |  Paraguay |
Tüm yılların finalleri > Copa América

| Yıl | Ev Sahibi | Final> Şampiyon | Final> Skor | Final> İkinci | Üçüncülük Maçı> Üçüncü | Üçüncülük Maçı> Skor | Üçüncülük Maçı> Dördüncü |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1975 | Belli bir ülkede düzenlenmedi.  |  Peru | 0 - 1 / 2 - 0 Play-off 1 - 0 |  Kolombiya |  Brezilya  Uruguay | N/A  | N/A  |
| 1979 | Belli bir ülkede düzenlenmedi.  |  Paraguay | 3 - 0 / 0 - 1 Play-off 0 - 0 (uz.) |  Şili |  Brezilya  Peru | N/A  | N/A  |
| 1983 | Belli bir ülkede düzenlenmedi.  |  Uruguay | 2 - 0 / 1 - 1 |  Brezilya |  Paraguay  Peru | N/A  | N/A  |
| 1987 |  Arjantin |  Uruguay | 1 - 0 |  Şili |  Kolombiya | 2 - 1 |  Arjantin |
| 1989 |  Brezilya |  Brezilya |  |  Uruguay |  Arjantin |  |  Paraguay |
| 1991 |  Şili |  Arjantin |  |  Brezilya |  Şili |  |  Kolombiya |
| 1993 |  Ekvador |  Arjantin | 2 - 1 |  Meksika |  Kolombiya | 1 - 0 |  Ekvador |
| 1995 |  Uruguay |  Uruguay | 1 - 1 5-3 pen |  Brezilya |  Kolombiya | 4 - 1 |  ABD |
| 1997 |  Bolivya |  Brezilya | 3 - 1 |  Bolivya |  Meksika | 1 - 0 |  Peru |
| 1999 |  Paraguay |  Brezilya | 3 - 0 |  Uruguay |  Meksika | 2 - 1 |  Şili |
| 2001 |  Kolombiya |  Kolombiya | 1 - 0 |  Meksika |  Honduras | 2 - 2 5-4 pen |  Uruguay |
| 2004 |  Peru |  Brezilya | 2 - 2 4-2 pen |  Arjantin |  Uruguay | 2 - 1 |  Kolombiya |
| 2007 |  Venezuela |  Brezilya | 3 - 0 |  Arjantin |  Meksika | 3 - 1 |  Uruguay |
| 2011 |  Arjantin |  Uruguay | 3 - 0 |  Paraguay |  Peru | 4 - 1 |  Venezuela |
| 2015 |  Şili |  Şili | 0 - 0 4-1 pen |  Arjantin |  Peru | 2 - 0 |  Paraguay |
| 2016 |  Amerika Birleşik Devletleri |  Şili | 0 - 0 4-2 pen |  Arjantin |  Kolombiya | 1 - 0 |  ABD |
| 2019 |  Brezilya |  Brezilya | 3 - 1 |  Peru |  Arjantin | 2 - 1 |  Şili |
| 2021 |  Brezilya |  Arjantin | 1 - 0 |  Brezilya |  Kolombiya | 3 - 2 |  Peru |
| 2024 |  Amerika Birleşik Devletleri |  Arjantin | 1 - 0 |  Kolombiya |  Uruguay | 2 - 2 4-3 pen |  Kanada |
| 2028 |  Paraguay |  |  |  |  |  |  |
Kupayı kazananlar

| Şampiyonluk | Ülke | Yıllar |
| --- | --- | --- |
| 16 kez |  Arjantin | 1921, 1925, 1927, 1929, 1937, 1941, 1945, 1946, 1947, 1955, 1957, 1959, 1991, 1993, 2021, 2024 |
| 15 kez |  Uruguay | 1916, 1917, 1920, 1923, 1924, 1926, 1935, 1942, 1956, 1959, 1967, 1983, 1987, 1995, 2011 |
| 9 kez |  Brezilya | 1919, 1922, 1949, 1989, 1997, 1999, 2004, 2007, 2019 |
| 2 kez |  Peru | 1939, 1975 |
| 2 kez |  Paraguay | 1953, 1979 |
| 2 kez |  Şili | 2015, 2016 |
| 1 kez |  Bolivya | 1963 |
| 1 kez |  Kolombiya | 2001 |
12th Fail

| --- | --- |
Yönetmen: Vidhu Vinod Chopra
Yapımcı: Vidhu Vinod Chopra   Yogesh Ishwar
Yazar: Vidhu Vinod Chopra   Jaskunwar Kohli
Oyuncular: Vikrant Massey   Medha Shankar   Anant V Joshi   Anshumaan Pushkar
Müzik: Shantanu Moitra
Görüntü yönetmeni: Rangarajan Ramabadran
Kurgu: Jaskunwar Kohli   Vidhu Vinod Chopra
Yapım şirketi: Vinod Chopra Films
Dağıtıcı: Zee Studios
Türü: Biyografik dram
Çıkış tarih(ler)i: 27 Ekim 2023
Süre: 146 dakika
Ülke: Hindistan
Dil: Hintçe
Bütçe: ₹20 crore
Hasılat: ₹69,64 crore
12th Fail, 2023 Hint yapımı biyografik dram filmidir. Vidhu Vinod Chopra'nın yönetmenliğini, yapımcılığını ve yazarlığını üstlendiği film, Hindistan Polis Teşkilatı'na girmek için yoksullukla boğuşan Manoj Kumar Sharma'nın başından geçenleri konu almaktadır. Filmin başrollerini Vikrant Massey, Medha Shankr, Anant V Joshi, Anshumaan Pushkar ve Priyanshu Chatterjee paylaşmaktadır.
Yanlış Anlama 2

| --- | --- |

Yönetmen: Aykut Taşkın
Yapımcı: Levent Cengizhan Fırat Özdemir
Senarist: Yazı İşleri
Oyuncular: Cemal Hünal Yılmaz Gruda Gülşen Hüseyinli İslam Mehreliyev Elcan Resulov
Stüdyo: DADA Yapım
Dağıtıcı: CJ ENM
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Komedi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2022
Çıkış tarih(ler)i: 30 Eylül 2022 (Türkiye)
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Önceki film: Yanlış Anlama
Yanlış Anlama 2, Aykut Taşkın'ın yönettiği, 2022 yapımı sinema filmidir.
Compaq

| --- | --- |

Tür: Halka açık şirket
Kuruluş: 14 Şubat 1982
Kurucu: Rod Canion Jim Harris Bill Murto
Feshedilme: 2002 (ayrı bir şirket olarak) 2013 (HP'nin bir yan kuruluşu olarak, ABD dışında hala aktif)
Genel merkezi: Harris County, ABD
Ürün: Bilgisayar, yazılım, sunucu
Web sitesi: www.compaq.com
Compaq'ın ilk logosu
Compaq Portable
Compaq (Compatibility And Quality), ABD merkezli bir bilgisayar donanımı ve yazılımı şirketiydi. Compaq, IBM PC ile uyumlu ilk bilgisayarı üretti. 1990'lı yıllarda en büyük bilgisayar tedarikçisi haline geldi. 2002'de HP tarafından 25 milyar ABD doları karşılığında satın alındı. HP'nin satın almasıyla beraber düşük kaliteli ürünler bu markayla üretildi. 2013'te ise Compaq markası tamamen kaldırıldı.
Şirket, Texas Instruments'in eski üst düzey yöneticileri olan Rod Canion, Jim Harris ve Bill Murto tarafından kuruldu.
Tarihçe > Kuruluş

Texas Instruments'in eski üst düzey yöneticileri olan Rod Canion, Jim Harris ve Bill Murto tarafından 14 Şubat 1982'de kuruldu. Üçlü ilk önce bir Meksika restoranı kurmaya karar vermişti. Her biri, geçici olarak Gateway Technology adıyla kurulan şirkete 1000 dolar yatırım yaptı. İlk Compaq bilgisayar, Ted Pasajohn tarafından Amerikan bir pasta dükkanında kurucularla yemek yerken bir Amerikan Servisi üzerinde çizildi. Kurucular girişimci kapitalistlerden 25 milyon dolar toplamayı başardılar; çünkü bu, yeni şirkete istikrar sağlamanın yanı sıra bayilere veya aracılara güvence verdi.
Pek çok firmadan farklı olarak, Compaq, tekliflerini temel olarak fiyata değil, taşınabilirlik, daha iyi grafik ekranları ve performans gibi yeni özelliklere ve bunların hepsinin IBM bilgisayarları ile karşılaştırılabilir fiyatlara odaklanarak diğer IBM klonlarından farklı bir avantaj yakaladı. Ayrıca Intel ile olan ortaklığından dolayı her Intel işlemcinin gelecek neslini içeren bilgisayarlarla çıkan ilk şirket olduğu için pazarda teknolojik bir lider konumundaydı.