stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kut (mitoloji)
Anlam ve İçerik > Kutan

Kutan veya değişik lehçelerdeki söyleyişi ile Kıtan, Kotan, Koton sözcüğü Balıkçıl kuşu manası taşır. Kimi Türk dillerinde ise Pelikan anlamına gelir. Yaratılış efsânelerinde geçen kutlu bir hayvandır. Sonsuz sulara dalarak çamuru çıkarmıştır ve böylece yeryüzü meydana gelmiştir. Söylencelerde adı sıklıkla “Kögön” (yaban ördeği) ile birlikte anılır. Moğolcaya Hoton, Macarcaya Gödeny olarak geçmiştir. Sözcük anlamı kutun taşıyıcısı demektir.
Altay kavimlerinde kut

Eski Türklerde öldükten sonra göğe çıkılacağı inancı hakimdir. Bununla birlikte başlıca ikametgâhı gökte olan insan ruhları, bir dağda mensup olduğu boyun ilk yerinde evinin çevresinde, bozkırda gezebilir. Ruh, mezarda boyun atalarını temsil eden ongunlarda, öldürülen düşman yansıtan balbal taşlarında ve boyun bayrağında (tuğ) barınabilir. Bu biçimde ruhun dünyaya dönüşü mümkündür. Ayrıca ölen kişinin öldürdüğü hayvanların ve insanların öteki dünyada ona hizmet edeceğine inanılır. Bu yüzden hayvanları ile birlikte gömülür. Her öldürdüğü düşman içinse taş (bal-bal) dikilir. Hayvanları öldürmek bu yüzden kurallarına uygun bir biçimde yapılmak zorundadır. Hayvanın iskeleti korunmak zorundadır ve kanı -yani "Yaşam gücü" sayılan kutu- akıtılmamalıdır. Moğol Kağanı Cengiz Han Büyük Yasası; kan akıtılmadan öldürme biçimini şöyle açıklar: Bir hayvan kesilirken bacakları bağlanmalı, karnı açılmalı ve ölünceye kadar kalbi elle sıkılmalıdır". Altay kavimlerince (Türkler, Moğollar...) böyle olursa hayvanın yeniden dünyaya geleceğine inanılır. Nitekim Osmanlı'da da bu eski Türk geleneği vardır. Padişahların kardeşlerini öldürmesi bir gelenektir. Ama öldürme biçimi eski adetlere uygun yapılır. Kanı yani kutu (Yaşam Gücü) akıtılmadan yay kirişiyle veya kayışla boğulur. Günümüzde bu kelime uğur, şans anlamında kullanılmaktadır. Kutsamak, kutlamak... gibi bereket ve esenlik bildiren kelimeler kut- kökünden türetilmiştir.
Türklere komşu olan Sibirya kavimmlerinin bazılarında Kutkh (Kuth/Kutka) adlı bir yaratıcı tanrı bulunmaktadır. Köken olarak kut kavramı ile aynı anlayıştan kaynaklanma olasılığı mevcuttur.
Devlet geleneğinde

Kut inancı, Türk devletlerinde başta olan insanların, kendilerine bu görevin Tanrı tarafından verilmiş olduğu inancıdır.
Herhangi bir kişinin yönetici olmayı hak etmesi için Tanrı'nın ona “kut” vermesi gerekir. Türk yönetim felsefesinde “Göktengri” den gelen “kut”, yöneticilerin yönetmiş oldukları toplum üzerinde âdil bir yönetim tarzını ortaya koymaları için vermiş olduğu bir yönetim yetkisidir. ''Göktengri'' emirlerine uymayan Hükümdarın ''kut'' yetkisi geri alınır. Kağanın almış olduğu “kut”, onun sezebilme, hissedebilme, anlayabilme, kavrayabilme ve toplumu yönetebilme yeteneğini canlı tutar. “Kut”un hakkını vermenin temel ölçüsü ise kağanın “bilgeliğidir”.
Türk yönetim tarihinde kağan ve hükümdarlarının kullandığı ad ve unvanları kut anlayışı ile bağlantıları bakımından önemlidir. Meselâ, Türk tarihinin önemli liderlerinden Mete'nin unvanları; “Tanrı-kut” ve “İdi-kut”; Göktürk kağanının unvanı ise "Kutlug Beg"dir.
Etimoloji

(Kut/Kud) kökünden türemiştir. Temizlik anlamını içerir. Farsça Hüda kelimesinin dönüşmüş biçimi olduğu öne sürülse de aslı Türkçe Kut (kutsallık, kutluluk) kökünden türemiştir. Bereket, yaşam gibi anlamlar içerir. Kutan, dua, yakarış demektir. Evenk dilinde Khutu sözcüğü kutsallık manası içerir. Kudagaçı sözcüğü, büyücü, şaman anlamına gelir. Kuthu şeklinde Tunguzcaya ve Hutu şeklinde Mançucaya geçmiştir. Sümercede de ayen Kut biçimiyle yer aldığı görülmektedir. İtelmenlerin (Kamçadalların) Kuth veya Kutka (Kutku) adlı dünyayı ve canlıları yaratan bir Tanrıları vardır.
Uta (Utha)

Türk, Altay ve özellikle Moğol halk inancında ve şamanizmde ruh enerjisi. Koruyucu ruh ve (daha doğrusu ruh şeklinde düşünülen) koruyucu enerjidir. Kut'un farklı bir türü olarak kabul edilir. Bazen iyicil ruhları tanımlamakta da kullanılır. Sözcük Moğolca kökenlidir. Dagur dilinde Huta, Moğolcada Utaga duman anlamına gelir ve yarı şeffaf (yarı soyut) bir görüntüyü ifade etmektedir. Utga ise Moğolcada his demektir.
Utka Buryat inancına göre rhayvan veya kuş kılığıdaki ruhtur. Bu varlık bir kadını hamile bırakırsa, doğan çocuk  bir şaman veya bir kabilenin kurucusu olacaktır. Utkaçı bu kuşa (ruha) yol gösteren tanrıdır.
Çerimoya

Olgunlaşmış Çerimoya Meyveleri
Çerimoya, Annona cherimola bitkisinin meyvesidir. 
Temelde Annonia ve roolinia diye iki ayrı çeşidi bulunmaktadır. Annona çeşidi en tanınan bilinen çeşidirdir. Asimina, Duguetia, Fusaea ve Porcelia ise bu meyvenin en çok bilinen türlerindendir. Meyvenin Annona türünün yaprakları 2–5 cm uzunluğundadır, buna karşın 7–15 cm uzunluğunda 6–10 cm genişliğinde yapraklara sahip türleride vardır. Genellikle küçük bodur ağaçlarda yetiştirilmektedir. Yaprakları ovaldir. Ağaç aşağı yukarı 7 metre boya sahip olup ufak gruplar halinde 6 yapraklı 2,3cmlik sarı, kahvrengi tabanı mor benekli çiçekleri bulunmaktadır.
Meyveleri hafif oval, eğer, 10–20 cm uzunluğunda and 7–10 cm çapındadır, yumuşak hafif yumruludur. Meyve eti beyaz olup, içinde koyu kahverengi tohumları bulunur. Tohumları toksik olup yenmez. Dünya'nın en lezzetli meyvelerinden biri olarak kabul edilmektedir. O kadar ki Mark Twain, Çerimoya'yı "insanların bilebileceği en lezzetli meyvelerden biri olarak tanımlar."
Peru'da moşe yerlileri  meyvelerini, tarımlarını ve sebzelerini sanatlarına yansıtmıştır ve çerimoya, hep seramiklerinde resmedilmiştir.
Etimolojisi

Çerimoya adı kökenini Keçuva dili'nden almıştır.Bu dilde  chirimuya, "soğuk tohumlar anlamına gelir" çünkü bu bitkinin tohumları yüksek rakımlarda çimlenmektedir, bitkinin anavatanıda Güney Amerika'nın ekvator altı sıcak ve ılık bölgelerindeki yüksek rakımlardır. Florida, Belize ve Guatemala da "Tikal", "Canul", "Sartenaya", "San Pablo", "Benque", "Caledonia" ve "Chonox" gibi adlarla bilinmekte ve tüketilmektedir.
Kültürleri ve Kullanımı

Orta ve Güney Amerika, Avrupa ve Uzakdoğu ülkelerinde ve İsrail de yetiştirilmektedir. Anavatanı olan Güney Amerika'da tropik kuşakta  ormanlık bölgelerde yetiştirilen Çerimoyalar 700-2400m rakıma sahip yamaçlarda daha verimli olmaktadırlar. Bitki sıcak iklimlerde yetişmekle en fazla -3,-4 civarında bir soğuğa tahammül etmektedir, ancak bitki büyümesi için özellikle belli dönemlerde serin bir iklime sahip yerlere ihtiyaç duymaktadır. Bitki 1751'de Güney İspanya,1851'de Hawaii'ye getirilip yetiştirilmeye başlanmıştır. Ardından İtalya, Tayvan, İsrail ve son olarak Avustralya, Yeni Zelanda'ya girip yetiştirilmeye çalışılmıştır.
Beyaz, tatlı,kokulu aromalı meyvelere sahip olup, meyveleri çilek, papaya,ananas,Monstera deliciosa karışımı biraz asidik bir tada sahiptir. Tohumları yenmez ve eğer parçalanırsa zehirlidir.Ancak meyveden kolayca ayrıltılabilir. Kabuğuda meyveden ayrılarak etli kısmı yenir zira kabuğunun yenmesinin felç gibi zararları olabilmektedir. Avokado gibi yeşil, kahverengi kabuğu ile olgunlaşmış meyve pütürleri bozulmuş dokusu ile kendini belli eder.Meyveleri buz dolabında iyi muhafaza edilir.
Buna karşın meyvenin tadı türünden türüne değişimde gösterebilmektedir.
Taze Çerimoya'nın yaklaşık %15'i şeker (100 gramda 60 kalori)dir. 100 gram meyvede yaklaşık 20 mg C vitaminine ayrıca B1, B2, B3, B6, Kalsiyum, Demir,Protein ve Fosfor gibi çeşitli vitamin ve minerallere belli ölçüde sahiptir.Çerimoya, cildin saçların tırnakların diş etlerinin, dişlerin ve kemiklerin sağlıklı kalmasında faydalıdır. İçerisinde bulunan A vitamini sayesinde idrar yoları, solunum yolları enfeksiyonlarında vücudun direncini arttırıcı özelliği vardır. İhtiva ettiği B2 vitamini ile Migren türü baş ağrılarının önlenmesinde etkilidir. Ayrıca iştahı arttırır, hazmı kolaylaştırır.
Tozlaşma

Çerimoya'nın çiçekleri hermafroit olsa da, çiçeklerinde kopya poleni kabul etmeyen bir sistem bulunmaktadır.Dahası kısa ömürlü çiçekleri önce dişi ve sonrasında ile belli saatler arası erkek halde kalmaktadır.Genelde çiçek ilk açtığında dişidir ancak sonrası 2.gün geç saatlerde erkek aşamasına girer ve ölür. Bu meyvenin ağacını ufak böceklerin, sineklerin ve kın kanatlıların tozladığı tahmin edilmektedir (Schroeder 1995). Zira arılarda bu ağaç için tozlaşmayı sağlayacak kötü bir vasıtadır. Bir bal arısı, erkek organından polenleri alabilir ancak bir başka ağacın dişi organına bu poleni bırakabilmesi zordur zira dişi organ çepheri bal arısının giremeyeceği kadar dardır. Bu sebeple tozlayıcıların bal arısından küçük olması gerekir. Bunun yanında sıklıkla,özellikle anavatanından uzakta, yetiştiriciler tozlaşmayı sıklıkla el ile veyahut rüzgârın polenleri diğer ağaca bulaştırmasına güvenerek yapmaktadır.
Saklanması

Çerimoya, 6 °C de %85-%90 nem oranında 3-4 gün muhafaza edilebilen bir meyvedir. Çerimoya saklanırken bu hususlar mutlaka dikkate alınmalıdır.
Olgunlaşmayı hızlandırmak için kimi halde 1-2 gün 100 ppm etilende bekletme gibi olgunlaştırma muamelelerine başvurulmaktadır, bu sayede çerimoya meyvesi 5 gün içinde olgunlaşabilmektedir.
Yarılmış çerimoya
Ağaç
Güney Endülüs Özerk Bölgesi'nde bir çiftlik
Moche Cherimoya. 200 B.C. Larco Museum Collection Lima, Peru
M.Ö 700 ile 10000 yıllarına ait yerlilerce yapılan çerimoya şekilli şişe
Çerimoya tohumları
Talassokrasi

Talassokrasi (Yunanca: θάλασσα Thalassa, deniz ve κρατεῖν hükmetmek anlamlarına gelen kelimelerin birleşmesiyle oluşmuştur) bariz bir şekilde denizcilik faaliyetlerinin ve deniz kuvvetinin öne çıktığı imparatorlukları anlatır. Buna en iyi örnek olarak Antik çağda hüküm süren Fenike gösterilebilir. Talassokrasiler genelde sadece sahillerde hüküm sürerken ana merkezlerinde bile iç kesimlere hakim değillerdir. Talassokrasileri geleneksel anlamda toprakları birbirine asıl olarak veya sadece deniz yollarıyla bağlı olan imparatorluklardan ayırmak gerekir. Burada belirleyici olan iç kısımlara hakim olamama durumudur.
Kullanım

Terim ilk olarak Antik Yunanistan'da gücünü donanmasından sağlayan Girit Uygarlığının yönetim biçimini tanımlamak için kullanılmıştır.Herodot Fenike talassokrasisine karşı Yunan deniz imparatorluğunun kurulmasını salık vermiştir.
Örnekler

Yukarıda bahsedilen örneğin dışında çok sayıda talassokrasi örneği vardır. Orta çağda bile talassokrasiler olagelmiştir. Bunlardan belki en bilineni denizci cumhuriyetler arasında öne çıkan Venedik Cumhuriyetidir. Yine Ragusa Cumhuriyeti de bu kapsamda değerlendirilebilir.
Karanlık Çağ olarak tanımlanan (6-11.yüzyıllar) arasında özellikle Güney İtalya'daki denizci cumhuriyetler olarak bilinen şehir devletleri küçük çapta talassokrasilere dönüşmeye başlar.
Yeni Çağ ile birlikte en görkemli talassokrasiler ortaya çıkmaya başlamıştır. Özellikle coğrafi keşifler sonucunda Avrupa'daki merkezlerinden farklı kıtalarda oluşturdukları sömürge imparatorluklarını deniz kuvvetleri sayesinde bir arada tutan devletler ortaya çıkmıştır. Sırasıyla Portekiz, İspanyol İmparatorluğu, Hollanda ve Britanya İmparatorluğu bu kapsamda sıralanabilir. Sömürgecilik siyasetinin başarısız olması ve sömürgelerin verdikleri bağımsızlık savaşları sonrasında bağımsız olmalarının ardından Avrupa talassokrasileri de sona ermiştir.
Talassokrasilere örnek olarak aşağıdaki devletler sayılabilir:
Aragon Krallığı
Bali
Britanya İmparatorluğu
Brunei
Butuan
Chola İmparatorluğu
Danimarka-Norveç
Deniz Kavimleri
Dorlar
Dublin Krallığı
Etrüskler
Frizler
Galway kabileleri
Girit Uygarlığı
Hansa Birliği
İsveç İmparatorluğu
Japon İmparatorluğu
Kalmar Birliği
Kartaca
Latin İmparatorluğu
Majapahit
Normanlar
Pergamon
Phokaia
Srivijaya
Taínolar
Tlingitler
Talassokrasi hükûmet biçimine en iyi örnek olarak verilen Fenike toprakları ve ticari yolları
Luvaridae

Luvaridae, Acanthuriformes takımındaki Acanthuroidei alt takımına ait ışın yüzgeçli balıkların bir familyasıdır ve bu familyanın tek pelajik üyeleridir. Familyanın tek bir mevcut türü, yaygın louvar (Luvarus imperialis) ve az sayıda bilinen soyu tükenmiş türü vardır.
Çok partili sistem

1956 Fransa Genel Seçim grafiği
Çok partili sistem, oy hakkı bulunanların birçok parti arasında seçim yapabildiği bir sistemdir. Çok partili sistemler demokratik ve çoğulcu modellerdir. Dünya geneli demokratik birliklere sahip neoeratik hükûmetlerin çoğunda işlemektedir. Bu sistemin ilk olarak Yunanistan'daki şehir devletlerinde görüldüğü biliniyor. Neoeratik olarak bazı monarşik yönetime sahip siyasi organizmalarda da görülüyor. Ve hatta bazı dikta rejimlerinde dahi kısmi bir şekilde ve neopolitik olarak görülüyor.
Özellikler

Belirleyici özelliği ikiden çok partinin siyasal yaşamda etkin ve etkili olması, ancak hiçbirinin  iktidarı sürekli olarak elinde tutamıyor oluşudur. Hükûmet farklı partiler arasında belirli bir bağıntı olmaksızın ya tek başına ya da koalisyonlarla el değiştirir. Toplum yapısının çok parçalı, çok uluslu, çok kültürlü olduğu ülkelerde kurumlaşmış bir sistemdir.
Özellikler > Avantajları

Çok partili hayat demokrasinin bir gereği olarak görülür. Günümüzde çoğulcu demokrasilerde insanlar özgür düşünceleri doğrultusunda ülke yönetiminde söz sahibi olabilecek partiler kurabilmektedirler. Ülke yönetimi tek bir siyasi düşünce ve grubun elinde olmadığı için denetim olanağı artar. Eleştirel ve alternatif farklı siyasi partiler tek bir ideolojinin hegomanyasına engel olur. Farklı fikirlere söz hakkı verir ve böylece toplumsal gelişimi arttırır. İnsanlar yönetimde farklı düşünceleri görüp değerlendirerek kendi iradeleriyle seçme hakkına sahip olurlar. Oylar diğer partilere gitmesin diye farklı düşünceleri kendi partisinde barındırmaya çalışan partiler daha kapsayıcı hale gelir. Partiler arası rekabet gelişimi ve çağın gereklerini takip etmeyi hızlandırır. Bu sistemde toplumdaki birçok düşünce grubu mecliste temsil şansı bulabilir.
Özellikler > Dezavantajları

Kimi örneklerde bir parti çoğunluğu sağlayamaz ve koalisyonlar sağlanarak iktidar oluşturulur. Ancak istikrarı yakalamak da bu nedenle zorlaşabilir. Aşırı fikir çatışmaları hızlı karar almayı engeller.
Türleri

Ilımlı Çok Parti Sistemi: Ülkedeki var olan partiler arasında, ideolojik ayrılıklar çok derin değildir. Ayrıca mevcut rejime karşı (sistem içi muhaliflik değil, doğrudan rejim karşıtı) olan muhalif eğilimler de aşırı değildirler veya var olanlar da çok güçsüzdürler. Hollanda, İsveç ve Norveç gibi ülkelerde, partiler iki eğilimde gruplaşırlar ve iktidarın kullanılması ve el değiştirmesi bu iki eğilim arasında gerçekleşir. Bu durum bir bakıma iki partili sistemi andırır. Hükûmetlerin değişmesi, bir partiler bloku yerine öteki partiler blokunun geçmesi ile gerçekleşir. İki kutuplu parti sistemi adı da verilir. İdeolojik olarak iki kutba ayrılan birden fazla parti iş birliği halinde koalisyonlarla iş başına gelir. Örneğin sol partilerin fraksiyon farklılıklarına rağmen bir araya gelmesi ve karşılarında ise merkez sağ partilerin birlikte hareket etmesi gibi. Böylesine bir iş birliği sisteminin varlığını uzun süre devam ettirmesi her zaman için risk altındadır.
Aşırı Çok Parti Sistemi: Çok farklı ve birbirleri ile uyuşmayacak hatta çatışacak kadar geniş bir görüş aralığında partiler vardır. Aşırı uçlardaki eğilimler kutuplaşmaya yol açmaktadır. Ve kutupların sayısı da birden fazla olabilmektedir. Partiler arasında rejimin temel sorunları üzerindeki uzlaşma çok zayıftır. Sıs sık hükûmet krizlerine rastlanır.
Uygulayan Ülkeler

[Türkiye],Brezilya, Danimarka, Finlandiya, Hindistan, Dominik Cumhuriyeti, Endonezya, İrlanda, İsrail, İtalya, Meksika, Hollanda, Yeni Zelanda, Norveç, Pakistan, Portekiz, Romanya, Sırbistan, Güney Afrika, Güney Kore, İspanya, Sri Lanka, İsveç ve Filipinler kendi demokrasilerinde etkin birçok partili sistem kullanan ulusların örnekleridir. Bu ülkelerde, genellikle tek parti tek başına bir meclis çoğunluğunu elde edemez. Bunun yerine, birden fazla siyasi parti güç blokları halinde koalisyonları oluştururlar.
Dipnotlar

↑  Davut Dursun, Siyasal Partiler, "ansar.de" 7 Kasım 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (erişim tarihi: 22.06.2016)
↑  "Türkiye". '. FGC. 8 Nisan 2022. 28 Ocak 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Nisan 2022.
Hipokloröz asit

| --- | --- |


Adlandırmalar
IUPAC adıhipokloröz asit, klorik(I) asit, kloranol, hidroksidoklor
Diğer adlarHidrojen hipoklorit, Klor hidroksit
Tanımlayıcılar
CAS numarası: 7790-92-3
3D model (JSmol): Etkileşimli görüntü
ChEBI: CHEBI:24757
ChemSpider: 22757
ECHA InfoCard: 100.029.302 
EC Numarası: 232-232-5
PubChem CID: 24341
UN numarası: 712K4CDC10
CompTox Bilgi Panosu (EPA): DTXSID3036737 
 InChI InChI=1/ClHO/c1-2/h2H 
 SMILES ClO 
Özellikler
Molekül formülü: HOCl
Molekül kütlesi: 52.46 g/mol
Görünüm: Renksiz sulu çözelti
Yoğunluk: Değişken
Çözünürlük (su içinde): Çözünür
Asitlik  (pKa): 7.53
Tehlikeler
İş sağlığı ve güvenliği (OHS/OSH):
Ana tehlikeler: Aşındırıcı, oksitleyici
NFPA 704 (yangın karosu):    3 0 4OX
Aksi belirtilmediği sürece madde verileri, Standart sıcaklık ve basınç koşullarında belirtilir (25 °C [77 °F], 100 kPa). 
Bilgi kutusu kaynakları
Hipokloröz asit, HOCl formülüne sahip bir zayıf asittir.
Klor, suda hipokloröz asit ve hidroklorik asit oluşturacak şekilde çözünür:
Cl2 + H2O → HOCl + HCl
Mikroorganizmalar üzerine parçalayıcı etkiden sorumludur. Bu nedenle HOCl, aktif klor olarak adlandırılır. Suda iyonizasyona uğrar.
Hipokloröz asit pH 6'nın altında çözünmezken bu değerin üzerinde çözünmeye başlar ve pH 9'un üzerinde ortamda hipoklorit iyonu üstün duruma geçer. Bu nedenle, klorun dezenfekte edici etkisi pH'taki artışla azalır. Hipokloröz asit, hipoklorit iyonundan çok daha fazla bakterisidal etki gücüne sahiptir. Bununla birlikte, az miktarda hipokloröz asit ve çok miktarda hipoklorit iyonu olan sodyum ve kalsiyum hipokloridin alkali solüsyonları bakterisidal etkilidir. Bu, hipoklorit iyonunun da dezenfeksiyona katkısı olan bir faktör olabileceğini gösterir. Ağzı açık kalmamalı, havayla temas etmemeli ve ışıktan uzak durmalı. Kapalı olduğu ortamda en az 12 ay dayanabilir.
Düzensiz sıkı bağ doku

Yoğun Düzensiz Bağ Dokusu.
Düzensiz sıkı bağ doku; kalın demetler oluşturan kollajen fibrillerin farklı yönlere doğru yerleşim gösterdiği ve dağınık halde bulunduğu dokudur. Elastik fibriller de ağ şeklinde bir yapı göstererek bu dokuyu destekler. Zemin maddesi düzenli sıkı bağ dokusuna göre daha az yoğunluktadır. Hücreler, yoğun olarak bulunan fibrillerin arasından zorlukla ayırt edilirler. Farklılaşmamış mezenşimal hücreler ve makrofajlar dokuda bulunan hücrelerdir. Düzensiz sıkı bağ dokusu, dermiste, birçok organın kapsülünde, sinirlerin etrafındaki kılıfta, idrar yollarını döşeyen epitelin altında ve vücudun birçok bölgesinde yer alır.
Kalsiyum hidroksit

| --- | --- |

Adlandırmalar
IUPAC adıKalsiyum hidroksit
Diğer adlarSönmüş kireç Kireç sütü Kalsiyum(II) hidroksit Kalsiyum kostik 
Tanımlayıcılar
CAS numarası: 1305-62-0 
3D model (JSmol): Etkileşimli görüntü Etkileşimli görüntü
ChEBI: CHEBI:31341 
ChemSpider: 14094 
ECHA InfoCard: 100.013.762 
EC Numarası: 215-137-3
E numaraları: E526 (asitliği düzenleyiciler, ...)
KEGG: D01083 
PubChem CID: 14777
RTECS numarası: EW2800000
UNII: PF5DZW74VN 
CompTox Bilgi Panosu (EPA): DTXSID7034410 
 InChI InChI=1S/Ca.2H2O/h;2*1H2/q+2;;/p-2 Key: AXCZMVOFGPJBDE-UHFFFAOYSA-L  InChI=1/Ca.2H2O/h;2*1H2/q+2;;/p-2Key: AXCZMVOFGPJBDE-NUQVWONBAD 
 SMILES [Ca+2].[OH-].[OH-] [OH-].[OH-].[Ca+2] 
Özellikler
Molekül formülü: Ca(OH)2
Molekül kütlesi: 74.093 gr/mol
Görünüm: beyaz toz
Koku: kokusuz
Yoğunluk: 2.211 gr/cm³, katı
Erime noktası: 580 °C suyunu kaybettiğinde, bozunur
Çözünürlük (su içinde): 0.189 gr/100 mL (0 °C)   0.173 gr/100 mL (20 °C)   0.066 gr/100 mL (100 °C)
Çözünürlük: gliserin ve asitlerde çözünür.   alkolde çözünmez.
Asitlik  (pKa): 12.4
Baziklik  (pKb): 2.37
Kırınım dizimi  (nD): 1.574
Termokimya
Standart molar entropi (S⦵298): 83 J•mol−1•K−1
 Standart formasyon entalpisi (ΔfH⦵298): −987 kJ•mol−1
Tehlikeler
GHS etiketleme sistemi:
Piktogramlar:  
İşaret sözcüğü: Tehlike
R-ibareleri: R22, R34
Tehlike ifadeleri: H314, H335, H402
Önlem ifadeleri: P261, P280, P305+P351+P338
NFPA 704 (yangın karosu):    3 0 0
Parlama noktası: Yanıcı değildir
Öldürücü doz veya konsantrasyon (LD, LC):
LD50 (medyan doz): 7340 mg/kg (oral, sıçan)   7300 mg/kg (fare)
NIOSH  ABD maruz kalma limitleri:
PEL (izin verilen): TWA 15 mg/m³ (total) 5 mg/m³ (solunum)
REL (tavsiye edilen): TWA 5 mg/m³
IDLH (anında tehlike): Veri yok
Güvenlik bilgi formu (SDS): 
Benzeyen bileşikler
Diğer katyonlar: Magnezyum hidroksit Stronsiyum hidroksit Baryum hidroksit
Benzeyen bazlar: Kalsiyum oksit
Aksi belirtilmediği sürece madde verileri, Standart sıcaklık ve basınç koşullarında belirtilir (25 °C [77 °F], 100 kPa). 
Bilgi kutusu kaynakları
Kalsiyum hidroksit, sönmemiş kirece su ilave edilmesiyle elde edilen kimyasal bileşiktir. Kristal beyaz renkli toz halde bulunur. Suda çözündüğünde hamurumsu görüntü veren bir alkalidir. Geleneksel adı söndürülmüş kireç veya hidratik kireçtir.
Eğer 512 dereceye kadar ısıtılırsa bozunarak kalsiyum oksit ve suya dönüşür.
Kullanımı

Su içerisindeki atıkları temizlemede ve toprağı nötralleştirmede kullanılır.
Ağartıcılarda, harç ve beton malzemelerinde
Tabaklama endüstrisinde
Petrol arıtma endüstrisinde
Akvaryumlarda salyangoz, algler ve mercanlar gibi canlıların yaşaması için biyolojik denge oluşturmada,
Gıdalarda ve alkollü içeceklerde,
Petrol devşirmede kullanılır.
Diş hekimliğinde tedavi materyali olarak da kullanılır.
Sağlık açısından riskleri

Kalsiyum hidroksit bileşiğinin vücutta fazla bulunması halinde bazı riskler ortaya çıkar, bunlar:
Solunum güçlüğü
İç kanama
Yüksek tansiyon
Hipoiyodöz asit

Hipoiyodöz asit, HOI kimyasal formülü ile gösterilen inorganik bir bileşiktir. Sulu bir iyot çözeltisinin cıva veya gümüş tuzları ile işlenmesi durumunda oluşur. Disproporsiyonlaşma ile hızla ayrışır:
Alkali ve toprak alkali metallerin hipodiditleri, ilgili hidroksitlerine iyot eklendiğinde soğuk seyreltik çözeltilerde yapılabilir. Hipoiyodik asit yaklaşık 11 civarı pKa ile zayıf bir asittir. Konjugat bazı hipoiyodittir (IO-). Bu anyonun tuzları I2'nin alkali hidroksitler ile işlenmesiyle hazırlanabilir. Çabukça iyodatlara ve iyodürlere disproporsiyonlaşır.
The Alan Parsons Project

| The Alan Parsons Project |
| --- | --- |
Alan Parsons Project'in 1998 yılındaki canlı performansı, Montreal
Genel bilgiler
Başladığı yer: İngiltere
Tarzlar: Art rock, Progressive rock, soft rock, pop rock
Etkin yıllar: 1975–1990
Müzik şirketi: Charisma Records Arista Records
İlişkili hareketler: Pilot Lenny Zakatek Keats

Eski üyeler: Eric Woolfson Alan Parsons

The Alan Parsons Project, kalıcı üyeleri Alan Parsons ve Eric Woolfson olan, 1975-1990 yılları arasında faaliyet gösteren İngiliz rock grubudur. Albüm kayıtlarında ve konserlerde bu ikiliye çeşitli müzisyenler eşlik etmiştir. Parsons'ın mesleği ses mühendisliği ve yapımcılıktı ama aynı zamanda müzik aletleri çalıyor ve beste de yapıyordu. Mesleği söz yazarlığı olan Woolfson ise aynı zamanda beste yapıyor, piyano çalıyor ve vokal yapıyordu. The Alan Parsons Project albümlerindeki hemen hemen tüm parçalar "Woolfson/Parsons" imzasını taşır.
Üyeleri

Grubun değişmeyen üyeleri Alan Parsons ve Eric Woolfson'dur.Beraber çalıştıkları sanatçılar:
Andrew Powell - klavye, orkestral ayarlamalar
Ian Bairnson - gitar
David Paton - bass, vokal
Stuart Tosh - davul
Stuart Elliott - davul, perküsyon
Richard Cottle - klavye, saksofon
Laurence Cottle - bass
Mel Collins - saksofon
Lenny Zakatek - vokal
Chris Rainbow - vokal
Elmer Gantry - vokal
John Miles - vokal
Colin Blunstone - vokal
Arthur Brown - vokal
Graham Dye - vokal
Steven Dye - vokal
Steve Harley - vokal
Allan Clarke - vokal
Dean Ford - vokal