stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Merkez, Kabataş
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 777 |  |
| 2018 | 857 |  |
| 2017 | 756 |  |
| 2016 | 724 |  |
| 2015 | 2.643 |  |
| 2014 | 2.681 |  |
| 2013 | 3.028 |  |
| 2012 | 3.081 |  |
| 2011 | 3.040 |  |
| 2010 | 3.110 |  |
| 2009 | 3.140 |  |
| 2008 | 3.277 |  |
| 2007 | 3.455 |  |
Eleazar Soria

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Eleazar José Manuel Alejandro Soria Ibarra
Doğum tarihi:  11 Ocak 1948
Doğum yeri:  Lima, Peru
Ölüm tarihi:  24 Haziran 2021 (73 yaşında)
Ölüm yeri:  Lima, Peru
Boyu:  1.81 m
Mevkii:  Sağ-bek
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1967-1974 |  Universitario |   |   |
| 1975-1976 |  Independiente |   |   |
| 1977-1981 |  Sporting Cristal |   |   |
Millî takım kariyeri
| 1972-1978 |   Peru |  29 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Eleazar Soria Ibarra (11 Ocak 1948 - 24 Haziran 2021), defans pozisyonunda oynamış Perulu eski millî futbolcudur. 1975 Copa América turnuvasında Peru millî futbol takımı kadrosunda yer aldı.
Kulüp kariyeri

Eleazar Soria, 11 Ocak 1948'de Lima, Peru'da doğdu. Kulüp kariyerinde Universitario de Deportes, Independiente (Arjantin) ve Sporting Cristal futbol takımlarında forma giydi. Independiente futbol takımı ile 1975 yılında Libertadores Kupası'nın yanı sıra Universitario futbol takımı ile dört (1967, 1969, 1971 ve 1974) ve Sporing Cristal futbol takımı (1979, 1980) ile iki olmak üzerei Peru Futbol Ligi şampiyonluğu yaşadı.
Uluslararası kariyeri

Eleazar Soria, 1972-1978 yılları arasında Peru millî futbol takımı ile 29 maça çıktı.
Ölümü

Eleazar Soria, 24 Haziran 2021 tarihinde doğum yeri Lima, Peru'da 73 yaşında öldü.
Başarıları

Universitario
Peruvian Primera División: 1967, 1969, 1971, 1974
Sporting Cristal
Peruvian Primera División: 1979, 1980
Independiente
Copa Libertadores: 1975
Copa Interamericana: 1976
Peru
Copa América: 1975
Mersin Büyükşehir Belediyespor

Mersin Büyükşehir Belediyesi GSK ile karıştırılmamalıdır.
| --- | --- |

Tam isim: Mersin Büyükşehir Belediyesi Spor Kulübü
Kuruluş: 1993
Feshediliş: 2018
Renkler: Turuncu-Mavi-Beyaz  - - 
Branşlar: Basketbol (erkek) Basketbol (kadın) Voleybol (kadın)
Mersin Büyükşehir Belediyespor, Mersin merkezli eski spor kulübü. Basketbol, voleybol, eskrim, atıcılık, güreş ve karate branşlarında faaliyet göstermekteydi.
28 Temmuz 2018 tarihinde yapılan açıklamayla kulübün faaliyetlerini sonlandırdığı açıklandı. Buna karşın Mersin Büyükşehir Belediyesi, 2019 yılında farklı bir kurumsal yapıyla kapatılan bu kulübün yerini alacak olan Mersin Büyükşehir Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneğini kurdu.
Merkez, Harmancık

| Merkez |
| --- | --- |
Mahalle

 MerkezMerkez'in Bursa'daki konumu 
 Mahallenin haritadaki yeri
 Bursa ilinin Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bursa
İlçe: Harmancık
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 2.233
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 224
İl plaka kodu: 16
Posta kodu: 16770
Merkez, Bursa ilinin Harmancık ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 2.233 |  |
| 2018 | 2.293 |  |
| 2017 | 2.352 |  |
| 2016 | 2.362 |  |
| 2015 | 2.246 |  |
| 2014 | 2.337 |  |
| 2013 | 2.430 |  |
| 2012 | 2.547 |  |
| 2011 | 2.537 |  |
| 2010 | 2.601 |  |
| 2009 | 2.595 |  |
| 2008 | 2.694 |  |
| 2007 | 2.635 |  |
Meriwether Lewis Clark Sr.

Meriwether Lewis Clark
Meriwether Lewis Clark Sr. (10 Ocak 1809 - 28 Ekim 1881) mimar, inşaat mühendisi ve politikacıydı. Ayrıca Meksika-Amerikan Savaşı ve Amerikan İç Savaşı'nda askeri subay olarak görev yaptı. Ünlü kâşif William Clark'ın oğluydu.
Erken yaşam ve kariyer

Clark St. Louis'de Missouri'de doğdu. Babası Lewis ve Clark keşif gezisinin lideri William Clark'dı. İsmini babasının arkadaşı Meriwether Lewis'dan aldı. 1826'da Amerika Birleşik Devletleri Askeri Akademisine kabul edildi ve 1830 'da mezun olduğunda 42 öğrenciden 23'cüydü. 6. ABD Piyade'sinde ikinci bir teğmen olarak St. Louis'deki Jefferson Kışlası'na tahsis edilmiş. 1833'te ordudan istifa etmeden önce Kara Şahin Savaşı'nda subay ve harita yapımcısı olarak görev yaptı.
Kentucky, Louisville'de görev yaparken, önde gelen Churchill ailesinin 1817 doğumlu Abigail Prather Churchill ile tanıştı. Ocak 1834'te evlendiler ve 1852'de ölümünden önce yedi çocuk yetiştirdiler. Onların oğlu Meriwether Lewis Clark Jr., Louisville toplumunun önde gelen bir üyesi oldu. Abigail'ın küçük kardeşi ise Arkansas Valisi Thomas James Churchill (1824-1905) idi.
Tasarımcı bir mimar olarak Clark, St. Vincent de Paul Roma Katolik Kilisesi'nin tasarımı da dahil olmak üzere St. Louis'in erken dönem mimarisine katkıda bulundu. 1836'da Missouri Genel Kuruluna seçildi. Dört yıl sonra, St. Louis şehir mühendisi olarak seçildi ve daha sonra şehir mahkemesinin kayıtçısıydı.
Clark, 1846'daki Meksika Savaşı sırasında, Missouri'deki gönüllülerin büyük bir bölümü olarak askeri kariyerine devam etti ve bir topçu taburun komutanı olarak hizmet verdi. 28 Şubat 1847'de Albay Alexander Doniphan'ın komutasındaki Chihuahua Şehri yakınındaki Sacramento Nehri Savaşına katıldı.
Meksika-Amerikan Savaşı'ndan sonra Clark, St. Louis'e geri döndü ve 1853'e kadar Missouri ve Illinois eyaletlerinde birleşik devletlerin genel müdürüydü.
İç Savaş servisi

1861'da ayrılma yanlısı olan Clark, Vali Claiborne F. Jackson tarafından Dokuzuncu Bölge Missouri'den askerler düzenlemeye tahsis edilmiş. Missouri Devlet Muhafızları'nın Dokuzuncu Bölümünün tuğgenerali olarak tahsis edildi, ancak görev süresi boyunca St. Louis'deki federasyon yanlılarından dolayı bölük oluşturulamadı. Clark Kasım 1861'de Muhafızlar'dan istifa etti ve yerine Daniel M. Frost geçti.
Merkez, Karaburun

| Merkez |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 İzmir ilinin Türkiye'deki konumu
MerkezMerkez'in İzmir'deki konumu
Koordinatlar: 38°38′11″N 26°30′32″E﻿ / ﻿38.6364°K 26.5089°D﻿ / 38.6364; 26.5089
Ülke:  Türkiye
İl: İzmir
İlçe: Karaburun
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
Kıyısı olduğu: İzmir Körfezi 
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 1.264
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 232
İl plaka kodu: 35
Posta kodu: 35960
Merkez, İzmir ilinin Karaburun ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 1.264 |  |
| 2018 | 1.217 |  |
| 2017 | 1.193 |  |
| 2016 | 1.117 |  |
| 2015 | 1.138 |  |
| 2014 | 1.210 |  |
| 2013 | 1.169 |  |
| 2012 | 1.258 |  |
| 2011 | 1.285 |  |
| 2010 | 1.269 |  |
| 2009 | 1.340 |  |
| 2008 | 1.387 |  |
| 2007 | 1.228 |  |
Matilda (müzik grubu)

| Matilda |
| --- | --- |
Tarzlar: K-pop
Etkin yıllar: 2016-günümüz
Müzik şirketi: BOX MEDIA

Üyeler:  Haena  DanA  SaeByeol  Senmi 

Matilda (마틸다) BOX MEDIA altında kurulan dört üyeli Güney Koreli kız grubudur.
"Macarena" şarkıları ile 17 Mart 2016 yılında resmi çıkışlarını KBS2 kanalının Music Bank programında gerçekleştirmişlerdir.
Üyeler

Haena
DanA
SaeByeol
Semmi
Diskografi

"Macarena"
Merkez, Kemer

| Merkez |
| --- | --- |
Mahalle
Kemer Merkez Camii'nden bir görünüm (Nisan 2012)
Mahallenin haritadaki yeri
 Antalya ilinin Türkiye'deki konumu
MerkezMerkez'in Antalya'daki konumu
Koordinatlar: 36°35′49″N 30°33′47″E﻿ / ﻿36.597°K 30.563°D﻿ / 36.597; 30.563
Ülke:  Türkiye
İl: Antalya
İlçe: Kemer
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 4.537
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 242
İl plaka kodu: 07
Posta kodu: 07980
Merkez, Antalya ilinin Kemer ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 4.537 |  |
| 2018 | 4.295 |  |
| 2017 | 4.277 |  |
| 2016 | 4.404 |  |
| 2015 | 4.516 |  |
| 2014 | 4.461 |  |
| 2013 | 4.624 |  |
| 2012 | 4.490 |  |
| 2011 | 4.515 |  |
| 2010 | 4.154 |  |
| 2009 | 4.114 |  |
| 2008 | 4.099 |  |
| 2007 | 2.915 |  |
Les Huguenots

| --- | --- |
Philippe Chaperon'un Palais Garnier'deki 1897 yapımının 1. Perdesi için yaptığı set tasarımı
Librettistler:  Eugène Scribe  Émile Deschamps 
Dil:  Fransızca 
Prömiyer: 29 Şubat 1836 (1836-02-29)
Yer: Paris Operası
Les Huguenots (Fransızca telaffuz: [le ˈyg(ə)no]) Giacomo Meyerbeer'in bir operasıdır ve büyük operanın en popüler ve görkemli örneklerinden biridir. Librettosu Eugène Scribe ve Émile Deschamps'a ait olan beş perdelik operanın prömiyeri 29 Şubat 1836'da Paris'te yapılmıştır.
Giacomo Meyerbeer'in 1839 yılında yapılmış portresi
Eser tarihçesi

Les Huguenots'un bestelenmesi yaklaşık beş yıl sürdü. Meyerbeer, Robert le diable'ın sansasyonel başarısından sonra bu opera için dikkatlice hazırlandı ve yeni Büyük Opera türünün temel unsurları olan cömert sahneleme, son derece dramatik bir hikâye, etkileyici orkestrasyon ve solistler için virtüöz parçalar sunmaya devam edilmesi gerektiğini fark etti. Meyerbeer ve Robert le Diable'ın librettisti Eugène Scribe, Fransız Din Savaşları'nı konu alan ve kısmen Prosper Mérimée'nin 1829 tarihli Chronique du règne de Charles IX adlı romanına dayanan destansı bir eser üzerinde işbirliği yapmayı kabul etmişlerdi. Varlıklı bir aileden gelen Meyerbeer, zaman ayırmayı, kendi şartlarını dikte etmeyi ve mükemmeliyetçi olmayı göze alabiliyordu. Meyerbeer'in Les Huguenots için Opéra'nın müdürü Louis-Désiré Véron ile yaptığı (ve avukatı Adolphe Crémieux tarafından hazırlanan) çok ayrıntılı sözleşme bunun bir ispatıdır. Meyerbeer bu operayı yazarken, benzer dekor ve temaya sahip bir başka opera da (Ferdinand Hérold'un Le pré aux clercs'i) Paris'te sahnelenmiştir (1832). Meyerbeer'inki gibi, Hérold'un eseri de zamanında son derece popülerdi, ancak şimdi nadiren sahneleniyor.
Meyerbeer, Scribe'in metninin sunduğundan daha fazla tarihsel ayrıntı ve karakterler için daha büyük bir psikolojik derinlik istediğine karar verdi ve bu unsurları sağlamak için ikinci bir librettist olan Émile Deschamps'ı metin üzerinde işbirliği yapmak üzere davet etmek için Scribe'in onayını aldı. Meyerbeer'e eşinin sağlığı için onu daha sıcak bir iklime götürmesi tavsiye edildi ve bu amaçla İtalya'dayken daha önceki İtalyan operalarının librettisti Gaetano Rossi'ye danıştı. Onun tavsiyesiyle Meyerbeer, eserin en çarpıcı ve özgün karakterlerinden biri olan Marcel'in rolünü yeniden yazdı. Meyerbeer, Raoul rolü için seçilen yıldız tenör Adolphe Nourrit'in 4. Perdedeki aşk düetini genişletme tavsiyesini de kabul etti ve bu düet operanın en çok konuşulan parçalarından biri haline geldi.
Gösteri tarihçesi

Les Huguenots'un prömiyeri Paris Operasında 29 Şubat 1836'da Salle Le Peletier'de yapıldı (şef: François Habeneck) ve kısa zamanda büyük başarı elde etti. Hem Adolphe Nourrit hem de Cornélie Falcon, şarkıları ve performanslarıyla eleştirmenler tarafından beğenildi. Bu gerçekten de Falcon'un ertesi yılın Nisan ayında sesinin trajik bir şekilde bozulmasından önceki son önemli eseriydi. Hector Berlioz eserin partisyonunu "bir müzik ansiklopedisi" olarak nitelendirmiştir. Les Huguenots, Opéra'da 1.000'den fazla kez sahnelenen ilk opera oldu (1.000. gösterim 16 Mayıs 1906'da yapıldı) ve prömiyerinden bir asırdan fazla bir süre sonra, 1936'ya kadar düzenli olarak sahnelenmeye devam etti.(Paris Operası, Eylül 2018'de Les Huguenots'un yeni bir prodüksiyonunu açtı ve 1936'dan bu yana bu opera ilk kez burada sahnelendi). Dünyanın belli başlı tüm opera binalarında sergilenen bu eser, 19. yüzyılın en başarılı operası olma hakkını elde ediyor.
Diğer ilk gösterimler arasında 20 Haziran 1842'de Londra (Covent Garden Tiyatrosu) ve 29 Nisan 1839'da New Orleans (Théâtre d'Orléans) vardı. Konusu nedeniyle, seyirciler arasında dini gerilimleri alevlendirmekten kaçınmak için bazen The Guelfs and the Ghibellines (1848'den önce Viyana'da), Roma'da Renato di Croenwald veya The Anglicans and the Puritans (Münih'te) gibi farklı başlıklar altında sahnelendi.
Les Huguenots, 1858 yılında Covent Garden Tiyatrosu'nun bugünkü binasının açılışı için seçildi. 1890'larda Metropolitan Operası'nda sahnelendiğinde, oyuncu kadrosunda Lillian Nordica, Nellie Melba, Sofia Scalchi, Jean de Reszke, Édouard de Reszke, Victor Maurel ve Pol Plançon yer aldığı için genellikle 'yedi yıldızın gecesi' olarak adlandırılırdı. Opera 19. yüzyılda Met'te İtalyanca olarak Gli Ugonotti adıyla sahnelenmiştir.
Gösteri tarihçesi > Sovyet uyarlaması

Sovyetler Birliği'nde operaya Dekabristy adıyla, tarihi Dekabristler hakkında yeni bir libretto verildi.
Gösteri tarihçesi > Modern canlandırmalar

Meyerbeer'in diğer operalarında olduğu gibi, Les Huguenots da yirminci yüzyılın başlarında popülerliğini yitirmiş ve çok nadiren yeniden sahnelenmesi dışında dünya çapında opera repertuarından çıkmıştır. Dame Joan Sutherland ile Richard Bonynge, 20. yüzyılın ikinci yarısında operanın yeniden canlanmasındaki en büyük güç oldular. Sutherland, 2 Ekim 1990'da Sydney Opera Binası'ndaki son performansı için bu operayı seçmiş, Bonynge de Opera Australia Orkestrası'nı yönetmiştir.
Meyerbeer'in zorlu müziğinin hakkını verebilecek virtüöz şarkıcıların olmayışı kadar, eserin büyüklüğü ve sahnelenmesinin maliyeti de 20. yüzyıldaki gösterimlerin azlığı için sıklıkla öne sürülen nedenler arasındaydı. Ancak, operanın Metz (2004) gibi nispeten küçük merkezlerdeki son başarılı gösterimleri, bu geleneksel görüşe meydan okunabileceğini gösteriyor. O zamandan bu yana Fransa, Belçika, Almanya ve İsviçre'deki büyük opera evlerinde Les Huguenots'un oldukça başarılı yeni gösterimleri yapıldı. Artık Les Huguenots'un Avrupa'daki gösterimleri sık olmasa da yapılıyor.
Rol dağılımı

| Rol | Ses türü | Prömiyer kadrosu, 29 Şubat 1836 (Orkestra şefi: François Habeneck) |
| --- | --- | --- |
| Marguerite de Valois, Navarre kraliçesi | soprano | Julie Dorus-Gras |
| Valentine, Saint-Bris Kontunun kızı | soprano | Cornélie Falcon |
| Urbain, Kraliçe'nin hizmetçisi. | soprano | Maria Flécheux |
| Protestan bir beyefendi olan Raoul de Nangis | tenor | Adolphe Nourrit |
| Marcel, bir Huguenot askeri, Raoul'un hizmetçisi | bass | Nicolas Levasseur |
| Katolik bir beyefendi olan Le Comte de Nevers | baritone | Prosper Dérivis |
| Katolik bir beyefendi olan Le Comte de Saint-Bris | baritone | Jean-Jacques-Émile Serda |
| Bois-Rosé, bir Huguenot askeri | tenor | François Wartel |
| Katolik bir beyefendi olan Maurevert | baritone | Bernadet |
| Katolik bir beyefendi olan Tavannes | tenor | Alexis Dupont |
| Katolik bir beyefendi olan Cossé | tenor | Jean-Étienne-Auguste Massol |
| Katolik bir beyefendi olan Thoré, | tenor | François Wartel |
| Katolik bir beyefendi olan De Retz | baritone | Alexandre Prévost |
| Katolik bir beyefendi olan Méru | baritone | Ferdinand Prévôt |
| Léonard, Nevers Kontunun uşağı | tenor | Charpentier |
| Kasaba tellalı | bass | Adolphe-Joseph-Louis Alizard |
| İki Baş Nedime | soprano | Gosselin ve Laurent |
Koro: Katolik ve Huguenot saray hanımları ve beyleri, askerler, uşaklar, vatandaşlar ve halk; keşişler, öğrenciler
Sinopsis

Hikâye, 1572'de binlerce Fransız Huguenot'un (Protestan) Fransa'yı Protestan etkisinden kurtarmak amacıyla Katoliklerce katledildiği tarihi St.Bartholomew Günü Katliamıyla başlar. Katliam tarihi bir olay olmasına rağmen, Katolik Valentine ile Protestan Raoul arasındaki aşkı konu alan hikâyenin geri kalanı tamamen Scribe'ın kaleminden çıkmıştır.
Martin Luther'in "Ein feste Burg" ilahisinden oluşan kısa bir orkestra prelüdü, Meyerbeer'in opera için tasarladığı uzun uvertürün yerini alıyor.
Sinopsis > 1. Perde

Sahne, Touraine'de Nevers Kontu'nun şatosunu temsil etmektedir. Arka planda, büyük açık pencereler, üzerinde birkaç lordun top oynadığı bahçeleri ve bir çimenliği göstermektedir; sağda, iç dairelere açılan bir kapı; solda, bir perdeyle kapatılmış ve bir dua odasına açıldığı varsayılan bir pencere; sahnenin önünde, diğer lordlar zar, fincan ve top vb. oynamaktadır. Nevers, Tavannes, Cossé, Retz, Thoré, Méru ve diğer Katolik lordlar onlara bakıyor ve birbirleriyle konuşuyorlar
Katolik Nevers Kontu, soylu dostlarını ağırlamaktadır. Ev sahipleri, yemeğe geçmeden önce, Protestan ve Katolikleri uzlaştırmak amacıyla Kral tarafından kendilerine gönderilen genç Huguenot Raoul'un gelmesini beklemeleri gerektiğini bildirirler. Raoul içeri girer, ortamdan ve soylularla bir arada olmaktan çok etkilenmiştir. Bol miktarda yemek ve şarap getirilir ve soylular Raoul'u içki içmeye teşvik ederler (L'orgie: "Bonheur de la table"). Nevers Kontu yeni nişanlandığını ve artık metreslerinden vazgeçmesi gerektiğini açıklar. Ancak konuklarından aşık oldukları kişileri anlatmalarını ister ve en son gelen Raoul de Nangis'e sorar. Raoul daha sonra bir kızı sokakta uğradığı saldırıdan nasıl kurtardığını anlatır. Kızın adını ya da kökenini bilmemesine rağmen hemen aşık olmuştur (Romance: "Plus blanche que la blanche hermine"). (Meyerbeer, cesur ve alışılmadık bir orkestra yönetimiyle bu aryaya solo bir viola d'amore ile eşlik eder). Raoul'un Protestan hizmetkârı Marcel içeri girer ve yaşlı adam efendisini böylesine kötü bir topluluk içinde oyun, içki ve aşk hikâyeleriyle eğlenirken görünce şok olur. Katolik lordlar metreslerinin şerefine kadeh kaldırırken Marcel içten bir Protestan duası ('Ein feste Burg' ilahisi eşliğinde) eder. Katoliklerden biri yaşlı adamı yaptıkları bir savaştan tanır ve kinini gömmek için kendisiyle bir içki içmesini ister. Marcel bunu reddeder ve Katoliklerin isteği üzerine, La Rochelle kuşatmasında söylenen ve Katoliklerin yok edilmesini isteyen bir Huguenot savaş şarkısını söyler (Chanson huguenote: "Piff, paff, piff, paff"). Katolikler bu durum karşısında sadece eğlenirler.
Nevers Kontu'nun bir uşağı, efendisine gizemli bir kadının kendisiyle konuşmak istediğini bildirir. Kont yabancıyla buluşmak için dışarı çıkar. Katolik lordlar bilinmeyen kadının kim olduğunu merak eder ve onu görmeye çalışırlar. Raoul'u da aynı şeyi yapmaya davet ederler. Kurtardığı ve aşık olduğu genç kadını tanıyan genç Huguenot, onun hakkında övündüğü Nevers Kontu'nun metreslerinden biri olduğuna inanarak, onu bir daha asla görmemeye yemin eder. Aslında Nevers'in müstakbel gelini Valentine (St. Bris'in kızı), Kraliçe tarafından nişanı bozması için görevlendirilmiştir. Urbain, Raoul için gizli bir mesajla içeri girer ve onu isimsiz bir kadınla (Cavatina: "Une dame noble et sage") gizli bir randevuya gözleri bağlı olarak gelmesi için davet eder. Katolikler mektubun üzerindeki mührün Navarre Kraliçesi'ne ait olduğunu anlarlar ve Raoul götürülürken onun sağlığına içerler.
Sinopsis > 2. Perde

Château de Chenonceaux'daki şato ve bahçeler. Nehir sahnenin ortasına doğru kıvrılıyor ve yer yer yeşil ağaç kümelerinin arkasında kayboluyor. Sağ tarafta, şatodan bahçelere inen geniş bir merdiven vardır.
Kraliçe Marguerite, aşık olduğu hizmetçisi Urbain'in tuttuğu aynaya bakar ve virtüöz bir pastorale (O beau pays de la Touraine) söyler. Güzel kırlarda kalarak Fransa'yı saran dini çekişmelerden kaçınmayı ummaktadır (Cabaletta: A ce mot seul s'anime et renaît la nature).Valentine içeri girer ve Nevers'in nişanı bozmayı kabul ettiğini bildirir, bu Marguerite'i sevindirir çünkü Valentine'in Raoul de Nangis'e aşık olduğunu bilmektedir, Valentine'in babası Katolik Saint-Bris'i kızının genç Protestanla evlenmesine izin vermesi için ikna edebileceğinden emindir. Marguerite'in çevresindeki hanımlar yıkanmak için giyinmiş olarak içeri girerler. Bu durum, Urbain adlı hizmetçinin, suda eğlenen açık saçık giyimli kadınları gözetlemeye çalıştığı bir balenin başlamasına neden olur. Urbain, Raoul'un gözleri bağlı olarak şatoya yaptığı yolculuğu gülerek anlatır (Rondeau: "Non, non, non, vous n'avez jamais, je gage") İçeri girer ve Kraliçe leydilerinden onu kendisiyle yalnız bırakmalarını ister. Raoul, gözleri yeniden açıldığında, çevresinin ve karşısında duran genç kadının güzelliği karşısında hayretler içinde kalır; bu arada genç kadın, planlandığı gibi Valentine ile evlendirmek yerine, bu büyüleyici genç adamı kendine saklamaya çalışır (Düet: "Beauté divine enchanteresse"). Nevers ve Saint-Bris de dahil olmak üzere sarayın lordları ve leydileri içeri girer ve Kraliçe herkese dostluk ve barış yemini etmelerini emreder, efendisinin Katoliklerle karışmasını onaylamayan Marcel hariç hepsi bunu yapar (Yemin: Par l'honneur, par le nom que portaient). Kraliçe, Valentine'i Raoul'a sevdiği kız olarak sunar ve evlenerek Protestan ve Katolik gruplar arasındaki ilişkileri kuvvetlendirecektir. Karmaşık bir final sahnesinde, Valentine'in Nevers'in metresi olduğuna inanan Raoul, Kraliçe'nin emrine uymayı reddeder. Bunun üzerine soylular intikam yemini eder, Valentine onuruna yapılan bu hakaret karşısında yıkılır, Kraliçe Raoul'un evliliği reddetme nedenini anlamaz ve Marcel Raoul'u Katoliklerle birlikte olduğu için ayıplar.
Sinopsis > 3. Perde

Paris, Seine Nehri'nin sol kıyısındaki 'Pré aux clercs', günbatımında. Solda, Katolik öğrencilerin kızlarla oturduğu bir meyhane; sağda, önünde Huguenot askerlerinin içki içip zar oynadığı başka bir meyhane. Arka planda, solda, bir şapelin girişi. Ortada, çayırı gölgeleyen büyük bir ağaç. Sahnenin ön tarafında, La Basoche ve Grisettes'ten din adamları sandalyelerde oturmakta ve kendi aralarında sohbet etmektedirler. Diğerleri etrafta dolaşıyor. İşçiler, tüccarlar, seyyar müzisyenler, keşişler ve orta sınıf kasaba halkı. Ağustos ayında, akşam saat altı.
Halk güzel bir Pazar akşamında gezintinin tadını çıkarır (Entracte et chœur: C'est le jour de dimanche). Huguenot askerleri Protestan Amiral Coligny'yi öven kana susamış bir savaş şarkısı söylerler (Couplets militaires: "Prenant son sabre de bataille"). Valentine ve Nevers'in evlenmek üzere oldukları şapele giden Katolik kızlardan oluşan bir alay, Meryem Ana'ya övgüler dizerek sahneden geçer ("Litanies :" Vierge Marie, soyez bénie !") Marcel, elinde Raoul'dan Saint-Bris'e yazılmış bir mektupla içeri girer ve Saint-Bris'in nerede olduğunu öğrenmek isteyerek alayı böler. Bir grup çingene dans ederek ve fal bakarak içeri girip ortalığı sakinleştirdiğinde tansiyon yükselmektedir (Ronde bohémienne: "Venez! - Vous qui voulez savoir d'avance" ve çingene dansı). Valentine, Nevers ile yeni evlenmiştir ama dua etmek için şapelde kalır. Raoul, Marcel'e bir meydan okur. Saint-Bris Raoul'u öldürmeye karar verir, ancak Valentine tarafından duyulur.Kasabanın tellalı sokağa çıkma yasağı ilan eder (bu sahne Wagner'in Die Meistersinger'indeki benzer bir sahnenin habercisidir) ve kalabalık dağılır. Valentine kılık değiştirerek Marcel'e babası ve diğerlerinin Raoul'u öldürme planını anlatır (Duet:Dans la nuit où seul je veille). Valentine, Raoul tarafından herkesin önünde küçük düşürülmesine rağmen onu hâlâ sevdiğini fark eder ve şapele geri döner. Raoul, Saint-Bris ve tanıkları düello için gelirler, her biri başarıdan emindir (Septet: "En mon bon droit j'ai confiance"). Marcel sağ taraftaki meyhanede bulunan Huguenot askerlerinden, Saint-Bris ise sol taraftaki meyhanede bulunan Katolik öğrencilerden yardım ister ve isyan çıkmasına ramak kalır. Sadece Kraliçe'nin at sırtında gelişi kaosu önler. Raoul, Valentine'in kendisini kurtardığını ve ona karşı duyduğu şüphelerin yersiz olduğunu anlar. Ancak, artık düşmanıyla evlidir ve gerçekten de o anda nehirde, düğün konuklarının yeni evli çifte serenat yaptığı ışıklı bir mavna belirir (Düğün korosu: "Au banquet où le ciel leur apprête"). Katolikler ve Protestanlar birbirlerine duydukları ölümcül nefreti yüksek sesle ilan ederken Nevers onu görkemli bir tören alayıyla götürür (Savaşçılar korosu: "Non, plus de paix ni trêve").