stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Büyük Çeremşan Nehri
Etimoloji

Nehrin İdil Bulgarcası kitabelerde geçen yazımı Črmse/an şeklindedir ve bugünkü Çuvaşça telaffuzuna yakındır. İbn Fadlan 10.yy.ın çeyreğinde kaleme aldığı Seyahatnamesinde Crmsn olarak kaydeder. Bilinen en eski kaydı budur. Nehrin günümüzde sıklıkla anılan adı ise Çeremşan'dır. Şehrin isminin Çuvaşça ҫаран “çayır” (İdil Bulgarca *čeren olarak yapılandırılabilir) ile Çuvaşça -сен/м -sen/m çoğul ekiyle oluştuğu düşünülmektedir.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Tarihi

Orta Çağ'da İdil Bulgar Devleti'nin sınırları içerisinde yer alıyordu. Bulgar şehrinden yaklaşık 65 km kadar uzakta Tyazhberdino'da Lir Türkçesiyle yazılmış 1326 yılının Eylül-Ekim ayına ait Çeremşan nehrine gittiğinde ölen bir kimsenin müslüman mezar kitabesi bulunmuştur. Ancak Çeremşan nehri bu kitabede şıw yani Anadolu Türkçesiyle su kelimesi ile karşılanmıştır. Bugün Çuvaşça'da Çeremşan hâlâ aynı isimle (Мӑн) Ҫарӑмсан шывӗ (Mən) Ćarəmsan šïvə diye anılırken Tatarcada (Олы) Чирмешән елгасы Olï Čirmešän elgasï olarak elga sözü ile anılmaktadır.
| g t Volga |
| --- | --- |
Nehrin kolları: Selijarovka  ·  Vazuza  ·  Tvertsa  ·  Şoşa  ·  Dubna  ·  Medveditsa  ·  Nerl  ·  Kaşinka  ·  Sit  ·  Mologa  ·  Suda  ·  Şeksna  ·  Sogoja  ·  Kotorosl  ·  Kostroma  ·  Nyomda  ·  Unja  ·  Uzola  ·  Oka  ·  Kudma  ·  Kerjenets  ·  Sura  ·  Vetluga  ·  Rutka  ·  Tsivil  ·  Büyük Kokşaga  ·  Küçük Kokşaga  ·  Aniş  ·  İlet  ·  Sviyaga  ·  Sumka  ·  Kazansu  ·  Kama  ·  Aktay  ·  Bezdna  ·  Büyük Çeremşan  ·  Sok  ·  Samara  ·  Çapayevka  ·  Küçük İrgiz  ·  Büyük İrgiz  ·  Tereşka  ·  Yeruslan  ·  Aktuba
Baraj Gölleri: Volgo  ·  İvankovo  ·  Ugliç  ·  Rıbinsk  ·  Gorki  ·  Çeboksarı  ·  Kuybışev  ·  Saratov  ·  Volgograd
Hidroelektrik santralleri: İvankovo  ·  Ugliç  ·  Ribinsk  ·  Nijni Novgorod  ·  Çeboksarı  ·  Jiguli  ·  Saratov  ·  Volga
Kanallar: Moskova Kanalı  ·  Volga-Baltık Su Yolu  ·  Volga-Don Kanalı
Şehirler: Astrahan  ·  Volgograd  ·  Saratov  ·  Samara  ·  Kazan  ·  Ulyanovsk  ·  Nijni Novgorod  ·  Yaroslavl  ·  Tver
Ayrıca bakınız: Rusya'daki nehirler listesi
Carballeda de Valdeorras

Carballeda de Valdeorras Belediye Binası (Ağustos 2015)
Carballeda de Valdeorras'ın konumu
Carballeda de Valdeorras, İspanya'nın kuzeybatısında, ülkenin on yedi özerk bölgesinden biri olan Galiçya'nın dört eyaletinden güneydoğu köşesinde bulunan Ourense eyaletine bağlı belediyesi. 2002 yılı nüfus sayımına göre belediyenin nüfusu 2.212 kişidir.
| g t Ourense'nin belediyeleri |
| --- | --- | --- |
|  Allariz  Amoeiro  A Arnoia  Avión  Baltar  Bande  Baños de Molgas  Barbadás  O Barco de Valdeorras  Beade  Beariz  Os Blancos  Boborás  A Bola  O Bolo  Calvos de Randín  Carballeda de Avia  Carballeda de Valdeorras  O Carballiño  Cartelle  Castrelo de Miño  Castrelo do Val  Castro Caldelas  Celanova  Cenlle  Chandrexa de Queixa  Coles  Cortegada  Cualedro  Entrimo  Esgos  Gomesende  A Gudiña  O Irixo  Larouco  Laza  Leiro  Lobeira  Lobios  Maceda  Manzaneda  Maside  Melón  A Merca  A Mezquita  Montederramo  Monterrei  Muíños  Nogueira de Ramuín  Oímbra  Ourense  Paderne de Allariz  Padrenda  Parada de Sil  O Pereiro de Aguiar  A Peroxa  Petín  Piñor  A Pobra de Trives  Pontedeva  Porqueira  Punxín  Quintela de Leirado  Rairiz de Veiga  Ramirás  Ribadavia  Riós  A Rúa  Rubiá  San Amaro  San Cibrao das Viñas  San Cristovo de Cea  San Xoán de Río  Sandiás  Sarreaus  Taboadela  A Teixeira  Toén  Trasmiras  A Veiga  Verea  Verín  Viana do Bolo  Vilamarín  Vilamartín de Valdeorras  Vilar de Barrio  Vilar de Santos  Vilardevós  Vilariño de Conso  Xinzo de Limia  Xunqueira de Ambía  Xunqueira de Espadanedo  |  Allariz  Amoeiro  A Arnoia  Avión  Baltar  Bande  Baños de Molgas  Barbadás  O Barco de Valdeorras  Beade  Beariz  Os Blancos  Boborás  A Bola  O Bolo  Calvos de Randín  Carballeda de Avia  Carballeda de Valdeorras  O Carballiño  Cartelle  Castrelo de Miño  Castrelo do Val  Castro Caldelas  Celanova  Cenlle  Chandrexa de Queixa  Coles  Cortegada  Cualedro  Entrimo  Esgos  Gomesende  A Gudiña  O Irixo  Larouco  Laza  Leiro  Lobeira  Lobios  Maceda  Manzaneda  Maside  Melón  A Merca  A Mezquita  Montederramo  Monterrei  Muíños  Nogueira de Ramuín  Oímbra  Ourense  Paderne de Allariz  Padrenda  Parada de Sil  O Pereiro de Aguiar  A Peroxa  Petín  Piñor  A Pobra de Trives  Pontedeva  Porqueira  Punxín  Quintela de Leirado  Rairiz de Veiga  Ramirás  Ribadavia  Riós  A Rúa  Rubiá  San Amaro  San Cibrao das Viñas  San Cristovo de Cea  San Xoán de Río  Sandiás  Sarreaus  Taboadela  A Teixeira  Toén  Trasmiras  A Veiga  Verea  Verín  Viana do Bolo  Vilamarín  Vilamartín de Valdeorras  Vilar de Barrio  Vilar de Santos  Vilardevós  Vilariño de Conso  Xinzo de Limia  Xunqueira de Ambía  Xunqueira de Espadanedo  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: nb2016023326  VIAF: 315137573   WorldCat (LCCN): nb2016-023326
Carabus anchocephalus

Carabus anchocephalus, Carabus cinsine bağlı bir böcek türüdür.
Karoten

Karoten havuç ve çoğu başka sebze ve meyvelerin turuncu renginden sorumludur.
Karoten, C40H56 formüllü birbiriyle ilişkili birkaç bileşik için kullanılan bir terimdir. Karoten, fotosentez için önemli bir fotosentetik pigmenttir. Soğurduğu ışığı klorofile aktararak fotosenteze katkıda bulunur. Havuç ve çoğu başka sebze ve meyvelerin turuncu renginden sorumludur.
Kimyasal olarak karoten bir terpendir, sekiz izopren birimden biyokimyasal olarak sentezlenir. Başlıca iki türü vardır, bunlar Yunan harfleri ile belirtilir: alfa-karoten (α-karoten) ve beta-karoten (β-karoten). Gama, delta ve epsilon- (γ, δ ve ε-) karotenler de vardır. beta-karoten iki retinil gruptan oluşur ve ince bağırsak mukozasında beta-karoten dioksijenaz tarafından yıkıma uğrayıp bir tür A vitamini olan retinole dönüşür.
Karoten karaciğerde depolanıp gerekli olduğu zaman A vitaminine dönüşebildiğinden bir provitamin sayılır.
Karotenemi

Karotenemi veya hiperkarotenemi aşırı karoten demektir ama A vitaminin aksine karoten toksik değildir. Hiperkarotenemi özellikle tehlikeli olmamakla beraber derinin sarılaşmasına (karotenodermia) neden olabilir. En sık olarak fazla miktarda havuç yenmesiyle ilişkilidir ama daha tehlikeli tıbbî durumların bir işareti de olabilir. Akciğer kanserine karşı korunma için A vitamini ve β-karotenin karşılaştırıldığı bir tıbbi deneme bu yüzden erken durdurulması gerekmiştir, çünkü sigara içmek ve asbest kullanmaktan dolayı akciğerleri tahriş (irrite) olmuş olanlarda akciğer kanseri oranı arttığı görülmüştür.
İki biçimi

Karotenin iki başlıca izomeri, α-karoten ve β-karoten arasındaki fark, uçtaki halkalı gruptaki çift bağın konumundadır.
β-Karoten daha yaygın olan biçimdir ve sarı, turuncu ve yeşil yapraklı meyve ve sebzelerde bulunur. Bunlar arasında havuç, ıspanak, marul, domates, tatlı patates, brokoli, kavun, portakal ve kabak başta gelir. Genel bir kural olarak bir meyve veya sebzenin rengi ne kadar parlak olursa içindeki β-karoten miktarının da o kadar yüksek olduğu söylenebilir.
β-Karoten, sarı ve turuncu çan biberlerde bulunur ama Capsicum cinsine ait kırmızı çan biberlerdeki kırmızı renk ondan kaynaklanmaz. Bitkiler aleminde pek çok karotenoid ve diğer renkli bileşik bulunur. Bitkilerin bu bileşikleri üretmek için harcadıkları enerjinin onlara sağladığı avantajlar şunlardır: polinasyon için böceklerin cezbetmek, meyvelerin yenip tohumların dağıtılması için hayvanların dikkatini çekmek, hücrenin hayati işlevlerinin sürmesi için mor ötesi ışınların zararlı etkilerinden korunmak.
Bir antioksidan olan β-Karoten, zararlı serbest radikallerin fazlasını bertaraf etmekte yararlı olabilir. Ancak onun bir gıda takviyesi olarak (hap olarak) alınmasının kanseri önleyici etkisi hâlâ tartışmalıdır. β-Karoten yağda çözünür.
Karotenoidler

Karotenler oksijeni olmayan karotenoidlerdir. Oksijeni olan karotenoidler ksantofil olarak adlandırılır.
Beta-karoten ve kanser

Tibbî denemelerde sentetik beta karoten kullanımında (yani mağazalarda besin takviyesi olarak satılan beta karoten) akciğer ve prostat kanseri oranının arttığı ve bu artışın sigara içenlerde ölüm oranını artırdığı gösterilmiştir. Bu sonuçlar beta karoten takviyeleri için görülmüş, içinde doğal olarak beta karoten bulunduran yiyeceklerde görülmemiştir.
Britanya kanser örgütü Cancer Research Campaign, beta-karoten takviye ambalajlarında sigara içenlere bu takviyelerin akciğer kanser riskini artıracağına dair ikaz etiketleri konması gerektiğini öne sürmüştür.
The New England Journal of Medicine dergisi günlük E vitamini (alfa tokoferol) ve beta karoten gıda takviyesinin akciğer kanserine etki üzerine bir makale yayınlamıştır. Bu çalışma vitamin takviyeleri üzerine yapılmış ve araştırmacılar karotenoidli meyve ve sebzelerin tüketimi ile akciğer kanser oranlarının azalması arasında bir bağlantı olduğunu biliyorlardı. Ancak bu araştırmada beta-karoten takviyesi alanlarda akciğer kanseri oranında bir azalma bulmadıkları gibi, bu gıda takviyelerinin zararlı etkileri olduğunu buldular.
ABD Milli Kanser Derneği'nin (NCI) dergisinde 1996'da yayınlanan bir yayında, A vitamini (retinil palmitat olarak) ve beta-karotenin kanser koruyucu bir etkisi olup olmadığı hakkında bir denemenin sonuçları verilmiştir. Beta karoten gıda takviyesi kullanan katılımcılarda akciğer kanser riskinde bir artış bulunmuştur.
Bilimsel literatürdeki tüm randomize kontrollü çalışmaların bir değerlendirmesinde beta-karotenin ölüm oranını %5 artırdığı bulunmuştur.
Üretim

Dünyadaki sentetik karoten üretiminin çoğu Freeport, Texas'da DSM tarafından üretilmektedir. İspanya'da Vitatene, Blakeslea trispora'dan doğal beta-karoten üretmektedir. Avustralya'da (Karratha, Batı Avustralya) Aquacarotene Limited, kurutulmuş deniz yosunundan (Dunaliella salina) organik beta-karoten üretmektedir.
Kimyasal sentez

Beta karotenin toptan sentezi için kullanılan iki yaygın yöntem vardır. Birincisi Badische Anilin- & Soda-Fabrik (BASF) tarafından geliştirilmiş ve Wittig tepkimesine dayalıdır. İkincisi Hoffman-La Roche'un Inhoffen ve arkadaşlarının yönteminden geliştirdiği bir Grignard tepkimesidir. İkisi de simetriktir; BASF sentezi C20 + C20 şeklinde, Hoffman-La Roche synthesis is C19 + C2 + C19 şeklindedir.
Adlandırma

β-Karoten'in iki ucu yapısal olarak aynıdır ve her biri β-halkası olarak adlandırılır. β-halkası, iki uçtaki dokuz karbondan oluşur. α-Karoten molekülünün bir ucunda bir beta halkası vardır, öbür ucu ε-halkası olarak adlandırılır. "α-halkası" diye bir şey yoktur.
Karotenoid moleküllerinuşları için bu ve benzeri adlar sistematik bir adlandırma sistemi oluştururlar, şöyle ki:
α-karoten  β,ε-karotendir;
β-karoten  β,β-karotendir;
γ-karoten (bir β halkası ve psi olarak adlandırılan bir halkasız uçlu)  β,ψ-karotendir;
δ-karoten (bir ε halkalı ve bir halkasız uçlu)  ε,ψ-karotendir;
ε-karoten ε,ε-karotendir.
α-karoten
β-karoten
Carabus alysidotus

Carabus alysidotus, Carabus cinsine bağlı bir böcek türüdür.
Carballo

| Carballo |
| --- | --- |
Carballo

  Arma [[Carballo |]] 
 Carballo Haritası.
Carballo
Yüzölçümü
 • Toplam: 18909 km²
Nüfus (2008)
 • Toplam: 30.653
 • Yoğunluk: 160/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Carballo İspanya'nın otonom bölgelerinden biri olan Galiçya'nın kuzeybatısında bulunan A Coruña eyaletine bağlı belediyesi.
| g t A Coruña'nın belediyeleri |
| --- | --- | --- |
|  Abegondo  Ames  Aranga  Ares  Arteixo  Arzúa  A Baña  Bergondo  Betanzos  Boimorto  Boiro  Boqueixón  Brión  Cabana de Bergantiños  Cabanas  Camariñas  Cambre  A Capela  Carballo  Cariño  Carnota  Carral  Cedeira  Cee  Cerceda  Cerdido  Coirós  Corcubión  Coristanco  A Coruña  Culleredo  Curtis  Dodro  Dumbría  Fene  Ferrol  Fisterra  Frades  Irixoa  A Laracha  Laxe  Lousame  Malpica de Bergantiños  Mañón  Mazaricos  Melide  Mesía  Miño  Moeche  Monfero  Mugardos  Muros  Muxía  Narón  Neda  Negreira  Noia  Oleiros  Ordes ·  Oroso  Ortigueira ·  Outes  Oza-Cesuras  Paderne  Padrón  O Pino  A Pobra do Caramiñal  Ponteceso  Pontedeume  As Pontes de García Rodríguez  Porto do Son  Rianxo  Ribeira  Rois  Sada  San Sadurniño  Santa Comba  Santiago de Compostela  Santiso  Sobrado  As Somozas  Teo  Toques  Tordoia  Touro  Trazo  Val do Dubra  Valdoviño  Vedra  Vilarmaior  Vilasantar  Vimianzo  Zas  |  Abegondo  Ames  Aranga  Ares  Arteixo  Arzúa  A Baña  Bergondo  Betanzos  Boimorto  Boiro  Boqueixón  Brión  Cabana de Bergantiños  Cabanas  Camariñas  Cambre  A Capela  Carballo  Cariño  Carnota  Carral  Cedeira  Cee  Cerceda  Cerdido  Coirós  Corcubión  Coristanco  A Coruña  Culleredo  Curtis  Dodro  Dumbría  Fene  Ferrol  Fisterra  Frades  Irixoa  A Laracha  Laxe  Lousame  Malpica de Bergantiños  Mañón  Mazaricos  Melide  Mesía  Miño  Moeche  Monfero  Mugardos  Muros  Muxía  Narón  Neda  Negreira  Noia  Oleiros  Ordes ·  Oroso  Ortigueira ·  Outes  Oza-Cesuras  Paderne  Padrón  O Pino  A Pobra do Caramiñal  Ponteceso  Pontedeume  As Pontes de García Rodríguez  Porto do Son  Rianxo  Ribeira  Rois  Sada  San Sadurniño  Santa Comba  Santiago de Compostela  Santiso  Sobrado  As Somozas  Teo  Toques  Tordoia  Touro  Trazo  Val do Dubra  Valdoviño  Vedra  Vilarmaior  Vilasantar  Vimianzo  Zas  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: n82075946  MusicBrainz: 2137293b-a489-4e7e-938e-bdc44b9ed3da  NLI: 987007534108305171  VIAF: 145438362   WorldCat (LCCN): n82-075946
Carabus alpherakii

Carabus alpherakii, Carabus cinsine bağlı bir böcek türüdür.
Carabus anami

Carabus anami, Carabus cinsine bağlı bir böcek türüdür.
Cam sanatı

Emona'da (şimdiki Ljubljana ) bir mezardan Roma cam bardağı
Cam sanatı, tamamen veya bir kısmı camdan yapılmış bir çeşit sanat işidir. Anıtsal eserler ve montaj parçalarından, duvar askılarına ve pencerelere, cam takılar ve sofra takımları da dahil olmak üzere birçok alanda kullanılmaktadır.
Dekoratif ve işlevsel bir ortam olarak cam, Mısır ve Asur'da kapsamlı bir şekilde geliştirilmiştir. MÖ 1. yüzyılda icat edildiği düşünülen cam üfleme, lüks bir pazar için kafes fincan gibi formlarla  olan Roma camında yoğun bir şekilde yer almıştır. Erken Orta Çağ'da İslami cam sanatı en çok gelişmiş sanatlardan biriydi. Daha sonra Avrupa'nın büyük Norman ve Gotik katedrallerinin inşaatçıları, vitray pencereleri önemli bir mimari ve dekoratif unsur olarak kullanarak cam sanatını yeni zirvelere taşımışlardır. Venedik Lagünü'ndeki Murano'dan cam (Venedik camı olarak da bilinir), yüzlerce yıllık arıtma ve geliştirmenin bir sonucudur. Murano hala modern cam sanatının doğum yeri olarak kabul edilmektedir.
Dale Chihuly heykeli, Kew Bahçeleri, Londra
Sıcak camın şekillendirilmesinin yanı sıra, son yüzyıllarda şekillendirilmiş parçalar üzerinde kullanılan üç ana geleneksel dekoratif teknik; emaye cam, oymalı cam ve kesme camdır . İlk ikisi çok eskidir, ancak üçüncüsü 1730 civarında bir İngiliz icadıdır. 19. yüzyılın sonlarından itibaren bir dizi başka teknik de eklenmiştir.
19. yüzyılın dönüşü, eski cam sanatı hareketinin zirvesiydi, fabrika cam üfleyicilerinin yerini mekanik şişe üfleme ve sürekli pencere camı aldı. Tiffany, Lalique, Daum, Gallé, yukarı New York eyaletindeki Corning okulları ve Steuben Glass Works gibi büyük atölyeler cam sanatını yeni seviyelere taşıdı.
Cam heykeller

En iyi bilinen cam heykeller, Livio Seguso, Karen LaMonte ve Stanislav Libenský ve Jaroslava Brychtová tarafından yaratılan heykelsi veya anıtsal eserlerdir. Bir başka örnek is René Roubíček yönettiği şişirilmiş ve sıcak olarak çalışılmış "Nesne" (1960) adlı eseridir. Bu eser 2005 yılında Corning Cam Müzesi'ndeki "Zorluk Çağında Tasarım" sergisinde sergilenmiştir. 2021'de sanatçı Guillaume Bottazzi, Villa Cavrois'e bitişik Mallet-Stevens bahçesinin uzantısındaki “Domaine des Diamants Blancs” üzerinde üç metre yüksekliğinde bir cam heykel yapmıştır.
Bir 21. yüzyıl cam heykel örneği:
Guillaume Bottazzi'nin cam heykeli
Cam heykeller > Sanat camı ve stüdyo camı hareketi

20. yüzyılın başlarında, çoğu cam üretimi fabrikalarda gerçekleşmekteydi. Kendi kişisel tasarımlarını yapan bireysel cam üfleyiciler bile işlerini bu büyük ortak binalarda yapıyordu. "Sanat camı" fikri, genellikle içinde tasarımlar veya nesneler bulunan sanattan yapılmış küçük dekoratif eserlerle gelişiyordu. Stanislav Brychta'nın lamba işi figürleri gibi küçük üretim serilerinde üretilen parçalara genellikle cam sanatı adı veriliyordu. 1970'lere gelindiğinde, daha küçük fırınlar için iyi tasarımlar vardı ve Amerika Birleşik Devletleri'nde bu, camlarını fabrikaların dışında, genellikle kendi stüdyolarında üfleyen cam üfleyicilerin "stüdyo camı" hareketine yol açtı. Bu hareket dünyanın diğer bölgelerine de yayıldı.
20. yüzyıl stüdyo cam örnekleri:
girdap vazo
Rüzgar Şarkısı Camı
Merletto kamışı
Murrine Foglio
Murrin detayı
"Picking up Murrin"
Timo Sarpaneva heykeli. Sarpaneva ve Iittala cam işleri, 20. yüzyılda cam sanatında yeni teknikleri keşfetmiştir.
Keşanlı Ali Destanı

Başlığın diğer anlamları için Keşanlı Ali Destanı (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Oyunun İngilizce baskısı
Yazar: Haldun Taner
Çevirmen: Nüvit Özdoğru (Türkçeden İngilizceye çeviri)
Kapak sanatçısı: Mengü Ertel
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Konu: Müzikal tiyatro
Tür: Tiyatro
Mekân: Sineklidağ
Yayım: 1964 1970 (İngilizce versiyonu)
Yayımcı: International Theatre Institute National Centre of Turkey
Medya türü: 1. hamur kâğıt, karton kapak, ciltsiz
Sayfa: 112
"The Best Turkish Plays" - 4 serisi
Keşanlı Ali Destanı, Haldun Taner'in yazdığı, müziğini Yalçın Tura'nın yaptığı müzikal oyundur.
Oyun ilk kez 31 Mart 1964 tarihinde Gülriz Sururi-Engin Cezzar Tiyatrosu tarafından Beyoğlu'nda Muammer Karaca Sahnesinde oynandı. İkinci sezona başlarken Muammer Karaca, sahnesini vermek için Keşanlı Ali rolünü oynamayı şart koştu, bunu kabul etmediler, Elhamra Tiyatrosu'nu restore ederek orada oynamaya başladılar. 1970 yılına gelinceye kadar Türkiye'nin büyük kentlerinde toplam 493 kez sahnelenen Keşanlı Ali Destanı, aradan yıllar geçmesine rağmen Türk tiyatrosunun temel taşlarından olma özelliğini yitirmedi. Oyunun 1988'de TRT için çekilen dizi uyarlamasının yönetmenliğini, oyunu da sahneye koyan Genco Erkal üstlendi.
Keşanlı Ali Destanı, Demokrat Parti döneminden sonraki süreçleri yalın bir dille ve eleştirel bir bakışla gülmece tarzında yorumlar. Oyun, birçok tiyatro topluluğu tarafından defalarca sergilenmiş, Avrupa'nın birçok şehrinde, Amerika'dan Lübnan'a birçok ülkede oynanarak, Türk tiyatro tarihinde bir fenomen hâline gelmiş ve hâlen güncelliğini yitirmemiştir.
Konusu

Sineklidağ, büyük bir kentin eteklerinde yer alan, gecekondulardan oluşmuş, ezilen, yoksul insanların yaşadığı bir varoştur. Keşanlı Ali, Çamur İhsan'ı öldürmekten hapse düşmüştür ve hapisten bir kahraman olarak çıkagelir. Ali'nin iki dramı vardır: Birincisi, suçsuzdur; ikincisi, aşık olduğu Zilha, Çamur İhsan'ın yeğenidir ve ona düşmanca davranmaktadır. Muhtar seçilen Ali, Sineklidağ'da yeni bir düzen oluşturur ama yüreğiyle beyni arasında ciddi çatışma yaşamaktadır. Şef olarak, toplumuna; insan olarak, duyduğu aşka sorumludur.
Ali "Destan"ı kullanmaya karar vermiştir. Çünkü "Bu toplumda sessiz, sakin, efendi olursan her zaman dayak yer, ezilirsin. Ama terbiyesiz, güçlü, zalim, ne dediğini bilmeyen biri olursan, o zaman saygı görürsün". Ali, hapiste bunu öğrenmiş ve yeni bir Ali'yi fark etmiştir.
Sinema uyarlaması

Oyun 1964 yılında Atıf Yılmaz tarafından aynı adla sinemaya uyarlandı. Oyunun yazarı Haldun Taner'in Atıf Yılmaz'la birlikte senaryosunu yazdığı bu siyah beyaz filmin başrollerinde Fikret Hakan (Keşanlı Ali) ve Fatma Girik (Zilha) oynadı. O yıl ikincisi düzenlenen 1965 Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde (O tarihteki adıyla "Antalya Film Şenliği") Fatma Girik "En İyi Kadın Oyuncu Ödülü"nü, Fikret Hakan "En İyi Erkek Oyuncu Ödülü"nü aldı. Atıf Yılmaz'ın "En İyi Yönetmen" seçildiği şenlikte film de "En İyi 2. Film" seçildi.
Yapımcılığını Uğur Film adına Memduh Ün'ün üstlendiği bu filmin müziklerini de Yalçın Tura yaptı. Filmin oyuncu kadrosunda Hüseyin Baradan'dan Danyal Topatan'a, Vahi Öz'den Hulusi Kentmen'e kadar dönemin neredeyse tüm ünlü oyuncuları yer alıyordu.
Türkiye'de "Gecekondu" deyiminin ilk kez kullanıldığı 1940'lı yıllardan beri birçok film bu sosyal soruna değinmişti. Keşanlı Ali Destanı filmi (ve uyarlandığı tiyatro oyunu) bu konuyu ele alan ilk eserler olması dolayısıyla onu takip eden filmlerde az veya çok bu iki eserden izlere rastlanmaktadır. Atıf Yılmaz'ın Orhan Kemal'den uyarladığı 1960 tarihli Suçlu, Osman Fahir Seden'in Sokak Kızı filmleri ile Feyzi Tuna'nın 1967 tarihli Gecekondu Peşinde ve Zeki Ökten'in Düttürü Dünya gibi filmlerin yanı sıra, Gurbet Kuşları, Ah Güzel İstanbul, Karanlıkta Uyananlar, Bitmeyen Yol'dan "Gelin-Düğün-Diyet" üçlemesine kadar onlarca film aynı soruna değindi. Ayrıca Kartal Tibet'in yönettiği Kemal Sunal filmi Umudumuz Şaban da aynı toplumsal soruna mizahi bir açıdan yaklaşmıştır.
Film eleştirmeni Atilla Dorsay'ın yazdığına göre, Ümit Efekan'ın yönettiği İlyas Salman'ın başrolünü oynadığı 1983 tarihli Aptal Kahraman'ın senaryosunu Haşmet Zeybek doğrudan Haldun Taner'in oyunu "Keşanlı Ali Destanı"ndan uyarladı.
Televizyon uyarlamaları

1988 yılında bu kez oyun Genco Erkal tarafından bir mini dizi olarak televizyona uyarlandı. Renkli olarak çekilen müzikal dizi TRT televizyonu tarafından yayınlandı. Müziklerini sinema filminde olduğu gibi yine Yalçın Tura'nın yaptığı dizide yönetmen Genco Erkal da "İzmarit Nuri" karakterini canlandırdı. Özgün tiyatro oyununda başrol oynayan Engin Cezzar ve Gülriz Sururi, dizide de aynı rollerini sürdürdüler.
Eserin 2. televizyon uyarlaması ise 2011 yılı sonunda D Yapım tarafından Kanal D için yapıldı. 10 Aralık 2011'de yayına verilen dizinin yönetmenliğini Çağan Irmak üstlendi. Müzik danışmanlığını da yine özgün oyun ve ilk TV dizisinde olduğu gibi Yalçın Tura yapmıştır. Özen Yula ve Özlem Havuzlu'nun uyarlama senaryosunu yazdığı dizide "Keşanlı Ali" rolünü Nejat İşler, "Zilha" rolünü de Belçim Bilgin oynamıştır.
| Yıl | Dizi adı | TV kanalı | Yönetmen | Müzik | Keşanlı Ali rolü | Zilha rolü |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1988 | Keşanlı Ali Destanı | TRT | Genco Erkal | Yalçın Tura | Engin Cezzar | Gülriz Sururi |
| 2011-2012 | Keşanlı Ali Destanı | Kanal D | Çağan Irmak | Yalçın Tura (Danışman) | Nejat İşler | Belçim Bilgin |
Televizyon uyarlamaları > Dizilerde rol alan sanatçılar

| --- | --- |
 1988 tarihli dizinin oyuncuları Engin Cezzar - Keşanlı Ali  Gülriz Sururi - Zilha  Mehmet Akan - Derviş Dayı  Genco Erkal - İzmarit Nuri  Meral Çetinkaya -  Suna Selen - Şerif Abla  Ani İpekkaya -  Çetin İpekkaya -  Hüseyin Kutman - Beşvakit Niyazi  Ferdi Atuner - Çakal Rüstem  Arif Erkin Güzelbeyoğlu -  Aylin Güzelbeyoğlu -  Köksal Engür - Polis  Dursun Ali Sarıoğlu - Polis  Ülkü Tamer - Manyak Cafer  Ece Alton -  Turgut Boralı -  Kutay Köktürk -  Ümit Yesin -  Neşe Baykent - :  2011 tarihli dizinin oyuncuları Nejat İşler - Keşanlı Ali  Belçim Bilgin - Zilha  Hale Akınlı - Hasibe  Mihriban Er - Şerif Abla  Şamil Kafkas - İzmarit Nuri  Tuğrul Tülek - Sipsi Selim  Algı Eke - Fehime  Ayberk Pekcan - Teke Kazım  Beyti Engin - Çakal Rüstem  Devrim Yakut - Rukiye  Burcu Salihoğlu - Fadime  Kosta Kortidis - Titrek Ekrem  Hülya Gülşen Irmak - Irmak (Melahat)  Semah Tuğsel - Raziye  Yavuz Sepetçi - Çamur İhsan  Turgut Tunçalp - Manyak Cafer  Ezgi Tombul - Ayfer  Meltem Savcı - Nezahat  Selin İşcan - Suzan  Nuri Gökaşan - Hulusi Bey
Oyunun İngilizce çevirisi

Haldun Taner'in "Keşanlı Ali Destanı" oyunu 1970 yılında Nüvit Özdoğru tarafından The Ballad of Ali of Keshan adıyla İngilizceye çevrildi. Bu epik oyun Temmuz 1970'te merkezi Ankara'da olan "International Theatre Institute National Centre of Turkey" tarafından yayımlandı. Kitap İstanbul Gün Matbaası tarafından basılmıştı. Kitabın bu baskısının kapak resmini Mengü Ertel çizmişti. Künyesinde yayın haklarının yazarı Haldun Taner, müzikleri besteleyen Yalçın Tura ve İngilizce çevirmeni Nüvit Özdoğru'ya ait olduğu belirtilen kitabın ilk sayfalarında yerli ve yabancı gazete ve dergilerde oyun hakkında çıkmış yazılara yer verilmiştir. Bunların arasında William Saroyan gibi ünlü yazarların yorumları da yer almaktadır.
Cantikus zhuchuandiani

Cantikus zhuchuandiani, Cantikus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Cantikus youngae

Cantikus youngae, Cantikus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.