stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Armadillidium serrai
Konuyla ilgili yayınlar

Schotte, M.; Kensley, B.F.; Shilling, S. (1995-current). World List of Marine, Freshwater and Terrestrial Isopod Crustaceans (2006 version). Smithsonian Institution National Museum of Natural History, Washington D.C., USA
Schmalfuss, H. (2003). World catalog of terrestrial isopods (Isopoda: Oniscidea). Stuttgarter Beiträge zur Naturkunde. Serie A, 654: 1-341.
Cruz, A. and Dalens, H.. (1990) Descripcion del macho de Eleoniscus helenae Racovitza, 1907 y de Armadillidium serrai n. sp. (Isopoda: Oniscidea: Armadillidiidae) de la Espana oriental. Butletti de la Institucio Catalana d'Historia Natural 58(Sec. Zool. 8) 1990:21-29.
Armadillidium schulzi sinuosum

Armadillidium schulzi sinuosum, Armadillidium schulzi türüne bağlı bir hayvan alttürüdür.
Konuyla ilgili yayınlar

Strouhal, H. (1937). Neue Oniscoidea des Sudbalkans. Zoologischer Anzeiger 117:119-129.
Armadillidium siculorum

Armadillidium siculorum, Armadillidium cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Konuyla ilgili yayınlar

Schotte, M.; Kensley, B.F.; Shilling, S. (1995-current). World List of Marine, Freshwater and Terrestrial Isopod Crustaceans (2006 version). Smithsonian Institution National Museum of Natural History, Washington D.C., USA
Schmalfuss, H. (2003). World catalog of terrestrial isopods (Isopoda: Oniscidea). Stuttgarter Beiträge zur Naturkunde. Serie A, 654: 1-341.
Armadillidium simoni pontremolense

Armadillidium simoni pontremolense, Armadillidium simoni türüne bağlı bir hayvan alttürüdür.
Konuyla ilgili yayınlar

Verhoeff, K. W. (1936) Studien ueber Isopoda-terrestria. Mitteilungen aus dem Zoologischen Museum in Berlin, Zoologische Reihe 21(1):80-163.
Schotte, M.; Kensley, B. F.; Shilling, S. (1995 onwards). World list of Marine, Freshwater and Terrestrial Crustacea Isopoda. National Museum of Natural History Smithsonian Institution: Washington D.C., USA
Arsencan merkezî bahşı

Arsencan merkezî bahşı (Farsça: بخش مرکزی شهرستان آباده‎‎), İran'ın Fars Eyaleti'nde bulunan Arsencan şehristanı'nın tek bahşıdır.
Bahşın 2006 yılı nüfusu 40.916 kişi ve 9.800 hanedir.
Bahş içindeki önemli şehirler: Arsencan
Armadillidium simoni simoni

Armadillidium simoni simoni, Armadillidium simoni türüne bağlı bir hayvan alttürüdür.
Konuyla ilgili yayınlar

Dollfus, A. (1887) Diagnoses d'especes nouvelles et catalogue des especes francaises de la tribu des Armadilliens. Bulletin de la Societe d'Etudes Scientifiques de Paris 9:89-95.
Schotte, M.; Kensley, B. F.; Shilling, S. (1995 onwards). World list of Marine, Freshwater and Terrestrial Crustacea Isopoda. National Museum of Natural History Smithsonian Institution: Washington D.C., USA
Armadillidium serratum

Armadillidium serratum, Armadillidium cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Konuyla ilgili yayınlar

Schotte, M.; Kensley, B.F.; Shilling, S. (1995-current). World List of Marine, Freshwater and Terrestrial Isopod Crustaceans (2006 version). Smithsonian Institution National Museum of Natural History, Washington D.C., USA
Schmalfuss, H. (2003). World catalog of terrestrial isopods (Isopoda: Oniscidea). Stuttgarter Beiträge zur Naturkunde. Serie A, 654: 1-341.
Budde-Lund, G. (1885). Crustacea Isopoda terrestria, per familias et genera et species descripta. 319 pp. Copenhagen.
Armadillidium sfenthourakisi

Armadillidium sfenthourakisi, Armadillidium cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Konuyla ilgili yayınlar

Schmalfuss, H. (2003). World catalog of terrestrial isopods (Isopoda: Oniscidea). Stuttgarter Beiträge zur Naturkunde. Serie A, 654: 1-341.
Schmalfuss, H. (2008). The terrestrial isopods (Isopoda: Oniscidea) of Greece. 25th contribution: the genus Armadillidium (Armadillidiidae) in the provinces Macedonia and Thrace. Stuttgarter Beiträge zur Naturkunde (A) (N.S.). 1: 153–201
Apamea Antlaşması

Apamea Antlaşması'ndan sonra Bergama (açık mavi) ve Rodos'un (açık yeşil) kazanımlarını gösteren Küçük Asya haritası
Apamea Antlaşması, MÖ 188 yılında Roma Cumhuriyeti ile Selefkî İmparatorluğu'nun hükümdarı III. Antiohos arasında yapılan bir barış antlaşmasıdır. Roma-Selefkî Savaşı'nı sona erdirmiştir. Antlaşma, Romalıların Thermopylae Muharebesi'nde (MÖ 191'de), Magnesia Muharebesi'nde (MÖ 190'da) kazandığı zaferlerden ve Roma ve Rodos denizlerinin Selefkî donanmasına karşı kazandığı zaferlerden sonra gerçekleşmiştir.
Anlaşmanın şartları

Appianus'a göre anlaşma, III. Antiohos'u Avrupa'yı ve Toros Dağları'nın batısındaki tüm Asya'yı tamamen terk etmeye zorlamıştır. Sahip olduğu tüm savaş fillerini teslim etmek zorundaydı ve tebaasını kontrol altında tutmak amacıyla on iki savaş gemisiyle sınırlıydı, ancak saldırıya uğrarsa daha fazlasını inşa etmesine izin verilmiştir. Antiohos'un "Torosların kuzeyinde" (yani Roma'nın müttefikleri Pergamon ve Rodos'a yeni devredilen topraklardan) paralı asker toplaması ve buralardan kaçakları eğlendirmesi yasaklanmıştır. Antiohos, Roma konsülünün seçeceği yirmi rehineyi vermek zorunda kalmıştır. Antiohos'un oğlu dışında rehineler her üç yılda bir değiştirilecekti. Gelecekte fil beslemeyecekti. Selefkîler, 15.000 talant gümüş borç tazminatı ödemek zorunda kaldılar: 500 Eğriboz talant hemen, Roma Senatosu anlaşmayı onayladığında 2.500 daha fazla ve ertesi on iki yıl boyunca her biri Roma'ya her yıl 1.000 talant taksit olarak teslim edilecekti. Selefkîler ayrıca 540.000 modii mısır tazminatını da kabul ettiler. Ayrıca II. Eumenis'un babası I. Attalos ile yaptığı anlaşma sonucu elde ettiği mallardan geriye kalanları da düşmanlarına ve Bergama Kralı II. Eumenes'e teslim etmek zorunda kalmıştır.
Roma, Küçük Asya'nın büyük bir kısmının kontrolünü Eumenes'e vermiştir. Antiohos, Kilikya bölgesini korurken, Likya ve Karya'nın büyük kısmı Rodos Peraia'sının bir parçası oldu. Helenistik krallar genellikle imzaladıkları herhangi bir anlaşmayı ömürleri boyunca onur gerekçesiyle kabul ederlerdi. Öte yandan mirasçıları, seleflerinin imzaladığı anlaşmaları kabul etmekten onur duymuyorlardı. Anlaşmanın denizcilik koşulları yürürlükten kalkmış gibi görünüyor, ancak diğer koşullar geçerliydi.
Anlaşma Frigya'daki Apameia'da resmîleştirildi. Romalıların siyasi hegemonyalarını Doğu Akdeniz'e kadar genişletmelerine olanak sağlamıştır. Ancak o dönemde Roma'nın gücü Bergama ve Rodos gibi ikinci dereceden güçlerle ittifak kurma kapasitesine bağlı olduğu için hâlâ dolaylıydı. Sert tazminatlar Selefkî İmparatorluğu'nu zayıflattı, para sıkıntısına neden oldu ve Selefkîler krallıklarını yönetme yeteneklerini zayıflattı.
Sonraki etkisi

Roma, Selefkî gücünün bölgede yeniden ortaya çıkmasını engellemek için yeni bir savaş tehdidini kullandı. Altıncı Suriye Savaşı'nda Roma, MÖ 168'de Mısır ve Kıbrıs'ın çoğunu işgal ettikten sonra Selefkîler Ptolemaios Krallığı'nı yalnız bırakmaları konusunda ısrar etmiş ve Selefkî kralı IV. Antiohos isteksizce kabul etmiştir. Polybius'un Tarihleri, MÖ 162 gibi geç bir tarihte, bir Roma heyetinin Antakya'yı ziyaret ettiğini ve antlaşmanın şartlarını ihlal ederek Selefkî savaş fillerini dizginlemek ve Selefkî gemilerini yok etmek için Antlaşmayı bir bahane olarak kullandığını kaydetmiştir.
At (komut)

| --- | --- |
ReactOS'deki ​at​ komutu
Geliştirici(ler): Thomas Koenig, Microsoft, ReactOS Destekçileri
İşletim sistemi: Unix benzeri, Microsoft Windows, ReactOS
Platform: Çoklu platform
Tür: komut
Lisans: Windows: Özel mülk yazılım ReactOS: Özgür yazılım (GNU GPL)
at Unix benzeri işletim sistemleri, Windows ve ReactOS'de komutların belirlenen bir tarihte çalıştırılmasını sağlayan bir komuttur.
Antijenik sapma

Antijenik kayma ve Genetik sürüklenme ile karıştırılmamalıdır.
NIAID illustration of potential influenza genetic reassortment
Antijenik sapma, bir virüsün iki veya daha fazla farklı suşunun ya da iki veya daha fazla değişik virüsün suşlarının, bir araya gelerek orijinal virüslerden daha farklı bir antijenik özellik kazanan yeni virüslerin ortaya çıkması sürecidir. Bu terim genellikle grip virüsleri için kullanılsa da, koyunlardaki visna maedi virüsü gibi farklı virüslerde demeydana gelebilir. Antijenik sapma, reassortman ya da viral sapma vakalarında oluşan, genotipik ve fenotipik değişimle sonuçlanan bir durumdur.
Antijenik sapma, antijenik kayma ile tezatlık gösterir. Grip suşlarının bilinen soylarının zaman içinde mutasyona uğraması, bağışıklık kaybına veya aşı uyumsuzluğuna yol açabilir. Antijenik kayma, grip A, grip B ve grip C de dahil olmak üzere grip virüslerinin her türünde ortaya çıkabilir. Antijenik sapma ise, sadece grip A virüsülerinde meydana gelir, bunun nedeni grip A virüslerinin insanlardan başka canlı türlerini de enfekte etmesidir. Grip A ile etkilenmiş kuşlar ve memeliler, virüsün yüzey antijenlerinin yeniden organize olabilmeleri için bir fırsattır. Grip B ve C özellikle insanları enfekte ederler ve reassortman yoluyla fenotipik değişimleri minimum düzeyde kalır.
Antijenik sapma yeni viral patojenlerin ortaya çıkması için önemlidir, virüsler yeni bir nişe girmek için bu yolu takip edebilirler. Primatlarda meydana geldiği gibi insanları etkileyen HIV gibi yeni virüslerin ortaya çıkmasında bir faktör olabilir. Genetik yapısı nedeniyle HIV reassortmana uğramaz, ama süperenfeksiyon yoluyla rahatça rekombine olabilir, HIV rekombinant HIV suşları üretebilir ve rekombinantlar atalarından farklılık gösterirler.
Hayvanlardan insanlara grip virüsü geçişindeki rolü

Grip A virüsleri, ördekler, tavuklar, domuzlar, insanlar, balinalar, atlar ve foklar gibi birçok farklı hayvan türünde bulunurlar Grip B virüsleri son zamanlarda foklarda da görülseler de özellikle insanları enfekte ederler. Grip türleri hemaglütinin ve nöraminidaz yüzey proteinlerine göre isimlendirilirler, örneğin tip-3 hemaglütinin ve tip-2 nöraminidaza sahip bir tür H3N2 diye isimlendirilir. Grip A virüsünün bazı türleri domuzları ve diğer memeliler enfekte edebilmektedirler. İki farklı Grip A virüsü türü aynı hücreyi aynı anda enfekte ettiklerinde rekombinasyon sonucunda yeni antijenik özelliğe sahip bir Grip A türü (suş) ortaya çıkabilir. Bu yeni suş yüklek oranda patojen olabilir çünkü insan bağışıklık sistemi yeni grip türlerini tanımlamakta zorlanır ve bunun sonucunda yeni pandemiler görülebilir.
Parçalı genom

Antijenik sapma parçalı genoma sahip virüslerde meydana gelebilir. Parçalı genoma sahip virüsleri hatırlamak için mnemonik bir hatırlatıcı olarak BORA (Bunyaviridae, Orthomyxoviridae, Reoviridae ve Arenavirus) kullanılır.
Deniz ekosisteminde

Viroloji açısından deniz ekosistemi geniş çaplı çalışılmamıştır, fakat olağanüstü hacmi, yüksek viral yoğunluk (sahil sularının her mL'sinde 100 milyon virüs, denizin derinliklerinde her mL suda 3 milyon virüs bulunmaktadır) ve yüksek hücre parçalama kapasitesiyle (ortalamanın %20 üzerinde) deniz virüslerinin rekombinasyon ve antijenik sapma kapasitesi oldukça yüksek olmalıdır.
Konuyla ilgili yayınlar

Bouvier, Nicole M.; Palese, Peter (September 2008). "The biology of influenza viruses". Vaccine. 26 Suppl 4 (Suppl 4): D49–53. doi:10.1016/j.vaccine.2008.07.039. PMC 3074182. PMID 19230160.
Armadillidium simile

Armadillidium simile, Armadillidium cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Konuyla ilgili yayınlar

Schotte, M.; Kensley, B.F.; Shilling, S. (1995-current). World List of Marine, Freshwater and Terrestrial Isopod Crustaceans (2006 version). Smithsonian Institution National Museum of Natural History, Washington D.C., USA
Schmalfuss, H. (2003). World catalog of terrestrial isopods (Isopoda: Oniscidea). Stuttgarter Beiträge zur Naturkunde. Serie A, 654: 1-341.
Strouhal, H. (1937) Isopoda terrestria. II. Armadillidiidae, Armadillidae, In: Zoologische Forschungsreise nach den Ionischen Inseln und dem Peloponnes. Sitzungsberichte der Akademie der Wissenschaften in Wien 146(1):45-65.
Auglaize County

| Auglaize ili |
| --- | --- |
İl
Auglaize County

  Arma 

Ülke:  ABD
Eyalet: Ohio
Merkez: Wapakoneta
Kuruluş: 14 Şubat 1848
Yüzölçümü
 • Toplam: 1.040 km²
Nüfus (2020)
 • Toplam: 46.442
 • Yoğunluk: 45/km²
Zaman dilimi: UTC-05.00 (EST)
 • Yaz (YSU): UTC-04.00 (EDT)
Auglaize ili veya Auglaize County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Ohio eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 46,442'dir. İlin merkezi ve en büyük şehri Wapakoneta'dır.
At-Başı ilçesi

| At-Başı |
| --- | --- |
İlçe
Ат-башы району


Ülke:  Kırgızistan
İl: Narin İli
Yönetim merkezi: At-Başı
Nüfus
 • Toplam: 49.238
At-Başı ilçesi, (Kırgızca: Ат-башы району) Güney Kırgızistan'da Narin İline bağlı merkezi At-Başı olan bir rayondur.
Ülkenin üçüncü büyük Çatır Gölü ve Koshoy Korgon harabeleri bu ilçe sınırları içindedir. Dostuk köyünde, At-Başı Nehri üzerinde enerji üretimi için bir Baraj kurulmuştur. Burada, Narin ve Celal-Abad bölgeleri için 4 türbin ile yılda yaklaşık 40,000 kW elektrik üretilir.
Ayrıca ilçe sınırları içinde, Narin şehrine 125 km. ve Hudut kapısı Torugart Geçitine 80 km. uzaklıkta, ortalama deniz seviyesinden 3530 metre yükseklikte Taş Rabat Kervansarayı bulunur. At-Başı ilçesinde, Cürök geçidi ve ülkede bu ilçe dışında aynı isimde bir baraj, 2 köy, bir nehir, bir kanal, At-Başı-Too zirvesi ve Atbaşı-Karakoyun şelalesi bulunur.
Diğer Türk lehçelerinde olduğu gibi Kırgızca'da da “kafa, baş” anlamına gelmekte olan terim, coğrafî adlarda baş dağ adları için “zirve”, “dağların yukarısındaki sarp kaya” anlamına gelirken; akarsular için “yukarısı, yukarı kesimleri” ya da “kaynak, başlangıç yeri” anlamlarını verir.
Antihümanizm

Antihümanizm ya da anti-hümanizm sosyal bilimler ve felsefede geleneksel hümanizme yöneltilen eleştirilerden meydana gelen düşünce akımıdır.
Kökenleri

18. yüzyılın sonu ve 19. yüzyılda hümanizm felsefesi Aydınlanma'nın köşe taşlarından biri olagelmiştir. Tarih insanların düşünce ve eyleminin bir ürünü olarak anlaşıldı. İnsanların temelde aynı öze sahip olduğu da düşünülüyordu. Bu inançtan yola çıkarak çok genel ahlak kuramları üretildi. Bunu doğal olarak bütün insanların eşit ve özgür olduğu takip etti. Immanuel Kant gibi liberal hümanistler aklın evrensel yasasının her çeşit zorbalıktan kurtulmak için bir rehber olduğunu düşünüyordu.
Fazlasıyla idealist bu düşüncelere karşı ilk eleştiriler 19. yüzyılda Friedrich Nietzsche ile başladı. O, hümanizmin boş konuşmak dışında bir şey olmadığını ve teizmin seküler bir versiyonu olduğunu savunuyordu. Max Stirner'in Biricik ve Mülkiyeti kitabı Nietzsche'nin Ahlakın Soykütüğü çalışmasından onyıllar önce yayınlanmıştı. Burada o, insan haklarını zayıfın güçlüyü baskı altında tutması olarak yorumladı.
Karl Marx ilk döneminde insan hakları düşüncesine insandışılaştırmanın bir belirtisi olarak karşı çıktığı için kimi zaman hümanist olarak anlatılır. Kapitalizm, insanı egoist davranmaya zorluyordu. Gerçek kurtuluş yalnızca mülkiyeti ortadan kaldıran komünizmin inşasıyla sağlanabilirdi. Louis Althusser gibi birçok antihümaniste göre Marx'ın sonraki dönemlerinde "insanlık" idesi düşman sınıflar arasındaki çatışmayı gizlemeye yarayan gerçekdışı bir soyutlama olarak görülüyordu. Çünkü insan hakları adalet ve eşitlik gibi soyuttu ve aşırı derecede eşitsizliğe neden oluyordu.
20. yüzyılda, insanının yalnızca aklıyla yönetilen bir varlık olduğu düşüncesi insanın genel olarak güdüleriyle hareket ettiğini düşünen Sigmund Freud tarafından sorgulandı.
Martin Heidegger hümanizmi insanlığa evrensel bir öz yaratan ve onu diğer varoluşlardan ayıran metafizik felsefe olarak görüyordu. Heidegger'e göre hümanizm bilinci odağa koyan bir felsefi paradigmaydı. Kendisinden önceki Hegel gibi, Heidegger de Kantçı otonomi  fikrini reddederek, insanların sosyal ve tarihsel varlıklar olduğu kadar Kant'ın kurucu bilinç kavramına işaret etti. Heidegger'in felsefesinde varlık (Sein) ve insan varlığı (Dasein) esas birliktir. Özne ve nesne, bilinç ve varlık, insanlık ve doğa düalizmleri, özgün olmayan bir şekilde bu birlikten türetilmiştir.
Pozitivizm

Pozitivizm, doğa bilimlerinde olduğu kadar sosyal bilimlerde de duyusal deneyimlerden elde edilen bilgilerin ve bu tür verilerin mantıksal ve matematiksel işlemlerinin birlikte tüm yetkin bilginin tek kaynağı olduğu görüşüne dayanan bir bilim felsefesi akımıdır. Pozitivizm, geçerli bilginin yalnızca bilimsel bilgi olduğunu varsayar. Duyulardan alınabilecek verileri elde etmek ve doğrulamak, deneysel kanıt olarak bilinir. Bu görüş, toplumun fiziksel dünyada ontolojik olarak gerçek nesnelerin varlığını ve etkileşimini belirleyen genel yasalara göre işlediğini savunmaktadır. İçe dönük ve sezgisel bilgi edinme girişimleri reddedilir. Pozitivist yaklaşım, Batı düşünce tarihinde yinelenen bir tema olmasına rağmen, kavram modern anlamda filozof ve kurucu sosyolog Auguste Comte tarafından 19. yüzyılın başlarında geliştirildi. Comte, toplumun kendi yarı-mutlak yasalarına göre işlediğini, tıpkı fiziksel dünyanın yerçekimine ve diğer mutlak doğa yasalarına göre işlediğini savundu.
Yapısalcılık

Yapısalcılık, savaştan sonra Paris'te felsefenin özgür öznesiyle sosyal bilimlerin sınırlı nesnesi arasındaki çelişkilere bir yanıt olarak ortaya çıktı.
Roland Barthes'in 1977 tarihli göstergebilim eseri yazarın ekolünü kınadı ve tamamen bittiğini ilan etti.
Brecht'in burjuva ve sosyalist hümanizme yönelik ikiz saldırısından yola çıkan yapısal Marksist Louis Althusser, konumunu revizyonist bir hareket olarak gördüğü Marksist hümanistlere yönelik bir saldırıda "antihümanizm" terimini kullandı. Hümanizmin, otantiklik ve ortak insani amaç potansiyeli olan bir "insan özü" öne süren burjuva bireyci bir felsefe olduğuna inanıyordu. Bu öz yoktur: içeriği her tarihsel çağın baskın çıkarları tarafından belirlenen biçimsel bir düşünce yapısıdır. Sosyalist hümanizm benzer şekilde etik ve dolayısıyla ideolojik bir olgudur. Argümanı ahlaki ve etik bir temele dayandığından, onu ortaya çıkaran sömürü ve ayrımcılık gerçekliğini yansıtır, ancak asla düşüncede gerçekten anlamaz. Marksist teori, bunun ötesine, ekonomik ilişkiler ve sosyal kurumlar gibi altta yatan güçlere yön veren bilimsel bir analize gitmelidir.
Althusser, özne felsefesine karşı çıkarak, "yapı" ve "sosyal ilişkiler" in bireysel bilinçten üstün olduğunu düşünüyordu . Althusser'e göre, bireyler sosyal sürecin oluşturucusu değildir, bunun yerine destekleri veya etkileridir. Toplum, ideolojileri aracılığıyla bireyi kendi görüntüsünde inşa eder: İnsan bireyin inançları, arzuları, tercihleri ve yargıları sosyal uygulamaların etkileridir. Georg Lukács gibi Marksist hümanistlerin, devrimin tarihsel bir öznenin - proletaryanın - sınıf bilincinin gelişimine bağlı olduğuna inandıkları yerde Althusser'in antihümanizmi, insan failliğinin rolünü ortadan kaldırdı; tarih, öznesi olmayan bir süreçti.
Postyapısalcılık

Postyapısalcı Jacques Derrida, yapısalcılığı bilime olan bağlılığı dışında genel ilkeleriyle kabul etti.  Dilin temelde muğlak doğasının niyeti örttüğünü iddia etti. Aydınlanma'ya saldırdı, bunun yanında Varoluşçuluğu da yadsıdı. Metin dışında bir şey yoktur ve dil öncesi saf bir anlama yapılan atıf söze dökülemez. Özne bir tür üst-dilbilimsel öz ya da kimlik değildir, öz-varoluşun her zaman dilde yazılı olan saf bir cogitosudur.
Michel Foucault, Aydınlanma hümanizminin temel yönlerini sorguladı. Nietzsche'nin felsefi ikame olarak akıl, ahlak, ruh, ego, motivasyon kategorilerini daha önce reddetmesinden farklı olmayan bir şekilde, epistemoloji (gerçek veya kesinlik) ve felsefi antropolojinin (özne, etki, gelenek, sınıf bilinci) mutlak kategorilerini reddetti. Foucault, modern değerlerin ya doğrudan kurtuluşa karşı sonuçlar ürettiğini ya da artan "özgürlüğü" artan ve disipliner normatizasyonla eşleştirdiğini savundu. Onun anti-hümanist kuşkuculuğu, teoriyi insan aklına olduğu kadar insan duygusuna da dayandırma girişimlerini genişletti ve her ikisinin de sürdürülen evrensel hümanizmden ziyade tarihsel olarak olumsal yapılar olduğunu iddia etti. Foucault, The Archaeology of Knowledge adlı kitabında tarihi "hümanist antropoloji" olarak görmezden geldi. Çalışmasının metodolojisi, "delilik", "suç", "suç" ve "cinsellik" kategorilerinin arkasında yatan gerçekliğe değil, bu fikirlerin söylemler tarafından nasıl inşa edildiğine odaklandı.
Ann Christy

| Ann Christy |
| --- | --- |
Doğum: 22 Eylül 1945(1945-09-22) Anvers, Belçika
Ölüm: 7 Ağustos 1984 (38 yaşında) Meise, Belçika
Tarzlar: Pop
Meslekler:  Şarkıcı 

Ann Christy (d. Christianne Leenaerts, 22 Eylül 1945, Anvers - 7 Ağustos 1984, Meise), Belçikalı şarkıcıdır. 1975 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Belçika'yı "Gelukkig zijn" adlı şarkıyla temsil etmiştir. Yarışmada 15. olmuştur.
1982'de servikal kanser teşhisi konan Christy, 7 Ağustos 1984'te 38 yaşında öldü.
Apherusa

Apherusa, Calliopiidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Augastes

Augastes, Phaethornithinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Aughton, Lancashire

| Aughton, Lancashire |
| --- | --- |
Kent

Aughton, LancashireAughton, Lancashire'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Lancashire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Aughton, Lancashire, İngiltere'nin Lancashire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Asturias Prensliği

Asturias Prensi veya Prensesi İspanya tahtının kesin veliahtı veya muhtemel veliahtı tarafından kullanılan ana asalet ünvandır. 1978 İspanyol Anayasasının 57. maddesine göre İspanya tahtının ilk sırasındaki kişiye verilir. Şu andaki sahibi Prenses Leonor'dur.
Ünvan, 1388'de, Kastilya Kralı I. John'un bu onuru ilk doğan oğlu Henry'ye verdiği zaman ortaya çıktı. Ünvan aynı zamanda topraklar üzerinde yargı yetkisini de içeriyordu   Kral I. Peter ve Kastilya Kralı II. Henry'nin varisleri arasındaki hanedan mücadelesini sona erdirmek amacıyla prenslik, Kral'ın verebileceği en yüksek yargısal lordluk olarak seçildi. Kraliyet varislerine benzersiz ünvanlar verme geleneği, Aragon (Girona Prensi), İngiltere (Galler Prensi) ve Fransa (Viennois Dauphin) Krallıklarında zaten kullanılıyordu. Bu nedenle ünvanın iki amacı vardı: açık veya olası varisi adlandırmak için genel bir ünvan olarak hizmet etmek ve Kral kendisine toprakları ilettiğinde veraset sırasında ilk sırada olan prense uygulanacak özel bir ünvan olarak hizmet etmek. Prenslik, kendi hükûmeti ve geliri ile veriliyordu.
Kaynaklar

↑  Coronas González 2001, p. 49.
↑  Suárez González 2000, p. 395.
1 2  Suárez González 2000, p. 394.
↑  Coronas González 2001, p. 53.
| g t Asturias Prens ve Prensesleri |
| --- | --- | --- |
|  Leonor (2014–günümüz)  |  Leonor (2014–günümüz)  |  |
|  Henry (1388–90)  Maria (1402–05)  John (1405–06)  Catherine (1423–24)  Eleanor (1424–25)  Henry (1425–54)  Joanna (1462–64)  Alfonso (1464–68)  I. Isabel (1468–70)  Isabella (1470–78)  John (1478–97)  Isabella (1497–98)  Miguel (1498–1500)  Joanna (1502–04)  V. Karl (1504–16)  II. Felipe (1527–56)  Charles (1556–68)  Ferdinand (1571–78)  Diego (1578–82)  III. Felipe (1582–98)  IV. Felipe (1605–21)  Balthasar Charles (1629–1646)  Philip Prospero (1657–1661)  II. Carlos (1661–1665)  I. Luis (1709–24)  Ferdinand (1724–46)  IV. Carlos (1759–88)  VII. Fernando (1788–1808)  II. Isabel (1830–33)  Isabella (1851–57)  XII. Alfonso (1857–68)  Emanuele Filiberto (1871–73)  Isabella (1875–80)  Mercedes (1881–1904)  Alfonso (1907–38)  VI. Felipe (1977–2014)  Leonor (2014– )  |  Henry (1388–90)  Maria (1402–05)  John (1405–06)  Catherine (1423–24)  Eleanor (1424–25)  Henry (1425–54)  Joanna (1462–64)  Alfonso (1464–68)  I. Isabel (1468–70)  Isabella (1470–78)  John (1478–97)  Isabella (1497–98)  Miguel (1498–1500)  Joanna (1502–04)  V. Karl (1504–16)  II. Felipe (1527–56)  Charles (1556–68)  Ferdinand (1571–78)  Diego (1578–82)  III. Felipe (1582–98)  IV. Felipe (1605–21)  Balthasar Charles (1629–1646)  Philip Prospero (1657–1661)  II. Carlos (1661–1665)  I. Luis (1709–24)  Ferdinand (1724–46)  IV. Carlos (1759–88)  VII. Fernando (1788–1808)  II. Isabel (1830–33)  Isabella (1851–57)  XII. Alfonso (1857–68)  Emanuele Filiberto (1871–73)  Isabella (1875–80)  Mercedes (1881–1904)  Alfonso (1907–38)  VI. Felipe (1977–2014)  Leonor (2014– )  |  |
Aphia

Aphia, Gobiidae familyasına bağlı bir balık cinsidir.