stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Semerkant
Eğitim > Devlet Üniversiteleri

Özbekistan Bilim Akademisi Arkeoloji Enstitüsü
Ziraat Semerkand Devlet Enstitüsü
Mimarlık ve İnşaat Semerkand Devlet Üniversitesi
İktisadi ve Hizmet Semerkand Devlet Enstitüsü
Yabancı Diller Semerkand Devlet Enstitüsü
Semerkand Devlet Tıp Enstitüsü
Semerkant Devlet Üniversitesi
Ekonomi

Tarih boyunca İpek Yolu'nun önemli bir merkezi olan Semerkant ekonomisinin ana dayanağı, kâğıt üretimi ile ipek, yün kumaş ve dokumaları ihracatıydı. Semerkant'ın Rusya'lar tarafından ele geçirilmesinden sonra 19. yüzyılın sonunda ve 20. yüzyılın başında Semerkant fabrikalarında pamuk, koza, deri, şarap üretimi başladı. Günümüzde Özbekistan'ın ikinci büyük şehri olan Semerkant'ın ekonomisi, büyük ölçüde sanayi, eğitim ve turizm üzerine kuruludur. Traktör ve otomobil parçaları imalatı, başlıca sanayi kuruluşlarıdır. Tarımcılık, pamuk, buğday ihracatı ve çeşitli meyve ve sebze konserveciliği üzerinedir. Eski şehir bölümünde yer alan Siyob Pazarı denilen çarşı, sadece Semerkant'ın değil bölgenin de en önemli pazarıdır. Siyob Pazarı, Bibi-Hanım Camii'nin bitişiğinde yer alır ve sadece yerel halk tarafından değil, yerli ve yabancı turistler tarafından da ziyaret edilir. Pazarda, bakliyat, şekerleme, sebze, meyve ve giyim tezgahları ayrı ayrı bölümlerde yer alır. Halkın et ihtiyacı bile bu pazardan karşılanmaktadır. Özbeklerin plov dedikleri Özbek pilavı için çeşit çeşit pirincin satıldığı Siyob Pazarına, Özbeklerin nan dedikleri ve sadece burada yapılan bu özel Semerkant ekmeği için diğer şehirlerden bile insanlar gelirler. Şehirdeki turistler de özel bir yöntemle üretilen özel Semerkant ekmeğine büyük rağbet gösterir. Plov adlı geleneksel Özbek pilavı sadece özel günlerde yenilmektedir. Lipioshka adlı yiyecek hem restoranlarda hem de sokak satıcılarında satılabilirken, Samsa adlı hamur tatlısı genellikle sokakta satılır.
Şehrin el yapımı halısı ve seramiği de meşhurdur. En pahalı hediyelik eşyalar gümüş takılar ve halılardır. Semerkant'ta alışveriş yapmak için en popüler yerlerden biri de özgün antik teknolojiler kullanılarak hediyelik eşyaların yapıldığı Registan Meydanı'ndaki el sanatları atölyeleridir. Şehrin en büyük alışveriş merkezi, çok sayıda butik, dükkân, mağaza ve hediyelik eşya dükkânının yoğunlaştığı Merkez Departman Mağazası'dır. Bu mağazanın karşısında, Semerkant'taki en iyi altın ve gümüş el yapımı takıları uygun fiyatlarla satın alınabilceği Kuyumcuların Sokağı yer alır. Özbek yasaları, elli yıldan eski olan antika ve kültürel değerlerin ihracına yasak getirmektedir. İhraç edilecek ürünlere ait bir belgenin, seri üretim malları kategorisine ait olduğunu belirten bir belgeye sahip olmak gerekmektedir.
Semerkant ekmeği
El sanatları
Siyob pazarı
Nüfus yapısı ve dil

Antik dönemde İranî bir halk olan Soğdarın merkezi olan Semerkant'ta resmi kayıtlara göre günümüzde nüfusun çoğunluğunu Özbekler oluştururken en büyük azınlık Farsça konuşan Taciklerdir. Ancak bu veriler çoğu çevreler tarafından eleştirilirken, Taciklerin çoğunluk olduğunu iddia edilir. Günümüzde Tacikler bağımız kaynaklara göre, özellikle Semerkant'ın ana tarihi mimari anıtlarının bulunduğu şehrin doğusunda yoğunlaşmaktadır. Semerkant'ın en büyük ikinci etnik grubu Türkî bir dil olan Özbekçe konuşan Özbekler şehrin batısında yoğunlaşmışlardır. Edebi ve yazı dili olarak kullandıkları dil, 20. yüzyıla kadar Türkî veya Lehçe-i Çağatay olarak adlandırılan Türk dillerinin Uygur grubuna ait olan Çağatayca idi. Sovyet döneminde kiril alfabesiyle yazılmaya başlanmış ve Özbekçe adını almıştır. Özbekçe günümüzde Semerkant'ta resmi dil olmakla beraber Tacikçe'den sonra en çok konuşulan ikinci dildir.
Semerkant'ta nüfusun %5'ini oluşturan ve hepsi şehrin merkezi ile batısında yaşayan büyük bir Rus, Ukraynalı, Beyaz Rus, Ermeni, Azeri, Tatar, Koreli, Polonyalı ve Alman diasporası bulunmaktadır. Bu uyruklar Sovyet döneminden sonra şehrin ikinci resmi dili olan Rusçayı konuşmaktadır. 19. yüzyılın sonundan beri özellikle Sovyet zamanında Semerkant'a gelmişler ve burada kalmışlardır. Semerkant'ın en batı ucu ve güney batı taraflarında da, çoğunlukla Özbekçe konuşan Orta Asya Arapları yaşamaktadır. Ancak eski kuşağın sadece küçük bir kısmı Orta Asya Arapçası konuşabilmektedir.
Din > İslam

İslamiyet öncesi dönemde Semerkant halkının çoğunluğu, Zerdüştîlik, Mazdeizm, Maniheizm, Budizm, Yahudilik ve Nestûrîlik gibi inançlara mensuptu. Günümmüzde Semerkant sakinlerinin çoğu Müslümanlar'dan oluşur. Müslümanların yaklaşık % 80-85'i Sünnî ve çoğunlukla Hanefîdir. Sünnilerin neredeyse tamamını Tacikler, Özbekler ve Semerkant'ta yaşayan Semerkant Arapları oluşturur. Semerkant'ta Müslüman nüfusun %10-15'lik kısmını ise Şiîler oluşturur. Özbekistan'daki en kalabalık Şiî nüfus Semerkant'ta yaşamaktadır. Semerkant ilinin yaklaşık 3,5 milyonluk nüfusunun 1 milyonunu Şiiîler oluşturur. Semerkant'taki Şiîler, çoğunlukla kendilerini İranî olarak adlandıran Semerkant İranlılarıdır. Semerkant İranlılarının çoğunu, 18. yüzyıldan itibaren Türkmenler tarafından zorla getirilip köle olarak satılmış, bazıları daha iyi bir hayat için gelmiş bazıları da asker olarak gelmiş ve burada yaşamaya devam etmiş İranlılar oluşturmaktadır. Semerkant'ta birkaç Şiî camii ve medresesi vardır. Bunların en büyüğü Pencap Camii ve Pencap Medresesi'dir.
Namazgah Camii
Hazrat Hizir Camii
Panjab Şii Camii
Panjab Şii Medresesi
Murad Avliya Türbesi
Din > Hıristiyanlık

Hristiyanlık, İslam'ın Orta Asya'ya girmesinden çok önce Soğdiana'da yayılmıştı. Semerkant, Hristiyanlıkla 5. yüzyılda tanıştı. Orta Asya'da Nesturiliğin merkezlerinden biri oldu. İslam'ın Orta Asya'ya nüfuz etmesinden sonra, Nesturiler'in büyük kısmı İslam dinini kabul etti, geri kalanı da göç etti. Ancak 15. yüzyıla kadar Semerkant'ta hala Nesturiler yaşamaktaydı. Hristiyanlık Semerkant'ta birkaç yüzyıl sonra, 19. yüzyılın ortalarından itibaren yeniden ortaya çıktı. Ortodoksluk, Semerkant'ın Rus İmparatorluğu tarafından ele geçirilmesinden sonra 1868'de Semerkant'ta yaygınlaşmaya başladı. 19. yüzyılın sonlarında, birçok kilise ve tapınaklar inşa edildi, 20. yüzyılın başlarında, çoğu SSCB sırasında yıkılan birkaç Ortodoks katedrali, kilise ve tapınak inşa edildi. Günümüzde Semerkant'ta, İslam'dan sonra ikinci büyük dini grup Rus Ortodoks Kilisesidir. Semerkant sakinlerinin yaklaşık % 5'inden fazlası Ortodokstur. Aralarında çoğunlukla Ruslar, Ukraynalılar ve Belaruslular ve kısmen de Semerkant'ın Korelileri bulunur. Semerkant, Moskova Patrikhanesi Rus Ortodoks Kilisesi'nin Orta Asya Büyükşehir Bölgesi'nin Özbekistan ve Taşkent eparşisinin Özbekistan Semerkant şubesinin merkezidir. Şehrin birkaç aktif Ortodoks kilisesi var: St. Alexiy Moscowskiy, Kutsal Bakire Şefaat Kilisesi, St. Kilisesi Muzaffer George'un yanı sıra bazı aktif olmayan Ortodoks kiliseleri ve tapınakları, örneğin St. George Pobedonosets. Semerkant'ta da Polonyalılar, Almanlar ve Semerkant'ın bazı Ukraynalıları olmak üzere birçok Katolik te vardır. Semerkant'taki üçüncü büyük Hristiyan cemaat ise Ermeni Apostolik Kilisesi'dir. Ermeni Kilisesi'nin takipçileri on binlerce Semerkant Ermenisidir. Ermeniler, 19. yüzyılın sonlarından beri Semerkant'ta yerleşmeye başladı ve Semerkant'a gelişleri özellikle Sovyet döneminde arttı. Semerkant'ın batısında Ermeni Kilisesi Surb Astvatsatsin bulunur. Semerkant'ta ayrıca binlerce Protestanlık takipçisi ve ayrıca Kore Presbiteryen Kilisesine mensup Hristiyanlar da yer alır. Bu Hristiyan hareketleri Semerkant'ta esas olarak 1991'de Özbekistan 'ın bağımsızlığından sonra ortaya çıktı.
Orthodox Cathedral of St. Alexiy Moscowskiy
Orthodox Church of the Intercession of the Holy Virgin
Orthodox Church of St. George the Victorious
Orthodox Church of St. George Pobedonosets
St. John the Baptist Catholic Church
Armenian Church Surb Astvatsatsin
Din > Yahudilik

Buhara Yahudileri, Orta Asya'nın en eski etnik ve dînî gruplarından biridir. Farsçanın bir lehçesi olan Buhori dilini konuşan Semerkant'ın Yahudi halkı da bu gruba dahildir. Pers imparatoru Kiros, Soğdiğana'yı ele geçirip Semerkant şehrini kurduktan sonra, yanında bulunan ve kendilerine güvenli bir sığınak arayan Yahudileri, Semerkant'ta iskan etmiştir. Yahudilik, Orta Asya'da özellikle İpek Yolu'nun yoğun ticarî faaliyetlere imkân vermesinden dolayı yayılma imkânı bulmuştur. Arapların bölgeyi ele geçirmesinden önce Soğdiana'da önemli Yahudi yerleşim birimleri bulunmaktaydı. Müslüman Arapların bölgeye geldiği 8. yüzyıldan sonra da Yahudiler bölgede ciddi bir nüfusa sahip olmaya devam ettiler. İspanyalı Yahudi bir seyyah olan Benjamin Tudela 12. yüzyılın sonlarında yalnızca Semerkant'ta 50.000 Yahudi bulunduğundan söz etmiştir. 14. yüzyılda Timur'un bölgeyi ele geçirdiği tarihlerde de Buhara ve Semerkant'ta yaşayan Yahudilere atıfta bulunulmuştur. Buhara Yahudileri'nden çeşitli tarihlerde İslam'ı kabul edenler olmuş, bunların bir kısmı zamanla bölgede egemen unsur olan Özbekler ya da Tacikler arasında erimiştir. Bunun dışında 18. yüzyılın ortalarında ve 19. yüzyılın erken dönemlerinde Buhara Yahudileri'nden Çala adı verilen bir grup ortaya çıkmıştır. Farsça "ne o ne bu" anlamına gelen Çala, Müslüman geleneğe bağlıymış gibi görünüp, gizli olarak Yahudiliğe bağlılıklarını sürdüren Buhara Yahudileri için kullanılmış bir terimdir. Çalalar, bir Müslümanın yapması gereken her şeyi yapar görünmüşler, bunun yanında kendi evlerinde Yahudi geleneklerini icra etmeye ve ibadetlerini gerçekleştirmeye devam etmişlerdir. Buhara Hanlığı'nda resmî olarak Çalalar diğer Yahudilerden daha çok hak ve imtiyaza sahip olmuştur. Çünkü onlar İslam'ı kabul eder görünmekle Müslüman tebaa statüsünü elde etmiştir. Semerkant, 1868'de Ruslar tarafından ele geçirildikten sonra Ruslara destek veren ve Buhara Emirliği'nin hakimiyetinden kurtulmak isteyen Yahudiler için, özellikle de Çalalar için bir çekim merkezi olmuştur. Çok sayıda Buhara Emirliği sınırlarında yaşayan Çala, 1868'den sonra kitle halinde Semerkant'a göç etmiştir. Buhara Emirliği sınırları içinde gizli olarak Yahudi ritüellerini ve geleneklerini sürdüren Çalalar Ruslar tarafından yönetimi ele geçirilen Semerkant'ta kendi Yahudi uygulamalarına dönebilmiştir. 1991'de Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla Buhara Yahudilerinin yoğun olarak bulunduğu Özbekistan bağımsız olunca milliyet esasına göre oluşan devlet yapısı ve anlayışı, azınlıkları tedirgin etmiş ve Buhara Yahudileri gibi çeşitli azınlıkların göç oranında önemli bir artış yaşanmıştır. Sovyetler Birliği'nin dağılmasını takip eden 5-6 yıl içinde binlerce Yahudi, yüzyıllardır yaşadıkları toprakları terk ederek İsrail, ABD, Kanada, Avustralya ve Avrupaya göçerek Semerkant'tan ayrılmış geride az sayıda Buhara Yahudisi kalmış ve bu süreç yetkililerce engellenememiştir. Günümüzde Semerkant'ın doğusunda bugün sadece birkaç ailenin kaldığı Buhori dilini konuşan büyük bir Buhara Yahudisi mahallesi bulunur.
Kardeş şehirler

Horasan'daki Kardeş Şehirler;
Belh Afganistan
Nişabur İran
Merv Türkmenistan
Buhara Özbekistan
Diğer Şehirler:
Eskişehir Türkiye
İstanbul Türkiye
İzmir Türkiye
Cusco Peru
Lahor Pakistan
Lviv Ukrayna
Antalya, Türkiye
Galeri

Tarihi Semerkant, 1872 tarihli yağlı boya
Claudius Bombarnac, Leon Bennet tablosu
Şehir içi görünüm
Uzaydan Semerkant şehri
Sher-Dor Medresesi.
Sart tarlaları.
At Yarışı
İran mitolojisine göre şehrin kurucusu Feridun.
Efrasiyab arkeolojik sit alanı
Efrasiyab harabelerinde bir duvar resminden ayrıntı
Semerkant kralı Tarhun'a ait bir sikke, 7. yüzyıl sonları
Eğitimini Semerkant medreselerinde tamamlayan Ömer Hayyam.
Timur Semerkant'ta düzenlediği Toy esnasında
Rus ressam Vasily Vereshchagin, tarafından 1872'de yapılan Timur döneminde Semerkant resmi
Semerkant'ın Ruslar tarafından işgali 1868. Nikolaï Karazine.
Semerkant'ta halı ve kilim tüccarı. Ftoğraf Sergei Mikhailovich Prokudin-Gorskii, 1905-1915 yılları arasında
Semarkant halkı, 1910
Semerkant'lı öğrenciler, 1910
Semerkant'lı kızlar, 1900
Semerkant'ın uydudan görünümü Eylül 2013.
Semerkant Üniversitesi
Bibi Hanım Camii
Semerkant'ta Emir Timur heykeli
Semerkant'ın Bo'zi mahallesindeki Özbekçe(Latin) ve Tacikçe(Kiril) hoşgeldiniz tabelası.
İnceçay, Şenkaya

| İnceçay |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
İnceçayİnceçay'ın Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°47′13″N 42°18′32″E﻿ / ﻿40.78692°K 42.30894°D﻿ / 40.78692; 42.30894
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Şenkaya
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1885 m
Nüfus (2022): 125
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25360
İnceçay, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

İnceçay'ın eski adı Pancureti'dir. Pancureti (პანჯურეთი), "köpük / su köpüğü" anlamına gelen Lazca "panci" (პანჯი) kelimesinden türemiş olabilir. Bu yer adı, 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Pancuret (پنجورت) yerine metatez sonucunda Pancirot (پنجروت) biçiminde kaydedilmiştir. Nitekim Rus idaresi köyün adını 1886 nüfusu sayımında Pancuret (Панджуретъ) şeklinde yazmıştır.
Pancureti'nin yer aldığı Tao, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Osmanlı Devleti bu bölgeyi ve yerleşimi 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirmiştir. Pancureti'nin bugünkü sınırları içinde kalıntıları tespit edilen iki kilise Gürcü idaresi sırasında inşa edilmiş olabilir.
Pancureti, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre Gürcistan Vilayeti sınırları içinde Penek livasının Kamhis nahiyesine bağlı bir köydü. Nüfusu 26 Hristiyan haneden oluşuyordu. Köyde buğday ve arpa tarımı ile arıcılık yapılıyor, domuz ve koyun besleniyordu.
Pancureti köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresinde Pancuret (Панджуретъ) biçiminde kaydedilmiş olan köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köydeki 43 hanede, 141'i erkek ve 129'u kadın olmak üzere 270 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Rum olarak kaydedilmiştir. Pancuret köyünün nüfusu 1896 yılında 343 kişi, 1906 yılında ise 448 kişi olarak tespit edilmiştir. 1907 yılında Tao bölgesini gezen Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili, Pancureti'nin (პანჯურეთი) Oltu sancağından Kola bölgesine geçişte iyi bir geçite sahip olduğunu yazmıştır.
Pancureti köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Pancirot (پنجروت) adıyla Erzurum vilayetinin Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında Kömürlü nahiyesinin köylerinden biriydi ve nüfusu 281 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Kömürlü nahiyesi ve Pancirot köyü bu ilçeye bağlandı. Pancureti veya Pancirot Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla İnceçay olarak değiştirilmiştir. İnceçay köyünde 1965 yılında 552 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 281 kişi okuma yazma biliyordu.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Şenkaya Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
İnceçay köyünde Orta Çağ'dan kalma iki kilisenin kalıntıları bulunmaktadır. Köyün 500 metre güneyinde bulunan kilise görece daha iyi durumdadır. Diğer kilisenin kalıntıları ise, yerleşimin 3 kilometre kuzeydoğusunda bulunmaktadır.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 160 km, Şenkaya ilçe merkezine 46 km uzaklıktadır. Mahalle, Şenkaya'nın kuzeybatısında olup, D.060 numaralı Erzurum-Ardahan (Oltu-Göle) devlet yoluna, Yaymeşe, Uğurlu, Susuz ve Deliktaş mahalleleri üzerinden, Paşalı Mahallesi'nde 17,3 km.lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 125
2021: 129
2020: 124
2019: 134
2018: 136
2017: 131
2016: 121
2015: 115
2014: 116
2013: 116
2012: 122
2011: 128
2010: 124
2009: 127
2008: 104
2007: 120
2000: 129
1990: 238
1985: 388
1965: 552
Söğütyanı, Yakutiye

| Söğütyanı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
SöğütyanıSöğütyanı'nın Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°07′05″N 41°23′56″E﻿ / ﻿40.118°K 41.399°D﻿ / 40.118; 41.399
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Yakutiye
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 12,22 km²
Rakım: 2044 m
Nüfus (2022): 57
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25100
Söğütyanı, Erzurum ilinin Yakutiye ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı 1902  yılı kayıtlarında Ermenicede "kurt yaylası" anlamına gelen Kaylhovid, 1522 ve 1916  yılı kayıtlarında  Kelevid ya da Kelevüd olarak geçmektedir.
Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesi Dumlu Beldesi'ne bağlı olan köy, 2008 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Yakutiye ilçesine bağlanmıştır.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Yakutiye Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 27 km, uzaklıktadır. Mahalle, Yakutiye'nin kuzeydoğusunda olup, D.950 numaralı Erzurum-Artvin devlet yolu (Tortum Yolu) kenarındadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 57
2021: 61
2020: 69
2019: 82
2018: 120
2017: 82
2016: 68
2015: 76
2014: 86
2013: 117
2012: 91
2011: 99
2010: 106
2009: 110
2008: 104
2007: 97
2000: 106
1990: 147
1985: 171
1965: 162
Yolgeçti, Yakutiye

| Karasu |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
KarasuKarasu'nun Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°01′48″N 41°18′18″E﻿ / ﻿40.03°K 41.305°D﻿ / 40.03; 41.305
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Yakutiye
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 11,16 km²
Rakım: 1788 m
Nüfus (2022): 569
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25050
Karasu, Erzurum ilinin Yakutiye ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı 1885 yılı kayıtlarında Ermenicede "yağlı toprak" anlamına gelen Tsitoğ, 1522-1928 yılları arasında Sitavuğ, 1965-1922 yılları arasındaki TÜİK kayıtlarında ise Yolgeçti olarak geçmektedir. köy 2024 yılında tekrar bir isim değişikliğine uğramıştır ve yeni adı "Karasu Mahallesi" olarak değiştirilmiştir.
Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesi Dumlu Beldesi'ne bağlı bir mahalle iken, 2008 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Yakutiye ilçesine bağlanmıştır.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Yakutiye Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 17 km, uzaklıktadır. Mahalle, Yakutiye'nin kuzeydoğusunda olup, D.950 numaralı Erzurum-Artvin devlet yolu (Tortum Yolu)'na 2 km'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 569
2021: 577
2020: 616
2019: 617
2018: 622
2017: 673
2016: 683
2015: 645
2014: 722
2013: 682
2012: 641
2011: 663
2010: 665
2009: 698
2008: 731
2007: 724
2000: 881
1990: 1.084
1985: 1.202
1965: 892
Umudum, Yakutiye

| Umudum |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
UmudumUmudum'un Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°01′41″N 41°14′46″E﻿ / ﻿40.028°K 41.246°D﻿ / 40.028; 41.246
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Yakutiye
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 51,21 km²
Rakım: 1788 m
Nüfus (2022): 500
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25100
Umudum, Erzurum ilinin Yakutiye ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı 1522  yılı kayıtlarında Pağni olup, Ermenicede "pağnik", "ılıca" anlamına gelmektedir. Mahallenin adı 1902 yılı kayıtlarında ise Pağnik olarak geçmektedir. Mahalle, 1916 yılından beri bugünkü adını taşımaktadır.
Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 2008 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Yakutiye ilçesine bağlanmıştır.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Yakutiye Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 18 km, uzaklıktadır. Mahalle, Yakutiye'nin kuzeyinde olup, D.100/ numaralı Erzurum-Ağrı devlet/uluslararası yoluna (Çevre Yolu), Ortadüzü Mahallesi üzerinden, Havaalanı kavşağında, 8,9 km.lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 500
2021: 551
2020: 600
2019: 616
2018: 620
2017: 570
2016: 593
2015: 603
2014: 620
2013: 657
2012: 683
2011: 678
2010: 683
2009: 726
2008: 735
2007: 704
2000: 869
1990: 1.125
1985: 1.164
1965: 1.035
Suakacağı, Edirne

| Suakacağı |
| --- | --- |
Köy

Köyden bir görünüm
 Edirne'nin Türkiye'deki konumu
SuakacağıSuakacağı'nın Edirne'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Edirne
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 35 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 72
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0284
İl plaka kodu: 22
Posta kodu: 22130
Suakacağı, Edirne ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1904 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Lalapaşa ilçesine bağlı olan Suakacağı köyü, 23 Aralık 1970'te Edirne ili Merkez ilçeye bağlanmıştır.
Coğrafya

Köy, Edirne il merkezine 21 km uzaklıktadır. Köy, Edirne'nin kuzeyinde ve Tunca Nehri kenarındadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 72
2021: 74
2020: 79
2019: 80
2018: 78
2017: 78
2016: 78
2015: 82
2014: 89
2013: 88
2012: 97
2011: 108
2010: 102
2009: 105
2008: 103
2007: 86
2000: 127
1990: 166
1985: 168
1965: 193
Behbud Cevanşir

Aşiyan Mezarlığı'ndaki kabri
Behbud Cevanşir (d. 6 Ekim 1926 - ö. 29 Kasım 1999), baba tarafından Azerbaycan asıllı ünlü bir Türk KBB (kulak-burun-boğaz) hekimi ve ismi TED Spor Kulübü (Tenis-Eskrim-Dağcılık) ile özdeşleşmiş, kulübe büyük emekleri geçmiş bir spor idarecisidir.
Babası ve amcası 18 Temmuz 1921'de Pera Palas önünde Misak Torlakyan adlı bir Ermeni’nin suikastine uğramışlar, Azerbaycan eski İçişleri Bakanı olan amcası Behbud Han Cevanşir ölmüş, babası Cemşid Cevanşir ise ağır yaralanmıştır. İngiliz işgali altındaki İstanbul'da İngilizler davanın Torlakyan lehine dönmesi için çabalarken mağdur olan babası, iyi bir avukat bulmuş ve davayı kazanabilmiştir. Bunda Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nin kurucusu ünlü Dr. Mazhar Osman tarafından verilmiş ve Misakyan'ın işlediği cinayet esnasında akli melekelerinin yerinde olduğunu ispatlayan bir rapor da etkili olmuştur. Ancak İngilizler buna rağmen Torlakyan’ı İstanbul’dan kaçırmayı başarmışlardır. Torlakyan daha sonra Amerika'ya gitmiş ve 1968'de Kaliforniya'da ölmüştür. Behbud Han Cevanşir'in kardeşinin tuttuğu avukat Haydar Rifat'ın kızı Hamiyet ise daha sonra Behbud Cevanşir’in annesi olacaktır. Hadise ise ünlü “Torlakyan Davası” olarak tarihe geçer.
Behbud Cevanşir, 6 Ekim 1926 yılında İstanbul'da doğmuştur. 1947'de Galatasaray Lisesi'ni, 1953 yılında da İstanbul Tıp Fakültesini bitirdi. 1955-1958 yıllarında İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesinde KBB İhtisası yapar. 1958-1961 yıllarında Berlin ve Hannover Üniversitelerinde çalıştı. 1963'te Doçent, 1971 yılında Profesör olur. Özellikle Larenks Kanserleri, Çocuk İşitme Kayıpları ve Foniatri üzerinde yoğun çalışmalar yapmıştır. 1994 yılında emekli olur.
Gençliğinde Galatasaray bünyesinde tenis şampiyonlukları kazanmış, daha Tenis Eskrim Dağcılık (TED) Spor Kulübü'ne büyük gelişim kaydettiren, adı kulüp ile özdeşleşmiş başkanı olmuştur.
29 Kasım 1999 tarihinde 73 yaşında ölmüştür.
Konuyla ilgili yayınlar

Torlakyan Davası: Ermeni entrikalarının perde arkası (Murat Çulcu), Kastaş Yayınları, 1990