stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hilas

John William Waterhouse tarafından Hylas ve Su perileri (1896)
Yunan mitolojisinde, Hylas, Herakles'in (Roma'da Herkül ) refakatçisi ve hizmetçisi olarak görev yapan bir gençti. Naiadlar(su perileri) tarafından kaçırılması, antik sanatın bir temasıydı ve Batı sanatı için sık kullanılan bir konu oldu.
Soy Ağacı

Yunan mitolojisinde, Hylas Dryopians kralı Theiodamas'ın ve Orion'un kızı Menodice'nin oğluydu. Bazı rivayetlerde babası Euphemus veya Trakya kralı Ceyx'tir.
Mitoloji > Herakles

Herakles, Theiodamas'ı savaşta öldürdükten sonra, Hylas'ı silah taşıyıcısı olarak aldı ve ona bir savaşçı olmayı öğretti. Şair Theokritos (yaklaşık MÖ 300), Herakles ve Hylas arasındaki aşk hakkında şunları yazdı: "Güzel olanda güzelliği gören ilk ölümlüler değiliz. Hayır, Amphitryon'un vahşi Nemea aslanı'nı yenen bronz yürekli oğlu bile bir oğlanı severdi - bu oğlan saçları bukleler halinde sarkan büyüleyici Hylas'tı. Ve sevgili oğlu olan bir baba gibi, Hylas'a, Herakles kendisini güçlü ve ünlü yapan her şeyi öğretti."
Mitoloji > Argonotlar

Herakles, Hylas'ı da yanına alarak Argonotlar Seferine katıldı, böylece Hylas da Argonotlardan biri oldu. Misya'da Pegae bölgesinde baharın naiadları (su perileri), Hylas'ı görür görmez aşık oldu ve onu alıp kaçırdılar. Hylas, ağlayarak suyun içinde kayboldu. Hylas'ın ortadan kaybolması Herakles'i çok üzdü, bu yüzden Polyphemus ile birlikte uzun bir süre aradı. Argo gemisi, seferine onlarsız devam etti. Latin Valerius Flaccus'un Argonatikasına göre Hylas'ı bir daha bulamazlar çünkü Hylas da nymphalara aşık olur ve "onların aşkı ile gücünü" paylaşmayı tercih eder. Rodoslu Apollonios'un anlattığı versiyonda ise, deniz tanrısı Glaukos, Argonautlara "bir nymphanın Hylas'a kalbini kaptırdığını ve onu kocası yaptığını" bildirir. Öte yandan Theokritos, nymphaların, Herakles, Hylas'ın çığlıklarını duymasın diye suyun altında ağzını kapadıklarından bahseder.
Mitoloji > Rodoslu Apollonios'un Detaylı Anlatımı

Argonotlar, Kizikos Adası'ndan sonra Misya'ya vardığında dostça karşılanırlar. Hylas, Herakles'e sofra kurmak için tunç bir sürahi ile su doldurmak için yakındaki pınara gider. Ancak pınarın nymphaları Hylas'ı görür görmez ona aşık olur ve kaçırırlar. Argonotlardan Polyphemos, Hylas'ın sesini duyar ve hemen Herakles'e haber verir ve birlikte Hylas'ı aramaya başlarlar.
Ancak Argonotlar durumdan habersiz yola çıkarlar ve bir süre sonra üç arkadaşlarının kayıp olduğunu fark ederler. Telamon, Iason'u onları bile bile geride bırakmak ile suçlar ve mürettebat kavga etmeye başlar. Deniz tanrısı Glaukos gelir ve olan bitenin tanrıların isteği olduğunu söyler. Herakles, kalan görevlerine devam etmek için dönecektir, Polyphemos’un Misya'da bir ülke kuracağını ve Hylas’ın nympha ile evlendiğini söyler. Böylece tartışmayı sonlandırır.
Mitoloji > Theokritos'un Anlatımı

Iason, Argonot seferi mürettebatı olmak için tüm şehirlerden Iolkos'a en iyi savaşçıları çağırır. Alkmena'nın oğlu Herakles ve Hylas da sefere katılır. Ago gemisi kuş gibi uçarak Phasis'e ulaşır. Çimenli bir çayırda akşam yemeği yerler. Hylas, Herakles ve Telamon'a pirinç bir maşrapa ile su aramaya gider ve yerin eğim yaptığı yerde bir pınar gözüne çarpar, yemyeşil çevresinde hızla akmaktadır pınar. Kırmızı kırlangıç otu, solgun renkli baldırıkaraotu ve bataklıkta nadir bir cümbüş vardır. Pınarın havuz yaptığı yerin ortasında, su perilerini görür. Malis ve Eunica, hızla sarılır. Ardından genç Nychea delikalının eline eğilir. Hylas, maşrapasını doldurur. Ancak nymphalar, Hylas'ın duyularını sarsarlar ve onu suya düşürürler. Nymphalar onu kucağına yatırıp, kederini, büyülü sözlerle giderirler. Ancak Herakles, Hylas için endişelenir. Herakles yanından hiç ayırmadığı değneği vardır ve İskit bilmişliği ile yayını gerer. Göğsünden derin derin "Hylas" diye üç kez bağırır. Hylas sesi duyar ama insanın zor duyabileceği bir tonda cevap verir. Su, Hylas ve Herakles birbirine çok yakın olmasına rağmen onları uzaklaştırır. Herakles, dağların arasından gelen yavru geyik sesini duyar ve öldürücü bir aslan gibi hızla ayak basılmamış çalılılara girer. Aşıklar manyaktır ve Hylas'ın aşkı için düşünmeden davranır. Herakles, uzak tarlaları ve tepeleri dolaşıp, onu arar. Bu esnada Herakles, Iason'a verdiği sözü unutur. Argonotlar onları bekler ama akşam olasına rağmen Herakles dönmez. Böylece Argonotlar, onları rüzgarlı Phasis ve Colchian kumsalında bırakıp giderler.
Edebiyat

Hylas ve nymphaların hikâyesi Edmund Spenser'ın The Faerie Queene, Canto XII, Stanza 7'nin 3. Kitabında anlatılır:
Ya da o çok sevgili olan aynı zarif delikanlı

Büyük Alcides, o öldüğünde

Birçok gözyaşıyla kadın gibi ağladı,

Ve her ormanı ve her vadiyi

Hylas'ın adıyla doldurdu; Periler bile "Hylas" diye ağladı.
Hylas, Christopher Marlowe'un Edward II adlı oyununda da bahsedilir: "Hylas, Herakles'in daha fazla yas tutmadı / Sürgününden beri benim olmadın" (Perde I, Sahne I, satır 142-3) ve Oscar Wilde'da Dorian Gray'in Portresi, Bölüm 11'de: "...ve ziyafette Ganymedes ya da Hylas olarak hizmet etmesi için bir çocuğu güzelleştirdi."
Hylas, Charles Kingsley'in romanı Hypatia'nın 18. bölümünde, Gotlar tarafından kurtarılan Vali Orontes'in güvenlik için çoğunluğu kadınların yaşadığı bir eve götürüldüğü ve kendisini "İkinci bir Hylas" olarak gördüğü zaman bahsedilir.
Hylas, Thomas Hardy'nin Çılgın Kalabalıktan Uzakta'da da bahsedilmiştir. : "Tekrar seslendi: vadiler ve en uzak tepeler, denizcilerin Mysia kıyısındaki kayıp Hylas'ı çağırdıkları zamanki gibi çınladı; ama koyun yoktu."
Theocritus'un İdil 13'ü, MÖ 300 dolaylarında Hylas'a adanmış bir şiir. P. Oksi. 694, MS 2. yüzyıl.
Hylas ve nymphalar, Roma Galya'dan mozaik (3 yüzyıl)
Kaynakça

| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb13771325n (data)  GND: 121408094  LCCN: no2017123853  NLI: 987007361474105171  RERO: 02-A010097574  SUDOC: 066877423  VIAF: 868820   WorldCat (LCCN): no2017-123853 
↑  Apollonius Rhodius, Argonautica 1.1213 with scholia on 1.1207
↑  Propertius, Elegies 1.20.6 29 Ekim 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
↑  Hyginus, Fabulae 14 29 Mart 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
↑  Scholia, ad Theocritus, Idylls 13.7
↑  Antoninus Liberalis, Metamorphoses 26
Ölüm mangası

Nazi Almanyası'nın Polonya'yı işgali sırasında ölüm mangası tarafından kurşuna dizilen 56 Polonyalı sivil.
Ölüm mangası; cinayetler, işkence, kayıplar ve yargısız infaz gibi bir hükûmet veya örgüt tarafından sessizce gizlenen gizli eylemler yürüten silahlı bir gruptur.
Tarihsel olarak ölüm mangaları Rus İç Savaşı sırasında Kızıl Terör'ün bir parçası olarak Bolşevik Çeka'ya kadar geriye gitmektedir. Nazi Almanyası tarafından Einsatzgruppen birlikleri Holokost'un bir parçası olarak kullanılmıştır. Soğuk Savaş ve sonrası dönemde özellikle Latin Amerika, Orta Doğu, Afrika ve Asya'da yaşanan olaylar ile özleşmiştir.
Konuyla ilgili yayınlar

Death squad: The anthropology of state terror24 Ekim 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Jeffrey Sluka (ed), University of Pennsylvania Press, 1999
Death squads in global perspective: Murder with deniability16 Ekim 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Bruce Campbell and Arthur Brenner (eds), Palgrave Macmillan, 2003
The political economy of death squads: Toward a theory of the impact of state-sanctioned terror11 Ağustos 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. T David Mason and Dale A Krane, International Studies Quarterly (33: 2), 1989, pp. 175–198
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb12542652h (data)  GND: 4276333-2  LCCN: sh90001101  NLI: 987007546670305171  VIAF: 141508684
Tanatoloji

Otopsi (1890), Enrique Simonet
Tanatoloji, ölümü inceleyen bilim dalıdır. Tıbbi anlamda, "ölüm olayının incelenmesi, reanimasyon uygulamasının gereksiz olduğuna karar verebilmek için ölümün güvenilir bir şekilde meydana geldiğini ispata yarayan bir yöntem ve belirtinin araştırılması"dır. Genel anlamda ise, tanatoloji, ölümün yol açtığı veya ölüme yol açan çeşitli durumların araştırılması, ölenin sevenleri tarafından yaşanılan keder ve benzeri tecrübelerin incelenmesi ve daha geniş bir şekilde ölüme karşı toplumun tavırlarının incelenip, tanımlanmasını içerir. Disiplinlerarası bir bilim olan tanatoloji, sıklıkla hemşirelik, psikiyatri ve veterinerlik bilimlerinde uzmanlaşmış kişiler tarafından üstlenilir.
Etimoloji

Tanatoloji sözcüğünün kökeni Yunancadır. Yunan mitolojisinde ölümü temsil eden, ölümün tecessümü olan Thanatos'tur (θάνατος: "ölüm").
1946

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  19. yüzyıl  20. yüzyıl  21. yüzyıl
Onyıllar::  1920'ler  1930'lar  1940'lar  1950'ler  1960'lar
Yıllar::  1943  1944  1945  1946  1947  1948  1949
| --- | --- |
Miladi: 1946   MCMXLVI
Ab urbe condita: 2699
Asur: 6696
Bahâî: 102 – 103
Bengal: 1353
Berberi: 2896
Birmanya: 1308
Bizans: 7454 – 7455
Budist: 2490
Discordian: 3112
Ermeni: 1395   ԹՎ ՌՅՂԵ
Etiyopya: 1938 – 1939
Fransız cumhuriyetçi: 154 – 155
Hicrî: 1365 – 1366
Hint: 
 - Kali Yuga: 5047 – 5048
 - Shaka Samvat: 1868 – 1869
 - Vikram Samvat: 2002 – 2003
Holosen takvimi: 11946
İbrani: 5706 – 5707
İran: 1324 – 1 BP – MÖ 1325 BP
Juche: 35
Kıpti: 1662 – 1663
Kore: 4279
Tayland güneş: 2489
g t 
1946 bir yıldır.
Olaylar > Ocak

7 Ocak - Türkiye'de Demokrat Parti (DP) kuruldu
10 Ocak - Radyo dalgaları kullanılarak dünya ve ay arasındaki mesafe ölçüldü.
22 Ocak - Mahabad Cumhuriyeti kuruldu.
Olaylar > Nisan

10 Nisan - Japonya'da kadınlar ilk kez oy kullandı.
Olaylar > Mayıs

7 Mayıs - Tokyo Telekomünikasyon Mühendisliği Şirketi (bugünkü ismiyle Sony) kuruldu.
31 Mayıs - Varto'da meydana gelen 5.7 lik depremde 839 kişi öldü.
Olaylar > Haziran

23 Haziran - Amerikan basketbol ligi kuruldu.
Olaylar > Temmuz

21 Temmuz - Türkiye'de muhalefetin de katıldığı ilk genel ve tek dereceli seçim yapıldı.CHP 396, DP 61, Bağ. 7 milletvekilliği kazandı.
Olaylar > Kasım

4 Kasım - Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü kuruldu
Doğumlar > Şubat

5 Şubat - Charlotte Rampling, İngiliz oyuncu
15 Şubat - Yves Cochet, Fransız siyasetçi ve yazar
Doğumlar > Mart

5 Mart - Köksal Engür, Türk oyuncu (ö. 2023)
Doğumlar > Nisan

1 Nisan - Iván Faragó, Macar satranç büyükustası (ö. 2022)
Doğumlar > Mayıs

11 Mayıs - Jürgen Rieger, Alman avukat ve neo-Nazi siyasetçi (ö. 2009)
20 Mayıs - Cher, Amerikalı şarkıcı, oyuncu
Doğumlar > Haziran

15 Haziran
Demis Roussos, Yunan şarkıcı (ö. 2015)
Brigitte Fossey, Fransız oyuncu
16 Haziran - Donald Trump, ABD'nin 45. devlet başkanı, eski iş insanı
25 Haziran - Ulrik le Fevre Danimarkalı futbolcu ve teknik direktör (ö. 2024)
28 Haziran - Gilda Radner, Amerikalı oyuncu ve komedyen (ö. 1989)
Doğumlar > Temmuz

6 Temmuz
George W. Bush, ABD'nin 43. devlet başkanı
Sylvester Stallone, Amerikalı sinema oyuncusu, senarist ve yönetmen
14 Temmuz - Vincent Pastore, Amerikalı oyuncu
Doğumlar > Ağustos

7 Ağustos - John C. Mather, Amerikalı astrofizikçi
19 Ağustos - Bill Clinton, ABD'nin 42. devlet başkanı.
Doğumlar > Eylül

5 Eylül - Freddie Mercury, İngiliz sanatçı (ö. 1991)
7 Eylül - Francisco Varela, Şilili bir biyolog, filozof, sibernetikçi ve sinirbilimci (ö. 2001)
8 Eylül
Cristina Stamate, Rumen oyuncu (ö. 2017)
Aziz Sancar, Türk biyokimyacı ve Nobel Kimya Ödülü sahibi
Halil Ergün, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu
9 Eylül
Pablo Alarcón, Arjantinli oyuncu
Adrian Smith, İngiliz istatikçi
11 Eylül - Zülfü Livaneli, Türk yazar, müzisyen ve siyasetçi
Doğumlar > Ekim

1 Ekim - Ewa Kłobukowska, Polonyalı atlet
Doğumlar > Kasım

4 Kasım - Robert Mapplethorpe, fotoğraf sanatçısı
17 Kasım - Petra Burka, Kanadalı buz patenci
Doğumlar > Aralık

12 Aralık - Stanislas Lefebvre de Laboulaye, Fransız diplomat
30 Aralık - Patti Smith, Amerikalı müzisyen ve şair
Doğumlar > Ay veya günü bilinmeyenler

Pacita Abad, Filipinli ressam (ö. 2004)
Alain Boureau, Fransız tarihçi ve akademisyen
Ölümler > Şubat

5 Şubat - George Arliss, İngiliz aktör (d. 1868)
26 Şubat - Garbis Cancikyan, Ermeni şair (d. 1920)
Ölümler > Haziran

29 Haziran - Arthur Castrén, Fin siyasetçi (d. 1866)
30 Haziran - Nikolay Morozov, Rus bilim insanı ve Yeni Kronoloji'nin kurucusu (d. 1854)
Ölümler > Temmuz

13 Temmuz - Alfred Stieglitz, Amerikalı fotoğrafçı (d. 1864)
Ölümler > Ekim

15 Ekim - Hermann Göring, Alman siyasetçi, Reichstag Başkanı ve savaş suçlusu (d. 1893)
Ölümler > Ay veya günü bilinmeyenler

Dion Fortune, İngiliz okültist ve yazar
Nobel Ödülü kazananlar

Barış – Emily Greene Balch, John Mott
Edebiyat – Hermann Hesse
Fizik – Percy W. Bridgman
Kimya – James B. Sumner, John Howard Northrop, Wendell Meredith Stanley
Tıp – Hermann Joseph Muller
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: sh96009237  NKC: ch969052  NLI: 987007566180905171
Nicky Gavron

| Nicky Gavron |
| --- | --- |

3. Londra Belediye Başkanı Yardımcısı
Görev (14 Haziran 2004-4 Mayıs 2008)
Başkan: Ken Livingstone
Yerine geldiği: Jenny Jones
Yerine gelen: Richard Barnes
1. Londra Belediye Başkanı Yardımcısı
Görev (16 Mayıs 2000-16 Mayıs 2003)
Başkan: Ken Livingstone
Yerine geldiği: Yeni makam
Yerine gelen: Jenny Jones
Londra Parlamentosu Üyesi
Görev (10 Haziran 2004-8 Mayıs 2021)
Seçim bölgesi: Ek Kontenjan
Görev (4 Mayıs 2000-10 Haziran 2004)
Yerine geldiği: Yeni makam
Yerine gelen: Joanne McCartney
Seçim bölgesi: Enfield and Haringey
Kişisel bilgiler
Doğum: Felicia Nicolette Coates Kasım 1941 Worcester, Worcestershire, İngiltere
Ölüm: 30 Ağustos 2024 (82 yaşında) Londra, İngiltere
Ölüm nedeni: Doğal nedenler
Milliyeti: İngiliz
Partisi: İşçi Partisi
Evlilik(ler): Robert Gavron (e.1967;b.1987))
Bitirdiği okul: Worcester Kız Gramer Okulu Courtauld Enstitüsü
Mesleği: Siyasetçi ve eğitimci
Felicia Nicolette C. Gavron (kızlık soyadı Coates, Kasım 1941, Worcester, Worcestershire - 30 Ağustos 2024, Londra, İngiltere), İngiliz siyasetçi ve eğitimcidir.
Hayatı

Gavron, Kasım 1941'de Worcester, Worcestershire, İngiltere'de doğdu.
Worcester Kız Gramer Okulu ve Londra'daki Courtauld Enstitüsü'nde öğrenim gördü. Ardından Güney Londra'daki Camberwell Sanat Okulu'nda öğretim görevlisi olarak çalıştı.
İşçi Partisi'nden siyasete girerek 2000-2021 yılları arasında Londra Parlamentosu'nda delege ve 2000-2008 yılları arasında iki dönem Londra Belediye Başkanı Yardımcısı olarak görev almıştır.
1967-1987 yılları arasında evli olduğu 2015'te ölen siyasetçi eşi Robert Gavron'dan dört çocuk sahibi olan
Gavron, 30 Ağustos 2024'te Londra, İngiltere'de doğal nedenlerden 82 yaşında ölmüştür.
Otopsi

Ayrıca bakınız: Nekropsi (patoloji)

Otopsi, bir cesedin ölüm nedenini ve şeklini belirlemek için diseksiyon yoluyla kapsamlı bir şekilde incelenmesini içeren cerrahi bir prosedürdür. Araştırma veya eğitim amaçlı mevcut olabilecek herhangi bir hastalık veya yaralanmayı değerlendirmek için yapılabilir.
Otopsiler genellikle patolog adı verilen uzman bir tıp doktoru tarafından yapılır. Ölümlerin yalnızca küçük bir kısmında belirli koşullar altında otopsi yapılması gerekir. Çoğu durumda, bir tıp doktoru veya adli tıp görevlisi ölüm nedenini belirleyebilir.
Otopsi genellikle ailenin isteği üzerine yazılı izin vermesi nedeniyle yapılır. Adli vakalarda ise savcının isteği üzerine otopsi yapılır ve aileden izin alınması gerekmemektedir. Genellikle Cumhuriyet Savcısı tarafından şüpheli ölüm neticesinde öncelikle ölü muayene işlemi yapılır. Ölü muayene işlemi adli tabip refakatinde gerçekleşir ve sadece ölünün dış muayenesidir. Eğer Adli tabip ölüm muayene işlemi sonucunda kesin ölüm sebebini bildiremez ise, Cumhuriyet Savcısı ölümün kesin sebebi için Adli Tıp Kurumu'na sistematik otopsi yapılması için gönderir.
Türkiye'de otopsi

Türkiye'de otopsi ve postmortem incelemelerin gelişimi, başta dinî sebeplerden dolayı Avrupa'dan neredeyse 500 yıl sonra; 17. yüzyılda başlamıştır. 17. yüzyılda batılılaşma hareketlerinin başlamasıyla birlikte tıp eğitimi veren bir kurum açılması düşünülmüştür fakat bu dönemde ölü üzerinde inceleme yapmak, mezar açmak gibi işlemler dine uygun olmadığı gerekçesiyle yasaktır. Bu yasak 19. yüzyılda II. Mahmut tıp alanındaki ilk batılılaşma hareketini başlatana kadar devam etmiştir. Sultan Abdülmecid zamanında bu yasak, sadece eğitim amacıyla ve sadece Hristiyan ölülerin üzerinde otopsi yapılmasına izin verilecek şekilde değiştirilmiştir. Türkiye'de ilk otopsi 1843 yılında Dr. Charles Ambroise Bernard tarafından İstanbul Avusturya Hastanesi'nde başına sırık düşmesi sonucu ölen Hristiyan bir işçi üzerinde yapılmıştır. Kayıtlarda bu otopsiyi tıp öğrencilerinin de izlediği geçmektedir.
Iwo Jima Muharebesi

"Detachment" harekâtı
Iwo Jima Muharebesi (Japonca: 硫黄島の戦い Iwo Tō no tatakai / Iwo Jima no tatakai, İngilizce: Battle of Iwo Jima), 19 Şubat 1945 - 26 Mart 1945 tarihlerinde Pasifik Okyanusunda bulunan Iwo Jima adlı küçük bir adada Japon İmparatorluğu ile Amerika Birleşik Devletleri arasında meydana gelen çatışmadır. 1945 yılı Şubat ayında Amerikan birlikleri Japon ana vatanından sadece 1200 km uzaktaki bir adaya toplanmıştı. Iwo Jima; 21 km²  büyüklüğünde volkanik bir ada. Ama Japon ana vatanının istilası için hayati önem taşıyan 2 hava alanına sahipti. İkinci Dünya Savaşının sembol fotoğrafı olan ABD askerlerinin  bayraklarını bir tepeye dikmelerini gösteren fotoğraf bu  muharebe esnasında çekilmiştir.
ABD, deniz ve hava kuvvetleri üstünlüğü ile kuşattığı adayı Japonlara ağır kayıp verdirerek almıştır. Japonlar bu küçücük adaya asker yığmış, tüneller ve mağaralar kazmıştır. Ama hiçbiri ABD deniz güçlerinin açtığı ateşten kurtulamamıştır. Amerikan zayiatının Japon zayiatını geçtiği tek cephe Iwo Jima olmuştur.
Planlama ve hazırlık > Japon hazırlıkları

Haziran 1944'te, Korgeneral Tadamichi Kuribayashi, Iwo Jima'nın savunmasını yönetmekle görevlendirildi. Kuribayashi, Japonya'nın savaşı kazanamayacağını biliyordu, ancak Amerika Birleşik Devletleri ve Avustralyalı ve İngiliz müttefiklerinin Japonya Ana Adalarının işgalini gerçekleştirmeyi yeniden düşünmesi için Amerikan kuvvetlerine büyük kayıplar vermeyi umuyordu. .
Kuribayashi Peleliu Savaşı 'nda savunmadan ilham alırken, Japon askeri doktrininden kopan bir savunma tasarladı. Sahildeki savunmasını direkt olarak çıkarmayla yüzleşmek için kurmak yerine, ağır makineli tüfek ve topçu gibi statik ve ağır silahları kullanarak güçlü, karşılıklı destek derinlemesine savunma yarattı. Takeichi Nishi 'nin zırhlı tank ları kamufle edilmiş topçu mevzileri olarak kullanılacaktı. Dağı ana güçlere bağlayan tünel hiçbir zaman tamamlanmadığı için, Kuribayashi adanın güney bölgesini kuzeyde inşa edilen ana savunma bölgesi ile yarı bağımsız bir bölge olarak Suribaçi Dağı içinde ve çevresinde organize etti. Beklenen Amerikan deniz ve hava bombardımanı, hazırlanan mevzileri birbirine bağlayan geniş bir tünel sisteminin yaratılmasına yol açtı, böylece temizlenmiş bir korugan yeniden işgal edilebilirdi. Bu sığınak ve korugan ağları savunmayı destekliyordu. Örneğin, Airfield Number 2'nin doğusunda bulunan The Nano Bunker (Southern Area Islands Naval Air HQ), Japonların üç ay dayanması için yeterli yiyecek, su ve cephaneye sahipti. Sığınak 90 fit derinliğindeydi ve çeşitli yönlerde tüneller vardı. Kompleksin içinde su, gazyağı ve jeneratörler için akaryakıt ile doldurulmuş yaklaşık 500 55 galonluk varil bulunuyordu. Radyolar ve aydınlatmanın yeraltında çalıştırılması için benzinle çalışan jeneratörlere izin verilir.
Amerikalıların istila ettiği 19 Şubat 1945'e kadar, planlanan 27 kilometre (17 mi) tünel ağının 18 kilometre (11 mi) kazılmıştı. Nanpo Sığınağının yanı sıra, 75 fit derinliğinde çok sayıda komuta merkezi ve kışla vardı. Birlik hareketinin tespit edilmeden çeşitli savunma pozisyonlarına gitmesine izin verilen tüneller.
Adanın her yerine kara mayını ile birlikte yüzlerce gizli top ve havan mevzisi yerleştirildi. Japon silahları arasında 320 mm tıkaç havan ve çeşitli patlayıcı roket s.
Bununla birlikte, Japon arzı yetersizdi. Askerler, bir tümen tarafından tek bir angajman için yeterli olan standart mühimmat sayısının% 60'ı ve dört ay boyunca yiyecek ve yem sağlandı.
Çok sayıda Japon keskin nişancı ve kamufle makineli tüfek pozisyonları da kuruldu. Kuribayashi, savunmaları özel olarak tasarladı, böylece Iwo Jima'nın her parçası Japon savunma ateşine maruz kaldı; ayrıca düşman filosuna karşı kullanması için bir avuç  kamikaze  pilotu aldı. [kaynak belirtilmeli] Üç yüz on sekiz Amerikalı denizci, "kamikaze" saldırıları sırasında öldürüldü. savaş. Ancak, isteğine rağmen, Kuribayashi'nin Honshu 'daki üstleri ona bazı plaj savunmaları kurmasını emretti. [kaynak belirtilmeli]
Planlama ve hazırlık > Amerikan hazırlıkları

Bu kolay olacak. Japonlar Iwo Jima'yı savaşmadan teslim edecek.
15 Haziran 1944'ten itibaren U.S. Donanma ve U.S. Ordu Hava Kuvvetleri, Pasifik tiyatrosundaki en uzun ve en yoğun olacak olan Iwo Jima'ya karşı deniz bombardımanı ve hava saldırıları başlattı. Bunlar bir kombinasyon içerecektir  dokuz aydır devam eden deniz topçuları bombardıman ve hava bombardımanları. 17 Şubat'ta, muhrip eskortu USS  Blessman  keşif için Sualtı Yıkım Ekibi 15'i (UDT-15) Blue Beach'e gönderdi. Japonlar piyade onlara ateş ederek bir Amerikan dalgıcısını öldürdü. 18 Şubat akşamı,  Blessman  bir Japon uçağından çıkan bombayla vuruldu ve 15 UDT üyesi de dahil olmak üzere 40 denizci öldü.
Kuribayashi'nin tünel savunma sisteminden habersiz olan Amerikalıların çoğu, Japon garnizonlarının çoğunun sürekli bombalama baskınlarında öldürüldüğünü varsaydı.
Planlama ve hazırlık > İniş öncesi bombardıman

Deniz İniş Kuvvetleri Komutanı Tümgeneral Harry Schmidt Şubat ortasından hemen önce adanın 10 günlük ağır bombardımanını talep etti amfibi saldırı. Bununla birlikte, Amfibi Destek Kuvveti (Görev Gücü 52) komutanı Tuğamiral William H. P. Blandy, böyle bir bombardımanın, çıkarmadan önce gemilerinin mühimmatını doldurması için zaman vereceğine inanmadı; bu nedenle Schmidt'in talebini reddetti. Schmidt daha sonra dokuz gün bombalama talebinde bulundu; Blandy yine reddetti ve üç günlük bir bombardımanı kabul etti. Bu karar, denizciler arasında çok sert duygular bıraktı. Savaştan sonra, Lieut. General Holland M. "Howlin 'Mad" Smith, komutan Sefer Birlikleri (Schmidt'in Beşinci Amfibi Kolordusundan oluşan Görev Gücü 56), Müttefik ada kampanyasının tamamı.
Her ağır savaş gemisine, tüm gemilerle birlikte tüm adayı kaplayan ateş etmek için bir alan verildi. Her savaş gemisi, belirli bir süre durmadan önce yaklaşık altı saat ateş etti. D eksi 3'teki kötü hava, o günün bombardımanı için belirsiz sonuçlara yol açtı. D eksi 2'de, Japonların topçu pozisyonlarını hazırlarken harcadıkları zaman ve özen netleşti. Ağır kruvazör USS  Pensacola  kıyı bataryalarının menziline girdiğinde, gemi 6 kez çarptı ve 17 mürettebat öldü. Daha sonra, bir su altı yıkım ekibi 'ni indirmeye çalışan 12 küçük araç, Japon mermileriyle vuruldu ve çabucak emekliye ayrıldı. Bu gemilere yardım ederken, destroyer USS  Leutze  de vuruldu ve 7 mürettebat öldü. D eksi 1'de Amiral Blandy'nin topçuları bir kez daha yağmur ve bulutlar tarafından engellendi. General Schmidt, "Gün ışığında yalnızca 34 saat boyunca yaklaşık 13 saat ateş desteği aldık" diyerek duygularını özetledi.
Sınırlı bombardıman, Japonların yoğun bir şekilde kazılması ve güçlendirilmesi nedeniyle düşman üzerinde şüpheli bir etkiye sahipti. Ancak, bombalama sırasında birçok sığınak ve mağara tahrip edildi ve bu da ona sınırlı bir başarı sağladı. Japonlar Mart 1944'ten beri bu savaşa hazırlanıyordu ve bu onlara önemli bir avantaj sağladı. Zamana göre  iniş, Iwo Jima açıklarında yaklaşık 450 Amerikan gemisi bulunuyordu. Tüm savaş yaklaşık 60.000 U.S. Denizciler ve birkaç bin ABD Deniz Kuvvetleri Deniz Kızı.
İlgili filmler

Atalarımızın Bayrakları Fragman 18 Haziran 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Iwo Jima'dan Mektuplar Fragman 17 Mayıs 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Galeri

Iwo Jima Muharebesi sırasında Amerikan askerleri tarafından ele geçirilmiş bir
Iwo Jima'da Amerikan askerleri
Washington'daki, ABD deniz piyadelerinin Iwo Jima'ya bayrak dikmelerini gösteren anıt
Suribayachi Dağına dikilen bayrak.
Lieut. Gen. Tadamichi Kuribayashi