Şirketokrasi
Perkins'in Kitabında Geçen Uluslararası Şirketokrasi Aşamaları > Birinci evre: Ekonomik kuşatma (ekonomi tuzağı) evresi;

ilk aşamada hibe vs. yardımlarla, Barış Gönüllüleri gibi sivil gibi gözüken oluşumlarla ilgili ülkenin içine nüfuz edilip güven kazanılır. Ancak bu verilen paralar aynı zamanda o ülkenin şirketlerine vs.ye yarar sağlayacak biçimdedir. Şirketokrasi uygulanacak ülkeye katma değer sağlamayacak veya az sağlayacak onu uygulayan ülkeye ve onun güdümündeki şirketlere bağımlı kılacak yatırımlar tercih sebebidir. Öte yandan  rüşvet vs. yolsuzluk mekanizmaları kullanılarak ülkede siyasi sistem içinde yozlaşma yapılması ve şirketokrasi uygulayan devlet yanlısı iktidar, basın ve muhalefetin uygulanan/uygulanacak devlet yönetimde söz sahibi olmasının sağlanması da hedeflenmektedir.
ikinci aşamada büyük inşaat projeleri ve alt yapı projelerinin bu devletlerde yapılmasını sağlamaktır. Otoyollar, termik santral, hidroelektrik santrali, rezidans, havalimanı gibi projeler vaatlerle gelinir. Bunun gayri safi milli hasıla yı yükselteceğine devletler/o ülkedeki halk inandırılır ve devletler borçlandırılır. Ancak sorun şudur burada verilen krediler şartlıdır, verilen krediler karşılığında sömüren devletin firmalarının ürünlerinin kullanılması istenebilmektedir. Öte yandan bu tür projelerdeki kazançlar, hedefler genelde saptırılmıştır, gayrisafi milli hasıla asla hedeflenen şekilde yükselmeyecektir. Yap işlet devret tarzı ihalelerle veyahut esas iş ve yan işler Avrupa Birliği, ABD firmaları veyahut bu ülkelerle ilişkili ortaklı firmalara verilerek buradaki kazancın ilgili yabancı firmalarda kalması sağlanmaktadır. Neticede esaslı ve halka sürekli istihdam ve gelir sağlayıp bir katma değer getirmeyen, ihracatını yükseltmeyen, bu projeler yüzünden büyük borç altına giren gelişmemiş veyahut gelişmekte olan ülke bu borçlarını kapatmak için daha fazla borçlanma yoluna gidecektir. En sonunda da borçlarını ödemeyecek duruma gelecektir. Bu durumda 3.aşamaya geçilecektir.
üçüncü aşamada, ilgili şirket veya firmalar, İMF gibi kurumlarca zor durumdaki (kredi notu düşen) ülkeye verilecek kredi karşılığında özelleştirme yapması, borcuna karşılık belli kurumların verilmeye zorlanması sağlanmaya çalışılır; zor durumdaki ülkenin bu talepleri reddetmesi halinde başkaca sorunlarla karşı karşıya kalması isyan, iç karışıklık vs.ile karşı karşıya kalacağından genelde bu talepleri kabul eder.İmtiyazları güdümlü şirketlere vermek zorunda kalırlar.
Sonuç olarak dördüncü aşamada hedeflenen ekonomik kaynakları sömürülen, sömüren ülkenin mallarına pazar haline getirilen veya ucuz işgücü ile üretilen malların yurtdışına pazarlanmasına karşın kazancın halkta değil sömüren ülke şirketlerinde kaldığı bir ülke, ekonomik bir sömürge haline getirilir. Ülkede petrol vs.tüm üretim ve doğal kaynakları ilgili sömüren devletler güdümündeki şirketlerin eline geçer, bu şirketler büyük imtiyazlar elde eder. Siyasette de bu devletler güdümündeki kişiler işbaşında tutulur. Perkins buna örnek olarak Amerika'ya sürekli petrol sağlanmasını garantileyen, Suud Hanedanı'nın hükümranlığını korunmasını örnek vermektedir. (s.180) Aynı şekilde o devletteki adalet, eğitim vs. sistemlerinde gelişmiş ülkelere sömürge olacak şekilde düzenlenmesi de sağlanır. Bu aşamanın sağlanması için Perkins'e göre ABD "ekonomik tetikçi" denilen ekonomik bilgisi yüksek bu iş için eğitilen ve çalıştırılan kişileri casus olarak kullanmaktadır.
Eğer bu ekonomik kuşatma evresinde sorunlar çıkarsa kesintiye uğrarsa bu durumda bu ekonomik kuşatma evresinin tekrar sağlanmasını veya devamını sağlamak üzere 2. ve 3. evreler sırasıyla devreye sokulacaktır.