stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2004 Yaz Olimpiyatları'nda okçuluk

| --- | --- |
2004 Yaz Olimpiyatları'nda Okçuluk
  
Tarih: 15-21 Ağustos 2004
← 2000: 2008 →
2004 Yaz Olimpiyatları'nda okçuluk karşılaşmaları 15-21 Ağustos 2004 tarihleri arasında Atina'daki Panathinaiko Stadyumu'nda düzenlendi. Kırk üç ülkeden yüz yirmi sekiz okçu, bu oyunlarda dört altın madalya etkinliğinde (erkekler ve kadınlar için bireysel ve takım etkinlikleri) yarıştı.
Genellikle Kallimarmaro olarak adlandırılan Panathinaiko Stadyumu, ilk modern Olimpiyat Oyunlarına (1896) ve hatta daha önce Antik Yunanların Panathenean Oyunlarına ev sahipliği yapmıştır. Uluslararası Okçuluk Federasyonu başkanı James Easton'ın talebiyle tarihi stadyumda, tarihi ve doğal güzelliğinin halkı spora çekmesi umuduyla okçuluk etkinlikleri düzenlendi.
Otoritelerin hem takım hem de bireysel şampiyonluklar için en büyük şansı tandıkları, 1988 Seul ve 2000 Sydney olimpiyatlarında büyük başarı kazanan Güney Koreli okçular, yarışılan dört altın madalya etkinliğinin üçünde altın kazandı. 2000 Sydney Olimpiyatları'nda 17 yaşındayken 18 atışta 173 puan alarak altın madalyayı kazanan Güney Koreli sporcu Yun Mi-Jin, bireysel yarışlarda yarı finale yükselememesine rağmen takım yarışında altın madalya kazandı.
Bu oyunlarda, sıralama turlarındaki kötü hava koşullarına rağmen dört Olimpiyat rekoru ve birkaç başka dünya rekoru kırıldı. 12 Ağustos 2004'te Dikelya Hava Üssü Alanı'nda saat 09.30'dan itibaren yapılan sıralama müsabakalarında yarışmacılar, elde ettikleri puana göre sıralandı. İlk sırada yer alan yarışmacı 64., 2. sırada yer alan yarışmacı 63. ve diğer yarışmacılar da sıralama aynı düzende olacak biçimde ikili gruplara ayrılıp rakip oldular.
İkili müsabakaları kazananlar bir sonraki tura kaldı ve sistem, 4 okçu kalana dek sürdü. Yarı finale kalan 4 sporcu, altın, gümüş ve bronz madalya için yarıştı.
Madalya Tablosu

| Etkinlik | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| Erkekler - bireysel   Detaylar |  Marco Galiazzo |  Hiroshi Yamamoto |  Tim Cuddihy |
| Erkekler - takım   Detaylar |  Güney Kore   Im Dong-Hyun Jang Yong-Ho Park Kyung-Mo |  Çin Taipeisi  Chen Szu-yuan Liu Ming-huang Wang Cheng-pang |  Ukrayna    Dmytro Hrachov Viktor Ruban Oleksandr Serdyuk |
| Kadınlar - bireysel   Detaylar |  Park Sung-hyun |  Lee Sung-Jin |  Alison Williamson |
| Kadınlar - takım   Detaylar |  Güney Kore  Lee Sung-Jin   Park Sung-hyun   Yun Mi-Jin |  Çin  He Ying   Lin Sang   Zhang Juanjuan |  Çin Taipeisi  Chen Li-Ju   Wu Hui-ju   Yuan Shu-chi |
1996 Dünya Güreş Şampiyonası

| 1996 Dünya Güreş Şampiyonası |
| --- | --- |
Ev sahibi şehir:  Bulgaristan, Sofya
Tarih: 29-31 Ağustos
Stadyum: Universiada Spor Salonu
Düzey: Büyükler
Ülke sayısı: 20
Sporcu sayısı: 105
Şampiyonlar
Kadınlar:  Japonya
← 1995 1997 →  
1996 Dünya Güreş Şampiyonası, kadınlar serbest stil kategorilerinde 9. defa düzenlenen organizasyondur. Müsabakalara ev sahipliğini 29-31 Ağustos 1996 tarihleri arasında  Bulgaristan'ın Sofya kenti yapmıştır.
Madalya tablosu

*   Ev sahibi ülke ( Bulgaristan)
| Sıra | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Japonya | 2 | 1 | 3 | 6 |
| 2 |  Çin | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 3 |  Fransa | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 4 |  ABD | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 5 |  Rusya | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 6 |  Kanada | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 7 |  İsveç | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 8 |  Avusturya | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 8 |  Bulgaristan* | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 10 |  Çin Taipeisi | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 10 |  Norveç | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 10 |  Almanya | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Toplam (12 Ülke) | Toplam (12 Ülke) | 9 | 9 | 9 | 27 |
Takım sıralaması

| Sıra | Kadınlar serbest> Takım | Kadınlar serbest> Puan |
| --- | --- | --- |
| 1 |  Japonya | 68 |
| 2 |  Rusya | 63 |
| 3 |  ABD | 48 |
| 4 |  Fransa | 41 |
| 5 |  Kanada | 39 |
| 6 |  Çin | 32 |
| 7 |  Bulgaristan | 29 |
| 8 |  Çin Taipeisi | 29 |
| 9 |  Almanya | 25 |
| 10 |  İsveç | 23 |
Madalya özeti > Kadınlar serbest

| Kategori | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| 44 kg |  Zhong Xiue (CHN) |  Almuth Leitgeb (AUT) |  Shoko Yoshimura (JPN) |
| 47 kg |  Tricia Saunders (USA) |  Angélique Berthenet (FRA) |  Miho Adachi (JPN) |
| 50 kg |  Olga Smirnova (RUS) |  Yoshiko Endo (JPN) |  Ida Hellström (SWE) |
| 53 kg |  Anna Gomis (FRA) |  Jennifer Ryz (CAN) |  Ryoko Sakae (JPN) |
| 57 kg |  Sara Eriksson (SWE) |  Jackie Berube (USA) |  Lene Aanes (NOR) |
| 61 kg |  Mikiko Miyazaki (JPN) |  Natalia Ivanova (RUS) |  Stéphanie Groß (GER) |
| 65 kg |  Yayoi Urano (JPN) |  Doris Blind (FRA) |  Elmira Kurbanova (RUS) |
| 70 kg |  Christine Nordhagen (CAN) |  Galina Ivanova (BUL) |  Lise Golliot (FRA) |
| 75 kg |  Liu Dongfeng (CHN) |  Kristie Stenglein (USA) |  Sha Ling-li (TPE) |
Katılımcı ülkeler

20 ülkeden 105 güreşçi katıldı:
Avustralya (3)
Avusturya (3)
Azerbaycan (2)
Bulgaristan (9)
Kanada (9)
Çin (4)
Çin Taipeisi (9)
Çekya (1)
Danimarka (1)
Fransa (7)
Almanya (4)
Yunanistan (2)
İtalya (4)
Japonya (9)
Norveç (5)
Polonya (6)
Rusya (9)
İsveç (5)
Ukrayna (5)
ABD (8)
2006 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Estonya

|  2006 Eurovision Şarkı Yarışması  |
| --- | --- |
Ülke:  Estonya
Seçim süreci
Seçim adı: Eurolaul 2006
Seçim tarih(ler)i: 4 Şubat 2006
Seçilen yarışmacı(lar): Sandra Oxenryd
Seçilen şarkı: "Through My Window"
Aldığı sonuçlar
Yarı final sonucu: Yükselemedi (18.)
Eurovision Şarkı Yarışması'nda Estonya
◄2005  2007►
Estonya, Yunanistan'ın Atina şehrinde gerçekleştirilen 2006 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılımını onaylamıştır. Estonya'nın şarkı ve temsilcisi, ülkenin kamusal yayın kuruluşu Eesti Rahvusringhääling (ERR) tarafından Eurolaul adlı Ulusal Final yöntemiyle belirlenmiştir.
Ulusal Finalin kazananı "Through My Window" adlı şarkısıyla Sandra Oxenryd olmuştur.
Eurolaul 2008

Estonya Ulusal finali Eurolaul 4 Şubat 2006 tarihinde yapılmıştır.
| № | Song | Singer | Points | Place |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | It Was You | Carola Szücs | 56 | 5th |
| 2 | Open Up Your Heart | Sofia Rubina | 51 | 7th |
| 3 | Everytime I Tell You | Reverend B & Crux | 30 | 10th |
| 4 | Iseendale | Ines | 84 | 2nd |
| 5 | Sweet Separation | Aphro Tito | 33 | 9th |
| 6 | Through My Window | Sandra Oxenryd | 90 | 1st |
| 7 | Higher | Glow | 73 | 3rd |
| 8 | Be 1st | Marilin | 41 | 8th |
| 9 | Friends Will Be Friends | Noorkuu | 55 | 6th |
| 10 | Mr Right | Meribel | 67 | 4th |
Eurolaul 2008 > Estonya'nın puanları

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| 12 puan | 10 puan | 8 puan | 7 puan | 6 puan |
|  |  |   İsveç |   Letonya |  |
| 5 puan | 4 puan | 3 puan | 2 puan | 1 puan |
|   Finlandiya   Monako |  |  |   Danimarka |   İrlanda |
1956 Yaz Olimpiyatları'nda Avusturya

Avusturya, Avustralya'nın Melbourne şehrinde düzenlenen 1956 Yaz Olimpiyatları'na 29 sporcuyla (24 erkek, 5 kadın) katıldı.
Madalya kazananlar

| Madalya | Sporcu | Spor | Kategori |
| --- | --- | --- | --- |
| 3 Bronz | Max Raub Herbert Wiedermann | Kano | Erkekler K-2 1000 m |
| 3 Bronz | Alfred Sageder Josef Kloimstein | Kürek | Erkekler dümencisiz çift |
1996 Dünya Halter Şampiyonası

1996 Dünya Halter Şampiyonası, 3-11 Mayıs 1996 tarihleri arasında Polonya'nın Varşova şehrinde düzenlendi. 24 ülkeden 102 kadın sporcu katıldı.
Madalya tablosu

Büyük (Toplam sonuç) madalyalara göre sıralama
| Sıra | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Çin | 9 | 0 | 0 | 9 |
| 2 |  Çin Taipeisi | 0 | 3 | 4 | 7 |
| 3 |  Güney Kore | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 3 |  Hindistan | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 3 |  Yunanistan | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 6 |  Macaristan | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 6 |  Finlandiya | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 6 |  Rusya | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 9 |  Japonya | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 9 |  Kolombiya | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Toplam (10 Ülke) | Toplam (10 Ülke) | 9 | 9 | 9 | 27 |
Tüm madalyaların sıralaması: Büyük (Toplam sonuç) ve Küçük (Koparma ve Silkme)
| Sıra | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Çin | 23 | 3 | 1 | 27 |
| 2 |  Macaristan | 1 | 3 | 0 | 4 |
| 3 |  Finlandiya | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 4 |  Japonya | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 4 |  Kolombiya | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 6 |  Çin Taipeisi | 0 | 12 | 6 | 18 |
| 7 |  Güney Kore | 0 | 2 | 4 | 6 |
| 7 |  Hindistan | 0 | 2 | 4 | 6 |
| 9 |  Yunanistan | 0 | 2 | 3 | 5 |
| 10 |  Rusya | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 11 |  Fransa | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 12 |  Kanada | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Toplam (12 Ülke) | Toplam (12 Ülke) | 27 | 27 | 27 | 81 |
Katılımcı ülkeler

24 ülkeden 102 yarışmacı yarıştı.
Avustralya (3)
Belarus (1)
Bulgaristan (7)
Kanada (3)
Çin (9)
Çin Taipeisi (9)
Kolombiya (3)
Çekya (3)
Finlandiya (4)
Fransa (4)
Almanya (1)
Büyük Britanya (1)
Yunanistan (9)
Macaristan (6)
Hindistan (5)
İtalya (2)
Japonya (5)
Meksika (1)
Polonya (2)
Rusya (8)
Güney Kore (3)
İspanya (3)
Türkiye (1)
ABD (9)
1997 TBMM Başkanlığı seçimi

1997 TBMM Başkanlığı seçimi, Türkiye Büyük Millet Meclisinin Başkanını belirlemek için 1. ve 2. turu 14 Ekim 1997, 3. ve 4. turu 16 Ekim 1997 tarihlerinde yapılan seçimdir. 4. turda Hikmet Çetin 373 oyla TBMM Başkanı seçilmiştir.
Seçim Yöntemi

Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkan adayları, Meclis üyeleri içinden, Meclisin toplandığı günden itibaren beş gün içinde, Başkanlık Divanına bildirilir, Başkan seçimi gizli oyla yapılır. İlk iki oylamada üye tam sayısının üçte iki ve üçüncü oylamada üye tam sayısının salt çoğunluğu aranır. Üçüncü oylamada salt çoğunluk sağlanamazsa, bu oylamada en çok oy alan iki aday için dördüncü oylama yapılır; dördüncü oylamada en fazla oy alan üye, Başkan seçilmiş olur. Başkan seçimi, aday gösterme süresinin bitiminden itibaren, beş gün içinde tamamlanır.
Seçim

| Aday | Siyasi parti | Aldığı oy 1>  tur (14 Ekim 1997) | Aldığı oy 2>  tur (14 Ekim 1997) | Aldığı oy 3>  tur (16 Ekim 1997) | Aldığı oy 4>  tur (16 Ekim 1997) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Aydın Menderes | Refah Partisi | 145 | 28 | 152 | Elendi |
| Mustafa Kalemli | Anavatan Partisi | 120 | 146 | 169 | 66 |
| Ayvaz Gökdemir | Doğru Yol Partisi | 96 | 61 | Adaylıktan çekildi | Adaylıktan çekildi |
| Hikmet Çetin | Cumhuriyet Halk Partisi | 76 | 94 | 181 | 373 |
| Kâmran İnan | Anavatan Partisi | 32 | 169 | 28 | Elendi |
| Hayrettin Uzun | Anavatan Partisi | 31 | 16 | Adaylıktan çekildi | Adaylıktan çekildi |
| Ekrem Pakdemirli | Anavatan Partisi | 21 | 9 | Adaylıktan çekildi | Adaylıktan çekildi |
| Boş | Boş | 4 | 5 | 4 | 53 |
| Geçersiz | Geçersiz | 11 | 4 | 8 | 29 |
| Katılan | Katılan | 536 | 532 | 542 | 521 |
| Katılmayan | Katılmayan | 14 | 18 | 8 | 29 |
2006 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Ermenistan

|  2006 Eurovision Şarkı Yarışması  |
| --- | --- |
Ülke:  Ermenistan
Seçim süreci
Seçim adı: Görevlendirme
Seçilen yarışmacı(lar): André
Seçilen şarkı: "Without Your Love"
Aldığı sonuçlar
Yarı final sonucu: Geçti (150 puanla 6.)
Final sonucu: 129 puanla 8.
Eurovision Şarkı Yarışması'nda Ermenistan
 2007►
Ermenistan, Yunanistan'ın başkenti Atina'da düzenlenen 2006 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılmıştır. Ermenistan'ın düzenlediği Görevlendirme yöntemi doğrultusunda "Without Your Love" şarkısıyla André ülkesini Eurovision'da temsil etmeye hak kazanmıştır.
Görevlendirme

Ermeni yayıncı Ermenistan Devlet Televizyonu, Ermenistan'ı Eurovision'da temsil edecek şarkı ve şarkıcıyı seçmek için Görevlendirme yöntemini kullanmıştır.
Eurovision'da

Ermenistan yarı finalden yükselmeyi başarmıştır. Finalde Türkiye'den sonra ve Moldova'dan önce 23. sırada sahneye çıkmıştır.
Eurovision'da > Ermenistan'ın aldığı puanlar

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| 12 puan | 10 puan | 8 puan | 7 puan | 6 puan |
|   Belçika   Fransa   Hollanda   İspanya   Kıbrıs Cumhuriyeti   Rusya |   İsrail   Türkiye   Yunanistan |   Bulgaristan |   Almanya   Belarus   Ukrayna |  |
| 5 puan | 4 puan | 3 puan | 2 puan | 1 puan |
|  |  |   Arnavutluk   Birleşik Krallık   İsveç   İsviçre   Polonya |   Moldova   Romanya |  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| 12 puan | 10 puan | 8 puan | 7 puan | 6 puan |
|   Belçika   Rusya |   Fransa   Hollanda   Türkiye   Yunanistan |   Belarus   Bulgaristan   İsrail   İspanya   Ukrayna |   Kıbrıs Cumhuriyeti   Moldova |  |
| 5 puan | 4 puan | 3 puan | 2 puan | 1 puan |
|   Polonya |  |   Almanya |   Litvanya |   Romanya |
1454-1483 Osmanlı-Macar Savaşı

| g t Osmanlı-Macaristan Savaşları |
| --- | --- |
 Niğbolu (1396)  1414-21  1426-28  1437-44  1444-49  1454-83  1492-95  1521-26  1550-62  1611  1613  1658-62 
1454-1483 Osmanlı-Macar Savaşı, Osmanlı İmparatorluğu ile Macaristan Krallığı arasında 1454 yılından 1483 yılında imzalanan ateşkes antlaşmasına kadar fasılalarla ve çeşitli cephelerde süren savaş.
Balkanlardaki merkezî orduya sahip bu iki devletin askerî mücadelesi, beş yıllık (1449-1454) bir mütarekeden sonra, özellikle taraflarca tampon devletler olarak görülen Sırp Despotluğu, Eflak Prensliği, Bosna Krallığı ve Boğdan Prensliği üzerindeki hakimiyet iddiaları çerçevesinde gelişti. Bununla birlikte, taraflar eşzamanlı olarak farklı cephelerde daha büyük çaplı savaşlarla meşgul olduklarından birbirleriyle bir topyekûn savaş haline girmekten çekindiler (Osmanlılar özellikle 1463-1479 arasında Venedik, 1465-1474 arasında Karaman ve 1461-1473 arasında Akkoyunlular'la; Macarlar ise 1468-1478 arasında Bohemya ve 1477-1488 arasında Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'yla yoğun bir askerî mücadele içindeydiler).
Savaş sonunda taraflar birbirlerinden toprak alamazken, (Belgrad hariç) Sırp Despotluğu ile (Yayçe ve Srebrenitsa hariç) Bosna Krallığı toprakları Osmanlılarca ilhak edildi, Eflak Prensliği tamamen, Boğdan Prensliği ise büyük oranda Osmanlı tâbiyetine girdi. Buna mukabil, Macaristan Krallığı 1521 yılındaki Belgrad Kuşatması'na kadar 38 yıl Osmanlı saldırılarına set çektiler.
Savaş öncesi ve başlangıcı

XIV. yüzyılın sonlarından itibaren Balkanlar'da iki kudretli askerî ve siyasî güç olarak ortayan çıkan Osmanlı Devleti ve Macar Krallığı özellikle 1396 yılındaki Niğbolu Muharebesi'nden 1448 yılındaki II. Kosova Muharebesi'ne kadar defalarca savaşa girmiş ve ana ordularıyla karşı karşıya gelmişlerdi.
Bu çerçevede özellikle Sırp Despotluğu, Eflak Prensliği ve Bosna Krallığı iki devlet arasında tampon ülkeler olarak kalmış, Osmanlı ve Macar devletleri bu devletler üzerindeki nüfuz çabalarını kıyasıya sürdürmüşlerdi. Osmanlıların II. Kosova Muharebesi'ndeki kesin galibiyetiyle Macarların Osmanlı topraklarına yönelik taarruzları kaydadeğer ölçüde durmuş, taraflar 1449 yılında geçici bir ateşkesle 1437'den beri kesintisiz devam eden savaş haline bir süreliğine son vermişlerdi (1437-44 Osmanlı-Macar Savaşı'nı sonlandıran Edirne-Segedin Antlaşması birkaç aylık geçici bir barış sağlayabilmişti).
II. Mehmed 1451 yılında (ikinci kez) Osmanlı tahtına çıktığında, İstanbul'un Fethi hedefine odaklanmış, bu çerçevede Osmanlı topraklarına batıdan gelebilecek tehditlere karşı muhtelif önlemler almıştı. Bu önlemlerden birincisi askerî alanda olup, yeni bir Karaman Seferi amacıyla Anadolu'ya geçerken, bir Macar saldırısı ihtimaline karşı Rumeli Beylerbeyi Karaca Paşa’yı Sofya'ya gönderdi. Bu önlemlerden diğeri ise diplomatik alanda olup, 1449 yılından beri süren ateşkes halinin sürdürülmesine yönelikti. Bu çerçevede, Sadrazam Çandarlı Halil Paşa'ın gözetimindeki müzakereler sonucunda Osmanlı Devleti ve Macar Krallığı arasında 20 Kasım 1451 tarihinde üç yıllık bir ateşkes anlaşması imzalanmıştı.
II. Mehmed'in İstanbul'u fethettikten sonra dikkatini yönelttiği ilk bölge Sırbistan oldu. Zira, Sırp Despotu Brankoviç Alacahisar (Kruşevaç) ve çevresini zaptetmiş, ancak İstanbul'un fethedildiği haberini alınca nu bölgeyi Osmanlılara iade etmişti. II. Mehmed ise 1454 yazında Morava vadisine yaptığı seferde Omol (Omolridon) ve Sivricehisar’ı (Ostrovica) fethetti. Türk ordusu çekilince Sırplar (Kosova bölgesinde), Sırp Despotluğu'nu himaye iddiasındaki Macarlar ise (Vidin-Niş bölgesinde) karşı taarruza geçtiler ve bu şekilde beş yıllık kırılgan ateşkes hali bozulmuş oldu.
Sırbistan, Eflak ve Bosna üzerinde mücadele (1454-1464) > Sırbistan üzerinde mücadele (1454-1459)

Macar Krallığı ve Sırp Despotluğu'nun 1454'teki bu eşgüdümlü taarruzunun ardından II. Mehmed Osmanlı birliklerini 1455 yazında Sırbistan'ın güneyine yöneltti. Bu birlikler (Sırp Patrikliğinin merkezi) İpek, (gümüş madenlerine sahip) Trepça, Nobırda ve Lab vadisini ele geçirdikten sonra, Despot Brankoviç (Osmanlı kaynaklarında Vılkoğlu Brankoviç olarak geçmektedir) ateşkese razı oldu ve Vılk-ili olarak adlandırılan bölgeyi elinde tutması karşılığında Osmanlı tâbiyeti pekiştirildi.
II. Mehmed, Sırp Despotluğu'nu bu şekilde Macar Krallığı'ndan ayırmayı başardıktan sonra, müteakip sefer mevsiminde Macarların elindeki Sırp kalesi Belgrad'ı hedef aldı. Anılan kale II. Mehmed'in babası II. Murad tarafından da 1440 yılında kuşatılmış, ancak zaptedilememişti. Ancak, 1456 yılındaki Belgrad Kuşatması (4-22 Temmuz) Macar ordusunun kuşatmayı yarma harekâtı karşısında Osmanlı ordusu açısından esaslı bir yenilgiye dönüştü (Bu, Osmanlı ana ordusunun kuruluşundan beri Ankara Muharebesi'nin (1402) ardından ikinci yenilgisi oldu). Macar ordusu muzaffer çıkmakla birlikte, gerek çatışmalar sonucunda gerek çıkan salgın nedeniyle ağır kayıplara uğradı ve komutan Hunyadi Yanoş 11 Ağustos'ta hastalıktan öldü. Bununla birlikte, Osmanlılar 1521'e kadar Belgrad'a yönelmediler.
Despot Brankoviç'ten ölümünden (24 Aralık 1456) kısa süre sonra oğlu Lazar'ın da hayatını kaybetmesi (20 Şubat 1458) üzerine Sırbistan veraseti meselesi ortaya çıktı. Macar Krallığı ölen Despot Lazar'ın kızını Bosna Kralı Tomas'la evlendirip onu Macar himayesi altına alma planını uygulamaya koydular. Osmanlılar ise Gregory'yi destekliyordu. II. Mehmed 1458 ilkbaharında Veli Mahmud Paşa komutasındaki bir orduyu Prens Gregory'yle birlikte Sırbistan'a gönderdi. Bu ordu Güvercinlik dahil birçok kaleyi fethederken, Macar Kralı Matyas Corvinus da ordusuyla Semendire civarına geldi. İhtiyaten Niş'e çekilen Mahmud Paşa ile Mora Seferi'nden dönen II. Mehmed Üsküp'te buluştu. Sonbahara doğru Sultan'ın Edirne'ye dönmesinin ardından taarruza geçen Matyas Corvinus Tahtalu Muharebesi'nde Osmanlı birliklerine yenilerek Tuna kuzeyine çekildi. Bu suretle, Macar Krallığı'nın Sırbistan'ın Osmanlılarca tamamen ilhakını engelleyebilecek direnci kalmadı. II. Mehmed 1459 ilkbaharında bizzat komuta ettiği orduyla Sırbistan'ın başkenti Semendire'ye yürüdü ve burayı ele geçirdi. Bu suretle Sırbistan 1878 yılına kadar bağımsızlığını kaybetti.
Sırbistan, Eflak ve Bosna üzerinde mücadele (1454-1464) > Eflak üzerinde mücadele (1459-1462)

Sırbistan'ın ardından Osmanlı-Macar mücadelesi Bosna ve Eflak üzerinde yoğunlaştı. 1458 yılında Bosna Kralı Tomas Osmanlılara bağlılığını sunarken, müteakip yıl ise Macar Krallığı'na tâbi oldu. Keza Vlad Tepeş (Kazıklı Voyvoda) yönetimindeki Eflak Prensliği de aynı yıl Osmanlı tâbiyetini reddederek Macar Krallığı'nın korumasına girdi. 1461 yılında Osmanlı topraklarına saldıran Vlad Tepeş'e karşı müteakip sene bizzat harekete geçen II. Mehmed ordusuyla Eflak kuvvetlerini dağıtarak ülkeye tamamen hakim oldu ve III. Radu'yu (Güzel/Yakışıklı Radu) 12.000 altın vergiyle voyvoda olarak atayarak Eflak Prensliği'ni kalıcı olarak Osmanlı tâbiyetine soktu. Kaçan Vlad Tepeş ise Macar topraklarına sığındı.
Sırbistan, Eflak ve Bosna üzerinde mücadele (1454-1464) > Bosna üzerinde mücadele ve Osmanlı karşıtı ittifak (1458-1464)

Ardından ise sıra Bosna Krallığı'na geldi. II. Mehmed 1463 yılında Kral Styepan Tomaşeviç'ten vergi ve bazı kalelerin Osmanlılara teslimini talep etti. Ardından talepleri reddeden Kralın üzerine yürüdü. Yıldırım hareketı şeklinde gelişen taarruza karşı direnemeyen Bosna Krallığı'nın toprakları Osmanlılarca ilhak edildi ve yakalanan Kral Tomaşeviç idam edildi.
Osmanlıların 1459-1463 arasında Macar Krallığı'nın 60 yıla yakın bir süre tampon devletler olarak gördüğü Sırbistan, Eflak ve Bosna'yı süratle ele geçirmeleri Macar Kralı Matyas Corvinus'u harekete geçirdi. Kral Matthias, yıllardır mücadele içinde oluğu Kutsal Roma Cermen İmparatoru III. Friedrich'le 3 Nisan 1462'de varmış olduğu antlaşmayı 19 Temmuz 1463 tarihinde onayladı ve tüm askerî kabiliyetlerini Osmanlı Devleti'ne karşı seferber etme olanağına kavuştu.
Aynı yıl Mora Yarımadası'nda Argos’un yerli bir Rum papazının yardımıyla Osmanlılar tarafından alınması (3 Nisan 1463) Venedik'i Osmanlı Devleti'ne karşı savaş kararı almaya götürdü (28 Temmuz 1463). Papa II. Pius'un teşvikiyle Macar Krallığı ile Venedik arasında 12 Eylül 1463'te bir ittifak antlaşması imzalandı. 19 Ekim 1463'te bu ittifaka Papalık ve Burgundiya Düklüğü'nün de katılmasıyla bu bağlaşıklık bir Haçlı ittifakına dönüştü. Bu ittifakın paylaşım planına göre, Osmanlıların mağlup edilmesi halinde, Venedik Mora Yarımadası, Böotya, Attika ile Epir sahil bölgesini, Arnavut lideri İskender Bey Makedonya’yı alacak, eski Doğu Roma İmparatorluğu'nun (Bizans) diğer bölgeleri Rum büyüklerine verilecek, Bulgaristan, Sırbistan, Bosna ve Eflak ise Macaristan’ın olacaktı.
Bu çerçevede; Venedik Mora Yarımadası'na asker çıkartırken, Macar Krallığı da Bosna'ya taarruz etti. Kral Matyas Corvinus bizzat ordusunun başında 23 Eylül 1463'te Osmanlıların küçük bir garnizon bıraktıkları Yayçe'yi kuşattı ve üç aylık kuşatmadan sonra 25 Aralık 1463'te kaleyi zaptetti. Macarlar, Yayçe çevresinde ele geçirdikleri 60 ufak yerleşim birimini de içine alacak şekilde Yayçe Banlığını kurdular ve bir sınır bölgesi olarak teşkilatlandırdılar.
II. Mehmed; 1464 ilkbaharında Veli Mahmud Paşa'yı Venediklilere karşı Mora Yarımadası'na gönderirken, kendisi de önce Mora Yarımadası'na doğru harekete geçti, ancak Lamya'ya vardığında zaferin kazanılmış olduğunu görüp, ordusuyla Macarlara karşı Bosna'ya doğru yürüdü. Osmanlı ordusu Macar işgalindeki Yayçe'yi 10 Temmuz-24 Ağustos arasında kuşattıysa da geri alamadı. II. Mehmed'in Eylül ayından Sofya'ya çekilmesi üzerine Macar Kralı Matyas Corvinus ikinci kez Bosna'ya doğru harekete geçti ve Osmanlıların elindeki İzvornik'i kuşattı. Ancak, II. Mehmed'in bölgeye gönderdiği Veli Mahmud Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu Macar ordusunu İzvornik Muharebesi'nde mağlup ederek Kral Matthias'ı püskürtmeyi başardı.