Nicholas Mayall
120 inçlik (3.0 m) teleskop

Ayrıca bakınız: C. Donald Shane teleskobu
2. Dünya Savaşı boyunca Mayall, Lick Gözlemevi'nin geleceğini önemli ölçüde etkiledi. 1931'den beri iki yıl Mount Wilson'da asistanlık yaptıktan sonra Lick ve Berkeley'e geri döndüğünde Mount Hamilton'un daha büyük bir teleskopa ihtiyacı olduğunu düşündü. Lick'teki astronomlar 36 inçlik (0.91m) Crossley yansıtıcısı ile önemli sonuçlar elde edebilmelerinden gurur duyuyorlardı. Bu teleskopun boyutunun küçüklüğü, Mount Wilson'ın 60 inçlik (1.5 m) teleskopunun ilk ışığı görmesiyle 1908'de ortaya çıktı. Bu durum 72 inçlik (1.8 m) teleskopa sahip Dominion Astrofizik Gözlemevi'nin 1917'de açılmasıyla ve 1919'daki Mount Wilson'ın sahip olduğu 100 inçlik (2.5 m) Hooker teleskopuyla vurgulanmış oldu. Mayall küçük Crossley ile çalışmakta ustaydı, fakat ışık miktarını dokuz kat daha fazla toplayan teleskopla yarışmanın anlamsız olduğunu biliyordu. Bu durum Palomar Gözlemevi'nde 200 inçlik (5.1 m) Hale teleskopunun tamamlanmasıyla daha da kötüye gidiyordu. Lick'te Mayall ve diğer fakülte gençleri Moore ve Wright gibi fakültenin eskilerinin küçük teleskoplara çok bağlı olduğunu ve daha büyük bir yansıtıcı elde etmek için daha güçlü bir şekilde deneme yapmaları gerekiyordu.
Mayall'ın haberi olmadan, Lick gözlemevi yöneticisi William H. Wright ve ondan önceki Robert G. Aitken, 36 inçlik (0.91 m) Crossley yansıtıcısını daha büyük bir yansıtıcı ile yenilemek için gizlilik içinde para toplamayı denediler. Hem tüm özel kaynakları hem de Kaliforniya Üniversitesi rektörü Robert G. Aitken'i bütçe sağlaması için denediler. Birçok girişime rağmen, Büyük Buhran sebebiyle başarısız oldular. Ancak 1942'de Sproul Mt. Wilson'dan Paul W. Merrill'e Wright'ın yerine geçmesini teklif etti, ama bu teklif kabul edilmedi. Red cevabı ile sarsılan Sproul tutumunu değiştirdi ve vekillere savaş sona erdiğinde yeni bir teleskop için para bulma yolları arayacağını söyledi. Bu zamanlarda, Sproul savaş sona erdiğinde söz verdiği C. Donald Shane'ı Lick'in yöneticisi olarak gizli bir şekilde atadı.
Daha büyük bir teleskop için yapılan plan, üniversitenin bütçe tekliflerinin yapıldığı 1944 Eylülünde sızdırıldı. Wright ve geçici savaş dönemi yöneticisi Joseph H. Moore Sproul tarafından bütçede teklif edilen ödeneklere bağlı olarak 85 inçlik (2.2 m) ve 90 inçlik (2.3 m) yansıtıcı tasarladılar. Mayall ve Gerald E. Kron, genç Lick personelini de dahil ederek Sproul'a ne tür bir teleskop tasarlamaları gerektiğini tartışmak amacıyla bir toplantı düzenleme isteğini içeren mektup gönderdi. Aralık 1944'te Sproul'un Los Angeles'taki ofisinde buluştular. Mayall 90 inç (2.3 m)i aşmayan bir teleskop ihtiyacından bahsetti. Pasadena'da Caltech optik mağazasında neredeyse tamamlanmış 120 inçlik (3.0 m) Pyrex cam diskleri görmüştü. Bu diskler daha önce 200 inçlik (5.1 m) Palomar aynasının oto hizalama testinde kullanılmak amacıyla planlanmıştı ve bu boyutta aynalı bir Lick teleskopuna sahip olunması gerektiği konusunda Sproul uyarmıştı. Sürpriz bir şekilde bu düşünceye Sproul katılıyordu.
Shane 1945'in başında yeni bir yansıtıcı planlamak amacıyla Sproul tarafından oluşturulan komitenin başkanı oldu. Diğer komite üyeleri Mayall, Moore, Walter S. Adams ve Ira S. Bowen idi. Komite öncelikle yazışma yoluna gitti. Mayall'ın Shane'i 90 inçlik (2.3 m) teleskop yerine 120 inçlik (3.0 m) teleskop için ikna etmeye çalışması makuldu. Mayall, Pasadena'da hem teleskop tasarımı konusunda deneyimli olanlar hem de üniversite yöneticisi ve aynı zamanda profesörü olan Shane arasında bir bağlantı kurmaya çalıştı. 200 inçlik (5.1 m) projede Adams ve idari personelden, John August Anderson, Lick tasarım komitesiyle birlikte deneyimlerini, çizimlerini ve planlarını paylaştı. 6 Mart 1945'te Mayall ve Shane'in olduğu komite 120 inçlik (3.0 m) C. Donal Shane teleskopu için temel parametrelere karar verdi. 7 Mart'ta, Mt. Hamilton'da yansıtıcının nereye inşa edileceğini seçmek için Mayall; Shane, Wright ve Moore'a (6 Mart toplantısında yoktu) katıldı.