Manyetik rezonans görüntüleme
Mekanizma > T1 ve T2

Her doku, T1 (spin-kafes; yani statik manyetik alanla aynı yönde mıknatıslanma) ve T2'nin (spin-spin; statik manyetik alana çapraz) bağımsız gevşeme süreçleriyle uyarıldıktan sonra denge durumuna geri döner.
T1 ağırlıklı bir görüntü oluşturmak için, tekrarlama süresini (TR) değiştirerek MR sinyalini ölçmeden önce mıknatıslanmanın düzelmesine izin verilir. Bu görüntü ağırlıklandırma, serebral korteksin değerlendirilmesi, yağ dokusunun tanımlanması, fokal karaciğer lezyonlarının karakterize edilmesi ve genel olarak morfolojik bilgilerin elde edilmesinin yanı sıra kontrast sonrası görüntüleme için faydalıdır.
T2 ağırlıklı görüntü oluşturmak için, yankı süresini (TE) değiştirerek MR sinyalini ölçmeden önce mıknatıslanmanın azalmasına izin verilir. Bu görüntü ağırlıklandırma, ödem ve iltihaplanmayı belirlemek, beyaz cevher lezyonlarını ortaya çıkarmak ve prostat ve uterustaki bölgesel anatomiyi değerlendirmek için faydalıdır.
MRI taramalarından elde edilen bilgiler, salınımlı bir manyetik alan tarafından (örnek boyunca radyofrekans darbeleri şeklinde) bozulan nükleer dönüşlerin gevşeme hızındaki farklılıklara dayanan görüntü kontrastları biçiminde gelir. Gevşeme oranları, bir sinyalin boyuna veya enine düzlemden denge durumuna geri dönmesi için geçen sürenin ölçüsüdür.
Mıknatıslanma, B0 manyetik alanının varlığında z ekseninde oluşur, öyle ki numunedeki manyetik dipoller ortalama olarak z-ekseni toplamı ile toplam mıknatıslanma Mz ile hizalanır. z boyunca bu mıknatıslanma denge mıknatıslanması olarak tanımlanır; mıknatıslanma bir numunedeki tüm manyetik dipollerin toplamı olarak tanımlanır. Denge mıknatıslanmasının ardından, 90°'lik bir radyofrekans (RF) darbesi, xy- düzlemindeki mıknatıslanma vektörünün yönünü çevirir ve ardından kapatılır. Ancak başlangıçtaki B0 manyetik alanı hala uygulanmaktadır. Böylece, spin mıknatıslanma vektörü yavaş yavaş xy düzleminden denge durumuna geri döner. Mıknatıslanma vektörünün denge değerine (Mz) dönmesi için geçen süre, uzunlamasına gevşeme süresi (T1) olarak adlandırılır. Daha sonra bunun gerçekleşme hızı,  {\frac {1}{T1}}=R1 olacak şekilde gevşeme süresinin tersidir. Benzer şekilde Mxy'nin sıfıra dönmesi için geçen süre  {\frac {1}{T2}}=R2 oranındaki T2 dir.
Zamanın bir fonksiyonu olarak mıknatıslanma Bloch denklemleri ile tanımlanır.
T1 ve T2 değerleri değerleri numunenin kimyasal ortamına bağlıdır, dolayısıyla MRI'da kullanılabilirler. Yumuşak doku ve kas dokusu farklı hızlarda gevşer ve tipik bir taramada görüntü zıtlığı elde edilir.
| Sinyal | T1 ağırlıklı | T2 ağırlıklı |
| --- | --- | --- |
| Yüksek |  Yağ  Subakut kanama  Melanin  Protein açısından zengin sıvı  Yavaşça akan kan  Gadolinyum, manganez, bakır gibi paramanyetik veya diamanyetik malzemeler  Kortikal psödolaminar nekroz  Anatomi |  Örneğin ödem, tümör, enfarktüs, iltihap ve enfeksiyon'da olduğu gibi daha çok su içeriği  Subakut kanamada hücre dışı yerleşimli methemoglobin  Yağ  Patoloji |
| Orta seviye | Boz madde beyaz maddeden daha koyudur | Beyaz madde boz maddeden daha koyudur |
| Az |  Kemik  İdrar  BOS  Hava  Ödem, tümör, enfarktüs, iltihap, enfeksiyon, hiperakut veya kronik kanamada olduğu gibi daha çok su içeriği  Kalsifikasyonda olduğu gibi az proton yoğunluğu |  Kemik  Hava  Kalsifikasyon ve fibrozis'de olduğu gibi az proton yoğunluğu  Örneğin deoksihemoglobin, hücre içi methemoglobin, demir, ferritin, hemosiderin, melanin gibi paramanyetik malzemeler  Protein açısından zengin sıvı |