Crécy Muharebesi
Karşıt kuvvetler > İngiliz ordusu

İngiliz ordusu neredeyse tamamen İngiliz ve Galli askerlerden, VI. Philip'den hoşnut olmayan bir avuç Norman'dan ve birkaç Alman paralı askerden oluşuyordu; yabancıların sayısı muhtemelen 150'yi geçmiyordu. İngiliz kuvvetlerinin tam büyüklüğü ve bileşimi bilinmemektedir. Modern tahminler büyük farklılıklar göstermektedir; örneğin Froissart'ın Chronicles'ının üçüncü versiyonu, ilkindeki tahminin iki katından fazladır. Modern tarihçiler ordunun büyüklüğünü 7.000 ila 15.000 arasında tahmin etmişlerdir. Andrew Ayton 14.000 civarında bir rakam önermektedir: 2.500 man-at-arms, 5.000 uzun yaylı, 3.000 hobelar (hafif süvari ve atlı okçular) ve 3.500 mızraklı. Clifford Rogers 15.000 kişi olduğunu öne sürmektedir: 2.500 man-at-arms, 7.000 uzun yaylı, 3.250 hobelar ve 2.300 mızraklı. Jonathan Sumption, orijinal nakliye filosunun taşıma kapasitesinden yola çıkarak, kuvvetin 7.000 ila 10.000 civarında olduğuna inanmaktadır. Bin kadar adam sefer sonunda af vaadiyle görev yapan hüküm giymiş suçlulardı. Suçlular dahil olmak üzere İngilizlerin çoğu gaziydi; belki de yarısı kadar.
Her iki ordunun man-at-armsları da vücudu ve uzuvları kaplayan zincir zırhının altına kapitone bir gambeson giyerlerdi. Bu zırh, daha varlıklı ve deneyimli erkekler için daha fazla olmak üzere, vücut ve uzuvlarda değişen miktarlarda plaka zırhla desteklenirdi. Başlar basinetlerle korunurdu: açık yüzlü demir veya çelik miğferler, boğazı, boynu ve omuzları korumak için miğferin alt kenarına posta takılırdı. Hareketli bir viziyer (yüz koruması) yüzü koruyordu. Tipik olarak deri ile kaplanmış ince ahşaptan yapılmış kalkanlar taşınırdı. İngiliz man-at-armsların hepsi atsızdı. Kullandıkları silahlar kaydedilmemiştir, ancak benzer savaşlarda mızraklarını kargı olarak kullanmışlar, kısa mızrak olarak kullanmak için kesmişler ya da kılıç ve savaş baltalarıyla savaşmışlardır.
İngiliz ve Galli okçuların kullandığı uzun yay onlara özgüdür; ustalaşması on yıl kadar sürer ve 300 metrenin (980 ft) üzerine dakikada on ok atabilir. 2017'de yapılan bir bilgisayar analizi, ağır bodkin uçlu okların 225 metreden (738 ft) dönemin tipik plaka zırhını delebildiğini göstermiştir. Bu menzilde delme derinliği çok az olurdu; menzil kapandıkça veya o sırada mevcut olan en iyi kaliteden daha düşük zırhlara karşı tahmin edilen delme derinliği artardı. Çağdaş kaynaklar okların sıklıkla zırhı deldiğinden bahseder. Okçular standart olarak 24 okluk bir sadak taşırlardı. Savaş sabahı, adam başına toplam 72 ok düşecek şekilde her birine iki sadak daha verilirdi. Bu, maksimum hızda belki de on beş dakikalık atış için yeterliydi, ancak savaş ilerledikçe hız yavaşlayacaktı. Arka taraftaki arabalardan düzenli olarak cephane ikmali yapılması gerekiyordu; okçular da savaşa ara verildiğinde okları almak için ileri atılıyorlardı. Modern tarihçiler savaş sırasında yarım milyon ok atılmış olabileceğini öne sürmektedir.
İngiliz ordusu ayrıca sayıları bilinmeyen çeşitli barutlu silahlarla donatılmıştı: kurşun toplar atan küçük toplar; metal oklar ya da misket atan ribauldequinler; ve 80-90 milimetre (3+1⁄4-3+5⁄8 inç) çapında metal toplar atan erken bir top türü olan bumbartalar. Modern tarihçiler Crécy'de bu silahlardan ne tür ve kaç tane bulunduğu konusunda farklı görüşlere sahip olsalar da, savaş alanından bumbarta mühimmatıyla uyumlu birkaç demir top çıkarılmıştır.