Suçsuz Wehrmacht efsanesi

Almanlar 2002'de Wehrmacht sergisini protesto ettiler. Hamburg Sosyal Araştırmalar Enstitüsü tarafından düzenlenen gezici sergi, 1990'larda Alman halkı için efsaneyi aşındırmaya başladı. Pankartlarda "Alman askerlerine şan ve şeref!" yazıyor.
9 Eylül 1939'da Ciepielów Katliamı sırasında Alman 15. motorlu piyade alayının askerleri tarafından yaklaşık 300 Polonyalı savaş esiri öldürüldü.
Suçsuz Wehrmacht efsanesi (Almanca: Saubere Wehrmacht), düzenli Alman silahlı kuvveti Wehrmacht'ın, II. Dünya Savaşı sırasında Holokost veya diğer savaş suçlarına karışmadıklarını savunan iddiadır. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Alman yazarlar ve askerî personel tarafından yoğun bir şekilde desteklenen iddia, savaş suçlarının planlanması ve işlenmesinde Alman askerî komutanlığının ve düzenli ordunun suçluluğunu tamamen reddetmektedir. Nazilerin Bolşevik ve iş birlikçilerin yönettiği bir aşağı ırk olarak gördüğü Sovyet halkına karşı işlenen savaş suçları ve yürütülen imha politikası kabul edilse de bu suçlar partinin askerî birliklerine, Schutzstaffel'e (SS) atfedilir ve Alman ordusunun bu suça karışmadığı savunulur.
Temiz Wehrmacht iddiası, Federal Almanya Cumhuriyeti'nin ilk yıllarında eski Wehrmacht üyeleri tarafından dile getirilen bir anlatıya atıfta bulunur. Savunulamaz bir iddia olduğu pek çok tarihçi tarafından dile getirilmesine rağmen, bugün hâlâ geleneksel dernekler ve politik olarak sağcı yazarlar tarafından savunulmaya devam etmektedir. İddia kapsamında Wehrmacht, nasyonal sosyalizm ideolojisinden etkilenmemiş ve Nazi devletinden ayrı, politik olmayan bir kurum olarak sunulmaktadır. Wehrmacht tarafından işlenen suçlar reddedilirken bunun yerine askerî başarıları vurgulanır.
Efsane, 20 Kasım 1945 ile 1 Ekim 1946 arasında yapılan Nürnberg Mahkemeleri'nde ortaya çıkmıştır. Franz Halder ve diğer Wehrmacht liderleri, generallerin ana unsurlarını ortaya koyan "1920'den 1945'e Alman Ordusu" başlıklı muhtırasını imzaladılar. Muhtıra, Wehrmacht'ı savaş suçlarından aklamak için bir girişimdi.
Savaş sonrası dönemde, Batı Müttefik kuvvetleri artan Soğuk Savaş gerilimiyle giderek daha fazla ilgilenmeye başladı ve Batı Almanya'nın olası Sovyet tehdidine karşı yeniden silahlanmaya başlamasını istedi. 1950'de Batı Almanya şansölyesi Konrad Adenauer ve eski subaylar, Batı Almanya'nın yeniden silahlanmasını görüşmek üzere Himmerod Manastırı'nda gizlice bir araya geldiler ve Himmerod Muhtırası üzerinde anlaştılar. Bu muhtıra, Batı Almanya'nın hangi koşullar altında yeniden silahlanacağını ortaya koyuyordu: "Savaş suçluları serbest bırakılmalı, Alman askerine "hakaret" durdurulmalı ve Wehrmacht'ın dış kamuoyu algısı değiştirilmelidir." Daha önce Wehrmacht'ı Naziler olarak tanımlayan Dwight D. Eisenhower, yeniden silahlanmayı kolaylaştırmak için fikrini değiştirdi. İngilizler daha fazla dava açma konusunda isteksiz davrandılar ve zaten hüküm giymiş suçluları erken serbest bıraktılar.
Adenauer, seçimlerde gazilerin oylarını istediği ve af yasalarını çıkardığı için Franz Halder ABD Ordusu Tarih Bölümü için çalışmaya başladı. Rolü, Doğu Cephesi'nin çok ciltli bir operasyonel hesabını oluşturmak için eski Wehrmacht subaylarını bir araya getirmek ve denetlemekti. 700 eski Alman subayının anılarını-yazılarını denetledi ve efsaneyi kendi ağı aracılığıyla yaydı. Wehrmacht subayları ve generalleri, tarihî kayıtları çarpıtarak Alman ordusunu aklayıcı hatıralar yazdılar. Bu yazılar, özellikle Heinz Guderian ve Erich von Manstein'ın anıları olmak üzere, son derece popüler oldu ve efsaneyi halk arasında daha da yaygınlaştırdı.
1995 yılı iddia için Alman kamuoyunda bir dönüm noktası oldu. Hamburg Sosyal Araştırmalar Enstitüsünün, savaş suçlarına iştirak eden "sıradan" Wehrmacht birliklerinin 1.380 grafik fotoğrafını gösteren Wehrmacht sergisi, uzun süredir devam eden bir kamuoyu tartışmasına ve efsanenin yeniden değerlendirilmesine yol açtı. Hannes Heer, savaş suçlarının bilim adamları ve eski askerler tarafından örtbas edildiğini yazdı. Alman tarihçi Wolfram Wette, temiz Wehrmacht tezini "toplu yalancı şahitlik" olarak nitelendirdi. Savaş zamanının nesilleri, efsaneyi canlılık ve kararlılıkla sürdürdü. Bilgiyi bastırdılar ve hükûmet politikasını manipüle ettiler. O dönem nesillerinin ölümünden sonra, Wehrmacht'ın Nazilerin sistemik soykırımının bir parçası olmadığına dair yapılan aldatmacayı sürdürmek için yeterli sebep yoktu.
Almanya Savunma Bakanı Annegret Kramp-Karrenbauer, 20 Temmuz 1944'te Adolf Hitler'e suikast düzenlemesinin 76. yıldönümünde 2020'de şunları söyledi: "Wehrmacht erleri cesurca savaşmış olabilir, ama cesareti bir fetih, işgal ve imha ideolojisine hizmet ettiyse, o zaman boşunaydı".