stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Takımyıldız Programı
Tasarımlar > Apollo ve Space Shuttle tasarımlarıyla karşılaştırma

NASA, Takımyıldız programında uzay mekiklerinde olan ilk başta Dünya yörünge görevleri için tasarlanan tasarımları kullanmayı düşünüyordu fakat mekiği değiştirmeye çalışan programlar ve X-33 olayından farklı olarak Takımyıldız programında Apollo ve Space Shuttle programlarındaki konseptler tekrar kullanıldı.
Orion komuta modülünün şekli neredeyse Apollo komuta/hizmet modülünün şeklini anımsatır. Halbuki, farklı bölgelerde Orion gelişmiş teknoloji ile donatılmıştı. Orion'u yörüngeye taşıyacak olan Ares I fırlatma aracının dizaynı Apollo programından pek çok konsept bulundurmaktaydı.
Ares V itici roketlerinde kullanılma istenen J-2X motor dizaynı Apollo Era-Saturn V ve Saturn IB roketlerinde kullanılan J-2 motoruyla benzerlik göstermekteydi. J-2X motorunun tasarım boyunda NASA'lı mühendisler müzeleri gezdiler, Apollo-era dosyaları üzerinde araştırma yaptılar ve Apollo programında çalışan mühendis ekibiyle  iletişime geçtiler. Takımyıldız programı menajeri Jeff Hanley "Ay'a iniş ve Ay'dan kalkışın ardındaki mekaniğin büyük bir bölümünün çözüldüğünü ve bunun Apollo'dan bize bir miras olduğunu" açıkladı. Fakat, J-2X motorunun gelişim süreci sırasında görülen güvenlik önlemleri ve üst bölümdeki ağırlık artışı, bu motorun orijinal dizaynını bir köşeye atıp yeni bir J-2X dizaynı tasarlamayı gerektiriyordu.
Apollo'daki gibi Takımyıldız da Ay yörüngesiyle buluşma görev profiliyle uçmalıydı, Apollo'dan farklı olarak Takımyıldızında ekibi ulaştırdıktan sonra Dünya buluşma görevi de bulunuyordu. İnici olarak da bilinen Altair ayrı olarak uzay mekiği ve Apollo teknolojisiyle donatılmış Ares V roketleriyle fırlatılmalıydı. Orion'da ayrı olarak fırlatılmalı ve Altair ile alçak Dünya yörüngesinde birleşmesi gerekiyordu. Dahası, Apollon'dan farklı olarak Orion Ay yüzeyine indilten sonra  Ay yörüngesinde insansız olmalıydı. Görevin sonlarına doğru Altair uzay aracı Ay yörünge buluşmasında Orion uzay aracı ile birleşmeliydi. Apollo kapsülü gibi Orion kapsülü de Dünya yörüngesine döndükten sonra atmosfere girecek ve suya iniş yapacaktı.
Görevler

Apollo programında olduğu gibi Takımyıldız programının görevlerinde kendi ana uzay aracı Orion bulunuyordu. Bu görevler alçak dünya yörünge uçuşlarında uluslararası uzay istasyonuna servis sağlama, Altair ve Dünya'dan ayrılan diğer uzay araçlarına bağlanma ve son olarak Ay'ın kutup bölgelerine yapılacak insanlı uçuşlardı. Programın en önemli görevi olan Mars'a insanlı uçuş görevinin iptaline ilişkin iyi bir açıklama olmazken Dünya'ya yakın bir asteroid görevi 2008 yılında en öncelikli plandı.
Görevler > Uluslararası Uzay İstasyonu ve alçak dünya yörünge uçuşları

Ayrıca bakınız: Alçak Dünya yörüngesi
Özel tesislerin yapımından sonra Ares I/Orion'un parçaları test edilebilecek ve Kennedy Uzay Merkezi'nde bulunan Araç Montaj Binası'nda montajlanabilecekti. Bir keresinde montajlama tamamlanmış ve fırlatma için zaman belirlenmişti, Crawler Taşıyıcısı tamamlanmış olan yığını fırlatma destek kulesine ve Taşınabilir Fırlatma Rampası'na  Fırlatma Pad39B'nin dışına kadar taşıyacaktı. Ayrıca Crawler Taşıyıcısı bu yığını rampaya ulaştırmış ve fırlatıcı platform alanda bırakılmış ve Crawler taşıyıcısı da güvenli mesafeye çekilmişti.
Güvenlik önlemleri alındıktan sonra yer ekibi ikinci kısmı sıvı hidrojen (LH2) ve sıvı oksijenle (LOX) dolduracak ve kabin ekibi gerekli uzay kıyafetlerini giyip kalkıştan üç saat önce uzay aracına binmeleri gerekiyordu. Kabin ekibi içeride hazır bulunduktan ve tüm sistem kontrolleri Cape ve Houston'da bulunan görev merkezinde yapıldıktan sonra  fırlatmaya hazır olacaktı. İki günlük yörünge takibinden sonra Orion uzay aracı kalkış esnasında yük fazlalıklarından kurtularak uluslararası Uzay İstasyonuna varacaktı. Houston'dan emir alındıktan sonra Orion Uluslararası Uzay İstasyonu'na bağlanacaktı. Maksimum altı kişiden oluşan kabin ekibi Uluslararası Uzay İstasyonu'na uçuş boyunca çeşitli görev ve aktiviteler için gireceklerdi. Bu süre NASA'nın görevlerine bağlı olarak yaklaşık altı ay sürmesine rağmen bu süre dört aydan sekiz aya kadar çıkabilmekteydi. Süre tamamlandıktan sonra ekip Orion'a geri dönecek ve Uluslararası Uzay İstasyonu'yla mührü açıp ayrılacaktı.
Orion Uluslararası Uzay İstasyonu'ndan güvenli bir mesafeye ulaştıktan sonra komuta modülü (atılabilir servis modülünü atarak) tüm NASA öncül uzay araçları ve mekiklerinin de izlemiş olduğu adımları yaparak, ısı soğurabilen kalkanları kullanarak uzay aracına etki eden ısıyı savurmak ve aracı saatte 28.000 kilometre (17.000 mil/saat) hızdan 480 kilometreye (300 mil/saat) düşürecekti. Uzaydan atmosfere girme tamamlandığında bir sonraki iş fazla yükten kurtulmak olacak ve iki adet şamandıra paraşütü yaklaşık 6100 metre (20.000 fit) yükseklikte açılacak ve üç ana paraşüt açılacak ve havayastıkları nitrojenle (N2) doldurulacaktı. Nitrojen kullanma  nedenleri ise nitrojen yüksek ısıya maruz kaldığında yanmaması ve aracı denize indirebilmesinden dolayıdır. Daha sonra Komuta modülü Kennedy Uzay Merkezi'ne getirilerek gerekli bakımı yapıldıktan sonra bir sonraki uçuşlar için hazır hale getirilecekti. Apollo komuta modülü bir kez kullanılmasına karşın bir Orion Komuta Modülü yapılacak işlemler sonuncunda teoride yaklaşık on uçuşa kadar kullanılabilmektedir.
Görevler > Orion asteroid görevi

Orion asteroid görevi NASA'nın Dünya ya yakın cisimler göreviyle bağdaşlaşmaktaydı. Bu görevde normal Orion uzay aracı kullanılacaktı ve iniş modülü değiştirilen Altair Ay iniş modülüne bağlıydı. Bu görevin spesifik detayları ve ilgili dizaynlar iptal edilen Takımyıldız programı tarafından reddedilmişti. Böyle bir görev asteroidde bulunma potansiyeli olan su, demir, nikel, platin ve diğer kaynakları öğrenmemizi sağlayabilirdi. Ayrıca Dünya'yı  bu asteroidlerden yapılacak çeşitli deney, gözlem ve testlerle koruyabilecektik. Bu görev Ay'ın yanı sıra Dünya dışı cisimlere yapılacak olan ilk insanlı uçuş olabilir ve Mars'a yapılması beklenen insanlı uçuşun ilk adımı olarak görülebilirdi.
Bu görev Ay'a iniş görevi gibi benzer özellikler göstermekteydi. İniş modülü Ares V kullanılarak alçak Dünya yörüngesine ulaşmasını sağlayacaktı. Bunu takiben 2-3 kişilik ekipten oluşan Orion uzay aracı da Ares I roketiyle fırlatılacaktı (bu sayı Ay görevine göre 4 kişiye kadar çıkabilir). Orion uzay aracı iniş modülüyle ve Dünya ayrılış bölümüyle bağlanacak daha sonra da Dünya'dan ayrılış bölümü ateşlenerek Orion uzay aracını Dünya yakınındaki bir asteroide götürerek aracın üzerine inişini sağlayacak. Ardından da ekibin asteroid yüzeyine inerek araştırma yapması sağlanacaktı.
Araştırma tamamlandıktan sonra Orion uzay aracı asteroid yüzeyinden ayrılacak ve Dünya ya yaklaşır yaklaşmaz servis modülü ve iniş takımlarından kurtularak Apollo 13'te de olduğu gibi atmosfere girip Pasifik okyanusuna iniş yapacaktı.
Görevler > Orion Mars görevi

NASA Takımyıldız programının en büyük hedefi 1960 larda Apollo'nun da hedefi olan 2030'da gerçekleştirmeyi düşündükleri Mars'a yapılması planlanan insanlı iniştir. Bu  görev Takımyıldız projesinin donanımından faydalanacaktı, öncelikli olarak Orion uzay aracı (ya da Orion'un benzeri bir araç) ve Ares V kargo fırlatma aracı.
Takımyıldız fırlatma araçlarını geliştirmek için yapılan bir dizayn tasarım çalışması 2009 tamamlandı. Bu çalışmaya göre bir Mars görevi için Ares V ve ayrıca Ares I inde kabin ekibini taşıması için çoğu kez fırlatılması gerekiyordu. Mars'a ilk fırlatma zamanında 2 kargo yükü Dünya yörüngesine fırlatılacak ve Mars'a kadar gitmesi içinse termal nükleer roketler kullanılarak ekstra itiş günü sağlanacaktı. Alternatif olarak kimyasal gazlar (özellikle sıvı hidrojen ve oksijen) kullanılabilirdi, fakat bunun için çok fazla fırlatma yapılması gerekirdi. Yüklerden biri Mars yükseliş aracını içerecek bunun yanı sıra bu aracın kullanacağı kimyasal yakıtları da bulunduracaktı. İkinci kargo bölümünde ise astronotların yüzeye indikten sonra içinde yaşayabileceği bir hayat kabiniydi. İlk fırlatmadan 26 ay sonra diğer bir fırlatma zamanında kabin ekibi nükleer termal roketleri ve kimyasal itici gazlarla donatılmış olan gezegenler arası transfer aracıyla Mars'a gideceklerdi. Mars'a ulaştıktan sonra kabin ekibi öncelikle Mars'ın doğal ortama girecek ve iniş yapacaklar. Yaklaşık 500 gün  boyunca çeşitli deney ve gözlem yapacaklar. Ekip Mars'a yükseliş aracını kullanarak Mars yörüngesinde bulunan eve dönüş için kullanacakları gezegenler arası araçlarına geri dönecekler. Bu görevde de diğer görevlerde olduğu gibi Orion aracına kenetlenme prosedürleri yer alıyordu.
Görevler > Ay'a dönüşün gerekçesi

NASA resmi sitesinde insanların Ay'a geri dönmesi için gerekçe gördüğü sebepler şunlardır:
İnsan kolonizasyonunu genişletmek
Ay ile ilgili bilimsel aktivitelerin sürdürülmesi
Yeni teknoloji, uçuş operasyonları ve tekniklerini gelecekte yapılacak keşif görevleri için test etmek
Devletlerin ortak görevlerini sürdürebilmesi için barışçıl, paylaşımlı ve zorlu bir aktivite sağlamak
Araştırmalara devam ederek Dünya'mızın ekonomik havzasını genişletmek
İleride karşımıza çıkacak zorluklarla mücadele edebilmek için halkı ve öğrencilerin yardımıyla yüksek teknoloji iş gücünü arttırılması sağlamak
NASA'nın kurucusu Michael D. Griffin: "Amaç sadece bilimsel keşif değil, aynı zamanda insanlığın  Güneş sisteminden gidebildiğimiz kadar ötesine taşımak... Tek bir gezegen sonsuza dek yaşayamaz... Eğer yüzlerce, binlerce ya da milyonlarca yıl yaşamak istiyorsak diğer gezegenlerde kolonizasyon kurmamız gerekiyor ... Güneş sistemini kolonize etmek ve bir gün daha ileriye gitmek."
Haziran 2014'te ABD Ulusal Bilimler Akademisi tarafından yayımlanan raporda NASA'nın hedefleri belirtildi. Bu rapora göre kurumun şu anki işi  Birleşik Devletler'in  uluslararası alanda insanlı uzay uçuşlarını en iyi yapan ülke olma konumunu zayıflattığını ve başarısızlıklara yol açtığını vurguladı. Rapora göre insanların bir sonraki hedefi Mars'a insanlı uçuş gerçekleştirmek olmalı. Raporda, 2037 yılında ulaşılması planlanan gezegene varılabilecek yollar araştırıldı. Rapor ayrıca bu gelişmelerin arasında Ay'a tekrar dönmenin çok büyük önemi olduğunu vurguladı.
Kâr amacı gütmeyen bir kuruluş olan Uluslararası Uzay Komitesi, Ay'a geri dönüşün Birleşik Devletler uzay programının Ay ile ilgili  bilinen bilimsel bilgilerin geliştirilmesi, yeni sanayilerin yaratılması ve gelecekteki uçuşlar için gelir kaynağı sağlamak için çok önemli bir olay olduğunu dile getirdi. Ayrıca Ay'a geri dönüşün Birleşik Devletlerin şöhretini yükseltmesi için de önemli bir adım olduğunu kaydetti.
Bütçe ve iptal > Bush yönetimi

14 Ocak 2014'te, Birleşik Devletler Başkanı George W. Bush, NASA'nın insanlı uzay yolculuğuna Uluslararası Uzay İstasyonu'nun tamamlanmasının ardından devam etmesini ve Uzay Mekiği programından 2010 yılında geri çekilmelerini teklif etti. Bu öneriyle Ay'a insan ırkını yerleştirmek ve kolonize etmek ileriki uzay keşifleri için gerekli olacak olan maddi ihtiyacı azaltacaktı. Ayrıca Ay'da bulunan toprak toplanıp, işlenerek yakıt olarak kullanabilme veya nefes alınabilir havaya dönüştürmeyi de içeriyordu. Bush'a göre bu tür işlemler bize ileriye dönük uçuşlar için tecrübe sağlayacak ve yeni teknik ve sistemler geliştirmemize katkı sağlayacaktı. NASA'ya göre 2025 yılına göre düşünüldüğünde Takımyıldız programından ayrı olarak yayın ekibi ve kargo programı da dahil olmak üzere bu orijinal poliçe yaklaşık olarak 250 milyar dolar (2005 yılı ABD dolarına göre) tutacaktı. Fakat, çözülememiş teknik aksaklıklardan ve en iyi dizayn çekişmesinden dolayı NASA'nın geçerli bir çözüm bulması imkânsız hale gelmişti.
Bütçe ve iptal > Obama yönetimi

Obama'nın başkan olmasın üzerine, Takımyıldız Programı'nın mevcut bütçeyi aştığını, belirlenen programın gerisinde kaldığını ve teknolojik gelişmelerde yetersiz kaldığını belirledi. Bir görüşe göre Takımyıldız programının önceden belirlenmiş olan programa göre programın amacına ulaşması için 150 milyar dolarlık bütçeyi aştığını belirledi. Başkan Obama'nın 2009'daki görüşüne göre NASA'nın şu anki bütçesinin hem Ay'a geri dönüş hem de Mars'a insanlı yapılacak uçuş için yeterli olmadığını belirtti. Augustine paneli çeşitli öneriler sunarak iki hedef noktası belirledi. Bunlardan ilki Ay diğeri de derin uzaydı. Ayrıca iç farklı süper ağır fırlatma araçları ve de itici olarak kullanılacak kimyasal gaz ikmali üzerine çalışacak sağlam bir araştırma ve gelişmiş bir program sundu.
Bu önerinin incelenmesinin ardından kongre beyanıyla, başkan Obama Takımyıldız Programını  2011 Birleşik Devletler federal bütçesinin dışında tuttu.1 Şubat 2010'da başkan Obama'nın Takımyıldız programı için hiçbir bütçenin ayrılmayacağı kararlaştırdığı beyan yayınlandı ve 15 Nisan 2011'de bu beyan yasalaştırıldı.
Başkan Obama 15 Nisan 2010'da Florida'da yaptığı uzay konferansında bir programa katıldı. Başkan Obama'nın Takımyıldız Programını 2011 Birleşik Devletler bütçesi dışında bırakmasının ardından Obama yönetiminin eleştirilere maruz kalmasına neden oldu. Konferans sırasında bulunan başta başkan Obama, diğer üst yetkililer ve uzay uçuşları alanında yetkili kişiler Birleşik Devletlerin insanlı uzay uçuşları ve Augustine  panelinde de seçenek olarak sunulan Mars'a uygun yoldan insanlı uçuş görevi üzerine yapabileceği katkıları tartışıldı. Bu sırada başkan Obama'nın öncelikli isteği olan Orion uzay kapsülünün geliştirilerek uluslararası uzay kapsülüne yedek bir sistem geliştirilmesine devam edilecek ve 2015 yılına kadar yeni süper ağır fırlatma aracı dizaynının teslim edilmesi konularında tartışıldı.
Bütçe ve iptal > Ticari mürettebat araçları ve Artemis programı

NASA Orion uzay aracının derin uzay görevleri için geliştirilmesine devam etti. Maliyetin azaltılması için alçak Dünya yörüngesi için geliştirilmiş özel araçlar kullanılması kararlaştırıldı. Yayın ekibi geliştirme programı insanları uluslararası uzay istasyonuna ulaştırıp geri götürmek için bir veya daha fazla araç aramakta ve fırlatma araçlarının Birleşik Devlet Hava Kuvvetlerinin gelişmiş genişletilebilir fırlatma araçlarındaki gibi insan oranını içermesiydi. Özel uzay aracı şu an halen yörünge yayın transfer servis programı altında uluslararası uzay istasyonuna kargo taşıma görevi yapmaktadır.
İlave okumalar

Mari, Christopher, (Ed.) (2008). The Next Space Age. The Reference Shelf. 80. Bronx, New York: H. W. Wilson Company. ISBN 978-0-8242-1082-3. LCCN 2008036936. Erişim tarihi: 4 Temmuz 2013.
Saturn V, Uzay Mekiği ve Mekik Türevi Fırlatma Aracı araçlarının karşılaştırması (SDLVs).
Ares I'in prototip fırlatması, Ares I-X
Dünya'dan Ayrılma Kademesi
Sanatçılar tarafından çizilen Orion uzay aracı Ay yörüngesinde tasvir edilirken.
Rifampisin

Rifampisinin kimyasal yapısı
Rifampisin veya rifampin, bakterisidal etkisi olan rifamisin grubundan bir antibiyotik ilaçtır. Genellikle mikobakteri enfeksiyonlarının (tüberküloz, lepra vb.) tedavisinde kullanılmaktadır. Ayrıca metisilin dirençli Staphylococcus aureus tedavisinde fusidik asit ile beraber kullanılır. Türkiye'de Rifadin (Sanofi Aventis) ve Rifcap (Koçak Farma) markalarıyla piyasaya sürülmüştür.
Rifampisin alındıktan sonraki birkaç saat boyunca başta idrar olmak üzere gözyaşı, ter gibi vücut sıvıları kırmızıya çalan turuncu renk alabilir. Kontakt lenslerde kalıcı leke, iç çamaşırda iz bırakabilir.
Molekül 2021 yılına kadar DSÖ'nün Temel İlaçlar Listesi'nde yer almaktaydı.
Direnç kazanmış tüberküloza yol açmamak için rifampisin birkaç ay kesintisiz ve politerapide kullanılmalıdır.
Mekanizma

Rifampisin bakteri hücrelerindeki RNA polimerazı inhibe ederek (engelleyerek) mRNA'in transkripsiyonunu önler.
Hepatotoksisite

Rifampisinin yan etkileri genel olarak neden olduğu hepatotoksisite (karaciğer zedelenmesi) yüzünden oluşur. Rifampisin hepatotoksisiteye neden olduğu için karaciğer yetmezliği olanlarda kullanılmamalıdır.
Ofu-Olosega

| --- | --- |
Ofu-Olosega'nın uzaydam görünümü

En yüksek noktası
Yükseklik: 639 m (2.096 ft 5+1⁄2 in)
Çıkıntı: 639 metre (2.096 ft)
Koordinatlar: 14°10′00″G 169°37′00″B﻿ / ﻿14.16667°G 169.61667°B﻿ / -14.16667; -169.61667
Jeoloji
Dağ türü: Kalkan volkan
Ofu ve Olosega, Samoa Adaları'na bağlı Manu'a'nda bulunan volkanik adalardır. Kalkan volkanlardan oluşan ikiz adaların toplam uzunluğu 6 km ve yüzölçümü 12 km² olup nüfusu yaklaşık 500 kişidir.
Ofu'nun en yüksek noktası Tumutumu Dağı (491 m) olup Olosega'nın en yüksek noktası ise Piumafua Dağı'dır (629 m). En son volkanik patlama 1866 yılında Olosega'nın 3 km doğusunda gerçekleşti.
Kudüs (bölge)

| Kudüs bölgesi מְחוֹז יְרוּשָׁלַיִם |
| --- | --- |
İlçe
 Kudüs bölgesinin İsrail'deki konumu
Koordinatlar: 31°45′K 35°0′D﻿ / ﻿31.750°K 35.000°D﻿ / 31.750; 35.000
Ülke:  İsrail
Merkez: Kudüs
İdare
 • Bölge komiseri: Haim Yifrah
Yüzölçümü
 • Toplam: 653 km²
Nüfus (2018)
 • Toplam: 1.133.700
 • Yoğunluk: 173,53/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (DAYS)
ISO 3166 kodu: IL-JM
Kudüs bölgesi (İbranice: מְחוֹז יְרוּשָׁלַיִם, romanize: Mehoz Yeruşalim), İsrail'in bölgelerinden biridir. Bölge, ülkenin ortasında yer almaktadır. Yüzölçümü 653 km² olan bölgenin nüfusu 2018 yılı itibarı ile 1.133.700'dür. Bölgenin merkezi Kudüs'tür.
1967'den sonra İsrail'e katılan topraklar da hesaba katıldığında alan 652 km²'dir. Nüfusun %67,9'unu Yahudiler ve %30,3'ünü Araplar oluşturmaktadır. Nüfusun çoğunluğu vatandaş olmamasına rağmen İsrail yasalarınca vatandaş olma hakları vardır. Dinsel açıdan %28,3'ü Müslüman, %1,8'i Hristiyan olup %1,4'ü hiçbir kategoriye girmemektedir. Bölgenin ana kenti Kudüs'tür.
İdari alt bölgeler

| Şehirler | Yerel Konsüller | Bölgesel Konsüller |
| --- | --- | --- |
|  Kudüs  Bet Şemeş |  Abu Goş  Mevaseret Zion  Kiryat Yearim |  Mateh Yehuda |
Norveç Nobel Komitesi

Komite toplantıları düzenlenen Norveç Nobel Enstitüsü
Norveç Nobel Komitesi (Norveççe: Den norske Nobelkomité), Norveç'te 1897'de kurulan organizasyon; bir önceki yıl barış alanında insanlığa en büyük faydayı sağlayan kişi veya kuruluşa Nobel Barış Ödülü'nü vermekle görevlidir.
Nobel Edebiyat Ödülü

Ana madde: Nobel Edebiyat Ödülü
Nobel Edebiyat Ödülü, İsveç Akademisi tarafından İsveç'in başkenti Stockholm'de verilmektedir. (İsveççe: Nobelpriset i litteratur) Bu ödül, Alfred Nobel'in 1895 yılında isteğiyle ve 1901 yılından itibaren edebiyatçılara alanlarındaki olağanüstü katkıları için, Alfred Nobel'in sözleri ile "bir idealist eğilimi en farklı şekilde ifade eden yazara" verilmeye başlanan Nobel Kimya Ödülü, Nobel Fizik Ödülü, Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü ve Nobel Barış Ödülü ile birlikte beş Nobel Ödülünden birisidir. Alfred Nobel'in sözleri aslında ilk başta birçok tartışmaya neden olmuştur. İsveç dilinde 'idealisk' kelimesi 'idealistik' ve 'ideal' olarak çevrilmektedir. Bu da Lev Tolstoy ve Henrik İbsen gibi dünyaca tanınmış yazarların başlarda yazdıkları yeterince idealistik bulunmadığından ötürü bu ödülü alamamalarına yol açmıştır. Alfred Nobel'in vasiyeti gereği bu ödül Nobel Vakfı tarafından yönetilir ve İsveç Akademisi tarafından her yıl düzenlenen bir ödül töreniyle verilmektedir. Nobel Edebiyat Ödülü ilk kez 1901 yılında verilmiş, bu ödülü Fransa'dan Sully Prudhomme kazanmıştır. Her ödül sahibi, bir madalya, bir diploma ve miktarı yıllara göre değişen nakit para ile ödüllendirilir. Ayrıca yedi defa hiçbir kimseye Nobel Edebiyat Ödülü verilmemiştir (1914, 1918, 1935, 1940–1943).
Komite başkanları

Komitenin ilk başkanı Bernhard Getz olmuştur. O, 1900–1901 yıllarında bu görevi taşımıştır. Gunnar Jahn iki kez (1941–1943 ve 1945–1966) başkanlık yapmıştır. Komite başkanlarının listesi aşağıdaki gibidir:
1900–1901: Bernhard Getz
1901–1922: Jørgen Løvland
1922–1922: Hans Jacob Horst
1922–1941: Fredrik Stang
1941–1943: Gunnar Jahn
1944–1945: yoktur
1945–1945: Carl Joachim Hambro
1945–1966: Gunnar Jahn
1967–1967: Nils Langhelle
1967–1967: Bernt Ingvaldsen
1968–1978: Aase Lionæs
1979–1981: John Sanness
1982–1989: Egil Aarvik
1990–1990: Gidske Anderson
1991–1999: Francis Sejersted
2000–2002: Gunnar Berge
2003–2008: Ole Danbolt Mjøs
2009–günümüz: Thorbjørn Jagland
2012-2014 devrindeki Üyeleri

Geçerli üyeler
Thorbjørn Jagland (d. 1950), İşçi Partisinden seçilmiş eski Meclis Üyesi, Avrupa Konseyi eski Genel Sekreteri ve eski Başbakan. 2009 yılından bu yana Norveç Nobel Komitesi üyesi Başkanı.
Kaci Kullmann Five (d. 1951), Muhafazakâr Partinin eski Parlamento üyesi ve kabine bakanı. 2003 yılından bu yana Norveç Nobel Komitesi Üyesi, 2009 yılından bu yana Komitenin genel başkan yardımcısı.
Inger-Marie Ytterhorn (d. 1941), İlerleme Partisi Parlamentodaki eski üyesi. 2000 yılından bu yana Norveç Nobel Komitesi Üyesi.
Ågot Valle (d. 1945), Sosyalist Sol Partinden seçilmiş eski meclis üyesi. 2009 yılından bu yana Norveç Nobel Komitesi Üyesi.
Berit Reiss-Andersen (d. 1954), avukat.
Sekreterler

Komite Norveç Nobel Enstitüsü sekreter tarafından desteklenir. Enstitü başkanı unvanını sekreteri tutar. Sekreter komitenin bir üyesi değildir, sadece Norveç Nobel Enstitüsü'nün bir çalışanıdır. İlk sekreter Christian Lous Lange olmuştur. O, 1901–1909 yıllarında bu görevi taşımıştır. Sekreterlerin listesi aşağıdaki gibidir:
1901–1909: Christian Lous Lange
1910–1945: Ragnvald Moe
1946–1973: August Schou
1974–1977: Tim Greve
1978–1989: Jakob Sverdrup
1990–günümüz: Geir Lundestad
Bibliyografya

Fredrik Heffermehl (2008) (in Norwegian). Nobels vilje. Oslo: Vidarforlaget. ISBN 978-82-7990-074-0.
Fredrik Heffermehl (2010). The Nobel Peace Prize. What Nobel really wanted'. Sta Barbara: Praeger. ISBN 978-0-313-38744-9.
Alfred Nobel
Nobel Edebiyat Ödülü sahibi duyurusunun yapılması
Oslo City Hall
Atsız bin Uvak

Şam Kalesi
Atsız bin Uvak el-Harezmi, ayrıca al-Aksis, Atsız ibn Uvak, Atsız ibn Ok ve Atsız ibn Abak olarak da bilinir (ö. 1078 ya da 1079), 1071'de Kudüs'ü Fâtımî Halifeliği'nden ele geçirdikten sonra Filistin ve Güney Suriye'de Navakiye Türkmen Beyliği'ni kuran Harezmli Türk komutanıdır.
1076'da Şam Kalesi'ni inşa etmeye başlayacağı Şam şehrini ele geçirdi. Ertesi yıl Kahire'ye saldırısı yenilgiyle sonuçlandı ve Suriye'ye doğru devam eden Fâtımî ilerleyişi ile uğraşmak zorunda kaldı. Öte yandan Atsız'ın Mısır seferinde mağlûp olduğunu, hatta öldüğü şayiasını duyan  Selçuklu Sultanı I. Melikşah, onun yerine kardeşi Gence Valisi Tutuş'u Suriye ve Filistin Selçuklu melikliğine getirdi. Kumandası altına verilen Selçuklu emîrleri ve ordusuyla birlikte Diyarbakır civarına gelen Tutuş, Atsız'ın Mısır seferinde ölmediğini öğrenince durumu Sultan Melikşah'a bildirdi. Aldığı emir üzerine de Halep önlerine gelip 1079 yılında şehri kuşattı. Bu sıralarda, Nasrüddevle el-Cüyûşî kumandasında Mısır'dan sevkedilen kalabalık bir Fâtımî ordusu önce Filistin'i, daha sonra da Güney Suriye'yi ele geçirip Atsız'ın savunduğu Şam'ı kuşatmakta idi. Fâtımî ordusuna karşı koyamayacağını anlayan Atsız, Tutuş'u yardıma çağırmak zorunda kaldı. Halep kuşatmasını terk ederek Şam'a gelen Tutuş, Fâtımîleri geri çekilmek zorunda bıraktı ve şehre girdi. Emir Atsız itaat ettiyse de Tutuş kendisini karşılamakta geç kaldığını ve kardeşiyle birlikte bir komplo hazırladığını bahane ederek Atsız'ı yayının kirişiyle boğdurdu. Böylece Şam'ı ele geçirerek burada Suriye ve Filistin Selçuklu Devleti'ni kurdu.
Suriye ve Filistin'in büyük bir kısmını fethederek Selçuklu sınırları içine alan ve kendisine "el-melikül-muazzam" lakabı verilen Atsız, Selçuklu hanedanı gibi Oğuzların Kınık boyuna mensuptu.
Popüler kültür

2021'de TRT 1 de yayınlanmaya başlayan Alparslan: Büyük Selçuklu dizisinde Kutay Sungar tarafından canlandırılmaktadır.