Saurophaganax
Paleoekoloji

Saurophaganax, Geç Jura Kuzey Amerika'sının en büyük etoburlarından biriydi. Diğer uzunluk tahminleri daha düşük olsa da Chure de 14 metrelik bir uzunluk tahmini yapmıştır. Saurophaganax'ın bilinen fosilleri (hem olası New Mexican materyali hem de Oklahoma materyali), Morrison Formasyonunun en son üyesi olan Brushy Havzası Üyesi'nden biliniyor ve bu gözlem cinsin (Saurophaganax'ın) ilgili çevrede ya her zaman nadir olduğunu ya da Jura döneminde ilk kez oldukça geç ortaya çıktığını gösteriyor. Saurophaganax bir allosaurid için büyüktü ve çağdaşları olan Torvosaurus tanneri veAllosaurus fragilis'ten daha büyüktü. Morrison Formasyonu teropod faunasının yüzde birini veya daha azını oluşturan çağdaşlarından çok daha nadir olduğu için davranışı hakkında fazla bir şey bilinmemektedir.
Morrison oluşumu (formasyonu) çökel bilimsel olarak sığ denizel ve alüvyon çökellerinin bir dizisidir, radyometrik yaşlandırma ışığında oluşumun tabanı 156,3 milyon yıl önceye, en üstüyse 146,8 milyon yıl önceye tarihlenir ve Geç Jura döneminin geç Oxfordian, Kimmeridgian ve erken Tithonian evrelerine denk düşer. Bu oluşum, belirgin yağışlı ve kurak mevsimlerle tanımlanan yarı kurak bir ortam olarak yorumlanır. Dinozorların yaşadığı Morrison Havzası, New Mexico'dan Alberta ve Saskatchewan'a kadar uzanıyordu ve Rocky Dağları'nın ön sırasının öncüleri batıya doğru ilerlemeye başladığında oluştu. Doğuya bakan akaçlama havzalarından gelen tortular, akarsular tarafından taşınmış ve bataklık ovalarında, göllerde, ırmak kanallarında ve taşkın yataklarında birikmiştir. Bu formasyon, Almanya'daki Solnhofen Kireçtaşı Formasyonu ve Tanzanya'daki Tendaguru Formasyonu ile benzer yaştadır. 1877'de bu oluşum, öncül paleontologlar Othniel Charles Marsh ve Edward Drinker Cope arasındaki fosil toplama rekabeti olan Kemik Savaşları'nın merkezi haline geldi.
Morrison oluşumu Barosaurus, Apatosaurus, Brontosaurus, Camarasaurus, Diplodocus ve Brachiosaurus gibi dev sauropodlarca domine edilmiş bir uzam ve zamanı kaydeder. Kuş kalçalı Camptosaurus, Dryosaurus, Stegosaurus ve Othnielosaurus gibi cinsler de dahil bu dinozorlar Saurophaganax'ın yanında yaşamış ve onun avı konumunda bulunmuş olabilir. Bu paleoçevredeki teropodlar Torvosaurus, Ceratosaurus, Marshosaurus, Stokesosaurus, Ornitholestes veAllosaurus gibi cinslerdir ve Allosaurus bu oluşumdaki tüm teropod örneklerinin 70 ila 75% oluşturmaktadır ve Morrison besin zincirinde tepe yırtıcı konumundadır. Bu paleoçevreyi paylaşan diğer omurgalılar da aşağıdaki gibidir: Işın yüzgeçli balıklar, kurbağalar (Eobatrachus), semenderler, kaplumbağalar, sphenodonts, kertenkeleler, karasal ve sucul crocodylomorphans (Goniopholis) ve çeşitli pterosaur türleri (Kepodactylus) Bu bölgede Fruitafossor, docodonts, multituberculates, symmetrodonts ve triconodonts gibi erken memeliler mevcuttu. Dönemin florası yeşil algler, mantarlar, yosunlar, Atkuyrukları, cycads, ginkgoes ve kapalı tohumlu bitkilerin birkaç ailesinin fosilleriyle ortaya konur. Bitki örtüsü, eğrelti ağaçları ve eğrelti otlarının ( galeri ormanları ) ırmak kenarındaki ormanlarından Araucaria benzeri kozalaklı ağaç Brachyphyllum gibi ağaçların seyrek bulunduğu eğrelti otu savanlarına kadar değişiyordu. Stovall, Oklahoma'da Saurophaganax gibi büyük bir teropod için olası av durumunda olabilecek Apatosaurusların önemli sayıdaki  fosil numunesini gün yüzüne çıkarmıştır.
Üst Jura yaşlı Mygatt-Moore Taş Ocağı'nda beslenme izleri taşıyan diğer kemikler arasında Allosaurus ve Mymoorapelta kalıntılarında ısırık izlerine rastlanmıştır. Diğerlerinden farklı olarak, bu fosil kemiklerin üzerlerindeki ısırık izleri diş genişliğini belirlemek için ölçüldüğünde, ilgili izlerin boyutlarından yola çıkılarak yapılan dışkestirimler (extrapolation) taş ocağındaki jeolojik birimlerden bilinen iki büyük yırtıcı cinsi olan Allosaurus veya Ceratosaurus'un bilinen herhangi bir örneğinden daha büyük diş ve vücut boyutu öngörmektedir. Dışkestirimler bunun yerine ya alışılmadık derecede büyük bir Allosaurus örneğiyle ya da her ikisi de taş ocağından bilinmeyen Torvosaurus veya Saurophaganax gibi ayrı cinsleri ifade eden dinozorlarla uyumludur. Sonuç olarak, ilgili bulgular ya sadece bilimsel kanıtlara dayanarak sitenin bilinen fauna çeşitliliği artmış olacaktır ya da Allosaurus cinsinde yamyamlığın güçlü kanıtlarını temsil edecektir. Isırık izleri olan çeşitli iskelet elemanlarıyla ilişkili pozisyon ve besin değerine dayanarak, Mymoorapelta av olmuş ya da ölümünden kısa bir süre sonra leşi yenmişken, Allosaurus'un ölümden bir süre sonra leşinin yendiği tahmin edilmektedir.