stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1995 Pasifik Grand Prix
Sonuçlar > Sıralama turları

| Sıra | No | Sürücü | Marka | Q1 Zamanı | Q2 Zamanı | Fark |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 6 |  David Coulthard | Williams-Renault | 1:14.182 | 1:14.013 | - |
| 2 | 5 |  Damon Hill | Williams-Renault | 1:14.289 | 1:14.213 | +0.200 |
| 3 | 1 |  Michael Schumacher | Benetton-Renault | 1:14.524 | 1:14.284 | +0.271 |
| 4 | 27 |  Jean Alesi | Ferrari | 1:14.919 | 1:15.131 | +0.906 |
| 5 | 28 |  Gerhard Berger | Ferrari | 1:14.974 | 1:15.125 | +0.961 |
| 6 | 15 |  Eddie Irvine | Jordan-Peugeot | 1:15.696 | 1:15.354 | +1.341 |
| 7 | 2 |  Johnny Herbert | Benetton-Renault | 1:15.561 | 1:15.556 | +1.543 |
| 8 | 30 |  Heinz-Harald Frentzen | Sauber-Ford | 1:15.942 | 1:15.561 | +1.548 |
| 9 | 26 |  Olivier Panis | Ligier-Mugen-Honda | 1:17.071 | 1:15.621 | +1.608 |
| 10 | 7 |  Mark Blundell | McLaren-Mercedes | 1:15.652 | 1:16.166 | +1.639 |
| 11 | 14 |  Rubens Barrichello | Jordan-Peugeot | 1:16.263 | 1:15.774 | +1.761 |
| 12 | 8 |  Jan Magnussen | McLaren-Mercedes | 1:16.339 | 1:16.368 | +2.326 |
| 13 | 25 |  Aguri Suzuki | Ligier-Mugen-Honda | 1:17.019 | 1:16.519 | +2.506 |
| 14 | 23 |  Pedro Lamy | Minardi-Ford | 1:17.224 | 1:16.596 | +2.583 |
| 15 | 29 |  Jean-Christophe Boullion | Sauber-Ford | 1:16.646 | 1:23.791 | +2.633 |
| 16 | 24 |  Luca Badoer | Minardi-Ford | 1:17.612 | 1:16.887 | +2.874 |
| 17 | 3 |  Ukyo Katayama | Tyrrell-Yamaha | 1:17.265 | 1:17.014 | +3.001 |
| 18 | 4 |  Mika Salo | Tyrrell-Yamaha | 1:17.213 | 1:17.235 | +3.200 |
| 19 | 9 |  Gianni Morbidelli | Footwork-Hart | 1:18.288 | 1:18.114 | +4.101 |
| 20 | 10 |  Taki Inoue | Footwork-Hart | 1:19.471 | 1:18.212 | +4.199 |
| 21 | 21 |  Pedro Diniz | Forti-Ford | 1:20.555 | 1:19.579 | +5.566 |
| 22 | 22 |  Roberto Moreno | Forti-Ford | 1:19.745 | 1:19.779 | +5.732 |
| 23 | 17 |  Andrea Montermini | Pacific-Ford | 1:22.096 | 1:20.093 | +6.080 |
| 24 | 16 |  Bertrand Gachot | Pacific-Ford | 1:22.710 | 1:21.405 | +7.392 |
Kaynak: Koyu yazım sürücünün iki zamanından, sıralamayı belirleyen, daha hızlı olanı belirtir.
Sonuçlar > Yarış

| Sıra | No | Sürücü | Marka | Tur | Zaman/Durum | BS | Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1 |  Michael Schumacher | Benetton-Renault | 83 | 1:48:49.972 | 3 | 10 |
| 2 | 6 |  David Coulthard | Williams-Renault | 83 | +14.920 | 1 | 6 |
| 3 | 5 |  Damon Hill | Williams-Renault | 83 | +48.333 | 2 | 4 |
| 4 | 28 |  Gerhard Berger | Ferrari | 82 | +1 tur | 5 | 3 |
| 5 | 27 |  Jean Alesi | Ferrari | 82 | +1 tur | 4 | 2 |
| 6 | 2 |  Johnny Herbert | Benetton-Renault | 82 | +1 tur | 7 | 1 |
| 7 | 30 |  Heinz-Harald Frentzen | Sauber-Ford | 82 | +1 tur | 8 |   |
| 8 | 26 |  Olivier Panis | Ligier-Mugen-Honda | 81 | +2 tur | 9 |   |
| 9 | 7 |  Mark Blundell | McLaren-Mercedes | 81 | +2 tur | 10 |   |
| 10 | 8 |  Jan Magnussen | McLaren-Mercedes | 81 | +2 tur | 12 |   |
| 11 | 15 |  Eddie Irvine | Jordan-Peugeot | 81 | +2 tur | 6 |   |
| 12 | 4 |  Mika Salo | Tyrrell-Yamaha | 80 | +3 tur | 18 |   |
| 13 | 23 |  Pedro Lamy | Minardi-Ford | 80 | +3 tur | 14 |   |
| 14 | 3 |  Ukyo Katayama | Tyrrell-Yamaha | 80 | +3 tur | 17 |   |
| 15 | 24 |  Luca Badoer | Minardi-Ford | 80 | +3 tur | 16 |   |
| 16 | 22 |  Roberto Moreno | Forti-Ford | 78 | +5 tur | 22 |   |
| 17 | 21 |  Pedro Diniz | Forti-Ford | 77 | +6 tur | 21 |   |
| YD | 14 |  Rubens Barrichello | Jordan-Peugeot | 67 | Elektrik arızası | 11 |   |
| YD | 9 |  Gianni Morbidelli | Footwork-Hart | 63 | Motor | 19 |   |
| YD | 10 |  Taki Inoue | Footwork-Hart | 38 | Elektrik arızası | 20 |   |
| YD | 17 |  Andrea Montermini | Pacific-Ford | 14 | Vites kutusu | 23 |   |
| YD | 25 |  Aguri Suzuki | Ligier-Mugen-Honda | 10 | Spin | 13 |   |
| YD | 29 |  Jean-Christophe Boullion | Sauber-Ford | 7 | Spin | 15 |   |
| YD | 16 |  Bertrand Gachot | Pacific-Ford | 2 | Vites kutusu | 24 |   |
 BS:Başlangıç sırası YD:Yarış dışı Kaynak:
Yarış sonrası oluşan sıralamalar

Not: Sadece en iyi beş sürücü ve marka listelenmiştir.
Yarışı ikinci sırada tamamlayan Damon Hill
Williams'ıyla pol pozisyonunu kazanan David Coulthard (fotoğraf 2007'de Red Bull Racing takımıyla yarışırken çekilmiştir)
Yarıştaki birinciliğiyle 1995 Formula 1 Sürücüler Şampiyonluğunu kazanmayı garantileyen Michael Schumacher (fotoğraf 2005'te Ferrari takımındayken çekilmiştir)
Laleli-İstanbul Üniversitesi

| Laleli - İstanbul Üniversitesi |
| --- | --- |
İstanbul Tramvayı istasyonu
Laleli - İstanbul Üniversitesi Tramvay İstasyonu

Konum: Balabanağa Mahallesi / Mimar Kemalettin Mahallesi, Ordu Caddesi, 34130, Laleli Fatih, İstanbul Türkiye
Koordinatlar: 41°00′35″K 28°57′35″D﻿ / ﻿41.00972°K 28.95972°D﻿ / 41.00972; 28.95972
Sahip: İstanbul Büyükşehir Belediyesi
İşletmeci: Metro İstanbul
Hat(lar): 
Peronlar: 2 kenar peronu
Raylar: 2
Tren işletmecileri: Metro İstanbul
Otobüs güzergâhları:  İETT  Laleli: 32A, 35A, 35C, 36, 36ES, 38, 38Z, 46H, 90B, 91E, 92B, 92K, 93C, 94A, 97, 97B, 97G   
Bağlantılar:  (Vezneciler-İstanbul Üniversitesi)
Yapı
Yapı türü: Hemzemin
Otopark: Hayır
Bisiklet altyapısı: Evet
Engelli erişimi: Evet
Diğer bilgiler
Durum: İşletmede
Ücret bölgesi: T1
Tarihçe
Açılış: 13 Haziran 1992
Elektriklendirme: 750 V DA Katener (1992)
Hizmetler
Demiryolu ulaşımı Toplu ulaşım
Laleli - İstanbul Üniversitesi Tramvay İstasyonu, İstanbul Tramvayı'nın T1 (Kabataş - Bağcılar) Tramvay Hattı'nda yer alan ve 13 Haziran 1992'de hizmete giren hemzemin tramvay istasyonudur. Fatih'in Balabanağa Mahallesi ile Mimar Kemalettin Mahallesi arasında yer almaktadır.
İstasyondan M2 Vezneciler-İstanbul Üniversitesi Metro İstasyonu'na yaklaşık 100 metre yürüme mesafesi bulunmakta olup, istasyonlar arası aktarma imkânı vardır.
Hatlar

(Kabataş - Bağcılar)
Hizmetler > İstasyon yapısı

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Z | Platformlar | ← Bilet Holü | ← Giriş/Çıkış (Laleli-İÜ) | ←  bağlantısı Vezneciler |
Hizmetler > Güzergâh

| İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Önceki İstasyon | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.İstanbul Tramvayı | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Sonraki İstasyon | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Sefer Sıklığı |
| --- | --- | --- | --- |
| Beyazıt-Kapalıçarşı Kabataş yönünde |  (Kabataş - Bağcılar) | Aksaray Bağcılar yönünde | 06.00 - 00.00 saatleri arasında pik saatlerde 2 dakikada 1 sefer |
Çevre alanı

İstanbul Üniversitesi Laleli Yerleşkesi
Edebiyat Fakültesi
İstanbul Üniversitesi Vezneciler Yerleşkesi
Fen Fakültesi
Diş Hekimliği Fakültesi
Adalet Meslek Yüksekokulu
Laleli Camii
Ragıppaşa Kütüphanesi
İstanbul Üniversitesi Rıdvan Çelikel Arkeoloji Müzesi
Haseki (İstanbul Tramvayı)

| Haseki |
| --- | --- |
İstanbul Tramvayı istasyonu
Haseki Tramvay İstasyonu

Konum: Molla Gürani Mahallesi / Haseki Sultan Mahallesi, Turgut Özal Bulvarı (Millet Caddesi), 34096, Haseki Fatih, İstanbul Türkiye
Koordinatlar: 41°00′39″K 28°56′36″D﻿ / ﻿41.01083°K 28.94333°D﻿ / 41.01083; 28.94333
Sahip: İstanbul Büyükşehir Belediyesi
İşletmeci: Metro İstanbul
Hat(lar): 
Peronlar: 1 ada peronu
Raylar: 2
Tren işletmecileri: Metro İstanbul
Otobüs güzergâhları:  İETT  Haseki: 28T, 31, 32A, 33, 33B, 33E, 33Y, 35D, 36, 36ES, 36Y, 46T, 71T, 72T, 73, 73F, 76D, 79E, 79Ş, 82, 85T, 89, 89B, 89C, 89K, 92, 92B, 92C, 92K, 92T, 93, 93C, 93T, 94, 94A, 97, 97A, 97BT, 97T, 145T, 336Y, E-56     Dolmuş  Taksim - Topkapı, Taksim - Cevizlibağ   
Yapı
Yapı türü: Hemzemin
Otopark: Hayır
Bisiklet altyapısı: Evet
Engelli erişimi: Evet
Diğer bilgiler
Durum: İşletmede
Ücret bölgesi: T1
Tarihçe
Açılış: 29 Aralık 1992
Elektriklendirme: 750 V DA Katener (1992)
Hizmetler
Demiryolu ulaşımı Toplu ulaşım
Haseki Tramvay İstasyonu, İstanbul Tramvayı'nın T1 (Kabataş - Bağcılar) Tramvay Hattı'nda yer alan ve 29 Aralık 1992'de hizmete giren hemzemin tramvay istasyonudur. Fatih'in Molla Gürani Mahallesi ile Haseki Sultan Mahallesi arasında, İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi Fatih Haseki Merkez Yerleşkesi'nin karşısında yer almaktadır.
Hatlar

(Kabataş - Bağcılar)
Hizmetler > İstasyon yapısı

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| Z | Giriş/Çıkış → (Haseki) | Bilet Holü → | Platform |
Hizmetler > Güzergâh

| İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Önceki İstasyon | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.İstanbul Tramvayı | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Sonraki İstasyon | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Sefer Sıklığı |
| --- | --- | --- | --- |
| Yusufpaşa Kabataş yönünde |  (Kabataş - Bağcılar) | Fındıkzade Bağcılar yönünde | 06.00 - 00.00 saatleri arasında pik saatlerde 2 dakikada 1 sefer |
Çevre alanı

İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi Fatih Haseki Merkez Binası
İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Haseki Yerleşkesi
Kardiyoloji Enstitüsü
Küçükpazar (İstanbul Tramvayı)

| Küçükpazar |
| --- | --- |
İstanbul Tramvayı istasyonu
Küçükpazar Tramvay İstasyonu

Konum: Sarıdemir Mahallesi, Ragıp Gümüşpala Caddesi, 34134, Küçükpazar Fatih, İstanbul Türkiye
Koordinatlar: 41°01′17″K 28°57′47″D﻿ / ﻿41.02139°K 28.96306°D﻿ / 41.02139; 28.96306
Sahip: İstanbul Büyükşehir Belediyesi
İşletmeci: Metro İstanbul
Hat(lar): 
Peronlar: 2 kenar peronu
Raylar: 2
Tren işletmecileri: Metro İstanbul
Otobüs güzergâhları:  İETT  Haliç Metro Otobüs Durakları: 26, 26A, 28, 28T, 30D, 31E, 32, 33, 33B, 33ES, 33TE, 33Y, 35, 36CE, 36KE, 38E, 46Ç, 47E, 47K, 47N, 48E, 50E, 50P, 54E, 54TE, 66, 70D, 70FE, 70KE, 74, 74A, 77Ç, 78, 78H, 79E, 79GE, 80, 82, 90, 92, 92C, 93, 97A, 97GE, 99, 146B, 336, 336E, BN1, EM1, EM2   
Bağlantılar:  (Haliç)
Yapı
Yapı türü: Hemzemin
Otopark: Hayır
Bisiklet altyapısı: Evet
Engelli erişimi: Evet
Diğer bilgiler
Durum: İşletmede
Tarihçe
Açılış: 30 Ağustos 2023
Hizmetler
Demiryolu ulaşımı Toplu ulaşım
Küçükpazar Tramvay İstasyonu, İstanbul Tramvayı'nın T5 (Eminönü - Alibeyköy Cep Otogarı) Tramvay Hattı'nda yer alan ve 30 Ağustos 2023'te hizmete giren hemzemin tramvay istasyonudur. Fatih'in Sarıdemir Mahallesi'nde Ragıp Gümüşpala Caddesi üzerinde yer almaktadır.
İstasyondan M2 Haliç Metro İstasyonu'na aktarma imkânı vardır.
Hatlar

(Eminönü - Alibeyköy Cep Otogarı)
Hizmetler > İstasyon yapısı

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Z | ←  bağlantısı (Haliç) | ← Giriş/Çıkış → (Metro) | Bilet Holü → | Platformları | ← Bilet Holü | ← Giriş/Çıkış (Ragıp Gümüşpala Cd.) |
Hizmetler > Güzergâh

| İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Önceki İstasyon | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.İstanbul Tramvayı | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Sonraki İstasyon | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Sefer Sıklığı |
| --- | --- | --- | --- |
| Eminönü Başlangıç |  (Eminönü - Alibeyköy Cep Otogarı) | Cibali Alibeyköy Cep Otogarı yönünde | 06.00 - 00.00 saatleri arasında pik saatlerde 6 dakikada bir sefer |
Çevre alanı

Ahmed Ağa Çeşmesi
Atatürk (Unkapanı) Köprüsü
Haliç Metro Köprüsü
Süleyman Subaşı Camii
Unkapanı
Yavuz Sinan Camii
Eyüpsultan İskelesi

| Eyüpsultan İskelesi |
| --- | --- |



Konum: Bahariye Cd., Nişancı Mah., 34050 Eyüpsultan, İstanbul Türkiye
Koordinatlar: 41°02′50″K 28°56′15″D﻿ / ﻿41.04722°K 28.93750°D﻿ / 41.04722; 28.93750
Sahip: İstanbul Büyükşehir Belediyesi
İşletmeci: Şehir Hatları
Hat(lar): Eyüp-Üsküdar (Haliç hattı) Eyüp-Kadıköy Eyüp-Beşiktaş
Bağlantılar:  Tramvay (Feshane)  İETT Otobüs: 37M, 48A, 50B, 50K, 50V, 50Y, 86V, TM13  İstanbul Minibüs: Aksaray-Güzeltepe, Aksaray-İmar Blokları, Aksaray-Karayolları Mahallesi, Aksaray-Vialand, Cebeci Mahallesi-Eyüp, Gazi Mahallesi-Eyüp, Gaziosmanpaşa-Eyüp-Göktürk
Yapı
Engelli erişimi: Evet
Tarihçe
Açılış: 1989
Eyüpsultan İskelesi, İstanbul'un Eyüpsultan ilçesinde Haliç üzerinde bir iskeledir. Pierre Loti Tepesi'nin güneyinde yer almaktadır. Şehir Hatları tarafından işletilen iskeleden Üsküdar, Kadıköy, Kabataş ve Beşiktaş'a seferler düzenlenmektedir. İlçedeki tek faal vapur iskelesidir.
Eyüpsultan İskelesi'nin tam olarak hangi tarihte inşa edildiği bilinmemekle birlikte 19. yüzyıldan bu yana gemi seferleri düzenlenmektedir. İskele, 1989 yılında yeniden inşa edildi.
Galeri

İskelenin 2013 yılına ait bir videosu
Çevre alanı

8 Mayıs Parkı
Feshane Tramvay Durağı
Eyüp Sultan Camii
Eyüpsultan Mezarlığı
Eyüpsultan Teleferik İstasyonu
Eyüpsultan Teleferik Tramvay Durağı
Feshane Kültür Merkezi
Zal Mahmud Paşa Camii
Commons logo
Cumhuriyet Halk Partisi tarihi
Kuruluşu: 1919-1923

Ana madde: Anadolu ve Rumeli Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti
Ayrıca bakınız: Türk Kurtuluş Savaşı
CHP'nin 1. Kurultayı olarak da kabul edilen, 4-11 Eylül 1919 tarihleri arasında toplanan Sivas Kongresi'nde, Türkiye'nin çeşitli bölgelerinde kurulan müdâfaa-i hukuk cemiyetleri, Anadolu ve Rumeli Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti (ARMHC) adı altında birleştirilmiştir. 23 Nisan 1920'de toplanan Türkiye Büyük Millet Meclisi ARMHC delegelerinden oluşmuş, ancak 1922'de Meclis, Birinci Grup ve İkinci Grup adıyla iki gruba ayrılmıştır. Mustafa Kemal'in takipçileri daha sonra "birinci grup" olarak adlandırıldı.
İkinci grup, azınlık olsa da parlamentoda güçlü bir muhalefet oluşturdu. Lozan Antlaşması'nın kabulü nedeniyle Mecliste baş gösteren yoğun tartışmalar üzerine Mustafa Kemal Paşa, 9 Eylül 1923 tarihinde Dokuz Umde adı verilen siyasi programı ilan etti ve iki gün sonra İçişleri Bakanlığı'na verilen bir dilekçeyle kendine bağlı milletvekillerinden oluşan Halk Fırkası'nı kurdu. Mayıs 1923'te meclis, Mustafa Kemal ve arkadaşlarının Lozan Antlaşması'nın daha güçlü bir meclis tarafından onaylanmasını sağlamak amacıyla yeni seçimler için bir tasarı hazırladı. Halk Fırkası, 1923 seçimlerinden sonra resmi olarak kuruldu. İkinci dönem için görev yapan mecliste Lozan Antlaşması kabul edildi, cumhuriyet ilan edildi ve halifelik kaldırıldı.
Halk Fırkası'nın resmî kuruluş tarihi 11 Eylül 1923 olmasına rağmen, partinin kuruluş tarihi daha sonradan partileşme kararının alındığı 9 Eylül 1923 olarak kabul edilmiştir.
Ancak 1924'te kısa süreli tek parti yönetiminden sonra, Mustafa Kemal'in eski çalışma arkadaşlarından birçoğu (Rauf Orbay, Kâzım Karabekir, Ali Fuat Cebesoy vb.) bir muhalefet partisi olan Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası'nı kurdu. Muhalefet partisi kurulduktan sonra Halk Fırkası adını değiştirerek "Cumhuriyet Halk Fırkası" (CHF) oldu. Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası çok kısa bir süre açık kaldı. Şeyh Sait isyanının ardından 5 Haziran'da hükûmet, partiyi isyana ve Mustafa Kemal'e suikast girişimine karışmakla suçladı. Karabekir ve partinin çok sayıda üyesi askeri mahkemeye çıkarıldı. Karabekir'in suçsuz olduğunu kanıtladı serbest bırakıldı.
Çok partili sistemin ilk aşamaları: 1946-1960

7 Ocak 1946 tarihinde Celâl Bayar genel başkanlığında Demokrat Parti kuruldu. Türkiye Cumhuriyeti tarihinde yepyeni bir devir açılmıştı. Devleti kuran CHP, demokrasiyi de tesis etmeye kararlıydı. Demokrat Parti (DP) kurulduktan sonra CHP bazı uygulamalara son verdi. 10 Mayıs 1946 tarihinde toplanan II. Olağanüstü Kurultay'da İsmet İnönü, Milli Şef ve Değişmez Genel Başkan unvanlarını üzerinden attı. Tek dereceli çoğunluk esasına dayanan seçim kanunu kabul edildi. Bazı vergiler kaldırıldı. Sendikalaşmaya izin verildi. Sınıfsal partilerin kurulması serbest bırakıldı. CHP her ne kadar demokratikleşmek için çaba gösterse de yine de iktidarı bırakmak niyetinde değildi. Bu sebeple 1947 yılında yapılması gereken seçimleri 21 Temmuz 1946 tarihine aldı. Böylece henüz teşkilatlanmasını tamamlayamayan DP karşısında iktidar ve zaman kazanılacaktı.
Çok partili sistemin ilk aşamaları: 1946-1960 > 1946 seçimleri

Ana madde: 1946 Türkiye genel seçimleri
21 Temmuz 1946 tarihinde yapılan genel seçimlerde DP'nin 64 ve bağımsızların 6 sandalyesine karşı 395 sandalye kazanan CHP, TBMM'de yüzde 85 oranında çoğunluk elde etti. Seçimler yargı denetiminde yapılmazken, oylar açık biçimde kullanıldı ve gizli biçimde sayıldı. Söz konusu seçim, bu usulsüzlüklerden dolayı "şaibeli seçim" olarak da anıldı.
Peker'in sert tavrı nedeniyle CHP ve DP arasındaki gerilim artmaya başladı. Tartışmalar sonucunda, Demokrat Partililer, talepleri kabul edilmezse TBMM "sine-i millet" seçeneğini dillendirmeye başladılar. İktidar ve muhalefet arasındaki gerilimi yumuşatmak amacıyla Cumhurbaşkanı İsmet İnönü, hem Başbakan Peker'i hem de Demokrat Partililerin lideri Bayar'ı dinledi.Tartışmaların ardından İnönü, 12 Temmuz Beyannamesi'ni yayımladı. Peker uzlaşma yanlısı olmadığı için İnönü, CHP içinde Peker'e karşı muhalefet başlattı. Muhalif ekibin başını Nihat Erim çekiyordu. Peker Hükûmeti istifa etmek zorunda kaldı ve yeni hükûmeti Hasan Saka 8 Eylül 1947 tarihinde kurdu.
CHP'nin 7. Olağan Kurultayı 17 Kasım 1947 tarihinde başladı ve 19 gün sürdü. Kurultayda, partinin Genel Başkanlık Divanı kaldırıldı ve yerine, üyeleri kurultay tarafından seçilecek 40 üyeli Parti Divanı getirildi. Kurultayda liberal iktisat politikalarına ve dinle ilgili politikalarda gevşemeye gidilen sürecin önü açıldı.
15 Ocak 1949 tarihinde istifa eden Hasan Saka'nın yerine Şemsettin Günaltay başbakan oldu. Yeni hükûmetin ilk uygulamaları da din alanında oldu: İlkokul programlarına seçmeli din dersi yeniden konuldu, imam-hatip eğitimi için kurslar açıldı, ilahiyat fakülteleri açılmasına karar verildi, türbeler ziyarete açıldı, hac ziyareti için döviz tahsilatına başlandı.
20 Haziran 1949 tarihinde DP II. Kongresi yapıldı ve parti bu kongrede seçimlere hile karıştırılmaması istemiyle Millî Teminat Andı'nı kabul etti. CHP bu karara Millî Husumet Andı adını verdi. Şubat 1950'de yeni bir seçim yasası getirildi. Yasa yargı denetimini de kabul ediyordu. Ancak nispi temsil yerine çoğunluk ilkesi korundu.
1946-1950 yılları arası kurulan CHP hükûmetleri:
Recep Peker Hükûmeti (7 Ağustos 1946 - 10 Eylül 1947)
I. Hasan Saka Hükûmeti (10 Eylül 1947 - 10 Haziran 1948)
II. Hasan Saka Hükûmeti (10 Haziran 1948 - 16 Ocak 1949)
Şemsettin Günaltay Hükûmeti (16 Ocak 1949 - 22 Mayıs 1950)
Çok partili sistemin ilk aşamaları: 1946-1960 > 1950 genel seçimleri

Ana madde: 1950 Türkiye genel seçimleri
1946'da kurulan Demokrat Parti (DP), genel seçimlerde büyük bir başarı elde ederek iktidarı Cumhuriyet Halk Partisi'nden (CHP) devraldı. DP, yurt genelinde %53 oy alarak önemli bir destek kazandı, karşılığında CHP'nin oyları %39 seviyesinde kaldı. Ancak, mevcut çoğunluk sistemi nedeniyle sandalye dağılımı oldukça dengesizdi. DP, 408 sandalye kazanırken, CHP sadece 69 sandalye elde edebildi. Bu durum, CHP'nin 27 yıl boyunca ülkeyi tek başına yönettiği dönemde, serbest seçimler yoluyla iktidarı DP'ye devretmesiyle sonuçlandı. CHP'nin yayın organı Ulus gazetesi "CHP İktidarı Devrediyor." manşeti attı. Yeni TBMM 22 Mayıs 1950 tarihinde açıldı. Meclis başkanlığına DP kurucularından Refik Koraltan seçildi. Demokrat Parti, Cumhurbaşkanlığı için Genel Başkanları Celâl Bayar'ı seçtiler. Türkiye Cumhuriyeti'nin Atatürk ve İnönü'den sonra 3. cumhurbaşkanı seçilen Bayar hükûmeti kurmakla Aydın milletvekili Adnan Menderes'i görevlendirdi.
29 Haziran 1950 tarihinde gerçekleştirilen 8. Kurultayda daha önce parti meclisine bırakılmış olan genel sekreter seçimi yetkisi kurultay delegelerine bırakılmış, parti meclisi üye sayısı da hepsi kurultay tarafından seçilen 30 üyeye indirilmiştir. Yapılan seçimler sonunda İsmet İnönü Genel Başkan, Kasım Gülek Genel Sekreter seçilmiştir. 26 Kasım 1951 tarihinde toplanan 9. Kurultay'da İsmet İnönü yeniden Genel Başkanlığa, Kasım Gülek de yeniden Genel Sekreterliğe seçildi. 1953 yılında CHP'nin bazı mülkleri hazineye devredildi. Bu karara karşı CHP lideri İsmet İnönü TBMM'de Demokrat Partililere "Işıktan korkuyorsunuz." şeklinde bir cümle kurdu.
22 Haziran 1953 tarihinde toplanan 10. Kurultay'da parti programında ilk kez "Hukuk devleti" kavramına yer verildi, iki meclisli bir sisteme geçilmesi, Anayasa Mahkemesi'nin kurulması, seçim güvenliği, yargıç bağımsızlığı, sendika ve meslek örgütleri kurma özgürlüğü, işçilere grev hakkı gibi görüşler programa girdi. Kurultay sonunda yapılan seçimlerde İnönü tekrar Genel Başkanlığa, Kasım Gülek ise 860 delegeden 709'unun oyunu alarak yeniden Genel Sekreterliğe seçilmiştir.
Çok partili sistemin ilk aşamaları: 1946-1960 > 1954 genel seçimleri

1954 seçimlerinde Demokrat Parti (DP) seçimleri açık ara farkla kazandı. DP, tüm ülke genelinde %56,6 oy alarak 503 milletvekilliği kazanırken, CHP %34,8 oy alarak sadece 31 milletvekilliği elde etti. TBMM'nin yeni döneminde Celâl Bayar tekrar cumhurbaşkanı seçildi. Hükûmeti tekrar Adnan Menderes kurdu. 26 Temmuz 1954 tarihindeki 11. Kurultay'da Tüzük Komisyonu, Genel Başkan ve Genel Sekreter ile 30 kişilik parti meclisinin kurultayca seçilmesini, Parti Meclisinden seçilecek 5 üye ile Genel Sekreterin seçeceği 2 Genel Sekreter Yardımcısının Merkez Yürütme Kurulunu oluşturmasını kararlaştırdı. Tüzük Komisyonunun raporu kurultay kararı ile kabul edildi. Kurultay, İnönü'yü yeniden Genel Başkanlığa, Gülek'i de yeniden Genel Sekreterliğe seçti.
21 Mayıs 1956 tarihinde 12. Kurultay yapıldı. Bu Kurultayda İsmet İnönü, 1021 delegenin 1020'sinin oyunu alarak yeniden Genel Başkan, Kasım Gülek de 972 oydan 880'ini alarak yeniden Genel Sekreter seçildi. 9 Eylül 1957 tarihinde yapılan 13. Kurultay, Demokrat Parti (DP) iktidarının artan baskılarına karşı, muhalefet ile iş birliği yapılmasının kararlaştırıldığı kongre oldu. 9 Eylül Kurultayı'nda üç muhalefet partisinin iş birliği kabul edildi. Parti Meclisine, Genel Yönetim Kuruluna iş birliği konusunda tam yetki verildi. Kongreye, CHP'nin ittifak yapmak istediği milliyetçi Cumhuriyetçi Millet Partisi ve liberal Hürriyet Partisi temsilcileri de katıldı. Yapılan seçimlerde İnönü 920 oy alarak Genel Başkanlığa, Gülek de 837 oy alarak Genel Sekreterliğe tekrar seçildi. Ancak DP İktidarı seçimler öncesinde çıkardığı bir kanunla seçim iş birliği yapılmasını engelledi.