stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Richard Meier
Resim Galerisi

Barcelona Çağdaş Sanatlar Müzesi, Barselona, İspanya
Atheneum, New Harmony, Indiana, ABD
Televizyon ve Radyo Müzesi, Beverly Hills, Kaliforniya, ABD
Dipnotlar

↑  "Crystal Cathedral Los Angeles:Architecture, E-architect.co.uk". 11 Ocak 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ocak 2010.
↑  ""Glass Half Empty: Richard Meier's Brooklyn Tower, New York Times, 25 Eylül 2009". 2 Ocak 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ocak 2010.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 7 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ağustos 2013.
| g t Pritzker Mimarlık Ödülü'nü kazananların listesi |
| --- | --- |
 Philip Johnson (1979)  Luis Barragán (1980)  James Stirling (1981)  Kevin Roche (1982)  Ieoh Ming Pei (1983)  Richard Meier (1984)  Hans Hollein (1985)  Gottfried Böhm (1986)  Kenzō Tange (1987)  Gordon Bunshaft / Oscar Niemeyer (1988)  Frank Gehry (1989)  Aldo Rossi (1990)  Robert Venturi (1991)  Álvaro Siza Vieira (1992)  Fumihiko Maki (1993)  Christian de Portzamparc (1994)  Tadao Andō (1995)  Rafael Moneo (1996)  Sverre Fehn (1997)  Renzo Piano (1998)  Norman Foster (1999)  Rem Koolhaas (2000)  Herzog & de Meuron (2001)  Glenn Murcutt (2002)  Jørn Utzon (2003)  Zaha Hadid (2004)  Thom Mayne (2005)  Paulo Mendes da Rocha (2006)  Richard Rogers (2007)  Jean Nouvel (2008)  Peter Zumthor (2009)  SANAA (2010)  Eduardo Souto de Moura (2011)  Wang Shu (2012)  Toyo Ito (2013)  Shigeru Ban (2014)  Frei Otto (2015)  Alejandro Aravena (2016)  Rafael Aranda, Carme Pigem ve Ramón Vilalta / RCR Arquitectes (2017)  B. V. Doshi (2018)  Arata Isozaki (2019)  Yvonne Farrell ve Shelley McNamara (2020)  Anne Lacaton ve Jean-Philippe Vassal (2021)  Diébédo Francis Kéré (2022)  David Chipperfield (2023) 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 90170385  BNE: XX1109341  BNF: cb13193061j (data)  CANTIC: a10653776  CiNii: DA02013932  GND: 118580078  ISNI: 0000 0001 0928 0991  LCCN: n50013657  LNB: 000214149  NDL: 00449685  NKC: xx0054637  NLA: 35345226  NLI: 987007265390305171  NSK: 000493947  NTA: 070764107  RKD: 220707  SNAC: w6n01b7c  SUDOC: 035500883  Trove: 919652  ULAN: 500031375  VIAF: 98048351   WorldCat (LCCN): n50-013657 
Yüksek Sanat Müzesi, Atlanta, Georgia, ABD
Yuri Larionov

| Yuri Larionov |
| --- | --- |

Kişisel bilgiler
Temsil edilen ülke:  Rusya
Doğum: 19 Ağustos 1986 (38 yaşında)
Boyu: 1,81 m (5 ft 11+1⁄2 in)
Partneri: Vera Bazarova
Koçu: Liudmila Kalinina
Koreografı: Alexandra Dmitrieva
Dünya sıralaması: 5 
ISU kişisel en iyi puanları
Kombine toplam: 172.04 2010 Dünya Şampiyonası
Kısa program: 59.78 2010 Dünya Şampiyonası
Serbest program: 112.26 2010 Dünya Şampiyonası
Yuri Yuryevich Larionov (Rusça: Юрий Юрьевич Ларионов, d. 19 Ağustos 1986, Novosibirsk, Rusya SSR) Rus buz patenci. Vera Bazarova ile birlikte çiftler kategorisinde yarışmaktadır. Çift 2010 Rusya üçüncüsü, 2007 Dünya Gençler ikincisidir.
Kariyeri > Gençler düzeyi

Bazarova ve Larionov, 2007-2008 sezonuna Junior Grand Prix madalyaları ile başladı. Büyüklerde ise ilk kez Grand Prix yarışmasına katıldılar. İlk uluslararası büyükler yarışmaları 2007 Skate America'da bronz madalya kazandılar. Bu madalyanın ardından Bazarova/Larionov Aralık 2007'de ISU Junior Grand Prix finalinde birinci oldu. Larionov'un 2007 Junior Grand Prix Final öncesinde, 26 Kasım 2007'de yarışma dışında yapılan doping testi nedeniyle çift ulusal ve uluslararası yarışmalara girmesi bir süre yasaklandı. Takım Dünya Gençler şampiyonasına gidecek takımların belirlendiği Rusya Gençler Şampiyonasını kaçırmıştır. Larionov, ISU Disiplin Komitesi'nin 6 Nisan 2008'de verdiği karar ile iki yıl yarışmalardan men edilmiştir. Çift kazandıkları 2007-2008 ISU Junior Grand Prix Finalinden de diskalifiye edilmiştir. Mayıs 2009'da Larionov'un cezası 6 ay kısaltıldı ve men süresi 17 Temmuz 2009'da son buldu.
Larionov'un doping testi anabolik steroidlerin belirlenmesini güçleştiren bir çeşit diüretik olan Furosemide sebebiyle pozitif çıkmıştır.
Kariyeri > Büyükler düzeyi

Bazarova ve Larionov, 2009-2010 sezonunda tamamen büyüklerde yarıştı. Temmuz 2009'da Larionov'un cezasının bitmesi sonrasında çift ilk kez 2009 Cup of Russia'da (Grand Prix) yarıştı ve dördüncü oldu. 2010 Kış Olimpiyatları, 2010 Dünya ve Avrupa şampiyonasına gidecek takımların belirlendiği 2010 Rusya Artistik Patinaj Şampiyonasında Lubov Iliushechkina / Nodari Maisuradze'yi geride bırakarak bronz madalya alan ikili Rusya adına Olimpiyatlara gidecek olan üçüncü çift olmayı başardı. Bazarova ve Larionov 2010 Avrupa Artistik Patinaj Şampiyonasında beşinci oldu. 2010 Kış Olimpiyatları'nda artistik buz pateni – Çiftler kategorisinde kısa programı 12., serbest programı 11. bitiren ikili genel toplamda 11. sırayı aldı. Mart ayında düzenlenen 2010 Dünya Artistik Patinaj Şampiyonasında kısa ve serbest programda 7. olan Bazarova ve Larionov, genel toplamda yarışmayı 8. sırada tamamladı.
Aldığı sonuçlar

(Bazarova ile birlikte)
| Yarışma | 2006-2007 | 2007-2008 | 2008-2009 | 2009-2010 | 2010-2011 | 2011-2012 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kış Olimpiyat Oyunları |  |  |  | 11 |  |  |
| Dünya Şampiyonası |  |  |  | 8 | 5 |  |
| Avrupa Şampiyonası |  |  |  | 5 | 3 | 2 |
| Rusya Ulusal Şampiyonası | 7 | 6 |  | 3 | 3 | 1 |
| ISU Grand Prix Finalleri |  |  |  |  | 5 |  |
| NHK Trophy |  |  |  |  | 2 |  |
| Trophée Eric Bompard |  |  |  |  | 2 | 2 |
| Cup of Russia |  |  |  | 4 |  |  |
| Skate America |  | 3 |  |  |  | 5 |
| Nebelhorn Trophy |  |  |  |  | 1 | 2 |
| Dünya Gençler Şampiyonası | 2 |  |  |  |  |  |
| Rusya Gençler Şampiyonası | 2 |  |  |  |  |  |
| Junior Grand Prix Final | 7 | DSK |  |  |  |  |
| Junior Grand Prix, Great Britain |  | 1 |  |  |  |  |
| Junior Grand Prix, Germany |  | 2 |  |  |  |  |
| Junior Grand Prix, Chinese Taipei | 2 |  |  |  |  |  |
| Junior Grand Prix, Norway | 4 |  |  |  |  |  |
DSK = Diskalifiye
Salih Sultansoy

| Saleh Sultansoy |
| --- | --- |
Doğum: 23 Mayıs 1952 (72 yaşında) Bakü, Azerbaycan SSC 
Eğitim: Azerbaycan Devlet Üniversitesi
Meslek: Fizikçi, akademisyen

Saleh Sultansoy (d. 1952 - Bakü, Azerbaycan) Azerbaycanlı bilim insanı ve eğitimci, TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi öğretim üyesi.
Eğitimi ve Çalışma Deneyimi

Saleh Sultansoy 1969 yılında Azerbaycan Devlet Üniversitesi'nde fizik alanında lisans eğitimine başladı. Daha sonra aynı üniversitede yüksek lisans eğitimini tamamladı. Ardından 1985 yılında Serpuhov (Rusya) Yüksek Enerji Fiziği Enstitüsünde doktora yaptı. Azerbaycan Bilimler Akademisi'nde 1989 yılında doçent (starşiy nauçnıy sotrudnik)  1993 yılında da profesör (veduşiy nauçnıy sotrudnik) unvanını kazanmıştır.
Temmuz 2014 itibarıyla Saleh Sultansoy'un 370 tanesi Web of Science Bilim Atıf Dizini (SCI) tarafından taranan dergilerde (h-index: 35) olmak üzere, toplam 450'den fazla bilimsel yayını bulunmaktadır.[kaynak belirtilmeli] Yine Web of Science verilerine göre Azerbaycan adresli makaleler arasında 338 makalesiyle müellif sıralamasında ilk yerdedir.[kaynak belirtilmeli]
1993-1999 yıllarında Ankara Üniversitesinde sözleşmeli profesör olarak çalışmıştır. 1994 yılında Ankara ve Gazi üniversitelerinde çalışan 15 bilimci ile birlikte Türk Bilim Kenti (ATAM) projesini hazırlamış ve TBMM'ye sunmuştur. 1996 yılında Ankara Üniversitesi ile DESY (Hamburg, Almanya) araştırma merkezi arasında Bilimsel İşbirliği Anlaşmasının imzalanmasını sağlamıştır. 1997 yılında DPT desteği ile Türk Hızlandırıcı Kompleksi (TAC - Turkic Accelerator Complex) projesini başlatmıştır. 1998 yılında Ankara Üniversitesinin CERN ATLAS deneyine katılımını sağlamıştır.
1999-2000 yıllarında DESY araştırma merkezinde davetli profesör olarak çalışmıştır. Burada THERA ve TESLA projelerine önemli katkılarda bulunmuştur.
2001-2006 tarihlerinde Gazi Üniversitesinde sözleşmeli profesör olarak çalışmıştır. 2002-2005 yıllarında TAC projesinin 2.aşamasını yürütmüştür. 2005 yılında Gazi Üniversitesinin CERN ATLAS deneyine katılımını sağlamıştır. 2003 yılında Gazi ve Ankara üniversitelerinin CERN CLIC projesine katılımını sağlamıştır.
2007 yılından itibaren TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesinde profesör olarak çalışmaktadır.
Sultansoy ve CERN

Saleh Sultansoy 1997 yılından beri CERN'de aktif görev almaktadır. Saleh Sultansoy, Türk araştırmacıların hızlandırıcılar konusunda CERN'de 2020'li yıllarda kurulması planlanan Compact LInear Collider-Kompakt Doğrusal Çarpıştırıcı (CLIC) projesi çalışmalarına katılmış ve bu kapsamda ilk defa genç bilim insanlarının ve yüksek lisans ve doktora öğrencilerinin en ileri hızlandırıcı teknolojilerden biri ile ilgili doğrudan deneyim kazanma imkânına sahip olduklarını söylemiştir.
Ödüller

1966 - Bakü şehir matematik olimpiyatında 2.ödül
1968 - Azerbaycan matematik olimpiyatında 2.ödül
1969 - Azerbaycan matematik olimpiyatında 1.ödül
1969 - Azerbaycan fizik olimpiyatında 2.ödül
2013 - Türk Fizik Derneği Profesör Engin Arık ödülü
2016 - Türk Dünyası Kızıl Elma Bilim ödülü
Ahmet Taşğın

| Ahmet Taşğın |
| --- | --- |

Doğum: 1965 Ereğli, Konya
Milliyet:  Türkiye
Meslek: Öğretim üyesi, Akademisyen

Ahmet Taşğın (d. 1965, Ereğli, Konya) Türk öğretim üyesi, akademisyen.
Hayatı

1972'de başladığı ilkokulu 1977 yılında tamamladı. Aynı yıl kayıt yaptırdığı ortaokulu ise 1981 yılında bitirdi. dört yıl süren lise öğreniminin ardından, 1986 yılında girdiği Konya Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nden 1992 yılında mezun oldu. Bir süre Hatay ve Konya'da öğretmenlik yaptıktan sonra 1996'da Dicle Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nde Din Sosyolojisi Ana Bilim Dalında "Araştırma Görevliliği"ne başladı.
"Ereğli ve Çevresindeki Alevilerde Sosyal ve Dini Hayat" adlı tezi ile Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü’nde yüksek lisans yaptı. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde ise "Diyarbakır ve Çevresinde Türkmen Alevilerinde Dini Hayat" adlı tezi ile "doktor" unvanını aldı. "Yazılı Metinlerde Dini-Sosyal Bir Grubun Serüveni: Türkiye Yezidiler Bibliyografyası" adlı çalışmasıyla da "doçent" oldu.
Alevilik, Yezidilik, Süryanilik konusunda yayınlanmış birçok makalesi ve bir çoğunun da yayınlandığı ulusal ve uluslararası sempozyumlarda çok sayıda bildiri sundu. Alevilik, Yezidilik ve Süryanilik konuları etrafında Suriye, Irak ve İran'da alan araştırmaları yaptı.
Yöneticiliğini yaptığı "Yezidilerin Kutsal Mekanı: Laleş" adlı projeyi 2007-2008 yılında yürüten Doç. Dr. Taşğın'a, Hüseyin Gazi Kültür ve Sanat Vakfı tarafından 2009 yılında "Alevi Bektaşi Araştırma Ödülü" verildi.
Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi İlköğretim Bölümündeki öğretim üyeliği görevine devam ederken; Ardahan Üniversitesi İnsani Bilimler ve Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Bölümüne atanan Taşğın Üniversitenin genel sekreterlik gürevini de yürüttü. Profesör unvanıyla ardından Konya Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Fakültesi Sosyoloji bölümüne atandı. Profesör Dr. Ahmet Taşğın, halen Konya Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Fakültesi Sosyoloji bölümünde öğretim üyesi olarak görevine devam etmektedir.
Ödül

2009 Hüseyin Gazi Kültür ve Sanat Vakfı "Alevi Bektaşi Araştırma Ödülü"
Yazılan uluslararası kitaplar veya kitaplardan bölümler

2004 Ahmet Taşğın Yeni Ocağın Piri Kim? Diyarbakır Türkmen-Alevileri'nde Alevi Kurumlarının İşlevi, Alevilik, Hazırlayanlar İsmail Engin / Havva Engin, ss. 339-356, Kitapyayınevi, İstanbul,
2005 Ahmet Taşğın Süryani Kadim Ortodoks Kilisesinde Yenileşme Çabaları: Deyru’l-Zafaran Manastırı’nda Patriklik Matbaası. Cilt 4, Süryanilik ve Süryaniler, Hazırlayanlar Ahmet Taşğın, Eyyüp Tanrıverdi, Canan Seyfeli, s. 1-26, Orient Yayınları, Ankara,
2005 Ahmet Taşğın Süryanilerin Basın-Yayın Faaliyetine İlişkin Resmi Yazışmalar, Cilt 4, Süryanilik ve Süryaniler, Hazırlayanlar Ahmet Taşğın, Eyyüp Tanrıverdi, Canan Seyfeli, s. 27-38, Orient Yayınları, Ankara,
2005 Ahmet Taşğın Sezginin ve Bilgeliğin Sembolü: Öz Hikmet Dergisi, Cilt 4, Süryanilik ve Süryaniler, Hazırlayanlar Ahmet Taşğın, Eyyüp Tanrıverdi, Canan Seyfeli, s. 51-69, Orient Yayınları, Ankara
2005 Ahmet Taşğın Son Süryani Göçü, Cilt 4, Süryanilik ve Süryaniler, Hazırlayanlar Ahmet Taşğın, Eyyüp Tanrıverdi, Canan Seyfeli, s. 73-92, Orient Yayınları, Ankara
2005 Ahmet Taşğın Süryani Puşiciler, Cilt 4, Süryanilik ve Süryaniler, Hazırlayanlar Ahmet Taşğın, Eyyüp Tanrıverdi, Canan Seyfeli, s. 95-105, Orient Yayınları, Ankara
2005 Ahmet Taşğın Süryanilik Konusunda Türkiye’de Yapılan Tezler, Cilt 4, Süryanilik ve Süryaniler, Hazırlayanlar Ahmet Taşğın, Eyyüp Tanrıverdi, Canan Seyfeli, s. 255-280, Orient Yayınları, Ankara,
2007 Ahmet Taşğın Yezidiler Becirmaniler Karaçiler, Makalelerle Mardin IV, İstanbul:, s. 177-195.
2007 Ahmet Taşğın Dini-Sosyal Grupların Kaybolması: Nusaybin Örneği, Makalelerle Mardin IV, İstanbul:, ss. 219-228.
2013 Türkmen Aleviler, Ahmet Taşğın, Çizgi Kitabevi Yayınları, Konya
2013 Dile Gelen Alevilik, Ahmet Taşğın, Çizgi Kitabevi Yayınları, Konya
2013, Dediği Sultan ve Menakıbı - Konya ve Çevresinde Ahmet Yesevi Halifelerinin İzleri, Ahmet Taşğın, Çizgi Kitabevi Yayınları, Konya
2013 Şeyh Safi Buyruğu, Bisâti, Hazırlayan: Ahmet Taşğın, Çizgi Kitabevi Yayınları, Konya
Diğer yayınları

2007 Diyarbakır Valileri, Abdulgani Fahri Bulduk Yayına Hazırlayanlar: Eyyüp Tanrıverdi - Ahmet Taşğın,.
2006 Türkmen Aleviler
2006 Yezidiler.
2005 Süryaniler ve Süryanilik, Hazırlayan Ahmet Taşğın, Eyyüp Tanrıverdi, Canan Seyfeli,
2003 Şeyh Sâfî Buyruğu, Yayına Hazırlayan Ahmet Taşğın, Ankara,
2002, Yezidiler, Mahmut Bilge, Yayına Hazırlayan Ahmet Taşğın, Kalan Yayınları, Ankara
Boshin Savaşı

| g t Geç Tokugawa dönemi çatışmaları |
| --- | --- |
1863  Satsuma – Tenchū-gumi 1864 Ikuno – Tengu-tō –  Ikeda-ya – Kinmon – Shimonoseki 1865 Birinci Chōshū 1866 İkinci Chōshū 1868-1869 Boshin Savaşı
| g t Boshin Savaşı |
| --- | --- |
Kamigata Toba-Fushimi • Yodo • Hashimoto • Awa Açıkları  Kantō Sekihō-tai • Kōshū Katsunuma • Utsunomiya Kalesi • Ichikawa-Funabashi • Goi • Ueno  Hokuriku / Tōhoku Hokuetsu • Asahiyama • Hacchō-oki • Aizu • Shirakawa-guchi • Iwaki • Nihonmatsu • Bonari Geçidi • Hatamaki Geçidi • Akita • Noheji  Hakodate Savaşı Miyako Körfezi • Matsumae • Kikonai • Futamata-guchi • Hakodate Körfezi • Goryōkaku
Boşin Savaşı (Japonca) Boşin Sensō (戊辰戦争, Ejderha Yılı Savaşı) 1868 yılından 1869 yılına kadar Japonya'da iktidarda bulunan Tokugawa Şogunluğu ile iktidarın imparatorluk hanedanına dönmesini isteyenler arasında yaşanan iç savaş.
Savaşın temelleri Japonya'nın dış dünyaya açılmasıyla beraber şogunluğun dış ilişkilerdeki tutumundan rahatsızlık duyan çok sayıda asilzade ve samuraydır. Chōshū ve Satsuma bölgelerinde özellikle güçlü olan bu akım genç Meiji İmparatorunu da etkilemeyi başarır. Durumunun kritikliğini anlayan iktidardaki şogun Tokugawa Yoşinobu imparator lehine iktidardan çekilir. Yoshinobu, bu şekilde davranarak ileride kurulacak olan yönetimde hem kendisine pay verileceğini, hem de egemenlik alanına dokunulmayacağını düşünür. Ancak imparatorluk güçlerinin askerî harekâtları, Edo (günümüzdeki Tokyo) ve Chōshū ile Satsuma yönetimlerinin baskısı sonucu Tokugawa egemenliğine son veren imparatorluk kararı sonucu savaşı başlatacak olan ilk çatışmalar çıkar. Yoshinobu, varlığının sallantıda olduğunu anlayarak Kyoto’da bulunan imparatorluk sarayını alabilmek için saldırır. Askeri muharebeler hızla küçük ama disiplinli ve modern imparatorluk ordusunun lehine sonuçlanır. Bir dizi muharebe sonucunda Edo düşer ve Yoshinobu kişisel olarak teslim olur. Tokugawa tarafında savaşanlar önce Honşu’nun kuzeyine daha sonra da Hokkaidō’ya geçerek Ezo Cumhuriyetini kurar. Hakodate Savaşı'ndaki mağlubiyet sonrasında bu son kale de düşer ve tüm Japonya’da imparatorluk egemen olur. Bu süreç Meiji Restorasyonu olarak da adlandırılmaktadır.
İç savaşta yaklaşık 120 bin asker silah altına alınacak ve bunlardan 3.500 tanesi hayatını kaybedecektir. Savaştan zaferle çıkan imparatorluk taraftarları Japonya’nın modernizasyon sürecini devam ettireceklerdir. Kazanan tarafta yer alan Saigō Takamori'nin ısrarları üzerine Tokugawa yandaşları affedilir ve yeni kurulan iktidarda önemli sorumluluklar alırlar. Boshin Savaşı Japonya’nın batıya açıldığı kısa süre olan on dört yılda ne kadar değiştiğinin de göstergesidir. Batılı ülkeler, özellikle Amerika Birleşik Devletleri ve Fransa ülke iç siyasetinde çok aktiftirler. Meiji Restorasyonu dönemi popüler kültürde birçok eseri etkilemiştir.
Siyasi arka plan > Şōgun yönetimine karşı memnuniyetsizlik

1854 yılından ikiyüzyıl önce Japonya dış dünyayla ilişkilerini oldukça sınırlı bir düzeye indirmişti. Kore ile Tsuşima, Çin ile Ryūkyū ve Hollanda ile Decima’daki ticaret limanları aracılığıyla ticari ilişki sürdürülüyordu. 1854 yılında Matthew C. Perry komutasındaki ABD donanması silah zoruyla ülkeyi dünya ticaretine açınca ülkede hızlı bir dış ticaret ve batılılaşma meydana gelecektir. ABD ile imzalanan adil olmayan dış ticaret antlaşmaları yüzünden Şogun yönetimi iç muhalefetle karşı karşıya gelecektir. Bu muhalif hareket “sonnō jōi” hareketinde cisimleşecektir.
İmparator Kōmei bu yönde muhalefete hak verecek, yüzyıllardan boyu gelen geleneği bozarak, devlet işlerinde aktif bir rol almaya başlayacaktı. Yapılan antlaşmalara açıkça karşı çıkacak ve şogun yönetimini eleştirecektir. Bu yoldaki çabaları 1863 yılında yayınladığı “Barbarların kovulması emri” ile zirveye çıkacaktır. Şogun yönetiminin bu emri uygulamaya yanaşmayacağı önceden belli olsa da bu emri sayesinde Şogun yönetimi eleştirilir hale gelmiş ve Japonya'da yabancılara karşı saldırılar başlamıştır. 1864 yılına gelindiğinde yabancılara karşı saldırılara şiddetli cevaplar verilmiştir. Bu kapsamda İngiltere'nin Kagoşima'yı bombalaması ve yabancı kuvvetlerin ortak harekâtla Şimonoseki'yi bombalaması öne çıkan örneklerdir.
Bu dönemde Chōshū kuvvetleri, roninlerin de desteğini alarak Hamaguri isyanını başlatarak Kyoto şehrini ele geçirmeye çalışsa da Tokugawa Yoshinobu komutasındaki şogun kuvvetlerine yenilirler. Bunu izleyen harekâtta Chōshū üzerine yürüyen şogun yönetimi savaş olmadan isyancılara boyun eğdirmeyi başarır. İmparatorluğun başkaldırışı bastırılmış gibi görünse de Tokugawa'nın ülkede denetimi sağlamaktan uzak olduğu bir yıl sonra olayların yeniden başlamasından anlaşılacaktır. Artık Edo'dan gelen emirler yerel daimyolar tarafından görmezden gelinmektedir.
Siyasi arka plan > Yabancı askeri destek

Bakufu Denshū-tai
Bakufu Hohei-tai
Kagoshima'nın bombalanmasına rağmen Satsuma bölgesi İngiltere ile yakınlaşmaya devam ediyordu. İngiliz desteğiyle donanma ve orduda modernizasyon sürmekteydi. Bölgedeki İngiltere elçisi Harry Smith Parkes Fransa tarafından desteklenen Şogun yönetimine karşı kuvvetleri desteklemekte ve Japonya'nın birliğinin bir imparatorluk altında sağlanmasını savunuyordu. Bu dönemde öne çıkan Japon liderlerden Satsuma'dan Saigō Takamori ve Chōshū'dan Itō Hirobumi ve Inoue Kaoru'nun İngiliz diplomatlarla, özellikle de Ernest Mason Satow ile yakın ilişkiler geliştirdikleri görülür.
Şogun yönetimi de yaklaşan savaşa özellikle Fransız desteğiyle hazırlanmaktaydı. Bu dönemde Fransa İmparatoru III. Napoleon Kırım Savaşı ve İtalya Savaşından başarıyla ayrıldığından görkemli bir dönemdeydi. Şogun donanması o dönemde bünyesinde bulunan sekiz buharlı savaş gemisiyle Asya kıtasındaki en güçlü donanmaya sahipti. Bunun yanı sıra 1865 yılında Yokosuka'da ilk deniz cephaneliği kurulmuştur. 1867 yılında Fransız askeri heyetinin girişimleriyle Amerikan İç Savaşında savaşmış olan CSS Stonewall (Kōtetsu) savaş gemisinin satın alınması için teklif verilmiştir. ABD hükûmeti satışa önce karşı çıkmış daha sonra izin vermiştir. Şogun yönetimi gemiye Kōtetsu ismini vererek kullanacaktır.
Siyasi arka plan > Darbeler dönemi (1866–1868)

Chōshū yönetiminde meydana gelen darbeyle başa geçen Şogun yönetimi karşıtı aşırı kanadın iktidara gelmesiyle beraber Şogun yönetimi ikinci Chōshū seferine çıkarak isyancı bölgeyi cezalandırmaya girişir. Bu gelişme üzerine Chōshū, satsuma ile gizli bir işbirliğine gider. 1866 yazında Chōshū Şogun yönetimini yener ve büyük bir otorite kaybına sebep olur. Aynı yılın sonuna doğru Şogun Iemochi ve İmparator Kōmei ölecek ve yerlerine Yoshinobu ve İmparator Meiji geçecektir. Yeni başa geçen yöneticiler kendi egemenliklerini konsolide etmek amacıyla ateşkes ilan etmeyi uygun göreceklerdir.
9 Kasım 1867 günü Satsuma ile Chōshū arasında İmparator Meiji adına bir gizli antlaşma imzalanarak Yoshinobu egemenliğine son verilmesi amacıyla ittifak oluşturulur. Bu antlaşmadan hemen önce ise Tosa daimyosunun teklifi üzerine Yoshinobu görevini bıraktığını ve imparatorun emrine girdiğini açıklayacak ve Tokugawa Şogunluğunun sonunu ilan edecektir.
Yoşinobu görevinden ayrılsa da kurmuş olduğu devlet mekanizması hala ayaktaydı ve işlemeye devam ediyordu. Tokugawa ailesi hala çok güçlüydü ve oluşacak yeni bir yapılanmada önemli bir etken olacak durumdaydı. Bu durum Satsuma ve Chōshū yönetimleri tarafından kabul edilemez bulunuyordu. Olaylar 3 Ocak 1868 günü siyasi kriz boyutlarına ulaştı. Satsuma ve Chōshū taraftarları Kyoto'daki imparatorluk sarayını işgal etti ve ertesi gün 15 yaşındaki İmparator Meiji bütün iktidarı aldığını açıkladı. İmparatorluk Danışma Meclisi bu ilandan memnun görünse de Tokugawa ile yapılacak bir koalisyondan yanadır. Ancak Saigō Takamori, Meclise baskı yaparak şogun sıfatının kaldırılması ve Yoshinobu'nun topraklarının el konulmasına dair karar aldırdı.
İlk başta taleplere olumlu cevap verse de 17 Ocak 1868 günü yaptığı açıklamada Yoshinobu, alınan kararı tanımadığını ve meclisin kararı geri almasını talep etti. 24 Ocak günü Yoshinobu, Satsuma ve Chōshū kuvvetleri tarafından işgal edilen Kyoto'ya saldırı hazırlıkları yapmaya karar verdi. Bu kararı almasında Edo'da arka arkaya kundaklanan binaların haberini alması etken oldu. Tokugawa sarayı konumunda olan Edo Kalesi kundaklanmış ve olayın sorumluları olarak Satsuma roninleri suçlanmıştı. Bunun üzerine şogun yönetimine bağlı kuvvetler Edo'daki Satsuma daimyo sarayına saldırıp burada saklanan şogun karşıtı çok sayıda muhalifi öldürecektir.