stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Balkanlar
Ulaşım ve turizm

Balkan ülkelerinin kendisine has coğrafi özelliklerine bağlı olarak turizm yapısı da değişkenlik gösterir. Bölgenin deniz kıyısı, düzlük ve göl alanları en çok yaz döneminde yoğundur. Adriyatik ve Ege muhitinde yer alan Slovenya, Hırvatistan, Karadağ, Arnavutluk, Yunanistan ülkelerinin sahil yerleri yurt içi ve yurt dışı turizm etkinliklerinin merkez noktalarıdırlar. Deniz ve göl turizmi dışında, yine bölgenin çeşitli ülkelerinde dağ turizmi de yaygındır. Birçok yerde gelişkin kış turizmi alanları, kayak merkezleri vardır.
Bölge çapında, ülkelerdeki telefon kulübeleri genellikle jetonlu telefonlardır. Posta servisi yeterlidir. İletişim imkânları Slovenya'da, diğer Balkan ülkelerinden daha iyi durumda. 220 volt AC 50 herz yapısına sahip iki delikli silindirik geçmeli priz, Balkanlar'ın tamamında standarttır. Turistler, seyahat güvenliği açısından Arnavutluk, Kosova ve Makedonya'da çatışma, hırsızlık ve halk kargaşası açısından dikkatli olmalıdırlar. Ayrıca, Slovenya ve Sırbistan'da güvenlik endişesi yaratabilecek durumlar, siyasi konularda alınabilecek sert ve hassas tepkilere ilişkindir.
Ulaşım ve turizm > Kara ulaşımı

2000 yılı verilerine göre bölgedeki dokuz ülkede (Arnavutluk, Bosna-Hersek, Bulgaristan, Karadağ, Kosova, Hırvatistan, Makedonya, Romanya, Sırbistan) 140.000 kilometreden fazla ana ve yan yol vardır. 1400 km civarı otoyol hattı mevcuttur. Oysa 1970 ve 1980'lerdeki geliştirme çalışmalarına kadar ülke ağları oldukça engebeli idi ve onarım çalışmalarında ciddi yığılmalar vardır.
Trafik yönü sağdan ilerler. Slovenya ve Sırbistan genelindeki yol standardı üst düzeydedir. Arnavutluk ve Kuzey Makedonya'da belli merkezler arası yollar iyi ancak yol kalitesi yoğun kullanımdan ötürü zayıflamaktadır. Hırvatistan kara ulaşımı bakımından orta-üst sayılabilecek bir seviyededir. Yunanistan'ın kara ulaşımı ağı da geneli bakımından iyi sayılabilir. Kosova'da ana yollar dışındaki karayolları orta seviyededir. Son dönemde yapımına başlanıp Kosova tarafındaki inşaatı hâlen devam eden Arnavutluk-Kosova Otoyolu, Balkanlar'ın bu kesimindeki kara ulaşımına büyük rahatlık getirmiştir. Projenin tamamlanmasıyla Arnavutluk'taki Adriyatik sahili yakınlarından Kosova içlerine kadar otoyol ulaşımı sağlanacaktır. Ekim 2012 itibarıyla ulaşım Kosova ortasına (Suvareka yakınları) kadar sağlanmıştır.
Balkan sahasında demiryolu ağı, 2000 yılında 25.000 km civarında bir uzunluğa sahipti. Bu demiryolu hatlarının %17'si çift şeritli, %40'ı elektrik tesisatlıdır. Yoğunluk, Arnavutluk, Bosna-Hersek ve Kuzey Makedonya'da düşük fakat diğer sistemlerde Avrupa Birliği ortalaması düzeyindedir. Yenileme çalışmaları devam eden bölgede sinyalizasyon ve iletişim teknolojilerinde bazı yenileştirmeler olmuştur.
Ulaşım ve turizm > Deniz ulaşımı

Avrupa'nın ana ulaşım ve taşıma hatlarından olan Tuna, bölge içi gemi taşımacılığını domine eder. Ren-Main-Tuna kanalının 1990'ların başında tamamlanması ile Karadeniz'den Kuzey Denizi'ne doğru ulaşım sağlanır olmuştur. Ancak, ekonomik gerileyiş ve çatışmaların sonucu olarak 2000 yılına kadarki son on yılda trafik, keskin bir düşüş yaşamıştır. Nisan 1999'da Kosova'da yaşanan çatışma sırasında, kilit konumdaki köprülerin tahrip edilmesi sebebiyle Tuna, gemi taşımacılığına kapanmıştı.
Balkanlar'daki aktarım ve geçiş limanları Adriyatik'in Hırvatistan kesiminde konumlanan Rijeka, Zadar, Split ve Ploče; Karadağ kesiminde Bar; Arnavutluk kesiminde Dıraç limanlarıdır. Karadeniz kıyılarındaki ana liman sahaları ise Bulgaristan'da Burgaz ve Varna; Romanya'da Köstence. Ege kıyısındaki Selanik limanı, Yunanistan dışında, Kosova ve Kuzey Makedonya için de bir çıkış limanıdır. Bütün limanlar için modernleştirme ve geliştirme gereklidir.
Ulaşım ve turizm > Hava ulaşımı

Balkan çapında yaygın bir havalimanı ağı var olup her ülkede uluslararası havalimanı mevcuttur. Havalimanlarında geliştirilme ihtiyacı görülür. Bölgedeki birçok havalimanı için geliştirme çalışmaları yapılmıştır. Bunlardan birkaçı Makedonya'da Üsküp ve Ohri şehirlerinde gerçekleştirilmiştir. Üsküp Havalimanı için 2010 yılında Türkiye firması TAV tarafından başlatılan yenileme 2011 yılında tamamlanmış, havalimanı 8 Eylül 2011 tarihinde operasyonlara başlamıştır. Ohri Havalimanı yenilemesi de Nisan 2011'de tamamlanmıştır. Kosova'daki Priştine Uluslararası Havalimanı da yenileme kapsamındadır. Türk-Fransız konsorsiyumu yüzde 90 Limak ve yüzde 10 Aeroport de Lyon ortaklığı, Mayıs 2010 tarihinde 20 yıl havalimanını işletme sözleşmesi imzaladı. Yatırımların 2012 yılında tamamlanması öngörülüyor. Yenileme çalışmaları Kuzey Makedonya ve Kosova dışındaki birçok ülkede de görülür. Slovenya'da Ljubljana Havalimanı ticaret planına göre havalimanı 2017 yılına kadar geliştirilecek. Bu çalışma Haziran 2012'de başlatılmıştır. Hırvatistan'daki Zagreb Havalimanı için 11 Nisan 2012 tarihinde Aeroports de Paris şirketi ile Hırvatistan Hükûmeti arasında 30 yıllık kullanım anlaşması imzalandı. Bosna-Hersek'teki Saraybosna Uluslararası Havalimanı'nda başlayan geliştirme çalışmalarının 2013 yılında bitmesi planlanıyor. Sırbistan'daki Belgrad Nikola Tesla Havalimanı modernizasyonu kapsamında Şubat 2012'de çalışmalar başlatılmıştır. Türkiye'deki Atatürk Havalimanı’nda TAV Havalimanları, Dış ve İç Hatlar Terminali ile otoparkta yolculara sunulan konfor ile hizmet kalitesinde ve hava yollarına sağlanan hizmette ivme yaratmak amacıyla Şubat 2010’da da yeni bir genişletme projesi gerçekleştirildi. İstanbul Atatürk Havalimanı, mimarisi, yolcu akış hızı ve sunduğu hizmet kalitesiyle sadece Türkiye'nin en büyük havalimanı değil, aynı zamanda tüm Avrupa'da önemli havalimanlarından biri konumunda bulunuyor.
Ulaşım ve turizm > Alışveriş ve tüketim

Euro, Kuna, Değiştirilebilir mark, Dinar, Denar, Lek, Lev, Ley bölgede kullanılan para birimleridir.
Balkan çapındaki alışverişte giyim, el yapımı ve mücevherat, önde gelir. Ülke içi veya ülkeler arası kara ulaşımında otobüs hatları vardır ve bunlar iyi durumdadırlar. Demiryolu ulaşımının kalitesi kesime göre değişiklik gösterir.
Balkanlar’ın çok kültürlü yapısının sonucu olarak bölgede çeşitli kültür ögeleri vardır. Bölge yemek ve pişirme kültürü, çeşitli mutfakların birleşiminden oluşmuştur. Yemek bölge genelinde ucuzdur. Bölgede su rezervleri iyi düzeydedir. Suların büyük kısmı içilebilirdir ama paketlenmiş su satışı da yaygındır. Alkol kısıtlamaları yoktur. Bunun yanında Müslüman nüfusun yaşadığı kesimlerde alkole karşı tutum görülebilir.
Kültür yapısı > Edebiyat

Balkanlar’da çok kültürlü yapı içerisinde, her kültür-dil dairesi içinde çeşitli edebî faaliyetler yapılmış ve yapılmaya devam edilmektedir. Bu şekilde oluşturulan eserler, ilgili dilin edebiyat dünyası içinde yer almışlardır. Bazı eserler ise, yazıldığı dilin dışında başka bazı dillere de çevrilmiş, Nobel Edebiyat Ödülü gibi ödüller kazanmıştır. Bugünkü Balkan edebiyatı, dil ağacının beş ayrı kolunda yer alan sekiz millî dil ile yazılır. Bu edebiyatı anlamada, Nikos Kazancakis’in “Zorba”sı, Ivo Andrić’in “Drina Köprüsü” adlı meşhur eseri, Yaşar Kemal'in “İnce Memed”i, Fahir İz’in “An Anthology of Modern Turkish Short Stories” adlı antolojisi, Ismail Kadare'nin “Kronikë në gur” (Taştaki Kronik) eseri, Aleksandros Kotzias'ın “Jaguar”ı, “An Anthology of Romanian Women Poets” (Adam J. Sorkin, Kurt W. Treptow) adlı antoloji, Elisaveta Bagryana'nın “Penelope of the Twentieth Century” eseri, Hristo Boyçev'in “Albay Kuş’u yardımcı olabilir.
Mantık kurgusunu sempatik bir şekilde gösteren ‘kültürel kavşak’, ‘köprü’ tabirleri Balkanlar için edebiyatta en çok kullanılan mecazların başında gelir. Söz konusu mecazlar, bölgeye bir kimlik verir. Balkan edebiyatını açıklamada “dil” ölçüt olarak koyulursa, hata kaçınılmaz olur. Slav dilleri ve dil bilimi yani ‘Balkan dil birliği’ içinde yer alan belirsiz konuşur, okur veya edebiyatta yer alan kişi ve Balkanlar'daki bütün dillerde paylaşılan yüzlerce Türkçe alıntı kelimenin dışında, Balkan dilleri bugün hâlâ yanlış yolda, yabancı ve zordur. Balkan edebiyatı içinde yer alan bazı edebiyatçılar aşağıda belirtilmiştir.
Arnavut edebiyatçılar:
Dritëro Agolli
Fatmir Gjata
Jakup Mato
İsmail Kadare
Boşnak edebiyatçılar:
Abdulah Sidran
Dževad Karahasan
Mehmedalija Mak Dizdar
Nedžad Ibrišimović
Bulgar edebiyatçılar:
Alek Popov
Hristo Boyçev
Lyuben Stoyçev Karavelov
Stoyan Zagorçinov
Hırvat edebiyatçılar:
Ivo Andrić
Ivana Brlić-Mažuranić
Miro Gavran
Predrag Matvejević
Macar edebiyatçılar:
Arthur Koestler
Elie Wiesel
Ferenc Herczeg
György Tábori
Imre Kertész
Imre Madách
Lajos Zilahy
Sırp edebiyatçılar:
Branislav Nušić
Jovan Jovanović Zmaj
Milorad Pavić
Vasko Popa
Sloven edebiyatçılar:
Andrej Blatnik
Drago Jančar
Tomaž Šalamun
Vladimir Bartol
Türk edebiyatçılar:
Avni Engüllü
Enver Baki
Fahri Kaya
Hacı Ömer Lütfü
Hasan Mercan
Necati Zekeriya
Nusret Dişo Ülkü
Süreyya Yusuf
Yahya Kemal Beyatlı
Zeynel Beksaç
Yunan edebiyatçılar:
Dido Sotiriyu
Nikos Kazancakis
Mara Meimaridi
Yorgos Leonardos
Kültür yapısı > Müzik

Ana madde: Balkan müziği
Balkan ülkelerinde yapılan müziğin bölge içinde ortak özellikleri vardır. Balkan müzikleri hareketli ve armoni zenginliği açısından, farklı bir zevk verir. Buna, etnik bir müzik türü de denebilir. Balkanlar'ın hemen hemen tüm ülkelerinde kulağa hitap eden melodiler çok benzer ve coşkuları da aynıdır. Balkan müziğinde Rumeli Türk müziğinin etkisi de vardır. Bunun gibi küçücük etnik grupların renkliliklerini kattıkları koca bir oluşumdur. Dikkat edilirse, yeryüzünün ürettiği müzik birikimlerinin içinde kendini hemen belli eden, hem melodilerinin hem de bunları yorumlayış biçimlerinin çok net karakteristikleri olan bir müzik geleneğidir. Bu özel oluşumun temelinde kabaca, geçmişi Hristiyanlık öncesi döneme denk gelen Slav geleneğiyle Doğu Roma ve Osmanlı'dan ögelerin bir bileşimi yer alır. Slav geleneği, Yunan ögeleri ve Osmanlı ile Bizans'ı kapsayan Anadolu renkleri, özgün bir etkileşim ile bugün Balkan müziği denilen zengin müzik birikimini oluşturmuştur.
Balkan müziği, Türk kültürüne çok yakındır. Yıllarca aynı topraklarda yaşandığı ve benzer kültürler paylaşıldığı Balkan ve Doğu Avrupa ülkelerinin olduğu kadar, Türkiye'deki Çingenelerin de müziği budur. Balkanlar'daki müzik, Avrupa'nın geri kalanından epey farklılık göstermiştir çünkü Balkan halklarından hepsinin Osmanlı İmparatorluğu ile kültürel geçmişi mevcuttur ve bu müziğin en önemli özelliği karmaşık ritmidir.
Kültür yapısı > Mutfak

Ana madde: Balkan mutfağı
Balkanlar'ın genelinde belli oranda ortaklıklara sahip bir mutfak kültürüdür. Bu mutfak içinde Balkan ülkelerinin kendisine ait özellikleri vardır ve Akdeniz mutfağından etkilenmiştir. Balkan yemek kültürü Türk, Yunan, İtalyan, Avusturyalı, Macar ve yerel yemek ve pişirme kültürlerinin karışımıdır. Kültürel kimliğin ortaya koyulmasında Balkan mutfağının ciddi bir form olabileceği öne sürülmüştür. Bu mutfakla ilgili iki görüş vardır: 1) Balkan bölgesinde yaygın şekilde paylaşılan bir beslenme yapısı vardır. 2) İnsanlar benzer temel yiyecekleri tüketir. Alexander Kiossev'e göre Balkan kimliğinin varlığını ispat etmek için en az iki yol var; ırk özellikleri ve mutfak. Kiossev'e göre, Balkanlar'ın dışında bulunan bir Balkanlı, başka bir Balkanlı kişiyi yüz özellikleri, yürüyüş tarzı ile genellikle tanır. Mutfak, birçok Balkanlı için bir diğer paylaşılan şeydir.
Kültür yapısı > Kültürel etkileşim

Balkanlar'da yaşamış olan ve yaşayan birçok millet, birbirleri ile değişen derecelerde etkileşim içinde olmuşlardır. Bu etkileşim ortak hayat, evlenme, göç, savaş gibi çeşitli olaylarla kurulmuş ve günümüze gelmiştir. Bölgede birçok millet ve bunların kültürel özellikleri içinde bazı kültürler daha baskın olmuşlardır. Bölgede tarihten günümüze dek Slav kültürü, Türk kültürü, Yunan kültürü ağırlıklı yapılar oluşmuştur. Balkan kültürü olarak da belirtilen bu kültür, belli başlı kültürlerin beraberliğinden, harmanından ortaya çıkmış, bugüne ulaşmıştır.
Kültürel etkileşimin temel taşıyıcısı olan dil, bölgedeki birçok millet üzerinde etkileşimi sağlamıştır. Bu kültürel etkileşimde Türkçe, Osmanlı İmparatorluğu'nun bölgede idaresini kurduğu 14. yüzyıldan itibaren merkezî bir yere sahiptir. Türkçe, bölgedeki birçok dili etkilemiştir.
Türkçe, bugün yaşayan dillerin en yaşlılarından biridir ve bu tarih derinliği yanında mekânca da geniş bir coğrafyaya sahiptir. Türkçenin konuşucuları, bu geniş tarih ve coğrafya diliminde birçok devlet kurmuşlar, komşuluklarında yer alan kavimlerden birçok bilgi öğrenmişler ve komşularına da birçok bilgi öğretmişlerdir. Türklerin komşularına öğrettikleri ile komşularından öğrendikleri bilgilerin adları, Türkçe ile ona komşu olarak yaşayan başka diller arasında, oldukça zengin bir söz alışverişine yol açmıştır.
Kültür yapısı > Kültürel etkileşim > Diğer dillerdeki yer adları

Balkanlar'da Miladın öncesindeki yıllardan başlayıp çeşitli yoğunluklarla gelişen, Osmanlı devri ile beraber de kökleşen Türk özellikleri, bugün Balkan Türkleri dışında, Balkanlar'da yaşayan diğer halklarda da çeşitli şekillerde görülmektedir. Türkçenin dışında, söz konusu Balkan dilinde kullanılacak kadar içselleşen Türkçe yer adları, bu izlerden birisi sayılır. Balkanlar'da yerleşim birimleri ve yerlerin adlarının Türkçe isimleri, 600 yıl civarındaki siyasi ve sosyal gelişimler olarak oluşmuştur. Burada sözü edilen durum ise, Türkçede kullanılan şekillerden bağımsız olarak, ilgili dilde yaşıyor olmasıdır. Osmanlı İmparatorluğu XX. yüzyıl başlarında Balkanlar'daki topraklarını kaybetti. Bu dönem sonrasında Balkanlar'ın muhtelif bölgelerinde çeşitli devletler kuruldu. Bu devletler, ilgili bölgede egemenliği ele geçiren milletin idaresi şeklinde gelişmiştir. Osmanlı egemenliği sonrasında Balkanlar'da kurulan bu devletlerin yeni idareleri tarafından Osmanlı dönemi toponimlerinin (yer adlarının) bir kısmı değiştirilmiştir. Bu değişiklikler, her bölgede, egemenliği ele geçiren milletin dili veya kültürü yönünde olmuştur. Böylece Balkanlar'da yaşayan milletlerin dillerinde (Türkler dışında) değiştirilmiş yeni toponimler kullanıma girmiş, eski bilgi zamanla hafızalardan silinmiştir. Sonuçta yüzyıllarca kullanıldıktan sonra diğer milletlerce değiştirilen bu toponimler Türk dilinde kalmış, Osmanlı Türkçesinden miras olarak Türkiye Türkçesine gelmiştir.
Söz konusu Balkan dilindeki şekilleri ile yer adlarına örnek için Sırbistan’da Ada, Adakale, Alibunar, Bor, Kula, Majdanpek, Novi Pazar, Ćuprija, Surduk; Makedonya’da Demir Hisar, Demir Kapija, Kumanovo; Bosna-Hersek’te Sarajevo, Tuzla, Odžak, Čardak; Hırvatistan’da Bakar; Arnavutluk’ta Bayram Curri, Kepenek, Ahmetaj, Elbasan; Bulgaristan’da Harmanli, Kırcaali, Kazanlık, Kula, Pazardzik, Durankulak, Pamukci; Karadağ’da Mahala, Virpazar, Kazanci, Timar, Han, Kula; Kosova’da Türkçe dışındaki şekillerde Elezhan, Ferizaj, Mamusha; Romanya’da Teleorman, Baba Ana, Azaplar, Tuzla, Topalu, Saraiu, Techirghiol, Babadag, Beştepe şeklindedir.
Mehmet Tevfik Biren

| Mehmet Tevfik Biren |
| --- | --- |

Doğum: 1867 İstanbul
Ölüm: 1956 İstanbul
Meslek: Osmanlı devlet adamı
Tanınma nedeni: Osmanlı Devleti'nin son Şura-yı Devlet Reisi ve son Maliye Nazırı.
Evlilik: Naciye Neyyal
Çocuk(lar): Necile Tevfik, Meliha Tevfik, Güzin Tevfik
Ebeveyn(ler): Şirvanlı Ahmet Hamdi Efendi, Sıdıka Hanım

Mehmet Tevfik Biren ya da Mehmed Tevfik Bey (d. 1867 - ö. 1956), Osmanlı Devleti'nin son döneminde Nazırlık ve Valilik gibi yüksek düzeylerde görev yapmış bir devlet adamı.
Osmanlı Devleti'nin son Maliye Nazırı ve son  Şura-yı Devlet reisidir. İstanbul hükûmetinin sona ermesinden sonra Yüksek Mühendis Mektebi'nde dersler vermiş; üniversite reformundan sonra "ordinaryüs profesör" sanıyla görev yapmıştır.
Yaşamı

1867 yılında İstanbul'da doğdu. Babası Şirvanlı Ahmet Hamdi Efendi Maarif Nazırlığı'nda yüksek düzeyde görev yapmış bir devlet adamıydı. İlköğrenimini mahalle mektebinde gördü, evinde özel dersler aldı. 1880'de, 13 yaşında iken Mekteb-i Mülkiye'nin idadi bölümüne girdi, 1885'te yüksek kısmından birincilikle mezun oldu. Bir süre Babıâli Tercüme Odası'nda görev yaptıktan sonra daha sonra 18 yaşında Mâbeyn-i Hümâyun kâtibi olarak II. Abdülhamid'in Yıldız Sarayı'nda ilk devlet görevine başladı.
Osmanlı Devleti'ndeki ilk kadın ressamlardan Naciye Neyyal Hanım ile evlendi, üç kızı oldu. Kadın hakları aktivisti, çevirmen, yazar Necile Tevfik, ressam Meliha Tevfik (Yenerden) ile Güzin Tevfik Hanım'ın babasıdır.
Mehmet Tevfik Bey, 1897-1901 yılları arasında Kudüs Sancağı Mutasarrıfı görevini yaptı. Bu görevden sonra Selanik Valiliğine atandı. 1904-1905 yılları arasında Yemen Valisiydi.
1906'da Divân-ı Muhasebat başkanlığına; ardından Hudavendigâr Vilayeti (Bursa) valiliğine atandı. Bu görevi sırasında II. Meşrutiyet ilan edildi. 25 Temmuz 1908 günü, İttihat ve Terakki Cemiyeti Bursa Şubesi tarafından "Meşrutiyete bağlılık yemini" etmesi isteğine karşı çıkması  tartışmalara neden oldu ise de, 1909'da istifa ederek ayrılışına değin görevini sürdürdü.
Bursa valiliğinden ayrılmasından sonra, 1909'da ilkin Hukuk Mektebi'nde Hukuk-u Esasiye, Ticaret Mektebi'de de Usul-i Maliye dersleri verdi. Kısa süre soma Ankara valiliğine, ertesi yıl Şurâ-yı Devlet Mülkiye dairesi başkanlığına, ardından Maliye ve Nafıa Dairesi başkanlığına getirildi.
4 Mart 1919'da kurulan Damat Ferit Paşa hükûmetinde Mâliye Nâzırı oldu, aynı zamanda Ayan Meclisi üyeliğine getirildi. 1920 yılında imzalanan Sevr Antlaşması'nin müzakerelerine katıldı.
Ali Rıza Paşa hükûmetinde  aynı makamda kaldı. Salih Paşa hükûmetinde ise Nâfıa Nazırlığı yaptı; 4 Nisan 1920'de dahil olduğu heyetle birlikte istifasını verdi.
Tevfik Paşa kabinesinde Şûrâ-yı Devlet reisi oldu. Şura-yı Devlet reisliğin görevi 4 Kasım 1922 tarihinde Saltanatın kaldırılmasına kadar sürdürdü. Böylece Osmanlı Devleti'nin son Şura-yı Devlet reisi olmuş oldu. Şûrâ-yı Devlet reisliği ile birlikte Nisan- Kasım 1922'de vekâleten Maliye Nâzırlığı görevini yürüttü ve Osmanlı Devleti'nin son Maliye Nazırı oldu. İstanbul hükûmetinin sona erdiği 2 Kasım 1923'te siyasal yaşamı sonlandı.
31 Aralık 1943'te emekli olana kadar Yüksek Mühendis Mektebi’nde İktisat ve idare hukuku derslerini vermeyi sürdürdü. Başlangıçta "müderris" ve üniversite reformundan sonra "ordinaryüs profesör" sanıyla görev yaptı. Soyadı Kanunu çıkınca "Biren" soyadını aldı.
Son yıllarında anılarını kaleme aldı. 11 Şubat 1956 tarihinde öldü. Pendik Yenimahalle'deki aile mezarlığında defnedildi.
Anıları, torunu Rezan Hürmen  tarafından1993 yılında "II. Abdülhamit, Meşrutiyet ve Mütareke Devri Hatıraları" adıyla iki cilt halinde yayınlamıştır.
Erbil Beyliği

Erbil Beyliği döneminden günümüze kalan yerleşim yeri
Erbil Beyliği, Erbil Atabeyliği veya Begteginliler, 1146-1233 yılları arası Irak'ın kuzeyindeki Erbil ve çevresine egemen olan Türk Atabeyliğidir. Devlet adını kurucusu olan Zeynüddin Ali Küçük'ün babası Begtegin'den almıştır.
Tarihi

Begtegin, Büyük Selçuklu Devleti'inde ordusunda bir komutandır. Oğlu Zeynüddin Ali Küçük, Zengilerin emri altına girmiş ve bu devletin hükümdarı İmadeddin Zengi tarafından 1144 tarihinde Musul valisi olarak görevlendirilmiştir. 1146 yılında İmadeddin Zengi ölünce Zeynnüddin Ali Küçük, Musul valiliği ile birlikte Şehrizor, Hakkâri, Sincar, El-Hamidiye, Tikrit ve Harran'ı kapsayan bölgeyi egemenliği altına almıştır. Böylece merkezi Erbil olan Erbil Beyliği'ni kurmuş ve bu devletin ilk atabeyi olmuştur.
Zeynnüddin Ali Küçük, 1167 yılında Musul valiliğini Kutbeddin Mevdud'a bırakarak Erbil'e çekilmiştir. Bunun karşılığında oğlu Muzafferüddin Kökbörü'nün kendinden sonra yerine geçmesi garantisini almıştır. Muzafferüddin Kökbörü'nün arası Mücahidüddin Kaymaz ile açılmıştır. Devletin başına Yusuf bin Ali Küçük geçmiştir. 1190 tarihinde Yusuf 'un ölmesi ile Muzafferüddin Kökbörü yeniden hükümdar olmuştur. Önce Zengiler hükümdarı II. Seyfeddin Gazi'nin hizmetine girmiş, ardından Selahaddin Eyyubi'nin hizmetine girerek Urfa'yı almıştır. 1232 yılında Muzafferüddin Kökbörü ölünce kendinden sonra varisi olmadığı için beylik, vasiyet gereğince Abbasiler'e bağlanmıştır.
Volleyball Casalmaggiore

Volleyball Casalmaggiore, Casalmaggiore merkezli İtalyan kadın voleybol kulübü. 2022-2023 sezonu itibarıyla Serie A1'de mücadele etmektedir.
Önceki isimleri

Sponsorluk nedeniyle kulüp aşağıdaki isimler altında yarıştı:
VBC Pallavolo Rosa (2008-2009)
VBC Pomì (2009-2010)
Pomì Casalmaggiore (2010-2019)
VBC Èpiù Casalmaggiore (2020-2022)
VBC Trasporti Pesanti Casalmaggiore (2022-günümüz)
Başarılar > Ulusal başarılar

İtalya Kadınlar Voleybol Ligi: 1
İtalya Süper Kupası: 1
Başarılar > Uluslararası başarılar

CEV Şampiyonlar Ligi: 1
Jineiry Martínez

Jineiry Martínez (d. 3 Aralık 1997, Santo Domingo), Dominik Cumhuriyeti kadın millî voleybol takımı ve Çin Voleybol Süper Ligi profesyonel takımlarından Liaoning'te orta oyuncu olarak oynayan Dominikli profesyonel voleybolcu. Daha öncesinde; Mirador, Le Cannet-Rocheville, Guerreras, Aydın Büyükşehir Belediyespor, Dentil/Praia Clube ve Azeryol Bakü'de oynadı.
İlk yılları

Jineiry Martínez, 3 Aralık 1997'de Santo Domingo, Distrito Nacional, Dominik Cumhuriyeti'nde doğdu. Dominik Cumhuriyeti genç kız ve yıldız kız millî voleybol takımılarında menajerlik Agripina Martínez ile 2008 yılında ölen Juan Doñe'nin kızıdır. Kız kardeşi Brayelin ile birlikte millî takımda yer alan Martinez'in abisi Brayan, profesyonel olarak basketbol oynamaktadır.
Kariyeri

Mirador (2013-16)
Le Cannet-Rocheville (2015-16)
Guerreras (2017-18)
Aydın Büyükşehir Belediyespor (2018-20)
Dentil/Praia Clube (2020-23)
Azeryol Bakü (2023-24)
Liaoning (2024-günümüz)
Ödüller ve başarılar > Kulüpler > Le Cannet-Rocheville

2015-16 Fransa Süper Kupası -  Şampiyonluk
2015-16 Fransa Kupası -  Üçüncülük
Ödüller ve başarılar > Kulüpler > Guerreras

2017-18 Dominik Cumhuriyeti Voleybol Ligi -  Üçüncülük
Ödüller ve başarılar > Kulüpler > Aydın Büyükşehir Belediyespor

2018-19 CEV Kadınlar Challenge Kupası -  İkincilik
Ödüller ve başarılar > Kulüpler > Dentil/Praia Clube

2020 Brezilya Süper Kupası -  Şampiyonluk
2021 Güney Amerika Kulüp Şampiyonası -  Şampiyonluk
2020-21 Brezilya Kadınlar Voleybol Kupası -   İkincilik
2020-21 Brezilya Voleybol Ligi -   İkincilik
2022 Güney Amerika Kulüp Şampiyonası -   İkincilik
2021-22 Brezilya Kadınlar Voleybol Kupası -  Üçüncülük
2021-22 Brezilya Voleybol Ligi -   İkincilik
2023 Güney Amerika Kadınlar Kulüp Şampiyonası -  Şampiyonluk
2022-23 Brezilya Kadınlar Voleybol Ligi -  Şampiyonluk
2022-23 Brezilya Kadınlar Voleybol Kupası -   İkincilik
Ödüller ve başarılar > Kulüpler > Azeryol Bakü

Azerbaycan Kadınlar Voleybol Ligi -  Şampiyonluk
Hakkı Ülkü

| Hakkı Ülkü> Aliağa Belediye Başkanı |
| --- | --- |
Görev süresi 29 Mart 1989 - 8 Ağustos 2002
Yerine geldiği: Kazım İrfan Onaran
Yerine gelen: Süleyman Akbıyıkoğlu
Türkiye Büyük Millet Meclisi 22. Dönem Milletvekili
Görev süresi 14 Kasım 2002 - 3 Haziran 2007
Seçim bölgesi: 2002 – İzmir
Kişisel bilgiler
Doğum: 1946 (78-79 yaşında) Salihli, Manisa, Türkiye
Milliyeti: Türk
Partisi: Cumhuriyet Halk Partisi (1971-1980) Sosyal Demokrasi Partisi (1983-1985) Sosyaldemokrat Halkçı Parti (1985-1995) Cumhuriyet Halk Partisi (1995-2014) Demokratik Sol Parti (2014-günümüz)
Bitirdiği okul: Anadolu Üniversitesi
Mesleği: Kuyumcu
Hakkı Ülkü (1946, Salihli, Manisa) Türk siyasetçidir. Cumhuriyet Halk Partisi 22. dönem İzmir milletvekilidir. Eski Aliağa belediye başkanıdır.
İlk yılları ve kariyeri

Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Sosyal Bilimler ve Davranış Bilimlerinden mezun oldu.
Siyasi kariyeri

1984 yerel seçimlerinde Sosyal Demokrasi Partisi'nden Aliağa belediye başkan adayı olmuştur ancak kazanamamıştır. 1989 yerel seçimlerinde Sosyaldemokrat Halkçı Parti'den Aliağa belediye başkanı seçilmiştir. 1994 yerel seçimlerinde de Sosyaldemokrat Halkçı Parti'den Aliağa belediye başkanı seçilmiştir. 1999 yerel seçimlerinde Cumhuriyet Halk Partisi'nden Aliağa belediye başkanı seçilmiştir. 2002 Türkiye genel seçimlerinde Cumhuriyet Halk Partisi'nden İzmir milletvekili seçilmiştir. 2014 yerel seçimlerinde Demokratik Sol Parti'den Aliağa belediye başkan adayı olmuştur ancak kazanamamıştır.