stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Henan

Hunan ile karıştırılmamalıdır.
Henan (Çince: 河南; pinyin: Hénán), Çin'in Orta Çin bölgesinin doğusunda bulunan bir eyalet.
Henan'in tek karakterlik kısaltılması "豫" (yù). Bu, Henan'in bazı bölgelerini içeren Han Hanedanı eyaleti (zhou) olan Yuzhou'dan alınır. "Hé" (河) ile "nán" (南) karakterlerinden oluşan eyalet ismi "ırmağın güneyi" anlamına gelir ve bu Sarı Irmak'ın konumu ile ilgilidir, ancak eyaletin dörtte biri Sarı Irmak'ın kuzeyinde bulunur.
Henan'de tarihi olarak çeşitli Çin imparatorluklarının başkentleri olarak işlev göstermiş Luoyang ve Kaifeng kentleri bulunmaktadır. Henan'ın 94,02 milyon kişilik nüfusu var ve 2010'daki nüfus sayımına kadar Çin'in en yüksek nüfusuna sahip eyalet idi, ancak günümüzde Guangdong ile Şantung eyaletlerinden sonra üçüncü sırada yer almaktadır.
Nüfus

2020 yılı Çin Ulusal Nüfus Sayımı'na göre Henan Eyaleti'nin toplam nüfusu 99.365.519.
Nüfus > Etnik yapı

Henan Eyaleti sınırları içerisinde nüfusları 10 bin'i aşan etnik gruplar şunlardır:
| Etnik grup | Nüfus |
| --- | --- |
Han: 92.908.354
Hui: 957.964
Moğol: 63.473
Mançu: 55.493
Nüfus > Diller

Henanlıların çoğu Beifanghua'nın farklı lehçelerini konuşurlar. Bu lehçeler dilbilimciler tarafından "Zhongyuan Guanhua [en]" kategorisinin farklı değişkeleri olarak sınıflandırılır. Buna istisna olarak, Henan'in kuzeybatı köşesinde Beifanghua değil, Çin dillerinin ayrı bir dalını teşkil eden Jin Çincesinin farklı lehçeleri konuşulur.
Mircafer Bağırov

| Mircafer Bağırov  Mircəfər Bağırov |
| --- | --- |

Azerbaycan Komünist Partisi Birinci Sekreteri
Görev süresi 15 Aralık 1933 - 6 Nisan 1953
Yerine geldiği: Ruben Rubenov
Yerine gelen: Mirteymur Yakubov
Merkez Komite Yüksek Sovyet Prezidyumu 19. Dönem yedek üyesi
Görev süresi 6 Mart 1953 - 7 Temmuz 1953
Kişisel bilgiler
Doğum: 17 Eylül 1896(1896-09-17) Kuba, Bakü Guberniyası, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 7 Mayıs 1956 (59 yaşında) Rusya SFSC, SSCB
Partisi: Azerbaycan Komünist Partisi
Çocuk(lar): Mirza Bağırov, Cihangir Bağırov, Jen Bağırov
Mircafer Bağırov (Azerice: Mircəfər Abbas oğlu Bağırov; 17 Eylül 1896 – 7 Mayıs 1956), Josef Stalin yönetiminde bulunan Sovyetler Birliği'nde 1932 ile 1953 yılları arası Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Komünist lideri.
İlk yılları

1896 yılında Bakü Guberniyası Kuba'da doğmuştur. Petrovsk, Saratov Oblast'ında Pedagoji tahsili görmüştür. 1915 ile 1917 yılları arası Hudat'ta bir köyde okul öğretmenliği yapmıştır. 1918 ile 1921 yılları arası Ekim Devrimine ve Rus İç Savaşına alay komutanı, Azerbaycan tümeni askeri komiseri, Rus Askeri Komutanlığı Kafkasya kolordusu danışmanı ile Azerbaycan tümeni Devrim mahkemesi başkanı olarak katıldı. Sovyetlerin Azerbaycan'ı almasından sonra, Bağırov, Azerbaycan'ın Karabağ bölgesi Devrim komitesi başkanı olarak atandı. Bağırov'un Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti polisi için de çalıştığı rivayet edilir. 1927 ile 1929 yılları arası Transkafkasya su dağıtım kurumu direktörü olarak hizmet etti. Şubat 1921 ile Mayıs 1927 ve Aralık 1929 ile Ağustos 1930 tarihleri arası Bağırov devlet güvenlik teşkilatı başı olarak görev yapmıştır.
Azerbaycan Komünist Partisi Birinci Sekreterliği

1932 yılında Bağırov Azerbaycan SSC Halk komiseri oldu sonra 1933 ile 1953 yılları arası Azerbaycan Komünist Partisi Birinci Sekreterliği yaptı. 1953 yılında Politbüro, Bağırov'u Azerbaycan SSC Bakanlar Kurulu başkanı olarak atadı. Mart 1953 tarihinde Stalin'in ölümünden sonra Bağırov, destalinizasyon politikalarına karşı çıkmak yoluyla baskı yapmak ile suçlandı ve 1954 yılında tutuklandı. Sovyetler Birliği Askeri mahkeme tarafından ölüm cezasına çarptırıldı. 1956 Gürcistan protestolarındaki talepler arasında kendisinin hapisten çıkarılması da vardı. Mahkemede yaptığı son 17 dakikalık konuşmada, af dilemek yerine cezayı tercih ettiğini söyledi. Bağırov, 1956 yılında kurşuna dizerek infaz edildi.
Mir Cafer Bağırov, Azerbaycan tarihinin tartışmalı bir karakteridir. 1940 yılında, yaklaşık 70,000 Azeri, Bağırov yönetiminde gerçekleşen temizliğin sonucu ölmüştür. Aydın kesim kırılmış, koparılmış ve toplumsal güçten çıkarılmışlardır ve eski Komünist seçkinler yok edilmişlerdir. Bağırov, Dağlık Karabağ Özerk Oblastı'nı Azerbaycan SSC'den Ermenistan SSC'ye bağlanmasını isteyen Ermeni taleplerine karşı çıkmıştır.
Küçük oğluna sıradan bir Sovyet vatandaşı gibi davranması takdir edilmiştir. Bağırov, oğlu Vladimir (Cihangir) Bağırov'u, savaş pilotu olarak Nazi Almanyası'na karşı savaşması için Sovyet ordusuna yollamıştır, Vladimir Haziran 1943'te bir muharebede uçağındayken kasten bir Nazi uçağının üzerine sürmesi sonucu ölmüştür.
Ödülleri

Kızıl Bayrak Nişanı (iki kez)
Beş Lenin Nişanı
Kızıl Bayrak İşçi Nişanı (iki kez)
Azerbaycan SSC Kızıl Bayrak Nişanı
Vatanseverlik Savaşı Nişanı
NGC 6422

NGC 6422, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Ejderha takımyıldızı yönünde bulunur. E-S0 tipi bir merceksi, eliptik galaksidir. Amerikan astronom Lewis A. Swift tarafından 1883 yılında 40,64 cm (16 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
NGC 6423

NGC 6423, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Ejderha takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 320,28 MIy (98,2 Mpc)uzaklıkta bulunur. Amerikan astronom Lewis A. Swift tarafından 1883 yılında 40,64 cm (16 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir. NGC 6423, bir seyfert galaksidir.
Holden (Lierne)

| Holden (Lierne) |
| --- | --- |

Havza
Konum: Nord-Trøndelag; Norveç 
Holden (Lierne); Norveç'in Nord-Trøndelag idari bölgesi sınırları içerisinde bir göldür.
Holger John

Holger John (d. 3 Nisan 1960, Schollene, Almanya) Alman ressam, grafik tasarımcısı ve organizasyon yöneticisidir.
İlk ressamlık derslerini Otto Niemeyer-Holstein tarafından aldı. Greifswald tiyatrosunda çalıştı ve Martwitz de Hedwig Bollhagen tarafından seramik atölyesinde çömlekçilik eğitimi aldı. 1982 ve 1985 yılları arasında Berlin-Schöneweide Üniversitesi'nde Grafik Tasarımcılığı eğitimi aldı. Üniversite eğitimini tamamladıktan sonra Schewedt Şehir Tiyatrosu'nda çalıştı. 1988-1993 yılları arasında ise Dresden Sanat Üniversitesi'nde Siegfried Klotz, Elke Hopfe, Gerhard Kettner ve Ralf Kerbach tarafından ressamlık eğitimi aldı.
1993-1996 yılları arasında Dresden Sanat Akademisi'nde asistan olarak çalıştı. 1995-2002 yılları arasında Joerg Immendorff'un asistanı olarak çalıştı. 1993-2002 yılları arasında 'Galerie Eva Poll Berlin' galerisinde ve 2002-2006 yıllarında ise Spielhaus Morrison Galerie Berlin” galerisinde sergileri düzenli olarak gösterime sunuldu.
2007 yılında Dresden Sanat Akademisi'nde öğretim görevlisi olarak eğitim vermeye başladı.
Staatliche Kunstsammlungen Dresden, Joerg Immendorf, Georg Baselitz, Gerhard Richter ve Alman müzik grubu Rammstein için gerçekleştirdiği çalışmalar kült oldu.
Holger John; Dresden, Berlin ve Usedom adasında yaşamak ve çalışmaktadır.
NGC 6426

NGC 6426, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir küresel yıldız kümesidir. Gökyüzünde Yılancı takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 67.200 ışık yılı uzaklıkta bulunur. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1786 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Nazmi Nuri Köksal

Nazmi Nuri Köksal
Nazmi Nuri Köksal; Galatasaray Spor Kulübü eski başkanlarındandır. Çok Kısa bir dönem Galatasaray başkanlığı yapmıştır. Başkanlık Görevini 1939 yılının başlarında Sedat Ziya Kantoğlu'ndan devralmıştır. 1939 yılının sonlarında ise başkanlık görevini Adnan Akıska'ya devretmiştir.
Hollanda'da eşcinsel evlilik

Hollanda'da eşcinsel evlilik, 1 Nisan 2001'de yasallaştırıldı ve böylece eşcinsel evliliği yasallaştıran dünyanın ilk ülkesi oldu.
İstatistikler

Statistics Netherlands tarafından hazırlanan bilgilere göre eşcinsel evlilikler, ilk altı ayda bütün evliliklerin %3,6'sı idi: ilk ayda %6 ve ondan sonraki geri kalan aylarda yaklaşık %3'ü: toplam yaklaşık 2.100 erkek ve 1.700 kadın. Haziran 2004'e kadar yaklaşık 6.000 eşcinsel çift evlendi. Mart 2006'da Statistics Netherlands, 2001'de 2.500 eşcinsel çift, 2002'de 1.800 çift, 2004'te 1.200 çift ve 2005'te 1.100 çiftin evlendiğini tahmin etti.
N1 roketi

| --- | --- |
1967 sonlarında Baykonur Uzay Üssü'ndeki maket
Amaç: Mürettebatlı Ay fırlatma aracı/Süper ağır yük fırlatma aracı
Üretici: OKB-1
Menşei ülke: SSCB
Boyut
Yükseklik: 105,3 metre (345 ft)
Çap: 17,0 metre (55,8 ft)
Ağırlık: 2.750 metrik ton (6.060.000 lb)
Kademeler: 5
Kapasite 
LEO için yük
Ağırlık: 95 t (209.000 lb)
  
TLI için yük
Ağırlık: 23,5 t (52.000 lb)
 
Fırlatma geçmişi
Durum: Başarısız, iptal edildi
Fırlatma yerleri: Baykonur LC-110
Toplam fırlatmalar: 4
Başarı(lar): 0
Başarısızlık(lar): 4
İlk uçuş: 21 Şubat 1969
Son uçuş: 23 Kasım 1972

Birinci kademe – Blok A
Çap: 17,0 m (55,8 ft)
Gücünü veren: 30 NK-15
Maksimum itme kuvveti: 45.400 kN (10.200.000 lbf)
Özgül itici kuvvet: 330 saniye (3,2 km/s)
Yanma süresi: 125 s
Yakıt: RP-1/LOX
  
İkinci kademe – Blok B
Gücünü veren: 8 NK-15V
Maksimum itme kuvveti: 14.040 kN (3.160.000 lbf)
Özgül itici kuvvet: 346 saniye (3,39 km/s)
Yanma süresi: 120 s
Yakıt: RP-1/LOX
  
Üçüncü kademe – Blok V
Gücünü veren: 4 NK-21
Maksimum itme kuvveti: 1.610 kN (360.000 lbf)
Özgül itici kuvvet: 353 saniye (3,46 km/s)
Yanma süresi: 370 s
Yakıt: RP-1/LOX
  
Dördüncü kademe (N1/L3) – Blok G (Dünya kalkış)
Gücünü veren: 1 NK-19
Maksimum itme kuvveti: 446 kN (100.000 lbf)
Özgül itici kuvvet: 353 saniye (3,46 km/s)
Yanma süresi: 443 s
Yakıt: RP-1/LOX
  
Beşinci kademe (N1/L3) – Blok D (Ay iniş yardımı)
Gücünü veren: 1 RD-58
Maksimum itme kuvveti: 83,36 kN (18.740 lbf)
Özgül itici kuvvet: 349 saniye (3,42 km/s)
Yanma süresi: 600 s
Yakıt: RP-1/LOX
 
N1 (Rusça: Н-1, Носитель-1, Nositeli, "Taşıyıcı") Sovyet kozmonotlarını Ay'a götürmek üzere 1960'larda geliştirilen dev uzay roketi. Dört fırlatma denemesinin de başarısız olması üzerine 1976 yılında proje resmen iptal edildi. Sovyetlerin insanlı Ay projeleri olduğunu inkâr etmeleri nedeniyle Perestroyka dönemine kadar varlığı gizli tutuldu.
Tarihçe

Başmühendis Sergey Korolyov'un tasarım bürosu OKB-1, N1'i geliştirmeye 1959'da başladı. Orijinal tasarıma göre N roketleri uzay istasyonlarına yük taşıyacak ve insanlı Mars uçuşlarında kullanılacaktı. Birkaç N roketi önerildi. N1 bunlardan en büyük olanıydı. N2 biraz daha küçüktü ve başka bir Sovyet tasarım bürosu tarafından geliştirilen UR-200 roketiyle rekabet etmek için ortaya atılmıştı. N3, Sovyetlerin geleneksel kıtalararası R-7 roketinin yerini almak üzere tasarlanmıştı. Bu aşamada üretime başlanmamıştı, N roketleri henüz kâğıt üzerindeki bir projeydi.
1961'den itibaren Korolyov'un tasarım bürosuna N1 roketinin geliştirilmesi için ödenek verileye başlandı. Mayıs 1961'deki bir hükûmet raporunda ilk test uçuşu için 1965 yılı öngörülüyordu.
Mayıs 1961'de ABD başkanı John F. Kennedy, 1960'lı yıllar bitmeden Ay'a insan gönderme hedefini ortaya koyarak Uzay Yarışını başlatmıştı. Korolyov, bunun üzerine Sovyetler'in Ay'a Soyuz adında yeni bir uzayaracıyla gitmesi fikrini ortaya attı. Soyuz'ları uzaya taşıyacak roket N1 olacaktı.
Korolyov, roket motorları tasarımcısı Valentin Gluşko ile N1'in kullanacağı yakıt konusunda uzlaşamadı. Gluşko, kıtalararası balistik füzelerde kullanılan ve basit motor düzeneklerine izin veren asimetrik dimetilhidrazin yakıtını öneriyordu. Oysa Korolyov'a göre bu yakıtın ağırlığı, itme gücüne oranla fazlaydı, ayrıca zehirli olduğu için güvenlik sorunu çıkarıyordu. Korolyov, kerosen ve sıvı oksijen karışımı bir yakıt kullanmak istiyordu. Jet motorları tasarımcısı Nikolay Kuznetsov ile bu yakıtı kullanan bir motor geliştirmesi için anlaştı. Kuznetsov, NK-15 adında küçük motorlar üretmeyi önerdi. N1'de bu küçük motorlardan çok sayıda kullanılarak büyük bir itme gücüne ulaşılacaktı. Ancak çok sayıda motor kullanılması, N1'in yapısını karmaşık bir hale getiriyordu.
Sovyet roket sistemlerinin başlıca destekçisi olan silahlı kuvvetler, N1 projesine sıcak bakmıyor, askeri kullanımı olmayan, siyasi nedenlerle ortaya atılmış bir proje olarak görüyordu.
Korolyov'un 1966'daki ölümü üzerine yerine yardımcısı Vasili Mişin geçti. Mişin, Korolyov'un siyasi kıvraklığına ve gücüne sahip değildi. Bu durum önce N1 projesinin, sonra da Sovyet Ay projesinin başarısızlıkla sona ermesine katkı eden nedenlerden biri oldu.
Yapısı

N1, 105 metrelik yüksekliği, büyük kaldırma gücü ve ağırlığıyla dev bir roketti. 21. yüzyılın ilk yıllarına kadar üretilen roketler arasında Saturn V'den sonra ikinci sıradaydı. Ay'a gidecek olan ek itme kademeleri, Soyuz uzayaracı ve LK ay modülü ile birlikte N1-L3 adını alıyordu. N1-L3, beş kademeden oluşmaktaydı ve 2.788 ton ağırlığındaydı. Kabaca bir koni şeklindeydi. En altta 1. kademenin dev sıvı oksijen tankı, bunun üzerinde kerosen tankı ve diğer kademelerin giderek küçülen tankları sıralanıyordu.
Birinci kademe olan Blok A, iki halka üzerinde sıralnan 30 NK-15 motorundan oluşuyordu. Dış halkada 24, bunun yarısı çaptaki iç halkada 6 motor vardı. Bunlar dünyanın ilk aşamalı patlamalı roket motorlarıydı. Motorların farklı güçlerle çalıştırılması mümkündü böylece roketin doğrultusu ve dönüşü ayarlanabiliyordu. Blok A, toplam 4.620 ton itiş gücü sağlıyordu, bu Saturn V roketinin 3.469 tonluk itiş gücünün çok üzerindeydi.
İkinci kademe, Blok B, tek bir halka üzerindeki sekiz adet NK-15V motorundan güç alıyordu. NK-15 motoruyla -15V arasındaki fark, egozos çıkışlarıyla yüksek atmosfer performansı için yapılan ayarlamalardı.
Üst kademe Blok V, kare şeklinde yerleştirilen dört NK-21 motorundan oluşuyordu.
N1'in geliştirilmesi sürecinde ilk tasarımdaki motorlar oldukça değişikliğe uğradı. Sonuç olarak ortaya çıkan modele N1F adı verildi, ancak bu ileri tasarım projenin iptal edilmesi nedeniyle asla uçmadı.
N1, ABD'nin Apollo tasarısı'ndan toplamda daha büyüktü, biraz daha kısaydı ama taban çapı daha fazlaydı. Genel olarak sağladığı itme gücü de Saturn V'den daha fazlaydı. Ancak tüm kademelerinde kerosen yakıtı kullanması nedeniyle toplam performansı Saturn V'nin altında kalıyordu. N1 istifi, dünya yörüngesine 95 ton yük taşıyabilirken Saturn V, yaklaşık 130 ton taşıyabiliyordu. ABD'nin sıvı hidrojen jet motorlarıyla erken başlayan tecrübeleri, üst kademelerde bu yüksek performanslı yakıtı kullanmaya cesaret etmelerine izin vermişti, böylece roket ağırlığını ciddi miktarda düşürebilmişlerdi.
Sorunlar

N1'in en büyük sorunu, çok sayıda küçük motoru yakıt ve oksijan tanklarına bağlayan boruların karmaşık tesisatıydı. Saturn V'nin devasa F1 motorunun mu, yoksa N1'in çok sayıda küçük motorunun oluşturduğu tesisat karmaşasının yarattığı sorunları çözmenin mi daha kolay olduğu, roketçilik tarihinin ilginç sorularından biridir. Saturn V'nin sadece beş motorunun bile tesisat sorunları çıkardığı düşünülürse, N1 Blok A'daki 30 motor, felakete davetiye çıkarmaktaydı.
Bir diğer sorun, N1'in fırlatıldığı Baykonur Uzay Üssü'nün deniz kenarında olmaması nedeniyle tüm ulaşımın demiryoluyla yapılmasıydı. Bu nedenle roket parçalara ayrılarak naklediliyor, üste tekrar monte edildikten sonra rampaya dikiliyordu. Bu nedenle motorlarda meydana gelen karmaşık sorunların önceden görülmesi ve giderilmesi mümkün olmuyordu.
Bu sorunlar nedeniyle N1 asla başarılı bir uçuş yapamadı. Dört fırlatma testi de başarısızlıkla sonuçlandı. Bunlardan birinde Baykonur Üssü büyük zarar gördü. En uzun uçuş, hemen hemen birinci kademenin ayrılmasına kadar, 107 saniye sürdü. 1969'da iki, 1971 ve 1972'de birer sınama fırlatması yapıldı.
Vasili Mişin, Apollo tasarısının başarısından sonra da ABD'nin Skylab'ına benzer büyük bir uzay istasyonunu yörüngeye taşıyabilme umuduyla sınama uçuşlarına devam etti. 1974'te proje resmen sona erdirildi ve Mişin'in yerine rakibi Valentin Gluşko geçti. İki N1F uçuşa hazırlanıyordu ancak bu da gerçekleşmedi.
N1 projesini dev Proton roketine benzer hipergolik bir roket olan Vulkan, 1976'dan itibaren ise Energiya/Buran programı izledi.
Fırlatma denemeleri

21 Şubat 1969: Fırlatmadan 69 saniye sonra, 12.200 m yükseklikte infilak etti.
3 Temmuz 1969: Fırlatma sırasında gevşek bir perçin yakıt pompasına emildi ve 1. kademenin infilak etmesine, bu arada roketin ve fırlatma kulasinin imha olmasına neden oldu. Bu, roketçilik tarihinin en büyük kazasıydı.
24 Haziran 1971: Roket fırlatmadan sonra giderek hızlanan şekilde kendi çevresinde dönmeye başladı ve 51 saniye sonra bütünlüğünü kaybederek parçalandı.
22 Kasım 1972: 1. Kademe Pogo salınımı nedeniyle araç fırlatmadan 107 saniye sonra imha oldu.
Kalıntılar

Son iki N1 aracı, Sovyetlerin Ay projesinin gizli kalması için imha edildi. Sovyetler, bir Uzay Yarışı'nın var olduğunu inkâr ederek kendi Ay projelerinin ABD'yi kandırmak için hayal edilen kâğıt üzerindeki bir proje olduğunu iddia ettiler. Bunların yalan olduğu ancak Perestroyka ve Glasnost'tan sonra ortaya çıktı.
N1 roketlerinden geri kalan bazı yakıt tankları, uzun süre Baykonur Üssü civarında yere saçılmış vaziyette bırakıldı, bir kısmı gölgelik olarak kullanıldı.
İlginç bir şekilde, N1F'nin ileri model motorları sağlam kaldı. Roket bir bütün olarak güvensiz olsa da, tek tek motorların güvenilir ve sağlam olduğu düşünülmektedir. Sağlam kalan 50 motordan 36 tanesi, Rusya tarafından tanesi 1,1 milyon dolara Aerojet General şirketine üretim lisansıyla birlikte satıldı. Aerojet, daha sonra bu motorları Japon J-1 ve J-2 roketlerinde kullanılmak üzere sattı. Motorların başka projelerde de kullanılması için özel şirketlerin çalışmaları aralıklı olarak devam etti.
Sovyet N1 (sağda) ve Amerikan Saturn V roketlerinin karşılaştırması. N1 biraz daha kısaydı, ancak taban çapı daha geniş olduğundan daha büyüktü ve daha çok itme gücü sağlıyordu. Buna karşın, Saturn V'de kullanılan yüksek performanslı sıvı hidrojen yakıtı, N1'in kullandığı kerosene göre yörüngeye daha fazla yük taşınmasını sağlıyordu. Uçuş geçmişleri, Saturn V'nin çok daha başarılı bir roket olduğunu gösterir: 13 fırlatmada hiç kayıp yaşamamıştır. N1 ise dört deneme fırlatmasını da başarısızlıkla bitirmiştir.
Hollanda'daki futbol stadyumları listesi

Bu madde, Hollanda'da bulunan futbol stadyumlarınının kapasitelerine göre sıralanmış bir listesini içermektedir.
1. Amsterdam Arena
2. De Kuip
| # | Stadyum | Kapasite | Şehir | Ev sahibi takım | Açılış |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Johan Cruyff Arena | 53.346 | Amsterdam | Ajax | 1996 |
| 2 | De Kuip | 51.137 | Rotterdam | Feyenoord | 1936 |
| 3 | Philips Stadyumu | 36.500 | Eindhoven | PSV | 1916 |
| 4 | De Grolsch Veste | 30.205 | Enschede | FC Twente | 1998 |
| 5 | Abe Lenstra Stadion | 26.800 | Heerenveen | SC Heerenveen | 1994 |
| 6 | Stadion Galgenwaard | 23.750 | Utrecht | FC Utrecht | 1982 |
| 7 | Euroborg | 22.579 | Groningen | FC Groningen | 2006 |
| 8 | GelreDome | 21.248 | Arnhem | SBV Vitesse | 1998 |
| 9 | Parkstad Limburg Stadion | 19.979 | Kerkrade | Roda | 2000 |
| 10 | Rat Verlegh Stadion | 19.000 | Breda | NAC Breda | 1996 |
| 11 | AFAS Stadion | 17.100 | Alkmaar | AZ | 2006 |
| 12 | ADO Den Haag Stadyumu | 15.000 | Lahey | ADO Den Haag | 2007 |
| 13 | Koning Willem II Stadion | 14.637 | Tilburg | Willem II | 1920 |
| 14 | MAC³PARK Stadion | 13.000 | Zwolle | PEC Zwolle | 2009 |
| 15 | De Vijverberg | 12.600 | Doetinchem | BV De Graafschap | 1954 |
| 16 | Goffertstadion | 12.501 | Nijmegen | NEC | 1939 |
| 17 | Fortuna Sittard Stadyumu | 12.500 | Sittard | Fortuna Sittard | 1999 |
| 18 | Erve Asito | 12.080 | Almelo | Heracles Almelo | 1999 |
| 19 | Het Kesteel | 11.026 | Rotterdam | Sparta Rotterdam | 1916 |
| 20 | De Geusselt | 10.000 | Maastricht | MVV | 1961 |
| 21 | Cambuur Stadion | 10.000 | Leeuwarden | SC Cambuur | 1936 |
| 22 | De Adelaarshorst | 10.000 | Deventer | Go Ahead Eagles | 1920 |
| 23 | De Vliert | 9.000 | 's-Hertogenbosch | FC Den Bosch | 1951 |
| 24 | JenS Vesting | 8.600 | Emmen | FC Emmen | 1977 |
| 25 | Sportpark De Westmaat | 8.200 | Spakenburg | IJsselmeervogels | 2006 |
| 26 | De Koel | 8.000 | Venlo | VVV-Venlo | 1972 |
| 27 | Mandemakers Stadion | 7.508 | Waalwijk | RKC Waalwijk | 1996 |
| 28 | Kras Stadion | 7.164 | Volendam | FC Volendam | 1975 |
| 29 | De Langeleegte | 6.500 | Veendam | BV Veendam | 1954 |
| 30 | De Krom | 6.000 | Katwijk | VV Katwijk | 1933 |
| 31 | Sportpark De Toekomst | 5.000 | Amsterdam | Jong Ajax | 1996 |
| 32 | MariFlex Stadion | 4.995 | Roosendaal | RBC | 2000 |
| 33 | Heesen Yachts Stadion | 4.662 | Oss | FC Oss | 2000 |
| 34 | Sportpark De Heikant | 4.500 | Groesbeek | Achilles '29 | 1929 |
| 35 | Jan Louwers Stadion | 4.373 | Eindhoven | FC Eindhoven | 1934 |
| 36 | Stadion De Braak | 4.142 | Helmond | Helmond Sport | 1967 |
| 37 | GN Bouw Stadion | 4.088 | Dordrecht | FC Dordrecht | - |
| 38 | TATA Steel Stadion | 3.625 | Velsen-Zuid | Telstar | 1948 |
| 39 | Stadion Woudestein | 4.500 | Rotterdam | Excelsior | 1902 |
| 40 | Haarlem Stadion | 3.500 | Haarlem | Haarlem Kennemerland | 1907 |
| 41 | Sportpark Berg & Bos | 3.259 | Apeldoorn | AGOVV | 1921 |
| 42 | Mitsubishi Forklift Stadion | 3.200 | Almere | Almere City FC | 2005 |
Nazmi Turan Okumuşoğlu

Nazmi Turan Okumuşoğlu, (d. 1946, Çamlıhemşin, Rize, Türkiye), Türk akademisyen.
1969 yılında O.D.T.Ü. Fizik Bölümünü bitirmiştir. 1969 yılında aynı bölüme asistan olarak girmiştir. 1972 yılında Master derecesi almıştır. Asistanlık döneminde Genel Fizik, Optik, Atom ve nükleer fizik laboratuvarlarının sorumluluğunu yürütmüştür.
1972 yılında “British Council” (İngiliz Kültür Heyeti) araştırma bursunu kazanmış ve İngiltere'nin Birmingham Üniversitesinde Nükleer Fizik üzerine doktora öğrenimine başlamıştır. 1976 Haziran ayında Birmingham Üniversitesi'nde doktora derecesini almıştır.
1976 yılında Ondokuz Mayıs Üniversitesi'ne Öğretim görevlisi olarak atanmış, 1979 Eylül'üne kadar Hacettepe Üniversitesi Fizik Müh. Bölümünde görevini sürdürmüştür. Bu Dönemde Genel Fizik, Fiziğe Giriş, Nükleer Fizik Dersleri vermiştir. 1979 Eylül ayında Kanada'nın Manibota Üniversitesi'nde Siklatron Laboratuvarı'ndan aldığı davet üzerine, araştırma yapmak üzere Kanada'ya gitmiştir. 1981 yılında Samsun'daki görevine dönmüş ve bu bölümün kurulması için çaba harcamıştır. 24 Kasım 1981 tarihinde Doçent unvanı almıştır. 30 Nisan 1987 tarihinde Profesör unvanı almıştır.
1997 yılında Karadeniz Teknik Üniversitesi Rize Fen- Edebiyat Fakültesi Dekanlığı'na atanmıştır. Bu fakültenin ve Rize Üniversitesi'nin kuruluş alt yapılarını tamamlamış, dekanlığın 10. yılında 17 Mayıs 2007 tarihinde Rize Üniversitesi'ne rektör olarak atanmıştır. Kurucu Rektör'lük  görevini başarı ile 17 Mayıs 2011 de tamamlamış ve kadrosunun bulunduğu 19 Mayıs Üniversitesi Fizik Bölümü'ne dönmüştür. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Henri Cappetta

Henri Cappetta, köpekbalıkları ve vatozların paleontolojisinde uzmanlaşmış olan Fransız ihtiyolog.
My Favorite Things (şarkı)

| "My Favorite Things"> şarkısı |
| --- | --- |
Yayımlanma: 1959
Dil: İngilizce
Yazar: Oscar Hammerstein II
Besteci: Richard Rodgers
"My Favorite Things", The Sound of Music müzikali için yazılan 1959 tarihli bir şarkı. İlk kez Mary Martin ve Patricia Neway tarafından seslendirildi.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  MusicBrainz work: edf0bfbc-c9e4-3b7d-9765-e8b86d9febbc