Doğa bilimleri
Konuyla ilgili yayınlar

Barr, Stephen M. (2006). A Students Guide to Natural Science. Wilmington, DE: Intercollegiate Studies Institute. ISBN 978-1-932236-92-7.
Grant, Edward (2007). A History of Natural Philosophy: From the Ancient World to the 19th century. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-68957-1.
Lagemaat, Richard van de (2006). Theory of Knowledge for the IB Diploma. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-54298-2. 13 Aralık 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Kasım 2020.
Ledoux, Stephen F. (2002). "Defining Natural Sciences" (PDF). Behaviorology Today. 5 (1). New York: Marcel Dekker, Inc. s. 34. ISBN 978-0-8247-0824-5. 25 Mart 2012 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Fundamentally, natural sciences are defined as disciplines that deal only with natural events (i.e., independent and dependent variables in nature) using scientific methods.
Mayr, Ernst (1982). The Growth of Biological Thought: Diversity, Evolution, and Inheritance. Cambridge, Massachusetts: The Belknap Press of Harvard University Press. ISBN 978-0-674-36445-5.
Oglivie, Brian W. (2008). The Science of Describing: Natural History in Renaissance Europe. Chicago: University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-62088-6.
Defining Natural Sciences Ledoux, S. F., 2002: Defining Natural Sciences, Behaviorology Today, 5(1), 34–36.
Stokes, Donald E. (1997). Pasteur's Quadrant: Basic Science and Technological Innovation. Revised and translated by Albert V. Carozzi and Marguerite Carozzi. Washington, D.C.: Brookings Institution Press. ISBN 978-0-8157-8177-6.
Hücre döngüsünün farklı aşamalarındaki soğan (Allium) hücreleri. Bir 'organizmada' büyüme, hücre döngüsü düzenlenerek dikkatlice kontrol edilir.
Kafein molekülünün bu yapısal formülü, atomların nasıl düzenlendiğinin grafiksel bir gösterimini göstermektedir.
Hidrojen atomunun orbitalleri, bir protona bağlı bir elektronun olasılık dağılımlarının tanımlarıdır. Bunların matematiksel tanımları, fiziğin önemli bir dalı olan kuantum mekaniğindeki standart problemlerdir.
Apollo 11'in Ay'ın uzak tarafındaki Daedalus kraterinin bu görüntüsü gibi, Güneş Sistemi içindeki uzak yerleri görüntülemek için mürettebatsız ve mürettebatlı uzay aracı görevleri kullanılmıştır.
Dört yüzlü olarak temsil edilen malzeme paradigması
Aristoteles'in kalıtım görüşü, vücut sıvılarının hareket kalıplarının ebeveynlerden çocuğa ve Aristotelesçi formun babadan çocuğa aktarılmasının bir modeli olarak
Raphael'in 1509 tarihli bir tablosunda Platon (solda) ve Aristoteles. Platon, doğa felsefesine ilişkin sorgulamaları dine karşı olduğu gerekçesiyle reddederken, öğrencisi Aristoteles, doğal dünya üzerine nesiller boyu akademisyenleri etkileyen bir çalışma bütünü oluşturmuştur.
Johannes Kepler (1571-1630). Kepler'in Astronomia Nova'sı, "bir bilim adamının, üstün doğrulukta bir teori oluşturmak için kusurlu verilerin çokluğuyla nasıl başa çıktığını belgelediği ilk yayınlanmış hesaptır" ve bu nedenle bilimsel yöntemin temelini atmıştır.
Isaac Newton, tüm zamanların en etkili bilim insanlarından biri olarak kabul edilmektedir.
Michelson-Morley deneyi, ışığın ışıklı bir eter aracılığıyla yayıldığını kanıtlamak için kullanıldı. Bu 19. yüzyıl kavramı daha sonra Albert Einstein'ın özel görelilik teorisi tarafından geçersiz kılınmıştır.