Çin Halk Kurtuluş Ordusu Kara Kuvvetleri
Tarihi

Şubat 1949'da mevcut çok sayıda ordu ve tümen, her biri üç bölümden oluşan yetmiş ordu şeklinde düzenlendi. 1. Ordu gibi bazıları elli yıldan fazla hayatta kalırken, bir kısmı 1950'lerin başında hızla birleştirildi.
Halk Kurtuluş Ordusu Kara Kuvvetleri, 1987'de Çin Halk Kurtuluş Ordusunun yüzde 70'inden fazlasını oluşturan geleneksel silahlı ana ve bölgesel birimlerden oluşuyor. İyi bir konvansiyonel savunma sağladı, ancak 1987'de yalnızca sınırlı saldırı potansiyeline sahipti ve nükleer, biyolojik veya kimyasal savaş için yetersiz bir şekilde donatılmıştı. Ana kuvvetler, 118 piyade tümeni, 13 zırhlı tümen ve 33 topçu ve uçaksavar topçu tümeni ve 71 bağımsız alay aynı zamanda çoğunlukla destek birliklerinden oluşan 21 bağımsız taburdan oluşan oluşuyordu. Bölgesel kuvvetler 73 sınır savunma bölümü ve garnizon birlikleri ve 140 bağımsız alaydan oluşuyordu.
Eski sistemde, bir saha ordusu, kısmen motorlu üç piyade tümeninden ve iki topçu ve uçaksavar topçu alayından oluşuyordu. Her bir saha ordusu tümeninin üç piyade alayında 12.000'den fazla personeli, bir topçu alayı, bir zırhlı alay ve bir uçaksavar topçu taburu vardı. Organizasyon esnekti, üst kademeler herhangi bir sayıda piyade tümeni etrafında savaşmak için kuvvetleri uyarlamakta özgürdü. En azından teorik olarak, her birliğin kendi zırhı ve topçusu vardı - gerçek teçhizat seviyeleri açıklanmadı ve muhtemelen çeşitliydi - ve ordu düzeyinde ve bağımsız birimlerdeki varlıklar gerektiği gibi paylaştırılabiliyordu.
1987'de yeni, ana kuvvet grubu orduları, piyade, zırh, topçu, hava savunma, hava ve hava destek unsurlarını içerdiğine inanılan dört tümene kadar 46.300 asker içeriyordu. Yeni grup ordularının birleşik silah operasyonlarına bir hareketi yansıtması gerekse de, mekanizasyon eksikliği nedeniyle zırh, topçu ve diğer birimlerle desteklenen piyadelerden oluşmaya devam ettiler. 13 zırhlı tümen, 3 alay ve 240 ana muharebe tankına (MBT Main Battle Tank) sahipti, ancak yeterli mekanize piyade desteğinden yoksundu. 1979'daki Çin-Vietnam sınır çatışması sırasında zırhlı personel taşıyıcılarının kullanıldığına dair çok az kanıt vardı. 1980'lerde bazı kundağı motorlu topçular hizmete girdi, ancak HKO ayrıca kundağı motorlu silahlara göre daha ucuz ancak tamamen etkili olmayan bir alternatif olarak roketatar üretti. Çeşitli inşaat ekipmanları, mobil köprüler, kamyonlar ve ana taşıyıcılar vardı. 1979'da tanksavar mayınlarını dağıtmak için yeni bir çoklu roketatar ortaya çıktı, ancak mayın döşeme ve mayın temizleme ekipmanı kıt kaldı.
Bölgesel kuvvetler, garnizon misyonları için bağımsız bölümler olarak organize edilen tam zamanlı HKO birliklerinden oluşuyordu. Garnizon bölümleri, kıyı şeridi boyunca ve olası saldırı bölgelerinde sınırlar boyunca konuşlandırılmış sabit, topçu ağır birimlerdi. Bölgesel kuvvetler, ana kuvvetlerdeki muadillerinden daha az silahlıydı ve milislerin eğitimine katılıyorlardı. Kültür Devrimi dehşeti sırasında düzeni yeniden sağlamak için yaygın olarak kullanılan HKO birimleriydi. Mao 1 Ekim 1949'da Çin'i ilan ettiğinde HKO kara kuvveti 4,9 milyonluk köylü ordusuydu. Bir süre sonra, kötü eğitimli ve politik olarak güvenilmez birliklerin terhis edilmesi, ordunun gücünün azalmasıyla sonuçlandı.