stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Schefflera crassilimba

Schefflera crassilimba, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera cordata

Schefflera cordata, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera curranii

Schefflera curranii, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera cuatrecasasiana

Schefflera cuatrecasasiana, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera decagyna

Schefflera decagyna, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera delavayi

Schefflera delavayi, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Can Atilla

| Can Atilla |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: 1969 (54-55 yaşında)   Ankara, Türkiye
Tarzlar: New Age
Çalgılar: Piyano, keman
Müzik şirketi: Poem Müzik Prodüksiyon

Can Atilla, (d. 1969, Ankara), Türk besteci, müzisyen.
Türkiye'de New Age müziğin uluslararası platformda temsilcisidir. Keman, piyano gibi Batı müziği çalgılarını saz, tef ya da ney gibi doğu müziği çalgıları ile beraber kullanarak eserler verir. Senfonik eserlerin yanı sıra Devlet Tiyatroları'nda sahnelenen pek çok oyunun müziğini ve pek çok dizi müziği yazmıştır. Evli ve yaşamını Ankara'da sürdürmektedir.
Yaşamı

Ankara'da, mühendis ve diplomat bir anne-babanın çocuğu olarak  dünyaya geldi.  1980 yılında Hacettepe Üniversitesi, Ankara Devlet Konservatuvarı'na girdi. Nuri Çeken ve Ergün Özyücel'in öğrencisi oldu. Bir süre, babasının görevi nedeniyle bulunduğu Moskova'da konservatuvara devam ederek keman ve piyano alanında özel eğitim aldı. 1988'den itibaren iki yıl Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası(CSO)'nda  keman çaldı. 1990 yılında konservatuvarın Keman Bölümü'nde lisans eğitimini tamamladıktan sonra profesyonel beste çalışmaları yapmaya başladı; çok sayıda film, belgesel, dizi, tiyatro oyunu için müzik besteledi.
1992'de çıkardığı ilk albümü "Bilinçaltı"'ile fazla ilgi görmeyen sanatçı, bir İngiliz yetenek avcısı tarafından keşfedilmesi üzerine yurtdışında hızla tanındı. 1994'te "Waves of Wheels" adlı ikinci albümü Türkiye, İngiltere'de ve Hollanda'da yayımladıktan sonra doksanlı yıllar boyunca art arda albüm çıkarmayı sürdürdü ve besteleriyle pek çok ödül aldı. 1996 yılında Ankara'da "POeM" adını verdiği müzik yapım stüdyosunu kurdu. Bazı sanat dergilerinde "Visual music" (görsel müzik) başlığı altında yazıları yayımlandı.
Anton Bruckner’in 100. ölüm yıldönümü anısına bestelediği “St.Florian Senfonisi” nin dünya prömiyeri 2002 yılında CSO tarafından yapıldı. Sabiha Gökçen anısına bestelediği "Senfonik Süit"’i 2005 Mart ayında kendi yönetimindeki Ankara Devlet Opera ve Balesi orkestra ve korosu tarafından seslendirildi.
2005 yılından itibaren Osmanlı Üçlemesini oluşturan  "Cariyeler ve Geceler" (2005), "1453 - Sultanlar Aşkına" (2006) ve "Aşk-ı Hürrem" adlı albümleri yayınlandı. Aşk-ı Hürrem bir kliple sunulunca 2008'de Kral Tv'nin Yılın En Başarılı Klibi Ödülü'nü kazandı.
2008 yılında "Mevlana 800. Yıl Oratoryosu"nun ve "Çağrı Balesi"nin dünya prömiyerini gerçekleştirdi.
13 Mayıs 2008 tarihinde, Türkiye Cumhuriyeti cumhurbaşkanı tarafından İngiltere Kraliçesi II. Elizabeth onuruna Çankaya Köşkü'nde verilen yemek sırasında özel bir konser veren sanatçı klasik müzik alanında tek Türkçe yayın organı olan Andante dergisine "Tek Kişilik Orkestra" başlığıyla kapak olmuştur.
2009'da yönetmen Kemal Başar'ın Can Atilla'nın Osmanlı üçlemesinden seçtiği parçalar eşliğinde konseptini oluşturduğu ve yönettiği 'Aşk-ı Hürrem' (Loving Hurrem) adlı dans tiyatrosu formundaki eser, Polonya'daki Teatr Modjeska'nın yapımı olarak Legnica kentindeki Yahudi Tiyatrosu'nun yıkıntılarında sahnelendi.
Kendisinden TBMM'nin 2010 yılında gerçekleştirilecek 90. yıl kuruluş etkinlikleri resmî müziğini bestelemesi istenen sanatçı, 2 ay süren bir çalışma ile "Diriliş" adlı senfonik eseri yarattı. Eser, 300 kişilik bir orkestra tarafından Mayıs 2009'da seslendirildi. Sanatçı, Kurtuluş mücadelesinin başlangıcından TBMM'nin açılışına kadar olan süreci anlatan eserin solo keman bölümünü özellikle Suna Kan için besteledi.
Ödülleri

Avni Dilligil Tiyatro Ödülü, 1998
Sanat Kurumu, "Yılın Sanatçısı Ödülü", 2002, Ghetto
8. Afife Tiyatro Ödülleri, Yılın En Başarılı Sahne Müziği Ödülü, 2004, Gayriresmî Hürrem
Tiyatro Tiyatro, Yılın En Başarılı Sahne Müziği Ödülü, 2004, Gayriresmî Hürrem
"Schwingungen Elections" Yılın Sanatçısı İkincilik Ödülü, 2004
Lions Yılın en iyi sahne müziği ödülü, 2007
Kral Tv  "Yılın en başarılı Klibi " ödülü, 2008
Albümleri

Altın Çağ
Aşk-ı Hürrem
1453 – Sultanlar Aşkına
Cariyeler ve Geceler
Concorde (Hollanda)
OMNI (Hollanda)
Live (Konser Albümü–Hollanda)
Efsaneler
Kuvayi Milliye Destanı (Sahne Müziği)
Albatros (Film Müziği)
Atatürk (Film Müziği-Promo/Limited Edition)
Ave (Hollanda)
Waves of Wheels (Türkiye-İngiltere-Hollanda)
Bilinçaltı
Mevlana'dan Çağrı
Hi-Story
Oyun, dizi, sinema ve belgesel film müzikleri

Ferhunde Hanımlar
Bizim Evin Halleri
Şaşıfelek Çıkmazı
Üçkağıtçı
Vasiyet
Sır Çocukları
Bir Erkeğin Anatomisi
Kuruluş "Osmancık"
Tanrıların Tahtı Nemrut
Bam Teli
Kuvayı Milliye Destanı
Gayriresmî Hürrem
Süleyman ve Öbürsüler
Yer Demir Gök Bakır
Aklı Havada
Çanakkale 1915
Mehmed: Fetihler Sultanı
Türkçe yazan yazarlar listesi

Bu bir Osmanlı veya Türk vatandaşı olup Türkçe dilinde yazan yazarların listesidir.
A

İhsan Oktay Anar, romancı, öykü yazarı (1960 doğumlu)
Sait Faik Abasıyanık, öykü yazarı, romancı, şair (1906–1954)
Halide Edib Adıvar, romancı, akademisyen politikacı (1884–1964)
Agah Efendi, gazeteci (1832-1885)
Adalet Ağaoğlu, romancı ve oyun yazarı (d. 1929)
Süreyya Ağaoğlu, avukat (1903–1989)
Zeynep Ahunbay, akademisyen (1946 doğumlu)
Munejjim-bashi Ahmed Dede, saray mensubu, şair, tarihçi (ö. 1702)
Ahmed Vefik Paşa, çevirmen, oyun yazarı, devlet adamı, sözlük yazarı, Yunan kökenli diplomat (1823-1891)
Hikmet Temel Akarsu, romancı, öykü yazarı, oyun yazarı, hiciv (1960 doğumlu)
Gülten Akın, şair (1933-2015)
Alev Alatlı, ekonomist, filozof, romancı, köşe yazarı (1944 doğumlu)
Sabahattin Ali, romancı, öykü yazarı, şair, gazeteci (1903-1948)
Melih Cevdet Anday, şair (1915–2002)
Nezihe Araz, oyun yazarı, gazeteci, şair (1920-2009)
Duygu Asena, gazeteci, kadın hakları aktivisti (1946-2006)
Nurullah Ataç, yazar, şair ve edebiyat eleştirmeni (1898–1957)
Meltem Arıkan, romancı ve oyun yazarı (1968 doğumlu)
Yusuf Atılgan, romancı, öykü yazarı ve oyun yazarı (1921–1989)
Doğan Avcıoğlu, gazeteci, politikacı (1926–1983)
Şevket Süreyya Aydemir, tarihçi, ekonomist (1897–1976)
Samiha Ayverdi, Sufi mutasavvıf (1905–1993)
B

Vecihi Başarın, tarihçi (1947 doğumlu)
Pelin Batu, oyuncu, şair, tarihçi (1978 doğumlu)
Enis Batur, şair, denemeci, romancı, editör (1952 doğumlu)
Ataol Behramoğlu, şair, denemeci, çevirmen (1942 doğumlu)
Nazan Bekiroğlu, romancı (1957 doğumlu)
İlhan Berk, şair (1918-2008)
Aydın Boysan, mimar, akademisyen, deneme yazarı (d. 1921)
Rıza Tevfik Bölükbaşı, filozof, şair, politikacı (1869–1949)
Sevim Burak, oyun yazarı, şair (1931–1983)
Coşkun Büktel, oyun yazarı, senarist, romancı, eleştirmen (1950 doğumlu)
C

Edip Cansever, şair (1928–1986)
Abdullah Cevdet, şair, filozof, çevirmen (1869-1932)
Ece Ayhan Çağlar (1931-2002), şair
Semih Çalışkan (1986 doğumlu), romancı
D

Fazıl Hüsnü Dağlarca, şair (1914-2008)
Ahmet Muhip Dıranas, şair ve oyun yazarı (1909–1980)
Sulhi Dölek, hicivci (1948-2005)
E

Erzurumlu Emrah (1775-1854), halk şairi
Ercüment Ekrem Talu (1886–1956), mizahçı, gazeteci
Refik Erduran (1928-2017), oyun yazarı, gazeteci ve yazar
Mehmet Akif Ersoy (1873-1936), şair, bilgin, İstiklal Marşı'nın yazarı
F

Fitnat Hanım (ö. 1780), şair
G

Müjdat Gezen, tiyatro oyuncusu ve yazar (1943 doğumlu)
Ziya Gökalp, sosyolog, şair, politik eylemci (1876–1924)
Reşat Nuri Güntekin, romancı, öykü yazarı ve oyun yazarı (1889–1956)
Osman Necmi Gürmen, romancı
Hüseyin Rahmi Gürpınar, yazar ve politikacı (1864–1944)
H

Kınalızâde Hasan Çelebi, şair ve bibliyograf (1546-1604)
Ahmet Haşim, şair (1884–1933)
Nazım Hikmet, şair, oyun yazarı, romancı, senarist, yönetmen (1902–1963)
Abdülhak Şinasi Hisar, romancı ve biyografi yazarı (1887–1963)
Oktay Rıfat Horozcu, şair ve oyun yazarı (1914–1988)
I

Rıfat Ilgaz, öğretmen, yazar ve şair (1911–1993)
İ

Attilâ İlhan, şair, romancı, gazeteci, denemeci, eleştirmen (1925–2005)
K

Orhan Veli Kanık, şair (1914–1950)
Ceyhun Atuf Kansu, şair, yazar (1919–1978)
Yakup Kadri Karaosmanoğlu, romancı, gazeteci, şair (1889–1974)
Orhan Kemal, romancı (1914-1970)
Yahya Kemal, şair, yazar, politikacı ve diplomat (1884–1958)
Yaşar Kemal, yazar ve insan hakları aktivisti (1923-2015)
Necip Fazıl Kısakürek, şair, romancı, oyun yazarı (1904–1983)
Mehmet Fuat Köprülü, tarihçi (1890–1966)
Ayşe Kulin, romancı ve köşe yazarı (1941 doğumlu)
M

Aşık Mahzuni Şerif, halk müzisyen, ashik, şair, besteci (1940-2002)
Murathan Mungan, romancı, öykü yazarı, şair, oyun yazarı (1955)
Emre Miyasoğlu, deneme ve oyun yazarı (1981 doğumlu)
N

Aziz Nesin, romancı, mizahçı, oyun yazarı, şair, öykü yazarı (1915–1995)
Nedîm, şair (1681-1730)
Nef'i, şair ve hicivci (1572-1635)
Ö

İsmet Özel, şair (1944 doğumlu)
P

Orhan Pamuk, romancı, senarist, akademisyen, Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (1952 doğumlu)
Pir Sultan Abdal, şair (c. 1480-1550)
S

Peyami Safa, gazeteci, köşe yazarı ve romancı (1899-1961)
Ş

Elif Şafak, yazar, köşe yazarı, konuşmacı ve akademisyen (1971 doğumlu)
T

Kemal Tahir, romancı ve entelektüel (1910–1973)
Haldun Taner, oyun yazarı ve kısa öykü yazarı (1915–1986)
Ercüment Ekrem Talu, yazar, mizahçı ve gazeteci (1886–1956)
Ahmet Hamdi Tanpınar, şair, romancı, edebiyatçı ve deneme yazarı (1901–1962)
Fatma Aliye Topuz, romancı, köşe yazarı, deneme yazarı (1862–1936)
V

Vedat Türkali, senarist, oyun yazarı, romancı (1919-2016)
Y

Yunus Emre, şair ve mistik (1238-1320)
Mehmet Emin Yurdakul, şair (1869–1944)
Z

Halide Nusret Zorlutuna, şair ve romancı (1901–1984)
Schefflera demesae

Schefflera demesae, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera dentata

Schefflera dentata, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Solovki esir kampı

1570 yılında Abraham Ortelius tarafından çizilmiş "Salofki"'nin konumunu gösteren harita.
Beyazdeniz'deki Solovetsky Adasının konumu.
Solovki esir kampı (daha sonraki adıyla Solovki özel hapishanesi), 1923 yılında Beyazdeniz'deki Solovetsky Adaları'nda uzak ve ulaşılmaz bir gözaltı yeri olarak, öncelikle Sovyet Rusya'sının yeni Bolşevik rejiminin sosyalist muhalifleri için tasarlandı. İlk başta Anarşistler, Menşevikler ve Sosyalist Devrimciler özel bir statüye sahipti ve çalışmadılar. Eski rejimin kademeli tutsakları (rahipler, köleler ve Beyaz Ordu subayları) onlara katıldı ve muhafızlar ve sıradan suçlular "siyaseti" düzene sokmak için birlikte çalıştı.
Tanınmış tutsaklar

Entelijansiya'nın üyeleri, hem Çarlık Rusyası'nı hem de devrim sonrası SSCB'yi temsilen, Solovki'deki tutsaklar arasında öne çıkıyorlardı.
Tanınmış tutsaklar > 1920'ler

1920'lerde Solovki'ye gönderilenlerin çoğu serbest bırakıldı, ancak çoğu kez ikinci kez hapsedildi (ya da sürgün edildi).
Vladimir Artemyev, mucit: 1923-1925 yılları arasında hapsedildi
Osip Braz, Russian-Jewish realist ressam: 1924-1926 yılları arasında hapsedildi
Leonid Feodorov, Rus Yunan Katolik Kilisesinin Piskoposu ve Eksarhı: 1923-1929 yılları arasında hapsedildi
Konstantine Gamsakhurdia, Gürcü yazar: 1920'lerin ortasında hapsedildi
G.J.Gordon, tarihçi:
A.K.Gorsky (ru:Горский, Александр Константинович), şair: 1929 yılında Solovki'ye gönderildi
Jamo bey Hajinski, State Controller and Ulaştırma Bakanlığı of Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti: 1925-1928 yılları arasında hapsedildi
Archimandrite Illarion (Troitsky, ru:Иларион (Троицкий)), Professor of the Moscow Theological Academy: 1924-1929 yılları arasında hapsedildi
I.V. Popov (ru:Попов, Иван Васильевич (богослов)), Moskova Teoloji Akademisi Profesörü: 1925-1927 yılları arasında hapsedildi
N.N. Vinogradov (ru:Виноградов, Николай Николаевич (историк)), tarihçi ve etnograf: 1925-1928 yılları arasında hapsedildi, Sandarmokh'da 8 Ocak 1938'de, 61 yaşında öldürüldü
Tanınmış tutsaklar > İlk 5 yıl planı, 1928-1932

Naftaly Frenkel, Solovki'deki Birinci Beş Yıllık Planda güvenlik hizmetlerinde lider haline gelen bir tutsaktı.
1923'te OGPU tarafından tutuklanan Frankel, on yıl hapse mahkûm edildi ve Solovki'ye gönderildi. Cezası azaltıldı ve 1927'de serbest bırakıldı. Kampın temsilcisi olarak 1929'da Moskova'ya gönderilmeden önce SLON'da üretim başkanlığına getirildi. Kısa süre içerisinde Gulag genelinde üretimden sorumlu oldu ve Beyaz Deniz Kanalı üzerindeki çalışmayı denetledi. Gulag'daki faaliyetleri, Sovyetler Birliği'ndeki zorunlu endüstrileşme ve kolektivizasyon hareketine paralel bulundu.
1929'da Solovki'de Dmitry Sergeyevich Likhachov tarafından yapılan kitlesel çekim, sertleşen rejimin işaretiydi.
Nikolay Antsiferov, tarihçi: 1929-1933 yılları arasında hapsedildi
Academician Dmitry Sergeyevich Likhachov, dilbilimci: 1928-1931 yılları arasında hapsedildi, then worked on White Sea Canal until 1932
Vladimir V. Tchernavin, ihtiyolog: 1931 yılında hapsedildi, then transferred to Kem
Vladimir N. Beneshevich, tarihçi, eski yazı uzmanı: 1928-1933 yılları arasında hapsedildi
Oleg V. Volkov (ru:Волков, Олег Васильевич), yazar: 1928-1929, 1931-1936 yılları arasında hapsedildi.
Mir Yakub Dulatoğlu, Kazak yazar: 1928-1935 yılları arasında hapsedildi (Solovki'de öldü)
Tanınmış tutsaklar > 1930'lar

1930'lu yıllarda Solovki'ye gönderilenlerin çoğu, Josef Stalin'in Büyük Temizlik kampanyasının kurbanı oldu ve 1937 sonbaharında Sandarmokh'da ya da Şubat 1938'de Solovki'de vuruldu.
A.V.Bobrishchev-Pushkin (ru:Бобрищев-Пушкин, Александр Владимирович), avukat Aralıkçılar İsyanına katılan Pavel Sergeyevich Bobrishchev-Pushkin'in torunu: (1934-1937 yılları arasında hapsedildi), Sandarmokh'da 27 Ekim 1937 tarihinde 61 yaşında iken vuruldu
Pavel Alexandrovich Florensky, rahip, bilim insanı, encyclopaedist: 1934-1937 yılları arasında hapsedildi, bilinmeyen yerde vuruldu
Nariman bey Narimanbeyov, Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti Devlet Denetçisi (1918-1920): Solovki'de 1937 yılında 48 yılında öldü
Karlo Štajner, Yugoslavyalı komünist: 1937-1939 yılları arasında hapsedildi
M.N.Voronoi (ru:Вороной, Марк Николаевич), Ukraynalı şair, 1937 yılında hapis yattı, Sandarmokh'da 3 Kasım 1937 tarihinde 33 yaşında öldürüldü
Tanınmış tutsaklar > Hamid Bey Shahtakhtinski

Hamid bey Shahtakhtinski, Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti Eğitim ve Diyanet İşleri Bakanı (1918-1920): 1941-1944 yılları arasında ölene kadar hapis yattı. 1920'de Bolşeviklerin Azerbaycan'ı ele geçirmesinden sonra Bakü Devlet Üniversitesi'nde rektör yardımcılığı yaptı ve Tiflis'teki Transkafkasya Üniversitesi'nin Tıp Fakültesi'nden mezun oldu. 1929'dan 1940'a kadar Azerbaycan Tıp Üniversitesi'nde ders verdi. 1941'de Sovyet baskıları sonucu tutuklanarak Solovki Esir Kampı'na gönderildi.  Bu kampta 3 şubar 1994 yılında hayatını kaybetti.
İlgili yayınlar (basım sırasına göre) > Tutanaklar

Vladimir V. Tchernavin (1935), I Speak for the Silent: Prisoners of the Soviets. Boston: Hale, Cushman, and Flint.
Babina-Nevskaya, Berta (1999). "My First Prison, February 1922". Till My Tale is Told. ss. 97-111.  Excerpt from memoir written in 1970s by a Left Social-Revolutionary (tr. John Crowfoot)
Adamova-Sliozberg, Olga (1999). "My Journey". Till My Tale is Told. ss. 28-34.  Excerpt from memoir written in 1940s and 1950s by a repentant non-Party communist (tr. Sally Laird)
Olga Adamova Sliozberg (2011), My Journey: How one woman survived Stalin's Gulag, Northwestern University Press: Evanston, Ill. (The full unabridged memoir, translated by Katharine Gratwick Baker.)
İlgili yayınlar (basım sırasına göre) > Çalışmalar

Ascher, Abraham (Temmuz 1969). "The Solovki prisoners, the Mensheviks and the Socialist International". Slavonic and East European Review. 47 (109). ss. 423-435.
Michael Jakobson (1993), Origins of the GULAG: The Soviet Prison Camp System, 1917–1934. Lexington, KY: University Press of Kentucky.
Galina Mikhaĭlovna Ivanova, Carol Apollonio Flath, and Donald J. Raleigh (2000), Labor Camp Socialism: The Gulag in the Soviet Totalitarian System. New York: M.E. Sharpe.
Baron, Nick (Jan-Mar 2002). "Production and terror: the operation of the Karelian Gulag, 1933-1938". Cahiers du monde russe. 43 (1). ss. 139-180. [ölü/kırık bağlantı]
Roy P. Robson (2004), Solovki: The Story of Russia Told Through its Most Remarkable Islands. Cambridge, MA: Yale University Press.
Lubyanka Meydanı üzerine SSBB siyasi baskı kurbanlarına anma, Moskova, FSB karargahının yanında, Solovetsky Adalarından bir kaya yaptı.
Sankt-Petersburg'daki SSCB siyasi baskısının kurbanlarına yapılan anma, Solovetsky Adalarından bir kaya çıkıntısı
Maxim Gorky, Solovki'yi ziyaret ederken. Sağında duran NKVD memuru Gleb Boky
Littos Savaşı

Littos Savaşı Giritli şehir devletleri Knossus ve Polirinia tarafından MÖ 220'den yaklaşık MÖ 216'ya kadar sürdürülen bir iç çatışmaydı. Savaş, detayları ile tarihçi Polibios tarafından kaydedilmiştir. Antik Çağ'da "Girit tarihinin en büyük savaşı" olarak kabul edilmektedir.
Başlangıç

Girit'teki çatışmanın başlangıcı, Bizantion'un Pontus Euxinus'a giderken Boğaz'dan geçen tüm gemilere uyguladığı geçiş ücreti nedeniyle Rodos ve Bizantion şehirleri arasında yaşanan ticari savaşa dayanmaktadır.
Savaşın patlak vermesi

Girit'te müttefik şehirler olan Knossus ve Gortina, tek başına direnen Sparta kolonisi Litttos dışında tüm adanın kontrolünü ele geçirmişti. Rodos filosu başındaki Polemokles Bizantion'a karşı yürüttüğü savaştan döndüğünde, Knossoslular onun Littos'a karşı çabalarında yardımcı olabileceğini düşündüler ve Rodoslulardan yardım istediler. Bunun üzerine Polemokles üç güverteli ve üç güvertesiz gemiyle geldi.
Ancak gelişinden kısa bir süre sonra Eleutherna halkı onu bir Timarchus adındaki bir vatandaşa suikast düzenlemekle suçladı ve karşılık olarak Rodoslulara savaş ilan ettiler.
Bu arada Knossoslular ve müttefikleri Littos'a karşı harekete geçtiler, ancak daha sonra bilinmeyen bir nedenle ittifak bozuldu ve ittifak içerisindeki Giritliler birbirleri ile savaşmaya başladılar. Böylece, Polirinia ve Lappa şehirleri, diğer bazı topluluklarla birlikte, Knossoslulardan ayrılarak Littoslular ile ittifak kurdu.
İç savaş

Gortina'da da vatandaşlar ittifak konusunda bölünmüştü. Yaşlı Gortina sakinleri Knossos'a sadık kalırken, genç Gortinalılar Littosluları tercih etti ve bir iç savaş patlak verdi.
Savaşın seyrinin değiştiğini gören Knossoslular Aetolian Ligi'nden yardım istediler. Aetolyalılar bunun üzerine 1000 şavaşçı ile Kidonya'ya geldiler.
Aetolyalılar'ın gelişinden sonra, Gortina'daki yaşlılar, Knossoslular ve Aetolyalılar'ı kalelerini işgal etmeye ve genç rakiplerini elimine etmeye çalışırken, genç Gortinalılar İda Dağı'nın güneyindeki körfeze bakan antk Phaistos kalesine sığındılar.
Daha sonra Phaistos'taki genç Gortyn'liler, işgal altındaki Gortina'nın limanına karşı bir saldırı başlattılar ve ardından rakiplerini Gortina kalesinde kuşattılar.
Littos'un Yok Edilmesi

Knossoslular Gortina'da meşgulken, Littoslu savaşçıların çoğu, düşman topraklarını işgal etmek için şehirlerini terk etti. Ancak Knossoslular bu durumdar haberdar olup savunmasız durumdaki Littos şehrini işgal etme fırsatını yakaladılar, tüm kadınları ve çocukları ele geçirdiler ve şehri yerle bir ettiler. Littoslular seferlerinden döndüklerinde, harap olmuş evlerini görüp, şehirlerini terk etmeye karar verdiler. Bunlardan bazıları Lappa'ya yerleştiler.
Çatışmanın bir yan etkisi olarak, savaş sonrası Helenistik dünyanın her yerinde Girit paralı askerleri ve ünlü okçular kayda geçmiştir. Littoslular da savaş sonrası vatanlarına geri dönüp şehirlerini yeniden inşa etmişlerdir.
Literatür

Polybius, The Histories, IV 53–55 2 Eylül 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
War in the Hellenistic World : a Social and Cultural History. Blackwell Publishing. 2005. ISBN 0631226087.
Florence Gaignerot-Driessen, The 'killing' of a city: a destruction by enforced abandonment, in: Jan Driessen (ed.), Destruction: Archaeological, Philological and Historical Perspectives, Presses universitaires, Louvain, 2013
Teocharis Detorakis, History of Crete, Heraklion, 1994
Schefflera digitata

Schefflera digitata, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera diguana

Schefflera diguana, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera digyna

Schefflera digyna, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Louis Poinsot

| Louis Poinsot |
| --- | --- |
Louis Poinsot. Litografi.
Doğum: 3 Ocak 1777(1777-01-03) Clermont, Oise, Fransa
Ölüm: 5 Aralık 1859 (82 yaşında) Paris, Fransa
Defin yeri: Père Lachaise Mezarlığı
Diğer ad(lar)ı: Matematik, Fizik
Vatandaşlık: Fransa
Eğitim:  École Polytechnique (1794)  École des Ponts ParisTech (1797)  Lycée Louis-le-Grand (1789-1793) 

Kariyeri
Çalıştığı kurum:  Lycée Condorcet  École Polytechnique (1809-1811)  Bureau des Longitudes (1839) 
Önemli öğrencileri: Auguste Comte
 

Louis Poinsot (d. 3 Ocak 1777, Clermont, Oise - ö. 5 Aralık 1859, Paris), Fransız matematikçi ve fizikçidir. Poinsot, katı bir cisme etki eden bir kuvvetler sisteminin  tek bir kuvvet ve bir çift olarak nasıl çözülebileceğini gösteren geometrik mekaniğin mucidiydi.
Yaşamı

Louis, 3 Ocak 1777'de Clermont, Oise'te doğdu. École Polytechnique'e giriş için ortaokul hazırlık eğitimi için Lycée Louis-le-Grand okuluna gitti. Ekim 1794'te, 17 yaşındayken École Polytechnique giriş sınavına girdi ve cebir bölümünde başarısız oldu, ancak yine de kabul edildi. Orada iki yıl öğrenci olarak kaldı, 1797'de École des Ponts et Chaussées'de inşaat mühendisi olmak için okumak için ayrıldı. İnşaat mühendisliğinin pratik ve güvenli mesleki eğitimi için kursta olmasına rağmen, gerçek tutkusu olan soyut matematiği keşfetti.
Poinsot böylece 1804'ten 1809'a kadar Paris'teki Lycée Bonaparte ortaokulunda matematik öğretmeni olmak için École des Ponts et Chaussées ve inşaat mühendisliğinden ayrıldı. Oradan Fransa İmparatorluk Üniversitesi'nde genel müfettiş oldu. 1 Kasım 1809'da Poinsot, eski okulunda Ecole Polytechnique'de analiz ve mekanik yardımcı doçent oldu. Okulları ve işi arasındaki bu geçiş döneminde, Poinsot araştırmalarına devam etti ve 1809'a kadar geometri, mekanik ve statik üzerine bir dizi eser yayınladı.
1812'ye gelindiğinde Poinsot artık Ecole Polytechnique'de yedek öğretmen Reynaud ve daha sonra Cauchy'yi kullanarak doğrudan öğretmenlik yapmıyordu ve 1816'da yeniden örgütlendiklerinde görevini kaybetti, ancak kabul müfettişi oldu ve bunu 10 yıl daha sürdürdü. Ayrıca 1839'dan ölümüne kadar ünlü Bureau des Longitudes'da çalıştı. 1813'te Joseph-Louis Lagrange'in ölümü üzerine Poinsot, Académie des Sciences'ta burayı doldurmak üzere seçildi. 1840 Yılında halk eğitimi yüksek kurulu üyesi oldu. 1852'de Senatonun kurulmasıyla bu organın bir üyesi seçildi. Poinsot, 1858'de Londra Kraliyet Cemiyeti Üyesi seçildi. 5 Aralık 1859'da Paris'te öldü. Paris'teki Pere Lachaise Mezarlığı'na gömüldü.
Thomas Hirst'ün günlüğünden,
20 Aralık 1857:
...[Poinsot] elimi nazikçe sıktı, oturmamı söyledi ve yanıma oturdu. Şu anda 60-70 yaşlarında, gümüşi ipek saçları ince ve zeki bir kafaya düzgünce taranmış. Uzun boylu ve zayıftı, ama şimdi yaşlılıktan ve güçsüzlükten eğilmiş olsa da, bir zamanlar vücudunun normalden daha zarif olduğu görülebilir. Geniş bir elbise içinde gevşek ama düzgün bir şekilde giyinmişti. Yüz hatları ince bir şekilde şekillendirilmiş - gerçekten de adamla ilgili her şey iyi izlenim bırakıyor. Durmadan ve güzel konuşuyordu. Her zaman alçak bir tonda konuşmasına ve ara sıra sesi sanki yorgunluktan düşüyormuş gibi kısılmasına rağmen tek bir kelimesini bile yanlış anlamadım, ama anlatmak istediğinden hiç sapmadı...