Asetilsistein
Madde Bağımlılıklarında NAC'ın Faydasına İlişkin Klinik Öncesi ve Klinik Veriler > Alkol Üzerindeki Etkisi > Alkol Üzerindeki Klinik Öncesi Veriler (in vivo)

Şu anda alkol bağımlılığına odaklanan sınırlı sayıda klinik öncesi çalışma bulunmaktadır. Bununla birlikte Schneider ve meslektaşları, NAC'ın alkol yoksunluğunun neden olduğu davranışsal ve biyokimyasal değişiklikleri önlediğini gösterdi. Bu deneyde, sıçanlara 30 gün boyunca günde iki kez 2 g saf etanol/kg ağırlık ile sondayla verilmiştir. Sütten kesildikten sonra NAC (60–90 mg/kg; dört gün boyunca i.p.) veya salin aldılar. NAC almak, beş günlük yoksunluktan sonra kontrol sıçanlarında gözlenen kortikosteron ve leptin seviyelerindeki artışı sonuçta önlemiştir. Bununla birlikte, artan kortikosteron ve leptin konsantrasyonları sırasıyla yaşanan stres ve özlemi yansıtmaktadır. Böylece NAC, antiinflamatuar etkilerinin yanı sıra alkolden uzak durma sırasında stresi ve aşermeyi de azaltacaktır. Dolayısıyla bu sonuç, bu molekülün alkolden uzak durma tedavisinde kullanılması lehinedir. Başka bir çalışma, alkolün uyarıcı etkilerine karşı duyarlılık modelinde kemirgenlerde kronik alkole maruz kalmanın (13 gün) neden olduğu davranışsal ve moleküler değişiklikler (transkripsiyon düzeyinde) üzerinde NAC'nin etkisine baktı. Bağımlılık alanında yaygın olarak kullanılan deneysel bir modeldir ve tüketimin artmasında ve nüksetme olgusunda rol oynayan sinirsel mekanizmaların incelenmesini mümkün kılar. Her etanol uygulamasından iki saat önce günlük NAC enjeksiyonları (60–120 mg/kg; ip), alkolün neden olduğu davranışsal duyarlılığı ve prefrontal korteks ve nükleus accumbens'teki ilişkili moleküler değişiklikleri bloke etmiştir. NAC'ın gönüllü alkol tüketimi üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla Quintanilla ve meslektaşları tarafından yürütülen bir çalışmada, (yüksek alkol tüketimleri nedeniyle seçilen) farelere 87 gün boyunca etanol ve suya erişim izni verildi. NAC (günde 30–60 mg/kg; 14 gün boyunca ip), idame aşamasındaki sıçanlarda etanol alımını %60-70 oranında azalttı. Ayrıca bu deney, NAC'ın kronik alkol tüketen sıçanlarda alkolün neden olduğu sakarin tüketme motivasyonunu ortadan kaldırma yeteneğini ortaya çıkardı. Yakın zamanda yapılan bir çalışma, ilk kez yüksek dozlarda (100 mg/kg, i.p.) NAC'nin kendi kendine etanol uygulamasını (-%35), ayrıca tüketme motivasyonunu (-%81) ve alkol arama davranışını azalttığını gösterdi (100 mg/kg, ip). -77%) ve aşırı içki içen farelerde nüksetme görüldü. İkincisi, birkaç hafta boyunca günde 15 dakika boyunca 1.2 g saf etanol/kg ağırlık (%20 etanol çözeltisi) kendi kendine uygulandı. Elde edilen sonuçlar, NAC'ın anti-motivasyonel özelliklerinin, anti-şerbet etkinliği ile ilişkili olarak, anti-nüksetme etkisinde çok önemli bir rol oynadığını göstermektedir. İlginçtir ki, bu son çalışma ayrıca NAC'nin bir perhiz döneminden sonra nüksetmeyi azaltmada etkili olduğunu, ancak bir davranış sönme döneminden sonra etkili olmadığını göstermiştir. Söndürme, hayvanların her gün alkole erişimleri olmadan tekrar bir içki içme durumuna sokulduğu bir prosedürdür, bu da günler geçtikçe alkol arayışında kademeli bir azalmaya neden olur; davranış "söner." Hayvanın tekrar bir içki içme durumuna sokulmadığı perhiz durumunun aksine. Yazarlar, perhizin sönmeden sonrakinden daha yüksek istek seviyelerine yol açacağını ve bu nedenle istek güçlü olduğunda NAC'nin daha etkili olacağını öne sürmektedir. Etanol buharlarına kronik aralıklı maruz kalmanın ardından (on hafta boyunca) alkole bağımlı hale getirilen sıçanlar üzerinde yürütülen aynı çalışma, düşük akut dozlarda (25 mg/kg; ip) NAC'ın kendi kendine alkol alımını (-64) azaltabildiğini ortaya çıkardı. %), tüketme motivasyonu (-%55) ve alkol arama davranışı (-%91). 50 mg/kg dozunda uygulanması (25 mg/kg değil), bir aylık yoksunluktan sonra nüksetmeyi azalttı. Bu dozlar aşırı içki fenotipine sahip sıçanlarda gözlemlenen dozlardan daha düşüktür; bu da NAC'ın alkol bağımlısı sıçanlarda çok daha etkili olduğunu göstermektedir. NAC, bağımlı hale getirilen sıçanlarda daha etkili olacaktır çünkü ikincisi yoksunluk sırasında hiperglutamaterjiye neden olur. NAC, glutamaterjik düzensizlik önemli olduğunda ve ayrıca özlem önemli olduğunda daha etkili olacaktır. NAC ayrıca 100 mg/kg'lık dozun, bağımlı olmayan sıçanlarda %1 sakarozun kendi kendine uygulanmasını %83 oranında önemli ölçüde azaltmasına izin verdi; bu, genel olarak ödül mekanizmaları üzerindeki etkinliğini göstermektedir. Ek olarak bu deney, XCT'nin (nükleus accumbens'te) protein ekspresyonunda %18'lik bir azalma olduğunu gösterdi. NAC almış veya almamış alkol bağımlısı sıçanlar (100 mg/kg). Öte yandan, NAC ile tedavi edilen (aynı koşullar altında uygulanan) sıçanlarda GLT-1 ekspresyonu, bağımlılıklarından bağımsız olarak NAC almayanlara kıyasla %28 oranında azaldı. Dolayısıyla NAC'ın, XCT'nin ifadesini eski haline döndürme konusunda yetersiz olduğu kanıtlandı; bu da, bunun akut etkisinin, ifadesinden değil, xc sisteminin aktivitesindeki bir artıştan kaynaklanacağını öne sürüyor. Bu sonuç, NAC'ın etkinliğini glutamat salınımının azalmasına yol açan presinaptik mekanizmalar yoluyla uyguladığı hipotezini desteklemektedir. Kokaine bağımlı sıçanlarda gözlemlenen sonuçlarla tutarlıdır. Başka bir çalışmada Yawalkar ve meslektaşları, NAC'ın uzun süreli gönüllü tüketimin ardından alkolden uzak durmanın neden olduğu sahte depresif etkileri de önleyip önleyemeyeceğini belirlemeye çalışmıştır. Bu çalışma sırasında sıçanlar, i.p. almadan önce 15 gün boyunca kendi kendilerine alkol (%4.5-9) uyguladılar. Alkolden uzak durma döneminin (D16'dan D18'e) ardı ardına üç günü boyunca NAC (25,50 ve 100 mg/kg) ve fluoksetin (5 mg/kg). Yazarlar, NAC'nin (50–100 mg/kg), AUD'nin biyokimyasal belirteçlerini (belirli karaciğer enzimlerinin plazma seviyeleri), serotonin seviyelerini ve NMDA reseptörlerinin gen ekspresyonunu modüle ederek alkolden uzak durmanın neden olduğu depresyona karşı önemli koruyucu etkiler gösterdiğini bulmuşlardır. Bu koruyucu etkiler aynı zamanda NAC'ın nüksetmeyi önleyici özelliklerine de katkıda bulunabilir.