stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sağduyu ve Duyarlık

Kitabın orijinal 1811 baskısının kapağı
Sağduyu ve Duyarlık veya orijinal adıyla Sense and Sensibility, Jane Austen'in 1811'de yayınlanan bir romanıdır. Anonim olarak yayınlandı; Yazarın adının olabileceği başlık sayfasında By A Lady görünür. Dashwood kardeşlerden Elinor (19 yaşında) ve Marianne'in (16½ yaşında) reşit olduklarındaki hikâyelerini anlatır. İki kızın büyük bir üvey erkek kardeşi (John) ve 11 yaşında küçük bir kız kardeşi (Margaret) var.
Roman, üç Dashwood kız kardeşi ve dul anneleri ile birlikte büyüdükleri mülk olan Norland Park'tan taşınmak zorunda kaldıkları zamanı anlatır. Norland, Bay Dashwood'un ilk evliliğinden olan oğlu John'a geçtiği için, dört Dashwood kadınının yeni bir ev araması gerekir. Uzak bir akrabaları olan Sir John Middleton'ın mülkü üzerindeki mütevazı bir ev olan Barton Cottage'ı kiralama fırsatına yakalarlar. Orada başlarında geçen olaylarla aşk, romantizm ve kalp kırıklığı içeren olaylar yaşarlar. Roman, Güney Batı İngiltere, Londra ve Sussex'te, muhtemelen 1792 ile 1797 arasında geçiyor.
1813 yılının ortalarında 750 adetlik ilk baskısını satan roman, yazarı için bir başarıydı. O yılın sonunda ikinci bir baskısı yapıldı. Ölümünden sonra İngiltere'de yeniden yayınlanan ilk Austen kitabı ve Richard Bentley'in 1833 tarihli Standart Romanlar serisinde İngiltere'de üretilen ilk resimli Austen kitabıydı. Roman 1811'den beri sürekli olarak yayınlanmaktadır ve birçok kez resmedilmiş, alıntılanmış, kısaltılmış ve sahne, film ve televizyon için uyarlanmıştır.
Bibliyografya > Türkçe çevirileri

Sağduyu ve Duyarlık, 2 cilt, çev. Vecahat Güray, 1946, Millî Eğitim Bakanlığı
Kül ve Ateş, çev. Nihal Yeğinobalı, 1969, Altın Kitaplar Yayınevi
Akıl ve Tutku, çev. Hamdi Koç, 2008, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Aşk ve Mantık, çev. Yeliz Üslü, 2017, Artemis Yayınları
Sünen-i Nesâî

Sünen-i Nesâî (Arapça: سنن النسائي) veya Sunen-i Suğra, Ehl-i Sünnet hadis literatüründe en güvenilir hadis kaynakları olarak kabul edilen altı kitaptan (Kütüb-i sitte) biridir. Müellifi Ebu Abdirrahman Ahmed bin Şuayb bin Ali bin Sinan bin Bahr el-Horasânî'dir. İmam Nesâî olarak meşhurdur. Eseri de bu isme nisbetle Sünen-i Nesâî olarak anılır.
Rivayetlere göre Nesâî, önce ‘Es-Sünen’ül Kübrâ’ adıyla büyük bir hadis külliyatı yazmıştı. Bir hükümdar kendisine “Kitabındaki hadislerin tamamı sahih midir?” diye sorunca Nesâî “Hayır” diye cevap verdi. Bunun üzerine hükümdar, kitaptaki sahih hadisleri ayırmasını istedi ve Nesâî bunları ‘El Müctebâ’ adını verdiği başka bir kitapta topladı. Bu kitap ‘Sünen-i Nesâî’ adıyla meşhur oldu.
Sünen-i Nesâî, çoğu âlimler tarafından Kütüb-i Sitte'nin içinde Sahih-i Buhârî ve Sahih-i Müslim'den sonra üçüncü en güvenilir kitap olarak kabul edilmiştir. Kitapta 53 bölümde toplam 5724 hadis vardır. Diğer hadis külliyatlarında bulunmayan ihbâs, nuhl, rukba ve umra gibi konuları içeren bölümler Nesâî'nin süneninde mevcuttur. Ayrıca diğer hadis mecmualarında bulunan fitne, kıyamet, binek vasıtaları ve tefsir bölümleri de Nesâî'de mevcut değildir.
Kütüb-i Sitte'de sadece Sünen-i Nesâî'de bulunan bir hadis metni:
Ebu Said el Hudrî (r.a.)’den rivayet edilmiştir: Rasûlullah şöyle buyurdu, “Bir kimse Müslüman olur da inancını ve hareketlerini güzelleştirirse, Allah onun geçmişte yaptığı bütün iyi amelleri ve hareketleri iyilik olarak yazar, yine geçmişte işlediği kötülükleri de siler ve affeder. Ondan sonra yaptığı tüm hareket ve davranışların karşılığını görür. İyilikleri on katından yedi yüz katına kadar katlanır. İşlediği kötülükler ise tek olarak yazılır. Ancak Allah dilerse onları da siler ve affeder.”
Sünen-i Nesâî, 1981 yılında şerhli olarak dört cilt halinde Türkçeye tercüme edilmiştir.
Bölümleri

Kitap şu bölümlerden meydana gelmiştir:
1. Tahâret
2. Guslü Gerektiren ve Gerektirmeyen Haller
3. Sular
4. Hayız ve İstihâze
5. Gusül ve Teyemmüm
6. Namaz
7. Namaz Vakitleri
8. Ezan
9. Mescidler
10. Kıble
11. İmamlar
12. Namaza Başlama
13. Sehv-i Secde
14. Cuma
15. Seferde Namazları Kısaltma
16. Kûsüf Namazı
17. Yağmur Duası
18. Korku Namazı
19. Bayram Namazları
20. Gündüz ve Gece Kılınan Nafileler
21. Cenaze
22. Oruç
23. Zekat
24. Haccın Menasiki
25. Mikatlar
26. Cihad
27. Nikâh
28. Boşanma
29. Atlar
30. Vakıf
31. Vasiyet
32. Bağış
33. Hîbe
34. Rukba
35. Umrâ
36. Yemin ve Adak
37. Ziraat Ortaklığı
38. Kadınlarla Muaşeret
39. Kan Dökmenin Haram Oluşu
40. Fey Taksimi
41. Biat
42. Akika
43. Devenin İlk Yavrusunun Kurban Edilmesi
44. Avcılık ve Hayvan Kesme
45. Kurban
46. Alış-Veriş
47. Kasame
48. Hırsızın Elinin Kesilmesi
49. İman ve Şartları
50. Süslenme
51. Kadılık Âbası
52. Allah'a Sığınmak
53. İçkiler
Francesco Farioli

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  10 Nisan 1989 (35 yaşında)
Doğum yeri:  Floransa, İtalya
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Ajax (teknik direktör)
Teknik direktörlük kariyeri
| Yıllar |  Takım |   |   |
2009-2011:  Margine Coperta (kaleci antrenörü)
2011-2014:  Fortis Juventus (yardımcı antrenör)
2014-2015:  Lucchese (kaleci antrenörü)
2015-2017:  Aspire Academy (kaleci antrenörü)
2015-2017:   Katar U-17
2017-2018:  Benevento (kaleci antrenörü)
2018-2020:  Sassuolo (kaleci antrenörü)
2020-2021:  Alanyaspor (yardımcı antrenör)
2021:  Fatih Karagümrük
2021-2023:  Alanyaspor
2024-:  Ajax
Francesco Farioli (d. 10 Nisan 1989, Floransa) İtalyan teknik direktör. Şuanda Ajax takımında görev yapmaktadır.
Teknik direktörlük kariyeri

Antrenörlüğe genç yaşta başlayan Farioli, İtalya'nın alt liglerinde kaleci antenörlüğü ve yardımcı antrenörlük yaptı. 2015'te Katar'a gitti ve 2 yıl boyunca Aspire Academy'de çalıştı. Roberto De Zerbi ile birlikte Benevento ve Sassuolo'da kaleci antrenörlüğü yaptı.
Çağdaş Atan ile birlikte 2020 yazında Alanyaspor'a geldi.
19 Mart 2021'de Fatih Karagümrük'ün başına geçti. 12 Aralık 2021'de bu görevinden alındı.
31 Aralık 2021 tarihi itibarıyla eski kulübü Alanyaspor ile tekrar anlaştı.
27 Şubat 2023 tarihinde Alanyaspordaki görevinden istifa etti.
İstatistikleri > Detaylı lig karnesi

Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir.
Birman kedisi

| Birman kedisi |
| --- | --- |

Ülke: Myanmar, Tayland
Irk standartları
CFA: standardı
FIFe: standardı
TICA: standardı
AACE: standardı
ACF: standardı
CCA-AFC: standardı
Birman kedisi, ayak ve kulakları beyaz hareli, gözleri mavi bir kedi ırkıdır.
Tarihçesi

Birmanya bölgesinde 'Kutsal Kedi' olarak kabul edilen bu kedi türü, 1919 yılında yerel halk tarafından Fransız gezginlere hediye edilmiştir. Gezginler tarafından memleketlerine götürülen Birmanya kedisi; Fransa'da çok sevilmiş ve oluşan bu memnuniyet, kısa sürede önce Amerika ve sonra tüm dünyaya yayılmasını sağlamıştır.
Temel özellikleri

Edepli ve duygusal, enerji dolu ve oyuncudur. Birman kedisinin gözleri ve hayranlık uyandıran yüz ifadesi ister evcil olsun, ister vahşi onu diğer kedilerden ayırır.
Görünüş ve vücut Yapısı

Geniş, yuvarlak ve güçlü bir kafası, dolgun yanakları, yuvarlak bir burnu, sağlam ve iyi gelişmiş bir çenesi vardır. Yuvarlak uçlu kulakları orta uzunlukta, aşağı doğru genişleyerek ve birbirinden iyice ayrık olarak başına oturur.
Gözleri yuvarlak ve dış kenarları hafifçe yukarı kalkıktır. Bedeni uzun ve iyi gelişmiştir. Bacakları orta uzunlukta ve kalındır. Patileri geniş, yuvarlak ve sağlamdır. Kuyruğu bedeniyle orantılı ve orta uzunluktadır. Tüyleri uzunca ve ipeksi bir dokudadır. Boynunu süsleyen yaka gibi uzun tüyleri vardır. Karın bölgesinde tüyleri hafifçe dalgalıdır.
Birman kedileri, sağlıklı formları ile ortalama 4,5 kg civarındadırlar. Sağlıklı yaşam sürdürmeleri halinde ortalama olarak 12 ila 15 yıl arasında yaşam süreleri vardır.
Tüy bakımı

Birman'ın uzun tüylerini hep iyi durumda tutabilmek için muntazam bakım yapılması gerekir.
Tomahawk

| Tomahawk |
| --- | --- |
 ABD donanmasına ait havada bir BGM-109 Tomahawk füzesi, Kasım 2002
Çeşidi: Uzun menzilli, tüm hava koşulları için, ses altı seyir füzesi Gemisavar füzesi(Block V) Denizaltından fırlatılan seyir füzesi Kara hücum füzesi Karadan karaya füze
Uyruğu: Amerika Birleşik Devletleri
Kullanıcılar: Amerika Birleşik Devletleri Donanması, Kraliyet Donanması (halen)   Avustralya Kraliyet Donanması, Kanada Kraliyet Donanması(gelecekte)
Üretim tarihi
Üretici: General Dynamics (İlk üreten şirkettir) McDonnell Douglas Hughes Aircraft şirketi Raytheon Missiles & Defense şirketi
Birim maliyeti: *$1.87M (FY2017) (Block IV) $2M (FY2022) (Block V)
Üretildiği tarih: 1983–günümüze
Özellikler
Uzunluk: Güçlendiricisiz: 18 ft 3 in (5,56 m) Güçlendirici ile: 20 ft 6 in (6,25 m)

Patlama mekanizması: TLAM Blok III'ten beri FMU-148, diğerleri ise özel uygulamalar içindir

Motor: Williams International F107-WR-402 turbofan  TH-dimer yakıt kullanarak  ve katı yakıtlı roket motor güçlendiricili 
Kanat genişliği: 8 ft 9 in (2,67 m)
Seyir irtifası: 98-164 ft (30-50 m) yer seviyesinin üstünde
Platform: dikey fırlatma sistemi (VLS), Torpido tüpü, Yüzey gemileri, denizaltılar, Taşıyıcı kurmalı fırlatıcılar
Tomahawk, tam adı BGM-109 Tomahawk, (kısa tam adı: Tomahawk Land Attack Cruise Missile, TLAM) stratejik bir seyir füzesidir.
Denizden karaya, denizaltıdan karaya, karadan karaya ve denizden denize (farklı bir aktif radar güdüm alt sistemi kullanılarak) olmak üzere çeşitli tipleri vardır.
Tomahawk füzesi, havadan karaya atılan AGM-86 ALCM/CALM seyir füzesi ile paralel geliştirildi. Her iki füzenin de  birçok parçası ortaktır.
Tomahawk, ABD Donanması ile yapılan sözleşme ile Laurel, Maryland yakınlarındaki Johns Hopkins Üniversitesi'nin Uygulamalı Fizik Laboratuvarı'nda James Walker tarafından yönetilen projede tasarlandı ve önceleri 1970'lerde General Dynamics tarafından üretildi.
Deniz üstü harp platformundan fırlatılabilen orta ila uzun menzilli, alçak irtifalı füze olması istenmişti ve çok çeşitli harp başlığı, güdüm ve ve menzil yetenekleriyle modüler bir tasarımı vardı.
Asıl Tomahawk tasarımın tanıtılmasından bu yana, geleneksel ve nükleer silahlı havadan, deniz altından ve karadan fırlatılan çeşitler de dahil, TLAM'ın en az altı çeşidi ve birçok geliştirilmiş modeli yapıldı.
Üreticileri

1992-1994 arası McDonnell Douglas Corporation, Tomahawk füzelerinin tek tedarikçisiydi ve Block II ve Block III Tomahawk füzelerini ve birçok Tomahawk'ı Block III özelliklerine göre yeniden üretti.
1994 yılında Hughes, Tomahawk füzelerinin tek tedarikçisi olmak için McDonnell Douglas Aerospace'i geride bıraktı.
2019 itibarıyla hizmetteki tek model Raytheon Missiles & Defense firması tarafından üretilen ve nükleer olmayıp denizden atılan modeldi.
Maliyeti

Tomahawk füzesinin Birim maliyeti 1.4 milyon dolardır. Halen geliştirilen Taktik Tomahawk füzesinin 500 bin dolara mal olacağı açıklanmıştır.
Fırlatma sistemleri

Her füze, nakliye ve depolamada kendisini koruyan ve fırlatma borusu görevi yapan basınçlı metal bir kapta depolanır ve fırlatılır. Bu kaplar, üzerine kurulan Zırhlı Kutu Fırlatıcı'larda (ABL) raflara yerleştirildi ve dört yeniden etkinleştirilen Iowa-sınıfı savaş gemileri USS Iowa, USS New Jersey, USS Missouri ve USS Wisconsin BB-64 6 ‘e yerleştirildi. ABL'ler ayrıca sekiz sclass Spruance destroyer, dört sclass Virginia kruvazer ve nükleer kruvazör USS Long Beach CGN-9 6 üzerine kuruldu. Bu kaplar ayrıca diğer su üstü gemilerinde dikey fırlatma sistemlerinde (VLS), daha sonraki Los Angeles sınıfı denizaltı ve sclass Virginia denizaltı kapsül fırlatma sistemlerinde (CLS) ve denizaltıların torpido tüplerinde bulunur.
Tüm ABL donanımlı gemiler hizmet dışı bırakılmıştır..
Denizaltından fırlatılan füzeler için (UGM-109'lar olarak adlandırılır), gaz basıncıyla (dikey olarak VLS aracılığıyla) veya su darbesiyle (yatay olarak torpido tüpü aracılığıyla) fırlatıldıktan sonra, bir katı yakıt güçlendirici füzeyi itmek ve sudan çıkarmak için ateşlenir.
Uçuş gerçekleştikten sonra, füzenin kanatları kalkmak için açılır, hava kepçesi açığa çıkar ve turbofan motoru seyir uçuşu için kullanılır. Su üzerinde, Tomahawk önceden ayarlanmış bir rotayı izlemek için atalet kılavuzluğu veya GPS kullanır; karadayken, füzenin güdüm sistemi arazi kontur eşleştirmesi (TERCOM) tarafından desteklenir. Terminal kılavuzu, Dijital Manzara Eşleştirme Alanı Korelasyonu (DSMAC) sistemi veya GPS tarafından sağlanır ve yaklaşık 10 metrelik bir dairesel hata olası üretilir.
Tomahawk Silah Sistemi füze, Tiyatro Görev Planlama Merkezi (TMPC)/Suda Planlama Sistemi ve Tomahawk Silah Kontrol Sistemi (yüzey gemilerinde) veya Savaş Kontrol Sisteminden (denizaltılar için) oluşur.
Navigasyon yöntemi

Tomahawk füzeleri, alçak irtifadan yeryüzüne paralel hareket uçar, engellerin çevresinden dolanır ve radara yakalanmazlar.
Tomahawk füzesinde Üç kademeli güdüm sistemi vardır.
Füze ilk aşamada belirli bir bölgeye ataletsel seyrüsefer güdümü ile yaklaşır. Bu güdüm sistemi deniz ya da çöl gibi belirsiz ya da değişken coğrafi alanlardan yapılan atışlarda önemlidir.
Ara aşamada Tomahawk yeryüzü referanslı güdüm (TERCOM) ile üzerinden geçtiği bölgedeki coğrafi yüksekliği belleğindeki bilgi ile karşılaştırarak seyreder.
Son aşamada ise Tomahawk ulaştığı noktadaki hedef görüntüyü hafızasındaki dijital resimlerle karşılaştırarak hedefini bulur. (DSMAC)
Yeni nesil BLOK III füzelere Küresel Konumlandırma Sistemi (GPS) ile hedefe yönelme yeteneği de kazandırıldı.
Kütlesi ve hızı

Fırlatma motoru ile birlikte kütlesi 1440 kg'dır. Fırlatma motoru hariç kütlesi 1190 kg'dır. Menzili 600 deniz mili (>1100 km)dir. Ortalama uçuş hızı ise 880 km/saat'tir.
Harp başlıkları

1000 libre (450 kg) ağırlığında Tomahawk füzelerinde şu harp başlıkları vardır:
Delici/nüfuz edici (Bullpup) - C tipi füzelerde
Bombacıklı - D tipi füzelerde
200 kt gücünde W-80 nükleer başlık - A tipi füzelerde
WDU-36 harp başlığı
Kullanıldığı savaşlar

Tomahawk, ilk defa 1991 yılında Körfez Savaşı'nda kullanıldı. ABD Deniz Kuvvetleri'nin yaptığı atışlarda 297 fırlatma görevi verilmiş, atış için yüklenen füzelerin 7'si teknik sorunlar sebebiyle fırlatıcıyı terk edemedi. Atılan 290 füzenin 242'si hedefi vurdu.
1993, 1996, 1998 ve 2003 yıllarında da Irak'a karşı kullanılan Tomahawk füzeleri, Sırp Cumhuriyeti'ne (1995 Kararlı Güç Harekatı), Yugoslavya Federal Cumhuriyeti'ne (1999 Müttefik Gücü Harekatı), Afganistan'a (2001 Sonsuz Özgürlük Harekatı) ve 2017'de Suriye Humus şehrindeki Şaryat Hava Üssü'ne yönelik bombardımanlarda da kullanıldı.
Tomahawk, en son ABD Donanmasınca Suriye'ye yönelik 2018 füze saldırılarında, Suriye kimyasal silah tesislerini hedef alan 66 füze fırlatıldığında kullanıldı.
Kullanıcıları

2016 yılında ABD Savunma Bakanlığı, 202.3 milyon dolara 149 Tomahawk Block IV füzesi satın aldı.
ABD dışında sadece İngiltere'ye satışı yapıldı.
Serdarabad Muharebesi

| g t Kafkasya Cephesi |
| --- | --- |
 Köprüköy  Ardahan  Sarıkamış  Van  Malazgirt  I. Karakilise  Zeytun  Köprüköy  1. Erzurum  1. Trabzon  1. Erzincan  Muş  Bitlis  2. Trabzon  Çapakçur  2. Erzincan  2. Erzurum  Serdarabad  Baş Abaran  II. Karakilise  Mastara  Çoloki  Göyçay (Kürdemir-Karameryem)  Binegedi  Bakü 
Serdarabad Muharebesi, (Ermenice: Սարդարապատի ճակատամարտ, okunuş: Sardarapati chakatamart tercüme: Sardarabad Zaferi;)21 Mayıs-29 Mayıs 1918 tarihinde Ermeni düzenli ordusu, Ermeni milisi ve Osmanlı ordusunun karşılaştığı savaştır. Serdarabad Anıtı bu savaş anısına dikilmiştir.
Sardarapat Muharebesi > Taraflarin güçleri > Osmanlı tarafı

Gümrü yönünde saldırıya geçen 36. tümen içinde 106. piyade alayı, 107. piyade alayı, 108. piyade alayı, bir saldırı taburu ve iki topçu taburu yer alıyordu. Osmanlı kolordusunun bağımsız süvarisi ve Kürtlerden oluşan 1500 kişilik süvari alayı ile güçlendirilmişti. Osmanlı güçlerinin toplam sayısı Kürt güçlerini de dahil ederek 7.500-10.000 subay ve asker idi. Osmanlı güçlerinde 40 top mevcuttu.
Sardarapat Muharebesi > Taraflarin güçleri > Ermeni tarafı

Ermeni güçleri kumandanlığı. Orta sırada soldan sağa Drastamat Kanayan, Movses Silikyan, Tovmas Nazarbekyan, Daniyel Bek-Pirumyan.
Serdarabat cephesindeki Ermeni güçleri Erivan askeri biriminin içinde idiler. Diğer kısmı ise 9. Osmanlı tümenine karşı Baş-Aparan muharebesine katılmıştı. Askeri birimin komutanı Tümgeneral Movses Silikyan, genelkurmay başkanı  Albay Aleksandr Vekilyan. Karargah kıtaatı Vağarşapat (Üçkilise) şehrinde, Gevorgyan dini okulunun içinde bulunuyordu. Serdarabat cephesinde savaşan güçlerin genel kumandanı Erivan askeri biriminin komutanının yardımcısı Albay Daniyel Bek-Pirumyan, genelkurmay başkanı ise Yüzbaşı Aleksandr Şneur oldu. Burada kısmen Ermeni kolordusu 2. tümeni ve Ermeni Özel Ümumi Taburu'nun (1917 yılında Anadolu'daki Ermenilerden oluşan askeri birim Serdarabat muharebesinden önce Kafkasya cephesinde savaşmıştı) bazı alt birimleri savaşıyorlardı. 2. tümen (Komutan Movses Silikyan) 5. alayı (3 tabur, komutanı Poğos Bek-Pirumyan), 6. alayı (12 bölük, komutanı Yarbay Abraham Doluhanyan), 2. süvari alayı 4 süvari bölüğü (Albay Zalinyan), partizan piyade alayı 8 bölüğü (Albay Aleksey Perekryostov), partizan süvari alayı 3 bölük (Albay Korolkov), sınır korucu taburu (Yarbay Silin), 2. tümeni karargahın nöbet bölüğünden ibaretti. 1. tümeni 4. alayın bir taburu Develi'nin güney tarafında savunma için yerleştirildi.
Ermeni Özel Umumi taburunun altbölümlerinden Erivan askeri biriminin içinde 3. özel tugayın Van 1. (Albay Yüzbaşev) ve 2. piyade (Albay Çahmahçev) alayları ikişer bölüğü (Iğdır bölgesinde yerleştirişmiştir), Maku taburu, 2. özel Zeytun süvari alayı (4 süvari bölüğü, Albay Salibekyan), 2. özel tugay Hınıs ve Karakilise (Karaköse) piyade alayları (Albay Kazmirski), 1. özel tugay Erzincan alayı (6 bölük, Komutan Karapet Hasan-Paşayan), 1. özel süvari alayı (Komutan Üsteğmen Zolotaryov).
Erivan askeri biriminin içinde Kristapor Araratyan genel kumandanlığı altında 5 topçu bataryası vardı. Askeri birimin içinde dahil olarak muharebede Doğu Anadolu'nun Ermeni gönüllülerinden oluşan birkaç bölük (Trutsik Hovsep, Makedon, Bulanıklı Murat ve diğerlerinin kumandanlığı altında), Ezidi süvari taburu (Usub Bek, Cangir Ağa), çok sayıda milisli. Ermeni güçlerin toplam sayısı muharebenin ilk günlerinde 9.000–10.000 asker ve subaydı, güçlerin bir kısmı Baş Aparan cephesine yerleştirildikten sonra, geriye 6.000-6.500 kişi kaldı. Ermeni güçlerinde 28 top vardı, onlardan 16 ila 20 kadarı taarruzda kullanıldı.
Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti

Başlığın diğer anlamları için Rusya (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti (RSFSC) (Rusça: Росси́йская Сове́тская Федерати́вная Социалисти́ческая Респу́блика; Rossiyskaya Sovetskaya Federativnaya Sotsialistiçeskaya Respublika), Sovyetler Birliği'nin nüfus ve yüzölçümü bakımından en büyük ve kurucu cumhuriyetidir.
Rusya Federatif Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti 7 Kasım 1917'de Ekim Devrimi ile kuruldu. 30 Aralık 1922'de Rusya Federatif Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin, Belarus SSC, Ukrayna SSC, Orta Asya ve Kafkas cumhuriyetleriyle birleşmesiyle de Sovyetler Birliği resmen kuruldu. 12 Aralık 1991 tarihinde yerine  kurulan Rusya'nın yasal varisidir.
Tarih

1917 tarihli Şubat Devrimi ile Rus İmparatorluğu sona erdi. Sovyet rejiminin kurulmasından sonra, İşçi, Köylü ve Asker Sovyetleri Ocak 1918'de III. Tüm-Rusya Sovyetler Kongresi'nde, Rusya Federatif Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti (RFSSC)'nin (1917-1991) kurulduğunu ilan etti.
1917 Ekim Devrimi'nden sonra Temmuz 1918'de, Sovyet V. Kongresi, RSFSC'nin ilk anayasasını onayladı. İç Savaş yıllarında (1918-1922) ve sonrasında, RSFSC sınırlarında birtakım özerk cumhuriyetler kuruldu: Türkistan (1918), Başkır (1919), Tatar (1920), Karelya (1923), Dağıstan (1921) ve Yakut (1923). Aynı zamanda özerk bölgeler de kuruldu. 30 Aralık 1922'de, SSCB Sovyetleri I. Kongresi'nde Sovyetler Birliği’nin kurulması karara bağlandı. Bu karara göre SSCB, ulusların kendi yazgılarını özgürce belirleme ilkesine dayanarak oluşturulmuş, "çok uluslu federal ve birleşmiş bir devlet"'ti. Yeni federasyon, İç Savaş'ın ardından yeniden kazanılan toprakları da içermekteydi(Türkistan, Batı Sibirya gibi). Ancak 1924'te Türkmenistan ve Özbekistan, RSFSC'den ayrılarak Sovyetler Birliği'ni oluşturan eşit cumhuriyetlerden olurken birçok yeni ulusal topluluk RSFSC içinde özerklik kazandı.
Nüfusun eşit olmayan biçimde dağıldığı Rusya Federasyonu'nda dört bölgesel bütün yer almaktadır: Rus ovası, Ural ve Batı Sibirya, Orta Sibirya, Doğu Sibirya. Çarlık Rusyası'nın iki tarihsel ve siyasal başkenti (Leningrad ve Moskova), bu cumhuriyetin toprakları içindedir. 1925'te RSFSC, 10 özerk sovyet sosyalist cumhuriyet ve 13 özerk bölgeden oluşmaktaydı. Bu arada 1924-1926 yılları boyunca RSFSC, üstünde daha çok Beyaz Ruslar'ın oturduğu önemli büyüklükteki toprakları Beyaz Rusya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ne verdi. Tüm Rusya Sovyetleri'nin XII. Kongresi'nde (Mayıs 1925) ise, SSCB Anayasası'na uygun duruma getirilen ikinci bir RSFSC Anayasası kabul edildi. 1928-1929 arasında yeni bir idari düzenleme gerçekleştirildi: idari büyüklüklerine göre Oblastlar, Kraylar ve Okruglar oluşturuldu. Şubat 1926'da Özerk Kırgız Bölgesi, Kırgız SSC'ye dönüştü. Ocak 1937'de, XVII. Kongre sırasında RSFSC'nin yeni anayasası onaylandı. Böylece RFSSC'nin anayasası SSCB'nin yeni anayasasıyla (1936) uyum sağlamış oluyordu.
O sırada RSFSC  birtakım değişiklikler sonucunda 17 özerk cumhuriyet ve 6 özerk bölgeyi içine alıyordu. Sovyet-Fin Savaşı, bu arada belirli bir değişme daha getirdi. Savaş içinde (Ağustos 1941), özerk Volga Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti kaldırıldı. Savaşın bitiminde, Batı'dan ve Uzak Doğu'dan kimi topraklar katıldı (Köninsberg bölgesi, Kuril Adaları, Güney Sahalin Adası vb). Ayrıca, 1954'te RSFSC içinde bulunan Kırım Bölgesi Ukrayna SSC'ye bağlandı: 1956'da da, Karelya-Finlandiya SSC, Karelya Özerk Cumhuriyeti'ne dönüştü.
SSCB'nin dağılmasından önce RFSSC'ye bağlı 31 özerk SSC, il ve eyalet mevcuttu. Cumhuriyete bağlı on sekiz özerk sosyalist sovyet cumhuriyeti ise şunlardı: Başkurdistan, Buryatistan, Karelya, Dağıstan, Yakutistan, Kabardino-Balkar, Kalmuk, Komi, Mari, Mordovya, Kuzey Osetya, Udmurtsiya, Tataristan, Çeçen-İnguş, Çuvaş ve Tuva Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri.
Yönetim

Her federe cumhuriyet kendi anayasasına ve "isterse RSFSC’den ayrılma" hakkına sahipti. Hepsinin federal devletin siyasal organlarına benzer organları vardı. Ayrıca, cumhuriyetler kendine özgü başka yönetim birimlerine de sahipti.
Ekonomi

RSFSC'nin ana çekirdeğini oluşturan Moskova havzasında, Sovyet sanayi üretiminin üçte biri üretilmekteydi. Ancak, ham madde ve enerji kaynakları bu bölgede bulunmazdı. Büyük ırmaklar, hidroelektrik enerji üretiminin yoğunlaştığı havzalar olmuşlardı. Buna karşılık demir-çelik, makine (otomotiv) kimya ve dokuma sanayileri de, Moskova havzasında yer almıştı. Leningrad, SSCB'nin en büyük liman kentiydi. Urallar, Sovyet sanayisinde önemli yer tutardı. Bu da, Batı Sibirya'nın kalkınmasını olanaklı kılmıştı. Doğu Sibirya ve Güney Sibirya ise 1970'lerde petrol ve doğalgaz yataklarının bulunmasıyla kalkındı.
Demografi

Sovyetler Birliği'nde 1991'de yapılan son nüfus sayımında Rusya Federatif Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin nüfusu yaklaşık olarak 147 milyon tespit edilmiştir. Bu da Sovyetler Birliği'ndeki toplam nüfusun yaklaşık olarak %51'ine denk gelmektedir. Rusya SFSC'de bu dönemdeki en kalabalık etnik gruplar şunlardır:
| Ulus | Nüfus | Yüzdelik |
| --- | --- | --- |
| Ruslar | 120 milyon¹² | %81,5¹ |
| Tatarlar | 5,5 milyon¹² | %3,8¹ |
| Ukraynalılar | 4,3 milyon¹² | %3,0¹ |
| Çuvaşlar | 1,8 milyon¹² | %1,2 |
| Başkurtlar | 1,3 milyon¹² | %0,9 |
| Mordovlar | 1,0 milyon¹² | %0,7 |
| RSFSC ortalama | 147 milyon¹² | %100,0 |
¹ Nüfus ve yüzdeler
² Nüfus
Rusya SFSC'deki Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri

Başkurt ÖSSC
Buryat ÖSSC
Dağıstan ÖSSC
Yakut ÖSSC
Kabardey-Balkar ÖSSC
Kalmık ÖSSC
Karelya ÖSSC
Komi ÖSSC
Mari ÖSSC
Mordov ÖSSC
Kuzey Oset ÖSSC
Udmurt ÖSSC
Tatar ÖSSC
Çeçen İnguş ÖSSC
Çuvaş ÖSSC
Tuva ÖSSC
Sovyet Rusya'nın 1918-1937 yılları arasındaki bayrağı