stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1912 Fransa Bisiklet Turu
Etaplar

| Etap | Başlama-Bitiş | km | Kazanan | Zaman | Yarış lideri |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Paris - Dunkerque | 351 | Charles Crupelandt  | 11s 39' 37" | Charles Crupelandt  |
| 2 | Dunkerque - Longwy | 388 | Odile Defraye  | 13s 01' 08" | Vicenzo Borgarello |
| 3 | Longwy - Belfort | 331 | Eugène Christophe  | 11s 04' 54" | Odile Defraye  |
| 4 | Belfort - Chamonix | 344 | Eugène Christophe  | 12s 04' 17" | Odile Defraye  |
| 5 | Chamonix - Grenoble | 366 | Eugène Christophe  | 13s 40' 23" | Odile Defraye  |
| 6 | Grenoble - Nis | 323 | Octave Lapize  | 12s 09' 27" | Odile Defraye  |
| 7 | Nis - Marsilya | 334 | Odile Defraye  | 12s 06' 00" | Odile Defraye  |
| 8 | Marsilya - Perpignan | 335 | Vicenzo Borgarello | 12s 47' 57" | Odile Defraye  |
| 9 | Perpignan - Luchon | 289 | Odile Defraye  | 10s 24' 57" | Odile Defraye  |
| 10 | Luchon - Bayonne | 326 | Louis Mottiat  | 14s 19' 15" | Odile Defraye  |
| 11 | Bayonne - La Rochelle | 379 | Jean Alavoine  | 13s 11' 00" | Odile Defraye  |
| 12 | La Rochelle - Brest | 470 | Louis Heusghem  | 16s 07' 39" | Odile Defraye  |
| 13 | Brest - Cherbourg | 405 | Jean Alavoine  | 14s 45' 16" | Odile Defraye  |
| 14 | Cherbourg - Le Havre | 361 | Vicenzo Borgarello  | 12s 32' 01" | Odile Defraye  |
| 15 | Le Havre - Paris/Prensler Parkı | 317 | Jean Alavoine  | 10s 55' 51" | Odile Defraye  |
Final genel klasman

| Sıra | Bisikletçi | Takım | Puan |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Odile Defraye (BEL) | Alcyon | 49 |
| 2 |  Eugène Christophe (FRA) | Armor | 108 |
| 3 |  Gustave Garrigou (FRA) | Alcyon | 140 |
| 4 |  Marcel Buysse (BEL) | Peugeot | 147 |
| 5 |  Jean Alavoine (FRA) | Armor | 148 |
| 6 |  Philippe Thys (BEL) | Peugeot | 148 |
| 7 |  Hector Tiberghien (BEL) | Griffon | 149 |
| 8 |  Henri Devroye (BEL) | Le Globe | 163 |
| 9 |  Félicien Salmon (BEL) | Peugeot | 166 |
| 10 |  Alfons Spiessens (BEL) | J.B. Louvet | 167 |
| Final genel klasman (11–41)> Sıra | Final genel klasman (11–41)> Bisikletçi | Final genel klasman (11–41)> Takım | Final genel klasman (11–41)> Puan |
| --- | --- | --- | --- |
| 11 |  Louis Heusghem (BEL) | Alcyon | 167 |
| 12 |  René Vandenberghe (BEL) | Thomann | 194 |
| 13 |  Vicenzo Borgarello (Italy) | J.B. Louvet | 212 |
| 14 |  François Faber (LUX) | Automoto | 229 |
| 15 |  Louis Engel (FRA) | Aiglon | 241 |
| 16 |  Charles Deruyter (BEL) | Peugeot | 255 |
| 17 |  Jacques Coomans (BEL) | Thomann | 260 |
| 18 |  Firmin Lambot (BEL) | Le Globe | 265 |
| 19 |  Ottavio Pratesi (Italy) | – | 304 |
| 20 |  Charles Guyot (SUI) | Aiglon | 309 |
| 21 |  Jules Deloffre (FRA) | – | 320 |
| 22 |  Gabriel Figuet (FRA) | Griffon | 335 |
| 23 |  Edouard Léonard (FRA) | J.B. Louvet | 346 |
| 24 |  Eugène Dhers (FRA) | Automoto | 354 |
| 25 |  Pierre-Joseph Heusghem (BEL) | Le Globe | 358 |
| 26 |  Pierre Everaerts (BEL) | – | 364 |
| 27 |  Julien Maitron (FRA) | Automoto | 366 |
| 28 |  Henri Cornet (FRA) | Le Globe | 398 |
| 29 |  François Lafourcade (FRA) | – | 398 |
| 30 |  Augustin Ringeval (FRA) | – | 408 |
| 31 |  Maurice Leliaert (BEL) | – | 487 |
| 32 |  Georges Oudin (FRA) | – | 494 |
| 33 |  Fernand Courcelles (FRA) | – | 495 |
| 34 |  Raymond Harquet (FRA) | – | 512 |
| 35 |  Emile Druz (FRA) | – | 544 |
| 36 |  Emile Eigeldinger (FRA) | – | 545 |
| 37 |  Charles Dumont (SUI) | – | 546 |
| 38 |  Henri Alavoine (FRA) | – | 577 |
| 39 |  Emile Caudrelier (FRA) | – | 600 |
| 40 |  Gaston Neboux (FRA) | – | 608 |
| 41 |  Maurice Dartigue (FRA) | – | 612 |
Çankırı'da 1946 Türkiye yerel seçimleri

26 Mayıs 1946 Yerel Seçimleri'nde Çankırı Belediyesi ile 6 ilçenin belediye başkanlarının belirlenmesi için belediye meclis üyelerinin seçimi yapılmıştır. Çankırı il genelindeki 11.479 seçmenin 7.561'i seçimlere katılmış ve seçime katılım oranı %65 olarak gerçekleşmiştir.
5.785 seçmen içinden 2.820'sinin oy kullandığı Çankırı merkez ilçede %48,75'lik bir katılım oranı tespit edilmiştir. Çankırı il merkezinde seçimi kazanan CHP üyeleri, 5 Haziran 1946'da toplanmış ve eski başkan Cevdet Dengi'yi tekrar göreve getirmiştir. Ancak Cevdet Dengi'nin başkanlığının onaylanması için İçişleri Bakanlığı'na gönderilen tutanak incelenmiş ve alınan 11 oyun üye sayısı eksik olduğu için en çok oy alanların üçünden birisinin seçilmesi gerektiği bildirilmiştir. Bu nedenle belediye meclisi 18 üye ile tekrar toplanmış ve Halim Bayram, 9 oy olarak belediye başkanı seçilmiş olsa da itirazlar devam etmiştir. İçişleri Bakanlığı'nın görüşü doğrultusunda, 26 Kasım 1946'da 20 üye ile toplanan belediye meclisinde Cevdet Dengi ve Halim Bayram’ın aday olduğu seçimde Halim Bayram, 15 oy alarak belediye başkanı seçilmiştir.
1996 Yaz Olimpiyatları'nda halter - Erkekler 83 kg

| 1996 Yaz Olimpiyatları'nda   Halter |
| --- | --- |

: 54 kg
: 59 kg
: 64 kg
: 70 kg
: 76 kg
: 83 kg
: 91 kg
: 99 kg
: 108 kg
: +108 kg
g t 
Ana madde: 1996 Yaz Olimpiyatları'nda halter
Bunlar, Atlanta'da yapılan 1996 Yaz Olimpiyatları'nda halter müsabakasındaki erkekler 83 kg halter müsabakasının sonuçlarıdır. Toplam 20 haltercinin katıldığı bu müsabakada haltercilerin vücut ağırlıkları 83 kilogramdan daha az olarak belirlendi.
Madalya sıralaması

| --- | --- |
Altın: Pyrros Dimas  Yunanistan
Gümüş: Marc Huster  Almanya
Bronz: Andrzej Cofalik  Polonya
Sonuçlar

Her bir halterci koparma ve silkme dallarında üçer kaldırış yapma hakına sahipti. Haltercinin bu iki daldaki en iyi kaldırışlarının toplamı onun final sıralamasındaki yerini ve madalyadaki durumunu belirlemede kullanıldı.
| Sıralama | İsim | Vücut ağırlığı (kg) | Koparma (kg) | Silkme (kg) | Toplam (kg) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Pyrros Dimas (GRE) | 82.06 | 180.0 | 212.5 | 392.5 |
| 2 |  Marc Huster (GER) | 82.36 | 170.0 | 212.5 | 382.5 |
| 3 |  Andrzej Cofalik (POL) | 82.44 | 170.0 | 202.5 | 372.5 |
| 4 |  Kiril Kounev (AUS) | 82.73 | 170.0 | 200.0 | 370.0 |
| 5 | { Vadim Vacarciuc (MDA) | 82.63 | 165.0 | 202.5 | 367.5 |
| 6 |  Sergo Chakhoian (ARM) | 80.87 | 170.0 | 195.0 | 365.0 |
| 7 |  Dursun Sevinc (TUR) | 82.80 | 165.0 | 197.5 | 362.5 |
| 8 |  Krastu Milev (BUL) | 82.71 | 160.0 | 200.0 | 360.0 |
| 9 |  Bidzina Mikiashvili (GEO) | 82.97 | 160.0 | 200.0 | 360.0 |
| 10 |  Rishat Mansurov (KAZ) | 82.72 | 155.0 | 182.5 | 337.5 |
| 11 |  Tofik Geydarov (AZE) | 82.83 | 150.0 | 180.0 | 330.0 |
| 12 |  Anthony Arthur (GBR) | 81.99 | 147.5 | 180.0 | 327.5 |
| 13 |  Serge Tremblay (CAN) | 82.44 | 150.0 | 177.5 | 327.5 |
| 14 |  Wu Tsai-Fu (TPE) | 77.89 | 137.5 | 175.0 | 312.5 |
| 15 |  Dainis Zilitis (LAT) | 82.53 | 145.0 | 167.5 | 312.5 |
| 16 |  Kuo Tai-Chih (TPE) | 81.86 | 125.0 | 165.0 | 290.0 |
| 17 |  Rupena Varea (FIJ) | 81.01 | 115.0 | 150.0 | 265.0 |
| 18 |  Steven Baccus (SEY) | 81.11 | 115.0 | 145.0 | 260.0 |
| - |  Oleksandr Blyshchyk (UKR) | 82.56 | 167.5 | - | - |
| - |  Kuanysh Rymkulov (KAZ) | 82.82 | - | - | - |
Çankırı'da 1943 Türkiye genel seçimleri

1943 Türkiye Türkiye genel seçimleri Çankırı İli sonuçları;
Seçilenler

| Milletvekili | Seçildiği Siyasi Parti |
| --- | --- |
Akif Arkan: Cumhuriyet Halk Partisi
Mehmet Avni Doğan: Cumhuriyet Halk Partisi
Behiç Erkin: Cumhuriyet Halk Partisi
Atıf İnan: Cumhuriyet Halk Partisi
Ahmet Talat Onay: Cumhuriyet Halk Partisi
Mustafa Abdülhalik Renda: Cumhuriyet Halk Partisi
1996 Yaz Olimpiyatları'nda halter - Erkekler 99 kg

| 1996 Yaz Olimpiyatları'nda   Halter |
| --- | --- |

: 54 kg
: 59 kg
: 64 kg
: 70 kg
: 76 kg
: 83 kg
: 91 kg
: 99 kg
: 108 kg
: +108 kg
g t 
Ana madde: 1996 Yaz Olimpiyatları'nda halter
Bunlar, Atlanta'da yapılan 1996 Yaz Olimpiyatları'nda halter müsabakasında erkekler 99 kg müsabakasında elde edilen sonuçlardır. 28 erkek sporcunun katıldığı bu müsabakada haltercilerin vücut ağırlıkları 99 kilogramdan daha az olarak belirlendi.
Madalya sıralaması

| --- | --- |
Altın: Kakhi Kakhiashvili  Yunanistan
Gümüş: Anatoli Khrapaty  Kazakistan
Bronz: Denys Gotfrid  Ukrayna
Sonuçlar

Her bir haltercinin koparma ve silkme dallarında üçer kaldırış yapma hakkı vardı ve haltercinin bu iki daldaki en iyi kaldırışlarının toplamı onun final sıralamasındaki yerini ve madalya kazanmadaki durumunu belirlemek için kullanıldı.
| Sıralama | İsim | Vücut ağırlığı (kg) | Koparma (kg) | Silkme (kg) | Toplam (kg) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Kakhi Kakhiashvili (GRE) | 96.78 | 185.0 | 235.0 | 420.0 |
| 2 |  Anatoly Khrapaty (KAZ) | 98.40 | 187.5 | 222.5 | 410.0 |
| 3 |  Denys Gotfrid (UKR) | 97.17 | 187.5 | 215.0 | 402.5 |
| 4 |  Stanislav Rybalchenko (UKR) | 98.55 | 182.5 | 212.5 | 395.0 |
| 5 |  Vyacheslav Rubin (RUS) | 98.83 | 175.0 | 215.0 | 390.0 |
| 6 |  Dmitry Smirnov (RUS) | 98.86 | 175.0 | 215.0 | 390.0 |
| 7 |  Igor Sadykov (GER) | 98.34 | 177.5 | 207.5 | 385.0 |
| 8 |  Aghvan Grigorian (ARM) | 98.33 | 175.0 | 205.0 | 380.0 |
| 9 |  Oleg Chiritso (BLR) | 98.63 | 172.5 | 207.5 | 380.0 |
| 10 |  Choi Dong-Kil (KOR) | 97.23 | 165.0 | 207.5 | 372.5 |
| 11 |  Tharwat Bendary (EGY) | 97.81 | 167.5 | 205.0 | 372.5 |
| 12 |  Lorenzo Carrio (ESP) | 98.60 | 167.5 | 200.0 | 367.5 |
| 13 |  Aleksandr Urinov (UZB) | 97.72 | 172.5 | 192.5 | 365.0 |
| 14 |  Pete Kelley (USA) | 98.96 | 160.0 | 197.5 | 357.5 |
| 15 |  Yoshimitsu Nishimoto (JPN) | 98.07 | 155.0 | 200.0 | 355.0 |
| 16 |  Jaroslav Jokel (SVK) | 98.35 | 160.0 | 192.5 | 352.5 |
| 17 | Şablon:Bayrak-Moldova Mihail Vihodat (MDA) | 98.20 | 162.5 | 185.0 | 347.5 |
| 18 |  Deivan Valencia (COL) | 98.31 | 152.5 | 195.0 | 347.5 |
| 19 |  Roman Polom (CZE) | 98.53 | 160.0 | 187.5 | 347.5 |
| 20 |  Ivars Zdanovskis (LAT) | 98.79 | 150.0 | 187.5 | 337.5 |
| 21 |  Edmilson Dantas (BRA) | 98.81 | 152.5 | 182.5 | 335.0 |
| 22 |  Cristian Escalante (CHI) | 98.46 | 142.5 | 172.5 | 315.0 |
| 23 |  Raed Ahmed (IRQ) | 97.80 | 137.5 | 165.0 | 302.5 |
| 24 |  Samuel Nunuku Pera (COK) | 98.11 | 120.0 | 165.0 | 285.0 |
| 25 |  Collins Okothnyawallo (KEN) | 98.14 | 125.0 | 150.0 | 275.0 |
| 26 |  Redha Shaaban (KUW) | 97.83 | 115.0 | 140.0 | 255.0 |
| - |  Viaceslav Ivanovski (ISR) | 98.50 | - | - | - |
| - |  Sergey Kopytov (KAZ) | 98.93 | 170.0 | - | - |
1996 Yaz Olimpiyatları'nda halter - Erkekler 64 kg

Ana madde: 1996 Yaz Olimpiyatları'nda halter
| 1996 Yaz Olimpiyatları'nda   Halter |
| --- | --- |

: 54 kg
: 59 kg
: 64 kg
: 70 kg
: 76 kg
: 83 kg
: 91 kg
: 99 kg
: 108 kg
: +108 kg
g t 
1996 Yaz Olimpiyatları'nda  erkekler 64 kg halter müsabakaları, 22 Temmuz 1996 tarihinde Georgia Dünya Kongre Merkezinde yapıldı. Kazandığı zafer ile, Naim Süleymanoğlu tarihte arka arkaya üç defa olimpik unvanı kazanan halterci oldu.
1850 Sonbahar Krizi

Birlik devletleri (sarı) ve Federal Meclis'te temsil edilen bireysel devletler (pembe ve koyu kırmızı) arasındaki 1850 Alman Sonbahar Krizi
Sonbahar Krizi ya da Kasım Krizi, 1850'de Almanya'da yaşanan siyasi-askeri bir çatışmadır. Bir yanda Alman Konfederasyonunu yeniden kurmak isteyen Alman devletleri ve Erfurt Birliğini kuran Prusya, diğer yanda buna karşı çıkan Avusturya vardı. Bu bölünme, Almanya'da neredeyse savaşa yol açtı ve sonunda Prusya'nın geri çekilmesiyle önlendi.
Zıtlık 1849 baharında ortaya çıktı: Prusya kralı Frankfurt anayasasını reddetti, ancak hemen Alman devletlerine daha muhafazakar bir temelde bir Alman imparatorluğu kurma teklifinde bulundu. Ancak kralın gönülsüzlüğü nedeniyle bu Erfurt birliğinin 1850 baharında fiilen başarısız olacağını sinyalini vermişti, ancak Avusturya ve müttefikleriyle olan çatışma yıl içinde doruk noktasına ulaştı. Avusturya ve Bavyera, orada kuşatılmış prensi desteklemek için Alman Konfederasyonu adına Hesse'ye yürümeyi planladı. Ancak Prusya'nın batı kısmını (Renanyave Vestfalya) doğu kısmına bağlayan askeri yollar Kurhessen'den geçiyordu. Prusya bu yolları askeri olarak korumak istiyordu.
Kurhessen'de bir çatışma çıktıktan sonra, Rus çarı iki taraf arasında arabuluculuk yaptı. Savaş durumunda, Prusya demokratik ayaklanmalardan korkuyordu ve ayrıca Rusya, Avusturya'yı destekleyecekti. Bu nedenle, Olomouc antlaşmasında Prusya, birlik politikasından vazgeçti.
Alman düalizmi

Ayrıca bakınız: Alman ikiliği
Orta Çağ'ın sonlarından itibaren Habsburg yönetimindeki Avusturya, Kutsal Roma İmparatorluğu'nun ana gücüydü. Ancak en geç 18. yüzyılda Kuzey Almanya Prusyası yükseliyordu, öyle ki iki güç arasında sözde Alman düalizmi denen bir rekabet gelişti. 1815'ten sonra, Alman Konfederasyonu döneminde, Prusya, neredeyse tüm topraklarıyla Konfederasyona aitti, ancak Avusturya, yalnızca ağırlıklı olarak Almanca konuşulan batı kısmıyla Konfederasyona aitti. Konfederasyon esasen askeri bir ittifaktı ama aynı zamanda liberal, demokratik ve milliyetçi hareketleri bastırmaya da hizmet etti.
1848/1849 devrimci döneminde Avusturya, ister Avusturya'nın bir parçası olsun ister olmasın, bir Alman ulusal devletini reddetti. Bunun yerine, eski Alman Konfederasyonunun, muhtemelen küçük değişikliklerle, ancak ulusal bir parlamento veya ulusal yürütme olmadan, saf bir devletler konfederasyonu olarak restore edilmesini istiyordu. Avusturya'nın resmi olarak Mart 1849'dan bu yana maksimum hedefi, Büyük Avusturya, yani Avusturya'nın daha önce federasyonun dışında kalan tüm bölgelerini içeren bir Alman federasyonuydu.
Prusya ise bu sırada Prusya liderliğinde Küçük Almanya çözümü, yani Avusturya'sız bir Almanya hayal edebileceğinin sinyallerini vermişti. Nisan 1849'da Prusya kralı Dördüncü Friedrich Wilhelm, liberal Frankfurt İmparatorluk Anayasasını reddetmişti, ancak hemen daha sonra Erfurt Birliği olarak bilinen bir birleştirme projesini önerdi. Daha küçük devletler ve Saksonya ve Hannover krallıkları Mayıs 1849'da (Epifani İttifakı) birleşseler de, aylar içinde iki krallık ve Mayıs ayında Hessen de dahil olmak üzere bazı küçük devletler plandan geri döndü.
Holstein

Nisan 1848'de Schleswig-Holstein halkı, hükümdarları Danimarka Kralı VII. Friedrich'e karşı ayaklandı. Bu Schleswig-Holstein ayaklanması, birkaç kez ateşkeslerle kesintiye uğrayan bir savaşa yol açtı. Yine eski Bundestag adına, yani Alman Konfederasyonu, Prusya ve diğer devletler Schleswig-Holstein tarafında müdahale ettiler. Ancak Danimarka, büyük güçler Büyük Britanya ve Rusya tarafından diplomatik olarak desteklendi.
1849'un başında, Alman Reich, Alman Konfederasyonunun halefi olarak Schleswig-Holstein'da bir vali hükûmeti kurdu. Ancak 10 Temmuz 1849'dan itibaren, Prusya Danimarka ile ateşkes imzaladığı için Schleswig-Holstein halkı yalnız kaldı. Ateşkese göre, vali hükûmeti tarafından yalnızca Holstein yönetilecekti, Schleswig, Danimarka kontrolündeki bir komisyonun altına girecekti. 2 Temmuz 1850 Berlin Barışında Prusya, vali hükûmetinden tamamen vazgeçti: Danimarka, Holstein'daki askeri yönetimini yeniden tesis edecek ve gerekirse Alman Konfederasyonundan yardım isteyebilecekti.
Kurhessen çatışması

Şubat 1850'de Friedrich Wilhelm, aşırı muhafazakar bir hükûmet başkanı olan Ludwig Hassenpflug'u yeniden atadı. Kurhessen parlamentosu eyalet bütçesini onaylamadığı için Friedrich Wilhelm merkezden verilen bütçeyi iki kez feshetti (12 Haziran ve 2 Eylül). Wilhelm daha sonra bütçeyi anayasaya aykırı bir şekilde oluşturulması için kararname çıkarttı. Milletvekilleri, mahkemeler ve yetkililer bunu protesto edince Wilhelm 7 Eylül'de anayasaya da aykırı olarak ülkeyi savaş durumuna soktu. Ancak bununla görevlendirilen korgeneral anayasal yeminine atıfta bulunarak görevinden alınmasını istedi. Tüm devlet aygıtı Wilhelm karşı çıktı.
Wilhelm, önlemlerini federal yasaya, özellikle 28 Haziran 1832 tarihli altı maddeye dayandırdı. Bunlara göre, parlamento, hükümdarın federal yükümlülükleri yerine getirmesi için gerekli olan araçları reddedemezdi. Bu argüman sadece Altı Maddenin Kurhessen anayasasının ihlalini haklı gösterip göstermediği konusunda sorgulanabilir değildi: 2 Nisan 1848'de Federal Meclis, Altı Madde gibi istisnai yasaları kaldırdı. Kurhessen hükûmeti 12 Eylül'de başkent Kassel'den kaçtığında, Federal Meclisi Viyana Nihai Senedi'nin 26. Maddesine göre müdahale etmeye çağırdı. Federal müdahale, Kurhessen'deki direnişi şiddetle bastırmayı amaçlıyordu. Ancak 26. madde, kuşatma altındaki bir hükûmetin kendisinin anayasaya uygun davrandığını varsayıyordu.
Kurhessen'deki olaylar Prusya için çok büyük önem taşıyordu: Prusya'nın batı kısmı (Renanyave Vestfalya) coğrafi olarak doğu kısmından ayrılmıştı ve önemli bağlantı yolları Kurhessen'den geçiyordu. Bu nedenle Mayıs 1850'de Kurhessen Erfurt Birliği'nden ayrılıp onun yerine Avusturya'ya katıldığında bu Prusya için çok ağır bir darbeydi. Bununla birlikte Birlik, kara bağlantısı olmayacak şekilde ikiye bölündü.
Sonbaharda gerginliğin yükselmesi

1849 ve 1850 yılları boyunca Avusturya, eski federal kanunun hala yürürlükte olduğunu gören ve Federal Meclisi yeniden hareket edebilir hale getirmek isteyen bir grup Alman devletini kendi etrafında toplamayı başardı. Prusya ve müttefikleri ise tamamlanmamış Federal Meclisinin eski haklarını kullanamayacağını vurgulayarak meclisi reddettiler. Bununla birlikte, Temmuz 1850 Berlin Barışı ile Prusya, Danimarka'ya olası bir federal müdahaleyi kabul ettiği için federal hukuku prensipte tanımıştı. 1850'nin ilk aylarında, Prusya hükûmeti, anayasa taslağı onlar için hâlâ fazla liberal olduğundan, Birlik projesini gönülsüzce takip etmişti.
Sonbaharda gerginliğin yükselmesi > Eylül kararları ve Ekim'de anlaşma

2 Eylül 1850'de Federal Meclis, on iki eski üye devletle kendini yenilenmiş buldu ve Danimarka kralının Holstein dükü sıfatıyla talep ettiği Holstein'a federal müdahale için yasal koşulları hazırladı. 12 Ekim'de bu tür davaları görüşen bir infaz komisyonu yeniden toplandı. Bu amaçla Federal Meclis, 21 Eylül'de Kurhessen'in yanında yer aldı.
Prusya, Federal Meclisin Eylül kararlarını kendi varlığına bir tehdit olarak gördü ve bunların yasallığına itiraz etti. Ayrıca Kurhessen, Birlik anayasasına hala bağlı. Kralın danışmanı ve Birliğin öncüsü Joseph von Radowitz, bu sırada IV. Friedrich Wilhelm'i Birliğe geri döndürmeyi başardı; 26 Eylül 1850'de Radowitz, Prusya dışişleri bakanı bile oldu. Bu arada, Prusya'nın tutumu Hesse Seçimlerinde direnişi teşvik etti ve 10 Ekim'de neredeyse tüm memurlar, Seçmen'in önlemlerini uygulamak zorunda kalmamak için ayrılmalarını istedi. Ernst Rudolf Huber, bir yandan Prusya'nın askeri disiplini her şeyin üzerinde tutması ve böylece 1849 devrimini başarılı bir şekilde ezmesi, diğer yandan Kurhessen ordusunun pasif direnişinde artık kazanılmış bir çıkarı olması çelişkisine işaret ediyor.
Avusturya ve en güçlü müttefikleri Bavyera ve Württemberg, 12 Ekim'de Bregenz Antlaşması'nı imzaladılar. Bavyera, Kurhessen'deki federal müdahaleyi üstlendi; Prusya ona karşı çıkarsa, sözleşmeli taraflar Prusya'ya savaş ilan edecekti. Antlaşma, Prusya üzerinde bir savaş tehdidi etkisi yarattı. Prusya Başbakanı Friedrich Wilhelm von Brandenburg ve Avusturyalı mevkidaşı Felix zu Schwarzenberg, çatışmayı yatıştırmak için 25 Ekim'de Varşova'da bir araya geldi. Rus baskısı altında, Prusya'nın gelecekteki federal reform karşılığında politikalarından esasen vazgeçtiği bir anlaşma imzaladılar.
Sonbaharda gerginliğin yükselmesi > Kasım'da Kurhessen'deki Etkinlikler

Ancak, çatışmanın çözümü, Kasım 1850'nin başında Kurhessen'de meydana gelen olaylarla sorgulandı. 26 Ekim'de Federal Meclis işgal kararı aldı ve 1 Kasım'da Bavyera-Avusturya birlikleri Kurhessen'e girdi. Ancak Prusya kabinesinde yeniden çıkan anlaşmazlıkta, anlaşmaya varmak isteyen bakanlar hâlâ üstündü; Prusya, Viyana'dan yalnızca Kurhessen'deki Prusya ara yollarının bozulmamasını talep etti.
Ancak Avusturya, Prusya'nın, yolları güvence altına alması gereken Kurhessen'deki birliklerini geri çekmesini talep etti. Ancak bu, Prusya kabinesine dayanılmaz bir küstahlık gibi göründü. IV. Friedrich Wilhelm, 5 Kasım'da genel seferberlik emri verdi. 8 Kasım'da Bronnzell yakınlarında (Fulda'nın güneyinde) Prusya ve Bavyera birlikleri arasında çatışma çıktı; Ancak, memurlar müdahale etti ve daha fazla muharebe operasyonunu engelledi.
21 Kasım'da kral, seferberliği haklı çıkardığı savaşçı bir konuşmayla Prusya parlamentosunu açtı. Üç gün sonra Schwarzenberg, Prusya'nın 48 saat içinde Kurhessen'den tamamen çekilmesini talep eden bir ültimatom yayınladı. David E. Barclay, "Savaş artık kaçınılmaz görünüyordu" dedi. Ancak 6 Kasım'da aniden ölen Kont Brandenburg'un yerine başbakan olarak atanan Otto Theodor von Manteuffel, Viyana'daki Avusturya elçisi aracılığıyla Moravya'daki Olmütz'de Schwarzenberg ile bir görüşmeye ulaştı.
Gerginliğin düşmesi

Federal birliklere ve Rusya'ya karşı savaş riskinden kaçınmak isteyen Prusya, sonunda Erfurt Birliği'ni terk etti. Radowitz, 2 Kasım'da kabineden çoktan ayrılmıştı. Manteuffel, Olomouc Antlaşmasını 29 Kasım'da Avusturya ile imzaladı. Her iki tarafta da terhis konusunda anlaştı. 2 Aralık'ta Prusya kabinesi anlaşmayı onayladı. Son derece muhafazakar olan Manteuffel, krizden güçlenerek çıktı ve sekiz yıl boyunca başbakan olarak kaldı; Prusya ile hiçbir zaman savaş istememiş olan Schwarzenberg de kazanan oldu. Sadece Prusya hükûmetindeki "radikallerden" (Radowitz gibi ulusal muhafazakarlar) kurtulmak ve yüksek muhafazakarlarla çalışmak istiyordu.
Avusturya, Kurhessen Prusya birliklerinin varlığını dolaylı olarak tanıdı. Kassel, Avusturya ve Prusya tarafından ortaklaşa işgal edilecekti. Holstein'da, 1851'in başında, bir Avusturyalı ve bir Prusyalı federal komiser, vali hükûmetinden iktidarı devraldı ve daha sonra onu Danimarka'ya devretti.
Avusturya ile Prusya arasında gerçek bir askeri çatışma nihayet 1866 yazında patlak verdi. Prusya, 14 Haziran tarihli federal kararnameyi federasyonun feshedildiğini düşünmek için bir fırsat olarak değerlendirdi. Prusya-Avusturya Savaşı'nda Avusturya, Bavyera ve federal hükûmete sadık diğer devletleri yendi ve sonunda Kuzey Almanya Konfederasyonunu kurdu.
Alman Konfederasyonu devletlerini gösteren, yaklaşık 1850 tarihli çağdaş harita. Prusya mavi, Avusturya sarı. (Prusya Doğu Eyaletleri, 1848-1851'de Konfederasyonun bir parçasıydı.)
Schleswig-Holstein ordusunun Rendsburg yakınlarındaki kampı, 1850
Schmalkalden ve Schaumburg 1815-1866 bölümleriyle Kurhessen
Prusya kralının en önemli danışmanları: Friedrich Wilhelm von Brandenburg, Otto von Manteuffel ve Joseph von Radowitz
Avusturya Başbakanı Felix zu Schwarzenberg
8 Kasım 1850'de ön planda Fulda yakınlarında Prusya askerleri
Ämari Hava Üssü

Ämari Hava Üssü (ICAO: EEEI), Klooga Gölü'nün 7 km (4.3 mil) güneyinde, Tallinn'in 20 deniz mili (37 km; 23 mil) güneybatısında yer alan Harjumaa, Estonya'daki bir askeri hava üssü. 06/24 numaralı asfalt/beton yüzeye sahip 2750 m (9022 ft) uzunluğunda bir pisti vardır.
Tarihçe

Sovyetler Birliği döneminde Ämari, Su-24 uçaklarına ev sahipliği yapıyordu.
Estonya Hava Kuvvetleri Hava Gözetleme Kanadı 1 Ocak 1998'dei kuruluşundan beri Ämari Hava Üssü'nde bulunmaktadır.
Estonya'nın 2004'te NATO'ya katılmasından sonra Ämari Hava Üssü NATO'yla birlikte kullanılabilir hale getirdi. Eylül 2010'da, yenilenen pist resmen açıldı.
Şu anki kullanımı

Nisan 2014'ten bu yana Ämari Hava Üssü NATO Baltık Hava Polisliği devriyelerine ev sahipliği yapmaktadır. Bu görev, 30 Nisan 2014'te dört Danimarka F-16'sının gelmesiyle başladı.
2015 boyunca, Amerikan Atlantik Çözümü Operasyonu'nun hava kanadının bu üste olacağı açıklandı.
Eylül 2015'te Lockheed Martin F-22 Raptor savaş uçakları Ämari'yi ziyaret etti.