stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Art pop
Tarih > 1960'lar: Köken

Holden, art pop'un kökenini Phil Spector ve The Beach Boys grubundan Brian Wilson (ikisi de Amerikalı) gibi müzisyenlerin sözde-senfonik dokuları pop kayıtlarına yamadığı; The Beatles'ın yaylı çalgılar dörtlüsü kullanmaya başladığı 1960'lar ortasına dayandırır. Yazar Matthew Bannister'a göre Wilson ve Spector, "kendilerini yaptıkları sanattan uzaklaştırdıkları stüdyolarında inzivaya çekiliyorlar"dı ve Warhol'a benzer bir şekilde Spector'ın da "süreçte sadece bir isim olarak değil, medya yüzünün de arkasında bütün süreçleri organize edip kontrol altında tutan prensipler bütünü şeklinde görev aldığını" öne sürdü. "Her iki isim de büyük ticarî başarılar elde etti ve her ikisi de kendi yaratılarında aynı anda hem var hem de yoktular." Yazar Erik Davis, Wilson'ın art pop'unu "müzik tarihinde tek" olarak addetti, iş ortağı Van Dyke Parks ise Wilson'ı Warhol ile sanatçı Roy Litchenstein'nın çağdaş işleriyle karşılaştırdı ve Wilson'ın sıradan gündelik malzemeyi alıp "yüksek sanat" konumuna ulaştırma yeteneğine değindi. The Beach Boys'un "California Girls" (1965), "God Only Knows" (1966) ve "Good Vibrations" (1966) teklileri, müzik eleştirmeni Thor Christensen tarafından art pop "vahiy"leri olarak kabul edilmektedir.
Pop müziğin baskın formatı teklilerden albümlere evrildiğinde, birçok rock grubu sanatsal ifade barındırmaya dönük işler yapmaya başladı ve böylece art rock filizlendi. Wilson'ın 1966–67 aralığında kaydedilip yayımlanmayan Smile albümü "büyük art pop albümü" yapmaya ve "seçkin psychedelic pop sanatı ifadesi" ortaya koymaya dönük bir girişim olarak tasvir edilegeldi. The Who, menajerleri tarafından "ilk pop art grubu" olarak etiketlenmişti ve grubun üyesi Pete Townshend şunları dedi: "Pop art kıyafetler, pop art müzik ve pop art davranışları temsil ediyoruz … sahne dışında değişmiyoruz; pop art yaşıyoruz." Frith, grubun The Who Sell Out (1967) albümünü "muhtemelen pop art şaheseri" olarak addetti ve The Who'yu ticaretin kendi "diriliği"ni kullanmakla ilişkilendirdi. Bu son taktik, Roy Wood'un The Move ve Kevin Godley ile Lol Creme'in 10cc oluşumları tarafından da takip edilecekti. Townshend'in fikirleri, ticarete dönük vurgular nedeniyle kayda değerdir: "[onun] Pop art söylemini kullanışı ... öz-dışavurum gibi bilinen bir müzik-yapımına yönelik değildi; paketleme, satış, tanıtım, popülerlik ve yıldızlık sorunlarına dönük ticarî bir müzik-yapımına dönüktü." Colin Larkin, The Beatles'ın 1967 albümü Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band'ı "[Albüm] sadece bir pop albümü değildi, aynı zamanda bir kültür ikonuydu ve 60'ların genç kültürünün bileşenlerini kucaklıyordu: pop art, gösteriş modası, uyuşturucu, hızlı mistisizm ve ebeveyn kontrolünden özgürleşmek," şeklinde tanıttı. Yazar Michael Johnson, art pop müziğin The Beatles'a ardıl olarak hep devam ettiğini fakat onların popüler başarısının hiçbir zaman yakalanamadığını yazdı.
Tarih > 1980'ler–günümüz

Ayrıca bakınız: Yeni Romantik
Fisher, sonraki dönemlerde Grace Jones gibi sanatçıları ve 1980'lerin Yeni Romantik gruplarını art pop çizgisi üzerinde konumlandırdı. Ona göre, art pop'un değişimi, geleneksel rock müzik enstrümantasyonunun ve yapısının reddini ve synthesizer eşliğinde yeni dans müziği tarzlarının yaygınlaşmasının savunulmasıyla oldu. Eleştirmen Simon Reynolds, Britanyalı şarkıcı Kate Bush'u "art-pop'un kraliçesi" olarak öne sürdü ve sanatçının 1970'ler ve 1980'ler boyunca ticarî pop başarısından vazgeçmeksizin parıltılı, kavramsal ve yenilikçi tutumunu örneklendirdi. Reynolds, sonraki dönem sanatçılarından Grimes, Julia Holter ve FKA twigs'in Bush'la analog bir bölgede çalıştığını ifade etti.
İzlandalı şarkıcı Björk, art pop türünün öncü bir ismi olup çok farklı sanat ve popüler kültür biçimlerini birbiriyle entegre etmesiyle bilinir. 1990'lar boyunca ticarî anlamda art pop'un en başarılı sanatçısı oldu. 2015'te Björk üzerine yazan The Guardian yazarı Jason Farago şunları söyledi:
Sanat tarihindeki son 30 yılı genel anlamda iş birlikçi teşebbüslerin, yüksek sanat ve alçak sanatın çökmüş sınırının ve medya arasındaki bölümlenmenin bitişinin bir hikayesidir. Pek az kültürel figür, İzlandalı şarkıcı Björk'ün yaptığı gibi farklılıkların anlamsız olduğunu böylesine vurgulayabildi. Björk, trip hop ile 12-tonu birleştirerek, bu iki şey de yok olmadan önce avangardı MTV'ye taşımış oldu.
Spin dergisinden Julianne Escobedo Shepherd, çağdaş müzikte Amerikalı hip hop sanatçısı Kanye West önderliğinde, görsel sanatların zenginliğe, abartıya ve yaratıcı keşiflere gönderme yaptığı "yeni bir art-pop çağı"na işaret etti. Fact dergisi West'in 2008 albümü 808s & Heartbreak'i bir "art-pop şaheseri" olarak gösterdi ve ardılı olan hip hop müziğine, tarzın günümüzdeki ego tatmini ve gösteriş vurgularının da ötesinde yeni bir etki bırakacağını belirtti. The New York Times yazarı Jon Caramanica, West'in "düşünceye sevk eden büyük ölçekli işleri"nin, "ister orta sınıf değerleri, ister yüksek-moda/sanat hayalleri olsun, türünün kapılarını genişlettiği"ni ifade etti.
Sanatçılar listesi

10cc
Laurie Anderson
Anohni
Beck
Björk
David Bowie
The Buggles
Kate Bush
Devo
Brian Eno
Peter Gabriel
Grimes
Jenny Hval
Japan
Grace Jones
Kraftwerk
Lorde
Róisín Murphy
Pavement
Duncan Sheik
Roxy Music
Sparks
Stereolab
Talking Heads
Brian Wilson
Bibliyografi

Auslander, Philip (2006). Performing Glam Rock: Gender and Theatricality in Popular Music. University of Michigan Press. ISBN 0-472-06868-7. 24 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Temmuz 2016.
Bannister, Matthew (2007). White Boys, White Noise: Masculinities and 1980s Indie Guitar Rock. Ashgate Publishing, Ltd. ISBN 978-0-7546-8803-7. 23 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Temmuz 2016.
Buckley, David (2012). Strange Fascination: David Bowie: The Definitive Story. Random House. ISBN 1448132479.
Carlin, Peter Ames (2006). Catch a Wave: The Rise, Fall, and Redemption of the Beach Boys' Brian Wilson. Rodale. ISBN 978-1-59486-320-2. 22 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ocak 2019.
Curtis, James M. (1987). Rock Eras: Interpretations of Music and Society, 1954-1984. Popular Press. ISBN 978-0-87972-369-9. 25 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Temmuz 2016.
Molon, Dominic; Diederichsen, Diedrich (2007). Sympathy for the Devil: Art and Rock and Roll Since 1967. Yale University Press. ISBN 9780300134261.
Edmondson, Jacqueline, (Ed.) (2013). Music in American Life: An Encyclopedia of the Songs, Styles, Stars, and Stories that Shaped our Culture. ABC-CLIO. ISBN 978-0-313-39348-8. 6 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Temmuz 2016.
Fisher, Mark (2014). "'Just When I Think I'm Winning'". Ghosts of My Life: Writings on Depression, Hauntology and Lost Futures. Zero Books. ISBN 978-1-78099-226-6.
Frith, Simon (1989). Facing the Music: A Pantheon Guide to Popular Culture. Pantheon Books. ISBN 0394558499.
Frith, Simon; Horne, Howard (2016) [First published 1988]. Art Into Pop. Routledge. ISBN 978-1-317-22803-5. 19 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Temmuz 2016.
Landy, Leigh (2013). What's the Matter with Today's Experimental Music. Routledge. ISBN 3-7186-5168-8. 18 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Temmuz 2016.
Johnson, Michael (2009). Pop Music Theory. Lulu.com. ISBN 978-0-578-03539-0. 26 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Temmuz 2016.
Julien, Oliver (2008).  Julien, Olivier (Ed.). Sgt. Pepper and the Beatles: It Was Forty Years Ago Today. Ashgate. ISBN 978-0-7546-6708-7. 26 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ocak 2019.
Moore, Allan F. (2016). Song Means: Analysing and Interpreting Recorded Popular Song. Routledge. ISBN 978-1-317-05265-4. 24 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Temmuz 2016.
Reynolds, Simon (2006). Rip It Up and Start Again: Postpunk 1978-1984. Penguin Publishing Group. ISBN 978-1-101-20105-3. 29 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Temmuz 2016.
Rojek, Chris (2011). Pop Music, Pop Culture. Polity. ISBN 978-0-7456-4263-5. 5 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Temmuz 2016.
Williams, Richard (2003). Phil Spector: Out of His Head. Music Sales Group. ISBN 978-0-7119-9864-3. 12 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Temmuz 2016.
Yeoh Tiong Lay

| Tan Sri Yeoh Tiong Lay |
| --- | --- |

Doğum: 18 Aralık 1929
Ölüm: 18 Ekim 2017 (87 yaşında)
Meslek: YTL Corporation Kurucu Başkanı, İş Adamı
Evlilik: Puan Sri Datin Seri Tan Kai Yong
Çocuk(lar): 7 çocuğu vardır.

Tan Sri Yeoh Tiong Lay (Çince: 楊忠禮; d. 18 Aralık 1929 – ö. 18 Ekim 2017), Malezyalı sanayici ve iş insanıdır. Malezya'nın en büyük holdingi olan kurucusu olduğu YTL Corporation ile inşaat, kamu hizmetleri, otel, mülk geliştirme ve teknoloji alanlarında hizmet vermiş şirket çıkarlarını savunan bir yönetci idi.
YTL esas olarak Malezya fieması olup Asya, Avustralya ve Birleşik Krallık'ta geniş bir iş ağına sahip olup sahiptir buradaki Wessex Water şirketiyle ortaktı.
Yeoh, Malezya'nın en zengin kişilerinden biriydi; ve aile servetinin Ekim 2017 itibarıyla 2,9 milyar net değerine sahip olduğu tahmin edilmiştir.
Hizmetlerine binayen Japonya İmparatoru tarafından kendisine takdim edilen Yükselen Güneş Nişanı ve İmparatorluk Şeridi Onur ödülü sahibi olan Çin kökenli Malezyalı sanayici ve iş insanı Yeoh Tiong Lay 18 Ekim 2017'de 87 yaşında kalp krizinden ölmüştür.
Yeni Pisagorculuk

Tyanalı Apollon
Yeni Pisagorculuk ya da Neopisagorculuk, M.S. 1. ve 2. yüzyıllarda öne çıkmış, pisagorculuk doktrinlerini hayata döndürmeyi amaçlayan öğretidir. En önemli temsilcileri 1. yüzyılda yaşamış Tyanalı Apollon ve Cádizli Moderatus'dur.
Władysław Komar

Władysław Komar (d. 11 Nisan 1940 – ö. 17 Ağustos 1998), Polonyalı gülle atıcı. 21,19'lik kişisel en iyi derecesiyle halen gülle atma Polonya rekorunun sahibidir.
Komar 1966 Tokyo, 1968 Meksiko ve 1972 Münih Oyunları'nda ülkesini temsil etti.
Ulusal başarılar

Polonya Atletizm Şampiyonası (14x): 1963, 1964, 1966-1973, 1975-1978
Polonia Restituta Nişanı (Şövalye Haçı) (1972)
Altın Liyakat Haçı (1971)
Yeni Parti

Yeni Parti, aşağıdaki anlamlara gelebilir.
Yeni Parti (Arjantin)
Yeni Parti (Japonya)
Yeni Parti (Çin Cumhuriyeti)
Yeni Parti (Amerika Birleşik Devletleri)
Yeni Parti (Birleşik Krallık)
Yeni Parti (Kanada)
Yeni Parti (Yunanistan)
Yeni Parti (Letonya)
Yeni Parti (Türkiye, 1993)
Yeni Parti (Türkiye, 2008)
Władysław Kowalski

| Władysław Kowalski |
| --- | --- |

Doğum: 24 Şubat 1936(1936-02-24) Żurawce, Polonya
Ölüm: 29 Ekim 2017 (81 yaşında)
Milliyet: Polonyalı
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1957–2017
İmza

Władysław Kowalski (24 Şubat 1936 - 29 Ekim 2017), Polonyalı oyuncudur. 1957'de başladığı oyunculuk kariyerinde 100'ün üzerinde yapımda rol almıştır.
Seçme filmografi

Samson (1961)
Dreszcze (1981)
Escape from the 'Liberty' Cinema (1990)
The Boy on the Galloping Horse (2006)
Katyń (2007)
Louise's Garden (2008)
Body (2015)
Ülkelere göre tesettür

Tesettür sözcüğü geleneksel olarak bazı Müslüman kadınların giydiği başörtüsünü ve genel olarak mütevazı İslami elbise tarzını ifade eder.
Bu giyim tarzı, çeşitli ülkelerde farklı yasal ve kültürel statüye sahiptir. Müslüman kadınların yasal olarak Suudi Arabistan ve Endonezya'nın Aceh ilinde hicab giymeleri gerekmektedir ve tüm kadınlar İran'da da bunu yapmakla yükümlüdürler.
Fransa, dini baş örtüleri de dahil olmak üzere, devlet okullarında, üniversitelerde veya hükûmet binalarında görülen dini sembolleri yasaklamıştır. Suriye, üniversitelerde Temmuz 2010'dan itibaren peçeyi yasaklamış iken devlet okulları, üniversiteler veya devlet binalarında başörtüsü yasağı yapan Müslüman çoğunluğa sahip ülkelerden bazıları Kosova, Azerbaycan, Tunus (yasak kısmen kaldırıldı) ve Türkiye'dir (kademeli olarak kaldırıldı). Fas gibi diğer devletlerde, hicab giyen kadınlara yönelik kısıtlama veya ayrımcılık şikayetleri vardır. Bu davalarda hicab, laik hükûmete karşı siyasi İslam'ın veya köktendinciliğin bir işareti olarak görülüyor.
İslami kıyafet, özellikle de Müslüman kadınların giydiği başörtüsü, Batı Avrupa'da İslam'ın varlığının belirgin bir simgesi haline geldi. Birkaç ülkede hicaba bağlılık siyasi tartışmalara yol açtı ve yasal bir yasak önerisinde bulunuldu. Hollanda parlamentosu, yalnızca "burka yasağı" olarak nitelendirilen yüzü örten peçe hakkında bir yasak getirme kararı aldı. Benzer kanunlar Fransa ve Belçika'da da yer aldı.
Balkanlar ve Doğu Avrupa yerli Müslüman nüfusa sahip olmasına rağmen, Batı Avrupa'daki Müslümanların çoğu göçmen topluluklarının üyesidir. İslami kıyafet konusu göçle ve Batı Avrupa'da İslam'ın konumu ile bağlantılıdır.
Avrupa > Belçika, Fransa ve Hollanda

2015'te Fransa, Belçika ve Hollanda, İslami Nijap veya Burka gibi yüzü kapatan peçe üzerinde özel yasaklara sahip üç Avrupa ülkesidir.
Avrupa > Bulgaristan

2016'da, yüzü kapatan peçe'nin kamu'da yasaklanması Bulgar parlamentosu tarafından kabul edildi.
Avrupa > Letonya

2016'da Letonya parlamentosu tarafından yüzü kapayan peçe'nin kamu'da yasağı kabul edildi.
Avrupa > Avusturya

2017'de, yüzü kapayan peçe ile ilgili bir yasak Avusturya Parlamentosu tarafından kabul edildi.
Avrupa > Almanya

2017'de, iş sırasında askerlere ve devlet çalışanlarına yönelik yüzü kapatan şeyleri giyme yasağı Alman parlamentosu tarafından onaylandı.
İslam Dünyası > Afganistan

Afgan cadri, gözleri de örten örgülü bölgesel bir Burka tarzıdır. İslamiyet öncesi çağlardan beri Peştun kadınları tarafından giyildi ve tarihsel olarak saygınlığın bir izi olarak görülüyordu. Resmi olarak artık böyle bir durum olmamasına rağmen, bazı kadınlar onu güvenlik kaygılarından veya kültürel bir uygulama olarak kullanmaya devam etmektedir.
İslam Dünyası > Bangladeş

Kadınların başlarını örtmesi için herhangi bir kanun yoktur. Genellikle yaşlı kadınların kırsal ve kentsel alanlarda giydikleri ghum, bol ve rahat bir saç örtüsüdür. 11 Eylül'den beri peçe, kentsel alanlarda bazı kadınlar tarafından tanıtıldı ve giyildi.
İslam Dünyası > Mısır

1953'te Mısır cumhurbaşkanı Cemal Abdünnasır'a, Müslüman Kardeşler lideri tarafından başörtüsü giyiminin zorla uygulanmasını istediklerini söyledi. Nasır'ın cevabı ise: "Efendim, kolejde bir kızın olduğunu biliyorum ve başörtüsü falan filan giymiyor. Neden ona başörtüsü taktırmıyorsun? Yani kendi kızına bile taktırmıyorsun ancak yine de benden on milyon kadına bunu giydirmemi istiyorsun" dedi.
Peçe, önümüzdeki yıllarda tedricen ortadan kayboldu. 1958 yılına gelindiğinde Birleşmiş Milletler (UP) tarafından yayınlanan bir makalede "peçe'nin burada bilinmediği" belirtildi. Bununla birlikte, 1970'lerden beri peçe, Müslüman dindarlığın küresel olarak yeniden dirilişi ile birlikte yeniden diriliyor. The New York Times'a göre, 2007 itibarıyla Mısırlı kadınların yaklaşık yüzde 90'ı şu anda başörtüsü takıyor.
Az sayıda kadın Niqab giyiyor. Laik hükûmet kadınları İslami aşırılıkçı bir siyasi muhalefet göstereceklerinden korkarak giymelerini teşvik etmiyor. Ülkede bu durum Selefi siyasi aktivizm ile olumsuzca ilişkilendirilmiştir. Hicabı siyasi bir sembol olarak gören hükûmet tarafından hicab giyme konusunda bazı kısıtlamalar getirildi. 2002'de iki sunucu, ulusal televizyonda hicab giymeye karar verdikleri için devlet televizyonu istasyonundan çıkarıldılar. Kahire'deki Amerikan Üniversitesi, Kahire Üniversitesi ve Helwan Üniversitesi, 2004 ve 2007 yıllarında niqab giyenleri yasaklamaya çalıştı.
Muhammed Seyyid Tantavi, El-Ezher'in İmam'ı, İslam'da yüz örtünmesinin gerekli olmadığını savunan bir fetva yayınladı. Bildirildiğine göre bir öğrenciden sınıfta onu gördüğünde peçesini çıkarmasını istedi ve peçenin İslami önemi olmayan kültürel bir gelenek olduğunu söyledi. Hicab'ın, Mısır'da dindar kıyafetten çok moda ifadesi haline geldiği ve sosyal akran baskılarından etkilenen birçok Mısırlı kadının batı tarzı kıyafetlerle birlikte renkli, şık başörtüsü giydiği yaygın biçimde düşünülüyor. Kahire Üniversitesi'nde üniversite kampüslerinde peçe takma ve 2009'da üniversite sınavları süresince hükûmet yasakları daha sonra devrildi. Bakan Hany Mahfuz Helal, bazı insan hakları ve İslamcı gruplar tarafından protesto gösterileri düzenledi.
The Guardian'dan Baher İbrahim, 2010 yılında Mısır'daki küçük kız çocuklarının hicab takma eğilimini eleştirdi.
Elit birçok Mısırlı, laikliğe zarar verdiğine inanıyor ve hicap'a karşı çıkıyor. 2012 yılına kadar bazı işletmeler peçelere yasak koydu ve Mısır elitleri bu yasakları destekledi.
2016 ve 2017'de Mısır Hükûmeti ve parlamento, Burka'yı yasaklamaya çalıştı. Önde gelen politikacılar, yüzü tamamen kapamanın İslami bir gelenek olmadığını ve Kuran'da gerekli olmadığını savundu.
İslam Dünyası > Gambiya

Gambiya'da kadınların yalnızca küçük bir azınlığı hicab giyiyor. Gambiya bir İslam ülkesidir, ancak hicab giymeyi zorunlu kılmamıştır.
İslam Dünyası > Endonezya

Endonezya'da jilbab terimi, hicaba için istisnasız olarak kullanılmaktadır. Endonezya ulusal ve bölgesel yasalarına göre kadın başörtüsü tamamen isteğe bağlıdır ve mecburi değildir.
2008'de Endonezya, dünyanın en büyük Müslüman nüfusa sahip ülkesidir. Bununla birlikte, Endonezya Anayasası, herhangi bir yüce ya da resmi devlet dini olmaksızın devlet tarafından onaylanmış beş din (yani İslam, Katoliklik, Protestanlık, Budizm ve Hinduizm) için eşit bir devlet koruması sağlıyor.
Jilbab'ın zorunlu olduğu tek istisna, Açe eyaleti'ndeki, İslam şeriatına dayalı 18/2001 yasasında bulunmaktadır.
İslam Dünyası > Irak

Özellikle Necef ve Kerbela'nın Şii kutsal şehirlerinde Irak'ın güney bölgelerinde hicab zorunludur. Genel kullanım alanlarında olan kadınlar genelde saçları örten fuların yanı sıra yüz ve eller hariç tüm vücudu kaplayan uzun siyah bir örtü olan abaya giyerler. Özel olarak, hükûmet kurumlarında ve üniversitelerde, başını örten bir eşarp ile uzun veya kısa olabilecek manteaux giyebilirler. Bağdat ve kuzey topluluklarında kadınların rahat hissettiği kıyafeti giyme konusunda daha fazla takdir yetkisi var.
İslam Dünyası > Ürdün

Başörtüsü giymeyi gerektiren herhangi bir kanun ya da herhangi bir kamu kurumundan herhangi bir yasaklama yoktur. 1980'lerde başörtüsü kullanımı arttı. Bununla birlikte, başörtüsü kullanımı genellikle alt ve orta sınıflar arasında yaygın olarak görülmektedir. Hicabın, Ürdün kadınlarının renkli, şık başörtüsü takımı ve batı tarzı giysileri dindar kıyafet yerine, Ürdün'de giderek artan bir moda ifadesi haline geldiğine inanılıyor.
İslam Dünyası > Kosova

2009'dan beri, hicab, devlet okullarında, üniversitelerde veya hükûmet binalarında yasaklandı. 2014'te, hicablı ilk kadın parlamento üyesi, Kosova parlamentosuna seçildi.
İslam Dünyası > Lübnan

Başörtüsü takma İsrail'in 1980'lerde Lübnan'ı işgalinden bu yana daha yaygın hale geldi. Bu özelliğe uyulması hiç başörtüsü takmamaktan sıradan bir hicab ve bir chador giyilmesine kadar değişir.
İslam Dünyası > Malezya

Müslüman kadınlar başörtüsü takıp takmamanın özgürlüğünü seçebilirler. İstisnalar ise bir camiyi ziyaret ederkendir; Bu şart ayrıca gayri Müslimler de geçerlidir. Devlet kurumlarında başörtüsü kullanmasına izin verilmesine rağmen, kamu çalışanlarının peçe giymeleri yasaktır.
2013'ten beri çoğu Müslüman Malezyalı kadınlar, bir tip hicab olan tudungu kullanıyorlar. Tudungun bu kullanımı, 1979'daki İran devriminden önce nadirdir ve kırsal alanlar da olma eğilimindedirler. Tudungun kullanımı 1970'lerden sonra hızla arttı. Çünkü Malezya'da ve Singapur'da dini muhafazakarlık arttı.
2015 yılına gelindiğinde Malezya, tudung ile ilgili bir moda endüstrisine sahiptir.
İslam Dünyası > Fas

Başörtüsü, devlet kurumları tarafından teşvik edilmediği gibi genellikle kentsel orta ve üst sınıfların kaşlarını çatmaktaydı, ancak yasalar tarafından yasaklanmış değildir. Başörtüsü kuzeyde kademeli olarak daha sık oluyor, ancak geleneksel olmadığı için, bir başörtüsü yerine dini veya politik bir karar kabul ediliyor. Başörtüsü, Fas ordusunda ve poliste kesinlikle ve dolaylı olarak yasaklandı.
Ocak 2017'de Fas, burka üretimini, pazarlamasını ve satışını yasaklamıştır.
İslam Dünyası > Pakistan

Pakistan'ın hijab'ı yasaklayan veya yürürlüğe koyan kanunları yoktur.
Pakistan'da çoğu kadın, bacaklarını ve vücudunu örten tunik üst ve bol olan şortlu pantolon seti olan shalwar kameez giyiyor. Toplumsal duruma ve şehre bağlı olarak, omuzlarda ve göğüs çevresinde, sadece omzunda gevşek bir dupatta fular giyilir veya hiç kullanılmaz.
Kadınların kamusal alanda bir hijab / fular giymesi beklenmemektedir, ancak Pakistan'daki birçok kadın ħijāb'ın farklı biçimlerini giymekte ve kırsal ve farklı kentsel alanlar için değişmektedir. Gençler arasında hicab ve duppatta popüler olmayan hale geliyor. Burkalar ağırlıklı olarak Swat Vadisi ve aşiret bölgelerinde giyilir, ancak kent nüfus merkezleri de dahil olmak üzere ülke çapında görülebilir.
Batılıların da ölçülü bir şekilde giyinmeleri bekleniyor. Pakistan toplumu geleneksel elbise alışkanlıklarını önermektedir ve kadınların, bacaklarının ve üst kısımlarının çoğunluğunu kaplayan, halk arasında pek fazla dekolte göstermeyen uzun etek, pantolon giymeleri önerilir. Kolu açık üstlükler, bikini ve mini etekler halkın gözünde olumsuz bir imaja sahiptir ve bu nedenle sosyal bir tabudur.
İslam Dünyası > Suudi Arabistan

Çoğu Suudi Selefi ilim adamına göre, bir kadının ziynet yeri, akraba olmayan erkeklerin önünde yüzü ve elleri de dahil olmak üzere tüm vücududur. Dolayısıyla, geleneksel Suudi kadınlarının büyük çoğunluğu yüzlerini de örter.
Suudi niqāb genellikle gözler için uzun açık bir oyuk bırakır; oyuk bir dize veya dar kumaş şeritle bir araya getirilir.
Suudi kadınların birçoğu, yabancı müslüman kadınların çoğunun olduğu gibi, niqab'la birlikte başörtüsü veya başka tarz peçeler kullanıyor.
İslam Dünyası > Somali

Normal, günlük aktivitelerde, Somali kadınları genellikle omuz üstünde bağlanmış uzun bir kumaş parçası olan ve omuz etrafına dökülen guntiino giyiyorlar.
İslam Dünyası > Sudan

Hicab, yasalar tarafından açıkça zorunlu kılınmadığı halde, Sudan'daki kadınların ölçülü bir şekilde halk içinde giyinmesi gerekiyor.
İslam Dünyası > Suriye

Suriye'nin yüksek öğrenim bakanı olan Gıyas Bereket, hükûmetin üniversitelerde yüzü örtünen kadınları yasaklamasını 2010 yılında ilan etti. Yasaklanmış giysiler arasında niqab, ancak yüzü kapatmayan hicab veya ilgili giysiler yasak olmadı. Yetkililer, yüzdeki peçenin Suriye'nin laik ve akademik ilkelerine aykırı olduğunu belirtti.
İslam Dünyası > Tunus

Tunus makamları, kadınları "Tunus geleneklerine uygun olarak mütevazı bir kıyafet giymek" için teşvik edildiklerini, Başörtüsü istemediklerini söylüyorlar. 1981'de başörtüsü olan kadınlar okullardan ve hükûmet binalarından men edildi ve ısrarcı olanlar işlerini kaybediyorlardı. Hükûmet, başörtüsünü, ülkeye haksız yere gelmiş mezhepsel bir elbise biçimi olarak nitelendirdi.
14 Ocak 2011'den itibaren Tunus devrimi gerçekleştikten sonra başörtüsü yasağı kaldırıldı.
İslam Dünyası > Türkiye

Resmî olarak laik bir devlet olan Türkiye'de türban üniversitelerde ve kamu binalarında yasaklandı, 2013 sonuna kadar buna kütüphaneler veya hükûmet binaları da dahil edildi. 1980'deki askeri darbe sırasında yasak ilk kez ilan edildi, 1997'de yasa daha da güçlendirildi.
7 Şubat 2008'de TBMM, kadınların başörtüsü takamaması durumunda birçok kadının eğitim alamadığını savunarak, kadınların Türk üniversitelerinde başörtüsü takmasına izin veren anayasa değişikliğini kabul etti. 2013'te kamu kurumlarında başörtüsü yasağı bir kararname ile kaldırıldı. Liselerde başörtüsü giyinme yasağı 2014'te kaldırıldı.