stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sicilya
Turizm > UNESCO Dünya Mirası Alanları

Sicilya'da yedi UNESCO Dünya Mirası Alanı vardır. Yazıt sırasına göre:
Valle dei Templi (1997), Büyük Yunanistan sanat ve mimarisinin en seçkin örneklerinden biridir ve İtalya'nın ulusal bir anıtı olmasının yanı sıra Sicilya'nın da başlıca cazibe merkezlerinden biridir. Site Agrigento'dadır.
Villa Romana del Casale (1997), 4. yüzyılın ilk çeyreğinde inşa edilmiş ve yaklaşık 3 km (2 mi) Piazza Armerina kasabasının dışında bulunan bir Roma villasıdır. Dünyanın en zengin, en büyük ve en karmaşık Roma mozaik koleksiyonunu içerir.
Aeolian Adaları (2000), Tiren Denizi'ndeki volkanik adalardır, adını rüzgarların yarıtanrısı Aeolusndan alır. Aeolian Adaları yaz aylarında turizm merkezidir ve yılda 200,000'e kadar ziyaretçi çeker.
Val di Noto'nun Geç Barok Kasabaları (2002) "Barok sanatının Avrupa'daki doruk noktasını ve son çiçeklenişini” temsil eder. Caltagirone, Val di Catania'da Militello, Catania, Modica, Noto, Palazzolo Acreide, Ragusa ve Scicli adlı birkaç kasabayı kapsar.
Pantalica Nekropolü (2005), Sicilya'da MÖ 13. ila 7. yüzyıllara tarihlenen 5.000'den fazla mezarlı büyük bir Nekropol'dür. Siraküza zengin Yunan tarihi, kültürü, amfitiyatroları ve mimarisi ile dikkat çekicidir.
Etna Yanardağı (2013) dünyanın en aktif yanardağlarından biridir ve neredeyse sürekli faaliyettedir. Etna Yanardağı Yunan, Keltler ve Roma klasiğinden ve Orta Çağ zamanlarından mitler, efsaneler ve doğa gözlemleri üretmiştir.
Arap-Norman Palermo ve Cefalù ve Monreale'nin katedral kiliseleri; Sicilya Norman krallığı (1130–1194) döneminden kalma dokuz sivil ve dini yapıdan oluşan diziyi içerir
Turizm > UNESCO Dünya Mirası Alanları > Geçici Siteler

Taormina ve Isola Bella;
Mozia ve Libeo Adası: İtalya'da Fenike-Pön Uygarlığı;
Türk Merdivenleri;
Messina Boğazı.
Turizm > Arkeolojik alanlar

Birçok farklı kültür adaya yerleştiğinden, adaya hükmettiğinden veya adayı istila ettiğinden Sicilya'da çok çeşitli arkeolojik alanlar vardır.
Ayrıca, Yunan dünyasının en dikkate değer ve en iyi korunmuş tapınaklarından ve diğer yapılarından bazıları Sicilya'dadır.
İşte başlıca arkeolojik alanların kısa bir listesi:
Sicels/Sicans/Elymians/Yunanlar: Segesta, Eryx, Cava Ispica, Thapsos, Pantalica;
Yunanlar: Siraküza, Agrigento, Segesta, Selinunte, Gela, Kamarina, Himera , Megara Hyblaea, Naxos, Heraclea Minoa;
Fenikeliler: Motya, Soluntum, Marsala, Palermo;
Romalılar: Piazza Armerina, Centuripe, Taormina, Palermo;
Araplar: Palermo, Mazara del Vallo.
Sicilya'nın en iyi bilinen arkeolojik alanlarından birinin, Agrigento'daki Valle dei Templi'nin kazısı ve restorasyonu Arkeoloji çevrelerinde basitçe "Serradifalco", Serradifalco'nun Beşinci Dükü olarak bilinen arkeolog Domenico Lo Faso Pietrasanta tarafından yapıldı. Ayrıca Segesta, Selinunte, Siraküza ve Taormina'daki antik alanların restorasyonunu da denetledi.
Kültür

Sicilya'yı görmeden İtalya'yı görmüş olmak, İtalya'yı hiç görmemiş olmaktır, çünkü Sicilya her şeyin ipucudur.- Johann Wolfgang von Goethe
Sicilya uzun zamandır sanat ile ilişkilidir. Birçok şair, yazar, filozof, aydın, mimar ve ressam bu adayla bilinir. Tüm zamanların en büyük matematikçilerinden Arşimet, Siraküza‘lı bir Yunan filozoftu. Gorgias ve Empedokles, diğer iki ünlü erken dönem Sicilya-Yunan filozofuyken, Siraküzalı-Yunan Epicharmus ise komedinin mucidi olarak kabul edilir.
Kültür > Sanat ve mimari

Baglio (it) Batı Sicilya'daki geleneksel yaşam yapılarıdır.
Kültür > Sanat ve mimari > Seramik

Sicilya adasının Terakota seramiği meşhurdur. Sicilya seramiği Yunan kolonizasyonu döneminde mükemmelleşti ve günümüzde de seçkin ve farklıdır.
Günümüzde Caltagirone, seramik ve pişmiş toprak heykellerin sanatsal üretimi için Sicilya'daki en önemli merkezlerdendir.
Ünlü Sicilyalı ressamlar arasında Rönesans sanatçıları Antonello da Messina, Pietro Novelli, Bruno Caruso, Renato Guttuso ve "Sürrealist sanat'ın babası" ve metafizik sanat hareketinin kurucusu Yunan doğumlu Giorgio de Chirico önde gelir.
En tanınmış mimarları İtalyan Barok'un en önemli isimlerinden Filippo Juvarra ve Ernesto Basile'dir.
Kültür > Sanat ve mimari > Sicilya Baroğu

Ana madde: Sicilya Barok
Sicilya Baroğu benzersiz mimari bir kimliğe sahiptir. Noto, Caltagirone, Katanya, Ragusa, Modica, Scicli ve özellikle Acireale, yerel kırmızı kumtaşına oyulmuş, İtalya'nın Barok mimarisinin en iyi örneklerinden bazılarını içerir. Noto, Sicilya'ya getirilen Barok mimarinin en güzel örneklerinden birini sunar. Sicilya'daki Barok tarzı büyük ölçüde kilise tarafından inşa edilen binalarla ve Sicilyalı aristokratlar için özel konutlar olarak inşa edilen saraylarla (palazzi) sınırlıydı. Bu tarzın Sicilya'daki en eski örnekleri bireysellikten yoksundu ve genellikle Roma, Floransa ve Napoli'ye gelen Sicilyalı ziyaretçilerin gördüğü binaların kötü taklitleriydi. Ancak bu erken aşamada bile taşra mimarları Sicilya'nın eski mimarisinin bazı yerel özelliklerini birleştirmeye başlamışlardı. 18. yüzyılın ortalarında, Sicilya'nın Barok mimarisi ana karadaki mimariden gözle görülür derecede farklıyken, kelimelerle nitelenmesi zor olan benzersiz bir tasarım özgürlüğüne sahipti.
Kültür > Bilim

Katanya'da, Ulusal Nükleer Fizik Enstitüsü'nün (İtalyanca: Istituto Nazionale di Fisica Nucleare) hem nükleer fizik deneylerinde hem de kanser tedavisinde parçacık tedavisi için (proton tedavisi) proton kullanan siklotronlu dört laboratuvarından biri vardır.
Noto, jeodezik ve astronomik gözlemler yapan İtalya'daki en büyük radyo teleskoplarından birine sahiptir.
Palermo ve Katanya'da (Ulusal Astrofizik Enstitüsü' (İtalyanca: Istituto Nazionale di Astrofisica) tarafından yönetilen gözlemevleri vardır. 1 Ocak 1801'de gök bilimci Giuseppe Piazzi "Palermo Gözlemevi" 'nde tanımlanacak ilk ve en büyük asteroit olan Ceres keşfetti (bugün cüce gezegen olarak kabul edilmektedir). Katanya'nın biri 1.800 metre (5.900 fit) Etna Dağı üzerinde olmak üzere iki gözlemevi vardır.
Siraküza aynı zamanda kombine çevrim gaz tesisiyle entegre ısı transferi ve depolama için erimiş tuzu kullanan ilk konsantre güneş enerjisi santrali olan Arşimet güneş enerjisi santrali projesinin yapımıyla güneş teknolojileri deney merkezidir. Tüm tesisin sahibi ve işletmecisi Enel'dir.
Turistik Erice kasabası da tüm bilim dallarını kapsayan, kurslar, seminerler, çalıştaylar ve yıllık toplantılar sunan dünyanın her yerinden 123 okulu kapsayan Ettore Majorana Vakfı ve Bilimsel Kültür Merkezi sayesinde önemli bir bilim yeridir. Fizikçi Antonino Zichichi tarafından, Majorana denklemi ve Majorana fermiyonu ile tanınan adanın başka bir bilim adamı Ettore Majorana onuruna kurulmuştur.
Sicilya'nın ünlü bilim adamları arasında ayrıca Stanislao Cannizzaro (kimyager), Giovanni Battista Hottura ve Niccolò Cacciatore (gök bilimciler) vardır.
Kültür > Mutfak

Adanın ünlü yerel mutfağının ve şarap yapımı eskiden beri vardır. Hatta bu yüzden Sicilya mutfağına bazen Tanrı'nın Mutfağı denir. Sicilya mutfağının her parçasının kendine özgü bir spesiyalitesi vardır (örneğin Granita gibi Sicilya'nın her yerinde olmasına rağmen Cassata, Palermo'ya has bir spesiyalitedir). Malzemeler genelde halk için ucuz kalırken zengin lezzetlidir.
Çevre kıyılardan taze yakalanan ton balığı, çipura, levrek, mürekkep balığı, kılıç balığı, sardalya vb deniz ürünleriyle eşleştirilen domates, enginar, zeytin (zeytinyağı dahil), narenciye, kayısı, patlıcan, soğan, fasulye, kuru üzüm gibi taze sebze ve meyvelerle yapılan Sicilya yemekleri lezzetli ve sağlıklıdır.
Güney İtalya'nın geri kalanının mutfağı gibi makarna da Sicilya mutfağında pirinç gibi önemli bir rol oynar, örneğin arancini ile.
Sicilyalılar, diğer peynirlerin yanı sıra, Pecorino Siciliano ve caciocavallo gibi hem inek hem de koyun sütü kullanarak kendi peynirlerini yapar. Kullanılan baharatlar arasında Araplar tarafından tanıtılan safran, hindistan cevizi, karanfil, biber ve tarçın vardır. Maydanoz birçok yemekte bolca kullanılır.
Sicilya mutfağı genellikle deniz ürünleri ile ilişkilendirilse de kaz, kuzu, keçi, tavşan ve hindi gibi et yemekleri de Sicilya'da bulunur. Adaya et yemeklerine olan düşkünlüğü ilk kez kazandıranlar Normanlar ve Swabians idi.
Noto kasabasının yakınlarında yapılan Nero d'Avola şarabı gibi bazı şarap çeşitleri adaya özgü asmalardan yapılır.
Sicilya manzarası
Fondachelli Fantina, Peloritani dağları üzerindeki Rocca Salvatesta
Sicilya illerinin haritası.
Piri Reis'in Kitab-ı Bahriye'sindeki tarihi Sicilya haritası.
Sicilya üzerinde tapınak yıkıntılarını gösteren manzara resmi Jacob Philipp Hackert, 1778.
Ciane nehrinin görünümü
Sicilya duvar kertenkelesi Sicilya ve Aegadian Adaları'na özgüdür
Zingaro Doğa Koruma Alanı
Sicilya kurdu
Palermo şehri
New York'da bir Sicilya kafesi, 1889
Zeytinlikler
Marsala şarap örneği, Marsala şehrinde üretilen bir Denominazione di Origine controllata (DOC) şarabıdır
Palermo tersaneleri
Yakın petrol sahaları Ragusa
Torregrotta yakınındaki A20 Messina-Palermo otoyolu
Messina tramvay sistemi
Palermo Uluslararası Havalimanındaki Punta Raisi tren istasyonda iki tren
Palermo, AMAT tramvay sistemi haritası
Katanya metrosu
Katanya limanı
Lampedusa, Pelagie Adaları
Villa Romana del Casale'deki mozaiklerden biri
Moica'daki San Giorgio Katedrali
Taormina'nın gün batımındaki ana meydanı
Bakire Annunciate tablosu, Antonello da Messina
Beneventano del Bosco Sarayı, Siraküza, Sicilya Baroğu
Siraküza katedrali
Mühendislik Bölümü, Messina Üniversitesi
Cannoli, Sicilya mutfağıyla ilişkilendirilen popüler bir hamur işidir
Arancini, ekmek kırıntılarıyla kızartılmış pirinç toplarıdır
Cory in the House

| Cory in the House |
| --- | --- |
Format: sitcom
Proje tasarımcısı: Marc Warren   Dennis Rinsler
Başrol: Kyle Massey Jason Dolley Maiara Walsh Madison Pettis John D'Aquino Rondell Sheridan
Açılış müziği: "Cory in the House" ile Kyle Massey ve Maiara Walsh
Ülke:  ABD
Dili: İngilizce
Sezon sayısı: 2
Bölüm sayısı: 34
Yapım
Yönetici yapımcı: Marc Warren   Dennis Rinsler
Kamera: Multi-camera
Gösterim süresi: 22-23 dakika (yaklaşık olarak)
Yapım şirketi: It's a Laugh Productions Warren & Rinsler Productions Disney Channel Original Productions
Yayın bilgileri
Görüntü formatı: 4:3 (SDTV)
Yayın tarihi: 12 Ocak 2007 - 12 Eylül 2008
Durumu: Bitti
Kronoloji
Önce gelen: That's So Raven (2003-2007)
Dış bağlantılar
İnternet sitesi

Cory in the House, Amerikalı sitcom dizisi. 12 Ocak 2007'den 12 Eylül 2008'e kadar Disney Channel'da yayınlanmıştır.
Konusu

Disney Cory Beyaz Saray’da dizisinde, Amerika Başkanı ile Beyaz Saray’da oturan Cory’nin maceraları ekranlara geliyor. Beyaz Saray’ın mutfağını Cory’nin babası idare ediyor. Bu durumu hayatının iş fırsatı olarak gören Cory, sonu olmayan girişimci fikirlerini geliştirmek için elinden geleni yapıyor. Başkanın sekiz yaşındaki kızı ile uğraşmak zorunda olan Cory, bu zorlu hayata alışmaya çalışıyor.
Bölümler

| Sezon | Sezon | Bölümler | Sezon başlangıcı | Sezon finali |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 1 | 21 | 12 Ocak 2007 | 21 Eylül 2007 |
|  | 2 | 13 | 17 Kasım 2007 | 12 Eylül 2008 |
Müşteri

Başlığın diğer anlamları için Müşteri (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.

Müşteri, satış, tecim ve ticaret'de sunulan bir ürün ya da hizmetin tüketicisidir.
Bir şirketin mevcut ve potansiyel müşterilerinin, şirket ile rakiplerinin ürün ve hizmetlerinden ne derece memnun olduklarını, varsa memnun olmadıkları konuların neler olduğunu öğrenmeye yardımcı olur.
Maipú Muharebesi

Maipú Muharebesi (İspanyolca: Batalla de Maipú), Şili Bağımsızlık Savaşı sırasında 5 Nisan 1818'de Şili'de Santiago yakınlarında Güney Amerikalı isyancılar ile İspanyol kraliyetçiler arasında gerçekleşen  bir muharebedir. Arjantinli general José de San Martín liderliğindeki Vatansever isyancılar, General Mariano Osorio komutasındaki İspanyol güçlerini etkili bir şekilde yok etti ve Şili'nin çekirdek bölgesinin İspanyol hakimiyetinden bağımsızlığını tamamladı.
Maipú, Şili

Başlığın diğer anlamları için Maipú sayfasına bakınız.
| Maipú |
| --- | --- |
Belediye
Maipú belediyesi
Maipú'dan görüntüler
  Bayrak Arma 
 Maipú'nun Büyük Santiago'daki konumu
Koordinatlar: 33°31′G 70°46′B﻿ / ﻿33.517°G 70.767°B﻿ / -33.517; -70.767
Ülke:  Şili
Bölge: Santiago
İl: Santiago
İdare
 • Belediye başkanı: Tomás Vodanovic (FA)
Yüzölçümü
 • Belediye: 133,0 km²
Nüfus (2002)
 • Belediye: 468.390
 • Yoğunluk: 3.500/km²
 • Kent: 464.882
Zaman dilimi: UTC-04.00 (CLT)
 • Yaz (YSU): UTC-03.00 (CLST)
Resmî site www.municipalidadmaipu.cl
Maipú, Şili'nin Santiago metropoliten bölgesinin Santiago ilinde bulunan bir belediyedir. Belediye, bölgenin ortasında yer almakta olup Büyük Santiago'nun bir parçasıdır. Yüzölçümü 133,0 km² olan belediyenin nüfusu 2002 yılı itibarı ile 468.390'dır.
Maipú, 5 Nisan 1818'de Şili Bağımsızlık Savaşı sırasında gerçekleşen Maipú Muharebesi'nin gerçekleştiği yerdir.
Giovanni Battista Venturi

| Giovanni Battista Venturi |
| --- | --- |

Doğum: 15 Mart 1746(1746-03-15) Bibbiano
Ölüm: 24 Nisan 1822 (76 yaşında) Reggio Emilia
Milliyet: İtalyan
Meslek: Fizikçi, diplomat, bilim tarihçisi ve Katolik rahip

Giovanni Battista Venturi (d. 15 Mart 1746, Bibbiano - ö. 24 Nisan 1822, Reggio Emilia), İtalyan fizikçi, diplomat, bilim tarihçisi ve Katolik rahip.
Kariyeri

1797 yılında yayımladığı Recherches Experimentales sur le Principe de la Communication Laterale du Mouvement dans les Fluides applique a l'Explication de Differens Phenomenes Hydrauliques'te tanımladığı Ventüri etkisiyle tanınmıştır.
Lagrange ve Laplace'la aynı dönemde yaşamış, Lazzaro Spallanzani'nin öğrencisi olmuştur.
Lee Miller

Lee Miller, 1943
Elizabeth "Lee" Miller, Lady Penrose (23 Nisan 1907 – 21 Temmuz 1977), Amerikalı bir fotoğrafçı ve foto muhabiriydi. Moda ve güzel sanatlar fotoğrafçısı olduğu Paris'e gitmeden önce 1920'lerde New York'ta bir mankendi. İkinci Dünya Savaşı sırasında, Londra Blitz, Paris'in Kurtuluşu ve Buchenwald ve Dachau'daki toplama kampları gibi olayları haber yapan Vogue dergisinin savaş muhabiriydi.
İlk yılları

Miller, 23 Nisan 1907'de New York, Poughkeepsie'de doğdu. Ailesi Theodore ve Florence Miller'dı (kızlık soyadı MacDonald). Babası Alman asıllıydı ve annesi İskoç ve İrlanda kökenliydi. Erik adında küçük bir erkek kardeşi vardı ve ağabeyi havacı Johnny Miller'dı. Theodore her zaman Lee'yi tercih etti ve amatör fotoğrafçılığı için sık sık onu bir model olarak kullandı.
Lee, yedi yaşındayken Brooklyn'de bir aile dostunun yanında kalırken tecavüze uğradı ve belsoğukluğu hastalığına yakalandı. Miller, çocukluğunda resmi eğitiminde sorunlar yaşadı, Poughkeepsie bölgesinde yaşarken gittiği hemen hemen her okuldan atıldı. 1925'te, 18 yaşında, Paris'e taşındı ve burada Ladislas Medgyes' School of Stagecraft'ta ışıklandırma, kostüm ve tasarım eğitimi aldı. 1926'da New York'a döndü ve "deneysel tiyatro"nun öncülerinden Hallie Flanagan tarafından öğretilen Vassar College'da deneysel drama programına katıldı. Kısa bir süre sonra, hayat çizimi ve resim eğitimi almak üzere Manhattan'daki New York Sanat Öğrencileri Ligi'ne kaydolmak için 19 yaşında evden ayrıldı.
Kariyeri > Modellik

Miller'ın babası, onu ve erkek kardeşlerini küçük yaşta fotoğrafçılıkla tanıştırdı. Lee, onun modeliydi - ergenlik çağındaki çıplak kızının birçok stereoskopik fotoğrafını çekti ve ona sanatın teknik yönlerini gösterdi. 19 yaşındayken Manhattan caddesinde neredeyse bir arabanın önüne geçiyordu ama Vogue'un yayıncısı Condé Nast tarafından engellendi. Bu olay, modellik kariyerine başlamasına yardımcı oldu; 15 Mart 1927'de Vogue'un kapağında George Lepape tarafından yapılan bir çizimde mavi bir şapka ve incilerle göründü. Miller'ın bakışı, Vogue'un o zamanki genel yayın yönetmeni Edna Woolman Chase'in ortaya çıkan "modern kız" fikrini temsil etmek için aradığı şeydi.
Sonraki iki yıl boyunca Miller, Edward Steichen, Arnold Genthe, Nickolas Muray ve George Hoyningen-Huene gibi önde gelen moda fotoğrafçıları tarafından fotoğraflanan New York'ta en çok aranan modellerden biriydi. Kotex, rızası olmadan adet pedlerinin reklamını yapmak için Steichen imzalı Miller'ın bir fotoğrafını kullandı ve mankenlik kariyerini fiilen sonlandırdı. 1929'da bir moda tasarımcısı tarafından Rönesans resimlerinde moda detaylarının çizimlerini yapması için işe alındı, ancak zamanla bundan sıkıldı ve fotoğrafçılığı daha verimli buldu.
Kariyeri > Fotoğrafçılık

1929'da Miller, sürrealist ressam ve fotoğrafçı Man Ray ile çıraklık yapmak amacıyla Paris'e gitti. İlk başta öğrenci almamakta ısrar etse de, Miller kısa süre sonra onun modeli ve işbirlikçisi (ona "Ben senin yeni öğrencinim" diyerek) sevgilisi ve ilham perisi oldu. Paris'teyken kendi fotoğraf stüdyosunu kurdu ve resmine odaklanmasını sağlamak için sık sık Man Ray'in moda görevlerini devraldı.
Kariyeri > II. Dünya Savaşı

Miller, II. Dünya Savaşı patlak verdiğinde, şehrin bombalanması başladığında Londra'daki Hampstead'deki Downshire Hill'de Penrose ile birlikte yaşıyordu. Arkadaşların ve ailenin ABD'ye dönme isteklerini görmezden gelen Miller, Blitz'i belgeleyen Vogue için resmi savaş fotoğrafçısı olarak foto muhabirliğinde yeni bir kariyere başladı. Aralık 1942'den itibaren ABD Ordusu'nda Condé Nast Yayınları için savaş muhabiri olarak akredite edildi.
Miller'ın British Vogue için yazdığı ilk makale, Oxford'daki bir ordu üssündeki hemşireler hakkındaydı. Miller, ön saflardakiler ve savaş esirleri de dahil olmak üzere Avrupa'daki hemşirelerin portrelerini çekti.
Life muhabiri Amerikalı fotoğrafçı David E. Scherman ile birçok görevde birlikte çalıştı. D-Day'den bir aydan kısa bir süre sonra Fransa'ya gitti ve St. Malo kuşatmasında ilk napalm kullanımını, ayrıca Paris'in kurtuluşunu, Alsace Savaşı'nı ve Buchenwald ve Dachau'daki Nazi toplama kamplarının dehşetini kaydetti.
Scherman'ın Adolf Hitler'in Münih'teki dairesinin küvetindeki Miller'ın fotoğrafı, Miller-Scherman ortaklığının en ikonik görüntülerinden biridir ve tesadüfen Hitler'in intiharıyla aynı gün olan 30 Nisan 1945'te meydana gelmiştir. Hitler'in gizli dairesine ilk varanlardan biri olan Miller, "Adresi yıllarca cebimdeydi" diye itiraf ediyor. Miller, küvetin fotoğrafını çektikten sonra küvette banyo yaptı ve Hitler'in yatağında uyudu.
Bu dönemde Miller, bir Viyana hastanesinde ölmekte olan çocukları, savaş sonrası Macaristan'daki köylü yaşamını, Nazi subaylarının ve ailelerinin cesetlerini ve son olarak da Başbakan László Bárdossy'nin idamını fotoğrafladı. Savaştan sonra iki yıl daha Vogue için moda ve ünlüleri konu alarak çalışmaya devam etti.
Savaşın sonunda, Miller'ın savaş foto muhabiri olarak çalışması devam etti ve İngiliz Vogue editörü Audrey Withers'a onu kamplardan fotoğraflar yayınlamaya çağıran telgraflar gönderdi. II. Dünya Savaşı sırasında, Miller'ın çalışması ağırlıklı olarak savaş kayıplarına ilişkin "görgü tanıklarının ifadesini sağlamak" için kullanıldı.
Kariyeri > Britanya'daki Yaşamı

Miller, Orta Avrupa'dan İngiltere'ye döndükten sonra şiddetli klinik depresyon nöbetleri geçirdi ve daha sonra travma sonrası stres bozukluğu (PTSD) olarak bilinen durum ortaya çıktı. Ağır bir şekilde içmeye başladı ve geleceği hakkında kararsız hale geldi.
Kasım 1946'da British Vogue tarafından Joyce'un eski arkadaşı ve sırdaşı Constantine Curran'ın "James Joyce Dublin'de Yaşadığında" makalesini resimlemesi için görevlendirildi. Miller, Curran tarafından kendisine verilen bir listenin ardından, Dublin'de çoğu Joyce ile bağlantılı olan çok sayıda yeri ve insanı fotoğrafladı. Makale ve fotoğraflar Mayıs 1947'de American Vogue'da ve 1950'de British Vogue'da yayınlandı. Resimler, Joyce'un memleketi ve o dönemdeki Dublin'in dikkate değer bir kaydını sunuyor. 1946'da Penrose ile Amerika Birleşik Devletleri'ne gitti ve burada California'da Man Ray'i ziyaret etti. Penrose'dan tek oğluna hamile olduğunu öğrenince Bey'den boşandı ve 3 Mayıs 1947'de Penrose ile evlendi. Oğulları Antony Penrose, Eylül 1947'de doğdu.
1949'da çift, Doğu Sussex, Chiddingly'deki Farley Farm House'u satın aldı. 1950'ler ve 1960'larda herkesin görmek isteği bir yer haline gelen Farley Farm House'a, Picasso, Man Ray, Henry Moore, Eileen Agar, Jean Dubuffet, Dorothea Tanning ve Max Ernst gibi sanatçıları ziyaret ederek bir tür sanatsal hale geldi.
Miller, 1940'lar ve 1950'lerde İngiliz güvenlik servisi MI5 tarafından Sovyet casusu olduğu şüphesiyle soruşturuldu.
Ekim 1969'da bir New York Times muhabiriyle yaptığı röportajda Miller'a onu fotoğrafçılığa çeken şeyin ne olduğu soruldu. Cevabı, "lanet bir dalın üzerine çıkıp onu arkanızda kesme meselesi" idi.
Ölümü

Miller, 1977'de Farley Farm House'da 70 yaşında kanserden öldü. Cesedi yakıldı ve külleri Farley'deki bitki bahçesine yayıldı.
1943'te Miller, II. Dünya Savaşı sırasında Avrupa Sahnesi'nde ABD Ordusunu takip eden diğer kadın savaş muhabirleriyle; soldan sağa: Mary Welsh, Dixie Tighe, Kathleen Harriman, Helen Kirkpatrick, Lee Miller ve Tania Long
Reşat Nuri Güntekin

| Reşat Nuri Güntekin |
| --- | --- |

Doğum: 25 Kasım 1889(1889-11-25) Üsküdar, İstanbul Vilayeti, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 7 Aralık 1956 (67 yaşında) Londra, Birleşik Krallık
Defin yeri: Karacaahmet Mezarlığı, İstanbul
Meslek: Yazar
Milliyet: Türk
Vatandaşlık: Osmanlı İmparatorluğu Türkiye
Dönem: Cumhuriyet dönemi, Millî Edebiyat dönemi
Evlilik: Hadiye Güntekin (e. 1927; ö. 1956)
Çocuklar: Ela Güntekin

İmza: 

| Reşat Nuri Güntekin> TBMM VII. Dönem Milletvekilliği |
| --- | --- |
Görev süresi 8 Mart 1943 - 14 Haziran 1946
Seçim bölgesi: Çanakkale
TBMM VI. Dönem Milletvekilliği
Görev süresi 3 Nisan 1939 - 15 Ocak 1943
Seçim bölgesi: Çanakkale
7 Haziran 1929 tarihli Cumhuriyet gazetesinde Reşat Nuri Güntekin'in Yaprak Dökümü tefrikası.
Reşat Nuri Güntekin (25 Kasım 1889, İstanbul Vilayeti - 7 Aralık 1956, Londra), Milli Edebiyat Döneminde önemli bir yeri olan Çalıkuşu, Yeşil Gece, Yaprak Dökümü ve Anadolu Notları gibi eserlere imza atmış Türk roman, öykü ve oyun yazarıdır. Müfettişlik görevi ile Anadolu'da gezdiği için Anadolu insanını yakından tanımıştır. Eserlerinde Anadolu'daki yaşamı ve toplumsal sorunları ele almış; insanı insan-çevre ilişkisi içinde yansıtmıştır.
Çalışma yöntemi hakkında

Bütün romanlarının tiyatro halinde senaryoları olduğunu söyleyen Reşat Nuri, Hikmet Feridun'la yaptığı bir konuşmada çalışma yöntemlerini şöyle açıklar:
"Roman ve hikâye yazarken konunun evvela asıl canlı noktası, amudi fıkarisi (belkemiği) gelir. Bu amudi fıkaridir ki bana yazmak arzusunu verir. Bu bazen bir vak'a olur, beni alâkadar eden bir vak'a.. Fakat çok kere pek alakadar olduğum insan tipi. (Şu vak'ayı veya şu insanı, şu tipi yazayım) derim. Bu suretle eserin iki adımı atılmış olur. Mevzuu pek iptidai bir şekilde fikrime gelir. Hiçbir zaman hemen derhal bu mevzunun planını yapıp da yazmağa başladığım vaki değildir. Bulduğum mevzuu zihnimde bir köşeye atarım. Onun francala hamuru gibi kendi kendine kabarması için uzun müddet bırakırım. Çok defa aradan birçok senelerin geçtiği de vakidir. Bu müddet zarfında mevzua bazı ilaveler yaparım. Bazı kısımlarını tayyederim, atarım, çıkarırım. Vakaları retuş ederim. Tipleri develope ederim (geliştiririm).. Yazma işine başladığım zaman da çok muntazam çalışırım. Romanın sonunu nasıl bitireceğimi tayin etmeden yazıya başlamam. Evvela umumi bir şema yaparım. Fakat eser henüz definitif (kesin, belirli) olmamıştır. Ortada şahıslar vardır, vakalar vardır, eserin ana hatları vardır. Fakat yazmaya başladıktan sonra şahıslar ekseriyetle hüviyetlerini değiştirirler, evvelce hiç düşünmediğim vak'alar, yeni şahıslar gelir. (Muhit dergisi, 1933; anan: Muzaffer Uyguner, Reşat Nuri Güntekin, Ağustos 1967) Kişilerine sevgiyle sokulan bir romancıdır Reşat Nuri. Genellikle onların gerçek yaşamlarındaki en belirgin özelliklerini yitirmeden yansıtmaya çalışır. Gözlem yeteneği yaşama çok geniş bir perspektiften bakma imkânını sağladığı için romanları geçiş dönemi yaşayan ülkemizden "insan manzaraları" çizme başarısına ulaşmıştır."