stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yaşayan müze
Tarihçe

1890'lardan itibaren Avrupa'da kurulan açık hava müzeleri, yaşayan müze türünün ilk örnekleridir. 1891 yılında Stockholm’de açılan Skansen Açık Hava Müzesi, dünyanın ilk açık hava müzesidir. Bu müzede ziyaretçiler, çakmak taşıyla ateş yakma, yün eğirme, eski moda yemekler pişirme gibi etkinlikleri yerine getirebilirler. Skansen Müzesi'ni Avrupa'da kurulan diğer açık hava müzeleri izlemiş; 1897’de Kopenhag, 1902'de  Oslo ve 1909'da Helsinki’de kırsal hayatı canlandıran açık hava müzeleri açılmıştır.
1920'ler ve 1930'larda ABD, Rusya ve Uzak Doğu'da da açık hava müzeleri yaygınlaştı. Kuzey Amerika’daki ilk açık hava müzesi, 1928 itibarıyla Henry Ford tarafından çalışmaları başlatılan ve Michigan eyaletinin Dearborn ketinde kurulan Greenfield Kasabası Müzesi idi.  1,7 milyon ziyaretçiyi ağırlayan bu müze, günümüzde de faaliyetini sürdüren önemli bir yaşayan müze örneğidir.
Yaşayan müzeler, II. Dünya Savaşı sonrasında Avrupa'da ülke kimliklerinin, kültürlerinin korunması ve yaşatılması için önemli bir araç olarak görüldü ve yaygınlaştı. 1960’lı yıllardan itibaren, kırsal kültürü yansıtan müzelerin dışında endüstriyel kültürü yansıtan yaşayan müzeler de kuruldu. Örneğin 1967'de İngiltere'nin Shropshire kentindeki eski bir sanayi kompleksinde kurulan Blists Hill Victorian Town Müzesi, 19. yüzyıla ait tipik bir  Shropshire kasabasını temsil eder. Müzenin kostümlü personeli, 19. yüzyılın tarihsel yaşamını yorumlayıp  hayat hikayeleri anlatır. Tarih sergilerini kostümlü canlı performansla birleştirildiği bir yaşayan müze türü olan, "yaşayan tarih müzesi" örneğidir.
Belli bir dönemin, o döneme özgü kıyafetleri giyerek ve yine o dönemin el sanatlarını, gündelik işlerini icra ederek canlandırıldığı müzecilik anlayışı, Kuzey Amerika'da yaygınlaşmış bir anlayıştır. Virginia eyaletinde 1969'da açılan ve ziyaretçilere 18. yüzyıldan kalma geleneksel bir Amerikan kasabasında gezindiği hissi yaratan Colonial Williamsburg;  ABD'nin Masachusetts eyaletindeki Plimoth Plantation ve Kanada'daki Louisbourg Kalesi gibi başka projeleri etkiledi. Yaşayan tarih müzesi olarak adlandırılan bu tür müzelerin farklı bir örneği, İngiltere’de 1983'te açılan Big Pit Ulusal Kömür Müzesi’dir. Bu müzede kostümlü yorumcular değil, maden ocaklarında çalışan madenciler rehber olarak görevlendirmiştir.
1970'lerde yerel kimliğe odaklanan, yerel halkın kendi ürünlerini sergilediği ve yönetim sürecine katıldığı, hem doğa hem kültürün korunmasını hedefleyen bir müze türü olan ekomüze kavramı ortaya çıktı. Bir yaşayan müze türü olan ekomüze için önemli örneklerden birisi, Fransa'nın en büyük yaşayan müzesi olan Alsace Ekomüzesi'dir. 1984'te kurulan Alsace Ekomüzesi, 20 hektarlık bir alanda inşa edilmiş 73 konuttan oluşmuş bir köydür. 20. yüzyıl köy yaşamını halk sanatı ve geleneklerle bütünleştirerek ziyaretçilere sunar.
2000'li yıllarda tüm dünyada yeni müzecilik anlayışları kabul gördü. 2003 yılında UNESCO’nun imzaladığı Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi, yaşayan müze örneklerinin artmasında etkili oldu.
Lesboslu Hellanikos

Lesboslu Hellanikos (veya Hellanikus) (Grekçe: Ἑλλάνικος ὁ Λέσβιος, Hellánikos ho Lésbios), diğer yazımıyla Midillili Hellanikos (Grekçe: Ἑλλάνικος ὁ Μυτιληναῖος, Hellánikos ho Mutilēnaîos; MÖ y. 490 – y. 405), MÖ 5. yüzyılın ikinci yarısında faaliyet göstermiş antik Yunan logograf (Herodot öncesi Grek tarihçilere verilen ad).
Hellanikos, Antik Çağ tarihyazımının en önemli yazarlarından biridir. Mitlerin tarihsel açıdan anlatılması eserlerinde ilk sırada yer almıştır. Bu konuda Phoronis, Deukalionia, Atlantis, Asopis ve Troika olmak üzere beş eseri bulunur. Aralarında Mısır, İskitya, Persia gibi yabancı ülkeler ile Yunanistan’da Thessalia, Boiotia, Arkadia ve vatanı Lesbos ile Aiolia’nın da yer aldığı çok sayıda etnografik eserler kaleme almıştır. Yazarlık döneminin sonlarına doğru yazdığı Argos’taki Hera’nın Rahibeleri ile Atthis adlı eserleri kronoloji alanında öncü çalışmalardır. Özellikle Argos’taki Hera’nın Rahibeleri eseri evrensel olarak tüm Yunan tarihi için geçerli olabilecek kronolojik bir sistem bulma girişimidir.
Portekiz hükümdarları listesi

| Portekiz Hükümdarları> Eski Monarşi |
| --- | --- |


Kraliyet Arması

İlk hükümdar: I. Afonso
Son hükümdar: II. Manuel
Unvan: Kral, Kraliçe
Atayan: Kalıtsal
Monarşi başlangıcı: 1109
Monarşi sonu: 1910
Talip: Duarte Pio
Aşağıdaki liste Portekiz'in León Krallığı'ndan bağımsızlığını kazandığı 1128 yılından 5 Ekim 1910 yılında ilan edilen cumhuriyete kadar geçen süre içinde hüküm sürmüş olan Portekiz hükümdarlarını içerir.
Portekiz'in ilk kralı Afonso Henriques ya da I. Afonso 1139 yılında kendini kral ilan etmiştir. Portekiz hükümdarları ana olarak dört hanedandan çıkmıştır:
Burgonya Hanedanı ya da Afonso Hanedanı (1143-1383/1385),
Aviz Hanedanı ya da João Hanedanı (1385-yak.1580),
Habsburg Portekiz Hanedanı ya da Filipe Hanedanı (1580-1640),
Bragança Hanedanı (1640-1910).
Burgonya Hanedanı

| # | Adı |  | Doğumu | Ölümü | Başlangıç | Bitiş | Takma adları | Açıklamalar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 1 | I. Afonso |  | 1109 | 1185 | 27 Temmuz 1139 | 6 Aralık 1185 | Fatih Kurucu Büyük | Ayrıca Afonso Henriques olarak da adlandırılır (Afonso, Portekiz kontu Burgonyalı Henrique'nin oğlu). |
| 2 | I. Sanço |  | 1154 | 1211 | 6 Aralık 1185 | 27 Mart 1211 | Yerleştirici |  |
| 3 | II. Afonso |  | 1185 | 1223 | 27 Mart 1211 | 25 Mart 1223 | Şişman |  |
| 4 | II. Sanço |  | 1207 | 1248 | 25 Mart 1223 | 1247 | Dindar Zavallı |  |
| 5 | III. Afonso |  | 1210 | 1279 | 3 Ocak 1248 | 16 Şubat 1279 | Buloynlu |  |
| 6 | I. Diniz |  | 1261 | 1325 | 16 Şubat 1279 | 7 Ocak 1325 | Çiftçi Şair Kral Ozan Kral |  |
| 7 | IV. Afonso |  | 1291 | 1357 | 7 Ocak 1325 | 28 Mayıs 1357 | Cesur |  |
| 8 | I. Pedro |  | 1320 | 1367 | 28 Mayıs 1357 | 18 Ocak 1367 | Adil Zalim |  |
| 9 | I. Fernando |  | 1345 | 1383 | 18 Ocak 1367 | 22 Ekim 1383 | Yakışıklı Güzel Dönek Pervasız |  |
| 10 | I. Beatriz |  |  |  | 22 Ekim 1383 | 6 Nisan 1385 |  | (Not 1 'e bakınız) |
Aviz Hanedanı

| # | Adı |  | Doğumu | Ölümü | Başlangıç | Bitiş | Takma adları | Açıklamalar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 11 | I. João |  | 1357 | 1433 | 6 Nisan 1385 | 14 Ağustos 1433 | İyi hafızalı |  |
| 12 | I. Duarte |  | 1391 | 1438 | 14 Ağustos 1433 | 9 Eylül 1438 | Zarif Filozof kral |  |
| 13 | V. Afonso |  | 1432 | 1481 | 9 Eylül 1438 | 11 Kasım 1477 | Afrikalı | Oğlu için tahttan çekildi. |
| 14 | II. João |  | 1455 | 1495 | 11 Kasım 1477 | 15 Kasım 1477 | Mükemmel prens Tiran |  |
| 13 | V. Afonso |  | 1432 | 1481 | 15 Kasım 1477 | 28 Ağustos 1481 | Afrikalı | Tekrar krallığı aldı. |
| 14 | II. João |  | 1455 | 1495 | 28 Ağustos 1481 | 25 Ekim 1495 | Mükemmel prens Tiran |  |
| 15 | I. Manuel |  | 1469 | 1521 | 25 Ekim 1495 | 13 Aralık 1521 | Şanslı | (Not 2 'ye bakınız) |
| 16 | III. João |  | 1502 | 1557 | 13 Aralık 1521 | 11 Haziran 1557 | Dindar |  |
| 17 | I. Sebastião |  | 1554 | 1578 | 11 Haziran 1557 | 27 Ağustos 1578 | Arzulanan |  |
| 18 | I. Henrique |  | 1512 | 1580 | 27 Ağustos 1578 | 31 Ocak 1580 | Bâkir Kardinal kral |  |
| # | Portekiz Krallığı Yönetim Konseyi |  |  |  | 31 Ocak 1580 | 24 Temmuz 1580 |  |  |
| 19 | I. António |  | 1531 | 1595 | 24 Temmuz 1580 | 25 Ağustos 1580 (Anakarada) 1583 (Terceira adasında) | Crato başrahibi | (Not 3 'e bakınız) |
Habsburg Portekiz Hanedanı

| # | Adı |  | Doğumu | Ölümü | Başlangıç | Bitiş | Takma adları | Açıklamalar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 20 | I. Filipe |  | 1527 | 1598 | 17 Nisan 1581 | 13 Eylül 1598 | Tedbirli | aynı zamanda 1556-1598 yılları arasında II. Felipe olarak İspanya kralı (Not 4 'e bakınız) |
| 21 | II. Filipe |  | 1578 | 1621 | 13 Eylül 1598 | 31 Mart 1621 | Dindar | aynı zamanda 1598-1621 yılları arasında III. Felipe olarak İspanya kralı |
| 22 | III. Filipe |  | 1605 | 1665 | 31 Mart 1621 | 1 Aralık 1640 | Büyük | aynı zamanda 1621-1665 yılları arasında IV. Felipe olarak İspanya kralı |
Bragança Hanedanı

| # | Adı |  | Doğumu | Ölümü | Başlangıç | Bitiş | Takma adları | Açıklamalar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| 23 | IV. João |  | 1604 | 1656 | 15 Aralık 1640 | 6 Kasım 1656 | Tekrar kurucu |  |
| 24 | VI. Afonso |  | 1643 | 1683 | 6 Kasım 1656 | 12 Eylül 1683 | Muzaffer |  |
| 25 | II. Pedro |  | 1648 | 1706 | 12 Eylül 1683 | 9 Aralık 1706 | Barışsever |  |
| 26 | V. João |  | 1689 | 1750 | 1 Ocak 1707 | 31 Temmuz 1750 | Muhteşem Portekizli Güneş Kral |  |
| 27 | I. José |  | 1714 | 1777 | 31 Temmuz 1750 | 24 Şubat 1777 | Reformcu |  |
| 28 | I. Maria |  | 1734 | 1816 | 24 Şubat 1777 | 20 Mart 1816 | Dindar (Portekiz) Deli (Brezilya) |  |
| # | III. Pedro |  | 1717 | 1786 | 24 Şubat 1777 | 5 Mart 1786 | İnşaatçı | I. Maria'nın eşi olarak kral |
| 29 | VI. João |  | 1767 | 1826 | 20 Mart 1816 | 10 Mart 1826 | Merhametli |  |
| 30 | IV. Pedro |  | 1798 | 1834 | 26 Nisan 1826 | 2 Mayıs 1826 | Asker Kral İmparator Kral Kurtarıcı | aynı zamanda 1 Aralık 1822 - 7 Nisan 1831 arası I. Pedro olarak Brezilya İmparatorudur. |
| 31 | II. Maria |  | 1819 | 1853 | 2 Mayıs 1826 | 11 Temmuz 1828 | Eğitimci İyi anne |  |
| 32 | I. Miguel |  | 1802 | 1866 | 11 Temmuz 1828 | 26 Mayıs 1834 | Mutlak Kral Mutlakiyetçi Gelenekçi |  |
| 31 | II. Maria |  | 1819 | 1853 | 20 Eylül 1834 | 15 Kasım 1853 | Eğitimci İyi anne |  |
| # | II. Fernando |  | 1816 | 1885 | 16 Eylül 1837 | 15 Kasım 1853 | Sanatçı Kral | II. Maria'nın eşi olarak kral |
| 33 | V. Pedro |  | 1837 | 1861 | 15 Kasım 1853 | 11 Kasım 1861 | Umutlu Sevilen Çok sevilen |  |
| 34 | I. Luís |  | 1838 | 1889 | 11 Kasım 1861 | 19 Ekim 1889 | Popüler İyi |  |
| 35 | I. Carlos |  | 1863 | 1908 | 19 Ekim 1889 | 1 Şubat 1908 | Diplomat | (Not 6 'ya bakınız) |
| 36 | II. Manuel |  | 1889 | 1932 | 1 Şubat 1908 | 5 Ekim 1910 | Yurtsever | Portekiz Cumhuriyeti'nin ilânı. |
Daniel Gabriel Fahrenheit

Daniel Gabriel Fahrenheit
Fahrenheit'ın doğduğu ev.
Başlığın diğer anlamları için Fahrenheit sayfasına bakınız.
Daniel Gabriel Fahrenheit ya da Gabriel Daniel Fahrenheit (24 Mayıs 1686 Danzig - 16 Eylül 1736 Lahey), Alman fizikçi.
Hollanda ve İngiltere gezilerinde deneysel fizik ve meteoroloji alanlarında kullanılan kimi araçların yapımını öğrendi. 1710'da yaptığı termometre başlangıç noktası olarak soğuk bir karışımın sıcaklığını bitiş noktası olarak da ağız boşluğunun sıcaklığını ilke saydı. Daha sonra bu termometreyle ölçtüğü suyun donma sıcaklığını 32, kaynama sıcaklığını da 212 derece olarak saptayarak kısaca °F simgesiyle gösterilen Fahrenheit derecesi ölçeğini ortaya koydu. 1720 termometresini daha da geliştirerek ispirto yerine ilk kez cıvayı kullandı. İngiltere'de, Royal Society üyeliğine seçildi. Maddenin kaynama noktasının hava basıncıyla değiştiğini gösterdi. 1721'de suyun aşırı soğuma özelliğini 1724'te de içine tuz karıştırılan suyun donma ve kaynama sıcaklıklarının değiştiğini ortaya koydu. Günümüzde ABD'de, bazı eski İngiliz sömürgelerinde, bazı İngiliz denizi aşırı topraklarında, bazı eski ABD sömürgelerinde ve bazı ABD denizi aşırı topraklarında, sıcaklık ölçü birimi olarak kullanılmakta olan Fahrenheit derecesi ile Celsius derecesi arasında
şeklinde bir bağıntı vardır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 90267161  BNF: cb121663751 (data)  BPN: 39980319  CANTIC: a11452973  CiNii: DA10628047  GND: 118685783  ISNI: 0000 0000 8088 685X  LCCN: n84236856  NKC: ola2002161296  NLI: 987007280747005171  NTA: 069698392  RERO: 02-A003229174  SELIBR: 259437  SNAC: w6673nfx  SUDOC: 030197783  ULAN: 500076414  VIAF: 9887952   WorldCat (LCCN): n84-236856
Rosenhan deneyi

Rosenhan deneyinin gerçekleştiği hastanelerden biri [Washington D.C.'de bulunan St. Elizabeths Hastanesi (2006)] Daha sonradan kapatılmıştır.
Rosenhan deneyi akıl sağlığı yerinde olmayan hastalara konulan tanıların ne kadar doğru olduğunu anlamaya yönelik psikiyatrik tanı üzerine kurulu bir deneydir. Deney, Stanford Üniversitesi Öğretim Üyesi psikolog David Rosenhan tarafından gerçekleştirilmiştir ve 1973 yılında Science adlı dergide yayımlanmıştır. Deney gerçekleştikten sonra psikoloji biliminde psikiyatrik tanının ne kadar önemli ve etkili olduğu münazaralarıyla ciddi bir şekilde değerlendirilmiştir
Deney iki bölümde gerçekleştirildi. İlk bölümde Rosenhan'ın ortakları (Rosenhan'ın kendisi de dahil üç kadın ve beş erkek olmak üzere) sahte hasta rolüne girdiler. Kimi halüsinasyonlar gördüğünü kimi ise farklı psikolojik rahatsızlıklar yaşadığını söyleyerek kendilerini kliniklere hasta olarak kabul ettirdiler (deney ülkenin beş farklı eyaleti ve bu eyalete bağlı farklı hastanelerde yinelenmiştir). Daha sonra kliniklere kabul edilen sahte hastalara kliniğin görevlileri tarafından psikiyatrik tanılar konuldu. Sahte hastalar kliniğe kabul edildikten kısa süre sonra bu sefer -deney gereği- normal hareketler sergilemeye başladılar ve görevlilere artık iyi hissettiklerini söylemeye başladılar. Ancak sahte hastalar klinik görevlileri tarafından pek ciddiye alınmamış, mamafih görevliler sahte hastalara antipsikotik ilaçlarını almaları doğrultusunda salıverileceklerini belirttiler. Sahte hastalar yaklaşık 19 gün boyunca klinikte tutuldular. Klinik, içlerinden birine ''remisyonda şizofren (hafif şizofreni)'' tanısı koyarak diğerlerini de serbest bıraktı.
Deneyin birinci kısmı gerçekleştikten -ve basında geniş yer edindikten- sonra Rosenhan'a bir klinikten istemde bulunulur. Söz konusu klinik Rosenhan'a bu deneyi yeniden gerçekleştirmesini -fakat bu sefer sahte hastaları kendi kliniklerine göndermesini- ister. Klinik; kendi çalışanlarının gönderilen sahte hastaları -diğer (gerçek) akıl hastalarından- ayırabileceği güvencesini verir. Rosenhan teklifi kabul eder ve böylelikle deneyin ikinci kısmı başlar. Klinik çalışanları; o hafta içinde gelen, akıl hastası oldukları iddia edilen 193 hastadan 41'ine ''sahte hasta olabilir'' teşhisinde bulundular, bu 41 hastadan ise 19'u -en az bir psikiyatr ve klinik çalışanı tarafından kontrol edilerek- kliniğe kabul edilmişlerdir; fakat Rosenhan, kliniğe hiç sahte hasta göndermemiştir.
Deneyin sonuçlarının da gösterdiği üzere akıl hastalığı kliniklerinin "normal bir insan ile akıl hastası olan bir insanı birbirinden ayıramadıkları" ortaya çıkmıştır, böylelikle psikiyatri enstitülerine karşı -haklı- bir itimatsızlık oluşmasıyla birlikte (gerçekte akıl hastası olmayan bir kişinin teşhis koyularak kliniğe yatırılması gibi bir spekülasyonda) deney aynı zamanda klinikte gerçekleşebilecek olası dehümanizasyonun da tehlikelerini belirtmiştir.
Sahte hastalar

Rosenhan'ın kendisi ve -akıl sağlığı yerinde olan- ortakları (7 kişi), deneyi gerçekleştirmek için rol yaptılar ve kendilerini kliniklerin görevlilerine -kliniğe kabul edilmek için- akıl sağlığı yerinde olmayan bireyler olarak tanıttılar. Hastane personelinin deneyden haberi yoktu. Sahte hastalar; (20'li yaşlarında) bir psikoloji bilimi öğrencisi, 3 psikolog, 1 pediatr, 1 psikiyatrist, ressam ve 1 ev hanımından oluşuyordu. Ayrıca bu gruptaki hiç kimsenin -akıl sağlığı sorunu olmadığı gibi- önceki tarihlere ait herhangi bir raporları da bulunmuyordu. Sahte hastaların her biri akıl sağlığı üzerine çalışmalar yapmış eğitimli ve alanında bilir kişilerdi. Kendilerini görevlilere takma isimlerle tanıtmışlardı ve gerçek kişiliklerini saklamışlardı, böylece hastane onları araştırsa bile kim olduklarını (gerçek kimliklerini) teyit edemeyecekti, bu etken deney açısında önem teşkil ediyordu.
Facelift (Alice in Chains Albümü)

Facelift, 21 Ağustos 1990'da Columbia Records tarafından yayınlanan, Amerikalı grunge grubu Alice in Chains'in ilk stüdyo albümüdür. "We Die Young", "Man in the Box", "Sea of Sorrow" ve "Bleed the Freak" şarkıları tekli(single) olarak yayınlandı. "Man In The Box" 1992'de En İyi Hard Rock Vokal Performansı dalında Grammy Ödülü'ne aday gösterildi. Facelift, grunge hareketinin 11 Eylül 1991'de altın sertifika alan ilk albümü oldu. Albüm Billboard 200 listesinde 42 numaraya kadar yükseldi. Platin sertifikasına sahip olup ve Amerika Birleşik Devletleri'nde iki milyon kopya satarak RIAA tarafından çift platin sertifikası aldı.
Albüm gelişimi ve kaydı

Yerel organizatör Randy Hauser bir konserde Alice in Chains'den haberdar oldu ve demo kayıtları için ödeme yapmayı teklif etti. Ancak grubun Washington'daki Music Bank stüdyosunda kayda girmesinden bir gün önce, polis, eyalet tarihindeki en büyük marihuana baskını sırasında stüdyoyu kapattı. The Treehouse Tapes adlı son demo, Seattle merkezli Soundgarden'ı da yöneten yöneticiler Kelly Curtis ve Susan Silver'a ulaştı. Curtis ve Silver demoyu, şirket başkanı Don Ienner ile randevu ayarlayan Columbia Records'un A&R temsilcisi Nick Terzo'ya iletti. The Treehouse Tapes'i temel alan Lenner aracılığı ile, 1989'da Alice in Chains ile Columbia ile anlaşır.
O dönem şirketin en önemli önceliği; grubun ilk resmi kaydı olan Temmuz 1990'da yayınlayan  We Die Young EP'si oldu. We Die Young şarkısı metal radyoda hit oldu. Başarının ardından şirket, Alice in Chains'in ilk albümünü yapımcı Dave Jerden ile prodüksiyona taşıdı. Gitarist Jerry Cantrell kayıt esnasında prodüktör Dave Jerden ile bir anısını şöyle anlatır; "Metallica, Tony Iommi'nin müzik karakterini alıp onu hızlandırdı. Senin yapacağın şey onu tekrar yavaşlatmak, Bana baktı ve 'Anladın mı?' dedi. İşi böyle aldım."
Davulcu Sean Kinney, bu albümü kırık bir el ile çaldığını iddia ederek şunları söyledi;
"Kayıtta neredeyse çalmıyordum - Mother Love Bone davulcusu Greg Gilmore 'dan davul provasına başladık. Orada oturmuş tek elle çalıyordum ve ona rehberlik ediyordum. Dave Jerden içeri girdi ve "Siktir et, fişi çek. Bu olamayacak." Neyse ki, biraz ara verdik. Bunun üzerine 'Bunu kaçıramam' dedim. Stüdyoda alçılarımı kestim ve davul setinin yanında bir kova buz tuttum. Elimi buzla tuttum ve kırık bir el ile baterileri çaldım."
Facelift, Aralık 1989'dan Nisan 1990'a kadar Seattle'daki London Bridge Studio'da ve Hollywood'daki Capitol Recording Studio'sunda kaydedildi. Facelift kayıt görüntüleri Alice in Chains'in Music Bank: The Videos DVD'sinde de bulunmaktdır
Müzik ve sözler

Gitarist Jerry Cantrell, albümün "karamsar bir auraya" sahip olmayı amaçladığını ve bu da "kara kara bir atmosferin ve Seattle hissinin doğrudan bir sonucu" olduğunu belirtti. "Man in the Box" için müzikle ilgili olarak Cantrell, 1999 Music Bank box setinde "Bütün bu ritim ve eziyet, kendimizi bulmaya başladığımızda Alice'in olduğu gibi olmasına yardım etti" dedi. Man in the Box'ın girişindeki voice box (efekt) kullanma fikri, bir gün arabasıyla stüdyoya gelirken Bon Jovi'nin "Livin 'on a Prayer" radyoda çalmaya başlamasıyla yapımcı Dave Jerden'e ilham olup gruba önerdi.
Cantrell ayrıca grubun sesini bulmasına yardım ettiği için "I Can't Remember" a da atıfta bulundu. Özellikle "It Ain't Like That" parçasını hatalı çalıp Cantrell'in hata olarak gösterdiği bir rifften çıktı, ancak bunu "harika bir hata" olarak nitelendirdi.
Cantrell, "Love, Hate, Love" ı "bu plağın başyapıtı" olarak adlandırdı ve Staley'in vokallerinin "harika" olduğunu ve şimdiye kadar yaptığı ve en sevdiği gitar sololarından birinin yer aldığını ekledi.
Cantrell lirik içerikle ilgili olarak otobüse binerek prova yapmak için "We Die Young"ı yazdığını ve tüm bu 9, 10, 11 yaşındaki çocukları uyuşturucu satan çağrı cihazlarıyla [gördükten] sonra yazdığını söyledi. Bir cep telefonuyla uyuşturucu satan 10 yaşındaki bir çocuğun görüntüsü benim için "We Die Young" ile eşdeğerdi. " MuchMusic USA ile kaydedilmiş bir röportajda vokalist Layne Staley, "Man in the Box" şarkısının sözlerinin kitle iletişim araçlarındaki sansür hakkında olduğunu ve "Yazdığımda gerçekten kafayı bulmuştum" dedi.
"Bleed the Freak" hakkında Cantrell, sözlerin "dünyaya karşı bizi, sizi aşağılayan insanları" temsil ettiğini belirtti.
Albümdeki  "Sunshine" parçası Cantrell'in ölen annesi için yazılmıştır ve Facelift onun anısına adanmıştı.
Staley'nin "Real Thing" parçasının sonunda "Sexual chocolate, baby!" diye attığı çığlık, Sexual Chocolate adlı bir grubun şarkıcısı Eddie Murphy'nin oynadığı Coming to America filmine bir göndermedir.
Albüm kapağı ve adı

1991'de Video Metal Sheet ile yaptığı röportajda Jerry Cantrell, albüm kapağı için orijinal fikrin grubun doğumunu temsil eden "embriyonik tipte bir şey" olduğunu söyledi. Ama sonunda daha korkutucu bir tonlama aldı ve müziğe oldukça iyi uydu.
Grup, fotoğrafçı Rocky Schenck ile albüm sanatı için çeşitli fikirleri tartıştı. Bu fikirlerden biri, sanki bir göz küresinden çıkıyormuş gibi görünmesini sağlamaktı. Columbia Records, gruba fotoğraf çekimi için büyük bir bütçe vermedi, ancak Schenck onları o kadar çok sevdi ki, albümün çıkmasını sağlamak istiyordu. Bütçe, bir günlük çekim için zar zor yeterliydi, ancak Schenck bunu üç günden fazla uzattı. İlk çekim günü 2 Mayıs 1990'da Kaliforniya, Burbank'taki Oakwood Apartments'ın yüzme havuzunda gerçekleşti. Bandın bir göz küresinden çıktığı fikrini vermek için havuz ince bir plastik parçasıyla kaplandı. Grup üyeleri plastiğin altında yüzmek, yüzeye çıkmak ve ortaya çıktıkça nefes almak zorunda kaldılar, böylece plastik yüzlerini çarpıttı. O seanstaki fotoğraflardan biri, "We Die Young" single'ının kapağı olarak kullanılan Layne Staley'in diğer üyelerle plastiğe sarılı bir görüntüsünü içeriyordu.
Schenck, yıllardır videolarında ve sanat fotoğrafçılığında kullandığı bir teknik olan, tek bir film karesinin farklı bölümlerini her seferinde bir pozlama yaparak çarpık bir görüntü oluşturacağı, kamera içi çoklu pozlama deneyleri yapıyordu. Grup, Schenck'in perili, çarpık yüzlerin siyah beyaz portrelerinden oluşan portföyünü görmüş ve ondan tekniği kopyalamasını istemişti. Schenck, orijinal siyah beyaz fotoğrafı kopyalamak istemedi, bu nedenle her grup üyesinin yüzünün fotoğraflarını kullanarak aynı tekniği renkli olarak denedi. Albüm kapağı olarak basçı Mike Starr'ın bir fotoğrafı seçildi. Fotoğrafı gördükten sonra grup, Facelift adını albümüne isim vermeye karar verdi. Kapak için orijinal konsept, dört üyenin yüzlerinin tek bir şaşırtıcı ifadede üst üste bindirilmesiydi.
Satış ve başarılar

Facelift, 21 Ağustos 1990'da piyasaya sürüldü ve 1991 yazında Billboard 200 listesinde 42 numaraya yükseldi. Billboard 200'de Amerika'da ilk 50'ye giren grunge hareketinin ilk albümü ve 11 Eylül 1991'de Amerika Kayıt Endüstrisi Birliği tarafından altın sertifika alan ilk albümdür. Başarıyı takip eden bir sonraki albüm Nirvana'nın 27 Kasım 1991'de yayımlanan Nevermind albümüdür
Facelift, "We Die Young", "Man in the Box" ve "Sea of Sorrow" single'larını içeriyordu, bunların hepsine müzik videoları eşlik ediyordu. AllMusic'ten  Steve Huey, Facelift'i "hard rock ve heavy metal dinleyicileri arasında grunge ve alternatif rock için bir kitle oluşturmada en önemli kayıtlardan biri" diye yorumladı.
MTV albüme ait klibi yayımlamadan önce Facelift, yayımlamasının ilk altı ayında 40,000 kopya altında satıp başarısız bir sonuç aldı
MTV "Man in the Box" klibini yayınladıktan sonra Mainstream Rock listelerinde 18 numaraya yükseldi, albümün takip single'ı "Sea of Sorrow" 27 numaraya ulaştı ve Facelift, ABD'de 400.000 kopya sattı.
Alice in Chains 1992 yılında Man in the Box şarkıları ile En İyi Hard Rock Vokal Performansı Grammy Ödülü'ne aday oldu, ancak ödül Van Halen'e gitti. "Man in the Box" müzik videosu 1991 MTV Video Müzik Ödülleri'nde En İyi Heavy Metal / Hard Rock Videosu'na aday gösterildi. Albüm 1991 Foundations Forum'da En İyi İlk Albüm ödülünü kazandı.
Haziran 2017'de Ozzy Osbourne, Facelift'i "En Sevilen 10 Metal Albümünden" biri olarak listeledi.
Albüm, Nisan 2019'da Rolling Stone'un "En İyi 50 Grunge Albümü" listesinde 14. sırada yer aldı. Soundgarden baş gitaristi Kim Thayil de en sevdiği Grunge albümlerinden biri olarak Facelift'i seçti.