Ekberilik
Ekberi okul > İbn Arabî ekolünü Osmanlılar ve Cumhuriyet Türkiye'sinde  devam ettiren ekberilerden  bazıları

Sadreddin Konevi (1210-1274): Muhyiddin İbn Arabi'nin manevi oğlu ve halifesi olduğu kadar onun öğretisini açıklayan eserleriyle Vahdet-i Vücud öğretisinin önemli yazarlarından biridir. Talebe ve müridlerinin etkisiyle Osmanlı Türkiye'sinde Ekberi geleneğin devamlılığı mümkün olmuştur.
Müeyyidüddin el-Cendi (v. 691/1291?): Konevi'nin talebelerindendir.
Dâvûd-i Kayserî (v. 751/1350): Konevî'nin talebelerinden Kemaleddin Kâşânî'nin talebesidir.
Şeyh Bedreddin (v./1420): Şeyh Bedreddin Simavnî Davud Kayserî'nin Füsûs Şerhi'ne bir haşiye yazmıştır. Müridlerine İbn Arabi'nin eserlerini okutmuştur.
Molla Fenârî (v. 834/1430): Babası Konevî'nin halifelerindendir.
Muhammed Kutbuddin İznikî (v. 855/1450): Molla Fenârî'nin talebesidir.
Yazıcızâde Muhammed Efendi (v. 855/1451): Muhammediye isimli meşhur eserin müellifidir.
Akşemseddin (v. 863/1459): Fatih Sultan Mehmed'in hocasıdır. "Risâletü'n-Nuriyye" ve "Def'u Metaini's-Sufiyye" adlı eserlerinde İbn Arabi'nin görüşlerini savunmuştur.
Kudbuddinzâde Muhammed Muhyiddin İznîkî (v. 885/1480): Kutbuddin İznikî'nin oğludur. İbn Arabi'nin Füsus'una ve Sadreddin Konevi'nin Nüsus ve Miftahü'l Gayb adlı eserlerine şerh yazmıştır.
Cemâl Halvetî (v. 899/1493): Halvetiyye tarikatının Cemâliye kolunun kurucusudur.
İdris-i Bitlisî (v. 926/1520). İbn Arabi'nin Füsûs'una ve Mahmud Şebüsterî'nin Gülşen-i Raz ile Hakkü'l-Mübin adlı eserlerine şerh yazmıştır.
Sofyalı Bâli Efendi (v. 960/1552): Füsûs şârihi.
Nureddin Musliheddin Mustafa Efendi (981/1578).
Üftâde Muhammed Muhyiddîn (v. 968/1580): Bursalı ve Helvetiye Tarikatı büyüklerindendir.
Abdullah-ı İlahi (v. 15.yüzyıl)
Aziz Mahmud Hüdâyi (v. 1038/1629): Üftâde'nin talebesidir.
İsmail Ankaravî (v. 1041/1631): Meşhur Mesnevî şârihidir.
Abdullah Bosnevi (v. 1046/1636): Füsus şârihidir.
Sarı Abdullah Efendi (v. 1071/1660).
Sunullah Gaybi (v. 1087/1676?). Keşfü'l Gıta adlı eserinde Vahdet-i vücud açıklanmaktdır.
Karabaş Veli (Ali Alâeddin Atvel, v. 1097/1685).
Atpazarî Osman Fazlı İlâhî (v. 1102/1690).
Niyâzî-i Mısrî (v. 1105/1693): En yaygın ve meşhur tasavvufî divanın sahibidir.
İsmail Hakkı Bursevî (v. 1137/1724).
Nasuhî Mehmet Efendi (v. 1130/1717).
Neccarzade Mustafa Rıza Efendi (v. 1159/1746).
Abdülaziz Debbağ (v.1717)
Abdülgani Nablusi (1641–1731)
Kırımlı Selim Baba (Doğumu ?/v.1756).
Şah Veliullah Dehlevi (1703–1762)
Abdullah Salâhî-i Uşşâkî (v. 1196/1781).
Ahmed İbn Acibe (1747-1809)
Köstendilli Süleyman Şeyhi (1750-1820?).
Safranbolulu Mehmed Emin Halvetî (v. 1283/1867).
Harîrîzâde Seyyid Muhammed Kemaleddin (v. 1299/1881).
Muhammed Nur'ül Arabi (v. 1305/1887).
Ahmed Ziyâeddin Gümüşhânevî (v. 1311/1893): Tercüme-i Cânibü'l-Garbi fî Halli Müşkilâti İbn Arabî adlı bir eseri vardır.
Ahmed Amiş Efendi (v. 1920). Muhammed Nuru'l-Arabi'den de icazet alan son devrin önemli sufilerinden biridir. Eser kaleme almamış ancak sohbetlerinden tutulan notlar Süheyl Ünver tarafından Âmişnâme adıyla derlenmiştir.
Hüseyin Vassaf (1872-1929). Uşşaki şeyhlerinden yazar.
Abdurrahman Sami Uşşâki (1878-1935): Halvetî-Uşşaki şeyhlerindendir. İbn Arabi'nin bazı eserlerini tercüme ve şerh etmiştir.
Ali Salahaddin Yiğitoğlu (v. 1937). Ahmed Avni Konuk ve Yakub Han Kaşgârî ile birlikte Osmanlı'nın son Füsûs şarihlerindendir. İbn Arabi'nin Füsûsu'l-Hikem'ini ve İbn Farız divanını Türkçeye tercüme ve şerh etmiştir. Eserleri basılmamıştır.
Ahmed Avni Konuk (1868-1938): İbn Arabi'nin Füsûs'unu hem tercüme hem şerh etmiştir. Ayrıca Mevlana'nın Mesnevisini, Fahrüddin Iraki'nin Lemaat'ını da Türkçeye tercüme etmiştir.
Hüseyin Şemsi Ergüneş (1872-1968) Muhammed Nur'ul Arabi'nin talebelerindendir. Çok sayıda tercümelerinden çok azı günümüz Türkçesine aktarılmıştır.
Lütfi Filiz (1911-2007)