Dietrich Eckart
Eckart ve Hitler

Eckart, geleceğin diktatörünün en önemli erken akıl hocalarından biri olarak Adolf Hitler'in kişiliğini yaratmada etkili oldu ve "Hitler Efsanesi" nin ilk propagandacılarından biriydi. İlişkileri sadece politik değildi, iki adam arasında neredeyse simbiyotik bir ilişki olan güçlü, duygusal ve entelektüel bağ vardı. 1918'deki yanlış devrimin aksine, gerçek bir Alman devriminin temeli olarak "ruhsuz Yahudiliğin" üstesinden gelmenin gerekliliği felsefesini Hitler'e veren Eckart'tı. Eckart'a borçlu olduğunu yazan veya konuşan Hitler, Eckart'ın onun öğretmeni, akıl hocası ve Nazizmin manevi kurucu ortağı olduğunu belirtmiştir.
İkisi ilk kez 1919 kışında Hitler'in Alman İşçi Partisi (DAP) üyelerinin önünde bir konuşma yaptığında tanıştılar. Hitler konuşmasıyla Eckart'ı hemen etkiledi ve Eckart onun hakkında "Kendimi onun tüm varoluş biçiminden etkilenmiş hissettim ve çok geçmeden onun genç hareketimiz için tam olarak doğru adam olduğunu fark ettim" dedi. Muhtemelen Eckart'ın Hitler hakkında ilk görüşmelerinde "O, Almanya'nın bir sonraki büyük adamı - bir gün tüm dünya onun hakkında konuşacak" demesi bir Nazi efsanesidir. Eckart Thule Derneği'nin bir üyesi değildi. Üye olmasa da Eckart, o zamanlar I. Dünya Savaşı'ndaki yenilgisinden sonra Almanya'yı kurtaracak bir "Alman Mesih" in gelişine inanan gizli bir okültist grubu olan Thule Cemiyetine üyeydi. Eckart Hitler'i kurtarıcı bir Mesih olarak görüyordu.
Hitler'den 21 yaş büyük olan Eckart, aralarında Hitler ve Hermann Esser'in de bulunduğu bir grup genç volkisch erkeğinin baba-figürü oldu ve çatıştıklarında ikisi arasında arabulucu olarak hareket etti ve Esser'e, kendisi olarak değer verdiği Hitler'i söyledi. DAP'ın en iyi konuşmacısı, çok daha üstün bir insandı. Hitler'in akıl hocası oldu, onunla fikir alışverişinde bulundu ve Parti'nin teorilerini ve inançlarını oluşturmaya yardım etti. Okuması için Hitler kitaplarını ödünç verdi, giymesi için ona trençkot verdi ve Hitler'in konuşma ve yazma stilinde düzeltmeler yaptı. Hitler daha sonra "Biçimsel olarak ben hala bir bebektim" diyecekti.
Hitler ve Eckart'ın sanata ve politikaya olan ilgileri de dahil olmak üzere pek çok ortak noktası vardı, her ikisi de kendilerini öncelikle sanatçı olarak görüyorlardı ve her ikisi de depresyona yatkındı. Ayrıca, ilk etkilerinin Yahudi olduğunu paylaştılar, bu her ikisinin de hakkında konuşmamayı tercih ettiği bir gerçekti. Hitler'den farklı olarak Eckart, Yahudilerin ayrı bir ırk olduğuna inanmasa da, Hitler'in hedefi "Yahudilerin tamamen ortadan kaldırılması" idi ve Eckart, bütün Yahudilerin bir trene bindirilerek Kızıldeniz'e gönderilmesi gerektiği görüşünü dile getirmişti. Ayrıca, Alman bir kadınla evlenen herhangi bir Yahudi'nin üç yıl hapis cezasına çarptırılması ve suçu tekrarlaması halinde idam edilmesi gerektiğini de savundu. Paradoksal olarak, Eckart ayrıca insanlığın varlığının Aryanlar ve Yahudiler arasındaki antiteze bağlı olduğuna, birinin diğeri olmadan var olamayacağına inanıyordu. Eckart 1919'da "Yahudi halkı ölürse ... tüm zamanların sonu" olacağını yazdı.
Eckart, Hitler'e Münih'in sanat sahnesine giriş sağladı. Hitler'i ressam Max Zaeper ve benzer fikirlere sahip Yahudi karşıtı sanatçılardan oluşan salonuyla ve fotoğrafçı Heinrich Hoffmann ile tanıştırdı. Alfred Rosenberg'i Hitler ile tanıştıran Eckart'tı. 1920 ile 1923 arasında Eckart ve Rosenberg, Hitler ve partinin hizmetinde yorulmadan çalıştılar. Rosenberg aracılığıyla Hitler, Rosenberg'in ilham kaynağı olan Houston Stewart Chamberlain'in yazılarıyla tanıştı. Hem Rosenberg hem de Eckart, Rusya konusunda Hitler üzerinde etkili oldu. Eckart, Rusya'yı Almanya'nın doğal müttefiki olarak gördü ve 1919'da "Alman siyasetinin Bolşevik rejimin ortadan kaldırılmasının ardından yeni bir Rusya ile ittifaka girmekten başka çaresi yok" diye yazmıştı. Almanya'nın Bolşevikleri kastettiği "mevcut Yahudi rejimine" karşı mücadelesinde Rus halkını desteklemesi gerektiğini kuvvetle hissetti. Rosenberg ayrıca Hitler'e bu doğrultuda danışmanlık yaptı ve iki adam, daha sonra Max Erwin von Scheubner-Richter tarafından pratik hale getirilen Doğu politikasının entelektüel temelini sağladı.
Mart 1920'de, Hitler'i siyasetle ilk kez tanıştıran Alman Genelkurmay subayı Karl Mayr'ın emri üzerine Hitler ve Eckart, Wolfgang Kapp ile buluşmak ve Kapp Darbesi'ne katılmak ve Kapp'lar arasında bir bağlantı kurmak için Berlin'e uçtular. Kapp ve Eckart birbirlerini tanıyorlardı. Kapp, Eckart'ın haftalık dergisini desteklemek için 1.000 Mark bağışlamıştı. Ancak yolculuk başarılı olmadı: Sahte sakal takan Hitler yüksekten korkuyordu, yolda uçak tutması yaşadı (bu onun ilk uçuşuydu) ve Berlin'e vardıklarında darbe çoktan çöküyordu. Berlinliler arasında da olumlu bir izlenim yaratmadılar.
Eckart, Hitler'i völkisch hareketiyle bağlantılı zengin potansiyel bağışçılarla tanıştırdı. Eckart'ın bağlantılarını kullanarak Münih'te DAP için bağış toplamak amacıyla birlikte çalıştılar, ancak büyük bir başarı elde edemediler. Bununla birlikte, Eckart'ın zengin ve güçlülerle daha iyi bağları olduğu Berlin'de, Pan-Alman Birliği'nin üst düzey yetkilileri de dahil olmak üzere önemli miktarda para topladılar. Birlikte başkente sık sık seyahatler yaptılar. Bunlardan biri sırasında Eckart, Hitler'i gelecekteki görgü kuralları öğretmeni sosyetik Helene Bechstein ile tanıştırdı ve Hitler, Berlin'in üst sınıfları arasında hareket etmeye başladı.
Haziran 1921'de Hitler ve Eckart, Berlin'de bir bağış toplama gezisindeyken, Münih'teki Nazi Partisi içinde bir isyan çıktı. Yönetim kurulu üyeleri rakip Alman Sosyalist Partisi (DSP) ile birleşmek istedi. Hitler 11 Temmuz'da Münih'e döndü ve öfkeyle istifasını sundu. Komite üyeleri, önde gelen halk figürünün ve konuşmacısının istifasının partinin sonu anlamına geleceğini fark etti, bu nedenle Hitler'i kaybetmemek için lobi yapan Eckart'dan, Parti liderliği tarafından Hitler ile görüşmesi ve Hitler'in Parti'ye geri dönmeyi kabul edeceği koşulları iletmesi istendi. Hitler, parti merkezinin Münih'te kalması koşuluyla yeniden katılacağını ve parti başkanı olarak Anton Drexler'in yerine parti lideri olan "Führer"i olması koşuluyla yeniden katılacağını duyurdu. Komite kabul etti ve 26 Temmuz 1921'de partiye yeniden katıldı.
Eckart ayrıca Hitler'e, yarı pornografik Der Stürmer in yayıncısı ve şiddetli bir antisemitik olan Julius Streicher gibi, etrafında toplanan insanlar ve Parti hakkında da tavsiyelerde bulunurdu. Hitler pornografiden iğreniyordu ve Streicher'in cinsel aktivitelerini onaylamıyordu; ayrıca Streicher'in başlatmayı başardığı birçok parti içi kavgadan da rahatsızdı. Hitler'e göre, Eckart ona birçok kez "Streicher'in bir okul öğretmeni ve birçok açıdan deli olduğunu" söylemişti. Her zaman, Streicher gibi bir adama destek vermeden Nasyonal Sosyalizmin zaferini ummanın mümkün olmadığını da eklemişti.
Alfred Rosenberg görevi devralmadan önce bir süre Eckart, Gottfried Feder ile birlikte Nazi Partisi'nin "filozofu" olarak kabul ediliyordu.