stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Diyanet İşleri Türk İslam Birliği
Kuruluşu

Almanya genelinde kendisine bağlı cami derneklerinin bu alandaki faaliyetlerini koordine etmek amacıyla 05.07.1984 tarihinde kuruldu. Merkezi Köln'de bulunan DİTİB, Diyanet İşleri Başkanlığı'nın Almanya şubesi olarak faaliyet göstermektedir. DİTİB başkanı, Türkiye Cumhuriyeti'nin din ataşesi olarak da görev yapmakta ve Ankara'dan tayin edilmektedir. DİTİB bünyesinde görev yapan imam ve müezzinler, Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından kendi kadrosundan seçilmekte, Ankara'dan 5 yıllığına Almanya'da görev yapmak üzere tayin edilmekte ve maaşlarını Diyanet İşleri Başkanlığından almaktadır.
Dernek, 1984'te 230 dernekle kurulmuş, günümüzde 900'ün üzerinde cami derneğinin idâri örgütlenmelerini düzenleyen bir çatı teşkilatı niteliğini almıştır.
Yeşil dalga sistemi

Sinyal Programı ve Trafik Akış Diyagramı, Pazar boyunca Kuzey-Güney (1929) Trafik Kontrol Planı için Sinyal Zamanlama Programından
Bir dizi trafik ışığı (genellikle üç veya daha fazla) bir ana yönde birkaç kavşak üzerinde kırmızı ışığa yakalanmamalarını sağlamak ve sürekli trafik akışına izin vermek için koordine edildiğinde bir yeşil dalga oluşur.
Yeşil dalga ile birlikte hareket eden herhangi bir araç (trafik mühendisleri tarafından kararlaştırılan yaklaşık bir hızda) kademeli bir yeşil ışık görecek ve kavşaklarda durmak zorunda kalmayacaktır.
Erkan Özekan

Erkan Özekan, Türk editör ve kurgucudur.
Sinema kariyerine 2001'de editör olarak Sinefekt'te başlayan Özekan 2003 yılında Hababam Sınıfı Merhaba filminin post prodüksiyon işlerini üstlenmiş, Maskeli Beşler İntikam Peşinde ile de ilk kez bir filmin kurguculuğunu üstlenmiştir. Şimdiye dek 12 filmin kurgusunu oluşturan Özekan'ın yer aldığı en büyük proje ise Fetih 1453'tür.
Post prodüksiyon

| Yıl | Yapım |
| --- | --- |
2003: Hababam Sınıfı Merhaba
2004: Kalbin Zamanı
Kurgu

| Yıl | Yapım |
| --- | --- |
2005: Maskeli Beşler İntikam Peşinde
2005: Hababam Sınıfı Üç Buçuk
2006: Maskeli Beşler Irak
2007: Çılgın Dersane Kampta
2007: Recep İvedik
2008: O... Çocukları
2008: Ayakta Kal
2008: Recep İvedik 2
2009: No Ofsayt
2010: Recep İvedik 3
2010: Atlıkarınca
2012: Fetih 1453
2013: Erkekler (film)
2015: Baskın Karabasan
Mihail (Tver knezi)

Mikhail Yaroslaviç (Rusça: Михаил Ярославич; 1271 – 22 Kasım 1318) 1285 ile 1318 yılları arasında Tver prensi, 1304 ile 1318 Vladimir prensi'dir. Rus Ortodoks Kilisesi'nin azizleri arasında kutsanmış ve azizler listesine alınmıştır. Mikhail Yaroslaviç, Aleksandr Nevskiy'nin küçük kardeşi III. Yaroslav'ın (Yaroslav Yaroslaviç) ikinci oğluydu; 1285'te Tver knezi unvanını aldı. Annesi Xenia, III. Yaroslav'ın ikinci eşi idi ve Tarusa'nın aziz Xenia'sı olarak bilinmektedir.
Gündüz Bey

Bu madde Ertuğrul Bey'in oğlu ve Osman Bey'in ağabeyi hakkındadır.Ertuğrul Gazi'nin dedesi ve Süleyman Şah ile aynı kişi olduğu düşünülen Kayı Beyi için  Gündüz Alp sayfasına bakınız.
Gündüz Bey'in mezarı (2011)
Gündüz Bey (1245? - 1299 İnegöl), Oğuzların Bozok kolunun Kayı Boyu'na mensup olan Ertuğrul Gazi ile Halime Hatun'un en büyük oğludur. Osmanlı Devleti'nin kurucusu olan Osman Gazi'nin ağabeyidir.
Eskişehir'de sancakbeyliği yapmıştır.[kaynak belirtilmeli] Aynı zamanda Osmanlı Devleti'nin ilk subaşısıdır.[kaynak belirtilmeli] Aydoğdu ve Aktimur adında iki çocuğu vardır.
Gündüz Bey, 1299 yılında gerçekleşen İnegöl'ün Fethi'nde ölmüştür.
Popüler kültürdeki yeri

1988'de TRT 1'de yayınlanan Kuruluş "Osmancık" adlı Türk yapımı televizyon dizisinde Eşref Kolçak tarafından, 2014-2019 yılları arasında yine TRT 1'de yayınlanan Diriliş Ertuğrul dizisinde çocukluğunu Yaman Tümen ve gençliğini ise Arif Diren canlandırmıştır.
Son olarak, günümüzde Atv kanalında yayınlanmakta olan Kuruluş Osman dizisinde Emre Basalak tarafından canlandırılmıştır.
Sadi Güven

| Sadi Güven |
| --- | --- |

Türkiye Yüksek Seçim Kurulu Başkanı
Görev süresi 24 Ocak 2013 - 24 Ocak 2020
Yerine geldiği: Ali Em
Yerine gelen: Muharrem Akkaya
Kişisel bilgiler
Doğum: 24 Haziran 1955 (69 yaşında) Dursunbey, Balıkesir, Türkiye
Bitirdiği okul: İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi
Mesleği: Hukukçu
Sadi Güven (24 Haziran 1955; Dursunbey, Balıkesir), Türk hâkim ve eski Yüksek Seçim Kurulu başkanıdır.
Balıkesir İmam Hatip Lisesini bitirdikten sonra İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinden 1978 yılında mezun oldu. İstanbul hâkim adayı olarak mesleğe başlamış ve sırasıyla Narman, İslâhiye Sorgu Hâkimliği, İslâhiye, Malkara, Fethiye, Ankara Hâkimliği, Ankara Ticaret Mahkemesi Başkanlığı görevlerinde bulundu.
19 Nisan 2005 - 13 Temmuz 2008 tarihleri arasında Adalet Bakanlığı Müsteşar Yardımcılığı görevini yürüttü. 13 Temmuz 2008 tarihinde Yargıtay Üyeliğine seçildi ve Yargıtay 17. Hukuk Dairesi üyesi olarak atandı. Türkiye Adalet Akademisi'nde 10 Nisan 2009 - 27 Şubat 2014 tarihleri arasında Genel Kurulu üyesi, 27 Nisan 2010 - 27 Şubat 2014 tarihleri arasında da Yönetim Kurulu üyesi olarak görev yaptı. 24 Ocak 2013 tarihinde Yüksek Seçim Kurulu Başkanı seçildi. 24 Ocak 2020 tarihinde emekli oldu. Evli ve bir çocuk babasıdır.
Raúl Prebisch

| Raúl Prebisch |
| --- | --- |

Doğum: 17 Nisan 1901(1901-04-17) San Miguel de Tucumán, Arjantin
Ölüm: 29 Nisan 1986 (85 yaşında) Santiago de Chile, Şile
Alma mater: Buenos Aires Üniversitesi
Tür: Gelişme iktisadı

Raúl Prebisch (17 Nisan 1901, San Miguel de Tucumán - 29 Nisan 1986, Santiago de Chile), Arjantinli ekonomist.
Kariyeri

1964'te ilk kez Cenevre'de toplanan Birleşmiş Milletler Ticaret ve Kalkınma Konferansı (UNCTAD)'in Genel Sekreterliğini yaptı. Ticaret hadlerinin uzun dönemde tarımsal ürün ihraç eden az gelişmiş ülkeler aleyhine değişmekte olduğu görüşünü meslektaşı Hans Singer'le ortaya koyduklarında literatürde "Singer-Prebisch tezi" olarak tanındı.
Dmitri (Pereslavl knezi)

Dmitri Aleksandroviç
Dmitri Aleksandroviç (1250 – 1294) 1276'dan 1281'e ve daha sonra 1283'ten 1293'e kadar Vladimir-Suzdal'ın Büyük Prensi.
Hayatı

Dmitri, Aleksandr Nevski'nin ikinci oğluydu. Ağabeyi Vasili gençken öldüğünde Dmitri babasının baş mirasçısı oldu. 1259 gibi erken bir tarihte, babası Aleksandr Novgorod prensliğinden feragât etti. Bununla birlikte, Aleksandr'ın 1264'te ölümü üzerine Novgorodlular, Dmitri'nin çocukluğunu bahane olarak nitelendirerek Pereslavl-Zalesski'ye sürgüne gönderdiler.
Yaşanabilir bölge

Yıldız parlaklığına bağlı olarak, çeşitli yıldızların yaşanabilir bölgelerinin tahmin edildiği bir sistem örneği. Gezegenlerin büyüklükleri, yıldızların büyüklükleri, yörünge uzunlukları ve yaşanabilir bölge alanlarının genişlikleri tabloda değildir.
Yaşanabilir bölge, astronomi ve astrobiyolojide, bir gezegenin, yıldızına olan uzaklığının, gezegenin yüzeyinde sıvı su bulundurabilmesine olanak tanıdığı alandır. Yaşanabilir bölgenin sınırları, Dünya'nın biyosferi, Güneş Sistemi'ndeki yeri ve Güneş'ten aldığı ışınımsal enerjin gibi miktarını bildiğimiz nicelikler kullanılarak bulunur. Gezegenin yüzeyinde sıvı su bulunması hayat için çok büyük bir önem teşkil eder. Bu nedenle yaşamsal bölgede bulunan doğal özelliklerin ve objelerin Dünya benzeri akıllı yaşam formlarının yerlerinin belirlenmesinde çok önemli bir yol oynadığına inanılır.
Yaşanabilir bölge aynı zamanda Goldilocks Bölgesi olarak da bilinir. Bu isim, küçük bir kızın bütün eşyalar arasından aşırı olan her şeyi eleyip (çok sıcak ya da soğuk, çok büyük ya da küçük) ortada bulunanı "sadece doğru" olduğu için seçtiği Goldilocks ve Üç Ayı isimli çocuk masalından esinlenilerek seçilmiştir.
1953'te konsept ilk defa yayınlandığından beri yıldızların, yaşanabilir bölgedeki gezegen ve onunla beraber pek çok yaşanabilir gezegenlerden oluşan sistemlere egemen olduğu doğrulandı. Bu gezegenlerin pek çoğu, süper dünyalar, gaz devleri gibi kütleleri dünyadan çok büyük olan cisimlerdir. Bu cisimler, belirlenmeleri daha kolay olduğu için kolayca saptanmaktadırlar. 4 Kasım 2013'te astronomlar, Kepler verilerine dayanarak, Samanyolu Galaksisi'nde Güneş gibi yıldızların ya da Kızıl cücelerin yaşanabilir yörüngelerinde dolanan, yaklaşık 40 milyar kadar Dünya boyutlu gök cismi olabileceğini açıkladı. Astronomlar Güneş gibi yıldızların yörüngelerinde dolanan en yakını yaklaşık 12 ışık yılı uzaklıkta, yaklaşık 11 milyar kadar gök cismi olabileceğini söylemektedir.
Sonradan gelen zamanlarda ise yaşanabilir bölge konseptinin yaşam için öncelik olup olmadığından şüphe duyulmaya başlandı. Çünkü, son deneylerde, yaşam için gerekli olan sıvı suyun, yaşanabilir bölgenin dışında da bulunabildiği tespit edildi. Diğer enerji kaynaklarından gelen gelgitsel ısı, radyoaktif çöküntü ve atmosferik olmayan diğer vasıtalarla, su bağımlı olan yaşam formları, yıldızlar arası uzay, çorak gezegenler ve onların uydularında bile ortaya çıkabilir. Sıvı su aynı zamanda çok büyük basınç ve çok yüksek derecelerde, çözelti halinde bulunabilir. Dünya'da deniz suyundaki sodyum klorür, Mars'ta en sıcak (ekvatoral) dönemlerinde gezegenden salınan suda bulunan klor ve sülfat veya amonyak bu olaya birer örnektir. Ek olarak, suyun çözücü olmadığı diğer yaşanabilir alanlarda, alternatif biyokimyasallara bağlı olarak oluşmuş yaşam formları var olabileceği öne sürülmüştür.
Tarihi

Yaşanabilir bölge konsepti ilk defa 1953 yılında Hubertus Strughold tarafından tanıtıldı. Yeşil Gezegen ve Kırmızı Gezegen: Mars'ta Olası Yaşam'ın Psikolojik Analizi isimli tezinde, yaşamın oluşabileceği pek çok alana karşılık gelen "ekosistem" kelimesini ilk defa kullandı. Aynı yılda, Harlow Shapley, "Sıvı Su Kuşağı" adını verdiği, aynı teoriyi daha bilimsel açıkladığı bir yazı yayınladı. Bu iki çalışma da yaşam için aynı şeyin önemini sürekli vurguluyordu; sıvı su. Amerikan astrofizikçi Su-Shu Huang, yaşamsal bölgenin tanımını, günümüzdeki ile aynı şekilde ilk defa 1959 yılında kullandı. Yaşanabilir bölge teorisinin erken geliştiricilerinden olan Huanf, 1960'ta yaşanabilir bölgenin, çoklu yıldız sistemlerinde alışılmamış bir şey olacağına inandı.
Yaşanabilir bölge teorisi, 1964'te Stephen H. Dole tarafından "İnsanoğlu için Yaşanabilir Alanlar" isimli kitabında iyice geliştirildi. Kitapta Dole, yaşanabilir bölgenin kendisi kadar, çevresindeki gezegensel bölgelerin ve sadece Samanyolu'nda 600 milyon yıldız olan ekiler tarafından da belirleneceğini söyledi. Aynı zamanda, bilimkurgu yazarı Isaac Asimov, yaşanabilir bölgelerde oluşturulabilecek uzay kolonileşmesi fikrini insanlığa sundu. Goldilocks Bölgesi terimi, 1970'lerde ısısı sıvı suyun varlığı için "Sadece doğru" olan özel bir alanı nitelemek için kullanılmaya başlandı. 1933'te astronom Hames Kasting, yaşamsal bölge terimini bugün bilinen tam anlamıyla kullandı.
Yaşamsal bölge teorisine ilk güncelleme 2000 yılında astronom Peter Ward ve Donald Bronlee Galaktik Yaşamsal Bölge fikrini sunduklarında geldi. Bu fikir daha sonra Guillermo Gonzales tarafından geliştirildi. Galaktik yaşam alanı, yaşam formlarının oluşmaya en uygun olduğu, bu bölgeleri galaksi merkezini olan ağır elemenlerce zenginleştirilmiş yıldızlara yeterince yakından saran fakat yıldız sistemlerine, gezegen yörüngelerine yakın olmayan ve yayılan radyasyondan yaşam formlarının etkilenmediği bölge olarak tanımlanmıştır. Çünkü galaksilerin merkezindeki yıldızlarda, çok ciddi yerçekimi kuvvetleri bulunabilmektedir.
Sonraları, bilimadamları yaşanabilir bölge teorisini "Karbon Takıntısı" yüzünden terk etti. Çünkü, alternatif kimya tabanlı yaşam formları amonyak ve metanın olduğu yerlerde de oluşabilirdi. 2013'te, yaşamsal bölge kavramının yerine gezegenin yaşanabilir bölgesi kavramı kullanılmaya başlandı. Bu bölgede, gezegenin yörüngesinin alanı, gezegeninin doğal uyduları tarafından taciz edilmez ve gelgitlerin neden olduğu ısı, gezegenin yüzeyindeki sıvı formdaki suyu buharlaştıracak kadar yükselmez.
Yaşanabilir Bölgeye Karar Vermek

Bir gökcisminin, konakçı yıldızının yaşamsal bölgesinde olup olmadığını, gökcisminin kütlesi ve konakçı yıldızından salınan radyasyonunun miktarı belirler. Zaten yaşamsal bölgede ziyadesiyle fazla olan gökcisimlerinin sayısı, süper dünyaları keşfi ile ikiye katlanmıştır. Süper dünyalar, daha ince atmosfere sahip olmalarına rağmen, dünyadan çok daha güçlü bir manyetik alana sahiplerdir. Bu olayın ardından yaşamsal bölge, Venüs ve Dünya gibi küçük gezegenli fakat geniş yaşamsal bölgeli, süper dünyalar gibi büyük kütleli, sera etkisine maruz kalan ancak sıvı suyun barınması için gereken ideal ısıya sahip bölgeler olmak üzere ikiye ayrılmıştır.
Yaşanabilir Bölgeye Karar Vermek > Güneş Dışı Tahminler

Astronomlar, yıldızsal akımları ve ters kare yasasını kullanarak Güneş Sistemi ve diğer yıldızlar için kullanılan bir yaşamsal bölge belirlediler. Örneğin, Güneş Sistemi, Güneş'ten 1.34 AU uzakta merkezlenen bir yaşamsal bölge belirlenmesine rağmen, Güneş'ten 0.25 kat daha parlak bir yıldız,  {\sqrt {0.25}} veya 0.5 uzaklıkta yer alan bir yaşamsal bölgeye sahip olabilir. Bu uzaklık yaklaşık  0.67 AU 'e denk gelir. Yıldızın karakteristiği gibi pek çok karmaşık etken, bu Güneş Sistemi dışındaki ölçünün çok daha farklı olmasına neden olabilir.
Yaşanabilir Bölgeye Karar Vermek > Güneş Dışı Tahminler > Tayfsal Çeşitlilik ve Yıldız Sistemi Özellikleri

Bilim adamları, yaşanabilir bölgenin belirli yıldız sistemleri ve tayfsal çeşitliliğe göre limitlendiği konusunda fikir ayrılığı yaşadılar. Örneğin çiftli sistemlerin yaşamsal bölgeleri, tek yıldızlı sistemlerin yaşamsal bölgelerinden farklılık gösterir. Ek olarak, sabit yörünge; üç kütleli bir şekille ilişkilendirilir. Eğer Güneş Sistemi bunun gibi çiftli bir sistem olsaydı, yaşanabilir bölgenin dış limiti 2.4 astronomik birime kadar genişletilmiş olurdu.
Tayfsal Çeşitliliği göz önünde bulundurarak, Zoltan Balog O- tayflı yıldızlar, fotobuharlaşmanın neden olduğu mor ötesi ışımalarından dolayı gezegen şeklini asla oluşturamazlardı. Andrea Buccino, Güneş dahil olmak üzerinde, hakkında çalıştığı %40 kadar yıldızın aynı zamanda sıvı su bulundurabilen mor ötesi yaşanabilir bölgesi olduğunu keşfetti. Diğer taraftansa, Güneşten küçük yıldızların, yaşanabilirlik için belirgin engelleri vardır. Örneğin Michael Hart, sadece belli bir sıralamaya sahip ve KO tayfında ya da daha parlak yıldızların yaşamsal bir bölge sunabileceğini öne sürdü. Bu fikir, kızıl cüceler için olan yerçekimsel etki için gerekli yarıçap konseptinin ilk zamanlarında yayıldı. Kızıl cücelerin yaşamsal bölgesiyle rastlantısal olan bu yarıçap bünyesinde, gelgit ısınmaları tarafından neden olan volkanik faaliyetlerin "Gelgitsel Venüs" denilen, çok yüksek sıcaklıklı ve hayatın varlığını kesinlikle sağlayamayacak gezegenlere neden olduğu ileri sürüldü.
Diğerleri, yaşanabilir bölgenin sanılandan çok daha fazla olduğunu ve bu durumun aslında soğuk yıldızların etrafında dolanan gezegenlerde bile suyun var olabilmesine olanak sağladığını düşünüyor. 2013'te yapılan iklim modellemeleri de, kızıl cücelerin,  gelgitsel ısınmaya rağmen yüzey sıcaklığı neredeyse sabit gezegenlere ev sahipliği yapabileceği fikrini destekliyor. Astronomi profesörü Eric Agol, beyaz cücelerin bile gezegensel göçmelerle dar bir yaşamsal bölge barındırabileceğini düşünüyor. Aynı zamanda, kahverengi cücelerin, geçici bir yaşamsal bölgeye sahip olabileceğini düşünenler bile var.
Yaşanabilir Bölgeye Karar Vermek > Güneş Dışı Tahminler > Yıldız Evrimi

Yıldızın evrimi ile beraber, yaşanabilir bölgeler de değişime uğrar. Örneğin, 10 milyon yıldan daha az bir süre ana sırasını koruyabilmiş O-sıcaklığındaki yıldızlar, yaşamın oluşmasına izin vermeyecek kadar bir hızla yaşamsal bölgelerini değiştirirler. Diğer bir taraftan kızıl cüce yıldızları, 10 milyarlarca yıl ana sıra denilen evrede kalabilirler ki bu da hayatın ortaya çıkmasına ve gelişmesine bol bol yetecek bir süredir. Fakat, ara sıra evresinde olan bazı yıldızların bile, enerji salınımları aniden yükselebilir ve bu olay bu yıldızların yaşamsal bölgelerini gittikçe uzağa iter. Örneğin Güneşimiz, biyolojik ve oksijensiz ilk yaşamın başladığı bir dönem olan arkeen döneminde olduğunun %75 i kadar parlaktır ve gelecekte de enerji salınımı yükselecektir. Enerjideki bu yükseliş, Güneş bir kızıl deve dönüşmeden çok daha önce, Dünya'yı Güneş'in yaşanabilir bölgesinin dışına atacaktır. Bu yükselen parlaklıkla baş edebilmek için, sürekli yaşanabilir bölge konsepti ortaya atılmıştır. İsminden de anlaşıldığı gibi, yıldız etrafında dönen bir gezegenin, yüzeyinde su bulundurabildiği zamana verilen isimdir. Genel yaşanabilir bölge gibi, sürekli yaşanabilir bölge de daraltılabilir ya da genişletilebilir.
Kızıl cüce sistemleri, dakikalar içerisinde bir yıldızın parlaklığının iki katına ulaşabilecek ve yıldızın yüzeyinin %20 sini kaplayabilecek kadar çok büyük yıldız potlarına sahip büyük yıldızsal alevlenmelere sahiptir. Bu alevlenmeler diğer yıldızların atmosferini yırtarak suyun yok olmasına neden olabilirler. Yıldızlar ağırlaştıkça, yıldız evriminin doğası değişir. Dolayısıyla, yaklaşık 1.2 milyar yaşındaki kızıl cüceler yaşamın gelişimine izin verecek sabitliğe ulaşır.
Bir yıldız, Kızıl Dev olmaya yetecek kadar geliştiği anda, o yıldızın yaşanabilir bölgesi de ana sıra evresindekinden çok farklı bir hal alır. Örneğin Güneş Kızıl Dev olduğu esnada, önceden yaşamsal bölgesinde yer alan Dünya'yı yutacaktır. Fakat, Kızıl Dev, yatay dallanma evresine ulaştığında, yeni bir dengeye ulaşır ve yeni bir yaşamsal bölge oluşturur. Güneş'inki de bunun gibi olacak ve 7 astronomik birimden 22 astronomik birime çıkacaktır. Bu evrede, Satürn'ün uydusu Titan, eskiden Dünya'da olduğu gibi  yaşanabilir bir hal almaya başlayacaktır. Bu yeni eşitlik yaklaşık 1 Gyr kadar sürecek ve Dünya'nın hayatı başlatması için 0.7 Gyr ye ihtiyaç duymuş olduğunu düşünecek olursak, Kızıl Dev'in yaşamsal bölgesinde bulunan gezegenlerde hayat gelişebilir. Fakat, yakıt olarak Helyum kullanan bir yıldızın etrafında, fotosentetikler gibi çok önemli yaşam formları, atmosferin yalnızca karbondioksitçe zengin yerlerinde gelişebilirler. Solar kütleli yıldız, kızıl deve dönüştüğünde, gezegensel kütleli tüm cisimlerin serbest karbondioksitinin büyük bir kısmı çoktan emilmiş olacaktır.
Yaşanabilir Bölgeye Karar Vermek > Güneş Dışı Tahminler > Çöl Gezegenler

Bir gezegenin atmosferik koşulları, o gezegenin ısıyı tutabilme yeteneğini belirler. Bu yüzden, her gezegenin yaşamsal alanı kendine özgüdür. Çöl gezegenler ya da diğer bir isimle kuru gezegenler, çok az su barındıran ve atmosferinde Dünya'ya kıyasla çok az su bulunan, bu nedenle de sera etkisine maruz kalan gezegenlerdir. Suyun yokluğu aynı zamanda, ısıyı yansıtmak için neredeyse hiç buz olmadığı anlamına gelir. Bu olay da çöl gezegenlerin yaşamsal bölgelerin çok dışında yer aldığını gösterir.
Güneşdışı Keşifler

Güneş Sistemi dışında keşfedilen gezegenler arasında, 2015 yılında Kepler-62f, Kepler-186f ve Kepler-442b 'nin üzerinde yaşam bulundurmaya en elverişli gezegenler olduğu bulundu. Bunlar sırasıyla, 1200, 490 ve 1120 ışık yılı uzaklıktalar. Bunlardan Kepler-186f Dünya'nın boyutlarına en yakın gezegen ve kendi kızıl cücesinin yaşanabilir bölgesinin en dış sınırında yer alıyor. En yakın karasal atmosfere sahip olan gezegenler arasında, Tau Ceti e yaklaşık 11.9 ışık yılı uzaklıkta. Kendi konakçı yıldızının yaşamsal bölgesinin ilk sınırlarında bulunuyor. Tahmini yüzey sıcaklığı ise 68 C (154 F)
Karasal atmosfere sahip olan gezegenleri tahmin etmeye çalışan çalışmalar, bilmsel verilere de bir o kadar bağlıdır. 2013 yılında Ravi Kumar Koppparapu ηefraksiyonu dediği, yıldızlar ve gezegenlerden yaşamsal bölgede olanları tespit etti ve bu sayı yaklaşık 0.48 ya da diğer bir deyişle Samanyolu'nda yaklaşık 95-180 milyar arası yaşanabilir gezegen olduğunu söyledi. Fakat, bu sadece istatistiksel bir tahmin, bu fraksiyondaki gezegenlerden henüz çok az bir miktarı keşfedilebildi.
Eski çalışmalarda yapılan tahminler çok daha sığ idi. 2011'de Seth Borestein, Samanyolunda aşağı yukarı 500 milyon yaşanabilir gezegen olduğunu vurguladı. NASA'nın Jet Propulsion Laboratuvar'ında Kepler'den gelen veriler de göz önüne alınarak, yüzde 1.4'ten 2.7 'ye kadar olan yıldızların F, G ve K sınıfında olanların, yaşanabilir bölgeye sahip olabileceği söylendi.
Güneşdışı Keşifler > İlk Keşifler

Güneş Sistemi dışındaki gezegenlerden yaşamsal bölgeye sahip olma ihtimali olan ilk gezegen, Güneş Sistemi dışında bulunan ilk gezegenin keşfinden çok kısa bir süre sonra bulundu. Bu keşiflerden biri olan 70 Virginis b, dev bir gaz kütlesi. Bulunduktan hemen sonra "ne çok sıcak, ne çok soğuk" olduğu için Goldilocks olarak adlandırıldı. Sonraki çalışmalar neredeyse Venüs'le aynı sıcaklığa sahip olan bu gezegenin sıvı halde su bulundurmasının mümkün olmadığını ortaya çıkarttı. 1996'da keşfedilen 16 Cygni Bb, gezegenin yüzeyinde çok ani mevsim değişikliklerine neden olan, çok ilginç bir yörüngeye sahip. Buna rağmen, yapılan simülasyonlardan yola çıkarak, karasal doğaya sahip uydularda, bütün yıl boyunca su bulundurulabileceği önerildi.
Gliese 876 b, 1998'de keşfedildi ve Gliese 876 c, 2001'de keşfedildi. Bu iki gezegeninde Gliese 876'nın yaşamsal bölgesinde olan, dev gaz kütleleri olduğu buludu. Her ne kadar bu iki gezegen de  yüzeylerinde su bulundurmuyor olsa da, uydularının bu ihtimale uygun olduğu düşünülüyor. Upsilon Andromedae d, yine dev bir gaz kütlesi, 1999'da keşfedildi ve bu gezegenin yaşamsal bölgesinin Dünya gibi pek çok gezegen bulundurmaya olanak sağlayacak genişlikte olduğu düşünülüyor.
4 Nisan 2001'de tanıtılan HD 28185 b, konakçı yıldızının yaşanabilir bölgesinde yer alan bir gaz devi. Güneş Sistemimizdeki Mars'la kıyaslandığında, yörüngesinde çok daha az miktarda sapmalar var. Gelgitsel etkileşmeler, HD 28185 b 'nin Dünya boyutlu pek çok uyduya milyarlarca yıl ev sahipliği yapmış gibi görünüyor. Karışık hava koşullarına bakılarak, bu uyduların ilk evrelerde oluşmuş olduğu düşünülüyor.
HD 69830 d, 2006'da keşfedilen Dünya'nın 17 katı kütlede bir gaz devi. HD 69830'un yaşanabilir bölgesinde bir yörüngeye sahip olduğu düşünülüyor ve Dünya'dan 41 ışık yılı uzaklıkta. Bir sonraki sene, 55 Cancri f'nin kendi konakçı yıldızı 55 Cancri A'nin yaşamsal bölgesinde bulunduğu keşfedildi. Bu devasa ve yoğun kütleli gezegenin, şu anki bulgularımızla üzerinde su bulundurma ihtimali yok. Fakat, uydularından uygun kütleye ve uygun kompozisyona sahip herhangi biri üzerinde sıvı su bulundurabildiği düşünülüyor.