stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Rubén Marcos

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Rubén Marcos (sağda)
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Héctor Rubén Marcos Peralta
Doğum tarihi:  6 Aralık 1942(1942-12-06)
Doğum yeri:  Osorno, Şili
Ölüm tarihi:  14 Ağustos 2006 (63 yaşında)
Ölüm yeri:  Osorno, Şili
Mevkii:  Orta saha
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1962-1970 |  Universidad de Chile |   |   |
| 1971 |  Emelec |   |   |
| 1971-1974 |  Palestino |   |   |
Millî takım kariyeri
| 1963-1969 |   Şili |  35 |  (8) |
Teknik direktörlük kariyeri
1999:  Provincial Osorno (geçici)
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Héctor Rubén Marcos Peralta (d. 6 Aralık 1942, Osorno - ö. 14 Ağustos 2006, Osorno), Rubén Marcos olarak da bilinir, orta saha olarak oynamış Şilili futbolcuydu. Genellikle merkez orta saha olarak oynardı, çok yönlülüğü ve dayanıklılığıyla tanınırdı. Hem hücumda hem de defansta yetenekli olan Marcos, teknik olarak da yetenekliydi ve Şili'nin en iyi orta sahalarından biriydi. 63 yaşında kalp krizinden öldü.
Kariyeri

Marcos, kariyerinde Şili'de Club Universidad de Chile ve CD Palestino, Ekvador'da Emelec'te oynadı. Ayrıca Şili millî futbol takımında oynadı ve 1966 FIFA Dünya Kupası (iki gol attı) ile 1967 Güney Amerika Şampiyonası'na katıldı.
1999'da, Provincial Osorno'nun başkanı, geçici teknik direktörü ve sportif direktörü olarak görev yaptı.
Başarıları

Universidad de Chile
Primera División (Şili) (5): 1962, 1964, 1965, 1967, 1969
Copa Francisco Candelori [es] (1): 1969 [es]
Torneo Metropolitano de Chile [es] (2): 1968, 1969
Şili
Copa del Pacífico [es] (2): 1965 [es], 1968 [es]
Efsanesi

Rubén Marcos Peralta Stadyumu'na onun adı verilmiştir.
Penek Çayı

Penek Çayı (Gürcüce: ბანის-წყალი Banis tskali), Erzurum'un Şenkaya ilçesinde bulunan, Bardız ve Aksar çaylarının birleşmesinden oluşmuş bir akarsudur. Güneyinde kalan Narman Suyu ile birlikte Oltu Çayı'nın iki ana kolundan biridir. Penek Çayı havzası, İsrail Düzlüğü ve İsrail Çiftliği gibi isimlerle bilinmektedir. Havzanın bazalt arakatkılı neojen kumlu ve çakıllı bir toprak örtüsü vardır. Çayın üzerine kurulu olan HES, yıllık ortalama 31,70 GWh enerji üretmektedir. Çayın üzerine yaptırılan Penek Çayı Köprüsü, Erzurum-Maden yolunu 15 kilometre kısaltmıştır. İsmini Penek köyünden almıştır.
Said Hamami

| Said Hamami |
| --- | --- |
سعيد حمامي
Doğum: 1941 Yafa
Ölüm: 4 Ocak 1978 Londra, İngiltere
Milliyet: Filistinli
Meslek: Diplomat ve Düşünür
Siyasi parti: Fetih (siyasi parti)
Din: İslam

Said Hamami (Doğumu: 1941 - Ölümü: 1978) Filistinli bir siyaset adamı ve düşünürdü.
Biyografi

1941'de Yafa'da doğdu. İsrail hükûmetinin kuruluşu sırasında ailesiyle birlikte Ürdün'e gitti. 1948'de Amerika'ya göç etti. İlk ve orta öğrenimini Umman'da tamamladıktan sonra üniversite eğitimini sürdürmek için Şam'a gitti, öğrenimi sırasında Baas Partisi'ne katıldı ve mezun olduktan sonra öğretmen olarak çalışmak üzere Suudi Arabistan'a gitti.
El-Fetih partisine katılmak

Bir süre sonra Said Hamami Filistin'in kurtuluşu için mücadele etmek üzere ulusal bir çalışmaya başladı. Daha sonra Şam'a döndü ve basında çalıştı ve orada yayınlanan yayınlardan birinin editörü oldu, ancak kısa bir süre sonra Filistinli bir örgütüne katılıp Fetih partisinin üyesi oldu.
Otuzlu yaşlarının başında Filistin Ulusal Konseyi'ne üye oldu ve ardından Filistin Kurtuluş Örgütü'nün Londra'daki ofisinin başına geçti. Said Hamami, Londra'da basın ve medyayla aktif bir ilişki kurdu ve yazılar ve konuşmalar yazarak oradaki basını etkilemeyi başardı. Hyde Park'da dahil olmak üzere halka açık konuşmalarıyla tanınıyor.
Said Filistinliler ile İsrailliler arasında barış içinde bir arada yaşama yönünde önerilerde bulunarak ve Filistin halkının kaybedilen haklarının geri verilmesi çağrısında bulunarak, faaliyetleri İngiliz ve uluslararası kamuoyu üzerinde önemli bir etki yarattı.
Terör

4 Ocak 1978'de Londra'daki ofisinde Arap olduğu söylenen genç bir adam tarafından vurularak öldürüldü ve saldırganı yakalanamadı. Suçlama parmağı bu olaydan en çok kazanan olan İsrail'e yöneldi.
Akşam namazı

Akşam namazı (Arapça: صلاة المغرب‎‎ ṣalāt el-maġrib, "batı [güneşi] namazı"), Müslümanlar tarafından her gün güneşin batışından sonra kılınan beş vakit namazdan biridir. İslam dininde günün dördüncü namazı sayılır.
Akşam namazı çoğunlukla 3 rekat farz, 2 rekat son sünnet olarak kılınır. Farz öncesi 2 rekat nafile, son sünnetten sonra da 2 ila 6 rekat evvabin nafile namazı da kılınır.
Kılınışı

3 Farz, 2 Sünnet kılınır
Kılınışı > 3 Rek'ât Farz

| 1> Rek'ât | 2> Rek'ât | 3> Rek'ât |
| --- | --- | --- |
| Niyet Tekbir Sûbhaneke Eûzü-Besmele Fatiha Zâmm-ı Sûre  Rükû Secde | Besmele Fatiha    Rükû Secde Kade-i Ula Ettehiyyatü | Besmele Fatiha Rükû Secde Kade-i Ahire Ettehiyyatü Allahümme salli-barik Rabbena duaları Selam. |
Kılınışı > 2 Rek'ât Sünnet

| 1> Rek'ât | 2> Rek'ât |
| --- | --- |
Niyet Tekbir Sûbhaneke Eûzü-Besmele Fatiha Zamm-ı Sûre Rükû Secde: Besmele Fatiha Zamm-ı Sûre Rükû Secde Kade-i Ahire Ettehiyyatü Allahümme salli-barik Rabbena duaları Selam.
Hopa Deresi

Hopa Deresi
Hopa Deresi, Hopa Çayı veya Hopa Nehri, Artvin ilinin Hopa ilçesinde bulunan ve Karadenize akan bir nehirdir. Hopa ilçesi bu nehrin çevresinde kurulmuştur. Balıklı Dağı'ndan doğan Galişka Deresi ve Sultanselim Dağı'ndan doğan Zalona (Koyuncular) Deresi'nin birleşmesi ile oluşmuştur. 11 km uzunluğundaki nehir, ilçe merkezinin batısında denizle karışır. Nehrin çevresi, Pleistosen dönemde oluşmuş birikinti ovaları bakımından zengindir.
Fauna

Nehrin yukarı bölümünde Salmo rizeensis, orta bölümünde Barbus tauricus, Alburnoides fasciatus, Alburnus derjugini, Squalius seyhanensis, aşağı bölümünde ise Rutilus frisii, Squalius seyhanensis, Cobitis satunini, Mugil cephalus, Chelon aurata, Ponticola constructor ve Gasterosteus aculeatus balıklarının yaşadığı rapor edilmiştir.
Nuh'un gemisindeki çiftler

Jacopo Bassano'nun 'Nuh'un Gemisinin İnşası, Nuh'un karısı ve üç oğlunun eşleri de dahil olmak üzere gemide olduğu söylenen sekiz kişinin tamamını tasvir ediyor.
İncil'de yer alan Tufan anlatımında Nuh'un Gemisindeki eşler Tufan'dan sağ kurtulan ailenin bir parçasıydı. Bu eşler Nuh'un karısı ve onun üç oğlunun her birinin karısıdır. Her ne kadar İncil sadece bu kadınların varlığından söz etse de, onlardan ve isimlerinden İncil dışında da bahsedilmektedir.
İncil'de

Yaratılış 6:18'de Tanrı Nuh'a şöyle der: "Ama seninle antlaşmamı sürdüreceğim ve sen, oğulların, karın ve oğullarının eşleri seninle birlikte gemiye geleceksin" (İncili'in İngilizce Standart Versiyonu).
Deuterokanonik Tobit Kitabı (M.Ö. 225-175 yılları arasında yazılmıştır) Nuh'un Gemisindeki eşlerden hiçbirinin adını vermez, ancak Nuh'un karısının "kendi akrabalarından" biri olduğunu belirtir (Tobit 4:12).
1 Petrus 3:20 (MS 1. yüzyılın sonlarında yazılmıştır) Gemide sekiz kişinin bulunduğunu belirtir.
İslam'da

Erken dönem İslam tarih yazarlarından Taberi (y. 915), Yafes'in karısının, Kabil'in oğlu Enoch'un oğlu Mehujael'in oğlu Darmasil'in oğlu Marazil'in kızı Arbasisah olduğunu anlatır; Ham'ın karısının, Darmasil'in diğer oğlu Marib'in kızı Naḥlab olduğunu ve Sam'in karısının, Mehujael'in diğer oğlu Batavil'in kızı Ṣalib olduğunu yazar. Nuh'un karısının Mehujael'in diğer oğlu Barakil'in kızı Amzurah olduğunu söylüyor.
George Sale'in Kuran Şerhi'ne (1734) göre, bazı Müslüman yorumcular Nuh'un Vaile adında kâfir bir karısı olduğunu, onun tufanda telef olduğunu ve bu nedenle gemide olmadığını ileri sürdüler.
Diğer yazılar > Ölü Deniz Parşömenleri

Ölü Deniz Parşömenlerinin bir parçası olan Yaratılış Apocryphon'da Nuh'un karısının adı Emzara'dır.
Diğer yazılar > Jubilees Kitabı

Etiyopya Ortodoks Kilisesi ve Beta İsrail tarafından kanon olarak kabul edilen Jubilees Kitabı'nda (MÖ 160-150), eşlerin isimleri Nuh'un karısı Emzara olarak verilmektedir; Sam'in karısı Sedeketelebab; Ham'ın karısı Na'eltama'uk; ve Yafes'in karısı Adataneses. Üç oğlunun da eşlerinin adını taşıyan birer şehir inşa ettiklerini ekliyor.
Diğer yazılar > Sibylline Kahinleri

Sibylline Kahinleri'ne göre, Sam, Ham ve Yafes'in eşleri, gelip gittiklerini gördükleri her nesle kehanet anlatır, yüzyıllarca yaşayarak olağanüstü uzun ömürlere sahipti. Kehanetler kitabının önsözüne göre, Sibyl'in yazarı Nuh'un geliniydi: Tufandan 900 yıl sonra iddialara göre Yunanistan'a taşınan ve Kahinler'i yazmaya başlayan "Babil Sibyli" Sambethe. Ona atfedilen yazılar (III. Kitabın sonunda) aynı zamanda Tufan'dan önce yaşamış olabilecek ailesinin olası isimlerine de işaret ediyor: baba Gnostos, anne Circe; başka bir yerde (V. kitapta) İsis'e kız kardeşi diyor. Diğer eski kaynaklar da benzer şekilde Sibyllerden birini Sabba olarak adlandırır (bkz. Yahudi Ansiklopedisi'ndeki Sibyl).
Diğer yazılar > Comte de Gabalis

1670 yılında ortaya çıkan ve Comte de Gabalis olarak bilinen kabalistik bir eserde Nuh'un karısının adının Vesta olduğu ileri sürülmektedir.
Nuh'un karısı için bu isim daha önce Pedro Sarmiento de Gamboa'nın İnkaların Tarihi'nde (y. 1550) bulunmuştu; burada Prusia veya Persia, Cataflua ve Funda isimleri sırasıyla Sam, Ham ve Yafes'in eşleri için de veriliyordu.
Diğer gelenekler > Hıristiyan gelenekleri

İlk Hıristiyan yazar St. Hippolytus (ö. MS 235), görünüşe göre Sam ve Ham'ın eşlerinin isimlerini değiştirse de, Jubilees'e benzeyen Süryanice Targum'a göre adlarının verildiği bir geleneği anlattı. Şöyle yazar: "Nuh'un oğullarının eşlerinin isimleri şunlardır: Sam'in karısının adı Nahalath Mahnuk; Ham'ın karısının adı Zedkat Nabu; ve Yafes'in karısının adı Arathka ". Ayrıca Ham'ın karısıyla ilgili ilginç bir efsaneyi de anlatıyor: Tanrı, Nuh'a tufanın başladığını bildiren ilk kişiyi yok etmesi talimatını vermişti. O sırada Ham'ın karısı ekmek pişiriyordu, birden fırından su fışkırdı ve ekmeği mahvetti. Tufanın başladığını haykırdığında Tanrı, Nuh'un kurtarılması gereken gelinini yok etmesin diye emrini aniden iptal etti.
Kitab al-Magall veya Book of Rolls (Clementine edebiyatının bir parçası) olarak bilinen erken dönem Arapça eserler, Süryanice Hazineler Mağarası Kitabı (c. 350) ve İskenderiye Patriği Eutychius (c. 930) bu isimlendirmede hemfikirdir. Nuh'un karısı "Methuşelah'ın kardeşi Hanok'un kızı Namûs'un (veya Namousa) kızı Haykêl"; Bu kaynaklardan ilki başka yerlerde Haikal'i "Hanok'un oğlu Maşamos'un kızı" olarak adlandırırken, Şem'in karısına "Nasih'in kızı Leah" dendiğini belirtir.
Ayrıca Epiphanius'un Panarion'u (y. 375) Nuh'un karısını Barthenos olarak adlandırırken, y. 5. yüzyıldan kalma Ge'ez çalışması Adem ve Havva'nın Şeytan ile Çatışması, Nuh'un karısına "Enos'un oğullarının kızlarından Abaraz'ın kızı Haikal" adını verir - bazı yazarlar bunu Epiphanius'un Barthenos'uyla ilişkilendirir. (yani Bath-Enos Enos'un kızı). Ancak Jubilees, Nuh'un annesinin adını "Betenos" yapar. Haykal kelimesi Süryanice'de "tapınak" veya "kilise" anlamına gelir; Hazine Mağarası'nın Gürcüce kopyasında bunun yerine Gürcücede aynı anlama gelen T'ajar adını görüyoruz.
Ermeni geleneğinde Nuh'un karısının adı Nemzar, Noyemzar veya Noyanzar olarak verilmektedir.
Arapça yazan İskenderiye Patriği Eutychius da, Methuselah'ın kızları Sam'in karısının Salit, Ham'ın Nahlat ve Yafes'in Arisisah olduğunu belirtir. İlahiyatçı John Gill (1697-1771) bu geleneğe ilişkin Exposition of the Bible adlı eserinde "Sam'in karısının adının Zalbeth veya diğer kopyalar gibi Zalith veya Salit olduğunu; Ham'ın Nahalath ve Yafes'in Aresisia adının olduğunu" yazmıştır."
Kopyaları İsviçre'deki St. Gall Manastırı'nda ve Fransa'nın güneybatısındaki Albi'deki bir kütüphanede bulunan 8. yüzyıl Latince eseri Inventiones Nominum'un bir el yazması, Nuh'un karısı Set, Sam'in karısı Nora olarak listeleniyor. Ham'ın karısı Sare ve Yafes'in karısı Serac.
Macar folklorunda, Japheth ve Eneh adlı karısı hakkında, bu bilgiyi 14. yüzyıl Képes Krónika'daki Antakya Piskoposu Sigilbert Chronicles'a atfeden birkaç hikaye vardır.
Diğer gelenekler > Yahudi Rabbinik literatürü

Yaratılış Rabba midraşında, Lamek'in kızı ve Tubal-Kain'in kız kardeşi Naamah, Nuh'un karısı olarak listelenir, tıpkı 11. yüzyıl Yahudi yorumcusu Raşi'nin Yaratılış 4:22 hakkındaki yorumunda yaptığı gibi.
Ortaçağ'ın Midraş Kitabı'nda  Nuh'un karısının adının Hanok'un kızı Naamah olduğu söylenir.
Diğer gelenekler > Gnostik gelenekler

MS ilk birkaç yüzyıla ait gnostik literatür, Epiphanius tarafından bildirildiği üzere ona atfedilen metinler de dahil olmak üzere Nuh'un karısı Norea'yı çağırır ve modern zamanlarda Nag Hammadi'deki metinlerin keşfiyle doğrulanır.
Tarihi belirsiz Mandaean literatürü, Nuh'un (veya Şem'in) karısından Nuraita (veya Nhuraitha, Anhuraita, diğer çeşitli yazımlar) adıyla söz eder. Hangi patriğin Nuraita ile evli olduğu konusunda metinler arasında bazı çelişkiler ve bazı metinsel belirsizlikler vardır;  ayrıca Anhuraita, Nuh ve Şem'in eşleri Nuraita ve Anhar'ın bir portmantosu gibi görünmektedir.
Diğer gelenekler > İrlanda ve Anglo-Sakson gelenekleri

İrlanda folkloru, üç oğul ve eşleriyle ilgili gelenekler ve efsaneler bakımından zengindir. Burada eşler genellikle Olla, Olliva ve Ollivani (veya bunların varyasyonları) olarak adlandırılır; bu isimler muhtemelen Anglo-Sakson Kodeksi Junius'tan türetilmiştir (y. 700 MS), Cermen destanları tarzında yazılmış ve sıklıkla şair Cædmon'a atfedilen bir İncil yorumudur. Nuh'un karısı Codex Junius'ta Percoba olarak verilmektedir.
Anglo-Sakson "Solomon ve Satürn" diyalogu, Nuh'un karısı Dalila'yı, Ham'ınki için Jaitarecta'yı ve Yafes'in Catafluvia'sı için verir; alternatif olarak Olla, Ollina ve Ollibana'yı verir. Sam'in karısının adı eksitir. Gal Lebor Gabala'nın bazı versiyonları ayrıca Sam'in, Ham'ın ve Yafes'in eşlerini sırasıyla Cata Rechta, Cata Flauia ve Cata Chasta olarak adlandırır. Benzer geleneklerin bir şekilde birkaç yüzyıl boyunca devam ettiği görülüyor; çünkü Petrus Comestor'da Nuh, Sam, Ham ve Yafes'in eşlerinin sırasıyla Phuarpara, Pharphia, Cataflua ve Fliva olduğunu okuyoruz ve 15. yüzyıl Orta Çağ'ında  İngiliz ilmihalinde "What hicht Noes wyf?" yazılı buluyoruz. "Dalida; ve Sem'in karısı Cateslinna; ve Cam'ın karısı Laterecta; ve Japheth'in karısı Aurca. Ve diğer 3 isim, Ollia, Olina ve Olybana."
Eynsham'lı Ælfric'in Heptateuch'un Anglo-Sakson tercümesi (y. 1000), başlıklarda eşlerin adlarının kayıtlı olduğu resimler içeriyordu. Böyle bir örnekte (cilt 17) Nuh'un karısının Fiapphara, Şem'in karısının Parsia, Ham'ın karısının Cataphua ve Yafes'in karısının Fura olduğu belirtiliyor. Bir diğerinde (cilt 14) Sphiarphara adında, muhtemelen Nuh'un karısı olan bir eş yer alıyor. Genesis'in 13. yüzyıla tarihlenen Orta İngilizce resimli versiyonu da Puarphara'nın Nuh'un karısı olduğunu gösteriyor.
Diğer gelenekler > Sözde Berossus

15. yüzyıl keşişi Annio da Viterbo'ya göre Helenistik Babil yazarı Berossus, Nuh'un oğullarının eşlerinin Pandora, Noela ve Noegla olduğunu, Nuh'un karısının ise Tytea olduğunu belirtmişti. Ancak Annio'nun el yazmasının bugün yaygın olarak sahte olduğu kabul edilmektedir.
Bununla birlikte, daha sonraki yazarlar bu "bilgiden" yararlanmış, hatta bazen onu diğer geleneklerle birleştirmişlerdir. Portekizli rahip Gaspar Rodriguez de S. Bernardino, 1842'de Itinerario da India por terra ate a ilha de Chypre'de Nuh, Sam, Ham ve Yafes'in eşlerinin Tytea veya Phuarphara, Pandora veya Parphia, Noela veya Cataflua olarak adlandırıldığını ve Noegla, Eliua veya Arca. Robert Southey'nin yaklaşık aynı zamanlara ait Ortak Yer Kitabında, "Comte de Mora Toledo"ya atfedilen bilgilerle benzer isimler verilmektedir: Titea Magna; Pandora; Noala veya Kataflua; ve sırasıyla Noegla, Funda veya Afia.
Bardakçı Deresi

Bardakçı Deresi, Eskişehir'in Seyitgazi ilçesindeki Bardakçı Mahallesi ve Han'ın Akdere mahallesi Keçipınarı mevkisindeki çeşitli suların birleşmesiyle oluşan bir deredir. Çifteler ilçesinde Ilıca Deresi  ile birleşerek Sakarya Nehri'ne akar. Bilinçsiz sulama ve sıcaklıktan dolayı kurumuştur. 2015'teki yoğun yağışlardan dolayı tekrar eski haline dönse de şu an kurudur.
Ilıca Deresi

Eskişehir’in Çifteler ilçesindeki Ilıcabaşı veya eski adıyla İhsaniye mahallesinde doğar. İhsaniye Deresi olarak da bilinir. Bardakçı Deresi ile birleşerek Sakarya Nehri‘ne akar. Bilinçsiz sulama ve az yağışlardan dolayı kurumuştur. Mahalle ismini bu dereden alır. Derede görülen Sıtma hastalığından dolayı mahalle güneybatıya taşınmıştır. 2015 yılındaki yoğun yağışlardan dolayı tekrar canlansa da şu an bölgedeki diğer dereler gibi kurudur.
Kufi Çayı

Kufi Çayı
Kufi Çayı, Büyük Menderes Nehri'nin kollarından biridir. Uzunluğu 98 km, yağış alanı 2015 km²'dir. Yıllık ortalama akım 3368 m/sn, maksimum akım 35644 m/sn'dir. Ortalama yıllık 106.213.248 m³ su taşımaktadır. Çay, Sandıklı ovasının doğu ve kuzeyindeki dağlardan kaynağını almaktadır.
Kış yağışları ve kar erimeleri nedeniyle Mart ayında maksimum akışa ulaşır. Haziran ve Ekim ayları arasında fazla bir akım gözlenmez, bazen çay yatağı kuru haldedir. Akımın %97'si kış mevsiminde, %2,4'ü yaz-sonbaharda gerçekleşir. Vadinin Şeyhyahşi Köyü civarında akarsuyun suyunun kaçtığı bir düden bulunur. Kalker bloklarının bulunduğu alandan giden suyun Işıklı kaynaklarından çıkarak, Işıklı Gölü'ne ulaştığı düşünülmektedir.
Kufi Çayı Ortadağ ve Burgazdağ arasındaki vadisinde oluşturduğu boğaz vadi ulaşım açısından önemlidir. Boğaz vadinin genişliği 1-1,5 km, uzunluğu 36 km'dir.Sandıklı- Çivril arasında ulaşıma en uygun geçiş alanıdır. 1176 yılında yapılan Miryokefalon Muharebesi'nin Kufi Boğazında olduğu düşünülmektedir. Çay, Çapak Köyü yakınlarında kalker tabakaları üzerinde daha dar ve derin yeni bir boğaz vadi oluşturmuştur. Orta Kufi Boğazı denilen vadi; 25–40 m genişliğinde, 50–100 m derinliğinde, 2 km uzunluğundadır.
1952 yılına kadar Çivril yakınlarından Büyük Menderes Nehrine ulaşan çay taşkınlara neden olmaktaydı. Yapılan kanalla Işıklı Gölü'ne bağlanan çayın taşkınları kontrol altına alınmıştır. Işıklı Gölü, kufi Çay'ının taşıdığı alüvyal malzemenin birikmesiyle oluşmuştur.
Berta Çayı

| Berta Çayı |
| --- | --- |
 Deriner Barajıyla karışmadan önce Berta Çayı

Genel bilgiler
Kaynak: Karçal Dağları

Ağız: Deriner Barajı
Debi: 27 m³/s
Berta Çayı (ayrıca Berta Suyu; eski adıyla Merehevi Suyu veya İmerhevi Deresi), Türkiye'nin Artvin ilinden akan Çoruh Nehri'nin sağ koludur. Ünlü Gverda Bağları Berta Çayı vadisinde yer alır.
Özellikleri

Berta Çayı, Karçal Dağları'ndan doğar. Önce kuzeye, sonra doğuya ve son olarak da güneye doğru akar. Meydancık Deresi soldan Berta Çayı ile karışır. Şavşat ilçesinin 10 km batısında Şavşat Çayı da Berta Çayı'na katılır. Berta Çayı son olarak Deriner Barajı'nın doğu ucunda son bulur. D010 ana yolu (Şavşat – Artvin) nehrin aşağı kısmından geçmektedir. Berta Çayı'nın ortalama debisi 27 m³/s'dir.
Kullanım

Berta Çayı'nın orta kısımlarında eskiden kanoculuk yapılmaktaydı. Ancak son yıllarda nehir boyunca çok sayıda hidroelektrik santrali inşa edildi.
Rif Şam

| Rif Şam مُحافظة ريف دمشق |
| --- | --- |
İl

Ülke:  Suriye
Başkent: Duma
İlçe Sayısı: 9
Yüzölçümü
 • Toplam: 17.654 km²
Nüfus (2010)
 • Toplam: 2.831,738
 • Yoğunluk: 160.40/km²
Zaman dilimi: UTC+ 2.0 (Doğu Avrupa Saati)
 • Yaz (YSU): UTC+ 3.0 (Doğu Avrapa Yaz Zamanı)
ISO 3166 Kodu: SY-RD
Resmi Dil(ler): Arapça
Resmî site E-Rif Damashq
Rif Şam (Arapça: مُحافظة ريف دمشق), Suriye'nin on dört ilinden birisidir. Başkenti ve en büyük şehri Duma'dır. 2009 Suriye nüfus sayımlarına göre nüfusu 2,656,000 kişi civarındayken, 2010'daki global verilere göre nüfusu 2,831,738 kişidir. Yüzölçümü ise 17,654 km² ve 6,8 milkaredir. Nüfus ve yüzölçümü bilgilerine göre, nüfus yoğunluğu, kilometrekareye 160,40, milkareye 415,4 kişi yapar.
İlde zaman, Doğu Avrupa Zaman Dilimi UTC +2 formatında, yazın ise Doğu Avrupa Yaz Zamanı UTC +3 formatında bulunur.
İlin ISO Kodu, "SY-RD" 'dur. Resmî dil ise Arapça'dır.
İlçeleri

Şam Kırsalı İli, 9 ilçeye bölünmüştür. (mıntıka)
El-Kuteyfe İlçesi
Rif Şam İlçesi
El-Nabk İlçesi
El-Tel İlçesi
Deraya İlçesi
Duma İlçesi
Katana İlçesi
Yabrut İlçesi
Zebadani İlçesi
Bu ilçelerde 38 bucağa (nahiye) ayrılır.
Kaynakça ve dipnotlar > Dipnotlar ve referanslar

Suriye İlleri ve Rif Şam İli hakkında bir makale.2 Ocak 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
| g t Suriye'nin illeri |
| --- | --- | --- |
|  Dera  Deyrizor  Halep  Hama  Haseke  Humus  İdlib  Kuneytire  Lazkiye  Rakka  Rif Şam  Süveyda  Şam  Tartus  |  Dera  Deyrizor  Halep  Hama  Haseke  Humus  İdlib  Kuneytire  Lazkiye  Rakka  Rif Şam  Süveyda  Şam  Tartus  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: n2012060151  MusicBrainz: ab8f2f24-8c5f-4252-b9fc-d3c8c651be49  NLI: 987011433526805171  SUDOC: 188204830  VIAF: 264917646   WorldCat (LCCN): n2012-060151
Erimo sınıfı mayın dökücü gemisi

機雷敷設艇「えりも」
| Kısa Tarihi |  |
| --- | --- |
Kızağa Konma:: 10.12.1954
Denize İndirme:: 12.07.1955
Hizmete Giriş:: 28.12.1955
Hizmet Dışı:: 27.03.1982
Durumu:: Bilinmiyor
Teknik Özellikler
Deplasman:: 634ton
Uzunluk:: 65.55 m
Genişlik:: 7.9 m
Derinlik:: 2,64 m
Tahrik Sistemi:: 2 adet Sasebo 5LKT42/56 Diesel çift uskurlu 2500PS
Sürat:: 18 knot
Menzil:: -
Mürettebat:: 87 kişi
Silah:: 1 Mk 1 40mm MG(II)  2 Mk10 20mm MG(I) 2 derin yük askısı (ayrıca mayın yerleştirme için kullanılır)  1 Type 53 mayın tarama seti
Elektronikler:: 1 SPS-5 SS Radar, 1 Mk 51 GFCS, QHBa Sonar
AMC 491 Erimo sınıfı mayın dökücü gemisi, IJN nin mayın dökme konseptine göre kıyı mayınlama birincil görevi yanında anti-denizaltı görevi ile de ikincil bir göreve sahip şekilde tasarlandı. Ama hizmeti boyunca mayın dökme gemisi olarak kullanıldı.
Batlama Deresi

| Batlama Deresi |
| --- | --- |
 Batlama Deresi, 1900
Konum
Ülke(ler):  Giresun
Genel bilgiler
Kaynak: Bektaş Yaylası
Kaynak rakımı: 2100 m
Ağız: Karadeniz
Ağız rakımı: 0 m
Uzunluk: 33 km
Havza alanı: 161,4 km²
Debi: 4,4 m³/sn,  139 hm³/yıl
Batlama Deresi, Giresun ilinde, Doğu Karadeniz Dağları'ndan doğan, Karadeniz'e dökülen akarsu. Çal Dağı'nın batı kısmındaki Bektaş Yaylası'ndan doğar, Giresun şehir merkezinin batısından denize dökülür.
161,4 km² alanın sularını toplayan akarsu 33 km uzunluğundadır. Ortalama akım (debi) 4,4 m³/sn, yılda taşıdığı toplam su miktarı ise 139 hm³/yıl'dır.
Uzun ve dik bir havzaya sahiptir. Kaynağı ile ağzı arasında 2100 m yükselti farkı vardır. Ortalama eğim 26° ile oldukça yüksektir. Eğimli havzada düşen yağış hızla akışa geçmekte, sel ve taşkın olayları görülmektedir.
Giresun şehir merkezinin içme suyu Batlama Deresi ve Aksu Deresi kıyılarındaki derin kuyulardan elde edilmektedir.
Freşa Meden Suyu, İnişdibi Maden Suyu ve Çaldağ Maden Suyu Batlama Deresi üzerindedir.
Seyitler Çayı

| Seyitler Çayı> Konum |
| --- | --- |
Ülke(ler): Akarçay Havzası, Türkiye
Genel bilgiler
Kaynak: Ağıllı Dağı
Kaynak rakımı: ~  metre
Ağız: Akarçay Nehri
Ağız rakımı: metre
Uzunluk: km
Havza alanı: km2
Debi: km3
Seyitler Çayı veya Seyitler Deresi, İç Anadolu Bölgesinde Ağıllı Dağından doğan, üzerinde Seyitler (Gebeceler) Barajı bulunan, sonra Çobanlar İstasyonu yakınlarında Akarçay Nehri ile birleşen bir çay veya deredir.
Afyonkarahisara 28 km uzaklıkta ve kuzeydoğusunda Gebeceler köyü yakınındaki Seyitler deresi yatağı üzerinde 1960 - 1964 yılları arasında sulama amaçlı Seyitler Barajı inşa edilmiştir.