Polonya-Sakson Birliği
Tarihçe

III. Jan Sobieski'nin 1696'da ölümü, Polonya'yı bir fetret dönemine girmesine neden oldu; bu nedenle çifte seçim adı verilen sistem ile kral seçimi yapılacaktı. Sonunda, taht mücadelesini, II. August adını alan Sakson seçmeni Frederick kazandı. Polonya-Sakson birliği görünüşte sağlam bir bölgesel güç yarattı. Tarihçiler genellikle bu birliğin amacının Polonya ve Saksonya'nın çok daha geniş kapsamlı bir birliğini sağlamak olduğu konusunda hemfikirdir. Wettin hanedanının ilk planının, Polonya-Litvanya Birliği ve Saksonya seçkinlerini aile bağları aracılığıyla birleştirmekti. Karma Polonya-Sakson evlilikleri, yeni bir iktidar seçkinlerinin yaratılmasının temeli olacaktı ve bu da, hükümdarın niyetine göre, gerçek bir Polonya-Sakson birliğini kurmayı çok daha kolaylaştırabilirdi. Bu planlar gerçekleşmedi ve hem çok etnikli Polonya-Litvanya Birliği'nde yaşayan nüfus hem de Saksonya sakinleri bundan nasibini aldı.
Aslında Kral aktif bir dış politika izledi. 1699'da Osmanlı ile Karlofça Antlaşması imzalandı ve bu anlaşma uyarınca Polonya-Litvanya Birliği, Kamyanets-Podilski'deki stratejik öneme sahip kale de dahil olmak üzere Podolya'yı ve 1672'de kaybettiği Braclaw Voyvodalığının bir bölümünü geri aldı. Bu, kuşkusuz, soyluların egemen olduğu toplum nezdinde popülaritesi giderek artan II. August için büyük bir diplomatik başarıya işaret ediyordu. Ancak sonraki dış politikası ve diplomatik hamleleri, bir dizi feci seçim ile anılacaktı.
Büyük Kuzey Savaşında İsveç'e karşı Rusya'nın yanında savaşa katıldı. Savaş, İsveç'in Polonya'yı ele geçirmesi ve II. August'u devirmesiyle sona erdi. İşgalciler tahtı Stanisław Leszczyński'ye devretti. Bu durum iç savaşa neden oldu. İsveç Kralı II. August'u mağlup ettikten sonra Rusya'ya doğrudan saldırmaya karar verdi. Silahlı kuvvetlerini Moskova'ya gönderdi. Belirleyici çatışma 1709'da Poltova Muharebesi'nda gerçekleşti. İsveç ordusu yenildi ve İsveç Kralı Osmanlı İmparatorluğu'na kaçtı. Bu da II. August'un tahtı geri almasını sağlayacak zemin oluşturdu.
Ancak savaş döneminde Polonya-Litvanya Birliği'nin yaşadığı askeri yenilgiler, buna bağlı devletin ekonomik çöküş ve yaşanan krizlerin hükümdar ile tebaası arasında güven problemi oluşturması, güçsüzleşen Polonya-Litvanya Birliği'nin komşu devletler (her şeyden önce Rusya) tarafından içişlerine müdahalesine neden oldu. Bu aynı zamanda II. August'un uluslararası arenadaki güvenilirliğini baltalayarak yalnızlaşmasına yol açtı. 1720'lerde ve 1730'larda, Prusya, Polonya topraklarının bazı kısımlarını paylaşma konusundaki fikirlerini giderek daha cesur bir şekilde ortaya koymaya başladı. Ancak o sırada, Polonya'yı kendi nüfuzunun münhasır bölgesi haline getirmek isteyen Rusya tarafından kısıtlandı.
Ölümünden sonra tahta oğlu III. August geçti (1733). Ancak 1733'te Wettin'in ölüm haberini alan Leszczyński'nin monarşik hırsları yeniden canlandı. Bir plan yaptı ve bir tüccar kılığına girerek at sırtında Polonya'ya geri döndü ve Gdańsk'a yelken açtı. Polonya'ya gelen Leszczyński, soylular tarafından desteklendi. Ancak bu; Fransa, Rusya, Prusya veya Avusturya gibi zamanın güçlerin de katılacağı Lehistan Veraset Savaşına neden oldu. Daha sonra Polonya'yı bölecek olan devletler, tahta III. August'u yerleştirmeye çalıştı. Rus ordusunun ağırlığını koymasıyla Leszczyński kaybetti ve kaçtı. Ancak Leszczyński şanslıydı ve Fransız tahtında oturan Bourbon'un himayesinde Lorraine Dükalığı'nın ömür boyu hükümdarı oldu.
Hayatının sonraki otuz yılında Leszczyński, büyük konutlar ve bahçeler inşa etti ve kütüphaneleri finanse etti. Ünlü Şövalyeler Akademisi'ni kurdu. Sosyal arenada ise hastaneler ve yetimhaneler inşa etti. Voltaire ve Montesquieu gibi sanatçıları ve düşünürleri sarayına davet etti. Leszczyński, Lorraine bölgesinde yaptığı atılımların bir benzerini III. August yaptı. Her ne kadar onun yönetimi, Polonya'nın uluslararası sahnede zayıflamasını da beraberinde getirmesine rağmen, ülkede barışı sağlamıştı. Hükümdar ülkede nadiren bulunuyordu ve ülkenin askerî gücüne de pek dikkat etmiyor olsa da kendini sanat ve kültürün gelişimine çok fazla adamıştı. Ancak siyasi arenada dış güçlere çok bağımlıydı. Aslında