Finlandiya Savaşı
Savaşın nedenleri

Rusya İmparatoru I. Aleksandr'ın Napolyon ile 1807 Tilsit Antlaşması'nı imzalamasının ardından, I. Aleksandr, 24 Eylül 1807'de İsveç Kralı IV. Gustav Adolf'a yazdığı mektupta, krala Rusya ile İsveç arasındaki barışçıl ilişkilerin İsveç'in anlaşmaya uymasına bağlı olduğunu bildirdi. Tilsit Antlaşması'nın sınırlamaları, pratikte İsveç'in Kıta Sistemini takip etmesi gerektiği anlamına geliyordu. Napolyon'u Deccal ve Britanya'yı Napolyon'un Fransa'sına karşı müttefiki olarak gören kral, sistemin İsveç'in deniz ticareti açısından yıkıcı sonuçlarından endişeliydi. Bunun yerine, Norveç topraklarına imrendiği Danimarka'ya karşı ortak bir saldırı hazırlamak için İngiltere ile müzakerelere başladı.
Bu arada Kraliyet Donanması Kopenhag'a saldırdı ve İngiliz-Rus Savaşı (1807-1812) ilan edildi. İmparator, 1780 ve 1800 anlaşmalarına atıfta bulunarak, Gustav Adolf'un Baltık Denizi'ni tüm yabancı savaş gemilerine kapatmasını talep etti. Talebini 16 Kasım 1807'de yinelemesine rağmen, kralın, Fransızların büyük Baltık limanlarının kontrolü altında olduğu sürece önceki düzenlemelere uymanın imkansız olduğunu söylemesi iki ay sürdü. Kral Gustav Adolf bunu 8 Şubat 1808'de İngiltere ile ittifak sağladıktan sonra yaptı. Bu arada 30 Aralık 1807'de Rusya, İsveç'in net bir cevap vermemesi halinde Rusya'nın harekete geçmek zorunda kalacağını duyurdu.
İsveçli subayların çoğu, daha büyük ve daha deneyimli Rus İmparatorluk Ordusu ile savaşma şansları konusunda şüpheci olsa da, Gustav Adolf, İsveç'in kendisini Rusya'ya karşı savunma yeteneği konusunda gerçekçi olmayan bir görüşe sahipti. Saint Petersburg'da inatçılığı, Rusya'nın Finlandiya'yı işgal etmesi için uygun bir bahane olarak görüldü, böylece Rus-İsveç sınırını Rus başkentinin önemli ölçüde batısına itti ve iki güç arasında gelecekte herhangi bir düşmanlık olması durumunda onu korudu.
Bu durum İsveç için sorunluydu çünkü bir kez daha hem Danimarka hem de Rusya, İsveçlilerin güçlerini bölmesini gerektiren potansiyel düşmanlar olarak karşı karşıyaydı. Kral, düşmanın kışın saldırması durumunda Finlandiya'yı savunmanın imkansız olduğunu düşünmüştü ve 1808'in başlarında aldığı Rus tehdidine ilişkin tekrarlanan uyarıları büyük ölçüde görmezden gelmeyi seçmişti. İsveç planlarının çoğu, savaşın kış aylarında imkansız olacağını varsayıyordu. son savaşlardan dersler. Buna ek olarak, Finlandiya'da yapılacak herhangi bir büyük operasyon için deniz desteğine olan bağımlılığı büyük ölçüde azaltacak şekilde Finlandiya'ya birkaç yeni iyi yol inşa edildi.
İsveç'in planı, İsveç Ordusu'nun geri kalanı kuzeye çekilirken, İsveç'in güçlü garnizonlara sahip olduğu Finlandiya'nın güney kıyısındaki tahkimatları ilk olarak pasif bir şekilde savunmak ve elinde tutmaktı. Daha sonra ilkbaharda, İsveç ordusunun deniz desteğine sahip olacağı ve Rus ordusunun Finlandiya'ya yayılacağı ve dolayısıyla uzun ikmal hatlarına sahip olacağı zaman, kuzeyden ve güneyden aynı anda karşı saldırı. Planın temel nedeni, büyük ve belirleyici savaşlardan kaçınmaktı.
Derhal daha aktif bir yaklaşımın benimsenmesini savunan bazı savunucular vardı; bunlar arasında acil bir saldırı başlatılmasını savunan Yarbay Samuel Möller (fi) ve güney kıyısındaki garnizonlarla işbirliği yaparak ilerleyen düşmanların aktif olarak geciktirilmesini destekleyen Gustaf Mauritz Armfelt vardı.
Sonuçta Finlandiya'daki yeni İsveç]] komutanı General Wilhelm Mauritz Klingspor'un kraldan aldığı talimatlar, bu çok farklı planların başarısız ve açık uçlu fikirlerin bir karışımıydı.
Rusya, casusları ve diğer kaynakları kullanarak Finlandiya'dan zengin miktarda bilgi toplamıştı. Ayrıntı düzeyi o kadar yüksekti ki, Finlandiya'nın Rusya haritaları birçok açıdan İsveçli muadillerinden daha doğruydu. Ruslar planlarını oluştururken General Georg Magnus Sprengtporten'in hizmetlerinden yararlandı. Sprengtporten, Finlandiya'nın denizler donduğunda çoğunlukla izole olacağı için kış aylarında saldırıya geçmeyi önerdi. Onun fikirleri, General Friedrich Wilhelm von Buxhoeveden'in Aralık 1807'de Finlandiya'daki Rus ordusunun komutanlığına atanmasından önce General Jan Pieter van Suchtelen tarafından daha da geliştirildi.
Plan, 1790'dan sonra inşa edilen bir dizi tahkimatın, Rusya'nın Finlandiya'ya doğru ilerlemesi için hazırlık alanı olarak kullanılmasını içeriyordu. Güney Finlandiya'da ordular, surları izole edecek ve kuzeye doğru ilerlemeden önce ilk olarak güney Finlandiya'nın tamamının kontrolünü ele geçirecekti. Savolax'taki (Fince: Savo) kuvvetler İsveçlilere karşı sert bir baskı uygulayacak ve İsveç ordusunun ana gövdesinin geri çekilmesini kesmek için Bothnia Körfezi'nden Uleåborg (Fince: Oulu) ve Vasa'ya (Fince: Vaasa) doğru ulaşacaktı.