stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Talk That Talk
Yayımlanma türleri

Standart 11 parça, plastik kutu
Standart 11 parça, ekstra 3 bonus parça
16 sayfalık resim kitapçığı
Mini poster
İki fotoğraf kartı
Parfüm teaser'ı (ABD deluxe paketi özel)
Paket kitapçığı
Standart 11 parça, ekstra 3 bonus parça
We Found Love (Calvin Harris extended mix)
Dijital kitapçık
Personel

Bilgiler Talk That Talk deluxe versiyon kitapçığından alınmıştır:
| --- | --- |
 Robyn Rihanna Fenty – vokaller, ana yapımcı, söz yazarı, besteci  Shawn Carter – vokaller  Calvin Harris – yapımcı  Steve Wyreman – bass, gitar  Nuno Bettencourt – gitar  Mike Anderson – mühendis  Ester Dean – yapımcı  Erik Madrid – mixing yardımcısı  Ciarra Pardo – sanat yönetmeni, yaratıcı yönetmen  Marcos Tovar – mühendis, mixer, vokal mühendisi  Gabriela Schwartz – reklam  Chris Galland – mixing yardımcısı  Da Internz – yapımcı  Aubry "Big Juice" Delaine – mühendis  Tor Erik Hermansen – enstrümantal  Maynard James Keenan – enstrümantal  The xx – enstrümantal  Sean Combs – besteci  Sam Holland – mühendis  Hit-Boy – yapımcı  Jordan "DJ Swivel" Young – vokal mühendisi  Alejandra Barajas – yardımcı mühendis, yardımcı  Calvin Bailiff – mixing yardımcısı  T.E. Hermansen – composer  Alex da Kid – yapımcı  Skylar – mühendis  JP Robinson – sanat yönetmeni  John Hill – programcı, mühendis  Shondrae "Mr. Bangladesh" Crawford – besteci, programcı, enstrümantal, yapımcı  TT – yardımcı  Alex Barajas – yardımcı  Terius "The-Dream" Nash – bestecş, yapımcı  Cling Gibbs – mühendis  Mikkel S. Eriksen – besteci, mühendis, enstrümantal  Omar Loya – yardımcı mühendis  Omar Grant – A&R  Abou Thiam – A&R  Yusef Stephens – saç stilisti  Ursula Stephens – saç stilisti  Tyron Machhausen – makyaj  Mel Ottenberg – kıyafet  Katie Mitzell – yapım koordinatörü  Jonathan Sher – yardımcı mühendis  Jennifer Rosales – yardımcı mühendis :  Daniella Rivera – mühendis  Chris Sclafani – yardımcı mühendis  Ludovick Tartavelo – yardımcı mühendis  Cirkut – programming, enstrümantal, yapımcı  Manny Marroquin – mixing  Carl Sturken – yardımcı yapımcı  Phil Tan – mixing  Pat Thrall – mühendis  Lars Ulrich – besteci  Serban Ghenea – mixing  Scott Marcus – A&R  No I.D. – yapımcı  Kuk Harrell – mühendis, vokal yapımcısı, vokal mühendisi  Deborah Mannis-Gardner – sample temizleme  Ellen von Unwerth – fotoğrafçı  Stargate – yapımcı  Kevin Randolph – besteci, klavye  Danny D. – ana yapımcı  Dr. Luke – programcı, yapımcı, enstrümantal  John Hanes – mixing, mixing mühendisi  Fabian Marasciullo – mixing  Chris Gheringer – mastering  Phil Seaford – mixing yardımcısı, yardımcı  Kevin "KD" Davis – mixing  Terese Joseph – A&R  Eric Wong – reklamcı  Lukasz "Dr. Luke" Gottwald – besteci  Rob Kinelski – mühendis  Irene Richter – prodüksiyon koordinatörü  Miles Walker – mühendis  Carol Corless – paketleme prodüktörü  Chase & Status – yapımcı  Jay Brown – A&R  Dan Tobiason – assistant  Calvin Harris – besteci, programcı, yapımcı, mühendis, mixing, enstrümantal  Tim Blacksmith – ana yapımcı  Damien Lewis – mixing yardımcısı  Ghazi Hourani – mixing yardımcısı  Evan Rogers – ana yapımcı  James Hetfield – besteci  Candice Pillay – besteci  Dwayne "Dem Jointz" Abernathy – besteci
Sertifikalar

| Bölge | Sertifika | Satışlar |
| --- | --- | --- |
| Avrupa (IFPI) | Platin | 1,000,000* |
| Dünya çapında |  | 5.500.000 |
Yayımlanma tarihleri

| Bölge | Tarih | Format(lar) | Etiket | Baskı(lar) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Avustralya | 18 Kasım 2011 | CD, dijital indirme | Universal Music | Standart, deluxe |
| Almanya | 18 Kasım 2011 | CD, dijital indirme | Universal Music | Standart, deluxe |
| İrlanda | 18 Kasım 2011 | CD, dijital indirme | Universal Music | Standart |
| Polonya | 18 Kasım 2011 | CD, dijital indirme | Universal Music | Standart, deluxe |
| Kanada | 21 Kasım 2011 | CD, dijital indirme | Universal Music | Standart, deluxe |
| Fransa | 21 Kasım 2011 | CD, dijital indirme | Def Jam | Standart, deluxe |
| İtalya | 21 Kasım 2011 | CD, dijital indirme | Def Jam | Standart, deluxe |
| Birleşik Krallık | 21 Kasım 2011 | CD, dijital indirme | Mercury | Standart, deluxe |
| Amerika Birleşik Devletleri | 21 Kasım 2011 | CD, dijital indirme | Def Jam | Standart, deluxe |
| Japonya | 23 Kasım 2011 | CD, dijital indirme | Universal Music | Standart, deluxe |
| Hindistan | 23 Kasım 2011 | CD, dijital indirme | Universal Music | Standart, deluxe |
| Brezilya | 29 Kasım 2011 | CD, dijital indirme | Universal Music | Standart, deluxe |
| Kolombiya | 1 Aralık 2011 | CD, dijital indirme | Universal Music | Standart, deluxe |
| Endonezya | 2 Aralık 2011 | CD | Universal Music | Standart, deluxe |

Albüm kayıtları, Loud Tour esnasında başladı.
Rihanna, Kasım 2011'deki Loud Tour'da "We Found Love" adlı şarkısını seslendiriyor.
1873 FA Cup finali

1873 FA Cup finali, 29 Mart 1873'te, İngiltere'nin başkenti Londra'daki Lillie Bridge'de, Wanderers ile Oxford University arasında oynanan ve FA Cup'ın 1872-73 sezonunun finali olan futbol maçıdır. Turnuvanın ikinci sezonunun finali olan maç, aynı gün düzenlenen yıllık Oxford-Cambridge kürek yarışı ile çakışmaması adına, alışılmadık bir şekilde sabah oynatıldı. Bir önceki turnuvayı kazanan Wanderers, önceki şampiyonun finalde yer alacağına dair kural nedeniyle doğrudan finalist oldu. Turnuvaya birinci turdan dâhil olan Oxford University ise, dört turu geçmesinin ardından, yarı finaldeki rakibi Queen's Park'ın yarışmadan çekilmesiyle finale yükseldi.
Takımlar finalde eksik oyuncularla karşılaştı; bu oyunculara bir önceki yıl finalde Wanderers'ı temsil eden birkaç oyuncu da dâhildi. Önce Arthur Kinnaird, ardından ise Charles Wollaston'ın attığı gollerle maçtan 2-0'lık skorla galip ayrılan Wanderers, üst üste ikinci FA Cup şampiyonluğunu kazandı. Bu kupa finali, 1893'ten önce The Oval'da oynanmayan tek finaldi.
Finale giden yol

Ana madde: 1872-73 FA Cup
| Tur | Rakip | Skor |
| --- | --- | --- |
| 1. | Crystal Palace (d) | 2-3 |
| 2. | Clapham Rovers (d) | 0-3 |
| 3. | Royal Engineers (e) | 1-0 |
| Çeyrek final | Maidenhead | 4-0 |
| Yarı final | Queen's Park | Çekildi |
Önceki sezon oynanan FA Cup'ı şampiyon olarak tamamlayan Wanderers, turnuva kuralları gereğince 1872-73 sezonu finaline doğrudan katılma hakkını elde etti. 1872-73 sezonunda ise turnuva, Wanderers'ın finaldeki rakibini belirleme amacıyla düzenlenmekteydi. Bu kural, yalnızca bu sezon uygulanmıştı.
İlk turda Crystal Palace ile oynayan Oxford University, maçı evinde 3-2 kazandı. İkinci turda, Clapham Rovers karşısında deplasmanda 3-0'lık skorla kazanan takım; üçüncü turda karşılaştığı, önceki sezonun ikincisi Royal Engineers'ı 1-0'lık skorla geçerek çeyrek finalde Maidenhead ile eşleşti. Diğer takımın bu turu bay geçmesi nedeniyle çeyrek final aşamasında tek maç olan karşılaşmadan Oxford, 4-0'lık skorla galip ayrıldı. Yarı finalde, Oxford'un rakibi, diğer tüm yarışmacıların İngiltere'nin güneyinden olduğu bir yarışmada yarışmak için gereken seyahat miktarını azaltmak amacıyla yarı finale doğrudan katılım hakkı alan İskoç kulübü Queen's Park oldu. Queen's Park'ın turnuvadan çekilmesiyle Oxford, yarı final aşamasında maç oynamadan finale yükseldi. Phil Soar ile Martin Tyler'ın 1983 tarihli Encyclopedia of British Football adlı çalışmasında ise, iki takımın karşılaştığı maçta İskoç kulübünün Oxford'u yendiği; ancak final için Londra'ya gitme masraflarını karşılayamadığı için turnuvadan çekildiği ifade edilmektedir.
Maç > Özet

Maçın, her yıl düzenlenen Oxford-Cambridge kürek yarışı ile aynı gün yapılması planlanmıştı. İki etkinliğin saatlerinin çakışmaması ve seyircilerin her ikisine de katılabilmesine olanak sağlama amacıyla final maçının sabah oynanması kararlaştırıldı. Her iki takımda da eksik oyuncular mevcuttu. Oxford'un birinci kalecisi Charles Nepean ile önceki sezon şampiyonluğa ulaşan takımda da yer alan Thomas Hooman, William Crake ve Albert Thompson da dâhil olmak üzere Wanderers'ın dört as oyuncusu bu maçta forma giymedi. Kupanın son şampiyonu Wanderers'ın, maçın oynanacağı stadyumu seçmesine izin verildi. Kulüp tarafından sürekli olarak kullanılan bir stadyum olmadığından, kulüp yetkilileri West Brompton'daki Lillie Bridge'i seçmişti. Maçın hakemi ise, önceki finalde de görev yapan ve aynı zamanda Upton Park oyuncusu olan Alfred Stair olarak belirlenmişti.
Oxford, maçın ilk dakikalarında Arnold Kirke-Smith'in gösterdiği performansla birlikte rakibi karşısında üstünlük kurdu. The Sportsman gazetesindeki maç raporunda "bu on bir oyuncunun birlikte iyi ve enerjik bir şekilde çalıştığı" ifadeleri kullanılmıştı. Wanderers oyuncusu William Kenyon-Slaney'in attığı şutta top ağlarla buluşsa da, bu gol ofsayt olduğu gerekçesiyle geçerli sayılmadı. Karşılaşmanın 27. dakikasında, basın tarafından "top sürme becerisi nedeniyle maçın en iyi oyuncusu" olarak değerlendirilen Wanderers kaptanı Arthur Kinnaird, Oxford'un defans oyuncularını geride bırakarak takımını öne geçiren golü kaydetti. Beraberlik golünü atmak için Oxford, kaleci kullanımından vazgeçti ve o pozisyonda oynayan Andrew Leach'i forvet pozisyonunda görevlendirdi. Ancak Oxford beraberlik için gereken golü bulamadı ve Wanderers'tan Charles Wollaston, maçın 80. dakikasında attığı golle birlikte maçın skorunu belirledi. Wanderers ise ilk defa açılış yılında kazandığı kupayı üst üste ikinci kez kazanmış oldu. The Field muhabiri, "bir kaleci olsaydı golle sonuçlanan şutun kolayca kurtarılacağını" ifade etmişti.
Maç > Ayrıntılar

Wanderers v Oxford University
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Wanderers | 2-0 | Oxford University |
| Kinnaird  27' Wollaston  80' | Rapor |  |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|              Wanderers  |  |              O. University  |
90 dakika
Skor eşitse, kaptanların takdirine bağlı olarak 30 dakika uzatma süresi
Skor hâlâ eşitse tekrar maçı
Yedek oyuncu yok
Sonrası

Maçı 3.000 seyirci izledi. 1882'ye kadar standart olarak kazanan takıma kupa maç günü stadyumda verilirken, bu maçla birlikte kupa, yılın ilerleyen günlerinde düzenlenen yıllık akşam yemeğinde verilmeye başlandı. Maçtan bir ay sonra, Pall Mall restoranda gerçekleştirilen bir akşam yemeğinde kupa, Wanderers'a takdim edildi.
Wanderers'ın ilk golünü atan Arthur Kinnaird
Soylu, Kars

| Soylu |
| --- | --- |
Köy

 Kars'ın konumu
SoyluSoylu'nun Kars'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kars
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1603 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 307
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0474
İl plaka kodu: 36
Posta kodu: 36000
Soylu, Kars ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı 1889 ve 1928 yılı kayıtlarında Daynalık olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Kars il merkezine 37 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 307
2021: 307
2020: 318
2019: 322
2018: 333
2017: 341
2016: 332
2015: 325
2014: 336
2013: 347
2012: 345
2011: 335
2010: 338
2009: 351
2008: 357
2007: 363
2000: 386
1990: 476
1985: 625
Lana Del Rey

| Lana Del Rey |
| --- | --- |
Lana Del Rey (2024)
Genel bilgiler
Doğum: Elizabeth Woolridge Grant 21 Haziran 1985 (39 yaşında) New York, Amerika Birleşik Devletleri
Tarzlar: Pop müzik, alternatif rock, Blues
Meslekler: Şarkıcı, Şarkı sözü yazarı, Şair
Çalgılar: Vokaller, piyano, gitar
Etkin yıllar: 2005-günümüz
Müzik şirketi: Stranger  Interscope
Resmî site: lanadelrey.com
Eş: Jeremy Dufrene (e. 2024)


Elizabeth Woolridge Grant (d. 21 Haziran 1985, New York) veya sahne adıyla Lana Del Rey, Amerikalı şarkıcı ve söz yazarıdır. Del Rey ilk olarak 15 yaşında New York'taki kulüplerde şarkı söylemeye başladı. 22 yaşında 5 Points Records ile ilk anlaşmasını yaptı ve Haziran 2010 tarihinde Lana Del Ray A.K.A. Lizzy Grant isimli albümünü yayımladı. Interscope, Polydor ve Stranger Records ile anlaşma imzaladı ve ilk single'ı Video Games'i yönetmenliğini kız kardeşinin üstlendiği bir müzik videosu ile YouTube'da yayımladı.
Şarkı ve klibin internette tutulması üzerine ikinci stüdyo albümü olan Born To Die'ı Ocak 2012 tarihinde yayımladı. Albüm dünya genelinde 2 milyon kopya sattı ve 2012'nin en çok satılan albümleri arasında yer edinme şansını kıl payı da olsa kaçırmış oldu. Üçüncü EP'sinin (Paradise) Born to Die ile birleşiminden oluşan Born To Die: The Paradise Edition albümü ilk haftada 67.000 kopyadan fazla sattı ve Billboard 200 listesinde 10. sıradan girdi. Şu ana kadar diskografisine bakıldığında 8 adet yayınlanmış stüdyo albümü, 4 EP'si, 7 single'ı ve 13 müzik videosu vardır.
Hayatı > İlk Yılları

Grant, 21 Haziran 1985 tarihinde New York'ta doğdu; Lake Placid isimli kasabada büyüdü. 15 yaşındayken bir taraftan aile dostlarının işlettiği kulüpler zincirinde sahne alırken bir taraftan da Connecticut'da bulunan denizcilik okulu Kent School'a girmek üzere yetenek sınavlarına hazırlanıyordu. Babası Rob Grant, Google Inc. yatırımcısıdır ve Lana'yı şarkıcılık kariyerine başladığı ilk yıllardan beri desteklemiştir.
Del Rey New York'taki Fordham University'de felsefe okumuş ancak tez döneminde kampüsü bırakarak caddedeki bir terzide personellik yapmaya başlamıştır.
Vogue dergisine verdiği bir röportajda "Hep daha melodik bir ismim olsun istedim. Bir süreliğine Miami'ye gitmiştim. Kübalı arkadaşlarımla uzunca bir süre İspanyolca konuştum. Lana Del Rey ismi bize deniz kenarındaki o cazibeyi çağrıştırdı. Söylerken kulağa muhteşem geliyor." demiştir.
Del Rey Kasım 2008'de Lizzy Grant takma ismiyle Kill Kill isimli ilk EP'sini çıkardı. Bu EP'nin içerisinde "Kill Kill", "Yayo" ve "Gramma (Blue Ribbon Sparkler Trailer Heaven)" isimli üç şarkı bulunmaktadır.
Hayatı > 2010: Lana Del Rey A.K.A. Lizzy Grant

Ana madde: Lana Del Ray A.K.A. Lizzy Grant
Del Rey daha sonra Ocak 2010'da ilk albümü Lana Del Ray A.K.A. Lizzy Grant'ı çıkardı. Albüm David Kahne tarafından prodükte edilmiş, Lizzy Grant ismiyle bağımsız bir plak şirketi tarafından piyasaya sürülmüştür. Del Rey konuyla ilgili; "David demoyu dinledikten bir gün sonra benimle çalışmak istediğini söyledi. David, pop dışında başka türlerle de ilgilenen, tam anlamıyla güvenilir bir prodüktör olarak bilinir. Aynı zamanda onu özel hayatında da bizzat yakından tanıyorum." demiştir. Babası Rob Grant, albümün pazarlaması konusunda Lana'ya yardımcı olmuş, ancak kızının plak şirketlerinin sahipleriyle yaşadığı gizli birliktelikleri onaylamaması sebebiyle Del Rey adına yaptığı sigorta benzeri yatırımı yarı yarıya dondurup Lana'nın kendi kararlarını sağlıklı şekilde verebilecek konuma gelmesini istediğini açıkça belirtmiştir. Bunun üzerine, David Kahne'nin açıklamasına göre, Grant, plak şirketinden (5 Points) albüm haklarını geri almış, bunu da uzun bir süre albüm dağıtımı için gelebilecek olan fırsatları kaçırmamak ve önceden planlanmış bir stratejinin parçası olabileceği dedikodularından uzak durabilmek üzere yaptığını öne sürmüştür.
Hayatı > 2012: Paradise

Paradise, Amerikalı şarkıcı Lana Del Rey'in üçüncü EP'si. 12 Kasım 2012 tarihinde Universal Music etiketiyle yayınlandı. Sekiz şarkıdan oluşan EP; dijital formatta, CD ve plak formatında ve sanatçının ikinci albümü Born to Die ile birlikte iki CD olarak yayınlandı. Paradise, ilk haftasında 67 bin kopya satarak Billboard 200'de 10. sıraya yerleşti.
Hayatı > 2014: Ultraviolence

23 Ocak 2014'te, Lana Del Rey'in 2014 filmi Maleficent için 1959 filmi Sleeping Beauty'den "Once Upon A Dream"i cover'layacağı açıklandı. 26 Ocak'ta şarkı yayınlandı. 20 Şubat'ta Lana Del Rey, resmi Twitter hesabından Dan Auerbach ile çekilmiş bir fotoğrafını paylaşarak altına "Ben ve Dan Auerbach size Ultraviolence'ı sunmak için çok heyecanlıyız." yazdı. 14 Nisan 2014'te Ultraviolence albümünün ilk teklisi "West Coast" yayınlandı. 23 Mayıs'ta Lana, Kanye West ve Kim Kardashian'ın Versay Sarayı'ndaki düğün öncesi kutlamasında üç şarkı söyledi. Ayrıca Kanye West, Aralık 2013'te Kim Kardashian'a evlilik teklif ederken Lana'nın "Young & Beautiful" şarkısını çalmıştı. 26 Mayıs'ta albümün ikinci teklisi "Shades of Cool" yayınlandı. Üçüncü tekli ve albümün adını aldığı "Ultraviolence" şarkısı 4 Haziran'da yayınlandı. Haziran'ın 8'inde dördüncü tekli "Brooklyn Baby"i yayınlayan Lana Del Rey, 13 Haziran 2014'te tüm albüm Ultraviolence'ı piyasaya sundu. Haziran'da Rolling Stone dergisi, Lana'nın Brian Wilson'un çıkacak olan albümünde bir şarkıya eşlik edeceğini açıkladı.
Hayatı > 2015: Honeymoon

Honeymoon, Amerikalı şarkıcı Lana Del Rey'in dördüncü stüdyo albümü. 18 Eylül 2015'te UMG Recordings tarafından yayımlandı.[1][2] Albümle ilgili ilk açıklama, 6 Ocak 2015'te Billboard dergisinde yayımlanan bir röportaj ile yapıldı. 6 Ağustos 2015'te, albümün çıkış single'ının "High by the Beach" olacağı doğrulandı. 10 Ağustos'ta satışa sunulan şarkının video klibi ise 13 Ağustos'ta yayımlandı. Şarkı, Billboard Hot 100 listesine 51 numaradan giriş yaptı. Albüme adını veren şarkı "Honeymoon", 14 Temmuz 2015'te Del Rey'in resmî YouTube kanalında şarkı sözlü klip olarak yayımlandı.
Hayatı > 2017-2019: Lust For Life ve Norman Fucking Rockwell!

Del Rey'in beşinci stüdyo albümü Lust for Life, 21 Temmuz 2017'de yayımlandı. Albüm, "Love", The Weeknd ile düeti "Lust for Life", ASAP Rocky ve Playboi Carti düeti "Summer Bummer" ve yine Rocky düeti olan "Groupie Love" adlı single'larla desteklendi. Yayınlanmasına istinaden Lana, "İlk 4 albümü kendim için yapmıştım ama bu albümü hayranlarım için yaptım," dedi. Kayıtta Stevie Nicks ve Sean Ono Lennon gibi ilk kez düet yaptığı şarkıcılar yer aldı. Albüm genel olarak olumlu eleştiriler alırken Del Rey'in Birleşik Krallık'taki üçüncü ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ikinci zirve albümü oldu. 27 Eylül 2017'de Del Rey, LA to the Moon Tour adlı konser turnesini duyurdu. Turneye Jhené Aiko ve Kali Uchis eşlik etti. Ocak 2018'de Kuzey Amerika'da başladı, Ağustos ayında sonlandı. Lust for Life, Grammy Ödülleri'nde En İyi Pop Vokal Albümü kategorisine aday olarak bu dalda ikinci adaylığını yakaladı.
2018 boyunca Del Rey, çeşitli parçalarda konuk vokalist olarak yer aldı. Jonathan Wilson'ın 2018 albümü Rare Birds'de "Living with Myself" adlı parçasında, Børns'un 2018 albümü Blue Madonna albümündeki "God Save Our Young Blood" ve "Blue Madonna" adlı parçalarında ve Cat Power'ın 2018 albümü Wanderer'ın "Woman" adlı parçasında yer aldı. Kasımda Del Rey, Gucci'nin Guilty Fragrances adlı ürün kolunda Jared Leto ile marka yüzü oldu.
6 Ağustos 2019'da film yapımcısı Guillermo del Toro ile Hollywood Walk of Fame'deki yıldızını paylaştı. Scary Stories to Tell in the Dark adlı film için de "Season of the Witch" adlı parçanın cover versiyonunu seslendirdi. Aynı gün Del Rey, El Paso ve Dayton saldırıları için de "Looking For America" adlı albüm dışı parçasını yayımladı.
Altıncı stüdyo albümü Norman Fucking Rockwell! 30 Ağustos 2019'da yayımlandı. Albümü Eylül 2018'de duyurmuştu. "Mariners Apartment Complex", "Venice Bitch", "Hope Is a Dangerous Thing for a Woman like Me to Have – but I Have It" ve "Doin' Time" adlı single'larıyla albümü destekledi. Ardından ikili-single'ı "Fuck It, I Love You"/"The Greatest" yayımladı. Albüm geniş çaplı bir olumlu eleştiri topladı ve Metacritic adlı eleştiri sitesi, albümü "en iyi Del Rey albümü" olarak yorumladı. NME albüme beş yıldız üzerinden beş verdi, Rolling Stone dergisinden Rob Sheffield, albüm için "Uzun zamandır beklenen Norman Fucking Rockwell herkesin umduğundan daha sert ve daha asil. Lana beşinci ve en iyi albümünü Amerikan rüyalarından çıkarıp daha derinlere inerek milletimizin karmaşık fantezilerinden arındırıp ihtişam ve tehlikeye sürükleyerek bir "pop klasiği" oluşturmuş," yazdı. Albüm Grammy Ödülleri'nde Yılın Albümü kategorisinde aday olurken aynı adı taşıyan parçası da Yılın Şarkısı kategorisinde aday oldu.
Temmuzda Del Rey, Charlie's Angels adlı filmin soundtrack albümü için Ariana Grande ve Miley Cyrus ile "Don't Call Me Angel" adlı parçada bir araya geldi. Şarkı ulusal çapta başarı yakalamayı başarırken birçok ülkede Altın sertifika aldı. Kasım ayında Amazon Prime Special'da yayınlanan The Kacey Musgraves Christmas Show adlı programda Camila Cabello, James Corden ve Troye Sivan ile yer aldı.
Hayatı > 2020: Yayımlanacak albümleri ve şiir koleksiyonu

L'Officiel'ın 2018 başındaki ilk Amerikan baskısında film sektörüne ilgisi olduğunu söyledi ve Brodway müzikali ile bir iş birliği içerisinde olduğunu söyledi. "İki ya da üç sene içerisinde tamamlanmış olabilir," diye belirtti.
The Independent ile olan röportajında albüm yayımlamaya ara verme düşüncesinin olmadığını, yeni albüm isminin White Hot Forever olacağını ve 2020'de yayımlanacağını söyledi. Ancak daha sonra verdiği bir kararla 5 Eylül 2020'de yayımlayacağı albümünün ismini Chemtrails Over the Country Club olarak değiştirdiğini açıkladı. Aynı zamanda Alice's Adventures in Wonderland adlı yapımın soundtrack albümünde de yer alacağını duyurdu.
Del Rey, 2019'da  Violet Bent Backwards Over The Grass adlı şiir kitabını ve anlatı albümünün yayımlanacağını söyledi. Del Rey aynı zamanda bu yeni anlatı albümünün Amerikan yerlilerini ele aldığını söyledi. Bu albümü ise 4 Ocak'ta yayınlanacaktı ancak kişisel nedenlerden dolayı Şubat'a ertelendi. Buna rağmen, albüm ve kitabın çıkış tarihi yeniden ertelendi. Del Rey, Nisan 2020'de albümün kapak resmini Instagram üzerinden yayınladı. Kitabın ve albümün asıl ve son çıkış tarihleri de 9 Temmuz 2020'de açıklandı. Albüm 28 Temmuz 2020'de, kitap ise 29 Eylül 2020'de yayınlandı.
Müzik ve ses

Lana Del Rey, tarzını "kendine özgü gangster Nancy Sinatra" olarak tanımlamıştır. ''Ultraviolence'' albümüyle Sadcore tarzına tam anlamıyla geçiş yapmış ve bu tarzla anılmaya başlanmıştır. Fakat bu durum daha sonradan yayınladığı albümleri ile çok farklı bir boyut almıştır.
Genel olarak incelendiğinde Del Rey, üç-artı oktavdan oluşan geniş bir kontralto vokal yelpazesine sahiptir ve kızlara özgü denilebilecek bir tınıdaki yüksek notalardan alt jestindeki jazzy süslemelere kadar büyüleyici ve son derece duygusal bir sese sahiptir. Bu çok tiyatral ve kızlara özgü denilebilecek tınıdaki sesini kullandığı şarkılar ''Born to Die'' ve ''Paradise'' albümlerinde sıklıkla duyulmaktadır.
2014 yılında Tek seferde canlı olarak kaydedilen ve gelişmiş vokal oynama ve düzenlemeleri yapılmadan yayınlanan ''Ultraviolence'' albümünün piyasaya sürülmesinden sonra, eleştirmenler Del Rey'in vokal yeteneğinden etkilenmiş ve geniş ses yelpazesini övmüştür. Çağdaş müzik eleştirmenleri sesini genel olarak; "dumanlı", "pürüzlü" ve Marilyn Monroe'yu anımsatıcı olarak nitelendirmiştir.
''Honeymoon'' albümünün 2015 yılında piyasaya sürülmesinden sonra ise, Del Rey'in sesi Los Angeles Times eleştirmeni Mikael Wood tarafından Julee Cruise ve Eartha Kittin sesleriyle karşılaştırılmıştır.
2019 yılında yayınladığı ve eleştirmenler tarafından tam not alan ve çoğu eleştirmen tarafından yılın albümü adayı gösterilen ''Norman f****** Rockwell!'' albümü ve 2021 yılından yayınladığı ve yine eleştirmenler tarafından çokça övülen, ''Chemtrails Over the Country'' Albümü ile Del Rey'in sesinin tamamen olgunlaştığı ve etkileyiciliğini arttırdığı görülmektedir. Özellikle ''Chemtrails Over the Country'' albümünde yer alan ''White Dress'' şarkısında alışılmışın dışında, ilk defa kullandığı soluklu ve duygusal sesi ile dinleyicileri şaşırtmış ve genel olarak takdir görmüştür.