stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1988 Yaz Olimpiyatları'nda Türkiye
Sonuçlar > Tekvando

Harun Ateş - 50 kiloda Meksikalı Torroella'ya SUP'la yenilerek ilk turda elendi.
Turgut Uçan - 54 kiloda F. Almanyalı Reinhard 'a PTS ile yenilip ilk turda elendi.
Şakir Bezci - 58 kiloda Koreli Ji'ye PTS ile yenilerek ilk turda elendi.
Cengiz Yağız - 64 kiloda F. Almanyalı Guntner'i Pts ile, Hollandalı Huber'i SUP'la yendikten sonra Ürdünlü Kamal'i de PTS ile yenip Koreli Chang'a PTS ile yenilerek sıkletinde Olimpiyat ikincisi oldu.
Şener Özsoy - 76 kiloda İngiliz Sawyerr'i PTS ile yendikten sonra Koreli Chung'a PTS ile yenilerek elendi.
Metin Şahin - 82 kiloda Kanadalı Clerveaux'u SUP'la yendikten sonra, Suudi Arabistanlı Al Zahrany'yi de SUP'la mağlup etti. Koreli Li'ye SUP'la yenilerek sıkletinde 6. oldu.
Ali Şahin - 83 kilo üstü kategoride Amerikalı Kim'e PTS ile yenilerek ilk turda elendi.
Züleyha Tan - 51 kiloda Çin Hindili Tung'u PTS ile, İspanyol Dolls'i SUP ile yendikten sonra Danimarkalı Christensen'e SUP 'la yenildi ve sıkletinde 2. oldu.
Not: 1988 Seul'de tekvando sporu gösteri mahiyetinde yapıldığından resmi sıralamalara dahil edilmedi.
Sonuçlar > Yelken

Haluk Babacan - Finn sınıfında 145 net puanla 33 yarışmacı arasında 24. oldu.
Arif Gürdenli
İbrahim Kakış - DIV-II sınıfında 45 yarışmacı arasında 34. oldu.
Sonuçlar > Yüzme

Murat Tahir - Erkekler 50 metre serbest 4. seride 24.6 ile 4., genel sıralamada 69 yüzücü arasında 42. oldu. 100 metre serbestte 53.27 ile 4. olarak elendi. Genel sıralamada 76 yüzücü arasında 44. oldu.
Hakan Eskioğlu - Erkekler 50 metre serbest 4. seride 25.24'lük derecesiyle 6. olup elendi. Genel sıralamada 69 yüzücü arasında 50. sırayı aldı. 100 metre serbest 5. seride 53.95 ile 7. olup elendi. Genel sıralamada 76 yüzücü arasında 52. oldu. 200 metre serbestte 1.58.45'lik derecesiyle 7. olup elendi. Genel sıralamada 63 yüzücü arasında 52. oldu. 200 metre karışık 3. seride 2:14.32 ile 3. olup elendi. Genel sıralamada 56 yüzücü arasında 39. oldu.
Şevket Rado

| Şevket Rado |
| --- | --- |

Doğum: 21 Nisan 1913 Üsküp, Sırbistan Krallığı
Ölüm: 9 Nisan 1988 (74 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı
Milliyet: Türk
Vatandaşlık: Türkiye
Din: İslam
Evlilik: Türkan Rado (1943)

Kariyeri
Dalı: Gazeteci, yazar, yayıncı
 

Şevket Rado (21 Nisan 1913, Üsküp - 9 Nisan 1988, İstanbul), Türk gazeteci, yazar, yayıncı.
1930 yılından 1980'li yılların sonuna kadar birçok farklı türde eser vermiş; sohbet türünün Türk edebiyatındaki temsilcisi olmuş bir edebiyatçı ve Türk dergicilik tarihinde önemli yeri olan Hayat, Ses, Hayat Tarih gibi dergilerin yayımcısıdır. Rado, yirmi beş yıl boyunca Akşam gazetesinde yazdığı fıkralar ve "Aile Sohbetleri" başlıklı radyo programı ile tanınıp sevilmiştir.
Yaşamı > Eğitimi ve gençlik yılları

1913 yılında Yugoslavya'nın Radoviş şehrinde doğdu. Babası Hıfzı Bey, annesi Kevser Hanım'dır. Anne tarafından dedesi Radovişli Mustafa Bey, Selanik mebusu ve Selanik'te Rumeli, Zaman ve Ayna gazetelerini çıkaran bir yayıncıydı. Balkan Savaşı çıkınca ailesi, o henüz dokuz aylıkken İstanbul'a göç etti. Ortaöğrenimini Vefa ve Pertevniyal Liselerinde tamamladı. Fransızca öğretmeni Nurullah Ataç, edebiyata yönelmesinde etkili oldu. Hece ölçüsüyle yazdığı ilk şiirlerini 1931-1932 yıllarında Muhit, Millî Mecmua ve daha sonra Varlık dergisinde Şevket Hıfzı imzasıyla yayımladı.
Lise son sınıf öğrencisi iken Nurullah Ataç'ın yardımıyla Son Posta gazetesinde geceleri musahhih (düzeltmen) ve muhabir olarak çalışmaya başladı. Yükseköğrenimini 1936'da Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde tamamladı. Öğrencilik yılarında edebiyatla ilgilenmeyi sürdürdü, pek çok edebiyatçıyla tanışıp dost oldu. Cahit Sıtkı Tarancı, Ahmet Muhip Dıranas, Ziya Osman Saba, Feridun Fazıl Tülbentçi en yakın arkadaşları arasında yer aldı. Orhan Veli Kanık, Oktay Rifat ve Melih Cevdet Anday'la bu dönemde tanışıp dost oldu.
Yaşamı > Fıkra yazarlığı ve radyoculuk

Hukuk öğrenimin tamamlamasının ardından İstanbul'a döndü ve 1939'dan itibaren Akşam gazetesinde fıkra yazarlığına başladı. Akşam'daki yazılarını yirmi beş yıl sürdüren Şevket Rado, gazetecilik dışında Zoğrafyon Rum Lisesi'nde sosyoloji, Saint Joseph Fransız Lisesi'nde ise edebiyat öğretmenliği yaptı. Ayrıca İstanbul Üniversitesi Gazetecilik Enstitüsü'ndeki "Yazı Türleri" adlı dersi yürüttü. Ayrıca yirmi beş yıl boyunca İstanbul Radyosu'nda her hafta aile sohbetleri programı yaptı. İstanbul Radyosu'ndaki konuşmaların bir kısmını Eşref Saat (1958) adlı kitapta topladı. Bu eserde okuyuculara faziletli ve çalışkan olmayı telkin etti. 1943 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde öğretim üyesi Türkan Basman ile evlendi, bu evlilikten bir çocukları oldu.
Yaşamı > Dergicilik

1945 yılında Yapı ve Kredi Bankası'nın basın ve yayın işlerini yürütmeye başlayan Rado, bankanın çatısı altında ilk olarak 1945 yılında Doğan Kardeş adlı çocuk dergisini yayımlamaya başladı. Ardından bankanın kültür ve sanat danışmanı Vedat Nedim birlikte Aile (1947) dergisini çıkardı ve haftalık Resimli Hayat (1952-1953) dergisini Yapı Kredi Yayını olarak çıkarmaya başladı.
1956'da Resimli Hayat, Hayat adını aldı. Sansasyonel Amerikan tarzı habercilik anlayışından esinlenerek, bol resme ve güncel konulara ağırlık veren Fransız Paris Match dergisi örnek alınarak düzenlendi. Hayat dergisi, daha ilk sayısında 193.000 adet satarak Türkiye'de rekor kırdı. Bu rakam, 1958-1968 yılları arasında ise 200.000'lere kadar çıktı. Şevket Rado, Hayat dergisi kapanana kadar devamlı olarak her hafta sohbet köşesinde yazılar yazdı. Hayat dışında sinema-tiyatro dergisi Ses ile Resimli Roman, Hayat Spor, Ayna ve Hayat Tarih dergileri de Şevket Rado'nun çıkardığı ve yönettiği dergilerdir. Hayat dergisi ve diğer yayınlar, 1978 yılında başlayan bir grev neticesinde kapanmıştır.
Şevket Rado, 1961 yılında Hayat Ansiklopedisi adlı genel kültür ansiklopedisini fasiküller hâlinde yayımladı. Ansiklopedi, büyük ilgi gördü ve 150.000 adetten fazla sattı. Rado, 1960'lı yıllarda Hayat Ansiklopedisi'nin yanı sıra Hayat Türkiye Ansiklopedisi'ni fasiküller hâlinde yayımladı. Bunların dışında çeşitli eğitici yayınlar, ansiklopedi ve sözlükler, çocuk kitapları gibi yüzlerce kitap yayınladı. 1975'te Akbank Kültür Yayınları'nın dört ayda bir çıkardığı Türkiyemiz adlı derginin genel yayın yönetmenliğini üstlendi.
Yaşamı > Hat koleksiyonu

Hattat Emin Barın'ın Divanyolu'ndaki atölyesinde yapılan toplantılara katılarak tezhip, hat ve cilt sanatları hakkındaki değerlendirmelerden yararlanan Rado, hattatlarla ve hat sanatıyla ilgili çeşitli makaleler yazdı; çok geniş bir hat koleksiyonu oluşturdu. Bu ünlü koleksiyonun büyük bir kısmı, Rado'nun ölümünden sonra Sakıp Sabancı Müzesi koleksiyonuna katıldı.
Yaşamı > Son yılları ve ölümü

1983'te Türk Dil Kurumu'nun Bilim Kurulu üyeliğine seçidi. Gazetecilikte elli yıllık hizmetinden nedeniyle 1987'de Burhan Felek Basın Hizmet Ödülüne değer görüldü. Rado, son yıllarında Tercüman gazetesi için sohbet yazıları yazdı. 9 Nisan 1988'de İstanbul'da öldü.
Eserleri > Kitapları

Ahmet Mithat Efendi
Aile Sohbetleri
Amerikan Masalı
Eşref Saat
Hayat Ansiklopedisi
Hayat Böyledir
Hayat Türkiye Ansiklopedisi
Karacaoğlan, Türk Şiirinden Seçmeler
Kerem ile Aslı, Türk Halk Hikayeleri
Milliyetçi Çin ne âlemde?
On sekizinci Yüzyılın Başında Osmanlı Kıyafetleri
Paris'te Bir Osmanlı Sefiri
Saadet Yolu
Sözün Gelişi
Şiirler (Bir Başlangıcın Hikayesi)
Tatlı Dil
Toplum İçinde Yalnız Kalmak
Türk Hattatları
Türkiye Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Çanakkale’yi Anlatıyor
Ümit Dünyası
Yirmi sekiz Mehmet Çelebi'nin Fransa Seyahatnamesi
Yunus Emre (1238? – 1320?)
50. Yılında Sovyet Rusya
Eserleri > Araştırma-İnceleme

Türk Tarih Dil Kurumu
Türk Matbaacılık Tarihi
Türk Hattatları
Hayat Spor
Tayfun Erarslan

Tayfun Erarslan (d. 2 Haziran 1967, Almanya), Türk oyuncudur.
İlköğrenimini Akyazı, orta öğrenimini Gölcük'te tamamladı. 1984 yılında Gazi Üniversitesi Kamu Yönetimi Bölümüne girdi. Son sınıftan ayrılıp 1988 yılında girdiği Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı Oyunculuk Anasanat dalından 1992 yılında mezun oldu.1993 yılında Adana Devlet Tiyatrosu'na oyuncu olarak atandı. 2002-2004 yılları arasında Diyarbakır Devlet Tiyatrosu'nda oyuncu, müdür ve sanat yönetmeni olarak görev yaptı. 2004 yılında Ankara Devlet Tiyatrosu'nda müdür ve sanat yönetmeni olarak tayin edildi. İzmir Devlet Tiyatrosu'nda oyuncu olarak görev yapmaktadır ve 2015-2017 yılları arasında müdür ve sanat yönetmeni olarak görev üstlenmiştir. Evli ve bir çocuk babasıdır.
Rol aldığı tiyatro oyunları

Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım: Haldun Taner (Anlatıcı) - Rejisör: Özdemir Nutku - Adana Devlet Tiyatrosu
Mevlana: Recep Bilginer (Şemsi Tebrizi) - Rejisör: İsmet Hürmüzlü - Adana Devlet Tiyatrosu
Ağrı Dağı Efsanesi: Yahya Kemal (Ahmet) - Rejisör: Raik Alnıaçık - Adana Devlet Tiyatrosu
Yüzsüz: Dario Fo (Agnelli) - Rejisör: Ferdi Merter - Adana Devlet Tiyatrosu
Mikado'nun Çöpleri: Melih Cevdet Anday (Erkek) - Rejisör: Mustafa Kurt - Adana Devlet Tiyatrosu
Romeo ve Juliet: William Shakespeare (Mercutio) Rejisör: Malcolm Keith Kay - Adana Devlet Tiyatrosu
Bir Garip Orhan Veli: Murathan Mungan (Orhan Veli) - Rejisör: Halil Akarsu - Adana Devlet Tiyatrosu
V. Frank: Friedrich Dürrenmatt (V. Frank) - Rejisör: Ayşenil Şamlıoğlu - Adana Devlet Tiyatrosu
Karar Kimin: Brian Clark (Ken Harrison) - Rejisör: Mustafa Kurt - Adana Devlet Tiyatrosu
Pazartesi Perşembe: Musahipzade Celal (Tavik) - Rejisör: Ayşenil Şamlıoğlu - Adana Devlet Tiyatrosu
Hırçın Kız: William Shakespeare (Petruchio) Rejisör: Semih Sergen - Adana Devlet Tiyatrosu
Hırsız: Eric Chappell (John Miles) - Rejisör: Bozkurt Kuruç - Ankara Devlet Tiyatrosu
Sığıntı: Orhan Asena (Şehzade Bayezid) - Rejisör: Ayşenil Şamlıoğlu - Ankara Devlet Tiyatrosu
Delil Yetersizliği: G. G. Del Torre - Rejisör: Laçin Ceylan - İzmir Devlet Tiyatrosu
Şerefine İnsanoğlu: Toygun Orbay (Samuel Davis) - Rejisör: Tayfun Erarslan - İzmir Devlet Tiyatrosu
1998-1999 Sanat Kurumu Övgüye Değer Erkek Oyuncu Ödülü
Yönettiği oyunlar

Bağdat Hatun (Adana DT)
Gulyabani (Diyarbakır DT)
Yıldızcı Kral ile Akıllı Soytarı (Diyarbakır DT) Çocuk Oyunu
Babaannem Yüz Yaşında (Adana DT)
Bir Garip Orhan Veli (İzmir DT)
Şerefine İnsanoğlu (İzmir DT)
Ölüm Öpücüğü (İzmir DT)
Yerin Altında (İzmir DT)
Ah-u Zelha (Adana DT)
Ölüm Öpücüğü (Trabzon DT)
Tohum ve Toprak (Bursa DT)
Kurban (İzmir DT)
Çiçu (İzmir DT)
Elveda Saraybosna (İzmir-Van DT)
Medyum (Trabzon DT)
Vahşet Tanrısı (İzmir DT)
Tek Başıma (İstanbul DT)
Televizyon

Üç Kız Kardeş (Özer) Kanal D
Alev Alev - Show TV
Kurtlar Sofrası (Komiser Orhan) Yönetmen: Biket İlhan TRT
Tutku Çemberi (Murat) Yönetmen: Altuğ Savaşal TRT
Bizim Evin Halleri (Dr. Kemal) TRT 1
Gümüş (Levent) Kanal D
Hisarbuselik (Seyit) TRT 1
Kod Adı (Ruşen) Kanal D
Son Tercih (Muzaffer) Show TV
Hanımın Çiftliği (Zekai) Kanal D
Derin Sular (Ali Rıza) FOX
Elde Var Hayat-Sınav (Salih) TRT 1
Eski Hikâye (Berkes) TRT 1
Şarkî Anadolu Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti

Şarkî Anadolu Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti, Ağustos 1919 tarihinde, Erzurum merkezli kurulmuştur. Elazığ'da da şubesi vardır. Bu cemiyet, önce İstanbul'da kurulmuş olan Vilâyât-ı Şarkiye Müdâfaa-i Hukuk-ı Milliye Cemiyeti'ne bağlı olarak açılmış, daha sonra Şarkî Anadolu Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti adı ile İstanbul'dan ayrılmış, doğuda müdafaa-i hukuk akımını temsil ederek Mustafa Kemal'in sevk ve idaresinde güçlenmiş, bütün memlekete yayılacak bir program hazırlamıştır. Ayrıca bu dernek Erzurum Kongresi'ni toplayarak tüm yurdun savunulmasını kararlaştırmıştır.
Ferruh Bozbeyli

| Ferruh Bozbeyli |
| --- | --- |

10. Türkiye Büyük Millet Meclisi başkanı
Görev süresi 22 Ekim 1965 - 1 Kasım 1970
Yerine geldiği: Fuat Sirmen
Yerine gelen: Sabit Osman Avcı
Türkiye Büyük Millet Meclisi 12., 13., 14. ve 15. Dönem Milletvekili
Görev süresi 25 Ekim 1961 - 5 Haziran 1977
Seçim bölgesi: 1961 – İstanbul 1965 – İstanbul 1969 – İstanbul 1973 – İstanbul
Kişisel bilgiler
Doğum: 21 Ocak 1927 Pazarcık, Kahramanmaraş, Türkiye
Ölüm: 28 Temmuz 2019 (92 yaşında) Ankara
Defin yeri: Devlet Mezarlığı, Ankara
Partisi: Adalet Partisi (1961-1970)  Demokratik Parti (1970-1978)
Bitirdiği okul: İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi
Mesleği: Hukukçu
Dini: İslam
Devlet Büyükleri Anıt Mezarlığı'nda Ferruh Bozbeyli'nin kabri.
Ahmet Ferruh Bozbeyli (21 Ocak 1927, Pazarcık, Kahramanmaraş - 28 Temmuz 2019, Ankara), Türk siyasetçi. Türkiye Büyük Millet Meclisi başkanlığı (1965-70) ve Demokratik Parti genel başkanlığı yaptı (1970-78).
Yaşamı

Babası Sıddık Bey'in memuriyeti sebebi ile okul hayatı değişik şehirlerde sürdü, ilkokulu Pazarcık ve Islahiye'de, ortaokulu ise Gaziantep ve İskenderun'da gören Bozbeyli, Antakya Erkek Lisesi'nden 1947 yılında mezun oldu.
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. Bir süre avukatlık yapan Bozbeyli, 27 Mayıs Dönemi'nde Demokrat Partililerden (DP) Osman Turan'ın savunmasını yaptı. 1961'de siyasete atılarak Adalet Partisi'nden (AP) İstanbul milletvekili seçildi. Bu dönemde AP meclis grubu başkanlığı ve TBMM başkanvekilliği görevlerinde bulundu. 1965 genel seçimlerinde yeniden İstanbul milletvekili seçildi ve partisinin mecliste çoğunluğu sağlamasıyla TBMM Başkanlığına getirildi. Bu göreve 1967 ve 1969'da iki kez daha seçildi.
...Demirel'in parti içindeki hakimiyetinin artmasıyla birlikte, AP sadece lider ve onun çevresinde görmek isteyeceği kişilerce yönetilmeye başlanmış, iktidar menfaatlerinin dağıtımının aslî gâye haline geldiği, bu uğurda ahlâki veya hukukî tüm normların bir kenara itilebildiği bir parti haline gelmiştir. Particilik "devlet sofrasına yakın olma" hesabına dönüşmüş, devletle iyi geçinmeyi bilenler, devlet imkanlarını değerlendirerek zengin olmuşlardır. Böylece devlet nimetlerinden, kanunların bahsettiği hak ve imkanlardan, gerçekten bu hak ve imkânlara müstahak olanlar yararlanamamış, "itibarlı çevrelere sığınmanın kanunlara inanmaktan daha emin sonuçlar doğurduğu" gözlenmiştir.
Taner Demirel, Bozbeyli'nin 70'li sağ
 politikalara ve Süleyman Demirel'e dair düşüncelerini anlatırken.
AP içinde genel başkan Süleyman Demirel'e karşıt grupta yer alarak, Ekim 1970'te TBMM Başkanlığından, bir ay sonra da, Saadettin Bilgiç'in başını çektiği "41'ler" denilen grupla AP'den ayrıldı. Yine bu grupla birlikte Demokratik Parti'nin (DP) kurucuları arasında yer aldı ve genel başkanlığa seçildi.
1973 cumhurbaşkanlığı seçiminde aday oldu ancak seçilemedi. Partisi ilk genel seçimi olan 1973 genel seçimlerinde % 11,89 oy oranıyla parlamentoda 45 sandalye kazandı, Bozbeyli de yine İstanbul milletvekili olarak parlamentoya seçildi. DP, Mart 1975'te I. Milliyetçi Cephe hükümetinin kuruluş hazırlıkları sırasında parçalandı. Saadettin Bilgiç ve arkadaşları DP'nin çoğunluğunu da sürükleyerek AP'ye geri dönerken, Bozbeyli DP'de kaldı ve genel başkanlık görevini yürütmeye devam etti. Bu nedenle güç kaybeden DP'nin yüzde 1,85 oranında oy aldığı 1977 genel seçimlerinde milletvekili seçilemeyince önce DP genel başkanlığından (Aralık 1978), ardından da aktif siyasetten çekildi.
1978'de Türkiye İş Bankası 54. Genel Kurul Toplantısı'nda yönetim kurulu üyeliğine seçildi, 1990-1992 yılları arasında da yönetim kurulu başkanlığı yaptı.
28 Temmuz 2019 tarihinde tedavi gördüğü hastahanede öldü. Cenazesi Devlet Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Külliyatı > Makaleleri

Bozbeyli, Ferruh (Ocak-Şubat-Mart 1976). "Hocamız Nurettin Topçu". Hareket Dergisi. 6 (112). Hece Yayınları. s. 51.
Bozbeyli, Ferruh (1993). "Liderler Muhalefette Doğru Söyler, İktidarda Şaşar".  Alkan, Türker (Ed.). Siyasal Ahlak ve Siyasal Ahlaksızlık. Bilgi Yayınevi. ss. 249-254. ISBN 9789754944136.
Bozbeyli, Ferruh (Ocak 2006). "Nurettin Topçu Özel Sayısı". Hece, 109. Ankara: Hece Yayınları. s. 467-469. ISSN 1301-210X. OCLC 42731849.
Bozbeyli, Ferruh (Eylül-Aralık 1998). "Siyaset Ahlâkı ve Toplum". Yeni Türkiye, Cumhuriyet özel sayısı 1923-1998 dönemi değerlendirmesi. Yeni Türkiye yayınları. ss. 23-24. ISSN 1300-4174. OCLC 42586447.
Külliyatı > Kitapları

Türkiye'de Siyasal Partilerin Ekonomik ve Sosyal Görüşleri (1969),” üç cilttir. Birinci ve İkinci Kalkınma Planlarının TBMM'deki tartışmaları meclis tutanaklarından aktarılmış, CHP ve AP ile birlikte dönemin siyasi partilerin ekonomik ve sosyal görüşlerini yansıtır.
Demokratik Sağ. 1976. , kavramın ne olduğu, ekonomik, siyasi, sosyal yönlerini ele alırken eğitim ve kalkınma, milli savunma ve dış siyaset, demokratik hukuk devleti bakış açısını ortaya koyar.
Birinci Cemre (1977)
Alaca Siyaset (2000) birbirinin devamı olan bu iki kitap dönem tanıklıklarının hikâyeler şeklinde paylaşır
Politika Sanatı (1980), kurucu başkanı olduğu Türk Milli Kültür Vakfı'nda verdiği seminerin metnidir.
Yalnız Demokrat isimli kitabı Haziran 2009'da yayımladı. Tam bir hatırat ve bir dönemin siyasetini ortaya koyan dönem kitabıdır.
MERCOSUR

| Mercosur |
| --- | --- |

   Güney Amerika Ortak Pazarı
Kuruluş: 1991
Üyeler: 5
Resmî diller: İspanyolca, Portekizce, Guaranice
Lider: Cristina Fernández de Kirchner
Resmî site: http://www.mercosur.int
Mercosur 2005
Mercosur ya da Mercosul  (İspanyolca: Mercado Común del Sur, Portekizce: Mercado Comum do Sul, Guaranice:  Ñemby Ñemuha, İngilizce: Southern Common Market) Güney Amerika Ortak Pazarı'na verilen kısaltma isimdir.
Latin Amerikan entegrasyon çabalarının en başarılılarından biri olarak ortaya çıkmıştır. Şu an geldiği nokta itibarıyla MERCOSUR ortak pazarı 1 trilyon doları aşan pazar derinliği ve 200 milyonluk nüfusuyla entegrasyon girişimleri içinde tüm dünyada üçüncü sırada yer almaktadır (İlk ikide NAFTA ve AB bulunmaktadır). Ayrıca Güney Amerika'da en etkili ortak pazar girişimi olarak anılmaktadır.
Üye devletler

Brezilya
Arjantin
Uruguay
Paraguay
Venezuela
Türkiye Otomobil ve Motorsporları Federasyonu

Türkiye Otomobil ve Motorsporları Federasyonu veya TOMSFED, Gençlik ve Spor Bakanlığı'na bağlı olarak 1991 yılında kurulmuştur. 8 Ağustos 2003 tarihinde Türkiye Otomobil Sporları Federasyonu ve Türkiye Motosiklet Federasyonu adları altında ikiye ayrılmıştır.
Şehir devleti

Ragusa Cumhuriyeti, Dubrovnik'in surları arasında yer almış eski bir denizci şehir devletiydi.
Şehir devleti veya site devlet, sadece bir şehir ile ona bağlı bölgelerden oluşan bağımsız devlet. Günümüzde Singapur, Vatikan ve Monako şehir devletlere birer örnektir. Ayrıca tam olarak bir şehir devlet olmasalar da, küçük yüzölçümü ve tek bir noktada yoğunlaşmış şehirleşme gibi özellikleri nedeniyle Katar, Brunei, Kuveyt, Bahreyn ve Malta da bazen şehir devlet olarak sınıflandırılabilir. Yüksek nüfus yoğunluğuna sahip, ancak şehir devletler ile karakterize edilen bir şehir merkezi barındırmayan San Marino da bazen bu terim altında sınıflandırılabilir.
Bağımsız olmamalarına rağmen, Çin'de bulunan Hong Kong ve Makao ile Birleşik Arap Emirlikleri'ne bağlı Dubai ve Abu Dabi, yüksek oranda özerk olduğundan haklarında bazen şehir devlet olarak bahsedilir.
Tarihçe

Tarih boyunca pek çok şehir devleti bulunmuş, bu devletler genellikle daha büyük bir kültürel bölgenin parçası olmuştur. Bu devletlere örnek olarak Antik Yunanistan'daki şehir devletleri (Atina, Sparta ve Gördes (Krintos)), Kenan'daki Fenike şehirleri (Sur, Kartaca ve Sayda), Mayalar (Chichen Itza ve El Mirador), Orta Asya'da İpek Yolu üzerindeki şehirler (Semerkand ve Buhara), Kutsal Roma İmparatorluğu'ndaki özgür imparatorluk şehirleri ve İtalyan şehir devletleri (Floransa ve Venedik) gösterilebilir.
Şehir devletleri medeniyetin gelişimine çok büyük katkılarda bulunmuşlardır. İnsanlık tarihinin en yaratıcı dönemlerinden bazıları insanların küçük bağımsız merkezlerde örgütlendiği dönemlerdi. Modern Avrupa medeniyeti kökenleri bakımından iki döneme çok şey borçludur. Bunlar Yunan şehir devletleri ve Rönesans İtalya'sının şehir devletleridir. Ancak bu küçük yaratıcı gruplar kısa sürelerle ayakta kalabilmişlerdir zira daha büyük devletlerin saldırılarına karşı kendilerini koruyacak büyüklük ve güçten yoksundular. İtalya ya da Yunanistan'da olduğu üzere gevşek bir coğrafi ve kültürel birliğin birbirinden ayrı bölgesel birimleri olarak başarıları daha kalıcı bir güce sahip daha büyük birimlerin ortaya çıkmasını sağlamış ve imparatorluk ve krallıklar gibi daha büyük toplum örgütlenmelerine yol açmıştır.
Site devletlerde dini bir bütünlük söz konusudur. Her sitenin kendini yaratan ve koruyan bir tanrısı vardır. Site devletleri oluşturan halk, siteyi oluşturduğuna inanılan tanrının çizmiş olduğu sınırlar içerisinde hayatlarını devam ettirirler. Siteyi oluşturan insanlar, tüm faaliyetlerini devletin çıkarları için gerçekleştirirler.
Site devleti Platon gibi Aristoteles de kabul etmiştir. Aristoteles'e göre, devlet adamıyla devlet arasındaki ilişkiyle aile reisi ve ev halkı arasındaki ilişkiyi veya sahibi ile köleleri arasındaki ilişkiyi bir tutmak ve aynı tür bir ilişki olduğu kabul etmek yanlıştır. Aristoteles'in düşündüğü devlet yapısı, halkın birbirini tanıdığı ve yönetime doğrudan katıldığı ve fazla kalabalık olmayan, yüzölçümü küçük bir site devlettir. Aristoteles, devleti ne zengin fakat azınlığın ne de yoksul fakat çoğunluğun olarak betimler. Ortak çıkarları doğrultusunda bir araya gelen orta tabakanın iyi ve güçlü olacağını savunur, adaletin kendi kendine tecelli ettiği yönetim biçimini benimser.
Tarihçe > Sosyal ve siyasal yapı

Site devletlerde sınıfsal ayrım söz konusudur. Site devletlerde halk; köle, metekler (yabancılar) ve yurttaşlar olarak sınıflara ayrılmıştır. Kölelerin hiçbir hakları yoktur ve sadece çalıştırma aracı olarak görülürler. Metekler siteye ticaret, ekonomi gibi nedenlerle gelmiş ve yerleşik hayata geçmiş yabancılardır. Özgürlerdir fakat yurttaşın sahip olduğu bazı haklardan yoksun bırakılmaktadırlar. Yurttaşlar ise özgür, siyasal yaşama katılan ve bağımsız kişilerdir.
Site devletler, siyasal olarak sırasıyla; monarşi (krallık), oligarşi (aristokrasi) ve demokrasi evrelerinden geçmiştir. Monarşi döneminden sonra tiranlık dönemi yaşamışlardır ancak halkın ayaklanması sonucu halk iktidarı ele geçirmiş ve demokratik düzene geçilmiştir. Aristoteles'in düşüncesine göre topluluk arasındaki farklar amaçtan dolayı değil yapılarından dolayı kaynaklanmaktadır. Bundan dolayı farklı yönetim biçimleri sıralar. Bu sıralamayı yöneten kişi sayısına oranla iyi veya kötü olarak belirtir. Aristoteles'e göre doğru rejimler; krallık, aristokrasi ve cumhuriyettir. Yanlış rejimler ise; tiranlık, oligarşi ve demokrasidir.
Atina Sitesi'nde halk meclisi vardır ve bu meclis, erkek ve özgür yurttaşlardan oluşur. Düzenli aralıklarla toplanır ve yasama görevi yapar. Halk meclisi bu yasaları yaparken, tanrısal yasalara ve kurucu yasalara aykırı olarak hareket edemezler.
Site Devletlerin iki tür hukuk kaynakları vardır. Bunlardan birincisi; thesmoi yani tanrısal yasalardır. Mitolojik ögelere dayanır. İlahi yasadır ve kutsaldır. Bundan dolayı değiştirilemezler. İkincisi ise nomoidir; bu yasalar insanlar tarafından oluşturulur. Dolayısıyla değiştirilebilir veya iptal edilebilirdir. Bu yasama faaliyetleri, Atina Sitesini dönem koşulları altında bir hukuk devleti yapmıştır.
Tarihçe > Özellikleri

Toplumun doğa tarafından oluşturulduğu inancı vardır. Bundan dolayı, site devletlerde amaç toplumu kurmak değil düzenlemektir.
Halk dinsel olarak bir aradadır. Bu sebeple sitelerde birlik içinde yaşama arzusu vardır.
Halk için siteye bağlılık önemlidir fakat bu bağlılığın hukuk düzeni içinde var olması gerekir.
Toplumun inanışına göre, adil bir düzen kurulması istenir. Kurulan bu adil düzen yasaların üstünlüğü ve egemenlik ile gerçekleştirilir.
Modern şehir devletleri > Monako

Ana madde: Monako
Monako, 1297 yılında kurulmuş, Avrupa'da Kuzeybatı Akdeniz kıyılarında yer alan bağımsız bir şehir devleti ve prensliktir. Vatikan'dan sonra Avrupa'daki en küçük bağımsız ülke olan mikrodevlet, Fransa tarafından kuzey, batı ve doğu yönlerinde çevrelenmişken, ülkenin güney  ve güneydoğu kısımları Akdeniz ile komşudur. Monako ayrıca İtalya sınırından yaklaşık 15 km uzaklıkta yer almaktadır. Ülke Monte Carlo semtindeki gösterişli kumarhaneleri, içinde barındırdığı limanları ve kraliyet ailesi ile ünlüdür.