Anna Leonowens
Kurguda ve sinemada Anna Leonowens

Margaret Landon'un romanı Anna ve Siyam Kralı (1944), Anna Leonowens'in kraliyet sarayındaki yıllarına kurgusal bir bakış sunarak, onun Amerikalı okurlarında yankı uyandıran kölelik karşıtı temayı geliştirir. 1946'da Talbot Jennings ve Sally Benson, başrollerini Irene Dunne ve Rex Harrison'ın paylaştığı aynı adlı dramatik bir filmin senaryosuna uyarladılar. Buna yanıt olarak, Taylandlı yazarlar Seni ve Kukrit Pramoj 1948'de kendi hesaplarını yazdılar ve bunu Siyam Kralı Mongkut (1961) adlı biyografisi için kullanan Amerikalı siyasetçi ve diplomat Abbot Low Moffat'a (1901-1996) gönderdiler. Moffat, Pramoj kardeşlerin el yazmasını 1961'de Kongre Kütüphanesine bağışladı.
Ancak Landon, Leonowens'in ikonik imajını yaratmıştı ve "20. yüzyılın ortalarında, eksantrik Viktorya dönemine ait kadın gezgini kişileştirmeye geldi". Roman, başrollerini Gertrude Lawrence ve Yul Brynner'ın oynadığı Rodgers ve Hammerstein, The King and I (1951) tarafından hit müzikal olarak uyarlandı, Broadway'de 1.246 performans sergiledi ve aynı zamanda Londra'da ve turnede bir hit oldu. 1956'da, Leonowens ve Brynner rolünde oynadığı Deborah Kerr'in kral rolünü yeniden canlandırdığı bir film versiyonu yayınlandı.
Rodgers ve Hammerstein filminin ve müzikalinin hükûmet tarafından yasaklandığı Tayland'da Mongkut'un polka dansı yapan bir despot olarak mizah dolu tasviri ve kral ile Anna'nın birbirlerine olan romantik duyguları saygısızlıkla kınanıyor. Rex Harrison'ın Mongkut rolünde ve Irene Dunne'nin Anna rolünde oynadığı Anna ve Siyam Kralı'nın 1946 yapımı film versiyonunun Tayland'da gösterilmesine izin verildi, ancak yeni bağımsız Hindistan'da batılılar tarafından bir Doğu kralına hakaret olarak yasaklanmıştı. 1950'de Tayland hükûmeti, filmin Tayland'da ikinci kez gösterilmesine izin vermedi. Harem'de Romantizm ve Siyam Sarayı'nda İngiliz Mürebbiye kitapları Tayland'da yasaklanmadı. Bu kitapların, Taylandlı saygın yazar "Mizahçı" (Ob Chaivasu) tarafından Tayca çevirileri bile vardı.
1960 yılında Amerika Birleşik Devletleri'ne yapılan bir ziyaret sırasında, Tayland hükümdarı Kral Bhumibol (Mongkut'un büyük torunu) ve çevresi, müzikal incelemelerinden toplayabilecekleri, Mongkut karakterizasyonunu açıkladılar "Yüzde 90 abartılı görünüyordu. Büyük büyükbabam gerçekten oldukça yumuşak ve iyi bir adamdı." Yıllar sonra, Bhumibol'un eşi Kraliçe Sirikit, 1985 New York ziyareti sırasında, Yul Brynner'ın davetlisi olarak Broadway müzikalini izlemeye gitti. O zamanki Tayland'ın ABD büyükelçisi, Tayland'ın King and I'ı onaylamaması için başka bir neden daha açıkladı: Etno-merkezli tutumu ve halkını çocuksu ve Batılılardan aşağı olarak göstererek tüm Siyam ulusuna gizli hakaret.
1972'de Twentieth Century Fox, CBS, <i id="mwAZA">Anna and the King</i> için müzikal olmayan bir Amerikan dizisi üretti; Samantha Eggar, Leonowens'in rolünü üstlendi ve Brynner ise kral rolünü yeniden canlandırdı. Margaret Landon, yapımcıları edebi mülkünün "yanlış ve sakat tasvirleri" ile suçladı ve telif hakkı ihlali nedeniyle başarısız bir dava açtı. Dizi başarılı olamadı ve sadece 13 bölümden sonra iptal edildi. 1999'da müzikalin şarkılarını kullanan bir animasyon filmi yayımlandı. Aynı yıl, Jodie Foster ve Chow Yun-fat, Anna and the King adlı uzun metrajlı sinema uyarlamasında rol aldı. Taylandlı bir eleştirmen, film yapımcılarının Mongkut'un "kovboy gibi görünmesini" sağladığından şikayet etti; bu sürüm Tayland'da da sansürlendi.
Leonowens, Paul Marlowe'un 1887'de Halifax'tan Baddeck'e bir ara seçim sırasında kadınların oy hakkını teşvik eden bir kampanyaya katılmak için seyahat ettiği Deniz Şövalyeleri adlı romanında bir karakter olarak karşımıza çıkıyor.