stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
D 695
Kaynakça ve dipnotlar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
↑  "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 11 Mayıs 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 23 Haziran 2024.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 19 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2022.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 19 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2022.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 14 Ocak 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2022.
Kerrang!

| --- | --- |
Editör: James McMahon
Kategoriler: Rock müzik
Sıklık: Haftalık
Tiraj: 24,207 (2015)
Yayımcı: Bauer Media Group
İlk sayı: 6 Haziran 1981 (43 yıl önce) (1981-06-06)
Ülke:  Birleşik Krallık
Dil: İngilizce
Website: http://kerrang.com
ISSN: 0262-6624
Kerrang!, İngiltere'de, Bauer Media Group tarafından 1981 yılından beri yayınlanan rock müzik dergisidir. Dergi, New Wave of British Heavy Metal ve hard rock gruplarının yükselişinde büyük rol oynamıştır.
Çirmişler

| --- | --- |
[[Dosya:Meadow mari Tsarevokokshaysk.jpg 1900 lü yıllarda Çirmişler|frameless]]
 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
Diller
Çirmiş dili - Tatarca - Rusça
Din
† ağırlıklı olarak Ortodoks Hıristiyanlığı, (Rus Ortodoks Kilisesi)
Çirmişler - (öz adı Mari) - esasen Rusyada yaşayan Fin-Ugor halklarından biridir. Sayıları 604.000 kişi (2002), bu cümleden Mari El Cumhuriyetinde 324.400, Başkurdistanda 105.829, Tataristan'da 19.500 kişi.
Çirmiş halkı dört kavimden ibarettir: Dağ Çirmişleri (İdil özeniñ oñ kenarında), Toğay Çirmişleri (İdilniñ sol yalısında), Şarq Çirmişleri (Başkurdistan, Tataristan, Uralda) ve Şimal-Ğarp Çirmişleri (Nijni Novgorod vilâyetinde). Bu kavimlerin her birisinin kendi şivesi vardır, yani Çirmiş dili dört şivesine ayırılır. Başkurdistan ve Tataristan'da yaşayan Çirmişler'in büyük bir bölümü Tatar dilinde de konuşur.
Etnogenez

Çirmiş halkında etnik olarak bir Türk görünümü vardır.
Faydalı eserler

Mariytsı // Etnoatlas Krasnoyarskogo kraya / Sovet administratsii Krasnoyarskogo kraya. Upravlenie obşçestvennıh svyazey; gl. red. R. G. Rafikov; redkol.: V. P. Krivonogov, R. D. Tsokaev. — 2-е izd., pererab. i dop. — Krasnoyarsk: Platina (PLATINA), 2008. — 224 s. — ISBN 978-5-98624-092-3.
Narodı Rossii: jivopisnıy albom, Sankt-Peterburg, tipografiya Tovarişçestva «Obşçestvennaya Polza», 3 dekabrya 1877, st. 161
M. V. Penkova, D. Yu. Efremova, А. P. Konkka. Materialı po duhovnoy kulture mariytsev // Sbornik statey pamyati Yugo Yuleviça Surhasko. — Petrozavodsk: KarNTs RAN, 2009. C. 376-415.
S. V. Starikov. Mariytsı (çeremisı) Srednego Povoljya i Priuralya na rubeje XIX—XX vekov. — Filokartiya, 2009, № 4(14) — s. 2-6.
Çirmişlerden besteci İ. Palantay
Çulım Tatarları

| --- | --- |

 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
Tomsk Oblastı: 204
Krasnoyarsk Krayı: 145
Diller
Çulım Türkçesi, Rusça
Din
Rus Ortodoksluk, Tengricilik
Çulım Tatarları (Tatarca: Чулым татарлары - Çulım tatarları) Rusya'nın Tomsk Oblastı'nda, Ob nehri ile Çulım nehirlerinin birleştiği yerin güneyinde ve Krasnoyarsk Krayı'nda yaşayan bir Türk halkıdır. Bu bölge, Altay ve Tuva özerk bölgelerinin 400 km. kadar kuzeyindedir. Dilleri Türk dilleri grubuna ait Çulım Tatarcası'dır. Konuştukları dile Ös adını verirler. 2002 nüfus sayımına göre sayıları 1000'den azdır.
Yerleşim

Obi akarsuyu kollarından Çulım, akarsuyu boyunda yerleşimleri görülür. Tomsk oblastının Tegüldet ilçesi  ve Krasnoyarsk krayının  Tühtetskiy rayonunda Paseçnoye ve Çindat köylerinde ağırlıklı olmak üzere yaşamaktadırlar.
Çulım Türklerinin nüfus yerleşimleri (2002 y.)
Tomsk oblastı:
Teguldet köyü: 250
Krasnoyarsk krayı:
Paseçnoye köyü: 115
Tarihçe

Çulım Tatarları Çulım, Melets, Kezik, Melez gibi isimlerle de anılırlar. Haklarında en erken bilgiyi, bölgeye 16. yüzyılda gelen Rus sömürgecilerden alıyoruz. Çin ve Hint kaynaklarından elde edilen, daha erken tarihli bilgiler varsa da, doğrulukları şüphelidir.
16. yüzyılın sonlarında, Rus Çarlarına vergi ödemeye başladılar. 17. yüzyıl boyunca sayıları gitgide artan Rus yerleşimcilerin baskısı altında kaldılar. Nihayet 1720 yılında, zorla Hristiyan yapıldılar. 1822 yılında, “Rus asıllı olmayan” statüde “vatandaş” sayıldılar.
Genellikle göçebe olan ve avcılık, balık avcılığı, hayvancılık ile geçinen Çulım Tatarları, Rus yöneticilerin baskıları ve koydukları ağır vergilere rağmen, 1930 yılına kadar eski yaşamlarını sürdürmeye devam ettiler. Bu tarihten sonra, Çulım Tatarları yerleşik hayata geçirildiler. Komünist yönetim tarafından bölgede  kolektif çiftlik (rusça:колхо́з; Kolhoz) kurulmaya başlandı. Bu çiftliklere malzeme sağlamak için, çok sayıda zengin Çulım Tatarının, mallarına el kondu ve mal sahipleri de aileleri ile beraber idam edildiler.
Komünist yönetim, geleneksel yaşam tarzlarına son verdi. Özellikle dini konularda ağır baskı altında kaldılar. İbadetlerini yerine getirmelerine izin verilmedi. İşyerlerinde, okullarda, devlet dairelerinde Rusça zorunlu dil haline getirildi. Çulım Tatarları dillerini ancak köylerinde ve evde aile içinde kullanabildiler. Bu nedenle ve Ruslar ile evliliklerin artması sonucu, bilhassa genç nesil arasında günlük kullanım dili Rusçadır. Toplam nüfusun yarısından fazlası anadilini konuşamaz!
Baraba Tatarlarının, Altay Türklerinin ve Hakas Türklerinin lehçelerine yakın bir Türkçe kullanırlar. Dillerini Hakas Türkleri gibi konuşup yazdıkları, ikinci konuşma ve yazma dillerinin ise Rusça olduğu biliniyor.
Esmer, kısa boyludurlar. Erkekler, ortalama 160 cm. boyundadır.
Rus kaynaklarında, sayıları için 1902 yılında, “500” gibi bir rakam verilirken, 1959 yılında yapılan sayımda, “4.500” kişi oldukları yazıyor. Ancak sayılarının günümüzde, “12.000” kişiye ulaştığını gösteren kayıtlar var.
Rakamlar arasındaki büyük farkların sebebi, Diğer Tatarlar ile karıştırılmalarının yanı sıra, Ruslar ile yapılan evliliklerdir.
Literatürel kaynaklar

Türki tayejnogo Priçulımya: Populyatsiya i etnos: [Monografiya]/[ E. L. Lvova, V. A. Dremov, G. A. Aksyanova i dr.].-Tomsk: İzdatelstvo TGU,1991.-244 s.:il..-ISBN 5-7511-0499-4:106.00
Lvova E.L. Çulımskie Türki (istoriko-etnografiçeskie oçerki). Avtoref. kand. dis. — M., 1978.
Potapov L. P. Proishojdenie i formirovanie hakasskoy narodnosti. — Abakan, 1957.
Boyarşinova Z. Ya. Naselenie Tomskogo uyezda v pervoy polovine XVII v.//Trudı Tomskogo universiteta. — Tomsk, 1951. — t.112
Dolgih B. O. Rodovoy i plemennoy sostav narodov Sibiri v XVII v. — M., 1969
Dulzon A. P. Çulımskie tatarı i ih yazık. — Uç. zapiski Tomskogo gos.ped. in-ta., 1952 — t.9
Dulzon A. P. Dialektı i govorı tyurkov Çulıma. .. Voprosı tyurkologii. — Baku, 1973 — nomer 5.
Tomilov N.А. Çto mı znaem o narodah Sibiri//Kultura Sibiri [Omsk]. — 1995. — № 2. — S. 25-28.
Tomilov N. A. Çulımskie tyurki//Narodı Sibiri i Severa Rossii v XIX veke. — M., 1994. — S. 250-271.
Tomilov N. A. Çulımtsı // Narodı i religii mira: Entsiklopediya. — M., 1998. — S. 635-636.
Tomilov N. A. Çulımtsı // Narodı Rossii: Entsiklopediya. — M.: Bolşaya Rossiyskaya entsiklopediya, 1994. — S. 410-412.
Sovyetler Birliği'nde sinema

Sovyetler Birliği'nde sinema veya Sovyet sineması veya Devrim sineması diye Sovyetler Birliği'nde üretilen sinema filmleri adlandırılır.
Devrim sonrasındaki durum

Ekim Devrimi sonrasında sinemanın önde gelen sanatçılarının çoğu yurtdışına gitti ve stüdyolar büyük ölçüde işlemez duruma girdi.
Devrim coşkusunun körüklediği ve belgesellerde başlayan canlanma çok kısıtlı koşullar altında gelişti.
Eski kusak sinemacılardan V. Gardin ilk Sovyet uzun filmi Ser i Molot'u (Türkçe: Orak ve Çekiç) 1921 yılında çekerken genç kuşak sanatçılar proletkült hareketinin çeversinde toplandı. Teorik ve uygulamalı çalışmalarını filmde kurgu üstüne yoğunlaştıran Lev Kuleşov (1899-1944) ve sinemanın, yaşamı olduğu gibi, yakalaması gereği üstüne temellendirilen kinoglaz (sinema-göz) anlayışını geliştiren Dziga Vertov (1896-1954) Sovyet sineması'nın öncüleri oldular. Kulesov'la başlayan deneysel çalışmalar Serege M. Eisenstein'la (1898-1948) en yetkin ürünlerini verdi. Ayrıva Vsevoldo Pudovkin (1893-1953) ve Alexandre Doçvenko (1894-1956) sessiz sinemanın en iyi örneklerini verdiler. Aynı yönetmenler 1930'ların başında sesli sinemada da başarılarını sürdürdü.
Yıllar

1918 - 6 film
1919 - 57 film
1920 - 29 film
1921 - 12 film
1922 - 16 film
1923 - 8 film
1924 - 69 film
1925 - 80 film
1926 - 102 film
1927 - 118 film
1928 - 124 film
1929 - 92 film
1930 - 128 film
II. Dünya Savaşı zamanı ve sonrası

1941'de Sovyetler Birliği toprakları Alman işgali altına girerken sinema sanayisi de Almatı'da toplandı. Savaş üstüne ve moral yükseltici öne çıktı. 13 Haziran 1942'de savaş cephesi boyunca yerleştirilen 240 alıcının çektği filmlerin kurgusuyla oluşturulan Den Vojny (Türkçe: Savaşın Bir Günü) bu filmlerin en ilgincidir. ABD Sineması'nın gösteriye yönelik yapısına karşın, aynı Sovyet Sineması daha çok eğitici ve propaganda amacına yönelik bir çizgi içinde yer aldı. Bu eğilim, devletin içte ve dışta karşılaştığı güçlükler karşısında giderek artan sınırlamalarıyla sinemada durgunluk yarattı. Sinemanın ele aldığı konular, insanlar ve anlatım biçimleri kalıplaşırken, uzun metreli, konulu film sayında büyük düşüş görüldü. Örneğin, 1946'da 18, 1951'de 8 film yapıldı. Ancak 1953'te film sayısı 28'e çıkarken, eskilerin yanında genç sinemacılar Sovyet Sineması'na güçlü birsoluk getirdi. G.Çukray, M.Kalatozov, S.Yutkeviç, Y.Segel'in filmleri başta olmak üzere özgün eserler ortaya koydu. 1960'ların başında yılda çekilen fim sayısı 200, sinema sandalye sayısı 23 milyon (bunun 16 milyonu kırsal alnda) dolayındaydı. Moskova, Kiev dışında Bakü, Riga, Taşkent, Minsk, Odesa gibi çeşitli yerlerde 30'un üstünde film stüdyosu kuruldu. Yaygın sinema sağlanan olanaklar, 1970'lere doğru Sovyetler Birliği'ni oluşturan Cumhuriyetlerde yetkin filmlerin yapılmasını sağladı. Kırgızistan'da S.Urusevski, B.Şemsiyev, Türkmenistan'da Altay Karlıyev, Ermenistan'da Frunze Dolvatyan, Gürcistan'da G.Çengelaya, T.Abuladze, Estonya'da Y.Muvr, Letonya'da B.Leymanis, Moldova'da E.Lotianu geniş piramidin üstünde yer alan adlar arasındadır. Her cumhuriyetin bir film üretme merkezi bulunur. Konulu uzun metreli filmlerin yansıra çok sayıda belgesel ve çizgi filmler çekilirdi. S.Bondorçuk, A.Tarkovski, N.Mihalkov, G.Panfilov 1979'da 46 yaşında ölen Larissa Şepitto yalnız Sovyet Sineması'nın değil, dünya sinmasının da önde gelen ustalarıdır.
SSCB'de Avantgarde Sineması

SSCB'de Avantgarde Sineması, özellikle iki dünya savaşı arasındaki dönemde, etkili olan bir dizi akıma verilen toplu isimdir.
Ekim Devrimi'nin hemen sonrasında Sovyetler Birliği'nde genç sanatçılar sosyalist bir sanat ortaya koymaya çalıştılar. Diğer sanat dallarında da olduğu gibi sinemada da fütürizm ve konstrüktivizm hakim sanat akımıydı. David W. Griffith'in montaj tekniği bu sanatçılar arasında önemli bir etki yaratmıştı.
Genç sanatçılar öncelikle biçimsel ilerlemenin politik imaları üzerinde duruyorlardı. Hollywood filmlerinin özel biçiminin ideolojik bir mesaj taşıdığını saptıyorlar ve "görünmeyen kesme" gibi kurgu teknikleri ve Amerikan rüyasını işleyen gerilim dramaturjisiyle seyircileri kışkırtmak yerine yönlendirdiğini söylüyorlardı. Oysa sosyalist estetiğe göre izleyicilerin birlikte düşünmeleri teşvik edilmeli ve toplumsal ilişkiler yansıtılmalıydı.
Griffith'in dramaturjik gerilimi artırmak için kullandığı kurgu teknikleri Rus avantgardelarını çok etkiledi. Moskova Film Yüksek Okulu'nda okulun yöneticisi Lev Kuleshov'un çevresinde toplanan genç filmciler teorik ve deneysel yollar bulmaya çalıştılar. Bu çevrenin temel tezi, filmde kurgunun resimden hiyerarşik olarak üstte bulunduğu ve anlamın montajla aktarıldığı yolundaydı.
Bu çevrenin en önemli isimleri belgesel yapımcısı Dziga Vertov, Sergey Eisenstein ve Vsevolod Pudovkin'di. Eisenstein filmlerinde duygusal olarak yoğun resimlerin hızlı bir peşpeşeliğini, şok edici bir şekilde birbirleriyle bir araya getirilmelerini ve böylece izleyicinin yeni bilgilere ulaşmasını sağlamak gerektiğini düşünüyordu. Ünlü filmleri Grev ve Potemkin Zırhlısında bu montaj anlayışını başarıyla pratiğe geçirdi. Özellikle Potemkin Zırhlısında geliştirdiği ritmik montaj tekniğiyle güçlü metaforlar kullandı.
Vsevolog Pudovkin de filmlerinde benzer montaj teknikleri kullanıyordu. Bununla birlikte Pudovkin Eisenstein'dan daha fazla Hollywood'un anlatısal sinemasına yakın duruyordu. Potemkin Zırhlısında kitleleri başrolde kullanan Eisenstein'ın aksine Pudovkin ülkenin önde gelen yıldızlarını kullanıyordu. İzleyiciyi düşünsel olarak kışkırtmak yerine, duygusal olarak etkilemeye çalışıyordu.
Sovyet avantgarde sineması, özellikle Stalin döneminde formalizm ve sosyalist gerçekçilik tartışmaları sonucu büyük oranda etkisini kaybetti.
Genel bilgiler

Televizyonun gelişmesinin SSCB'de halkın sinemaya olan ilgisini soğutmadığı belirtilmektedir. Çünkü Sovyetler Birliği'nde sinema biletlerinin fiyatları, Batı'da olduğundan çok daha düşüktür. Bir sinema bileti hiçbir zaman 70 Kopek'ten (93 Cent) fazla tutmaz. Yapılan bir araştırmaya göre bir Sovyet yurttaşının yılda ortalama 18 kez sinemaya gittiği belirlenmiştir. Bu sayı bir Amerikalı'dan üç kez, bir İngiliz ve bir Fransız'dan da altı kez ve bir Federal Almanyalı'dan dokuz kez daha fazladır. Ayrıca Ural bölgesinde yapılan bir araştırmaya göre her yüz işçiden 95'inin sinemaya gittiği belirlenmiştir.
Film yönetmenleri

Cafer Cebbarlı
Aleksandr Dovjenko
Sergey Eisenstein
Elem Klimov
Grigori Çukhray
SSCB film yapım şirketleri

Aleksandr Dovjenko Film Stüdyoları
Azerbaycanfilm
Belarusfilm
Gorki Film Stüdyosu
Goskino
Lenfilm
Mosfilm
Şandor Hadi

| Şandor Hadi> Kişisel bilgiler |
| --- | --- |
Doğum: 1931 Kastamonu
Ölüm: 1986 İstanbul
Evlilik: Sevinç Hadi
Çalışma ve başarıları
Çalıştığı şehir: İstanbul
Ünlü yapıtları: Aptullah Kuran Kütüphanesi (Boğaziçi Üniversitesi), Tütüncü ve Hadi Yazlık Evi, Milli Reasürans Kompleksi
Ödül(leri): 1992- Ulusal Mimarlık Ödülleri Mimari Proje Dalı Başarı Ödülü  1994-Ulusal Mimarlık Ödülleri Yapı Dalı Başarı Ödülü
Şandor Hadi'nin Sevinç Hadi ile birlikte tasarladığı Milli Reasürans Kompleksi
Şandor Hadi (1931, Kastamonu - 28 Mart 1986, İstanbul) Türk mimar. Türkiye’nin mimarlık tarihinde önemli bir yere sahip Milli Reasürans Kompleksi projesini Sevinç Hadi ile tasarlamıştır.
1931 yılında Kastamonu'da dünyaya gelen Şandor Hadi, İstanbul Teknik Üniversitesi'nden 1961 yılında mimar olarak mezun oldu. Bir süre başta Turgut Cansever olmak üzere birçok kişi ve firmada çalıştıktan sonra, 1963 yılından itibaren serbest mimarlık yapmaya başladı. 1964 yılından vefat ettiği 1986 yılına kadar da eşi Sevinç Hadi ile çalıştı. Sevinç Hadi ile birçok proje yarışmasına katıldı, birçok tasarımları da uygulanma fırsatını buldu. Ayrıca birçok üniversitede öğretim görevlisi olarak ders verdi. Mimarlık alanına ek olarak heykel, ahşap oymacılığı ve eşya tasarımı alanında da birçok tasarımları vardır. Şandor Hadi 1986 yılında İstanbul'da öldü.
Ödüller

1992: Ulusal Mimarlık Ödülleri Mimari Proje Dalı Başarı Ödülü (Milli Reasürans Kompleksi projesi ile)
1994: Ulusal Mimarlık Ödülleri Yapı Dalı Başarı Ödülü (Milli Reasürans Kompleksi projesi ile)
Projeler

1979: Aptullah Kuran Kütüphanesi, Boğaziçi Üniversitesi
1983: Tütüncü ve Hadi Yazlık Evi
1985-1987: Milli Reasürans Kompleksi
Murat Karayalçın

| Murat Karayalçın |
| --- | --- |

Cumhuriyet Halk Partisi İstanbul İl Başkanı
Görev süresi 18 Aralık 2014 - 27 Aralık 2015
Yerine geldiği: Oğuz Kaan Salıcı
Yerine gelen: Cemal Canpolat
Sosyaldemokrat Halk Partisi Genel Başkanı
Görev süresi 24 Mayıs 2002 - 4 Kasım 2008
Yerine geldiği: Yeni makam
Yerine gelen: Uğur Cilasun (Vekâleten)
Türkiye Büyük Millet Meclisi 20. Dönem Milletvekili
Görev süresi 8 Ocak 1996 - 18 Nisan 1999
Seçim bölgesi: 1995 – Samsun
Türkiye Dışişleri Bakanı
Görev süresi 12 Aralık 1994 - 27 Mart 1995
Başbakan: Tansu Çiller
Yerine geldiği: Mümtaz Soysal
Yerine gelen: Erdal İnönü
Türkiye Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı
Görev süresi 19 Eylül 1993 - 27 Mart 1995
Başbakan: Tansu Çiller
Yerine geldiği: Erdal İnönü
Yerine gelen: Hikmet Çetin
Sosyaldemokrat Halkçı Parti Genel Başkanı
Görev süresi 11 Eylül 1993 - 18 Şubat 1995
Yerine geldiği: Erdal İnönü
Yerine gelen: Makam kaldırıldı
2. Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı
Görev süresi 26 Mart 1989 - 19 Eylül 1993
Yerine geldiği: Mehmet Altınsoy
Yerine gelen: Vedat Aydın
Kişisel bilgiler
Doğum: 26 Ekim 1943 (81 yaşında) İlkadım, Samsun, Türkiye
Partisi: Cumhuriyet Halk Partisi (1995-2001, 2008-günümüz)
Diğer siyasi bağlantıları: Sosyaldemokrat Halkçı Parti (1989-1995)  Sosyaldemokrat Halk Partisi (2002-2008)
Evlilik(ler): Neşe Karayalçın
Bitirdiği okul: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi, University of East Anglia
Mesleği: Planlama Uzmanı, Bürokrat, Siyasetçi,
Murat Karayalçın (26 Ekim 1943, Samsun), Türk siyasetçi. 1993–1994 arasında Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı, 1994-1995 arasında Dışişleri Bakanı ve Başbakan Yardımcısı, 1995-1999 arasında CHP Samsun Milletvekili, 1997-1999 arasında TBMM Dışişleri Komisyonu Başkanı ve 1989-1993 arasında SHP'den Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı olarak görev yaptı.
Yaşamı

1943 yılında Samsun'da dünyaya geldi. Hemşin asıllı olan ailesi Rize'nin Çamlıhemşin ilçesine bağlı Şenyuva köyündendir. Çocukluğu Samsun'da geçen Karayalçın ilk öğrenimine Samsun'da başladı ailesinin Ankara'ya yerleşmesi ile Ankara'da tamamladı. İlk ve Orta öğrenimini Ankara Mimar Kemal İlkokulu ve Ortaokulunda, Lise öğrenimini ise Ankara Gazi Lisesinde yaptı. Bir süre ODTÜ'ye devam ettikten sonra Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi İktisat-Maliye Bölümünden 1968 yılında; Birleşik Krallık East Anglia Üniversitesi'nden "Kalkınma Ekonomisi" dalında yüksek lisans derecesi alarak 1977 yılında mezun oldu.
Devlet Planlama Teşkilatı'nda (DPT) uzman yardımcısı ve uzman olarak çalıştı. 1978-1979 yıllarında Köy İşleri Bakanlığında Müsteşar Yardımcılığı görevini yürüttü. Batıkent Konut Üretim Yapı Kooperatifleri Birliğinin (Kent-Koop) kurucuları arasında yer alan Karayalçın, Kent-Koop'ta sırasıyla mali sekreterlik, genel sekreterlik ve 1981'den 1991 yılına kadar da Genel Başkanlık görevlerini üstlendi. Karayalçın, 1986-1987 yılları arasında Uluslararası İskan Konseyi Yönetim Kurulu üyeliği, 1988-1996 yılları arasında ise Uluslararası Kooperatifler Birliği (ICA) Konut Kooperatifleri Komitesinde Yürütme Kurulu üyeliği görevlerinde bulundu. Kurulduğu tarih olan 1988 yılından 1993 yılı Eylül ayına kadar olan Türkiye Kent Kooperatifleri Merkez Birliği'nin Genel Başkanlığı görevlerini sürdürdü.
Ankara şehir yerleşiminin rahatlamasını sağlamak amacıyla öncülüğünü yaptığı uydukent projesi 'Batıkent Projesi'nin Birleşmiş Milletler'in Dünya Konut Yılı nedeniyle açtığı proje yarışmasında birinciliği kazanması üzerine ödülünü 1986 yılı Kasım ayında Londra'da İngiliz Veliaht Prens Charles'dan alan Karayalçın, aynı yıl Nokta Dergisi tarafından yılın iş adamı seçildi. 1987 ve 1991 yıllarında Türkiye'nin dış tanıtımına yaptığı katkılar nedeniyle Türk Tanıtma Vakfı (TÜTAV) Ödülüne, 1993 yılında da Fransız Hükûmeti tarafından Légion d'honneur şövalye nişanına layık görüldü.
Belediye Başkanlığı ve Siyasi Yaşamı

Gençlik yıllarında Yeniden Milli Mücadele Hareketi'nde yer aldı. Siyasal Bilgiler Fakültesi'ndeki öğrencilik yıllarında sağ öğrencilerin kurduğu Hür Düşünce Kulübü'nde yer aldı. Aynı grubun içerisinde daha sonra rakibi olacak Melih Gökçek de bulunuyordu.
26 Mart 1989 yerel seçimleri'inde SHP'den Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı seçildi. Bu görevini SHP'nin 11 Eylül 1993'te yapılan 4. Olağan Kurultayında Genel Başkanlığa seçilmesine kadar sürdürdü. 50. Hükümette önce Devlet Bakanı Başbakan Yardımcısı ardından Dışişleri Bakanı ve Başbakan Yardımcısı olarak görev yaptı, SHP-CHP birleşmesi için Şubat 1995'te genel başkanlıktan, Mart 1995'te de Hükûmetten ayrıldı. 20. Dönemde CHP Samsun Milletvekili ve TBMM Dış İlişkiler Komisyonu Başkanı olarak görev yaptı.
18 Nisan seçimleri'nde CHP'den Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığına adaylığını koydu fakat kazanamadı. 2001 yılında Erdal İnönü'nün ardından CHP'den istifa etti. 2002 yılında Sosyaldemokrat Halk Partisi'nin (SHP) kuruluşunda yer alan Karayalçın, 28 Mart 2004 yerel seçimleri'nde sol partilerin yerel seçimlerde yaptıkları geniş tabanlı ittifakın Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı adayı oldu, ancak seçilemedi. 3 Aralık 2008 tarihinde Cumhuriyet Halk Partisi'ne geri döndü ve 29 Mart 2009 yerel seçimleri'nde CHP'den yeniden Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığına aday oldu ancak kazanamadı.
2000-2001 ve 2012-2014 yılları arasında CHP Parti Meclisinde yer aldı. 17 Aralık 2014 tarihinde CHP İstanbul İl Başkanlığına atandı. Aralık 2015'te bu görevden ayrıldı.
2016 Ocak ayında yapılan 35. CHP Olağan Kurultayında Divan Başkanlığı yapan Karayalçın, 2017-2020 yılları arasında CHP temsilcisi olarak Türkiye İş Bankası Yönetim Kurulu üyeliğinde bulundu. Karayalçın, halen CHP Dış Siyaset Danışma Kurulu üyeliği görevini sürdürmektedir.
Özel Yaşamı

Neşe Karayalçın ile evli olup bir erkek çocuk babasıdır.
Kuru şampuan

kuru şampuan 1940 yıllar
Kuru şampuan, suya ihtiyaç duymadan saçın yağlanmasını azaltan bir şampuan türüdür. Çoğunlukla toz hâlindedir ve tipik olarak bir aerosol kutusundan uygulanır. Kuru şampuan formülasyonları  genellikle mısır nişastası veya pirinç nişastasına dayanır..
Kuru şampuanın içindeki tozların, yağ bezlerinden salgılanan ve yağ aşırı üretildiğinde saça yağlı bir görünüm kazandıran saçtaki sebumu emmesi amaçlanır.
Vladimir Jirinovski

| Vladimir Jirinovski |
| --- | --- |

Duma Meclisi Başkan yardımcısı
Görev süresi 19 Ocak 2000 - 21 Aralık 2011
Cumhurbaşkanı: Vladimir Putin   Dmitri Medvedev   Vladimir Putin
Yerine geldiği: Mikhail Gutseriyev
Yerine gelen: Igor Lebedev
 LDPR Başkanı
Görev süresi 14 Aralık 1992 - 6 Nisan 2022
Yerine geldiği: Makam oluşturuldu
Yerine gelen: Leonid Slutsky
Kişisel bilgiler
Doğum: 25 Nisan 1946 (78 yaşında) Almatı, Kazakistan SSCB, SSCB
Ölüm: 6 Nisan 2022 (75 yaşında) Moskova, Rusya
Partisi: LDPR (1992-2022)
Evlilik(ler): Galina Aleksandrovna
Çocuk(lar): 3
Bitirdiği okul: Moskova Devlet Üniversitesi
Mesleği: Siyasetçi, Türkolog, sosyolog, avukat
Dini: Rus Ortodoks
İmzası: 
Resmî site: LDPR
Jirinovski (1999)
Vladimir Jirinovski (Tam adı: Влади́мир Во́льфович Жирино́вский Vladimir Volfoviç Jirinovskiy, doğum adı: Vladimir Volfoviç Eydelşteyn [Эйдельште́йн]) (25 Nisan 1946 – 6 Nisan 2022), Yahudi asıllı Rus politikacı, Türkolog, sosyolog ve avukattır. LDPR'nin kurucusu ve lideri, Duma Meclisi eski Başkan yardımcısı ve Avrupa Parlamentosu üyeliği yapmıştır.
Rus aşırı milliyetçileri arasında gösterilen Jirinovski'nin 14 Eylül'de Moskova'da Azeri subay Ramil Seferov'un serbest bırakılmasını protesto etmek için yapılan bir gösteride "Ermeni istihbarat güçleri çalışmalar başlatmalı. Onlar öyle taktikle çalışmalı ki bundan böyle Azerbaycan benzer adımlar atmasın. Gösteriyle bu iş bitmez, çözüme kavuşamaz. Ermeni ve Rus istihbarat güçlerine iş düşüyor. Bir Ermeni karşılığında en zengin beş Azeri ortadan kaldırılmalı. Bakalım sonra ne yapacaklar?" sözleri üzerine Azerbaycan, Rusya'ya nota vermiştir.
Jirinovski, 6 Nisan 2022'de COVID-19 hastalığı ile uzun süren mücadelesinin ardından Moskova, Rusya'da 75 yaşında öldü.
Eğitim > Ortaöğrenimi

25 Nolu Ortaöğrenim Okulu, Almatı, Kazakistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti.
Eğitim > Üniversite Öğrenimi

1964-1970 Moskova Devlet Üniversitesi, Asya Dilleri Enstitüsü (1972 yılından itibaren Asya ve Afrika Ülkeleri Enstitüsü), branş «Türk Dili ve Edebiyatı».
1965-1967 Marksizm-Leninizm Üniversitesi, Uluslararası İlişkiler Fakültesi.
1972-1977, Moskova Devlet Üniversitesi Hukuk Fakültesi.
Eğitim > Doktorası

24 Nisan 1998'de Moskova Devlet Üniversitesi'nde "Rus halkının geçmişi, bugünü ve geleceği" konulu tezini verdi.
Eğitim > Yabancı Dilleri

İngilizce
Fransızca
Almanca
Türkçe