Esseniler
Toplumsal yaşamları ve inançları

Josephus ve Filon'un Esseniler hakkında anlattıklarına bakıldığında, Essenilerin cemaat tarzı bir yaşam biçimini sürdürdükleri görülmektedir ve bu özellikleri Hristiyan ruhbanlığı ile eşleştirilmektedir. Birçok Esseni grubu ruhbandır. Bununla birlikte Josephus, bir Esseni grubunun üç yıl nişanlılıktan sonra evlenme geleneği olduğunu yazmaktadır. Josephus'a göre, Essenilerin malların ortaklığı, topluluğun problemleriyle ilgilenecek bir lider seçme, lidere itaat etme prensipleri vardı. Essenilerde yemin etme ve hayvanları kurban etme yasaktı. Öfkelerini kontrol altında tutarlardı, huzur yayan insanlardı. Sadece hırsızlara karşı tedbir olması açısından silah taşırlardı. Esseniler köle sahibi olmazdı ve birbirlerine hizmet ederlerdi. Ortak mal ve cemaat halinde bulunma anlayışından dolayı, ticaretle de uğraşmazlardı. Josephus ve Filon, Essenilerin yaşam tarzları, gelenekleri ve yemek adetleri ile ilgili ayrıntılı bilgiler sunmaktadır.
Üç yıllık bir deneme süresinden sonra, topluluğa yeni katılan üyeler, yemin ederek topluluktaki yerlerini alırlar. Yeminin kapsamında, Tanrı'ya karşı adanmış dindarlık, insanlığa karşı dürüstlük, temiz bir yaşam tarzı sürdürmek, suç işlemekten ve ahlâksızca fiillerden kaçınmak, topluluğun kurallarını değiştirmeden başkalarına aktarmak, Essenilerin kitaplarını ve meleklerin isimlerini korumak vardır. İnançları arasında, rûhun ölümsüzlüğü ve insanların bedenleri öldükten sonra ruhlarının hayatının devam ettiği inancı vardır. Amelleri içinde, devamlı bir âdet olarak suyla arınmak vardır. Temiz suyu elde etmelerinin bir yolu, yağmur sularını toplamak ve depolamaktır.
Essenilerin mevcut olduğu devirde Yahudiye bölgesinde suyla arınma yaygın bir âdetti ve Essenilere mahsus değildi. Suyla arınmak için yapılmış hamamlar, birçok sinagogun yakınında bulunmuştur. Temizlik ve saflık Esseniler için o kadar önemliydi ki Şabat günü tuvalet yapmamaya özen gösterirlerdi.
Joseph Lightfoot, - MS 4. yüzyılda yazan- Kilise Babası Epifanius’un Esseniler ile Ossaioi arasında bir ayrım yaptığına işaret etmektedir: "Onun (Ossaya peygamberi Elksay’ın) devrinden önceden var olanlar ve onunla birlikte ortaya çıkanlar, Nasraniler ve Ossayanlar." Epifanius, Panarion’da şöyle yazmaktadır:
"Nasraniler -Yahudilerle aynı etnik kökendendirler- Gilyadlı, Başanlı ve Ürdünlüdürler. Musa'ya inanırlar ve ona dînî hukuk verildiğini kabûl ederler. Ancak o dînî hukuk bu bizim bildiğimiz değildir, başka bir dînî hukuktur. Musevilerin bütün amellerini îfâ eden İsrailoğullarıdır, ancak kurban kesmezler ve et yemezler. Et yemeyi veya kurban etmeyi dînî hukuka aykırı bulmaktadırlar. Bizim dînî hukuk dediğimiz bu kitapları (Tanah'ı) uydurma olarak kabul ederler, bizim dînî hukuk kurallarımızın hiçbirinin gerçekten atalar tarafından düzenlenmediğini savunurlar. Bu, Nasranilerle diğerleri arasındaki farktır."
"Bu Nasraniler mezhebinden başka bir de onlarla yakın ilişki içindeki Ossayanlar vardır. Bunlar da onlar gibi İsrailoğullarıdır. Nebatiye, Iturya, Moab, Ariel ve Kutsal Kitap'ta Tuz Denizi diye bahsedilen yerden ötedeki memleketlerde ikamet etmektedirler. Bunlar her ne kadar bu yedi mezhebin diğer altısından farklılık gösterseler de ayrılığa sebep olan esas özellikleri, Nasraniler gibi, Musa'nın -bizim kabul ettiğimiz- kitaplarını yasaklamalarıdır."