stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kütleçekim
Kütleçekim teorisinin tarihçesi > Bilimsel Devrim

Kütleçekim kuramıyla ilgili modern çalışmalar, Galileo Galilei'nin 16. yüzyılın sonu ve 17. yüzyıl başlarındaki çalışmaları ile başladı. Galileo, Pisa Kulesi'nden topları atan meşhur (muhtemelen apokrif deneyinde) eğilimleri düşen eğik top ölçümleri ile, kütleçekim ivmesinin tüm nesneler için aynı olduğunu gösterdi.
Bu, Aristo'nun daha ağır nesnelerin daha yüksek bir kütleçekim ivmesi olduğuna olan inancından ciddi bir sapmaydı. Galileo, bir atmosferde daha az kütleye sahip nesnelerin daha yavaş düşebileceği için hava direnci olduğunu öne sürdü. Galileo'nun çalışmaları Newton'un kütleçekim kuramının formülasyonu için gerekli altyapıyı hazırladı.
Kütleçekim teorisinin tarihçesi > Newton'un kütleçekim teorisi

Sir Isaac Newton, 1642'den 1727'ye kadar yaşayan İngiliz fizikçi. 1687'de İngiliz matematikçisi Sir Isaac Newton Principia'yı yayınladı ve evrensel çekim kuvvetinin ters kare yasasını hipotez haline getirdi. Kendi sözleriyle, "Gezegenleri küreler içinde tutan güçlerin karşılıklı olarak etraflarındaki merkezlerden uzaklıklarının kareleri olması gerektiği ve dolayısıyla ayı Orb'da tutmak için gereken kuvveti karşılaştırdıklarını dile getirdim Yeryüzündeki kütleçekim kuvveti ile neredeyse tümüyle cevabını buldular. "
Denklem şudur:
F=G{\frac {m_{1}m_{2}}{r^{2}}}\
F kuvveti olduğunda,  {m_{1}} ve  {m_{2}}, etkileşen nesnelerin kütleleridir; r, kütle merkezleri arasındaki uzaklıktır; G, kütleçekim sabitidir.
Newton'un teorisi, diğer gezegenlerin eylemleri tarafından hesaplanamayan Uranüs hareketlerine dayalı Neptün varlığını öngörmek için kullanıldığında en büyük başarısını elde etti. Hem John Couch Adams hem de Urbain Le Verrier tarafından yapılan hesaplar gezegenin genel konumunu ve Le Verrier'in hesaplamaları Johann Gottfried Galle'in Neptün'ü keşfetmesine neden olan hesaplamalardı. Merkür yörüngesindeki bir tutarsızlık, Newton'un teorisindeki kusurları belirtti.
19. yüzyılın sonlarına doğru, yörüngesinin Newton'un teorisine göre açıklanamayan hafif dalgalanmalar gösterdiği biliniyordu, ancak başka rahatsız edici bir cisim (Güneş'i Merkür'den bile daha yakın bir gezegen gibi) aramıştı. Konu, Albert Einstein'ın yeni genel görelilik teorisi tarafından Merkür'ün yörüngedeki küçük tutarsızlıktan sorumlu olan 1915'te çözüldü.
Newton'un teorisi Einstein'ın genel göreliliğiyle değiştirilirken, modern, göreceli olmayan kütleçekim hesaplamaları, Newton'un teorisini kullanarak yapılmaya devam etmektedir çünkü daha basit bir şekilde çalışılmaktadır ve yeterince küçük kütleler, hızlar ve enerjiler içeren çoğu uygulama için yeterince doğru sonuçlar verir.
Kütleçekim teorisinin tarihçesi > Eşdeğerlik (Denklik) ilkesi

Galileo, Loránd Eötvös ve Einstein gibi bir dizi araştırmacı tarafından araştırılan eşdeğerlik ilkesi, tüm nesnelerin aynı şekilde düştüğü ve kütleçekim etkilerinin ivme ve yavaşlamanın bazı yönlerinden ayırt edilemez olduğunu ortaya koymaktadır. Zayıf eşdeğerlik prensibini test etmenin en basit yolu, farklı kütlelerin veya kompozisyonların iki nesnesini vakumda bırakıp aynı anda zemine çarpıp vurmadıklarını görmektir.
Bu tür deneyler, diğer kuvvetlerin (hava direnci ve elektromanyetik etkiler gibi) önemsiz olduğu durumlarda tüm nesnelerin aynı hızda düştüğünü göstermektedir. Daha sofistike testler Eötvös tarafından icat edilen bir torsiyon dengesini kullanıyor. Uzayda daha doğru deneyler için uydu deneyleri, örneğin STEP, planlanmaktadır.
Eşdeğerlik ilkesinin formülleri şunları içerir:
Zayıf eşdeğerlik ilkesi: Bir kütleçekim alanındaki bir nokta kütlesinin yörüngesi yalnızca başlangıçtaki konumuna ve hızına bağlıdır ve bileşiminden bağımsızdır.
Einstein'ın eşdeğerlik ilkesi: Serbest düşen bir laboratuvarda herhangi bir kütleçekimsiz deneyin sonucu, laboratuvarın hızından ve uzay zamanındaki yerinden bağımsızdır.
Yukarıdakilerin her ikisini de gerektiren güçlü eşdeğerlik ilkesi.
Kütleçekim teorisinin tarihçesi > Genel Görelilik

Genel görelilikte, kütleçekimin etkileri, bir kuvvet yerine uzay-zaman eğriliğine atfedilir.
Genel görelilik için başlangıç noktası, serbest düşüşe atalet hareketi eşlik eden eşdeğerlik ilkesidir ve serbest düşen atalet nesneleri yerdeki atıl olmayan gözlemcilere göre hızlandırılmış olarak tanımlar. Bununla birlikte, Newton fiziğinde, nesnelerden en az birisi bir kuvvet tarafından işletilmedikçe böyle bir ivme oluşabilir.
Einstein, uzay zamanının madde tarafından kıvrıldığını ve serbest düşen cisimlerin kavisli uzayda yerel düz yol boyunca ilerlediğini önermişti. Bu düz yollara jeodezik denir. Newton'un hareket ilk yasası gibi, Einstein'ın teorisi, bir cisim üzerine bir kuvvet uygulanıyorsa, bir jeodezikten sapacaktır. Mesela, Dünya'nın mekanik direnci üzerimizde yukarı doğru bir kuvvet uyguladığından ayakta dururken jeodezik çalışmaları izlemiyoruz; bunun sonucu olarak yeryüzünde eylemsiz durumdayız. Bu, uzayda jeodeziklerin birlikte hareket etmenin neden atalet olarak kabul edildiğini açıklar.
Kütleçekim teorisinin tarihçesi > Genel Görelilik > Çözümler

Einstein alan denklemlerinin başlıca çözümleri şunlardır:
Schwarzschild çözümü; Bu çözüm, küresel olarak simetrik dönmeyen yüksüz kütleli bir nesneyi çevreleyen uzay-zamanı tarif etmektedir. Yeterince kompakt olan nesneler için bu çözüm, merkezinde tekillik bulunan bir karadelik yaratır. Merkezden radyal uzaklığı Schwarzschild yarıçapından çok daha büyük olan noktalarda, Schwarzschild çözümü tarafından ön görülen ivmelenmeler pratik olarak Newton'un kütleçekim teorisi tarafından ön görülen ivmelenmeler ile aynıdır.
Reissne-Nordström çözümü: Bu çözümde, merkezdeki nesnenin bir elektrik yükü vardır. Geometrik uzunluğu olan kütlesinin geometrik uzunluğundan az olan yükler için, bu çözüm çifte olay ufku bulunan kara delikler yaratır.
Kerr çözümü: Bu çözüm dönen kütleli cisimler ile ilgilidir. Benzer şekilde, bu çözümde de birden fazla olay ufku olan kara delikler üretilmektedir.
Kerr-Newman çözümü: Yüklü, dönen ve kütleli nesneler ile ilgilidir. Bu çözümde de birden fazla olay ufku olan kara delikler üretilmektedir.
Kozmolojik Friedmann-Lemaitre-Robertson-Walker çözümü: Bu çözüm evrenin genişlediğini öngörmektedir.
Kütleçekim teorisinin tarihçesi > Genel Görelilik > Testler

Genel göreliliğin testleri şunlardır:
Genel görelilik, Merkür gezegeninin günberi devinimini açıklamaktadır.
Teorinin tahminlerinden biri olan düşük potansiyellerde zamanın daha yavaş geçmesi (kütleçekimsel zaman genişlemesi) Pound-Rebka deneyi (1959), Hafele-Keating deneyi ve GPS tarafından teyit edilmiştir.
Işığın sapması öngörüsü, ilk olarak Arthur Stanley Eddington tarafından29 Mayıs 1919 tarihinde gerçekleşen güneş tutulması sırasında yaptığı gözlemler yolu ile teyit edilmiştir. Eddington yaptığı ölçümlerde, yıldız ışıklarındaki sapmanın Newton'un parçacık teorisine göre iki kat fazla ve genel göreliliğin öngörüleri ile uyumlu olduğunu görmüştür. Ancak, sonuçlar hakkında yaptığı yorumlar daha sonra eleştirilmiştir. Güneşin arakasından geçen kuvasarların radyo girişim ölçümlerini kullanan daha yakın zamanda yapılan testler, daha kesin ve tutarlı bir biçimde ışığın genel görelilik tarafından öngörülen miktarda saptığını göstermişlerdir. Ayrıca kütleçekimsel lense bakın.
Kütleli bir cismin yakınından geçen ışığın zamansal gecikmesi, ilk olarak Irwin I. Shapiro tarafından 1964 yılında gezegenler arası uzay araçlarının sinyallerini incelemesi sırasında ortaya çıkarılmıştır.
Kütleçekimsel radyasyon, çiftli pulsarların incelenmesi sırasında dolaylı olarak ortaya konmuştur. 11 Şubat 2016 tarihinde, LIGO ve Virgo işbirlikleri, bir kütleçekim dalgasının ilk defa olarak tespit edildiğini duyurmuşlardır.
1922 yılında Alexander Friedmann, Einstein'in denklemlerinin (kozmolojik sabitin varlığında dahi) durağan olmayan çözümlerinin olduğunu bulmuştur. 1927 yılında Georges Lemitres, ancak kozmolojik sabitin varlığında mümkün olan Einstein denklemlerinin durağan çözümlerinin kararsız olduklarını göstermiştir. Buradan hareketle de Einstein tarafından öngörülen durağan Evren'in var olamayacağı sonucuna varılmıştır. Daha sonra, 1931 yılında Einstein'in kendisi de Friedmann ve Lemaitre'nin sonuçlarına katıldığını belirtmiştir. Böylelikle, genel göreliliğin öngördüğü Evren, statik olmamalıdır – ya genişlemeli ya da daralmalıdır. Evrenin genişlediği 1929 yılında Edwin Hubble tarafından keşfedilmiştir ve böylece teorinin bir diğer öngörüsü daha teyit edilmiştir.
Teorinin öngörülerinden olan çerçeve sürüklenmesi, yakın zamanda alınan Kütleçekim Uydusu B'nin sonuçları ile uyumludur.
Genel görelilik, büyük kütleli cisimlerden uzaklaşan ışığın kütleçekimsel kırmızıya kayma nedeniyle enerji kaybedeceğini öngörmektedir. Bu öngörü, 1960'lı yıllarda hem dünyada hem de güneş sisteminde teyit edilmiştir.
Kütleçekim teorisinin tarihçesi > Kütleçekim ve kuantum mekaniği

Genel göreliliğin keşfini takip eden on yıllarda, genel göreliliğin kuantum mekaniği ile uyumsuz olduğu görülmüştür. Diğer temel kuvvetlerde olduğu gibi kütleçekimi de kuantum alan teorisi çerçevesinde açıklamak mümkündür. Burada, kütleçekimin çekimsel kuvvetinin, tıpkı sanal fotonların değiş tokuş edilmesi yolu ile elektromanyetik kuvvetlerin açığa çıkması gibi, sanal gravitonların alışverişi sırasında ortaya çıktığı düşünülür. Bu açıklama, genel göreliliği klasik limitte ortaya çıkarır. Ancak, bu yaklaşım, Planck uzunluğu ölçeğindeki kısa mesafelerde başarısızdır. Bu ölçeğe inildiğinde, kuantum çekiminin daha eksiksiz bir teorisine (veya kuantum mekaniğine daha yeni bir yaklaşıma) ihtiyaç bulunmaktadır.
Detaylar > Dünya’nın Yüzeyi Yakınında Serbest Düşen Bir Cisme Ait Denklemler

Sabit bir kütleçekimsel çekim kuvveti varsayımı altında, Newton'un evrensel çekim kuvveti kanunu, F=mg formülüne indirgenir. Burada m, cismin kütlesi, g ise Dünya üzerindeki ortalama büyüklük değeri 9.81m/s2 olan sabit bir vektördür. Ortaya çıkan kuvvete cismin ağırlığı denir. Kütleçekimden kaynaklanan ivmelenmeye bu g değerine eşittir. Başlangıçta durağan olan bir cisim, serbest bırakıldığı takdirde, serbest düşüş sırasında geçirdiği zamanın karesi ile orantılı bir biçimde yol alır. Sağda görülen resimde, yarım saniyelik süre zarfında stroboskopik flaş kullanılarak saniyede 20 flaş hızı ile çekilmiştir. Saniyenin ilk 20'de 1'lik kısmında, düşen top bir birim mesafe katetmektedir (burada, bir birim mesafe yaklaşık 12 milimetredir). İkinci 20'de 1'lik süre sonunda, cisim toplamda 4 birim düşmüş olmakta ve bu hızlanma üçüncü 20'de 1'lik saniyede 9 birim şeklinde devam etmektedir.
Aynı sabit kütleçekim varsayımları altında, h yüksekliğinde duran bir cismin potansiyel enerjisi Ep= mgh (veya Ep=wh, w=ağırlık) 'tır. Bu gösterim, Dünya'nın yüzeyine olan mesafe olan h'ın yalnızca çok kısa olduğu mesafeler için geçerlidir. Benzer şekilde, ilk hız v ile fırlatılan bir cismin ulaşabileceği en büyük yüksekliğin gösterimi de  h={\tfrac {v^{2}}{2g}} küçük yükseklikler ve küçük başlangıç hızları için geçerlidir.
Detaylar > Kütleçekimsel Astronomi

Yerçekimi içerisinde bulunduğumuz Samanyolu Galaksisini oluşturan yıldızlara etki eder.
Newton'un kütleçekim kanunlarının uygulanması, Güneş Sistemi’ndeki gezegenler, Güneş'in kütlesi, kuvasarların detayları ve hatta karanlık maddenin varlığı hakkında bile bugün sahip olduğumuz detaylı bilginin çoğunun kaynağını oluşturmaktadır. Her ne kadar ne bütün gezegenlere ne de Güneş'e yolculuk etmemiş olsak da, bunların kütlelerini biliyoruz. Bu kütleler, kütleçekim kanunlarının yörüngenin ölçülen karakteristiklerine uygulanması yolu ile elde edilmektedirler. Uzayda bir cisim, ona etki eden kütleçekim nedeniyle yörüngesini muhafaza eder. Gezegenler, yıldızların yörüngesinde dolanır, yıldızlar ise galaktik merkezlerin çevresinde dolanırlar. Galaksiler, yığınların ortasındaki ağırlık merkezinin çevresinde dolanırlar ve yığınlar da süper yığınların yörüngesindedirler. Bir cisim üzerine diğer bir cisim tarafından etki eden kütleçekim kuvveti, bu cisimlerin kütlelerinin çarpımı ile doğru orantılı ve aralarındaki mesafenin karesi ile ters orantılıdır.
Muhtemelen kuantum çekimi, süper çekim veya kütleçekimsel tekillik şeklindeki en erken kütleçekim, uzay ve zaman ile birlikte, Evren'in başlangıcını takip eden 10-43 saniyelik bir süre olan Planck evresinde ortaya çıkmıştır. Daha öncesinde ise Evren'in sahte vakum, kuantum vakumu veya sanal parçacık gibi daha ilkel bir düzeyde olduğu düşünülmekte fakat Planck evresine nasıl geçiş yaptığı bilinmemektedir.
Detaylar > Kütleçekimsel Radyasyon

Genel göreliliğe göre, kütleçekim radyasyonu, uzay-zamanın osilasyonu gösterdiği yerlerde ortaya çıkar. Bu, birbirinin çevresinde yörüngeye girmiş cisimlerde görülür. Güneş sistemi tarafında yayılan kütleçekimsel radyasyon ölçülemeyecek kadar küçüktür. Ancak, ikili pulsar sistemlerde zaman içerisinde oluşan enerji kaybı olarak kütleçekim radyasyonunun dolaylı gözlemi yapılabilmiştir. PSR B1913+16 bu tip pulsarlara bir örnektir. Nötron yıldızı birleşmelerinde ve kara delik oluşumlarının da tespit edilebilir büyüklükte kütleçekim radyasyonu oluşturabileceği düşünülmektedir. Lazer İnterferometre Kütleçekimsel Dalga Gözlemevi (LIGO) gibi kütleçekimsel radyasyon gözlem evleri, bu problem üzerinde çalışmak üzere inşa edilmişlerdir. 2016 yılının Şubat ayında, Gelişmiş LIGO takımı kara deliklerin çarpışmasından doğan kütleçekimsel dalgaları keşfettiklerini açıkladılar. 14 Eylül 2015 tarihinde LIGO, dünyadan 1.3 milyar ışık yılı uzaklıktaki iki kara deliğin çarpışmasından doğan kütleçekim dalgalarını ilk kez kayıt etti. Bu gözlemler, Einstein ve diğerlerinin, bu tip dalgaların var olduğuna ilişkin teorik tahminlerini teyit etmiştir. Olay aynı zamanda ikili kara delik sistemlerinin varlığını da göstermiş ve kütleçekimin doğasının, Büyük Patlama ve sonrası dahil evrendeki olayların anlaşılmasına yönelik olarak pratik gözlemlerin de önünü açmıştır.
Detaylar > Kütleçekimin Hızı

2012 yılının Aralık ayında, Çin'deki bir araştırma ekibi, dolunay ve yeni ay boyunca oluşan Dünya'nın gelgitleri arasındaki faz gecikmesini bulduğunu açıkladı. Bu sonuçlar, kütleçekimin hızının ışık hızı ile aynı olduğunu gösteriyordu. Bunun anlamı şudur; eğer güneş bir anda ortadan kaybolacak olsa, dünya, ışığın bu mesafeyi kat etmesi için gereken süre olan 8 dakika daha normal bir şekilde yörüngesinde kalacaktır. Takımın bulguları Şubat 2013 tarihli Çin Bilim Bülteni'nde yayınlanmıştır.
Hugo Almeida

Hugo Miguel Pereira de Almeida (d. 23 Mayıs 1984), Portekizli eski futbolcudur. Portekiz millî takımı forması giymiştir. Santrafor mevkiinde oynayan Almeida, kafa golleri ile bilinmekteydi.
Kulüp kariyeri > FC Porto B

Almeida, futbola doğduğu şehrin takımı olan Naval'da başladı. 1997'de altyapısına girdiği takımda Porto tarafından keşfedilerek 2000'de bu takımın genç takımlarına transfer aldı.
2001-02 sezonunda üçüncü liginde forma giyen Porto B takımında ilk kez forma giydi. Sezonu bir maçla bitiren Almeida, 2002-03 sezonunun ilk yarısında 15 maçta 16 gol atma başarısını gösterdi. Bir maç için Porto takımının ilk 18'ine dahil olsa da A takım forması giymedi. Sezonun ikinci yarısında ise tecrübe kazanması için 1. lig ekiplerinden União Leiria takımına kiralandı. Burada 6'si ilk 11'de olmak üzere 13 maçta forma giydi. Burada 3 gol kaydetti.
Ertesi sene tekrar Porto'ya döndü ve takımıyla ilk lig maçına 21 Eylül 2003'te Benfica ile oynanan ve 2-0 kazanılan maçta çıktı. Almeida bu maçta sadece üç dakika oynadı. Sezon içinde toplamda 3 maçta forma giyebildi. 16 Kasım 2003'te Ejder Stadyumu stadının açılış maçında Porto, FC Barcelona'yı 2-0 yenerken, Almeida gollerden birini kaydetti. Sezon içinde 4 maça ise Porto B takımıyla çıkıp 4 maçta 1 gol attı. Ancak bu sezonda fazla forma şansı bulamayınca ilk olarak daha önce kiralık olarak oynadığı Leiria'ya bir kez daha kiralandı. Burada 15 maçta 2 gol kaydedebildi. Sezon içinde ayrıca ilk kez Avrupa maçına çıktı. UEFA Şampiyonlar Ligi'nde Partizan ve Real Madrid karşısında forma giydi. Sezon içinde takımına fazla katkıda bulunamasa da ilk kez Portekiz Ligi şampiyonluğu gördü. Bunun yanında Şampiyonlar Ligi şampiyonluğunu kazanarak Avrupa'nın da en büyüğü oldular.
2004-05 sezonunda Almeida, Porto'da yalnızca 3 maçta forma giyebildi. Şampiyonlar Ligi'nde ise yine 2 maçta forma giydi. Süper Kupa finalinde ilk 18'de yer alsa da oyuna dahil edilmedi. 4 maç için Porto B takımında da forma giyen Almeida burada ise 4 gol kaydedebildi. İkinci sezon ise yine kiralık gönderilen Almeida'nın yeni kulübü Boavista oldu. Burada da 14 maçta 3 gol kaydetti.
2005-06 sezonu Hugo Almeida'nın, Porto'da geçirdiği en aktif sezon oldu. Çoğu yedeklerden oyuna dahil olmak olarak olsa da 28 maçta forma şansı buldu. Porto kariyerinin ilk golünü ligin ikinci haftası yetiştiği takım olan Naval 1º de Maio'ya attı. Şampiyonlar Ligi'nde de 6 maç oynayan Almeida, Avrupa'daki ilk golünü ise Inter Milan'a attı. Sezonda hem Portekiz Ligi'ni hem de Portekiz Kupası'nı kazandı.
Kulüp kariyeri > Werder Bremen > 2006-07 sezonu

2006-07 sezonu başında Werder Bremen'ne kiralık olarak transfer oldu. Bremen'de ilk lig maçına 13 Ağustos 2006'da Hannover 96 ile oynanan maçta çıkarken, yine bu maçta ilk lig golünü attı. UEFA Kupası'nda yarı finale çıktılar. Almeida, UEFA Kupası'nda 8 maçta 4  gol atarak bu başarının mimarlarından oldu. Ağustos 2007'de Porto'nun forvet mevkisine ihtiyaç duymamasıyla Bremen'in dört yıllık sözleşme teklifini kabul etti.
Kulüp kariyeri > Werder Bremen > 2007-08 sezonu

2007-08 sezonu öncesinde Miroslav Klose'nin de Bayern Münih'e transfer olmasıyla sezonun başlarında ilk 11'de oynama şansını yakaladı. O dönem UEFA Şampiyonlar Ligi gruplarında da 2 gol atma başarısı göstermişti. Daha sonra geçirdiği iki kısa süreli sakatlık ve Hannover 96 karşısında oyuna girdikten 10 dakika sonra yaptığı centilmenlik dışı hareket nedeniyle aldığı 3 maçlık ceza nedeniyle ara ara forma giydi. O sezon ligde 23 maça çıkıp 11 gol attı. Sezonu lig ikincisi olarak bitirdiler. UEFA Kupası'nda ise son 16'ya kaldılar.
Kulüp kariyeri > Werder Bremen > 2008-09 sezonu

2008-09 sezonu ise lig açısından Bremen için kötü geçti. 27 maçta 9 gol atmasına rağmen ligde üst sıraları zorlayamayıp onuncu oldular. Ancak diğer kupalarda etkili bir performans gösterdiler. UEFA Şampiyonlar Ligi gruplarında 3 maçta forma giyip, 2 gol kaydetti. Bremen, üçüncü olup yolunda UEFA Kupası'nda devam etti. Almedia, 8 maçta oynayıp 1 gol, 3 asist kaydetti.
Sezonun tesellisi ise Almanya Kupası oldu. 5 maçta 4 gol, 2 asist ile kupayı getiren isimlerden biri oldu. Şampiyonlar Ligi'nde 3 maçta 2 gol kaydetti. UEFA Kupası'na geçen Bremen'de Almedia, 8 maçta oynayıp 1 gol atıp 3 asist yaptı. Böylece, Bremen'in UEFA finaline çıkmasına büyük katkıda bulundu. Ancak takımının 2-1 kaybettiği 2009 UEFA Kupası finalinde kart cezalısı olduğu için forma giyemedi. Sezonun tesellisi ise Almanya Kupası oldu. Almeida finale kadar oynanan 5 maçta 4 gol 2 asist ile takımını finale taşıyan isimlerden oldu. Finalde Almeida'nın 89 dakika oynadığı maçta, Bayer 04 Leverkusen'i 1-0 yenerek Almanya Kupası'nı kaldırdılar.
Kulüp kariyeri > Werder Bremen > 2009-10 sezonu

2009-10 sezonunda Werder Bremen, lig üçüncüsü oldu. Almeida da sakatlığı nedeniyle Eylül ve Ekim aylarını kaçırmış olsa da takımın en çok forma giyen isimlerden oldu. Ancak genellikle Claudio Pizarro'nun yedeği olup, oyuna sonradan girmişti. Buna rağmen sezonu 7 lig golüyle kapadı. Almanya Kupası'nda yine finale kalınsa da bu sefer kupa alınamadı. Almeida, final maçında devre arasında Aaron Hunt'ın yedeği olarak oyuna girse de maçı kurtarmayı başaramadı. Avrupa Ligi'nde ise son 16'ya kadar çıkmayı başardılar.
Kulüp kariyeri > Werder Bremen > 2010-11 sezonu

2010-11 sezonunun ilk yarısı Almeida'nın Bremen'de geçirdiği son sezon oldu. Sezonun ilk haftasında 1899 Hoffenheim karşısında ilk 11'de çıksa da 23. dakikada sakatlanarak oyundan çıkmak zorunda kaldı. Bu nedenle sezon boyunca genellikle ilk 18'de bulunsa da zaman zaman ilk 11'de sahaya çıktı. Buna rağmen ligde 13 maçta 9 gol kaydetti. Son lig maçında FC St. Pauli karşısında hat-trick yaptı ve Bremen maçı 3-0 kazandı. Ancak Almeida, maçın 80. dakikada kırmızı kartla oyun dışında kaldı. Almeida ayrıca UEFA Şampiyonlar Ligi gruplarında forma giyip, Tottenham Hotspur'a gol attı. Ayrıca Almanya Kupası'nda da golle buluştu.
Kulüp kariyeri > Beşiktaş JK > 2010-11 sezonu

Almeida, Werder Bremen kulübüne verilecek 2 milyon € bonservis bedeli ve yıllığı yarım sezon için 1 milyon 650 bin €, kalan 3 yılda ise yıllık 2.5 milyon € ücret karşılığında Beşiktaş'la 3 Ocak 2011 tarihinde 3.5 yıllık sözleşme imzalamıştır. Futbolcu, ilk sezonunda 34 numaralı formayı almıştır. Beşiktaş'taki ilk resmî  maçı 12 Ocak 2011'de Manisaspor ile oynanan Ziraat Türkiye Kupası maçı oldu. Beşiktaş'taki ilk resmî  golünü ise 26 Ocak 2011 tarihinde oynanan Türkiye Kupası grup maçında Trabzonspor'a atmıştır. Ligde ilk gollerini ise 19 Mart 2011'de Kayserispor'u 4-2 yendikleri maçta 2 gol atarak yaşadı.
Yarım sezondaki performansı ile Türkiye Kupası'nda Cafercan Aksu ile birlikte attığı 4 gol ile kupa gol kralı olmuştur. Aynı zamanda finalde İstanbul Büyükşehir Belediyespor'u penaltılarla yenerek Beşiktaş'taki ilk kupasını kazandı. UEFA Avrupa Ligi'nde son 32'de Dinamo Kyiv karşısında forma giydi. Beşiktaş'taki ilk sezonunda ligde 12 maçta 4 gol 1 asist, toplamda ise 20 maçta 9 gol 3 asist ile oynamıştır.
Kulüp kariyeri > Beşiktaş JK > 2011-12 sezonu

Sezonun ilk haftasında Eskişehirspor'a gol atmasına rağmen, lige mağlubiyetle başladılar. Ancak hemen ardından geçirdiği sakatlık ilk 1 hafta sahalardan uzak kalan futbolcu, 27 Ekim 2011'de oynanan Fenerbahçe derbisi ile sahalara geri dönüp, bir gol attı. Beşiktaş ile Avrupa Ligi'nde mücadele eden futbolcu, ön elemelerde Alanya Vladikavkaz'a bir, gruplarda ise Maccabi Tel Aviv'ye 2 gol kaydetti. Beşiktaş, bu turnuvada başarılı bir performans gösterip son 16'ya kalsa da o sene kupayı kazanacak Atletico Madrid'e elendiler.
Almeida, ara ara geçirdiği sakatlıklara rağmen 25 maçta 10 gol 3 asist ile oynadı. Bu performansı ile o seneki formata göre şampiyonluk play-off'una kaldılar. İlk üç maçta sakatlığı nedeniyle forma giymese de son 3 maç forma giydi ve Fenerbahçe'yi 1-0 yendikleri maçta takımının glaibiyet golünü attı. Ayrıca Galatasaray ile 2-2 kalırlarken kendi kalesine gol kaydetti. Böylece Beşiktaş'taki 2. sezonunun toplamında 31 maçta 14 gol 5 asist ile oynamıştır. Bu performans neticesinde, Portekiz millî takımına çağrılıp, 2012 Avrupa Şampiyonası eleme grubu maçlarında forma giymiştir.
Kulüp kariyeri > Beşiktaş JK > 2012-13 sezonu

Beşiktaş'taki 3. sezonunda ailevi sorunlardan dolayı takımdan ayrılmak istemesine rağmen takımda kaldı. Sezonun ilk haftasında İstanbul BB karşısında beraberliği getiren golü atarak sezona golle başladı. 26 Ekim ile 18 Kasım arasında oynanan bütün resmî  maçlarda golle buluşup, 5 maçta 7 gol kaydetti. Bu maçların arasında Türkiye Kupası maçı ile hat-trick yaptığı Antalyaspor maçı da vardı. Ancak geçirdiği sakatlıklar nedeniyle sezonun ikinci yarısında aynı performansı sürdüremedi. Arka adalesindeki yırtık nedeniyle Galatasaray karşısında forma giyemeyen futbolcu, bir hafta sonra Karabükspor karşısında sahayı 16. dakikada terk etmek zorunda kaldı. Bir ay sahalardan uzak kalan futbolcu, 1 Nisan 2013'te bu sefer Mersin İdman Yurdu karşısında sahayı 14. dakikada terk etti ve sezonun son haftasına kadar forma giyemedi. Ligdeki 20 maçında 9 gol 7 asist ile oynamıştır.
Kulüp kariyeri > Beşiktaş JK > 2013-14 sezonu

Beşiktaş'taki 4. sezonuna da etkili bir başlangıç yaptı. Tromsø ile oynanan UEFA Avrupa Ligi eleme maçında attığı gol ile başladığı seriye üst üste Kayseri Erciyesspor, Tromso IL ile oynanan rövanş maçı, Gaziantepspor, Bursaspor ve Galatasaray maçlarında attığı golle devam etti. Ancak Galatasaray derbisi, sahaya giren seyirciler için iptal edilip Beşiktaş hükmen yenildiği için Almeida'nın golü geçerli sayılmadı. Tromso'yu elemelerine rağmen takıma UEFA tarafından gelen ceza nedeniyle Avrupa Ligi'nde forma giyemedi. Almeida sadece iki lig maçını kaçırdı. Gribal enfeksiyon nedeniyle Eskişehirspor karşısında oynayamayan futbolcu, daha sonradan tekrar edilen Kasımpaşaspor maçında, sahaya giren taraftara müdahale ettiği için gördüğü kırmızı kart nedeniyle Elazığspor maçında da oynayamadı.