stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Exif
Özellikler

Exif, doğrudan dosya verilerini depolayamaz; sadece ek veriler depolayabilir. Depolayabildiği veriler arasında cihaz modeli, üreticisi, diyafram açıklığı, lensin odak uzaklığı, HDR kullanımı, saat, tarih, kamera yazılımı, konumu, yönü, renk skalası ve başka pek çok veri bulunur.
Exif verileri doğrudan dosyanın içerisine kaydedilir; farklı bir dosya, veritabanı ya da kaynakta tutulmasına gerek yoktur. Dolayısıyla dosya farklı bir kaynağa kopyalandığında metadata da kopyalanmış olur.
EXIF verilerini birçok bilgisayar yazılımı algılayabilir, bunun yanında C için libexif, C++ için Adobe XMP Toolkit ya da Exiv2, Java için Metadata Extractor, Perl için Image::ExifTool gibi kütüphaneler EXIF verilerini okuyabilir ve yazabilirler.
Fotoğraflar için EXIF tek metadata standardı değildir; TIFF, DCF, IPTC gibi standartlar da fotoğraf dosyalarına eklenebilir.
Özellikler > Kaldırılması

Exif verileri, çeşitli yazılımlar aracılığıyla kaldırılabilir. Genellikle dosya sahibi; dosyaya müdahale edildiğini, dosyanın indirildiği yeri veya üretildiği konumu veya saati gizlemek istenmesi sebebiyle exif verilerini kaldırmak isteyebilir.
Eleşkirt

| Eleşkirt |
| --- | --- |
İlçe

 Türkiye'de yeri
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Ağrı
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Ömer Saygılı
 • Belediye başkanı: Ramazan Yakut (AK Parti)
Yüzölçümü
 • Toplam: 1.559 km²
Rakım: 1840 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 34.180
 • Kır: 22,347
 • Şehir: 9.969
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 04000
İl alan kodu: 0472
İl plaka kodu: 04
Resmî site Eleşkirt Kaymakamlığı   Eleşkirt Belediyesi
İlçe sınırları içinde bulunan Kösedağ
Eleşkirt (Kürtçe: Zêtka, Ermenice: Ալաշկերտ, Azerice: Ələşgirt) Ağrı ilinin bir ilçesidir.
Köken bilimi

Eleşkirt ismi eski Ermenice kaynaklarda Alaşkert (Ալաշկերտ) olarak geçer. Fakat Ermeni kaynakları bunu genellikle o dönemin ilçe merkezi olan Toprakkale köyü için kullanırlar. Çünkü tarihte Urartu kalesine sahip etrafı surlarla çevrili olan yerleşim yeri burasıdır. Osmanlıca kaynaklarda, örneğin Şemseddin Sami'nin Kamus-ül' Alam'ında ilçe merkezinden Aleşkerd  (آلشكرد) olarak bahseder. Öte yandan bölgede yaşayan, Ahıska Türkleri, Azerbaycan Türkleri bulunmaktadır. Kürtler, ilçe merkezini Zêtka ovayı da içine alan ilçenin tümünü de Elajgir diye adlandırırlar.
Tarihçe

İlçe bağlısı olarak merkez hariç olmak üzere ilçe merkezine bağlı; 3 belde, 61 köy ve 8 mahalleden oluşmaktadır. 1926 yılına kadar ilçe merkezinin şimdi köy statüsünde olan Toprakkale tarafında olduğu söylenmektedir.Avrupa E-yolu E80 yolu Eleşkirt'ten geçince ilçe merkezi buraya taşınmıştır.
Daha önce Eleşkirt ilçesine bağlı Amet, Keşiş, Soğan köyleri 1946 yılında, Dedemaksut, Güvendik, Kayabey köyleri 1985 yılında, Badıllı, Yorgunsöğüt, Çobanbeyi köyleri 1988 yılında, Çatalipaşa, Sarıca, Söğütlü köyleri 1989 yılında Ağrı Merkez ilçeye bağlanmıştır.
Tahir, Yayladüzü, Yücekapı köyleri, 2000 yılı sonrası belde olmuştur. 2012 yılından sonra Aşağıcihanbey, Değirmengeçidi, Gökçayır bağımsız köyleri Yayladüzü beldesinin, Aydıntepe köyü Tahir beldesinin, Oklavalı Köyü, Yücekepı beldesinin birer mahallesi olmuştur.
Kültür

Bugün Eleşkirt'te zengin kültürlerin bileşiminden meydana gelen yemek kültürü bir hayli zengindir. Mutfağın temel malzemeleri et, yöresel baharatlar (pung, cetûrî vs.), sakatat çeşitleri, tereyağı ve bulgurdur. Bir tür ayran çorbası olan gırar Eleşkirt'te farklı bir şekilde yapılır ve yerel baharatlarla zenginleştirilir. Eleşkirt mutfağı birçok yeşilliğin yapıldığı ve kurutulduğu bir yapıya sahip olduğu için yemekleri çok ağır sayılmaz. Eleşkirt ayrıca çiçal adı verilen örgü peyniriyle de meşhurdur. En ünlü yemekleri keşkek, gırar, cılbırdır.
Kültür > Mutfak

Bölgede yaşayan Ahıska Türklerinin sütlü ekmeği, tutmaç çorbası, çinçar çorbası, sinor(siron), Ahıska mantısı, haça pur ekmeği, kikil, bişi, katmeri, hasuta tatlısı mevcuttur.
Kültür > Ağız

Genelde Ağrı, özelde ise Eleşkirt ilçesinin ağzıyla ilgili istenilen düzeyde malzeme toplanamadığı gibi bilimsel çalışma da yapılamamıştır. Bu anlamda Eleşkirt'de yaşayan Ahıska Türklerinin (halk arasında muhacir olarak bilinirler) konuştukları dille ilgili doyurucu bilgiler mevcut değildir. Şimdiye kadar Eleşkirt Türkçesiyle ilgili yapılan çalışmalardan en çok göze çarpan, Ağrı İli Eleşkirt İlçesi Uzunyazı Köyü (Ahıska) Muhacirleri adlı Ömer SEVİNÇ (https://omersevınc.com) tarafından hazırlanmış olan yüksek lisans tezidir.
Kültür > Türkü ve halk oyunları

Bölgede yöre insanının dert, acı, anı ve yaşanmışlıklarının ağıt olarak anlatıldığı, bölge insanının kültürünün öğrenilmesindeki en önemli kaynaklardan birisi Dengbeji olarak bilinen Kürtçe ağıtlardır. Dengbeji parçaları seslendiren kişilere dengbej denilmektedir. Eleşkirt'te birçok dengbej bulunmakta ve bu kültürü yaşatmaktadır. Ayrıca Eleşkirt adına yazılmış olan "Konma bülbül Konma" adlı türkü de meşhurdur.
Bölgenin halk oyunu halaydır. Halay dört adım atılarak ağır ağır oynanmaktadır. Bunun yanı sıra laçi denilen halay türü de düğünlerin vazgeçilmez oyunudur.
Kültür > Tarihî yerler ve doğal güzellikler

Toprakkale köyünde Abdülakif Oğlu Mirza Bey 1687 tarafından yapılmış olan cami hala ibadete açıktır.
Nüfus

1920'lere kadar bölge halkının çoğunluğu Ermenilerden, geri kalanı ise diğer halklardan oluşmaktaydı. Günümüzde Ermeni tehcirinden sonra halkın çoğunluğunu Kürtler oluşturmaktadır. Eleşkirt'te azınlık olarak yaşayan Türkler  93 harbi ve Dünya savaşı sonrasında bölgeye iskan ettirilmiştir. Ahıska Türkleri, Karapapaklar ve Azerilerdir.
| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 8.929 | 384 | 8.545 |
| 1935 | 17.362 | 1.504 | 15.858 |
| 1940 | 18.577 | 1.542 | 17.035 |
| 1945 | 22.335 | 1.865 | 20.470 |
| 1950 | 23.761 | 2.850 | 20.911 |
| 1955 | 26.925 | 3.499 | 23.426 |
| 1960 | 30.959 | 3.988 | 26.971 |
| 1965 | 35.168 | 6.019 | 29.149 |
| 1970 | 37.526 | 6.869 | 30.657 |
| 1975 | 40.141 | 8.202 | 31.939 |
| 1980 | 44.124 | 10.083 | 34.041 |
| 1985 | 47.277 | 11.561 | 35.716 |
| 1990 | 41.748 | 9.871 | 31.877 |
| 2000 | 48.892 | 15.339 | 33.553 |
| 2007 | 40.867 | 11.194 | 29.673 |
| 2008 | 39.532 | 9.881 | 29.651 |
| 2009 | 39.281 | 10.009 | 29.272 |
| 2010 | 39.409 | 10.422 | 28.987 |
| 2011 | 39.578 | 11.005 | 28.573 |
| 2012 | 39.040 | 11.247 | 27.793 |
| 2013 | 38.156 | 10.868 | 27.288 |
| 2014 | 37.744 | 10.304 | 27.440 |
| 2015 | 35.548 | 10.334 | 25.214 |
| 2016 | 35.098 | 10.161 | 24.937 |
| 2017 | 33.940 | 10.162 | 23.778 |
| 2018 | 34.180 | 10.537 | 23.643 |
| 2019 | 32.593 | 9.845 | 22.748 |
| 2020 | 32.316 | 9.969 | 22.347 |
Yönetim > Belediye başkanlığı

| Seçildiği yıl | Belediye başkanları |
| --- | --- |
2024: Ramazan Yakut (AK Parti)
2019: Ramazan Yakut (SP)
2014: Sebahattin Sarı (AK Parti)
2009: Mehmet Nuri Çelik (AK Parti)
2004: Sait Yami (AK Parti)
1999: Sait Yami (FP)
1994: Mehmet Nuri Çelik (ANAP)
1989: Sebahattin Sarı (DYP)
1984: Sebahattin Sarı (MDP)
1977: Selahattin Sarayhanoğlu (CHP)
1973: Ali Aral (AP)
1968: Selahattin Sarayhanoğlu (CHP)
1963: Selahattin Sarayhanoğlu (CHP)
1956: Mehmet Dişçi
1948: Ahmet Tekin
Asef Bayat

Asef Bayat, Amsterdam Üniversitesi'nde düzenlenen Dr. Sabbar Farman-Farmaian Yıllık Konferansı sırasında.
Asef Bayat sosyolog ve akademisyen. Halen Illinois Üniversitesi'nde çalışmalarını sürdürmektedir. Siyaset sosyolojisi, toplumsal hareketler ve değişme, din temelli siyaset ve gündelik hayat, toplumsal mekanlar, günümüzde İslam ve özellikle de müslüman Orta Doğu ülkelerindeki halk hareketleri ilgi alanlarını oluşturmaktadır. İran İslam Devrimi, 1970'lerden bugüne İslami hareketler, müslüman yoksul halk hareketleri, müslüman gençlik ve kadınlar gibi konular üzerine yazmıştır.
Hayatı

Asef Bayat 1954 yılında, İran'da, Tahran yakınlarındaki küçük bir köyde dünyaya gelmiştir. Ailesi daha sonradan Tahran'a taşınmıştır. Bayat, ilk öğrenimini burada İslami bir kurumda almıştır. Daha sonradan Ali Şeriati'nin ders verdiği Hüseyni İrşad'a yakın bir devlet lisesinden mezun olmuştur. Lisenin son yıllarında Şeriati'nin derslerine de katılmıştır. Fakat Bayat bu dönemde seküler bir eğilime sahip olmuş ve sol hareketlere yakın durmuştur. İngiltere'deki yüksek öğrenimi sırasında da yine üniversite içindeki sol siyasetin içinde yer alacaktır.
Bayat'ın Tara ve Shiva isminde iki çocuğu bulunmaktadır.
Akademik kariyeri

Asef Bayat, Tahran'da Siyasi ve Sosyal Bilimler Fakültesi'nde Siyaset Bilimi'nden mezun olduktan sonra (1977) 1978-1984 arasında İngiltere'de Kent Üniversitesi'nde Sosyal Bilimler - Sosyoloji ve Siyaset Bilimi alanında doktorasını vermiştir. 1985 yılında post-doktora çalışması yapmak üzere ABD'de California Üniversitesi'nde Orta Doğu Çalışmaları Merkezi'nde bulunmuştur.
1986'dan itibaren 17 yıl boyunca Kahire'deki Amerikan Üniversitesi'nde sosyoloji dersleri vermiştir. Kahire'deki görevi sırasında California Üniversitesi, Columbia Üniversitesi ve Oxford Üniversitesi St. Antony's College'de de dersler vermiştir.
Hollanda'da Leiden Üniversitesi'nde Sosyoloji ve Orta Doğu Çalışmaları profesörü olarak görev yapmış, aynı zamanda Modern Orta Doğu'da Toplum ve Kültür kürsüsünü yürütmüştür.
Halen, Illinois Üniversitesi'nde Sosyoloji ve Orta Doğu Çalışmaları alanlarında dersler vermektedir.
Eserlerinden seçmeler > Kitapları

Workers and Revolution in Iran. London: Zed Books, 1987.
Work, Politics and Power. New York: Monthly Review Press, 1991.
Street Politics: Poor Peoples Movements in Iran. New York: Columbia University Press, 1997.
Ortadoğu'da Maduniyet: Toplumsal Hareketler ve Siyaset. [Subalternity in the Middle East: Social Movements and Politics. (In Turkish.) Six essays compiled and translated by Özgür Gökmen and Seçil Deren]. İstanbul: İletişim Yayınları, 2006.
Making Islam Democratic: Social Movements and the Post-Islamist Turn. Stanford: Stanford University Press, 2007.
Life as Politics: How Ordinary People Change the Middle East. Stanford: Stanford University Press, 2010.
Being Young and Muslim: New Cultural Politics in the Global South and North. (co-edited with L. Herrera.) New York: Oxford University Press, 2010.
Eserlerinden seçmeler > Önemli makaleleri

"Karl Marx and Ali Shariati", Alif: Journal of Comparative Poetics, no. 9, April 1990 (Cairo), pp. 19–41.
"Work Ethics in Islam: A Comparison with Protestantism", The Islamic Quarterly, vol. 36, no. 2. 1992 (London), pp. 5–27.
"Un-Civil Society: The Politics of the 'Informal People'", Third World Quarterly, Vol. 18, No. 1, 1997 (London), pp. 53–72.
"Revolution without Movement, Movement without Revolution: Comparing Islamist Activism in Iran and Egypt", Comparative Studies in Society and History, vol. 40, no. 1, spring 1998, pp. 136–169.
“From ‘Dangerous Classes’ to Quiet Rebels: Politics of Urban Subaltern in the Global South”, International Sociology, vol. 15, no. 3, September 2000, pp. 533–557 (USA).
“Studying Middle Eastern Societies: Imperatives and Modalities of Thinking Comparatively”, Middle East Studies Association Bulletin, vol. 35, no. 2, Winter 2001, pp. 151–158.
“Activism and Social Development in the Middle East”, International Journal of Middle East Studies, vol. 34, no. 1, February 2002, pp. 1–28
“Islamism and Social Movement Theory”, Third World Quarterly, vol. 26, no. 6, July 2005, pp. 891–908 (London)
“Transforming the Arab World: The ‘Arab Human Development Report’ and the Politics of Change”, Development and Change, vol. 36, no. 6, Forum 2005 (The Hague).
“Islamism and the Politics of Fun”, Public Culture, vol. 19, no. 3, October 2007.
“Radical Religion and the Habitus of the Dispossessed: Does Islamic Militancy Have an Urban Ecology?” International Journal of Urban and Regional Research, vol. 31, no. 3, September 2007.
“Islamism and Empire: The Incongruous Nature of Islamist Anti-imperialism'”, Socialist Register 2008, London, Merlin Press, 2007.
Tehran: Paradox City, New Left Review, No. 66, 2010
Karaçaylar

Başlığın diğer anlamları için Karaçay sayfasına bakınız.
| --- | --- |

19. Yüzyılda Karaçaylı yaşlılar
Toplam nüfus
245.000 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
 Rusya: 218.403
 Türkiye: 20.000
 Kazakistan: 1.000
Diller
Karaçayca, Rusça
Din
Sünni İslam
İlgili etnik gruplar
Balkarlar, diğer  Türk halkları, Kıpçaklar
Karaçaylar veya Karaçaylılar (Karaçay-Balkarca: Къарачайлыла Karaçaylıla veya таулула tawlula), çoğunluğu Rusya'ya bağlı Karaçay-Çerkesya'da yaşayan bir Türk halkıdır.
Adlandırma

Karaçay-Balkar Türklerinin kendilerine verdiği ad (endonim) ve komşu Kafkas halklarının kendi dillerinde Karaçay-Balkar Türklerine verdiği adlar (egzonim) tabloda gösterilmektedir ;
| Dil | Adlandırma |
| --- | --- |
Karaçay-Balkarca: Alan
Megrelce: Alani
Nogayca: Alan
Svanca: Az
(Osetçe) Digor Lehçesi: Asiag
(Osetçe) İron lehçesi: Asi, Asson
Abhazca: Azuho, Akaraç
Kabardeyce: Kuşha
Coğrafya

Karaçay-Malkarlar, Kafkas Dağları'nın yüksek bölgelerinde ve derin vadilerde yer alan köylerde yaşayan topluluklardır. Elbruz dağının bir ucunda Karaçaylılar, diğer yamacında Malkarlılar yaşar. Bu coğrafi konumun dışında aralarında hiçbir farklılık yoktur.
1920'li yıllarda Sovyetler'in "Kollektivizm" politikası gereği, dağ köylerinde yaşamakta olan pek çok Karaçay-Malkar ailesi düzlüklere göç ettirilerek buralarda kurulan yeni köylere yerleştirildiler.
Dil

Dilleri batı Türk dilleri grubundandır. Kıpçak ve Kıpçak alt grubunda sınıflandırılabilir. Kuzey Kafkasya'da bulunan Kumukça ve Nogay diline de benzerlik gösterir. Dilbilim araştırmaları Karaçay-Balkarcanın ana çizgileri ile tipik bir Kıpçak grubu üyesi olduğunu ortaya koymaktadır. Karaçay-Balkarca, Türk dillerinin Kıpçak kolunun Kafkasya'daki güney bölümünü meydana getirir. Sovyet Türkologlarından Aleksandr Samoyloviç'in 1922 yılında yayımlanan Nekotorie dopolneniya k klassifikatsi turetskih yazıkov (Некоторые дополнения к классификаци турецких языков) adlı eserindeki Türk lehçeleri sınıflamasına göre Karaçay-Balkarca, Türk lehçelerinin z kolunun y bölümünün taw, bol-, kalgan grubuna girer. Buna göre Karaçay-Balkarcada eski Türkçe azak/adak yerine ayak, tag (dağ) yerine tav, olmak yerine bolmak, kalan yerine kalgan biçimleri kullanılır. Bunlardan başka Karaçay-Balkarcada ben yerine men biçiminin kullanılması, kelime başında y- sesinin c- sesine dönüşmesi de Kıpçakçanın özellikleridir.
Köken

Tarihî, antropolojik, arkeolojik ve linguistik araştırmalar Karaçay-Malkarlıların bu bölgede uzun yüzyıllar hakimiyet kuran Türk kavimlerinin torunları olduklarını ortaya koymaktadır.
Karaçay-Malkar halkının etnik yapısının oluşmasında Hunlar-Kara Bulgarlar, 
Alanlar, Hazarlar ve Kıpçaklar gibi Türk kavimlerinin payı vardır.
Yakın tarih

Ruslarla çarpıştılar. 1864'te Karaçay'ı da kapsayan Kuzey Kafkasya'nın Rus istilasına uğraması sonucu, büyük bir göç olayı (deportasyon) yaşandı. Rusların Kafkasya’yı işgali sonunda 1880'li yıllardan itibaren zaman zaman Karaçay-Malkar halkının bir bölümü diğer Kafkas kabileleri ile Türkiye’ye göç etmek zorunda kaldı. Bugün bu göçmenlerin torunlarından yaklaşık 25 bin Karaçay-Malkarlı Türkiye’de, 10 000 civarında Karaçay-Malkarlı ise Suriye’de, bir kısmı da ABD'nde yaşamaktadır.
1917 Bolşevik ihtilali sonrasında bütün Kafkasya'da ve bu arada Karaçay-Malkarda da 1918'de çok kısa bir süre bağımsızlık heyecanı yaşandı. Fakat bu heyecan Beyaz ordu tarafından kanla bastırıldı. Ardından Kızıl Ordu saldırısı başladı. 1920'de Beyaz ordu Kızıl ordu tarafından bölgeden atıldı ve Karaçay-Malkar da "Sovyet" sistemine dahil oldu. Ocak 1921'de kuruluşu onanan Rusya SFSC'ne (RSFSC) bağlı Dağlı ÖSSC içinde 'Karaçay' ve 'Balkar' ulusal okrugları da yer aldılar. Bu özerk cumhuriyetten ayrılan Karaçay okrugu, Ocak 1922'de kuruluşu onanan 'Karaçay-Çerkes Özerk Oblastı'(il) içinde yer aldı. Oblast 1926'da, merkezi Karaçayevsk kenti olan RSFSC'ne bağlı 'Karaçay Özerk Oblastı' ve merkezi Çerkessk olan 'Çerkes Ulusal Okrugu' biçiminde ikiye bölündü. 'Çerkes Ulusal Okrugu', 1928'de 'Çerkes Özerk Oblastı' yapıldı. Ağustos 1942'de Alman ordusu Karaçay topraklarına girdi ve bölgede beş ay kadar kaldı. Karaçay-Malkarlıllar da 1943 yılı sonlarına kadar Sovyetler'e karşı mücadelelerini sürdürdüler. Bu arada Kafkasya'daki Rus karşıtı hareketlere de önderlik ettiler. Bu mücadeleler sırasında büyük nüfus kayıplarına uğradılar.
Yakın tarih > Karaçay Sürgünü

Bölge Ocak 1943'te Almanlar'dan temizlendi. 2 Kasım 1943 ve 8 Mart 1944'te Alman ordusuyla işbirliği yaptıkları gerekçesiyle Karaçay-Malkar nüfusunun tamamı Orta Asya'ya (Karaçaylılar Kazakistan'a,Balkarlar da Kırgızistan'a) sürüldü. Oysa, Karaçay-Malkarlılardan binlerce kişi Alman işgali sırasında Sovyet Ordusu saflarında da bulunuyordu. 
Sürgün sırasında çok sayıda Karaçaylı hayatını kaybetti. 
2 Kasım 1943 tarihinde Karaçaylılar, 8 Mart 1944 tarihinde de Malkarlılar yurtlarından çıkarılarak topyekün bir sürgüne, etnik temizliğe ve soykırıma tabi tutuldular.  
Sürgün sırasında büyük bir kayıp verdiler. Gürcistan'a bağlanan eski Karaçay topraklarına da Gürcistan'dan getirilen Svanlar yerleştirildi.
Sürgünde 14 yıl kadar kalan Karaçay-Malkarlar'ın (Balkar) 1956'da saygınlıkları geri verildi. 1957'de, 1926 öncesinde olduğu gibi Karaçay-Çerkes Özerk Oblastı yeniden kuruldu, Balkarlar gibi Karaçaylar da geri getirilmeye başlandı. Oblast 3 Temmuz 1991'de RSFSC'ne bağlı bir özerk cumhuriyet oldu, ardından, Aralık 1991 sonunda oluşan Rusya Federasyonu içinde kaldı.
Din

17.yy. da bölgeye yapılan Nogay göçü ve Kırım Tatarları'nın gerçekleştirdiği temaslar Karaçayların İslamı tanımalarına yardımcı olmuştur. Ancak başka bir söylentiye göre, Karaçay-Malkarlıların İslamı kabul etmelerinde 18.yy.da yaşamış İshak Efendi isminde Kabartaylı bir din adamının çalışmaları belirleyici olmuştur. Karaçaylar Sünni hanefidirler ve Kuzey Kafkasya din işlerine bağlıdırlar. Sovyet yönetimi döneminde kapatılmış olan camilerin yerine bugün birçok yeni cami açılmış bulunmaktadır.
Nüfus

Karaçay-Malkar halkı bugün Kafkasya’da "Karaçay-Çerkesya" ve "Kabarday-Balkarya" adlarını taşıyan iki ayrı cumhuriyet de Rusya'ya bağlı olarak yaşamaktadırlar.Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti'nin 2002'de 739.470 olan toplam nüfusunun 169.198'i Karaçay (%63.5), 147.878'i Rus (%11.65), 11.3'i Çerkes (% 1.3;Kabartay ve Besleney), 22.346'sı Abaza (% 7.4) ve 54.873'ü Nogay (% 13.4) idi.[kaynak belirtilmeli] Bu 5 topluluğa ait 5 dil de (Rus, Karaçay, Kabartay, Abaza ve Nogay dilleri), resmi diller statülerindedir. 2005'te Karaçaylılar 218,403 Malkarlılar ise 112,924 nüfuslu idiler.
Akademi

Bugünkü Türkiye'de yaşayan Karaçay-Malkar Türkleri'nden Onur Coşkun, Hasan Ülker,Doç Dr. Adilhan Adiloğlu, Dr. Yılmaz Nevruz, Dr. Hayati Bice ve Prof. Dr. Ufuk Tavkul tarih, kültür, antropoloji, edebiyat sahalarında Karaçay-Malkar Türklüğü konusunda eser veren başlıca isimlerdir.
Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti ve Kabardino-Balkarya Cumhuriyeti'ndeki Türk dilli halklar.
General Mobile 5 Plus

| General Mobile 5 Plus |
| --- | --- |
Üretici: General Mobile
CPU: Quad-core 1.5 GHz ARM Cortex-A53
Zil sesi: İndirilebilir
Hafıza: 32 GB
Bellek: 3 GB Ram
Batarya: Li-Po, 3100 mAh Pil
Fiziksel büyüklük: 152 x 76.5 x 7.9 mm
Ağırlık: 160 gram
Ekran: 5.5 inç, Dokunmatik ekran, IPS, 1080 x 1920 FHD px çözünürlük Gorilla Glass 4
Seri: Android One
İşlemci: Quad-core 1.5 GHz ARM Cortex-A53
Gelişme durumu: Satışta
General Mobile GM 5 Plus General Mobile firmasının Android işletim sistemine sahip akıllı cep telefonu. Google firması işbirliğiyle Android One Platformu altında Türkiye'de de satışa sunulmuştur. 2 yıl boyunca en son sürüm işletim sistemi Google tarafından kesintisiz sağlanacaktır. Cihaz, mobil 4G ve 4,5 G bağlantısını desteklemektedir.
Sinekkale

| --- | --- |

SinekkaleTürkiye'deki konumu
Konum: Silifke, Mersin
Bölge: Akdeniz Bölgesi
Koordinatlar: 36°26′23″K 34°00′35″D﻿ / ﻿36.43972°K 34.00972°D﻿ / 36.43972; 34.00972
Rakım: 460 m (1.509 ft)
Uzunluk: 21
Genişlik: 24
Tarihçe
Kültür(ler): Roma
Sit ayrıntıları
Arkeologlar: Semavi Eyice
Mülkiyet: Kültür ve Turizm Bakanlığı
Sinekkale öreni Mersin ilinde bir villa rustikadır. Villa rustika Roma ve Bizans İmparatorluğu dönemlerinde büyük toprak sahiplerinin ikamet ettiği kırsal alandaki konutlara verilen addır. Sinekkale villa rustikasında lento üzerindeki Olba Tapınak Devleti işareti bu binanın Roma dönemine ait olduğunu göstermektedir.
Yerleşim

Villa rustika 36°26′23″K 34°00′35″D﻿ / ﻿36.43972°K 34.00972°D﻿ / 36.43972; 34.00972 koordinatlarında, Silifke ilçesi kırsalında Toros Dağları güney yamaçlarında arkeologların Olba Territorium olarak adlandırdıkları bölgede yer alır. Ulaşım D.400 devlet karayolundan Atakent beldesi batısında kuzeye sapan bir il yoluyla sağlanır. Aynı yol Uzuncaburç, Karakabaklı ve Işıkkale gibi diğer ören yerlerine de ulaşır. Ana yola 10, Silifke'ye 20 ve Mersin'e de 80 kilometre uzaklıktadır. Yolu asfalt olmakla birlikte, son 500 metre yoğun bitki örtüsü içinde yürüyerek geçilir.
Bina ve araştırma süreci

Sinekkale ile ilgili ilk araştırma 1970'lerde sanat tarihçisi Semavi Eyice tarafından başlatılmıştır. Bunu  Friedrich Hild, Hansgerd Hellenkemper, Gilbert Dagron ve Olivier Callot ve en ayrıntılı incelemeyi yapan Ina Eichner'in araştırmaları izlemiştir. İki katlı binanın doğu batı ekseninde boyutu 24 metre, kuzey güney ekseninde boyutu 21 metredir. Giriş katında beş bir üst katta ise altı oda olmakla birlikte üst kat büyük ölçüde yıkılmıştır. Ayrıca iki tuvaleti ve bir sarnıcı vardır. Üst kattaki konsollar bir zamanlar binanın bir balkonu olduğunu göstermektedir.
General Mobile Discovery Air

| General Mobile Discovery Air |
| --- | --- |
Üretici: General Mobile
Dış ekran: AMOLED, 16 mil. renk
Zil sesi: İndirilebilir
Hafıza: 16(Lite)/32 gb
Bellek: 1 gb ram
Batarya: Li-Ion, 2050 mAh
Fiziksel büyüklük: 139.8 x 67.5 x 5.15 mm
Ağırlık: 98 gram
Ekran: 4,8  inç, LTPS, 1280px * 720px, 306ppi ppi(piksel yoğunluğu)
Seri: Discovery
İşlemci: MediaTek ARM Cortex A7
Gelişme durumu: Satışta
General Mobile Discovery Air General Mobile firmasının Android işletim sistemine sahip akıllı cep telefonu.
Absyrtus (veteriner)

Apsyrtus'un eserlerini içeren Jean Ruel tarafından yayınlanan Veterinariae Medicinae.
Absyrtus veya Apsyrtus (Grekçe: Ἄψυρτος), MS 4. yüzyılda yaşamış Bitinyalı Antik Yunan veteriner cerrahıydı.
Uzmanlık alanı at hekimliği (hippiatri) olan Absyrtus, Roma İmparatoru Konstantin'in Sarmatlar'a karşı düzenlediği seferde (MS 332-334) yer aldı. Veteriner hekimliği üzerine yazdığı iki kitabı günümüze ulaşmamıştır, ancak daha sonraki veterinerlik yazarları tarafından sık sık atıfta bulunulmuştur. Apsyrtus'un yazıları, Apsyrtus'a dayanan çağdaşı Hierokles'in yazılarıyla birlikte, Hippiatrica'nın başlıca kaynağıdır.
Tarihçe

Absyrtus, bazı çalışmaları günümüze ulaşan başlıca veteriner cerrahlardan biriydi. Suda ve Eudokia Makrembolitissa'ya göre Bithynia'da (günümüz Türkiye'si) Prusa ya da Nikomedia'da doğmuştur. MS. 322'de Tuna seferinde Büyük Konstantin anlamına geldiği düşünülen “Konstantin” komutasında görev yaptığı söylenir, ancak bazıları MS 671'de IV. Konstantin komutasında olduğunu belirtir.
Absyrtus'dan bize ulaşan metinlerin çoğu, diğerlerinin yanı sıra hippiyatristlere yazılmış mektuplardır. Konular hastalıklardan tıbbi tekniklere, reçetelere ve terbiyeye kadar çeşitlilik göstermektedir. Absyrtus'un ele aldığı konuların çeşitliliğine örnek olarak Mañé ve Vives gözlerle ilgili iki mektuptan bahseder, N.C. ise glanders ve benzeri hastalıkların nedenlerini aktarır.
Absyrtus ayrıca Teselya atını da örnek olarak tanımlamıştır; ona göre bu bölge, boyu, endamı ve boynu nedeniyle en iyi at cinsinin geldiği yerdir.
Yazıları, ilk olarak Jean Ruel tarafından Latince ve daha sonra Simon Grynaeus tarafından Yunanca olarak yayınlanan Veterinariae Medicinae Libri Duo'da bulunmaktadır. Kitapları kısmen Claudio Ermerote'nin Mulomedicina'nın dokuzuncu kitabında İtalyancaya çevrilmiştir. 1564 yılında Alonso Suárez Toledo'da Ruel'in Latince baskısını temel alan ve 18. yüzyıla kadar İspanyol albéitares tarafından kullanılan Hipiátrica'nın İspanyolca bir çevirisini yayınlamıştır. Christian Konrad Sprengel, Programma de Apsyrto Bithynio başlıklı küçük bir çalışma yayınlamıştır.