Volga Finleri
Meşçera

Meşçeralar (Rusça: Мещера veya Rusça: Мещёра, Meshchyora) Oka Nehri ile Klyazma nehri arasındaki bölgede yaşardı. Meşçeraların yaşadıkları alanlar ormanlar, bataklıklar ve göllerle kaplıydı. Bölge hala Meşçera Ovaları olarak adlandırılmaktadır.
Meşçeralardan bahseden ilk Rus yazılı kaynağı 13. yüzyıldan kalma Tolkovaya Paleya'dır. Ayrıca, 16. yüzyıldan önceki döneme ait daha geç Rus kroniklerinde de Meşçeralardan bahsedilmektedir. Bu, 10. ve 11. yüzyıllarda Doğu Slavları tarafından asimile edilmiş gibi görünen Meryalar ve Muromalar ile tam bir tezat oluşturmaktadır. Moskova prensi II. İvan, 1358'de yazdığı vasiyetinde, yerli Meşçera lideri Alexander Ukovich'ten satın aldığı Meşçerka köyünden bahseder. Vasiyetnamede köyün Hristiyan Ortodoks inancını kabul ettiği ve Kosmova Knezliği'nin bir vassalı olduğu yazılıdır.
Meşçeralardan, Mordvinler, Sibirler ve yorumlanması daha zor birkaç grupla birlikte Venedik Fra Mauro haritasındaki (yaklaşık 1450) "Rusya Devleti"nde de bahsedilmektedir.
Korkunç İvan'ın 16. yüzyıldaki Kazan seferi ile ilgili birkaç belgede de Meşçeralardan bahsedilmektedir. Bu kayıtlarda, Mordvinler ve Tatarlar tarafından asimile edilmiş, merkezi Temnikov şehrine istinaden Temnikov Meşçera adıyla bilinen bir Meşçera devletinden bahsedilmektedir. Prens A. M. Kurbsky, Meşçera topraklarında Mordvin dilinin konuşulduğundan bahsetmiştir.
Zhabki köyünde (Yegoryevsk bölgesi, Moskova Oblastı), 1870 yılında Meşçera mezar alanları bulundu. Mezarlarda Fin-Ugor olarak tanımlanan kadın bronz süslemeleri bulundu ve buluntular 5. ila 8. yüzyıllara tarihlendi. Ryazan Oblastı ve Vladimir Oblastı'ndaki kazılarda da benzer buluntular ortaya çıkarıldı. Bu buluntular arkeologların Meşçeraların maddi kültürüne dair özelliklerini belirlemelerini sağladı. Moskova Nehri'nden Oka Nehri boyunca Kasimov şehrine kadar benzer özellikler sergileyen 12 yerleşim yeri bulundu. Çağdaş görüşler, Oka-Ryazan kültürünün Meşçera kültürüyle aynı olduğu yönündedir. Kadın mezarlarında, 4.-7. yüzyıllara tarihlenen Volga Finlerine özgü yüzükler, şıngırdayan kolyeler, tokalar ve diğer birçok eşyadan oluşan nesneler bulunmuştur. Buluntularda öne çıkan bir eşya, karakteristik bir süslemeye sahip yuvarlak göğüs plakalarıydı. Mezarların bazılarında, içine pandantiflerin dokunduğu küçük çanlara kilitlenmiş uzun siyah saçlı süslemelerin iyi korunmuş bakır oksitleri vardı.
Oka Nehri vadisinde, Meşçera kültürü 11. yüzyılda ortadan kalkmış gibi görünmektedir. Bataklık kuzeyde kaldıkları ve Ortodoksluğu kabul ettikleri kabul edilmektedir. Meşçera asilleri 13. yüzyılda Ortodoksluğu kabul etmiş ve asimile olmuş gibi görünse de Meşçera avcılar ve balıkçıları, dillerini ve inançlarını daha uzun süre taşımış olabilir. 16. yüzyılda, geriye kalan Meşçera paganları arasında Ortodoksluğu yaymak amacıyla Radovitsky'de St Nicholas Manastırı kuruldu. Rusya'daki soylu Mestçerski ailesi, asaletini aslen bu Fin kabilelerinin bazılarının yerli hükümdarları olmasından almaktadır.
Meşçera dilinin varlığı onaylanmamıştır ve varlığına ilişkin teoriler tartışmalıdır. Bazı dilbilimciler Meşçera dilinin Mordvince'nin bir lehçesi olabileceğini düşünürken, Pauli Rahkonen toponimik kanıtlara dayanarak dilin bir Permik dili veya Permik dili ile yakından ilişkili bir dil olduğunu öne sürmektedir. Rahkonen'in görüşleri, Rus Uralist Vladimir Napolskikh gibi bazı bilim adamları tarafından eleştirildi.
Bazı Meşçeraların İslam'ı seçtikleri ve Mişer Tatarları tarafından asimile oldukları varsayılmaktadır.