Arap Sosyalist Baas Partisi - Suriye Bölgesi
Durum

Suriyeli muhalif Subhi Hadidi'ye göre, "Baas tamamen kargaşa içinde .... Bir ceset gibi. Artık kelimenin normal anlamıyla bir parti değil." Hanna Batatu şöyle yazdı: "Esad döneminde Baasın karakteri değişti .... Üyelerinin geçmişte sahip oldukları fikir bağımsızlığı ne olursa olsun şimdi kısıtlandı, uygunluk ve iç disipline bir prim verildi. Parti, fiiliyatta rejimin toplumu genel olarak kontrol etmeye ya da onu politikalarının arkasında toplamaya çalıştığı başka bir araç haline geldi. Partinin kadroları giderek daha fazla bürokrat ve kariyerci oldular ve artık ideolojik olarak 1950'lerde ve 1960'larda olduğu gibi canlı değiller, Esad'a koşulsuz sadakat, nihayetinde eski inançlara sadakati geçersiz kıldı."
Volker Perthes'e göre Baas Partisi Esad döneminde dönüşüme uğramıştır; Perthes şöyle yazmıştır: "Devrilen solcu liderliği destekleyenleri etkisiz hale getirecek şekilde daha da şişirildi, ideolojisizleştirildi ve Esad'ın sisteminin otoriter formatına uyacak şekilde yeniden yapılandırıldı, avangart karakterini kaybetti ve kitle desteği ve siyasi kontrol üretmenin bir aracı haline geldi. Aynı zamanda rejimin ana patronaj ağı haline geldi."
Baas Partisi, bürokrasi ile iç içe geçmiş bir patronaj ağına dönüştü ve üyelik kuralları liberalleştirilirken, kısa sürede devletten neredeyse ayırt edilemez hale geldi. 1987'de partinin Suriye'de 50.000 üyesi vardı ve 200.000 aday üye daha deneme sürecindeydi. Parti, devletten bağımsızlığını kaybetti ve esas olarak güvenlik güçlerine dayalı olarak kalan Esad hükûmetinin bir aracı haline getirildi. Hükûmetin temel yönelimini kabul eden diğer partilerin yeniden faaliyet göstermesine izin verildi. Ulusal İlerici Cephe 1972'de, bağımsız örgütlenmeye çok az yer bırakan ve yalnızca Baas'a bağlı küçük ortaklar olarak hareket etmelerine izin verilen bu yasal partilerin koalisyonu olarak kuruldu.
Esadcılığa sosyal ve siyasi olarak boyun eğmesine rağmen Baas Partisi aygıtı ve onun çalışan kurumları günlük yönetimin önemli bileşenleriydi. Parti, Esad ailesinin devlet üzerindeki sıkı kontrolünü kolaylaştırdı, destekçileri örgütlemeye ve toplumsal meşruiyet için kitlesel mitingleri harekete geçirmeye hizmet etti. Birden fazla partinin 2012 Anayasası'nda onaylanmasına rağmen pratikte hiçbir gerçek muhalefetin faaliyet göstermesine izin verilmedi. Halk Meclisi ve yerel meclislerdeki tüm adaylar, Baas liderliğindeki hükümete sıkı sıkıya bağlı bir ittifak olan Ulusal İlerici Cepheden (UİC) seçildi. 2018'den sonra Baas Partisi siyasi hakimiyetini genişletti ve UİC'deki diğer partilerin aleyhine olacak şekilde bölgesel ve ulusal seçim süreçlerinde daha fazla aday çıkardı. Parti, Yüksek Komuta tarafından sıkı bir şekilde izlendi ve sadakati yetersiz olduğundan şüphelenilen bölgesel Baas liderleri "gri üye" (er-Ramadiyyin) olarak ihraç edildi.
2022 itibarıyla Baasçılar bölgesel konseylere, kamu hizmetlerine, parlamentoya, orduya ve Muhaberat'a hakim olmaya devam etmiştir. Yasallaşmış sendikaların büyük çoğunluğu, öğrenci dernekleri de Baas Partisine aitti. Kırsal bölgelerde devlet memurlarının üçte birinden fazlası Baas üyesiydi; kentsel bölgelerde ise memurların yaklaşık yarısı Baasçıydı. Baas Partisi kurumları, hükümet kontrolündeki bölgelerde bürokratik işleyişi tesis etmek için hayati önem taşıyordu. Ulusal İlerici Cephenin diğer partileri azınlıktaydı.