stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tahtalı, Derince
İklim

Tahtalı Mahallesinde yazlar ılık, nemli, kurak ve açık, kışlar ise uzun, çok soğuk ve parçalı bulutlu olur. Yıl içerisinde sıcaklık normalde 2 °C ila 30 °C arasında değişiklik gösterir ve nadiren -3 °C altında ve 34 °C üzerinde olur.
Coğrafya

Kocaeli il merkezine 30 km, Derince ilçesine 25 km uzaklıktadır. Mahallenin kapladığı alan 27,673 kilometre karedir. Mahalle Tahtalı Göleti'nin çok büyük bir kısmını kapsar. Bu gölet mahallenin güneyinde bulunmaktadır.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  | 631 | ADNKS |
| 2014 |  3% | 611 | ADNKS |
| 2015 |  3% | 592 | ADNKS |
| 2016 |  1% | 585 | ADNKS |
| 2017 |  1% | 577 | ADNKS |
| 2018 |  1% | 583 | ADNKS |
| 2019 |  1% | 579 | ADNKS |
| 2020 |  4% | 604 | ADNKS |
| 2021 |  1% | 597 | ADNKS |
| 2022 |  3% | 579 | ADNKS |
| 2023 |  14% | 662 | ADNKS |
Derince mahalleler haritası
Şirince

Başlığın diğer anlamları için Şirince, Antakya sayfasına bakınız.
| Şirince |
| --- | --- |
Mahalle

Mahallenin haritadaki yeri
 İzmir'in Türkiye'deki konumu
ŞirinceŞirince'nin İzmir'deki konumu
Koordinatlar: 37°56′29″N 27°25′59″E﻿ / ﻿37.9414°K 27.4331°D﻿ / 37.9414; 27.4331
Ülke:  Türkiye
İl: İzmir
İlçe: Selçuk
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 330 m
Nüfus (2012): 530
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 232
İl plaka kodu: 35
Posta kodu: 35920
Şirince, İzmir ilinin Selçuk ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Özgün adı olan Kırkınca'nın efsanevi bir çağda dağlara vuran kırk kişiye atfen verildiği rivayet edilir. Rum telaffuzunda Kirkice, Kirkince ve nihayet Çirkince gibi biçimler alan bu ad, Cumhuriyet'in ilk yıllarında dönemin İzmir valisi Kazım Dirik'in talimatıyla Şirince şeklinde resmîleştirilmiştir.
19. yüzyılda, özellikle ihracata yönelik incir üretimiyle ünlü, 1.800 haneli bir Rum kasabasıydı. 1923'te Türkiye-Yunanistan Nüfus Mübadelesi sonucu Rumların ayrılmasıyla (çoğu Katerini'nin Nea Efesos köyüne yerleşmiştir), Kavala'nın Müştiyan (Moustheni) ve Somokol (Domatia) köylerinden gelen mübadillerle iskân edilmiştir. Mahalle içinde iki Rum kilisesi bulunmaktadır. Şirince' de hiçbir ev diğerinin manzarasını kapatmaz. Nisanyan'a göre ise Şirince (Çirkince) köyünün bulunduğu konum'da 14. veya 15. Yüzyıllarda bir Rum köyü bulunmaktaydı ve sonraları köy boşaltılmıştı. 18. Yüzyıl'da ise Güney Arnavutluktan bir kısım Rum Şirince (Çirkince)'ye iskan edildi ve köy kısa süre içinde tekrar canlandı. Rumlar garip olarak köye yerleştiklerinden beri dil olarak Türkçe ana dilliydiler. Köy mimarisine bakılınca Güney Arnavutluk (Berat- Arnavutluk'un bir kenti) mimarisinin korunmuş olduğu göze çarpmaktadır. Rumların Yunanistan'a gidişi ile Mübadele sonrası Şirince'ye Yunanistan göçmenleri yerleştirildi.
Kıyamette güvenli bölge

Mahalle, Maya takvimine göre 21 Aralık 2012'de kopacak olan kıyamette güvenli bölge olduğu gerekçesiyle gündeme gelmiştir. 21 Aralık 2012 günü yaklaşık 150 polis ve jandarma biriminin yanı sıra 270 basın mensubu bölgeye gelmiştir. Ziyaretçi sayısında beklenen artışın aksine düşüş bile gözlemlenmiştir.
Coğrafya ve ulaşım

İzmir il merkezine 83 km, Selçuk ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır.
Popüler Kültürde Yeri

Sabahattin Ali Çirkince adlı öyküsünde bu köyden bahsetmiştir. Yazar, nüfus mübadelesi öncesi ve sonrası köyün durumunu betimlemekte ve eleştirmektedir.
Nüfus

| Yıllara göre nüfus verileri |
| --- | --- |
2012: 530
2011: 536
2010: 565
2000: 686
1990: 787
1985: 828
Görüntüler

Şirince'nin girişi
Culfa (rayon)

Bu madde Azerbaycan'ın Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti'nde bulunan Culfa adlı rayon hakkındadır. Başlığın diğer anlamları için Culfa (anlam ayrımı) maddesine bakabilirsiniz.
| --- | --- |

Rayonun Azerbaycan'daki konumu
Merkez: Culfa
Başkan: Siyam Hacıyev
Alan: 926,3 (km2)
Nüfus: 50.100
Plaka kodu: 72
Telefon kodu: 0136
Posta kodu: 7200
g t 
Culfa Rayonu (Azerice: Culfa rayonu), Azerbaycan'ın rayon olarak adlandırılan birinci derece idarî bölümlerinden biridir. Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti'nde, İran sınırında yer almaktadır. Yönetim merkezi Culfa kenti'dir.
Turizm

Bölgede turizm gelişmiştir. Bölgenin tarihi ve dini eserleri, doğası, eşsiz coğrafi konumu hem yerli hem de yabancı turistlerin ilgisini çeken başlıca faktörlerdir. Culfa, Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti'nin en çok turist alan ilçesi sayılıyor ve her yıl yaklaşık 30.000 turist alıyor.
Maddi ve kültürel miras > Tarihi anıtlar

Ağırlıklı olarak Kür-Araz kültürünü yansıtan Culfa'da 6 dünya, 72 ülke ve 119 yerel tarihî eser bulunmaktadır. Ashabi-Kahf: Adı Kur'an-ı Kerim'de geçen bu mağara (tapınak), yılan dağı ile Nehajir dağı arasında yer almaktadır. M.Ö. VII. binyıla aittir. Alınca Kalesi: Khanegah Köyü'nde Alınca Nehri'nin sağ kıyısında yer alır. III-VII yüzyıllara aittir. Gülistan Türbesi: Culfa şehrinin yakınındadır. 13. yüzyılın başlarına aittir.
Elinceçay khanegahı: Elince nehri kıyısındaki Khanegah köyünde bulunmaktadır. Orta Çağ'a aittir
Maddi ve kültürel miras > Danslar

Göçebe dansı: Bu dansın anavatanı culfa'dır. Nüfus tarafından çoğunlukla düğün kutlamalarında gerçekleştirilir. Bu dans sadece Culfa'da değil Şahbuz'da da çok popüler.
Toplu taşıma

Bölgeden Nahçıvan-Ordubad karayolu, Bakü-Erivan ve ayrıca Nahçivan-Bakü demiryolu geçmektedir. Ermenistan'ın askeri saldırısı sonucunda bu ülkeyle demiryolu ve diğer ulaşım bağlantıları kesintiye uğradı.
Toplu taşıma > Araba taşımacılığı

Bölgedeki otoyolun uzunluğu 273 kilometredir. Bunun 100 kilometresi ikinci sınıf kategorisine, 9 kilometresi ise 3. sınıf kategorisine ait. Karayollarının 164 kilometresi ilçe içi yoldur.
Toplu taşıma > Demiryolu taşımacılığı

Culfa bölgesi topraklarından geçen demiryolu birinci kategoride olup 85 kilometre uzunluğundadır. Nahçıvan MR'ın ilk, en büyük ve merkezi demiryolu ağı olan uluslararası öneme sahip Culfa Tren İstasyonu bölgede bulunmaktadır. İstasyon, genel olarak Azerbaycan'ın ulaşım alanında önemli bir rol oynayarak hem Sovyet yönetimi yıllarında hem de bağımsızlık döneminde yolcu ve yük taşımacılığı açısından önemli bir konuma sahip olmuştur. Şu anda Ermenistan'ın işgal politikası ve askeri saldırganlığı sonucunda söz konusu istasyonun faaliyetinin kısmen durdurulduğunu, Azerbaycan'ın büyük kısmıyla bağlantısının kesildiğini de belirtmek gerekir.
Dış ilişkiler

Nahçıvan MR topraklarından İran İslam Cumhuriyeti'ne kadar olan ana sınır geçiş noktası Culfa ilçesindedir. Nahçıvan MR'ın abluka altına alınmasının ardından İran ile Culfa geçiş noktasının önemi daha da arttı.
Kültür, eğitim ve sağlık kurumları

Bölgede 30 kütüphane, 37 kulüp kurumu, 1 müze, 2 çocuk müzik okulu, Alınca sineması bulunmaktadır. Culfa'da faaliyet gösteren eğitim kurumları listesinde 27 genel eğitim okulu, meslek yüksekokulu, 6 okul dışı, 2 okul öncesi eğitim kurumu yer alıyor. Bunların yanı sıra Epidemiyoloji Merkezi ve Merkez Hastane, 1 sahra hastanesi, 15 doktor kliniği, 8 sağlık görevlisi-ebe istasyonu da bölgede faaliyet göstermektedir.
Elinceçay Hanagahı
Marche

| Marche Özerk Bölgesi |
| --- | --- |
İdari bölge
Marche

  Bayrak 

İller: Ankona ili Ascoli Piceno ili Fermo ili Macerata ili Pesaro ve Urbino ili Fermo ili
İdare
 • Bölge Başkanı: Gian Mario Spacca
Yüzölçümü
 • Toplam: 9694 km²
Nüfus
 • Toplam: 1.560.785
Marche İtalya'nın 1948 Anayasası ile kısmi bölgesel özerklik verilmiş 20 bölgesinden birisidir. Ankona şehri bölge merkezidir.
Coğrafi konumu

Tatil beldeleri ve ince kumlu plajları ile dünyaca ünlü Bölge Apenin Dağları ile Adriyatik Denizi arasında uzanır. Adriatik Denizi'ne bakan kısmı daha çok dağlık ve tepelerle yükseltili bir görünüm arz eder. Dağlık kısmı kıraç ve dar vadileri, derin dar geçitleri, bazen çok hızla akan bazen ulaşılmaz ırmakları (Furlo Gorgo) ile görülmeye değer yerler arasına girmektedir. Yine yumuşak biçimde inip çıkan tepeleri ve ırmaklar ile yer yer kesilen düz ovaları ile kıyı şeridi güzel bir gezi olanağı sunmaktadır.
İller ve önemli şehirler

Marche bölgesinde, 2009'da kurulmuş olan Fermo ili dahil 5 il bulunmaktadır; fakat Fermo ili çok yeni olduğu için verilen şu istatistikler 2009'dan daha onceki durumu yansıtmaktadır:
| İl adı | Yüzölçümü (km²) | Nüfus | Yoğunluk (kişi/km²) |
| --- | --- | --- | --- |
| Ancona ili | 1.963 | 476.192 | 242,6 |
| Ascoli Piceno ili | 1.228 | 210.066 | 171,03 |
| Macerata ili | 2.779 | 320.308 | 115,2 |
| Pesaro ve Urbino ili | 2.568 | 361.561 | 140,81 |
| Fermo ili | 863 | 175.625 | 203,6 |

Marche bölgesinde bulunan önemli şehirlerin listesi şudur:
| Şehir adı | İl | Nüfus (kişi) |
| --- | --- | --- |
| Ancona | Ancona ili (AN) | 100.861 |
| Pesaro | Pesaro ve Urbino ili (PU) | 94.582 |
| Fano | Pesaro ve Urbino ili (PU) | 61.205 |
| Ascoli Piceno | Ascoli Piceno ili (AP) | 49.342 |
| San Benedetto del Tronto | Ascoli Piceno ili (AP) | 48.036 |
| Senigallia | Ancona ili (AN) | 44.916 |
| Macerata | Macerata ili (MC) | 42.303 |
| Jesi | Ancona ili (AN) | 40.502 |
| Civitanova Marche | Macerata ili (MC) | 40.400 |
| Fermo | Fermo ili (FM) | 37.869 |
| Osimo | Ancona ili (AN) | 32.798 |
| Fabriano | Ancona ili (AN) | 31.781 |
| Falconara Marittima | Ancona ili (AN) | 27.879 |
| Porto Sant'Elpidio | Fermo ili (FM) | 25.452 |
| Recanati | Macerata ili (MC) | 21.699 |
| Tolentino | Macerata ili (MC) | 20.372 |
| Castelfidardo | Ancona ili (AN) | 18.600 |
| Sant'Elpidio a Mare | Fermo ili (FM) | 17.000 |
| Porto San Giorgio | Fermo ili (FM) | 16.339 |
| Grottammare | Ascoli Piceno ili (AP) | 15.643 |
| Urbino | Pesaro ve Urbino ili (PU) | 15.019 |
| Corridonia | Macerata ili (MC) | 15.421 |
Sanat

Çok sayıda ve kayda değer Roma Dönemi kalıntıları Ascoli, Fano, Ankona, Fermo, Urbisaglia ve Macerata yakınlarında bulunur. Bizans öğelerinin karıştığı Romanesk Mimari tarzı, Ancona ile Ascoli arasındaki alanda görülür. Gotik tarz ise daha çok Ascoli ve Tolentino'da rastlanmaktadır. Bölge en yüksek sanatsal altın çağına Rafael ve Bramante gibi yerel sanatçılar sayesinde Rönesans döneminde ulaşmıştır.
Müzeler

İtalya Adriatik kiyilarinda en büyük ticari limanı olan Ankona kentinde gezilecek yerler arasında; ilginç bir arkeolojik koleksiyon ile "Marche'liler Ulusal Müzesi"; Orta Çağ buluntularına, "Şehir Pinacoteca"'sında bulunan önemli resim sanatı eserleri (Tiziano, Lotto) ile "Katedral Diocesan Müzesi"; Ascoli "Belediye Pinacoteca"’sındaki zengin fresk sergisi; Pesaro kenti "Şehir Müze"lerinde tablolar, ünlü Rönesans "botteghe" (sanatevi) seramikleri ve arkeolojik buluntuları bulunmaktadır.
Urbino "Marche Ulusal Galerisi"nde Marchigiana Sanat koleksiyonu (Rafaello, Titian, Piero della Francesca); Albani kenti "Museo del Duomo" ondördüncü yüzyıl freskleri, tablolar, seramikler ve kutsal emanetler görülebilir; Rafaello'nun doğduğu ev de bir ziyareti hak etmektedir.
Macerata "Belediye Kütüphanesi" çok eski bir incunabula; "Araba Müzesi"nde bazı antik araba örneklerini görmek mümkündür.
Gezilecek yerler

San Giorgio Limanı, Fano ve Senigallia gibi balıkçı kasabaları ve tatil beldeleri ile öne çıkan kumlu sahillleri; kıyışeridi ve panoramik görünümlü yaban hayatı sığınağı dimdik kayalık Mount Conero Dağlık Burnu; iç kısımlar Sibillini Ulusal Parkına doğru tepelik ve vahşi görünüm alır. Jesi kentinde Akordeon Fabrikası gezilebilir. Urbino kenti çevresi (San Leo Kalesi) çok dinlendirici bir yer olarak bilinir. Panoramik görüntüsü ve çevresi ile şirin bir kent olan Pesaro'da bir geziyi hak etmektedir.
Ulaşım

Marche bölgesinde bulunan il merkezleri arasında karayoluyla en yakın uzaklıklar şu tabloda verilmiştir:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kilometre | Ancona | Ascoli Piceno | Fermo | Macerata | Pesaro | Urbino |
| Ancona | - | 119 | 63 | 50 | 62 | 90 |
| Ascoli Piceno | 119 | - | 60 | 87 | 177 | 192 |
| Fermo | 63 | 60 | - | 39 | 120 | 148 |
| Macerata | 50 | 87 | 39 | - | 102 | 116 |
| Pesaro | 62 | 177 | 120 | 102 | - | 35 |
| Urbino | 90 | 192 | 148 | 116 | 35 | - |
Ancona'ya Yunanistan'ın Patras limanından 25 saatlik bir feribot yolculuğu ile ulaşılabilir.
Resimler

Ankona
Ascoli Piceno
Caldarola
Fermo
Jesi
Macerata
Urbino
San Severino Marche
Sirolo, Marche, İtalya
Marche Bölgesi illeri
Abidin Yerebakan

| Abidin Yerebakan |
| --- | --- |

Doğum: 1 Eylül 1966 (58 yaşında) Ardeşen, Rize, Türkiye
Meslek: Oyuncu

Abidin Yerebakan (d. 1 Eylül 1966, Rize), Laz asıllı Türk oyuncu.
Hayatı

Abidin Yerebakan, 1 Eylül 1966 tarihinde Ardeşen, Rize'de dünyaya geldi.
İlkokul, ortaokul ve liseyi Rize'de tamamladı.
Ardeşen Devlet Hastanesi'nde sözleşmeli teknisyen olarak çalışmaya başladı.
Gençlik yıllarında amatör olarak tiyatro oynadı.
2002 yılında Sırlar Dünyası ve Estağfurullah Yokuşu yapımlarında yer almasının ardından Kurtlar Vadisi'nde Abidin Seferoğlu karakterini canlandırdı.
2009 yılında Kolpaçino: Bir Şehir Efsanesi ve 2011 yılında Kutsal Damacana: Dracoola'da bir fenomen hâline gelen Ekrem karakterini canlandırdı.
2017 yılında mide ameliyatı geçirdikten sonra 46 kilo verdi.
Filmografisi

| Sinema> Yıl | Sinema> Yapım | Sinema> Rol |
| --- | --- | --- |
| 2007 | Amerikalılar Karadeniz'de 2 | Nuri |
| 2009 | Kolpaçino: Bir Şehir Efsanesi | Ekrem |
| 2011 | Kutsal Damacana: Dracoola | Ekrem |
| 2014 | Stajyer Mafya | İsmail |
| 2016 | Reis | Mustafa |
| 2016 | Alemde Bir Gece | Hızır |
| 2016 | Babaların Babası | Hamdi |
| 2017 | Ketenpere | Nazif |
| 2019 | Dalavere | Fikret |
| 2022 | Dokunma Hurdacının Kızı |  |
| 2024 | Kolpaçino 4 4'lük | Ekrem |
Televizyon
| Yıl | Yapım | Rol |
| 2003-2005 | Kurtlar Vadisi | Abidin Seferoğlu |
| 2006 | Karagümrük Yanıyor |  |
| 2006 | Tarık ve Diğerleri |  |
| 2008 | Dur Yolcu | Seyit Onbaşı |
| 2016 | Kaçın Kurası | Üzeyir |
| 2019 | Kuruluş Osman | Akça Derviş |
| 2023 | Al Sancak | Vedat |
| 2024 | Ben Bu Cihana Sığmazam | Muhsin |
İnternet
| Yıl | Yapım | Rol |
| Yakında | Şeytan Adasında Esir Türk |  |
Yavuz Sultan, Derince

| Yavuz Sultan |
| --- | --- |
Mahalle
 Kocaeli
Ülke:  Türkiye
İl: Kocaeli
İlçe: Derince
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 17.574
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 262
İl plaka kodu: 41
Posta kodu: 41900
Yavuz Sultan, Kocaeli ilinin Derince ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 |  | 12.372 | ADNKS |
| 2008 |  8% | 13.391 | ADNKS |
| 2009 |  3% | 13.836 | ADNKS |
| 2010 |  3% | 14.241 | ADNKS |
| 2011 |  3% | 14.643 | ADNKS |
| 2012 |  2% | 14.989 | ADNKS |
| 2013 |  4% | 15.569 | ADNKS |
| 2014 |  4% | 16.118 | ADNKS |
| 2015 |  2% | 16.434 | ADNKS |
| 2016 |  2% | 16.748 | ADNKS |
| 2017 |  2% | 17.082 | ADNKS |
| 2018 |  0% | 17.015 | ADNKS |
| 2019 |  1% | 17.160 | ADNKS |
| 2020 |  0% | 17.146 | ADNKS |
| 2021 |  1% | 17.245 | ADNKS |
| 2022 |  2% | 17.531 | ADNKS |
| 2023 |  0% | 17.574 | ADNKS |
Orpheus'a Soneler

| --- | --- |
Die Sonette an Orpheus
Kitabın 1923 baskısının kapağı
Yazar: Rainer Maria Rilke
Dil: Almanca
Tür: Şiir
Yayım: 1923
Yayımcı: Insel-Verlag
Tam metin: Vikikaynak'ta Orpheus'a Soneler
Orpheus'a Soneler (Almanca: Die Sonette an Orpheus), Bohemyalı-Avusturyalı şair Rainer Maria Rilke tarafından 1922 yılında yazılmış 55 soneden oluşan bir dizidir. İlk kez ertesi yıl yayımlanmıştır. "Alman dilinin lirik açıdan en güçlü şairlerinden biri olarak tanınan" Rilke, bu diziyi "vahşi bir yaratıcı kasırga" olarak tanımladığı üç haftalık bir süre içinde yazdı. Rilke'nin kızı Ruth'un arkadaşı Wera Ouckama Knoop'un (1900-1919) ölüm haberinden esinlenerek, bu şiirleri onun anısına bir anma ya da Grab-Mal (kelimenin tam anlamıyla "mezar taşı yazıtı") olarak adadı.
Rilke ayrıca Şubat 1922'de, tamamlanması on yıl süren Duino Ağıtları adlı derin felsefi ve mistik on şiirlik koleksiyonu üzerindeki çalışmalarını tamamlamıştı. Orpheus'a Soneler ve Duino Ağıtları Rilke'nin başyapıtları ve yeteneğinin en yüksek ifadeleri olarak kabul edilir.
Yazım ve yayım geçmişi > Muzot Şatosu ve yaratıcı "kasırga"

Rilke 1910'lu yılların büyük bölümünde kendisini yazmaktan alıkoyan ağır bir depresyondan muzdaripti. Duino Ağıtları’na 1912'de başlamış, 1913 ve 1915'te bazı bölümlerini tamamladıktan sonra I. Dünya Savaşı'nın ve kısa süreliğine Avusturya-Macaristan ordusuna alınmasının yol açtığı psikolojik kriz nedeniyle sessizliğe gömülmüştü. Ancak 1920'de Ağıtlar’ı tamamlamaya odaklanabildi. Fakat sonraki iki yıl boyunca yaşam tarzı değişkendi ve bu durum yazması için ihtiyaç duyduğu zamanı ya da ruh halini Rilke'ye sağlamadı.
Rilke 1921 yılında, Cenevre yakınlarındaki Fransız kültürünün içine dalmak ve kalıcı olarak yaşayabileceği bir yer bulmak umuduyla İsviçre'ye gitti. O sırada Baladine Klossowska ile romantik bir ilişkisi vardı. Werner Reinhart'ın daveti üzerine İsviçre'nin Rhone Vadisi'ndeki Veyras yakınlarında bulunan, gaz ve elektriği olmayan on üçüncü yüzyıldan kalma bir malikane olan Muzot Şatosu'na taşındı. İsviçreli bir tüccar ve amatör bir klarnetçi olan Reinhart, servetini birçok 20. yüzyıl yazar ve bestecisinin hamisi olarak kullanıyordu. Rilke'nin şatoda kira ödemeden yaşaması ve çalışmalarına odaklanması için şatoyu satın alarak ömür boyu Rilke'ye devretti. Rilke ve Klossowska Temmuz 1921'de şatoya taşındı, sonbaharda Paul Valéry ve Michelangelo'nun yazılarını Almanca'ya çevirdi.
Kızının arkadaşı Wera Knoop'un ölüm haberini alan Rilke, Orpheus'a Soneler’i yaratmak için bir ilham buldu ve eserinin üzerinde çalışmaya başladı. Birkaç gün içinde, 2 Şubat ile 5 Şubat 1922 arasında, 26 soneden oluşan ilk bölümü tamamladı. Sonraki birkaç gün Duino Ağıtları’na odaklandı ve Ağıtlar’ı 11 Şubat akşamı tamamladı. Hemen ardından Soneler üzerinde çalışmaya geri dönerek 29 soneden oluşan bir sonraki bölümü iki haftadan kısa bir sürede tamamladı. Rilke arkadaşlarına yazdığı mektuplarda bu üç haftalık dönemden "vahşi bir yaratıcı kasırga" olarak söz etti. Rilke her iki derlemeyi de "ikiz doğum" olarak gördü. 11 Şubat'ta eski sevgilisi Lou Andreas-Salomé'ye yazdığı mektupta bu dönemi "Duino'da olduğu gibi bir kasırgaydı: içimdeki tüm sinir, doku, iskelet, çatladı ve büküldü. Yemek düşünmek yok."
Soneler boyunca Wera'ya sık sık atıfta bulunulur; hem doğrudan ismiyle hitap edilir hem de dolaylı olarak bir "dansçı" ya da efsanevi Evridiki ima edilir. Rilke daha sonra genç kızın annesine yazdığı mektupta Wera'nın hayaletinin ona yazmasını emrettiğini ve onu zorladığını belirtmiştir.
Biçim ve tarz > Soneler

Eserde ilk bölümde 26, ikinci bölümde 29 olmak üzere toplam 55 sone vardır. Soneler belirli eğilimleri takip eder, ancak birçok farklı form içerirler. Sonelerin tümü iki dörtlükten ve ardından iki tercetten (üç mısralı kıta) oluşur.
Sone geleneği Alman edebiyatında, örneğin İngiliz ve İtalyan edebiyatında olduğu kadar belirgin değildir. Rilke için olası bir model Charles Baudelaire'in Les Fleurs du Mal’i olabilir. Şiirleri bütünlüklü döngüler halinde biçimlendirmek o dönemin uygulamalarında oldukça yaygındı. Stefan George, Arthur Rimbaud ve Stéphane Mallarmé'nin eserleri buna örnek olarak gösterilebilir. Rilke eserinde August Schlegel tarafından biçimlendirilen Alman sonesinin biçimsel standartlarına hiç bağlı kalmaz. Kafiye şemaları çeşitlilik gösterir ve genellikle dörtlüklerde ABAB CDCD veya ABBA CDDC, üçlüklerde ise EEF GGF, EFG EFG veya EFG GFE şeklindedir. Sonelerin hepsi ölçülüdür, ancak ölçüleri şiirler arasında daha büyük farklılıklar gösterir. Daktil ve trokaik en yaygın ölçülerdir ve dize uzunluğu bazen belirli bir sone içinde bile büyük ölçüde değişir. Rilke'nin sık sık anjanbuman kullanması nedeniyle mısra yapısı bile bozulur. Metnin anlaşılmasındaki zorluklar, açık bir referansı olmayan zamirlerden kaynaklanır. Örneğin birinci bölümün üçüncü sonesi bu şekilde başlar:
| --- | --- |
 Ein Gott vermags. Wie aber, sag mir, soll  ein Mann ihm folgen durch die schmale Leier?  Sein Sinn ist Zwiespalt. An der Kreuzung zweier  Herzwege steht kein Tempel für Apoll. :  Bir tanrı yapabilir bunu. Ama nasıl, söyle bana,  izlesin onu bir adam ufak bir lir yardımıyla?  Onun aklı bölünmüş ikiye. Farklı yönlerin kesiştiği  kalp yollarında yok bir tapınak, adanmış Apollo'ya.  - Almancadan çeviren: Yüksel Oğuz, Yapı Kredi Yayınları 
"Aklının" tanrıya mı yoksa insana mı işaret ettiği yoruma bırakılmıştır.
Biçim ve tarz > Sembolizm ve temalar

Sonelerin içeriği, Rilke'nin tipik özelliği olarak oldukça metaforiktir. Eser Orfeus ve Evridiki efsanesine dayanmaktadır. Orpheus karakteri (Rilke'nin "lirli tanrı" olarak bahsettiği), Dafni gibi diğer efsanevi karakterlerle eserde birkaç kez görünür. Eserde esinlenilen kaynaklar öncelikle Ovidius'un Dönüşümler’i ve daha az ölçüde Vergilius'un Georgics’idir. Ovidyen dönüşümler ilkesi sonelerde ve özellikle soneler arasında da bulunabilir. Orfik şarkının ilk sonesindeki ormanın ve hayvanların konuşması ikinci sonede bir kıza "dönüşür": Ve bir genç kızdı sanki ve içinden doğuyordu / şarkı ve lirden oluşmuş bütüncül mutluluğun... İkinci sonede odak noktası kızdan dünyaya kayar: O dünyayı uyuyordu... Derleme, Esav'a yapılan bir gönderme de dahil olmak üzere İncil'den imalar da içermektedir. Diğer temalar arasında hayvanlar, farklı kültürlerden insanlar, zaman ve ölüm yer almaktadır.
Rilke orijinal şair Orpheus'u çağırırken, aynı zamanda şiirsel bir öz-düşünüm gerçekleşir. Sıklıkla şiirin koşullarına, sanatın doğasına değinir: şarkı varlığın ta kendisi. Tanrı için zor olmayan bir şey. / Ama ne zaman varız biz? Bu sorunlara bir çözüm, Rilke'nin haykırdığı ilk bölümün beşinci sonesinde bulunabilir: her zaman için / şarkı söylenince o Orpheus olur. Bu, şiirin her zaman ilahi bir niteliğe sahip olduğu anlamına gelir, çünkü şair doğrudan Müzler'in oğlunun ardılıdır.
Rilke tüm eserin Wera'dan esinlendiğini iddia etse de, Wera sadece bir şiirde karakter olarak görünür. Bununla birlikte, "Wera'nın kendi figürü [...] yine de bütünün gidişatını yönetir ve hareket ettirir" diye belirtmiştir.
Mayıs 1922'de İsviçreli hayırsever Werner Reinhart, Rilke'nin kira ödemeden yaşayabilmesi için Muzot Şatosu'nu satın aldı ve Rilke'nin hamisi oldu. Reinhart'ın kiracısı iken Duino Ağıtları’nı tamamladı. Bu süre zarfında Reinhart, Rilke'yi himayesindeki Avustralyalı kemancı Alma Moodie ile tanıştırdı. Rilke onun çalışından o kadar etkilendi ki duygularını bir mektupta dile getirdi: "Nasıl bir ses, nasıl bir zenginlik, nasıl bir kararlılık. Bu ve Orpheus'a Soneler, bunlar aynı sesin iki dizesiydi. Ve çoğunlukla Bach çalıyor! Muzot müzikal vaftizini oldu..."
Rilke, Orpheus'a Soneler ve Duino Ağıtları’nı Şubat 1922'de İsviçre'nin Veyras kentindeki Muzot Şatosu'nda "sınırsız bir yaratıcı kasırga" içinde yazdı.
Limburg an der Lahn

| Limburg an der Lahn |
| --- | --- |

  Arma 
Ülke: Almanya
Eyalet: Hesse
Bölge: Gießen
İdare
 • Belediye başkanı: Marius Hahn
Nüfus (31 Aralık 2015)
 • Toplam: 34.255
Resmî site www.limburg.de
Limburg an der Lahn, Almanya'nın Hesse eyaletine bağlı Limburg-Weilburg ilçesinin merkezi olan şehirdir. Lahn nehri üzerinde, Taunus ve Westerwald dağları arasında bulunmaktadır.
Kardeş şehirler

Sainte-Foy-lès-Lyon, Rhône, Fransa
Oudenburg, Batı Flandre, Belçika
Lichfield, Staffordshire, İngiltere, Birleşik Krallık
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb11973844v (data)  GND: 4035750-8  LCCN: n83180895  MusicBrainz: d1beb42d-ed71-4af0-8bd5-8f9b862fa7ad  NKC: ge507293  NLI: 987007559970605171  SUDOC: 027766128  VIAF: 148963912   WorldCat (LCCN): n83-180895
Bal arısı

Ayrıca bakınız: Arı, Arıcılık ve Bal
Apis mellifera veya bal arısı, Apis cinsine bağlı bir arı türüdür. Dünya çapında 7-12 bal arısı türü arasında en yaygın olanıdır. Apis cins adı Latince "arı" anlamına gelir ve mellifera Latince "bal taşıyan" anlamına gelir ve türün bal üretimine atıfta bulunur.
Özellikler

Apis mellifera 1,2 cm uzunluğundadır. Baş ve göğüs bölümü az çok kıllıdır ve genellikle sarı tonlardaki rengi soydan soya değişir. İki büyük bileşik göz ve üç basit göz, başın tepesinde yer alır.
Dağılım ve habitat

Antarktika hariç tüm dünyada bulunur. Türün, Afrika'dan veya Asya'dan doğal yollarla Afrika, Orta Doğu ve Avrupa'ya yayıldığı düşünülmektedir.