stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1990 İspanya Bisiklet Turu
Rota

| Etap | Tarih | Parkur | Mesafe | Tip | Tip | Kazanan |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 24 Nisan | Benicàssim - Benicàssim | 10,3 kilometre (6 mi) |  | Bireysel zamana karşı |  Pello Ruiz Cabestany (ESP) |  |
| 2a | 25 Nisan | Oropesa - Castellón | 108 kilometre (67 mi) |  |  |  Emilio Cuadrado [es] (ESP) |  |
| 2b | 25 Nisan | Benicàssim - Borriana | 36,3 kilometre (23 mi) |  | Takım zamana karşı | Lotus–Festina |  |
| 3 | 26 Nisan | Dénia - Murcia | 196,3 kilometre (122 mi) |  |  |  Silvio Martinello (ITA) |  |
| 4 | 27 Nisan | Murcia - Almería | 226,2 kilometre (141 mi) |  |  |  Erwin Nijboer (NED) |  |
| 5 | 28 Nisan | Almería - Sierra Nevada | 198 kilometre (123 mi) |  |  |  Patrice Esnault (FRA) |  |
| 6 | 29 Nisan | Loja - Ubrique | 195,2 kilometre (121 mi) |  |  |  Jesper Worre (DEN) |  |
| 7 | 30 Nisan | Jerez - Seville | 190,3 kilometre (118 mi) |  |  |  Benny Van Brabant (BEL) |  |
| 8 | 1 Mayıs | Seville - Mérida | 187,6 kilometre (117 mi) |  |  |  Atle Pedersen (NOR) |  |
| 9 | 2 Mayıs | Cáceres - Guijuelo | 192,7 kilometre (120 mi) |  |  |  Néstor Mora (COL) |  |
| 10 | 3 Mayıs | Peñaranda de Bracamonte - León | 226,8 kilometre (141 mi) |  |  |  Uwe Raab (DDR) |  |
| 11 | 4 Mayıs | León - San Isidro (kayak merkezi) [es] | 203 kilometre (126 mi) |  |  |  Carlos Hernández (ESP) |  |
| 12 | 5 Mayıs | San Isidro (kayak merkezi) [es] - Naranco | 156 kilometre (97 mi) |  |  |  Alberto Camargo (COL) |  |
| 13 | 6 Mayıs | Oviedo - Santander | 193,3 kilometre (120 mi) |  |  |  Nico Emonds (BEL) |  |
| 14 | 7 Mayıs | Santander - Nájera | 207,5 kilometre (129 mi) |  |  |  Bernd Gröne (FRG) |  |
| 15 | 8 Mayıs | Ezcaray - Valdezcaray | 24,1 kilometre (15 mi) |  | Bireysel zamana karşı |  Jean-François Bernard (FRA) |  |
| 16 | 9 Mayıs | Logroño - Pamplona | 165,5 kilometre (103 mi) |  |  |  Uwe Raab (DDR) |  |
| 17 | 10 Mayıs | Pamplona - Jaca | 155,3 kilometre (96 mi) |  |  |  Federico Echave (ESP) |  |
| 18 | 11 Mayıs | Jaca - Cerler | 178,5 kilometre (111 mi) |  |  |  José Martín Farfán (COL) |  |
| 19 | 12 Mayıs | Benasque - Zaragoza | 223,6 kilometre (139 mi) |  |  |  Asiat Saitov (URS) |  |
| 20 | 13 Mayıs | Zaragoza - Zaragoza | 40 kilometre (25 mi) |  | Bireysel zamana karşı |  Pello Ruiz Cabestany (ESP) |  |
| 21 | 14 Mayıs | Collado Villalba - Palazuelos de Eresma | 188,6 kilometre (117 mi) |  |  |  Denis Roux (FRA) |  |
| 22 | 15 Mayıs | Segovia - Madrid | 177 kilometre (110 mi) |  |  |  Uwe Raab (DDR) |  |
|  | Toplam | Toplam | 3.680 kilometre (2.287 mi) | 3.680 kilometre (2.287 mi) | 3.680 kilometre (2.287 mi) | 3.680 kilometre (2.287 mi) | 3.680 kilometre (2.287 mi) |
Sonuçlar > Nihai Genel Sınıflandırma

| Sıra | Bisikletçi | Takım | zaman |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Marco Giovannetti | Seur | 94s 36' 40s |
| 2 | Pedro Delgado | Banesto | + 1' 28s |
| 3 | Anselmo Fuerte | ONCE | + 1' 48s |
| 4 | Pello Ruiz Cabestany | ONCE | + 2' 16s |
| 5 | Fabio Parra | Kelme-Ibexpress | + 3' 07s |
| 6 | Federico Echave | CLAS-Cajastur | + 3' 52s |
| 7 | Miguel Induráin | Banesto | + 6' 22s |
| 8 | Ivan Ivanov | Alfa Lum | + 6' 48s |
| 9 | Uwe Ampler | PDM-Concorde | + 7' 15s |
| 10 | Denis Roux | Toshiba | + 7' 56s |
| 11 | José Martín Farfán | Kelme-Ibexpress |  |
| 12 | Luis Herrera | Café de Colombia |  |
| 13 | Carlos Jaramillo | Postobon |  |
| 14 | Ignacio Gaston Crespo | CLAS-Cajastur |  |
| 15 | José Francisco Rodríguez | Pony Malta-Avianca |  |
| 16 | Tony Rominger | Chateaux d'Ax |  |
| 17 | Alvaro Mejia | Postobon |  |
| 18 | Jesús Montoya | BH-Amaya |  |
| 19 | Álvaro Sierra | Café de Colombia |  |
| 20 | Jon Unzaga Bombin | Seur |  |
| 21 | Julián Gorospe | Banesto |  |
| 22 | Alberto Luis Camargo | Café de Colombia |  |
| 23 | José Luis Laguia | Lotus-Festina |  |
| 24 | Pablo Wilches | Pony Malta-Avianca |  |
| 25 | Gerardo Moncada | Postobon |  |
Coenagrion puella

Coenagrion puella, Avrupa'nın büyük bir kısmında bulunan bir yusufçuk türü.
Morfoloji > Erkekler

Yetişkin erkeklerde baş ve göğüs kafesi mavi-siyah desenlidir. Onların karnı gökyüzü mavisi ve siyah işaretler ile desenlidir.
Morfoloji > Dişiler

Yetişkin dişilerde baş ve göğüs kısmı erkeklerdekine benzer. Onlarda mavi ve yeşil kısımları mattır.
1962 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Fransa

|  1962 Eurovision Şarkı Yarışması  |
| --- | --- |
Ülke:  Fransa
Seçim süreci
Seçim adı: Ulusal Final
Seçilen yarışmacı(lar): Isabelle Aubret
Seçilen şarkı: "Un premier amour"
Aldığı sonuçlar
Final sonucu: 1., 26 puan
Eurovision Şarkı Yarışması'nda Fransa
◄1961  1963►
Fransa'yı 18 Mart'ta Lüksemburg şehrinde gerçekleştirilen 1962 Eurovision Şarkı Yarışması'nda "Un premier amour" şarkısıyla Isabelle Aubret temsil etmiştir. Şarkı RTF tarafından ulusal finalle seçilmiştir.
Eurovision'da

Aubret yarışmada Hollanda ve Norveç arasında 9. sırada sahneye çıkmıştır. Oylamada jüriler en beğendikleri üç şarkıya 3-2-1 puanları vermiştir. Oylama sırasında Fransa ikinci olan Monako'ya 26'ya 13 üstünlük sağlayarak birinci olmuştur. Almanya, Norveç, İsviçre ve Yugoslavya jürilerinden tam puan alan "Un premier amour", yalnızca Danimarka, Finlandiya ve Hollanda'dan puan alamamıştır. Fransa jürisi 3 puanını Yugoslavya için kullanmıştır.
1959 ve 1961 yıllarında ev sahipliği yapan Fransa, 1963 yılında da ev sahibi olma hakkı kazansa da, Fransa kısa süre içerisinde yarışmayı üçüncü kez düzenlemeyi reddetmiştir. Onun yerine İngiltere'nin Londra şehrinde düzenlenmiştir.
Cüneyt Ölçer

| Cüneyt Ölçer |
| --- | --- |

Doğum: Cüneyt Şefik Ölçer 1 Mart 1925(1925-03-01) Ankara, Türkiye
Ölüm: 31 Ocak 1990 (64 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk
Eğitim: İstanbul Teknik Üniversitesi
Meslek: Nümismat, yazar ve inşaat yüksek mühendisi
Evlilik: Nazan Ölçer
Çocuk(lar): 2

Cüneyt Şefik Ölçer (1 Mart 1925 – 31 Ocak 1990), Türk nümismat, yazar ve inşaat yüksek mühendisidir.
Hayatı ve kariyeri

1925 senesinde Ankara'da dünyaya geldi. İlkokulu Ankara'da tamamladı. 1942'de Yüksek Mühendis Mektebi'ne girdi. 1948 senesinde ise İstanbul Teknik Üniversitesini bitirdi. Ardından Karayolları Genel Müdürlüğünde dokuz yıl görev yaptı. Mesleğinde staj yapıp uzmanlaşmak için Amerika Birleşik Devletleri'ne gönderildikten sonra Türkiye'ye döndüğünde müteahhitlik yaptı.
Müteahhitliğin ardından Bursa Sanayi Bölgesi Müdürlüğü, İller Bankası Planlama Daire Başkanlığı, Türkiye İş Bankası İnşaat Emlak İstanbul Müdür Yardımcılığı pozisyonlarında bulunmuştur. 1976 senesinde emekli olan Ölçer 1980 senesinde Kültür Bakanlığında Eski Eserler ve Müzeler Genel Müdürü olarak görev almıştır.
Nümismatiğe olan ilgisi kağıt para ve sikke koleksiyonu yaparak başladı. 1962 yılından itibaren birçok ülkede Osmanlı paraları üzerinde çalışmalar yapmıştır. Türk Nümismatik Derneği Başkanlığı yapmıştır.
Evli ve 2 çocuğu bulunan Ölçer, 1990 yılında öldü.
Eserleri

Son Altı Padişah Zamanında İstanbul'da Basılmış Gümüş Paralar
Yıldırım Bayezid'in Oğullarına Ait Akçe ve Mangırlar
Sultan II. Mahmud Devri Osmanlı Madeni Paraları
Sovyet Rusya Müzelerinde Nadir Osmanlı Paraları
Nakışlı Osmanlı Mangırları
Sultan Abdülmecid Devri Osmanlı Madeni Paraları
Sultan Abdülaziz Devri Osmanlı Madeni Paraları
Karamanoğulları Beyliği Madeni Paraları
50 Yılın Türk Kâğıt Paraları
Cüneyt Ölçer'in Zincirlikuyu Mezarlığı'nda bulunan kabri.
2007 CONCACAF Altın Kupa

| Copa de Oro de la CONCACAF 2007> Turnuva detayları |
| --- | --- |
Ev sahibi ülke:  ABD
Şehir: 6
Tarih: 6 Haziran – 24 Haziran
Takım: 12
Stadyum(lar): 6 (6 ev sahibi şehirde)
Final durumu
Şampiyon:  ABD  (4. kez) 
İkinci:  Meksika
Turnuva istatistikleri
Oynanan maç: 25
Atılan gol: 64 (maç başına 2,56)
Gol kralı:  Carlos Pavón (5 gol)
En iyi oyuncu:  Julian de Guzman
← 2005 2009 → 
2007 CONCACAF Altın Kupa, dokuzuncu CONCACAF Altın Kupa'tır. Katılan ülkeler Kuzey Amerika, Orta Amerika ve Karayipler'de bulunan ülkelerdir. 6 Haziran ve 24 Haziran 2007 tarihi arası ABD'de yapılan turnuvadır.
İstatistikler > Gol krallığı

Carlos Pavón
Landon Donovan
Dwayne De Rosario
Ali Gerba
Walter Centeno
Carlos Costly
Blas Pérez
Julian de Guzman
Reynier Alcántara
Jocelyn Angloma
Amado Guevara
Jared Borgetti
José Luis Garcés
DaMarcus Beasley
Iain Hume
Jaime Colomé
Dennis Alas
Ramón Sánchez
Cédrick Fiston
David Fleurival
Richard Socrier
José Manuel Contreras
Carlos Ruiz
Alexandre Boucicaut
Monès Chéry
Cuauhtémoc Blanco
Nery Castillo
Andrés Guardado
Pável Pardo
Carlos Salcido
Carlos Rivera
Errol McFarlane
Silvio Spann
Carlos Bocanegra
Brian Ching
Clint Dempsey
Benny Feilhaber
Frankie Hejduk
Eddie Johnson
Taylor Twellman
| g t CONCACAF Altın Kupa |
| --- | --- |
Turnuvalar:  El Salvador 1963  Guatemala 1965  Honduras 1967  Kosta Rika 1969  Trinidad ve Tobago 1971  Haiti 1973  Meksika 1977  Honduras 1981  1985  1989  Amerika Birleşik Devletleri 1991  Amerika Birleşik Devletleri-Meksika 1993  Amerika Birleşik Devletleri 1996  Amerika Birleşik Devletleri 1998  Amerika Birleşik Devletleri 2000  Amerika Birleşik Devletleri 2002  Amerika Birleşik Devletleri-Meksika 2003  Amerika Birleşik Devletleri 2005  Amerika Birleşik Devletleri 2007  Amerika Birleşik Devletleri 2009  Amerika Birleşik Devletleri 2011  Amerika Birleşik Devletleri 2013  Amerika Birleşik Devletleri-Kanada 2015  Amerika Birleşik Devletleri 2017  Amerika Birleşik Devletleri-Kosta Rika-Jamaika 2019  Amerika Birleşik Devletleri 2021  Amerika Birleşik Devletleri-Kanada 2023 
Finaller:  1991  1993  1996  1998  2000  2002  2003  2005  2007  2009  2011  2013  2015  2017  2019  2021  2023 
Kadrolar:  1991  1993  1996  1998  2000  2002  2003  2005  2007  2009  2011  2013  2015  2017  2019  2021  2023 
Diğer:  Finaller  Golcüler  İstatistikler ve rekorlar  Kazanan teknik direktörler
1975 Akdeniz Oyunları'nda tenis

1975 Akdeniz Oyunları'nda tenis mücadeleleri Cezayir'de yapıldı. Biri altın, iki madalya kazanan İspanya en başarılı ülke oldu.
Madalyalar > Erkekler

| Kategori | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| Tek erkekler |  Angel Gimenez (ESP) |  Dragan Savic (YUG) |  Abdessalem Mahmudi (ALG) |
| Tek erkekler |  Angel Gimenez (ESP) |  Dragan Savic (YUG) |  Carlo Borea (ITA) |
| Çift erkekler |  İtalya (ITA) Carlo Borea Vincenzo Vattuone |  İspanya (ESP) Angel Gimenez Miguel Mir |  Yugoslavya (YUG) Dragan Savic Zoltan Ilin |
| Çift erkekler |  İtalya (ITA) Carlo Borea Vincenzo Vattuone |  İspanya (ESP) Angel Gimenez Miguel Mir |  Cezayir (ALG) Abdessalem Mahmudi Sebti Bouanib |
Madalya sıralaması

Ev sahibi ülke
| Sıra | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  İspanya (ESP) | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 2 |  İtalya (ITA) | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 3 |  Yugoslavya (YUG) | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 4 |  Cezayir (ALG) | 0 | 0 | 2 | 2 |
| Toplam | Toplam | 2 | 2 | 4 | 8 |
1975 Akdeniz Oyunları'nda yelken

1975 Akdeniz Oyunları'nda yelken yarışları yer aldı. Üç sınıfta madalya mücadelesi verildi. Toplam üç madalya kazanan İtalya en başarılı ülke oldu.
Madalyalar

| Kategori | Altın | Altın | Gümüş | Gümüş | Bronz | Bronz |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 470 |  İtalya (ITA) Roberto Vencato Roberto Sponza | 23,1 puan |  İspanya (ESP) Antonio Gorostegui Pedro Luis Millet | 27,4 puan |  Fransa (FRA) Hubert Follenfant Philippe Follenfant | 31 puan |
| Finn | Mauro Pelaschier  İtalya | 26 puan | Anastasios Boudouris  Yunanistan | 35 puan | Ilias Hadzipavlis  Yunanistan | 35,4 puan |
| Flying Dutchman |  Fransa (FRA) Yves Pajot Marc Pajot | 8 puan |  İspanya (ESP) Alejandro Abascal José Maria Benavides | 27,4 puan |  İtalya (ITA) Carlo Croce Luciano Zinali | 29,4 puan |
Madalya sıralaması

| Sıra | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  İtalya | 2 | 0 | 1 | 3 |
| 2 |  Fransa | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 3 |  İspanya | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 4 |  Yunanistan | 0 | 1 | 1 | 2 |
| Toplam | Toplam | 3 | 3 | 3 | 9 |
Cumhuriyetçilik

Cumhuriyetçilik, cumhuriyetle yönetilen bir devletin vatandaşlığı etrafında şekillenen bir siyasi ideolojidir. Tarihte, temsili bir azınlığın ya da bir oligarşinin hükûmetinden, halk egemenliğine çeşitli biçimlerde uygulanmıştır. Tarihsel bağlama ve yöntemsel yaklaşıma göre farklı biçimlerde tanımlanır.
Türkçe "cumhuriyet" kelimesi Arapça halk anlamına gelen cumhurdan türemiştir. Diğer birçok ülkede kullanılan "republic" kelimesi halka ait olan anlamındaki Latince tümce res publicadan gelir. "Republic" kelimesinin ilk kullanımı MÖ 6. yüzyılda Roma kralının Lucius Junius Brutus ve Collatinus tarafından kovulmasıyla ortaya çıkmıştır.
Cumhuriyetçilik, politika ve yönetim bilimine ideolojik olmayan bilimsel bir yaklaşımı da ifade edebilir. Cumhuriyetçi düşünür ve Amerika Birleşik Devletleri'nin ikinci başkanı olan John Adams, ünlü A Defense of the Constitutions of Government of the United States of America adlı eserinin girişinde, "politika bilimi toplumsal mutluluğun bilimidir" ve bir cumhuriyet, politika biliminin uygun bir şekilde uygulanmasıyla rasyonel bir şekilde tasarlanmış bir hükûmetin yaratılmasına odaklanır. Bu yaklaşım, ideolojik olmak yerine yönetim sorunlarına bilimsel bir metodolojinin uygulanmasına odaklanır, yalnızca geçmiş deneyimlerin ve yönetimde deneylerin dikkatli bir şekilde incelenmesi ve uygulanmasıyla. Bu yaklaşım, Niccolò Machiavelli (Livy Üzerine Söylevler eserinde açıkça görüldüğü gibi), John Adams ve James Madison gibi cumhuriyetçi düşünürlere en iyi uyan yaklaşım olarak tanımlanabilir.
Bu yönetim biçimi Roma Cumhuriyeti'nde MÖ 1. yüzyılın ikinci yarısına kadar sürdü. Tarihte cumhuriyetler kendini tekrar gösterdi: örneğin Floransa Cumhuriyeti ve İngiltere Topluluğu. Cumhuriyet kavramı Britanya'nın Kuzey Amerika'daki kolonilerinde güç kazanmış ve Amerikan Devrimine katkı sağlamıştır. Avrupa'da, Fransız ihtilali ve Birinci Fransız Cumhuriyeti aracılığıyla büyük bir etki yaratmıştır.
Teori > Neo-cumhuriyetçilik

Neo-cumhuriyetçilik, çağdaş amaçlar için tasarlanmış cazip bir kamusal felsefe geliştirmekte güncel akademisyenlerin klasik bir cumhuriyet geleneğinden yararlanma çabasıdır. Neo-cumhuriyetçilik, solun postsosyalist eleştirisinin bir alternatifi olarak piyasa toplumuna yönelik bir eleştiri olarak ortaya çıkar.
Bu akımın önde gelen teorisyenleri, cumhuriyetçiliği tanımlayan ve liberalizmden nasıl farklı olduğunu açıklayan birçok eser yazan Philip Pettit ve Cass Sunstein'dir. Cumhuriyetçilikten komüniteryenizme geçiş yapan Michael Sandel, kamu felsefesi arayışındaki Amerika'yı ele alan Democracy's Discontent: America in Search of a Public Philosophy adlı eserinde, liberalizmi cumhuriyetçilikle değiştirme veya tamamlama fikrini savunmaktadır.
Neo-cumhuriyetçi akımından gelen çağdaş çalışmalardan biri, hukukçu K. Sabeel Rahman'ın Democracy Against Domination adlı kitabıdır. Bu kitap, ekonomik düzenlemeler için Louis Brandeis ve John Dewey düşüncesine dayalı bir neo-cumhuriyetçiliğe çerçeve oluşturmayı amaçlamakta ve popüler denetimi vurgulamaktadır, aynı zamanda New Deal tarzı yönetimcilik ve neoliberal düzenlemelerin karşısına bir alternatif sunmaktadır. Filozof Elizabeth Anderson'ın Private Government adlı eseri, özel gücün cumhuriyetçi eleştirilerinin tarihini izlemekte olup, 18. ve 19. yüzyıl klasik serbest piyasa politikalarının sadece işçilere yardım etmek yerine işverenlerin egemenliğine yol açtığını savunmaktadır. Siyaset bilimci Alex Gourevitch ise From Slavery to the Cooperative Commonwealth adlı eserinde, Knights of Labor adı verilen üretici işçi sendikası gibi 19. yüzyıl Amerikan cumhuriyetçilik akımını incelemekte ve işçi haklarını destekleme amacı güttüğü gibi bu sendikanın Çinli Göçmenleri Men etme Yasası'nı destekleme rolüne de eleştirel bir bakış sunmaktadır.
Teori > Demokrasi

18. yüzyılın sonlarında demokrasi ile cumhuriyetçilik birleşti. Cumhuriyetçilik, devralınmış yönetimi değiştiren veya yanında bulunduran bir sistemdir. Özgürlüğe vurgu yapar ve yolsuzluğu reddeder. 1770'lerde Amerikan Devrimi ve 1790'larda Fransız Devrimi üzerinde güçlü bir etkisi oldu. Bu iki örnekte de, cumhuriyetçiler genellikle devralınmış elitleri ve aristokratları reddederken, bir cumhuriyetin denetimsiz çoğunluk yönetimini sınırlamak için seçilmemiş bir üst meclise sahip olup olmaması gerektiği ve anayasal bir monarşiye sahip olup olmaması gerektiği gibi iki soruyu açık bıraktılar.
Kavramsal olarak demokrasiden ayrı olmasına rağmen, cumhuriyetçilik halkın onayıyla yönetim ve halkın egemenliği gibi temel prensipleri içeriyordu. Etki olarak, cumhuriyetçilik kral ve aristokratların gerçek yöneticiler olmadığını, asıl yöneticilerin halkın tümü olduğunu savunuyordu. Halkın nasıl yöneteceği, demokrasinin bir meselesiydi: cumhuriyetçilik kendisi bir yöntem belirlemedi. ABD'de çözüm, halkın oylarını yansıtan ve hükûmeti kontrol eden siyasi partilerin oluşturulmasıydı (Bkz: Amerika Birleşik Devletleri'nde Cumhuriyetçilik). Federalist No. 10'da, James Madison demokrasiyi reddederek cumhuriyetçiliği tercih etti. Birçok demokratikleşen ülkede benzer tartışmalar yaşandı.
Günümüzde, "demokrasi" terimi genellikle halk tarafından seçilen bir hükûmeti ifade eder, bu hükûmet ya doğrudan ya da temsilci yoluyla seçilmiş olabilir. Bugün "cumhuriyet" terimi genellikle sınırlı bir süre için görev yapan, başkan gibi bir seçilmiş devlet başkanı ile temsilci demokrasiyi ifade eder; bu, başkan gibi bir seçilmiş devlet başkanına sahip olan, hatta bu devletlerin seçimle veya atama ile belirlenmiş bir hükûmet başkanına sahip olmasına rağmen, başkanın kalıtsal olduğu devletlerden farklıdır.
Amerika Birleşik Devletleri'nin Kurucu Babaları, demokrasiyi nadiren övmüş ve genellikle onu ayak takımının hükûmeti olarak eleştirmişlerdir; James Madison, demokrasiyi bir cumhuriyetten ayıran şeyin, birincisinin büyüdükçe zayıfladığı ve grupların etkilerinden daha fazla şiddet gördüğü, ikincisinin ise büyüdükçe daha da güçlendiği ve yapıları gereği gruplarla mücadele ettiği yönünde olduğunu savunmuştur. John Adams'ın vurguladığı Amerikan değerleri, hükûmetin "halk tarafından oluşturulmasında bir sesi ve savunma hakkı bulunan sabit yasalarla bağlanması" gerektiğiydi. Thomas Jefferson, "seçimle belirlenen bir zorba yönetimi, uğruna savaştığımız hükümet değildir" demiştir. Willamette Üniversitesi'nden Richard Ellis ve Rhodes Koleji'nden Michael Nelson, Madison'dan Lincoln ve sonrasına kadar olan birçok anayasa düşüncesinin "çoğunluk tiranlığı sorunu"na odaklandığını savunurlar. Sonuç olarak, "Anayasa'ya gömülü olan cumhuriyet hükümetinin prensipleri, kurucuların yaşam, özgürlük ve mutluluğun vazgeçilmez haklarının çoğunluklar tarafından ayaklar altına alınmamasını sağlama çabası temsil eder."
Teori > Anayasal hükümdarlık

Bazı ülkeler (örneğin Birleşik Krallık, Hollanda, Belçika, Lüksemburg, İskandinav ülkeleri ve Japonya), güçlü hükümdarları sınırlı veya sonunda yalnızca sembolik yetkilere sahip olan anayasal hükümdarlar haline getirdi. Monarşi genellikle asiller sistemi ile birlikte kaldırıldı, demokratik kurumlarla değiştirilsinler ya da olmasınlar (örneğin Fransa, Çin, İran, Rusya, Almanya, Avusturya, Macaristan, İtalya, Yunanistan, Türkiye ve Mısır). Avustralya, Yeni Zelanda, Kanada, Papua Yeni Gine ve diğer bazı ülkelerde hükümdar veya onun temsilcisi en yüksek yürütme yetkisine sahip olmasına rağmen, gelenek gereği yalnızca bakanlarının tavsiyelerine uygun hareket eder. Birçok milletin yasama organlarının seçkin üst meclisleri vardı ve bu meclislerin üyeleri genellikle ömür boyu görev yaparlardı, ancak sonunda bu meclisler büyük güç kaybettiler (örneğin Birleşik Krallık Lordlar Kamarası) ya da seçimle iş başında kalarak güçlü kaldılar.
1848 Devrimleri sırasındaki Stokholm ayaklanmalarından kalma, el yazısıyla yazılmış devrimci bir cumhuriyetçi yasa tasarısı: "Oscar'ı tahttan indir, kral olmaya uygun değil; daha çok Cumhuriyet! Reform! Kahrolsun Kraliyet ailesi - yaşasın İsveççe: Aftonbladet! Krala ölüm! - Cumhuriyet'e! Cumhuriyet'e! - halka! Brunkeberg'e bu akşam." Yazarın kimliği bilinmiyor.
1932-33 FA Cup

| Turnuva detayları |
| --- | --- |
Ev sahibi ülke:  İngiltere
Final durumu
Şampiyon: Everton 
İkinci: Manchester City
← 1931-32 1933-34 → 
1932-33 FA Cup, Football Association Challenge Kupası'nın 58. kez düzenlenen turnuvasıdır. Turnuvada Everton takımı şampiyon olmuştur.
Birinci tur

| Sıra | Ev sahibi takım | Skor | Konuk takım | Tarih |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Chester | 4-0 | Rotherham United | 26 Kasım 1932 |
| 2 | Darlington | 1-0 | Boston United | 26 Kasım 1932 |
| 3 | Dartford | 0-0 | Yeovil & Petter's United | 26 Kasım 1932 |
| Tekrar | Yeovil & Petter's United | 4-2 | Dartford | 1 Aralık 1932 |
| 4 | Barrow | 0-1 | Gateshead | 26 Kasım 1932 |
| 5 | Bristol City | 4-0 | Romford | 26 Kasım 1932 |
| 6 | Rochdale | 0-2 | Stockport County | 26 Kasım 1932 |
| 7 | Marine | 2-5 | Hartlepool United | 26 Kasım 1932 |
| 8 | Reading | 3-2 | Brentford | 26 Kasım 1932 |
| 9 | Walsall | 4-1 | Mansfield Town | 26 Kasım 1932 |
| 10 | Folkestone | 1-0 | Norwich City FC | 26 Kasım 1932 |
| 11 | Gillingham | 1-1 | Wycombe Wanderers | 26 Kasım 1932 |
| Tekrar | Wycombe Wanderers | 2-4 | Gillingham | 30 Kasım 1932 |
| 12 | Crewe Alexandra | 4-0 | Crook Town | 26 Kasım 1932 |
| 13 | Luton Town FC | 2-2 | Kingstonian | 26 Kasım 1932 |
| Tekrar | Kingstonian | 2-3 | Luton Town FC | 30 Kasım 1932 |
| 14 | Swindon Town | 4-1 | Dulwich Hamlet | 26 Kasım 1932 |
| 15 | Doncaster Rovers | 4-1 | Gainsborough Trinity | 26 Kasım 1932 |
| 16 | Wrexham | 3-0 | Spennymoor United | 26 Kasım 1932 |
| 17 | Tranmere Rovers | 3-0 | New Brighton | 26 Kasım 1932 |
| 18 | Accrington Stanley | 2-1 | Hereford United | 26 Kasım 1932 |
| 19 | Northampton Town | 8-1 | Lloyds (Sittingbourne) | 26 Kasım 1932 |
| 20 | Carlisle United | 1-0 | Denaby United | 26 Kasım 1932 |
| 21 | Clapton Orient | 0-1 | Aldershot | 26 Kasım 1932 |
| 22 | Crystal Palace | 1-2 | Brighton & Hove Albion | 26 Kasım 1932 |
| 23 | Southend United | 1-1 | Exeter City | 26 Kasım 1932 |
| Tekrar | Exeter City | 0-1 | Southend United | 30 Kasım 1932 |
| 24 | Cardiff City | 1-1 | Bristol Rovers | 26 Kasım 1932 |
| Tekrar | Bristol Rovers | 4-1 | Cardiff City | 30 Kasım 1932 |
| 25 | Merthyr Town | 1-1 | Queens Park Rangers FC | 26 Kasım 1932 |
| Tekrar | Queens Park Rangers FC | 5-1 | Merthyr Town | 1 Aralık 1932 |
| 26 | Halifax Town | 2-0 | Darwen | 26 Kasım 1932 |
| 27 | Stalybridge Celtic | 2-8 | Hull City | 26 Kasım 1932 |
| 28 | Newport County | 4-2 | Ilford | 26 Kasım 1932 |
| 29 | Margate | 5-0 | Ryde Sports | 26 Kasım 1932 |
| 30 | Southport | 3-3 | Nelson | 26 Kasım 1932 |
| Tekrar | Nelson | 0-4 | Southport | 29 Kasım 1932 |
| 31 | Torquay United | 0-0 | Bournemouth | 26 Kasım 1932 |
| Tekrar | Bournemouth | 2-2 | Torquay United | 30 Kasım 1932 |
| Tekrar | Torquay United | 3-2 | Bournemouth | 5 Aralık 1932 |
| 32 | Workington | 5-1 | Scunthorpe United | 26 Kasım 1932 |
| 33 | York City | 1-3 | Scarborough | 26 Kasım 1932 |
| 34 | Guildford City | 1-2 | Coventry City | 26 Kasım 1932 |