stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Gıda güvencesi
Gıda güvencesinin sağlanmasında karşılaşılan zorluklar > Arazi bozunumu

Ayrıca bakınız: Arazi bozunumu ve Çölleşme
Yoğun tarım genellikle toprak verimliliğinin tükenmesi ve tarımsal verimin azalması gibi bir kısır döngüye yol açar. Dünyadaki tarım arazilerinin yaklaşık yüzde 40'ı ciddi şekilde bozulmuştur. UNU'nun (Birleşmiş Milletler Üniversitesi) Gana merkezli Afrika Doğal Kaynaklar Enstitüsü'ne göre, mevcut toprak bozulma eğilimleri devam ederse, Afrika 2025 yılına kadar nüfusunun sadece yüzde 25'ini besleyebilir duruma gelecektir.
Gıda güvencesinin sağlanmasında karşılaşılan zorluklar > Tarımsal hastalıklar

Hayvancılık veya mahsulleri etkileyen hastalıkların, özellikle de beklenmedik durum planları yoksa, gıda bulunabilirliği üzerinde yıkıcı etkileri olabilir.
Örneğin, % 100'e varan mahsul kayıplarına neden olabilen bir buğday hastalığı soyu olan Ug99, Afrika ve Ortadoğu'daki birçok ülkede buğday tarlalarında mevcuttur.
Buğdayın yabani akrabalarının genetik çeşitliliği, modern çeşitlerin hastalığa karşı daha dirençli olmasını sağlamak için kullanılabilir. Köken merkezlerinde yabani buğday bitkileri hastalığa karşı direnç açısından taranır, daha sonra genetik bilgileri incelenir ve son olarak yabani bitkilerden modern çeşitlere dayanıklı genlerin aktarılması için yabani bitkiler ve modern bitkiler melezlenir.
Gıda güvencesinin sağlanmasında karşılaşılan zorluklar > Yiyecek ve yakıt karşılaştırması

Tarım arazileri ve diğer tarımsal kaynaklar uzun zamandır pamuk, keten ve kauçuk gibi endüstriyel malzemeler; tütün ve afyon gibi ilaç mahsulleri ve yakacak odun gibi biyoyakıtların üretiminde uzun zamandır kullanılmaktadır. 21. yüzyılda, bu ürünlere ek olarak biyoyakıt bitkileri üretimi artmıştır. Bununla birlikte, ticari olarak enerjiden gıda üretmek için, düşük su kullanımı ve küçük ekolojik ayakizine sahip doğal gaz ve elektrik enerjisinden gıda gibi teknolojiler de geliştirilmektedir.
Gıda güvencesinin sağlanmasında karşılaşılan zorluklar > Siyaset

Ayrıca bakınız: Siyasi yolsuzluk
Nobel Ödülü kazanan iktisatçı Amartya Sen “apolitik bir gıda sorunu diye bir şey olmadığını” gözlemledi. Kuraklık ve diğer doğal olarak meydana gelen olaylar kıtlık koşullarını tetikleyebilse de, şiddetini belirleyen ve çoğu zaman bir kıtlığın oluşup oluşmayacağını belirleyen devlet eylemi veya eylemsizliğidir. 20. yüzyılda, kendi ülkelerinin gıda güvencesini zayıflatan Sovyetler Birliği'nde Kolektifleştirme veya Çin Halk Cumhuriyeti'nde Büyük Atılım gibi hükûmet örnekleri vardır. Kitlesel açlık, Almanya'nın ablukası, Atlantik Savaşı ve I. Dünya Savaşı ve II. Dünya Savaşı sırasında Japonya'nın ablukası ve Nazi Almanyası tarafından çıkarılan açlık planında olduğu gibi gibi sık sık bir savaş silahıdır.
Hükûmetler bazen yandaşçılık ve iltimas üzerine inşa edilmiş dar bir destek tabanına sahiptir. Fred Cuny 1999'da bu koşullar altında şunları belirtti: "Yiyeceklerin bir ülkedeki dağılımı politik bir konudur. Çoğu ülkede hükümetler kentsel alanlara öncelik verir, çünkü en etkili ve güçlü aileler ve işletmeler genellikle buralarda bulunur. Hükümetler sıklıkla geçinecek kadar gelirleri olan çiftçileri ve genel olarak kırsal alanları ihmal ediyor. Bölge ne kadar uzak ve az gelişmiş olursa, hükümetin ihtiyaçlarını etkin bir şekilde karşılama olasılığı o kadar az olacaktır. Birçok tarım politikası, özellikle tarımsal emtia fiyatlandırması, kırsal alanlara karşı ayrımcılık yapmaktadır. Hükümetler, temel tahıl fiyatlarını sıklıkla yapay olarak o kadar düşük seviyelerde tutarlar ki; geçinecek kadar kazanan üreticiler üretimlerini geliştirmek üzere yatırım yapmak için yeterli sermaye biriktiremezler. Böylece, güvencesiz durumlarından çıkmaları etkili bir şekilde engellenir."
Sosyalist hükûmetler, yiyecekleri politik bir silah olarak kullandılar ve kendi kurallarına karşı çıkan alanlara yiyecek tedarikini reddederken, taraftarları ödüllendirdiler. Bu koşullar altında gıda, destek alınacak bir para birimi haline gelir ve kıtlık, muhalefete karşı etkili bir silah haline gelir.
Yandaşcılığa güçlü bir eğilimi olan bir hükûmet, hasat iyi olsa bile gıda güvencesini zayıflatabilir. Hukukun üstünlüğü mevcut olmadığında veya özel mülkiyet mevcut olmadığında, çiftçilerin üretkenliklerini artırmak için teşvik edici bir şey bulunmaz. Bir çiftlik komşu çiftliklerden belirgin şekilde daha üretken hale gelirse, hükûmetle bağlantıları iyi olan kişilerin hedefi olabilir. Çiftçiler fark edilme ve muhtemelen topraklarını kaybetme riski yerine, sıradanlıkların algılanan güvenliğinden memnun olabilirler.[kaynak belirtilmeli]
Gıda güvencesinin sağlanmasında karşılaşılan zorluklar > Gıda egemenliği

Gıda egemenliği olarak bilinen yaklaşım, çokuluslu şirketlerin iş uygulamalarını bir yeni sömürgecilik biçimi olarak görmektedir. Çokuluslu şirketlerin, özellikle tropik bölgelerde yoksul ülkelerin tarım kaynaklarını satın alabilecek mali kaynaklara sahip olduğunu iddia ediyor. Ayrıca, bu kaynakları tropik bölgeler dışındaki sanayileşmiş ülkelere satış için özel bitki üretimine dönüştürmek için politik nüfuzları var. Bu süreçte daha verimli toprakları fakirlerin ellerinden alacaklardır. Bu görüşe göre, geçinecek kadar kazanan çiftçiler, üretkenlik açısından çok uluslu şirketlerin hiç ilgisini çekmeyecek kadar marjinal olan arazileri yetiştirmeye bırakılmaktadır. Aynı şekilde, gıda egemenliği, toplulukların kendi üretim araçlarını tanımlayabilmeleri ve gıdanın temel bir insan hakkı olduğu prensiplerine dayanır. Şimdi çok uluslu şirketler gelişmekte olan ülkelere tarım teknolojilerini dayatırken, gelişmiş tohumlar, kimyasal gübreler ve böcek ilaçlarını içeren teknolojilerle, bitkisel üretim giderek artan bir şekilde analiz edilmiş ve tartışılan bir konu haline gelmiştir.
Gıda güvencesinin sağlanmasında karşılaşılan zorluklar > Gıda israfı

Ayrıca bakınız: Gıda israfı
Gıda atıkları, ekonomik değişkenler izin verdiğinde alternatif insan tüketimi için yönlendirilebilir. Tüketilebilecek durumdaki gıdaların israfı, büyük gıda gruplarının bile dikkatini çekmektedir. Örneğin, düşük gıda fiyatları nedeniyle, basitçe şekilsiz havuçları atmak tipik olarak, bunları işlemek için gerekli ekstra işçilik veya makinelere para harcamaktan daha uygun maliyetlidir. Bununla birlikte, Hollanda'daki bir meyve suyu fabrikası, daha önce reddedilen havuçları verimli bir şekilde yönlendirmek ve kullanmak için bir süreç geliştirdi ve ana şirketi bu yeniliği Büyük Britanya'daki tesislere genişletiyor.
Son yıllarda, Fransa kısmen gıda israfına değinerek gıda güvencesizliği ile mücadele etmek için çalışmıştır; 2013'ten bu yana ülke, marketlerin satılmamış gıda maddelerini atmasını yasaklayan ve bunun yerine yiyecekleri belirlenmiş yardım kuruluşlarına bağışlanmasını öngören yasalar kabul etti. Bununla birlikte, Economist'in Küresel Gıda Güvencesi Endeksi'ne göre, ABD'de ülke genelinde gıda atıklarının daha yüksek tahminlerine rağmen, genel gıda güvencesizliği Fransa'da ABD'den daha ciddi olmaya devam ediyor.
Maine, Farmington'daki Büyük Franklin Gıda Konseyi gibi yerel çabalar, özellikle bölge sakinleri kendi gıda israfları ile kendi topluluklarında yiyecek güvencesizliğinin yan yana gelmesine dikkat ettiklerinde doğrudan bölgesel gıda güvencesine yardımcı olabilir.
Gıda güvencesinde riskler

Daha fazla bilgi: 2007–2008 dünya gıda fiyat krizi ve Gıda fiyatları
Gıda güvencesinde riskler > Nüfus artışı

Daha fazla bilgi: Dünya nüfusu
Mevcut BM tahminleri, gelecekte nüfusun sürekli olarak artacağını (ancak nüfus artış hızında sabit bir düşüş) gösterirken, küresel nüfusun 2050'de 9,8 milyar ve 2100'de 11,2 milyar seviyesine ulaşması bekleniyor.
BM Nüfus Bölümü tarafından 2150 yılına ilişkin tahminler 3,2 ile 24,8 milyar arasında değişmektedir; matematiksel modelleme daha düşük tahmini desteklemektedir. Bazı analistler, çevre, küresel gıda kaynakları ve enerji kaynakları üzerindeki artan baskıları vurgulayarak daha fazla dünya nüfusu büyümesinin sürdürülebilirliğini sorguladılar. Gelecekte ekstra milyarları beslemek için çözümler üzerinde çalışılıyor ve belgeleniyor. Gezegendeki her yedi kişiden biri aç uyuyor ve her gün 25.000 kişi yetersiz beslenme ve açlıkla ilgili hastalıklardan ölmektedir.
Gıda güvencesinde riskler > Fosil yakıt bağımlılığı

Tarımsal üretim artarken, bir mahsul üretmek için enerji tüketimi de daha büyük bir oranda artmış, böylece üretilen mahsullerin enerji girdisine oranı zaman içinde azalmıştır. Yeşil Devrim teknikleri ayrıca, petrol ürünleri olan kimyasal gübreler, pestisitler ve herbisitlere dayanmaktadır ve bu da tarımı petrole giderek daha fazla bağımlı hale getirmektedir.
1950 ve 1984 arasında, Yeşil Devrim tarımı dünya genelinde dönüştürdükçe, dünya tahıl üretimi % 250 arttı. Yeşil Devrim için enerji, gübre (doğal gaz), böcek ilacı (petrol) ve hidrokarbon yakıtlı sulama şeklinde fosil yakıtlar tarafından sağlandı.
Cornell Üniversitesi'nde ekoloji ve tarım profesörü David Pimentel ve Ulusal Gıda ve Beslenme Araştırma Enstitüsü'nde (NRIFN) kıdemli araştırmacı Mario Giampietro, "Gıda, Toprak, Nüfus ve ABD Ekonomisi" çalışmalarında, sürdürülebilir ekonomi için maksimum 210 milyonluk bir ABD nüfusunu öngörüyor. Çalışma, sürdürülebilir bir ekonomi ve afetten kaçınmak için ABD'nin nüfusunu en az üçte bir oranında azaltması gerektiğini ve dünya nüfusunun üçte iki oranında azaltılması gerektiğini söylüyor. Çalışmanın yazarları, söz konusu tarımsal krizin sadece 2020'den sonra bizi etkilemeye başlayacağına ve 2050'ye kadar kritik olmayacağına inanmaktadır. Küresel petrol üretiminin yaklaşmakta olan zirvesi, Kuzey Amerika doğal gaz üretiminin zirvesi ile birlikte bu tarım krizini beklenenden çok daha çabuk getirecektir. Jeolog Dale Allen Pfeiffer önümüzdeki on yılların, daha önce hiç yaşamadığınız gibi küresel bir seviyede rahatlama olmadan giderek artan gıda fiyatlarını ve kitlesel açlık görebileceğini iddia ediyor.
Gıda güvencesinde riskler > Küresel gıda arzında homojenlik

1961'den bu yana, dünya çapında insan diyetleri, temel gıda ürünlerinin tüketiminde daha çeşitli hale geldi. Diyetler yerel veya bölgesel olarak önemli mahsullerin tüketiminde büyük bir düşüş ile küresel olarak daha homojen hale gelmiştir. 1961 ve 2009 yılları arasında farklı ülkelerde yenen gıdalar arasındaki farklar % 68 azaldı. Modern "küresel standart" diyet, nispeten az sayıda temel gıda ürünlerinin giderek daha büyük bir yüzdesini içermektedir. Dünya insan nüfusuna sağladıkları toplam gıda enerjisi, protein, yağ ve gıda ağırlığında payları önemli ölçüde artmıştır. Bunlar: buğday, pirinç, şeker, mısır, soya fasulyesi (+ % 284), palmiye yağı (+ % 173) ve ayçiçeği (+ % 246). Ülkeler, yerel veya bölgesel olarak önemli mahsullerin daha büyük oranlarını tüketmekteyken, buğday, ülkelerin % 97'sinden fazlasında bir temel haline gelmiş, diğer küresel temel gıda ürünleri dünya çapında benzer bir hakimiyet sergilemiştir. Diğer ürünler de aynı dönemde keskin bir düşüş gösterdi. Bunlar: çavdar, yam, tatlı patates (− % 45), manyok (− % 38), hindistancevizi, sorgum (− % 52) ve darı (− % 45 ). İnsan diyetindeki bu tür bitki çeşitliliği değişikliği, gıda güvencesi üzerindeki karışık etkilerle ilişkilidir, bazı bölgelerde yetersiz beslenmeyi önler, ancak makro besinlerin aşırı tüketiminin neden olduğu diyetle ilgili hastalıklara katkıda bulunur.
Gıda güvencesinde riskler > Fiyat belirleme

30 Nisan 2008'de, dünyanın en büyük pirinç ihracatçılarından biri olan Tayland, pirinç için fiyat belirleyici bir kartel haline gelme potansiyeli olan Pirinç İhracatçı Ülkeler Örgütü'nün kurulduğunu duyurdu. Pirinç fiyatını kontrol etmek için bir organizasyon oluşturmak üzere 21 pirinç ihraç eden ülkenin organize edilmesi projesidir. Grup ağırlıklı olarak Tayland, Vietnam, Kamboçya, Laos ve Myanmar'dan oluşuyor. Örgüt, "sadece bireysel bir ülkede değil, aynı zamanda bölgedeki ve dünyadaki gıda kıtlıklarını gidermek için gıda istikrarının sağlanmasına katkıda bulunmak" amacına hizmet etmeye çalışmaktadır. Bununla birlikte, bu organizasyonun OPEC'in petrol yönetim mekanizmasına benzeyen etkili bir pirinç fiyat sabitleme karteli rolüne hizmet edip etmeyeceği hala tartışmalıdır. Ekonomik analistler ve tüccarlar, hükûmetlerin birbirleriyle işbirliği yapamamaları ve çiftçilerin üretimini kontrol edememesi nedeniyle projenin hiçbir yere gidemeyeceğini söyledi. Ayrıca, katılan ülkeler bunun gıda güvencesini kötüleştirebileceğine dair endişelerini dile getirdiler.
Gıda güvencesinde riskler > Arazi kullanım değişikliği

Çin'in gıda güvencesi için en az 120 milyon hektar ekilebilir araziye ihtiyacı vardır. Çin, 15 milyon hektar fazlası olduğunu rapor etti. Buna karşılık, yaklaşık 4 milyon hektarın kentsel kullanıma dönüşümü ve 3 milyon hektarın kirlenmiş arazisi de rapor edilmiştir. Bir araştırma, Çin'in ekilebilir arazisinin % 2,5'inin, gıdaları zarar vermeksizin yetiştirmek için çok kirli olduğunu buldu.
Avrupa'da tarımsal toprağın dönüşümü net bir potansiyel kaybı ima ediyordu, ancak ekilebilir topraklar alanındaki hızlı kayıp ekonomik olarak anlamsız gibi görünüyor çünkü AB artık iç gıda arzına bağımlı olarak algılanıyor. 2000-2006 döneminde Avrupa Birliği, ekili arazinin % 0,27'sini ve ekin üretme potansiyelinin % 0,26'sını kaybetmiştir. Aynı zamanda tarım arazilerinin kaybı, altı yıl içinde bitkisel üretim potansiyelinin % 1,57'sini kaybeden Hollanda'da en yüksek seviyededir. Rakamlar Kıbrıs (% 0.84), İrlanda (% 0.77) ve İspanya (% 0.49) için oldukça endişe vericidir.
İtalya'da Emilia-Romagna ovasında (ERP), 15.000 hektar tarımsal toprağın dönüşümü (2003-2008 dönemi), ERP nüfusunun % 14'ünün (425.000 kişi) ihtiyaç duyduğu kalorilere denk olan yıllık 109.000 Mg buğday kaybı anlamına geliyordu. Buğday üretimindeki bu tür bir kayıp Emilia-Romagna bölgesinin gayri safi yurt içi hasılasının (GSYİH) sadece % 0,02'sidir ki bu aslında finansal açıdan küçük bir etkidir. Buna ek olarak, yeni arazi kullanımından elde edilen gelir, kentleşme veya madencilik durumunda olduğu gibi, genellikle tarım tarafından garanti edilen gelirden çok daha yüksektir.
Gıda güvencesinde riskler > Küresel felaket riskleri

Daha fazla bilgi: Küresel felaket riskleri
Antropojenik sera gazı emisyonları küresel iklimin istikrarını azalttığından, ani iklim değişikliği daha yoğun hale gelebilir. Yaklaşık 1 km'den daha büyük çaplı bir asteroid veya kuyruklu yıldız'ın çarpması güneşi küresel olarak engelleme potansiyeline sahiptir, ve bu da kış etkisi yaratabilir. Troposferdeki parçacıklar hızla yağacaktır, ancak stratosferdeki parçacıklar, özellikle sülfat, yıllarca orada kalabilir. Benzer şekilde, süper yanardağ patlaması, güneş fotosentezinden kaynaklanan tarımsal üretim potansiyelini azaltarak volkanik kış'a neden olur. Yaklaşık 70.000 yıl önce Toba süper volkanik patlaması neredeyse insanların yok olmasına neden olmuş olabilir (bk. Toba felaket teorisi). Yine, özellikle sülfat parçacıkları güneşi yıllarca engelleyebilir. Güneşin engellenmesi doğal nedenlerle sınırlı değildir, çünkü nükleer kış da mümkündür, bu da yaygın nükleer savaş ve yaklaşık 10 yıl boyunca orada kalacak, stratosfere kurum bırakan, şehirlerin yakılmasını içeren senaryo için kullanılır. Kurumun güneş ışınımını emerek ürettiği yüksek stratosferik sıcaklıklar, bölgesel bir nükleer çatışma için bile neredeyse dünya genelinde ozon deliği koşulları yaratacaktır.
Yeterince güçlü bir jeomanyetik fırtına dünyanın geniş bölgelerinde ani elektrik kesintilerine neden olabilir. Endüstriyel tarım giderek artan bir şekilde elektriğe sürekli erişime bağlı olduğundan, örneğin hassas zamanlama gereken hayvancılıkta, jeomanyetik fırtına gıda üretimi üzerinde potansiyel olarak yıkıcı etkilere neden olabilir.
Gıda güvencesinde riskler > ABD'de tarımsal sübvansiyonlar

Daha fazla bilgi: ABD'nin tarım politikası
Tarımsal sübvansiyonlar çiftçilere ve tarımsal işletmelere gelirlerini desteklemek, mallarının arzını yönetmek ve bu malların maliyetini ve arzını etkilemek için ödenir. Amerika Birleşik Devletleri'nde, hükûmetin sübvansiyon yaptığı başlıca ürünler obezite sorununa katkıda bulunur; 1995 yılından bu yana, 300 milyar dolar abur cubur yaratmak için kullanılan ürünlere gitti.
Vergi mükellefleri, işlenmiş gıdalar ve hükûmet tarafından teşvik edilmeyen yağlı gıdaların temel bileşenleri olan mısır ve soyayı büyük ölçüde sübvanse etmektedir. Bunlar ayrıca besi hayvanlarını şişmanlatmak için de kullanılır. Tarım alanlarının yarısı mısır ve soyaya ayrılır ve geri kalanı buğdaydır. Soya ve mısır yüksek früktozlu mısır şurubu gibi tatlandırıcılarda bulunabilir. 2013'ten önceki 18 yıl boyunca 19 milyar doların üzerinde, çiftçileri ekin yetiştirmeye teşvik etmek için harcandı.  Sonuçta meyve ve sebzelerin fiyatını yaklaşık % 40 oranında arttı ve süt ve diğer hayvansal ürünlerin fiyatı düştü. Meyve ve sebze yetiştiriciliği için çok az toprak kullanılır.
Yıllardır Amerikan tarımının temel direği olan mısır şimdi esas olarak etanol, yüksek fruktozlu mısır şurubu ve biyo bazlı plastikler için kullanılmaktadır. Mısırın yaklaşık yüzde 40'ı etanol için kullanılır ve % 36'sı hayvan yemi olarak kullanılır. Küçük bir mısır fraksiyonu bir gıda kaynağı olarak kullanılır ve bu fraksiyonun çoğu, işlenmiş, sağlıksız abur cuburların ana maddesi olan yüksek fruktozlu mısır şurubu için kullanılır.
En çok sübvansiyonlu yiyecekleri yiyenlerin, en az sübvansiyonlu yiyecekleri yiyenlere kıyasla obez olma riski % 37 daha yüksekti. Bu, azınlık topluluklarının finansal sınırlamalar nedeniyle obezite risklerine daha yatkın olduğu endişesini doğurmaktadır. Sübvansiyonlar, bu emtiaların, diyet yönergelerinde önerilen diğerlerine göre halka daha ucuz olmasına neden olur.
Donald Trump, partizan direnişini ile karşılaşan, tarım sektöründe devletin ihtiyari harcamalarında % 21'lik bir indirim önerdi. Bu bütçe önerisi, Başkan Obama'dan daha az da olsa, Kadınlar, Bebekler ve Çocuklar için Özel Takviye Beslenme Programı harcamalarını da azaltacaktır.
Çocuk ve gıda güvencesi

29 Nisan 2008'de bir UNICEF İngiltere raporu, dünyanın en yoksul ve en savunmasız çocuklarının iklim değişikliği tarafından en sert şekilde etkilendiğini tespit etti. "İklimimiz, Çocuklarımız, Sorumluluğumuz: Dünya Çocukları İçin İklim Değişikliğinin Etkileri" raporu, özellikle Afrika ve Asya'da temiz su ve gıda kaynaklarına erişimin daha zor hale geleceğini söylüyor.
Cinsiyet ve gıda güvencesi

Cinsiyet eşitsizliği hem gıda güvencesizliğine yol açar hem de bunun bir sonucudur. Tahminlere göre, kızlar ve kadınlar dünyadaki kronik açlığın % 60'ını oluşturuyor. Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Önlenmesi Sözleşmesi'nde yer alan kadınlar için eşit yemek hakkı sağlanması konusunda çok az ilerleme kaydedilmiştir. Kadınlar hem eğitim hem de istihdam fırsatlarında ve pazarlık güçlerinin daha düşük olduğu hanelerde ayrımcılık ile karşı karşıyadır. Kadın istihdamı, yalnızca işgücü içerisinde toplumsal cinsiyet eşitliğini ilerletmek için değil, aynı zamanda yüksek doğum oranları ve net göç için daha az baskı anlamına geldiği için sürdürülebilir bir gelecek sağlamak için de gereklidir. 
Öte yandan, cinsiyet eşitliği, yetersiz beslenme ve açlık gibi problemleri sona erdirmek için bir araç olarak tanımlanmaktadır.
Kadınlar aile içinde gıda hazırlama ve çocuk bakımından sorumlu olma eğilimindedir ve gelirlerini gıda ve çocuklarının ihtiyaçları için harcama olasılığı daha yüksektir. Kadınlar gıda üretimi, işlenmesi, dağıtımı ve pazarlamasında da önemli bir rol oynamaktadır. Genellikle ücretsiz aile işçisi olarak çalışırlar, geçimlik tarımla uğraşırlar ve Latin Amerika'da % 20'den Doğu ve Güneydoğu Asya ve Sahra Altı Afrika'da % 50'ye kadar değişen oranlarda gelişmekte olan ülkelerdeki tarımsal işgücünün yaklaşık % 43'ünü temsil ederler. Ancak, kadınlar toprak, kredi, teknoloji, finans ve diğer hizmetlere erişim konusunda ayrımcılıkla karşı karşıyadır. Ampirik çalışmalar, kadınların erkeklerle aynı üretim kaynaklarına erişimi olsa, kadınların verimlerini % 20-30 oranında artırabileceğini ve gelişmekte olan ülkelerdeki toplam tarımsal üretimi % 2.5 ila 4 oranında artırabileceğini göstermektedir. Bunlar kaba tahminler olmakla birlikte, cinsiyet farkının azaltılmasının tarımsal verimlilik üzerinde önemli bir yararı olacaktır. Gıda güvencesinin toplumsal cinsiyetle ilgili yönleri, gıda güvencesinin dört temel boyutunda görülebilir: Gıda ve Tarım Örgütü tarafından tanımlanan mevcudiyet, erişim, faydalanma ve istikrar.
Açlıktan etkilenen insan sayısı son derece yüksektir, kızlar ve kadınlar üzerinde muazzam etkiler vardır. Bu eğilimin ortadan kaldırılmasının hükûmetler ve uluslararası kurumlar için en öncelikli konu olduğu düşüncesi var. Çünkü gıda güvencesizliği eşitlik, haklar ve sosyal adalet ile ilgili bir konudur. Kapitalizm ve Yerli toprakların araştırılması gibi faktörler, azınlıklar ve çeşitli ülkelerde en çok ezilen insanlar için gıda güvencesizliğine katkıda bulunur. Kızlar ve kadınlar, gıda sistemlerini yöneten eşitsiz küresel ekonomik süreçler ve iklim değişikliği gibi küresel eğilimler tarafından en çok baskı altında bulunan gruptur ve kurumlar kadınları para kazanmak için dezavantaj ve yoksulluk pozisyonlarına yerleştirmeye ve gıda sistemini sermayeleştirmeye devam ederler. Devlet, fiyatlarını sadece ayrıcalıklı kişilerin karşılayabileceği miktarlara yükselterek gıdaları kesintiye uğrattığında, ikisi de hem bundan  yararlanır hem de gıda piyasası üzerinden alt sınıf/marjinalize edilmiş insanları kontrol edebilirler.
Genetiği değiştirilmiş ürünlerin kullanımı

Küresel gıda güvencesini sağlamak için en yeni tekniklerden biri Genetiği değiştirilmiş ürünler kullanılmasıdır. Bu mahsullerin genomu, bitkinin belirli koşullar altında çeşitli bölgelerde yetiştirilmesini engelleyebilecek bir veya daha fazla yönüne hitap etmek üzere değiştirilebilir. Bu değişikliklerin birçoğu, su krizi, arazi bozulması ve sürekli değişen iklim de dahil olmak üzere yukarıda daha önce bahsedilen zorlukları ele alabilir. Tarım ve hayvancılıkta Yeşil Devrim, verimi artırmak için yüksek verimli çeşitler yaratarak  geleneksel melezleme kullanımını yaygınlaştırdı. Genellikle, gelişmiş ülkelerde ortaya çıkmış olan bir avuç melez ırk, yerel iklime ve hastalıklara dayanıklı yüksek verimli soylar oluşturmak için gelişmekte olan dünyanın geri kalanındaki yerel çeşitlerle melezlendi.
Gelişmekte olan ülkelerde genetik mühendisliği yapılmış ürünlerle ekilen alan, sanayi ülkelerindeki ekilen alanı hızla yakalamaktadır. Uluslararası Tarımsal Biyoteknoloji Uygulamalarının Satın Alınması Hizmetine (ISAAA) göre, GM ürünleri 2005 yılında 21 ülkede yaklaşık 8,5 milyon çiftçi tarafından yetiştirildi; rakam 2004 yılında, 17 ülkede 8.25 milyon çiftçiydi.
Yaklaşımlar > Birleşmiş Milletler tarafından

BM Binyıl Kalkınma Hedefleri dünyada gıda güvencesini sağlamaya yönelik girişimlerden biridir. İlk Binyıl Kalkınma Hedefi, BM'nin 2015 yılına kadar "aşırı açlık ve yoksulluğu ortadan kaldırması" olduğunu belirtiyor. BM Gıda Hakkı Özel Sözcüsü Olivier De Schutter, gıda güvencesi sorunlarına çok boyutlu bir yaklaşımı savunuyor. Bu yaklaşım, gıdanın fiziksel bulunabilirliğini vurgular; insanların yiyeceklere erişim için sahip olması gereken sosyal, ekonomik ve fiziksel faktörler; ve gıdanın besin, güvenlik ve kültürel uygunluğu veya yeterliliği.
Yaklaşımlar > Birleşmiş Milletler tarafından > Dünya Gıda Programı tarafından

Dünya Gıda Programı (WFP), Birleşmiş Milletler'in, gıda yardımını gıda güvencesini teşvik etmek ve açlık ve yoksulluğu ortadan kaldırmak için kullanan bir ajansıdır. WFP, özellikle mültecilere ve gıda acil durumları yaşayan diğer kişilere gıda yardımı sağlamaktadır. WFP programının bir örneği, katılımcıların yiyecek karşılığında yeni altyapı üzerinde çalıştığı veya gıda güvencesini artıracak yeni beceriler öğrendiği "Varlıklar için Gıda" programıdır. WFP ve Kenya Hükûmeti, toplulukların şoklara karşı direncini artırma umuduyla "Varlıklar için Gıda" programına ortak olmuştur.