Suriye Sosyal Milliyetçi Partisi
İdeoloji

Akademisyenler ve analistler SSMP'nin ideolojisinin nasıl tanımlanması gerektiğini tartışmışlardır. Örneğin L'Orient-Le Jour, Sadi'nin "ulusal vizyonunun kişinin ırkından ziyade coğrafi çevresine aidiyetine dayandığını yazmıştır. Destekçileri, liderlerinin partinin amblemini Nazizm'i öğrenmeden çok önce seçtiğinde ısrar ediyor." Christopher Solomon, SSMP'nin Lübnan'ın işgalinden bu yana Baas hükümetini ısrarla desteklemesinin partiyi siyasi yelpazenin sol kanadında konumlandırdığını belirtmektedir. Diğer kaynaklar daha az kesindir. SSMP'nin siyasi rakipleri Antun Sadi'yi genellikle İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazilerle ilişki kuran faşist bir ideolog olarak yaftalamışlardır. Sadi faşizm suçlamalarının farkındaydı ve 1 Haziran 1935 tarihli konuşmasında bunlara yanıt verdi:
Suriye Sosyal Milliyetçi Partisinin sistemi Hitlerci ya da faşist bir sistem değil, salt Suriye sistemidir. Kârsız taklitlere değil, halkımızın özelliklerinden biri olan temel özgünlüğe dayanır.
İkinci Dünya Savaşı boyunca Sadi'nin Faşist İtalya ve Nazi Almanyası yetkilileriyle yakın temasları olduğu söyleniyordu. Bazı akademisyenler SSMP'nin ideolojik ve örgütsel benzerliklerini Avrupa faşizmiyle ve dış sembollerini Alman Nazizmiyle karşılaştırmışlardır, ancak bu eleştiriler partinin kendisi tarafından kabul edilmemektedir. Bellingcat, SSMP'yi "aşırı sağla uluslararası bağları olan kuduz antisemitik, faşist bir örgüt" olarak tanımlamaktadır.
Tarihçi Stanley G. Payne'e göre iki savaş arası Arap milliyetçiliği Avrupa faşizminden etkilenmiştir. 1939'a kadar kahverengi gömlek hareketine benzer en az yedi Arap milliyetçi gömlek hareketi ortaya çıkmıştır ve bunlardan en çok etkilenenler SSMP, Irak Futawa gençlik hareketi ve Genç Mısır hareketidir. Bu üç hareket, SSMP'nin Suriye'nin tamamını kontrol etmek istemesi, kendi halklarının üstünlüğüne inanmaları (Sadi'nin "farklı ve doğal olarak üstün" bir Suriyeli ırk teorisi ile), "akılcı olmayan, anti-entelektüel ve son derece duygusal" olmaları ve "askeri erdemleri ve gücü [vurgulamaları] ve fedakârlığı vurgulamaları" gibi bölgesel olarak yayılmacı olma özelliklerini paylaşacaktır. Yine Payne'e göre, tüm bu hareketler Avrupa faşizminden güçlü bir şekilde etkilenmiş ve İtalyan ve Alman faşizmini övmüştür, ancak "hiçbir zaman tam olarak gelişmiş faşist hareketler haline gelmemişler ve hiçbiri Avrupa faşizminin tüm özelliklerini yeniden üretmemiştir"; Arap milliyetçiliğindeki etki 1945'ten sonra da devam etmiştir. Ayrıca, Sadi'nin üstün ırkı saf bir ırk değil, Suriye tarihindeki tüm ırkların bir birleşimiydi. SSMP "mobilizasyon için çok az yapısı olan elit bir grup" olacaktı.
Araştırmacı Wissam Samia'ya göre Saadeh, SSMP'nin politikasını 1947 yılında kurduğu 'Suriah al-jadida' (Yeni Suriye) adlı gazetenin yönetim kuruluna yazdığı bir mektupta tanımlamıştır. Partinin politikasını "herhangi bir dış politikayla karıştırılmamış Suriye milliyetçi politikası" olarak tanımlamış ve partinin politikasının faşist, Nazi ya da "demokratik" olmadığını, komünist ya da Bolşevik olmadığını vurgulamıştır.
Esad rejiminin düşmesinden önce parti, rejimin siyasi muhaliflerini "içerideki Yahudiler" olarak adlandırıyordu.