Elizabeth Bishop
Edebi üslup ve kimlik

Robert Lowell ve John Berryman gibi bazı önemli çağdaşları kişisel yaşamlarının mahrem ayrıntılarını şiirlerinin önemli bir parçası haline getirirken, Bishop bu uygulamadan tamamen kaçındı. Büyük miktarda kendini açığa vurmayı içeren bu günah çıkarma tarzının aksine, Bishop'un yazı tarzı, kişisel yaşamından az miktarda malzeme içermesine rağmen, son derece ayrıntılı, nesnel ve mesafeli bakış açısıyla biliniyordu. Uzun zamanlar çağdaşlarının çalışmalarının içerdiği kişisel konu türleri konusundaki suskunluğu dikkat çekmiştir. Bishop, hayatındaki ayrıntılar ve insanlar hakkında yazarken sağduyulu davrandı. Çocukluğunu ve akli dengesi yerinde olmayan annesini anlatan "In the Village" üçüncü şahıs anlatımıyla yazılmıştır; okuyucu hikâyenin otobiyografik kökenlerini ancak Bishop'un çocukluğunu bilerek anlayabilirdi.
Bishop kendisini "lezbiyen şair" veya "kadın şair" olarak görmüyordu. Çalışmalarının, tamamı kadınlardan oluşan şiir antolojilerinde yayınlanmasını reddettiği için, kadın hareketinde yer alan diğer kadın şairler onun harekete düşman olduğunu düşünüyordu. Örneğin 60'larda Bishop'a yakın olan Harvard'lı bir öğrenci olan Kathleen Spivack anılarında şöyle yazmıştı:
Sanırım Bishop o zamanın kadın düşmanlığını içselleştirdi. Nasıl olmasın? ... Bishop'ın Boston/Cambridge/Harvard bağında kadın artı şair -artı lezbiyen- olmakla çok kararsız bir ilişkisi vardı... Son derece savunmasız ve hassas olduğundan özel hayatının çoğunu sakladı. Kadın hareketini ilgilendiren hiçbir şeyle ilgilenmek istemiyordu. Çekici olması, erkeklerin ilgisini çekmesi ve eşit ücret ya da yan haklara sahip bir iş istememesi gereken kadınlara karşı o dönemdeki erkek tutumlarının çoğunu içselleştirdi.
Ancak Bishop'ın kendisini bu şekilde görmesi zorunlu değildi. 1978'de The Paris Review'a verdiği bir röportajda, kadın şiir antolojilerinden dışlanma konusundaki ısrarına rağmen kendisini hâlâ "güçlü bir feminist" olarak gördüğünü ancak yalnızca şiirlerinin kalitesine göre yargılanmak istediğini söyledi. Cinsiyeti veya cinsel yönelimi hakkında değil.
Her ne kadar arkadaşı Robert Lowell'in "günah çıkarma" tarzını genel olarak desteklese de, Lowell'ın eski karısı Elizabeth Hardwick'in (ki kendisi ile birlikte olan) özel mektuplarını kullanıp değiştirdiği son derece tartışmalı kitabı The Dolphin'e (1973) bu çizgiyi çizdi. Lowell'a yazdığı 21 Mart 1972 tarihli bir mektupta Bishop, kitabı yayınlamaması konusunda onu şiddetle uyarmıştı: "Kişi kendi hayatını (şiirler için) malzeme olarak kullanabilir - yine de kullanır - ama bu mektuplar - bir güveni ihlal etmiyor musunuz? EĞER size izin verilmişse - EĞER bunları değiştirmediyseniz... Ama sanatın o kadar da değeri yok."
Bishop'un 1976'da yazdığı "In the Waiting Room" (Bekleme Odasında), Birinci Dünya Savaşı sırasında Worcester, Massachusetts'te yaşayan yedi yaşındaki bir kız olarak, çeşitliliğe sahip bir toplumdaki kimlik ve bireysellik arayışını ele alıyordu.
Bishop'un ilk kez 1965'te yayınlanan "First Death in Nova Scotia" (Nova Scotia'da İlk Ölüm) şiiri, kuzeni Arthur öldüğünde ölümle ilk karşılaşmasını anlatmıştır. Bu şiirde onun bu olayla ilgili deneyimi bir çocuğun bakış açısıyla anlatılmaktadır. Şiir, çocuğun genç ve saf olmasına rağmen ölümün şiddetli etkisine dair içgüdüsel bir farkındalığa sahip olduğunu vurgulamaktadır. Bu şiirinde "Sestina" adlı şiirinde de kullandığı bir teknik olan gerçeklik ve hayal gücünü birleştirmiştir.
Bishop'un 1956'da The New Yorker'da yayınlanan şiiri "Sestina" gerçek hayattan bir deneyimi anlatmaktadır. Bishop'un şiiri, bebekken babasının ölümünden ve annesinin beş yaşındayken sinir krizi geçirmesinden sonra akrabalarının yanına yaşamaya gittikten sonraki deneyimini ve annesini bir daha göremeyeceğini bilerek yaşamasını konu almaktadır. Bishop şöyle yazıyor: "Almanak, gözyaşı dökmenin zamanı geldiğini söylüyor. / Büyükanne muhteşem sobaya şarkı söylüyor / ve çocuk bir gizemli ev çiziyor." Şiirin adı, yazıldığı üslub olan Sestina'dan gelmektedir. Sestina, 12. yüzyılda Arnaut Daniel tarafından yaratılan, her satırda kelimelerin bittiği vurgulara odaklanan, şiire biçim ve kalıp duygusu veren bir şiir üslubudur. Bishop, sestina formatındaki becerisiyle tanınmaktadır.