Avrupa tek pazarı
Dört Serbestlik > Hizmetler > Hizmet türleri

TFEU 56. madde kapsamındaki "hizmet sunma özgürlüğü", özellikle ticari veya mesleki faaliyetlerde "ücret karşılığında" hizmet sağlayan kişiler için geçerlidir. Örneğin, Van Binsbergen v Bestuur van de Bedrijfvereniging voor de Metaalnijverheid davasında Hollandalı bir avukat, bir Sosyal güvence davasında müvekkiline danışmanlık yaparken Belçika'ya taşındı ve kendisine devam edemeyeceği söylendi çünkü Hollanda yasaları, yalnızca Hollanda'da yerleşik kişilerin hukuki tavsiye verebileceğini söylüyordu. Adalet Divanı, hizmet sunma özgürlüğünün uygulandığına, bunun doğrudan etkili olduğuna ve kuralın muhtemelen haksız olduğuna karar verdi: üye devlette bir adrese sahip olmak, adaletin iyi idare edilmesi meşru amacını gerçekleştirmek için yeterli olacaktır.
İçtihat hukuku, hizmet sunma özgürlüğüne ilişkin anlaşma hükümlerinin, hizmetin, hizmet sağlayıcının ve diğer ilgili olguların tek bir üye devletle sınırlı olduğu durumlarda geçerli olmadığını belirtir. 26 Temmuz 1971 tarihli eski Konsey direktifi, yapım işleri sözleşmelerini hizmet kapsamına dahil etmiş ve kamu yapım işleri sözleşmeleri ile ilgili olarak hizmet sağlama özgürlüğü üzerindeki kısıtlamaların kaldırılmasını sağlamıştır.
Adalet Divanı, orta öğretimin 56. maddenin kapsamı dışında kaldığına karar vermiştir, çünkü genellikle devlet tarafından finanse edilirken, yüksek öğretim bunu sağlamaz. Sağlık hizmetleri genellikle hizmet olarak sayılır. Geraets-Smits v Stichting Ziekenfonds davasında Bayan Geraets-Smits, Almanya'da tedavi görme masraflarının Hollanda sosyal sigortası tarafından kendisine geri ödenmesi gerektiğini iddia etti. Hollandalı sağlık yetkilileri tedaviyi gereksiz gördü, bu nedenle başvuran bunun (Alman sağlık kliniğinin) hizmet sunma özgürlüğünü kısıtladığını ileri sürdü. Birkaç hükûmet, hastane hizmetlerinin ekonomik olarak değerlendirilmemesi gerektiğini ve 56. madde kapsamına girmemesi gerektiğini öne sürdü. Ancak Adalet Divanı, hizmet için hükûmet (hizmet alan değil) ödeme yapmasına rağmen sağlık hizmetinin bir "hizmet" olduğuna karar verdi. Ulusal makamlar, evde alınan sağlık hizmeti gereksiz bir gecikme olmadan ve tedavilerin normal ve gerekli sayıldığı "uluslararası tıp bilimini" takip ediyorsa, hastalara yurtdışındaki tıbbi hizmetler için geri ödeme yapmayı reddetmekte haklı olabilir. Mahkeme, bir hastanın bireysel koşullarının bekleme listelerini haklı çıkarmasını şart koşar ve bu Birleşik Krallık Ulusal Sağlık Hizmeti bağlamında da geçerlidir. Kamu hizmetlerinin yanı sıra bir diğer hassas hizmet alanı da yasa dışı olarak sınıflandırılan hizmetlerdir. Josemans v Burgemeester van Maastricht, bazı belediyelerin turistlerin (Hollanda vatandaşları değil) kafelere gitmesini yasaklaması da dahil olmak üzere, Hollanda'nın esrar tüketimi düzenlemesinin 56. maddenin tamamen dışında kaldığına karar verdi. Adalet Divanı, narkotik uyuşturucuların tüm üye devletlerde kontrol edildiğini ve dolayısıyla bunun, fuhuş veya diğer yarı yasal faaliyetlerin kısıtlamaya tabi olduğu diğer davalardan farklı olduğunu düşündü.
Bir faaliyet 56. madde kapsamına giriyorsa, 52. madde veya Adalet Divanı tarafından geliştirilen ağır basan gereklilikler kapsamında bir kısıtlama gerekçelendirilebilir. Alpine Investments BV - Bakan van Financiën davasında, emtia vadeli işlemleri satan bir işletme (Merrill Lynch ve başka bir bankacılık firmasıyla birlikte), müşterileri telefonla vb aramayı yasaklayan bir Hollanda yasasına itiraz etmeye çalıştı. Adalet Divanı, Hollanda yasağının, tüketiciyi agresif satış taktiklerinden korumak ve böylece Hollanda pazarlarına olan güveni sürdürmek de dahil olmak üzere "menkul kıymet ticaretindeki istenmeyen gelişmeleri" önlemek için meşru bir amaç izlediğine karar verdi. Omega Spielhallen GmbH v Bonn davasında bir "laserdrome" işi Bonn konseyi tarafından yasaklandı. Pulsar Ltd adlı bir İngiliz firmasından sahte lazer silahı hizmetleri satın aldı ancak bölge sakinleri eğlenceyi "öldürme oyunu oynamaya" karşı protesto etmişti. Adalet Divanı, yasağın temelini oluşturan Alman anayasal değeri olan insan onurunun, hizmet sunma özgürlüğüne yönelik haklı bir kısıtlama olarak sayıldığına karar vermiştir.
Liga Portuguesa de Futebol - Santa Casa da Misericórdia de Lisboa davasında Adalet Divanı ayrıca, devletin kumar üzerindeki tekelinin ve internet üzerinden kumar hizmetleri veren bir Cebelitarık firmasına verilen cezanın, dolandırıcılık ve insanların oldukça farklı görüşlerine dayalı kumarı önlemek için haklı olduğuna karar verdi. İnternet üzerinden ortaya çıkan ciddi dolandırıcılık sorunlarının üstesinden gelmek için uygun ve gerekli bir yol olduğu için yasak orantılıydı. Hizmetler Direktifi'nde içtihatların geliştirdiği 16. maddede bir grup gerekçe kodlanmıştır.