Saruman
Siyasi İlişkileri > Diğer Sihirbazlarla İlişkileri

Saruman, Valinor'dan ayrılırken her ne kadar bundan nefret etse de Yavanna'nın isteği üzerine Radagast'ı da yanına eş olarak aldı. Yine de Orta-Dünya'ya ilk olarak ve yalnız başına varmayı başardı. Kısa bir süre sonra diğer iki Mavi Büyücü (Alatar ve Pallando) ile Doğu'ya gitti ve tek başına döndü. Ithryn Luin (Elflerin deyimi ile Mavi Büyücüler) Düşman'ın iradesine karşı Doğu'da pek çok müthiş iş başarmış olabilirler. Yazgıları hakkında bilinen şeyler pek azdır.
Saruman onu sürekli küçümsemesine rağmen Radagast kendisine gayet iyi (ve olaylardan tamamen habersiz) şekilde hizmet etti. Saruman her ne kadar Gandalf'a “Ona biçtiğim rolü oynayacak kadar aklı varmış.” dese de (Gandalf'ı Isengard'a gitmeye ikna ederek) Radagast aslında daha fazlasını yaptı. Saruman'ın (ve de Gandalf'ın) isteği üzerine kuşları Saruman'a ve Gandalf'a haber taşımaları için görevlendirdi. Bu yolla hem Saruman oldukça kıymetli şeyler gördü hem de Gandalf, Orthanc'in tepesindeki esaretinden kurtuldu. Dürüst ve soylu Radagast, Yavanna'nın kendisine verdiği göreve sadık kalmış ve Orta-Dünya'daki kuşları ve hayvanları (örneğin kartalları) kullanarak Sauron'a karşı olan mücadelede oldukça önemli bir rol oynamıştır.
Saruman, her zaman Gandalf'ı kıskandı ve onun kendisinden kimi sırları sakladığına inandı. Aslında bu şüphelerinde tamamen haksız da sayılmazdı zira Gandalf, Bilbo'nun yüzüğü hakkındaki bilgilerini ve şüphelerini kendisinden saklı tutmuştu. Gandalf aynı zamanda Narya'yı da bir sır olarak saklamıştı.
Gandalf da Saruman'ın Tek Yüzük'ü kendisi için ele geçirmek istediğinden şüpheleniyordu. Hatta Ak Divan'ın bir toplantısında bu şüphesini hafiften belli etmişti. Gandalf, piposunun dumanı ile neredeyse dokunulacak kadar somut olan yine de sonunda dağılıp giden dokuz küçük duman halka ve bir tane de büyük halka oluşturmuş ve bununla Saruman'ın Tek'i kendisi için istemesinin sonucunu sembolize etmişti.
Genel olarak Saruman, Gandalf'ı kendisinin tek dengi olarak gördü ve ona korku ile karışık bir saygı duydu (her ne kadar saygısını göstermese de). Her zaman Gandalf'ın yaptıklarını dikkatle izledi. Hatta Shire'a gönderdiği ajanları sayesinde öğrendiği pipo içme alışkanlığını bile ondan kaptı.
Olaylar iyice ortaya çıkmaya başladığında ise Gandalf'ı kendisi için bir müttefik olarak gördü. Muhtemelen bu Saruman için sadece siyasi bir durum değil aynı zamanda duyduğu saygı, yoldaşlık sezgisi ve paylaştıkları yazgı gibi sebepler ifade ediyordu. Bir ihtimalle de Sauron'un tek hizmetkârı pozisyonunda olmaktan korkuyordu.
Şüphesiz Saruman, Gandalf'a göre daha güçlüydü. Narya yüzüğüne sahip olmasına rağmen bile Gandalf onu yenememiş ve Orthanc kulesinde esir olmuştu. Kitapta Saruman'ın güçlerini yitirdiğine ya da Gandalf'ın güçlerinin arttığına dair bir metin bulunmamaktadır. Ancak Gandalf, “Ak Gandalf” olarak döndüğünde Saruman'ı sadece iradesi ile çağırabilmiş, huzurunda zorla tutabilmiş ve tek bir sözü ile asasını kırabilmiştir (tüm bunların Saruman'ın sahip olması gereken güçleri temsil ediyor olması muhtemeldir).
Saruman birkaç kez gururunu bir kıyıya atmaya ve Gandalf'tan yardım istemeye yaklaşmıştır. Buna en yakın olduğu zaman, Yüzük-Hayaletleri'nin (Shire'a olan yolculukları sırasında) Isengard'a uğradıkları ve Gandalf'ın halen kulede esir tutulduğu andır. O an Saruman içinde bulunduğu durumun farkına varmış ve Gandalf'dan özür dilemek için harekete geçmiştir. Ancak bulduğu tek şey esirinin çoktan kaçmış olduğudur.