stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mütareke basını
Güncel anlamıyla

Yirminci yüzyılda Türkiye Cumhuriyeti'nde tam bağımsızlıktan ödün vermeyi, yabancı devletlerin Türkiye Cumhuriyeti iç işlerine müdahalesine ve hükûmetlerin bu duruma tepkisiz tutumlarına tabî ya da olumlu bakan yayın organlarını suçlamak için kullanılır olmuştur.
Çoğu aynı zamanda gazeteci olan yazarların kendi meslektaşları aleyhinde Mütareke basını suçlaması yapmaları yine meslektaşları tarafından, Avrupa Birliği ile görüşmeler sürecindeki ve benzeri gelişmelerdeki basının tutumunun işgal dönemindeki basının tutumuyla karşılaştırılamayacağı  ifade edilerek haksız bulunur.
Basının ve medyanın geçmişteki örneklerinin aksine büyük sermaye sahibi kimselerin elinde toplanmış olmaları ve bunların kendi holdinglerinin ihale alma, vergilerinin ertelenmesi gibi akçeli konularında hükûmetler ile görüştükleri, bunun basının tarafsız haber verme hürriyeti ortadan kaldırdığına ilişkin tartışmalar olmuştur.
Belirgin ve ayırtedici unsurları, Türkiye'de yaşayan insanlar için değil küresel sermayenin beklentilerine dönük yayın yapmaları bu tanımlamanın halk arasında yaygınca kullanılmasına neden olmuştur. Çağımızda mütareke basını da kendi içinde iki gruba ayrılmaktadır; Amerikan ulusal sermayesine göre yayın yapanlar ve küresel sermayeden yana olanlar. Küresel sermaye süreci ile çoğu zaman AB süreci birbirine çakıştığı için AB destekçisi olanlar da küresel sermayeci grup içinde yer alırlar.[kaynak belirtilmeli]
Şair ve yazar Attilâ İlhan, daha sonra kitap haline de getirilen, Hulki Cevizoğlu'nun sunduğu Ceviz Kabuğu televizyon tartışma programında mütareke basını tabirini kullanmıştı. Attilâ İlhan konuşmasında, Türkiye'nin bir hain kontenjanı olduğunu, bunun nüfusun yüzde 10'u olduğunu; Türk aydını dediğimiz kişinin, Batı'nın manevi ajanı olduğunu; eğitim, savunma ve ekonominin millî olması gerektiğini, olmazsa Sevr'in geri geleceğini, Batı diye bir şey olmadığını, bunun hayâli bir kavram olduğunu söylemiş ve Türkiye'de basın Türk değildir suçlamasını sözlerine eklemişti (Özellikle Taraf gazetesinin yayınları, Genelkurmay'ı ve orduyu hedef alması sebebiyle bu ithamların başını çekmekteydi. Günümüzde, mebzul miktarda basın yayın organı, hükûmetin güdümünde yayınlarını sürdürmektedir).
Mütareke yanlısı gazeteler

Refi Cevat Ulunay'ın Alemdar gazetesi
Ali Kemal'in Peyam-ı Sabah gazetesi
Sait Molla'nın İstanbul gazetesi
Mehmet Asım Us ve Ahmet Emin Yalman'ın Vakit gazetesi
Alparslan, Devrek

| Alparslan |
| --- | --- |
Köy

 Zonguldak'ın Türkiye'deki konumu
AlparslanAlparslan'ın Zonguldak'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Zonguldak
İlçe: Devrek
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 526 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 455
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0372
İl plaka kodu: 67
Posta kodu: 67802
Alparslan, Zonguldak ilinin Devrek ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Akbaldır olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Zonguldak il merkezine 62 km, Devrek ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 455
2020: 457
2019: 474
2018: 508
2017: 489
2016: 483
2015: 513
2014: 548
2013: 547
2012: 551
2011: 552
2010: 554
2009: 606
2008: 612
2007: 588
2000: 838
1990: 1.116
1985: 1.101
Başpınar, Osmancık

| Başpınar |
| --- | --- |
Köy

 Çorum'un Türkiye'deki konumu
BaşpınarBaşpınar'ın Çorum'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Çorum
İlçe: Osmancık
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 779 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 452
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0364
İl plaka kodu: 19
Posta kodu: 19576
Başpınar, Çorum ilinin Osmancık ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Karaviran (veya Karaveran) olarak geçer. Çorum'un bugünkü Oğuzlar ilçesi de 1925 yılına kadar "Karaviran" adını taşımaktaydı; ve bu iki yerleşimi ayırmak için birine "Osmancık Karaveran’ı", diğerine "İskilip Karaveran’ı" denilirdi.
İlk kurulduğunda "kertme" denilen ağaç evlerden oluşan köyün çevresi ormanlarla çevrili idi. Bilinçsiz ağaç kesimi ve tarla açılması nedeniyle köyün çevresindeki ormanlar yok edilmiştir.
Köy, 2 Aralık 1942 tarihindeki  Osmancık-Çorum depremi ve 11 Aralık 1942'deki Hamamözü Vadisi depreminde   çok etkilendi.
1929-1943 arasında köyün üç sınıflı bir ilkokulu vardı. 1942'deki depremlerin etkisi ile okul kapandı. 1947'de  iki katlı bir ilkokul binası yapıldı.
1950 yerel seçimlerinde Bilal Bayrak muhtar seçildi. Bu dönemde köyü Osmancık-Çorum yoluna bağlayan şose yapıldı; 1954'te Kışladeresi'nden içme suyu getirildi. Bilal Bayrak 27 Mayıs İhtilalinden sonra da  muhtarlığa devam etti ve 1963 yerel seçimlerinde yeniden muhtar oldu.
Köyün adı 1967 yılında "Başpınar" olarak değiştirildi. 1968 seçimlerinde Mehmet Korkmaz muhtar oldu. O yıl Başpınar Sağlık Ocağı hizmete girdi. ilkokulun bahçesine ortaokul binası yaptırıldı.
Başpınar köyü, 1973 yılında belediye statüsü alarak beldeye çevrildi. 1973 yerel seçimlerinde Fevzi Ertatlı Başpınar Belediye Başkanı oldu. Köy 1976'da su şebekesine, 1978'de elektriğe kavuştu. Bu yıllarda Başpınar'a  fırın ve kahvehane yaptırıldı. Aynı dönemde dönemde köy öğretmeni Yusuf Şanal'ın desteği ile Ankara Devlet Konservatuvarı'nın bale bölümüne giren Alaattin Acar, Başpınar'ın yetiştirdiği ilk balet oldu. Daha sonraki yıllarda Şanal'ın çocukları Erdoğan Şanal ve Ertan Şanal'ın da aralarında bulunduğu 12 balet yetişmiş ve Başpınar, Türk bale tarihinde bir yer edinerek, "baletler köyü" olarak anılmıştır.
Başpınar 1970'li yıllardan sonra göç verdi. Köyden göç edenler Osmancık ilçe merkezine, Çorum il merkezine, Ankara, İstanbul ve Sakarya'ya yerleştiler.
1989'da köyü ilkokulunun eski öğretmeni  Yusuf Şanal belediye başkanı seçildi. Şahnaköyü yazısının sulanması için havuz, havuzun etrafına kır bahçesi ve park yapıldı. 1994'te  Şanal yeniden belediye başkanı seçildi. Karaca bölgesinde piknik alanı oluşturuldu ve bu alan, Osmancıklıların rağbet gösterdiği bir yer haline geldi.
1999 yerel seçimlerinde emekli tapu fen memuru Mustafa Okay belediye başkanı oldu. Kanalizasyon yapımı başladı ve yeni ilkokul binası inşa edildi. Köye Gürsu kaynağından içme suyu getirildi. 2009 yerel seçimlerinde ise Cevdet Dağ köyün son belediye başkanı olarak görev yaptı
Nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine belde statüsü 2013 yılında sona erdi.
Coğrafya

Köy; Osmancık ilçe merkezine 18 km, Çorum il merkezine ise 55 km uzaklıktadır. .1864 m yüksekliğindeki İnegöl Dağı'nın batı eteklerinde kurulmuş bir köydür. Arazisi  Kızılırmak kıyısından başlayıp İnegöl Dağı'nın tepesine kadar ulaşır.
İnegöl Dağı'ndan doğan Dolayı Çayı ile İncirli  Çayı Başpınar'da birleşerek Kızılırmak yakınlarına kadar iner. İnegöl Dağı'ndan doğan  Gavurderesi ise köyün kuzeyinden geçer.
Geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Köyde, arpa, buğday ve kavun-karpuz tarımı yapılır. Kasabanın batısındaki ve doğusundaki araziler bir yıl ara ile dönüşümlü olarak ekilmektedir.
Nüfus

450 haneli köyün nüfusu, göç etmiş kimselerin köye gelmesiyle yaz aylarında 1500'e kadar çıkar.
| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 452
2020: 494
2019: 498
2018: 510
2017: 482
2016: 496
2015: 529
2014: 571
2013: 626
2012: 643
2011: 701
2010: 732
2009: 810
2008: 812
2007: 1.036
2000: 1.905
1990: 1.924
1985: 1.579
1927: 950
Yönetim > Belediye başkanlığı

| Seçildiği yıl | Belediye başkanları |
| --- | --- |
2009: Cevdet Dağ (MHP)
2004: Mustafa Okay (CHP)
1999: Mustafa Okay (FP)
1994: Yusuf Şanal (DYP)
1989: Yusuf Şanal (DYP)
1984: Celil Okay (MDP)
1977: Fevzi Ertatlı (BĞMSZ)
1973: Fevzi Ertatlı (BĞMSZ)
Efir, Simav

| Efir |
| --- | --- |
Köy

Köyden Akdağ'ın görünümü
 Kütahya'nın Türkiye'deki konumu
EfirEfir'in Kütahya'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kütahya
İlçe: Simav
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 890 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 427
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0274
İl plaka kodu: 43
Posta kodu: 43502
Efir, Kütahya ilinin Simav ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1912 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Kütahya il merkezine 172 km, Simav ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 427
2019: 410
2018: 429
2017: 439
2016: 449
2015: 458
2014: 470
2013: 476
2012: 488
2011: 497
2010: 513
2009: 522
2008: 527
2007: 569
2000: 662
1990: 624
1985: 772
Senozoyik

Senozoyik, yerküre tarihinin son 66 milyon yılını temsil eden şu anki jeolojik zamandır. Memelilerin, kuşların, kozalaklı ağaçların ve çiçekli bitkilerin baskınlığı, soğuyan, daha kuru bir iklim ve kıtaların günümüzdeki hâline gelmiş olması gibi özellikleri, Senozoyik Zaman'ı diğer jeolojik zamanlardan ayırır. Karmaşık canlıların evrimleşmesinden bu yana süregelen jeolojik zamanların sonuncusudur ve Senozoyik'ten önce Mezozoyik ve Paleozoyik olmak üzere iki jeolojik zaman vardır. Senozoyik Zaman, çoğu uzman tarafından bir asteroit veya başka bir gök cisminin Dünya'ya çarpmasıyla Chicxulub Krateri'nin oluşmasına sebep olduğu düşünülen bir olay ile; kuş harici dinozorlar da dahil birçok canlı türünün neslinin tükendiği Kretase-Paleojen yok oluşuyla başladı.
Dünya'nın her iki yarımküresine de hakim olan karasal hayvanlar memeliler olduğundan - kuzey yarımkürede Eutheria  (plasentalılar) ve güney yarımkürede Metatheria (şu anda esasen Avustralya ve bir dereceye kadar Güney Amerika ile sınırlı bölgelerde yaşayan keseliler) - Senozoyik Zaman, Memeliler Çağı olarak da bilinir. Pek çok canlı grubunun neslinin tükenmesi, memelilerin ve kuşların kayda değer ölçüde çeşitlenmesini sağladı. Böylece vücut boyutları açısından görece büyük memeliler ve kuşlar, baskın hâle geldiler. Kıtalar da bu jeolojik zaman zarfında bugünkü konumlarına hareket etti.
Senozoyik'in başlarındaki iklim, özellikle de Paleosen-Eosen Termal Maksimum sırasında bugün olduğundan daha sıcaktı. Bununla birlikte, Eosen'den Oligosen'e geçiş ve Kuvaterner buzullaşması, Dünya iklimini daha kuru ve soğuk bir hâle getirdi.
Adlandırma

Senozoyik, Yunanca kainós (καινός "yeni") ve zōḗ (ζωή "hayat") sözcüklerinden türemiştir. Senozoyik adlandırması, 1840 yılında, Senozoyik'i orijinal olarak Kainozoic olarak telaffuz eden İngiliz jeolog John Phillips (1800-1874) tarafından ortaya atıldı. Senozoyik aynı zamanda İngilizce Cænozoic, Caenozoic veya Cainozoic olarak da bilinir.
Senozoyik (çev. 'yeni yaşam') isimlendirme açısından kendisinden bir önceki Mezozoyik ("orta yaşam") ve Paleozoyik ("eski yaşam") Zamanların yanı sıra Proterozoyik ("önceki yaşam") Üst Zaman ile benzer bir isimlendirmeye sahiptir.
Konuyla ilgili yayınlar

Prothero, Donald R. (2006). After the Dinosaurs: The Age of Mammals. Bloomington, Indiana: Indiana University Press. ISBN 978-0-253-34733-6.
Anarko-ilkelcilik

Anarko-ilkelciliği temsilen kullanılan bayrak. Siyah kısım anarşizmi, yeşil kısım ise ilkelciliği temsil etmektedir.
Anarko-ilkelcilik ya da anarko-primitivizm uygarlığın kökeni ve gelişimini anarşist bakış açısı ile inceleyen düşünce biçimleridir. Tarım devriminin insanlığa getirmiş olduğu yerleşik düzeni ve bu düzenin sistemli şekilde yürütülmesini sağladığını iddia eden yönetim erklerinin karşısında yer almaktadır. Tarım öncesi dünyada ekoloji ile barışık bir şekilde yaşamlarını devam ettirmiş olan avcı-toplayıcı bireyleri, toplulukları, sürüleri ve kabileleri incelemekte ve insanlığın nihai çıkışını burada görmektedir.
Tarih > Kaynaklar

Amerika Birleşik Devletleri'nde anarşizm, esas olarak Henry David Thoreau'nun yazılarında ekolojik bir görüşe sahip olmaya başladı. Walden (1854) adlı kitabında, endüstriyel uygarlığın ilerlemesine karşı doğal çevrede basit yaşamayı ve kendi kendine yeterliliği savunur. "Birçok kişi Thoreau'da bugün John Zerzan tarafından temsil edilen ekolojizm ve anarko-primitivizmin öncülerinden birini gördü . George Woodcock'a göre bu tutum, ilerlemeye karşı direniş fikri ve artan ekonomik materyalizmin reddi tarafından da motive edilebilir.19. yüzyılın ortalarında Kuzey Amerika toplumunu karakterize eden şey." Zerzan, Thoreau'nun "Geziler" (1863) metnini, Medeniyete Karşı: 1999'dan Okumalar ve Düşünceler adlı medeniyet karşıtı yazıların editörlü derlemesine dahil etti.
19. yüzyılın sonlarında, anarko-naturizm, anarşizm ve doğacılık felsefelerin birliği olarak ortaya çıktı. Esasen İspanya, Fransa, ve Portekiz'deki anarko-bireyci çevreler için önemliydi. İçindeki önemli etkiler Henry David Thoreau  Lev Tolstoy  ve Élisée Reclus idi.
Anarko-naturizm, modernitenin endüstriyel kitle toplumunun yapaylığından kaçınmanın bir yolu olarak ekolojik bir dünya görüşünü, küçük ekoköyleri ve en belirgin şekilde çıplaklığı teşvik etti. Natürist bireyci anarşistler, bireyi biyolojik, fiziksel ve psikolojik yönleriyle gördüler ve toplumsal belirlenimlerden kaçındılar ve bunları ortadan kaldırmaya çalıştılar. Fikirleri, Federico Urales'in (Joan Montseny'nin takma adı ) La Revista Blanca'da (1898-1905) Gravelle ve Zisly'nin fikirlerini desteklediği Fransa ve İspanya'daki bireyci anarşist çevrelerde önemliydi.
Bu eğilim, İspanya'daki CNT – FAI'nin dikkatini çekecek kadar güçlüydü. Daniel Guérin, Anarchism: From Theory to Pratiğe adlı kitabında, "İspanyol anarko-sendikalizminin uzun süredir " yakınlık grupları " dediği şeyin özerkliğini korumakla ilgilendiğini bildiriyor. Üyeleri arasında, özellikle de güneyin fakir köylüleri var. Her iki yaşam biçimi de, insanın vatansız bir topluma hazırlanarak dönüştürülmesine uygun görüldü. Zaragoza kongresinde üyeler, "sanayileşmeye uygun olmayan" naturistler ve çıplaklar gruplarının kaderini düşünmeyi unutmadılar. Bu gruplar kendi ihtiyaçlarının tamamını karşılayamayacakları için Kongre, komünler Konfederasyonu toplantılarına katılacak delegelerinin diğer tarım ve sanayi komünleriyle özel ekonomik anlaşmalar müzakere edebileceklerini öngördü. Geniş, kanlı bir toplumsal dönüşümün arifesinde, CNT, bireysel insanların sonsuz çeşitlilikteki özlemlerini karşılamaya çalışmanın aptalca olduğunu düşünmedi."
Tarih > Son temalar

Anarşistler, eşitlikçi ilişkiler için çabalayarak ve karşılıklı yardıma dayalı toplulukları teşvik ederek, tüm soyut güce temel düzeyde meydan okuyan anti-otoriter bir baskıya katkıda bulundular. Bununla birlikte, Primitivistler, geleneksel anarşistlerin analizinin ötesine geçerek, tahakkümsüzlük fikirlerini yalnızca insan yaşamını değil, tüm yaşamı kapsayacak şekilde genişletirler. Antropologların çalışmalarını kullanan primitivistler, neyle karşı karşıya olduklarını ve yön değişikliğini bildirmek için mevcut toplumun nasıl oluştuğunu anlamak için medeniyetin kökenlerine bakarlar. Ludditler'den ilham alan primitivistler, teknoloji karşıtı bir yönelimi yeniden alevlendiriyor. İsyancılar, eleştirilerin ince ayarını beklemeye inanmaz, bunun yerine uygarlığın mevcut kurumlarına kendiliğinden saldırırlar.
Primitivistler, durumculara ve onların Gösteri Toplumu'ndaki fikirlere ve meta temelli bir toplumdan yabancılaşmaya yönelik eleştirilerine çok şey borçlu olabilir. Derin ekoloji, ilkelci bakış açısını, tüm yaşamın refahının, ekonomik değerinden bağımsız olarak, insan olmayan dünyanın içsel değerinin ve içsel değerinin farkındalığına bağlı olduğu anlayışıyla bilgilendirir. Primitivistler, derin ekolojinin yaşamın zenginliği ve çeşitliliğine yönelik takdirinin, insan olmayan dünyayla mevcut insan müdahalesinin zorlayıcı ve aşırı olduğunun farkına varılmasına katkıda bulunduğunu görürler.
Biyobölgeciler, kişinin kendi biyobölgesinde yaşama ve biyobölgelerinin toprak, su, iklim, bitkiler, hayvanlar ve genel kalıplarıyla yakından bağlantılı olma perspektifini getirir.
Bazı primitivistler, çeşitli yerli kültürlerden etkilenmiştir. Primitivistler, hayatta kalmak için sürdürülebilir teknikleri ve yaşamla daha sağlıklı etkileşim kurmanın yollarını öğrenmeye ve dahil etmeye çalışırlar. Bazıları, insanların evcilleştirmeyi bırakıp kendilerini vahşi doğayla yeniden bütünleştirdikleri vahşi alt kültürden de ilham alıyor.
Bazı teorisyenler, anarko-primitivizmin politik bir ideoloji olarak bu kadar uzun süredir tutarlı bir şekilde var olduğu gerçeğinin, medeniyetten memnuniyetsizliğe ve kültürler ve nesiller boyunca hissedilen doğaya dönüş arzusuna işaret ettiğini öne sürüyorlar. Uygarlık ve doğa arasındaki ayrımın genişliğinin ya da algısının, uygarlığı yok etme arzusunu besleyen bir faktör olduğunu ve buna bağlı olarak anarko-primitivist düşüncenin devam eden geçerliliğini desteklediğini öne sürüyorlar.
Tarih > Düşünceler

İnsanlık tarihi akışının ilerleyişine etki eden birkaç büyük olay yaşamıştır. Bunlardan ilki tarımın keşfi olmuştur. Tahılların topraktan bitişi fark edilmiş, zaman içinde ekilmiş, gözlenmiş evcilleştirilmiş ve toprağın işlenilmesinin öğrenilmesiyle farklı bir boyut kazanmıştır. Yaşamlarını eskiden gezerek ve avlanarak geçiren insan şimdi tarlalarının başında, ilkel barınaklarını inşa etmiştir. Ürünler depolanmış ve diğer gezgin kabilelerin saldırılarından korunulmaya çalışılmıştır. Farklı besin türlerinde beslenen avcı-toplayıcıların tarım toplumuna geçiş ile birlikte besin çeşitlilikleri azalmış ve bu bir takım hastalıkların doğmasına neden olmuştur. Depolanan besinin korunma zorunluluğu örgütlenmeyi beraberinde getirmiştir. Erkek baskın rol olarak yavaş yavaş ortaya çıkmakta ve hegemonyasını kadın üzerinde sergilemeye bu dönemde başlamaktadır. Yerleşik düzenin doğumlar üzerinde etkisi vardır. Barınılacak bir yer vardır ve burası kendileri tarafından kurulan ve yavaş yavaş örgütlenmeye başlayan bir yerdir.
Kavramlar

Bazı anarko-ilkelciler, tarımın ortaya çıkmasından önce insanların sosyal, politik ve ekonomik olarak eşitlikçi olan küçük, göçebe  gruplar halinde yaşadığını belirtirler . Hiyerarşiden yoksun oldukları için bu gruplar bazen anarşizmin bir formunu somutlaştırıyor olarak görülür.
İlkelciler, tarımın ortaya çıkışının ardından, büyüyen insanlık kitlelerinin teknolojiye  ve iş bölümü ve hiyerarşiden kaynaklanan soyut güç yapılarına her zaman daha fazla bağımlı hale geldiğine savunuyorlar.İlkelciler, anarşist bir toplumda bahçeciliğin ne dereceye kadar mevcut olabileceği konusunda hemfikir değiller, bazıları permakültürün bir rolü olabileceğini öne sürerken diğerleri kesinlikle avcı-toplayıcı geçimini savunuyor.
Kavramlar > Medeniyet ve şiddet

Anarko-ilkelciler, birkaç antropolojik referansa dayanarak, avcı-toplayıcı toplumların savaşa, şiddete ve hastalığa daha az duyarlı olduğunu belirtiyorlar.
Bununla birlikte, Lawrence Keely gibi bazıları, kabile temelli birçok insanın gelişmiş devletlerden daha fazla şiddete eğilimli olduğunu öne sürerek buna itiraz ediyor.
Kavramlar > Evcilleştirme

John Zerzan gibi anarko-ilkelciler evcilleştirmeyi "hayvanlara ve bitkilere hükmetme isteği" olarak tanımlarlar ve evcilleştirmenin "medeniyetin tanımlayıcı temeli" olduğunu iddia ederler.
Aynı zamanda, böyle bir geçiş yapmayan diğer ilk insan gruplarının yok edilmesini, köleleştirilmesini veya asimilasyonunu da içeriyordu.
Anarko-İlkelcilere göre evcilleştirme, hem evcilleştirilmiş türleri hem de evcilleştiricileri köleleştirir. Psikoloji, antropoloji ve sosyoloji alanlarındaki ilerlemeler, insanların kendileri de meta haline gelene kadar kendilerini ölçmelerine ve nesnelleştirmelerine olanak tanır.
Kavramlar > Tüketim ve kitle toplumu

Brian Sheppard, anarko-primitivizmin bir anarşizm biçimi olmadığını iddia ediyor. Anarşizm vs. Primitivizm'de şöyle diyor: " Son yıllarda, yarı-dini mistik grupları savundukları ilkelciliği (bilimin, rasyonalitenin ve teknolojinin reddi genellikle "teknoloji" genel bir terim altında toplanır) anarşizmle eşit tutmaya başladılar. Gerçekte, ikisinin birbiriyle hiçbir ilgisi yok.
Andrew Flood bu iddiaya katılıyor ve ilkelciliğin anarşizmin temel hedefi olarak tanımladığı şeyle çatıştığına işaret ediyor: "özgür bir kitle toplumu yaratmak".
Primitivistler bir " kitle toplumunun özgür olabileceğine inanmazlar. Sanayi ve tarımın kaçınılmaz olarak hiyerarşiye ve yabancılaşmaya yol açtığına inanıyorlar. Tekno-endüstriyel toplumların işlemesi için gerekli olan işbölümünün, insanları yiyecek, giyecek, barınak ve diğer ihtiyaçlarını karşılamak için fabrikalara ve diğer uzmanların emeğine güvenmeye zorladığını ve bu bağımlılığın onları bu toplumun bir parçası olmaya zorladığını öne sürüyorlar.
Kavramlar > Mekanik zaman ve sembolik kültürün eleştirisi

Sembolik kültür eleştirilerini dilin kendisine kadar genişleten ilkelcilerle ilgili olarak, Georgetown Üniversitesi profesörü Mark Lance, bu özel ilkelcilik teorisini "kutunun içinde kutuyu yok etmek için bir araç yaratmak için uygun iletişim gerektiğinden, kelimenin tam anlamıyla çılgınca" olarak tanımlıyor.
Eleştiri ve karşı eleştiri

Anarko-primitivizmin dikkate değer eleştirmenleri arasında, post-sol anarşistler Wolfi Landstreicher  ve Jason McQuinn  Theodore Kaczynski ("Unabomber"),  ve özellikle liberter sosyalist Murray Bookchin yer alır.
Eleştiri ve karşı eleştiri > İfadeler ve anlambilim

Aktivist yazar Derrick Jensen, Walking on Water'da kendisinin genellikle " Luddite " ve "anarko-primitivist" olarak sınıflandırıldığını yazdı. Sanırım bu etiketlerin her ikisi de yeterince uyuyor. Başkaları da eserini ikinci terimle belirlemiştir;
Eleştiri ve karşı eleştiri > İkiyüzlülük

Yaygın bir eleştiri, ikiyüzlülüktür, yani medeniyeti reddeden insanlar genellikle mesajlarını yaymak için karşı çıktıkları endüstriyel teknolojiyi kullanırken, genellikle medeni bir yaşam tarzını sürdürürler. Jensen, bu eleştirinin yalnızca bir ad hominem argümanına başvurduğunu, bireylere saldırdığını, ancak inançlarının gerçek geçerliliğine değil, karşı çıkıyor. Ayrıca, bu tür ikiyüzlülükten tamamen kaçınmak için çalışmanın etkisiz, kendi kendine hizmet eden ve aktivist enerjilerin uygun bir şekilde yanlış yönlendirilmesi olduğu yanıtını verir. Primitivist John Zerzan, bu ikiyüzlülükle yaşamanın daha geniş entelektüel sohbete katkıda bulunmaya devam etmek için gerekli bir kötülük olduğunu kabul ediyor. Jason Godesky, ikiyüzlülük suçlamasının bir genelleme olduğunu savunur ve "tüm ilkelciler kendi başına teknolojiye karşı değildir. Birçok ilkelci, teknolojinin belirsiz olduğu görüşündedir. Dolayısıyla, ikiyüzlülük suçlaması yalnızca bazı ilkelcilerin inançlarını tüm ilkelcilere ya da ilkelciliğin kendisine kadar genişletirsek.''
Eleştiri ve karşı eleştiri > Yerli toplumların yüceltilmesi

Post-solcular Wolfi Landstreicher ve Jason McQuinn, hem yerli toplumların romantikleştirilmiş abartılarını hem de anarko-primitivist ideoloji ve derin ekolojide algıladıkları sözde bilimsel (ve hatta mistik) doğa çağrılarını eleştirdiler. Zerzan, anarko-primitivist görüşün yerlileri idealleştirmediğini, bunun yerine "son birkaç on yıldır antropoloji ve arkeoloji ders kitaplarında sunulan ana akım görüş olduğunu" söyleyerek karşı çıktı.
Theodore Kaczynski ayrıca bazı anarko-primitivistlerin ilkel toplumun kısa çalışma haftasını abarttıklarını savundular ve gıdanın işlenmesini, ateşin yaratılmasını ve çocuk bakımını değil, sadece gıda çıkarma sürecini incelediklerini savundular, bu da bir haftada toplam 40 saatin üzerine çıkıyor.