stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yaşamak (film, 1952)
Tarzı ve temalar

Akira Kurosawa'nın edebiyata, özellikle de Rus edebiyatına olan derin ilgisi malumdur. Dostoyevski'den 1951'de Budala'yı, Shakespeare'den 1957'de Kanlı Taht'ı, Gorki'den yine aynı yıl Ayaktakımı Arasında'yı sinemaya uyarlamıştı. Kurosawa'nın varoluşçu felsefesini en iyi yansıtan filmlerinin başında gelen "Ikiru"nun çalışmaktan hayatı ıskalamış acınası başkarakteri Watanabe (Takashi Shimura) de Jean-Paul Sartre'ın kitaplarından ya da Lev Tolstoy'un İvan İlyiç'in Ölümü adlı romanından fırlayıp çıkmış gibi durmaktadır.
Watanabe ancak ölümcül bir hastalığa yakalandığını öğrendiğinde yani iş işten geçtikten sonra yaşamın değerini anlar, 'yitik zaman'ı kazanmaya çalışır. Boşuna geçen ömrünün sonunda hayatına anlam kazandıracak son bir başarıya imza atmak ister. Film bu açıdan Zen öğretilerinden, "başlanan işleri yarım bırakmamak ve bu dünyadan gözü arkada kalmadan göçmek" felsefesine de bir gönderme yapar. Watanabe'nin hayatın anlamını sorgulaması, bunun için giriştiği varoluşçu mücadele filmin ana temasıdır. Filmin özgün adı da zaten 'yaşamak' anlamına gelmektedir.
Filmin kahramanı mide kanseri olduğunu öğrendiğinde yani ilk şoku alır almaz, henüz meditasyon aşamasına geçmeden önce, bankadaki tüm parasını çekerek eğlence dünyasına akmak ister. Otuz yıldır yaşamadıklarını, kaçırdıklarını birkaç gün içinde geri alacağını düşünür. O güne kadar ağzına hiç alkol koymamıştır. Gittiği meyhanede karşısına çıkan tanınmamış bir yazardan (Yûnosuke Itô) kendisine Tokyo'nun eğlence dünyasında rehberlik etmesini ister. Beşerî zevk ve hazlarda anlam bulacağına inanan Watanabe burada âdeta bir Faust gibiyken, siyahlar giyinmiş uzun suratlı yazar da onunla anlaşarak yol gösteren Mephistopheles'i andırır. Birlikte gece boyunca alkol alarak meyhaneleri, kalabalık dans salonlarını, randevu evlerini dolaşırlar, fahişelerle takılırlar. Tokyo'nun itiş kakış içerisindeki gece hayatının gösterildiği bu grotesk sahneler âdeta Hieronymus Bosch'un tablolarını andırır (özellikle de "Walpurgis Gecesi" adlı tablosunu). Bu sahnelerin başarılı bir şekilde perdeye aktarılmasında Akira Kurosawa'nın klasik resim eğitimi almış olmasının da payı vardır.
Ancak bu eğlence dünyasında geçirdiği gecenin sonunda otuz yılda çok da önemli şeyler kaçırmamış olduğunu anlar. Genç memuresinden aldığı ilhamla da dünyada küçük de olsa anlamlı bir iz bırakmaya karar verir. Olumlu bir değişim göstermeye başlar. Bu aşamada film Ingmar Bergman'ın başyapıtı Yedinci Mühür'le belirgin benzerlikler gösterir. Watanabe de Yedinci Mühür'deki "Antonius Block" gibi ölüme mahkûmdur, her ikisi de ölmeden önce hayatın anlamını umutsuzca keşfetmeye çalışırlar. Her iki filmde de önerilen çözümler benzerdir: Hayatın anlamı iyilik etmekte, hayır yapmakta saklıdır. Antonius Block'un genç aileyi ölümden kaçırması gibi Watanabe de kenar mahalle halkını zehirli su baskınlarından kurtarır ve bataklığın yerine çocuk parkı yaptırtır.
Kanji Watanabe (Takashi Shimura, sağda), sarhoş yazar (Yûnosuke Itô)'la birlikte Ikiru (Yaşamak) adlı filmde.
Zeyneddin

Zeyneddin, Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti'nin Babek ilçesinin Zeyneddin köyü idari mülki yönetim alanına bağlı bir köydür. Azerbaycan Cumhuriyeti Milli Meclisi'nin 30 Eylül 2003 tarih ve 500-IIQ sayılı Kararı ile Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti'nin Babek ilçesine bağlı Zeyneddin köyü, Kerimbeyli köyü idari mülki dairesinden ayrılmış ve Zeyneddin köyü idari mülki dairesi oluşturulmuştur.
Tarihçe > Tarihi anıtlar

Zeyneddin köyünde aşağıdaki taşınmaz tarihi ve kültürel eserler kayıtlıdır:
| Envanter № | Anıtın adı | Tarihi | Konum adresi | tip | Önem derecesi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1875 | Deyirmanyeri ikamet yeri | MÖ V-III yüzyıllar | Zeyneddin köyü | Arkeolojik | Ülke |
Toponimi

1727-1728 yıllarında kaydedilen bu köyün tarihi çok eskilere dayanmaktadır. Zeyneddin antroponim bir isimdir. Köy o kişi tarafından kuruldu. K.N. Smirnov, köyün burada yaşayan herhangi bir Sufinin adıyla bağlantılı olduğuna inanıyor. Köyün eski adı Zeyneddin köyüydü. Köyün topraklarının Zeyneddin isimli bir şahsa ait bir tarım alanı olduğu ve daha sonra burada oluşan yerleşimin de o tarım alanının adıyla bağlantılı olduğu varsayılabilir.
Din

Köyde kayıtlı herhangi bir dini ibadethane veya dini topluluk bulunmamaktadır.
Kültür

Köyde kültür kurumu bulunmamaktadır.
Coğrafya ve iklim

Köy Zengezur sıradağlarının eteklerinde yer almaktadır.
Eğitim

Zeyneddin köyü orta öğretim okulu köyde faaliyet göstermektedir
Sağlık hizmeti

Köyde sağlık tesisi bulunmamaktadır.
Nüfus

| İl | Kalıcı nüfus | Erkekler | kadınlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1999 | 2535 | 1187 | 1348 |
| 2009 | ↗2874 | ↗1355 | ↗1519 |
Solenopsis sabeana

Solenopsis sabeana, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis saevissima

Solenopsis saevissima, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis salina

Solenopsis salina, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis santschii

Solenopsis santschii, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis schilleri

Solenopsis schilleri, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Dil Devrimi

Harf Devrimi ile karıştırılmamalıdır.
Dil Devrimi, Türkçe yazı dilinin Arapça, Farsça ve Fransızca gibi dillerden alınan alıntı sözcük ve kurallardan arındırılıp konuşma diline yaklaştırılmasını amaçlayan ve 12 Temmuz 1932 tarihinde Cumhurbaşkanı Atatürk öncülüğünde Türk Dil Kurumu aracılığıyla başlatılan devrimdir.
Dil Devrimi, 1932-1938 yıllarındaki en köklü değişim döneminden sonra değişen hız ile yoğunluk düzeylerinde 1970'lere kadar sürmüştür. Eski Türk Dil Kurumunun kapatıldığı 1982 yılı, Dil Devrimi'nin bitiş tarihi olarak görülür.
Dil Devrimi, 1928'de gerçekleştirilen Harf Devrimi ile birlikte, Türkçenin 20. yüzyılda geçirdiği büyük yapısal değişikliğin iki temel taşından biridir.
Tarihçe > Osmanlı dönemi

Türkler, Arapça ile Farsça konuşan uluslar ile ilişkiye girdiklerinde kendi dillerinde bulunmayan sözcükleri almışlardı. Ancak bulunmayan sözcüklerin yanında Türkçe sözcükler de zaman içinde işlerliğini yitirmiş, yerlerini Arapça ile Farsça sözcüklere bırakmıştı. Örnek olarak, Türkçede "ateş" anlamındaki od sözcüğü yerini Farsça ateş sözcüğüne bırakmıştı. Yalnızca sözcükler değil bütün iki dilden de tümlemeler ile birtakım yapılarla bunun yanında dil bilgisi kuralları da alınmıştı. Ancak kökünden dilin yüreğinde yine Türkçe çekimler ile dil bilgisi kuralları kullanılıyordu. Osmanlı Devleti, Bâb-ı Âlî'den yönetiliyordu. Arapça kapı anlamındaki "bâb" ile Farsça -ı tümlemesi Farsça yüce anlamındaki âlî ile birleşmişti, sonuçta Osmanlıca yeni bir sözcük türemişti. Bu tür bir Osmanlıca'yı ne Türkçe konuşan ne de Arapça ile Farsça konuşan kişiler ne de öbürleri anlayabiliyordu. Yalnızca eğitimli kesim, yazarlar, ozanlar ile ülke basamaklarındakiler bu dili kullanıyordu. Yazı dili ile konuşma dili arasında bir uçurum vardı. Öyle ki gazeteleri geniş kesimlerce anlaşılmadığı için satılmayan gazeteciler gazetelerinde kullandıkları dili yalınlaştırmanın yollarını arıyorlardı. Mesela doğal bilimler anlamındaki Arapça Ulûm-i Tabiiyye tümlemesi yerine Tabii İlimler demenin daha anlaşılır olduğunu buldular ve yazılarında bu tür yalınlaştırmalara vardılar.
Yazı dilinin karmaşık Arapça ile Farsça deyimlerden arındırılarak konuşulan Türkçeye yaklaştırılması konusu, Tanzimat'tan beri Türk yazarlarını ilgilendirdi. Şinasi (1824-1871) ile Namık Kemal (1840-1888) ile başlayan yalınlaştırma eğilimi, Ahmet Mithat Efendi (1844-1912) ile büyük bir aşama kaydetti ve İkinci Meşrutiyet yıllarında Ömer Seyfettin, Mehmet Emin Yurdakul (1868-1944) gibi yazarlarla doruğa çıktı.
1910'lu yıllar, Türk Ocağı ile İttihat ve Terakki Cemiyeti gibi kuruluşlar içerisinde, Türkçü ile Turancı görüşlerin yükselişine tanık oldu. Bu dönemde yalınlaştırmacı görüşe bazı yeni düşünceler katılmaya başladı. Bunlar arasında en etkili olanı, İstanbul konuşma Türkçesinden başka Türk lehçelerinden, özellikle de Orta Asya'nın eski yazı dillerinden sözcükler alma görüşüydü. Fransız Doğu bilimci Pavet de Courteille'in 1870'te yayımlanan Çağatayca Sözlüğü, 1896'da çözülüp yayımlanan Orhun Yazıtları, 1917'de basılan Dîvânu Lugâti't-Türk bu yaklaşıma varsıl gereç sağladı.
Var olan Türkçe köklerden yeni kavramları karşılayacak sözcükler türetme eğilimi de 1914 dolaylarında duyumsanmaya başladı.
Tarihçe > Cumhuriyet dönemi

Dil yenileşmesi görüşleri Kurtuluş Savaşı dönemi ile Cumhuriyet'in ilk yıllarında geriye çekildi. Atatürk'ün 1931'den önce bu konuda tüm bir durumu görülmez. 1932 yılında ise Türk Dil Kurumunun açılması ile Dil Devrimi hız kazanır. Türk Dil Kurumunun açılışından sonra 1932 yılında meclis açılış konuşmasında "Ulusal kültürün bütün çığırda açılarak yükselmesini Türk Cumhuriyeti'nin temel dileği olarak sağlayacağız. Türk dilinin, kendi benliğine, gerçeğindeki güzellik ile baylığına kavuşması için, bütün ülke örgütümüzün, temkinli, ilgili olmasını isteriz." sözleri ile Dil Devrimi'ne temkin çekmiştir.
Mustafa Kemal Atatürk'ün en başta gelen ilgi alanlarından biri tarih öbürü ise dildi. Türk dilindeki sorunu pek çok aydın gibi o da görüyordu. 1932 yılında "Türk Dili Tetkik Cemiyetini" kurdu. Bu dernek kapsamında birçok alt kurullar kurulup sanki "askerî" bir düzenleme ile bu işin değişik alanlarını yönetmeye atanmışlardır (dilbilim, kökenbilim, dilbilgisi, terimbilim, sözlükbilim...).  Bu derneğin görevlerinden biri de dildeki sözcükleri araştırmak ile yabancı sözcüklerin yerine Türkçelerini bulmaktı. Her ilde valilerin başkanlığında sözcük tarama işleri başlatıldı. Bir yıl içinde 35,000 yeni sözcük haznesi kaynağı oluştu. Bilim insanları da bu sırada 150 eski yapıtı araştırmış ve o güne değin Türkçede hiç kullanılmayan sözcükleri toplamıştı. 1934 yılında bulunan 90,000 sözcük tarama sözlüğünde toplanarak yayınlandı. Arapça kökenli "kalem" sözcüğü yerine yerel şivelerde kullanılan değişik öneriler gelmişti (yağuş, yazgaç, çizgiç, kavrı, kamış, yuvuş,...). "akıl" sözcüğü için 26, "Hediye" sözcüğü için ise 77 ayrı öneri gelmişti. Sonunda "hediye" sözcüğü yerine Türkçe kökenli armağan sözcüğü seçildi.
Ancak bu "dili yabancı sözcüklerden arıtma" işlemi yalnızca Doğu kökenli dillerden gelen sözcükleri etkilerken (Arapça, Farsça...) özdeş düzeyde yabancı Batı kökenli sözcükler bu işlemden ayrı tutuldular. Üstelik birçok sözcük, atılanların yerini doldurmak için Türkçeye Batı dillerinden eklendi.
1929 yılında başlatılan "Dil Encümeni" çalışmaları 1932 yılında Atatürk'ün kurduğu "Türk Dilini Tetkik Cemiyeti"nin kurulması ile sonuçlandı. Bu derneğin iki temel amacı olacaktı. Birincisi Türk dilinin yabancı dillerin boyunduruğundan kurtarılarak özüne dönmesini sağlayarak konuşma dili ile yazı dili arasındaki ayrımı ortadan kaldırmak ve yalnızca eğitimli kesimin değil yurttaşların tümünün kendi konuştuğu dil ile yazabilmesini ve okuyabilmesini sağlamaktı. Bunun için Arapça ile Farsçadan zamanla Türkçeye yerleşmiş, Türkçeye yabancı dil bilgisi kuralları ile yapıların kullanımdan kaldırılarak yerine doğru Türkçelerinin konması sağlanacaktı. Yerel ağızlardan taramalar yapılarak terim birikimi alana getirilecekti. İkinci amacı ise ölü dillerin karşılaştırmalarının yapılıp ortaya çıkarılmasıydı.
Türkçenin sözcük varlığındaki yalınlaştırmalar zamanla Türkçeleşmiş ve yazınsal yapıtlarda kullanılan yabancı kökenli sözcüklerin arıtılarak yerlerine kimi kez Türkçe dil kurallarına bile uymayan koşullama sözcüklerle değiştirilmeye çalışılması dilin kültürel ile tarihsel kaynaklardan kopması tehlikesini doğurdu.
Atatürk'ün Geometri kitabı

Ana madde: Geometri (kitap)
Agop Dilaçar, Atatürk'ün Geometri kitabının 1971 baskısına yazdığı önsözde, kitabın yazılış öyküsünü anlatır. 1936 yılının güzünde Atatürk, Özel Kalem Müdürü Süreyya Anderiman ile Agop Dilaçar'ı Beyoğlu'ndaki Haşet kitabevine gönderir ve Fransızca geometri kitaplarını aldırır. 1936 yılının kışında Atatürk kitap üzerinde çalışır ve 44 yapraklık, içinde geometri terimlerinin Türkçeleştirildiği bir kitap ortaya çıkar. Kitabın yazarının Atatürk olduğu kitapta belirtilmez, yalnızca kapağında geometri öğretenlerle, bu konuda kitap yazacaklara kılavuz olarak Kültür Bakanlığı'nca neşredilmiştir biçiminde bir not düşülür.
Osmanlı döneminde okullarda okutulan geometri kitaplarındaki terimler, halkın günlük dilinden uzak, anlaşılmaz bir durumdaydı. Üçgene müselles, alan için Mesaha-i sathiye, dik açı yerine zaviye-i kaime, yükseklik yerine kaide irtifaı deniliyordu. Üçgenin alanını tanımlamak için üçgenin alanı taban uzunluğu ile yüksekliğinin çarpımının yarısına eşittir tanımı yerine, bir müsellesin mesaha-i sathiyesi, kaidesinin irtifaına hâsıl-ı zarbinin nıfsına müsavidir deniliyordu.
Atatürk'un türettiği terimler, bugün de Türkçe müfredatta değişmeden kullanılan boyut, uzay, yüzey, düzey, kesek, kesit, teğet, açı, açıortay, içters açı, dışters açı, eğik, kırık, yatay, düşey, dikey, yöndeş, konum, üçgen, dörtgen, beşgen, köşegen, eşkenar, ikizkenar, paralelkenar, yanal, yamuk, artı, eksi, çarpı, bölü, eşit, toplam, orantı, türev, varsayı, gerekçe gibi sözcüklerdir.
Atatürk'ün 1930'da bir konuşmasındaki "Millî his ve dil arasındaki bağ çok kuvvetlidir. Dilin millî ve zengin olması millî hissin inkişafında başlıca müessirdir. Türk dili dillerin en zenginlerindendir; yeter ki bu dil şuurla işlensin. Ülkesini, yüksek istiklalini korumasını bilen Türk milleti, dilini de yabancı diller boyunduruğundan kurtarmalıdır." söylevinin son cümlesinin kendi el yazısıyla yazılmış hâli.
Solenopsis seychellensis

Solenopsis seychellensis, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis spei

Solenopsis spei, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis solenopsidis

Solenopsis solenopsidis, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis substituta

Solenopsis substituta, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis subterranea

Solenopsis subterranea, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Avrupa taşıt plaka kodları

Avrupa taşıt plaka kodları metal veya plastik olabilen ve motorlu taşıtlarla römorklara resmî tanımlamaları için takılan taşıt plakaları ve bunların kodlarıdır. Bu söz konusu kayıt tanımlayıcı, ilgili otoritenin veritabanıına göre oluşturulan sayısal veya alfasayısal kodlardır. Avrupa'daki ülkelerin çoğu, Avrupa Birliği taşıt plaka tarzına benzer şekilde, taşıt plakalarında ortak bir biçim uyarlaması yapmıştır. Karayolu Trafiği Hakkındaki Viyana Sözleşmesi’nin hükümlerini karşılayan bu plaka biçimi, devlet sınırı aşan taşıtların arkalarında kayıtlı oldukları kendi ülkelerine ait ayırt edici kod işareti taşıma zorunluluğunu belirtir. Bu işaret, plakadan ayrı olarak kullanılabilen oval bir yapıştırma olabileceği gibi, taşıt plakası içine de yerleştirilebilir. Söz konusu ayırt edici işaret taşıt plakalarına eklemlenirse, taşıtın ön taşıt plakasında da görünmesi gerekir ve bayrak, millî devlet amblemi veya bölgesel ekonomik entegrasyon kurum amblemi ile beraber düzenlenebilir.
Plakanın sol bölümü

Ortak AB biçimi, en soldaki mavi bölümde AB yıldız çemberi ve ülke kodu içeriğiyle Düzenleme Kurulu (EC) 2411/98 numaralı düzenlemesiyle 3 Kasım 1998 tarihinde sunulmuştur ve 11 Kasım 1998 tarihinde de uygulamaya koyulmuştur. Bu plaka modeli İrlanda (1991), Portekiz (1992) ve Almanya (1994) olmak üzere üç AB üyesi ülkenin daha önce kullandığı plaka modelleri temelinde oluşturulmuştur. Lüksemburg 1988 yılından beri taşıt plakalarında Avrupa bayrağını bulundurmaktadır.
Amblem ve işaretli ortak AB biçimi (A işareti Avusturya için)
Viyana Sözleşmesi'ne denk şekilde millî amblemli Norveç plaka uygulaması
Ortak AB biçimine uygun AB yıldızları bulunmayan, millî amblemsiz Türkiye plaka uygulaması
Ülkelere göre plakalar

| Ülke | Kod | Şerit | Örnek | Motosiklet plakası |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  Arnavutluk | AL |  |  | THJ667LL |
|  Andorra | AND |  |  |  |
|  Avusturya | A |  |  |  |
|  Belarus | BY |  |  |  |
|  Belçika | B |  |  |  |
|  Bosna-Hersek | BIH |  |  |  |
|  Bulgaristan | BG |  |  |  |
|  Hırvatistan | HR |  |  |  |
|  Çekya | CZ |  |  |  |
|  Danimarka | DK |  |  |  |
|  Estonya | EST |  |  |  |
|  Finlandiya | FIN |  |  |  |
|  Fransa | F |  |  |  |
|  Almanya | D |  |  |  |
|  Yunanistan | GR |  |  |  |
|  Macaristan | H |  |  |  |
|  İzlanda | IS |  |  |  |
|  İrlanda | IRL |  |  |  |
|  İtalya | I |  |  |  |
|  Letonya | LV |  |  |  |
|  Lihtenştayn | FL |  |  |  |
|  Litvanya | LT |  |  |  |
|  Lüksemburg | L |  |  |  |
|  Malta | M |  |  |  |
|  Moldova | MD |  |  |  |
|  Monako | MC |  |  |  |
|  Karadağ | MNE |  |  |  |
|  Hollanda | NL |  |  |  |
|  Kuzey Makedonya | NMK |  |  |  |
|  Norveç | N |  |  |  |
|  Polonya | PL |  |  |  |
|  Portekiz | P |  |  |  |
|  Romanya | RO |  |  |  |
|  San Marino | RSM |  |  |  |
|  Sırbistan | SRB |  |  |  |
|  Slovakya | SK |  |  |  |
|  Slovenya | SLO |  |  |  |
|  İspanya | E |  |  |  |
|  İsveç | S |  |  |  |
|   İsviçre | CH |  |  |  |
|  Ukrayna | UA |  |  |  |
|  Birleşik Krallık | UK |  |  |  |
|  Vatikan | V |  |  |  |
Ülkelere göre plakalar > Kıtalararası ülkeler

| Ülke | Kod | Şerit | Örnek | Motosiklet plakası |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  Ermenistan | AM |  |  |  |
|  Azerbaycan | AZ |  |  |  |
|  Kıbrıs Cumhuriyeti | CY |  |  |  |
|  Kuzey Kıbrıs | CT |  |  |  |
|  Gürcistan | GE |  |  | SS-689  -KKK |
|  Rusya | RUS |  |  |  |
|  Türkiye | TR |  |  |  |
Solenopsis sulfurea

Solenopsis sulfurea, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis targuia

Solenopsis targuia, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis succinea

Solenopsis succinea, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
William McDougall

| William McDougall |
| --- | --- |

Doğum: 22 Haziran 1871 Chadderton, İngiltere
Ölüm: 28 Kasım 1938 (67 yaşında) Durham, ABD
Milliyet: Britanyalı
Meslek: Psikolog
Etkilendikleri: Thorstein Veblen, Konrad Lorenz, Cyril Burt

William McDougall (22 Haziran 1871 - 28 Kasım 1938) 20. yüzyıl erken dönem psikologlarındandır. 22 Haziran 1871 yılında İngiltere’de doğmuştur.
Eğitim hayatı

Akademik hayatının ilk yıllarını Spencer, Darwin ve Huxley’in eserlerini okuduğu Manchester’daki Owen’s College’da geçirdi. 1890’da burs kazanarak Cambridge’e girdi ve sonra da tıp eğitimi almak için Londra’ya gitti. Londra’da geçirdiği süre içerisinde ünlü fizyolog Charles Sherrington’un laboratuvarında çalıştı. William James’in Principles’ını okuduktan sonra psikolojiye dönmeye karar verdi. 1897’de araştırma bursu kazanarak, psikolog ve düşünür James Ward’ın asistanlığını yapacağı Cambridge’e geri döndü. Bir yıl sonra Cambridge’in düzenlediği Torres Boğazı gezisine katıldı. Bu gezi, yarım yüzyıl kadar sonra kültürler-arası psikolojiye dönüşecek yaklaşımın ilk adımıydı.
W. H. R Rivers’ın yönetimi altında Murray Adası sakinlerine psikolojik testler uyguladı. 1903’te Oxford’da Wilde Reader in Mental Philosophy olarak atandı. Görevi gereği deney yapması açıkça yasaklandığı için deney yapmak istediğinde fizyoloji laboratuvarının konukseverliğine sığınmak zorunda kalıyordu. Bu koşullar altında, 1920’de Harvard’dan gelen teklifi memnuniyetle kabul etti. Harvard’da yedi yıl kalmasının ardından Duke Üniversitesi’ne geçmiştir.
William McDougall çok geniş ve çeşitli ilgi alanına sahipti; klasikleri olduğu kadar fizyoloji ve antropolojiyi de kapsayacak şekilde geniş birçok konuya ilgi duyuyordu. Zihnin gelişen ve davranışın da amaca yönelik olduğu yönündeki görüşü onu John B. Watson'ın davranışçılığının önde gelen muhaliflerinden biri haline getirdi.
Akademik çalışmaları

McDougall’ın ilk çalışmaları Fizyolojik psikoloji üzerineydi ve Psikoanalitik Kuram söylemleriyle de tutarlılık gösteren sinirlerin engellemesi ile ilgili hidrolik bir model öneren bir kitap yayımladı. Fizyolojik yönelimini insan zihninin erekselci, amaçlı işleyişine duyduğu güçlü inançla birleştiriyordu. McDougall’ın amaçlı terimiyle ne kastettiği tam olarak açık değildir. Bazen sonuçların öngörülmesi anlamında kullanıyormuş gibi görünmektedir ki bu durumda hayvanlar hakkındaki spekülasyonlarını doğrulamak mümkün olmayacaktır. Bazen de bir amaca ulaşıncaya kadar devam eden davranış silsileleri anlamında kullanıyormuş gibi görünmektedir. Buna daha sonra ‘hormik kuram’ adı verilmeye başlanmıştır. Bu bakış açısı tam olarak ilk kez olarak 1908’de yayımlanan ve Psikoloji alanında en çok baskısı yapılan kitap olduğu söylenen An Introduction to Social Psychology’de dile getirilmiştir. McDougall önsözünde Darwinci Evrim Kuramı’nın psikoloji açısından önemini, özellikle eylemin çıkış kaynağı sayılan İçgüdü ile ilişkili olarak açıklamıştır.
McDougall Darwin’in etkisi altından kalan sayısız psikologtan biriydi ancak içgüdüsel olduğu farz edilen davranışlarla tutarlı bir kuram geliştiren bir başkası yoktur. McDougall’ın açıkladığı amaçları arasında sosyal bilimlere psikolojik bir temel kazandırmak da vardır. McDougall o dönemki psikolojinin zihinsel çabalamayı ve duygulanımı göz ardı ederek büyük ölçüde içgözlem ile ilgilendiğini bunun da Antropoloji, Ekonomi ya da Tarih gibi disiplinlerin ‘kendin pişir kendin ye’ türü bir psikolojiden medet ummalarına neden olduğunu iddia ediyordu.
Davranışçılık eleştirisi

Watson ve ekolünün göze çarpan muhaliflerinden biri William McDougall olmuştur. Watson’ın davranışı mekanik bir biçimde ele alan ekolü McDougall’ın Içgüdü teorisi dinamikleriyle taban tabana zıttı. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki çoğu psikolog McDougall’ın etkisini bir dereceye kadar kabullenmişken 1920’lerin sonlarında davranışçılığa yönelik eleştirileri sebebiyle psikoloji toplulukları tarafından yerilmişti. Yaklaşık 1928 yılında McDougall, Amerika’daki genel Psikoloji akımı tarafından dışlanmıştı. Kendisinin bir aşağılanmaya maruz bırakıldığını düşünüyordu. On yıl sonra McDougall kanserden öldüğünde Watson’un John Hopkins’teki halefi olan Knight Dunlop ‘‘Nihayet öldü, bu kuşkusuz psikoloji için çok daha iyi olmuştur.’’ demiştir. Aralarındaki farklılıkları tartışmak üzere 5 Şubat 1924’te Washington D.C.’deki psikoloji topluluğunda toplandılar. Münazaraya bin kişi katıldı. Bu nedenle dinleyici topluluğunun büyüklüğü Watson davranışçılığının popüleritesi hakkında oldukça iyi bir fikir verir. Ancak münazaranın hakemleri McDougall’ın lehine oy verdiler. Münazaranın büyük kısmı Watson ve McDougall tarafından 1929’da Davranışçılık Savaşı adı altında yayınlandı.
Solenopsis tennesseensis

Solenopsis tennesseensis, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis tipuna

Solenopsis tipuna, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis tetracantha

Solenopsis tetracantha, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis tonsa

Solenopsis tonsa, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis westwoodi

Solenopsis westwoodi, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis vorax

Solenopsis vorax, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis ugandensis

Solenopsis ugandensis, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.