Gadsden'in satın alımı
1854 sonrası bölgenin gelişimi > Demiryollarının gelişmesi

1846'da, South Carolina Demiryolunun o zamanki başkanı James Gadsden, Charleston'daki Atlantik'i San Diego'daki Pasifik'e bağlayan kıtalararası bir demiryolu inşa etmeyi önerdi. Teğmen John G. Parke ve Andrew B Gray tarafından yapılan federal ve özel araştırmalar, güney kıtalararası rotanın uygulanabilirliğini kanıtladı, ancak kesitsel çekişme ve İç Savaş, önerilen demiryolunun yapımını geciktirdi. Los Angeles'tan gelen Güney Pasifik Demiryolu, 1877'de Yuma, Arizona'ya, Mart 1880'de Tucson, Arizona'ya, Aralık 1880'de Deming, New Mexico'ya ve Gadsden Satın Alımı'ndaki ilk demiryolu olan El Paso'ya 1881 Mayıs'ta ulaştı.
Aynı zamanda, 1879-1881, Atchison, Topeka ve Santa Fe Demiryolu New Mexico'da inşa edildi ve 7 Mart 1881'de New Mexico, Deming'de Güney Pasifik ile bir araya geldi ve ikinci kıtalararası demiryolunu tamamladı (Birincisi, 10 Mayıs 1869'da Promontory Summit, Utah'da tamamlandı). Deming'den Benson'a kadar SP üzerinde izleme hakları elde eden Santa Fe, daha sonra Pasifik'e ilk çıkışı olarak Ekim 1882'de tamamlanan Guaymas, Sonora, Meksika'nın güneybatısında bir hat inşa etti. Bu hat daha sonra Güney Pasifik'e satıldı. Güney Pasifik, El Paso'dan doğuya inşa etmeye devam etti, Aralık 1881'de Teksas ve Pasifik ile bir kavşağı tamamladı ve nihayet 1883'te, kendi güney kıtası olan Sunset Route, California'dan New Orleans'a, Atlantik sularından Pasifik'e. Bu demiryolları, TTombstone, Arizona, Bisbee, Arizona ve Santa Rita, New Mexico gibi yerlerde 1880'lerin başlarında madencilik patlamasına neden oldu. Bisbee'den, Gadsden Satın Alma, El Paso ve Güneybatı Demiryolu boyunca, 1905'te El Paso'ya, ardından Golden State Rotasını oluşturmak için Rock Island hattıyla bir bağlantıya üçüncü bir kıtalararası kıta inşa edildi. EP&SW 1920'lerin başında Güney Pasifik'e satıldı.
Güney Pasifik'in Arizona'daki kısmı başlangıçta büyük ölçüde Gadsden Satın Alımı'ndaydı, ancak batı kısmı daha sonra Phoenix şehrine hizmet etmek için Gila Nehri'nin kuzeyine yönlendirildi (EP&SW satın alma anlaşmasının bir parçası olarak). New Mexico'daki kısım, büyük ölçüde, Guadalupe Hidalgo Antlaşması'nın yürürlüğe girmesinden sonra ve Gadsden Satın Alımı zamanından önce Meksika ve Amerika Birleşik Devletleri arasında tartışmalı olan topraklardan geçiyordu. Santa Fe Demiryolu Şirketi ayrıca Ağustos 1883'te Holbrook, Winslow, Flagstaff ve Kingman üzerinden Kuzey Arizona'da bir demiryolu tamamladı. Bu iki kıtalararası demiryolu, Güney Pasifik (şimdi Union Pacific Demiryolu'nun bir parçası) ve Santa Fe, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en yoğun demiryolu hatları arasındadır.
Yirminci yüzyılın başlarında, Gadsden Satın Alma'da Ajo, Silverbell, Twin Buttes, Courtland, Gleeson, Arizona, Shakespeare, New Mexico ve diğer maden sahalarında genellikle madencilik patlamalarıyla ilişkili bir dizi kısa hat inşa edildi. Bu demiryollarının çoğu terk edildi.
Gila Vadisi Satın Alma öncesi sınır bölgesinin geri kalanı, 1899'da Arizona Doğu Demiryolu ve 1904'te Bakır Havzası Demiryolu tarafından geçildi. Bugünün San Carlos Gölü'nden denizin ağzındaki Winkelman'a kadar San Carlos Apaçi Kızılderili Rezervi'nde 33°06′N 110°36′W﻿ / ﻿33.1°K 110.6°B﻿ / 33.1; -110.6 koordinatlarında Needle's Eye Wilderness dahil San Pedro Nehri dahil 32-kilometre (20 mi) bir bölüm hariç tutulmuştur. 60. Rota'nın Superior ve Miami arasında Top-of-the-World üzerinden yaklaşık 32 kilometre (20 mi) bölümü (bu yol bölümü Phoenix'in doğusunda, Tonto Ulusal Ormanı'nda dağlık bir bölgeden geçiyor), Magma Arizona Demiryolu ile Arizona Doğu Demiryolu rayları arasında alternatif bir rota izliyor (17,4 mil yol). Bu otoyol, Gadsden Satın Alımı'nda alınan bölgenin oldukça kuzeyinde bulunmaktadır. Bu üç yerin yükseklikleri göz önüne alındığında, burada inşa edilen raylar için nihai hizalama yerine en az %3'lük bir eğim gerekli olacaktı (Demiryolları daha iyi çalışmak için %1 veya daha az eğimi tercih eder). Gila Nehri üzerindeki bu engebeli arazi, güney kıtalararası bir demiryolu için Gadsden Satın Alımı'nı satın almanın mühendislik ve teknik bilgeliğini doğrulamaktadır. 1840'larda ve 1850'lerde bölgeyi araştıran ABD Ordusu Topoğrafya Mühendisleri Birliği'nden William H. Emory'ye göre bu, "Pasifik'e giden" iyi bir yoldu.