stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Alacakaya
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 11.644 | 3.639 | 8.005 |
| 2000 | 10.113 | 4.034 | 6.079 |
| 2007 | 8.306 | 2.863 | 5.443 |
| 2008 | 8.412 | 2.896 | 5.516 |
| 2009 | 8.052 | 2.598 | 5.454 |
| 2010 | 7.899 | 2.545 | 5.354 |
| 2011 | 7.517 | 2.363 | 5.154 |
| 2012 | 7.320 | 2.458 | 4.862 |
| 2013 | 7.154 | 3.106 | 4.048 |
| 2014 | 6.885 | 2.930 | 3.955 |
| 2015 | 6.524 | 2.710 | 3.814 |
| 2016 | 6.350 | 2.612 | 3.738 |
| 2017 | 6.233 | 2.553 | 3.680 |
| 2018 | 6.566 | 2.812 | 3.754 |
| 2019 | 6.151 | 2.552 | 3.599 |
| 2020 | 6.076 | 2.500 | 3.576 |
Topal Teymur (oyun)

Gösterinin posteri, 1926. Azerbaycan Devlet Akademik Millî Dram Tiyatrosu
Topal Teymur, 1925'te Azerbaycanlı şair ve oyun yazarı Hüseyin Cavid tarafından yazılmış, beş perdelik tarihi bir drama oyunudur. Topal Teymur, Orta Asya fatihi Timur hakkında 1926 tarihli bir oyundur. İlk gösterimi 1926'da Bakü'de yapılmıştır.
Şairin feodal fatihleri idealize ettiği ve "Timur'un, bütünleşik Turan İmparatorluğu bayrağı altında Türk, Tatar ve Moğol halklarının birleştirilmesi fikirleriyle idealize edildiği" düşünülüyordu. Kimileri oyunda moderniteye karşı bir kopuş olduğunu söylerken, kimileri de milliyetçi motifler buldu.
Samiu Vaipulu

| Samiu Vaipulu |
| --- | --- |

Geçici Başbakan
Görev süresi 9 Aralık 2024 - 22 Ocak 2025
Yerine geldiği: Siaosi Sovaleni
Yerine gelen: ʻAisake Eke
Adalet ve Cezaevleri Bakanı
Görevde
Makama geliş  25 Ocak 2021
Yerine geldiği: Sione Vuna Fa'otusia
Ticaret ve Ekonomik Kalkınma Bakanı
Görev süresi 10 Ekim 2019 - 25 Ocak 2021
Yerine geldiği: Tevita Tu'i Uata
Yerine gelen: Tatafu Moeaki
Başbakan Yardımcılığı
Görev süresi 5 Ocak 2011 - 30 Aralık 2014
Yerine geldiği: Viliami Tangi
Yerine gelen: Siaosi Sovaleni
Altyapı Bakanı
Görev süresi 7 Ocak 2013 - 30 Aralık 2014
Yerine geldiği: kendisi (Ulaşım ve Çalışma Bakanı olarak)
Yerine gelen: ‘Etuate Lavulavu
Adalet Bakanı
Görev süresi 10 Kasım 2009 - 1 Eylül 2011
Yerine gelen: Clive Edwards
Meclis Üyesi
Görevde
Makama geliş  26 Kasım 2010
Yerine geldiği: boş (anayasal olarak oluşturuldu)
Kişisel bilgiler
Doğum: 24 Aralık 1952 (72 yaşında)
Partisi: Bağımsız
Samiu Kuita Vaipulu (d. 24 Aralık 1952)  Tongalı siyasetçi. Vaipulu, Okyanusya ada ülkesi Tonga'da 9 Aralık 2024 - 22 Ocak 2025 tarihleri arasında geçici olarak başbakanlık görevini yürütmüştür. 2010-2014 yılları arasında başbakan yardımcılığı görevini yürüten Vaipulu, 25 Ocak 2021 tarihinden bu yana da Ticaret ve Ekonomik Kalkınma Bakanı olarak görev yapmaktadır.
Kişisel yaşam

Vaipulu, Ovaka adasındandır. Tur operatörü ve Polinezya Nakliye Şirketi'nde yönetici olarak çalıştı. 1989 yılında Güney Pasifik Üniversitesi'nde Hukuk Çalışmaları alanında mezun oldu. Vava'u adasında turizm sektöründe faaliyet göstermeye devam ediyor.
Siyasi kariyeri

Vaipulu ilk kez 1987 yılında meclise seçildi. 1990 seçimlerinde koltuğunu kaybeden Vaipulu, 1993 seçimlerinde sandalyesini geri kazandı. 2002 seçimlerine kadar sandalyesini korumuş olsa da söz konusu yıl yapılan seçimlerde seçilemedi. 2005 seçimlerinde yeniden meclise girmeyi başardı. 2008 seçimlerinde altıncı dönem için yeniden seçildi. Vaipulu, Mecliste Tüm Meclis Komitesi'nin başkanı olarak görev yaptı.
Vaipulu, Kasım 2009'da Adalet Bakanı olarak kabineye atandı. Önceki kabine atamalarının aksine, koltuğundan istifa etmeye zorlanmadı ve Halk Temsilcisi olarak görevine devam etti. Şubat 2010'da Vaipulu, küçük suç işleyen kişilerin kırbaçlanmasını destekledi.
Vaipulu 2010 seçimlerinde yeniden seçildi. Daha sonra Lord Tuʻivakanō'nun kabinesinde başbakan yardımcısı, Adalet Bakanı ve Ulaştırma ve Bayındırlık Bakanı olarak atandı. 1 Eylül 2011'de bakanlığın Adalet kısmı Clive Edwards'a devredildi ve Vaipulu diğer bakanlık görevlerini yürütmeye devam etti.
Ekim 2011'de, yurt dışında hastalık izninde olan milletvekillerine verilecek ödeneklerin büyük oranda artırılması yönünde oy kullanan on iki milletvekilinden biriydi. Böylesi ödeneklerin verilmesinin nadir görülen durumlar olduğunu ve bu nedenle haklı olduğunu savundu. Öneri kabul edildi ve Vaipulu, ekonomik sıkıntı döneminde milletvekillerinin kamu parasını kendileri için harcamalarına karşı protesto amacıyla karşı oy kullanan sekiz milletvekilinin söz konusu ödeneklerden mahrum bırakılıp bırakılmayacağını sordu. Söz konusu sekiz kişiden biri olan milletvekili Sione Taione'nin, "Vaipulu'nun ne hakkında konuştuğunu sorarak" yanıt verdiği bildirildi.
2014 seçimlerinden sonra Vaipulu başbakan adayı olarak öne çıktı ancak 15'e karşı 11 oyla yenildi  2019 yılında ʻAkilisi Pōhiva'nın ölümünün ardından Pohiva Tuʻiʻonetoa kabinesine Ticaret ve Ekonomik Kalkınma Bakanı olarak atandı. 25 Ocak 2021'de, Aralık 2020'de istifa eden Sione Vuna Fa'otusia'nın yerine Adalet ve Cezaevleri Bakanı olarak atandı.
2021 seçimlerinde yeniden seçildi. 28 Aralık 2021'de Siaosi Sovaleni kabinesine Adalet ve Cezaevleri Bakanı olarak atandı.
Dönemin başbakanı Siaosi Sovaleni kendisi aleyhine verilmesi planlanan gensoru nedeniyle istifa etmesi sonucu Vaipulu 9 Aralık 2024 tarihinde geçici olarak başbakanlık makamını üstlendi.
T1 (Bursa tramvayı)

T1 Kent Meydanı-Heykel, Bursa'daki tramvay hatlarından biridir. Hatta 16 istasyon bulunmaktadır. T1 Tramvay Hattında 12 Ekim 2013 tarihinde yolculu tramvay işletimi başlamıştır. 07:00-23:00 saatleri arasında işletim yapılan hatta 15 istasyon bulunmaktadır. İşletimde Bursa’ da Durmazlar Makine tarafından üretilen İpekböceği tramvayları kullanılmaktadır. Osmangazi ve Demirtaşpaşa istasyonlarından BursaRay aktarması yapılabilmektedir. Kayhan istasyonundan T3 hattına ve Osmangazi istasyonundan T2 hattına aktarma yapılabilmektedir.
İstasyonlar

| Sıra | İstasyon | İlçe | Aktarma | Tür | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Heykel | Osmangazi |  | Hemzemin |  |
| 2 | Kayhan | Osmangazi |  | Hemzemin |  |
| 3 | Demirtaşpaşa | Osmangazi | ・ | Hemzemin | Bursa Valiliği・Bursa Kent Müzesi・Atatürk Heykeli |
| 4 | Gazcılar | Osmangazi |  | Hemzemin |  |
| 5 | Sosyal Güvenlik Kurumu | Osmangazi |  | Hemzemin | Bursa İl Sosyal Güvenlik Müdürlüğü |
| 6 | Adliye | Osmangazi |  | Hemzemin | Bursa Adalet Sarayı |
| 7 | Uluyol | Osmangazi |  | Hemzemin |  |
| 8 | Osmangazi | Osmangazi | ・ | Hemzemin | Osmangazi Belediyesi・Bursa Kent Meydanı・Kent Meydanı AVM |
| 9 | Kent Meydanı | Osmangazi |  | Hemzemin | Bursa Kent Meydanı・Kent Meydanı AVM |
| 10 | Çarşamba/Merinos | Osmangazi |  | Hemzemin |  |
| 11 | Darmstad | Osmangazi |  | Hemzemin | Darmstad Caddesi |
| 12 | Kültürpark-Millet Bahçesi | Osmangazi |  | Hemzemin | Bursa Millet Bahçesi・Reşat Oyal Kültür Parkı |
| 13 | Altıparmak | Osmangazi |  | Hemzemin | Muradiye Külliyesi·Uluumay Osmanlı Halk Kıyafetleri ve Takıları Müzesi |
| 14 | Çatalfırın | Osmangazi |  | Hemzemin |  |
| 15 | Timurtaşpaşa | Osmangazi |  | Hemzemin |  |
| 16 | Ulu Camii | Osmangazi |  | Hemzemin | Bursa Ulu Camii |
Güzergâh şeması

tr
Bugatti Chiron

| Bugatti Chiron |
| --- | --- |
Bugatti Chiron
Genel Bakış
Üretici: Bugatti
Üretim yıl(lar)ı: 2016-Günümüz (500 Adetle Sınırlı)
Montaj: Molsheim, Alsas, Fransa
Tasarımcı(lar): Achim Anscheidt (Tasarım Direktörü)   Sasha Selipanov
Selefi: Bugatti Veyron
Gövde ve Şasi
Sınıf: S Segmenti   Spor Otomobil
Gövde tipi: Coupé
Düzen: Dört Tekerlekten Çekişli
Kapılar: 2-Kapılı
Teknik Özellikler
Motor: 8.0 W16 Dörtlü-Turboşarjlı (1500 HP/6700 dd)
Güç çıkışı: 8.0 W16 Dörtlü-Turboşarjlı (1600 N.m/2000 dd)
Şanzıman: 7-İleri DSG (Otomatik)
Maksimum hız: 420 km/s (Elektronik Limitli)
0-100 km/h: 2.5 Saniye
Yakıt sistemi: Benzin
Depo hacmi: 100 Litre
Yakıt sarfiyatı: 22.5 lt/100 km
Dingil mesafesi: 2711 mm
Uzunluk: 4544 mm
Genişlik: 2038 mm
Yükseklik: 1212 mm
Boş ağırlık: 1996 kg
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Bugatti Chiron, Fransız otomobil üreticisi Bugatti tarafından üretilen, ortadan motorlu bir spor otomobildir. Chiron adı, Monakolu yarışçı Louis Chiron'un onuruna verilmiştir. Bugatti Veyron'un halefidir.
Özellikler > Tasarım

Chiron tasarlanırken Bugatti Type 57SC Atlantic modelinden esinlenilmiştir. Yeni modelin konsepti; ilk olarak Italdesign'da Fabrizio Giugiaro tarafından geliştirilmiştir ve bu konsept, 1999 yılında düzenlenen Frankfurt Otomobil Fuarı'nda "Bugatti 18/3 Chiron" adıyla gün yüzüne çıkmıştır. 2015 yılında ise, konseptin son hali Bugatti Vision Gran Turismo adıyla Frankfurt Otomobil Fuarı'nda tanıtılmıştır.
Type 57SC Atlantic Ön-Yan Görünüm
Type 57SC Atlantic Arka-Yan Görünüm
Bugatti Vision Gran Turismo Ön-Yan Görünüm
Vision Gran Turismo Arka-Yan Görünüm
Özellikler > Motor

Chiron'da; Bugatti Veyron'da kullanılan W16 motorun tüm parçaları yeniden geliştirilmiş, parçaların üzerinde güçlendirmeler yapılmıştır. Bugatti Chironun son hızı 490 KM/S(304MP/H)dir. Chiron, en hızlı araba rekorunu kırmıştır. Chiron'da, selefi Bugatti Veyron'dan %25 daha yüksek performans elde edilmiştir. Chiron'un motorundaki dörtlü-turbo (quad-turbocharger), çifte güçlendirmeye sahiptir.
Satışlar

Chiron'un ilk teslim tarihinden öncesinde Bugatti, 200'den fazla ön sipariş almıştır.
Galeri

Bugatti Chiron Ön-Yan Görünüm
Bugatti Chiron Arka-Yan Görünüm
Bugatti Chiron Motoru
Bugatti Chiron Sport
Bugatti Chiron Sky View
Bugatti Chiron motoru
Nu.D-38

| Nu> D-38 |
| --- | --- |
Nuri Demirağ 38
Türü: Yolcu Uçağı
Ulusal köken:  Türkiye
Üretici: Nuri Demirağ
Tasarımcı: Nuri Demirağ
İlk uçuş: 26 Mayıs 1944
Hizmete giriş: Nu.D-36 versiyonu: 1938 (İlk teslim Türk Hava Kurumu ile)
Ana kullanıcı: Türk Hava Kurumu (24)
Üretim sayısı: 12 - Mayıs 1944 itibarıyla
Değişimleri: Nu.D-36  Nu.D-38
Nu.D-38, ilk Türk yolcu uçağı. Modeli Türk mühendisleri tarafından çizilmiş, motorlar hariç tüm aksam Türk teknisyen ve işçileri tarafından yapılmıştır. Nu.D-38 adıyla anılan ve saatte 325 km sürat yapabilen bu uçak 6 kişilik olup, çift kumandalı, 2200 devirli 2 adet 160 beygir gücünde motorla donatılmıştı.
Boş ağırlığı 1200 kg, dolu ağırlığı ise 1900 kg'dır. Tam depo yakıt ile 1000 km olup 325 km menzile sahiptir. 3,5 saat havada kalabilmektedir. Tavan irtifası 5500 metredir.
İlk denemeleri pilotlar Basri Alev ve Mehmet Altunbay tarafından yapılmış ve devam eden uçuşlarında Galip Demirağ da katılarak bu uçakla Ankara ve İzmir'in yanı sıra Atina ve Selanik'e de gitmiştir.
Deneme uçuşlarından olumlu sonuçlar alınması üzerine 26 Mayıs 1944 tarihinde yapılan "Nu.D-38" uçağı İstanbul-Ankara seferine başladı. Uçakta 2 pilot, Tasvir-i Efkar gazetesi sahibi Ziyat Ebuzziya, Vatan gazetesi muhabiri Faruk Fenik ve sahibi Nuri Demirağ vardı. Uçak Ankara Havaalanına başarı ile indi.
Atölyede yapılan Nu.D-38 uçaklarının testlerinde kullanılmak üzere Yeşilköy'de, şu anda Atatürk Havalimanı olarak kullanılan, Elmas Paşa Çiftliği satın alınarak, 1559 dönümlük geniş bir arazi üzerinde, (1000 x 1300) metre ölçülerinde bir uçuş sahası yaptırıldı. Bu saha üzerine Nuri Demirağ Gök Uçuş Okulu, uçak ve tank tamir atölyesi, hangarlar ile deniz tayyareleri için sahilde bir kızak yapıldı.
Almanya'ya sipariş edilen ancak bedeli ödenmesine rağmen savaşın başlamasıyla Türkiye'ye gelmeyen hangar Türk teknik personelince inşa edildi. Yeşilköy tesisleri 17 Ağustos 1941'de törenle hizmete açıldı.
Richard Nixon
Yaşamı

Yorba Linda, Kaliforniya'da dünyaya gelen Nixon, ailesinin beş çocuğundan ikincisiydi. Durham'daki Duke Üniversitesi'nde hukuk öğrenimi gördükten sonra Whittier'da avukatlık yapmaya başladı. II. Dünya Savaşı'nın başlamasından hemen sonra, kısa bir süre için Washington'daki Fiyat Denetim Dairesi'nde çalıştı. Ağustos 1942'de donanmaya katıldı ve Pasifik Cephesi'nde görev yaptı. Terhis olduktan sonra Cumhuriyetçi Parti'nin adayı olarak katıldığı 1947 seçimlerini kazanarak Temsilciler Meclisi'ne California temsilcisi olarak girdi ve bu görevini 1950'ye değin sürdürdü.
Aşırı bir anti-komünist olan Nixon, çok geçmeden McCarthyciliğe varan "cadı avı" akımına katıldı ve New Deal Amerikası ile liberalizmin simgesi Alger Hiss'in mahkûm edilmesini sağlayarak en önemli başarılarından birini kazandı (1948). 1950-52 arasında California Senatörlüğü yaptı. Cumhuriyetçi Parti'nin sağ kanadının gözde adamı durumuna gelen Nixon, bu kanadın baskısıyla başkan adayı Dwight D. Eisenhower ile aynı listeye girmeyi başardı. Eisenhower'ın başkan seçildiği 1952 seçimlerinin sonunda başkan yardımcısı oldu. 1953-61 arasında yürüttüğü başkan yardımcılığı görevi, Demokratik Parti adayı John F. Kennedy karşısında kıl payı yitirdiği 1960 başkanlık seçimlerinden sonra Nixon'a bir devlet adamı kimliği kazandırdı. 1960 başkanlık seçimlerinde yenilgiye uğraması ve 1962'deki Kaliforniya valilik seçimlerini kaybetmesi üzerine siyasetten çekildiğini açıklayarak avukatlık yapmak üzere New York'a yerleşti.
Yaşamı > Başkanlığı

1968'de Cumhuriyetçi Parti'nin adayı olarak başkanlık seçimlerine katılarak yeniden siyasete atıldı. Demokratik rakibi Hubert H. Humphrey'yi yenilgiye uğratarak başkan seçildi. ABD Başkanı olduğunda, ülke Vietnam Savaşı'na gömülmüş bulunuyordu ve kentlerdeki gettolarda yaşayan siyahların çıkardıkları ayaklanmalardan daha yeni çıkmıştı. Bir bakıma, yurttaşlarının barış ve asgari toplumsal uzlaşma isteğini temsil ediyordu. Nitekim Kasım 1972'de George McGovern karşısında hiç zorlanmadan yeniden başkanlığa seçildi.
Yaşamı > Başkanlığı > Dış politika

Ocak 1969'da göreve başladıktan hemen sonra yabancı ülkelerdeki ABD birliklerinin sayısını azaltıp, bunun yerine küçük devletlere yapılan ekonomik ve askeri yardımları arttırmayı öngören Nixon Doktrini'ni açıkladı. 1969 Temmuz ayında ilan ettiği ve kendi adıyla anılacak bu doktrine göre ABD gelecekte Vietnam gibi bağlantılara girmeyecek ve yerel savaşlara savaşçı askerlerle katılmaktansa ekonomik ve askeri yardım verecekti.
Dış politikada Henry Kissinger'dan destek gördü. Dört yıl daha Vietnamlı Komünistlerle savaştıktan, milyonlarca ton bomba yağdırdıktan ve Kamboçya'yı istilayı kararlaştırdıktan sonra, Nixon Doktrini uyarınca bir süre sonra Vietnam'daki ABD askerlerini geri çekmeye başlayarak ülkesini Çinhindi batağından çıkarmayı başardı. Paris antlaşmaları Ocak 1973'te imzalandı.
Antikomünist kişiliğine rağmen, Sovyetler Birliği ile tatminkâr ilişkiler sürdürdü, aynı zamanda bu ülkeyi ziyaret eden ilk ABD başkanı oldu. Mayıs 1972'de yapılan bu ziyaretin sonunda, ABD ile Sovyetler Birliği arasında nükleer silahların üretiminin sınırlandırılmasını öngören bir antlaşma imzalandı.
Şubat 1972'de Pekin'i ziyaret ederek 21 yıl aradan sonra Çin ile ABD arasındaki diplomatik ilişkileri yeniden başlattı.
Kendinden önceki Başkan Lyndon B. Johnson'un ihmal ettiği Batı Avrupa ile ilişkilere her zaman önem verdi. 1973 yılında Yom Kippur Savaşı patlak verdiğinde, Kissinger'ın giriştiği görüşmeler çatışmaların durmasına, sonra da İsrail ve Mısır arasında görüşmelerin başlamasına olanak verdi.
Yaşamı > Başkanlığı > İç Politika

İç politikada aynı başarıyı gösteremedi. Karşı karşıya kaldığı en önemli sorun enflasyon oldu. Ağustos 1971'de enflasyonu denetim altına almak amacıyla uygulamaya koyacağı yeni ekonomik politikaları açıkladı. Fiyat ve ücretlerin sıkı bir biçimde denetlenmesini öngören bu politikaların yanı sıra Amerikan dolarının altına çevrilebilirliğini (konvertibiletisini) durdurmak zorunda kaldı. ABD Doları'nın iki kez devalüe edilmesi ve devlet harcamalarının kısılmaya çalışılmasına rağmen, enflasyon denetim altına alınamadı ve bütçe açıkları ABD tarihindeki en yüksek düzeye ulaştı.
Bu iktisadi güçlükler (özellikle de artan enflasyon) ve ülkede gelişen toplumsal çalkantı karşısında muhafazakâr güçlere ve artık sokakta karışıklık istemeyen, siyahlara ve öbür etnik azınlıklara geçmişteki haksızlıklar yüzünden ödün verilmesine yanaşmayan ve "yoksulluğa karşı" mücadeleye karşı çıkan "sessiz çoğunluk"a dayandı.
18 Aralık 1971 tarihinde imzaladığı Alaska Yerli Talepleri Çözümleme Yasası da dönemindeki en önemli ekonomik ve toplumsal olaylardan biridir.
Yaşamı > Başkanlığı > Watergate Skandalı

Ana madde: Watergate Skandalı
1972'de rakibi Senatör George S. McGovern'ı yenilgiye uğratarak yeniden başkan seçilen Nixon'ın ikinci başkanlık döneminin en önemli olayı Watergate Skandalı oldu. Başkanın Yeniden Seçilmesi Komitesi (CRP) tarafından kiralanmış beş kişinin Demokratik Partinin Watergate adlı binadaki genel merkezinde yakalanmasıyla başlayan bu skandal olayların araştırılması sırasında büyüdü. Olayı meydana çıkaran Washington Post, Cumhuriyetçi Partiyi, Ocak 1973'ten itibaren de Başkanın çevresini ve bizzat kendisini suçlamaya başladı.
Suçlamalar karşısında Nixon, hem Senato ile işbirliği yapmayı, hem ilk zamanlarda olayla ilgili görüşmeleri kaydettiği teyp bantlarını adalete teslim etmeyi reddetti. Bunun üzerine Kongre, bir Impeachment (yargı yoluyla görevden alma) davası açmayı kararlaştırdı. Nisan 1974'te, Nixon'ın nihayet izin vermesi üzerine kayıtların yayımlanması, kendi sonunu getirdi. Başkanın yakın çalışma arkadaşlarından bazıları da olayla ilgili suçlu bulunup mahkûm olunca, Temsilciler Meclisi Adalet Komisyonu, Temmuz 1974'te Nixon'ın yargılanmasına karar verdi.
Mahkeme üyelerinin çoğunun kendisine karşı oy kullanacağını anlayan Nixon, 4 Ağustos'ta Watergate olayının gizlenmesi için çaba gösterdiği ve olaydan sonraki birkaç günde içinde, FBI'nin (Federal Soruşturma Bürosu) olayı araştırmasını önlediğini itiraf etti. Bu açıklama nedeniyle hem Kongre, hem de parti içindeki desteğini yitirince 8 Ağustos akşamı başkanlıktan çekildiğini açıkladı. Yardımcısı Gerald R. Ford 9 Ağustos'ta başkanlığı devraldı. Ford'un Eylül 1974'te Nixon'ı bağışladığını açıklaması kamuoyunda sert tepkilere yol açtı.
Yaşamı > Ölümü

1993 yılında eşi Pat Nixon'ı akciğer kanseri nedeniyle kaybeden Nixon, geçirdiği beyin kanaması nedeniyle yatırıldığı hastanede 22 Nisan 1994 tarihinde yaşamını yitirdi. Doğum yeri olan California eyaletinin Yorba Linda şehrinde eşi Pat Nixon'ın yanında toprağa verildi.
Popüler kültürde Richard Nixon

All The President's Men (1976) tarihli filmde Watergate skandalının ortaya çıkarılışı etraflıca işlenmiştir.
Frost/Nixon (oyun), İngiliz Peter Morgan'ın yazdığı oyunda Nixon'u Frank Langella canlandırmıştı. Oyun ilk kez 2006'da Londra'da sahnelendi.
Frost/Nixon (film), Yukarıdaki oyundan uyarlanmış 2008 tarihli filmi Ron Howard yönetmiş, Nixon'u yine Frank Langella canlandırmıştı.
Nixon (film), 1995 tarihli ABD yapımı bu biyografik filmi Oliver Stone yönetmiş, Nixon'u Anthony Hopkins canlandırmıştı.
Nixon Çin'de, Amerikalı John Adams'ın bestelediği 1987 tarihli opera. Librettosunu Alice Goodman yazmıştır.
Nixon, Futurama adlı çizgi dizide kompleksi bir devlet başkanı olarak gösterildi.
Richard Nixon Doctor Who'da The Impossible Astronaut ve Day of the Moon bölümlerinde gösterildi. Day of the Moon bölümünün sonunda Başkan Doctor'a Hatırlanacak mıyım? diye sordu.
Eserleri

Nixon, Richard M. (1960) Six Crises, Doubleday, 978-0-385-00125-0
Quotations from the would-be chairman: Richard Milhous Nixon, edited by M. B. Schnapper (Washington: Public Affairs Press, 1968)
Nixon, Richard M. (1978) RN: The Memoirs of Richard Nixon, Simon & Schuster, 978-0-671-70741-5
Nixon, Richard M. (1980) The Real War, Sidgwick & Jackson Ltd. 978-0-283-98650-5
Nixon, Richard M. (1982) Leaders, Random House 978-0-446-51249-7.
Nixon, Richard M. (1984) Real Peace, Sidgwick & Jackson Ltd 978-0-283-99076-2
Nixon, Richard M. (1987) No More Vietnams, Arbor House Publishing 978-0-87795-668-6
Nixon, Richard M. (1988) 1999: Victory Without War, Simon & Schuster 978-0-671-62712-6
Nixon, Richard M. (1990) In the Arena: A Memoir of Victory, Defeat, and Renewal, Simon & Schuster 978-0-671-72318-7.
Nixon, Richard M. (1992) Seize the Moment: America's Challenge in a One-Superpower World, Simon & Schuster 978-0-671-74343-7
Nixon, Richard M. (1994) Beyond Peace, Random House (1994) 978-0-679-43323-1.
Richard Nixon'un istifa mektubu
Hilâfetin kaldırılması

8 Mart 1924 tarihli Resimli Gazete'de hilâfetin kaldırılması
Halifeliğin kaldırılması, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 3 Mart 1924 tarihinde çıkardığı kanunla halifelik makamını kaldırmasıdır.
Devletin laikleştirilmesi yolunda yapılmış siyasi bir devrimdir. Bu karar ile 16. yüzyıldan itibaren Osmanlı padişahlarının taşıdığı; son Osmanlı padişahı Vahdettin'in ülkeyi terk etmesinden sonra TBMM tarafından Abdülmecid Efendi'ye verilmiş olan halifelik unvanı ortadan kalkmıştır. Yasanın gerekçesi, birinci maddede "halifeliğin hükûmet, Cumhuriyet, yani TBMM'nin anlam ve kavramı içinde zaten saklı olduğu" ifadesi ile açıklanmıştır.
Tarihçe

Halife sözcüğü İslam devletlerinde Muhammed'den sonraki devlet başkanlığı kurumunu ifade eder. Halifelerin seçimle belirlendiği Dört Halife devrinden sonra saltanata dönüşen halifelik kurumu; 945 yılında Büveyhîler'in Abbâsî Hanedanı'nın başkenti Bağdat'ı işgalinden sonra farklı siyasi otoritelerin himayesindeki bir ruhani önderlik haline dönüşmüş ve 13.-16. yüzyıllarda Memluk himayesinde Mısır'da yaşamıştır. Osmanlı Devleti'nde ise halife unvanını ilk kez I. Murad kullanmıştır. I. Selim'in Mısır'ı fethi sonrası Osmanlıların hilâfet iddiası güçlenmiş ve kesinleşmiştir.
Osmanlı Devleti I. Dünya Savaşı sonunda yıkıldı. Ankara'da kurulan bir meclis hükûmeti ülkeyi yönetmekteydi. 1 Kasım 1922'de saltanatın hilâfetten ayrılmasına ilişkin yasanın Meclisten geçmesi ile Osmanlı Devleti'nin son padişahı Vahdettin, halife sıfatıyla kalmıştır. Vahdettin'in 17 Kasım 1922'de İngiliz harp gemisi HMS Malaya ile İstanbul'dan gizlice ayrılması üzerine 18 Kasım'da mecliste gizli bir oturum düzenlenmişti. Bu oturumda Vahdettin'in halife unvanıyla İngilizlere başvurması onun bütün İslam âleminde ihaneti olarak değerlendirilmiş ve İslam imameti için TBMM tarafından yeni bir kişinin seçilip İslam âlemine bildirilmesine karar verilmiştir. Meclis 19 Kasım 1922 tarihli oturumunda seçime katılan 162 mebustan 142'sinin oyu ile Osmanlı Hanedanı üyesi Abdülmecid Efendi'yi halife olarak seçti.
Yeni halifenin kendine tanınan sınırların dışına çıkması, halkın ve bir kısım siyasetçilerin halifeye bağlılığının devam etmesi ve nihayet basında başlayan sert tartışmalar, gelişmeleri hilâfetin kaldırılması yönüne sürüklemiştir.