stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Johann Joachim Winckelmann
Yaşamı > Von Bünau'nun kütüphanecisi

1748'de Winckelmann, Kont Heinrich von Bünau'ya şunları yazdı: "İyi kitapların çok az ve pahalı olduğu böylesi bir dönemde iyice içine gömüldüğüm Yunan literatürüne çok az değer veriliyor". Aynı yıl, Winckelmann, von Bünau'nun Dresden yakınlarındaki Nöthnitz'deki kütüphanesine sekreter olarak atandı. Kütüphane yaklaşık 40.000 cilt kitabı içerisinde barındırıyordu. Winckelmann Homeros, Herodotos, Sophokles, Ksenophon ve Platon'u okumuştu; fakat Nöthnitz'deki kütüphanede Voltaire ve Montesquieu gibi ünlü Aydınlanma yazarlarının eserleriyle tanıştı. Prusya'nın konforsuz ortamını geride bırakmak onun için büyük bir rahatlama oldu. Winckelmann'ın başlıca görevlerinden biri de Von Bünau'nun Kutsal Roma İmparatorluğu hakkında yazacağı kitabı için kaynaklar toplamaktı. Bu dönemde Dresden'deki eski eserler koleksiyonunu birkaç kez ziyaret etti, ancak buradaki en iyi resimleri tasvir ettiği yapıtını bitiremedi. Yine de oradaki sanat yapıtları Winckelmann'da sanata yoğun bir ilgi uyandırdı ve bu ilgi çeşitli sanatçılarla, özellikle de Winckelmann'ı estetik çalışmalarında teşvik eden ve Goethe'nin (Winckelmann daha sonra Goethe üzerinde de çok güçlü bir etki bırakacaktır) gelecekteki arkadaşı ve etkilendiği bir insan olan ressam Adam Friedrich Oeser (1717-1799) ile derinleşti.
1755'te Winckelmann, Gedanken über die Nachahmung der griechischen Werke in der Malerei und Bildhauerkunst ("Resim ve Heykelde Yunan Eserlerinin Taklidi Üzerine Düşünceler") adlı eserini yayınladı, eserinin yayınlanmasından sonra görünüşte tarafsız bir eleştirmen tarafından esere sahte bir saldırı yapıldı ve kendi ilkelerini savundu. Gedanken, daha sonra geliştirdiği doktrinlerin ilk ifadesini,  "asil sadelik ve sessiz ihtişam" (edle Einfalt und stille Größe) idealini ve kesin bir içerik taşıyan bir savı içerir: "Yüce olmamızın ve belki de benzersiz olmamızın tek yolu antikleri taklit etmemizle olur." Eser yalnızca içerdiği fikirlerle değil, edebi üslubuyla da büyük beğeni topladı. Bu eser Winckelmann'ı ünlü bir insan yaptı. Daha sonradan birkaç kez daha basılan bu eser, kısa süre sonra Fransızcaya da çevrildi. İngiltere'de, Winckelmann'ın görüşleri sanat çevreleriyle sınırlı olmasına rağmen, 1760'larda ve 1770'lerde tartışmaların odağında yer aldı: Henry Fuseli  Winckelmann'ın eserini Reflections on the Painting and Sculpture of the Greeks  adıyla çevirdi ve 1765'te yayınladı; bu çeviri 1767'de düzeltmelerle yeniden basıldı.
Yaşamı > Başyapıtı

Winckelmann'ın 1764'te yayınlanan başyapıtı Geschichte der Kunst des Alterthums ("Antik Çağda Sanat Tarihi") kısa süre sonra Avrupa edebiyatına sarsılmaz bir yer edindi. Bu çalışmada, "Winckelmann'ın en önemli ve kalıcı başarısı, Mısırlılar ve Etrüskler de dahil olmak üzere tüm antik sanatın kapsamlı, titiz ve anlaşılır bir kronolojik hesabını ortaya koymasıdır." Bu eser bir medeniyetin sanatını büyüme, gelişme ve çöküş olarak sınırlandıran ilk eserdir. Bu, bir medeniyet sanatında organik bir büyüme, olgunluk ve gerilemeyi tanımlayan ilk eserdir. Bu eserde bir medeniyetin sanatı ve eserleriyle anlattığı bir tür ifşalanmış hikâye vardır - Eğer ki bu eserlere yakından bakarsak bize kendi dilinden kültürel faktörlerinin hikâyesini anlatır; söz gelimi, iklimini, özgürlüğünü ve zanaatını anlatır.  Winckelmann, bu eserinde hem Yunan sanat tarihini hem de Yunan tarihini ortaya koyar. Eserinde Antik Yunan'da yaratıcı etkinliği teşvik etme eğiliminde olduğuna inandığı siyasi, sosyal ve entelektüel koşulların parlak bir resmini sunar.
Winckelmann'ın sanat teorilerinin temel fikri sanatın amacının güzellik olduğudur ve bu amaca ancak bireysel ve karakteristik özelliklerinin tam anlamıyla sanatçının genel şemasına tabi tutulduğunda ulaşılabileceğidir. Gerçek sanatçı, amacına uygun fenomenleri doğadan seçip hayal gücünü kullanarak birleştirir ve kaslar, damarlar gibi doğal bölümlerin korunduğu ideal bir tip yaratır; bu ideal tipte harmoninin genel portresini bozacak hiçbir şeye ise izin verilmez.
Yaşamı > Ölümü

1768'de Winckelmann Alpler üzerinden kuzeye gitti, ancak Tirol onu bunalıma soktu ve İtalya'ya dönmeye karar verdi. Ancak arkadaşı, heykeltıraş ve restoratör Bartolomeo Cavaceppi, onu Maria Theresa tarafından onurla karşılandığı Münih ve Viyana'ya seyahat etmeye ikna etmeyi başardı. Geri dönerken, 8 Haziran 1768'de Trieste'de bir otel yatağında, Francesco Arcangeli adında bir adam tarafından öldürüldü. Cinayetin gerçek nedeni bilinmiyor. Bir hipoteze göre Winckelmann'a İmparatoriçe Maria Theresa tarafından verilen madalyaların buna sebebiyet verdiğidir, ancak katil bu madalyaları çalmadan olay yerinden ayrılmıştır. Başka bir olasılık da, Winckelmann'ın Arcangeli'nin yalnızca "un uomo di poco conto" ("Önemsiz bir adam") olduğunu düşünmesine rağmen, Arcangeli'nin Winckelmann'ı eşcinsel konular yüzünden öldürmüş olabileceğidir. Arcangeli bir ay sonra her ikisinin de kaldığı otelin dışında ölene kadar kemiklerin bir sopayla kırılması yöntemiyle icra edilen bir tür infaz yöntemiyle idam edildi.
Winckelmann'ın kabri Trieste Katedrali'nin avlusunda yer alır.
Eleştirel karşılıklar ve etkisi

Winckelmann'ın eserleri modern Avrupa'nın Antik Yunan'ı (bazen idealize edilmiş) keşfetmesinde, neoklasizmde ve taklit olarak sanat doktrinini (Nachahmung) anlamada anahtar bir nitelik taşır. Wiinckelmann'ın tekrar tekrar ifade ettiği üzere taklitsel bir karakter taşıyan ama basit bir kopya olmayan sanat klasik Aydınlanma idealizminin her yorumunda merkezi bir noktada yer alır. Winckelmann, 18. yüzyılın sonlarındaki beğeni anlayışındaki dönüşümün erken bir aşamasında durur.
Winckelmann'ın çalışması Sendschreiben von den Herculanischen Entdeckungen ("Herculaneum'daki Keşifler Hakkında Mektup") 1762'de yayınlandı ve iki yıl sonra Nachrichten von den neuesten Herculanischen Entdeckungen ("Herculaneum'daki En Son Keşifler Üzerine Rapor") isimli eseri yayınlandı. Bilim adamları Pompeii'deki kazılar hakkında ilk gerçek bilgileri bu yapıtlardan elde ettiler.
Başlıca eseri Geschichte der Kunst des Alterthums (1764, "Antik Sanat Tarihi"), Yunan sanatının üstünlüğüne ilişkin çağdaş görüşleri derinden etkiledi. 1766'da Fransızcaya ve daha sonra İngilizce ve İtalyancaya çevrildi. Gotthold Ephraim Lessing Laocoön'ündeki (1766) fikirlerin birçoğunu Winckelmann'ın görsel sanatlarda uyum ve ifade konusundaki görüşlerine dayandırdı.
Winckelmann, yazılarının tarihsel bölümlerinde yalnızca kendisinin incelediği sanat eserlerini değil, aynı zamanda eski yazarlarda bulunan konuyla ilgili dağınık notları da kullanmıştır; ve geniş bilgisi ve aktif hayal gücü sayesinde doğrudan bilginin çok az olduğu dönemler hakkında birçok verimli öneriler sundu. Halen var olan sanat eserlerine küçük bir ampirik inceleme uyguladı. Roma kopyalarının yetersiz izlerine dayandırdığı birçok görüşü daha sonraki uzmanlar tarafından iyileştirildi veya tamamen reddedildi. Yine de, yapıtlarındaki pasajların coşkulu betimlemeleri, güçlü ama yine de zarif üslubu ve sanat yapıtlarına ilişkin canlı betimlemeleri ona doğrudan bir çekicilik kazandırdı. Yunan sanatının ve eski uygarlığın incelenmesine nasıl yaklaşılması gerektiğini ve araştırmacıların sağlam sonuçlar elde etmeyi umabilecekleri yöntemleri göstererek bir çağa damgasını vurdu. Winckelmann'ın çağdaşlarına bir vahiy gibi geldi ve çağın en iyi zihinleri üzerinde derin bir etki yaptı. Winckelmann'ın yapıtlarının ilkinde Laocoön'ünün başlangıç noktasını bulan Lessing   başta olmak üzere Herder, Goethe ve Kant tarafından yoğun bir ilgiyle okundu.
Winckelmann'ın tarihsel konumu ölümünden sonra aldığı sayısız onursal ödüllerle bariz bir biçimde bellidir. Bunlardan biri, 1819'da şanlı adamlar için bir Fransız madalya serisinde yayınlanan bir madalyadır.
Yapıtları

Gedanken über die Nachahmung der griechischen Werke in der Malerei und Bildhauerkunst ("Resim ve Heykelde Yunan Eserlerinin Taklidi Üzerine Düşünceler"), ardından esere sahte bir saldırı ve sözde tarafsız bir eleştirmen tarafından eserin ilkelerinin savunulması.  (İlk baskı sadece 50 kopyadan oluşur, 1755, 2. baskı 1756)
Description des pierres gravées du feu Baron de Stosch (1760).
Anmerkungen über die Baukunst der Alten ("Eskilerin Mimarisi Üzerine Notlar"), Paestum'daki tapınakların bir hesabı dahil(1762)
Sendschreiben von den Herculanischen Entdeckungen ("Herculaneum'daki Keşifler Hakkında Mektup") (1762).
("Sanatta Güzel Üzerine Deneme") (1763), Friedrich Rudolph von Berg'e hitaben yazılmış bir mektup yazısı.
"Nachrichten von den neuesten Herculanischen Entdeckungen" ("Son Herculanean Keşifleri Hakkında Rapor") (1764).
Geschichte der Kunst des Alterthums ("Antik Sanat Tarihi") (1764).
Versuch einer Allegorie ("Bir Alegori Girişimi") (1766), çok fazla düşünme ve okumanın sonuçlarını içermesine rağmen, tamamen eleştirel bir ruhla tasarlanmamıştır.
Monumenti antichi inediti (1767-1768), Sanat tarihinin genel bir taslağını sunar. Bu eserdeki kaplar, ya yanlış bir şekilde açıklanmış ya da hiç açıklanmayan nesnelerin temsilleridir.
Ölümünden on bir yıl sonra Antologia Romana'da yayınlanan Bianconi'ye Mektuplar (" Bianconi'ye Mektuplar").
Konuyla ilgili yayınlar

Klaus-Werner Haupt: Johann Winckelmann. Begründer der klassischen Archäologie und modernen Kunstwissenschaften. (2014. Weimarer Verlagsgesellschaft) 978-3-86539-718-8
K. Harloe, Winckelmann and the invention of Antiquity History and Aesthetics in the Age of Altertumswissenschaft (2013)
Klaus-W. Haupt, Die zwei Federn des Johann Winckelmann. Oder: Wer sein Glück erkennt und nutzt, der ist es wert! [nonfictional book] (2012. Druckzone Cottbus GmbH)  978-3-00-038509-4
Efthalia Rentetzi, 'Johann Joachim Winckelmann und der altgriechische Geist', in Philia (Universität Würzburg); vol. I (2006), pp. 26–30, ISSN 0936-1944
Wouter Soudan, Normativiteit en Historisch Bewustzijn in de Achttiende Eeuw: Winckelmanns kunstpedagogie en de epistemologie van het Schone [PhD diss., Leuven] (2008) (full text pdf with exhaustive bibliography 30 Mart 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
R. M. Fridrich, Sehnsucht nach dem Verlorenen: Winckelmanns Ästhetik und ihre frühe Rezeption (2003)
F. Testa, Winckelmann e l'invenzione della storia d'arte (1999)
A. Potts, Flesh and the Ideal: Winckelmann and the origins of art history (1994)
E. Pommier, ed., Winckelmann: La Naissance de l'histoire de l'art ... (1991)
D. M. Sweet, 'The Personal, the Political and the Aesthetic: Johann Joachim Winckelmann's German Enlightenment life', in Journal of Homosexuality; 18 (1988), p. 152
D. Constantine, Early Greek travellers and the Hellenic ideal (1984), p. 85–146
I. Parry, 'Belvedere Hercules', in I. Parry, Hand to mouth (1972); reprinted in I. Parry, Speak Silence Essays (1988), p. 156–174
Wolfgang Leppmann, Winckelmann (1970) . Alfred A. Knopf, LOC: 70-118711
H. Honour, Neoclassicism (1968)
E. M. Butler, The Tyranny of Greece over Germany (1935)
Walter Pater, 'Winckelmann', in Westminster Review (1867 January) (repr. in W. Pater, Studies in the History of the Renaissance (1873) and The Renaissance: Studies in Art and Poetry (1877))
J. W. von Goethe, Winckelmann und sein Jahrhundert (1805)
Jüpiter ve Ganymedes isimli antik bir freskin kopyası olan bu kötü şöhretli eser Winckelmann'ı aldatmak için özel olarak tasarlanmıştır, yapıt Anton raphael Mengs veya Giovanni Casanova'ya atfedilmiştir
Johann Joachim Winckelmann'ın arka planında klasik bir manzara olan bir portresi, 1760'tan sonra  ( Varşova'daki Kraliyet Kalesi )
Geschichte der Kunst des Alterhums Vol. 1 (1776). Winckelmann merkezde yer alır, ön planda dişi kurt ve arka planda Sfenks ve Etrüsk vazosu ile Homeros ve Romulus ve Remus ile çevrilidir.
Winckelmann lüks bir ev elbisesi içinde, önünde bir Antinous gravürü duruyor. Anton von Maron, 1768: (Schlossmuseum Weimar)
Johann Joachim Winckelmann madalyası, 1819
Winckelmann heykeli, Winckelmannplatz, Stendal, Almanya
Winckelmann heykelinin kaidesi, Winckelmannplatz, Stendal, Almanya
Gedanken über die nachahmung der griechischen Werke in der Malerei und Bildhauerkunst (1885)
Artun Kütükçü

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  22 Mart 1992 (32 yaşında)
Doğum yeri:  Ankara, Türkiye
Mevkii:  Stoper
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Aydınspor 1923
Numarası:  55
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2012-2014 |  MKE Ankaragücü |  2 |  (0) |
| 2014-2015 |  Etimesgut Belediyespor |  23 |  (0) |
| 2015-2016 |  Derincespor |  11 |  (0) |
| 2016-2017 |  Diyarbekirspor |  7 |  (0) |
| 2017- |  Aydınspor 1923 |  24 |  (0) |
| Toplam |   |  67 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 8 Ocak 2014 
Artun Kütükçü 22 Mart 1992 doğumlu oyuncu, Aydınspor 1923'te oynamaktadır. Ankaragücü'nün zor döneminde Ankaragücü A2'den transfer edilmiştir.
Mehmet Sıddık İstemi

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Mehmet Sıddık İstemi
Doğum tarihi:  30 Mayıs 1989 (35 yaşında)
Doğum yeri:  Diyarbakır, Türkiye
Boyu:  1,68 m (5 ft 6 in)
Mevkii:  Orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Erbaaspor
Numarası:  61
Altyapı kariyeri
2003-2009:  Gençlerbirliği SK
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2009 |  Fiskaya Gençlik SK |  13 |  (0) |
| 2009-2011 |  Diyarbakırspor |  16 |  (0) |
| 2011- |  1461 Trabzon |  26 |  (0) |
| Toplam |   |  55 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 10 Mart 2014 
Mehmet Sıddık İstemi (d. 30 Mayıs 1989, Diyarbakır), orta saha pozisyonunda oynayan Türk futbolcudur. 2. Lig takımlarından Erbaaspor'da forma giymektedir.
2013-14 sezonunda Samsunspor-1461 Trabzon maçının 90+3. dakikasında lehlerine verilen korner kararını, topun kendisinden çıktığını söyleyerek iptal ettirdi bunun üzerine TFF oyuncuyu kutladı.
Germersheim (ilçe)

| Germersheim |
| --- | --- |
Landkreis Germersheim
  Arma 

Ülke:  Almanya
Eyalet: Rheinland-Pfalz
Başkent: Germersheim
Yüzölçümü
 • Toplam: 463.26 km²
Nüfus (31 Aralık 2020)
 • Toplam: 131.492
 • Yoğunluk: 280/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Landeskreis Germersheim, Almanya'nın Rheinland-Pfalz eyaletinin güneydoğusunda yer alan ve Almanca Gebietkörperschaft denilen, Almanya'ya özgü yerel bir idarî bölgedir. Bölgenin nüfusu 2024 sayımına göre 131,492'dir. Bölgenin idarî merkezi ve aynı zamanda en kalabalık belediyesi, bir birliğin parçası olmayan aynı adı taşıyan Germersheim şehridir. Landeskreis Germersheim, çoğu belediyeler birliğinin bir parçası olan 31 yerel belediyeden oluşmaktadır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4494002-6  LCCN: n84095876  NLI: 987007564658405171  VIAF: 155988295   WorldCat (LCCN): n84-095876
2010 İstanbul

2010 İstanbul, Eylem'in tekli formatındaki ilk diskidir. Aynı adlı şarkının Türkçe, İngilizce, Almanca, Japonca, İtalyanca ve Rusça olmak üzere 6 dildeki versiyonlarını içerir. Şarkıcının bir buçuk yıl sonra müzik dünyasına dönüşünü simgeleyen çalışma Eylem tarafından üçüncü stüdyo albümü öncesi bir proje olarak değerlendirilmiştir.
Ekip

Şarkının söz ve bestesi Eylem'e, düzenlemesi ise Fettah Can'a aittir. Klip yönetmenliğini Emir Khalilzadeh, albümün fotoğraf çekimini Ümit Savacı üstlenmiştir. Tekli Dokuz Sekiz Müzik etiketiyle piyasaya sunulmuştur.
Şarkı Listesi

2010 İstanbul
Shake it in Istanbul (2010 İstanbul İngilizce)
Ich mochte tanzen in Istanbul (2010 İstanbul Almanca)
シェイクイットするならイスタンブール (2010 İstanbul Japonca)
Vorrei fare un ritmo in Istambul (2010 İstanbul İtalyanca)
люблю я танцы и мой Стамбул (2010 İstanbul Rusça)
Video klip

"2010 İstanbul" Video Klibi
Listeler

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Yıl | Kral Tv | Avea Müzik | Radyo D | Radyo Moda | İstanbul FM | TTNET Müzik |

| 2010 | 15 | 5 | 23 | 25 | 38 | 23 |


Kızıl, " 2010 İstanbul" video klip görüntüsü
Kara Yülük Osman Bey

| Kara Yülük Osman Bey> Akkoyunlu Hükümdarı |
| --- | --- |
Hüküm süresi: 1403-1435
Sonra gelen: Celaleddin Ali Bey

Ölüm: 1435 Erzurum, Akkoyunlu Devleti
Çocuk(lar)ı: Celaleddin Ali Bey
Hanedan: Akkoyunlu
Babası: Fahreddin Kutlu Bey
Dini: İslam
Kara Yülük Osman Bey (ö. 1435), Akkoyunlu devletinin kurucusu ve ilk hükümdarı.
İlk yılları

Babası Akkoyunlu Türkmen federasyonu lideri olan Kutlu Bey'dir. Babası tarafından bir dönem Kadı Burhaneddin'e rehin bırakılmıştır. Daha sonra Ergani taraflarının yönetimine getirildi. Babasının 1388 yılında ölümünden sonra abisi Ahmed Bey'in himayesinde Anadolu'da faaliyetlerde bulundu. Karakoyunlu hükümdarı Kara Yusuf'un talebi üzerine Pir Hasan'la mücadelesinde yardımda bulundu. Abisi tarafından bir süre hapis tutuldu. Serbest kaldıktan sonra Karakoyunlularla ile güç mücadelesine başladı. Karakoyunlular karşısında tutunamayarak Kadı Burhâneddin'in himayesine girdi. Ancak sonraki dönemde yaşanan anlaşmazlık üzerine yaşanan savaşta Kadı Burhâneddin'i esir almış ve 1399 yılında Sivas şehri önlerinde onu idam ettirmiştir. Karakoyunlularla mücadelesi esnasında Memlûkler ile iyi ilişkiler kursa da sonrasında Timur'un yanında yer aldı. 1400 yılında Timur'un Sivas'ı almasında ve 1402 yılında gerçekleşen Ankara Muharebesi'nde bulundu.
Hükümdarlığı

Anadolu seferlerindeki katkılarından dolayı Timur tarafından kendisine emirlik payesi verilerek Diyarbakır hakimi oldu (1403). Böylece Osman Bey, Akkoyunlu devletinin temellerini atmaya başlamıştır. Timurlular'ın desteğine güvenerek bölgede etkin rol oynamaya başladı. Güneydoğu ve Doğu Anadolu topraklarının önemli bölümünü denetimi altına almaya başladı. 1405 yılında Memlûklülerin himayesindeki Birecik'e saldırarak burayı yağmaladı. Kara Yusuf'un yeniden hükümdarlığını elde etmesiyle Karakoyunlulara karşı topraklarını korumaya çalıştı. Yapılan savaşlarda birbirlerine tam üstünlük sağlayamamaları nedeniyle saldırmazlık anlaşması yaptılar. 1408 yılında Mardin Artuklularına saldırmasından sonra, Artukluların yardımına gelen Memlüklerin Suriye valisi Emir Çeken tarafından yenilgiye uğratılarak Diyarbakır'da kuşatıldı. Ancak burada Memlüklü güçlerini yenilgiye uğrattığı gibi Emir Çekem'i de öldürdü. Bu başarısından sonra ileri harekâtını sürdürerek aynı yıl Urfa'yı ele geçirdi. Bununla yetinmeyerek Mardin'i kuşattıysa da Artuklular'ın davetiyle yardıma gelen Kara Yusuf tarafından yenilgiye uğratıldı. Kara Yusuf'un yönetiminde Karakoyunlular bölgede yeniden hakim olmuş ve Erzincan'ın da yer aldığı çoğu Doğu Anadolu toprağı da Akkoyunlular'ın hakimiyetinden çıkmıştır. 1418 yılında Karakoyunlular'a yenilerek Memlük topraklarına sığınmak zorunda kaldı. Kara Yusuf'un 1420 yılında ölmesinden sonra da onun yerine geçen Karakoyunlu hükümdarı Kara İskender ile mücadeleye devam etti. 1421 yılında yapılan savaşta yenilerek yaralı bir vaziyette Diyarbakır'a döndü. Ancak Timurlu hükümdarı Şahruh'un Karakoyunlulara sefere çıkmasıyla bölgede yeniden hakimiyet kurmaya başladı. Erzincan, Bayburt, Meyyafarikin, Harput gibi yerleri ele geçirerek Doğu Anadolu'daki yerel beyleri itaat altına aldı. Karakoyunlularla karşılıklı başarılarla devam eden mücadelesi uzun süre devam etti. Memlüklerle arasının bozulması üzerine Memlük ordusu 1429 yılında Urfa'yı ele geçirerek şehri yağmaladı. Tekrar gücünü topladıktan sonra 1430'da Mardin'i ele geçirdi.
Ölümü

Karakoyunlular'ın Timurlular'a tabi Şirvanşahlar'a saldırması üzerine 1434 yılında  Karakoyunlu toprağı olan Erzurum'a saldırarak şehri ele geçirdi. Akabinde Bayburt, İspir ve Tercan gibi yerleri de ele geçirdi. Bu sırada Şahruh'unda Azerbaycan topraklarına gelmesiyle Kara İskender'de batıya doğru Osmanlı topraklarına doğru kaçmaya çalışmaktaydı. Şahruh'un emriyle Kara İskender'i ele geçirmek isteyen Kara Yülük Osman Erzurum dolaylarında yapılan savaşta yenilmiş ve aldığı yaralardan ötürü de 1435'te Erzurum'da ölmüştür.
Mdzovreti Kalesi

Mdzovreti Kalesi
Mdzovreti Kilisesi
Mdzovreti Kalesi (Gürcüce: მძოვრეთის ციხე) Gürcistan'ın Şida Kartli bölgesindeki Dzama Nehri vadisinde yer alan bir kaledir. Kareli ilinin Ortubani köyünde konumlanmıştır. Kale, Dzama nehrinin sağ kıyısındadır. Kompleks, kilise, çan kulesi, kale, çeşitli evler ve tarımsal yerlerden oluşmaktadır.
Tarihi

Mdzovreti'de tarihi bir şehir vardı. Kale, 10. yüzyılda gelecekte Abhazya'nın kralı olacak III. Teodos'un konutuydu, 13. yüzyılda ise Kaha'nın (Toreli) oğlu Dük Gamrekeli'ye aitti. 1640 yılında kale, Nodar Tsitsişvili'nin krala karşı yaptığı isyan sırasında güçlendirildi. Kral Rostom kaleyi fethetmeyi başaramadı.
Tasarımı

Kayaya dikilmiş bir anıtsal yapı kompleksi bulunmaktadır. Kalede üç inşaat katmanı bulunur. 16. yüzyıldan itibaren Dzama vadisinde Panaskerteli-Tsitsişvilis'in hakimiyeti başlar. Kalenin doğu kısmında Meryem Ana Kilisesi vardır.
Kilise

Yapı, 9 x 5.8 metre boyutlarında bir salon kilisesidir. Kilise, 17. yüzyılın başlarına tarihlenmektedir. Bir kaya parçası oyularak yapılmıştır. Kilisenin girişi batıdadır. Yarım daire şekilli apsis, batı duvarı ve güney duvarında bir pencere bulunmaktadır. Sunak, büyük bir ikonostasis ile ayrılmıştır. Kilisenin içi sıvanmıştır. Kilisenin iki tane çatısı bulunmaktadır.
Kilisenin batısında üç katlı bir çan kulesi bulunmaktadır. Neredeyse kare planlı olan kule (5.8 x 5.9 metre) 18. yüzyılın ikinci yarısından kalmadır. Çoğunlukla kaldırım taşından inşa edilmiştir.
Kule

7.1 x 6.9 metre ölçülerindeki kule, 23.3 metre yüksekliğindedir. Kalenin güneybatısında konumlanmış olan kule, 17. yüzyılın başlarına tarihlenmektedir. 7 katlı olan kule, kaldırım taşından yapılmıştır. Biri kuzeyde (birinci kat) diğeri güneyde (3. kat) olmak üzere iki girişi vardır. Birinci katın ahşap çatısı vardır. Diğer katlar ise ahşap levhalarla kaplanmıştır.
Bolos (Trakya)

Bolos (Grekçe: Βόλος), Roma döneminde yerleşim yeri olan eski Trakya'da bir kasabaydı.
Yerleşim yeri Türkiye'de, İstanbul ili, Beyoğlu ilçesinde yer alan Galata'nın doğu kesiminde yer almaktadır.
Bölgesel Amatör Lig şampiyonları listesi

| --- | --- |
Ülke:  Türkiye
İlk sezon: 2010-11
Bölgesel Amatör Lig şampiyonları listesi, Türkiye futbol ligleri hiyerarşisinin en üst düzey beşinci futbol ligi olan Bölgesel Amatör Lig'in şampiyonlarının ve istatistiklerinin sıralandığı liste. Bölgesel Amatör Lig ilk olarak 2010-11 sezonunda oynandı.
Şampiyonlar listesi

| Sezon | Şampiyonlar | Gol kralı | Gol |
| --- | --- | --- | --- |
| 2010-11  | Erzurum Büyükşehir Belediyespor  Erganispor   Beşikdüzüspor   Çarşambaspor   Elazığ Belediyespor   Manavgat Evrensekispor   Kilimli Belediyespor  Aydınspor 1923   Yeni Sandıklı Belediyespor   Maltepespor   Ümraniyespor   Küçükçekmecespor | Bülent Şimşek (Ümraniyespor) | 33 |
| 2011-12 | Bergama Belediyespor  Silivrispor  Kahramanmaraş Belediyespor  Kayseri Şekerspor  Çorum Belediyespor  Emrespor  Fatih Karagümrük  Derince Belediyespor  Refahiyespor | Atilla Çalım (Çorum Belediyespor) | 25 |
| 2012-13 | Düzyurtspor  Yeni Diyarbakırspor  1930 Bafraspor  Payas Belediyespor 1975  68 Yeni Aksarayspor, Ankara Adliyespor  Kızılcabölükspor  Balçova Belediyespor  Ayvalıkgücü Belediyespor  Çıksalınspor   Tuzlaspor | Nedim Burak Yıldırım (Bodrum Belediyespor) | 28 |
| 2013-14 | Bayburt Özel İdarespor Çatalcaspor Çine Madranspor Erzin Belediyespor Etimesgut Belediyespor Halide Edip Adıvar Bucaspor 1928 Zonguldak Kömürspor | Ersin Aksaç (Kütahyaspor) | 33 |