stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Artvin'de spor

Arhavi İlçe Stadı
Artvin'de spor, Türkiye'nin Artvin ilinin spor tarihçesini, spor kulüplerini, önemli spor tesislerini konu almaktadır.
Artvin'nin futbol, basketbol, voleybol, hentbol gibi farklı branşlarda faaliyet gösteren spor takımları vardır.
2024-25 Sezonu

2023-24 sezonu sonunda F 3. Lig de Hopaspor, ligi 10.sırada tamamlamıştır. HK 1. Lig'inde Artvin 7 Mart  SK grubunu 5.sırada tamamlamıştır.
Lig takımları (2024-25)
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Artvin'in Türkiye liglerindeki kulüpleri | Artvin'in Türkiye liglerindeki kulüpleri | Artvin'in Türkiye liglerindeki kulüpleri | Artvin'in Türkiye liglerindeki kulüpleri | Artvin'in Türkiye liglerindeki kulüpleri |  |  |

| İlçesi | Takımın Adı | Branşı | 2023-2024 Sezonu | 2023-2024 Sezonu | 2024-2025 Sezonu | 2024-2025 Sezonu |
| İlçesi | Takımın Adı | Branşı |  |  |  |  |
| Ligi | Sezon sonu | Ligi | Sezon sonu |  |  |  |
| Hopa | Artvin Hopaspor | Futbol | F 3. Lig | Grup 10/15 | F 3. Lig |  |
| Arhavi | Arhavi 08 SK | Futbol | BAL | G.6/13-baraj/kaldı | BAL |  |
| Merkez | Artvin 7 Mart  SK | Hentbol K. | HK 1. Lig | Lig 5/17 | HK 1. Lig |  |
| Merkez | Artvinspor K. | Voley K. | VK 2.Lig | Grup 4/9 | VK 2.Lig | Çekildi, düştü |
| Hopa | Hopa Gençlik SK | Hentbol E. | HE 2. Lig | 1. Lig'e çıktı | HE 1. Lig |  |
| Hopa | Hopa Belediyesi SK | Voley K. | VK Bölg.L. | Eleme G. | VK Bölg.L. |  |
| Merkez | Artvin Artek Voleybol | Voley K. |  | Yerel/alındı | VK Bölg.L. |  |
| Merkez | Artvin Artek Voleybol | Voley E. |  | Yerel/alındı | VE Bölg.L. |  |
| Arhavi | Arhavi Tenis  Kulübü | Voley K. | VK Bölg.L. | Final G. | Katılmadı |  |
| Hopa | Hopa Voleybol SK | Voley E. | VE Bölg.L. | Eleme G. | Katılmadı |  |
| Merkez | Artvin Gençlik SK | Voley E. | VE Bölg.L. | Eleme G. | Katılmadı |  |
2024-25 Sezonu > Türkiye Kupaları (2024-25)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Artvin takımlarının Türkiye kupalarındaki maçları

| Takım | Branş | Lig | Kupa | Tur | Rakip | Rakip | Sonuç | Sonuç | Sonuç |
| Artvin Hopaspor | Futbol | F 3. Lig | F Türkiye Kp | 2.tur (İ) | Belediye Derincespor | F 2. Lig | 8-10 Ekim | 1-3 | Elendi |
Kaynak:
Spor Tesisleri

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Stadyumlar, Kapalı Spor Salonları

| İlçe | Stadyumun adı | Kapasitesi | Son işlem | Yararlanan kulüp | Branşı-ligi |
| Hopa | Hopa Şehir Stadyumu | 3.200 | 2005 | Artvin Hopaspor | F 3. Lig |
| Arhavi | Arhavi Şehir Stadyumu | 1.500 | 2014 | Artvin Arhavispor | BAL |
| Merkez | Çoruh Ünv.Spor Salonu | 1.000 | 2009 | Arhavi Belediyesi | BSL |
| Merkez | Merkez Spor Salonu | 650 | 2014 | Artvin 7 Mart SK | HK 2. Lig |
| Merkez | Artvin Şehir Stadyumu | 10.000 | 2014 |  |  |
| Arhavi | Arhavi Spor Salonu | 400 | 2015 |  |  |
Önemli ya da Türkiye liglerinde yer alan kulüplerin maç yaptığı tesisler  tabloda yer almıştır.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Yüzme Havuzu, Güreş alanı, kayak merkezi

| İlçe | Tesisin Adı | Kapasitesi | Yapım | Bağlı Olduğu  kurum | Özellikleri |
| Merkez | Yüzme Havuzu | 500 | 2015 | Gençlik Hiz.ve Spor İl  Müd. | Y.Olimpik:6X25 |
| Merkez | Dağ Koşusu Parkuru |   |   | Gençlik Hiz.ve Spor İl  Müd. | 4–12 km |
| Merkez | Kafkasor Oyun Bahçesi |   |   | Artvin Belediyesi |   |
| Merkez | Karakucak Güreş Alanı | 3.000 | 1996 | Artvin Belediyesi | Çim |
| Merkez | Atabarı Kayak Merkezi |  | 2013 | Gençlik Hiz.ve Spor İl  Müd. | 3 pist (toplam 1100 m.)1 telesiyej,  1 teleski, 1  babylift |
Kaynak:
Doruklu, Silopi

| Doruklu |
| --- | --- |
Köy

 Şırnak'ın Türkiye'deki konumu
DorukluDoruklu'nun Şırnak'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Şırnak
İlçe: Silopi
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 508 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 1.289
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0486
İl plaka kodu: 73
Posta kodu: 73402
Doruklu, Şırnak ilinin Silopi ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Ğezayi olarak geçmektedir. Daha önceleri Mardin ili Silopi ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında yeni kurulan Şırnak ili Silopi ilçesine bağlanmıştır.
Coğrafya

Köy, Şırnak il merkezine 65 km, Silopi ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Köy, Silopi'nin batısında olup, D.430/numaralı Cizre-Silopi devlet/uluslararası yolu üzerindedir.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 1.289
2019: 1.279
2018: 1.285
2017: 1.291
2016: 1.314
2015: 1.308
2014: 1.301
2013: 1.309
2012: 1.317
2011: 1.299
2010: 1.230
2009: 1.239
2008: 1.227
2007: 1.218
2005 papalık toplantısında kardinal seçimleri

Kardinal Joseph Ratzinger, Genel kurul tarafından Papa 16. Benedict seçildi.Nisan 2005.
2005 papalık toplantısında kardinal seçimleri, 2 Nisan 2005'te ölen Papa II. John Paul'ün yerine Katolik Kilisesi'nin liderini seçmek için toplandı. Kutsal Makam'ın boşluğunu yöneten apostolik anayasa Universi Dominici Gregis'e göre, yalnızca Kutsal Makam'ın boşaldığı gün 80. doğum gününü geçmemiş olan kardinaller (bu durumda, 2 Nisan 1925 tarihinde veya sonrasında doğmuş olan kardinaller) toplantıya katılmaya hak kazandı. Resmi bir gereklilik olmasa da, kardinal seçmenler kendi aralarından papayı seçtiler. Seçim gizli oyla yapıldı (Latince: per scrutinium ).
John Paul II'nin ölümü sırasında Kardinaller Koleji'nin 183 üyesinden, sonraki toplantıya katılmaya hak kazanan 117 kardinal seçmeni vardı. İki kardinal seçmen katılmadı ve katılım sayısı 115'e düştü. Üçte ikilik bir çoğunluk ile papa seçilmek için gereken oy sayısı 77 veya (yalnızca uzun süreli bir kilitlenme durumunda) 58 di.
Katılan 115 kardinal seçmenden 5'i kardinal piskopos, 93'ü kardinal rahip ve 17'si kardinal diyakozdu; 2, Papa VI. Paul tarafından kardinaller ve Papa II. John Paul tarafından 113 yaratılmıştı; 24'ü Vatikan'ın hizmetinde çalıştı (Roma Curia'da olduğu gibi), 73'ü Roma dışında pastoral bakanlıktaydı ve 18'i emekli olmuştu. Toplantıdaki en yaşlı kardinal seçmen 79 yaşındaki Marco Cé'ydi ve en küçüğü 52 yaşındaki Péter Erdő idi. Diğer 66 kardinal, yaş nedeniyle toplantıya katılmaya uygun değildi.
Kardinal seçmenler, 18 Nisan 2005'te toplantıya başlamak için Sistine Şapeli'ne girdiler. 19 Nisan'da iki gün boyunca yapılan dört oylamanın ardından, Papalık Benedict adını alan İnanç Doktrini Cemaati Valisi Kardinal Joseph Ratzinger'i seçtiler.
VI. Mehmed

Ekim 1909 tarihli Resimli Kitab dergisinde Şehzade Vahideddin
VI. Mehmed veya Mehmed Vahideddin (Osmanlı Türkçesi: وحيد الدين, Vahîdüddîn, Mehmed-i Sadis; 4 Ocak 1861, İstanbul - 16 Mayıs 1926, San Remo), Osmanlı İmparatorluğu'nun 36. ve son padişahı ve 115. İslam halifesidir. Saltanatı döneminde, Osmanlı Devleti Mondros Mütarekesi'ni imzalayarak I. Dünya Savaşı'ndan yenik ayrıldı. İstanbul'un İşgali yaşandı ve İngilizlerin baskısı üzerine Meclis-i Mebûsan kapatıldı. Anadolu'da kurulan Türkiye Büyük Millet Meclisi ülke yönetiminde egemen olduktan sonra Vahideddin'in idaresi fiilen mümkün olmamıştır.
1 Kasım 1922 tarihinde, saltanat TBMM tarafından kaldırılmış ve Vahideddin, 17 Kasım 1922'de ülkeden ayrılarak Malta'ya gitmiştir. 18 Kasım'da ise TBMM, Millî Mücadele'ye ve Ankara Hükûmeti'ne sıcak bakmış olan veliaht Abdülmecid Efendi'yi halife ilan etmiştir.
Şehzadeliği

Vahideddin, 4 Ocak 1861 tarihinde Osmanlı İmparatorluğu'nun başkenti İstanbul'da doğdu. Sultan Abdülmecid'in sekizinci oğlu ve kendisinden önce tahta geçen V. Murad, II. Abdülhamid ve V. Mehmed'in küçük kardeşidir. Çok küçük yaşta anne ve babasını kaybetti. Sultan Abdülmecid'in ikballerinden Şayeste Hanım tarafından büyütüldü. Tahta geçiş sıralamasında çok aşağılarda olduğu için gözden uzak bir yaşam sürdü. Gençlik yıllarında gizlice medrese derslerini takip etmiş, bu özelliği ile tahta çıktıktan sonra kendisine arz edilen şer'i konulara müdahale edebilecek derecede yetkinleşmiştir. Hat, musiki ve edebiyat sanatlarıyla ileri seviyede uğraşmıştır.
İlk evliliğini bu dönemde, ablası Cemile Sultan'ın sarayında görüp beğendiği Emine Nazikeda Hanım ile yapmıştır. Cemile Sultan, çok sevdiği Nazikeda üzerine başka bir eş almaması şartı ile Vahideddin'in talebini kabul edeceğini bildirdiğinde ablasının şartını kabul etmesine rağmen, bu evlilikten Sabiha Sultan ve Fatma Ulviye Sultan dünyaya geldikten sonra doktorların tıbben bir daha doğum yapamayacağı bildirilmesi üzerine eşinin de rızasını alarak başka evlilikler yaptı. 1912'de tek oğlu Mehmed Ertuğrul dünyaya geldi.
Ağabeyi II. Abdülhamid'in uzun padişahlığı sırasında, Çengelköy'de mimar Alexandre Vallaury'ye yaptırdığı köşkünde münzevi bir hayat yaşadı. Diğer şehzadeler hakkında padişaha jurnal yazmakla suçlandı.
V. Mehmed tahta geçtiğinde, Sultan Abdülaziz'in oğlu Yusuf İzzeddin Efendi veliaht oldu. Yusuf İzzeddin'in 1 Şubat 1916'da bir yurt dışı seyahatine çıkacağı gün henüz aydınlatılamayan bir şekilde ölümü üzerine, Vahideddin veliahtlık makamına yükseldi. 1917 Aralık ayında Mirliva (Tuğgeneral) Mustafa Kemal Paşa eşliğinde Almanya seyahatine çıktı. Bad Kreuznach, Strazburg, Colmar, Essen ve Berlin'de bulundu. 4 Ocak 1918 tarihinde Almanya seyahatinden geri döndü.
Saltanatı

3 Temmuz 1918'de abisi V. Mehmed'in ölümü üzerine VI. Mehmed unvanıyla 57 yaşında tahta çıktı. Cülûs töreni 4 Temmuz'da gerçekleşti.
Tahta çıkışından kısa bir süre sonra şöyle dediği anlatılır:
"Ben bu makam için hazırlanmadım. Çocukluğumdan beri vücutça rahatsız olduğumdan layikiyle tahsil edemedim. Yaşım kemale erdi, dünyada bir emelim kalmadı. Biraderle hangimizin evvel gideceğimiz malum olmadığından bu makamı bekleyişte değildim. Fakat takdiri ilahi böyle teveccüh etti, bu ağır vazifeyi deruhde eyledim. Şaşmış bir haldeyim, bana dua ediniz.".
Vahideddin, zamanında Giuseppe Donizetti'nin II. Mahmud için bestelediği marşı, “Madem, Avrupa'da hükümdarlar değişse de millî marşlar değişmiyor, Osmanlıların neden bir millî marşı olmasın?” diyerek, bir fermanla Osmanlı marşını kabul ettirdi. 1918 yazında Ordu ve Donanma'ya bir Hatt-ı Hümâyun göndererek Başkomutanlığı üzerine aldığını bildirdi. VI. Mehmed unvanıyla tahta çıkarıldığı halde halk tarafından Sultan Vahideddin olarak adlandırıldı. Devlet yönetiminde aktif bir rol alacağının işaretlerini vermişti ancak iki büyük sorunla karşı karşıya idi: bir yandan, bir felakete dönüşen I. Dünya Savaşı'nı en az hasarla sona erdirmek; öbür yandan, 1913'ten beri imparatorluğa egemen olan İttihat ve Terakkî rejimine karşı bir siyasi alternatif oluşturmak. Tahta geçer geçmez, İttihat ve Terakkî önderliğine muhalefetiyle tanınan Mustafa Kemal Paşa'yı Suriye Cephesi Komutanlığı'na atadı.
8 Ekim 1918'de savaşın kaybedileceğinin anlaşılması üzerine Talat Paşa başkanlığındaki İttihat ve Terakkî Kabinesi istifa etti. Yerine Ahmed İzzet Paşa başkanlığında bir kabine kuruldu ve bu kabine savaşı bitiren Mondros Mütarekesi'ni 30 Ekim 1918'de imzalandı. Ahmed İzzet Paşa'nın "artçı" kabinesinin de sadece 25 gün süren iktidardan sonra istifası üzerine Padişah, diplomat Ahmed Tevfik Paşa'yı 13 Kasım'da Sadrazamlığa getirdi.
Kurtuluş Savaşı 9 Eylül 1922'de İzmir'in Kurtuluşu ve 13 Ekim 1922'de Mudanya Mütarekesi ile sona erdi. Bu sırada İstanbul henüz İtilaf Devletleri'nin askeri işgali altındaydı. 6 Ekim'de TBMM ordusunu temsilen Refet Bele komutasındaki bir askeri birlik İstanbul'a girdi. Bu günlerde basın organları Vahideddin'in aleyhinde geniş çaplı ve kamuoyunda etki yapan yayınlarda bulundular. Padişah Vahideddin'in Mustafa Kemal Paşa ve dostları hakkında ölüm fermanı imzalamasının ve Millî Mücadele karşıtı davranışlarının, son padişahın vatan haini olduğunu açıkça göstermekte olduğunu düşünen halk arasında bazı gruplarca hakaret ve tehdit içeren gösteriler yapıldı.
Vahideddin'in 11 Nisan 1920 tarihli kararname ile başlayan girişimleri, "isyan" kavramının da ötesinde iç savaş girişimi olarak kabul edilmiştir.
Ailesi > Eşleri

Emine Nazikedâ Baş Kadınefendi
İnşirah Kadınefendi
Şadiye Müveddet Kadınefendi
Nevvare Hanım
Nimet Nevzad Hanım
Ailesi > Erkek çocukları

Mehmed Ertuğrul Efendi (5 Ekim 1912, İstanbul - 2 Temmuz 1944, Kahire), VI. Mehmed'in tek oğludur. Kahire'deki Hidiv Tevfik Türbesi'ne 1944 yılında defnedilmiştir.
Ailesi > Kız çocukları

Fenire Sultan
Fatma Ulviye Sultan
Rukiye Sabiha Sultan
Konuyla ilgili yayınlar

Zekeriya Yıldız, "Sürgün Sultan" Nesil Yayınları - Mart 2012
Turgut Özakman, Vahideddin, M. Kemal ve Milli Mücadele, Bilgi Yayınevi, Ankara 1997
Ali Fuat Türkgeldi, Görüp İşittiklerim, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara.
Prenses Leyla Açba-Ançabadze, Harem Hatıraları, İstanbul, 2004.
Necip Fazıl Kısakürek, Vatan Haini Değil-Büyük Vatan Dostu Vahidüddin, Toker Yayınları, 1968. (yasaklandı)
Tarık Mümtaz Göztepe, Osmanoğullarının Son Padişahı Vahideddin Mütareke Gayyasında ve Osmanoğulları'nın Son Padişahı Vahideddin Gurbet Cehenneminde, Sebil Yayınları, 1978.
Murat Bardakçı, Şahbaba: Osmanoğulları'nın Son Hükümdarı 6. Mehmed Vahideddin'in Hayatı, Hatıraları ve Özel Mektupları, Pan Yayıncılık, İstanbul 1998.
Yılmaz Çetiner, Son Padişah Vahdettin, Milliyet Yayınları, İstanbul.
Yıldız'dan San Remo'ya: Vahdettin'in Dördüncü Kadınefendisi Nevzat Vahdettin'in Hatıraları ve 150'liklerin Gurbet Maceraları, Arma Yayınları, İstanbul.
Kadir Mısıroğlu, Bir Mazlum Padişah: Sultan Vahideddin Han, Sebil Yayınevi, 2008.
Metin Hülagü, Yurtsuz İmparator Vahdettin İngiliz Gizli Belgelerinde Vahdettin ve Osmanlı Hanedanı, Timaş Yayınları, 2008.
Osman Öndeş, Vahdeddin'in Sırdaşı Avni Paşa Anlatıyor, Timaş Yayınları, 2011.
Ahmet Anapalı, Sultan Vahideddin Han: Kurtuluşun Faturasını Ödeyen Adam, Profil Kitap, 2015.
Vahideddin (1916)
VI. Mehmed ve hemen arkasında Mustafa Kemal
Vahideddin, 1915.
VI. Mehmed cuma selamlığında
VI. Mehmed Yıldız Camii'nden çıkarken
VI. Mehmed İstanbul'dan ayrılmadan önce, Şeyhülislam Nuri Efendi'nin öncülüğünde son sadrazam Ahmed Tevfik Paşa ile dua ederken, 17 Kasım 1922.
VI. Mehmed, İngiliz savaş gemisi HMS Malaya ile Malta'ya varıyor. Soldaki, 10 yaşındaki Şehzade Mehmed Ertuğrul Efendi.
VI. Mehmed'in mezarı.
Dedeler, Silopi

| Dedeler |
| --- | --- |
Köy

 Şırnak'ın Türkiye'deki konumu
DedelerDedeler'in Şırnak'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Şırnak
İlçe: Silopi
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 565 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 25
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0486
İl plaka kodu: 73
Posta kodu: 73402
Ahi, Şırnak ilinin Silopi ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Kürtçede "dedeler" anlamına gelen Babıkan olarak geçmektedir. Köylüler, 1990'lı yıllarda terk ettikleri ve 'yasaklı bölge' kapsamına alınan Cudi Dağı eteklerindeki köylerinin tarlalarına 2014'te döndüler. Daha önceleri Mardin ili Silopi ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında yeni kurulan Şırnak ili Silopi ilçesine bağlanmıştır. 1993 yılında terör ve güvenlik gerekçesiyle boşaltılan köy, 2006 yılında tekrar yerleşime açılmıştır.
Coğrafya

Köy, Şırnak il merkezine 77 km, Silopi ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır. Köy, Silopi'nin'in Kuzeyinde olup, bir köy yoluyla doğrudan ilçe merkezine bağlanır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 25
2019: 25
2018: 23
2017: 41
2016: 34
2015: 35
2014: 36
2013: 33
2012: 17
2011: 22
2010: 26
2009: 28
2008: 29
2007: 33
2000: 1.264
1990: 553
1985: 139
1965: 141
Martemyan Ryutin

| Martemyan Ryutin |
| --- | --- |

Kişisel bilgiler
Doğum: Martemyan Nikitich Ryutin 13 Şubat 1890(1890-02-13) İrkutsk, Sibirya, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 10 Ocak 1937 (46 yaşında) Moskova, Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti, Sovyetler Birliği
Martemyan Ryutin (13 Şubat 1890 – 10 Ocak 1937) Rus Marksist aktivist, Bolşevik devrimci ve Rus Komünist Partisi'nin bir üyesiydi. Ryutin, 1930'ların başında Sovyetler Birliği'nin lideri Josef Stalin'e karşı oluşturulan siyasi bir grubun lideri ve 200 sayfalık bir muhalefet platformunun yazarı olarak hatırlanır. Ryutin, Ryutin Olayı olarak bilinen platformunu yayımladıktan sonra Sovyet gizli polisi tarafından tutuklandı. Ocak 1937'de siyasi muhaliflere, şüpheli ekonomik "yıkıcılara" ve casuslara karşı yürütülen Büyük Temizlik adı verilen operasyon kapsamında idam edildi. Sovyetler Birliği'nin son yıllarında, Ryutin siyasi olarak rehabilite edilmiştir. Ardından yazdığı platform, 2010 yılında İngilizce çeviri olarak ilk baskısını yaptı.
Hayatı > İlk Yılları

Martemyan Ryutin 13 Şubat 1890'da, o zamanlar Rus İmparatorluğu'nun bir parçası olan Sibirya İrkutsk'te köylü bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. 1830'da Sibirya'ya sürgün edilen Estonyalı bir isyancının soyundan geliyordu. 13 yaşından itibaren bir fabrikada çalıştı, ancak daha sonra İrkutsk Öğretmenler Semineri'nden mezun olduktan sonra öğretmen ve gazeteci olarak çalıştı. Ekim 1914'te, Rus Sosyal Demokrat İşçi Partisi'nin Menşevik fraksiyonuna katıldı. Haziran 1915'te Rus Ordusu'na girdi, bir Sibirya yedek alayında Şubat Devrimi sırasında Harbin Garnizon Sovyeti'nin başkanı seçilince Çin'deki Harbin'e transfer edildi ve 1917 yazında, Harbin Sovyeti'nin başkanı seçildi. Aralık ayında Çinlilerin Harbin'deki radikalleşmiş Rus birimlerine karşı askerî eylem tehdidinde bulunmalarının ardından İrkutsk'a geri dönmek zorunda kaldı. 1917 devrimini takip eden Rus İç Savaşı sırasında Ryutin, İrkutsk bölgesinde askeri bir grubu komuta etti.
Hayatı > Siyasi Kariyeri

Orduda geçirdiği zamanın ardından Ryutin, partinin tam zamanlı bir siyasi görevlisi oldu. 1920'den 1921'e kadar Irkutsk Guberniya Komitesi'nin başkanıydı. 1922'de partinin Dağıstan Oblast Komitesi Sekreteri yapıldı. Bu pozisyonu 1924'te Moskova'ya transfer edilene kadar elinde tuttu. Ryutin, o zamana kadar Tüm Birlik Komünist Partisi'nin 14. Kongre'sinde ve 15. Kongre'sinde delege olarak seçildi. 15. Kongre'de ise Merkez Komitesi'nin aday üyesi olarak seçildi.
Ryutin, ekonomik bakış açının ılımlı tarım politikalarının destekçisiydi ve Nikolay Buharin, Nikolay Uglanov ve Aleksey Rıkov gibi "ılımlı" parti liderleriyle yakın ilişkilere  sahipti. Ilımlıların Lev Troçki ve sola karşı Stalin ile aynı tarafta olduğu dönemde, Ryutin parti disiplini konusunda sert görüşlere sahipti. 
1927'de Ryutin, muhalefet toplantılarını dağıtmak için kurulan güçlü silah mangalarının ana organizatörüydü. Yine Troçki ve diğerleri, Komünist partiyi protesto etmek için intihar eden Adolf Joffe'nin cenazesinde konuştuğunda, solun son halk gösterisini de bozdu. Ryutin, liderlik adına o kadar çatışmacı bir tarzda konuştu ki, Troçki, kendisine saldırmak isteyen kalabalığı caydırmak için müdahale etmek zorunda kaldı.
1928 sonbaharında ortaya çıkan yeni bir tahıl tedarik zorlukları dalgasıyla, Stalin başkanlığındaki Komünist Parti, köylülere, tahıllarını piyasanın altındaki fiyatlardan satmaya zorlama kararı aldı. Bu eylem, Savaş komünizminin başarısız tarım politikalarının tezahürü olarak köylülere karşı güç kullanımına ve baskıya karşı çıkan ılımlı Bolşeviklerin muhalefetini sonlandırdı. Stalin cephesi bu muhaliflerin sesini kesmek adına bu sefer de parti içinde bir sağ muhalefet olduğuna dikkat çekerek Ryutin gibi ılımlıları bastırma  yoluna gitti. Ekim sonuna kadar Ryutin il parti sekreterliğinden alınmıştı.
Yıl sonunda Ryutin uzaklaştırılmak adına, kendi köyündeki kollektifleştirmeyi izlemek talimatıyla Sibirya'ya gönderildi. Köylü bir ailenin çocuğu olan Ryutin, kolektifleştirme fikrinin bir bütün olarak köylülük için uygun olmadığını ve programın ekonomik felakete yol açacağını düşündü. Moskova'ya döndüğünde Ryutin, Politbüro'ya sunduğu bir raporda kolektivizasyon programını keskin bir şekilde eleştirdi. Bu rapor Stalin'in öfkesini çekti. Ocak 1930'da Ryutin, kolektivizasyon programının uygulanmasına bir kez daha meydan okuyan bir makale daha yayınladı.
Buharin ve Komünist Parti'deki sağın diğer önde gelen üyelerinin aksine, Ryutin görüşlerini geri almayı ve Stalin ile ortaklarının politikalarını desteklemeyi reddetti. Stalin fraksiyonu, 1930 sonbaharında Ryutin'i Komünist Parti'den ihraç için bir çaba başlattı. Ryutin "sağ-oportünist görüşlerin propagandasını" yapmakla suçlandı ve bu hamle onun partiden ihraç edilmesine yol açtı. Komünist Parti'nin disiplin organı olan Merkezi Kontrol Komisyonu'nda sert bir savunma yapmasına rağmen  Ryutin'in ihracı 5 Ekim 1930'da Politbüro tarafından onaylandı.
Hayatı > Platform

13 Kasım 1930'da Ryutin, karşı-devrimci hamle yapmakla suçlanarak OGPU tarafından tutuklandı. Ryutin soruşturma için hapiste tutuldu, ancak nihayetinde yeterli kanıt olmadığı için 17 Ocak 1931'de serbest bırakıldı. Serbest bırakıldıktan sonra Ryutin, bir elektrik üretim biriminde ekonomist olarak görevlendirildi.
Bu arada, Sovyet ekonomisi kötüden daha kötüye gitmişti. 1928'deki tahıl kıtlığı, 1929-30'daki kötü düşünülmüş kolektivizasyon kampanyasıyla tarımın düzensiz bir hale gelmişti ve bu durum, kuraklıkla daha da kötüleşti. Nihayetinde 1932 ve 1933'te Ukrayna, Kazakistan ve Güney Rusya'nın bazı bölgelerinde büyük bir kıtlıkla sonuçlandı. Tüm Sovyet ekonomisi bir kriz durumundaydı. Mart 1932'de Ryutin, kendi kendine hazırlanan ve parti üyeleri arasında gizlice elden ele dolaşan "Ryutin Platformu" olarak adlandırılan "Stalin ve Proleter Diktatörlüğünün Krizi" başlıklı 200 sayfalık bir belgenin baş yazarı oldu.
Açık olan şu ki, polis gizli belgenin varlığını keşfettiğinde, silahlı devrim çağrısını aldılar. 22 Eylül 1932'de Ryutin tutuklandı ve soruşturma için tutuldu. 24 Eylül'de yapılan ilk sorgusunda Ryutin, 1928'den beri Stalin'e ve politikalarına siyasi olarak karşı olduğunu doğruladı. 27 Eylül'de Merkez Kontrol Komisyonu, Ryutin'in hizip grubuyla bağlantılı oldukları iddiası nedeniyle partinin 14 üyesini ihraç etmeye karar verdi. 28 Eylül'de yapılan ikinci sorguda Ryutin, yukarıda belirtilen iki önemli hizip belgesinin yazarlığını kabul etti ve yoldaşlarını suçtan muaf tutmaya çalışarak bunların tüm sorumluluğunu almaya çalıştı. Ancak soruşturmalar devam etti ve 9 Ekim 1932'de Komünist Parti Politbüro, Ryutin ve grubuyla iddia edilen bağlantıları ışığında 24 kişiyi daha partiden ihraç etmek için oy kullandı.
Stalin'in Politbüro müzakereleri sırasında Ryutin için ölüm cezasını savunduğu bildirilirken, sonucunda 10 yıl hapis cezası aldı. Ryutin, Moskova'nın kuzeydoğusundaki Vladimir şehri yakınlarındaki Suzdal'a gönderilmeden önce önce Ural bölgesine gönderildi. Hapishanede, beş yıl önce sert muamelede bulunduğu sol muhaliflerle aynı bölüme koyuldu. Koğuş arkadaşı olan Ante Ciliga şunları yazdı:
Ryutin hapishanedeydi! Troçkizmin en sert zulmünü uygulayan Ryutin, artık hapisteydi. Kurbanları arasında yalnız başına, onların merhametine terk edilmişti. Son derece etkileyiciydi. Ancak 1927'den bu yana çok şey değişmişti ve artık mesele, 'NEP'in genişletilmesi' değil, Stalin'in 'ultra-sol macerasını' tartışmaktı. Bu nedenle hapishane, Ryutin'i soğuk ama sakin bir şekilde kabul etti.
Hayatı > Ölümü ve Sonrası

1937-38'deki Büyük Temizlik sırasında Ryutin, yeniden yargılanmak üzere Moskova'ya geri getirildi. Gardiyanlar, hücresini gönüllü olarak terk etmeyi reddettiği için ona karşı güç kullanmak zorunda kaldı. Duruşmalar sırasında bütün suçlamaları ısrarla reddetti.
10 Ocak 1937'de Yüksek Sovyet Prezidyumu onu ölüme mahkûm etti. Aynı gün idam edildi. Ryutin'in ailesinin geri kalanı da devletin elinde acımasızca baskı gördü, çocuklarından yalnızca bir tanesi terörden sağ kurtulurken diğer ikisi infaz edildi. Dul eşi ise Gulag'ın bir kampına gönderildi ve orada öldü.
13 Haziran 1988'de, Sovyet lideri Mihail Gorbaçov Ryutin'i akladı. Uzun süre KGB arşivlerinde saklanan Ryutin Platformu, ilk kez 1990 yılında Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi'nin resmi dergisi İzvestiya'da beş bölüm halinde yayımlandı.
İbrahim Manav

İbrahim Manav (28 Nisan 1939 - 12 Mayıs 2023), Türk sahaf.
Vefa, Fatih'te doğdu. Babası manavlık yapıyordu, kendisi Naki Bora'nın etkisiyle 10 yaşında Sahaflar Çarşısı'nda İsmail Dilmen'in yanında çıraklığa başladı.  1960'larda ustasının dükkanını satın alarak kendi işini yaptı. 1965'ten sonra Beyoğlu'ndaki mezatlarda münadilik yaptı. Sahaflar Çarşısı'nın son temsilcileri arasında gösterilmekteydi.
2021'de Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülüne layık görüldü.