stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Anthony Burgess

| John Anthony Burgess Wilson |
| --- | --- |
Doğum: 25 Şubat 1917(1917-02-25) Harpurhey, Manchester, İngiltere
Ölüm: 22 Kasım 1993 (76 yaşında) St John's Wood, Londra, İngiltere
Takma adlar: Anthony Burgess, John Burgess Wilson, Joseph Kell
Meslek: Roman yazarı, eleştirmen, besteci, şair, oyun yazarı,senaryo yazarı, gezi yazarı, çevirmen, eğitimci, dil bilimci,
Milliyet: İngiliz
Dönem: 1956–1993
Tür: Tarihi roman, felsefi roman, hiciv, epik şiir, korku edebiyatı, biyografi, edebiyat eleştirmenliği, gezi edebiyatı, otobiyografi
Edebî akım: Modernizm
  Etkilendikleri Homer, Pelagius, Dante, Lawrence, Kral James Onaylı İncil, Shakespeare, Milton, Johnson, Hopkins, Conrad, Ford, Joyce, Freud, Orwell, Eliot, Lévi-Strauss 

John Burgess Wilson ya da bilinen adıyla Anthony Burgess (25 Şubat 1917 - 22 Kasım 1993), İngiliz roman yazarı, şair, besteci, eleştirmen, dil bilimci ve çevirmen. Otomatik Portakal isimli romanıyla tanınır.
1959 yılında Burgess'a ameliyat edilemez bir beyin tümörü tanısı kondu ve bir yıldan az ömür biçildi. İlk karısı Lynne'in geçimini sağlamaya kararlı olan Burgess  12 ay içinde beş buçuk roman yazdıktan sonra teşhisin yanlış olduğu anlaşıldı. Ne var ki artık tanınan bir yazar olmuştu. 50'den fazla roman ve kitap yazdı.
Yapıtlarından bazıları şunlardır: Inside Mr. Enderby (1961), Napoleon Symphony: A Novel in Four Movements (1974), Abba Abba (1977), Earthly Powers (1980), The Devil's Mode (1989), A Dead Man in Deptford (1995)
Chris Roberts (şarkıcı)

Chris Roberts 1976'da
Chris Roberts (Christian Klusáček; d. 13 Mart 1946 ; ö. 2 Temmuz 2017), Alman şarkıcı ve aktördür. Kendisi gibi şarkıcı ve oyuncu olan Claudia Roberts ile evliydi. Genellikle eşiyşe birlikte çalışmalar yapmış sahne almışlardır.
Sanatçı Münih'te doğmuştur.
Roberts, Lüksemburg'u, 1985 Eurovision Şarkı Yarışması'nda "Children, Kinder, Enfants" 6'lı kombine bir parçayla temsil etmiş yarışmada toplamda 37 puanla 13. sırada yer almıştır.
Chris Robert ismiyle çalışmalar yapıp sahne alan şarkıcının seslendirdiği Baby's gone ve Welchen Weg soll ich gehen (One more mountain to climb) parçaları beğeni toplamıştır.
Alman aktör ve şarkıcı Chris Roberts 2 Temmuz 2017'de Berlin'de pankreas kanseri nedeniyle 71 yaşındayken ölmüştür.
Diskografi

| --- | --- |
 1970: Die Maschen der Mädchen  1971: Unsere Pauker geh'n in die Luft (Soundtrack) (Wencke Myhre & Chris Roberts)  1971: Chris Roberts  1971: Verliebt in die Liebe  1971: Zum Verlieben  1972: Hab' Sonne im Herzen  1972: Die großen Erfolge  1972: Verliebt in die Liebe  1972: Die Maschen der Mädchen  1972: Love me  1973: Wenn jeder Tag ein Sonntag wär' (Chris Roberts & Ireen Sheer)  1973: Hab' ich dir heute schon gesagt, daß ich dich liebe  1973: Eine Freude vertreibt 100 Sorgen  1973: Unser Wunschkonzert mit Chris Roberts  1973: Meine Lieblingslieder  1973: Chris Roberts  1974: Ein paar schöne Stunden  1974: Dezember  1974: Fröhliche Weihnachtszeit  1975: Du kannst nicht immer 17 sein  1975: Ich mach ein glückliches Mädchen aus dir  1976: Du wirst wieder tanzen geh'n  1976: Herzlichst Chris Roberts  1976: Kommst Du zu mir heute Abend  1977: Treffpunkt Stars  1977: Die Goldenen Super 20  1977: Die großen Erfolge  1977: Wann liegen wir uns wieder in den Armen (Barbara)  1978: Star-Discothek  1978: Du bist mein Mädchen  1978: 10 Jahre Chris Roberts Erfolge  1978: CR  1980: Chris & Friends  1980: Denk daran, ich brauche Dich  1980: Das Star Album:  1981: Ich bin verliebt in die Liebe  1982: Ausgewählte Goldstücke: Chris Roberts  1984: Hautnah  1986: Star Gala  1990: Golden Stars  1992: Die Maschen der Mädchen  1993: Meine grossen Erfolge  1994: Hinter den Wolken ist immer Sonnenschein  1994: Claudia & Chris Roberts und die Glückskinder: Traumluftballon  1995: Star Gala Chris Roberts - Ich bin verliebt in die Liebe  1995: Meine schönsten Erfolge  1995: Star Gold - Die großen Erfolge  1995: Hinter den Wolken ist immer Sonnenschein  1996: 30 Jahre Chris Roberts - Diese wunderbaren Jahre  1997: Du kannst nicht immer 17 sein  1997: Claudia & Chris Roberts: Vergiß die Liebe nicht!  1998: Best of Chris Roberts  2000: Seine großen Erfolge  2000: Schlager Rendezvous  2000: Meine größten Erfolge  2000: Ich bin verliebt in die Liebe (CD)  2000: Dezember (CD)  2000: Meine grössten Erfolge (2CD)  2002: Momente  2002: Du kannst nicht immer 17 sein (CD)  2003: Chris Roberts  2004: Von allem das Beste  2004: Ich bin verliebt in die Liebe (CD)  2005: Nur das Allerbeste  2006: Du kannst nicht immer siebzehn sein  2007: Ein Mädchen nach Mass (Chris & Claudia Roberts)  2007: Seine schönsten Lieder (3CD)  2008: Schlagerjuwelen - Seine großen Erfolge  2009: Star Edition  2009: Das Beste aus 40 Jahre Hitparade
Filmografi

1970: When the Mad Aunts Are Coming
1970: Unsere Pauker gehen in die Luft
1970: Musik, Musik - da wackelt die Penne
1971: ...und sowas nennt sich Show
1971: ...und heute heißt es Show
1971: Aunt Trude from Buxtehude
1971: Rudi, Behave!
1971: The Reverend Turns a Blind Eye
1972: Mensch, ärgere dich nicht
1972: Meine Tochter - Deine Tochter
1972: Always Trouble with the Reverend
1972: Von uns für Sie (TV Dizisi)
1973: If Every Day Was Sunday
1976: Jetzt geht die Party richtig los
1977: Plattenküche - Bölümler #1.7 (TV)
1979: Da kommt was auf uns zu
1983: Sunshine Reggae in Ibiza
Ödülleri

1970: Altın Avrupa Ödülü
1971: Altın Avrupa Ödülü
1971: Bravo Otto - Altın Ödülü
1972: Bravo Otto - Altın Ödülü (takip eden yılbaşı)
1972: Bravo Otto - Gümüş Ödülü (yıl sonu)
1975: Altın Avrupa Ödülü
1981: Altın Çatal Ödülü
1984: Altın Çatal Ödülü
1985: Altın Çatal Ödülü
Andrey Tarkovski

| Andrey Tarkovski |
| --- | --- |
Doğum: Andrey Arsenyeviç Tarkovski 4 Nisan 1932(1932-04-04) Zavrazhye, Sovyetler Birliği
Ölüm: 29 Aralık 1986 (54 yaşında) Paris, Fransa
Defin yeri: Sainte-Geneviève-des-Bois Rus Mezarlığı
Milliyet: Rus
Mezun olduğu okul(lar): Gerasimov Sinematografi Enstitüsü
Etkin yıllar: 1958-1986
Önemli eser(ler): İvan'ın Çocukluğu (1962) Andrey Rublev (1966) Solaris (1972) Ayna (1975) Stalker (1979) Nostalji (1983) Kurban (1986)
Evlilik: Irma Raush (1957-1970) Larissa Kizilova (1970-1986)
Ebeveyn(ler): Arseni Tarkovski Maria Vishnyakova
Ödüller: BAFTA (1988) Lenin Ödülü (1990)

Andrey Arsenyeviç Tarkovski (Rusça: Андрей Арсеньевич Тарковский; 4 Nisan 1935 - 29 Aralık 1986) Sovyet-Rus film yönetmeni, senarist ve film kuramcısıdır. Tüm zamanların en büyük ve en etkili film yönetmenlerinden biri olarak kabul edilir. Yavaş ve şiirsel sinemanın önde gelen temsilcilerindendir.
Hayatı

4 Nisan 1932'de Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nde doğdu. Sergei Eisenstein'den sonra adı en çok duyulan Sovyet sinemacılardan biri olan Andrei Tarkovsky (Ünlü şair Arseniy Tarkovsky'nin oğlu), VGIK Sovyet Film Okulu'na girmeden önce müzik ve Arapça eğitimi aldı. VGIK'te saygın yönetmen Mikhail Romm'un öğrencisi oldu. Romm öğrencilerini bireysel yeteneklerini geliştirmek yolunda teşvik eden bir entelektüeldi.
Tarkovsky uluslararası sinema arenasında, ilk uzun metrajlı yapımı olan Ivanovo detstvo (İvan'ın Çocukluğu - 1962) ile dikkatleri üzerine çekti ve Venedik Film Festivali'nde büyük ödül kazandı. II. Dünya Savaşı yıllarında on iki yaşında bir casusun hikâyesini anlatan bu ödüllü film, ikinci yapımı için otoritelerde büyük bir beklenti oluşturdu.
İkinci filmi Andrei Rublyov (Andrey Rublev - 1969), 1971'e kadar Sovyet yetkililerce yasaklanmış olarak kaldı. Cannes Film Festivali dahilinde, ödül almaması için kasıtlı olarak festivalin son günü sabah saat 4:00'de gösterilmesine rağmen bir ödül kazanmayı başardı. 1972'de ünlü bilimkurgu yazarı Stanislav Lem'in aynı adlı romanından uyarlanan Solyaris (Solaris), Stanley Kubrick'in 2001: Bir Uzay Destanı'na Sovyetlerin cevabı olarak görüldü ancak Tarkovsky bunu hiçbir zaman kabul etmedi. Solaris gezegeninin yörüngesindeki bir uzay istasyonunda yaşanan doğaüstü olayların ve insanların hayalleri ve vicdan muhasebeleri üzerine derin bir gerilim-bilimkurgu filmi olan Solaris, diğer yapıtlarına göre daha rahat bir şekilde seyirciyle buluştu ancak 1975'te çektiği Zerkalo (Ayna) ile tekrar Resmi Engellere takıldı. Tarkovsky'nin kendi çocukluğundan kalma bazı anıları ile, kırklı yaşların sonundaki bir adamın çocukluğu, annesi ve savaş ile ilgili anılarında Sovyet halkına farklı bir bakış açısı sunan bu film yine pek çok resmi otorite tarafından yasaklanması gereken bir film olarak görüldü.
Bir sonraki film Stalker (İz Sürücü - 1979), ilk versiyonun bir laboratuvar kazası ile yok olmasından sonra, çok düşük bir bütçe ile yeniden çekilmek zorunda kaldı. Tarkovsky sinemasının belirgin özelliklerinden olan ağır ve uzun planların, özenli kompozisyonların, derin anlamlar içeren diyalogların en güzel şekilde kullanıldığı bu filmi takip eden ve resmi makamların izni ile İtalya'da çekilen Nostalghia (Nostalji - 1983) Andrei Tarkovsky'nin sıla özlemini dışa vurduğu ve sürgünde çevirdiği ilk filmidir. Son filmi Offret (Kurban - 1986)'in çekimlerini İsveç'te, Ingmar Bergman'ın ekibi ile tamamladı. Aynı sene Cannes Film Festivali'nde tam dört ödül alarak festivale damgasını vurdu. 28 Aralık 1986 tarihinde, Paris'te akciğer kanseri sebebiyle hayata veda etti.
1990'da "sinema sanatına olağanüstü katkısı, evrensel insani değerleri ve hümanist düşünceleri olumlayan yenilikçi filmleri" nedeniyle Tarkovsky'ye Lenin Ödülü verildi.
Sovyet yönetiminin tutumu

Her ne kadar Tarkovsky'nin kendi mektuplarında ya da yakın çevresinin tanıklığında Tarkovsky Sovyet ideolojisinin bir "kurbanı" olarak görülse de, bu durumun Glasnost'un yarattığı politik atmosferle ilgisi olduğu da düşünülebilir. Her ne kadar sistem tarafından kendisine ayrıcalık verilmemişse de, Alexander Askodlov ya da Kira Muratova gibi filmleri yasaklanan yönetmenler gibi baskı görmemiş ya da Sergei Parazdhanov gibi yargılanıp, hapsedilmemiştir. 1970'lerdeki işsizlik zamanında bile filmler planlamaya, senaryo yazmaya ve hatta 1977'de Hamlet'i sahneye koymaya fırsat bulmuştur.
Johnson ve Petrie Tarkovsky'nin günlüğündeki bir tutarsızlıktan söz ederler. Roma'da bulunduğu dönemde günlüğüne yazdığı kimi sayfalarda Tarkovsky gerek Mosfilm stüdyolarındaki, gerekse de genel olarak Goskino'daki bürokratlardan yakınır, film çekiminin bütün adımlarının ne kadar güç olduğundan bahseder, filmlerinin festivallere yeterince gönderilmediğinden ve özellikle de Zerkalo ve Stalker'in Cannes'da resmi olarak engellenmesini acı bulduğunu bildirir. Bununla birlikte yine Tarkovsky'nin günlüğünde Fransa'ya, birçok kere İtalya'ya, İsviçre'ye, İsveç'e ve başka ülkelere genellikle festivallere katılmak üzere yaptığı ve genellikle parti çizgisindeki yönetmenler için mümkün olan gezilerden bahsedilir. Aynı sıralarda Paradzhanov hapistedir. Filmleri Andrey Rublev hariç tamamlandıktan çok kısa bir süre sonra gösterime girmiştir. Filmleri Tarkovsky'nin dilediği gibi birçok festivalde yer alamadıysa da, Tarkovsky'nin günlüğünde belirttiği üzere, 1980 Mart ayı itibarıyla 26 tane ödül kazanmıştır. Johnson ve Petrie bu çelişkiyi yorumlarken bazı yazarların iddia ettiği gibi Tarkovsky'nin "Goskino'nun gözdesi" olmadığını vurgularlar. Bununla birlikte ulaştığı uluslararası başarının ister istemez yönetim tarafından bir saygı görmesine yol açtığını ve bu uluslararası ünün, yönetmenin sorunlarını popülerleştirmekte yardımcı olduğunu belirtirler.
Filmleri

Kurban Offret - Sacrificatio (1986) 24 Haziran 2004 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Tempo di viaggio (1983) 19 Temmuz 2005 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Nostalji - Nostalghia (1983) 21 Ağustos 2004 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
İz Sürücü - Stalker (1979) 9 Nisan 2004 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Ayna - Zerkalo (1975) 9 Nisan 2004 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Solaris - Solyaris (1972) 2 Haziran 2004 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Andrey Rublev - Andrei Rublyov  (1969) 12 Haziran 2004 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
İvan'ın Çocukluğu - Ivanovo Detstvo (1962) 18 Ekim 2003 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Silindir ve Keman - Katok i Skripka (1960) 16 Haziran 2004 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Bugün Kimse İşten Çıkarılmayacak - Segodnya uvolneniya ne budet (1959) 21 Haziran 2004 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Konsantre - Kontsentrat (1958) 22 Haziran 2004 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Katiller - Ubijtsi (1958) 13 Haziran 2004 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Kitapları

Mühürlenmiş Zaman
Zaman Zaman İçinde
Andrei Tarkovsky: A Photographic Chronicle of the Making of The Sacrifice, av Layla Alexander-Garrett, Cygnnet, 2012. ISBN 978-0-9570416-0-8
Mary Shelley

| Mary Shelley |
| --- | --- |
Richard Rothwell tarafından 1840'ta yapılan portresi
Doğum: 30 Ağustos 1797(1797-08-30) İngiltere
Ölüm: 1 Şubat 1851 (53 yaşında)
Meslek: Yazar
İmza

Mary Wollstonecraft Godwin Shelley (30 Ağustos 1797 - 1 Şubat 1851), yazdığı romanlarla ünlü İngiliz yazardır.
1797 yılında Londra'da doğdu. Babası William Godwin, radikal siyasal görüşleriyle tanınan bir yazar, annesi Mary Wollstonecraft ise dönemin etkili bir kadın hakları savunucusuydu. Annesi doğumu sırasında ölünce, babası tarafından büyütüldü. Babasından ve arkadaş çevresinden etkilenerek edebiyat ve felsefeye ilgi duydu. Çocukluğunun büyük bölümünü kitap okuyarak, hikâyeler yazarak geçiren Mary 1814'te, dönemin en gözde romantik şairlerinden Percy Bysshe Shelley'e âşık oldu. Percy Shelley'in evli olması nedeniyle İsviçre'ye kaçmak zorunda kaldıklarında Mary henüz 17 yaşındaydı. Babası William Godwin bu ilişkiye karşı çıktı. İki sevgili, Percy'nin eşinin 1816'da ölümünden sonra Londra'ya dönüp evlendiler. Ardından İtalya'ya yerleştiler.
1816 yazında yarı uyanık olarak gördüğü bir kabus sayesinde aklına gelen Frankenstein düşüncesini romana çevirdi ve kitap, Frankenstein ya da Modern Prometheus adıyla 1818 başlarında yayımlandı. Romanın doğuşunda, İngiltere'deki sanayi devriminin, Locke ve Hobbes gibi düşünürlerin etkisini de görmek mümkündür.
1822 yılında eşini bir tekne kazasında kaybeden Mary, Londra'ya döndü ve 1851 yılında ölünceye kadar profesyonel yazarlık yaptı.
Daha çok Frankenstein kitabıyla anılan Mary Shelley ayrıca, Lodore, Falkner (1837),kendi hayatından izler taşıdığı ileri sürülen Mathilda' yı ve Perkin Warbeck ve insanlığın yavaş yavaş yok oluşunu inceleyen ve 1826'da yayımlanan apokaliptik bir roman olan The Last Man'in de yazarıdır.
Diana Wynne Jones

| Diana Wynne Jones |
| --- | --- |
Doğum: 16 Ağustos 1934(1934-08-16) Londra, Birleşik Krallık
Ölüm: 26 Mart 2011 (76 yaşında) Bristol, İngiltere
Milliyet: İngiliz
Meslek: Yazar
Ödüller: Guardian Ödülü 1978

Diana Wynne Jones (d. 16 Ağustos 1934 - ö. 26 Mart 2011), İngiliz yazar, özellikle fantastik romanlar yazmıştır.
| g t Dünya Fantezi Ödülü Yaşam Boyu Başarı |
| --- | --- |
 Robert Bloch (1975)  Fritz Leiber (1976)  Ray Bradbury (1977)  Frank Belknap Long (1978)  Jorge Luis Borges (1979)  Manly Wade Wellman (1980)  C. L. Moore (1981)  Italo Calvino (1982)  Roald Dahl (1983)  L. Sprague de Camp / Richard Matheson / E. Hoffmann Price / Jack Vance / Donald Wandrei (1984)  Theodore Sturgeon (1985)  Avram Davidson (1986)  Jack Finney (1987)  Everett F. Bleiler (1988)  Evangeline Walton (1989)  R. A. Lafferty (1990)  Ray Russell (1991)  Edd Cartier (1992)  Harlan Ellison (1993)  Jack Williamson (1994)  Ursula K. Le Guin (1995)  Gene Wolfe (1996)  Madeleine L'Engle (1997)  Edward L. Ferman / Andre Norton (1998)  Hugh B. Cave (1999)  Marion Zimmer Bradley / Michael Moorcock (2000)  Frank Frazetta / Philip José Farmer (2001)  Forrest J Ackerman / George H. Scithers (2002)  Lloyd Alexander / Donald M. Grant (2003)  Stephen King / Gahan Wilson (2004)  Tom Doherty / Carol Emshwiller (2005)  John Crowley / Stephen Fabian (2006)  Betty Ballantine / Diana Wynne Jones (2007)  Leo and Diane Dillon / Patricia A. McKillip (2008)  Ellen Asher / Jane Yolen (2009)  Brian Lumley / Terry Pratchett / Peter Straub (2010)  Peter S. Beagle / Angélica Gorodischer (2011)  Alan Garner / George R. R. Martin (2012)  Susan Cooper / Tanith Lee (2013)  Ellen Datlow / Chelsea Quinn Yarbro (2014)  Ramsey Campbell / Sheri S. Tepper (2015)  David G. Hartwell / Andrzej Sapkowski (2016)  Terry Brooks / Marina Warner (2017)  Charles de Lint / Elizabeth Wollheim (2018)  Hayao Miyazaki / Jack Zipes (2019)  Karen Joy Fowler / Rowena Morrill (2020)  Megan Lindholm / Howard Waldrop (2021)  Samuel R. Delany / Terri Windling (2022)  Peter Crowther / John Douglas (2023) 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 6031005  BNE: XX1614178  BNF: cb12252882p (data)  CiNii: DA01419884  GND: 123453658  ISNI: 0000 0001 2031 8030  LCCN: n83160096  LNB: 000268322  NDL: 00444862  NKC: xx0145023  NLA: 35975655  NLG: 192418  NLI: 987007304422205171  NLK: KAC200408551  NTA: 068551835  RERO: 02-A005523774  SELIBR: 191897  SNAC: w6gk4nk1  SUDOC: 031283225  Trove: 1170054  VIAF: 102067392   WorldCat (LCCN): n83-160096
Başak Gümülcinelioğlu

| Başak Gümülcinelioğlu |
| --- | --- |
Doğum: 22 Ekim 1991 (33 yaşında) Fatih, İstanbul, Türkiye
Eğitim: Bahçeşehir Üniversitesi Mimarlık ve Tasarım Fakültesi (lisans)  İstanbul Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi (yüksek lisans)
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 2016-günümüz
Ajans: Ra Entertainment https://basakgumulcinelioglu.com/
Boy: 1,66 m (5 ft 5 in)
Kilo: 49 kilogram 
Evlilik: Çağrı Çıtanak (e. 2022)

Başak Gümülcinelioğlu Çıtanak (d. 22 Ekim 1991, İstanbul), Türk oyuncu, mimar.
İstanbul Halk Tiyatrosu'nda ve BKM Tiyatrosu'nda tiyatro oyunculuğu, çeşitli televizyon dizilerinde dizi oyunculuğu yapmıştır.
Hayatı

1991 yılında İstanbul'un Fatih ilçesinde doğdu. Bahçelievler Anadolu Lisesi'nden mezun oldu. Lise eğitimi sırasında yaz aylarında Londra, Cenevre ve Brüksel'de  yaz okullarında eğitim gördü. Liseden mezun olduktan sonra AFS programıyla burslu olarak bir yıl ABD'nin Kansas eyaletinde bir kasabada liseye devam etti ve ikinci lise diplomasını aldı. ABD'de iken bir müzikal oyunda rol aldı ve müzikal tiyatro eğitimine başladı (2010). Geçirdiği rahatsızlık üzerine  eğitimini bırakarak Türkiye'ye döndü.
Yükseköğrenimine Bahçeşehir Üniversitesi Mimarlık ve Tasarım Fakültesi'nde devam etti. Mezun olduktan sonra İstanbul Teknik Üniversitesi’nde mimari tasarım üzerine yüksek lisans eğitimine devam etti ve bir mimarlık bürosunda çalıştı.  Yüksek lisans programına devam ederken önce Müjdat Gezen Sanat Merkezi'nde oyunculuk, ardından Londra'daki LAMDA Oyunculuk Okulu'na kabul edilerek drama ve kamera önü oyunculuk eğitimleri aldı.
Londra'daki eğitimini tamamlayıp Türkiye'ye döndükten sonra üç yıl İstanbul Halk Tiyatrosu'nda oyunculuk yaptı. İstanbul Halk Tiyatrosu'nun sahnelediği, Makedon yazar Dejan Dukovski'nin yapıtından uyarlanan Barut Fıçısı adlı oyunun yanı sıra 2018'de BKM Tiyatrosu'nun sahnelediği Hababam Sınıfı müzikalinde rol aldı. İngiliz çağdaş tiyatro yazarı Morgan Lloyd Malcolm’un yazdığı Yaban Arısı oyununu Türkçeye çevirdi, eser 2019'da İstanbul'da Alt Sahne tarafından sahnelendi.
Tiyatro oyunculuğunun yanı sıra çeşitli televizyon dizilerinde oyunculuk yaptı. Sen Çal Kapımı adlı dizide seslendirdiği, sözleri ve bestesi (Kaya Çandar ile birlikte) kendisine ait olan Sen Çal Kapımı adlı şarkı, Number One Video Müzik Ödüllerinde "En İyi Dizi Müziği" ödülüne değer görüldü.
09 Ekim 2022 tarihinde, Sen Çal Kapımı adlı dizide birlikte rol aldığı oyuncu Çağrı Çıtanak ile evlendi. Oyunculuğun yanı sıra, Youtube'da akustik cover müzik gösterisi yapmaktadır.
Filmografisi

| Televizyon> Yıl | Televizyon> Yapım | Televizyon> Rol | Televizyon> Kanal |
| --- | --- | --- | --- |
| 2016 | Kalbim Yangın Yeri | Genç Belkıs | FOX |
| 2017 | Aşk Laftan Anlamaz | Eda | Show TV |
| 2018 | 8. Gün | Genç Şehnaz Yüksel | atv |
| 2019 | Erkenci Kuş | Deniz Keskin | Star TV |
| 2020-2021 | Sen Çal Kapımı | Pırıl Baytekin Sezgin | FOX |
| 2021-2022 | Yargı | Neva Seçkin | Kanal D |
| 2022-2023 | Sipahi | Ezgi Sancaklı | Show TV |
| 2023 | Bir Derdim Var | Sibel | Kanal D |
| 2024 | Kül Masalı | Jale Giraylı | TRT 1 |
İnternet
| Yıl | Yapım | Rol | Platform |
| 2020 | Yarım Kalan Aşklar | Çağla | BluTV |
| 2023 | Sen, Ben, O! | Aylin | BluTV |
| Yakında | Aşkı Hatırla | Umay | Disney+ |
Tiyatro oyunları

| Tiyatro> Yıl | Tiyatro> Oyun adı | Tiyatro> Yer | Tiyatro> Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 2017 | Barut Fıçısı | İstanbul Halk Tiyatrosu | Oyuncu |
| 2018 | Hababam Sınıfı Müzikali | BKM | Oyuncu |
| 2019 | Yaban Arısı | Altsahne | Çevirmen |
Diskografi

"Sen Çal Kapımı" (2020)
"Bir Anda (Akustik)" (2020)
"Beni Bana Sorma" (feat. Cihad Selamlar) (2021)
"O Melek Sen misin?" (feat. Karya Çandar) (2021)
"Kiraz" (2021)
"Neler Mümkün?" (2022)
Tanju Korel

| Tanju Korel |
| --- | --- |
Tanju Korel
Doğum: 6 Ekim 1944 İstanbul, Türkiye
Ölüm: 21 Eylül 2005 (60 yaşında) İstanbul, Türkiye
Ölüm sebebi: Akciğer kanseri
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk
Eğitim: Galatasaray Lisesi Grenoble Üniversitesi
Meslek: Oyuncu, yapımcı, yönetmen
Etkin yıllar: 1966-2005
Evlilik: Hülya Darcan (e. 1974; ö. 2005)
Çocuk(lar): Zeynep Korel Bergüzar Korel

Tanju Korel, (6 Ekim 1944, İstanbul - 21 Eylül 2005, İstanbul) Türk oyuncu, yönetmen ve yapımcıdır.
Hayatı

Tanju Korel, 6 Ekim 1944 tarihinde İstanbul'da doğdu. Solist Adnan Pekak (1937-2012) dayısıdır. Galatasaray Lisesi'ni bitirdikten sonra Grenoble Üniversitesi'ne girerek eğitimini sürdüren Korel, 1966 yılında 'Perde' dergisinin düzenlediği yarışmaya katılarak birinciliği aktör Murat Soydan ile paylaştı. Sanat hayatına aynı yıl ilk filmi olan Eşkiya'da rol alarak başlayan sanatçı, sinema dışında dizi filmlerde de oynadı. Kendisi gibi oyuncu olan Hülya Darcan ile 1974'te evlendi. Ünlü oyuncu Bergüzar Korel ve Zeynep Busbee Korel'in babasıdır. Bir şirkete bağlı olarak belgesel yönetmenliği de yapmıştır.
Ölümü

21 Eylül 2005 tarihinde 60 yaşındayken akciğer kanseri nedeniyle ölen Korel, Zincirlikuyu Mezarlığında defnedildi.