Norveç edebiyatı
Ortaçağ nesir

Pagan zamanlarında Norveç'te kullanılan tek alfabe runik alfabeydi. O zamana ait korunmuş yazıtlar, çoğunlukla kısa anıt adanmaları veya büyülü formüllerdir. En uzun yazıtlardan biri, şifreli dini veya büyülü imalar içeren 8. yüzyıldan kalma Eggjum taşındadır. 1000 ila 1030 yılları arasında, Hristiyanlık Norveç'te yerleşik hale geldi ve beraberinde Latin alfabesini getirdi. En eski korunmuş Norveç düzyazı eserleri 12. yüzyılın ortalarından, en eskileri Passio Olavi, Selio'daki Acta sanctorum, Historia Norwegie ve Historia de Antiquitate Regum Norwagiensium gibi Latince menkıbe ve tarihi metinlerdir. 12. yüzyılın sonunda, tarihsel yazı, Ágrip af Nóregskonungasögum ile yerel dile genişledi, ardından St. Olaf ve Fagrskinna'nın Efsanevi Destanı geldi.
Biraz gecikmeli de olsa, bazı Norveçli yazarlar ulusal romantizmin doğaya, kırsal nüfusa ve ulusun görkemli geçmişine yaptığı vurgudan etkilenmiştir. Erken bir örnek, Maurits Hansen (en)'in (1794-1842) "Luren" (1819; Çoban Boynuzu) başlıklı öyküsüdür; burada anlatıcı, ülkenin iç kesimlerinde bir Norveçli çiftlik ailesini ziyaretini anlatır. Thor adlı çiftçinin, antik kral Harald Fairhair'in doğrudan soyundan geldiği söyleniyor ve onun etkileyici lehçesinden özel olarak söz ediliyor.
Ulusal romantik temanın belki de en büyük temsilcisi, şiirsel doğa tasvirleri Norveç kimliğine müzikal bir lirizm kazandıran Henrik Wergeland (en)'dı. Siyasi katılımı, Norveç kültürünü Danimarka etkisinden ulusal Norveç temaları lehine temizleme girişimlerini içeriyordu. Ayrıca, Norveç'e Yahudi göçünün anayasal yasağının kaldırılmasını savunan, dini hoşgörünün güçlü bir savunucusuydu. Danimarka ve Norveç kültürel etkileri konusunda Wergeland'a rakip olan şair Johan Sebastian Welhaven (en), folklor şiirlerinin yanı sıra nefis doğa şiirleri de yazdı. Eşsiz bir Norveç kültürel normu arayışı, kendi kendini yetiştirmiş dilbilimci Ivar Aasen'e, batı Norveç'te konuşulan lehçelere dayanan, tek başına Nynorsk (Yeni Norveççe) adlı ayrı bir Norveççe yazılı biçimi oluşturması için ilham verdi. Peter Christen Asbjørnsen (en) ve Jørgen Moe (en) tarafından yönetilen çok sayıda kadın ve erkek halk masalları, efsaneler ve baladlar topladı, düzenledi ve yayınladı. Kariyerinin başlarında Henrik Ibsen, ulusal romantiklerin meşguliyetlerini hicveden sonraki draması Peer Gynt (1867; tr. 1892) gibi, tarih ve folklordan malzeme kullanan oyunlar yazdı.
Ulusal romantizm dönemini, Norveç dışından, özellikle Fransa'dan da gelen gerçekçilik izledi. Edebi araştırmalarda realizm terimi, romantiklerin idealleştirmesi ve öznelliği olmaksızın, hayatı olduğu gibi tanımlamaya çalışan bir edebi üslubu ifade eder. Burada aynı zamanda 1855'ten 1880'lere kadar, ama özellikle 1870'lerde yazılmış Norveç düzyazısı ve dramasına atıfta bulunur. Bjørnstjerne Bjørnson çağdaş bir ortamda köylü hikâyeleri ve romanları yazarken, Camilla Collett (en)'in çığır açan romanı Amtmandens Døttre (no) (1854–55; tr. The District Governor's Daughters, 1992), Norveç'te feminist edebiyatın açılışını yaptı. Modern edebiyatın güncel sorunları tartışmasını isteyen Danimarkalı eleştirmen Georg Brandes'ten (1842–1927) etkilenen Ibsen, çağdaş kültürü eleştiren bir dizi oyun yazdı. Romancı Jonas Lie (en) (1833–1908) aile hayatını, iş ilişkilerini ve diğer güncel konuları tasvir etti. Lie'nin meslektaşı Alexander Kielland (1849–1906), neslinin usta hicivcisiydi.
Realist edebi programda örtük olarak, toplumsal nedenlerin savunulmasının etkili olduğu duygusu vardı, ancak gerçekçilik natüralizme döndüğünde, bu tür iyimserlik büyük ölçüde ortadan kalkar. Fransız eleştirmen Charles-Augustin Sainte-Beuve'nin (1804-69), romancı Émile Zola'nın (1840-1902) ve Charles Darwin'in uyguladığı doğal bilimin (1809-92) fikirlerinden etkilenen doğa bilimciler doktrine bağlı kaldılar. determinizm. Gerçek, romantiklerde olduğu gibi, bir tür aşkın gerçeklikte değil, doğada bulunacaktı ve natüralist yazarın görevi, bilim adamını olabildiğince taklit etmekti. Hikâyeler, Amalie Skram (en)'ın (1846–1905) eserlerinde olduğu gibi, neredeyse bir laboratuvar raporununkine yakın olacak şekilde ayrıntılı olarak anlatıldı. Erkek meslektaşı Arne Garborg (en) (1851–1924) benzer şekilde onun natüralist eserlerinde sayısız ayrıntı sunar; örneğin, kısmen karısı Hulda'nın hayatına dayanan Hjaa ho Mor (1890; Anneyle Evde) adlı roman. Diğer çalışmalarda, Garborg çağdaş cinsiyet rollerini daha da araştırdı. 1890 civarında, Norveç edebiyatı birey ve insan bilinciyle daha büyük bir ilgiye yöneldi; Knut Hamsun'un (1859–52) erken dönem çalışmaları bu tür yazının en iyi örneğidir.
20. yüzyılın ilk yarısında Norveç edebiyatı, Karl Marx (1818–83) ve Sigmund Freud'un (1856–1939) etkisinin yanı sıra iki dünya savaşı deneyimiyle de dikkat çekiyor. I. Dünya Savaşı'nın getirdiği sosyal koşullarda meydana gelen değişiklik, Johan Borgen (en)'in (1902-1879) İkinci Dünya Savaşı sırasında sona eren bir üçlemenin ilk cildi olan Lillelord (1955; tr. 1982) adlı romanında kaydedildi. Savaş zamanı vurgunculuğu, şair ve oyun yazarı Nordahl Grieg (en)'in (1902–43) Var ære og vår makt (1935; tr. Gücümüz ve Zaferimiz, 1971) adlı oyununun temasıdır. Marksizm ve Freudculuk, romancılar Aksel Sandemose (en) (1899–1965) ve Sigurd Hoel (en) (1890–1960) üzerinde iz bıraktı; ikincisi, Møte ved milepelen (1947; tr. Meeting at the Milestone, 1951) adlı romanında Nazizmin nedenlerini araştırdı. İkinci Dünya Savaşı'nın etkileri, Nazi doktorları tarafından toplama kampı mahkûmları üzerinde gerçekleştirilen tıbbi deneyler ve Norveç'in Nazi savaş zamanı işbirlikçilerine yakın tarihte yaptığı muamele hakkında yazan romancı ve oyun yazarı Jens Bjørneboe (en)'nin (1920–76) çalışmalarında özellikle dokunaklı bir şekilde gözlemlenebilir. Savaşın.
Savaş sonrası Norveç edebiyatı, insanların Soğuk Savaş'ın gerçekleri ve süper güçler arasındaki gerilim hakkındaki endişelerini yansıtır. Romancılar Tor Obrestad (en) (1938–), Espen Haavardsholm (en) (1945–) ve Dag Solstad (en) (1941–), 1960'larda Maoizm'den etkilendiler ve MarksistLeninist devrim davasını ilerletme umuduyla yazdılar. 1980'lerde gençlikleriyle uzlaşmaya çalıştılar. Romancı Alfred Hauge (en)'nin (1915-86) çalışmasında olduğu gibi varoluşsal sorular da aynı şekilde ilgi çekiciydi. Kjartan Fløgstad (en) (1944–) ve Jan Kjærstad (1953–) başta olmak üzere birçok yazar üstkurmaca, masal ve edebi postmodernizmin diğer yönlerine ilgi göstermiştir. Fløgstad, Dalen Portland'dan (1977; tr. Dollar Road, 1989) başlayarak batı Norveç'teki sanayileşme sürecini tasvir etmek için antirealist teknikleri kullanan bir dizi roman yazmıştır. Kjærstad'ın Forføreren (1993; tr. The Seducer, 2003) adlı romanı, bir televizyon kişiliği hakkındaki bir üçlemenin ilk cildidir. Yazar ve oyun yazarı Jon Fosse, sadece Henrik Ibsen'den sonra ikinci olan bir oyun yazarı olarak uluslararası bir ün kazandı. Eger vinden (2007; I'm the Wind) ve Draum om hausten (1999; Dream of Autumn) gibi oyunları uluslararası övgüler aldı. İskandinav suç kurgusu, türün birkaç Norveçli yazarı ile 21. yüzyılda yaygın olarak popüler hale geldi. En dikkate değer olanlar arasında Karin Fossum (en), Jo Nesbø, Unni Lindell (en), Gunnar Staalesen (en), Jørn Lier Horst (en), Anne Holt (en) ve Kjell Ola Dahl (en) bulunmaktadır.
Norveç edebiyatı, Norveç halkının yazılarının bütünü.
Norveç edebiyatının kökleri, pagan İskandinav geçmişine 1000 yıldan daha eskiye uzanır. Evriminde Norveç edebiyatı, İzlanda edebiyatı ve Danimarka edebiyatı ile yakından iç içe geçmiştir. Ancak Norveç'in 1814'te Danimarka'dan ayrılmasından sonra, kesinlikle Norveççe olan bir literatüre işaret etmek mümkündür. Bu makale, 16. yüzyıldan itibaren Bokmål'da (Dano-Norveçli; Riksmål olarak da adlandırılır) ve daha sonra Nynorsk'ta (Yeni Norveççe) Norveç doğumlu yazarlar tarafından üretilen literatüre odaklanmaktadır. Norveç edebiyatı ve İzlanda edebiyatı, ilk biçimlerinde genellikle ayırt edilemez olduğundan, her ikisi de İzlanda edebiyatı altında birlikte tartışılır. Danca eserler veren Norveç asıllı yazarlar hem bu makalede hem de Danimarka edebiyatı altında tartışılmaktadır.
Orta Çağ Norveç edebiyatı, Orta Çağ İzlanda edebiyatıyla yakından bağlantılıdır ve birlikte Eski İskandinav edebiyatı olarak kabul edilir. 13. yüzyılın en büyük İskandinav yazarı İzlandalı Snorri Sturluson'du. İskandinav mitolojisini, Hristiyanlık öncesi İskandinav kültürünün önemli bir anlayışını sağlayan şiirsel bir dil kitabı olan Prose Edda biçiminde kaydetti. Ayrıca efsanevi Ynglinga destanında başlayan ve erken Norveç tarihinin çoğunu belgelemeye devam eden Norveç krallarının ayrıntılı bir tarihi olan Heimskringla'nın da yazarıydı. Norveç edebiyatının kökleri, pagan İskandinav geçmişine 1000 yıldan daha eskiye uzanır. Evriminde Norveç edebiyatı, İzlanda edebiyatı ve Danimarka edebiyatı ile yakından iç içe geçmiştir. Ancak Norveç'in 1814'te Danimarka'dan ayrılmasından sonra, kesinlikle Norveççe olan bir literatüre işaret etmek mümkündür. Bu makale, 16. yüzyıldan itibaren Bokmål'da (Dano-Norveçli; Riksmål olarak da adlandırılır) ve daha sonra Nynorsk'ta (Yeni Norveççe) Norveç doğumlu yazarlar tarafından üretilen literatüre odaklanmaktadır. Norveç edebiyatı ve İzlanda edebiyatı, ilk biçimlerinde genellikle ayırt edilemez olduğundan, her ikisi de İzlanda edebiyatı altında birlikte tartışılır. Danca eserler veren Norveç asıllı yazarlar hem bu makalede hem de Danimarka edebiyatı altında tartışılmaktadır.
Ortak Eski İskandinav edebiyatı dönemi, 13. yüzyıla kadar Thidreks destan ve Konungs skuggsjá gibi Norveçli katkılarla devam etti, ancak 14. yüzyılda destan yazımı artık Norveç'te ekilmedi ve İzlanda edebiyatı giderek daha fazla izole edildi. Norveç edebiyatının kökleri, pagan İskandinav geçmişine 1000 yıldan daha eskiye uzanır. Evriminde Norveç edebiyatı, İzlanda edebiyatı ve Danimarka edebiyatı ile yakından iç içe geçmiştir. Ancak Norveç'in 1814'te Danimarka'dan ayrılmasından sonra, kesinlikle Norveççe olan bir literatüre işaret etmek mümkündür. Bu makale, 16. yüzyıldan itibaren Bokmål'da (Dano-Norveçli; Riksmål olarak da adlandırılır) ve daha sonra Nynorsk'ta (Yeni Norveççe) Norveç doğumlu yazarlar tarafından üretilen literatüre odaklanmaktadır. Norveç edebiyatı ve İzlanda edebiyatı, ilk biçimlerinde genellikle ayırt edilemez olduğundan, her ikisi de İzlanda edebiyatı altında birlikte tartışılır. Danca eserler veren Norveç asıllı yazarlar hem bu makalede hem de Danimarka edebiyatı altında tartışılmaktadır.