stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İttihat ve Terakki
Tarihçe > Avrupa'daki gelişmeler

II. Abdülhamid'e darbe girişiminden sonra cemiyetin İstanbul merkez teşkilatı çalışamaz hale geldiğinden dolayı İttihatçılar Avrupa'da toplandılar. Merkezleri Paris idi; ancak Osmanlı sarayının baskısıyla cemiyet Paris'ten çıkarıldı ve yayın organları olan Meşveret kapatıldı. Cemiyet önce Brüksel'e taşındı ancak oradan da çıkarıldı.
1896 yılında Paris'te gerçekleşen olağanüstü toplantısında Mizancı Murat Bey cemiyet başkanlığına getirildi. Ahmet Rıza, Paris şubesinin başkanı olarak siyasi faaliyetlerini Dr. Nazım Bey ile birlikte Paris'te sürdürdü. Cemiyetin merkezi ise Cenevre'ye taşındı; Mizancı Murat, Mizan dergisini Cenevre'de çıkarmaya başladı. Abdullah Cevdet ve İshak Sükûti de Cenevre'ye gelerek Osmanlı gazetesini çıkardılar.
Padişah, Avrupa'daki İttihatçıları mücadeleden vazgeçirmek için Serhafiye Ahmed Celaleddin Paşa'yı görevlendirdi. Paşa, 1897 yılı Haziran ayında Paris'e gitti. 10-22 Temmuz 1897 tarihinde Paris'te yayımlanan bir hükûmet bildirisi ile İttihatçılara yurda dönmeleri halinde affedilecekleri, memuriyet verileceği, Avrupa'da eğitimlerine devam etmek isterlerse maaş bağlanacağı ancak yayınlarına devam ederlerse vatandaşlıktan çıkarılacakları, yurda dönmelerine izin verilmeyeceği bildirildi. İlk olarak Mizancı Murad, Ahmed Celaleddin Paşa ile anlaştı ve yurda döndü. Onu diğer bazı İttihatçılar izledi. Bir kısmı öğrenimlerini sürdürdüler; bir kısmı ise elçiliklerde görev kabul ettiler. Cemiyetin Cenevre merkez komitesi dağıldı. Ahmed Rıza, Dr. Nazım ve Halil Ganem ise Ahmed Paşa ile hiçbir teması kabul etmedi. Onların tutumundan etkilenen Dr. Bahattin Şakir, Samipaşazade Sezai gibi gençler cemiyete katıldı.
1899 yılında II. Abdülhamid'in eniştesi ve eski adliye nazırı olan Damat Mahmud Celaleddin Paşa'nın oğulları Lütfullah ve Sabahattin'in birlikte Avrupa'daki İttihatçılara katılması cemiyete güç verdi. Paşa, Osmanlı gazetesini İshak Sükûti'den devralıp Londra'da çıkarmaya başladı.
Tarihçe > I. Jön Türk Kongresi

Ana madde: Jön Türk Kongresi (1902)
Cemiyetin Cenevre şubesinin kurucusu Tunalı Hilmi, 1898 yılında Mısır'a giderek Kahire merkezini yeniden kurmuştu. Bir kongre düzenleme düşüncesini öne atarak 20 Ekim 1899'da gerçekleşmesini düşündüğü kongreye İttihatçıları davet etti. Olumlu tepkilere rağmen bu planı zamanında gerçekleşmedi.
Damat Mahmut Paşa ve oğulları, İstanbul hükûmetinin baskıları sonucu Londra'dan ayrılmak zorunda kalınca Mısır'a gitmişlerdi. Mısır'da, Prens Lütfullah ve Sabahattin, 'Umum Osmanlı Vatandaşları' hitaplı iki beyanname ile Jön Türkler'in bir kongre düzenlemesini önerdiler. Bu çağrı sonucu, 4-9 Şubat 1902 tarihleri arasında Paris'te 'Birinci Osmanlı Liberaller Kongresi' adıyla bir kongre toplandı.
Sonradan I. Jön Türk Kongresi diye anılan kongre, Fransız senatosu üyesi Lefévre-Pontalis'in evinde 47 kişinin katılımı ile gerçekleştirildi. Bu kongrede cemiyet, adem-i merkeziyet fikrini savunan Prens Sabahaddin öncülüğündeki grupla, merkeziyetçi Ahmet Rıza öncülüğündeki grup arasında ikiye bölündü. Düzenlenecek bir ihtilal için başka devletler ile işbirliği yapmak düşüncesine Ahmet Rıza grubunun katılmaması üzerine kongre bir karar alamadan dağıldı.
Kongreden sonra Ahmet Rıza Bey'in temsilcisi olduğu grup, Terakki ve İttihat Cemiyeti adı altında faaliyetlerini sürdürdü; Mısır'da Şura-yı Ümmet dergisi çıkarıldı. Prens Sabahattin'in temsil ettiği görüşleri savunanlar ise onun liderliğinde kurulan Teşebbüs-i Şahsî ve Adem-i Merkeziyet Cemiyeti çatısı altında faaliyetlerini sürdürdü; yeni cemiyetin yayın organı olarak Terakki gazetesini çıkardılar.
Tarihçe > "Osmanlı Hürriyet Cemiyeti" ile birleşme

1906 yılının Eylül ayında Selanik'te istibdat yönetimini yıkmayı amaçlayan ihtilalci bir cemiyet olan Osmanlı Hürriyet Cemiyeti kuruldu. Yönetimi Mehmed Talat Paşa, İsmail Canbulat ve Rahmi Bey üstlenmişti. Aynı günlerde Mustafa Kemal, Şam'da Beşinci Ordu subayları arasında Vatan ve Hürriyet Cemiyeti adlı örgütü kurmuş ve hemen ardından kısa bir süre için Selanik'e gidip orada bir şube açmıştı. Osmanlı Hürriyet Cemiyeti önce Vatan ve Hürriyet ile birleşti. Makedonya'da hızlı yayılıp genç subaylar arasında taraftar bulan dernek, gizlice Selanik'e gidip görüşmeler yapan Doktor Nazım'ın çabaları sonucu merkezi Paris'te bulunan Osmanlı Terakki ve İttihat Cemiyeti ile 27 Eylül 1907 tarihinde resmen birleşti.
Birleşme sırasında cemiyetin adı da değişti ve Osmanlı İttihat ve Terakki Cemiyeti (İTC) oldu. Paris, cemiyetin dış merkezi; Selanik ise iç merkezi olarak kabul edildi. Bu birleşme ile İttihat ve Terakki siyasi niteliğinin yanı sıra askeri bir nitelik de kazandı.
29 Ekim 1907 tarihinde Mustafa Kemal de arkadaşı Ali Fethi Okyar'in ısrarı ile 322 numaralı üye olarak derneğe girdi.
Tarihçe > II. Jön Türk Kongresi

Ana madde: Jön Türk Kongresi (1907)
1907 yılı sonunda Paris'te tüm muhalif gruplar ve Ermeni Devrimci Federasyonu'nun (Taşnaksutyun) katılımı ile Ahmet Rıza, Prens Sabahaddin ve Malumyan'ın ortak başkanlığında II. Jön Türk Kongresi düzenlendi. Bu sefer dış müdahale konusu ortaya atılmadı ve üç gün süren kongre çalışmalarını 29 Aralık'ta tamamlayarak bir bildirge yayımladı. Bu beyanname ile katılımcıların II. Abdülhamid'i tahttan inmeye zorlamak ve parlamenter bir yönetimin kurulması etrafında birleştikleri duyuruldu.
Tarihçe > 1908 Devrimi

Ana madde: Jön Türk Devrimi
Merkezi Selanik'te bulunan 3. Ordu'nun gerçekleştirdiği İkinci Meşrutiyet'i Selanik'te bulunan İttihat ve Terakki merkez komitesi organize etti. Bir iddiaya göre ihtilalin, Abdülhamid'in tahta çıkış günü olan 1 Eylül'de yapılması planlanmıştı. 3 Mart 1908'de İngiltere'nin Makedonya sorunu hakkında yayımladığı genelge, yöreye olası bir müdahaleyi engellemek isteyen cemiyet üyesi subayları harekete geçirdi. 3 Temmuz 1908 tarihinde Resne'de Kolağası Resneli Niyazi Bey'in 200 asker ve 200 sivilden oluşan bir çete ile dağa çıkması ile ihtilal fiilen başladı. II. Abdülhamid'in dağa çıkanlara karşı aldığı tedbirler, subayların genellikle cemiyet üyesi olması nedeniyle işe yaramadı. Cemiyetin Manastır merkezi, padişaha, Kanun-ı Esasî'yi yürürlüğe koymasını ve 26 Temmuz'a kadar Meclis-i Mebûsan'ın açılmasına izin vermesini isteyen bir telgraf çekti. Eyüp Sabri kumandasındaki Ohri Taburu ile Niyazi Bey komutasındaki Resne taburu 22 Temmuz gecesi Manastır'da birleşti ve Manastır Fevkalade Kumandanı olarak görevli bulunan Müşir Fevzi Paşa'yı dağa kaldırdılar. 23 Temmuz günü atılan 21 pare top atışı ile Manastır'da Meşrutiyet yönetimi İttihat ve Terakki tarafından ilan edildi. Durum, Yıldız Sarayı'na telgraflarla bildirildi. 23 Temmuz'u 24 Temmuz'a bağlayan gece Kanun-ı Esasî'nin yürürlüğe konmasına karar verildi ve resmi ilan ertesi sabah gazetelerde yayımlandı. İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin hareketi, çetecilik yoluyla yönetimi ele geçiren ilk hareket olarak tarihe geçti.
Tarihçe > II. Meşrutiyet dönemi

Ana madde: II. Meşrutiyet
24 Temmuz 1908 tarihinde Meşrutiyet'in ilanından sonra İTC doğrudan hükûmet kurmaya kalkışmadı, hükûmetleri dışarıdan kontrol etmeyi tercih etti. 1908 yılında Selanik'te toplanan gizli kongrede cemiyetin siyasi fırkaya dönüşmesine karar verildi. Bir süre hem cemiyet, hem fırka olarak anıldı.
Aralık 1908'de seçilen Mebusan Meclisinde üyelerin büyük çoğunluğu İTC tarafından desteklenen kişilerdi. Şubat 1909'da Kamil Paşa hükûmeti mecliste İTC grubunun verdiği güvensizlik oyuyla düşürüldü. Bu, Osmanlı Devleti tarihinde mecliste güvensizlik oyuyla düşürülen ilk ve son hükûmet olmuştu. Hüseyin Hilmi Paşa hükûmeti, cemiyetin izni ile kuruldu.
İktidar, 1909 başlarından itibaren sert eleştirilerle karşılaştı. Kongrelerini gizli yapması ve Merkez Komite üyelerini kamuya açıklamaması nedeniyle "Rical-i gayb" (görünmez kişiler) deyimi siyasi hiciv diline girdi.
Tarihçe > 1909 Kongresi ve Mustafa Kemal

Cemiyet 22 Eylül 1909 tarihinde Selanik'te bir gizli kongre daha düzenledi. Mustafa Kemal kongreye Trablus delegesi olarak katıldı. Kongrede yaptığı konuşmasında partiyi tenkit etti. Cemiyet içinde zabitlerin (subayların) bulunmaması gerektiğini, siyasetle uğraşanların ise askerlik görevini bırakması gerektiğini söyledi. Aksi halde askerî emir-komuta zincirinin, cemiyetin hiyerarşisi ile karışacağını ve askerî disiplinin sekteye uğrayacağını öne sürdü. Ona göre cemiyet, komita hüviyetinden çıkmalı ve partileşmeliydi. Birçok parti yöneticisi Mustafa Kemal'in görüşlerine katılmadı. Sadece daha önceki kongrede aynı fikri savunmuş olan Kâzım Karabekir destekledi. Bu tarihten sonra Mustafa Kemal siyaseti 1919 yılına kadar bırakmış, sadece askerlikle ilgilenmeye başlamıştır.
Tarihçe > 31 Mart Vakası

Nisan 1909'da cemiyete muhalif gazeteci Hasan Fehmi Bey'in Galata Köprüsü üzerinde kimliği belirsiz bir kişi tarafından öldürülmesi üzerine çıkan olaylar, İTC iktidarına karşı 31 Mart Vakası adıyla bilinen ayaklanmaya yol açtı. Bu ayaklanma Selanik'ten gelen askerî birlikler tarafından bastırıldı ve cemiyet eskisinden daha güçlü bir şekilde iktidara yerleşti.
31 Mart'ın sorumlusu olarak gösterilen II. Abdülhamid tahttan indirildi. Yerine getirilen V. Mehmed Reşad, iktidarın elinde bir kukla olmaktan ileri gidemedi. Ağustos 1909'da yapılan Kanun-ı Esasi değişikliğiyle siyasi güç, meclisin tekeline alındı.
Tarihçe > Sopalı Seçimler ve Bâb-ı Âli Baskını

Cemiyet zamanla içinde birliği sağlamakta güçlük çekmeye başladı ve 1911 yılında meclis içinde yeni muhalif partiler ortaya çıktı. Eylül 1911'deki kongreden sonra kurulan Hürriyet ve İtilaf Fırkası, en büyük rakipti. Şubat 1912'de yapılan meclis seçimleri, yaşanan şiddet olayları ve yolsuzluklar nedeniyle tarihe Sopalı seçim olarak geçti ve hemen her yerde İTC adayları kazandı. Bunun üzerine muhalefet seçim sonuçlarını gayrimeşru ilan ederken; ordu içinde Halâskâr Zâbitân adıyla, İTC iktidarına son vermeyi hedefleyen bir örgüt ortaya çıktı. 16 Temmuz 1912'de, Halâskâr Zâbitân grubunun muhtırası üzerine Said Paşa başkanlığındaki İTC kabinesi istifa etmek zorunda kaldı.
Gazi Ahmed Muhtar Paşa'nın kurduğu Büyük Kabine, İTC egemenliğine son vermeyi hedefliyordu. Bu amaçla öncelikle Şubat 1912'de yapılan seçim iptal edilerek meclis feshedildi.
Ekim 1912'de çıkan Birinci Balkan Savaşı'nın kısa zamanda hezimete dönüşmesi üzerine şiddetli bir milliyetçilik politikası benimseyen cemiyet; yenilginin suçunu hükûmete yükledi. 23 Ocak 1913 tarihinde Enver Bey öncülüğünde silahlı bir grubun Bâb-ı Âli'de toplantı halindeki hükûmeti basması, Harbiye Nazırı Nâzım Paşa'yı öldürmesi ve sadrazam Kâmil Paşa'nın kafasına silah dayayarak istifaya zorlaması ile İttihat ve Terakki, askerî darbe ile iktidarı ele geçirdi.
Cemiyet iktidarı ele geçirdikten sonra yine kendi hükûmetini kurmadı ve Mahmud Şevket Paşa'yı sadrazamlığa getirdi. Ancak 11 Haziran 1913 tarihinde Mahmut Şevket Paşa'nın bir suikasta kurban gitmesi üzerine cemiyet, iktidarda ağırlığını koydu.
Düzenlenen kongrede artık hükûmeti denetleyen bir örgüt değil, iktidar partisine dönüşmeye karar verildi. Fırka reisi Said Halim Paşa sadrazamlığında kapsamlı bir diktatörlük yönetimi kuruldu. Mahmud Şevket Paşa suikastı ile ilgili görülen 24 kişi idam edildi, cemiyete muhalif 250 dolayında kişi Sinop'a sürüldü; muhalif gazeteler kapatıldı.
Cemiyetin ileri gelenlerinden Enver Bey'in I. Balkan Savaşı'nda kaybedilen Edirne'yi geri alması ile cemiyetin saygınlığı yeniden arttı. Harbiye Nazırı olarak atanan Enver Paşa, Talat ve Cemal Paşa ile birlikte partinin önderi oldu.
Tarihçe > İktidar partisi olarak İttihat ve Terakki Fırkası

İttihat ve Terakki Fırkası bir iktidar partisi olarak yönetimde bulunduğu dönemde milliyetçi ve Batı yanlısı bir siyaset izledi. Eğitimin çağdaşlaşması, hukukun laikleşmesi için çalışıldı. Türk Ocağı gibi milliyetçi kültür derneklerinin kurulmasını, girişimciliği ve kooperatifçiliği destekledi. 1914 seçimlerini ezici bir şekilde kazanan parti, Almanya ile askeri bir yakınlaşma başlattı. Enver Paşa'nın Alman yanlı siyaseti fırkanın siyasetini de doğrudan etkiledi.
Tarihçe > I. Dünya Savaşı Yılları

Cemiyetin üst yönetimi ile Almanya arasında 2 Ağustos 1914 tarihinde hükûmete ve padişaha haber vermeden imzalanan ittifak antlaşması sonucunda Osmanlı Devleti, I. Dünya Savaşı'na Almanya safında katıldı. Bu olay cemiyet içinde eleştirilere ve bölünmeye yol açtı. Cavid Bey, Ahmed İzzet Paşa, Çürüksulu Mahmud Paşa gibi önemli İttihatçılar hükûmetten ve askeri görevlerinden ayrıldılar. Fethi Bey, Rauf Bey, Mustafa Kemal gibi bazıları da görevde kalmakla birlikte Enver Paşa başkanlığındaki cemiyet yönetimine karşı çeşitli derecelerde tavır aldılar.
Savaş sırasında Talat Paşa sadrazamlığa getirildi. Harbiye nazırı ve başkomutan Enver Paşa'nın komutasındaki ordunun savaşın ilk aylarında Sarıkamış'ta, daha sonra ise Filistin'de ve Irak'ta ağır yenilgiler alması ve Enver Paşa'ya yakınlığıyla tanınan İaşe Nazırı Topal İsmail Hakkı Paşa'ya atfedilen büyük yolsuzluklar rejimi yıprattı.
Tarihçe > Meclis-i Mebûsan Seçimleri

Ayrıca bakınız: Osmanlı Mebusan Meclisi
Ayrıca bakınız: Osmanlı İmparatorluğu'nda seçimler
| Seçim Senesi | Kazanılan Koltuk Sayısı | +/– | Hükûmette mi? |
| --- | --- | --- | --- |
| 1908 | 60 / 288 | +60 | Hükümet |
| 1912 | 106 / 275 | +46 | Hükümet |
| 1914 | 103 / 343 | -3 | Hükümet |
Tarihçe > İttihat ve Terakki'nin sonu

I. Dünya Savaşı'ndaki yenilginin kesinleşmesinden sonra Talat Paşa hükûmeti 8 Ekim 1918 tarihinde istifa etti. 1 Kasım'da yapılan olağanüstü kongrede İttihat ve Terakkî kendini feshederek Teceddüd Fırkası adıyla yeni bir parti kurulmasına karar verdi.
Enver, Talat ve Cemal Paşa, 1 Kasım'ı 2 Kasım 1918 tarihine bağlayan gece Alman torpidobotu R-1 ile İstanbul'dan ayrılarak 3 Kasım 1918 tarihinde Sivastopol'a ulaştı.
Fuad Bezmen

| Fuad Bezmen |
| --- | --- |
Doğum: 16 Nisan 1909 Selanik, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 11 Kasım 2011 (102 yaşında) Yeşilköy, İstanbul
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı
Eğitim: Lise: Galatasaray Lisesi ve Paris Michelin lisesi  Üniversite: Marsilya Yüksek Ticaret Okulu
Meslek: İş insanı, sanayici
Organizasyon: Mensucat Santral, Santral Holding
Akraba(lar): Babası: Halil Ali Bezmen Amcası: Nazım Bezmen

Fuad Bezmen (d. 16 Nisan 1909, Selanik, Osmanlı İmparatorluğu - ö. 11 Kasım 2011, Yeşilköy, İstanbul), Türk iş insanı, sanayici, Mensucat Santral ile tekstil, gıda, bankacılık, kimya ve maden alanlarında faaliyet gösteren Santral Holding şirketlerinin kurucusu ve onursal başkanıdır.
Hayatı

Bezmen, 16 Nisan 1909 tarihinde Selanik'te dünyaya geldi. Babası Halil Ali Bezmen'dir, amcası eski milletvekili Nazım Bezmen'dir. Lise eğitimine, 1918 yılında, Galatasaray Lisesi'nde başladı, Paris'te Michelin Lisesi'nde bitirdi. Üniversiteyi Marsilya Yüksek Ticaret Akademisi'nde (Ecole Superieur de Commerce de Marseille) okudu. İş hayatına 1928 yılında, Teşvik-i Sanayi Kanunu'nun çıkarılmasının ardından, babasının iplik tacirleri Taranto ve Behar ortaklığı ile kurduğu Mensucat Santral'da çalışarak başladı. Burada, Esat Edin'in büyükbabası Rıfat Edin ile çalışmıştır. Babasının vefatının ardından fabrikanın yönetimini amcası ve ağabeyi ile birlikte devralmıştır.
Bezmen, Mensucat Santral'ı 1928 yılında yönetimini üstlendiğinden itibaren fabrika sayısını 1'den 6'ya, istihdam edilen işçi sayısını 100 işçiden 8 bin işçiye çıkarmıştır. İleri zamanlarda kuracağı Santral Holding'in bünyesinde Mensucat Santral'in Kazlıçeşme, Topkapı ve Edirne fabrikaları, Sanko, Koruma Tarım, Rabak ve Zucchi-Marmara gibi şirketler toplanmıştır.
1949 yılında başlayan Marshall Planı'na kabul edilen Bezmen, 1950'lerde New York'tan ve Almanya'dan yeni makineler ithal ederek mümessilliklerini üstlenmiştir ve böylece Mensucat Santral, makine sanayi sektörüne de giriş yapmıştır.
1975 yılında Fuad Bezmen, holding ve şirketlerin yönetimini büyük oğlu Halil Bezmen'e devretti. Ancak Halil Bezmen yönetiminde holding mali ve yönetim sıkıntıları ile boğuşmaya başlamıştır ve birçok fabrika zorunluluk sebebiyle kapatıldı. 1993 yılında Mensucat Santral'in de kapanmasıyla emekliye ayrıldı. Geri kalan yıllarında Yeşilköy'deki evinde yaşamış, gelirini Çatalca'daki çiftliğinden ve emekli maaşı ile sağlamıştır. Oğlu Halil'e yönetim yetkisi verdiğinden pişmanlık duymuştur ve bu yüzden onu evlatlıktan ve varislikten çıkarmıştır. Akrabası Nermin Bezmen tarafından yazılmış, Fuad Bezmen: Bir Duayenin Hatıratı adında bir biyografisi vardır.
Bezmen; TÜSİAD, İstanbul Rotary Kulübü ve Galatasaray Spor Kulübü üyesiydi.
Bezmen, 11 Kasım 2011 tarihinde ölmüştür. Kabri, Zincirlikuyu Mezarlığı'nda bulunmaktadır.
Özel hayatı

Bezmen, ilk evliliğini amcasının kızı Fatma Bezmen ile yapmıştır ve bu evlilikten dört oğlu olmuştur; Halil (d. 1939), Nazım (d. 1942), Turgut (d. 1950) ve Necdet (d. 1954). Dört oğlu da iş hayatlarına Mensucat Santral'da başlamışlardır. 10 torunu ve 4 küçük torunu vardır.
Bezmen, 1966 yılında Emel Bezmen ile evlendi.
Bezmen, hobi olarak avcılık yapmıştır, fakat kuş türlerinin soyu tükenmesine karşın pişmanlık duyarak avcılığı bırakmış, tabiata yeniden kazandırmak için hayvan çiftlikleri kurmuştur.
Dr. Slump

| --- | --- |
Dr. Slump
Dr. Slump logosu
Dr.スランプ (Dokutā Suranpu)
Tür: Bilimkurgu, komedi
Manga
Yazar: Akira Toriyama
Yayımcı: Shueisha
Diğer yayımcı: NA Viz Media
Baskı: Jump Comics
Dergi: Weekly Shōnen Jump
Demografik: Shōnen
Yayın tarihi: 4 Şubat 1980 – 10 Eylül 1984
Cilt sayısı: 18
Anime televizyon dizisi
Dr. Slump & Arale-chan
Yönetmen: Minoru Okazaki
Yapımcı: Tokizō Tsuchiya Kenji Shimizu
Senarist: Masaki Tsuji
Müzik: Shunsuke Kikuchi
Stüdyo: Toei Animation
Lisans: AUS Madman EntertainmentNA Media Blasters
Kanal: Fuji TV
Yayın tarihi:  8 Nisan 1981  –  19 Şubat 1986
Bölüm sayısı: 243
Anime televizyon dizisi
Doctor Slump
Yönetmen: Shigeyasu Yamauchi
Yapımcı: Daisuke Kawakami Tatsuya Yoshida Yōko Matsuzaki
Senarist: Satoru Nishizono
Müzik: Funta
Stüdyo: Toei Animation
Lisans: NA Tubi
Kanal: Fuji TV
Diğer kanallar: TR brt
Yayın tarihi:  26 Kasım 1997  –  22 Eylül 1999
Bölüm sayısı: 74
Manga
Dr. Mashirito - Abale-chan
Yazar: Akira Toriyama
Yayımcı: Shueisha
Dergi: Monthly Shōnen Jump
Demografik: Shōnen
Yayın tarihi: Nisan 2007
Cilt sayısı: 1
Dr. Slump (Japonca: Dr. スランプ): Japon yapımı manga ve anime serisi. Akira Toriyama tarafından hazırlanmıştır. Manga serisi Shonen Jump dergisinde 1980-1984 yılları arası yayımlanmış ve anime versiyonu ise Fuji TV'de 1981-1986 arasında ve 1997-1999 arasında iki ayrı seri olarak yayınlanmıştır. En tanınmış Manga serilerinden biridir.
Konusu

Penguen Köyü diye bir köyde yaşayan başarısız mucit Senbei Norimaki ve icat ettiği çocuk robot Arale'nin komik maceralarıdır. Daha çok Senbei'in icatlarının ve karakterinin başına sardırdığı dertler ve Arale'nin dünyayı anlayışı üzerinde durulur. Seks içerikli espriler, kelime oyunları ve popüler kültürün parodisinin sıkça görüldüğü mizahi bir mangadır.
Mekanlar

Penguen Köyü (ペンギン村-Pengin Mura): Kahramanlarımızın yaşadığı köy. Burada insanlar ve konuşabilen hayvanlar (domuz, inek, tilki vs.) bir arada yaşarlar, kargalar uçarken "Aptal aptal" diyerek bağırırlar. Anormal olanın normal olduğu çılgın bir köydür.
Büyük Şehir Adası (大都会島-Daitokai jima): Büyük şehrin, biraz da Amerika'nın parodisi olan büyük şehir. Zaman zaman kahramanlardan oraya gidenler ve oradan Penguen Köyü'ne gidenler bulunur.
Türkiye'deki yayını

Türkiye'de 2000'lerin başlarında bir dönem şimdi kapanmış olan BRT kanalında yayınlandı.
Talat Tuncalp

| Talat Tuncalp> Türkiye Bisiklet Federasyonu Başkanı |
| --- | --- |
Görev süresi 1954-1968
Yerine geldiği: H. Name Erden
Yerine gelen: Hamdi Ayvalı
Kişisel bilgiler
Doğum: 1 Ekim 1915(1915-10-01) İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 1 Ocak 2017 (101 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Mesleği: Bisikletçi · spor yöneticisi
Abdülaziz Talat Tuncalp (1 Ekim 1915, İstanbul - 1 Ocak 2017, İstanbul), Türk olimpik bisikletçi. Türkiye Bisiklet Federasyonu eski başkanlarındandır ve Türkiye Millî Olimpiyat Komitesi üyesidir. 16 yıllık aktif spor hayatında bisiklet sporunun her kademesinde yer aldı. Sonraki yıllarda antrenörlük ve federasyon başkanlığı gibi görevlerde bulundu.
Yaşamı ve kariyeri

Talat Tuncalp bisiklet sporuna Ankara'da başladı. 1933-1938 yılları arasında Türkiye şampiyonluğu unvanının sahibi oldu. Toplamda 16 kez yol şampiyonluğu ve 15 kez de sürat şampiyonluğu ile 31 kez Türkiye Şampiyonluğuna ulaştı. Yirmi bir yaşındayken Türk millî takımıyla beraber katıldığı 1936 Yaz Olimpiyatları'nda sekizinci olarak ilk uluslararası deneyimini gerçekleştirdi. II. Dünya Savaşı'nın seyrettiği dönemlerde yurt dışındaki spor müsabakalarına katılamadı. 1948 Yaz Olimpiyatları'na ise katılma başarısı gösterdi. Daha sonraki dönemlerinde de Sovyet sporcularla karşılaştı. Henüz yirmi sekiz yaşındayken Türkiye Bisiklet Federasyonu'nun hem aktif bir sporcusu hem de üyesiydi. 1953 yılındaki Mısır Bisiklet Turu'na yönetici olarak katıldı. 31 Ocak 1954’te federasyon başkanlığına getirildi ve 1968 yılına kadar bu görevde kaldı. Göreve geldiği dönemin ilk yıllarında dört etaplı olarak düzenlenen Ankara-İstanbul Bisiklet Turu'nda bir takım düzenlemelere gitti. Onun döneminde daha yerel anlamda düzenlenen Marmara Turu uluslararası hale gelmiştir (1965). Talat Tuncalp Türkiye'de bisiklet sporunun gelişmesi ve tanıtımında basını bir araç olarak kullanmıştır. Başkanlığı döneminde Cumhuriyet gazetesi bazı bisiklet turlarının resmi sponsoru haline gelmiştir. Özellikle de ilk bisiklet yazarlarından Tuncer Benokan'ın etkisi bu sponsorlukta etkili olmuştur. Talat Tuncalp'ın federasyon başkanlığı döneminde Marmara Turu Cumhurbaşkanlığı Türkiye Bisiklet Turu adını alarak kapsamı ve niteliği değişmiştir. Spor bakanı Ulvi Yenal ile girdiği bir polemik sonrasında ise başkanlık görevinden alınmıştır.
2016 yılı Ocak ayında Türkiye Millî Olimpiyat Komitesi tarafından onur ödülü alan Talat Tuncalp, 1 Ocak 2017'de 101 yaşında öldü.
Cahit Tanyol

| Prof>  Dr. Cahit Tanyol |
| --- | --- |

Doğum: 1914 Nizip, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 11 Ağustos 2020 (106 yaşında) Moda, Kadıköy, İstanbul
Defin yeri: Karacaahmet Mezarlığı
Meslek: Şair, yazar, sosyolog, akademisyen
Eğitim: İstanbul Üniversitesi
Evlilik: Fethiye Tanyol
Çocuklar: Tuğrul, Bilge

Hüseyin Cahit Tanyol (1914 Nizip, Gaziantep – 11 Ağustos 2020, İstanbul), Türk şair, yazar, sosyolog ve akademisyendir. "Türkiye Sosyolojisi" anlayışının öncülüğünü yapmıştır.
Yaşamı

1914 yılında Nizip, Gaziantep'te doğdu. Küçük yaşta babasını yitirdi. Çocukluğu 1. Dünya Savaşı'nın yokluk ve yoksulluğu içinde geçti. İlkokulu Nizip'te bitirdi. Adana Erkek Öğretmen Okulu sınavını kazanarak bu okuldan 1931 yılında öğretmen olarak mezun oldu. Aynı yıl Gazi Eğitim Enstitüsü sınavlarını kazandı. Bu okulda Hasan Ali Yücel, Ahmet Hamdi Tanpınar, İsmail Hakkı Tonguç ve Sadi Irmak gibi isimlerden dersler aldı. 1935'te Gazi Eğitim Enstitüsü Edebiyat Bölümü'nden mezun oldu. Yozgat Lisesi, Çorum Ortaokulu, İzmir Tilkilik Ortaokulu, İstanbul Eyüp Ortaokulu ve Taksim Lisesi'nde bir süre öğretmenlik yaptı. İzmir'de öğretmenlik yaptığı sırada, Kemal Bilbaşar, Nurettin Ardıçoğlu ve Şair İlhan İleri ile birlikte "Aramak" dergisini çıkardı.
1940 yılında başladığı İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü’nden 1944 yılında mezun oldu. 1946 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Bölümünde asistan olarak çalışmaya başladı. Bu bölümde 1953'te "Doçent" ve 1961 yılında da "Profesör" unvanlarını aldı.
Kitaplarının yanı sıra Vatan, Yeni Sabah, Milliyet ve Cumhuriyet gibi gazetelerde ve Özgür İnsan, Cem, Toplumbilim, Aydınlık, Yazko Edebiyat, Yazko Somut, İnsan, Ülkü, Varlık, Türk Folklor Araştırmaları, Yonca, Türk Dili, Cem, Yelken, Hürriyet Gösteri, E Dergi, Bilim ve Ütopya gibi pek çok dergide toplum sorunları üzerine sürekli yazılar yazdı.
Kadıköy Moda'da bulunan evinde 106 yaşında öldü, evli ve iki çocuk babasıydı. Türkiye Yazarlar Sendikası, Edebiyatçılar Derneği, Türk Sosyolojisi Derneği, Yahya Kemal'i Sevenler Derneği ve Turing Kulübü üyesiydi.