stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kiryat Şaul Mezarlığı
Tarihi

Mezarlık, 1943 yılında Tel Aviv Dini Konsey Başkanı David-Zvi Pinkas'ın Nahalat Yitzhak Mezarlığındaki defin alanlarının biteceğinden korktuğu zaman kuruldu. Chevra kadisha başkanı Zalman Meisel, araziyi satın almak için müzakerelere başladı. Satın alma 1949'da tamamlandı. İlk yıllarında mezarlık, özellikle İçişleri Bakanlığı Planlama Dairesi'nden güçlü bir muhalefetle karşılaştı. Muhalefet ertesi yıl yavaş yavaş yatıştı.
İsrail'deki diğer birçok mezarlık gibi, Kiryat Shaul Mezarlığı da Holokost kurbanlarının anısına anıtlar dikti. Bazı anıtların altında imha kamplarından getirilen kalıntılar, küller ve kemikler gömülüdür. Anıtlar şuradan getirilen Holokost kurbanlarının kalıntılarını içerir: Brest, Bukovina, Minsk, Kraków, Slonim, Zamość, Oświęcim, Radom ve Ivano-Frankivsk Yahudileri.
Ayrıca, Uluslararası Dürüst İnsan Ödülü sahipleri için ve terör eylemlerinin kurbanları için özel bir bölüm içerir. Mezarlığın girişinin yakınında, Münih katliamının beş kurbanının - eskrim ustası Andre Spitzer, güreşçiler Mark Slavin ve Eliezer Halfin ve antrenörler Kehat Shorr ve Amitzur Shapira'nın mezar yeri vardır. Ayrıca 1955 yılında Bulgaristan üzerinde meydana gelen El Al Flight 402 uçak kazası kurbanlarının kalıntılarının yanı sıra 1992 yılında Amsterdam, Hollanda'da düşen El Al Flight 1862 pilotlarının mezarı da bulunmaktadır.
Koca yemiş

Koca yemiş (Arbutus unedo), fundagiller (Ericaceae) familyasından meyveleri yenen bir çalı türü.
2-renkli meyveleri + çiçekleri
5-10 metre boylarında olmasına karşın nadirende olsa 15 metreye ulaşan türlerine rastlanmaktadır. Aynı zamanda Çilek Ağacı adıyla da bilinmektedir. Çin koca yemişine benzeyen meyvelere sahiptir.
Gençken tüylü olan kızılımsı kahverengi dallar üzerindeki yapraklar tüysüz, üst yüzü parlak yeşil, alt yüzü daha açık yeşil, kenarları testere dişli, uçları sivri ve derimsi bir ayaya sahiptir. Çiçekler beyaz renkli, uç kısımları yeşilimsi, salkım durumları halinde toplanmışlardır. Meyveleri küre biçiminde, 1–2 cm çapında, yüzeyi pürtüklü, önceleri yeşilimsi, olgunlukta ateş kırmızısı veya portakal rengindedir. 4-5 tohumlu etli bir meyvesi vardır. Meyveleri etli, ama çekirdekli bulunmaktadır, likör ve çeşitli içeceklerin yapımında da kullanılabilmektedir. Meyveleri toplanmazsa 1 sene boyunca bitki yeni meyveler verene kadar dalında kalabilmektedir. Bu özelliği ile kamkat ağacına benzemektedir.
Türkiye'de Marmara, Ege, Akdeniz ve Karadeniz bölgesindeki makilerle birlikte bulunur.
Hot Fuss

Amerikalı rock grubu The Killers'ın 7 Haziran 2004'te Birleşik Krallık'ta, 15 Haziran 2004'te ABD'de çıkartmış oldukları, ilk albümleridir.Albüm ve ilk üç single beş Grammy Ödülü adaylığı aldı.
Geri plan

Albüm, Dave Keuning'in dairesinde düzenlemesini Corlene Byrd'ın yaptığı "Everything Will Be Alright" hariç 2003 yılında Berkeley, Kaliforniya'da Jeff Saltzman ile kaydedilmiştir. Parçaların çoğu demo olarak grup üyelerinin kendilerinde kalması için kaydedilmiştir. Albüm Mark Needham tarafından Cornerstone Studios, Los Angeles'ta Alan Moulder tarafından Eden Studios, Londra'da miks edilmiştir.
Hot Fuss ağırlıklı olarak New Order, The Cure, Morrissey (The Smiths ile birlikte ve birlikte olmamak üzere) Duran Duran ve The Cars gibi new wave ve post-punk sanatçılardan etkilenmiştir. Diğer etkilenilenler David Bowie, U2, Oasis, Smashing Pumpkins ve Lou Reed.
Yayınlanma ve karşılamalar

7 Haziran 2004'te Birleşik Krallık'ta, 15 Haziran 2004'te ABD'de satışa sunuldu.  "On Yılın En İyi 100 Albümü" listesinde 43. sırada yer aldı ve listesinin son 5 kaydından birisidir. 2013 yılındaokuyucuları tarafından "Tüm Zamanların En İyi Albümü" seçildi. Tüm Zamanların En İyi 100 İlk Albümleri" listesinde 33. sıradadır.
Hot Fuss The Killers'ın İngiltere'de 1 numara olan ilk albümü oldu. Birleşik Krallık'ta on yılın en çok satan 26. albümüydü. 4 buçuk yıldan fazla, 247 hafta ile Birleşik Krallık Albüm Grafiği tarihinde listede en uzun kalan 25 albümden biridir.
listesinde 7 numaraya kadar yükselmiş, 7 milyon kopya satarak (ABD'de 3 milyon, Birleşik Krallık'ta 2 milyondan fazla) 7 kere platin plak, Avustralya, Kanada, İrlanda ve Yeni Zelanda'da da birden fazla platin plak kazanmıştır.  "Mr. Brightside" dahil olmak üzere birçok ticari ve eleştirel başarlı single elde etti.
Şarkı Listesi

| No>  | Şarkı | Yazar(lar) | Süre |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | Jenny Was a Friend of Mine | Flowers, Stoermer | 4:04 |
| 2. | Mr. Brightside | Flowers, Keuning | 3:43 |
| 3. | Smile Like You Mean It | Flowers, Stoermer | 3:54 |
| 4. | Somebody Told Me | Flowers, Keuning, Stoermer, Vannucci | 3:17 |
| 5. | All These Things That I've Done | Flowers | 5:01 |
| 6. | Andy, You're a Star | Flowers | 3:14 |
| 7. | On Top | Flowers, Keuning, Stoermer, Vannucci | 4:18 |
| 8. | Change Your Mind | Flowers, Keuning | 3:11 |
| 9. | Believe Me Natalie | Flowers, Vannucci | 5:05 |
| 10. | Midnight Show | Flowers, Stoermer | 4:02 |
| 11. | Everything Will Be Alright | Flowers | 5:45 |
Birleşik Krallık ve Avustralya Alternatif Baskı
| No>  | Şarkı | Yazar(lar) | Süre |
| --- | --- | --- | --- |
| 8. | Glamorous Indie Rock & Roll | Flowers, Keuning, Stoermer, Vannucci | 4:14 |
| No>  | Şarkı | Yazar(lar) | Süre |
| --- | --- | --- | --- |
| 12. | Glamorous Indie Rock & Roll | Flowers, Keuning, Stoermer, Vannucci | 4:14 |
| No>  | Şarkı | Yazar(lar) | Süre |
| --- | --- | --- | --- |
| 12. | Glamorous Indie Rock & Roll | Flowers, Keuning, Stoermer, Vannucci | 4:14 |
| 13. | Somebody Told Me | Flowers, Keuning, Stoermer, Vannucci | 3:17 |
| No>  | Şarkı | Yazar(lar) | Süre |
| --- | --- | --- | --- |
| 12. | Glamorous Indie Rock & Roll | Flowers, Keuning, Stoermer, Vannucci | 4:14 |
| 13. | "The Ballad of Michael Valentine" (b-yüzü "Somebody Told Me" single) | Flowers, Keuning | 3:49 |
| 14. | "Under the Gun" (b-yüzü "Somebody Told Me" single) | Flowers, Keuning | 2:33 |
| No>  | Şarkı | Süre |
| --- | --- | --- |
| 12. | "Somebody Told Me" (Mylo Mix) | 7:17 |
| 13. | "Smile Like You Mean It" (Fischerspooner Mix) | 6:24 |
| 14. | "Smile Like You Mean It" (Ruff and Jam Eastside Mix) | 7:35 |
"Somebody Told Me" (video)
"Mr. Brightside" (orijinal video)
"Mr. Brightside" (yeni video)
"All These Things That I've Done" (video)
"Smile Like You Mean It"
"All These Things I've Done"
"Somebody Told Me" (Glastonbury 2005)
"Jenny Was a Friend of Mine" (Glastonbury 2005)
"Mr. Brightside" (Glastonbury 2005)
Üyeler

Brandon Flowers – ana vokal, klavye, piyano, yapımcı
Dave Keuning – gitar, arka vokal, yapımcı
Mark Stoermer – bas gitar, yapımcı
Ronnie Vannucci – bateri, perküsyon, arka vokal (on Andy You're a Star), yapımcı
Sweet Inspirations – gospel koro (tracks 5 and 6)
Jeff Saltzman – yapımcı, aranjman (tracks 1–10)
Corlene Byrd – aranjman (track 11)
Alan Moulder – mixing (tracks 1, 4–7 and 10)
Mark Needham – mixing (tracks 2, 3, 8, 9 and 11)
Ödüller ve Mükâfat

| Yıl | Tören | Ödül | Sonuç |
| --- | --- | --- | --- |
| 2004 | Shortlist Music Prize | Shortlist Müzik Ödülü |  |
| 2005 | BRIT Ödülleri | En İyi Uluslararası Albüm |  |
| 2005 | Grammy Awards | En İyi Rock Albümü |  |
| 2005 | Meteor Ireland Music Awards | En İyi Uluslararası Albüm |  |
| Yayın | Ülke | Mükâfat | Yıl | Derece |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Drowned in Sound | UK | Yılın En İyi Albümleri | 2004 | 2 |
| Gigwise | US | Şimdiye Kadarki En iyi İlk Albüm: Okuyucuların Seçimi | 2013 | 1 |
| NME | US | Tüm zamanların 500 En iyi Albümü | 2013 | 495 |
| Q | UK | Q' 1986–2010 Arasındaki En İyi 250 Albüm | 2011 | 17 |
| Rolling Stone | US | 2000'lerin En İyi 100 Albümü | 2009 | 43 |
| Rolling Stone | US | Tüm Zamanların En iyi İlk 100 Albümü | 2013 | 33 |
| Rolling Stone | US | Tüm Zamanların En iyi İlk 100 Albümü: Okuyucuların Seçimi | 2013 | 9 |
| The A.V.Club | US | 2000'lerin En İyi 100 Albümü | 2009 | 41 |
| The Daily Mail | UK | Sıfırlı Yılların En İyi 50 Albümü | 2009 | 3 |
Hot Fuss Ölmeden Önce Dinlemeniz Gereken 1001 Albüm listesinde yer almaktadır.
Yayınlanma tarihi

| Bölge | Tarih |
| --- | --- |
Birleşik Krallık: Haziran 7, 2004
ABD: Haziran 15, 2004
Kunarek

| Kunarek کنارک |
| --- | --- |
Şehristan merkezi
KunarekŞehrin İran'daki konumu
Ülke:  İran
Eyalet: Sistan ve Belucistan
Şehristan: Kunarek şehristanı
Bahş: Kunarek merkezî bahşı
Rakım: 15 m
Nüfus (2006)
 • Toplam: 28.685
Zaman dilimi: UTC+03.30 (IRST)
 • Yaz (YSU): UTC+04.30 (IRST)
Kunarek (Farsça: کنارک), İran'ın Sistan ve Belucistan Eyaleti'nde şehir.
Eyaletin Kunarek şehristanı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 28.685 kişi ve 6.044 hanedir.
Şehir, Hint Okyanusu kıyısında ve Çabahar Körfezi'nin batısında bulunmaktadır. Kunarek Havaalanı askeri bir meydan olsa da sivil uçuşlara da açıktır.
Kunarek şehristanı

Konarak şehristanı (Farsça:  شهرستان کنارک ), İran'nde Sistan ve Belucistan Eyaleti'nin 14 şehristanından birisidir.
İdari olarak 2 bahşa ayrılımıştır:
Çabahar merkezî bahşı (بخش مرکزی)
Zerabad bahşı (بخش زرآباد)
Şehristanın 2006 yılı toplam nüfusu 68.605, yönetim merkezi Konarak şehridir.
| g t İran'ın eyaletleri |
| --- | --- | --- |
|  Batı Azerbaycan  Buşehr  Çaharmahal ve Bahtiyari  Doğu Azerbaycan  Elburz  Erdebil  Fars  Gilan  Gülistan  Güney Horasan  Hemedan  Huzistan  Hürmüzgan  İlam  İsfahan  Kazvin  Kirman  Kirmanşah  Kohgiluye ve Buyer Ahmed  Kum  Kuzey Horasan  Kürdistan  Luristan  Mazenderan  Merkezi  Razavi Horasan  Simnan  Sistan ve Belucistan  Tahran  Yezd  Zencan  |  Batı Azerbaycan  Buşehr  Çaharmahal ve Bahtiyari  Doğu Azerbaycan  Elburz  Erdebil  Fars  Gilan  Gülistan  Güney Horasan  Hemedan  Huzistan  Hürmüzgan  İlam  İsfahan  Kazvin  Kirman  Kirmanşah  Kohgiluye ve Buyer Ahmed  Kum  Kuzey Horasan  Kürdistan  Luristan  Mazenderan  Merkezi  Razavi Horasan  Simnan  Sistan ve Belucistan  Tahran  Yezd  Zencan  |  |
Kriket topu

Kullanılmış bir kriket topu.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Kriket topu, kriket sporunda kullanılan, sert özellikte olan top. Deri ile kaplanmış mantardan oluşmaktadır. Özellikleri ve kullanımı, oyun kurallarının 5. maddesinde tanımlanmıştır.
Özellikleri

Kurallara göre; erkeklerde kriket topunun ağırlığı 155,9 ile 163 g arasında, çevresi ise 22,4 ile 22,9 cm arasında olmalıdır. Kadın kriket maçlarında 415/16 ile 55/16 ons (140 ile 151 g) arası ağırlıkta, 81/4 ile 87/8 inç (21 ile 22,5 cm) arası çevre uzunluğunda; 10-13 yaş aralığındaki oyuncuların mücadele ettiği maçlarda ise 411/16 ile 51/16 ons (133 ile 144 g) arası ağırlıkta ve 81/16 ile 811/16 inç (20,5 ile 22 cm) çevre uzunluğunda top kullanmalıdırlar.
Kumran

| --- | --- |
קומראן‎ Arapça: خربة قمران

Konum: Kalya
Bölge: Batı Şeria
Tür: Yerleşim
Tarihçe
Kuruluş: MÖ 134–104 arasında veya sonrası
Terk ediliş: MÖ 68 veya sonrası
Kültür(ler): Helenistik dönem, Roma İmparatorluğu
Kumran (İbranice: קומראן; Arapça: خربة قمران Khirbet Qumran), Batı Şeria'daki İsrail'in Kumran Milli Parkı tarafından yönetilen bir arkeolojik sittir. Lut Gölü'nün kuzeybatı kıyısından yaklaşık 1,5 km (1 mi) uzaklıkta kuru bir marn platosunda, İsrail yerleşiminin ve Kalya kibutzunun yakınında yer almaktadır. Helenistik dönem yerleşimi, Yohanan Hurkanus döneminde (MÖ 134-104) veya daha sonra inşa edildi ve Romalılar tarafından MÖ 68'de veya kısa bir süre sonra yıkılıncaya kadar işgal edildi. Ölü Deniz Yazmaları'nın saklandığı Kumran Mağaraları'na en yakın yerleşim olarak bilinir. Kumran'daki başlıca kazılar 1950'lerde Roland de Vaux tarafından yapıldı.
Kremlin Duvarı Mezarlığı

| Kremlin Duvarı Mezarlığı |
| --- | --- |
Moskova Kremlin Duvarı'nın önünde Suslov, Stalin, Kalinin, Dzerzhinsky, Brejnev'in mezarları. Lenin'in Mozolesi sağ taraftadır.

Ülke(ler): Rusya
Şehir(ler): Moskova
Konum: Kızıl Meydan
Koordinatlar: 55°45′14″K 37°37′10″D﻿ / ﻿55.75389°K 37.61944°D﻿ / 55.75389; 37.61944

Açılış: 1917
Durum: Kültürel miras alanı
Kremlin Duvarı Mezarlığı (Rusçası: Некрополь у Кремлёвской стены), Moskova'daki Kızıl Meydan'da Kremlin Duvarının yanında bulunan Sovyetler Birliği'nin eski ulusal mezarlığıdır. Buradaki mezarlar, Ekim Devrimi sırasında ölen 240 Bolşevik yanlısının toplu mezarlara gömüldüğü Kasım 1917'de başladı. Doğaçlama mezar yeri, İkinci Dünya Savaşı sırasında kademeli olarak askeri ve sivil onurun merkezine dönüştü. İlk olarak 1924'te ahşaptan inşa edilen ve 1929-30'da granitten yeniden inşa edilen Lenin'in Mozolesi'nin merkezinde yer almaktadır. 1921'de Kızıl Meydan'daki son toplu cenaze töreninden sonra, oradaki cenazeler genellikle devlet törenleri olarak yapıldı ve çok saygı duyulan politikacılar, askeri liderler, kozmonotlar ve bilim adamları için son onur olarak ayrıldı. 1925-1927'de toprağa gömüler durduruldu. Cenazeler artık yakılmış kül mezarları olarak yapılıyordu. Mikhail Kalinin'in 1946'daki cenazesi ile toprağa gömülmeler yeniden başladı.
Kremlin Duvarı, Sovyetler Birliği'nin ölen ulusal simgelerinin dinlenme yeriydi. Defin Sovyet vatandaşları arasında bir statü sembolüydü. İleri gelenleri Kızıl Meydan'a gömme uygulaması, Mart 1985'te Genel Sekreter Konstantin Çernenko'nun cenazesiyle sona erdi. Kremlin Duvarı Nekropolü, 1974'te korunan bir simge yapı olarak belirlendi. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra, Rusya Federasyonu vatandaşları ve diğer birçok eski Sovyet sonrası devlet, Kremlin Duvarı'ndaki ulusal kahramanlara saygılarını sunmaya devam ediyor.
Kuruluşu

Kızıl Meydana ilk defin işlemi 10 Kasım 1917 tarihinde olmuştur. Askeri Devrim Komitesinin kararıyla Ekim Devrimi sırasında hayatını kaybeden 238 Kızıl muhafız iki toplu mezarda defnedilmiştir. 1919 yılında ise 25 Eylül 1918'deki sol SR'ların silahlı saldırılarında hayatını kaybeden Bolşevik Partisi Moskova sekreteri Vladimir Zagorski defnedilir. Aynı saldırılarda Sovyetler Birliği Komünist Partisi genel sekreteri Vladimir Lenin de ağır yaralanmıştır.
Mezarı Kremlin’de olanlar

Mezarlıkta yatanlar arasında Dorogomilovski Sovyeti binasındaki patlamada hayatını kaybedenler, Posta ve Telgraf Komiseri Vadim Podbelski, Amerikalı gazeteci John Reed, Bolşevik Parti Moskova sekreteri Feodor Artyom, diplomatlar Vaclav Vorovsky ve Peter Voikov sayılabilir. 1924 yılında Lenin'in cenazesinin bulunduğu Lenin'in Mozolesi Kremlin Duvarı Mezarlığının çekim merkezi olmuştur. Mozolenin arkasında önde gelen Sovyet liderleri olan Yakov Sverdlov, Feliks Dzerjinski, Mikhail Frunze, Mikhail Kalinin, Georgy Jukov, Andrei Jdanov, Josef Stalin, Kliment Voroşilov, Semyon Budyonny, Mikhail Suslov, Leonid Brejnev, Yuri Andropov ve Konstantin Çernenko'nun mezarları ve heykelleri vardır. Senatskaya Kulesinin iki tarafında ise 1925-1984 arasında hayatını kaybetmiş çok sayıda Sovyetler Birliği Komünist Partisi üyesinin, bazı yabancı komünist partilerin liderlerinin, komutanların, diplomatların, önde gelen bilim ve sanat insanlarının külleri bulunmaktadır. Yuri Gagarin, Soyuz 1 ve Soyuz 11 kazasında hayatını kaybeden kozmonotlar ve Sovyet uzay program tasarımcısı Sergei Korolyov'un da mezarları burada bulunmaktadır. 1967 yılında ise Kremlin Duvarındaki Alexander Bahçesinde Meçhul Asker Anıtı açılmıştır.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Karadağ kültürü

Karadağ kültürü, tarihi ve coğrafi konumu sayesinde çoğulcu ve çeşitlidir. Karadağ kültürü esas olarak Antik Roma, Hristiyanlık, İslam, Bizans İmparatorluğu, Osmanlı İmparatorluğu, Venedik Cumhuriyeti, Avusturya-Macaristan ve Yugoslavya'dan etkilenmiştir.
Değerler ve normlar > Etik inançlar ve yasalar

Karadağ kültürünün çok önemli bir boyutu, eski bir Karadağ onur simgesi olan kabaca "insanlık ve cesaret" olarak tercüme edilen "Čojstvo" (birini kendinizden savunma eylemi) ve "Junaštvo" (cesaret) etik idealidir. Yüzyıllar süren savaşçı tarihinin bir başka sonucu yazılı olmayan şövalyelik kuralları; halkının gerçek bir saygısını hak etmek için bir kişinin dürüstlük, haysiyet, alçakgönüllülük, fedakarlık, başkalarına saygı ve cesaretle birlikte doğruluk erdemlerini göstermesi gerektiği şartını koşar. Eski zamanlardaki savaşlar, Karadağlıların ölümüne savaşmasıyla sonuçlanırdı, çünkü yakalanmak en büyük utanç olarak kabul edilirdi. Bu davranış kuralları, Karadağ'ın her etik inanç sisteminde daha çok veya daha az ölçüde kökleşmiştir ve bunları gerçekten anlamak için akılda tutulması esastır.
Karadağ'da bir gelenek, Kral Nikola tarafından hükümdarlığı sırasında yasalaştı ve buna göre evlilik sembolü olarak yeni evliler düğün gününde bir zeytin ağacı dikerdi.
"Krvna Osveta" olarak bilinen meşhur Karadağ geleneksel kan davası kanununa göre, bir Karadağlı, Arnavutların "Gjakmarrje"sine benzer şekilde katili ya da katilin yakın akrabalarından birini öldürerek akrabasını öldürenden intikam almak zorundadır.
Değerler ve normlar > Din ve inanç

Karadağ toplumu hala çok ataerkil ve muhafazakârdır. 2011 nüfus sayımına göre, Karadağlıların %96'sından fazlasının büyük çoğunluğu kendilerini bir dini örgütün üyesi olarak ilan ediyor. Doğu Ortodoks Hristiyanlığı Karadağ'da baskın dini mezhep olsa da, hem Katolik Hristiyanlığın hem de İslam'ın önemli sayıda taraftarı vardır. Baskın kilise, Sırp Ortodoks Kilisesi'dir, ancak bir Karadağ Ortodoks Kilisesi de mevcuttur.
Değerler ve normlar > Gelenek ve görenekler

Slava, Sırp Ortodoks Kilisesi inananlarının özel bir geleneğidir, her ailenin bayram günlerinde saygı duydukları bir koruyucu azizi vardır. Sırp Ortodoks Kilisesi, geleneksel jülyen takvimini kullanıyor, Noel Günü (25 Aralık) şu anda miladi takvimde 7 Ocak'a denk gelmektedir, bu yüzden Sırplar 7 Ocak'ta Noel'i kutluyor, Kudüs, Rusya, Gürcistan, Ukrayna ve Greek Old Calendarists Ortodoks kiliseleriyle aynı günde kutluyorlar.
Badnjak, eve getirilen ve Karadağ'daki Doğu Ortodoks Noel kutlamalarında önemli bir gelenek olan Noel Arifesi akşamı ateşe verilen bir ağaç dalı veya genç bir ağaçtır. Badnjak'ın kesildiği ağaç, tercihen genç ve düz bir Avusturya meşesi, Noel Arifesi sabahının erken saatlerinde bir törenle kesilir. Kesim, hazırlık, getirme ve ateşe atma, birçok bölgesel varyasyon ile süslü ritüellerle yapılmaktadır.
Gelenek > Halk dansları

Geleneksel halk dansı, Karadağlılar, Sırplar ve Makedonlar arasında yaygın olan kolo adlı bir daire dansıdır. Bir grup insanın (genellikle birkaç düzine, en az üç) birbirlerini elleriyle tuttuğu veya ellerini belinde bağladıkları, bir daire (dolayısıyla adı), yarım daire veya spiral oluşturan kolektif bir danstır. Buna Karadağ'da Oro (veya "Kartal dansı") denir. Bölgenin diğer kültürlerinde de benzer dairesel danslar bulunmaktadır.
Gelenek > Destansı şarkılar

Karadağlıların uzun zamandır özgürlük ve bağımsızlık mücadelesi tarihi, sürekli olarak sözlü epik şiir gelenekleriyle bağlantılıdır. Geleneksel olarak, decasyllabic şiir ölçüsünde kahramanların ve savaşların hikâyelerini söyleyen veya okuyan, hikâye anlatıcısı (guslar) tarafından çalınan tek telli bir enstrüman olan bir gusle aracılığıyla üretilen müzik eşliğinde dinleyicilere icra edilirler. Tarihsel olarak bu şarkılar halk üzerinde muazzam bir motivasyon gücüne sahipti. Guslar, en iyi savaşçılara olduğu kadar yazarlara, yani tarih yazarlarına, tercüman oldukları kadar saygı duyuyordu. Şu anda, bu gelenekler ülkenin kuzey bölgelerinde biraz daha canlıdır (Doğu Hersek, Batı Sırbistan ve Dalmaçya'nın merkezindeki insanlarla da paylaşılıyor).
Gelenek > Karadağ isimleri

Karadağ halkına özgü, Karadağlıların farklı kültürlerini sergileyen birçok Karadağca isim var.
Kapsamlı bir liste için bakınız: Karadağca verilen isimler14 Ocak 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
Gelenek > Yerel mutfak

Karadağ mutfağı, Karadağ'ın coğrafi konumunun ve uzun tarihinin bir sonucudur. Karadağ'ın ve Adriyatik kıyılarının geleneksel yemekleri, ekmek yapma tarzında, etin kürlenme ve kurutulma şeklini, peynir yapımı, şarap ve alkollü içecekleri, çorba ve güveç yapma stilini gösteren belirgin bir İtalyan lezzetine sahiptir: polenta, biber dolması, köfte, priganice, japraci, raštan, vb.
İkinci büyük etki Levant ve Türkiye'den gelir, sarma, musakka, pilav, pide, börek, ćevapi, kebap, baklava ve tulumba gibi Türk tatlıları vb. Macar yemekleri arasından da çok yaygın olan gulaş, satarash ve djuvech bulunur. Son olarak, Hırvat mutfağı çoğunlukla tatlılar bölümünde iz bırakmıştır.
Ayrıca krep, çörek, reçel, sayısız bisküvi ve kek çeşitleri Karadağ'ın mutfağına önemli katkıda bulunur. Viyana tarzı ekmek dükkanlardaki en yaygın ekmek türüdür.
Karadağ mutfağı da coğrafi olarak değişir; kıyı bölgesindeki yemekler kuzey yayla bölgesindeki yemeklerden farklıdır. Kıyı alanı geleneksel olarak Akdeniz mutfağının bir temsilcisidir ve deniz ürünleri ortak bir yemektir.
Mimari

Karadağ, Romanesk öncesi, Gotik ve Barok dönemlere ait miras alanları da dahil olmak üzere bir dizi önemli kültürel ve tarihi alana sahiptir. Karadağ kıyı bölgesi, özellikle Saint Tryphon Katedrali, St. Luke Bazilikası (800 yıldan fazla), Our Lady of the Rock (Škrpjela), Savina Manastırı ve diğerleri de dahil olmak üzere çoğunlukla Venedik mimarisiyle ilgili dini anıtları ile bilinir. Cattaro antik kenti (şu anda Kotor olarak adlandırılmaktadır) Venedik mimarisinin önemli bir örneği olarak UNESCO Dünya Mirası listesinde yer almaktadır. Mimarlıkta ve dini sanatta Bizans etkisi özellikle ülkenin iç mekanında belirgindir.
Edebiyat

| --- | --- |

Cetinje Octoechos: Dağ Çelengi
Karadağ edebiyatı Karadağca, Sırpça ve ülkede konuşulan diğer ilgili dillerde yazılmış, Karadağ'da yaratılan tüm (tarihsel ve modern) edebiyat çalışmalarını ifade eder.
Edebiyat > Özellikleri

En az 800 yıl önce (Duklja Rahibi Kroniği gibi) yazılmış eserler olmasına rağmen, en önemli temsilciler 19. ve 20. yüzyılda yaşayan ve çoğunlukla Sırpça yazan yazarlardır. Bölgede yazılan ilk edebi eserler on asırlıktır ve ilk Karadağca kitap beş yüz yıl önce basılmıştır.
Venedik Cattarosu'nda (şimdi Kotor), Karadağ kıyılarında Rönesans kültürünü tanıtan, Latince ve İtalyanca eserler yazmış bir grup yazar ve şair vardı: Ludovico Pasquali, Giovanni Bona de Boliris, Giovanni Polizza, Giorgio Bisanti, Girolamo Pima, Timoteo Cisilla, Giovanni Crussala, Giuseppe Bronza ve Girolamo Panizzola.
Devlete ait ilk matbaa (Crnojevići Matbaası) 1494 yılında Çetine'de bulunuyordu ve burada ilk Güney Slav kitabı aynı yıl basıldı (Oktoih). 13. yüzyıldan kalma bir dizi Orta Çağ el yazması Karadağ manastırlarında tutulmaktadır. Geleneksel sözlü epik şiirinin alt katmanında II. Petar Petrović Njegoš gibi yazarlar kendi ifadelerini yarattılar. Sırpça dilinde yazılmış destansı Gorski Vijenac (Dağ Çelengi), Karadağ Sırpları kültürünün merkez noktasını sunuyor.
Edebiyat > Önemli yazarlar

18. ve 19. yüzyıllarda : II. Petar Petrović Njegoš, Andrija Zmajević, Vasilije Petrović-Njegoš, I. Petar Petrović-Njegoš, Vuk Vrčević, Stefan Mitrov Ljubiša ve Marko Miljanov .
20. yüzyılda: Mihailo Lalić, Milovan Đilas, Radovan Zogović, Ćamil Sijarić, Miodrag Bulatović, Čedo Vuković, Mirko Kovač, Dragan Radulović, Borislav Pekić ve Vito Nikolić .
Çağdaş yazarlar: Balša Brković, Borislav Jovanović, Jevrem Brković, Andrej Nikolaidis, Tanja Bakić, Bosiljka Pušić ve Dragana Kršenković Brković .
Resim ve heykel

Karadağlı ressamlar, Karadağ kültürünün dünyadaki onaylanmasına büyük katkıda bulundular. Dünyanın diğer bölgelerine (Paris, Belgrad, Zagreb) ulaşırken, Karadağ'ın kültürünü de yanlarına alarak sanat eserleri aracılığıyla başkalarına aktardılar. Son 15 yılda, Çetine Güzel Sanatlar Fakültesi'nin açılışı, yepyeni bir yetenek dalgası getirdi. Karadağ'ın en önemli ressamlarından bazıları şunlardır: Milo Milunović, Petar Lubarda, Dado Đurić, Uroš Tošković, Vojo Stanić, Dimitrije Popović, Boris Dragojević ve heykeltıraş Risto Stijović .
Müzik

Karadağ müziği, ülkenin eşsiz müzik geleneğinin ve Batı müzik etkilerinin bir karışımını temsil eder. Karadağ müziği, özellikle edebiyatı ve görsel sanatları ile karşılaştırıldığında nispeten göz ardı edilmiştir. Bununla birlikte, 20. yüzyıl birkaç seçkin besteci ve tercüman ortaya çıktı. Kotor ve Titograd'daki Uzmanlaşmış Müzik Liseleri, klasik müzik eğitiminin temel direkleriydi, ikincisi 20. yüzyılın son on yılında akademi rütbesine yükseltildi. Koro ve Oda müziğine özellikle dikkat edilir. Buna ek olarak, profesyonel bir orkestra Podgorica'daki ulusal bir TV tarafından sürdürülür.