stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Emil Brumaru
Eserleri

Versuri (Stanzas), Editura Albatros, Bükreş, 1970
Detectivul Arthur (Arthur the Detective), Cartea Românească, Bucharest, 1970
Julien Ospitalierul (Julian the Hospitaller), Cartea Românească, Bucharest, 1974
Cântece naive (Naive Songs), Cartea Românească, Bucharest, 1976
Adio, Robinson Crusoe (Adieu, Robinson Crusoe), Cartea Românească, Bucharest, 1978
Dulapul îndrăgostit (The Enamoured Cupboard), Cartea Românească, Bucharest, 1980
Ruina unui samovar (The Ruins of a Samovar), Cartea Românească, Bucharest, 1983
Dintr-o scorbură de morcov (From the Hollow of a Carrot), Editura Nemira, Bucharest 1998
Poeme alese (Selected Poems), 2003
Opera poetică (2 vol., 2003, 3 vol., 2006) (Poetic Works), 2 vols., Editura Cartier, Kishinev, 2003, 2nd edition, 3 vols., 2006.
Fluturii din pandişpan (Pain d'Espagne Butterflies), Editura Cronica, Iași, 2003
Poezii (carte la borcan) (Poems. Jarbook), Editura Humanitas, Bucharest, 2003
Cerşetorul de cafea (The Coffee Scrounger), Editura Polirom, Iași, 2004
Submarinul erotic (The Erotic Submarine), Cartea Românească, Bucharest, 2005
Infernala comedie (The Infernal Comedy), Editura Brumar, Timișoara, 2005
Dumnezeu se uită la noi cu binoclul (God is Gazing at us through Binoculars), Editura Polirom, Iași, 2006
O brumă de paiete şi confetti (A Frosting of Spangles and Confetti), co-author: Șerban Foarță, 2007
Cântece de adolescent (An Adolescent's Songs), 2007
Povestea boiernaşului de ţară şi a fecioarei... (The Story of the Rural Petty Boyar and the Maiden...), Editura Trei, Bucharest, 2008
Ne logodim cu un inel din iarbă (We Betroth Ourselves with this Ring of Grass), 2008
Opere I. Julien Ospitalierul (Works I. Julian the Hospitaller), Editura Polirom, Iași, 2009
Opere II. Submarinul erotic (Works II. Erotic Submarine), Editura Polirom, Iași, 2009
Rezervația de îngeri (The Angel Reservation), Humanitas, Bucharest, 2013
John Singer Sargent

| John Singer Sargent |
| --- | --- |
John Singer Sargent'ın otoportresi, (1906), Uffizi Gallerisi, Floransa.
Genel bilgiler
Doğum: 12 Ocak 1856(1856-01-12) Floransa, İtalya
Ölüm: 14 Nisan 1925 (69 yaşında) Londra, Birleşik Krallık
Uyruk: Amerikalı
Alanı: Resim
Sanat eğitimi: École Nationale Supérieure des Beaux-Arts (Milli Güzel Sanatlar Yüksek Okulu), Paris
Etkilendikleri: Carolus-Duran, Léon Bonnat, Diego Velázquez
Ünlü yapıtları: Madam X'in Portresi El Jaleo Edward Darley Boit'in Kızları Karanfil, Zambak, Zambak, Gül Lochnaw'lı Lady Agnew

İmzası

John Singer Sargent (d. 12 Ocak 1856, Floransa, İtalya - ö. 14 Nisan 1925 Londra, Birleşik Krallık), İngiltere Kralı VII. Edward döneminin zengin ve asillerinin lüks hayatını anlatan portreleri ile tanınan Amerikalı ressam.
Sanat hayatı boyunca yaklaşık 900 yağlı boya tablo, 2000'den fazla sulu boya resim ve çok sayıda karakalem ve ödün kömürü kullanılarak çizilen eskiz yaratan Sargent'ın eserleri içlerinde Venedik, Tirol, Korfu, Maine, Florida gibi şehirlerin de bulunduğu dünyanın dört yanına yaptığı seyahatlerden manzaralar yansıtmaktadır.
Sargent'ın ailesi Amerikalı idi. Buna rağmen ressam çoğunlukla Avrupa'da yaşadı. Sanat eğitimini Paris'te tamamladıktan sonra Londra'ya geçti. Londra'da bir portre ressamı olarak uluslararası ün kazandı ve bu ünü hayatı boyunca korudu. Ressamın sanat hayatında bazı skandallar da bulunur. Örneğin, kariyerinin henüz başlarındayken Madam X'in Portresi isimli tabloyu sosyete ressamı olarak ününü pekiştirmek amacıyla yapmıştı. Bu tablo 1884 yılında açılan Paris Salonu'nda sergilendiğinde ziyaretçilerin tepkileri ve yorumları sebebiyle beklenmedik bir skandala sebep oldu.
Sanatçı kariyerinin ilk günlerinden itibaren sadece fırça kullanarak güzel çizgiler ve eskizler yaratabilme yeteneğine sahipti. Bu özelliği sanat hayatının sonraki yıllarında hem gıpta edilen bir teknik olarak görüldü hem de portresini yaptığı kişinin ruhuna inemediği iddiası ile eleştirildi. Kimi eskizlerinde ve çizimlerinde döneminin önde gelen sanat akımı olan Empresyonizm'in kurallarını bildiği ve kullanabildiği görülmektedir. Fakat Sargent, müşterilerinden aldığı önemli portre siparişlerinde geleneklere uygun eserler ortaya çıkardı. Ressam geleneksel portrelerin yaratıcılığı kısıtlayıcı niteliğini iyi bildiği için, kariyerinin son dönemlerinde "duvar resimleri" ve açık havada hazırlanmış peyzaj tablolar yapmaya yöneldi.
Seçilmiş resimler galerisi

El Jaleo, 1882, tual üzerine yağlı boya, 232 × 348 cm, Isabella Stewart Gardner Muzesi
Edward Darley Boit'in Kızları (1882) Boston Güzel Sanatlar Müzesi
Lochnaw'lı Lady Agnew, National Gallery of Scotland, Edinburgh
Venedik'te bir Sokak 1882, Clark Art Institute
Venedik'te bir Sokak, yak. 1882. National Gallery of Art, Washington, DC.
Kükürtlü Kibrit, tual üzerine yağlı boya, 1882.
Madame Pierre Gautreau, 1884, tual üzerine yağlı boya, 234.95 × 109.86 cm, Manhattan: Metropolitan Museum of Art.
Vickers Kızkardeşler, 1884, tual üzerine yağlı boya, 137.8 × 182.9 cm, Weston Park Museum.
Robert Louis Stevenson ve Eşi 1885, Crystal Bridges Museum of American Art.
Claude Monet bir Koru Kenarinda Resim Yaparken 1885, Tate, Londra.
Karanfil, Zambak, Zambak, Gül, 1885-86, the Tate, London.
Cayir Uzerinde Yatan İki Kiz, tual üzerine yağlı boya, 1889. Metropolitan Museum of Art
Joseph Chamberlain, tual üzerine yağlı boya, 1896. Milli Portre Galerisi, Londra
Sitwell Ailesi, 1900. Soldan: Dame Edith Sitwell (1887–1964), Sir George Sitwell, Lady Ida Sitwell, Sir Sacheverell Sitwell (1897–1988) ve Sir Osbert Sitwell (1892–1969).
William Merritt Chase, tual üzerine yağlı boya, 1902. Metropolitan Museum of Art
Winifred, Portland Düşeşi, tual üzerine yağlı boya, 1902
Bedeviler, sulu boya, c. 1905–1906. Brooklyn Museum of Art
Dolce Far Niente, 1907, Brooklyn Museum of Art
Ressam Simplon'da, sulu boya, yak. 1909. Fogg Museum of Art
V. Karl'ın Arması, sulu boya, 1912. Metropolitan Museum of Art
George Nathaniel Curzon, tual üzerine yağlı boya, 1914. Royal Geographical Society
Karer See, sulu boya, 1914
John D. Rockefeller, tual üzerine yağlı boya, 1917
Zehirli Gaz, 1918, tual üzerine yağlı boya 231 × 611.1 cm, Imperial War Museum
Bila Tserkva Muharebesi

Bila Tserkva Muharebesi, 24-25 Eylül 1651'de Hmelnitski Ayaklanması'nın bir parçası olarak Bila Tserkva kenti yakınlarında yapıldı. Zaporojya Kazakları ve Tatar müttefikleri ile Lehistan-Litvanya Birliği arasında yapıldı.
Berestechko Muharebesi'nin ardından kralın emriyle, Mikołaj Potocki komutasındaki Polonya ordusu Ukrayna'ya ilerleyerek 4 Ağustos'ta Liubar'a ulaştı, aynı zamanda Prens Janusz Radziwiłł'un kuvvetleri Kiev'e girdi. Potocki'nin güçleri kısa süre sonra Bila Tserkva yakınlarındaki Kazak mevzileriyle ve Bohdan Hmelnitski'nin doğudaki ana kampıyla karşılaştı.
Savaş, Polonya'nın taktiksel zaferiyle sona erdi.
Golymin Muharebesi

Golymin Muharebesi 26 Aralık 1806'da Polonya'nın Gołymin kentinde Napolyon Savaşları sırasında, Prens Golitsyn komutasında 17,000 Rus askeri ve 28 top, Mareşal Joachim Murat komutasında 38,000 Fransız askeri arasında gerçekleşen savaş. Rus kuvvetlerinden üstün olan Fransız kuvvetleri çatışmada zafer elde etti.
Türkiye'de suç

Türkiye'de suç ile polis ve jandarma teşkilatı mücadele etmektedir. 1990-2014 yılları arasında suç oranlarında önemli artış (%400) olmuştur. Hırsızlık, insan öldürme ve uyuşturucu suçlarında artış %600'e ulaşmıştır. 2015 yılında günde ortalama 4 kişi öldürüldü. Cinayetlerin çoğunun nedeni namus ve para iken, 369 kadın aile içi şiddet kurbanı oldu. Aynı yıl 18 yaşından küçük 193 çocuk öldürüldü.
Hükümlülerin suç türü-2014
Hırsızlık (%17.5)
Yaralama (%14.5)
İcra iflas (%8.2)
Öldürme (%5.2)
Diğer (%54.6)
Tutuklu ve hükümlüler

Tutuklu ve hükümlülerin sayısı 1994'te 38.931 iken 2014'te 152.335'e yükselmiştir. 2014 yılında en çok hüküm giyilen suçlar: %17 hırsızlık, %14,5 yaralama, %8,2 icra-iflas, %5,2 cinayet. Ceza infaz kurumlarında bulunanların %86'sı hükümlü, %14'ü tutuklulardan oluşur. Bunların %96,4'ü erkek, %3,6'sı kadındır. İlköğretim mezunları hükümlülerin %31,6'sını oluşturur. Hırsızlıktan hüküm giyenlerin %42,2'si ilköğretim, %20,7'si ilkokul, %15,7'si sadece okur-yazardır. Yaralamadan hükümlü olanların ise; %31,4 ilköğretim, %26,4 ilkokul, %20,7'si lise ve dengi okullardan mezundur.
Toplum bilimciler ve suç bilimcilerin yararlanması amacıyla CBS aracılığı ile suç-mekan analizi yapılmış, Türkiye'nin suç haritası çıkarılmıştır.
Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü'nün verilerine göre 1 Ocak 2023 itibarıyla Türkiye'de; 279 kapalı, 89 açık, 10 kadın kapalı, 8 kadın açık, 9 çocuk kapalı, 4 çocuk eğitim evi olmak üzere toplam 399 ceza infaz kurumu bulunmaktadır. Bu kurumların toplam kapasitesi 289 bin 974 kişi olmakla birlikte Ocak 2023 sonu itibarıyla cezaevlerinde 341 bin 497 kişi kalmaktadır. Adalet Bakanlığı verilerine göre, bu kişilerin 298 bin 975'i hükümlü, 42 bin 522'si ise tutukludur. Cezaevi nüfusunun 325 bin 009'u erkeklerden, 13 bin 977'si kadınlardan, 2 bin 511'i ise çocuklardan oluşmaktadır. Cezaevlerindekilerin 118 bin 738'i açık infaz kurumu, 222 bin 759'u kapalı ceza infaz kurumunda bulunmaktadır.
Cinayet

Ayrıca bakınız: Türkiye'de kadın cinayeti
2015 yılında Türkiye'de 2.175 silahlı olayda, 1.951 kişi öldürülmüş, 1.282 kişi yaralanmıştır. Ölümlerin %71'ine ateşli silahlar, %29'una kesici delici aletler neden olmuştur.
En fazla cinayetin işlendiği on il ve cinayet rakamları şöyledir: İstanbul (225), Adana (118), İzmir (111), Samsun (106), Bursa (96), Antalya (96), Kocaeli (89), Gaziantep (87), Konya (67), Ankara (66). 63.000 nüfuslu Bayburt 2015 yılında hiç cinayet işlenmeyen tek şehirdir. Bayburt'u takip eden diğer en az cinayet işlenmiş sakin şehirler sırasıyla:, Karabük (1), Çankırı (1), Kilis (2), Tunceli (2), Gümüşhane (2), Ardahan (3), Erzincan (3).
Cinayet > Kadın cinayetleri

Kadın cinayetleri son yıllarda önemli artış göstermektedir. Yıllar göre kadın cinayeti sayısı aşağıdaki gibidir.
| Yıl | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Cinayet | 80 | 109 | 180 | 121 | 210 | 237 | 294 | 303 | 328 | 409 | 440 | 474 | 436 |
Hırsızlık

Yıllara göre işlenen hırsızlık suçu sayısı şöyledir: 2008'de 256.562, 2009'da 304.570, 2010'da 344.087, 2011'de 351.838, 2012'de 405.405. Jandarma sorumluluk sahasında suç türleri; %10,83 enerji hırsızlığı, %13,80 iş yerinden, %25,56 evden hırsızlık şeklindedir.
Yaralama

Adli tıp kurumuna 2014 yılında 16.872 kesici-delici aletle, 6.168 ateşli silahla olmak üzere 23.040 yaralama olayı ulaşmıştır.
İşkence

Türkiye'de kuruluşundan itibaren tüm hukuki metinlerde işkence yasaktır. 1980-2000 yılları arasında Türkiye uluslararası platformlarda işkence ile anıldı. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde işkence suçundan cezalar aldı. İşkence suçlamaları daha çok üç büyük kentte ve öğrencilere yönelikti. Çoğunluğu emniyette (%40) olmuş, suçlananlar ise yine çoğunlukla (%45) polis ve komiserler idi. 1995-2000 arasında gözaltındaki 65 vatandaş çeşitli nedenlerle ölmüştür. İnsan Hakları İnceleme  Komisyonu başkanı Sema Pişkinsüt'ün, baskın yaptığı polis merkezlerinin birinde Filistin askısı bulması önemli bir duyarlılığın oluşmasına neden olmuştur. 2000 yılından sonra işkence iddialarında azalmalar başlamıştır: Yıllara göre işkence iddiaları şöyledir: 2000; 972, 2001; 894, 2002; 879, 2003; 924, 2004; 922, 2005; 675, 2006; 333, 2007; 438, 2008; 397, 2009; 406, 2010; 362.
Quatre Bras Muharebesi

Quatre Bras Muharebesi, 16 Haziran 1815'te, Waterloo Muharebesi'nden iki gün önce meydana gelen Fransız güçleri ile Koalisyon orduları arasındaki çatışma. Savaş, Quatre Bras'ın yakınlarında gerçekleşti. Wellington Dükü'nün İngiliz müttefik orduları ile Fransız Mareşal Michel Ney komutası altındaki Napolyon Bonapart'ın Fransız Armée du Nordun sol kanadı arasında gerçekleşti.
Savaşın sonucu taktiksel olarak kararsızlık olsa bile, Napolyon, Wellington kuvvetlerinin aynı gün Fransızların kazandığı Ligny Muharebesi'nde Prusya ordusuna yardım etmesini önlemek için daha büyük stratejik amacına ulaştı.
Daha fazlası

Fletcher, Ian; ‘A Desperate Business’: Wellington, the British Army and the Waterloo Campaign; Spellmount Publishers
Libert, Alfons. The Battle of Quatre-Bras 28 Aralık 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Erwin Muilwijk, Quatre Bras, Perponcher's gamble, Sovereign House Books, 2013. 978-90-819318-2-3. Gives full account of the Netherlands troops that fought at Quatre-Bras, based on many unknown primary sources.
Friedland Muharebesi

Friedland Muharebesi (14 Haziran 1807) Napolyon Savaşları ve Dördüncü Koalisyon sırasında, I. Napolyon tarafından yönetilen Fransa İmparatorluğu ordularıyla Kont von Bennigsen liderliğindeki Rus İmparatorluğu orduları arasında gerçekleşen büyük bir savaş. Napolyon ve Fransızlar, savaşın sonunda Alle Nehri'ne düzensizce geri çekilmesine neden olan Rus ordusuna karşı kesin bir zafer elde ettiler. Savaş, Rusya'nın Pravdinsk kasabası yakınlarında günümüzdeki Kaliningrad Oblastı'nda gerçekleşti.
Savaş sonucunda Bennigsen'in ordusu dağıldı; müttefiki Prusya komutanı Anton Lestocq'un ertesi gün yaklaşık 25 bin kişiyle Königsberg'i terk ederek Tilsit'e çekilmesiyle, Königsberg Fransızların eline geçti. Savaşın ardından Fransa ile Rusya arasında 7 Temmuz 1807 tarihinde yapılan Tilsit Antlaşması ile Rusya Dördüncü Koalisyon'dan çekilmiş oldu.
Pułtusk Muharebesi

Pułtusk Muharebesi, 26 Aralık 1806'da Polonya'nın Pułtusk kenti yakınlarında Dördüncü Koalisyon Savaşı sırasında gerçekleşen muharebe. Sayısal üstünlüklerine ve topçularına rağmen, Ruslar, ertesi gün Fransızlar yüzünden büyük kayıplar vermeden, yıl boyunca ordularını düzensiz hale getirmeden önce Fransız saldırılarına maruz kaldılar. Birinci Fransa İmparatorluğu savaşı askeri taktik ile kazandı.
Batih Muharebesi

Batoh Muharebesi olarak da bilinen Batih Muharebesi, 1652'de hetman Marcin Kalinowski yönetimindeki Lehistan-Litvanya Birliği güçlerinin Kırım Tatarları ve Zaporojya Kazakları ordusu tarafından mağlup edildiği savaştır. Savaştan bir gün sonra Kazaklar, Polonyalı esirleri Tatarlardan satın aldılar ve Batih katliamı'nı yaptılar.
Danzig Kuşatması (1807)

Danzig Kuşatması (19 Mart - 24 Mayıs 1807) Dördüncü Koalisyon Savaşı sırasında Fransızların, Danzig'i (günümüzde Gdańsk) kuşatması. 19 Mart 1807'de Mareşal Lefebvre yönetimindeki yaklaşık 27,000 Fransız askeri, Mareşal Friedrich Adolf yönetimindeki Danzig şehrini savunan 14.400 Prusya birliğine karşı kuşatma savaşı idi. Fransızlar, sonradan dahil olacak takviye 7,000 Rus askerinin gelmesine rağmen kazandı.
Donald Trump'ın ailesi

| Donald Trump'ın ailesi |
| --- | --- |

Ülke: Amerika Birleşik Devletleri
Ana hanedan: Trump ailesi
The Trump Organization'un sahibi ve Amerika Birleşik Devletleri'nin 45. başkanı Donald Trump'ın ailesi, gayrimenkul, eğlence, iş dünyası ve siyasette faaliyet gösteren tanınmış bir Amerikan ailesidir. Trump'ın yakın aile çevresi, başkanlık döneminde ABD'de "first family" olarak tanımlanmıştır. Büyük Trump ailesi Almanya kökenlidir. Donald Trump'un annesi Mary Anne MacLeod ise İskoçya'daki Lewis adasından gelmiştir. Donald Trump'un 3 eşinden toplam beş çocuğu ve on torunu vardır. Donald Trump ve ailesi, Trump ailesinin üyesidir.
Yakın aile üyeleri > Eşler > Ivana Trump

Donald Trump'ın ilk karısı Ivana Marie Trump (Zelníčková) 20 Şubat 1949'da Çekoslovakya'nın Zlín kentinde doğdu. Eski bir manken, kayakçı ve iş kadınıdır. 1977'den 1992'ye kadar Donald Trump ile evli kaldı. Ivana Trump, The Trump Organization'un ilk zamanlarında büyük rol oynadı. Trump Tower'ın imza tasarımına liderlik ederek şirketin iç mimari başkan yardımcısı oldu. Daha sonra kocası, onu Trump Castle Hotel ve Casino'ya başkanlık etmek üzere atadı. Trump ile evlendikten 11 yıl sonra 1988'de ABD vatandaşlığına geçti.
Yakın aile üyeleri > Eşler > Marla Maples

Donald Trump'ın ikinci karısı Marla Ann Maples, 27 Ekim 1963'te Georgia'nın Dalton şehrinde doğdu. Donald Trump'ın evlilikleri sırasında Amerikan vatandaşı olan tek karısıdır. Oyuncu ve televizyoncudur. 1993-1999 yılları arasında evli kaldırlar.
Yakın aile üyeleri > Eşler > Melania Trump

Donald Trump'ın üçüncü karısı Melania Trump (Knavs) 26 Nisan 1970'te Yugoslavya'nın Novo Mesto şehrinde doğdu. Uzun bir modellik kariyeri vardır. Amerika Birleşik Devletleri'nin ikinci yabancı doğumlu First Lady'sidir. Donald Trump ile 2005 yılında evlendiler.
Yakın aile üyeleri > Çocukları

Trump'ın üç evlilikten beş çocuğu vardır: Donald Trump Jr., Ivanka Trump, Eric Trump, Tiffany Trump, Barron Trump.
Yakın aile üyeleri > Çocukları > Ivana ile çocukları

Donald Jr., Ivanka ve Eric, Ivana Trump ile evliliğinden olan Trump'ın en büyük üç çocuğudur.
Başkanlık seçimden önce çocukların her biri şirkette başkan yardımcısı unvanına sahipti. Başkanlık kampanyası sırasında babalarına ulusal haber programlarında destekçi olarak yardım ettiler. Trump'ın seçim zaferinin ardından üçü de başkanlık içindeki bir ekibe seçildi.
Göreve başlama töreninin ardından Donald Jr. ve Eric ailenin gayrimenkul imparatorluğunun sorumluluğunu üstlendi. Ivanka ise seçimin ardından Washington'a taşındı. Kocası Jared Kushner ise Beyaz Saray kıdemli danışmanı olarak seçildi.
Yakın aile üyeleri > Çocukları > Tiffany Trump

Tiffany Ariana Trump, 13 Ekim 1993 doğumlu Donald Trump'ın Marla Maples'den doğan tek çocuğudur. 2016 yılında Pennsylvania Üniversitesi'nde sosyoloji ve kentsel yönetim okuduğu için babasının kampanyasına aktif olarak katılamadı.
Yakın aile üyeleri > Çocukları > Barron Trump

Barron William Trump (20 Mart 2006)  Donald Trump'ın en küçük çocuğu ve Melania Trump'dan olan tek çocuğudur. Babasının tarafından Alman ve İskoç kökenli, annesinin tarafından Sloven kökenlidir. Barron, İngilizce ve Slovence bilmektedir. Barron, çocukluk döneminde, The Apprentice ve 16 Mayıs 2006'da Oprah Winfrey Show'un iki bölümü de dahil olmak üzere televizyonda çeşitli gösterilerde yer aldı. Barron, babası başkan olunca hemen Beyaz Saray'a girmedi, 2016-2017 öğretim yılının sonuna kadar annesiyle Trump Tower'da kaldı. Melania ve Barron, 11 Haziran 2017'de Beyaz Saray'a taşındı. 2020'd'deki St.Andrew'in Piskoposluk Okulu'na devam ediyor.
Yakın aile üyeleri > Torunları

Donald Trump'ın on torunu vardır. Donald Trump Jr. ve eski karısı Vanessa'nın beş çocuğu vardır. Bunlar 2007 doğumlu Kai Madison, 2014 doğumlu Chloe Sophia, 2009 doğumlu Donald John III, 2011 doğumlu Tristan Milos, ve 2012 doğumlu Spencer Frederick'dir. e Maryland
Ivanka Trump ve kocası Jared Kushner'in üç çocuğu vardır. Bunlar 2011 doğumlu Arabella Rose, 2013 doğumlu Joseph Frederick, ve 2016 doğumlu Theodore James'dir.
Eric Trump ve eşi Lara'nın çocukları 2017 doğumlu oğlu  Eric "Luke" ve 2019 doğumlu kızı Carolina Dorothy'dır.
Yakın aile üyeleri > Ebeveynler > Fred Trump

Donald Trump'ın babası Fred Trump New York'ta doğdu (1905-1999), başarılı bir gayrimenkul yatırımcısı olarak New York'da yatırımlar yaptı. Fred Trump, annesi Elizabeth geçmişten kalan miraslarını da kullanarak Elizabeth Trump & Son'ı kurdular. Donald Trump daha sonra bu şirketin adını The Trump Organization olarak değiştirdi. ABD başkanı görevine seçilinceye kadar başkan olarak görev yaptı.
Yakın aile üyeleri > Ebeveynler > Mary Anne MacLeod Trump

1912 yılında İskoçya'nın Batı Adalarının yakınlarındaki küçük bir köy olan Tong'da Mary Anne MacLeod olarak doğdu. Balıkçı Malcolm MacLeod ve Mary MacLeod'in kızıydı. 17 yaşında Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti ve New York'ta hizmetçi olarak çalışmaya başladı. Mary ve Donald Trump'ın babası Fred Trump, New York'ta bir araya geldi ve 1936'da Queens'e yerleşerek evlendi. Mary 1942'de ABD vatandaşı oldu. Donald Trump annesinden gelen kanla “İskoç gibi hissettiğini” söyledi.
Ağustos 2019'da Barron Trump
Moskova Muharebesi (1612)

Moskova Muharebesi, 1605-1618 Lehistan-Rusya Savaşı sırasında 1 ve 3 Eylül 1612'de Moskova'da meydana gelen çatışma. Lehistan-Litvanya Birliği kuvvetlerine Litvanya'dan Hetman Jan Karol Chodkiewicz komuta ederken, Ruslar Dmitri Pojarski tarafından yönetiliyordu.
Çatışma, Rusların taktiksel zaferiyle sonuçlandı.
Başlaması

1610 yazında Kluşino Muharebesi'nden sonra Rusya'nın çarı IV. Vasili tahttan indirildi ve Varşova'ya götürüldü. Lehistan-Litvanya ordusu 21 Eylül 1610'da Moskova'ya girdi ve boyarlar, din adamları ve Moskova vatandaşları ikinci bir Düzmece Dmitri vakasının korkusuyla Polonya prensi IV. Wladyslaw Waza'yı yeni Çar olarak kabul ettiler.
Ancak Leh çar, Moskova dışında evrensel olarak hükümdar kabul edilmedi ve ülke, Lehler, paralı askerler ve her ulusun soyguncu çeteleri tarafından yağmalandı.
Mart 1611'de Moskova vatandaşları Lehlere isyan etti ve Leh garnizonu, Ryazan valisi Prokopy Lyapunov liderliğindeki Birinci Halk Milisleri tarafından Kremlin kuşatıldı. Kötü silahlanmış milisler kaleyi ele geçirmeyi başaramadı.
Anarşinin ve merkezi hükûmetin çöküşünün ortasında, Kuzma Minin liderliğindeki Nijni Novgorod vatandaşları, Prens Dmitri Pojarski komutası altında İkinci Halk Milisleriyle bir araya geldi. İyi silahlanarak organize olan İkinci Halk Milisleri, 1612 Mart'ında Yaroslavl'ı alarak Rusya ve Sibirya'nın birçok şehrinden destek ve erzak elde etti. Ardından tüm Rusya'da geçici hükûmet kuruldu.
Konuyla ilgili yayınlar

Andrzej Andrusiewicz, Dzieje Dymitriad 1602–1614, t. I, II, Warszawa 1990
Tomasz Bohun Moskwa 1612, Wydawnictwo Bellona 2005 83-11-10644-4
Moskova vatandaşları Lehlere isyan ederken
Varşova Muharebesi (1656)

Varşova Muharebesi (Almanca: Schlacht von Warschau; Lehçe: Bitwa pod Warszawą; İsveççe: Tredagarsslaget vid Warszawa) 28 Temmuz – 30 Temmuz 1656 yılında Varşova yakınlarında gerçekleşen [E.U. 18-20 Temmuz], Lehistan-Litvanya Birliği ile İsveç ve Brandenburg arasındaki çatışma. Polonya ve İsveç arasındaki II. Kuzey Savaşı'nda, Tufan olarak da bilinen 1655-1660 döneminde gerçekleşen büyük bir savaştı. Hajo Holborn'a göre, "Prusya askeri tarihinin başlangıcı" olarak tanımlandı.
Savaşta, İsveç-Brandenburg daha küçük kuvvet ile sayıca üstün bir Polonya-Litvanya kuvveti karşısında zafer kazandı, ancak bu galibiyet uzun süreli bir zafer değildi. Polonya-Litvanya'nın askeri kayıpları önemsizdi, Polonya ordusu hemen savaş alanından çekildi.
Daha fazlası

Curt Jany: History of the Prussian Army - From the 15th century to 1914, Volume 1, Biblio Verlag, Osnabrück 1967, s. 120–130
Svenska Slagfält, 2003, (Walhlström & Widstrand) 91-46-21087-3
Miroslav Nagielski, "Warszawa 1656", Bellona (1990)
J.Cichowski & A.Szulczynski, "Husaria", MON (1981)
Leszek Podhorodecki, "Rapier i koncerz", Książka i Wiedza (1985)