Model mühendisliği
Toplumda model mühendisliği

Model mühendisliğinin mekanik modeller yapma amacı artık genellikle tamamen eğlencedir ancak 18. yüzyılın sonlarından 20. yüzyılın sonlarına kadar olan sanayi devriminden başlayarak bu tür modeller çıraklık projeleri veya sınıfta teknik eğitime yardımcı olarak veya kamu kurumsal sergileri için yaygın olarak yapıldı. Ayrıca bir patenti desteklemek, önerilen bir sermaye girişimini görselleştirmek veya bir üreticinin ticaretinin reklamını yapmak için ticari destek olarak yapıldı. Eski sanayileşmiş ülkelerdeki birçok müze, sanayi devriminin ilk günlerinden kaynaklanan orijinal mekanik model koleksiyonlarına ev sahipliği yapar. Bir buhar makinesinin bilinen en eski modellerinden biri olan Newcomen kirişli motor, 1763'ten önce yapıldı. Londra Bilim Müzesi birçok erken dönem modeli gösteren kataloglar yayınladı. Bu modellerin çoğu model mühendisliğinin uzun geleneğini kanıtlayan günümüz model mühendisleri arasında popüler olan aynı konuları temsil eder.
Çalışan buharlı motor modelleri yapmada halka yapım talimatları veren en eski yayın satış için aynı zamanda parçalar ve bitmiş modeller sunan Londra'daki Model Tersane mağazasının sahibi E. Bell'in hazırladığı Model Dockyard Handy-book'du (2. baskı 1867). Bell, Kraliyet Ailesine, İngiliz Amiralliği ve çeşitli Avrupalı kraliyet ailelerine "Gemi Modelcisi ve Makinist" olduğunu söyledi. Kitap bu modelleri bir eğlence arayışı olarak inşa etmeyi ve çalıştırmayı amaçlıyordu. On dokuzuncu yüzyılın sonlarına doğru İngiltere'de geniş  orta sınıfın kurulmasına bağlı olarak boş zaman uğraşlarının genişlemesiyle ve el sanatlarına değer veren Sanat ve El Sanatları hareketinin yükselişiyle, metal işçiliğiyle eğlence olarak ilgilenen amatör model mühendisler ve deneyciler yeni bir müşteri kitlesi olarak görüldü. Bu mekanik teknolojinin artan ekonomik refahta itici güç olarak görüldüğü bir zamandı. Model mühendisliğiyle ilgili makaleler ve reklamlar 1880'lerin ortalarında Amateur Work Illustrated dergisinde yayınlanmaya başladı. Çırak olarak modeller yapan işçi sınıfı mekanikçileriyle birlikte 'amatör' ilginin artmasıyla birlikte 1898'de Model Engineer ve Amateur Electrician dergisini (şimdi Model Mühendisi) yayınlamaya başlayan Percival Marshall tarafından yararlanılan yeni bir pazar niş ortaya çıktı. Alt, orta ve hatta üst sınıftan erkekler arasında model mühendisliğine olan ortak ilgi model mühendisliğinin sınıf engellerini aştığı iddialarını destekledi. Bununla birlikte bir zamanlar profesyonel beylerin "amatör" dergilere katkıda bulunmasının uygunsuz olduğu düşünüldüğünden model mühendislik basınında hala devam eden bir gelenek takma adların kullanılmasıdır. Diğer bir neden de  özellikle de en az dört taka ad "nom des plumes"  kullanan Edgar T Westbury gibi bir katılımcının ara sıra bir derginin tamamını tek başına yazdığı gerçeğini gizlemekti.
Model mühendisliği geçtiğimiz yüzyıldaki büyük sosyal değişikliklere rağmen popülerliğini koruyor. Bu değişiklikler arasında demiryolu taşımacılığı ve sanayiden buhar gücünün (model mühendisleri için hala en gözde konu) ortadan kaldırılması; ve 1970'lerde başlayan Batı ülkelerinin yaygın sanayileşmesizleşmesi, tüketici toplumuna geçiş ve çok sayıda yeni rekabet halindeki boş zaman arayışlarının tanıtılması sayılabilir. Bu değişiklikler birçok model mühendisinin yaşlı olması ve yeni çıraklıkların azalmasıyla birlikte model mühendisleri arasında hobinin bitip bitmeyeceği konusunda uzun süredir devam eden bir tartışmaya yol açtı.
Model mühendisleri genellikle model mühendislik kulüpleri ve toplulukları oluşturmak için bir araya gelirler. Bunlardan ilki 1898'de Londra'daki Model ve Deneysel Mühendisler Topluluğu6 Ağustos 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., "model yatçılık kulüplerine benzer çizgilerde" daha sonra popüler oldu. 1948'de "yüzden fazla yerel kulüp ve topluluk" kuruldu. Model mühendislik kulüpleri ve toplulukları artık Birleşik Krallık, Kanada, Avustralya, Güney Afrika, Yeni Zelanda, Hollanda, İsviçre ve başka yerlerde yüzlerce kişiden oluşmaktadır. Bu kulüpler sağlıklı demokrasi ve topluluk uyumunun bir işareti olan bir tür sivil toplum örgütleridir.
Bu kulüplerin çoğu için asıl odak noktası üyelerinin  hareketli buharlı model lokomotifleri için kulüp ray hattının veya minyatür demiryolunun işletilmesidir. Bu raylar genellikle halka açık çalıştırılır ve yerel bölgelerindeki topluluk eğlence ve turizm altyapısının parçasıdır. Model mühendisliği kulüpleri ve toplulukları genellikle lokomotiflerin ötesinde model mühendisliği ilgi alanlarına da hitap eder. Hareketli buharın tehlikeli doğası nedeniyle kulüpler ve topluluklar hem üyeleri hem de halkı kapsayan güvenlik düzenlemelerini, sigortayı ve uzman kazan kurallarını yönetmekten sorumludur. Bu amaçla model mühendislik kulüpleri ve dernekleri genellikle kendi güvenlik standartlarını kendi kendilerine düzenlemeleri gereken tarihsel ayrıcalığı sürdürmek için hükûmete lobi yapabilen ulusal organlara üye olurlar.
Model mühendisliğine dayalı geçim kaynakları arasında model mühendislere ekipman ve malzeme sağlayan perakendeciler, döküm üreten küçük imalat hizmetleri, minyatür hareketli buhar kazanları ve hareketli buhar kiti parçaları (hatta tüm çalışan modeller), model mühendislik basınındaki ticari yayıncılar ve özel veya kurumsal koleksiyoncular için komisyonla tek seferlik modeller yapan çok az sayıda profesyonel model mühendis vardır. Ancak çoğu model mühendis diğer gelirlere güvenen amatör yapımcılardır.