stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
SMS Scharnhorst
Hizmet geçmişi

1909'da Scharnhorst Alman Doğu Asya Fırkası'na (Alm: Ostasiengeschwader) atandı, bunu 1910'da Gneisenau takip etti. Scharnhorst'un bayrak gemisi olmasıyla beraber iki kardeş gemi fırkanın çekirdeğini oluşturdu. İki kardeş gemi de mükemmel topçulara sahipti, Gneisenau Kayzer Kupası'nı iki kere kazanırken ve Scharnhorst da 1913 - 1914 yıllarında ikinci sırada yer almıştı.
Doğu Asya Fırkası tarafından her sene yapılan yaz seferi Haziran 1914'te başladı. Gneisenau ile Scharnhorst, kömür ikmalinin yapılacağı Nagazaki'de buluştu. Daha sonra güneye doğru gittiler ve kömür temin edecekleri Chuuk Lagoon'a Temmuz ayının başında ulaştılar. Yoldayken Avusturya-Macaristan tahtının veliahtı Arşidük Franz Ferdinand'ın suikast haberi alındı. 17 Temmuz'da Doğu Asya Fırkası Caroline Adaları'ndan Ponape'ye ulaştı. Böylece Von Spee'nin Alman radyo iletişim ağına erişim fırsatı oldu; Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun Sırbistan'a savaş açtığını, Rusya'nın Avusturya-Macaristan'a ve belki de Almanya'ya karşı seferberlik ilan ettiğini öğrendi. 31 Temmuz'da Almanya'nın toplanan orduların terhis edilmesi için Rusya'ya verdiği ültimatomun süresinin biteceği bilgisi alındı. Von Spee, gemilerine savaş için hazırlanmaları emrini verdi. 2 Ağustos'ta Kayzer II. Wilhelm, Rusya'ya ve onun müttefiği Fransa'ya karşı seferberlik emri verdi.
Hizmet geçmişi > I. Dünya Savaşı

I. Dünya Savaşı patlak verdiğinde Scharnhorst, Amiral Maximilian von Spee'nin Doğu Asya Fırkası'nda bayrak gemisiydi. Filo Scharnhorst ile kardeş gemisi Gneisenau'dan ve Emden, Nürnberg, Leipzig hafif kruvazörlerinden oluşmaktaydı. 6 Ağustos 1914'te Scharnhorst, Gneisenau ve tedarik gemisi Titania ile Japon kömür gemisi Fukoku Maru hâlâ Ponape'deydi. Von Spee, Pasifik'te dağınık vaziyette seyir halindeki hafif kruvazörlerini geri çağırmak üzere emir verdi. Nürnberg o gün von Spee'nin kuvvetlerine katıldı.
Von Spee, kuvvetlerini toplamak üzere en iyi yer olarak Orta Pasifik'te bulunan Alman üssü Kuzey Mariana Adaları'ndan Pagan adasını seçti. Mevcut tüm kömür gemileri, tedarik gemileri ve yolcu gemileri, o adada Doğu Asya Fırkası'yla birleşmek üzere emir almıştı. 11 Ağustos'ta von Spee, Pagan adasına ulaştı; Emden ile yardımcı kruvazör Prinz Eitel Friedrich'in  yanı sıra birkaç tedarik gemisi fırkaya katıldı.
Scharnhorst ile Gneisenau, Emden ve Nürnberg'le gruplandırıldı, dört geminin tamamı da Şili'ye gitmek üzere Orta Pasifik'ten yola çıktı. 13 Ağustos'ta Emden'in kaptanı Komodor Karl von Müller, gemisinin düşman ticaret gemilerine saldırması için von Spee'yi ikna etti. Bu zamana kadar fırka Dresden ve Leipzig savaş gemileriyle takviye edilmişti. Dresden Karayipler'de konuşlanmıştı, ancak von Spee'nin Alman deniz kuvvetlerine birleşme emrini verdiği sırada San Francisco'daydı. 14 Ağustos'ta Doğu Asya Fırkası, Marshall Adaları'ndan Enewetak Atoll'a Scharnhorst öncülüğünde gitmek üzere Pagan'dan ayrıldı. 20 Ağustos'ta vardıktan sonra gemilere tekrar kömür ikmali yapıldı.
Alman yüksek komutanlığını haberdar etmek için, tarafsız devletler üzerinden bilgi göndermek üzere Maximilian von Spee 8 Eylül'de Nürnberg'i Honolulu'ya gönderdi. Nürnberg, Alman kolonisi Samoa'nın müttefikler tarafından ele geçirildiği haberiyle geri döndü. 14 Ağustos'ta Scharnhorst ve Gneisenau, durumu araştırmak üzere Apia'ya gitti ancak uygun bir hedef bulunamadı. 22 Eylül'de yapılan Papeete Muharebesi'nde Scharnhorst ve Doğu Asya Fırkası'nın geri kalanı koloniyi bombaladı. Bombardıman sırasında Fransız gambotu Zélée Alman topçu ateşiyle batırıldı. Limandaki mayınlardan kaynaklanan endişe, von Spee'nin limandaki kömür stoğunu zapt etmesine engel oldu. 12 Ekim'de Scharnhorst ve fırkanın geri kalanı Paskalya Adası'na ulaştı. Amerikan sularından gelen Dresden ve Leipzig orada fırkaya katıldı. Bölgede bir hafta geçirilmesinin ardından Şili'ye gitmek üzere gemiler yola çıktı.
Hizmet geçmişi > I. Dünya Savaşı > Coronel Deniz Muharebesi

Ana madde: Coronel Deniz Muharebesi
İngilizlerin Güney Amerika kıyılarında Alman fırkasına karşı koymak için yeterli kaynakları yoktu. Tümamiral Christopher Cradock, Good Hope ve Monmouth zırhlı kruvazörlerine, Glasgow hafif kruvazörüne ve Otranto yardımcı kruvazörüne komuta etmekteydi. Filotilla, ayrıca Canopus ön-dretnotu ve Defence hafif kruvazörüyle takviye edilmişti. Ancak Defence Coronel Muharebesinin bitişinden sonra filotillaya katılabilmiştir. Cradock, yüksek hıza çıkamayan Cannopus'u Alman gemilerini çarpışmaya zorlayamayacağı düşüncesiyle geride bıraktı.
26 Ekim akşamı Scharnhorst ve fırkanın geri kalanı, Şili'nin Mas a Fuera adasından ayrılarak doğuya yöneldi. Von Spee, Glasgow'un 31 Ekim'de Coronel'de görüldüğünü öğrendikten sonra fırkayı iskeleye doğru döndürdü. 1 Kasım öğleden sonra hedefine ulaştığında yalnızca Glasgow'u değil Good Hope, Monmouth ve Otranto'yu da karşısında buldu. O sırada Canopus, kömür ikmal gemileriyle birlikte hâlâ 300 mil (480 km) kadar gerideydi. Saat 17:00'de Glasgow, Alman gemilerinin farkına vardı. Cradock, önden arkaya Good Hope, Monmouth, Glasgow ve Otranto olmak üzere bir savaş düzeni oluşturdu. Von Spee, güneş ufukta biraz daha alçalana ve İngiliz gemileri batan güneşe karşı silüet oluşturana kadar çatışmayı geciktirmeye karar verdi. Cradock ise Otranto'nun yarar sağlamayacağını düşünerek formasyondan ayırdı.
Saat 19:00'da Alman gemileri çarpışmak üzere yakınlaştı. Schanhorst, Good Hope ile çatışmaya girdi ve en azından 35 defa isabet kaydetti. İsabet eden mermilerden biri geminin mühimmat deposuna nüfuz etti ve saat 19:57'de Good Hope şiddetli bir patlamayla imha edildi. Aynı zamanda Nürnberg, Monmouth'un yakın menziline girdi ve üzerine mermi yağdırdı. Saat 20:20'den sonra Glasgow Monmouth'u tek başına bırakmak zorunda kaldı ve güneye kaçıp Canopus gemisiyle birleşti. Monmouth, 21:18'de alabora olarak battı. Bu iki İngiliz zırhlı kruvazörünün batmasıyla beraber aralarında Amiral Cradock'un da bulunduğu 1.600 kişi öldü. Alman kayıpları ise azdı. Ancak Alman savaş gemileri, ellerindeki mühimmatın %40'ını harcamıştı. Scharnhorst'a muharebe sırasında iki mermi isabet etmiş ancak mermilerin ikisi de patlamamıştı.
Justin.tv

| --- | --- |

URL: justin.tv
Başlama tarihi: 19 Mart 2007 (17 yıl önce) (2007-03-19)
Bitiş tarihi: 5 Ağustos 2014 (10 yıl önce) (2014-08-05)
Justin.tv, kullanıcıların çevrimiçi video yayınlamasına olanak tanıyan bir web sitesi olarak 2007 yılında kurulmuştur.
Kullanıcılar tarafından oluşturulan içeriklerle yayın yapan Justin.tv 2011 yılı haziran ayında çeşitli içerikler türlerine göre özel yayın kategorileri oluşturdu. Bu türlerden birisi olan oyun yayıncılığını daha sonradan Twitch olarak ayrı bir yapıya dönüştürüldü.
Twitch'in başarılı olmasının ardından firma Twitch'e odaklanabilmek amacıyla 5 Ağustos 2014 tarihinde Justin.tv hizmetini kapatmıştır.
Snecma

| --- | --- |

Tip: Yan kuruluş
Kuruluş: 1945
Genel merkezi: Courcouronnes, Fransa
Ürün: Ticari ve askeri hava araçları motorları Uzay tahrik sistemi
Net gelir: €5.3 milyar (2013)
Çalışan sayısı: 12,400 (2010)
Web sitesi: www.snecma.com
Snecma S.A. Fransa'nın Courcouronnes kentinde bulunan çok uluslu bir Fransız uçak ve roket motoru üreticisidir. Snecma, yalnız veya ortak olarak, sivil ve askeri hava taşıtları, fırlatma aracı (taşıyıcı roketler) ve uydular için motorlar tasarlar, geliştirir, üretir ve pazarlar. Şirket aynı zamanda havayolları, silahlı kuvvetler ve diğer operatörler için komple bir motor desteği hizmetleri sunmaktadır. Snecma, Safran SA'nın bir yan kuruluşudur.
Tarihi

Snecma 1945 yılında büyük Fransız aero motor şirketi Gnome & Rhône'in kamulaştırılmasıyla Alman BMW jet motor (BMW 003) teknolojisi ile kuruldu. 1961'de Snecma ve Bristol Siddeley, Concorde için olan Rolls-Royce / Snecma Olympus 593 santralini üretmek için ortak bir girişimde anlaştı. Motorun ana gövdesi, Bristol Olimpos'tan geldi ve arıtmalar, süpersonik uçuş için gerekli değişken girişlerin eklenmesiyle sağlandı.
1968'de Snecma Hispano-Suiza, Socata ve Bugatti'yi ele geçirdi. Snecma Bugatti'nin otomobil arka planını değerlendı (turboşarjlar ve motorlar). Daha sonraki yeniden yapılanmada, tüm aero-motor bakım hizmetleri Socata-Snecma olarak gruplandırılır.
1970'te Messier ve Snecma, iniş takımı işletmelerini birleştirmeyi kabul etti. Ertesi yıl, Snecma'nın üzerinde bulunduğu bir Messier-Hispano kuruldu. Snecma, 1973'te Messier-Hispano'nun tam kontrolünü eline aldı.
1977'de, iniş takımı işi daha sonra Messier-Hispano-Bugatti'nin (daha sonra Messier-Bugatti olarak değiştirildi) yaratılmasıyla birleştirildi.
Snecma ve General Electric (GE), bugün devam eden uzun vadeli bir ilişki başlatan, 1974 yılında CFM International olan bir ortak girişim kurdu. İki şirketin ortaklaşa geliştirdiği FADEC'in testi 1985 yılında başladı.
Snecma, 1990 yılında General Electric GE90 motor programına katılımını ilan etti. Messier-Dowty, Snecma (Messier) ve British TI Group (Dowty)'nin iniş takımı işletmelerinin birleşmesinin ardından 1994 yılında kuruldu. Snecma, 1997'de Société européenne tahrik sisteminin yüzde 100'ünü satın aldı. 1998'de Snecma, Messier-Dowty'yi tam kontrol altına aldı.
Snecma Hizmetleri, 1999'da tüm bakım, onarım ve revizyon (MRO) operasyonlarının (Sochata-Snecma dahil) birleştirilmesi için yaratılmıştır. 2000 yılında Snecma bir holding şirketi oldu ve itici güç Snecma Moteurs olarak yeniden yapılandırıldı. Snecma yılın ilerleyen saatlerinde, Turbomeca ve Microturbo yan kuruluşlarıyla birlikte Labinal'ı satın aldı. 2001'de, Hurel-Hispano (şimdi adını Aircelle olarak değiştirdi), grubun motor yuvasını güçlendirmek ve geri çevirici işletmeleri itmek için yaratılmıştır. 2005 yılında Snecma SAFRAN'ı oluşturmak üzere SAGEM ile birleşti. Snecma bölündü, şirketin yan kuruluşları yeni grubun tahrik ve teçhizat bölümlerine katkıda bulundu. Snecma moteurs daha sonra Snecma olarak yeniden adlandırıldı. 2010 yılında Snecma ve GE ortak girişim olarak CFM Malzemeleri kurdu (50/50). 2016 yılında Snecma, Safran Uçak Motorları olarak değiştirildi.
Ürünleri

Şirketin büyük sivil uçak motoru CFM International CFM56'dır. Snecma ve General Electric ortaklığıyla üretilen CFM56s, dünya genelinde 4.900'den fazla uçağa sahiptir.
Snecma ayrıca General Electric CF6-80 ve GE90 programlarının ana ortağıdır. Snecma, General Electric ve Pratt & Whitney'nin 50/50 müşterek yönetime tabi ortaklığı olan Engine Alliance tarafından yönetilen Engine Alliance GP7000 programına katılarak son zamanlarda yüksek itmeli turbofan segmentindeki varlığını artırdı. Bu motor, Airbus A380'e güç sağlamak için kullanılabilen iki seçenekten biridir. Şirket, Suhoy Superjet 100 için PowerJet SaM146 motorları sağlamak için NPO Saturn ile ortaklığa girdi.
Ürünleri > Uçak

SNECMA Coleoptere
Ürünleri > Ticari motorlar

CFM International CFM56 (50%)
CFM International LEAP (50%)
PowerJet SaM146 (50%)
General Electric GE90 (23.5%)
General Electric CF6
Engine Alliance GP7000 (10%)
Snecma Silvercrest
5,000 shp turboprop  70-90 kişilik bölgesel uçaklar
Ürünleri > Askeri motorlar

SNECMA Atar
SNECMA M53
SNECMA M88
EuroProp TP400-D6 (28%)
SNECMA Turbomeca Larzac
Ürünleri > Uzay motorları

Viking
HM7B
PPS-1350
Vinci (under development)
Vulcain
Birkaç uçağa güç kazandıran CFM International CFM56.
M88 Dassault Rafalede kullanılır.
PowerJet SaM146 Suhoy Superjet 100de kullanılır.
Vulcain II, Ariane 5-in ana motoru.
Kibō no Tō

| Kibō no Tō 希望の党 |
| --- | --- |

Lider: Shigefumi Matsuzawa
Genel Sekreter: Kuniko Koda
Kuruluş tarihi: 25 Eylül 2017  7 Mayıs 2018 (2018-05-07) (bugünkü formunda)
Kapanış tarihi: 7 Mayıs 2018 1 Ekim 2021 (bugünkü formunda)
Bölünme: Demokrat Parti ve Liberal Demokrat Parti
Merkez: 2-12-8 Minami Ikebukuro, Toshima, Tōkyō
İdeoloji: Muhafazakârlık Sağ popülizm
Siyasi pozisyon: Sağ (eskiden merkez sağ dahil olarak)
Resmî renkler:   Yeşil
Konsüller: 0 / 248 
Temsilciler: 0 / 465 
İnternet sitesi
kibounotou.jp/
Japonya
Kibō no Tō (Japonca: 希望の党, Umut Partisi) Japonya'da Tokyo Valisi Yuriko Koike tarafından kurulan muhafazakâr bir siyasi partiydi. Vali Koike, partiyi Başbakan Shinzō Abe'nin 2017 başlarında yapılan genel seçimlerin ilanından hemen önce kurdu. Partinin ideolojisi esas olarak Japon muhafazakârlığı ve milliyetçilikti. Kibō no Tō, 7 Mayıs 2018'de Demokratik Parti ile birleşerek Halk İçin Demokrat Parti'yi kurdu, ancak partinin bazı sağ popülist üyeleri aynı adla yeni bir parti kurdu. Ekim 2021'de parti, ikinci kez kapandı.
Bernadotte Hanedanı

| Bernadotte Hanedanı |
| --- | --- |
Bernadotte Arması
Ülke: İsveç, Norveç
Kuruluş: 1818
Kurucu: XIV. Karl
Son hükümdar: Norveç: II. Oscar
Unvan(lar):  İsveç Kralı "Tanrı'nın yardımıyla İsveçlilerin, Gothların ve Wendlerin Kralı" Norveç Kralı (1818–1905) "Tanrı'nın yardımıyla Norveç Kralı"
Bernadotte Hanedanı, İsveç Krallığı'nın 1818'den beri hüküm süren Kraliyet Hanedanı. 1818 ile 1905 yılları arasında Norveç'in de Kraliyet Hanedanı idi. Kurucusu, Jean Bernadotte olarak doğan bir Fransız olan XIV. Karl, başka bir varisi olmayan ve bu yüzden Oldenburg Hanedanı'nın Holstein-Gottorp kolu yakında yok olacak olan İsveç Kralı XIII. Karl tarafından evlatlık alındı. Bernadotteler, son Holstein-Gottorp kralının 1810'da ilk Bernadotte kralı XIV. Karl'ı evlatlık alması nedeniyle hukuken Holstein-Gottorp'un bir alt koludur.
| g t İsveç kraliyet aileleri |
| --- | --- |
 Munsö  Stenkilska  Sverker  Erikska  Bjälbo  Estridsen  Mecklenburgska  Grip  Palatinate-Neumarkt  Bonde  Oldenburg  Vasa  Palatinate-Zweibrücken  Hesse-Kassel  Holstein-Gottorp  Bernadotte 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 118930281  LCCN: sh85013371  LNB: 000189116  NKC: jo2017970130  NLI: 987007288497605171  VIAF: 305380841
Son İznin Son Günü

| "Son İznin Son Günü" |
| --- | --- |
Babe Gladwaller ve kız kardeşi Mattie'nin Saturday Evening Post'ta öykünün ilk kez yayımlanışında basılmış resimleri
Yazar: J. D. Salinger
Özgün adı: "Last Day of the Last Furlough"
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Yayımlanma: Saturday Evening Post
Önceki: "Az Haşlanmış Çavuş(İng. Soft-Boiled Sergeant)"
Sonraki: "Çocuklar Taburu (İng. The Children's Echelon)"
Son İznin Son Günü (İng. Last Day of the Last Furlough), Amerikalı yazar J. D. Salinger'ın ilk kez 15 Temmuz 1944'te The Saturday Evening Post'ta yayınlanan öyküsü.
Yazarın Caulfield'ları anlattığı ikinci öyküsü olan Son İznin Son Günü 1942'te yazdığı Peter Pan'ların En İyisi ve En Sonuncusu isimli hikâyesinin devamı kabul edilir. Eserde Vincent Caulfield ve arkadaşı çavuş John "Babe" Gladwaller'ın yaşadıkları ve savaşın onlara hissettirdikleri anlatılır.
Açıklama

1944 yılının Ocak ayının ikinci haftasında Salinger, ajansı Dorothy Olding'den üç öyküsünün Saturday Evening Post tarafından satın alındığı haberini aldı. Bu öyküler Bir Erin Ölümü, Gök Gürlediği Zaman Beni Uyandır ve Son İznin Son Günü idi. Dergi Gök Gürlediği Zaman Beni Uyandır'ı İlgili Taraflar ismiyle 26 Şubat 1944'te; Bir Erin Ölümü'nü ise Az Haşlanmış Çavuş ismiyle 15 Nisan 1944'te bastı. Son İznin Son Günü ise adı değiştirilmeden derginin 15 Temmuz 1944 sayısında yer aldı. Salinger'ın bu isim değişikliklerine çok sinirlendiği ve bir daha Saturday Evening Post tarzındaki dergilere öykülerini göndermemeye karar verdiği bilinir.
Salinger'ın Babe karakteri ile kendisini anlattığı iddia edilir. Öykünün ilk satırlarında söylenen Babe'in tertip numarası 32325200, Salinger'ın ordudaki tertip numarasıdır. Salinger da tıpkı öykünün kahramanı Babe gibi savaşa giderken ailesiyle kalabalık içinde vedalaşmak istememiş ve 18 Ocak 1944'te Normandiya çıkartması hazırlıklarını ve eğitimini tamamlamak için Kendisini İngiltere'ye götürecek gemiye binerken ailesinin uğurlamaya gelmesini istememişti.
Konusu

Öykünün başında okuyucuya Babe tanıtılır. Çevresi tarafından Babe olarak tanınan yirmi dört yaşındaki teknik çavuş John F. Gladweller Jr. ordudan izin alıp evine gelir. Babe odasında Dostoyevski, Tolstoy, F. S. Fitzgerald gibi yazarların kitapları arasındadır. Ona süt ve pasta getirmiş annesi de odada oturmuş oğlunu izlemektedir. Anne oğlun konuşmasından Babe'in ordudan arkadaşı Vincent Caulfield'ın akşam altı treniyle aileyi ziyarete geleceği ortaya çıkar. Daha sonra Babe kız kardeşini okuldan almaya gider ve kızak kayması için kız kardeşi Mattie'ye onu Spring Caddesi'ne götürmeyi teklif eder. Spring Caddesi'nde kızak kayan diğer çocuklardan korkan Mattie bu teklif karşısında tereddüte düşer. Fakat, daha sonra ağabeyine güvenir ve gitmeye karar verir. Hatta Babe başka bir yere gidebileceklerini söylemesine rağmen Spring Caddesi'ne gitmek için ısrar eder. Mattie'nin abisine olan güveni onun korkularına yenmesine yardımcı olmuştur.
İnanıyorum ki... Ağızlarımızı kapalı tutmak, bir kez bittikten sonra bir daha asla ondan söz etmemek, bu savaşta savaşan ve savaşacak olan bütün erkeklerin ahlaki görevidir. Bırakalım ölüler boşu boşuna ölmüş olsunlar. Zaten tanrı biliyor ki hiç başka türlü olmadı.
Babe
Babe ve Mattie eve döndüklerinde onlara kapıyı beklendiği saatten daha erken gelen Vincent Caulfield açar. Vincent ve Babe farklı konular hakkında sohbet ederler. Konuştukları konulardan biri de Vincent'ın erkek kardeşi Holden'ın kaybolmuş olmasıdır. Akşam olduğunda Vincent, Babe, Mattie ve Babe'in anne babası yemek masasına otururlar. Babe'in babası I. Dünya Savaşı'na katılmış eski bir askerdir. Masadaki konuşmadan Babe ve babasının savaşa çok farklı baktıkları ortaya çıkar. Babe'in sofrada kurduğu cümleler yayınlanmasının ardından öykünün en bilinen sözleri olacaktır.
Gece olduğunda herkes yataklarına gider. Ancak Babe'i uyku tutmaz. Bunun üzerine kalkıp Mattie'nin odasına gider. Babe yarı uykulu, yarı uyanık haldeki kız kardeşinden her zaman "iyi bir kız olmasını" ister. Babe ertesi gün savaşa gidecektir. Henüz bunu ailesine açıklamamış olmasına rağmen Mattie yemek masasında Vincent ve Babe'in hareketlerinden ikisinin de savaşmak için yola çıkacağını anlamıştır. Babe Mattie'ye annesine gidişi hakkında hiçbir şey söylememesi için söz verdirtir.
Babe odasına döner. Yuvasını, ailesini, geçmişini korumak için savaşa gitmesi gerektiğini düşünürken odaya annesi girer. Babe'e "Savaşa gideceksin, değil mi?" diye sorunca Babe annesine yalan söyleyemez. Annesi Babe'e görevini yerine getirip sağsalim geri döneceğini hissettiğini söyler. Annesinin bu sözleri Babe'i mutlu eder.
Konusu > Vincent Caulfield

Son İznin Son Günü'nde, Salinger'ın hem tek romanı Çavdar Tarlasında Çocuklar hem de birçok hikâyesinin kahramanı olan Caulfield ailesinin bireyleri hakkında bilgi sahibi olunabilen öykülerinden biridir.
Yazarın bu çalışmasında Babe ile annesinin diyalogunda Babe annesine Vincent'ın 29 yaşında olduğunu, orduya katılmadan önce üç radyo programı yönettiğini (I'm Lydia Moore, Quest For Life ve Marcia Steele M.D.) ve ayrıca bir yazar olduğunu açıklar. Babe'in söylediğine göre Vincent'ın tıpkı kendisi gibi orduda görev alan bir erkek kardeşi vardır. Vincent'ın hakkında konuşmayı çok sevdiği bu kardeşi başarısızlığından ötürü birçok okuldan kovulmuştur.
Babe ve Mattie eve döndüklerinde kapıyı onbaşı Vincent Caulfield açar. Salinger, Vincent'ı soluk, büyük kulaklı, boynunda eski bir ameliyattan kalma yara izi olan genç bir adam olarak betimler. Yazara göre Vincent'ın çok sık kullanmadığı harikulade bir gülüşü vardır. Vincent yeni tanıştığı Mattie'ye onunla aynı yaşlarda bir kız kardeşi olduğundan bahseder.
Vincent Babe'e kardeşi Holden'ın savaşta kaybolduğundan bahseder. Vincent, birkaç hafta sonra yirmi yaşına girecek olan Holden'ın tüm diğer arkadaşları bira içerken viski içen ve hepsinin içinde en fazla gürültü yapan çocuk olduğunu söyler. Salinger, 1945'te Esquire dergisinde yayınlanan Bu Sandviçte Mayonez Yok isimli öyküsünde Holden'ın kayboluşuyla ilgili Vincent'ın hissettiklerinden detaylı bahseder.
Yazarın diğer öyküleriyle karşılaştırma

Son İznin Son Günü, Salinger'ın Caulfield'lardan özellikle de Holden'dan bahsetmesiyle ilgi çeker. Fakat, tek benzerliklik kahramanlarda değildir. Bu öyküde Babe ve kız kardeşi Mattie arasındaki ilişki Salinger'ın gelecekte yazacağı Çavdar Tarlasında Çocuklar'daki Holden ve kız kardeşi Phoebe'ninkinin bir aynası gibidir.
Hikâyenin sonunda Mattie uyurken onun odasına giren Babe'in kızın yatağının başında geçirdiği duygusal anlarla Phoebe'nin odasında, yatağının başında çavdar tarlasındaki yakalayıcı olmak isteyen Holden'ın ruh hali birbirine çok benzemektedir.
Sonrası

14 Nisan 1944'te, Salinger halen II. Dünya Savaşı yüzünden Avrupa'dayken, Story dergisinin sahibi ve arkadaşı Whit Burnett yazara öykülerinden oluşan bir derlemeyi antoloji olarak basmayı teklif etti. Kitabın ismi Gençler olacaktı. Salinger Burnett'a kitapta yer alabilecek sekiz hikâyesinin listesini gönderdi. Bu hikâyeler arasında Son İznin Son Günü de vardı. Aynı yılın 9 Haziran'ında Whit Burnett kararını değiştirdi ve Gençler antolojisini basmak yerine Salinger'ın henüz yazmadığı ilk romanını beklemeyi tercih ettiğini açıkladı. O günlerde Normandiya'da bulunan Salinger bu kararı kendine bildiren ajansı Dorothy Olding'e yazdığı mektubunda Burnett'ın kararına saygı duyduğunu bir süredir çalıştığı Holden Caulfield romanına ancak savaştan döndükten sonra devam edebileceğini bildirdi.
Eylül ayında Gençler antolojisinin yayınlanması bir kere daha gündeme geldi. Fakat bir gelişme kaydedilemedi. 10 Nisan 1945 tarihli Salinger'ın ajansına ait bir dokümanda bu antolojide yer alacak öykü sayısının on dokuza çıktığı görülüyordu ve Son İznin Son Günü gene listedeydi. Burnett'ın yayınevi olan Story Press'te de 1946 tarihli benzer bir liste mevcuttur. Burnett, İkinci Dünya Savaşı sonrasında halen Almanya'da bulunan Salinger'a yayınlanacağını umut ettiği ilk romanından önce Gençler'i yayınlayabileceklerini bildiren bir mektup yazdı. Salinger, 1946'da ABD'ye döndüğünde 1000 dolar avans da aldığı için antolojinin yayınlanacağından emindi. Fakat, Burnett'ın yazara kötü haberleri vardı. Kendi yayınevi kitabın basımını finanse edemiyordu. Yayıncının ortaklık teklif ettiği Lippincott Press ise kitabı reddetmişti. Böylece Gençler antolojisi basılamadı.
Babe Gladwaller, Salinger'ın iki hikâyesinin daha kahramanı oldu: Fransa'da Bir Çocuk ve Yabancı.
JSTOR

| --- | --- |

JSTOR ana sayfası
Sahip: Ithaka
Oluşturan: Andrew W. Mellon Vakfı
URL: jstor.org
Site türü: Akademik dergi arşivi
Kullanılabilir dil(ler): İngilizce (diğer dillerdeki içeriklere de yer verir)
Başlama tarihi: 1995 (30 yıl önce) (1995)
Geçerli durum: Aktif
JSTOR (ya da uzun adıyla Journal Storage), 1995'te kurulmuş olan ve akademik dergileri, kitapları, yayınları arşivlemek için kullanılan çevrimiçi bir sistemdir. Üye kurumlarına, en eskisinin ilk yayın tarihi 1665'e kadar geriye giden yüzlerce derginin dijitalleştirilmiş eski sayılarında tam metin aramaları yapma olanağı sunmaktadır. 159 ülkeden yedi binden fazla kurum, JSTOR'a üyedir.
JSTOR, başlangıçta Andrew W. Mellon Vakfı tarafından finanse edilmiştir; ancak artık New York ile Michigan'ın Ann Arbor şehrinde büroları olan kâr amacı gütmeyen bağımsız bir kurum haline gelmiştir. JSTOR, Ocak 2009'da ITHAKA ile birleşerek bu kuruluşun bir parçası haline gelmiştir.  ITHAKA, 2003 yılında "akademik topluluğun hızla gelişen bilgi ve ağ teknolojilerinden tam anlamıyla yararlanmasına yardımcı olma amacıyla" kurulan ve kâr amacı gütmeyen bir kurumdur."
JSTOR veri sızıntısı

JSTOR sitesi 2011 yılında Aaron Swartz tarafından veri sızıntısına maruz bırakılmış, sitenin arşivindeki yaklaşık 4 milyon dosya ele geçirilip halka açık bir şekilde ücretsiz olarak yayınlanmıştır. Bu eylemden sonra veri sızıntısını gerçekleştiren Swartz'a birden fazla dava açılmıştır. En sonunda Swartz, bu davalar yüzünden intihar etmiştir.