stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
110 Lydia

| --- | --- |
Işık eğrisi temel alınarak hazırlanan Lydianın 3 boyutlu modeli
Keşif
Keşfeden: Alphonse Borrelly
Keşif tarihi: 19 Nisan 1870
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (110) Lydia
Telaffuz: /ˈlɪdiə/
Adın kaynağı: Lydia
Alternatif adlandırma: A870 HA; 1899 VA; 1972 YS1
Küçük gezegen kategorisi: Asteroit kuşağı Lydia asteroit ailesi
Yörünge özellikleri
Dönem 31 Temmuz 2016 (JG 2.457.600,5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı: 145,80 yıl (53,255 gün)
Günöte: 2,9539 AU (441,90 Gm)
Günberi: 2,51115 AU (375,663 Gm)
Yarı büyük eksen: 2,7325 AU (408,78 Gm)
Dış merkezlik: 0,081021
Yörünge periyodu: 4,52 yıl (1.649,9 gün)
Ortalama yörünge hızı: 17,99 km/s
Ortalama ayrıklık: 348,344°
Ortalama devinim: 0° 13d 5.52s / gün
Eğiklik: 5,9645°
Çıkış düğümü boylamı: 56,871°
Perihelyon açısı: 283,499°
TJüpiter: 3,341
Fiziksel özellikler
Tayf tipi: M (Tholen) X (Bus) Xk (DeMeo ve arkadaşları)
Mutlak parlaklık (H): 7,80
Boyutlar: 86,09±2,0 km 86,090 km
Kütle: 6,7×1017 kg
Ekvatoral yerçekimi: 0,0241 m/s2
Ekvatoral kurtulma hızı: 0,0455 km/s
Sinodal dönme süresi: 10,927 sa (0,4553 g) 10,9258 hours
Geometrik albedo: 0,1808±0,009 0,181
Sıcaklık: ~168 K
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam
  
Lydia (küçük gezegen tanımı: 110 Lydia), M-tipi bir spektruma sahip büyük bir kuşak asteroittir ve bu nedenle, esas olarak nikel - demirden oluşan, metalik bir bileşime sahip olduğu düşünülmektedir. Fransız astronom Alphonse Borrelly tarafından 19 Nisan 1870'te keşfedildi ve adını Friglerin yaşadığı Küçük Asya ülkesi Lidya'dan almıştır. Lydia asteroit ailesi de ismini ondan alır.
1958–1959 yılları arasında McDonald Gözlemevi'nde ve 1969'da Kitt Peak Ulusal Gözlemevi'nde yapılan gözlemler, 10.9267 saatlik bir periyoda sahip düzensiz bir ışık eğrisi buldu. 1990'ların sonlarında, dünya çapındaki bir gök bilimciler ağı, (110) Lydia da dahil olmak üzere 10 yeni asteroidin dönüş durumlarını türetmek ve modellerini şekillendirmek için ışık eğrilerini kullandı. Parlaklık olarak 0,2 kadirden fazla değişmeyen 10,92580 saatlik bir süre elde ettiler.
Tholen sınıflandırma sisteminde, M-tipi bir asteroit olarak kategorize edilirken, Bus asteroit taksonomi sistemi onu bir Xk asteroit olarak listeler. Yakın kızılötesindeki absorpsiyon özellikleri, düşük demir, düşük kalsiyum ve ortopiroksen minerallerine atfedilir. Yüzeydeki su içeriğinin kütle fraksiyonuna (% ağırlık) göre 0,14–0,27 olduğu tahmin edilmektedir. 110 Lydia'nın termal atalet ölçümleri 70 ve 200 J·m−2·K−1·s−1/2 arasında bir değer verir ki bu değerler ay toprağı için 50 ve bir atmosferdeki kaba kum için 400'dür. Benzer dinamik özellikleri paylaşan küçük gezegenlerden oluşan Padua ailesinin bir üyesidir.
Lydia, 18 Eylül 1999'da sönük bir yıldızı örterek gözlemlenmiştir.
John D. Ray

John David Ray (22 Aralık 1945 doğumlu) bir İngiliz Mısırbilimci ve akademisyendir. O, şu an Cambridge Üniversitesi'nde Mısırbilim Profesörüdür. Temel ilgi alanı Mısır'ın Geç ve Helenistik dönemlerini kapsamakta olup, demotik yazıdaki belgelere özel atıfta bulunmaktadır ve aynı zamanda geç dönem Mısırlılar için savaşan Anadolu paralı askerleri tarafından kullanılan bir yazı sistemi olan Karya alfabesini deşifre etmesiyle tanınmaktadır. .
Ray, 22 Aralık 1945'te doğdu. Londra'da bağımsız bir okul olan Latymer Upper School'da eğitim gördü. Cambridge'deki Trinity Hall'da okumaya devam etti. Lisans ve Yüksek Lisans dereceleri aldı. Cambridge'deyken, "doğu arkeolojisinin herhangi bir dalındaki olağanüstü üstünlüğü" nedeniyle Thomas Young Madalyası ile ödüllendirildi.
Ray, üniversiteden mezun olduktan sonra 1970 yılının bir kısmını British Museum'da Mısır Eski Eserleri Bölümü'nde araştırma görevlisi olarak çalışarak geçirdi. Daha sonra, 1970'ten 1977'ye kadar Mısırbilim dersleri verdiği Birmingham Üniversitesi'ne katıldı. 1977'de Cambridge Üniversitesi'ne Mısır Bilimi Okuyucusu olarak katıldı. 1979'da üniversite görevine ek olarak Selwyn Koleji Üyesi seçildi. Profesörlüğe terfi etti ve yılında Egyptology'de Sir Herbert Thompson Kürsüsüne atandı.
2013 yılında emekli oldu ve Fahri Profesör olarak atandı.
Ray, İngiltere Kilisesi rahibesi Sonia Falaschi-Ray ile evlidir.
Ray, 11 Mayıs 2000'de Society of Antiquaries of London'a (FSA) Üye seçildi 2004 yılında British Academy (FBA) üyeliğine seçildi.
Çalışmaları

Reflections of Osiris: lives from ancient Egypt (Oxford University Press, 2002,978-0-19-515871-7 )
The Rosetta Stone and the Rebirth of Ancient Egypt (Rosetta Taşı ve Eski Mısır'ın Yeniden Doğuşu) (Harvard University Press, 2007,978-0-674-02493-9 ).
125 Liberatrix

| --- | --- |
Işık eğrisine dayalı olarak 125 Liberatrix'in üç boyutlu modeli.
Keşif
Keşfeden: Paul Henry ve Prosper Henry
Keşif tarihi: 11 Eylül 1872
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (125) Liberatrix
Telaffuz: /ˈlɪbəreɪtrɪks/
Alternatif adlandırma: A872 RA; 1902 EG; 1943 FE; 1949 OE1; 1949 SM; 1954 TD1
Küçük gezegen kategorisi: Asteroit kuşağı (Liberatrix ailesi)
Yörünge özellikleri
Dönem 31 Temmuz 2016 (JG 2.457.600,5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı: 143,54 yıl (52.428 gün)
Günöte: 2,95698 AU (442,358 Gm)
Günberi: 2,53084 AU (378,608 Gm)
Yarı büyük eksen: 2,74391 AU (410,483 Gm)
Dış merkezlik: 0,077651
Yörünge periyodu: 4,55 yıl (1.660,2 gün)
Ortalama yörünge hızı: 17,96 km/s
Ortalama ayrıklık: 307,971°
Ortalama devinim: 0° 13d 0.642s / gün
Eğiklik: 4,66407°
Çıkış düğümü boylamı: 169,003°
Perihelyon açısı: 109,288°
Dünya MOID: 1,51912 AU (227,257 Gm)
Jüpiter MOID: 2,13019 AU (318,672 Gm)
TJüpiter: 3,340
Fiziksel özellikler
Tayf tipi: M (Tholen)
Mutlak parlaklık (H): 9,04, 8,90
Boyutlar: 43,58±2,3 km 61,058 km
Kütle: 8,7×1016 kg
Ortalama yoğunluk: 2,0 g/cm3
Ekvatoral yerçekimi: 0,0122 m/s2
Ekvatoral kurtulma hızı: 0,0231 km/s
Sinodal dönme süresi: 3,968 sa (0,1653 g)
Geometrik albedo: 0,2253±0,026 0.1305 ± 0.0269
Sıcaklık: ~168 K
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam
  
Liberatrix (küçük gezegen tanımı: 125 Liberatrix) bir ana kuşak asteroididir. Nispeten yansıtıcı bir yüzeye ve M tipi bir spektruma sahiptir. Liberatrix, kendi adını taşıyan bir asteroit ailesinin üyesidir.
11 Eylül 1872'de Paris'te Prosper Henry tarafından keşfedildi. Bazı kaynaklar, keşif sahibib olarak kardeşi Paul Henry'i de anar. Asteroidin adı, "liberator (kurtarıcı)" kelimesinin kadınsı bir versiyonudur. Henry, 1870'teki Fransa-Prusya Savaşı sırasında Fransa'nın Prusya'dan kurtuluşunu kutlamak için bu adı seçmiş olabilir. Daha spesifik olarak, Prusya birliklerinin Fransa'dan çıkarılmasını sağlayan bir maddi desteği ayarlayan Fransız Cumhuriyeti'nin ilk Cumhurbaşkanı Adolphe Thiers'i onurlandırmış olabilir.
1990'ların sonlarında, dünya çapındaki bir gök bilimciler ağı, Liberatrix de dahil olmak üzere 10 asteroitin dönüş durumlarını ve şekil modellerini türetmek için ışık eğrisi verilerini topladı. Liberatrix'in ışık eğrisi, uzamış veya düzensiz bir şekle işaret eden 0,4 kadirlik büyük bir genliğe sahiptir.
Bu asteroitin spektrumu M-tipi bir asteroit ile eşleşiyor. Yüzey boyunca eşit olarak dağılmış ortopiroksen mineralleri ile farklılaşma geçirmiş bir asteroidin kalıntısı olabilir. Hidrasyon belirtisi yoktur.
Bugüne kadar, Liberatrix tarafından gözlemlenen en az iki örtülme yaşanmıştır. 11 Aralık 2014'ün başlarında, Liberatrix'in 9'uncu kadir bir yıldızı gizlemesi, Güney Kaliforniya'nın büyük bir kısmından ve Meksika'nın bir bölümünde görülebildi.
Spyridon Prosalentis

Parthenon'un bir taslağı
Spyridon Prosalentis (Yunanca: Σπυρίδων Προσαλέντης ; Korfu, 1830 – Atina, 1895), Heptan Okulu'nun Yunan portre ressamıydı. İlk adı bazı yerlerde Spiros olarak geçer.
Hayatı

Prosalentis, İstanbul'un fethinden sonra Venedik Cumhuriyeti'nin kontrolü altındaki bölgelere kaçan asil bir Bizans ailesinden geliyordu. Babası, ilk önemli modern Yunan heykeltıraş olarak kabul edilen ve 1811'de Yunanistan'ın ilk sanat okulunu kuran Pavlos Prosalentis'ti .
İlk dersleri doğal olarak babasından aldı. Daha sonra Accademia di Belle Arti di Venezia'da eğitimini tamamladı. 1865 yılına kadar İtalya'da kaldı ve döndüğünde Atina Güzel Sanatlar Okulu'na resim profesörü olarak atandı. Bilinmeyen nedenlerle ertesi yıl bu görevinden istifa etti ve Venedik'e geri döndü.
1870'te Parma'daki "Güzel Sanatlar Sergisi"nde büyük bir ödül kazandı ve Kral I. George tarafından Yunanistan'a dönmeye davet edildi. Atina'ya yerleşti ve hemen Eski Kraliyet Sarayı'nın şapelinde duvar resimleri yapmaya başladı. 1876'da Güzel Sanatlar Mektebi'nde ikinci bir resim kürsüsü kuruldu ve profesör olarak yeniden atandı ve bu kez ölümüne kadar bu görevde kaldı.
Yunanistan Kraliyet Ailesi tarafından görevlendirilerek, Yunan Devrimi, Atina Üniversitesi ve Savaş ve Donanma Bölümlerinden önemli şahsiyetlerin birkaç dizi portresini tamamladı. Ayrıca bazı yerli tür sahneleri de çizdi, ancak bunlar çok daha az ünlü kimselerdir.
Oğulları Pavlos ve Amilios Prosalentis ve kızları Olga Prosalentis ve Eleni Prosalentis de tanınmış ressamlar oldular.
Portreleri galerisi

Yunan Devrimi kahramanlarından Temistoklis Trikoupis [el]'in, portresi
Temistokli'nin karısı Kalidona Trikoupis'in portresi
Dimitrios Ypsilantis portresi
Yannis Makriyannis portresi
Panagiotis Giatrakos [el] portresi
Yiannis Dyovouniotis portresi
Macaristan Krallığı

Macaristan Krallığı, Orta Çağ'dan 20. yüzyıla kadar yaklaşık bin yıl boyunca Orta Avrupa'da varlığını sürdüren bir monarşiydi. Macaristan Prensliği, ilk kral I. István'ın 1000 yılı civarında Estergon'da taç giymesi üzerine bir Hristiyan krallığı olarak ortaya çıktı; ailesi (Árpád Hanedanı) 300 yıl boyunca monarşiyi yönetti. 12. yüzyıla gelindiğinde krallık Avrupalı bir güç haline geldi.
16. yüzyılda Macaristan'ın orta ve güney bölgelerinin Osmanlı tarafından işgal edilmesi nedeniyle ülke üç parçaya bölündü: Habsburg Kraliyet Macaristanı, Osmanlı Macaristanı ve yarı bağımsız Erdel Prensliği. Habsburg Hanedanı, 1526 Mohaç Muharebesi'nden sonra 1918'e kadar aralıksız olarak Macaristan tahtını elinde tutmuş ve Osmanlı İmparatorluğu'na karşı yapılan kurtuluş savaşlarında da kilit rol oynamıştır.
1867'den itibaren, Macar krallığına bağlı bölgeler, Aziz Stephen Tacı Toprakları adı altında Avusturya-Macaristan'a dahil edildi. Monarşi, son kral IV. Karl'ın 1918'de tahttan indirilmesiyle sona erdi ve ardından Macaristan cumhuriyet oldu. Krallık, 1920-46'daki "Naiplik" döneminde nominal olarak restore edildi ve 1946'da Sovyet işgali altında sona erdi.
Macaristan Krallığı, başlangıcından Trianon Antlaşması'na kadar birçok etnik gruptan oluşan bir devletti ve bugünkü Macaristan, Slovakya, Erdel ve Romanya'nın diğer kısımlarını, Karpat Ruthenia'yı (günümüzde Ukrayna'nın bir parçası), Voyvodina'yı (günümüzde Sırbistan'ın bir parçası), Burgenland bölgesini (günümüzde Avusturya'nın bir parçası), Međimurje'yi (günümüzde Hırvatistan'ın bir parçası), Prekmurje'yi (günümüzde Slovenya'nın bir parçası) ve günümüzde Polonya'nın bir parçası olan birkaç köyü kapsıyordu. 1102'den itibaren, şahsi birlik içinde olan ve Macaristan Kralı'nın yönetimi altında birleşen Hırvatistan Krallığı'nı da içeriyordu.
Demograflara göre Mohaç Muharebesi'nden önce nüfusun yaklaşık yüzde 80'i Macarlardan oluşuyordu, ancak 19. yüzyılın ortalarında yeniden yerleşim politikaları ve komşu ülkelerden sürekli göç nedeniyle 14 milyonluk nüfusun 6 milyondan azı Macardı. Büyük toprak değişiklikleri, I. Dünya Savaşı'ndan sonra Macaristan'ı etnik açıdan homojen hale getirdi. Modern Macaristan nüfusunun onda dokuzundan fazlası etnik olarak Macar'dır ve ana dili olarak Macarca konuşmaktadır.
Günümüzde, ilk kral I. István'ın bayram günü (20 Ağustos), Macaristan'da devletin kuruluşunun anısına düzenlenen ulusal bir bayramdır (Kuruluş Günü).
İsimler

Latince, Regnum Hungariae veya Ungarie'yi (Regnum, krallık anlamına gelir) oluşturur; Regnum Marianum (Meryem Krallığı); ya da kısaca Macaristan, krallığın başlangıcından 1840'lara kadar Latince resmi belgelerde kullanılan isimlerdi.
Almanca Königreich Ungarn adı resmi olarak 1784'ten 1790'a ve tekrar 1849 ile 1860'lar arasında kullanıldı.
Macarca adı (Macarca: Magyar Királyság) 1840'larda kullanıldı ve daha sonra 1860'lardan 1946'ya kadar kullanıldı. Krallığın resmi olmayan Macarca adı Magyarország'dı ve bu hâlâ günlük dilde kullanılan ve aynı zamanda Macaristan'ın resmi adıdır.
Krallığın diğer ana dillerindeki isimler şunlardı: Lehçe: Królestwo Węgier, Rumence: Regatul Ungariei, Sırpça: Kraljevina Ugarska, Hırvatça: Kraljevina Ugarska, Slovence: Kraljevina Ogrska, Slovakça: Uhorské kráľovstvo ve İtalyanca (Fiume şehri için), İtalyanca: Regno d'Ungheria.
Avusturya-Macaristan'da (1867–1918), resmi olmayan Latince: Transleithania adı bazen Macaristan Krallığı'nın bölgelerini belirtmek için kullanıldı. Resmi olarak Aziz Stephen Tacı Toprakları terimi, Avusturya-Macaristan'ın Macar kısmı için dahil edilmişti, ancak bu terim o zamandan önce de kullanılıyordu.
Başkentler

| İsim | Dönem |
| --- | --- |
Székesfehérvár: 1000–1543
Estergon: 1000–1256
Budin: 1256–1315
Temeşvar: 1315–1323
Vişegrad: 1323–1408
Budin: 1408–1485
Viyana (Bécs): 1485–1490
Budin: 1490–1536 (1541)
Lippa (günümüzde Lipova) – Doğu Macar Krallığı: 1541–1542
Gyulafehérvár (günümüzde Alba Julia) – Doğu Macar Krallığı: 1542–1570
Pressburg (Pozsony, günümüzde Bratislava): 1536–1784
Budin: 1784–1849
Debrecen: 1849
Budin: 1849–1873
Budapeşte: 1873–1944
Debrecen: 1944
Budapeşte: 1944–1946
Tarihi > Kökenleri

Árpád liderliğindeki Macarlar, 895 yılında Karpat Havzası'na yerleştiler ve Macaristan Prensliği'ni (896–1000) kurdular. Macarlar, Lechfeld Muharebesi'nde Kutsal Roma İmparatoru I. Otto tarafından durdurulana kadar Batı Avrupa'ya birçok başarılı saldırı düzenlediler.
Tarihi > Orta Çağ > Yüksek Orta Çağ > Moğol istilası

Ana madde: Avrupa'nın Moğollar tarafından istilası
1241'de Macaristan Moğollar tarafından işgal edildi ve Subutay'ın öncü seferlerinde ilk küçük çatışmalar görünüşte Macar zaferleriyle sonuçlanırken, Moğollar nihayet Mohi Muharebesi'nde birleşik Macar ve Kuman ordularını yok etti. 1242'de Moğol istilasının sona ermesinin ardından, Macaristan Kralı IV. Béla tarafından gelecekteki istilaya karşı savunma sağlamak için çok sayıda kale inşa edildi. Macarlar minnettarlıkla onu "Vatan'ın İkinci Kurucusu" olarak alkışladılar ve Macar Krallığı yeniden Avrupa'da hatırı sayılır bir güç haline geldi. 1260 yılında IV. Béla, Babenberg Veraset Savaşı'nı kaybetti; ordusu, Kressenbrunn Muharebesi'nde birleşik Bohemya kuvvetleri tarafından mağlup edildi. Ancak 1278'de Macaristan Kralı IV. Ladislaus ve Avusturya birlikleri, Marchfeld Muharebesi'nde Bohemya ordusunu tamamen yok etti.
Tarihi > Orta Çağ > Geç Orta Çağ

Ana madde: Macaristan Krallığı (1301-1526)
Árpád Hanedanı 1301'de III. András'ın ölümüyle sona erdi. Daha sonra Macaristan, 14. yüzyılın sonuna kadar Anjou Hanedanı tarafından, ardından 16. yüzyılın başlarına kadar hanedan olmayan birkaç hükümdar - özellikle Sigismund (Kutsal Roma imparatoru) ve Matyas Corvinus - tarafından yönetildi.
Tarihi > Orta Çağ > Geç Orta Çağ > Sigismund çağı

Macaristan Kralı I. Lajos, Kutsal Roma İmparatoru IV. Karl ile her zaman iyi ve yakın ilişkiler sürdürdü ve sonunda Karl'ın oğlu Sigismund'u onun yerine Macaristan Kralı ilan etti. Sigismund, Macar hukuk sisteminde birçok iyileştirme yaratan ve Budin ve Visegrád saraylarını yeniden inşa eden ünlü bir kral oldu. Avusturya ve Bohemya'dan malzeme getirdi ve tüm Orta Avrupa'daki en lüks binanın inşa edilmesini emretti. Kanunlarında erken merkantilizmin izlerini görmek mümkündür. Soyluları kontrolü altında tutmak için çok çalıştı. Hükümdarlığının büyük bir kısmını, sınırlarını ve nüfuzunu Avrupa'ya genişletmeye başlayan Osmanlı Devleti ile mücadeleye ayırdı. 1396'da Osmanlılara karşı Niğbolu Muharebesi yapıldı ve bu, Sigismund ve Eu Kontu Philippe liderliğindeki Macar-Fransız kuvvetlerinin yenilgisiyle sonuçlandı. Ancak Sigismund, hayatının geri kalanında Osmanlı kuvvetlerini Krallık dışında başarılı bir şekilde kontrol altına almaya devam etti.
Macar soyluları arasında popülaritesini kaybeden Sigismund, kısa sürede kendi yönetimine karşı bir girişimin kurbanı oldu ve Anjou-Durazzo'lu Ladislaus (öldürülen Napoli Kralı II. Charles'ın oğlu) çağrıldı ve taç giydi. Tören Macar Kutsal Tacı ile ve Székesfehérvár şehrinde yapılmadığı için gayri meşru kabul edildi. Ladislaus, Macaristan topraklarında yalnızca birkaç gün kaldı ve kısa süre sonra oradan ayrıldı; artık Sigismund için bir rahatsızlık değildi. 1408'de, o dönemde Avrupa'nın o bölgesindeki ilgili hükümdarların ve soyluların çoğunu içeren Ejderha tarikatını kurdu. Bu gelecek olanın sadece ilk adımıydı. 1410'da Romalıların Kralı seçilerek Alman topraklarının en yüksek hükümdarı oldu. Bohemya'da doğan dini reformist bir grup olan Hussit hareketiyle uğraşmak zorunda kaldı ve teolog kurucusu Jan Hus'un yargılandığı Konstanz Konsili'ne başkanlık etti. 1419'da Sigismund, kardeşi Bohemyalı IV. Wenceslaus'un ölümünden sonra Bohemya Tacı'nı devraldı ve üç Orta Çağ devletinin resmi kontrolünü ele geçirdi, ancak Hussites'le barış anlaşması imzalanana ve 1436'daki taç giyme törenine kadar Bohemya'nın kontrolü için mücadele etti. Papa tarafından Kutsal Roma İmparatoru olarak taçlandırıldı ve 1437'deki ölümüne kadar hüküm sürdü; tahtı tek varisi olarak kızı Lüksemburglu Elizabeth ve kocasını bıraktı. Elizabeth'in evliliği, daha sonra 1437'de Macaristan Kralı Albert olarak taçlandırılacak olan Avusturya Dükü V. Albert ile ayarlandı.
Tarihi > Orta Çağ > Geç Orta Çağ > Hunyadi ailesi

Macar krallığının altın çağı, János Hunyadi'nin oğlu Matyas Corvinus (1458-1490) döneminde yaşandı. Lakabı "Adil Matyas" idi. Macar ekonomisini daha da geliştirdi ve mümkün olduğunca askerî harekât yerine akıllı diplomasi uyguladı. Matyas gerektiğinde sefer yürüttü. 1485'ten ölümüne kadar Kutsal Roma İmparatorluğu'nun Macaristan'ın işlerine olan etkisini ve müdahalesini sınırlamak amacıyla Viyana'yı işgal etti.
Osmanlı'nın ilk işgali sırasında Macarlar fetihlere başarıyla direndiler. János Hunyadi, Macarların Türkleri Balkanlar'dan sürmeye çalıştığı Varna Haçlı Seferi'nin lideriydi. Başlangıçta başarılı oldular, ancak daha sonra Varna Muharebesi'nde Osmanlılar kesin bir Pirus zaferi kazandı. Polonya Kralı III. Władysław'ın bu muharebe sırasında başı kesildi.
1456'da János Hunyadi, Belgrad Kuşatması'nda Osmanlıları ezici bir yenilgiye uğrattı. Öğle çanı ölen Hristiyan savaşçıları anar. 15. yüzyılda Macaristan'ın Kara Ordu'su, Hussarların Macar süvarilerinin en yetenekli birlikleri olduğu modern bir paralı asker ordusuydu. 1479'da Pál Kinizsi komutasındaki Macar ordusu, Ekmek Otlak Muharebesi'nde Osmanlı ve Eflak birliklerini yok etti. Macaristan ordusu, Matyas'ın kral olduğu hemen hemen her dönemde düşmanlarını yok etti.
Matthias meşru varisi olmadan öldü ve yerine Polonya Kralı IV. Kazimierz'in oğlu II. Vladislaus Jagiellon (1490-1516) geçti. Buna karşılık Vladislaus'un yerine oğlu II. Lajos (1516-26) geçti.
1526 yılında Kanuni Sultan Süleyman komutasındaki Osmanlı kuvvetleri, Mohaç Muharebesi'nde Macar ordusunu yok etti. II. Lajos kaçmaya çalışırken Csele Deresi'nde boğuldu. Macar ordusunun lideri Pál Tomori de savaşta öldü.
Tarihi > Erken Modern tarihi

Ana madde: Macaristan Krallığı (1526-1867)
Tarihi > Erken Modern tarihi > Kuruç çağı

Ana madde: Rákóczi Bağımsızlık Savaşı
Rákóczi Bağımsızlık Savaşı (1703-1711), Macaristan'da mutlakiyetçi Habsburg yönetimine karşı verilen ilk önemli özgürlük mücadelesiydi. II. Francis Rákóczi'nin (Macarca II. Rákóczi Ferenc) liderliğindeki, güç ilişkilerindeki eşitsizliğe son vermek isteyen bir grup soylu, zengin ve üst düzey ilerici tarafından gerçekleştirildi. Temel amaçları farklı toplumsal düzenlerin haklarını korumak ve ülkenin ekonomik ve sosyal kalkınmasını sağlamaktı. Olumsuz güç dengesi, Avrupa'daki siyasi durum ve iç çatışmalar nedeniyle özgürlük mücadelesi sonunda bastırıldı, ancak Macaristan'ın Habsburg İmparatorluğu'nun ayrılmaz bir parçası olmasını engellemeyi başardı ve sadece bir formalite olmasına rağmen anayasası korundu.
Osmanlı'nın ayrılmasından sonra Habsburglar Macar Krallığı'na hakim oldu. Macarların yenilenen özgürlük arzusu, Rákóczi Bağımsızlık Savaşı'na yol açtı. Savaşın en önemli nedenleri yeni ve yüksek vergiler ile Protestan hareketinin yeniden canlanmasıydı. Rákóczi, efsanevi kahraman Ilona Zrínyi'nin oğlu olan Macar bir asilzadeydi. Gençliğinin bir kısmını Avusturya esaretinde geçirdi. Kuruçlar Rákóczi'nin birlikleriydi. Başlangıçta Kuruç ordusu üstün hafif süvarileri nedeniyle birçok önemli zafer elde etti. Silahları çoğunlukla tabanca, hafif kılıç ve fokos idi. Saint Gotthard Muharebesi'nde (1705) János Bottyán, Avusturya ordusunu kesin bir şekilde mağlup etti. Macar albay Ádám Balogh, Macaristan Kralı ve Avusturya Arşidükü I. Joseph'i neredeyse ele geçiriyordu.
1708'de Habsburglar nihayet Trencsén Muharebesi'nde ana Macar ordusunu mağlup etti ve bu, Kuruç ordusunun etkinliğini azalttı. Macarlar çatışmalardan bitkin düşerken, Avusturyalılar İspanya Veraset Savaşı'nda Fransız ordusunu mağlup ettiler. İsyancılara karşı Macaristan'a daha fazla asker gönderebilirler. Erdel, 17. yüzyılın sonlarından itibaren yeniden Macaristan'ın bir parçası oldu ve valiler tarafından yönetildi.
Tarihi > Erken Modern tarihi > Aydınlanma çağı

Ana madde: Macaristan Krallığı (1526-1867)
1711'de Avusturya İmparatoru VI. Karl, Macaristan'ın bir sonraki hükümdarı oldu. 18. yüzyıl boyunca, Macaristan Krallığı'nın kendi diyeti (parlamentosu) ve anayasası vardı, ancak Vali Konseyinin üyeleri (Helytartótanács, Palatin makamı) Habsburg hükümdarı ve üstün ekonomik kurum olan Macar tarafından atanıyordu. Daire, doğrudan Viyana'daki Mahkeme Dairesine bağlıydı.
Macarca dil reformu II. Joseph döneminde başladı. Macaristan'ın reform çağı, Macaristan'ın en büyük köprülerinden biri olan Széchenyi Zincirli Köprü'yü inşa eden Macar soylu István Széchenyi tarafından başlatıldı. Resmi dil, Macarcanın tanıtıldığı 1836 yılına kadar Latince olarak kaldı. 1844 ile 1849 arasında ve 1867'den itibaren Macarca yalnızca kullanılan resmi dil haline geldi.
Tarihi > Avusturya-Macaristan (1867–1918)

Ana madde: Aziz Stephen Tacı Toprakları
1867 Avusturya-Macaristan Antlaşması'nın ardından Habsburg Monarşisi, Avusturya-Macaristan'ın "ikili monarşisi" haline geldi. Avusturya-Macaristan ekonomisi, İkili Monarşi'nin varlığı sırasında çarpıcı biçimde değişti. Teknolojik değişim sanayileşmeyi ve kentleşmeyi hızlandırdı. Kapitalist üretim tarzı, elli yıllık varlığı boyunca İmparatorluğun her yerine yayıldı ve modası geçmiş Orta Çağ kurumları ortadan kaybolmaya devam etti. 20. yüzyılın başlarında İmparatorluğun büyük bir kısmı hızlı bir ekonomik büyüme yaşamaya başladı. Kişi başına düşen GSMH 1870'ten 1913'e kadar yılda kabaca %1,45 arttı. Bu büyüme düzeyi, İngiltere (%1,00), Fransa (%1,06) ve Almanya (%1,51) gibi diğer Avrupa ülkeleri ile karşılaştırıldığında oldukça olumluydu.
Macar Krallığı'nın topraklarına (Erdel'in tamamen dahil olduğu Macaristan Krallığı'nı ve ayrı bir kimlik ve iç özerkliği koruyan Hırvatistan-Slavonya Krallığı'nı içeren) Avusturya İmparatorluğu ile eşit statü verildi. Avusturya-Macaristan'ı oluşturan iki devletin her biri, başta hükümdarlık meclisi, savunma, dış ilişkiler ve ortak harcamalara ilişkin maliye olmak üzere belirli kurumların ortak yönetim altında kalmasıyla önemli ölçüde bağımsızlığa sahipti. Bu düzenleme, İttifak Devletleri'nin I. Dünya Savaşı'nda yenilgiye uğradığı 1918 yılına kadar sürdü.