Kuzeydoğu Geçidi
Tarihi > 18. yüzyıl ve 19. yüzyıl

Dejnyov'dan seksen yıl sonra, 1728'de bir başka Rus kaşif, Danimarka doğumlu Vitus Bering, Svyatoy Gavriil (Saint Gabriel) gemisiyle Kamçatka'dan başlayıp kuzeye, şimdi kendi adını taşıyan geçide, Bering Boğazına giderek benzer bir yolculuğu tersten yaptı. Dejnyov'un belli belirsiz bahsettiği Diomede Adalarına isim veren Bering'di.
Bering'in 1725-30 keşifleri, Büyük Petro'nun Büyük Kuzey Seferi olarak bilinen daha büyük bir planının parçasıydı.
İkinci Kamçatka Seferi 1735-42 yıllarında, Bering'in ilk seferdeki yardımcısı Kaptan Aleksey Çirikov tarafından komuta edilen Svyatoy Pyotr (Saint Peter) ve Svyatoy Pavel (Saint Paul) adlı iki gemiyle gerçekleşti. İkinci sefer sırasında Bering Kuzey Amerika'nın kuzeybatı kıyılarını gören ilk Batılı oldu ve Çirikov da orada karaya çıkan ilk Batılı oldu (daha önce bir fırtına iki gemiyi ayırmıştı). Bering dönüş yolunda Aleut Adaları'nı keşfetti ama hastalandı ve Svyatoy Pyotr Kamçatka açıklarındaki bir adaya sığınmak zorunda kaldı ve Bering burada öldü (Bering Adası).
Bering ve Çirikov'dan bağımsız olarak, diğer Rus İmparatorluk Donanması grupları da İkinci Büyük Kuzey Seferi'ne katıldılar. Bunlardan biri Semyon Çelyuskin liderliğinde Mayıs 1742'de hem Kuzeydoğu Geçidi'nin hem de Avrasya kıtasının en kuzey noktası olan Çelyuskin Burnu'na ulaştı.
Daha sonra 1760'larda (Vasili Çiçagov), 1785-95 (Joseph Billings ve Gavril Sarychev), 1820'ler ve 1830'larda (Baron Ferdinand Petroviç Vrangel, Pyotr Fyodoroviç Anju, Kont Fyodor Petroviç Litke ve diğerleri) Kuzeydoğu Geçidi'ni keşfetmek için seferler düzenlendi. Geçidin uzunluğunca yol almanın mümkün olduğu 19. yüzyılın ortalarında kanıtlanmıştır.
Fakat 1878-79 yıllarında Fenno-İsveçli kaşif Adolf Erik Nordenskiöld (Finlandiya'da doğmuş ama keşif gezisinden yıllar önce İsveç'e sürgün edilmiştir) Vega keşif gemisiyle batıdan doğuya doğru Kuzeydoğu Geçidi'nden ilk tam geçişi gerçekleştirmiştir. Bu seferde geminin kaptanı İsveç Kraliyet Donanması'ndan Teğmen Louis Palander'di.
Nordenskiöld'ün yolculuğundan bir yıl önce, Kara seferleri olarak adlandırılan ve Sibirya tarım ürünlerini Kara Denizi üzerinden ihraç eden seferlerle rotanın bir bölümünün ticari kullanımı başladı. 1877-1919 yılları arasında 122 konvoydan sadece 75'i başarılı olmuş ve 55 ton kadar az yük taşımıştır. 1911'den itibaren Kolima Nehri buharlı gemileri yılda bir kez Vladivostok'tan Kolima'ya sefer düzenledi.
1912'de iki Rus seferi yola çıktı; Kaptan Georgy Brusilov ve Brusilov Seferi Santa Anna ile ve Kaptan Alexander Kuchin ve Vladimir Rusanov Gerkules (Herkül) ile; her birinin güvertesinde bir kadın vardı. Her iki sefer de aceleyle düzenlenmişti ve her ikisi de ortadan kayboldu. Herbert Schröder-Stranz liderliğindeki 1912 Alman Arktik Seferi, Nordaustlandet'e yapılan ön seferde 15 mürettebattan sadece 7'sinin hayatta kalmasıyla felaketle sonuçlandı.
1913 yılında Jonas Lied, Kara Denizi üzerinden Yenisey'e doğru başarılı bir keşif gezisi düzenledi. Kaşif ve bilim adamı Fridtjof Nansen ve Sibiryalı sanayici Stephan Vostrotin önde gelen yolculardı. Lied, büyük Sibirya nehirleri ve Kara Deniz üzerinden ihracat ve ithalat yapmak amacıyla Sibirya şirketini kurmuştu. 1913 yılındaki yolculuk Nansen'in Through Siberia adlı eserinde kayıt altına alınmıştır.
1915 yılında Boris Vilkitskiy liderliğindeki bir Rus keşif heyeti, Taymyr ve Vaygach buzkıran gemileriyle doğudan batıya geçişi gerçekleştirdi.
Nordenskiöld, Nansen, Amundsen, DeLong, Makarov ve diğerleri de çoğunlukla bilimsel ve kartografik amaçlarla keşif gezileri düzenlediler.