stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Southampton FC

Southampton Football Club (/saʊθˈ(h)æmptən/), Southampton, Hampshire merkezli, İngiliz futbolunun ikinci kademesi olan EFL Championship'te mücadele eden bir İngiliz profesyonel futbol kulübüdür. Kulüp, 2001 yılından bu yana maçlarını St Mary's Stadyumu'nda oynamaktadır. Takım, kırmızı ve beyaz formalarla oynamaktadır. Kulübün St Mary's Kilisesi'nde bir kilise futbol takımı olarak başlaması nedeniyle "Azizler" lakabını kullanmaktadırlar. Southampton, kısmen coğrafi yakınlık ve her iki şehrin denizcilik geçmişleri nedeniyle Portsmouth ile uzun süredir devam eden bir Güney Sahili derbi rekabetini paylaşmaktadır.
1885 yılında kurulan kulüp, 1894 yılında Southampton St. Mary's adıyla Southern Football League'ye katıldı ve üç yıl sonra ismindeki St. Mary's ibaresini kaldırdı. Southampton altı kez ligi kazandı ve 1900 ve 1902'de FA Cup finalisti oldu. 1920'de Football League Third Division'ın kurucu üyeleri olmaya davet edildi. Üçüncü Lig Güney şampiyonu olarak 1921-22'de terfi ettiler ve 1953'te küme düşene kadar 31 yıl boyunca Football League Second Division'a kaldılar. Ted Bates yönetiminde 1959-60 sezonunda Üçüncü Lig şampiyonu olan takım, 1965-66 sezonunun sonunda Football League First Division'a terfi etti. Sekiz sezon boyunca en üst ligde futbol oynadılar ancak 1976'da İkinci Lig takımı olarak FA Cup'ı Manchester United'a karşı 1-0'lık galibiyetle kazandılar. Menajer Lawrie McMenemy daha sonra 1977-78 sezonunda kulübü tekrar üst lige çıkardı.
Southampton, 1979'da Lig Kupası'nda finalde yenildi ve 1983-84'te Birinci Lig'i Liverpool'un üç puan gerisinde ikinci olarak tamamladı. 1992 yılında Southampton, Premier League'in kurucu üyeleri arasında yer aldı ve 2003 yılında bir FA Cup finaline daha ulaştı. Küme düşme, 2005 yılında en üst ligde 27 yıllık kalışlarını sona erdirdi ve 2009 yılında üçüncü kademeye düştüler. Southampton 2010'da Football League Trophy'i kazandı ve 2010-11 ve 2011-12'de League One ve Championship'ten art arda terfi etti. En üst ligde 11 yıl kaldıktan sonra, 2017 yılında EFL Cup ikincisi oldular ve 2023 yılında küme düştüler.
Başarılar > Lig

İkinci: 1983-84
İkinci: 1965-66, 1977-78
Şampiyon: 1959-60
Şampiyon: 1921-22
Başarılar > Kupa

Şampiyon: 1976
Finalist: 1900, 1902, 2003
Finalist: 1979
Finalist: 1976
Finalist: 1975
Oyuncular

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Oyuncular > Kiralık Gönderilenler

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Pers-Roma savaşları

| g t Pers-Roma savaşları |
| --- | --- |
Part-Roma savaşları Carrhae  Pompey-Part istilası Gülek Boğazı  Belen Geçidi  Gindarus Dağı  Marcus Antonius'un seferleri  Ermeni Savaşı (58-63)  Trajan's Parthian campaign  Lucius Verus' campaigns  2. Tizpon  Parthian war of Caracalla  Nisibis Roma-Sasani savaşları Nisibis (235)  Resaena Muharebesi  Misiche Muharebesi  Nisibis (252)  Barbalissos Muharebesi  Antakya  Dura-Europos  Edessa  Caesarea (260)  3. Tizpon  Carrhae (296)  Satala  Pers-Roma savaşları (337-367) 1. Singara  Amida  2. Singara  Julian's Persian War Pirisabora  Maiozamalcha  Tizpon  Maranga  Samarra  Bagavan Bizans-Sasani savaşları 421-422 savaşı  440 Bizans-Sasani savaşı  Anastasya Savaşı  İberya Savaşı  Lazika Savaşı  572-591 savaşı  602-628 savaşı
Roma-Pers Savaşları Yunan-Roma dünyası ile iki başarılı İran imparatorluğu arasında geç dönem Roma Cumhuriyeti ile İran merkezli Part İmparatorluğu arasında MÖ 92'de başlayıp Roma İmparatorluğu ve yine İran merkezli Sasani İmparatorluğu üzerinden sürdürülen bir dizi savaştır. Uzun ve yorucu savaşlar iki rakip arasında en son olarak Bizans İmparatorluğu ve Sasani İmparatorluğu arasında MS 627'de yapılan savaş ile sona erdi ve bunu 632'den itibaren her iki imparatorluğun topraklarının büyük bölümünü ele geçiren Müslüman Arapların akınları izledi.
Cumhuriyet'ten sonra Roma İmparatorluk sahası
Romalılar ve Persler arasındaki savaşlar yedi yüzyıla yakın bir süre sürmüş olsa da hiçbir taraf bir üstünlük sağlayamadı. Savaş halat çekme yarışı misali bazı şehir, kale ve bölgelerin talan, tahrip ve el değiştirmesi şeklinde sürdü. Her iki taraf da sınırlarını korumasız bırakmaksızın, sınırlarının çok ötesinde ordularını destekleyecek lojistik destek ve insan kaynağı temin olanağına sahiptiler. Böylece sınırları ötesinde fetihler yapmalarına karşın denge her zaman sağlandı.
II. Hüsrev zamanında Sasaniler en geniş sınırlarına eriştiler. Yeşil: Sasani toprakları (619-629), Gölgeli: Sasani askeri kontrolü altında
Bütün enerjilerini Roma-Pers savaşlarına harcadıkları için bu savaşların bitiminde yedinci yüzyılda çok güçlü olmayan Müslüman Arapların akınlarına karşı koyamadılar ve Müslümanlar savaş yorgunu Sasaniler'i yendi ve Doğu Roma İmparatorluğu'nun elindeki toprakların çoğunu ele geçirdiler.
Romalılar ve Persler / Sasaniler arasında savaş yedi yüzyıl sürmüş olmasına rağmen, sınır büyük ölçüde sabit kalmıştır. Savaşı başlatan köylerde, istihkamlarda ve şehirlerde yapılan yakalama, ele geçirme, el değiştirme ve yok etmeden oluşan bir oyundaki çekişmedir. Her iki taraf da sınırlarından hayli uzakta, böyle uzun kampanyaları sürdürebilmesi için lojistik olanağa ve insan gücüne sahipti ve bu sayede sınırlarını çok inceltme riskine girmeden, ilerleyebilme imkânı bulabildiler. Ancak her iki taraf da sınır ötesinde fetihlerde bulunsa da zamanla denge yeniden sağlandı.
Konuyla ilgili yayımlar

Roger C. Blockley: East Roman Foreign Policy. Formation and Conduct from Diocletian to Anastasius (ARCA 30). Leeds 1992, ISBN 0-905205-83-9.
Henning Börm: Prokop und die Perser. Untersuchungen zu den römisch-sasanidischen Kontakten in der ausgehenden Spätantike. Stuttgart 2007, ISBN 978-3-515-09052-0.
Beate Dignas - Engelbert Winter: Rome and Persia in Late Antiquity. Neighbours and rivals, Cambridge 2007.
Geoffrey B. Greatrex: Rome and Persia at War, 502–532. Cairns, Leeds 1998, ISBN 0-905205-93-6.
Geoffrey B. Greatrex: Byzantium and the East in the Sixth Century. In: Michael Maas (ed.), The Cambridge Companion to the Age of Justinian. Cambridge Uni. Press, Cambridge 2005, S. 477–509, ISBN 0-521-81746-3.
James Howard-Johnston: East Rome, Sasanian Persia and the End of Antiquity: Historiographical and Historical Studies (Collected Studies). Aldershot 2006, ISBN 0-86078-992-6.
Walter E. Kaegi: Heraclius – Emperor of Byzantium. Cambridge Uni. Press, Cambridge 2003, ISBN 0-521-81459-6.
Erich Kettenhofen: Die römisch-persischen Kriege des 3. Jahrhunderts. n. Chr. Nach der Inschrift Sāhpuhrs I. an der Ka’be-ye Zartošt (ŠKZ). Beihefte zum Tübinger Atlas des Vorderen Orients B 55. Wiesbaden 1982.
Fergus Millar: The Roman Near East, 31 B.C.–A.D. 337. Cambridge/Massachusetts 1993.
Stephen Mitchell: A History of the Later Roman Empire. AD 284 – 641. Blackwell, London 2006, ISBN 1-4051-0856-8.
David S. Potter: The Roman Empire at Bay. Routledge, London und New York 2004, ISBN 0-415-10057-7.
Michael Whitby: The Emperor Maurice and his Historian – Theophylact Simocatta on Persian and Balkan Warfare. Oxford 1988.
Aşağıeverek, Develi

| Aşağıeverek |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Kayseri ilinin Türkiye'deki konumu
Koordinatlar: 38°22′49″N 35°29′08″E﻿ / ﻿38.38015°K 35.4856°D﻿ / 38.38015; 35.4856
Ülke:  Türkiye
İl: Kayseri
İlçe: Develi
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 1.639
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 352
İl plaka kodu: 38
Posta kodu: 38400
Aşağıeverek, Kayseri ilinin Develi ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 1.639 |  |
| 2018 | 1.625 |  |
| 2017 | 1.604 |  |
| 2016 | 1.658 |  |
| 2015 | 1.664 |  |
| 2014 | 1.681 |  |
| 2013 | 1.693 |  |
| 2012 | 1.757 |  |
| 2011 | 1.773 |  |
| 2010 | 1.784 |  |
| 2009 | 1.782 |  |
| 2008 | 1.777 |  |
| 2007 | 1.857 |  |
Manfred von Ardenne

| Manfred von Ardenne |
| --- | --- |
1930'da Ardenne
Doğum: 20 Ocak 1907 (117 yaşında) Hamburg, Alman İmparatorluğu
Ölüm: 26 Mayıs 1997 (90 yaşında) Dresden, Almanya
Milliyet: Alman
Vatandaşlık: Almanya
Tanınma nedeni: Sovyet atom bombası projesi elektron mikroskopi izotop ayrıştırma katot ışını tüpü
Ödüller: Stalin Prize (1947, 1953) National Prize of East Germany Lenin Medal (1970) Colani Design France Prize (1993)

Kariyeri
Dalları: Uygulamalı fizik
Çalıştığı kurumlar: Sovyet atom bombası projesi TU Dresden
Etkilendikleri: Siegmund Loewe
 

Manfred von Ardenne (20 Ocak 1907 – 26 Mayıs 1997) Alman araştırma ve uygulama fizikçisi ve mucittir. Elektron mikroskopisi, medical teknoloji, nükleer teknoloji, plazma fiziği ve radyo-televizyon teknoloji dahil olmak üzere birçok alanda 600’e yakın patent almıştır. 1928 yılından 1945’e kadar kendi özel araştırma laboratuvarı olan Forschungslaboratorium für Elektronenphysik’i yönetti. II. Dünya Savaşından sonra 10 yıl kadar Sovyetler Birliği atomik bomba projesinde çalıştı ve Stalin Ödülü ile ödüllendirildi. Batı Almanya’ya dönüşünden sonra başka bir özel laboratuvar olan Forschungsinstitut Manfred von Ardenne’de çalıştı.
Kariyeri > Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliğinde

Von Ardenne, Gustav Hertz, Nobel Ödülü kazanan ve Siemens’teki Araştırma Laboratuvarı II nin yöneticisi, Peter Adolf Thiessen, Berlin Humboldt Üniversitesi ordinaryüs profesörü ve Berlin’deki Kaiser-Wilhelm Institut für physikalische Chemie und Elektrochemie (KWIPC) yöneticisi ve Max Volmer Berlin Technische Hochschule’da ordinaryüs profesör ve Fiziksel Kimyasal Enstitü yöneticisi, bir takım oluşturdular. Takım, Ruslar ile ilk temas kuranın daha sonrasında da sözcü olacağı üzerine anlaştılar. Takımın üç amacı vardı: (1) Enstitü yağmasını önlemek, (2) Minimum kesinti ile işlerine devam etmek ve (3) kendilerini geçmişteki politik davalara karşı korumak. İkinci Dünya Savaşı’nın sonundan önce, Thiessen, NSDAP üyesi, komünist teması vardı. 27 Nisan 1945’te Thiessen Ardenne’in enstitüsüne büyük bir Sovyet Ordusu ile birlikte zırhlı araçta geldi.
Dört takım üyesi de Sovyet Birliği’ne alındı. Von Ardenne Enstitü A, Sinop, başına geçti. Lavrentij Beria ile ilk toplantılarında von Ardenne’den Sovyet atomik bomba projesinin bir parçası olmasını istedi ama von Ardenne fark etti ki katılımı Almanya’ya geri dönüşünü tehlikeye atabilir ve obje olarak izotop zengişleştirmesi önerdi.
Aedenne’in Enstirü A 3 hedef içerirdi: (1) İzotopların elektromanyetik ayrışması, Ardenne’ın liderliğinde, (2) İzotop ayrıştırma için gözenekli bariyerler tekniği geliştirme, Peter Adolf Thiessen liderliğinde, (3) Uranyum izotoplarını moleküler teknik ile ayırma Max Steenbeck liderliğinde.
Ingrid Schilling, Alfred Schimohr, Gerhard Siewert ve Ludwig Ziehl de diğer Enstitü A’ya dahil olanlar arasındaydı. 1940’ların sonuna kadar, yaklaşık 300 Alman enstitüde çalışıyordu ve çalışma gücü sadece onlar değillerdi.
Hertz Agudseri’deki Enstitü G’nin başına geçti ve 1950 sonrasında Moskova’ya taşındı. Volmer Moskova’da Nauchno-Issledovatel'skij Institut-9’a gitti. Burada ağır su üzerine çalışacağı bir büro verdiler. Enstitü A’da Thiessen izotop ayırma gözenekli bariyerleri üretiminde yeni teknikler geliştirmek için başa geçti. about 10 km southeast of Sukhumi and a suburb of Gul’rips (Gulrip'shi); after 1950, Hertz moved to Moscow. Volmer went to the Nauchno-Issledovatel'skij Institut-9 (NII-9, Scientific Research Institute No. 9), in Moscow; he was given a design bureau to work on the production of heavy water.  In Institute A, Thiessen became leader for developing techniques for manufacturing porous barriers for isotope separation.
Otoritelerin önerisi ile, Ardenne izotop ayırma araştırmasıı plazma araştırması ile değiştirdi.
1947 yılında Stalin Ödülü aldı. 1953 yılında, Almaya’ya dönüşü öncesinde, atomik bomba projesi katkılarından dolayı ilk elden Stalin Ödülü aldı.
Kariyeri > (Doğu) Almanya’ya Geri Dönüşü

Ardenne’in dönüşünden sonra Technische Hochschule Dresden’de Professor für elektrotechnische Sonderprobleme der Kerntechnik  (Nükleer teknolojideki özel elektroteknik problemleri profesörü) oldu. Ayrıca 500’den fazla çalışanı ile Doğu Almanya’daki tek özel olarak yürütülen araştırma laboratuvarı olan Forschungsinstitut Manfred von Ardenne araştırma laboratuvarını kurdu. Fakat 1991 Alman uzlaşması sonrasında maddi borçlar nedeniyle çöktü. Ardenne iki kez GDR’ın Ulusal Ödülü’nü kazandı.
1957 yılında DDR "Forschungsrat" üyesi oldu. Bu yılda medikal tanı için endoradiosonde geliştirdi. 1958 yılında "Nationalpreis" ile ödüllendirildi ve aynı yıl "Friedensrat" üyesi oldu. 1959 yılında kendi geliştirdiği elektron ışını fırını için patent aldı. 1961 yılında "Internationale Gesellschaft für medizinische Elektronik und biomedizinische Technik" başkanı seçildi. 
Ölümüne kadar yaklaşık olarak 600 patent aldı.
Kişisel Hayatı

1937 yılında Bettina Bergengruen ile evlendi ve dört çocukları oldu.
Onurları

Von Ardenne received many honors:
3 July 1941 – Silver Leibniz Medal of the Prussian Academy of Sciences
2 January 1945 – Appointed to the Reichsforschungsrat
8 December 1947 – Stalin Prize of the USSR
31 December 1953 – Stalin Prize of the USSR
26 July 1955 – Member of the Physics Section of the German Academy of Sciences
10 November 1955 – Member of the Wissenschaftlichen Rates für friedliche Anwendung der Atomenergie (Scientific Council for Peaceful Applications of Atomic Energy) of the Council of Ministers of the GDR
1 June 1956 – Honorary Professor at the Technische Hochschule Dresden
15 July 1957 – Member of the Forschungsrates (Research Council) of the GDR
7 December 1957 – Ernst Moritz Arndt Medal
18 April 1958 – Peace Medal of the GDR
25 September 1958 – Honorary Doctorate of Natural Sciences from the Ernst Moritz Arndt University of Greifswald
7 October 1958 – National Prize, First Class
4 January 1959 – Grand Cross of Service Medal of the United Arab Republic
27 May 1961 – President of the Gesellschaft für biomedizinische Technik (Society for Biomedical Technology)
2 November 1962 – member of the Wissenschaftlichen Rates des Ministerium für Gesundheitswesen (Scientific Council of the Ministry for Health Service) of the GDR
7 October 1965 – National Prize, Second Class
15 December 1965 – Member of the International Astronautical Academy of Paris
12 May 1970 – Lenin Medal
29 October 1973 – Hans Bredow Medal
12 December 1978 – Honorary Doctor of Medicine of the Akademie Dresden
20 June 1979 – Honorary Member of the Forschungsrates of the GDR
1 December 1981 – Barkhausen Medal of the Technische Universität Dresden
20 January 1982 – Gold Patriotic Service Medal
22 September 1982 – Honorary Doctor of Education of the Pädagogische Hochschule Dresden*25 October 1983 – Honorary Member of the Gesellschaft für Ultraschalltechnik (Society for Ultrasonics)
19 February 1984 – Honorary Member of the Ärztegesellschaft für Sauerstoff-Mehrschritt-Therapie (Physicians Society for Oxygen Multi-step Therapy)
11 April 1986 – Wilhelm Ostwald Medal of the Saxony Academy of Sciences
2 June 1986 – Richard Theile Medal of the German Television Technology Society
9 July 1986 – Ernst Abbe Medal of the Chamber of Technology of the GDR
24 April 1987 – Medal of the Art and Science Senate of Hamburg
15 May 1987 – Ernst Krokowski Prize of the Society for Biological Cancer Prevention
3 March 1988 – Ernst Haeckel Medal of Urania
21 October 1988 – Gold Diesel Medal of Münih
25 November 1988 – Friedrich von Schiller Prize of Hamburg
26 September 1989 – Honorary Citizen of Dresden
15 July 1993 – Colani Design France Prize
Kitapları

Manfred von Ardenne  Tabellen der Elektronenphysik, Ionenphysik und Übermikroskopie. Bd. 1. Hauptgebiete (VEB Dt. Verl. d. Wissenschaften, 1956)
Manfred von Ardenne Tabellen zur angewandten Kernphysik (Dt. Verl. d. Wissensch., 1956)
Manfred von Ardenne Eine glückliche Jugend im Zeichen der Technik (Kinderbuchverl., 1962)
Manfred von Ardenne Eine glückliche Jugend im Zeichen der Technik (Urania-Verl., 1965)
Manfred von Ardenne Ein glückliches Leben für Technik und Forschung (Suhrkamp Verlag KG, 1982)
Manfred von Ardenne Sauerstoff- Mehrschritt- Therapie. Physiologische und technische Grundlagen (Thieme, 1987)
Manfred von Ardenne Sechzig Jahre für Forschung und Fortschritt. Autobiographie (Verlag der Nation, 1987)
Manfred von Ardenne  Mein Leben für Forschung und Fortschritt (Ullstein, 1987)
Siegfried Reball, Manfred von Ardenne, and Gerhard Musiol Effekte der Physik und ihre Anwendungen (Deutscher Verlag, 1989)
Manfred von Ardenne, Gerhard Musiol, and Siegfried Reball Effekte der Physik und ihre Anwendungen (Deutsch, 1990)
Manfred von Ardenne Die Erinnerungen (Herbig Verlag, 1990)
Manfred von Ardenne Fernsehempfang: Bau und Betrieb einer Anlage zur Aufnahme des Ultrakurzwellen-Fernsehrundfunks mit Braunscher Röhre (Weidmannsche, 1992)
Manfred von Ardenne Wegweisungen eines vom Optimismus geleiteten Lebens: Sammlung von Hinweisen, Lebenserfahrungen, Erkenntnissen, Aussprüchen und Aphorismen über sieben der Forschung gewidmeten Jahrzehnte (Verlag Kritische Wissensch., 1996)
Manfred von Ardenne Erinnerungen, fortgeschrieben (Droste, 1997)
Manfred von Ardenne, Alexander von Ardenne, and Christian Hecht Systemische Krebs-Mehrschritt-Therapie (Hippokrates, 1997)
Manfred von Ardenne Gesundheit durch Sauerstoff- Mehrschritt- Therapie (Nymphenburger, 1998)
Manfred von Ardenne Wo hilft Sauerstoff-Mehrschritt-Therapie? (Urban & Fischer Verlag, 1999)
Manfred von Ardenne Arbeiten zur Elektronik. 1930, 1931, 1937, 1961, 1968 (Deutsch, 2001)
Manfred von Ardenne Die physikalischen Grundlagen der Rundfunkanlagen (Funk Verlag, 2002)
Manfred von Ardenne and Manfred Lotsch Ich bin ihnen begegnet (Droste, 2002)
Manfred von Ardenne Des Funkbastlers erprobte Schaltungen: Reprint der Originalausgabe von 1926 (Funk Verlag, 2003)
Manfred von Ardenne, Gerhard Musiol, and Siegfried Reball Effekte der Physik und ihre Anwendungen (Deutsch, 2003)
Manfred von Ardenne Empfang auf kurzen Wellen - Möglichkeiten, Schaltungen und praktische Winke: Reprint der Originalausgabe von 1928 (Funk Verlag, 2005)
Manfred von Ardenne, Gerhard Musiol, and Siegfried Reball Effekte der Physik und ihre Anwendungen (Deutsch, 2005)
Manfred von Ardenne and Kurt Borchardt (editors) Handbuch der Funktechnik und ihrer Grenzgebiete (Franckh)
Ardenne 1933
Kozluk, Terme

| Kozluk |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Terme ilçesinin Samsun'daki konumu
Koordinatlar: 41°07′44″N 37°06′18″E﻿ / ﻿41.129°K 37.105°D﻿ / 41.129; 37.105
Ülke:  Türkiye
İl: Samsun
İlçe: Terme
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 362
İl plaka kodu: 55
Kozluk, Samsun ili Terme ilçesine bağlı bir mahalledir. Mahalle Terme ilçesinin Ordu ili sınırında olup; Mahallenin Doğusunda Ünye, Güneyinde İkizce ilçesi bulunmaktadır. Karadeniz'e sınırdır.
Tarihçe

30 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Eğitim

Mahallede aşağıdaki eğitim kurumları bulunmaktadır.
Terme Kozluk OMV Fen Lisesi
Kozluk İlkokulu
Coğrafya

Terme İlçesine 17 km, Ünye ilçesine 21 km, 15 Ocak 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Samsun il merkezine ise 73 km mesafededir.
Bolton Wanderers FC

Bolton Wanderers Football Club (/ˈboʊltən/), Horwich, Greater Manchester, İngiltere merkezli, İngiliz futbol ligi sisteminin üçüncü kademesi olan EFL League One'da mücadele eden profesyonel bir futbol kulübüdür. Kulüp, 1895'ten 1997'ye kadar Pike's Lane'deki ilk sahasından taşındıktan sonra Burnden Park'ta oynadı. Bolton, 1997'den beri iç saha maçlarını Toughsheet Community Stadyumu'nda oynamaktadır. En üst ligde şampiyonluk kazanamadan 73 sezon geçirdiler; bu sayı diğer tüm kulüplerden daha fazladır.
1874'te Christ Church Football Club olarak kurulan kulüp, 1877'de şimdiki adını aldı ve 1888'de Football League'in kurucu üyesi oldu. Kulüp, 1899 ile 1911 yılları arasında on üç sezonda sekiz kez Birinci Lig ve İkinci Lig arasında gidip geldi ve 1908-09 sezonunda İkinci Lig şampiyonluğunu kazandı. Bolton 1920'lerde FA Cup'ı üç kez kazandı: 1923'te - "Beyaz At Finali", 1926 ve 1929'da; 1894 ve 1904'te ikinci olarak tamamladılar. Kulüp, 1911 ve 1964 yılları arasında en üst ligin dışında sadece iki sezon geçirdi ve 1934-35 sezonunun sonunda ikinci denemede İkinci Lig'den terfi etti. Bolton, 1953 FA Cup finalini kaybettikten sonra Bill Ridding yönetiminde 1958'de dördüncü kez kupayı kazandı. Daha sonra 1964'te ve 1971'de küme düşen Bolton, 1972-73'te Üçüncü Lig şampiyonluğunu ve 1977-78'de İkinci Lig şampiyonluğunu kazanarak en üst ligdeki statüsünü yeniden kazandı. Ancak 1987'ye kadar üç kez küme düşerek Dördüncü Lig'de kaldılar. 1987-88 sezonunda Dördüncü Lig'den yükselmeyi başardılar ve 1986'da finalde yenildikleri Football League Trophy'i 1989'da kaldırdılar.
1992-93 ve 1994-95'teki terfiler onları Premier League'e taşıdı. Bolton, 1996-97'de Birinci Lig şampiyonluğunu kazandı ancak Sam Allardyce, 2001 Birinci Lig play-off finalini kazanarak onları en üst lige geri döndürene kadar Premier League'de bir sezondan fazla kalamadı. Bolton daha sonra Premier League'de art arda on bir sezon geçirdi, 2004 Lig Kupası finaline ulaştı ve iki kez UEFA Kupası eleme aşamalarına ulaştı. Ancak, beş yıl içinde iki kez küme düşmeleri 2016'da onları League One'da bıraktı ve 2016-17'de terfi etmelerine rağmen, ciddi mali zorluklar kulübün Mayıs 2019'da üçüncü kademeye geri düşmesinin onaylanmasının ardından yönetime girmesine neden oldu. Olası EFL ihracı ve muhtemel yok oluşla karşı karşıya kalan kulüp, 28 Ağustos 2019'da yeni sahipleri tarafından satın alındı. 2020'de dördüncü kademeye düşen kulüp, 2020-21 sezonunda League Two'dan terfi etti ve 2022-23 sezonunda EFL Trophy'yi kazandı.
Başarıları

FA Cup
EFL Cup
FA Charity Shield
Kuzey Savaş Kupası
Savaş Kupası
İngiltere 2. Ligi
İngiltere 3. Ligi
Sherpa Van Trophy
Freight Rover Trophy
Lancashire Cup
Central League
FA Premier League Asia Kupası
Takım kadrosu

2021-2022 sezonu

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
2013 yılına dek kullanılmış olan eski logo.
Barnsley FC

Barnsley Football Club İngiltere'nin futbol kulüplerinden birisidir. Takma adı The Tykes'tır. Maskotları Toby Tike'tır. 1887'de Barnsley St. Peter tarafından kurulmuştur.
Takım kadrosu

8 Ağustos 2021 itibarıyla

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Başarılar

En farklı galibiyet: 9-0 v Loughborough Town, 28 Ocak 1899
En farklı kupa galibiyeti: 6-0 v Blackpool, 20 Ocak 1910
En farklı mağlubiyet: 0-9 v Notts County FC|Notts County, 19 Ocak 1927
En farklı kupa mağlubiyeti: 1-8 v Derby County FC|Derby County, 30 Ocak 1987
Bir sezonda en çok gol atan takım:
En çok gol atan futbolcusu: Ernie Hine, 123, 1921-1938
En çok gol atan millî oyuncusu: Gerry Taggart, 35, Kuzey İrlanda
En çok oynayanı: Barry Murphy, 514, 1962-1978
En pahalı transferi: 4,500,000 £, Blackburn Rovers'dan Ashley Ward alınmıştır. Ekim 1998
En ucuz transferi: £1,500,000£ Partizan Belgrad'dan Georgi Hristov (1997) ve 1,500,000£ QPR'dan Mike Sheron (1999) alınmıştır.
En iyi derecesi:FA Cup 5. Tur, 15 Şubat 1936
En genç futbolcusu: Reuben Noble-Lazarus 15 yaş
Bahçebaşı, Develi

| Bahçebaşı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Kayseri ilinin Türkiye'deki konumu
Koordinatlar: 38°22′38″N 35°29′41″E﻿ / ﻿38.37719°K 35.49466°D﻿ / 38.37719; 35.49466
Ülke:  Türkiye
İl: Kayseri
İlçe: Develi
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 1.277
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 352
İl plaka kodu: 38
Posta kodu: 38400
Bahçebaşı, Kayseri ilinin Develi ilçesine bağlı bir mahalledir.