stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bigadiç
Tarih > Kurtuluş Savaşı ve Millî Mücadele Dönemi

Yunan ordularının 15 Mayıs 1919'da İzmir ile başlayan ve kısa zamanda tüm batı Anadolu'ya yayılan işgaline karşı, 16 Mayıs 1919'da Balıkesir'de Redd-i İlhak kararı alınmasına müteakip Balıkesir Kongreleri düzenlenmiş, 28 Haziran 1919-10 Mart 1920 arasında düzenlenen bu kongrelere Bigadiç'ten de temsilciler katılmıştır. 9. Kafkas Fırkası'ndan dönen Mümtaz Bey önderliğinde Bigadiç Kuvâ-yi Milliye teşkilatı kurulmuştur.
Akhisar-Soma muharebelerinde başarısız olan Türk kuvvetlerinin Balıkesir-Susurluk hattı üzerinden Bursa'ya çekilmesi ile 30 Haziran 1920'de Yunan kuvvetleri Bigadiç'i işgal etmişlerdir.
26 Ağustos 1922'de başlayan Büyük Taarruz'un akabinde Türk ordusu 4 Eylül 1922'de Bigadiç'e girmiştir.
9. Kafkas Ordusu'nda yedek subay olarak görev yapmakta olan Mümtaz Bey, Bigadiç'in işgalinden sonra bölgeye gelmiş ve burada işgale karşı Kuvâ-yi Milliye birliklerini örgütlemiştir.
Coğrafya > Konum

Bigadiç, Marmara Bölgesi, Güneydoğu Marmara alt bölgesi içinde Balıkesir iline bağlıdır. Şehir eski Balıkesir-İzmir yolu üzerinde Balıkesir'e 38 km mesafede kurulmuştur. Balıkesir ilinin güneydoğusunda yer alan Bigadiç, kuzeyi Kepsut, güneyi Sındırgı, batısı Merkez, doğusu Dursunbey ile çevrilmiştir. Denizden yüksekliği 180 m'dir. İlçe merkezi 39-21 kuzey enlemi ile 28-08 doğu boylamı arasında yer almaktadır.
Bigadiç, Simav Çayı'nın geçtiği Bigadiç Ovası'nın doğu kenarında ve oldukça dik meyilli sırtların batıya bakan eteklerinde kurulmuştur. İlçe arazisi, Simav Çayı'nın açtığı derin ve yer yer genişleyerek küçük ovacık halini almış vadi ile bu vadinin doğusunda bulunan Alaçam Dağları'nın batıya bakan yamaçlarından ibarettir.
Coğrafya > İklim

İlçe, Marmara ile Ege Bölgesi geçiş iklimi şartlarının etkisi altındadır. Bigadiç'in iklimini, ilçenin konumu nedeniyle Marmara Bölgesi iklimi içinde incelemek gerekirse de belde ikliminde görülen bazı farklılıkları açıklamakta fayda vardır. Bigadiç, Marmara Bölgesi'nin Güney Marmara bölümünde yer aldığı için karasal iklim karakterleri göstermektedir. Burada hüküm süren iklim, civar bölgelere göre daha az şiddetlidir. Yağış bakımından Akdeniz, sıcaklık bakımından karasal iklim özellikleri taşır.
Genellikle yazları sıcak ve kurak, sonbahar devresi uzun ve ılık, kış devresi zaman zaman kar yağışlı, bazen kurak, ilkbahar kısa ve yağışlı geçmektedir. Yılın en düşük sıcaklığı -7, en yüksek sıcaklığı +38 derece, yıllık ortalama sıcaklık ise +14.8 derecedir. Rüzgâr ise genellikle kuzey ve kuzey-doğudan çok hızlı (8 şiddetinde) esmektedir.
Coğrafya > Bitki örtüsü

Bigadiç ilçesi orman yönünden zengindir. Toplam arazinin %61'ini kapsayan orman alanlarında iğne yapraklılar en büyük paya sahiptir. Merkez ve çevresindeki orman varlığı çok olmamakla birlikte, ilçenin güneydoğu bölümleri ve özellikle Ulus Dağı bahsi geçen çam ormanları ile kaplıdır. Ormanlar koru ve baltalıklardan oluşmuştur. İlçede orman ürünlerine dayalı kereste, mobilya ve doğrama sektörü gelişmiş düzeyde olup ilçe ekonomisinde önemli bir paya sahiptir.
Nüfus

İlçenin nüfusu 2020 yılı adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre 25.141 erkek ve 24.345 kadın olmak üzere toplam 49.486 kişiden oluşmaktadır.
| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1945 | 40.514 | 3.354 | 37.160 |
| 1950 | 35.470 | 3.500 | 31.970 |
| 1955 | 31.950 | 3.830 | 28.120 |
| 1960 | 35.308 | 4.239 | 31.069 |
| 1965 | 37.740 | 4.820 | 32.920 |
| 1970 | 40.483 | 5.728 | 34.755 |
| 1975 | 42.595 | 7.535 | 35.060 |
| 1980 | 46.936 | 8.955 | 37.981 |
| 1985 | 49.865 | 11.342 | 38.523 |
| 1990 | 50.728 | 12.976 | 37.752 |
| 2000 | 49.957 | 14.550 | 35.407 |
| 2007 | 49.676 | 15.638 | 34.038 |
| 2008 | 49.261 | 15.724 | 33.537 |
| 2009 | 49.122 | 16.062 | 33.060 |
| 2010 | 49.006 | 16.494 | 32.512 |
| 2011 | 48.993 | 16.957 | 32.036 |
| 2012 | 49.174 | 17.226 | 31.948 |
| 2013 | 48.728 | 48.728 | veri yok |
| 2014 | 48.470 | 48.470 | veri yok |
| 2015 | 49.539 | 49.539 | veri yok |
| 2016 | 49.324 | 49.324 | veri yok |
| 2017 | 49.377 | 49.377 | veri yok |
| 2018 | 49.887 | 49.887 | veri yok |
| 2019 | 49.926 | 49.926 | veri yok |
| 2020 | 49.486 | 49.486 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Ekonomi > Tarım

Simav Çayı üzerine kurulan Yörücekler Regülatörü ile sulama kanaletlerinin kılcal damarlar gibi sarıp sarmaladığı Bigadiç Ovası, yüksek tarım kabiliyetine sahiptir. Pamuk, tütün, buğday, mısır, susam, nohut, bakliyat, domates, şeker pancarı, ay çiçeği ve her türlü sebzenin yetiştiği yerdir Bigadiç. Sadece İlçe halkına değil civar ilçelere, Balıkesir'e, İstanbul haline tonlarca sebze gönderilir. Bilhassa dağ köylerinde yetiştirilen poyraz fasulyesi, ceviz, kiraz, elma, kestane, kızılcık, incir, armut, nar, dut ve bademin tadına doyum olmaz. Bu ürünler köy köy ayrışır, lezzetlenir. Alabarda köyü nar, Çayüstü (Kılle) köyü ceviz ağaçları ile yüklüdür. Kestane deyince Alan Köyü akla gelir. İncir Babaköyü çağrıştırır. Aşağıçamlı Köyü ise kirazı ile meşhurdur.
Ekonomi > Hayvancılık

Et, süt ve yumurta istihsaline dayalı hayvancılık çok gelişmiştir. Bilhassa köylerinde 30.000 Büyükbaş hayvanın beslendiği Bigadiç; Yumurta tavukçuluğu ve etlik tavukçuluğun yapıldığı yüzlerce tavukhanesi ile yüksek bir et, süt, yumurta üretimi bölgesidir. Bundan 20 yıl önce Türkiye'nin yumurta borsası Bigadiç merkezli idi. Bigadiç, şu yıllarda etlik tavuk üretimine yönelmektedir. İstanbul'un %45 et ihtiyacını karşılar.[kaynak belirtilmeli]
Ekonomi > Sanayi

1990'lı yıllarda sanayileşme ivmesini yakalayan Bigadiç'te; 3 adet un fabrikası, mobilya imalathaneleri ve 2 adet yem fabrikası mevcuttur.
Termal tatil köyü inşaat çalışmaları bitirilmiş olup yerli ve yabancı turizme hizmet vermektedir. Hisarköy termal kaplıcaları tarihi çok eskiye dayanmakla bölgede arkeolojik araştırmalar yapılmadığından tarih yok olmakla karşı karşıya gelmiştir. Bigadiç yapılan çalışmalarla jeotermal su ile ısıtılmaktadır. Simav çayı boyunda yapılmakta olan devremülkler yerli ve yabancı turizme termal devremülk oluşundan büyük hizmet vermek amacıyla inşa edilmiştir.
Kültür

Bigadiç, yüzyıllardır devam edegelen adetlerini ve geleneklerini çağın şartlarıyla da bezeyerek ama dejenere etmeden günümüze taşımasını bilmiştir.
Hemen her köy, yılın bir gününde hayır yapar. Hayvanlar kesilir, evlerden toplanan malzemeyle çorba kaynatılır. Pilav, helva pişirilir. Kuran okunup dualar yapılır. Civar köyler, ilçeler bu ziyafete davetlidir. Misafirler ağaç gölgesinde, Yörük kilimlerinde ağırlanır. Ziyafetten sonra, uzun yıllar görmediğiniz eş dostla görüşürsünüz. O güne kadar görmediğiniz insanlarla tanışır, "Niye daha önceleri tanışmadık" diye hayıflanırsınız. Köylü, şehirli, zengin, fakir, Alevi, Sünni herkes o hayırda bir ve eşittir.
Bir aşireti dünya devleti yapan dayanışmanın, cömertliğin, kardeşliğin dayanılmaz lezzetini tadarsınız o düğünlerde. Hele o mevlitten sonra yediğiniz, evde yapılmış ekmeğin üzerinde et suyu, sos ve tiftilmiş dana etinden mürekkep, "kapamanın" tadına doyum olmaz.
Kültür > Bigadiç'e özgü değerler

Güveç
Bor
Kapama
Höşmerim
Helva
Bigadiç Kalesi
Aşağı Yoldan Türküsü
Ulus Dağı
Köy ekmeği
Yörücekler Barajı
Jeotermal enerji
Akkaya Suyu / Yayla Suyu
Eski İzmir yolu
Termal turizm / Kaplıcalar
Bigadiç kasapları / Et lokantaları
Hisarköy Termal - Bigadiç
Yağcıbedir Halıları
Yağcıbedir Halıları Yörük aşiretinin örf, adetleri ve geçmişlerini yansıtan bir sanat eseridir. Yağcıbedir halıları İlçe ve merkezi köylerde yaygın olarak dokunmaktadır. Yağcıbedir Halıları çok ince yün ipliklerden dokunur. Atkısı ve çözgüsünde yün ipliği kullanılır. Dm²'sinde 1400-1600 düğüm bulunur. 1 cm'sinde 30-35 ilme bulunur. İlme düğümleri Türk Düğümü (Gördes) çok sağlam atıldığından halıların ömrü çok uzundur. Bu gün Sındırgı yöresinde 10.000- 10.500 civarında tezgâhta yılda 300.000 adet çeşitli ebatlarda Yağcıbedir Halısı dokunmaktadır.
Yağcıbedir Halılarının ipi kök boya larla boyanır, boyaları solmaz. Yağcıbedir Halılarında 4 ana renk hakimdir. Lacivert (gök), Kırmızı (Al), Koyu Kırmızı (Nariç), Beyaz (Ak) dır. Yağcıbedir halıları kullandıkça renkler daha güzelleşir ve değer kazanır. Halıların 150-200 yıl ömrü bulunmaktadır. Otantik özelliğe sahiptir. Yağcıbedir Yörük Halkı yaşantısını dokuduğu halısına yansıtmıştır. Halıdaki her motifin bir anlamı bulunmaktadır. Sevinç ve üzüntülerini motif dokuduğu halıya işlemiştir.
Ulaşım

Bigadiç-Sındırgı: 24 km
Bigadiç-Balıkesir: 36 km
Bigadiç-Susurluk: 80 km
Bigadiç-Bandırma: 125 km
Yazılı kaynaklar

Özdemir, Z. (1996). Bigadiç Halk Bilimine Notlar. ISBN 975-95726-1-3.
Özdemir, Z. (1993). Bigadiç. Ankara. ISBN 975-95726-0-5.
Gül, A. (1986). Bigadiç Kentsel Yapı Araştırması. İstanbul.
Termoelektrik üreteç

Termoelektrik üreteç veya termoelektrik jeneratör (ayrıca Seebeck üreteci olarak da adlandırılır), ısı (sıcaklık farkını), doğrudan elektrik enerjisine dönüştüren cihazdır. Bu dönüşüme "Seebeck etkisi" ya da daha genel bir ifade ile termoelektrik etki denir. Normalde bunların verimleri %5-8 arasındadır. Eski Seebeck cihazlarda, iki metalli bağlantılar bulunuyordu ve boyutları büyüktü. Yeni cihazlarda sıcaklığa bağlı olarak, bizmut tellürid (Bi2Te3), kurşun tellürid (PbTe), kalsiyum manganez oksit gibi malzemelerden yapılmış yarı iletken p-n bağlantıları kullanılır. Bunlar katı hal cihazlarıdır ve dinamoların aksine, bunlarda hareketli parça yoktur. Fakat nadir de olsa bazen bir fan veya pompa bulunabilir.
Radyoizotop termoelektrik üreteci, uzay gemisinde elektrik gücü sağlar. Otomotiv termoelektrik üreteci, otomobilde ısı olarak kaybolan enerjiyi kurtarmak için kullanılır.
Kullanımı

Termoelektrik üreteçler çeşitli uygulamalarda kullanılır. Bunlar genellikle, Stirling motoru gibi motorların kullanımının mümkün olmadığı küçük soğutma çevrimi uygulamalarında kullanılır.
Curiosity kâşif robotu gibi çoğu uzay sondaları, termoelektrik üreteç kullanarak elektrik üretir. Bunların ısı kaynağı bir radyoaktif elementtir. Daha fazla bilgi için: Radyoizotop termoelektrik üretecine bakın.
Arabalar ve diğer otomobiller (egzozlardan ve soğutma radyatörlerinden) atık ısı yayarlar. Bu ısı enerjisi, bir termoelektrik üreteç olarak kullanılır ve araçtaki yakıt verimliliğini arttırabilir.Daha fazla bilgi için otomotiv termoelektrik üretecine bakın.
Ayrıca otomobillerdeki atık ısının benzeri ısı, diğer birçok yerlerden de elde edilir. Bunlara endüstriyel süreçler ve odun sobaları, pişirme, yağ ve gazlar gibi ısıtmalar örnek verilebilir.
Mikroişlemciler atık ısı oluşturur. Araştırmalar bu enerjinin bir kısmının tekrar geri kazanıldığını gösterdi.
Güneş pilleri, radyasyonun yalnızca yüksek frekans kısmını kullanırken, düşük frekanslı ısı enerjisi kullanılamaz.
Verim

Termoelektrik üreteç normalde, örneğin Stirling motoru gibi mekanik üreteçlerden daha düşüm verime sahiptir. Bunlar aynı ısı akışı için daha az elektrik gücü üretir. Verimi belirleyen ve kısıtlayan faktörler ile ilgili bilgi için cihaz verimine bakın.
Kısıtlamalar

Düşük verim ve yüksek maliyet bir tarafa, çoğu cihazda iki genel problem vardır: üksek çıkış direnci ve zıt termal karakteristikler.
Yüksek çıkış direnci - Belirli bir çıkış gerilimi elde etmek için, çok büyük bir Seebeck katsayısı (büyük V/°C) gerekir. Bir ortak yaklaşım, birçok termo elemanları seri bağlamak, bir üreteçte etkin çıkış direncinin çok yüksek (>10 Ohm) olmasına neden olur. Bu güç yalnızca, yüksek dirençli yüklerin iletilmesinde verimlidir. Aksi takdirde güç, çıkış direncinde kaybolur. Çok yüksek çıkış empedansına sahip bir üreteç, etkin bir sıcaklık sensörüdür, bir üreteç değildir. Bu problemi çözmek için, bazı ticari cihazlarda elemanların çoğu paralel, birkaçı da seri olarak bağlanır.
Zıt termal karakteristikler - iyi bir termoelektrik üreteç için düşük termal iletkenlik gerektiğinden dolayı bu, cihazın ısı yaymasını ciddi biçimde söndürebilir. Bunlar yalnızca 200 °C üzerindeki ısı kaynakları için ekonomiktir.
Antikitera düzeneği

Antikythera mekanizması (parça A – ön ve arka); mekanizmadaki en büyük dişli görülebiliyor, çapı yaklaşık 13 cm (5 inç).
Antikitera düzeneği (Yunanca: Αντικύθηρα, romanize: Antikitera), astronomik konumları hesaplamak için tasarlanan eski mekanik bir hesap makinesidir. 1900-1901 yılları arasında Girit ve Mora Yarımadası arasında bulunan Yunan Küçük Çuha (Antikitera) adası yakınlarında keşfedilmiş Antikitera batığından çıkarılmıştır.
Keşfi

1900 yılında, Elias Stadiatos adlı bir Yunan süngerci, Yunanistan'da Antikitera adlı küçük bir adanın yakınlarında, eski çağlardan kalma bir batık keşfetti. Bu yaklaşık MÖ 87 yılında batmış bir yük gemisiydi. Denizin dibinde, batığın çevresine saçılmış heykeller, süngerciyi çok etkilemişti. Geminin taşıdığı yükler arasında, mücevherler, çömlekler, mobilyalar, bronz eşyalar ve amforalar dolusu şarap vardı.
MÖ 1. yüzyılda yaşayan insanlar için lüks tüketim malları taşıyan bir gemiydi bu. Batıktan çıkarılanlar arasındaki en değerli bulgu, içinde tuzlu suyun etkisiyle bozunmuş, ezilerek iç içe geçmiş çarklar bulunan tahta bir kutucuktu. Yaklaşık bir ayakkabı kutusu büyüklüğündeki bu kutunun içinde, bir tür mekanik düzenek bulunuyordu. Batığın bulunduğu yıllarda, ahşap buluntuları korumaya yarayan yöntemler henüz olmadığından, kutu çıkarıldıktan kısa bir süre sonra bozularak yok oldu.
Düzeneğin işlevi

Bugün "Antikitera Düzeneği" olarak adlandırılan bu aygıtın ne işe yaradığı hâlâ tam olarak bilinmemektedir. Kesin olarak bilinen, onun, MÖ 1. yüzyıl teknolojisinin ipuçlarını veren eşsiz bir bulgu olduğu. Antikitera düzeneği, bilinen en eski çarklı düzenektir. Keşfedildiği günden bu yana bilim ve teknoloji tarihçileri için gizemini koruyor. Düzenekle ilgili en çok kabul edilen görüş, kimi gök cisimlerinin gökyüzündeki konumlarını modellemeye yarayan bir tür "analog bilgisayar" olduğu. (Analog bilgisayar, birbirinin ardı sıra değişen nicelikleri ölçerek işlem yapan aygıtlara verilen isim. Örneğin, sayısal hesap makineleri geliştirilmeden önce hesap yapmada kullanılan "facit" adlı mekanik hesap makineleri gibi.) Düzeneğin en çarpıcı yönü, birbirine bağlı çarklardan oluşan bu sistemin, bu kadar eski bir zamanda geliştirilmiş olması. Çünkü, daha önceleri bu sistemin ilk kez 16. yüzyılda geliştirildiği sanılıyordu.
Bilim çevrelerince yapılan araştırmalar

1959 yılında, Yale Üniversitesi'nden Derek J. De Solla Price adlı bir bilim tarihçisi, bu düzeneği anlatan bir bilimsel makale kaleme aldı. Bu makalede, düzeneğin işleyişiyle ilgili çizimlere de yer verdi. O sıralarda, Yunan arkeologlar, gama ışınları yardımıyla düzeneği incelemeye başlamışlardı. Solla Price, aygıtın, Eski Yunan gök bilimci Rodoslu Geminus tarafından yapılmış olduğunu öne sürdü. Bu tezi, dönemin öteki uzmanlarınca kabul edilmedi. Çünkü, o dönemin uzmanlarına göre, Eski Yunanlar böyle bir düzeneği yapmak için gerekli kuramsal bilgilere sahip olsalar dahi düzeneği tasarlayacak ve çarkları yapacak teknolojiye sahip değillerdi.[kaynak belirtilmeli]
1990'lı yıllarda, Avustralyalı bilgisayar bilimcisi Allan George Bromley, Sidney'deki bir saatçiyle birlikte Antikitera Düzeneğinin bir kopyasını yapmaya çalıştı. Ancak, bunda tam olarak başarılı olamadı. Çünkü düzeneğin bazı bölümlerinin ne işe yaradığını bulamadılar. Daha sonra, John Gleave adlı bir İngiliz gök bilimci, aygıtın parçalarını yeniden yaparak bunları çalışır bir düzenek ortaya çıkacak biçimde bir araya getirdi. Ortaya çıkan aygıtın ön yüzünde, Güneş'in ve Ay'ın gökyüzünde yıl boyunca değişen konumları gösteriliyordu. Arka yüzündeyse, Eski Yunanların yıl ve ay kavramlarına göre yıllar ve aylar gösteriliyordu.
2002 yılında, Londra'daki Bilim Müzesi'nde çalışan Michael Wright adlı bir uzman, Allan G. Bromley'den de yardım alarak Antikitera üzerinde çalışmaya başladı. İki uzman, "linear tomografi" adlı özel ve gelişmiş bir görüntüleme yöntemiyle düzeneği yeniden incelediler. Düzeneği oluşturan çarkların çok ayrıntılı görüntüleri elde edildi. Wright, bu bilgiler ışığında düzeneğin çalışır bir kopyasını yaptı. Bu yeni düzenek, yalnızca Ay'ın ve Güneş'in hareketlerini değil, Merkür, Venüs, Mars, Jüpiter ve Satürn'ün hareketlerini de gösteriyordu. Eski Yunanlar'ın bildiği tüm gökcisimleri bunlardı.
Uzmanlara göre Antikitera Düzeneği, yalnızca gökcisimlerinin konumunu göstermekle kalmıyor, çeşitli olayların yıl dönümlerini hesaplamada da kullanılıyordu. Ancak, öncekiler gibi bu yeni düzeneğin de aslına ne kadar uygun olduğu belki de hiçbir zaman bilinemeyecek. Yine de, düzeneğin bu son hâli, kimi eski yazarların Eski Yunan dünyasına ilişkin anlattıklarıyla da tutarlılık gösteriyor. Örneğin, MÖ 1. yüzyılda Cicero, Poseidoneus adlı arkadaşının yaptığı bir aygıttan söz ediyordu. Bu aygıt, Güneş'in, Ay'ın ve beş gezegenin gökyüzündeki konumlarını gösteriyordu.
Günümüzde sergilendiği yer

Antikitera Düzeneği, Eski Yunanlar'ın karmaşık mekanik düzenekler yapmaya yarayan teknolojiye sahip olduklarını gösteriyor. Kimi uzmanlara göre bu teknoloji, daha sonra Arap dünyasına geçmiş, oradan da Avrupa'ya taşınmıştı. Bugün, Antikitera Düzeneğinin aslı, Yunanistan'ın Atina kentindeki Ulusal Arkeoloji Müzesi'nde sergileniyor. Yanında da, uzmanlar tarafından yapılmış çalışır bir kopyası bulunuyor. Düzeneğin bir başka kopyasıysa, ABD'de, Montana'daki Amerikan Bilgisayar Müzesi'nde sergileniyor.

Ön panelin 2007 yılında yeniden üretilmiş bir modeli.
Tarımsal drone

Mahsul püskürtme görevini yerine getiren bir tarlada tarımsal bir drone
Bir tarımsal drone, tarım operasyonlarını optimize etmeye, mahsul üretimini artırmaya ve mahsul büyümesini izlemeye yardımcı olmak için kullanılan insansız bir hava aracıdır. Sensörler ve dijital görüntüleme yetenekleri, çiftçilere tarlalarının daha zengin bir resmini sunabilmektedir. Bir tarım drone'u kullanmak ve ondan bilgi toplamak, mahsul verimini ve çiftlik verimliliğini arttırmada faydalı olabilmektedir. Bir drone tarafından sağlanan havadan görünüm, sulama sorunları, toprak çeşitliliği ve haşere, mantar istilası gibi birçok sorunu ortaya çıkarabilir, görüntüleyebilmektedir. Multispektral görüntüler, yakın kızılötesi bir görünümün yanı sıra görsel bir spektrum görünümünü de gösterir. Kombinasyon, çiftçiye sağlıklı ve sağlıksız bitkiler arasındaki farkları göstermektedir. Bu fark her zaman insan gözüyle açıkça görülememektedir. Bu nedenle, bu görüşler mahsulün büyümesini ve üretimini değerlendirmede yardımcı olabilmektedir. Ekinler, herhangi bir zamanda tarımsal dronlar kullanılarak incelenebilir ve bu da sorunların hızlı bir şekilde tanımlanmasına olanak tanır.
Yasallık

Dronlar tarımda kullanılmaya başladığında, Federal Havacılık İdaresi (FAA) çiftçileri tarlalarını izlemek için bu yeni teknolojiyi kullanmaya teşvik etmiştir. Bununla birlikte, tarımsal insansız hava araçlarının beklenmedik patlamasıyla, FAA, yeni kurallar ve düzenlemeler bekleyen bu tür teşvikleri hızla geri çekmiştir. Dronların ekin silicilere çarpması gibi olaylarla birlikte, FAA ve AFBF (Amerikan Çiftlik Bürosu Federasyonu), bu tür drone'ların güvenli ve verimli bir şekilde faydalı kullanımına izin verecek düzenlemeler üzerinde anlaşmaya varmak için görüşmelere başlamıştır.
2016 yılında FAA, ticari drone operasyonları için kurallar yayınlamıştır. Bu kurallar, ticari drone operatörlerinin bir bilgi sınavını geçmelerini, uçaklarını kaydettirmelerini ve yayınlanan kısıtlamalara uygun olarak uçmalarını gerektirmektedir. Amerikan Çiftlik Bürosu Federasyonu kurallardan genel olarak memnun olsa da uygulanan bazı kısıtlamalarda küçük düzenlemeler yapılmasını istemektedir.
Malezya, Singapur ve Avustralya gibi birçok ülke drone kullanımına ilişkin yasaları uygulamaya koymuştur. AB, tüm üyeleri için ortak bir drone düzenlemeleri seti planlamaktadır. Ancak, bu tür yasalar dünyanın birçok ülkesinde hala mevcut değil ve 15 ülke tüm drone operasyonlarını yasaklamıştır.
Güvenlik ve etik

Tarımsal insansız hava araçlarının kullanımının etik ve sosyal sonuçları vardır. Avantajlardan biri, pestisitlerin kullanımını uygun şekilde izleyebilmeleri ve kontrol edebilmeleridir. Bu, pestisitlerin çevresel etkisini en aza indirmeye izin vermektedir. Bununla birlikte, dronlar, 400 fit (120 m) altındaki irtifalarda (yüksekliklerde) başka bir kişinin mülkü üzerinde uçmak için izin gerektirmemektedir. Potansiyel gizlilik ihlali, dronlara karşı bazı muhalefetlere neden olduğu için ortaya çıkan endişe mikrofon ve kamera bağlanması olabilir diye alternatif sunmuştur.
Diğer şirketler, rekabetlerini ve mahsullerinin, tarımsal verimlerinin durumunu araştırmak için insansız hava araçlarını düzensiz alanlarda uçurmaya başlayabilmektedirler.
Gelecekteki kullanım

Tarım dronları alanında büyük bir büyüme kapasitesi vardır. Sürekli gelişen teknoloji ile ekinlerin görüntülenmesinin de iyileştirilmesi gerekmektedir. Dronların mahsullerden kaydettiği verilerle çiftçiler mahsullerini analiz edebilir ve doğru mahsul bilgileriyle nasıl ilerleyecekleri konusunda bilinçli kararlar verebilmektedirler. Mahsul üretimini analiz etmeye ve düzeltmeye yönelik yazılım programları, bu pazarda büyüme potansiyeline sahiptir. Çiftçiler ekinleri üzerinde drone uçuracak, belirli bir alandaki bir sorunu doğru bir şekilde belirleyecek ve sorunu düzeltmek için gerekli önlemleri alacaklardır. Bu, çiftçiye mahsullerini araştırmak için zaman harcamak yerine genel üretim görevine odaklanması için zaman vermektedir. Ek kullanımlar, çiftlik hayvanlarının izlenmesini, çitlerin araştırılmasını ve bitki patojenlerinin izlenmesini içermektedir.
Modern dronların hem satın alma hem de bakım maliyetleri, onları gelişmekte olan ülkelerdeki küçük çiftlikler için çok pahalı hale getirmektedir. Tanzanya'daki pilot programlar, bu maliyetleri en aza indirmeye, yerel olarak tamir edilebilecek kadar basit ve sağlam tarımsal dronlar üretmeye odaklanmaktadır.
Tanınmış dronlar

Business Insider'a göre, "tarım dronları diğer dron türlerinden farklı değildir. İHA'nın uygulaması basitçe çiftçinin ihtiyaçlarına göre değişmektedir. Bununla birlikte, özellikle tarımsal kullanım için yapılmış birkaç dron vardır."
●Agras T16 from DJI (DJI'dan Agras T16)
●eBee SQ from senseFly (senseFly'den eBee SQ)
●Quantix Mapper from Draganfly (Draganfly'dan Quantix Eşleştiricisi)
●Quark V2 from Kernel Dynamics(Kernel Dynamics'ten Quark V2)
●Drone4Agro V3 (Drone4Agro V3)
●Raven TAR16 (MR Havacılık Teknoloji)