stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Metal Gear

| Metal Gear |
| --- | --- |
Metal Gear logosu
Tür:  Aksiyon-macera  Gizlilik 
Yapımcı:  Bluepoint Games  Ideaworks Game Studio  Kojima Productions  Konami  PlatinumGames  Silicon Knights 
Yayımcı: Konami
Yaratan: Hideo Kojima
Platformlar:  Commodore 64  Game Boy Color  GameCube  Microsoft Windows  Mobile  MS-DOS  MSX2  N-Gage  Nintendo 3DS  Nintendo Entertainment System  Nvidia Shield TV  OS X  PlayStation  PlayStation 2  PlayStation 3  PlayStation 4  PlayStation Portable  PlayStation Vita  Wii  Xbox  Xbox 360  Xbox One 
İlk yayın: Metal Gear 13 Temmuz 1987
Son yayın: Metal Gear Survive 20 Şubat 2018
Metal Gear (Japonca: メタルギア Metaru Gia), Konami tarafından geliştirilen bir aksiyon-macera video oyunu serisidir. Seri, genellikle, nükleer silahları fırlatma kabiliyetine sahip iki ayaklı yürüme tankı olan "Metal Gear" adı verilen süper silahı bulma görevi verilen özel kuvvetler görevlisini (genellikle Solid Snake veya Big Boss) takip etmektedir. İlk Metal Gear oyunu 1987 yılında MSX2 için piyasaya sürüldü.
Orijinal oyunun konusunu genişleten, Snake'e karşı çıkan ve destekleyen karakterler ekleyen çoklu konsollar için birkaç devam oyunu yayınlandı ve ayrıca serinin kökenlerini ve tekrar eden karakterleri keşfeden birkaç ön oyun da bulunmaktadır. PlayStation için piyasaya sürülen serinin üçüncü oyun olan Metal Gear Solid, Metal Gear için yepyeni bir 3D serisinin başlangıcını işaret ediyordu. Haziran 2020 tarihi itibarıyla, seri dünya çapında 56,5 milyondan fazla kopya satmış olup bireysel taksitlerle eleştirel ve ticari olarak beğeni topladı ve birçok ödül aldı.
Seri, gizlilik video oyunlarına ve "sinematik video oyunlarına" öncülük etmesi ve popüler hale getirmesiyle tanınmaktadır. Serinin göze çarpan özellikleri arasında gizlilik mekaniği, sinematik ara sahneler, karmaşık hikâyeler, sıra dışı ve dördüncü duvar mizahı ve siberpunk, distopik, politik ve felsefi temaların keşfi ve lezzet katmak için Hollywood filmlerine referanslar yer almaktadır. Seri ayrıca çizgi roman, roman ve drama CD'leri gibi diğer medyaya da uyarlandı.
Oyunlar

Metal Gear (1987) – MSX2, NES, MS-DOS, C64, Mobil, GC, PS2, VC
Metal Gear 2: Solid Snake (1990) – MSX2, Mobil, PS2, VC
Metal Gear Solid (1998) – PSX, Microsoft Windows, PSN
Metal Gear Solid: The Twin Snakes (2004) – GC
Metal Gear Solid: The Essential Collection (2008) – PS2
Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty (2001) – PS2
Metal Gear Solid 2: Substance (2002) – PS2, Xbox, Microsoft Windows
Metal Gear Solid: The Essential Collection (2008) – PS2
Metal Gear Solid: HD Collection (2011) – PS3, X360
Metal Gear Solid 3: Snake Eater (2004) – PS2, PS3, 3DS
Metal Gear Solid 3: Subsistence (2005) – PS2
Metal Gear Solid: The Essential Collection (2008) – PS2
Metal Gear Solid: HD Collection (2011) – PS3, X360
Metal Gear Solid: Portable Ops (2006) – PSP
Metal Gear Solid: Portable Ops Plus (2008) – PSP
Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots (2008) – PS3
Metal Gear Solid Touch (2009) – iPhone, iPad
Metal Gear Solid: Peace Walker (2010) – PSP
Metal Gear Solid: HD Collection (2011) – PS3, X360
Metal Gear Rising: Revengeance (2013) – Microsoft Windows, PS3, X360
Metal Gear Solid V: Ground Zeroes (2014) – Microsoft Windows, PS3, PS4, X360, XONE
Metal Gear Solid V: The Phantom Pain (2015) – Microsoft Windows, PS3, PS4, X360, XONE
Snake's Revenge (1990) – NES
Metal Gear: Ghost Babel (2000) – GBC
Metal Gear Acid (2004) – PSP
Metal Gear Acid 2 (2005) – PSP
Metal Gear Solid Mobile (2008) – Mobil, N-Gage
Metal Gear Survive (2018)
Mariya Boçkaryova

Maria Bochkareva
Maria Leontievna Bochkareva (Temmuz 1889 - 16 Mayıs 1920, kızlık soyadı Frolkova (Фролко́ва), lakabı: Yashka), Birinci Dünya Savaşı'nda savaşan ve 1. Rus Kadın Ölüm Taburu'nu kuran bir Rus askeriydi. Bir askeri birliğe komuta eden ilk Rus kadındı.
İlk yılları

Maria Frolkova, Temmuz 1889'da Nikolskoye'de köylü bir ailede dünyaya geldi Babası imparatorluk ordusunda Rus-Türk Savaşı'nda savaşan bir çavuştu. Afanasy Bochkarev ile evlenmek için on altı yaşında evden ayrıldı İşçi olarak çalıştıkları Sibirya'nın Tomsk kentine taşındılar. Kocası onu taciz etti ve onu terk etmesine neden oldu Onu genelevlerinde çalışmaya zorlayan işverenlerin yanında hizmetçi olarak iş buldu. Onu, Maria'nın Yakov (veya Yankel) Buk adlı yerel bir Yahudi adamla ilişkiye başladığı Sretensk'e taşıdılar. O ve Buk bir kasap dükkanı açtılar, ancak Mayıs 1912'de Buk hırsızlıktan tutuklandı ve Yakutsk'a gönderildi. Bochkareva, onu, çiftin başka bir kasap dükkanı kurduğu, esas olarak yürüyerek sürgüne kadar takip etti. Buk tekrar hırsızlık yaparken yakalandı ve 1913'te Amga'ya gönderildi. Bochkareva bir kez daha onu takip etti. Buk, çok içmeye başladı ve tacizci oldu.
Askeri kariyeri

1914'te Birinci Dünya Savaşı patlak verdiğinde Bochkareva, Buk'tan ayrıldı ve Tomsk'a döndü. Kasım ayında, Rus İmparatorluk Ordusu'nun 25. Tomsk Yedek Taburu tarafından reddedildi. Komutan, onun yerine Kızıl Haç'a katılmayı denemesini önerdi. Adamlarla savaşmak istediğinde ısrar edince komutan, Çar II. Nicholas'a kişisel iznini isteyen bir telgraf yazmasına yardım etti. Onayını aldığında, üç aylık bir eğitimden geçti ve Polotsk'ta konuşlanmış İkinci Ordu'nun 28. Alayı olan 5. Kolordu ile cephe görevine gönderildi . Elli yaralı askeri sahadan kurtardığı için ödüllendirildi
Bochkareva, kolundan ve bacağından yaralandıktan sonra, on bir kişiden sorumlu bir onbaşı olarak cepheye dönene kadar tıbbi hemşire olarak çalıştı.
Dört ay boyunca felçli kalmasına neden olan başka bir yaralanma geçirdi. İyileştikten sonra, yetmiş kişilik bir müfrezeye malzeme teslim eden kıdemli bir astsubay olarak cepheye döndü. Alayın adamları, savaşta cesaretini kanıtlayana kadar onunla alay etti veya cinsel tacizde bulundu. Sonunda fiziksel yaralarından bitkin düştü ve askeri görevine olan ilgisini kaybetti.[kaynak belirtilmeli] 1917 baharında taburcu edildi.
Bochkareva, 1917 ilkbahar ve yazında Rusya'da kurulan diğer kadın muharebe birimlerinin oluşturulmasında yalnızca marjinal olarak yer aldı. Birliği Ekim Devrimi sırasında cephedeydi ve Kışlık Saray'ın savunmasına katılmadı - başka bir kadın birliği, 1. Petrograd Kadın Taburu katıldı Bochkareva'nın birimi, cephede kalan erkek birliklerin artan düşmanlığıyla karşılaştıktan sonra dağıldı. Bochkareva, Bolşevikler tarafından kısa bir süre alıkonulduğu Petrograd'a döndü. Tomsk'ta ailesine yeniden katılma izni aldı, ancak 1918'in başlarında tekrar Petrograd'a döndü Daha sonra, Kafkasya'da bir Beyaz Ordu komutanı olan General Lavr Kornilov'a bir mesaj götürmesini isteyen bir telgraf aldığını iddia ediyor. Kornilov'un karargahından ayrıldıktan sonra Bolşevikler tarafından tekrar gözaltına alındı ve Beyazlarla bağlantısını öğrendikten sonra idam edilmesi planlandı ancak, 1915'te İmparatorluk Ordusu'nda onunla birlikte hizmet etmiş ve Bolşevikleri infazını durdurmaya ikna eden bir asker tarafından kurtarıldı. Kendisine bir pasaport verildi ve ülkeyi terk etmesine izin verildi. Bochkareva daha sonra Vladivostok'a gitti ve burada Nisan 1918'de Sheridan isimli buharlı gemisiyle Amerika Birleşik Devletleri'ne gitmek üzere yola çıktı.
Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere

Sosyetik Florence Harriman'ın sponsorluğunda Bochkareva, San Francisco'ya geldi ve New York City ve Washington, DC'ye gitti. 10 Temmuz 1918'de Başkan Woodrow Wilson ile bir görüşme hakkı kazandı ve bu sırada başkana Rusya'ya müdahale etmesi için yalvardı. Görünüşe göre Wilson, onun duygusal çekiciliğinden o kadar etkilenmişti ki, gözlerinde yaşlarla karşılık verdi ve elinden geleni yapacağına söz verdi.
Bochkareva, New York'tayken anıları Yashka: My Life As Peasant, Exile, and Soldier'ı Isaac Don Levine adlı bir Rus göçmen gazeteciye yazdırdı. Amerika Birleşik Devletleri'nden ayrıldıktan sonra, Kral V. George ile görüşme hakkı kazandığı Büyük Britanya'ya gitti. İngiliz Savaş Dairesi, Rusya'ya dönmesi için ona 500 ruble fon verdi.
Rusya'ya dönüşü ve infaz edilmesi

Bochkareva, Ağustos 1918'de Arkhangelsk'e geldi ve başka bir birlik kurmaya çalıştı, ancak başarısız oldu.
Nisan 1919'da Tomsk'a döndü ve Beyaz Ordu Amirali Aleksandr Kolchak komutasında bir kadın tıbbi müfrezesi kurmaya çalıştı, ancak bu görevi tamamlayamadan Bolşevikler tarafından yeniden ele geçirildi. Dört ay boyunca sorguya çekileceği Krasnoyarsk'a gönderildi. Sonunda ölüm cezasına çarptırıldı ve "işçi sınıfının düşmanı" olarak idam edildi 16 Mayıs 1920'de Çeka tarafından vuruldu.
Bochkareva ve Emily Pankhurst, Kadın Ölüm Taburu'ndan kadınlarla, 1917
Middletown, Delaware

| Middletown |
| --- | --- |
Şehir
Middletown şehri

MiddletownMiddletown'un Amerika Birleşik Devletleri'ndeki konumu
Ülke:  ABD
Eyalet: Delaware
Şehir: New Castle
İdare
 • Belediye başkanı: Michael T. Olinger
Yüzölçümü
 • Toplam: 426,95 km²
Nüfus (26 Kasım 2009)
 • Toplam: 18.710
 • Yoğunluk: 128/km²
Zaman dilimi: UTC-06.00 (CST)
 • Yaz (YSU): UTC-05.00 (CDT)
Resmî site http://www.middletownde.org/
Middletown, Amerika Birleşik Devletleri'nin Delaware eyaletinde yer alan ve New Castle şehrinde yer alan bir ilçedir. 26 Kasım 2009 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 18.710 olduğu tespit edilmiştir.
Demografi > 2010 Sayımı

15 Mart 2010  tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehirde 4.873 kişi, 1.848 ev ve 1.367 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise %79,0 Beyaz, %11,3 Afrikan Amerikan, %0,3 Yerli Amerikan, %5,2 Asyalı, %0,1 Pasifik Adalı, %1,1'i ise diğer gruplardandır.
Marianne Mendt

| Marianne Mendt |
| --- | --- |
Marianne Mendt, Viyana, 2008
Genel bilgiler
Doğum: Marianne Krupicka 29 Eylül 1945 (79 yaşında)
Başladığı yer: Viyana, Avusturya
Tarzlar: Caz, Pop
Meslekler: Şarkıcı
Resmî site: Marianne Mendt

Marianne Mendt (d. 29 Eylül 1945 - Viyana), Avusturyalı caz şarkıcısı ve oyuncu. 1971 Eurovision Şarkı Yarışması'nda ülkesini temsil etmiştir.
Kariyer

Mendt, bir caz şarkıcısı olarak eğitim aldı. Solist ve basçı olarak, The Internationals grubuyla Avrupa turnesine çıktı. Viyana'ya döndüğünde, yetenek avcısı Gerhard Bronner tarafından yapılan yerel seçmelerde fark edildi. Kendisi için bir televizyon dizisinin tema müziği olarak kullanılan ve 1970 yılında single olarak piyasaya sürüldüğünde 12 numaraya ulaşan "A Glock'n, die 24 Stunden" şarkısını yazdı. Marianne Mendt, Mercy, Mercy, Mercy ("I kann net lang mit dir bös' sein"), Spinning Wheel ("A g'scheckert's Hutschpferd") ve Aquarius/Let the Sunshine In ("Der Wasserkopf") gibi tanınmış caz ve pop şarkılarının birkaçının "Avusturya versiyonunu" yayınladı. 1977 yılında, şarkıcılık kariyerini Viyana'daki büyük tiyatro prodüksiyonlarında oyunculukla birleştirdi. 1990'larda Mendt'in oyunculuk kariyeri, özellikle 1992'den 2000'e kadar süren Kaisermühlen Blues adlı TV dramasında Gitti Schimek rolüyle öne çıkmıştır.
1971 Eurovision Şarkı Yarışması

Marianne, ORF tarafından 1971 Eurovision Şarkı Yarışması için Avusturya'yı temsil etmesi için görevlendirmiş, "Musik" adlı şarkı ile katıldığı yarışmada 66 puanla 16. sırada yer almıştır.
MTR390

| MTR390 |
| --- | --- |

Tür: 
Üretici: MTU Turbomeca Rolls-Royce
MTU Turbomeca Rolls-Royce MTR390, MTU Turbomeca Rolls-Royce (MTR) tarafından hafif helikopter uygulamaları için geliştirilmiş bir turboşafttır. Motor, hem tek hem de çift motor konfigürasyonlarında 5-7 ton ağırlık aralığındaki helikopterlere güç sağlamak için tasarlanmıştır. Şimdiye kadar tek uygulama Eurocopter Tiger'dır. MTR390'ın test sürüşleri 1989'da başladı ve ilk test uçuşu 1991'de yapıldı. MTR390, Mayıs 1996'da askeri, Haziran 1997'de sivil onay aldı.
Yükseltilmiş bir versiyon olan MTR390-E (Geliştirilmiş), İspanya'nın ITP'si ile geliştiriliyor.
Kullanımlar

Eurocopter kaplanı
Özellikler (MTR390)

Veri kaynağı
Özellikler (MTR390) > Genel özellikler

Tür: Centrifugal Turboshaft
Uzunluk: 108 cm (42.4 in)
Çap: 68 cm (26.8 in)
Boş ağırlık: 169 kg (372 lb)
Özellikler (MTR390) > Bileşenler

Kompresör: Centrifugal, 2 stage
Yanma odaları: Annular
Türbin: 1 stage high pressure turbine, 2 stage low pressure turbine
Özellikler (MTR390) > Performans

Maksimum güç çıkışı: 1465 shp (1092kW)
Toplam basınç oranı: 13:1
Özgül yakıt tüketimi: 280 g/kW·h (0.46 lb/shp-hr)
Güç-ağırlık oranı: 6.46 kW/kg
Özellikler (MTR390) > Genel özellikleri

Tip: Centrifugal Turboshaft
Uzunluk: 108 cm (42.4 in)
Çap: 68 cm (26.8 in)
Kuru ağırlık: 169 kg (372 lb)
Özellikler (MTR390) > Bileşenler

Komprasör: Centrifugal, 2 stage
Yakıcılar: Dairesel
Türbin: Tek kademeli yüksek basınç türbini, 2 kademeli alçak basınç türbini
Özellikler (MTR390) > Performans

Azami güç çıkışı: 1465 shp (1092 kW)
Genel basınç oranı: 13:1
Özel yakıt tüketimi: 280 g/kW·h (0.46 lb/shp-hr)
Güç-ağırlık oranı: 6.46 kW/kg
Eurocopter Tiger kurulumu
Medâin Muharebesi

Medâin Muharebesi, Hamdânîler ve Berîdîler arasında, Abbasiler'in başkenti ve merkezi olan Bağdat'ın kontrolü için Irak'ın merkezindeki Medâin yakınlarında yapılan muharebedir. Muharebe, Bağdat'ın yaklaşık 22 kilometre (14 mi) uzaklığında gerçekleşmiş ve daha sonra Bağdat, Hamdânîler'in kontrolü altına girmiştir. Dört gün süren (16-19 Ağustos 942) ve her iki tarafa da çok sayıda kayıp verdiren şiddetli bir muharebede Hamdânîler galip gelmiştir. Ancak, takip edemeyecek kadar yorgun olduklarından, Berîdîler önce Vasıt'a sonra da Basra'ya çekilmişlerdir.
Arka plan

930'lara gelindiğinde, merkezi hükûmetini zayıflatan bir dizi iç savaşın ardından Abbâsî Halifeliği parçalanmış ve sadece çekirdek topraklarına kadar küçülmüştü. İmparatorluğun daha uzak eyaletleri üzerindeki etkili kontrol uzun zamandır kaybolmuştu, ancak şimdi Abbâsîlerin Irak'ın metropol bölgesinin etrafındaki topraklarda özerk yerel hanedanlar ortaya çıktı: Mısır ve Suriye İhşîdîlerin yönetimi altına girdi, Hamdânîler Yukarı Mezopotamya'nın kontrolünü ele geçirdi, İran'ın çoğu ise aralarında Büveyhîlerin de bulunduğu Deylemli savaş ağaları tarafından yönetildi. Irak'ın kendisinde bile halifelik hükûmetinin otoritesi sorgulanıyordu: Güneyde, Basra civarında, Ebû Abdullah el-Berîdî yönetimindeki Berîdîler ailesi kendi hakimiyet alanını kurdu ve çoğunlukla kendi kasalarını doldurmak için Bağdat'tan vergi gelirlerini alıkoydu Bu özerk yöneticiler, Irak'ın idari merkezi ve Abbâsî halifelerinin merkezi olan Bağdat'ın kontrolü için birbirleriyle ve Abbâsî ordusundan geriye kalan askeri komutanlarla rekabet ettiler. 936'dan itibaren halifeler, Emîrü’l Ümerâ unvanını kullanan bir dizi askeri diktatör tarafından devre dışı bırakıldı. Emîrü’l Ümerâ makamının ve onunla birlikte sembolik halifeliğin kontrolü için çeşitli yerel yöneticiler ve Türk askeri şefleri arasında karmaşık bir mücadele patlak verdi ve bu mücadele 946'da Büveyhilerin zaferiyle sona erdi.
Bu kargaşada Berîdîler, Basra'dan Vasıt'a kadar ilerlemeyi başardılar, Abbâsî ordusundaki Deylemlilerin desteğini aldılar ve Haziran 941'de ilk kez Bağdat'ı kısa süreliğine ele geçirdiler. Her ne kadar başkentten askerlerin ve halkın ayaklanmasıyla kovulmuş olsalar da, Mart 942'de Berîdîler Emîrü’l Ümerâ İbn Ra'iq'in güçlerini yenmeyi başardılar ve bir kez daha başkente girdiler. İbn Raik ve Halife Müttaki, Hamdânîler'in yönettiği Musul'a kaçtılar. Hamdânî lideri Hasan, İbn Ra'iq'i öldürttü ve onun yerine Halife Emîrü’l Ümerâ tarafından Nasırü'd Devle ("Hanedanın Savunucusu") laqab (şereflendirici sıfat) atandı. Bağdat'taki Berîdî yönetimi zalim ve kaotikti, çünkü başkentin yeni yöneticileri sadece para sızdırmayı amaçlıyordu; şehir kıtlık, hastalık ve kanunsuzlukla boğuşuyordu. İbn Ra'ik'in hizmetinde bulunan ve daha önce Berîdîlere geçmiş olan Türk subayların birçoğu, örneğin Tüzün, Berîdî valisi Ebu Abdullah'ın küçük kardeşi Ebü’l Hüseyin el-Berîdî karşı komplo kurdular. Bu ihanete uğrayınca, birliklerinin çoğuyla kuzeye, Musul'a kaçtılar ve burada Halife ve Hamdânîler'i Bağdat'a karşı sefer düzenlemeye teşvik ettiler.
Medâin Muharebesi

Hamdânîler Bağdat'a doğru ilerlerken Ebü'l Hüseyin şehri terk ederek Vasıt'taki Ebu Abdullah'ın yanına kaçtı. Hamdânîler, Temmuz ortasında şehre zaferle girdiler. Ancak durum hâlâ belirsizdi; Ebu Abdullah, Vasıt'ta kuvvetlerini toplayıp başkente doğru hareket etmeye başladı. Haberin ardından Bağdat'ta huzursuzluk yayıldı ve Halife, haremini güvenlik için nehrin yukarısına, Sâmerrâ'ya gönderdi. Hamdânîordusunun komutası Nasırü'd Devle'nin kardeşi Ali'ye, Türkler ise kendi komutanları Tüzün ve Khajkhaj'a emanet edilirken, Berîdî ordusunun komutası Ebü'l Hüseyin'e verildi.
İki ordu Gil köyünde karşılaştı, iki fersah — y. 12 kilometre (7,5 mil) — Medâin güneyinde. Medâin ise Bağdat'ın 22 kilometre (14 mi) güneyindeydi. Muharebe 16-19 Ağustos tarihleri arasında dört gün sürdü. Başlangıçta Berîdîler üstünlük sağlamış, Hamdânîler bozguna uğramıştı. Nasırü'd Devle onları Medâin'de toparlamayı ve Berîdîleri yenmeyi başardı. Ordu sekreterleri de dahil olmak üzere birkaç üst düzey Berîdî yetkilisi ve komutanı esir alındı; Berîdî ordusundaki tüm Deylemli birliği de dahil diğerleri Hamdânîler'e sığındı. Öte yandan Hamdânîler o kadar bitkin ve tükenmişlerdi ki, Berîdîleri takip edemediler. Sadece bir hafta sonra Vasıt'a doğru hareket ettiler ve orada Berîdîlerin Basra'daki kalelerine doğru gittiklerini gördüler.
2 Eylül'de Nasırü'd Devle, esir Berîdî komutanlarıyla Bağdat'a zaferle girdi ve el-Muttaqi Seyfü'd Devle'nin ("Hanedanlığın Kılıcı") laqab Ali'ye verdi; bu lakabı sayesinde Ali, daha sonra Halep emiri ve Bizanslılara karşı İslam'ın şampiyonu olarak ünlendi. Hamdânî kardeşlere verilen bu çift ödül, prestijli el-Devle unsurunu içeren bir laqab, Halifeliğin baş bakanı olan vezir dışında herhangi birine ilk kez veriliyordu.
Sonrası

Medâin'deki pahalı zafer kısa sürede boşa çıktı: Seyfüddevle, Berîdîlere karşı seferi sürdürmek isterken, tarihçi Harold Bowen'a göre "kıskançlıktan ya da ihmalkarlıktan" kardeşi ona talep edilen parayı göndermedi. Ayrıca iki Türk generali Tüzün ve Khajkhaj'da itaatsizlik belirtileri görülmeye başlandı. Ordusunun güvenilmezliği giderek artınca Seyfüddevle seferi bırakıp gizlice Bağdat'a kaçmak zorunda kaldı. Bu gelişmeler karşısında dehşete düşen ve gerçek güç tabanından çok uzaklaşan Nasırü'd Devle, başkenti terk etmeye karar verdi ve Haziran 943'te iki kardeş Musul'a geri döndü. Seyfü'd Devle ayrıldıktan sonra, Tüzün ve Khajkhaj ganimetleri bölüşmeyi kabul ettiler: Tüzün Emîrü’l Ümerâ olacak, Khajkhaj ise başkomutan olacaktı; ancak kısa süre sonra Tüzün meslektaşını kör etti ve kenara itti.
Bağdat'ın efendisi olduktan sonra Tüzün, Basra'daki Berîdîler ile bir evlilik ittifakıyla mühürlenen bir barış arayışına girdi. Tüzün ile Berîdîler arasındaki ittifak, Halife Muttaki ve danışmanları tarafından bir tehdit olarak görülüyordu. Eylül 943'te, Tüzün hala Vasıt'tayken halife bir kez daha Hamdânîler 'e yardım için başvurdu: Nasırü'd Devle'nın kuzeni Hüseyin komutasındaki bir ordu Bağdat önünde belirdi ve halife başkenti terk edip kuzeye gitti ve Tikrit'te Nasırü'd Devle ile buluştu. Tüzün, hemen Vasıt'ı terk ederek halifeyi kuzeye doğru takip etti, Tikrit yakınlarında Seyfüddevle'yi iki muharebede ağır bir yenilgiye uğrattı ve Musul'u ele geçirdi. 26 Mayıs 944'te Tüzün ile Hamdânîler arasında Nasırü'd Devle'nin, Orta Irak'taki Halifeliğin çekirdek toprakları üzerindeki iddialarından vazgeçtiği ve karşılığında Yukarı Mezopotamya üzerindeki kontrolü ve Suriye üzerindeki iddialarının tanınması karşılığında yıllık 3,6 milyon dirhem haraç aldığı bir anlaşma imzalandı.
Tüzün'ün zaferi, Müttaki'nin başkente dönmeye ikna edilmesiyle sonuçlandı, ancak görevden alındı ve kör edildi ve yerine Müstekfî getirildi. Tüzün'ün hâkimiyeti uzun sürmedi, hemen ardından Büveyhiler'in saldırılarıyla karşı karşıya kaldı. Tüzün'ün 945 yılında ölmesi üzerine katibi Muhammed bin Şirzad Hamdânîlerin desteğini almaya çalıştı ancak başarılı olamadı. 16 Ocak 946'da, Büveyhiler Bağdat'ı ele geçirdiler ve Bağdat'ta bir asırlık Büveyhi yönetimini başlattılar. Berîdîler aynı zamanda artan zorluklarla da karşı karşıyaydılar: Basra'yı Umman hükümdarına karşı savunmak zorundaydılar ve Bağdat için uzun süredir verdikleri mücadelede kaynakları tükenince, şimdi birbirlerine karşı harekete geçmek zorundaydılar. En küçük Beridi kardeş Ebu Yusuf, en büyük kardeş Ebu Abdullah tarafından öldürüldü ve Ebu Abdullah da Haziran 944'te öldü. Oğlu Ebu'l-Kâsım, Büveyhiler'in Bağdat'ı ele geçirmesinin ardından 947'de onu kovmalarına kadar Basra'nın hükümdarı olarak kaldı.
Nasırü'd Devle adına Bağdat'ta basılan altın dinar, 943
Mercimek, Ceyhan

| Mercimek |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Adana'nın Türkiye'deki konumu
MercimekMercimek'in Adana'daki konumu
Koordinatlar: 37°06′N 35°48′E﻿ / ﻿37.1°K 35.8°D﻿ / 37.1; 35.8
Ülke:  Türkiye
İl: Adana
İlçe: Ceyhan
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 4 m
Nüfus (2023): 2.944
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0322
İl plaka kodu: 01
Posta kodu: 01920
Resmî site 
Mercimek, Adana ilinin Ceyhan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Belde'nin ismi 1928 yılına ait Türkçe kaynaklarda Nogay Mercimek ve Abzeh Mercimek olarak geçmektedir. Günümüzde ise Mercimek ismiyle anılmaktadır. 8 Aralık 1988 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Coğrafya

Ceyhan ilçesine 13 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Mercimek |
| --- | --- |
2012: 3.644
2011: 3.470
2010: 3.461
2009: 3.419
2008: 3.344
2007: 3.417
2000: 3.775
1990: 3.438
1985: 3.053
Matsalu Millî Parkı

| Matsalu Millî Parkı> Estonca: Matsalu rahvuspark.IUCN kategori II (millî park) |
| --- | --- |

Alan türü: Millî park
Korunan alan listesi: IUCN kategori II
Devlet:  Estonya
İl: Lihula
Koordinatları: 58°45′36″K 23°35′49″D﻿ / ﻿58.76000°K 23.59694°D﻿ / 58.76000; 23.59694
Kapladığı alan: 4.886 km2 (1.886 sq mi)
Kuruluş tarihi: 1957
İnternet sitesi http://www.matsalu.ee/ 
 Ramsar Sulak Alanı
Belirleme: 29 Mart 1994
Referans no.: 104
 
Matsalu Ulusal Parkı (daha önce Matsalu Tabiatı Koruma Alanı, (Estonca: Matsalu rahvuspark), genellikle sadece Matsalu), Estonya'nın Lääne ilçesinde bulunan bir doğa koruma alanı ve milli parktır. Matsalu'da Ulusal Parkı 4.861 kilometrekare (1.877 sq mi) bir alana yayılmıştır ve Matsalu körfezi, Kasari Nehri deltası, Matsalu köyü ve çevresini kapsar.
Matsalu Körfezi, Doğu Atlantik Uçuşyolu üzerindeki ana konumu nedeniyle Avrupa'nın en önemli sulak alan kuş alanlarından biridir. Çok sayıda göçmen kuş, Matsalu'yu evreleme alanı olarak kullanır. Her baharda, yaklaşık 1,6 milyonu uzun kuyruklu ördekler olan iki milyondan fazla su kuşu Matsalu'dan geçer.
Matsalu Ulusal Parkı, ikinci koruma kategorisindeki 22 bitki türü, yaban kurbağası ve on memeli türü, en yüksek koruma kategorisindeki ak kuyruklu kartal, ikinci ve üçüncü koruma kategorilerinden birçok kuş türü dahil, çoğu Estonya IUCN Kırmızı Listesi'nde listelenen nesli tükenmekte olan bir dizi türe ev sahipliği yapmaktadır.