stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Çiftlikköy
Genel Seçimler

| Yıl | Parti | Oy Oranı |
| --- | --- | --- |
| 1995 | ANAP | %30 |
| 1999 | ANAP | %26 |
| 2002 | AK Parti | %36 |
| 2007 | AK Parti | %42 |
| 2011 | AK Parti | %49 |
| Haziran 2015 | AK Parti | %41 |
| Kasım 2015 | AK Parti | %49 |
Artova

| Artova |
| --- | --- |
İlçe
 Türkiye'de yeri
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Tokat
Köy sayısı: 27
İdare
 • Kaymakam: Ömer Karadağ
 • Belediye başkanı: Ali Güner (AK Parti)
Rakım: 1190 m
Nüfus
 • Kır: 3,998
 • Şehir: 4.134
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 60670
İl alan kodu: 356
İl plaka kodu: 60
Resmî site www.artova.gov.tr
Tokat ve ilçeleri
Artova, Tokat'ın bir ilçesidir. Tokat il merkezine 37 km uzaklıktadır. 2020 yılı nüfus sonuçlarına göre ilçenin nüfusu 8.132 kişidir.
İlçenin doğusundan 20 km uzunluğunda kaplama bir kara yolu ile Sivas-Tokat kara yoluna ulaşılır. Buradan Tokat il merkezine 18 km mesafede olup, güneyindeki 17 km mesafelik kara yoluyla Yeşilyurt ve 29 km'lik kara yolu ile Sulusaray ilçesine ulaşım sağlanmaktadır.
Tarihçe

Bazı tarihi kaynaklar Artova ilçesinin kuruluşunun Yavuz Sultan Selim’in Çaldıran seferine dayandırmaktadırlar. Evliya Çelebi Seyahatnamesinde “ ... şimale doğru giderek Çamlıbel dağından, Sivas eyaleti toprağında mahsulü çok, mamur ve müzeyyen kasaba misali köylerden geçtik. Arıkova (Artova) kasabasına geldik. Oradan da yine şimale giderek Şeyh Nusrettin Tekkesine uğradık” kaydı bulunmaktadır. 1 Haziran 1944'te ilçe olmuştur.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 21.926 | 563 | 21.363 |
| 1935 | 27.676 | 736 | 26.940 |
| 1940 | 29.394 | 811 | 28.583 |
| 1945 | 30.808 | 376 | 30.432 |
| 1950 | 35.019 | 1.732 | 33.287 |
| 1955 | 37.349 | 2.062 | 35.287 |
| 1960 | 29.687 | 2.284 | 27.403 |
| 1965 | 32.265 | 2.863 | 29.402 |
| 1970 | 34.256 | 2.783 | 31.473 |
| 1975 | 37.133 | 2.813 | 34.320 |
| 1980 | 37.968 | 3.588 | 34.380 |
| 1985 | 40.615 | 4.162 | 36.453 |
| 1990 | 17.688 | 4.429 | 13.259 |
| 2000 | 16.246 | 5.610 | 10.636 |
| 2007 | 11.073 | 3.323 | 7.750 |
| 2008 | 10.770 | 3.254 | 7.516 |
| 2009 | 10.220 | 3.131 | 7.089 |
| 2010 | 10.022 | 3.086 | 6.936 |
| 2011 | 9.805 | 3.117 | 6.688 |
| 2012 | 9.450 | 3.156 | 6.294 |
| 2013 | 9.384 | 3.257 | 6.127 |
| 2014 | 9.106 | 3.236 | 5.870 |
| 2015 | 8.752 | 3.164 | 5.588 |
| 2016 | 9.275 | 4.474 | 4.801 |
| 2017 | 8.503 | 3.474 | 5.209 |
| 2018 | 8.744 | 4.435 | 4.309 |
| 2019 | 8.374 | 4.258 | 4.116 |
| 2020 | 8.132 | 4.134 | 3.998 |
İdari yapı

İlçeye bağlı 27 köy ve 1 beldenin toplam nüfusu 10.636, ilçe merkez ve köy nüfus toplamı ise 16.246'dır. İlçe merkezi nüfusunda 1990-2000 yılları arasında %21,1 artış olmasına rağmen, 1990-2000 yılları arasında köy nüfusunun toplamında %19,8 oranında bir azalma görülmektedir. İlçe merkez ve köylerinin genel olarak 1990-2000 yılları arasında toplam nüfusunda %8,2'lik bir azalma söz konusudur.
Ekonomi

2005 yılından itibaren ilçenin dönüm noktası sayılan çimento fabrikasıyla yeni bir atılım hamlesiyle ilçe son iki yıl içerisinde iyi bir ilerleme hızına erişmiş olup artık dışarıdan göç almaya başlamıştır. Hayvancılık sektöründe de ilerleme olduğundan dolayı ilerleyen tarihlerde Tokat'ın en gözde ilçeleri olmaya aday.
Kavak, Samsun

| Kavak |
| --- | --- |
İlçe

 İlçenin Samsun ilindeki konumu
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Samsun
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Ömer Saygılı
 • Belediye başkanı: Şerif Ün (YRP)
Rakım: 600 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 21.692
 • Kır: -
 • Şehir: -
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0362
İl plaka kodu: 55
Resmî site Kaymakamlık Belediye
Kavak (Osmanlıca: قواق), Samsun ilinin bir ilçesidir.
Tarih

İlçe merkezinin kuzeyinde kalan Kale Doruğu Höyüğü'nde 1942 yılında yapılan araştırmalarda MÖ 3500-2000 yıllarına ait eserlere rastlanmıştır. Bu verilere göre Kavak, Erken Tunç Çağı'ndan bu yana bir yerleşim yeridir. Kale Doruğu Höyüğü'nde Erken Helenistik Dönem, Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerine ait eserlere rastlanması ise bu yerin hem yerleşim özelliğini, hem de burada yerleşimin sürekliliğini göstermektedir.
Kale Doruğu'nda en önemli yerleşmenin Bakır Çağı'nda olduğu anlaşılmıştır. Bölgede varlığı kanıtlanan ilk kavim Kaşkalardır. Kaşkalar, Hititlerin egemenliğini benimsemiş yarı göçebe ve saldırgan bir topluluktur.[kaynak belirtilmeli]
Hititler, Kale Doruğu'na geniş ölçüde yerleşmemiş; ancak, bölgenin stratejik bir noktada oluşu nedeniyle buraya bir nevi garnizon kurmuşlardır, bu da onların yayılma ve genişleme dönemlerine rastlamaktadır.
Hititlerin egemenliğinden sonra Kavak, MÖ 1200'lerde Friglerin, MÖ 7. yüzyılda Miletlilerin egemenliği altına girmiştir. MÖ 3. yüzyılda Pontus Krallığı tarafından ilhak edilen Kavak'a daha sonra Romalılar hakim olmuştur.
Daha önce Yahudiliği tanıyan halk,[kaynak belirtilmeli] 1. yüzyıl İsa'nın havarilerinden Aziz Andre ve Pier'in bölgeye gelmesiyle Hristiyanlıkla tanışmıştır.
Müslümanlar, Abbasiler döneminde (750-1528) Malatya - Tokat üzerinden Karadeniz kıyılarına uzandılar ve İslam dinini buralara tanıttılar.
1071'deki Malazgirt Meydan Muharebesi'nden sonra Selçuklular döneminde Rükneddin Süleyman'ın Tokat meliki olduğu zaman bölge Selçukluların eline geçti.
Anadolu'ya gelen Türkmen boylarından Çepniler Trabzon, Ünye ve Kavak'tan yola çıkarak, Karadeniz'in Türkleşmesinde önemli etken olmuşlardır.
Osmanlı döneminde ise Yıldırım Beyazıt Han, Anadolu'da birliği sağlamak için bölgeyi İsfendiyaroğulları'ndan almıştır.
1418 Çelebi Mehmet döneminde ilçe tamamen Osmanlıların eline geçmiştir. Kavak'ın bundan sonraki tarihi Osmanlı Tarihi içinde gelişimini sürdürmüştür.
1518 tarihli bir Osmanlı tapu defterinde Kavak'ın Canik Sancağı'na bağlı bir karye (köy) olduğu görülmüştür.
1839 yılında merkez ilçeye bağlı bucak olmuştur.
1934 yılında da bucak teşkilatı ilçe teşkilatına çevrildi.
Coğrafi konumu

Samsun-Ankara karayolu üzerinde kurulmuş, Samsun iline bağlı bir ilçedir. Samsun merkezine  uzaklığı 50 km'dir. Kavak doğusunda Asarcık, Batısında Havza, Kuzeyinde İlkadım ve Bafra, Güneyinde Ladik ilçeleriyle çevrilidir.
Denizden yüksekliği 600 m olan ilçe engebeli bir arazi yapısına sahiptir. En yüksek dağı Hacılar Dağı'dır. İlçenin en önemli akarsularından Mert Irmağı bu dağlarda doğar. İlçenin doğal gölü olmasa da sulama amacıyla yapılan göletleri vardır.
İlçe ormanlık bir yapıya sahiptir. İç Anadolu üzerinden ilçe sınırına girileceği anda orman ziyaretçileri kucaklar ve Karadeniz sahili boyunca ayrılmaz. Ormanlarında genellikle Akmeşe, Karameşe (pelit ağacı) gürgen, kayın, yabani fındık, yabani ıhlamur, yabani erik, yabani kiraz, yabani kavak ve ardıç bulunur.
İklim

Deniz seviyesinden oldukça yüksek olan Kavak'ta iklim, deniz ikliminden kara iklimine geçiş şeklindedir. Fakat karasal iklim daha baskın durumdadır. Yazları ılık, kışları ise genellikle soğuk geçer. Yazın lodos, kışın poyraz rüzgârlarının etkisi altında kalan ilçede en fazla yağmur ilkbaharda yağar.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1935 | 28.095 | 1.362 | 26.733 |
| 1940 | 29.027 | 1.441 | 27.586 |
| 1945 | 31.413 | 1.576 | 29.837 |
| 1950 | 34.240 | 1.671 | 32.569 |
| 1955 | 36.510 | 1.753 | 34.757 |
| 1960 | 40.139 | 2.504 | 37.635 |
| 1965 | 42.677 | 2.473 | 40.204 |
| 1970 | 44.120 | 2.810 | 41.310 |
| 1975 | 45.768 | 3.964 | 41.804 |
| 1980 | 48.265 | 4.592 | 43.673 |
| 1985 | 50.224 | 5.275 | 44.949 |
| 1990 | 32.949 | 5.745 | 27.204 |
| 2000 | 27.371 | 7.871 | 19.500 |
| 2007 | 21.854 | 8.629 | 13.225 |
| 2008 | 22.303 | 8.177 | 14.126 |
| 2009 | 21.559 | 8.435 | 13.124 |
| 2010 | 20.940 | 8.479 | 12.461 |
| 2011 | 20.405 | 8.582 | 11.823 |
| 2012 | 20.312 | 8.924 | 11.388 |
| 2013 | 20.604 | 20.604 | veri yok |
| 2014 | 20.251 | 20.251 | veri yok |
| 2015 | 20.130 | 20.130 | veri yok |
| 2016 | 20.112 | 20.112 | veri yok |
| 2017 | 20.079 | 20.079 | veri yok |
| 2018 | 21.692 | 21.692 | veri yok |
| 2019 | 21.074 | 21.074 | veri yok |
| 2020 | 21.154 | 21.154 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Şive

Türkçenin Kavak ilçesinde kullanılan şivesinin Batı Anadolu ağızları içindeki konumu
Prof. Dr. Leyla Karahan'ın Anadolu Ağızlarının Sınıflandırılması (Türk Dil Kurumu yayınları: 630, Ankara 1996) adlı çalışmasına göre şöyledir:
| g t Anadolu ağızları batı grubu |
| --- | --- |
1. grup ağızlar: 1.1. Afyonkarahisar, Eskişehir, Uşak, Nallıhan  1.2. Çanakkale, Balıkesir, Bursa, Bilecik  1.3. Aydın, Burdur, Denizli, Isparta, İzmir, Kütahya, Manisa, Muğla  1.4. Antalya
2. grup ağızlar: 2. İzmit, Sakarya ağızları
3. grup ağızlar: 3.1. Zonguldak, Devrek, Ereğli  3.2. Bartın, Çaycuma, Amasra  3.3. Bolu, Ovacık, Eskipazar, Karabük, Safranbolu, Ulus, Eflani, Kurucaşile  3.4. Kastamonu
4. grup ağızlar: 4.1. Göynük, Mudurnu, Kıbrıscık, Seben  4.2. Kızılcahamam, Beypazarı, Çamlıdere, Güdül, Ayaş  4.3. Çankırı (Ovacık, Eskipazar, Kızılırmak hariç), Çorum, İskilip, Kargı, Bayat, Osmancık, Tosya, Boyabat  
5. grup ağızlar: 5.1. Sinop, Alaçam  5.2. Samsun, Kavak, Çarşamba, Terme  5.3. Ordu, Giresun, Şalpazarı
6. grup ağızlar: 6.1. Ladik, Havza, Amasya, Tokat, Erbaa, Niksar, Turhal, Reşadiye, Almus  6.2. Zile, Artova, Sivas, Yıldızeli, Hafik, Zara, Mesudiye  6.3. Şebinkarahisar, Alucra, Suşehri  6.4. Kangal, Divriği, Gürün, Malatya, Hekimhan, Arapgir
7. grup ağızlar: 7.1. Akçadağ, Darende, Doğanşehir  7.2. Afşin, Elbistan, Göksun, Andırın, Adana, Hatay, Tarsus, Ereğli  7.3. Kahramanmaraş, Gaziantep  7.4. Adıyaman, Halfeti, Birecik, Kilis
8. grup ağızlar: Ankara, Haymana, Balâ, Şereflikoçhisar, Çubuk, Kırıkkale, Keskin, Kalecik, Kızılırmak, Çorum (merkez ilçe ile güneyindeki ilçeler), Kırşehir, Nevşehir, Niğde, Kayseri, Şarkışla, Gemerek, Yozgat ağızları
9. grup ağızlar: Konya (merkez ilçesinin bazı yöreleri ve Ereğli hariç), Mersin (Tarsus hariç) ağızları
Sosyo-Ekonomik yapısı

Kavak ilçesinin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanır. Tarım alanında en çok buğday, mısır, yulaf, arpa gibi tahıl ürünleri yetiştirilir. Ayrıca; şekerpancarı, tütün, patates ekimi de yapılmaktadır. Silaj mısır ve fiğ ekimi de artmaktadır.
Yüksek kesimlerdeki köylerde yaşayan halkın geçim kaynağı ise büyük ölçüde orman ürünleridir.
İlçedeki sanayi genellikle kireç, tuğla ve kiremit üretimi şeklinde gelişmiştir.
Ulaşım

Kavak, Orta Karadeniz'i İç Anadolu'ya bağlayan Samsun-Ankara Devlet karayolu üzerindedir. Samsun merkezine uzaklığı 51 km. olan ilçeye ulaşım kolayca sağlanabilmektedir. Toptepe-Doruk yöresinde viyadük ve 3*2 yol genişletme-asfalt, Çakallı mıntıkasında dağ kot düşürme ve viyadük çalışması yapılmaktadır.
Tarihi ve kültürel değerler > Kale Doruğu Höyüğü

Ayrıca bakınız: Kale Doruğu Höyüğü
1942 yılında Müzeler ve Anıtlar Yüksek Kurulu tarafından ön kazı yapılmış, sit alanı olarak koruma altına alınmıştır. Burasının Bakır Çağı'nda önemli bir yerleşim yeri olarak kullanıldığı, Hititlerin yayılma genişleme dönemlerinde de starejik konumu nedeniyle Amasya-Samsun yolunu denetleyebilmek için bir nevi garnizon olarak kullanıldığı tahmin edilmektedir. İlk kazı çalışmalarında Genç Helenistik, Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı dönemi kalıntılarına rastlanmıştır.
Kavak'ta bulunan diğer höyük ve ören yerleri ise şunlardır: Tepesi Deliktepesi, Kaleyeri, Kaletepe, Aytepe, Hacıbey, Dingil Kalecik höyükleri; Güneytepe, Çamlık, Asarkale ören yerleridir. Buralarda yapılan kazılarda ele geçen buluntular üzerinde yeterli araştırma ve inceleme yapılmamıştır.
Tarihi ve kültürel değerler > Taş Han (Minoz Hanı)

Eski Ankara-Samsun yolu üzerinde Çakallı mevkiinde bulunan hanın Selçuklu yapısı olduğu anlaşılmaktadır.ve günümüze dek hâlâ ayakta kalmayı başarmıştır. Yapılan araştırmalara göre 13. yüzyıl Selçuklu eseri olduğu anlaşılmıştır. Günümüzden 700 yıl öncesine aittir. Tarihsel kaynaklarda taşhan, çakallı kervansarayı gibi isimlerle söz edilmektedir. Ayrıca bu döneme ait köprüde bulunmaktadır.
Tarihi ve kültürel değerler > Yörgüç Paşa Cami, Kavak

Osmanlılar döneminde Yörgüç Paşa tarafından yaptırılmıştır. İlk yapılan cami ahşaptır, bu yıkılarak yerine kesme taştan inşa edilmiştir. Kesin yapılış tarihi bilinmeyen caminin minaresi Selçuklu ve Osmanlı minare mimarisine uymaktadır. Bir de caminin yerinde eskiden kilise bulunduğu ve minarelerinde kilisenin kulesi olduğu rivayet edilmektedir. Ya da minarenin Hristiyan bir mimar tarafından yapılmış olduğu tahmin edilmektedir.
Tarihi ve kültürel değerler > Bekdemir Köyü Camii

Tamamen ahşap malzemeden yapılmış olup, içerisinde kök boyalı süslemeler vardır. Çevresinde daha önceden bir medrese olduğu bilinmektedir. Fakat günümüze ulaşmamıştır. Cami yapı olarak tadilata uğramış olduğundan orijinalliğini bütünüyle korumaktadır. cami çerçevelerinin ustaları Minoz'dan getirilmiştir. Dernek üyelerinin ve köy halkının desteğiyle yeniden restore edilmiş ve korumaya alınmıştır.
Tarihi ve kültürel değerler > Çakallı Köprüsü

Çakallı mevkiinde Çakallı Irmağı üzerine kurulmuş köprü iki gözlüdür. 19. yüzyıl Osmanlı eserleridir. Eski Ankara-Samsun Yolunda irili ufaklı aynı mimaride köprüler olup tespit ve araştırma safhasında çalışmalara başlanmıştır
Belirli günler

Kavak'ta Ağustos ayı içerisinde düzenlenen "Yaşar Doğu Şenlikleri ve Kutlamaları" geleneksel hale gelmiştir. Yaşar Doğu, güreşte Dünya Şampiyonluğuna kadar yükselmiş bir sporcudur.
Folklorik değerler

Kavak ilçesinde “Keşik” denilen bir gelenek vardır. Her hane kendisine keşik (Sıra) geldiğinde bütün köylüyü davet ederek onlara sabah, öğlen, akşam üç öğün olmak üzere yemeklerini hazırlar ve ikram eder. Bu daha sonra başka bir haneye keşik gelmesi şeklinde devam ettirilir.
Yemekler

Kavak yöresinin en meşhur yemeği kaz etiyle yapılan Kaz Ekmeği'dir. Mahallî olarak tirit denir. Kazın eritilen kızgın yağına batırılmış yufkalarla (yoka), yine kazın yağı ile yapılmış bulgur pilavı üzerine pişirilmiş kaz eti serilip çatal-kaşık kullanmadan et ve pilavın üstüne yufka konur ve parmak uçlarıyla et ve pilav bu yufkaya sarılır ve büyük bir lokma halinde yenir. Ayrıca, çakallı menemeni, ketesi, tandır kebabı, saç üzerinde pıtıl ekmeği, yoğurtlu mısır çorbası, keşkek, madımak yemeği, tavada dönderme (yağlı), şekerpancarı pekmezi, elmanın yabani türlerinden olan ve adına halk arasında Acık ya da Acuk denen meyveden yapılan yapılan ekşi meşhurdur. Bu ekşiyi aç karnına 1-2 kaşık yiyen bağırsak parazitlerinden kurtulur.
Mecitözü

| Mecitözü |
| --- | --- |
İlçe
Mecitözü kasaba merkezinde meydan ve saat kulesi (2022)
 Çorum'un Türkiye'de konumu
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Çorum
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Mustafa Atış 
 • Belediye başkanı: Veli Aylar (CHP)
Rakım: 820 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 15.655
 • Kır: 10,356
 • Şehir: 4.208
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 19700
İl alan kodu: 0364
İl plaka kodu: 19
Resmî site https://www.mecitozu.bel.tr/
Mecitözü, Türkiye'nin Çorum iline bağlı bir ilçedir. Cumhuriyetin kurulmasından bu yana ilçe statüsünü sürdürmektedir.
Tarihçe

11. yüzyıla kadar Mecitözü yöresindeki ana yerleşim merkezi, günümüzde Beyözü köyünde yer alan, tarih içerisinde Eukhatia, Theodoropolis, Avkat olarak adlandırılmış mevkide yer almaktaydı. Burada özellikle Roma ve Bizans döneminde, her yıl düzenlenen panayırıyla ziyaretçi çeken bir kasaba yer almaktaydı. 11. yüzyılın ikinci yarısında yerleşim merkezi günümüzde Mecitözü'nün bulunduğu noktaya kaydı ve günümüzde Beyözü köyünün bulunduğu mevki önemini yitirdi. Bu dönemde bölgeye Türkmen yerleşimi gerçekleşti.
Mecitözü'nün mevcut ismi Danişmendliler döneminde bölgenin kadısı olup kasabada malikânesi bulunan Abdülmecîd el-Herevî'den gelmektedir. 12. yüzyıldan itibaren "Mecid-özü" olarak kaynaklarda yer almaktadır.
Mimari > Saat kulesi

| --- | --- |

Genel bilgiler
Tür: Saat kulesi
Konum: Mecitözü, Çorum, Türkiye
Koordinatlar: 40°31′14″K 35°17′44″D﻿ / ﻿40.52056°K 35.29556°D﻿ / 40.52056; 35.29556
Tamamlanma: 1889

1899 yılında Mecitözü'nde bir saat kulesi yapıldı, ancak bu kule kaynaklarda belirli olmayan bir tarihte yıkıldı. 2018 yılında kasabaya belediye tarafından yeni bir saat kulesi yapıldı.
Mimari > Diğer

Merkezde Merzifon Caddesi ile Eski Amasya Caddesi'nin kesiştiği noktada yer alan eski İl Özel İdare binası, 1983 yılından beri koruma altında tescilli olan, tarihî ahşap bir binadır. Bu bina 2010'lu yıllarda restore edildi, kurs ve sergi merkezi olarak açıldı.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 36.691 | 2.185 | 34.506 |
| 1935 | 39.145 | 2.870 | 36.275 |
| 1940 | 43.196 | 3.490 | 39.706 |
| 1945 | 45.844 | 3.653 | 42.191 |
| 1950 | 44.319 | 4.279 | 40.040 |
| 1955 | 40.572 | 4.760 | 35.812 |
| 1960 | 34.598 | 5.217 | 29.381 |
| 1965 | 36.999 | 5.611 | 31.388 |
| 1970 | 35.496 | 5.499 | 29.997 |
| 1975 | 35.423 | 6.066 | 29.357 |
| 1980 | 34.911 | 5.959 | 28.952 |
| 1985 | 35.309 | 6.495 | 28.814 |
| 1990 | 32.059 | 6.287 | 25.772 |
| 2000 | 26.064 | 5.787 | 20.277 |
| 2007 | 20.689 | 5.802 | 14.887 |
| 2008 | 20.199 | 5.537 | 14.662 |
| 2009 | 18.970 | 5.261 | 13.709 |
| 2010 | 18.446 | 5.200 | 13.246 |
| 2011 | 17.996 | 5.131 | 12.865 |
| 2012 | 17.235 | 4.900 | 12.335 |
| 2013 | 16.943 | 4.834 | 12.109 |
| 2014 | 16.233 | 4.698 | 11.535 |
| 2015 | 15.714 | 4.539 | 11.175 |
| 2016 | 15.324 | 4.525 | 10.799 |
| 2017 | 14.937 | 4.378 | 10.559 |
| 2018 | 15.655 | 4.285 | 11.370 |
| 2019 | 14.934 | 4.218 | 10.716 |
| 2020 | 14.564 | 4.208 | 10.356 |
Ayastefanos'taki Rus Abidesinin Yıkılışı

| --- | --- |
Moskof Heykelinin Tahribi مسقوف هيكلنك تخريبى  (Osmanlıca)
Abidenin yıkımı öncesinde, sırasında ve sonrasında çekilen fotoğraflarla oluşturulan canlandırma.
Yönetmen: Fuat Bey
Görüntü yönetmeni: Fuat Bey
Türü: Belgesel
Renk: Siyah-beyaz
Yapım yılı: 1914
Çıkış tarih(ler)i: 25 Aralık 1914 (1914-12-25)
Ülke:  Osmanlı İmparatorluğu
Ayastefanos'taki Rus Abidesinin Yıkılışı (Özgün adı: مسقوف هيكلنك تخريبى; Moskof Heykelinin Tahribi), Fuat Bey tarafından 14 Kasım 1914'te çekilen ve Türk sinema tarihinin başlangıcı kabul edilen Osmanlı kısa belgesel filmidir. Ayastefanos yakınlarındaki Kalitarya'da 93 Harbi'nin anısına Ruslar tarafından inşa edilen Ayastefanos Rus Abidesi'nin yıkılışının konu edildiği film Avusturya-Macaristan şirketi Sascha-Meßter-Film'in teknik desteğiyle Osmanlı ordusu adına 150 metrelik filme siyah-beyaz olarak çekilmiştir.
Öte yandan bazı kaynaklarda filmin gerçekten çekilip çekilmediği tartışma konusu olmuştur. 1953 yılında Nurullah Tilgen tarafından ilk Türk filmi olduğu ortaya atılmış, filmin hiçbir kopyasının bulunamaması ve varlığına dair somut bir delilin olmaması nedenleriyle bu iddiaya karşılık ilk şüphe de 1970 yılında Nijat Özön tarafından dile getirilmiştir. Filmi izlediğini iddia eden tanıkların ortaya çıkmasına rağmen sinema tarihçileri halen filmin gerçekten çekilip çekilmediği konusunda hemfikir değillerdir. Ayrıca, belgesel filmin "ilk Türk filmi" olma iddiası da tartışmalı olup farklı kesimlerce çekilen ilk Türk filminin İp Eğiren Kadınlar ya da Büyükanne Despina olduğu ileri sürülmektedir.
Abidenin inşası ve mahiyeti

Ana madde: Ayastefanos Rus Abidesi
Ayastefanos Rus Abidesi, 1877 ve 1878 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu ile Rus İmparatorluğu arasında yaşanan 93 Harbi'nin kazanan tarafı olan Rusya tarafından savaş sırasında ölen askerlerinin anısına ve zaferlerinin hatırasına dikilmiştir. İlk olarak 1883 yılında 93 Harbi'ni sonlandıran antlaşmanın imzalandığı yer olan Neriman Şah Köşkü'nün yerinde dikilmesi planlanan ve yapımı için 1890 yılında Osmanlı tarafına başvurulan abidenin inşası Osmanlı halkı üzerinde kötü bir etki bırakacağının öngörülmesi nedeniyle uzun süre engellenmiştir. Tarafların uzun süren anlaşmazlıkları sonucunda II. Abdülhamid'in girişimi ve Rus tarafının kendi askerlerinin defnedildiği mevcut mezarlıkların metruk halde olması nedenleriyle salt bir abide değil mezar, din ve hayır kurumu olarak inşa edilmesi konusunda anlaşılmıştır. Ayrıca inşa yeri de Rusların ilk planladığı şekilde 93 Harbi sırasında ulaştıkları en uç nokta olan Ayastefanos (günümüzde Yeşilköy) değil Kalitarya (günümüzde Şenlikköy) olarak belirlenmiştir.
24 Nisan 1892 tarihinde Meclis-i Vükelâ tarafından onaylanan yapı inşasının ne zaman başladığı tam olarak bilinmemekle birlikte 20 Ocak 1893 ile 25 Haziran 1893 tarihleri arasında
başlamış olduğu düşünülmektedir. Kasım 1898'de tamamlanarak 18 Aralık 1898 tarihinde resmî açılış töreni yapılan yapı anıtsal bir üslupla inşa edilmekle birlikte Rus askerlerin kemiklerinin muhafaza edildiği bir mezar-kilise olarak hizmet vermekteydi. Osmanlı belgelerinde Rus mezarlığı ve teferruatı, Rus kilisesi, Rus manastırı gibi adlarla anılan yapıdan özellikle yıkılışının ardından "abide" olarak bahsedilmiştir.
İlk Türk filmi tartışmaları

Ayastefanos'taki Rus Abidesinin Yıkılışı, ilk Türk filmi olarak kabul edilip çekildiği yıl Türk sinemasının doğum yılı, 1996'dan beri çekildiği gün de Türk Sineması Günü olarak kutlansa da bu konu son yıllarda tartışılmaktadır. Burçak Evren, Hayal Perdesi dergisinin Kasım-Aralık 2013 tarihli sayısında Türklük anlayışını etnik köken değil vatandaşlık tabanlı olarak ele alarak Osmanlı tebaası olan Manaki Kardeşleri ilk Türk sinemacılar, 1905'te çektikleri filmleri İp Eğiren Kadınlar'ı da ilk Türk filmi olarak değerlendirmenin doğru olduğunu savunmaktadır. Manaki Kardeşler üzerine çalışmalar yürüten Makedonya Sinematek Kurumu Film Arşivi Direktörü İgor Stardelov da aynı yaklaşımı sürdürmekle birlikte İp Eğiren Kadınlar'dan önce çekildiğini belirttiği Büyükanne Despina'nın ilk Türk filmi olarak kabul edilmesi gerektiğini öne sürmektedir.
Dilek Kaya Mutlu ise Donanma Cemiyetinin 1910'ların başında çektiği filmlerin Ayastefanos'taki Rus Abidesinin Yıkılışı'ndan daha önce çekilmiş olabileceği üzerinde durmaktadır.
30 Kasım 1914 tarihli Sinema Haberleri gazetesindeki "Tezâhürât-ı Milliye – Moskof Âbidesinin Tahribi Ali Efendi Sinemasında" başlıklı duyuru metni.
Büyükanne Despina'dan bir kesit.
Yıldızeli

| Yıldızeli |
| --- | --- |
İlçe
 Yıldızeli'nin Sivas'taki konumu
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Sivas
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
Belde sayısı: 1
Köy sayısı: 118
İdare
 • Kaymakam: Ahmet Can Pınar
 • Belediye başkanı: Mehmet Sabit Karakaş (AK Parti)
Yüzölçümü
 • Toplam: 3049 km²
Rakım: 1400 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 31.748
 • Yoğunluk: 11/km²
 • Kır: 24,918
 • Şehir: 6.830
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 346
İl plaka kodu: 58
Yıldızeli, Sivas ilinin bir ilçesidir. Eski adı Yenihan olup 1930'lu yıllarda ismi, kuzeyindeki Yıldız Dağı'ndan esinlenilerek Yıldızeli olmuştur. Sivas'ın 47 km batısında yer alan ilçesidir.Yıldızeli, Batlamyus'a göre  Sargarausena ilçesinde bulunan Phiara (Yunanca: Φίαρα) kasabası olarak tanımlanmıştır.
Coğrafi konum

1400 metre rakımıyla, İç Anadolu Bölgesi'nin en yüksek ilçelerinden biri olarak bilinen Yıldızeli, 2645 km²'lik yüzölçümüne sahiptir.
Yıldızeli Sivas il merkezine 47 km uzaklıkta olup Sivas-Ankara ve Sivas-Tokat yolu üzerinde yer almaktadır. Aynı zamanda ilçede, Sivas-Samsun demiryolu ulaşım ağı da mevcuttur.
Coğrafi konum > Yüzey şekilleri

İç Anadolu Bölgesi'nin kuzeydoğusunda yer alan Yıldızeli, yüksek ve engebeli bir arazi yapısına sahiptir. Kuzeyi ve doğusu dağlıktır. Güneye doğru dağların alçalmasıyla geniş ve hafif engebeli araziler oluşmaktadır. Kuzeyi, doğusu ve orta kesimleri akarsularla yarılarak derin vadilerle parçalanmıştır. Topraklarının çoğu, 3. zamana (tersier) ait rüsubi (tortul) arazilerdir. Bu zamanda meydana gelmiş organik kalker, kil, marn, gre, kum, mermer gibi çeşitli yapıyı arazide bulmak mümkündür. İlçenin ve Direkli Nahiyesi'nin bazı kısımlarındaki topraklar Miyosen tabakalarından oluşmuştur.
İlçenin batı kesimlerinde rakımın düşük olması nedeniyle bitki örtüsü zengin ve tarıma elverişli araziler de fazladır. Yıldızeli yerleşim itibarıyla Çal Dağı'nın kuzeye bakan eteklerinde yer almaktadır.