stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yunanistan
Ekonomi > Borç krizi (2010-2018)

Yunanistan dış gelirlerinde büyük açık veren bir ülkedir. İhracatın ithalatın yalnızca %40'ını karşıladığı ülkede kamu harcamalarında israf, vergi kaçırma, yolsuzluk ve borçlanma başlıca yapısal sorunlardır. 2010 yılı sonunda iflâsın eşiğine gelen ekonomi, Avrupa Birliği ve IMF'nin yaklaşık 300 milyar Avroluk (346 milyar $) maddî desteğiyle canlandırılmaya çalışılmaktadır.
Kurtarma programlarıyla bağlantılı olarak uygulamaya konulan kemer sıkma politikaları nedeniyle Yunanistan'ın GSYİH'sında 2008-2018 arasında %25'lik bir düşüş oldu.
Yunanistan'daki turizm merkezlerinden biri olan Korfu şehrinin panoraması
Savaşlar arası dönemde Anadolu'dan gelen mülteci akını, ihtiyaç duyulan vasıflı ve ucuz işgücünü sağlayarak ve iç talebi genişleterek sanayileşmeyi hızlandırdı.
Yunan sanayisi 1950'lerde ve 1960'larda İç savaştan sonra müdahaleci devlet, kentleşme, korumacılık, uygun vergi mevzuatı ve az sendikalaşma ile arttı. Ama 1970'lerdeki dünyadaki ekonomik kriz, 1974'te cuntanın devrilmesinin ardından artan emek talebi, Yunanistan'ın 1981'de Avrupa Topluluğu'na (AK) girmesinden sonra korumacılığın sona ermesi ve 1981'den sonra sosyalist ekonominin kötü yönetimi nedenlerle Yunanistan'da ekonomik krize yol açtı.
1981 ile 2008 arasında 150 milyar dolara yakın Avrupa Birliği fonu alan Yunanistan'ın ekonomisi bu dönemde hızla büyüdü. Fakat, Avrupa Birliği fonlarının verimsiz Yunan devleti aracılığıyla harcanması, genellikle yolsuzluğu beslemiş ve yerel reformların aciliyetini azalttı.
Yunanistan'ın Euro'ya geçmesi ülke için büyük nimet oldu. 30 yıllık enflasyonist politika ve yumuşak paradan sonra Yunanistan, güçlü bir para birimi elde etti ve avronun getirdiği düşük faiz oranlarından yararlandı. Euro ile beraber tahvil piyasaları artık yüksek enflasyon veya devalüasyon konusunda endişelendirmiyordu. Daha az faiz oranlarının yol açtığı kredi patlaması, harcama savurganlığını teşvik etti. Ancak güçlü GSYİH büyümesi, kamu maliyesinin altında yatan zayıflığı maskeledi. Kamu borç oranı düştü, ancak bunun nedeni nakit olarak GSYİH'nın borçtan daha hızlı büyümesiydi. Büyük bütçe açıkları devam etti.
Yunanistan, Euro'ya güvenli şekilde girdikten sonra, gerçekten de mali kontrolü gevşeten Yunanistan, 2003'ten beri büyük bütçe açıkları vermeye başladı. Yunanistan'ın enflasyon oranı Euro bölgesi ortalamasının üzerinde kalmasına ve ülkenin rekabet gücüne zarar vermesiyle sonuçlandı.
Ekonomi > Tarım

2010 yılında Yunanistan 83.800 ton pamuk ve 8.000 ton Antep fıstığı ile Avrupa Birliği'nin en büyük tarımsal üreticisiydi.
Pirinç (229.500 ton), zeytin (147.500 ton) üretiminde ikinci, incir (11.000 ton), badem (44.000 ton), domates (1.400.000 ton), karpuz (578.400 ton) üretiminde üçüncü ve tütün (22.000 ton) üretiminde dördüncü sıradaydı.
Tarım, ülkenin GSYİH'sının %3,8'ine eşit katkı yaptı ve işgücünün %12,4'ünü istihdam etti.
Yunanistan, Avrupa Birliği Ortak Tarım Politikası'ndan çok iyi yararlanır. Avrupa Topluluğu'na girişin sonucunda tarımsal altyapı iyileştirildi ve tarım üretim arttı. 2000 ve 2007 yılları arasında Yunanistan, %885 organik tarım'da AB'deki en yüksek değişim yüzdesini başardı.
Ekonomi > Denizcilik sektörü

Antik zamanlardan beri gemi sanayi Yunan ekonomik faaliyetlerinin anahtarı olmuştur. Denizcilik, GSYİH'nın yüzde 4,5'ine karşı gelen, yaklaşık 160.000 kişiyi istihdam eden (bu sayı toplam işgücünün yüzde 4'üdür) ve ticaret açığının üçte birine karşılık gelen, ülkenin en önemli sanayilerindendir.
2011 yılında Birleşmiş Milletler Ticaret ve Kalkınma Konferansı tarafından hazırlanan rapora göre, Yunan ticari donanması toplam dünya kapasitesinin yüzde 16,2'si ile dünyadaki en büyük ticari donanmadır.
2011'deki Yunan ticaret donanması 2010'daki yüzde 15,96'nın üzerinde olmasına rağmen 2006'daki yüzde 18,2'lik dünya deniz ticaret gemi kapasite zirvesinin altındaydı. Ülkenin ticaret filosu toplam tonajda (202 milyon dwt), toplam gemi sayısında hem tanker hem de kuru dökme yük gemileri'lerinde 3.150 gemi ile dünyada dördüncü ve ilk sıradayken, konteyner gemi sayısında gene dördüncü ve diğer gemilerde ise dünyada beşinciydi. Ancak 2006'daki filosu 1970'lerin sonundaki tüm zamanların en büyüğü 5.000 gemiden daha azdır. 2010'daki rapora göre, Yunan bayrağı taşıyan toplam gemi sayısı Yunan olmayan filolar dahil 1.517 veya dünya dwt'sinin %5,3'ü ile dünyada beşinci sıradaydı.
1960'larda Yunan filosunun büyüklüğü, esasen Aristotle Onassis ve Stavros Niarchos tarafından üstlenilen yatırımla neredeyse iki katına çıkmıştı. Modern Yunan gemi sanayisinin temeli, Yunan gemici işadamlarının 1940'ların Gemi Satış Yasası aracılığıyla kendilerine ABD hükûmetince satılan ihtiyaç fazlası gemileri aldıkları II. Dünya Savaşı'ndan sonrasında kuruldu.
Yunanistan'ın büyük bir gemi inşa ve bakım sanayisi vardır. Pire limanı çevresindeki altı tersane, Avrupa'nın en büyüklerindendir. Son yıllarda Yunanistan, lüks yatların inşasında, tamir ve bakımında da lider oldu.
Ekonomi > Turizm

Turizm, ülkedeki ekonomik faaliyetin kilit unsuru ve 2018 itibarıyla gayri safi yurt içi hasılanın %20,6'sına denk gelen ülkenin en önemli sektörlerinden biridir.
Yunanistan 2016'da 28 milyondan fazla turist, 2015'te 26,5 milyon turist ve 2009'daki 19,5 milyon turist ve 2007'deki 17,7 milyon turist ağırlayan Yunanistan, en çok ziyaret edilen ülkeler'dendir.
Demografi

| Tarihî nüfus> Yıl | Tarihî nüfus> Nüfus   | Tarihî nüfus> %±    |
| --- | --- | --- |
| 1928 | 6.204.684 | —     |
| 1940 | 7.344.860 | %+18.4 |
| 1951 | 7.632.801 | %+3.9 |
| 1961 | 8.398.050 | %+10.0 |
| 1971 | 8.831.036 | %+5.2 |
| 1981 | 9.729.350 | %+10.2 |
| 1991 | 10.258.364 | %+5.4 |
| 2001 | 10.964.020 | %+6.9 |
| 2011 | 11.123.392 | %+1.5 |
| 2021 | 10.682.547 | %−4.0 |
Ana madde: Yunanistan demografisi
2022 sayımında 10.336.517 olan nüfusun %95'ini Yunanlar oluşturur. Nüfusun çoğunluğunu 1923 Lozan Antlaşması sonucunda gerçekleşen 1924 nüfus mübadelesiyle ülkeye Türkiye'den gelen, 1,5 milyon Karamanlılar ve Gagavuzlar dahil olmak üzere Rum-Hristiyan Ortodoks nüfus oluşturur.
Yunan hükûmeti tarafından resmen tanınan tek azınlık, varlığı 1923 Lozan Antlaşması'nda kabul edilen Müslüman azınlıktır. Bununla birlikte, Yunanistan'ın nüfusu kendilerini Batı Trakya, Girit ve On İki Ada'da yaşayan Türkler (% 0,9), Makedonlar (% 1,5), Arnavutlar (% 0,6) ve Çingeneler olarak tanımlayanları içermektedir.
Komşu ülkelerden yalnız Güney Kıbrıs, Arnavutluk ve Türkiye'de sözü edilecek düzeyde Yunan toplulukları yaşar. Buna karşılık Birleşik Krallık, Kanada, Amerika Birleşik Devletleri, Arjantin ve Avustralya oldukça büyük bir Yunan göçmen topluluklarını barındırır.
Hızla yaşlanan Yunanistan'ın ortalama yaşı 2020'de 45,6 olup, nüfusun %13,66'sı 65 yaş ve üzeri, %64,06'sı 15-64 yaş arasında ve %22,28'i 14 yaş ve altıydı. Ülkenin hızla yaşlanması, doğurganlık oranının 1,41'e düşmesiyle ilişkilidir.
Yunanistan, ayrıca Avrupa Birliği'ne girmeye çalışan yasadışı göçmenler nüfusa sahiptir. Çoğunlukla Türkiye sınırındaki Meriç nehrinin yanı sıra Midilli, Sakız, İstanköy ve Sisam giriş yapan yasadışı göçmenlerin çoğunluğunu Afganlar, Pakistanlılar ve Bangladeşliler oluşturur.
Demografi > Dil

Yunan dili, yazılı metini bulunan en eski Hint-Avrupa dillerinden biridir ve en eski yazılı biçimi (Linear B) MÖ 15. yüzyıla kadar uzanır. Yeni Ahit'in dili olan Koine (Ελληνιστική Κοινή, Ellinistikí Kiní) ve Bizans Yunancası, Yunancanın orta evrelerini temsil eder. Bunlar nihayetinde 19. yüzyılda yerini Modern Yunanca'ya (Ελληνικά, Elliniká) bıraktı (Koine Rum Ortodoks Kilisesi tarafından kullanılmaya devam etmektedir). Modern Yunanca, Standart Modern Yunanca ve Çakonca (τσακώνικα), Pontus (Ποντιακή διάλεκτος, Pontiakí diálektos; Pontus Rumcası: Ρωμαίικα Roméika) ve Kapadokya (Καππαδοκική διάλεκτος, Kappadokikí diálektos) gibi çeşitli bölgesel lehçelerden oluşur.
Standart Modern Yunanca resmi devlet dilidir ve iki tarihsel biçimin bir karışımıdır: Yaygın olarak konuşulan Demotiki (Δημοτική, Dimotikí) ve 1970'lerin ortalarına kadar resmi hükûmet belgelerinde ve gazetelerde görünen, esasen yazılmış, kasıtlı olarak Antik Yunancaya benzetilmiş Katarevusa (Καθαρεύουσα, Katharévousa).
Resmi olarak tanınmamasına rağmen, ülkede konuşulan azınlık dilleri arasında Türkçe, Makedonca, Arnavutça, 15. yüzyılda Arnavutluk'tan bölgeye göç eden Arnavutlar tarafından konuşulan Arvanitçe, Bulgarca, Romanca ve Megleno-Rumence bulunmaktadır.
Demografi > Din

Ana maddeler: Yunanistan'da din, Rum Ortodoks Kilisesi ve Yunanistan Kilisesi
Yunanistan'da din (2017)
Doğu Ortodoks Kilisesi (%90)
Diğer Hristiyanlar (Katoliklik hariç) (%3)
Dinsizlik (%4)
İslam (%2)
Diğer dinler (Katolikler dahil) (%1)
Uzun Osmanlı yönetimine rağmen, Lozan Antlaşması'na takiben nüfus aktarımı sebebiyle nüfusun neredeyse tamamı Yunanistan Kilisesi'ne (Rum Ortodoks Kilisesi) bağlıdır. Otosefal (dinsel açıdan bağımsız) bir Doğu Ortodoks kilisesi olan bu organ, kendi dini hiyerarşisini tayin eder ve Atina başpiskoposunun başkanlığındaki 12 metropolitten oluşan bir sinod tarafından yönetilir. Hemen hemen tüm Giritliler, İstanbul Rum Ortodoks Patrikhanesi'ne doğrudan sorumlu olan Girit başpiskoposu tarafından yönetilen Yunanistan Kilisesi'nin özel bir şubesine mensuptur.
Nüfusun Ortodoks olmayan kesiminin çoğunu oluşturan Müslüman (öncelikle Sünni) azınlık, ağırlıklı olarak Türk'tür ve batı Trakya ve Oniki Ada'da yoğunlaşmıştır. Ağırlıklı olarak Atina'da ve eskiden İtalyan egemenliği altındaki batı adalarında bulunan Roma ve Papa'nın önceliğini tanıyan, ancak Bizans Ayini'ni sürdüren Yunan Katolikleri, birkaç bin Protestan ve Yahudiler dışında kalanları oluşturur. Yahudilik, Romanyotlar ve Osmanlı döneminde gelen Sefarad Yahudileri, 2.000 yıldan fazla bir süredir özellikle Selanik'te önemli bir topluluktu. Fakat Yunanistan'ın Yahudi nüfusu, II. Dünya Savaşı sırasında Yunanistan'ın Alman işgali döneminde yürütülen Holokost tarafından neredeyse yok edildi.
Yunan Anayasası, Doğu Ortodoksluğunu ülkenin 'hakim' inancı olarak tanırken, herkes için dini inanç özgürlüğünü garanti eder. Yunan hükûmeti dini gruplar hakkında istatistik tutmuyor ve nüfus sayımları dini aidiyet talep etmiyor. ABD Dışişleri Bakanlığı'na göre, Yunan vatandaşlarının tahminen %97'si kendilerini Bizans ayini ve Yeni Ahit'in orijinal dili olan Yunan dilini kullanan Rum Ortodoks Kilisesi'ne ait Doğu Ortodoksu olarak tanımlıyor. Yunan topraklarının yönetimi, Yunanistan Kilisesi ile İstanbul Rum Ortodoks Patrikhanesi arasında paylaşılıyor.
Demografi > Emeklilik

Yunanistan'da minimum sigorta süresi 15 yıldır ve genel yaş sınırı 4.500 günlük çalışma ile 67'dir. Genel olarak, 62 yaşında olmak ve 40 sigorta yılını (12.000 günlük çalışma) tamamlamış olmak, tam emekli aylığı almak için ön koşuldur.
Demografi > Sağlık

| Sağlık istatistikleri |
| --- | --- | --- |

| Konu | Veri |  |
| Yaşam beklentisi | 81,1 (2019) |  |
| Harcama/GYSİH | %7,8 (2019) |  |

1980'lerde hükûmet, sağlık bakanlığı denetiminde ulusal bir sağlık sistemi kurdu. Pek çok Yunan doktor, en azından kısmen yurt dışında eğitim almaktadır. Yunanistan'daki büyük hastaneler uluslararası standartları karşılasa da Yunanlar, maddi güçleri yetiyorsa, tıbbi bakım için yurt dışına seyahat etmeyi tercih etmektedir. İşçiler, Sosyal Sigortalar Kurumu ve Tarım Sigortaları Kurumu programları kapsamında sigortalıdır.
Sağlık sistemindeki eksikliklere rağmen Yunanistan'da yaşam beklentisi 81,1 olarak dünyanın en yüksekleri arasındadır.
Kültür

Ayrıca bakınız: Yunanistan'daki müzeler listesi
Kültür > Müzik

Ayrıca bakınız: Rembetiko
Çağdaş Yunan müziğinin çoğu, Batı kanonlarında eğitim görmüş, ancak yerel geleneklere duyarlı ve açık olan yeni nesil yetenekli besteciler tarafından oluşturulmuştur. Bu besteciler arasında Mikis Theodorakis ve Manos Hacıdakis, çağdaş Yunan kültürel kimliği üzerinde derin bir iz bırakan en başarılı bestecilerdir.
Modern Yunan müziğinin gelişimine temel oluşturan rembetiko (ρεμπέτικο, rempétiko)'dur.  Anadolu'dan ve özellikle de İzmir'den Atina yakınındaki Pire'ye gelen mülteciler ve kanun kaçakları arasında gelişen, yavaş tempolu, acı, kederli şarkı sözleriyle rembetiko, sıklıkla Amerika'nın blues'larıyla karşılaştırıldı. Başlangıçta alt sınıflarla ilişkilendirildikten sonra, rembetiko savaş sonrası dönemde Yunanistan'da genel kabul gördü.
Rembetiko sanatçıları arasında Vassilis Tsitsanis, Grigoris Bithikotsis, Stelio Kazancidis, Yorgo Dalaras, Haris Aleksiu ve Glikeria öne çıkar.
Kültür > Felsefe

Ana madde: Antik Yunan felsefesi
4. yüzyılın nesirdeki en büyük başarısı üç büyük filozofun eserleriyle felsefe alanında olmuştur.
Filozof Platon, genellikle öğretmeni Sokrates'in etrafında çeşitli felsefi konularla ilgilenen diyaloglar yazarken, öğrencisi Aristoteles daha sonra oldukça etkili olan sayısız inceleme yazdı.
Kültür > Mutfak

Yunan mutfağı, Girit yemekleriyle özetlenen Akdeniz diyetinin özelliğidir.
Yunan mutfağı, musakka, pastitsio, klasik Yunan salatası, fasolada, spanakopita ve souvlaki gibi çeşitli yerel yemeklerde taze malzemeler içerir.
Skordalia (ceviz, badem, ezilmiş sarımsak ve zeytinyağından oluşan kalın bir püre), mercimek çorbası, retsina (çam reçinesi ile mühürlenmiş beyaz veya gül (rosé) şarabı) ve pasteli (bal ile pişirilmiş susamlı çubuk şeker) gibi bazı yemeklerin izi eski Yunanistan'a kadar uzanır.
Yunanistan genelinde insanlar genellikle ızgara ahtapot ve küçük balık, beyaz peynir, dolmades (pirinç, kuş üzümü ve asma yaprağına sarılmış çam fıstıkları), çeşitli bakliyatlar, zeytinler, peynir ve tzatziki gibi çeşitli soslarla birlikte meze gibi küçük yemeklerden yemeyi sever. Zeytinyağı hemen hemen her yemeğe eklenir.
Bazı tatlılar arasında melomakarona, diples ve galaktoboureko ve uzo, metaxa gibi içecekler ve retsina dahil çeşitli şaraplar bulunur. Yunan mutfağı, anakaranın farklı bölgelerinden ve adadan adaya büyük farklılıklar gösterir. Bazı çeşniler diğer Akdeniz mutfaklarından daha sık kullanır: kekik, nane, sarımsak, soğan, dereotu ve defne yaprakları. Diğer çok tüketilen ot ve baharatlar arasında fesleğen, kekik ve rezene tohumu vardır. Birçok Yunan tarifinde özellikle ülkenin kuzey kesimlerinde "tatlı" baharatlar etle birlikte örneğin yahnilerde tarçın ve karanfil kullanılır.
Koutouki veya Koutoukian, Yunanistan'da yaygın yeraltı restoranıdır.
Medya

Siyasi taraf tutma eğilimindeki Yunan gazeteleri arasında Ekathimerini ("Günlük"), Eleftherotypia ("Özgür Basın"), To Vima ("Tribün") ve 2009 ekonomik krizinin ardından yalnızca çevrimiçi yayınlanan Ta Nea ("Haberler") öne çıkar. Devletin televizyon ve radyo yayıncılığındaki tekeli 1980'lerde kırıldı ve bu da özel istasyonların doğmasına neden oldu.
Meydan Çeşmesi (Yenice, Pınarhisar)

| --- | --- |

Diğer ad(lar): Yenice Köyü Meydan Çeşmesi
Genel bilgiler
Tür: Sokak çeşmesi
Konum: Yenice, Pınarhisar, Kırklareli, Türkiye
Koordinatlar: 41°44′09″K 27°38′15″D﻿ / ﻿41.73583°K 27.63750°D﻿ / 41.73583; 27.63750
Tamamlanma: Muhtemelen 18. yüzyıl
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Kesme taş
Meydan Çeşmesi, Kırklareli ili Pınarhisar ilçesi Yenice köyünde bulunan bir çeşmedir.
Tarihçesi

Çeşmenin inşa kitabesi olmadığından kim tarafından ve ne zaman yaptırıldığı bilinmemektedir, ancak mimari özellikleri dikkate alınarak 18. yüzyılda inşa edildiği düşünülmektedir.
Mimarisi

Dikdörtgen planlı, sivri kemerli, tek cepheli bir sokak çeşmesi olarak kesme taş malzemeden inşa edilmiştir.
Güney cephesinde bulunan sivri kemerli derin niş içerisinde daha önce mevcut bulunan taslık ve aynalık bölümleri günümüze ulaşamamıştır. Yalak bölümü ise çevresindeki yol kotunun yükselmesi sonucunda zemin seviyesi altında kalmıştır. Üst örtüsü önden arkaya doğru eğimlidir ve düz dam şeklindedir.
Süsleme anlamında yalnızca güney cephesindeki sivri kemer ve bu kemerin kilit taşında bulunan gülbezek motifi bulunmaktadır.
Çeşmenin cephelerinde çimentolu harç ile farklı zamanlarda onarım yapılmıştır.
Çeşmenin kitabesi bulunmamaktadır.
Şehzade Cemaleddin Efendi Çeşmesi

| --- | --- |

Diğer ad(lar): Emrullah Efendi İlkokul Bahçesindeki Çeşme
Genel bilgiler
Tür: Sokak çeşmesi
Konum: Lüleburgaz, Kırklareli, Türkiye
Koordinatlar: 41°24′21″K 27°21′14″D﻿ / ﻿41.40583°K 27.35389°D﻿ / 41.40583; 27.35389
Yaptıran: Şehzade Cemaleddin Efendi
Tamamlanma: 1919
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Kesme taş
Şehzade Cemaleddin Efendi Çeşmesi veya Emrullah Efendi İlkokul Bahçesindeki Çeşme, Kırklareli ili Lüleburgaz ilçesinde bulunan bir çeşmedir.
Tarihçesi

İnşa kitabesi bulunmayan çeşme 19. yüzyıl başlarına tarihlendirilmiştir ancak Osmanlı arşiv belgelerinden yapının Hicri 20.08.1337 (Miladi 21.05.1919) tarihinde Şehzade Cemaleddin Efendi tarafından Lüleburgaz Mektebi yakınlarında inşasının emredildiği ortaya çıkarılmıştır.
Mimarisi

Dikdörtgen planlı, tek cepheli bir sokak çeşmesi olarak kesme taş malzemeden inşa edilmiştir.
Güney cephesi yarım daire kemerlidir ve taslık, aynalık gibi mimari ögelere sahip değildir. Yalak kısmı yenilenmiştir. Üst örtüsü düz dam şeklinde olan çeşmenin 2017 yılındaki onarımında saçak kısmı üzerine özgün halinde var olduğu anlaşılan başlık kısmı taş malzemeden yeniden üretilip yerleştirilmiştir.
Ayrıca bu onarım sırasında daha önce bulunduğu Emrullah Efendi İlkokulu bahçe duvarından ayrılıp 2 metre yana taşınmıştır.
Üç Kemerli Çeşme (Evrencik, Vize)

| --- | --- |

Diğer ad(lar): Evrencik Köyü Üç Kemerli Çeşme
Genel bilgiler
Tür: Sokak çeşmesi
Mimari tarz: Osmanlı mimarisi
Konum: Evrencik, Vize, Kırklareli, Türkiye
Koordinatlar: 41°39′00″K 27°42′52″D﻿ / ﻿41.65000°K 27.71444°D﻿ / 41.65000; 27.71444
Tamamlanma: Muhtemelen 18. veya 19. yüzyıl
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Kesme taş
Üç Kemerli Çeşme, Kırklareli ili Vize ilçesi Evrencik köyünde bulunan bir çeşmedir.
Tarihçesi

Çeşmenin kitabesi günümüze ulaşmadığından ne zaman ve kim tarafından inşa edildiği bilinmemektedir. Mimari özellikleri dikkate alınarak 18. veya 19. yüzyılda inşa edildiği düşünülmektedir.
Mimarisi

Dikdörtgen planlı, üç adet kemerli, iki cepheli bir sokak çeşmesi olarak kesme taş malzemeden inşa edilmiştir.
Güney cephesindeki biri yarım daire diğeri sivri kemerli nişlerin içinde bulunan kitabelik, taslık, aynalık gibi ögeler günümüze ulaşamamıştır. Batı cephesindeki bursa kemerli niş içerisinde de bu ögeler günümüze ulaşamamıştır. Yalak bölümleri zemin kotu altında kalmıştır.
Çeşmenin düz dam olan üst örtüsü eğimli bir şekilde inşa edilmiştir.
Nihal Atsız

| Hüseyin Nihâl Atsız |
| --- | --- |

Doğum: Hüseyin Nihâl 12 Ocak 1905(1905-01-12) Kadıköy, İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 11 Aralık 1975 (70 yaşında) Kadıköy, İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Karacaahmet Mezarlığı, Üsküdar, İstanbul
Takma adlar: Ruh Adam, Selim Pusat, Adsız
Meslek: Öğretmen, yazar, romancı, şair
Dil: Türkçe
Milliyet: Türk
Vatandaşlık:  Türkiye
Eğitim: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi
Dönem: Cumhuriyet Dönemi
Konu: Türk tarihi
Önemli eser: Bozkurtların Ölümü (1946)  Bozkurtlar Diriliyor (1949) Ruh Adam (1972)
Evlilikler: Mehpare Hanım (1931–35)   Bedriye Atsız (1936–75)
Çocuklar: Yağmur Atsız (oğlu)   Prof. Dr. Buğra Atsız (oğlu)
Akrabalar: Nejdet Sançar (kardeşi)  
 Etkiledikleri Mustafa Necati Sepetçioğlu, Oğuz Atay, Ahmet Haldun Terzioğlu, Cengiz Aytmatov 
  Etkilendikleri Zeki Velidi Togan, Ziya Gökalp, Rıza Nur, Fuat Köprülü 

İmza: 

Vikisöz'de  ile ilgili sözleri bulabilirsiniz.
Hüseyin Nihâl Atsız (12 Ocak 1905, Kadıköy, İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu - 11 Aralık 1975, İstanbul, Türkiye), Türk yazar, Türkolog, şair, düşünür ve öğretmendir. Türklerin tarihini konu edindiği edebî eserleri ve tarih araştırmaları olan Atsız, Türkçü-Turancı ve ırkçı dünya görüşüne sahiptir. Yaşamının son yıllarında İslam dinini "Araplar tarafından Araplar için kurulmuş bir din" olarak nitelendirerek eleştirmiştir.
Ailesi

Atsız'ın babası Gümüşhane'nin Midi köyünün Çiftçioğulları ailesinden Deniz Güverte Binbaşısı Mehmet Nail Bey, annesi Trabzon'un Kadıoğulları ailesinden Deniz Yarbayı Osman Fevzi Bey'in kızı Fatma Zehra Hanım'dır.
Çiftçioğulları ailesinin tespit edilen soy atası 19. asrın başlarında yaşadığı tahmin edilen Ahmed Ağa'dır.[kaynak belirtilmeli] Ahmet Ağa'nın üçüncü çocuğu olan Hüseyin Ağa ise 1850-1852 sıralarında deniz eri olarak İstanbul'a gelmiş, okumayı ve yazmayı asker ocağında öğrenmiş, askerliğinin sonunda da teskere bırakarak Donanma-yı Hümayun'da kalmış ve makine önyüzbaşlığına Çarkçı Kolağalığı'na terfi etmiştir. Hüseyin Ağa'nın çocuğu Mehmet Nail Bey de Osmanlı Donanması'na girmiş ve Deniz Kuvvetlerinde Deniz Güverte Binbaşılığı'ndan emekli olmuştur.[kaynak belirtilmeli]
Mehmet Nail Bey'in ilk eşi Fatma Zehra Hanım'dan üç çocuğu olmuştur. 12 Ocak 1905'te Hüseyin Nihal (Atsız), 1 Mayıs 1910'da Ahmet Nejdet (Sançar) ve Aralık 1912'de Fatma Nezihe (Çiftçioğlu) dünyaya gelmiştir.
1930 yılında ilk eşinin damar sertliğinden ölümü üzerine Mehmet Nail Bey, 1931 yılında yeniden evlenmiştir. İkinci eşinin adı da Fatma Zehra'dır. İkinci eşinden 1932 yılında Necla (Çiftçioğlu) adlı bir kızı olan Mehmet Nail Bey ikinci eşiyle geçinememiş ve iki yıl sonra ayrılmıştır.
Nejdet Sançar'ın ağabeyidir, Yağmur Atsız ve Buğra Atsız'ın babasıdır. Tarihçi, Türkolog Rıza Nur'un manevi evladıdır.
Yaşamı

Hüseyin Nihâl Atsız, 12 Ocak 1905'te İstanbul'da doğdu.
İlköğrenimini Kadıköy'deki çeşitli okullarda, orta öğrenimini Kadıköy ve İstanbul Sultanilerinde (İstanbul Lisesi) yaptı. Buradan mezun olunca Askerî Tıbbiye'ye yazıldı.
Atsız, 1922 yılında Askerî Tıbbiye'ye kaydolduğu çağlarda Türkçülük fikrinin etkisi altına girmeye başladı. Ziya Gökalp'ın cenaze töreninin yapıldığı günün gecesi Türkçülük düşüncesine karşı olan öğrencilerle kavga ettiği için okul yönetimince cezalandırıldı ve daha sonra aralarında birtakım sorunlar yaşanan Arap asıllı Bağdatlı Mesut Süreyya Efendi adlı bir mülazıma (teğmen) selam vermediği gerekçesiyle 3. sınıf talebesiyken 4 Mart 1925 tarihinde Askeri Tıbbiyeden atıldı.
Bu olaydan sonra üç ay kadar Kabataş Erkek Lisesinde yardımcı öğretmenlik yapan Atsız, daha sonraları Deniz Yolları'nın Mahmut Şevket Paşa adlı vapurunda kâtip muavini olarak çalıştı ve bu vapurla İstanbul - Mersin arasında birkaç sefer yaptı.