stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bilgisayar Erişim Denetimi
Servisler

Erişim Kontrol Sistemleri aşağıdaki durumlarda Yetkilendirme, Tanımlama ve Kimlik Doğrulama (I&A), Erişim Onayı ve İzlenebilirlik gibi temel hizmetleri sağlar:[kaynak belirtilmeli]
Yetkilendirme; bir nesnenin neler yapabileceğini belirtir.
Tanımlama ve Kimlik Doğrulama; sistemde yalnızca meşru nesnelerin oturum açabilmesini sağlar.
Erişim Onayı; yetkilendirme politikasına dayanarak; kullanıcıların, erişimlerine izin verilen kaynaklarla ilişkilendirilerek, bu kaynaklara erişim sağlamalarına olanak tanır.
İzlenebilirlik; bir nesnenin(veya bir kullanıcıyla ilişkili bütün nesnelerin) ne yaptığını tanımlar.
Yetkilendirme

Yetkilendirme; nesneler için erişim haklarını tanımlar. Yetkilendirme ilkesi, nesnelerin sistem içinde çalıştırmasına izin verilen işlemleri belirtir.[kaynak belirtilmeli]
Modern işletim sistemlerinin birçoğu, yetkilendirme ilkelerini üç temel erişim türünün varyasyonu veya uzantısı olan yapılar olarak uygular: [kaynak belirtilmeli]
Okuma (R): Nesne şunları yapabilir:
Dosya içeriğini okuma
Dizin içeriğini listeleme
Yazma (W): Nesne, bir dosyanın veya dizinin içeriğin üzerinde aşağıdaki işlemleri gerçekleştirebilir:
Ekleme
Güncelleme
Silme
Adını değiştirme
Çalıştırma(X): Dosya bir programsa, nesne programı çalıştırabilir.
Bu haklar ve izinler, isteğe bağlı erişim denetimi (DAC) ve zorunlu erişim denetimine (MAC) dayalı sistemlerde farklı şekillerde uygulanır.
Kimlik Doğrulama (I&A)

Tanımlama ve Kimlik Doğrulama (I&A); bir kimliğin, o kimliğin kendisine ait olduğunu iddia eden nesneye ait olduğunu veya kimliği doğrulama sürecidir. Kimlik Doğrulama süreci, kimlik kanıtlama olarak adlandırılan ve genellikle kimliğin ilk olarak doğrulandığı süreçtir. Bu anlamda birçok kimlik doğrulama süreci mevcuttur. Devlet tarafından verilen kimliğin yüz yüze doğrulanmasından, davacının anonim kalmasına olanak sağlayan anonim yöntemlere kadar birçok farklı yapıyı kapsar fakat her koşulda sistem tarafından bilinmesi/doğrulanması gerekir. Kimlik kanıtlama ve doğrulama için kullanılan yöntem, kimliğin sistem içindeki kullanım amacına uygun bir güvence düzeyi sağlamalıdır. Daha sonra varlık, doğrulama aracı olarak bir kimlik doğrulayıcı ile birlikte bir kimlik verir. Tanımlayıcı için tek gereksinim, güvenlik etki alanında benzersiz olmasıdır.[kaynak belirtilmeli]
Kimlik doğrulayıcılar genellikle aşağıdaki dört faktörden en az birine dayanır: [kaynak belirtilmeli]
Parola veya kişisel kimlik numarası (PIN) gibi nesne tarafından bilinen bir şey. Bu, yalnızca hesabın sahibinin hesaba erişmek için gereken şifreyi veya PIN kodunu bildiğini durumu ifade eder.
Akıllı kart veya güvenlik belirteci gibi sahip olunan bir şey. Bu, hesabın kilidini açmak için yalnızca hesabın sahibinin gerekli akıllı karta veya jetona sahip olduğu durumu ifade eder.
Sahip olunan bir şey;  bir parmak izi, ses, retina veya iris gibi nesnenin/kişinin sahip olduğu bir yapıyı ifade eder.
Nerede olunduğunu gösteren bir şey; şirket ateş duvarının iç veya dışın olunması ya da kişisel GPS cihazının giriş konumuna yakınlığı gibi.
Erişim onayı

Erişim onayı, işlemler sırasında erişimi gerçek manasıyla kabul eden ya da reddeden fonksiyondur.
Erişim onayı sırasında sistem, isteğin yerine getirilip getirilmeyeceğini belirlemek için yetkilendirme politikasının resmi beyanını erişim talebiyle karşılaştırır. Ayrıca, erişim değerlendirmesi çevrimiçi/sürekli olarak yapılabilir.
İzlenebilirlik

İzlenebilirlik, bir nesneyi eylemleriyle ilişkilendirmek için denetim izleri (kayıtlar) ve günlükler gibi sistem bileşenlerini kullanır. Kaydedilen bilgiler, nesneyi kontrol eden bir kullanıcıyla işlemleri eşleştirmek için yeterli olmalıdır. Denetim izleri ve günlükleri aşağıdaki yapılar için önemlidir [kaynak belirtilmeli]
Güvenlik ihlallerini tespit etme
Güvenlik olaylarını yeniden oluşturma
Hiç kimse günlüklerinizi düzenli olarak incelemiyorsa, güvenli ve tutarlı bir şekilde tutulmuyorsa, delil olarak kabul edilmeyebilir. [kaynak belirtilmeli]
Birçok sistem, kırpma seviyeleri olarak bilinen önceden tanımlanmış belirli ölçütlere veya eşiklere dayalı otomatik raporlar oluşturabilir . Örneğin, bir kırpma düzeyi aşağıdakiler için bir rapor oluşturacak şekilde ayarlanabilir: [kaynak belirtilmeli]
Belirli bir sıklıkta üçten fazla başarısız oturum açma denemesi
Devre dışı bırakılmış bir kullanıcı hesabını kullanma girişimleri
Bu raporlar, bir sistem yöneticisinin veya güvenlik yöneticisinin olası zorla girme girişimlerini daha kolay tanımlamasına yardımcı olur.
Kırpma seviyesinin tanımı: bir diskin manyetik özelliklerini koruma ve içeriğini tutma yeteneği olarak tanımlanabilir. Yüksek kalite seviyesi % 65-70; düşük kalite% 55'in altında olacak şekilde belirlenmiştir.
Erişim Denetim Modelleri

Erişim kontrol modelleri isteğe bağlı veya zorunlu olarak kategorize edilir. En yaygın olarak tanınan üç model İsteğe Bağlı Erişim Kontrolü (DAC), Zorunlu Erişim Kontrolü (MAC) ve Rol Tabanlı Erişim Kontrolü (RBAC) 'dır. MAC isteğe bağlı değildir, zorunludur.[kaynak belirtilmeli]
Erişim Denetim Modelleri > İsteğe Bağlı Erişim Denetimi

İsteğe Bağlı Erişim Denetimi (DAC), bir nesnenin sahibi tarafından belirlenen bir ilkedir. Sahip, nesneye kimin erişebileceğine ve erişenin hangi ayrıcalıklara sahip olacağına karar verir.
İsteğe Bağlı Erişim Denetimi'ndeki iki önemli kavram: [kaynak belirtilmeli]
Dosya ve veri sahipliği: Sistemdeki her nesnenin bir sahibi vardır . Çoğu DAC sisteminde, her nesnenin ilk sahibi, yaratılmasına neden olan nesnedir. Bir nesneye ilişkin erişim politikası sahibi tarafından belirlenir.
Erişim hakları ve izinler: Bunlar, bir sahibin belirli kaynaklar için diğer nesnelere atayabileceği denetimlerdir.
Erişim kontrolleri, ACL tabanlı veya yetenek tabanlı erişim denetimi sistemlerinde isteğe bağlı olabilir..(Yetenek tabanlı sistemlerde, genellikle açık bir 'sahip' kavramı yoktur, ancak bir nesnenin yaratıcısı erişim politikası üzerinde sahipliğe benzer derecede denetime sahiptir)
Erişim Denetim Modelleri > Zorunlu Erişim Denetimi

Zorunlu Erişim Denetimi; bir kaynağa, yalnızca belirli bir kullanıcının, o kaynağa erişmesine izin veren kurallar varsa erişmesine izin verir. Yönetilmesi zordur, ancak kullanımı oldukça hassas bilgileri korumak için kullanılabilir. Bazı hükûmet ve askeri bilgilerin korunması bu yapıya örnek olarak verilebilir. Bilgiler hiyerarşik erişim kontrolü kullanılarak veya hassasiyet etiketleri uygulanarak korunabiliyorsa, yönetim genellikle basitleştirilir (gerekenler üzerinde). Yöntemi "zorunlu" yapan şey, kuralların veya duyarlılık etiketlerinin kullanılmasıdır. [kaynak belirtilmeli]
Hassasiyet etiketleri: Böyle bir sistemde öznelerin ve nesnelerin kendilerine atanmış etiketleri olmalıdır. Bir öznenin hassasiyet etiketi, güven düzeyini belirtir. Bir nesnenin hassasiyet etiketi, erişim için gereken güven düzeyini belirtir. Belirli bir nesneye erişmek için, öznenin istenen nesneye eşit veya daha yüksek bir hassasiyet seviyesi olmalıdır.
Verileri içe aktarma ve dışa aktarma: Diğer sistemlerden bilgi aktarımını kontrol etmek ve diğer sistemlere (yazıcılar dahil) dışa aktarmayı kontrol etmek, hassas sistemlerin düzgün bir şekilde korunabilmesi için hassasiyet etiketlerinin düzgün bir şekilde muhafaza edilmesinin ve uygulanmasının sağlanmak zorunda olduğu bir işlevdir.
Zorunlu erişim denetimini uygulamak için yaygın olarak iki yöntem kullanılır: [kaynak belirtilmeli]
Kural Tabanlı (veya etiket tabanlı) erişim denetimi: Bu denetim türü ayrıca istenen bir nesneye erişim için belirli koşulları tanımlar. Zorunlu Erişim Denetimi sistemi, erişimin eşleştirilerek verilmesi veya reddedilmesi gerekip gerekmediğini belirlemek için basit bir kural tabanlı erişim denetimi biçimi uygular:
Bir nesnenin hassasiyet etiketi
Bir öznenin hassasiyet etiketi
Kafes tabanlı erişim denetimi : Bunlar, birden fazla nesne ve / veya özne içeren karmaşık erişim kontrolü kararları için kullanılabilir. Kafes modeli, bir nesne ve özne gibi bir çift öğe için en büyük alt sınır ve en küçük üst sınır değerlerini tanımlayan matematiksel bir yapıdır.
Birkaç sistem MAC uygular; XTS-400 ve SELinux bunu uygulayan sistemlere örnektir.
Erişim Denetim Modelleri > Rol Tabanlı Erişim Denetimi

Rol tabanlı erişim denetimi (RBAC), bu yapıda erişim; sahibi tarafından değil, sistem tarafından belirlenir. RBAC ticari uygulamalarda ve katlamanlı güvenlik gereksinimlerinin de olabileceği askeri sistemlerde kullanılır. RBAC, DAC'dan farklıdır; çünkü DAC, kullanıcıların kaynaklarına erişimi kontrol etmesine izin verirken; RBAC'de erişim, kullanıcı kontrolü dışında sistem düzeyinde kontrol edilir. RBAC isteğe bağlı olmamakla birlikte, öncelikle izinlerin işlenme biçiminde MAC'den ayrılır. MAC, kullanıcının erişim yetki düzeyine ve ek etiketlere göre okuma ve yazma izinlerini kontrol eder. RBAC, bir e-ticaret işlemi gibi karmaşık işlemleri içerebilen veya okuma/yazma gibi basit düzeydeki izinler bütününü ifade eder. RBAC izinler kümesi olarak nitelendirilebilir.
RBAC için üç ana kural tanımlanmıştır:
Rol atama: Bir özne, ancak özneye uygun bir rol seçildiyse veya atanmışsa bir işlem gerçekleştirebilir.
Rol yetkilendirme: Bir öznenin, özne için etkin rolü yetkilendirilmelidir. Yukarıdaki kural 1 ile, bu kural kullanıcıların yalnızca yetkilendirildikleri rolleri üstlenmelerini sağlar.
İşlem yetkilendirme: Bir özne, işlemi yalnızca öznenin aktif rolü için yetkilendirilmişse gerçekleştirebilir. Kural 1 ve 2 ile bu kural, kullanıcıların yalnızca yetkilendirildikleri işlemleri yürütebilmelerini sağlar.
Ek kısıtlamalar da uygulanabilir, ayrıca roller; üst düzey rollerin, alt düzey alt rollerin sahip olduğu izinleri aldığı bir hiyerarşide birleştirilebilir.
Çoğu BT sağlayıcısı bir veya daha fazla üründe RBAC sunar.
Erişim Denetim Modelleri > Özellik Tabanlı Erişim Denetimi

Özniteliğe dayalı erişim denetiminde (ABAC); erişim, kimlik doğrulamasından sonra bir kullanıcıyla ilişkilendirilen öznenin haklarına değil, kullanıcının özniteliklerine dayanarak verilir. Kullanıcı, erişim kontrol motoruna ilişkin özellikleriyle ilgili iddiaları kanıtlamak zorundadır. Nitelik tabanlı erişim denetimi politikası, bir nesneye erişim vermek için hangi taleplerin yerine getirilmesi gerektiğini belirtir. Örneğin iddia "18 yaşından büyük" olabilir. Bu hak talebini kanıtlayabilen herhangi bir kullanıcıya erişim izni verilir. Kimlik doğrulama ve tanımlama kesinlikle gerekli olmadığında kullanıcılar anonim olabilir. Bununla birlikte, iddiaların isimsiz olarak kanıtlanması için araçlar gerekir. Bu yapının kurulması anonim kimlik bilgileri kullanılarak gerçekleştirilebilir. XACML (genişletilebilir erişim kontrolü biçimlendirme dili), özniteliğe dayalı erişim kontrolü için kullanılan bir standarttır. XACML 3.0, Ocak 2013'te standart hale getirilmiştir.
Erişim Denetim Modelleri > Cam Kırma Erişim Denetimi Modelleri

Geleneksel olarak; erişim, erişimi kısıtlama amacına sahiptir. Bu nedenle çoğu erişim denetim modeli "varsayılan reddetme ilkesini" takip eder, yani belirli bir erişim isteğine net olarak izin verilmezse reddedilir. Bu davranış, bir sistemin normal işlemleriyle çakışabilir. Belirli durumlarda, elde edilebilecek potansiyel fayda bu riske ağır basarsa, insanlar bir erişim denetim politikasını ihlal etmekle ilgili olabilecek riski almaya isteklidir. Bu ihtiyaç özellikle hasta kayıtlarına erişimin reddedildiği bir hastanın ölümüne neden olabileceği sağlık alanında görülebilir. Cam Kırma, kullanıcıların erişim denetimi kararını geçersiz kılmalarına izin vererek bunu hafifletmeye çalışır. Cam Kırma, ya erişim denetimine özgü bir şekilde (örneğin RBAC) ya da kapsamlı (yani, altta yatan erişim denetim modelinden bağımsız olarak) uygulanabilir.
Erişim Denetim Modelleri > Sorumluluğa Dayalı Erişim Denetimi

Kurumsal Mimari Çerçevesinde Erişim Haklarının Yönetişim İhtiyaçlarına Sorumluluk MetaModel (ReMMo) ile Uyumlaştırılması  Anlamlı bir sorumluluk metamodeli tanımlanmıştır ve iş katmanındaki mevcut sorumlulukları temsil etmeyi sağlar ve böylece uygulama katmanında bu sorumlulukları yerine getirmek için gereken erişim haklarının mühendisliğine izin verir. Sorumluluk ve RBAC uyumunu göz önünde bulundurarak erişim haklarını daha doğru bir şekilde tanımlamak için bir yöntem önerilmiştir.
Erişim Denetim Modelleri > Ana Bilgisayar Tabanlı Erişim Denetimi (HBAC)

HBAC kısaltması "ana bilgisayar tabanlı erişim denetimi" anlamına gelir.
Bromoasetik asit

Bromoasetik asit, CH2BrCO2H formülüne sahip kimyasal bileşiktir. Bu renksiz katı, nispeten güçlü bir alkilasyon reaktifidir. Bromoasetik asit ve esterleri, organik sentezde örneğin farmasötik kimyada yaygın olarak kullanılan yapı taşlarıdır.
Bileşik, Hell–Volhard–Zelinsky reaksiyonu veya diğer reaktifleri kullanıp  asetik asitin bromlanmasıyla hazırlanır.
Buran Uzay Mekiği

| Buran Rusça: Буран |
| --- | --- |
1989 Paris Air Show'da Buran
Organizasyon: Buran programı
Ülke: SSCB
İlk uçuş tarihi: 15 Kasım 1988
Son uçuş tarihi: 15 Kasım 1988
Uzayda geçirilen zaman: 3 saat
Buran Uzay Mekiği, SSCB'nin Buran programı dahilinde tasarladığı uzay aracı. Buran uzay programının uzaya çıkmış tek aracıdır. Bununla beraber Buran programı için üretilmiş ilk uzay uçağıdır. Programdan sonra hangara kaldırılmış ve 12 Mayıs 2002'de bulunduğu hangar çökmüş ve araç parçalanmıştır.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
| g t Buran programı |
| --- | --- | --- |
| Bileşenler |  Energiya  Mir Kvant-1  Kvant-2  Kristall   |  |
| Yörünge araçları |  OK-GLI (BTS-02)  Buran (1.01)  Ptiçka (1.02)  2.01  2.02  2.03  |  |
| Fırlatma yerleri |  Baykonur Uzay Üssü  İniş yerleri  Baherove  Khorol  Yubileyniy  |  |
| Testler |  BOR-4  BOR-5  |  |
| Destek |  VM-T  An-225 Mriya  |  |
| Uzay giysileri |  Strizh  Orlan  |  |
Burhan Akdağ

| Burhaneddin Akdağ |
| --- | --- |

Türkiye Büyük Millet Meclisi 12. Dönem Milletvekili
Görev süresi 25 Ekim 1961 - 10 Ekim 1965
Kişisel bilgiler
Doğum: 1926 Akhisar, Manisa
Ölüm: 24 Şubat 2012
Partisi: Cumhuriyet Halk Partisi
Bitirdiği okul: Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi 
Mesleği: Avukat
Burhaneddin Akdağ ya da Burhan Akdağ, (d. 1926, Akhisar, Manisa - ö. 24 Şubat 2012), Türk siyasetçi.
Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Serbest Avukatlık, Kurucu Meclis Sakarya İli Temsilciliği (6 Ocak 1961 – 15 Ekim 1961), TBMM 1. (XII) Dönem Sakarya Milletvekilliği yapmıştır.
Cacheu

Cacheu'nun Guinea-Bissau'daki konumu
Cacheu, Gine-Bissau'nun kuzey batısında Cacheu Nehri kıyısınca kurulmuş bir yerleşim merkezidir. Önceleri çok önemli bir liman kenti olan Cacheu, feribot ve gemilerin São Domingos'u kulllanmaması nedeniyle önemini kaybetmiştir. 16. yüzyıl'da şehir, Portekiz'in en önemli köle ticareti merkezlerinden biriydi.
Koordinatlar: 12°16′N, 16°10′W
Bostan, Beyoğlu

| Bostan |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 41°02′20″N 28°58′35″E﻿ / ﻿41.03879°K 28.97625°D﻿ / 41.03879; 28.97625
Ülke:  Türkiye
İl: İstanbul
İlçe: Beyoğlu
Bulunduğu yer: Avrupa Yakası 
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 0.062 km²
Nüfus (2023): 1.951
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 212 
İl plaka kodu: 34 
Posta kodu: 34435 
İstatistiki bölge: İstanbul alt bölgesi (TR10) 
Seçim çevresi: İstanbul 2. seçim çevresi 
Bostan, İstanbul ilinin Beyoğlu ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 |  | 2.536 | ADNKS |
| 2008 |  12% | 2.850 | ADNKS |
| 2009 |  1% | 2.885 | ADNKS |
| 2010 |  3% | 2.792 | ADNKS |
| 2011 |  0% | 2.789 | ADNKS |
| 2012 |  6% | 2.634 | ADNKS |
| 2013 |  4% | 2.535 | ADNKS |
| 2014 |  2% | 2.483 | ADNKS |
| 2015 |  1% | 2.469 | ADNKS |
| 2016 |  1% | 2.495 | ADNKS |
| 2017 |  1% | 2.468 | ADNKS |
| 2018 |  5% | 2.340 | ADNKS |
| 2019 |  0% | 2.335 | ADNKS |
| 2020 |  5% | 2.212 | ADNKS |
| 2021 |  3% | 2.272 | ADNKS |
| 2022 |  5% | 2.151 | ADNKS |
| 2023 |  9% | 1.951 | ADNKS |
Aşırı sağ

Charlottesville, Virginia'daki Sağları Birleştir mitingi, 2017.
Aşırı sağ, radikal sağ ya da ekstrem sağ, sağcı siyasette sağcılığın en yüksek biçimini gösterir. Aşırı sağ siyaset, toplumsal hiyerarşiyi aşırı biçimde destekler; daha doğuştan bazı insanların aşağı, bazılarınınsa üstün olduğu gibi düşünceleri içinde barındırır. Belirli kişilerin ya da grupların ileri derecede üstünlüğünü destekler.  Bu tip siyaset genel olarak otoriterdir ve radikal biçimde sol fikirlere karşıtlık içerir. Genellikle aşırı sağ terimi istenmeyen gruplara karşı göç ve uyum karşıtlığı duruşları, sosyokültürel boyutta baskı, milliyet ayrımcılığı; ırksal ve dinsel grupların kendilerini diğerlerinden üstün konuma getirecek tutumlar, küreselleşme karşıtlığı gibi görüşleri kapsamaktadır. Başka bir deyişle kavram aşırı milliyetçi, yabancı düşmanı, ırkçı, köktendinci özelliklerine sahip kişi ya da grupları tanımlamada kullanılır.
Tarihsel olarak, "aşırı sağ", faşizm, Nazizm ve Falanjizm deneyimlerini tanımlamak için kullanılmıştır. Günümüzdeki tanımlar ise artık neo-faşizm, neo-Nazizm, Üçüncü Yol, alternatif sağ, ırkçılık ve diğer ideolojileri veya örgütleri içermektedir. Bu oluşumlar genellikle otoriteryanistlik, aşırı milliyetçilik, şovenistlik, yabancı düşmanlığı, teokratiklik, ırkçılık, homofobi ve gericilik gibi görüşler içermektedirler.
İlk aşırı sağ politika örnekleri, belli kesimlere karşı karşı zulme, siyasi şiddete, asimilasyona, etnik temizliğe ve soykırıma yol açmıştır. Bu eylemler genellikle, sözde "aşağılık" olan yerli etnik gruplara, uluslara, başka bir devlete, devlet dinini korumaya, "egemen" kültürü oluşturmaya veya muhafazakâr toplumsal kurumlar için bir tehdit oluşmasına dayanmaktadır.
Genel bakış > Konsept ve örnekler

Araştırmacı Jean-Yves Camus ve Nicolas Lebourg'a göre, aşırı sağın dünya görüşü olarak kökeni, toplumun tam, düzenli ve homojen bir canlı gibi işlediği organikçilik kavramıdır. İstemekte oldukları topluluğa (etnik köken, ulusal kimlik, din veya ırk temelliyse) uyum sağlamış olan bu kavram, onları otonomi sevgisi ve ötekine karşı antipati ya da diğer bir deyişle "biz"i idealize edip "onlar"ı dışlayan bir yaklaşımı benimsemeye yönlendirir. Aşırı sağ, ulusal, ırksal, bireysel veya kültürel farklılıkları genellikle mutlaklaştırma eğilimindedir, çünkü bu farklılıklar, "kapalı" ve doğal olarak düzenlenmiş bir toplumun utopik hayaline ulaşma çabalarını bozmaktadır.
Kendi topluluklarını hükûmetin kolaylaştırdığı bir çürüme durumunda gören aşırı sağ görüşlü kişiler, kendilerini doğal, akıllı ve alternatif bir seçenek olarak tanımlarlar. Bu seçenek, "toplumu vaat edilen kaderinden" kurtarma görevine sahiptir. Aşırı sağ görüşlü kişiler, genellikle hem ulusal politik sistemlerini hem de küresel jeopolitik düzeni reddederler (bu, kurumları ve değerlerib, örneğin liberalist ve eşitlikçi politikalar gibi, terkedilmeleri veya bu değerlerden arındırılması gerektiği savunulur). Bu şekilde, "kurtarıcı topluluk", mevcut liminal kriz evresinden çıkarak "yeni bir çağı" başlatabilir. Topluluk, kendisini arketipal figürlerle (Altın Çağ, kurtarıcılık ve küresel komplo teorileri gibi) idealize eder. Bu figürler, rasyonalist olmayan ve materyalist olmayan değerleri savunmakta kullanılır.
Siyaset bilimci Cas Mudde, aşırı sağın genel olarak dört kavramın bir kombinasyonu olarak görülebileceğini savunur. Bu kavramlar; dışlayıcılık (örneğin ırkçılık, yabancı düşmanlığı, etnosentrizm, etnopluralizm, şovenizm), anti-demokratik ve bireycilik karşıtı özellikler (örneğin kişilik kültü, hiyerarşizm, monizm, popülizm, devleti yüce bir bakış açısıyla görmek), tarihsel referans çerçevelerine dayanan gelenekçi bir değer sistemi (örneğin eski hukuk ve düzen, aile, etnik, dil ve dini topluluk ve ulus) ve bir kurumsal işleyiş programını içerir; bu da kurumsal işbirliği, belirli sektörlerin devlet kontrolü, tarımcılıkğı içerir. Mudde, ardından aşırı sağın orta ve radikal eğilimlere ayrılmasını, dışlama ve özdeşleştirme derecesine göre önerir.
Modern tartışmalar > Terminoloji

Jean-Yves Camus ve Nicolas Lebourg'a göre, aşırı sağ politikaların modern belirsizlikleri, kavramın genellikle siyasi rakipler tarafından kullanılmasının bir sonucudur; bu kullanım, "tüm taraflı milliyetçilik biçimlerini İtalyan Faşizmi ve Alman Ulusal Sosyalizmi'nin tarihsel deneyimlerine indirgeyerek onları diskalifiye etmeyi ve damgalamayı amaçlar." Mudde de aynı fikirde olup "terimin sadece bilimsel amaçlarla değil, aynı zamanda siyasi amaçlarla da kullanıldığını" belirtir. Birçok yazar, sağcı aşırılığı kendi inançlarına karşı bir tür anti-tez olarak tanımlar. Bu siyasi pozisyonun varlığı akademisyenler arasında geniş bir kabul görse de, aşırı sağla ilişkilendirilen figürler bu tanımlamayı genellikle kabul etmez ve "milli hareket" veya "milli sağ" gibi terimleri tercih eder. Ayrıca, neo-faşist veya neo-Nazi etiketlerinin ne kadar uygun olduğu konusunda bir tartışma vardır. Mudde'nin ifadesiyle, "Neo-Nazi ve daha az ölçüde neo-Faşizm etiketleri artık yalnızca Üçüncü Reich'i restore etme isteğini açıkça belirten veya tarihsel Ulusal Sosyalizm'i ideolojik etkileri olarak alıntılayan partiler ve gruplar için kullanılmaktadır."
Diğer bir konu, partilerin radikal veya aşırı olarak etiketlenip etiketlenmemesi konusudur; bu durum, Almanya Federal Anayasa Mahkemesi'nin bir partinin yasaklanıp yasaklanmamasını belirlerken yaptığı bir ayrımdır. Aşırı sağın, genel egemenlik ve çoğunluk yönetimine karşı çıkan, bazen şiddeti destekleyen devrimci bir yaklaşımı olduğu gerçeği siyaset bilimcilerin çoğu tarafından kabul edilir. Diğer taraftan, radikal sağ ise reformist bir yaklaşıma sahiptir, serbest seçimlere saygı gösterir ancak azınlık hakları, hukukun üstünlüğü veya güçler ayrılığı gibi liberal demokrasinin temel unsurlarına karşı çıkar.
Akademik literatürü inceledikten sonra, Mudde 2002 yılında "sağcı aşırılık", "sağcı popülizm", "ulusal popülizm" veya "neo-popülizm" terimlerinin bilim insanları tarafından genellikle eşanlamlı olarak kullanıldığı sonucuna vardı.
Modern tartışmalar > Sağcılıkla ilişkisi

İtalyan filozof ve siyaset bilimci Norberto Bobbio, eşitlik konusundaki tutumların sol ve sağ politikaları politik spektrum üzerinde ayırt eden temel unsurlar olduğunu savunur: "sol, insanlar arasındaki temel eşitsizlikleri yapay ve olumsuz olarak kabul eder ve bunların aktif devlet müdahalesiyle aşılması gerektiğine inanır, sağ, insanlar arasındaki eşitsizlikleri doğal olarak görür ve bunların devlete veya tarihsel sürece bırakılması gerektiğine inanır."
Bazı çağdaş sağcı partilerin gündemlerinde aşırı sağ ideolojinin bazı yönleri tanımlanabilir: özellikle, "üstün kişilerin toplumu yönetmesi gerektiği fikri, istenmeyen unsurların temizlenmesi gerektiği düşüncesi, aşırı durumlarda soykırımlara yol açmıştır." gibi ifadeler. Londra'daki Avrupa Reform Merkezi'nin direktörü Charles Grant, aşırı sağ olarak sıkça tanımlanan ancak genellikle faşizmden ayrılan sağcı milliyetçi partiler arasında bir ayrım yapar, örneğin Fransa'daki Ulusal Cephe. Mudde, 2019'da en başarılı Avrupa aşırı sağ partilerinin "esasen ana akım sağ partilere dönüşen popülist radikal sağ partiler" olduğunu belirtir. Tarihçi Mark Sedgwick'e göre, "ana akımın nerede bittiği ve aşırının nerede başladığı konusunda genel bir anlayış yok ve eğer böyle bir anlayış varsa, son zamanlardaki ana akımdaki değişim bunu sorgulardı."[kaynak belirtilmeli]
At nalı teorisine göre sol-sağ siyasi yelpazede yer alan aşırı sol ve aşırı sağın, her birinin merkezciler veya ılımlılarla kıyaslandığında birbirleriyle daha çok ortak noktaya sahip olduğu savunulmaktadır. Bu teori eleştirilmiştir; bunlar arasında, aşırılar tarafından ortaya atılan ılımlıların sosyalist rejimler yerine aşırı sağ ve faşist rejimlere destek verdiği argümanı da bulunmaktadır.