stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kayılar (şehir)

| Kayılar Πτολεμαΐδα |
| --- | --- |
Kasaba
Ptolemaida

  Mühür 
Kayılar
Ülke:  Yunanistan
Bölge: Batı Makedonya
Bölgesel birim: Kozana
Yüzölçümü
 • Toplam: 217,901 km²
Rakım: 600 m
Nüfus (2011)
 • Toplam: 37.289
 • Yoğunluk: 170/km²
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Posta kodu: 502 00
Alan kodu: 24630
Plaka kodu: KZ
Resmî site www.ptolemaida.gr/
Kayılar (Kaylar şeklinde de yazılır, Yunanca: Πτολεμαΐδα Ptolemaïda, Katarevusa: Πτολεμαΐς Ptolemaïs) Yunanistan’da Kozana ili Eordia Belediyesine bağlı bulunan kasaba. Rumca adı 1927'de Ptolemaida olmuştur.
Osmanlıların Rumeli’de ilk mesken tuttuğu yerlerdendir. 1923'teki Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesinden sonra Kayılar'ın Türk halkı; Amasya, Tokat, Sivas ve Samsun'a göç etmiştir.
Adı

Osmanlı döneminde Cuma, Cumapazarı, Serfice Cuması, Kayalar da denilen "Sarıgöl" olarak da anılırdı. 1927'ye kadar Rumca Καϊλάρια (Kailaria) olarak adlandırılan Kayılar, 20 Ocak 1927'de yapılan isim değişikliği sonucu Büyük İskender'in komutanlarından I. Ptolemaios Soter ve kızı Ptolemaïs'in anısına Ptolemaida adını aldı
Tarihçe

Arkeolojik bulgulara göre Kayılar'ın bulunduğu bölgede yerleşik yaşam Neolitik Çağ'da başladı. Kayılar ve çevresi II. Filip devrinde Makedonya Krallığı hakimiyetindeydi. Büyük İskender'in komutanlarından I. Ptolemaios Soter bu yöreden yetişti. M.Ö. 68'de Makedonya Krallığı'nın kesin olarak Roma tarafından fethedilmesi ile Roma hakimiyetine giren yörede bugün Kayılar kasabasının bulunduğu alanda Roma döneminde önemli bir yerleşim yoktu. Batı Roma'nın yıkılmasından sonra yöre, değişik zamanlarda Doğu Roma İmparatorluğu, Bulgar İmparatorluğu, Selanik Krallığı, Latin Krallığı, İznik İmparatorluğu topraklarına katıldı.
Bizans'ın içine düştüğü karışıklıklardan yararlanarak 14. yüzyılın ikinci yarısından itibaren Avrupa kıtasına geçen Osmanlılar, I. Murat'ın 1389'a kadar devam eden saltanatı sırasında üç kol üzerinden Balkanlar'ı fethe girişti. Anadolu'da 1345 yılında topraklarına kattıkları Karesioğulları Beyliği ile daha sonra hakimiyet altına aldıkları Müslüman Türk beylikleri Rumeli'ye göçürülecek Müslüman Türk nüfusu da sağlamışlardı. Karesi Beyliği komutanları iken Osmanlı hizmetine giren Gazi Evrenos Bey, Anadolu'daki Kayıları, Rumeli'de kendi adlarıyla anılacak olan Kayılar'a götürdü.
Yerleşimin Osmanlı tahrir defterlerindeki adı Kazay-ı Cum'a (Kayılar Kazası) şeklindedir. Osmanlı yönetimi altında bir dönem Selanik'e, bir dönem Manastır'a, bir dönemde Manastır eyaletinin Serfiçe sancağına bağlandı. Kayalar, Yukarı ve Aşağı Kayalar olmak üzere iki mahalleye ayrılmaktaydı. Bu iki mahalleyi Sulu Dere olarak anılan bir dere ayırıyordu. Günümüzde dere kurutulmuş ve eski yatağı bir caddeye dönüştürülmüştür.
I. Balkan Savaşı sırasında Rumlar'ın eline geçen Kayılar, 1918'de bir kırsal topluluk olarak tanındı. Nüfusu büyük ölçüde Türkler'den oluşmaktaydı. 1924 Nüfus Mübadelesi'nden sonra Kayılar'ın Türk halkı Anadolu'ya gitti ve kasabaya Pontus Rumları yerleşti. 1941-1944 arasında Alman işgaline uğradı.
Ekonomi

Bölgedeki zengin linyit rezervleri ve dört termoelektrik santral bulunur. Yunanistan'ın elektrik ihtiyacının %70'ini bu santrallerden karşılanır.[kaynak belirtilmeli]
Nüfus hareketleri

Nüfusun çoğunluğunu oluşturan Türkler, mübadeleyle Kayalar'dan ayrılmıştır. 17 Temmuz 1923 tarihli İcrâ Vekilleri Heyeti Kararnamesi'ne göre, mübadillerin bir kısmı Amasya, Tokat ve Sivas'a nakledildiler. 7.000 mübadil de Samsun'a sevk edildi.
Boşalan Kayalar'da Aşağı Kayalar Mahallesi'ne Gelibolu, Trakya ve Karadeniz bölgesinden, Yukarı Kayalar Mahallesi'ne Ege ve Marmara bölgesinden gelen Rumlar yerleştirildiler.
Kültür > Yemekler

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  Suvan pidesi  Paaça (Ppoça) ekmee  Softu  Çöme fasülü  |  Mıtka  Kül Çree  Revanni ekmee  Kaçamak (momaliga)  |  Nuutlu ekmek  Papara  Mısır ekmee  Pirinç yaanisi  |  Neşte alvası  Üzüm petmezinde kulaç  Düğün (Toy-toyka çorbası)  Yuurt Çorbası  Cilbiz  |
Kayılar'da su kemeri
Belediye binası
Termoelektrik santral
Dârülelhan

Yusuf Ziya Paşa
Dârülelhan (Türkçe: Nağmelerin Evi), Osmanlı Devleti’nin ilk resmi müzik okulu olarak İstanbul’da 1917-1927 arasında faaliyet gösteren dört yıllık eğitim kurumu. Osmanlı Devleti’nde Maarif Nezareti’ne bağlı okullarda öğretmenlik yapmak üzere hem Türk hem Batı müziğinin bilen öğretmenler yetiştirmek amacı ile kurulmuştur. Günümüzde İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı olarak geçmektedir.
Tarihçe

Dârülelhan’ın kuruluşundan önce 1914 yılında tiyatro eğitimi için Darülbedayi (Güzellikler Evi) adlı okul kurulmuştu. İstanbul Şehremini (belediye başkanı) Cemil Paşa’nın girişimi ile İstanbul’a getirtilen, Paris`teki Odeon Tiyatrosu müdürü André Antoine’ın kurduğu Darülbedayi’nin bünyesinde bir de müzik bölümü yer alıyordu. Bu bölüm, Dârülelhan’ın hazırlayıcısı olmuştur.
Tarihçe > Musiki Encümeni

I. Dünya Savaşı devam ederken, Darülbedayi’de görev yapmış bir sanatçı ve eğitmen olan Abdülkadir Bey ülkede Türk müziğini günün ihtiyaçlarına göre bir sistem içinde öğretecek bir okulun kurulması gerektiğine dair bir rapor hazırlayarak Maarif Nezareti’ne sundu. Savaş yıllarında müttefik ülke Almanya’dan bir müzik grubunun İstanbul’a gelerek başarılı konserler vermesi, buna karşılık Almanya’ya giden Zeki Üngör başkanlığındaki Türk müzik heyetinin beğenilmemesi üzerine Abdülkadir Bey’in raporu gündeme gelip bakanlıkta görüşüldü ve bir Musiki Encümeni oluşturulmasına karar verildi.
Tarihçe > Dârülelhan Talimatnamesi

Marif Nezareti bünyesinde kurulan ve başkanlığını Yusuf Ziya Paşa'nın yaptığı Musiki Encümeni’nin hazırladığı “Dârülelhan Talimatnamesi”nin 9 Aralık 1916'da yürürlüğe girmesiyle Dârülelhan, musiki hocası yetiştirecek ve daha çok Türk Musikisine ağırlık verecek bir okul olarak kuruldu.
Tarihçe > İlk Hocalar

1916 yılında okulun idari heyeti ve hocaları:
Yusuf Ziya Paşa (Başkan)
Ali Rıfat Çağatay (Başkan Yardımcısı)
İsmail Hakkı Bey (Baş Muallim)
Abdülkadir Töre (Nazariyat Muallimi)
Rauf Yekta Bey (Musikî Tarihi)
Cemil Bey (Tanbûr Muallimi)
Andon Efendi (Lavta Muallimi)
Ahmet Irsoy (Dini Mûsikî Muallimi)
Kâzım Uz (Batı Müziği)
Zȃtî Bey (Batı Müziği)
Levon Efendi (Repertuvar)
Komidasi Efendi (Repertuvar)
Tarihçe > 1917-1923 dönemi

10 Ocak 1917'de Maarif Nezareti'nin görevlendirdiği sanatçılar tarafından kadınlar ve erkekler için ayrı binalarda eğitim vermek üzere Dârülelhan açıldı. Dört sınıflı bir okuldu; türk ve batı musikisinin çeşitli konularını, musiki tarihini ve kurallarını bilen, beste yapabilen öğretmenler yetiştirecekti.
1917-1923 yıllarında okulu Yusuf Ziya Paşa başkanlığındaki Musiki Encümeni yönetti. Okul I. Dünya Savaşı yıllarında beklenen gelişmeden uzaktı. Erkekler bölümü 1918'de kapandı, sadece Türk müziği eğitimi yapılan kadınlar bölümü eğitimi bir süre daha sürdürdü. 14 Eylül 1923'te Talimatnamede yapılan değişiklikle Musiki Encümeni kaldırıldı. Dârülelhan, İstanbul vilayet makamına bağlı bir müzik okulu haline getirildi. Batı müziği tekrar okulun kapsamına alındı; yeni programa göre öğrenciler hazırlık sınıfından sonra 3 yıl süren Batı Müziği bölümü veya 2 yıl süren Türk müziği bölümlerinden birisine devam edecekti.
Tarihçe > 1924-1926 dönemi

Dârülelhan, İstanbul Valisi Haydar Bey'in gayretiyle 14 Eylül 1924'te yeniden açıldı. Almanya'da müzik öğrenimini tamamlayıp yurda dönmüş olan Musa Süreyya Bey, okulun müdürlüğüne getirildi. Musa Süreyya Bey yeni haliyle Dârülelhan'ı açılış gününde yaptığı konuşmada: "Dârülelhan'ın yurdun musiki hayatını makul ve esaslı gelişme kaailiyeti olan akımlara götürecek bir merkez" olarak tanımladı.
Fransa'da müzik öğrenimini tamamlayıp yurda dönen Cemal Reşit Bey, Veli Bey, Muhittin Bey, Mesut Cemil Bey, Besim Bey, Zeki Bey, ve Edgar Manas Batı musikisi bölümünde; Rauf Yekta Bey, Ahmet Bey, Santuri Ziya Bey, Tanburi Faize Hanım, Hayriye Hanım, Türk musikisi bölümünde öğretmen olarak görev aldılar.
Bu dönemde Dârülelhan, öğretim, konser ve yayın bakımından verimli oldu, konserleri ilgiyle karşılandı. 1924-1926 yılları arasında okul tarafından Dârülelhan Mecmuası adında bir dergi çıkarıldı. Derlemelere ve araştırmalara başlandı, notasız eserler notaya aktarıldı.
Dârülelhan'dan Konservatuvara

Dârülelhan, 9 Aralık 1926'da Maarif vekili Mustafa Necati Bey tarafından belediyeye bağlı bir kuruluş olarak yeniden örgütlenmek üzere kapatılarak, 22 Ocak 1927'de İstanbul Belediye Konservatuvarı adıyla açıldı. Yeni açılan okulun bünyesinde Türk Müziği eğitimi yer almıyordu. Doğu musikisi aletleri öğrenimi kaldırılarak yerine Türk musikisi icra heyeti ve Türk musikisi tasnif heyeti kondu. Programda batı konservatuvarları örnek alındı. Yeni örgütlenmeden sonra Musa Süreyya Bey, 1931 yılına kadar konservatuvar müdürü olarak görevine devam etti.
Dârülelhan Derlemeleri

1.Derleme Gezisi:Yusuf Ziya Demircioğlu, Rauf Yekta Bey, Dürri Turan, Ekrem Besim Bey tarafından Adana, Gaziantep, Urfa, Niğde, Kayseri, Sivas illeri çerçevesinde 1926 yılında yapıldı.250 adet Türk halk müziği eseri İstanbul Şehzadebaşı Evkaf Matbaası aracılığıyla yayınlanmıştır. Yusuf Ziya Bey, bu derlemler için Paris'ten o dönemin ses kayıt cihazı olan fonograf makinesini getirmiştir.
2.Derleme Gezisi:Yusuf Ziya Demircioğlu, Ekrem Besim Bey, Muhiddin Sadak, Ferruh Arsunar tarafından Konya, Karaman, Ereğli, Alaşehir, Manisa, Ödemiş, Aydın illeri çerçevesinde 1927 yılında yapıldı.250 adet Türk halk müziği eseri İstanbul Şehzadebaşı Evkaf Matbaası aracılığıyla yayınlanmıştır. Anadolu Halk Şarkıları serilerinde 1927 yılında yayınlanmıştır.
3.Derleme Gezisi:Yusuf Ziya Demircioğlu, Ekrem Besim Bey, Muhiddin Sadak, Ferruh Arsunar tarafından İnebolu, Kastamonu, Çankırı, Ankara, Eskişehir, Kütahya, Bursa illeri çerçevesinde 1928 yılında yapıldı.200 adet Türk halk müziği eseri İstanbul Şehzadebaşı Evkaf Matbaası aracılığıyla yayınlanmıştır. Halk Türküleri adıyla 1929-1931 yılları arasında yayımlanmıştır.
4.Derleme Gezisi:Yusuf Ziya Demircioğlu, Mahmut Ragıp Gazimihal, Remzi Bey, Ferruh Arsunar tarafından Trabzon, Rize, Sinop, Giresun, Gümüşhane, Bayburt, Erzincan, Erzurum illeri çerçevesinde 1929 yılında yapıldı.300 adet Türk halk müziği eseri İstanbul Şehzadebaşı Evkaf Matbaası aracılığıyla yayınlanmıştır.Şarkî Anadolu Türkü ve Oyunları ve Halk Türküleri adıyla on üç defter halinde yayımlanmıştır.
Rauf Yekta Bey
Ali Haydar Bey
22 Eylül 1923 tarihli Resimli Gazete'de "Geçen Cuma günü resmî küşadı icra edilen konservatuarımızın muallim ve muallimeleri bir arada" altyazılı fotoğraf ve haber.
Mustafa Necati Bey
Yeşilyazı, Hınıs

| Yeşilyazı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
YeşilyazıYeşilyazı'nin Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 39°15′22″N 41°53′10″E﻿ / ﻿39.256°K 41.886°D﻿ / 39.256; 41.886
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Hınıs
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1788 m
Nüfus (2021): 222
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25602
Yeşilyazı, Erzurum ilinin Hınıs ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı 1554 ve 1902  yılı kayıtlarında Xase olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Hınıs Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 180 km, Hınıs ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır. Mahalle, Hınıs'ın güneybatısında olup, 25.29 numaralı Hınıs-Karaçoban il yoluna, Akçamalik Mahallesi üzerinden, Şahabettinköy Mahallesinde, 6,8 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 222
2020: 232
2019: 231
2018: 219
2017: 240
2016: 243
2015: 239
2014: 297
2013: 342
2012: 368
2011: 398
2010: 424
2009: 431
2008: 435
2007: 424
2000: 235
1990: 444
1985: 430
1965: 251
Hulki Aktunç

| Hulki Aktunç |
| --- | --- |
Doğum: 27 Ocak 1949(1949-01-27) İstanbul, Türkiye
Ölüm: 29 Haziran 2011 (62 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Karacaahmet Mezarlığı
Meslek: Şair, yazar
Dil: Türkçe
Milliyet: Türk
Önemli ödülleri: Yunus Nadi Ödülü (1990)

Şükrü Hulki Aktunç (27 Ocak 1949 - 29 Haziran 2011, İstanbul), Türk şair ve yazar.
Biyografi

Askeri okullardaki orta ve lise yıllarından sonra İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne girdi. Yükseköğrenimi sürdürmedi.
Yazı yaşamı, dönemin önemli dergilerinden Yeni Ufuklar'da başladı (1968).
İlk kitabı Gidenler Dönmeyenler ile Türk Dil Kurumu Öykü Ödülü'nü (1977), Bir Çağ Yangını romanı ile Abdi İpekçi Ödülü'nü (1981), Bir Yer Göstericinin Hayatı ile Yunus Nadi Öykü Ödülü'nü (1990) kazandı.
1976 sonrasında şiire özel bir ağırlık verdi. İnsan Aşklarının Külüdür ile Halil Kocagöz Şiir Ödülü'nü (1994), Istıraplar Ansiklopedisi ile de Cemal Süreya Ödülü'nü aldı (1995).
On yılı aşan bir çalışmanın ürünü olan Büyük Argo Sözlüğü (1990) gerek Türkiye'de, gerek yurt dışı Türkoloji çevrelerinde yoğun ilgi gördü. 1998 öyküye dönüş yılı oldu (Güz Her Şeyi Bilir). Hulki Aktunç 2009 yılında YKY tarafından basılan Sönmemiş Dizeler kitabıyla da iki büyük şiir ödülünün, Behçet Necatigil ve Metin Altıok ödüllerinin sahibi oldu.
Gültekin Emre ile birlikte yazdıkları Opus adlı şiir kitabı ile 2013 Yunus Nadi Ödülleri - Şiir Ödülü kazandı.
Aktunç, kendisine özgü bir üslup geliştirdiği öykülerinde ve romanlarında, bir yandan Türkiye'de düzyazı/anlatı geleneklerini günümüze doğru değerlendirirken, bir yandan da öncü anlatım denemelerine girişir. Aktunç'un şiiri de bugünün insanında aradığı ‘kendiliğinden-şiirsel-bakış’ın araştırılması ve saptanmasının peşindedir; şiirimizin henüz tükenmemiş olanaklarını sınaya sınaya gelişir ve yeni bir ‘şiirsel blok’ yaratmaya yönelir. Denemeleri (Erotologya?, 2000), içinde bulunduğumuz coğrafyanın kendisine özgü erotizmini çözümlemeye çalışan ilk yapıt sayılır.
İki öyküsü, filme dönüştürülmüştür: “Aşka Kimse Yok” (yönetmen Osman Sınav), “Bir Yer Göstericinin Hayatı” (yönetmen Tülay Eratalay).
İrlanda'da gerçekleştirilen şiir çeviri seminerleri doğrultusunda bazı şiirleri İngilizceye çevrilmiş ve Twelfth Song başlığıyla yayınlanmıştır (1998).
Uzun bir süredir kanser tedavisi gören Hulki Aktunç, 29 Haziran 2011'de hayata gözlerini yummuştur. Cenazesi Karacaahmet Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Yapıtları > Şiir

Sır Kâtibi (1989)
Islıkla Tarihçe (1989)
Adresim Aynalar (1991)
Şarkılar (1992)
İnsan Aşklarının Külüdür (1993)
Istıraplar Ansiklopedisi (1994),
Şiirlerinden bir seçme, şairin de katıldığı kolektif çeviri çalışmalarında, Theo Dorgan, Tony Curtis ve Orhan Koçak tarafından İngilizceye çevrildi: Twelfth Song, On İkinci Şarkı (1998)
Bir Şeyin Varoluşu (1999)
Firak (Toplu Şiirler, 2000).
Sönmemiş Dizeler (2009)
Opus (Gültekin Emre ile) (2009)
Yapıtları > Öykü

Gidenler Dönmeyenler (1976)
Kurtarılmış Haziran (1977)
Ten ve Gölge (1985)
Bir Yer Göstericinin Hayatı (1989)
Güz Her Şeyi Bilir (1998)
Kutsal Kumru isimli müstakil bir öyküsü ilk kez Mart 2020'de Öykü Gazetesi'nde yayımlandı.
Yapıtları > Roman

Bir Çağ Yangını (1981)
Son İki Eylül (1987)
Yapıtları > Deneme

Erotologya? (2000)
Aforistika (2001)
Yapıtları > Sözlük

Büyük Argo Sözlüğü (1990)
Çayırözü, İspir

| Çayırözü |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
ÇayırözüÇayırözü'nün Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°33′38″N 40°54′30″E﻿ / ﻿40.5606°K 40.9083°D﻿ / 40.5606; 40.9083
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: İspir
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2075 m
Nüfus (2021): 116
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25902
Çayırözü, Erzurum ilinin İspir ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı 1846 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Çabants, 1928 ve 1946 yılı kayıtlarında ise Çapans olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de İspir Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
1642 tarihli avarız defterinde 1 Müslüman, 5 Hristiyan olmak üzere 6 hane bulunmaktaydı. 19. yüzyıl sonlarına doğru sadece Müslüman nüfusun yaşadığı belirtilen ve İspir'in nahiyesi olarak görülen yerleşimde, 1835 yılı nüfus sayımına göre 88 erkek nüfus bulunurken, 1896 sayımında 175 erkek nüfus bulunmaktaydı.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 158 km, İspir ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in kuzeybatısında olup, D.925 numaralı Rize-Erzurum (İkizdere-İspir) devlet yolu kenarındadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 116
2020: 125
2019: 141
2018: 138
2017: 101
2016: 121
2015: 132
2014: 158
2013: 132
2012: 137
2011: 155
2010: 160
2009: 151
2008: 156
2007: 146
2000: 236
1990: 438
1985: 534
1965: 515
Avcılar, Hınıs

| Avcılar |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
AvcılarAvcılar'ın Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 39°19′27″N 41°35′51″E﻿ / ﻿39.3242°K 41.5975°D﻿ / 39.3242; 41.5975
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Hınıs
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2083 m
Nüfus (2021): 81
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25602
Avcılar, Erzurum ilinin Hınıs ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı  1928 yılı kayıtlarında Kürtçede "kabak" anlamına gelen Kındor olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Hınıs Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 162 km, Hınıs ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır. Mahalle, Hınıs'ın güneybatısında olup, Alagöz Mahallesi üzerinden bir köy yoluyla ilçe merkezine bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 81
2020: 83
2019: 81
2018: 85
2017: 83
2016: 84
2015: 81
2014: 79
2013: 78
2012: 92
2011: 101
2010: 108
2009: 119
2008: 127
2007: 118
2000: 136
1990: 224
1985: 235
1965: 251
Sylvia Plath

| Sylvia Plath |
| --- | --- |

Doğum: Sylvia Plath 27 Ekim 1932(1932-10-27) Boston
Ölüm: 11 Şubat 1963 (30 yaşında) Londra
Mahlas: Victoria Lucas
Meslek: Şair, yazar
Dil: İngilizce
Milliyet: Amerikalı
Vatandaşlık:  ABD
Eğitim: Smith Üniversitesi   Cambridge Üniversitesi
Dönem: 1960-1963
Tür: Şiir
Edebî akım: Gizdökümcü şiir
Önemli eser: Sırça Fanus
Evlilikler: Ted Hughes (e. 1956)
Çocuklar: Frieda Hughes, Nicholas Hughes
Akrabalar: Otto Plath (babası), Aurelia Schober (annesi)
 Etkiledikleri Nilgün Marmara 

İmza: 

'Sylvia Plath (d. 27 Ekim 1932, Boston - ö. 11 Şubat 1963, Londra), Amerikalı şair ve yazar. Plath'ın başlıca eserleri şiirleri, özellikle de geride bıraktığı şiir kitabı Ariel ve tek romanı Sırça Fanustur. Plath ayrıca kısa öyküler ve çocuk kitapları da yazmıştır.
The Collected Poems başlıklı şiir derlemesi, daha önce yayımlanmamış şiirlerle birlikte 1981 yılında, ölümünden sonra, basılmıştır. Plath, bu kitapla Pulitzer Ödülü'ne layık görülmüş ve ölümünden sonra bu ödülü alan 4. kişi olmuştur.
Boston, Massachusetts'te doğan Sylvia Plath, Smith Üniversitesi'nden mezun olmuş ve Fullbright bursuyla gittiği Cambridge Üniversitesi'nde çalışmalarını sürdürmüştür. Çocukluğundan beri yazdığı pek çok şiirle erken yaşta oldukça beğeni toplayan Plath, üniversitede öğrenci dergisinde yayımladığı şiirler sayesine 1956 yılında evleneceği, kendisi gibi bir şair olan Ted Hughes ile tanışmıştır. Birlikte iki çocuk sahibi olan ikilinin oldukça çalkantılı olan ilişkisi 1962 yılında, Plath'ın ölümünden yaklaşık 6 ay kadar önce, Hughes'un Plath'ı başka bir şairle aldatmasıyla sonlanmıştır. Plath, annesine ve doktoruna yazdığı mektuplarda kocasından çok ağır fiziksel şiddet gördüğünü iddia etmiş, hatta bu yüzden neredeyse karnındaki bebeği düşürmüştür.
Plath, hayatının büyük bir bölümünü psikoz ve manik-depresif bozukluk ile geçirmiştir. 11 Şubat 1963 tarihinde ise intihar ederek yaşamına son vermiştir.
Hayatı

1932 yılında Alman bir baba ve ikinci dereceden Avusturyalı bir anneden, Massachusetts'te doğdu. Boston Üniversitesi biyoloji bölümünde Profesör olan babası Otto Plath, bal arıları ile ilgili yazdığı kitap ve makaleleriyle ünlü bir bilim insanıydı. Otto Plath kendisinden yaşça küçük sayılabilecek yüksek lisans öğrencisiyle evlendi, Sylvia Plath henüz 8 yaşına giremeden babası, yüksek şeker ve buna bağlı olarak ayağının kesilmesi sonucu ortaya çıkan komplikasyon sebebiyle 1940 yılında öldü. Plath ilk şiirini 8 yaşında yayımladı.
Plath, çocukluğundan ölene kadarki süre zarfında baba sevgisizliği, anne ilgisizliği sebebiyle hayatı boyunca ileri derecede manik-depresif bozuklukla boğuştu. 1950 yılında bursla girdiği Smith College'deki ikinci yılında ilk intihar girişimini gerçekleştirdi ve bir akıl hastanesine yatırıldı. 1955'te Smith College'den summa cum laude derece ile mezun oldu.
Kazandığı Fulbright bursuyla Cambridge Üniversitesi'ne giderek çalışmalarını burada sürdürdü ve şiirlerini üniversitenin öğrenci gazetesi olan Varsity'de yayımladı. Plath burada 1956 yılında evleneceği İngiliz şair Ted Hughes'la tanıştı. Evliliklerinin ardından Boston'da yaşamaya başladılar. Plath, hamile kaldıktan sonra ise İngiltere'ye geri döndüler.
Plath ve Hughes, Londra'da kısa süre yaşadıktan sonra North Tawton'a yerleştiler. Çiftin Sylvia'nın kıskançlık krizleriyle başlayan sorunları bu dönemde başladı ve ilk çocuklarının doğumundan kısa süre sonra Sylvia Plath Londra'ya geri dönerek boşanma işlemlerini başlattı.
Günlüklerinde uzun uzun bebekleri ile zaman geçirmekten ya da kurabiye yapmaktan nasıl keyif aldığını anlattı. Sylvia Plath için gün sabah saat dörtte başlıyordu ve bebekleri ile ilgilenmeden önce kendisine ayırdığı 1-2 saat onun için çok değerliydi. Bu dönemde eşi Ted Hughes evden soğudu ve eşini aldatmaya başladı.
Kiraladığı evin eskiden İngiliz şair William Butler Yeats'e ait olduğunu öğrenen Plath, bunu iyi bir işaret olarak değerlendirdi. 1962-1963 kışı Plath için çok zor geçti. 11 Şubat 1963'te, ikinci kattaki odalarında uyumakta olan çocuklarının yanına süt ve kurabiye bıraktıktan sonra, odalarının kapısını da içeri gaz girmeyeceğinden emin olmak üzere bantlayarak kapattı ve mutfağa gitti. Fırını açıp harlanmasını beklerken birer birer uyku ilacı içti ve kafasını fırının içine sokarak intihar etti.
İntiharıyla ilgili olarak kocası Ted Hughes eleştirilere maruz kaldı. Hughes yıllarca bu konuda konuşmadı. Daha sonra anılarını yayımladı.
1963 yılında daha 30 yaşındayken intihar eden Plath'ın hayatı, Akademi ödüllü oyuncu Gwyneth Paltrow'un ünlü şairi canlandırdığı “Sylvia” filmine de aktarıldı.
Plath'ın Türkçeye çevrilen eserleri arasında bulunan “Sırça Fanus” adlı romanı, birçok kişi tarafından ilk Amerikan feminist romanı olarak değerlendirilir.
Sylvia Plath, The Colossus'daki (1960) sondan bir önceki şiir olan "Sculptor" (Heykeltıraş) şiirini Leonard Baskin'e ithaf etmiştir.
Plath'in mezar taşında ''En harlı alevlerin ortasında bile altın nilüfer yetişir.'' yazmaktadır.
Eserleri > Şiir

The Colossus (1960)
Ariel (1965)
Crossing the Water (1971)
Winter Trees (1972)
The Collected Poems (1981)
Lady Lazarus
Eserleri > Düz yazı

The Bell Jar (1963)
Letters Home (1975)
Johnny Panic and the Bible of Dreams (1977)
The Journals of Sylvia Plath (1982)
The Magic Mirror (1989)
The Unabridged Journals of Sylvia Plath
Eserleri > Çocuk kitapları

The Red Book (1976)
The It-Doesn't-Matter-Suit (1996)
Collected Children's Stories (İngiltere, 2001)
Mrs. Cherry's Kitchen (2001)
Eserleri > Türkçeye çevrilen eserleri

Ariel, 2014, (Kırmızı Kedi Yayınları)
Johnny Panik ve Rüyaların Kutsal Kitabı, 2015, (Kırmızı Kedi Yayınları)
Sırça Fanus, 2013, (Kırmızı Kedi Yayınları)
Günlükler, 2013, (Kırmızı Kedi Yayınları)
Üç Kadın, (Oğlak Yayıncılık)
Suyu Geçiş (Artshop Yayıncılık)
Mary Ventura ve Dokuzuncu Krallık, 2020. (Kırmızı Kedi Yayınları)