stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Lapseki
Gezilebilecek yerler > Gazi Yakup Bey Camii ve Külliyesi

İlçeye 4 km mesafedeki Çardak beldesinde yer alan camii ve külliyedir. 15.yüzyılda, Abdullah bin Hacı Yakup Bey tarafından yaptırılan camii, iki dizi tuğla ve moloz taştan inşa edilmiştir. reveklı bölümdeki sütun ve başlıkları çevredeki antik yerleşimlere ait kalıntılardan getirilmiştir. Kubbesi sağırdır, oldukça yüksek olup, sekiz köşeli kasanak üzerinde oturmaktadır. Minare kapısı revaklı bölümün içindedir. İç süslemesi son döneme aittir.
Gezilebilecek yerler > Gazi Mustafa Kemal Atatürk Parkı ve Meydanı Doğu Sahili

Deniz kıyısında bir şehir olmasına rağmen sahil şeridinde gezilecek, yürüyüş yapılacak yerlerin azlığı göz önünde bulundurularak 2009 yılında Lapseki Belediyesi tarafından yapılan bir sahil yoludur. Lapseki Kordon olarak da bilinir. İskeleden Dalyan Mahallesi'ne kadar bir yürüyüş yoluyla bağlanır. Lapseki'de gezilecek yerlerin başında gelir. Nasıl ki İzmir'de kordon bir çekim merkezi olmuşsa burası da Lapseki açısından önemli bir alandır. Lapseki'nin vitrini olma özelliği taşımaktadır.
Gezilebilecek yerler > Lampsakos Heykeli

Adını Lapseki'nin tarihteki isminden alan dev heykel 25 Mart 2012 tarihinde feribotların yanaştığı İskele Meydanı'na yerleştirilmiştir. Sadece Lapseki'nin değil aynı zamanda Çanakkale ilinin de simgelerinden birisi olan heykel ilçeye gelen ziyaretçiler tarafından da yoğun ilgi görmektedir. Lapseki'den geçmekte olan birçok kişi bu heykelin önünde fotoğraf çektirmektedir. Heykel 5.5 metre uzunluğunda olup bir kaide üzerine yerleştirilmiştir. Dünyada ilk defa adına para basılan şehir olma özelliği taşıyan Lapseki'ye ait sikkelerin üzerinde Pegasus figürü bulunması nedeniyle bu heykelin yapımına karar verilmiştir.
Gezilebilecek yerler > Gazi Mustafa Kemal Atatürk Parkı ve Meydanı Batı Sahili

2013 Yılında Lapseki Belediyesi tarafından Gazi Mustafa Kemal Atatürk Parkı ve Meydanı'nın batı kanadına yapılan çalışmalar bütünüdür. Çay bahçeleri, çocuk bahçesi, deniz kızı heykeli, Lampsakos paraları rölyefi, şelale gibi görsel güzellikleri barındırmaktadır. Ayrıca çalışmalar bittiğinde alan içerisinde açık hava müzesi ve saat kulesi de yapılacaktır.
Gezilebilecek yerler > 1915 Çanakkale Köprüsü

Ana madde: 1915 Çanakkale Köprüsü
3 Mart 2016 tarihinde dönemin Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanı olan Binali Yıldırım tarafından köprünün adının 1915 Çanakkale Köprüsü olacağı, kuleler arası açıklığın Cumhuriyet'imizin 100. yılına uygun olarak 2023 metre olacağı ve 2023 senesine kadar tamamlanarak hizmete gireceğini açıklamıştı. Çanakkale 1915 Köprüsü'nün temeli 18 Mart 2017 tarihinde Başbakan Binali Yıldırım, Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanı Ahmet Arslan, Kore Altyapı ve Ulaştırma Bakanı Ho-In Kang ve Çanakkale Milletvekili Bülent Turan'ın da katıldığı törenle Lapseki'de atıldı.
1915 Çanakkale Köprüsü'nün geçiş ücreti otomobiller için 15 euro+KDV, yapılacak olan otoyolda ise geçiş ücreti kilometre başına 5 sent olarak planlanmıştı.
Malkara-Çanakkale Otoyolu'nun bir parçası olan köprü, 18 Mart 2022'de hizmete girdi.
Yerel yönetim

2024 Türkiye yerel seçimleri sonucunda İYİ Parti adayı Atilla Öztürk seçimi kazandı ve belediye başkanı oldu.
Resimler

Lampsakos Heykeli
Lapseki Plaj Voleybolu Turnuvası
Deniz Kızı Heykeli
Batı Sahili
İrlanda edebiyatı
Erken Modern dönem: 1500–1800 > El yazması geleneği

İrlanda'da matbaanın tanıtılmasından sonra, İrlandaca eserler el yazması biçiminde yayılmaya devam etti. İrlanda'da basılan ilk kitap Ortak Dua Kitabı'ydı.
İncil'in İrlandalı bir versiyonu (onu görevlendiren Anglikan din adamlarından sonra Bedell'in İncil'i olarak bilinir) 17. yüzyılda yayınlanmış olmasına rağmen, 1500'lerde ve 1600'lerde matbaaya erişim resmi ihtiyatla engellendi. İrlanda'da hem dini hem de dünyevi bir dizi popüler eser 19. yüzyılın başlarında basıldı, ancak el yazması neredeyse yüzyılın sonuna kadar en uygun aktarım aracı olarak kaldı. Şarkı sayaçlarının en büyük şairleri, biraz himayeden zevk alan son şairlerden biri olan Dáibhidh Ó Bruadair (ga) ve aisling (vizyon) şiirleri türü popüler yapan Aogán Ó Rathaille (en) idi. Onlardan sonra şiir geleneği 19. yüzyıla kadar, zanaatkarlık inceliklerinden yoksun olmasalar da ve zaman zaman hicivde güçlü olsalar da, seleflerinin avantajlarından hiçbirine ve yalnızca birkaç erdemine sahip olmayan köylü şairler tarafından sürdürüldü.
El yazmaları okuryazar kişiler (okul müdürleri, çiftçiler ve diğerleri) tarafından toplandı ve kopyalandı ve yeniden kopyalandı. Birkaç asırlık malzeme içerebilirler. İçerikler yerel toplantılarda yüksek sesle okunduğundan, bunlara erişim okuryazarlarla sınırlı değildi. Bu, 19. yüzyılın sonlarında İrlandaca konuşulan bölgelerde hala geçerliydi.
El yazmaları genellikle yurt dışına, özellikle Amerika'ya götürüldü. 19. yüzyılda bunların çoğu bireyler veya kültürel kurumlar tarafından toplanmıştır. 17. yüzyılda değerli antika nesirleri üretildi. En önemlisi, Mícheál Ó Cléirigh (en), Geoffrey Keating (en), Foras Feasa ar Éirinn (en)'de (c. 1640; İrlanda Tarihi) ilk tarihsel (annalistik olmayan) eseri ve hem eski hem de yeni ölçülerde bazı güzel şiirleri ve iki manevi incelemeyi üretti.
Erken Modern dönem: 1500–1800 > İngiliz-İrlanda geleneği (1): 18. yüzyılda

Güçlü ve çok yönlü bir hicivci olan Jonathan Swift (1667-1745), İrlanda'nın ilk önemli İngilizce yazarıydı. Swift, hem İngiltere hem de İrlanda'da farklı zamanlarda otorite pozisyonlarında bulundu. Swift'in çalışmalarının çoğu, İrlanda Üretiminin Evrensel Kullanımı için Öneri (1720), Drapier'in Mektupları (1724) ve Mütevazı Bir Teklif (1729) dahil olmak üzere İngiltere ile siyasi kargaşa dönemlerinde İrlanda'ya desteği yansıttı ve ona İrlandalı statüsü kazandı. vatansever.
Düzyazı tarzında ilginç bir gelişme, hiciv Páirliment Chloinne Tomáis ("Klan Thomas Parlamentosu") idi. Bardik düzenin bir temsilcisi tarafından yapılmış gibi görünüyor, çünkü daha önceki crosánacht'ınkine yakın bir üslup kullanarak ancak düzyazının şiirden daha baskın olduğu bir üslup kullanarak, yeni yönetici sınıfa ve yerli köylülüğe eşit vahşetle saldırdı. Birkaç taklitçi buldu, ancak eski gelenek, bu kadar aristokratik bir tutumun sürdürülmesi için bu zamana kadar çok zayıftı.
County Longford'da doğan Oliver Goldsmith (1730-1774), şiirleri İrlanda'daki gençliğini yansıtsa da, edebiyat kuruluşunun bir parçası olduğu Londra'ya taşındı. En çok The Vicar of Wakefield (1766), pastoral şiiri The Deserted Village (1770) ve The Good-Natur'd Man (1768) ve She Stoops to Conquer (1771, ilk kez 1773'te sahnelendi) ile tanınır.). Edmund Burke (1729-1797) Dublin'de doğdu ve Büyük Britanya Avam Kamarası'nda Whig Partisi adına hizmet etmeye geldi ve hitabet ve yayınlanmış eserlerinde büyük bir felsefi netlik ve berrak bir edebi açıdan itibar kazandı. Yaratıcı düzyazı daha popülerdi; folklor ve fabliau (kısa bir metrik hikâye) unsurlarıyla karışmış İrlanda ve yabancı Orta Çağ edebiyatından Fenian veya romantizm temalarının gelişmelerinden oluşuyordu. Şarkı veznilerinde olduğu gibi, bu romanslar da yazılı olarak ortaya çıkmadan önce hatırı sayılır bir geleneğe sahipti. Ancak İrlanda halkı küçüldükçe, düzyazı üretimi için çok az umut vardı.
Erken Modern dönem: 1500–1800 > Ulster İskoçlarında Edebiyat (1): 18. yüzyılda

Çoğunlukla Galce konuşan İskoçlar, 15. yüzyıldan beri Ulster'a yerleşiyorlardı, ancak çok sayıda İskoç konuşan Ovalı, yaklaşık 200.000, 1610 Plantasyonunu takip eden 17. yüzyılda geldi ve zirve 1690'larda ulaştı. İskoç yerleşiminin çekirdek bölgelerinde, İskoçlar İngiliz yerleşimcilerden beş veya altıya bir sayıca üstündü. 18. yüzyıl İrlanda Gal edebiyatında düşük bir noktadır. Münster'deki şiir geleneğinin son büyük çiçeklenmesi, Clare'li bir öğretmen olan Brian Merriman (en) tarafından yazılan Cúirt an Mheadhon Oidhche (1780'de yazıldı, 1904'te yayınlandı; The Midnight Court) oldu. Ondan sonra İrlanda şiiri bir türkü meselesi haline geldi.
Ulster İskoçça konuşulan bölgelerde, Allan Ramsay (1686-1758) ve Robert Burns (1759-96) gibi İskoç şairlerin çalışmaları, genellikle yerel olarak basılan baskılarda çok popülerdi. Bu, Ulster'de 1720 civarında başlayan bir şiir canlanması ve yeni doğmakta olan düzyazı türüyle tamamlandı. Ulster İskoçlarında bir şiir ve nesir geleneği 1720 civarında başladı. En belirgin olanı, 1735'te Strabane'de bir broşür yayınlanmasına rağmen, yayınları 1750'den sonra başlayan 'kafiyeli dokumacı ' 18. ve 19. yüzyılın başlarında İrlanda nesirindeki tek kitap ilmihaller ve adanmışlık risaleleriydi. El yazması geleneği, birkaç yazıcı tarafından 19. yüzyılın ilk yarısına kadar devam ettirildi ve neredeyse hepsi öldü. 19. yüzyılın ortalarına gelindiğinde İrlandaca'da çok az edebi etkinlik vardı ve neredeyse tüm İrlandalı konuşmacılar okuma yazma bilmiyordu.
Bu dokumacı şairler, kültürel ve edebi modelleri için İskoçya'ya baktılar, ancak basit taklitçiler değillerdi. Aynı edebi geleneğin mirasçılarıydılar ve aynı şiirsel ve imla uygulamalarını takip ettiler; İskoçya ve Ulster'dan gelen geleneksel İskoç yazılarını ayırt etmek her zaman hemen mümkün değildir. Kafiye dokumacıları arasında James Campbell (1758-1818), James Orr (1770-1816), Thomas Beggs (1749-1847) vardı.
anması
İronik olarak, 19. yüzyıldaki canlanmaya öncülük eden İrlandalı azınlıktan ziyade İngilizce konuşan antikacılar ve küçük eğitimli sınıftan milliyetçiler oldu ve bu da Romantik hareketin Kelt konularına olan ilgisi tarafından teşvik edildi.
İrlandaca konuşulan bölgelerin (Gaeltacht (en)lar) zengin kelime hazinesi ve deyimsel ifadeler ile folklor ve halk hikâyelerinin zenginliği yavaş yavaş kabul edildi. Douglas Hyde gibi folklor koleksiyoncuları, dilde bir miktar gurur duymayı başardılar. Dirilişçiler İrlandalılara ülkenin eğitim sisteminde mütevazı bir yer sağlamayı bile başardılar.
Modern dönem: 1800–günümüz > İngiliz-İrlanda geleneği (2)

Maria Edgeworth (1767-1849), bir Anglo-İrlanda edebi geleneği için daha az belirsiz bir temel sağladı. İrlanda doğumlu olmasa da, genç ve İrlanda ile yakından özdeşleştiğinde orada yaşamaya başladı. Realist romanın öncülerindendi. Edebi ayrım eleştirisi de gelişmiştir ve Seán Ó Tuama (en), Tomás Ó Floinn ve Breandán Ó Doibhlin (en) yüksek standartta makaleler üretmiştir.
19. yüzyılda ortaya çıkacak diğer İrlandalı romancılar arasında John Banim, Gerald Griffin, Charles Kickham ve William Carleton sayılabilir. Eserleri orta sınıfın veya üst sınıfın görüşlerini yansıtma eğilimindeydi ve "büyük evin romanları" olarak adlandırılan şeyleri yazdılar. Carleton bir istisnaydı ve İrlanda Köylülüğünün Özellikleri ve Öyküleri, toplumsal bölünmenin diğer tarafında yaşamı gösterdi. Dracula'nın yazarı Bram Stoker , Lord Dunsany'nin ilk eseri gibi her iki geleneğin de dışındaydı. On dokuzuncu yüzyılın önde gelen hayalet hikâyesi yazarlarından biri, Silas Amca ve Carmilla'yı da içeren eserleriyle Sheridan Le Fanu'ydu. Edith Somerville ve Violet Florence Martin'in (Martin Ross olarak birlikte yazmışlar) çoğunlukla mizahi olan romanları ve hikâyeleri, yalnızca "büyük ev" bakış açısından yazılmış olsalar da, Anglo-İrlanda edebiyatının en başarılı ürünleri arasındadır. 1894'te The Real Charlotte'u yayınladılar.
George Moore ilk kariyerinin çoğunu Paris'te geçirdi ve Fransız gerçekçi romancılarının tekniklerini İngilizce olarak kullanan ilk yazarlardan biriydi. İrlanda'da doğup eğitim gören Oscar Wilde (1854–1900), hayatının ikinci yarısını İngiltere'de geçirdi. Oyunları nükteleriyle ayırt edilir ve o aynı zamanda bir şairdi.
19. yüzyılın sonlarına doğru İrlanda kültürel milliyetçiliğinin gelişmesi, Gaelic Revival ile doruğa ulaştı, İrlanda'nın İngilizce yazımı üzerinde belirgin bir etkiye sahipti ve İrlanda Edebi Uyanışına katkıda bulundu. Bu, İrlandaca konuşulan Aran Adaları'nda biraz zaman geçiren JM Synge'nin (1871–1909) oyunlarında ve İrlanda mitolojisinin kullanıldığı William Butler Yeats'in (1865–1939) erken şiirlerinde açıkça görülebilir. kişisel ve kendine özgü bir yol. Gaeltacht (en)'ların yaptığı en değerli katkı, yerel yaşamı anlatan bir dizi kişisel hatıra olmuştur. En iyilerinden biri Tomás Ó Criomhthain (en)'in An tOileánach'ı (1929; Adalı). Bir zamanlar Gaeltacht (en) anıları moda olma tehdidiyle karşı karşıya kaldı ve Flann O'Brien'ın (Brian Ó Nualláin'in takma adı) An Béal Bocht (en) (1941; The Poor Mouth) adlı parlak hiciv parçasına ilham verdi. İrlandaca yazılmış otobiyografiler daha az karakteristik ama belki de daha az değerli değildir. Bazıları edebi ya da yarı-edebi şahsiyetler üzerine İrlandaca'daki akademik biyografiler seliyle birlikte, canlanmanın kapsamını ve derinliğini nasıl artırdığını gösteriyorlar.
Modern dönem: 1800–günümüz > İrlandaca Edebiyat

19. yüzyılın sonlarında Gaelic Revival ile İrlanda diline olan ilgi yeniden canlandı. Bunun 1893'te Gal Birliği'nin (Conradh na Gaeilge) kurulmasıyla çok ilgisi vardı. Lig, İrlanda'nın kimliğinin, modernize edilmesi ve çağdaş kültürün bir aracı olarak kullanılması gereken İrlanda dili ile yakından bağlantılı olduğu konusunda ısrar etti. Bu, İrlanda'da binlerce kitap ve broşürün yayınlanmasına yol açtı ve önümüzdeki yıllarda yeni bir literatürün temelini oluşturdu. Patrick Pearse (1879-1916), öğretmen, avukat ve devrimci, İrlanda'da modernist edebiyatın öncüsüydü. Onu, diğerleri arasında, güçlü bir Avrupa eğilimi olan bir bireyci olan Pádraic Ó Conaire (1881–1928) izledi. O zamanlar İrlanda'da ortaya çıkan en iyi yazarlardan biri, güçlü bir otobiyografi ve başarılı romanların yazarı olan Seosamh Mac Grianna'ydı (1900–1990), ancak yaratıcı dönemi hastalık nedeniyle kısaldı. Kardeşi Séamus Ó Grianna (1889–1969) daha üretkendi. Bu dönemde ayrıca güneybatının İrlandaca konuşulan uzak bölgelerinden - Tomás Ó Criomhthain (1858–1937), Peig Sayers (1873–1958) ve Muiris Ó Súilleabháin (1904–1950) gibi kayda değer otobiyografiler görüldü.
Máirtín Ó Cadhain (1906–1970), bir dil aktivisti, genellikle İrlanda'daki modern yazarların duayeni (ve en zoru) olarak kabul edilir ve James Joyce ile karşılaştırılır. Kısa öyküler, iki roman ve biraz gazetecilik yaptı. Máirtín Ó Direáin (1910–1988), Máire Mhac an tSaoi (d. 1922) ve Seán Ó Ríordáin (1916–1977) bu kuşağın en iyi üç şairiydi. Hem İrlandaca hem de İngilizce yazan Eoghan Ó Tuairisc (1919–1982), hem düzyazı hem de şiir denemelerine hazır olmasıyla dikkat çekti. Kuzey İrlanda'dan Flann O'Brien (1911–66), Myles na gCopaleen adı altında İrlanda dilinde bir roman olan An Béal Bocht'u yayınladı. Caitlín Maude (1941–1982) ve Nuala Ní Dhomhnaill (d. 1952), geleneğin bilincinde ama bakış açısında modernist olan yeni nesil şairlerin temsilcileri olarak görülebilir. Bu neslin en iyi bilineni, hem İrlandaca hem de İngilizce yazan ve ikincisini bir süreliğine tamamen terk eden muhtemelen Michael Hartnett'tir (1941–1999). İrlandaca yazmak artık çok çeşitli konuları ve türleri kapsıyor ve daha çok dikkat genç okuyuculara yöneltiliyor. Geleneksel İrlandaca konuşulan bölgeler (Gaeltacht) artık yazarlar ve temalar kaynağı olarak daha az önemlidir. Kentsel İrlandalı konuşmacılar yükselişte ve bunun edebiyatın doğasını belirlemesi muhtemel.
Long Jia

Long Jia (d. 11 Aralık 2002, Yünnan), Çinli güreşçidir. Serbest stil 65 kiloda kariyerini sürdürmektedir. 2024 Dünya Güreş Şampiyonası'nda altın madalya kazanmıştır.
Kariyeri

Sırbistan'ın Belgrad kentinde düzenlenen 2022 Dünya Güreş Şampiyonası'nda kadınlar serbest stil 65 kilo final maçında Japon rakibi Miwa Morikawa'ya 2-0 kaybederek gümüş madalya kazandı. İlk turda Türk Aslı Demir'i 8-0, çeyrek finalde Azerbaycan adına yarışan Elis Manolova'yı 6-3, yarı finalde ise Fransız Koumba Larroque'yi 9-7 yenerek finale çıkmıştı.
Kazakistan'ın Astana kentinde düzenlenen 2023 Asya Güreş Şampiyonası'nda kadınlar serbest stil 65 kiloda altın madalya kazandı.
Arnavutluk'un Tiran kentinde düzenlenen 2024 Dünya Güreş Şampiyonası'nda kadınlar serbest 65 kiloda ilk turda Fransız Kendra Dacher'i 6-1, ikinci turda Moğol Tüvshinjargalyn Enkhjin'i 5-0, çeyrek finalde Hint Manisha Bhanwala'yı 2-1 öndeyken tuşla, yarı finalde Japon Miwa Morikawa'yı 11-1 teknik üstünlükle yenerek finale çıktı. Final maçında Romanya adına yarışan Kateryna Zelenykh karşısında 4-1 öndeyken tuşla galip gelerek altın madalya kazanmıştır.
Folkart Towers

| --- | --- |


Genel bilgiler
Durum: Tamamlamış
Tür: Rezidans Ofis ve AVM
Konum:  Manas Bulvarı, Bayraklı, İzmir, Türkiye
Koordinatlar: 38°27′13″K 27°10′34″D﻿ / ﻿38.45361°K 27.17611°D﻿ / 38.45361; 27.17611
Başlama: 2011-2014
Maliyet: 150 milyon $
Sahip: Saya Grup
Yükseklik
Anten: 200 m
Teknik ayrıntılar
Kat sayısı: 45
Zemin alanı: 150.000 m²
Asansör sayısı: 26
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Yağcıoğlu Mimarlık
İnşaat mühendisi: Emir Mühendislik
Baş müteahhit: Folkart İnşaat

Folkart Towers, 200 metre anten yüksekliğiyle Avrupa'nın 5., Türkiye'nin en yüksek 2. ikiz kulesidir. İzmir'in Bayraklı ilçesinin Adalet mahallesinde Manas Bulvarı üzerinde eski Tekel Tütün Depolarının olduğu arazi üzerindedir.
İnşaatı 2014 yılında tamamlanmış Avrupa'nın en yüksek beşinci ikiz kuleleri olan Folkart Towers, 27.000 m² arsa üzerine planlanmış 150.000 m²'lik kapalı inşaat alanıyla 200 metre yüksekliğinde, 45'er katlı 2 kuleden oluşmaktadır.
Bünyesinde alışveriş alanları, spor merkezi, rezidans ve ofis katlarından oluşacak ikiz kuleler faaliyete geçtiğinde yaklaşık 4.000 kişinin çalışacağı ve yaşayacağı dev bir karma kullanımlı kompleks olacaktır.
Her iki kulede de; gerek konut, gerekse ofis katlarının yer almasına rağmen bu iki fonksiyon tamamen birbirinden ayrıştırılmış; bağımsız girişler, asansörler ve koridor alanları olarak planlanmıştır.
Mimari çalışma öncesinde, mimari ekiplerle bölge siluet çalışması yapılarak, yapının deniz manzarasının kesintisiz ve panoramik olması sağlanmıştır. Nitekim gerek ofis, gerekse rezidansların neredeyse tamamı deniz ve şehir manzaralıdır.
Brüt 3.8 m kat yüksekliğine sahip, temiz hava dahil her türlü konforlu iklimlendirme, yangın ve güvenlik önlemlerinin planlandığı ofislerde son dönemde doktor muayenehanelerinde istenilen standartlar dahi dikkate alınmış ve bu tür kullanımlara uygun alanlar oluşturulmuştur.
Celâl Bayar Üniversitesi İnşaat Mühendisliği, ODTÜ Mimarlık Fakültesi, Balıkesir Üniversitesi İnşaat Mühendisliği ve Ege Üniversitesi İnşaat Mühendisliği öğretim görevlileri ve öğrencileri tarafından ziyaret edilen proje inşaatında kullanılan teknolojilerin (zemin iyileştirme ve derin temel çalışmaları) bir kısmı Türkiye emlak sektöründe, bir kısmı da İzmir'de ilk kez kullanılmıştır.
İzmir'de modern ofis gelişiminin ilk örnekleri 2001 yılından itibaren görülmeye başlanmıştır. 2008 yılına kadar oldukça sınırlı gelişen İzmir A sınıfı ofis pazarı, bu yılından itibaren özellikle "Bayraklı Bölgesi"nde modern ofis projelerinin gelişimi ile hareketlenmeye başlamıştır.
İzmir'de A tipi toplam ofis arzı 2001 yılında 15,800 m² iken, bu rakam 2011 yılının ilk yarısı itibarıyla 85,100 m²'ye ulaşmıştır.
Salhane-Turan Bölgesi sunduğu 67,800 m²'lik A sınıfı ofis arzı ile İzmir A sınıfı Ofis Pazarı'nın yaklaşık %80'ini temsil etmektedir.
Szczecin

Başlığın diğer anlamları için Szczecin (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Szczecin |
| --- | --- |

  Bayrak Arma 
Slogan: ʃtʃɛtʃin Floating Garden 2050
Szczecin
Ülke:  Polonya
Voyvodalık: Batı Pomeranya
İdare
 • Belediye başkanı: Piotr Krzystek (PO)
Yüzölçümü
 • Toplam: 301 km²
Nüfus (2019)
 • Toplam: 401 907
Alan kodu: +48 91
Plaka kodu: ZS
Resmî site www.szczecin.pl
Szczecin (Almanca ve İsveççe Stettin, Latince Stetinum veya Sedinum), Polonya'nın en büyük 7. şehri ve Batı Pomeranya Voyvodalığı'nın başkentidir. Polonya'nın Baltık Denizi'ne bakan en büyük deniz limanıdır. 2019 sayımlarına göre şehrin nüfusu 401.907 dir.
Szczecin, Oder Nehri'nde, Szczecin kıyı gölünün ve Pomeranya Koyu'nun güneyinde bulunur. Şehir, Dąbie Gölü'nün güney batı sahilinde, Odra nehrinin her iki yanında ve doğu - batı kollarında birçok adanın bulunduğu bir yerdedir.
Szczecin
Tayvan'daki Yahudilerin tarihi

Taipei Yahudi Merkezi, Yahudi topluluğunun merkezi olup, dini hizmetler, eğitim ve kültürel etkinlikler düzenleyen bir kurumdur.
Ana Çin topraklarının aksine Yahudilerin Tayvan'daki tarihi yeni sayılır ve nüfusları hiçbir zaman çok olmamıştır. İlk hatırı sayılır büyüklükteki cemaat 1950'lerde oluştu. Dini servisler için ABD Silahlı Kuvvetleri'nin şapeli kullanıldı.
1975'te Rabbi Ephraim Ferdinand Einhorn (İbranice: אפרים פרדיננד איינהורן; Çince:艾恩宏; Pinyin: Ài Ēnhóng) adanın tek hahamı olarak göreve başladı. Bu zamandan beri Tayvan Yahudi cemaatinin çoğunluğunu yabancı uyruklu işadamları ve onların aileleri oluşturdu. Rabbi Einhorn dini servisleri Taipei'in çeşitli otellerinde sürdürdü. Haham ve Sheraton Taipei Oteli yönetiminin anlaşmasıyla haftalık dualar bu otelde edilip, kaşer yemek sunulmaktadır ayrıca hahama ait bir de Yahudi kütüphanesi bulunmaktadır. Önemli bayramlarda servislere katılan Yahudilerin sayısı 60 ila 100'e kadar çıkmaktadır.
İsrail, Çin ile tam diplomatik bağları bulunduğundan Çin'in ayrılıkçı olarak gördüğü Tayvan'ı bütünüyle tanıyamamaktadır. Yine de Taipei'de bir İsrail Ekonomi ve Kültür Ofisi bulunmaktadır. 2006'da İsrail ile Tayvan arasında çift taraflı 1.3 milyar dolar hacimli ticaret gerçekleşti.
Bugün Tayvan'da 150 Yahudi bulunmaktadır ve bu sayı adanın Birleşmiş Milletler'de diplomatik temsilciliği olduğu 1971 yılına kıyasla biraz daha azdır.
Tainan vilayetine bağlı Bao-An'da 2002 yılında Holokost müzesi açıldı. Müzeyi kuran Mesihçi Yahudilik'in takipçisi olan Tayvan'lı rahip Chou Chou An (Çince:卓枝安; Pinyin: Zhuó Zhī'ān) idi. Chou Chou An dini eğitimini Japonya'da gördü. Kyoto Holokost Müzesi bazı eserleri Tainan Holokost Müzesi'ne bağışladı.
Araf

Başlığın diğer anlamları için Araf (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Araf, bazı din ve inançların ahiret kavramlarında yer alan, kötüler ve iyilerin sınıfına sokulamayan, inançlı günahkarların veya günah ve sevapları eşit olanların gideceği geçici arınma yeri, nihai ahiret mekanları arasında olduğuna inanılan yer, çoğunlukla dağ. Sözcük olarak, Arapça "kum tepesi" anlamındaki "urf"un çoğul halidir.
İslam'da bu kavramın adı Araftır. Diğer dinlerdeki benzer yerler için de Türkçede anlam ve kullanımının oturmuş olması sebebiyle, bu ad kullanılır. Araf farklı inanç ve dillerde farklı sözcüklerle ifade edilir.
Yahudilik'te Araf

Yahudilik'te arınma yerine Gehenna denir. Bazı Yahudi geleneklerinde, günahkarlar bir senesini burada geçirdikten sonra salınırlar.
Hristiyanlık'ta Araf > Kutsal Kitap’ta

Araf öğretisi desteklemek için alıntı yapılabilecek tek kutsal pasaj, 2. Makabeler kitabındaki 12 bölümdeki 39-45 ayetlerdir. Metne göre Yahuda Makabe savaşta ölen İsrail oğullarının cesetleri üzerinde putların tılsımlarının bulunduğunu görür ve bu Musa yasalarına karşı bir harekettir. Bu nedenle ölülerin günahlarını bağışlanmasını sağlamak içim Yahuda onlar adına dua edilmesini ve para toplanıp Yeruşalem’e gönderilmesini önerir.