El Oro de Hidalgo
Kasaba > Tarih

Mazahua halkı ilk olarak kuzeyden göç ederek bu bölgeye yerleşmiştir. Bu göçlerden biri Cuauhtitlán Yıllıkları'nda belgelenmiştir ve MS 538 yılında Ehécatl, Coahuatzin, Mazacóatl, Otzihuacoatl ve Tlalpanhuitz y Huitz liderliğindeki beş kabilenin Mazacóatl önderliğinde göç etmesiyle gerçekleşmiştir. İlk topluluklar şu anda El Oro belediyesinde bulunan Tapaxco, Endotejiare, Tultenango ve Santiago Oxtempan olarak bilinen topluluklara yerleşmiştir. Başlangıçta avcı-toplayıcı olan Mazahualar, Mazahua nüfusunun yoğun olduğu bölge Toltekler, Chichimecalar ve ardından Azteklerin hakimiyetine girdikçe kendilerini avcılığın yanı sıra tarım ve balıkçılığa da adamışlardır. Son grup bu bölgeyi 1474 yılında Axayacatl tarafından fethetmiştir.
İspanyolların Meksika'yı fethine kadar, bugün El Oro kasabası olan yerde ne bir yerleşim vardı ne de altın yatağı keşfedilmişti. Yakındaki Tlalpujahua'da altın çıkarılıyordu ve bu İspanyolları bölgeye getirdi. Sömürge döneminin başlarında, özellikle Tapaxco yakınlarında bazı altın izlerine rastlanmış, ancak bu izler daha fazla araştırılmamıştır.
Yerleşimi sağlayan altındı ve kasabanın ilk isimlerinden biri, Ixtlahuaca'nın yetkisi altındaki bir madencilik topluluğu olan El Real de El Oro idi. Kasabanın nasıl kurulduğuna dair çelişkili hikâyeler vardır. Bir versiyona göre Mondragón ailesi tarafından, onlara sürüsünü otlattığı yeri gösteren bir çocuğun rehberliğinde kurulmuştur. Burada aileden biri kayaların arasında parlak bir şey fark etmiş, bunun altın içeren kuvars olduğu ortaya çıkmış ve ailenin adını alacak olan damarı işaret etmiştir.
El Oro, 1787 yılında Tultenango Hacienda'sından araziyi satın alan madenciler tarafından kurulmuştur. El Oro başlangıçta Ixtlahuaca bölgesine aitti, ancak altının keşfedilmesi üzerine arazi Kraliyet mülkü haline geldi. 1793 yılında maden topluluğuna belediye statüsü ve komşu topluluklar Tapaxco, San Nicolás, Santiago Oxtempan, Santa Rosa, Hacienda La Jordana, Hacienda Venta del Aire ve Hacienta Tultenango üzerinde yetki verildi. Ayrıca bu bölgedeki tüm maden çıkarma işlemlerini düzenleme hakkını da elde etti.
Burada altın bulunmasından yirmi iki yıl sonra Revillagigedo Kontu, mühendis Manuel Agustín Mascaró'yu, şu anda şehir merkezinin bulunduğu yerin hemen kuzeydoğusunda yer alan topluluğu planlaması için işe aldı. Kasaba, sömürge döneminin sonlarında önemli bir altın ve gümüş kaynağı haline gelmişti, ancak kayalık arazi nedeniyle yiyecek ve diğer ihtiyaçların karşılanmasında sorunlar vardı. El Oro'nun ilk şapeli 1791 yılında inşa edildi, ancak bölgedeki dini gücün merkezi dört yıl önce Tapaxco'da kuruldu.
Miguel Hidalgo'nun ordusu Mexico City'ye giderken belediyeden geçmiştir. Bağımsızlıktan sonra mühendis Vicente Rivafola ve Lucas Alamán, İngiliz kaynaklarından gelen yatırım fonlarıyla burada madencilik şirketleri kurmak için çalıştı. Bu şirketlerden biri olan Tlalpuajuhua Şirketi bölgedeki 86 madeni yeniden canlandırdı. Bir diğer önemli şirket ise Birleşik Meksika Madencilik Birliği'ydi. Bağımsızlıktan önce El Oro madenleri üretkendi ancak savaş sırasında çoğunlukla kapatıldılar. 1825 yılına gelindiğinde buradaki madenciliğin çoğu İngilizlerin elindeydi. Bu durum, kasabanın kültürünü etkileyen, çoğunluğu İngiliz ve Fransız olan önemli bir yabancı nüfusun burada yaşamasına yol açmıştır. Bu durum sonunda Neoklasik ve Art Nouveau tasarımlı belediye sarayı ve Juarez Tiyatrosu'nun inşa edilmesine yol açacaktır. Buradaki yabancı yatırımlar 19. yüzyılın sonlarından 20. yüzyılın başlarına kadar zirveye ulaşmış, demiryolu hattı ve elektrik gibi yeni teknolojiler getirmiştir. Bunlar öncelikle El Oro kasabasında kullanılmaya başlandı ve Tapaxco'nun ana merkezi haline geldi. Esperanza damarının keşfi kasabanın nüfusunu büyük ölçüde artırarak önemini daha da artırdı. El Oro, biri 1901'de diğeri 1902'de çıkarılan iki kararname ile belediyenin başı ilan edildi ve kasabaya El Oro de Hidalgo resmi adı verildi.
1926 yılında, aralarında El Oro Madencilik ve Demiryolu Şirketi, La Esperanza Madencilik ve diğerlerinin de bulunduğu bir dizi maden, yatakların tükendiğini belirterek üretimi azaltmaya başladı. Madencilik şirketleri 1937 yılında İngiliz sahiplerinden kamulaştırılınca durum daha da kötüleşti. Kısa süre sonra faaliyette olan tek maden El Oro ve Tlalpujahua arasında bulunan Dos Estrellas adlı madendi ve bu maden de 1958 yılında kapandı. 20. yüzyılın ortalarında El Oro'da sadece 2.500 kişi yaşıyordu. O zamandan beri kasabanın ekonomisi ticaret, hafif sanayi ve el sanatlarına yönelmiştir.