Thomas Bewick
Hayatı

Bewick, doğum günü her zaman 12'sinde kutladığı bilinmesine rağmen, 10 veya 11 Ağustos 1753'te Newcastle upon Tyne yakınlarındaki Northumberland, Mickley köyündeki bir evde Cherryburn'de doğmuştur. Annesi ve babası çitçilik yapmaktaydı. Babası John, Jane ile olan evliliğinden önce evliydi ve sekiz kardeşin en büyüğü olan Thomas doğduğunda kırklı yaşlarındaydı. John, Mickley Bank'ta aşağı yukarı altı kişinin çalıştığı küçük bir maden ocağı kiralamış ve yakındaki Ovingham köyündeki okulda eğitim görmüştür.
Bewick okul çalışmalarında gelişmese de çok erken yaşta çizim konusunda yetenekliydi. Sanat dersi almamıştı. 14 yaşında Newcastle'da bir oymacı olan Ralph Beilby'nin yanında çıraklık yaptı ve burada mücevher ve çatal bıçak takımlarını aile isimleri ve armalarla işaretlemek gibi ahşap ve metal üzerine kazımanın nasıl yapılacağını öğrendi. Beilby'nin atölyesinde Bewick, Charles Hutton için tahta üzerine bir dizi diyagram kazıdı ve ölçüm üzerine bir tezi resmetti. Bundan sonra kendini tamamen ahşap oymaya adamış gibiydi ve 1775'te Select Fables'tan resimlediği merhum Bay Gay "Avcı ve Yaşlı Tazı"nın ahşap gravürü için Kraliyet Sanat, İmalat ve Ticareti Teşvik Derneği'nden bir ödül aldı.
1776'da Bewick, Beilby'nin atölyesine ortak olarak işleri geliştirdi ve atölyeleri yüksek kaliteli iş ve iyi hizmet ile büyük bir üne sahip Newcastle'ın önde gelen gravür atölyesi haline geldi. Eylül 1776'da sekiz aylığına Londra'ya gitti, şehri kaba, düzenbaz ve acımasız bularak aşırı zenginlik ile yoksulluğun yan yana gelmesinin adaletsizliğinden pek hoşlanmadı. Mümkün olan en kısa sürede çok sevdiği Newcastle'a geri döndü fakat başkentte geçirdiği süre ona daha geniş bir itibar, iş deneyimi ve sanattaki yeni hareketler hakkında farkındalıklar sağladı.
1786'da maddi durumu yerindeyken Ovingham'dan çocukluk arkadaşı Isabella Elliott ile evlendi. Robert, Jane, Isabella ve Elizabeth adında dört çocukları oldu. Kızları, babalarının ölümünden sonra anıları üzerinde çalışmalar yaptılar. Hayatının o döneminde, Newcastle sanatçısı Thomas Sword Good tarafından "atletik yapılı, yaklaşık 6 fit yüksekliğinde ve orantılı olarak şişman bir adam" olarak tanımlanmıştır. Büyük bir kişisel cesarete sahipti ve genç yaşlarında bir hakarete kişisel cezayla karşılık vermekte gecikmedi. Bir keresinde, Cherryburn'e yaptığı bir ziyaretten dönerken iki pitman tarafından saldırıya uğradı, kararlı bir şekilde saldırganlara yöneldi ve dediği gibi, 'ikisine de iyi ödetti'."
Bewick'in ayrıca güçlü bir ahlaki anlayışa sahiptir ve hayvanlara adil muamele için ilk aktivistlerden birisidir. Atların kuyruklarının kesilmesine, ayı gibi performans gösteren hayvanlara kötü muameleye, köpeklere zulme karşı çıktı. Her şeyden önce, savaşın tamamen anlamsız bir şey olduğunu düşünüyordu. Tüm bu düşünceleri, Hogarth'ın ahlaki temalara olan ilgisini yansıtan gravürlerinde de sürekli görülmektedir. Örneğin savaşlartan dönmüş tahta ayaklı yaralı askerleri ve arka planda darağacı olan hayvanları gravürlerinde sürekli işlemiştir.
Bewick'in kendisi ve Beilby için çırak olarak çalışmış 30'dan fazla öğrencisi vardı ve bunlardan ilki küçük kardeşi John'dur. John Anderson, Luke Clennell, Charlton Nesbit, William Harvey, Robert Johnson ve oğlu ve daha sonra ortağı Robert Elliot Bewick dahil olmak üzere birçoğu oymacı olarak ün kazanmışlardır.
Ortaklar, 1790'da çocuklara yönelik olan ancak yetişkin bir okuyucu kitlesine ulaşan 'Dört Ayaklıların Tarihi' isimli kitabı yayımladılar ve başarısı onları daha ciddi bir doğa tarihi çalışması düşünmeye teşvik etti. Buna hazırlık olarak Bewick, A History of British Birds'ün ilk cildi olan Land Birds için tahta blokları oymaya birkaç yıl harcadı. Northumberland kuşları hakkındaki ayrıntılı bilgisi göz önüne alındığında Bewick çizimleri hazırladı, bu nedenle Beilby'ye metni birleştirme görevi verildi ki bunu yapmakta zorlandı. Bewick metnin çoğunu yazdı ve bu da yazarlık konusunda bir anlaşmazlığa yol açtı. Bewick, Beilby'nin yazar olarak adlandırılmasını reddetti ve sonunda, önsözün sonunda bir açıklama paragrafıyla birlikte başlık sayfasında yalnızca Bewick'in adı göründü.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Bu eserin editörlerinden biri Gravürleri hazırlamakla meşgulken, diğerinin betimlemeleri derleme işini üstlendiğini gözlemlemek uygun olabilir, ancak alışkanlıkları onu bu esere götüren, doğa tarihinin bu dalı ile daha yakın bir tanışıklık arkadaşının düzeltmelerine tabidir. – Land Birds, Önsöz. | „ |

Kitap, Beilby ve Bewick tarafından yayımlandığında anında başarılı oldu. Bewick, yayımlanmasından hemen önce, 1795'te İngiltere Kralları ve Kraliçeleri'ndeki karakter çalışmaları üzerine bir antoloji yayımladı. Kuş çizimlerinin 1797'de yayımlanmasının başarısı göz önüne alındığında, Bewick hemen ikinci cilt olan Water Birds üzerinde çalışmaya başladı fakat yazarlık konusundaki anlaşmazlık Beilby ile son bir ayrılığa yol açtı. Bewick duygularını kontrol edemedi ve sorunları kolayca çözemedi. Bu nedenle ortaklık çalkantılı ve pahalıya patlayacak bir şekilde sona ererek Bewick'i kendi atölyesine bıraktı. Bewick, 2011'de yaklaşık 20.000 sterline eşdeğer olan 20 sterlin avukat ücreti ve Beilby'nin atölye ekipmanındaki payı için 21 sterlinden fazla ödeme yapmak zorunda kaldı.
Bewick, çıraklarının yardımıyla ikinci cilt olan Water Birds'ü 1804'te tek yazar olarak çıkardı. Yazıcıları yönetme görevini zahmetli bulsa da kitap ilk cilt kadar başarı kazandı.
Nisan 1827'de Amerikalı doğa bilimci ve kuş ressamı olan John James Audubon, muazzam Amerika Kuşları için uygun bir yazar bulmak amacıyla İngiltere'ye geldi. 74 yaşında ve hala işinin başında olan Bewick, ona üzerinde çalıştığı gravürden birisi olan ve karanlıktaki şeytani figürler gibi görünen ağaç kütüklerinden korkan bir köpeğin bulunduğu gravürü gösterdi ve Audubon'a çocukları için Dört Ayaklılarının bir kopyasını verdi.
Bewick, Northumberland müziğine ve özellikle Northumbrian smallpipes olarak bilinen bir müzik aletine düşkündü. Özellikle Northumbrian smallpipesi ve kavalcı John Peacock'u destekleyerek Peacock'ı öğrencilere bu tür müzikte ustalaşmayı öğretmesi için teşvik etti. Bu öğrencilerden biri, hayatta kalan el yazması melodi kitaplarında 1820'lerde bir kavalcının repertuarının bir resmini veren Thomas'ın oğlu Robert'dır.
Bewick'in son ahşap gravürü, Ölümü Beklerken, bir çırak olarak gördüğü ve çizdiği bir ağaç kütüğünün yanında kimsesiz duran eski, kemikli bir beygiri betimler. Çalışma, William Hogarth'ın düşmüş sanatçıyı kırık bir sütunla gösteren son eseri The Bathos'u yansıtır. Birkaç günlük bir hastalıktan sonra 8 Kasım 1828'de evinde öldü. Ovingham kilisesinin avlusuna, iki yıl önce ölmüş olan karısı Isabella'nın, anne babası ve erkek kardeşi John'un yanına gömüldü.