stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
George Romanes

| George Romanes |
| --- | --- |
Elliott & Fry tarafından çekilmiş fotoğraf
Doğum: 20 Mayıs 1848(1848-05-20) Kingston, Kanada Batı (günümüzde Ontario), Kanada
Ölüm: 23 Mayıs 1894 (46 yaşında) Oxford, Oxfordshire, İngiltere
Vatandaşlık: Britanyalı
Eğitim: Gonville and Caius College, Cambridge

Kariyeri
Dalı: evrimsel biyoloji fizyoloji
Etkilendikleri: Charles Darwin
 
İmza

George John Romanes FRS (20 Mayıs 1848 - 23 Mayıs 1894), Kanadalı-İskoç evrimsel biyolog ve fizyologdur. İnsanlar ve diğer hayvanlar arasında bilişsel süreçlerin ve mekanizmaların benzerliğini öne sürerek karşılaştırmalı psikoloji adını verdiği şeyin temelini atmıştır.
Charles Darwin'in akademik arkadaşlarının en gencidir ve evrim konusundaki görüşleri tarihsel olarak önemlidir. 19. yüzyılın sonlarında ana evrimsel güç olarak doğal seçilime odaklanan bir evrim teorisi olarak kabul edilen neo-Darwinizm terimini icat ettiği düşünülmektedir. Ancak Samuel Butler bu terimi 1880 yılında benzer bir anlamla kullanmıştır. Romanes'in erken ölümü, Britanya'daki evrimsel biyolojinin nedeni için bir kayıp olmuştur. Altı yıl içinde Mendel'in çalışmaları yeniden keşfedilmiş ve tartışma için yepyeni bir gündem açılmıştır.
İlk yılları

George Romanes, 1848 yılında Kanada'nın batısında (şimdiki Ontario) Kingston'da doğdu. Babası, bir İskoç Presbiteryen bakanı olan Rev George Romanes (1805-1871) idi. Doğumundan iki yıl sonra, annesi ve babası Birleşik Krallık'ın Londra şehrinde bulunan Cornwall Terrace'a taşındı ve bu, Romanes'i Charles Darwin ile verimli ve kalıcı bir ilişki yoluna sokacaktı. Romanes, gençliği boyunca geçici olarak Almanya ve İtalya'da ikâmet ederek hem Almanca hem de İtalyancada akıcı konuşmaya başladı. Tutarsız olan ilk eğitimi, kısmen devlet okullarında kısmen de evde gerçekleşti. Genç yaşlarında başarı sağladığı şiir ve müzik için bir sevgi geliştirdi. Bununla birlikte, gerçek tutkusu başka bir yerdeydi ve genç Romanes, babası gibi bir din adamı olma konusundaki önceki hırslarını terk ederek bilim okumaya karar verdi.
Yetişkinliği

Eğitimli bir aileden gelmesine rağmen okul eğitimi düzensizdi. Üniversiteye yarı eğitimli ve dünyanın yolları hakkında çok az bilgisi olarak girdi. Tıp ve fizyoloji okuyan Romanes, Cambridge'deki Gonville ve Caius Koleji'nden 1871 yılında BA derecesi ile mezun oldu.
Charles Darwin'in dikkatini ilk kez Cambridge'de çekti. Darwin, Romanes'in "bu kadar genç olmasına ne kadar sevindiğini" söyledi. Darwin'le bir ilişki kurmak, babasından "tatlı bir huy ve sakin tavrını" miras aldığı söylenen Romanes için zor olmadı. İkisi ömür boyu arkadaş kaldı. Michael Foster'ın rehberliğinde Romanes, William Sharpey ve Burdon-Sanderson'ın himayesi altında University College London'da omurgasızların fizyolojisi üzerinde çalışmaya devam etti. 1879'da yılında Romanes, medusaların sinir sistemleri üzerine yaptığı çalışmalara dayanarak Royal Society Üyesi seçildiğinde 31 yaşındaydı. Bununla birlikte, Romanes'ın iddialarını ampirik testlerden ziyade anekdot niteliğindeki kanıtlarla destekleme eğilimi, Lloyd Morgan'ın Morgan'ın Kanunu olarak bilinen uyarısına yol açtı:
Romanes gençken bir Hristiyandı ve dindar eşi de dâhil olmak üzere bazıları daha sonra, son hastalığı sırasında bu inancın bir kısmını geri kazandığını söylediler. Hatta Darwin'in etkisiyle agnostik olmuştu. Ömrünün sonunda yarım kalan bir elyazmasında, evrim teorisinin kendisini dinden uzaklaştırdığını söylüyordu.
Romanes, bugüne kadar devam eden ücretsiz halka açık konferansların olduğu Romanes Derslerini kurdu. Romanes'in ikinci dersini veren Thomas Henry Huxley'nin bir arkadaşıydı.
Romanes, ömrünün sonlarına doğru Hristiyanlığa döndü.
23 Mayıs 1894 tarihinde Oxford'da öldü. Edinburgh'daki Greyfriars Kirkyard'ın kuzey batı köşesinde, ailesinin mezarının üzerinde Romanes'e ait bir anıt bulunmaktadır.
Profesyonel yaşamı

Romanes ve Darwin'in ilişkisi kısa sürede gelişti ve yakın arkadaş oldular. Bu ilişki, Romanes'in Darwin'in yaşamının son sekiz yılında Darwin'in araştırma görevlisi olmasıyla başladı. Romanes'in Darwin'le kurduğu ilişki, Darwin'in sonraki çalışmalarında çok önemliydi. Bu nedenle Darwin, Romanes'in daha sonra makalelerini yayınlamak için kullandığı ciltler dolusu yayınlanmamış çalışmayı gizli tuttu. Darwin gibi, Romanes'in teorileri de şüpheyle karşılandı ve başlangıçta kabul edilmedi. Romanes'in çalışmalarının çoğunda, hayvan bilinci ile insan bilinci arasında bir bağlantı kurmaya çalışılıyordu. Fizyolojik seçilimin gelişimi ile ele aldığı araştırmaları sırasında bazı sorunlarla karşılaşılmıştı. Bu, Romanes'in Darwin'in izolasyon türleşme teorisine yaptığı üç itiraza verdiği cevaptı. Bunlar: evrimsel amacı olmayan tür özellikleri; türler arası kısırlığın yaygın gerçeği ve kalıcı türler belirlendikten sonra melezlemenin bataklık etkilerinden kaçmak için çeşitlerin gerekliliğidir. Kariyerinin sonunda çalışmalarının çoğu, zeka ile evrim ağacındaki yerleşim arasındaki ilişkinin geliştirilmesine yönelikti. Romanes, bir organizmanın evrimsel bakış açısı üzerinde ne kadar ilerlerlerse, organizmanın daha yüksek bir işlev düzeyine sahip olma olasılığının o kadar yüksek olacağına inanıyordu.
Ailesi

Romanes, George Romanes ve Isabella Cair Smith'in üç çocuğundan sonuncusuydu. Yakın ve geniş ailesinin çoğunluğu, İskoç Highland kabilelerinin soyundan geliyordu. Babası Rahip George Romanes, Kanada, Kingston'daki Queens College'da profesördü ve ailesi İngiltere'ye dönene kadar yerel üniversitede Yunanca öğretti. Romanes ve eşi Ethel Mary Duncan, 11 Şubat 1879 tarihinde evlendiler. Mutlu bir şekilde evlenen çift birlikte okudu. Romanes'in altı çocuğu için "ideal bir baba" olduğu söylendi. Romanes'in hem annesi hem de babası, çocukluğu boyunca Protestan ve Anglikan Kilisesi'ne dahil oldu. Romanes, Anglikan olarak vaftiz edildi ve ebeveynleri herhangi bir dinle yoğun bir şekilde ilgilenmemesine rağmen, gençliği boyunca Anglikan öğretilerine yoğun bir şekilde dahil oldu.
Darwin'in Romanes için bir baba figürü olarak görülebileceği tahmin edilmektedir. Darwin, Katolik Kilisesi'nin öğretileriyle aynı fikirde değildi çünkü temel öğretiler, o dönemdeki bilimsel bulgularıyla desteklenmiyordu. Bu, Romanes'in bilinemezciliğe geçişini açıklayabilmektedir.
Felsefi ve politik görüşleri

Romanes, Gonville ve Caius College Cambridge'te okumaya başladığında, "Yüce'nin dünyayı genel yasalarla yönettiği inancıyla bağlantılı olarak değerlendirilen Hıristiyan Duası" konulu bir makale yarışmasına katıldı. Romanes'in kazanmak için pek umudu yoktu, ancak bu yarışmada birinciliği alarak Burney ödülünü almasına çok şaşırdı. Burney ödülünü kazandıktan sonra Romanes, bilime olan sevgisi ve bağlılığı nedeniyle artık Hristiyanlığa sadık kalamayacağı sonucuna vardı. Bu, Romanes büyürken babasının bir rahip olması nedeniyle kendisi açısından ilginçti. Bu nedenle Romanes, Thoughts on Religion (Din Üzerine Düşünceler) adlı kitabında din ve dine sadakatle bağlı olmak için zihnin tüm yönlerinin nasıl dahil edilmesi gerektiği hakkında büyük ayrıntılara girdi. Tanrı'ya veya Mesih'e adanmak için son derece yüksek bir iradeye sahip olmanız gerektiğine inanıyordu. Daha önce konuyla ilgili genel olarak A Candid Examination of Theism adlı bir kitap yayımlamıştı ve burada Tanrı'nın varlığının kanıtlarla desteklenmediği sonucuna vardı, ancak bu gerçekle ilgili mutsuzluğunu dile getirdi.
Evrim üzerine Romanes

Romanes sık sık evrim konusunu ele aldı. Çoğunlukla Darwinizm'i ve doğal seçilimin rolünü destekledi. Ancak, Darwinci evrimle ilgili üç sorun algıladı:
Doğurganlık açısından doğal türler ile evcilleştirilmiş çeşitler arasındaki fark. [bu problem özellikle evcilleştirilmiş hayvanlardaki değişim analojisini çok sık kullanan Darwin için geçerliydi]
Akraba türleri ayırt etmeye hizmet eden yapılar genellikle bilinen herhangi bir faydacı öneme sahip değildir. [taksonomistler bir türü tanımlamak için en görünür ve en az değişebilir özellikleri seçerler, ancak taksonomist için yararlı olmasa da hayatta kalma açısından önemli olan başka farklılıklar olabilir]
Serbest geçişin yeni başlayan bir tür bölünmesi üzerindeki bataklık etkisi. [Burada, harmanlanmış kalıtım fikirleriyle Darwin'in en çok kafasını karıştıran soruna dikkat çekmekteydi. Mendel genetiğinin yeniden keşfi ve sürekli varyasyonun temelinde parçacıklı kalıtımın olabileceğini gösteren modern sentezle bu sorun çözüldü. Romanes, Darwin'in kitabının başlığına (Türlerin Kökeni) rağmen, doğal seçilimin türleri nasıl ürettiğini gerçekten göstermediği konusunda keskin bir noktaya değindi. Doğal seçilim, uyum sağlama "makinesi" olabilir, ancak türleri ayırma mekanizması hâlâ söz konusuydu.
Romanes'in buna kendi çözümüne "fizyolojik seçilim" adı verildi. Onun fikri, esas olarak ebeveyn biçimleriyle çaprazlamanın önlenmesinin neden olduğu üreme yeteneğindeki çeşitliliğin, yeni türlerin üretiminde birincil itici güç olduğuydu. O zamanlar (ve şimdi) çoğunluk görüşü, türlerin bölünmesinde (veya allopatride) coğrafi ayrımın birincil güç olduğu ve ikincil olarak, yeni başlayan türler arasındaki melezlemelerin artan kısırlığı olduğu yönündeydi.
Darwin'den etkilenen Romanes, hem doğal seçilimin hem de kazanılmış özelliklerin kalıtımının savunucusuydu. İkincisi, katı bir seçimci olan Alfred Russel Wallace tarafından reddedildi. Romanes, Darwinizm'in tanımı konusunda Wallace ile anlaşmazlığa düştü.
Yayımlanmış eserleri

Charles Darwin öldüğünde Romanes, diğer psikologlar tarafından Darwinist düşünce okuluna yöneltilen eleştirileri ve saldırıları çürütmeye çalışarak Darwin'in teorilerini savundu. Romanes, karşılaştırmalı psikolojiye dayalı bir davranış teorisi geliştirerek Darwin'in evrim ve doğal seçilim teorilerini genişletti. Animal Intelligence'ta Romanes, çeşitli hayvanların bilişsel ve fiziksel işlevleri arasındaki benzerlikleri ve farklılıkları gösterdi. Mental Evolution in Animals'ta Romanes, hayvan yaşamıyla ilişkili bilişsel ve fiziksel işlevlerin evrimini resmetti. Romanes, hayvan zekasının davranışsal şartlandırma veya olumlu pekiştirme yoluyla geliştiğine inanıyordu. Romanes daha sonra insanın bilişsel ve fiziksel işlevlerinin evrimine odaklanan Mental Evolution in Man'i yayımladı.
1890 yılında Romanes, bilim ve din arasındaki ilişkiyi açıklamaya çalıştığı Darwin, and After Darwin'i yayımladı. Bu konudaki tüm notları Charles Gore'a bırakıldı. Gore, bu notları Thoughts on Religion'ı hazırlarken kullanmış ve eseri Romanes'in adı altında yayımlamıştı. The Life and Letters of George Romanes, Romanes'in hayatının yarı otobiyografik bir anlatımını sunmaktaydı.
Başarıları

1879: Romanes, Royal Society üyesi seçildi.
1886-1890: Romanes, Edinburgh Üniversitesi'nde profesördü.
1892: Oxford Üniversitesi'nde profesörken Romanes, Romanes Dersleri olarak bilinen bir dizi ders oluşturdu.
Bu dersler hâlen Romanes'in anısına yılda bir kez düzenlenmektedir.
Romanes ayrıca aşağıdaki kelimeleri ve anlamları oluşturmasıyla da bilinmektedir:
Antropomorfizm: Diğer hayvanlara insan benzeri nitelikler atfetme.
Anekdot yöntemi: Hayvan davranışı hakkında veri toplamak için gözlemsel yöntemlerin kullanılması.
Bilişsel gelişim için basamaklı merdivenleri geliştirdi.
Daha fazla okuma

Lesch, John E. "The Role of Isolation in Evolution: George J. Romanes and John T. Gulick,," Isis, Cilt 66, sayı 4, Aralık 1975.
McGrew, Timothy. “A Pilgrim's Regress: George John Romanes and the Search for Rational Faith,” 15 Aralık 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. The Christendom Review, Cilt II (2), 2009.
Morganti, Federico. "Intelligence as the Plasticity of Instinct: George J. Romanes and Darwin's Earthworms," Theortical Biology Forum", Cilt 104, N°.2, 2011.
Romanlar, Ethel Duncan. The Life and Letters of George John Romanes, Longmans, Green and co., 1896.
Schwartz, Joel S. "George John Romanes's Defense of Darwinism: The Correspondence of Charles Darwin and His Chief Disciple," Journal of the History of Biology, Cilt 28, Sayı 2, Yaz, 1995.
Schwartz, Joel S. "Out from Darwin's Shadow: George John Romanes's Efforts to Popularize Science in 'Nineteenth Century' and Other Victorian Periodicals," Victorian Periodicals Review, Cilt 35, Sayı 2, Yaz, 2002.
Schwartz, Joel S. Darwin's Disciple: George John Romanes, A Life In Letters, Diane Publishing Company, 2010.
Schultz, D., & Schultz, S. A History of Modern Psychology, Harcourt College Publishers, 2000.
Tollemache, Lionel A. Mr. Romanes's Catechism, CF Hodgson & Son, 1887.
Yayımlar

The Scientific Evidences of Organic Evolution, Macmillan ve Co., 1882 [1st Pub. 1877].
Candid Examination of Theism, Trübner & Co., 1878 [Physicus adıyla yayımlanmıştır].
Animal Intelligence, D. Appleton and Company, 1892 [1st Pub. 1882].
Mental Evolution in Animals, with a Posthumous Essay on Instinct by Charles Darwin, Kegan Paul, Trench & Co., 1883.
Jelly-Fish, Star-Fish ve Sea Urchins, İlkel Sinir Sistemleri Üzerine Bir Araştırma Olmak, K. Paul, Trench & Co., 1885.
Physiological Selection: an Additional Suggestion on the Origin of Species, 23 Nisan 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. The Journal of the Linnean Society, Cilt. 19, 1886.
Mental Evolution in Man, Kegan Paul, Trench & Co., 1888.
Darwin, and after Darwin, (1892-97, evrim teorisi tarihçileri için önemli bir eser):
The Darwinian Theory, Açık Mahkeme Yayın Şirketi, 1910 [1st Pub. 1892].
Post-Darwinian Questions: Heredity and Utility, The Open Court Publishing Company, 1906 [1st Pub. 1895].
Post-Darwinian Questions: Isolation and Physiological Selection, The Open Court Publishing Company, 1914 [1st Pub. 1897].
Mind and Motion and Monism, Longmans, Green ve Co., 1895.
An Examination of Weismanism, The Open Court Publishing Company, 1893 (August Weismann, 19. yüzyılın başında önde gelen evrim kuramcısıydı).
Thoughts on Religion, Longmans, Green & Co., 1895.
Essays, Longmans, Green & Co., 1897.
Yayımlar > Makaleler

"Christian Prayer and General Laws: Being the Burney Prize Essay for the Year 1873," Macmillan & Co., 1874.
"Fetichism in Animals" Nature, 27 Aralık 1877.
"Recreation" The Nineteenth Century, Cilt. VI, Temmuz/Aralık 1879.
"Suicide", Nature, Aralık 1881.
"American Ants" Nature, 2 Mart 1882.
"Nature and Thought" The Contemporary Review, Cilt. XLIII, Haziran 1883.
"Man and Brute," 15 Aralık 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. The North American Review, Cilt. 139, No. 333, Ağustos 1884.
"Mind in Men and Animals," The North American Review, Mart 1885.
"Physiological Selection," The Nineteenth Century, Cilt. XXI, Ocak/Haziran 1887.
"Mental Differences Between Men and Women" The Nineteenth Century, Cilt. XXI, Ocak/Haziran 1887.
"Concerning Women" Forum, Cilt. IV, 1887.
"Recent Critics of Darwinism" The Contemporary Review, Cilt. LIII, Ocak/Haziran 1888.
"Mr. Wallace on Darwinism," The Contemporary Review, Cilt. LVI, Temmuz/Aralık 1889.
"Weismann's Theory of Heredity," The Contemporary Review, Cilt. LVII, Ocak/Haziran 1890.
"Mr. A. R. Wallace on Physiological Selection," The Monist, Cilt. ben, numara. 1 Ekim 1890.
"Origin of Human Faculty" Beyin; Bir Nöroloji Dergisi, Cilt. XII, 1890.
"The Psychic Life of Micro-Organisms," The Open Court, Cilt. IV, 1890–1891.
"Aristotle as a Naturalist" The Contemporary Review, Cilt. LIX, Ocak/Haziran 1891.
"Thought and Language", 15 Aralık 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Bölüm II, The Monist, Cilt. 2, No. 1, Ekim 1891; 3 Nisan 1892.
"Critical Remarks on Weismannism," The Open Court, Cilt. VII, No. 313, Ağustos 1893.
"Weismann and Galton," Açık Mahkeme, Cilt. VII, No. 315, Eylül 1893.
"A Note on Panmixia," The Contemporary Review, Cilt. LXIV, Temmuz/Aralık 1893.
"Longevity and Death," The Monist, Cilt. V, N°. 2 Ocak 1895.
"The Darwinism of Darwin, and of the Post-Darwinian Schools," The Monist, Cilt. VI, N°. 1 Ekim 1895.
"Isolation in Organic Evolution," The Monist, Cilt. VIII, 1898.
Yayımlar > Çeşitli

Observations on the Locomotor System of Echinodermata, Londra Kraliyet Cemiyeti'nin Felsefi İşlemleri, Cilt. 172, Bölüm III, 1882.
Darwinism Illustrated: Wood-engravings Explanatory of the Theory of Evolution, The Open Court Publishing Company, 1892.
A Selection from the Poems of George John Romanes, Longmans, Green & Co., 1896.
Romanes mezarı, Edinburgh'daki Greyfriars Kirkyard
Retiarius

Nennig villasından olan bu mozaikte bir retiarius, secutor  karşısında elinde üçlü mızrağı ile durmaktadır. 2. - 3. yüzyıl CE
Retiarius (kelimenin tam anlamıyla, "ağ adam" ya da "ağ savaşçısı" Latince) balıkçı tarzında donatılmış bir teçhizatla savaşan bir Roma gladyatörüydü. Ağırlıklı bir ağ, üç oklu mızrak ve bir hançer. Retiarius hafif zırhlıydı, bir kol koruması (manica) ve bir omuz koruması (galerus) giyiyordu. Tipik olarak, kıyafetleri yalnızca geniş bir kayış ya da hafif dolgu ile kısa bir tunik ile tutulan gerdanlıktan oluşuyordu. Kafa koruma ya da ayakkabı giymezdi.
Retiarius, rutin olarak ağır silahlı bir Secutor ile karşı karşıya gelmektedir. Ağ savaşçısı, rakibinin saldırılarını önlemek ve vuruş fırsatı beklemek için hızını ve çevikliğini kullanarak koruyucu teçhizat eksikliğini telafi ediyordu. Bir diğer taktik ise; düşmanının silahını ağda toplayıp elinden çekerek rakibini savunmasız bırakmaktı.
Dövüş stili

Bazı yarışmalarda, bir retiarius aynı anda iki secutores ile karşı karşıya kalır. Bir köprü ya da merdivenle yükseltilmiş bir platform üzerinde duruyordu ve düşmanlarına atmak ve onları saf dışı bırakmak için yumruk büyüklüğünde taş yığını vardı. Secutores yapıyı ölçeklendirmeye ve ona yaklaşmaya çalıştı. Platform ("pons" köprü "olarak adlandırılır) su üzerinde inşa edilmiş olabilir. Bu senaryolar, gladyatörlerin bire bir eşleşmediği nadir durumlardan biriydi.
Secutor ve Retiarius savaşını gösteren bir Rölyef.
Bir Murmillo, Retiarius üzerinde galip bir şekilde Pollice versiyonunda durur, Jean-Léon Gérôme'den bir tablo (1872).
Zliten mozaiğinden (c. CE 200) elde edilen bu sahnede yalnızca bir hançerle silahlandırılmış olan retiarius, teslim olmak için parmağını yükseltir. Üçlü mızrağı düşmanı Secutor'un ayağının önünde ve ağları eksik. Bacağında bir arterden kanaması görülüyor.
Madrid'deki Ulusal Arkeoloji Müzesi'ndeki bu mozaikte alt çerçevede yer alan kalendio, ağında Secutor Astyanax'ı yakalar. Bununla birlikte, üstteki resimde Kalendio yerde yaralı olarak yatar ve teslim olmak için hançerini kaldırır.
Avusturya Carnuntum'daki bu alaycı gladyatör mücadelesinde, makas (solda) retiariusun ağını koparmak için kullanılan konik bir kol koruması giyiyor (sağda).
Ernest George Coker

| Ernest George Coker |
| --- | --- |
Doğum: 26 Nisan 1869(1869-04-26) Buckinghamshire, İngiltere
Ölüm: 09 Nisan 1946 (76 yaşında) Ayr, İskoçya
Ödüller: Rumford Madalyası (1936)

Kariyeri
Dalı: matematik ve mühendislik
 

Prof Ernest George Coker FRS FRSE MIME MICE Wh.Ex . (26 Nisan 1869 - 9 Nisan 1946) İngiliz matematikçi ve mühendistir. 1922'de Howard N. Potts Fizik Madalyası'nı ve 1936'da polarize ışık üzerine yaptığı çalışmalardan dolayı Rumford Madalyası'nı kazanmıştır. Gerilme analizi ve Fotoelastisite konusunda uzmanıdır. Encyclopædia Britannica'ya ve diğer çalışmalara EGC baş harfleri altında katkıda bulunmuştur.
Hayatı

26 Nisan 1869'da Buckinghamshire'daki Wolverton'da motor tesisatçısı George Coker ve eşi Sarah Tompkins'in oğlu olarak dünyaya gelmiştir. Doğum yeri genellikle yanlış bir şekilde Wolverhampton olarak belirtilir.
Stony Stratford'da özel bir okulda eğitim görmüştür. 1890'da, Londra'daki Royal College of Science'da ve ardından hem Edinburgh Üniversitesi'nde hem de Peterhouse, Cambridge'de okumasına izin veren bir Whitworth Bursu kazanmış ve 1896'da Mekanik Bilimler Tripos'u ile mezun olmuştur.
İlk işleri arasında Londra'daki HM Patent Ofisi'nde Patent Müfettişi Yardımcılığı vardır. 1898'de Montreal'deki McGill Üniversitesi'nde İnşaat Mühendisliği Yardımcı Doçenti görevini kazanmıştır. Coker, daha sonra, İngiltere'ye dönmüş ve 1901'de Edinburgh Üniversitesi'nden bir DSc almıştır 1905'te Finsbury Teknik Koleji'nde Makine Mühendisliği ve Uygulamalı Matematik Profesörü olmuş, ardından 1914'te Londra'daki University College'da (şimdi UCL) İnşaat ve Makine Mühendisliği kürsüsüne gelmiştir.
Edinburgh, Sydney ve Louvain üniversitelerinden fahri doktora almıştır.
1903'te Royal Society of Edinburgh'a ve 1916'da Royal Society'e üye seçilmiştir. 1921'de İnşaat Mühendisleri Kurumu tarafından Telford Madalyası ile ödüllendirilmiş ve 1922'de stresi ölçmek için foto-elastik yöntemi üzerindeki çalışması nedeniyle Franklin Enstitüsü tarafından fizik dalında Howard N. Potts altın madalyası almıştır. 1924'te Toronto'da ICM'nin Davetli Konuşmacıdır.
1934'te emekli oldu ve bir yıl sonra Whitworth Derneği'nin Başkanı olmuştur.
1899'da Alice Mary King (ö.1941) ile evlenmiştir.
Coker, 9 Nisan 1946'da Ayr'da ölmüştür.
Nahuel Tenaglia

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Facundo Nahuel Tenaglia
Doğum tarihi:  21 Şubat 1996 (28 yaşında)
Doğum yeri:  Saladillo, Arjantin
Boyu:  1,81 m (5 ft 11+1⁄2 in)
Mevkii:  Sağ bek
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Alavés
Numarası:  14
Altyapı kariyeri
:  Argentino de Saladillo
:  Boca Juniors
:  Deportivo La Lola
:  Huracán de Saladillo
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2016-2017 |  Atlanta |  19 |  (0) |
| 2017-2023 |  Talleres |  84 |  (8) |
| 2022-2023 |  → Alavés (kiralık) |  48 |  (3) |
| 2023- |  Alavés |  25 |  (1) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 3 Haziran 2024 
Facundo Nahuel Tenaglia (d. 21 Şubat 1996, Saladillo), La Liga kulübü Alavés'te oynayan Arjantinli profesyonel futbolcudur. Ana pozisyonu sağ bek haricinde stoper olarak da oynayabilir.
Kariyeri

Tenaglia, altyapı kariyerine Argentino de Saladillo'da başladı. Ardından Boca Juniors sistemine katıldı ve daha sonra Deportivo La Lola ve Huracán de Saladillo'da forma giydi. Tenaglia, 2014'te Atlanta'ya katıldı. İki yıl sonra, Ekim 2016'da, San Telmo'ya karşı oynanan bir Primera B Metropolitana maçında ilk profesyonel maçına çıktı. 2016-17'de Atlanta'nın yükselme play-offlarına ulaştığı dönemde 19 lig maçında forma giydi. Ancak ilk turda Deportivo Español'a elendiler; bu maç Tenaglia'nın kulüp adına oynadığı son maçtı ve 89. dakikada oyundan atıldı. 23 Ağustos 2017'de Talleres, Tenaglia'nın transferini tamamladı.
Tenaglia, Talleres adına ilk maçına Arjantin Primera División maçında Colón'u deplasmanda 2-0 yendikleri maçta çıktı. İlk golünü 29 Eylül 2019'da deplasmanda Independiente'ye 3-2 yenildikleri maçta attı.
12 Ocak 2022'de Tenaglia, 18 aylığına La Liga takımı Deportivo Alavés'e kiralandı. 20 Ağustos 2023'te, kulübün en üst lige geri dönmesine yardımcı olduktan sonra, kalıcı olarak dört yıllık bir sözleşme imzaladı.
Claude Makélélé

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Claude Makélelé Sinda
Doğum tarihi:  18 Şubat 1973 (51 yaşında)
Doğum yeri:  Kinşasa, Zaire
Boyu:  1,70 m (5 ft 7 in)
Mevkii:  Defansif orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Asteras Tripolis (teknik direktör)
Altyapı kariyeri
1989-1990:  Melun
1990-1991:  Brest
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1991-1997 |  Nantes |  169 |  (9) |
| 1997-1998 |  Marsilya |  32 |  (2) |
| 1998-2000 |  Celta Vigo |  70 |  (3) |
| 2000-2003 |  Real Madrid |  94 |  (1) |
| 2003-2008 |  Chelsea |  144 |  (2) |
| 2008-2011 |  Paris Saint-Germain |  98 |  (1) |
| Toplam |   |  607 |  (18) |
Millî takım kariyeri
| 1993-1994 |   Fransa U21 |  7 |  (1) |
| 1995-2008 |   Fransa |  71 |  (0) |
Teknik direktörlük kariyeri
2014:  Bastia
2017-2019:  Eupen
2024:  Asteras Tripolis
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Claude Makélelé Sinda (Fransızca telaffuz: [klod makelele]; d. 18 Şubat 1973, Kinşasa), Fransız eski millî futbolcudur. Defansif orta saha mevkiindeki oyuncu, 1991-2011 yılları arasında futbol oynamıştır.