stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Süleyman Şah Türbesi
Suriye İç Savaşı ve IŞİD tehdidi

Ana madde: Suriye İç Savaşı'nda Türkiye
13 Mart 2014 tarihinde Özgür Suriye Ordusu (ÖSO) ile Irak ve Şam İslam Devleti (IŞİD) arasındaki çatışmalar sonucu Karakozak köyü ve türbenin bulunduğu bölge IŞİD kontrolüne geçti. 20 Mart 2014 tarihinde IŞİD, YouTube üzerinden yayımladığı bildiride Süleyman Şah Türbesi'nin üç gün içerisinde boşaltılıp Türk bayrağı indirilmediği takdirde türbeyi yerle bir edecekleri tehdidinde bulundu. Bunun üzerine Türkiye, güvenlik tedbirlerini artırarak en üst seviyeye getirdi. Gaziantep Beşinci Zırhlı Tugay Komutanlığından araç ve personel takviyesi yapıldı. Sınır hattında bulunan mevcut nöbet kulübelerine ilave kulübeler yapılarak askerler konuşlandırıldı. Ayrıca Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu, Süleyman Şah Saygı Karakolu için kriz masası kurulduğunu açıkladı.
25 Mart 2014'te Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Süleyman Şah Türbesi'ne yönelik tehdit ile ilgili soruya şu şekilde yanıt verdi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | "Böyle bir yanlışlık olacak olursa gereği neyse yapılacaktır. Bu topraklar bizim toprağımızdır. Bu topraklarda yapılacak bir saldırı aynen Türkiye'ye yapılmış bir saldırıdır."  | „ |

Süleyman Şah Türbesi'nin yer değişiklikleri: Türbenin ilk ve orijinal yeri Caber Kalesi. Esad Gölü üzerinde inşa edilen baraj sonrasında 1973'te ikinci yeri Karakozak Köyüne taşındı ve güvenlik problemleri nedeniyle 2015 yılında Suriye Eşmesi'ne taşındı.
Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu ise yaptığı açıklamada "Süleyman Şah Türbesi'nin bulunduğu toprakların uluslararası hukuk gereğince Türk toprağı olduğunu ve bir tehlike söz konusu olması hâlinde her türlü karşılığın verileceğini" belirtti. 26 Mart 2014'te Genelkurmay Başkanlığı, yaptığı yazılı açıklamada "Türk Silahlı Kuvvetleri'nin Süleyman Şah Saygı Karakolu hariç Suriye topraklarında herhangi bir birliği bulunmadığını" açıkladı.
27 Mart 2014 tarihinde Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu, Bakanlık Müsteşarı Feridun Sinirlioğlu, Genelkurmay 2. Başkanı Orgeneral Yaşar Güler ve Millî İstihbarat Teşkilatı Müsteşarı Hakan Fidan arasında; türbeye yönelik bir saldırı karşısında yapılması gerekenlerin görüşüldüğü toplantıya ilişkin olduğu ileri sürülen bir ses kaydı yayınlandı. Bunun ardından Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı yazılı açıklama yaparak bu ses kaydını "Türkiye'nin ulusal güvenliğine yönelik alçakça bir saldırı ve casusluk faaliyeti olduğunu ve faillerinin en kısa zamanda yakalanıp adalete teslim edileceğini" belirtti. 28 Mart 2014'te Millî Savunma Bakanı İsmet Yılmaz, "Bordo berelilerin bölgeye takviye edildiğini, her türlü tedbirin alındığını ve Türk Silahlı Kuvvetleri'nin teyakkuz hâlinde olduğunu" açıkladı.
7 Temmuz 2015'te, Alman haber dergisi Focus tarafından 27 Mart 2014'teki üst düzey toplantının Amerikan Ulusal Güvenlik Ajansı (NSA) tarafından dinlenildiği iddia edildi.
Suriye İç Savaşı ve IŞİD tehdidi > Şah Fırat Operasyonu

Ana madde: Şah Fırat Operasyonu
Türk Silahlı Kuvvetleri artan güvenlik problemleri ve IŞİD tehdidi nedeniyle Şah Fırat isimli askeri bir operasyon ile türbede bulunan 40 askeri ülkeye geri getirmek için 21 Şubat 2015 saat 21:00 sıralarında Suriye'ye girdi. Operasyonda 572 asker ve 20. Zırhlı Tugay'a bağlı M-60 A3 tipi 50 adet tank ile birlikte sınırda devriye görevi yapan F-16 savaş uçakları görev aldı. Türbede bulunan Süleyman Şah'ın naaşı ve diğer manevi değeri bulunan eşyalar alındıktan sonra Süleyman Şah Türbesi ve yanındaki karakol patlayıcılarla havaya uçuruldu. 22 Şubat 2015 saat 10:12'de sona eren operasyon sonucunda türbe imha edildi ve bölgedeki Türk askerleri, Şanlıurfa üzerinden Türkiye'ye geri çekildi. Operasyon sırasında bir araç kazasında astsubay Halit Avcı hayatını kaybetti. Türbedeki üç sanduka ve emanetler, Şanlıurfa'nın Birecik ilçesindeki Kara Kuvvetleri Komutanlığına bağlı 3. Hudut Alayı 7. Hudut Bölük Komutanlığına getirildi ve buradaki bir binaya geçici olarak nakledildi. Mart 2015'te Süleyman Şah ve iki askerinin sandukaları ve eşyalar Suriye-Türkiye sınırının Suriye kesiminde, 200 metre kadar içerdeki Eşme köyü sınırları içindeki yeni yerleşkesine nakledildi. PYD/YPG kontrolünde olan ve sınıra sıfır noktadaki köydeki geçici yerleşke 9 dönümlük arazi üzerinde, 4 metre uzunluğunda, 8x10 metre genişliğinde ve kubbeli olarak inşa edildi.
11 Aralık 2017'de Türkiye Başbakanı Binali Yıldırım, Suriye'de işler yoluna girdikten sonra Süleyman Şah Türbesinin eski yerine taşınacağını açıkladı. Haziran 2018'de Başbakan Yardımcısı Fikri Işık katıldığı bir televizyon kanalında "Biliyorsunuz orası Türk toprağı. Şartlar oluştuğunda Süleyman Şah Türbesi taşınacaktır" ifadelerini kullandı.
Suriye İç Savaşı ve IŞİD tehdidi > Esad rejiminin düşmesi ve sonrası

8 Aralık 2024'te Esad rejiminin yıkılması, Suriye muhalefetinin ve silahlı güçlerin iktidarı ele geçirmesi ve Menbic Taarruzundan sonra Süleyman Şah Türbesinin eski yerine taşınması yeniden gündeme geldi. 12 Aralık 2024'te Milli Savunma Bakanlığı yaptığı açıklamada; "Suriye Milli Ordusu'nun bölgedeki ilerleyişi ve terörden arındırma operasyonları henüz devam etmektedir. Gelişmeleri yakından takip ediyoruz. Sahada uygun koşulların oluşması durumunda bu konu değerlendirilecektir" ifadelerini kullandı. 15 Aralık'ta İYİ Parti Genel Başkanı Müsavat Dervişoğlu, "Osmanlı'nın atası Süleyman Şah Türbesi derhal en eski yerine Caber Kalesine taşınmalıdır" ifadelerine yer verdi.
Suriye Demokratik Güçleri ile Suriye Milli Ordusu arasında Menbic çevresinde devam eden çatışmaların ardından 12 Aralık 2024'te bir ateşkes anlaşması imzalandı. Anlaşmanın maddelerinden birinde "SDG'nin, Menbic’in yanı sıra Süleyman Şah Türbesi’nin eski yeri olan Karakozak Köyü ve çevresindeki tepelerden çekileceği yer aldı. SDG komutanı Mazlum Kobani, hâlihazırda Suriye'nin Eşme Köyü sınırları içinde bulunan Süleyman Şah Türbesi’nin Karakozak'taki eski yerine taşınması konusunda Türkiye ile işbirliğine hazır olduklarını ifade eden bir açıklamada bulundu.
Konuyla ilgili yayınlar

ile ilgili metin bulabilirsiniz.
Erhan Afyoncu (2015). Süleyman Şah Türbesi. Yeditepe Yayınevi. ISBN 9786058493438.
Tonghini, Cristina (1998). Qal'at Ja'bar Pottery: A Study of a Syrian Fortified Site of the Late 11th-14th Centuries. Council for British Research in the Levant. ISBN 9780197270103. 13 Aralık 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Aralık 2017.
Zaqzuq, A.R., Suriye'deki Caber Kalesi'nin arkeolojisi، Cilt 62، Paris 1985، syf 141-142 .
Musil, Alois, Orta Fırat'ın topoğrafik durumu, New York 1927.
René Dussaud, Deschamps, P., Seyrig, H., Eski ve Orta Cağ Suriyesi (resimli), Paris, 1931.
Sourdel, D. "Caber Kalesi" İslam Ansiklopedisi. Editörler: P. Bearman, Th. Bianquis, C.E. Bosworth, E. van Donzel ve W.P. Heinrichs. Brill, 2007. Brill Online.
Bell, Gertrude Lowthian, Sultan Amurat İçin, London 1911;
Süleyman Şah Türbesi'nin ilk ve orijinal yeri Caber Kalesi, Rakka
Irak Savaşı
Savaşın arka planı

Amerika Birleşik Devletleri, Irak'a müdahaleyi 2003'te yapmıştır fakat bu işgale altyapı hazırlayan ve birbirini takip eden birçok olay gerçekleşmiştir.
Savaşın arka planı > Irak-İran Savaşı

Ana madde: Irak İran Savaşı
22 Eylül 1980 tarihinde uzun süredir çekişme halinde olan Irak ile İran arasında savaş başladı. Orta Doğu'yu derinden sarsan bu savaş 29 Ağustos 1988'e kadar devam etti. 1,5 milyondan fazla insan öldü. Hem Irak'ta hem de İran'da ekonomik olarak kriz başladı. Savaşın Basra Körfezi'nde gerçekleşmesi bütün dünyanın dikkatini iki ülkeye çevirmişken savaşın başında avantajlı olan Irak, savaş ilerledikçe kazanımlarını kaybetti. Savaş ilerledikçe Irak'ın kuzeyinde çıkan isyanlar ve Irak ordusunun bu isyanlara tutumu da dünya tarafından mercek altına alındı. Irak ordusu bu isyanları El-Enfal Operasyonları ile ağır şekilde bastırarak katliam yaptı. Binlerce insan öldürüldü. Irak'ta yaşanan ekonomik kriz Birinci Körfez Savaşı'na, yapılan katliamlar Birinci Körfez Savaşı sonrası Kuzey Irak'ın uçuşa yasak bölge ilan edilmesine yol açacaktı.
Savaşın arka planı > Birinci Körfez Savaşı

Ana maddeler: Birinci Körfez Savaşı ve Kuveyt'in İşgali
Birinci Körfez Savaşı 2 Ağustos 1990'da Irak ordusunun Kuveyt'e girmesiyle başlamıştır ve uluslararası toplumun tam anlamıyla Irak hükûmetine karşı olmasını sağlamıştır. Birçok ülke bu işgale karşı çıkmış, Irak'ı en kısa sürede Kuveyt'i terk etmesi için uyarmıştır. Saddam'ın uyarılara kulak asmaması, Körfez'in dünya enerji tüketimi açısından önemli olması Amerika Birleşik Devletleri öncülüğünde bir koalisyon kurulmasını sağlamıştır ve bu koalisyon savaşa dahil olmuş, Irak'ı Kuveyt'ten ateş gücüyle çıkarmıştır.
Savaşın arka planı > Birinci Körfez Savaşı sonrası

Savaşı ağır şekilde kaybeden Irak, büyük kayıplar vererek Kuveyt'ten çıkarıldı. Saddam Hüseyin'in otoritesi sorgulanmaya başlandı. Irak'ın güneyinde Şiiler, kuzeyindeyse Kürtler isyan başlattı. Saddam Hüseyin'in bu isyanları bastırma girişimleri yeni bir kriz yarattı. 1,5 milyondan fazla insan Türkiye ve İran sınırına göç etti. Yeni bir katliamın olmaması için Huzuru Temin Harekâtı başladı. Uçuşa yasak bölge ilan edildi. İran savaşı sürerken Enfal Operasyonları ile birçok insanın katledilmesi, Kuveyt'in işgali gibi saldırgan eylemler Irak'ın uluslararası arenada elinin güçsüzleşmesini sağladı, Irak'a her yönden yaptırım uygulanmaya başlandı. Her şeyden ötesi Irak tehdit sayılıyordu. Durum böyle olunca Irak'ın kitle imha silahlarına sahip olduğu iddiası başka bir kriz yarattı. Birleşmiş Milletler Özel Komisyonu Irak'ta nükleer, kimyasal, biyolojik silah olup olmadığı konusunda çalışmaya başladı. Ağustos 1998'de bu komisyonun müfettişlerinin ABD ajanı olduğunu iddia eden Irak, tüm araştırmayı durdurdu ve anlaşmaları askıya aldı. Daha sonra Irak'ın şüphelerinin doğru olduğu, müfettişlerin Amerikan istihbaratı ile bağlantılı olduğu kanıtlandı.
Ekim 1998'de Irak Kurtuluş Yasası yürürlüğe girdi, bu yasayla birlikte Amerika Birleşik Devletleri dış politikası bu yasa etrafında şekillenmeye başladı. Yasa, Irak'a demokrasi götürülmesi için Irak muhalefetine 97 milyon dolar sağlıyordu. Yasa yürürlüğe girdikten sadece bir ay sonra Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri ve Birleşik Krallık Hava Kuvvetleri ortak bir hava harekâtı ile Çöl Tilkisi Harekâtı'nı gerçekleştirdi. Irak'ın birçok tesisi "kitle imha silahı" tehlikesiyle vuruldu.
2000 yılında yapılan Amerika Birleşik Devletleri başkanlık seçimlerinde, George W. Bush'un başkan olmasıyla birlikte Amerika Birleşik Devletleri'nin Irak'a uygulamış olduğu baskı artırıldı. Cumhuriyetçiler Irak'ta Saddam'ın devrilmesi için tam anlamıyla harekete geçmeyi savunmaya başladı.
Savaşın arka planı > 11 Eylül saldırıları

Ana madde: 11 Eylül saldırıları
11 Eylül 2001 tarihinde el-Kaide ile bağlantılı 19 hava korsanı kaçırdıkları uçakları intihar saldırısı için kullandılar. Dünya Ticaret Merkezi, 7 Dünya Ticaret Merkezi, Pentagon hedef alındı. Saldırılarda 19 el-Kaide militanı dahil 2996 kişi öldü, 10 milyar doların üstünde hasar oluştu.
Savaşın arka planı > İşgale hazırlık

Amerikan istihbaratı (CIA) 10 Temmuz 2002'de Irak'a özel eylem bölüğünden oluşan bir ekip soktu. Daha sonra bu ekibe Amerikan ordusundan seçkin askerler katıldı. Bu iki ekip Irak'a girdikten sonra işgalde kullanılabilecek yerel güçleri hazırlamaya başladı. Bu hazırlıkların yanında bazı Iraklı askerler ile iletişime geçtiler. İşgal sırasında oluşabilecek direnişi kırmak için bu askerleri teslim olmaya ikna etmeye çalıştılar. Bununla da kalmayıp keşif görevi icra ettiler ve işgal sırasında vurulacak hedeflerin belirlenmesinde önemli rol oynayarak işgalin iskeletini oluşturdular. Bu hedefler genelde Iraklı generalleri içeriyordu, saldırının ilk günlerinde generaller öldürülemese bile Irak'ta kontrolü kaybetmelerinde bu hedeflerin belirlenmesi önemli rol oynadı.
Amerikan istihbaratı Irak içinde kullanılacak yerel güçlere önem veriyordu, bu yüzden Irak'ın kuzeyindeki Peşmerge'yi işgalin kuzey cephesini hazırlamak için organize ettiler. Irak'ın kuzeyinde bulunan Ensaru'l İslam örgütünü ve bölgede gücü günden güne eriyen Irak ordusunu bölgeden çıkardılar.
Siyasi olarak hazırlık 2002'de başladı. Bush birçok konuşmasında Irak işgaline temel atarken bu siyasi konuşmaların askeri etkileri de yine 2002'de görülmeye başlandı. Kasım 2002'de yapılan NATO zirvesine katılan Başkan Bush, Saddam'ın silah bırakmayı seçmemesi durumunda, uluslararası koalisyonun Saddam'ı silah bırakmaya zorlayacağını açıkladı.
2003 yılına gelindiğinde Irak'a müdahale edecek askeri koalisyon oluşturuluyordu. Mart 2003'te koalisyonda 49 ülke vardı. Bu koalisyonda bulunan ülkelerden altısı işgal anında Irak'a Amerika Birleşik Devletleri ile birlikte asker gönderecekti (Birleşik Krallık, Avustralya, Polonya, İspanya, Portekiz ve Danimarka), bazı ülkelerse Bağdat ele geçirildikten sonra Irak'a asker göndererek koalisyona destek olacaklardı. Amerika Birleşik Devletleri bu işgal için Kara Kuvvetlerinden 336.797 (233.342 piyade, 10.683 yedek piyade; 8.866 ulusal muhafız; 74.405 deniz piyadesi, 9.501 yedek deniz piyadesi) Hava Kuvvetlerinden 64.246 ve Deniz Kuvvetlerinden 63.352 asker olmak üzere toplam 466.985 askerini bu işgal için görevlendirdi. İlk olarak Amerika Birleşik Devletleri'nden 148.000, Birleşik Krallık 'tan 45.000, Avustralya'dan 2.000 ve Polonya'dan 194 asker Kuveyt'e gönderildi. Kuzey Irak'ta Amerika Birleşik Devletleri'nin işgaline destek verecek peşmergenin sayısı da 70.000 olarak düşünülüyordu. Iraklı muhaliflerden 620 kişilik bir grup da Güney Irak'ta konuşlandı.
Güneyde Kuveyt'i kullanan Amerika Birleşik Devletleri, Irak'ın kuzeyi için de Türkiye'yi kullanmak istemiş; Türkiye Büyük Millet Meclisinde gerçekleşen büyük tartışmalar sonucu 1 Mart tezkeresi geçmemiş ve NATO müttefiki olan Türkiye, bu işgal için topraklarının kullanılmasını reddetmiştir. Amerika Birleşik Devletleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinden aldığı bu cevap sonrası Kuzey Irak'a 173. Hava İndirme Tugayı'ndan birkaç bin paraşütçü indirmekle yetinmiştir. Oysaki Amerika Birleşik Devletleri'nin esas planı 15 bini aşkın piyadeyi Kuzey Irak'a indirmekti.
Savaşın arka planı > Irak güçleri

Irak ordusunun savaş öncesi yeterli güce sahip olmadığı tahmin ediliyordu. 1980'de gerçekleşen ve 8 yıl süren Irak-İran Savaşı, ardından gelen ve Irak'ın ağır şekilde hezimete uğradığı Birinci Körfez Savaşı Irak ordusunu sarsmıştı. Birinci Körfez Savaşı sonrası Irak'a gelen ambargolar orduyu da etkiledi. 2002 yılında Irak'a giren CIA timinin Irak ordusunun subayları ile iletişime geçmesiyse başka sorunlar yaratıyordu. Uluslararası kuruluşlara göre Irak ordusu 538.000 askerden oluşuyordu. Ordunun yanında resmî olmayan milis güç "Saddam'ın Fedaileri" vardı. Bu milis gücün 44.000 üyesi olduğu düşünülüyordu. Bunun dışında 80 bin Irak Cumhuriyet Muhafızı olduğu, yedekte de 650 bin asker olduğu tahmin ediliyordu. Bazı kaynaklara göre Irak Cumhuriyet Muhafızları daha fazlaydı. 280.000 ile 350.000 arasında personel olduğu iddia ediliyordu.
Sayılar bununla kalmadı. Amerika Birleşik Devletleri'nin Irak'a müdahalesi başladığı zaman gönüllü olarak Irak kuvvetleri ile birlikte savaşmak isteyen savaşçılar Suriye üstünden Irak'a geçti ve Saddam'ın Fedaileri milis gücüne katılarak işgale karşı savaştı. Hatta Amerikan istihbaratı, direnişlere katılan savaşçıların yarı yarıya yabancı olduğunu düşünüyordu.
İşgal

Bağdat saati ile 20 Mart 2003 saat 5.34'te (9.34, 19 Mart EST) Irak'a askeri işgal başladı. İşgali ABD Ordu Komutanı General Tommy Franks, "Irak Özgürleştirme Operasyonu" kod ismiyle duyurdu. Yaklaşık kırk ülke işgale destek verdi. Irak'ın kuzeyinde de peşmerge kullanılıyordu. İşgalin belirlenen amaçları şu şekildeydi: Saddam Hüseyin rejimini bitirmek, kitle imha silahlarına ulaşmak, bölgedeki terörist grupları tasfiye, petrol altyapısını güvenceye almak, Irak'ı Orta Doğu ülkelerine model yapmak.
İşgalin ilk saldırısı 160. Özel Harekât Havacılık Alayı tarafından gerçekleştirildi. Amerikan ordusu tarafından ilk yedi saatte yetmişten fazla hedef vuruldu. Vurulan hedefler ağırlıkla iletişim ağı hedefleriydi ve Irak ordusunun birbiriyle haberleşmesi engellendi. Ürdün, Suudi Arabistan ve Kuveyt'te bulunan birçok askerî birlik Irak'a giriş yapmaya başladı. Bu sırada Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Bush'un Saddam'a verdiği 48 saatlik süre dolmuş ve hatta üstünden 90 dakika geçmişti. Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri Bağdat'ı vurmaya başladı. Bush bu saldırılarla ilgili "askeri hedeflere" saldırı düzenlendiğini açıkladı. Bush bu açıklamayı yaparken Irak'a karadan da girilmişti.
İşgal > Um Kasr Muharebesi

Ana madde: Um Kasr Muharebesi
Um Kasr Muharebesi, Irak Savaşı'nda sırasında yaşanan muharebelerin ilkidir. İşgal güçleri Um Kasr Limanı'nı ele geçirmek ve buradan ikmal yapmak istiyordu, bu yüzden işgalin ilk hedefi oldu. ABD Deniz Kuvvetlerine bağlı 15. Alay, İngiltere Deniz Kuvvetlerine bağlı 3. Komando Alayı ve Polonya Silahlı Kuvvetlerine bağlı GROM Özel Kuvvetleri Um Kasr'a çıkarma yaptı. Irak ordusu Um Kasr'da kısıtlı direniş gösterdi, yoğun çatışmalar sonrası Amerikan askerleri şehre girdi. Limana doğru süpürerek ilerleme başladı. Çatışmalarda 200 Irak askeri teslim oldu ve esir alındı. Çatışmalar sürerken Irak keskin nişancısının mermisiyle Amerikan Deniz Kuvvetlerine bağlı bir asker öldürüldü. Amerika Birleşik Devletleri Savunma Bakanı Donald Rumsfeld, Um Kasr Limanı'nın ele geçirildiğini duyurdu. Amerikan askerleri şehir taramasına başladı.
23 Mart sabahı devriye gezen bir Amerikan zırhlısına keskin nişancı atışı yapıldı. Irak ordusunun şehre tekrar sızdığı düşünüldü. Amerikan askerleri Irak kuvvetleri tarafından yoğun ateş altına alındı. Ateş altına alınan Amerikan askerlerinin hava desteği istemesiyle birlikte Birleşik Krallık Hava Kuvvetlerine bağlı 2 Harrier II şehirde tekrar bombalama yapmaya başladı. Makineli tüfek ve RPG saldırıları bombalama sonrası dursa bile keskin nişancı atışları devam etti. Amerikan ordusuyla Irak ordusu arasında geceye kadar silahlı çatışma sürdü. Amerika Birleşik Devletleri donanmasından gelen yardımdan sonra direniş sonra erdi. Irak ordusu ve Iraklı direnişçiler şehirden çekildi.
25 Mart günü şehirde işgal kuvvetlerinin kontrolü tamamen sağlamasıyla birlikte deniz mayınları temizlendi ve Um Kasr Limanı kullanıma başlandı. Savaş boyunca Um Kasr Limanı büyük bir ikmal noktası olmuştur. Um Kasr Muharebesi sırasında işgal kuvvetlerinden 14 asker öldürülmüştür. Irak ordusunun kaybının 30-40 ölü asker, 450 esir asker olduğu düşünülmektedir.
İşgal > Diğer alanlar

15 Nisan'da ABD kuvvetleri, Deniz Kuvvetleri Görev Gücü Trablus'un liderliğindeki bir saldırı ile Irak'ın merkezindeki son büyük karakol olan Tikrit'i kontrol altına aldı.
Kayıplar > Ölüm Sayıları

Irak'ta işgal sırasında ölenlerin sayısı ile ilgili tahminler büyük farklılıklar gösteriyor. Sivil kayıplara ilişkin tahminler, askerî personel için olanlardan daha değişkendir. Iraq Body Count göre, sivil kayıpları ölçmek için basın raporlarına, STK temelli raporlara ve resmî rakamlara dayanan bir grup, istila aşamasında yaklaşık 7.500 sivilin öldürüldüğünü söyledi. Fakat işgal sonrası çıkan iç savaşta ve daha sonrası durumlarda sivil kayıpları ve mülteci durumuna düşenlerin sayılarının milyonları bulduğu tahmin ediliyor.
Eleştiri

Irak'a askerî müdahalenin muhalifleri, Irak'ın insan kaybı da dahil olmak üzere bir dizi nedenle Irak'ı işgal etme kararına eleştirdiler, savaşı haklı çıkarmak için kullanılan kanıtları sorgulayarak, diplomatik savaşın devam etmesini savundular ve savaşın yasallığına meydan okudular. ABD'nin daha acil güvenlik öncelikleri vardı (Afganistan ve Kuzey Kore gibi) ve savaşın Ortadoğu bölgesini istikrarsızlaştıracağını öngörüyorlardı. 2010'da Hollanda komisyonu işgalin uluslararası hukuku ihlal ettiği sonucuna vardı.
Eleştiri > Yanlış kanıta dayalı savaş gerekçeleri

ABD'nin savaşı başlatmak için temel gerekçesi, Saddam Hüseyin'in nükleer ve biyolojik silahlar geliştirdiği ve El Kaide ile bağları olduğunu iddia ettiği için rejimi ABD ve dünya topluluğu için "ciddi ve büyüyen" bir tehdit haline getirdiği idi. Savaşın başlaması ve işgalin ardından eleştirmenler bu mantığı destekleyen kanıtlardan şüphe duydular. Irak'ın silah programlarıyla ilgili olarak, önde gelen eleştirmenler arasında, 2002'de yapılan teftişlerin nükleer ve kimyasal silah programlarını ortadan kaldırdığını ve onların yeniden yapılandırılmalarının "istihbarat servisleri tarafından kolaylıkla tespit edilebilir" olduğunu savunan eski bir ABD silah müfettişi Scott Ritter idi. Saddam Hüseyin'in IAEA silah müfettişlerini Irak'tan ayrılmaya zorladığına inanılıyor olsa da, aslında 1998 Amerikan bombalama Desert Fox Operasyonu öncesinde ABD'nin talebi üzerine geri çekildiler. ABD birliklerinin komşu eyaletlerde toplanmasından sonra Saddam onları karşıladı ve talepleriyle tam işbirliği sözü verdi. Deneyimli IAEA teftiş ekipleri Irak'a geri döndü ve çeşitli kitle imha silahı biçimleri arayışları hakkında ara raporlar yapmıştı. Amerikalı diplomat Joseph C.Wilson, Irak'ın Nijer'deki nükleer silahlar için uranyum aradığı tartışmasını araştırdı ve tartışmanın hiçbir gerçekliği olmadığını bildirdi.
Benzer şekilde, Irak ve El Kaide arasındaki bağlantıların savaşın başlaması sırasında sorgulandığı ve 21 Ekim 2004 tarihli bir raporla gözden düştüğü belirtildi. Bu raporlar ayrıca Bush Yönetimi yetkililerinin, özellikle de eski savunma müsteşarı Douglas J. Feith'in, El Kaide ile Irak arasındaki bağlantıları desteklemek için kanıtları manipüle ettiğini iddia etti.
Eleştiri > Birleşmiş Milletler Yetkisinin Olmaması

Savaş öncesindeki ana sorulardan biri, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin Irak'a askeri müdahaleye izin verip vermeyeceğiydi. BM yetkisinin önemli ölçüde daha fazla silah denetimi gerektireceği giderek daha açık hale geldi. Birçoğu, çabalarını akılsız, ahlaksız ve yasadışı olarak eleştirdi. Birleşik Krallık Avam Kamarası lideri ve eski bir dışişleri bakanı olan Robin Cook, İngiltere'nin BM kararının izni olmadan işgal etme kararını protesto etmek için Tony Blair'in kabinesinden istifa etti. Cook o sırada şunları söyledi: "İlke olarak geniş bir uluslararası destek olmadan askeri harekata girişmenin yanlış olduğuna inanıyorum. Pratikte, tek taraflı askeri harekat için bir emsal oluşturmanın Britanya'nın çıkarlarına aykırı olduğuna inanıyorum." Buna ek olarak, üst düzey hükûmet hukuk danışmanı Elizabeth Wilmshurst, bir işgalin yasadışı olacağı konusundaki yasal görüşünü belirterek istifa etti.
Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri Kofi Annan Eylül 2004'te BBC'ye verdiği bir röportajda, "Bizim ve tüzüğün bakış açısından [savaş] yasadışıydı" dedi. Bu, ABD'den anında eleştiri aldı ve hemen önemsenmedi. 2003 yılı için Genel Kurul'a sunduğu yıllık raporunda şu ifadeden başka bir şey yoktu: "Irak'ın işgaliyle sonuçlanan büyük düşmanlıkların sona ermesinin ardından..." : "Nisan 2003'te Irak'taki düşmanlıkların sona ermesinin ardından..." Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, Irak'ın 1990'da Kuveyt'i işgalinden bu yana Irak ve Kuveyt hakkında 60'a yakın karar aldı. Bu konuyla en alakalı olanı, kabul edilen 678 sayılı Karardır. 29 Kasım 1990. Bu, "Kuveyt Hükümeti ile işbirliği yapan üye devletlere... gerekli tüm araçları kullanma" yetkisini (1) Güvenlik Konseyi'nin 660 sayılı Kararını ve Irak'ın Kuveyt'i işgalinin sona erdirilmesi ve Irak'ın geri çekilmesi çağrısında bulunan diğer kararları uygulamak için yetkilendirir. Kuveyt topraklarından gelen Irak kuvvetleri ve (2) "bölgede uluslararası barış ve güvenliği yeniden sağlamak".
Kamuoyu

İşgalden bir gün sonra, Mart 2003'te yapılan ankette Amerikalıların % 76'sı Irak'a karşı askerî harekâtı destekledi. Mart 2003'te YouGov'un yaptığı ankette Britonların %54'ü Irak'a karşı askerî harekâtı desteklemiştir. On yıl sonra, 2013'te yapılan ankete göre, ankete katılan Amerikalıların %53'ünün Irak Savaşı'nın bir hata olduğuna inandığı tespit edildi.