stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ali Limoncuoğlu

| No>  5 - Fenerbahçe |
| --- | --- | --- | --- |
Pozisyon:  Oyun kurucu
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Ali Rıza Limoncuoğlu
Doğum tarihi:  3 Mart 1959 (65 yaşında)
Boyu:  1,78 m (5 ft 10 in)
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Fenerbahçe
Numarası:  5
Profesyonel kariyeri
Yıllar:  Takım
1977-1982:  Ziraat Fakültesi
1981-1983:  İstanbul B. Yenişehir
1982-1994:  Fenerbahçe
Başarıları
|  1× Türkiye Basketbol Ligi Şampiyonluğu  (1991)  6× Normal Sezon Birinciliği (1983, 1985, 1988, 1990, 1991, 1992)  2× Cumhurbaşkanlığı Kupası Şampiyonluğu (1990, 1991)  2× Cumhurbaşkanlığı Kupası Finalistliği (1985, 1988)  2× Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Kupası şampiyonluğu (1988, 1992)  |  1× Türkiye Basketbol Ligi Şampiyonluğu  (1991)  6× Normal Sezon Birinciliği (1983, 1985, 1988, 1990, 1991, 1992)  2× Cumhurbaşkanlığı Kupası Şampiyonluğu (1990, 1991)  2× Cumhurbaşkanlığı Kupası Finalistliği (1985, 1988)  2× Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Kupası şampiyonluğu (1988, 1992)  |  |  |

Ali Rıza Limoncuoğlu (d. 3 Mart 1959), Türk basketbolcudur. Aliço lakabıyla tanındı.
1.78 metrelik boyuyla oyun kurucu mevkiinde oynayan Limoncuoğlu basketbola Ankara'da başladı. Ankara'da DSİ'de basketbola başlayan Ali Rıza Limoncuoğlu, profesyonel kariyerine kurulan Ziraat Fakültesi'nde adım attı. 4 sezon Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi ve 1 sezon Ankara'nın İstanbul Bankası Yenişehir takımında oynadı. 1982 yılında iddialı bir kadro kurarak Efe Aydan ve Calvin Roberts'i transfer eden Fenerbahçe'ye transfer oldu ve 1993 yılında basketbolu bırakana kadar sarı-lacivertli formayla mücadele verdi. Millî takıma kadar yükseldi. Üçlük atışlardaki başarısı ve üstün top saklama yeteneği ile dikkat çekti.
Oynadığı süre zarfında Fenerbahçe'nin 1990-91 sezonunda tarihindeki ilk Türkiye Basketbol Ligi şampiyonluğunu kazanmasında takım kaptan olarak katkı yaptı. Bu forma altında 1982-83, 1984-85, 1987-88, 1989-90, 1990-91 ve 1991-92 normal sezon birinciliği, 1990 ve 1991 Cumhurbaşkanlığı Kupası şampiyonluğu, 1985 ve 1988 Cumhurbaşkanlığı Kupası finalistliği, 1988 ve 1992 Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Kupası şampiyonluğu ve birçok özel turnuva birinciliği sevinci yaşadı ve 1992'de aktif basketbol yaşantısını kaptan olarak tamamladı.
1992-93 sezonunda oyun kurucu Orhun Ene'nin sakatlanması üzerine bir sezon daha sarı-lacivertli formayı giyen Limoncuoğlu, 1993 yılından itibaren aktif iş yaşamına atılarak basketbolu bıraktı.
Latin Amerika Anıtı

| Latin Amerika Anıtı |
| --- | --- |
Memorial da América Latina
Oscar Niemeyer'in "Mão" adlı eseri Memorial da América Latina koleksiyonunun bir parçasıdır

Açılış: 18 Mart 1989 (35 yıl önce) (1989-03-18)
Konum: Barra Funda, São Paulo, Brezilya
Koordinatlar: 23°31′38″G 46°39′55″B﻿ / ﻿23.52722°G 46.66528°B﻿ / -23.52722; -46.66528
Tür: Sanat müzesi
Ziyaretçi: 683.000 (2006)
Yönetici: Pedro Mastrobuono
Müdür: Lucas Jordan Cunha
Kurucu: Oscar Niemeyer
Otopark?: Var
Resmî site: memorial.org.br
Latin Amerika Anıtı (Portekizce: Memorial da América Latina), Brezilya'nın en kalabalık şehri olan São Paulo'nın Barra Funda bölgesinde inşa edilmiş bir müze ve kültür merkezidir.
Brezilya'nın önde gelen mimarlarından Oscar Niemeyer tarafından tasarlanan proje toplam 84.480 metre karelik bir alana yayılmıştır. Yapı kompleksi 18 Mart 1989 tarihinde kullanıma açılmıştır.
Latin Amerika Anıtı'nda Latin Amerika kültürünü teşvik eden tiyatro etkinlikleri ve orkestra konserleri düzenlenmektedir. Yapının bir parçası olan Halk Meydanı da (Portekizce: Praça Cívica) yaklaşık 30 bin kişinin açık hava konserleri ve festivaller için bir araya gelmesine olanak verir. Anıt, iç ve dış mekanlarda sergilenen kalıcı bir sanat eserleri koleksiyonunun yanı sıra Pavilhão da Criatividade'de bulunan geniş bir Latin Amerika halk sanatı koleksiyonuna sahiptir. Kütüphanede müzik ve görüntü bölümlerinin yanı sıra 30.000 kitap bulunmaktadır. Anıt, 1989'dan 2007'ye kadar Latin Amerika Parlamentosu'na da ev sahipliği yapmıştır.
Memorial da América Latina, São Paulo Eyaleti Hükümeti tarafından idare edilen kar amacı gütmeyen bir kamu hukuku vakfıdır. Mali ve idari özerkliğe sahiptir ve 23 Ağustos 2007 tarih ve 52085 sayılı kararnameye göre São Paulo Eyaleti Kültür ve Yaratıcı Ekonomi Sekreterliği ile bağlantılıdır.
Resim galerisi

Latin Amerika Anıtı, São Paulo
Latin Amerika Anıtı, São Paulo
Latin Amerika Anıtı, São Paulo
Üzüt

Üzüt – Türk ve Altay halk inanışında can. Özüt veya Öz (Ös) de denir.
Tanım ve anlam

Sözcüğün yaygın olarak kullanılan ve birbiriyle bağlantılı iki anlamı bulunur:
Bir varlığın yaşam gücü. Kişinin hayatta oluşunun göstergesi. En çok kuş, yılan ve balık olarak temsil edilir. Ruh kavramıyla yakından bağlantılıdır. Öz Kuşu (Can Kuşu) deyimi bu inanışın en belirgin örneğidir. Dört kanatlı Bürküt kuşu ordular savaşırken üzerlerinde dolaşır, çünkü bu kuş bütün bir ordunun ruhudur. “Öz Yerine Öz” (Aylanu) anlayışı ise bir kişinin başkasının yerine ölmeyi kabul etmesidir ve en güzel ve en yetkin örneği Deli Dumrul öyküsünde yer alır. Özütlerin öldükten sonra toplandığı yere giden iki ırmaktan bahsedilir. Bu ırmak yeni ölenlerin ruhlarını oraya götürür. Ölüm sonrası kasırgaya dönerek daha önce yaşadıkları yerleri ziyaret ederler. Kötü olanlar Erlik Han'ın hizmetine girerler. Üzüt Aşı sözcüğü de ölünün arkasından verilen yemek olan Ölü Aşı anlamında kullanılır.
Bir şeyin temel içeriği, esası, merkezinde yer alan unsur.
Üzüt, bedenleri ölmüş insan ruhlarına verilen isim olup, Erlik'in sarayında yaşamaya devam ettiklerine inanılmaktadır. Üzütler Toprağı ise ölüler diyarına verilen isimlerden bir tanesidir. Üzütler yeryüzünden ayrılmayıp yaşayan insanlara musallat olduklarında şamanlar tarafından yeraltına indirilmektedirler.
Özen Han

Özen Han - Türk mitolojisinde ruh tanrısıdır. Ösen Han da denir. Aldacı'nın emrindeki bir ruhtur. İnsanların ruhlarını alır. Öz, Ös sözcükleri ruh, can anlamına gelir. Ös Moğolcada ise intikam demektir (Türkçe Öç). Bu durum ölümün yaşamdan intikam alması gibi bir anlamsal bağlantıyı çağrıştırır.
Etimoloji

(Ös/Öz) kökünden türemiştir. Öz demektir. Bir varlığın içeriği, temel niteliğidir. Ösmek fiili, yükselmek, yukarı çıkmak anlamına gelir. Gerçeklik anlamı da bulunur.
Dipnotlar

↑  Türk Söylence Sözlüğü, Deniz Karakurt, Türkiye, 2011 (OTRS: CC BY-SA 3.0) 27 Aralık 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
↑  Türk Mitolojisi Ansiklopedik Sözlük, Celal Beydili, Yurt Yayınevi (Sayfa-593)
↑  Özhan Öztürk. Folklor ve Mitoloji Sözlüğü 2 Ocak 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Ankara, 2009 Phoenix Yayınları, Sayfa-923, ISBN 978-605-5738-26-6
VI. Henry, Bölüm 1

| VI>  Henry, Bölüm 1 The First Part of Henry the Sixth |
| --- | --- |
The First Part of Henry the Sixth
1623  "birinci folyo" baskısında "The First Part of Henry the Sixth" oyunu baş sayfası
Yazar: William Shakespeare
İlk gösterim: 1592
Ülke: İngiltere
Orijinal dil: İngilizce
Tür: Tarihsel oyun
VI. Henry Bölüm 1 (İngilizce özgün adı: The First Part of Henry the Sixth), İngiliz oyun yazarı William Shakespeare tarafından yaklaşık olarak 1588-1590'da yazılmış olduğu kabul edilen tarihsel bir oyundur. Bu oyun üç bölüm olan VI. Henry oyunları (VI. Henry, Bölüm 1, VI. Henry, Bölüm 2 ve VI. Henry, Bölüm 3) ile birlikte III. Richard oyunlarından oluşan Shakespeare'in tarihi oyunlar dörtlemesinin birincisidir.
Kaynaklar ve yapımlanması

Shakespeare'in tarihsel oyunlarının hemen hepsinde olduğu gibi bu oyunun birinci kaynağı 1587de basılan "Raphael Holinshed"'in Tarih kitabının ikinci edisyonudur. Bu eserde ele alınan tarihî gerçekler için kaynak ise Edward Hall'un "The Union of the Two Illustrious Families of Lancaster and York" adlı eseridir. Shakespeare'in Samuel Daniel'in İngiliz "Güller Savaşı" adı verilen sivil harp hakkındaki şiirler kitabını da bilip kullandığı iddia edilmektedir.
VI Henry Bölüm 1 Shakespeare'in yazarlık kariyerinin en başında yazdığı oyunlardan biri olduğu genel olarak kabul edilmekle beraber ne zaman hazırladığı tartışma konusudur. Tipik olarak bu tarih 1588-1590 olarak tespit edilmiştir. Bu eserin üç kısımlık bir VI. Henry serisinin ilk hazırlanan eseri mi yoksa daha önce hazırlanmış olan bir ikili esere sonradan daha önce ortaya çıkmış olayları açıklayan bir ek olarak mı hazırladığı da tartışma konusu olup son zamanlarda sonradan daha önce yazılan iki esere ek olma alternatifi tercih edilir olmuştur.
Bazı yazarlar bu eserin yazış stili bakımından Shakespeare'in tek başına yazmadığını ve başka üç veya daha fazla sayıda oyun yazarın da eldeki esere katkı yaptığını iddia ederler. Bunun aksini düşünenler, bu eserini çok yazarlı olup değersizliği fikrinin 18. ve 19. yüzyıllarda Fransız halk kahramanı olan Jeanne d'Arc'ı beğenmeyen İngiliz kritikler tarafından ortaya atıldığını iddia etmektedirler.
Karakterler

VI. Henry. İngiltere kralı
Gloucester Dükü, Kralın amcası ve Taht Naibi(Humphrey, Gloucester Dükü)
Bedford Dükü, Kralın amcası ve Fransa veliahti (John, Bedford Dükü)
Exeter Dükü, Kralın büyük-amcası (Thomas Beaufort, Exeter Dükü)
Winchester Başpiskoposu, Kralın büyük-amcası (Henry Kardinal Beaufort)
Somerset Dükü, Kralın büyük-amcası (Edmund Beaufort, 2. Somerset Dükü)
Richard Plantagenet, Kralın kuzeni; sonradan York Dükü(Richard Plantagenet, York Dükü)
Warwick Kontu (Richard de Beauchamp, 13. Warwick Kontu ile Richard Neville, 16inci Warwick Kontu bileşimi)
Salisbury Kontu (Thomas Montagu, 4. Salisbury Kontu)
Suffolk Kontu (William de la Pole, 4. Suffolk Kontu, sonra 1. Suffolk Dükü)
Lord Talbot, sonra Shrewsbury Kontu(John Talbot, 1. Earl of Shrewsbury Kontu)
John Talbot, oğlu (John Talbot, 1. Lisle Vikontu)
Edmund Mortimer, March (Sınır) Kontu (Edmund Mortimer, 5. March Kontu)
Sir John Fastolfe
Sir William Lucy
Sir William Glansdale
Sir Thomas Gargrave
Londra Şehri Belediye Başkanı
Woodville, Londra Kulesi komutanı
Vernon, Beyaz Gül veya York kliği üyesi
Basset, Kırmızı Gül veya Lancaster kliği üyesi
Hukukçu
Mortimer'in vardiyanı
Charles, Fransa Veliahtı ve sonra Fransa Kralı (VII. Charles)
Reignier, Anju Dükü ve kitaben Napoli Kralı (Napoli'li I. René)
Burgundi Dükü (III. Philip, Burgundi Dükü)
Alencon Duku(Alencon'lu II. John)
Orleans'in Gayrimeşru oğlu (Jean de Dunois)
Paris Valisi
Orleans'ın Baş Topçusu ve oğlu
Bordeaux'daki Fransız Güçleri Generali
Fransız Çavuş
Hamal
Çoban, Joan de Pucelle'in babası
Margaret, Reignier'in kızı, sonra King Henry ile evlenir (Anju'lu Margaret)
Auvergne Kontesi
Joan la Pucelle (Jandark)
Jandark'a görünen şeytanlar
Lordlar, hizmetkarlar, korumalar, teşrifatcılar, vb.
Türkçeye çeviriler

VI. Henry: I., II. ve III. Bölüm. Çev. Hamit Çalışkan. Ankara: İmge Yayınları, 1994.
Castıllion Muharebesi Ressam:Charles-Philippe Larıvıère
Temple Bahçesinde "Kırmızı Gül" ve "Beyaz Gül" seçimi Ressam:Henry Albert Payne
Auvergne Kontesi ve Talbot Ressam:William Quiller Orchardson
Jeanne d'Arc, Orleans KiziRessam:Henrietta Ward
Jeanne d'Arc Erinyeler'den tavsiyelr almakta Ressam:William Hamilton
Nardugan

Nardugan, İdil-Ural yöresindeki Türk toplumlarının farklı tarihlerde ve şekillerde kutladığı bir bayramdır.
Başkurt, Kazan Tatarları ve Çuvaşlar için Nevruz’un karşılığıdır ve 21 Mart'ta kutlanır, Kreşinler ise Nardugan’ı 7-12 Ocak'ta kutlar.
İslamiyet öncesi Türkler'in her yıl 21 Aralık'ta bir kış gündönümü bayramı olarak Nardugan'ı kutladığı  ve bu bayramın Hristiyanlık'taki Noel yortusunun atası olduğu iddia edilmiş;  Muğla’nın Bodrum ilçesine bağlı Gündoğan beldesinde 2010 yılından itibaren şenlik havasında kutlanmaya başlamıştır.
İddialar

Rus kökenli türkolog Murad Adji ve sümerolog Muazzez İlmiye Çığ, Türkler'in İslam'ı kabul etmeden önce de Nardugan bayramını kutladığını; bu bayramın  Avrupa, Orta Asya ve Sibirya pagan topluluklarında görülen ve Antik Yunan'da Dionysos, Antik Roma'da ise Satürnalya adıyla kutlanan kış gündönümü şenliklerinin bir halkası olduğu iddia etmiştir.  Çığ, 2020 yılında yayımlanan "Çam Bayramı (Noel mi Nardugan mı?)" adlı kitabında Nardugan Bayramı ile Noel arasında benzerlikler bulunduğunu, yılbaşında ağaç süsleme geleneğinin Türkler'den Hristiyanlığa geçtiğini, Noel Baba figürünün Türkler'deki "Ayaz Ata" adlı şahsiyetten devşirildiğini iddia etmiştir.
Bu iddialara karşı Türkolog Abdulhaluk Mehmet Çay, Ahmet Taşağıl, Mehmet Volkan Kaşıkçı, Suat Akgül, Ayberk Furkan Demirel, Tufan Gündüz gibi uzmanlar İslamiyet öncesi Türklerin böyle bir bayram kutladığını gösteren tarihî bir belge olmadığını, ayrıca Türk tarihinde Ayaz Ata diye bir şahsiyet olmadığını belirtmiş ve Nardugan bayramının Hıristiyanlığa girmiş ya da kültürel olarak etkilenmiş Türk kökenli topluluklar tarafından kutlandığını açıklamıştır.
Türklerin Nardugan'ı İslamiyet öncesinden beri kutladığı iddiası hakkında görüş bildiren kimi uzmanlar bu iddianın Ruslar tarafından asimilasyon amacıyla uydurulduğu şeklinde;  kimileri ise İngiliz yazar ve düşünürler tarafından Türkleri asimile edip Hristiyanlaştırmak için ortaya atıldığı şeklinde düşünceler ifade edilmiştir.
Nardugan bayramı ile ilişkilendirilen Ayaz Ata'nın ise İskandinav mitolojisi kökenli Noel Baba adlı efsanevi kişiliğin, Rus mitolojisindeki eş değeri olan Ded Moroz'a dayanan bir figür olduğu, Orta Asya'da Sovyetler döneminde  yaygınlaştırıldığı iddia edilmiştir.
Etimoloji

Nardugan, Doğu Avrupa’da yaşayan Türk toplulukları tarafından kullanılan bir kelimedir. Moğol dilindeki Nar (Güneş), Türk dilindeki Tuqan (Doğan) sözcüklerinden meydana gelir. "Güneşe doğan" "Güneşle doğan" anlamlarına gelir ve Moğolcadan Türkçeye geçmiştir.
Tatarlar bu bayrama Koyaş Tuğa  (Güneş Doğan) günü derler. Başkurtlar, Udmurtlar Nardugan veya Mardugan, Mişer Tatarları Raştua, Çuvaşlar Nartavan ya da Nartukan, Zırizyalar Nardava, Mokşalar Nardvan adını verirler.
Kutlamalar > Kreşinlerde Nardugan kutlaması

Kreşin Tatarlarının bu bayramı kutlamasına dair belgeler, 19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren başlamaktadır. Diğer İdil-Ural topluluklarında Nevruz eşdeğeri olan Nardugan'ı Kreşin Tatarları kış mevsiminde kutlamaktadır. Noel Bayramı’ndan Paskalya öncesi Vaftiz Günü’ne kadar devam eden döneme Kreşinler "Nardugan Dönemi" ya da "Nardugan Çabu" adını verir. 12 gün süren bu bayramda genç kızlar geleceklerini öğrenmek için fala bakarlar. "Nardugan Evi"nde toplanıp yüzük falı bakılır. Yüzük falı için toplanılan evinin en büyük ve en küçük oğlunun ırmaktan su getirmesi ve evdeki genç kızlar suya yüzüklerini bırakması gerekir. Bayramda kılık değiştirerek veya maske takarak evden eve dolaşıp oyunlar oynama adeti vardır. Bu oyunlar, Ruslar'daki Rojdestvenskie oyunlarına benzer.
Kutlamalar > Bodrum Gündoğan'da Nardugan kutlaması

Muğla'nın Bodrum ilçesine bağlı Gündoğan beldesinde 2010 yılından itibaren Nardugan kutlaması yapılmaktadır. 21 Aralık gecesi gerçekleşen şenliklerde ateş yakılır; Ege türküleri eşliğinde yöresel oyunlar oynanır.
Nardugan ile ilişkilendirilen Ayaz Ata figürünün, Rus mitolojisindeki Ded Moroz'un karşılığı olduğu iddia edilmiştir.
Yeme bozuklukları
İstatistikler, araştırmalar

Yeme bozuklukları, sosyo-ekonomik yaşamı etkiler.
9-10 yaş aralığındaki kızların %40'ı kilo kaybı yaşamaktadır.
Harvard Üniversitesi'ne bağlı Mc Lean Hastanesi tarafından yapılan bir araştırmaya göre; ABD'nde en yaygın yeme bozukluğu biçimleri kadınlarda %3.5, erkeklerde %2 oranlarıyla ilk sırada Bulimiya nervoza, ikinci sırada anoreksiya nervozadır.
Daha ayrıntılı bir çalışma sonucuna göre anoreksiya nervoza olan kadınlar, genel nüfusa oranla % 60 daha çok intihara eğilimli olup, intihar girişimleri arasında da en yüksek ölüm oranına sahiptir.
Optimum sağlıklı kilo; vücut kitle indeksi kullanılarak hesaplanır.
Nedenleri

Yeme bozukluklarının nedenleri tam olarak saptanamamakla birlikte; psikolojik, biyolojik ve/veya çevresel etkenlerle oluştuğu bilinmektedir.
Yeme bozukluğu olan birçok insanda vücut dismorfik bozukluk da vardır, bu da kişinin kendini görme şeklini değiştirir. Çalışmalar, vücut dismorfik bozukluğu teşhisi konan kişilerin yüksek bir oranının aynı zamanda bir tür yeme bozukluğuna sahip olduğunu ve bireylerin% 15'inin anoreksiya nervoza veya bulimiya nervoza sahip olduğunu bulmuştur. Vücut dismorfik bozukluk ve anoreksia arasındaki bu bağlantı, hem vücut dismorfik bozukluk hem de anoreksiya nervoza'nın fiziksel görünüm ve vücut imajının bozulmasıyla karakterize olmasından kaynaklanmaktadır.  Ayrıca, mankenler ve ünlüler gibi insanların idealize edilmiş ince fiziksel şekline sahip medya görüntülerinin insanları kendileri zayıflamaya motive etmesi ve hatta zorlaması nedeniyle, medya çoğu kez yeme bozukluklarının görülme sıklığındaki artıştan sorumlu tutulmaktadır. Medya, medyada tasvir edilen insanların ya doğal olarak zayıf olması ve dolayısıyla normalliği temsil etmemesi ya da vücutlarını kendilerini belirli bir şekilde görünmek için aşırı baskı uygulayarak ideal görüntü gibi görünmeye zorlayarak doğal olmayan bir şekilde zayıf olmaları anlamında gerçeği çarpıtmakla suçlanıyor. Geçmiş bulgular yeme bozukluklarını öncelikle psikolojik, çevresel ve sosyokültürel olarak tanımlarken, daha ileri çalışmalar genetik bir bileşen olduğuna dair kanıtlar ortaya çıkardı.
VIII. Davit

VIII. Davit
| --- | --- |
cinsiyeti: erkek 
vatandaşlığı: Gürcistan 
doğum adı: დავით VIII 
ön adı: David 
doğum tarihi: 1273 
ölüm tarihi: 1311 
ölüm yeri: Gürcistan 
babası: II. Demetre 
annesi: Megale Komnena 
kardeşi: III. Vakhtang, V. Giorgi, Jiajak Bagrationi 
eşi: Oljath 
çocuğu: VI. Giorgi 
sülalesi: Bagrationi 
dini veya dünya görüşü: Gürcü Ortodoks ve Elçisel Kilise 
VIII. Davit tarafından İlhanlı hükümdarı Gazan adına basılan para
VIII. Davit (Gürcüce: დავით VIII) (1273 - 1311), Bagrationi Hanedanına mensup Gürcü Kralı. Moğol İmparatorluğu işgalinde 1293 – 1311 yılları arasında tahta çıkmıştır
Hayatı > Gençliği ve tahta çıkışı

Moğollar tarafından idam edilen II. Demetre'nin en büyük oğludur. İlhanlı hükümdarı Gaykhatu tarafından 1293 yılında İlhanlı ordusuyla katıldığı Anadolu seferlerindeki askeri başarılarından ötürü ödül olarak Moğol boyunduruğundaki Gürcü Krallığının yönetimini ona verilir. Kendisinden önce iktidarda olan kuzeni II. Vakhtang gibi ülkenin sadece doğu kısmında hüküm sürdü. Batıdaki Gürcü toprakları ise İmereti Krallığı olarak 1259 yılından beri Moğollardan bağımsız olarak varolmaktaydı.
Hayatı > Moğollarla ilişkiler

Kral VIII. Davit, 1295 yılında İlhanlı sarayındaki iç savaş sırasında Baydu Han'ı destekler. Ancak Baydu öldürülüp yerine Mahmud Gazan Han geçince zor durumda kalır. Gazan Han, Gürcü kralın başkenti Tebriz'e gelmesini emreder. Babası II. Demetre'nin benzer bir çağrı sonucu idam edildiğini bilen kral bu emri reddeder ve savaş hazırlıklarına başlar. Gürcü topraklarına bir ordu gönderen Gazan Han Gürcüleri cezalandırmak için ülkeyi yakar ve yıkar. Moğollardan destek alan Osetler Şida Kartli bölgesine saldırarak Liakhvi Geçidini işgal ederler. Mtiuleti Dağlarına çekilen ve çok zor şartlarda savaşan VIII. Davit gerilla savaşıyla Tsikare'de büyük bir Moğol ordusunu mağlup etmeyi başarır. Bu gelişmeler üzerine Gazan Han 1299 yılında, krallığının geçersiz sayıldığını ve yeni kralın V. Giorgi olduğunu ilan eder.
Hayatı > İsyancı kral

Moğollar tarafından tahta getirilmiş olsa da küçük yaştaki V. Giorgi'nin egemenliği sadece başkent Tiflis'te geçerlidir. Yıllar sonra yeniden iktidara gelecek olan ülkesini birleştirerek Moğol egemenliğinden kurtaracak olan V. Giorgi'nin yerine Gazan Han, isyancı kral VIII. Davit'in kardeşi III. Vakhtang'ı 1302 yılında tahta geçirir. Moğollarla iş birliği halindeki yeni kral, Moğollara başkaldıran kardeşinin üzerine yürüse de başarılı olamaz. İki kardeş yenişemeyince ateşkes ilan edilecek ve VIII. Davit eş kral olarak ve Alastani Prensi olarak tanınacaktır. VIII. Davit Moğolların düşmanı Memlûkler ile iyi ilişkiler içine girecek, Bizans İmparatorluğunun da aracılığıyla Kudüs'teki Gürcü Ortodoks Kilisesine ait manastırlar ve kiliseleri 1305 yılında restore ettirecektir.
Hayatı > Sonrası

III. Vakhtang'ın 1308 yılında ölmesiyle beraber yeniden ülkenin başına geçer. 1311 yılında ölünce yerine oğlu VI. Giorgi geçse de yeni kral iki yıl sonra henüz küçük yaşta ölecektir.
Rusudan

Kraliçe Rusudan (Gürcüce: რუსუდანი) (c. 1194 – 1245), Bagrationi hanedanına mensuptur, Gürcü Krallığını 1223-1245 yılları arasında yönetmiştir.
Hayatı > Tahta çıkışı

Ana madde: Gürcistan ve Kafkasların Moğollar tarafından istilası
Gürcü Kraliçesi Tamar ile Davit Soslan'ın kızıdır. Kardeşi IV. Giorgi'den sonra 18 Ocak 1223 tarihinde  tahta çıkmıştır. Kral IV. Giorgi'nin Moğollara Khunan Muharebesinde yenilerek hayatını kaybetmesinden sonra Gürcü Krallığının altın çağı kapanır. Rusudan, kendisinden önce tahta geçen öncüllerinin ele geçirdiği toprakları koruyabilecek kadar güçlü değildir.
Hayatı > Harezmşahlar ve Moğollar arasında

1225 yılında Moğol komutanı Sübedey'den kaçan Harezmşahlar Devleti kralı Celaleddin Harezmşah Moğollara karşı işbirliği teklif ettiği Gürcü Krallığı teklifi reddince buraya saldırır. Garni Muharebesinde Gürcüleri yenen Celaleddin Harezmşah Tiflis'e doğru ilerler. Kraliçe Rusudan ve saray erkanı Tiflis'den Kutaisi'ye kaçar. Başkent 9 Mart 1226'de Celaleddin Harezmşah'in eline geçer. Hanedan tarafından kaderine terk edilen Tiflisliler sonuna kadar savaşacak ve muhasara sırasında 100 bin Gürcü ölecektir. Celaleddin Harezmşah şehri aldıktan sonra halkı din değiştirip müslüman olmaya zorlayınca Gürcüler tarafından reddedilecektir. Tiflis'te bunun üzerine katliam yapıldığına dair iddialar vardır. Şubat 1227'de Celaleddin Harezmşah'ın Ermenistan'daki başarısız seferini fırsat bilen Gürcüler şehri tekrar ele geçirdiler. Ancak şehir yeniden terk edilmek zorunda kalacak ve düşmana herhangi bir kaynak bırakmamak için yakılacaktır. Rusudan Anadolu Selçuklu Devleti ile ittifak yapsa da 1228 yılında Harezmşahlara Bolnisi Muharebesinde yeniden yenilir.
Hayatı > Moğol boyunduruğunda

Gürcü topraklarında Harezmşahların yarattığı kaos ortamının üzerine Moğollar gelir. IV. Giorgi zamanında Gürcü topraklarına saldırmış olan Moğollar 1235 yılında daha kuvvetli şekilde gelirler. Harezmşah işgalinden sonra yağmalanmış ve talan edilmiş durumda olan Gürcü Krallığı ciddi bir direniş göstermeden teslim olacaktır. 1240 yılına gelindiğinde neredeyse tüm Gürcü toprakları Moğol işgalindedir. Moğol boyunduruğunu 1242 yılında kabul etmek zorunda kalan Rusudan yıllık 50 bin altın vergi vermek ve Moğol seferleri için asker sağlamak zorunda kalır. İlhanlıların Anadolu'ya düzenledikleri seferlere destek vermek durumunda olan Rusudan ilk başta Anadolu Selçuklu Devleti ile çatışmalar yaşasa da Selçuklu sultanı II. Gıyaseddin Keyhüsrev'e kızı Tamar'ı gelin olarak vererek iki ülke arasındaki ilişkilerin kopmasını önleyecektir.
Hayatı > Hanedanın sürekliliği

Kendisinden sonra oğlu VI. Davit Narin'in tahta geçmesini isteyen kraliçe bu sürece engel olacağını düşündüğü yeğeni VII. Davit Ulu'yu Anadolu Selçuklu hükümdarı II. Gıyaseddin Keyhüsrev'in sarayına esir olarak gönderir. Kendi oğlunu da Moğollar tarafından yasal kral olarak tanınmak üzere Altın Orda hükümdarı Batu Han'ın sarayına gönderir Oğlunun dönüşünü beklerken 1245 yılında ölür.
Hayatı > Evliliği

Rusudan 1224'te evlendiğinde Hristiyanlığı benimseyen II. Kılıç Arslan'ın torunu olan Selçuklu Prensi Muhammed Gıyâseddin Türkanşah ile evlenir. Oğulları VI. Davit Narin kral olacak, kızları Tamar ise önce Selçuklu Sultanı II. Gıyaseddin Keyhüsrev ile, onun 1246 yılında ölümünden sonra ise baş vezir Pervâne Muineddin ile evlenmiştir.
VII. Davit

David VII Avda: Marco Polo’nun Livre des merveilles adlı eserinden bir minyatür, yaklaşık 1410 (BNF Fr2810, f. 8r)
VII. Davit Ulu (Gürcüce: დავით VII ულუ) (1215 – 1270), Bagrationi hanedanına mensup 1247-1270 yılları arasında hüküm sürmüş Gürcü Kralı. Gürcü Krallığının ikiye bölünmesinden sonra Tiflis başkentli doğu kısmında Moğol İmparatorluğu boyunduruğunda hüküm sürmüştür.