Mihail Kogălniceanu
Hayatı > Carol'ın yükselişi ve Mazar Paşa Koalisyonu

Domnitor Cuza, Şubat 1866'da Muhafazakarlar ve Liberaller koalisyonu tarafından devrildi; uluslararası itirazları önlemek için bir geçiş dönemi ve manevralar sonrasında, 1866 Anayasası'nın kabulü ile Birlikte Hohenzollern'li Carol altında sürekli birleşmiş bir Romanya Prensliği kuruldu. İki yıl sonra, bilimsel katkılarının takdirinde, Kogălniceanu yeni oluşturulan Romanya Akademisi Tarih Bölümü'nün bir üyesi oldu.
Kasım 1868 - Ocak 1870'te, Dimitrie Ghica altında yeniden İçişleri Bakanı oldu. Bu sıfatla, polis üniformalarının tasarımını düzenledi ve Cuca-Măcăi köylülerinin haydut Jandarmalar tarafından öldürülmesini soruşturdu.
O sırada yeni bir diplomatik girişimde bulunuyordu: Ghica hükûmeti, "Birleşik Beylikler" in aksine "Romanya" adının resmi olarak tanınmasını hedefliyordu. Teklif, Osmanlıların onay vermesinin ardından başarılı oldu, ancak Romanya'nın Prusya ile ilişkilerinde bir düşüşe işaret etti - Bakan Otto von Bismarck bu konuda çekimser kaldı. Bu tür gerilimler, yalnızca Prusya parası Ghica tarafından bir Romanya Demiryolları sisteminin geliştirilmesine çekildiğinde daha da kötüleşti: daha sonra Romanya hükûmetleri, yatırım planı başarısızlığı ve Prusya karşıtı duyarlılığın değişken bir bileşimi olan "Strousberg Olayı" ile karşı karşıya kaldılar (bkz.Ploiești Cumhuriyeti). Genelde Prusya dostu olarak tasvir edilmelerine rağmen Muhafazakarlar da bu tür alışverişlere karşı çıktılar ve günlük Térra, Kogălniceanu'yu suçlu taraf olarak nitelendirdi. Bununla birlikte, genel olarak, Frankofil Ghica ve bakanı yalnızca Prusya'ya düşman olmakla kalmayıp, aynı zamanda Avusturya-Macaristan'da (Transilvanya, Bukovina, vb.) Yaşayan Rumenlerin ulusal davasına yardım etmeye çalıştı.). Bildirildiğine göre, bunlar onları Prusya doğumlu Alman hayranı Domnitor Carol ile karşı karşıya getirdi .
Kogălniceanu'nun görev süresi 1869 seçimleriyle doğrulandı ve ardından Alecsandri'yi Roman'ın yardımcısı olarak bir pozisyonu kabul etmeye ikna edebildi. Rızasını belirtmeden aday gösterilen şair, düşmanlığı bir kenara bıraktı ve Kogălniceanu'nun meclisteki ana destekçilerinden biri oldu. Ayrıca Kogălniceanu, Başbakan vekili arkadaşı Ion Ghica'nın cumhuriyetçi kumarını engelledi. Carol ülkeyi terk etmekle tehdit ettiğinde ve liberallerin sonraki tüm sorunlarla ilgilenmesine izin verdiğinde, Kogălniceanu, hükümdar için kararlı bir destek gösterisi için partinin ılımlılarını bir araya getirdi.
Cuza ülkeyi terk ve yerleşti sonra bile Baden ikisini de ziyaret edildiğinde yazında 1868 yılında,:, onu ve Kogălniceanu arasındaki ilişkiler saygılı kalmasına rağmen uzak Viyana a kadar şapkalarını kaldırdı kelimeleri alışverişi olmadan, onlar buluşmaya oldu ve selamlama şekli. 27 Mayıs 1873'te Kogălniceanu, Alecsandri, Costache Negri, Petre Poni ve diğer halk figürleriyle birlikte Cuza'nın Ruginoasa'daki cenazesine katıldı. Daha sonra sözlerini şöyle sürdürdü : "Cuza büyük hatalar yaptı, ancak [1864 Către locuitorii săteşti ] köylülerin kalbinden ve Romanya'nın tarihinden asla kaybolmayacak".
Kogălniceanu, Romanya'da pragmatik-reformist liberalizmin liderliğini sürdürdü; Lascăr Catargiu (1875) Muhafazakar Parti kabinesine gevşek bir muhalefet ederek, liberal eğilimin radikal hizipiyle (en önemlisi Ion Brătianu, Dimitrie Sturdza, Ion Ghica, CA Rosetti, Dimitrie Brătianu ve Alexandru G. Golescu ) görüşmelere başladı.), Pasha Stephen Bartlett Lakeman'ın Bükreş'teki evinde taşınmıştır. 24 Mayıs 1875'te müzakereler, Ulusal Liberal Parti'nin - sözde Mazar Pașa Koalisyonu'nun - kurulmasıyla sonuçlandı.
Kogălniceanu ayrıca, ana Ulusal Liberal hedefleri belirten Alegătorul Liber ("Yetkili Seçmen") ilanına kendi adını da imzaladı. Bununla birlikte, liberal parçalanmış grup Fracțiunea liberă și Independă'nın lideri olarak, Ulusal Liberal siyaseti reddeden eski işbirlikçisi Nicolae Ionescu'nun açık sözlü bir düşmanı idi. Parlamento önünde 1876'da yaptığı bir konuşmada Kogălniceanu, muhafazakar edebiyat topluluğu Junimea ve onun anti-liberal gazetesi Timpul'un onayı, politik ve akademik konumları nedeniyle Ionescu ve destekçilerine saldırdı.
Siyasi kariyeri gibi, Kogălniceanu'nun yazıları da Avusturya'nın etnik ve bölgesel politikalarını kınamaya odaklandı. Yine 1875'te Paris'ten Bukovina'daki Romanya davasıyla ilgili Avusturya karşıtı bir broşür yayınladı. Rapt de la Bukovine d'après les authentiques ("Bukovina'nın Tecavüzü, Orijinal Belgelerden")  verilen kitap, Hurmuzachiler tarafından toplanan eski metinleri yeniden kullandı. Propaganda çabası, her yerden destek kazandı: Junimea Muhafazakârları (Titu Maiorescu, Theodor Rosetti, Ioan Slavici ), Ulusal Liberaller (D. Sturdza) ve bağımsızlar (Alexandru Odobescu ) girişime kaydoldu.
Kogălniceanu, Catargiu'nun Avusturya-Macaristan ile imzaladığı ticaret sözleşmesine muhalefetini ifade etmek için diğer Ulusal Liberallere katıldı, bu ikincisinin ihracatı için avantajlıydı ve iddia ettikleri, Romanya endüstrisinin yıkılmasına yol açtı. Görevdeyken bunu kabul etti, ancak yerel endüstrileri teşvik etmenin bir ölçüsü olarak Avrupa benzeri patent yasalarını benimsemeye baktı. Ulusal Liberal bir hükûmet anlaşmayı 1886'da feshedecekti.