stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Çince odası

Çince Odası Argümanı (genellikle Çin Odası Argümanı şeklinde çevrilmiş olsa da, düşünce deneyi bağlamında Çince Odası olarak çevrilmesi daha uygun görülmüştür), dijital bir bilgisayarın –ne kadar zeki ya da insansı davranışlar sergilerse sergilesin– bir “zihne”, “anlayışa” ya da “bilince” sahip olamayacağını savunur. Filozof John Searle tarafından “Minds, Brains, and Programs” adlı makalesinde öne sürülen bu argüman ilk kez 1980 yılında Behavioral and Brain Sciences dergisinde yayınlanmıştır. Çince Odası olarak bilinen düşünce deneyinin merkezini oluşturduğu argüman, yayınlandığı günden itibaren oldukça tartışılmıştır.
Argüman, –çok genel bir ifadeyle söyleyecek olursak– zihni formel semboller işleyen bir bilgi-işleme sisteminden ibaret gören işlevselcilik (functionalism) ve hesaplamacılık (computationalism) felsefi tutumlarına karşı çıkmaktadır Searle bu argümanla, özellikle doğru girdi ve çıktılara sahip uygun bir şekilde programlanmış bir bilgisayarın tıpkı insanların sahip olduğu gibi bir zihne sahip olabileceğini öne süren görüşe karşı çıkar. Bu görüşü güçlü yapay zekâ (strong AI) olarak isimlendirir ve karşı bir tutum olarak zayıf yapay zekâdan (weak AI) bahseder.
Searle’ün Çince Odası deneyinde temelde sorduğu soru şudur: Makine, kelimenin tam manasıyla Çince “anlayabilir” mi? Yoksa makinenin yaptığı sadece bir simülasyondan mı ibarettir? Searle’ün kavramlarıyla konuşacak olursak, ilk soruya evet cevabını verenler güçlü yapay zekâ tutumuna sahipken, ikinci soruya evet cevabını verenler zayıf yapay zekâ tutumunu savunmaktadır.
Çince Odası Düşünce Deneyi

Searle düşünce deneyine bir varsayımla başlar. Varsayıma göre yapay zekâ araştırmaları Çince anlar gibi görünen bir bilgisayar inşa etmeyi başarmıştır. Çince karakterleri girdi olarak alır, bilgisayar programının yönergeleri doğrultusunda yeni karakterler, ifadeler oluşturur ve bunları çıktı olarak sunar. Program öyle iyi işlemektedir ki, bir Çinli bile bu çıktıyı bir bilgisayarın verdiğini anlayamaz. Diğer bir deyişle bahsettiğimiz bu bilgisayar, Turing testini bile geçebilmektedir.
Düşünce deneyinde Searle, kendini kapalı bir odada hayal eder. Çince bilmeyen Searle’e, dışarıdan Çince soruların yazılı olduğu kağıtlar verilir. Searle, odadaki Çince soru-cevap ifade kılavuzuna bakarak bu sorulara karşılık verir. Soruları ve cevapları anlamasa da, bu yönerge kitabı sayesinde uygun çıktılar üretir. Tıpkı yukarıda varsaydığımız bilgisayar gibi odadaki Searle de Turing testini geçebilir.
Bu noktada Searle’e göre ilk varsayımdaki bilgisayar ve düşünce deneyindeki Searle arasında hiçbir fark yoktur. Her ikisi de bir programı, adım adım ilerleyen bir yönergeyi takip etmekte ve zeki bir davranış olarak nitelendirilen çıktılar üretmektedir. Fakat burada dikkat edilmesi gereken nokta, Searle’ün hiçbir şekilde Çince anlamamasıdır. Searle’e göre “anlama” –veya “yönelimsellik” (intentionality)– olmadan bir “zihinden” bahsedemeyiz.
Felsefe ile İlişkisi

Her ne kadar Çince Odası argümanı yapay zekâ (YZ) araştırmalarına bir tepki olarak ortaya çıkmış olsa da, filozoflar tarafından zihin felsefesinin önemli bir argümanı olarak görülmüştür. Argüman; inanç, arzu, algı gibi zihinsel durumları kendi içlerindeki ve dünyayla sahip oldukları bir ilişkiler dizisi olarak tanımlayan ve bilgi-işleme sisteminin bir işlevi olarak gören işlevselcilik  ile zihni sembolik temsilleri sentaktik kurallara göre işleyen hesaplamalı (computational) bir bilgi-işleme sistemi olarak gören hesaplamalı zihin kuramına karşı çıkar.
Hesaplamalı zihin kuramının farklı çeşitleri bulunmaktadır. Doğru girdi ve çıktılara sahip uygun biçimde programlanmış herhangi bir bilgisayarın tıpkı insan zihni gibi bir zihne sahip olacağını savunan görüşü, felsefi tutumu, Searle “Güçlü Yapay Zekâ” olarak adlandırır.
Bu tanım zihni simüle etmek ve gerçekten bir zihne sahip olmak arasındaki farka dayanır. Zayıf YZ tutumu doğru simülasyonun sadece zihnin bir modeli olduğunu savunurken Güçlü YZ doğru simülasyonun zihnin kendisi olduğunu savunur. Bu tutuma göre;
YZ sistemleri zihni açıklamak için kullanılabilir
Turing Testi zihinsel durumların varlığını göstermek için kullanılabilir.
Beyin çalışmaları zihin çalışmaları ile alakasızdır.
Turing Testi

1950 yılında “makineler düşünebilir mi?” sorusunu cevaplamak için Alan Turing bir test tasarlar. Bu testte katılımcı –diğerlerinden ayrı olacak şekilde– hem bir insan ile hem de insan gibi konuşmak üzere tasarlanmış bir makine ile iletişim kurar. Kurduğu iletişim sonunda hangisinin makine hangisinin insan olduğunu ayırt edemez ise makine testi geçmiş olur.
Örneğin Çince Odası argümanı için düşünecek olursak, eğer odadaki Searle Çince verilen sorulara bir Çinli’nin verdiği cevaplardan ayırt edilemeyecek şekilde cevap verirse Turing testini geçmiş demektir. Searle’e göre Turing testi bir çeşit davranışçılık sergilemektedir ve bilincin varlığını göstermek için yetersizdir.
Beyin Çalışmaları ve Biyolojik Doğalcılık

Searle, bilincin ve anlayışın beyinde bulunan özgül biyolojik mekanizmaları gerektirdiğini öne süren bir felsefi tutum olan “biyolojik doğalcılıkı” savunmaktadır. Biyolojik doğalcılık beynin özgül mekanizmasının asli olduğunu savunur ve bir sistemin işleyişinin taklit edilişinin bilinç deneyimini meydana getirebileceği fikrini reddeder.Bu anlamda davranışçılık ve işlevselciliğin karşısında durur.
Searle’e göre beyinler zihinlere neden olur ve zihinsel fenomenler insan beyninin gerçek fiziksel-kimyasal niteliklerine bağlıdır; bilincin nöral bağıntıları (neural correlates of consciousness) olarak da bilinen bu mekanizma insanlarda bilinç deneyiminin oluşmasına izin veren nedensel güçlere sahip olmalıdır.
Searle sanılanın aksine makinelerin bilinç ve anlayış sahibi olabileceği fikrine karşı çıkmaz. Beyin de, bilince ve anlayışa neden olan bir makinedir ancak hesaplamalı değildir. Eğer sinirbilim bilince neden olan mekanizmayı keşfetmeyi başarırsa bilince ve anlayışa sahip makinelerin yapılması da mümkün olabilir. Fakat mekanizma bilinmediği müddetçe makinelerin bilinç sahibi olması mümkün değildir.
Bilincin hesaplamalı modelleri bilinci kendisi için yeterli değildir. Searle bunun başka şeyler için de geçerli olduğunu söyler. Mesela yağmur örneğini verir. Londra yağmurlarının hesaplamalı modellerini inşa edebilirsiniz ama bu modeller sizi ıslatmayacaktır. Aynı şekilde bilinç modelleri de bilincin kendisi değildir.
Searle burada makinelerin üst-düzey zeki davranışlar gerçekleştiremeyeceğini söylemez. Söylediği şey, makinelerin her ne kadar insandan daha zeki davranışlar sergileyebilseler de bir zihne ya da yönelimselliğe, bilince ya da anlayışa sahip olamayacaklarıdır.
Argüman

Argümanın ilk versiyonu 1980 yılında sunulmuştur. Aşağıdaki versiyonu ise 1990 yılına aittir. Argümanda ihtilaflı olan tek kısım argümanın kanıtlamaya çalıştığı aksiyomun olduğu A3’tür.
Argüman üç aksiyomla başlar:
Programlar tamamen sentaktiktir.
Bir program sembollerin anlamına dikkat etmez, onları yalnızca sentaktik bir biçimde işler. Sembolleri nereye koyacağını, nasıl hareket ettireceğini bilir fakat bu sembollerin anlamı hakkında hiçbir fikri yoktur. Program için semboller, herhangi bir fiziksel nesne gibidir.
Zihinlerin semantiği vardır.
Programlar tarafından kullanılan sembollerin aksine düşüncelerimizin anlamı vardır: bir şeyi temsil ederler ve biz neyi temsil ettiklerini biliriz.
Sentaks ne semantiğin kendisidir ne de tek başına semantik için yeterlidir.
Çince Odası argümanının kanıtlamaya çalıştığı nokta burasıdır: Çince Odası sentaksa sahiptir (sembolleri manipüle eden biri vardır) fakat semantiğe sahip değildir (çünkü odada bu sembolleri anlayan hiçbir şey ya da kişi yoktur). Yani sentaks, semantiği üretmek için yeterli değildir.
Searle’e göre bu üç aksiyom şu sonuca götürür:
S1: Programlar ne zihin inşa edebilirler ne de zihin için yeterlidirler.
Programlar semantiğe sahip değildir, sadece sentaksa sahiptir ve sentaks semantik için yeterli değildir. Her zihin semantiğe sahiptir, öyleyse programlar zihin değildir.
Argüman buraya kadar yapay zekânın program yazarak ve sembol işleyerek zihne sahip bir makine üretemeyeceğini savunur. Fakat farklı bir meseleye de değinir: İnsan beyni bir program gibi mi çalışır? Diğer bir deyişle, hesaplamalı zihin kuramı doğru mudur? Dördüncü aksiyom modern bilimin üzerinde anlaştığı temel bir düşünceyi içerir:
Beyinler zihinlere neden olur.
Ve buradan da doğrudan şu sonuca ulaşırız:
S2: Zihinlere neden olabilecek herhangi bir sistemin beyniyle (en azından) aynı nedensel güçlere sahip olması gerekir.
Beyin zihni var edebilmek için belli bir şeye sahip olmalı. Fakat bilim bu şeyin ne olduğuna dair bir şey söylemiyor. Sadece zihin var olduğu için beyin de buna neden olacak bir şeye sahip olmalı diyebiliyor. Searle beynin zihni yaratmak için sahip olduğu bu şeye “nedensel güçler” adını verir. Eğer herhangi bir şeyin zihni yaratmasından söz edeceksek, bu şeyin “yeterli nedensel güçlere” sahip olması gerekir. Buradan yola çıkarak üçüncü sonuca ulaşır:
S3: Zihinsel fenomen üretecek herhangi bir şey, herhangi bir yapay beyin, beynin özgül nedensel güçlerine sahip olmalı. Bu ise sadece formel bir program ile mümkün olamaz.
S1 ve S2’den yola çıkarak, zihni “yeterli nedensel güçlerin” ürettiğini ve programlar zihin üretemediği için programların “yeterli nedensel güçlere” sahip olmadığını söyleyebiliriz.
S4: Beynin zihinsel fenomen üretmesi sadece bir bilgisayar programı işlemesi gibi olamaz.
Programlar “yeterli nedensel güçlere” sahip olmadıklarından, “yeterli nedensel güçler” zihinleri ürettiğinden, beynin yeterli nedensel güçler olmadan sadece programları kullanarak zihin üretmediği sonucuna varabiliriz.
Konuyla ilgili yayınlar

Dore, F. (2012). “Güçlü Yapay Zekâya Karşı Çin Odası Argümanı”. Sosyal Bilimler Dergisi. https://www.researchgate.net/publication/321461730_GUCLU_YAPAY_ZEKAYA_KARSI_CIN_ODASI_ARGUMANI_The_Chinese_Room_Argument_against_the_Strong_Artificial_Intellingence
Onur, F. (2016). “J. R. Searle ve Çin Odası Argümanı”. ETHOS: Felsefe ve Toplumsal Bilimlerde Diyaloglar.                                            http://www.ethosfelsefe.com/ethosdiyaloglar/mydocs/Frht-192-216.pdf11+Temmuz+2019+tarihinde+Wayback+Machine+sitesinde+arşivlendi.
YAPIK, M.S, EYİM, A. (2019). “Zihin Felsefesi Bağlamında Yapay Zekâ Çalışmalarından “Turing Testi”ne Yönelik İtirazlar” Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi. http://www.sosyalarastirmalar.com/cilt12/sayi67_pdf/4sosyoloji_psikoloji_felsefe/yapik_secil_ahmeteyim.pdf27+Mart+2020+tarihinde+Wayback+Machine+sitesinde+arşivlendi.
Kadirdağ, B. (2020). “Çin Odası'nı Bulan Amerikalı: John Searle”                                                                                                                                   https://www.medyacuvali.com/dusunenler/cin-odasini-bulan-amerikali-john-searle-bolum-2-calismalari 11 Ağustos 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
John Searle, “Bilincin Gizemi”, Küre, 2018, s. 15-26
John Searle, “Zihnin Yeniden Keşfi”, Litera, 2014
İsfahan (eyalet)

| İsfahan eyaleti ستان اصفهان |
| --- | --- |
Eyalet

Ülke: İran
Başkent: İsfahan
İller: 28
Yüzölçümü
 • Toplam: 107.018 km²
Nüfus (2006)
 • Toplam: 4.559,256
 • Yoğunluk: 41.6/km²
Zaman dilimi: UTC+03:00 (İSS)
Diller: Farsça Bahtiyari Kaşkayca Gürcüce Ermenice
İsfahan Eyaleti (Farsça: استان اصفهان, Ostān-e Esfahān), İran'ın 31 eyaletinden birisidir.
Konum

İsfahan Eyaleti, İran'ın orta kısmında yer alır. Zağros Dağları'nın ardında geniş düzlüklerin kapladığı eyalet toprakları, merkezi İran'ı Fars Körfezi bölgesine bağlayan yolların kavşağında yer alır.
Eyalet, kuzeyden Merkezi, Kum ve Semnan; doğudan Yezd; güneyden Fars, Kohkiluye ve Buyer Ahmed ve Çaharmahal ve Bahtiyari ve batıdan Luristan ile Merkezi eyaletleriyle komşudur.
İsfahan Eyaleti, İran'ın merkez topraklarında yer alır ve başkenti eyalete adını veren İsfahan'dır. Yüzölçüsü 107.027 km²'dir.
Nüfus ve Halklar

Eyaletin nüfusu 4.480.000 kadardır. İsfahan, İran'da yerleşik tüm halkların karışık olarak yaşadığı bir eyalettir. Eyalette Farslar'ın dışında Kürtler, Bahtiyariler, Kaşkaylar, Gürcüler ve Ermeniler de yaşamaktadır.
| g t İran'ın eyaletleri |
| --- | --- | --- |
|  Batı Azerbaycan  Buşehr  Çaharmahal ve Bahtiyari  Doğu Azerbaycan  Elburz  Erdebil  Fars  Gilan  Gülistan  Güney Horasan  Hemedan  Huzistan  Hürmüzgan  İlam  İsfahan  Kazvin  Kirman  Kirmanşah  Kohgiluye ve Buyer Ahmed  Kum  Kuzey Horasan  Kürdistan  Luristan  Mazenderan  Merkezi  Razavi Horasan  Simnan  Sistan ve Belucistan  Tahran  Yezd  Zencan  |  Batı Azerbaycan  Buşehr  Çaharmahal ve Bahtiyari  Doğu Azerbaycan  Elburz  Erdebil  Fars  Gilan  Gülistan  Güney Horasan  Hemedan  Huzistan  Hürmüzgan  İlam  İsfahan  Kazvin  Kirman  Kirmanşah  Kohgiluye ve Buyer Ahmed  Kum  Kuzey Horasan  Kürdistan  Luristan  Mazenderan  Merkezi  Razavi Horasan  Simnan  Sistan ve Belucistan  Tahran  Yezd  Zencan  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4027736-7  MusicBrainz: bfee02d8-7706-4470-8845-ceb78e394483
Ölümle Randevu

Ölümle Randevu, Agatha Christie'nin yazdığı polisiye bir romandır.
İnkılap (anlam ayrımı)

Vikisözlük'te  ile ilgili tanım bulabilirsiniz.
İnkılap, toplum düzenini ve yapısını daha iyi duruma getirmek için yapılan köklü değişiklik ve iyileştirmelerdir.
İnkılap ayrıca şu anlamlara gelebilir:
İnkılap, Oğuzeli, Gaziantep ili Oğuzeli ilçesine bağlı mahalle
İnkılap, Torul, Gümüşhane ili Torul ilçesine bağlı köy
İnkılap, Ümraniye, İstanbul ili Ümraniye ilçesine bağlı mahalle
İnkılap Tren İstasyonu, İzmir'de bir tren istasyonu
İlgi alanı bilgisi

İlgi alanı bilgisi genel bilginin veya alandan bağımsız bilginin aksine, belirli, özel bir disiplin veya alan bilgisidir. Terim genellikle daha genel bir konuya atıfta bulunur, örneğin, genel programlama bilgisine sahip bir yazılım mühendisinin yanı sıra ilaç endüstrisi hakkında alan bilgisine sahip bir yazılım mühendisini tarif ederken kullanılır. Alan bilgisine sahip kişiler, genellikle bu alanda uzman veya uzman olarak kabul edilir.
Konuyla ilgili yayınlar

Hjørland, B. & Albrechtsen, H. (1995). Toward A New Horizon in Information Science: Domain Analysis. Journal of the American Society for Information Science, 1995, 46(6), 400-425.
Sabis Muharebesi

| g t Galya Savaşları muharebeleri |
| --- | --- |
 Arrar Nehri Muharebesi (MÖ 58)  Bibracte Muharebesi (MÖ 58)  Vosges Muharebesi (MÖ 58)  Axona Muharebesi (MÖ 57)  Sabis Muharebesi (MÖ 57)  Oktodurus  Muharebesi (MÖ 57-58)  Avaricum Muharebesi (MÖ 52)  Gergovia Muharebesi (MÖ 52)  Alesia Muharebesi (MÖ 52)  Uxellodunum Muharebesi (MÖ 51) 
| g t Cermen-Roma savaşları |
| --- | --- |
Kimberek Savaşı (MÖ 113 - MÖ 101) Noreya  Burdigala  Arausio  Aquae Sextiae  Vercellae Galya Savaşları (MÖ 58 - MÖ 57) Vosges  Sabis Clades Lolliana (16 BC) Germania'ya erken dönem Roma seferleri (MÖ 12 - MS 16) Arbalo  Lupia Nehri  Teutoburg Ormanı  Pontes Longi  Idistaviso  Angrivarian Duvarı Markoman Savaşları (166-180) Carnuntum Germania'ya 230larda Roma seferleri Harzhorn Gotların Balkanlar'ı istilası (250-251) Nicopolis ad Istrum  Beroe  Philippopolis  Abritus Gotların Balkanlar'ı istilası (254) Selanik  Thermopylae Herulilerin Balkanlar'ı istilası (267-268) Naissus Alaman-Roma Savaşları Mediolanum  Benacus Gölü Placentia  Fano  Pavia  Lingones  Vindonissa  Durocortorum  Argentoratum  Solicinium  Campi Cannini Gotlar Savaşı (367-369) Noviodunum Gotlar Savaşı (376-382) Marcianopolis  Ad Salices  Dibaltum  Hadrianapolis  Hadrianapolis  Kuşatması  Konstantinopolis  Selanik Vizigotlar Savaşları Pollentia  Verona  Floransa  Fiesole  Roma  Massilia  1. Arelate  2. Arelate  Narbonne  Toulouse  Châlons  3. Arelate  Orleans  Déols  4. Arelate Vandalar Savaşları Ren  Nervasos Dağları  Tarraco  Hippo Regius  Carthage  Roma  Agrigentum  Korsika  Garigliano  Cartagena  Cap Bon Anglo-Sakson Savaşları Britonların iniltileri  Britanya'da Anglo-Sakson yerleşimi  Long Knives'ın ihaneti  Wippedesfleot  Mercredesburne  Mons Badonicus  Dyrham  Woden's Burg  Raith Vandallar Savaşı (533-534) Ad Decimum  Tricamarum Gotlar Savaşı (535-554) Panormus  Napoli  Roma  Treviso  Verona  Faventia  Mucellium  Napoli  Roma  Roma  Sena Gallica  Taginae  Mons Lactarius
Sabis Muharebesi, (veya Selle Muharebesi veya Sempre Muharebesi veya Nervilere Karşı Muharebe) MÖ 57'de modern Kuzey Fransa'da bulunan modern "Saulzoir" mevkiinde Jul Sezar'ın komutası altında bulunan Roma Cumhuriyeti lejyonları ile başlarında Nerviler kabilesi bulunan bir birleşik Belgea kabileler grubu arasında yapılan muharebe. Bu muharebede Jul Sezar'in komutasındaki lejyonlar bir baskın saldırısına uğramışlar ve yenilmelerine ramak kalmış iken muharebeyi kendilerinin lehine çevirip galip gelmişlerdi. Jul Sezar kendinin yazdığı unlu  De Bello Gallico (Gallia savaşı) kitabinin II. Kitabı'nın hemen hepsini bu muharebeye hasretmiştir. Sezar'in bu kitabında belirtildiği gibi Romalılar, gayet sebatli savunma, tecrübeli komutanlık ve takviye güçlerinin tam zamanında ulaşması nedenleri ile yüksek olasılıklı stratejik bir mağlubiyeti, bir taktik galibiyete çevirmeyi başarmışlardır.
Sonuçlar

Nervi'lerin bu muharebenin sonunda yaptıkları son direnişten sonra Nervi'lerin savaşçılarından gayet küçük sayıda hayatta kalan kalmıştı. Diğerlerinin hepsi hayatlarını kaybetmişlerdi. Onların kampından bulunan geri kalanlar, ihtiyarlar, çocuklar ve kadınlar Roma'lılara teslim oldular. Sezar'ın eserine göre geride kalanların açıklamalarına göre Nervi'ler bu savaşa savaşçı ve destekçi 60,000 kişi ile katılmışlardı ve bunlardan hayatta kalıp silah taşıyabilecek 500 kişi kalmıştı. Sezar Roma'lıların bu geri kalanları koruyacağına söz vererek bunları kendi arazilerine gönderdi. Bu kabileden kalan bu zayıf gruba komşu kabilelerin saldırılarını önlemek için Sezar bu komşulara haberler göndererek onları ikaz edip bunların Roma'lılar savunması altında olduklarını ve bunlara saldırıda bulunmamalarını bildirdi.
Aduatuc'lar Belga'lar kabileleri ittifakının Rem'lere karşı geçtiği ve yaptığı askerî harekâta katılmak için savaşçılar göndermişti. Ama bu savaılar yolda iken Sabis Muharebesi Roma'lılar tarafından kazanılmış ve büyük zayiat veren savaşan Belga'lar ittifakı ordusundan geri kalanlar dağılmıştı. Bu Belga'lar hezimetini yolda iken haber alan Aduatuc'lar savaşçılari geri dönüp kendi arazilerine gidip dağıldılar. Fakat bu savaşçıların çoğu doğal olarak çok korunaklı olan bu kabilenin merkezi olan kasabaya dönmüşlerdi ve kabile bu kasabayı savunmaya karar verdiler. Sezar ordusu ile bu kasaba üzerine yürüdü. Romalılar ve savunmacılar arasında ufak çatışmalar yapıldı. Fakat Sezar bu şehri kuşatmaya almaya karar verdi. Bunun için standart Romalı ordu stili korunaklı ordu kampı inşa etmeye ve kuşatma makinelerini kurmaya başladılar. Bu yapılmakta olan Roma'lılar kampı ve Roma'lı kuşatma makinaları savunmacı Belga'lılara o kadar tesir yaptı ki Sezar'a haberci göndererek ona teslim olup, silahlarını bırakıp, Roma'ya itaat sözü vereceklerini bildirdiler. Fakat muharebeye giremeden buraya geri dönen savaşçıların bir kısmı bunu kabul etmemişlerdi ve silahlarını yanlarında saklamışlardı. Bu savaşçılara kabilenin temsilcilerini Romalılara müzakerelere gittikleri günün gecesi akşam karanlığından faydalanarak Roma'lılar ordularına ve korunaklı ordugah mevzilerine hiç umutsuz olarak ama büyük bir cesaretle saldırıya geçtiler. Bir taarruza karşı hazır bulunan Roma'lılar bu saldırıyı yapanlara 4,000 ölü gibi gayet büyük zayiat verdirerek onların saldırısını durdurdular. Bu saldırı dolayısıyla Sezar Aduatuc'ların hepsini (savaşçı ve savaşçı olmayan erkek, kadın çocuk) köle olarak ilan etti. Takriben 53.000 kişilik Aduatuc'lar kabilesi mensupları Roma'lılar esir pazarlarında satıldılar.
Muharebenin mevkii hakkında tartışmalar

Sabis Muharebesi Sezar'ın kitabına göre "Sabis Çayı" adı verilen bir akarsu kenarlarında yapılmıştır. Fakat Sabis Çayı'nın modern Kuzey Fransa'da hangi akarsu olduğu üzerinde tartışmalar yapılmıştır. 20.yüzyıl ortasına kadar bu akarsunu modern Aulnoye-Aymeries kentinden geçen "Sambre Çayı" olduğu kabul edilmişti. Bunun için tarihçiler bu muharebe ye "Sambre Muharebesi" adını da vermişlerdi.
Fakat önce Belçikalı tarihçi M.A. Arnould 1941'de ve sonra daha etkili olarak 1955'te Fransız tarihçi P. Turquin yazdıkları makaleler ile Sabis Nehri'nin Saulzoir kentinde "Selle Nehri" olduğu hiç itiraz götüremeyecek bir şekilde işbat edilmiştir. Bunun için bu muharebeyi "Sambre Muharebesi" olarak adlandırmanın hatalı olduğu ve daha uygun bir modern isimle "Selle Muharebesi" olması gerektiği modern tarihçilerce kabul edilmiştir.
Bunlara göre şu nedenlerle muharebenin yapıldığı mevki olan Sabis Cayi'nın modern mevkii Selle Çayı'di:
"Sabis" sözcüğü ile "Selle" sözcüğü arasında pek çok Orta Çağ kaynaklarında kullanılan ve o zaman gelişmekte olan Fransızca dilinde bulunan bir lingistik ilişki bulunmaktadır.
Sezar bu muharebeden sonra Belocvac'lar arazisine ve sonra Nerviler arazisine doğru üzerinde ilerlemekte olduğu yol büyük olasılıkla önce Boulogne-sur-Mer ve oradan da Ren Nehri ve Köln'e giden yoldur. Bu yol Selle Çayı üzerindnen geçmektedir ve bundan sonra bu yol Nervi'ler arazileri sınırlarına gelmektedir. Nervi'ler büyük bir ihtimalle bu sınırda Roma'lıları beklemekte idiler.
Sezar'ın üzerinde ilerlemekte olduğu Boulogne-sur-Mer mevkine giden yol "Sambre Çayı"'na paraleldir ve bir köprü ile geçilmez. Aynı yol Selle Çayı'na dikeydir ve bu akarsuyun bir köprü ile geçilmesini gerektir.
Selle Çayı Nervi'ler etrafında birleşerek onlarla ittifak yapan Belga'lar kabilelerinin arazilerinin hemen ortasından geçmektedir. Bu ittifaka katılan Aduatuc'ler bir Germen asıllı kabile olup modern Belçika'nın doğusunda yaşamaktaydılar. Bu kabile savaşçıları akarsu önünde toplanmış olan Belga'lar ittifakı ordularına yetişememesi bu nedenle ortaya çıkmış olması gayet muhtemeldir.
Saulzoir civarının coğrafi nitelikleri Sezar'ın kitabında verdiği Sabis Nehri mevkii tasvirine uymaktadır. Birbirlerine karşılıklı iki tepe bulunmakta; bu tepelerin altında bir düzlük bulunmakta ve bu düzlükten Selle Çayı geçmektedir.
Sabis Muharebesi'nin iki safhasi
Sabis Muharebesi'ndeki harekat hakkında bir diğer harita
İnkılap, Oğuzeli

| İnkılap |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Gaziantep
Koordinatlar: 36°42′N 37°36′E﻿ / ﻿36.7°K 37.6°D﻿ / 36.7; 37.6
Ülke:  Türkiye
İl: Gaziantep
İlçe: Oğuzeli
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 342
İl plaka kodu: 27
İnkılap, Gaziantep'in Oğuzeli ilçesine bağlı bir mahalledir.
| g t Oğuzeli'nin mahalleleri |
| --- | --- |
 Acer  Akçamezra  Altınyurt  Ambarcık  Arslanlı  Asmacık  Aşağı Güneyse  Aşağı Yeniyapan  Aydınkaya  Belören  Beşdeli  Bulduk  Büyükkaracaviran  Cumhuriyet  Çatalçam  Çatalsu  Çavuşbaşı  Çaybaşı  Çaybaşı OSB  Çaybeyi  Demirkonak  Dero Küçükkaracaviran  Devehüyüğü  Dibecik  Dikmetaş  Direkli  Doğanpınar  Dokuzyol  Duruköy  Dutluca  Ekinveren  Ermiş  Fatih  Gebe  Gedik  Güllük  Gündoğan  Gürsu  Güveçli  Güzelce  Hacar  Hatunlu  Hötoğlu  Hürriyet  İkizkuyu  İnceyol  İnkılap  İnönü  Kabacaağaç  Karaburun  Karadibek  Karaman  Karataş  Kaşyolu  Kavunluk  Kayacık  Kayalıpınar  Keçikuyusu  Keçili  Kersentaş  Kılavuz  Koçaklar  Kovanlı  Körkün  Kurtuluş  Kuruçay  Mimar Sinan  Oğuzlar  Sazgın  Sergili  Sevindi  Subaşı  Sütlüce  Şahinbey  Şıh Küçükkaracaviran  Taşçanak  Taşlı  Taşyazı  Tınazdere  Tüzel  Uğurova  Ulaşlı  Üçdamlar  Üçkubbe  Yakacık  Yalnızbağ  Yazılı  Yeni Cumhuriyet  Yeniköy  Yeşildere  Yeşiltepe  Yukarıgüneyse 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.