stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2004 Avrupa Tekvando Şampiyonası
Madalya tablosu

*   Ev sahibi ülke ( Norveç)
| Sıra | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  İspanya | 5 | 4 | 0 | 9 |
| 2 |  Türkiye | 3 | 1 | 4 | 8 |
| 3 |  Fransa | 2 | 2 | 4 | 8 |
| 4 |  Hırvatistan | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 5 |  Azerbaycan | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 6 |  Büyük Britanya | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 7 |  Belarus | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 8 |  Avusturya | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 9 |  Hollanda | 0 | 1 | 5 | 6 |
| 10 |  Rusya | 0 | 1 | 3 | 4 |
| 11 |  Almanya | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 11 |  İtalya | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 11 |  Yunanistan | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 14 |  Ukrayna | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 15 |  İsveç | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 16 |  Belçika | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 |  Norveç* | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 16 |  Portekiz | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Toplam (18 Ülke) | Toplam (18 Ülke) | 16 | 16 | 32 | 64 |
Madalya özeti > Erkekler

| Sıklet | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| –54 kg | Paul Green    Birleşik Krallık | Seifula Magomedov    Rusya | Kadir Dolaş   Türkiye   Pedro Póvoa    Portekiz |
| –58 kg | Juan Antonio Ramos    İspanya | Elnur Amanov    Azerbaycan | Rakesh Debipersad   Hollanda   Ludovic Vo    Fransa |
| –62 kg | Omar Badía    İspanya | Maxim Boitsov    Ukrayna | Aziz Bartal   Fransa   Ümit Köse    Türkiye |
| –67 kg | Niyameddin Paşayev    Azerbaycan | Matija Šantić    Hırvatistan | Erdal Aylanç   Almanya   Raphaël Decius    Fransa |
| –72 kg | Ertan Baştuğ    Türkiye | Carlo Molfetta    İtalya | Tommy Mollet   Hollanda   Joni Viitanen    İsveç |
| –78 kg | Rosendo Alonso    İspanya | Christophe Négrel    Fransa | Rashad Ahmadov   Azerbaycan   Thijs Oude Luttikhuis   Hollanda |
| –84 kg | Bruno Ntep    Fransa | Patrick Stevens   Hollanda | Tavakkul Bayramov   Azerbaycan   Bahri Tanrıkulu    Türkiye |
| +84 kg | Rubén Montesinos    İspanya | Pascal Gentil    Fransa | Ken Holter   Norveç   Milorad Kuzmanović    Hırvatistan |
Madalya özeti > Kadınlar

| Sıklet | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| –47 kg | Brigitte Yagüe    İspanya | Adamadia Psallida    Yunanistan | Sara Abdel Wahab   İtalya   Kadriye Selimoğlu    Türkiye |
| –51 kg | Nevena Lukić    Avusturya | Jennifer Delgado    İspanya | Charlene Mongelard   Birleşik Krallık   Hanna Zajc    İsveç |
| –55 kg | Zeynep Murat    Türkiye | Sandra Nitschke    Almanya | Margarita Mkrtchian   Rusya   Carine Zelmanovitch    Fransa |
| –59 kg | Gwladys Épangue    Fransa | Hamide Bıkçın Tosun    Türkiye | Cristiana Corsi   İtalya   Liudmila Zheronkina    Belarus |
| –63 kg | Miet Filipović    Hırvatistan | Muriel Bujalance    İspanya | Esther Scholten   Almanya   Joyce van Baaren   Hollanda |
| –67 kg | Sibel Güler    Türkiye | Ibone Lallana    İspanya | Yekaterina Arutiunian   Rusya   Sararitula Pagonaki    Yunanistan |
| –72 kg | Alesia Cherniavskaya    Belarus | Aitziber los Arcos    İspanya | Yekaterina Nazarova   Rusya   Laurence Rase    Belçika |
| +72 kg | Nataša Vezmar    Hırvatistan | Sarah Stevenson    Birleşik Krallık | Yvonne Oude Luttikhuis   Hollanda   Kyriakí Kúvari    Yunanistan |
1981 Federasyon Kupası finali

1981 Türkiye Kupası finali, Türkiye Kupası'nın 19. sezonu olan 1980-81 Federasyon Kupası sezonunun şampiyonunun belirlendiği final serisi. MKE Ankaragücü'nün Türkiye Kupası'nı kazanmasıyla ilk kez bir ikinci lig takımı bu kupayı kazanmış oldu.
İlk maç

MKE Ankaragücü v Boluspor
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| MKE Ankaragücü | 2 - 1 | Boluspor |
| Mehmet Şahin  19'   Sadık Aksöz  33' |  |  42' Minas Asa |
İkinci maç

Boluspor v MKE Ankaragücü
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Boluspor | 0 - 0 | MKE Ankaragücü |

| g t Türkiye Kupası |
| --- | --- |
Sezonlar:  1962-63  1963-64  1964-65  1965-66  1966-67  1967-68  1968-69  1969-70  1970-71  1971-72  1972-73  1973-74  1974-75  1975-76  1976-77  1977-78  1978-79  1979-80  1980-81  1981-82  1982-83  1983-84  1984-85  1985-86  1986-87  1987-88  1988-89  1989-90  1990-91  1991-92  1992-93  1993-94  1994-95  1995-96  1996-97  1997-98  1998-99  1999-2000  2000-01  2001-02  2002-03  2003-04  2004-05  2005-06  2006-07  2007-08  2008-09  2009-10  2010-11  2011-12  2012-13  2013-14  2014-15  2015-16  2016-17  2017-18  2018-19  2019-20  2020-21  2021-22  2022-23  2023-24  2024-25 
Finaller:  1963  1964  1965  1966  1967  1968  1969  1970  1971  1972  1973  1974  1975  1976  1977  1978  1979  1980  1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987  1988  1989  1990  1991  1992  1993  1994  1995  1996  1997  1998  1999  2000  2001  2002  2003  2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  2020  2021  2022  2023  2024  2025 
Kazananlar:  Galatasaray (18)  Beşiktaş (11)  Trabzonspor (9)  Fenerbahçe (7)  Altay (2)  Ankaragücü (2)  Gençlerbirliği (2)  Göztepe (2)  Kocaelispor (2)  Akhisar Belediyespor (1)  Bursaspor (1)  Eskişehirspor (1)  Kayserispor (1)  Konyaspor (1)  Sakaryaspor (1)  Sivasspor (1) 
 Finaller  Kazanan teknik direktörler  Gol kralları 
| g t MKE Ankaragücü maçları |
| --- | --- |
Türkiye Kupası finalleri:  1972  1973  1981  1982  1991 
Süper Kupa:  1972  1981 
Başbakanlık Kupası:  1969  1973  1991 
| g t Boluspor maçları |
| --- | --- |
Türkiye Kupası finalleri:  1981 
Başbakanlık Kupası:  1970  1981
2. Kızıl Bayrak Ordusu

| 2>  Kızıl Bayrak Ordusu 2-ya Krasnoznamennaya armiya |
| --- | --- |
Etkin: Temmuz 1938 - Aralık 1945
Ülke:  Sovyetler Birliği
Bağlılık: Kızıl Ordu
Görevi: Uzak Doğu Cephesi
Büyüklük: 9 Ağustos 1945: yaklaşık 54.000 asker  240 tank  1,270 silah ve havan  
Savaşları: Mançurya Operasyonu
Savaş madalyaları:  Kızıl Bayrak Nişanı
Komutanlar
Ünlü komutanları: İvan Konev
2. Kızıl Bayrak Ordusu (Rusça: 2-я Краснознамённая армия; 2-ya Krasnoznamennaya armiya), II. Dünya Savaşı yıllarında Uzak Doğu Cephesi'nin bir parçası olarak görev yapan bir Sovyet ordu.
Ordu 1938'de Uzak Doğu Sovyeti'ndeki Habarovsk'ta 2. Ordu olarak kuruldu. Uzak Doğu Cephesi aynı o yılın Eylül ayında bölündükten sonra 2. Bağımsız Kızıl Bayrak Ordusu adını aldı. Cephe Haziran 1940'ta yeniden düzenlendiğinde Blagoveşçensk bölgesinde konuşlandırılan ordu 2. Kızıl Bayrak Ordusu adıyla yeniden tasarlandı. Bazı durumlarda Doğu Cephesi'ne destek göndermesi dışında, II. Dünya Savaşı'nın büyük bölümünü o bölgedeki sınırı koruyarak geçirdi. Ağustos 1945'te Mançurya Operasyonu'na katıldı ve Japon İmparatorluk Ordusu'na bağlı birliklerin denetiminde olan Sovyet sınırına bitişik Aigun ve Sunwu'yu ele geçirdi, ardından Qiqihar tarafına Mançurya içlerine doğru ilerledi. Ordu, savaşın sona ermesiyle birlikte Aralık 1945'te dağıldı.
Tarihçe > 1941 öncesi

2. Ordu Japon İmparatorluğu ile artan gerilimler nedeniyle Temmuz 1938'de Uzak Doğu Cephesi kapsamında 18. Piyade Kolordusu'ndan ayrılarak Sovyetler Birliği'nin Uzak Doğu sınırlarında kuruldu. Komkor (Türkçe: Kolordu komutanı) sıfatıyla İvan Konev ordunun başına getirildi. Eylül ayında ön cephesi dağıtıldı, birlikleri her ikisi de daha önce Kızıl Bayrak Nişanı almış olan iki bağımsız orduya bölündü. Konev'in komutasında "2. Bağımsız Kızıl Bayrak Ordusu" olarak yeniden tasarlanan ordunun merkezi Habarovsk'taydı ve oblast olarak Amur, Habarovsk, Primorskiy, Sahalin, Kamçatka, Yahudi Özerk Oblastı; okrug olarak ise Koryak ve Çukotka'yı kontrol ediyordu. Doğrudan Sovyetler Birliği Savunma Halk Komiserliği'ne bağlıydı ve Amur Askerî Filosu''nu operasyonel olarak kontrol ediyordu. Ordu; 12., 34., 35., 69. ve 78. Piyade Tümeni'ni içeriyordu ve görev alanı güçlendirilmiş bölgeler olan De-Kastri, Nikolayevsk-na-Amure, Sahalin, Ussuri ve Blagoveşçensk idi.
Ordunun bileşenleri, 1939 ortalarında diğer oluşumların kontrolü altında Sovyetler Birliği ve Japon İmparatorluğu arasındaki bir dizi sınır çatışması olan Halhin Gol Muharebesi'nde savaştı. 4 Ekim 1939'da Nikolayevsk-na-Amure ve De-Kastri, Kamçatka Yarımadası ve Sahalin'ndeki bölgeleri kontrol etmesi amacıyla Kuzey Ordu Grubu kuruldu. 2. Ordu'ya bağlı olan grup operasyonel olarak Kuzey Pasifik Filosu'nu kontrol etti. 21 Haziran 1940 tarihli bir emirle Uzak Doğu Cephesi yeniden düzenlendi ve 2. Bağımsız Kızıl Bayrak Ordusu'nun karargahı kaldırılarak ve 2. ve 15. Ordu'nun karargahlarını oluşturmak için kullanıldı. Blagoveşçensk'daki 2. Kızıl Bayrak Ordusu'nun merkezi Belogorsk'ta idi. 3., 12. ve 69. Motorlu Tümen'i içeriyordu. 34., 35. ve 78. Piyade Tümeni 15. Ordu'nun bir parçası oldu. Vsevolod Sergeyev 22 Haziran'da ordu komutanlığına atandı. 27 Ağustos'ta, 26. Karma Havacılık Tugayı'ndan 31. Karma Havacılık Tümeni kuruldu. Mart 1941'de ordunun bir parçası olarak Habarovsk bölgesinde 59. Tank Tümeni kuruldu. Makar Teryokhin 11 Mart'ta Sergeyev'in yerine komutanlığa atandı. Ordu 22 Haziran'a kadar Blagoveşçensk'deki 101. Güçlendirilmiş Bölge'de görevde kaldı.
Tarihçe > II. Dünya Savaşı > Uzak Doğu'da garnizon görevi

| 2>  Kızıl Bayrak Ordusu (22 Haziran 1941) |
| --- | --- |
Görevi: Uzak Doğu Cephesi
Parçası:  3. Piyade Tümeni  12. Piyade Tümeni  59. Tank Tümeni  69. Motorlu Tümen  101. Güçlendirilmiş Bölge  42. Kolordu Topçu Alayı  114. Obüs Alayı  550. Ağır Obüs Alayı  2. Köprü Mühendis Alayı  36. Köprü Mühendis Alayı  2. Zırhlı Tren Taburu  5. Zırhlı Tren Taburu 
II. Dünya Savaşı sırasında, orduya bağlı birlikler Blagoveşçensk çevresindeki sınırı kapladı ve Doğu Cephesi'nde savaşan aktif Sovyet güçlerine takviye gönderdi. Nazilerin Sovyetler Birliği'ni topraklarına girdiği 22 Haziran 1941 tarihli Barbarossa Harekâtı'nın başlamasının ardından 25 Haziran tarihli emirle birlikte 59. Tank Tümeni ve 69. Motorlu Tümen demiryolu ile Doğu Cephesi'ne aktarıldı. 28 Haziran'da 31. Karma Havacılık Tümeni Doğu Cephesi'ne gitti ve 3. Muhafız Avcı Havacılık Alayı da dahil olmak üzere kalan birimler doğrudan 2. Kızıl Bayrak Ordusu Hava Kuvvetleri'ne tabi kılındı. Ağustos ayında hava kuvvetleri bünyesinde 95. Karma Havacılık Tümeni kuruldu, 1 Eylül'de 95. Avcı Havacılık Tümeni adını aldı.
1 Eylül'de orduya Svobodni Piyade Tümeni eklendi ve hava kuvvetlerine 82. Bombacı Havacılık Tümeni dahil edildi. 1 Ekim'e kadar Svobodni Piyade Tümeni'nin yerini 204. Piyade Tümeni aldı, 95. Avcı Havacılık Tümeni, 95. Karma Havacılık Tümeni'ne dönüştürüldü ve 96. Karma Havacılık Tümeni oluşturuldu. 1 Kasım'a kadar ordu bünyesinde 1. ve 2. Tüfek Tugayı ile Zeya ve Blagoveşçensk'te ayrı piyade tugayı kuruldu. 95. Karma Havacılık Tümeni, 1 Aralık'a kadar 95. Avcı Havacılık Tümeni olarak yeniden tasarlandı ve ayrı bir süvari tugayı ile 73. ve 74. Tank Tugayı kuruldu. 1 Aralık itibarıyla iki ayrı piyade tugayı savaş sırasından kayboldu ve 1. ve 2. Piyade Tugayı 101. Güçlendirilmiş Bölge'nin bir parçası olarak gösterildi.
1 Ocak 1942'deki savaş düzeninde görünmemesi nedeniyle 101. Güçlendirilmiş Bölge'nin Aralık ayında dağıtıldığı düşünülmektedir. 95. Avcı Havacılık Tümeni Aralık ayında tekrar Karma Havacılık Tümen oldu. Ocak ayında 82. Bombacı Havacılık Tümeni Uzak Doğu Cephesi'nin hava kuvvetlerine geçti, ancak Şubat ayında tekrar ordunun hava kuvvetleri bünyesine geri döndü. Bu süreçte 96., 258. ve 259. Piyade Tugayı ordunun parçası haline geldi. Mart ayında 95. Avcı Havacılık Tümeni dağıtıldı ve birimleri doğrudan ordunun hava kuvvetlerine girdi. 96. Karma Havacılık Tümeni Mayıs ayında Avcı Havacılık Tümeni'ne dönüştürüldü. Temmuz ayında 96. ve 204. Piyade Tümeni Doğu Cephesi'ne sevk edildi ve 17. ve 41. Piyade Tugayı kuruldu. Ağustos ayında hava kuvvetlerinde ayrı bir birim olarak, 11. Hava ve Hava Savunma Ordusu oluşturuldu.
1938-1940 yılları arasında orduya komuta eden İvan Konev.
1981 FA Cup finali

1981 FA Cup finali, 9 Mayıs 1981 ve 14 Mayıs 1981 tarihlerinde 2 maç üzerinden olmak üzere 1980-81 FA Cup şampiyonunu belirlemek için Wembley Stadyumu'nda, Tottenham Hotspur ile Manchester City takımları arasında oynanan FA Cup'un 100. finalidir.
Final maçının ilki, 9 Mayıs 1981 tarihinde Wembley'de oynandı. City takımından Tommy Hutchison, hem rakip kaleye hem de kendi takımının koruduğu kaleye birer gol attı. Maç ekstra uzatma bölümleri sonucunda 1-1 eşitlikle sona erdi. Bu maçtan beş gün sonra 14 Mayıs 1981 tarihinde iki takım tekrar maçında karşılaştı. Tottenham Hotspur, mücadeleyi 3-2 kazanarak organizasyonda şampiyonluğa ulaştı. Tottenham Hotspur'un gollerini Ricardo Villa (2) ve Garth Crooks atarken, City'nin golleri ise Steve MacKenzie ve Kevin Reeves'tan geldi.
Maç detayları

Tottenham Hotspur v Manchester City
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Tottenham Hotspur | 1-1 (uz.) | Manchester City |
| Hutchison  79' (kk) | (Rapor) | Hutchison  30' |
| --- | --- |
             Tottenham Hotspur :              Manchester City
Tekrar

Tottenham Hotspur v Manchester City
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Tottenham Hotspur | 3-2 | Manchester City |
| Villa  8', 76' Crooks  70' | (Rapor) | MacKenzie  11' Reeves  50' (pen.) |
| --- | --- |
             Tottenham Hotspur :              Manchester City
Watonwan County

| Watonwan ili |
| --- | --- |
İl
Watonwan County


Ülke:  ABD
Eyalet: Minnesota
Kuruluş: 25 Şubat 1860
Merkez: St. James
Yüzölçümü
 • Toplam: 1.130 km²
Nüfus (2020)
 • Toplam: 11.253
 • Yoğunluk: 10.0/km²
Zaman dilimi: UTC-06.00 (CST)
 • Yaz (YSU): UTC-05.00 (CDT)
Resmî site www.co.watonwan.mn.us
Watonwan ili veya Watonwan County Amerika Birleşik Devletleri'nin Minnesota eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 11,253'tür. İlin merkezi St. James şehridir.
1974 Eurovision Şarkı Yarışması

| --- | --- |

Tarihler
Final: 6 Nisan 1974
Ev Sahibi
Yer: The Dome, Brighton, Birleşik Krallık
Sunucu(lar): Katie Boyle
Yönetmen: Michael Hurll
Yönetici amiri: Clifford Brown
Yapımcı: Bill Cotton
Ev sahibi yayıncı:  British Broadcasting Corporation (BBC)
Katılımcılar
Katılımcı sayısı: 17
İlk Kez katılan ülkeler:  Yunanistan
Geri dönen ülkeler: Yok
Çekilen ülkeler:  Fransa
 Katılım haritası       Katılımcı ülkeler     Geçmişte katılan ancak 1974 yılında katılmayan Ülkeler 
Oylama
Oylama Sistemi: Her ülke beğendiği 10 şarkıyı 1-7, 8, 10 ve 12 puanla ödüllendirildi.
Kazanan şarkı:  İsveç "Waterloo"
1973 ← Eurovision Şarkı Yarışması → 1975
1974 Eurovision Şarkı Yarışması, 19. Eurovision Şarkı Yarışması'dır. Yarışma 1973 yarışması'nı kazanmasından dolayı Lüksemburg'un yapması gerekirken iki yıl üst üste ev sahipliği yapmanın vereceği mali yükü kaldıramayacağı gerekçesiyle bu hakkından vazgeçmiştir. Böylece 6 Nisan 1974 tarihinde Birleşik Krallık'ın kenti Brighton'da bulunan The Dome'da yapılmıştır. Yarışmanın sunuculuğunu Katie Boyle yapmıştır.
Yarışmanın kazananı İsveç'i temsil eden "Waterloo" adlı şarkısıyla ABBA olmuştur. İsveç yarışmayı ilk kez kazanmıştır.
Yer

Daha fazla bilgi: Brighton, Ev sahibi şehir ve hakkında
Brighton, Büyük Britanya'nın güney kıyısında, Brighton ve Hove şehilerinin (Brighton, Hove, Portslade ve diğer köylerden oluşan daha önceki kasabalardan oluşan) önemli bir parçasıdır.
1974 Yarışması'na ev sahipliği yapan mekan Konser Salonu, Corn Exchange ve Pavilion Tiyatrosu'nu içeren bir sanat merkezi olan Brighton Dome'tur. Tüm üç mekan, Pavilion Bahçeleri'ndeki Kraliyet Köşkü'ne ve Pavlus Sarayı'na ortak koridorlar aracılığıyla tüm köşkün Prens Regent (daha sonra IV. George) için inşa edilmiş olması nedeniyle tamamlandı ve 1805 yılında Royal Pavilion Sitesinin geri kalanına bir yeraltı tüneli ile bağlandı.
Format

Auftakt für Brighton (Brighton için Prelude) adlı iki gece önizleme programı, Mart ayı sonunda Alman ulusal yayıncısı ARD yayını tarafından koordine edilmiş ve gazeteci Karin Tietze-Ludwig tarafından ev sahipliği yapmıştır. Birçok Avrupa ülkesinde eş zamanlı olarak yayınlanan ilk “önizleme” programı olmuştur. Birleşik Krallık, programı yerine, 24 ve 31 Mart'ta BBC1'de David Vine tarafından sunulan kendi önizleme gösterilerini yayınlamıştır. Fransız katılımcısının şarkısı Eurovision finalinden çekilmiş olsa da, önizlemeleri gösteren bütün ülkeler tarafından yayınlandı. Program ayrıca "Abba" gibi ön incelemelerde özel olarak değerlendirilmiştir.
Olaylar

Fransa, yarışmaya "La vie à vingt-cinq ans" adlı şarkısıyla Dani ile katılacaktı fakat cumhurbaşkanları Georges Pompidou'nun yarışma haftasında ölmesi üzerine yarışmadan çekilmeyi uygun gördü. Aynı sorun Anne-Marie David için de geçerliydi, kurallar gereği önceki yarışmanın kazananı bir sonraki yarışmanın açılış gösterisinde bulunması gerekiyordu fakat ölüm olayı nedeniyle katılmamıştır. Onun yerine BBC ve EBU Genel Müdürleri yarışmanın açılışını yapmıştır.
Malta yarışmaya "Paċi Fid Dinja" adlı şarkısıyla Enzo Guzman ile katılacaktı fakat bilinmeyen sebeplerden ötürü yarışmadan çekilmiştir.
İtalyan Rai yayıncı kanalında 1974 Eurovision Şarkı Yarışması'nı yayınlamayı reddetti çünkü temsilci olarak seçtikleri Gigliola Cinquetti'nin seslendirmiş olduğu "Sì" yani (evet) şarkısı İtalyan Boşanma Referandumu'nu etkileyebileceği gerekçesiyle yarışmadaki performansını yayınlamamıştır. Şarkı İtalya'nın tüm bu olumsuz düşüncelerine rağmen ikincilik gibi bir başarı elde etmiştir.
Katılımcı ülkeler

Daha fazla bilgi: Eurovision Şarkı Yarışması'nda ülkeler listesi
Yarışmaya on yedi ülke katılmıştır. Yunanistan yarışmaya ilk kez katılmış, Fransa yarışmadan çekilmiştir.
Katılımcı ülkeler > Orkestra şefleri

Her performansın orkestrasını yöneten bir orkestra şefi vardı.
Finlandiya - Ossi Runne
Birleşik Krallık - Nick Ingman
İspanya - Rafael Ibarbia
Norveç - Frode Thingnæs
Yunanistan - Giorgos Katsaros
İsrail - Yoni Rechter
Yugoslavya - Zvonimir Skerl
İsveç - Sven-Olof Walldoff
Lüksemburg - Charles Blackwell
Monako - Raymond Donnez
Belçika - Pierre Chiffre
Hollanda - Harry van Hoof
İrlanda - Colman Pearce
Almanya - Werner Scharfenberger
İsviçre - Pepe Ederer
Portekiz - José Calvário
İtalya - Gianfranco Monaldi
Katılımcı ülkeler > Geri dönen katılımcılar

Önceki yarışmalarda katılmış bu yıl geri dönen üç katılımcı vardır: Gigliola Cinquetti, 1964 yılında İtalya'yı temsil etmişti ve kazanmıştı; Romuald Figuier, 1964 yılında Lüksemburg'u temsil etmişti ve Bendik Singers, 1973 yılında Norveç'i temsil etmişti;
Sonuçlar

| Sıra | Ülke | Katılımcı | Şarkı | Dil | Derece | Puanlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 01 |  Finlandiya | Carita | "Keep Me Warm" | İngilizce | 13 | 4 |
| 02 |  Birleşik Krallık | Olivia Newton-John | "Long Live Love" | İngilizce | 4 | 14 |
| 03 |  İspanya | Peret | "Canta y sé feliz" | İspanyolca | 9 | 10 |
| 04 |  Norveç | Anne-Karine Strøm feat. Bendik Singers | "The First Day of Love" | İngilizce | 14 | 3 |
| 05 |  Yunanistan | Marinella | "Krasi, talassa ke t' agori mu" (Κρασί, θάλασσα και τ' αγόρι μου) | Yunanca | 11 | 7 |
| 06 |  İsrail | Kaveret | "Natati La Hayay" (נתתי לה חיי) | İbranice | 7 | 11 |
| 07 |  Yugoslavya | Korni Grupa | "Generacija '42" (Генерација '42) | Sırpça | 12 | 6 |
| 08 |  İsveç | ABBA | "Waterloo" | İngilizce | 1 | 24 |
| 09 |  Lüksemburg | Ireen Sheer | "Bye Bye I Love You" | Fransızca | 4 | 14 |
| 10 |  Monako | Romuald | "Celui qui reste et celui qui s'en va" | Fransızca | 4 | 14 |
| 11 |  Belçika | Jacques Hustin | "Fleur de liberté" | Fransızca | 9 | 10 |
| 12 |  Hollanda | Mouth & MacNeal | "I See a Star" | İngilizce | 3 | 15 |
| 13 |  İrlanda | Tina Reynolds | "Cross Your Heart" | İngilizce | 7 | 11 |
| 14 |  Almanya | Cindy & Bert | "Die Sommermelodie" | Almanca | 14 | 3 |
| 15 |  İsviçre | Piera Martell | "Mein Ruf nach dir" | Almanca | 14 | 3 |
| 16 |  Portekiz | Paulo de Carvalho | "E depois do adeus" | Portekizce | 14 | 3 |
| 17 |  İtalya | Gigliola Cinquetti | "Sì" | İtalyanca | 2 | 18 |
Notlar:
Skor tablosu

|  |  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Finlandiya | 4 |  | 1 |  |  |  | 2 |  |  |  |  |  |  | 1 |  |  |  |  |  |
|  | Birleşik Krallık | 14 | 1 |  |  |  | 1 |  | 4 |  |  |  | 1 |  | 1 | 2 | 1 |  | 3 |  |
|  | İspanya | 10 |  |  |  | 2 |  |  |  |  | 1 | 3 |  | 1 |  | 1 |  | 2 |  |  |
|  | Norveç | 3 |  |  |  |  |  |  |  | 1 |  | 1 | 1 |  |  |  |  |  |  |  |
|  | Yunanistan | 7 |  |  |  |  |  |  |  | 2 |  |  |  | 4 |  |  |  | 1 |  |  |
|  | İsrail | 11 |  | 2 |  |  |  |  |  | 1 |  |  |  | 2 | 1 |  |  | 2 | 3 |  |
|  | Yugoslavya | 6 | 1 |  | 1 |  |  |  |  |  |  |  | 1 |  |  |  |  | 1 | 2 |  |
|  | İsveç | 24 | 5 |  | 1 | 2 |  | 2 | 1 |  | 1 |  |  | 3 | 1 | 2 | 5 | 1 |  |  |
|  | Lüksemburg | 14 |  |  | 1 |  | 1 | 2 | 2 |  |  | 1 | 1 |  | 3 | 1 |  |  | 2 |  |
|  | Monako | 14 |  |  | 2 | 1 |  | 1 |  | 1 | 2 |  | 2 |  | 1 | 2 | 1 | 1 |  |  |
|  | Belçika | 10 |  |  |  | 2 | 5 |  |  |  | 3 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | Hollanda | 15 | 1 |  |  | 1 | 2 | 1 | 3 | 3 |  |  | 1 |  | 1 | 1 |  | 1 |  |  |
|  | İrlanda | 11 |  | 1 | 2 | 2 |  | 1 |  | 2 | 2 | 1 |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | Almanya | 3 |  |  |  |  | 1 |  |  |  |  |  | 1 |  |  |  | 1 |  |  |  |
|  | İsviçre | 3 |  | 1 |  |  |  |  |  |  |  |  | 1 |  |  | 1 |  |  |  |  |
|  | Portekiz | 3 |  |  | 1 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 2 |  |  |  |
|  | İtalya | 18 | 2 | 5 | 2 |  |  | 1 |  |  | 1 | 4 | 1 |  | 1 |  |  | 1 |  |  |
Uluslararası yayın ve oylama

Aşağıdaki tablo, 1974 yarışmasında oyların, kendi ülkelerinin oylarını duyurmaktan sorumlu olan sözcü ile birlikte verildiği sıralamayı göstermektedir. Her ulusal yayıncı, yarışmanın kendi ana dillerinde yer almasını sağlamak için yarışmaya bir yorumcu gönderdi. Temsilcilerin ve temsil ettikleri yayın organlarının detayları da aşağıdaki tabloda yer almaktadır.
| Oylama sırası | Ülke | Oyları okuyanlar | Yorumcu | Yayıncı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 01 |  Finlandiya | Aarre Elo | Matti Paalosmaa | YLE TV1 and Yleisohjelma |
| 02 |  Lüksemburg | TBC | Jacques Navadic | RTL Télé Luxembourg |
| 03 |  İsrail | Yitzhak Shim'oni | No commentator | Iba |
| 04 |  Norveç | Sverre Christophersen | John Andreassen | NRK |
| 04 |  Norveç | Sverre Christophersen | Erik Heyerdahl | NRK P1 |
| 05 |  Birleşik Krallık | Colin-Ward Lewis | David Vine | BBC1 |
| 05 |  Birleşik Krallık | Colin-Ward Lewis | Terry Wogan | BBC Radio 2 |
| 05 |  Birleşik Krallık | Colin-Ward Lewis | Richard Astbury | (British Forces Radio) |
| 06 |  Yugoslavya | Helga Vlahović | Milovan Ilić | TVB1 |
| 06 |  Yugoslavya | Helga Vlahović | Oliver Mlakar | TVZ 1 |
| 06 |  Yugoslavya | Helga Vlahović | Tomaž Terček | TVL1 |
| 07 |  Yunanistan | Mako Georgiadou | Mako Georgiadou | EIRT |
| 08 |  İrlanda | Brendan Balfe | Mike Murphy | RTÉ Television |
| 08 |  İrlanda | Brendan Balfe | Liam Devally | Radio Éireann |
| 09 |  Almanya | Ekkehard Böhmer | Werner Veigel | ARD Deutsches Fernsehen |
| 10 |  Portekiz | Henrique Mendes | Artur Agostinho | RTP1 |
| 11 |  Hollanda | Dick van Bommel | Willem Duys | Nederland 2 |
| 12 |  İsveç | Sven Lindahl | sv: Johan Sandström | SR TV1 |
| 12 |  İsveç | Sven Lindahl | sv: Ursula Richter | SR P3 |
| 13 |  İspanya | Antolín García | José Luis Uribarri | TVE1 |
| 14 |  Monako | Sophie Hecquet | Pierre Tchernia | Télé Monte Carlo |
| 15 |  İsviçre | Michel Stocker | Theodor Haller | TV DRS |
| 15 |  İsviçre | Michel Stocker | Georges Hardy | TSR |
| 15 |  İsviçre | Michel Stocker | Giovanni Bertini | TSI |
| 16 |  Belçika | André Hagon | Georges Désir | RTB |
| 16 |  Belçika | André Hagon | Herman Verelst | BRT |
| 17 |  İtalya | Anna Maria Gambineri | Rosanna Vaudetti | Secondo Programma |
Uluslararası yayın ve oylama > Katılmayan ülkeler

| --- | --- |
  Avusturya - Ernst Grissemann (FS2)   Danimarka - Claus Toksvig (DR TV)   Fransa - Pierre Tchernia (Première Chaîne ORTF)[A] :   İzlanda - TBC   Malta - Charles Saliba   Türkiye - Bülend Özveren (Ankara Television) 
Brighton Dome, Birleşik Krallık – 1974 yarışması'na ev sahipliği yapan mekan