stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tin (folklor)
Süne

Süne – Türk, Altay ve Moğol mitolojisinde Hareketli Ruh. Sün veya Sin olarak da söylenir. Moğollar Sünesün derler. İnsan ruhunun hareketli kısmıdır. Bedeni terk etse bile geri dönebilir. Geceleri gezip geri gelebilir. Sulara girip çıkabilir. Şamanın bedenden çıkıp, trans halinde başka alemlere gidip geri gelebilen ruhuna Bur veya Bura denir. Yogur dilinde Sünesen olarak geçer. Sözcük; esneklik, oynaklık anlamlarını barındırır. Yağmur sularının biriktirildiği çukura Sünne adı verilir. Sünmek fiili ile aynı köktendir. Sünük ise kemik demektir. Sün sözcüğünün eski Altay ve Moğol dillerinde tohum anlamı vardır ve aynı zamanda biçim, görünüm demektir. Ayrıca ağarmak (beyazlamak) manasını da ifade eder.
Süne > Sün Han

Sün Han - Türk ve Altay mitolojisinde Aile Tanrısıdır. Sünken Han da denir. Baran Han'a bağlı bir ruh olarak görünür. Ailenin ve soyun koruyucu iyesidir. Onları başka düşman soyların zararlarına karşı korur. Onun tarafından korunan insanlar güçlü, düşünceli ve cesur olurlar. Dünyayı ışık yayarak kirden, pislikten, kötü işlerden temizler. Çok kuvvetli, ürkütücü tanrıdır. Kelime anlamı, kemik ve soy demektir. Sün sözcüğünün eski Altay ve Moğol dillerinde tohum anlamı vardır. Ayrıca Süns Moğolcada ruh manasına gelir.
Etimoloji

(Tin/Tın) kökünden türemiştir. Rüzgâr, esinti, can, dinlenmek anlamlarını içerir.
Yakup Bugun

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Yakup Bugun
Doğum tarihi:  5 Eylül 1987 (37 yaşında)
Doğum yeri:  Sarıgöl, Manisa, Türkiye
Boyu:  1,87 m (6 ft 1+1⁄2 in)
Mevkii:  Kaleci
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Pendikspor
Numarası:  13
Altyapı kariyeri
200-2003:  Sarıgölspor
2003-2005:  Altınordu
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2005-2008 |  Altınordu |   |   |
| 2008-2010 |  Trabzonspor |   |   |
| 2008 |  → Trabzon Karadenizspor (kiralık) |   |   |
| 2009 |  → Altınordu (kiralık) |   |   |
| 2009-2010 |  → Alanyaspor (kiralık) |   |   |
| 2010-2012 |  Denizlispor |   |   |
| 2012-2013 |  1461 Trabzon |   |   |
| 2013- |  Pendikspor |   |   |
| Toplam |   |  0 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 13 Mart 2014 
Yakup Bugun (d. 5 Eylül 1987; Sarıgöl, Manisa), Türk futbolcudur. 2. Lig ekiplerinden Pendikspor'da oynamaktadır.
Kariyeri > Kulüp kariyeri

5 Eylül 1987'de dünyaya gelen Yakup Bugun, futbola Sarıgöl G.B. Belediyespor'da amatör olarak başladı. 2005 yılında Altınordu ile profesyonel sözleşme imzalayan genç kaleci 3. Lig'de toplam 39 maçta forma giydi. 3 Haziran 2008'de Trabzonspor'la yıllık sözleşme imzaladı. Sezon başında Trabzon Karadenizspor'a kiralanan Yakup, ligin ikinci yarısından itibaren Altınordu FK'nde görev yaptı. 2010 yılında sezon sonunda Denizlispor ile 3 yıllık anlaşma imzalamıştır. Yakup, 2013 yılında bitecek olan sözleşmesini 1 yıl daha uzatarak sözleşmesini 2014 yılı Mayıs ayına kadar ertelemiş oldu.
Tüberoz skleroz

| Tüberoz skleroz |
| --- | --- |

Rayer'in deri hastalıkları atlasından, 1835.
Uzmanlık: Medikal genetik, nöroloji 
Tüberoz skleroz  (TS), tüberoskleroz, tüberoz skleroz kompleksi (TSK), epiloia ya da Bourneville hastalığı, ender görülen, beyinde ve böbrekler, kalp, gözler, akciğerler gibi hayati organlarda ve deride iyi huylu tümörlerin oluşmasına neden olan multisistemik nörokutanöz bir genetik hastalıktır. Belirtilerin arasında nöbetler, gelişimsel gecikme, davranışsal sorunlar, deri anomalileri, akciğer ve böbrek rahatsızlıkları bulunur. TSK, sırasıyla hamartin ve tüberin proteinlerini kodlayan TSC1 ve TSC2 genlerinde oluşan mutasyonlar nedeniyle ortaya çıkar. Bu proteinler hücre büyümesini ve çeşitlenmesini kontrol eder ve tümör büyümesini engeller.
Hastalığın adı Latince kabarma anlamına gelen tuber sözcüğü ile Yunanca sert anlamına gelen  σκληρός sözcüklerinin birleştirilmesiyle oluşturulmuştur ve ölen hastaların beyinlerinde bulunan, yumru adı verilen kalın, sert ve soluk renkli giri nedeniyle verilmiştir. Bu yumrular ilk defa 1880'de Désiré-Magloire Bourneville tarafından tanımlanmıştır, hastalığın kortikal bölgelerde oluşmuş hâli hâlâ Bourneville hastalığı olarak adlandırılabilmektedir. Bu kalıtsal bir hastalıktır.
Azerbaycan Millî Olimpiyat Komitesi

| Azerbaycan Millî Olimpiyat Komitesi Azerice: Azərbaycan Milli Olimpiya Komitəsi |
| --- | --- |

Kuruluş: 1992
Tür: Spor Kurumu
Merkez: Bakü
Konum:  Azerbaycan
Resmî diller: Azerice
Başkan: İlham Aliyev
Resmî site: noc-aze.org
Azerbaycan Millî Olimpiyat Komitesi (AzMOK, Azerice: Azərbaycan Milli Olimpiya Komitəsi), Uluslararası Olimpiyat Komitesi'ne bağlı ve Azerbaycan'da Olimpiyat Oyunları'nı gerektiği zaman organize etmek ve oyunlara katılan sporculara destek vermekle hükümlü kuruluş. Komitenin merkezi Azerbaycan'ın başkenti Bakü kentindedir.
Azerbaycan Millî Olimpiyat Komitesi, Olimpiyat Bildirgesi, Azerbaycan Cumhuriyetinin kurum ve kuruluşlarına ilişkin mevzuatına dayanarak oluşturulmuştur. Komite, Azerbaycan Adalet Bakanlığınca tescil edilmiş; Tüzüğü Uluslararası Olimpiyat Komitesinde kabul edilmiş tüzelkişi statülü bağımsız sivil toplum örgütüdür.
Tarihi

1992'de kurulan Azerbaycan Millî Olimpiyat Komitesi, 1993 yılında Uluslararası Olimpiyat Komitesi'ne kabul edilmiştir. Aynı zamanda 1993 yılında Avrupa Olimpiyat Komiteleri'ne de üye olmuştur.
Komitenin Uluslararası Olimpiyat Komitesi tarafından tanınmasına dek geçen sürede lisans yarışları sonuçlanması yüzünden, 1992 yılında kurulmasına rağmen Azerbaycan Barselona'da düzenlenmiş 1992 Yaz Olimpiyatlarında bağımsız bir devlet olarak temsil edilememiştir. Ama Azerbaycan'ın 5 sporcusu Bağımsız Devletler Topluluğu takımında Olimpiyat Oyunlarına katılmışlardır.
1994 yılında Azerbaycan'da Olimpiyat Hareketinin durumu, Milli Olimpiyat Komitesinin faaliyeti ile tanışmak için Uluslararası Olimpiyat Komitesinin Başkanı Juan Antonio Samaranch, Milli Olimpiyat Komiteleri Birliğinin Başkanı Mario Vaskes Rana, Avrupa Olimpiyat Komitesi Başkanı Jack Rog Bakü'ye gelmiş ve cumhurbaşkanı Haydar Aliyev ile buluşmuşlar.
Azerbaycan bağımsız devlet olarak ilk kez 1996'da Olimpiyat Oyunlarına katılmıştır.
31 Temmuz 1997 yılından itibaren Azerbaycan Milli Olimpiyat Komitesi başkanlığını İlham Aliyev yürütmektedir.
Hedef

AzMOK, Azerbaycanlı atletleri seçmeyi, onlara antrenman imkânı sağlamayı, maddi destek olmayı ve Olimpiyat Oyunları, Kış Olimpiyat Oyunları ve diğer bu gibi spor organizasyonlarına hazırlamayı hedefler.
AzMOK ayrıca Azerbaycan'ı her türlü Olimpik toplantıda ve organizasyonda temsil eder. Aday şehirlerin seçiminde Azerbaycan'ı temsil eder ve aday olan şehirleri Uluslararası Olimpiyat Komitesine sunar. Örneğin, 2 kez Azerbaycan'ın başkenti Bakü'nü Yaz Olimpiyat Oyunları adaylığına sunmuştur.
Katıldığı organizasyonlar

Yaz Olimpiyat Oyunları:
1996 Yaz Olimpiyatları
2000 Yaz Olimpiyatları
2004 Yaz Olimpiyatları
2008 Yaz Olimpiyatları
2012 Yaz Olimpiyatları
Kış Olimpiyat Oyunları:
1998 Kış Olimpiyatları
2002 Kış Olimpiyatları
2006 Kış Olimpiyatları
2010 Kış Olimpiyatları
Yaz Gençlik Olimpiyatları
2010 Yaz Gençlik Olimpiyatları
Avrupa Gençlik Olimpik Oyunları
1999 Avrupa Gençlik Olimpik Oyunları
2001 Avrupa Gençlik Olimpik Oyunları
2003 Avrupa Gençlik Olimpik Oyunları
2005 Avrupa Gençlik Olimpik Oyunları
2007 Avrupa Gençlik Olimpik Oyunları
2009 Avrupa Gençlik Olimpik Oyunları
2011 Avrupa Gençlik Olimpik Oyunları
Posta pulunda

Azerbaycan Millî Olimpiyat Komitesi′nin kuruluşunun 10. yılı ile ilgili olarak 6 Mart 2002′de Azermarka tarafından posta pulu basılmıştır. 3000 manat değerinde olan o posta pulunun dizayn işlerini H.Mirzeyev yapmıştır. Azerbaycan tarihinde burakılmış 605. posta pulu olan bu posta pulundan toplamda 100.000 adet burakılmıştır.
15 Aralık 1994'te Uluslararası Olimpiyat Komitesi'nin 100. yılı ile ilgili olarak 3 tane posta pulu da burakılmıştır ki, onların da üzerinde Azerbaycan Millî Olimpiyat Komitesi logosu vardır.
1994 Azerbaycan posta pulu
1994 Azerbaycan posta pulu
1994 Azerbaycan posta pulu
Galeri

Azerbaycan sporcuları 2010 Kış Olimpiyatları'nın açılışında.
| g t Avrupa Olimpiyat Komiteleri |
| --- | --- |
 Avrupa Oyunları  Avrupa Gençlik Olimpik Oyunları  Avrupa Küçük Devletler Oyunları 
 Almanya  Andorra  Arnavutluk  Avusturya  Azerbaycan  Belçika  Beyaz Rusya  Bosna-Hersek  Bulgaristan  Büyük Britanya  Çek Cumhuriyeti  Danimarka  Ermenistan  Estonya  Finlandiya  Fransa  Gürcistan  Hırvatistan  Hollanda  İrlanda  İspanya  İsrail  İsveç  İsviçre  İtalya  İzlanda  Karadağ  Kıbrıs Cumhuriyeti  Kosova  Kuzey Makedonya  Letonya  Lihtenştayn  Litvanya  Lüksemburg  Macaristan  Malta  Moldova  Monako  Norveç  Polonya  Portekiz  Romanya  Rusya  San Marino  Sırbistan  Slovakya  Slovenya  Türkiye  Ukrayna  Yunanistan 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  RERO: 02-A006493310  VIAF: 571145857919723020292 
Azerbaycan Milli Olimpiyat Komitesi başkanı İlham Aliyev
2002 Azerbaycan posta pulu.
Türkiye'de ölüm cezası

Türkiye Cumhuriyeti'nde ölüm cezası, 1984'ten bu yana uygulanmamaktadır ve 2004'te kaldırılmıştır. Ölüm cezası önce 2001'de savaş tehdidi ve terör suçları hâlleri dışındaki suçlar için kaldırılmış, 3 Ağustos 2002'de "savaş ve çok yakın savaş tehdidi hâllerinde işlenmiş suçlar hariç" şartı ile kaldırılmıştır. 7 Mayıs 2004 tarihli 5170 sayılı Kanun ile Anayasa'dan ölüm cezaları ile ilgili maddeler çıkarılmış, 14 Temmuz 2004 tarihli 5218 sayılı Kanun ile Türk Ceza Kanunu'ndan ölüm cezaları ile ilgili maddeler çıkarılmış, böylece ölüm cezası Türk Hukuku'ndan tamamen kaldırılmıştır.
Tarihçe

Türkiye Cumhuriyeti'nde 1920'de Meclisin kuruluşundan, 1984'te ölüm cezalarının fiilen kaldırılmasına kadar geçen 64 yıllık dönemde, Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından onaylanan ve infazı gerçekleştirilen ölüm cezası kararı sayısı 712'dir. Bunlardan yalnızca 15'i kadın hükümlüdür. Ancak bu rakama İstiklal Mahkemeleri'nin, Meclis'i devre dışı bırakarak aldığı idam kararları dahil değildir. Meclise gelmeden İstiklal Mahkemeleri tarafından verilen en az 1500 - 2000 civarında idam kararı bulunduğu tahmin edilmektedir.
Prosedüre göre mahkemeler tarafından verilen idam kararları Yargıtay'da onaylandıktan sonra Meclis'e gönderiliyordu. Meclis'in de idam kararını onaylaması halinde ölüm cezaları infaz ediliyordu. İnfaz kurallarına göre ölüm cezası hükümlünün mensup olduğu din ve mezhebin hususi günlerinde yerine getirilmiyor, hamile kadınlar doğum yapana kadar, akıl hastalığı tespit edilenler akli dengesi düzelene kadar idam edilmiyordu. 18 yaşından küçükler ve 65 yaşından büyükler hakkındaki ölüm cezası infaz edilmiyordu.
İnfazlar 1965 yılına kadar gündüzleri ve halkın izleyebilmesi için alenen ve belirli noktalarda İstanbul'da Sultanahmet Meydanı'nda, Ankara'da Samanpazarı'nda gerçekleştiriliyordu. 1965 yılında İnfaz Kanunu'nda yapılan düzenlemeden sonraki infazlar cezaevi avlularında, güneş doğmadan önce, gizli olarak yapılmıştır. Askeriyeye bağlı bir kişinin askerî suçtan dolayı aldığı ölüm cezası kurşuna dizilerek infaz edilirdi. Örneğin; Şeyh Said İsyanı ile bağlantıları olan Albay Cibranlı Halit, Molla Abdurrahman, Yusuf Ziya Bey, Teğmen Ali Rıza Bey, Faik Bey kurşuna dizilerek idam edildi.
Türkiye Cumhuriyeti'nde, cezası infaz edilen son idam mahkûmu, 25 Ekim 1984'te infaz edilen Hıdır Arslan'dır. Ekim 1984'ten itibaren mahkemeler tarafından verilen ölüm cezaları Meclis'te onaylanmadığı için infaz edilmemiş, 1991 yılında çıkarılan bir afla 500 civarında ölüm cezası dosyası, 10 yıl ağır hapse dönüştürülmüş ve 2002'deki yasayla da fiilen uygulanmamış olan tüm idam kararları, ömür boyu hapse dönüştürülmüştür. Bunlar arasında, Abdullah Öcalan'ın Öcalan Davası sırasında 29 Haziran 1999'da çarptırıldığı, 25 Kasım 1999'da Yargıtay tarafından onanan ölüm cezası da vardır.
1920–1961 yılları arasında 11'i İstiklal Mahkemeleri tarafından olmak üzere toplam 16 milletvekili idam edilmiştir.[kaynak belirtilmeli]
Hukuki prosedür > Sivil

Bir kişinin ölüm cezası ile cezalandırılabilmesi için öncelikle karşılığında ölüm cezası öngörülen bir suçtan dolayı hüküm giymesi gerekiyordu. Daha sonraki aşama cezanın temyiz merciince onaylanması, ardından TBMM'nin cezanın infazını uygun bulması ve Cumhurbaşkanınca onaylanıp Resmî Gazete'de yayınlanmasıydı. Bu aşamalardan sonra ise cezanın infazı sürecine geçiliyordu.
Uygulamada ölüm cezasını içeren hüküm onanarak kesinleştikten sonra dosya Yargıtay Başkanlığınca Adalet Bakanlığına gönderiliyordu. Adalet Bakanlığı hükümlü hakkında ölüm cezasının yerine getirilmesine dair bir kanun tasarısı hazırladıktan sonra söz konusu tasarı Bakanlar Kurulu teklifi olarak Meclis Başkanlığına intikal ediyor ve Meclis Başkanı dosyayı Adalet Komisyonuna gönderiyordu. Komisyon tarafından incelenen ve geçen tasarı, Meclis Genel Kuruluna sevk edildikten sonra eğer Meclis ölüm cezasının yerine getirilmemesine karar verirse hükümlü hakkında yararlanma durumu doğuyordu. Eğer ölüm cezasının yerine getirilmesi kabul edilmişse ilanından sonra durum hükümlünün bulunduğu cezaevi nezdindeki Cumhuriyet Savcılığı'na bildiriliyordu. Ölüm cezasının ilamı da diğer mahkûmiyet ilamlarında olduğu gibi ilamat defterine kaydediliyordu. Daha sonra Cumhuriyet savcısı hükmün infazında tereddüt, tavzihi gerektiren bir husus veya hükümlü yararına kanun yollarına başvurulmasını gerekli kılan hukuki noksanlık bulunup bulunmadığını araştırıyordu. Eğer böyle bir durum varsa ilam, mahkemesine iade ediliyordu. Böyle bir durum bulunmadığı takdirde infazla ilgili hususlar inceleniyor ve varsa eksikler gideriliyordu.
Hukuki prosedür > Sivil > 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda ölüm cezası öngörülmüş suçlar

| Madde | Suç | Not |
| --- | --- | --- |
| 125 | Devletin ülkesi ve egemenliğine karşı cürümler |  |
| 126 | Vatandaşın devlete karşı harbe katılması |  |
| 127 | Yabancı devletin Türkiye aleyhine harp açmasını tahrik | 23.06.1936 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 3038 sayılı kanun ile ölüm cezası öngörülmüştür. |
| 128 | Asker toplama ve hasmane hareketlerde bulunma |  |
129: 
| 131 | Askeri tesisleri tahrip | 23.06.1936 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 3038 sayılı kanun ile ölüm cezası öngörülmüştür. |
| 132 | Devletin emniyetine ilişkin evrakı tahrip | 23.06.1936 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 3038 sayılı kanun ile ölüm cezası öngörülmüştür. |
| 133 | Devlet güvenliğine karşı casusluk | 23.06.1936 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 3038 sayılı kanun ile ölüm cezası öngörülmüştür. |
135: 
| 136 | Devletin güvenliğine ilişkin bilgiyi açıklama | 23.06.1936 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 3038 sayılı kanun ile ölüm cezası öngörülmüştür. |
137: 
| 138 | Devletin güvenliği için gizli kalması gereken keşif, ihtira ve yenilikleri açıklamak | 23.06.1936 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 3038 sayılı kanun ile ölüm cezası öngörülmüştür. |
140: 
| 141 | Devlet düzenini sınıf esasına dayandırmak amacıyla örgütlenme | 11.12.1951 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 5844 sayılı kanun ile ölüm cezası öngörülmüştür. |
| 146 | Anayasaya karşı işlenen suçlar |  |
147: 
149: 
152: 
| 156 | Cumhurbaşkanı'na suikast |  |
217: 
285: 
| 286 | Yalan tanıklık |  |
| 290 | Gerçeğe aykırı bilirkişilik |  |
| 403 | Uyuşturucu ticareti | 15.07.1953 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 6123 sayılı kanun ile ölüm cezası öngörülmüştür. |
| 406 | Uyuşturucu ticareti | 15.07.1953 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 6123 sayılı kanun ile ölüm cezası öngörülmüştür. |
| 407 | Uyuşturucu ticareti | 15.07.1953 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 6123 sayılı kanun ile ölüm cezası öngörülmüştür. |
| 418 | Mevsuf ırza geçmeler | 15.07.1953 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 6123 sayılı kanun ile ölüm cezası öngörülmüştür. |
| 439 | Mevsuf kız kaçırmalar | 15.07.1953 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 6123 sayılı kanun ile ölüm cezası öngörülmüştür. |
| 499 | Adam kaldırma | 03.10.1971 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 1490 sayılı kanun ile ölüm cezası öngörülmüştür. |
| 450 | Adam öldürme |  |
Hukuki prosedür > Sivil > Cezanın infazı

Türkiye Cumhuriyeti'nde ölüm cezası Türk Ceza Kanunu'nun 15 Temmuz 1953 yılında Resmî Gazete'de yayımlanan 6123 sayılı "Türk Ceza Kanununun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun" ile değiştirilen 12. maddesine göre asarak infaz ediliyordu.
Hükümlünün cezasının infazında mahkeme heyetinden bir kişi, cumhuriyet savcısı, doktor, zabıt katibi ve hapishaneler idaresi memurlarından bir kişi hazır olarak şekilde hükmün okunması suretiyle infaz olunuyordu. Hükümlünün mensup olduğu dinin bir ruhani görevlisi, avukatı, infazın gecikmemesi güvenlik ve düzenlik yönünden bir sakınca bulunmaması koşulu ile aile fertlerinden biri, hükümlü yabancı uyruklu ise konsolosu infaz yerinde bulunabiliyordu. Bu kişiler dışında, gardiyan, jandarma ve polis de infaz yerinde bulunabilirdi.
Hükümlü, anne veya babasını öldürmek suçundan hüküm giymiş ise infazın gerçekleştirileceği yalınayak, başı açık ve siyah gömlek giydirilerek götürülüyor ve hüküm bu şekilde infaz ediliyordu.
Kanuna göre ölüm cezasına çarptırılan kişinin mensup olduğu din ve mezhebin özel günlerinde cezanın infaz edilmesi yasaktı. Hamile kadınlar açısından doğum gerçekleşmedikçe, akıl hastalığından muzdarip olanlar ise iyileşmedikçe cezanın infazı gerçekleştirilemiyordu.
Ceza İnfaz Tüzüğü'ne göre infazdan önce hükümlü, soyutlandığı yerden alınarak bir hücreye konuluyor ve infaza buradan götürülüyordu. İnfaz kapalı cezaevinde özel bir bölümde, diğer hükümlülerin göremeyecekleri bir yerde ve güneş doğmadan gerçekleştiriliyordu. Hükümlüler birden fazla ise infaz ayrı ayrı ve birbirlerini göremeyecekleri şekilde yapılıyordu.
İnfaz öncesinde hüküm usulen mahkeme heyetinin seçip gönderdiği hakim tarafından okunuyordu. Ayrıca teamül olarak mahkeme üyesi veya din adamı tarafından veya ayrı ayrı hükümlünün son sözü soruluyordu.
Cezanın infazından sonra doktor tarafından hükümlünün ölmüş olduğu tespit ediliyor ve infaz yerinde hazır bulunanlar bir tutanak düzenleyerek imzalıyorlardı. İnfazdan sonra hükmün özeti; hükmün verildiği yerde, cürümün işlendiği yerde, hükümlünün en son ikamet ettiği mahallenin uygun yerlerine asılarak ilan ediliyordu. Cenaze, merasim yapılmadan mirasçılara teslim ediliyor, eğer mirasçı bulunmuyor veya kabul etmiyorsa belediye tarafından gömülme işlemi tamamlanıyordu.
Ölünün kişisel eşyaları mirasçılarına, yabancı uyruklu ise bağlı bulunduğu devletin konsolosluğuna, bunlar yoksa yerel sulh hâkimine teslim ediliyordu.
Hukuki prosedür > Askeri

Mareşalden asteğmene kadar subaylar, astsubaylar, Millî Savunma Bakanlığı ile Türk Silahlı Kuvvetleri kadro ve kuruluşunda çalışan sivil personel, uzman jandarma, uzman erbaş, sözleşmeli erbaş ve er, erbaş ve erler ile askerî öğrenciler olarak tanımlanan askeri şahısların işlediği askeri suçlarda Askeri Ceza Kanunu uygulanır.
Hukuki prosedür > Askeri > Cezanın infazı

Askeri şahıs askeri bir suçtan dolayı ölüm cezasına çarptırılmışsa Askeri Ceza Kanunu'nun 20. maddesi gereğince kurşuna dizilerek cezanın infazı gerçekleştirilir. Eğer işlenen suç askeri değilse bu durumda Türk Ceza Kanunu hükümlerine göre cezanın infazı gerçekleştirilir.
Askeri Mahkemeler'in Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 245. maddesine göre hükümlü, infaz yerine silahlı bir takımın muhafazasında ve üzerinde hiçbir askeri işaret bulunmayarak getiriliyordu. İnfaz yerinde mahkûmiyet ilamı ile infaz lüzumunu gösteren işaret kendisine yüksek sesle okunduktan sonra hükümlünün gözleri bağlanıyor, bu sırada hükümlünün bağlı bulunduğu birliğin veya hükümlü başka bir birlikte ise orada mevcut başka bir birliğin çeşitli bölüklerine mensup en kıdemli erlerinden seçilmiş bir manga, görevlendirilecek bir subayın el işareti üzerine hükümlüye ateş ediyordu.
Hükümlü sivil olup da ölüm cezası asılmak suretiyle infaz edilecekse askeri savcı hükümlüyü dosyası ile birlikte Cumhuriyet savcısına gönderiyordu.
Hükmün infazı için TBMM'nin onayı şart olsa da savaş zamanı halinde Türk Silahlı Kuvvetleri Komutanı hükmü onaylamaya yetkiliydi. Bu durumda TBMM kararı olmaksızın ölüm cezasının infazı gerçekleştirilebiliyordu.
Başlıca idamlar

Ana madde: Türkiye'de idam edilen insanlar listesi
Başlıca idamlar > 1923–1960 döneminde idamlar

Şeyh Said İsyanı sonrasında Diyarbakır'daki Şark İstiklal Mahkemesi kısa süren bir yargılamadan sonra Şeyh Said ve 47 ayaklanma yöneticisi hakkında 28 Haziran 1925 günü ölüm cezası vermiş ve cezaları ertesi gün infaz edilmiştir.
Haziran 1926'da İzmir'de Mustafa Kemal'e karşı yapılması tasarlanmış, tarihe İzmir Suikastı olarak geçen suikast girişimi ardından Ziya Hurşit ve arkadaşları İzmir İstiklal Mahkemesi'nde yargılandılar. 2'si gıyabında olmak üzere 15'i ölüm cezasına çarptırıldı. İnfazlar, 13 Temmuz'u 14 Temmuz'a bağlayan gece İzmir'in çeşitli yerlerinde gerçekleştirildi. Gerçekleştirilen idamların sonrasında cenazeler önce Merkez Hastanesi'ne götürüldü, üzerindeki eşyaların alınmasının ardından da Kadifekale yakınlarındaki Kokluca Mezarlığı'na defnedildi.
Ziya Hurşit Bey
"Laz" İsmail
"Gürcü" Yusuf
"Çopur" Hilmi
Ahmet Şükrü Bey
Arif Bey
İsmail Canbulat Bey
Sarı Efe Edip Bey
Abidin Bey
Halis Turgut Bey
Rüştü Paşa
Hafız Mehmet Bey
Miralay Rasim Bey
"Kara" Kemal Bey (idam kararı gıyabında verilirken, bir müddet kaçak hayatı yaşadıktan sonra yakalanmak üzereyken 27 Ağustos 1926 günü intihar etti)
Abdülkadir Bey (idam kararı gıyabında verilirken, Bulgaristan'a kaçmak üzereyken yakalandı ve daha sonra Ankara'da yargılanması kararlaştırıldı. Ankara'da tekrar idama mahkûm edildi, 31 Ağustos 1926 gecesi infaz edildi)
İzmir suikastının ikinci davası Ankara'da yapıldı. İdama mahkûm edilen dört kişinin cezası 26 Ağustos'u 27 Ağustos'a bağlayan gece, Cebeci'deki Umumi Hapishane önünde infaz edildi. İdam edilenler, hapishanenin avlusuna defnedildiler.
Cavid Bey
Hilmi Bey
Nail Bey
Doktor Nâzım Bey
23 Aralık 1930 günü, İzmir'in Menemen ilçesinde, öğretmen-yedeksubay Mustafa Fehmi Kubilay'ın ve yardımına koşan bekçiler Hasan ve Şevki'nin bir grup  tarafından öldürülmesiyle başlayan, Menemen olayları sonrasında, Divan Harp Mahkemesinde yargılanan sanıklardan 28'i 3 Şubat 1931 gecesi Menemen'de idam edilmiştir.
Başlıca idamlar > 1961–1972 arasında idamlar

27 Mayıs 1960 Darbesi'nden sonra darbe yönetimi döneminde Başbakan Adnan Menderes, Dışişleri Bakanı Fatin Rüştü Zorlu ve Maliye Bakanı Hasan Polatkan Yüksek Adalet Divanı'nda yargılanmış ve ölüm cezası almışlardır. Cezaları 17 Eylül 1961'de infaz edilmiştir.
Fatin Rüştü Zorlu (16 Eylül 1961, İmralı)
Hasan Polatkan (16 Eylül 1961, İmralı)
Adnan Menderes (17 Eylül 1961, İmralı)
20 Mayıs 1963 ayaklanması sonrasında, daha önce 22 Şubat 1962 ayaklanmasında affedilen Talat Aydemir ve arkadaşları idam cezası aldılar. İnfaz edilenler:
Fethi Gürcan (27 Haziran 1964)
Talat Aydemir (5 Temmuz 1964)
12 Mart 1971 Muhtırası da yarım darbe olarak nitelenmesine rağmen 17 kişiyi idama göndermiştir. 1971'in 18 Temmuz'u ile 28 Temmuz'u arasında -tamamı adli suçlu- 14 hüküm infaz edildi. Bunların içinde 25 Temmuz 1971'de İzmir'de asılan Kadriye Partici, Türkiye Cumhuriyeti'nde idam edilen son kadın hükümlü olmuştur. 12 Mart rejimin diğer 3 infazı ise 1968 kuşağının önde gelen Marksist-Leninistlerinden Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan'dır. Üçü de 6 Mayıs 1972'de Ankara'da idam edildiler. Bu dönemde idam edilenler:
Nail Kır
Mehmet Karabaş (Karataş)
Cemil Yıldız
Ahmet Balıkçı
Hüseyin Bulut
Hacı Ahmet Tonya
Mahmut Yel
Nurettin Kahraman
Kemal Uluköylü
Kâmil Akman
Mevlût Balcı
Zekeriya Balcı
Faik Vartekli (25 Temmuz 1971, İzmir)
Kadriye Partici (25 Temmuz 1971, İzmir)
Deniz Gezmiş (6 Mayıs 1972, Ankara)
Yusuf Aslan (6 Mayıs 1972, Ankara)
Hüseyin İnan (6 Mayıs 1972, Ankara)
1972'den sonra, 12 Eylül 1980 Askeri Darbesi'ne kadar ölüm cezaları uygulanmadı.