stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Andrea Arnold
Kariyer > Erken TV çalışmaları

Arnold, 1970'lerin sonlarında okuldan ayrıldıktan sonra ilk televizyon işi olan Top of the Pops'ın da dahil olduğu şovlarda dansçı olarak yer aldı. Sandi Toksvig, Nick Staverson ve Neil Buchanan ile birlikte 1980'lerin çocuk televizyon programı No. 73'te oyuncu ve televizyon sunucusu olarak öne çıktı. ITV'de Dawn Lodge'u oynadığı bu Cumartesi sabahı programı, şovun kısmen sitcom, kısmen sohbet şovu ve yerel bir rezidansa dayalı olması bakımından 42 No'lu The Kumars'ınkine benzer bir temele sahipti. Bu bölümlere ek olarak, şov, 1980'lerin İngiliz Cumartesi sabahı çocuk TV'sinin formülüne uygun olan olağan müzik, yarışma ve çizgi film karışımına sahipti. Kamera önünde birkaç yıllık deneyimin ardından Arnold, "Televizyon çok eğlenceliydi. Kamera önünde kendimi hiç bu kadar rahat hissetmemiştim" dedi.
1988'de No.73 7T3'e dönüştü ve set Maidstone evinden (aslında Kent'teki TVS stüdyolarında) bir tema parkına taşındı. Bu yenileme sadece sezon boyunca devam edecekti, ancak Arnold, Motormouth sunum ekibinin bir parçası olarak aynı zaman diliminde iki yıl daha görülecekti. 1990'da gençlere yönelik bir çevre bilinci gösterisi olan A Beetle Called Derek için sunuculuk yaptı ve yazdı. Bu aynı zamanda Benjamin Zephaniah'ı da içeriyordu ve The Yes/No People of Stomp şöhretine maruz kaldı.
Kariyer > Yönetmenlik

Bir televizyon sunucusu olarak emekli olduktan sonra, Arnold Los Angeles'taki AFI Konservatuvarı'nda yönetmenlik ve Kent'teki PAL Laboratuvarlarında senaryo yazarlığı eğitimi aldı. İlk kısa filmleri arasında ilk kez Cannes'da Uluslararası Eleştirmenler Haftası'nda gösterilen Milk (1998), ve Dog (2001) yer aldı. 2004'te <i id="mwdQ">Wasp</i> ile En İyi Canlı Aksiyon Kısa Film Akademi Ödülü'nü kazandı.
Yarının Uluslararası Ekran Yıldızı seçildi. Ayrıca 2003 yılında, Kanal 4 dizisi Coming Up'ın "Bed Bugs" başlıklı bir bölümünü yönetti, ancak bazen yanlışlıkla "Andrew Arnold" olarak adlandırıldı.
Red Road, farklı ilk kez yönetmenler tarafından kavramsal olarak ilgili üç filmden oluşan planlanmış bir set olan Advance Party'nin ilk parçasıdır. Glasgow'da bir toplu konutta geçen intikam temalı hikâye, filmin ilerlemesiyle birine karşı bir takıntı geliştiren bir CCTV (güvenlik TV kameraları) operatörünü merkezine alıyor. Yapım, Michael Haneke ve Lars von Trier gibi tanınmış isimlerle İngiliz yönetmen karşılaştırmalarını kazandı. Screen International eleştirmeni Allan Hunter, filmin "muhtemelen bu yılki Cannes Film Festivali'nin (2006) keşiflerinden biri olarak ortaya çıkacağını" söyledi. O yıl Cannes'da Jüri Ödülü'nü kazanmaya devam etti.
Red Road'u yönettiği için bir İngiliz Yazar, Yönetmen veya Yapımcı tarafından 2007 BAFTA En İyi İlk Film Ödülü'nü kazandı. 2008'de Arnold'un Gillian Flynn'in Sharp Objects adlı romanının Fransız yapım şirketi Pathé için bir uyarlamasını yönettiği bildirildi, ancak proje asla gerçekleşmedi. 2011 yılında yazar Danny Brocklehurst ile Dirty adlı bir televizyon projesinde çalıştığı bildirildi, ancak bu proje de gerçekleşmedi.
2009 yapımı Balık Tankı filminin prömiyeri 62. Cannes Film Festivali'nde yapıldı ve burada bir kez daha Jüri Ödülü'nü kazandı. Film ayrıca 2010 yılında En İyi İngiliz Filmi dalında BAFTA Ödülü'nü kazandı . 2011 yılında, yapımcılığını London's Ecosse Films'in üstlendiği Emily Brontë'nin Uğultulu Tepeler'in bir uyarlamasının çekimlerini tamamladı. Film, Eylül ayında  68. Venedik Uluslararası Film Festivali'nde yarışmada gösterildi ve burada En İyi Görüntü Yönetimi dalında Altın Osella kazandı.
Film endüstrisine verdiği hizmetlerden dolayı 2011 Yeni Yıl Onur Ödülleri'nde İngiliz İmparatorluğu Nişanı (OBE) Görevlisi olarak atandı.
2015 yılında Amazon Studios dizisi Transparent'in iki bölümünü yöneteceği açıklandı.
Stiller ve temalar

Tüm filmleri boyunca, Arnold, oyuncularına karakterlerini yaratmada neredeyse tam kontrol vermesiyle tanınır. Yönetmenlik tarzı, oyuncularına kendilerinin en saf yansımalarını yaratmaları için destek ve güvence sağlıyor. American Honey'in yıldızı Sasha Lane, "Bana sürekli kim olduğumu söyledi. Gerçekten herhangi bir öğretim yoktu. Daha çok 'Sasha, iyisin' gibi."
Genel olarak, Arnold'un filmleri yoksunluk ve yoksullaşma temalarıyla karakterize edilir. Örneğin, hem Balık Tankı hem de Uğultulu Tepeler, yoksulluk çeken İngiliz kenar bölgelerinde yaşayan gençleri içeren dramalardır.
Kişisel hayat

Arnold kızıyla birlikte Greenwich, Londra'da yaşıyor.
2012 yılında, Arnold, 2016 yapımı <i id="mwAVU">American Honey'in</i> öncülüne kısmen ilham verdiğini belirttiği Amerika Birleşik Devletleri kıtasında dürtüsel bir yolculuğa çıktı.
Filmografi > Film

| Yıl | Film | rol | notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1998 | Süt | yönetmen, yazar | Kısa film |
| 2001 | Köpek | yönetmen, yazar | Kısa film |
| 2003 | Yaban arısı | yönetmen, yazar | Kısa film |
| 2006 | kırmızı yol | yönetmen, yazar |  |
| 2009 | Akvaryum | yönetmen, yazar |  |
| 2011 | Uğultulu Tepeler | yönetmen, yazar |  |
| 2016 | amerikan balı | yönetmen, yazar |  |
| 2021 | İnek | Müdür | Belgesel |
Filmografi > Televizyon

| Yıl | Film | rol | notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 2003 | geliyor | Müdür | Bölüm: "Yatak Böcekleri"  |
| 2015–2017 | Şeffaf | Müdür | 4 bölüm |
| 2017 | Dick'i Seviyorum | Müdür | 4 bölüm |
| 2019 | Büyük Küçük Yalanlar | Müdür | 7 bölüm |
Ödüller

2005 En İyi Canlı Aksiyon Kısa Film Akademi Ödülü - Wasp
2006 Cannes Jüri Ödülü – Red Road
2007 BAFTA İngiliz Yazar, Yönetmen veya Yapımcı Tarafından En İyi İlk Film Ödülü – Red Road
2009 İngiliz Bağımsız Film En İyi Yönetmen dalında İngiliz Bağımsız Film Ödülü – Fish Tank
2009 Cannes Jüri Ödülü – Balık Tankı
2010 BAFTA Üstün İngiliz Filmi Ödülü – Balık Tankı
2011 İngiliz İmparatorluğu Nişanı Memuru
2012 Uluslararası İstanbul Film Festivali'nde FIPRESCI Ödülü – Uğultulu Tepeler
2013 New York Film Festivali Film Yapımcısı Rezidansta
2015 Sussex Üniversitesi'nden Fahri Edebiyat Doktorası
Falmouth Üniversitesi'nde 2015 Masterclass Öğretim Görevlisi
Cannes'da 2016 Jüri Ödülü – American Honey
Konuyla ilgili yayınlar

Director Leaps From Shorts to Longing 19 Mart 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The New York Times 1 Nisan 2007
Andrea Arnold'un Uğultulu Tepeler'inin karanlık derinlikleri 27 Temmuz 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. The Telegraph 5 Kasım 2011
Film: Andrea Arnold The Scotsman'la röportaj 24 Eylül 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. 28 Ağustos 2009
19 Mart 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.Director Leaps From Shorts to Longing 19 Mart 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. The Telegraph 28 Ağustos 2009
Varyans hesaplanması için algoritmalar

İstatistiksel ölçülerinin bilgisayar ile yapılan hesaplanmalarında varyans hesaplanması için kullanılan algoritmalar pratik sonuçlar elde edilmesinde önemli rol oynamaktadırlar. Varyansın hesaplanması için işe yarar bilgisayar algoritmalarının tasarlanmasında ana sorun varyans formüllerinin veri kare toplamlarının hesaplanmasını gerektirmesindedir. Bu işlem yapılırken sayısal kararsızlık problemleri ve özellikle büyük veri değerleri bulunuyorsa aritmetik taşmalar problemleri ortaya çıkması çok muhtemeldir.
Ancak, 2014 yılında yayınlanan "İstatistikte Altın Oran" adlı bir kitapta, kareler ortalamasının karekökü operatörü yerine, üstel bir işlem içermeyen, sadece dört işlem ve sınırlı toplama operatörü ile hesaplanabilen bir sapma metodolojisi tanımlanmıştır. Tanımlanan bu sapma'nın en dikkat çekici özelliği, ortalama'nın sağı ve solu için, birbirinden bağımsız iki ayrı sapma üretmesidir.
I. Naif algoritma

Tüm bir anakütle veri dizisi için varyansın hesaplanması için formül şudur:
Bir sonsuz olmayan n gözlem hacminde bir örneklem veri dizisi kullanarak anakütle varyansının bir yansız kestirim değerini bulmak için formül şöyle ifade edilir:
Bu formüller kullanılarak varyans kestirimi hesaplamak için bir naif algoritma için szde kod
şöyle verilir:
n = 0
toplam = 0
toplam_kare = 0

for veri olan her x:
  n = n + 1
  toplam = toplam + x
  toplam_kare = toplam_kare + x*x
end for

ortalama = toplam/n
varyans = (toplam_kare - toplam*ortalama)/(n - 1)
Bu algoritma bir sonlu anakutle verileri için varyansin hesaplanmasına hemen adapte edilebilir: en son satırda ki n - 1 ile bolum yapılacağına n ile bolum yapılır.
toplam_kare ve toplam * ortalama birbirine hemen yakın sayılar olabilir. Bu nedenle sonucun kesinliği hesaplamada kullanılan kayan noktali aritmetiğin doğal kesinliğinden daha az olabilir. Eğer varyans değeri elde edilen veri toplamına karşıt olarak daha küçük ise, bu sorun daha da şiddetle ortaya çıkar.
II. İki-geçişli algoritma

Varyans için değişik bir formül kullanan diğer bir yaklaşım şu sözde kod ile verilmiştir:
n = 0
toplam1 = 0
for veri olan her x:
  n = n + 1
  toplam1 = toplam1 + x
end for
ortalama = toplam1/n

toplam2 = 0
for veri olan her x:
  toplam2 = toplam2 + (x - ortalama)^2
end for
varyans = toplam2/(n - 1)
II. İki-geçişli algoritma > IIa. Düzeltilmiş toplam şekli

Yukarıda verilen algoritmanın düzeltilmiş toplam şekli şöyle verilir:
n = 0
toplam1 = 0
for veri olan her x:
  n = n + 1
  toplam1 = toplam1 + x
end for
ortalama = toplam1/n

toplam2 = 0
toplamc = 0
for veri olan her x:
  toplam2 = toplam2 + (x - ortalama)^2
  toplamc = toplamc + (x - ortalama)
end for
varyans = (toplam2 - toplamc^2/n)/(n - 1)
III. On-line algoritması

Gereken yenileştirme için bulunabilecek daha uygun bir işlemin (cari) ortalamadan farkların karelerinin toplamını bulmak olduğu anlaşılmıştır; bu değer  \sum _{i=1}^{n}(x_{i}-m)^{2} olup burada  M_{2} olarak gösterilmektedir:
Sayısal olarak daha kararlı bir algoritma aşağıda verilmiştir. Bu algoritma ortalama hesaplamak için kullanılmak niyetiyle Knuth (1998) tarafından verilmiş ve orada ilk defa Welford(1962) tarafından ortaya atıldığı bildirilmiştir.
n = 0
ortalama = 0
M2 = 0

for veri olan her x:
  n = n + 1
  delta = x - ortalama
  ortalama = ortalama + delta/n
  M2 = M2 + delta*(x - ortalama)   // Bu terim ortalama için yeni değeri kullanır
end for

varyans_n = M2/n
varyans = M2/(n - 1)
IV. Ağırlıklı küçük artışlı algoritma

Eğer gözlemler için değişik ağırlıklar verilmişse, West (1979) şu küçük artışlı algoritmanın kullanılabileceğini bildirmiştir:
n = 0
for veri olan her x:
  if n=0 then 
      n = 1
      ortalama = x
      S = 0
      toplamagırlık = agırlık
  else
      n = n + 1
      temp = agırlık + toplamagırlık
      S = S + sumweight*agırlık*(x-ortalama)^2 / temp
      ortalama = ortalama + (x-ortalama)*agırlık / temp
      toplamagırlık = temp
  end if
end for
Varyans = S * n / ((n-1)*toplamagırlık)  // eğer veri dizisi anakütle içinse n/(n-1) kullanılmaz.
V. Paralel algoritma

Chan, Golub ve LeVeque (1979) hazırladıkları bir raporda yukarıda verilen III. On-line Algoritmasının bir örneklem olan  Xi herhangi iki tane  X^{A} ve  X^{B} setlerine ayırmak için işleme konabilen bir algoritmanın özel bir hali olduğunu bildirmişlerdir:
Bu bazı hallerde daha kullanışlı olabilmektedir. Örneğin girdinin ayrılabilir parçalarına çoklu kompüter işlem birimlerinin kullanılması imkânını sağlayabilir.
V. Paralel algoritma > V.a. Üst seviyede istatistikler

Örneklem verileri için üst seviyede istatistikler olan çarpıklık ve basıklık ölçülerini bulmak için Terriberry Chen'in üçüncü ve dördüncü merkezsel moment bulmak için ortaya attığı formülü daha uygun bir şekle şöyle değiştirmiştir.:: M_{3}^{X}=M_{3}^{A}+M_{3}^{B}+\delta ^{3}{\frac {N^{A}N^{B}(N^{A}-N^{B})}{(N^{X})^{2}}}+3\delta {\frac {N^{A}M_{2}^{B}-N^{B}M_{2}^{A}}{N^{X}}}
Burada yine,  M_{k} verilerin ortalamadan farklarının üstel değerlerinin toplamlarıdır; yani  \Sigma (x-{\overline {x}})^{k} olur. Bu değerler kullanılarak çarpıklık ve basıklık ölçüleri şöyle bulunur:
Küçük artışlı hallerde (yani  B=\{x\}), bu şöyle basitleştirilebilir:
Burada dikkati çeken nokta,  \delta /(n+1) değerini korumak suretiyle, sadece tek bir bölme işleminin gerekli olması ve böylece çok az bir ekstra maliyetle daha yüksek istatistiksel ölçüler hesaplanabilmesidir.
Örnek

Kullanılan kompüterde bütün "floating" nokta operasyonlarının IEEE 754 çifte-hassiyetli aritmetik ile yapıldığı varsayılsın. Sonsuz büyüklükte bir anakütleden n=5 büyüklüğünde bir örneklem olarak
veri seti elde edildiğini düşünelim. Bu örneklem için örneklem ortalaması 10 olur ve yanlı olmayan anakütle varyans kestirimi 30dur. Hem "I. naif Algoritma" hem de "II. iki geçişli Algoritma" bu değerleri doğru olarak hesaplamaktadırlar.
Şimdi örnekleme olarak şu veri setini alalım:
Bu örneklemin de, birinci örneklem gibi ayni varyans kestirimine sahip olması gerekir. "II. Algoritma" bu varyansı doğru olarak hesaplamaktadır. Fakat "I. Algoritma" sonuç olarak tam 30 yerine 29.333333333333332 sonucu verir. Bu dakiklik kaybının belki kabul edilebilir tolerans olduğu ve "I. Algoritma" kullanılmasının nispeten önemsiz bir hata doğurduğu söylenebilir.
Fakat bu "I. Algoritma" hesaplamasında çok önemli bir eksiklik ve hataya işaret etmektedir. Bu sefer örneklem olarak şunu alalım:
Yine "II. Algoritma" doğru anakütle varyans kestirimi olarak 30 gösterir. Ama "I. Algoritma" kullanılınca elde edilen kestirim hesabı -170.66666666666666 olarak verilir. Bu çok önemli ve yapılmaması gereken bir hatadır; çünkü kavram olarak tanımlamayla varyans değerinin hiçbir zaman negatif olmaması gerekir.
Kültürlerarası felsefe

Kültürlerarası felsefe, farklı felsefe kültürlerinden ve kültürlerarasılıktan beslenen ve bu özelliği ile kendine özgü bir alan oluşturan felsefenin alt dallarından biridir. Kültürlerarası felsefe geleneğinde, farklı kültürel arka plandan gelerek yeşeren düşünceler, felsefe tarihi içerisinde bir bütün olarak ele alınırken, farklı kıtalara ve kültür çevrelerine özgü felsefe gelenekleri arasındaki örtüşen noktalar üzerinde durulur. Bu yaklaşım felsefeye bir nevi "karşılaştırmalı felsefe" izlenimi vermektedir. Kültürlerarası felsefenin bir diğer önemli yaklaşımı, globalleşme ile içine girilen süreçte felsefenin de kültürlerarasılılığa bağlı olarak modern bir biçimde transforme edilmesidir.
Kültürlerarası felsefenin önemli savunucularından birisi olan Ram Adhar Mall'a göre doğru bir kültürlerarası yaklaşım ile felsefe geleneği içerisinde hüküm süren avrupamerkezcilik aşılabilir.
Literatür > Türkçe eserler

Franz Martin Wimmer, Kültürlerarası Felsefe, 2009 (Çevirmen: Mustafa Tüzel)
Literatür > Temel eserler

Munasu Duala-M'bedy: Xenologie. Die Wissenschaft vom Fremden und die Verdrängung der Humanität in der Anthropologie. Fermenta philosophica. Freiburg i. Br. / München: Karl Alber 1977. ISBN 3-495-47350-5
Csaba Földes/Marc Weiland: Blickwinkel und Methoden einer integrativen Kulturforschung: Aktuelle Perspektiven interkultureller Philosophie als Grundlagenwissenschaft. In: Eruditio – Educatio. (Komárno) 4 (2009) 3. S. 5–34. Volltext im Internet 19 Ekim 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (PDF; 1,7 MB)
Raúl Fornet-Betancourt: Transformación intercultural de la filosofía. Bilbao 2001.
Raúl Fornet-Betancourt: Lateinamerikanische Philosophie zwischen Inkulturation und Interkulturalität. Frankfurt a. M. 1997.
Thomas Fornet-Ponse: Ökumene in drei Dimensionen. Jüdische Anstöße für die innerchristliche Ökumene. Münster 2011, S. 22–72.
Franz Gmainer-Pranzl: Heterotopie der Vernunft. Skizze einer Methodologie interkulturellen Philosophierens auf dem Hintergrund der Phänomenologie Edmund Husserls. Wien/Berlin 2007.
Heinz Kimmerle: Interkulturelle Philosophie zur Einführung. Hamburg: Junius Verlag 2002, ISBN 978-3-88506-366-7 Online-Fassung 22 Şubat 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
Jacob Mabe: Zur Theorie und Praxis interkultureller Philosophie. Sonderdruck aus Hamid Reza Yousefi und Klaus Fischer (Hrsg.): Interkulturalität. Diskussionsfelder eines umfassenden Begriffs. Nordhausen 2010.
Ram Adhar Mall: Philosophie im Vergleich der Kulturen. Interkulturelle Philosophie – eine neue Orientierung. Darmstadt: Wiss. Buchgesellschaft 1995
Gregor Paul: Einführung in die Interkulturelle Philosophie. Darmstadt: Wiss. Buchgesellschaft 2008
Guido Rappe: Interkulturelle Ethik: Historisch-kritische Untersuchungen zur Grundlegung einer kulturübergreifenden Ethik unter besonderer Berücksichtigung antiker Theorie und Praxis in China und Griechenland (Mehrteiliges Werk). Berlin, Bochum, London, Paris 2004–2010
Hans Rainer Sepp: Über die Grenze. Prolegomena zu einer Philosophie des Transkulturellen. libri nigri Band 1. Nordhausen: Traugott Bautz. ISBN 978-3-88309-793-0
Georg Stenger: Interkulturelles Denken – Eine neue Herausforderung für die Philosophie. Ein Diskussionsbericht, in: Philosophisches Jahrbuch 1996, 90-103.323-338
Georg Stenger: Philosophie der Interkulturalität. Erfahrung und Welten. Eine phänomenologische Studie. Freiburg i. Br. / München: Karl Alber 2006. ISBN 978-3-495-48136-3
Hamid Reza Yousefi, Ina Braun: Interkulturalität. Eine interdisziplinäre Einführung; Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2011; ISBN 978-3-534-23824-8
Hamid Reza Yousefi: Interkulturalität und Geschichte. Perspektiven für eine globale Philosophie. Hamburg 2010.
Hamid Reza Yousefi: Grundpositionen der interkulturellen Philosophie. Nordhausen: Traugott Bautz 2005
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb11957115w (data)  GND: 4494545-0  LCCN: sh85100893  LNB: 000048624  NLI: 987007541109905171
Kijimadaira

| Kijimadaira 木島平村 |
| --- | --- |
Köy
Kijimadaira köyü
Belediye binası
  Bayrak 
KijimadairaKijimadaira'nın Japonya'daki konumu
Koordinatlar: 36°51′30.3″K 138°24′24.1″D﻿ / ﻿36.858417°K 138.406694°D﻿ / 36.858417; 138.406694
Ülke:  Japonya
Bölge: Chūbu
Prefektörlük: Nagano
İlçe: Shimotakai
Yüzölçümü
 • Toplam: 99,32 km²
Nüfus (2018)
 • Toplam: 4.468
 • Yoğunluk: 45/km²
Zaman dilimi: UTC+09.00 (JST)
Resmî site www.vill.kijimadaira.lg.jp
Kijimadaira (Japonca: 木島平村, romanize: Kijimadaira-mura), Japonya'nın Nagano prefektörlüğünde bulunan bir köydür. Köy, prefektörlüğün kuzeydoğusunda dağlık bölgede yer almaktadır. Yüzölçümü 99,32 km² olan köyün nüfusu 1 Ekim 2018 tarihi itibarı ile 4.468'dir.
Kijimadaira'nın ekonomisi tarım ve turizme dayanmaktadır.
Entropi kütleçekimi

Bir entropik güç olarak yerçekimi Verlinde istatistik açıklaması doğru yol, klasik organlar arasındaki çekim ters kare mesafe hukuku.
Modern fiziğin bir teorisi olan entropik çekim kuvveti, kütleçekiminden bir entropik kuvvet olarak bahsetmektedir. Çekim kuvveti kuantum alan teorisi ve gluon ile temel etkileşimi olmayan, ancak bir olasılık, fiziksel sistemler kendi entropilerini artırmak için eğilimlidir. Bu öneri fizik toplumu tarafından yoğun itiraza maruz kalmıştır, ama bu termodinamik özelliklerinin ağırlıkla yer aldığı yeni bir araştırmaya yol açtı.
Köken

Çekim kuvvetinin olasılıksal açıklaması 1970'lerin ortasında Bekenstein ve Hawking tarafından yapılan kara delik termodinamiği araştırmasına dayanmaktadır. Bu çalışma çekim kuvveti ile ısı davranışı olarak tanımlanan termodinamik arasında derin bir bağlantı olduğunu ileri sürmüştür. 1995 yılına gelindiğinde, Jacobson, Einstein alan denklemlerinin genel termodinamik hususları ile eşdeğerlik ilkesinin birleştirilerek türetilebileceğini kanıtlamıştır. Hemen akabinde diğer fizikçiler, aralarından en dikkat çekeni Thanu Padmanabhan, çekim kuvveti ve entropi arasındaki ilişkiyi araştırmaya başlamışlardır.
Erik Verlinde'nin teorisi

2009 yılında Erik Verlinde çekim kuvvetinden bir entropik kuvvet olarak bahseden bir kavramsal modeli açıklamıştır. 6 Haziran 2010 tarihinde Erik Verlinde, Newton Yasaları ve Çekim Kuvvetinin Kökeni (On the Origin of Gravity and the Laws of Newton) başlığı altında 29 sayfalık bir ön baskı yayınlamıştır. Bu ön baskı 2011 Nisan ayında Yüksek Enerji Fiziği dergisinde (Journal of High Energy Physics) dergisinde yayınlanmıştır. Ters mantık üzerinden 300 yıl, yerçekimini maddi cisimlerin konumları ile ilgili bilgilerin bir sonucu olarak ile savundu. Bu model Gerardus't Hooft'un holografi ilkesi ile kütleçekiminin termodinamik yaklaşımını birleştirmiştir. Bu yeni model kütleçekiminin temel bir etkileşim olmadığını, ancak bir holografik ekran üzerin de kodlanan mikroskopik serbestlik derecesinin istatistiksel davranışlardan doğan bir fenomen olduğunu ima etmiştir. Makale bilim dünyasından çeşitli tepkiler çekti. Andrew Strominger, bir sicim kuramcısı, “Bazı insanlar var olamaz doğru, Diğerleri değil ve biz zaten biliyorduk bu doğrumu ve derin, doğru ve önemsiz."
2011 Temmuz ayında Verlinde String 2011 konferansı için kendi düşüncelerindeki gelişmeleri ve  karanlık maddenin kökeni hakkında bir açıklama da içeren yazısını sunmuştur.
Verlinde'nin makalesi büyük miktarda medya baskısının odağında kalmıştır, ve kozmologların takibine izin vermiştir. Karanlık enerji hipotezi, evrenin genişlemesi, kozmolojik enflasyon,  ve kuantum çekim döngüsü. Ayrıca, büyük boyutlar da entropik çekim kuvvetine izin veren özel mikroskop modelini önermiştir.
Eleştiriler ve Deneysel Testler

Verlinde'nin orijinal makalesin de dediği gibi; entropik kütleçekimi, Einstein'in alan denklemlerinden türemiştir ve Newton uyumlu bir yaklaşım da çekimsel kuvvetler için potansiyel 1/r'dir. Yeni bir fiziksel tahmin oluşturmadığı için mevcut deneysel yöntemlerle geçerliliği kanıtlanamamıştır ve Newton uyumlu çekimsel kuvvet ve genel görelilikten farklı değildir.
Durum böyle bile olsa, entropik çekim kuvveti şimdiki haliyle temeller üzerinde bazı değişlikler yapmıştır. Victoria Wellington Üniversitesi'nden mathematik profesörü Matt Viesser, korunan entropik kuvvetler de Genel Newton uyumlu durumlarda, korunan kuvvetler modelini göstermiştir. Leads to unphysical requirements for the required entropy and involves an unnatural number of temperature baths of differing temperatures. Visser concludes:
Çekimsel entropi açısından Einstein's denklemlerinin türevleri için Tower Wang  energy-momentum korunumu ve kozmolojik homojenlik ve eş yönlülük, bazısı entropik çekimsel kuvveti Einstein denklemi entropik modelinin basit durumlarının ötesinde entropik çekimi genelleştirmek için kullanılan geniş çaplı potansiyel uyarlamalar gerektirdiğini göstermiştir.
Eleştiriler ve Deneysel Testler > Entropik Çekim ve kuantum Bağdaşması

Entropik kütleçekimini eleştirmek için bir başka sebebi ise entropik işlemlerin kuantum uyumluluğunu bozabileceğidir. Dünya'nın çekimsel alanını içerisin de ultra soğuk nötronlarla yapılan yeni deneyler, Scrödinger denkleminde öngörüldüğü gibi nötronların kesinlikle ayrı seviyeler de haraketsiz olduklarını göstermektedir. Decaherent faktörler olmadan kütleçekiminin korunan bir potansiyel alan olduğu düşünülmektedir. Archil Kobakhidze bu sonuçların entropik çekim yasasını çürüttüğünü savunmaktadır. Luboš Motl kendi bloğun da bu popüler tartışmayla ilgili açıklamalar vermektedir.
Makul inkâr edilebilirlik

Makul inkâr edilebilirlik, genellikle olumsuz sonuçlar doğuran bir olay veya eylemle ilgili olarak, kurumsal bir yapının sorumlularının ya da herhangi bir bireyin,  kabul edemeyeceği veya başa çıkamayacağı bir gerçeği,  geçerli bir mazerete dayandırarak reddetmesi veya görmezden gelmesi durumudur. Hukuki sorumluluk anlamında ise; resmi veya gayriresmi bir hiyerarşik yapıda, bu yapının üyeleri tarafından işlenen olumsuz veya zarar verici bir eyleme dair bilgi veya sorumluluğun, kurumun yöneticileri tarafından reddedilmesi, gerçeğin saklanması ya da lehe yorumlanmasıdır. Masum ve muhtemel bir bahaneyle açıklanabilen yasadışı veya etik olmayan her şey -doğru veya değil- makul inkar kapsamına girer.