stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Gülhan Şen
Kariyeri

HBB, BRT, Star TV ve CNN Türk'te görev yapan Şen; Türk Sineması 2003 ve Sis Bulutunun Ardında Alzheimer adlı belgesellerin yönetmenliğini yaptıktan sonra TV8'de Zamanın Ruhu programını hazırlayıp sunarak ve yöneterek televizyonculuk hayatını sürdürdü.
3 Ekim 2007 tarihinde yeni programı "Gülhan'ın Galaksi Rehberi" TV8'de yayımlanmaya  başladı. Program bir gezi programı olup yurt dışı geziler gerçekleştirmiştir. 2009 yılında Kanal-İ-Zasyon filminde oynamıştır. Gülhan'ın Galaksi Rehberi programı 20 Kasım 2013'teki son bölümün ardından TV8'e veda etmiş ve ertesi yıl 31 Aralık 2014'ten itibaren TRT Haber kanalında aynı isimle yayın hayatına devam etmiş ve 6 Mayıs 2016 tarihinde final yapmıştır. 2021 yılının Ocak ayında Beyaz Medya Grubu Yönetim Kurulu Başkanı ve Genel Yayın Koordinatörü Osman Gökçek'in kanalı Beyaz TV ile anlaştı ve 30 Ocak 2021'den itibaren Beyaz TV'de Mutfakta Gülşah Var adlı yemek programının sunuculuğunu yapmaktadır.
Yer aldığı başlıca yapımlar;
STARDUST (2002) Star TV
Eğitim ve Kariyer (2003) CNN Türk
Mustafa Hakkında Herşey (Sinema) Aile dostu
Zamanın Ruhu (2004-2007) TV8
Bayanlar Baylar (2006) TV8 (Yarışma programı.)
Gülhan'ın Galaksi Rehberi (2007-2013) TV8
Pür Dikkat (2009) TV8
Kanal-İ-Zasyon (2009) Sunucu (Sinema)
İşler Güçler (2012) Deniz
Gülhan'ın Galaksi Rehberi (2014-2016) TRT Haber
Gülşahça Lezzetler / Mutfakta Gülşah Var (2021-günümüz) Beyaz TV
Özel hayatı

2015'te yönetmen Alper Mestçi ile evlenmiştir.
Burgonyalı Sigismund

| Aziz Burgonyalı Sigismund |
| --- | --- |
Piero della Francesca tarafından yapılan Aziz Sigismund freski, 1451
Ölüm: MS 524 Aurelianum, Frank Krallığı
Kutsayanlar: Doğu Ortodoks Kilisesi Roma Katolik Kilisesi
Yortu: 1 Mayıs
Koruyucu aziz: Çekya, hükümdarlar, Cermen halkları, bibliyofiller, manastırlar
Sigismund (Latince: Sigismundus; ö. 524) 516 yılından ölümüne kadar Burgonya kralıydı. Kral Gundobad ve eşi Caretene'nin oğluydu. 516'da babasının yerine geçti. Sigismund ve kardeşi Godomar, I. Clovis'in oğulları ile yaptığı savaşta yenildi ancak kardeşi Godomar kaçmayı başardı. Sigismund, esir olarak Orléans Kralı Chlodomer tarafından ele geçirildi. Kendisi ile eşi ve çocukları da idam edildi. Godomar daha sonra Burgonya ordusunu yeniden topladı ve krallığını geri kazandı.
Erken dönem

Sigismund, kendisini Burgonyalı atalarının Ariusçuluk inancından döndüren Viyana Kalsedoniyen piskoposu Viyanalı Avitus'un öğrencisiydi. Sigismund, 515 yılında Valais'deki Agaunum'da Aziz Mauritius'a adanmış bir manastır kurmaya karar verdi. Ertesi yıl Burgonya kralı oldu.
Sigismund'un Piskopos Apollinaris ile çatışması

Sigismund, evlilikle ilgili kurallar konusunda Valenceli Apollinaris ile anlaşmazlığa düştü. Kralın hazinedarı Stephen, ensest bir ilişki içerisindeydi. Eyaletteki dört piskopos ona kralın yanından ayrılmasını emretti, ancak o görevlisini destekleyen ve dört piskoposu Sardinya'ya sürgün eden Sigismund'a başvurdu. Boyun eğmeyi reddettiler, bir süre sonra Kral onlara merhamet etti ve nefret ettiği Apollinaris hariç üçünün Episkopos Makamlarına dönmesine izin verdi. Bir yıl boyunca Apollinaris tutuklu kaldı. Sonunda ağır bir hastalığa yakalanan Kral, Kraliçeyi Apollinaris'ten hükümdarın sağlığına kavuşturması için saraya gelmesini istemeye gönderdi. Kraliçe, Apollinaris'in reddetmesi üzerine pelerininin acı çeken kişiye yerleştirilmesini istedi. İstek kabul edildi, Kral iyileşti ve Apollinaris'in Episkopos Makamına dönmesine izin verildi.
Oğlunun öldürülmesi

Tourslu Gregorius'a göre Sigismund, Ostrogot Kralı Theoderik'in kızıyla evlendi. Bu evlilikten oğulları Sigeric dünyaya geldi. Sigismund daha sonra dul kaldı ve yeniden evlendi. İkinci karısı "üvey oğluna kötü muamele gösterdi ve hakaret etti." 517'de bir bayram gününde Sigeric, üvey annesinin merhum annesinin tören kıyafetlerini giydiğini görünce, onları giymeye layık olmadığını söyledi. (Burgonya yasalarına göre, annesinin kıyafetleri kız kardeşi Suavegotha'ya emanet edilmiş olmalıydı. Kraliçe, Sigismund'u oğluyla ilgilenmeye ikna etti ve Sigeric'in sadece babasını öldürmeyi ve tahtı ele geçirmeyi planlamadığını, aynı zamanda büyükbabasının İtalya'daki krallığı üzerine de planları olduğunu iddia etti. Sigismund, genç adama sarhoş olduğu zaman bir kuyuda boğulmasını emretti. Daha sonra Sigismund yaptıklarından çok pişman oldu ve manastıra çekildi.
Burgonya Savaşı, Sigismund'un yenilgisi ve ölümü

523 yılında, Sigismund'un babası Gundobad tarafından 493 yılında öldürülen Burgonya Kralı II . Chilperic'in kızı Clotilde, oğullarını Sigismund'a karşı kışkırtarak babasının öldürülmesinin intikamını aldı ve Sigismund'un görevden alınmasına yol açan Burgonya Savaşı'nın çıkmasına sebebiyet verdi, yakalanıp hapse gönderildi ve ertesi yıl idam edildi. 523'te Burgonya Krallığı; dört Frank kralı, Chlodomer, I. Childebert, I.Clotaire ve I. Theuderic tarafından işgal edildi. Sigismund ve kardeşi Godomar, Burgonya savunmasını yönetti ancak savaş kaybedildi. Sigismund bir keşiş kıyafeti giyerken Godomar kaçtı ve manastırının yakınındaki bir hücreye saklandı. Aurelianum'un (modern Orléans) kralı Chlodomer tarafından yakalandı, başı kesildi ve vücudu bir kuyuya atıldı. Sigismund'un karısı ve kalan çocukları da öldürüldü.
Sonrası

Kardeşi Godomar Sigismund yerine tahta çıktı. Godomar daha sonra Burgonya ordusunu yeniden topladı ve müttefiki Ostrogot kralı Teoderik'ten yardım istedi. Godomar topraklarını geri aldı; ele geçirilen Frank esirler katledildi.
Chlodomer, 524 yılında kardeşi Metz Kralı I. Theuderic ile Burgonya'ya yürüdü. Chlodomer, 25 Haziran 524'te Godomar ile yapılan Vézeronce Savaşı'nda öldürüldü.
Kutsama

535 yılında, Sigismund'un kalıntıları Coulmiers'deki kuyudan çıkarıldı ve Agaunum'daki manastıra gömüldü. Sonunda Sigismund azizleştirildi. Şair ve klasik edebiyat sanatlarının son ustalarından biri olan Viyanalı Avitus ile Sigismund arasındaki ilişki devam etti.
1366 yılında Kutsal Roma İmparatoru IV. Karl, Sigismund'un kalıntılarını Prag'a taşıdı. Bu nedenle Aziz Sigismund, günümüzde Çekya olan Bohemya Krallığı'nın koruyucu azizi oldu.
İmparator, azizin adını oğullarından birine, Macaristan Kralı Sigismund'a verdi (aynı zamanda Bohemya Kralı ve Kutsal Roma İmparatoru oldu). 1424'te Macar Sigismund, Budin şehrinde Aziz Sigismund onuruna bir kilise inşa etti. Aynı yıl Kral Sigismund, Aziz Sigismund'un kalıntılarını Prag'dan aldı ve onları ussitlerden korumak için Macaristan Krallığı'nın Varad (günümüzdeki Romanya şehri Oradea) kentine gönderdi.
Ailesi

494 yılında, Teoderik'in Sigismund ve Burgonyalılarla ittifak müzakeresinin bir parçası olarak Teoderik'in gayri meşru kızı ve bir cariye olan Ostrogotha ile evlendi. Bu evlilikten üç çocuk dünyaya geldi:
Sigeric (494/95–517), Sigismund tarafından öldürüldü.
Suavegotha (495/96–?), I. Clovis oğlu I. Theuderic ile evlendi.
Bir kız, ismi bilinmiyor
Chlodomer'in Sigismund'un idamını izlerken bir tasviri
Aziz Sigismund herması, Płock, Polonya
Lindsey Hughes

Lindsay Hughes (4 Mayıs 1949 - 26 Nisan 2007) 16. ve 17. yüzyıl Rusya tarihini, özellikle I. Petro dönemini incelemiş Britanyalı tarihçi. Petro ve arkasından tahta çıkan Sofya Alekseyevna'nın biyografilerini yazdığı gibi, daha genel bir çalışma olan I. Petro döneminde Rusya adlı çalışmasını yayınlamıştır. Ayrıca sanat tarihi konusunda da birçok eser vermiştir
Biyografi

Lindsey Audrey Jennifer Hughes 4 Mayıs 1949'da doğdu. University College London'da Slavonik ve Doğu Avrupa Araştırma Okulu'na katıldı. 1992'de reader unvanını aldı; 1997'de Rus Tarihi profesörü oldu.
26 Nisan 2007'de, 57 yaşında, kanserden öldü.
Çalışmaları

Russia and the West. The Life of a 17th-century Westernizer, Prince Vasily Vasil'evich Golitsyn (1643 – 1714) (Newtonville, Mass.: Oriental Research Partners 1984 (Russian Biographies Series vol 14))
Sophia, Regent of Russia 1657 – 1704 (New Haven, Conn.: Yale University Press, 1990)
Russia in the age of Peter the Great (New Haven, Conn. Yale University Press, 1998)
Peter the Great: A Biography (New Haven, Conn.: Yale University Press, 2002)
The Romanovs : ruling Russia, 1613-1917 (London; New York: Hambledon Continuum, 2008)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 90635459  BNE: XX1457930  BNF: cb12056369q (data)  GND: 139910441  ISNI: 0000 0001 0936 4204  LCCN: n89126279  LNB: 000025471  NKC: jn20000603063  NLG: 263580  NLI: 987007262874005171  NLK: KAC201755763  NTA: 071356789  SUDOC: 028802896  VIAF: 112307413   WorldCat (LCCN): n89-126279
Petre-Pavle

Petre-Pavle (Gürcüce: პეტრე-პავლე), tarihsel Artani bölgesinde, günümüzde Ardahan ilinin merkez ilçesine bağlı ve eski adı Komki olan Tepeler köyünün sınırları içinde eski bir köy ve bu köye ait kalıntılardır.
Tarihçe

Petre-Pavle, tarihsel Gürcistan'ın sınırları içinde yer alan bir yerleşimdi. Nitekim Osmanlılar bu köyü ve köyün içinde yer aldığı Artani bölgesini 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirmişlerdir. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Bedre Bavle (بدرە باولە) şeklinde kaydedilmiş olan köy, Gürcistan Vilayeti içinde, Ardahan-i Büzürg livasının Kuzay nahiyesine bağlıydı. Bu tarihte köyün nüfusu 12 Hristiyan haneden oluşuyordu. Hane reislerinin adları buranın bir Gürcü yerleşimi olduğunu göstermektedir. Çıldır Eyaleti'nin 1694-1732 dönemini kapsayan Osmanlı cebe defterinde de köyün adı ve idari aynı şekilde yer almıştır.
Petre-Pavle'nin nüfusu zaman içinde azalmış, 1878 tarihinde 6 haneye düşmüştü. Rus idaresinin başlarında köyün boşaldığı anlaşılmaktadır. Nitekim 1886 Rus nüfus sayımında, Komki köyü yer aldığı halde Petre-Pavle adı geçmemektedir. Gürcü araştırmacı ve gazeteci Konstantine Martvileli de 1917 yılında Petre-Pavle'nin (პეტრე-პავლე) terk edilmiş bir köy olduğunu, köyün kilisesinden geriye sadece duvarlarının kaldığını yazmıştır.
Petre-Pavle adı, bu iki Havari adına kurulmuş olan köyün kilisesinden gelir. Tao-Klarceti bölgesinde Petre ve Pavle adına kiliselerin inşa edildiği bilinmektedir. Nitekim Gürcü hükümdarı Aşot da Ardanuç Kalesi'nde inşa ettiği kiliseyi bu iki Havari'ye adamıştı.
Petre-Pavle köyü, bugünkü Tepeler köyü yerleşiminin 3 kilometre güneybatısında bulunuyordu. Ortadan kalkmış olan bu köyden geriye bir kilise ile bir megalit yapının kalıntıları kalmıştır. Petre-Pavle Kilisesi, bu eski yerleşimin kuzeyinde, bir derenin kıyısında yer alıyordu. Söz dere günümüzde köylüler tarafından kiliseden dolayı “Keşişin Çayırı” diye adlandırılmaktadır. Kilise alanında harçlı duvar parçaları ve üç adet düzgün kesme taş tespit edilmiştir. Söz konusu kalıntılar kilisenin dolgu duvar tekniğiyle inşa edildiğini, yüzeylerinin kesme taşlarla kaplı olduğunu göstermektedir. Ardahan bölgesini gezmiş olan Konstantine Martvileli 1917 yılında, terk edilmiş olan Petre-Pavle köyünde, bir tepe üzerinde yer alan kiliseden geriye duvarlarının kaldığını yazmıştır. Petre-Pavle Kilisesi'nin bu tarihten sonra yıkıldığı bu kayıttan anlaşılmaktadır.
Petre-Pavle köyünde bir tepe üzerinde yer alan megalit yapıdan da geriye 2 metre uzunluğunda bir duvar kalmıştır. Bu duvarın ortası moloz taşlarla doldurulmuştur. Yapı çok fazla zarar gördüğü için planı tespit edilememiştir.
Abacıoğlu Hanı

| --- | --- |

Genel bilgiler
Konum: İzmir, Türkiye
Koordinatlar: 38°25′08″K 27°08′04″D﻿ / ﻿38.41889°K 27.13444°D﻿ / 38.41889; 27.13444
Tamamlanma: 18. yüzyıl
Yenileme: 2005-2007
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Taş, tuğla
Kat sayısı: 2

Abacıoğlu Hanı, Türkiye'nin İzmir şehrinde yer alan bir binadır.
Tarihçe

Kemeraltı'nda bulunan Abacıoğlu Hanı, Hacı Mustafa Ağa tarafından 18. yüzyılın başında yaptırıldı. 2005-2007 yılları arasında Konak Belediyesi tarafından yenilendi. 2007'de İzmir Büyükşehir Belediyesi'nin dağıttığı Tarihe Saygı Yerel Koruma Ödülleri'nde Basit Onarım Ödülü'nü, 2011'de ise Philippe Rotthier Avrupa Mimarlık Ödülü'nü kazandı.
Mimari

Abacıoğlu Hanı, ortasında avlusu olan iki katlı ve asimetrik planlı bir yapıdır. Kesme taş, kaba yontma taş ve tuğla kullanılarak yapılan hanın özgün hâli dokuz odalı ve yedi alt mahzenli iken günümüze kuzeydoğu ve güneybatı bölümleri ulaşmıştır. Avlunun çevresinde dükkânlar bulunmaktadır.
Artem Kravets

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Artem Anatoliyoviç Kravets
Doğum tarihi:  3 Haziran 1989 (35 yaşında)
Doğum yeri:  Dniprodzerjinsk, Ukrayna SSC, Sovyetler Birliği
Boyu:  1,89 m (6 ft 2+1⁄2 in)
Mevkii:  Forvet
Altyapı kariyeri
2001-2002:  Nadya-Vahonmaş Dniprodzerjinsk
2003:  Inter Dnipropetrovsk
2004-2006:  YFS Dynamo Kyiv
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2006-2017 |  Dynamo Kyiv |  90 |  (33) |
| 2013 |  → Arsenal Kyiv (kiralık) |  10 |  (3) |
| 2016 |  → VfB Stuttgart (kiralık) |  15 |  (1) |
| 2016-2017 |  → Granada (kiralık) |  26 |  (5) |
| 2018-2020 |  Kayserispor |  55 |  (16) |
| 2020-2022 |  Konyaspor |  31 |  (9) |
Millî takım kariyeri
| 2006 |   Ukrayna U-17 |  7 |  (1) |
| 2006-2007 |   Ukrayna U-18 |  7 |  (4) |
| 2006-2008 |   Ukrayna U-19 |  12 |  (7) |
| 2008-2011 |   Ukrayna U-21 |  9 |  (0) |
| 2011- |   Ukrayna |  21 |  (8) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 8 Şubat 2022 
Artem Anatoliyoviç Kravets (d. 3 Haziran 1989), forvet pozisyonunda görev yapan Ukraynalı millî futbolcudur.
Futbolculuk kariyeri > Kulüp takımları kariyeri

Profesyonel kariyerine 2006 yılında Dynamo Kyiv kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Arsenal Kyiv, VfB Stuttgart, Granada ve Kayserispor kulüplerinde oynadı. 14 Ağustos 2022'de TFF 1. Lig ekiplerinden Sakaryaspor'a transfer oldu.
Futbolculuk kariyeri > Millî takım kariyeri

Ukrayna millî futbol takımı formasını 21 kez giyip 8 gol kaydetti.
Fikri Cantürk

| Fikri Cantürk |
| --- | --- |
Doğum adı: Fikri Cantürk
Doğum: 7 Şubat 1933(1933-02-07) Karalar Köyü, Ankara, Türkiye
Ölüm: 30 Nisan 2019 (86 yaşında) Eskişehir, Türkiye
Evlilik(ler)i: Güven Cantürk
Çocukları: Etihan Cantürk, Batuhan Cantürk
Alanı: Resim, Heykel, Edebiyat
Etkin yıllar: 1963-günümüz
Sanat eğitimi: Gazi Eğitim Enstitüsü Resim-İş Bölümü

Ödüller
 1975	5. DYO Sergisi'nde "Jüri Özel Ödülü"  1976	37. Devlet Resim ve Heykel Sergisi'nde "Başarı Ödülü"  1977	11. DYO Sergisi'nde "Mansiyon"  1981	Atatürk'ün doğumunun 100. Yılı nedeniyle Kültür Bakanlığı'nca düzenlenen "Kurtuluş Savaşı ve Atatürk'ün Devrimleri" konulu yarışmada "Birincilik Ödülü"  1982  41. Devlet Resim ve Heykel Sergisi'nde "Başarı Ödülü"  1985  19. DYO Sergisi'nde " Ödül"  1986	TBMM tarafından düzenlenen "Millî Egemenlik ve Barış" konulu yarışmada "Mansiyon"  1987	48. Devlet Resim ve Heykel Sergisi'nde "Başarı Ödülü"  1987  TAPO Atatürk VI. Resim Yarışması'nda "Mansiyon"  2002  Gazi Üniversitesi, Eğitimde 75. Yıl "Onur Plaketi"  2007	Eskişehir Sanat Severler Derneği, “Sanata Teşvik” ödülü  2010	Eskişehir Sanat Severler Derneği, “Sanata Emek” ödülü  2011 	Birleşmiş Ressamlar ve Heykeltıraşlar Derneği 40.Yıl “Onur Ödülü” 2011  2013	Eskişehir Sanat Severler Derneğince DÜNYA SANAT YILI nedeniyle “Sanata Emek” ödülü 

Fikri Cantürk (7 Şubat 1933, Ankara - 30 Nisan 2019 Eskişehir), Türk ressam ve profesördür.
Yaşamı

Ankara'nın Karalar köyünde 1933'te doğdu, eğitiminin ilk üç yılını köyünde "Eğitmenli" ilkokulda, sonraki iki yılı Hasanoğlan Köy Enstitüsü Uygulama İlkokulu'nda tamamladı. 1952'de Hasanoğlan Köy Enstitüsünü bitirdi. Aynı yıl Ankara yakınlarındaki Koparan Köyü İlkokuluna "Başöğretmen" olarak atandı. 1954'te Gazi Eğitim Enstitüsü Resim-iş Bölümüne girdi; 1957'de bitirdi. 1957'de Van’ın Erciş ilçesine bağlı Ernis (Alpaslan) Öğretmen Okuluna atandı. 1958'de Yedek Subay Okuluna gitti ve pekiyi dereceyle bitirdi. 1958-59 yıllarda Mersin Astsubay Yetiştirme Okulunda yedek subay öğretmen olarak askerliğini tamamladı. 1959-60 yıllarında Beşikdüzü Kız Öğretmen Okulunda, 1961 Yılında Trabzon Lise’sinde, 1962-65 yıllarında Ordu ili Perşembe Öğretmen Okulunda çalıştı.
15 Ağustos 2019' da arkasında yüzlerce eser bırakarak hayata gözlerini yumdu.
Eskişehir Odunpazarı Kent Konseyi Sanatçıya Vefa Çalışma Grubu, Ressam Prof. Fikri Cantürk onuruna ’’Kent Sanatçısını Anıyor’’ başlığıyla anma gecesi ve sergi etkinliği düzenledi.<ref>Odunpazarı Kent Konseyi Sanatçıya Vefa Çalışma Grubu, Ressam Prof. Fikri Cantürk onuruna ’’Kent Sanatçısını Anıyor’’ başlığıyla anma gecesi ve sergi etkinliği düzenledi.
Akademik kariyeri

1965-66 yıllarında Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı tarafından Fransa'ya gönderildi. Paris'te incelemeler, sanat çalışmaları yaptı. Aynı yıllarda Dijon Öğretmen Okulunda incelemeler yaptı ve birkaç arkadaşı ile birlikte Dijon Üniversitesi'nde Türkiye'yi turistik ve kültürel yönden tanıtan ve Dijon halkının büyük ilgisini çeken bir sergi açtı.
Dönüşünde, 1997'de Kütahya Kız Öğretmen Okuluna atandı. Atölye Şefliği, Eğitim Şefliği görevlerinde bulundu. 1970'te Samsun Eğitim Enstitüsüne atanan Cantürk Resim-iş Eğitimi Bölümünün kuruluşunda görev aldı ve on yıl süreyle Bölüm Başkanlığı görevini sürdürdü. Sonradan Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesine bağlanan Resim-iş Eğitimi bölümünde 1983 yılında lisans tamamladı.
1985 – 1988 öğretim yıllarında Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’nde yarı zamanlı öğretim üyeliği yaptı.
1987'de doçent oldu. 1989'da Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Resim-iş Eğitimi Bölümünde yeniden görev aldı. 1993'te Profesör oldu. 1992'de Bölüm Başkanlığı görevini üstlenen Cantürk, emekli oluncaya kadar bu görevini sürdürdü. 1997 yılında emekli oldu.
Cantürk, son zamanlarda bütün yoğunluğunu resim çalışmalarına vermekle beraber, zaman zaman heykel çalışmalarına yer verdiği gibi edebiyatla da ilgilenmiştir. Heykel çalışmaları arasında Kütahya Kız Öğretmen Okulu bahçesinde (1967) ve Atatürk İlkokulu bahçesinde uyguladığı (1968) "Atatürk Anıtı" adlı yapıtlarından söz edilibilir.
Yayınlanmış yazıları ve kitapları

99 Güvencin ve 1 Zeytin, (Şiirler) 1961,
Ellerim (Şiirler) 1963,
Plastik Sanatlarda Temel Sorunlar, Anadolu Üniversitesi Yayınları. 1993,
Sanata Giriş ve Estetik (Editörlüğünü Yaptığı Yayın) Anadolu Üniversitesi  Yayınları 1993.
Gecekondular-Sefalet Yuvaları-1962, (Milliyet Gazetesi Ali Naci Karacan adına düzenlenen yazı yarışması)
Sait Faik'in Hikâyelerinin Çözümlenmesi (Güven Kalafat'la birlikte hazırlanan inceleme yazısı), Varlık Dergisi, Sayı: 604 155 Ağustos 1963
Eserlerinin bulunduğu koleksiyonlardan seçmeler

Ankara Resim Heykel Müzesi, Denizli, Mersin Resim Heykel Müzesi, Anadolu Üniversitesi Modern Sanatlar Müzesi, Kültür Bakanlığı, TRT, Ziraat, Türkiye İş Bankası, Halk Bankası, DYO, Genelkurmay Başkanlığı koleksiyonları, Eskişehir Tepebaşı Belediyesi koleksiyonlarında, Gaziantep SANKO holding koleksiyonlarında, bunların dışında yurt içinde ve yurt dışında resmi ve özel koleksiyonlarda pek çok eserleri vardır.
Katıldığı karma sergilerden seçmeler

Yurt İçinde
Devlet Resim ve Heykel Sergileri
DYO Sergileri
Birleşmiş Ressamlar ve Heykeltıraşlar Demeği Sergileri
Köy Enstitüsü Sanatçıları Sergileri
Yeniden sanat 2000 Grubu Sergileri olmak üzere pek çok karma sergiye katılmıştır.
Yurt dışında
5.7. ve 11. Monako Çağdaş Plastik Sanatlar Galerisi,
1982'de Türkiye adına Balkan Halklararası Banş ve Dostluk Bölgesi III. Blenal'ine,
1982'de Türkiye adına Almanya, Avusturya ve Kuveyt'te düzenlenen sergilere,
2003'te Japonya Türkiye Yılı ve Çağdaş Türk Resminden örnekler sergilerine katıldı.
Aldığı ödüller

1975	5. DYO Sergisi'nde "Jüri Özel Ödülü"
1976	37. Devlet Resim ve Heykel Sergisi'nde "Başarı Ödülü"
1977	11. DYO Sergisi'nde "Mansiyon"
1981	Atatürk'ün doğumunun 100. Yılı nedeniyle Kültür Bakanlığı'nca düzenlenen "Kurtuluş Savaşı ve Atatürk'ün Devrimleri" konulu yarışmada "Birincilik Ödülü"
1982  41. Devlet Resim ve Heykel Sergisi'nde "Başarı Ödülü"
1985  19. DYO Sergisi'nde " Ödül"
1986	TBMM tarafından düzenlenen "Millî Egemenlik ve Barış" konulu yarışmada "Mansiyon"
1987	48. Devlet Resim ve Heykel Sergisi'nde "Başarı Ödülü"
1987  TAPO Atatürk VI. Resim Yarışması'nda "Mansiyon"
2002  Gazi Üniversitesi, Eğitimde 75. Yıl "Onur Plaketi"
2007	Eskişehir Sanat Severler Derneği, “Sanata Teşvik” ödülü
2010	Eskişehir Sanat Severler Derneği, “Sanata Emek” ödülü
2011 	Birleşmiş Ressamlar ve Heykeltıraşlar Derneği 40.Yıl “Onur Ödülü” 2011
2013	Eskişehir Sanat Severler Derneğince DÜNYA SANAT YILI nedeniyle “Sanata Emek” ödülü
Açtığı sergilerden seçmeler

1963 	Resimli-Sesli Şiir Sergisi - SAMSUN
1965 	Resimli-Sesli Şiir Sergisi - ORDU
1970 	Devlet Güzel sanatlar Galerisi -ANKARA
1986  Mige Sanat Galerisi -ANKARA
1987	Doku Sanat Galerisi - ANKARA
1988	Dönüşüm Sanat Galerisi - ANKARA
1991 	Armoni Sanat Galerisi -ANKARA
1993 	Türkiye Emlak Bankası Sanat Galerisi - ANKARA
1993	Palet sanat Galerisi - ESKİŞEHİR
1999 	Doku Sanat Galerisi - İSTANBUL
1999	Boyut Sanat Galerisi - ANKARA
2000	Galeri Soyut –ANKARA
2001	Galeri Soyut - ANKARA
2002	Sevgi Sanat Galerisi –ANKARA
2003	Skala Sanat Galerisi - ESKİŞEHİR
2003	Soyut Sanat Galerisi – ANKARA
2004	İMKB Ankara Sanat Galerisi - ANKARA
2004	Sanat Fuarı (AKM)- İSTANBUL
2005	Sanat Fuarı (AKM) - ANKARA
2005	Ege Art (AKM) - İzmir
2006	Güzel Sanatlar Galerisi -ESKİŞEHİR
2007	Vestel Sanat Galerisi – ESKİŞEHİR
2007	Galeri Soyut - ANKARA
2008	G ve G sanat Galerisi – ANKARA
2010	G ve G sanat Galerisi – ANKARA
2011 	G ve G sanat Galerisi – ANKARA
Anna Komnini Angelina

Başlığın diğer anlamları için Anna Komnini (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Anna Komnini Angelina |
| --- | --- |
Doğum: y. 1176
Ölüm: 1212
Eş(ler)i: (1)İsaakios Komnenos: İmparator I. Manuil'un büyük yeğeni; sebastokratōr unvanlı.(2) I. Theodoros: İznik İmparatoru
Hanedan: Angelos Hanedanı
Babası: III. Aleksios
Annesi: Efrosin Dukena Kamatera
Anna Komnini Angelina ya da Comnena Angelina (c. 1176 - 1212) İznik İmparatoriçesidir. Bizans İmparatoru III. Aleksios ile Efrosin Dukena Kamatera'nın kızıdır.
Hayatı

İlk evliliği İmparator I. Manuil'un büyük yeğeni sebastokratōr İsaakios Komnenos ile yapmıştır. Çiftin tek kızları, Theodora Angelina olmuştur. Kısa bir süre sonra 1195 yılında babası imparator olmuştur. İsaakios Komnenos, Ulah-Bulgar Ayaklanması'nda savaşmak için ayrılmıştır. Esir düşmüş, rakip Bulgar ve Ulah hizipleri arasında piyon olmuş, esirken ölmüştür.
İkinci evliliği, sonradan İznik imparatoru olacak Theodoros Laskaris ile evlenmiştir. Evliliği, 1200 başlarında Aleksios Palaiologos ile evlenen kızkardeşi İrini ile çifte düğün ile kutlanmıştır.
Çocukları

Anna and Theodoros çiftinin üç kızları ve gençken ölen iki oğulları olmuştur:
Nikolaos Laskaris (ö. 1212)
İoannis Laskaris (ö. 1212)
İrini Laskarina: Önce general Andronikos Paleologos ile sonra İznik İmparatoru III. İoannis ile evlenmiştir.
Maria Laskarina: Macar Kralı  IV. Béla ile evlenmiştir.
Eudokia Laskarina: Önce Robert de Courtenay nişanlanmış; sonra 1230'de Anadolu Valisi Anseau de Cayeux ile evlenmiştir.
Bağdat pili

Buluntuların çizimi
Bağdat pili, Bağdat aküsü ya da Avrupa dillerinde bilinen adıyla Bağdat bataryası ya da Part bataryası, 1936 yılında arkeolog Wilhelm König tarafından Bağdat yakınlarındaki bir Part yerleşiminde keşfedilmiş bir kil çömlektir. König, çömleği içerisindeki bakır bir silindir ve bu silindir içerisine sabitlenmiş bir demir çubuk beraberinde bulması sebebiyle, buluntunun antik çağlarda kullanılmış voltaik bir pil olduğu yönünde spekülatif iddialar ortaya atmıştır. Keşfinden sonra Cenevre ve Hildesheim gibi şehirlerin müzelerinde sergilenen buluntu, tanınmasını da bu sergilere borçludur.
Elektriğin keşfinden yüzyıllar önce elektriğin depolanabilirliği iddiası, elektriğin aktarılabileceği herhangi bir objenin varlığını gerektirmektedir. Dünyanın hiçbir yerinde böylesi objeler bulunmaması sebebiyle, buluntunun bir pil olabileceği iddiası bazı çevrelerce bir sahte bilim ürünü olarak ele alınırken, bazı çevreler ise bu Bağdat pilinin bazı objeleri akım ile kaplama amacı ile (elektro-kaplama) kullanılmış olabileceği iddiasını açık tutmaktadır. Öte yandan kil çömleğin, kutsal el yazmalarının saklandığı bir depolama çömleği olması da muhtemeldir.
2003 yılında Amerika'nın Irak işgalini izleyen dönemde Irak Ulusal Müzesi'nin yağmalanması sonucu, burada saklanan Bağdat pili kayıplara karışmıştır ve henüz nerede olduğu bilinmemektedir.