stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İtalyan direniş hareketi
Birlikler > GAP’lar

Açılımı Yurtsever Eylem Birlikleri olan bu birliklerin en önemli özelliği, İspanya İç Savaşı sırasında Uluslararası Tugaylar arasında çarpışmalara katılmış olmasıdır. Genel olarak Alman subaylarına ve kukla İtalyan komutanlara, devlet yöneticilere, Alman karargahlarına, cephaneliklere, askeri konvoylara, tren istasyonlarına ve elektrik santrallerine saldırılar düzenleyen küçük birliklerdir.
GAP, birçok yerde eylem yapsa da büyük yankı uyandıran üç eylem gerçekleştirebildi. En büyük yankı uyandıran eylem faşizmin beyni olan, La dottrina del fascismo ("Faşizmin Doktrini") adlı denemeyi yazan, Mussolini döneminde bakan olan, filozof Giovanni Gentile’nin, Frenze’de öldürülmesiydi. 15 Nisan 1944’te gerçekleşen bu eylemin öncülüğünü Bruno Fanciullacci yaptı. Diğer eylem ise 23 Mayıs 1944’te gerçekleşti. Via Rosella’da bulunan Alman taburuna saldırıydı. Saldırı sonucunda 30 Alman askeri öldürüldü ve onlarcada yaralı vardı. Buna sinirlenen Almanlar ağır bir misillemede bulundular. O alana yakın Fosse Ardeatine’deki yeraltı taş ocağında SS askerleri tarafından rehin olarak tutulan 335 kişi kurşuna dizildi. Diğeri ise 7 Ocak 1945’te gerçekleşti. GAP birlikleri, Milano'da içinde Alman ve İtalyan askerlerinin bulunduğu Manetto barını havaya uçurdular. Sonuç olarak 9 kişi öldürüldü. 14 kişide yaralandı.
Birlikler > SAP’lar

Açılımı "Yurtsever Eylem Mangaları" olan gruptur. Amacı, işgalden sonra Alman askerlerinin köylülerin tarım ürünlerini ve hayvanları yağmalamalarına karşı korunmaktır. Yoğunluklu olarak kırsal bölgelerden katılım olsa da zaman zaman fabrikalardaki işçiler ve okullardaki öğrencilerde bu gerilla grubuna katıldı. SAP'lar şehirlerde lojistik görevlerde bulunurken köylerde halkı ve mallarını korumakla görevliydiler.
Torino’da, daha Alman işgali tazeyken SAP birimlerinin sayısı 700’ü geçmişti. Daha sonra ortak mücadele anlamında 1945 ayaklanmasının arifesinde Garibaldi Hücum Tugayları ve GAP’lar ile birleşti.
Birlikler > Giacomo Matteotti Tugayları

1944 İlkbaharında, İtalya Sosyalist Proletaryanın Birliği Partisi üyeleri, (ismini 1924’te hükûmet yanlıları tarafından öldürülen komünist milletvekili Giacomo Matteotti’den alan) Giacomo Matteotti Tugayları’nı kurdular. Bu tugaylar, esas olarak, Monferrato, Canovese ve Langhe’yi içine alan Piemonte bölgesinde faaliyet yürüttü.
Birlikler > Adalet ve Özgürlük Tugayları

Eylem Partisi (Partito d’Azione) üyeleri tarafından kurulan “Adalet ve Özgürlük” Tugayları, Val Pellice ile Cuneo ve Ivrea eyaletlerinde etkindi.
Grevler > 1943 Mart grevleri

İtalya’da, Mart 1943’te, Torino’daki Fiat fabrikasında işçiler “ekmek ve barış” sloganlarıyla, hayatın pahalı olmasına karşı ve daha da önemlisi, bıktıkları savaşa ve Mussolini'ye karşı greve geçti. Patlak veren bu grev diğer sanayi şehirlerine yayıldı. Milano’da, Falck, Pirelli ve Monelli işçileri de bu eyleme katıldı. Greve yaklaşık 300 bin işçi katıldı. Bu grev sırasında, Kral III. Vittorio Emanuele, ülkenin bir kısmına komünistlerin egemen olmasını engellemek için Mussolini'yi görevden aldı. Bu kararda Müttefik Devletler'in Sicilya çıkarmasının bir payı da var. Grevler işgalden sonra devam etti.
Grevler > 1944 Mart grevleri

Bu grevler dalgası Almanlar'ı şaşırtmıştı. Çünkü 1 milyondan fazla işçinin katıldığı bu grev, işgal altında bulundurdukları bölgelerdeki en büyük grevdi. Bu grevler aynı zamanda başka dönemi de işaret ediyordu. Artık silahlı direniş zamanı gelmişti.
Grevi Longo Secchia, Roasio ve Massola düzenledi. Grevler ilkin Piemonte, Combardia ve Liguria’da başladı (Piemonte’de Fiat, RIV, Lancia, Snia Viscosa; Lombardia’da Alfa Romeio, Bredo Atölyeleri, Damine; Liguria’da Ilva ve Pioggia; Bologna’da Ducoti). Daha sonra Nazi Almanyası'nın işgal ettiği bütün yerlerde grevler yayıldı (Kuzey ve Orta İtalya). Hedef belliydi: İşgalci Nazi Almanyası.
En büyük grevler yine Milano ve Torino'da oldu. Çünkü bu iller en sanayileşmiş illerdi. Milano’da, ilkin fabrika işçileri greve girdiler. Daha sonra tramvay işçileri greve girdiler ve şehirde yaşamı tıkadılar. GAP’çılar, ise bu sırada kuzeye elektrik sağlayan trafoyu havaya uçurarak, işçilere destek oldu. “Corriera della Sera” adlı gazete basımında çalışan işçiler de greve giderek, üç gün boyunca en büyük burjuva gazetesinin çıkmasını engellediler. Üniversiteler de grevdeydi. Öğrenciler, faşist profesörleri zor kullanarak amfilerden çıkardılar.
Almanlar ise bu grevleri sonlandırmak için çaba sarf ediyordu. Milano’nun birçok fabrikalarında olağanüstü hâl ilan ettiler. Ayrıca grev yapan işçilere, maaşların ödenmesini askıya aldıklar. Ama buna rağmen işçiler greve devam ettiler.
Müttefik çıkarması

Müttefik Devletler, Kuzey Afrika’daki Alman askeri varlığını ortadan kaldırdıktan sonra İtalya'ya yöneldiler. İtalya'ya bir çıkarma yapılmasından önce Sicilya adasındaki Alman askerî gücünün de kırılması gerekmişti. İtalya topraklarına Müttefik çıkarması iki noktadan yapılmıştır. General Montgomery’nin 8. Ordusu, Sicilya’dan hareketle dar Messina boğazını geçerek İtalyan çizmesinin parmak ucuna çıkmıştır.
İkinci çıkarma operasyonu olan Salerno çıkarması ise, Salerno’nun güneyindeki iki plaja, bir Britanyalı, bir Amerikan kolordusu tarafından yapılmıştır. Çıkarmanın üçüncü gününde Müttefik harekâtı durdurulmuş, ancak ilerleyen günlerdeki takviyeler ve ağır bombardımanlar sonucu sağlam bir köprü başı oluşturulabilmiştir.
Aynı gün İtalya, Müttefiklerle bir mütareke imzaladı, fakat bu mütareke Salerno çıkarmasına kadar gizli tutuldu. Çıkarma birlikleri esas hedefleri olan Napoli’ye harekâtın üçüncü haftasında ulaşıyorlar.
Müttefikler eşzamanlı olarak hem 17 Ocak 1944’te Monte Cassino Muharebesi’ni başlatmış hem de 22 Ocak 1944’te Roma’nın 40 km güneyinde, Anzio’ya bir çıkarma daha yapmıştır.
Daha sonra Roma da düştü. Ancak Müttefik Devletler daha fazla ilerleyemedi. Ayrıca kayıpları da çoktu. Buradan Almanya’ya gidilemeyeceğini anladılar. Bunun üzerine Normandiya Çıkarması’nı yapmaya karar verip bu cephede ilerlememe kararı aldılar.
Ayaklanmalar > 1944 ayaklanması

Ayrıca bakınız: İtalyan Partizan Cumhuriyetleri
Ayaklanma Nazi Almanyası ile İtalyan Sosyal Cumhuriyeti tarafından kontrol edilen bölgelerde meydana geldi. Partizanlar tarafından başlatılan bu ayaklanma ile 20'den fazla Partizan Cumhuriyeti kuruldu. Ancak büyük bir donanımı olmayan partizanlar (en fazla makineli tüfek ve el bombasına sahiptiler), savaş uçakları başta olmak üzere, tank ile de desteklenen Alman ordusu karşısında pek şansı yoktu. Ayrıca Alman ordusu saldırıya 25 bölükle katıldı. Bu koşullarda Partizan cumhuriyetleri en fazla 1 ay dayanabildi. Almanların misillemesi sonucunda 15.000 isyancı öldürüldü.
Ayaklanmalar > 1945 ayaklanması

Ayaklanma, partizanların 19 Nisan 1945 yılında Bologna'ya saldırmasıyla başladı. 21 Nisan'da da Bologna özgürlüğüne kavuştu. Daha sonra partizanlar Parma ve Reggio Emilia'yı 24 Nisan'da kurtardı. Torino ve Milano'daki işçiler genel greve giderek direnişçilere katıldı. İki gün süren çatışmalarda bu iki kent kurtarıldı. Bu sırada Benito Mussolini partizanlar tarafından yakalanıp idam edildi. Partizanlar daha sonra Cenova'ya saldırdı. 26-27 Nisan'da Cenova'daki 14.000 kişilik ordunun başında olan General Reinhart Meinhold, partizanlara teslim oldu. Ayaklanma, 2 Mayıs günü Berlin'de Kızıl Ordu'nun zafere ulaşması ile buradaki Alman birliklerinin teslim olması sonucunda sona erdi.
Kurtuluş Günü

25 Nisan, 1949 yılından beri "Kurtuluş Günü" adıyla resmi olarak kutlanmaktadır.
Ulusal Kurtuluş Komitesi'nin Bayrağı
25 Nisan 2009'daki kutlamalar
Cinsel ritüel

Grup seksi konu alan Karma Sutra çizimi.
Cinsel ritüeller, iki kategoriye ayrılır: kültür tarafından yaratılan ve doğal davranış şeklinde olan. Üreme için evrimsel içgüdülerden cinsel ritüeller geliştiren insan, daha sonra topluma entegre edilir ve evlilik ritüelleri, danslar vb. gibi yönleri içerecek şekilde detaylandırılır.
Bazen cinsel ritüeller; hieros gamos, tapınak fahişesi ve Ordo Templi Orientis (OTO) örneklerinde olduğu gibi resmîleştirilir ve/ya dini faaliyetin bir parçası olur.
Geçiş törenleri

Büyümeye geçiş ayinlerinin bir kısmı, 'aseksüel dünyadan ayrılma ayinleri... ve bunu, cinsellik dünyasına dahil etme ayinleri' olarak adlandırılan şeylerdir. Bunlar resmî veya yarı resmî olabilir veya daha özel bir indüksiyon şeklini alabilir. Freud, özellikle "bekaret tabusu" ile bağlantılı olarak gerçekleşen "törensel" (tamamen formal, ritüel veya resmî) çiftleşmenin Etnolojik açıklamalarıyla ilgilenmiştir.
Kitab-ı Mente

| --- | --- |

Yazarlar: Kaan Çaydamlı, Mete Avunduk
Yayım: 2013
Yayımcı: Altıkırkbeş Yayın
ISBN: 9786055162108
Kitab-ı Mente, Kaan Çaydamlı ve Mete Avunduk'un beraber yayımladığı kitaptır.
Hakkında

'Menteşilik' adındaki, geçmişi 16. yüzyıla kadar uzanan gizemli bir öğretinin bu güne kadar gözlerden uzak kalmış metinlerinin bir araya getirildiği açıklamasıyla April Yayınları'ndan yalnızca 1111 adet ve nüshaları numaralandırılarak yayımlandı. Yayın yönetmeni Kemal Egemen İpek, kapak tasarımcısı Erol Egemen'dir. Kitapta 'Menteşilik' öğretisine ait olduğu söylenen numaralandırılmış aforizmalar bulunmaktadır. Bunların her birine ise "mente" denilmektedir. Öğretinin varlığını kanıtlamak üzere bazı görseller kullanılmıştır.
Kaan Çaydamlı, kitabın önsözünde Mete Avunduk'la yaşamlarının son on yedi senesini âdeta bir dedektif gibi bu öğretiyi anlamaya ve yaşamın içine saçılmış parçalarını bir araya getirmeye adadıklarını söyler. Bu araştırmaları sonucunda net delillerle birer "mente" olduğuna kani oldukları sözleri paylaşmanın zamanı geldiğini belirtir ve bu kitabın, tamamlanması mümkün olmayan, yaşayan kitaplardan olduğunu ekler.
Kitap için 29 Kasım 2013'te Kadıköy 6:45 dükkân'da Kaan Çaydamlı ve Mete Avunduk tarafından imza günü düzenlendi. Kitap Şubat 2014'te 14 yeni mente ile genişletilmiş olarak ikinci baskısını yaptı.
Kitabın önsözünde Kaan Çaydamlı'nın notunda; "Oscar Wilde gerçek bir kişi miydi? Elvis Presley ve Michael Jackson gerçekten öldü mü? Rilke, Nietzsche, Freud yaşadılar mı? Bize bu soruları sorduran şey aynı zamanda Menteşiliğin varlığının kanıtlarını da sunmaktadır." şeklinde geçen bir açıklama bulunur ve konuyu detaylandırmaya devam eder.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | "Bir ölümsüzün sahip olamayacağı tek şey vardır, yaşama sevinci; ve biliniz ki, ancak sonlu olan şeyler kutsal olabilir.” (1587)" | ” |
Ayrıntılar > 1. Baskı (2013)

ISBN 9786055162108 
Basım tarihi: Eylül 2013 
Sayfa Sayısı: 47
Kâğıt Cinsi: 2. hamur, ciltsiz 
Ebat: 13 x 21 cm
Ayrıntılar > 2. Baskı (2014)

ISBN 9786055162160 
Basım tarihi: Şubat 2014 
Sayfa Sayısı: 64  
Format: Karton kapak 
Kâğıt Cinsi: 2. hamur, ciltsiz 
Ebat: 13 x 21 cm
Spheneria

Spheneria, Poaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Türkiye'de pornografi

Türkiye'de pornografi 1970'lerden beri üretilmektedir.
Tarihi

1970'lerde İtalyan esintili yarı çıplak güldürü filmlerin yapımcılığı uzun bir süre yapıldıktan sonra, ilk tam çıplak filmi olan Öyle Bir Kadın Ki 1979'da dağıtıldı.
1980 hükûmet darbesi girişiminden önce hükûmetin sinemada çizge seksi yasaklamasının ardından birçok yapımcı bu kurala uydu. 1990'ların sonlarında Türk pornografisi ucuz ve düşük kaliteli şekilde yapılmaya başlandı. Buna rağmen Almanya merkezli Türk pornografisinin yapımcıları, oyuncularını hâlâ Türkiye'den işe alıyorlardı.
Yasal durumu

Türkiye'de pornografi üretimi yasaldır. Ancak Türk Ceza Kanunu bazı sınırlamalar getirmektedir. Çocuk pornografisini yasaklamanın yanı sıra şunları da belirtir:
226/4: Şiddet kullanılarak, hayvanlarla, ölmüş insan bedeni üzerinde veya doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara ilişkin yazı, ses veya görüntüleri içeren ürünleri üreten, ülkeye sokan, satışa arz eden, satan, nakleden, depolayan, başkalarının kullanımına sunan veya bulunduran kişi, bir yıldan dört yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.
Mahkemeler, bu tanımda bazen oral seks ve anal seks de dahil olmak üzere, doğal olmayan davranış maddesini geniş bir şekilde yorumladı. 226/7 maddesi bilimsel çalışmalara muafiyet sağlar; ve çocuk pornografisi haricinde, edebi veya sanatsal değeri olan eserler için.

Ayrıca, pornografik materyallerin yayınlanmasıyla ilgili olarak Türk Ceza Yasası'nda şunlar belirtilmektedir:
226/2: Müstehcen görüntü, yazı veya sözleri basın ve yayın yolu ile yayınlayan veya yayınlanmasına aracılık eden kişi altı aydan üç yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.
Mayıs 2006'da hükûmet, tek Türk uydu sağlayıcısı Olan Digiturk'te bulunan dört erosal televizyon kanalını yasakladı. Kanallar şunlardı: Playboy TV, Exotica TV, Adult Channel ve Rouge TV. Yasak, bu tür programların Türkiye'nin kültürel değerlerine aykırı olduğu gerekçesiyle Radyo Televizyon Üst Kurulu tarafından getirildi. 9 Ağustos 2008'de, AKP Milletvekili Edibe Sözen, 16 yaşının altında olanlara pornografik resimlerin satışını yasaklayan bir yasa tasarısı öne sürdü. Teklif edilen yasa tasarısında, bu tür resimleri satın alan 16 yaşından büyük herkesin T.C kimlik numarası aracılığıyla bir veritabanıına kaydedilmesi hükmü de yer alıyordu. Fakat bu tasarı yasa haline gelmedi.
2007 civarında, tüm pornografik internet siteleri Türkiye hükûmeti tarafından engellendi.
Konuyla ilgili yayınlar

Tzankova (July 2015). "Watching porn in Turkey: women, sex, and paradigm shifts". Porn Studies. 2 (2–3): 123-136. doi:10.1080/23268743.2015.1061745.
Kaynaklar

1 2  "Türk Ceza Yasası". 7 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Aralık 2020.
↑  "Yargıtay'dan 'doğal olmayan ilişki' görüntülerine hapis istemi". 24 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Aralık 2020.
↑  Turkish government bans porn channels 3 Şubat 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. CBC. 6 May 2006.
| g t Asya'da pornografi |
| --- | --- |
Egemen devletler:  Afganistan  Azerbaycan  Bahreyn  Bangladeş  Bhutan  Birleşik Arap Emirlikleri  Brunei  Çin  Doğu Timor  Endonezya  Ermenistan  Filipinler  Güney Kore  Gürcistan  Hindistan  Irak  İran  İsrail  Japonya  Kamboçya  Katar  Kazakistan  Kıbrıs Cumhuriyeti  Kırgızistan  Kuveyt  Kuzey Kore  Laos  Lübnan  Maldivler  Malezya  Mısır  Moğolistan  Myanmar  Nepal  Özbekistan  Pakistan  Rusya  Singapur  Sri Lanka  Suriye  Suudi Arabistan  Tacikistan  Tayland  Türkiye  Türkmenistan  Umman  Ürdün  Vietnam  Yemen 
Sınırlı tanınmışolan devletler:  Abhazya  Filistin  Güney Osetya  Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti  Tayvan 
Bağımlı ve diğer bölgeler:  Ağrotur ve Dikelya  Britanya Hint Okyanusu Toprakları  Christmas Adası  Cocos Adaları  Hong Kong  Makao 
  Kategori 
| g t Avrupa'da pornografi |
| --- | --- |
Egemen devletler:  Almanya  Andorra  Arnavutluk  Avusturya  Azerbaycan  Belarus  Belçika  Birleşik Krallık  Bosna-Hersek  Bulgaristan  Çekya  Danimarka  Ermenistan  Estonya  Finlandiya  Fransa  Gürcistan  Hırvatistan  Hollanda  İrlanda  İspanya  İsveç  İsviçre  İtalya  İzlanda  Karadağ  Kazakistan  Kıbrıs Cumhuriyeti  Kuzey Makedonya  Letonya  Lihtenştayn  Litvanya  Lüksemburg  Macaristan  Malta  Moldova  Monako  Norveç  Polonya  Portekiz  Romanya  Rusya  San Marino  Sırbistan  Slovakya  Slovenya  Türkiye  Ukrayna  Yunanistan 
Sınırlı tanınmışolan devletler:  Abhazya  Güney Osetya  Kosova  Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti  Transdinyester 
Bağımlı ve diğer bölgeler:  Åland  Aynoroz  Cebelitarık  Faroe Adaları  Gagavuzya  Guernsey  Jersey  Man Adası  Svalbard
Begonia speluncae

Begonia speluncae, Begonia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Beklenmeyen Misafir (film)

| --- | --- |
Guess Who's Coming to Dinner
"Beklenmeyen Misafir" (Guess Who's Coming to Dinner) filminin özgün sinema afişi
Yönetmen: Stanley Kramer
Yapımcı: Stanley Kramer
Senarist: William Rose
Oyuncular: Spencer Tracy Sidney Poitier Katharine Hepburn Katharine Houghton
Müzik: Frank De Vol
Görüntü yönetmeni: Sam Leavitt
Kurgu: Robert C. Jones
Stüdyo: Columbia Pictures
Dağıtıcı: Columbia Pictures
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram, komedi, aile
Renk: Renkli (Technicolor)
Yapım yılı: 1967
Çıkış tarih(ler)i: 11 Aralık 1967, New York 21 Ocak 1969, İstanbul (Saray Sineması)
Süre: 108 dakika
Ülke:  ABD
Dil: İngilizce
Bütçe: 4 Milyon $
Hasılat: 70 Milyon $
Devam filmi: "Guess Who's Coming to Dinner" (1975) (TV filmi)
Diğer adları: Beklenmeyen Misafir (Türkiye, sinemalar) Bir Akşam Yemeği (Türkiye, TRT Televizyonu) Devine qui vient dîner? (Fransa) Indovina chi viene a cena? (İtalya) Adivina quién viene a cenar esta noche (İspanya) Rate mal, wer zum Essen kommt (Almanya)
Beklenmeyen Misafir  1967 ABD yapımı dramatik güldürü filmdir. Özgün adı Guess Who's Coming to Dinner (İngilizce: Akşam yemeğe kim geliyor tahmin et) olan film 21 Ocak 1969 tarihinde Türkiye'de sinemalarda gösterime girmişti. Film sonraki yıllarda TRT Televizyonunda bu kez Bir Akşam Yemeği adıyla gösterilmişti.
Senaryosunu William Rose'un yazdığı, ırk sorununa cesurca değinen bu filmin yönetmeni ve yapımcısı Stanley Kramer'dır. Başrollerini Spencer Tracy, Sidney Poitier, Katharine Hepburn ve Katharine Houghton paylaşmışlardır. Spencer Tracy film tamamlandıktan kısa bir süre sonra hayata veda etmişti. Stanley Kramer 1975 yılında kendi filmini televizyon için aynı adla yeniden çekmişti.
Liberal görüşlü hali vakti yerinde San Francisco'lu orta yaşlı Drayton çifti (Katharine Hepburn ve Spencer Tracy) tek kızlarını da kendileri gibi açık fikirli, hoşgörülü ve önyargıısız yetiştirmişlerdir. Ancak bir gün kızları eve yanında evlenmeyi düşündüğü zenci (filmde de bu terim kullanılıyor) bir tıp doktoru ile çıkagelince işin rengi değişir. Bu "beklenmeyen misafir" (Sidney Poitier) gerçektir ve bu liberal çift o güne kadarki söylemleri ile önlerindeki somut gerçeğin arasında sıkışır kalırlar. Şimdi geçmişteki inançları ve düşünceleri sorgulanacak, liberal duruşları ciddi bir sınavdan geçecektir.
Hemen hemen tek bir mekanda geçen filmin tiyatroya yakın bir anlatım dili vardır. Kramer bu filmden 9 yıl önce de, 1958'de yine ırk sorununu ele aldığı Kader Bağlayınca (The Defiant Ones) adlı bir film çevirmişti, o filmde de yine Sidney Poitier oynamıştı ve başrolü Tony Curtis'le paylaşıyorlardı.
"Beklenmeyen Misafir" tam 10 dalda Oscar'a aday gösterildi. Dört oyunculuk kategorisinde de Akademi Ödülü'ne aday gösterilen filmlerden biridir. Film 'en iyi kadın oyuncu' (Katharine Hepburn) ve 'en iyi özgün senaryo' dallarında Akademi ödülü aldı. Ayrıca Katharine Hepburn ve Spencer Tracy BAFTA ödüllerini de aldılar. Film 8 dalda da Altın Küre'ye aday gösterilmişti.
Oyuncu kadrosu

Spencer Tracy	 ... 	Matt Drayton
Sidney Poitier	... 	Dr. John Wade Prentice
Katharine Hepburn	... 	Christina Drayton
Katharine Houghton	... 	Joey Drayton
Cecil Kellaway	... 	Rahip Ryan
Beah Richards	... 	Mrs. Prentice
Roy Glenn	... 	Mr. Prentice
Isabel Sanford	... 	Tillie
Film hakkında notlar

Filmde nişanlısı Joey (Katharine Houghton) dahil insanlar Dr. John Wade Prentice (Sidney Poitier) için sürekli olarak zenci (negro) sözcüğü kullanmaktadırlar. Günümüzde siyahları tarif ederken bu küçümseyici-aşağılayıcı niteleme pek kullanılmamaktadır. Onun yerine 'siyahi Amerikalı', 'Afrika kökenli Amerikalı' vb kullanılmaktadır. Filmin çekildiği yıllarda ABD'de ırk sorunu hala çözülememişti, siyahlar filmde kullanılan nitelemenin yanında çok hafif kalacağı başka niteleme ve davranışlara maruz kalıyorlardı.
Önceleri herkes tarafından rahatlıkla kullanılan 'negro' (veya 'nigger') sözcüğü zamanla pejoratif bir tanımlamaya dönüşmüştü ve sokak ağzı ve kaba kullanım dışında kullanılmamaya gayret ediliyordu. Örneğin Agatha Christie'nin ünlü romanı "Then There Were None" yani diğer adıyla "Ten Little Indians" (On Küçük Kızılderili)'nin orijinal ilk adı "Ten Little Niggers" (On Küçük Zenci) idi.
Sinemadaki ilk filminde rol alan ve filmde Hepburn'ün kızı rolünü oynayan Katharine Houghton gerçek hayatta Katharine Hepburn'ün yeğenidir.
William Rose'un aynı senaryosundan 2005 yılında yine benzer konulu bir film  çekilmişti. Guess Who adındaki bu filmin yönetmeni Kevin Rodney Sullivan'dı.
Siyah hakları savunucusu Martin Luther King bir süikast sonucu öldüğünde bu film hala sinemalarda gösterilmekteydi. Filmde siyahi hizmetçinin Sidney Poitier'ye "Sen kim olduğunu sanıyorsun, Martin Luther King mi?" şeklinde hitap ettiği bir replik yer almaktaydı. King'in öldürülmesi üzerine film stüdyosu derhal sinema salonlarına bir talimat göndererek bu repliğin yer aldığı bölümü filmden çıkarttırmıştı.
Sonradan yemeğe katılan Dr. John Wade (Sidney Poitier)'in babası (Roy Glenn) oğlunu uyararak yapacakları evliliğin 17 eyalette yasa dışı olduğunu, evlendikleri takdirde bu eyaletlerde suçlu duruma düşeceklerini söyler. Film çekildiği sırada bu doğruydu. Irklar arası evlilik hatta evlilik dışı ilişkiler ABD kurulduğunda bütün ülkede kanunlarla yasaklanmıştı (İng.Anti-miscegenation laws). 1960'lara gelindiğinde bu yasaklar 17 eyalette hala geçerliliğini koruyordu (Özellikle güney eyaletleri). Anayasa Mahkemesi 12 Haziran 1967'de bu yasaların anayasaya aykırı olduğu kararını vererek hepsini iptal etti. Yani film gösterime girdiğinde Poitier'nin babasının sarf ettiği sözlerin artık geçerliliği kalmamıştı.
Filmin ödülleri > Kazandığı ödüller

1968 Oscar - En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü - Katharine Hepburn
1968 Oscar - En İyi Özgün Senaryo Akademi Ödülü - William Rose
1969 BAFTA - BAFTA En İyi Erkek Oyuncu Ödülü - Katharine Hepburn
1969 BAFTA - BAFTA En İyi Kadın Oyuncu Ödülü - Spencer Tracy
1969 BAFTA - BAFTA UN Ödülü - Stanley Kramer
1968 David - En İyi Yabancı Film David Di Donatello Ödülü - Stanley Kramer
1969 Fotogramas de Plata - "En İyi Yabancı Oyuncu Ödülü" - Sidney Poitier
1968 Altın Defne (3.cü sırada) Komedi Filmi
Filmin ödülleri > Adaylıkları

1968 Oscar - En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü - Spencer Tracy
1968 Oscar - En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Akademi Ödülü - Cecil Kellaway
1968 Oscar - En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Akademi Ödülü - Beah Richards
1968 Oscar - En İyi Sanat Yönetmeni Akademi Ödülü - Robert Clatworthy, Frank Tuttle
1968 Oscar - En İyi Yönetmen Akademi Ödülü - Stanley Kramer
1968 Oscar - En İyi Kurgu Akademi Ödülü - Robert C. Jones
1968 Oscar - En İyi Özgün Müzik Akademi Ödülü - Frank De Vol
1968 Oscar - En İyi Film Akademi Ödülü - Stanley Kramer
1968 Eddie - "ABD Sinema Yazarları Ödülü" En İyi Kurgu - Robert C. Jones
1968 DGA - ABD Yönetmenler Birliği En İyi Yönetmen Ödülü - Stanley Kramer
1968 Altın Küre - En İyi Sinema Filmi Altın Küre Ödülü - Dram
1968 Altın Küre - Sinema Dalında En İyi Aktör Altın Küre Ödülü - Drama - Spencer Tracy (Ölümünden sonra verilmiştir)
1968 Altın Küre - Sinema Dalında En İyi Aktris Altın Küre Ödülü - Drama - Katharine Hepburn
1968 Altın Küre - En İyi Yönetmen Altın Küre Ödülü - Stanley Kramer
1968 Altın Küre - En İyi Senaryo Altın Küre Ödülü - William Rose
1968 Altın Küre - Sinema Dalında En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Altın Küre Ödülü - Beah Richards
1968 Altın Küre - "Umut Veren Yeni Kadın Oyuncu" - Katharine Houghton
1968 Altın Defne - En İyi Erkek Drama Oyuncusu - Spencer Tracy
1968 WGA Ödülü - ABD Yazarlar Birliği - En İyi Drama Yazarı - William Rose
1968 WGA Ödülü - ABD Yazarlar Birliği - En İyi Özgün Senaryo - William Rose
Katharine Houghton ve Sidney Poitier filmin bir sahnesinde.
Antalya'da 2019 Türkiye yerel seçimleri

2019 Türkiye yerel seçimlerinde (resmî adıyla 31 Mart 2019 Mahalli İdareler Genel Seçimleri) Antalya Büyükşehir Belediyesi ve 19 ilçe belediyesinin başkanı seçilmiştir. Sonuçlar YSK'nın resmî verileridir.