stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Zoraki Kral
Oyuncular

VI.George/York Dükü rolünde Colin Firth
Lionel Logue rolünde.Geoffrey Rush
Elizabeth Bowes-Lyon rolünde Helena Bonham Carter
Myrtle Logue rolünde Jennifer Ehle
V. George rolünde Michael Gambon
Cosmo Gordon Lang rolünde Derek Jacobi
VIII. Edward/Windsor Dükü rolünde Guy Pearce
Winston Churchill rolünde Timothy Spall
Stanley Baldwin rolünde Anthony Andrews
Wallis rolünde Eve Best
Prenses Elizabeth rolünde Freya Wilson
Prenses Margaret rolünde Ramona Marquez
Kraliçe Mary rolünde Claire Bloom
Prodüksiyon > Gelişimi

Yazar David Seidler, çocukken, Holokost sırasında büyük ebeveynlerinin öldürüldüğü savaşın duygusal travmasının sebep olduğuna inandığı bir kekemelik kendisinden gelişti. Çocukken Seidler'ın VI. George'un kekemeliğin üstesinden geldiğini öğrenmesi ona ilham verdi. Seidler bunu şöyle hatırladı: "Burada Kral olan bir kekeme vardı ve söylediği her hecenin herkes tarafından dinlendiği bir radyo konuşması yapmak zorundaydı ve yine de oldukça tutku ve çarpıcılık ile yaptı". Seidler, yetişkinliğinde bir yazar olduğunda Kral VI. George hakkında yazmayı kararlaştırdı. Yetmişlerin sonu ile seksenler boyunca hırslı bir şekilde Kral'ı araştırdı fakat Logue hakkında bir bilgi eksikliğinin farkına vardı. Sonunda, Seidler, babasını tartışmayı kabul eden Dr. Valentine Logue ile iletişime geçti ve Kraliçe Elizabeth Bowes-Lyon ona izin verirse not defterlerine erişimi sağlayacağını belirtti. Kraliçe yaşadığı süre boyunca kendisinden bu izin istenmedi ve Seidler, projeyi bıraktı.
2005 yılında Seidler, kanser oldu ve ilham verici yaratıcı çalışmasının bir dönemi esnasında öyküye geri döndü. Araştırmasında Logue'un tedavi ettiği bir amca ile karşılaştı, durumun altında yatan nedenleri sondalama tedavisi ile mekanik solunum kombine egzersizlerine işaret etti. Böylece Seidler, bölümleri hayal etti. Eşine, bitmiş senaryoyu gösterdi. Eşi, senaryoyu beğendi fakat "sinema tekniği ile iğfal edildiğini" telaffuz etti ve Kral ile Logue arasında önemli bir ilişkiye odaklanan bir sahne oyunu olarak yeniden yazmasını önerdi. Bitirdikten sonra senaryonun çok hoşuna gittiğine hükmetti ve geri bildirim için senaryoyu birkaç kişiye gönderdi.
2006 yılının başlarında Seidler'ın oyununu gönderdiği kişilerden biri oyunu Londra'daki bir prodüksiyon şiketi olan Wilde Thyme'dan Joan Lane'e devretti. Lane, senaryoyu potansiyel bir ekran dramasının yanı sıra tiyatro oyunu olarak gördü ve ilk okuma boyunca provaları kaydeden Bedlam Productions'tan Simon Egan'a gösterdi. Lane ile Bedlam birlikte, kuzey Londra'da küçük bir salon olan Pleasance amfisinde oyunu, aralarında Tom Hooper'ın annesinin de olduğu bir grup Avustralya gurbetçiye okumayı organize ettiler ve Hooper'ın annesi hemen oğlunu arayarak "sıradaki projeni buldum" dedi. Wild Thyme, metni Geoffrey Rush'a ilgilendiği için gönderdi aynı anda gelecekteki herhangi bir ekran uyarlaması için filmi destekleyen Tom Hooper'a da gönderdi; Bedlam Productions metni, sernayonun uzun metrajlı film potansiyelini fark eden See-Saw Films'te Iain Canning'e devretti. Hooper, öyküyü beğendi fakat orijina sonun daha yakından olayları yansıtacak şekilde değiştirilmeye ihtiyacı olduğunu düşündü, "Eğer (1939 yılında savaşın patlak vermesi üzerine Kral tarafından yapılan) gerçek konuşma duyarsanız, Kral, açıkça kekemeliği ile başa çıkmaktadır. Fakat bu mükemmel bir performans değil. O, bunu beceriyor."
İngiltere Film Konseyi, yapıma 2009 yılının Haziran ayında 1 milyon İngiliz sterlini verdi. Senaryo okumaları, filmin 13 Kasım'da başlamasından önce 11 Kasım'da yapıldı. Son yedi haftaya planlanan ana çekimler, 17 Ocak 2010'da tamamlandı.
Prodüksiyon > Yer ve tasarım

Dekor tasarımı, bir dönem tiyatrosu olduğu için film yapımcıları için bir meydan okuma sundu; film, yapımının kalitesine bir ölçüde güvendi fakat bütçe nispeten 10 milyon İngiliz sterlini ile sınırlıydı. Aynı zamanda filmin, Londra buhran dönemindeki krala ait zenginlik ile kirliliği birleştirerek otantik olması zorunluydu. 25 Kasım 2009 tarihinde Rush ve Derek Jacobi, filmi Southwark'taki Pullens yapılarında filmi çekti. 26 Kasım'da Firth, Rush ve Jacobi ile bir haftalık çekim, Westminster Abbey için kullanılan mekân Ely Katedrali'nde başladı. Lincoln Katedrali, mimari olarak Abbey'ye daha benzer olmasına rağmen film ekibi, avantajlı film mekânı olarak Ely'i seçti. Katedralin büyüklüğü sadece taç giymeyi göstermeyen sahneler inşa etmesine izin verdi fakat buna önceden hazırlanıldı. Lancaster House, Londra'daki bir zengin dönem evi, Kral'ın konuşma yapması için yürüdüğü sahnel ile sonradan resmî fotoğraf çekimi için Buckingham Sarayı'nın içi kullanıldı; günlük kiralanması 20.000 sterlin etti. Ekip, Logue'un eski danışma odalarını keşfetti fakat çekim yapmak için oldukça küçüktüler. Bunun yerine, uzak olmayan 33 Portland Place'de yüksek, kemerli oda buldular. Eve Stewart, yapım tasarımcısı, mevcut duvar kağıdını çok sevdi ve tüm odanın efektini yeniden tasarladı.
Wembley Stadyumu'ndaki 1925 Britanya İmparatorluğu Sergisi'nin kapanış törenine ayarlanmış olan açılış sahnesi, Leeds United'ın stadyumu Elland Road ile Bradford Bulls'ın stadyumu Odsal Stadyumu'ndaki mekânda çekildi. Elland Road, ilk halka hitap ediş yolundaki prensin kekemeliğinin konuşma unsurları için seçilirken Odsal Stadyumu ise 1925 yılındaki Wembley Stadyumu'na benzerliğinden ötürü seçildi. Ekip, stadyumu sadece bir futbol maçı sonrası akşam 10'da kullandı ve dönem kostümleri giymiş şişme mankenler ile tribünleri doldurdu. Hareket eden ve bağıran aktörler, sahada dizilen askerlerin yanı sıra kabalık ve ekstra kalabalık izlenimi vermek için vermek için sahaya serpiştirildiler, yapım sonrasında VFX'den geçerek eklendiler. Ekstralar için açık oyuncu seçimi arayışı, 16 Aralık 2009 tarihinde beklenen filmin öncesinde ortaya konuldu.
Cumberland Lodge, Harley Street, Knebworth, Hatfield House, Old Royal Naval College, Greenwich, Burnley'deki Queen Street Mill Textile Museum ile BBC kablosuz kontrol odası olarak Battersea Power Station, filmdeki mekânlardandır. Elstree Studios, bazı iç çekimler için ses sahneleri tedarik etti. Filmin final sahnesi, 31 Ağustos 2010'da tamamlandı.
Prodüksiyon > Müzik

Filmin müziği, Alexandre Desplat tarafından bestelendi. Düşünce ve duygularını rahatça dile getirebilmek için kendisiyle mücadele eden bir adam hakkında olan filmde, Desplat dramaturjiyi gölgemeye karşı dikkatli davrandı. O, meydan okumayı tanımladı: "Bu, sesin soundu hakkında bir filmdir. Müzik bununla anlaşmak zorunda. Müzik, sessizlikle anlaşmak zorunda. Müzik, zaman ile anlaşmak zorunda." Partisyon, piyano ile piyano tellerinin seyrek bir aranjmanıdır, Kral'ın sessizliğinin üzüntüsünü ve sonra Kral ile Logue arasında gelişen arkadaşlığın samimiyetini taşımayı tasalardı. Minimalist yaklaşımı, hikâyede kontrol için başkahramanın mücadelesini vurgulamaktadır. Desplat, Kral'ın konuşmasının basıklığını göstermek için bir notanın tekrarı kullandı.
Yayınlanma

Film, dünya prömiyerini 4 Eylül 2010 tarihinde Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Telluride Film Festivali'nde yapıldı. 2010 Toronto Film Festivali'nde Firth'ün 50. Yıl kısmında gösterildi ve burada ayakta alkışlandı ve festivalde Halk Ödülü'nü aldı. Sinema afişi, Hooper'ın ilk tasarımı eleştirmesinden sonra bir mikrofon ile Firth'ün çenesinin yakından göstermek için yeniden tasarlandı.
Filme, Logue'un Kral'ın stresini azaltması için kaba konuşarak bağırmasına teşvik etmesinden dolayı ilkin British Board of Film Classification tarafından Birleşik Krallık'taki gösterim için "15 yaş altı için sakıncalı" derecesi verildi. Londra Film Festivali'nde Hooper kararı eleştirdi, kötü dil için grubun filme nasıl "15" verdiğini fakat grafik işkence sahnelerine rağmen "12A" alan Salt (2010) ile Casino Royale gibi filmlere izin verildiğini sorguladı. Hooper'ın eleştirisini takiben film derecelendirilmesi "12A" (12 yaş ve altı için sakıncalı olabilir) olarak düşürülerek 12 yaş altındaki çocukların aileleriyle filmi izleyebilmeleri sağlandı.
Ödüller ve adaylıklar

83. Akademi Ödülleri'nde Zoraki Kral, En İyi Film Akademi Ödülü, En İyi Yönetmen (Tom Hooper), En İyi Erkek Oyuncu (Colin Firth) ve En İyi Özgün Senaryo (David Seidler) ödüllerini kazandı. Film, diğer filmlerden fazla olarak on iki Oscar adaylığı elde etti. Dört kategoride ödülü kazanmanın yanında En İyi Sinematograf (Danny Cohen) ve diğer yardımcı oyuncular (Helena Bonham Carter ile Geoffrey Rush) için iki adaylık, bunların yanında Sanat Yönetmeni ve Kostüm dallarında da iki adaylık elde etti.
Tom Hooper ve Colin Firth, Ocak 2011. Her ikisi de Zoraki Kral filmindeki performanslarıyla birçok ödül kazandı.
Paul Ludwig Ewald von Kleist

| Paul Ludwig Ewald von Kleist |
| --- | --- |
1940'da Ewald von Kleist
Doğum: 8 Ağustos 1881(1881-08-08) Braunfels, Hessen
Ölüm: 13 Kasım 1954 (73 yaşında) Vladimirovka esir kampı, Vladimir, SSCB
Bağlılığı:  Alman İmparatorluğu (1918'e kadar)  Weimar Cumhuriyeti (1933'e kadar)  Nazi Almanyası
Hizmet yılları: 1900-1945
Rütbesi: Generalfeldmarschall 
Komutası: 8. Kolordu 22. Motorize Kolordusu Panzergruppe Kleist 1. Panzer Ordusu Ordular Grubu A
Çatışma/savaşları: I. Dünya Savaşı II. Dünya Savaşı
Ödülleri:
Erken Dönemi

Paul Ludwig Ewald von Kleist (8 Ağustos 1881; Posen - 13 Ağustos 1954 ya da 16 Ağustos 1954; Vladimirovka esir kampı, Vladimir, SSCB), Almanya'nın süvari subayı ve Nazi Almanyası'nın Generalfeldmarschall'i.
Aristokrat bir ailenin çocuğu olarak Braunfels an der Lahn'da doğan Kleist, Alman askeri okulda eğitim görmüş ve 1900 yılında mezun olmuştur. Süvarilerde bir teğmen olarak görev yapmış ve I. Dünya Savaşı'nda bir alay komutanı olmuştur.
Savaştan sonra 1932-1935 arası bir süvari tümeninde komutanı olarak görev yaptı. Kleist, Ağustos 1939 yılında, yarı emekli olduğunda elli sekiz yaşında aktif görev için geri çağrıldı.
İkinci Dünya Savaşı'nda

Polonya'nın işgalinde, Kleist XXII. Panzer Kolordusuna komuta etti. Fransa Seferi'nde XLI. Panzer Kolordusuna ve XIX. Panzer Kolordusuna (Heinz Guderian altında) komuta etti.
Kleist Alman güney ordu grubuna bağlı 1. Panzer Ordusuna komuta etmiştir. Görevi Kafkasya'dan gelen petrol akışını kesmektir. Gözcü birlikleri Hazar Denizi'ne dek kadar gelmiştir. Lakin Stalingrad Muharebesi sırasında Alman ordularının kuşatılmasında sonra Rus birliklerinin Rostov şehrine ilerleyip, Alman Kafkas ordusunun yok edilmesi söz konusu oldu.
Ruslar Rostov'a sadece 70 kilometre uzaklıktaydı Almanlar ise Rostov'un 650 Kilometre ötesinde.Adolf Hitler'in katı savunma prensiplerine uyacak şekilde ilk önce ricat emrinin verilmemesi söz konusu oldu. Ertesi gün ise ricata izin verildi. Geri çekilme olacak ve arkada ekipman namına ne varsa getirmeliydi. Sert kış koşullarına, bozuk alt yapılara, düşman alt yapılarına ve engebeli araziye rağmen başarı ile ricatı tamamladı .Rostov'u savunan Alman General'e ise (Erich von Manstein) kayıplarından ötürü kendi tümenlerinden bazılarını devretti.
Bu başarılı ricattan sonra Generalfeldmarschall rütbesine terfi etmiştir.
Savaş Sonrası

Kleist, 1945 yılının Nisan ayı sonlarında Bavyera'da ABD birlikleri tarafından tutuklandı ve İngiliz Ordusu'na teslim edildi. Eylül 1946'da Yugoslavya'ya iade edildi ve yargılamanın ardından savaş suçlarından on beş yıl hapis cezasına çarptırıldı.
1948'de Sovyetler Birliği'ne iade edildi ve burada savaş suçlarıyla suçlandı. Bir duruşmadan sonra 25 yıl hapis cezasına çarptırıldı.
13 Kasım 1954'te Kleist, Vladimir Merkez Hapishanesi'nde kalp yetmezliğinden öldü. Sovyetler Birliği'ndeki Alman savaş esirleri arasında Rus esaretinde ölen en kıdemli askerdi.
İlgili şarkılar

Lied der Panzergruppe Kleist (Panzer Grubu Kleist şarkısı) Im Westen haben wir dem Feind bewiesen ...
Ukrayna, 1941
Macar general Béla Miklós (soldan 2.) ve Kleist (dürbünlü) Dinyeper nehrinde, Eylül 1941
Rumence

| Rumence |
| --- | --- |
Română
Telaffuz: [roˈmɨnə]
Bölge: Balkanlar, Orta Avrupa
Etnisite: Rumenler, Moldovalılar
Konuşan sayısı: 23.623.890  (2002)
Dil ailesi: Hint-Avrupa  İtalik dillerLatin dilleriDoğu Romen dilleriRumence
Yazı sistemi: Latin alfabesi
Resmî durumu
Resmî dil:  Romanya  Moldova  Voyvodina
Tanınmış azınlık dili:  Macaristan  Sırbistan  Ukrayna
Dil kodları
ISO 639-1: ro
ISO 639-2: rum (B) ron (T)
ISO 639-3: ron
  Rumencenin yaygın olarak konuşulduğu yerler.   Azınlık yerleri.
Rumencenin Romanya, Moldova ve çevresindeki dağılımı
Doğu Latin dilleri konuşlan alanlar. Rumence yeşil renkle gösterilmiştir.
Rumence (Rumence: Limba Românâ veya Românește), Romanya'nın resmî dilidir ve Latin dillerinin doğu koluna mensuptur. Çoğunluğu Romanya ve Moldova'da yaşayan 28 milyon kişi tarafından konuşulur. Moldova'nın resmî dili Moldovaca da Rumence ile aynı olmasına rağmen ülke yasaları kapsamında ülkenin resmî dili Moldovaca olarak yer almaktadır.
Tarihçe > Kökenleri

MS 101 yılında Roma İmparatoru Trajan, Daçya topraklarını işgal etmiş, bu tarihten itibaren Latin etkisi Daçya'ya girmiştir. Rumence Roma'nın kontrolündeki Güneydoğu Avrupa eyaletlerinde konuşulan Halk Latincesinden türemiştir. Rumence ile Ulahça gibi ilişkili diğer dillerin türediği Proto Rumencenin (veya Eski Rumencenin) urheimatı belirsizdir. Günümüzde Rumence konuşulan toprakların önemli bir kısmının hiç Roma hakimiyetine girmemiş olması ve giren kısımlarının da 170 yıllık bir hakimiyet altında kalmış olması farklı teorilerin öne sürülmesine neden olmuştur. "Devamlılık teorisine" göre Eski Rumence Tuna'nın kuzeyinde, günümüzde Romanya'nın bulunduğu bölgeyi de kapsamış bir alanda gelişmiştir. "Göç teorisine" göre ise Eski Rumence Tuna'nın güneyinde, Roma hakimiyetindeki topraklarda konuşulmuş ve Roma İmparatorluğu'nun yıkılmasından yüzyıllar sonra modern Romanya'nın bulunduğu bölgeye göçler vasıtasıyla yayılmıştır.
Yazı sistemi

Ana madde: Rumen alfabesi
Rumen alfabesi şu harflerden oluşur:
| Harfler |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A | Ă | Â | B | C | D | E | F | G | H | I | Î | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | Ș | T | Ț | U | V | W | X | Y | Z |
| a | ă | â | b | c | d | e | f | g | h | i | î | j | k | l | m | n | o | p | q | r | s | ș | t | ț | u | v | w | x | y | z |
Ses değerleri
| /a/ | /ə/ | /ɨ/ | /b/ | /k/, /t͡ʃ/ | /d/ | /e/, /e̯/, /je/ | /f/ | /ɡ/, /d͡ʒ/ | /h/, sessiz | /i/, /j/, /ʲ/ | /ɨ/ | /ʒ/ | /k/ | /l/ | /m/ | /n/ | /o/, /o̯/ | /p/ | /k/ | /r/ | /s/ | /ʃ/ | /t/ | /t͡s/ | /u/, /w/ | /v/ | /v/, /w/, /u/ | /ks/,/ɡz/ | /j/, /i/ | /z/ |
Yazı sistemi > Harfler

Ț: Gagavuzcada ve ayrıca Moğolcada kullanılan bir harftir. Türkçede kullanılmaz. TS olarak da seslendirilir (ʦ: T+S). Moğolcada ve Rusçada, Slav dillerinde, ayrıca Kiril alfabesini kullanan pek çok dilde Ç harfinin türevi olan sert bir T bir sesidir (Kiril Ц, Tse). Gagavuzcada ve diğer Türk dillerinde Slav kökenli kelimelerde yer alır (Örneğin: Prezentaţiya). Ancak öz Moğolca sözcüklerde de sık sık kullanılır. Örneğin: Moğolcadaki Ţag sözcüğü (Çağ, “Tsag” okunur), Ţeţeg (Çiçek, “Tsetseg” gibi okunur).
Ḑ: Gagavuzların da kullandığı Moldova alfabesinde (ve birebir aynı olan Rumen alfabesinde) resmi olmayan harfler arasındadır. Bu dillerdeki eski metinlerde birebir noktalı D biçimiyle rastlanır. Ses olarak Abhazcada, Macarcada ve Bulgarcada yer alır. Türkçede bulunmayan sert bir D harfidir. DZ olarak da seslendirilir (ʣ: D+Z). Slav dillerinde, ayrıca Kiril alfabesini kullanan bazı dillerde J harfinin türevi olan bir sestir (Kiril Ӡ, Dze). Örneğin Rumencedeki Ḑână (Dzana, Çağdaş Rumencede Zână: Peri).
Rumen harflerinin seslendirilişi (burada belirtilmeyen harfler Türkçede olduğu gibi seslendirilir):
â î harflerinin sesleri aynıdır sadece gramer kuralı olarak î sadece kelime başında bulunabilir. Bu harflerin sesi Türkçedeki ı ile aynıdır.
c harfi Türkçedeki k gibi okunur. Rumencede k harfi sadece yabancı kökenli kelimelerde bulunur, örneğin Kârgâzstan (Kırgızistan).
Türkçedeki c sesi, gea=ca, ge=ce, gi=ci, gio=co şeklinde g harfine e veya i eklenerek kullanılır. Türkçedeki g sesi ise gh ile elde edilir, ghe=ge gibi. Bu telaffuz sistemi İtalyanca ile ortaktır.
Rumencede Türkçedeki ç harfi olmamasına rağmen ç sesi vardır. cea=ça, ce=çe, ci=çi, cio=ço olarak okunur. Kelime sonunda bulunan "-ci" yumuşatılmış bir ç sesi verir ve i harfi sessizdir.
Söz varlığı

Rumence, Halk Latincesinden türemiş olup Latinceye gramer ve kelime dağarcığı olarak oldukça benzemektedir. Romanya tarih boyunca çevresel etkilerden dolayı, diğer Latin ülkelerine göre daha az etkilendiği için Latince etkisi diğer dillere göre daha fazla gözükmektedir. Romanya bölgesinde Roma İmparatorluğu'nun işgalinden önce yaşayan yerli halkın, yani Daçyalıların (Romanya tarihsel olarak Daçya, Dacia, olarak isimlendirilir), kullandığı kelimeler de Rumencede bulunmaktadır. Dolayısıyla bazı kelimelerin İtalyanca, İspanyolca gibi diğer Latin dillerinde hiç benzeri yoktur (örneğin brânză - peynir).
Savunma Bakanlığı (Amerika Birleşik Devletleri)

| DOD |
| --- | --- |
United States Department of Defense


Genel bilgiler
Kuruluş tarihi: 10 Ağustos 1949
Önceki kurumlar: Amerika Birleşik Devletleri Savaş Bakanlığı Amerika Birleşik Devletleri Bahriye Bakanlığı
Türü: Bakanlık
Bağlılığı: Amerika Birleşik Devletleri Başkanlığı
Adres: Pentagon, Arlington County, Virginia
Personel sayısı: 718.000 sivil   1.418.542 aktif askeri personel  1.100.000+ ihtiyat: 3,23 milyon toplam (2009)
Yıllık bütçe: $ 704,7 milyar (2021) $ 756,6 milyar (2022) $ 858 milyar (2023)
Yönetici(ler): Pete Hegseth, Bakan Stephen Feinberg, Bakan Yardımcısı
Alt birimler: Amerika Birleşik Devletleri Kara Kuvvetleri Dairesi Amerika Birleşik Devletleri Deniz Kuvvetleri Dairesi Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri Dairesi
Web sitesi: www.defense.gov
Amerika Birleşik Devletleri Savunma Bakanlığı (İngilizce: United States Department of Defense, USDOD, DOD, DoD), Amerika Birleşik Devletleri Silahlı Kuvvetlerinden sorumlu olan Amerika Birleşik Devletleri hükûmetinin bir bakanlığıdır. 18 Eylül 1947'de oluşturulmuştur ve karargahı ABD'nin başkenti Washington, DC'de bulunan Pentagon'dur. Savunma Bakanlığından sorumlu kişilere Savunma Bakanı (İngilizce: Secretary of Defense) denmektedir.
Savunma Bakanı Başkan'a doğrudan cevap vermektedir.
Savunma Bakanlığı; ABD Kara Kuvvetleri Dairesi'nden, ABD Deniz Kuvvetleri Dairesi'nden, ABD Hava Kuvvetleri Dairesi'nden, Ulusal Güvenlik Teşkilatı'ndan ve ABD Savunma İstihbarat Teşkilatı'ndan oluşmaktadır.
Sadık Kakaç

| Sadık Kakaç |
| --- | --- |
Doğum: 01 Ekim 1932 (92 yaşında) Çorum
Vatandaşlık: Türkiye
Meslek: Bilim İnsanı
Tanınma nedeni: Isı Transferi
Evlilik: Filiz Kakaç
Ödüller: Luikov Madalyası

Sadık Kakaç (d. 1 Ekim 1932, Çorum) Türk bilim insanı, akademisyen ve yazar.
Hayatı

1932 yılında Çorum'da doğdu. Lise'yi Çorum'da okudu. 1955 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi Makine Mühendisliği bölümünü bitirdikten sonra, Isı Tekniği Enstütüsü'nde asistanlık yaptı. 1959 ve 1960 yıllarında  ABD’den Eisenhower Bursu alarak MIT'de Makine ve Nükleer Enerji Mühendisliği bölümlerinde yüksek lisans okudu. 1960 yılında Türkiye'ye dönerek ODTÜ'nde çalışmaya başladı. 1963 yılında UNESCO bursu alarak doktora çalışmalarına başladı, 1965 yılında İngiltere Manchester Victoria Üniversitesi'nde doktorasını tamamladı. 1976-1978 yılında ODTU Makine Mühendisliği bölümünde bölüm başkanı, 1972-1980 yılları arasında TUBITAK'da Bilim Kurulu üyeliği,1978-1980 yılları arasında Türkiye Atom Enerjisi Kurumunda Genel Sekreterlik yaptı. 1980 yılında Miami Üniversitesi'nde ziyaretçi profösör olarak davet edildi. 1982 yılında ise tam zamanlı öğretim elemanı olarak çalışmaya başladı. 1990-1998 yılları arasında aynı üniversitede bölüm başkanlığı yaptı. 1998 yılında Romanya'nın Ovidius Üniversitesi,1999 yılında ise Fransa'nın Reims Üniversitesi'nden  Şeref Doktorası aldı. 1998’de Rusya Federasyonu Bilimler Akademisi Üyesi, 2013’te TÜBA Şeref Üyesi, 2013’te Brezilya Bilimler Akademisi Üyesi ve 2013’te ASME Şeref Üyesi oldu.
2007 yılından beri TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi'nde öğretim üyesi olarak çalışmaktadır.
Türk Isı Bilimi ve Tekniği Derneği (TIBTD)'nin kurucu üyesidir. 1980 ve 1981 yılında TIBTD'nin başkanlık görevini yürütmüştür.
Isı Transferi alanında önemli çalışmaları olan Kakaç, 2012 yılında Uluslararası Mühendislik Eğitimi ve Araştırma Teşkilatı (INEER), Mühendislik Eğitimi ve Araştırmada Liderlik Ödülü'nü kazandı. Isı ve kütle transferi bilimine katkıları nedeniyle 2014 Luikov Madalyası verildi.  2019 yılında Çin'in Jiaotong Üniversitesi, Kakaç'ı, Çin’de bilimin gelişmesine yaptığı katkılar ve özellikle iki fazlı akımlar ve ısı transferi, termofizik, yakıt pilleri modelleme, mikro ısı transferi konularındaki çalışmaları nedeniyle Şeref Profösörü ilan etti.
Isı transferi alanında çeşitli üniversitelerde ders kitabı olarak okutulan kitaplar yazdı, Akışkanlar Mekaniği'nde, araştırmacıların kullandığı bir parametreyi formüle etti ve bu parametreye Kakaç Sayısı adı verildi.
2019 yılında TÜBA Bilimi Aydınlatanlar serisine konuk olarak hayatını anlattı.
Ödülleri

Alexander von Humboldt Ödülü, 1989
ODTÜ, Parlar Eğitim ve Araştırma Vakfı Hizmet Ödülü, 1999
Tubitak Hizmet Ödülü, 2000
INEER, Mühendislik Eğitimi ve Araştırmada Liderlik Ödülü, 2012
Luikov Madalyası, 2014
Kitapları

Kakaç, S. (2018). Heat conduction. Fifth edition. Carolina Cotta, Yaman Yener. Boca Raton. ISBN 978-1-315-17871-4. OCLC 1021055160.
Kakaç, S. (2012). Heat Exchangers: selection, rating, and thermal design. 3rd ed. A. Pramuanjaroenkij. Boca Raton, FL: CRC Press. ISBN 978-1-4398-4990-3. OCLC 757148340.
Kakaç, Sadık. (1998). Isı Transferine Giriş-I: Isı İletimi. Ankara: Tıp Teknik. ISBN 975-96500-5-3. OCLC 984454678.
Kakaç, Sadık. (1990). Örneklerle Isı Transferi. Ankara: ODTÜ. ISBN 975-96500-4-5. OCLC 984432495.
Kişisel

1962 yılında Filiz Kakaç ile evlendi. Filiz Kakaç 2021 yılında öldü. Bir kız babasıdır.
"Heat and Mass Transfer"  dergisi Sadık Kakaç'ın 85. doğum günü anısına, hayatını ve araştırmalarını anlatan bir makale yayınladı.
Hocaların Hocası olarak bilinmektedir.
Godot'yu Beklerken

| Godot'yu Beklerken |
| --- | --- |
En attendant Godot

Yazar: Samuel Beckett
Karakterler: Vladimir   Estragon   Pozzo   Lucky   Bir oğlan
Repliği olmayan karakterler: Godot
İlk gösterim: 5 Ocak 1953  Théâtre de Babylone, Paris
Orijinal dil: Fransızca
IBDB profili
Godot'yu Beklerken (Fransızca: En attendant Godot, İngilizce: Waiting for Godot), Samuel Beckett'ın 1949 yılında Fransızca olarak yazılan ve ilk kez 1953'te Paris'te sahnelenen ünlü eseridir. 
Zamanla ülke çapında ün kazanıp 1954 yılında Beckett tarafından bazı değişikliklerle İngilizceye çevrilmiş ve başka ülkelerde de sahnelenmeye başlanmıştır.
Avangard olarak nitelenmesine karşın hızla klasikleşmiştir.
Oyunun varoluş sancıları çeken kahramanları Vladimir ve Estragon, yolları kesiştiğinde birbirleriyle iletişim kurmaya çalışır. Her gün yinelenen bu ritüelde bellek, işlevini yerine getiremeyince de gerçekliğin kesinliğinden uzaklaşmaya başlarlar.
Eylemsizliklerine yenilmiş insanların, Godot adında ne olduğu bilinmeyen bir kimse veya "şeyi" beklemelerini konu alan en önemli absürt tiyatro eserlerinden biridir.