stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yusuf Tokaç
Kariyeri > Beşiktaş

1992'de önceki sezonun şampiyonu Beşiktaş'a transfer oldu. A takım için yeterli olarak görülmeyen futbolcu Beşiktaş PAF takımında sezona başladı. 23 Ocak 1993'te Karşıyaka ile oynanan Süper Lig maçında 62. dakikada oyuna girerek ilk kez Beşiktaş forması giyerek, ilk kez 1. Lig'de mücadele etti. O sezon Türkiye Kupası ve Cumhurbaşkanlığı Kupası finallerinde forma şansı buldu ancak iki kupayı da kazanamadılar.
Sonraki sezon Gordon Milne tarafından ilk kez TSYD Kupası'nda oynatılsa da sezon içinde çok tercih edilmedi. Beşiktaş, Türkiye Kupası'nı kazanırken, kupada 1 maç oynayan Tokaç da kariyerinin ilk önemli kupasını kazanmış oldu.
1997-98 sezonu John Toshack tarafından beğenilen futbolcu, uzun yıllar sonra yeniden A kadroya girdi. Sezon başı iki TSYD Kupası maçında da forma giydi. 3 Ağustos 1997'de Şekerspor ile oynadıkları sezon açılışı maçında Beşiktaş 1-0 mağlup iken oyuna sonradan girip, Beşiktaş'ın ilk golünü attı. Tokaç'ın Beşiktaş kariyerindeki ilk golü bu oldu. O sezon kupada biri final olmak üzere 5 maçta forma giydi. 1 gol atarak kupayı kazanmalarına yardım etti. Cumhurbaşkanlığı Kupası maçına ilk 11'de çıktı ve bu kupayı da kazandılar. Ayrıca ilk kez Avrupa maçına çıkan futbolcu, ön eleme maçlarının ikisinde de sonradan oyuna girdi. Beşiktaş, bu maçlar sonunda tarihinde ilk kez UEFA Şampiyonlar Ligi'nde mücadele ederken, Tokaç da bir grup maçında forma şansı buldu.
Kariyeri > Kiralık yılları

Christoph Daum'un Milne'in yerine gelmesi ile takımda forma şansı bulamayan futbolcu, 1994-95 sezonunda Vanspor'a satıldı. 1. Lig'de mücadele eden Vanspor'un en önemli adamlarından biri oldu. Sezonu, eski takımı Beşiktaş ile oynadıkları maçla açan futbolcunun 16 Ekim 1994'te Zeytinburnuspor'a attığı gol, 1. Lig'de attığı ilk gol olmuştu. O sezon 5 gol attı.
1994-95 sezonunda Beşiktaş'a yeniden transfer oldu. Ancak o sezon MKE Ankaragücü'ne kiralandı. Türkiye Kupası'nda çeyrek final görmenin yanında, kariyerinin ilk kırmızı kartını da bu sezon aldı. Bir sonraki sezon eski takımı Vanspor'a kiralandı. Yine takımın en önemli futbolcularından oldu. Bu takımda iki hafta üst üste kırmızı kart gördü.
1998-99 sezonunda bu sefer Sakaryaspor'a kiralandı. 25 maçta, biri Fenerbahçe'ye olmak üzere 3 gol attı. Türkiye Kupası'nda dördüncü oldular. Ancak sezon sonunda küme düştüler.
Kariyeri > 2000'ler

1999-2000 sezonunda Trabzonspor'a transfer oldu. Burada ilk yarı forma giyen futbolcu 8 maçta oynadı. Ancak yetersiz bulunan futbolcu, devre arası Çaykur Rizespor'a kiralandı. Böylece kariyerinde ilk kez 2. Lig'de oynadı. Burada da çok forma şansı bulamasa da play-off ile 1. Lig'e çıkma başarısı gösterdiler.
2000-01 sezonunda Trabzonspor'a dönse de forma giyemedi. Bu nedenle devre arası bu sefer Erzurumspor'a kiralandı. 10 maçta 2 gol atsa da 1. Lig'den düşmekten kurtulamadılar. Sezon sonunda ise Erzurumspor'a transfer oldu. İlk tam sezonunda 11 gol atarak kariyer rekoru kırdı. Kayserispor'a hat-trick yaptı. Sonraki sezonun devre arasında takımdan ayrıldı.
Yeni durağı Akçaabat Sebatspor olan futbolcu, ilk sezonunda Süper Lig'e yükseldi. Böylece 2003-04 sezonunda yeniden Süper Lig'e geri dönmüş oldu. Sezonun ilk yarısında bu takımda forma giyen futbolcu, tek golünü eski takımı Beşiktaş'a attı. Devre arasında yine Süper Lig'de Adanaspor'a transfer oldu. Ancak sezon sonu küme düştüler.
2004-05 sezonunda o sezon 2. Lig'e düşen Bursaspor'a transfer oldu. Ancak sadece bir maç ilk 11'de sahaya çıkıtı. Sonraki sezon Lig B'ye yeni çıkan Giresunspor'da oynadı. 2006-07'ye Uşakspor'da başlayıp, Mersin İdman Yurdu'nda bitirdi. 2007-08 sezonu sonunda futbolu bıraktı.
Millî takım kariyeri

1993 yılında Türkiye 18 yaş altı millî futbol takımında oynadı. 1993'te Dünya Gençler Şampiyonası'na giden kadroda yer alıp 3 maçta da forma giydi. İlk kez 19 yaşında Türkiye 21 yaş altı millî futbol takımına çağrıldı. 8 kez ümit millî olan futbolcu, 1 gol attı. 1994 ve 1996 Avrupa U-21 Futbol Şampiyonası elemelerinde forma giydi.
Başarılar

Beşiktaş
Türkiye Kupası (2): 1993-94, 1997-98
Cumhurbaşkanlığı Kupası (2): 1993-94, 1997-98
Çaykur Rizespor
1. Lig'e yükseliş (1) : 1999-2000
Akçaabat Sebatspor
1. Lig'e yükseliş (1) : 2002-2003
İskenderunspor
3. Lig (1) : 1991-92
Sarpun, Küre

| Sarpun |
| --- | --- |
Köy

 Kastamonu'nun Türkiye'deki konumu
SarpunSarpun'un Kastamonu'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kastamonu
İlçe: Küre
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1330 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 47
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0366
İl plaka kodu: 37
Posta kodu: 37902
Sarpun, Kastamonu ilinin Küre ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Yerleşim 1530 yılı tahririnde günümüzdeki "Sarpun" adıyla Küre kazasının köyleri arasında görülmektedir. Yerleşimde 1530 yılı tahririnde 2 hane (erkek ev reisi olan), 68 hizmetkaran ve 12 mücerred (yetişkin bekar erkek), 1582 yılı kaydında da 53 hane, 67 hizmetkaran ve 45 mücerred kaydedilmiştir.
Coğrafya

Köy, Kastamonu il merkezine 70 km, Küre ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 47
2021: 45
2020: 44
2019: 45
2018: 47
2017: 44
2016: 43
2015: 46
2014: 54
2013: 59
2012: 57
2011: 51
2010: 62
2009: 63
2008: 57
2007: 59
2000: 97
1990: 120
1985: 133
Tepedelik, Taşköprü

| Tepedelik |
| --- | --- |
Köy

 Kastamonu'nun Türkiye'deki konumu
TepedelikTepedelik'in Kastamonu'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kastamonu
İlçe: Taşköprü
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 859 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 138
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0366
İl plaka kodu: 37
Posta kodu: 37402
Tepedelik, Kastamonu ilinin Taşköprü ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1487 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Kastamonu il merkezine 49 km, Taşköprü ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 138
2021: 134
2020: 124
2019: 141
2018: 158
2017: 153
2016: 82
2015: 165
2014: 167
2013: 165
2012: 177
2011: 193
2010: 195
2009: 203
2008: 217
2007: 212
2000: 249
1990: 432
1985: 460
Cam özelliklerinin hesaplanması

Cam özelliklerinin hesaplanması (cam modellemesi), belirli koşullar altındaki cam davranışlarını veya cam özelliklerini deneysel araştırma yapmadan, önceden toplanmış veri ve tecrübe ile, bilimsel bir bakış kazanmak veya zaman, hammadde, finansal ve çevresel kaynakları korumak amacıyla tahmin etme işlemine verilen addır. İlk olarak 19. yüzyıl sonunda A. Winkelmann ve Otto Schott tarafından gerçekleştirilmiştir. Birkaç cam modellemesinin diğer ilgili fonksiyonlarla kombinasyonu, optimizasyon ve altı sigma prosedürleri için kullanılabilir. İstatistiksel analiz amacıyla kullanıldığında, yeni verilerin, deneysel prosedürlerin ve ölçüm kurumlarının (cam laboratuvarları) akreditasyonu için kullanılabilir.
Cam özelliklerinin hesaplanması, örneğin kırılma indisi gibi istenen malzeme özelliklerinin "ince ayarının" yapılmasına olanak tanır.
Tarih

Tarihsel olarak, cam özelliklerinin hesaplanması doğrudan cam biliminin kurulmasıyla ilgilidir. 19. yüzyıl sonunda, fizikçi Ernst Abbe, Jena, Almanya'da Carl Zeiss'in optik atölyesiyle işbirliği içerisinde, optimize edilmiş optik mikroskopların tasarım hesaplarının yapılmasını sağlayan denklemler geliştirdi. Ernst Abbe'nin zamanından önce, mikroskop yapımı çoğunlukla bir zanaatkarlık işi olarak yapılmakta, bu da kaliteleri ürüne göre değişen çok pahalı optik mikroskopların üretilmesine sebep vermekteydi. Ernst Abbe, hatasız bir mikroskopu kesin olarak ne şekilde yapmasını biliyorduysa da, gereken kırınım indisine ve ayrışmaya sahip lensler ve prizmalar mevcut değildi. Cam zanaatkarları ve mühendisler, Ernst Abbe'nin ihtiyaç duyduğu bu ürünleri üretemediler; zira o çağda cam yapımı bilimsel bir iş değildi.
1879'da, genç cam mühendisi Otto Schott, kendisinin hazırladığı ve özel optik özellikler sergileyeceğini umduğu, özel bir bileşimden lityum silikat cam yapılmış olan cam numunelerini Ernst Abbe'ye gönderdi. Ernst Abbe'nin ölçümleri sonucunda, Schott'un yolladığı numunelerin ihtiyaç duyulan optik özellikleri taşımadığı, aynı zamanda arzu edilen homojenlikte de olmadığı ortaya çıktı. Buna rağmen, Ernst Abbe, Otto Schott'tan problem ile ilgili çalışmalarına devam etmesini ve bütün cam elemanlarını sistematik olarak incelemesini istedi. Sonunda, Schott homojen cam numuneler üretmeyi başardı ve Abbe'nin istediği optik özellikleri taşıyan borosilikat cam'ı icat etti. Sistematik cam araştırmaları da böylece başlamış oldu. 1908'de, Eugene Sullivan 21 Aralık 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. cam araştırmalarını ABD'de (Corning, New York) başlatan kişi oldu.
Cam araştırmalarının başında, cam bileşimi ve özellikleri arasındaki ilişkiyi bilmek son derece önem taşımaktaydı. Bu amaç için, Otto Schott, cam özelliklerinin hesaplanması ile ilgili birkaç yayında toplama prensibini tanıttı. > Bu prensibe göre, cam bileşimi ve belirli bir özellik, ideal karışım varsayıldığında, bütün bileşen yüzdelerine lineerdir, aşağıdaki denklemde Ci ve bi belirli cam bileşen yüzdelerini ve ilgili katsayıları (sırasıyla) belirtmektedir. Toplama prensibi bir basitleştirmedir ve yalnız dar bileşim aralıklarında (viskozite ve kırınım indisi ile ilgili aşağıdaki diyagramlarda görüleceği gibi) geçerlidir. Buna rağmen, toplama prensibinin uygulaması Schott'un, optik camlar, yemek pişirme amacıyla ve laboratuvarlarda kullanılan düşük genleşme katsayılı camlar (Duran), cıva termometreleri için düşük donma noktalı camlar gibi pek çok icadı yapmasını sağladı. Bunun sonucunda, İngilizcede:Gehlhoff et al. published similar additive glass property calculation models. Schott’s additivity principle is still widely in use today in glass research and technology. benzer toplamaya dayalı cam özelliği hesaplama modelleri yayınladılar. Schott'un toplama prensibi günümüzde halen cam araştırması ve teknolojisinde yaygın olarak kullanılmaktadır.
Global modeller

Schott ve birçok diğer bilim adamıyla mühendis, kendi laboratuvarlarında topladıkları, yeterince dar bileşim aralığına sahip deney verilerine toplama prensibini uyguladılar (yerel cam modelleri). Bu metot sayesinde laboratuvarlar arasındaki uyuşmazlıklar ile lineer olmayan cam bileşen etkileşimlerinin dikkate alınmaması sağlandı. Sistematik cam araştırmalarının sürdüğü birkaç onyıl boyunca binlerce cam bileşimi incelenerek, milyonlarca yayınlanmış cam özelliği elde edildi, bunlar da cam veritabanlarında toplandı. Bottinga, Küçük, Priven, Choudhary, Mazurin, ve Fluegel global cam modellerini, değişik yaklaşımlar kullanarak yayınlamadan önce, bu büyük deneysel veri havuzu bütün olarak incelenmemişti. Schott'un modellerinden farklı olarak, bu global modeller pek çok bağımsız veri kaynağını da değerlendirmeye aldıklarından, model tahminlerini daha güvenilir hale getirmişlerdir. Ayrıca, global modeller, belirli cam bileşen kombinasyonlarının toplamaya bağlı olmayan bazı özelliklere etkilerini (sağdaki diyagramda görülen karışık alkali etkisi veya bor anomalisi) ortaya çıkarıp nicelik açısından incelemeyi mümkün kılmıştır. Global modeller, aynı zamanda cam özelliği ölçüm isabetliliğindeki ilginç gelişmeleri, örneğin bazı cam özelliklerinin modern bilimsel literatürde deneysel ölçümlerinin daha az isabetle yapılıyor olmasını (diyagramda gösterilen şekilde) göz önüne sermiştir. Yeni verilerin, deneysel prosedürlerin ve ölçüm kurumlarının (cam laboratuvarları) akreditasyonu için kullanılabilir. Aşağıdaki bölümlerde (erime entalpisi hariç), yüksek miktardaki deneysel veriyi kullanmak için başarılı bir yöntem olarak değerlendirilen deneysel modelleme teknikleri sunulmuştur. Ortaya çıkan modeller, çağdaş mühendislik ve cam özelliklerinin hesaplanması araştırmalarında uygulanmaktadır.
Deneysel olmayan (tümdengelimli) cam modelleri de bulunmaktadır. Bunlar genellikle, (erime entalpisi hariç) güvenilir cam özelliği tahminleri elde etmek yerine, bilimsel bir bakış elde etmek amacıyla bazı özellikler (atomik yarıçap, atomik kütle, kimyasal bağ gücü ve açıları, değerlik, ısı kapasitesi) arasında ilişki kurmak için yaratılmaktadır. Gelecekte, özellik ilişkilerinin doğru anlaşıldığı ve ihtiyaç duyulan deneysel veri elde bulunduğunda, tümdengelimli cam modellerinde yapılan özellikler arasındaki ilişkinin incelenmesi, ihtiyaç duyulan bütün özellikler ile ilgili güvenilir tahminler yapılmasını mümkün kılabilir.
Yöntemler

Cam özellikleri ve üretim sırasındaki cam davranışı, GE-SYSTEM, SciGlass ve Interglad, gibi cam veritabanlarının istatistiksel analiziyle, bazen sonlu elemanlar yöntemiyle birlikte kullanılarak hesaplanabilir. Erime entalpisini tahmin etmek için ise termodinamik veritabanları kullanılmaktadır.
Lineer regresyon

Eğer istenen cam özelliği kristalizasyon (örneğin sıvılaşma eğrisi sıcaklığı) ya da faz ayrımı ile ilgili değilse, lineer regresyon, üçüncü dereceye kadar genel polinom fonksiyonları kullanılarak uygulanabilir. Aşağıda, ikinci dereceden örnek bir denklem verilmiştir. C değerleri, Na2O veya CaO gibi cam bileşenlerinin konsantrasyonunun yüzde olarak veya başka kesirler şeklinde değeri, b değerleri katsayılar, n de cam bileşenlerinin toplam sayısıdır. Ana cam bileşeni silica (SiO2) aşağıdaki denkleme dahil edilmemiştir, zira bütün bileşenlerin toplamının %100 etmesi gerekliliği bulunmaktadır. Korelasyon ve önem analiziyle aşağıdaki denklemin pek çok terimi ihmal edilebilir. Resimde de görülen sistematik hatalar, sağır değişkenlerle ifade edilebilir. Daha fazla detay ve örnek, Fluegel'in hazırladığı online rehberde mevcuttur. {\mbox{Glass Property}}=b_{0}+\sum _{i=1}^{n}\left(b_{i}C_{i}+\sum _{k=i}^{n}b_{ik}C_{i}C_{k}\right)
Lineer olmayan regresyon

Sıvılaşma eğrisi sıcaklığı, sinirsel ağlar ve bağlantısı kesilmiş zirve fonksiyonları kullanılarak lineer olmayan regresyonla modellenebilir. Bağlantısı kesilmiş zirve fonksiyonları yaklaşımı, bir ana kristalin fazında alansal lineer regresyonun uygulanabildiği ve maksimum erime noktalarında ani değişikliklerin oluştuğu gözlemine dayanmaktadır.
Lineer olmayan regresyon > Cam erime entalpisi

Cam erime entalpisi, bir hammadde karışımını (yığın) erimiş cama döndürmek için gereken enerji miktarıdır. Eldeki yığına ve cam birleşimine, fırının ve ısı üretim sistemlerinin verimliliğine, fırında camın geçireceği ortalama süreye ve birçok başka faktöre bağlı olarak değişir. Bu konuyla ilgili ilk makalelerden birisi, Carl Kröger tarafından 1953'te kaleme alınmıştır.
Lineer olmayan regresyon > Sonlu elemanlar yöntemi

Bir cam eritme fırınındaki cam akışını modellemek için, viskosite, yoğunluk, ısı iletkenliği, ısı kapasitesi, özümseme spektrumları  ve erimiş camın diğer özelliklerine dayanan veriler veya modeller ile oluşturulmuş olan sonlu elemanlar yöntemi, ticari olarak kullanılmaktadır. Sonlu elemanlar yöntemi, aynı zamanda cam şekillendirme işlemleri için de uygulanabilir.
Lineer olmayan regresyon > Optimizasyon

Genellikle birden fazla cam özelliğinin aynı anda optimize edilmesi gerekir, buna üretim maliyetleri de dahildir. GE-SYSTEM
. Bu işlem, örneğin simpleks algoritması veya elektronik bir tablo kullanılarak, aşağıdaki yöntemle yapılabilir.
1-	İstenen özelliklerin listelenmesi
2-	Üretim maliyetlerini hesaplayan bir formül de içeren, cam bileşimine dayalı cam özelliklerinin güvenilir olarak hesaplanması için modellerin girilmesi
3-	İstenen ve hesaplanan özellikler arasındaki farkın (hatanın) karesinin hesaplanması
4-	Microsoft Excel'deki Solver seçeneğini kullanarak, cam bileşenlerini değişken olarak tanımlayıp hataların karesinin toplamının düşülmesi. Bunun işim Microcal Origin gibi farklı yazılımlar da kullanılabilir.
İstenen özelliklerin ağırlığını birbirinden farklı ayarlamak mümkündür. Bu prensiple ilgili temel bilgi Huff et al. tarafından yayınlanan bir makalede bulunabilir. Birkaç cam modelinin, ilgili teknolojik ve finansal fonksiyonlarla birlikte kombinasyonu, altı sigma optimizasyonu için kullanılabilir.
Atom

Başlığın diğer anlamları için Atom (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Helyum atomunun yer aldığı grafikteki pembe kısım çekirdeği, siyah kısım ise elektron bulutunun dağılımını göstermektedir. Sağ üst köşede yer alan çekirdeğin büyütülmüş hâlindeki kırmızı küreler protonları, mor küreler ise nötronları göstermektedir. Çekirdek, gerçekte küresel simetriye sahiptir, ancak daha karmaşık çekirdekler için durum farklıdır. Siyah çizgi, bir ångströmdür  (10-10 m ya da 100 pm).
Sınıflandırma: Kimyasal elementlerin bilinen en küçük birimi
Bileşim: Elektronlar ile proton ve nötronlardan oluşan bir çekirdek
Kütle: 1,67×10-27-4,52×10-25 kg
Elektrik yükü: Sıfır (yüksüz) ya da iyon yüklü
Yük yarıçapı: 62 pm (He) - 520 pm (Cs) (veri sayfası)
Atom veya ögecik, bilinen evrendeki tüm maddenin kimyasal ve fiziksel niteliklerini taşıyan en küçük yapı taşıdır. Atom Yunancada "bölünemez" anlamına gelen "atomos"tan türemiştir. Atomus sözcüğünü ortaya atan ilk kişi MÖ 440'lı yıllarda yaşamış Demokritos'tur. Gözle görülmesi imkânsız, çok küçük bir parçacıktır ve sadece taramalı tünelleme mikroskobu (atomik kuvvet mikroskobu) vb. ile incelenebilir. Bir atomda, çekirdeği saran negatif yüklü bir elektron bulutu vardır. Çekirdek ise pozitif yüklü protonlar ve yüksüz nötronlardan oluşur. Atomdaki proton sayısı elektron sayısına eşit olduğunda atom elektriksel olarak yüksüzdür. Elektron ve proton sayıları eşit değilse bu parçacık iyon olarak adlandırılır. İyonlar oldukça kararsız yapılardır ve yüksek enerjilerinden kurtulmak için ortamdaki başka iyon ve atomlarla etkileşime girerler.
Bir atom, sahip olduğu proton ve nötron sayısına göre sınıflandırılır: atomdaki proton sayısı kimyasal elementi tanımlarken, nötron sayısı da bu elementin izotopunu tanımlar. Her elementin radyoaktif bozunma veren en az bir izotopu vardır.
Elektronlar belirli enerji seviyelerinde bulunur ve foton salınımı veya emilimi yaparak farklı seviyeler arasında geçişlerde bulunabilirler. Elektron, elementin kimyasal özelliklerini belirlemesinin yanı sıra atomun manyetik özellikleri üzerinde de oldukça etkilidir.
Tarihi > Felsefi temelleri

Ana madde: Atomculuk
Maddenin görünmeyen, küçük boyutlu parçacıklardan oluştuğu fikri antik dönemde ortaya çıksa da modern atom teorisi, bu anlayışları temel almaz.
Tarihi > Modern atom teorisinin ortaya çıkışı

1803 yılında John Dalton, kimyasal reaksiyonlarda maddenin tam sayılarla belirlenen oranlarda tepkimeye girdiğini gösterdi ve dolayısıyla, maddelerin atom denen sayılabilir ama bölünemez parçalardan oluştuğunu ifade etti. Buna ek olarak, atomların kütlelerini ortaya koyan bir tablo hazırladı.
1869 yılında Dmitri Mendeleyev o zaman için bilinen elementleri düzenleyen bir periyodik tablo geliştirdi. J. J. Thomson 1897 yılında elektronu keşfetti. 1911 yılında Ernest Rutherford günümüz atom modelinin temelini teşkil eden yapıyı ortaya koydu: atomun, kütlesinin büyük bir kısmını oluşturan bir çekirdek ve bu çekirdek etrafında dönen elektronlardan oluşmaktadır. Rutherford çekirdeği oluşturan pozitif yüklü parçacığa proton adını verdi.
1932 yılında James Chadwick nötronu (adı, elektrik yükü 0 olduğundan, yani nötr olduğundan, nötron olmuştur) buldu. Daha sonra kuantum teorisi doğrultusunda Niels Bohr, Bohr atom modelini ortaya attı ve elektronların belli yörüngelerde bulunabildiğini ve bunun Planck sabiti ile ilgili olduğunu ifade etti. Bohr'un modelinin üzerinde, daha sonraki deneylerde bulunanlarla örtüşmesi için birçok ekleme ve çıkarma yapıldı. Bohr modelinin "yamalı bohça" lakabını alması bundan ileri modelini yapmıştır.
Yapısı

Niels Bohr'un modeli ise modern atom teorisine en yakın modellerinden biridir. Bohr'a göre elektronlar çekirdeğin çevresinde rastgele yerlerde değil, çekirdekten belirli uzaklıklarda bulunan katmanlarda döner.
Atomun yapısını açıklayan ve bugün için kabul edilen son teori Kuantum Atom Teorisi'dir. Kuantum Atom Teorisi'ne göre atom modeli Bohr atom modelinden farklıdır. Bohr Atom Modeli'ne göre atomun merkezindeki çekirdeğin etrafında elektronlar çember şeklindeki yörüngelerde dolanmaktadırlar. Her bir çember yörünge belli enerji seviyesine sahiptir. Yörüngeler arası elektronik geçişler atomun renkli görünmesine neden olur. Ancak belli bir zaman sonra Bohr atom modelinin birçok spektrumu açıklayamadığından yetersizliği ortaya çıkmıştır.
Kuantum Atom Modeli'ne göre ise atomun merkezinde bulunan çekirdeğin etrafındaki elektronlar belli bölgelerde yani orbitallerde bulunurlar. Belli enerji seviyelerine sahip orbitaller atomu oluşturan küresel katmanlarda bulunur. Portakal kabuğu şeklinde iç içe geçmiş küresel katmanlardaki orbitallerin belli şekilleri ve açıları (yönelmeleri) mevcuttur. Orbitallerin bulunduğu katmanların enerji seviyelerinin başkuantum sayısı belirler. n = 1,2,3,. . .gibi tam sayılarla ifade edilir. Orbitallerin şeklini ise l yan kuantum sayıları belirler. l = 0(s), 1(p), 2(d),. .(n-1) e kadar değerler alır. Orbitallerin doğrultularını (açılarını) veren ml yan kuantum sayısı ml=-l. . .0. .+l değerlerini alır. Elektronların spini gösteren ms kuantum sayısı da +1/2 veya -1/2 değerlerini alabilir.
Bir atomun çapı, elektron bulutu da dâhil olmak üzere yaklaşık  10^{-8} cm civarındadır. Atom çekirdeğinin çapı ise  10^{-13} cm kadardır. Atomlar, boyutlarının görünür ışığın dalga boyundan çok küçük olması sebebiyle optik mikroskoplarla görüntülenemezler. Atomların pozisyonlarını belirleyebilmek için elektron mikroskobu, x ışını mikroskobu, nükleer manyetik rezonans (NMR) spektroskopisi gibi araç ve yöntemler kullanılır.
Yalnız elektronlar çekirdek çevresinde ancak belirli enerji seviyelerine sahip yörüngelerde dönerler, konumları ancak bir olasılık fonksiyonu ile ifade edilebilir. Elektronlar çekirdeğin etrafında buluta benzer bir şekildedir.
Yapısı > Atomaltı parçacıklar

Ana madde: Atomaltı parçacık
Nötron barındırmayan hidrojen-1 ile elektron barındırmayan hidrojen katyonu dışındaki tüm elementlerin atomlarında elektron, proton ve nötron bulunur. Negatif elektrik yüküne sahip elektron, 9,11×10-31 kg'lik kütlesiyle bu parçacıklar arasında en hafifi olup mevcut teknikler kullanılarak boyutunun ölçümü mümkün değildir. Pozitif yüklü protonun kütlesi 1,6726×10-27 kg, yani elektronun kütlesinin 1836 katı kadardır. Bir atomdaki proton sayısı, atom numarası olarak adlandırılır. Normal koşullarda elektronlar, zıt elektrik yüklerinin oluşturduğu çekim kuvveti sayesinde, pozitif yüklü çekirdeğe bağlıdırlar. Eğer bir atom, atom numarasından daha çok ya da az elektrona sahipse, sırasıyla negatif ya da pozitif yüklü bir iyon hâline gelir. 1,6749×10-27 kg'lik kütlesiyle elektronun 1839 katı kütleye sahip nötron ise yüksüz bir parçacıktır.
Standart Model'e göre elektronlar temel parçacıkken proton ve nötronlar, kuark adı verilen temel parçacıklardan oluşurlar. Kuarklar bir çeşit fermiyondur ve leptonlarla birlikte maddenin iki temel bileşeninden biridir. Protonlar, her biri +2/3 elektrik yüküne sahip iki yukarı kuark ile -1/3 elektrik yüküne sahip bir aşağı kuarktan; nötronlar ise iki aşağı kuark ile bir yukarı kuarktan meydana gelir. Bileşimlerindeki bu farklılık, yüklerinin yanı sıra kütlelerinin de birbirinden farklı olmasına neden olur. Kuarklar, gluonların aracılığıyla oluşturulan güçlü etkileşimlerle bir arada kalır. Proton ve nötronlar ise nükleer kuvvet aracılığıyla birbirine bağlanırlar.