stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Brabant Dükalığı
Tarih > Leuven Kontları

959'da Almanya'nın Doğu Frank kralı I. Otto, Jülich Kontu Godfrey'i Aşağı Lorraine Dükü rütbesine yükseltti. 962'de düklük, Kutsal Roma İmparatorluğu'nun ayrılmaz bir parçası haline geldi ve burada Godfrey'in Ardennes-Verdun hanedanının halefleri de Brabant'ı yönetti. Burada, Leuven'in kontları iktidara geldi, yaklaşık 1000 yılında Kont I. Lambert, Aşağı Lorraine Dükü Charles'ın kızı Gerberga ile evlendi ve Brüksel Kontluğunu elde etti. Yaklaşık 1024 yılında en güney Brabant, Monslu Kont V. Reginar'a (Bergen, daha sonra Hainaut) düştü ve batıdaki Schelde nehrine kadar olan imparatorluk toprakları, 1059'da Flanders'li Fransız Kontları V. Baldwin'in egemenliğine girdi. 1085 yılında Lotharingia Kralı II. Herman'nın ölümü üzerine, İmparator IV. Heinrich, Dender ve Zenne nehirleri arasındaki tımarını, Brabant Lordluğu olarak Leuven ve Brüksel'deki Kont III. Henry'ye atadı.
Yaklaşık yüz yıl sonra, 1183/1184'te, İmparator I. Friedrich, Brabant Dükalığı'nı resmen kurdu ve Leuven Kralı III. Godfrey'in oğlu Brabant'lı I. Henry lehine Brabant Dükü'nün kalıtsal unvanını yarattı. Orijinal vilayet hala oldukça küçük olmasına ve Brüksel'in batısında yer alan Dender ve Zenne nehirleri arasındaki bölge ile sınırlı olmasına rağmen, 13. yüzyıldan itibaren adı düklerin kontrolü altındaki tüm bölgeye uygulanmaya başladı.
1190'da III. Godfrey'in ölümünden sonra I. Henry de Aşağı Lotharingia Dükü oldu. O zamana kadar unvan, bölgesel otoritesinin çoğunu kaybetmişti. Protokole göre, tüm halefleri bundan sonra Brabant ve Aşağı Lotharingia Dükü (genellikle Lothier Dükü olarak anılır) olarak adlandırıldı.
1288'deki Worringen Muharebesi'nden sonra Brabant dükleri, Limburg Dükalığı'nı ve Overmaas topraklarını (trans-Maas) satın aldı. 1354'te Brabant Dükü III. John, Brabant'ın kuklalarına özgürlük şartı verdi.
Tarih > Burgonya ve Habsburg Hollandası

1430'da Aşağı Lotharingia, Brabant ve Limburg, Burgonyalı Philip tarafından alındı ve Burgonya Hollandası'nın bir parçası oldu.
1477'de Brabant Dükalığı, Burgonyalı Mary'nin çeyizinin bir parçası olarak Habsburg Hanedanı'nın bir parçası oldu. O zamanlar Dükalık, Nivelles'in güneyindeki Luttre'den başkent Leuven olmak üzere 's Hertogenbosch'a kadar uzanıyordu. Brabant'ın müteakip tarihi, Habsburg Onyedi Eyaleti'nin tarihinin bir parçasıdır.
Tarih > Seksen Yıl Savaşı ve Brabant'ın bölünmesi

Seksen Yıl Savaşları (1568-1648) devletin kuzey kısımlarını (esasen şu anki Hollanda eyaleti Kuzey Brabant) kuzeyli isyancıların askeri kontrolü altına aldı. 1648'deki Vestfalya Antlaşması'ndan sonra, Birleşik Eyaletler'in bağımsızlığı onaylandı ve kuzey Brabant, federal olarak yönetilen bir bölge ve Hollanda Cumhuriyeti'nin bir parçası olan Staats-Brabant olarak resmi olarak Birleşik Eyaletler'e devredildi.
Güney kısım, Güney Hollanda'nın bir parçası olarak İspanyol Habsburg ellerinde kaldı. 1714'te Habsburg monarşisinin Avusturya parçasına devredildi. Brabant, imparator II. Joseph'e karşı kısa süreli isyan sırasında Ocak-Aralık 1790 arasında var olan tanınmayan Belçika Birleşik Devletleri'ne dahil edildi, ta ki imparatorluk birlikleri, kardeşinin yerine geçen II. Leopold için Avusturya Hollanda'sını geri alana kadar.
Bölge, 1794'teki Fransız Devrimi sırasında istila edildi ve 1795'te Fransa tarafından resmen ilhak edildi. Brabant Dükalığı feshedildi ve bölge Deux-Nèthes (şimdiki Anvers ili) ve Dyle (daha sonra Brabant eyaleti) départements'ında yeniden düzenlendi.
Bonaparte'ın 1815'te yenilmesinden sonra, Hollanda Birleşik Krallığı Viyana Kongresi'nde kuruldu. Üç eski eyalet Kuzey Brabant, Anvers ve Güney Brabant olarak restore edildi. Son ikisi 1830'da yaratıldığında modern Belçika'nın bir parçası oldu, Güney Brabant sadece Brabant eyaleti oldu.
Brabant Şehirleri

Brabant surlarla çevrili şehirleri ve duvarsız şehirleri güçlendirdi. Duvarsız şehirlerin duvar inşa etme hakkı yoktu. Duvarlarla çevrili alanlarda ticarete izin verildi ve bu hak genellikle daha büyük bir nüfusla ve büyük köylerin ve sonraki şehirlerin gelişmesiyle sonuçlandı. Duvarsız şehirler ayrıca büyük pazar meydanlarında tuttukları pazarları tutma hakkına da sahipti. Bu onları pazar kurmalarına izin verilmeyen ve pazar meydanlarına sahip olmayan çevre köylerden ayırır. Duvarsız olmak aynı zamanda bu yerlerden bazılarının savaşta ve Hollanda İsyanı sırasında ağır şekilde acı çektiği anlamına geliyordu.
Brabant Şehirleri > Leuven Bölgesi > Surlu Şehirler

Leuven: Brabant'ın büyüdüğü orijinal bölgenin başkenti. 1425'ten beri bir üniversite şehri.
Tienen: Leuven'in doğusunda. Tarihsel olarak, Lier ve Diest ile birlikte, dört bölgesel şehir başkentinden sonra en büyük şehirlerden biriydi.
Zoutleeuw: Tienen'nin doğusunda. Brabant sınırına yakın. Zamanında zengin bir ticaret kasabasıydı. Aynı zamanda Liege sınırına yakın en büyük garnizon alanıydı. Zoutleeuw'u Liège'den bir bataklık ayırır.
Landen: Zoutleeuw'un güney doğusunda; küçük bir garnizon kasabası.
Hannut: Landen'in güneyinde. Landen gibi, küçük bir garnizon kasabasıydı.
Aarschot: Leuven'in kuzey doğusunda. Bir zamanlar Aarschot Dükalığı'nın başkentiydi.
Scherpenheuvel: Aarschot'un doğusunda. Alçak Ülkelerdeki tek barok şehirdi ve öyle.
Zichem: Scherpenheuvel'in kuzeyinde. Şehir, o zamandan beri 'kırsal gelişmemiş bir karakter' bırakan Hollanda İsyanı sırasında yıkıldı.
Diest: Scherpenheuvel'in doğusunda. Dört başkentten sonra Brabant'ın en büyük şehirlerinden biriydi ve önemli bir bira fabrikasıydı.
Halen: 1. Dünya Savaşı sırasında "Gümüş Miğferler Savaşı" nın yapıldığı küçük bir garnizon şehri.
Jodoigne: Tienen'in güneyinde. Şehir ve çevresi, tüm kırsal bölgeye pitoresk bir karakter veren beyaz taşlarıyla tanınır.
Gembloux: Jodoigne'nin güney batısında. Gembloux Abbey'deki güzel binalarıyla tanınır.
Brabant Şehirleri > Leuven Bölgesi > Sursuz Şehirler

Dormaal: Zoutleeuw'un güneyinde. Şehir haklarına sahip olmasına rağmen, asla bir şehre dönüşmedi ve bir köy olarak kabul edilebilir.
Brabant Şehirleri > Brüksel Bölgesi > Surlu Şehirler

Brüksel: Brabant'ın bu kısmının başkenti. Ayrıca Onyedi Eyaletin ve Onyedi Eyaletin Güney kısmının eski başkenti; bugün Belçika Krallığı'nın başkentidir.
Vilvoorde: Brüksel'in kuzeyinde. Avusturya Hollanda'nın ilk modern amaca yönelik inşa edilmiş hapishanesi 1779'da burada açıldı.
Nivelles: Brüksel'in güneyinde bir şehir.
Brabant Şehirleri > Brüksel Bölgesi > Sursuz Şehirler

Braine-l'Alleud: Brüksel'in güneyinde. Büyük Britanya Wellington Dükünün Fransa İmparatoru I. Napolyon'u mağlup ettiği ünlü Waterloo Savaşı, bu küçük şehrin yakınında gerçekleşti.
Genappe: Nivelles'in doğusunda bir şehir.
La Hulpe: Braine Alleud'un kuzey doğusunda. Pazarları elinde tutmasına ve kendi küçük alanında adaleti sağlamasına rağmen bir köy olarak kabul edilebilir.
Overijse: Brüksel'in güney batısında. Kendi ticaret pazarı Béguinage ve kumaş salonuna sahip olduğu için tarihsel olarak daha önemli; ancak şehir hiçbir zaman büyük pazar meydanının ötesine geçmedi.
Tervuren: Brüksel'in doğusunda. Tervuren, Brabant Düklerinin kır ikametgâhıydı ve Habsburglular devraldığında da böyle devam etti.
Duisburg: Tervuren'in güney doğusunda; Coudenberg Manastırı tarafından yönetildi. bir şehre dönüşmesine asla izin vermedi.
Merchtem
Asse
Wavre
Brabant Şehirleri > Anvers Bölgesi > Surlu Şehirler

Anvers
Lier
Herentals
Zandvliet
Bergen op Zoom
Steenbergen
Breda
Brabant Şehirleri > Anvers Bölgesi > Sursuz Şehirler

Turnhout
Geel
Hoogstraten
Duffel
Walem
Arendonk
Brabant Şehirleri > 's-Hertogenbosch Bölgesi > Surlu Şehirler

Bois-le-Duc ('s-Hertogenbosch):
Heusden
Helmond
Ravenstein
Meghem
Grave
Eindhoven
Brabant Şehirleri > 's-Hertogenbosch Bölgesi > Sursuz Şehirler

Oirschot
Oisterwijk
Waalwijk
1477 yılında Brabant Dükalığı
Brabant Aslanı, Floris de Merode, Leefdael Baronu, Avusturya Arşidükü VII. Albert'nin cenazesi sırasında
15. yüzyılda Brabant Dükalığı
Novissima et Accuratissima Brabantiae Ducatus Tabula (Brabant Dükalığı'nın çok yeni ve en doğru haritası); Hendrik Hondius tarafından, 1629
Kıranköy, Vakfıkebir

| Kıranköy |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Trabzon
Koordinatlar: 41°00′58″N 39°19′23″E﻿ / ﻿41.016°K 39.323°D﻿ / 41.016; 39.323
Ülke:  Türkiye
İl: Trabzon
İlçe: Vakfıkebir
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2012): 422
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 462
İl plaka kodu: 61
Posta kodu: 61400
Kıranköy, Trabzon ilinin Vakfıkebir ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Trabzon iline 52 km, Vakfıkebir ilçesine 6 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2012: 422
2000: 604    
1997: 633
Müsâmeretnâme

| --- | --- |
Osmanlıca: مسامرتنامه
"Tercüman 1001 Temel Eser" kapsamında Gece Hikâyeleri: Müsâmeretnâme adıyla çevrilmiş eserin kapağı
Yazar: Emin Nihat Bey
Ülke: Osmanlı İmparatorluğu
Dil: Osmanlı Türkçesi
Tür: Hikâye
Yayım: 1871-1875
Müsâmeretnâme (Osmanlıca: مسامرتنامه), Emin Nihat Bey tarafından yazılmış ve Türk edebiyatında hikâye türünün ilk örneklerinden biri olarak kabul edilen eserdir. 1871-1875 yılları arasında yayımlanan ve toplamda yedi hikâyeden oluşan eser, kış gecelerinde bir araya gelen dostların iyi vakit geçirmek ve eğlenmek üzere gençliklerinde başlarından geçenlerle ilgili anlatımlarına dayanmaktadır. Müsâmeretnâme hakkında ilk değerlendirmeleri Ahmet Hamdi Tanpınar XIX. Asır Türk Edebiyatı Tarihi başlıklı çalışmasında yapmıştır. Mustafa Uzun, eseri Gece Hikâyeleri: Müsâmeretnâme başlığıyla günümüz Türkçesine aktardı; bugüne kadar yeni harflere birden fazla aktarımı yapılmıştır. Çerçeve öykü tekniğinin kullanıldığı Müsâmeretnâme'de bu anlatım tekniği bakımından Decameron ile Binbir Gece Masalları'nın etkisi görülür.
Biri Alexandre Dumas'ın Kraliçenin Gerdanlığı öyküsünün Türkçe tercümesi olmak üzere, yedi müstakil hikâyeden oluşan eser, toplam on iki bölümden meydana gelmektedir. Kölelik, genç erkeklerin yabancı ya da gayrimüslim kadınlarla ilişkiye girmesi, kur yapma ve evlenme gibi temalar hikâyelerde işlenmiştir.
Türk edebiyatında, anlatım tekniği açısından Doğu ile Batı edebiyatı arasındaki ilk geçiş eserlerinden biri olarak görülmektedir ve incelemelerde eserin Doğu edebiyatının nazım biçimindeki geleneksel  anlatım şeklinden, Batı edebiyatının nesir biçimindeki modern anlatım şekline geçiş yaptığı belirtilmiştir.
Tarihi

Müsâmeretnâme'den ilk kez Ahmet Hamdi Tanpınar, XIX. Asır Türk Edebiyatı Tarihi adlı eserinde "Hikâye ve Roman: İlk Tercümeler ve İlk Eserler" başlığında bahsetmiştir. Eseri Batılı tarzda yazılmış hikâyeler içinde Ahmet Midhat Efendi'nin Letaif-i Rivayat serisinden sonra "ikinci teşebbüs" olarak göstermiştir. 1966'da Mehmet Kaplan tarafından "Binbaşı Rıfat Bey'in Sergüzeşti"nin tahlili yapılmıştır. Latin harflerine aktarımı ise ilk kez Mustafa Uzun tarafından "Tercüman 1001 Temel Eser" kapsamında yapılmıştır. Bu çalışma, yedi hikâyeden oluşan eserin üç hikâyesinin sadeleştirilmiş metinlerini içermektedir. Tam metni Sabahattin Çağın ile Fazıl Gökçek tarafından Müsâmeretnâme adıyla ve Salih Okumuş tarafından Müsâmeretname Gece Hikâyeleri adıyla Latin harflerine aktarılmıştır. Ayrıca eser, Britanya döneminde Kıbrıs'ta 1892'de Kıraathene-i Osmaniye tarafından üç yüz adet olarak basılmıştır ve böylece adada basılan ilk Türkçe kitap olmuştur.
Kaynakları ve önemi

Türk hikâyesinde, Doğu ile Batı hikâyeciliği arasındaki ilk geçiş eserlerinden biri olarak görülen Müsâmeretnâme, Batı hikâyeciliğinde Giovanni Boccaccio'nun Decameron'u ile Antoine Galland tarafından ilk defa derlenerek Fransızcaya çevrilen Doğu hikâyeciliğinin bir ürünü olan Binbir Gece Masalları'ndan izler taşımaktadır. Mustafa Nihat Özön, Pertev Naili Boratav ve Ahmet Hamdi Tanpınar "Gerdanlık Hikâyesi"nin Alexandre Dumas'ın Kraliçenin Gerdanlığı adlı eserinin bir tercümesi olduğunu belirtmiştir.
Kitabın yeni harflerle basımındaki "Müsâmeretnâme'ye Dair" başlıklı yazısında Sabahattin Çağın, Müsâmeretnâme'nin "ilk hikâye ve roman örneklerinden biri olmasının yanında, yapı bakımından iç içe geçmiş olay örgüsüyle yazılması ve Doğu'da ve Batı'da bir geleneğin devamı olması bakımından da önemli bir eser" olduğunu söylemiştir. Tanpınar, "Bu ilk tecrübelerde ne psikoloji, ne canlı karakter, ne de etraftaki hayatı canlandırmak endişesi yoktur. Fakat vakanın tertip şekli, kahramanlarla etraf arasında kurulmak istenen alâkalar, hadiseler üzerinde duruş tarzı ve bazı müşahede sızıntıları ile eski hikâyelerden de çok ayrılırlar." sözleriyle eserin önemine değinmiştir. Ekrem Işın, eseri "Tanzimat edebiyatında geleneksel anlatının kırıldığı noktada" göstermiştir.
Anlatım tarzı ve içerik

Müsâmeretnâme çerçeve anlatı tarzıyla kurgulanmıştır. Böylece Muhayyelât'tan sonra Türk edebiyatında çerçeve anlatının kullanıldığı ilk eser olmuştur. Bir çerçeve hikâye ve bu çerçeve anlatının içine yerleştirilen yedi hikâyeden oluşur. Çerçeve hikâyenin anlatıcısı her akşam toplanılan arkadaş sohbetlerinde sırasıyla bir kişinin hikâye anlattığını belirtir. Her anlatı, kendi çizgisinde ilerleyip sonuca bağlandıktan sonra tekrar çerçeve anlatıya dönülür ve yeni bir anlatı halkası başlar. Anlatıların değişmez bir anlatıcısı yoktur; çoğunlukla sözü devralan her kişi kendi başından geçen bir macerayı anlattığı için tekil birinci kişi anlatımı hakimdir. Ancak anlatıların başında ve sonunda, hikâye anlatmayı devralan kişi ile hikâyenin sonunu bildiren kimliği belirsiz bir tekil üçüncü şahıs anlatıcı kişi vardır. "Gerdanlık Hikâyesi" hariç kitapta yer alan diğer altı hikâyede de kahraman anlatıcı kullanılmıştır.
1871-1875 yılları arasında yayınlanan bu eser on iki cüzden oluşur. Bu cüzlerin kimi 50-60 sayfalık küçük bölümler iken kimi 130-140 sayfayı bulmaktadır. Her cüz Müsâmeretnâme umumî adıyla birlikte bir cüz numarası taşımakta, ayrıca içindeki esere göre başka bir isim de almaktadır. Bunlar; "Binbaşı Rıfat Bey'in Sergüzeşti" (I. cüz), "Kapı Kethüdası Behçet Efendi İle Makbule Hanım'ın Sergüzeşti" (II-III. cüzler), "Bir Osmanlı Kaptanının Bir İngiliz Kızıyla Vuku Bulan Sergüzeşti" (IV. cüz), "Gerdanlık Hikâyesi" (V. cüz), "Vasfi Bey İle Mukaddes Hanım'ın Sergüzeşti" (VI-VIII. cüzler), "Faik Bey İle Nuridil Hanım'ın Sergüzeşti" (VIII-IX. cüzler) ve "İhsan Hanım Yahut Atiye Hanım'la Uşşakının Sergüzeşti" (X-XII. cüzler) olarak sıralanır. Eserin ilk hikâyesinin sonunda yer alan "İşbu Müsâmeretnâme vekâyi'-i sahîhadan olmak üzere ibret-âmiz on adet fıkarâtı hâvî olup..." ifadesi, aslında kitabın on hikâyeden oluşacak şekilde planlandığını gösterse de hikâyelerin sayısı yedide kalmıştır. On tane olması gereken hikâyelerin yedi kalmasının sebebi yazara birer hikâye vermeyi taahhüt edenlerin sözlerini yerine getirmemesidir ve hikâyeleri ona tamamlamak mümkünse de yedi hikâyenin neşrolunmasıyla yazar buna lüzum görmemiştir.
Eserin ilk beş cüzünün ilk sayfasında yazarın adı, tarih, matbaa ve basıldığı yer bilgisi yoktur; sadece her cüzün sonunda bir tarih mevcuttur.
 Kölelik, genç erkeklerin yabancı ya da gayrimüslim kadınlarla ilişkiye girmesi, kur yapma ve evlenme gibi temalar hikâyelerde işlenmiştir.
Atatürk Kitaplığı'ndan 'deki hikâyelerin kapakları
"Kapı Kethüdası Behçet Efendi İle Makbule Hanım'ın Sergüzeşti"
"Faik Bey ile Nuridil Hanım'ın Sergüzeşti", cüz 8.
"Faik Bey ile Nuridil Hanım'ın Sergüzeşti", cüz 9.
"İhsan Hanım Yahut Atiye Hanım'la Uşşakının Sergüzeşti", cüz 10.
"İhsan Hanım Yahut Atiye Hanım'la Uşşakının Sergüzeşti", cüz 11.
"İhsan Hanım Yahut Atiye Hanım'la Uşşakının Sergüzeşti", cüz 12.
İstanbul, Kırk Anbar Matbaası.
Eleştiriler

Eser hakkında yapılan eleştirilerde geleneksel hikâyeden ayrılıp yeni hikâyeye geçiş yaptığı belirtilmiştir. Ahmet Hamdi Tanpınar, Müsâmeretnâme'nin teknik bakımdan Doğu'daki geleneksel anlatma tekniğiyle oluşturulduğunu, üslup bakımından Ahmed Midhat Efendi'nin çözük üslubuyla halk hikâyelerinin arasında kaldığını ancak bazı olayların tertip şekli, kahramanlarla etraf arasında kurulmak istenilen alâkalar, hadiseler üzerinde duruş tarzı ve bazı fikirlerle geleneksel hikâyelerden ayrıldığını belirtmiştir. Pertev Naili Boratav, "her türlü sanat endişelerinden uzak bir eser" olarak gördüğü Müsâmeretnâme'nin Tutiname ve Binbir Gece hikâyeleri tarzında bir çerçeveli hikâye külliyatına sahip olduğunu yazmıştır. Cevdet Kudret, birinci hikâyenin başı ve sonunda yer alan notlarda toplantıya katılan herkesin geceleri birer hikâye anlatmasının, Floransa'daki veba salgınından kaçan on kişinin on gün boyunca birer hikâye aktarmasıyla oluşan Giovanni Boccaccio'nun Decameron'uyla arasındaki benzerliğin dikkat çekici olduğunu belirtmiştir. Ayrıca Emin Nihat'ın hikâyelerinde Divan edebiyatı ile halk edebiyatı hikâyelerinden yeni hikâyeye geçişin belirtilerinin kendini gösterdiğini yazmıştır. Selim İleri eserin, Ahmed Midhat Efendi'nin Letaif-i Rivayat'ı ile Osmanlı toplumunun bireysel ya da toplumsal sorunlarına eğilmekten uzak olduğunu söylemiş ve şu sözleri eklemiştir:
"1872-1875 yılları arasında yayımlanan Müsâmeretnâme, okunduğunda, gerçek bir düş kırıklığı yaratıyor. Emin Nihat, Aziz Efendi'yle çeviri romanların, ilk Batı ürünü yapıtların, özellikle uyarlanmış çevirilerin içinden çıkılmaz bir karışımı bence."
Çamlık, Vakfıkebir

| Çamlık |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Trabzon
Koordinatlar: 41°02′10″N 39°15′00″E﻿ / ﻿41.036°K 39.25°D﻿ / 41.036; 39.25
Ülke:  Türkiye
İl: Trabzon
İlçe: Vakfıkebir
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 173
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 462
İl plaka kodu: 61
Posta kodu: 61400
Resmî site 
Çamlık, Trabzon ilinin Vakfıkebir ilçesine bağlı bir mahalledür.
Tarihçe

Mahallenin eski adı Petromida olarak bilinir. Mahallede Kayalara oyulmuş tarihi bir kilise vardır. Kilisenin içinde İsa ve 12 Havarinin tasvirleri mevcuttur.
Coğrafya

Trabzon iline 49 km, Vakfıkebir ilçesine 4 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 173    
1997: 161
Arama motoru

Web arama motoru veya internet arama motoru, web'de sistematik bir şekilde internet kullanıcılarının istedikleri bilgilere anında erişebilmek için sıkça kullandıkları bir yazılım türüdür. Birincil işlevi internette veya internetin bir kısmında bulunmuş olan verileri bir araya getirmek ve raporlamaktır. Arama sonuçları genellikle satırlara ayrılmış sonuç sayfaları şeklinde sunulur. Bulunan bilgiler arasında web sayfası bağlantıları, görseller, videolar, infografikler, yazılar, akademik makaleler ve diğer dosya türleri yer alabilir. Arama motoru, çıktı olarak elde edilmiş kayıtlar ve bilgilerin hepsini birbiriyle karşılaştırarak sorgulayan, bir sorgunun kabul edilebilmesi için gerekli faaliyetleri gerçekleştiren, elde edilen verilerin performanslarının en yüksek olmasını amaçlayan bir sorgulama ve bulma mekanizmasıdır. Bazı arama motorları, veri tabanlarında ve kamuya açık dizinlerde bulunan bilgileri de indeksler. Bu noktada toplanan veriler, web sitesi URL'sini, web sitesinin içeriğini açıklayan bazı anahtar kelimeleri veya anahtar kelime gruplarını, web sayfasını oluşturan kod yapısını ve web sitesinde verilen bağlantıları içerir. Arama motorları, insanlar tarafından derlenen web dizinlerinin aksine, "örümcek" denilen botlar tarafından toplanan bilgileri belirli bir algoritma yardımıyla gerçek zamanlı olarak yansıtabilirler. Ve de günümüzde World Wide Web ile çok iyi bir hale gelen arama motorları, giderek profesyonelleşmeye devam etmektedir.
Lunar eclipse'in (Ay tutulması) bir arama motorunda görüntülenmesi
Tarihi

İlk arama motoru 1990 yılında bir üniversite öğrencisi olan Alan Emtage tarafından Archie adıyla kuruldu. İngilizce "archive" kelimesinden türemiştir. Bu arama motoru insanların aradıkları dosyaları bulmaya çalışıyordu. Popüler olmaya başladığında Minnesota Üniversitesi'nden Mark P. McCahill, "www.archie.com"un karşısına 1991'de Veronica (Very Easy Rodent-Oriented Net-wide Index to Computerized Archives)'yı çıkardı. Çok geçmeden aynı amaçla Jughead (Jonzy's Universal Gopher Hierarchy Excavation And Display) de kuruldu. İkisi de Dosya aktarım iletişim kuralı çerçevesinde çalışıyordu.
Haziran 1993'te Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nden Matthew Gray, bir indeks adı oluşturmak için kullanılan ve "Wandex" adıyla anılan ilk internet botunu üretti. Sonra Kasım 1993'te kurulan ve internet botu olmayan Aliweb arama motoru, web sitelerinin bilgilerini kullanarak oluşturulmuş ilk arama motoru oldu.
Aralık 1994'te web sayfalarını bulmak amacıyla kendi içerisinde dizin oluşturan ve tasarlanan sorgu programına arayüz ve bir web formu olarak kullanılabilen JumpStation arama motoru oluşturuldu. Bir ilk olan "tam metin" (full text) tarayıcı arama motoru olan WebCrawler, 1994 yılında Crawler tabanlı tarama özelliği olan ilk ticari arama motoru WebCrawler Washington Üniversitesi'nde geliştirildi. Önceki arama motorlarının aksine; herhangi bir web sayfasını, her kelimesi için herhangi bir kullanıcının aramasına izin veriyordu. Ayrıca yine 1994 yılında Carnegie Mellon Üniversitesi'nden Dr. Michael Mauldini tarafından üretilip satışa çıkan Lycos, büyük bir ticari çaba oldu. Kısa bir süre sonra; Magellan, Excite, Infoseek, Inktomi, Northern Light ve AltaVista dahil pek çok arama motoru internet ortamında görücüye çıktı ve popülerlik için birbiriyle yarıştı. Ancak bunların içinde bulunan, David Filo ve Jerry Yang'ın kurduğu Yahoo!, insanların ilgisini diğerlerinden çok çekerek web sayfalarını bulmanın en popüler yolu olarak kullanılan arama motorları arasında yer aldı.
Arama motorlarına 1990'ların sonlarına kadar büyük çapta bir yatırım yapılmadı. Ancak o yıllardan itibaren büyük şirketler ortaya çıkan bu yeni arama motorlarından kazanç elde etmeye başladı. 1998 yılında Google'ı kuran Larry Page ve Sergey Brin, PageRank adlı teknolojilerini satmak istediler ancak alıcı çıkmadı. İnternet ağındaki her sayfayı puanlayan bu sistem; o sayfaya ne kadar çok link verildiyse ve link veren yerlerin puanı ne kadar çoksa, söz konusu sayfaya da o kadar çok puan verme mantığına dayanıyordu. Google'ın sahipleri bu teknolojiyi satamayınca büyüme kararı aldılar ve 35 milyon dolar yatırım kredisi de alınca 1999'da Google Search'ü kurdular. 2000'li yıllarda öne çıkan Google arama motorunun ardından kısa sürede gelişip 2000 yılında Google Araç Çubuğu çıkaran ekip, 2004 yılında kütüphanelerdeki binlerce kitabı Google Book Search adıyla aramaya açtı ve 1 GB kapasite ile Google Mail yani Gmail hizmetini başlattı. Google 2007'nin sonları itibarıyla, en popüler web arama motoru olarak dünya çapında tanınıyordu.
Arama Motoru olarak Google

Google 1998 yılında kendi algoritmasını geliştirerek daha güvenilir ve daha hızlı sonuçlar getirebilen bir arama motoru olma iddiasıyla mevcut arama motorlarına rakip olarak piyasaya sürülmüştür. Google sadece sitelerde geçen kelimeleri endekslemekle kalmayıp, diğer sitelerin o siteye verdikleri link, insanların siteye bağlanma sayısı gibi verileri de kullanarak, listelenen sonuçların daha güvenilir olmasını sağlamaya çalışmıştır. Kurulduğu günden bu yana Google endeksleme algoritmasını sıklıkla güncelleyerek, daha hızlı ve daha güvenilir sonuçlar sağlamaya yönelik iyileştirmeler yapmaktadır. Google, bugün kullanıcıların İnternet üzerinden arama yapmak için en çok kullandığı araç konumuna gelmiştir.