İkinci Dünya Savaşı sırasında Slovakya
İkinci Dünya Savaşı > Slovak Ulusal Ayaklanması

29 Ağustos 1944'te, Alman birliklerinin Slovakya'yı işgal etmesinden sonra Slovak Ulusal Ayaklanması patlak verdi. Alman işgal birlikleri, Slovak Yahudilerini Almanya ve Polonya'daki toplu ölüm kamplarına sürerek Nihai Çözüm arayışına yeniden başladı.
Slovakya kısa sürede bir savaş alanı haline geldi. 19 Eylül 1944'te Alman komutanlığı, daha önce Ayaklanma ile savaşan birliklere komuta etmiş olan SS-Obergruppenführer Berger'i SS Generali Höfle ile değiştirdi. O zamana kadar Almanların Slovakya'da 48.000 askeri vardı: sekiz Alman tümeni (dördü Waffen-SS dahil) ve bir Nazi yanlısı Slovak oluşumu.
1 Ekim'de direniş ordusu, müttefik kuvvetlerin tanıyacağı bir Çek-Slovak yeniden birleşmesinin başlangıcını sembolize etmek için kendisini "Slovakya'daki 1. Çekoslovak Ordusu" olarak yeniden adlandırdı.
17-18 Ekim 1944'te 35.000 Alman askerinin Macaristan'dan (Alman ordusunun 19 Mart 1944'te işgal ettiği) Slovakya'ya girmesiyle büyük bir Alman karşı saldırısı başladı. Stalin, General Rodion Malinovski liderliğindeki 2. Ukrayna Cephesi'nin ilerlemesinin derhal Budapeşte'ye yönelmesini talep etti. Ekim 1944'ün sonunda, Mihver kuvvetleri (altı Alman tümeni ve Nazi yanlısı Slovak birimi), direniş ordusunun işgal ettiği toprakların çoğunu geri aldı ve muharebe gruplarını kuşattı. Çatışma her iki tarafta da en az 10.000 can kaybına mal oldu.
Direniş, Almanya'nın ele geçirmesinden hemen önce 27 Ekim'de Banská Bystrica'yı boşaltmak zorunda kaldı. Özel Harekât İcra (KİT) ve Stratejik Hizmetler Ofisi (OSS) ajanları, binlerce kişinin Alman ilerleyişinden kaçmasıyla dağlara çekildi. 28 Ekim'de Slovakya'daki 1. Çekoslovak Ordusu komutanı General Viest, Londra'ya direnişin gerilla savaşına doğru ilerleyeceğini bildirdi. 30 Ekim'de Genel Başkan Hoffa ve Tiso, Banská Bystrica'da Alman askerlerine isyanı bastırmadaki rollerinden dolayı madalya vererek kutladılar.
Ancak Milli Ayaklanma güçlerinin kalıntıları dağlarda çabalarını sürdürdü. Misilleme olarak Almanlar, birkaç yüz şüpheli direniş üyesini ve Yahudiyi idam etti ve işbirliği şüphesiyle 93 köyü yok etti. Daha sonra tahmin edilen ölü sayısı 5.304 idi; ve yetkililer bu vahşetlerden kaynaklanan 211 toplu mezar ortaya çıkardı. İnfazların çoğu Kremnička ve Nemecká'da gerçekleşti. 3 Kasım'da Almanlar, Bukovec Pohronský'da Viest ve Golian'ı ele geçirdi; Nazi yetkilileri daha sonra yakalanan iki komutanı sorguladı ve idam etti.
KİT ve OSS ekipleri acil yardım talep eden bir mesaj gönderdi. Almanlar, 25 Aralık'tan itibaren her iki grubu da kuşattı ve yakalandılar. Bazı savaşçılar kısa sürede idam edildi. Almanlar, geri kalanları işkence gördükleri ve idam edildikleri Mauthausen-Gusen toplama kampına götürdü.
Almanya'nın Slovakya'daki zaferi, yalnızca Tiso'nun Nasyonal Sosyalist yanlısı rejiminin nihai düşüşünü geciktirdi. Altı ay sonra Kızıl Ordu, Slovakya'daki Mihver kuvvetlerine saldırdı. Aralık 1944 gibi erken bir tarihte, Rumen ve Sovyet birlikleri, Budapeşte Muharebesi'nin bir parçası olarak (26 Aralık - 13 Şubat) güney Slovakya'da Alman birlikleriyle karşı karşıya geldi. 19 Ocak 1945'te Kızıl Ordu doğu Slovakya'da Bardejov, Svidník, Prešov ve Košice'yi işgal etti. 3-5 Mart'ta kuzeybatı Slovakya'yı aldılar. Sovyet ve Rumen birlikleri 26 Mart 1945'te Banská Bystrica'yı kurtardı. Malinovsky'nin güçleri 4 Nisan 1945'te Bratislava'ya yürüdü.
Slovak Ulusal Ayaklanması, ayaklanmanın zamanlaması ve Slovak silahlı ayaklanmasının planlarını ve hedeflerini sık sık baltalayan Sovyet partizanlarının eylemleri nedeniyle ana askeri hedeflerine ulaşamadı. Ayaklanma daha sonra, Slovak hazırlıkları tamamlandığında gerçekleşmiş olsaydı, Slovak direnişi teorik olarak Müttefiklerle koordinasyon kurabilir ve Kızıl Ordu'nun Slovakya'da hızla hareket etmesine izin verebilirdi ancak Sovyet liderliğinin böyle bir seçeneği tercih edip etmeyeceği şüphelidir çünkü bu, Slovakya'daki demokratik güçleri önemli ölçüde güçlendirecekti. Bununla birlikte, gerilla güçlerinin faaliyeti, Almanya'nın, aksi takdirde Slovakya'nın kuzeyinde ve güneyinde Ukrayna'nın ilerleyen cephelerine karşı doğu cephe hatlarını güçlendirebilecek birlikleri konuşlandırmasını gerektirdi. Dolayısıyla bu açıdan Sovyet birliklerine yardımcı olmuş oldu.