stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İkarus'un Düşüşü Sırasında Bir Manzara
Tablo > İçerik ve tasarım

Tablonun merkezinde çift süren bir köylü bulunur. Onun arkasında bir çoban, resmin sağ alt köşesinde ise bir balıkçı vardır. Görüntü, körfezin büyük bir güneş diskiyle birleştiği ufka doğru açılmaktadır. Denizde yol alan gemiler ile sağ üst köşede beyaz kayalardan oluşan dağlar vardır. Çiftçinin sol üst tarafında, muhtemelen İkarus'un kaçtığı labirenti temsil eden, üzerine kale inşa edilmiş bir ada; onun ilerisinde ise bir liman şehri görülmektedir. Sol alt köşede, bir kılıç ve para çantası vardır. Bunların hemen sağ tarafında ise bir tahıl çuvalı bulunur. Atın arkasındaki çalılıkta, yaşlı bir adamın kısmen gizlenmiş cesedi vardır; ancak çiftçi bunun farkında değildir. Talihsiz İkarus, ufak bir figür olarak, sağ alt köşedeki balıkçının üst tarafında görülmektedir.
Çoban yaklaşık olarak tablonun orta noktasındadır. Çobanın yüzü, resmin köşegenlerinin kesiştiği noktada yer alır. İzleyici, en öndeki çobana bile biraz yukarıdan bakmaktadır. Bu konumlama sayesinde resimdeki uzaklık ve derinlik hissi artırılmıştır. Sarı, yeşil ve kahverengi tonlarının hakim olduğu tabloda, çiftçinin kırmızı gömleği dikkat çekicidir.
Brueghel İkarus öyküsünü tamamıyla kendi çağına taşımıştır. Resimdeki manzara ve denizdeki 16. yüzyıl gemileri bunu göstermektedir. Bu tür gemiler ressamın eserlerinde sıklıkla görülür ve gerçeğe oldukça yakın çizilmişlerdir.
Tablo > Mitolojik köken

İkarus Yunan mitolojisinin bilinen karakterlerinden biridir: Babası Daidalus, oğluyla tutsak oldukları Girit'teki labirentten kaçabilmek için kanatlar yapar. Balmumuyla tutturulmuş tüylerden oluşan bu kanatlar, İkarus'un güneşe fazla yaklaşmasıyla parçalanır ve İkarus denize düşerek ölür. Bu öyküyü Ovidius, Metamorfozlar isimli eserinin VII. kitabında ve Ars amatoria adlı eserinde anlatmıştır.
Daidalus'un Girit'teki tutsaklığından önceki bir hikâyeye de resimde yer verilmiştir. Kendisi gibi yetenekli olan ve testere, pergel gibi çeşitli aletleri kendi başına icat eden yeğeni Perdix'i kıskanan Daidalus, on iki yaşındaki çocuğu Akropolis'ten aşağıya atar. Bunu gören Athena düşmekte olan çocuğu bir kuşa çevirir. Bu düşüş sebebiyle yükseklerden korkan, yuvasını hep alçak dallara kurup yere yakın uçan bu kuş bir kekliktir. İkarus'un cenazesine de katılan bu kuş tabloda, balıkçının solundaki dallara konmuş bir çil keklik olarak resmedilmiştir.
Tablo > Yorum

Resimde İkarus'un ikincil bir figür olarak yer alması dikkat çekicidir. Resmin sağ alt köşesinde suya çakılırken çizilmiştir ve çırpınan bacaklarıyla gülünç bir figür oluşturur. Üzerinde, havada uçuşan birkaç tüy görülür. Konunun diğer ana karakteri olan Daidalus ise resimde yoktur. Brueghel'in tablosunda asıl önem çiftçi, çoban ve balıkçı gibi, Ovidius'un anlatımında da yer alan diğer karakterlere verilmiştir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Dayanıksız oltalarla balık avlayanlar, değneğine dayanmış duran birçok çoban, çiftin arkasından giden birçok köylü her ikisini de şaşkınlıkla izledi ve onların tanrı olduklarını düşündü; zira ikisi de havada çok yükseklere çıkabiliyordu. | „ |

Aşağıda, deniz kenarındaki balıkçının, ortada yer alan çobanın ve tarlasındaki çiftçinin ortak yanı, İkarus'un düşüşüne hiç ilgi göstermemeleridir. Resmin ön planındaki kılıç ve para çantası kılıç ve para iyi ele muhtaçtır şeklindeki Flaman deyimini akla getirir. Hemen yanındaki tahıl çuvalı ise taşa ekilen tohumdan hiçbir şey bitmez deyimini anlatır. Bunlar, İkarus'un yararsız çabasına göndermedir. Çalılıklara yarı saklanmış durumdaki ceset ise ölen bir adam hiçbir pulluğu durdurmaz sözünü betimler. Çiftçi, çoban ve balıkçı, doğa ile evrenin stoacı yasalarına uygun davranırlar. Keklik bile boğulan İkarus'a bakmaz.
Tabloda güneş ufukta batarken İkarus'un neden tam tersi yöndeki bir yere düştüğü belirsizdir. Güneşin dünyadan uzaklığı Bruehgel'in zamanında henüz bilinmiyordu, ancak aradaki mesafenin birkaç kilometreden çok daha fazla olduğu bilinmekteydi. Zenit noktasındaki biri için bile en azından yarım günlük yol olduğu düşünülürdü. Resim için bir açıklama, çiftçinin simyacılığı temsil ettiği yönünde olabilir. Simyacılar zanaatlerini çiftçilerinkiyle kıyaslardı çünkü metalleri, gelişip üreyebilen organizmalar, yani çiftçilerin ekinleri gibi görürlerdi. Resimde sopasına dayanmış çoban, gençliğinde kardeşi Apollon ile birlikte çobanlık yapmış olan Hermes'i, yani Roma mitolojisindeki adıyla güneşe en yakın gezegene ismi verilen Merkür'ü temsil eder. Tablodaki gemi bir karıştırma kabı, deniz ise cıva (mercury) olabilir. Böylece resimde, cıvayla yapılan zorlu ve uzun deneyler tehlikeli bir deniz yolculuğuna benzetilmektedir. Tabloda güneş dünyanın simya yoluyla yenilenmesini temsil ediyorsa, İkarus da başarız bir simyacı olacaktır.
Tablonun geçmişi ve çizeri

Tabloda tarih ve imza yoktur. Ayrıca tablonun geçmişini gösteren kayıtlar bulunmamaktadır. Ancak yine de, uzmanların genel kanısı tablonun Baba Brueghel tarafından yapıldığı yönündeydi. Fakat 1996'da gerçekleştirilen bazı teknik incelemeler sonucunda, bu atfın doğruluğundan şüphe edilmeye başlandı. Yine de, tablonun en kötü ihtimalle, Brueghel tarafından çizilmiş ilk versiyonunun bir kopyası olduğu düşünülmektedir.
Çeşitli hasarlar gören ve defalarca tekrar boyanan tablo, 1912'de Londralı bir antikacı tarafından, Belçika kraliyet koleksiyonu için satın alındı.
Çalılıkların arasına saklanmış cesedin başı
Ayrıntı: Suya çakılan İkarus, daldaki keklik ve balıkçı
Elif Durdu

Elif Durdu (d. 22 Ekim 1977, İstanbul), Türk tiyatro ve dizi oyuncusu, roman ve oyun yazarı, Ortaoyuncular tiyatro topluluğunun oyuncusu ve Ortaoyuncular Yayınları genel yayın yönetmenidir.
| Elif Durdu |
| --- | --- |
Doğum: 22 Ekim 1977 (47 yaşında) İstanbul, Türkiye
Milliyet:  Türkiye
Meslek: Oyuncu, oyun yazarı
Evlilik: Ferhan Şensoy (e. 2014; ö. 2021)
Kariyeri

Beyoğlu Anadolu Lisesi ve İstanbul Üniversitesi İngilizce İşletme ve Akademi İstanbul Tiyatro bölümü mezunudur. 1998'de Ferhan Şensoy’un Ortaoyuncular bünyesinde kurduğu Nöbetçi Tiyatro ile tiyatroya başladı. Ferhan Şensoy’un yazıp yönettiği Parasız Yaşamak Pahalı adlı oyunla Ortaoyuncular kadrosuna katılarak profesyonel oldu. İlk romanı Düşkıyamet 2013 yılında, Naif Bir Flamingonun Günlüğü 2016 yılında, Der Flamingo-Bir Güney Cihangir Hikâyesi 2020 yılında, Adalet Hanım ve Böcekleri 2021 yılında okurla buluştu. Yazdığı ve oynadığı “BOM! Hayret bugün hiç bomba patlamadı!” adlı oyun Ferhan Şensoy yönetmenliğinde Ortaoyuncular ekibiyle Ses Tiyatrosu'nda prömiyer yaparak seyirciyle buluştu.
Oyunlar

BOM! Hayret Bugün Hiç Bomba Patlamadı (Prömiyer: 7 Nisan 2018) Elif Durdu
Nereye de Gidiyor Lan Bu Gemi? (Prömiyer: 10 Şubat 2017)
Masal Müfettişi (Prömiyer: 22 Şubat 2013-...)
Nasri Hoca ve Muhalif Eşeği (Prömiyer: 15 Mart 2012-...)
İşsizler Cennete Gider (Prömiyer 2010-...)
Ruhundan Tramvay Gecen Adam (2010-2011) Karl Valentin, Ferhan Şensoy
2019 - Bilimsiz, Kurgusal Güldürü 2009-2010)
Boşgezen ve Kalfası (2008-2009)
Aşkımızın Son Durağı 2006
Kiralık Oyun 2005
Uzun Donlu Kişot 31 Mart 2004-2005
Beni Ben mi Delirttim? 24 Ekim 2003
Biri Bizi Dikizliyor 2002-2003
Kökü Bitti Zıkkım Zulada 29 Kasım 2001-2002
Sahibinden Satılık 1. El Ortaoyunu 9 Şubat 2001-2002
Fişne Pahçesu 2000-2002
Parasız Yaşamak Pahalı 14 Ocak 1999-2000
Romanlar

Düşkıyamet (Bilgi Yayınevi)
Naif Bir Flamingonun Günlüğü (Bilgi Yayınevi)
Der Flamingo- Bir Güney Cihangir Hikâyesi (Ortaoyuncular Yayınları)
Adalet Hanım ve Böcekleri (Ortaoyuncular Yayınları)
Filmografi

Sen misin Değil misin?
Çatı Katı
Sultanin Sırrı
Türkiye Tek Yürek bağış kampanyası

| Türkiye Tek Yürek |
| --- | --- |
Türkiye Tek Yürek bağış kampanyası logosu
Başlatan/lar: AFAD Kızılay
Ülke:  Türkiye
Başlangıç tarihi: 15 Şubat 2023
Bitiş tarihi: 16 Şubat 2023
Tür: Toplumsal
Dili: Türkçe
Ortam: Televizyon Radyo
Katılım sayısı: 10.000.000+ kişi
Türkiye Tek Yürek, 2023 Kahramanmaraş depremlerinden etkilenen depremzedeler için televizyon ve radyoların ortak yayınında düzenlenen toplumsal bir yardım kampanyasıdır. 15 Şubat 2023 tarihinde yapılan yardım kampanyası yayınına dijital, yerel, bölgesel, ulusal ve uluslararası 213 televizyon kanalı ile 562 radyo katılmıştır. Ortak yayın ile sunulan yardım kampanyasının moderatörlüğünü Nihat Hatipoğlu, Pelin Çift, Çağla Şıkel, Tümer Doğru, Nazlı Çelik, Acun Ilıcalı, Deniz Bayramoğlu, Didem Arslan Yılmaz üstlenmiştir.
Bağışçılar banka havalesi ve SMS yoluyla bağışta bulunmuşlardır. Yardım kampanyasında ortak yayın boyunca, 9 milyonu aşkın SMS bağışları da dahil olmak üzere, 115 milyar 597 milyon 28 bin TL toplanmıştır. Yayında gerçekleşen en yüksek bağışı 30 milyar TL ile Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (TCMB) yaptı. Türkiye'deki en büyük kamu bankası olan Ziraat Bankası 20 milyar TL bağış yaptı.
Türkiye Tek Yürek kampanyasına Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri António Guterres bir videolu mesaj göndermiştir.
Tenshi no Tamago

| --- | --- |
Tenshi no Tamago
天使のたまご (Tenshi no Tamago)
Tür: Bilimsel fantezi
Yaratan: Mamoru Oshii Yoshitaka Amano
Orijinal video animasyonu
Yönetmen: Mamoru Oshii
Yapımcı: Hiroshi Hasegawa Masao Kobayashi Kōki Miura Yutaka Wada
Senarist: Mamoru Oshii
Müzik: Yoshihiro Kanno
Stüdyo: Studio Deen
Yayın tarihi: 15 Aralık 1985
Yayın süresi: 71 dakika
Tenshi no Tamago (Japonca: 天使のたまご; "Meleğin Yumurtası"), Studio Deen tarafından hazırlanan 1985 yapımı bir OVA'dır. Mamoru Oshii tarafından yazılıp yönetilmiş olup görsel sanatçı Yoshitaka Amano ile işbirliği ile hazırlandı. Film, 15 Aralık 1985 tarihinde yayınlandı.
Film, ıssız ve karanlık bir dünyada kucağında büyük bir yumurtayla gezen küçük bir kızın, garip bir haç taşıyan bir adamla karşılaşması ve bu iki insanın varoluşu sorgulamalarını konu almaktadır. Seyrek olay örgüsü ve görsel tarzı nedeniyle "hikâye yerine canlandırma sanatı" olarak tanımlandı.
Sam

Sam, Ham ve Yafes
Sam (İbranice: שֵׁם‎, lit. "Šēm"; Yunanca: Σημ, Sēm; Arapça: سام, Sām), Kitab-ı Mukaddes'e göre Nuh'un oğullarından biri. Bazı inanışlarda ikinci oğlu olarak kabul edilse de genellikle Nuh peygamberin en büyük oğlu olduğu düşünülmektedir. Eski Ahit'in başlangıç kitabı olan Tekvin'in 10 bap 21. ayetinde Sam'ın Yafes’in ağabeyi olduğu belirtilmekle birlikte, bir muğlâklık söz konusudur. Tekvin 11.10'da Sam’ın, oğlu Arpakşat’ın Tufandan iki yıl sonra gerçekleşen doğumu sırasında 100 yaşında olduğu belirtilir.
Eski Ahit'e göre Sam, bu olaydan sonra 500 yıl daha yaşamıştır, yani 600 yaşında ölmüştür. Sam'ın erkek çocukları Elam, Asur, Aram, Arpakşat ve Lut'tur. İbrahim, İbranilerin ve Arapların atası olup Arpakşat'ın torunlarındandır. Birinci yüzyıl tarihçilerinden Flavius Josephus, bu beş oğulun sırasıyla Elam, Asur, Suriye, Keldani (Yahudi ve Arapların ortak ataları) ve Lidya halklarının ataları olduğunu ifade eden geleneği tekrarlamıştır. "Sami" ve "Hami" gibi terimler günümüzde daha az kullanılmaktadır. Sıfat kullanımları "Semitik" ve "Hamitik", belirsiz bir terim olan 'Hamitik' 1960'lardan sonra akademik kullanımdan yer bulamasa da, daha sık olarak kullanılmaktadır. Semitic, Afro-Asyatik dillerin bir alt dalı olarak, Arapça, Aramice, Akatça, Etiyopya dilleri, İbranice ve Fenike dillerinin ortak dilsel mirasını işaret eden Semitik diller için hala sıklıkla kullanılan bir terimdir.
Soyağaçları

Adem ve Havva'dan, Nuh'un oğulları Sam, Ham ve Yafes'e
Nuh'un oğlu Sam'dan İbrahim'e
Guernica (tablo)

Başlığın diğer anlamları için Guernica (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |


Sanatçı: Pablo Picasso
Yıl: 1937
Tür: Tuval üzerine yağlı boya
Boyutlar: 349 cm × 776 cm (137 in × 306 in)
Konum: Reina Sofía Müzesi, Madrid
Guernica, Pablo Picasso tarafından 1937'de yapılan, İspanya İç Savaşı sırasında Nazi Almanyası'na ait 28 bombardıman uçağının 26 Nisan 1937'de İspanya'daki Guernica şehrini bombalamasını anlatan, 7,76 m eninde ve 3,49 m yüksekliğinde anıtsal tablodur. Saldırı sırasında 250 ila 1600 kişi ölmüş, çok daha fazla sayıda kişi de yaralanmıştı.
İspanyol hükûmeti, Paris'teki 1937 Dünya Fuarı kapsamındaki Modern Hayatta Sanat ve Teknik sergisinin İspanya'ya ayrılan bölümünde sergilenmek üzere, Pablo Picasso'ya büyük bir duvar resmi sipariş etti. O sırada gerçekleşen hava saldırısından etkilenen Picasso, saldırıdan sonraki 15 gün içinde bu duvar resmini tamamladı. Tablo ufak bir dünya turu kapsamında çeşitli ülkelerde sergilendi ve beğeni topladı. Böylece İspanya'daki iç savaşa diğer ülkelerin ilgisi de çekilmiş oldu. Guernica, savaş trajedilerinin ve savaşın bireyler üzerindeki acı verici etkilerinin bir özetidir. Tablo zaman içinde, savaşın yarattığı trajedilerin anımsatıcısı, savaş karşıtı ve barış yanlısı düşüncelerin sembolü haline gelmiştir.
Tablo

Guernica, yaklaşık 3,5 metre yükseklik ve 7,8 metre genişlik ile dikkat çekici büyüklükte, tuval üzerine sadece siyah ve beyaz renklerde yağlı boya ile yapılmış bir resimdir. Picasso bu resimdeki amacı, kendi dönemindeki Kazimir Maleviç vb. bazı ressamların yaptığı gibi, gerçekleri temsil etmeyecek bir soyutlamaya ulaşmak değildi. Tabloda, ölüm, şiddet, gaddarlık ve çaresizlik sahneleri, bunların asıl sebebi gösterilmeksizin işlenmiştir. Tablonun siyah beyaz oluşuyla, o dönemdeki gazetelerde yayımlanan fotoğraflara yakınlık sağlanmış, ayrıca savaşın yarattığı cansızlık vurgulanmıştır.
Guernica'da, acı çeken insanlar ve hayvanlar ile kaos içindeki yıkılmış binalar betimlenmiştir.
Tüm sahne bir odanın içindedir, sol tarafta yer alan büyük gözlü boğa, kucağındaki ölü çocuğa ağlayan bir kadının üzerinde durur.
Resmin merkezinde acı içinde yıkılmak üzere olan, mızrakla vurulmuş bir at bulunur. Atın burnu ve üst dişleri, bir insan kafatası şeklindedir.
Atın altında bir askerin parçalanmış cesedi vardır. Asker, üzerinde çiçeklerin büyüdüğü kırılmış bir kılıç tutmaktadır.
Acı çeken atın üzerinde, göz şeklindeki çıplak bir ampul parlamaktadır.
Atın sağ üst tarafında, bu vahşi sahnelere tanıklık ederek camdan içeri girmekte olan, korku dolu bir kadın figürü vardır. Kadın, elinde yanan bir gaz lambası taşır.
Korku içindeki bir başka kadın sağdan yalpalayarak merkeze doğru ilerlemektedir. Kadın, parlayan ampüle boş gözlerle bakmaktadır.
Boğanın, atın ve çocuk için ağlayan kadının dilleri olarak çizilmiş olan hançerler çığlıkları simgeler.
Sağ uçta, dehşet içinde kollarını kaldırmış bir adam, yukarıdan ve aşağıdan ateşlerle sarılmıştır.
Resmin sağ ucunda, açık bir kapıyla sonlanan siyah bir duvar vardır.
Sembolizm

Guernica hakkında, birbirinden oldukça farklı ve zaman zaman çelişkili yorumlar vardır. Örneğin resmin iki baskın unsuru olan boğa ve atın neyi simgelediği konusunda farklı görüşler bulunur. Sanat tarihçisi Patricia Failing'e göre "At ve boğa İspanyol kültüründe önemli yere sahiptir. Picasso resimlerinde bu iki figürü, birçok farklı anlamda kullanmıştır. Bu yüzden Guernica'daki at ve boğanın kesin anlamını bulmak çok zordur. Bu iki figürün ilişkisi, Picasso'nun kariyeri boyunca farklı şekillerde ortaya çıkan bir tür bale gibidir."
Bu iki figürün Guernica'daki anlamını açıklaması istediğinde Picasso şöyle cevap vermişti: "... bu boğa bir boğadır ve bu at bir attır... Resimlerimdeki belli şeylere birer anlam verdiğinizde bu doğru olabilir, ama bu anlamı vermek benim fikrim olmamıştır. Sizin vardığınız fikirlere ve sonuçlara ben de varmış olmalıyım, ama içgüdüsel ve bilinçsiz olarak. Ben resim yapmak için resim yapıyorum. Nesneleri oldukları gibi çiziyorum."
Picasso'nun, yine Dünya Fuarı için hazırladığı Franco'nun Rüyası ve Yalanı isimli eskiz serisinde Franco, önce kendi atını yiyen, ardından da kızgın bir boğayla dövüşen bir canavar olarak resmedilmişti. Picasso bu illüstrasyonlar üzerinde çalışmaya, Guernica'nın bombalanmasından önce başlamıştı. Olayın ardından seriye üçü doğrudan Guernica ile ilgili olmak üzere dört resim daha eklendi.
Picasso, Guernica üzerinde çalışırken de şunları söyledi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | İspanya'nın mücadelesi, insanlara, özgürlüğe yapılan saldırıya karşıdır. Ressam olarak hayatım boyunca sürekli sanatın ölümüne karşı durmaya çalıştım. Benim gericilikle ve ölümle anlaşma içinde olduğumu kim bir an için bile olsa düşünebilir? ... Üzerinde çalıştığım ve Guernica ismini vereceğim resimde ve son zamanlardaki tüm eserlerimde, İspanya'yı acı ve ölüm okyanusuna batıran askeri sınıfa duyduğum nefreti açıkça göstermekteyim. | „ |
Tablonun geçmişi > 1937 Paris Dünya Fuarı

Guernica ilk defa Temmuz 1937'de, Paris'te düzenlenen 1937 Dünya Fuarı'ndaki İspanyol pavyonunda sergilendi. İspanya iç savaşı sırasında kurulmuş olan İspanyol Cumhuriyetçi Hükûmeti tarafından finanse edilen pavyonda, fuarın genel teması olan teknoloji değil, İspanya hükûmetinin varlığını sürdürme çabası işleniyordu. Pavyonun girişinde Cumhuriyetçi askerlerin devasa bir fotoğrafı ile birlikte şu slogan asılıydı:
Pavyonda Guernica, Paul Éluard'ın bir şiiriyle birlikte sergileniyordu. Ayrıca, Cumhuriyetçilere sempati duyan Joan Miró ve Alexander Calder'in de eserleri pavyonda yer alıyordu.
Tablonun geçmişi > Fuar sonrası

Paris'teki fuar sonrasında tablo dünya turuna çıkarıldı ve önce İskandinav başkentlerine, ardından da, Birleşik Krallık, İtalya, Fransa ve Almanya arasında düzenlenen Münih Antlaşması'nın imza tarihi olan 30 Eylül 1938 günü Londra'ya götürüldü. Whitechapel Art Gallery'deki sergi için ön hazırlıklar yapılmıştı ve halka açık sergileme Roland Penrose ile Clement Attlee tarafından organize edilmişti. Daha sonra kısa bir süre için Fransa'ya geri götürülen tablo, Francisco Franco'nun zaferinin ardından, İspanyol mültecilere yardım ve destek sağlamak amacıyla ABD'ye gönderildi. Picasso'nun talebi üzerine, tablo güvenli şekilde saklanabilmesi için New York'taki Museum of Modern Art'a (MoMA) teslim edildi. Tablo, 1939'da Nazilerin Polonya'yı işgalinden altı hafta sonra bu müzede açılan bir retrospektif Picasso sergisinin temel eseri olarak sergilendi.
Tablonun geçmişi > ABD dönemi

Tablo 1939 ile 1952 arasında ABD içinde sürekli dolaştırıldı. 1953 ile 1956 arasında Brezilya'da, İtalya'daki ilk retrospektif Picasso sergisi kapsamında Milano'da ve birçok büyük Avrupa kentinde sergilendi. Ardından Picasso'nun 75. doğum günü kutlaması olarak hazırlanan retrospektif sergi için MoMA'ya geri götürüldü. Chicago ve Philadelphia'daki sergilenişinin ardından, tablonun durumu hakkındaki endişeler sonucunda tek yerde sergilenmesine karar verildi. Tablo, MoMA'nın üçüncü katındaki bir odada, Picasso'nun birçok ön çalışmaları ve Dora Maar'ın bazı fotoğraflarıyla birlikte sergilenmeye başladı. Odadaki diğer eserler zaman zaman başka sergiler için müzeden çıkarıldıysa da Guernica 1981'e kadar MoMA'da kaldı.
II. Dünya Savaşı sırasında Nazi işgali altındaki Paris'te yaşayan Picasso Gestapo tarafından sorgulanmıştı. Söylentiye göre bir Nazi subayı, ressamın evinde Guernica'nın fotoğrafını görünce, "Bunu siz mi yaptınız?" diye sordu ve Picasso'dan "Hayır, siz yaptınız." cevabını aldı.
Vietnam Savaşı süresince tablonun bulunduğu oda, savaş karşıtı eylemcilerin toplanma yeri oldu. Bu protestolar genelde sakin ve olaysız geçti. Ancak 1974'te Tony Shafrazi, William Calley'nin My Lai katliamı sırasında yaptıklarının Richard Nixon tarafından affedilmesini protesto etmek için, tabloya kırmızı sprey boyayla "KILL LIES ALL (TÜM YALANLARI ÖLDÜRÜN)" yazdı. Tablonun yüzeyi verniklenmiş olduğu için boya kolaylıkla çıkarılabildi.
Tablonun geçmişi > İspanya dönemi

Daha 1968'de Franco, Guernica'nın İspanya'ya geri getirilmesini istiyordu. Ancak Picasso, İspanya halkı cumhuriyete yeniden kavuşmadan buna izin vermeyeceğini söyledi. Daha sonra buna, "kamu özgürlüklerinin ve demokratik kurumların" yeniden oluşturulması şartını da ekledi. Picasso 1973'te, Franco ise 1975'te öldü. Franco'nun ölümünün ardından 1978'de İspanya'da demokratik parlamenter monarşi kuruldu ve yeni bir anayasa kabul edildi. Ancak en büyük hazinelerinden birini kaybetmek istemeyen MoMA, parlamenter monarşinin, Picasso'nun vasiyetinde bahsi geçen cumhuriyeti tam olarak temsil etmediğini öne sürdü. Büyük baskılarla karşılaşan müze, 1981'de tabloyu İspanya'ya iade etmek zorunda kaldı.
1970'ler boyunca tablo hem Franco dönemi İspanyol milliyetçilerinin hem de Bask milliyetçilerinin simgesi oldu. Resmin çeşitli bölümleri Bask solu tarafından birçok defa kullanıldı.
Tablo yaklaşık iki düzine eskiz ve hazırlık çalışmasıyla birlikte 1992'de Prado Müzesi'nden, yine Madrid'de bulunan Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía'ya taşındı. Bu durum İspanya'da tepki yarattı, çünkü Picasso vasiyetinde tablonun Prado'da sergilenmesini istemişti. Ancak bu taşıma, Prado'da yer sıkışıklığı sebebiyle 19. yüzyıl başından sonrasına ait tüm eserlerin yakındaki bir başka binaya taşınması kararının bir sonucuydu. 20. yüzyıl eserlerinden oluşan ulusal koleksiyonun sergilendiği Reina Sofía bunun için en uygun yerdi. Müzede, tablonun en iyi şekilde sergilenebilmesi için özel bir galeri inşa edildi.
Tablo İspanya'yada ilk olarak, Prado'nun ek binası olan El Casón del Buen Retiro'da sergilendi. Burada normalde 19. yüzyıl başına ait eserler sergileniyordu ancak müzede Guernica'nın koyulabileceği kadar büyük bir duvar sadece burada vardı. Tablo kurşun geçirmez bir camın ardında ve makineli tüfekli korumalar eşliğinde sergileniyordu. Ancak o zamandan beri tabloya karşı hiçbir vandallık girişimi ya da güvenlik sorunu yaşanmadı. Reina Sofía'da ise tablonun güvenlik seviyesi diğer eserlerden farklı değildir.
Bask milliyetçileri, özellikle Guggenheim Müzesi Bilbao'nun açılışının ardından, tablonun Bask ülkesine götürülmesi gerektiğini savundu. Reina Sofía Müzesi'nin yetkilileri ise, çok büyük boyutlardaki tuvalin artık taşınamayacak derecede kırılganlaştığını öne sürdüler. Guggenheim yetkililerinin de, tablonun kalıcı transferinin pek olası olmadığını düşünmelerine rağmen Bask hükûmeti, en azından Bilbao'da geçici bir sergi açılmasını desteklemektedir.
Birleşmiş Milletler'de tablo

Tablonun goblen bir kopyası New York'taki Birleşmiş Milletler binasının bir duvarında, Güvenlik Konseyi salonunun girişinde sergilenmektedir. Tablo buraya, savaşın dehşetinin bir hatırlatıcısı olarak yerleştirilmiştir. Nelson Rockefeller tarafından yaptırılarak bağışlanan bu kopya, orijinali gibi siyah beyaz değil, kahverengi tonlarındadır.
5 Şubat 2003'te Colin Powell ve John Negroponte'un basın toplantısı sırasında tablo, görünmemesi için büyük mavi bir örtüyle örtüldü. Ertesi gün bu örtünün, şiddet dolu sahnelerin arka planda kötü göründüğü ve konuşmacıların yüzlerin tam üzerinde atın kalçasının yer aldığı gerekçesiyle, televizyon habercileri tarafından istendiği açıklandı. Ancak bazı diplomatlar basına verdikleri demeçlerde, Bush hükûmetinin, Powell'ın Irak'taki savaşa ilişkin açıklamalar yaparken arkada bu resmin gözükmesini istemediğini ve BM yetkililerine bu konuda baskı yaptığını söylediler.
Guernica'yı ilgiyle izleyenler
Margaret Baba Diri

| Margaret Baba Diri |
| --- | --- |

Uganda Parlamentosu Üyesi
Görev (1996-2025)
Uganda Ulusal Engelliler Birliği Araştırma Görevlisi
Görev (1992-1996)
Kişisel bilgiler
Doğum: 29 Haziran 1954(1954-06-29) Kampala, Uganda
Ölüm: 9 Ocak 2025 (70 yaşında) Kampala, Uganda
Bitirdiği okul: Kyambogo Ulusal Öğretmen Koleji Kyambogo Üniversitesi
Mesleği: Eğitimci siyasetçi
Margaret Baba Diri (29 Haziran 1954 – 9 Ocak 2025), Ugandalı eğitimci ve siyasetçi.
Hayatı

Baba Diri, 29 Haziran 1954'te Kampala, Uganda'da doğdu. Kyambogo Ulusal Öğretmen Koleji ve Kyambogo Üniversitesi'nde eğitim gördü.  1976-1990 yılları arasında St Charles Lwanga Koleji'nde eğitimci ve 1992-1996 yılları arasında Uganda Ulusal Engelliler Birliği'nde (NUDIPU) toplumsal cinsiyet geliştirme görevlisi olarak çalıştı.
Aynı zamanda 1996'dan 2025 yılındaki ölümüne kadar Uganda Parlamentosu'nda delege olarak yer aldı.
Dul olan Baba Diri, 9 Ocak 2025'te memleketi Kampala, Uganda'da doğal nedenlerden 70 yaşında öldü.