Şahmar Alekberov
Biyografi > Yönetmen olarak

Serbest film çekme arzusu onu rahat bırakmıyordu. Biraz da hastalanmıştı. Sağlık sorunları oyuncu olarak çalışmasına izin vermedi. Böylece, yönetmen olarak çalışmaya karar verdi ve ilk kez Gülbeniz Azimzade ile birlikte "İmtahan" filmini çekti. Bu toplumsal temalı filmde Şahmar Alekberov büyük bir hevesle çalışmıştı. Her şey ona tanıdıktı. Kamera, kameramanlık, dekorların kurulması ve aktör performansları zaten onun mesleğiydi. Ancak bir huzursuzluğu vardı. Senaryoyu Anar, kendi "Şehrin Yaz Günleri" adlı hikâyesi temelinde yazmıştı. Ancak, Gülbeniz Azimzade ile o kadar rahat çalışıyordu ki, sanki yıllardır yönetmenlik yapıyordu. Film vizyona girdiğinde tüm endişeler sona erdi. Hem senarist, hem Gülbeniz Azimzade, hem de izleyiciler filmden memnun kalmışlardı. Şahmar Alekberov'un da buna ihtiyacı vardı.
Daha sonra Elçin'in kendi "Tavuğun Canlı Kalması" adlı hikâyesi temelinde senaryosunu yazdığı "Sahilsiz Gece"yi çekti. Bu ise 1989 yılıydı. O dönemde Şahmar Alekberov korkunç bir hastalıkla mücadele ediyordu, ancak yine de çalışıyordu. Sanki acele ediyordu. Filmi çok kısa sürede çekti. Fakat film hazır olduğunda büyük bir tartışma yarattı. Nedeni ise savaş döneminde kadınların hayatındaki bazı anların gösterilmesiydi. Stüdyonun önünde toplanan kadınlar protesto yapıyor ve filmi iptal ettirmek istiyorlardı. Bu film vizyona girdiği günden itibaren büyük tartışmalara yol açtı. "Azerbaycan kadınının koruyucusu" olarak kendini gören bazı kişiler Şahmar Alekberov'un filmine ağır eleştiriler yöneltti. "Sahilsiz Gece" sadece birkaç kez gösterildikten sonra kalıcı olarak ekranlardan kaldırıldı. Ona karşı tutum bugün bile net değildir. Şahmar Alekberov'un yakın dostu ve sınıf arkadaşı Tariyel Kasımov film hakkında şöyle demişti:
"Benim rolüm Elçin'in senaryosunda değildi. Rahmetli Şahmar Alekberov bunu senaryoya kendisi ekledi. Filme katılırsam Riga'yı göreceğimi söyledi. Sahnem Riga'da çekildi. O dönemde merhum Şahmar çok hasta ve acı çekiyordu. Ama çok güzel bir film yapıldı. Sovyet döneminde bu filmi çok eleştirdikleri doğru".
Halk sanatçısı ve filmdeki Roza rolünü canlandıran oyuncu Nuriya Ahmadova, düşüncelerini şu şekilde açıkladı:
"Bir defasında Şahmar aradı ve dedi ki, film stüdyosuna gelme, burada kalabalık var, seni öldürürler. Meğer kadınlar film stüdyosunun bahçesinde toplanıp protesto ederek bağırıyorlarmış. Sonradan belli oldu ki, bu protestoyu düzenlemekte film stüdyosunda çalışan Ermenilerin de parmağı varmış. Aslında filmde protesto edilecek bir durum yoktu. Orada sadece kadınların savaş zamanı düştükleri ortam gösteriliyordu. Gösteriliyordu ki, savaş kadınları istemeden fahişeliğe sürüklüyor. O dönemde böyle bir konuda film çekmek gerçekten zor bir işti. Ne yazık ki, o tarz bir sinema eseri sahipsiz kaldı".
Emektar sanatçı Mehriban Hanlarova:
"Film gösterildiğinde bazı tepkilere yol açtı. O dönemde Şahmar Alekperov çok hasta olmasına rağmen böyle şeylere aldırış etmiyordu. Çok profesyonel yaklaşırdı ve 'Böyle şeyler olur' diyordu. Ama benimle ilgili de 'O filmden sonra onu dövdüler' gibi şeyler söylüyorlardı. Bu tamamen yalandı. Ancak bugün bile 'Sahilsiz Gece' filminde yer aldığım için mutluyum. Çünkü Şahmar Alekperov gibi biriyle çalışmış oldum".
Ama Şahmar Alakbarov onlarla öyle güzel bir dil buldu ki her şey çok kolay bitti.
Filmin gerçekten çok ciddi toplumsal motifleri vardır. Evet, savaş her durumda insanlara trajediler getirir. Aileleri başsız bırakır, kaderleri mutsuz eder. Tıpkı filmin kahramanı Zibeyde gibi. Yönetmen bu karakter için Türkmenistan'dan Oğuldurdu Memmedkuliyeva'yı davet etmişti. "Sahilsiz Gece" Şahmar'ın ilk bağımsız çalışmasıydı. Her kareye özenle yaklaşıyordu. Montajda da dikkatli davranıyordu. Neyse ki her şey başarılı olmuş ve film geniş yankı uyandırmıştı. Ancak, Şahmar Alekberov gönlünce sevinemedi. Hastaydı. Çene kemiğinde cerrahi bir operasyon yapılması gerekiyordu. "Sahilsiz Gece"nin hoş izlenimleri onun ağrılı bedenine bir rahatlık getirse de, bunlar da geçici oldu. Cerrahi operasyon için Almanya'ya gitmesi gerekti. İyi oldu.
Uzun zamandır kalbinde taşıdığı bir hayalini gerçekleştirmek istiyordu. Bu, ünlü gazelhan Aliağa Vahid'in sinema karakterini yaratmaktan ibaretti. Ve günlerden birinde Şahmar Alekberov, kendi senaryosu üzerine "Gazelhan"ı çekmeye başladı. Yıl 1990’dı. Hastalıklı bir halde çalışıyordu. Yine de sanki bir yere yetişmeye çalışıyordu. Başrol için genç oyuncu Loğman Kerimov’u davet etmişti. Çekimler durmaksızın devam ediyor, her şey yolundaydı. Film bittiğinde anlaşıldı ki, malzeme fazlaydı. Şahmar Alekberov filmi iki bölüm halinde çekmeye karar verdi. 1991 yılında ise film gösterime girdi. "Gazelhan", Azerbaycan şairi Aliağa Vahid'in hayatının ve yaratıcılığının çeşitli anlarını canlandırıyor. Burada Bakü köylerinin gelenek-görenekleri, 20. yüzyılın edebi ortamı çok gerçekçi bir şekilde yansıtılmıştı.  Ne yazık ki Şahmar Alekberov filmin gösterim sürecini göremedi. Acımasız ölüm onu sinemadan kopardı. 1992 yılında Şahmar Alekberov sonsuzluğa kavuştu. Çok hayali vardı. Bir senaryo yazmıştı. Kendisinin yönetmek istediği bir filmdi bu. Ünlü Bakü milyarderi Ağa Musa Nağıyev’e ithaf etmişti. Doğrudur, ölümünden sonra bu senaryo çekildi. Yönetmen Rövşen Almuratlı bu filmi çekti. Hem de 1995 yılında.