stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sabah (gazete, 1875)

Bu madde 1875-1922 yılları arasında yayınlanan gazete hakkındadır.1985'ten günümüze kadar yayınlanan gazete için Sabah (gazete) sayfasına bakınız.
Başlığın diğer anlamları için Sabah (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Tür: Günlük gazete
Baş editör: Şemsettin Sami
Kuruluş tarihi: 1875
Dil: Türkçe
Son yayım tarihi: 1922
Genel merkez: İstanbul
Sabah, 1875 yılında yayın hayatına giren, I. Dünya Savaşı yıllarında Peyam gazetesi ile birleşip "Peyam-ı Sabah" adını alan ve 1922'de kapanan günlük gazetedir.
Türk basın tarihinde Sabah adını taşıyan ilk gazetedir. Bu yayının ardından 1938'de Yeni Sabah gazetesi yayın hayatına girmiş; bugünkü Sabah gazetesi 1964'te kapanan Yeni Sabah'ın isim hakkını satın alarak 1985'te yayınlanmaya başlamıştır.
Tarihçe

Gazete, 1875 yılında İstanbul'da Çiçek Pasajı'nda ciltçilik yapan Papadopulos  tarafından Sabah adıyla yayımlanmaya başladı. Başyazarı Şemsettin Sami olan gazete, sık sık sansürle başının derde girmesi ve Şemsettin Sami'nin gazete patronuyla anlaşamayarak ayrılması üzerine 1882'de el değiştirdi.
Sabah gazetesi, 1882'de gazetenin İdare Müdürü Mihran Efendi tarafından Papadopulos'tan  satın alındı. 1891'de gazetenin tirajı 12 bine ulaştı. Gazetenin bünyesine giren yazarlar arasında ünlü gazeteci Ahmet Rasim de yer aldı.
II. Meşrutiyet’in ilan edildiği 24 Temmuz 1908 gecesi, Mihran Efendi ile İkdam gazetesi sahibi Ahmet Cevdet'in anlaşarak gazete provalarını görmeye gelen sansür memurlarını kovması, günümüzde de kutlanan 24 Temmuz Gazeteciler bayramının doğmasına vesile oldu.
I. Dünya Savaşı sonunda Sabah gazetesi, Ali Kemal tarafından çıkartılan Peyam gazetesi ile birleştirildi; adı “Peyam-ı Sabah” oldu. Türk Kurtuluş Savaşı yılları boyunca Anadolu'da gerçekleşen Milli Mücadele'ye muhalif yazılar yayınlandı. Savaş sonunda iki ortak ayrıldı ve Mihran Efendi, gazeteyi Sabah adıyla yayımlamayı sürdürdü. Ali Kemal'in linç edilerek öldürülmesi üzerine Mihran Efendi 7 Kasım 1922'de gazeteyi kapattı.
Tülay Uyar

Tülay Uyar (d. 1977, Almanya), Türk soprano, operacı, eğitimci.
Güzel Sanatlar Lisesi Piyano Bölümü'nde okurken müzikallerde de oynadı. Sesinin güzelliği fark edilince Milliyet Gazetesi'nin tertiplediği ses yarışmasına katılarak birinci oldu.
Devlet Sanatçısı Suna Korat'tan özel dersler alan Tülay Uyar, öğretmeninin Bilkent Üniversitesi'nde öğretmenliğe başlamasıyla kendisi de aynı üniversiteye girdi ve Bilkent Üniversitesinden mezun oldu.
Viyana Müzik Akademisi'nden burs kazanarak okuyan sanatçı daha sonra Mimar Sinan Üniversitesi'nde yüksek lisansını tamamlayarak İstanbul Devlet Opera ve Balesi'nde çalışmaya başladı.
Salzburg, Londra, Köln ve farklı ülkelerde çok değerli öğretmenlerden eğitim alan Tülay Uyar, Londra ve İtalya'da da kurslara katıldı.
Yurt dışında 35'ten fazla ülkede konser verdi. 2003 yılında Taksim ve Zekeriyaköy'de okullar açarak müzik eğitimleri vermeye başladı.
Seslendirme de yapan sanatçı, Walt Disney şarkılarının hemen hemen tamamını seslendirmekte, bunun yanı sıra Londra'da Albüm çalışması da yapmaktadır.
Tevfik Durlanık

| Tevfik Durlanık |
| --- | --- |

Türkiye Büyük Millet Meclisi 1. Dönem Milletvekili
Görev süresi 23 Nisan 1920 - 16 Nisan 1923
Seçim bölgesi: 1920 – Çankırı
Meclis-i Mebûsan 3., 4. ve 6. Dönem Mebusu
Görev süresi 12 Ocak 1920 - 18 Mart 1920
Seçim bölgesi: 1919 – Çankırı
Görev süresi 17 Aralık 1908 - 5 Ağustos 1912
Seçim bölgesi: 1908 – Çankırı 1912 – Çankırı
Kişisel bilgiler
Doğum: 1864 Çankırı, Osmanlı Devleti
Ölüm: 29 Şubat 1944
Hacı Tevfik Efendi (Durlanık) (1871, Çankırı, Osmanlı Devleti - 29 Şubat 1944), Türk din adamı ve siyasetçi.
1887 yılında rüştiyeyi bitirdikten sonra İstanbul'a giderek Fatih Medresesi'nde öğrenim gördü. 25 Mart 1903 tarihinde Sinop Müftüsü oldu. 21 Nisan 1906 tarihinde yasak olan bir toplantının tertipçisi olduğu iddiasıyla görevden alınarak Çankırı'da ikamete memur edildi. 15 Şubat 1907 tarihinde Fizan'a sürgün edildi. Paris'e kaçtı. İkinci Meşrutiyet'in ilan edildikten sonra memlekete geri döndü. Meclis-i Mebûsan I.ve II. dönem Çankırı Milletvekilliği yaptı. Meclisin feshi üzerine Çankırı'ya döndü.
1 Ocak 1919 tarihinde İl Genel Meclisi üyeliğine seçildi. 20 Nisan 1919 tarihinde Çankırı Müftüsü oldu. Bu görevde iken Meclis-i Mebusan'ın son dönemine tekrar Çankırı Milletvekili seçildi. İstanbul'un işgalinden sonra Meclisin feshi üzerine Çankırı'ya döndü ve tekrar Çankırı Müftülüğüne seçildi. TBMM I. dönem Çankırı Milletvekili oldu. 21 Eylül 1920 ile 18 Şubat 1921 tarihleri arasında Konya İstiklal Mahkemesi Üyeliği yaptı. Milletvekilliği sona erince Çankırı'ya dönüp, vaizlik yaptı. 18 Kasım 1932 tarihinde emekli oldu. Evli ve yedi çocuk babasıydı.
Stheno

Stheno, Yunanca’da “güçlü” demektir ve bu cihetle gücü temsil etmektedir. Deniz tanrısı phorskys ile ketonun kızıdır. Stheno'da kardeşleri ile aynı özelliklere sahipti ama aynı kanı taşımıyorlardı. Stheno Medusa'dan büyük, Euryale'den küçüktür. Gorgon kardeşler olarak isimlendirmelerinin sebebi evrende sadece 3 tane bu özellikte varlık olmasından dolayı Zeus tarafından kardeş olarak ilan edilmişlerdir. Gorgonlar'ın tüm özelliklerinin aynı olmasına karşın içlerinde sadece Medusa ölümlüydü. Ortancaları olmasına karşın ikisinden de daha çok kişiyi öldürmüştü. Bazı rivayetlere göre Euryale'nin insan olabilmek için onu öldürdüğü söylenir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 124480896  SUDOC: 075765497  VIAF: 122135330
Savcı

| --- | --- |
Bir duruşmada savcılar.
Meslek türü: Meslek
Etkin sektörler: Hukuk
Yeterlikler: Savunuculuk becerileri, analitik düşünce, adalet duygusu
Gerekli eğitimler: Profesyonel Avukatlık Eğitim Kursu, İngiltere ve Galler'de yargı kursu (ve muhtemelen Ortak Profesyonel Sınavı), Avukatlık sınavı
Çalışma alanları: Hükûmet için hukuk hizmeti
İlgili meslekler: Avukat, hukuki danışman, dava vekili, hâkim, sulh hâkimi
Savcı, ceza yargılamasında iddia makamı olarak adalete hizmet eden kişidir. Savcılık ceza muhakemesinde iddia görevini yaparak devlet adına ceza davası açan makamdır. Bu makamdaki yetkiliye savcı adı verilmiştir. Özetle savcı, suç haberinin kendisine ulaşmasıyla birlikte devlet adına araştırma ve soruşturma faaliyetinde bulunmak, kamu davasının açılmasını gerektiren şartlar oluştuğunda dava açmak ve yürütmek, mahkemelerin verdiği kararları yerine getirmek ve kanunla kendisine verilen diğer görevleri yapmak durumunda olan ve yargı organı içinde yer alan kamu görevlisi olarak tanımlanabilir.
Etimoloji

Kelime kök anlamı olarak: hukuk ileri sürülerek savunulan düşünce, iddia, dava, tez, bir fiilin hukuki açıdan suç olup olmadığının tanımlanmasını ve ilgili kanun hükümlerine uygun suçun tanımlamasıyla iddianame hazırlamakla görevli hukuk memuru olarak geçmektedir.
Osmanlıcadaki karşılığı "müddeiumumi"dir. Arapça muddaˁī (iddia eden, dava eden) ve umūmī (kamu) sözcüklerinin birleşiminden türetilmiş olan ve "kamu adına dava eden" anlamını taşıyan bu sözcük 1870 tarihli "Mehakim Nizamnamesi" ile Fransızca prosécuteur publique karşılığı olarak T.C. hukukuna girmiş, Cumhuriyet döneminde de uzun süre gayrıresmî olarak kullanılmaya devam edilmiştir.
Savcılık kurumunun yapısı ve özellikleri

Savcılık kurumu idari bir yapıya sahip olması nedeniyle düzenlemesinde hiyerarşi bulunmaktadır. Astlar kurum içinde üstten emir alırlar. Ancak bu bağlılık mutlak bir itaat anlamına gelmemektedir.
Tarihçe > Roma hukukunda

Genel olarak savcılık kurumunun Fransız kaynaklı olduğu kabul görmektedir. Fakat pek çok kaynak Roma hukukunda bulunan beş kurumu dayanak olarak göstermişlerdir. Roma hukukunda belirtilen bu kurumlardan her biri savcılara ait bazı özellikler taşıyordu. Bu kurumlardan ikisi Censeur ve Defenseur, kovuşturma yapma hakkında sahipti. Questeur günümüz savcısının hazırlık soruşturması esnasındaki tüm yetkilerine sahipti. Irenarque Curios savcı ve suç kolluğuna benzer bir kurumdur. Puracuratore Caesari ve Avocat de fisc savcılığın idari görevleri gibi yetkilere sahip kurumlardı. Ancak bu kurumlar tam olarak günümüz savcılıklarının yetkilerine sahip değillerdi.
Tarihçe > Cermen hukukunda

Cermenlerde Centenarius adı verilen yetkililer suçluları yakalayarak adalete teslim ederlerdi. Sonraları bu yetkililer hakim konumuna yükseltilmiştir. Almanya'da 1600'lü yıllardan itibaren Fiscalat adı verilen doğrudan senyöre bağlı olan bu kişiler halka ve memurlara karşı senyörün menfaatini koruyorlardı. Hatta bu yetkileri hukuki alanlardan daha fazlaydı. Bazen bu kişilere suçun araştırılarak ortaya çıkartılması görevi veriliyordu. Fransız İhtilali'nden sonra, Napolyon zamanında Fransız ceza muhakemeleri usulü kanunu Prusya'nın Ren eyaletinde uygulanmaya başladı. Bu bölgelerde daha sonra da devam etti. Bundan sonra yapılan reformlarda savcılığın bir kurum olarak uygulanması fikrinden faydalanıldı. Feurbach 1900'lü yılların başında Bavyera'da ceza muhakemesinde iddia makamı kurmak istemiş, fakat başarısızlığa uğramıştır. Ancak daha sonra bu uygulama Fransız İhtilali'nin de etkisiyle gerçekleşmiştir. Savcılık kurumunun tam olarak kurulması ise 1830 ile 1840'lı yıllara reformistlerin ortaya atması ile oluşmuştur.
Tarihçe > Anglo-Sakson hukukunda

İngiltere'de 1879 tarihine kadar kamu adına iddia makamını temsil eden bir savcı bulunmuyordu. Suçlarda kovuşturma isteme yetkisi özel kişilere aitti. Ancak devlet aleyhine işlenen suçlarda doğrudan kovuşturma yapılıyordu. Devlet aleyhine işlenen suçların takibini General attorney adı verilen kişiler yapıyorlardı. Bu kişileri kral seçiyordu. Ayrıca avukatlar ve solicitorlar iş görüyorlardı. Solicitorlar bütün adli işlere yetkili, serbest meslek sahibi kişilerdi. Örnek vermek gerekirse; Fransa'da aynı işi noterler görüyorlardı. Ancak solicitorlar kesinlikle High Court(Yüksek Mahkeme)un duruşmalarına katılamazdı.
İngiltere 1879 yılında, Fransız sisteminden ayrı bir şekilde savcılık makamını kurdular ve bu makama Director of public prosecutions(Başsavcılık) adını verdiler. İngiltere'de savcı milli egemenliği temsil eden toplumun iddia makamı değildir. Hakim karşısında taraflardan biri konumundadır, bu konumu itibarıyla sanığa ve avukata benzemektedir. Avrupa veya Rusya'daki savcılık kurumu gibi yetkilere sahip değildir. Kural olarak taraflar dava açar, şikayet bulunmadığı halde işe karışmazdı.
İskoçya'da ise savcı Fransa'da olduğu gibi devletin ceza hukukundaki haklarını temsil eden bir taraftır. Bu nedenle de adli teşkilat üzerinde kontrol yetkisi yoktur. Duruşmalara ise, mahkemenin astı sayıldığından dolayı sanık veya avukatı ile aynı haklara sahip olarak katılırdı.
Tarihçe > İslam hukukunda

İslam hukuku ceza uygulamalarında Savcılık görevi tam anlamıyla ayrı bir kurum olarak var olmaz. Bunun yerine, suça maruz kalan kişinin veya topluluğun mağduriyetini ve cezalandırılmasını sağlamak için hükûmet veya devlet temsilcileri görevlendirilir.İslam hukukunda suç davaları, hukuki kanıtlar ve şahit ifadeleri kullanılarak ele alınır. Ancak, davanın başlatılması ve yürütülmesi genellikle mağdur veya mağdurun ailesi tarafından yapılır. Suçun işlendiği topluluğun liderleri veya devlet temsilcileri de bu sürece dahil olabilir ve hukuki kararları verirler.Bu nedenle, savcılık görevi daha çok suça maruz kalan kişinin veya topluluğun mağduriyetini giderme uygulanmasını sağlama amacıyla görevlendirilen kişilere aittir. İslam hukukunda, bu rolü oynayan kişilere "kadı" veya "hakim" denir ve adil ve adaletli bir şekilde hüküm vermek için görevlendirilirler.Ancak, bu açıklama genel bir bakış sağlamaktadır ve İslam hukuku farklı coğrafi bölgelerde farklı yorumlar Dolayısıyla, ülkeye ve mezhepten mezhebe göre değişiklikler olabilir.
Tarihçe > Ülkeler hukukunda > Türkiye'de savcılık

İlk kez 1925 yılında 669 sayılı Şurayı Devlet Kanunu'nda "müddeiumumilik" isminde ihdas edilmiş, 4 Nisan 1929 tarihli ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nda "cumhuriyet müddeiumumisi" ve "cumhuriyet başmüddeiumumisi" isimleriyle görevlerine yer verilmiş, 1946 yılındaki 4909 sayılı Danıştay Kanunu ile "kanunsözcülüğü" ismi kabul edilmiş, 1964'teki 521 sayılı Danıştay Kanununda da aynı isim benimsenmiş, 1981 yılındaki 2461 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu, 1982 Anayasası ve aynı yıl kabul edilen 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nda ise "savcılık" sözcüğü kullanılmaya başlanmış, 21 Mayıs 1985 tarih ve 3206 sayılı Kanun'la 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun maddelerinde yer alan "müddeiumumi" ibareleri "savcı" olarak, "başmüddeiumumi" ibareleri ise "başsavcı" değiştirilmiştir.
Türk hukukuna göre adli yargı kolunda her ilde, ağır ceza mahkemesi bulunan ilçelerde ve bazı asliye ceza mahkemesi bulunan ilçelerde Cumhuriyet başsavcılığı vardır. Cumhuriyet başsavcısı cumhuriyet savcısının hiyerarşik amiridir. Cumhuriyet savcısı ihbar veya başka bir şeklide Türk Kanunlarına göre bir suçun işlendiği şüphesi uyandıran bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen soruşturmaya başlar. İdari yargı kolunda ise Danıştayda savcılar görevlidir.
Revelations (Buffy the Vampire Slayer)

| "Revelations" |
| --- | --- |
Buffy the Vampire Slayer bölümü
Bölüm no.: 3. sezon 7. bölüm
Yönetmen: James A. Contner
Senarist:  Doug Petrie 
Prodüksiyon no.: 3ABB07
Yayın tarihi: 17 Kasım 1998 (1998-11-17)
Süresi: 43 dakika
Konuk oyuncular
 Serena Scott Thomas, Gwendolyn Post rolünde  Eliza Dushku, Faith Lehane rolünde  Jason Hall, Devon MacLeish rolünde  Kate Rodger, Askeri doktor rolünde 
Bölüm kronolojisi
← Önceki "Band Candy" Sonraki → "Lovers Walk"
Buffy the Vampire Slayer (3. sezon) Buffy the Vampire Slayer bölümleri
Revelations (ya da Türkçe adıyla Kehanetler), The WB kanalında yayınlanan, Joss Whedon tarafından oluşturulan bir fantastik dizi olan Buffy the Vampire Slayer televizyon dizisinin üçüncü sezonunun yedinci bölümü.
Özet

Birden ortaya çıkan Bayan Gwenydolyn Post, Buffy'nin performansını “şapşal işi” olarak değerlendirir. Hemen sonrasında kendini Faith'in yeni gözetmeni olarak tanıtan kadının yardımlarıyla Buffy, eldivene benzeyen bir silahı karanlık güçlerin eline geçmeden bulmaya çalışacaktır.
Türkiye'de arkeoloji

Türkiye'de arkeoloji, ülke sınırları içinde yapılan her türlü kazı ve restorasyon çalışmasını kapsar. Osmanlı döneminde büyük oranda yabancılar tarafından yapılan bu çalışmaları, gerçekleştiren ilk yerli isim Osman Hamdi Bey'dir. Kendisi ilk Türk arkeolog olarak kabul edilmesinin yanında, ülkenin ilk arkeoloji müzesi olan İstanbul Arkeoloji Müzesi'nin kurucusudur.
Osmanlı Dönemi

Türkiye topraklarındaki arkeolojinin yerli olarak gelişimine bakarsak, ilk adım bu eserlerinin korunmasına yönelik bilincin gelişmesidir. Bunun ilk örneklerinde biri Ahmet Fethi Paşa tarafından kimi eserlerin Aya İrini Kilisesinde toplanmasıdır. Toplanan eserler ile “Mecma-i Esliha-i Atika (Eski Silahlar Koleksiyonu)” ve “Mecma-ı Âsâr-ı Atika (Eski Eserler Koleksiyonu)” oluşturulmuştur. Daha sonra 1869 yılında "Müze-i Hümayun (Saray Müzesi)" adı altıntaki kuruluş oluşturulur, kurum aynı zamanda İstanbul Arkeoloji Müzesi'nin ilk şeklidir. Bir dönem kapatılan müze, 1881 yılında Osman Hamdi Bey'in müze müdürü olarak atanmasından sonra çağdaş bir müze kimliği kazanmaya başlar.
Cumhuriyet Dönemi

Cumhuriyet döneminde arkeolojik kazılar yoğunluk kazanmaya başladı. 1931'de Türk Tarih Kurumu, 1934'te İstanbul Üniversitesi'ne bağlı Türk Arkeoloji Enstitüsü, iki yıl sonra da Ankara'da Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi kuruldu. 1933'te Türk Tarih Kurumu adına ilk kazılar, Hamit Zübeyr Koşay başkanlığında Ahlatlıbel'de yapıldı. 1935'te Koşay ve Remzi Oğuz Arık Çatalhöyük kazılarına başladılar. Ayrıca Türkiye'de 1930'lardan başlayarak Alman, Fransız, İngiliz ve Hollanda arkeoloji enstitüleri kuruldu. Bu dönemde yerli ve yabancı uzmanlar birçok eski yerleşim bölgesinde araştırma ve kazılar gerçekleştirdiler. Kazılardan çıkarılan eski yapıtları korumak ve sergilemek için yeni müzeler açıldı. Bunların başında, dünyanın en önemli arkeoloji müzelerinden biri olan İstanbul Arkeoloji Müzesi gelir. Antakya'da 1932 yılında başlatılan kazı çalışmaları sonucunda 1934 yılında Hatay Arkeolojı Müzesi kurulur. Hatay Arkeoloji Müzesi'nde dünyanın en büyük ikinci mozaik koleksiyonunun segilendiği bilinir.
Cumhuriyet Dönemi > Arkeolojik çalışmalar

1994 yılında Alman arkeolog Klaus Schmidt tarafından keşfedilen Urfa Göbeklitepe'de kazı çalışmaları, o tarihten bu yana sürüyor. Bölgenin önemini, “Bu kalıntılara rastladığım zaman önümde iki seçenek vardı. Ya hiç kimseye bir şey söylemeden hemen burayı terk edecektim ya da hayatımın geri kalanını burada geçirmeye razı olacaktım. Ben ikincisini seçtim.” diyerek ifade eden Schmidt'i, Stanford Üniversitesi'nden Ian Hodder da “Göbeklitepe her şeyi değiştirecek” diyerek destekliyor.[kaynak belirtilmeli]
Arkeoloji dünyasına bomba gibi düşen Göbeklitepe kazısı için Witwaterstand Üniversitesi'nden David-Lewis Williams, “Göbeklitepe dünya üzerinde bulunmuş en önemli tapınak” ifadesini kullanırken Steve Mithen, “Göbeklitepe aklımın alabileceğinin çok ötesinde” yorumunu yapıyor.[kaynak belirtilmeli] 12 bin yıllık olduğu tespit edilen tapınaklar, avcılık ve toplayıcılıkla geçinen göçebe toplulukların tarımı öğrenerek yerleşik yaşama geçtiği tezini de çürütüyor çünkü söz konusu tapınakları yapanların çanak çömlek kullanmayı bilmediği düşünülüyor.[kaynak belirtilmeli]
Yasal Durum

Tarihsel olarak bu konuda çıkarılmış yasalar ve ilgili resmî kurumlar;
| --- | --- |
Kanunlar 1869 Asar-ı Atika Nizamnamesi  1874 Asar-ı Atika Nizamnamesi  1884 Asar-ı Atika Nizamnamesi  1906 Asar-ı Atika Nizamnamesi  1951 Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu Teşkili Kanunu  1973 Eski Eserler Kanunu  1983 Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu: Kurumlar Kültür ve Turizm Bakanlığı  Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu
Eğitim

Arkeoloji Bölümü Türkiye'de birçok üniversite tarafından 4 yıllık bir süreçte vermektedir. Türkiye'de; Arkeoloji veya Arkeoloji ve Sanat Tarihi adı altında 47 üniversite eğitim verilmektedir.  Arkeolojiyle ilgili farklı üniversiteler farklı ana bilim dalları olsa da Türkiye'deki yaygın başlıca ana bilim dalları şunlardır:
Prehistorya, Pleistosen çağdan Holosen çağa kadar insanın evrimleşme süreci ve yerleşik yaşama geçişine kadarki dönemi inceler.
Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi, Önasya coğrafyasında tarımın başlamasından demir çağın sonuna uzanan zaman dilimini araştırır.
Klasik Arkeoloji Yunan ve Roma dönemlerini ele alır.
Yurtdışındaki Eserler

Gerek izinsiz kazılar gerekte bir Osmanlı politikası olan yabancılara kazı izni verip çıkan eserlerin paylaşılması durumu sonucudunda, Türkiye topraklarından çıkarılan birçok eser, yurtdışında sergilenmektedir. Örneğin; Almanyadaki Bergama Müzesi ve Avusturyadaki Efes Müzesi isimlerini aldıkları Anadoludaki antik kentlerden eserler sergilemektedirler.
Bazı eserlerin ise ülke dışına çıkarılması, Osmanlı öncesi döneme dayanır. 1204 yılında 4. Haçlı Seferi sonrası yağmalanan İstanbul'dan pek çok eser Avrupa'ya taşınmıştır. Venedik'te bulunan "St. Mark Atları", bu eserlerin en bilinenlerindendir. Ama yurtdışındaki tüm eserlerin ilgili ülkelerle diyolog sonucu, Türkiye geri dönmesi için çalışılmaktadır.
Turizm

| Sıra | İsim | 2008 | 2009 | 2010 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| — | Türkiye | 22,662,590 | 21,233,722 | 25,881,558 |
| 1 | Topkapı Sarayı Müzesi | 2,526,251 | 2,371,311 | 2,995,708 |
| 2 | Ayasofya Müzesi | 2,206,968 | 2,370,540 | 2,761,069 |
| 3 | Efes Ören Yeri | 1,678,756 | 1,756,336 | 1,845,447 |
| 4 | Mevlana Müzesi | 1,584,170 | 1,360,595 | 1,670,651 |
| 5 | Hierapolis Ören Yeri | 1,231,089 | 1,261,026 | 1,448,194 |

Perge antik kenti
İşletme enformatiği

İşletme enformatiği, işletme yönetimi ve bilgisayar bilimleri alanlarını kapsayan sosyo-teknik bir disiplindir. İşletme enformatiği eğitimi üniversite düzeyinde verilmekte, bir işletme enformatiği bölümü ya da programını bitiren üniversite mezunları işletme enformatiği uzmanı unvanı almaktadır. Dünyanın çeşitli ülkelerinde olduğu gibi Türkiye'deki bazı üniversitelerde de işletme enformatiği alanında lisans, yüksek lisans ve doktora eğitimi verilmektedir. Üniversitelerin benzer bölümleri kimi zaman:
Bilgi teknolojileri yönetimi,
İşletme bilişim sistemleri,
Yönetim bilişim sistemleri
ve benzeri adlarla da anılmaktadır. Türkiye'de işletme enformatiği alanında lisans düzeyinde eğitim veren fakülte ve yüksekokulların tümü 2010-ÖSYS Yükseköğretim Programları ve Kontenjanları Kılavuzu'nda yer almaktadır. İşletme enformatiği eğitiminin amacı:
Kurumların örgüt yapılarını, iş süreçlerini ve bilişim gereksinmelerini çözümleyebilen;
Bilişim ve iletişim teknolojilerinden yararlanarak kurumların gereksindiği bilişim çözümlerini tasarlayabilen, gerçekleştirebilen ve uygulamaya koyan;
Bu çözümlerin kullanılmasının, kurumun yapısını, işleyişini ve çevresi ile ilişkilerini nasıl etkileyeceğini irdeleyebilen;
İleride işletme enformatiği alanında deneysel ve kuramsal araştırma yapabilecek
mezunlar vermektir.
İşletme enformatiği uzmanları, bir işletmenin hem yöneticileri ve çalışanlarının, hem de bilişim uzmanlarının kullandıkları farklı terminolojilere, yaptıkları farklı işlere ve—hepsinden önemlisi—farklı düşünüş biçimlerine vakıf birer arabulucudur. Bu nitelikleri, işletme enformatiği uzmanlarına bilişim ve iletişim teknolojileri sektörü de dahil olmak üzere pek çok sektörde çeşitli ve cazip iş olanakları kazandırmaktadır.
İşletme enformatiği terimi Türkçeye Almanca Wirtschaftsinformatik sözcüğünden çevrilmiştir. Enformatik sözcüğünün Türkçe karşılığı ise bilişim bilimi terimidir. İngilizce konuşulan ülkelerde işletme enformatiği yerine yönetim bilişim sistemleri (management information systems; kısaca MIS) terimi yaygın biçimde kullanılmaktadır. Her iki yabancı terim, Türkçede farklı adlar altında da olsa, aynı bilgi ve kariyer alanına—işletme enformatiğine—işaret etmektedir. İngilizce konuşulan ülkelerde yönetim bilişim sistemleri bölümlerini adlandırırken kimi zaman işletme bilişim sistemleri (business information systems), bilişim teknolojileri yönetimi (management of information technology) ya da yalnızca bilişim sistemleri (information systems) terimleri de kullanılabilmektedir.
Kapsam

İçinde bulunduğumuz çağa Enformasyon Çağı denmektedir. Enformasyon çağında bireyler, insan toplulukları ve kurumlar işlerini görmek ve günlük yaşamlarını sürdürmek ya da renklendirmek için çok farklı kaynaklardan gelen büyük miktarda veriye gereksinme duymakta; aynı zamanda büyük bir veri havuzu olan İnternet'e ya da bireysel veya kurumsal bilişim sistemlerine veri katkısında bulunmaktadır. Bilişim ve iletişim teknolojileri günümüzde toplumların, kurumların ve bireylerin veri paylaşmaları, bu verileri işlemeleri, işlerini ve günlük yaşamlarını sürdürebilmeleri için vaz geçilmez hale gelmiştir.
Veriler işlenmemiş, ham gerçeklerdir; tek başlarına bir anlamları yoktur. Veriler depolama, sorgulama, düzenleme ve matematiksel ya da mantıksal olarak özetleme işlemlerinden geçtikten ve çoğu kez tablolar ya da görseller biçiminde soyutlandıktan sonra anlamlı hale gelmekte; enformasyona dönüşerek elde edildikleri bağlamı betimleyebilme ve açıklayabilme gücüne kavuşmakta; kullanıcılarına çözümleme ve karar verme gibi çıkarım olanakları sunmaktadır. Bilişim ve iletişim teknolojileri bireylere, gruplara ve kurumlara büyük miktarlarda veriyi düşük maliyetle ve hızla işleme ve paylaşma olanağı sunmaktadır. Enformasyon ise arama, bulma, sınıflama, ayıklama ve düzenleme işlemlerinden geçtikten sonra belirli bir alandaki ya da konudaki bilgiye dönüşmektedir. Bilgi üretiminde de bilişim ve iletişim teknolojilerinden önemli ölçüde yararlanılmaktadır.
Gerek veri, gerek enformasyon ve gerekse bilgi üretimi için zaman, emek ve sermayeye gereksinme bulunmakta; bu nedenle her üçü de belirli bir maliyete yol açmaktadır. Aynı şekilde her üçünün de kullanım değeri mevcuttur. Bu değer kısmen para cinsinden belirlenebilir ve fiyatlandırılabilirse de, kullanımın parasal değerinin yanı sıra parayla ifade edilemeyen soyut bir değeri de vardır. Bu anlamda, veriler, enformasyon ve bilgi, işletmeler açısından—tıpkı çalışanlar, para, arazi, binalar, ekipman ve hammadde örneklerinde olduğu gibi—birer kaynak özelliği sergilemektedir. Diğer kaynaklar gibi onların da verimli ve etkin yönetimi gerekmektedir.