stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
XXIII. Ioannes

| Papa XXIII>  Ioannes |
| --- | --- |
Roma Piskoposu
 Official photograph, 1958–1963
Kilise: Katolik Kilisesi
Papalık başlangıcı: 28 Ekim 1958
Papalık bitişi: 3 Haziran 1963
Önce gelen: XII. Pius
Sonra gelen: VI. Paulus
Papazlığa atanma: 10 Ağustos 1904 Giuseppe Ceppetelli
Takdis: 19 Mart 1925 Giovanni Tacci Porcelli tarafından
Kardinal yapan: 12 Ocak 1953 XII. Pius tarafından
Doğum adı: Angelo Giuseppe Roncalli
Doğum: 25 Kasım 1881(1881-11-25) Sotto il Monte, Bergamo, Lombardiya, İtalya
Ölüm: 03 Haziran 1963 (81 yaşında) Vatikan
Önceki görev:  Bulgaria'ya papanın elçi yardımcısı (1925-1931)  Bulgaria'ya papanın elçisi (1931-1934)  Türkiye'ye papanın elçisi (1934-1944)  Yunanistan'a papanın elçisi (1934-1944)  Fransa'ya papanın elçisi (1944-1953)  Venedikt patriği (1953-1958) 
Eğitim:  Papalık Roma Athenaeum Saint Apollinare (ThD)  Papalık Roma Ruhban Okulu (Kilise Hukuku) 
Slogan: "Oboedientia et Pax"
İmza: 
Arma: 
Oruç günü: 11 October (Katolik Kilisesi) 3 June (Amerika'daki Evanjelik Lüteriyen Kilisesi, Avustralya Anglikan Kilisesi) 4 June (Brezilya Piskoposluk Anglikan Kilisesi, Kanada Anglikan Kilisesi, İskoç Piskoposluk Kilisesi ve ABD Piskoposluk Kilisesi)
Onurlandırıldığı yer: Katolik Kilisesi Amerika'daki Evanjelik Lüteriyen Kilisesi Anglikanizm Palmarian Kilisesi
Kutsanışı: 3 Eylül 2000 II. Ioannes Paulus tarafından
Aziz ilanı: 27 Nisan 2014 Franciscus tarafından
Himaye: Nuncio; Venedik patriği; II. Vatikan Konsili;Ekümenizm; Bergamo; Sotto il Monte; Valsamoggia; İtalyan ordusu
Adı Ioannes olan diğer papalar 
Papa (Aziz) XXIII. Ioannes (İtalyanca: Giovanni XXIII, İngilizce: John XXIII, Türkçe: XXIII. Yuhanna), asıl adı Angelo Giuseppe Roncalli (25 Kasım 1881, Sotto il Monte, Bergamo, Lombardiya, İtalya - 3 Haziran 1963, Papalık Sarayı, Vatikan), 28 Ekim 1958-3 Haziran 1963 arasında 4 yıl, 218 gün papalık yapmıştır.
Hayatı > Papalıktan önceki yaşamı

Angelo Giuseppe Roncalli İtalya'nın Lombardiya bölgesinin Bergamo ilinde "Sotto il Monte" adlı kırsal bir köyde doğdu. Babası ortakçı bir tarım işçisi idi. Roncalli ailenin 13 çocuğundan dördüncüsü idi.
1904'te Roncalli Roma'da Katolik ruhban okulunu bitirerek Monte Santo'da bulunan Santa Maria Kilisesi'ne rahip olarak atandı. 1905'te yeni atanan Bergamo Piskoposu Roncalli'yi kendine piskoposluk sekreteri olarak tayin etti ve Roncalli bu görevi bu piskoposun 1914'te ölümüne kadar devam etti. Bu sırada Roncalli Bergamo'da bulunan mahalli ruhban okulunda dersler de verdi.
I. Dünya Savaşı sırasında Roncalli İtalyan ordusuna askere alındı. Çavuş rütbesi ile bir sağlık birliğinde sedye taşıyıcılığı ve birlik papazlığı görevlerini yaptı. 1919'da İtalyan ordusundan terhis olduktan sonra Roncalli Bergamo'daki ruhban okulunun başpapazı olarak atandı.
1921'de Papa XV. Benedictus Roncalli'yi Katolik Kilisesi misyoner papazların bağlı olduğu ve ana Katolik kilise doktrinlerini korunması ile görevli "İnanç Yayılımı Cemiyeti" başkanlığına atadı. 1925'te ise Papa XI. Pius onu Bulgaristan'a Katolik Kilisesi temsilcisi olarak atadı ve Ronacalli bu görevi 1925-1935 döneminde yürüttü. Bu görevle birlikte Katolik kilisesinin bir şeref görevi olarak Yunanistan "Areopolis Piskoposu" unvanı da verildi. Bu piskoposluk görevi için Roncalli piskoposluk sloganı olarak "Obedientia et Pax (İtaaat ve Barış)" cümlesini seçti.
1935'te Roncalli Vatikan tarafından İstanbul'da Türkiye'ye ve Yunanistan'a Delegato Apostolico (dini temsilci) olarak görevlendirildi ve aynı zamanda da İstanbul'da Apostolik Viker (yerel Latin Katolik dinsel hiyerarşisinin başı) görevini vekaleten yüklendi. Roncalli'nın Türkiye'de bulunduğu sıralarda iyi Türkçe öğrendiği, halka yakın olduğu, Polonezköy'de yaşayan Katoliklere yakınlık gösterdiği, Beşiktaş takımını tutup futbol maçlarına gittiği söylenmektedir. Bu arada Roncalli Yunanistan'ı işgal eden Naziler ile de bağlantılar kurmak zorunda kaldı. Roncalli'nin Balkanlarda ve Orta Avrupa'da Almanlar tarafından aranıp kovuşturulan büyük sayıda Yahudi'ye de o ülkelerden kaçmak imkanlar ve yardımlar sağladığı da bildirilmektedir.
1944'te Fransa hala Alman istilası altında iken Roncalli Vichy hükûmeti nezdinde "Nuntius" olarak görevlendirildi. "Nuntius" görevinde Fransa'nın kurtuluşundan sonra da 1953'e kadar devam etti. Harp sonrası döneminde Fransa'da Nazi ve sağcı Fransız hükûmeti ile işbirliği yapmış olan Katolik papazların görevlerinden alınarak emekli olmalarını sağlamak için Fransız hükûmeti ile müzakereleri başarı ile yürüttü.
1953'te Roncalli Venedik Patrikliği'ne atandı ve bundan dolayı Papa XII. Pius tarafından merasimle Kardinal rütbesini aldı. Fransa hükûmetinin Roncalli'ye olan güven ve saygısını açıklamak için günün Fransa Cumhurbaşkanı Vincent Auriol eski Fransız rejimi hükümdarlarına verilmiş haklarını kullanarak Paris'te Fransa Cumhurbaşkanlığı Élysée Sarayı'nda çok nadir ve özel bir merasimle Roncalli'ye kırmızı kardinal şapkası giydirdi.
Ölümü

23 Eylül 1962'de Papa XXIII. Ioannes'in mide kanserinden muzdarip olduğu teşhis edildi. Bundan sonra 9 ay bu teşhis halktan saklanıp papa zaman zaman mide kanaması geçirip sağlığını giderek kaybetmeye başladı. Nisan 1963'te Papa artık çok zayıflamış ve görevlerini zor yapmaya başlamıştı. Son törensel görev olarak 11 Mayıs 1963'te İtalyan Cumhurbaşkanı'ndan "Barış için Balzan Ödülü" alma törenine iştirak etti. 26 Mayıs'ta geçirdiği mide kanaması mide zarı patlamasına ve iltihaplanıp "peritonit" olmasına yol açtı. Papa yatağa düştü.
2 Haziran 1963'te Papa XXIII. Ioannes mide kanseri, mide kanaması ve peritonitten muzdarip olarak 81 yaşındayken hayata gözlerini kapadı. Dört yıl yedi ay papalık yapmıştı.
27 Nisan 2014'te dönemin papası olan Franciscus tarafından Roma'da Aziz Petrus Bazilikası'nde yapılan büyük bir ayin ve merasimle Katolik Kilisesi Azîzi ilan edilmiştir.
İstanbul'da, St. Antuan Katolik Kilisesi bahçesindeki heykeli, 2020
Papa XXIII. Ioannes, Cam tabutu Roma
Papa XXIII. Ioannes'in Arması
Öperler

Öperler, Redd Türk rock müzik grubunu 50/50 albümünde yer alan şarkıdır.
İlk albümleri 50/50'nin ilk kliplerini Amerika'da Mete Özgencil yönetmenliğinde Mutlu Olmak İçin şarkısına çeken grup, ikinci klibini de yine Mete Özgencil yönetmenliğinde Öperler şarkısına çekmiştir. Klip Amerika'da bir otel odasında çekilmiş ve bu klipte Redd'e iki kadın eşlik etmiştir. Ancak bu klip şarkı sözlerinin ve klip görüntülerinin fazla erotik bulunmasından dolayı çeşitli kanallar tarafından yasaklanmış ve yayınlanmamıştır. Bu şarkıdan sonra Bahçelere Daldık şarkısına klip çekilmiştir.
Minyatür

bir Pers minyatürü
Minyatür, kendine has bir biçimi olan resim çeşididir.
Yaygın olarak, el yazması kitaplardaki  metni görselleştiren, metinde yer alan bilgileri daha açık hale getiren kitap resimleri minyatür olarak bilinir. İşlenen temanın barındırdığı olayları görselleştirmek için olayı resme figürler halinde aktarmak ve figürler birbirini kapamayacak şekilde yerleştirme esastır.
Batı el yazmalarındaki kitap resimleri dışında 13-19. yüzyıllar arasında İslam dünyasında "tasvir, tasvir-i humayun, şebih, suver, tarrahi, resm, resim, hurda(e) nakış, meclis, kalemişi" gibi adlar altında gerçekleştirilen sanat üretimleri de Türkçede 19. yüzyılın sonundan itibaren "minyatür" adıyla anılmıştır. Tarihî süreçte  kitap sanatları ile bağlantısı olmaksızın tual, deri, duvar, aharlı kağıt, seramik, kemik, ahşap kutu ve kaplar, ipek gibi farklı malzemeler ve farklı amaçlar doğrultusunda ve kimi zaman anıtsal boyutlarda minyatür sanatı örnekleri verilmiştir.
Küçük resimde kemençe çalan bir saray müzisyeni kız. 19. yüzyıl Kaçar Hanedanı dönemi, tuval üzerine yapılmış 55½ x 31 5/8in. (140.8 x 80.4 cm.) boyutlarında bir minyatür.
Kelimenin kökeni

Orta Çağ Avrupası'nda hazırlanan el yazmalarının bölüm başlarında metnin ilk harfinin etrafına Latince  "minium" denen kızıl-turuncu boya ile  "miniatura"  denen süslemeler yapılırdı. Minyatür adının, bu kelimeden geldiği, zamanla Latincede küçük anlamına gelen "minor" kelimesinin etkisi ile "küçük resim" anlamı kazandığı düşünülmüştür.
Birçok kaynakta, Türk dünyasında eskiden beri minyatüre "nakış", nakış yapana da "nakkaş" denilmiş olduğu ifade edilse de nakış, kitap resimleri dışında farklı sanat alanlarını bir arada ifade eden bir çatı ifadedir. Küçük boyutlu resimler Osmanlı kaynaklarında tasvir, şebih, suver, âsâr, tarrahi, nigar, suret, hurde nakış, meclis gibi isimlerle anılmış; 19. yüzyılın sonundan itibaren bu resimler yayınlarda "minyatür" olarak yer almaya başlamıştır. Batıda minyatür tarzı resim yapan sanatçılara  minyatari, minyatürist, minyatürcü denilmiş; Osmanlı'da ise minyatür tarzı resim yapan sanatçılara "nakkaş" genel adı altında "musavvir, ressam, tarrah, şebih nüvis, nigari, nigarende, meclis nüvis, nakş-bend, siyahkalem  gibi isimler verilmiştir.
Tarihçe

Bilinen en eski minyatürler Mısır'da rastlanan ve MÖ 2. yüzyılda papirüs üzerine yapılan minyatürlerdir. Daha sonraki dönemlerde Yunan, Roma, Bizans ve Süryani elyazmaları da minyatürlerle süslenmiştir. Hristiyanlık yayılınca minyatür özellikle elyazması İncil'leri süslemiştir.
Avrupa'da minyatür sanatı 8. yüzyılın sonlarında gelişti. 12. yüzyılda  minyatürün, süslenecek metinle doğrudan doğruya ilgili olması gözetilmeye ve dinsel konulu minyatürlerin yanı sıra dindışı minyatürler de yapılmaya başlandı.
Minyatür sanatı, geç Orta Çağ'da İran, Irak, Orta Asya ve Anadolu'da bulunan Türk ve Pers hanedanlıkları döneminde yüksek bir gelişmişliğe ulaştı.
Türkler'de minyatür geleneği Orta Asya'da Uygurlar döneminde İslam öncesinde ortaya çıkmıştı. Uygur halkları arasında yayılmış Mani dininin kurucusu, Müslümanların “Mâni-i nakkaş" diye andıkları bir ressamdı ve kitaplarını resimlerle süslemişti. Turfan'da eski bir Mani kütüphanesinin kalıntıları arasında arkeolog Albert von Le Coq tarafından bulunup 1923  yılında yayımlanan Maniheist Uygur minyatürleri, Selçuklu minyatürlerinin öncüsü kabul edilir.
Selçuklu Hanedanının İran ile ilişkilerine bağlı olarak minyatür sanatı İran etkisinde kalmış; Osmanlı minyatür sanatı da Selçuklu ve İran minyatürlerinden etkilenmiştir. İran ve Selçuklu etkisi 18. yüzyıla kadar sürdü. II. Mehmed döneminde, padişahın resmini de yapmış olan Sinan Bey adlı bir nakkaş, II. Bayezid döneminde ise Baba Nakkaş diye tanınan bir sanatçı yetişti. 16. yüzyılda Reis Haydar diye tanınan Nigarî, Ahmetcan Barlas, Haydar Kay, İsmail Can, Gazi Capır, Nakşî ve Şah Kulu ün yaptılar. Gene aynı dönemde, Behzad'ın öğrencisi olan Horasanlı Aka Mirek de İstanbul'a çağrılarak saraya başnakkaş (başressam) yapılmıştı.Minyatür sanatı Osmanlı'da I. Süleyman döneminde zirveye  ulaştı. Mustafa Çelebi, Selimiyeli Reşid, Süleyman Çelebi ve Levnî 18. yüzyılın ünlü nakkaşlarıdır. Levnî, geleneksel anlayışın dışına çıkarak  kendine özgü bir biçim geliştirmiştir. 19. yüzyıl başlarında yenileşme hareketleriyle birlikte minyatürde de batı resim sanatının etkileri görüldü.
Minyatür sanatının uygulama şekli yüzyıllar boyunca her toplumda değişiklikler gösterdi. Boyalar genellikle topraktan üretilmekte; renkleri üst üste kullanmak için boyalar su ile inceltilmekte; parlaklıklarını artırmak için ise içlerine yumurta sarısı katılmaktaydı. 18.yy.’a gelindiğinde ise yumurta sarısının yerini tutkal aldı. Osmanlı Devleti'nde özellikle padişahlara sunulan albümlerde boyanın yanı sıra altın ve gümüş kullanıldı.
Baskı makinesinin bulunuşundan sonra Avrupa'da minyatür daha çok madalyonların üzerine portre yapmak için kullanıldı. 17. yüzyıldan sonra fildişi üzerine yapılan minyatürler yaygınlaştı. Daha sonra minyatür sanatına karşı ilgi azalmakla birlikte dar bir sanatçı çevresinde geleneksel bir sanat olarak sürdürüldü.
Günümüz minyatürü

Günümüzde minyatür yerini çağdaş resme bırakmış ancak geleneksel bir sanat olarak varlığını sürdürmeye devam etmiştir. Türkiye'de Süheyl Ünver'in çabalarıyla tekrar gün yüzüne çıkmış minyatür sanatı günümüzde Cahide Keskiner, Ülker Erke, Ömür Koç, Ruhi Konak, Nilgün Gencer, Günseli Kato, Nusret Çolpan, Gülbün Mesera, Gülçin Anmaç ve yetişmekte olan birçok genç sanatçı tarafından icra edilmektedir.
Galeri

"Havarnak kalesinin mimari" (Kamāl ud-Dīn Behzād Herawī, Herat y. 1494 - 1495, Timur dönemi).
Batı tarz minyatür (16. yüzyılın ilk yarısı)
Şiir, şarap ve bağ,
geç dönemin eserlerinin ortak unsuruydu. (1585)
İki Sevgili
(Rıza Abbasi, 1630)
Harun Reşid
 (Binbir Gece Masalları)
Gürcistan prensi Muhammed Beik
(Rıza Abbasi, 1620)
Saki (Rıza Abbasi, 1609);
Moraqqa-e Golshan, İsfahan, İran; Gülistan Sarayı)
Santur çalan bir kadının 1830 minyatürü.
Leylâ ile Mecnun'un Nizami uyarlamasından bir sahne.
2025 Türkiye bütçesi

| --- | --- |

Parlamento: 28. Türkiye Büyük Millet Meclisi
Hükûmet: 67. Hükûmet
İktidar partisi: Adalet ve Kalkınma Partisi
Maliye Bakanlığı: Mehmet Şimşek
 ‹ 20242026›
2025 Türkiye bütçesi, Cumhurbaşkanı yardımcısı Cevdet Yılmaz ve Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek tarafından Türkiye Büyük Millet Meclisine sunulması beklenen hükûmet bütçesidir. Bu bütçe, Mehmet Şimşek'in Hazine ve Maliye Bakanı olarak atanmasından bu yana mecliste savunduğu ikinci ve 2023 genel seçimlerini kazanmasının ardından Adalet ve Kalkınma Partisi hükûmeti tarafından sunulan üçüncü bütçe olacaktır.
Arka plan

Bütçe görüşmeleri, Meclis Genel Kurulunda 9 Aralık Pazartesi günü saat 12.00'de başlayarak, kesintisiz bir şekilde tamamlanana dek devam edecektir. Görüşmeler kapsamında Genel Kurul, tatil günleri dahil her gün saat 11.00'de toplanarak, o günkü programı bitirene kadar çalışmalarını sürdürecektir. Toplamda 12 gün sürecek olan bütçe müzakereleri, kapsamlı bir takvimle yürütülecektir.
Bütçe müzakerelerinin son günü olan 20 Aralık Cuma günü, görüşmeler saat 14.00’te başlayarak tamamlanana kadar devam edecektir. Bu son oturumda, siyasi parti grupları ve yürütme için 70’er dakika, bireysel konuşmalar için ise 10’ar dakika süre ayrılmıştır.
Bütçe

Görüşmelerin, 10 Aralık Salı günü TBMM, Adalet Bakanlığı ve Dışişleri Bakanlığı bütçelerinin ele alınmasıyla başlaması öngörülmektedir. 11 Aralık Çarşamba günü Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığı; 12 Aralık Perşembe günü ise Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı ile Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı bütçelerinin görüşüleceği planlanmıştır.
13 Aralık Cuma günü Milli Savunma Bakanlığı, Gençlik ve Spor Bakanlığı ile Kültür ve Turizm Bakanlığı bütçelerinin, 14 Aralık Cumartesi günü ise Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, İçişleri Bakanlığı ve Tarım ve Orman Bakanlığı bütçelerinin ele alınması beklenmektedir. 15 Aralık Pazar günü Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ile Milli Eğitim Bakanlığı, 16 Aralık Pazartesi günü ise Ticaret Bakanlığı ve Hazine ve Maliye Bakanlığı bütçelerinin görüşülmesi öngörülmektedir. Sürecin, 17 Aralık Salı günü Cumhurbaşkanlığı bütçesinin görüşülmesiyle tamamlanması planlanmıştır.
2025 Light Air Services Beechcraft 1900 kazası

| --- | --- |
Beechcraft uçak
Özet
Tarih: 29 Ocak 2025 (2025-01-29)

Yolcu sayısı: 19
Mürettebat: 2
Yaralı sayısı: 1
Ölü sayısı: 20
Kurtulanlar: 1
Sefer sayısı: 5X-RHB


2025 Light Air Services Beechcraft 1900 kazası 29 Ocak 2025 tariihinde Güney Sudan'ın Unity eyaletinde yaşanan uçak kazasıdır. Uçak kalkıştan kısa bir süre sonra düşmüş ve uçakta bulunan 21 kişiden 20'si ölmüştür. Uçaktaki yolcular Başkent Juba'ya uçan petrol işçileriydi.
Arka plan

Uçakta 16 Güney Sudanlı, 1 Hint ve 2 Çinli olmak üzere toplam 21 vardı. Çin merkezli bir petrol şirketi tarafından kiralanan uçağın sahibi Light Air Services adlı havacılık şirketiydi.
Kaza

Uçak kalkıştan kısa bir süre sonra yerel saatle sabah 10:30 civarında kalkış yaptığı havaalanından 500 metre uzaklıkta düştü. Uçaktaki 21 kişiden 20'si hayatını kaybetti. Tek kurtulan ise Bentiu'daki devlet hastanesine kaldırılan Güney Sudanlı bir mühendis olarak belirlendi. Kaza mahallinin görüntüleri uçağın bir tarlada ters döndüğünü gösteriyordu.
Sümerbank

| --- | --- |

Slogan: "Türkiye'yi ve Sümerbank'ı Çok Seviyorum"
Akıbeti: Sümerbank'ın finansal hizmetler sunmaya başlaması
Kuruluş: 11 Temmuz 1933 (91 yıl önce) (1933-07-11)
Kurucu: Mustafa Kemal Atatürk
Feshedilme: 11 Ocak 2002 (23 yıl önce) (2002-01-11) (Sümerholding Satış Mağazaları'nın kapatılmasıyla birlikte.)
Ürün: Sümerbank ürünleri ve deri ve kunduralar
Sahibi: Sumerbank Holdings Corporation (1933-95) Garipoğlu Şirketler Topluluğu (1995-1999) TMSF (1999-2001) OYAK (2001-2002)
Dipnotlar / referanslar Sümer Holding hala hizmetlerine Sumerbank Holdings Corporation adıyla devam etmektedir
11 Kasım 1934 tarihli Cumhuriyet gazetesinde Cumhurbaşkanı Gazi Mustafa Kemal, Sümerbank sergisinde.
Sümerbank, özel bütçenin temelini oluşturan katma bütçeli idare uygulamasının başladığı 1933 yılında kurulmuş, ticari nitelikte mal üreten kuruluş. Tekstil sanayisi ile aynı anda banka konumunda.
Sanayi fabrikalarının inşaatı ve Türkiye'ye kredi verilmesi konusundaki anlaşmanın hazırlanması için 12 Ağustos 1932'de Türkiye'ye Sovyet uzmanlar geldi. Sovyet uzmanların önerileri tekstil, demir-çelik, kağıt, çimento, cam ve kimya ürünleri üzerinde yoğunlaştı. Hammaddesi yurt içinde üretilen pamukları işlemek üzere Sovyetler Birliği ile işbirliği yapılarak Kayseri'de tekstil fabrikasına karar verildi. Bu işbirliği çerçevesinde Sovyetler Birliği'nin Türkiye'ye yirmi yılda geri ödemeli 8 milyon dolarlık bir kredi açması için mutabakata varıldı. 11 Temmuz 1933 tarihinde Atatürk tarafından Sümer Bank ismi verilen endüstriden sorumlu banka halini aldı. Kayseri'deki fabrika beş yıllık kalkınma planına dahil edilerek, fabrikanın temeli 20 Mayıs 1934'te dönemin Başbakanı İsmet İnönü tarafından atıldı. Rus mimar Ivan Sergeevich Nikolaev tasarlandı. İlk büyük kompleksi Eylül 1935'te Kayseri'de açıldı. Fabrika sayesinde Türkiye ham pamuk üreticisi ve ihracatçısı oldu. Pamuk bağımlılığı ciddi derecede azaldı.
Adana Bez Fabrikası ve Lojmanları ise 1946 yılında Sümerbank tarafından satın alınarak bünyesine katılmıştır.
Halk tasarrufuyla oluşturulmuştur. Türkiye'de ilk modern tekstil kuruluşu olarak büyük bir üne kavuşmuştu. Demir-çelik tesisleri, çimento fabrikaları, kâğıt ve selüloz tesisleri de Sümer Bank bünyesinde kuruldu ve bunların daha sonra kendi bünyesinden ayrılarak ayrı birer kuruluş olmasını sağladı.
1987 yılında Sümerbank'ın özelleştirilmesi kararı alındı ve banka Kamu Ortaklığı İdaresi'ne devredildi. 1988'de Sümerbank Şirketler Topluluğu kuruldu. Holdingin bankacılık birimi 23 Ekim 1995'te Yüksek Planlama Kurulu kararıyla Sümerbank adı altında yeniden yapılandırıldı. 24 Ekim 1995'te Garipoğlu Şirketler Topluluğuna 103.4 milyon dolara satılarak özelleştirildi. Hayyam Garipoğlu'nun Malki cinayeti ve Türkbank skandalına adının karışması, Sümerbank'ın elinden alınmasına neden oldu.
Sümerbank 21 Aralık 1999'da TMSF'ye devredildi. Ardından 9 Ağustos 2001 tarihinde Oyak Grubuna satıldı. Oyakbank A.Ş.'ye 11 Ocak 2002 tarihinde tescil edilmiştir.
Fotoğraf galerisi

1937 yılında Mustafa Kemal Atatürk ve Nazilli Basma Fabrikası'nın işletme müdürü Fazlı Turga
Atatürk'ün Bursa Merinos Yünlü Fabrikası için yazdıkları
Balıkesir'deki Sümerbank binası
Sümer Holding, Ankara
Sümerbank'ın Türkiye'deki dağılımı
Reklam Filmlerinin Tarihçesi

1999-Sümerbank, kolaylıklar anahtarı.
1999-Sümerbank'a danışın.
2000-Önce müşteri, Çünkü o Sümer.
1933-95 Sümerbank Grubu

Bakırköy Pamuklu Sanayii Müessesesi
Yünlü Sanayii Müessesesi Defterdar Fabrikası
Yünlü Sanayii Müessesesi Bünyan Fabrikası
Yünlü Sanayii Müessesesi Isparta Fabrikası
Yünlü Sanayii Müessesesi Hereke Fabrikası
Basma Sanayii Müessesesi Adana Fabrikası
Basma Sanayii Müessesesi Denizli İplik Fabrikası
Nazilli Basma Sanayii Müessesesi
Ereğli Pamuklu Sanayii Müessesesi
Adana Pamuklu Sanayii Müessesesi
Yünlü Sanayii Müessesesi
Merinos Yünlü Sanayii Müessesesi
Gemlik Suni İpek ve Viskos Mamulleri Sanayii Müessesesi
Kendir Sanayii Müessesesi
Bartın Ateş Tuğla Sanayii Müessesesi
Kütahya Seramik Sanayii Müessesesi
Alım ve Satım Müessesesi
Genel Müdürlüğü
Bergama Pamuk İpliği ve Dokuma Sanayii Müessesesi
Antalya Pamuklu Dokuma Sanayii Müessesesi
Bolu Suni Tahta Sanayii Müessesesi
Sümer Kayseri Bez Fabrikası
Beykoz deri ve kundura işletmesi
Van ayakkabı işletmesi
Sarıkamış ayakkabı işletmesi
Çanakkale suni deri işletmesi
Erzincan pamuklu sanayii işletmesi
Diyarbakır Halı sanayii işletmesi
Adıyaman pamuklu sanayii işletmesi
Malatya pamuklu sanayii işletmesi
Bursa Sagem
İzmir basma sanayii işletmesi
Bakırköy konfeksiyon sanayii işletmesi.
1995 Sümerbank Grubu

Sümer Sigorta
Sümercard
Sümerbankspor
Sümer Leasing
Sümer Yatırım
İlginç bilgiler

Avrupa Yakası isimli televizyon dizisinin karakteri Gaffur'un çizgili pijaması Sümerbank'ın ürettiği bir üründür.
Türkiye'de bir dönem Kloze önlük olarak tabir edilen ilkokul önlüklerinin kumaşları, Sümerbank memurları veya muhtarlıklara dağıtılarak, her öğrenciye ücretsiz dağıtılmıştır.
Dünya güzeli Azra Akın Dünya Güzeli olduğunda üzerinde Sümerbank'ın ürettiği elbise bulunmaktaydı.[kaynak belirtilmeli]
Ömer Leventoğlu

Ömer Leventoğlu (d. 1969), Türk yazar ve yönetmen.
Erzurum’un Şenkaya ilçesinde dünyaya geldi. İlk ve orta öğretimini Şenkaya’da tamamladı. 1986 yılında Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi İktisat Bölümü’ne kaydoldu. 1990 yılında Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarım Ekonomisi Bölümü’ne geçiş yaparak 1994 yılında bu fakülteden Ziraat Mühendisi olarak mezun oldu.
Aynı yıl gazeteciliğe başladı. Özgür Ülke, Yeni Politika, Demokrasi, Global, Özgür Bakış, Yeniden Özgür Gündem, Ekonomik Gözlem ve Birgün gazeteleri ile Kanal-E televizyonunda muhabirlik yaptı. Aynı dönemde Özgür Üniversite’de Politik-ekonomi ve Türkiye Ekonomisi dersleri verdi. Açık Öğretim Fakültesi kurslarında da iktisat grubu dersleri veren Leventoğlu, çok sayıda sendikal eğitim ve konferanslara da katıldı.
1998 yılında Prof. Fikret Başkaya ile birlikte yazdıkları “Rant ve Savaş Kıskacında Türkiye Ekonomisi” kitabı, Öteki Yayınları tarafından yayımlandı. 2000’li yılların başından itibaren edebiyat alanında ürünler vermeye başladı, çeşitli edebiyat dergilerinde öyküleri yayımlandı. Nisan 2004'te birinci, Ekim 2004'te de ikinci baskı olmak üzere “Soğuk Cam” adlı öykü kitabı Kardelen Yayımları tarafından basıldı. Aynı yıl, “Meçhulün Faili” adlı tiyatro oyununu yazdı. Oyun, Ankara Canşenliği Tiyatro Grubu tarafından iki sezon sergilendi, yurt içi ve Avrupa'nın çeşitli ülkelerinde turneleri yapıldı.
Gazeteciliğin yanı sıra 2006 yılından itibaren sinema çalışmalarına yöneldi. İlk denemesi, kısa metrajlı Êşa Şawatê (Yanık Sızısı) filmi oldu. 2007-2008 yıllarında, tarımdaki mevsimlik göçebe işçileri konu alan Zarokên Axa Qelişî (Çatlamış Toprağın Çocukları) adlı belgesel sinema filmini çekti. 2013'te Mavi Ring sinema filmini yazıp yönetti, 2014 sonlarında İhsan Kaçar ile birlikte Kobanê direnişini konu alan Berroj adlı belgesel sinema filmini yaptı. 2007 yılında kısa bir dönem Hewlêr'de temel gazetecilik dersleri verdi. 2009 yılının başından itibaren Özgür Politika Gazetesi'nde köşe yazarlığı yapmaktadır.
Kitapları

Rant ve Savaş Kıskacında Türkiye Ekonomisi, Öteki Yayınları, 1998, Ankara
Soğuk Cam, Kardelen Yayınları, 2004, İstanbul
Düşlerin Ezgisi, (Editör), Kardelen Yayınları, 2006, İstanbul
Dağ Medeniyeti (Anti-Tahakküm), Babek Yayınları, 2015, İstanbul
Maden Öyküleri, (Editör), Babek Yayınları, 2015, İstanbul
Tiyatro Oyunu

Meçhulün Faili, 2004, Ankara
Çetin Ceviz, 2014, İstanbul
Hakikat Ateşi, 2022, İstanbul
Yazıp Yönettiği Filmler

Êşa Şewatê - 2006
Zarokên Axa Qelişî - 2008
Mavi Ring - 2013  -50. Altın Portakal, Behlül Dal Jüri Özel Ödülü  -Nador 3. İnternational Mediterranian Film Fest, Jüri Özel Ödülü & En İyi Kadın Oyuncu  -3. Uluslararası Van Gölü Film Festivali, Jüri Özel Ödülü
Berroj - 2015
"Lêger" - 2022
Diğer Filmografi

Şafağın Göz Yangını, 2005, Metin Yazarı, Danışman
Üç Öykü Üç Direniş, 2008, Metin Yazarı
Game Over, 2008, Yapım Koordinatörü
Bu kapıdan sonra, 2009, Kurgu-Montaj
Terin Tohumu - 2015, Editör
Kırlangıçlar Susamışsa - 2015, Editör
Bizim Krino - 2016, Editör
Çıplak - 2019, Editör
Umudun Kanadında, 2019, Editör
Bırakın Kapı Açık Kalsın - 2020, Editör
Çerx - 2022, Editör
Kabahat - 2022, Editör
Bilûra Nişo - 2023, Editör
The Mollie Project - 2024, Editör