stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kaş, Antalya

| Kaş |
| --- | --- |
İlçe


Ülke:  Türkiye
Bölge: Akdeniz
İl: Antalya
İdare
 • Belediye Başkanı: Erol Demirhan (CHP)
 • Kaymakam: Tevfik Kumbasar
Yüzölçümü
 • Toplam: 2.231 km²
Nüfus (2014)
 • İlçe merkezi: 8,071
 • İlçe toplamı: 55.574
Zaman dilimi: UTC+03.00 (UDAS)
Alan kodu: 242
Resmî site kas.bel.tr  kas.gov.tr
Kaş, Antalya ilinin en batısında yer alan turistik ilçedir.
Tarihçe

Kaş'ın etrafında adı bilinen Istlada, Apollonia, İsinda, Kyaenai gibi antik kentler yanında ismi bilinmeyen birçok harabe yeri vardır. Bunlar irili ufaklı antik yerleşimlerdir. Örneğin Tüse Köyü'nün yakınındaki alçak bir tepe üzerinde Tysse adında küçük bir yerleşim bulunur.
Coğrafya

Yüzölçümü 2.231 km²'dir. Batıda Eşen Çayı ile Muğla'nın Seydikemer ilçesinden ayrılır. Doğuda Demre kuzeyde ise Elmalı ilçelerine komşudur. Akdeniz'de tam karşısında, 2050 m mesafede Yunanistan'a bağlı Meis Adası bulunur. Antalya il merkezine 189 km mesafede yer alan Kaş'ın sahil uzunluğu 70 km civarındadır.
Kaş'ta Akdeniz iklimi hüküm sürer. Yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlıdır. Deniz seviyesinden 700 m yüksekliğe kadar Akdeniz iklimi etkisi görülür. Yüksek kesimler ise karasal iklim etkisindedir. Kaş Kasabası yazın Akdeniz sahillerimizin gündüzleri en serin yeridir. Ayrıca yazın nem oranı açısından Akdeniz kıyı şeridimizin en düşük değerlerine sahiptir.
Ekonomi

Kaş halkı geçimini yaz aylarında turizm amaçlı pansiyon, otel ve motel işletmeciliği yaparak sağlamaktadır. İlçe halkının çoğunun yayla köylerinde toprakları mevcuttur. Ova ve yaylalarda yurdumuzun önemli yaş sebze, meyve ve çiçek üretimi yapılmaktadır. Kış aylarında da üretim seralarda yapılarak içte ve dışta pazarlanmaktadır. Yine yüksek ve dağlık yerlerde elma üretiminde önemli bir tarım girdisidir. Aynı zamanda balıkçılık da önde gelen geçim kaynaklarındandır.
Nüfus

İlçe merkezine bağlı 54 mahalleden oluşmaktadır.
| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 19.863 | 414 | 19.449 |
| 1935 | 22.520 | 867 | 21.653 |
| 1940 | 23.304 | 753 | 22.551 |
| 1945 | 23.560 | 588 | 22.972 |
| 1950 | 27.037 | 642 | 26.395 |
| 1955 | 30.856 | 1.372 | 29.484 |
| 1960 | 34.416 | 1.479 | 32.937 |
| 1965 | 38.047 | 1.269 | 36.778 |
| 1970 | 43.962 | 2.099 | 41.863 |
| 1975 | 47.765 | 2.493 | 45.272 |
| 1980 | 50.640 | 3.158 | 47.482 |
| 1985 | 56.683 | 4.002 | 52.681 |
| 1990 | 40.469 | 4.560 | 35.909 |
| 2000 | 47.519 | 6.361 | 41.158 |
| 2007 | 49.629 | 5.922 | 43.707 |
| 2008 | 50.786 | 6.322 | 44.464 |
| 2009 | 52.564 | 6.857 | 45.707 |
| 2010 | 53.145 | 7.041 | 46.104 |
| 2011 | 53.588 | 7.192 | 46.396 |
| 2012 | 53.633 | 7.258 | 46.375 |
| 2013 | 55.061 | 55.061 | veri yok |
| 2014 | 55.574 | 55.574 | veri yok |
| 2015 | 56.386 | 56.386 | veri yok |
| 2016 | 56.720 | 56.720 | veri yok |
| 2017 | 57.123 | 57.123 | veri yok |
| 2018 | 58.600 | 58.600 | veri yok |
| 2019 | 59.716 | 59.716 | veri yok |
| 2020 | 60.839 | 60.839 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Turizm

Kaş özellikle dalgıç turizmi bakımında Türkiye'nin önde gelen merkezlerinden biridir.
Meis Adası'na en yakın noktayı oluşturan Kaş'ta tarihî eserleri ve doğa güzellikleriyle önemli turizm potansiyeli vardır. Bir dil gibi denize uzanan Çukurbağ Yarımadası üzerinde yakın zamanda yapılan oteller bulunur. Kaş'ın içinde Büyük Çakıl Plajı, Küçük Çakıl Plajı ve Akçagerme Plajı'nda, Hidayet'in koyu'nda denize girmek mümkündür. Ayrıca kayıkla Limanağzı plajı'na gidilebilir.
Kaş'ın etrafında yer alan 6 adet mağaradan Kaş'a 18 km uzaklıktaki Mavi Mağara, Aşırlı Adası Deniz Mağarası, güvercinleri ile ünlü Güvercinlik Mağarası en ünlü olanlardır.
Kaş'ta artan turizm faaliyetleriyle birlikte, trekking, dağcılık, rafting gibi doğa sporları da gelişmektedir. Gömbe'deki Yeşilgöl ve Uçarsu Şelalesi turist çeken doğa alanlarındandır. Akdağ'ın dibinde bulunan 1220 rakımlı bir yayla kasabası olan Gömbe Kaş'tan 65 km uzaklıktadır. 3015 m yüksekliğindeki Akdağ ise Batı Toroslar'da Kızlar Sivrisi'nden sonra en yüksek zirvesidir.[kaynak belirtilmeli]
Gömbe'de Komba antik kenti ve buradan 13 km uzaklıkta Nisa antik kenti vardır. Ayrıca Kaş içinde Kandyba antik kenti vardır. Kaş'a 12 km uzaklıkta Phellos antik kenti bulunur.
Turistik açıdan önemli olan Kekova'daki batık şehre Kaş'tan tekne ile gidildiği gibi karadan Üçağız'a gidilip kayıkla da gezilebilir.
İlçede dalış ve yamaç paraşütü başta gelen sporlar arasındadır. Türkiye'nin en iyi dalış bölgesi olarak kabul edilir. 18 dalış merkezi ile Türkiye'de en çok dalış merkezi bulunan tatil yöresidir.
Sualtı doğal ve tarihi değerleri açısından Türkiye'de önemli bir noktadır. Bu nedenle bölgede sualtı ekolojisi, mağara bilimi ve arkeoloji araştırmaları 2003 yılından beri yapılmaktadır. Sualtı arkeolojisi konusundaki önemli bir girişim Ekim 2006 yılında Hidayet Koyu'nda yapılan Kaş Arkeopark Deneysel Arkeoloji Projesidir.
16 Mayıs 2015 tarihinde Kaş panoraması.
Beldeleri

Gömbe
Kalkan
Kınık
Ova
Yeşilköy
Endemik bitki ve hayvanları

Kaş semenderi (Lyciasalamandra luschani basoglui)
Likya kaş orkidesi (Ophrys lycia)
Kaş, Ağustos 2015 Liman'dan bir görünüm.
Kaş ilçesinde bir akşamüstü/gün batımı manzarası. Kasım 2017.Kaş ilçesine mazara bakısı
Heian Sarayı

| --- | --- |
平安宮
Heian Sarayı Daigokuden'in Heian Tapınağı'nda bulunan modern rekonstrüksiyonu

Genel bilgiler
Durum: Rekonstrüksiyon
Tür: Saray
Mimari tarz: Çin ve Japon
Şehir: Heian-kyō
Ülke: Japonya
Koordinatlar: 35°00′49″K 135°44′32″D﻿ / ﻿35.01361°K 135.74222°D﻿ / 35.01361; 135.74222
Tamamlanma: 8. yüzyıl
Yıkılma: 1227 (797 yıl önce) (1227)
Tanınma nedeni: Japonya'nın 794-1227 yılları arasında başkenti olan Heian-kyō'nun orijinal imparatorluk sarayı

Heian Sarayı (Japonca: 平安宮, romanize: Heian-kyū), Japonya'nın 794-1227 yılları arasında başkenti olan Heian-kyō'nun (günümüz Kyoto)  imparatorluk sarayıydı. Saray, MS 8. yüzyılın sonlarında inşa edildi ve Çin'deki saray planlarına uygun olarak şehrin kuzey-ortasında yer almaktaydı. Saray, Heian Dönemi'nin (794-1185) büyük bir bölümünde imparatorluk ikametgâhı ve idare merkezi olarak hizmet verdi.
Saray, hükûmet bakanlıkları da dahil olmak üzere çeşitli tören ve idari binaları içeren büyük bir dikdörtgen surlara sahip Büyük Saray'dan (Daidairi) oluşmaktaydı. Bu sarayın içinde imparatorun veya İç Saray'ın (Dairi) ayrı surlarla çevrili yerleşim alanı bulunmaktaydı. İç Saray, imparatorun yaşam alanlarına ek olarak, imparatorluk eşlerinin konutlarını ve imparatora daha yakın olan bazı resmî ve tören binalarını içeriyordu.
Sarayın asıl rolü, Japonya'nın 7. yüzyılda Çin'den benimsediği imparatorun altındaki bürokrasinin Büyük Devlet Konseyi (Daijō-kan) ve onun yan kuruluşu Sekiz Bakanlık tarafından yönetildiği ritsuryō sistemi olarak bilinen merkezi hükûmet modelini ortaya koymaktı. Saray, imparatorun ikametgâhı, büyük devlet işlerinin yürütülmesi ve eşlik eden törenler için uygun bir ortam sağlayacak şekilde tasarlanmıştı. Sarayın konut işlevi 12. yüzyıla kadar devam ederken, büyük devlet törenleri için inşa edilen tesisler 9. yüzyılda kullanılmaz hale gelmeye başladı. Bunun nedeni, hem birkaç resmî tören ve prosedürün terk edilmesi hem de kalan birkaç törenin İç Saray'ın daha küçük kısmında düzenlenmeye başlanmasıydı.
Heian Dönemi'nin ortalarından itibaren, saray birkaç yangın ve diğer afetlere maruz kaldı. Yeniden yapılanmalar sırasında imparatorlar saray dışında ikamet ettiler ve bazı devlet işlerinden sorumlu makamlar da yine saray dışında faaliyetlerini sürdürdüler. Bu, sarayın genel siyasi gücünün kaybedilmesiyle birlikte, sarayın idari merkez olarak önemini daha da azalttı. 1227'de saray bir yangında tamamen yandı ve bir daha asla yeniden inşa edilmedi. Saray ve bulunduğu alan inşa edilirken neredeyse hiçbir iz kalmayacak şekilde tasarlandığından saray hakkındaki bilgiler, çağdaş edebi kaynaklara, hayatta kalan diyagramlara, resimlere ve esas olarak 1970'lerin sonlarından bu yana yapılan sınırlı kazılara dayanmaktadır.
Konumu

Saray, Tang Hanedanı'nın başkenti Chang'an'ı model alarak inşa edilen dikdörtgen şehir Heian-kyō'nun kuzey merkezinde yer alıyordu. Bu şehir planlama modeli, daha önceki başkentler Heijō-kyō (günümüz Nara) ve kısa ömürlü geçici başkent Nagaoka-kyō'daki Heijō Sarayı için de benimsenmişti.
Sarayın ana giriş kapısı, Raşomon'dan şehrin merkezinden geçen büyük Suzaku Bulvarı'nın kuzey ucunda yer alan Suzakumon'du. Bu sayede saray, güneye bakmakta ve Heian-kyō'nun simetrik şehir planına öncülük etmekteydi. Suzakumon'a ek olarak, sarayın yan surları boyunca simetrik olarak yerleştirilmiş 13 kapı daha bulunuyordu. Şehrin kuzey sınırıyla aynı hizadaki sarayın kuzey tarafındaki üç kapı hariç, her bir kapıya büyük bir bulvar ulaşmaktaydı.
Büyük Saray'ın güneydoğu köşesi, günümüz Nijō Kalesi'nin bulunduğu alana denk gelmekteydi.
Tarihi > Erken tarihi

Başkentin muhtemelen merkeziyetçi yönetimi güçlendirmek amacıyla Heijō-kyō'dan (平城京) (günümüzdeki Nara'nın bulunduğu yer) Nagaoka-kyō'ya (長岡京) (Kyoto'nun yaklaşık 10 km güneybatısı) taşınmasından on yıldan az bir süre sonra, sık sık sular altında kalan bölge ve diğer faktörler nedeniyle İmparator Kanmu başkenti tekrar taşımaya karar verdi. MS 794'te saray, yeni başkent Heian-kyō'ya taşındı. Heian-kyō, 1000 yıldan fazla bir süre Japonya'nın başkenti oldu. Saray, yeni başkentte inşa edilen ilk ve en önemli yapıydı, ancak taşınma sırasında tamamen hazır değildi; Büyük Kabul Salonu (大極殿, Daigokuden) 795'te tamamlandı ve yapım işleriyle görevli hükûmet ofisi 805'te lağvedildi, ancak buradaki çalışmalar hala tamamlanmamıştı. 10. yüzyıla ait bir kaynağa göre, sarayın ve imparatorluk ailesinin ikametgâhlarının inşası, Kammu'nun yönetimi için büyük bir harcamaydı ve saltanatı sırasında toplanan gelirlerin çoğunu oluşturuyordu. Güçlü göçmen Hata ailesinin, başkent taşınmasında önemli bir rol oynadığı ve maddi destek sağladığına dair tarihsel kayıtlar bulunmaktadır. Daha sonraki kaynaklar, yeni imparatorluk ikametgâhının eski bir Hata liderinin ikametgâhının yerini işgal ettiğini iddia etmektedir.
Saray kompleksinin en önemli resmi bölümlerinden ikisi olan Resmî Kompleks (朝堂院, Chōdō-in) ve Kabul Kompleksi (豊楽院, Buraku-in), oldukça erken bir zamanda kullanım dışı kalmaya başladı. Bu durum, ritsuryō adı verilen detaylı Çin kökenli yasa ve yönetmelik sisteminin zayıflamasıyla birlikte, fiili karar alma yetkisinin Fujiwara gibi güçlü aristokrat ailelerin ve Kurōdodokoro (蔵人所, "saray görevlisi makamı") gibi yeni bürokratik kurumların eline geçmesiyle paralellik gösterdi. Sonuç olarak, sarayın idari merkezi zamanla imparatorların yaşadığı İç Saray veya Dairi olarak adlandırılan bölgeye kaydı.
Faaliyet alanı giderek İç Saray'ın belirli bölümlerine yoğunlaştıkça, özellikle geceleri diğer kısımlar güvenlik açısından ihmal edilmeye başlandı. Bu durumun bir nedeni, dönemin yaygın batıl inanışları olabilir: insanlar ruh ve hayalet korkusuyla ıssız yerlerden kaçınıyor ve hatta büyük Buraku-in kompleksinin bile perili olduğuna inanılıyordu. Ayrıca, saraydaki güvenlik önlemleri zayıfladı ve 11. yüzyılın başlarında yalnızca doğudaki Yōmeimon kapısı korunuyormuş gibi görünmektedir. Bu güvenlik zafiyeti nedeniyle, 11. yüzyılın ilk yarısında sarayda hırsızlık ve şiddet olayları sıkça yaşanmaya başladı.
Tarihi > Kullanımının azalması

Saray kompleksi neredeyse tamamen ahşaptan inşa edildiğinden yangınlar sürekli bir sorundu. Buraku-in 1063'te çıkan bir yangında yok oldu ve bir daha yeniden inşa edilmedi. Daigokuden, sınırlı kullanımına rağmen 876, 1068 ve 1156'daki yangınlardan sonra yeniden inşa edildi. 1177'deki büyük yangın Büyük Saray'ın çoğunu yok ettikten sonra Daigokuden bir daha asla yeniden inşa edilmedi.
960'tan itibaren Dairi de defalarca yangınlarla yok oldu, ancak her zaman yeniden inşa edildi ve 12. yüzyılın sonlarına kadar resmî imparatorluk ikametgâhı olarak kullanılmaya devam etti. Tarihçi William H. McCullough'a göre, Dairi yangınları o kadar sık çıkıyordu ki kundaklama "genel olarak varsayılmaktadır". Yeniden inşa dönemlerinde imparatorlar sık sık şehrin içindeki ikincil saraylarında (里内裏, sato-dairi) kalmak zorunda kalıyorlardı. Genellikle bu ikincil saraylar, özellikle Heian Dönemi'nin sonlarına doğru ardışık imparatorlara eş sağlayarak siyasetin fiili kontrolünü elinde tutan güçlü Fujiwara ailesi tarafından sağlanıyordu. Böylece imparatorların anne tarafından büyük anne ve büyük babalarının ikametgâhları, Heian Dönemi'nin sonundan önce bile sarayın yerleşim rolünü gasbetmeye başladı. Emekli imparatorlar tarafından yönetim kurulması veya insei sistemi (manastır yönetimi (院政)), 1086'dan itibaren, eski imparatorların şehrin içinde ve dışında kendi ikamet saraylarından yetki kullanmalarıyla sarayın azalan önemine daha da katkıda bulundu.
Tarihi > Geç tarihi

1156 Hōgen Ayaklanması'nın ardından İmparator Go-Shirakawa, imparatora daha fazla güç kazandırmak ve bazı törensel uygulamaları yeniden başlatmak için sarayın bazı bölümlerinin yeniden inşa edilmesini emretti. Go-Shirakawa kısa süre sonra oğlu İmparator Nijō lehine tahttan feragat etti ve ikisi de Heiji Ayaklanması sırasında saldırıya uğradı ve sarayda esir tutuldu. Birkaç hafta sonra saraydan kaçmayı başardılar ve kendilerine sadık güçler sarayı geri alarak isyanı sona erdirdi.
1177'deki bir yangından sonra, orijinal saray kompleksi terk edildi ve imparatorlar şehir içindeki daha küçük saraylarda (eski sato-dairi) ve şehrin dışındaki villalarda ikamet ettiler. 1227'de bir yangın Dairi'nin kalanını yok etti ve eski Büyük Saray esasen tamamen kullanılmaz hale geldi. 1334'te İmparator Go-Daigo Büyük Saray'ı yeniden inşa etmek için bir ferman yayınladı, ancak bunu destekleyecek hiçbir kaynak yoktu ve proje tamamlanamadı.
Heian Sarayı tamamen kullanılmaz hale gelmesine rağmen, Heian-kyō 1868'e kadar başkent olarak kaldı ve Kyoto (başkent anlamına gelir) adı 11. yüzyıldan itibaren Heian-kyō için kullanılmaya başlandı. Mevcut Kyoto İmparatorluk Sarayı, şehrin kuzeydoğu köşesindeki Fujiwara ikametgâhı olan Tsuchimikado Konağı'nın (土御門殿, Tsuchimikadodono) hemen batısında yer almaktadır ve giderek geçici bir imparatorluk ikametgâhı olarak işlev görmüş ve sonunda yeni kalıcı bir saraya dönüşmüştür. Jingi-kan'ın (yerli kamilerin ibadetinden sorumlu hükûmet dairesi) harap olan alanı, Heian Sarayı'nın bilinen en uzun süre ayakta kalan kısmıdır ve görünüşe göre 1585'e kadar bir miktar kullanımda kalmıştır.
Birincil kaynaklar

Sarayın kendisi tamamen yıkılmış olsa da, çağdaş ve neredeyse çağdaş kaynaklardan sarayla ilgili önemli miktarda bilgi elde edilmiştir. Heian Sarayı, hem kurgusal hem de kurgusal olmayan birçok Heian dönemi edebi metninde bir mekan olarak yer almaktadır. Bunlar sarayın kendisi, orada düzenlenen saray törenleri ve işlevleri ve orada yaşayan veya çalışan saray mensuplarının günlük rutinleri hakkında önemli bilgiler sağlar. Önemli örnekler arasında Murasaki Shikibu'nun Genji'nin Hikâyesi, Sei Şonagon'un Yastık Kitabı, Eiga Monogatari ve Ōkagami kronikleri yer alır. Ayrıca, belirli emakimono resim tomarlarındaki resimler sarayda ve benzer aristokrat konutlarında gerçekleşen sahneleri tasvir eder; yaklaşık 1130'dan kalma Genji Monogatari Emaki, belki de en iyi bilinen örnektir. Ayrıca, Dairi'deki binaların düzenini ve işlevini gösteren 10. ve 12. yüzyıllardan kalma sarayın kısmen hasarlı haritaları da vardır. Saray alanının modern arkeolojik incelemesi, saray zemini kalıntıları üzerinde kentsel Kyoto'nun gelişmesi nedeniyle sekteye uğramış olsa da, Burakuden de dahil olmak üzere birkaç bölüm kazılmıştır.
Mimarisi > Büyük Saray (Daidairi)

Daidairi, birinci ve ikinci büyük doğu-batı caddeleri Ichijō ōji (一条大路) ve Nijō ōji (二条大路) arasında kuzeyden güneye yaklaşık 1,4 km ve Nishi Ōmiya ōji (西大宮大路) ve Ōmiya ōji (大宮大路) kuzey-güney caddeleri arasında batıdan doğuya 1,2 km uzanan surlara sahip dikdörtgen bir alandı. Büyük Saray'daki üç ana yapı Resmi Kompleks (朝堂院, Chōdō-in), the Kabul Kompleksi (豊楽院, Buraku-in) ve İç Saray (内裏, Dairi) idi.
Mimarisi > Büyük Saray (Daidairi) > Chōdō-in

Chōdō-in, Büyük Saray'ın güney duvarının merkezinde, Suzakumon kapısının hemen kuzeyinde yer alan dikdörtgen şeklinde surlarla çevrili bir alandı. Çin modellerine dayanıyordu ve Çin mimari stillerini takip ediyordu. Daha önceki başkent saraylarından elde edilen arkeolojik kanıtlar, 7. yüzyıldan itibaren genel olarak istikrarlı bir tasarım gösterir. Ayrıca, merkezi avluda sekiz salonu bulunan daha önceki Naniwa-kyō ve Nagaoka-kyō saraylarının karşılık gelen yerleşkeleri olarak Sekiz Bakanlık Sarayı (八省院, Hasshō-in) olarak da adlandırılıyordu; ancak Heian Sarayı yerleşkesinde 12 salon olduğundan, geleneksel isim biraz yanıltıcıydı ve daha doğru olan 12 Salonlu Saray (十二堂院, Jūnidō-in) adı da kullanılıyordu.
Başlangıçta Chōdō-in, imparatorun bürokrasi tarafından önemli devlet işleri hakkında düzenli sabah erken müzakerelere başkanlık edeceği, yetkililerden aylık raporlar alacağı, Yeni Yıl tebrikleri yapacağı ve yabancı elçileri kabul edeceği bir ortam olarak tasarlanmıştı. Ancak, sabah müzakereleri uygulaması 810'da sona erdi ve aylık raporlar da sona erdi. Yabancı elçiler artık Heian Dönemi'nin çoğunda kabul edilmiyordu. Ayrıca Yeni Yıl kutlamaları kısaltıldı ve 10. yüzyılın sonunda Dairi'ye taşındı, böylece yeni bir imparatorun tahta çıkışının daha geniş resmi makamlara duyurulduğu Tahta Çıkış İzleyicileri ve belirli Budist törenleri Chōdō-in'de düzenlenen tek törenler olarak kaldı.
Mimarisi > Büyük Saray (Daidairi) > Chōdō-in > Daigokuden

Chōdō-in'deki ana bina, yerleşkenin kuzey ucundan güneye bakan Büyük Seyirci Salonu'ydu (大極殿, Daigokuden). Bu, beyaz duvarları, kırmızı sütunları ve yeşil kiremitli çatıları olan büyük (doğudan batıya yaklaşık 52 m ve kuzeyden güneye 20 m) bir Çin tarzı binaydı ve çoğu önemli devlet töreni ve işlevi için tasarlanmıştı. Chōdō-in'in daha küçük güney bölümü, kıdemli yetkililer için bekleme odalarından oluşuyordu; yerleşkenin en büyük orta bölümü ise bürokrasinin saray törenleri için toplandığı ve sıkı devlet protokolüne göre oturduğu On İki Salon tarafından simetrik olarak çevrili bir avlu tarafından işgal ediliyordu. Kyoto'daki Heian Tapınağı, Daigokuden'in biraz küçültülmüş ölçekte görünüşte sadık bir yeniden inşasını içerir.
Mimarisi > Büyük Saray (Daidairi) > Buraku-in

Buraku-in, Chōdō-in'in batısında bulunan büyük dikdörtgen Çin tarzı başka bir yerleşkeydi. Resmî kutlamalar ve ziyafetler için inşa edilmiş ve okçuluk yarışmaları gibi diğer eğlence türleri için de kullanılmıştır. Chōdō-in gibi, Buraku-in'in de avluyu denetleyen muhafazanın kuzey ucunda merkezi bir salonu vardı. Bu salon, Burakuden (豊楽殿, Bol Zevkler Salonu), imparator ve Buraku-in'deki faaliyetlere başkanlık eden saray mensupları tarafından kullanılıyordu. Buraku-in ayrıca birçok işlev Dairi'ye taşındığı için yavaş yavaş kullanılmaz hale geldi. 1063'te yıkıldı ve yeniden inşa edilmedi. Sarayın çoğundan farklı olarak, Buraku-in alanı yirminci yüzyılda bazı arkeolojik kazılara tabi tutuldu.
Mimarisi > Büyük Saray (Daidairi) > Diğer Büyük Saray binaları

İç Saray'ın dışında, Büyük Saray'ın kalan alanı bakanlıklar, küçük çalışma yerleri, atölyeler, depolama binaları ve Dairi'nin batısındaki Ziyafet Çam Korusu (宴の松原, En no Matsubara) geniş açık alanı tarafından doldurulmaktaydı. Devlet Konseyi (太政官, Daijōkan) binaları, Chōdō-in'in hemen doğusunda, güneyde bir avluya açılan tipik simetrik bina planında düzenlenmiş duvarlı bir muhafaza içinde yer alıyordu. Shingon-in (真言院, Şingon Şapeli), İç Saray'ın hemen yanına inşa edildi ve imparator adına düzenlenen törenler için kullanıldı. Tō-ji ve Sai-ji dışında, başkentte izin verilen tek Budist kuruluşuydu. Sarayın içinde inşa edilmesine 834 yılında izin verilmesi, Heian Dönemi'nin başlarında 
Şingon mezhebinin etkisini göstermektedir.
Mimarisi > İç Saray (Dairi)

Dairi veya İç Saray, Chōdō-in'in kuzeydoğusunda, Büyük Saray'ın merkezi kuzey-güney ekseninin biraz doğusunda yer alıyordu. Merkezi özelliği Taht Salonu'ydu. Dairi, imparatorun yaşam alanlarını ve imparatorluk eşlerinin ve nedimelerinin köşklerini (toplu olarak Kōkyū) kapsıyordu. İki set duvarla çevriliydi. Dairi'nin kendisine ek olarak, dış duvarlar bazı ev ofislerini, depolama alanlarını ve imparatorun dini işlevleriyle ilişkili Şinto binalarının bulunduğu duvarlı bir alan olan Chūwain'i (中和院) çevreliyordu ve Dairi'nin batısında, Büyük Saray'ın coğrafi merkezinde yer alıyordu. Daha büyük muhafazanın resmi girişi, Dairi'nin hemen güneyinde bulunan Kenreimon (建礼門) kapısıydı.
İmparatorun yerleşim alanı olan Dairi, Chūwain'in doğusundaki başka bir duvar setiyle çevriliydi. Kuzeyden güneye yaklaşık 215 m ve doğudan batıya 170 m ölçülerindeydi. Ana kapı, Dairi muhafazasının güney duvarının ortasında, Kenreimon kapısının hemen kuzeyinde bulunan Shōmeimon kapısıydı (承明門). Chōdō-in ve Buraku-in'in ciddi ve resmî Çin tarzı mimarinin aksine, Dairi yine de büyük ölçekte daha samimi bir Japon mimarisi tarzında inşa edilmişti. İç Saray, dönemin aristokrat villalarında ve evlerinde kullanılan shinden tarzı mimarinin bir çeşidini temsil ediyordu. Boyanmamış yüzeylere ve üçgen ve zona selvi kabuğu çatılara sahip binalar, yükseltilmiş ahşap platformlar üzerinde yükseltilmiş ve birbirlerine örtülü ve örtüsüz hafif yükseltilmiş geçitlerle bağlanmıştır. Binalar ve geçitler arasında çakıl bahçeleri ve küçük bahçeler vardı.
Mimarisi > İç Saray (Dairi) > Shishinden

Dairi'nin en büyük binası, resmi işlevler için ayrılmış bir bina olan Taht Salonu'ydu (紫宸殿, Shishinden). Yaklaşık 30 m doğu-batı ve 25 m kuzey-güney ölçülerinde dikdörtgen bir salondu. Eşlik eden dikdörtgen avlusuyla birlikte Shishinden, Dairi'nin kuzey-güney ekseni boyunca, Shōmeimon kapısına bakacak şekilde yer alıyordu. Binanın ön merdiveninin her iki tarafında simetrik olarak bir tachibana portakal ağacı ve bir kiraz ağacı duruyordu. Avlu, her iki tarafta Shishinden'e bağlı daha küçük salonlarla çevriliydi ve bu da dönemin aristokrat shinden tarzı villalarında bulunan aynı bina konfigürasyonunu (Çin örneklerinden etkilenerek) oluşturuyordu.
Shishinden, Chōdō-in kompleksinin Daigokuden'inde yapılmayan resmi işlevler ve törenler için kullanılıyordu. Dokuzuncu yüzyılın başlarında, hükûmetin günlük işleri imparatorun huzurunda Daigokuden'de yürütülmeyi bıraktığından, daha büyük ve daha resmi binanın amaçlanan kullanımının çoğunu erken bir tarihten itibaren devraldı. Ritsuryō Kanunu'nda açıklanan resmî hükûmet prosedürlerine olan bu azalan güvene bağlı olarak, imparatora özel bir sekreterya olan saray görevlisi makamı (蔵人所, Kurōdodokoro) kuruldu. Hükûmet organlarının çalışmalarını koordine etme rolünü giderek daha fazla üstlenen bu ofis, Shishinden'in güneybatısındaki salon olan Kyōshōden'de (校書殿) kuruldu.
Mimarisi > İç Saray (Dairi) > Konutlar

Shishinden'in kuzeyinde, başlangıçta imparatorun yaşam alanı olarak işlev görmesi amaçlanan, benzer şekilde inşa edilmiş, biraz daha küçük boyutlu bir salon olan Jijūden (仁寿殿) bulunuyordu. Dokuzuncu yüzyıldan başlayarak, imparatorlar genellikle Dairi'nin diğer binalarında ikamet etmeyi tercih ettiler. Üçüncü, daha küçük bir salon olan Shōkyōden (承香殿), Dairi'nin ana ekseni boyunca kuzeye yakın bir yerde bulunuyordu. Kuzeyde bir bahçeye bakıyordu ve 10. yüzyılda imparatorluk eşleri için konut alanı haline gelmeden önce çiçek izleme ve diğer ziyafetler için kullanılıyordu. Ayrıca ilk imparatorluk waka şiir koleksiyonu Kokinshū'nun editör ekibine de ev sahipliği yapıyordu.
Dairi 960'taki bir yangından sonra yeniden inşa edildikten sonra, imparatorların düzenli ikametgahı, Shishinden'in hemen kuzeybatısında bulunan doğuya bakan daha küçük bir bina olan Seiryōden'e (清涼殿) taşındı. Seiryōden, imparatorların zamanlarının çoğunu sarayın bu bölümünde geçirmesiyle giderek daha fazla toplantı için kullanılmaya başlandı. Binanın en yoğun kısmı, yüksek rütbeli soyluların imparatorun huzurunda buluşmak için geldiği Saraylılar Salonu'ydu (殿上間, Tenjōnoma).