stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İnönü, Eskişehir
Tarihçe

Kasabanın kuzeyinde, şimdiki adı Eserönü olan mevkideki kalıntılardan toplanan sütun başlıklarının incelenmesinden varılan sonuca göre, kasabanın kurucuları Frigler'dir.
Romalıların Anadolu'ya yerleşmesinden sonra MS 395'te Bizans İmparatorluğu toprakları arasına katılmıştır. Hâlen İnönü kalesi denilen Bizans yapısı inlerden ve Kandilli köyünden çıkan tarihî eserlerden anlaşılmıştır. Bizanslar zamanında kasabanın şimdiki yerine yani kayaların önüne çekildiği anlaşılmaktadır. Kasabanın Bizanslılar zamanında adının Basilika olduğu anlaşılmıştır.
Osmanlı döneminde önce Anadolu eyaletine, sonra Hüdavendigar vilayetine bağlı; merkezi Bilecik olan Ertuğrul sancağına bağlı Söğüt kazasına bağlı bir köy olan İnönü, Kurtuluş Savaşı'nda I. ve II. İnönü Muhabereleri'nin geçtiği yerdir. 1920 yılında Yunan işgaline uğrayan ve 4 Eylül 1922'de işgalden kurtulan İnönü köyü, 1923'te il yapılan Bilecik'in Söğüt ilçesine bağlı köy oldu. 1926 yılında Söğüt'ten ayrılan Bozüyük ilçesine bağlı bucak merkezi olan İnönü, 1963'te Eskişehir'in merkez ilçesine bağlandı. İnönü, 1987 yılında ilçe oldu.
Sosyal ve kültürel yapı

Türk Hava Kurumu'na bağlı Türkkuşu Genel Müdürlüğü'nün İnönü Eğitim Merkezi, Türk Hava Kurumunun İnönü Eğitim Merkezi burada bulunmaktadır. Ayrıca İnönü ilçe sınırları içerisinde, Ford Otosan, Yurtbay Seramik, Seranit Seramik, Deniz Porselen gibi tanınmış sanayi tesisleri de bulunmaktadır.
İlçede bir tane Ana Okulu8 Temmuz 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., bir tane İlkokul5 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., bir tane Ortaokul14 Temmuz 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., bir tane Düz Lise, bir tane Meslek Lisesi bulunmaktadır. Gerek ilçe içindeki öğrenciler gerekse ilçenin köylerinden taşımalı olarak gelen öğrenciler bu eğitim kurumlarında eğitim görmektedirler.
İlçe İstanbul-Antalya kara yolu üzerinde yer almakta olup Kütahya'ya 63 km, Bursa'ya 120 km mesafededir.
Eskişehir'e 36 km olduğundan banka, sağlık merkezi, okul gibi devlet dairelerinde çalışanların çoğu Eskişehir'de ikamet etmekte günübirlik gidip gelmektedir.
Eğitim

İnönü ilçe merkezinde bir Halk Eğitim Merkezi, iki İlköğretim Okulu, bir Genel Lise, bir Anadolu Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi bulunmaktadır. Ayrıca Aşağıkuzfındık, Dereyalak ve Oklubal köylerinde birer İlköğretim Okulu bulunmaktadır.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 9.377 | 4.399 | 4.978 |
| 2000 | 9.331 | 5.180 | 4.151 |
| 2007 | 7.583 | 4.316 | 3.267 |
| 2008 | 7.547 | 4.196 | 3.351 |
| 2009 | 7.424 | 4.083 | 3.341 |
| 2010 | 7.228 | 3.980 | 3.248 |
| 2011 | 7.230 | 3.959 | 3.271 |
| 2012 | 7.172 | 3.966 | 3.206 |
| 2013 | 7.260 | 7.260 | veri yok |
| 2014 | 7.006 | 7.006 | veri yok |
| 2015 | 6.822 | 6.822 | veri yok |
| 2016 | 6.720 | 6.720 | veri yok |
| 2017 | 6.634 | 6.634 | veri yok |
| 2018 | 6.797 | 6.797 | veri yok |
| 2019 | 6.514 | 6.514 | veri yok |
| 2020 | 6.355 | 6.355 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Sinem Barut

Sinem Yıldız, ((evlilik öncesi soyadı: Barut, d. 12 Nisan 1986), orta oyuncu olarak oynamış Türk voleybolcudur. Kariyerinde daha önce Göztepe, Türk Telekom, Ankaragücü Spor Kulübü, Beşiktaş, Galatasaray, PTT Spor, ve Kuzeyboru takımlarında forma giyen Sinem Barut evli ve üniversite mezunudur.
Kariyeri

Göztepe (2003-2005)
Türk Telekom (2005-2008)
MKE Ankaragücü Spor Kulübü (2008-2010)
Beşiktaş (2010-2012)
Galatasaray (2012-2014)
Beşiktaş (2014-2015)
İdmanocağı SK (2015-2016)
Çanakkale Belediyespor (2016-2017)
Seramiksan SK (2017-2018)
Galatasaray (2018-2019)
PTT Spor (2019-2020)
Beşiktaş (2020-2021)
Kuzeyboru (2020-2021)
Adam Voleybol Spor Kulübü (2021-2022)
Bodrum Belediyesi Bodrumspor (2022-2023)
Jacques Pelletier

| Jacques Pelletier> Uluslararası İşbirliği Yüksek Konseyi Başkanı |
| --- | --- |
Görev süresi Aralık 2002 - 3 Eylül 2007
İşbirliği ve Kalkınma Bakanı
Görev süresi 12 Mayıs 1988 - 15 Mayıs 1991
Milli Eğitim Bakanı nezdinde Devlet Sekreteri
Görev süresi 6 Nisan 1978 - 2 Ekim 1980
Hükümdar: Valéry Giscard d'Estaing
Başbakan: Raymond Barre
Aisne senatörü
Görev süresi 1966-2007
Kişisel bilgiler
Doğum: 1 Ağustos 1929(1929-08-01) Villers-en-Prayères
Ölüm: 3 Eylül 2007 (78 yaşında) Paris, Fransa
Partisi: Radikal Parti
Mesleği: Siyasetçi
Ödülleri: Légion d'honneur
Jacques Pelletier (d. 1 Ağustos 1929, Villers-en-Prayères (Aisne) - ö. 3 Eylül 2007, Val-de-Grâce, Paris), Fransız siyasetçi, senatör.
Kariyeri

Angers Yüksek Tarım Okulu'nu bitirmiştir. 1955-1960 yıllarında Aisne Genç Tarımcılar Merkezi'nin başkanlığı ve 1956 yılında da Ulusal Genç Tarımcılar Merkezi'nin başkan yardımcılığını yürütmüştür. Siyasi kariyerini yürütürken, 1961-1966 yıllarında Aisne Ekonomik Gelişme Komitesi başkanlığı ile 1965-1973 yıllarında Picardie bölgesel ekonomik kalkınma komisyonu başkan yardımcılığı yapmıştır.
1953 yılında Villers-en-Prayères belediye başkanı seçilmiş, 1958-1962 yıllarında milletvekili André Rossi'nin milletvekili yedeği olmuştur. 1958-2004 yıllarında Aisne genel konseyi üyeliği ve 1964-1979 yıllarında ise başkanlığını yapmıştır. 1966 - 2007 yıllarında Aisne senatörü olmuştur. Senato'da Demokratik Sol ve Avrupalı Sosyal ve Demokratik Birlik grup başkanlıklarını yürütmüştür. 3. Raymond Barre Hükümeti'nde yer almış, 1981 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Valéry Giscard d'Estaing'nin kampanya ekibinde yer almıştır. 1. ve 2. Michel Rocard Hükümetlerinde İşbirliği bakanı olarak yer almış ve Sosyalist Hükûmetin açılımını temsil etmiştir.
2001 yılından ölünceye değin Radikal Parti'nin 1. başkan yardımcısı olmuştur.
1993-1999 yıllarında Fransız Uluslararası Dayanışma Komitesi başkanlığı ile 1999'dan ölünceye değin Yüksek Uluslararası İşbirliği Kurulu başkanlığını yürütmüştür. Ayrıca 1992-1998 yıllarında Médiateur de la République (Cumhuriyet Aracısı, Ombudsman) olmuştur.
Kariyeri > Görevleri

Yerel Yönetimler
Mart 1953 - Mart 2001: Villers-en-Prayères belediye başkanı
Nisan 1958 - Mart 2004: Aisne Genel Konseyi üyesi
1964 - 1979: Aisne Genel Konseyi Başkanı
Senato'
26 Haziran 1966 - 6 Mayıs 1978: Aisne Senatörü
2 Ekim 1980 - 12 Haziran 1988: Aisne Senatörü
1982 - 1988: GD grup başkanı
2 Ekim 1989 - 1 Kasım 1989: Aisne Senatörü
1 Ekim 1998 - 3 Eylül 2007: Aisne Senatörü
2001 - 2007: RDSE grup başkanı
Hükûmet
6 Nisan 1978 - 2 Ekim 1980: Milli Eğitim Bakanı nezdinde Devlet Sekreteri
12 Mayıs 1988 - 15 Mayıs 1991: İşbirliği ve Kalkınma Bakanı
Diğer
4 Mart 1992 - 4 Mart 1998: Cumhuriyet Aracısı
Aralık 2002 - 3 Eylül 2007: Uluslararası İşbirliği Yüksek Konseyi Başkanı
Mihalıççık
Eğitim

İlçede Mihalıççık İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı olarak Atatürk Anaokulu, Hürriyet İlkokulu, Yunusemre İlkokulu, Şehit Ramazan Manastır Ortaokulu, Gün Sazak Yatılı Bölge Ortaokulu, Yunusemre İmam Hatip Ortaokulu, Şehit Münir Yıldızak Çok Programlı Anadolu Lisesi, Mihalıççık Halk Eğitimi Merkezi ve Özel Mihalıççık Ortaokul Erkek Öğrenci Yurdu bulunmaktadır. 2020 yılından itibaren Mihalıççık İlçe Milli Eğitim Müdürü olarak Abdullah Demirtaş görev yapmaktadır. Örgün eğitim gören öğrenci sayısı 587'dir.
Yönetim

| Belediye başkanları, partileri ve aldıkları oy oranları |
| --- | --- | --- | --- |
| Yıllar | Belediye Başkanı | Parti | Oy oranı (%) |
| 2024 | Haydar Çorum | Demokratik Sol Parti | 49.92 |
| 2019 | Haydar Çorum | Demokratik Sol Parti | 47.40 |
| 2014 | İsmail Uysal | Adalet ve Kalkınma Partisi | 37.40 |
| 2009 | Ümit Güven | Milliyetçi Hareket Partisi | 44.10 |
| 2004 | Yusuf Kavaklı | Adalet ve Kalkınma Partisi | 39.83 |
| 1999 | Osman Özel | Doğru Yol Partisi | 33.02 |
| 1994 | Osman Özel | Doğru Yol Partisi | 32.59 |
| 1989 | Süreyya Aşık | Sosyaldemokrat Halkçı Parti | 37.75 |
| 1984 | Yılmaz Zeybek | Milliyetçi Demokrasi Partisi | 43.52 |
| 1977 | İlyas Erken | Cumhuriyet Halk Partisi | 34.89 |
| 1973 | İlyas Erken | Cumhuriyet Halk Partisi | 34.85 |
| 1968 | Kamil Gürel | Adalet Partisi | 58.48 |
| 1963 | Kamil Gürel | Adalet Partisi | 51.52 |
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 23.431 | 1.512 | 21.919 |
| 1935 | 25.605 | 1.835 | 23.770 |
| 1940 | 27.187 | 1.863 | 25.324 |
| 1945 | 29.646 | 1.970 | 27.676 |
| 1950 | 31.962 | 2.190 | 29.772 |
| 1955 | 35.516 | 2.684 | 32.832 |
| 1960 | 40.306 | 3.289 | 37.017 |
| 1965 | 42.271 | 3.704 | 38.567 |
| 1970 | 41.275 | 3.871 | 37.404 |
| 1975 | 38.312 | 4.004 | 34.308 |
| 1980 | 37.191 | 4.102 | 33.089 |
| 1985 | 35.838 | 4.403 | 31.435 |
| 1990 | 24.088 | 4.473 | 19.615 |
| 2000 | 18.696 | 4.706 | 13.990 |
| 2007 | 11.618 | 3.287 | 8.331 |
| 2008 | 11.158 | 3.149 | 8.009 |
| 2009 | 10.763 | 3.140 | 7.623 |
| 2010 | 10.482 | 3.133 | 7.349 |
| 2011 | 10.028 | 3.040 | 6.988 |
| 2012 | 9.970 | 3.083 | 6.887 |
| 2013 | 9.639 | 9.639 | veri yok |
| 2014 | 9.302 | 9.302 | veri yok |
| 2015 | 8.850 | 8.850 | veri yok |
| 2016 | 8.444 | 8.444 | veri yok |
| 2017 | 8.117 | 8.117 | veri yok |
| 2018 | 8.526 | 8.526 | veri yok |
| 2019 | 8.171 | 8.171 | veri yok |
| 2020 | 8.011 | 8.011 | veri yok |
| 2021 | 7.800 | 7.800 | veri yok |
| 2022 | 7.659 | 7.659 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Taner Akçam

| Taner Akçam |
| --- | --- |
Akçam, 2013 yılında Toronto'da
Doğum: Altuğ Taner Akçam 23 Ekim 1953 (71 yaşında) Ardahan, Türkiye
Mezun olduğu okul(lar): Orta Doğu Teknik Üniversitesi
Meslek: Tarihçi, sosyolog
Tanınma nedeni: Ermeni Kırımı konusunda soykırım tezi üzerine çalışmalar

Altuğ Taner Akçam (d. 23 Ekim 1953; Ölçek, Ardahan), Türk tarihçi ve sosyolog.
Taner Akçam, Ahıska Türküdür. ODTÜ İdari İlimler Fakültesinden mezun olmuştur. 1973'ten sonra ODTÜ-DER, ADYÖD gibi derneklerin kurucuları arasında yer alan Akçam, 1975'te yayına başlayan Devrimci Gençlik dergisinin sorumlu yazı işleri müdürü olarak, dergide komünizm ve Kürtçülük propagandası yapıldığı iddiasıyla yargılandı ve 1976'da tutuklandı, 1977'de 9 yıl hapis cezasına çarptırıldı. 12 Mart 1977'de Ankara Merkez Kapalı Cezaevi'nden kaçtı. 
1978-1995 yılları arasında Almanya'da siyasi mülteci olarak yaşadı. 1988 yılında Hamburg Sosyal Araştırmalar Enstitüsü'nde çalışmaya başladı. 1995'te Hannover Üniversitesi Sosyoloji Bölümü'nde "İttihat ve Terakki Yargılamaları ve Ermeni Kırımı" konulu doktora çalışmasını tamamladı. Aynı üniversitede profesörlük tezini hazırladı. Akçam, Minnesota Üniversitesi Tarih Bölümü'nde görev yapıyor.
Taner Akçam'ın akademik çalışmaları Taşnak Partisi'nin siyasi ajandası doğrultusunda yayın yapan Zoryan Enstitüsü tarafından desteklenmektedir. Amerikalı tarihçi Edward J. Erickson, Akçam'ın Ermeni Soykırımı iddiası üzerindeki çalışmalarını Akçam'ın yeterli akademik altyapıya sahip olmaması gerekçesiyle eleştirmiştir.
Tehcir ve Türk-Ermeni tarihi üzerine çalışmaları

Taner Akçam, akademik kariyeri boyunca Osmanlı Ermenilerini konu alan birçok eser kaleme aldı; çalışma alanlarına 1915 Tehcir politikası ve 1919 İstanbul yargılamaları girmektedir. 1915 Olayları sırasında Ermenilere yapılan muamelenin 1948 Birleşmiş Milletler Soykırım Antlaşması uyarınca "soykırım" olarak nitelendirilebileceğini savunan ve Türklere karşı yapılan katliamları göz ardı eden argümanlar öne sürdü. Bu sebeple araştırmacılar Taner Akçam'ın 1915 tartışmalarında katı bir şekilde Ermeni yanlısı bir tutum izlediğini belirtmektedirler.
Akçam, tezini ispatlamak için arşivlerde Osmanlı Ermenilerine konu alan birçok belge üzerine çalıştı ancak atıfta bulunduğu belgelerden bazılarının sahte olduğu veya onun bu belgeleri bağlamından çıkarılarak kullandığı tarihçiler ve Osmanlı arşivi uzmanları tarafından ortaya konulmuştur. Bu belgelerden en ünlüleri Andonyan Belgeleri, Sarkis Torosyan'ın Anıları, 29 Ağustos 1915 tarihli Talat Paşa telgrafı ve 1919 yargılamalarında kullanılan dava dosyalarıdır.
Tehcir ve Türk-Ermeni tarihi üzerine çalışmaları > 1919-1920 İstanbul yargılamaları

Taner Akçam, 2006 yılında A Shameful Act: The Armenian Genocide and the Question of Turkish Responsibility (Utanç Verici Bir Eylem: Ermeni Soykırımı ve Türk Sorumluluğu Meselesi) adlı bir kitap yayımladı. Bu, onun 1999 yılında yayımlanan İnsan Hakları ve Ermeni Sorunu adlı eski bir kitabını kapsamlı bir şekilde yeniden ele alan bir İngilizce baskıydı. Kitap ağırlıklı olarak Vahakn Dadrian tarafından önceden yapılan çalışmalara dayanmaktaydı ve az sayıda yeni bilgi vermekteydi.
Kitaptaki delillerin önemli bir kısmı 1919-1920 yıllarında İstanbul'da Birinci Dünya Savaşı sırasında "savaş suçu" işledikleri iddiasıyla yargılanan Türk subaylarının ve önderlerinin davalarına dayanmaktadır. Davalar muzaffer İtilaf Devletlerinin denetiminde yürütülmüştü ve bütün sorumluluğu İttihatçılara yükleyerek işin içinden sıyrılmaya çalışan, savaş sonrası başa geçen Osmanlı hükûmeti tarafından desteklenmişti. Soruşturma ve kovuşturma sürecine İtilaf Devletlerinin müdahalesi, Osmanlı hükûmetinin tutumu ve sanıkların haklarının korunmaması davanın güvenilir olmadığını ortaya koydu. İttihatçılara karşı bir figür olan Refik Halit Karay, sanıklardan birisi olan Falik Rıfkı Atay'ın idamının mahkemeden önce kararlaştırıldığını yazmaktadır. Taner Akçam, eserinde davaya ait savcının iddianamesini ve hakimin kararını bunları göz önünde bulundurmadan kullandığı için eseri eleştirlere maruz kaldı.
Tehcir ve Türk-Ermeni tarihi üzerine çalışmaları > 29 Ağustos 1915 tarihli Talat Paşa telgrafı

Taner Akçam, 2011 yılında The Young Turks' Crimes Against Humanity (Jön Türklerin İnsanlık Suçları) adlı bir kitap yayımladı. Kitaptaki en ünlü bölümlerden birisi Talat Paşa'ya ait bir telgrafta geçen "Ermeni Meselesi hallolunmuştur" yazısıydı. Taner Akçam, bu sözün "soykırım"ın bir delili olduğunu iddia etmişti. Hikmet Özdemir ve Yusuf Sarınay'ın çalışmalarında belgenin tamamının transkripsiyonu yer almaktadır ve burada Akçam'ın iddia ettiğinin aksine Talat Paşa'nın Ermenilerin korunması için önlemlerin alınmasını ve Ermenilere karşı suç işleyenlerin yargılanmasını istediği yazmaktadır.
Tehcir ve Türk-Ermeni tarihi üzerine çalışmaları > Sarkis Torosyan'ın anıları

Taner Akçam, 2013-2017 yılları arasında Sarkis Torosyan'ın anıları hakkında, akademik çevrelerce tenkit edilen bir dizi tartışmalı makale yayımladı. 2012 yılında Sarkis Torosyan adlı bir Osmanlı Ermenisinin anılarının Türkçe çevirisi basıldı. Kitap, ilk defa 1947 yılında İngilizce yayımlanmıştı ve güya Osmanlı'da asker olan bir Ermeninin sonradan Ermenilere yapılan katliamı görünce taraf değiştirerek Osmanlı'ya karşı olan savaşını anlatıyordu. Yapılan incelemelerde kitapta tarihi gerçeklelerle uyuşmayan bilgiler bulunduğu ve içindeki Osmanlıca metinlerde dil bilgisi hataları içerdiği tespit edildi. Örneğin kitaptaki bir bölümde Enver Paşa, Torosyan'a "İngilizler Çanakkale’de karaya çıkarma yapıp ilerleyerek İstanbul’u almayı başarabilirler mi?" diye sorar ama bunu sorması mantıksızdır çünkü İngilizlerin Çanakkale'ye çıkarma yapmaktaki amacı İstanbul'u karadan ilerleyerek işgal etmek değil, Gelibolu'daki kıyı tabyalarını ele geçirerek donanmanın Boğaz'dan güvenli bir şekilde geçmesini sağlamaktı. Anıların tutarsızlıklarını tespit edenler arasında hem "soykırım" tezini destekleyen Halil Berktay gibi hem de teze karşı olan Hakan Erdem gibi tarihçiler vardı ve kısa sürede akademisyenler arasında Torosyan'ın anılarının kurmaca olduğu konusunda bir fikir birliği oluştu. Fakat anılar üzerine yapılan tartışmaların çoğunun Türkçe literatürde gerçekleşmesi, yurt dışında yaşayan yabancı akademisyenlerin belgelerin sahteliğinden bihaber olmasına yol açtı. Taner Akçam ve anıların gerçekliğini savunan başka bir akademisyen Ayhan Erdem, Türk tarihçilere karşı Avrupa kamuoyundaki önyargıılı tutumdan faydalanarak, Türk halkının Torosyan'ın "gerçek" anılarını "soykırım inkarcılığı" ve "siyasi bağnazlık" sebebiyle reddettikleri şeklinde yanlış söylemlerde bulundular. Taner Akçam'ın akademik etiğe uygun olmayan bu eylemleri, onun akademik itibarının zedelenmesine neden oldu.
Tehcir ve Türk-Ermeni tarihi üzerine çalışmaları > Andonyan belgeleri

Taner Akçam, 2018 yılında Killing Orders: Talat Pasha's Telegrams and the Armenian Genocide (Öldürme Emirleri: Talat Paşa Telgrafları ve Ermeni Soykırımı) adlı bir kitap yayımladı. Burada bir Osmanlı memuru olan Naim Bey'e ait olduğu iddia edilen evrakları inceledi. Bu evraklar 1915 araştırmaları açısından çok önemlidir çünkü Ermenilerin katledilmesine dair emirler içermektedir fakat 1983 yılında iki Türk tarihçi Şinasi Orel ve Süreyya Yuca bu belgelerin sahte olduğunu ispatladığı için akademik çevrelerce ciddi bir delil olarak dikkate alınmamaktaydı. Taner Akçam'ın Killing Orders adlı çalışması bu belgelerin gerçekliğini ispatlama girişimiydi. Kitabı inceleyen araştırmacılar Ömer Lütem ve Yiğit Alpogan kitabın evrakların gerçekliğini ispatlamada başarısız olduğu dile getirdi.
Tehcir ve Türk-Ermeni tarihi üzerine çalışmaları > "Yüzde on" tartışması

Taner Akçam, Ermeni Meselesi Hallolunmuştur kitabında savaş zamanı Osmanlı hükûmetinin "soykırım" kastını Osmanlı belgelerini kullanarak ispatlamaya çalıştı. Akçam'ın argümanına göre Osmanlı hükûmeti, iskan bölgesinde yaşayacak Ermeni nüfusunun Müslüman nüfusunun %10'unu geçmemesini hedefliyordu. Akçam'ın hesaplamalarına göre iskan bölgesindeki Müslüman nüfusun %10'u (yak. 168.000) tehcir edilen Ermenilerin sayısından (yak. 500.000) az olduğu için bu, Ermenilerin bir kısmının -ona göre- sistematik olarak yok edilmesi gerektiği anlamına geliyordu. Tarihçi Fuat Dündar, Toplumsal Tarih dergisinde yayınladığı bir eleştiri yazısında buna karşı çıktı. Dündar'ın bulgularına göre %10 sınırını aşan Ermeni nüfusu kent merkezi dışında kalan, "Ermeni mıntıkaları" denilen mülteci kamplarına yerleştirildi. Dündar, aynı zamanda Taner Akçam'ın kendi kullandığı belgede de bu bilgi bulunmasında rağmen Akçam'ın bunu gözden kaçırdığına dikkat çekti. Tartışma, Taner Akçam'ın 1915 Yazıları ve Fuat Dündar'ın aynı dergide yayınladığı başka bir makale üzerinden farklı konulara kayarak devam etti.
Kitapları > Türkçe

İşkenceyi Durdurun - İnsan Hakları ve Marksizm (1991, Ayrıntı Yayınları)
Siyasi Kültürümüzde Zulüm ve İşkence (1992, İletişim Yayınları)
Türk Ulusal Kimliği ve Ermeni Sorunu (1992, İletişim Yayınları)
İslamda Hoşgörü ve Sınırları (1994, Başak Yayınları)
Türkiye'yi Yeniden Düşünmek (1996, İletişim Yayınları)
İnsan Hakları ve Ermeni Sorunu (1999, İmge Kitabevi)
Ermeni Tabusu Aralanırken: Diyalogdan Başka Çözüm Var mı? (2000, Su Yayınevi)
Ermeni Meselesi Hallolunmuştur: Osmanlı Belgelerine Göre Savaş Yıllarında Ermenilere Yönelik Politikalar (2008, İletişim Yayınları)
Tehcir ve Taktil: Divan-ı Harb-i Örfi Zabıtları - İttihad ve Terakki'nin Yargılanması 1919-1922 (2009, İstanbul Bilgi Üniversitesi)
1915 Yazıları (2010, İletişim Yayınları)
Kanunların Ruhu: Emval-i Metruke Kanunlarında Soykırımın İzini Sürmek (2012, İletişim Yayınları)
Ermenilerin Zorla Müslümanlaştırılması (2014, İletişim Yayınları)
Naim Efendi'nin Hatıratı ve Talat Paşa Telgrafları - Krikor Gergeryan Arşivi (2016, İletişim Yayınları)
Kitapları > İngilizce

From Empire to Republic: Turkish Nationalism and the Armenian Genocide (2004, Zed Books)
A Shameful Act: The Armenian Genocide and the Question of Turkish Responsibility (2006, Metropolitan Books)
Judgment at Istanbul: The Armenian Genocide Trials (2011, Berghahn Books)
The Young Turks' Crime Against Humanity: The Armenian Genocide and Ethnic Cleansing in the Ottoman Empire (2012, Princeton University Press)
Killing Orders: Talat Pasha’s Telegrams and the Armenian Genocide (2018)
Liberté, égalité, fraternité

1999 yılında kabul edilen ve hükümet belgelerinde kullanılan "Liberté, égalité, fraternité" sloganıyla Fransız Cumhuriyeti'nin resmi logosu
Liberté, égalité, fraternité (Fransızca telaffuz: [libɛʁˈte eɡaliˈte fʁatɛʁniˈte]; çev. 'Özgürlük, Eşitlik, Kardeşlik'), 1789'daki Fransız İhtilali'nin simgelerinden olan Fransızca özdeyiştir. Eski Fransız frangının arkasında da yazılıydı.
Ayrıca İttihat ve Terakki gibi dünyadaki birçok başka grup da zamanında Fransız Devrimi'nin bu ünlü sloganını benimsemiştir. İttihat ve Terakki Cemiyeti; Osmanlı Devleti'ndeki mutlakiyete karşıt olarak Fransızların "Liberté, égalité, fraternité" özdeyişini  "Hürriyet (Özgürlük), Müsavat (Eşitlik), Uhuvvet (Kardeşlik)" kavramlarıyla çevirmiş ve benzer anlamlara gelecek şekilde kullanmaya çalışmıştır. Halen Fransız Cumhuriyeti'nin resmi sloganı olarak kullanılmaktadır.
Henryk Sienkiewicz

| Henryk Sienkiewicz |
| --- | --- |
Henryk Sienkiewicz
Doğum: Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz 5 Mayıs 1846(1846-05-05) Wola Okrzejska, Polonya
Ölüm: 15 Kasım 1916 (70 yaşında) Vevey, İsviçre
Meslek: Yazar, Gazeteci
Milliyet: Polonyalı
Vatandaşlık: Polonya
Dönem: 19. yüzyıl sonu - 20. yüzyıl başı
Önemli ödülleri: Nobel Edebiyat Ödülü   (1905)                   

İmza: 

Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz, (Mahlas: Litwos; d. 5 Mayıs 1846, Wola Okrzejska, Polonya - ö. 15 Kasım 1916 Vevey, İsviçre), Polonyalı yazar. 1905 yılında Nobel Ödülü'ne layık görülmüştür. Sonradan yoksul düşmüş soylu bir aileye mensup olan Henryk Sienkiewicz'in baba tarafı, Litvanya Büyük Dükalığı döneminde bölgeye yerleşen Tatarlardandır. Oszyk armasını kullanma hakları vardı.
Roma İmparatorluğu'nda Hristiyanların karşılaştıkları baskıları tasvir ettiği "Quo Vadis" isimli kitabıyla tanınır. Ateş ve Kılıç isimli eserinde ise 17'nci yüzyılda Kırım Tatarları ile Zaporojya Kazaklarının Polonyalılarla giriştiği savaşı bir Polonyalı subayın etrafındaki olaylar çerçevesinde aktarır.
Hayatı > İlk yılları

Sienkiewicz, 5 Mayıs 1846'da Rusya İmparatorluğu'nun bir parçası olan Wola Okrzejska'da (günümüzde Polonya'nın doğu Lubelskie bölgesinin orta kesiminde) doğdu. Babası Litvanya Büyük Dükalığı'na yerleşmiş soyu Tatarlara dayanan yoksullaşmış Leh soyluydu. Annesi, köklü ve varlıklı Podlachian ailesinden geliyordu. Beş kardeşi vardı: bir ağabeyi Kazimierz (Ocak Ayaklanması sırasında öldü) ve dört kız kardeşi, Aniela, Helena, Zofia ve Maria. Ailesi, soyluluklarını ifade eden Oszyk armasını kullanma hakkına sahipti.
Ailesi birkaç kez taşındı, Henryk çocukluk ve gençlik yıllarını Grabowce Górne, Wężyczyn ve Burzec'de bulunan aile mülklerinde geçirdi. Eylül 1858'de, ailesinin 1861'de yerleşeceği Varşova'da eğitimine başladı. Burada kiraladığı bir evde yaşadı. Beşeri bilimler, özellikle Polonya dili ve tarihi dışında nispeten düşük notlar aldı. Ekonomik bunalımlar nedeniyle, 19 yaşında, Płońsk'da öğretmen olarak işe girdi. Muhtemelen bu dönemde ilk romanı "Ofiara"yı (Kurban) yazdı; hiç yayımlanmamış romanın el yazmasının yok edildiği düşünülüyor. Yine bu dönemlerde yayımlanacak ilk romanı Na marne (Boşuna) üzerinde çalıştı. Üniversite eğitiminin dışında eksik olan ortaokul derslerini tamamladı ve 1866'da ortaokul diplomasını aldı. Önceleri Varşova İmparatorluk Üniversitesi'nde tıp, sonra hukuk okumaya çalıştı, ancak kısa süre sonra üniversitenin Filoloji ve Tarih Enstitüsü'ne geçiş yaptı. Burada kapsamlı bir edebiyat bilgisi ve Eski Lehçe üzerine eğitim aldı. Yaşamının bu dönemi hakkında, ailesinin evinden ayrılması, yarı zamanlı öğretmenlik yapması ve yoksulluk içinde yaşaması dışında çok az şey biliniyor. Ekonomik açıdan durumu 1868'de, Woroniecki ailesine öğretmenlik yaptığı sıralarda biraz iyileşti.
Eserleri

Szkice węglem (1877)
Listy z podróży do Ameryki (1878)
Janko Muzykant (1879)
Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela (1879)
Nowele amerykańskie
Za chlebem (1880)
Latarnik (1882)
Bartek Zwycięzca (1882)
Ogniem i mieczem (1884)
Potop (1886)
Pan Wołodyjowski (1888)
Bez dogmatu (1891)
Rodzina Połanieckich (1894)
Quo Vadis (1896)
Krzyżacy ('1900)
W pustyni i w puszczy (1912)
Anısına

Polonya'nın Włocławek ve Łódź kentlerinde birer park Sienkiewicz'in adını taşımaktadır.