stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
The Swingle Singers
Aldıkları Ödüller

Grammy Ödülü aldıkları yıllar
1963
1964
1965
1969
| g t En İyi Yeni Sanatçı Grammy Ödülü |
| --- | --- |
1958–1979:   Ödül verilmedi  (1958)  Bobby Darin (1959)  Bob Newhart (1960)  Peter Nero (1961)  Robert Goulet (1962)  The Swingle Singers (1963)  The Beatles (1964)  Tom Jones (1965)   Ödül verilmedi  (1966)  Bobbie Gentry (1967)  José Feliciano (1968)  Crosby, Stills & Nash (1969)  The Carpenters (1970)  Carly Simon (1971)  America (1972)  Bette Midler (1973)  Marvin Hamlisch (1974)  Natalie Cole (1975)  Starland Vocal Band (1976)  Debby Boone (1977)  A Taste of Honey (1978)  Rickie Lee Jones (1979) 
1980–1999:  Christopher Cross (1980)  Sheena Easton (1981)  Men at Work (1982)  Culture Club (1983)  Cyndi Lauper (1984)  Sade (1985)  Bruce Hornsby & The Range (1986)  Jody Watley (1987)  Tracy Chapman (1988)  Milli Vanilli (1989)  Mariah Carey (1990)  Marc Cohn (1991)  Arrested Development (1992)  Toni Braxton (1993)  Sheryl Crow (1994)  Hootie & the Blowfish (1995)  LeAnn Rimes (1996)  Paula Cole (1997)  Lauryn Hill (1998)  Christina Aguilera (1999) 
2000–2019:  Shelby Lynne (2000)  Alicia Keys (2001)  Norah Jones (2002)  Evanescence (2003)  Maroon 5 (2004)  John Legend (2005)  Carrie Underwood (2006)  Amy Winehouse (2007)  Adele (2008)  Zac Brown Band (2009)  Esperanza Spalding (2010)  Bon Iver (2011)  Fun (2012)  Macklemore & Ryan Lewis (2013)  Sam Smith (2014)  Meghan Trainor (2015)  Chance the Rapper (2016)  Alessia Cara (2017)  Dua Lipa (2018)  Billie Eilish (2019) 
2020–günümüz:  Megan Thee Stallion (2020)  Olivia Rodrigo (2021)  Samara Joy (2022)  Victoria Monét (2023) 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb13906875p (data)  GND: 5161310-4  ISNI: 0000 0001 2321 6718  LCCN: no91022945  MusicBrainz: 1709e9f2-c77f-4779-b67d-44905fbc35c0  NKC: xx0037079  NLI: 987007605080205171  SUDOC: 070276250  VIAF: 121134458   WorldCat (LCCN): no91-022945
Dram (tiyatro)

Komediyi saran trajedi heykeli.
Dram (Yunanca: δρᾶμα dráma “Hareket”) trajedi, komedi veya trajikomedi türünde tiyatro eseri. Dramatik, epik ve liriğin yanı sıra üçüncü esaslı edebi türdür.
Tiyatro eserini, opera metnini, bale senaryosunu, radyo tiyatrosunun el yazmasını ya da bir senaryoyu kapsar, bazen de sadece konuşma tiyatrosu ya da “keyif verici” (ya da tam tersi; heyecan verici ya da duygusal) bir çevreleme olarak kullanılır. Dram, önceden yazılmamış, doğaçlama tiyatrodan farklı olan metin tabanlı tiyatrodur.
Aristoteles'e göre (“Poetica” adlı eserinde) dramın temel özelliği, olayın diyaloglarla ifade edilmesidir. Bundan dolayı antik destanlardan farklıdır. Modern çağdan beri bilhassa romandan farklıdır. Modern düşünceden sonra dramlar oyuncular tarafından tiyatroda oynanması için yazılmıştır. Diyalog metinlerinin yanında sık sık oyuncular ve 19. yüzyıldan sonra yönetmenler için direktifler içerirler. Okuma dramları, dram'ın özel bir çeşididir. Bunlar özellikle sahneye konulmazlar, aksine bir roman gibi okunurlar.
Dramın işleyişi genelde perdelerdedir; diğer taraftan sahnelerle sunulur. Eğer her perdede çok fazla dekorasyon varsa o zaman resimlerle ek bölümler konulur. Klasik Fransız Dramı (Racine, Corneille) beş perdeden oluşur. Geleneklerine çok fazla bağlı olan İtalyan dramı ise üç perdeyi tercih eder. Bir perdelik oyun tarzı üç-beş bölümlük dram bölümlerinin aralarındaki ara oyunlardan (intermezzo) meydana gelir.
Dramın tarihi

Avrupa dramı MÖ 5. yüzyılda Atina’da şu anki Yunan Antiklerinde oluşmuştur. Aeskilos, Sophokles, Euripides trajedinin en önemli şairlerindendir. Aristoteles ileriki yüzyıllarda dramın türlerini, trajedi ve sonradan yazılmaya başlanan komedi olarak ikiye ayırmıştır.
Aristoteles’in, seyircinin trajedi yoluyla korku ve acıma duyarak arınması (Katharsis) teorisi Avrupa dram tarihinin bir ana fikri niteliğindedir.
Orta çağın dini oyunları ne trajedidir ne de komedidir. Ancak Rönesans’la beraber antik dramın tekrar canlandırılarak (Lat. re-nascere; yeniden doğ(ur)mak) geliştirilmesine başlanmıştır. Uzun süreler nazım şeklinde dramlar en baskın türdü. Yeniçağla beraber konuşma oyunlarındaki özgür düzyazı çok baskın olmuştur. Bir drama konuşulursa, açık bir şekilde anlaşılmaz. Opera 1600’lü yıllara kadar klasik Yunan dramının yeni bir tarzı olarak anlaşılmıştır.
1600’lü yıllarda İspanyol ve İngiliz dramları (Lope de Vega, Shakespeare) hala Orta çağ geleneksel tiyatrosunun teorik arka planları olmayan yapılarıyken, Fransız klasiği antik dramı anımsatıyordu ve örneğin; Aristoteles’in üç birlik ilkesi (eylem/dramın birliği; zaman ve mekân birliği ve karakterlerin birliği; yani zamanda, olayda ve şahıslarda birlik) olarak bilinen kesin kuralları vardı. O zamandan bu yana dram teorilerinin çok önemli toplumsal işlevi vardır. Bunlar ya normlar ortaya koyarlar ya da olan normlar karşısında mücadele eder.
18. yüzyıldan beri gösteri, güldürü, trajik komedi, acıklı komedi, orta sınıf trajedisi gibi semboller kullanımda üst üste binmiş anlamlar taşırlar. 19. yüzyıldan itibaren duygusal ya da sürükleyici özelliği olan melodram, dram kavramını artık daha dar bir anlama indirgemiştir.
Bazen dram diğer tiyatro çeşitlerinden ayrılır. Johann Wolfgang Goethe dramın sınırlarını trajediden şöyle ayırır: “Modern dram ‘isteklere’, eski trajedi ‘zorunluluklara’ dayalıdır.” Gustav Freytag ise, tiyatro oyunlar konusunda şu ayrımı yapar: “Daha düşük düzeyde duran bir tür.”
20. yüzyıl tiyatro teorisinde sosyal dram, analitik dram ya da dramda açık ve kapalı şekil gibi bölümlemeler ortaya çıkmıştır. Bu yıllarda teknolojinin gelişmesi sayesinde radyofonik oyun ve film dramı gibi dramatiğin yeni çeşitleri ortaya konmuştur.
Bir psikodramdaki rol dağılımı esasen bir dramatik metin değil, daha ziyade bir terapi yöntemi anlamına gelmektedir. Son yüzyılda birçok tiyatro çeşidi dram metni olmadan oluşturulmuştur. Bunlar “Postdramatik Tiyatro” adı altında özetlenmiştir. Karşıt olarak internetteki (Chat) rol dağılımı ve oyunu çeşitleri doğaçlama ve yazılı olarak kararlaştırılan diyaloglar arasındaki farkı yumuşatmıştır.
Özellikleri

Konusu günlük hayattan veya tarihin herhangi bir devrinden seçilebilir. Herhangi bir sınır yoktur.
Hem acıklı hem komik olaylar aynı oyunda iç içe bulunur.
Kahramanlar hem soylulardan hem sıradan insanlar arasından seçilebilir.
Üçbirlik kuralına uyma zorunluluğu yoktur.
Her türlü olay seyircinin karşısında gerçekleştirilebilir.
Trajedi ve Komedi türlerinin aksine şiir okur gibi konuşma zorunluluğu yoktur.
5 perde olma zorunluluğu kalkmış, kaç perde olacağı yazarın kararına bırakılmıştır.
Ünlü dram yazarları

İngiliz yazar Shakespeare dramın ilk ürünlerini vermiştir. Ancak bu türün özelliklerini Victor Hugo belirlemiştir. Schiller, Goethe diğer ünlü dram yazarlarıdır.
Türk edebiyatı'nda Batılı anlamda sahne Tiyatro'su Tanzimat'tan sonra görülür. Bundan önce halk arasında yüzyıllardır sürmüş seyirlik oyunlar vardı. Ortaoyunu, meddah, Karagöz ile Hacivat bunların başlıcalarıdır.
| g t Tiyatro terimleri |
| --- | --- | --- |
|  Adaptasyon  Aktör  Aktrist  Bale  Dekor  Diyalog  Doğaçlama  Dram  Dublör  Entrik unsur  Epizot  Fars  Figüran  Jest  Kabare  Kanto  Koro  Kulis  Kurgu  Meddah  Melodram  Mizansen  Monolog  Opera  Operet  Orta oyunu  Pandomim  Rejisör  Replik  Revü  Rol  Sahne  Seslendirme  Skeç  Suflör  Tulûat  Vodvil  |  Adaptasyon  Aktör  Aktrist  Bale  Dekor  Diyalog  Doğaçlama  Dram  Dublör  Entrik unsur  Epizot  Fars  Figüran  Jest  Kabare  Kanto  Koro  Kulis  Kurgu  Meddah  Melodram  Mizansen  Monolog  Opera  Operet  Orta oyunu  Pandomim  Rejisör  Replik  Revü  Rol  Sahne  Seslendirme  Skeç  Suflör  Tulûat  Vodvil  |  |
| g t Edebiyat türleri |
| --- | --- | --- |
| Nesir |  Anı  Biyografi  Deneme  Eleştiri  Fabl  Fıkra  Gezi yazısı  Günlük  Hikâye  Makale  Masal  Mektup  Otobiyografi  Roman  Romans  Röportaj  |  |
| Şiir |  Deneysel şiir  Dramatik şiir  Didaktik şiir  Epik şiir  Lirik şiir  Manzum hikâye  Mesnevi şiir  Metafizik şiir  Pastoral şiir  Satirik şiir  Senfonik şiir  Somut şiir  |  |
| Tiyatro |  Dram  Komedi  Trajedi  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb119459440 (data)  GND: 4185839-6  LCCN: sh2001009137  NKC: ph715042  NLI: 987007546209905171
Elektrik yükü

Negatif ve pozitif yüklü noktaların elektrik alanı
Elektrik yükü veya elektriksel yük, bir maddenin elektrik yüklü diğer bir maddeyle yakınlaştığı zaman meydana gelen kuvvetten etkilenmesine sebep olan fiziksel özelliktir. Pozitif ve Negatif olmak üzere iki tür elektriksel yük vardır. Pozitif yüklü maddeler, diğer pozitif yüklü maddeler tarafından itilirken, negatif yüklü olanlar tarafından çekilir; negatif yüklü maddeler de negatif yüklüler tarafından itilir ve pozitif olanlar tarafından çekilir. Bir cisimde negatif yükler pozitif yüklere dominantsa, negatif yüklüdür; tersi durumdaysa pozitif yüklüdür; dominantlık söz konusu değilse yüksüzdür. Uluslararası Birim Sistemi (SI) elektrik yükünü coulomb (C) olarak adlandırırken, elektrik mühendisliğinde amper-saat (Ah) olarak ve kimyada da elemanter yük (e) olarak adlandırmak mümkündür. Q sembolü genellikle yükü ifade etmek için kullanılır. Yüklü cisimlerin birbirleriyle nasıl iletişimde olduklarını anlatan çalışma klasik elektromanyetizmadır ve kuantum mekaniğinin göz ardı edilebildiği ölçüde doğrudur.
Elektriksel yük, elektromanyetik ilişkilerini düzenleyen bazı atomaltı parçacıkların temel korunan özelliğidir. Elektrik yüklü maddeler hem elektromanyetik alanlardan etkilenirler, hem de elektromanyetik alan yaratırlar. Hareket eden bir yük ve elektromanyetik alan arasındaki ilişki elektromanyetik kuvvetin kaynağıdır ve bu güç 4 temel kuvvetten biridir. (Bir diğeri; manyetik alan).
20. yüzyılda yapılan deneyler, elektriksel yükün nicelendirildiğini göstermiştir, bu, temel yük diye adlandırılan her bir küçük parçanın çoklu katsayılarına ulaşmaktır. Temel yük, e, yaklaşık olarak 1.602×10^−19 coulomb'a eşittir. (kuark diye adlandırılmış, tam katsayısı e/3 ile yüklenen parçacıklar hariç). Proton e yüküne sahiptir, elektronlar ise –e yüküne sahiptir. Yüklü parçacıklarla yapılan çalışmalar ve onların fotonlar tarafından düzenlenen ilişkileri kuantum elektrodinamiğidir.
Birimler

Uluslararası Birimler Sistemi’nin elektriksel yük değeri coulomb'dur, bu değer de yaklaşık 6.242×10^18 e’ ye eşittir (e=proton yükü). Bu yüzden, bir elektronun yükü yaklaşık olarak −1.602×10^−19 C' dir. Coulomb, bir saniyede bir amper taşıyan elektriksel iletkenin enine kesitinden geçen yükün değeri olarak tanımlanır. Q sembolü genellikle elektriğin ya da yükün değerini belirtmek için kullanılır. Elektrik yükünün miktarı bir elektrikölçer ile direkt olarak, balistik galvanometre ile de dolaylı yoldan ölçülebilir.
Yükün nicemlenmiş karakterini bulduktan sonra, George Stoney 1891 yılında elektron biriminin, elektriksel yükün temel birimi olduğunu öne sürmüştür. Bu iddia, J.J. Thomson tarafından 1897 yılında yapılan parçacık keşfinden önce meydana gelmiştir. Günümüzde bu birim pek de kullanılmamakta, bunu yerine “elemanter yük”, “yükün temel birimi” ya da en basit haliyle “e” gibi farklı ifadeler kullanılmaktadır. Yükün miktarı, elemanter yük (e) miktarının katı olmalıdır, ölçüm yüksek bile çıksa, yük gerçek miktarındaymış gibi davranır. Bazı noktalarda, örneğin kondansatör ve kesirli kuantum Hall etkisindeki gibi, yükün fraksiyonlarından bahsetmek mümkündür.
Tarihi

M.Ö 600'lü yıllarda Yunan filozof Thales’in de söylediği gibi, kürk, amber gibi bir maddeye sürtülerek yük (ya da elektrik) toplanabilir. Yunanlar, yüklü amber düğmelerin saç gibi hafif objeleri kendine çekebildiğini yazmışlardır. Ayrıca, eğer amberin yeterince sürtülürse, elektrik kıvılcımı bile yayabileceğini not etmişlerdir. Bu özellik sürtünme ile elektriklenme etkisinden gelmektedir.
1600’de, İngiliz bilim insanı William Gilbert De Magnete adlı eserinde bu konuya değinmiş, Yunanca amber, İngilizce’de de sonları “elektrik”, “elektriksel” gibi terimlerin doğmasına yol açan Yeni Latince terim electrius “ηλεκτρον (elektron)”u para olarak bastırtmıştır. Otto von Guericke 1660 yılında bunu takiben, elektrostatik jeneratörü üreten ilk kişi olmuştur. Diğer Avrupalı öncülerden Robert Boyle, elektriksel çekim ve itimin bir vakum gibi davranabileceğini iddia etmiş, Stephen Gray, 1729 yılında maddeleri iletken ve yalıtkan olarak sınıflandırmış ve C. F. Du Fay, 1733'te elektriğin birbirini yok eden iki varyasyona sahip olduğunu öne sürmüş, bu olayı da ikili sıvı teorisi ile açıklamıştır. Du Fay'ın dediğine göre; cam ipeğe sürtüldüğünde, cam pozitif cam elektriğiyle yüklenir ve amber kürke sürtüldüğünde, amber de reçineli elektrikle dolar. 1839 yılında, Michael Faraday statik elektrik, akım elektriği ve biyoelektrik arasındaki ayrımın yanlış olduğunu, hepsinin tek tür bir elektriğin zıt kutuplarda gösterdiği davranışların sonucu olduğunu göstermiştir. Kutup ister pozitif ister negatif olsun, bu durum değişmemektedir. Pozitif yük cam çubuğun ipeğe sürüldükten sonra solunda kalan yük olarak tanımlanabilir.
18. yüzyılın elektrik konusunda uzman kişilerin en önemlilerinden biri elektriğin tek sıvı teorisini savunan Benjamin Franklin’dir. Elektriğin bütün maddelerin içinde bulunan, görünmeyen bir sıvı olduğunu hayal etmiş; Leyden kavanozunda biriken yükü tutan şeyin cam olduğuna inanmıştır. Yalıtkan yüzeylerin birbirine sürtülmesiyle bu sıvının yer değiştirdiğini ve bu sıvı akışının elektrik akımı oluşturduğunu varsaymıştır. Ayrıca, çok az sıvı içeren maddenin negatif, çok fazla sıvı içeren maddenin ise pozitif olarak yüklenmiş olduğunu söylemiştir. Belirtilmeyen bir sebepten ötürü, pozitif yükü cam elektriği, negatif yükü de reçine elektriği ile açıklamıştır. O sıralarda, William Watson da aynı tanımlamalarda bulunmuştur.
Özellikler

Makalelerde elektromanyetizma hakkında bahsedilen özelliklerin yanı sıra, yük bir göreli değişmezdir. Yani, Q yüküne sahip herhangi bir parçacık, ne kadar hızlı giderse gitsin, yükü daima Q olur. Bu özellik deneysel bir biçimde kanıtlanmıştır: Bir helyum çekirdeğinin yükü (bir çekirdekte birbirine bağlı ve yüksek hızda etrafta hareket eden iki proton ve iki nötron) iki döteryum çekirdeğini (birbirine bağlı ve eğer helyum çekirdeğinde olsa daha yavaş hareket edecek bir proton ve bir nötron) yüküyle aynıdır. [kaynak belirtilmeli]
Elektrik Yükünün Korunması

Yalıtılmış sistemin toplam elektrik yükü sistemin kendi içinde olan değişimlere bakmaksızın sabit kalır. Bu kural fizikte bilinen bütün süreçlerin esasında vardır ve dalga fonksiyonunun yerelleştirilmiş bakışım kuramından ortaya çıkmıştır. Yük korunumu yük-akım süreklilik denkleminin bir sonucudur. Daha genel manada, birleşme miktarı V içindeki yük yoğunluğunun ρ net yükü, akım yoğunluğundaki J bütün alanın kapalı alanı boyunca olan yüküne eşittir S = ∂V. Ki bu yük de nihayetinde net akıma eşittir.
Elektrik korunumu, süreklilik denkleminde açıklandığı gibi, şu sonucu verir:
t_{i} ve  t_{f} zamanları arasındaki yük transferi iki tarafı da etkileşime sokarak elde edilir:
Kapalı yüzey boyunca olan net dış akım I ın oluştuğu yerdir ve Q yüzey tarafından belirtilen yerin miktarından elde edilen elektrik yüküdür.
Alan çizgilerini ve negatif yüklü bir parçacığın elektronlar etrafındaki eş potansiyelini gösteren bir diagram. Elektrik olarak nötr olan bir atomda, elektronların sayısı protonların (pozitif yüklü) sayısına eşittir, bu da sonuçta net sıfır yüke sahip olmak demektir.
Coulomb'un Burulma Tartısı
1960 AFC Asya Kupası elemeleri

1960 AFC Asya Kupası elemelerinde 10 takım mücadele etti. Üç coğrafi bölgeye göre ayrılan ülkelerden, her bölgenin grup birincisi olmak üzere toplam üç ekip, ev sahibi Güney Kore'yle birlikte organizasyonda mücadele etmeye hak kazandı.
Bölgeler

| Batı | Doğu | Merkez |
| --- | --- | --- |
|   Afganistan *   Seylan *   Hindistan   İran   İsrail   Nepal *   Pakistan |   Hong Kong   Japonya *   Filipinler   Çin Cumhuriyeti |   Burma *   Kamboçya *   Endonezya **   Malaya   Singapur   Güney Vietnam   Tayland * |
* Çekildi
** Endonezya'nın katılımı, AFC üyeliğindeki sorunlar sebebiyle reddedildi.
Batı bölgesi

| Sıra | Takım | O | G | B | M | AG | YG | GF | P | Eleme |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  İsrail | 6 | 3 | 2 | 1 | 10 | 8 | +2 | 8 |  |
| 2 |  İran | 6 | 3 | 1 | 2 | 12 | 10 | +2 | 7 |  |
| 3 |  Pakistan | 6 | 2 | 1 | 3 | 8 | 10 | -2 | 5 |  |
| 4 |  Hindistan | 6 | 2 | 0 | 4 | 7 | 9 | -2 | 4 |  |
İsrail  v  İran
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| İsrail  | 0-3 |  İran |
|  |  | Hajari  49' Barmaki  59' Dehderi  65' |
Hindistan  v  Pakistan
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Hindistan  | 1-0 |  Pakistan |
D'Souza : 
Hindistan  v  İsrail
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Hindistan  | 1-3 |  İsrail |
| Devdas  60' |  | R. Levi  35', 43', 53' |
Pakistan  v  İran
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Pakistan  | 4-1 |  İran |
| Ömer      Fakir  |  | Hacı Muhtar  |
İsrail  v  Pakistan
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| İsrail  | 2-0 |  Pakistan |
R. Levi  55' Stelmah  65': 
Hindistan  v  İran
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Hindistan  | 3-1 |  İran |
| Goswami  64' Khan  66' (pen.) Balaram  80' |  | Dehderi  62' |
İsrail  v  İran
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| İsrail  | 1-1 |  İran |
| Menchel  9' |  | Hajari  49' |
Hindistan  v  Pakistan
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Hindistan  | 0-1 |  Pakistan |
|  |  | Abdullah  13' |
İran  v  Pakistan
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| İran  | 4-1 |  Pakistan |
| Hajari    Jamali  |  | Han  |
Hindistan  v  İsrail
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Hindistan  | 1-2 |  İsrail |
| Rehmatullah  19' |  | Stelmah  11' R. Levi  75' |
Pakistan  v  İsrail
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Pakistan  | 2-2 |  İsrail |
| Ömer  49' Gaffur  57' |  | Menchel  60' Ratzabi  68' |
Hindistan  v  İran
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Hindistan  | 1-2 |  İran |
| Khan  64' |  | Dehderi   |
Doğu bölgesi

| Sıra | Takım | O | G | B | M | AG | YG | GF | P | Eleme |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Çin Cumhuriyeti | 2 | 2 | 0 | 0 | 14 | 8 | +6 | 4 |  |
| 2 |  Hong Kong | 2 | 1 | 0 | 1 | 11 | 7 | +4 | 2 |  |
| 3 |  Filipinler | 2 | 0 | 0 | 2 | 4 | 14 | -10 | 0 |  |
Filipinler  v  Hong Kong
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Filipinler  | 0-7 |  Hong Kong |
|  |  | Lau Chi Lam      Ho Cheung Yau     Lau Kai Cheung    Leung Wai Hung  |
Filipinler  v  Çin Cumhuriyeti
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Filipinler  | 4-7 |  Çin Cumhuriyeti |

Çin Cumhuriyeti  v  Hong Kong
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Çin Cumhuriyeti  | 7-4 |  Hong Kong |
Merkez bölgesi

| Sıra | Takım | O | G | B | M | AG | YG | GF | P | Eleme |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Güney Vietnam | 2 | 2 | 0 | 0 | 5 | 1 | +4 | 4 |  |
| 2 |  Malaya | 2 | 1 | 0 | 1 | 5 | 3 | +2 | 2 |  |
| 3 |  Singapur | 2 | 0 | 0 | 2 | 3 | 9 | -6 | 0 |  |
Singapur  v  Güney Vietnam
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Singapur  | 1-4 |  Güney Vietnam |

Singapur  v  Malaya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Singapur  | 2-5 |  Malaya |

Güney Vietnam  v  Malaya
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Güney Vietnam  | 1-0 |  Malaya |
Ha Tam  4':
Katılım hakkı kazananlar

| Takım | Katılım şekli   | Katılım hakkı tarihi | Önceki katılımlar |
| --- | --- | --- | --- |
|  Güney Kore | Ev sahibi |  | 1 (1956) |
|  İsrail | Batı bölgesi lideri | 17 Aralık 1959 | 1 (1956) |
|  Çin Cumhuriyeti | Doğu bölgesi lideri | 3 Nisan 1959 | 0 |
|  Güney Vietnam | Merkez bölgesi lideri | 13 Mayıs 1959 | 1 (1956) |
Katılım hakkı kazandı   Katılamadı   Maça çıkmadan çekildi   Katılmadı   AFC üyesi değil
Sezgin Burak

| Sezgin Burak |
| --- | --- |
Doğum: 15 Mayıs 1935 Adapazarı, Sakarya
Ölüm: 4 Ekim 1978 (43 yaşında) İstanbul
Meslek: karikatürist, ressam
Milliyet: Türk
Eğitim: İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi
Dönem: 20. yüzyıl

Sezgin Burak (15 Mayıs 1935 - 4 Ekim 1978), Türk karikatürist ve çizgi roman sanatçısı.
Hayatı

Türk ve Avrupa basınında değerli eserler veren Sezgin Burak, 15 Mayıs 1935 tarihinde Adapazarı'nda doğdu. İlk karikatürleri, ilkokul sırasında Doğan Kardeş dergisinde yayımlandı. Sezgin Burak, profesyonel olarak ilk eserlerini İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi'ne girdiği 1952 senesinde vermeye başladı.
Sırasıyla; "Akbaba"da karikatürler, Aydabir, Yirminci Asır, Bütün Dünya ve Hafta mecmualarında resimler ve kompozisyonlar yaptı. 1957 yılında resim ve dekorasyon öğrenimini tamamlayarak Akademi'den mezun oldu. Aynı yıl Cumhuriyet Gazetesi'nde, Fakir Baykurt'un Yunus Nadi ödülü kazanan ünlü romanı, "Yılanların Öcü"nü resimledi.
1958'de Cumhuriyet Gazetesi'nde günlük karikatürler, çeşitli tiyatrolarda sahne dekorları ve aynı gazetede "Alageyik" romanını resimlendirdi. Hayat ve Ses mecmualarında roman ve hikâye resimleri, ayrıca kitap kapakları ve sinema reklamları hazırladı.
1964 yılında Bizimkiler adlı bant karikatür tipini yarattı. Kardeşi Ersin Burak, Sezgin Burak'ın başlattığı Bizimkiler isimli çizgi bandının çizimlerini Sezgin Burak'ın ölümünden sonra devam ettirdi. 1965'te İtalya'da "El Cougar" kahramanını yarattı. 1971 yılında, bu ünlü komik bantı karikatürü yapımcı Lale Oraoğlu tarafından Hüdaverdi-Pırtık film olarak çekildi.
1966'da Milano'da düzenlenen Avrupa Reklam Yarışması'nda iki birincilik aldı.
1966'da İtalya'nın Milano şehrinde ünlü çizgi roman kahramanı Tarkanın ilk eskizlerini hazırladı. Tarkan çizgi romanı, 14 Nisan 1967'de Hürriyet gazetesinde günlük olarak yayımlanmaya başladı. Daha sonra Tarkanın maceraları, sinemaya da aktarılarak beş adet film çevrildi.
1968 ve 1969 yıllarında Yaşar Kemal'in İnce Memed romanını, 1970'te ise Ağrı Dağı Efsanesi romanını resimlendirdi. 1976'da Çoban Çantası adlı resimli romanını yarattı.
Son olarak çeşitli akrilik ve yağlı boya çalışmaları da yapan sanatçı, 1978 yılında İstanbul'da kendisini dördüncü kattan atarak yaşamına son verdi.
Muzaffer İzgü

| Muzaffer İzgü |
| --- | --- |

Doğum: 29 Ekim 1933(1933-10-29) Adana, Türkiye
Ölüm: 26 Ağustos 2017 (83 yaşında) İzmir, Türkiye
Defin yeri: Doğançay Mezarlığı, İzmir
Meslek: Yazar, öğretmen
Dil: Türkçe
Eğitim: Diyarbakır Öğretmenokulu
Tür: Roman, hikâye
Edebî akım: Toplumcu gerçekçilik
Evlilikler: Günsel İzgü
Çocuklar: Nevin İzgü, Bülent Şahin İzgü, Sevin İzgü

Muzaffer İzgü (29 Ekim 1933; Adana - 26 Ağustos 2017; İzmir), Türk yazar ve öğretmen.
Türkiye'nin en çok okunan gülmece, genç ve çocuk kitapları yazarlarındandır. 107 kitap, iki yüze yakın radyo oyunu yazmıştır.