stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Recep Tayyip Erdoğan'ın seçimler tarihi
1989 yerel seçimleri, Beyoğlu

Erdoğan'ın Refah Partisi'nden Beyoğlu belediye başkanı adayı olduğu 1989 yerel seçimlerinde, Beyoğlu'nda elde edilen sonuçlar şu şekildedir:
| Aday | Parti | Oy sayısı | Oy oranı (%) | Oy oranı değişimi (%) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Aslan, HüseyinHüseyin Aslan | Sosyaldemokrat Halkçı Parti | 27.847 | 29,29 |  |
| Erdoğan, Recep TayyipRecep Tayyip Erdoğan | Refah Partisi | 21.706 | 22,83 | 17,71 |
| Öztürkatalay, HalukHaluk Öztürkatalay | Anavatan Partisi | 19.579 | 20,60 | 27,19 |
| Yakupoğlu, DoğanDoğan Yakupoğlu | Doğru Yol Partisi | 14.502 | 15,26 | 10,39 |
| Yılmazer, OsmanOsman Yılmazer | Demokratik Sol Parti | 10.295 | 10,83 |  |
| Hatipoğlu, MehmetMehmet Hatipoğlu | Milliyetçi Çalışma Partisi | 769 | 0,81 |  |
| Yurtsavaş, AytaçAytaç Yurtsavaş | Islahatçı Demokrasi Partisi | 321 | 0,34 |  |
| Duranay, NiyaziNiyazi Duranay | Bağımsız | 41 | 0,04 | - |
| Toplam | Toplam | 95.060 | 100,00 |  |
1991 genel seçimleri, İstanbul 6. bölge

Erdoğan'ın Refah Partisi'nden İstanbul 6. bölgede 1. sıradan milletvekili adayı olarak girdiği 1991 genel seçimlerinde, İstanbul 6. bölgede elde edilen sonuçlar şu şekildedir:
| Parti | Oy sayısı | Oy oranı (%) | Oy oranı değişimi (%) | Milletvekili | Milletvekili değişimi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Anavatan Partisi | 88.602 | 25,21 | 12,15 | 3 | 1 |
| Demokratik Sol Parti | 80.542 | 22,91 | 10,57 | 2 | 2 |
| Doğru Yol Partisi | 59.799 | 17,01 | 3,61 | 0 |  |
| Sosyaldemokrat Halkçı Parti | 50.469 | 14,36 | 14,04 | 0 | 2 |
| Refah Partisi | 70.555 | 20,01 | 12,69 | 1 | 1 |
| Sosyalist Parti | 1.076 | 0,31 |  | 0 |  |
| Bağımsızlar | 436 | 0,12 |  | 0 |  |
| Toplam | 351.479 | 100,00 |  | 6 |  |
Bu sonuçlarla 19. dönem milletvekili olarak seçilen Erdoğan'ın milletvekilliği, ilk kez uygulanan seçmenlerin parti milletvekillerini sıralamaya bakmadan tercih edebildiği tercihli oy sisteminde seçmenlerin tercihini ikinci sıradaki aday Mustafa Baş'tan yana kullanması sebebiyle sonuçların belli olmasından birkaç gün sonra Baş'a geçti. Sandıklardan Erdoğan'a yaklaşık 9 bin, Baş'a ise yaklaşık 13 bin tercihli oy çıkmıştı.
1994 yerel seçimleri, İstanbul

Erdoğan'ın İstanbul büyükşehir belediye başkanı seçildiği 1994 yerel seçimlerindeki İstanbul büyükşehir belediye başkanlığı seçiminde elde edilen sonuçlar şu şekildedir:
| Aday | Parti | Oy sayısı | Oy oranı (%) | Oy oranı değişimi (%) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Erdoğan, Recep TayyipRecep Tayyip Erdoğan | Refah Partisi | 973.704 | 25,19 | 14,74 |
| Kesici, İlhanİlhan Kesici | Anavatan Partisi | 855.897 | 22,14 | 3,98 |
| Livaneli, ZülfüZülfü Livaneli | Sosyaldemokrat Halkçı Parti | 784.693 | 20,30 | 15,65 |
| Dalan, BedrettinBedrettin Dalan | Doğru Yol Partisi | 597.461 | 15,46 | 1,60 |
| Özkan, NecdetNecdet Özkan | Demokratik Sol Parti | 478.612 | 12,38 | 0,16 |
| Alp, Ahmet VefikAhmet Vefik Alp | Milliyetçi Hareket Partisi | 72.121 | 1,87 |  |
| Günay, ErtuğrulErtuğrul Günay | Cumhuriyet Halk Partisi | 54.028 | 1,40 |  |
| Turgut, Ahmet HamdiAhmet Hamdi Turgut | Büyük Birlik Partisi | 13.662 | 0,35 |  |
| Edibali, FeritFerit Edibali | Millet Partisi | 12.294 | 0,31 |  |
| Güzel, Hasan CelalHasan Celal Güzel | Yeniden Doğuş Partisi | 7.979 | 0,21 |  |
| Kafaoğlu, Arslan BaşerArslan Başer Kafaoğlu | Sosyalist Birlik Partisi | 7.075 | 0,18 |  |
| Kılıç, ArslanArslan Kılıç | İşçi Partisi | 5.215 | 0,13 |  |
| Toplam | Toplam | 3.862.738 | 100,00 |  |
2003 milletvekili ara seçimleri, Siirt

Yalnızca Siirt'te gerçekleştirilen ve Erdoğan'ın Adalet ve Kalkınma Partisi'nden 1. sıradan girerek Siirt milletvekili seçildiği 2003 milletvekili ara seçimlerinde elde edilen sonuçlar şu şekildedir:
| Parti | Oy sayısı | Oy oranı (%) | Oy oranı değişimi (%) | Milletvekili | Milletvekili değişimi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Adalet ve Kalkınma Partisi | 55.203 | 84,82 | 67,26 | 3 | 2 |
| Cumhuriyet Halk Partisi | 8.972 | 13,79 | 4,87 | 0 | 1 |
| İşçi Partisi | 500 | 0,77 | 0,63 | 0 |  |
| Türkiye Komünist Partisi | 404 | 0,62 | 0,52 | 0 |  |
| Toplam | 65.079 | 100,00 |  | 3 |  |
2007 genel seçimleri, İstanbul 1. bölge

Erdoğan'ın Adalet ve Kalkınma Partisi'nden İstanbul 1. bölge 1. sıradan aday olduğu ve milletvekili olarak seçildiği 2007 genel seçimlerinde, İstanbul 1. bölgede elde edilen sonuçlar şu şekildedir:
| Parti | Oy sayısı | Oy oranı (%) | Oy oranı değişimi (%) | Milletvekili | Milletvekili değişimi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Adalet ve Kalkınma Partisi | 939.027 | 44,07 | 7,73 | 13 | 1 |
| Cumhuriyet Halk Partisi | 639.723 | 30,02 | 2,46 | 8 | 2 |
| Milliyetçi Hareket Partisi | 210.347 | 9,87 | 5,05 | 2 | 2 |
| Bağımsız(lar) | 116.395 | 5,46 |  | 1 |  |
| Demokrat Parti | 65.689 | 3,08 |  | 0 |  |
| Saadet Partisi | 62.982 | 2,96 | 0,56 | 0 |  |
| Genç Parti | 58.970 | 2,77 | 3,87 | 0 |  |
| Aydınlık Türkiye Partisi | 9.127 | 0,43 |  | 0 |  |
| Halkın Yükselişi Partisi | 8.213 | 0,39 |  | 0 |  |
| İşçi Partisi | 7.891 | 0,37 | 0,32 | 0 |  |
| Bağımsız Türkiye Partisi | 7.296 | 0,34 | 0,17 | 0 |  |
| Türkiye Komünist Partisi | 4.984 | 0,23 | 0,05 | 0 |  |
| Liberal Demokrat Parti | 0 | 0 | 0,44 | 0 |  |
| Özgürlük ve Dayanışma Partisi | 0 | 0 | 0,43 | 0 |  |
| Emek Partisi | 0 | 0 |  | 0 |  |
| Toplam | 2.130.644 | 100,00 |  | 24 |  |
2011 genel seçimleri, İstanbul 1. bölge

Erdoğan'ın Adalet ve Kalkınma Partisi'nden İstanbul 1. bölge 1. sıra adayı olarak girdiği ve milletvekili olarak seçildiği 2011 genel seçimlerinde, İstanbul 1. bölgede elde edilen sonuçlar şu şekildedir:
| Parti | Oy sayısı | Oy oranı (%) | Oy oranı değişimi (%) | Milletvekili | Milletvekili değişimi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Adalet ve Kalkınma Partisi | 1.391.558 | 48,27 | 4,20 | 16 | 3 |
| Cumhuriyet Halk Partisi | 969.038 | 33,62 | 3,60 | 11 | 3 |
| Milliyetçi Hareket Partisi | 260.825 | 9,05 | 0,82 | 2 |  |
| Bağımsızlar | 133.617 | 4,64 | - | 1 | - |
| Saadet Partisi | 44.390 | 1,54 | 1,42 | 0 |  |
| Halkın Sesi Partisi | 21.341 | 0,74 |  | 0 |  |
| Büyük Birlik Partisi | 18.434 | 0,64 |  | 0 |  |
| Hak ve Eşitlik Partisi | 11.093 | 0,38 |  | 0 |  |
| Demokrat Parti | 10.756 | 0,37 | 2,71 | 0 |  |
| Demokratik Sol Parti | 5.932 | 0,21 |  | 0 |  |
| Türkiye Komünist Partisi | 5.729 | 0,20 | 0,03 | 0 |  |
| Millet Partisi | 4.811 | 0,17 |  | 0 |  |
| Doğru Yol Partisi | 2.759 | 0,10 |  | 0 |  |
| Milliyetçi ve Muhafazakâr Parti | 1.297 | 0,04 |  | 0 |  |
| Liberal Demokrat Parti | 1.070 | 0,04 | 0,04 | 0 |  |
| Emek Partisi | 0 | 0 |  | 0 |  |
| Toplam | 2.882.650 | 100,00 |  | 30 |  |
2014 cumhurbaşkanlığı seçimi

Ayrıca bakınız: Recep Tayyip Erdoğan'ın 2014 cumhurbaşkanlığı seçim kampanyası
Erdoğan'ın cumhurbaşkanı olarak seçildiği 2014 cumhurbaşkanlığı seçiminde elde edilen sonuçlar şu şekildedir:
| Aday | 1>  tur.Oy sayısı | 1>  tur.Oy oranı (%) |
| --- | --- | --- |
| Erdoğan, Recep TayyipRecep Tayyip Erdoğan | 21.000.143 | 51,79 |
| İhsanoğlu, EkmeleddinEkmeleddin İhsanoğlu | 15.587.720 | 38,44 |
| Demirtaş, SelahattinSelahattin Demirtaş | 3.958.048 | 9,76 |
| Toplam | 40.545.911 | 100,00 |
2018 cumhurbaşkanlığı seçimi

Ayrıca bakınız: Recep Tayyip Erdoğan'ın 2018 cumhurbaşkanlığı seçim kampanyası
Recep Tayyip Erdoğan'ın Adalet ve Kalkınma Partisi'nin adayı olarak girdiği ve cumhurbaşkanı seçildiği 2018 cumhurbaşkanlığı seçiminde elde edilen sonuçlar şu şekildedir:
| Aday | 1>  tur.Oy sayısı | 1>  tur.Oy oranı (%) |
| --- | --- | --- |
| Erdoğan, Recep TayyipRecep Tayyip Erdoğan | 26.330.823 | 52,59 |
| İnce, MuharremMuharrem İnce | 15.340.321 | 30,64 |
| Demirtaş, SelahattinSelahattin Demirtaş | 4.205.794 | 8,40 |
| Akşener, MeralMeral Akşener | 3.649.030 | 7,29 |
| Karamollaoğlu, TemelTemel Karamollaoğlu | 443.704 | 0,89 |
| Perinçek, DoğuDoğu Perinçek | 98.955 | 0,20 |
| Toplam | 50.068.627 | 100,00 |
2023 cumhurbaşkanlığı seçimi

Ayrıca bakınız: Recep Tayyip Erdoğan'ın 2023 cumhurbaşkanlığı seçim kampanyası
Recep Tayyip Erdoğan'ın Cumhur İttifakı'nın ortak cumhurbaşkanı adayı olarak girdiği ve ikinci tura kalan 2023 cumhurbaşkanlığı seçiminin ilk turunda elde edilen sonuçlar şu şekildedir:
| Aday | Oy sayısı | Oy oranı (%) |
| --- | --- | --- |
| Recep Tayyip Erdoğan | 27.133.837 | 49,52 |
| Muharrem İnce | 236.097 | 0,43 |
| Kemal Kılıçdaroğlu | 24.594.932 | 44,88 |
| Sinan Oğan | 2.831.208 | 5,17 |
| Toplam | 54.796.074 | 100,00 |
28 Mayıs 2023'te yapılan ikinci tur seçimi sonuçları şu şekildedir:
| Aday | Oy sayısı | Oy oranı (%) |
| --- | --- | --- |
| Recep Tayyip Erdoğan | 27.834.692 | 52,18 |
| Kemal Kılıçdaroğlu | 25.504.552 | 47,82 |
| Toplam | 53.339.244 | 100,00 |
2007 genel seçimleri öncesinde düzenlenen bir Adalet ve Kalkınma Partisi mitinginden görünüm
Panipat Muharebesi (1761)

Üçüncü Panipat Muharebesi, 14 Ocak 1761 tarihinde, Delhi'nin yaklaşık 100 kilometre kuzeyinde gerçekleşen meydan muharebesinin adıdır. Maratha İmparatorluğu ile Dürraniler arasında gerçekleşen muharebe, her iki tarafta yer alan çeşitli müttefik devlet ve beyliklerin ordularının da katılımıyla 18. yüzyılın ikinci yarısında Hint Yarımadası'nın en büyük meydan muharebelerinden birine dönüşmüştür.
Bu meydan muharebesi, Maratha İmparatorluğu ile Ahmed Şah Dürrânî'nin üç Hint müttefiki tarafından desteklenen işgalci Afgan ordusu arasında, Panipat'ta gerçekleşti. Afgan ordusu saflarında Najib-ud-daulah, Doab bölgesindeki Afganlar ve Celaleddin Mirza Haydar Han'a (Oudh Devleti'nin Nawab'ı) bağlı Hint kuvvetleri de müttefik olarak yer aldı. Maratha ordusuysa Maratha Kralı ve Peşva'dan (Maratha Başbakanı) sonra yetkili üçüncü olan Sadashivrao Bhau tarafından yönetildi.
Martin Dempsey

| Martin Edward Dempsey |
| --- | --- |

Lakabı: Marty
Doğum: 14 Mart 1952 (72 yaşında) New Jersey
Bağlılığı:  ABD
Branşı:  Amerika Birleşik Devletleri Ordusu
Hizmet yılları: 1974–2015
Rütbesi:  General
Komutası: Genelkurmay Başkanı ABD Kara Kuvvetleri Kurmay Başkanı ABD Kara Kuvvetleri Eğitim ve Doktrin Genel Komutanı ABD Merkez Komutanı Çok Ulusal Güvenlik Geçiş Komutanlığı-Irak 3. Zırhlı Süvari Alayı 1. Zırhlı Tümen
Çatışma/savaşları: Körfez Savaşı Irak Savaşı
Ödülleri:                   

Martin Edward Dempsey (14 Mart 1952 New Jersey ABD) Amerikalı asker. Eski ABD Genelkurmay Başkanı.
İrlanda kökenlidir. Örneklerine göre Askeri lise mezunu değildir. Lise eğitimini New York John S. Burke Katolik Lisesi mezunudur. Üniversite eğitimini Duke Üniversitesi Amerikan Dili ve Edebiyatı bölümünde aldı ve bu alanda yüksek lisans derecesine sahiptir. 1970 yılında girdiği Amerika Birleşik Devletleri Askeri Akademisi'nden 1974 yılında mezun olduktan sonra bir zırhlı sınıfı subay olarak orduda görev aldı.
2003 yılının Haziran ayında, Tuğgeneral rütbesine terfi etti. Aynı yıl Amerikan 1. Zırhlı Tümeni komutanı oldu. 1. Zırhlı Tümen komutanlığını Temmuz 2005'e kadar sürdürdü ve Ağustos 2005'te Görev Kuvveti komutanı oldu. Bu görevinde David Petraeus ile birlikte Irak'ta görev yaptı. 30 Eylül 2011 tarihinde Amiral Michael Mullen'ın emekli olması üzerine Amerika Birleşik Devletleri Genelkurmay Başkanlığı görevine atandı. 2015 yılında emekli oldu.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
| Askerî görevi |
| --- | --- | --- |
| Önce gelen William Fallon | Amerika Birleşik Devletleri Merkez Komutanı Geçici 2008 | Sonra gelen David Petraeus |
| Önce gelen William Wallace | Amerika Birleşik Devletleri Kara Kuvvetleri Eğitim ve Doktrin Genel Komutanı 2008–2011 | Sonra gelen John Sterling Geçici |
| Önce gelen George Casey | Amerika Birleşik Devletleri Kara Kuvvetleri Kurmay Başkanı 2011 | Sonra gelen Raymond Odierno |
| Önce gelen Michael Mullen | Amerika Birleşik Devletleri Genelkurmay Başkanı 2011–2015 | Sonra gelen Joseph Dunford |
| g t Amerika Birleşik Devletleri genelkurmay başkanları |
| --- | --- | --- |
|  Bradley  Radford  Twining  Lemnitzer  Taylor  Wheeler  Moorer  Brown  Jones  Vessey  Crowe  Powell  Jeremiah (Geçici)  Shalikashvili  Shelton  Myers  Pace  Mullen  Dempsey  Dunford  Milley  Brown  |  Bradley  Radford  Twining  Lemnitzer  Taylor  Wheeler  Moorer  Brown  Jones  Vessey  Crowe  Powell  Jeremiah (Geçici)  Shalikashvili  Shelton  Myers  Pace  Mullen  Dempsey  Dunford  Milley  Brown  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 1138993158  ISNI: 0000 0000 5903 3123  LCCN: no2009061193  NKC: jo2018999923  NLI: 987007445718805171  VIAF: 86381853   WorldCat (LCCN): no2009-061193
Ayduk Koray

| Hüseyin Ayduk Esat Koray |
| --- | --- |
Doğum: İstanbul, Türkiye
Eğitim: İstanbul Teknik Üniversitesi
Meslek: Mühendis, müteahhit, iş insanı, sporcu
Çocuk(lar): Selim Koray, Murat Koray, Semra Turgut

Ayduk Koray (d. 1927, İstanbul), Türk müteahhit, iş insanı ve millî basketbolcu.
Eğitimi

İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Mühendisliği bölümünden mezun olmuştur.
İş hayatı

1949 yılında, İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesi'nden mezun oldu. 1956 yılına kadar Haymil İnşaat Ltd. Şti. ve şirket sahibi Yüksek Mimar Abidin Mortaş'ın yanında tecrübe kazandı.
Ayduk Koray, 1956 yılında kendi adını taşıyan müteahhitlik firmasını kurarak Ankara'da; Türkiye İş Bankası ve D.S.İ. Genel Müdürlük Binaları, T.C. Ziraat Bankası ve Yapı Kredi Bankası Merkez şube binaları, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı gibi bina inşaatlarının yanı sıra İskenderun Demir Çelik ve Petkim-Aliağa Tesisleri'nin ünitelerinin yapım ve endüstriyel montaj işlerini gerçekleştirdi.
Ayduk Koray, 1976 yılında "KORAY Yapı Endüstrisi ve Ticaret A.Ş." şirketini kurdu. 1998 sonu itibarıyla, mimari tasarım, genel müteahhitlik hizmetleri, gayrimenkul geliştirme, ahşap işleri üretim, sigorta aracılık hizmetleri, bina bakım ve yönetimi ile proje danışmanlık hizmetleri veren ve iştirakleri ile birlikte 11 şirkete ulaşmış Koray Holding doğdu.
Koray Holding'in lokomotifi olma özelliğini kuruluşundan günümüze koruyan KORAY Yapı Endüstri ve Ticaret A.Ş. özellikle prestij binalarının yapımında uzmanlaşarak, Sabancı Center, Yapı Kredi Plaza, Ankara Sheraton Oteli, Karum Ticaret Merkezi, Moskova Vergi Bakanlığı ve Sayıştay Binaları, Ajyad Mekke Oteli gibi, gerek yurt içinde gerek yurt dışında birçok ofis, bina, alışveriş merkezi, otel ve konut inşaatı gerçekleştirdi.
Özel hayatı

Uzun süre Koray Holding yönetim kurulu başkanlığı yapan Ayduk Koray zamanla bu görevi oğlu Selim Koray'a devretmiştir. Üniversite yıllarında (1949) Fenerbahçe Spor Kulübü Basketbol Takımı kaptanlığı yapmıştır ve Türkiye millî basketbol takımı'nda oynamıştır. Koray, 10 kez a millî formayı giymiştir. Ali Koç, Ferit Şahenk, Mustafa V. Koç gibi iş adamlarının üyesi olduğu 1907 Fenerbahçe Derneği'nin üyesidir. Evli ve üç çocuk sahibidir. Birçok vakıf ve derneğin kurucusudur.
Zülfaris Sinagogu

| --- | --- |
Sinagogun içinden bir görünüm

Temel bilgiler
Konum: Beyoğlu, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°01′24″K 28°58′29″D﻿ / ﻿41.02333°K 28.97472°D﻿ / 41.02333; 28.97472
İnanç: Yahudilik
Mezhep: Sefarad Ortodoks
Açılış: 1671'den önce
Durum: 1985'te kapatıldı 2001'de müzeye çevrildi
Mimari
İnşaat başlangıcı: 1671'den önce
Zülfaris Sinagogu, İstanbul'da Beyoğlu ilçesinin Galata semtinde bulunan bir sinagog. 1671 tarihinde mevcut olduğu bilinmektedir. Ancak bugünkü bina eski temeller üzerinde, muhtemelen 19. yüzyıl başında, tekrar inşa edilmişti. Çeşitli zamanlarda yapılan restorasyon çalışmalarıyla, günümüze kadar güzelliğini koruyan Zülfaris Sinagogu, Kamhi Ailesinin maddi katkıları ve tarihçi, yazar ve küratör olan Naim Güleryüz'ün öneri ve tasarımıyla 500. Yıl Vakfı Türk Musevileri Müzesi, olarak 25 Kasım 2001'de açılarak hizmete girmiştir.
Kronoloji

1823 -  Cemaat arşivlerinde adı Kal Kadoş Galata (Galata Kutsal Sinagogu) olarak geçen, ancak, sokağın eski adı olan ve Osmanlıca gelin perçemi anlamına gelen Zülf-ü Arus sözcüğünün halk arasında kısaltılmış şekli Zülfaris adıyla tanınan ve anılan sinagog binası eski temeller üzerinde inşa edildi.
1882 -  Mermer Ehal, Galata'da doğan ve yaşayan Samuel Malki tarafından yaptırıldı.
1890 -  Bina, Kamondo ailesinin maddi katkısı ile esastan tamir edildi.
1904 -  Tüm törenlerin ve çoğu düğünlerin icra edildiği sinagogun içi ve dışı, Jak Bey de Leon Başkanlığında Galata Musevi Cemaati tarafından, tamir ve restore edildi.
1968 -  Yeniden esaslı bir tamir gördü.
1979 -  İstanbul'da yaşayan Trakya kökenli Yahudilerin ibadetine tahsis edildi.
1983 -  Zülfaris Sinagogunda son düğün.
1985 -  Çevrede ikamet eden cemaat yokluğundan ibadethane işlevi sona erdi ve kapandı.
2001 -  Bina, sahibi olan Neve Şalom Sinagogu Vakfı tarafından, müze olarak kurulmak üzere 500.Yıl Vakfı'na tahsis edildi.
Dimitrios Gunaris

| Dimitrios Gunaris Δημήτριος Γούναρης |
| --- | --- |

Dimitrios Gunaris, y. 1915
Yunanistan Başbakanı
Görev süresi 26 Mart 1921 - 3 Mayıs 1922
Hükümdar: I. Konstantin
Yerine geldiği: Nikolaos Kaloyeropulos
Yerine gelen: Nikolaos Stratos
Görev süresi 25 Şubat 1915 - 10 Ağustos 1915
Hükümdar: I. Konstantin
Yerine geldiği: Eleftherios Venizelos
Yerine gelen: Eleftherios Venizelos
Kişisel bilgiler
Doğum: Dimitrios Gunaris 5 Ocak 1867(1867-01-05) Patra, Yunanistan Krallığı
Ölüm: 28 Kasım 1922 (55 yaşında) Atina, Yunanistan Krallığı
Ölüm nedeni: İdam cezası
Partisi: Halk Partisi (Yunanistan)
Bitirdiği okul: Atina Üniversitesi   Leipzig Üniversitesi   Göttingen Üniversitesi   Heidelberg Üniversitesi   Münih Ludwig Maximilian Üniversitesi
Mesleği: Siyasetçi · avukat
İmzası: 
Dimitrios Gunaris (Yunanca: Δημήτριος Γούναρης; 5 Ocak 1867 - 15 Kasım 1922), 25 Şubat-10 Ağustos 1915 ve 26 Mart 1921-3 Mayıs 1922 arasında Yunanistan Başbakanlığı yapmıştır. Halk Partisi'nin lideri, Elefterios Venizelos'un merkez sağ rakibiydi.
Küçük Asya Faciası'ndan (Yunanca: Μικρασιατική καταστροφή Mikrasiatiki Katastrofi) sonra Yunanistan'da düzenlenen Altılar davası olarak bilinen duruşma sonrası, idama mahkûm edildi. Duruşmalardan hemen sonra Atina'da bir aşağılama şekli olarak sandalyeye ters oturtulmuş şekilde sırtından kurşuna dizilerek idam edildi.
Erken dönemi

Gunaris, Atina Üniversitesi'nde hukuk eğitimi aldı ve memleketi Patra'ya dönmeden önce Almanya, Fransa ve İngiltere'de çalışmalarını sürdürdü. 1902'de Achaea milletvekili seçildi ve 1906-1908 yıllarında Yeoryos Teotokis hükûmetine karşı çıkan "Japon Grubu"nun bir üyesi ve bir hatip olarak kendini gösterdi. Ancak Gunaris, reformcu bir program uygulamak umuduyla 1908'de Maliye Bakanı olarak hükûmete katıldı; böylece grubun dağılmasına neden oldu, ancak kısa süre sonra istifa etmek zorunda kaldı. İlerici görüşlerine rağmen (Bismarckçı Alman sosyal yasalarının hayranıydı), muhafazakar siyasi düşüncesi onu Eleftherios Venizelos'un önde gelen muhaliflerinden biri haline getirdi.
Başbakanlık (1921-1922)

Venizelos'un 1915'teki ilk istifasının ardından Kral I. Konstantin tarafından Başbakan olarak atandı. Venizelos karşıtı, tarafsızlık yanlısı rolü nedeniyle, Venizelos'un Atina'da iktidara geri dönmesinin ardından 1917'de diğer önde gelen Venizelos karşıtlarıyla birlikte Korsika'ya sürüldü. 1918'de İtalya'nın Sardinya adasına kaçmayı başardı, ancak 1920'de Türk Kurtuluş Savaşı devam ederken, "Birleşik Muhalefet"in fiili lideri olarak kritik Kasım seçimlerine katılmak üzere Yunanistan'a dönebildi.
Venizelos'un yenilgisinden sonra Gunaris parlamentodaki milletvekillerinin çoğunu kontrol etti ve sonraki kralcı hükümetlerin ana itici gücü oldu, ancak kendisi Başbakanlık görevini ancak Mart 1921'de üstlendi. Kemalist Türkler üzerindeki baskıyı arttırmak için 1921 başlarında Londra görüşmelerinde gösterdiği gibi Türklerle uzlaşmaya istekli olmasına rağmen, Mart 1921'de Yunan taarruzunun başlatılmasını kabul etti. Yunan Ordusu hazırlıklı değildi ve saldırı İkinci İnönü Muharebesi'nde geri püskürtüldü ve Türk-Yunan Savaşı'ndaki ilk Yunan yenilgisiyle sonuçlandı. Temmuz ayında Eskişehir ve Afyon'a doğru başarılı Yunan ilerleyişinden sonra, Ankara'ya doğru ilerlemenin devam etmesini istedi, ancak bu Sakarya Savaşı'nda durduruldu. Yunanlıların yeni bir cephe oluşturmak üzere geri çekilmesinden sonra, Müttefiklere ve özellikle de Büyük Britanya ve İrlanda Birleşik Krallığı'na yardım ve arabuluculuk için başvurdu.
Gunaris, İngilizleri tek taraflı çekilmekle tehdit etse de, hükümeti Küçük Asya'yı ve orada yaşayan çok sayıda Rum'u Türk misillemelerine terk etmenin siyasi maliyetini üstlenemeyerek Yunan Ordusu'nun mevzilerini korudu. Derinleşen siyasi kriz, Gunaris hükümetinin Mayıs 1922'de güven oylamasından az farkla kurtulduktan sonra düşmesine neden oldu, ancak Ulusal Meclis'teki yandaşlarının üstünlüğü, Başbakanlık görevini sadece Petros Protopapadakis hükümetindeki Adalet Bakanlığı ile değiştirmesi anlamına geliyordu.
Yargılanması ve infazı

Ağustos 1922'de yaşanan felaketin ve Yunanlıların Mustafa Kemal'in kuvvetleri tarafından bozguna uğratılmasının ardından, Yunan Ordusunun kalıntıları Eylül ayında ayaklandı ve hükümet düşürüldü. Albay Nikolaos Plastiras liderliğindeki çoğunluğu Venizelist olan isyancılar, felaketin sorumlusu olarak gördükleri kişileri yargılamak üzere bir askeri mahkeme kurdular. Kasım 1922'de toplanan ve "Altılar Davası" olarak adlandırılan mahkeme, aralarında Gunaris'in de bulunduğu sanıkları vatana ihanetten suçlu buldu. Kararın verildiği aynı gün, 28 Kasım'da diğerleriyle birlikte Goudi'de idam edildi. Gunaris, 1922'de Yunanistan'ın yenilgisine yol açan askeri ve diplomatik eylemlerde şüphesiz bir ölçüde sorumluluk taşısa da, yargılanması ve idam edilmesi yaygın olarak halkın öfkesini dindirmek için bir günah keçisi ilan etme eylemi olarak algılanmakta ve çoğunlukla Venizelist hizbin kendisine yönelik nefretinden kaynaklanmaktadır.
Gunaris, bazı muhafazakâr politikacılarla birlikte, kadınlara oy hakkı tanınması için Yunan Anayasası'nda değişiklik yapılmasını öneren ilk kişiydi. Değişiklik nihayetinde geçemedi. Gunaris, Panayotis Kanellopulos'un amcasıydı.
Altılar Davası sanıkları; soldan sağa Amiral Goudas, Georgios Baltatzis, General Xenophon Stratigos, eski Başbakanlar Dimitrios Gounaris ve Nikolaos Stratos, Nikolaos Theotokis ve eski Başbakan Petros Protopapadakis.