stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Brugge Güzel Sanatlar Akademisi
Ünlü mezunlar > 19. yüzyıl

Joseph-François Ducq (1762-1829)
Jan-Robert Calloigne (1775-1830)
Bernard Duvivier (1762-1832)
Augustin Van den Berghe (1756-1836)
François Kinsoen (1770-1839)
Joseph Denis Odevaere (1775-1830)
Jozef De Meulemeester (1771-1836)
Adriaan Wulfaert (1804-1873)
Frans de Hondt (1786-1862)
Jan-Baptist Van Acker (1794-1863)
Frans-Karel De Weirdt (1799-1855)
Pieter De Vlamynck (1795-1850)
Auguste Vande Steene (1803-1870)
Paul Claeys (1919-1900)
Edouard De Jans (1855-1919)
Valentin Henneman (1861-1930)
Ünlü mezunlar > 20. yüzyıl

Julien Schaeverbeke (1896-1984)
Theo Raison (1869-1937)
René De Pauw (1887-1946)
August Costenoble (1894-1976)
Jef Van de Fackere (1879-1946)
Oscar De Breuck (1855-1921)
Guillaume Michiels (1909-1997)
Jacques Geûens (1910-1991)
Albert Goethals (1885-1973)
Constant Permeke (1886-1952)
Achiel Van Sassenbrouck (1886-1979)
Andrée Algrain (1905-1999)
Rik Slabbinck (1914-1991)
Luc Peire (1916-1994)
Gilbert Swimberghe (1928-2015)
Ünlü mezunlar > 21. yüzyıl

Kamagurka (1956)
Stefaan Degand (1978)
Leen Dendievel (1983)
Jens Dendoncker (1990)
Camille Dhont (2001)
Kara Nişancı Davud Paşa

Kara Nişancı Davud Paşa (ö. 1505, Gelibolu) Osmanlı devlet adamı ve denizcisidir. II. Bayezid saltanatında 1492 - 1503 arası kaptan-ı deryalık yapmıştır. Bunun yanında başka devlet görevleri de yapmıştır.
Hayatı

Kara Nişancı Davud Paşa'nın Fatih Sultan Mehmet'in adamlarından olduğu belirtilir. Padişah damadı olmuştur. 1493'te nişancılık görevini yapmıştır. 1497'de sancak paşası olmuştur. 1499'da meydana gelen Sapienza Deniz Muharebesi'ne katılmıştır. 1502'de kaptan-ı derya görevine atanmış ve Gelibolu beyi olmuştur. Bu görevle birlikte kubbe veziri olma şerefi de verilmiştir. 1503'te emekli olup bu görevden ayrılmıştır. 1505'te Gebze'de öldü.
Üsküdar'da yaptırdığı bir cami ve imareti vardır. Üsküp'te de birer cami ve imaret yaptırmıştır.
Lola (film, 1981)

| --- | --- |
"Lola" filminin Polonya'da basılmış bir afişi
Yönetmen: Rainer Werner Fassbinder
Yapımcı: Horst Wendlandt
Senarist: Rainer Werner Fassbinder, Pea Fröhlich, Peter Märthesheimer
Oyuncular: Barbara Sukowa Armin Mueller-Stahl Mario Adorf
Müzik: Freddy Quinn Peer Raben
Görüntü yönetmeni: Xaver Schwarzenberger
Kurgu: Juliane Lorenz Rainer Werner Fassbinder
Stüdyo: Rialto Film Trio Film Westdeutscher Rundfunk (WDR)
Dağıtıcı: United Artists Classics The Criterion Collection (DVD)
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram, komedi
Renk: Renkli (Fujicolor)
Yapım yılı: 1981,  Batı Almanya
Çıkış tarih(ler)i: 20 Ağustos 1981, Almanya 1984, Türkiye (video dağıtım)
Süre: 113 dakika
Dil: Almanca
Diğer adları: Lola (Lola, Bir Alman Kadını), Türkiye, Video Lola, une femme allemande (Fransa)
Lola, 1981 Batı Almanya yapımı dramatik filmdir. Film 1984 yılında Türkiye'de özgün adıyla ve Lola, Bir Alman Kadını alt başlığı ile VHS ve Betamax formatlarında video dükkânlarından dağıtılmıştı. Bu alt başlığın filmin Lola, une femme allemande olan Fransızca adından alındığı anlaşılmaktadır. Film 3 Şubat 2001'de Aksanat merkezinde özel bir seansta da gösterilmiştir.
37 yıllık yaşamına 42 film sığdırmış olan üretken ve aykırı Alman yönetmen Rainer Werner Fassbinder'in yönettiği, aynı zamanda senaryosuyla kurgusuna da katkıda bulunduğu "Lola" nın başlıca rollerinde Barbara Sukowa, Armin Mueller-Stahl ve Mario Adorf oynamışlardır. Müziklerini Freddy Quinn ve Peer Raben'in yaptığı filmin renkli görüntülerini Xaver Schwarzenberger çekmiştir. Filmde özellikle abartılı, coşkulu bir ışıklandırma ile canlı, göz alıcı hatta zevksiz renkler kullanılmıştır. 1950'li yılların parlak renkli kartpostallarını anımsatan bu kitsch renklendirme konunun geçtiği 1957'nin Almanyasına ve filmin karamsar ruh haline olduğu kadar, karakterlerin ahlaki pozisyonlarına da vurgu yapmak için bilerek kullanılmıştır.
1981 tarihli "Lola", Fassbinder'in "BRD üçlemesi" olarak anılan üç filminden ikincisidir. Üçlemenin diğer filmleri Maria Braun'un Evliliği (1979) ve Veronika Voss'un Tutkusu (1982)'dur.
"Lola", Josef von Sternberg’in 1930 tarihli ünlü filmi Mavi Melek'in oldukça serbest bir uyarlamasıdır. ("Mavi Melek"'te Emil Jannings'in canlandırdığı profesör Immanuel Rath rolünü burada imar müfettişi rolündeki Armin Mueller-Stahl üstlenmiştir. Marlene Dietrich'in canlandırdığı Lola, bu filmde de Lola'dır ve Barbara Sukowa tarafından canlandırılmaktadır.) Savaş sonrasında hızla büyüyen ve imar yolsuzluklarının ayyuka çıktığı bir Alman kasabasına dürüst ve namuslu bir imar müfettişi tayin olur. Müfettiş Lola'ya aşık olur. Ancak onun aslında bir fahişe olduğunu ve aynı zamanda ahlaksız müteahhit Schukert (Mario Adorf)'in metresi olduğunu bilmemektedir.
Lola, Alman Film Akademisi'nin dağıttığı "Alman Film Ödülleri"nden üçünü kazanmıştı. Bu ödüllerden "gümüş" olanı filme, "altın" olanları ise  Barbara Sukowa ve Armin Mueller-Stahl'a verilmiştir.
Tarzı

Rainer Werner Fassbinder filmde bilerek abartılı, coşkulu bir ışıklandırma ile canlı, göz alıcı ve aşırı doygun renkler kullanmıştır. Bonbon şekerleri gibi görünen bu çocuk ruhlu renklendirme ve ışıklandırma Dario Argento ve Pedro Almodovar'ın filmlerindekinden çok daha aşırıdır, hatta zevksiz oldukları bile söylenebilir. Oysa 1950'li yılların parlak renkli kartpostallarını anımsatan bu kitsch renklendirme konunun geçtiği 1957'nin Almanyasına ve filmin karamsar ruh haline olduğu kadar, karakterlerin ahlaki pozisyonlarına da vurgu yapmak için özellikle kullanılmıştır. Örneğin fahişe şarkıcı Lola genelde kırmızı ve tonlarıyla ışıklandırılırken, dürüst memur Vohn Bohm'un rengi mavidir, sıklıkla da gözleri mavi bir ışık şeridiyle aydınlatılmıştır (Armin Mueller-Stahl'ın gözleri de mavidir). Yatak odaları pembe rengin tonlarına boğulmuştur vb. Yine dönemin ve kişilerin ruh halini yansıtmak amacıyla "Yeni Alman Sineması"nın karakteristiklerinden olan alışılmadık kamera açılarına da sıklıkla baş vurulmuştur.
"Lola", Josef von Sternberg’in 1930 tarihli ünlü filmi Mavi Melek'in 1950'lerin Almanyasına taşınmış bir varyasyonu olarak da değerlendirilebilir. Yine Sternberg’in 1932 tarihli Blonde Venus'üyle de benzerlikler gösterir. Film melodramatik anlatım yapısıyla Douglas Sirk'in 1950'li yıllarda bolca çektiği pembe filmleri de andırmaktadır (Zaten Fassbinder de sıkı bir Douglas Sirk hayranıydı). Fassbinder ayrıca Jean-Luc Godard'ın filmlerindeki gibi kışkırtıcı 'fahişe metaforları'na başvurmuştur, yani insanoğlunun amacına ulaşabilmek, istediğini elde edebilmek için başka birilerini alabildiğine kullanmasını alaycı bir dille anlatmıştır. Filmde Marksist Esslin hariç herkesin bir fiyatı vardır ve rahatça alınıp satılabilmektedir. Alınıp satılan değerlerin yanında fahişe Lola'nın yaptığı çok daha hafif kalmaktadır ama yine de Fassbinder dünyanın bu en eski mesleğini aklamaya ve masum göstermeye de çalışmaz. Alaycı bir dokundurma da o yıllardaki ekonomik düzene yapılmıştır: Bir zamanlar ülkede Nazilerin sağladığı ekonomik mucizenin bir benzeri, 1950'li yıllarda Amerikalılar tarafından gerçekleştirilmektedir
Fassbinder'in "BRD Üçlemesi"

"Lola", Fassbinder'in "BRD üçlemesi" olarak anılan üç filminden ikincisidir. Üçlemenin diğer filmleri Maria Braun'un Evliliği (veya Bir Evliliğin Öyküsü) (1979) ve Veronika Voss'un Tutkusu (1982)'dur. BRD, Batı Almanya'nın resmi adı olan Bundesrepublik Deutschland (Almanya Federal Cumhuriyeti)'ın baş harflerinden oluşmuştur. Bu tematik üçlemeyi oluşturan filmlerin ortak yanı, II. Dünya Savaşı sonrasında ekonomik bir mucize gerçekleştiren Batı Almanya'nın sorunlarını ve bu ülkede yaşayan üç farklı kadının öyküsünü anlatılmalarıdır. Bu üçleme, 2003 yılında The Criterion Collection firması tarafından 4 diskten oluşan bir DVD Box olarak piyasaya verilmiştir.
| Yıl | Özgün adı | Türkçe adı | Renk |
| --- | --- | --- | --- |
| 1979 | Die Ehe der Maria Braun | Maria Braun'un Evliliği (Bir Evliliğin Öyküsü) | Renkli |
| 1981 | Lola | Lola (Video'da "Lola, Bir Alman Kadını" alt başlığı da var) | Renkli |
| 1982 | Die Sehnsucht der Veronika Voss | Veronika Voss'un Tutkusu | Siyah-beyaz |
Oyuncular

| Oyuncu | Rolü |
| --- | --- |
Barbara Sukowa: Lola/Marie-Louise
Armin Mueller-Stahl: Von Bohm
Mario Adorf: Schukert
Matthias Fuchs: Esslin
Helga Feddersen: Frau Hettich
Karin Baal: Lola'nın annesi
Ivan Desny: Wittich
Elisabeth Volkmann: Gigi
Hark Bohm: Volker
Karl-Heinz von Hassel: Timmerding
Rainer Werner Fassbinder'in "BRD Üçlemesi" nin yer aldığı box set. Bu 4 DVD'lik set "The Criterion Collection" tarafından 2003 yılında çıkartılmıştır.
İmar müfettişi Von Bohm (Armin Mueller-Stahl) ve şarkıcı Lola (Barbara Sukowa). Filmde zevksiz abartılı renkler ve göz alıcı ışıklandırma özellikle tercih edilmiştir. Örneğin bu sahnede fahişe şarkıcı Lola kırmızı ve tonlarıyla ışıklandırılırken, dürüst memur Vohn Bohm'un rengi mavidir.
Epidural hematom

Epidural hematom, oluşan bir kanamanın beyin dokusunun üzerinde yer alan dura mater ile kafatası kemiği arasında birikmesine verilen isimdir. Epidural hematom, ekstradural hematom olarak da isimlendirilir. Biriken kanın yaratttığı intrakranial basınç artışı (beyin içi basınç artışı) sonucu ölüm gerçekleşebilir. Epidural hematom hassas beyin alanlarını baskılayıp shifte(beynin orta hattının kayması)sebep olur. Oluşan hematomlarda değişik yayınlarda değişik rakamlar telaffuz edilmekle beraber ortalama %15-20 civarı ölüm oranından bahsedilmektedir. Dura mater aynı zamanda spinal kordu da sarar; bu sebeple spinal kordda da epidural kanamalar olabilir.
Sebepleri

Büyük çoğunlukla sebebi travmalardır. Travmalarda özellikle darbe alan temporal kemik (şakak) ve bu kemikte oluşan bir kırık nedeni ile damarlarda yırtılmalar olabilir ve buradan sızan kan birikime yol açabilir. Ayrıca damar yaralanması olmaksızın kemik yapıda oluşan kırıkdan olan kan sızıntısı da büyük ölçüde birikimlere yol açarak aynı sonuçlara yol açabilmektedir. Hadise beynin her bölgesinde görülebileceği gibi en çok temporal (şakak) kısımlarında ve takiben paryetal (yan üst kısımlar) ve occipital (arka bölge)de de rastlanmaktadır. Spontan (kendi kendine olan) epidural hematomlarda rapor edilmiştir. En sık yaralanan damar ise eksternal karotid arterin bir dalı olan arteria meningea mediadır.
Gelişim ve Tanı

Kanamanın oluşması ile ölüm arasındaki süre değişkenlik göstermekle beraber kafatasının kapalı bir kutu olması nedeni ile içeri dolan arterial (atardamar) kanama hızla durumu kötüleştirir. Gelişen bilinç bulanıklığı, kusma, hemiparazi/pleji (felç) gözlenebilen bulgulardır. Venöz (toplardamar) kaynaklı kanamalar daha uzun süren bir gelişim ve klinik periyodu göstermesine karşın arteryal kökenli kanamalarda kısa sürede müdahale olmazsa beyin içi basınç artışına bağlı olarak ölüm kaçınılmaz olur.
Tanıda sıklıkla günümüzde başvurulan yöntem bilgisayarlı beyin tomografisidir (Beyin BT). Burada kanama alanı konveks bir beyaz alan şeklinde izlenir. Manyetik rezonans görüntüleme (MRG) ise günümüzde halen pahalı ve bu hastalığın acil tanısı için BT'ye nazaran önemsiz bir tetkikdir. Normal çekilen kraniografiler ise ilk tanı anında kemikteki kırığın gözlenmesi ve tetkik ve tedavilerin planlanması açısından önemlidir.
Hastalık çoğunlukla travmaya bağlı olduğu için beraberinde olabilecek diğer hastalıklar (subdural kanama, intraserebral hematom vb) tedavi sonrası takip ve klinikde rol oynamaktadır.
Tedavi

Hematom tespit edildiğinde büyük oranda tedavisi ameliyat ile boşaltmaktır. Beyin ve sinir cerrahisi tarafından uygulanan ameliyatla birlikte kanayan mevcut yapılarda tamir sağlanır. Bazı küçük miktarlarda ve hastada çok fazla etki yaratmayan hematomlarda cerrahi uygulanmayıp seri çekilen BT'ler ile izlem yaparak kanın rezorbsiyonu (emilimi) izlenebilir.
Kanın boşaltımı sonrası hastanın kliniğinde dramatik düzelme izlenebilir. Ancak klinik düzelmenin derecesi pek çok faktöre bağlıdır.
Travma sonrası oluşan akut epidual hematom. Üstte beyaz, konveks sınırı ile görülmektedir.
Bitki

Bitkiler, ağırlıklı olarak fotosentetik ökaryot canlılardır. Tarihsel olarak bitkiler alemi, algler ve mantarlar da dahil olmak üzere hayvan olmayan tüm canlıları kapsarken, günümüzde mevcut tüm tanımlamalar prokaryotları, mantarları ve bazı algleri hariç tutar. Tanımlamalardan birine göre: Çiçekli bitkiler, kozalaklı bitkiler ve diğer açık tohumlular, eğrelti otları ve benzerleri, boynuz otları, ciğer otları, kara yosunları ve yeşil algler hep birlikte Viridiplantae (Latince "yeşil bitkiler") adı verilen kladı oluştururlar. Buna kırmızı ve esmer algler dahil değildir.
Bitkilerin çoğu çok hücreli canlılardır. Yeşil bitkiler; enerjilerinin çoğunu, siyanobakterilerle endosimbiyoz sonucu oluştuğu düşünülen kloroplastları aracılığıyla, fotosentez yoluyla, güneş ışığından elde ederler. Kloroplastlar, bitkilere yeşil rengini veren klorofil a ve b'yi içerir. Bazı bitkiler parazitik veya mikotropiktirler ve normal miktarlarda klorofil üretme ya da fotosentez yapma yeteneklerini kaybetmişlerdir ancak yine de çiçekleri, meyveleri ve tohumları vardır. Bitkilerde eşeysiz üreme yaygın olarak görülmesine karşın eşeyli üreme ve nesillerin değişimi karakteristik özellikleridir.
320,000 civarında bitki türü vardır ve bunların büyük çoğunluğu (260,000 ila 290,000 kadarı) tohum üretir. Yeşil bitkiler, Dünya'nın moleküler oksijeninin önemli bir bölümünü üretirler ve ekosistemlerin çoğuna temel teşkil ederler. Tahıl, meyve ve sebze üreten bitkiler insan beslenmesinin temelini oluştururlar ve binlerce yıldır evcilleştirilmektedirler. Bitkilerin; süsleme amacıyla, yapı malzemesi olarak, yazı malzemesi olarak ve kültürel açıdan birçok kullanımı vardır. Ayrıca bitkiler, ilaçlar ve psikoaktif maddeler için çok önemli bir kaynaktır. Bitkiler konusunda yapılan bilimsel çalışmalar biyolojinin bir alt dalı olan botaniğin konusudur.
Tanımı > Taksonomik tarihçe

Tüm canlılar, bitkiler ve hayvanlar olmak üzere geleneksel olarak iki gruba ayrılırdı. Bu sınıflandırma, canlıların farklı seviyelerini ayırt eden Aristoteles’e (MÖ 384–322) kadar uzanır. Aristoteles, bu ayrımı canlıların "hassas ruh"a sahip olup olmamasına veya bitkiler gibi yalnızca "vejetatif ruh"a sahip olup olmamasına göre yapmıştır. Aristoteles’in öğrencisi Theophrastos, bitki taksonomisi ve sınıflandırması üzerindeki çalışmalarını devam ettirmiştir. Çok daha sonraları, 18. yüzyılda Linnaeus (1707–1778) modern bilimsel sınıflandırma sisteminin temelini oluşturmuş, ancak hayvan ve bitki âlemlerini olduğu gibi bırakarak bitki âlemini "Vegetabilia" olarak adlandırmıştır.
Evrimi > Çeşitlilik

Kabul edilmiş yaklaşık 382.000 bitki türü bulunmakta ve bunların büyük çoğunluğunu oluşturan yaklaşık 283.000 türü tohum üretmektedir. Tüm bitkilerin yaklaşık %85-90'ı çiçekli bitkilerdir (kapalı tohumlular). World Flora Online gibi birkaç proje, tüm bitki türlerinin kayıtlarını çevrimiçi veritabanlarında toplamak için çalışmalar yapmaktadır.
Bitkiler, 10 mikrometre boyutundaki tek hücreli organizmalar olan desmidlerden ve 3 mikrometreden küçük picozoalardan, en büyük ağaçlara (megaflora) kadar çeşitlilik gösterir. Örneğin, iğne yapraklı Sequoia sempervirens (Sekoya) 120 metreye kadar ve kapalı tohumlu Eucalyptus regnans 99 metreye kadar büyüyebilir.
Evrimi > Evrimsel Tarihçe

Kara bitkilerinin ataları suda evrimleşmiştir. Yaklaşık 1,2 milyar yıl önce karada alglerden oluşan bir tabaka meydana geldi, ancak ilk kara bitkileri Ordovisyen dönemine, yani yaklaşık 450 milyon yıl öncesine kadar ortaya çıkmadı. Bu bitkiler, ciğer otları ile benzer biyolojik özelliklere sahipti. Bununla birlikte, Prekambriyen kayaçlarında bulunan yassılaşmış talluslara sahip fosiller, 1000 milyon yıldan çok daha uzun süre önce çok hücreli tatlı su ökaryotlarının var olduğunu göstermektedir.
Konuyla ilgili yayınlar

Evans, L.T. (1998). Feeding the Ten Billion – Plants and Population Growth. Cambridge University Press. Paperback, 247 pages. 0-521-64685-5.
Kenrick, Paul & Crane, Peter R. (1997). The Origin and Early Diversification of Land Plants: A Cladistic Study. Washington, D.C.: Smithsonian Institution Press. 1-56098-730-8.
Raven, Peter H.; Evert, Ray F.; & Eichhorn, Susan E. (2005). Biology of Plants (7th ed.). New York: W.H. Freeman and Company. 0-7167-1007-2.
Taylor, Thomas N. & Taylor, Edith L. (1993). The Biology and Evolution of Fossil Plants. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall. 0-13-651589-4.
Trewavas A (2003). "Aspects of Plant Intelligence". Annals of Botany. 92 (1): 1-20. doi:10.1093/aob/mcg101. PMC 4243628 $2. PMID 12740212.
International Union for Conservation of Nature and Natural Resources (IUCN) Species Survival Commission (2004). IUCN Red List The IUCN Red List of Threatened Species 27 Haziran 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
Prance G.T. (2001). "Discovering the Plant World". Taxon. 50 (2, Golden Jubilee Part 4): 345-359. doi:10.2307/1223885. JSTOR 1223885.
Vikikitap
Ney Latorraca

| Ney Latorraca |
| --- | --- |
Latorraca 2006'da
Doğum: Antonio Ney Latorraca 27 Temmuz 1944(1944-07-27) Santos, São Paulo, Brezilya
Ölüm: 26 Aralık 2024 (80 yaşında) Rio de Janeiro, Brezilya
Eğitim: São Paulo Üniversitesi Oyunculuk Sanatları Bölümü
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1957–2024
Tanınma nedeni: Vamp   Da Cor do Pecado   Um Sonho a Mais   Estúpido Cupido   S.O.S. Emergência   Coração Alado   TV Pirata.
Partner(ler): Edi Botelho
Ödüller: APCA Kupası (1984) Contigo! Ödülü (1998)
Resmî site: uol.com.br/neylatorraca

Antonio Ney Latorraca (27 Temmuz 1944 – 26 Aralık 2024), Brezilyalı aktör.
Hayatı

Latorraca, 27 Temmuz 1944'te Santos, São Paulo, Brezilya'da doğdu. São Paulo Üniversitesi Oyunculuk Sanatları Bölümü'nde eğitim gördü. 1957'de başladığı oyunculuk kariyerini 2024 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü.
Radyo Record'da çalışarak kariyerine başladı. Aralarında; Alô, Doçura, "Pluft, O Fantasminha", Lola Moreno, Um Sonho a Mais, S Estúpido Cupido, Rabo de Saia, O Mistério de Irma Vap ve TV Pirata vb'nin olduğu yapımlarda rol aldı. Başarılı oyunculuğu ile 1984'te São Paulo Sanat Eleştirmenleri Derneği'nin verdiği; APCA Kupası'nı ve 1998'de Contigo! dergisinin verdiği aynı isimli ödülü almıştır.
Oyuncu Edi Botelho ile yirmi yılı aşkın süre beraberliği bulunan Latorraca, 26 Aralık 2024'te Rio de Janeiro, Brezilya'da prostat kanseri nedeniyle 80 yaşında öldü.
Filmografi > Televizyon

1957: Alô, Doçura
1968: Beto Rockfeller
1969: Super Plá
1972: Quero Viver
1972: Dom Camilo e Seus Cabeludos
1972: Eu e a Moto
1973: Vidas Marcadas
1973: Venha Ver o Sol na Estrada
1974: Escalada – Felipe
1975: O Grito – Sérgio
1976: Estúpido Cupido  – Mederix
1977: Sem Lenço, sem Documento – Marco
1978: Saudade Não Tem Idade
1978: Dancin' Days
1979: Malu Mulher
1979: Plantão de Polícia
1979: Aplauso, Como Matar um Playboy
1980: O Bem Amado
1980: Chega Mais – Jonas
1980: Coração Alado – Leandro Serrano
1982: Caso Verdade, O Menino dos Milagres – Antoninho da Rocha Marmo
1982: Elas por Elas – Porteiro do motel
1982: Avenida Paulista – Sérgio
1983: Eu Prometo – Albano
1984: Anarquistas, Graças a Deus – Ernesto Gattai
1984: Rabo de Saia – Quequé
1984: Partido Alto – Escadinha
1985: Grande Sertão: Veredas – Father Ponte
1985: Um Sonho a Mais – Antônio Carlos Volpone/Anabela Freire/Augusto Melo Sampaio/Dr. Nilo Peixe/André Silva
1986: Memórias de um Gigolô – Esmeraldo
1988: TV Pirata – Barbosa
1990: Brasileiras e Brasileiros – Brás Cubas
1991: Vamp – Vlad
1994: Éramos Seis – Sorriso Tavinho
1995: Casa do Terror
1997: Zazá – Silas Vadan
1999: Você Decide, Madame Sussu
2000: O Cravo e a Rosa – Cornélio Valente
2001: Brava Gente – Raul
2001: Sítio do Picapau Amarelo – Baron Munchausen
2002: O Beijo do Vampiro – Nosferatu
2003: A Casa das Sete Mulheres – Araújo Ribeiro
2004: Da Cor do Pecado – Eduardo Campos Sodré (Edu)
2005: Bang Bang – Aquarius Lane
2007: O Sistema – Nicolas Katedref
2007: Faça Sua História – Pai Creuzo
2008: Casos e Acasos – Walmor
2008: Negócio da China – Edmar Silvestre
2010: S.O.S. Emergência – Dr. Solano
2011: A Grande Família – Fred Marques
2013: Alexandre e Outros Heróis – Alexandre
Filmografi > Sinema

1969: Audácia: A Fúria dos Desejos
1973: A Noite do Desejo – Toninho
1974: Sedução
1976: Deixa Amorzinho... Deixa – Dino/Dalma
1976: Anchieta, José do Brasil – Anchieta
1978: O Grande Desbum
1979: Uma Estranha História de Amor – Daniel
1981: O Beijo no Asfalto – Arandir
1982: Heart and Guts – priest
1984: A Mulher do Atirador de Facas
1985: Ópera do Malandro – Tigrão
1986: Ele, o Boto – Rufino
1987: A Fábula da Bela Palomera – Orestes
1989: Festa – Ator
1994: Dente Por Dente
1995: Brevíssimas Histórias da Gente de Santos
1995: Carlota Joaquina, Princess of Brazil – Jean-Baptiste Debret
1996: For All – o Trampolim da Vitória
2001: Minha Vida em Suas Mãos – Analyst
2003: Viva Sapato! – Claudionor
2004: O Diabo a Quatro – Senator Heitor Furtado
2006: Irma Vap – o Retorno – Darci/Odete Lopes
2009: Topografia de Um Desnudo – Manoel
Filmografi > Tiyatro

1965: Reportagem de Um Tempo Mau
1970: Hair
1972: Jesus Christ Superstar
1973: Bodas de Sangue
1975: A Mandrágora
1983: King Lear
1986/1997: The Mystery of Irma Vep
1994: O Médico e o Monstro
1995: Don Juan
1996: Quartett
1999: O Martelo
2000: 3 x Teatro
2011: A Escola do Escândalo
2022: Seu Neyla
Ödülleri ve başarıları

São Paulo Sanat Eleştirmenleri Derneği (APCA)
APCA Kupası (1984) (En iyi televizyon oyuncusu)
Contigo! Dergisi
Contigo! Ödülü (1998) (En iyi kötü adam dalında Silas Vadan ile Zazá rolünde)
Sınır açısı

Sınır açısının geçildiği durumda, ışık ortam değiştirmeden tam yansımaya uğrar.
Sınır açısı; ortam değiştiren bir ışığın, ortamları ayırıcı yüzeyden geçmesi olayına denir. Sınır açısı olayı yalnızca çok yoğun ortamdan az yoğun ortama geçerken görülür. Çünkü çok yoğun (kırıcılığın fazla olduğu) ortamdan az yoğun (kırıcılığın az olduğu) ortama geçen ışık yüzey normalinden uzaklaşacak şekilde kırılır. Normalden uzaklaşan ışın ayırıcı yüzeye yaklaşır, kırılma açısının 90° olduğu durumdaki gelme açısına sınır açısı denir.
Işık ışınları çok yoğun ortamdan az yoğun ortama geçişte sınır açısından daha büyük bir açı ile gelirse, tam yansımaya uğrar. Sınır açısı ile gelirse, yüzeyi yalayıp yoluna devam eder.
Saydam ortamların kırılma indisleri arasındaki fark ne kadar büyükse, sınır açısının açısal değeri de o kadar küçük olur.
Örnek;
Sudan havaya geçiste sınır açısı: 48 derece iken
Sudan daha yoğun (yani kırılma indisine sahip) camdan havaya geçişte sınır açısı: 42 derece olur.
Her rengin sınır açısı farklıdır. Güneş ışığındaki renklerden kırmızı ışığın sınır açısı en büyük, mor ışığın sınır açısı en küçüktür.
Skırmızı > Sturuncu > Ssarı > Syeşil > Smavi > Smor
Pom Klementieff

| Pom Klementieff |
| --- | --- |
Klementieff, 2023
Doğum: 03 Mayıs 1986 (38 yaşında) Québec, Québec, Canada
Milliyet: Fransız
Meslek: Aktris
Etkin yıllar: 2007–günümüz
İmza

Pom Klementieff (d. 2 Mayıs 1986; Québec), Fransız oyuncudur. Paris'te Cours Florent tiyatro okulunda eğitim aldı ve Loup (2009), Sleepless Night (2011) ve Hacker's Game (2015), The Killer's Game (2024) gibi birçok filmde yer aldı. Galaksinin Koruyucuları adlı filmde Mantis rolü ile ekranlara çıktı.
Federal bölge

Federal bölge, federasyonlarda bulunan bir idari bölünüş şeklidir. Federal hükûmetin doğrudan kontrolü altındadır. Federal bölge genellikle başkenttir.
Federal bölgeler > Mevcut > Brezilya

Federal Bölge, Brezilya'nın başkenti olan Brasília'yı içermektedir.
Federal bölgeler > Mevcut > Hindistan

Hindistan'da, "Birlik Bölgesi" terimi, Birlik hükûmeti (aynı zamanda merkezi hükûmet olarak da bilinir) tarafından doğrudan yönetilen sekiz bölge için kullanılmaktadır. Bu bölgeler, bir Vali veya Bir Yönetici tarafından idare edilmektedir: Andaman ve Nicobar Adaları, Chandigarh, Dadra, Nagar Haveli, Daman, Diu, Delhi, Cammu ve Keşmir ve Ladakh. Bunların arasındaki Delhi, kısmi eyalet statüsüne sahip olup kendi seçilmiş başbakanları bulunmaktadır.
Federal bölgeler > Mevcut > Malezya

Malezya'da, "Federal Bölge" (Wilayah Persekutuan) terimi, federal hükûmet tarafından doğrudan yönetilen üç bölge için kullanılmaktadır: Kuala Lumpur (ulusal başkent), Putrajaya (federal hükûmetin idari merkezi) ve Labuan (uluslararası offshore finans merkezi).