İtalyan bilim insanları listesi
19. yüzyıl

Amedeo Avogadro (1776-1856), Kimyager, en çok, aynı sıcaklık ve basınç koşulları altında eşit hacimde gazların eşit sayıda molekül içereceğini belirten, şimdi Avogadro yasası olarak bilinen moleküler teoriye katkısıyla dikkat çekti.
Giovanni Battista Amici (1786-1863), astronom ve mikroskopist, katadioptrik mikroskobun mucidi (1812'de Milano'daki Sanat ve Endüstri Sergisinde sunuldu)
Giulio Bizzozero (1846-1901), anatomist, Helicobacter pylorinin orijinal kaşifi olarak bilinir (1893)
Leopoldo Marco Antonio Caldani (1725-1813), anatomist ve fizyolog; omuriliğin işlevi üzerine yaptığı deneysel çalışmalarıyla dikkat çekti.
Temistocle Calzecchi-Onesti (1853-1922), fizikçi, "koherer" adı verilen demir talaşları ile dolu bir tüp icat etti (1884)
Stanislao Cannizzaro (1826-1910), kimyager, 1858'de atom ağırlıkları'na atfedilecek değerler üzerindeki karışıklığa Avogadro'nun hipotezini kullanarak son verdi.
Antonio Cardarelli (1831-1926), doktor Cardarelli işaretini tanımlamasıyla hatırlanır.
Vincenzo Cerulli (1859-1927), astronom, canali'nin sadece özel bir optik illüzyon türü olduğu fikrinin yaratıcısı
Ernesto Cesàro (1859-1906), matematikçi; 1880'de fark serileri toplamını bulmak için yöntemler geliştirdi; içsel geometriye önemli katkılarda bulundu
Agostino Codazzi (1793-1859), asker, bilim insanı, coğrafyacı, haritacı
Vincenzo Chiarugi (1759-1820), ruhsal bozukluğu olan kişilerin psikiyatri hastanesi bakımına insani reformlar getiren doktor
Francesco de Vico (1805-1848), astronom, periyodik kuyruklu yıldızlar 54P/de Vico-Swift-NEAT ve 122P/de Vico dahil olmak üzere bir dizi kuyruklu yıldızları keşfetti
Ulisse Dini (1845-1918), en önemli çalışması reel değişkenlerin fonksiyonları teorisi üzerine olan matematikçi ve politikacı.
Giovanni Battista Donati (1826-1873), astronom, yeni spektroskopi bilimini astronomi'ye manuel olarak uyarlayan ilk kişilerden biri
Angelo Dubini (1813-1902), Ancylostoma duodenaleyi teşhis eden doktor (1838)
Girolamo Segato (1792-1836), Mısır bilimci ve anatomist, en iyi insan kadavralarının taşlaşma konusundaki eşsiz çalışmasıyla tanınır.
Francesco Faà di Bruno (1825-1888), Faà di Bruno formülü (1855, 1857) ile tanınan matematikçi
Camillo Golgi (1843-1926), sinir sisteminin yapısı üzerindeki çalışmaları ve Golgi aygıtı (1897) keşfiyle tanınan histolog
Giovanni Battista Grassi (1854-1925), sivrisineklerin insanlar arasında sıtma bulaştırmaktan sorumlu olduğunu keşfeden zoolog
Barnaba Oriani (1752-1832), astronom, büyük yörünge teorileri bilgini
Filippo Pacini (1812-1883), kolera'ya neden olan bakteri Vibrio cholerae (1854) izole eden anatomi uzmanı
Antonio Pacinotti (1841-1912), fizikçi, dinamo (1858) ve elektrik motorunun (1858) mucidi
Ferdinando Palasciano (1815-1891), Kızıl Haç kuruluşunun öncülerinden biri olarak kabul edilen doktor ve politikacı
Luigi Palmieri (1807-1896), fizikçi ve meteorolog, cıva sismometre'nin mucidi
Galileo Ferraris (1847-1897), fizikçi ve elektrik mühendisi, dönen manyetik alan, endüksiyon motor'un temel çalışma prensibinin keşfiyle ünlüdür.
Macedonio Melloni (1798-1854), fizikçi, radyan ısı'nın ışığınkilere benzer fiziksel özelliklere sahip olduğunu gösterdi
Giuseppe Mercalli (1850-1914), volkan bilimci ve sismolog, Mercalli yoğunluk ölçeği'nin mucidi (1902)
Quirico Filopanti (1812-1894), matematikçi ve politikacı; Miranda! (1858) adlı kitabında, evrensel saat ve dünya çapındaki standart saat dilimlerini Sandford Fleming'den 21 yıl önce öneren ilk kişiydi.
Carlo Forlanini (1847-1918), doktor, akciğer tüberkülozu tedavisi için yapay pnömotoraks'ın (1882) mucidi
Giuseppe Zamboni (1776-1846), Zamboni yığınını (1812) icat eden fizikçi; bir kuru pil modeli
Francesco Zantedeschi (1797-1873), Bir mıknatıs'ın yaklaşması ve geri çekilmesiyle kapalı devrelerde elektrik akımları üretimi üzerine makaleler yayınlayan (1829, 1830) fizikçi.
Agostino Bassi (1773-1856), entomolog; bir bulaşıcı hastalığın deneysel olarak bulaşmasını başaran ilk kişi
Giacomo Bresadola (1847-1929), din adamı ve üretken ve etkili bir mikolog
Francesco Brioschi (1824-1897), cebirsel denklemler teorisine ve matematik ile hidrolik arasındaki uygulamalara yaptığı katkılarla tanınan matematikçi
Francesco Carlini (1783-1862), astronom gök mekaniği alanında çalıştı; Ay'ın hareket teorisini geliştirdi
Giovanni Caselli (1815-1891), fizikçi, pantelegraph'ın mucidi (1861)
Orso Mario Corbino (1876-1937), fizikçi ve politikacı, modülasyon kalorimetrisini ve Hall etkisinin bir çeşidi olan Corbino etkisi'ni keşfetti.
Alfonso Giacomo Gaspare Corti (1822-1876), kulağın anatomik yapısı üzerine yaptığı keşiflerle tanınan anatomist
Domenico Cotugno (1736-1822), doktor; keşfedilen albüminüri (yaklaşık yarım yüzyıl önce Richard Bright); insanda idrar üre'yi tanımlayan ilk bilim insanlarından biri
Alessandro Cruto (1847-1908), Thomas Alva Edison akkor ampulü karbon filaman ile geliştiren mucit (1881)
Giovanni Battista Morgagni (1682-1771), patolojik anatomi'nin kurucusu olarak anılan anatomist
Angelo Mosso (1846-1910), ilk ham nörogörüntüleme tekniğini yaratan fizyolog
Adelchi Negri (1876-1912), kuduz virüsü ile enfekte olmuş hayvanların ve insanların beyinlerinde daha sonra Negri cisimleri (1903) olarak bilinen şeyi tanımlayan patolog ve mikrobiyolog
Leopoldo Nobili (1784-1835), fizikçi, elektrik akımı ölçmek için ilk hassas aleti tasarladı (1825)
Raffaele Piria (1814-1865), aspirinin içindeki aktif madde olan salisilik asit'i başarıyla sentezleyen ilk kimyager (1839)
Giovanni Antonio Amedeo Plana (1781-1864), astronom ve matematikçi; Torino Gözlemevi kurucusu
Emanuele Paternò (1847-1935), kimyager, Paternò–Büchi reaksiyonu kaşifi (1909)
Giuseppe Peano (1858-1932), matematikçi ve ilgi alanları matematiğin temelleri ve biçimsel bir mantıksal dilin geliştirilmesine odaklanan simgesel mantık kurucusu
Gaetano Perusini (1879-1915), doktor, Alzheimer'in tanımına yaptığı katkılardan dolayı hatırlanır.
Arturo Issel (1842-1922), jeolog, paleontolog, malakolog ve arkeolog; Tiren Aşaması (1914)'nı ilk tanımladığı için bilinir.
Vilfredo Pareto (1848-1923), mühendis, sosyolog, ekonomist ve filozof, Pareto dağılımı, Pareto verimliliği, Pareto endeksi ve Pareto ilkesi'nin adlarından oluşan,
Agostino Perini (1802-1878), doğa bilimci
Antonio Raimondi (1826-1890), coğrafyacı ve bilim insanı
Paolo Ruffini (1765-1822), gruplar cebirsel teorisini öngören denklemler üzerinde çalışmalar yapan matematikçi ve doktor
Antonio Scarpa (1752-1832), anatomist, kulağın anatomik adlarıyla ünlü Scarpa üçgeni ve Scarpa ganglion
Giovanni Schiaparelli (1835-1910), Mars'ın yüzeyinde kanallar olarak tanımladığı çizgileri ilk kez gözlemleyen astronom ve bilim tarihçisi
Angelo Secchi (1818-1878), astronom spektroskopi alanındaki çalışmalarıyla tanınan; yıldızları spektrumlarına göre sınıflandırmada öncü
Francesco Selmi (1817-1881), kimyager, kolloid kimyasının kurucularından biri
Enrico Sertoli (1842-1910), fizyolog ve histolog; testis'in kendi adını taşıyan yarı tübüller hücrelerini keşfetti (1865).
Ascanio Sobrero (1812-1888), nitrogliserin sentezini keşfetmesiyle ünlü kimyager (1846)
Agostino Bassi (1773-1856), entomolog, deneysel bir bulaşıcı hastalık bulaşmasını başaran ilk kişi
Vincenzo Tiberio (1869-1915), doktor ve araştırmacı; Alexander Fleming'in penisilini keşfetmesinden önce bazı küf türlerinin antibakteriyel gücünü fark eden birçok bilim insanından biri
Gregorio Ricci-Curbastro (1853-1925), Tullio Levi-Civita ile ortak çalışan tensör analizi'nin mucidi matematikçi
Augusto Righi (1850-1920), elektromanyetizma'nın gelişmesinde önemli bir rol oynayan fizikçi
Scipione Riva-Rocci (1863-1937), dahiliyeci ve çocuk doktoru, cıva tansiyon aleti'nin mucidi
Gian Domenico Romagnosi (1761-1835), elektrik ve manyetizma arasındaki aynı bağı keşfetmesiyle ünlü filozof, ekonomist ve hukukçu
Giovanni Battista Venturi (1746-1822), fizikçi Venturi etkisi'nin keşfedicisi ve eponim
Carlo Fornasini (1854-1931), Foraminifer'i inceleyen mikropalaeontolog