stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Muhammed'in Mekke dönemi

Arapça ''Muhammed'' yazısı
Mekke'nin 550 metre yükseklikten çekilen, Nur Dağı'nı da içeren bir fotoğrafı
İslam peygamberi Muhammed, 622 yılındaki hicrete kadar yaşamının ilk 52 yılında (570-622) Mekke'de yaşadı. Hayatının bu döneminde çobanlık ve yoğun olarak da ticaretle uğraştı. Peygamberlik ilanıyla peygamberlik görevi, Hatice bint Hüveylid ile evlenmesi ve Hatice'nin ölümünden sonra Sevde bint Zem'a ile evlenmesi bu dönemde gerçekleşmiştir.
Muhammed'in babası Abdullah, Muhammed'in doğumuna yaklaşık altı ay kala öldü. Annesi de 577'de, Ebva adlı bir köyde, Muhammed daha 6 yaşındayken öldü ve oraya defnedildi. 6 yaşında öksüz kalan Muhammed'i, dedesi Abdülmuttalib himayesine aldı. 8 yaşında da dedesini kaybedince, evlendiği yaş olan 25'e kadar öz amcası Ebu Talib'in koruması ve gözetimi altında büyüdü. Küçük yaşlarda çobanlık yaptı, biraz daha büyüyünce ticaretle uğraşmaya başladı. Muhammed, İslam inancına göre miladi 610 yılında, 40 yaşındayken, bir gece Hira Mağarası'nda vahiy almaya başladı. Akranlarından ve yakınlarından bazıları sözlerine saygı duyup onun takipçisi olurken; diğerleri, kabile liderleri ve bazı akrabaları da dahil, kabilesi olan Haşimoğulları'na karşı çıktı, alay etti ve en sonunda boykot etti. Muhammed ve takipçileri taciz edildi, saldırıya uğradı ve sürgüne zorlandı. Takipçileri, yani ilk Müslümanlar, işkence gördü ve öldürüldüler. Birkaç suikast girişiminde bulunuldu. Yapılan boykotlardan ötürü Haşimi kabilesinin lideri olan amcası ve koruyucusu Ebu Talib hastalanarak öldü. Muhammed de 622'de, diğer Müslümanlar ile birlikte yine bazı Müslümanların bulunduğu Medine'ye hicret etti.
Mekkeli Kureyşlilere karşı yapılan aralıklı birkaç savaştan ve imzalanan Hudeybiye Antlaşması'nın ihlal edilmesinden sonra Muhammed, 632 haziranında öldüğü Medine'ye dönmeden önce, büyük bir Müslüman ordusuyla birlikte Hicri 8. yılın Ramazan ayında, Miladi takvime göre 11 Ocak 630 tarihinde Mekke'yi fethetti. Muhammed, Mekke'ye girer girmez genel af ilan edildiğini bildirdi ve o zamanki Mekke lideri Ebu Süfyan'a bildirdiği şekilde, karşı konulmadıkça kimseye dokunulmayacağını ilan etti. Ardından, içerisinde yüzlerce put bulunan Kâbe'ye yöneldi ve tüm putları birer birer devirdi. Daha sonra da beraberindeki Müslümanlar ile birlikte Kâbe'yi tavaf etti.
Doğum > Fil Olayı

İslam kaynaklarına ve rivayetlerine göre Peygamber Muhammed'in doğumundan 50-55 gün önce, İslam tarihinde ''Fil Vakası (Olayı)'' adı verilen bir hadise gerçekleşti. Habeşistan'daki Aksum Krallığı'na bağlı olan Yemen kentinin valisi Ebrehe, büyük insan topluluklarının yılın bazı zamanlarında düzenli olarak Mekke'deki Kabe'yi ziyaret ettiklerini fark etmiş ve Kabe'nin nasıl bir mabed olduğunu merak etmeye başlamıştı. İnsanların bu Kabe ziyaretini engellemek için Yemen'in başkenti San'a'da Kuleys adını verdiği, Kabe'ye benzeyen, ancak duvarları tamamıyla altından yapılmış olan bir kilise inşa ettirdi ve insanları Kabe yerine buraya ziyarete çağırdı. Ancak Arapların gözünde Kuleys'in hiçbir dini önemi yoktu. Halktan bazı kişiler bu duruma aşırı tepki göstermiş ve hatta içlerinden birisi gidip Kuleys'in içine pislemişti.
Ebrehe, bunun üzerine Mekke'de bulunan Kabe'yi yıkmaya karar vermiş ve fil ordusuyla birlikte Yemen'den yola çıkmıştır. Mekke çevresine kadar gelen Ebrehe ordusu, Mekkelilerin koyun ve develerini ganimet olarak alıp şehrin yakınına karargah kurdu. Bu ganimetler arasında, Muhammed'in dedesi Abdülmuttalib'in de çok sayıda devesi bulunuyordu. Abdülmuttalib, Ebrehe'nin yanına giderek develerini istedi. Ebrehe develeri geri verdi. Ancak Mekke'yi ve Kabe'yi yıkmaya kararlıydı.
Ordu, Mekke üzerine yürümeye hazırlandı. Ancak Mekke'ye giremeden, Ebrehe'nin ordusundaki en büyük fil olan ve en önde bulunan Mahmud adlı fil, yerinde durarak ilerlemedi. Mahmud ile birlikte orduda bulunan diğer filler ve binek hayvanlar da ilerlemeyi durdurdu. Tam o sırada gökyüzü, birdenbire Kızıldeniz tarafından gelen ebabil kuşları ile doldu. Ebabil kuşları, gagaları ve ayaklarında taşıdıkları taşlar ile Ebrehe'nin fil ordusunu taş yağmuruna tuttular. İstilacı ordu bozguna uğradı. Ordudaki kişilerin bedenlerine değen taşlar, onların etlerini lime lime dökerek öldürüyordu. Saldırıdan sağ kalanlar, Ebrehe'yi de yanlarına alarak perişan bir vaziyette Yemen'e doğru kaçtılar. Ebrehe, bu saldırıda etleri parçalanarak, çürümüş bir hâlde San'a'ya dönerken, Hasm kabilesinin yaşadığı bölgede göğsü ikiye yarılarak öldü.
Doğum > İslam Peygamberi Muhammed'in Doğumu

Muhammed, Rebiülevvel ayında doğdu. Rivayetler, Muhammed'in doğum yılını 570 olarak belirlemiştir ve bu yıl, ordusunda birkaç fille Yemen kralı Ebrehe'nin Mekke'ye karşı başarısızlıkla sonuçlanan saldırısının olduğu Fil Yılı'na denk gelir. Bazı alimler, Fil Yılı olayı için 568 veya 569 gibi alternatif tarihler de önermiştir. Muhammed'in doğum tarihi ise tam olarak bilinmemektedir. Muhammed'in kesin doğum tarihi, Sünni Müslümanlar tarafından Rebiülevvel ayının 12. günü olarak kabul edilirken (20 Nisan), Şii Müslümanlar bunun aynı ayın 17. gününü olduğuna inanırlar (26 Nisan 570).
Muhammed, Mekke'nin önde gelen ailelerinden biri olan Haşimoğulları ailesinde dünyaya geldi. Ancak aile, Muhammed'in erken yaşamında refah içinde olamamıştır. Ebeveynleri, Beni Haşim ailesinden Abdullah ve Beni Zühre ailesinin o zamanki liderinin kız kardeşi olan Amine idi.
Dedesi Abdülmuttalib'in annesi, Medine'deki Yahudi kabilelerinden (Neccaroğulları) Hazrec'den nüfuzlu bir hanımefendi olan Selma bint Amr'dı. Bu nedenle Muhammed'in Yahudi soyunun yanı sıra, İsmail aracılığıyla İbrahim'in soyundan geliyordu.
Muhammed'in ilk biyografisini yazan Arap tarihçi İbn İshak'a göre, Muhammed'in dedesi Abdülmuttalib ona, o zamanlar Arap Yarımadası'nda pek bilinmeyen bir isim olan "Muhammed" adını verdi.
Doğum > Doğum Gecesi Yaşanan Olağanüstü Durumlar

İslam derlemelerine göre Muhammed'in doğduğu, Güneş doğmadan önceki vakitte bazı olağanüstü olaylar meydana gelmişti: Kabe'deki büyük putlar kendiliğinden devrilmişti. Sasani İmparatorluğu hükümdarı Kisra'nın İran'da bulunan sarayının sütunları yıkılmıştı. Mecusilerin bin yıldan beri yanmakta olan kutsal ateşleri sönmüştü. Yine İran'da, ateşe tapanların kutsal kabul ettikleri Sava Gölü yere batmıştı. Asırlardır suyu kurumuş olan Semave Gölü ise coşmuştu. O gece gökte, çok belirgin bir şekilde bir yıldız doğdu. Hatta bazı Yahudi bilginler, Muhammed'in doğumundan bu yıldız aracılığı ile haberdar olmuşlardı.
Çocukluk

Muhammed'in babası Abdullah, Muhammed daha doğmadan altı ay kadar önce öldü. Geleneğe göre Muhammed, doğumundan kısa bir süre sonra çölde bir bedevi ailesiyle birlikte yaşamaya gönderildi. Çünkü çöl yaşamı, bebekler için daha sağlıklı kabul ediliyordu. Babasız olduğu için süt anneliği yapan kadınlar, bir yetime bakmanın karlı olmayacağını düşündüklerinden, korkarak onu almayı reddettiler. Ancak bakacak çocuk bulamayan Halime adındaki bir süt anne, Muhammed'i almayı kabul etti. Muhammed, süt annesi Halime ve kocası Haris'in yanında iki veya üç yaşına gelene kadar kaldı. Halime, Muhammed'i sütten kestikten sonra onu ailesine iade ettiler. Ancak hastalık tehlikesinden ötürü yine Halime'nin yanına gönderildi ve bir-iki yıl sonra temenni olarak ailesine teslim edildi. Annesiyle birlikte üç yıl kadar Mekke'de yaşadı. Altı yaşına geldiğinde annesi Amine, akrabalarını ve kocası Abdullah'ın mezarını ziyaret etmek için Yesrib'e (Medine) doğru yola çıktılar. Dönüş yolunda Amine rahatsızlandı ve Ebva adındaki bir köyde öldü. Öksüz kalan 6 yaşındaki Muhammed, dedesi Abdülmuttalib tarafından yanına alındı. Geleneksel kayıtlara göre Muhammed, babası gibi olan dedesine de çok yakındı. Ancak iki yıl kadar sonra dedesi de öldü. Muhammed daha sonra Kureyş kabilesinin Haşimoğullarının yeni lideri olan amcası Ebu Talib'in himayesine girdi. 6. yüzyılın Arabistan'ında, Mekke'deki kabilelerin zayıf üyelerine bakan koruyucular için genel bir küçümseme vardı. Muhammed'in koruyucuları onun açlıktan ölmediğini görseler de, özellikle o sırada Haşimilerin gücü düşerken, onun için daha fazlasını yapmak zordu.
Muhammed amcasıyla birlikte yaşarken, hayatını kazanmak için Mekke'nin kenar mahallelerinde koyun veyahut keçi sürülerine bakmaya başladı. Amcası onu birçok ticari yolculuğa çıkardı. Bu yolculuklar, Muhammed'i kültürel çeşitliliğe ve çeşitli dini geleneklere maruz bıraktı.
Çocukluk > Rahip Bahira

Geleneğe göre, Muhammed on iki yaşındayken amcası Ebu Talib ile birlikte Suriye'ye iş seyahatine çıktı. Orada Busra kentindeki bir rahip olan Bahira isminde birisiyle ile tanıştı. Hücresinin balkonundan uzaklardan gelen bir kervan ve kervanın üstünde de onları sürekli takip eden bir bulut gören Bahira, oldukça heyecanlandı. Kervan, hücresinin önünden geçerken Bahira, tüccarları bir ziyafete davet etti. Muhammed'i, develere ve erzaklara bakmak için bırakarak bu daveti kabul ettiler. Ancak Bahira, kervandaki herkesin ziyafetine gelmesi konusunda ısrar etti ve kafilenin lideri Ebu Talib'e rica etti. Daha sonra mucizevi bir olay, Bahira'ya Muhammed'in peygamber olacağını gösterdi. Rivayete göre bu, Bahira'nın genç Muhammed'in sırtının üzerinde bulduğu nübüvvet lekesiydi. Hikâyenin diğer varyantları, günün hangi saati olursa olsun Muhammed'i gölgeleyen şeyin bir bulutun mucizevi bir hareketi veya bir dalın alışılmadık bir davranışı olduğunu söylemektedir. Rahip, Muhammed'in geleceği hakkındaki vizyonlarını çocuğun amcası Ebu Talib'e açıkladı ve çocuğu Yahudilerden (İbn Sa'd'ın rivayetiyle) veya Bizanslılardan (el-Taberi'nin rivayetiyle) korumasını ve Şam'a gitmemesini söyledi.
Tüccarlığı ve Gençlik ile Yetişkinlik Dönemi

Muhammed küçük yaşta bir süre çobanlık yapmıştı. Geçimini sağlamak için ise Muhammed'in birkaç seçeneği vardı. Ailesinin diğer üyelerine yardım etmek zorunda kaldı ve bu nedenle amcasına Suriye'ye ticaret seyahatlerinde eşlik ettikten sonra tüccar oldu ve Hint Okyanusu ile Akdeniz arasındaki ticarete dahil oldu.
Muhammed, ticaretindeki dürüstlüğünden ötürü Mekke halkı tarafından "güvenilir" anlamına gelen "El-Emin" (Arapça: الامين) olarak tanındı ve kimi anlaşmazlıklar için tarafsız bir hakem olarak arandı.
Tüccarlığı ve Gençlik ile Yetişkinlik Dönemi > Evliliği

Mekke'de dul bir tüccar olan Hatice bint Hüveylid, Muhammed'in dürüstlüğünü duydu ve ondan Suriye'deki ticari işlerini yönetmesini istedi. Muhammed, olağanüstü başarılı bir ticari geziden döndüğünde, Hatice ondan iyice etkilendi ve arkadaşı Nefise bint Ümeyye aracılığıyla ona evlenme teklif etti. Muhammed, Hatice'nin teklifini kabul etti ve amcaları aracılığıyla Hatice'yi istediler. Evlendiklerinde Muhammed'in 25, Hatice'nin ise 40 yaşında olduğu söylenir.
Muhammed, her bakımdan mutlu olan bu evliliğe rıza gösterdi. Hatice sadece Muhammed'in karısı değil, aynı zamanda en yakın arkadaşı, sırdaşı ve daha sonra manevi desteğiydi. Düğününden sonra Hatice, Muhammed'e köle çocuk Zeyd bin Harise'yi verdi. Ancak Muhammed, daha sonradan Zeyd'i kölelikten azad etti ve onu yanında bulundurdu.
Arap tarihçi İbn-i İshak, bu evlilikten altı çocukları olduğunu kaydeder: Sadece iki yıl yaşayan Kasım adında bir çocuk, ardından dört kız Zeyneb, Rukayye, Ümmü Gülsüm, Fatıma ve nihayetinde iki yaşında ölen Abdullah adında bir çocuk. Abdullah'ın ölümü, amcası Ebu Talib'i büyük bir ailenin yükünden kurtarma arzusu ve Ebu Talib'in halihazırda büyük bir mali sıkıntı içinde olması, Muhammed'in, amcasının oğlu olan Ali'yi amcasının izni ile kendi evine götürmesine neden oldu. Muhammed ayrıca Zeyd'i evlat edindi ve ona "Zeyd bin Muhammed" (Muhammed'in oğlu Zeyd) adını verdi. Ancak, Allah'tan evlat edinme vahyinden dolayı daha sonraki ayetler, bir çocuğun, özellikle de evlat edinildikten sonra, evlilik veya miras yoluyla gerçek bir oğul olarak değerlendirilemeyeceğini açıkça bildirmiştir. Sonuç olarak, evlat edinilen çocuk, biyolojik babasının adını korumak zorunda kaldı. Bu nedenle Zeyd, Muhammed'in oğlu değil, babası Harise'nin oğlu olarak bilinir ve Zeyd bin Harise olarak tanınır. Zira Kur'an'da, Ahzab Suresi'nin 40. ayetinde şöyle demektedir: Muhammed, aranızdan hiç kimsenin babası değildir, Allah'ın Resulü ve peygamberlerin sonuncusudur. Allah, her şeyi bilendir.
Tüccarlığı ve Gençlik ile Yetişkinlik Dönemi > Kabe'nin Onarılması ve Muhammed'in Hakemliği

Geleneğe göre Muhammed 35 yaşlarındayken, Kabe'nin bazı kısımlarının Mekke'de sık sık yaşanan ani su taşkınlarından dolayı aşınması ve birileri tarafından tahrip edilmesinden sonra, Kabe'nin tamirinde rol oynamıştır.
Bunun üzerine Kureyş kabilesi, Kabe'yi İbrahim'in yaptığı temele kadar yıktı ve Kabe'yi yeniden yapmaya başladılar. Cidde sahilinde de bir gemi kaza yapmıştı ve gemide mimarlık işlerinden anlayan bir usta vardı. Bu geminin tamir aletlerini de satın alarak Kabe'nin yapımında kullandılar. Yeniden yapılanma neredeyse tamamlandığında, kabile liderleri arasında Hacer-ül Esved taşını yerine koyma şerefine kimin sahip olacağına dair anlaşmazlıklar çıktı. İhtiyarlardan biri, Kabe'nin bulunduğu bölgeye, yani Mescid-i Haram'a giren bir sonraki kişinin tavsiyesinin alınmasını ve kendisini hakem olarak tayin etmeyi önermiştir. Bu gelen kişi Muhammed oldu. Halk, Muhammed'in kararını heyecanla bekliyordu. Bir örtü getirilmesini istedi veya örtü olarak kendi elbisesini açtı, taşı örtünün ortasına koydu ve dört büyük kabilenin liderlerinden onu kaldırmasını istedi. Sonra taşı eline aldı ve yerine koydu. Abası, bu olay ve Ehl-i Aba Hadisinde anlatıldığı gibi daha sonra olanlar nedeniyle daha sonraki şair ve yazarlar için önemli bir sembol haline geldi.
İlk Vahiy ve Peygamberliği

Muhammed, 40 yaşına yaklaştığında çoğunlukla kalabalıklardan uzaklaşmaya ve yalnız başına bir yerlerde inzivaya çekilmeye başlamıştı. Çünkü Mekke halkının adaletsiz, çirkin ve şirk dolu yaşamını pek beğenmiyor; o da çareyi tek başına tefekkür ve ibadetle buluyordu. Kaynaklar, Muhammed'in öncesinde bir Hanif olduğunu, yani İbrahim'in geleneklerine ve öğretilerine uygun olarak ibadet ettiğini söylemektedir.
Muhammed, Mekke'ye yaklaşık 5 km uzaklıkta olan Nur Dağı'ndaki Hira Mağarası'nda, dedesi Abdülmuttalib gibi her yıl Ramazan boyunca tek başına kalarak inzivaya çekiliyordu. İslami kaynaklar, Nur Dağı'na yaptığı ziyaretlerin birinde melek Cebrail'in kendisiyle 610 yılında iletişime geçmeye başladığını ve Muhammed'e Kur'an'ın 96. suresi olan Alak Suresi'nin ilk beş ayetlerini okumasını emrettiğini belirtmektedir:
ALAK SURESİ İLK 5 AYET
Yaratan rabbinin adıyla oku!
O, insanı alaktan (asılıp tutunan zigottan) yaratmıştır.
Oku! Kalemle (yazmayı) öğreten, (böylece) insana bilmediğini bildiren rabbin sonsuz kerem sahibidir. (Kur'an 96:1–5)
Bazı rivayetlere göre, Muhammed ilk vahiylerini aldıktan sonra çok korktu, ancak Cebrail yaklaştı ve ona Allah'ın bir elçisi olarak seçildiğini söyledi. Muhammed ardından eve döndü ve karısı Hatice ile birlikte Hatice'nin amcasının oğlu ve Hristiyan bir keşiş olan Varaka bin Nevfel'in yanına gittiler. Varaka, Muhammed'i teselli etti ve kendisine son peygamber olduğunu açıkladı. Öte yandan Şii geleneği, Muhammed'in Cebrail'in ortaya çıkışına ne şaşırdığını ne de korktuğunu, aksine onu bekliyormuş gibi karşıladığını savunur.
İlk vahyi, Muhammed'in kendini dualara ve ibadetlere daha fazla teslim ettiği ve korkuyla geçirdiği üç yıllık bir zaman dilimi (fetret-i vahiy) izledi. Vahiyler yeniden başladığında rahatladı ve uyarmaya başlaması emredildi. Konuyla ilgili bazı ayetler şöyledir:
Ey örtünüp bürünen Peygamber! Kalk da (insanları) uyar. Rabbini yücelt.
Rabbin seni terk etmedi ve sana darılmadı. (Kur'an Duha:1–11)
Din tarihçisi Welch'e göre bu vahiylere gizemli nöbetler eşlik ediyordu ve raporların daha sonraki Müslümanlar tarafından sahte olması pek olası değil. Muhammed, kendi düşüncelerini bu mesajlardan ayırabileceğinden emindi.
İlk Vahiy ve Peygamberliği > Misyonu

Muhammed'in misyonu, tektanrıcılığı (tevhid) vaaz etmeyi içerir. Kur'an, Muhammed'den Rabbinin adını duyurmasını ve övmesini ister. Ona putlara tapmasını veya diğer tanrıları Tanrı (Allah) ile ilişkilendirilmemesini, yalnızca tek Tanrı'ya ibadet etmesini ister. Kur'an'a göre, Muhammed'in ana görevlerinden biri, Sad:70 eskatolojik (Ahiret) cezaları konusunda uyarmaktır (Kuran Sad:70, Kuran En'am:19). Bazen Kuran açıkça Kıyamet Günü'ne atıfta bulunmaz, aynı zamanda nesli tükenmiş bazı toplulukların tarihinden örnekler verir ve Muhammed'in çağdaşlarını benzer felaketler konusunda uyarır (Kuran 41:13).
İlk Vahiy ve Peygamberliği > Erken Vahiy Dönemi

Muhammed, mesajını önce karısı Hatice'ye iletti. Karısı mesajını tasdik etti ve Muhammed'den sonraki ilk Müslüman kişi oldu. Ardından kuzeni Ali'ye, evlatlık oğlu Zeyd'e, dadısı Ümmü Eymen'e ve en yakın arkadaşı Ebu Bekir'e anlattı ve hepsi de kabul etti. Muhammed'in eşitlik ilkesine uygun olarak köleleri özgür kılmak için satın alan Ebu Bekir, çok sayıda din değiştireni cezbetti. Bununla birlikte, din değiştirenler küçük kaldı ve Muhammed sessizce, küçük ama ruhen güçlü bir topluluk oluşturmaya odaklandı.
613 civarında Kur'an, Muhammed'e "en yakın akrabalarınızı uyarmasını" emretti ([Kur'an Şuara:214]). Muhammed bunun üzerine bir gün Safa Tepesi'ne çıktı ve tüm Mekkelileri açıkça İslam'a davet etti. Muhammed'in yalan söylediğini daha önce hiç duymamış olan kabile liderlerinin ona inanacaklarına dair güvenceler aldıktan sonra, Allah'ın birliğini ilan etti. Daha sonra Muhammed, mesajının özünü ilettiği ve savunduğu bazı akşam yemekleri düzenledi. Bu yemeklerde Muhammed, akrabalarına İslam'ı anlatıyordu. Daha sonraki yıllarda amcaları Hamza ve Abbas onun davetini kabul etmesine rağmen, yine amcalarından biri olan Ebu Leheb'in şiddetli muhalefetiyle karşılaştı.
Mekkelilerin çoğu bunu görmezden geldi ve birkaçı onunla alay etti, bazıları da onun takipçisi oldu. İbn Sad'a göre, bu dönemde Kureyş kabilesi, "Söylediklerini eleştirmedi... Gruplar halinde otururken, yanlarından geçerken, ona işaret edip, 'Cennetten konuşan Abdülmuttalib boyunun gençliği vardır' '' derlerdi.
Welch'e göre ise, bu dönemdeki Kur'an ayetleri "dogmatik bir tek tanrıcı anlayışa değil, güçlü bir genel ahlaki ve dinsel çekiciliğe dayanmaktadır". Ana temaları, insanın yaratıcısına karşı ahlaki sorumluluğunu içerir: ölülerin dirilişi, ahiret günü, ardından cehennem azabı ve cennetteki mükafatların açıklamaları; İnsanların açgözlülüğünü ve yoksulları bastırmalarını hesaba katacak daha büyük bir gücün varlığını göstermek için Tanrı'nın işaretleri olarak doğa ve günlük yaşamın harikaları, özellikle deinsan olgusu.
Muhammed'in ilk döneminde inananlardan beklenen dini görevler azdı: Tanrı'ya inanmak, günahların bağışlanmasını istemek, sık sık dua etmek, başkalarına özellikle muhtaç olanlara yardım etmek, aldatmayı reddetmek, iffetli olmak, yeni doğmuş ve küçük yaştaki kızları öldürmemek...
İslam'a giren ilk kişiler üç ana grupta toplanabilir: büyük tüccarların küçük kardeşleri ve oğulları, kabilesinde birinci sıradan düşen veya onu elde edemeyenler ve zayıf, çoğunlukla korumasız yabancılar. Kureyş oligarşisi, imtiyazlarını kaybetmek zorunda kalacakları için Muhammed'in mesajını reddetti. Kureyş, muhaliflerinden daha az güçlü bir kabileden geldiği için Muhammed'i de peygamber olarak kabul etmedi.
İlk Vahiy ve Peygamberliği > ''Abdullah bin Ümmü Mektum'' Hadisesi

Muhammed, davasını desteklemek için nüfuzlu kimseleri yanına çekmek istedi; zira bu sayede İslam dini kolaylıkla büyüyebilirdi. İslam kaynaklarında yer aldığına göre Muhammed, Mekke’nin ileri gelenlerine dinî davette bulunduğu oldukça hassas bir zamanda, Mekke'nin fakir halkından olan görme engelli Abdullah bin Ümmü Mektum adlı birisi yanına gelerek kendisine Kur'an'dan bir şeyler anlatmasını, Allah’ın ona öğrettiği meseleleri kendisine anlatmasını istemiştir. Peygamber de böyle hassas bir zamanda kendisinin rahatsız edilmesinden dolayı hoşnutsuzluk göstermiş ve bu şahsa yüzünü ekşiterek sırtını dönmüştür. Muhammed'in bu davranışı Allah tarafından hoş karşılanmamış ve kendisine inen ayetlerde (Abese Suresi) bu durum bildirilmiş ve uyarılmıştır. Daha sonra Muhammed'in Abdullah bin Mektum'a iltifat edip ikramda bulunduğu ve kendisini gördüğü zaman “Gel, ey kendisinden dolayı Rabbimin beni azarladığı zat, merhaba!” diye hitap ettiği bilinmektedir
Muhalefet

Muhammed'in konuşmalarına muhafazakar olan Mekkeli paganlar karşı çıktı. İbn Sad'a göre Mekke'deki muhalefet, Muhammed'in "Kendisi (Tanrı) dışında ibadet ettikleri putlardan (Mekkeliler) utançla söz eden ve inançsızlıkla ölen babalarının ölümünden bahsettiği" ayetler dağıtmasıyla başladı. Bazılarına göre, Muhammed'in takipçileri arttıkça, zenginlikleri Mekke'nin dini yaşamının odak noktası olan Kabe'ye dayanan ve Muhammed'i devirmekle tehdit eden yerel kabileler ve şehrin yöneticileri için bir tehdit haline geldi. Muhammed'in Mekke'nin geleneksel dinini kınaması, Kabe'nin koruyucusu olan özellikle kendi kabilesi Kureyş'e bir hakaretti.
Kureyş'in üst düzey ve nüfuzlu liderlerinden bazıları, vaazını bırakma karşılığında Muhammed ile bazı anlaşmalar yapmaya çalıştı ve başarısız oldu. Ona tüccarların yakın çevresine kabul edilmesini ve çevrede avantajlı bir evlilikle konumunu belirlemesini teklif ettiler, ancak Muhammed tekliflerin hepsini reddetti. Bu dönemde Muhammed, takipçilerini pasifist (barışçıl) olmaya çağırdı ve onlara "kafirlere nazikçe davranmalarını" emretti.
Muhalefet > Mekke'de Yaşanan Zulümler

Müslümanlar ve onların putperest kabile arkadaşları arasındaki ilişkiler hızla kötüleşti. Muhammed'in Mekke putlarını kınaması düşmanca tepkilere neden oldu. Muhammed, Haşimilere ait olduğu için esas olarak fiziksel zarardan korunuyordu. Ancak Kureyş, Muhammed ile Ebu Talib'in kabilesi ile Muhammed'e zarar veren kabileler arasında bir kan davası açacağı için Muhammed'i fiziksel olarak incitmek konusunda isteksizdi. Küstahça böyle bir kan davası başlatmak, genel olarak kabile şeflerinin otoritesinin meşruiyetini de baltalayacaktı.
Bununla birlikte, Muhammed'i bir elbiseyle boğmaya kalkışan Ukbe bin Ebi Mu'ayt, Muhammed'in yakın arkadaşı Ebu Bekir tarafından uzaklaştırılıncaya kadar hayatına pek çok kez teşebbüs edildi. Başka bir girişimde ise, kabile liderlerinden biri olan Ebu Cehil, Muhammed'i kafasından bir taşla parçalamaya çalışırken planlı bir cinayete teşebbüs etti.
Geleneksel kaynaklara göre, Kureyşliler ilk başta Müslümanlarla alay ederek dualarını kestiler. Birkaç Batılı bilim insanı, Muhammed'in takipçilerine karşı zulüm ve kötü muameleye ilişkin kayıtların olduğunu söyledi. Muhammed'in takipçilerinin çoğu taciz edildi, saldırıya uğradı ve sürgüne zorlandı. Bir kaynağa göre iki Müslüman (Yasir bin Amir ve eşi Sümeyye bint Hubbat), İslam düşmanları tarafından işkence görerek öldürüldü.
Yaşanan Bazı Önemli Olaylar > Habeşistan'a Hicret

615'te, takipçilerinin açık şiddete maruz kaldığı bir dönemde Muhammed, takipçilerinin Habeşistan'daki Aksum Krallığı'na göç etmelerini söyledi. Zira orada adil olan ve Hristiyan olan Necaşi isminde bir kral bulunuyordu. Gelenekler, Mekkelilere yapılan zulümlerin hicrette önemli bir rol oynadığını düşünürken, İslami araştırmalar profesörü William Montgomery Watt, "İlk Müslüman topluluk içinde bir tür bölünmenin rol oynadığına inanmak için nedenler olduğunu ve muhacirlerden bazıları, muhtemelen Mekke'deki önde gelen tüccar ailelerle rekabet halinde ticaret yapmak için daha önce Habeşistan'a gitmiş olabilir. " demiştir.