stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İldenizliler
Kültür > Eğitim

Atabeyler zamanında ve Orta Çağ'da okul, Azerbaycan'da ilköğretim kurumu olarak biliniyordu. Okullar temel eğitim veriyor ve daha çok medreseler için öğrenci yetiştiriyordu. Okullara kabul 5-6 yaşından itibaren yapılır ve 15 yaşına kadar orada eğitim görürler. Okullarda okuma ve yazmanın yanı sıra, ana yön diniydi, Kuran'ı ezberlemeye ve dini doktrinleri öğretmeye odaklandı. Ayrıca bireysel konular hakkında bilgi verildi. Bu dönemlerde, yetimlerin eğitimi için "beyt et-telim" adı verilen ayrı okullar da faaliyet gösteriyordu. Burada her 10 çocuğa bir öğretmen-atabey atanıyordu. Yetimlerin geçimini, yemeklerini, giyeceklerini, eğitimlerini sağlarlar ve yetiştirilmesinden sorumluydular.
Orta Çağ'da Azerbaycan'da da mazhar denilen bir eğitim şekli vardı. Bu eğitim biçiminde bir veya birden fazla öğrenciye tek tek konu öğretmek yerine her usta onları genel olarak yönlendirirdi. Bilimin çeşitli alanlarında bağımsız olarak çalışan öğrenciler, periyodik olarak tavsiye için ustaya geler ve derslerini dinlerdiler.
Orta öğretim kurumları olan medreseler laik bilimlerin yanı sıra dini öğretileri de öğretmiştir. 12-15. yüzyıllarda Müslüman Doğu'da medreseler, bilim merkezlerinin yanı sıra eğitim merkezlerinin rolünü oynadılar.
Dönemin alimlerinden Fahreddin Ebulfazl İsmail ibn al-Musanna al-Tebrizi Bağdat'ta "en-Nizamiye" medresesinde ders veriyordu. O Azerbaycan Tarihi kitabının yazarıdır. Ne yazık ki bu eser zamanımıza ulaşmamıştır. Tebrizî dışında, İldenizliler devrinde ilim tahsil edip Azerbaycan'da, ayrıca Şam, Yemen, Kahire ve Bağdat'ta ders veren pek çok âlim vardı. Mahmud el-Ardabili, Az-Zaki el-Beylagani, Aminuddin Muzaffar al-Tebrizi, Muhammad al-Urmavi, Fakhreddin al-Razi, Muhammad al-Tebrizi, Abu Hafs Ömer al-Canzi, İsmail al-Cenzavi, Haddad al- Nahçıvani, Şemseddin Muhammed el-Tebrizi, Şeyh Ebu Hamid Tac el-Din el-Urmavi, Gazi Şemseddin el-Huvayyi, Ebu Muhammed el-Tebrizi, İsmail el-Maragi, Muhammed el-Hasan el- Maraghi ve diğerleri dahildir.
Kültür > Mimari

Azerbaycan'ın en büyük ekonomik, siyasi ve kültürel merkezleri Şamahı, Bakü, Gence, Nahçıvan, Beylegan, Tebriz, Meraga, Urmiye vb. şehirlerde çeşitli karakteristik anıtlar inşa edildi. Orta Çağ Azerbaycan mimarisinin gelişimini belirleyen 3 ana üslup yönünü yansıtan Şirvan-Abşeron, Nahçıvan-Marağa ve Arran mimarlık okulları kuruldu. Bölgenin etnik ve sosyal yapısı da dahil olmak üzere yerel unsurlar bu okulların tarzında belirleyici bir rol oynamıştır.
Yusuf bin Küseyir Türbesi
Göy Günbed türbesi
Atabeyler camisi
Mümine Hatun Türbesi
Mimar Acemi tarafından geliştirilen Nahçıvan-Maraga mimarlık okulu - üslup sadece Nahçıvan'ı kapsamakla kalmadı, aynı zamanda Güney Azerbaycan'daki Maraga şehrine, kuzeyde Berde şehrine ve aynı zamanda Doğu Anadolu topraklarına yayıldı. Genel olarak, bu mimari üslup Doğu dünyasının büyük bir bölümünde devam etti ve kompozit anıtların yaratılmasına ivme kazandırdı.
İldenizliler dönemi mimarisinde yer alan en büyük kültür örneklerinden biri, 1186 yılında Acemi Abubakr oğlu tarafından Nahçıvan şehrinin batı kesiminde yaptırılan Mümine Hatun Türbesidir. Pişmiş tuğladan inşa edilen anıtın üzeri zengin desenlerle süslenmiş küçük tuğlalarla kaplanmıştır. Bu türbenin prizma şeklindeki yapısı ile çadır örtüsü arasındaki boşluk, figürlü kâgir formda yapılmış bir yazıt ile çözülmüştür. Türbenin yer altı bölümünde köşeli formlu ve zengin sanatsal tasarıma sahip bir tonoz yer almaktadır.
Dönemin dini mimari örneklerinden biri de günümüze ulaşamamış Atabayler Camii'dir. 19. yüzyılda yaşamış bir Alman gezgin olan V. A. Engelgard şöyle yazar:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Bu Türk camii, kesme taştan yapılmış kemerli büyük bir yapıdır ve içinde çeşitli oyma desenler görülebilir. Binanın bir kısmı çoktan çöktü ve geri kalanı çökme tehlikesiyle karşı karşıya. Ondan 50 sajen uzaklıkta, bir zamanlar bu camiye ait olan, her biri 10 sajen yüksekliğinde çift minareli bir kapı vardır. Cami ile kapı arasındaki boşluk daha önce camiye ait yardımcı binalar tarafından işgal edilmişti, ancak şimdi bu binalar artık orada olmadığında, kapının çok özel bir kuleye (Mümine Hatun Türbesi) ait olduğu izlenimini veriyor. | ” |
O dönemin yapılarından biri de mimar Acemi'nin "şeyhlerin reisi" Yusif Küseyir oğlu için 1162 yılında yaptırdığı türbedir. Bu türbenin hem ana yapısı hem de dekoratif duvarcılığı, tek bir malzemeden - pişmiş (kırmızı) tuğladan yapılmıştır. Türbe iki katlı olup, her iki tabaka da sekizgen planlıdır. Yeraltı tonoz sekizgen plana uygun olarak ortası düz bir kubbe ile örtülmüştür. Türbenin köşelerindeki geometrik bezemeler, çapraz yerleştirilmiş tuğlalardan oluşturulmuştur. Usta, renkli malzeme eklemeden ışık ve gölgenin maksimum sanatsal etkisini elde etmeye çalışmıştır.
İldenizliler dönemine ait bir diğer mimari eser ise 1194 yılında Maraga'da inşa edilen Mavi Kubbe'dir. Mavi Kubbe kulesinin plan-mekansal yapısı Karahan İkiz Türbeleri'ne benzer - oktahedral prizmanın açıları dışta silindirik desteklerle güçlendirilmiştir. Ancak sütunlar ile korniş arasındaki sivri kemerlerde sarkıt kullanımı açısından Mavi Kubbe'deki Mümine Hatun Türbesi'nden etkilendiği açıktır.
Ekonomi

Hamdullah Kazvi'nin "Nuzhatul-Kulub" adlı eserindeki rakamlara göre, Azerbaycan'ın doğrudan devlet geliri Atabeyler döneminde, yani 12. yüzyılda 25 milyon dinardı. İldenizliler'in en güçlü olduğu dönemlerdeki vergi gelirleri (dinar ile) aşağıdadır.
Azerbaycan – 25 milyon
Irakı Ecem – 25,2 milyon
Irakı Arap– 30 milyon
Erminiyyet el-Ekber – 2 milyon
Azerbaycan'ın tarihi topraklarının büyük bir bölümünü kaplayan Eldeniz ve ülkenin kuzeydoğu eyaletlerini kapsayan Şirvanşahlar devletinin yanı sıra Moğol istilaları sonrasında ortaya çıkan Hulakiler devletinin varlığı, önce Marağa şehirlerini, ardından merkez olarak Tebriz'i seçmiş, birleşik ölçü aletleri sistemi de dahil olmak üzere Azerbaycan'ın ekonomik yaşamının gelişmesine katkıda bulunmuş, yaratılmasına ve uygulanmasına yol açmıştır.
Ekonomi > Şehirler ve ticaret

Atabey hanedanlığı döneminde gelişiminin zirvesine ulaşan Gence, İldenizliler'in başkentlerinden biriydi. Bu döneme ait anıtların verdiği bilgilere göre Gence, "önemli bir şehir", büyük bir şehir ve başkent, yani "daru'l-mülk" idi. Gence, Yakın ve Orta Doğu'nun en önemli ticaret ve sanat merkeziydi. Kent yakınlarında demir ve bakır cevherlerinin bulunması nedeniyle demircilik, metal işleme, silah yapımı, sofra takımı yapımı, metal oymacılığı ve diğer sanatlar gelişmiştir.
Berde Eyaleti, Yakın ve Orta Doğu'da tekstil için ana hammadde kaynaklarından biri olan ham ipek üretimi için önemli bir üsdü. Berde'nin yanı sıra Azerbaycan'ın Beylegan, Tebriz, Şabran ve daha birçok il ve bölgesinde ham ipek üretimi yaygındı. Ayrıca Tebriz, Maraga, Hoy, Beylegan, Erdebil şehirleri de önemli dokuma merkezleriydi. Bu dönemde Azerbaycan'da halı dokumacılığı yaygınlaşmıştır. Merend'de ve Kur-Araz havzasının doğusunda yer alan şehir ve yerleşimlerde halı dokumacılığı gelişmiştir. 12. yüzyılda Tebriz ve Erdebil, demircilik de dahil olmak üzere metal işlemenin önemli merkezleriydi. Azerbaycan'ın tüm bölgelerinde çanak çömlek sanatı büyük bir gelişme göstermiştir.
Azerbaycan'ın önemli bir ekonomik merkezi olan Nahçıvan, Atabeyler döneminde zanaat üretimini geliştirmişti. Şehirde farklı sanat dallarını temsil eden çok sayıda zanaatkar vardır - dokumacılar, porselen ve ağaç işleme ustaları, kuyumcular vb. çalışıyorlardı. Kentin el sanatları üretiminde, dokumacılık ve ilgili alanlarda - Çin kumaşı, ince örtü, halı, keçe, yünlü kumaş, banyo kilimleri için ince şallar ve pamuklu kumaş üretimi önemli bir rol oynamıştır.
Tarımda ve genel olarak ülkenin tüm ekonomik yaşamında önde gelen alan tahıl yetiştiriciliğiydi. Buğday ve arpa ekimi esas olarak kuru tarım karakterindeydi ve ülkenin hemen hemen tüm illerini kapsıyordu. Kuru tarımının yanı sıra sulama tarım da vardı. Kanal ve hendek sistemi yaygın olmuştur. Beylegan'da bahçecilik, nar, üzüm ve diğer meyve tarlaları gelişmiştir. Azerbaycan, Orta Çağ'ın başlarından beri pirincin yaygın olarak yetiştirildiği ülkelerden biriydi. Pirincin ana ekim bölgesi Şeki, Nahçıvan, Muğan, Tebriz ve diğer iller olmuştur.
Ekonomi > Para basma

Azerbaycan şehirleri ve illeri, yoğun bir iç ve dış ticaret yolları ağıyla birbirine bağlandı. Örneğin, bu ticari ilişkilerin ne kadar yoğun ve kapsamlı olduğu, Beylagan bölgesinde yapılan arkeolojik kazılar sırasında ortaya çıkarılan sikke buluntuları tarafından kanıtlanmaktadır. Burada çok miktarda (1500 adet) İldeniz sikkesi bulunmuştur. İldeniz sikkelerinin neredeyse yarısı, Erdebil de dahil olmak üzere Güney Azerbaycan şehirlerinde basılmıştır.
Ayrıca Astara ilinin Meşkan köyünde bulunan sikke hazinesi de tamamen "düzgün" basılmış bakır sikkelerden - Azerbaycan'ın son Atabeyleri adına basılmış bakır dirhemlerden ve onların vassalları adına basılan bakır dirhemlerden oluşur. Kasım 1974'te Masallı bölgesindeki Hırmandalı köyünde bulunan ikinci hazine, aynı hükümdarların sadece "düzgün olmayan" basılmış küçük bakır paralarını içerir.
Ekonomi > Toprak mülkiyeti ve vergiler

Birkaç feodal toprak mülkiyeti türü vardı. Malikane arazileri kalıtsaldı, sahipleri araziyi satabilir ve bağışlayabilirdi. Ortak (topluluk) topraklar - meralar, çayırlar, ormanlar, bataklıklar ve bazen bazen tarlalar vardı. Topluluk arazileri devlete aitti ve devlete arazi vergisi ödediler. Hassa hükümdarlarına ve hanedanlarına ait büyük toprak parçaları vardı. Devlete ait arazilere yani doğrudan hazineye gelen gelire divani veya divan arazisi denirdi. Şartlı arazi mülkleri-iqta sistemi de gelişiyordu. Devlete hizmet karşılığında ikta veriliyordu. İkta sahipleri-yöneticileri doğrudan çiftçilikle uğraşmıyorlardı, kural olarak iktalarını kiraya veriyorlardı. Zamanla, iktadarların özel mülkiyeti haline geldiler. Bu dönemde vakıf arazileri de yaygındı. Bu topraklar bireysel din adamlarına, dini ve hayır kurumlarına, camilere, medreselere vb. verilmişti.
12. yüzyılda ve 13. yüzyılın başlarında ve onlardan önce "haraç" ana vergi olarak önemini korumuştur. Toprağın kullanımı karşılığında köylüden para veya natura alınıyordu. Şahıs arazilerinden ve ikta sahiplerinden "Üşr" tescil vergisi tahsil edilirdi. Alaf, bir garnizonu veya bir memuru desteklemek için yiyecek ve diğer doğal masraflardan alınan bir vergiydi.
Tahakkumat, dini kurum ve mülklerin ödemekten muaf tutulduğu bir vergi türüdür. Gümrük ve bekleme ücretleri de bu Tahakkumat'a aitti. "İnanç", hükümdarın talimatlarına dayanan ücretle birlikte tebaadan alınan ek ödeme türlerinden biriydi. Ayrıca ikta sahipleri tarafından "manal", "marafik", "daraib" gibi vergiler de toplanmıştır.
1175 - İldenizliler'in en geniş dönemi
Muhammed Cihan Pehlevan adına basılmış dirhem
Atabey Kızıl Arslan'ın şair Nizami Gencevi'yi karşılaması. 1481 tarihli el yazmasından minyatür. (Baltimore, ABD)
Cengiz Han
İldenizliler döneminden bir miğfer. Azerbaycan Ulusal Güzel Sanatlar Müzesi
Nizamı-i Gencevi'nin temsili resmi
İldenizler dönemine ait vazo. Azerbaycan Ulusal Güzel Sanatlar Müzesi
Muhammed Cihan Pehlevan'ın adı yazılmış ve antropomorfik görüntülerle süslenmiş bir çömlek
Atabey Şemseddin İldeniz adına basılan sikke
José Cerveró

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  José Cerveró San Braulio
Doğum tarihi:  17 Eylül 1949(1949-09-17)
Doğum yeri:  Real de Montroi, İspanya
Ölüm tarihi:  11 Temmuz 2024 (74 yaşında)
Mevkii:  Solbek
Altyapı kariyeri
1969–1971:  Valencia Mestalla
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1971–1973 |  Valencia Mestalla |  28+ |  (1+) |
| 1971–1972 |  → Melilla (kiralık) |   |   |
| 1973–1983 |  Valencia |  221 |  (2) |
| Toplam |   |  249 |  (3) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
José Cerveró San Braulio (3 Eylül 1949 – 17 Temmuz 2024), sol bek pozisyonunda oynayan İspanyol eski profesyonel futbolcu ve antrenör.
Hayatı

Cerveró, 3 Eylül 1949'da Real de Montroi, İspanya'da doğdu. Aktif futbol kariyerini 1971-1983 yılları arasında sol bek pozisyonunda; Valencia Mestalla, Melilla ve Valencia takımlarında sürdürdü. Sahaya çıktığı 249 maçta 3 gol kaydetti.
Futbolculuğu bıraktıktan sonra 1994-2018 yılları arasında bazı futbol kulüplerinde antrenörlük yapan 
Cerveró, 17 Temmuz 2024'te doğal nedenlerden 74 yaşında öldü.
El Pepino Muharebesi

Lares Cumhuriyeti'nin değiştirilmiş bayrakları
ve İspanya (1868'deki güncel versiyon)
El Pepino Muharebesi, Grito de Lares devrimi sırasında Lares Cumhuriyeti güçleri ile İspanyol sömürge hükûmeti arasındaki tek askeri karşılaşmaydı. Olay, 24 Eylül 1868'de, şu anda Porto Riko'nun San Sebastián kentinde bulunan El Pepino kasabasında gerçekleşti. Devrimci güçler, kasabayı ele geçirme girişimleri sırasında Milis Birlikleri ve bazı El Pepino sakinleri tarafından püskürtüldü. Bu savaş, Lares Cumhuriyeti'nin devrimci güçleri için ciddi bir yenilgiydi çünkü bir daha asla İspanyol birliklerine karşı savaş alanına giremeyeceklerdi.
Savaşın arka planı > Devrimci güçlerin durumu

Komplocu Manuel María González'in 21 Eylül sabahı Camuy'da beklenmedik bir şekilde tutuklanması, devrimci hareketin askeri planlarını değiştirdi. İspanyol yetkililerin González'in evinde suçlayıcı belgeler ele geçirdiğini bilen Grito de Lares'teki devrimci kurullar, ayaklanmanın tarihini 29 Eylül'den 23 Eylül'e ertelemek zorunda kaldı. Buna ek olarak, kurulların liderliği ilk anketin yerini Camuy'dan Lares'e değiştirdi.
Anket noktasındaki bu değişikliğin önemli olduğu ortaya çıktı. Camuy devrimci cuntasının bir başka üyesi olan José Antonio Hernández, González'in tutuklandığını öğrendikten sonra komplodan vazgeçmeyi ve çiftliğinde iki kutu barut ve dinamiti gizli bırakmayı seçti. Hernández, El Pepino savaşının yapıldığı gün (24 Eylül) tutuklandı ve bu iki kutuya İspanyol yetkililer tarafından el konuldu. Devrimci güçlerin elindeki az sayıdaki silah ve mühimmat dikkate alındığında, bunun gibi kayıplar önemliydi.
Bu coğrafi değişim başka bir nedenden dolayı da önemli olabilir. Porto Riko Üniversitesi'nde profesör ve Grito de Lares konusunda uzman olan Profesör Francisco Moscoso, Camuy kasabasının seçiminin, Aguadilla'nın askeri komutanlıkları arasında stratejik bir konuma sahip olmasından kaynaklanabileceğini düşünüyor. Arecibo. Bu konum (Camuy), sahibinin her komutadan gelen kuvvetlerle ayrı ayrı yüzleşmesine olanak tanıdı. González'in tutuklanmasının yarattığı acelenin burada devrimci liderliğin aldığı kararlar üzerinde önemli bir etkisi olmuştur.
Lares'te Cumhuriyet kurulduğunda (23 Eylül), Francisco Ramírez başkanlığındaki yeni hükûmet, Juan M. Terreforte'yi Genel Komutan olarak ve Manuel Rojas'ı Baş General olarak atadı. Bu iki askeri lider, diğerleriyle işbirliği içinde, Bir sonraki saldırı alanı olarak El Pepino kasabası. Bu seçim kısmen El Pepino milis alayının bir parçası olan devrimciler Manuel Cebollero ve Eusebio Ibarra'nın vaatlerinden kaynaklanıyor. Bu iki devrimci, isyancı güçlere, saldırı başladığında El Pepino kasabasındaki milislerin desteğini alabilecekleri güvencesini verdi. Devrimci liderlik, daha fazla silah/mühimmat elde etme ihtiyacının farkındaydı ve bu yüzden onları harekete geçmeye teşvik etti. El Pepino kışlasını mümkün olan en az güç kullanımıyla ele geçirin dedi.
Sonuçlar

El Pepino'daki devrimci ordunun geri çekilmesi, Grito de Lares'in sonunun başlangıcı oldu. Devrimci liderler arasındaki iletişim eksikliği, Grito'nun başlangıcında yakalanan İspanyol mahkûmların çoğunun bilinmeyen bir neden olmaksızın serbest bırakılmasına yol açtı. General Rojas'ın çiftliğinde yapılan toplantıda devrimci önderlikten geriye kalanlar, Lares kasabasındaki güçlerin tamamen geri çekilmesi emrini verme kararını aldı. Devrimciler, diğer Porto Riko kasabalarının isyan etmesini ve Betances'in söz verdiği silahların (gemisi El Telégrafo'da) gelmesini bekleyerek adanın iç kesimlerinde küçük gruplar halinde saklanmayı seçtiler. Her iki beklenti de boşa çıktı.
Telegraph'a ve taşıdığı yüzlerce tüfeğe birkaç hafta önce Saint Thomas'ta Danimarkalı yetkililer tarafından el konulmuştu. Gámir Planının İspanyol kuvvetleri tarafından uygulanması, askerî güçlerinin Porto Riko'nun batı bölgesinde yoğunlaşmasına yol açtı. Sekiz yüzden fazla şüphelinin tutuklanması, yolların kontrol edilmesi ve alarm durumu, adada her türlü kendiliğinden ayaklanmayı imkansız hale getirdi. Sonraki birkaç hafta içinde devrimcilerin büyük çoğunluğu tutuklandı, bazıları öldürüldü (Matías Brugman ve Baldomero Bauring'de olduğu gibi) ve diğerleri gizlice sivil hayata yeniden entegre edildi.
Sonuçta Porto Riko, İspanya'nın denizaşırı bir eyaleti olmaya devam edecek.
Dihidrotestosteron

Dihidrotestosteron yapısı
Dihidrotestosteron 3B yapısı
Dihidrotestosteron, erkek vücudunda bulunan testosteron hormonunun aktif versiyonu olan güçlü metobolitine verilen addır. DHT hormonu, büyük oranda testosteronun çevre dokularda 5- Alfaredüktaz enzimi aracılığı ile dönüşümünden oluşur. Testosteron hormonunun etkin hale gelebilmesi ve dokular üstünde androjenik etki gösterebilmesi için "5 Alfa Redüktaz" isimli enzimle DHT hormonuna dönüşmesi şarttır. Testosteron, tip-1 5-Alfa Redüktaz ve tip-2 5-Alfa Redüktaz adı verilen iki enzimle DHT hormonuna dönüşür. Bu dönüşme olmadan testosteron birçok doku ve organda etkili olamaz. DHT hormonu, anne karnındaki fetus halinde bulunan çocuğun erkek cinsel özellikleri kazanmasını ve cinsel organlarının gelişmesini sağlar. DHT hormonu ayrıca anne karnındaki fetusun beyni üstünde de birçok etkide bulunur. Henüz anne karnında olan fetusun cinsiyet kimliğinin oluşmasını sağlar. DHT hormonu, bunun dışında ergenlik döneminde ikincil seks karakterlerinin meydana gelmesini ve erkek tipi farklılaşmayı meydana getirir. Böylece ergenlik döneminden önce kız çocuğundan kolay kolay ayırt edilemeyecek olan erkek çocuğu gittikçe farklılaşır ve çocukluktan erkekliğe adımını atar. Sakalları ve bıyıkları çıkmaya, sesi kalınlaşmaya, boyu uzamaya, kas kütlesi artmaya, penisi büyümeye, testisleri sperm üretmeye başlar. Tüm bu farklılaşmayı testosteron, DHT hormonuna dönüşerek meydana getirir. DHT hormonunun bir diğer görevi glandüler prostat dokusunun fonksiyonlarının devamlılığını sağlamaktır. Bunun dışında da, erkek metabolizmasında DHT hormonunun sperm üretiminden, aerobik kapasitenin artışına kadar birçok önemli katkısı vardır.
DHT'nin erkek metabolizmasındaki görevleri bir ömür boyunca sürmektedir. Bunun dışında testosteron ve DHT, genetik olarak bu hormonlara duyarlı kişilerde androgenetik alopesi, akne ve prostat hastalıkları gibi sağlık sorunlarına yol açabilmektedir. Genetik olarak bu androjenik hormonlara duyarlı olan kişiler, DHT'den testosteron hormonuna göre daha çok etkilenmektedirler. Testosteron hormonunun da bu dokularda etkinliği vardır ama DHT hormonundan daha zayıf bir etkidir. Bazı kişiler neden bu hormonlardan olumsuz etkilenirken, bazı kişilerin etkilenmediği tam olarak bilinmemekte ve bu duruma hangi hatalı genlerin yol açtığı araştırılmaktadır.
Dihidrotestosteronun klinik değerleri

Dihidrotestosteronun klinik değerleri; kişisel sağlık durumuna, biyolojik yaşa ve cinsiyete göre büyük farklılıklar göstermektedir.
| Vaka Türü | Referans aralığı (Konvansiyonel) | Referans aralığı (SI) |
| --- | --- | --- |
| Premenapozal Kadın | 24 – 368 pg/mL | 0.1 – 1.0 nmol/L |
| Postmenapozal Kadın | 10 – 181 pg/mL | 0.1 – 0.6 nmol/L |
| Erkek | 250 – 990 pg/mL | 0.86 – 3.4 nmol/L |
Dihidrotestosteronun ve diğer steroid hormonların erkek metabolizmasındaki görevleri

Testosteron, DHT ve Estrogen gibi steroid hormonların görevleri anne karnından, yaşamın sona ermesine kadar sürmektedir.
| Hedef Doku/Organ | Etki | Etkiyi Gerçekleştiren Hormon | Etki Zamanı |
| --- | --- | --- | --- |
| Wolf Kanalı | Büyüme ve Farklılaşmanın Uyarılması | Testosteron | Fetus |
| Urogetinal Sinus | Maskünalizasyon ve Büyüme | DHT | Fetus |
| Eksternal Genİtalya | Maskünalizasyon ve Büyüme | DHT | Fetus |
| Genital Organlar | Penis, prostat ve testisin oluşup, son şeklini alması | DHT | Fetus |
| Cilt | Sakal,bıyık,vücut kıllarında uzama ve kalınlaşma | DHT | Ergenlik |
| Ses Telleri | Sesin kalınlaşması ve gürleşmesi | DHT | Ergenlik |
| Kaslar | Kas gücünün artması ve anabolik etki | Testosteron/DHT | Ergenlik |
| Genital Organlar | Penis ve testisin büyümesi | DHT | Ergenlik |
| Kemik ve Epifizler | Boy Uzaması | Testosteron/DHT | Ergenlik |
| Yağ ve Kas dokusu | Kilo Artışı ve Yağ-Kas dağılımı | Testosteron/Estradiol | Ergenlik |
| Akciğerler ve Kalp | Aerobik kapasitenin artışı | DHT | Ergenlik |
| Kemik ve Epifizler | Boy Uzamasının İnhibisyonu | Estradiol | Ergenlik |
| Beyin | Ruhsal durumun değişmesi, saldırganlık ve cesaret artışı | DHT/Testosteron | Ergenlik |
| Testis | Sperm Üretimi | DHT/Testosteron | Ömür boyu |
| Epididim | Sperm hücrelerinin olgunlaşması ve hareketlenmesi | DHT | Ömür boyu |
| Seminal Kese | Döl hacmini sağlayan seminal kese sıvısının üretimi | DHT/Testosteron | Ömür boyu |
| Penis | Sertleşme | DHT/Testosteron | Ömür boyu |
| Beyin | Cinsel Libidonun artışı ve devamlılığı | DHT/Testosteron | Ömür boyu |
| Prostat ve Cowper | Meni atım yeteneği | DHT/Testosteron | Ömür boyu |
| Akciğerler ve Kalp | Aerobik kapasitenin devamlılığı | DHT/Testosteron | Ömür boyu |
| Cilt | Sebum Salgısı | DHT | Ömür boyu |
| Kulak | Kulağı koruyan buşon isimli maddenin salgılanması | DHT | Ömür boyu |
| Kemik | Kemiğin kalınlık ve sağlamlığının korunması | Testosteron/Estradiol | Ömür boyu |
| Karaciğer | Enzim Üretimi ve Protein Sentezi | DHT/Testosteron | Ömür boyu |
| Böbrekler | Eritropoetin Üretimi | DHT | Ömür boyu |
| Kemik İliği | Alyuvar yapımı | Testosteron/DHT | Ömür boyu |
| Hipotalamus | GnTH sekresyonunda negatif geri kontrol | DHT | Ömür boyu |
| Beyin | Psikotropik Etki | DHT/Testosteron/Estradiol | Ömür boyu |
Tedavi

Androjenik alopesi bir hastalık olmadığına göre tedavi edilmesi de gerekmez. Bu sorundan muzdarip olan erkekleri, kelliğin bir virilizasyon belirtisi olduğuna psikolojik olarak ikna etmek, yeterlidir. Yine de bu konudan yakınan erkeklerin çoğu, etkileri henüz ispatlanmamış kozmetik ürünleri kullanmayı tercih etmektedirler. Bazıları ise peruk ve benzeri araçlar kullanmaktadırlar. Otolog saç ekimi etkili olabilirse de, kafa derisinde bırakacağı yara izi bazen problem yaratabilir.
Ergenlik öncesi kastrasyonun erkek tipi kelliği önlediği bildirilmiştir. Gecikmiş ergenliğe maruz kalan çocuklarda da, tedavi başlayıp testosteron düzeyi yükselene kadar androjenik alopesi gelişmez. Anti-androjenler erkek tipi kelliği önleyebilir. Tabii ki, hipogonadizm etkileri nedeniyle bu tip tedaviler kabul edilemez.
5 alfa redüktaz tip 2'nin spesifik inhibisyonu ile alopesinin daha fazla ilerlemesinin önüne geçilebilir ve daha yoğun saç durumuna erişilebilinir. Bu anlamda, BPH tedavisinde kullanılan finasterid söylenilebilir. Ancak elde edilen bu durum geçicidir. Saç foliküllerinde bulunan androjen reseptörlerinin stoplazmik zarları, yaşla birlikte inceldikçe ve daha geçirgen bir hale geldikçe; androjen hormonlara olan duyarlılık artacak ve saç folikülleri mevcutta bulunan Dihidrotestosteron (DHT) ile beraber Dehidroandrosteron, Testosteron ve Androstenedion gidi diğer androjen hormonlara da duyarlı hale gelecektir. Buradaki sorun androjen hormonların varlığı değil saç derisinde bulunan androjen reseptörlerinin sayısı,dağılımı ve androjen hormonlara olan genetik hassasiyetidir.
Minoxidil ise antihipertansif bir ilaç olup, 4-6 ay içerisinde saç büyümesini arttırdığı gösterilmiştir. İlacın kesilmesini takiben yine eski duruma dönülmektedir.