stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bir Ofis Romansı

| --- | --- |
Служебный роман (Sluzhebnyy roman)
"Bir Ofis Romansı (Служебный роман) filminin özgün sinema afişi"
Yönetmen: Eldar Ryazanov
Senarist: Eldar Ryazanov Emil Braginsky
Hikâye (eser): Eldar Ryazanov ve Emil Braginsky'nin "İş Arkadaşları" (Сослуживцы, Sosluzhivtsy) adlı tiyatro oyunundan
Oyuncular: Andrey Myagkov Alisa Freindlich Oleg Basilashvili
Müzik: Andrei Petrov
Görüntü yönetmeni: Vladimir Nakhabtsev
Stüdyo: Mosfilm
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Romantik komedi, dram
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1977
Çıkış tarih(ler)i: 26 Ekim 1977, SSCB Ekim 1978, Chicago Uluslararası Film Festivali, ABD
Süre: 159 dakika
Ülke:  SSCB
Dil: Rusça
Bütçe: 500.000 ruble
Diğer adları: Office Romance (İngilizce uluslararası adı) Liebe im Büro (Doğu Almanya)
Bir Ofis Romansı (Rusça: Служебный роман, transliterasyon: Sluzhebnyy roman), Sovyet yönetmen Eldar Ryazanov'un 1977 yılında yönettiği romantik komedi filmidir. Mosfilm stüdyolarında üretilen bu SSCB filminin uluslararası İngilizce adı Office Romance'dir.
Film yine Eldar Ryazanov'un Emil Braginsky birlikte yazdıkları "İş Arkadaşları" (Сослуживцы, Sosluzhivtsy) adlı tiyatro oyunundan sinemaya uyarlanmıştır. Gösterime verildiği yıl kendi ülkesinde gişede en çok hasılat yapan film olan "Bir Ofis Romansı", SSCB'den ayrılmış cumhuriyetlerde günümüzde de popülerliğini korumaya devam etmektedir.
Sovyetler Birliği döneminde Moskova'da bir istatistik bürosunun evde kalmış kadın genel müdürü Ludmila Kalugina ile astlarından ekonomist Anatoly Novoseltsev'in nefretle başlayan ilişkilerinin aşka dönüşmesinin öyküsünün anlatıldığı bu film aslında romantik komedinin ABD kökenli bir alt türü olan "screwball komedisi"ne sokulmaktadır. Klasik tanımıyla "İçinde cinselliğe yer verilmeyen bir cinsellik komedisi" diye tarif edilen, aşk-nefret ilişkilerinin sonunda zıt karakterlerin birbirlerini cezbettiği bu çılgın komedi türü ABD'de Büyük Buhran yıllarında filizlenmişti. Bu film de benzer bir biçimde Leonid Brejnev'in başta olduğu SSCB'nin "durgunluk dönemi"nde (Период застоя, Stagnation Era) çekilmiştir. 1976 yılının Moskova'sından gündelik yaşama dair kesitler aktarması açısından belge niteliği de taşımaktadır.
Film Sovyet sinemasının daha geniş kitlelere ulaşmak için yeni türlere (western, bilimkurgu gibi) yönelme çabalarının bir parçasıdır. Melodram ve komedinin özelliklerinin bir karışımı olan "Bir Ofis Romansı", Eldar Ryazanov'un "üçleme"sine ait filmlerden biridir. Üçleme şu filmlerden oluşmaktadır: "Kaderin Cilvesi" (1976), "Bir Ofis Romansı" ve "İki Kişilik İstasyon" (1982). İnsan dokunuşunun ve sıcaklığının hissedildiği bu filmlerde "insanların her zaman birbirlerine gereksinimleri olduğu" teması işlenir.
Oyuncular

| Oyuncu | Rolü |
| --- | --- |
Andrey Myagkov: Anatoly Yefremovich Novoseltsev
Alisa Freindlich: Ludmila Prokofievna Kalugina
Oleg Basilashvili: Yuri Grigoryevich Samokhvalov
Svetlana Nemolyayeva: Olga Petrovna Ryzhova
Liya Akhedzhakova: Sekreter Verochka
Ludmila Ivanova: İşçi sendikası eylemcisi Shura
Georgi Burkov: Lojistik bölümü yöneticisi
Pyotr Shcherbakov: Pyotr Ivanovich Bublikov
Nelly Pshennaya: Samokhvalov'un karısı
Alik Denisov: Vova Novoseltsev
Müziği

Filmin müziklerini Sovyet besteci Andrey Pavlovich Petrov (1930–2006) bestelemiş ve enstrümantal olanlar dışındakiler bizzat filmin başrol oyuncuları Alisa Freindlich ve Andrey Myagkov tarafından seslendirilmişlerdir. Şarkılardan birçoğunun sözleri İskoçya'nın ulusal şairi Robert Burns'ün (1759-1796) şiirlerinden çevrilmiştir. Bir şarkının sözleri ise Rus şair Yevgeni Yevtuşenko'ya aittir.
Pop müzik tarzında ve ballad stilindeki parçalardan oluşan bir soundtrack albümü filmle aynı yıl piyasaya verilmiş ve en az film kadar popüler olmuştur. LP formatında olan 1977 tarihli bu albüm Melodiya (Мелодия) plâk şirketi tarafından basılmıştı (С60-09545-46). Filmde işitilen ve soundtrack albümünde de yer alan parçalar şunlardır:
"Моей душе покоя нет" (Ruhum Huzursuz), bestesi Andrei Petrov'a ait olan, sözleri ise İskoçya'nın ulusal şairi Robert Burns'ün yazdığı bir şiirden alınan bu şarkı, filmin tema müziğidir ve şarkının iki ayrı versiyonu filmin başrol oyuncuları olan Alisa Freindlich ve Andrey Myagkov tarafından filmde bizzat seslendirilmişlerdir. Şiirin sözlerini Rusçaya Samuil Marshak çevirmiştir.
"Нас в набитых трамваях болтает" (Kalabalık tramvaylarda sarsıldık), bestesi yine Andrei Petrov, sözleri ise Rus şair Yevgeni Yevtuşenko'ya ait bu şarkıyı filmde Andrey Myagkov seslendirmiştir.
"Обрываются речи влюблённых/Облетают последние маки" (Aşıklar sohbetlerini aniden kestiler/Son gelincikler de taç yapraklarını döktüler), beste Andrei Petrov, sözler Nikolay Zabolotsky. Aynı şarkıya iki ayrı söz yazılmıştır ve bu iki parça yine başrol oyuncuları Alisa Freindlich ve Andrey Myagkov tarafından seslendirilmiştir.
"Песенка о погоде" (Hava durumuna dair bir şarkı), diğer bir adı da "У природы нет плохой погоды" (Tabiatın kötü havası yoktur), bestesi Andrei Petrov'a ait şarkının sözlerini filmin yönetmeni Eldar Ryazanov yazmış ve yine Alisa Freindlich seslendirmiş.
"Увертюра" (Uvertür), beste Andrei Petrov sözler Robert Burns'e ait. Filmin açılış parçasıdır.
"Утро" (Sabah), enstrümantal parçanın bestecisi Andrei Petrov.
"Дождь" (Yağmur), enstrümantal, beste Andrei Petrov.Hava durumuna dair bir şarkı nın varyasyonu.
"Танец воспоминаний" (Anıların dansı), enstrümantal, beste Andrei Petrov. Ana temanın bir versiyonu.
"Осень" (Sonbahar), bu enstrümantal parçanın da bestecisi Andrei Petrov.
"Финал" (Final), beste Andrei Petrov, sözler Robert Burns. Ana temanın bir varyasyonu.
Filmden alınmış bir sahne. Solda Andrey Myagkov, sağda Svetlana Nemolyayeva.
Filmin 1977 tarihli soundtrack albümünün zarf kapağı. Albümün (filmin) müziklerini Andrey Petrov bestelemiş, başrol oyuncuları Alisa Freindlich ve Andrey Myagkov seslendirmiştir.
Yağlı güreş

Yağlı güreş, geleneksel bir Türk sporudur. Güreşçiler vücutlarına yağ sürerek güreştikleri için bu şekilde adlandırılır. Müsabakalar “Er Meydanı” denilen alanlarda yapılır. Güreşçilerin vücutlarının yağlanması nedeni ile birbirlerini tutmaları zorlaştığından, büyük güç ve ustalık gerektiren bir spordur.
Bugün resmî müsâbakalarda yer alan Serbest ve Greko-Romen güreş türlerinin dışında, Türk millî gelenekleri arasında yer alan yağlı güreş ise, Türklerin Anadolu'dan Rumeli'ye geçtikleri tarihten beri yapılagelen bir güreş türüdür. Bugün, Türkiye'de yağlı güreş, düğünlerin, panayırların, mola veren askerî birliklerin en önemli eğlencelerinden biridir. Her yıl, Edirne'nin Sarayiçi mevkiinde yapılan tarihî Kırkpınar güreşleri, Süleymân Paşa komutasında, bir gece Çanakkale Boğazı'nı geçerek, Gelibolu'ya çıkan ve Rumeli fetihlerine katılan Müslüman kırk Türk'ün hatırasını anmak amacıyla yapılmaktadır.
Osmanlı Devleti zamanında saray dışında yapılan güreş müsabakaları; panayırlarda, düğünlerde, bir hayır kurumu yararına veya bu işi meslek edinmiş kişilerin özel yer ve salonlarında yapılırdı. Ayrıca düğün ve Ramazan güreşleri adı altında düzenlenen etkinlikler de yapılmıştır. Buna örnek: Koca Yusuf, Büyük Cemre, vb.
Kırkpınar Yağlı Güreş Festivali, 2010 yılında UNESCO İnsanlığın Somut Olmayan Kültürel Miras Temsili Listesine Türkiye tarafından kaydettirilmek suretiyle tüm dünyaya duyurulmuştur.
Güreşlerin Gelenek ve Kuralları > Boy ve Kategorileri

Geleneksel organizasyonlarda boylar aşağıdaki gibi düzenlenir:
Minik bir boy
Minik iki boy
Teşvik Bir Boy
Teşvik iki Boy
Tozkoparan boyu
Ayak Boyu
Deste Küçük Boy,
Deste Orta Boy,
Deste Büyük Boy,
Küçük Orta Küçük Boy,
Küçük Orta Büyük Boy,
Büyük Orta,
Başaltı,
Baş
Sporcular ve turnuvalar çeşitli kategorilere ayrılır.
Organizasyonlar küçükten büyüğe doğru olmak üzere: Bayram şenlik ve düğün güreşleri; mahalli (piyasa) güreşleri; birinci sınıf güreşler ve geleneksel güreşler gibi farklı seviyelerde düzenlenir.
Güreşlerin Gelenek ve Kuralları > Yağlı Güreş Oyunları

Yağlı Güreşlerdeki oyunlar; ayakta yapılan oyunlar ve yerde yapılan oyunlar olarak maksatlarına göre, Elense, İç tırpan, dış tırpan, kazkanadı, ayakta güreşi bağlama, budama, paça, kazık, kepçe, ters kepçe, kılıç atma, payanda, kemane, kemane çekme, kol bastı, tilkikuyruğu, köpek kuyruğu, yerde sürüme, köstek, künde (oturak kündesi, ayak kündesi, şark kündesi, bel kündesi), boyunduruk, kurt kapanı, yanbaş ve kombine oyunlar paça kazık, ellerin kenetlenmesi, sarma, cezayir sarması gibi sıralanabilir.
Güreşlerin Gelenek ve Kuralları > Müsabaka Süresi Ve Kazanma Şartları

Yağlı güreşte müsabaka süresi genelde 40 dakikadır.Bu sürede galip gelen belli olmadığı takdirde süresiz olarak uzatmaya gidilir. İlk puanı alan güreşçi galip gelmiş olur.
Güreşlerin Gelenek ve Kuralları > Altın Kemer

Kırkpınar ve Elmalı'da dereceye girenlere madalya ve kupa verilir. Baş kategorisi birincisine ise madalya ve kupaya ek olarak altın kemer takılır. Başpehlivanlık unvanı olarak gelecek yıla kadar taşıması için emanet edilir. Kırkpınar'da ilk kemer uygulaması, Kurtdereli Mehmet Pehlivan'ın vefatı üzerine, 1939 yılında Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğü'nün başpehlivanlığı kazanacak olan güreşçiye bir sene kalmak üzere bir “Kurtdereli kemeri” uygulaması ile başlamıştır. Kemerin halkalarına zincirlerle asılı on yazısız madalya mevcut olup bunlara her sene kazanan başpehlivanın adı yazılacaktır. Bu kemer on sene sonra en az üç defa ismini yazdırmağa muvaffak olan başpehlivana hediye edilmesi kararlaştırılmıştır. Bu kemeri 1939, 1940 ve 1941 yıllarında başpehlivan olan Tekirdağlı Hüseyin Alkaya almıştır. Ancak bu kemer altın dan değildir.
Geleneksel Tarihi Kırkpınar Yağlı Güreşlerinin en büyük ödülü olan Altın Kemer uygulaması ilk defa 1960 yılında Edirne Belediyesi tarafından hazırlanmış ve uygulamaya konulmuştur. Altın kemer bir pehlivanın güreş hayatının zirve noktasıdır. Kırkpınar yağlı güreş festivali için özel hazırlanmıştır. 22 ayar altından olup, yaklaşık 1,400 gr ağırlığındadır.
Üç yıl üst üste Türkiye'nin Başpehlivanlığı unvanını alan Başpehlivan Edirne Belediye Başkanlığının ortaya koyduğu yaklaşık 1.400 gr ağırlığındaki altın kemerin sahibi olmaktadır. Altın kemer ilk defa 1960 yılı başpehlivanı İbrahim Karabacak'a takılmıştır. Bugüne kadar bu kemere 1966, 1967 ve 1968 yılları başpehlivanı Ordulu Mustafa Bük, 1976 1977, 1978 yılları başpehlivanı Karamürselli Aydın Demir, 1982, 1983, 1984 yılları başpehlivanı Denizlili Hüseyin Çokal sahip olmuştur. Karamürselli Başpehlivan Ahmet Taşçı'da, 1990, 1991, 1992 ile 1995, 1996 ve 1997 yılları arasında üst üste iki dönem Başpehlivan olduğundan Altın Kemer'in iki defa daimi sahibi olmuştur.
Güreşlerin Gelenek ve Kuralları > Kıspet

Kıspet sözcüğü Arapça “kisvet” kelimesinden gelmekte olup belden aşağı giyilen giysi anlamına gelmektedir. Yağlı güreşe çıkan her pehlivanın güreş malzemesinin başında “Kıspet” gelir. Manda, dana, malak, keçi, sığır gibi hayvanların derisinden yapılan, bel kısmı dört parmak genişliğinde ve kalın olan bir alt giysisidir.
Kıspet, kasnak, hazne, arka, oyluk, paça, şiraze, ayna bölümlerinden oluşmaktadır.
El sanatları alanında yaratıcılığın önemli bir simgesi olarak pehlivanların güreşlerde giydiği kispet; sağlıklı hayvanların derilerinden yapılan, belden diz altına kadar uzanan, dar paçalı kıyafetlerdir. Festivalde pehlivanlar tarafından özel olarak giyilen bu kıyafet, az sayıda ustanın el sanatı alanındaki inceliklerini sergilemektedir. Kispet yapımında derin bir bilgi ve beceriye sahip olan İrfan Şahin, 2012 yılında gerçekleştirilen ödül töreniyle Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından “Yaşayan İnsan Hazinesi” ilan edilmiştir.
Geleneksel el sanatlarımız içinde yer alan kispet ve kispet ustalığı yağlı güreşlerin çok önemli bir boyutunu oluşturmaktadır. Türkiye’nin meşhur kispet ustaları arasında en eski olanı Nazif Usta’dır. Ondan sonra Yeşil Hafız, Telaşeli Mehmet Usta, Balıkesirli Hidayet Başsaraç ve çırağı Bigalı İrfan Şahin, İrfan Usta, Bigalı Mehmet Derse ve Samsunlu Uğur Kesen yer almaktadır.
Güreşlerin Gelenek ve Kuralları > Kırmızı Dipli Mum

Kırkpınar’ın davet simgesi Kırmızı Dipli Mum’dur. Kitle iletişim araçlarının yaygın olmadığı dönemlerde Kırkpınar Ağası tarafından kırmızı dipli mum Mart ayından itibaren kasaba ve köylere, pehlivanlara ve tanınmış kişilere gönderilir ve bu kişiler Kırkpınar'a davet edilirdi. Halk arasında sıkça kullanılan “kırmızı dipli mumla çağırmak” deyimi de buradan gelmektedir. Kırkpınar'ın olmazsa olmazlarındandır. Bugün sembol olarak kullanılmaktadır.
Günümüzde Edirne Belediye Başkanı, Edirne Valisi ve Kırkpınar Ağası ile birlikte devlet protokolünü Ankara'da makamlarında ziyaret ederek, kendilerini kırmızı dipli mum ile Kırkpınar Yağlı Güreşlerine davet etmektedir.
Kent esnafıda davul-zurna eşliğinde ziyaret edilerek kırmızıdipli mum ile Kırkpınar Yağlı Güreşlerine davet edilmektedir.
Güreşlerin Gelenek ve Kuralları > Zembil

Zembil, sadece kispet taşımak için kamıştan ve özel bir tezgâhta el ile yapılan çanta biçimli geleneksel bir el sanatı ürünüdür. Farsça bir kelimedir. “Küçük Sepet” anlamına gelmektedir. Güreş terminolojisinde “kındıra veya saz gibi su bitkilerinden pehlivanların kispetlerini taşımak ve muhafaza etmek için kullandığı çanta” demektir. Zembilcilerin piri, zembil örüp emeği ile geçinen Hz.Süleyman'dır.
Güreşlerin Gelenek ve Kuralları > Cazgır

Güreş terminolojisinde Cazgır; Güreşten iyi anlayan, oyunların sonuçlarını önceden tahmin edebilen, pehlivanların özelliklerini, yaptıkları oyunları, daha önce aldıkları başarıları bilen ve dua okuma kabiliyetine sahip görgülü kimseye denir.
“Salavatçı” da denilen “Cazgır”, yağlı güreşlerdeki tüm pehlivanları adları, şanları, güreş oyunlarındaki hünerleri ile birlikte seyircilere uygun mısra ve dualarla tanıtan, izleyicileri coşturan, onları güreşe davet eden ve güreşleri başlatan kişidir.
Salavat, Yağlı güreşlerde cazgırın pehlivanları meydana salmadan söylediği manzum övgü ve ikaz dolu sözlere denir.
Cazgırın bütün pehlivanları yakından tanıması, eşleştirme (her bir güreşçinin rakibinin belirlenmesi) yaptığı sırasında dualarını okurken pehlivanların kuvvetli yönlerini söyleyerek rakibini uyarması, nasihat etmesi gerekir. Sesinin gür olması, dua kurallarına uygun mısralar düzmesi özelliklerinden başta gelenleridir.
Cazgır, meydanda birliği sağlamaya çalışır, pehlivanları ortak bir ruh etrafında tutmaya gayret eder. Konuşmaları, heyecan verici ve uyarıcı bir etki yapar. Cazgır, salavat denilen duaları müzikal bir biçimde seslendirerek pehlivanlar ve izleyiciler üzerinde coşturucu rol oynamaktadır. Cazgırlık bir meslek olarak görülür ve mutlaka usta - çırak ilişkisi ile cazgır olunur. Cazgırların da geleneksel giysileri vardır.
Güreşlerin Gelenek ve Kuralları > Yağcı

Kırkpınar güreşlerini diğer güreşlerinden ayıran, pehlivanların yağlanarak güreş yapıyor olmasıdır. Yağsız Kırkpınar düşünülemez. Yağlı güreşte rakibi tutmak ve kavramak için daha fazla güç sarf etmek gerekir. Dolayısıyla Yağlı güreşte başlıca unsur kaba kuvvet olmaktan çıkar, ustalık ve motivasyon önemli unsurlar olarak ön plana çıkar. Kırkpınar'da pehlivanların yağlanma işi, onlara yağ veren Yağcılar aracılığıyla yapılır.
Güreşlerin Gelenek ve Kuralları > Bezci

Yağlı güreşler esnasında, kızgın güneş altında gözlere yağ kaçması, pehlivanlar için zor bir durumdur. Çünkü gözleri yanan pehlivanlar, güreşe devam edemezler. İşte bu sırada alan çevresinde bekleyen "Bezciler", güreşçilerin imdadına yetişirler. Bunun için de bezcilerden bez istenir, önce tülbentlerden almak için de yine güreşmekte olduğu rakibin izni gerekir. Aksi yapıldığı takdirde bez alarak gözünü silmekte olan bir güreşçiye rakibi dalıp yere indirebilir. Hatta gücü yetiyorsa yenebilir ki, bu galibiyet geçerlidir.
19. yüzyılda Osmanlı güreşçileri V&A Galerisi, Londra
Er Meydanı
Deste boy
Yıllara Göre Yağlı Güreş Müsabakaları

2024 Yılında Yapılan Yağlı Güreş Müsabakaları
2023 Yılında Yapılan Yağlı Güreş Müsabakaları
2022 Yılında Yapılan Yağlı Güreş Müsabakaları
2021 Yılında Yapılan Yağlı Güreş Müsabakaları
2019 Yılında Yapılan Yağlı Güreş Müsabakaları
2018 Yılında Yapılan Yağlı Güreş Müsabakaları
İstanbul Arkeoloji Müzeleri

| İstanbul Arkeoloji Müzeleri / Müze-i Hümâyûn |
| --- | --- |


Açılış: 1869
Konum: Osman Hamdi Bey Yokuşu Sokak, Gülhane, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°00′42″K 28°58′53″D﻿ / ﻿41.01167°K 28.98139°D﻿ / 41.01167; 28.98139
Tür: Arkeoloji Müzesi
Koleksiyon boyutu: 1,5 milyon parça
Ziyaretçi: 530.065
Müdür: Rahmi Asal
Resmî site: Resmî Sitesi
Sayda/Sidon kazılarında bulunan İskender Lahdi
İstanbul Arkeoloji Müzesi, çeşitli kültürlere ait bir milyonu aşkın eserle, dünyanın en büyük müzeleri arasındadır. Türkiye'nin müze olarak inşa edilen en eski binasıdır. 19. yüzyılın ortalarında Maarif Nazırı Mehmed Esad Safvet Paşa tarafından Müze-i Hümâyûn adıyla 1869 yılında kurulmuştur ve 13 Haziran 1891'de ana binanın inşaatı tamamlanıp ziyarete açılmıştır.
Müzenin birimleri

Müzenin koleksiyonunda, Balkanlar'dan Afrika'ya, Anadolu ve Mezopotamya'dan Arap Yarımadası'na ve Afganistan'a kadar, Osmanlı İmparatorluğu'nun sınırları içinde yer alan medeniyetlere ait eserler bulunmaktadır. Müze üç ana birimden oluştuğu için İstanbul Arkeoloji Müzeleri olarak adlandırılmaktadır.
Arkeoloji Müzesi (ana bina)
Eski Şark Eserleri Müzesi
Çinili Köşk Müzesi
Galeri

İstanbul Arkeoloji Müzesi'nde Sergilerden Antik Eserlerden Alıntılar
Hermes, Trakya
Hermafrodit Heykeli, Bergama
Arkaik Tapınak Alınlığı, Assos Behramkale
Eski Yunan Sergisi
Siloam yazıt
Dua eden Meryem Ana Rölyefi
Roma İmparatoru II. Valentinian'ın Heykeli
Mari Valisi Puzur Ishtar
Bizans İmparatorlarının Sarkofaji Somaki Taşları
Kadeş Savaşı neticesinde III. Hattuşili ve Ramses-II arasında M.Ö. 1258'de imzalanan Kadeş Antlaşması'nın orijinal metni.
İslamî Seramikler
Mezopotamya Heykelleri
Babil Kabartmaları
Küçük Heykelcikler
Palmira Kabartmaları
Yunan Heykeli
Marcus Aurelius'un Büstü, Roma
Babil'deki İştar Kapısı'ndan bir panel
Kibele Heykeli, Bitínia
Eski Mısır Uzunluk Ölçüsü olan Nippur (Kübit) Ölçü Birimi, (yaklaşık 45cm'ye tekâbül eden uzunluk)
İstanbul Arkeoloji Müzesi'nde antik çağdan kalma özgürlük meşalesi
İstanbul Arkeoloji Müzeleri ana giriş (Mart 2013)
İstanbul Arkeoloji Müzeleri ana girişteki tabelası (Mart 2013)
Arkeoloji Müzesinin (ana binanın) tabelası
İstanbul Arkeoloji Müzeleri, Çinili Köşk (2018)
İstanbul Arkeoloji Müzeleri, Eski Şark Eserleri Müzesi (eskiden Sanayi-i Nefise Mektebi) (Mart 2013)
İstanbul Arkeoloji Müzeleri, ana bina (Arkeoloji Müzesi)
Osman Hamdi Bey'in Büstü ve Anısına Çakılan Plaketi
Apollon, Milet.
Okeanos heykeli.
Pakize Başaran

| Pakize Başaran |
| --- | --- |

Doğum: 1 Ocak 1920 Bandırma, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 12 Haziran 2023 (103 yaşında) Bandırma, Balıkesir, Türkiye
Meslek: Yazar
Dil: Türkçe
Milliyet: Türk
Evlilikler: Fikri Başaran
Çocuklar: Tunç Başaran Meriç Başaran

Pakize Başaran (1 Ocak 1920, Bandırma - 12 Haziran 2023, Bandırma), Türk yazar.
Otuz yedi yıl İstanbul İkinci Noterliğinde çalışmış, çalışma hayatı devrin ünlü yazarları ve yayıncıları ile tanışıp edebiyat dünyasına girmesine vesile olmuştur. Roman, şiir, öykü, radyo piyesi türünde eserleri vardır. Romanlarında Türkiye'nin tek parti dönemi, II. Dünya Savaşı yılları, Demokrat Parti dönemi, 27 Mayıs darbesi, gibi önemli tarihi olay ve zamanları işlemiştir.
Hayatı

Başaran, 1 Ocak 1920'de Yugoslavya göçmeni müzisyen Ömer Musiç ve Naile Aykut Musiç'in üç kızının ortancası olarak Bandırma'da dünyaya geldi. Babasının ölümünden sonra Bandırma Belediyesi'ne daktilo olarak giren ablasından daktilo yazmayı öğrenen Başaran, arkadaşı sekreter Siranuş'un yönlendirmesiyle noter memurluğu sınavına girdi ve birinci olarak 1941'de İstanbul İkinci Noterliği'nde noter memurluğuna başladı. 14 Mayıs 1954 itibarıyla de İstanbul İkinci Noter Yeminli Vekili ve Yeminli Başkatibi olarak uzun yıllar görev yaptı. Noterlikte çalışırken tanıştığı gazeteci Tarık Mümtaz Göztepe'nin teşviki ile yazın hayatına başladı. İlk öyküsü "Hacı Nine", 31 Ocak 1948'de Yeni Sabah Gazetesi'nde; ilk romanı "Benim Doktorum", 1951'de yayınlandı. Radyoda piyesleri yayınlandı. Zeki Müren ile röportaj yapan ilk kadındır.
Demokrat Parti üyesi olan yazar, Safa Kılıçlıoğlu'nun diktesiyle Demokrat Parti tüzüğünü yazdı. 27 Mayıs 1960 İhtilali döneminde, Davutpaşa Askeri Cezaevi'ndeki tutuklularla irtibat sağladığı iddiasıyla sorgulandı. Celal Bayar'ın cezaevinden çıkmasının ardından kendisiyle yüz yüze görüşme yaptı.
Başaran, on yedi yaşındayken ince marangoz ustası Fikri Başaran ile evlendi. Bu evlilikten yönetmen Tunç Başaran ve oyuncu Meriç Başaran dünyaya gelmiştir.
Yazar 2008'den beri yaşadığı Bandırma'da 12 Haziran 2023'te doğal nedenlerden 103 yaşında vefat etti. Cenazesi Bandırma, Balıkesir'de toprağa verildi.
Eserleri

1951: Benim Doktorum
1953: Sahte Gelin
1955: Köye Dönen Yosma
1958: Meçhule Giden Yol
1960: Şaka Bitti
1963: Seni Yalnız Seni
1964: Aşk Acıları
1967: Döner Koltuk
1969: Devenin Öcü
1970: Sonbaharımda Bahar (şiir)
1977: Büyükler, Küçükler ve Köpekler
1973: Günahkar Adam
1977: Tekinsizler
2006: Fırtına'nın Oğlu
2008: Ben Yaşarken: 27 Mayıs 1960 ve Öncesi (anı)
2020: Bir Yıl Sonra Bugün
Ziya Müezzinoğlu

| Ziya Müezzinoğlu |
| --- | --- |

Türkiye Maliye Bakanı
Görev süresi 5 Ocak 1978 - 12 Kasım 1979
Başbakan: Bülent Ecevit
Yerine geldiği: Nevzat Cihat Bilgehan
Yerine gelen: İsmet Sezgin
Görev süresi 22 Mayıs 1972 - 15 Nisan 1973
Başbakan: Nihat Erim
Yerine geldiği: Sait Naci Ergin
Yerine gelen: Sadık Tekin Müftüoğlu
Türkiye Ticaret Bakanı
Görev süresi 21 Haziran 1977 - 21 Temmuz 1977
Başbakan: Bülent Ecevit
Yerine geldiği: Halil Başol
Yerine gelen: Agah Oktay Güner
Kişisel bilgiler
Doğum: 1919 Kayseri, Türkiye
Ölüm: 13 Haziran 2020 (101 yaşında) İstanbul, Türkiye
Partisi: Cumhuriyet Halk Partisi
Bitirdiği okul: Siyasal Bilgiler Okulu
Mesleği: Bürokrat, siyasetçi
Ziya Müezzinoğlu (1919, Kayseri, Türkiye - 13 Haziran 2020), Türk siyasetçidir.
Hayatı

Tüccar Sayit Ali Müezzinoğlu'nun oğludur. 1938 yılında Kayseri Lisesi'nden, 1942 yılında Siyasal Bilgiler Okulu'ndan mezun olmuştur. 3 Mart 1943 tarihinde Maliye Müfettiş Yardımcılığı giriş sınavını kazanarak Maliye Teftiş Kuruluna girmiş, 1946 yılında Maliye Müfettişi olmuştur. Maliye Müfettişliği sırasında 1951 yılında staj için bir yıl süreyle Federal Almanya'ya gönderilmiştir. Mart 1955'te Hazine Genel Müdürlüğü Müşavirliğine atanarak Maliye Müfettişliğinden ayrılmış, daha sonra Hazine Genel Müdürlüğü (1959-1960) ve Hazine Genel Müdürlüğü ve MİİT Genel Sekreterliği (1960-1961), Kurucu Meclis Üyeliği (1961), Hazine Genel Müdürlüğü ve MİİT Genel Sekreterliği (1961-1962), Devlet Plânlama Teşkilâtı Müsteşarlığı (1962-1964), Bonn Büyükelçiliği (1964-1967), AET Daimi Temsilciliği (1967-1971) yapmıştır. Ocak 1967'de Ortak Pazar nezdinde Büyükelçi unvanıyla Daimi Temsilciliğe getirilmiş, 22 Mayıs 1972 tarihinde Maliye Bakanlığı'na atanmıştır. Daha sonra politikaya atılmış ve 1978-1979 döneminde tekrar Maliye Bakanı olmuştur. TEMAR Yönetim Kurulu Başkanı olarak görev yapmıştır. Evli ve iki çocuk babası olup, Fransızca, Almanca, İngilizce bilmekte ve "Fahri Maliye Müfettişi" unvanına sahip bulunmaktadır.
Basılmış Eserleri

Para Reformuna Müteallik Alman Mevzuatı ve Memleketimizi İlgilendiren Cepheleri (Etüd) (1952)
İsviçre Devlet Bütçesi (Etüd) (1953)
İki Türkiye Anılar (2016)
Vecdi Türel

Vecdi Türel, (d. 1921, İstanbul) Türk büyükelçi.