Mileva Marić
Berlin’e taşınışı ve ayrılığı

Haziran 1913'te, Max Planck ve Walther Nernst, Einstein'dan, Berlin'e gelmesini istedi: Einstein kabul etse de, bu durum Marić için sıkıntı yarattı. Ağustos ayında, Einsteinlar, oğulları, Marie Curie ve onun iki kızıyla bir tatil yapmayı planladı. Marić, Eduard'ın hastalanmasından ötürü gecikse de, onlar da sonrasında katıldı. Eylül'de ise, Marić'in Novi Sad yakınlarında yaşayan ebeveynlerini ziyarete gittiler ve Viyana'ya gitmek için yola çıkacakları gün, Marić oğullarını Ortodoks olarak vaftiz ettirdi. Viyana'dan ayrıldıktan sonra, Albert Almanya'daki akrabalarını ziyarete giderken, Mileva Zürih'e döndü. Noel'den sonra, Fritz Haber'le kalmak için Berlin'e giden Marić, Haber'in de yardımıyla, Einsteinların 1914 Nisanı'nda gerçekleşecek olan taşınmaları için, kalacak yer aramaya başladı. Einstein çifti, Berlin'e gitmek için, Mart sonunda  Zürih'ten ayrıldı. Albert yolda Anvers'teki amcasını, sonrasında da Leiden'de, Paul Ehrenfest’i ve Hendrik Lorentz’i ziyaret ederken, Mileva Locarno’da çocuklarla tatil yaptıktan sonra, Nisan ortasında Berlin’e ulaştı.
Çiftin evliliği, Albert’in bahar aylarında, (Einstein soyadıyla doğmuş olan) kuzeni Elsa Löwenthal ile tekrar görüşmeye başladığı 1912 yılından beri gergin haldeydi: Bu ikili düzenli olarak yazışmaya başladı. Berlin’e gitmeyi en başından istemeyen Marić, şehirde gittikçe daha mutsuz hale geldi. Berlin’e yerleşmelerinden kısa bir süre sonra, Albert, Mileva’ya yanında kalması durumunda sert şartlara uyması gerektiğini dayattı. 1914 yılında, Marić oğullarını Zürih’e geri götürdü-bu ayrılık kalıcı olacaktı.
Einstein, bir avukat tarafından hazırlanmış bir taahhüt imzaladı: Marić’e, çeyrekler halinde, yıllık 5600 Reichsmark yollayacaktı. Bu miktar da maaşının yarısından biraz daha azdı. Öngörülen beş yıllık ayrılığın ardından, çift 14 Şubat 1919’da boşandı.
Einstein’a yakında verilecek olan Nobel Ödülü parasının, oğullarının bakımı için bir hesaba yatırılması üzerine bir anlaşma yapıldı. Marić faizden faydalanabilecek, ancak Einstein’ın izni bulunmadan ana sermaye üzerinde bir yetkiye sahip olamayacaktı.  Einstein, Haziran 1919’da ikinci eşiyle evlendikten sonra, çocuklarının geleceği hakkında Marić’le görüşmek için Zürih’e döndü. Ziyareti sırasında, Hans Albert’i Constance Gölü’nde kayığa, Eduard’ı ise, iyileşmesi için Arosa’ya götürdü.
Kasım 1922’de, Einstein Nobel Ödülü’nü kazandığını öğrendi ve 1923’te, aldığı parayı Marić’e aktardı. Para, Zürih’te üç ev almak için kullanıldı: Marić, Huttenstrasse 62’deki beş katlı olanda yaşıyordu, diğer ikisi ise yatırımdı. Sonradan ETH’de profesör olan Georg Busch ve ailesi, kiracılar arasındaydı.
1930 yılında, yaklaşık 20 yaşındayken, Eduard bir psikolojik çöküntü yaşadı ve kendisine şizofreni teşhisi konuldu. 1930,ların sonlarına doğru, Zürih Üniversitesi’nin "Burghölzli" psikaytrik kliniğindeki bakım masrafları, Marić’e fazla gelmeye başladığı için, öteki iki evi satarak, bunların parasını, oğlunun bakımı için kullandı. In 1939 Marić agreed to transfer ownership of the Huttenstrasse house to Einstein in order to prevent its loss as well, but retained power of attorney. Einstein also made regular cash transfers to Marić for Eduard's and her own livelihood.
Marić, 4 Ağustos 1948’de, Zürih’te 72 yaşındayken öldü ve Nordheim Mezarlığı’na gömüldü. Eduard Einstein ise, 1965’teki ölümüne kadar hastanede tutuldu.