stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yirmisekiz Mehmed Çelebi
Yaşamı

Yirmisekiz Mehmed Çelebi, Edirne'de Gürcü kökenli bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Doğum tarihi tam olarak belli değildir. Yeniçeri ocağında Saksoncubaşı iken Peç Seferinde şehit düşen Süleyman Ağa'nın oğludur. Kendisi de Yeniçeri ocağında yetişmiştir. Yirmi sekizinci ortada hizmet gördüğü için hayatı boyunca bu isimle anılmıştır. Çorbacılık ve muhzır ağalığında bulunduktan sonra yeniçeri  kâtibi oldu. Darphane nâzırlığı ve şıkk-ı sâlis defterdarlığı görevlerinde bulundu. Sultan III. Ahmed saltanatında başmuhasebeci oldu.
1720 yılında bu görevde bulunduğu sırada Fransa’ya büyükelçi olarak gönderildi. Osmanlı Devleti'nde ilk defa olarak devamlı bir elçilik görevi ülke dışına çıkan devlet görevlisi olan Mehmed Çelebi, Paris’te on bir ay kaldı. Dönüşünde, seyâhati sırasında gördüklerini bir kitap halinde padişaha sundu.
Mehmed Efendi'nin, ""Fransa’nın vesait-i umran ve maarifine dahi layıkıyla kesb-i ıttıla ederek kabil-i tatbik olanların takriri" için gönderildiği elçiliğini anlattığı Sefâretnâme’si tarihî ve edebî açıdan bu alanda yazılmış en önemli eserlerden biridir. 1757’de Fransızcada ilk defa 1842’de çevrilmiş ve basılmıştır. Osmanlıca ilk basımı Hicri 1206'da yapılmıştır.
Kitabında İstanbul-Paris yolculuğu, Fransızların veba korkusuyla Toulon'da heyeti 40 gün karantinada tutuşu, Bordeaux üzerinden Paris'e varışı, XV. Louis tarafından kabul edilişi, katıldığı askeri merasimler ve Paris’in ilgi çekici yerlerini konu edinmiştir. Mehmed Çelebi ayrıca, giyimi, hali, tavrı, konuşması ve terbiyesiyle, başta saray olmak üzere, ilim ve teknik kurumlarından ve genel anlamda Fransızlardan da takdir gördü. Fransa o dönemde ittifak arayışı içinde ve talebkar bir konumda olduğundan elçiye gösterilen ilgi ve özeni anlamak mümkündür.
Yirmisekiz Mehmed Çelebi'nin elçiliği, İbrahim Müteferrika'nın matbaası ve Paris'teki Tuileries Sarayını örnek alan Lale Devri'nin ünlü Sadabad Bahçeleri ile bahçecilik alanlarında Osmanlı Devleti'ne kısa vadede önemli yansımalara önayak olmuştur.
Yirmisekiz Mehmed Çelebi, Paris’ten döndükten sonra da çeşitli devlet görevlerinde bulundu. Siyasi bir görevle Mısır’a da gönderildi. Patrona Halil İsyanından sonra Kıbrıs’a sürülen Yirmisekiz Mehmed Çelebi, 1732’de Kıbrıs’ta öldü. Mezarı Mağusa’daki Buğday Camii'nin kenarındadır.
1720 sefaretinde beraberinde bulunmuş olan ve dönüşlerinde ilk Osmanlı matbaasının kurulmasında büyük rolü olan oğlu Yirmisekizzade Said Efendi 1742'de bir başka Fransa sefaretinde bulunmuş, 1755'te Yirmisekizzade Mehmed Said Paşa adı ile kısa bir süre sadrazamlık yapmıştır.
Mehmed Çelebi'nin Sefaretname eserinden bir pasaj

Yirmisekiz Mehmed Çelebi'nin Osmanlıca basılmış Sefaretname adlı Paris sefirlik hatıraları kitabindan şu pasajda "meraklı Fransız kadınlarının seyri altında iftar açışı ve namaz kılışı" anlatılmaktadır:
Bu esnada Ramazan-ı Şerif geldi, oruç tuttuk ve giceleri cemaate Teravih namazı kıldırdık. Bu esnada Merşal gelüp ayan ve ekabirden selam getürüp "Rica ve niyaz ideriz ki, hanımlarımız gelüp iftar eyledüğünüzü ve yemek yedüğünüzü seyretmek isterler. Eğer ki izniniz olursa cümlemizi sevindirirsiniz ve belki Kralımız dahi hazzeder" dediler. Çaresiz kalup: "Elimizden ne gelür, hoş geldiler, safa geldiler" dedik, gitti. Anı gördüm ki akşama yarım saat kaldıkda bir iki yüz avret, altın ve ziynet içinde ve elmaslara batmış halde gelüp, karşu be karşu sandalyelere oturdular. Güya konağımız kadınlar evine dönüp doldu, taştı. Sonra etrafımızda olanlardan dahi iznimizi haber alanlar bir taraftan gelmede. Birkaç bin kadın içinde kaldık. Sanki düğün evine döndü. Hele her ne hal ise bu azabı çeküp iftar ettük ve yemek yedük. Bunlar, teravih kıldığımızı ertesi günü haber almışlar. Yine iftara yarım saat kalınca bir iki bin avret kızlar çıkageldiler. Her biri şekerleme ve çörekler getirdiler. İftar ve taam eyledik. Bunlar gitmezler, saat üçe varınca otururlar. Meğer bunlar namazı beklerler imiş. Çare yok, abdest alup namazı kıldık. Tekrar izin istediler. Her gece gelüp iftar ve taam ile namazımızı temaşa etmek için yalvarır oldular, izin verdük. Cemaatle oturup gece Teravihi tamam eda idüp ilahiler ve tesbihlerle bütün kadınlar bizi seyretti ve hayran oldular.
Resimler galerisi

Yirmisekiz Mehmed Çelebi portresi (tablo detayı) Ressam: Pierre-Denis Martin
Mehmed Efendi, Osmanlı Elçisi'nin 21 Mart 1721'de Tuileries'ye varışı Ressam:Charles Parrocel
Yirmisekiz Mehmed Çelebi Tuileries Sarayı'nda çocuk Fransa Kralı XV. Louis huzurunda (gravür)
Yirmisekiz Mehmed Çelebi'nin 21 Mart 1721'de Tuileries Sarayı'ndan ayrılışı. Gobelin Fabrikası el işleme duvar halısı
17. yüzyıl sonuna ait bir gravürde Fransa krallarının Tuileries Sarayı (Paris)
Lale Devri: Sadabad'da Av Sahnesi Ressam:Jean-Baptiste Vanmour
Balaban Paşa

Balaban Paşa veya Balaban Baderi (Arnavutça: Ballaban Pasha veya Ballaban Badheri) (ö. 1466 ya da 1467), Arnavut asıllı Osmanlı askeri ve devlet adamıdır. Katolik Hristiyan bir ailede dünyaya gelmiş olup Osmanlılara esir düştükten sonra devşirme olarak yetiştirilip II. Mehmed döneminde paşalığa yükselmiştir. Balaban Paşa bazen İstanbul'un surlarına ilk tırmanan kişi olarak kabul edilir. Osmanlı'nın Balkan seferleri sırasında önemli bir rol oynamıştır. 1464-1465 yılları arasında Ohri Sancağı'nın sancakbeyi olarak görev yapmıştır.
Balaban Paşa, 1466-1667 yıllarında gerçekleştirilen İkinci Akçahisar Kuşatması sırasında arkebüz ateşiyle boynundan vurularak ölmüştür.
Ağustos 1986 Kuzey Irak Sınır ötesi harekâtı

Ağustos 1986'da Türk Hava Kuvvetleri ve Türk Kara Kuvvetleri tarafından gerçekleştirilen Kuzey Irak'a Türk müdahalesi, 15 Ağustos 1986'da Türk ordusunun Kürdistan İşçi Partisi (PKK) hedeflerini bombalamasıyla başladı ve Türk birlikleri Irak sınırını geçti. Bu müdahale, 12 Ağustos 1986'da Uludere, Hakkari'de PKK tarafından gerçekleştirilen, 12 Türk askerinin öldüğü ve 10 askerin yaralandığı saldırıya yanıt olarak yapıldı.
Operasyon

15 Ağustos 1986'da, saat 06:00'da, 10 savaş uçağı PKK hedeflerini bombalamaya başladı ve 8.000 Türk askeri, 1984'te iki ülke arasında imzalanan güvenlik anlaşması nedeniyle Irak hükûmetine planlanan operasyon hakkında bilgi verdikten sonra sınırı geçti. 15 dakika içinde, Türk savaş uçakları PKK'ya ait birkaç sığınağı yok etti ve Türkiye'nin Lolan, Nebadiye ve Lak-1 kod adlarını verdiği üç büyük PKK kampını bombaladı. Saat 17:30'da, dönemin Türkiye Başbakanı Turgut Özal, yaklaşık 100 PKK militanının öldürüldüğünü ve operasyonun devam edeceğini açıkladı. Operasyonun sonucunda 165 PKK militanı öldürüldü. Türk askerleri arasındaki kayıplar bilinmemekle birlikte, 10 savaş uçağının hiçbirinin yok edilmediği veya hasar görmediği biliniyor.
Operasyon > Sovyet yardımı iddiası

Türk kaynaklarına göre, yakalanan bazı PKK militanları, PKK kamplarında birçok Sovyet subayının bulunduğunu ve Suriye'deki bir PKK kampının Sovyet subayları tarafından yönetildiğini itiraf ettiler.
Eskikaracakaya, İnegöl

| Eskikaracakaya |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Bursa
Koordinatlar: 39°57′14″N 29°40′01″E﻿ / ﻿39.954°K 29.667°D﻿ / 39.954; 29.667
Ülke:  Türkiye
İl: Bursa
İlçe: İnegöl
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 253
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0224
İl plaka kodu: 16
Posta kodu: 16700
Resmî site 
Eskikaracakaya, Bursa ilinin İnegöl ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Köy Mezit Boğazının en eski yerleşim yeridir.İnegöl'den önce Osmanlı eline geçen bu topraklarda yerleşen yörükler tarafından Mezit Deresi kenarında kurulmuştur.Daha sonra Balkanlar'dan göç ederek gelenler ayrı bir mahalle olarak eklenmiştir.Çevresindeki tüm komşu köyler daha sonra(93 harbi) gelip yerleşen köylerdir.tarih açısından önemli bir mahalledir, eskiden bizans yönetimindeki bu topraklar daha sonra osman beyin kılıç hakkı olarak bileciği almasıyla osmanlının eline geçmiştir.bu köy yörük mahallesidir ve dogal hamam su kaynağına sahiptir.
Coğrafya

Bursa il merkezine 68 km, İnegöl ilçesine 23 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2012: 191
2000: 253    
1997: 350
İzmir Atatürk Anıtı

| --- | --- |


Koordinatlar: 38°25′44″K 27°08′04″D﻿ / ﻿38.42889°K 27.13444°D﻿ / 38.42889; 27.13444
Konum: Cumhuriyet Meydanı  İzmir, Türkiye
Tasarlayan: Pietro Canonica
Tür: Anıt, heykel
Malzeme: Afyon mermeri, Bronz
Açılış tarihi: 27 Temmuz 1932
Adandığı: Mustafa Kemal Atatürk
İzmir Atatürk Anıtı, İzmir Cumhuriyet Meydanı'na Millî Mücadele'yi temsil etmek üzere 1932'de dikilmiş anıttır.
İzmir valiliği ve belediye tarafından İtalyan heykeltıraş Pietro Canonica'ya yaptırılmıştır. Anıt, koyu kırmızı renkli Afyonkarahisar mermerinden bir kaide üzerinde Mustafa Kemal Atatürk'ün "Ordular, İlk Hedefiniz Akdeniz'dir İleri!" emrini verdiği anı betimleyen atlı bronz heykelden oluşur. Kaidenin üç cephesinde Kurtuluş Savaşı ve zafer konulu bronz kabartma vardır.
Anıtın yapımı

Anıt, valilik ve belediyenin 1929'daki ortak kararı ile yapılmıştır. Başlangıçta bir yarışma açılması düşünüldüyse de yarışma açmanın süreyi uzatacağı göz önüne alınarak anıt, İstanbul'daki Taksim Cumhuriyet Anıtı'nı da yapmış olan İtalyan heykeltıraş Pietro Canonica'ya sipariş edildi. İzmir Belediyesi ile sanatçı arasındaki ilişkileri, İzmir'e yerleşmiş İtalyan uyruklu bir tüccar olan Isperco yürüttü.
Anıtın yapımından sorumlu bir komisyon oluşturuldu ve anıtın özellikleri saptandı. Komisyon, anıtın yüzünün Akdeniz'e dönük olmasına; etrafında Kurtuluş Savaşı'nı ve inkılabı canlandıran eserler bulunmasına karar verdi. Komisyon üyesi Tahsin Sermet Bey, Aralık 1929'da Canonica ile anlaşmak üzere Roma'ya gitti. Bu görüşmeden sonra Canonica, 1930 yılının Mart ayında heykelin maketi ile İzmir'e geldi. Heykel, Roma'da yapıldı. Kaidesi ise mimar Asım Kömürcü tarafından hazırlandı.
Heykelin açılış töreni 27 Temmuz 1932'de gerçekleşti.
Atatürk heykeli

Kaide üzerinde Mustafa Kemal Paşa at üzerinde mareşal üniformalı olarak sol eliyle atının dizginlerini tutarken sağ eliyle denizi gösterir vaziyette tasvir edilmiştir. Bu duruş, Atatürk'ün "Ordular ilk hedefiniz Akdenizdir . İleri!" emrini verdiği anı simgelemektedir.
Bronz kabartma

Kaidenin üç cephesinde Kurtuluş Savaşı ve zafer konulu bronz kabartma vardır.
Ön yüzde, Kurtuluş Savaşı'na katılan kahraman kadın ve askerlerimiz betimlenmiştir. Ön düzlemde ayyıldızlı bayrağı taşıyan beli hançerli kahraman bir köylü kızı İzmir yolunda ilerlerken görülmektedir.
Kaidenin sağ yan kısmında bulunan kabartma Kemalpaşa yolunda Belkahve mevkiinden ordunun İzmir'e yürüyüşünü gösterir. Dört askerin bir topu iple dağın tepesine çıkarmaya çalışmasının gösterildiği bu sahnede, ayrıca silah yüklü bir kağnı ve uzaktan İzmir Körfezi görülür. Mustafa Kemal Paşa ise Belkahve mevkiindeki asırlık çınar ağacı altındaki çeşmeden avuçlarıyla su içerken gösterilmiştir.
Kaidenin sol yanındaki kabartmada, Türk ordusunun İzmir'e girişinin halkta uyandırdığı sevinç betimlenmiştir. Tüfeğini havaya kaldırmış bir Türk askeri ve cepheden dönen oğluna sarılmış bir ihtiyar, savaştan dönen babalarını kucaklamaya koşan çocuklar, asker oğlunu kavuşmanın sevinciyle kollarını havaya kaldırmış başı örtülü kadın gibi ayrıntılar işlenmiştir.
Konuyla ilgili yayınlar

Çelebi, Mevlüt (2014). İzmir Gazi Heykeli (PDF). Atatürk Araştırma Merkezi Yayınları. ISBN 9789751626271. Erişim tarihi: 30 Mayıs 2020.
Kırkayak

Narceus americanus
tespih böceğine çok benzeyen bir tespih kırkayağı (Glomeris marginata)
Kırkayaklar (bilimsel adı Diplopoda), yavaş hareket eden, uzun segmentli vücuda sahip, eklembacaklılar şubesine ait bir çok bacaklılar sınıfı. Vücutlarındaki her segmentte çift sayıda bacak vardır. Diplopoda adı da bu özellikten türetilmiştir.
Sayıları 36'dan 400'e kadar olan bacaklara sahiptir. En fazla bacağı olan kırkayak türü 1300 kadar bacağı olabilen Eumillipes persephone türüdür. Erkeklerinde yaklaşık 660, dişilerinde ise 750 bacak bulunur.
Çıyanlarla aynı sınıfta ele alınırlar. Her segmentte ikişer çift bacak bulunur ve bacak sayısı çıyanlarınkinden daha fazladır. Çıyanlar etçil ve zehirliyken, kırkayaklar otçul/çürükçül ve zehirsizdir. Vücutları da çıyanlara göre daha sert ve silindiriktir.
Görünüşleri ile tespih böceklerine oldukça benzeyen tespih kırkayakları (Oniscomorpha) tıpkı tespih böcekleri gibi tostoparlak olmalarıyla tanınırlar.
Kırkayakların ayak sayısı cinse göre değişken özelliktedir. Türkçe dilindeki bu kullanımın tamamen tesadüf olduğunu söylenebilir.
Sınıflandırma

Yaklaşık 12.000 kırkayak türü tanımlanmış olsa da dünya çapındaki kırkayak türlerinin sayısının 15.000'den 80.000'e kadar çıktığı tahmin edilmektedir. Kırkayakların lokomosyonları ve sadece nemli ortamlarda yaşayabilmeleri, aralarında az sayıda türün yaygınlaşmasına sebep olmuştur. Bu faktörler genetik bariyerlerin oluşmasına ve türleşmenin hızlanmasına katkı sağladı. Böylece dağılımı kısıtlı ve az olan birçok tür üredi. Diplopoda'nın halen yaşayan üyeleri iki altsınıf içerisinde 16 takıma bölünmüştür.
alt sınıf: Penicillata Latreille, 1831
takım: Polyxenida Lucas, 1840
alt sınıf: Arthropleuridea (fosil)
alt sınıf: Zosterogrammida Wilson, 2005 (fosil)
alt sınıf: Pentazonia Brandt, 1833
temel cins: Amynilyspes (fosil)
üst takım: Limacomorpha
takım: Glomeridesmida Latzel, 1884
üst takım: Oniscomorpha
takım: Glomerida Leach, 1814
takım: Sphaerotheriida Brandt, 1833
familya : Sphaerotheriidae Koch, 1847
familya : Sphaeropoeidae Brölemann, 1913
alt sınıf: Archipolypoda Scudder, 1882
alt sınıf: Helminthomorpha Pocock, 1887
üst takım: Pleurojulida Schneider & Werneburg, 1998 (fosil)
üst takım: Colobognatha
takım: Polyzoniida Gervais, 1844
takım: Platydesmida DeSaussure, 1860
takım: Siphonocryptida
takım: Siphonophorida Hoffman, 1980
üst takım: "Merocheta"
takım: Polydesmida Pocock, 1887
üst takım: Nematophora
temel cins: Hexecontasoma (fosil)
takım: Callipodida Bollman, 1893
takım: Chordeumatida Koch, 1847
takım: Stemmiulida Pocock, 1894
üst takım: Diplocheta
takım: "Xyloiuloida" Cook, 1895 (fosil)
takım: Julida Brandt, 1833
takım: Siphoniulida Cook, 1895
takım: Spirobolida
takım: Spirostreptida
Kütahya (il)

Bu madde Kütahya il sınırları içindeki tüm bölgeyi kapsamaktadır. Başlığın diğer anlamları için Kütahya (anlam ayrımı) sayfasına gidiniz.
| Kütahya |
| --- | --- |
İl

 İlin Türkiye'deki konumu
 İl sınırları haritası
Ülke: Türkiye
Belde sayısı: 28
Köy sayısı: 546
İl merkezi: Kütahya
İdare
 • Vali: Musa Işın
Yüzölçümü
 • Toplam: 11.632 km²
Nüfus
 • Toplam: 571.554
 • Yoğunluk: 50/km²
 • Kır: 183.601
 • Şehir: 387953
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 274
İl plaka kodu: 43
Resmî site kutahya.gov.tr kutahya.bel.tr
Kütahya, Türkiye Cumhuriyeti'nin Ege Bölgesi'nde yer alan bir ilidir.
Kütahya ilinin nüfusu 576.688'dir. Bu nüfusun %78,3'ü şehirlerde yaşamaktadır (2020 sonu). İlin yüz ölçümü 11.632 km2'dir. İlde km2'ye 50 kişi düşmektedir.
2021 TÜİK verilerine göre 13 ilçe, 28 belediye, bu belediyelerde 222 mahalle, ayrıca 546 köy bulunmaktadır.
Tarihçe

Kuruluş tarihi kesin olarak tespit edilememekle beraber, tarihi MÖ 3000 yıllarına uzanmaktadır. Eski kaynaklara göre, Kütahya'nın antik çağlardaki adı Kotiaeon, Cotiaeum ve Koti şeklinde geçmektedir. İl topraklarına yerleşen en eski halk Friglerdir. MÖ 1200'lerde Anadolu'ya gelen Frigler, Hitit İmparatorluğunun topraklarına girdiler ve bir devlet olarak örgütlendiler. MÖ 676'da Kimmerler, Frigya Kralı III. Midas'ı bozguna uğratarak Kütahya ve çevresine egemen oldular.
Alyattes'in Lidya Kralı olduğu dönemde Kimmer egemenliği yerini Lidya yönetimi aldı. MÖ 546'da Persler Lidya Ordusunun yenilgiye uğratarak Anadolu'yu istila etti. MÖ 334'te Biga Çayı yakınlarında Persleri yenilgiye uğratan İskender, yörede üstünlük kurdu. Büyük İskender'in MÖ 323'te ölümü ile Kütahya ve yöresi komutanlarından Antigonos'a geçti. MÖ 133'te Roma yönetimine girdi. Piskoposluk merkezi haline getirildi.
1071'de Malazgirt Meydan Muharebesi'nde Alp Arslan'a yenilen Bizans İmparatoru Romanus Diogenes tutsaklık dönüşü Kütahya'ya getirildi ve gözleri kör edildi. 1078'de Anadolu Selçuklu Devletini kuran Kutalmışoğlu Süleyman Şah Kütahya'yı da ele geçirdi. 1097'de Haçlıların saldırısına uğradı. II. Kılıç Arslan kaybedilen topraklarla birlikte Kütahya'yı geri aldı. II. Kılıç Arslan'dan sonra taht kavgaları nedeniyle tekrar Bizans'ın eline geçen şehir, son olarak I. Alâeddin Keykubad zamanında (1233) Selçuklu topraklarına dahil oldu. 1277'de II. Gıyaseddin Keyhüsrev Kütahya yöresini Germiyanoğlu Süleyman Şah kızı Devlet Hatun'u Osmanlı Sultanı I. Murat'ın oğlu Yıldırım Bayezid'a verdi. (1381) Germiyanoğulları Beyliğinin toprakları Devlet Hatun'un çeyizi olarak Osmanlılara verildi. (Kütahya ve çevresi dahil) 1402 Ankara Savaşında, Bayezid'i ağır bir yenilgiye uğratan Timur, Kütahya'yı alarak II. Yakup Bey'e geri verdi. Kütahya daha sonra Osmanlılara geçti ve Sancak Merkezi oldu.
Tarihçe > Osmanlılar zamanında Kütahya

1381'de Kütahya ve yöresinin Osmanlılar'a çeviz olarak verilmesiyle Yıldırım Bayezid burada vali olarak görev aldı. I. Murad Kosova Seferi'ne giderken, Anadolu'nun muhafazası için çeşitli yerlere valiler tayin ederken; Bayezid'in yerine de Sarı Timurtaş Paşa'yı tayin etti. Kütahya, Yıldırım Bayezid'in Rumeli'ye geçtiği sırada 1391 senesinde Karamanoğulları tarafından istila edildiyse de Yıldırım, Gelibolu'dan geri dönüşünde Karamanoğulları'nı uzaklaştırdı. 1402'de Ankara Savaşı'ndan sonra Timurlenk tarafından Germiyanoğlu II. Yakub Bey'e iade edilen topraklar II. Yakub Bey'in ölümüne kadar Germiyanoğulları'nda kaldı. 1428'de II. Yakub Bey'in vasiyetiyle Kütahya ve tüm Germiyanoğulları toprakları nihai olarak Osmanlılar'a geçti ve valiliğine de Kara Timurtaş Paşa oğlu Umur Bey'in oğlu Osman Çelebi tayin edildi.
Kütahya, Fatih Sultan Mehmed zamanında İshak Paşa'nın tayinine kadar bir vilayet olarak idare edildi ve o zaman merkezi Ankara olan Anadolu Beylerbeyliği'ne bağlı bulundu. İshak Paşa 1451 senesinde Karaman ve Menteşeoğulları sıkıntılarını hallettikten sonra Kütahya'da kaldı ve bu tarihten itibaren 1826'da Anadolu Beylerbeyliği'nin ortadan kaldırılmasına kadar Kütahya, Anadolu Beylerbeyliği'nin merkezi oldu.
Anadolu Eyaleti; Kütahya, Saruhan (Manisa), Aydın, Kastamonu, Menteşe (Muğla), Bolu, Ankara, Karahisar-ı Sahip (Afyonkarahisar), Çangırı (Çankırı), Teke (Antalya), Hamit (Isparta-Burdur), Sultanönü (Eskişehir), Karesi (Balıkesir) ve Bursa Sancağı olmak üzere on dört sancağa ayrılmıştır.
Kanûni zamanında Anadolu Eyaleti'nin hası on yük akçe yani bir milyon akçe tutuyordu. Yine bu teşkilat gereğince Anadolu Eyaleti 299 zeamet ve 7166 tımara bölünmüş olup tımar ve zeamet askerleriyle beraber 17,000 donanımlı süvari içeriyordu.
Sultan II. Beyazıt'ın zamanında Şah İsmail yanlısı Şahkulu Kütahya'da ayaklandı. Bu isyan 1511 yılında bastırıldı.
Tarihçe > Osmanlılar zamanında Kütahya > Kütahya'da Celâli ayaklanmaları

Anadolu'daki Celâli ayaklanmaları keşmekeşleri içerisinde hükûmet Batı Anadolu'yu muhafaza için vezir Hafız Ahmed Paşa'yı Anadolu Eyaleti merkezi olan Kütahya'ya gönderdi (Ağustos 1601). Ahmed Paşa'nın Deli Hasan'a dayanacak kuvveti yoktu, bu yüzden Kütahya Kalesi'ne çekildi. Deli Hasan ve beraberindekiler Hafız Paşa'yı üç gün kadar Kütahya'da muhasara ederek sıkıştırdılarsa da şiddetli bir kışan ve karın çok fazla yağmasından dolayı muhasarayı kaldırmak mecburiyetinde kaldılar fakat kale haricindeki evleri yağmaladılar.
Tarihçe > Osmanlılar zamanında Kütahya > Can Mirza Paşa vakası

Anadolu Eyaleti valisi Can Mirza Paşa 1657 tarihinde Osmanlı Devleti'ne isyan eden Abaza Hasan Paşa'ya katıldığı için Kütahya halkı paşanın üç yüz kadar askerini katletmişler ve hükûmet tarafından Anadolu Eyaleti'ne tayin edilen Konakçı Ali Paşa'ya yardım etmişlerdir. Can Mirza Paşa Kütahya ahalisinden intikam almak için epey müddet şehri muhasara eylediyse de halkın fevkalâde gayretine binaen muvaffak olamamıştır fakat Kütahya'yı kurtarmak için hükûmet tarafından gönderilen askeri mağlup etmiştir. Buna rağmen şehri elde edememiştir.
Tarihçe > Osmanlılar zamanında Kütahya > Sahte mütesellim vakası

1788'de Ruslarla yapılan savaşlar sırasında vali ve sancak beylerinin seferde bulundukarı sırada kendi namlarına vilâyet ve sancağı idare eden mütesellimler yolsuzkluk ve rüşvetler ile halkı soymakta idiler. Savaş devam ettiği için bu rezalet de aynı oranda artmıştı. İşte bu savaş durumunda Kütahya'ya yedi-sekiz mütesellim gelip gitmiş ve her birinin zulüm ve haksızlıkları memleketi harap duruma düşürmüş; bunun haberi de kulaktan kulağa yayılarak İstanbul'a kadar gitmişti. Tam bu sırada Dersaadet sakinlerinden uçarı biri kendi gibi bir oğlan ve birkaç bişiyi daha kendine uydurup yanına alarak sahte emir ve senetlerle İstanbul'dan Kütahya'ya gitmiş ve emirlerini okutarak mütesellimliğini ilân etmiştir.
Mütesellimlerin sık sık değişmesi sebebiyle Kütahya halkı başta bu kişiyi mütesellim zannederek inanmışlar ve sonra elindeki emirlerin yazılış tarzından ve kendisinin münasebetsiz halinden şüpheye düşerek durumu İstanbul'a bildirmişlerdir. Mübaşir marifetiyle İstanbul'a çağrılan sahte mütesellim, kendisinin İstanbul'dan değil ordudan mütesellim olarak gönderildiğini söylediyse de foyası meydana çıkmıştır.
Tarihçe > Osmanlılar zamanında Kütahya > Acemoğlu vakası

Uşak voyvodası Acemoğlu Ahmed, zulmüne binaen voyvodalıktan azledilmiş ve idamı için Anadolu Eyaleti valisi Çandarlızâde İznikli Ali Paşa görevlendirilmişti. İdam edileceğini haber alan Acemoğlu kaçtığından bütün eşyası zabt ve müsadere edilerek kendisi de takibe alındı (1793).
Ali Paşa, Acemoğlu'nun arkasından kendi kardeşi Osman Bey'i gönderdiyse de Osman Bey Acemoğlu'na mağlup olduğundan Ali Paşa bizzat kendisi hareket ederek Banaz Kalesi'nde Acemoğlu'nu muhasara etti. Banaz'ın etrafı hendek ve su ile çevrili olduğu için muhasaranın bir müddet devam etmesi gerekiyordu. Vakit kış olduğundan Ali Paşa'nın maiyetindeki askerler bu durumu bahane ederek dağıldılar ve paşa az bir askerle meydanda kaldı. Ali Paşa bu müşkül vaziyet üzerine muhasarayı kaldırarak çekildi ve vaziyeti de İstanbul'a bildirdi.
Payitahttan gelen emirde ilk baharda Acemoğlu'nun hakkından gelinmesi üzere hazırlanması İznikli Ali Paşa'ya bildirildiyse de işi halledememiş olması devletçe olan şöhretini olumsuz etkilediğinden Karaman Eyalet valisi Azımzâde Abdullah Paşa ile yer değiştirmişlerdir. İznikli Ali Paşa gibi nüfuzlu ve kıymetli bir vezirin on beş bin asker, top ve cephane ile bu işi halledememiş olması devletin haysiyetine de dokunduğundan Acemoğlu meselesi, batı Anadolu'da nüfuzu olan Karaosmanoğulları'na havale edildi.
Acemoğlu, sığındığı Banaz Kalesi'nde iyice zor duruma düştü ve kurtulmaktan ümidini keserek bulunduğu mahalli terk ederek kaçtı ve Şaphane ile Simav arasındaki Köpenez Köyü'ne geldi. Acemoğlu burada Simav ve Gediz Voyvodası Nasuhoğlu Nasuh Ağa tarafından yakalanarak idam edildi ve başı önce Karaosmanoğulları'na oradan da İstanbul'a gönderilerek teşhir edildi.