stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bahtı Kara
Oyuncular

Reha Özcan - Adnan
Yeşim Ceren Bozoğlu - Deniz
Haktan Pak - Can
Ali Gülkanat - Otoparkçının oğlu
Kamer Çelenk - Burak
Tolga Sarıtaş - Berk
Güner Özkul
Evren Duyal
Banu Fotocan - Gül
Şerif Erol - Dershane müdürü
Evren Duyal
Ödüller

4. Uluslararası Bursa İpek Yolu Film Festivali
En İyi Film Ödülü
En İyi Erkek Oyuncu Ödülü (Reha Özcan)
En İyi Senaryo Ödülü (Theron Patterson)
43. Sinema Yazarları Derneği Ödülleri
Aday—En İyi Film Ödülü
Aday—En İyi Yönetim Ödülü (Theron Patterson)
Aday—En İyi Erkek Oyuncu Ödülü (Reha Özcan)
Aday—En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Ödülü (Yeşim Ceren Bozoğlu)
Aşkın Gözü

| --- | --- |
光 (Hikari)
Yönetmen: Naomi Kawase
Yapımcı: Naoya Kinoshita Masa Sawada Yumiko Takebe
Yazar: Naomi Kawase
Oyuncular: Masatoshi Nagase Ayame Misaki
Müzik: Ibrahim Maalouf
Kurgu: Tina Baz
Çıkış tarih(ler)i: 23 Mayıs 2017 (2017-05-23) (Cannes) 27 Mayıs 2017 (2017-05-27) (Japonya)
Süre: 101 dakika
Ülke:  Japonya
Dil: Japonca
Aşkın Gözü (Japonca:光, Hikari; anlamı: Işık, İngilizce: Radiance) Naomi Kawase'nin yönettiği 2017 tarihli Japonya yapımı filmdir. 2017 Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye adayı olmuştur. Cannes'da Ekümenik Jüri Ödülü'nü kazanmıştır.
Konusu

Misako'nun mesleği (Ayame Misaki) görme engelliler için filmlere eklenen sesli betimlemeler yazmaktır. Tutkusu ve işine olan bağlılığı nedeniyle bir filmi görme engelli izleyiciler için mümkün olduğunca erişilebilir kılmak için renkler ve dokularla dolu betimlemeler yazar. Yazdığı betimlemelerin test edilmesi için film 10 görme engelliden oluşan bir gruba dinletilir. Prömiyer öncesi gösterimlerden birinde, yavaş yavaş görüşünü ve zanaatını uygulama yeteneğini kaybeden ünlü bir fotoğrafçı olan Masaya (Masatoshi Nagase) ile tanışır. Masaya, Misako'nun yazdığı betimlemeleri sert bir şekilde eleştirir. Yazdığı özenli betimlemelerdeki soğukluğu görebilmesi için Misako'ya yardım eder. Aralarında ortaya çıkan farklılıklara rağmen, her ikisi de daha önce gözlerine görünmeyen bir dünyayı keşfetmelerine olanak tanıyan güçlü bir ilişki kurmayı başarır.
Oyuncular

Masatoshi Nagase - Masaya Nakamori
Ayame Misaki - Misako Ozaki
Tatsuya Fuji - Kitabayashi
Kazuko Shirakawa - Yasuko Ozaki
Misuzu Kanno - Tomoko
Mantarô Koichi - Akitoshi
Noémie Nakai - Model
Chihiro Ohtsuka - Nakamori'nin arkadaşı
Nobumitsu Ônishi - Nakamori'nin arkadaşı
Görüşler

Filmin, sinema temalı web sitesi Rotten Tomatoes'da 27 eleştirmene göre belirlenen %63 eleştirmen puanı ve %71 seyirci puanı var. Ayrıca film, Metacritic'te 5 eleştirmene göre 100 üzerinden 52 ağırlıklı ortalama puana sahiptir.
Yapım

Film Japonya'da, Naomi Kawase'nin memleketi Nara şehrinde çekildi. Filmin müziklerini Lübnanlı-Fransız trompetçi ve besteci İbrahim Maalouf yaptı.
Filmin yönetmeni Naomi Kawase verdiği bir röportajda, Cannes Film Festivali'ndeyken sesli betimlemecilerin kullandıkları kelimelere verdikleri özeni ve ayrıntıyı görünce bu kişilerin filmleri gerçekten sevdiğini ve bu nedenle kendi film sevgisini gösterebilmek için başrolü sesli betimlemeci olan bir filmi çekmeye karar verdiğini söyledi. Filmde Misako karakteri yönetmenin ninesinin kıyafetlerini giydi. Ayrıca karakterin de kendisinin de babasının olmadığını söyleyen Naomi Kawase kendi aile öyküsünü filme yansıttığını söyledi. Filmde Masaya'nın analog fotoğraf makinesi Alman tasarımı Rolleiflex tipinde bir makine.
Bahva Tedeyev

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Bahva Otaroviç Tedeyev
Doğum tarihi:  18 Eylül 1969 (55 yaşında)
Doğum yeri:  Tshinvali, Gürcistan SSC
Boyu:  1,79 m (5 ft 10 in)
Mevkii:  Orta saha/Forvet
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1986–1989 |  Dinamo Tbilisi |  18 |  (3) |
| 1990–1992 |  Alanya Vladikavkaz |  48 |  (14) |
| 1993 |  Dinamo Moskova |  30 |  (8) |
| 1994–1997 |  Alanya Vladikavkaz |  100 |  (28) |
| 1998 |  Lokomotiv Moskva |  15 |  (1) |
| 1999–2001 |  Alanya Vladikavkaz |  73 |  (14) |
Millî takım kariyeri
| 1993–1994 |   Rusya |  6 |  (1) |
Teknik direktörlük kariyeri
2002:  FC Alania Vladikavkaz
2003:  FC Spartak-Alania Vladikavkaz
2004:  FC Alania Vladikavkaz (yardımcı)
2005:  FC Alania Vladikavkaz
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Bahva Otaroviç Tedeyev (Rusça: Бахва Отарович Тедеев, Osetçe:Тедеты Отары фырт Бахвæ; d. 18 Eylül 1969, Tshinvali), Rus eski futbolcudur. 2002, 2003 ve 2005 yıllarında FK Alaniya Vladikavkaz'ın baş antrenörlüğünü yaptı.
Başarılar

Rusya Premier Ligi şampiyonu: 1995.
Rusya Premier Ligi ikincisi: 1992, 1996.
Rusya Premier Ligi üçüncüsü: 1993, 1998.
Avrupa 19 Yaş Altı Futbol Şampiyonası şampiyonu: 1988
Yılın en iyi 33 oyuncu listesi: 1992, 1993, 1995, 1996.
Uluslararası kariyer

Tedeyev, 13 Şubat 1993'te ABD'ye karşı bir dostluk maçında Rusya adına ilk maçına çıktı. Rusya adına ilk golünü dört gün sonra El Salvador'a karşı bir hazırlık maçında attı.
Alman matematikçiler listesi

Bu Alman matematikçilerin bir listesidir.
İçindekiler

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P Q R S Ş T U Ü V W X Y Z
Ayrıca bakınız
A

Ilka Agricola
Rudolf Ahlswede
Wilhelm Ahrens
Oskar Anderson
Karl Apfelbacher
Philipp Apian
Petrus Apianus
Michael Artin
Günter Asser
Bruno Augenstein
Georg Aumann
B

Isaak Bacharach
Paul Gustav Heinrich Bachmann
Reinhold Baer
Christian Bär
Wolf Barth
Friedrich L. Bauer
August Beer
Walter Benz
Rudolf Berghammer
Felix Bernstein
Ludwig Berwald
Karl Bobek
Friedrich Böhm
Oskar Bolza
Karl-Heinz Boseck
Hermann Bottenbruch
Benjamin Bramer
Andreas Brandstädt
Heinrich Brandt
Richard Brauer
Hel Braun
Alexander von Brill
Adolf Ferdinand Wenceslaus Brix
Max Brückner
Bruno von Freytag-Löringhoff
Heinrich Bruns
Roland Bulirsch
Johann Karl Burckhardt
Heinrich Burkhardt
Hans Heinrich Bürmann
C

Georg Cantor
Constantin Carathéodory
Wilhelm Cauer
Ludolph van Ceulen
Otfried Cheong
David Christiani
Christopher Clavius
Stephan Cohn-Vossen
Paul Cohn
Armin B. Cremers
Peter Crüger
D

Richard Dedekind
Herbert von Denffer
Christopher Deninger
Otto Dersch
Max Deuring
Anton Deusing
Wolfgang Doeblin
Gustav Doetsch
Andreas Dress
E

Heinz-Dieter Ebbinghaus
Carl Gottlieb Ehler
Martin Eichler
Lorentz Eichstadt
Kirsten Eisenträger
Joachim Engel
Karin Erdmann
Andreas von Ettingshausen
F

Johann Faulhaber
Gustav Fechner
Dmitry Feichtner-Kozlov
Käte Fenchel
Paul Finsler
Felix Finster
Bernd Fischer
Hans Fitting
Andreas Floer
W. Frahm
Wilhelm von Freeden
Gottlob Frege
Gerhard Frey
Robert Fricke
Robert Frucht
Wolfgang Heinrich Johannes Fuchs
Joseph Furttenbach
Philipp Furtwängler
G

David Gans
Nina Gantert
Harald Garcke
Joachim von zur Gathen
Carl Friedrich Gauss
Gerhard Geise
Heide Gluesing-Luerssen
Johannes von Gmunden
Christian Goldbach
Kurt Gödel
Adolph Göpel
Rudolf Gorenflo
Lothar Göttsche
Hermann Grassmann
Heinrich Friedrich Gretschel
Michael Griebel
Martin Grötschel
Detlef Gromoll
H

Wolfgang Hackbusch
Wolfgang Hahn
Rudolf Halin
Ursula Hamenstädt
Johannes Hancke
Wolfgang Händler
Hermann Hankel
Raphael Levi Hannover
Carl Gustav Axel Harnack
Paul Harzer
Maria Hasse
Otto Hesse
Felix Hausdorff
Eduard Heine
Dieter Held
Kurt Hensel
Ferdinand Ernst Karl Herberstein
Maximilian Herzberger
Edmund Hess
Karl Hessenberg
David Hilbert
Friedrich Hirzebruch
Eberhard Hopf
Heinz Hopf
Jakob Horn
Günter Hotz
Annette Huber-Klawitter
Klaus Hulek
Gerhard Hund
Adolf Hurwitz
I

Ilse Ipsen
Caspar Isenkrahe
J

Carl Gustav Jacob Jacobi
Eugen Jahnke
Ferdinand Joachimsthal
Johann Lantz
Philipp von Jolly
Wilhelm Jordan
Jürgen Jost
Joachim Jungius
K

Erich Kähler
Margarete Kahn
Gabriele Kaiser
Theodor Kaluza
Erich Kamke
Ralph Kaufmann
Julia Kempe
Johannes Kepler
Felix Klein
Alfred Kneschke
Adolf Kneser
Hellmuth Kneser
Martin Kneser
Herbert Koch
Karl-Rudolf Koch
Rudolf Kochendörffer
Leo Königsberger
Gottfried Köthe
Ernst Kötter
Gerhard Kowalewski
Leopold Kronecker
Johann Heinrich Louis Krüger
Ulrich Kulisch
L

Georg Landsberg
Karl Christian von Langsdorf
Wilhelm Leber
Gottfried Wilhelm Leibniz
Kurt Leichtweiss
Wolfgang Leinberer
Thomas Lengauer
Heinrich-Wolfgang Leopoldt
Jacob Leupold
Ferdinand von Lindemann
Rudolf Lipschitz
Peter Littelmann
Martin Löb
Alfred Loewy
Paul Lorenzen
Leopold Löwenheim
Yuri Luchko
Wolfgang Lück
Stephan Luckhaus
Günter Lumer
Jacob Lüroth
M

Michael Maestlin
Paul Mahlo
Helmut Maier
Hans Carl Friedrich von Mangoldt
Yuri Manin
Jens Marklof
Johannes Marquart
Christian Gustav Adolph Mayer
Johann Tobias Mayer
Ernst Mayr
Gustav Ferdinand Mehler
Ludwig Mehlhorn
Nicholas Mercator
Franz Mertens
Uta Merzbach
Richard Meyer
Preda Mihăilescu
Hermann Minkowski
Otfrid Mittmann
August Ferdinand Möbius
Arnold Möller
Karl Mollweide
Robert Edouard Moritz
Jürgen Moser
Ruth Moufang
John Müller
Stefan Müller
Werner Müller
Herman Müntz
N

Valentin Naboth
Frank Natterer
Gabriele Nebe
Leonard Nelson
Eugen Netto
Jürgen Neukirch
Carl Neumann
Hanna Neumann
Walter Neumann
Mara Neusel
Nicholas of Cusa
Carsten Niebuhr
Hans-Volker Niemeier
Barbara Niethammer
Joachim Nitsche
Georg Nöbeling
Emmy Noether
Fritz Noether
Max Noether
Frieda Nugel
O

Adam Olearius
Friedrich Wilhelm Opelt
Volker Oppitz
Felix Otto
P

Moritz Pasch
Heinz-Otto Peitgen
Rose Peltesohn
Oskar Perron
Fritz Peter
Stefanie Petermichl
Hans Petersson
Carl Adam Petri
Johann Wilhelm Andreas Pfaff
Michael Pfannkuche
Albrecht Pfister
Adolf Piltz
Julius Plücker
Leo August Pochhammer
Burkard Polster
Johannes Praetorius
William Prager
Alfred Pringsheim
Heinz Prüfer
Friedrich Prym
R

Rodolphe Radau
Thomas von Randow
Michael Rapoport
Regiomontanus
Karin Reich
Julius Reichelt
Hermann of Reichenau
Kurt Reidemeister
Christian Reiher
Nicolaus Reimers
Erasmus Reinhold
Michel Reiss
Eric Reissner
Robert Remak
Reinhold Remmert
Lasse Rempe-Gillen
Theodor Reye
Hans-Egon Richert
Michael M. Richter
Bernhard Riemann
Adam Ries
Willi Rinow
Abraham Robinson
Michael Röckner
Werner Wolfgang Rogosinski
Karl Rohn
Helmut Röhrl
Alex F. T. W. Rosenberg
Johann Georg Rosenhain
Arthur Rosenthal
Markus Rost
Heinrich August Rothe
Thomas Royen
Ferdinand Rudio
Christoph Rudolff
Carl David Tolmé Runge
Iris Runge
S

Hans Samelson
Björn Sandstede
Lisa Sauermann
Mathias Schacht
Helmut H. Schaefer
Friedrich Wilhelm Schäfke
Paul Schatz
Arnd Scheel
Georg Scheffers
Adolf Schepp
Heinrich Scherk
Otto Schilling
Victor Schlegel
Ludwig Schlesinger
Oscar Schlömilch
Wilfried Schmid
Friedrich Karl Schmidt
Gunther Schmidt
Theodor Schneider
Claus P. Schnorr
Eckehard Schöll
Arnold Scholz
Heinrich Scholz
Peter Scholze
Johannes Schöner
Arnold Schönhage
Erich Schönhardt
Gaspar Schott
Martin Schottenloher
Hieronymus Schreiber
Ernst Schröder
Heinrich G. F. Schröder
Heinrich Schröter
Karl Schröter
Hermann Schubert
Horst Schubert
Johann Friedrich Schultz
Friedrich Schur
Issai Schur
Edmund Schuster
Christof Schütte
Kurt Schütte
Hermann Schwarz
Daniel Schwenter
Hans Schwerdtfeger
Christoph Scriba
Paul Scriptoris
Karl Seebach
Paul Seidel
Wladimir Seidel
Herbert Seifert
Reinhard Selten
Bernd Siebert
Carl Ludwig Siegel
Max Simon
Peter Slodowy
Hans Sommer
Wilhelm Specht
Emanuel Sperner
Theodor Spieker
Herbert Spohn
Roland Sprague
Ludwig Staiger
Simon von Stampfer
Angelika Steger
Karl Stein
Carl August von Steinheil
Ernst Steinitz
Moritz Abraham Stern
Michael Stifel
Johannes Stöffler
Josef Stoer
Uwe Storch
Volker Strassen
Reinhold Strassmann
Aegidius Strauch II
Karl Strehl
Thomas Streicher
Catharina Stroppel
Michael Struwe
Eduard Study
Ulrich Stuhler
Friedrich Otto Rudolf Sturm
Johann Sturm
Karl-Theodor Sturm
Bernd Sturmfels
Wilhelm Süss
John M. Sullivan
T

Rosalind Tanner
Georg Tannstetter
Oswald Teichmüller
Bernhard Friedrich Thibaut
Carl Johannes Thomae
Gerhard Thomsen
William Threlfall
Ulrike Tillmann
Heinrich Emil Timerding
Otto Toeplitz
Johann Georg Tralles
Abdias Treu
Walter Trump
Ehrenfried Walther von Tschirnhaus
Reidun Twarock
Dietrich Tzwyvel
Nicolas Guisnée
U

Helmut Ulm
V

Theodor Vahlen
Rüdiger Valk
Wilhelm Vauck
Hermann Vermeil
Eva Viehmann
Eckart Viehweg
Vitello
Kurt Vogel
Arndt von Haeseler
W

Klaus Wagner
Manfred Wagner
Friedhelm Waldhausen
Marion Walter
Friedrich Heinrich Albert Wangerin
Eduard Ritter von Weber
Heinrich Martin Weber
Werner Weber
Katrin Wehrheim
Dieter Weichert
Joachim Weickert
Karl Weierstrass
Erhard Weigel
Julius Weingarten
Michael Weiss
Paul Weiss
Ernst August Weiß
Katrin Wendland
Elisabeth M. Werner
Johannes Werner
Hermann Weyl
Johannes Widmann
Arthur Wieferich
Helmut Wielandt
Anna Wienhard
Hermann Wilken
Rudolf Wille
Thomas Willwacher
Ernst Eduard Wiltheiss
Ernst Witt
Alexander Witting
Franz Woepcke
Barbara Wohlmuth
Paul Wolfskehl
Hans Wussing
Peter Wynn
Z

Hans Zassenhaus
Julius August Christoph Zech
Christian Zeller
Karl Longin Zeller
Christoph Zenger
Sarah Zerbes
Ernst Zermelo
Karl Eduard Zetzsche
Günter M. Ziegler
Heiner Zieschang
Johann Jacob Zimmermann
Thomas Zink
Benedict Zuckermann
Georg Cantor
Richard Dedekind
Carl Friedrich Gauss
Felix Hausdorff
David Hilbert
Carl Gustav Jacob Jacobi
Johannes Kepler
Felix Klein
Leopold Kronecker
Gottfried Wilhelm Leibnitz
August Ferdinand Möbius
Emmy Noether
Georg Friedrich Bernhard Riemann
Karl Weierstrass
Azak Seferi (1711)

Azak Seferi, 1710-1713 Osmanlı-Rus Savaşı'nda evre.
Sefer öncesi

Osmanlı ordusunun sefer planına göre, Tuna bölgesinde kesin sonuç almak amacıyla harekâta girişildiği sırada, Erzurum Beylerbeyi Vezir İzmirli Ali Paşa ile Trabzon Beylerbeyi Ebulkavuk Mehmet Paşa Trabzon'da toplanmış birliklerle birlikte Azak Kalesi'ni ele geçirmekle görevlendirildiler. Özi civarında planlanan harekât için ise Vezir Midillili İsmail Paşa atandı ve Özi Kalesinin komutanlığına ise Sarı Ahmed Paşa tayin edildi.
İstanbul'dan 7 Nisan'da hareket eden Osmanlı donanması (nakliye gemileriyle birlikte) 359 parçadan oluşuyordu. Trabzon'da toplanan askerleri de aldıktan sonra 30-35.000 kişiyi taşıyan donanma Özi'ye ilerledi ve bir bölümü Kaptan-ı derya Köse Ali Paşazade Mehmed Paşa'yla birlikte bölgede kaldı. Geri kalan kuvvetler ise Kefe'den Azak Denizi'ne yöneldi.
Osmanlı donanmasının asıl hedefi olan Azak Kalesi 1696'da Rusların eline geçtikten sonra modern savunma sistemleriyle berkitilmiş, 60 kilometre batısındaki Taygan Kalesi da kendini savunabilecek şekilde kuvvetlendirilmişti. Buna ilaveten Taygan önünde güçlü bir Rus donanması da (18 parça) kaleyi denizden taarruzlara karşı koruyordu.
Sefer

Kefe limanından ayrılan Osmanlı donanması Kerç Boğazı'ndaki Yenikale'den kuşatma için gerekli mühimmat ve malzeme aldıktan sonra Azak Kalesi'ni kuşatmak üzere kuzeye yöneldi.
Prut Muharebesi'nin bitiminde yapılan ateşkesten haberdar olmayan Osmanlı donanması 18 kalyon, 14 kadırga ve çok sayıda nakliye gemisiyle 29 Temmuz 1711'de Taygan Kalesinin bir bölümünü teşkil eden Troistk kalesinin önüne vardı. 30 Temmuz günü ise yedi Osmanlı kadırgası Troitsk kalesinin 7-8 kilometre açığına yaklaştıysa da, Rus gemilerinin yaklaşmasıyla güvenli bir mesafeye çekildiler.
Fırtınalı geçen 31 Temmuz-1 Ağustos'tan sonra 2 Ağustos Pazar sabahı günbatısından yararlanarak Yarbay Brauer komutasında 1.500 kişilik bir garnizon tarafından savunulan Troitsk kalesinin karşısına demir attı ve Pavlosk çevresinde çıkarma başladı. Bu çıkarma sırasında donanma topçusu da Rus kalesini ateş altına alarak harekâtı destekledi. Rus garnizonu da ateşle karşılık verdi. Bir grup Rus-Kazak piyadesinin çıkarma yapan Osmanlı birliklerine yapmak istediği baskın başarıya ulaşamasa da Osmanlıların hızını kesmeyi başardı. Ancak, kaledeki dört sahra topunun desteğiyle kaledeki kuvvetlerin tümü taarruza geçince, Osmanlı birlikleri de gemilere çekildi. Ardından Osmanlı donanması yeniden denize açıldı.
4 Ağustos'ta Osmanlı donanması bu defa kalyonlarla taarruz etmek istediyse de, Rus gemilerinin yetişmesi üzerine yine muharebe etmeksizin bölgeden uzaklaştı.
Sefer sonrası

Böylece Osmanlı donanmasının 1711 yılında icra ettiği tek başarılı harekât Prut Muharebesi bölgesine ordu ağırlıklarının taşınması olmuş, Azak Kalesi'ni kuşatma girişimi sonuçsuz kalmıştı. İstanbul'a dönen donanmaya komuta eden Kaptan-ı derya Köse Ali Paşazade Mehmed Paşa azledildi.
Bununla birlikte, 21 Temmuz 1711'de imzalanmış olan Prut Antlaşması Karadeniz'deki bu ilk Rus donanması'nın da sonu oldu. Nitekim, imzalanmasına dair haberin 12 Ağustos'ta bölgeye ulaştığı Antlaşmayla Rus Çarı I. Petro 1700 yılındaki İstanbul Antlaşması'yla ele geçirdiği tüm toprakları (Azak ve Taygan kaleleri dahil) Osmanlı İmparatorluğu'na terkederken Karadeniz'deki donanmasını lağvetmeyi kabul etmişti.
1711 yılına kadar Azak Denizi'ndeki Rus donanmasının bayrak gemisi Goto Predestinacia
Batur Büklü

| Batur Büklü |
| --- | --- |
Doğum: 20 Ocak 1993 (31 yaşında) İstanbul, Türkiye
Eğitim: İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı
Meslek: Balet
Ödüller: 5. Uluslararası İstanbul Bale Yarışması Büyükler Kategorisi Erkekler Birincisi

Batur Büklü (d. 20 Ocak 1993, İstanbul) Türk balet.
İstanbul Devlet Opera ve Balesi'nde baş balettir. 5. Uluslararası İstanbul Bale Yarışması'nda Büyükler Kategorisi Erkekler Birinciliğe değer görülmüştür.
Yaşamı

1993 yılında İstanbul'da doğdu. Bale eğitimine on yaşında İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı'nda yarı zamanlı öğrenci olarak başladı. Ertesi yıl tam zamanlı bale eğitimine geçti. Dört sene Oral Yazıcı'dan ders aldı.  2004 senesinde, İstanbul Atatürk Kültür Merkezi Çocuk Balesi ekibine katıldı. İlk defa 2006-2007 yılı sezonunda Hülya Aksular'ın "Epik İstanbul" eserinde  II. Bayezit'i temsil ederek profesyonel dansçılarla dans etti.
Bale öğrenimine on dört yaşında Stuttgart'ta John Cranko Schule adlı bale okulundan kazandığı tam burs ile devam etti. Bu okulda Peter Pestol ile çalıştı. iki yıl boyunca Theatre Hoff bünyesinde  Almanya'daki çeşitli sahnelerde sahne aldı. İki senelik eğitimi tamamladıktan sonra Türkiye'ye döndü ve İstanbul Devlet Opera ve Balesinde dans sanatçısı olarak görev yapmaya başladı. 2014 yılında “Le Corsaire” (Korsan) eserinde ana karakter olarak dans etti ve baş balet unvanı aldı.
2016 yılında, 5. Uluslararası İstanbul Bale Yarışması'nın Büyükler Kategorisi birincisi seçildi. Yurt içi ve yurtdışında yirminin üzerinde farklı temsilde dünyanın en ünlü balerin ve baletleriyle aynı sahneyi paylaşmıştır.
Rol aldığı temsiller

| --- | --- |
 Epik İstanbul  Etute- (Stuttgart) John Cranko Schule  Pestov Class- Stuttgart John Cranko Schule  Bir Yaz Gecesi Rüyası  La Cage Aux Folles  The Car Name Call Desaire  Ballett Im Studio  Troy Game :  Silvia de Eros  Gizelle  Corsaire  Conrad  Fındıkkıran  Üç Silahşörler  Don Kişot  Cervantes Çeşitlemeleri  Uyuyan Güzel
Ödül

2016, 5. Uluslararası İstanbul Bale Yarışması / Büyükler Kategorisi Erkekler Birincisi
Baban Prensliği

Baban ailesine mensup Babanzade Ahmed Paşa tarafından 1649 yılında Şehrizor merkezli kurulmuş Kürt  prensliği. Prensliğin sınırları Osmanlı'nın  Şehrizor Eyaleti, Hemedan ve Kasr-ı Şîrîn bölgesini kapsamaktadır. 1850 yılında Osmanlı tarafından yıkılmıştır.
Tarih

Baban beyliğinin kurusucu su Babanzade Ahmed paşa dır.[kaynak belirtilmeli] Baban prensliği ismini baban aşiretinden almıştır Süleyman bey beyliğin sınırlarını genişleten ilk beydir onun zamanında   bugünkü Süleymaniye ve Kerkük bölgesi beyliğin kontrolüne geçmiştir 1678 yılında Babanzade Süleyman Bey İstanbul'a gitmiş ve baban ailesinin Şehrizor bölgesindeki hakimiyetini Osmanlı'nın tanımasını sağlamıştır.
1694 yılında Erdelan Prensliginin saldırıları Baban beyliği tarafından püskürtülmesiyle birlikte  erdelan ve Kasr Şirin bölgesi beyliğin topraklarına katılmıştır.
1723-1746 yılındaki İran-Osmanlı savaşları sırasında Baban beyliği Osmanlıya yardım etmiştir. 1781 yılında Süleymaniye Baban beyi Mahmud Paşa tarafından kurulmuştur. Mahmud Paşa döneminde beyliğin sınırları Şehrizor ve Hamedan Bölgesini kaplamıştır onun döneminde Kültürel ve edebi faaliyetler teşvik edilmiştir o dönemin en ünlü edebiyatçısı Nali'dir. Baban beyleri son dönemlerine doğru Osmanlıya karşı sürekli isyan etmişlerdir; bunların en ünlüleri Babanzade Abdurrahman Paşa İsyanı ve Babanzade Ahmed Paşa İsyanı dır bu isyanlar bölgedeki Kürt aşiretlerinin Osmanlı'dan yana tavır alması sebebiyle başarılı olamamıştır.[kaynak belirtilmeli] 1847 yılında Ahmet paşa komutasındaki Baban ordusunun Köysancak yakınlarında Osmanlı ordusuna yenilmesiyle birlikte zayıflamıştır. 1850 yılında Osmanlı ordusunun Süleymaniye şehrini ele geçirmesiyle birlikte yıkılmıştır.
Baban beyleri

I. Babanzade Ahmet Paşa, 1649–1670
I. Babanzade Süleyman, 1670–1703
I. Muhammed Paşa, 1721–1731
Halid Paşa, 1732–1742
Selim Paşa , 1742–1754
II. Süleyman Paşa, 1754–1765
II. Muhammed Paşa , 1765–1775
I. Abdullah Paşa , 1775–1777
II. Ahmed Paşa , 1777–1780
I. Mahmud Paşa , 1780–1782
Babanzade İbrahim Paşa , 1782–1803
Abdurahman Paşa, 1803–1813
II. Mahmud Paşa , 1813–1834
III. Süleyman Paşa, 1834–1838
II. Babanzade Ahmet Paşa , 1838–1847
II. Abdullah Paşa , 1847–1850
18. yüzyıl
Złotów

| Złotów |
| --- | --- |

  Bayrak Arma 
Ülke:  Polonya
Voyvodalık: Büyük Polonya
İdare
 • Belediye başkanı: Adam Pulit
Yüzölçümü
 • Toplam: 11,6 km²
Rakım: 110 m
Nüfus (2019)
 • Toplam: 18.532
 • Yoğunluk: 1.593/km²
Zaman dilimi: [[UTCUTC+01.00]] (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Plaka kodu: PZL
Złotów Polonya'nın Büyük Polonya Voyvodalığında bulunan bir kasabadır. Kasabanın nüfusu 2019 yılı itibarıyla 18,532'tür.
Bartender

"Bartender", R&B şarkıcısı T-Pain'in ikinci stüdyo albümü Epiphany'den çıkan ikinci teklisidir. Vokallerde Akon eşlik etmektedir.
Bu şarkı, Billboard Hot 100 listesine 16 Haziran 2007'de 97 numaradan giriş yapmış ve haftalar içinde 5 numaraya kadar çıkmıştır. Bu şarkı, T-Pain'in bu listedeki dördüncü, Akon'un dokuzuncu Top 10 şarkısıdır. Şarkı 2008 Grammy Ödülleri'nde "En İyi R&B Grup Vokal Performansı" dalında ödüle aday gösterilmiştir.
Parçanın videoklibinin premieri Bonus Video olarak Yahoo! Music'de 13 Haziran 2007'de yapılmıştır. Videoda T-Pain, barın önünde dans etmektedir. Videonun BET kanalında Access Granted'da premieri 13 Haziran 2007'de yapılmıştır.
Listeler

| Liste (2007) | Tepe noktası |
| --- | --- |
Brezilya: 34
Kanada: 46
Portekiz: 26
ABD Billboard Hot 100: 5
ABD Billboard Hot 100 Airplay: 3
ABD Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs: 9
ABD Billboard Pop 100: 10
ABD Billboard Rhythmic Top 40: 1
Birleşmiş Milletler: 18
Yeni Zelanda: 1

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |


| Önce gelen: "Umbrella" / Rihanna ve Jay-Z | Yeni Zelanda bir numaralı şarkısı 16 Temmuz 2007 | Sonra gelen: "Big Girls Don't Cry" / Fergie |
Zōni

Zōni
Zōni (Japonca: 雑煮), mochi pirinç keklerinden oluşan bir Japon çorbasıdır. Yemek, Japon Yeni Yılı ve osechi tören gıdaları geleneği ile güçlü bir şekilde ilişkilidir. Zōni, Yeni Yıl'da yenilen yemeklerin en şerefli olarak kabul edilir. Zōninin hazırlanması hem hane halkı hem de bölge açısından farklılık göstermektedir.
Zığır ekmeği

| Zığır Ekmeği |
| --- | --- |
Türü: Ekmek
Ana malzemeler: tam buğday unu, nohut unu, mısır unu, has un
Zığır ekmeği (Karahöyük ekmeği) kömbe şekilli ekmektir. Tatlı maya ekmeğidir. Denizli'nin Acıpayam ilçesine bağlı Karahöyük mahallesinde üretilmektedir.