stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Heian Sarayı
Mimarisi > İç Saray (Dairi) > Diğer İç Saray binaları

İmparatoriçe ve diğer resmî ve gayri resmî imparator eşleri de Dairi'de barındırılırdı ve muhafaza alanının kuzey kısmındaki binalarda bulunurdu. İmparatoriçe ve resmî eşleri barındıran en prestijli binalar, Çin tasarım prensiplerine göre bu tür kullanımlar için uygun yerlere sahip olanlardı; bunlar Kokiden (弘徽殿), Reikeiden (麗景殿) ve Jōneiden (常寧殿) ve Seiryōden'deki imparatorluk ikametgâhına en yakın olanlardı (Kōryōden (後涼殿) ve Fujitsubo (藤壷)). Daha az önemli eşler ve nedimeler ve ayrıca zaman zaman veliaht prensin eşlerinden bazıları, imparatorun odalarından daha uzakta, yani kuzeydoğuya doğru Dairi'nin diğer binalarda ikamet ederlerdi. Mekansal statü hiyerarşisinin ünlü bir kurgusal tasviri, Genji'nin Hikayesi eserindeki isimsiz karakterin düşük rütbeli annesiyle ilgilidir. Ancak, bu tür ayrımlar görünüşe göre her zaman katı değildi.
Japonya İmparatorluk Hazinesi'nden biri olan imparatorun kutsal aynanın kopyası, Dairi'nin Unmeiden salonunda (温明殿) muhafaza ediliyordu. Heian-kyō'nun kuzeydoğu köşesinde bulunan günümüz Kyoto İmparatorluk Sarayı, Heian Dönemi Dairi'nin çoğunun yeniden kopyasıdır.
Konuyla ilgili yayınlar

Fiévé, Nicolas (2008), Atlas historique de Kyôto: Analyse spatiale des systèmes de mémoire d'une ville, de son architecture et de son paysage urbain [Kyoto Tarihi Atlası: Bir Şehrin, Mimarisinin ve Kentsel Manzarasının Hafıza Sistemlerinin Mekansal Analizi] (Fransızca), ISBN 9782859174866
Imaizumi Atsuo (今泉篤男);  ve diğerleri. (editörler) (1970), Kyōto no rekishi (京都の歴史), 1, Tōkyō: Gakugei Shorin (学芸書林) . McCullough 1999b'ye göre saray hakkındaki başlıca Japon referans eseri. Kyoto'nun on ciltlik genel tarihinin ilk cildi.
Stavros, Matthew (2014), Kyoto: An Urban History of Japan's Premodern Capital, University of Hawaiʻi Press, JSTOR j.ctt13x1jnk
Sarayın konumunu ve mevcut Kyoto İmparatorluk Sarayı'na dönüşen Tsuchimikado geçici sarayını gösteren Heian-kyō'nun şematik haritası.
Büyük Saray'ın şematik planı
Sarayın Daigokuden salonunun bulunduğu yerdeki taş anıt
Shingon-in'in resmi (1636, yaklaşık 1160 tarihli bir eserin kopyası)
İç Saray'ın şematik planı
Günümüzdeki Kyoto İmparatorluk Sarayı'nın Heian Fönemi modellerine göre inşa edilen Shishinden'i
Genji Monogatari Emaki eserinin bir parçası olan ve Seiryōden'de geçen Genji'nin Hikayesi eserinden bir sahneyi tasvir eden 12. yüzyıldan kalma resimli bir el rulosu
Șinasi Yıldırımlı

Şinasi Yıldırımlı (d. 1949) 70'ten fazla bitki türünü tanımlayan Türk botanikçi. Doktora çalışmasını Dersim'in Munzur Dağları'nda tamamladı. Emekli olduğu 2018'e kadar Hacettepe Üniversitesi'nde çalıştı.
Eponimler

(Asteraceae) Scorzonera yildirimlii A.Duran & Hamzaoğlu
(Brassicaceae) Erysimum yildirimlii Dinç
(Campanulaceae) Campanula yildirimlii Kit Tan & Sorger
(Lamiaceae) Stachys yildirimlii Dinç
(Leguminosae) Astragalus yildirimlii Aytaç & Ekici
(Papaveraceae) Papaver yildirimlii Ertekin
(Scrophulariaceae) Veronica yildirimlii Öztürk
(Violaceae) Viola yildirimlii Dinç & Bağcı
Süleyman Turan Çirkin

| Süleyman Turan Çirkin |
| --- | --- |
Doğum: 1949 (75-76 yaşında) Reyhanlı, Hatay
Milliyet: Türk
Eğitim: Ankara İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi Mali Bilimler Yüksekokulu
Meslek: Milletvekili
Çocuk(lar): 1

Süleyman Turan Çirkin (d. 1949, Reyhanlı, Hatay), Türk siyasetçidir.
Hayatı

Süleyman Turan Çirkin, 17 Ağustos 1949'da Hatay Reyhanlı'da doğdu. Babasının adı İhsan, annesinin adı Fikret'tir. Ankara İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi Mali Bilimler Yüksekokulu mezunudur. Çiftçilik, Milliyetçi Hareket Partisi Kurucu Üyeliği, TBMM XXI. ve XXIII. Dönem Hatay Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve bir çocuk babasıdır.
Orhan Taşanlar

| Mustafa Orhan Taşanlar |
| --- | --- |
Doğum: 1949 (75-76 yaşında) Merzifon
Milliyet: Türk
Meslek: Bürokrat

Mustafa Orhan Taşanlar (d. 1949; Merzifon), Türk polis, bürokrat, vali, eski İstanbul Emniyet Müdürü.
Orhan Taşanlar 1949 yılında Merzifon'da dünyaya geldi. 1967'de Polis Koleji'ni, 1970'te ise Polis Enstitüsü'nü bitirdi. Komiser yardımcısı olarak olarak Hatay'da göreve başladı. 1973'te yedek subay olarak askerlik yaptı, ardından, komiser rütbesiyle Afyon ve Kütahya'da görev yaptı. Daha sonra Ankara'ya atandı, 1975'te başkomiser, 1979'da emniyet amiri, 1983'te şube müdürlüğü ve 1985'te emniyet müdür yardımcılığına yükseldi. 1990'da Emniyet Genel Müdürlüğü Araştırma Planlama Koordinasyon Dairesi uzmanlığına getirildi. Bu süreçte 1979'da Ankara İktisadi ve Ticari Bilimler Akademisi'ni bitirdi ve 1983 yılında Türkiye ve Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü'nden yüksek lisans derecesiyle mezun oldu. 17 Nisan 1992'de İzmir, 30 Kasım 1993'te Ankara ve 4 Kasım 1995'te İstanbul emniyet müdürlüğü görevlerine getirilen Taşanlar, 9 Nisan 1996'da Bursa Valiliği'ne atandı. 30 Eylül 1999'da merkez valiliği görevine atandı.
Metin Göktepe'nin 8 Ocak 1996 günü gözaltı sonrası polisler tarafından dövülerek öldürülmesinin olayının ardından, Göktepe'nin gözaltına alınmadığını ve duvardan düşerek öldüğünü ileri sürdü, ancak daha sonra yaptığı açıklamalarda Göktepe'nin gözaltına alındığını kabul etti.
Soner Arıkanoğlu'nun 1998'de yayımladığı Taşanlar'ın görevden alınacağı haberi üzerine dönemin Bursa Valisi Taşanlar haberin yayımlandığı BRT Ankara Temsilciliği'ni ve gazetenin bağlı bulunduğu Bayındır Holding Yönetim Kurulu Başkanı Kamuran Çörtük'ü aramış, ardından televizyonun Ankara Temsilcisi Nazmi Bilgin haberin doğruluğunu kontrol etmek gerekçesiyle Arıkanoğlu'na haberin kaynağını sormuştur. Arıkanoğlu, Bilgin'e haberin kaynağını aktardıktan sonra bu bilgi Taşanlar'a ulaşmış ve Taşanlar Emniyet Genel Müdürlüğü'ndeki söz konusu haber kaynağını arayarak tehdit etmiştir. Yaşanan süreç sonrası Soner Arıkanoğlu ve bağlı olduğu birimin müdürü Gürkan Zengin görevlerinden istifa etmişlerdir. Bu olay neticesinde Arıkanoğlu ve Zengin Metin Göktepe Gazetecilik Ödülünü kazanmıştır.
İş insanı Erol Evcil ile yakın ilişkisi olduğuna dair haberler basına yansımıştır. 28 Şubat sürecindeki uygulamaları nedeniyle eleştirilere maruz kaldı, Bursa'da isminin verildiği okulun adı 2014 yılında değiştirildi.
Jim Sheridan

| Jim Sheridan |
| --- | --- |

Doğum: 6 Şubat 1949 (75 yaşında)  Dublin, İrlanda
Milliyet: İrlandalı
Meslek: Film yönetmeni
Ödüller: Berlin Film Festivali - Altın Ayı 1993 In the Name of the Father

Jim Sheridan (d. 6 Şubat 1949), İrlandalı film yönetmenidir. 6 kez Oscar'a (Akademi Ödülü) aday gösterilmiştir. My Left Foot, In the Name of the Father ve Yeni Bir Ülkede filmleri ile tanınır.
Jim Sheridan, İrlanda'nın en başarılı yönetmenlerindendir. Kullandığı karakteristik öğelerle sineması önemli bir akım haline gelmiştir. Kendi ülkesinin sorunlarını dram ve eğlence öğeleriyle dengeleyebilmiş, filmleri tüm dünyada büyük ilgi görmüş nadir yönetmenlerdendir. Akademi ödüllü Jim Sheridan, Sol Ayağım, In the Name of the Father, The Boxer ve Yeni Bir Ülkede filmleriyle sinemanın unutulmaz yapımlarına imza atmıştır.
Hayatı ve Kariyeri

6 Şubat 1949'da İrlanda'da dünyaya geldi. Başlangıçta Hristiyanlık ağırlıklı eğitim veren Irish Christian Brothers'ta öğrenim gördü.
1972'de University Collage Dublin'e kaydoldu. Aynı yıl içinde evlendi. Jim Sheridan o dönemde ayrıca Abbey School of Acting'ta çalışmaya başladı ve Dublin's Project Theatre'nın kurucuları arasında yer aldı.
1981'de taşındığı New York'ta, Irish Arts Centre'de yönetmen olarak görev aldı. Ancak bir süre sonra vatanı İrlanda'ya döndü ve 1989'da ilk uzun metrajlı filmi "My Left Foot"u (Sol Ayağım) çekti. Christy Brown'ın otobiyografisinden beyaz perdeye aktardığı filmde sadece sol bacağını kullanarak yaşamaya çalışan yetenekli yazarı aktör Daniel Day-Lewis canlandırıyordu. Film 2 dalda Akademi Ödülüne layık görüldü ve geniş bir izleyici kitlesine ulaştı.
Jim Sheridan'ın ilk filmiyle kazandığı bu büyük başarı, 1990'da çektiği, Richard Harris'in başrolde olduğu ve John B. Keane'ın tiyatro oyunundan uyarlanan The Field ile devam etti. Film 60'lar İrlanda'sının sosyal bir eleştirisi niteliğindeydi.
1993'te Arthur Lappin'la birlikte Hell's Kitchen adlı film şirketini kuran Sheridan, bu şirketin ilk yapımı olan In the Name of The Father için kamera arkasına geçti. Ünlü yönetmen filmin senaryosunu Gerry Conlon'un otobiyografisi Proved Innocent'tan, eski politik tutuklu Terry George ile birlikte uyarladı. Yedi dalda Akademi Ödülüne aday gösterilen filmde masum olduğu halde politik açıdan suçlanıp ceza evine konan bir gencin ve babasının 15 yıl süren hukuk mücadelesi anlatılıyordu. Akademi ödüllü oyuncu Daniel Day-Lewis ve Emma Thompson'ın performanslarıyla güçlü, politik bir meseleyi ele aldığı için tartışmalı bir film olan In the Name of The Father, Jim Sheridan sinemasını daha üst noktalara taşıdı.
1997'de In The Name of The Father'da birlikte çalıştığı Terry George'la senaryosunu yazdıkları The Boxer'ı çekti. Daniel Day-Lewis'a rol verdiği üçüncü film olan The Boxer, 3 dalda Altın Küre'ye aday gösterilmesinin yanı sıra, çeşitli festivallerden 3 ödül de aldı. Eski bir IRA mahkûmun ve boksörün hayatının anlatıldığı film, politik duruşu yüzünden yine uzun süre konuşuldu. Filmde Sheridan'ın kardeşi yönetmen Peter Sheridan da Peter Mallon karakterini canlandırdı. Peter Sheridan ayrıca, In the Name of The Father'da bir mahkûmu canlandırmıştı.
Jim Sheridan ölen ağabeyi Frankie Sheridan'a adadığı film olan In America için 2002'de kamera arkasındaydı. 80'lerde kendi ailesinin yaşadıklarından yola çıkarak, yazar olan kızları Naomi Sheridan ve Kirsten Sheridan'la birlikte senaryosunu yazdıkları film, 3 dalda Akademi Ödülüne aday olarak gösterildi, toplam 16 ödül kazandı. Jim Sheridan, 2005 yılında rap şarkıcısı 50 Cent'in hayatının anlatıldığı ve başrolde 50 Cent'in kendisinin oynadığı Get Rich or Die Tryin'i çekti.
Tansuğ Bleda

Tansuğ Bleda, (16 Kasım 1934 - 16 Ocak 2025, Ankara) Türk diplomat
Galatasaray Lisesi'ni bitirdi, ardından Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden 1957 yılında birinci olarak mezun oldu ve Dışişleri'ne birinci olarak girdi. Dışişleri Bakanlığı'nda çeşitli görevler yaptıktan sonra 1980-1983 arasında Tahran büyükelçisi, 1983-1988 yıllarında OECD nezdinde Türkiye Daimi Temsilcisi oldu. 1988-1991 arasında Dışişleri Bakanlığı müsteşar yardımcısı oldu. 1991-1998 yılları arasında Paris büyükelçiliği yapmış, 42 yıl dışişleri bakanlığında görev yaptı ve ardından emekliye ayrıldı. 3 yıl Karadeniz Ekonomik İşbirliği Teşkilatı Genel Sekreter yardımcısı olarak görev aldı. Alman Liyakat Nişanı ile Fransız Légion d'Honneur sahibi.
Özel hayatı

1961 yılında Paris'e üçüncü katip olarak atandığı dönemde, Reşat Nuri Güntekin'in kızı Ela Güntekin ile evlendi. 1968 yılında boşandı. Hâlen Erel Bleda ile evlendi. Kendisi iki çocuk sahibidir (Aslı Bleda ve Elif Bleda)
Hariciye'deki anılarını, Maskeli Balo adlı kitapta yayınladı.
Trabzon'da futbol

Trabzon'da futbol, Trabzon şehri veya Trabzon ili sınırları içindeki futbola verilen genel ad. Trabzon, bugüne kadar süper lig düzeyinde iki takımla temsil edilmiştir. Bu takımlardan biri hâlâ Süper Lig'de mücadele eden ve 7 şampiyonluğu bulunan Trabzonspor'dur. Diğer takım ise bugün bölgesel amatör ligde yarışan Akçaabat Sebatspor'dur. Akçaabat Sebatspor, 2 yıl süper ligde yarışmıştır. Ayrıca 1461 Trabzon, 2012-2013 sezonunda süper lige terfi müsabakalarına katılmaya hak kazanmasına rağmen Trabzonspor ile olan kurumsal bağı nedeniyle yükselme maçlarına davet edilmemiştir.
Tarih

Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinden itibaren Anadolu'da gelişmeye başlayan spor etkinlikleri; Trabzon'da da özellikle atletizm ve futbol dallarında etkisini göstermeye başladı. Trabzon'da ilk atletizm karşılaşmaları 17 Mart 1922'de yapıldı. Futboldaysa, İdmanyurdu'nun 1913'te Rum gençlerinin oluşturduğu bir takımla oynadığı maç; Trabzon'daki ilk futbol karşılaşması olarak tarihe geçti. Bu maça Osmanlı bayrağının renklerinden (kırmızı-beyaz) oluşmuş formalarla çıkan İdmanyurdu, maçı 2-0 kazandı. 1914'te çıkan I. Dünya Savaşı ile birlikte, Trabzon futbolunun gelişimi yavaşladı ve yeni kulüplerin kurulması 1920'li yıllara kadar uzadı.
Trabzon'un ilk futbol kulüpleri İdmanyurdu (1913) ve İdmanocağı (20 Ocak 1921) olarak tarih sayfalarında yer buldu. Bu takımları Cumhuriyet ile yaşıt bir kulüp olan bugünkü adıyla Akçaabat Sebatspor ve İdmangrubu (10 Şubat 1921) izledi. Akçaabat Sebatspor, Türkiye İdman Cemiyetleri İttifakı'nın üyelerinden biri oldu. Yıldan yıla Trabzon'da yeni takımlar da kurulmaya başlandı. Bunlardan biri de 1923'te kurulan Necmiati oldu. Bu kulübün 1930'da düzenlediği bir konseri Atatürk de izledi. Ayrıca Atatürk 1927'de İdmanocağı Kulübüne bir büst ve bayrak hediye etti. Bu iki hediye, günümüzde Şamil Ekinci Müzesi'nde sergilenmektedir.
Trabzon'da futbolun filizlendiği bu ilk yıllarda; kentteki liseler altyapı görevini görürken: İdmanocağı ve İdmangücü şehrin en sevilen iki kulübü oldu. Bu iki kulüp arasındaki çekişme Trabzonspor kurulana dek sürdü. 1923'te oynanmaya başlayan resmî lig maçları sonucunda ilk şampiyon olarak İdmanocağı tarihe geçti.
İdmanocağı'nın bu şampiyonluğundan sonra: Trabzon Lisesi vb. lise takımları ligi bir süreliğine domine etse de; 1925 ve 1940'lı yıllar arasında İdmangücü ve İdmanocağı arasındaki rekabet daha da kızıştı. Bu süre içerisinde, İdmanocağı'nın 1929-1935; İdmangücü'nün de 1935-1942 yılları arasındaki art arda şampiyonlukları dikkat çekti. 1942'den sonra; II. Dünya Savaşı'nın olumsuz etkileri Trabzon futbolunda duraklama dönemi yarattı. Bu yıllarda lise takımları altı yıllık bir şampiyonluk dizisi yakaladı. Ancak daha sonra şampiyonluklar yine Trabzon'da futbolun iki temel taşı olan İdmanocağı ve İdmangücü'ne geçti. Bu iki takımı Akçaabat Sebatspor ve Necmiati takip ediyordu. Mevcut dönemde Necmiati iki şampiyonluk kazanmayı başardı. Akçaabat Sebatspor ise devletten de aldığı yardımla (İsmet İnönü'nün takımın fahri başkanı olup, 40 Lira bağış yapmasıyla.) yalnızca Trabzon'da değil; ülke çapında da başarılı sonuçlar aldı. 20. yüzyılın ortalarında kurulan Martıspor ve Karadenizgücü gibi takımlarda yarışa dahil oldu. Bu iki takım daha sonra; İdmangücü ve İdmanocağı ile birlikte Trabzonspor'un kurucu kulüpleri oldu.
1962'ye gelindiğinde; federasyonun aldığı kararla il kulüpleri kurulmaya başladı. Trabzon'daki yerel ligin ulaştığı düzey ve rekabet Trabzonspor'un kurulmasını 1967'ye kadar geciktirdi. Bu rekabet, Gençlerbirliği, Galatasaray ve Beşiktaş gibi takımlarda ünlü olan Nazmi Bilge ve Naci Bastoncu gibi önemli oyuncuların yetişmesini sağladı.
Trabzon'un başlıca ilk kulüpleri

Trabzon'daki ilk futbol kulüpleri, 1967'de Trabzonspor kurulana dek, Trabzon Vilayet Futbol Ligi'nde mücadele eden takımlara verilen ad.
İdmanocağı
İdmangrubu: 10 Şubat 1921'de kurulmuş Trabzon Vilayet Ligi'nin kurucu kulüplerinden biridir. Takımın fahri başkanı Mustafa Kemal Atatürk'tür.
İdmangücü
İdmanyurdu: İdmanyurdu Trabzon'un ilk futbol kulübü. 1913'te Rum gençlerinin oluşturduğu bir takımla oynadığı maç; Trabzon'daki ilk futbol karşılaşması olarak tarihe geçmiştir. Vilayet Ligi'nde dört şampiyonluğu vardır.
Akçaabat Sebatspor
Necmiati
Martıspor: 1956'da kurulan ve Trabzonspor'un kurucu kulüplerinden olan futbol kulübü.
Yolspor
Karadenizgücü: Trabzon merkezli, Trabzonspor'un kurucu kulüplerinden olan bir futbol kulübü.
Trabzon'un ilk kulübü ve Trabzonspor'un kurucu kulübü İdmanocağı, 1924'te kuruldu
Craig MacGregor

Craig MacGregor (d. 13 Eylül 1949 - ö. 9 Şubat 2018), Amerikalı rock-blues müzisyenidir. Daha çok 1976'da katıldığı müzik grubu Foghat'ın bas gitaristi olarak bilinir. Müzisyen Craig MacGregor, Des Moines, Iowa'da doğdu. Pennsylvania'daki Wyomissing'de yetişti.
1982'de gruptan ayrıldı ve 1993'teki grubun orijinal serisinin yeniden düzenlenmesine kadar 1980'lerin ortalarında farklı müzik çalışmalarında yöneldi. Bu süre zarfında Randy ve Radyants, Kneetremblers (diğer Foghat üyeleri Roger Earl ve Erik Cartwright'la birlikte) ile Buck Dharma dahil olmak üzere diğer müzisyen ve gruplarla çalışmıştır.
MacGregor, 9 Şubat 2018'de 68 yaşında akciğer kanserine bağlı komplikasyonlar nedeniyle ölmüştür.
Şükrü Karatepe

Şükrü Karatepe, (16 Nisan 1949, Kayseri), Türk hukukçu, akademisyen ve eski Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanıdır.
1949'da Kayseri-Erkilet'te doğdu. 1968'de Kayseri Lisesi'nden, 1973'te Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun olduktan sonra, bir süre avukatlık ve iş müfettişliği görevlerinde bulundu. Daha sonra Ege Üniversitesi İktisat Fakültesi Kamu Yönetimi Bölümü'nde asistanlığına başlayıp, 1983 yılında siyaset bilimi doktoru ve 1989 yılında da aynı üniversitede Anayasa doçenti oldu. 1994'e kadar Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'nde Kamu Yönetimi Bölümü Başkanlığı görevini yürüttü.
Doç. Dr. Şükrü Karatepe, 27 Mart 1994 tarihinde yapılan yerel seçimlerde Refah Partisi listesinden  Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanı seçilmiştir.
Kayseri'de 10 Kasım 1996 tarihinde  partililere  yaptığı bir konuşmada "Hakim güçler "ya bizim gibi yaşarsın ya da her türlü fitneyi, fesadı içinize sokarız" diyorlar. Bu yüzden de Refah Partili Bakanlar bile kendi dünya görüşlerini Bakanlıklarına yansıtamıyorlar. Bu sabah ben de, resmî görevim, sıfatım nedeniyle bir törene katıldım. Süslü püslü görünüşüme bakıp da laik olduğumu sakın sanmayın. İnancımıza saygı duyulmadığı, sövüldüğü bir dönemde, içim kan ağlayarak, bugünkü törenlere katıldım. Belki Başbakan'ın Bakanların, Milletvekillerinin bazı mecburiyetleri vardır. Ancak sizin hiçbir mecburiyetiniz yok. Bu düzen değişmeli. Bekledik, biraz daha bekleyeceğiz. Gün ola, harman ola, Müslümanlar içlerindeki hırsı, kini, nefreti eksik etmesin" söyleminde bulunmuş Refah Partisi Davası - Gerekçeli karar ve Ankara 1 No'lu DGM'den bir yıllık hapis  ve beş yıl siyasetten uzak kalma cezası almış ve 24 Nisan 1998'de cezaevine giriş tarihine kadar Büyükşehir Belediye Başkanlığı görevini yürütmüştür. Adalet ve Kalkınma Partisi Genel Merkez Danışma Kurulu Üyesidir.
1 Şubat 2016'dan itibaren ise, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın danışmanlığına atanmıştır.
Karatepe, evli ve üç çocuk babasıdır.
Eserleri

Kronolojik sırayla
Sivil Toplum (1987),
Demokrasi, Sivil Toplum ve İşçi Hareketi (1988),
Osmanlı Siyasi Kurumları (1989),
İdare Hukuku (1991),
Tek parti dönemi (1992, 2. baskısı 1997),
Darbeler, Anayasalar ve modernleşme (1993, 2. baskısı 1997),
Türkiye'nin yönetim sorunları (1994),
Anayasa Hukuku'na giriş (1994),
Siyaset ve bürokrasi gündemi (1996).
Donald Trump Jr.

Trump, 2024
Trump, 2016 Kasım ayında bir mitingde konuşurken
Donald John "Don" Trump Jr (31 Aralık 1977, Manhattan, New York), Amerikalı bir iş insanı. Amerika Birleşik Devletleri Başkanı seçilen Donald Trump ve ilk karısı Çek modeli Ivana Trump'in en büyük çocuğu. Hâlen kız kardeşi Ivanka ve erkek kardeşi Eric ile birlikte The Trump Organization'da Genel Sekreter Yardımcısı görevini sürdürüyor.
Hakkında

Trump 31 Aralık 1977'de New York, Manhattan'da Ivana ve Donald Trump'un çocukları olarak doğdu. Ivanka ve Eric adında iki kardeşi var. Babasının Marla Maples'e ile Melania Trump'la olan evliliklerinden iki üvey kardeşi vardır. Donald Trump Jr, akıcı düzeyde Çekçe bilmektedir.
Trump, Pennsylvania'daki Pottstown'daki üniversiteye hazırlıklı yatılı bir okul olan The Hill School'da eğitim gördü. Pennsylvania Üniversitesi Wharton School'un ardından B.S. İktisat derecesi aldı.
Trump, Çırak adlı bir programın 2006'daki sezonunda jürilik yaptı.
Hakkında > Kişisel hayatı

Trump model Vanessa Kay Haydon ile 12 Kasım 2005'te Mar-a-Lago Palm Beach, Florida'da evlendi. Haydon, Bonnie ve Charles Haydon'un kızıdır ve Yahudi ve Danimarka kökenlidir. Haydon, New York Marymount Manhattan College'de psikoloji okudu.  Trump toplam beş çocuk babasıdır: kızları Kai Madison (d. 12 Mayıs, 2007) ve Chloe Sophia (d. 16 Haziran 2014) ve oğulları Donald John III (d. 18 Şubat, 2009), Tristan Milos (D. 2 Ekim, 2011), ve Spencer Frederick (d. 21 Ekim, 2012)'dır.
Başkan Donald Trump, Başkan Danışmanı Ivanka Trump ve oğlu Donald Trump Jr. ile birlikte, 4 Ocak 2021
Valeri Arşba

Valeri Arşba (Abhazca: Валери Шалва-иҧа Аршба, Rusça: Валерий Шалвович Аршба, Gürcüce: ვალერი არშბა; d. 4 Ekim 1949, Tkvarçeli), Abhazya Cumhuriyeti'nin ilk Cumhurbaşkanı yardımcısı olmuştur. Göreve ilk olarak 5 Ocak 1995'te Cumhurbaşkanı Vladislav Ardzınba'nın cumhurbaşkanlığında seçildi ve ikili, rakipsiz oldukları 1999 Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde yeniden seçildiler. Arşba başlangıçta Abhazya cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Ekim 2004'te adaydı, ancak ailesinin baskısı nedeniyle kampanya döneminin başlamasından hemen önce çekildi.
José Manuel de la Sota

José Manuel de la Sota Mart 2007'de
José Manuel de la Sota (d. 28 Kasım 1949 – ö. 15 Eylül 2018), Arjantinli siyasetçidir.
Kariyeri

Kendisi Córdoba, Arjantin'de doğdu. Sota, 1995-1999 yılları arasında Arjantin Senatosu üyesiydi. 1999-2007'ye ve 2011-2015 yılları arasında iki dönem Córdoba Valisi olarak görev almıştır.
Ölümü

Arjantin Birlik Partisi üyesi siyasetçi  José Manuel de la Sota 15 Eylül 2018'de Córdoba yakınlarında geçirdiği trafik kazası sonucu 68 yaşında ölmüştür.
Grigori Rasputin

"Rasputin" buraya yönlendirilmektedir. Şarkı için için Rasputin (şarkı) sayfasına bakınız.
| Grigori Yefimoviç Rasputin |
| --- | --- |
Grigori Yefimoviç Rasputin
Григорий Ефимович Распутин
Özgün adı: Григорий Ефимович Распутин
Kilise: Rus Ortodoks Kilisesi
Doğum: 21 Ocak [E.U. 9 Ocak] 1869 Pokrovskoye, Tümen Oblastı, Tobolsk Guberniyası, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 30 Aralık [E.U. 17 Aralık] 1916 Sankt-Peterburg (Petrograd), Rus İmparatorluğu
Milliyet: Rus
Ebeveynleri: Yefim Vilkin Rasputin (24.12.1841-1916 sonbaharı) Anna Parşukova (1839/40-30.01.1906)
Eş: Praskovya Fedorovna Dubrovina (e. 1887)
Çocukları: Michael (29.9.1888-16.4.1893) Anna (29.1.1892-3.5.1896)  Grigori (25.5.1894-13.9.1894)  Dmitri (25.10.1895-16.12.1933) Matriyona (26.3.1898-27.9.1977)  Barbara (28.11.1900-1925) Paraskeva (11.10.1903-20.12.1903)
Grigori Rasputin, (Rusça: Григо́рий Ефи́мович Распу́тин, 21 Ocak [E.U. 9 Ocak] 1869 – 30 Aralık [E.U. 17 Aralık] 1916) son Rus İmparatoru II. Nikolay'ın ailesiyle samimiyet kurarak geç dönem Rus İmparatorluğu'nda hatırı sayılır nüfuz kazanan ve kendini kutsal bir adam olarak gören bir Rus mistikti.
Rasputin, Tobolsk Guberniyası'nın (şimdi Tümen Oblastı'nın Yarkovski ilçesi) Pokrovskoye köyünde çiftçi bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. 1897'de bir manastıra gitmesinin ardından dindarlaştı. Rus Ortodoks Kilisesi bünyesinde resmî bir makama sahip olmasa da Rasputin, bir keşiş veya bir "strannik" (gezgin veya seyyah) olarak nitelendirildi. 1903'te yahut 1904-1905 kışında Sankt-Peterburg'a yolculuk etti ve burada bazı kilise ve topluluk önderlerini etkiledi. Zamanla bir topluluk figürü hâline gelen Rasputin, Kasım 1905'te Çar Nikolay ve Çariçe Aleksandra ile tanıştı.
1906 yılının sonlarına doğru Rasputin, Çarlık çiftinin tek oğlu olan hemofili hastası Aleksey için bir şifacı işlevi görmeye başladı. Rasputin sarayda bölücü bir figürdü: bazı kimseler tarafından bir mistik, vizyoner ve hatta peygamber olarak görülürken; bazıları tarafından da bir din şarlatanı olarak görülüyordu. Nikolay'ın 1915'te I. Dünya Savaşı sırasında savaşan Rus ordularına komuta etmek için başkentten ayrılmasıyla birlikte devlet yönetiminde Rasputin ile Aleksandra'nın nüfuzu arttı ve böylece Rasputin gücünün doruğuna ulaştı. Savaş sırasında Rusların uğradığı yenilgilerin sayısı arttıkça Rasputin ve Aleksandra'nın itibarı zamanla zedelenmeye başladı. 30 Aralık [E.U. 17 Aralık] 1916 sabaha karşı Rasputin, kendisinin Çar ve Çariçe üzerindeki nüfuzundan hoşnut olmayan bir grup muhafazakâr soylu tarafından suikastla öldürüldü.
Tarihçiler; Rasputin'in ölümünden 3 ay sonra Romanov Hanedanı'nın tahttan indirilmesine katkı sağlayan faktörlerden birinin, Rasputin'in skandallarla dolu kötü şöhretinin Çarlık yönetiminin itibarını düşürmesi olduğunu sıkça belirtmektedirler. Rasputin'in yaşamı ve etkisiyle ilgili anlatı ve kaynakların birçoğu, duyum ve söylentilere dayanmaktadır.