stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Arkeolojik alanların korunması ve restorasyonu
Bozulma etkenleri > Yağma

Yağma, arkeolojik sit alanlarından eserlerin çalınmasıdır. Yağmalama genellikle eski eser pazarına giren eserlerin ana kaynağıdır; bu pazarda nesneler yurt içinde satılır veya uluslararası olarak ihraç edilir. Amerika Birleşik Devletleri'nde, arkeolojik alanların korunmasına yönelik, yağmalamayı seçen veya rahatsızlık verenler için cezalar içeren yasalar vardır. Yağmalama eylemi hem çalınan nesnelere hem de sit alanlarının kendilerine zarar vermektedir; zira nesneler tarihsel bağlamlarını kaybetmekte ve sit alanları da o nesneye sahip olduklarına dair kayıtları kaybetmektedir. Arkeolog Arthur G. Miller şöyle demektedir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Arkeolojik kalıntıların yağmalanması, bırakın eserlerin çıkarıldığı bağlamın kaydını, bu alanların herhangi bir kayıt olmaksızın yok edilmesine yol açtığı için büyük endişe duyuyoruz. Bu, bir kütüphanedeki kitaplardan özellikle çekici birkaç sayfanın koparılıp geri kalanının yakılması gibidir. Kısacası, bağlam kayıt altına alınmadan yok edilir, böylece geçmişin tam olarak incelenmesi ve yeniden inşası için hayati önem taşıyan bilgilerin çoğu dünya için geri dönülemez bir şekilde kaybolur. | „ |
Bozulma etkenleri > Savaş

Tarih boyunca savaş, birçok arkeolojik ve tarihi alanın tahrip edilmesine neden olmuştur. İkinci Dünya Savaşı sırasında Naziler, Varşova'nın planlı yıkımı sırasında, 13. yüzyıl öncesine dayanan birkaç saray ve diğer binalar da dahil olmak üzere birçok binayı yok etmiştir. Büyük ölçekli stratejiler olmadan savaş nedeniyle yıkımın önlenmesi neredeyse imkansızdır. İkinci Dünya Savaşı sırasında Anıt Adamlar tarafından yürütülen çalışmalar, Avrupa'nın sanatını ve tarihini Nazilerin elindeki yıkımdan korumaya yönelik organize bir plan örneğidir. Anıt Adamlar, İkinci Dünya Savaşı sırasında çalınan sanat eserlerini geri getirme girişimlerinde önemli bir rol oynamıştır. The Rape of Europa, Nazilerin savaş sırasında sistematik olarak sanat eserlerini çalıp yok etmesini ve bunun uluslararası müzeler ve sanat koleksiyoncuları üzerindeki etkilerini anlatan, belgesele dönüştürülmüş bir kitaptır.
Benzer bir olay ne yazık ki IŞİD ile Palmira antik kentinde de yaşanmıştır.
Yakın zamanda Taliban Afganistan'da kutsal bir Buda heykelini yok etti.
Kişisel > Arkeologlar

Kazı alanlarının korunmasında arkeologların amacı, "geçmişimizin fiziksel kalıntılarını korumak ve bunları tarihi mirasımızın sürdürülmesinde kullanmaktır". Bu hedefe, arkeolojik sit alanlarının, alanın fiziksel özelliklerinin ve geçirdiği kazıların ayrıntılarının yazılı hale getirildiği kapsamlı bir şekilde belgelenmesini sağlayarak ulaşılabilir. Bir sit alanının tahrip edilmesi durumunda, kapsamlı belgeleme bir zamanlar nasıl var olduğuna dair hafızayı koruyabilir. Arkeologlar, sit alanlarını korumak için başka yöntemlere yöneliyor ve sit alanlarını mümkün olduğunca az etkileyen ve doğal özelliklerini koruyan kazı teknikleri kullanıyorlar. Şu anda tam kazılar yerine kısmi kazılar yapılmakta ve böylece sit alanlarında gereksiz bozulmalara yol açmadan araştırma sorularına yanıt aranmaktadır. Daha önceki bir teknik, duvarların ve diğer alan özelliklerinin orijinal yapılarına benzeyecek şekilde yeniden inşa edilmesini içeriyordu. Ancak bu yöntem büyük ölçüde kullanımdan kalkmıştır ve arkeologlar ve konservatörler artık sit alanını mevcut haliyle korumaya odaklanmışlardır.
Ziyaretçilerin etkisi

Ziyaretçiler, arkeolojik alanların korunması üzerinde her zaman olumlu olmayan bir etkiye sahip olabilirler. Ziyaretçilerin ziyaret sırasındaki basit eylemleri, hatta sadece bir sit alanını ziyaret etmeleri bile alana zarar verebilir, hatta kendi başlarına bir bozulma aracı olarak hizmet edebilir. Bunun bir örneği Utah'taki Recapture Canyon'da yaşanmıştır. 2007 yılında Birleşik Devletler Arazi Yönetimi Bürosu (BLM - United States Bureau of Land Management), yerel arkeolojik alanlara verdiği zarar nedeniyle kanyona erişimi arazi araçlarına kapatmak zorunda kalmıştır. Ancak bazı ziyaretçiler bu kapatma kararını görmezden gelerek kanyon boyunca daha geniş bir patika oluşturmuşlardır. Mayıs 2014'te aynı kanyonda yüzlerce kişinin arazi araçlarıyla kanyonun içinden geçtiği büyük bir protesto düzenlendi. Bu kadar kısa bir süre içinde çok sayıda insanın geçmesi nedeniyle, protestonun kendisinin daha fazla hasara yol açmış olması çok muhtemeldir. Bu, fiziksel güç olarak hareket eden insanlara bir örnek olsa da, insanlar aynı zamanda vandallar/hırsızlar ya da kirleticiler gibi diğer etkenler olarak da hareket edebilirler; sit alanlarından ya da eserlerden parçalar çalarak, sit alanlarını tahrif ederek ya da yakınlarda atık/çöp bırakarak.
Daha fazla zararla mücadele etmek için, halka açık olan arkeolojik alanlara, ziyaretçilere iyi manzaralar sunarken alanı etkilemeyen yollar verilir. Ziyaretçilerin ziyaret ettikleri arkeolojik alanlar üzerindeki etkilerini anlamaları ve dikkatli olmadıkları takdirde bu alanların bozulmasına nasıl katkıda bulunabilecekleri konusunda bilinçli olmaları önemlidir. Halka açık bu tür alanlar, ziyaretçilerin gerçekten bilinçli olmalarını istiyorlarsa, ziyaretçileri bu tür etkiler konusunda eğitmeli ve bilgilendirmelidirler, çünkü çoğu kişi muhtemelen ne kadar kolay zarar görebileceklerinin farkında değildir. Eğer belirlenmiş bir patika varsa, ziyaretçiler patikada kalmalı ve ziyaretçiler ile eserler/taşınabilir parçalar arasındaki mesafeye kısıtlamalar getirilmeli ve iyi korunmalıdır.
Teknikler

Arkeolojik bir alanda kullanılan herhangi bir tekniğin amacı, alanın hasara karşı direnme kabiliyetini güçlendirmek ve/veya kültürel önemi ve tarihi hakkında bilgi verme kabiliyetini eski haline getirmektir.
Teknikler > Aslına döndürme (Restorasyon)

Restorasyon, "bir yerin mevcut dokusunun, birikintilerin kaldırılması veya mevcut bileşenlerin yeni malzeme eklenmeden yeniden birleştirilmesi yoluyla bilinen daha önceki bir duruma döndürülmesidir." Bu teknikteki en büyük zorluk, yeni malzeme getirilmemesidir. İdeal olarak bu, bölgeyi daha fazla hasara karşı güçlendirmek için birincil tekniktir.
Teknikler > Yeniden inşa (Rekonstrüksiyon)

Rekonstrüksiyon, "bir yeri bilinen eski haline döndürmektir; dokuya yeni malzeme eklenmesiyle restorasyondan ayrılır." Rekonstrüksiyonun amacı "anıtın estetik ve tarihi değerini korumak ve ortaya çıkarmaktır ve orijinal malzemeye ve otantik belgelere saygıya dayanır."
Potansiyel aşırı rekonstrüksiyon nedeniyle bunun koruma çalışması olup olmadığı konusunda da tartışmalar vardır. Bu tekniğin uygunluğu büyük ölçüde bölgeye, sit alanının kendisi hakkında bilinen bilgi miktarına ve alanın gerçek durumuna bağlıdır. Bir sit ne kadar eskiyse, rekonstrüksiyondan emin olmak o kadar zordur. Rekonstrüksiyon aynı zamanda inceleme sırasında tanımlanabilir ve geri döndürülebilir olmalıdır. Rekonstrüksiyonun yaygın bir şekli de zemin ve duvarların yeniden sıvanmasıdır. Hava koşullarına bağlı olarak, başlangıçta yüzeyleri koruyan sıva aşınmış ve yüzeyleri savunmasız bırakmıştır. Yeniden sıvama işlemi bu koruma katmanını geri ekler ve çoğu durumda tam olarak aynı malzeme olmasa bile en azından orijinaliyle aynı teknik kullanılır.
Teknikler > Yeniden oluşturma/yenileme (Rekreasyon/renovasyon)

Rekreasyon/renovasyon, "o yerden diğer sit alanlarına ulaşan kanıtlar ve bu kanıtlardan yeni malzemeler kullanılarak yapılan çıkarımlar temelinde, varsayılan daha önceki bir durumun spekülatif olarak oluşturulmasıdır." Bu, sit alanının orijinalliğini geri getirme olasılığı daha düşük olduğu ve çoğu zaman yeni malzemeler eklemek için mevcut otantik malzemeleri yok etmeyi içerdiği için en az elverişli seçenektir. Mevcut tek etkili koruma biçimi olması veya koruma önlemlerinin uygulanamaz olduğunun kanıtlanması halinde makul görülebilir.
Bunun bir örneği, Sir Arthur Evans'ın Yunan adası Girit'teki arkeolojik bir sit alanı olan Knossos antik kentindeki çalışmalarında görülebilir. İngiliz bir arkeolog olan Evans, 1901'den itibaren bölgede kazılar yapmış ve orijinal mimarinin büyük bir kısmını koruyup restore etmeyi başarmıştır. Üç farklı mimar tarafından gerçekleştirilen restorasyonlar, binaların, odaların ve fresklerin güçlendirilmesini ve yeniden inşasını içeriyordu. Ancak bu yenilemeler yıllar boyunca eleştirilere maruz kalmıştır ve "restore edilenler, bulunanları tam olarak yansıtmamaktadır. Bunun yerine daha büyük ve daha eksiksiz bir deneyim sunulmaktadır. Örneğin, Knossos'u ziyaret ettiğinizde, yeniden inşa edilme şekli nedeniyle, Roma dönemine kadar ayakta kalmış bir yer yerine, orada bulunan tek şeyin Geç Bronz Çağı sarayı olduğuna inanmak çok kolaydır".
Teknikler > Yer değiştirme

Yer değiştirme, sit alanın veya alanın bir kısmının fiziksel olarak taşınmasını içeren dramatik bir koruma şeklidir. Bu işlem yalnızca sit alanının taşınmaması halinde ağır hasar göreceği veya hatta ortadan kalkacağı durumlarda gerçekleştirilmelidir. Bunun ünlü bir örneği Ebu Simbel Tapınağının taşınmasıdır. Bu tapınakların taşınması zor olduğu kadar pahalıydı da, ancak taşınma gerçekleşmezse Aswan Yüksek Barajı inşaatı nedeniyle tamamen su altında kalacaklardı.
Yasalar ve politikalar > Çin

Çin Seddi'nin korunmasına ilişkin yönetmelik (2006)
Vandalizmi veya alandan herhangi bir toprak veya tuğlanın çıkarılmasını yasaklar. Buna uymayanlar para cezasına çarptırılır.
Yasalar ve politikalar > Türkiye

Korunması Gerekli Taşınır Kültür ve Tabiat Varlıklarının Tasnifi, Tescili ve Müzelere Alınmaları Hakkında Yönetmelik (2009)
Müzelerin koleksiyonlarına eklerken taşınabilir kültür nesnelerini nasıl sınıflandırması ve kaydetmesi gerektiğini açıklar.
Yasalar ve politikalar > Avustralya

Taşınır Kültürel Mirasın Korunması Yasası (1986)
Kültürel öneme sahip tüm nesnelerin Avustralya'da kalmasını sağlar. Yasa ayrıca diğer ülkelerden çalınan ve Avustralya'ya ithal edilen yabancı kültürel varlıkların iadesini de sağlar.
Yasalar ve politikalar > Mısır

Eski Eserleri Koruma Kanunu (1983)
Tüm eski eserler Mısır devletinin malıdır ve bu nedenle koruma altındadır. Eski eserlerin kaçırılması veya taşınması yasaktır ve para veya hapis cezası ile cezalandırılır. Taşınır ya da taşınmaz her türlü mülk devlete bildirilmeli ve kayıt altına alınmalıdır. Mülkiyetin kaydedilmemesi de kanunen cezalandırılır.
Yasalar ve politikalar > Avrupa

Avrupa Arkeolojik Mirasının Korunması Sözleşmesi (Valletta, 1992)
Bütünleşik koruma ilkeleri doğrultusunda, bilimsel ve belgesel kanıt kaynakları olarak arkeolojik varlıkların korunmasına yönelik ulusal politikalar. Sözleşme, kazı ve araştırma çalışmalarının finansmanı ve araştırma bulgularının yayınlanması için kılavuz ilkeler belirler. Ayrıca, özellikle arkeolojik alanlara halkın erişimi ve arkeolojik mirasın değeri konusunda kamu bilincini geliştirmek için üstlenilecek eğitim faaliyetlerini de ele alır.
Pueblo Grande Harabesi-Hohokam Köyü. Arka plandaki binalara dikkat edin; burası Phoenix, Arizona şehir merkezinde.
Bamiyan'ın Uzun Buda'sı yıkımdan önce ve sonra
Huaca Pucllana Rekonstrüksiyon Süreci
Ebu Simbel Tapınağının orta kısmının hareket ettirilmesi
Susurluk Kazası

Susurluk Kazası veya Susurluk Skandalı, 3 Kasım 1996'da saat 19.25 sularında Balıkesir-Bursa kara yolunda Susurluk ilçesi Çatalceviz mevkisinde meydana gelen trafik kazası sonucu, devlet-polis-mafya ilişkilerinin ortaya çıkması ile patlak veren skandal. Türkiye Cumhuriyeti tarihinin en önemli skandallarındandır.
Kazanın ardından kamuoyu, "devlet-siyaset-mafya" üçgeninde yasa dışı ilişkilerin ortaya çıkartılmasını talep etti. "Sürekli Aydınlık İçin Bir Dakika Karanlık" ismi verilen sivil toplum eylemleriyle ve medyanın desteği ile üstü örtülen ilişkilerin ve faaliyetlerin açıklanması talep edildi.
Kaza, İngilizler tarafından film konusu edilmiş ve film, 2018 yılında The Scar adıyla vizyona girmiştir. Filmin Gonca Us'un ağzından anlatılacağı belirtilmiştir.
Kaza

DYP Şanlıurfa milletvekili Sedat Bucak, İstanbul Kemalettin Eröge Polis Okulu Müdürü Hüseyin Kocadağ, "Mehmet Özbay" sahte kimlikli Abdullah Çatlı ile 1969 doğumlu Gonca Us, 1 Kasım 1996 günü akşam saatlerinde Kuşadası Onura Otel'e geldiler. Bucak'a ait 06 AC 600 plakalı Mercedes marka siyah renkli otomobille Hüseyin Kocadağ yönetiminde İstanbul'a gitmek üzere yola çıkan grup, 3 Kasım 1996 günü saat 19.25 sularında Susurluk ilçesi Çatalceviz mevkisinde benzin istasyonundan yola çıkan Hasan Gökçe yönetimindeki 20 RC 721 plakalı kamyona çarparak trafik kazası yapmıştır. Bu kaza, basın literatürüne "Susurluk Skandalı" veya "Susurluk Kazası" olarak geçmiştir.
Kazada, Mercedes'i kullanan Hüseyin Kocadağ, üzerinde "Mehmet Özbay" kimliği bulunan Abdullah Çatlı ve Melahat Özbay sahte kimlikli Gonca Us ölmüş, DYP Şanlıurfa Milletvekili Sedat Bucak yaralı olarak kurtulmuştur. Olay sonrası DGM, Sedat Edip Bucak hakkında soruşturma açmış ve hakkında iki yıl hapis cezası istenmiştir.
Olay hakkında hazırlanan raporlar > I. Susurluk raporu ve eleştirileri

ile ilgili metin bulabilirsiniz.
Birinci Susurluk Raporu, MİT tarafından hazırlanmış ve doğruluğu üzerinde pek çok kuşkular bulunan bir rapordur. En çok milliyetçi çizgideki Alparslan Türkeş'in Susurluk beyanatı dâhil, pek çok siyasi kesimden raporun doğruluğunun şüpheli olduğu biçiminde tepkiler almıştır. Manipülasyon olduğu da beyan edilmiştir.
Olay hakkında hazırlanan raporlar > II. Susurluk Raporu

ile ilgili metin bulabilirsiniz.
Birinci Susurluk Raporu üzerine Başbakan Mesut Yılmaz, Başbakanlık Müsteşarı Kutlu Savaş'a yeni Susurluk Raporu hazırlattırmıştır.
Olay hakkında hazırlanan raporlar > III. Susurluk Raporu

ile ilgili metin bulabilirsiniz.
TBMM Susurluk Komisyonu Raporu: TBMM tarafından görevlendirilen Mehmet Elkatmış başkanlığında, CHP'den de Fikri Sağlar'ın katıldığı Susurluk Komisyonu da bir rapor hazırlamıştır.
Olay hakkında hazırlanan raporlar > Yargı Aşaması ve DGM Savcısı Fezlekesi

DGM Savcılık Fezlekesi
Susurluk raporları ve etkileri

Kazanın ardından kamuoyu, "devlet-siyaset-mafya" üçgeninde yasa dışı ilişkilerin ortaya çıkartılmasını talep etti. "Sürekli Aydınlık İçin Bir Dakika Karanlık" ismi verilen sivil toplum eylemleriyle ve medyanın desteği ile üstü örtülen ilişkilerin ve faaliyetlerin açıklanmasını talep etti.
Gelişmelerin ardından hazırlanan 1. Susurluk Raporu'nun olayı kapatmaya yönelik olmasının anlaşılması üzerine ülke çapında akşamları ışık kapatma olayları başlamıştır.
1. Susurluk Raporun doğruluğu üzerine kuşkular oluştuğundan Başbakan Mesut Yılmaz tarafından Başbakanlık Teftiş Kurulu Başkanı Kutlu Savaş'a 2. Susurluk Raporu hazırlatılmıştır.
Susurluk raporları ve etkileri > Susurluk raporu kritikleri

Susurluk olayıyla ilgili olarak MİT'e Susurluk Raporu hazırlatılmış ve bu rapor gazetelere yansıtılmıştır. Bu raporda yanlış ve ilgisiz konular sıralanmış, kamuoyu tarafından Susurluk olayının kapatılması için yazıldığı günün gazetelerinde konuşulmuştur. Aydınlık gazetesinde çıkartılan bir haber esas alınarak da hiç ilgisi olmayan kişilerin de rapora dâhil edildiği, olayın kapatılmaya çalışıldığı eleştirisi de yapılmıştır.
İlk Susurluk Raporu'nun doğruluğu üzerinde kuşkular vardır.
İlgisiz kimseler de karıştırılarak Susurluk skandalının sulandırıldığı iddia edilmiştir.
İlk raporun doğruluğu üzerine kuşkular oluştuğundan, Başbakan Mesut Yılmaz tarafından Başbakanlık Teftiş Kurulu Başkanı Kutlu Savaş'a verilen talimatla 2. Susurluk hazırlatılmıştır.
Araçtan çıkan eşyalar

06 AC 600 plakalı Mercedes'de yapılan incelemede araç içinde bulunanların tam listesi şöyledir:
1 adet 9 mm çaplı Baretta tabanca (Hüseyin Kocadağ adına ruhsatlı)
1 adet 9 mm çaplı Baretta tabanca (Mehmet Özbay adına ruhsatlı)
1 adet 9 mm çaplı Sig Sauer tabanca (Sedat Bucak adına ruhsatlı)
1 adet 9 mm çaplı Saddam (Tarıg) marka tabanca (ruhsatsız)
1 adet 22 kalibrelik Baretta tabanca (ruhsatsız)
2 adet 22 kalibre tabancaya göre susturucu
2 adet 9 mm çaplı MP5 otomatik tabanca (ruhsatsız)
13 adet 7,62 mm çapında BKS (biksi) mermisi
100 adet 5,56 mm çapında M16 mermisi (Emniyet Genel Müdürlüğü-Ankara yazılı, 20'şerlik, 5 sarı kutu içinde)
1 adet cep telefonu (Baysa Şirketi çalışanlarından Ali Alptekin adına kayıtlı ve Abdullah Çatlı tarafından kullanılan)
1 adet cep telefonu (Bucak'ın şoförü Osman Tosun adına Kayıtlı ve Bucak tarafından kullanılan)
1 adet cep telefonu (Hüseyin Kocadağ adına kayıtlı ve kendisi tarafından kullanılan)
35 adet fotoğraf (1996 yılı Temmuz-Ağustos aylarında Siverek'de Bucak'a ait ikametgâhta çekildiği belirtilen Abdullah Çatlı, Sami Hoşta ve Ercan Ersoy'un samimi pozları)
Mehmet Özbay adına düzenlenmiş nüfus kağıdı (Abdullah Çatlı'nın Üzerinde)
Mehmet Özbay adına düzenlenmiş sürücü belgesi (Abdullah Çatlı'nın Üzerinde)
Mehmet Özbay adına düzenlenmiş ticaret odası üyelik kartı (Abdullah Çatlı'nın Üzerinde)
Mehmet Özbay adına düzenlenmiş çok sayıda kredi kartı (Abdullah Çatlı'nın Üzerinde)
Mehmet Özbay adına düzenlenmiş silah taşıma ruhsatı (Abdullah Çatlı'nın Üzerinde)
Mehmet Özbay adına düzenlenmiş ve Mehmet Ağar imzalı Emniyet Uzmanı olduğunu gösteren belge (Abdullah Çatlı'nın Üzerinde)
Beyaz kağıt içerisinde 0,33 gram ağırlığında beyaz toz (yapılan inceleme sonucu kokain olduğu tespit edildi) (Abdullah Çatlı'nın Üzerinde)
Kahverengi toz içeren bir paket (yapılan inceleme sonucu toprak olduğu tespit edildi) (Hüseyin Kocadağ'ın üzerinde)
İlgili kişiler

Sedat Bucak
Abdullah Çatlı
Hüseyin Kocadağ
Gonca Us
Ayhan Çarkın
Mehmet Ağar
Tansu Çiller
Korkut Eken
Mehmet Eymür
İlgili belgeseller

Duvar Belgeseli Susurluk Bölümü (2009) Hazırlayan: Günel Cantak1 Nisan 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
TVNET - Komplo Teorisi Susurluk Kazası
TGRT Haber - Eski Türkiye Susurluk Kazası
Pasifik Cephesi (II. Dünya Savaşı)

| g t II>  Dünya Savaşı'nın seferleri |
| --- | --- |
Avrupa Polonya  Tuhaf Savaş  Kış Savaşı  Danimarka ve Norveç  Fransa ve Benelüks  Britanya  Balkanlar  Doğu Cephesi  Finlandiya  Sicilya  İtalya  Laponya  Batı Cephesi (1944-1945) Asya-Pasifik Çin  Pacific Ocean  Tayland  South-East Asia  Burma and India  South West Pacific  Japan  Mançurya ve Kuzey Kore Akdeniz ve Orta Doğu Kuzey Afrika  East Africa  Mediterranean Sea  Adriatic  Malta  Yugoslavya  Irak  Suriye-Lübnan  İran  İtalya  On İki Ada  Güney Fransa Diğer seferler Atlantik  Arktik  Stratejik bombardıman  Amerika  French West Africa  Hint Okyanusu Madagaskar  Darbeler Yugoslavya  Irak  İtalya  Romanya  Bulgaristan  Macaristan
Pasifik Cephesi, Pasifik Okyanusu ve adalarını, Güneydoğu Asya'yı ve Çin'i kapsayan 7 Temmuz 1937 ile 14 Ağustos 1945 tarihleri arasındaki savaşların sürdüğü cephedir. Cephenin 7 Temmuz 1937'de Çin-Japon Savaşı ile açıldığı kabul edilir. Savaşın en önemli olayı; Japonya'nın çeşitli ülkelere saldırması sonrasında 7 Aralık 1941'de Pearl Harbor'da ABD güçlerine yaptığı Pearl Harbor Saldırısı'dır. Bu saldırıyla beraber ABD savaşa katılmış ve savaş gerçek anlamıyla bir dünya savaşı halini almıştır. Bugün Japonların çoğu tarafından bu savaş Pasifik Savaşı olarak bilinir.
Çin-Japon Savaşı

Ana madde: İkinci Çin-Japon Savaşı
Çin-Japon Savaşı (Çince: 八年抗战  veya 中国人民抗日战争, Japonca: 支那事変 Shina Jihen "Çin Olayı" veya 日中戦争 Nichhū Sensō, Japon-Çin Savaşı, İngilizce: Second Sino-Japanese War "İkinci Çin-Japon Savaşı", ayrıca Japonya'da Mukden Olayı'ndan Japonya'nın teslimiyetine (1945) kadar süren "15 Yıllık Savaşı" (十五年戦争 Jūgo Nen Sensō)" adlandırması ve Japonya'nın Doğu ve Güneydoğu Asya ülkelerini Batılı Sömürgecilerden kurtuluş bir savaşı gerçekleştirdiğini iddia eden tarih anlayışına dayanarak "Büyük Doğu Asya Savaşı" (大東亜戦争 Dai Tōa Sensō) diyen de var.
Çin'in iç istikrarsızlığından istifade eden Japonya'nın özellikle Kantō Ordusu kurmay subaylarının yayılma siyasetinden kaynaklanmış ve Çin'de sömürgeci çıkarlarına sahip olan Batı Dünyası'nın hoşnutsuzluk ve kıskançlıklarından uzatılmıştır. Kuomintang lideri Çan Kay Şek, bir yandan Japonların ilerlemesini önlemeye çalışırken diğer yandan da komünistlerin kökünü kazımaya çalışmıştır.
Bu savaşlarda Japon Ordusu'nun göz yaşartıcı gazı Chloroacetophenone (Kod adı: Midori=Yeşil), hapşırmacı gazı Diphenylcyanoarsine (Kod Adı: Aka=Kırmızı) kullanmıştı. Ayrıca hardal gazı (Kod Adı: Kii=Sarı)'nın kullanıldığına dair raporlar da mevcuttur.
Pearl Harbor Saldırısı

Ana madde: Pearl Harbor Saldırısı
7 Aralık günü erken saatlerde, Japon donanması uçak gemileri'nden kalkan uçaklarla Pearl Harbor Deniz Üssü'ne operasyon düzenledi. Operasyonun amacı, Büyük Okyanus'ta kuvvetle muhtemel olan bir Amerikan askerî müdahalesini önlemektir. Saldırı sonucu 12 Amerikan savaş gemisini ciddi şekilde hasara uğratmış veya batırmış ve 188 savaş uçağını imha etmiş ve 2.403 Amerikan askeri ile 68 sivilin ölümüne neden olmuştur.
Bununla beraber Pasifik Filosu'nun üç uçak gemisi, üssün önemli tankerleri, denizaltılar ve fabrika gemileri gibi unsurları limanda değildi ve zarar görmekten kurtuldu. Bu bakımdan, saldırı askeri olarak başarılı sayılmamaktadır.
Singapur Savaşı

Ana madde: Singapur Savaşı
Müttefik ordularının Malaya'da yenilmesinin ardından durumun umutsuzluğunu gören Müttefik orduları komutanı korgeneral Arthur Percival 27 Ocak'ta kalan kuvvetlere;Malay yarımadası'ndan bir boğazla ayrılan ve yıllar içerisinde çeşitli savunma mevzileriyle iyi bir şekilde tahkim edildiği düşünülen Singapur'a çekilme emri verdi. 7 Şubat'ta Singapur üzerine saldırıya geçen Japonlar 1 hafta içerisinde kenti ele geçirdiler. 15 Şubat 1942'de kalan müttefik ordularının da teslim olmasıyla savaş sona erdi. Dönemin Büyük Britanya Başbakanı Winston Churchill gelişmeleri şöyle özetlemiştir: "Singapur'un düşüşü, ülkemizin tarihinde yaşadığı en kötü felaket ve en büyük teslim olma olayıdır."
Mercan Denizi Muharebesi

Ana madde: Mercan Denizi Muharebesi
Nisan 1942 sonlarında Japonlar, Yeni Gine'nin güneydoğusundaki Port Moresby'de ve Solomon Adalarının güneyindeki Tulagi'de hava üsleri kurarak Avustralya ve Yeni Kaledonya arasındaki Mercan Denizinin denetimini ele geçirmeye hazırlanıyorlardı.
Japonların Port Moresby'yi ele geçirme planını haber alan Müttefikler eldeki bütün hava ve deniz kuvvetlerini alarma geçirdiler.Japonların 3 Mayıs'ta Tulagi'ye çıkarma yapmaları üzerine, Tuğamiral Frank J. Fletcher komutasındaki keşif kuvvetine bağlı bir uçak gemisinden havalanan ABD uçakları Japon çıkarma grubuna saldırarak bir destroyeri, birkaç mayın tarama ve çıkarma gemisini batırdı.
4 Mayıs'ta Rabaul'den yola çıkan asıl Japon kuvvetlerini oluşturan deniz birliklerinin çoğu doğuya doğru dolambaçlı bir yol izledi.
İki tarafın uçak gemileri 5-6 Mayıs günlerini birbirlerini aramakla geçirdi. 7 Mayıs sabahı Japon uçak gemisinden havalanan uçaklar bir ABD destroyeriyle tankerini batırdı.Fletcher'ın uçakları da Japon hafif uçak gemisi Şoho'yu ve bir kruvazörü batırdı. Ertesi gün Japon uçakları ABD uçak gemisi Lexington'ı batırdı ve Yorktown'a büyük hasar verdi. Buna karşılık ABD uçakları da büyük Japon uçak gemisi Shokaku'yu savaşamayacak ölçüde ağır hasara uğrattı.
Çok uçak kaybeden Japonlar, hava korumasının yetersizliği ve karadan havalanan Müttefik bombardıman uçaklarının saldırıları karşısında Port Moresby'ye giden kuvvetlerini Rabaul'de geri çekmek zorunda kaldılar. Zaferle sonuçlanan çarpışmalar boyunca yalnızca uçakları kullanan Müttefik deniz kuvvetleri, hiçbir zaman Japon savaş gemilerine atış menziline girecek kadar yaklaşmadı.