stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Funny Face

| --- | --- |
Funny Face
Theatrical release poster
Yönetmen: Stanley Donen
Yapımcı: Roger Edens
Yazar: Leonard Gershe
Oyuncular:  Audrey Hepburn  Fred Astaire  Kay Thompson  Michel Auclair  Robert Flemyng 
Müzik:  Adolph Deutsch  Songs:  George Gershwin  Ira Gershwin  Roger Edens 
Görüntü yönetmeni: Ray June
Kurgu: Frank Bracht
Dağıtıcı: Paramount Pictures
Çıkış tarih(ler)i: 13 Şubat 1957 (1957-02-13) (United States)
Süre: 103 dakika
Ülke: United States
Dil:  İngilizce  Fransızca 
Bütçe: $3 milyon
Hasılat: $2.5 milyon
Funny Face, Stanley Donen tarafından yönetilen senaryosunu Leonard Gershe'ın kaleme aldığı başrollerinde 	
Audrey Hepburn, Fred Astaire ve Kay Thompson'ın yer aldığı 1957 Amerikan yapımı müzikal romantik komedi filmi.
Menelai Portus

Roma döneminde Cyrenaica ve Marmarica (MS 2.yüzyıl)
Menelai Portus veya Menelaus Portus veya Menelaus Limanı (Antik Yunanca: Μενελάϊος λίμην), ayrıca Menelaita olarak da adlandırılır, Cyrene ve Mısır arasında Kuzey Afrika'da Marmarica kıyısında bir limanı olan antik bir şehirdi. Geleneğe göre Menelaus tarafından kurulmuştur. II. Agesilaus'nin Nil'den Kirene'ye yürüyüşü sırasında öldüğü yer olarak bilinir.
Konumu Wady Daphnéh kıyısında, Râs-al-Milhr yakınlarında aranmalıdır.
Fuksin

Asit fuksin ile karıştırılmamalıdır.
Fuksin (bazen fuşin olarak yazılır) veya rozanilin hidroklorür, kimyasal formülü C
20H
19N
3·HCl olan bir macenta boyadır.  Fuksin olarak satılan ürünlerin diğer benzer kimyasal formülasyonları ve bu molekülün birkaç düzine başka eşanlamlısı vardır. Suda çözündüğünde macenta rengine dönüşür; katı haldeyken koyu yeşil kristaller oluşturur. Fuksin, tekstil boyamanın yanı sıra bakterileri boyamak ve bazen dezenfektan olarak kullanılır.
Ringelmann ölçeği

Ringelmann duman çizelgeleri, 1897'de.
Ringelmann ölçeği, dumanın görünür yoğunluğunu veya opaklığını ölçmek için kullanılan ölçektir. Paris'teki la Station d'essais de Machines'ten Fransız ziraat mühendisliği profesörü Maximilien Ringelmann tarafından geliştirildi ve ilk olarak 1888'de ölçeğin sunumunu yaptı.
Ölçek, beyaz bir yüzey üzerindeki siyah çizgilerden çıkarılan ve uzaktan bakıldığında bilinen gri tonlarıyla birleşen 5 yoğunluk seviyesine sahiptir. Gölge 1 hafif gridir ve genellikle hava kirliliği panoları tarafından kabul edilebilir olarak sınıflandırılır. % 20 opaklığa sahiptir. 2, 3, 4 ve 5 tonları %40, %60, %80 ve %100 (tamamen siyah) bulanıklıklara karşılık gelir ve çoğu ülkenin hava kirliliği kurulları tarafından genellikle "siyah duman" olarak kabul edilir.
Tarihi

1888'de önerildiği gibi, kesin bir grafik yoktu; profesör Ringelmann, bunların nasıl çizileceğine dair bir şartname sağladı; duman seviyesi '0' beyazla temsil edildiğinde, 1 mm, 2.3 mm, 3.7 mm ve 5.5 mm genişliğinde çizgilerle çizilen 10 mm kare ızgaralarla '1' ila '4' seviyeleri ve hepsinin siyahla '5' seviyesinde çizilmesini önerdi.
1897'de Ringelmann, duman tabloları için basılı kartlar kullanıma sunuldu. Yazarın Ringelmann ölçeği, Londralı Bryan Donkin'den özel bir yazışmada öğrendiği yorumuyla birlikte 11 Kasım 1897 tarihli Engineering News dergisinde yayımlanan bir makalede Amerika Birleşik Devletleri'ne tanıtıldı. Makale, daha sonra Mühendislik Haberleri'nin yardımcı editörü William Kent'e atfedildi. Kent, Ringelmann ölçeğinin kullanımını ısrarla savundu (bkz. Steam-boiler economy, 1901).
Kent, 1899'da Ringelmann ölçeğinin Amerikan Makine Mühendisleri Derneği tarafından formüle edilen elektrik santrali testi için standart kodda, duman yoğunluğu ölçüsü olarak kabul edilmesi gerektiğini öne sürdü. Daha sonra ABD Jeolojik Araştırmalarının Teknoloji Şubesi (daha sonra ABD Maden Bürosu oldu) tarafından kabul edildi ve 1904'te St. Louis'de dumansız yanmayı incelemek için kullanıldı. 1908'de, Teknoloji Şubesi, hem dahili hem de genel dağıtım için duman çizelgelerinin kopyalarını üretti.  1910'a gelindiğinde Boston, Massachusetts için bir duman yönetmeliği yazdı ve yönetmelik, Massachusetts Yasama Organı tarafından kabul edildi. Yönetmelik, kolluk kuvvetleri ve uyum görevlileri tarafından kullanılmaya devam etmektedir.
Sürümleri ve kullanımı

Ölçeğin popüler bir versiyonu, ABD Maden Bürosu tarafından 1967 tarihli 8333 genelgesinde yayımlanan versiyondur. 1969'un İngiliz Standartlar Kuruluşu (BS2742: 1969), Ringelmann'ın teknik özelliklerini, modern mürekkeple modern kâğıt üzerinde, daha önce, muhtemelen daha koyu kağıtta, daha soluk mürekkeple üretilen grafiklerin olası görünümüne benzer bir tablo verecek şekilde değiştirdi. O zamandan beri BS2742: 2009 ile değiştirildi. Dört ölçekli bir versiyon, Hong Kong Denizcilik Departmanı tarafından gemiler tarafından yayılan dumanı kontrol etmek için kullanılmaktadır.
Elde edilen verilerde sınırlamalar vardır. Bir dumanın görünen karanlığı, atık sudaki partikül maddenin konsantrasyonuna, partikülün boyutuna, görüntülenen duman kolonunun derinliğine ve gözlemciye göre güneşin yönü gibi doğal ışık koşullarına bağlıdır. Çizelgenin doğruluğu, kullanılan mürekkebin siyahlığına ve kâğıdın beyazlığına bağlıdır.
Kullanımda, gözlemci en büyük opaklık noktasında bulutu görüntüler ve karşılık gelen Ringelmann Sayısı'nı belirler. Ringelmann; 0, 1, 2, 3, 4 ve 5, sırasıyla 0, 20, 40, 60, 80 ve 100 opaklığına eş değerdir. Bazı ajanslar dumana benzeyen kartlar çıkarırken diğerleri telefonlarda uygulamaları kullanmaktadır.
25. Güneş çevrimi

| 25>  Güneş çevrimi |
| --- | --- |
Eylül 2024 itibarıyla ISES 25. Güneş çevrimi güneş lekesi sayısı ilerleme ve tahminleri
Güneş lekesi verileri
Başlangıç tarihi: Aralık 2019
Bitiş tarihi: yaklaşık 2030
Maksimum sayı: 136,8 (yuvarlanmış)
Maksimum sayı tarihi: Şubat 2024 (kademeli)
Minimum sayı: 1,8
Çevrim kronolojisi
Önceki çevrim: 24. Güneş çevrimi (2008-2019)
25. Güneş çevrimi, Güneş lekesi aktivitesinin kapsamlı bir şekilde kaydedilmeye başlandığı 1755'ten bu yana 25'inci mevcut Güneş çevrimidir. Aralık 2019'da minimum güneş lekesi sayısı 1,8 ile başlamıştır. Yaklaşık 2030 yılına kadar devam etmesi beklenmektedir.
Tahminler

25. çevrimin gücüne ilişkin geniş çapta tahminler, çok zayıf bir çevrimden yavaş bir şekilde Maunder minimum benzeri bir duruma kayma önerilerine kadar, önceki 24. çevrime benzer zayıf bir çevrime ve hatta güçlü bir çevrime kadar değişkenlik gösteriyordu. Upton ve Hathaway, 25. çevrimin zayıflığının onu Modern Gleissberg Minimumunun bir parçası haline getireceğini tahmin ettiler.
Aralık 2019'daki 25. Güneş Çevrimi Tahmin Paneli, 25. Güneş çevriminin 24. çevrime benzer olacağını, önceki güneş çevriminin Nisan 2020'de (± 6 ay) minimum olacağını ve Güneş lekesi sayısının Temmuz 2025'te (± 8 ay) maksimum 115'e (yuvarlanmış) ulaşacağını öngörmüştür. Bu tahmin, 25. Güneş çevriminin ortalamadan daha zayıf olacağını (yani olağanüstü güçlü Modern Maksimum döneminden daha zayıf olacağını) savunan bilimsel literatürdeki mevcut genel kabulle de uyumludur. Bununla birlikte, çevrimin ilk üç yılı olan 2020'den 2022'ye kadar yapılan gözlemler, öngörülen değerleri önemli ölçüde aşmaktadır.
| Kaynak | Tarih | Maksimum çevrim | Çevrim başlangıcı | Çevrim sonu |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Thompson, M.J. vd. | Ağustos 2014 |  | 2019 4.Ç |  |
| Zharkova, V. vd 2014, 2015. (Northumbria U.) | Ekim 2014 | 65 (24. çevrimin %80'i) |  |  |
| Upton, L.A. ve Hathaway, D.H. (Solar Observatories Group, Stanford Üniversitesi) | Aralık 2018 | 78 (24. çevrimin %95'i) | 2020 Sonu - 2021 Başı |  |
| Xu, J.C. vd. (Çin Bilimler Akademisi) | Ağustos 2018 | 168,5 ± 16,3 (2024) | Ekim 2020 |  |
| Bhowmik, P. ve Nandy, D. (IISER Kalküta) | Aralık 2018 | 124 ± 15 (2023–2025) | 2020 | 2031'den sonra |
| Ozguc, A. vd. (Harvard U-ty) | Aralık 2018 | 154 ± 12 (2023,2 ± 1,1) |  |  |
| NOAA / SSRC | Nisan 2019 | 117 ± 23 (2023–2026) | 2019 ortası - 2020 sonu |  |
| NASA | Haziran 2019 | 70 ± 29 (24. çevrimden %30-50 daha düşük (2025)) | 2020 |  |
| NOAA / SSRC (güncelleme) | Aralık 2019 | 115 ± 10 (Temmuz 2025) | Nisan 2020 (± 6 ay) |  |
| Mcintosh vd.. | Haziran 2020 | 229 ± 25 |  |  |
| Mcintosh vd. | Aralık 2020 | 190 ± 20 |  |  |
| National Center for Atmospheric Research | Aralık 2020 | 233 |  |  |
| de Jager, C. ve Duhau, S. | Aralık 2020 | 160 ± 8 (2025 ± 1) |  |  |
| Karşılaştırma için güncel veri | şu an | >127,8 | Aralık 2019 | - |
Erken belirtiler

Nisan 2018 itibarıyla Güneş, ters manyetik kutuplu bir güneş lekesinin ortaya çıktığına ve bu güneş çevriminin başladığına dair belirtiler gösterdi. Bir çevrimden diğerine geçiş sırasında her iki kutupta da güneş lekelerinin bulunduğu bir dönem yaşanması (solar minimum sırasında) tipik bir durumdur. Kutuplara doğru yönlendirilmiş ters manyetik polariteye sahip güneş lekeleri 25. çevrime geçiş sürecinde olunduğunu gösteriyordu. 25. çevrimin ilk güneş lekesi Nisan 2018'in başlarında, hatta Aralık 2016'da ortaya çıkmış olabilir.
Kasım 2019'da, muhtemelen 25. çevrimin başlangıcına işaret eden iki ters kutuplu güneş lekesi ortaya çıktı.
Nandy ve diğerleri, Aralık 2019'da gözlemlenen iki kutuplu manyetik bölgelerin polarite (kutupsallık) yönelimini analiz etmiş ve 25. Güneş çevrimi toroidal alan bileşeninin temel yönelimine sahip manyetik bölgelerin yeni çevrimin öncü belirtilerini temsil eden güneş konveksiyon bölgesinde oluştuğu sonucuna vardılar.
Global Oscillations Network Group (GONG) gözlemlerine dayalı olarak Güneş manyetik alanının 24-25 çevrimleri için radyal bileşeninin süpersinoptik (zamana karşı güneş enlemi) haritası, her iki güneş yarım küresinde yaklaşık 30 derece enlemlerde Kasım 2019'da başlayan 25. çevrimin manyetik aktivitesini göstermektedir. Daha güncel bir süpersinoptik harita da mevcuttur.
Aşağıdaki tabloda 25. çevrimdeki şu ana kadar geçen gün sayısı ile 24. çevrimdeki aynı noktaya kadar olan gün sayısı ve ayrıca 24. çevrimde 2012 sonuna kadar güneş lekelerinin sayısı için belirli eşikleri aşmış olan gün sayısı verilmektedir.
| Sayılar | 24>  GÇ 31 Aralık 2012'ye kadar | 24>  GÇ 22 Eylül 2018'e kadar | 25>  GÇ 22 Eylül 2023'e kadar |
| --- | --- | --- | --- |
| ≥75 güneş lekesi | 399 | 353 | 494 |
| ≥100 | 241 | 223 | 334 |
| ≥125 | 116 | 109 | 207 |
| ≥150 | 39 | 39 | 99 |
| ≥175 | 6 | 6 | 41 |
| ≥200 | 0 | 0 | 13 |
| ≥225 | 0 | 0 | 2 |

22 Eylül 2023 itibarıyla 25. güneş çevrimi, döngünün aynı noktasındaki (22 Eylül 2012) 24. güneş çevrimine kıyasla günde ortalama %25 daha fazla leke oluşturmaktadır. 25. güneş çevriminin 4. yılı (1 Aralık 2022 - 22 Eylül 2023), 24. güneş çevrimindeki karşılık gelen döneme göre günde ortalama %45 daha fazla lekeye sahiptir.
Etkinlikler > 2020

29 Mayıs'ta, 25. Güneş çevriminin ilk C sınıfı Güneş püskürmeleri ve ilk M sınıfı patlaması gerçekleşti. Güneş aktivitesi sonraki aylarda, özellikle Ekim ayında ani bir artışla birlikte Kasım ayına kadar neredeyse günlük olarak gerçekleşen patlamalarla artmaya devam etti. 29 Kasım'da, muhtemelen güneş çevriminin başlangıçta düşünülenden daha aktif olacağına işaret eden, çevrimin bugüne kadarki en güçlü patlaması olan M4.4 patlaması gerçekleşti.
8 Aralık'ta, güçlü bir C-sınıfı güneş patlamasından kısa bir süre sonra doğrudan Dünya'ya doğru ilerleyen küçük bir koronal kütle atımı tespit edildi. 9-10 Aralık'ta gezegene çarptı ve yüksek enlemlerde parlak kutup ışıklarına neden oldu.
Etkinlikler > 2021

Çevrimin ilk X sınıfı güneş patlaması 3 Temmuz'da gerçekleşti ve X1.59 ile zirve yaptı.
22 Temmuz'da, 6 Eylül 2017'den bu yana ilk kez güneş diski üzerinde toplam altı farklı aktif bölge görüldü.
9 Ekim'de patlayan M1.6 sınıfı bir güneş püskürmesi, 12 Ekim'de dünyaya çarpan bir koronal kütle atımına yol açarak (orta şiddette) bir G2 jeomanyetik fırtınasını tetikledi.
Güneş çevriminin ikinci X sınıfı patlaması 28 Ekim'de meydana geldi ve bir CME (koronal kütle atımı) ile S1 güneş radyasyon fırtınası üretti. İlk raporlar CME'nin Dünya'yı sıyırabileceğini öngörüyordu, fakat 30-31 Ekim'deki jeomanyetik fırtınalar yalnızca 4'lük orta düzeyde bir Kp indeksine ulaştı.
3 ve 4 Kasım tarihlerinde Kp indeksi, G4 jeomanyetik fırtınaya eşdeğer olan 8- değerine ulaştı. Bu, Eylül 2017'den bu yana Dünya'yı vuran en yoğun jeomanyetik fırtınaydı.
Etkinlikler > 2022

Mart ayı sonlarında 2975 numaralı güneş lekesi bölgesi biri X1.3 diğeri M9.6 büyüklüğünde iki patlama gerçekleştirdi, bunlardan ilki 31 Mart'ta Güneş halesine yakın olmasına rağmen G1 jeomanyetik fırtınaya neden olmuştur. Bölge 5 Nisan'da Dünya'nın görüş alanından çıktı, fakat 8 Nisan'daki helyosismik ölçümler Güneş'in uzak tarafında hala aktif olduğunu gösterdi. 12 Nisan'da, uzak taraftaki bir koronal kütle atımı muhtemelen bu bölgede meydana geldi ve helyosismik ölçümler bölgenin hale üzerinden geçtikten sonra yoğunlaştığını gösterdi. Bölge Dünya'nın görüş alanına girmeye başladıkça, 15 Nisan'da muhtemelen X sınıfı bir patlama meydana geldi.
Güneş lekesi kompleksinin bölgeleri Güneş'in görünür yarımküresine döndükten sonra 2993 ila 2996 olarak adlandırıldı. 17 Nisan'da 2994 numaralı güneş lekesi grubu bir X1.2 patlaması gerçekleştirdi, fakat kompleksin etkinliği sonraki birkaç gün içinde biraz azaldı. 2992 nolu güneş lekesi bölgesi, güneşin halesinden geçerken M7.3 ve X2.2 patlamaları gerçekleştirdi; bu patlamalardan sonuncusu çevrimin en güçlü patlamasıydı.
Etkinlikler > 2023

14 Aralık'ta 3514 numaralı güneş lekesi bölgesinden X2,87 büyüklüğünde bir güneş patlaması kaydedildi ve bu patlama 17 gün boyunca döngünün en güçlü güneş patlaması oldu. 31 Aralık'ta ise 3536 numaralı güneş lekesinden X5,0 büyüklüğünde bir güneş patlaması kaydedildi.
Etkinlikler > 2024

9 Şubat'ta, 3575 numaralı bölge o güne kadarki çevrimin en güçlüsü olan X3,4 büyüklüğünde patlama üretti ve radyasyon seviyeleri sonraki günlerde kısa süreliğine S2'yi aştı. 12 Şubat'ta, Güneş'in arka tarafına döndükten sonra, aynı bölge güçlü bir CME püskürttü. Dünya'dan görünmediği için patlamanın gücünü değerlendirmek mümkün değildi, fakat yine de proton fırtınası seviyeleri 12-13 Şubat tarihlerinde tekrar kısa süreliğine S2'ye ulaştı.
22 Şubat'ta ise, 3590 numaralı bölge X6,3 büyüklüğünde bir güneş patlaması üretti.
Mayıs ayında son 20 yılın en güçlü güneş fırtınası, alışılmışın dışında çok daha düşük enlemlerde kutup ışığı oluşumuna neden oldu. Birkaç gün sonra 14 Mayıs'ta, 3664 bölgesi X8,7 gücünde ölçülen ve güneşteki çevrim boyunca şu ana kadarki en güçlü güneş patlamasını üretti.
20 Mayıs 2024'te X sınıfı güneş patlamalarının en güçlüsü olan bir X12 güneş patlaması, Mars'a ulaşan x-ışınları ve gama ışınları üretirken, bir koronal kütle atımı da güneş rüzgarını başlattı.
1 Ekim 2024'te 3842 numaralı bölgede X7.1 güneş patlaması meydana geldi ve sadece iki gün sonra X9.0 güneş patlaması daha yaşandı.
GONG'dan alınan (sıfır noktası düzeltilmiş) tam sayı dönüş sinoptik haritalarına dayalı olarak 24. çevrimiçin Güneş manyetik alanı radyal bileşeninin zaman ve Güneş enlem diyagramı (süpersinoptik harita veya "kelebek" diyagramı). Mavi/kırmızı renkler, negatif/pozitif manyetik alan polaritelerini ±5 Gauss arasında ölçeklendirmektedir. İki siyah ok, 25. çevrim iki enlemsel bandının yaklaşık konumunu işaret etmektedir. Veriler NISP/NSO/AURA/NSF tarafından işletilen GONG cihazları tarafından elde edilmiştir.
Türkiye'nin Afganistan büyükelçileri listesi

| Türkiye'nin Afganistan Büyükelçisi  |
| --- | --- |

Görevdeki Cihad Erginay 1 Mayıs 2021 tarihinden beri
Atayan: Recep Tayyip Erdoğan
Oluşum: 26 Haziran 1922
Açılışı yapan: Korg. Fahrettin Türkkan
Websitesi: Türkiye Cumhuriyeti Kabil Büyükelçiliği
Türkiye'nin Afganistan Büyükelçisi, Türkiye'yi Afganistan'da temsil eden en üst diplomatik görevlidir.
Büyükelçiler

Türkiye'nin Afganistan büyükelçileri;
| Büyükelçi | Görev Başlangıcı | Görev Bitişi |
| --- | --- | --- |
| Korg. Fahrettin Türkkan | 26 Haziran 1922 | 12 Mayıs 1926 |
| Yusuf Hikmet Bayur | 30 Haziran 1928 | 1 Ağustos 1931 |
| Memduh Şevket Esendal | 19 Kasım 1933 | 31 Ekim 1941 |
| Kemal Köprülü | 21 Mayıs 1942 | 15 Mayıs 1945 |
| Ahmet Cavad Üstün | 30 Mayıs 1945 | 14 Aralık 1949 |
| Cemal Yeşil | 28 Mart 1951 | 26 Ocak 1956 |
| Org. Zekai Okan | 27 Şubat 1956 | 19 Şubat 1959 |
| Talat Benler | 31 Mart 1960 | 4 Ağustos 1964 |
| Cemil Vafi | 7 Kasım 1964 | 19 Aralık 1966 |
| Hamit Batu | 29 Aralık 1966 | 18 Ocak 1971 |
| Ömer Faruk Şahinbaş | 28 Kasım 1971 | 2 Nisan 1976 |
| İlhan Bakay | 31 Temmuz 1978 | 29 Temmuz 1981 |
| Altan Güven | 1 Aralık 1981 | 16 Ağustos 1985 |
| Salih Zeki Karaca | 1 Ocak 1985 | 1 Ocak 1990 |
| Aykut Çetirge | 30 Ekim 1993 | 1 Mayıs 1995 |
| Bilge Cankorel | 7 Aralık 1995 | 27 Kasım 1997 |
| Ahmet Müfit Özdeş | 12 Mart 2002 | 28 Ocak 2004 |
| Bülent Tulun | 28 Ocak 2004 | 17 Aralık 2005 |
| İsmail Ethem Tokdemir | 25 Aralık 2005 | 19 Eylül 2009 |
| Basat Öztürk | 19 Eylül 2009 | 27 Kasım 2013 |
| İsmail Aramaz | 27 Kasım 2013 | 1 Ocak 2015 |
| Ali Sait Akın | 21 Temmuz 2015 | 16 Kasım 2017 |
| Oğuzhan Ertuğrul | 30 Kasım 2017 | 1 Mayıs 2021 |
| Cihad Erginay | 1 Mayıs 2021 | Görevde |
Wojciech Świętosławski

| Wojciech Świętosławski |
| --- | --- |
Wojciech Świętosławski, y. 1910
Doğum: 21 Haziran 1881(1881-06-21) Kiryjówka, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 29 Nisan 1968 (86 yaşında) Varşova, Polonya Halk Cumhuriyeti
Defin yeri: Powązki Mezarlığı
Vatandaşlık: Polonyalı
Eğitim: Kiev Polytechnic Institute of Emperor Alexander II
Tanınma nedeni: Modern termokimyanın kurucusu
Çocuk(lar): Janina Świętosławska-Żółkiewska
Ödüller: Order of Polonia Restituta Decade of Independence Regained Commander of the Order of Polonia Restituta Commander with Star of the Order of Polonia Restituta Work Flag Order, 1st class Order of Saint Stephen of Hungary

Kariyeri
Dalı: Fizik
Çalıştığı kurum: Varşova Üniversitesi, Varşova Teknoloji Üniversitesi
 

Wojciech Alojzy Świętosławski (d. 1881 - ö. 1968) Polonyalı kimyager ve fizikçidir.
Modern termokimyanın babası sayılan Świętosławski, iki kez Nobel Ödülü'ne aday gösterilmiştir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 2111294  BNF: cb10700205n (data)  CiNii: DA08079922  GND: 117385557  ISNI: 0000 0000 8092 780X  LCCN: n82106299  LNB: 000055167  NKC: js2016898935  NLA: 35769471  NLI: 987007423424405171  NTA: 111881285  RERO: 02-A018625306  SNAC: w66x3hnv  SUDOC: 061395307  Trove: 1079113  VIAF: 13083647   WorldCat (LCCN): n82-106299
Galya kavunu

Galya kavunu, anavatanı Güneydoğu Asya olan etli bir kavun türüdür. Açık altın rengi kahverengi ağlar ile kaplı kabuğu vardır.
Mandalina

Mandalina (Citrus reticulata), ılıman iklimde yetişmekte olan Turunçgiller (Rutaceae) familyasına ait bir meyve türüdür. Turuncu, sarı renklerde olan mandalina, etli ve sulu bir yapıya sahiptir. Mandalina, portakala nazaran daha yumuşak olan kabuğu soyulduktan sonra yenebildiği gibi suyu sıkılarak da içilebilir.
Tangerina, nova, kinnow, fremond, klausellina, robinson, okitsu, satsuma, ankor, klemantin, fortune, yerli, lee, fairchild  marisol, minneola, ortanik, kara, ovari gibi çeşitleri vardır.
Türkiye'de en çok Akdeniz'de, Ege bölgesinin kıyı kesimlerinde ve kısmen Karadeniz Bölgesinde yetiştirilir.
Etimoloji

Mandalina kelimesi, Türkçeye İtalyanca "mandarino" kelimesinden geçmiş, Batı kökenli bir sözcüktür. Bu sözcüğün kökeni de -geçmişte bazı Çinli devlet adamlarının giydiği sarı renkli kaftana atfen- Mandarin sözcüğüdür.
İklim isteği

Tüm Turunçgiller gibi sıcağı sever. Ama özellikle Satsuma (Rize Mandalinası) gibi belirli türlerin soğuğa dayanıklılığı portakal, limon gibi diğer turunçgillerden daha yüksektir.
Bu ağacın yetiştiriciliğinin yapıldığı yerde sıcaklıklar -3, -4 derecenin altına düşmemelidir. -9, -10 derecenin altına düşen sıcaklıklarda mandalina ağaçları donup ölebilir. Dayanamayacağı en yüksek sıcaklıklar ise, 45 derece ve üzeridir.
Botanik

Citrus reticulata orta boyda bir ağaçtır ve yaklaşık 8 metre boyundadır. Ağacın gövdesi ve büyük dalları dikenlidir. Yaprakları parlak, yeşildir ve oldukça küçüktür. yaprak sapı kısa, hemen hemen kanatsızdır veya hafif kanatlıdır. Çiçekler yaprak koltuklarında tek tek veya küçük gruplar halinde bulunur. Narenciye genellikle kendi kendine verimli(İngilizce:self-fertile)(aynı çiçek içinde polen'i taşımak için yalnızca bir arı'ya ihtiyaç duyar) veya partenokarpik (tozlaşma'ya ihtiyaç duymaz ve dolayısıyla örneğin satsuma)'daki gibi çekirdeksizdir. Olgun bir mandalina ağacı 80 kg meyve verebilir.
Meyve

Mandalina meyveleri 40–80 mm çapındadır. Renkleri turuncu, sarı-turuncu veya kırmızı-turuncudur. Kabuğu incedir ve kolayca soyulur. Kolay soyulmaları, mandalinaların diğer turunçgillere göre önemli bir avantajıdır. Tıpkı diğer turunçgillerde olduğu gibi, endokarp (iç eti) bölümlere ayrılır, bunlar da çok sayıda uzun hücreden oluşur. Meyveler çekirdeksiz olabilir veya az sayıda tohum içerebilir. Mandalina meyveleri tadı tatlı'dır ve meyve suyu yapmak için bütün olarak veya sıkılarak yenebilir.
Üretim

| Mandalina, klementin mandalinası, satsuma  Üretim, 2019 (milyon ton) |
| --- | --- |
 Çin: 19.7
 İspanya: 1.8
 Türkiye: 1.4
 Fas: 1.4
 Mısır: 1.1
Dünya toplamı: 35.4
Kaynak: Gıda ve Tarım Örgütü
2019'da dünya mandalina üretimi (FAOSTAT'a raporuna göre mandalina, klementin ve satsuma ile birlikte) 35,4 milyon ton idi ve küresel toplamın (tablo) %56'sı ile Çin lider üreticiydi. 2019'da her biri bir milyon tondan fazla üretim yapan ülkeler İspanya, Türkiye, Fas ve Mısır'dı.
Türkiye'de çeşitleri

Gümüldür mandalinası (Gümüldür mandarini) 18.08.2020 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve İzmir için coğrafi işaret almıştır.
Havran mandalinası 09.08.2023 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve Balıkesir için coğrafi işaret almıştır.
Seferihisar mandalinası 04.07.2019 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve İzmir için coğrafi işaret almıştır.
Çiçek Yapısı
Ağaçtaki olgun meyveler
Meyveler
Yakın çekim bir mandalina ağacı
Girit'te bir ağaçta büyüyen mandalina.
File torbada mandalinalar
Mandarin tohumları
Gümüşoluk, Pursaklar

| Gümüşoluk |
| --- | --- |
Köy

 Ankara
Ülke:  Türkiye
İl: Ankara
İlçe: Pursaklar
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000)
 • Toplam: 1.276
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0312
İl plaka kodu: 06
Posta kodu: 06145
Gümüşoluk, Ankara ilinin Pursaklar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Gümüşoluk Mahallesi'nin bilinen ilk ismi, resmi kaynaklara göre (Başbakanlık Arşivleri) Osmanlı döneminde "Ülümbis" olarak geçmekte olup, o zamanki adıyla "Çubuk Bazarı" diye bilinen Çubuk ilçesine bağlı bir köydür.[kaynak belirtilmeli] Daha sonra köy "Ülümbüş" adıyla Bağlum Nahiyesine ve Altındağ ilçesine bağlanmıştır. 1960'lı yıllarda köy isimleri değiştirilirken, Ülümbüş olan adı "Gümüşoluk" olarak değiştirilmiş ve bu kez de Keçiören ilçesine bağlanmıştır. Saray köyünün Belde Belediyesi yapılmasıyla da bu beldeye  bir Mahalle olarak  bağlanmıştır. 2009 yılı yerel seçimlerinde Pursaklar'ın ilçe yapılmasıyla Saray Beldesi Belediyeliğinden alınarak yine Saray'ın bir Mahallesi olarak bu defa da Pursaklar ilçesine bağlanmıştır. Pursaklar ilçesine bağlanması sonucunda bir Mahalle olarak  Semt ve Sokak isimleri verilmeye başlanmış ve güncel haritalarda Gümüşoluk  bu isimlerle  tanımlanmaya ve gösterilmeye başlanmıştır.[kaynak belirtilmeli]
Ankara iline 15 km, Keçiören ilçesine 10 km uzaklıktadır.