stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Üniter Ulusal Kurtuluş Cephesi
Birimleri

1944-45 yılların arasında Yugoslavya'yı oluşturan bölgelerde Cephe'ye ait birimler oluşturulmuştur. İsimleri ve kuruluş tarihleri şu şekildedir;
| Birim adı | Bölge adı | İlk kongre tarihi |
| --- | --- | --- |
| Hırvatistan Birleşik Halk Kurtuluş Cephesi | 18 Mayıs 1944. | Hırvatistan |
| Bosna-Hersek Halk Kurtuluş Cephesi | 3 Temmuz 1944. | Sanski Most, Bosna-Hersek |
| Karadağ Halk Kurtuluş Cephesi | 16 Temmuz 1944. | Kolaşin, Karadağ |
| Sırbistan Ortak Halk Kurtuluş Cephesi | 14 Kasım 1944. | Sırbistan |
| Makedonya Halk Kurtuluş Cephesi | 26 Kasım 1944. | Üsküp, Kuzey Makedonya |
| Voyvodina Halk Kurtuluş Cephesi | 11 Aralık 1944. | Novi Sad, Voyvodina |
| Kosova Halk Kurtuluş Cephesi | 11 ve 12 Nisan 1945. | Kosova ve Metohiya Özerk Bölgesi |
| Sloven Milleti Kurtuluş Cephesi | 15 ve 16 Temmuz 1945 | Slovenya |
İkona

Başlığın diğer anlamları için İkon sayfasına bakınız.
1410'larda Andrei Rublev tarafından yapılmış İsa ikonu.
Son Yargı İkonası. Pidma-Rus İmparatorluğu. 1909
İkona (Yunanca εἰκών) Doğu Ortodoks Kilisesi, Oryantal Ortodoksluk, Katolik ve Doğu Katolik Kiliselerinin kültürlerinde en yaygın şekli illüstrasyon olan dinî bir sanat eseridir. Türkçeye Fransızca icône sözcüğünden geçmiş olan kavramın kökeni Yunanca eikon "benzerlik, resim, portre" sözcüğüdür. Bu sözcük ise yine Yunanca eikenai (gibi olmak) kökünden gelir.  En yaygın konular Mesih, Meryem, azizler ve meleklerdir. Özellikle bir veya iki ana figür üzerinde yoğunlaşan portre tarzı görüntülerle ilişkili olsa da, terim aynı zamanda Doğu Hristiyanlığı tarafından üretilen ve anlatım sahneleri de dahil olmak üzere çeşitli sanatsal basındaki dini imgelerin çoğunu kapsar.
İkonalar ayrıca metal, döküm taş, kumaş üzerine işlemeli, ahşap üzerine boyanmış, mozaik veya fresk işlerinde yapılmış, kağıt veya metal üzerine basılmış vb. şekilde olabilir.
Doğu Ortodoks geleneği, Hristiyan ikonalarının üretiminin Hristiyanlığın ilk günlerinden bu yana devam ettiğini ve o zamandan beri süregelen bir gelenek olduğunu iddia ediyor. Modern akademik sanat tarihi, ikonalar daha önce var olmuş olsa da, geleneğin sadece 3. yüzyıla kadar izlenebileceğini ve Erken Hristiyan sanatından sağ kalan ikonaların daha sonra olanlarından büyük ölçüde farklı olduğunu düşünmektedir. Daha sonraki yüzyılların ikonaları, çoğu zaman hayatta kalsa da, genellikle 5. yüzyıldan sonraki ikonalarla yakından bağlantılı olabilir. İkonaların yaygın imhası, 726-842 arası Bizans İkonoklazması sırasında meydana geldi, ancak bu, ikonaların uygunluğu sorununu kalıcı olarak çözdü. O zamandan beri ikonalar Batı kilisesinin resimlerinden çok daha büyük bir tarz ve konu sürekliliğine sahip oldu. Aynı zamanda değişim ve gelişme oldu.
İkonoklastlar tarafından ikonaları öpenler ve önlerine kapananlar putperestlik ile suçlanmıştır; ancak bu suçlamalar doğru değildir. İkonodüllere göre taşa, ağaca veya boyaya tapınılmaz veya tazim gösterilmez; ikonada tasvir edilen şahsa tazim gösterilir ve ikonalar din için gereklidir.
Tarihçe

İkonalar ilk kez Greko-Romen Antikçağı'nda mezartaşı portrelerinde kullanıldı. Ağaç üzerine tutkal boya ya da mum cila ile resmedildi. Bu görüntüler daha sonra Hristiyanlığın başlangıcında çok tutundu. Büyük Konstantin'un başkentin ilk üç piskoposunun portrelerini Forum'da kızıl somaki bir sütuna bağlattığı bilinir. İsa'nın ve Meryem'in ya da bir azizin herhangi bir ikonası, Hristiyanlarca Tanrı katında bir aracı olarak kabul ediliyordu. 8. yüzyılın başında Bizans İmparatoru III. Leon, ikonakırıcılık hareketini başlattı ve görüntüye tapılmasını yasakladı. Kullanımın yeniden başlaması ile ikona, ayin düzeninin bir parçasını oluşturdu ve ikonostasın üzerinde yer aldı. İkonakırıcılık döneminde yapılan tahribata karşın bu olaydan önce yapılmış birkaç ikona, özellikle Sina'da bir manastırın eşsiz koleksiyonu bugünlere kadar gelebildi. Bu koleksiyonun en ünlü parçalarından biri, yapılış tarzıyla Antik tarih'in  gerçek portrelerini andıran Petrus'un ikonasıdır. Bizans'ta bezeme sanatı olarak ortaya çıkmıştı ve ikonalarda genellikle İncil'den betimlemeler işlenirdi. İsa ikonagrafide azizlik anlamındaki halesindeki baba-oğul-kutsal ruh harflerinin baş harflerinin yazılı olduğu haç işaretiyle diğer ikonalardan ayrılır.
İç bağlantılar

Ortodoks Kilisesi
İkonoklazm
Bizans ikonoklazmı
Konya (kentin ismin Yunancadacan gelmektedir: Ikonium. Ikona/Ikonia)
İstanbul Antlaşması (1736)

| --- | --- |
Tür: Barış ve düzenleme antlaşması
İmzalanma: 17 Ekim 1736
Yer: İstanbul, Osmanlı Devleti
| g t 1732-1736 Osmanlı-İran Savaşı |
| --- | --- |
 Ahmed Paşa  Bağdat  Ducum  Leylan  Gence  Kars-I  Arpaçay  Kars-II  İstanbul ayrıca bkz.: Osmanlı-İran Savaşları 
İstanbul Antlaşması, 17 Ekim 1736 tarihinde Osmanlı İmparatorluğu ve İran'da kurulan Afşar Hanedanı arasında imzalanmış bir barış ve düzenleme antlaşmasıdır. 1735-1736 Osmanlı-İran Savaşını sona erdirmiştir.
Bu antlaşmayla Osmanlılar Nadir Şah'ı İran Şahı, Raziya Sultan'ı ise İran Şahbanusu (kraliçe) olarak kabul ettiler ve 1730-1732 Osmanlı-İran Savaşı sonucunda imzalanan Ahmet Paşa Antlaşmasıyla elde ettikleri Gence, Tiflis ve Revan'ı İran'a bırakmak zorunda kaldılar. Fakat uzun vadede bu antlaşma ne Osmanlı Devletini ne de İranlıları tatmin etti ve iki ülke arasındaki çatışmalar 1746 yılına kadar devam etti.
Aynı zamanda bu antlaşma İran'daki Safevi Hanedanı'nın yıkılıp yerine Afşar Hanedanı'nın geçtiğinin Osmanlılar tarafından da resmen kabul edildiğini göstermesi açısından önemli bir belgedir.
Ölümsüz (film, 1982)

| --- | --- |
Filmin afiş
Yönetmen: Çetin İnanç
Yapımcı: Mehmet Karahafız
Senarist: Cüneyt Arkın
Oyuncular: Cüneyt Arkın, Nazan Saatçi, Ümit Acar, Ahmet Mekin
Görüntü yönetmeni: Salih Dikişçi
Kurgu: Necdet Tok
Stüdyo: Anıt Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Macera, Dram
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1982
Çıkış tarih(ler)i: 1 Mayıs 1982 (1982-05-01)
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Ölümsüz yönetmenliğini Çetin İnanç'ın yaptığı 1982 yapımı Türk sinema filmi
Oyuncular

Cüneyt Arkın (ses. Abdurrahman Palay)
Nazan Saatçi (ses. Gülen Kıpçak)
Ümit Acar (ses. Erhan Yazıcıoğlu)
Ahmet Mekin (ses. Sadettin Erbil)
Muzaffer Nebioğlu
Nihat Yiğit
Nejat Gürçen (ses. Dinçer Çekmez)
Kadir Kök
Sönmez Yıkılmaz
Aydın Haberdar
Mehmet Uğur
Ferhat Ünal
Yadigar Ejder
Yılmaz Kurt
İbrahim Kurt
Çetin Başaran
Ümid Nevruzi

Ümid Nevruzi (Farsça: امید نوروزی, d. 18 Şubat 1986), İranlı güreşçi. Londra'daki 2012 Yaz Olimpiyatları'nda grekoromen 60 kg kategorisinde altın madalya kazanmıştır. 2010 yılında ise 2010 Asya Oyunları'nda altın madalyanın sahibi olmuştur.
Voznesenye, Vologda Oblastı

| Voznesenye Вознесенье |
| --- | --- |
Selo
Voznesenye
Koordinatlar: 59°00′K 40°23′D﻿ / ﻿59.000°K 40.383°D﻿ / 59.000; 40.383
Ülke:  Rusya
Bölge: Kuzeybatı
Oblast: Vologda
Rayon: Gryazovetski
Nüfus (2002): 2
Zaman dilimi: UTC+3 (MSK)
Voznesenye (Rusça: Вознесенье, romanize: Voznesen'e), Rusya'nın Vologda Oblastı'na bağlı Gryazovetski Rayonu'nun Komyanskoye Kırsal Yerleşimi'nde bulunan bir köydür (selo). Köyün nüfusu, 2002 itibarıyla 2 kişi idi.
Coğrafya

Voznesenye, rayonun yönetim merkezi olan Gryazovets'in 36 km kuzeydoğusunda bulunur.
İstanbul Antlaşması (1724)

| --- | --- |
Tür: Dostluk antlaşması
İmzalanma: 1724
Yer: İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
İstanbul Antlaşması, Osmanlı İmparatorluğu ile Rusya arasında imzalanan bir dostluk antlaşmasıdır. Aynı zamanda ilk Osmanlı-Rus dostluk anlaşmasıdır. Osmanlı Devleti ve Rusya, İran'a saldırıp Kuzey Kafkasya'da karşı karşıya gelince İngiltere ve Hollanda'nın araya girmesi ile imzalanmıştır. Bu antlaşmayla olası bir Osmanlı-Rus savaşı önlenerek Safevilerin Kafkaslardaki toprakları Osmanlı Devleti ve Rusya tarafından paylaşılmıştır. Antlaşmanın bazı önemli maddeleri şunlardı:
Derbent, Bakü Kaleleri ve Dağıstan, Rusya'ya bırakıldı.
Gence, Karabağ, Tiflis, Revan ve Tebriz Osmanlı Devleti'ne verildi.
Ama İran'da Safevi Şahı I. Hüseyin'in İran'ı istila eden Afganlara esir düşmesiyle yönetimi ele geçiren Avşar Türklerinden Nadir Şah bu antlaşmayı tanımamış ve Osmanlılara savaş açmıştır.
Ümid Celilabad FK

Ümid FK - ya da diğer adıyla Ümid Futbol Klübü - Azerbaycan'ın Celilabad ilçesinde bulunan bir futbol kulübüdür. 1990'larda kuruldu.
Tarih

"Ümid" kulübü 1990 yılında faaliyete başlamıştır. 1992 ve 1993 yıllarında elit ligde mücadele eden "Ümid", Premier Lig'e yükseldiği ilk yılda başarılı bir performans sergiledi. Ancak sezon sonunda 5. sırada yer aldı.
1993 yılında kulüp gücünü kaybederek10 takımın katıldığı şampiyonada sezonu galibiyetsiz tamamladı. 16 mağlubiyet alan ekip, sadece 2 kez beraberlik elde edebildi ve 2 puan topladı.
Uzun bir aradan sonra 2022 yılında Azerbaycan Bölge Ligi'ne katılmak isteyen kulübün maddi sorunlar yaşaması katılımını engellemektedir.
Voznesensk Katedrali

| Voznesensk Katedrali |
| --- | --- |
Вознесенский собор / Voznesenskiy sobor
Voznesensk Katedrali'nin dış görünümü (2013)

Konum: Almatı
Ülke:  Kazakistan
Koordinatlar: 43°15′31″K 76°57′12″D﻿ / ﻿43.25861°K 76.95333°D﻿ / 43.25861; 76.95333
Mezhep: Rus Ortodoks
Açılış: 1907
Mimar: Constantin Abramovich Borisoglebskogo
Mimarî tarz: Eklektizm
Temel atma: 1904
Tamamlanma: 1907
Piskoposluk bölgesi: Astana ve Almatı piskoposluğu
Resmî site: http://cathedral.orthodox.kz/
Voznesensk Katedrali (Rusça: Вознесенский собор Voznesenskiy sobor; Kazakça: Вознесенск кафедралы шіркеуі Voznesensk kafedraly shirkeýi), Zenkov Katedrali olarak da bilinir, Kazakistan'ın Almatı şehrindeki Panfilov Parkı'nda bulunan Rus Ortodoks katedralidir. İnşası 1907'de tamamlanmış katedral tahtadan yapılmış olmakla beraber inşasında hiçbir çivi kullanılmamıştır. 56 metre yüksekliğindeki bu binanın Dünya'da tahtadan yapılmış en yüksek ikinci bina olduğu ileri sürülmektedir.
Tarihçe

19. yüzyılın sonlarında, Türkistan piskoposluğu, Almatı'da bir Rus Ortodoks kilisesini açma ihtiyacını tartıştılar. 26 Eylül 1903'te Türkistan ve Taşkent piskoposu Paisii (Vinogradov), kilisenin kuruluşunu kutsadı. İnşası 1904 ile 1907 yılları arasında yer aldı.
Çan kulesi 14 Eylül 1906 tarihinde dikildi. 1911 Kemin depremi [en]ni az hasar görerek geçirdi; bazı piskoposlar, binanın çivi kullanmaksızın inşa edilmiş olduğu hâlde depremden yine sağ kalmış olmasını "ilahi müdahale" olarak nitelendirdi.
Katedralin iç yapısı, Moskova ve Kiev'de bulunan sanat atölyelerinde yapılmıştır. İkonostasisi N. Hludov tarafından boyandı. Rus Devrimi sonrasında katedral, Kazakistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Merkez Devlet Müzesi'ni barındırmak için kullanıldı. 1930 ile 1940 yılları arasında öne çıkan kamu kuruluşlar tarafından kullanıldı. Almatı'daki ilk radyo vericileri, katedralin çan kulesinde dikilmiştir.
Katedral üzerindeki restorasyon çalışmaları 1973'te başlayıp 1976'ya kadar sürdü. Mayıs 1995'te katedralin yönetimi Rus Ortodoks Kilisesi'ne geri verildi. Daha fazla restorasyon çalışmalarından sonra katedral, 1997'de dini hizmetler için kapılarını yeniden açtı.
Katedralin 1907 yılındaki açılış töreni
Katedralin kış görünümü (2008)
Waitr

| --- | --- |

Kurucu: Christopher Meaux
Feshedilme: 2024
Genel merkezi: Lake Charles, Louisiana,
Sahibi: Fertitta Entertainment
Web sitesi: waitrapp.com
Waitr çevrimiçi ve mobil yemek siparişi ve dağıtım hizmeti sağlayan bir Amerikan şirketidir.
McNeese Eyalet Üniversitesi'nin desteğiyle Chris Meaux tarafından  Lake Charles'te kurulmuştur.
Waitzia

Waitzia Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Çin ile Orta ve Doğu Avrupa Ülkeleri Arasında İşbirliği

| Çin ile Orta ve Doğu Avrupa Ülkeleri Arasında İşbirliği |
| --- | --- |
Üyelik:  Arnavutluk  Bosna-Hersek  Bulgaristan  Çekya  Çin  Hırvatistan  Karadağ  Kuzey Makedonya  Macaristan  Polonya  Romanya  Sırbistan  Slovakya  Slovenya  Yunanistan Eski üyeler:  Estonya  Letonya  Litvanya
Kuruluşu: 2012

Çin ile Orta ve Doğu Avrupa Ülkeleri Arasında İşbirliği (Çince: 中国－中东欧国家合作; pinyin: Zhōngguó Zhōng Dōng Ōu Guójiā Hézuò; İngilizce: Cooperation between China and Central and Eastern European Countries; China–CEE ya da China–CEEC şeklinde kısaltılır; 14+1 olarak da bilinir; 2019 ile 2021 yılları arasında 17+1, 2021 ile 2022 yılları arasında ise 16+1 olarak bilinirdi), Çin Dışişleri Bakanlığı'nın Çin ile Orta ve Doğu Avrupa [en] ülkeleri arasındaki ticarî ve yatırım ilişkilerini geliştirmek maksadıyla kurduğu bir platform. Çin'in dışında bu platforma üye olan 14 farklı Orta ve Doğu Avrupa ülkesi bulunmaktadır; bunlar Arnavutluk, Bosna-Hersek, Bulgaristan, Çek Cumhuriyeti, Hırvatistan, Karadağ, Kuzey Makedonya, Macaristan, Polonya, Romanya, Sırbistan, Slovakya, Slovenya ve Yunanistan. Platformun eski üye devletlerinden Litvanya 2021 yılında, Estonya ile Letonya ise 2022 yılında platformdan ayrıldı.
Ölümsüz (film)

| --- | --- |
Unbreakable
Filmin posteri
Yönetmen: M. Night Shyamalan
Yapımcı: M. Night Shyamalan  Barry Mendel  Sam Mercer
Senarist: M. Night Shyamalan
Oyuncular: Bruce Willis  Samuel L. Jackson  Robin Wright Penn  Spencer Treat Clark
Müzik: James Newton Howard
Görüntü yönetmeni: Eduardo Serra
Kurgu: Dylan Tichenor
Dağıtıcı: Touchstone Pictures
Türü: Psikolojik gerilim
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2000, ABD
Çıkış tarih(ler)i: ABD:  22 Kasım 2000  Avustralya:  30 Kasım 2000  Yeni Zelanda:  7 Aralık 2000  Birleşik Krallık:  19 Aralık 2000  Türkiye:  23 Mart 2001
Süre: 107 dakika
Dil: İngilizce
Bütçe: $75 milyon
Hasılat: $248.12 milyon
"Ölümsüz", (Özgün adı: Unbreakable) 2000 yılında gösterime giren bir psikolojik gerilim filmidir. Yapımını, yönetmenliğini ve senaryo yazarlığını M. Night Shyamalan'ın üstlendiği filmin oyuncuları arasında Bruce Willis, Samuel L. Jackson, Robin Wright Penn ve Spencer Treat Clark yer almaktadır. Film, Philadelphia'da bir güvenlik görevlisi olarak çalışan ancak sonrasında bir bağlamda gerçek bir süper kahraman olduğunu fark eden David Dunn hakkındadır. Film yoğun olarak gerçek yaşam ve kurgusal yaşam arasındaki benzerlikleri göstermek adına çizgi roman kitapları ile ilgili çeşitli ögeler barındırır.
Shyamalan başta filmi bir çizgi romanın geleneksel üç bölümlü olay akışında çekmek istemiştir. Filmin ana olay örgüsünü yazan  Shyamalan, ardından senaryoyu yazdı. Bu sıralarda Bruce Willis'in ve Samuel L. Jackson'ın filmde oynayacak olması kesinleşti. Filmin çekimleri 2000 yılının nisan ayında başladı ve temmuz ayında tamamlandı. Film gösterime girdikten sonra, eleştirmenlerce ortalama puan topladı.
İkramiye, Hendek

| İkramiye |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Sakarya
Koordinatlar: 40°43′48″N 30°44′13″E﻿ / ﻿40.73005°K 30.73681°D﻿ / 40.73005; 30.73681
Ülke:  Türkiye
İl: Sakarya
İlçe: Hendek
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 1,143 km²
Nüfus (2023): 175
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0264
İl plaka kodu: 54
Posta kodu: 54300
İkramiye, Sakarya ilinin Hendek ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

İkramiye 1800lü yıllarda Artvin-Batum'dan göçen birkaç ailenin buraya yerleşmesiyle kurulmuştur. İsmini de Artvin'de bulunan mahallesinden alır.
Coğrafya

Sakarya il merkezine 43 km, Hendek ilçesine 8 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2012: 200
2000: 113    
1997: 233
Wajane

Wajane, Eresidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
William Chittick

William C. Chittick, New York Devlet Üniversitesi'nde, karşılaştırmalı araştırmalar bölümü profesörüdür.
Milford, Connecticut'ta doğup büyüyen William C. Chittick lisansını Ohio Wooster Koleji'nde tarih alanında tamamladıktan sonra doktorasını 1974'te Tahran Üniversitesi'nde Fars edebiyatı alanında tamamladı.
Tahran'da Aryamehr Teknik Üniversitesi'de beşeri bilimler bölümünde karşılaştırmalı dinler alanında hocalık yaptı. İran İslam Devrimi'nden önce İran Kraliyet Felsefe Akademisi'nde yardımcı doçentti. 1979'da Amerika Birleşik Devletleri'ne döndü ve dini araştırmalar alanında hocalığını sürdürdü.
Yirmi beş kadar tercümesi ve İslam düşüncesi, tasavvuf, Şiilik ve Fars edebiyatı alanında çok sayıda makalesi olan ancak özellikle Muhyiddin Arabi ve Mevlana Celaleddin Rumi gibi sufi yazar ve şairlerinin yazılarını İngilizceye tercüme edip ve yorumladığı eserlerle tanınan Chittick, halen tasavvuf ve İslam felsefesi alanında çeşitli araştırma projelerinde çalışmakta ve İslam klasikleri, Hinduizm ve dini araştırmalar alanının diğer konularına dair dersler vermeye devam etmektedir.
Eserleri

The Sufi Path of Knowledge
The Sufi Path of Love: The Spiritual Teachings of Rumi (1983)
The Psalms of Islam (1988)
The Self-Disclosure of God: Principles of Ibn al-`Arabî's Cosmology (1998)
Sufism: A Short Introduction (2000)
The Heart of Islamic Philosophy: The Quest for Self-Knowledge in the Teachings of Afdal al-Dîn Kâshânî (2001)
The Elixir of the Gnostics (2003)
Me & Rumi: The Autobiography of Shams-i Tabrizi (2004)
Vuhan Viroloji Enstitüsü

| Vuhan Viroloji Enstitüsü |
| --- | --- |

Kısaltma: VVE
Kurucu: Chen Huagui, Gao Shangyin
Merkez: Xiaohongshan, Wuchang Semti, Vuhan, Hubei, Çin
Koordinatlar: 30°22′35″K 114°15′45″D﻿ / ﻿30.37639°K 114.26250°D﻿ / 30.37639; 114.26250
Genel Müdür: Wang Yanyi
Parti Komitesi Sekreteri: Xiao Gengfu
Genel Müdür Yardımcısı: Gong Peng, Guan Wuxiang, Xiao Gengfu
Ana kurum: Çin Bilimler Akademisi
Resmî site: whiov.cas.cn
Vuhan Viroloji Enstitüsü, Çin Bilimler Akademisi (VVE; Çince: 中国科学院武汉病毒研究所), Çin Bilimler Akademisi (CAS) tarafından yönetilen bir viroloji araştırma enstitüsüdür. Jiangxia Bölgesi, Wuhan, Hubei'de bulunan şirket, Çin anakarasındaki ilk biyogüvenlik seviye 4 (BSL-4) laboratuvarını açtı. Enstitünün Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Galveston Ulusal Laboratuvarı, Fransa'daki Centre International de Recherche en Infectiologie ve Kanada'daki Ulusal Mikrobiyoloji Laboratuvarı ile güçlü bağları vardır.
Enstitü, koronavirüs çalışmaları için aktif bir araştırma merkezi olmuştur. COVID-19 salgınının ardından, virüsün kökeni hakkında çok sayıda komplo teorisine konu oldu. Bununla birlikte, komplo iddialarını destekleyen hiçbir kanıt yoktur, bilim insanları "mevcut verilerin her türlü bilimsel suistimal veya ihmale karşı ezici bir şekilde karşı olduğunu " belirttiler. NPR'nin görüştüğü virologlar, virüsün bir laboratuvardan çıkma ihtimalinin neredeyse hiç olmadığını söylediler.
Tarihi

VVE, 1956 yılında Çin Bilimler Akademisi (CAS) altında Vuhan Mikrobiyoloji Laboratuvarı olarak kuruldu. 1961'de Güney Çin Mikrobiyoloji Enstitüsü oldu ve 1962'de Vuhan Mikrobiyoloji Enstitüsü olarak yeniden adlandırıldı. 1970 yılında, Hubei Bilim ve Teknoloji Komisyonu idareyi devraldığında, Hubei Eyaleti Mikrobiyoloji Enstitüsü oldu. Haziran 1978'de CAS'a iade edildi ve Vuhan Viroloji Enstitüsü olarak yeniden adlandırıldı.
2003 yılında Çin Bilimler Akademisi, VVE'de Çin'in ilk biyogüvenlik seviyesi 4 (BSL-4) laboratuvarının inşasını onayladı. 2014 sonunda Fransız hükûmetinin CIRI laboratuvarı ile işbirliği içinde VVE'nin Ulusal Biyolojik Güvenlik Laboratuvarı'nın inşası 300 milyon yuan (44 milyon $) maliyetle tamamlandı. BSL-4 tesisler Ocak 2017 yılında Uygunluk Değerlendirmesi (CNAS) için Çin Ulusal Akreditasyon Servisi tarafından akredite edildi, Ocak 2018 yılında BSL-4 seviye laboratuvar faaliyete alındı.
Ulusal Biyo-güvenlik Laboratuvarı, Teksas Üniversitesi'ndeki Galveston Ulusal Laboratuvarı ile güçlü bağlara sahiptir. Aynı zamanda Kanada'nın Ulusal Mikrobiyoloji Laboratuvarı ile de güçlü bağları vardı, bu bağlar VVE personeli bilim insanları Xiangguo Qiu ve Kanada hükûmeti tarafından ücretlendirilen kocası Keding Cheng, Temmuz 2019'da açıklanmayan nedenlerden ötürü Kanada laboratuvarından çıkarılınca koptu.
VVE, COVID-19 salgınının raporlanmaya başlamasından bu yana tartışma konusu oldu. Pekin'deki Çin laboratuvarlarında SARS virüsünden önceki kaçışlarla ilgili endişelerini dile getiren ve Çin'in BSL-4 laboratuvarlarına genişleme planlarının hızı ve ölçeğinden rahatsız olan ABD'li moleküler biyolog Richard H. Ebright gibi bilim insanları, Enstitüsü "viroloji ve immünoloji alanında birinci sınıf araştırma yapan birinci sınıf bir araştırma kurumu" olarak adlandırırken, VVE'nin yarasa koronavirüsleri çalışmasında dünya lideri olduğunu belirtti.
Koronavirüs araştırması

2005 yılında Vuhan Viroloji Enstitüsü'nden araştırmacıları içeren bir grup, SARS koronavirüsünün kökenine ilişkin araştırma yayınladı ve Çin'deki nalburunlu yarasaların SARS benzeri koronavirüslerin doğal yaşam alanı olduğunu buldu. Bu çalışmaya yıllarca devam eden Enstitü araştırmacıları, Çin'in çeşitli yerlerinde binlerce nalburunlu yarasayı örnekleyerek 300'den fazla yarasa koronavirüs dizisini izole etti.
2015 yılında, Enstitüden iki bilim insanından oluşan uluslararası bir ekip, HeLa'yı enfekte etmek için bir yarasa koronavirüsünün yapılıp yapılmayacağı konusunda başarılı bir araştırma yayınladı Ekip, bir yarasa koronavirüsünü farelerde büyütmek ve insan hastalığını taklit etmek için uyarlanmış bir SARS virüsüyle birleştiren bir hibrit virüs tasarladı. Hibrit virüs, insan hücrelerini enfekte edebildi.
2017 yılında Enstitü'den bir ekip, Yünnan'daki bir mağaradaki nalburunlu yarasalarında bulunan koronavirüslerin SARS virüsünün tüm genetik parçalarını içerdiğini açıkladı ve insan virüsünün doğrudan atasının bu mağaradan kaynaklandığını varsaydı. Mağaradaki yarasaları örnekleyerek beş yıl geçiren ekip, yalnızca bir kilometre uzakta bir köyün varlığına dikkat çekerek, "insanlara yayılma ve SARS benzeri bir hastalığın ortaya çıkma riski" konusunda uyarıda bulundu.
2018'de Enstitüden bir ekip tarafından hazırlanan başka bir makale, bu yarasa mağaralarının yakınında (Yünnan'ın Jinning Bölgesi'ndeki Xiyang Kasabası 夕阳 乡 yakınlarında) yaşayan köylülerden oluşan bir örneklemin serolojik çalışmasının sonuçlarını bildirdi. Bu rapora göre, numunede yer alan 218 yerel sakinden 6'sının kanlarındaki yarasa koronavirüslerine karşı antikorlar taşıdığından enfeksiyonların yaralardan insanlara bulaşma olasılığına işaret edildi.
COVID-19 pandemisinden önce, VVE'de koronavirüs araştırması BSL-2 ve BSL-3 laboratuvarlarında yürütülüyordu.
Koronavirüs araştırması > Covid-19 pandemisi

Aralık 2019'da, Vuhan'daki sağlık yetkililerine bilinmeyen bir koronavirüs ile ilişkili zatürre vakaları bildirildi. Enstitü, koronavirüs koleksiyonunu kontrol etti ve yeni virüsün, araştırmacılarının güneybatı Çin'deki nalburunlu yarasalarında keşfettiği bir virüs olan RaTG13 ile %96 genetik benzerliğe sahip olduğunu buldu.
Virüs dünya çapında yayıldıkça Enstitü araştırmalarına devam etti. Şubat 2020'de New York Times, Enstitü'de Shi Zhengli liderliğindeki bir ekibin yeni koronavirüsün (2019-nCoV) genetik dizisini ilk belirleyen, analiz eden ve adlandıran ve bunu çevredeki bilim adamları için dünya çapında halka açık veritabanlarına yükleyen ve Nature'da makaleler yayımlayan ilk insan olduğunu duyurdu. 19 Şubat 2020'de laboratuvar, web sitesinde tüm virüs genomunu nasıl başarılı bir şekilde elde ettiklerini açıklayan bir mektup yayınladı: "30 Aralık 2019 akşamı Vuhan Jinyintan Hastanesi tarafından gönderilen açıklanamayan pnömoni örneklerini aldıktan sonra enstitümüz tüm gücü ile toplandı ve sorunu çözmek için 72 saat boyunca çalıştı. 2 Ocak 2020'de yeni koronavirüsün tüm genom dizisi belirlendi." Şubat 2020'de Enstitü, Gilead Sciences'a ait deneysel bir ilaç olan remdesivirin kullanımı için Çin'de patent başvurusunda bulundu ve Enstitü, remdesivirin in vitro virüsü engellediğini tespit etti; bu başvuru fikrî mülkiyet haklarıyla ilgili endişeleri artıran bir hareket olarak görüldü. VVE, "ilgili yabancı şirketler Çin salgınının önlenmesine ve kontrolüne katkıda bulunmayı planlıyorsa" yeni Çin patent haklarını kullanmayacağını söyledi.