Yeme bozuklukları
Sınıflandırma > ICD ve DSM tanıları

Bu yeme bozuklukları, ICD-10 ve DSM-5 de dahil olmak üzere standart tıbbi kılavuzlarda ruhsal bozukluklar olarak belirtilmektedir.
Anoreksiya nervoza (AN), enerji alımının gereksinimlere göre kısıtlanmasıdır ve yaş, cinsiyet, gelişimsel gidişat ve fiziksel sağlık bağlamında önemli ölçüde düşük vücut ağırlığına yol açar. Kilo alma veya şişmanlama korkusunun yanı sıra kişinin vücut ağırlığını veya vücut şeklini algılama ve değerlendirme biçiminde bir bozukluk eşlik eder. AN'nin iki alt tipi vardır: kısıtlayıcı tip ve tıkınırcasına yeme/arınma tipi. Kısıtlayıcı tip, kilo kaybının diyet, açlık ve/veya aşırı egzersiz yoluyla sağlandığı, tıkınma/arınma davranışlarının olmadığı sunumları tanımlar. Tıkınırcasına yeme/arınma tipi, rahatsızlığı olan bireyin kendi kendine kusma, laksatif ve diüretiklerin kötüye kullanımı gibi tekrarlayan tıkınırcasına yeme ve arınma davranışları sergilediği durumları tanımlar.
Anoreksiyası olan ergenlik çağındaki ve ergenlik sonrası dönemdeki kadınlar, bu bireylerin karşılaştığı aşırı kilo kaybı nedeniyle sıklıkla amenore, yani adet dönemlerinin kaybı yaşarlar. Amenore, DSM-IV'te anoreksiya tanısı için gerekli bir kriter olmasına rağmen, erkek, menopoz sonrası kadınlar veya başka nedenlerle adet görmeyen bireyler bu kriteri karşılayamayacağından, DSM-5'te dışlayıcı doğası nedeniyle çıkarılmıştır. Nedeni net olmamakla birlikte, bulimia hastası kadınlarda amenore de görülebilir.
Bulimia nervoza (BN), tekrarlayan tıkınırcasına yeme ve bunu takiben arınma (kendi kendine kusma, kusma noktasına kadar yeme, aşırı laksatif/diüretik kullanımı veya aşırı egzersiz) gibi telafi edici davranışlarla karakterize edilir. Oruç tutmak da tıkınmayı takiben bir arındırma yöntemi olarak kullanılabilir. Bununla birlikte, anoreksiya nervozanın aksine, vücut ağırlığı minimum normal seviyede veya üzerinde tutulur. BN'nin şiddeti, uygunsuz telafi edici davranışların haftalık atak sayısına göre belirlenir.
Tıkınırcasına yeme bozukluğu (TYB), BN ve AN tıkınırcasına yeme/arınma alt tipinde mevcut olan uygunsuz telafi edici davranışlar kullanılmadan tekrarlayan tıkınırcasına yeme atakları ile karakterizedir. Tıkınırcasına yeme atakları, normalden çok daha hızlı yemek yeme, rahatsız edici derecede doyana kadar yemek yeme, fiziksel olarak aç hissetmediği halde büyük miktarlarda yemek yeme, ne kadar yediğinden utandığı için tek başına yemek yeme ve/veya yemek yedikten sonra kendinden iğrenme, depresyona girme veya çok suçlu hissetme ile ilişkilidir. TYB tanısının konulabilmesi için tıkınırcasına yeme ile ilgili belirgin bir sıkıntının mevcut olması ve tıkınırcasına yemenin 3 ay boyunca haftada ortalama bir kez gerçekleşmesi gerekir. TYB'nin ciddiyeti, haftalık tıkınırcasına yeme ataklarının sayısına göre belirlenir.
Pika, besleyici olmayan, gıda dışı maddelerin gelişimsel olarak uygun olmayan veya kültürel olarak desteklenmeyen bir şekilde ısrarla yenmesidir. Pika tanısı konulan kişilerde tüketilen maddeler yaşa ve ulaşılabilirliğe göre değişmekle birlikte, kağıt, sabun, saç, tebeşir, boya ve kil en sık tüketilenler arasındadır. Pika başlangıcı için demir eksikliği anemisi, yetersiz beslenme ve hamilelik gibi birden fazla neden vardır ve pika genellikle zihinsel engellilik, otizm spektrum bozukluğu ve şizofreni gibi işlev bozukluğu ile ilişkili diğer ruh sağlığı bozukluklarıyla birlikte ortaya çıkar. Pika tanısı konulabilmesi için söz konusu davranışların en az bir ay sürmesi gerekir.
Ruminasyon bozukluğu, yiyeceklerin tekrar tekrar çiğnenmesi, tekrar yutulması veya tükürülmesini kapsar. Bu tanının konması için davranışların en az bir ay boyunca devam etmesi ve gıdaların geri çıkarılmasının başka bir tıbbi duruma atfedilememesi gerekir. Ayrıca, ruminasyon bozukluğu AN, BN, TYB ve ARFID'den farklıdır ve bu nedenle bu hastalıklardan birinin seyri sırasında ortaya çıkamaz.
Kaçıngan/kısıtlayıcı gıda alımı bozukluğu (ARFID), yemek yemeye karşı ilgi eksikliği, gıdanın duyusal özelliklerine dayalı kaçınma veya yemenin tiksindirici sonuçlarına ilişkin endişe gibi, kişinin besinsel enerji ihtiyaçlarını karşılamasını engelleyen bir beslenme veya yeme bozukluğudur. Sıklıkla kilo kaybı, beslenme yetersizliği veya büyüme yörüngelerini karşılayamama ile ilişkilidir. ARFID'nin AN ve BN'den ayrıldığı en önemli nokta, kişinin vücut ağırlığının veya şeklinin deneyimlenme biçiminde bir rahatsızlık olduğuna dair kanıt bulunmamasıdır. Bozukluk, mevcut gıda eksikliği, kültürel uygulamalar, mevcut bir tıbbi durum veya başka bir ruhsal bozukluk ile açıklanamamaktadır.
Diğer Belirtilmiş Yedirme veya Yeme Bozukluğu (OSFED), AN, BN veya BED için DSM-5 kriterlerini tam olarak karşılamayan bir yeme veya beslenme bozukluğudur. Başka türlü tanımlanan yeme bozukluklarına örnek olarak, önemli kilo kaybına rağmen düşük kilolu olmak dışında AN için tüm kriterleri karşılayan atipik anoreksiya nervoza; bulimik davranışların daha az sıklıkta olması veya yeterince uzun süredir devam etmemesi dışında BN için tüm kriterleri karşılayan atipik bulimiya nervoza; kusma bozukluğu; ve gece yeme sendromu olan bireyler verilebilir.
Belirtilmemiş Besleme veya Yeme Bozukluğu (USFED),  Önemli işlevsellik alanlarında belirgin sıkıntıya ve bozulmaya neden olan ancak diğer tanılardan biri için tam kriterleri karşılamayan beslenme veya yeme bozukluklarını tanımlar. Sunumun belirli bir bozukluk için kriterleri karşılamamasının spesifik nedeni belirtilmemiştir. Örneğin, acil servis ortamında olduğu gibi daha spesifik bir tanı koymak için yeterli bilgi olmadığında USFED tanısı verilebilir.