stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Gyula Andrássy

| Gyula Andrássy |
| --- | --- |

1855'te Gyula
Macaristan Başbakanı
Görev süresi 17 Şubat 1867 - 14 Kasım 1871
Hükümdar: Franz Joseph
Yerine geldiği: Bertalan Szemere
Yerine gelen: Menyhért Lónyay
Kişisel bilgiler
Doğum: 8 Mart 1823(1823-03-08) Vlachovo, Macaristan Krallığı, Avusturya İmparatorluğu
Ölüm: 18 Şubat 1890 (66 yaşında) Vlachovo, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu
Partisi: Deák Parti
Evlilik(ler): Katinka Kendeffy
Çocuk(lar): Tivadar, Ilona, Gyula
Mesleği: Siyasetçi
İmzası: 
Kont Gyula Andrássy de Csíkszentkirály et Krasznahorka (8 Mart 1823 - 18 Şubat 1890), Macaristan Başbakanı (1867-1871) ve ardından Avusturya-Macaristan Dışişleri Bakanı (1871-1879) olarak görev yapan bir Macar devlet adamıydı. Andrássy muhafazakardı; dış politikası, imparatorluğu, tercihen İngiliz ve Alman desteğiyle ve Türkiye'yi yabancılaştırmadan Güneydoğu Avrupa'ya doğru genişletmeye yönelikti. Slav ve Ortodoks bölgelerine yönelik kendi yayılmacı politikaları nedeniyle Rusya'yı ana düşman olarak gördü Çok etnikli imparatorluğuna bir tehdit olarak Slav milliyetçi hareketlerine güvenmedi.
Biyografi

Kont Károly Andrássy ve Etelka Szapáry'nin oğlu, Macaristan Krallığı Oláhpatak'ta (bugünkü Vlachovo, Rožňava Bölgesi, Slovakya) doğdu. Ancak doğum tarihi ve yeri biraz tartışmalıdır. Košice siciline göre Andrássy, 3 Mart 1823'te o zamanlar Kassa olarak bilinen şehirde vaftiz edildi. Hükûmete karşı çıkmanın çok tehlikeli olduğu bir zamanda, siyasi muhalefete mensup liberal bir babanın oğlu olan Andrássy, çok erken yaşta kendini günün siyasi mücadelelerinin içine attı ve başlangıçta vatansever tarafı benimsedi.
Biyografi > Kariyeri

Kont István Széchenyi, kapasitesini yeterince takdir eden ilk kişi oldu. 1845'te Andrássy, Yukarı Tisza Nehri'nin sularının düzenlenmesi için derneğin başkanı olarak atandı. 1846'da Lajos Kossuth'un gazetesi Pesti Hírlap'ta hükümet hakkında son derece eleştirel makaleler yayınlayarak dikkatleri üzerine çekti. 1848 Diyetinin Radikal adaylarından biri olarak seçildi.
Macarların yenildiği Világos felaketinden sonra Andrássy Londra'ya ve ardından Paris'e göç etti. 21 Eylül 1851'de gıyabında ölüme mahkûm edildi ve Macar isyanındaki payından dolayı Avusturya hükûmeti tarafından heykeliyle asıldı On yıl boyunca sürgünde, o zamanlar Avrupa diplomasisinin merkezi olan yerde siyaset okudu Görkemli dış görünümünün altında ikinci Fransız imparatorluğunun zayıflığını fark etti.
Andrássy, 1858'de Macaristan'a döndü, ancak konumu hâlâ zordu Hiçbir zaman af için dilekçe vermemişti ve hem Avusturya hükûmetinin hem de Magyar Muhafazakarlarının (krallık için tam özerklikten başka bir şeyi kabul edecek olan) tüm tekliflerini kararlı bir şekilde reddetmişti Ferenc Deák'ın partisini coşkuyla destekledi
1870 Fransa-Prusya Savaşı'nın patlak vermesi üzerine Andrássy, Avusturya monarşisinin tarafsızlığını kararlı bir şekilde savundu ve 28 Temmuz 1870'teki konuşmasında, Avusturya'nın elindeki konumu geri kazanmaya çalışmasının çıkarına olduğu varsayımını sıcak bir şekilde protesto etti. 1863'ten önce Almanya'da tutulmuştu. Beust'un düşüşünde (6 Kasım 1871), Andrássy onun yerine geçti Şansölyelik görev süresi çığır açıyordu Beust'un Almanya'ya düşman ve Rusya'ya dost olduğu yerde, Andrássy tam tersi bir yaklaşım benimsedi Bir sorun vardı ve o da Almanya'nın İtalya'ya yakın olmasıydı, ancak İtalya ve Avusturya, sınır bölgelerini kimin kontrol edeceği konusunda anlaşmazlığa düşmüştü.
Biyografi > "Andrássy Notu"

1878'deki Berlin Kongresinde, Avusturya'nın başlıca tam yetkili temsilcisiydi ve çabalarını Rusya'nın kazanımlarını azaltmaya ve İkili Monarşiyi büyütmeye yöneltti Kongre 13 Haziran'da açılmadan önce, Andrássy ile İngiltere Dışişleri Bakanı Salisbury Marquess arasındaki müzakereler, "6 Haziran'da İngiltere'nin, Avusturya'nın İngilizleri desteklerken, Avusturya'nın Bosna-Hersek ile ilgili tüm önerilerini kongreye getirmek üzere kabul etmesiyle sona ermişti".
Daha sonra ki yaşamı

Andrássy emekli olduktan sonra hem Delegasyonlarda hem de Üst Mecliste kamu işlerinde aktif rol almaya devam etti. 1885'te, Magnates Evi'nin reform projesini sıcak bir şekilde destekledi, ancak öte yandan, 1867 Kompozisyonunun dokunulmazlığını kıskançlıkla savundu ve 5 Mart 1889'da Yukarı Meclis'teki yerinde, herhangi bir özel kurcalamaya karşı konuştu. Hayatının son yıllarında popülaritesini yeniden kazandı ve 18 Şubat 1890'da 66 yaşındaki ölümü ulusal bir felaket olarak yas tutuldu Öldüğü Volosko kasabasında (bugünkü Hırvatistan'da Rijeka ile Opatija arasında) kendisine adanmış bir plaket var Amfora restoranının hemen üzerinde yer almaktadır.
O, yüzyıllar boyunca Avrupa konumunda olan ilk Macar devlet adamıydı. Magyar kodamanını modern beyefendiyle kendi içinde birleştirdiği söylendi. Sloganı şuydu: "Söz vermek zor ama yerine getirmek kolaydır."
Andrássy, Alman İmparatoru I. Wilhelm ile konuşurken, 1872
Andrássy (mavi üniformalı merkezde), 1878 Berlin Kongresi'nde
Gyula Andrássy
Manie-Manie: Meikyū Monogatari

| --- | --- |
迷宮物語
Yönetmen:  Rintaro  Yoshiaki Kawajiri  Katsuhiro Ōtomo 
Yapımcı: Masao Maruyama
Senarist:  Rintaro  Yoshiaki Kawajiri  Katsuhiro Ōtomo 
Uyarlama: Meikyū Monogatari
Oyuncular:  Hideko Yoshida  Masane Tsukayama  Yū Mizushima 
Müzik: Mickie Yoshino
Görüntü yönetmeni: Kin'ichi Ishikawa
Stüdyo: Project Team Argos Madhouse
Dağıtıcı: Toho
Çıkış tarih(ler)i: 25 Eylül 1987
Süre: 50 dakika
Ülke:  Japonya
Dil: Japonca
Manie-Manie: Meikyū Monogatari (Japonca: 迷宮物語 Meikyū Monogatari; "Labirent Hikâyesi") veya Neo Tokyo, yönetmenliğini Rintaro, Yoshiaki Kawajiri ve Katsuhiro Ōtomo yaptığı ve senaryosu yine Rintaro, Kawajiri ve Ōtomo tarafından yazılan 1987 yapımı bir Japon bilimkurgu anime filmidir. Film, Taku Mayumura'nın Meikyū Monogatari adlı kısa roman serisinden uyarlanmış olup Madhouse tarafından hazırlanmıştır. Film, ilk olarak 25 Eylül 1987 tarihinde yayınlanmış olup 15 Nisan 1989 tarihinde sinemalarda gösterime girdi.
Film, her biri farklı bir senaryo yazarı ve film yönetmeni altında üç kısımdan oluşmaktadır. Rintaro'nun yazdığı "Labyrinth Labyrinthos", küçük bir kızın aklındaki labirentte bir keşfe, Yoshiaki Kawajiri'nin yazdığı "Running Man", ölümcül bir otomobil yarışına ve Katsuhiro Ōtomo'nun ""Construction Cancellation Order", insanın teknolojiye bağımlılığı hakkında uyarıcı bir hikâyeye odaklanmaktadır.
Gundars Celitāns

| --- | --- |

Kişisel bilgileri
Milliyeti: Leton
Doğum: 14 Haziran 1985 (39 yaşında) Daugavpils, Letonya SSC, Sovyetler Birliği
Boy: 2,00 m (6 ft 6+1⁄2 in)
Kilo: 95 kg
Voleybol bilgileri
Smaç yüksekliği: 355 cm
Blok yüksekliği: 330 cm
Pozisyon: Pasör çaprazı
Kulüp kariyeri
2004-2007 2007-2008 2008-2009 2009-2011 2011-2012 2012-2013 2013-2015 2015-2016 : LĀSE-R/Rīga AS Cannes Volley-Ball VK Belogorye Ziraat Bankası Halkbank Modena Volley İstanbul BB Seoul Woori Card WooriWON 
Millî takım kariyeri
2004-2013 :  Letonya 
Gundars Celitāns (d. 14 Haziran 1985, Daugavpils), Leton eski voleybolcu. Voleybola Ezerzeme/DU kulübünde başladı. Ulusal takım formasını ilk kez 2004 yılında giydi. Fransa ve Rusya liglerinde mücadele etti. Lokomotiv Belgorod'la 2009 Avrupa Konfederasyon Kupası şampiyonluğu yaşadı. Halen voleybol kariyerini Ziraat Bankası'nda sürdürüyor.
Oynadığı kulüpler

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Kulüp | Ülke | Yıllar |
| Lase-R Riga |  Letonya | 2004-2007 |
| AS Cannes |  Fransa | 2007-2008 |
| Lokomotiv Belgorod |  Rusya | 2008-2009 |
| Ziraat Bankası |  Türkiye | 2009-2011 |
| Halkbank |  Türkiye | 2011-2012 |
|İBB
| Türkiye
|2013-2014
Özellikleri

Boy: 200 cm.
Kilo: 95 kg.
Pozisyon: Pasör çaprazı.
Blok yüksekliği: 330 cm.
Smaç yüksekliği: 355 cm.
Başarıları

2007-CEV Kupası şampiyonluğu- Lokomotiv Belgorod
1930-31 La Liga

Athletic Bilbao futbol takımının 1931’de çekilmiş fotoğrafı
| --- | --- |
La Liga 1930-1931
Tarihler:: 7 Aralık 1930 5 Nisan 1931
Maç Sayısı:: 90
Takım Sayısı:: 10
Şampiyon:: Athletic Bilbao(2)
Ligden Düşenler:: CE Europa
Gol Kralı::  Bata (27 gol) Athletic Bilbao
← 1929-30: 1931-32 →
La Liga 1930-31 sezonu, 3. La Liga sezonudur. 7 Aralık 1930'da başlamış ve 5 Nisan 1931'de sona ermiştir. Aşağıdaki kulüpler La Liga 1930-31 sezonunda yer almışlardır:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Arenas Club de Getxo  Athletic Bilbao  Barcelona  Deportivo Alavés  RCD Español |   |  CE Europa  Racing de Santander  Real Madrid  Real Sociedad  Real Unión |
Puan Durumu

| S | Kulüp | O | G | B | M | AG | YG | P | Ave | Not |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Athletic Bilbao | 18 | 11 | 0 | 7 | 73 | 33 | 22 | +40 | Şampiyon |
| 2 | Racing de Santander | 18 | 10 | 2 | 6 | 49 | 37 | 22 | +12 | Torneo de la Exposición Colonial |
| 3 | Real Sociedad | 18 | 10 | 2 | 6 | 42 | 39 | 22 | +3 |  |
| 4 | Barcelona | 18 | 7 | 7 | 4 | 40 | 43 | 21 | -3 |  |
| 5 | Arenas Club de Getxo | 18 | 8 | 2 | 8 | 35 | 38 | 18 | -3 |  |
| 6 | Real Madrid | 18 | 7 | 4 | 7 | 24 | 27 | 18 | -3 |  |
| 7 | Real Unión | 18 | 6 | 4 | 8 | 41 | 45 | 16 | -4 |  |
| 8 | Deportivo Alavés | 18 | 5 | 4 | 9 | 25 | 39 | 14 | -14 |  |
| 9 | RCD Español | 18 | 6 | 2 | 10 | 32 | 45 | 14 | -13 |  |
| 10 | CE Europa | 18 | 6 | 1 | 11 | 23 | 38 | 13 | -15 | Segunda Divisióna düştü |
1929-30 Sezonu Sonuçları

Sol taraftaki kulüpler ev sahibi, üst taraftaki kulüpler ise deplasman takımı olarak esas alınmıştır.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Are | Ath | Bar | DAl | Esp | Eur | Rac | RMa | RSo | RIr |
| Arenas Club de Getxo |  | 3-2 | 5-0 | 1-1 | 1-0 | 1-0 | 4-2 | 4-1 | 1-3 | 1-2 |
| Athletic Bilbao | 5-2 |  | 12-1 | 7-1 | 5-1 | 4-1 | 7-1 | 2-4 | 6-1 | 1-2 |
| Barcelona | 2-0 | 6-3 |  | 1-1 | 6-2 | 0-2 | 1-1 | 3-1 | 5-1 | 5-3 |
| Deportivo Alavés | 3-2 | 1-4 | 1-1 |  | 4-1 | 2-0 | 2-5 | 2-0 | 1-2 | 3-1 |
| RCD Español | 5-0 | 0-4 | 4-4 | 2-0 |  | 4-0 | 4-1 | 1-1 | 1-0 | 4-2 |
| CE Europa | 1-4 | 2-1 | 2-2 | 1-0 | 3-1 |  | 1-2 | 0-3 | 2-1 | 2-1 |
| Racing de Santander | 4-1 | 4-1 | 0-1 | 4-0 | 4-0 | 2-1 |  | 3-0 | 2-5 | 4-1 |
| Real Madrid | 1-2 | 0-6 | 0-0 | 1-0 | 2-0 | 3-1 | 0-0 |  | 2-0 | 3-0 |
| Real Sociedad | 4-1 | 1-0 | 4-1 | 2-2 | 2-1 | 3-1 | 4-7 | 2-1 |  | 3-3 |
| Real Unión | 2-2 | 2-3 | 1-1 | 4-1 | 6-1 | 4-3 | 4-3 | 1-1 | 2-4 |  |
Gol Krallığı (Pichichi Ödülü)

| Futbolcu | Gol | Kulüp |
| --- | --- | --- |
|  Bata | 27 | Athletic Bilbao |
|  Guillermo Gorostiza | 17 | Athletic Bilbao |
|  Ángel Arocha | 16 | Barcelona |
| g t La Liga |
| --- | --- |
2024-25 takımları:  Alavés  Athletic Bilbao  Atlético Madrid  Barcelona  Celta Vigo  Espanyol  Getafe  Girona  Las Palmas  Leganés  Mallorca  Osasuna  Rayo Vallecano  Real Betis  Real Madrid  Real Sociedad  Sevilla  Valencia  Valladolid  Villarreal 
Sezonlar:  1929  1929-30  1930-31  1931-32  1932-33  1933-34  1934-35  1935-36  1939-40  1940-41  1941-42  1942-43  1943-44  1944-45  1945-46  1946-47  1947-48  1948-49  1949-50  1950-51  1951-52  1952-53  1953-54  1954-55  1955-56  1956-57  1957-58  1958-59  1959-60  1960-61  1961-62  1962-63  1963-64  1964-65  1965-66  1966-67  1967-68  1968-69  1969-70  1970-71  1971-72  1972-73  1973-74  1974-75  1975-76  1976-77  1977-78  1978-79  1979-80  1980-81  1981-82  1982-83  1983-84  1984-85  1985-86  1986-87  1987-88  1988-89  1989-90  1990-91  1991-92  1992-93  1993-94  1994-95  1995-96  1996-97  1997-98  1998-99  1999-2000  2000-01  2001-02  2002-03  2003-04  2004-05  2005-06  2006-07  2007-08  2008-09  2009-10  2010-11  2011-12  2012-13  2013-14  2014-15  2015-16  2016-17  2017-18  2018-19  2019-20  2020-21  2021-22  2022-23  2023-24 
Ödüller:  Pichichi Ödülü  Zarra Ödülü  Ricardo Zamora Ödülü  Miguel Muñoz Ödülü  Guruceta Ödülü  Don Balón Ödülleri  Ayın Oyuncusu  Ayın Teknik Direktörü 
Diğer:  Şampiyonlar  Kazanan teknik direktörler  Gol kralları  Yabancı futbolcular
Paul Dini

Paul Dini, 2007
Paul Dini, (d. 7 Ağustos 1957) Amerikalı televizyon ve çizgi roman endüstrisi yapımcısı ve senarist.
Uzun yıllar animasyon filmleri yapmıştır, Warner Bros.'un pek çok çizgi filminin yapımcısıdır.
2004'te Warner Bros.'tan ayrılmasından sonra ABC televizyonunun popüler dizisi Lost'ta senaristlik yapmıştır.
Delko

| Takım bilgisi |
| --- | --- |
UCI kodu: DKO
Merkez:  Fransa (1974–2010; 2012–devam)  Letonya (2011)
Kuruluş: 1974 (1974)
Feshediliş: 2021
Disiplin(ler): Yol
Statü: Ulusal (1974–2010) UCI Kıta Takımı (2011–2015) UCI Profesyonel Kıta (2016–2019) UCI ProTeam (2020–)
Bisiklet(ler): Look Bicycles
Website: Takım resmi sayfası
Takım tarihi
1974–1999 2000–2011 2012–2014 2015 2016–2018 2019 2020 2021: VC La Pomme VC La Pomme Marseille La Pomme Marseille Marseille 13–KTM Delko–Marseille Provence KTM Delko–Marseille Provence Nippo–Delko–One Provence Delko
Delko (UCI takım kodu: DKO), 1974'te kurulmuş bir Fransız UCI bisiklet takımı. 2011'de UCI Avrupa Turu yarışlarına katılmalarına izin veren bir Continental takımı oldular. Mali zorluklardan sonra, takımın operasyonları 2021 sezonunun bitiminden kısa bir süre önce durduruldu.
Mandıra-Kırklareli şube demiryolu

Mandıra – Kırklareli şube demiryolu, Kırklareli'nin Babaeski ilçesi Büyükmandıra beldesinde yer alan Mandıra Tren İstasyonu'nda başlayan ve il merkezinde yer alan Kırklareli Garı'nda sona eren İstanbul-Sirkeci – Pythion demiryolu'nun kapatılan şube demiryolu hattıdır.
Şube demiryolu hattı Chemins de fer Orientaux / Rumeli Demiryolu (CO) Şirketi tarafından Rumeli Demiryolu hattı için inşa edilerek 19 Haziran 1912'de hizmete girmiştir. 1 Ocak 1937'de TCDD tarafından satın alından şube hattı, 1987 yılında kapatılmıştır.
Çınarcık Barajı ve Hidroelektrik Santrali

| Çınarcık Barajı |
| --- | --- |

Havza
Konum: Mustafakemalpaşa, Bursa, Türkiye
Koordinatlar: 40°00′58″K 28°46′26″D﻿ / ﻿40.01611°K 28.77389°D﻿ / 40.01611; 28.77389
Genel bilgiler
Amaç: Enerji, içme suyu, sulama, taşkın önleme
Durum: Kullanımda 
Yapım süresi: 1996-2002
Açılış: 2002 (22 yıl önce) (2002)
İşletme: Devlet Su İşleri

Tür: Dolgu baraj
Gövde dolgu tipi: Kaya · Toprak
Gövde hacmi: 4.771.000 m3 (6.240.000 cu yd)
Yükseklik: 125 m (410 ft)

Oluşturduğu Göl: Çınarcık Baraj Gölü
Akarsu (gelen): Orhaneli Çayı
Akarsu (giden): Orhaneli Çayı
Su hacmi: 372,94 hm3 (1,3170×1010 cu ft)
Göl alanı: 10,14 km2 (3,92 sq mi)
Sulama alanı: 6.597 ha (16.300 akre)

Kurulu güç: ± 120 MW (0,12 GW)
Yıllık enerji üretimi: ± 548 GWh (1.970 TJ)
Çınarcık Barajı, Bursa'da, Orhaneli Çayı üzerinde, sulama, enerji, içme suyu ve taşkın kontrolü amacıyla 1996-2002 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.
Toprak ve kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 4.771.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 125,00 m, normal su kotunda göl hacmi 372,94 hm³, normal su kotunda göl alanı 10,14 km²'dir. Baraj 6.597 hektarlık bir alana sulama hizmeti verirken, 120 MW güç ile de yıllık 548 GWh'lik enerji sağlamaktadır.
Louis-Philippe

Louis-Philippe, Orléans Dükü Louis-Philippe (6 Ekim 1773-26 Ağustos 1850), 1830-1848 arasında Fransızlar kralı (Fransızca: Roi des Français). Yönetimini büyük burjuvazinin desteğine dayandırmış, sonuçta işçilerin ve orta sınıfların başlattığı ayaklanmayla devrilmiştir.
Hayatı

Charles dükü Louis-Philippe Joseph de Bourbon-Orléans'ın en büyük oğluydu. Önce Valois dükü, babasının 1785'te Orléans dükü unvanını almasından sonra da, Chartres dükü yapıldı. 1789'da Fransız Devrimi başlayınca devrimci hükûmeti destekleyen ilerici soyluları arasında yer aldı. 1790'da Jakobenlere katıldı. Fransa'nın Nisan 1792'de Avusturya'yla savaşa girmesinin ardından, eylülde tümgeneral rütbesiyle Charles François Dumouriez komutasındaki Kuzey Ordusu'nda görev aldı.
Fakat Nisan 1793'te, Dumouriez'yle birlikte Fransa ordusundan kaçarak Avusturyalılara sığındı. Ardından İsviçre'ye geçerek takma adla Reichenau'daki bir okulda öğretmenlik yaptı. Babasının Kasım 1793'te Jakoben hükûmetince idam edilmesi üzerine Orléans Dükü oldu. İki yıldan fazla ABD'de yaşadıktan sonra Avrupa'ya dönmeye karara verdi. 1800 başlarında İngiltere'ye giderek Napolyon'a karşı bir muhalefet hareketi örgütlemeye çalıştıysa da, bunda başarılı olamadı. Ama Orléans hanedanıyla, başında sürgündeki Fransa kralı XVIII. Louis'nin bulunduğu Bourbon ailesinin en eski kolu arasında bir uzlaşmaya varılmasını sağladı.
Uzun süre İngiltere'nin Twickenham kentinde yaşadıktan sonra 1809'da Sicilya'nın Palermo kentine giderek Napoli kraliyet ailesinin yanına yerleşti. 25 Kasım'da da eski Napoli kralı IV. Ferdinando'nun kızı Marie-Amelie'yle evlendi.
Kral XVIII. Louis'nin 1814'te yeniden tahta çıkmasının ardından Fransa'ya döndü ve yurtdışında bulunduğu sırada satışa çıkarılmamış olan Orléans mülklerini geri aldı. Napolyon'un Mart 1815'te yeniden iktidarı ele geçirmesi üzerine İngiltere'ye kaçtı. XVIII. Louis'nin ikinci kez tahta çıktığı Temmuz 1815'ten sonra liberal muhalefetin önemli destekçilerinden biri oldu.
Kral X. Charles'ın baskıcı yönetimine karşı başlayan 1830 Temmuz Devrimi (27-30 Temmuz) Louis-Philippe'e uzun zamandır beklediği iktidar fırsatını verdi. Charles'ın tahttan çekilmesinden iki gün önce, 31 Temmuz'da meclis tarafından kral vekilliğine getirildi. 9 Ağustos'ta da tahta çıktı. Temmuz Devrimi büyük burjuvazinin aristokrasi karşısında önemli bir zafer kazanmasını sağladı. Louis-Philippe sağ kanatta yer alan koyu monarşi yanlıları (Lejitimistler) ile sosyalistler ve aralarında Bonaparteçıların da yer aldığı öteki cumhuriyetçiler arasında orta bir yol izleyerek gücünü pekiştirmeye çalıştı. Ama birbirini izleyen ayaklanma ve suikast girişimleri karşısında gitgide daha baskıcı önlemlere başvurdu. 1830'ların sonuna gelindiğinde muhaliflerini ya susturmuş yer altına çekilmek zorunda bırakmıştı.
İzlediği dış politikayla Fransa'nın Avrupa'daki konumunu güçlendiren Louis-Philippe İngiltere'yle işbirliği yaparak Hollanda'yı Belçika'nın bağımsızlığını tanımaya zorladı. Orta sınıfta oy hakkı tanımayarak bu kesimin desteğini yitirdiği bir ortamda, 1846'daki ekonomik bunalım halk arasında yaygın bir hoşnutsuzluğun doğmasına yol açtı.
İşçilerin ve orta sınıfların başlattığı ayaklanma karşısında 24 Şubat 1848'de tahttan çekilmek zorunda kalan Louis-Philippe, İngiltere'ye giderek Surrey'e yerleşti ve orada öldü.
Karısı ve çocukları

Sicilyateyn Kraliyeti prensesi  Maria Amalia Napoli ve Sicilyalı ile 1809'de evlilik yaptı. Şu çocukları olduː
Ferdinand Philippe d'Orléansː Chartres Dükü (1810–1842)
Louise d'Orléans (1812–1850)ː Evlilikː Belçika Kralı I. Leopold (1790–1865)
Marie Christine d'Orléans (1813–1839) ∞ Evlilikː Württemberg Kontu Alexander von Württemberg (1804–1881)
Louis d'Orléans, Nemours Dükü (1814–1896)
Françoise (1816–1818)
Clementine d'Orléans (1817–1907) Evlilik  Prens August von Sachsen-Coburg und Gotha (1818–1881)
François d'Orléans, Joinville Prensi (1818–1900)
Charles, Penthièvre Kontu, (1820–1828)
Henri d'Orléans, Aumale Dükü  (1822–1897),
Antoine d'Orléans, Montpensier Dükü (1824–1890)
Dış kaynaklar

Teyssier, Arnaud (2010) Louis Philippe. Le dernier roi des Français, Paris, Perrin, ISBN|978-2-262-03271-5 (Fransızca)
Castillon du Perron, Marguerite (1963)  Louis Philippe et la révolution Française, Librairie Académique Perrin, édition définitive, vParis Pygmalion, (Fransızca)
Howarth, T.E.B. (1961)  Citizen King: The Life of Louis Philippe, King of the French, Londra: Eyre and Spottiswoode   (İngilizce)
Beik, Paul (1965)  Louis Philippe and the July Monarchy PrincetonːPrinceton University Press  ̺̪(İngilizce)
Maria Amalia Napoli ve Sicilyalıː Lois-Phillipe'nin eşi
Gericilik

Ayrıca bakınız: Rövanşizm
Siyaset biliminde gericilik veya irtica, çağdaş toplumda bulunmayan, olumlu özelliklere sahip olduğuna inandığı statüko öncesine (toplumun önceki siyasi durumuna) dönüşü destekleyen siyasi görüşlere sahip siyasi görüştür. Tanımlayıcı bir terim olarak gerici, siyasi yelpazenin ideolojik kavramlarından türemiştir. Bir sıfat olarak gerici kelimesi, statükoyu eski haline getirmeyi amaçlayan bakış açılarını ve politikaları tanımlar.
Bir ideoloji olarak gericilik, sağ siyasette bir gelenektir; gericiler, toplumun sosyal dönüşümüne yönelik politikalara karşı çıkarken, muhafazakârlar ise mevcut sosyo-ekonomik yapı ve düzeni korumaya çalışırlar. Popüler kullanımda gerici, sosyal, siyasi ve ekonomik değişime karşı çıkan bir kişinin geleneksel muhafazakâr siyasi perspektifini ifade eder.
Gerici ideolojiler, geçmiş koşulların yeniden tesis edilmesine hizmet eden siyasi aşırılık anlamında radikal olabilirler. Bazı yazarlar için gerici terimi olumsuz çağrışımlar taşımaktadır. Peter King'in gözlemine göre bu terim "bir onur nişanı olmaktan ziyade bir eziyet olarak kullanılan" bir etikettir." Buna rağmen, "siyasi gerici" tanımlaması Avusturyalı monarşist Erik von Kuehnelt-Leddihn, İskoç gazeteci Gerald Warner, Kolombiyalı siyasi teolog Nicolás Gómez Dávila ve Amerikalı tarihçi John Lukacs gibi yazarlar tarafından benimsenmiştir.
Tarihçe

Fransız Devrimi, bazı kaynaklarda ilerleme karşıtı politikaları ifade eden üç siyasi tanımlayıcı kelimeyi çağrıştırır: (i) "gerici", (ii) "muhafazakâr" ve (iii) "sağ". Ayrıca "Reaksiyonerlik" Fransızca réactionnaire kelimesinden (Fransızca réaction, "tepki") kelimesinden türemiştir ve devrime karşı çıkan monarşist parlamenterleri tanımlamaktadır. Emre Kongar gericiliği "Demokratik rejimlerin yerine insanlar tarafından dini kuralların işletildiği anti-demokratik rejimleri istemek" şeklinde tanımlamıştır
Fransız Devrimi sırasında muhafazakâr güçler (özellikle Katolik Kilisesi içinde) Devrimin getirdiği ilerici sosyopolitik ve ekonomik değişikliklere karşı muhalefet örgütlemiştir. Bu gelişmelerin sonucunda muhafazakârlar Kilise ve Kraliyetin otoritesini yeniden tesis etmek için mücadele etmiştir. 19. yüzyıl Avrupa siyasetinde gerici sınıf, Katolik Kilisesi hiyerarşisi ile aristokrasiyi, kraliyet ailelerini ve ulusal yönetimin yalnızca kiliseye ait olduğuna inanan kralcıları içeriyordu. Fransa'da Bourbon Hanedanının doğrudan varisleri tarafından geleneksel yönetimin destekçileri, meşruiyetçi olarak adlandırıldı. Üçüncü Cumhuriyet döneminde monarşistler, daha sonra muhafazakârlar olarak yeniden adlandırılan gerici gruptu.
19. yüzyılda gericiler, feodalizmi ve tarımsal ağırlıklı ekonominin olduğu, toprak sahibi bir aristokrasinin topluma hakim olduğu, kalıtsal bir kralın hüküm sürdüğü ve Katolik Kilisesi'nin toplumun ahlaki merkezi olduğu dönemi (Sanayi Devrimi'nden önce) idealize eden kişileri ifade ediyordu. "Gerici" olarak etiketlenenler orta ve işçi sınıfları yerine aristokrasiyi desteklemişlerdir. Gericiler demokrasiye ve parlamentarizme karşı çıkmışlardır.[kaynak belirtilmeli]
Tarihçe > Thermidor Gericiliği

Ana madde: Thermidor Gericiliği
Thermidor Gericiliği, Fransız Devrimi içinde Jakobenlerin aşırılıklarına karşı bir hareketti. Maximilien Robespierre'in "Terör Hükümdarlığı" dönemi 27 Temmuz 1794'te sona erdi. Robespierre'in devrilmesi, Fransız Ulusal Konvansiyonu'nun Kamu Güvenliği Komitesi'ne karşı yeniden güçlendiğinin işaretiydi. Jakobenler bastırıldı, hapishaneler boşaltıldı ve komitenin yetkileri azaltıldı. Yaklaşık 104 Robespierre destekçisinin idam edilmesinin ardından, "Thermidor Gericiliği" karşı devrimci olduğu iddia edilen kişilere karşı giyotin cezası kullanmayı bıraktı, monarşistler ve radikaller arasında bir orta yol belirlendi.
Tarihçe > Fransız monarşisinin yeniden tesisi

Ayrıca bakınız: Restorasyon (Fransa)
Viyana Kongresi'yle birlikte, Rus Çarı I. Aleksandr, Prusya ve Avusturya hükümdarları, Bonapartizme karşı Kutsal İttifak'ı kurdular. Kutsal İttifak'ın Fransa'ya yönelik tutumu Napolyon'un ikinci kez indirilmesinden sonra Fransa'da Bourbon Restorasyonu ile gelişen bir hareket tarafından aşıldı. Anayasal monarşi kuruldu ve Temsilciler meclisi oluşturuldu.
Restorasyon'a giden yolu hazırlayan Saint-Ouen Bildirgesi olmuştur. Fransız toplumunun örgütlenmesinin pek çok yönünü kökten değiştiren Fransız Devrimi'nden önce, anayasal değişimin başlatılabilmesinin tek yolu, öneriyi kabul edildiği şeklinde yorumlanabilecek eski yasal belgelerin kabul edilmesiydi.