Suriye Sosyal Milliyetçi Partisi
Tarihçe > Kuruluş ve ilk yıllar

SSMP, 1919-1930 yılları arasında Güney Amerika'da yaşamış Rum Ortodoks bir aileden gelen Lübnanlı bir gazeteci ve öğretim görevlisi olan Antun Sadi tarafından kuruldu. 1932 yılının Kasım ayında gizlice Suriye Sosyal Milliyetçi Partisinin ilk çekirdeğini kuran Sadi, partinin ilk üç yılında yeraltında faaliyet gösterdi; 1933 yılında Beyrut Amerikan Üniversitesinde dağıtılan ve partinin ideolojisini geliştiren aylık Al-Majalla dergisini yayınlamaya başladı. 1936'da partinin sömürgeciliğe karşı açık düşmanlığı Fransız yetkililerin partiyi yasaklamasına ve Sadi'nin gizli bir parti kurduğu gerekçesiyle altı ay hapsedilmesine yol açtı, ancak Alman ve İtalyan faşist hareketleriyle temas halinde olduğu suçlaması Almanların herhangi bir ilişki olduğunu reddetmesi üzerine düşürüldü. Sadi hapishanede geçirdiği süre boyunca SSMP'nin ideolojisini ortaya koymak için Ulusların Doğuşu'nu yazdı. O dönemde Parti, Ulusal Blok da dahil olmak üzere diğer milliyetçi ve vatansever güçlerle aynı safta yer alırken, Mandanın devrilmesi için gizlice militanlık yapmaya başladı. Bununla birlikte, SSMP ile Ulusal Blok arasındaki ittifak uzun sürmedi: Ulusal Blok, Fransızlara karşı fiili militan faaliyetlerde bulunmaktan kaçınmış, bunun yerine Yüksek Komiser ile işbirliği yapmaya karar vermiştir. Birçok SSMP üyesi de kurucuları Hristiyan olduğu için UB'nin kendileriyle işbirliği yapmayı reddettiğini düşünüyordu.
Sadi, 1938'de tekrar Brezilya'ya ve ardından Arjantin'e göç etti, ancak ülkenin 1943'te Fransızlardan bağımsızlığını kazanmasının ardından 1947'de Lübnan'a geri döndü. Arjantin'e giderken İtalya ve Berlin'i ziyaret etti ve bu da Fransızların SSMP'nin Mihver ile ilişkileri olabileceğine dair şüphelerini artırdı. 1939'da kısa bir süre sonra Lübnan'a döndüğünde, kendisini Almanlarla komplo kurmakla suçlayan Fransız yetkililer tarafından sorgulandı. Hiçbir işbirliği kanıtı bulunmadığında suçlama düştü ve bundan sonra Sadi, şiddetle karşı çıktığı Fransız yönetiminin bile Alman veya İtalyan yönetiminden daha iyi olacağını ilan etti. Daha sonra Arjantin'e giden Sadi, SSMP gazetesinin Arjantin şubesinin Nazi Almanyası'na ve Mihver devletlerine açık desteğini dile getirdiğini öğrendi ve bu da Sadi'nin genel yayın yönetmenine uzun bir mektup göndermesine neden oldu: "SSMP Nasyonal Sosyalist bir parti değildir ve Müttefikler veya Mihverler karşısında hiçbir tavır alınmamalıdır."
Ketaib, Lübnan'ı ilk olarak 1916'da Sykes-Picot anlaşmasıyla ve daha sonra Fransız idari bölümünün Büyük Lübnan dahil altı devlete bölünmesiyle ana hatları çizilen sınırları kontrol eden bir ulus devlet olarak tanımlıyordu. Ketaib, ulus ile kilise arasındaki güçlü bir bağın yanı sıra düpedüz sosyal aşırı muhafazakarlığı benimsemişti. SSMP, yeni kurulan devletleri özetleyen sınırların sömürgecilikten kaynaklanan hayali olduğu ve hiçbir tarihi ve sosyal gerçekliği yansıtmadığı gerekçesiyle bu ulusal iddiaları reddetmiştir.Parti, Sad, tarafından tanımlanan Büyük Suriye'nin, açıkça tanımlanmış bir coğrafya ve her türlü mezhepçilikten uzak ortak bir tarihi, sosyal ve kültürel gelişim yolu ile birbirine bağlı Mezopotamya ve Bereketli Hilal'in tarihi insanlarını kapsayan ulusal ideali temsil ettiğini iddia etti.[birincil olmayan kaynak gerekli]
Araplar 1948'de savaşı kaybettiğinde, Sadi Parti'yi tamamen çatışmacı bir duruşa itti: Arabizmi tamamen retorik bir hile olarak gördü, Arap liderlerin beceriksizliğini ve ikiyüzlülüğünü kınadı ve İsrail Devleti'nin kurulmasının ve Filistinlilerin sınır dışı edilmesinin bu beceriksizliğin doğrudan sonucu olduğunu iddia etti.
4 Temmuz 1949'da, İsrail devletinin kuruluşunun ilanı ile 1948 Filistinli göçünden (Nekba) bir yıl sonra ve Ketaib destekli Lübnan hükümeti tarafından gerçekleştirilen bir dizi saldırıya yanıt olarak, SSMP ilk devrim girişiminde bulundu. Hükümet güçlerinden gelen şiddetli bir bastırmanın ardından Sadi, desteğini almak amacıyla Hüsnü Zaim ile görüşmek üzere Şam'a gitti. İngiliz İstihbaratı ve Mossad'ın himayesinde Kral Faruk, Riyad el Sulh ve Hüsnü Zaim tarafından Antun Sadi'nin ortadan kaldırılması için bir karar alındı. Sonuç olarak Zaim, Sadi'yi 8 Temmuz 1949'da idam ettiren Lübnanlı yetkililere teslim etti. Sonuç olarak Zaim, Sadi'yi Lübnanlı yetkililere teslim etti ve onlar da Sadi'yi 8 Temmuz 1949'da idam etti. Bu, siyasi bir suçluya verilen en kısa ve en gizli yargılamaydı.