stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
3B kompozitler
3B örgülü kompozitler

Örgü, bir kompozit için bir 3 boyutlu fiber malzeme üretmek için kullanılan ilk tekstil sürecidir.
3B örgülü kumaş teknolojisi, kumaşın iki veya daha fazla iplik sisteminin entegre bir yapı oluşturmak için iç içe geçmesiyle yapıldığı, köklü 2B örgü teknolojisinin bir uzantısıdır.
1960'ların sonlarında, 2B kompozit laminatlarla ilgili sorunları aşmak için geliştirildi, ancak aynı zamanda örgü işleminin faydalarını da korumuştur.
Kompozit ön şekiller olarak kullanılan örgülü yapılar, filaman (iplik olarak da bilinmektedir.) sarma ve dokuma gibi diğer rakip işlemlere göre bir dizi avantaja sahiptir.
Örgülü kompozitler, filaman sargılı kompozitlere kıyasla üstün tokluk ve yorulma mukavemetine sahiptir. Dokuma kumaşlar ortogonal geçişe sahipken, örgüler 10' dan 858' e kadar geniş bir açı aralığında inşa edilmektedir. Üç eksenli örgüler üretmek için örgü işlemine ek bir eksenel iplik seti eklenilmektedir. Üç eksenli örgüler daha kararlıdır ve neredeyse izotropik özellikler sergilemektedir.
Örgüler, dikişsiz borular veya kesintisiz kenarlı düz kumaşlar olarak üretilmektedir. Örgülü preformlar ile üretilen kompozitler, elyaf sürekliliği nedeniyle, geniş kumaş kompozitlere kıyasla üstün mukavemet ve çatlama direnci sergilemektedir. Örgülü deliklere sahip kompozitler, yine elyaf sürekliliği nedeniyle, delinmiş deliklere kıyasla yaklaşık 1.8 kat daha fazla dayanım sergilemektedir.
3B örgülü kompozitler > 3B örgülü kompozitlerin uygulama alanları

3B örgülü kumaşlar, tıp, havacılık, otomobiller, tren bileşenleri ve güçlendirilmiş hortumlar gibi alanlarda uygulamalar bulunmuştur.  3B örgülü kumaşların ilk gelişimi kompozit ve medikal endüstrilerinden gelmiştir. 3B örgülü kumaşlar sayısız çeşitte enine kesitte üretilmektedir ve bunların ağa yakın karmaşık şekilleri, her iki endüstri için çok özel ürünler tasarlamayı mümkün kılmaktadır. Helikopterlerde, kirişler, sandviç yapılar, çerçeveler ve paneller gibi tipik yapısal bileşenler, 3B örgülü profiller kullanılarak üretilir. Benzer şekilde, binek araçlarda karmaşık kiriş yapıları ve döşeme panelleri üretmek için 3D kumaşlar kullanılır. Tren yapıları için, 3B örgülü profillerden üretilen farklı bileşenler arasında çatı paneli, iç bileşenler, yan paneller ve gövde yapıları bulunmaktadır.
Roket motoru bileşenlerinden sadece birkaçı yapılmış olsa da, karmaşık bir şekle sahip hafif ağırlıklı bir kompozit bileşen üretme yeteneğini göstermiştir.
3B dikişli kompozitler

Kompozitlerin dikilmesi ilk olarak 1980' lerin başında Holt ve Cacho-Negrete tarafından, yüksek bindirme eklem mukavemetleri elde etmek için kürlenmemiş  (sertleşmemiş) karbon fiber-epoksi prepreg (karbon, cam ve aramid gibi malzemelerle ilave edilmiş reçine matris sistemi olarak bilinmektedir.) laminatların birleştirilmesi için bir yöntem olarak değerlendirilmiştir. Bu erken çalışmalar, dikişin, gelişmiş savaş uçaklarındaki kompozit yapıları birleştirmek için yapışkanlı bağlama ve perçinlemenin (iki ya da daha fazla levhayı birbirine sökülmeyecek şekilde bağlama işlemidir.) yerine geçip geçmeyeceğini belirlemeyi amaçlamaktadır. Holt, dikişli panelden sertleştiriciye ek yerlerinin gerilme mukavemetinin dikişsiz eklemlere göre% 72' ye varan oranda daha yüksek olmasıyla, dikişin bir birleştirme yöntemi olarak önemli bir ümit vadettiğini göstermiştir. Bazı durumlarda, dikişli bağlantıların gücü, metal perçinlerle güçlendirilmiş bağlantılardan bile daha yüksektir. Bu ilk çalışmaların bildirilmesinden kısa bir süre sonra, darbe hasarı toleransı ve daha az ölçüde kalınlık boyunca mukavemet gibi özellikleri iyileştirmek için düz laminat panelleri kalınlık yönünde güçlendirmek için dikiş kullanılmıştır.
3D Z-pinleme

Standart dikiş işlemine bu alternatif yöntem ilk olarak 1980'lerin sonunda tanıtıldı ve ticari olarak Aztex şirketi tarafından Z-Fiber teknolojisi olarak geliştirilmiştir. "Bu teknoloji, önceden sertleştirilmiş takviye liflerinin daha sonra bir prepreg veya kuru kumaşın üzerine yerleştirilip vakumla torbalanan termoplastik bir köpüğün içine gömülmesinden oluşur. " 12 Sıcaklık ve basınç arttıkça köpük çökmektedir, bu da liflerin yavaşça dizilime itilmesine olanak tanımaktadır. Kompozit tabakanın farklı katmanları arasında mekanik bir bağlantı sağlamak için Z-pinlemeyle ilgili 3B güçlendirme gerekmektedir. Bu bağlantı Z-pinlemede sert bir karbon fiber çubuktur. Z-pin (kalınlık yönünde-z gömülü küçük çaplı karbon fiber) kompozitler, 2D dokuma kompozitlerin sahip olmadığı daha yüksek kalınlık boyunca sertlik ve mukavemet sağlamak için bir araçtır.
3D Z-pinleme > 3D Z-Pinli kompozitlerin uygulanması

Giriş kanalı yüzey panellerinin güçlendirilmesi ve F / A-18 Super Hornet savaş uçağında şapka şeklindeki sertleştiricilerin sabitlenmiştir.
Üç boyutlu preformlara reçine uygulaması

Birçok üç boyutlu ön şekillendirilmiş malzeme (preform), bir katı fiber ilaveli  matris oluşturmak için bir reçine uygulandığında ve preform içinde kürlendiğinde (sertleştirme olarak da bilinmektedir.) karmaşık kompozit malzemelere dönüştürülmektedir. 3B ön kalıplar için en yaygın reçine uygulaması şekli, bir ön kalıp şeklinde bir kalıbın oluşturulduğu ve ön kalıbın daha sonra içine yerleştirildiği reçine transfer kalıplama işlemidir. Kalıp kapatılmaktadır ve daha sonra matris malzemesinin reçinesi belirli sıcaklık ve basınç altında ilave edilmektedir ve ardından kürlenmesine izin verilmektedir. Kalıp daha sonra 3B kompozit malzemenin dışından çıkarılmaktadır.
3B kompozitlerin 2B kompozitlere karşı mekanik değerlendirilmesi

3D dokuma kompozitin mikroyapısı, esas olarak fiber mimarisi tarafından dokuma preform ve dokuma prosesine ve daha az ölçüde konsolidasyon üretimine  göre belirlenir. 3B dokuma işlemi sırasında yanlışlıkla 3B kompozitin düzlem içi, kalınlık ve darbe özelliklerini bozabilecek çeşitli kusur türleri oluşturulmaktadır. Bir 2B kompozit ile karşılaştırıldığında, düzlem boyunca mekanik özellikleri önemli ölçüde azaltmadan bir 3B kompozit ile darbe direnci, sıkıştırma sonrası sıkıştırma (CAI) ve delaminasyon (birbirini oluşturan parçaların ayrılma olayı olarak bilinmektedir.) kontrolü önemli ölçüde iyileştirilmiştir.
Hooker Zümrüt Broşu

| --- | --- |
Hooker Zümrüt Broşu, NMNH'deki Janet Annenberg Hooker Jeoloji, Değerli Taşlar ve Mineraller Salonu'nda sergileniyor
Taş türü: Zümrüt, elmas
Ağırlık: 7.547 carat (1.509,4 g) toplam 13 carat (2,6 g) elmas
Boyutlar: 27 milimetre (1,1 in)
Renk: Zümrüt yeşili
Kaynak ülke:  Kolombiya
Kaynak maden: tanımlanmamış
Keşfedildi: 16. veya 17. yüzyıl
İlk sahibi: İspanyol konkistadorlar
Sahibi: Smithsonian Enstitüsü
Tahmini değer: 5.000.000 ABD doları
Hooker Zümrüt Broşu, Tiffany & Co. tarafından tasarlanmış bir zümrüt broştur. Broş, Amerika Birleşik Devletleri, Washington DC'deki Smithsonian Enstitüsü National Museum of Natural History'deki Janet Annenberg Hooker Jeoloji, Değerli Taşlar ve Mineraller Salonu'nda sergilenmektedir.
Açıklama

Hooker Zümrüt Broşu, platinden yapılmış açık uçlu dairesel bir banttan oluşur. Bandın iki ucu dışa doğru kıvrılır ve yuvarlak pırlanta kesim bir elmas ile bağlanır. Bant boyunca 108 adet yuvarlak pırlanta kesim elmas daha işlenmiştir. Broşun ortasındaki Hooker Zümrütü'nün ayarını oluşturmak üzere birleşen jant telleri bandı çaprazlar. On çift baget kesim elmas, zümrüdün arkasından platin banda doğru jant tellerinin arasından çıkıntı yapar. Hooker Zümrütü'nün kendisi 75,47 karat (15,094 g) ağırlığındadır. Bir kenarı 27 milimetre (1,1 inç) ölçüsündedir ve boyutuna göre dikkat çekici ölçüde kalıntısızdır. Mücevherin kesimi, değerli taşın içinde bir dizi eşmerkezli kare görünümü verir (eğimli kare zümrüt kesimi olarak bilinir.) Broş toplamda yaklaşık 13 karat (2,6 g) elmas içerir.
Tarihçe

Hooker Zümrütü, 16 veya 17. yüzyılda Kolombiya'daki tanımlanamayan bir madenden çıkarılmıştır. Kaba zümrüt, Osmanlı İmparatorluğu'nun yönetici ailesine satılmadan önce kesilip parlatılmak üzere İspanyol konkistadorlar tarafından Avrupa'ya gönderilmiştir. Zümrüt, mutlak güçle hüküm süren son Osmanlı Sultanı II. Abdülhamid döneminde İmparatorluk'un saray mücevherlerinin bir parçası haline getirildi; Sultan Abdülhamid zümrüdü bir kemer tokasına monte ederek taktı.
1908 yılında Osmanlı saray mücevherlerinin birçoğu Abdülhamid adına Paris'e kaçırıldı. Koleksiyonda Hooker Zümrütü ve Hope Elması da vardı. Sultan, Jön Türklerin olası bir darbesinden korkuyordu ve mücevherlerin satışından elde edilecek gelirin, bir devrim gerçekleşmesi halinde sürgünde rahat bir yaşama kaçmasına olanak sağlayacağını umuyordu. Ancak, Salomon ya da Selim Habib adlı bir tüccara satılan mücevherlerden elde edilen para, Jön Türk Devrimi'nin ardından iktidara gelen hükûmetin eline geçti. Habib, Abdülhamid'den aldığı koleksiyonu 1911 yılında borç geri ödemelerini karşılamak için açık artırmaya çıkardı.
Müzayedeyi kazanan Amerikan mücevher şirketi Tiffany & Co. zümrüdü ilk olarak bir tiaraya yerleştirdi. Tiara birkaç on yıl boyunca satılmadan kaldı, bu nedenle 1950'de taş çıkarıldı ve bir broşa yeniden yerleştirildi. Broş, o yılın Noel kataloğunda eşleşen küpelerle birlikte yer aldı. Broş, hayırsever bir mirasçı ve zümrüdün adaşı olan Janet Annenberg Hooker tarafından açıklanmayan bir fiyat karşılığında satın alındığı 1955 yılına kadar şirkette kaldı. Hooker 1977 yılında, o zamanki değeri 500.000 ABD Doları olan broşu Washington, D.C.'deki Smithsonian Enstitüsüne bağışladı. Broş, Hooker'ın müzeye verdiği ilk hediyeydi ve bunu Hooker Starburst Diamonds'ın bağışı ve mücevher ve minerallerin sergilenmesi için yeni bir galerinin inşasına yönelik 5.000.000 ABD Doları tutarındaki nakit bağış izledi. Hooker Zümrüt Broşu, 2010 yılı itibarıyla Hooker'ın onuruna isimlendirilen galeride sergilenmektedir.
Maceió

| Maceió |
| --- | --- |
belediye
  Bayrak Arma 
 Maceió'in eyaletteki konumu
MaceióYerleşimin Brezilya'daki konumu
Koordinatlar: 9°39′57″G 35°44′06″B﻿ / ﻿9.66583°G 35.73500°B﻿ / -9.66583; -35.73500
Ülke:  Brezilya
Bölge: Kuzeydoğu
Eyalet:  Alagoas
Kuruluş: 5 Aralık 1815
Yüzölçümü
 • Toplam: 511 km²
Nüfus (2020)
 • Toplam: 1.025.360
 • Yoğunluk: oto/km²
Zaman dilimi: UTC-03.00 (BZD)
Maceió, Brezilya'nın Alagoas eyaletinde bulunan belediye. Nüfus 2020 sayımına göre 1.025.360 idi.
Meceió, Mundaú Lagünü ve Atlas Okyanusu arasında yer almakta olup önemli bir turizm merkezidir. Tropikal iklimi nedeniyle şehrin ortalama sıcaklığı 25 °C olup yıl boyunca sıcaklık farkı çok azdır. Yeni Zumbi dos Palmares Uluslararası Havalimanı, Maceió'yu birçok Brezilya şehrine bağlamakta ve aynı zamanda bazı uluslararası uçuşlarda gerçekleştirmektedir.
Kardeş şehirler

Aracaju, Brezilya
Gwangju, Güney Kore
João Pessoa, Brezilya
Milano, İtalya
Master of Wine

Master of Wine (MW, Türkçesi: Şarap Ustası), Birleşik Krallık'taki The Institute of Masters of Wine (Şarap Ustaları Enstitüsü) tarafından verilen bir yeterliliktir (akademik bir derece değildir). MW yeterliliği, Birleşik Krallık şarap endüstrisinde genellikle profesyonel bilginin en yüksek standartlarından biri olarak kabul edilir.
Enstitü 1955 yılında kuruldu ve MW sınavları ilk olarak 1953 yılında Worshipful Company of Vintners ve Wine and Spirits Association tarafından düzenlendi.
Yeterlilik

Olası öğrenciler, Wine & Spirit Education Trust'tan en azından Diploma düzeyinde ileri bir şarap yeterliliğine veya Court of Master Sommeliers'tan İleri Sommelier gibi uygun düzeyde yüksek bir sommelier sertifikasına sahip olmalı ve küresel şarap topluluğunda en az üç yıllık profesyonel iş deneyimine sahip olmalıdır. Başvuruları bir Şarap Ustası veya başka bir kıdemli şarap ticareti profesyonelinden referansla desteklenmelidir. Yeterlilik süreci tamamlanması en az üç yıl sürer, hem teori hem de pratik çalışmayı içerir ve 6.000-10.000 kelimelik bir araştırma makalesi yazmakla sonuçlanır.
Üyelik

1983'e kadar sınav Birleşik Krallık şarap ithalatçıları, tüccarları ve perakendecileriyle sınırlıydı. İlk Birleşik Krallık dışı Master of Wine 1988'de verildi. Mart 2021 itibarıyla dünyada 30 ülkede yaşayan 421 MW var.  MW'lar 5 kıtaya yayılmış durumda, Birleşik Krallık'ta 208 MW, ABD'de 45 MW, Avustralya'da 24 MW ve Fransa'da 16 MW var. Listede her biri 1 MW'a sahip 9 ülke var.
Günümüzde üyeler şarap üreticileri, bağcılar, şarap yapım danışmanları, şarap yazarları ve gazetecileri, şarap eğitimcileri ve şarap servisi, restoran ve otel yönetimi gibi çeşitli mesleklerde çalışmaktadır. Ayrıca birçoğu şarap satın alma, ithal etme, dağıtma, satış ve pazarlama işleriyle ilgilenmektedir.
Ünlü Şarap Ustaları (Master of Wine)

Önemli Şarap Ustaları şunlardır:
Tim Atkin
Gerard Basset
Nicolas Belfrage
Julian Brind
Michael Broadbent
Clive Coates
Mary Ewing-Mulligan
Doug Frost
Ned Goodwin
Anthony Hanson
Benjamin Lewin
Brian McGrath
Debra Meiburg
Jasper Morris
David Peppercorn
Lisa Perrotti-Brown
Jancis Robinson
Arne Ronold
Serena Sutcliffe
Sonal Holland
Justin Knock
Tze Sam
Tan Ying Hsien
Master of Wine Jancis Robinson
Işık eğrisi

Asteroid 201 Penelope'un ışık eğrisi.
Işık eğrisi, bir yıldızın veya bir bölgenin zamana karşı çizilen parlaklık grafiğidir.
Işık eğrileri, periyodik olarak; Örten değişen yıldız, sefe değişenleri ve diğer değişenler veya aperiyodik ışık eğrisi benzeri olarak; bir nova, Kataklizmik değişen yıldız veya bir süpernova çözümlemelerinde kullanılır.
Değişken yıldız gözlemleri, bir ekseninde görünür parlaklık (kadir), diğerinde birimi genellikle Jülyen Günü (JG) olan zaman cinsinden ışık eğrisi denen bir grafik üzerine işaretlenir. Y-ekseninde parlaklık ölçeği aşağıdan yukarı doğru artacak şekilde ve X-ekseninde gün, soldan sağa artacak şekilde çizilir.
Yıldızların dönemsel davranışları hakkındaki bilgiler, örten çift yıldızların yörünge dönemleri ve yıldız patlamalarının düzenlilik ya da düzensizlik derecesi, ışık eğrisinden yararlanılarak bulunabilir. Işık eğrisinin daha ayrıntılı incelenmesi, gök bilimcilerin yıldızların kütlelerini ya da boyutlarını hesaplamasını sağlar. Onlarca yıllık gözlem verileri, bir yıldızın değişim dönemini açığa çıkartır. Hatta bu durum, yıldızın yapısal değişikliğinin bir işareti bile olabilir.
Asteroit ışık eğrisi veritabanı > Işık eğrisi kalite kodu

Ortak Girişim Asteroid Işık Eğrisi Bağlantıs (Collaborative Asteroid Lightcurve Link-CALL) Asteroit ışık eğrisi veritabanı (Asteroid Lightcurve Database-LCDB), küçük gezegen ışık eğrileri için bir dönem çözümünün kalitesini değerlendirmek için sayısal bir kod kullanır (gerçek altta yatan verileri mutlaka değerlendirmez). Kalite kodu parametresi U, 0 (yanlış) ile 3 (iyi tanımlanmış) arasında değişir:
U = 0 → Sonuç daha sonra yanlış olduğu kanıtlandı
U = 1 → Parçalı ışık eğrilerine dayalı sonuç, tamamen yanlış olabilir.
U = 2 → Tam kapsamadan daha azını temel alan sonuç. Nokta yüzde 30 yanlış veya belirsiz olabilir.
U = 3 → Verilen hassasiyet dahilinde güvenli sonuç. Belirsizlik yok.
U = yok → Mevcut değil. Eksik veya kesin olmayan sonuç.
Sondaki artı işareti (+) veya eksi işareti (-) de işaretsiz değerden biraz daha iyi veya daha kötü bir kaliteyi belirtmek için kullanılır.
21 Lutetia

| --- | --- |
21 Lutetia'nın en yakın yaklaşma noktasında Rosetta tarafından elde edilen görüntüsü
Keşif
Keşfeden: Hermann M. S. Goldschmidt
Keşif tarihi: 15 Kasım 1852
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (21) Lutetia
Adın kaynağı: Paris (Latince:Lutētia)
Küçük gezegen kategorisi: ana kuşak
Yörünge özellikleri
Dönem 31 Mayıs 2020 (JD 2459000.5)
Günöte: 2,833 AU
Günberi: 2,037 AU
Yarı büyük eksen: 2,435 AU
Dış merkezlik: 0,16339
Yörünge periyodu: 3,80 yıl (1388,1 gün)
Ortalama ayrıklık: 87,976°
Eğiklik: 3,064°
Çıkış düğümü boylamı: 80,867°
Perihelyon açısı: 249,997°
Fiziksel özellikler
Tayf tipi: M (Tholen)
Görünür büyüklük: 9,25-13,17
Mutlak parlaklık (H): 7,29
Boyutlar: c/a = 0,65±0,03 (121±1) × (101±1) × (75±13) km
Ortalama yarıçap: 49±1 km
Hacim: (5,0±0,4)×1014 m3
Kütle: (1,700±0,017)×1018 kg
Ortalama yoğunluk: 3,45±0,21 g/cm3 3,4±0,3 g/cm3
Sinodal dönme süresi: 0,3402 g (8,1655 sa)
Eksen eğikliği: 96°
Kuzey kutbu sağ açıklık: 51,8 ± 0.4°
Kuzey kutbu dik açıklık: +10,8 ± 0,4°
Geometrik albedo: 0,19 ± 0,01 (geometrik) 0,073 ± 0,002 (bond)
Sıcaklık: 170–245 K
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam
  
Lutetia (küçük gezegen tanımı: 21 Lutetia), ana asteroit kuşağında yer alan bir M-tipi asteroitdir. 1852 yılında Hermann Goldschmidt tarafından keşfedildi. Adı, Paris'in Latincesi olan Lutetia'dan gelmektedir.
Lutetia düzensiz bir şekle ve çok sayıda kratere sahiptir. En büyük çarpma kraterinin çapı 45 km'dir. Yüzey jeolojik olarak heterojendir ve iç kırıkların yüzey belirtileri olduğu düşünülen kırıklar, yarıklar ve kanallar ile kesişir. Metal açısından zengin kayaçları olduğu düşünülen yüksek bir kütle yoğunluğuna sahiptir.
Rosetta sondası Temmuz 2010'da Lutetia'nın 3.162 km yakınından geçti. Dawn, Temmuz 2011'de Vesta'ya ulaşana kadar bir uzay aracı tarafından ziyaret edilmiş en büyük asteroiddi.
Keşif ve araştırma

Lutetia, 15 Kasım 1852'de Hermann Goldschmidt tarafından Paris'teki apartmanının balkonunda keşfedildi. Asteroidin başlangıç yörüngesi, Kasım-Aralık 1852'de Alman astronom Georg Rümker ve diğerleri tarafından hesaplandı. 1903'te Harvard Üniversitesi Gözlemevi'nde Edward Pickering tarafından fotoğraflandı ve 10,8'lik bir karşı konum büyüklüğü hesapladı.
10 Temmuz 2010'da, ESA Rosetta uzay sondası, 67P/Churyumov-Gerasimenko kuyruklu yıldızına giderken saniyede 15 km hızla Lutetia'nın yanından minimum 3168 ± 7,5 km mesafede uçtu. Uçuş, piksel çözünürlüğü başına 60 metreye kadar görüntüleme yaptı ve çoğunlukla kuzey yarımkürede yüzeyin yaklaşık %50'sini çekti. 462 görsel, 0,24 ila 1 μm arasında uzanan 21 dar ve geniş bant filtrede elde edildi. Lutetia, görünür-yakın kızılötesi görüntüleme spektrometresi VIRTIS tarafından da gözlemlendi ve manyetik alan ve plazma ortamının ölçümleri alındı.
Özellikleri > Yörünge

Lutetia, iç asteroit kuşağında Güneş'in etrafında yaklaşık 2,4 AU mesafedeki bir yörüngede döner. Yörüngesi neredeyse ekliptik düzleminde yer alır ve orta derecede eksantriktir. Lutetia'nın yörünge süresi 3,8 yıldır.
Özellikleri > Kütle ve yoğunluk

Rosetta uçuşu, Lutetia'nın kütlesinin (1,700 ± 0,017)×1018 kg olduğunu, yani uçuş öncesi tahmin edilen 2,57×1018 kg'dan daha küçük olduğunu göstermiştir. 3,4 ± 0,3 g/cm3 ile en yüksek kütle yoğunluğuna sahip asteroitlerden birisidir. %10-15'lik olası gözeneklilik hesaba katıldığında, Lutetia'nın kütle yoğunluğu tipik bir göktaşınınkinden daha fazladır.
Özellikleri > Sınıflandırma

Lutetia, neredeyse tamamen metalik olduğuna inanılan esrarengiz M-tipi asteroitler arasında sınıflandırılır. Bununla birlikte M-tipi asteroitlerin radar gözlemleri, Lutetia da dahil olmak üzere bunların üçte ikisinin saf metal yerine metalle zenginleştirilmiş silikatlardan oluşabileceğini göstermektedir. Lutetia'nın teleskopik spektrumları, karbonlu kondritler ve C-tipi asteroitlerinkine benzer ve metalik meteoritlerin aksine, hidratlı minerallerin, bol silikatların ve çoğu asteroitden daha kalın bir regolit kanıtınınkine benzer düz, düşük frekanslı bir spektrum göstermiştir.
Rosetta sondası, asteroidin görünür ışıkta orta derecede kırmızı bir spektruma ve yakın kızılötesinde düz bir spektruma sahip olduğunu tespit etti. Gözlemlerin kapsadığı 0,4–3,5 μm aralığında hiçbir emilim özelliği tespit edilmedi. Bu, hidratlı mineraller ve karbon açısından zengin bileşiklerin önceki zemin bazlı raporlarıyla çelişmektedir. Ayrıca hiçbir olivin kanıtı tespit edilmedi ancak uzay sondası, Lutetia'nın sadece yarısını gözlemlediği için olivinin bulunma olasılığı göz ardı edilemez. Lutetia için bildirilen yüksek kütle yoğunluğu ile birlikte bu sonuçlar, Lutetia'nın ya enstatit kondrit malzemeden yapıldığını ya da CB, CH veya CR gibi metal bakımından zengin ve sudan fakir karbonlu kondrit ile ilişkili olabileceğini düşündürmektedir.
Rosetta uzay sondasının gözlemleri, Lutetia'nın yüzeyinin 50-100 μm boyutunda gevşek bir şekilde toplanmış toz parçacıklarından oluşan bir regolit ile kaplı olduğunu buldu. Bu regolitin 3 km kalınlığında olduğu ve büyük kraterlerin çoğunun yumuşatılmış ana hatlarından sorumlu olduğu düşünülmektedir.
Özellikleri > Şekil ve eksen eğikliği

Rosetta sondasının fotoğrafları, Lutetia'yı "keskin ve düzensiz şekil özellikleri" olan kaba bir küre olarak tanımlayan 2003 yılındaki ışık eğrisi analizinin sonuçlarını doğruladı. 2004-2009 yılları arasında yapılan bir araştırma, yüksek olasılıkla Lutetia'nın üstündeki büyük Suspicio Krateri nedeniyle dışbükey olmayan bir şekle sahip olduğunu belirtti. Rosetta'nın bulgularının bu iddiayı destekleyip desteklemediği henüz belli değildir.
Fotometrik ışık eğrileri ile birlikte Rosetta sondasının analizi, Lutetia'nın kuzey dönüş kutbunun konumunu verdi: RA = 51,8°±0,4°, Dec = +10,8°±0,4°. Bu, 96°'lik bir eksen eğikliğine eşdeğerdir. Yani Lutetia'nın dönme ekseni, Uranüs gezegenine benzer şekilde tutulum düzlemi ile yaklaşık olarak paraleldir.
Yüzey özellikleri ve adlandırma > Yüzey özellikleri

Lutetia'nın yüzeyi çok sayıda çarpma krateri ile doludur ve iç kırıkların yüzey belirtileri olduğu düşünülen kırıklar, yarıklar ve kanallar ile kesişir. Asteroidin görüntülenen yarımküresinde çapları 600 m ile 55 km arasında değişen toplam 350 krater vardır. En yoğun kraterli yüzey (Achaia bölgesi), yaklaşık 3,6 ± 0,1 milyar yıllık bir krater yaşına sahiptir.
Lutetia'nın yüzeyi; Baetica (Bt), Achaia (AC), Etruria (Et), Narbonensis (Nb), Noricum (Nr), Pannonia (Pa) ve Raetia (Ra) olmak üzere jeolojik özelliklerine göre yedi bölgeye ayrılmıştır. Baetica bölgesi kuzey kutbu çevresinde (resmin ortasında) yer alır ve 21 km çapında birkaç çarpma kraterinin yanı sıra çarpma çökeltilerini içerir. Lutetia'daki en genç yüzey öğesidir. Baetica, eski kraterleri kısmen gömmüş yaklaşık 600 m kalınlığında pürüzsüz bir ejekta örtüsü ile kaplıdır. Diğer yüzey özellikleri arasında 300 m boyutuna kadar çarşaklar ve yerçekimi yamaçları bulunur. Göçükler ve mostralar, genellikle daha parlak olan albedo varyasyonları ile ilişkilidir.
En yaşlı iki bölge Achaia ve Noricum'dur. İlki, çok sayıda çarpma kraterine sahip oldukça düz bir alandır. Narbonensis bölgesi, Lutetia-Massilia üzerindeki en büyük çarpma krateri ile çakışmaktadır. Daha küçük yüzey birimlerine sahiptir ve daha sonraki dönemlerde oluşan çukur zincirler ve kanallar tarafından değişime uğramıştır. Diğer iki bölge olan Pannonia ve Raetia'nın da büyük çarpma kraterlerine sahip olması muhtemeldir. Son olarak Noricum bölgesi, 10 km uzunluğunda ve yaklaşık 100 m derinliğinde bir kanal ile kesişir.
Sayısal simülasyonlar, 45 km çapındaki Lutetia üzerindeki en büyük krateri oluşturan çarpmanın bile ciddi şekilde kırıldığını ancak asteroidi parçalamadığını gösterdi. Bu nedenle, Lutetia muhtemelen Güneş Sistemi'nin başlangıcından beri bozulmadan hayatta kaldı. Doğrusal kırıkların varlığı ve çarpma kraterlerinin morfolojisi, bu asteroidin iç kısmının önemli bir güce sahip olduğunu ve birçok küçük asteroit gibi bir moloz yığını olmadığını da göstermektedir. Birlikte ele alındığında, bu gerçekler, Lutetia'nın ilkel bir gezegenimsi olarak sınıflandırılması gerektiğini göstermektedir.
Yüzey özellikleri ve adlandırma > Yüzey özellikleri > Suspicio Krateri

Lutetia üzerindeki kırık desenleri üzerine yapılan araştırmalar, gök bilimcilerin Lutetia'nın güney tarafında Suspicio Krateri adında ~45 kilometrelik bir çarpma krateri olduğunu düşünmelerine sebep oldu. Ancak Rosetta sadece Lutetia'nın kuzey kısmını gözlemlediği için neye benzediği kesin olarak bilinmemektedir.
Yüzey özellikleri ve adlandırma > Adlandırma

Mart 2011'de, Uluslararası Astronomi Birliği'ndeki Gezegensel Adlandırma Çalışma Grubu, Lutetia'daki coğrafi özellikler için bir adlandırma şeması üzerinde anlaşmaya vardı. Lutetia bir Roma şehri olduğu için asteroidin kraterleri, Lutetia'nın varlığı sırasında Roma İmparatorluğu'nun şehirleri ve Avrupa'nın bölgelerinin adını aldı. Asteroidin bölgeleri, Lutetia'yı keşfeden kişinin (Goldschmidt) ve Lutetia'nın var olduğu zamanda Roma İmparatorluğu'nun eyaletlerinin adını aldı. Diğer özelliklerin adları, Roma İmparatorluğu'nun nehirlerinden ve Avrupa'nın bölgelerinden alınmıştır.