Deyrülâkül Muharebesi
Arka plan

Halife Mütevekkil'in 861 yılında öldürülmesinden bu yana Abbasiler Devleti'nde bir karışıklık (Samarra'da Anarşi) yaşanıyordu. Türk askeri teşkilatı, liderlerinin iktidarını korumak amacıyla, yetersiz gördükleri her halifeyi devirmeye başladı. Mütevekkil'in ölümü ile Mutemid'in 870'te tahta çıkması arasında üç halife şiddetli sonlarla karşılaştı. Türkler imparatorluk üzerinde benzeri görülmemiş bir kontrol uygularken, halifeliğin mali kaynakları onları giderek daha fazla destekleyemez hale gelince, halifelerin itibarı bugüne kadarki en düşük noktasına ulaştı.
Başkentteki durum kötüleştikçe, imparatorluğun çeşitli bölgelerindeki çeşitli gruplar bu zayıflık döneminden faydalandılar. Taberistan'da 864 yılında bir Zeydi hanedanı iktidara geldi; 868 yılında Türk Ahmed bin Tolun Mısır'ın kontrolünü ele geçirdi ve kademeli olarak Sâmerrâ'dan bağımsızlığını ilan etti. Aşağı Irak ve Huzistan'da 869'da Zenc İsyanı bölgedeki Abbasi Halifeliği için ciddi bir tehdit oluşturdu.
Bu arada İran'da hilafete yönelik en büyük tehdit Saffarilerden Yakûb bin Leys'ten geldi. Yakûb, ilk kez 854'ten beri ayyār çetelerinin elinde bulunan Sistan eyaletinde 861 yılında iktidara geldi. Oradan hızla yayıldı ve 873 yılında Horasan'da Abbasiler'e sadık valiler olan Tâhiriler'in yönetimini sona erdirdi. Bu durum doğu ve orta İran'ın büyük bir bölümünün yanı sıra Afganistan'ın bazı bölgelerinin kontrolünü bıraktı.
Sâmerrâ'da Türkler ile halifeler arasındaki uzlaşma Mutemid'in (870-892) saltanatı sırasında başlamıştı. Bu başarının arkasındaki itici güç Mutemid'in kardeşi Muvaffak'tı; Mûsâ bin Boğa gibi Türk liderleriyle iyi ilişkileri vardı ve giderek daha fazla güç kazanarak imparatorluğun gerçek yöneticisi oldu. Mûsâ bin Boğa, doğu eyaletlerinin birçoğunun valiliğini elinde tutuyordu, ancak isyancılara karşı herhangi bir ilerleme kaydedememesi, onun bu valiliklerden hayal kırıklığıyla istifa etmesine neden oldu ve ardından Muvaffak bu görevleri devraldı.
Abbasiler, özellikle Yakûb'un 875 yılında Muhammed bin Vasil'den Fars'ı fethetmesinden sonra, Saffarilerin oluşturduğu tehditten endişe duyuyorlardı. Yakûb, Fars'tan Huzistan'a doğru hareket etti ve 875 yılının Aralık ayında Ramhürmüz'ü ele geçirdi. Bu hareket Saffari ordusunu Irak'a yaklaştırdı. Bu durum Yakûb'u Zenc isyanına da yakınlaştırdı; Abbasiler, Saffarîler ve Zenclerin halifeliğe karşı birleşeceğinden korkuyorlardı; ancak Yakûb'un daha sonra Zenclerin müttefik olma teklifini reddetmesi bu olasılığı şüpheli hale getirdi. Her halükarda bu endişe verici bir gelişmeydi, zira halife, Yakûb'u durduracak kaynaklara sahip olmadığını düşünüyordu. 873 yılında Horasan'ı fethettikten sonra hapse atılan Yakûb'un Bağdat'taki tüm taraftarları serbest bırakıldı ve Mutemid, Yakûb'a bir elçi göndererek ona Horasan, Taberistan, Fars, Gürgan ve Rey valiliklerini verdi ve Bağdat'ta güvenlik şefi olarak atadı.
Yakûb, bu teklifin halifenin zaafından dolayı yapıldığını anlayınca reddetti ve başkente doğru ilerleyeceğini yazdı. Bu teklif, Yakûb'un kendi çıkarları için bir tehdit oluşturduğunu düşünen Samarra Türklerini de yabancılaştırdı. Saffarilerle anlaşmanın imkânsız olduğunu gören Mutemid savaşa karar verdi ve Yakûb'a resmen lanet okudu. 7 Mart 876'da Semerkand'dan ayrılarak başkenti oğlu Mufevvad'a bıraktı. 15 Mart'ta Bağdat'a ulaştı, ardından Kalwadha yakınlarına varıp kamp kurdu. Ordusu oradan Sib Bani Kuma'ya yürüdü ve burada Mutemid'in generali Mesrur el-Belhi, Yakûb'un ordusunu yavaşlattıktan sonra ona katıldı (aşağıya bakınız). Halife orada daha fazla askeri kendi tarafına topladı.
Yakûb ise Huzistan'a doğru seyahat ederken halifenin eski generallerinden Ebü’s-Sâc Dîvdâd'ın safını kazanarak Irak'a girdi. Halifelik generali Mesrur el-Belhi, Vasıt dışındaki toprakları sular altında bırakarak ilerleyişini yavaşlatmayı başardı; ancak Saffari ordusu bunu aşmayı başardı ve 24 Mart'ta Vasıt'a girdi. Vasıt'tan ayrılıp Bağdat'a yaklaşık elli mil uzaklıktaki Deyrülâkül kasabasına doğru yola çıktı. Bir kaynağa göre, Yakûb halifenin savaş teklif etmesini beklemiyordu; bunun yerine Saffarilerin taleplerine boyun eğecekti. Ancak Mutemid, onu durdurmak için Muvaffak'ı gönderdi. İki ordu, Deyrülâkül ile Sib Bani Kuma arasındaki Istarband'da karşılaştı.