stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Çuval Olayı
İddialar

Irak'ın işgalinin ardından 10 Nisan 2003 tarihinde Kerkük, 11 Nisan 2003 tarihinde de Musul'da tapu kayıtlarının tutulduğu devlet dairelerinin peşmergelerce basılarak büyük ölçüde Türkmenlere ait olan kayıtların yakılması öncesinde bu kayıtların Süleymaniye'deki Türk özel kuvvet mensuplarınca kopyalanarak Türkiye'ye gönderildiği, baskının asıl nedeninin bu olduğu iddia edilmiştir.
Eski Genelkurmay İstihbarat Daire Başkanı, Emekli Korgeneral İsmail Hakkı Pekin'in, “Dikkat Cemaat Çıkabilir! KOZMİK ODA: Fethullah Gülen Türk Ordusuna Neden Kumpas Kurdu?” isimli kitabında belirttiği iddia, baskında ele geçirilen, Türkmenler ile ilgili arşivde yer alan yerel liderlerin suikastler ve şaibeli trafik kazaları ile yaşamlarını yitirdiği yönündedir.
Popüler kültürdeki yeri

Kurtlar Vadisi Irak, 2006 yapımı Türk filmi, Çuval Olayı etrafında şekillenmektedir.
Irak'ın Türkiye sınırındaki Kürt yerleşim bölgelerini gösteren harita.
Gül ve Rumsfeld, 24 Temmuz 2003'te Pentagon'da bir araya geldi.
Münşeat

Münşeat', divan edebiyatında nesir yazarlarının yazdıkları yazılara ve bu yazıların toplandığı mecmualara (dergilere) denir.
Divan nesri üç bölümde incelenir.
I. Sade nesir

Halk için yazılan sade anlatımlı nesirlerdir. Bu nesirle halka yönelik masal, efsane, öykü, destan, dini ve tasavvufi konular anlatılır. Mercimek Ahmet'in Kabusname'si, Kul Mesut'un Kelile ve Dimne çevirisi bu nesrin önemli örnekleridir.
II. Orta nesir

Tarih ve bilim kitaplarında gördüğümüz nesirdir. Ustalık göstermek amacı güdülmediği halde dili sade nesirden ağırdır. Katip Çelebi'nin bazı eserleri ve Naima'nın kendi adıyla anılan tarihi bu nesre örnektir.
III. Süslü ve sanatlı nesir

Seciler, söz ve anlam sanatları, bağlaçlarla uzayıp giden cümleler bu nesrin ayırıcı özelliğidir. Dili, yabancı söz ve tamlamalarla yüklüdür. Süslü nesir, ahlak ve felsefe konularını işler ve bazı mektuplarda görülür. Hoca Sinan Paşa'nın Tazarruname'si, Veysi ve Nergisi'nin nesirleri bu türün örnekleridir.
Nesir Türleri:
Münşeat: Mektuplar ve düzyazı örnekleri.
Tarih: Olayların tarihini anlatan eserler.
Siyer: Muhammed'in hayatı ve savaşları.
Tezkire: Çeşitli sınıftan meşhur insanların biyografileri.
Surname: Büyük düğün törenleri.
Gazavatname: Çeşitli kahramanların savaşları.
Seyahatname: Gezi yazıları
Hilye: Muhammed'in iç ve dış özellikleri.
Seyfi Dursunoğlu

| Seyfi Dursunoğlu |
| --- | --- |

Doğum: Seyfettin Tursun 1 Ekim 1932(1932-10-01) Trabzon, Türkiye
Ölüm: 17 Temmuz 2020 (87 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Diğer ad(lar)ı: Huysuz Virjin
Eğitim: Haydarpaşa Lisesi İstanbul Üniversitesi
Meslek: Memur (eski) ·  komedyen ·  oyuncu ·  şarkıcı ·  dansçı ·  drag queen ·  sunucu
Etkin yıllar: 1970-2020
Televizyon: Huysuz Show

Seyfi Dursunoğlu veya sahne adıyla Huysuz Virjin (1 Ekim 1932, Trabzon - 17 Temmuz 2020, İstanbul), Türk şovmen, komedyen, drag queen, şarkıcı, kantocu ve sunucu. 1970'lerden 2010'lara kadar sürdürdüğü eğlence programları ile Türkiye'de televizyonların tanınan bir eğlence figürü hâline gelmişti.
Ölümü

KOAH hastası olan Dursunoğlu, 15 gün boyunca zatürre tedavisi gördüğü İstanbul Acıbadem Altunizade Hastanesi'nde 17 Temmuz 2020 tarihinde ölmüştür.
Cenazesi 20 Temmuz 2020'de Zincirlikuyu Camii'nden kaldırılarak Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.
Dursunoğlu'nun vasiyetinde, daha önce yaptığı açıklamalara uygun olarak Üsküdar'daki evini ve banka hesabında yer alan tüm maddi birikimini Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği'ne bıraktı.
Televizyon programları

1976: Gülünüz Güldürünüz
1994-1995: Huysuz Show
1996: Huysuz ve Tatlı Kadın
1998: Huysuz Show
1999: Huysuz Şimdi Hostes
2002: Tatlı ve Huysuz Show
2004: Popstar Türkiye
2008: Huysuz'la Görücü Usulü
2005: Dans Eder misin?
2012: Benzemez Kimse Sana
2018: Huysuz'la Yılbaşı Özel
Filmografi

1976: Doğru Yoldan Ayrılanlar - Soyguncu
1977: Sarhoş
1979: Nokta ile Virgül Paldır Küldür - Çılgın Koca ve kendisi
1986: Melek Yüzlü Cani - Seyfi
1989: İstiyorum - Seyfi
2005: Avrupa Yakası - Süheyla (50. bölüm)
2006: İmkansız Aşk - Komşu (3. bölüm)
2012-2013: Doritos
2016-2020: Maylo
Bibliyografya

Atay, Korhan; Akşit, Figen Kumru (2004). Katina'nın Elinde Makası: Huysuz İle Seyfi'nin 35 Yıllık Sevda Masalı. İstanbul: Alfa Yayınları. ISBN 9752975356.
Savaşçılar, Narman

| Savaşcılar |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
SavaşcılarSavaşcılar'ın Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°17′52″N 41°45′53″E﻿ / ﻿40.2977°K 41.7646°D﻿ / 40.2977; 41.7646
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Narman
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2300 m
Nüfus (2022): 25
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25530
Savaşcılar, Erzurum ilinin Narman ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Savaşçılar köyünün eski adı Todan'dır. Nitekim 1835 nüfus defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Todan (تودان) olarak geçer.
Todan köyü, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Bu yerleşim adı Gürcüce kaynaklarda Todani (თოდანი) olarak geçer.
Todan, Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Çıldır Eyaleti'nin Mamirvan sancağında yer alıyordu. Bu tarihte köyde 10 hanede 37 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 74 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Todan, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Erzurum vilayetinin Tortum kazasına bağlı Narman nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 275 kişiden oluşuyordu. Todan Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Savaşçılar olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımına göre Savaşçılar köyünde 380 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 100 kişi okuma yazma biliyordu.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Narman Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 110 km, Narman ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır. Mahalle, Narman'ın güneybatısında olup, bir köy yoluyla, Kamışözü Mahallesi üzerinden, doğrudan ilçe merkezine bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 25
2021: 23
2020: 25
2019: 21
2018: 24
2017: 22
2016: 20
2015: 24
2014: 33
2013: 45
2012: 22
2011: 23
2010: 40
2009: 47
2008: 82
2007: 67
2000: 106
1990: 164
1985: 217
1965: 380
Tuşeti

Dartlo'da geleneksel bir Tuş gözcü kulesi, Tuşeti
Tuşeti veya Tuşetya (Gürcüce: თუშეთი), Doğu Gürcistan'da tarihsel ve coğrafi bir bölgedir. Rusya içindeki Çeçenya ve Dağıstan kuzeyinde ve doğusunda, Gürcistan'ın tarihsel bölgeleri Kaheti ve Pşav-Hevsureti güneyinde ve batısında yer alır. Bölgede yaşayanlar Tuş olarak adlandırılır.
Tuşeti bölgesi, dağlık olması dolayısıyla tarih boyunca Gürcistan'ın en özgün bölgesi olarak kalmış ve bölgede yaşayan Tuşlar da Hristiyanlığı en geç kabul eden Gürcü kavmi olmuştur. Tuşeti bölgesi özgün kültürü ve özellikle de gözcü kuleleri ile anılmaktadır.
Türkiye'de Karadeniz iklimi

Karadeniz iklimi bölgesi (yeşil)
Karadeniz iklimi, Karadeniz Bölgesi, Marmara Bölgesi'nin Karadeniz kıyıları ve Kuzey Anadolu Dağları'nın Karadeniz'e bakan yamaçlarında görülen bir iklim türüdür. Köppen iklim sınıflandırmasına göre Türkiye'nin Karadeniz Bölgesi'nde görülen iklim okyanusal iklim (Cfb) ve yağışlı dönencealtı iklimi (Cfa) altında sınıflandırılır ve bu iklimler Batı Avrupa, Yeni Zelanda ile Çin ve ABD'nin güneydoğu kıyılarında da yaygındır.
Özellikler

Yağış boldur (ortalama 842,6 mm), her mevsim yağışlıdır ve kurak dönem yoktur
Doğu Karadeniz'de en fazla yağış sonbaharda, en az yağış ilkbaharda düşer. Yıllık yağış miktarı ortalama 1590 mm iken, 831 mm 2244 mm arasında değişir.
Batı Karadeniz'de en fazla yağış sonbaharda, en az yağış ilkbaharda düşer. Yıllık yağış miktarı 1000–1500 mm'dir.
Orta Karadeniz'de ise en fazla yağış kışın, en az yağış yazın düşer. Yıllık yağış miktarı 450 mm (Tokat)–700 mm (Samsun) arasındadır.
Türkiye'de günlük ve yıllık sıcaklık farkının en az olduğu iklim tipidir.
Kışlar Akdeniz İklimi'nde olduğu gibi ılık, iç ve yükseklerde soğuk geçer. Yazlar fazla sıcak değildir.
Doğal bitki örtüsü kıyılarda geniş yapraklı nemcil ormanlar, yükseklerde sıcaklık düşüklüğüne bağlı, karışık ve iğne yapraklı ormanlardır.
Yıllık ortalama sıcaklık 13,0 °C, Temmuz ortalaması 22,1 °C, Ocak ayı ortalaması 4,2 °C'dir.
Yıllık bağıl nem ortalaması %71'dir.
Köppen iklim sınıflandırmasına göre Karadeniz iklimi

Küresel olarak en sık kullanılan iklim sınıflandırması olan Köppen iklim sınıflandırmasına göre Türkiye'de Karadeniz'e kıyısı olan bölgelerde okyanusal iklim (Cfb) ve yağışlı dönencealtı iklimi (Cfa) baskındır. Buna ek olarak Trakya'nın Karadeniz kıyıları ile Samsun ve Trabzon illerinin belli bölgeleri Akdeniz iklimi (Csa) özellikleri göstermektedir. Karadeniz Bölgesi'nin hinterland kısımlarında karasal iklim türleri (Dsa, Dsb, Dfb, Dfc) ile yüksek bölgelerde subarktik (Dsc, Dfc) ve tundra iklimleri (ET) yer almaktadır.
Serinsu, Narman

| Serinsu |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
SerinsuSerinsu'nun Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°21′11″N 41°59′55″E﻿ / ﻿40.3531°K 41.9986°D﻿ / 40.3531; 41.9986
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Narman
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2044 m
Nüfus (2022): 158
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25530
Serinsu, Erzurum ilinin Narman ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Serinsu köyünün eski adı Kamhis'tir. Nitekim 1835 nüfus defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kamhis (كامخص) olarak geçer.
Kamhis köyü, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Köyde varlığı bilinen kilise buranın eski bir yerleşim olduğunu göstermektedir.
Kamhis, Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Çıldır Eyaleti'nin Mamirvan sancağında yer alıyordu. Bu tarihte köyde 13 hanede 39 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 78 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Ağsor, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı Pitkir nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında Kömürlü nahiyesine bağlı olan köyde 402 kişi yaşıyordu. Kamhis Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Serinsu olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımına göre Serinsu köyünde 538 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde sadece 72 kişi okuma yazma biliyordu.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Narman Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 110 km, Narman ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır. Mahalle, Narman'ın doğusunda olup, D.955 numaralı Ardahan-Muş (Oltu-Köprüköy) devlet yolu ve 25.03 numaralı Tortum-Narman il yoluna Mahmutçavuş Mahallesi üzerinden 8,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 158
2021: 151
2020: 155
2019: 166
2018: 171
2017: 163
2016: 175
2015: 210
2014: 234
2013: 247
2012: 250
2011: 249
2010: 253
2009: 265
2008: 267
2007: 279
2000: 327
1990: 471
1985: 514
1965: 538
Yoldere, Narman

| Yoldere |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
YoldereYoldere'nin Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°17′36″N 41°51′49″E﻿ / ﻿40.2933°K 41.8636°D﻿ / 40.2933; 41.8636
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Narman
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1638 m
Nüfus (2022): 98
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25530
Yoldere, Erzurum ilinin Narman ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Yoldere köyünün eski adı Vikehas'tır. Nitekim 1835 tarihli nüfus defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Vikehas (ویكخاص) olarak geçer.
Vikehas köyü, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Vikehas, Çıldır Eyaleti'ne bağlı Mamirvan sancağının köylerinden biriydi. Bu tarihte köyde 34 hanede 97 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 194 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Nüfusun tamamı Gregoryen Ermenilerden oluşuyordu.
Vikehas köyü 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Erzurum vilayetinin Tortum kazasına bağlı Narman nahiyesinin köylerinden biriydi. 1935 genel nüfus sayımında "Vekilhas" olarak kaydedilmiş olan köy, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 210 kişiden oluşuyordu. Vikehas veya Vekilhas "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Yoldere olarak değiştirilmiştir. 1965 nüfus sayımına göre Yoldere köyünde 426 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 155 kişi okuma yazma biliyordu.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Narman Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 108 km, Narman ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır. Mahalle, Narman'ın güneyinde olup, D.955 numaralı Ardahan-Muş (Narman-Köprüköy) devlet yoluna 1,1 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 98
2021: 114
2020: 111
2019: 117
2018: 126
2017: 121
2016: 133
2015: 143
2014: 163
2013: 173
2012: 202
2011: 222
2010: 220
2009: 247
2008: 270
2007: 261
2000: 252
1990: 322
1985: 466
1965: 426
Pigmeler

Afrikalı pigmeler ile Avrupalı bir kaşif
Kongo Demokratik Cumhuriyeti'nde bulunan, yaprak ve tahta çubuklardan oluşan pigme kulübeleri
Orta Afrika'nın ilk sakinlerinden biri olarak kabul edilen Pigmelar, günümüzde Papua Yeni Gine ve Kongo Demokratik Cumhuriyeti'nde de yaşayan ve genelde 1.5 metreyi aşmayan boylarıyla hatırlanan yerli bir kabiledir. Boylarının kısa olma sebebi, büyüme hormonlarının yeterli salgılanmasına rağmen, vücut hücrelerinde bu hormonu tanıyan reseptörlerin eksik olmasıdır.[kaynak belirtilmeli]
Şehitler, Narman

| Şehitler |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
ŞehitlerŞehitler'in Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°19′32″N 41°44′16″E﻿ / ﻿40.3255°K 41.7377°D﻿ / 40.3255; 41.7377
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Narman
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2065 m
Nüfus (2022): 226
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25530
Şehitler, Erzurum ilinin Narman ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Şehitler köyünün eski adı Sup Sarkis veya Sim Serkis'tir. Nitekim 1835 nüfus defterinde "Sup Sarkis" ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Sim Serkis" (سیم سركیس) olarak geçer.  Bu yer adı Ermenice Surp Sarkis'ten (Aziz Sarkis) değişime uğramıştır.
Surp Sarkis köyü, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Köydeki kilise kalıntısı da buranın eski bir yerleşim olduğunu göstermektedir.
Surp Sarkis köyü, Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Çıldır Eyaleti'ne bağlı Mamirvan sancağının köylerinden biriydi. Bu tarihte köyde 16 hanede 83 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 166 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Surp Sarkis köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Erzurum vilayetinin Tortum kazasına bağlı Narman nahiyesinin köylerinden biriydi.  1940 genel nüfus sayımında "Simserkis" olarak kaydedilmiş olan köy, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 429 kişiden oluşuyordu. Sup Sarkis veya Simserkis Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Değirmensuyu olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımına göre Değirmensuyu köyünde 660 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 176 kişi okuma yazma biliyordu. Köyün adı daha sonra bir kez daha Şehitler olarak değiştirilmiştir.
Şehitler köyündeki kilise bugünkü yerleşimin 800 metre kuzeybatısında yer alıyordu. Bir köy kilisesi olan yapı tamamen yıkılmış, geriye harçlı duvar parçaları kalmıştır. Kilise kalıntısının olduğu yerde ayrıca seramik parçaları ve insan kemikleri tespit edilmiştir. Kilisenin bulunduğu yer günümüzde "Kilisebaşı" olarak adlandırılmaktadır.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Narman Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 108 km, Narman ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır. Mahalle, Narman'ın güneybatısında olup, 25.03 numaralı Tortum-Narman il yolu kenarındadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 226
2021: 218
2020: 224
2019: 244
2018: 256
2017: 254
2016: 267
2015: 285
2014: 312
2013: 320
2012: 324
2011: 328
2010: 328
2009: 356
2008: 365
2007: 343
2000: 378
1990: 499
1985: 550
1965: 660
Ashâb-ı Kehf

| --- | --- |
Yedi Uyurlar'ı tasvir eden bir çizim 
Diğer ad(lar): Yedi Uyurlar Yedi Uyuyanlar Efes'in Uyuyanları Mağara Arkadaşları
Tür: Kıssa
İnananlar: Katolik Kilisesi Doğu Ortodoks Kilisesi Latin Kilisesi İslam
Dönem: M.S. 249-251, Roma İmparatorluğu
Ashâb-ı Kehf (Arapça: أصحاب الكهف) veya Yedi Uyurlar, Hristiyanlık ve İslamiyet başta olmak üzere dünyanın değişik kültürlerinde anlatılan, halkını terk ederek Efes şehrinin (günümüzde Selçuk, İzmir, Türkiye) dışındaki bir mağarada saklanan bir grup Romalı gencin hikâyesidir. Anlatıların ortak yanı ise, kendi halkına yüz çeviren ve onları terk eden bir grup olmalarıdır. Hikâyenin M.S. 250 civarında, Roma İmparatorluğu'nun Hristiyanlara yönelik zulümlerde bulunduğu dönemde yaşandığına inanılmaktadır. Hikâyenin başka bir versiyonu İslam'ın kutsal kitabı Kur'an'ın Kehf Suresi'nde de geçmektedir (18:9-26).
Bu tür hikâyelerin en eski benzer örneğine, Hindu kutsal metni olan Mahabharata destanı içerisinde, 17. kitap olan Mahaprasthanika Parva'da rastlanır. Bu destana göre beş kişi, peşlerinde bir köpek olduğu hâlde riyâzet için krallığa ve dünyaya yüz çevirirler.
Hristiyanlığın ilk dönemlerinde önemli bir hikâye olan Ashâb-ı Kehf, daha sonra Hristiyan dünyasında önemini yitirdi. İslam'da ise Kur'an'ın Kehf Suresi'nde kıssaları anlatılmakta ve İslam kültüründe önemli bir yer tutmaya devam etmektedir. Hristiyanlıkta yedi kişi olarak tasvir edilmekte olup, bu yüzden Yedi Uyurlar olarak bilinmektedirler.
Hristiyanlık inancında

Hikâyenin en eski versiyonu, kayıp bir Yunanca kaynaktan aldığını söyleyen Süryani rahip Suruçlu Yakup'a (y. 451-521) aittir. Hikâyenin çerçevesini Tours piskoposu Gregorius (y. 538-594) ve Paulus Diaconus (y. 720-799), Historia Langobardorum eserinde çizer. En iyi bilinen Batı sürümü, Jacopo da Varazze'nin Legenda aurea (Altın Efsane) eserinde yer alır.
Hristiyanlık inancında > Efes

Anlatılana göre Roma imparatoru Decius zamanında yedi veya sekiz Hristiyan genç, devrin putperest inançlarına kurban edilmekten korkarak, yaşadıkları yerin (Efes) yakınlarındaki bir mağaraya sığınırlar. Fakat Romalı askerler, onları takip ederek ve mağarayı bularak yerlerini tespit ederler. Ancak, askerler içeri girdiklerinde kimseyi bulamazlar ve bunun üzerine komutanları mağaranın girişinin taş ve harçla kapatılmasını emreder. Ardından, mağaranın girişine "Yedi Kâfir'in ölüme terk edildiklerini" bildiren bir levha bırakarak giderler. Gençler çaresizce ne yapacaklarını düşünürlerken, birden üzerlerine bir ağırlık çöker ve orada mucizevî bir uykuya dalarlar. Bu kişilerin adları bir rivayete göre Maximilian, Iamblicus, Martinian, John, Dionysius, Exacustodianus ve Antoninus idi. Başka kaynaklarda ise başka isimler rivayet edilir.
Yedi Uyurlar'ın üzeri kapatıldıktan yaklaşık 184, 200 veya 230 sene sonra mağaranın yer aldığı arsanın sahibi, işçileriyle birlikte mağaranın girişini açar ve Yedi Uyurlar ile karşılaşır. İçlerinden biri şehre ekmek almaya gider. Şehrin çok değiştiğini ve insanların Meryem oğlu İsa'nın adını artık şehirde serbestçe andıklarını fark eder. İmparator Decius zamanından kalma paralarla alışveriş yapmaya çalışır, fakat paranın değersiz olduğunu öğrenir.
Hristiyanlar tarafından kabul edilen hikâyedeki bu mağara, Türkiye'nin Selçuk ilçesindeki Efes antik şehrinin yakınlarındaki Panayır Dağı eteklerinde bulunmaktadır. Bu mağaranın üstüne bir kilise yapılmış hâli, 1927-1928 yılları arasındaki bir kazıda ortaya çıkarıldı. Kazıda 5. ve 6. yüzyıla ait mezarlar bulundu. Yedi Uyurlar'a ithaf edilmiş yazıtlar hem mezarlarda, hem de kilise duvarlarında bulunmaktadır.
Hristiyanlık inancında > Ürdün

Bir diğer rivayete göre, günümüzde Ürdün sınırları içinde kalan Amman şehrinde bir grup genç, liderleri Maximilian ile birlikte o sırada şehre gelen İmparator Hadrianus'a başkaldırır. Putları reddederek sadece İbrahim'in, Musa'nın ve İsa'nın tanrısının tapılmaya değer olduğunu savunurlar. İmparator, gençlerin idam edilmelerini ister. Fakat onlar, kapatıldıkları zindandan kaçarak sığınacakları bir mağara bulurlar. Kral, mağaranın girişine duvar örülmesini emreder. Gençler yıllarca burada kalır. 300 sene sonra uyandıklarında, birini şehre yiyecek almaya gönderirler. 300 sene önce kullanılan paradan şüphelenen fırıncı, onun bir hazine bulduğunu zanneder ve bunu kendisiyle paylaşmazsa onu ele vereceğini söyler. Askerler gelip onu yetkililere götürürler. Yetkililer, ilk önce onun anlattıklarına inanmasalar da daha sonra ikna olmuşlar ve bunu bir mucize olarak kabul etmişlerdir.
Hristiyanlık inancında > Hristiyan toplumlarındaki durumu

Ortodoks ve Katolik kiliseleri olayı yâd ederler. Bununla birlikte Batı'da aydınlanmanın ve Protestanlığın yükselişi ile birlikte Yedi Uyurlar hikâyesi, apokrif bir efsane olarak nitelendirildi ve Roma Katolik Kilisesi, olayı insanları etkilemeye yönelik bir romantizm olarak itibarsızlaştırdı.
İslam inancında

İslam'ın kutsal kitabı Kur'an'ın Kehf Suresi’nde bu gençlerin kıssası anlatılmakta ve bu olay "Ashâb-ı Kehf Kıssası" olarak anılmaktadır.