stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Nida Tüfekçi
TRT dönemi

Maliye Okulu'nda okurken tanıştığı Muzaffer Sarısözen'in sayesinde 1947'den beri konuk ses ve saz sanatçısı olarak programlarına katıldığı TRT Ankara Radyosu'nun 1953 yılında açtığı sınavı kazanarak "Yurttan Sesler" korosunda çalışmaya başladı. Ankara'da iken Yenimahalle Musiki Cemiyeti'nde halk müziği dersleri de vermiştir.
1959 yılında Ankara Radyosu'ndan İstanbul Radyosu'na tayin oldu. İstanbul Radyosu'nda çalışırken, "Tünel Musiki Kültür Derneği", "Cağaloğlu-Aksaray Musiki Cemiyeti" ve "İstanbul Yükseköğrenim Talebe Federasyonu" gibi değişik derneklerde halk müziği üzerine dersler verdi. 1962 yılında eşi Neriman Altındağ Tüfekçi ile birlikte "Yurttan Sesler Kadınlar Topluluğu"nu kurdu. 1964'te İstanbul Radyosu THM'den sorumlu Türk Müziği şube müdür yardımcısı, 1972'de TRT müzik dairesi başkanlığı  THM merkez müdürü, 1974'te de vekâleten TRT müzik dairesi başkanlığına atandı. Aynı zamanda 1971 - 1976 yılları arasında TRT Erzurum Radyosu'nda da çeşitli görevlerde bulundu.
1976 yılında TRT'den istifa etti. Nida Tüfekçi, TRT'de bulunduğu süre içinde yaklaşık 1000 kadar türkü derlemiş ve notalarını yazarak Türk halk müziği arşivlerine katmıştır. 1963 yılında eşi ile birlikte "Memleket Türküleri" isimli bir kitap yayımlamıştır.
Konservatuvar dönemi

TRT'den istifa ettikten sonra 1976 yılında kuruluş çalışmalarına katıldığı İstanbul Teknik Üniversitesi Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı’nın kurucu üyesi olarak yönetim kurulu üyeliğine ve başkan yardımcılığına getirildi.
Halk müziği konusunda yaptığı araştırmalar, yazdığı yazılar ve katkıda bulunduğu ansiklopediler nedeniyle "Folklor Araştırma Kurumu" tarafından 1985 yılında  "İhsan Hınçer Türk Folkloruna Hizmet Ödülü"nü aldı. 1991'de Kültür Bakanlığı tarafından "Devlet Sanatçısı" unvanı verildi. 1993 yılında İstanbul'da öldü.
Ödüller

1991: Türkiye Cumhuriyeti Devlet Sanatçısı unvanı
Kaynakça ve dış bağlantılar

↑  "Türk halk müziği sanatçısı Nida Tüfekçi'nin vefatının 25. yılı". TRT Haber. 18 Eylül 2018. 22 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Aralık 2022.
↑  "1991 Yılında Seçilen Devlet Sanatçıları". T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı. 8 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Nisan 2010.
Nida Tüfekçi sitesi18 Temmuz 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
| g t Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı devlet sanatçıları |
| --- | --- |
1970–1979:  Adnan Saygun  Necil Akses  Ulvi Cemal Erkin  Mithat Fenmen  İlhan Usmanbaş  Gülay Uğurata  İdil Biret  Suna Kan  Ayla Erduran  Ayşegül Sarıca  Verda Erman (1971) 
1980–1989:  Nevit Kodallı  Cemal Reşit Rey  Hikmet Şimşek  Gürer Aykal  İsmail Aşan  Tunç Ünver  Cüneyt Gökçer  Yıldız Kenter  Meriç Sümen  Suna Korat (1981)  Nevzad Atlığ  Ayhan Baran  Vasfi Rıza Zobu  Bedia Muvahhit  Mükerrem Berk  Gülsin Onay  Ayten Gökçer (1987)  Aydın Gün  Leyla Gencer (1988) 
1990-1999:  Necdet Yaşar  İsmail Baha Sürelsan  Alâeddin Yavaşca  Zeki Müren  Teoman Önaldı  Yesari Asım Arsoy  Sâdi Yâver Ataman  Nida Tüfekçi  Mustafa Geceyatmaz  Mustafa Turan  Barış Manço  Hüseyin Sermet  Güher Pekinel  Süher Pekinel  Okan Demiriş  Mete Uğur  Macide Tanır  Bozkurt Kuruç  Osman F. Seden  Türkan Şoray  Hülya Koçyiğit  Orhan Şaik Gökyay  Tarık Buğra  Attilâ İlhan  Ali Avni Çelebi  Sabri Berkel  Turan Erol  Devrim Erbil  Hüseyin Anka Özkan  Sadi Diren (1991)  Müzeyyen Senar  Mehveş Emeç  Şefika Kutluer  Tekin Akmansoy  Muazzez Abacı  Metin Akpınar  İzzet Altınmeşe  Selmi Andak  Avni Anıl  Nezihe Araz  Muzaffer Arıkan  Orhan Asena  Semih Balcıoğlu  Recep Bilginer  Ali Can  Koral Çalgan  İnci Çayırlı  Merih Çimenciler  Ali Doğan  Haldun Dormen  Armağan Elçi  Erol Erdinç  Özdemir Erdoğan  Musa Eroğlu  Muazzez Ersoy  Semiha Berksoy  Zeki Alasya  Mengü Ertel  Orhan Gencebay  Nurşen Girginkoç  Rengim Gökmen  Ruşen Güneş  Fahrettin Güven  Nedret Güvenç  Fikret Hakan  Selahattin İçli  Selim İleri  Çolpan İlhan  Yekta Kara  Cemil Karababa  Müşfik Kenter  Kayıhan Keskinok  Levent Kırca  Atilla Manizade  Yusuf Nalkesen  Tankut Öktem  Gazanfer Özcan  Ahmet Özhan  Münir Özkul  Sezen Cumhur Önal  Kutlu Payaslı  Ajda Pekkan  Ali Poyrazoğlu  Ozan Sağdıç  Mustafa Sağyaşar  Samime Sanay  Emel Sayın  Timur Selçuk  Nedret Selçuker  Nesrin Sipahi  Ferit Sıdal  Kâmil Sönmez  Muammer Sun  Gülriz Sururi  Dinçer Sümer  Şener Şen  Ziya Taşkent  Orhan Taylan  Okay Temiz  Zekai Tunca  Neriman Altındağ Tüfekçi  Dilek Türker  Nejat Uygur  Necdet Varol  Gönül Yazar  Jale Yılmabaşar  Nilüfer Yumlu  Metin Yurdanur  Gülşen Tatu (1999)
Küresel ayna

| --- | --- |

Optik
Işığın doğası: 
Işık: 
Işık hızı: 
Huygens-Fresnel ilkesi: 
Fermat ilkesi: 
Optik aygıtlar: 
Ayna: 
Mercek: 
Prizma: 
Büyüteç: 
Kamera: 
Mikroskop: 
Teleskop: 
Lazer: 
Göz: 
Olaylar: 
Yansıma: 
Tam yansıma: 
Kırılma: 
Saçılma: 
Girişim: 
Kırınım: 
Polarizasyon: 
Küresel Aynalar, düz aynadan farklı olarak eğriliğe sahiptirler. Ve bu eğrilik görüntüde değişikliğe sebep olur.
Çukur Aynalar

İç yüzeyi ışığı yansıtan bir kürenin iki özdeş parçaya ayrılması ile elde edilen aynalardır. Aynanın radyal (dönel) simetri eksenine "asal eksen", asal eksen ile çukur aynanın birleştiği noktaya "tepe noktası" adı verilir. Bu aynayı oluşturan yarım kürenin ve aynı zamanda aynanın "eğrilik yarıçapı"; "R", aynanın içinden geçebilecek hayali en büyük yarıçaplı çemberin merkezi; "ayna merkezi"; "M" ve asal eksene paralel ışınların aynadan yansıdıktan sonra asal eksen üzerinde kesiştikleri nokta;"odak noktası"; "F" harfleri ile gösterilirler.
Çukur Aynalar > Çukur Aynada Özel Işınlar

Asal eksene paralel gelen herhangi bir ışın, odaktan geçecek şekilde yansır.
Tepe noktasına gelen ışın, asal eksene geldiği açı ile, asal eksenin diğer tarafına yansır.
Merkezden gelen ışın, merkezden geçecek şekilde ve kendisiyle çakışık biçimde yansır.
Işığın yansıma ilkesi gereği, kaynak ve yansıyan ışınlar yer değiştirdiklerinde de verilen kurallara uydukları görülür.
Aynanın sonsuz küçüklükteki herhangi bir teğeti, -kendi yüzeyi içinde bir düz ayna gibi davrandığından- üzerine düşen ışını, kendisini merkez ile birleştiren düzlem ile eşit açı yapacağı biçimde yansıtır.
Çukur Aynalar > Merkezde Bulunan Cismin Görüntüsü

Merkezde bulunan cismin görüntüsü gerçek görüntü oluşturur.Oluşan görüntü, cisim ile aynı büyüklükte ve görüntüye terstir.Görüntü merkezde oluşur.
NOT:Çukur aynaya baktığımızda kendimizi ters ve aynı büyüklükte gördüğümüz nokta, merkezdir.
Çukur Aynalar > Merkez İle Odak Arasında Bulunan Cismin Görüntüsü

Merkez ile odak arasında bulunan cismin görüntüsü gerçek, cismin boyundan büyük ve görüntü terstir.Görüntü merkezin dışında oluşur.
Çukur Aynalar > Odakta Bulunan Cismin Görüntüsü

Odakta bulunan cismin görüntüsü sonsuzda oluşur. Işınlar kesişmez.
Çukur Aynalar > Tepe Noktası İle Odak Arasında Bulunan Cismin Görüntüsü

Tepe noktası ile odak arasında bulunan cismin görüntüsü zahiridir (sanaldır, gerçek değildir).Görüntü düz ve boyu cismin boyundan büyüktür.Görüntü aynanın arkasında oluşur.
Tümsek Aynalar

Bir küreyi ikiye ayıralım.Bu yarı kürenin dış kısmından ışığı yansıtan aynaya tümsek ayna denir. Bu aynanın eğrilik yarıçapı R, merkezi M ve odak noktası F'dir. Odak noktası ile merkezden geçerek tümsek aynanın ortasında birleşen çizgiye asal eksen denir. Asal eksen ile tümsek aynanın birleştiği noktaya tepe noktası denir.
Tümsek Aynalar > Tümsek Aynada Özel Işınlar

Asal eksene paralel gelen ışınlar, uzantısı odaktan geçecek şekilde yansır.
Uzantısı odaktan geçecek şekilde gelen ışın, asal eksene paralel yansır.
Merkeze gelen ışın, geldiği doğrultuda geri yansır.
Tepe noktasına gelen ışın, yine aynı açı ile yansır.
Tümsek Aynalar > Tepe Noktası İle Odak Arasındaki Cismin Görüntüsü

Tepe noktası ile odak arasındaki cismin görüntüsü zahiridir (sanaldır, gerçek değildir). Oluşan görüntünün boyu cismin boyundan küçüktür ve görüntü düzdür. Cisim aynaya yaklaştıkça görüntüsü büyür.
Cardiolpium

Cardiolpium, Hesperolpiidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Microphasmatidae

Microphasmatidae, Lanceoloidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Pempheris

Pempheris, Pempheridae familyasına bağlı bir balık cinsidir.
Deli bal

Pembe çiçekli ormangülü
Deli bal, arıların Beyaz ormangülü ve Kafkas ormangülü (Komar - Rhododendron ponticum ve Rhododendron flavum) çiçeklerinden elde ettiği, halk arasında 'bal tutması' denilen olaya (deli bal zehirlemesi) sebep olan arı ürünü. Halk arasında 'tutan bal' da denilir.
Ormangülleri türleri, Türkiye'de Türkiye'de Karadeniz ikliminin görüldüğü yerlerde deniz seviyesinden 0-3000 metre yükseklikte yetişir. Mayıs ayında açan çiçekler yüksek alanlarda yaz süresince açıktır. Dalı, yaprakları, çiçekleri de zehirli olan bitkiye halk arasında kuzu katili, dana katili de denilmektedir.
Deli balı alışkın olmayan kişilerin az miktarda tüketmeleri bile sağlık sorunları oluşmasına neden olmaktadır. Avrupa'da doktor gözetiminde tansiyon düşürücü olarak kullanılmaktadır.
Acı balın içinde yer alan grayanotoksin maddesi zehirlenmeye neden olmaktadır. Belirtileri şunlardır; kalp ritmi bozukluğu, boğazda yanma, deride ve gözde kızarma, bulantı, kusma, ağız ve burunda kaşınma, tükürükte artış, bulanık görme veya geçici körlük, baş ağrısı ve dönmesi, ishal, tansiyon düşüklüğü, bilinç kaybı. Bir kaşık bal tüketilmesiyle genellikle 1-1,5 saat içinde etkileri görülmeye başlanır. Hafif etkiler tıbbi müdahaleye gerek kalmadan 24 saat içinde kendiliğinden geçer.
Kaynatılarak veya uzun süre bekletilerek zehirli etkisi yok olan Deli bal kahverengi renktedir. Deli bal zehirlenmesi, tarihte ilk defa Ksenofon tarafından kaydedilmiştir. Ksenofon, Perslerle girdikleri savaştan dönen 10 bin Yunan askerinin ishal, kusma ve bilinç bulanıklığından şikayetlerini not etmiştir. 10.000 Yunan askerinin zehirlendiği olay, tarihteki ilk kimyasal silahın acı bal olduğunu düşündürmektedir. Ksenofon'a göre, Güney Kolhis Savaşı sırasında deli balı kimyasal silah olarak Yunanlara karşı kullanan toplum Kolhislilerdir.
Halk tıbbında mide ağrısı, bağırsak rahatsızlıklarında şeker ve yüksek tansiyonda kullanılır. Bir çay kaşığından fazla tüketilmemesi tavsiye edilmektedir.
Deli bal zehirlemesi tıbbi müdahale yapılmazsa ölümlere neden olabilmektedir. Deli balın 1983 yılında tibbi olarak tanımlanmasından sonra ölüm vakalarına rastlanmamıştır. Son yıllardaki deli bal zehirlenmelerinin çoğunluğu Türkiye'de görülmektedir.
1967-68 Türkiye Kupası

| Turnuva detayları |
| --- | --- |
Takım: 31
Final durumu
Şampiyon: Fenerbahçe  (1. kez) 
İkinci: Altay
Turnuva istatistikleri
Oynanan maç: 60
Atılan gol: 139 (maç başına 2,32)
← 1966-67 1968-69 → 
Türkiye Kupası 1967-68 Sezonu Türkiye Kupası turnuvasının 6. organizasyonudur ve Türkiye Futbol Federasyonu tarafından düzenlenmiştir. 1967-68 Türkiye Kupası'na amatör liglerde oynayan üç ve profesyonel liglerde oynayan 28 olmak üzere toplam 31 takım katılmıştır.
1967-68 Türkiye Kupası statüsüne göre müsabakalarda eşitliğin bozulmadığı karşılaşmalarda; önce iki adet on beşer dakikalık uzatma devresi oynanmış, eşitlik yine bozulmamışsa da kura atışına başvurulmuştur. İki maç sonunda eşitliğin bozulmaması durumunda, deplasmanda atılan gol avantajı kuralı uygulanmamıştır.
1. kademe

1. kademede mücadele eden kulüpler:

- 3 kulüp: 1966-67 Türkiye Amatör Futbol Şampiyonası'nda final grubuna kalan; Adana Millî Mensucat, İzmir Denizgücü, Düzce Gençlik

- 1 kulüp: 1966-67 Türkiye Amatör Futbol Şampiyonu Trabzon İdmanocağı'nın başka kulüplerle birleşmesiyle kurulan Trabzonspor

- 1 kulüp: 1966-67 Türkiye Kupası'nda yarı finale kalma başarısı gösteren Bandırmaspor

- 8 kulüp: 1966-67 Türkiye 2. Ligi'nde gruplarında ilk 4 sırayı alan; Adana Demirspor, Beykoz, Bursaspor, Kütahyaspor, Mersin İdman Yurdu, Samsunspor, Sarıyer, Zonguldakspor
- 1 kulüp: Danıştay kararı doğrultusunda bu sezon Türkiye 1. Ligi'ne alınan Şekerspor

- 16 kulüp: 1966-67 Türkiye 1. Ligi'nde oynayan; Altınordu, Ankara Demirspor, Ankaragücü, Beşiktaş, Eskişehirspor, Fenerbahçe, Feriköy, Galatasaray, Gençlerbirliği, Göztepe, Hacettepe, İstanbulspor, İzmirspor, Karşıyaka, PTT, Vefa
Müsabakalar çift maçlı eleme sistemine göre oynanmıştır. Üstünlük sağlayan takımlar yarı finale yükselmiştir. Eşitliğin bozulmaması durumunda para atışına başvurulmuştur. Eşitliğin bozulmaması durumunda, deplasmanda atılan gol avantajı kuralı uygulanmamıştır.
| 1>  Takım |   Toplam skor   | 2>  Takım |   1>  Maç   |   2>  Maç   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| İzmir Denizgücü | 0 - 4 | Mersin İdman Yurdu | 0 - 1 | 3 - 0  |
| Adana Millî Mensucat | 1 - 9 | Galatasaray | 1 - 3 | 6 - 0  |
| Ankaragücü | 6 - 3 | Adana Demirspor | 4 - 1 | 2 - 2  |
| Karşıyaka | 3 - 3 | Vefa | 3 - 2 | 0 - 1  |
| Trabzonspor | 0 - 0 | PTT | 0 - 0 | 0 - 0  |
| Beykoz | 2 - 4 | Beşiktaş | 1 - 1 | 1 - 3  |
| Gençlerbirliği | 2 - 4 | Eskişehirspor | 2 - 2 | 0 - 2  |
| Feriköy | 5 - 1 | Düzce Gençlik | 3 - 0 | 2 - 1  |
| Şekerspor | 2 - 5 | Ankara Demirspor | 1 - 4 | 1 - 1  |
| Bursaspor | 4 - 2 | İzmirspor | 2 - 1 | 2 - 1  |
| Altınordu | 5 - 3 | Kütahyaspor | 4 - 1 | 1 - 2  |
| Hacettepe | 2 - 0 | İstanbulspor | 0 - 0 | 2 - 0  |
| Samsunspor | 0 - 1 | Bandırmaspor | 0 - 0 | 0 - 1  |
| Göztepe | 2 - 1 | Sarıyer | 1 - 1 | 1 - 0  |
| Zonguldakspor | 0 - 4 | Fenerbahçe | 0 - 1 | 0 - 3 |
2. kademe ön eleme

2. kademe ön elemede mücadele eden kulüpler:

- 2 kulüp: 1. kademeden yükselen; Ankaragücü, Karşıyaka 

Müsabakalar çift maçlı eleme sistemine göre oynanmıştır. Üstünlük sağlayan takım ikinci kademeye yükselmiştir.
| 1>  Takım |   Toplam skor   | 2>  Takım |   1>  Maç   |   2>  Maç   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Karşıyaka | 4 - 5 | Ankaragücü | 2 - 2 | 2 - 3 |
2. kademe

2. kademede mücadele eden kulüpler:

- 13 kulüp: 1. kademeden yükselen; Altınordu, Ankara Demirspor, Bandırmaspor, Beşiktaş, Bursaspor, Eskişehirspor, Fenerbahçe, Feriköy, Galatasaray, Göztepe, Hacettepe, Mersin İdman Yurdu, PTT, 

- 1 kulüp: 2. kademe ön elemeden yükselen Ankaragücü

Müsabakalar çift maçlı eleme sistemine göre oynanmıştır. Üstünlük sağlayan takım ikinci kademeye yükselmiştir. Eşitliğin bozulmaması durumunda kura atışına başvurulmuştur. Eşitliğin bozulmaması durumunda, deplasmanda atılan gol avantajı kuralı uygulanmamıştır.
| 1>  Takım |   Toplam skor   | 2>  Takım |   1>  Maç   |   2>  Maç   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Ankara Demirspor | 4 - 4 | Hacettepe | 2 - 1 | 2 - 3  |
| PTT | 1 - 1 | Beşiktaş | 1 - 0 | 0 - 1  |
| Bandırmaspor | 1 - 0 | Feriköy | 1 - 0 | 0 - 0  |
| Ankaragücü | 2 - 0 | Bursaspor | 1 - 0 | 1 - 0  |
| Göztepe | 0 - 2 | Bursaspor | 0 - 1 | 0 - 1  |
| Mersin İdman Yurdu | 1 - 2 | Fenerbahçe | 0 - 0 | 1 - 2  |
| Altınordu | 2 - 3 | Galatasaray | 2 - 1 | 0 - 2 |
Çeyrek final

Çeyrek finalde mücadele eden kulüpler:

- 7 kulüp: 2. kademeden yükselen; Ankara Demirspor, Ankaragücü, Bandırmaspor, Eskişehirspor, Fenerbahçe, Galatasaray, PTT, 

- 1 kulüp: 1966-67 Türkiye Kupası şampiyonu Altay

Müsabakalar çift maçlı eliminasyon sistemine göre oynanmıştır. Üstünlük sağlayan takımlar yarı finale yükselmiştir.
| 1>  Takım |   Toplam skor   | 2>  Takım |   1>  Maç   |   2>  Maç   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Bandırmaspor | 0 - 2 | Galatasaray | 0 - 0 | 0 - 2  |
| Eskişehirspor | 2 - 1 | PTT | 1 - 0 | 1 - 1  |
| Ankara Demirspor | 2 - 4 | Fenerbahçe | 0 - 1 | 2 - 3  |
| Ankaragücü | 0 - 6 | Altay | 0 - 1 | 0 - 5 |
Çeyrek final > Çeyrek final 1. maçlar

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 Mart 1968 | Bandırmaspor | 0 - 0 | Galatasaray | Balıkesir |
| 14.00 | - | Rapor | - | Stadyum: Bandırma 17 Eylül Stadı  Hakem: Nevzat Tansuk  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 20 Mart 1968 | Eskişehirspor | 1 - 0 | PTT | Eskişehir |
| 14.45 | Nihat Atacan  34' | Rapor | - | Stadyum: Eskişehir Atatürk Stadyumu  Hakem: Rıfat Atakanı  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 27 Mart 1968 | Ankara Demirspor | 0 - 1 | Fenerbahçe | Ankara |
| 14.30 | - | Rapor | Can Bartu  17' | Stadyum: Ankara 19 Mayıs Stadyumu  Hakem: Muzaffer Sarvan  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 Nisan 1968 | Ankaragücü | 0 - 1 | Altay | Ankara |
| 15.00 | - | Rapor | Aydın Yelken  81' | Stadyum: Ankara 19 Mayıs Stadyumu  Hakem: Doğan Babacan  |
Çeyrek final > Çeyrek final 2. maçlar

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 Nisan 1968 | Galatasaray | 2 - 0 | Bandırmaspor | İstanbul |
| 15.15 | Gökmen Özdenak  55' Metin Oktay  72' | Rapor | - | Stadyum: Mithatpaşa Stadı  Hakem: Hamza Özdağ  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 Nisan 1968 | PTT | 1 - 1 | Eskişehirspor | Ankara |
| 15.00 | Köksal Mesci  68' | Rapor | Kamuran Yavuz  7' | Stadyum: Ankara 19 Mayıs Stadyumu  Hakem: Karl Niemeyer  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 Nisan 1968 | Fenerbahçe | 3 - 2 | Ankara Demirspor | İstanbul |
| 15.15 | Yaşar Mumcuoğlu  5' 35' Ogün Altıparmak  20' | Rapor | Cahit Eruz  60' 75' | Stadyum: Mithatpaşa Stadı  Hakem: Franz Wengenmayer  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 24 Nisan 1968 | Altay | 5 - 0 | Ankaragücü | İzmir |
| 15.00 | Doğan Akı  48' 64' Aydın Yelken  51' Mustafa Denizli  70' 73' | Rapor | - | Stadyum: Alsancak Stadyumu  Hakem: Mustafa Gerçeker  |
Yarı final

Müsabakalar, çift maçlı eliminasyon sistemine göre oynanmıştır. Üstünlük sağlayan takımlar finale yükselmiştir.
| 1>  Takım |   Toplam skor   | 2>  Takım |   1>  Maç   |   2>  Maç   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Galatasaray | 2 - 3 | Altay | 2 - 1 | 0 - 2  |
| Eskişehirspor | 1 - 3 | Fenerbahçe | 0 - 2 | 1 - 1 |
Yarı final > Yarı final 1. maçlar

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 Haziran 1968 | Galatasaray | 2 - 1 | Altay | İstanbul |
| 16.15 | Uğur Köken  68' 70' | Rapor | Mustafa Denizli  22' | Stadyum: Mithatpaşa Stadı  Hakem: Ferdinand Biwersi  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 5 Haziran 1968 | Eskişehirspor | 0 - 2 | Fenerbahçe | Eskişehir |
| 17.00 | - | Rapor | Erdinç Sandalcı  33' Ogün Altıparmak  80' | Stadyum: Eskişehir Atatürk Stadyumu  Hakem: Ferdinand Biwersi  |
Yarı final > Yarı final 2. maçlar

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 9 Haziran 1968 | Altay | 2 - 0 | Galatasaray | İzmir |
| 14.30 | Feridun Öztürk  42' Mustafa Denizli  115' | Rapor | - | Stadyum: Alsancak Stadyumu  Hakem: Gonel Asergio  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 9 Haziran 1968 | Fenerbahçe | 1 - 1 | Eskişehirspor | İstanbul |
| 14.30 | Ercan Aktuna  90' | Rapor | Fethi Heper  57' | Stadyum: Mithatpaşa Stadı  Hakem: Galio Monti  |
Final

Müsabakalar, çift maçlı eliminasyon sistemine göre oynanmıştır. Rakibine toplamda 2-1 üstünlük sağlayan Fenerbahçe 1967-68 Türkiye Kupası şampiyonu olmuştur. Bu kupa, Fenerbahçe'nin kazanmış olduğu ilk Türkiye Kupası'dır.
Final > Final 1. maç

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 16 Haziran 1968 | Fenerbahçe | 2 - 0 | Altay | İstanbul |
| 18.30 | Ogün Altıparmak  26' Nedim Doğan  64' | Rapor | - | Stadyum: Mithatpaşa Stadı  Hakem: Alfred Ott  |
Final > Final 2. maç

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 23 Haziran 1968 | Altay | 1 - 0 | Fenerbahçe | İzmir |
| 20.30 | Aytekin Erhanoğlu  11' | Rapor | - | Stadyum: Alsancak Stadyumu  Hakem: Othmar Huber  |
Royal Tru

| --- | --- |

Tip: içecek
Üretici: The Coca-Cola Company
Köken: Filipinler
Royal Tru, The Coca-Cola Company'nin sahibi olduğu, sadece Filipinler'de bulunan, karbonatlı, meyve aromalı bir meşrubat markasıdır. Marka, 1922'de orijinal San Miguel Bira Fabrikası tarafından tanıtıldı. 2007 yılında Coca-Cola'nın Filipin birimi tarafından satın alındığından beri, marka Coca-Cola'nın Fanta markasının Filipinli karşılığı oldu.
Royal markası ilk kez 1922'de ilk San Miguel Bira Fabrikası tarafından ilk alkolsüz, gazlı içecek olarak tanıtıldı. 1927'de San Miguel, Coca-Cola'nın ilk uluslararası şişeleyicisi oldu. Royal marka en çok portakal aromalı meşrubat Royal Tru-Orange ile ilişkilendirildi.
Para-Man

Para-Man (Ree Zee), Marvel Comics tarafından yayınlanan Amerikan çizgi romanlarında yer alan kurgusal bir karakterdir. Karakter ilk olarak Marvel Feature #7'de (Ocak 1973) ortaya çıkmıştır.
Kurgusal karakter biyografisi

Ree Zee, bilinç kazanan ve Para-Man olarak kendini insanlardan üstün gören bir robottu ve Ant-Man ve Wasp tarafından yenilgiye uğratılmıştı.
Apartheid

Apartheid döneminde beyazlara ayrıcalık tanıyan bir tabela
Apartheid (Afrikaans telaffuz: [aˈpartɦəit], Türkçe: Ayrı olmak), Afrika'nın güneyinde bulunan Güney Afrika Cumhuriyeti ile bu devlete bağlı Güneybatı Afrika'da (Namibya) 1948-1994 yılları arasında resmî devlet politikası olarak iktidarda bulunan Ulusal Parti hükûmeti tarafından uygulanan ve bu doğrultuda yasalar çıkartarak ırksal ayrımcılığı savunan sistemdir. Apartheid kelimesi Afrikaanca "ayrılık" anlamına gelmektedir. Bu süreç Avrupa kökenli beyazlar tarafından, baasskap adı da verilen ve beyaz ırkın diğer ırklardan üstün olduğunu savunan bir ideoloji ile yürütülmüştür.
Uzun yıllar boyunca beyaz ırkın yönetiminde olan Güney Afrika'da Siyahilere ve diğer beyaz olmayan etnik gruplara karşı uygulanan ayrımcılık, 1948 yılı genel seçimlerinden sonra resmîleşerek sürdü. 1958 yılından itibaren yasalarla da desteklenen Apartheid sistemi, insanların kökenlerine göre sınıflandırılmaları sonucu, beyaz azınlık dışında kalanların vatandaşlık hizmetlerinden daha az yararlanmaları, devletin sağladığı sağlık ve eğitim hizmetleri gibi sosyal hizmetlerden daha az yararlanmaları gibi ırkçı uygulamalara zemin olmuştur.
Güney Afrika'da apartheid sistemine karşı Anti-Apartheid Hareketi oluşturulmuş, ülkenin ilk siyahi devlet başkanı olarak bu makama gelen Nelson Mandela iktidarıyla ırkçı-ayrımcı uygulamalar durdurulunca Apartheid yönetiminin ortadan kalkmasıyla bu hareket de son bulmuştur.
Irksal ayrımlar

Apartheid sistemine göre Beyazlar en üst kademede yer alırken, bu grubu Asyalılar, Renkliler (Coloured) ve Siyahiler takip etmekteydi.
Irksal ayrımlar > Siyahiler

Siyahiler, Apartheid rejimde en dezavantajlı konumda bulunan etnik grubu oluşturmaktaydı. Apartheid sisteminde, çoğunlukla Bantu olan Siyahi nüfusun şehirlerin bazı mahallelerinden kovulmaları ve sadece Siyahilerin yaşadığı mahallelerde ya da Bantustan adı verilen, devlet tarafından tasarlanmış özerk "kabile anavatanlarında" yaşamaları zorunlu kılınmaktaydı. Bantustan bölgelerine taşınmak, Güney Afrika vatandaşlığından men edilmek anlamına da geliyordu.
Irksal ayrımlar > Renkliler

Renkliler veya Coloured halkı kökensel olarak, Avrupalılar ve Hindistan, Malezya ve diğer eski koloni bölgelerinden getirilmiş işçiler ile Afrikalı Siyahilerin melezleşmesine dayanan bir etnik gruptur. Siyahilerde olduğu gibi Renklilerin de özel mahallelerde yaşamaları beklenmiştir. Renklilere oy verme hakkı Hintler ile birlikte 1980'lerde, üç kamara sistemi adı verilen, her grubun kendine ait bir kamarasının olduğu bir parlamentonun kurulması ile verilmiştir.
Irksal ayrımlar > Doğu Asyalılar

Apartheid yönetiminin Doğu Asyalı halklara karşı tutumu değişkenlik göstermiştir. Yönetimin ekonomik ve diplomatik ilişkiler içinde bulunduğu Japonya, Tayvan ve Güney Kore kökenli Güney Afrikalılar genellikle Beyazlar ile eşit haklara sahip olmuş ve "Onursal Beyaz" olarak sınıflandırılmıştır. Bu halkların Beyazların aksine seçme ve seçilme hakkı bulunmamış, ancak zorunlu askerlik gibi Beyazların da dâhil olduğu diğer grupların katılması gereken uygulamalara katılmaları gerekmemiştir.
Irksal ayrımlar > Hintler

Hindistan Yarımadası kökenli Güney Afrikalılar pek çok ayrımcı yasaya tabi tutulmuştur. Bazen Renkliler ile bazen de ayrı olarak sınıflandırılan Hint kökenli Güney Afrikalılar genellikle Renkliler ile benzer haklara sahip olmuştur. Hintlere seçme ve seçilme hakkı 1980'lerde gerçekleştirilen bir referandum sonucunda, üç kamara sistemi adı verilen, her grubun kendine ait bir kamarasının olduğu bir parlamentonun kurulması ile verilmiştir.