stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Rendsburg-Eckernförde

| Flama | Konum |
| --- | --- |

Temel veriler
Eyaleti:: Schleswig-Holstein
Yüzölçümü:: 2.185,48 km²
Nüfus:: 272.981  (31 Mart 2005)
Nüfus yoğunluğu:: Km² başına 125
İdari Merkez:: Rendsburg
Plakası:: RD
Resmî Web Sitesi:: www.kreis-rendsburg-eckernfoerde.de27 Ekim 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Kaymakam:: Rolf-Oliver Schwemmer
İl idarî haritası
Rendsburg-Eckernförde, Almanya'nın kuzeyinde, Schleswig-Holstein eyaletinde ilçe.
Konum ve tarihçe

Yüzölçümü bakımından Schleswig-Holstein eyaletinin en büyük ilçesi olan Rendsburg-Eckernförde, batıda Dithmarschen, kuzeyde ise Schleswig-Flensburg ilçesine komşudur. Kuzeydoğusunda Kuzey Denizi kıyıları uzanırken, doğusunda Kiel ve Neumünster kentleriyle Plön ilçesi yer alır. Segeberg ve Steinburg ilçeleri, Rendsburg-Eckernförde'nin güneyinde bulunmaktadır. Nüfusu, 31 Mart 2005 itibarıyla 272.981'dir.
Tarihçe ve idari yapılanma

1970 yılında eyâlet yönetim reformu kapsamında ortaya çıkmıştır; daha önce ikisinin de ilçe statüsü taşıyan Rendsburg ve Eckernförde'nin birleştirilmesiyle meydana gelmiştir.
Schleswig-Holstein eyaletinin ilçeleri arasında hem Holstein hem de Südschleswig'de idari birimleri bulunan tek ilçedir. Nortorf, Bordesholm, Hohenwestedt, Kronshagen ve Schacht-Audorf Holstein'a bağlıdır. Aralarında Büdelsdorf ve Eckernförde kentleriyle Altenholz ve Gettorf idari bölgelerinin de bulunduğu idari birimler ise
Südschleswig'e dâhildir.
Hüseyin Siret Özsever

| Hüseyin Siret Özsever |
| --- | --- |
Doğum: 1872 İstanbul
Ölüm: 27 Şubat 1959 (86-87 yaşlarında)
Milliyet: Türk
Eğitim: Mülkiye Mektebi
Meslek: Şair

Hüseyin Siret Özsever (1872, İstanbul; 27 Şubat 1959), Türk şair.
Mülkiye Mektebi'ni bitirdi. Hariciye Mektebi kaleminde ve Nafia Tercüme kaleminde çalıştı. II. Abdülhamid'in siyasetine karşı olduğu için Hısnımansur'a (Adıyaman) tahrirat katibi tayin edildi (1897); fakat bir İngiliz gemisiyle Kahire'ye, Mahmud Celaleddin Paşa'nın daveti üzerine oradan Paris'e gitti. Paris'teyken İstanbul hükümeti tarafından idama mahkûm edildi.
1896-1898 yılları arasında Edebiyat-ı Cedide topluluğunda yer alan şair, bu dönemde dil, şekil, tema ve sanat anlayışı bakımından Edebiyât-ı Cedîde'nin ortak özelliklerini sürdürür. Şiirlerinin çoğunda aşk, kadın, tabiat ve özlem gibi bireysel temaları işler.
Meşrutiyet'in ilanından (1908) sonra Türkiye'ye döndü. Vilayet mektupçuluğuna ve Hazinei Evrak Müdürlüğü'ne tayin edildi; İsviçre'ye gitti. Mütarekeden sonra İstanbul'a döndü; edebiyat öğretmenliği ve Hariciye nezareti mektupçuluğu yaptı. Edebiyatı Cedide topluluğu içinde Tevfik Fikret'in etkisi altında kalarak yazdığı şiirlerinden nazım tekniğine ve dile önem verdi. 1900'de Adıyaman'a sürüldükten sonraki şiirlerinde Ömer Senih takma adını kullandı. Son şiirlerinde hece ölçüsünü denedi, dilde sadeliği benimsedi.
Bibliyografi

Leyâl-i Girizan (Kaçan Geceler) (1910)
Bağbozumu (1928)
Kargalar (manzum yergiler, 1932)
Kıvılcımlı Kül (1937)
Yıldız Dağları

| --- | --- |
Istranca Dağları
Istranca Ormanları

En yüksek noktası
Yükseklik: 1.030 m (3.380 ft)
Koordinatlar: 41°53′02″K 27°34′30″D﻿ / ﻿41.88389°K 27.57500°D﻿ / 41.88389; 27.57500
Jeoloji
Dağ türü: Tektonik
Türkiye' deki konumu
Yıldız Dağları veya Istranca Dağları, Trakya'nın Karadeniz kıyılarına paralel olarak, Bulgaristan'dan İstanbul iline kadar yaklaşık 150 km uzunluğunda bir dağ zincirinden oluşmaktadır. Bu zincirin en yüksek noktası Kırklareli ilinde bulunan yaklaşık 1.031 metrelik Mahya Dağı zirvesidir. Bulgaristan'da "Strandja" adı kullanılır. Türkiye'deki kısmı 197 000 hektarlık bir alan kaplar.
Eskiden kayın ormanı olanlar kesilip yerine kızılçam dikilmiştir. Kırklareli'nin kuzeybatı-güneydoğu yönündeki Yıldız Dağları'nın asıl ana noktalarını jeolojik yönden granit ve gnayslar oluşturur. Bunun üzerinde de kristalen yüzeyler yer alır. Orta yükseklikte bir dağ sırası olan Yıldız Dağları'nın en yüksek bölümü Kırklareli ile Demirköy arasındadır. Bu bölümdeki büyük ve küçük Mahya Dağları 1.031 metreye ulaşır. Kırklareli-Demirköy hattının kuzeybatısına doğru da yükselti azalır. Buradaki başlıca yükseltiler, Fatmakaya Tepesi (901 m), Sivritepe (851 m), Kaletepe (846 m), Dalyantepe (725 m), Bocalar Tepe (680 m), Karakoltepe (719 m), Yeltepe (618 m), Çavuştepe (726 m) ve Topkoru Tepe'dir. (592 m).
Yıldız Dağları Istranca masifi adı verilen Birinci zaman (Paleozoik) yaşlı kütleler üzerinde yer alır. Oluşumunda Alpin Orojenezi etkilidir. Merkezi dağlık kısımları hariç şiddetli aşınma ile plato görünümü almıştır. Merkezi kısımları aşınmadan koruyan, arazinin temelini oluşturan metamorfik granit ve gnaysdan oluşan kayaç yapısıdır.
Yıldız Dağları kuzeyden Karadeniz'e dökülen, güneyde de Ergene'ye ulaşan akarsularla parçalanmıştır. İlin dağlık kesimini meydana getiren Kırklareli-Demirköy dışında kalan alanlar, Ergene Havzası'na doğru alçak platolara dönüşür. Bu platolar yer yer parçalanmış ve yarılmıştır.
İl topraklarının kuzeyinde yer alan platolar, Yıldız Dağları ile Karadeniz kıyı kuşağı arasında çeşitli yüksekliklerden meydana gelmiştir. Bu kesimde Limanköy Platosu ve Demirköy Platosu bulunmaktadır. Bunlardan Limanköy Platosu Karadeniz'e eğimli alanların kuzeydeki bölümüdür. Düz olan bu plato denize yaklaştıkça dik kayalıklara dönüşür. Bu plato kuzeyde Bulgaristan-Türkiye sınırını oluşturan Rezve Deresi ile ikiye bölünür.
Demirköy Platosu ise İğneada Havzası'nın batı ucunda yer alır. Granit bir yapı gösteren bu alan da Karadeniz'e açık olduğu gibi derelerle parçalanmıştır.
Güney platolar Ergene Havzası ile Yıldız Dağlarının yüksek kesimleri arasındaki yöreyi kaplar. Ergene Irmağı'nın kolları ile parçalanmış olan bu kesimde çok sayıda düzlükler bulunmaktadır. Aynı zamanda da derin vadilerle yarılmıştır.
Akarsular

Yıldız Dağları, Karadeniz ile Ege Denizi'ne dökülen akarsular arasında su bölümü çizgisini oluşturur. Dağ yamaçlarında Karadeniz'e doğru akan akarsular şunlardır: Revze, Efendi, Çavuş, Bulanık, Pabuç, Kazan, Elmalı, Çilingöz ve Kuzulu dereleri.
Yıldız Dağları'nın Balkanlar'daki konumu
Zile

| Zile |
| --- | --- |
İlçe

 Türkiye'de yeri
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Tokat
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Çağlar Tekin
 • Belediye başkanı: Şükrü Sargın (CHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 1542 km²
Rakım: 740 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 55.673
 • Kır: 20,855
 • Şehir: 33.513
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 60400
İl alan kodu: 0356
İl plaka kodu: 60
Resmî site Zile Belediyesi   Zile Kaymakamlığı
Zile, Tokat ilinin 67 km batısında yer alan bir ilçedir. Zile ilçesinin 20 km doğusunda Turhal ilçesi, güneyinde Artova ilçesi ve Yozgat iline bağlı Kadışehri ilçesi, batısında Yozgat ilinin Çekerek ilçesi ve Amasya'nın Göynücek ilçesi, kuzeyinde ise Amasya ili vardır. Zile ilçesi coğrafi konumu itibarıyla 40 derece 19 dakika kuzey enlemi, 35 derece 45 dakika doğu boylamı arasında yer almaktadır. Zile'nin bağlı olduğu Tokat ili, Karadeniz Bölgesinin Orta Karadeniz bölümünde yer almaktadır. İl toprakları 35° 27 ve 37° 39' doğu boylamları ile 39° 52 ve 40° 55' kuzey enlemleri arasında kalır. Kuzeyden Samsun, kuzeydoğudan Ordu, güneyden Sivas ve Yozgat, batıdan Amasya illeriyle çevrilidir. Trafik kod numarası 60'tır. Tokat il merkezine 66 km uzaklıkta olup, Anadolu'nun en eski yerleşim merkezlerinden birisidir. Anadolu'nun en eski yerleşim yerlerinden biri olan Amasya caddesi zilede bulunuyor. Zile'nin kentsel dokuları eski ve yeni dokulardan oluşuyor.[kaynak belirtilmeli]
Zile Kalesi'nin girişi (Eylül 2004)
İlçenin adı ile anılan Zile Ovası, ilçe merkezinin kuzeybatısında yer alır.
Jül Sezar'ın "Veni, vidi, vici" yani "Geldim, gördüm, yendim" sözünü söylediği yer olduğu iddia edilmektedir.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 53.478 | 15.377 | 38.101 |
| 1935 | 50.385 | 15.168 | 35.217 |
| 1940 | 52.479 | 14.873 | 37.606 |
| 1945 | 55.090 | 16.269 | 38.821 |
| 1950 | 61.466 | 17.103 | 44.363 |
| 1955 | 67.749 | 21.415 | 46.334 |
| 1960 | 74.120 | 21.339 | 52.781 |
| 1965 | 81.793 | 26.113 | 55.680 |
| 1970 | 83.758 | 27.429 | 56.329 |
| 1975 | 92.144 | 32.157 | 59.987 |
| 1980 | 90.288 | 30.637 | 59.651 |
| 1985 | 98.596 | 37.097 | 61.499 |
| 1990 | 107.973 | 46.090 | 61.883 |
| 2000 | 110.139 | 52.640 | 57.499 |
| 2007 | 68.937 | 36.154 | 32.783 |
| 2008 | 67.224 | 35.017 | 32.207 |
| 2009 | 65.245 | 35.417 | 29.828 |
| 2010 | 63.201 | 35.717 | 27.484 |
| 2011 | 61.619 | 35.330 | 26.289 |
| 2012 | 61.765 | 34.442 | 27.323 |
| 2013 | 59.744 | 34.708 | 25.036 |
| 2014 | 58.147 | 34.291 | 23.856 |
| 2015 | 56.727 | 34.204 | 22.523 |
| 2016 | 56.185 | 34.100 | 22.085 |
| 2017 | 55.131 | 33.668 | 21.463 |
| 2018 | 55.673 | 33.168 | 22.505 |
| 2019 | 54.297 | 32.959 | 21.338 |
| 2020 | 54.368 | 33.513 | 20.855 |
Coğrafya

Zile, 1.512 kilometrekare (584 sq mi)'lik bir alanı kaplar ve 710 metre (2.330 ft) rakımlıdır. Turhal, Çekerek, Artova, Kadışehri ve Amasya Zile yakınlarındaki kasabalardır.
İlçe çoğunlukla Yeşilırmak'ın geçtiği ve Zile Ovası adlı verimli ova ile çevrilidir ve yılda iki kez hasat yapılabilir. İlçenin güneyinde ise Deveci Dağları (1,892 m / 6,207 ft yüksekliğindedir), Güvercin Çalı ve Hüseyin Gazi Tepesi bulunur.
Zile'nin bir zamanlar ovanın çoğunu kaplayan büyük bir ormanı vardı ama 1950'lerde şehir keçilerin aşırı üremesi ve odunun ısınma amaçlı kullanılması nedeniyle bu ormanının çoğunu kaybetti. Ancak bölgede yeniden ağaçlandırma planlaması için yakın zamanda yapılmış bir çalışma vardır.
Zile'nin su ihtiyacı, Zile'den Çekerek'e akan Çekerek Nehri ve Çatak nehri üzerinde yapılan Büyükaköz barajı'nca sağlanır. Süreyyabey Barajı ve Hidroelektrik Santrali yapım aşamasındadır ve bölgede sulama için elektrik ve su sağlayacaktır.
Coğrafya > İklim

Zile'nin havası, kuzeyde Karadeniz Bölgesi'nin nem getiren dar kıyılarından ve güneyde az yağışlı İç Anadolu Bölgesi iç platosundan ve soğuk kışlardan etkilenir.
Yazlar ılıman hafif nemli kışlar ise karlı ve soğuktur. Ortalama yaz maksimumu 28 °C (83 °F) ve ortalama minimum 13 °C (56 °F) olduğundan Haziran'dan Eylül'e kadar aylar boyunca hava sıcaktır.
Ortalama kış maksimumu 7 °C (45 °F) olduğundan ve ortalama minimum -3 °C (27 °F) kadar sıcaklık düşük olduğundan, Aralık'tan Şubat'a kadar aylar boyunca hava soğuktur. Genellikle Nisan, Mayıs, Haziran, Kasım ve Aralık aylarında yağışlıdır.
| Aylar | Oca | Şub | Mar | Nis | May | Haz | Tem | Ağu | Eyl | Eki | Kas | Arl |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ort.En Yüksek °C | 5.6 | 7.2 | 11.7 | 17.8 | 22.5 | 25.6 | 28.3 | 28.3 | 25.6 | 19.4 | 12.2 | 7.2 |  |  |
| Ort.En Düşük °C | -2.8 | -2.8 | 0 | 4.4 | 7.8 | 11.1 | 13.3 | 13.3 | 10.0 | 6.7 | 1.7 | -0.6 |  |  |
| Meteoroloji Genel Müdürlüğü-Tokat Resmi İstatistikler Kaynak:Weather Atlas | Meteoroloji Genel Müdürlüğü-Tokat Resmi İstatistikler Kaynak:Weather Atlas | Meteoroloji Genel Müdürlüğü-Tokat Resmi İstatistikler Kaynak:Weather Atlas | Meteoroloji Genel Müdürlüğü-Tokat Resmi İstatistikler Kaynak:Weather Atlas | Meteoroloji Genel Müdürlüğü-Tokat Resmi İstatistikler Kaynak:Weather Atlas | Meteoroloji Genel Müdürlüğü-Tokat Resmi İstatistikler Kaynak:Weather Atlas | Meteoroloji Genel Müdürlüğü-Tokat Resmi İstatistikler Kaynak:Weather Atlas | Meteoroloji Genel Müdürlüğü-Tokat Resmi İstatistikler Kaynak:Weather Atlas | Meteoroloji Genel Müdürlüğü-Tokat Resmi İstatistikler Kaynak:Weather Atlas | Meteoroloji Genel Müdürlüğü-Tokat Resmi İstatistikler Kaynak:Weather Atlas | Meteoroloji Genel Müdürlüğü-Tokat Resmi İstatistikler Kaynak:Weather Atlas | Meteoroloji Genel Müdürlüğü-Tokat Resmi İstatistikler Kaynak:Weather Atlas | Meteoroloji Genel Müdürlüğü-Tokat Resmi İstatistikler Kaynak:Weather Atlas | Meteoroloji Genel Müdürlüğü-Tokat Resmi İstatistikler Kaynak:Weather Atlas | source 2 = meteoblue |
Ekonomi

Tarihsel olarak, Zile'de kömür çıkarılmıştır.
Zile'nin başlıca ekonomik faaliyetleri tarım, ticaret ve hayvancılıktır. Zile, Karadeniz Bölgesi'nin buğday, arpa, mercimek ve adi fiğ'in en büyük ihracatçılarından bir hububat üretim merkezidir. Zile, üzüm, leblebi, kiraz ve meyve bahçeleri ile ünlüdür. Her yıl düzenlenen Kiraz Festivali Tokat, Sivas ve Yozgat'ta çok ünlüdür. Zile halkı üzümlerini şarap yapmak için değil pekmez yapmak için kullanır.
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Zile Dinçerler Turizm ve Otelcilik Yüksekokulu öğrencileri şehrin ekonomik faaliyetlerinde önemli bir rol oynamaktadır. Zile sanayisi hızla gelişiyor. 1996 yılından itibaren tarımdan sanayiye büyük bir hareketlilik yaşanmıştır. Anadolu Kaplanları başlıca ürünleri tekstil, şeker pancarı, mobilya, domates sosu, leblebi, mermer ve ayakkabı olan 55 fabrika kurdu.
Belediye ve Avrupa Birliği, Zile'nin turizm potansiyelini artırmak ve şehri bir turizm destinasyonuna dönüştürmek için ortak bir projeye imza attı. Proje AB tarafından finanse ediliyor ve reklamların yanı sıra yerel halkın turizm konusunda eğitimini de kapsamaktadır.
İdari yönetim > Belediye başkanları

Cimbiloğlu Hamdi Efendi (1921-1923)
Bahri Uğur (1923 - 1926)
Muharrem Alacalı (1926 - 1932)
Fevzi Eken (1932 - 1934)
Zihni Aksoy (1934 - 1938)
Fuat Akman
Sıtkı Eken (1942 - 1943)
Kazım Kaleli (1943 - 1944)
Kazım Ahçıoğlu (1944 - 1946)
Salim Eken (1946 - 1948)
Rahmi Kayran (1948 - 1950)
Ahmet Vanlı (1950 - 1954)
İsmail Odabaş (1954 - 1955)
Macit Rüştü Gürsoy (1955 - 1957)
İhsan Sarısoy (1957 - 1960)
Mehmet Güçlü (1960 - 1962)
Hüseyin Erdoğan (1962 - 1963)
Osman Çetin (1963 - 1972) - YTP, AP
Sabri Ünal Erkol (1972 - 1975) - CHP
Ahmet Vanlı (1975 - 1977) - AP
Arslan Nihat Çamsoy (1977 - 1980) - AP
Nurettin Kocaman (12 Eylül 1980 - 1984)
Nurettin Türkyılmaz (1984 - 1991) - ANAP
Şükrü Serimer (1991 - 1994) - MHP
Murat Tezcan  (1994 - 1999) - CHP
Murat Ayvalıoğlu (1999 - 2009) - MHP
Lütfi Vidinel  (2009 - 2019) - AKP
Şükrü Sargın (2019 -) - CHP
Galeri

Zile 2004 1866
Zile 2004 1863
Zile 2004 1854
Zile 153
Zile 2004 1858
Zile 2004 1869
Zile 2004 1878
Zile 2004 1868
Zile 2004 1847
Zile 2004 1845
Zile 158
Zile 027
Zile 157
Zile 155
Zile 030
Zile 023
Zile 025
Dithmarschen

| Flama | Konum |
| --- | --- |

Temel veriler
Eyaleti:: Schleswig-Holstein
Yüzölçümü:: 1.404,75 km²
Nüfus:: 137.390  (30 Eylül 2005)
Nüfus yoğunluğu:: Km² başına 98
İdari Merkez:: Heide
Plakası:: HEI
Resmi Web Sitesi:: www.dithmarschen.de 8 Kasım 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Siyaset
Belediye Başkanı:: Dr. Jörn Klimant
Dithmarschen, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyâletinde il.
Konum

Schleswig-Holstein eyâletinin batısında, Hamburg ile Kuzey Frizonya arasında yer alır. Nüfusu, 30 Eylül 2005 itibarıyla 137.390'dir.
Tarihçe

"Thiatmaresgaho" adıyla, 9. yüzyıldan itibaren anılmaya başlanan bölge, Orta Çağ boyunca bağımsızlığını "İsviçre tipi bir köylü cumhuriyeti" niteliğinde koruduktan sonra Danimarka ve Schleswig-Holstein dükleri arasında paylaşıldı. 1867'de Prusya'ya bağlandı. II. Dünya Savaşı sonrası bölgeye yerleştirilen savaş sürgünleri nüfusu neredeyse iki katına çıkardı.
Ekonomi ve görülmeye değer yerleri

Dithmarschen ili, Hamburg metropolünün bir parçası olarak değerlendirilir. Bölge ekonomisi geçmişte tarıma dayalıyken 20. yüzyılda bulunan petrol, ekonomik yapıyı yeniden şekillendirmiştir. Rafineri ve kimya tesisleri istihdam açısından önem taşırken, turizm ve rüzgâr enerjisi tesislerinden de önemli gelir elde edilmektedir. İşsizlik oranı 2005 yılı rakamlarına göre yüzde 12,1 seviyesindedir. Dithmarschen toplam 12 doğal koruma bölgesiyle doğaseverler için çekici bir tatil merkezi konumundadır. Başta il müzesi (Dithmarscher Landesmuseum) olmak üzere bölgenin tarihi ve doğal dokusunu aktaran çok sayıda müze bulunmaktadır.
Ruhi Sarıalp

Ruhi Sarıalp (15 Aralık 1924, Manisa - 3 Mart 2001, İzmir), üç adım atlamada mücadele etmiş Türk atlet. Avrupa Atletizm Şampiyonası ve Olimpiyat Oyunları tarihinde madalya kazanan ilk Türk atlettir.
Ruhi Sarıalp, 1984 Olimpiyat Oyunları'nda boksör Eyüp Can'ın kazandığı bronz madalyaya kadar, 36 yıl boyunca, Türkiye adına olimpiyatlarda güreş dışında madalya kazanan tek sporcu oldu. 2004'te Eşref Apak'ın çekiç atmadaki bronz madalyasına dek, 56 yıl boyunca olimpiyatlarda kazanılan tek atletizm madalyasının sahibiydi. Ruhi Sarıalp'in 1950 yılında Brüksel'de kazandığı bronz madalya ise, 2002'de Süreyya Ayhan'ın 1500 metredeki altın madalyasına kadar 52 sene boyunca Avrupa Atletizm Şampiyonası'nda Türkiye'nin tek başarısı olarak kaldı.
Hayatı

Atletizme Manisa Askeri Lisesi'nde başlayan Sarıalp, daha sonra Fenerbahçe'ye geçti. Londra'da gerçekleştirilen 1948 Yaz Olimpiyatları'nda Türkiye'yi üç adım atlama dalında temsil etti ve bronz madalya kazandı. Bu madalya 2004 Yaz Olimpiyatları'nda Eşref Apak'ın çekiç atma dalında aldığı bronz madalyaya kadar 56 sene boyunca Türkiye'nin olimpiyatlarda atletizmde aldığı tek madalya oldu.
Sarıalp, aynı başarıyı Brüksel'de düzenlenen 1950 Avrupa Atletizm Şampiyonası'nda da gösterdi. Bu şampiyonada alınan madalya da 2002 yılında Süreyya Ayhan Kop'un 1500 metrede kazandığı altın madalyaya kadar 52 sene boyunca Türkiye'nin Avrupa Atletizm Şampiyonası'nda kazandığı tek madalya oldu.
1951-52 yıllarında askerde olduğu için Ordu Millî Takımı'nda yer alan Sarıalp, 21-23 Eylül 1951 tarihlerinde Roma'da ve 12-14 Eylül 1952 tarihlerinde Kopenhag'da düzenlenen Dünya Ordularararası Atletizm Şampiyonalarında iki altın madalya kazandı.
Ardından ABD'de Coast Guard Academy'de hocalık yaptı, uzay programlarına katıldı. Türkiye'ye döndükten sonra İTÜ Spor bölümünde Spor Tarihi ve denizcilik dersleri verdi. Mitoloji konuşmaları yaptı.
Spor, deniz ve mitoloji tutkunuydu. Deniz'de hayatta kalmakla ilgili "Survival" kitabı vardır. En son, 3 ciltlik Dünya Denizcilik tarihi kitabı yazmak için araştırmalar yapan Sarıalp, 2001 yılında Bergama'da arkeolojik kazıları izlerken nefes darlığı teşhisiyle Ege Üniversitesi'nde yoğun bakıma alındı. 3 Mart 2001'de İzmir'de öldü.
Ailesi

Eşi Ayşe Cebesoy, ünlü devlet adamı Ali Fuat Cebesoy'un kuzenidir. Ayrıca Ruhi Sarıalp ünlü sanatçı Tanju Okan'ın dayısıdır.
Anısının yaşatılması

Ruhi Sarıalp'in ismi Fenerbahçe Dereağzı Lefter Küçükandonyadis Tesisleri'ndeki atletizm pistine verilmiş, ayrıca Dereağzı'ndaki Atletizm Şubesinin yanında yer alan bölüme Ruhi Sarıalp rölyefi yapılmıştır.
Ruhi Sarıalp ve Ayşe Cebesoy Sarıalp'ın mezarı
Tugay

| Askerî birlikler |
| --- | --- | --- |

| Birim | Askerler | Komutan |
| Tim | 6 | Çavuş/Onbaşı |
| Manga | 7–13 | Çavuş/Onbaşı |
| Takım | 30–40 | Astsubay/Asteğmen/Teğmen/Üsteğmen |
| Bölük | 100–150 | Üsteğmen/Yüzbaşı/Binbaşı |
| Tabur | 300–1,300 | Binbaşı/Yarbay |
| Alay | 1,300-3,000 | Albay |
| Tugay | 3,000-5,000 | Tuğgeneral/Tuğamiral |
| Tümen | 10,000–20,000 | Tümgeneral/Tümamiral |
| Kolordu | 20,000–80,000 | Korgeneral/Koramiral |
| Ordu | 80,000–400,000 | Orgeneral/Oramiral |
| Ordu grubu | 400,000–1,000,000+ | Orgeneral/Oramiral/Mareşal/Büyük Amiral |
Tugay, alaydan büyük, tümenden küçük askeri taktik birim. Personel sayısı ihtiyaçlara göre değişmekle beraber 5.000 askerden oluşan askerî birliklerdir. Organizasyonunda piyade bölüklerinden, tank gücüne, istihkâm bölüğüne her türlü ikmal ve muhabere birimine sahiptir. Tugayın en önemli özelliği, kendi kendine yetebilen en küçük askerî birlik olmasıdır. Komutanı Tuğgeneral'dir.
Tugaylar bünyesinde farklı alaylar barındırabilir. Teşkilatlarındaki ana savaşçı unsura göre piyade tugayı, tank tugayı, topçu tugayı olarak tanımlanırlar. Sözcüğün askeri kısaltması "Tug.” dur
Sözcük kökeni

Eski Türkçede “alem, sancak, mızrak ucuna takılan simge” anlamına gelen tuġ sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük, Moğolca aynı anlama gelen “tug“ sözcüğü ile eş kökenlidir. Bu sözcük, Çince aynı anlama gelen “tu” sözcüğü ile de eş kökenlidir. Tugay sözcüğü ise, adlardan sıfat üreten +ay ekiyle birlikte, Çağdaş Türkçede yerini almıştır.
Mekanize piyade tugayı

Mekanize piyade tugayı, intikali zırhlı personel taşıyıcılar ve zırhlı muharebe araçlarıyla sağlanan piyade birlikleridir. İngiliz savaş kuramcısı Liddell Hart tarafından 1926'da ortaya atılan ve II. Dünya Savaşı sırasında Alman komutan Heinz Guderian tarafından hayata geçirilen zırhlı birliklerin hızlı ilerleyişine ayak uyduramayan piyadelerin bir kısmının kamyonlara bindirilerek tankların kuşatmaya aldığı bölgelere götürülerek, bölgenin piyade ile kuşatılması ve tankların ileri harekâtta serbest bırakılması amacıyla oluşturulmuş bir askerî birliktir. Bu sınıfın başlıca görevi, ana vurucu güç olan zırhlı birliği takip ederek onu desteklemesi ve onun açtığı yolu doldurarak diğer piyade birlikleri gelene kadar mevzi tutarak zırhlı birliklerin temel görevi olan vurucu güç olma işlevlerini sürdürebilmelerini sağlamaktır. Günümüz şartlarına uyarak ZPT (Zırhlı Personel Taşıyıcı), ZMA (Zırhlı Muharebe/Savaş Aracı), GTT (Geri Tepmesiz Top/Tüfek)ve havan topları ile desteklenerek, savaş etkinliği artırılmış olup; savaş içerisinde daha merkezi bir role kaymıştır.
Zırhlı tugay

Ana savaşçı unsuru tank olan tugaylardır.
Çini

Çini, bir yüzü sırlı, su geçirmez bir tabaka veya cam ile seramiğin ateşle birbirine kaynaştırılması sonucu ortaya çıkan levhadır.
Tarihçe > Etimoloji

Kelimenin aslı Osmanlıca çînî (Çin'e ait, Çin işi) olup porselen sanatını dünyaya tanıtan Çinliler'e izafetle Çin isminden türetilmiştir.
Tarihçe > Üretimi

Çini sanatı yapımında öncelikle kaolen, kum ve tebeşir gibi maddeler karıştırılır ve desenlerin işleneceği objeler oluşturulur. Bu maddelerden oluşan hamur şekillendirilerek kuruması için bir süre bekletilir. Arzu edilen sertliğe ulaşan hamura astarlama işlemi yapılır.
Tarihçe > Tarihi gelişimi

Çeşitli devir ve bölgelere göre teknik değişiklikler göstererek zenginleşen çininin ilk örnekleri, tuğla üzerine renkli sırın kullanılması ile eski Mısır ve Mezopotamya'da oluşturulmuştur. Sırlı levhaların İslâmiyet'ten önce Uygurlar tarafından kullanılmış olması bu tekniğin Türk sanatındaki köklü geçmişini gösterir. Fakat çini büyük bir teknik çeşitlenme ile sürekli gelişmesini asıl İslâm sanatında ve daha çok da İslâmiyet'ten sonraki Türk sanatında ortaya koymuştur. Özellikle Sâmerrâ kazılarında bulunan Abbâsîler devrine ait yeşil ve sarı sırlı levhalar ile sır üstüne perdah (lüster) tekniğinde koyu kırmızı, kahverengi, sarı ve turuncu boyalarla madenî tozlar kullanılmıştır. Türk çini sanatının tarihi ilk Müslüman Türk devletlerinden Karahanlılara kadar dayanmaktadır. Bu da çini sanatının bin yılı aşkın bir geçmişe sahip olduğunu göstermektedir.
Büyük Selçuklular ve Anadolu Selçukluları çiniyi mimari süslemelerde sıkça kullanmış, Anadolu Selçuklu Devleti'nin dağılmasından sonra, çini sanatında Osmanlı Devleti'nin kuruluşuyla yeni bir dönem başlamıştır.
Bursa'nın İznik ilçesinde başlamıştır. Orada yapımı azalınca Kütahya'da yapılmaya başlanmıştır.
Tarihçe > İznik Çinisi

Ana madde: İznik Çinisi
İlk Osmanlı dönemi İznik çinileri, Bursa Yeşil Camii ve türbesinde (1421), Bursa Muradiye Camii'nde (1426), Edirne Muradiye Camii (1433) ve Çinili Köşk'te (1472) görülebilmektedir. Bunlar genellikle mozaik veya sırlı boya teknikleri ile üretilmiş çinilerdir. Bu dönem çinilerinde lacivert, mavi, turkuaz, siyah renkleri ağırlıktadır ve daha çok geometrik desenler kullanılmıştır. Bu dönemde, mimaride kullanılan duvar çinilerine kâşi, süs ve mutfak eşyası çinilere ise evâni deniliyordu.
16. yüzyılda İznik'te üretilen çinilerde gerek kalite ve gerekse desen üretiminde büyük gelişmeler olmuş ve Türk çini sanatı en parlak dönemini yaşamıştır. Osmanlı, mozaik gibi teknikleri bırakmış sır altı boya ve sır tekniğini geliştirmiştir. Bunun yanı sıra saray nakkaşhanesinde yeni motifler geliştirilmeye ve üretilmeye başlanmıştır. Kırmızı, yeşil, mavi, lacivert, turkuaz ve kahverenginin kullanımıyla İznik çinilerinde yeni bir devir yaşanmaya başlanmıştır.