stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
RS-232
Standart ayrıntıları > Kablolar

RS-232 standardı azami kablo uzunluğunu tanımlamaz. Fakat maksimum yük kapasitansı sürücü devresi uyumluluğunu tolere etmelidir. Uygulamalar, 15 m'den daha uzun kabloların çok büyük kapasitansa sahip olduğunu göstermiştir. Düşük kapasitanslı kablolar kullanılarak tam hız iletişimi, yaklaşık 300 m mesafeye kadar sağlanabilmektedir. Uzun mesafelerde yüksek hız elde etmek için RS-485 gibi diğer standartlar daha uygundur.
3 kablolu ve 5 kablolu RS-232

Tüm özelliklerin gerekmediği uygulamalarda, İletilen veri (Transmitted Data: TxD), Alınan veri (Received Data: RxD) ve Ortak toprak (Common Ground: GND) hatlarından oluşan en az 3 kablolu RS-232 bağlantısı kullanılabilir. Hatta, veri akışı tek yönlü ise, iki kablolu bağlantı (veri ve toprak) bile kullanılabilir. Yalnızca donanım akış kontrolü gerektiği durumlarda iki yönlü veriye ek olarak RTS ve CTS hatları da eklenerek 5 kablolu sürümü elde edilir.
İlgili standartlar

Diğer seri iletişim standartları, RS-232 portları ile birlikte çalışmaz. Örneğin sayısal elektronikteki +5 ve 0 volta yakın transistör-transistör mantık (Transistor–transistor logic:TTL) seviyeleri kullanma, işaret seviyesini standartın tanımsız alanına götürür. Çoğu seviyeler bazen NMEA 0183 uyumlu GPS alıcılar ve balık bulucular ile kullanılır.
20 mA'lik bir akım döngüsü, 20 mA'lik kayıp akımı yükseltmek ve döngüdeki mevcut akımı düşürmek için kullanır. Bu sinyalleme yöntemi uzun mesafelerde ve optik olarak yalıtılmış bağlantılarda kullanılır. Bir akım döngülü cihaz ile RS-232 portunu bağlamak için bir seviye çevirici gerekir. Akım döngülü cihazlar, uyumlu cihazların gerilim dayanım sınırını aşacak şekilde gerilim oluşturabilirler.
RS-232'ye benzer diğer seri arayüzler:
RS-422 (RS-232'ye benzer yüksek hızlı sistem, fakat diferansiyel sinyallemelidir)
RS-423 (RS-232'ye benzer yüksek hızlı sistem, fakat dengesiz hatlıdır)
RS-449 (RS-422 ve RS-423 sinyallerini kullanan fonksiyonel ve mekaniksel bir arayüzdür)
RS-485 (RS-422'den türetilmiştir)
MIL-STD-188 (RS-232 gibi bir sistemdir, fakat daha iyi empedansa sahiptir ve zaman kontrolü yüksektir)
EIA-530 (RS-422 veya RS-423 elektriksel özelliklerinin bir RS-232 pin yapısında kullanıldığı yüksek hızlı sistemdir)
| g t ITU tavsiyeleri (standartları) |
| --- | --- |
Listeler: ITU-T V-serisi önerileri listesi  • ITU harf kodları Listesi  Kategoriler: ITU-R önerileri  • ITU-T önerileri
G serisi (ITU-T):  G.114  G.165  G.703  G.704  G.706  G.707  G.709  G.711  G.718  G.719  G.722  G.722.1  G.722.2  G.729.1  G.723  G.723.1  G.726  G.728  G.729  G.783  G.798  G.806  G.811  G.983  G.984  G.987  G.988  G.991.1  G.991.2  G.992.1  G.992.2  G.992.3 Annex J  Annex L  G.992.4  G.992.5 Annex M  G.993.1  G.993.2  G.7041  G.7042  G.7043  G.8262  G.9700, G.9701, G.9710 ve G.9711  G.9960  G.9970  G.9972 
H serisi (ITU-T):  H.222.0  H.225.0  H.235  H.239  H.241  H.245  H.248  H.261  H.262/MPEG-2 Video  H.263  H.264/MPEG-4 AVC  H.265/MPEG-H HEVC  H.266/MPEG-I VVC  H.320  H.323  H.323 Gatekeeper  H.324  H.450 
V serisi (ITU-T):  V.10  V.11  V.23  V.24  V.92 
ITU-R:  ITU-R 468 noise weighting  ITU-R BS.1534-1  ITU-R BT.1304  ITU-R BT.470-6  ITU-R BT.470-7  ITU-R BT.601  ITU-R BT.709  ITU-R BT.2020  ITU-R BT.2100 
Ayrıca bakınız: "ITU" ile başlayan tüm makaleler
Osteoporoz

| Osteoporoz |
| --- | --- |
Uzmanlık: Romatoloji 
Osteoporoz veya kemik erimesi, kemik metabolizmasındaki bir bozukluk sonucunda kemikteki protein örgüsünün seyrelmesiyle iskelette ortaya çıkan ve kemiklerin çok kolay kırılabilmesine sebep olan bir hastalıktır.
Kemiğin birim hacimdeki mineral yoğunluğu azalmıştır. Bu nedenle kemikler daha kolay kırılır hale gelir. En çok omurlarda, kalça ve bilek kemiklerinde görülse de vücuttaki bütün kemikler bu durumdan etkilenir. Her iki cinste de görülebilmekle beraber hastaların %80'i kadındır.
Osteoporozun başlıca etkileri

Bazı kalıtsal özellikler taşımak (kemikleri kırılgan olan ve ailede eski benzerleri bulunan beyaz ırktan veya Asya kökenli, sarışın ve mavi gözlü, narin yapılı küçük kadın) veya erken menopozdan yahut yumurtalıkların alınmasından sonra hormon değişikliklerine
(östrojenlerin ani azalması) uğramak osteoporozun en önemli nedenleridir. Ama, sürekli oturma, uzun süre hareketsiz kalma gibi yaşama tarzı; uzun süre tütün, alkol, kortizon, heparin, antiepileptikler gibi toksik (zehirleyici) maddelerin kullanılmasına veya zayıflama rejimleri ve kötü beslenme yüzünden kalsiyumun eksikliğine yol açan beslenme alışkanlıklarına dayanan bazı dış etkenler de, osteoporozun tehlikesini önemli ölçüde artırır. Bunların yanı sıra, omurların veya kol-bacak kemiklerinin kırılma tehlikesi artar.
Menopozla beraber görünen osteoporozda daha çok omurga kemikleri kırılırken, yaşlılıkla beraber ortaya çıkan senil osteoporozda femur denilen bacak kemiği kırılmaktadır.
Ortaya çıkışı

Gözenekli bir kemik dokusuna dönüşen kemiğin erimesi şeklinde ortaya çıkar; yani kemik daha az yoğun, daha az dirençli hale gelmiş, protein ağı kötülemiştir. Kemik lamellerinin azalmasıyla ortaya çıkan bu hastalık menopozla beraber artma eğilimindedir.
Osteoporoz riskini artıran faktörler

Küçük kemikli kadınlar,
Açık ten,
Ailede osteoporoz problemi,
Diyabet,
Karaciğer, böbrek hastalığı ve tiroid bezi bozuklukları,
Kortizon, epilepsi ilaçları, antiasitler, diüretikler,
Sigara içmek ve alkol almak
Güneş ışığından mahrum kalmak.
Bulguları

Kronik sırt ağrısı,
Boy kısalması,
Akşamları bacak krampları,
Eklem ağrıları,
Diş kaybı,
Diş eti problemleri
Menopoz sonrası tedavisi

Hormon replasman tedavisi (son yıllarda osteoporoz tedavisi için kullanılmamaktadır ama menopoz semptomları için kullanımı sırasında osteoporoz yönünden de koruyucu etkisi vardır)
Kalsitonin hormonu ve kalsiyum alınması, (Kalsitonin'nin kanser insidansındaki artış nedeniyle osteoporozdaki endikasyonu hem Amerika'da hem de Avrupa'da kaldırılmıştır.)
Bifosfonat türevi ilaçlar,
Günlük 1500 mg Ca ve 400 IU D vitamini alımı,
Uzun yürüyüşler,
Sağlıklı bir diyet,
Sigaranın bırakılması,
Düzenli aralıkla egzersiz yapmak,
Osteoporoz sonucu oluşan L1-L2 vertebralarda kırık
Derinlik sarhoşluğu

| Derinlik sarhoşluğu [Azot narkozu] |
| --- | --- |

Dalgıçlar narkoz etkisinden sakınmak için oksijen, helyum ve azot gazı karşımını kullanırlar. Silindir bir etiket maskimum kullanım derinliğini ve gaz karışımını (oksijen/helyum) göstermektedir.
Uzmanlık: Tıbbi toksikoloji 
Derinlik sarhoşluğu (azot narkozu, inert gaz narkozu, nitrojen narkozu veya Martini etkisi olarak da bilinir) derinlerde aletli dalış yapılırken meydana gelen geri döndürülebilir bilinç bozukluğudur. Alkol zehirlenmesi veya azot oksit solunmasındakine benzer bir durumdur. Sığ dalışlarda da olabilir ancak genellikle 30 metreden daha derine inilmeden dikkat çekici hâle gelmez.
Helyum dışında solunabilen tüm gazların narkotik etkisi vardır. Lipofilisitesi yüksek gazlarda bu etki daha büyüktür. Derinlik arttıkça dalgıçın durumu da giderek artan bir şekilde bozulur ve etki zararlı bir hale gelebilir. Dalgıçlar bu etkilerin üstesinden gelmeyi öğrenmiş olsa bile bir ilaç toleransı geliştirilmesi mümkün değildir. Narkoz bütün dalgıçları etkilerken, hangi derinlikteki narkozun etkileyeceğini tahmin etmek zordur. Hassasiyet dalıştan dalışa ve bireyler arasında büyük değişiklik göstermektedir.
Durum, daha sığ sulara yükselindiğinde uzun dönemli herhangi bir etkisi olmadan tamamen tersine döndürülür. Bu nedenle açık sularda dalış yapılırken oluşan narkoz, nadiren ciddi bir sağlık problemine dönüşür. Bu durumda dalgıç, narkozun semptomlarına karşı uyanık olmalı ve yükselerek durumu kontrol altına almalıdır. 40 metreyi aşan dalışlar rekreasyonel (eğlence, hobi amaçlı) dalgıçlığın kapsamı dışında kabul edilir.
| --- | --- |
Sınıflandırma: DMeSH: D007222 DiseasesDB: 30088
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4313410-5
Hifema

| Hifema |
| --- | --- |

Uzmanlık: Oftalmoloji 
Hifema; gözün ön kamarısında kan çökmesi anlamına gelir. Çoğunlukla göze gelen künt bir travma sonucu oluşur. Kanama sonucu göz içi basınç artışından körlüğe kadar gidebilen komplikasyonları vardır. Tedavide esas amaç bu tip komlikasyonların gelişmesini engellemek ve hastayı rahatlatmak temeline dayanır.
| g t  Göz hastalıkları |
| --- | --- |
 Afaki  Ambliyopi  Anizokori  Arpacık (hastalık)  Astigmatizma  Blefarit  Dev hücreli arterit  Diplopi  Glokom  Gece körlüğü  Hifema  Hipermetropi  Horner sendromu  Katarakt  Makula dejenerasyonu  Miyopi  Optik nörit  Presbiyopi  Renk körlüğü  Stickler sendromu  Şaşılık  Trahom  Üveit 
| --- | --- |
Sınıflandırma: DICD-10: H ICD-9-CM: 364.41 MeSH: D006988 DiseasesDB: 31299
Dış kaynaklar: MedlinePlus: 001021 eMedicine: oph/765
Üfürüm

| Üfürüm |
| --- | --- |

Normal ve anormal kalplerin seslerinin Auscultogram'ı
Üfürüm, kalbin dinlenmesi sırasında kalp atışları dışında kanın akışının sesinin bir uğultu gibi duyulmasına denir. Değişik türleri bulunan üfürümlerin tamamen zararsız olanlarının bulunmasıyla birlikte yaşamı tehdit edecek boyutta sorunlara yol açabilecekleri de vardır.
Üfürümlerin ASD ve VSD gibi kalbin kulakçıkları ya da karıncıkları arasındaki istenmeyen deliklerden kaynaklanması ihtimali olduğu gibi başka nedenleri de olabilmektedir.
| --- | --- |
Sınıflandırma: DICD-10: R ICD-9-CM: 785.2-785.3 MeSH: D006337 DiseasesDB: 29151
Dış kaynaklar: MedlinePlus: 003266
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4159694-8  LCCN: sh85059748  NLI: 987007553140105171
Horner sendromu

| Horner sendromu |
| --- | --- |

Sol taraflı horner
Uzmanlık: Nöroloji 
Horner sendromu, Claude Bernard-Horner sendromu, Claude-Bernard-Horner sendromu veya Bernard-Horner sendromu, sempatik sinir sistemi hasarının neden olduğu klinik bir sendromdur.
Pupil, üst göz kapağı, fasial ter bezleri ve fasial damarlara giden sempatik liflerde lezyon biçiminde açıklanan Horner sendromu, anhidrozis, miyozis, enoftalmus ve pitozis semptomları ile belirginleşir. Çocuklarda heterokromi (iki göz renginin farklı olması) görülebilir. Sempatik inervasyonda sorun olan göz daha açık renkli olur. Miyosizin sebebi m. dilatatör pupillanın denervasyonudur. Pitozisin sebebi m. tarsalis süperior ve m. levator palpabralis superiorun denervasyonudur. Ciliospinal refleks kaybolur. Bu refleks ipsilateral boyun veya yüz bölgesine verilen ağrılı uyarı ile ipsilateral midriyasiz olmasıdır. Yüzde flashing görülebilir. Sempatik denervasyon nedeni ile vazodilatasyon gelişir.
Horner sendromunun nedenlerinden biri apeks tümörüdür. Genellikle akciğer kanserlerinin stellat gangliona yaptığı metastazın simpatik sinir liflerinde yaptığı hasara bağlı gelişmesine karşın; akciğer kanseri dışında bazı beyin içi lezyonlarda, kafa sinirleri ile ilgili patolojilerde, omurilik zedelenmelerinde, komada ve boyun sempatik sinir ağı yakınındaki diğer problemlerde ve az da olsa ciddi boğaz enfeksyonlarında görülebilir. Horner sendromunun nadir sebeplerinden biri de tüp torakostomi sırasında drenin torakal sempatik gangliyonlara temas etmesidir. Reversible ya da irriversible olabilir. Tanısında kokain testinin önemi büyüktür.
Nedenler

Periferik nedenler: travma (kaza, cerrahi), mediasten tümörleri (bronş ca, Hodgkin lenfoması, metastatik tümörler), tiroid adenomu, parafaringeal abse ya da tümör invazyonu, nörofibromatozis, boyun atardamarı (a.carotis interna) anevrizması, Pancoast sendromu
Santral siniri sistemi kökenli nedenler: beyin atardamarı (a.cerebralis) tıkanması, multipl skleroz (MS), siringomiyeli, beyin sapı tümörleri, beyin sapı lezyonları, omurilik (m.spinalis) servikal bölüm tümörleri, m.spinalis servikal bölüm travması, okülosempatik defekt, brakiyal pleksus travması, beyinde karotis kökenli iskemi, migren, orta beyin tümörü, çocuklarda sol sürrenaldeki nöroblastoma metastazı
Bulgular

Endoftalmi (nöroblastomanın orbita metastazlarında unilateral ekzoftalmi)
Ptozis
Myozis
Disartri
Disfaji
Baş dönmesi
Bulantı
Etkilenen yüz yarısında terleme azalması
N. trigeminus trajesinde parestezi
Lupus vulgaris

Lupus vulgaris ya da  "Tuberculosis luposa", nodüler görünümde, ağrılı, tüberküloz deri lezyonlarına verilen isimdir. Lezyonlar en sık yüzde burun çevresinde, göz kapakları, yanaklar, dudaklar ve kulaklarda görülür. Lezyonlar tedavisiz bırakılırsa hızlıca deri ülserlerine dönüşür.
19. yüzyılda, bu hastalığın özellikle kronik ve ilerleyici doğası dikkatleri çekti. Tüm tedavilere rağmen on yıl, yirmi yıl, hatta daha uzun süre aktif kalabiliyordu. Danimarkalı hekim Niels Ryberg Finsen tarafından "yoğunlaştırılmış ışık radyasyonu" şeklinde tarif edilen fototerapinin bulunmasıyla tedavisinde yeni bir dönem başlamıştır. Bu buluş Finsen'e Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü kazandırmıştır.
Oftalmoparezi

| Oftalmoparezi |
| --- | --- |
Uzmanlık: Oftalmoloji 
Oftalmoparezi belli nörolojik hastalıklarda karşılaşılan bir fiziksel bulgudur. Göz hareketinden sorumlu bir veya daha fazla ekstaoküler kasın felç olması durumuna denir.
Oftalmoparezi bütün ekstraoküler kasları (üst rektus, alt rektus, medial rektus, lateral rektus, alt oblik ve üst oblik kasları) kapsayabilir.
Sebepleri

Gözün veya sinir sisteminin bir bölümünde meydana gelen sorun oftalmoparezinin sebebi olabilir.
Göz çukuru: Graves hastalığında olduğu gibi göz hareketlerinde kısıtlama meydana gelir.
Kas: Progresif eksternal oftalmopleji veya Kearns-Sayre sendromunda olduğu gibi.
Kas sinir kavşağı: Miyasteni hastalığında olduğu gibi.
Rinoplasti

| Rinoplasti |
| --- | --- |

Rinoplasti: Alt lateral kıkırdak (büyük alar kıkırdak) sol nostril modifikasyonu esnasındaki görünümü
Rinoplasti, yaygın plastik cerrahi türüdür. Burnu yeniden şekillendirme; yapılandırma ameliyatıdır. Amaç burnu fonksiyonel ve estetik açıdan daha iyi hale getirmektir. Tıp dilinde rinoplasti estetik burun ameliyatı anlamına gelir. Burun iskeleti ve yumuşak dokularının yeniden şekillenerek yüze göre uyumlu ve orantılı bir hale getirilmesi ameliyatıdır. Özellikle kişinin yüzüne göre planlanması gereken ve kemik, kıkırdak, yumuşak dokular ve cilde şekil verilen bir ameliyattır. Son yıllarda aşırı kıkırdak ve kemik çıkarımı yapılan eski yöntemler bırakılmış ve "yapısal rinoplasti" konsepti hakim olmuştur. Burun estetiği ile  burun cerrahisi konusunda eğitim alan kulak burun boğaz uzmanları ve plastik cerrahlar ilgilenmektedir. Ameliyatın hem estetik hem de burun içi septumunun düzeltilmesini de içeren şekline septoplasti veya septorinoplasti denir. Ameliyatsız rinoplasti, alarplasti, rinektomi, frontal sinüs trefinasyonu, antral lavaj da burun estetiği ameliyatlarına aittir.
Burun estetiği ameliyatları sırasında ultrasonik dalgalar aracılığı ile kemik kesme ve şekillendirme işlemlerinin yapıldığı yönteme ultrasonik rinoplasti denilmektedir. Bu yöntem sırasında burun içi kemikler kontrollü ve milimetrik hassasiyette kesildiğinden ameliyat sonrası iyileşme süreci hızlanmaktadır.
Rekonstrüksiyona yol açan nedenler

Rekonstrüktif rinoplasti, aşağıdakilerin neden olduğu kusur ve deformasyonların düzeltilmesinde rol oynamaktadır:
Cilt kanseri: Burun rekonstrüksiyonunun en yaygın nedeni (etiyolojisi) cilt kanseridir. Bu onkolojik epidemiyoloji, yaşlılar ve çok güneşli coğrafi bölgelerde yaşayan insanlar arasında daha kolay ortaya çıkar; her cilt tipi cilt kanserine duyarlı olmasına rağmen, beyaz cilt epidemiyolojik olarak cilt kanseri geliştirmeye en yatkındır.
Travmatik burun defekti: Travma daha az yaygın bir rinoplasti sebebi olmasına rağmen, künt travma (darbe), penetran travma ve patlama travmasının (künt ve penetran) neden olduğu bir burun defekti veya deformitesi; kanserli lezyonların düzeltilmesinde olduğu gibi plastik cerrahinin koruyucu ilkelerine uyan cerrahi bir rekonstrüksiyon gerektirir.
Doğuştan şekil bozuklukları: Konjenital defektlerden muzdarip hastaların kemik, kıkırdak ve derisinin benzersiz plastik özellikleri ve buna bağlı anomaliler ayrı ayrı değerlendirilir.
Rekonstrüktif rinoplasti teknikleri, cerrahın burun derisinin ve mukozal astarın kusurlarını düzeltmeye müsait flep teknikleriyle sağlanabilir. Bu tekniklerden bazıları bilobed flep, nazolabial flep, paramedian alın flebi ve septal mukozal fleptir.
Rekonstrüksiyona yol açan nedenler > Riskler

Rinoplasti güvenlidir, ancak komplikasyonlar ortaya çıkabilir; ameliyat sonrası kanama nadirdir, ancak genellikle tedavi olmaksızın düzelir. Enfeksiyon nadirdir, ancak ortaya çıktığında, hasta genel anestezi altındayken irin cerrahi drenajını gerektiren bir apseye dönüşebilir. Yapışmalar, hava yollarını tıkayan yara izleri, septumdan konkalara kadar burun boşluğunda bir köprü oluşturabilir ve cerrahi olarak çıkarılmasını gerektirebilir. Osseo-kıkırdaklı çerçevenin büyük bir kısmı çıkarılırsa, bunun sonucunda meydana gelen zayıflama, dış burun derisinin şekilsizleşmesine neden olarak papağan gagasına benzeyen bir "polly gaga" deformitesine neden olabilir. Aynı şekilde septum desteklenmiyorsa burun köprüsü çökebilir ve bu da "semer burun" deformitesine neden olabilir. Burun ucu aşırı döndürülebilir, bu da burun deliklerinin fazla görünür olmasına neden olarak domuz burnu ile sonuçlanabilir. Burun ucunun kıkırdakları fazla çıkarılırsa burun ucu sıkışmasına neden olabilir. Kolumella yanlış kesilirse, aylarca süren bir çözüm gerektiren değişken dereceli uyuşma meydana gelebilir. Ayrıca, rinoplasti sırasında cerrah yanlışlıkla septumu (septal perforasyon) delebilir, bu da daha sonra kronik burun kanamasına, burun sıvılarında kabuklanmaya, zor nefes almaya ve ıslıklı nefes almaya neden olabilir. Bir türbinektomi boş burun sendromuna neden olabilir.
Rekonstrüksiyona yol açan nedenler > Ameliyatsız rinoplasti

Ameliyatsız rinoplasti, kollajen veya hyaluronik asit gibi enjekte edilebilir dolgu maddelerinin, invaziv cerrahi olmadan bir kişinin burnunu değiştirmek ve şekillendirmek için kullanıldığı tıbbi bir prosedürdür. Prosedür, burun üzerindeki çöküntü alanlarını doldurur, ucun açısını kaldırır veya köprüdeki tümseklerin görünümünü düzeltir. Prosedür burun boyutunu değiştirmez, ancak bazı fonksiyonel doğum kusurlarını düzeltmek için kullanılabilir.
Aslen yirmi birinci yüzyılın başında geliştirilen erken girişimler sırasında, parafin mumu ve silikon gibi biyolojik olarak zararlı yumuşak doku dolgu maddeleri kullanıldı. 2000 yılından sonra hekimler modern dolgu maddeleri kullanarak minimal invaziv teknikler kullanmaya başlamıştır.
Ameliyat prosedürü

Sedasyon altında, genel anestezi altında veya lokal anestezi altında bir kişiye rinoplastik düzeltme yapılabilir; Başlangıçta, bölgeyi uyuşturmak ve vaskülariteyi geçici olarak azaltmak, böylece herhangi bir kanamayı sınırlamak için lidokain ve epinefrinden oluşan lokal anestezik bir karışım enjekte edilir. Genel olarak plastik cerrah, önce burun derisini ve yumuşak dokuları osseo-kıkırdak burun çerçevesinden ayırır ve daha sonra bunları yeniden şekillendirir, kesileri diker ve yeni yeniden yapılandırılan burnu hareketsiz hale getirmek için harici veya dahili bir stent ve bant uygular. ve böylece cerrahi kesiklerin iyileşmesini kolaylaştırır. Bazen cerrah burun hatlarını güçlendirmek veya değiştirmek için otolog kıkırdak grefti veya kemik grefti veya her ikisini birden kullanır. Otolog greftler genellikle nazal septumdan alınır, ancak yetersiz kıkırdak varsa (revizyon rinoplastide olabileceği gibi), o zaman kostal kıkırdak grefti (göğüs kafesinden) veya kulak kıkırdağı grefti (kulak konkası) ) hastanın vücudundan hasat edilir. Burun estetiğinde kemik grefti gerektiğinde kafatasından, kalçadan veya göğüs kafesinden alınır; ayrıca her iki tip otolog greft de mevcut olmadığında burun köprüsünü büyütmek için sentetik bir greft (burun implantı) kullanılır. Burun ucunu (veya tripodun merkezi/orta kolunu) desteklemek ve yeniden konumlandırmak için kullanılan ana greft türleri ya kolumellar destek ya da septal uzatma greftidir. Her ikisi de yararlı ve etkilidir, ancak septal uzatma greftin (SEG) daha fazla kontrol sağladığı ve zaman içinde daha az değişiklik sağladığı gösterilmiştir.
Trombotik trombositopenik purpura

| Trombotik trombositopenik purpura |
| --- | --- |
Uzmanlık: Hematoloji 
Trombotik trombositopenik purpura (TTP ya da Moschcowitz sendromu), kanın pıhtılaşmasına ilişkin nadir görülen bir hastalıktır. Vücut genelinde küçük damarlarda mikroskobik ve yoğun kan pıhtılaşmasıyla kendisini gösterir.
TTP vakalarının çoğu ADAMTS13 enziminin inhibisyonundan ileri gelir. Rahatsızlığın seyrek görülen bir türü, ADAMTS13'ün işlev bozukluğunun nesilden nesile geçmesiyle ortaya çıkar. Eğer geniş von Willebrand faktör (vWF) multimerleri dirençliyse, pıhtılaşmada artış eğilimi vardır.
Patofizyolojisi

von Willebrand faktör (vWF), damar yüzeyinde bulunup koagulasyon (pıhtılaşma) kaskadındaki Faktör 8'i aktive eder. ADAMTS13 ise normal durumlarda vWF'ün bu işlevini durdurarak aşırı pıhtılaşmayı önler. ADAMTS13 enzimindeki işlev bozukluğunda ise vWF aşırı aktive olarak Faktör 8 spontan olarak uyarılır. Böylece başlayan pıhtılaşma kaskadı damar çeperinde trombositlerin pıhtı oluşturmasına neden olacaktır.
Mikroskobik pıhtılardan geçen kırmızı kan hücreleri, zarlarına zarar veren ve damar içi hemoliz ile hücrelerde bölünmeye yol açan kayma gerilimine maruz kalır. Kan akışında tromboza ve hücresel hasara bağlı olarak oluşan azalma, hedef organ hasarı ile sonuçlanır. Tedavi şu anda desteğe ve plazmafereze dayanır. Böylece ADAMTS13'e karşı dolaşan antikor sayısının azaltılması ve enzimin kan düzeyinin tazelenmesi hedeflenir.
Geçici adlandırma (astronomi)

25.000
50.000
75.000
100.000
125.000
150.000
'90
'95
2000
'05
'10
'15
1990'dan bu yana MPC tarafından atanan yıllık geçici küçük gezegen atamaları sayısı. Mayıs 2019 itibarıyla, 1869'dan bu yana toplam 1.426.477 atama yapılmıştır.
Astronomide geçici adlandırma, astronomik nesnelere keşfedilmelerinin hemen ardından uygulanmakta olan, resmi adlandırma öncesi cismi diğerlerinden ayırt etmeye yarayan genel kabul görmüş bir adlandırma kuralıdır. Geçici adlandırma bir cisim için genellikle güvenilir bir yörünge hesaplandıktan sonra kalıcı bir adlandırma ile değiştirilir. Bilinen 1.100.000'den fazla küçük gezegenin yaklaşık %47'si geçici olarak adlandırılmış durumdadır.
Küçük gezegenler

Küçük gezegenler için geçici isim yerine kalıcı isim için Küçük gezegen tanımı sayfasına bakınız.
Küçük gezegenlerin (asteroitler, centaurlar ve Neptün ötesi cisimler) geçici olarak tanımlanmasına ilişkin mevcut sistem 1925 yılından itibaren kullanılmaktadır. Bu sistem, daha önce uygulanmakta olan ve artan sayıda küçük gezegen keşfi ile geçerliliğini yitirmiş olan çeşitli kuralların yerini almıştır. Modern ya da yeni tarz bir geçici tanımlama, keşif yılı, ardından iki harf ve muhtemelen bunların sonuna eklenmiş bir sayıdan meydana gelmektedir.