İoannis Hrisostomos
Eserleri > Vaazları > Yahudilere ve Yahudileşen Hıristiyanlara karşı vaazlar

Altınağızlı Yuhanna, Antakya'da papaz olarak görev yaptığı ilk iki yıl boyunca (386-387), cemaatindeki Yahudi festivallerine ve diğer Yahudi kutlamalarına katılan Hristiyanlara verdiği sekiz vaaz dizisinde Yahudileri ve Yahudilere özenen Hristiyanları kınar. Ana hedefinin özellikle Yahudilelere özenenler, Yahaudileşenler mi yoksa genel olarak Yahudiler mi olduğu tartışmalıdır. Psogos (Yunanca: suçlama, kınama) olarak bilinen tavizsiz retorik form kullanılarak geleneksel tarzda vaazlar verdiği belirtilmiştir.
Bu vaazların amaçlarından biri, Hristiyanların Yahudi geleneklerine katılmasını engellemek ve böylece Yuhanna'nın cemaatinin sapmasını önlemekti. Vaazlarında Altınağızlı Yuhanna, Yahudi festivallerine ve Şabat gibi diğer Yahudi kutlamalarına katılan, sünnete boyun eğen ve Yahudilerin kutsal yerlerine hac ziyareti yapan "Yahudileşen Hıristiyanları" eleştirdi. 361 yılında Antakya'da Yahudi inancı ve hoşgörüsü yeniden canlanmıştı, bu nedenle Yuhanna'nın takipçileri ve daha büyük Hristiyan topluluğu Yahudilerle sık sık temas halindeydi ve Yuhanna bu etkileşimin Hristiyanları inanç kimliklerinden uzaklaştıracağından endişeliydi.
Yuhanna, Yahudi ayinlerinin ciddiyetini sevdikleri ve Roş Aşana'da şofar dinlemekten hoşlandıkları için sinagogların Şabat günleri ve Yahudi bayramlarında Hristiyanlarla, özellikle de Hristiyan kadınlarla dolu olduğunu ve ünlü vaizleri dönemin geleneğine uygun olarak alkışladıklarını iddia etti. Altınağızlı Yuhanna'nın hem yerel hem de daha büyük kilise hiyerarşisi içindeki konumu sayesinde, vaazları Yahudi karşıtı duyguları yaymada oldukça başarılı oldu.
Yunanca'da vaazlara Kata Ioudaiōn (Κατὰ Ἰουδαίων) adı verilir ve bu Latince'de Adversus Judaeos ve İngilizcede Against the Jews (Yahudilere Karşı) olarak tercüme edilir. Vaazların orijinal Benedikten editörü Bernard de Montfaucon, başlığa şu dipnotu veriyor: "Yahudilere karşı bir söylem; ancak Yahudileşenlere ve onlarla birlikte oruç tutanlara karşı bir söylem."
Patristik alimlere göre, 4. yüzyılın sonlarında herhangi bir görüşe muhalefet, geleneksel olarak, psogos olarak bilinen ve edebi gelenekleri muhalifleri uzlaşmaz bir şekilde karalamayı amaçlayan retorik formda, geleneksel bir şekilde ifade ediliyordu; bu nedenle, Yuhanna'yı "antisemit" olarak adlandırmanın, tarihsel bağlam ve kayıtlarla bağdaşmayan bir şekilde anakronik bir terminoloji kullanmak olduğu ileri sürülmüştür. Bu, Altınağızlı Yuhanna'nın teolojisinin bir tür Yahudilik karşıtı aşırılıkçılık olduğu yönündeki iddiaları engellemez.
Anglikan rahip James Parkes, Altınağızlı Yuhanna'nın Yahudiler hakkındaki yazılarını "bir Hristiyan teologun yazılarında bulunan Yahudiliği en korkunç ve en şiddetli şekilde kınayanlar" olarak nitelemiştir. Tarihçi William I. Brustein'e göre, Yahudilere karşı verdiği vaazlar, Yahudilerin kolektif olarak İsa'nın ölümünden sorumlu oldukları fikrine daha fazla ivme kazandırdı. Steven T. Katz ise Altınağızlı'nın vaazlarını "Hristiyan anti-Yahudilik tarihindeki belirleyici bir dönemeç" olarak adlandırırken, bu dönemecin nihai çarpık sonucunun Adolf Hitler'in siyasi antisemitizmi olduğunu belirtir.