Dilettanti Cemiyeti
Tarihi

Kesin tarih bilinmemekle birlikte, toplumun 1734 yılında İtalya'ya Büyük Tur'a çıkmış bir grup insan tarafından bir centilmenler kulübü olarak kurulduğu düşünülmektedir. Kulübün en erken toplantılarının kayıtları, biraz gayri resmi bir şekilde dağınık kağıt parçalarına yazılmıştı. Topluluğun belgelenen ilk toplantısı 6 Mart 1736'da Covent Garden'daki Bedford Head Tavern'de yapıldı. Sonraki toplantılar çeşitli tavernalarda yapıldı, ancak 1757'ye gelindiğinde Dernek genellikle Pall Mall'daki Star and Garter'da alternatif Pazar günleri akşam yemeği için bir araya geldi. Cemiyetin ilk tutanak defterindeki ilk kayıt 5 Nisan 1736 tarihlidir.
1743'te Horace Walpole, cemiyetin yapmacıklığını kınayarak şöyle tanımlamıştır: "... bir kulüp ki, sözde niteliği İtalya'da bulunmuş olmak, gerçek niteliği ise sarhoş olmaktır: iki lideri Lord Middlesex ve Sir Francis Dashwood'dur ki, İtalya'da bulundukları süre boyunca nadiren ayık kalmışlardır."
Başlangıçta Francis Dashwood tarafından yönetilen grup, birkaç dük içeriyordu ve daha sonra aralarında Joshua Reynolds, David Garrick, Uvedale Price ve Richard Payne Knight'ın da bulunduğu kişiler tarafından genişletildi. Grup, Londra'nın en seçkin centilmenler kulüplerinden biri olan Brooks's ile yakından ilişkiliydi. Dernek, üyelerin çeşitli fonlara yapı projeleri ve arkeolojik seferleri desteklemek için katkıda bulunduğu bir sistem sayesinde hızla zenginleşti.
Cemiyete dahil olan ilk sanatçı bir İngiliz portre ressamı olan George Knapton olmuştu. Cemiyet, George Knapton'u ressam olarak atamış ve her üyenin bir portresinin yapılarak derneğe sunulması yönünde bir karar almıştı. Bir başka kararda ise, portresini sunmayan üyelere yıllık bir gine para cezası öngörülüyordu. Bu durum 'yüz-parası' (face-money) olarak adlandırılmıştı ve bu sayede dernek için önemli miktarda para toplandı.
Dilettanti Cemiyeti, ülkenin kamu zevkini düzeltmeyi ve saflaştırmayı amaçlıyordu; 1740'lardan itibaren İtalyan operasını desteklemeye başladı. Joshua Reynolds üye olmadan birkaç yıl önce, dernek bir kamu akademisi oluşturma hedefi doğrultusunda çalışmaya başladı ve 1750'lerden itibaren Kraliyet Sanat Akademisi'nin kurulmasında baş itici güç oldu. 1775'te kulüp, bir öğrencinin Roma ve Yunanistan'a yapacağı seyahatleri veya antikacı Richard Chandler, ressam William Pars ve mimar Nicholas Revett gibi isimlerin gerçekleştireceği arkeolojik keşif gezilerini desteklemek amacıyla bir burs fonu oluşturacak kadar para biriktirmişti. Bu keşiflerin sonuçları, Britanya'daki neoklasizme büyük etki eden Ionian Antiquities adlı eserde yayınlanmıştır. Cemiyet üyelerine, keşif gezisi sırasında özellikle İyonya bölgesine odaklanarak topladıkları verileri bilimsel çalışmalarına temel almaları önerilmişti. Zira kitabın girişinde de vurgulandığı gibi, 'Doğanın sırlarının çözülmesi yolundaki ilk adımlar İyonya'da atılmıştır. Geometri, astronomi, matematik, ticaret, denizcilik gibi pek çok alanda olduğu gibi, tarih, tıp, sanat, şiir, mimari ve dekoratif sanatlar da İyonya'da doğmuş ve gelişmiştir.' denilerek bu bölgenin bilim ve sanat tarihindeki eşsiz yeri vurgulanıyordu.
1812'de topografya sanatçısı William Gell'in başkanlığını yaptığı ekibin sponsorluğunda İyonya'ya ikinci bir keşif gezisi düzenlendi. Araştırmalar, Unedited Antiquities of Attica (1817) adlı eserde yayınlandı.
Cemiyetin maliyetlerini karşıladığı yayınlar arasında Danimarkalı arkeolog Peter Oluf Bronsted'in The bronzes of Siris (Londra, 1836) adlı eseri de bulunuyordu.
Cemiyetin bu çalışmaları, arkeoloji biliminin gelişmesi için çok önemli olsa da, ne yazık ki antik kalıntılar için her zaman aynı derecede faydalı olmamıştır. O dönemin modası olan antik eser merakı ve toplama hevesi nedeniyle, bu arkeolojik seferlere katılanlar bazen anıtlara zarar veren uygulamalarda da bulunmuşlardır.