Batı Roma İmparatorluğu
Cermen İtalya

Romulus Augustus'un görevden alınması ve Odoacer'in 476'da İtalya'nın hükümdarı olarak yükselişi o dönemde çok az ilgi gördü. Genel olarak, insanlar için çok az değişiklik oldu; Konstantinopolis'te, Odoacer'in kendisini tabi kıldığı bir Roma İmparatoru hâlâ vardı. Interregna daha önce Batı'da birçok noktada deneyimlenmişti ve Romulus Augustus'un ifade vermesi olağandışı bir şey değildi. Odoacer, iktidarını Ricimer'den farklı olarak tamamen Roma İmparatorluğu geleneğinde görüyordu ve İtalya'nın imparatorluk "valisi" olarak etkili bir şekilde hüküm sürdü ve hatta patricius unvanını aldı. Odoacer, halihazırda yürürlükte olan Roma idari sistemlerini kullanarak hükmetti ve 480 yılına kadar Julius Nepos'un adı ve portresiyle sikke basmaya devam etti ve daha sonra kendi adı yerine Doğu Augustus'un adı ve portresiyle.
Nepos 480 yılında Dalmaçya'da öldürüldüğünde, Odoacer suikastçıları takip etme ve infaz etme görevini üstlendi ve aynı zamanda Dalmaçya'da kendi yönetimini kurdu. Odoacer, iktidarını İtalya'da ikamet eden bir imparator olmadan da devam eden bir yasama organı olan Roma Senatosunun sadık desteğiyle kurdu. Doğrusu, Senatonun Odoacer döneminde iktidarı artmış görünüyor. 3. yüzyılın ortalarından beri ilk kez bakır sikkeler efsane S C (Senatus Consulto) ile basıldı. Bu sikkeler Afrika'daki Vandallar tarafından kopyalanmış ve aynı zamanda Doğu'da İmparator Anastasius tarafından gerçekleştirilen para reformunun temelini oluşturmuştur.
Odoacer döneminde Batılı konsoloslar, Batı Roma İmparatorluğu altında oldukları için atanmaya devam etti ve Doğu Mahkemesi tarafından kabul edildi, ilki 480'de Caecina Decius Maximus Basilus'du. Odoacer altında var olmaya devam etti. Senato tarafından 480'den 493'e kadar Odoacer başkanlığında on bir konsül daha atandı ve bir başka İtalya Praetorian Prefect'i atandı, Caecina Mavortius Basilius Decius (486-493)
Odoacer bir Roma valisi olarak hüküm sürse de, kendisini geri kalan İmparatorluğun emrinde tutsa da, Doğu İmparatoru Zeno onu giderek daha fazla rakip olarak görmeye başladı. Böylece Zeno, Doğu Mahkemesi'nin foederati'si olan Ostrogotların Büyük Theoderic'e, Odoacer'ı yenebilirse İtalyan yarımadasını kontrol etme sözü verdi. Theoderic, Ostrogotları Julian Alpleri boyunca İtalya'ya götürdü ve 489'da Odoacer'ı iki kez mağlup etti. Aralarındaki dört yıllık düşmanlıktan sonra, Ravenna Piskoposu John, 493'te Odoacer ve Theoderic arasında bir anlaşma müzakere edebildi ve böylece anlaştılar. Ravenna ve İtalya'yı birlikte yönetmek. Theoderic Ravenna'ya 5 Mart'ta girdi ve Odoacer on gün sonra öldü, Theoderic tarafından onunla yemek paylaştıktan sonra öldürüldü.
Theoderic, Odoacer'in İtalya için vali vekili ve görünüşte bir patricius ve Konstantinopolis'teki imparatorun tebası rolünü miras aldı. Bu pozisyon, Theoderic'in Odoacer'ı mağlup etmesinden dört yıl sonra, 497'de İmparator Anastasius tarafından tanındı. Theodoric bağımsız bir hükümdar olarak hareket etmesine rağmen, ikincil konumunun dış görünüşünü titizlikle korudu. Theoderic, Odoacer'in krallığının, esasen Batı Roma İmparatorluğunun idari sistemlerini kullanmaya devam etti ve idari mevkilerde yalnızca Romalılar görev yapmaya devam etti. Senato her zaman olduğu gibi işlemeye devam etti ve Gotlar kendi geleneksel yasalarıyla yönetilse de İmparatorluğun yasaları Roma halkını yönetiyor olarak kabul edildi. Bir ast olarak, Theoderic kendi kanunlarını çıkarma hakkına sahip değildi, sadece ferman ve açıklama yapma hakkına sahipti. Ordu ve askeri bürolar, yalnızca büyük ölçüde kuzey İtalya'ya yerleşen Gotlar tarafından görevlendiriliyordu.
Theodoric, içişlerinde bir ast olarak hareket etse de, dış politikalarında giderek daha bağımsız hareket etti. İmparatorluğun Doğu'daki etkisini dengelemeye çalışan Theoderic, kızlarını Vizigotik kral II.Alaric ve Burgonya prensi Sigismund ile evlendirdi. Kız kardeşi Amalfrida, Vandal kralı Thrasamund ile evlendi ve kendisi Frank kralı Clovis I'in kız kardeşi Audofleda ile evlendi. Bu ittifaklar ve ara sıra yaşanan çatışmalar sayesinde, altıncı yüzyılın başlarında Theoderic tarafından kontrol edilen bölge neredeyse restore edilmiş bir Batı Roma İmparatorluğu oluşturuyordu. 493'ten beri İtalya'nın hükümdarı olan Theoderic, 511'de Vizigotların kralı oldu ve 521 ile 523 yılları arasında Kuzey Afrika'daki Vandallar üzerinde hegemonya uyguladı. Böylelikle yönetimi Batı Akdeniz'e kadar uzandı. Romulus Augustulus'un 476'da görevden alınmasından bu yana Konstantinopolis'te barındırılan Batı imparatorluk hükümdarlığı, 497'de İmparator Anastasius tarafından Ravenna'ya iade edildi. Teoderik, şimdiye kadar Batı İmparatoru, ancak, yalnızca ayrı bir Batı mahkemesi fikrinin ortadan kaldırılması nedeniyle değil, aynı zamanda Ricimer'ınki gibi "barbar" mirası nedeniyle imparatorluk unvanını üstlenemezdi. ondan önce tahta geçmesini engellerdi.
Theodoric'in 526'da ölümüyle ittifaklar ağı çökmeye başladı. Vizigotlar, Kral Amalaric yönetiminde özerkliklerini yeniden kazandılar ve Ostrogotların Vandallarla ilişkileri, annesi Amalasuntha'nın naipliği altındaki yeni kralları Athalaric'in hükümdarlığı döneminde giderek daha düşmanca hale geldi. Theoderic'in Batı Akdeniz'deki kontrolünün çöküşünden sonra, Frank Krallığı, Roma yönetiminin yokluğunda Galya'nın çoğunun kontrolünü ele geçirerek barbar krallıklarının en güçlüsü haline geldi.
Amalasuntha, Gotlar ve Romalılar arasındaki uzlaşma politikalarını sürdürdü, yeni Doğu İmparatoru I. Justinian'ı destekledi ve Vandalik Savaşı'nda Afrika'nın yeniden fethi sırasında Sicilya'yı bir başlangıç noktası olarak kullanmasına izin verdi. 534'te Athalaric'in ölümüyle, Amalasuntha, kuzeni ve tek akraba Theodahad'ı desteğini umarak kral olarak taçlandırdı. Bunun yerine, Amalasuntha hapsedildi ve Theodahad, İmparator Justinian'ı güvenliğini temin etmesine rağmen, kısa bir süre sonra idam edildi.