Ford Crown Victoria
Birinci nesil (EN53; 1991-1997) > 1991-1994

1987 yılının ilk çeyreğinde, "EN53" kodlu bir tasarımın geliştirilme süreci başlandı. Tamamen yenilenen Crown Victoria, 28 Kasım 1990 tarihinde tanıtıldı. Ocak 1991'de üretimine başlandı ve 21 Mart 1991 tarihinde 1992 model olarak piyasaya sürüldü. Aracın filo satışları ise lansmandaki alıcıların kullanılabilirliğini en üst düzeye çıkarmak için 14 ay ertelendi.
Aileye yönelik araçlardaki pazar kayması nedeniyle Crown Victoria, yalnızca ahşap kapılı LTD Country Squire station wagon modelinin durdurulmasıyla birlikte dört kapılı bir sedan olarak sunuldu. Ford Taurus ve Mercury Sable, isteğe bağlı üç sıralı koltuklarla üretime devam ederken, Country Squire'ın yerini esasen Ford Aerostar, Econoline/Club Wagon ve Explorer gibi minivan ve SUV modelleri aldı.
Ana rakibi olan Chevrolet Caprice'in 1991'de yenilenmesine karşılık, Crown Victoria, önceki nesilde bulunan Panther platformunu korurken büyük bir dış tasarım değişikliği ile öne çıktı ve yeni Ford Taurus gibi daha yuvarlak, altı camlı bir şekle sahip oldu. Ford, aerodinamiği ve yakıt verimliliğini artırmak için dış cephenin sürüklenme katsayısını 0.42'den 0.34'e düşürdü ve bu rakam neredeyse Ford Taurus'un 0.32'siyle eşitti. Bu, ilk nesil Crown Victoria'ya bilinen "Aero" görünüm olarak bilinen şık, kama şeklindeki tasarımı verdi. Aracın tasarımı büyük çoğunlukla Ford'un Tasarım Başkan Yardımcısı Jack Telnack tarafından öncülük edilen birinci nesil Ford Taurus'a dayanmaktaydı. Taurus, kendi segmentindeki pazarda oldukça popüler olmasına rağmen, Telnack'in "Aero" görünümü Crown Victoria'nın potansiyel alıcıları için bir aşk ya da nefret teklifi olarak kanıtlandı. Kendine özgü ızgarasız ön kaplamasıyla birlikte Crown Victoria, Taurus ile benzer gövde ve tampon kalıpları, kapı kolları, uçak tarzı kapılar ve benzer şekilli far ve stop lambaları ile benzer bir tavan çizgisini paylaşacaktı. Mercury Grand Marquis ile görünüm ortaklığı azaltmak için iki araç arasında yalnızca ön kapılar, ön cam ve alaşım jantlar paylaşıldı. İç mekanda da iki araç farklı koltuklar, kapı döşemesi ve gösterge panellerine sahipti. Crown Victoria'da voltaj ve yağ basınç göstergeleri içeren yuvarlak kadranlı bir gösterge paneli bulunurken, Grand Marquis'te tam enstrümantasyon olmadan yatay bir hızölçere sahipti. Opsiyonel olarak da bir elektronik gösterge paneli tanıtıldı. 1992 modelinin tasarımı Chevrolet Caprice'in yeniden tasarımından daha iyi karşılanmasına rağmen, Taurus'a çok benzemesi bazı kişilerin eleştirisine yol açtı ve Ford'un aracın dış görünümü revize etmesine yol açtı. 1993'te araç yeni tasarlanmış bir ızgaraya sahip oldu ve buna ilaveten, 1994'te arka kısmında stop lambalarının arasına reflektör bir şerit yerleştirildi.
Yeniden tasarlanan Crown Victoria, yeni 4.6 litre hacminde bir Modular SOHC V8 motora sahip oldu. İlk olarak 1991'de Lincoln Town Car'da tanıtılan bu motor, üstten subaplı 5.0 litre hacmindeki Windsor V8 motorunun yerini aldı ve sonunda birkaç Ford ve Lincoln-Mercury otomobil ve kamyonunda görünecek olan bir üstten egzantrikli motorları ailesinin ilkiydi. Selefinden daha hafif olan 4.6 litrelik motor, standart tek egzoz konfigürasyonunda 40 ek beygir gücü üretirken neredeyse aynı tork çıkışına sahipti. Selefi ve Lincoln Town Car'da olduğu gibi, gücü tekerleklere 4 ileri bir overdrive otomatik şanzıman ile aktarmaktaydı. 1993 yılında Ford AOD şanzımanın yerini elektronik olarak kontrol edilen AOD-E versiyonu aldı. Aracın platformunda yol tutuşu ve hareketleri geliştirmek için kapsamlı iyileştirmeler yapıldı ve direksiyon ve süspansiyon ayarında büyük güncellemeler yapıldı. Fren performansını artırmak için Crown Victoria, yalnızca Lincoln Mark VII, Ford Taurus SHO ve Ford Escort GT'de bulunan dört tekerlekli disk frenlere sahip oldu. Opsiyonel olarak sunulan ABS frenler ve düşük hızda çekiş kontrol sistemi popüler özellikler hâline geldi. Mercury Grand Marquis'de olduğu gibi, sürücü hava yastığı standart donanımdı ve daha sonra opsiyonel olarak yolcu hava yastığı eklendi. 1993 yılında yolcu hava yastığı standart hale geldi.
Selefi LTD Crown Victoria'da olduğu gibi, Crown Victoria 50/50 yarıklı ön koltuk ile altı kişiyi taşıyabilen bir binek otomobildi. Crown Victoria, baz ve LX olmak üzere iki donanım seviyesinde satıldı. Filo dışı satışların çoğunu LX modeli oluşturmaktaydı. Buna ek olarak, Crown Victoria P71, 1993 yılında filo pazarı için kullanılan "S" belirtmesinin yerini aldı ve yalnızca kolluk kuvvetleri için pazarlandı.
Ford, 1992 Crown Victoria ve Grand Marquis ikizinin piyasaya sürülmesiyle CAFE standartlarında benzersiz bir boşluktan yararlandı. Yüksek yakıt tüketimi vergilerinden kaçınmak için Ford tedarikçi ağını değiştirdi ve böylece iki aracı Kanada'dan ithal araç olarak sınıflandırarak üst sınıf sedanları Ford'un yerel CAFE filosundan (Ford Mustang V8 ile birlikte) etkili bir şekilde çıkarabilme ve ithal filoya (Ford Festiva'nın yanında) dahil edebilme olanağı tanıdı.
1992'de Ford, performans odaklı bir amiral gemisi donanımı olarak Crown Victoria Touring Sedan'ı tanıttı. Touring Sedan, polis versiyonunun ağır hizmet süspansiyon bileşenlerini içeren ve ayrıca daha geniş lastikler, arka havalı süspansiyon, hız sınırlayıcısının kaldırılması ve 4.6 L V8'in 210 beygir gücünde çift egzoz varyantı dahil olmak üzere Crown Victoria LX üzerinde bir dizi süspansiyon ve taşıma iyileştirmesi içeriyordu. İsteğe bağlı özellikler arasında hıza duyarlı direksiyon ve daha büyük çaplı sallanma çubukları vardı. Standart iki tonlu dış cephe boyasıyla (boyalı alaşım jantlarla) öne çıkan Touring Sedan, o sırada bir Crown Victoria'da bulunan her özelliğe sahip benzersiz bir deri iç mekana sahipti. Daha düşük bir fiyatla Ford, LX'te Touring Sedan'ın performans yükseltmelerini ayrı bir çekme paketinin yanı sıra Yol Tutuş ve Performans Paketi (Handling and Performance Package) olarak sundu. Touring Sedan, bir yıllık bir model olup 1992'den sonra durduruldu. Ancak, Yol Tutuş ve Performans Paketi 2007'ye kadar çeşitli şekillerde bir seçenek olarak kaldı.