Varşova Antlaşması (1920)
Sonrası

Piłsudski ve Petliura, hükûmetleri ve ülkeleri içindeki diğer gruplar tarafından eleştirildi. Piłsudski, Ukrayna'nın bağımsızlığına karşı çıkan Dmowski'nin Ulusal Demokratlarından sert bir muhalefetle karşılaştı; Petliura, birçok Ukraynalı politikacı tarafından Polonyalılar ile bir anlaşma yapmak ve Batı Ukrayna'dan vazgeçmekle eleştirildi. Merkez Konseyinin saygın başkanı Mykhailo Hrushevsky, Polonya ve Petliura'nın UPR adına hareket ettiği iddiasını da kınadı. Genel olarak birçok Ukraynalı, özellikle uluslararasındaki tarihsel olarak zor ilişkiler göz önüne alındığında, Polonyalılar ile büyük bir şüphe içinde bir sendika gördü ve ittifak, onu ihanet olarak gören Galiçyalı Ukraynalılardan özellikle korkunç bir resepsiyon aldı; Batı Ukrayna Halk Cumhuriyeti teşebbüsleri 1919 Temmuz'una kadar yenilmişti ve şimdi Polonya'ya dahil edileceklerdi.
İttifaka karşı sert bir muhalefet ifade eden Batı Ukrayna siyasi lideri Yevhen Petrushevych, Viyana'ya sürgüne gitti. Batı Ukrayna devletinin savunma gücü olan Ukrayna Galiçya Ordusu'nun geri kalanı, tifüs salgını tarafından harap olmasına rağmen 5.000 yetenekli savaşçıyı saydı, 2 Şubat 1920'de Bolşeviklere dönüştürülmüş Kırmızı Ukrayna Galiçya Ordusu olarak katıldı. Daha sonra, Galiçya kuvvetleri Komünistlere karşı dönecek ve onlara karşı gönderildiklerinde Petliura'nın ordusuna katılacaklar, bu da kitlesel tutuklamalara ve Kızıl Galiçya Ordusu'nun dağılmasına neden olacaktı.
26 Nisan'da, "Ukrayna Halkına Çağrıda" Piłsudski, "Polonya ordusunun yasal bir Ukrayna hükümeti kendi toprakları üzerinde kontrolü ele geçirinceye kadar sadece gerektiği kadar kalacağını" garanti etti. Buna rağmen, birçok Ukraynalı anti-Bolşevik kadar Polonya karşıtıydı ve Polonya'nın ilerlemesine karşı çıktı. Böylece, Ukraynalılar aktif olarak Kızıl Ordu'nun Ukrayna oluşumlarında Polonya işgaline karşı savaştılar. Bazı akademisyenler, Sovyet propagandasının Polonya operasyonu ve genel olarak Polonya-Ukrayna tarihine karşı olumsuz Ukrayna duygularını teşvik etmedeki etkilerini vurguluyor.
Piłsudski ve Petliura arasındaki ittifak, kampanyanın başlangıcında Polonyalıları destekleyen 15.000 müttefik Ukraynalı birlikle sonuçlandı ve savaş sırasında Sovyet tarafından işe alım ve terk yoluyla 35.000'e çıktı. Bununla birlikte, bu sayı beklenenden çok daha azdı ve Petliura Polonyalı müttefiklerine yardım etmek için önemli bir güç toplamayı başaramadığı için Polonya ile yapılan geç ittifak Ukrayna'nın bağımsızlığını güvence altına alamadı.
7 Mayıs'ta, Kiev Taarruzu sırasında Pilsudski-Petliura ittifakı şehri ele geçirdi. Anna M. Cienciala şöyle yazıyor: "Ancak, Sovyetlere karşı beklenen Ukrayna ayaklanması gerçekleşmedi. Ukrayna savaş tarafından tahrip edildi; ayrıca, insanların çoğu okuma yazma bilmiyordu ve kendi ulusal bilincini geliştirmiyorlardı. Sonunda, 1918'e kadar Ukrayna'da toprak sahibi sınıfın büyük bir bölümünü oluşturan Polonyalılara güvendiler."
Ukraynalı gruplardaki bölünmeler, Sovyetlere karşı oldukları gibi, birçok karşıt Polonyalıyla kendilerini, Polonya yanlısı Petliurist güçlere istihdamı daha da azalttı. Sonunda, Petliurist güçler Piłsudski'nin umduğu gibi Polonya'nın güney kanadını koruyamadı ve Sovyetleri durduramadı; O zaman Polonyalılar Sovyet karşı saldırılarından önce geri çekiliyorlardı ve Ukrayna'yı Sovyetlerden tek başlarına koruyamadılar.
Sovyetler Haziran ayında Kiev'i yeniden ele geçirdi. Petliura'nın geri kalan Ukraynalı birlikleri Kasım 1920'de Sovyetler tarafından yenildi ve o zamana kadar Polonyalılar ve Sovyetler zaten bir ateşkes anlaşması imzaladılar ve bir barış anlaşması müzakere ediyorlardı. Önümüzdeki yıl Polonya-Sovyet Riga Barışı'ndan sonra, Ukrayna toprakları doğuda Ukrayna SSR'si ile batıda Polonya (Galiçya ve Volhynia'nın bir parçası) arasında bölünmüş olarak bulundu. Piłsudski anlaşmanın kısa görüşlü bir siyasi hesaplama olduğunu düşünüyordu. İddiaya göre, odadan çıktıktan sonra, Riga Konferansının sonuçlarını bekleyen Ukraynalılara şunları söyledi: "Beyler, derinden özür dilerim". Önümüzdeki yıllarda Polonya, Sovyet Ukrayna'nın istikrarını bozma girişiminde bulunmak için Petliura'nın destekçilerine biraz yardım sağlayacaktır (bkz. Prometheism), ancak bu Polonya-Ukrayna ilişkilerinin savaşlar arası dönemde sürekli kötüleşmeye devam edeceği gerçeğini değiştiremedi. Ölümünden bir ay önce Piłsudski yardımcısına şöyle dedi: "Hayatım kayboldu. Rusların Ukrayna'sından özgürlüğü yaratamadım".
Polonyalı General Antoni Listowski (solda) ve Petliura'nın Polonyalılar ile ittifakından sonra Ukrayna lideri Symon Petliura'yı (sağda) sürgün etti.
Petliura-Piłsudski ittifakının ardından yayınlanan Sovyet Ukrayna propaganda posteri. Ukraynalı metinde şöyle yazıyor: "Petliura Ukrayna'yı Polonyalı toprak sahiplerine sattı. Toprak sahipleri Ukrayna'yı yaktı ve yağmaladı. Toprak sahiplerine ve Petlurovitlere ölüm."
1919'da Avusturya-Macaristan'ı Ukrayna doğusunda dağıttı
Polonya-Ukrayna Kiev Saldırısı, Haziran 1920'de - Sovyet karşı saldırısının Ukrayna'yı geri alıp Polonya'nın başkenti Varşova'ya yaklaşmasından hemen önce.
Önerilen Międzymorze Federasyonu. Açık yeşil, 1921'den sonra Sovyetler Birliği tarafından kontrol edilen Ukrayna ve Belarus bölgelerini ifade eder.
Son sınır düzeni, Ukrayna'yı Polonya ve Sovyetler Birliği arasında bölen Polonya-Sovyet Savaşı tarafından çözüldü.