II. Dünya Savaşı'nda Winston Churchill
Başbakan: 1940–1945 > Dunkirk'ten Pearl Harbor'a: Mayıs 1940 - Aralık 1941 > Dinamo Operasyonu ve Fransa Savaşı

Ana madde: We shall fight on the beaches
Dunkirk'ten 338.226 Müttefik askerin tahliyesi olan Dinamo Operasyonu, 4 Haziran Salı günü Fransız arka korumanın teslim olmasıyla sona erdi. Toplam, beklentilerin çok üzerindeydi ve Dunkirk'in bir mucize ve hatta bir zafer olduğuna dair popüler bir görüşe yol açtı. Churchill, o öğleden sonra Commons'a yaptığı "kumsallarda savaşacağız" konuşmasında "bir kurtuluş mucizesinden" söz etti, ancak kısaca herkese şunu hatırlattı: "Bu kurtuluş bir zafer değildir. Savaşlar tahliye ile kazanılmaz ". Konuşma, ABD'ye açık bir itirazla birlikte bir meydan okuma notasıyla sona erdi:
Sonuna kadar gideceğiz. Fransa'da savaşacağız, denizlerde ve okyanuslarda savaşacağız, havada artan güven ve artan güçle savaşacağız. Bedeli ne olursa olsun Adamızı savunacağız. Kumsallarda savaşacağız, iniş sahalarında savaşacağız, tarlalarda ve sokaklarda savaşacağız, tepelerde savaşacağız. Asla teslim olmayacağız ve bir an bile inanmadığım kadarıyla, bu Ada ya da büyük bir kısmı boyun eğdirilmiş ve açlıktan ölmüş olsa bile, o zaman İngiliz Filosu tarafından silahlandırılan ve korunan denizlerin ötesindeki İmparatorluğumuz, Tanrı'nın iyi zamanında, Yeni Dünya tüm gücü ve kudreti ile eskinin kurtarılmasına ve kurtuluşuna adım atana kadar mücadele edin.
Almanya ertesi gün Fall Rot'u başlattı ve İtalya 10'unda savaşa girdi. Wehrmacht, 14'ünde Paris'i işgal etti ve 25 Haziran'da Fransa'yı fethini tamamladı. Artık Hitler'in saldırması ve muhtemelen Büyük Britanya'yı işgal etmeye çalışması kaçınılmazdı. Bununla karşı karşıya kalan Churchill, 18 Haziran'da Commons'a hitap etti ve en ünlü konuşmalarından birini yaptı ve şu sözlerle sona erdi:
General Weygand'ın "Fransa Savaşı" dediği şey bitti. Britanya Savaşı nın başlamak üzere olmasını bekliyorum. Bu savaş, Hrristiyan medeniyetinin hayatta kalmasına bağlıdır. Bu, kendi İngiliz yaşamımıza ve kurumlarımızın ve İmparatorluğumuzun uzun sürekliliğine bağlıdır. Düşmanın tüm öfkesi ve kudreti çok yakında bize dönecek. Hitler, bizi bu adada yok etmesi gerektiğini veya savaşı kazanması gerektiğini biliyor. Ona karşı koyabilirsek, tüm Avrupa özgür olabilir ve dünya hayatı geniş, güneşli dağlık bölgelere doğru ilerleyebilir; ama başarısız olursak, o zaman Birleşik Devletler ve bildiğimiz ve önemsediğimiz her şey dahil tüm dünya, sapkın bir bilimin ışıklarıyla daha uğursuz ve belki de daha uzun süreli yeni bir karanlık çağın uçurumuna batacak. . Öyleyse kendimizi görevimize hazırlayalım ve bu yüzden kendimizi taşıyalım ki, İngiliz Milletler Topluluğu ve İmparatorluğu bin yıl sürerse, insanlar yine de "Bu onların en güzel saatiydi" diyecek.
Churchill savaşmaya kararlıydı ve 11 Haziran'da Batı Çölü seferinin başlamasını emretti, bu da İtalyan savaş ilanına hemen bir yanıt verdi. Bu, ilk başta İtalyan ordusu tek muhalefet iken ve Pusula Operasyonu kayda değer bir başarıyken iyi gitti. Ancak 1941'in başlarında Mussolini Alman desteğini istedi ve Hitler Afrika Birliği'ni Erwin Rommel'in komutasında Trablus'a gönderdi.
Haziran ve Temmuz 1940'a kadar olan diğer girişimlerde Churchill, hem Özel Harekât İdaresi'nin (SOE) hem de Komandoların kurulmasını emretti. KİT'ye, Nazi işgali altındaki Avrupa'da yıkıcı faaliyetleri teşvik etme ve yürütme emri verilirken, Komandolar burada belirli askeri hedeflere baskın yapmakla suçlandı. Ekonomik Savaş Bakanı Hugh Dalton, KİT'nin siyasi sorumluluğunu üstlendi.