stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Borel toplamı
Uygulamalar

Borel toplamı, fizikçilerin bir dizinin toplamını bulmaya çalıştıkları düzensizlik kuramı çalışmalarında sıkça kullanılmaktadır.
Borel toplamının dizilerden (süreksiz) integrallere (sürekli) dönüşümü şu yolla yapılmaktadır:
Burada F(s), f(x)'in Laplace dönüşümünü belirtmektedir. Bu ifade
türündeki Fourier integrallerine sonlu bir anlam kazandırmaktadır.
Çeliktepe, Kâğıthane

| Çeliktepe |
| --- | --- |
Mahalle

Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 41°05′01″N 28°59′59″E﻿ / ﻿41.08367°K 28.99979°D﻿ / 41.08367; 28.99979
Ülke:  Türkiye
İl: İstanbul
İlçe: Kâğıthane
Bulunduğu yer: Avrupa Yakası 
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 0.52 km²
Nüfus (2023): 32.076
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 212 
İl plaka kodu: 34 
Posta kodu: 34413 
İstatistiki bölge: İstanbul alt bölgesi (TR10) 
Seçim çevresi: İstanbul 2. seçim çevresi 
Çeliktepe, İstanbul ilinin Kâğıthane ilçesinde yer alan bir mahalledir. Mahallenin güneyinde Telsizler, Gültepe ve Ortabayır, kuzeyinde Emniyet Evleri ve Sultan Selim, batısında Harmantepe, doğusunda ise Şişli'ye bağlı Esentepe yer alır. Mahalle, Büyükdere Caddesi'nden ayrılan Fatih Sultan Mehmet Köprüsü bağlantı yolunun batısında bulunur.
Tarih

Mahallenin olduğu alan 1950'li yıllar öncesinde fundalıklar, dutluklar, sebze ve çiçek bahçeleriyle kaplıydı. Bölgedeki ilk yerleşimler seyrek de olsa 1900'lerin başında  çiftlik evleri şeklinde gerçekleşti. 1950'lilerin ilk yıllarında Levent bölgesindeki ilk toplu konut uygulaması ile yapılaşmanın başlamasıyla birlikte bölgede başta ilaç sektörü olmak üzere çeşitli fabrika ve imalathaneler kuruldu. İstanbul'daki sanayi üretiminin bu bölgeye kaymasıyla Çeliktepe'nin olduğu alan da düzensiz bir şekilde yoğun göç alarak gecekondu şeklinde bir mahalleleşme gerçekleşti. Mahalle, Kağıthane'nin 1987 yılında Şişli'den ayrılıp ayrı bir ilçe olmasına dek, Şişli'ye ait bir yerleşimdi.
1990'lı yılların başında alınan kararlarla Çeliktepe ve civarı, sanayi fonksiyonunundan turizme kaydırılmıştır. Bölgedeki birçok fabrika İstanbul'un başka yerlerine taşınırken bu fabrikaların yerine 2000'lerden itibaren Çeliktepe sınırlarında olmayan fakat mahalleye çok yakın olan Metrocity, Kanyon, ÖzdilekPark İstanbul ve Istanbul Sapphire gibi alışveriş merkezleri açılmıştır.
Mahalle

Mahallenin en önemli caddesi Istanbul Sapphire'in yanından başlayıp Çeliktepe Merkez Camii'ye kadar devam eden yaklaşık 1 kilometrelik İsmet İnönü Caddesi'dir. Cadde üzerinde Bestami Şeker Polis Merkezi, Çeliktepe 1 No'lu Aile Sağlığı Merkezi, Osman Faruk Verimer İlkokulu gibi kamu kurumları bulunur.
İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin 2017 yılında yayımlanan raporuna göre mahallede 2226 tane bina bulunmaktadır. Bu binaların 984 tanesi 1980 öncesi, 685 tanesi 1980-2000 arası, 557 tanesi ise 2000 yılı sonrası inşa edilmiştir. Binaların 1027 tanesi 1-4 katlı, 1194 tanesi 5-8 katlı ve 5 tanesi de 9-19 katlıdır.
Mahallede Kağıthane Belediyesi'ne ait iki adet katlı otopark bulunmaktadır. Bu otoparkların toplam araç kapasitesi 215'tir.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 |  | 34.115 | ADNKS |
| 2008 |  2% | 33.310 | ADNKS |
| 2009 |  1% | 32.958 | ADNKS |
| 2010 |  0% | 32.956 | ADNKS |
| 2011 |  1% | 32.708 | ADNKS |
| 2012 |  1% | 32.368 | ADNKS |
| 2013 |  1% | 32.798 | ADNKS |
| 2014 |  0% | 32.713 | ADNKS |
| 2015 |  0% | 32.633 | ADNKS |
| 2016 |  0% | 32.763 | ADNKS |
| 2017 |  1% | 32.935 | ADNKS |
| 2018 |  1% | 32.584 | ADNKS |
| 2019 |  2% | 33.258 | ADNKS |
| 2020 |  2% | 32.637 | ADNKS |
| 2021 |  2% | 33.348 | ADNKS |
| 2022 |  2% | 32.812 | ADNKS |
| 2023 |  2% | 32.076 | ADNKS |
Eğitim

Mahalle sınırları içerisinde bir tane lise, üç tane de ilk ve ortaokul bulunmaktadır. Bu okullarda eğitim gören toplam öğrenci sayısı yaklaşık 5.000 kişidir. Mahallede Osman Faruk Verimer İlkokulu'nun yanında Mehmet Akif Ersoy İlçe Halk Kütüphanesi de yer almaktadır.
İlk ve ortaokullar
Cengizhan Ortaokulu
Çeliktepe Ortaokulu
Osman Faruk Verimer İlkokulu
Liseler
Cengizhan Anadolu Lisesi
Ulaşım

Otobüs hatları
41ST: Seyrantepe - Topkapı
63: Kağıthane/Çeliktepe - Kabataş
64Ç: Emniyettepe/Çeliktepe - Şişli
Minibüs hatları
Seyrantepe - Topkapı
Metro hatları
4. Levent Metro İstasyonu
Minipop

Minipop Oakland, Kaliforniyalı Amerikan bağımsız elektronik ve dream pop grubudur.2004 yılında kurulan grubun sanatçıları; Tricia Kanne vokalist ve bas gitarist, Lauren Grubb davulcu, Matthew Swanson gitarist ve klavyede'dir. Grup çok popülerlik topladı ve onlar 2006 yılında ilk Extended play'ini, Precious EP üretti.Grup bağımsız plak şirketi Take Root Records ile anlaşma imzaladı.Onların şirket ile ilk kaydı A New Hope 7 Kasım 2007 tarihinde yayınlanmıştır.
Diskografi

2006: Precious EP
2007: A New Hope
2010: Automatic Love EP
Havadan yangın söndürme

ABD Orman Servisi'ne ait DC-10 yangın söndürme uçağı
Havadan yangın söndürme, orman yangınlarıyla mücadele etmek için hava taşıtlarının kullanılmasıdır. Orman yangınlarını söndürmek için uçak ve helikopter gibi hava taşıtlarından yangın söndürücü maddeler atılır. Yangınlarla mücadelede kullanılan kimyasallar arasında su, köpükler ve jel gibi su arttırıcılar ve Phos-Chek gibi özel olarak formüle edilmiş yangın önleyicileri bulunmaktadır.
Ekipman

Havadan yangınla mücadele için çok çeşitli helikopterler ve sabit kanatlı uçaklar kullanılmaktadır. 2003 yılında, "ABD Orman Hizmetleri ve Toprak Yönetimi Bürosu'nun her yangın mevsiminde yaklaşık 1,000 uçağa sahip olduğu, kiraladığı veya sözleşme yaptığı ve son yıllarda yıllık harcamaları 250 milyon ABD Dolarını aştığı bildirildi".
Ekipman > Helikopterler

Ana madde: Helikopter
Helikopterler tanklarla (helitankerler) donatılabilir veya kova taşıyabilirler. Erickson AirCrane gibi bazı helikopterler de öne monte edilmiş bir köpük topu ile donatılmıştır. Kovalar genellikle göllere, nehirlere, rezervuarlara veya portatif tanklara daldırılarak veya daldırılarak doldurulur. Kovaların en popüleri esnek Bambi kova‘ dır.Tanklar yerde doldurulabilir (su ihaleleri veya kamyona monte sistemlerle) veya su göllerden, nehirlerden, rezervuarlardan veya asılı bir şnorkel aracılığıyla portatif bir tanktan sifonlanabilir. Popüler yangın söndürme helikopterleri arasında Bell 204, Bell 205, Bell 212, Boeing Vertol 107, Boeing Vertol 234 ve havada asılı dururken doğal veya insan yapımı bir su kaynağından doldurmak için bir şnorkel içeren Sikorsky S-64 Aircrane helitankerdir. Şu anda dünyanın en büyük helikopteri olan Mil Mi-26 bir Bambi kovası kullanır.
Kaman K-Max K-1200 Idaho'da havadan yangınla mücadele için kullanıldı
Kern İlçesi (Kaliforniya) İtfaiye Departmanı Bell 205 Mojave Uzay Limanı'nda bir eğitim tatbikatında su bırakıyor
Los Angeles County İtfaiyesi'nin Sikorsky S-70C Firehawk'ı Lancaster, California'daki İstasyon 129'da su atma gösterisinde
129. Kurtarma Kanadı, California Ulusal Hava Muhafızları ile ABD Havacıları Yosemite, CA yakınlarındaki Rim Fire'a su döküyor, 26 Ağustos 2013
Ekipman > Öncü uçaklar

Öncü uçak işlevi, hava tankerlerinin faaliyetlerini hem sözlü hedef açıklamalarıyla hem de hava tankerlerini iniş sırasında fiziksel olarak yönlendirir. Öncü uçak tipik olarak Kanada'da "Kuş Köpeği" veya Avustralya'da "Denetim" uçağı olarak adlandırılır. O-2 Skymaster, Cessna 310 ve OV-10 Bronco, gözcü ve öncü uçak platformları olarak kullanıldı. Ontario Doğal Kaynaklar Bakanlığı da Cessna 337'yi kullandı. Beechcraft Baron uzun süredir öncü uçak veya hava saldırı gemisi olarak kullanılıyordu ancak çoğu 2003'te emekliye ayrıldı; şimdi Beechcraft King Air ve Twin Commander 690 daha yaygın kullanılır. 
Air Spray (1967) LTd'ye ait bir Cessna Citation 500 jeti 1995 yılından itibaren British Columbia Orman Bakanlığı tarafından kullanılmış ve çok hızlı Electra L188 hava tankerini yangınlara yönlendirmek için iki yangın sezonu boyunca kullanılmıştır. Bu, bir jet uçağının öncü uçak veya "kuş köpeği" olarak kullanıldığı ilk seferdi. 
Batı Avustralya'daki Parklar ve Yaban Hayatı Departmanı, yaz aylarında gözcü uçak ve Hava Saldırı platformları olarak dokuz American Champion Scout'nın 8GCBC'sinden oluşan bir filoyu işletir. Alberta ve British Columbia Eyaletleri ve Yukon Bölgeleri, Twin Commander 690'ı hava tanker filolarına kuş köpek uçağı olarak tedarik etmek üzere sözleşme imzaladı. Air Spray, kuş köpeği uçağı olarak kullanılmak üzere 9 Twin Commander 690'a sahiptir.
Ekipman > Filo kurma

Amerika Birleşik Devletleri'nde, bu uçakların çoğu özel mülkiyete aittir ve devlet kurumlarına sözleşmelidir ve Ulusal Muhafız ve ABD. Deniz Piyadeleri (İngilizce: U.S. Marines) ayrıca yangın söndürme uçaklarının filosunu da korur. 
10 Mayıs 2004'te ABD Orman Servisi (USFS) ve Arazi Yönetimi Bürosu (İngilizce:Bureau of Land Management) (BLM), 33 ağır hava tankeri işletmecileriyle yapılan sözleşmeleri iptal ettiklerini açıkladı. 2002 yazında Kolorado'da PB4Y-2 ile 
Kaliforniya'da C-130A Hercules'ün çarpışma sı ile sonuçlanan kanat arızasından sonra filoyu güvenli bir şekilde yönetememe ve sorumluluk endişelerini belirttiler. Her iki yaşlı uçak da kanat köklerindeki feci yorgunluk çatlakları nedeniyle uçuşta bozuldu. Tüm USFS sözleşmeli ağır hava tankerlerinin müteakip üçüncü taraf incelemesi ve kapsamlı testlerinden sonra üç şirketle sözleşme yapıldı ve şimdi 23 uçaktan oluşan birleşik bir filoları vardır.
Yangın geciktirici

Geçmişte orman yangınlarıyla savaşmak için kullanılan Borat tuzların toprağı sterilize ettiği ve hayvanlar için toksik olduğu tespit edildiğinden artık yasaklanmıştır.
Daha yeni geciktiriciler, attapulgite kil koyulaştırıcı ile amonyum sülfat veya amonyum polifosfat veya bir guar sakızı türevi koyulaştırıcı ile diamonyum fosfat kullanır. Bunlar sadece daha az toksik olmakla kalmaz aynı zamanda yangından sonra bitkilerin yeniden büyümesine yardımcı olmak için gübre görevi yaparlar. 
Yangın geciktiriciler genellikle ıslatıcı maddeler, koruyucular ve pas önleyici leri kapsar ve atıldıkları yeri işaretlemek için demir oksit veya kaçak renk kırmızısıyla renklendirilir. Havadan uygulamaya yönelik yangın geciktiricilerin marka isimleri arasında Fire-Trol ve Phos-Chek vardır.
Bazı su atan uçaklar, suyu koyulaştırmak ve akışı azaltmak için guar zamkı türevi tanklar taşır.
Taktikler ve yetenekler

Helikopterler yangının üzerinde uçabilir ve su veya geciktirici atabilir. S-64 Helitanker'in deposunda mikroişlemci kontrollü kapılar bulunur. Kapılar kaplanacak alan ve rüzgar koşullarına göre kontrol edilir. Sabit kanatlı uçaklar, bir bombardıman uçağı gibi geçiş yapmalı ve su veya geciktirici bırakmalıdır. Gözcü (Hava Taktik Grup Denetçisi) uçakları, duman atlama teli, helikopter, medya ve geciktirici atan uçakların çabalarını koordine etmek için genellikle yangını daha yüksek bir irtifada yörüngede tutarken, öncü uçaklar, atım için yörünge işaretlemek ve hem karada hem de havadan itfaiyeciler için genel güvenlik sağlamak için hava tankerlerinin önünde alçak seviyede uçar.
Etkisi kısa süreli olduğu için su genellikle doğrudan alevlerin üzerine atılmaz. Yangın geciktiriciler genellikle yangını söndürmek için kullanılmaz, bunun yerine yangını kontrol altına almak veya yer ekiplerinin onu kontrol altına almasına izin vermede yavaşlatmak için kullanılır. Bu nedenle, geciktiriciler genellikle hareket halindeki bir yangının üzerine değil, önüne veya çevresine düşerek bir yangın engeli (İngilizce:firebreak) oluşturur.
Uçaklar, yangınla mücadele cephaneliğinde yalnızca bir silah olduğundan, havadan yangınla mücadele, en etkili şekilde yer tabanlı çabalarla birlikte kullanılır. Ancak, yer ekipleri onlara ulaşamadan çok önce uçakların yangınları söndürdüğü vakalar olmuştur.
Bazı yangın söndürme uçakları, büyük su kütlelerinin yüzeyini sıyırmak için aşağı uçarak, uçuş ortasında tanklarını yeniden doldurabilir. Bir örnek Bombardier CL-415'dir. Bu, özellikle yeniden doldurma için bir hava üssüne geri uçmanın çok fazla zaman alabileceği kırsal alanlarda kullanışlıdır. 2002'de bir Ontario CL-415 mürettebatı 4 saatlik bir görevde 100 kez yeniden doldurmayı başardı ve 162.000 ABD galonu (613.240 L) veya Dryden, Ontario yakınlarındaki bir yangında 1.350.000 pound (612 t) su teslim etti. (1 Haziran 2002 Dryden yangını # 10 Tanker #271 sivil kimlik C-GOGE).
Seo, Daegu

Başlığın diğer anlamları için Seo sayfasına bakınız.
| Seo 서구 |
| --- | --- |
Semt
Seo ilçesi
Semt görünümü
  Bayrak 
 Seon'un Daegu'daki konumu
Koordinatlar: 35°52′12″K 128°33′36″D﻿ / ﻿35.87000°K 128.56000°D﻿ / 35.87000; 128.56000
Ülke:  Güney Kore
Bölge: Yeongnam
Metropoliten şehir: Daegu
Mahalle: 17
Yüzölçümü
 • Toplam: 17,33 km²
Nüfus (2024)
 • Toplam: 163.463
 • Yoğunluk: 9619/km²
Zaman dilimi: UTC+09.00 (KST)
Resmî site www.seo.daegu.kr/
Seo (Korece: 서구, 西區, romanize: Seo-gu), Güney Kore'nin Daegu kentinde bulunan bir semttir. Semt, kentin ortasında yer almaktadır. Yüzölçümü 17,33 km² olan semtin nüfusu Eylül 2024 tarihi itibarı ile 163.463'tür.
Kardeş şehirler

Seo'nun aşağıdaki şehirler ile kardeş şehir anlaşması bulunmaktadır:
Angeles City, Filipinler
Bacolod, Filipinler
Hexi, Tientsin, Çin
Keqiao, Shaoxing, Çin
Karadolap

| Karadolap |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 41°04′29″N 28°56′07″E﻿ / ﻿41.07459°K 28.93535°D﻿ / 41.07459; 28.93535
Ülke:  Türkiye
İl: İstanbul
İlçe: Eyüpsultan
Bulunduğu yer: Avrupa Yakası 
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 31.715
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 212 
İl plaka kodu: 34 
Posta kodu: 34065
Karadolap, İstanbul ilinin Avrupa Yakası'nda bulunan Eyüpsultan ilçesine bağlı bir mahalledir. İdari sınırlarına bakıldığında kuzeyinde Çırçır; kuzey batısında Yeşilpınar; doğusunda Alibeyköy ve Esentepe; güneyinde ise Gaziosmanpaşa ilçesine bağlı Yıldıztabya mahalleleri bulunmaktadır.
Mahallenin popülasyonunu 1950 sonrası, o dönem Yugoslavya olan şimdiyse Makedonya ve Kosova'dan göçen Arnavutlar oluşturmaktadır.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 |  | 23.570 | ADNKS |
| 2008 |  1% | 23.841 | ADNKS |
| 2009 |  3% | 24.480 | ADNKS |
| 2010 |  0% | 24.461 | ADNKS |
| 2011 |  0% | 24.464 | ADNKS |
| 2012 |  1% | 24.160 | ADNKS |
| 2013 |  2% | 24.632 | ADNKS |
| 2014 |  1% | 24.978 | ADNKS |
| 2015 |  3% | 25.810 | ADNKS |
| 2016 |  2% | 26.210 | ADNKS |
| 2017 |  3% | 26.979 | ADNKS |
| 2018 |  3% | 27.766 | ADNKS |
| 2019 |  5% | 29.143 | ADNKS |
| 2020 |  4% | 30.180 | ADNKS |
| 2021 |  3% | 31.176 | ADNKS |
| 2022 |  2% | 31.656 | ADNKS |
| 2023 |  0% | 31.715 | ADNKS |
Ulaşım > Otobüs Hatları

47L Binevler - Hacıosman Metro
TM12 Binevler - Alibeyköy Metro
Ulaşım > Minibüs Hatları

Güzeltepe - Gaziosmanpaşa
Ulaşım > Metro Hatları

Kabataş - Mahmutbey
Seongju

| Seongju 성주군 |
| --- | --- |
İlçe
Seongju ilçesi
Belediye binası
  Bayrak 
SeongjuSeongjun'un Güney Kore'deki konumu
Koordinatlar: 35°55′9″K 128°16′59″D﻿ / ﻿35.91917°K 128.28306°D﻿ / 35.91917; 128.28306
Ülke:  Güney Kore
Bölge: Yeongnam
İl: Kuzey Gyeongsang
Yüzölçümü
 • Toplam: 616,28 km²
Nüfus (2024)
 • Toplam: 41.591
 • Yoğunluk: 82,2/km²
Zaman dilimi: UTC+09.00 (KST)
Resmî site www.sj.go.kr
Seongju (Korece: 성주군, 星州郡, romanize: Seongju-gun), Güney Kore'nin Kuzey Gyeongsang ilinde bulunan bir ilçedir. İlçe, Daegu'nun kuzeybatısında yer almaktadır. Yüzölçümü 616,28 km² olan ilçenin nüfusu Eylül 2024 tarihi itibarıyla 41.591'dir.
Seongju, oryantal kavun üretimiyle ünlüdür. İlçedeki çiftlikler, ülkedeki toplam oryantal kavun üretiminin yaklaşık %70'ini oluşturmaktadır.
Kardeş şehirler

Gwanak, Seul, Güney Kore
GAZ Volga

| GAZ Volga |
| --- | --- |

Genel Bakış
Üretici:  GAZ
Üretim yıl(lar)ı: 1956-2011
Selefi: GAZ-M20 Pobeda
Gövde ve Şasi
Sınıf: Üst orta sınıf
Düzen: Önden motorlu, arkadan itişli
GAZ Volga (Rusça: Волга), GAZ tarafından üretilen üst orta sınıf otomobil modelidir. Adını Avrupa'nın en uzun nehri olan İdil Nehri'nden almaktadır.
Uzun yıllar Sovyetler Birliği'nde yüksek statü sembolünün somut bir örneği olarak bilinen Volga, taksi, ekip otosu, ambulans (station wagon) olarak, ayrıca devlet görevlileri, Komünist Parti üyeleri ve KGB örgütü tarafından kullanıldı. Bugün ise Volga modelleri, geniş ve ucuz aile otomobili olarak bilinmektedir. Selefi, firmanın 1946 yılında piyasaya çıkardığı Pobeda (Zafer), 1958 yılına kadar üretildi.
Volga, üretimine başlandığı 1956 yılından bugüne 3 nesil halinde üretildi. İlk kuşak, 1956-1970 yılları arasında üretilen GAZ M-21 Volga; ikinci nesil GAZ M-24 Volga, 1967'den 1992 yılına kadar (1982 yılından itibaren sadece sivil amaçlı satışlar için) üretildi. 1982 yılında 3102 modeliyle başlayan üçüncü nesil, daha sonra 31105 (2003-2010), 3102 (1982-1991, 2003-2010 yılları arasında ikinci üretim) ve 310221 station wagon (1997-2010, temeli 1972 GAZ M-24-02 ve 1996 GAZ 3110) modellerinden oluşmaktadır. GAZ bu dönem içinde Volga adı altında iki farklı (3105 ve 3111) otomobil de üretmiştir.
Birinci nesil, GAZ-M-21 (1956-1970)

| M-21 Volga |
| --- | --- |

Genel Bakış
Diğer adı: Scaldia-Volga M-21
Üretim: Gorki, Sovyetler Birliği
Üretim yıl(lar)ı: 1956-1970
Tasarımcı(lar): Lev Yeremeyev
Gövde ve Şasi
Gövde tipi: 4 kapılı sedan   5 kapılı station wagon (GAZ-22)
Teknik Özellikler
Motor: ZMZ-21A 2.445 L I4 5.52 L  V8 (özel modeller)
Şanzıman: 3 ileri hidromekanik manuel 3 kademeli otomatik (V8)
Dingil mesafesi: 2,700 mm
Uzunluk: 4,810 mm
Genişlik: 1,800 mm
Yükseklik: 1,610 mm
Rekabet Tarihi
Firma Volga adını taşıyan ilk otomobilini 1950'li yıllarda geliştirdi. Lev Yeremeyev tasarımı birinci kuşak Volga'nın Sovyetler Birliği'nin ağır kış şartlarına ve zorlu yollarına dayanıklı, yerden yüksek oluşu, dönemine göre güçlü ve verimli motoru, 50'li yılların otomobillerinde yeni bir teknoloji olan takviyeli hidrolik kampana frenler ve paslanmaya karşı dayanıklı karoser gibi özellikleri mevcuttu.
1950'li yılların Amerikan otomobillerinin tasarımından izler taşıyan Volga, donanım özellikleriyle Sovyetler Birliği halkının en lüks arabasıydı (O yıllarda aracın fiyatının yüksek oluşu, halkın sadece %2'lik bir kısmının bu aracı alabilmesinde etkiliydi). Sürücü dahil altı kişilik taşıma kapasitesi ve dayanıklılığı aracın özellikle kamu hizmetinde (taksi ve ekip otosu olarak) kullanılmasını sağladı. Ayrıca daha hızlı ve güçlü V8 motorlu versiyonları da (GAZ-23) sadece KGB örgütüne tahsis edilmiştir.
"Volga dvadtsat' odin (Volga-21)" üretimine başlandığı 1956'dan banttan kaldırıldığı 1970'e kadar 639.480 adet üretilmiştir ve iki defa makyajlanmıştır. 1956 yılında tanıtım amacıyla 5 adet yapılmıştır. GAZ-22 Volga, firmanın ürettiği ilk station wagon olma özelliği taşımaktadır. Standartta ZMZ yapımı 2.45 litrelik sıralı 4 silindirli benzinli motoru 70-85 BG güç üretmekteydi. GAZ-23 ise Volga serisinin V8 motorlu versiyonudur. Belçika'daki distribütör firma Sobimpex SA, Volga M-21 ve ondan sonra gelecek olan M-24 modellerini sırasıyla 1.62 litre Perkins 4-99, 2.3 litre Rover ve 2.0 litre Indenor yapımı sıralı dört silindirli dizel motorlarıyla Belçika'da satışa sunmuştur. GAZ-21'in üretimi devam ederken, bir sonraki kuşak otomobil GAZ M-24 Volga'nın üretimi başladı.
1956-1958 yılları arasında piyasaya çıkan ilk Volga'ya ön ızgarasındaki yıldız figüründen ötürü "yıldız" lâkabı takılmıştır.
1958-62 model GAZ M-21 Volga, 16 delikli ızgarasının tasarımı yüzünden köpekbalığı lâkabını almıştır.
1962-1970 yılları arasında üretilen GAZ M-21 Volga'nın lâkabı da "balina bıyık"tı.
İç mekanı
Yan görünüm
Lâkabı "ahır" olan GAZ-22'den çok fazla sivil satış yapılmadığı için günümüze çok az örneği ulaşmıştır. Tasarımı, döneminin station wagon'larının tasarımıyla paralellik gösterir.
Dizel motorlu bir Scaldia-Volga M-21
İkinci nesil, GAZ-24, GAZ-3102 ve GAZ-3110 (1970-2010)

| GAZ-24 |
| --- | --- |

Genel Bakış
Diğer adı: Scaldia-Volga M24 Scaldia-Volga M24D
Üretim: Gorki, Sovyetler Birliği
Üretim yıl(lar)ı: 1970-2010
Tasarımcı(lar): Leonid Tsikolenko Nikolay Kireyev
Gövde ve Şasi
Gövde tipi: 4 kapılı sedan 5 kapılı station wagon
Teknik Özellikler
Motor: 2.445 L ZMZ 24 I4 5.52 L ZMZ-2424 V8
Şanzıman: 4 ileri manuel  3 kademeli otomatik (V8)
Dingil mesafesi: 2,800 mm
Uzunluk: 4,735 mm
Genişlik: 1,800 mm
Yükseklik: 1,490 mm
İkinci nesil, GAZ-24, GAZ-3102 ve GAZ-3110 (1970-2010) > Birinci seri, GAZ-24 (1970-1985)

GAZ, 1961 yılından itibaren yeni bir Volga modeli için tasarım çalışmalarına başladı. 1965 yılına kadar eskiz çizimleri ve modellemeler üzerinde çalışıldı.1966 yılında GAZ, M-24 kod adıyla bu yeni otomobilin çalışan prototiplerini üretti. 1966-67 döneminde üretilen bu prototiplere göre Volga tamamen yenilenecekti. İç ve dış tasarımı döneminin orta sınıf Amerikan sedan araçlarıyla benzerlik gösteriyordu. Bu prototipler Sovyetler Birliği halkına ilk defa 1967 yılında tanıtıldı ve 1968 yılından sonra deneme üretimine geçildi. 1968-69 yılında yol testleri için sadece 1968'de 31 adet, 1969 yılında da 215 adet yapıldı. Esas seri üretim tarihi 1970 yılından daha erken değildir.
Genel hatlarıyla Volga 24, öncülü gibi uzun yıllar boyunca zorlu iklim ve yol koşullarına dayanması amacıyla geliştirilmiş, yerden yüksek ve geniş bir otomobildir. Öncülü olan merdiven tip şasili M-21 modelinden farklı olarak M-24 monokok gövdeye sahiptir. Genişliği M-21 ile aynı kalsa da, boyu (4810 mm) ve dingil açıklığı (2800 mm) uzatılmış ve yüksekliği kısaltılmıştır (1436 mm). Seri üretim modeli prototiplerden farklı olarak sadece tekli farlar uygulanmıştır. M-24 Volga yurtdışı pazarında, Belçika'da Scaldia Volga M-24(D) markasıyla montajlanıp satıldı. M-24'e önceki neslinde olmayan aşağıdaki donanım özellikleri de eklenmişti:
Radyo (3 dalga ve anteniyle)
Hidrolik takviyeli çift devre servo fren sistemi, 4 tekerlekte kampanalı
Emniyet kemeri (Standart)
Isıtıcı
Lincoln tipi hız göstergesi
Kapılarda kol dayamalar
Elektrikli saat
Arka cam rezistansı
Bagaj ve motor kapağında lambalar
Alternatör
3 hızlı silecekler bulunuyordu.
Volga M-24, 1970'ten 1992'ye kadar 95 BG 2.4L (150 in3) sıralı 4 silindir ZMZ-24D ya da 5.53L (340 in3) ZMZ-505.10 V8 motor, 4 ileri düz ya da 3 ileri otomatik (sadece V8 versiyonu için) vites kutusu seçenekleriyle üretildi. Servo direksiyon opsiyon olarak bile sunulmadığı için çok ağır direksiyona sahip Volga 24'e Barja (Rus. mavna) lakabı takılmıştır.
M-24 Volga, Sovyetler Birliği halkının arasında yüksek statü sembolü olarak bilinirdi. Bir sivil için M-21 modelinde olduğu gibi bir M-24 sahibi olmak çok zordu. Sadece çok çocuk sahibi olan ailelere ve işi gereği ağır malzemeler taşıması gereken kişilere, resmen ispatladığı takdirde station wagon modeline sahip olmak için özel izin çıkarılırdı.
İkinci nesil, GAZ-24, GAZ-3102 ve GAZ-3110 (1970-2010) > İkinci seri, GAZ-3102 (1982-2010), GAZ-31029 (1992-1996)

1980 yılından sonra Sovyetler Birliği topraklarında üretilen motorlu araçlar, yeni numaralandırma sistemine göre üretilmeye başlanmıştı. 1982 yılında üretimine başlanan Volga'nın yeni modelinin numarası 3102 idi (Şu anda da kullanılan bu numaralandırma sistemine göre 3102'deki 3 rakamı 1.8L-2.2L arasındaki motorunun hacmini, 1 rakamı otomobil olduğunu belirtir; 0 ve 2 rakamı da fabrikanın modele koyduğu numaradır. Station wagon modeller için 3102 numarasına 1-2 rakam daha eklendi). 3102, dört köşe farlar, kromajlı ızgara, yeni nesil büyük stop lambaları, kafalıklı sürücü ve yolcu koltukları ve ilk defa ön tekerlekte disk frenler gibi özelliklere sahipti. 1978 yılındaki ilk prototipten sonra ilk defa 1982 yılında resmi amaçlı üretim başladı. Sovyetler Birliği'nin çöküşünün ardından 1992 yılında 24-10 ve 3102 birleştirilerek 31029 adında yepyeni bir model piyasaya sürüldü. 31029'ün dikkat çeken görsel özelliği aerodinamik olarak iyileştirilmiş ön grubuydu.