stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Karbonik maserasyon
Tarihçe

Karbonik maserasyon süreci, kasıtlı bir müdahale olmaksızın kısmi bir durumda doğal olarak meydana gelir ve tarih boyunca bir şekilde gerçekleşmiştir. Üzümler kapalı bir kapta saklanırsa, yerçekimi kuvveti alttakileri ezerek üzüm suyunu serbest bırakır. Üzüm kabuklarında bulunan ortam mayaları, üzüm suyundaki şekerlerle etkileşime girerek geleneksel etanol fermantasyonunu başlatır. Karbondioksit bir yan ürün olarak salınır ve oksijenden daha yoğun olduğundan, oksijeni herhangi bir geçirgen yüzeyden (örneğin ahşap tahtalar arasındaki küçük boşluklar) dışarı iterek, ezilmemiş üzüm salkımlarının karbonik maserasyondan geçmesi için çoğunlukla anaerobik bir ortam yaratır. Sürecin belgelenmiş en eski çalışmalarından bazıları, 1872'de ezme ve fermantasyondan önce oksijen açısından zengin bir ortamda tutulan üzümlerin, karbondioksit açısından zengin bir ortamda üretilen üzümlerden farklı aromalarda şaraplar ürettiğini kaydeden Fransız bilim insanı Louis Pasteur tarafından yürütülmüştür. Bunun nedeni, geleneksel fermantasyon sırasında mayalar dahil edilmeden önce fermantasyon sürecinin bireysel üzüm salkımları içinde zaten başlamış olmasıydı.
Şarap üretimi

Karbonik maserasyonun kullanımı, Beaujolais bölgesindeki Gamay üzümünden Beaujolais nouveau şarabının üretimi ve İspanya'nın Rioja Alavesa ve Jumilla bölgelerindeki bazı şaraplarla yakından ilişkilidir. Bu üzüm, sade, meyvemsi şarapların üretimine çok uygundur ve Beaujolais şarap üreticileri bu belirgin stile dayalı benzersiz bir kimlik yaratabilmişlerdir.
Fransa'nın diğer bölgelerindeki ve Yeni Dünya'daki üreticiler, kendi Gamay üretimleri için veya diğer üzüm çeşitleriyle sıklıkla karbonik maserasyon kullanmışlardır. Languedoc ve Rhône şarap bölgelerindeki şarap üreticileri, özellikle diğer çeşitlerle harmanlanacaklarsa, bazen Carignan gibi kaba ve tanenli üzümlerde bu tekniği kullanırlar. Kaliforniya'da, bu işlem bazen Valdiguié üzümleriyle kullanılır ve "Nouveau" olarak etiketlenen bir şarap üretilir.
Bu işlem neredeyse her zaman kırmızı şarap üretimiyle birlikte kullanılır çünkü uçucu fenollerin ürettiği tat bileşiklerinin bir kısmı beyaz şarap üzüm çeşitlerinde istenmeyen tatlar oluşturma eğilimindedir.
Şarap üretimi > Diğer teknikler

Yarı karbonik maserasyon, üzümlerin kısa bir karbonik maserasyon sürecinden geçirildiği ve ardından geleneksel maya fermantasyonlarının yapıldığı şarap yapım tekniğidir. Bu, Beaujolais nouveau şaraplarının üretiminde kullanılan işlemdir. Bir dereceye kadar, çoğu şarap tarihsel olarak bir tür yarı veya kısmi karbonik fermantasyona tabi tutulmuştur (yukarıdaki tarihçe bölümünde belirtildiği gibi) ve bu miktar, üzümlerin ezilmeden önce saklandığı kabın şekline ve boyutuna bağlıdır. Kap ne kadar derin olursa, ezilmiş üzümlerden tabana salınan karbondioksitin neden olduğu anaerobik ortama maruz kalabilecek üzüm oranı o kadar fazla olur.
Karbonik maserasyon için alternatif bir isim, Pinot noir'in Burgonya şarabı üretiminde yaygın olan "tam salkım fermantasyonu" sürecinden farklı olan "tam üzüm fermantasyonu"dur. "Tam salkım fermantasyonu" ile, ezilmeden önce bütün üzüm salkımları (saplar dahil) fermente edilir. Bu, saplar tarafından oluşturulan izlerle büyük bir üzüm kabuğu yarıkları oluşturur ve meyve suyunun yarıklardan daha eşit şekilde akmasını sağlayarak kabuk teması veya maserasyon seviyelerini artırır.
Kahve üretimi

Karbonik maserasyon teknikleri (örneğin yarı karbonik maserasyon) yakın zamanda kahve işlemeye uyarlanmıştır. Olgun kahve çekirdekleri hermetik paslanmaz çelik bir tankın içine yerleştirilir ve anaerobik fermantasyona tabi tutulur. Bu fermantasyon süreci, kırmızı şarap ve viskiye benzer bir tat profiliyle yoğun aromalar ortaya çıkarır. Bu kahve çekirdekleri genellikle tam gövdelidir. Yarı karbonik maserasyonla işlenen bilinen çeşitler Kırmızı ve Sarı Catuai'dir. Fermantasyon tekniklerinin ayrıntıları yakın zamanda çeşitli özel kahve ortamlarında ortaya çıkmıştır.
Kelb

Kelb (Arapça: بنو كلب), Yemen menşeli büyük bir Kahtani Arap kabilesidir.
Aslen Yemen menşeli olan Kelbliler çoğunlukla kuzeybatı Arabistan ve orta Suriye çöllerinde özellikle, Dumet-ül Cendel, Tedmür, Sava ve Semâve civarında oturuyorlardı. Kabilenin başlıca kolları Benî Adî, Benî Züheyr, Benî Uleym, Benî Cenâb b. Hubel, Benî Abdullah ve Benî Ureyne'dir. İslam'dan önce Kelb, el-Cevf ve Vadi Sirhan bölgelerinin yanı sıra Suriye ile Irak arasındaki geniş çöl bölgesi Semave'ye de hakimdi. Müslümanların fethinden sonra kabile, varlığını Suriye'ye doğru genişletti ve Golan Tepeleri, kuzey Ürdün Vadisi, Şam bölgesi, Humus ve Palmira'nın içi ve çevresinde hakim konumu ele geçirdi. 11. yüzyılda Fatımi yönetimi ilerledikçe, kabilenin Şam ile Palmira arasındaki ana yoğunlaşması Şam, Havran ve Anti Lübnan Dağları arasındaki yerleşim bölgelerine kaydı.
4. yüzyılda Bizans'ın siyasi ilişki içinde olduğu kabilelerden birisiydi. 6. yüzyıla gelindiğinde Kelb, büyük ölçüde Hıristiyanlığı benimsemiş ve Bizans'ın Arap müttefiklerinin liderleri olan Gassaniler'in yönetimi altına girmiştir. İslam peygamberi Muhammed'in, Zeyd bin Harise ve Dihyetü'l Kelbi gibi yakın sahabesinden birkaçı Kalb'liydi. Fakat kabilenin büyük bir kısmı Muhammed'in 632'deki ölümüne kadar Hristiyan olarak kaldı. Kelb'in tarafsız kaldığı Bizans Suriye'sinin fethinde Müslümanlar önemli ilerleme kaydedip de güçlenince, kabile de hızla İslam'a girmeye başladı. Önemli askeri deneyime sahip büyük bir göçebe kabile olan Kelb, Müslüman devleti tarafından önemli bir müttefik olarak görülüyordu. Kelb'in önde gelen alt boyları Emevi hanedanıyla evlilik bağları kurdu ve kabile, Suriye merkezli Emevi Halifeliği'nde (661–750), I. Muaviye'den (hk. 661–680)  Abdülmelik'in (hk. 685–705) erken dönemine kadar ülkenin askerî gücü haline geldi.
Soy

Arap nesep geleneğinde kabilenin atasına Arapçada 'köpek' anlamına gelen Kelb ismi verilmiştir. Kelb'in babası Vabara'ydı ve annesi Bahralı Esma bint Dureym bin el-Kayn bin Ahvad, tüm çocuklarına vahşi hayvanların adını verdiği için Ümmü'l Asbu (lafzen "vahşi hayvanların annesi") olarak biliniyordu. Kelb, varlığı kuzey Hicaz'dan kuzey Suriye bozkırlarına kadar uzanan Kuda'a kabile birliğinin bir parçasıydı. Kelb, Kuda'a'nın göçebe alanlarının kuzey yarısındaki en büyük boyuydu.  Kuda'a'nın kökenleri belirsizdir ve Arap soybilimcilerin iddiaları çelişkilidir. Bazı kaynaklar Kuda'a'nın Maad'ın oğlu olduğunu, dolayısıyla kabilenin kuzey Araplar veya güney Arapların yarı efsanevi atası Himyer'ın soyundan geldiğini iddia ederler.
Tarihi

Câhiliye döneminde Kelbliler de Kudâalılar gibi Dûmetülcendel'de bulunan Ved adındaki puta tapıyorlardı. Halife Osman'ın Nâile adında Kelbli bir hanımla evlenmesi, daha sonraki yıllarda görülen Kelbliler'le Emevîler arasındaki yakınlığın başlangıcı olarak kabul edilebilir. I. Muâviye'nin Şam bölgesindeki en ateşli destekçileri Kelbliler idi. Bunun başlıca sebeplerinden biri muhtemelen, I. Muâviye'nin Şam'da Kelb mahallesinde oturması ve Halife Osman gibi onlardan bir hanımla evli olmasıdır. Nitekim I. Muâviye, hısımlarının kendisine verdikleri desteği boşa çıkarmamak için Kelbli hanımından doğan I. Yezîd'i veliaht ilan etmiştir.
Yusuf Kadir Han

| Yusuf Kadir Han> Karahanlılar Hükümdarı |
| --- | --- |
Hüküm süresi: 1020-1032
Önce gelen: II. Ahmed Togan Han
Sonra gelen: I. Süleyman Han (Doğu)   I. Muhammed Han (Batı)

Ölüm: 1032
Hanedan: Karahanlılar
Babası: Saltuk Buğra Han
Dini: Sünni İslam
Yusuf Kadir Han veya Yusuf Kadır Han, 1026'da Karahanlı Devleti'nin tahtına oturan Karahanlı hükümdar. Tam olarak ne zaman doğduğu bilinmemekle birlikte, 1032'de Kaşgar'da ölmüştür.
Yusuf Kadir Han, İslam'ı benimseyen ilk Türk hükümdarı olan Saltuk Buğra Han'ın torunu olarak Karahanlı Devleti'nde kut sahibi oldu. Yönetim erkine sahip olduğu ilk prenslik yıllarında, Doğu Türkistan bölgelerini İslamlaştırmak için uğraştı. Hoten'e akınlar düzenleyen Yusuf Kadir Han, Hicri 404'te (Miladi  1013-1014) burada İslami bir yönetim kurdu.
Giderek büyüyen Karahanlı Devleti'nin, Mahmud Gaznevî'nin Hindistan seferini fırsat bilip Ca'fer ve Sübaşı Tegin önderliğinde bir orduyla Horasan'ı ele geçirmek için saldırması ve Gazne hükümdarı Mahmud Gaznevî'nin kardeşi Nasr'ın Karahanlılar'ı yenmesiyle birlikte Yusuf Kadir Bey'den yardım istendi. Onun da dahil olduğu kuvvetler bir kez daha mağlup oldu ve Kadir Han'ın hükümdarlığına giden sık hükümdar değişiklikleri başladı. Karahanlı Sultanı Nasr Ali Han'ın 1013'te ölümünden sonra kardeşi Arslan Han fiili olarak kağanlığın yönetimini devr aldı ve Yusuf Kadir Han ortak Kağan ilan edildi. Mensur bin Ali'ye karşı yapılan seferde diğer kut sahibi Ali Tigin'inin esir düşmesi; 1017'de de Arslan Han'in vefat etmesiyle; tahtın büyük varisi Mensur Arslan Han tahta geçti. Daha sonra kendisini sofiliğe veren ve tahttan çekilen Mensur Arslan Han tahtını Yusuf Kadir Han'a verdi. Ancak Arslan İlig de kendini hükümdar ilan etti. Arslan İlig'in ölmesiyle birlikte Yusuf Kadir Han Karahanlı Devleti'nde süren çalkantıları dindirdi. Bu zaman Karahanlılar'ın en parlak dönemi oldu. Yusuf Kadir Han'ın 1032'de ölmesiyle birlikte oğulları arasında çıkan taht kavgaları sonucu ülke, Doğu ve Batı Karahanlılar olarak ikiye ayrıldı. Doğu Karahanlılar'ın başkenti Kaşgar, Batı Karahanlılar'ın başkentiyse Semerkant oldu.
Kays

Başlığın diğer anlamları için Kays (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Nisba: Kaysi
Yer: Antik Arabistan
Soyundan geldiği: Kays Aylan bin Mudar bin Nizar
Ana aşiret: Mudar
Kollar:  Khasafa  Mansur bin İkrime  Hevazin  Süleym  Ziyad  Muharib  Sa'd  A'sur  Ghani  Al-Tufawa  Gatafan  Ashja  Abs  Anmar  Amr  Adwan  Fahm 
Din: Çoktanrıcılık (630 öncesi)   İslam (630 sonrası)
Kays Aylân (Arapça: قيس عيلان), genellikle sadece Kays olarak anılan, Mudar grubundan ayrılan bir Arap kabile konfederasyonudur. Kabile, İslam öncesi dönemde (630 öncesi) bir birim olarak işlev görmüş görünmemektedir. Bununla birlikte, Emevi döneminin başlarında (661-750), onu oluşturan aşiretler halifeliğin ana kabile-siyasi hiziplerinden birinde konsolide oldular.
Kays'ın başlıca kurucu kabileleri veya kabile grupları Gatafan, Hevazin, Amir, Sakif, Süleym, Gani, Bahila ve Muharib'di. Bu kabilelerin veya klanlarının çoğu Arap Yarımadası'ndan göç etti ve uzun süre meskenleri haline gelen Suriye ve Yukarı Mezopotamya'nın kuzey bölgesinin askeri bölgesi olan Cund Kinnasrin'e yerleştiler. Oradan halifeler adına yönetim kurdular veya onlara isyan ettiler. Kays'ın birleşik gücü, askerî gücünü yalnızca Arap kabilelerinden almayan Abbasilerin yükselişiyle azaldı. Bununla birlikte, bireysel Kaysi kabileleri  bir güç olmaya devam etti ve bazıları güçlerini oluşturdukları Kuzey Afrika ve Endülüs'e göç etti.
Tarihi > İslam öncesi dönem

A. Fischer'e göre, Kays'ın kayıtlı tarihi, çoğu Arap kabilesi gibi, Fischer'in "Arapların destanı" olarak adlandırdığı İslam öncesi Eyyām el-ʿArab'daki (Arapların savaş günleri) angajmanlarıyla başlar. Kays kabileleri, bazıları Kays olmayan kabilelere karşı olmak üzere çok sayıda savaşa ve kan davasına karışmıştı, ancak büyük çoğunluğu Kays içi çatışmalardı. Tarihçi W. Mongtomery Watt, Eyyam al-Arab tarihinde daha büyük konfederasyon yerine yalnızca bireysel Kays kabilelerinin adlandırıldığını ileri sürmektedir. Buna göre, Kays İslam öncesi dönemde bir birim olarak işlev görmemiştir. En bilinen Eyyam savaşları arasında, bir tarafta Kaysi Emir, Abs, Gani, Bahila ve Becile ile diğer tarafta Kaysi Zubyan ve Kaysi olmayan Tamim, Banu Asad, Lakhmidler ve Kinditler arasında gerçekleşen Şi'b Cabala Savaşı vardı. Dahis ve el-Ghabra'nın uzun savaşı Abs ve Zubyan arasında yapıldı. Diğer Arap kabileleri gibi Kays da Kindite Krallığı'nın bir parçasıydı.
Tarihi > Erken İslam dönemi

Başlangıçta Kaysi kabileleri, çok tanrılı dinleriyle çelişen Muhammed'e ve onun İslami öğretilerine düşmandı. Özellikle Gatafan ve Süleym, 622 ile 629 yılları arasında Medine'de Müslümanlarla çatışma içindeydi. Ancak, Gatafan'ın Eşca alt kabilesi 627'de Müslümanlarla bir ittifak kurmuştu. 630'a gelindiğinde, Süleym ve Eşca büyük ölçüde İslam'ı benimsemiş ve Muhammed'in 630'da Mekke'yi fethini desteklemişti. Bu kabileler kısa bir süre sonra Hevazin akrabalarına karşı savaştı. Muhammed'in 632'deki ölümüne kadar, tüm Kaysi kabileleri muhtemelen İslam'a dönmüştü, ancak ölümünden sonra çoğu değilse bile birçoğu dinden çıktı ve Ridde Savaşları'nda Müslümanlarla savaştı. Müslümanlara karşı savaşan en aktif Kaysi kabilesi, Mekke'yi ele geçirmek için birkaç kez girişimde bulunan ve ardından İslam karşıtı lider Beni Esed'in Tulayha'sına katılan Gatafan'dı. Putperest Arap kabileleri sonunda Buzaha Muharebesi'nde yenildi ve ardından bir kez daha İslam'a geri döndüler ve Medine merkezli Müslüman devletine boyun eğdiler.
Ridde Savaşları'ndan sonra Kaysi kabilesi üyeleri, Müsanna el-Şeybani ve Levant yönetimindeki Müslümanların Pers fetihlerinde önemli bir rol oynadı. Halife Osman'ın saltanatı sırasında (644-656), Suriye valisi Muaviye, Banu Kilab, Banu Ukayl (her ikisi de Beni Amir'in alt kabileleri) ve Süleym'dan çok sayıda Kaysi kabilesi üyesini Yukarı Mezopotamya, kuzey Suriye ve Bizans  ve Ermenistan sınır bölgesine getirdi. Kaysi kabilesi üyeleri, sırasıyla 656'daki Camel Muharebesi'nde Ali'nin Kureyş içindeki rakiplerine karşı ve 657'deki Sıffin Muharebesi'nde Muaviye'ye karşı büyük ölçüde onun yanında savaştı.
Tarihi > Emevi dönemi

Muaviye, Emevi Halifeliğini 661'de kurdu. O zamandan Emevilerin 750'deki çöküşüne kadar, Kays, halifeliğin ana siyasi ve askeri bileşenlerinden birini oluşturdu. Başlıca düşmanları, Beni Kelb liderliğindeki Yemeni kabileleriydi. Siyasi, askeri ve ekonomik güç için rekabetin dışında, Kays-Yeman rekabetini tanımlayan etnik bir bileşen vardı; Kays "kuzey Arapları" iken, Yaman "güney Arapları"ydı. Muaviye ve oğlu Yezid, Kays'ın kızgınlığına rağmen askeri ve siyasi olarak Kelb'e güvendiler. Yezid ve halefi II. Muaviye sırasıyla 683 ve 684'te nispeten kısa bir süre sonra öldüğünde, Kays Emevi otoritesini tanımayı reddetti. Kelb ve Yamani müttefikleri esasen Muaviye II'nin yerine I. Mervan'i seçerken, Kayslar büyük ölçüde Abdullah bin Zübeyr'in isyancı davasına katıldı. İkincisi adına savaşan Amir, Süleym ve Gatafan Kaysi kabileleri, Dahhak bin Kays el-Fihri komutasında 684'teki I. Mervan ve Yamani grubuyla Mervan I'e karşı savaştı. Kayslar ağır bir yenilgiye uğradı ve bu da Kayslar ile Yemenliler arasında yıllarca süren intikam amaçlı misilleme baskınlarına yol açtı.
Marj Rahit'ten sonra Kays, Zufar ibn al-Harith al-Kilabi ve Umayr ibn al-Hubab al-Sulami liderliğine geçti. Al-Qarqisiya ve Ras al-Ayn'daki kendi kalelerinden Yaman'a karşı inatla savaştılar ve Emevi otoritesine direndiler. Kelb'e karşı yapılan savaşların çoğu Suriye ve Irak arasındaki çölde yapıldı. Umayr ayrıca Kays'ı Tağlib'e karşı da kışkırttı ve iki taraf Habur, Balikh ve Dicle nehirleri yakınlarında birkaç savaş yaptı. Umayr 689'da Tağlib tarafından öldürüldü ve Zufar, Emevi sarayında yüksek bir yer karşılığında 691'de Halife Abdülmelik yönetimindeki Emevi otoritesine boyun eğdi. Kays, güçlü Emevi valileri Sakifli Haccac bin Yusuf ve Bahilalı Kutaybe bin Müslim'in güçlü taraftarlarıydı. Kays, II. Yezid ve II. Velid dönemlerinde Emevi hükûmetine egemen oldu. Sonuç olarak, Yemenliler isyan etti ve II. Velid'i öldürdü, ardından tamamen Yemenlilere bağlı olan III. Yezid onun yerine geçti. Kays, Halifeliği III. Yezid'den alan ve Emevi başkentini Şam'dan Kaysi topraklarındaki Harran'a taşıyan Emevi prensi II. Mervan'da yeni bir destek buldu.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  TDVİA: kays-aylan-beni-kays-aylan
Süleym

| --- | --- |
Etnik köken: Arap
Nisba: es-Sülami Arapça: السُّلَمي
Yer: Hicaz, Mağrib
Soyundan geldiği: Sulaym ibn Maṇṣūr
Din: Paganizm, sonra İslam
Süleym, İslam öncesi dönemde Hicaz'ın bir bölümüne hakim olan bir Arap kabilesidir. Mekke Kureyş'i ve Medine sakinleriyle yakın bağlar kurdular ve 632'deki ölümünden önce İslam'a geçmeden önce İslam peygamberi Muhammed'e karşı bir dizi savaşta savaştılar. Suriye'nin Müslümanlar tarafından fethine katıldılar ve kabilenin bir kısmı Hicaz'da kalırken Cezire'de (Yukarı Mezopotamya) kendi yurtlarını kurdular. Erken Müslüman döneminde kabile, Safvan bin Mu'attal, Ebu'l-A'var ve Umayr bin el-Hubab gibi önemli generaller yetiştirdi. Arabistan'da kalanlar büyük ölçüde 9. yüzyıldan itibaren Yemen'deki Beni Harb tarafından asimile edildi, Suriye ve Cezire'dekiler 10. yüzyılın sonlarında Karmatileri destekledikleri için Fatımi Halifeleri tarafından Yukarı Mısır'a sürüldüler.  11. yüzyılın ortalarında, Mısır'da uzun süren bir kıtlık kabileyi Beni Hilal ile birlikte batıya Libya'ya göç etmeye yöneltti. Orada, Süleym ve alt kabileleri kendilerini çoğunlukla Sirenayka'ya yerleştirdiler ve günümüze kadar, o bölgedeki Arap kabilelerinin birçoğu kökenlerini Süleym'e dayandırmaktadır.
Kökeni

Arap soyağacı geleneğine göre kabile, Süleym bin Mansur bin İkrime bin Hasafe bin Kays Aylan'ın soyundan geliyordu. Bu nedenle, Süleym, Kays Aylan'ın (ayrıca basitçe "Kays" olarak da anılır) daha geniş kabile grubunun bir parçasıydı. Süleym, kabilenin atası Süleym'in oğulları veya torunları tarafından kurulan İmru'l-Kays, Haris ve Sa'lebe olmak üzere üç ana bölüme ayrılmıştı.
Tarihi

Yurtları ticaret yolları üzerinde bulunan kabile, hem zenginleşmiş hem de diğer Arap kabileleri arasında güçleriyle temayüz etmişti. Uzza isimli puta tapınan kabile, İslamın ortaya çıkışında Kureyş tarafında yer aldılar. Zaman zaman Müslümanlarla çatışmaya girdiler, Hendek Muharebesi'ne Kureyş’in yanında katıldılar. Mekke’nin fethi için hazırlıklar devam ederken Müslüman oldular. Peygamberin ölümünden sonraki isyan hareketlerine katılmadılar.
Ayrıca

Bahran Seferi
Arap kabileleri listesi
Tariel Dadiani

Tariel "Taia" Dadiani (Gürcüce: ტარიელ [ტაია] დადიანი; fl. 1793-1833) 1793'ten 1794'e kadar ve 1802'de kısa süreliğine Megrelya prensliği yapmış Dadiani hanedanı üyesidir. Tariel'in siyasi hayatı abisi Grigol Dadiani ile rekabet içinde geçmiştir. İmereti Kralı II. Solomon, iki kez Tariel'in abisi Grigol'u tahttan indirip Tariel'i prens olarak atasa da, Grigol her seferinde yeniden prens olmayı başarmıştır. Tariel, Rus İmparatorluğu'na isyan eden II. Solomon'un destekçisiydi.
Ailesi

Tariel, II. Simon Gurieli'nin  kızıyla evlendi. Altı çocuğunun soyundan gelenler halen daha hayattadır.
Mackenzie Ziegler

| Mackenzie Ziegler |
| --- | --- |
Ziegler, 2018'de
Doğum: Mackenzie Frances Ziegler 4 Haziran 2004 (20 yaşında) Pittsburgh, Pensilvanya, ABD
Milliyet: Amerikan
Vatandaşlık: ABD
Meslek: Şarkıcı, dansçı, oyuncu, internet ünlüsü
Etkin yıllar: 2011 - günümüz
Tanınma nedeni: Dance Moms ve şarkıları
Televizyon: Dance Moms
Ebeveyn(ler): Melissa Gisoni & Kurt Ziegler
Aile: Maddie Ziegler (ablası)
Resmî site: https://mackenziezieglermusic.com

Mackenzie Frances Ziegler veya bilinen adıyla "kenzie" (d. 4 Haziran 2004) Amerikalı şarkıcı, dansçı, oyuncu ve internet ünlüsü. İlk yıllarında Amerika'da yayımlanan Dance Moms isimli televizyon programına ablası Maddie Ziegler ile katılması sonucu tanındı. Son yıllarda şarkıları ile tanınmakta. Ünlü şarkıcı Sia ile de bir adet Single'ları vardır.
Diskografi > Albümler

| Albüm | Albüm bilgileri |
| --- | --- |
Phases:  Yayımlanma: 2018  Format: Dijital indirme
Diskografi > Single'lar

| Şarkı | Yıl | Albüm |
| --- | --- | --- |
| "Day & Night" (Johnny Orlando ile) | 2016 | Day & Night |
| "Monsters (AKA Haters)" | 2017 | Monsters (AKA Haters) |
| "Teamwork" | 2017 | Teamwork |
| "Breathe" | 2017 | Breathe |
| "Perfect Holidays" | 2017 | Perfect Holidays |
| "What If (I Told You I Like You)" (Johnny Orlando ile) | 2018 | What If (I Told You I Like You) |
| "HOT" | 2019 | HOT |
| "MOTIVES" | 2019 | MOTIVES |
| "EXHALE" (Sia ile) | 2020 | EXHALE |
Bilgiler kenzie'nin Spotify sayfasından alınmıştır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: n2018021564  MusicBrainz: 35104f90-c30e-4f4a-9a3b-2f7f2fa5a7fc  VIAF: 2150152503002810800007   WorldCat (LCCN): n2018-021564
She Got Me

"She Got Me" (Türkçe: Beni aldı), Luca Hänni tarafından seslendirilen şarkı. Şarkı dijital indirme olarak 7 Mart 2019 tarihinde yayımlanmıştır. 2019 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsviçre'yi temsil eden şarkı. Şarkı İngilizce dilinde seslendirilmiştir. Laurell Barker, Mac Frazer, Luca Hänni, Jon Hällgren ve Lukas Hällgren tarafından yayımlanmıştır.
Çalma listesi

| Dijital indirme> No. | Dijital indirme> Başlık | Dijital indirme> Süre |
| --- | --- | --- |
| 1. | "She Got Me"   | 3:01 |
| 2. | "She Got Me" (instrumental) | 3:02 |
Yayınlanma tarihi

| Bölge | Tarih | Format | Şirket | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Çeşitli | 8 Mart 2019 | Dijital indirme | Muve Recordings |  |
Kaynaklar

↑  Farren, Neil (7 Mart 2019). "Switzerland: Luca Hänni to Eurovision 2019". Eurovoix. 2 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mart 2019.
1 2  "She Got Me by Luca Hänni - Single". Apple Music. 8 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mart 2019.
Tam o' Shanter (şiir)

Şiirin açılış sahnesi – Tam, kunduracı arkadaşı, içkici Johnnie ile içki içer ve bar sahibi kunduracı Johnnie'nin hikâyelerine gülerken, Tam, bar sahibesiyle flört eder.
Tam o' Shanter, İskoç şair Robert Burns'ün 1790'da Dumfries'te yaşarken yazdığı bir anlatı şiiridir. İlk kez 1791'de yayınlanan 228 (veya 224, şair daha sonra 4 dizeyi çıkarmıştır) dizelik şiir Burns'ün en uzun ve en sevilen şiirlerinden biridir ve İskoçça ve İngilizce karışımı bir dil kullanılmıştır.
Tam O'shanter, Robert Burns'ün şiirinin ve hayatının kutlandığı, şairin doğum günü olan 25 Ocak tarihinde düzenlenen Burns Supper toplantılarında sıklıkla okunur.
Şiir, İskoç kasabası Ayr'daki bir meyhanede arkadaşlarıyla sık sık sarhoş olan çiftçi Tam'ın (İskoçlar'da Thomas için kullanılan kısaltılmış takma ad.) alışkanlıklarını ve evde onu bekleyen karısına karşı düşüncesiz davranışlarını anlatır. Böyle bir pazar günü, gece yarısı eğlencenin sonunda, bir fırtına yaklaşırken Tam, atı Meg'e binerek eve doğru yola çıkar. Yolda perili Alloway Auld Kilisesi (Alloway Auld Kirk)'nin aydınlatılmış olduğunu, cadıların ve büyücülerin dans ettiğini ve Şeytan'ın gayda çaldığını görür. Hala sarhoştur ve atının üzerindedir, ışığın hemen kenarında olanları izliyordur. İdam  için kullanılan darağacı demirleri ve bıçaklar gibi birçok iğrenç şeyle süslenmiş mekanı görünce şaşırmıştır. Cadılar dans ederken müzik yoğunlaşır ve özellikle şehvet düşkünü bir cadıyı kısa bir elbise içinde görünce Tam kendini kaybeder ve  'Weel done, cutty-sark!', "Hadi bakalım, cutty-sark!" ("cutty-sark": kısa etek) diye bağırır. Hemen ışıklar söner, müzik ve dans durur ve yaratıkların çoğu cadıların önderliğinde Tam'in peşinden koşar. Tam, Meg'i dönüp kaçması için mahmuzlar ve yaratıklar akan bir dereyi geçmeye cesaret edemedikleri için atını Doon Nehri'ne doğru sürer. Yaratıklar peşlerinden koşar ve cadılar Tam ve Meg'i yakalamaya o kadar yaklaşırlar ki at, Brig o' Doon köprüsüne ulaştığı anda atın kuyruğunu koparırlar.
Revizyon

Şiirin erken bir versiyonunda Burns'ün arkadaşlarından birinin isteği üzerine silinen dört dize yer alıyor. Şiir orijinal olarak şu dizeleri içeriyordu:
Three lawyers' tongues, turn'd inside out,
Wi' lies seam'd like a beggar's clout;
Three priests' hearts, rotten black as muck,
Lay stinking, vile in every neuk.
Üç avukatın dili, tersyüz edilmiş,
yalanları bir dilencinin sopası gibi dikilmiş;
üç rahibin kalbi, çürümüş, çamur gibi siyah,
her tarafı iğrenç, iğrenç kokuyor.
Yargıç Alexander Fraser Tytler tarafından el yazısıyla yazılmış bir notta "Burns, diğer dehşet koşullarıyla uyumsuz olduğu için, benim isteğim üzerine bu dört satırı çıkardı." yazıyor. Burns, bu satırları sonraki baskılardan çıkarmıştı; Burns'ün arkadaşlarının isteği üzerine değişiklik yapması da bilinen bir şeydi.