Sea Point
Tarihçe

Bölgedeki ilk yerleşimcilerden bazıları, Bayeux, Normandiya'dan aristokrat Protestan Le Sueur ailesiydi. François Le Sueur, Cape Valisi Hendrik Swellengrebel'in manevi danışmanı olarak 1739'da Cape'e geldi. Ailenin Cape mülkü, Winterslust, başlangıçta Signal Hill'in yamaçlarında 200 dönümü kapsıyordu. Mülk daha sonra Fresnaye olarak adlandırıldı ve şimdi Sea Point ve Fresnaye banliyölerinin bir parçasını oluşturuyor.
Sea Point, adını 1767'de Captain Cook'un komutasındaki komutanlardan biri olan Sam Wallis'in, Cape Town'daki çiçek salgınından kaçınmak için adamlarını bölgeye yerleştirdiği zamandan almaktadır. 1800'lerin başında bir yerleşim banliyösü olarak büyüdü ve 1839'da komşu Green Point ile tek bir belediye olarak birleşti. 1875 nüfus sayımı, Sea Point ve Green Point'in toplamda 1,425 nüfusa sahip olduğunu gösterdi. 1904'te bu sayı 8,839'a çıktı.
1862'de Sea Point tramvay hattının açılmasıyla bölge, Cape Town'un ilk "banliyö yerleşimi" oldu, ancak hat başlangıçta Camps Bay'e bağlanıyordu. Yüzyılın başında Metropolitan ve Suburban Demiryolu Şirketi tarafından tramvay hattı genişletildi ve City Centre'a bir hat eklendi.
1800'lerde, Sea Point'in gelişimi, en ünlü sakini olan liberal parlamenter ve Cape Town Milletvekili Saul Solomon'un etkisi altında şekillendi. Solomon, hem Cape Argus'un kurucusu hem de ülkedeki en etkili liberal kişiydi ve Cape'deki ırksal eşitsizliğe sürekli karşı çıktı. 1878'de inşa ettiği Round Church (St John's), dört farklı dini barındırarak dinlere senkretik yaklaşımını yansıtıyordu. Halk arasında "Solomon'un Tapınağı" olarak bilinen bu yapı, Main, Regent ve Kloof yollarının kesiştiği üçgen trafik adasında, Sea Point topluluğunun merkeziydi ve 1930'larda şehir konseyi tarafından yıkılana kadar burada durdu.
Apartheid rejimi sırasında banliyö, yalnızca beyazlara ait bir bölge olarak sınıflandırıldı, ancak 1990'ların sonlarında Sea Point'in siyah ve renkli topluluklarının hızlı büyümesiyle bu durum hızla değişti.
Afrika'nın doğu kıyısından Table Bay limanına giren gemiler, Sea Point sahilini dolaşmak zorunda kalmaktaydı ve yıllar içinde birçoğu kıyıya yakın resiflerde karaya oturmaktaydı. Mayıs 1954'te büyük bir fırtına sırasında Basuto Coast (246 ton), yürüyüş yolunun beton duvarına birkaç metre mesafede kayalıklara çarptı. Mürettebata yardım etmek için gelen bir itfaiyeci, yürüyüş yolunun bitişiğindeki yüzme havuzunun duvarından dalgalar tarafından süpürülerek kayboldu. Gemi kısa süre sonra hurda olarak kurtarıldı.
Bölge, tarihsel olarak yalnızca apartheid döneminde, kentsel alanları ırksal sınıflamalara göre sınırlayan bir dizi yasa olan Group Areas Act kapsamında "sadece beyazlar" olarak sınıflandırılmıştı. Bazı siyah ve renkli sakinler, bu dönemde banliyönün bazı bölgelerinde yaşamaya devam etmiştir. Beach Road üzerindeki İkiz Kuleler, 1960'lar ve 1970'lerde ırksal olarak ayrılmış Cape Town'da yaşanan bir "beyaz konut krizi" bağlamında inşa edilmiştir. 1970'lerde Ulusal Parti, beyaz Group Areas'da konut inşa etmeye istekli geliştiriciler için şehrin imar kurallarını askıya almak da dahil olmak üzere çeşitli planlama müdahaleleri başlattı.
1970'lerin başlarında, ikonik 23 katlı Ritz Hotel, bir revolving restoran ile Sea Point'te inşa edildi. V&A Waterfront'un gelişmesinden önce, Sea Point, restoranları ve eğlence mekanlarıyla tanınan "deniz kenarında küçük bir Manhattan" olarak biliniyordu.
1990'ların ortalarından sonlarına doğru, bölgede suç oranında belirli bir artış yaşandı. Ancak, dönemin bölge konseyi üyesi Jean-Pierre Smith'in öncülüğünde uygulanan kırık camlar belediye yönetimi sayesinde, 2000'lerin çoğunda suç oranı azaldı.
1906 civarında Sea Point ve altyapısının erken dönem haritası
Cape 1. Sınıf (4-4-0T) 1875 no. 4
Round Church veya Solomon's Temple, 1906
Graaff's Pool, 2020, Kodak Ektar 100 ile çekilmiş