stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İnci Küpeli Kız

Bu madde "" adlı tablo hakkındadır.Diğer anlamları için İnci Küpeli Kız (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |


Sanatçı: Johannes Vermeer
Yıl: 1665
Tür: Yağlıboya
Boyutlar: 44,5 cm × 39 cm (175 in × 15 in)
Konum: Mauritshuis, Lahey
İnci Küpeli Kız (Felemenkçe: Meisje met de parel), Hollandalı ressam Johannes Vermeer'in başyapıtlarından biri olan tablodur. Adından anlaşılacağı gibi odak noktası bir inci küpedir. Eser, 1902'den beri Lahey'de, Mauritshuis'te sergilenmektedir ve çeşitli edebî incelemelere konu olmuştur. Kimi zaman "kuzeyin Mona Lisa'sı" ya da "Hollandalı Mona Lisa" olarak adlandırılır. 2006'da Hollanda halkı tabloyu Hollanda'nın en güzel tablosu olarak seçti.
Genel olarak Vermeer ve tabloları hakkında fazla bilgi bulunmamaktadır. Tablo "IVMeer" şeklinde imzalanmıştır, ancak tarih atılmamıştır. Tabloda resmedilen kızın hayal ürünü değil de gerçek bir model olduğu ve kızı ya da bir yakını olduğu düşünülmektedir. Tablodan esinlenerek kitap yazılmış sonra da beyaz perdeye uyarlanmıştır. Tablo yağlı boya ile yapıldığı ve uzun süre korunamadığından zamanla boyada çatlamalar meydana gelmiş ve bu da tabloya farklı bir göz zenginliği sağlamıştır.
Tablonun ilk sahibinin Pieter van Ruijven olduğu düşünülüyor. Ancak, ondan sonra kimlerin eline geçtiği konusunda 1881'deki bir açık artırmaya kadar, yaklaşık iki yüzyıl boyunca bir bilgi bulunmamaktadır. 1881'de yapılan bu açık artırmada, Arnoldus des Tombe adlı bir sanat koleksiyoncusu tabloyu günümüz parasıyla yaklaşık 250 TL'ye satın almıştır. Des Tombe, 1903'te İnci Küpeli Kız'ı ve sahibi olduğu diğer tabloları Mauritshuis Kraliyet Resim Galerisi'ne bağışlamıştır. O zamandan beri de tablo bu galerinin koleksiyonunda yer almaktadır.
Açıklama

Resim, Hollandalıların 17. yüzyılda portre olması amaçlanmayan bir 'baş' tanımıdır. Egzotik bir elbise, oryantal bir türban ve küpe olarak çok büyük bir inci olduğu düşünülen şey giyen Avrupalı bir kızı tasvir ediyor. 2014'te Hollandalı astrofizikçi Vincent Icke, küpenin malzemesiyle ilgili şüphelerini dile getirdi ve aynasal yansıma, armut şekli ve küpenin büyük boyutu nedeniyle inciden çok cilalı kalay gibi göründüğünü savundu.
İş tuval üzerine yağlı boyadır ve 44,5 cm (17,5 inç) yüksekliğinde ve 39 cm (15 inç) genişliğindedir. Üzerinde "IVMeer" imzası var ama tarih bulunmamaktadır. 1665 yılı civarında boyandığı tahmin edilmektedir.
Resmin 1994 yılındaki en son restorasyonundan sonra, ince renk şeması ve kızın bakışlarının izleyiciye olan yakınlığı büyük ölçüde geliştirildi. Restorasyon sırasında, bugün biraz alacalı olan koyu arka planın, orijinal olarak derin emaye benzeri bir yeşil olduğu ortaya çıktı.
Aldersbach

| Aldersbach |
| --- | --- |

  Arma 
Ülke: Almanya
Eyalet: Bavyera
İlçe: Passau
Yüzölçümü
 • Toplam: 45.82 km²
Rakım: 328 m
Nüfus (31 Aralık 2017)
 • Toplam: 4.260
 • Yoğunluk: 93/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Aldersbach, Almanya'nın Bavyera eyaletinin Passau ilçesinde bulunan bir belediyedir. Belediyenin nüfusu 31 Aralık 2017 tarihi itibarıyla 4.260'tır.
| g t Passau'nun belediyeleri |
| --- | --- |
 Aicha vorm Wald  Aidenbach  Aldersbach  Bad Füssing  Bad Griesbach  Beutelsbach  Breitenberg  Büchlberg  Eging am See  Fürstenstein  Fürstenzell  Haarbach  Hauzenberg  Hofkirchen  Hutthurm  Kirchham  Kößlarn  Malching  Neuburg am Inn  Neuhaus am Inn  Neukirchen vorm Wald  Obernzell  Ortenburg  Pocking  Rotthalmünster  Ruderting  Ruhstorf an der Rott  Salzweg  Sonnen  Tettenweis  Thyrnau  Tiefenbach  Tittling  Untergriesbach  Vilshofen  Wegscheid  Windorf  Witzmannsberg 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4084904-1  LCCN: n93056244  NKC: ge852228  NLI: 987007533121605171  VIAF: 145566544   WorldCat (LCCN): n93-056244
Slovenya başbakanı

| Slovenya Cumhuriyeti Hükûmeti Başkanı Predsednik Vlade Republike Slovenije |
| --- | --- |
Slovenya başbakanlık bayrağı
Görevdeki Robert Golob 25 Mayıs 2022 tarihinden beri
Slovenya Hükûmeti Başbakanlık Ofisi
Tür: Hükûmet başkanı
Üyelik: Slovenya Hükûmeti Avrupa Devlet ve Hükûmet Başkanları Konseyi (AB) Euro zirvesi (AB) Ulusal Güvenlik Konseyi Kuzey Atlantik Konseyi (NATO)
Rapor verilen: Ulusal Meclis
Resmî ikamet: Gregorčičeva 25 1000 Ljubljana Predsedniška palača
Öneren: Cumhurbaşkanı
Atayan: Ulusal Meclis
Görev süresi: Yok
Oluşum: 16 Mayıs 1990 (34 yıl önce) (1990-05-16) (de facto) 23 Aralık 1991 (33 yıl önce) (1991-12-23) (de jure)
Açılışı yapan: Lojze Peterle
Maaş: Yıllık 76.586 €
Websitesi: www.vlada.si/predsednik_vlade
Slovenya başbakanı, Slovenya hükûmetinin başkanıdır. Slovenya'nın cumhurbaşkanından sonra gelen en yüksek 2. makamdır. Mevcut başbakan 25 Mayıs 2022 tarihinden beri Robert Golob'dur.
Slovenya başbakanları listesi > Slovenya Sosyalist Cumhuriyeti

KPS/ZKS
      SDP
| № | İsim (Doğum-Ölüm) | Resim | Görev Süresi> Başlangıç | Görev Süresi> Bitiş | Siyasi Parti |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Başbakanlar 1945-1953
| 1 | Boris Kidrič (1912-1953)  |  | 5 Mayıs 1942 | Haziran 1944 | Slovenya Komünist Partisi |
| 2 | Miha Marinko (1900-1983)  |  | Haziran 1944 | 1946 | Slovenya Komünist Partisi (1952'ye kadar)  Slovenya Komünistler Ligi (1952'den sonra) |
Yürütme Kurulu Başkanları 1953-1991
| 3 | Miha Marinko (1900-1983)  |  | 1946 | 15 Aralık 1947 | Slovenya Komünistler Ligi |
| 4 | Boris Kraigher (1914-1967)  |  | 15 Aralık 1947 | 25 Haziran 1948 | Slovenya Komünistler Ligi |
| 5 | Viktor Avbelj (1914-1993)  |  | 25 Haziran 1948 | 1952 | Slovenya Komünistler Ligi |
| 6 | Janko Smole (1921-2010)  |  | 1952 | 1953 | Slovenya Komünistler Ligi |
| 7 | Stane Kavčič (1919-1987)  |  | 1953 | 27 Kasım 1959 | Slovenya Komünistler Ligi |
| 8 | Andrej Marinc (1930–)  |  | 27 Kasım 1959 | Nisan 1968 | Slovenya Komünistler Ligi |
| 9 | Anton Vratuša (1915–2017)  |  | Nisan 1968 | Temmuz 1970 | Slovenya Komünistler Ligi |
| 10 | Janez Zemljarič (1928–2022)  |  | Temmuz 1970 | 23 Mayıs 1974 | Slovenya Komünistler Ligi |
| 11 | Dušan Šinigoj (1933–)  |  | 23 Mayıs 1974 | 16 Mayıs 1980 | Slovenya Komünistler Ligi (1989'a kadar)   Demokratik Yenilenme Partisi (1989'dan sonra) |
Slovenya başbakanları listesi > Slovenya Cumhuriyeti

SKD
      LDS
      SLS
      NSi
      SDS
      SD
| № | İsim (Doğum-Ölüm) | Resim | Seçim | Görev Süresi> Başlangıç | Görev Süresi> Bitiş | Siyasi Parti |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Başbakanlar 1990-günümüz
| 1 | Lojze Peterle (1948–)  |  | 1990 | 16 Mayıs 1980 | 14 Mayıs 1982 | Sloven Hristiyan Demokratlar (DEMOS) |
| 2 | Janez Drnovšek (1950-2008) 1. kez  |  | 1992 1996 | 14 Mayıs 1992 | 3 Mayıs 2000 | Slovenya Liberal Demokrasi |
| 3 | Andrej Bajuk (1943-2011)  |  | - | 3 Mayıs 2000 | 4 Ağustos 2000 | Sloven Halk Partisi (SLS+SKD) |
| (3) | Andrej Bajuk (1943-2011)  |  | - | 4 Ağustos 2000 | 17 Kasım 2000 | Yeni Slovenya - Hristiyan Halk Partisi |
| (2) | Janez Drnovšek (1950-2008) 2. kez  |  | 2000 | 17 Kasım 2000 | 11 Aralık 2002 | Slovenya Liberal Demokrasi |
| 4 | Anton Rop (1960–)  |  | - | 11 Aralık 2002 | 9 Kasım 2004 | Slovenya Liberal Demokrasi |
| 5 | Janez Janša (1958–) 1. kez  |  | 2004 | 9 Kasım 2004 | 21 Kasım 2008 | Sloven Demokratik Parti |
| 6 | Borut Pahor (1963–)  |  | 2008 | 21 Kasım 2008 | 10 Şubat 2012 | Sosyal Demokratlar |
| (5) | Janez Janša (1958–) 2. kez  |  | 2011 | 10 Şubat 2012 | 20 Mart 2013 | Sloven Demokratik Parti |
| 7 | Alenka Bratušek (1970–)  |  | - | 20 Mart 2013 | 31 Mayıs 2014 | Pozitif Slovenya |
| (7) | Alenka Bratušek (1970–)  |  | - | 31 Mayıs 2014 | 18 Eylül 2014 | Alenka Bratušek İttifakı |
| 8 | Miro Cerar (1963–)  |  | 2014 | 18 Eylül 2014 | 13 Mart 2020 | Modern Merkez Partisi |
| (5) | Janez Janša (1958–) 2. kez |  | 2011 | 13 Mart 2020 | 25 Mayıs 2022 | Sloven Demokratik Parti |
| 9 | Robert Golob (1967–) |  | 2022 | 25 Mayıs 2022 | Görevde | Özgürlük Hareketi |
Andrey Çikatilo

| Andrey Çikatilo |
| --- | --- |

Doğum adı: Andrey Romanoviç Çikatilo
Diğer ad(lar)ı: Rostov Kasabı Orman Şeridi Katili
Doğum: 16 Ekim 1936(1936-10-16) Yabloçnoye, Ukrayna SSC
Ölüm: 14 Şubat 1994 (57 yaşında) Novoçerkassk, Rusya
Ölüm nedeni: İnfaz (kafasına kurşun sıkılarak)
Ceza: Ölüm
Kurbanların sayısı: 53 (kesinleşen) 56+ (iddia edilen)
Cinayetlerin süresi: 22 Aralık 1978-6 Kasım 1990
Cinayetlerin yer(ler)i: Sovyetler Birliği
Tutuklama tarihi: 20 Kasım 1990
Andrey Romanoviç Çikatilo (Rusça: Андрей Романович Чикатило; Ukraynaca: Андрій Романович Чикатило; 16 Ekim 1936 - 14 Şubat 1994), Ukrayna doğumlu Sovyet seri katil ve yamyamdır. 1978-1990 yılları arasında 53 kesinleşen cinayet işlemiştir. Ekim 1992'de 52 kişiyi öldürmekten suçlu bulunmuş (kendi itirafına göre 56 cinayet teşebbüsünde bulunmuş ve bunların 53'ü cinayetle sonuçlanmıştı) ve 14 Şubat 1994'te kafasına kurşun sıkılarak infaz edilmiştir. 1963 yılında Tatyana adlı kız kardeşinin dostu Faina ile evlendi. 1970'te Rusça ve edebiyat öğretmeni olarak çalışmaya başladı. 1978'de ailesiyle Şahtı, Rostov Oblastı'na geçip eğitmen olarak çalıştı. 22 Aralık 1976'da ilk kurbanı, 9 yaşında bir kız olan Yelena Zakotnova'yı öldürdü. 1984'te cinayet zanlısı olarak tutuklanır; ancak kan grubu tahlilinde yapılan hata sonucunda idam edilmekten kurtulur. Andrey Çikatilo, 25 yıllık hayat arkadaşı Faina Çikatilo ile evliliğini aksatmaz, torunlarının güler yüzlü dedesi olarak bilinir. Aynı zamanda Komünist Parti üyesi olan Çikatilo'nun edebiyat ve mühendislik fakültelerinden çifte diploması bulunmaktadır.
Çikatilo, 50'den fazla kadın ve çocuğu vahşice doğrayıp kanını içmesi bir yana; dillerini, mahrem yerlerini kesip yemesiyle akıllarda kalmıştır. 20 Kasım 1990'da, son cinayetten iki hafta sonra tutuklandı. 14 Şubat 1994'te kafasına sıkılan tek kurşunla öldürüldü.
Hayatı > Çocukluğu

Josef Stalin'in kolektifleşmesiyle başlanmış açlığın ortasında Yabloçnoye, Harkiv Oblastı'nda (şimdi Sumı Oblastı) doğdu. Çikatilo, doğduğu zaman ülke kıtlık içerisindeydi. Öyle ki bu açlık içindeki insanların, insan eti yediğinden bile bahsediliyordu. Andrey Çikatilo'ya da büyük kardeşi Stepan'ın yenildiği anlatılıyordu. Annesi tarafından sürekli azarlanıp, dayak yiyordu. Eylül 1941 yazında, Çikatilo'nun babası Sovyet Ordusu için hazırlandı ve savaşta esir düştü. Eylül, 1944 yılında okula başladı. Çikatilo, tüm zorluklara rağmen öğretmenleri için mükemmel bir öğrenci oldu. 1943 yılında Tatyana adlı bir kız kardeşi oldu. Fakat Andrey Çikatilo'nun babası 1941 yılında askere kabul edilmişti, çocuğu olamazdı. Muhtemelen annesi bir Alman asker tarafından tecavüze uğramıştı. 14 yaşında Okul Gazetesinin editörlüğünü yaptı. Çikatilo'ya zor gelen o baş ağrıları ve rahatsızlıklarına rağmen, 1954 yılında mezun oldu.
Hayatı > Gençlik Yılları

Ergenliğinin başlangıç yıllarında kronik iktidarsızlıktan muzdarip olduğunu fark etti. Sosyal yönden beceriksiz olduğunu düşünüyor ve kendinden nefret etmeye başlıyordu. Çok utangaç olmaya başlamıştı. Mezuniyetinden sonra Moskova Devlet Üniversitesi'ne gitmek istedi. Aslında notları iyiydi ama kabul edilmedi. Çikatilo, bunun sebebini babasının savaşta esir düşmesine bağlıyordu. Çünkü o zamanlar savaşta esir düşüp ölmeyenler için hain damgası vuruluyordu. Daha sonra Kursk şehrine gitti ve orada işçi olarak çalıştı. 1955 yılında, ilk ciddi ilişkilerine başlamıştı fakat çabalarına rağmen cinsel ilişkilerinde ereksiyon bozukluğu yaşadı ve bu yüzden ilişkileri bitti.
Hayatı > Ordu Yılları

2 yıllık mesleki eğitimini tamamlamasının ardından Nijniy Tagil kentinde uzun vadeli bir inşaat projesinde çalıştı. 1957 yılında Sovyet Ordusu için hazırlandı. 1957-1960 yılları arasında Berlin'de zorunlu askerliğini yaptı. 1960 yılında görevini tamamladı. Köye döndükten sonra yeniden bir ilişkiye başladı ve yine başarısız cinsel girişimlerden muzdarip oldu. Sonuç olarak akranlarının çoğu onun iktidarsız olduğunu anladı. 1993 yılında Çikatilo bir röportajında şunları söyledi;
Kızlar benim arkamdan iktidarsız olduğumu fısıldıyorlardı ve çok utanmıştım. Kendimi asmaya çalıştım ama annem ve komşular beni geri çevirdi. Oradan uzaklaşmak zorundaydım.
Hayatı > Öğretmen Kariyeri

1970 yılında, Rus edebiyatında yazışma kursunu tamamladı ve Rostov Üniversitesi'nde derecesini aldı. Kısa bir süre mezun olmadan önce, bölgesel spor aktivitelerini yönetmek ile ilgili bir iş elde etti. Novoşahtinsk'de Rus dili ve edebiyatı öğretmeni olarak kariyerine başlamadan önce bir yıl bu görevde kaldı.
Çikatilo bir öğretmen olarak büyük ölçüde etkisiz oldu. Sakin bir yapıya sahip olmasından dolayı derslerinde disiplini koruyamadı ve düzenli olarak öğrencileri tarafından alay konusu oldu.
Hayatı > Evliliği

Çikatilo, 1961 yılında Rusya'ya taşındı. Rostov-na-Donu'da iş buldu ve iş yerine yakın bir yerde küçük bir ev kiraladı. Aynı yıl kız kardeşi Tatyana okulu bitirmişti ve bir araya gelmişlerdi. Tatyana, onun kadınlar içinde fazla utangaç olduğunu fark etti ve ona bir eş bulmaya karar verdi. 1963 yılında Feodasia Ochacheva adında, kız kardeşinin tanıştırdığı kadınla evlendi. Bir süre sonra dışarıdan yollarla 1965 yılında Lyudmila ve dört yıl sonra Yuri adında bir oğlu oldu.
Hayatı > Cinsel Saldırıları

1973 yılında ilk cinsel saldırısını 15 yaşındaki bir öğrencisi üzerinde gerçekleştirdi. Aylar sonra başka bir öğrencisine daha tacizde bulundu ve öğrencileri tarafından şikayet edildi. Bunun üzerine okul müdürü Çikatilo'ya gönüllü olarak istifa etmesini ya da kovulacağını söyledi ve o istifa etmeyi seçti. Başka bir yerde öğretmen olarak çalışmaya devam etti. Mart 1981 tarihinde yine bir çocuğu taciz etti ve öğretmenlik kariyerini bitirdi. Buradan sonra Rostov merkezli bir fabrikada çalıştı ve iş gereği sıkça seyahat ediyordu. Cinayetleri için bu durum işine yaramıştı.
Hayatı > İlk Cinayeti > Yelena Zakotnova Cinayeti

22 Aralık 1978 tarihinde, Yelena Zakotnova adlı 9 yaşındaki kızı öldürerek ilk cinayetini gerçekleştirdi. Çikatilo'nun belgelenmiş ilk cinayetidir. Ailesinden gizlice fahişelerle görüşmek için 1500 ruble karşılığı aldığı küçük eve kıza bir sakız vereceğini söyleyip götürdü. Ona tecavüz etmeye çalıştı. Ancak ereksiyon elde edemedi. Zakotnova onunla mücadele edip, kaçmayı deneyince, karnından 3 kez bıçaklayarak öldürdü. Bu esnada orgazm oldu. Cesedini ve okul çantasını yakındaki bir ırmak olan Gruşevka'ya attı.
Çeşitli kanıtlar bu cinayetin Çikatilo ile bağlantısı olduğunu gösteriyordu. Çikatilo'nun kiraladığı evin yakınında kan bulunmuştu ve komşulara göre 22 Aralık akşamı kendisi evdeydi. Nehre attığı küçük kızın çantası da bulundu ve kızı otobüs durağında yanında bir adamla gören tanık, o kişi için Çikatilo'ya benzeyen ayrıntılı bir tarifte bulunmuştu. Bu gerçeklere rağmen Alexandr Kravçenko adında benzer suç işlemiş bir işçi tutuklandı. Kravçenko'nun evinde arama yapıldı, evdeki kazakta karısının kan lekeleri vardı. Bu kan Yelene Zakotnova'nın kan grubu ile uyuyordu. Halbuki cinayetin olduğu akşam Kravçenko, karısı ve bir arkadaşı evdeydiler ve arkadaşları da bunu doğruladı. Ama suçu üstlenmeleri için yapılan tehditler sonrası yalan ifade verilmek zorunda kalındı ve Kravçenko'nun o gün eve çok geç döndüğü iddia edildi. Bu ifadeler sonucu zorlamalarla o da cinayeti üstlendi. 1979 yılında cinayetten yargılandı. Kravçenko daha sonra ifadesini geri aldı ve bu ifadesini zorlama ile işkence sonucu verdiğini söyledi, bu cinayeti kendisinin işlemediğini belirtti. Buna rağmen cinayetten suçlu bulundu ve 1980 yılında 15 yıl hapis cezası aldı. Ancak kurban yakınlarının baskısı sonucu Kravçenko, Temmuz 1983 yılında idam cezası aldı ve idam edildi.
Zakotnova cinayetinden sonra Çikatilo, sadece kadın ve çocukları bıçaklama yoluyla ereksiyon elde edebilmiş, orgazm olabilmiştir. Bu deneyimi tekrar yaşama dürtüsü onu artık seri cinayetlere yöneltmiştir. Röportajlarında verdiği bilgilere göre bu dürtüsüyle mücadele etmişti.
Hayatı > Soruşturma

Ocak 1983 itibarıyla, bugüne kadar öldürülen toplam dört kurbanın aynı katille bağlantısı olduğu düşünülüyordu. Binbaşı Mikhail Fetisov başkanlığındaki Moskova polis ekibi, soruşturmayı yürütmek için doğrudan Rostov-na-Donu'a gönderildi. Fetisov başkanlığındaki, Şahtı merkezi ve etrafında yürütülen soruşturmaya adli tıp uzmanı Viktor Burakov'da atandı. Nisan ayında, Olga Stalmachenok'un cesedi bulundu. Burakov, bulunan cesette yapılan incelemelerin ardından cesedin bulunduğu yere çağrıldı. Stalmaçenok'un göz çukurları üzerindeki yaralanmalar nedeniyle Burakov, bir seri katilin varlığı hakkında şüphe duydu. Çünkü cesetlerde genellikle gözler oyulmuş oluyordu. Çikatilo, Haziran 1983 yılına kadar cinayet işlemedi. Haziran 1983 yılında Laura Sarkisyan adında 15 yaşındaki bir Ermeni kızı öldürdü. Cesedi Şahtı'ya yakın işaretsiz demiryolu platformuna yakın bir yerde bulundu. Eylül ayına kadar beş mağduru daha öldürdü. Bulunan organlar ve kurbanlar üzerinde yapılan yaraların benzerlikler taşıması nedeniyle bir seri katil olduğu kabul edilmeliydi ama Sovyet yetkilileri kabul etmemekte direndi. Çünkü onlara göre kendi ülkelerinde seri katile rastlanamazdı. 6 Eylül 1983 tarihinde, SSCB savcısı resmen bugüne kadar işlenen altı cinayetin aynı katil tarafından işlendiğini kabul etti.
Cinayetlerin sırf vahşet ve kurbanların organlarını çıkarma durumuna göre polis, cinayetlerin şeytani bir durumla ilgili olduğunu, bir grup organ satıcısı tarafından veya akıl hastası biri tarafından işlendiği üzerinde duruyordu. Bu teori üzerine yoğun bir çaba ile akıl hastası, eşcinsel, sübyancı ve pedofili mahkûmları araştırıldı, psikiyatri servislerinde onlarla zaman geçirildi. Onlara göre katil, bu kişiler arasındaydı. Bu yüzden hepsi kontrol edildi. Araştırılan tüm bulgular dosyalama sistemiyle kaydedildi. Ayrıca kayıtlı seks suçluları da araştırılmış ama bunlar soruşturmada elenmişti.
Eylül, 1983 yılından itibaren üzerinde yoğunlaşılan, özellikle genç bireyler sorgulandı. Bu sorgularda yapılan sık sık zorlama ve işkenceler neticesinde çoğu birey cinayetleri işlediğini söylemek zorunda kaldı. Araştırmacıların bu taktiği sonucunda bir seks suçlusu intihar etti. Bu soruşturmalar neticesinde Çikatilo'nun işlediği cinayetlerden bağımsız 95 cinayet, 245 tecavüz olmak üzere 1000'den fazla suç çözülmüştür. Şüpheliler itiraf ediyordu ama bunu ispat edemiyordu. Cesetlerin yerini dahi bilmiyorlardı. Araştırmacılara göre aranan katil değildiler. 30 Ekim 1983'te Vera Şevkun adında bir fahişenin cesedi Şahtı'da bulundu. Şevkun, Ekim 27'de öldürüldü. Cesetteki bazı bulgular ayırt edilse de kurbanın gözlerinin oyulmuş olması ve bazı yaralar yine aynı katili işaret ediyordu. Bu cinayetten 2 ay sonra, Sergey Markov adında bir ceset daha bulundu. Cesetteki incelemelerde boyun ve üst gövdesinde yetmişten fazla bıçak yarası olduğu keşfedildi.
Hayatı > Soruşturma > 1984

Ocak ve Şubat 1984 yılında Çikatilo Rostov Havacılar Parkında iki kadını öldürdü. 24 Mart'ta, Novoşahtinsk'de Dmitri Ptaşnikov adında 10 yaşındaki bir çocuğa sokulmuş onunla yürüyordu. Çocukla yürürken, araştırmacılara, katilin ayrıntılı açıklamasını veren birkaç tanık tarafından görüldü. Ptaşnikov'un cesedi üç gün sonra bulundu. Yapılan incelemede kurbanın üzerinde meni ve tükürük örnekleri ile bir ayak izi bulundu. Bu örnekler analiz için gönderildi ve katilin kan grubunun AB olduğu öğrenildi.
25 Mayıs'ta, Şahtı dışında bir ormanlık alanda Tatyana Petrosyan ve onun 10 yaşındaki kızı Svetlana adında genç bir kadını öldürdü. Temmuz ayı sonunda, 13 yaşındaki bir çocuk ve 19-21 yaşları arasındaki üç kadını öldürdü. 1984 yazında, Çikatilo besleme memuru olarak görev yaptığı işten hırsızlık gerekçesiyle kovuldu. 1 Ağustos günü Rostov'da memur olarak başka bir iş buldu.
2 Ağustos 1984 tarihinde Havacılar Parkı Rostov'da 16 yaşındaki Natalya Golosovskaya'yı öldürdü. 7 Ağustos'ta, bir otobüs terminali için kısayol gösterme bahanesiyle Don Nehri'nin kıyısında Lyudmila Alekseyeva adında 17 yaşındaki bir kıza sokuldu. Alekseyeva'ya saldırdı ve 39 kez bıçakladı. Alekseyeva cinayetinin ardından, bir iş gezisi için Özbekistan'ın başkenti Taşkent'e gitti. Orada da cinayetlerine devam etti. 15 Ağustos tarihinde Rostov'a döndü ve tanımlanamayan bir genç kadın ve 10 yaşındaki kızı öldürdü. 6 Eylül 1984'te Havacılar Parkı Rostov'da İrina Luçinskaya'yı öldürdü ve gözlerini oydu.
Hayatı > İlk Tutuklama ve Serbest Bırakma

13 Eylül 1984 tarihinde Çikatilo, Rostov otobüs durağındaki genç kadınları cezbetmek için çalışırken gizli dedektif tarafından gözlendi. Bunun ardından tutuklandı. Eşyaları arandı, bir bıçak ve ip saptandı. Ayrıca araştırmacılar, uzun bir süre onu içeride tutmak için çabaladı. Eski işinde de hırsızlık için soruşturma altında olduğu tespit edildi. Çikatilo en şüpheli görünen kişiydi ve Dmitri Ptaşnikov cinayetinde bir tanık Çikatilo'ya benzeyen bir adamı tarif etmişti. Çikatilo'nun kanından bir numune alındı. Meni örnekleri, 1984 ilkbahar ve yaz boyunca bilinmeyen katil tarafından öldürülen kurbanların altı tanesi üzerinde bulundu. Bu örneklere göre kan grubu AB tipiydi fakat yetersiz imkanlardan dolayı kan grubunun A tipi olduğu saptandı. Çikatilo adı araştırmacılar tarafından kullanılan kart kütüğü dosyasına eklendi; ancak, kan grubu analizi sonuçları tam olarak doğru bilinmemektedir. Çikatilo'nun tutuklanması ile, cinayetlerle ilgili olarak soruşturma 25,000 bireyi kapsayacak şekilde genişletilmiştir. Çikatilo, önceki işvereninden mülkiyet hırsızlığı ile suçlandı ve suçlu bulundu, bir yıl hapis cezasına çarptırıldı, ancak üç ay hapis yattıktan sonra 12 Aralık 1984 tarihinde serbest bırakıldı. 1960 yılından beri katıldığı Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nden çıkarılıp akümülatör aşırtısından yıl boyu ıslah işine mahkûm edildi. Çikatilo, ilk tutuklanmasından sonra 21 kişiyi daha öldürdü.
Hayatı > Tuzak Operasyonları

Daha fazla kişinin mağdur olmaması için polis tarafından geniş çaplı bir operasyon başlatıldı. Kurbanlar Rostov Oblastı boyunca bir demiryolu güzergâhı üzerindeki istasyonlarda bulunmuştu, Viktor Burakov da soruşturmaya atandığından beri katilin bu istasyonlarda dolandığını ve kurbanlarını bu istasyonlardan seçtiğini saptamıştı. Rostov Oblastındaki tümü büyük istasyonlar için bir plan önerdi. Buralarda yer alacak üniformalı polis varlığı ile katil korkutulup cinayetlerine engel olunmaya çalışılacaktı. Gizli ajanlar içinde katilin faaliyetlerini fark etme olasılığı daha yüksek olacaktı. Küçük ve daha az yoğun istasyonlar içinde devriyeler olacaktı. Plan kabul edildi ve istasyonlara gelen ve gidenlerin kayıt altına alınması sağlanmak istendi. Polis 360 görevliyi Rostov Oblastı İstasyonlarında konuşlandırdı, ancak gizli subaylar katilin en sık geldiği istasyonlarda görev aldı. Kirpiçnaya, Donleshoz ve Lesostep istasyonlarında katili yakalamak için daha büyük çaba sarf edildi. Operasyon 27 Ekim 1990'da hayata geçirildi.
30 Ekim günü Vadim Gromov adlı 16 yaşındaki bir çocuğun cesedi bulundu. Gromov'un cesedinin üzerinde saptanan yaralar incelenilerek seri cinayetlere eklendi. Boğularak ve 27 kez bıçaklanarak öldürülmüş, dili kopartılmış ve gözleri yaralanmıştı. Gromov, katili yakalama girişimlerinden 10 gün önce 17 Ekim'de öldürülmüştü. Çikatilo, Viktor Tişçenko adında bir çocuğu daha öldürdü. Gözetim altında olmasına rağmen istasyonların, Çikatilo çocuğa sokuldu ve yakındaki bir ormana götürerek onu öldürdü. Tişçenko'nun vücudunda 40 ayrı bıçak yarası vardı ve 3 Kasım tarihinde cesedi bulundu.