stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Guilherme Castilho

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Guilherme Castilho Carvalho
Doğum tarihi:  19 Eylül 1999 (25 yaşında)
Doğum yeri:  Arapoema, Brezilya
Boyu:  1,80 m (5 ft 11 in)
Mevkii:  Orta Saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  FC Juárez
Numarası:  8
Altyapı kariyeri
-2020:  Mirassol FC
2019-2020:  → Atlético Mineiro
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2017-2021 |  Mirassol FC |  12 |  (0) |
| 2019-2020 |  → Atlético Mineiro (kiralık) |  0 |  (0) |
| 2020-2021 |  → Confiança (kiralık) |  23 |  (1) |
| 2021-2022 |  Atlético Mineiro |  8 |  (0) |
| 2021 |  → EC Juventude (kiralık) |  44 |  (7) |
| 2022- |  Ceará SC |  39 |  (2) |
| 2024 |  → EC Juventude (kiralık) |  0 |  (0) |
| 2024- |  → FC Juárez (kiralık) |  5 |  (0) |
| Toplam |   |  131 |  (10) |
| Toplam |   |  0 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 6 Şubat 2025 (2025-02-06) 
Guilherme Castilho (d. 19 Eylül 1999), Brezilyalı profesyonel futbolcu. Orta Saha mevkiinde görev almaktadır. Liga MX ekiplerinden FC Juárez'da forma giymektedir.
Başarıları > Atlético Mineiro

Supercopa do Brasil: 2022
Campeonato Mineiro: 2022
Başarıları > Ceará

Copa do Nordeste: 2023
Campeonato Cearense: 2024
Alain Juppé

| Alain Juppé |
| --- | --- |

Fransa Anayasa Konseyi Üyesi
Görevde
Makama geliş  11 Mart 2019
Yerine geldiği: Lionel Jospin
Fransa başbakanı
Görev süresi 17 Mayıs 1995 - 2 Haziran 1997
Cumhurbaşkanı: Jacques Chirac
Yerine geldiği: Édouard Balladur
Yerine gelen: Lionel Jospin
Fransa Dışişleri Bakanı
Görev süresi 27 Şubat 2011 - 10 Mayıs 2012
Cumhurbaşkanı: Nicolas Sarkozy
Yerine geldiği: Michèle Alliot-Marie
Yerine gelen: Laurent Fabius
Görev süresi 30 Mart 1993 - 11 Mayıs 1995
Cumhurbaşkanı: François Mitterrand
Başbakan: Édouard Balladur
Yerine geldiği: Roland Dumas
Yerine gelen: Hervé de Charette
Fransa Savunma Bakanı
Görev süresi 14 Kasım 2010 - 27 Şubat 2011
Cumhurbaşkanı: Nicolas Sarkozy
Başbakan: François Fillon
Yerine geldiği: Hervé Morin
Yerine gelen: Gérard Longuet
Fransa Çevre Bakanı
Görev süresi 18 Mayıs 2007 - 18 Haziran 2007
Yerine geldiği: Nelly Olin
Yerine gelen: Jean-Louis Borloo
Kişisel bilgiler
Doğum: Alain Marie Juppé 15 Ağustos 1945 (79 yaşında) Mont-de-Marsan, Fransa
Partisi: RPR (2002'den önce) UMP (2002–2015) Les Républicains (2015-günümüz)
Evlilik(ler): Christine Leblond (1965–1993) Isabelle Legrand-Bodin (1993–)
Çocuk(lar): Laurent Marion Clara
Dini: Roma Katoliği
Alain Marie Juppé (d.15 Ağustos 1945, Mont-de-Marsan) Fransız merkez sağ siyasetçi. Fransa eski başbakanı.
Eğitimi

Başarılı bir lise eğitiminden sonra École Normale Supérieure, Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü ve École Nationale d'Administration'ndan mezun olmuştur.
Özel Yaşamı

İlk eşi Christine Leblond'dan iki çocuğu olmuştur: Laurent (d. 1967), Marion (d. 1973). 29 Nisan 1993'te gazeteci Isabelle Legrand-Bodin ile evlenmiş ve bu evlilikten Clara (d. 1995) adında bir kızı olmuştur.
Siyasi Yaşamı

1976 yılında RPR'e kaydolmuş, 1978 Fransa genel seçimleri'nde Landes'dan milletvekili adayı olmuş ancak seçimi kaybetmiştir. Paris Belediye Başkan yardımcılığı, 1984 ve 1989 seçimlerinde Avrupa Parlamentosu milletvekilliği görevlerini üstlenmiştir. 1986 yılında kurulan hükûmette Bütçe Bakanı ve Hükûmet Sözcüsü olmuştur. 1988 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Chirac'ın sözcüsü olmuştur. 1988-1995 yılları arasında RPR Genel Sekreteri olmuştur. 1992 yılında Fransa'da yapılan Maastricht Anlaşması referandumunda evet oyu kullanmıştır. 1993-1995 yılları arasında Dışişleri Bakanlığı yapmış ve 1995 yılından 1997 yılına kadar Fransa Cumhuriyeti Başbakanı olmuştur. 1995 yılından itibaren (2004-2006 yılları hariç) Bordeaux Belediye başkanlığı görevini yürütmektedir. 2002-2004 yılları arasında UMP Genel Başkanlığını yapmıştır. 2007 I. François Fillon Hükûmeti'nde Ekolojiden sorumlu devlet bakanı olarak yer almış ve hükûmetin iki numaralı ismi olmuştur ancak 2007 milletvekili seçimlerinde milletvekili seçilememiş ve II. Fillon hükûmetinde görev almamıştır. 14 Kasım 2010 tarihinde kurulan III. Fillon hükûmetinde Savunma Bakanı olmuş, 27 Şubat 2011 tarihinde Michèle Alliot-Marie'nin istifa etmesi üzerine Dışişleri Bakanı olmuştur ve 10 Mayıs 2012 tarihinde hükûmetin istifası üzerine bakanlık görevi son bulmuştur. 2012 Fransa genel seçimleri'nde milletvekilliği için aday olmamıştır. Ayrıca Alain Juppé Galatasaray Üniversitesi Yüksek Destekleme Komitesi Başkanıdır.
Görevler

Yerel Yönetimler
14 Mart 1983 - 18 Haziran 1995: Paris belediye başkan yardımcısı
23 Mart 1992 - 6 Nisan 1992 : Île-de-France bölgesel konseyi üyesi
19 Haziran 1995 - 2 Aralık 2004: Bordeaux belediye başkanı
13 Ekim 2006 - : Bordeaux belediye başkanı
Avrupa Parlamentosu
24 Temmuz 1984 - 20 Mart 1986: Avrupa Parlamentosu milletvekili
25 Temmuz 1989 - 15 Ekim 1989: Avrupa Parlamentosu milletvekili
Meclis
2 Nisan 1986: Paris milletvekili
23 Haziran 1988 - 1 Mayıs 1993: Paris 18. seçim çevresi milletvekili
12 Haziran 1997 - 1 Aralık 2004: Gironde 2. seçim çevresi milletvekili
Hükûmet
20 Mart 1986 - 10 Mayıs 1988: Devlet Bakanı, Maliye, Ekonomi ve Özelleştirmeler Bakabı nezdinde, Bütçe Bakanı ve Hükûmet Sözcüsü
30 Mart 1993 - 11 Mayıs 1995: Dışişleri Bakanı
17 Mayıs 1995 - 2 Haziran 1997: Başbakan
18 Mayıs 2007 - 18 Haziran 2007: Devlet Bakanı, Çevre, Sürdürülebilir Kalkınma ve Düzen Bakanı
14 Kasım 2010 - 27 Şubat 2011: Devlet Bakanı, Savunma ve Gaziler Bakanı
27 Şubat 2011 - 10 Mayıs 2012: Devlet Bakanı, Dışişleri ve Avrupa İşleri Bakanı
Parti Yönetimi
1979 : RPR Merkez Komite üyesi
1984 - 1986: Ekonomik ve Sosyal İşlerden sorumlu RPR Ulusal Sekreteri
1988 - 1995: RPR Genel Sekreteri
4 Kasım 1994 - 15 Ekim 1995: RPR Genel Başkanı (vekaleten)
15 Ekim 1995 - 6 Temmuz 1997: RPR Genel Başkanı
17 Kasım 2002 - 16 Temmuz 2004 : UMP Genel Başkanı
Diğer
11 Mart 2019 - ... : Fransa Anayasa Konseyi Üyesi
Fransa Dışişleri ve Avrupa İşleri Bakanı Alain Juppé Tunus Dışişleri Bakanı Rafik Abdessalem ile birlikte
Stamford Köprüsü Muharebesi

Stamford Köprüsü Muharebesi, Stamford kasabasında olmuş Yorkshire yakınlarındaki savaştır. Savaşı kesin olarak Anglosaksonlar kazanmıştır. Bu savaş Norveçli Vikinglerin Büyük Britanya'yı ele geçirme planlarına büyük darbe vurmuştur.
Savaşın nedenleri ve öncesi

Norveçli Viking soylusu Hardrada (Zorlu Hükümdar) lakaplı Harrald Sigurdsson büyük bir maceracıydı. Önce Kiev'de Rus  Prensi I. Yaroslav yanında muhafızlık yapmış; 1034-1042'de Konstantinopolis'te Vareg Muhafızlarına katılıp sonunda komutan olarak görev yapmış; 1047'de Norveç'e döndükten sonra III. Harald ismiyle Norveç krallığını eline geçirmiş; sonra başarısız olarak Danimarka'ya hücum etmiş ve son başarısızlığından sonra dikkatini İngiltere'ye  çevirmişti. 1040'larda İngiltere, o ülkeyi Vikingleri ile işgal eden ve orada kral olarak hükümdarlık yapan Kral Cnut'un ölümü ile oğlu "Harthacnut"'a geçmişti. Bu kişi Norveç Kralı I. Magnus ile anlaşmış ve hangisi ölürse onun İngiltere tahtına sahip olacağını kabul etmişti. Harthacfunt önce ölünce bu anlaşmaya göre İngiltere Norveç Kralı I. Magnus'a ve onun yerine kral olan III. Harald'a geçmişti. Buna dayanan III. Harald İngiltere üzerine bir Viking deniz seferi düzenlemeye karar verdi. Bu kararı vermesine, o zaman İngiltere'de Saksonların kralı olan Edward'ın erkek oğlu olmadan ölmesi; İngiltere Krallığını "Harold Godwinson"'un alması ve Harold Goodwinson'un erkek kardeşi Kont "Tostig Godwinson"'un III. Harald'in tahta olan hak iddiasını desteklemesi ve ona İngiltere Sakson soylularının yardımını getireceğine söz vermesi büyük rol oynamıştı.
Ekim 1066'da Harald 300 Viking gemisinde yaklaşık 15.000 kişilik bir ordu ile Kuzey İngiltere'ye hücuma geçip Tyne Nehri ağzında karaya çıktı. Kont Tostig'de kendisine refakat etmekteydi. 20 Ekim'de Viking ordusu York şehrinin 3 km güneyinde bulunan bir muharebe meydanında Mercia Kontu Edwin ve kardeşi Northumberland Kontu Morcar komutasındaki Sakson ordusu ile karşılaştı. Yapılan Fulford Muharebesi'nde Harald ve Vikingleri büyük bir zafer kazandılar. Kral III. Harald Sakson ordularını tümüyle imha ettiği ve İngiliz Sakson Kralı Harold'un teslim olacağı sanısıyla karaya çıkan ordusunun yarısı ile ve sadece hafif silahlar ve hafif zırhlar kuşanmış bir şekilde güneye doğru yürüyüşe geçti.
Diğer taraftan 5 Ocak 1066'da İngiltere Sakson Kralı "Edward the Confessor" birdenbire olmuştu' çocuğu bulunmuyordu ve olurken dul karısını korumasını önemli soylularının başında gelen Wessex Kontu ve Hereford Kontu Harold Godwinson'a bırakmıştı. Böylece İngiltere Krallık mirası ortada kalmış bulunuyordu. Normandiya Kontu William ve Norveç Kralı Harald İngiltere Krallığı üzerinde hak iddia etmekteydiler. Fakat eski kralın dul karısına bakmakla görevlendirilen İngiltere'de idarenin başında idi ve 6 Ocak'ta Witan adlı bir meclis toplanıp onu İngiltere Kralı ilan ettiler Ayni gün Westminister Kateralinde krallık taç giyme töreni ile I. Harold adıyla İngiltere Krallığı'na başladı. Yeni kral bir sıra baskıya uğradı. Normandiya Dükü William'ın Norman ordusuyla hemen İngiltere'ye hücum etmek için 700 gemilik bir filo hazırlamaya başlamış olduğu haberi geldi. Bu hazırlıklar devam ederken Harold'un kardeşi Kont Tostig'in Norveç'e geçtiği ve oradan İngiltere'ye geçeceği öğrenildi. İngiltere'ye ordusunu ilk çıkaran Eylül başında III. Harald olmuştu ve Harold önce onun güneye ilerlemesini önlemesi gerekti.
Savaş

Harold hemen bir, hem kendi kapıkulu ordusu ("houscarls") hem de asillerinin kendi askerleri ("thegn") ile oluşan bir İngiliz ordusu topladı. Londra'dan York'a 185 mil olan ve genellikle 5 günlük mesafe olduğu kabul edilen yolu ordusunu gece gündüz yürüterek 5 günde 25 Ekim'de York'a vardı. Sakson ordusunun bu kadar hızla ve bu kadar erken Viking ordusuna karşı geleceği hiç beklenmiyordu. Vikinglerin yenmiş oldukları Sakson ordusunun Vikingler'e vermeyi kabul ettikleri ek rehinelerin ve levazımın "Derwent Irmağı" üzerinde olan Stamford Köprüsü'nde teslim edileceği haberi gelince Harold York'tan hemen ordusuyla o mevkiye doğru yürüdü. Vikingler İngiliz Sakson ordusunun geldiğini gözleriyle görmeden bu ordunun yakınlarda olabileceğinden haberdar değillerdi.
Viking ordusu hazırlıksız yakalanmıştı. Ordunun bir kısmı Derwent Irmağı batısında ama çoğunluğu batısında bulunmaktaydı. Sakson ordusu öncüleri batıdan gelir gelmez batıdaki Vikinglere hücuma geçtiler ve yeni Sakson birlikleri gelirgelmez bu hücuma katılmaya başladılar. Vikinglerin nehrin batısında bulunan birlikleri büyük zarar vererek nehir üzerinde bulunan Stamford Köprüsüne doğru çekilmeye başladılar. Bir halk hikâyesine göre çok iri bir Viking savaşçı tek başına baltasıyla Sakson birliklerinin köprüyü geçmesini önlediğini ve bir grup Sakson'un bir tahta varile binerek nehrin altına gelerek tahta köprünün aralıklarından mızrak ve kılıç darbeleriyle son olarak bu savaşçıyı öldürüp Saksonlara nehri geçiş imkânı verdikleri efsane olarak anlatılır.
Vikinglerle 25 Eylül 1066 Pazartesi günü karşılaştı. Vikingler dinçti ancak düzensiz ve disiplinsizdi. İlk olarak Vikingler saldırdı ancak kolayca yenildiler ve Anglosaksonlar taarruza geçti düzensiz geri çekilen Vikingleri kolayca yok ettiler ve toplamda 7.000 kayıp verdi. Ayrıca tüm Viking komutanlar ölmüştü.
Sonrası

Harold'ın bu zaferi Vikinglerin Britanya'yı ele geçirme umudunu söndürdü. Ancak Harold'ın bu zaferi fazla uzun sürmedi ve Normanlar bu savaşı fırsat bilerek saldırıya geçtiler ve Hastings Savaşı yapıldı ve Harold yenildi.
Stamford Köprüsü Savaşı
25 Eylül 1066 tarihli Stamford Bridge Muharebesi sırasında boğazına bir ok saplanan III. Harald (alt, merkezin hemen solunda).
| g t Norman fetihleri |
| --- | --- | --- |
Normanlar  ·  Norman yasası  ·  Norman mimarisi  ·  Normandiya  ·  İngiltere'nin Fethi
| Kökenler | Normanca  ·  Anglo-Normanlar  ·  Vikingler  ·  Rollo |  |
| İngiltere | Harold  · Stamford Köprüsü  ·  Bayeux İşlemesi ve yazıtı ·  Hastings  ·  I. William   ·  Húskarl   ·  Kuzey Seferi  ·  II. Svend  ·  Fenland  ·  Danegeld  ·  Domesday Kitabı  ·  Anglosakson Kroniği  ·  Orderic Vitalis  ·  I. William'ın silah arkadaşları  ·  Anarşi (1135-1153) |  |
| Güney İtalya | Robert Guiscard  ·  Hauteville ailesi  ·  IV. Guaimar  ·  IV. Pandulf  ·  Basileios Boioannes  ·  Bizans-Norman savaşları |  |
| Kutsal topraklar | I. Boemondo  ·  Nûreddin Mahmud Zengî  ·  Antakya Prensliği  ·  Kıbrıs Krallığı  ·  I. Manuil |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: sh85127289  NLI: 987007531598605171
Silistre Kuşatması (1828)

| g t 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı |
| --- | --- |
 Balkan Cephesi İbrail  Şumnu  Hacıhasanlar  Kurttepe  Varna  Silistre  Eski Arnavutlar  Külefçe  Edirne Kafkasya Cephesi Anapa  Kars  Ahıska (muharebe)  Ahıska (kuşatma) 
Silistre Kuşatması, 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı'nda evre.
21 Temmuz-8 Kasım 1828 arasında Silistre kalesini kuşatan General Roth komutasındaki Rus ordusu Ahmed Paşa tarafından savunulan kalenin önünde yenilgiye uğrayarak kuşatmayı kaldırdı.
Kuşatma öncesi

Rus ordusu 23 Haziran 1828'de İbrail'i ağır kayıplarla ele geçirebildikten sonra Maçin, Hırsova, Tulça ve Köstence kalelerini kolaylıkla işgal etti.
General Wittgenstein komutasındaki 45.000 kişiye ulaşan 3. ve 7. Rus kolorduları Karasu (Çırnovad) civarında 2 Temmuz 1828 tarihinde toplanabilirken, Türk ordusu da Rus ordusunun İbrail Kuşatması'nda kaybettiği zamandan bilistifade Varna-Şumnu-Silistre üçgeninde savunma pozisyonunu kuvvetlendirmişti.
Rus ordusu Varna-Burgaz yönünden İstanbul'a ilerlemeyi hedeflerken, Şumnu ve Silistre'yi de ele geçirerek burada yığınak yağmış Türk ordusunun Varna'ya saldırarak Rus ordusunun ikmal hatlarını kesmesine engel olma planını benimsedi. Bu doğrultuda güneye doğru ilerleyen Rus ordusuna karşı ufak çaplı Türk birlikleri 8 Temmuz'da Kalafat, 11 Temmuz'da ise Kozluca'da Rus ordusuna kayıplar verdirerek yavaşlatmayı başardılar. Üçe bölünen Rus ordusu ilerleyişini sürdürerek asıl kuvvetleriyle Şumnu'yu, Prens Menşikov komutasındaki kuvvetlerle Varna'yı ve General Roth komutasındaki kuvvetlerle Silistre'yi kuşatmaya başladı.
Kuşatma

21 Temmuz'da Silistre'yi kuşatan General Roth'un emrinde 10.000 kişi ve 36 top vardı. Rus tarafının Ağustos boyunca şiddetli top ateşine karşılık Türk garnizonu da huruç harekâtlarıyla kuşatmacılara kayıplar verdirmeyi başardı.
11 Eylül günü Şumnu’dan gelen askerî birlik ve mühimmat takviyesinin kaleye girebilmesini teminen, kaleden şiddetli top ateşi desteğiyle yapılan huruç başarılı oldu ve 5.000 ilave Türk askeri ve mühimmat Silistre kalesine girdi.
27 Eylül günü kaleden yapılan etkili çıkış Türk garnizonunun 500 asker kaybına mukabil Rus ordusuna 2.000'den fazla kayba maloldu. Ağır kayıpların ardından kuşatmacı Rus ordusu da Rusya'dan gelen 2. Piyade Kolordusu ve 62 kuşatma topuyla takviye edildi. Bu suretle Silistre önündeki Rus kuşatma birliklerinin toplamı 25.000 askeri buldu (kuşatmanın sonlarına doğru ise 30.000). Buna ilaveten Rus ordusu Şumnu'yu kuşatmakta olan ordularından 3. Kolorduyu da Silistre önlerine getirip taarruzlarını şiddetlendirmeyi ve kaleyi bir an önce düşürmeyi hedeflediyse de, sonbahar koşullarının yolları giderek geçilmez hale getirmesi nedeniyle bu planlarını uygulayamadı.
Rus ordusu 2 Kasım'da kaleye yönelik iki gün süren genel taarruz icra ettiyse de ağır kayıplara uğradılar. Taarruzun Türk garnizonunu sarstığını düşünen Rus ordusunun kaleye ilettiği teslim olma teklifi de reddedildi. 111 gün süren kuşatmanın sonucunda Tür garnizonu yaklaşık 3.000, Rus ordusu ise 7.000'den fazla kayıp vermişti.
Bunun üzerine, kışın giderek yaklaşması tehlikesi karşısında Rus ordusu 8 Kasım 1828'de kuşatmayı kaldırarak Tuna kuzeyine Eflak'a doğru çekilmeye başladı.
Werben Muharebesi

Werben Muharebesi, İsveç İmparatorluğu ile Kutsal Roma İmparatorluğu arasında 1 Ağustos 1631'de yapılan ve Otuz Yıl Savaşı'na dahil olan bir muharebeydi. İsveçlilerin Gustaf Adolf tarafından yönetilen 16,000 askeri vardı ve İmparatorluk'un ise Mareşal Kont Tilly tarafından yönetilen 23,000 askeri vardı. Tilly'nin birlikleri, Gustaf'ın Werben (Elbe) önündeki siperlerine saldırdı, ancak İsveç bataryaları ve Wolf Heinrich von Baudissin komutasındaki süvariler İmparatorluk askerlerini püskürttü. Saldırı birkaç gün sonra aynı sonuçla tekrarlandı ve Tilly daha sonra 6,000 askerini kaybederek geri çekildi.
Pavia Muharebesi

Pavia Muharebesi, 24 Şubat 1525 tarihinde İtalya Savaşları dahilinde yaşanmış bir muharebedir.
Birleşik İspanyol - İmparatorluk ordusu, Charles de Lannoy ve Antonio de Leyva komutasındaydı. Müttefik ordusu, Fransız kralı I. François komutasındaki orduya saldırdı. Fransız ordusu, şehir surlarının dışında müttefik ordusunu karşıladı ve mağlup oldu. Dört saatlik savaşta, silah bakımından üstün olan Fransız ordusu, ağır zayiat vermiştir ve I. François, Kutsal Roma İmparatoru V. Karl'a esir düşmüştür. Bu sayede İtalya'da Habsburg hakimiyeti ağırlık kazandı. Pavia Muharebesi, Madrid Antlaşması'na zemin hazırlamıştır.
Muharebe > Gece hareketleri

23 Şubat akşamı, Lannoy'un İmparatorluk birlikleri Fransız birliklerinin duvarları dışında kamp kurdu ve kuzey boyunca yürüyüşe geçti. Aynı anda, müttefik topçuları Fransız kuşatma hattını bombalamaya başladı -kuşatma hattı aylardır bulunuyordu- ve bu dikkat dağıtıcı bombardıman sırasında Lannoy'un hareketi fark edilmedi. Bu arada müttefik mühendisleri gizlice Fransız duvarlarını sabote etmeye başladı, San Genesio köyü yakınlarındaki sabote çalışmaları başarılı oldu, müttefikler buradan giriş yapacaktı. Sabah 05.00'te, d'Avalos komutasında 3.000 müttefik arkebüzcüsü Mirabello Kalesi'ne ilerledi. Hafif İmparatorluk süvarileri de herhangi bir Fransız çıkış hareketine karşı hazırlıklı beklemedeydi.
Gecenin karanlığında Charles Tiercelin komutasındaki Fransız süvarileri, İmparatorluk süvarileriyle karşılaştı ve şiddetli çatışmalar başladı. Yardım için İmparatorluk mızraklıları (Swiss Pikemen) taarruza geçti, çatışmalar İspanyol topçularının mevzilerine kadar yayıldı. İmparatorluk arkebüzcüleri, Fransız istilasına karşı cevap vermedi, saat 06.30'da cevap verdiler ve Fransız istilasını püskürttüler. Frundsberg'in 6.000 landsknecht askeri de bu sırada karşı saldırıya geçti, saat 07.00'de iki tarafın da birlikleri son düzeni aldı.
Muharebe > Fransız taarruzu

İspanyol ve İmparatorluk ağır zırhlı süvarileri, Charles de Lannoy komutasında idi, İspanyol piyadeleri ise d'Avalos komutasında idi. Müttefik birlikleri ormanda batıya doğru yol aldı ve Fransız kampının çok yakınına geldi, Fransızlar bu İmparatorluk birimlerinin farkına varmadı. Ama saat 07.20'de İspanyol piyadelerini fark eden Fransız topçuları, ateşe başladı. Fransız ordusu alarma geçti, ağır zırhlı süvarileri (Gendarmes) taarruz etti ve saat 07.40'ta İspanyol birlikleri dağıldı.
Kral François, ilerleyişi hızlandırdı, ancak topçularını güvenlik için biraz daha geriye çekti. İtalyan paralı askerleri, Landsknecht askerleri ile yaptıkları savaştan döndü. Bu sırada d'Avalos, orman kenarında Fransız birlikleri ile savaşmaktaydı ve Frundsberg'den acil yardım talep ediyordu. Frundsberg ise mızraklı askerleriyle beraber hızlı bir ilerleyişe geçti, Fransız birlikleri kaçmaya başladı. Savaş müttefik lehine dönmüştü.
Muharebe > Muharebenin sonu

Saat 08.00'de, İmparatorluk mızraklı askerleri ve arkebüzcüleri, Fransız süvarilerini  dağıtabildi. Fransız ağır zırhlı süvarilerinin etrafı sarıldı, sistematik biçimde imha edildiler. Fransız komutanları Richard de la Pole ve Lorraine, Kral François'ya yardım etmek üzere hızla harekete geçti, ama Frundsberg'in landsknecht askerleri ile karşılaştılar. Fransız birliği dağıldı, iki Fransız komutanı da öldü. Savaşta Frundsberg, ihanet eden ve mücadeleyi bırakan İtalyan paralı askerlerinden (Black Bands) intikam aldı, hepsi öldürüldü. Cesare Hercolani adındaki bir İtalyan asker, mücadeleye devam eden Kral François'yı yaraladı ve François esir düştü.
François'yı tam olarak esir alan askerin adı belirsizdir, çeşitli iddialar vardır; Alonso Pita da Veiga, Juan de Urbieta ve Diego Dávila adındaki askerlerin kralı esir aldığı düşünülüyordu. Döneme ait belgeler, da Veiga'yı desteklemektedir ama tek başına kralı esir almadığı da bazı belgelerde belirtilmektedir. Sonuç olarak savaş sonrasında Alonso Pita da Veiga mükâfatlandırıldı, mükâfat belgesi Simanca Genel Arşivleri'nde korunmaktadır. 24 Temmuz 1529 tarihinde İmparator V. Karl'ın verdiği mükâfat belgesi de bulunmaktadır ve korunmaktadır. Aslında V. Karl, sadece da Veiga'ya değil, grupsal olarak diğer bireylere de (de Urbieta ve Dávila) mükâfat vermişti. Da Veiga'ya "...ve aynı savaşta sen (da Veiga) bu başarıya ulaştın ve onu esir aldın, hep beraber kralı esir aldınız..." demiştir.
Savaşın ardından Pavia garnizon komutanı de Leyva, kaleden çıkabildi ve etraftaki kuşatma hattını yıktırdı. Fransız destekçisi Montmorency ve Flourance adındaki komutanlar, nehri geçip kaçmayı denediyse de ellerinde kalan son askerleri ile beraber yakalanıp öldürüldüler. Savaşın gerisinde kalan Fransız dükü Alenchon, elindeki son askerle hızlı bir çekilme hareketi başlattı. Saat 09.00 olduğunda savaş tamamen bitmişti.
Muharebe > Muharebenin sonuçları

Fransız mağlubiyeti kesindi. Fransız ordusu dağılmış, bütün komutanları ya esir düşmüş ya da öldürülmüştü. Kral François esir düşmüştü; Bonnivet, Le Tremoille, La Palice, de la Poleve Lorraine savaşta ölmüş, Montmorency ve Flourance ise kaçmaya çalışırken ölmüştü. Esir Kral François, Pizzighettone Kalesi'ne hapsedildi. François, annesi Louise de Savoie'a mektup yazdı;
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Kötü şansımın nasıl sürdüğünü soracak olursan şunu bilmeni isterim: Her şey karanlık, onurum ve şu an için tehlikede olmayan yaşamımdan başka... | „ |

Daha sonra François, mahkûmluğu sırasında Napolı'den bir haber aldı: Papa'ya söz verdiği üzere yolladığı ordu bozguna uğramış ve hiçbir şey elde edemeden Fransa'ya geri dönmüştü. Mart ayında Dük Alenchon, elinde kalan birlikler ile Lyon'a çekildi. Böylece Milano'daki Fransız nüfuzu sona ermiş oldu. Savaşın başka bir önemli sonucu daha vardı, oğlunun esir düştüğünü öğrenen Ana Kraliçe Louise, dönemin Osmanlı İmparatorluğu padişahı I. Süleyman'a Jean Frangipani aracılığıyla mektup gönderdi ve oğlunu kurtarmasını istedi. Sultan Süleyman, bu ricayı kabul etti ve Fransızlarla yakınlaştı, Habsburg hakimiyetine savaş açtı. 29 Ağustos 1526 tarihinde yapılan Mohaç Muharebesi kesin Osmanlı zaferi ile sona erdi. Habsburglar, bu durumdan endişe duymaya başladı ve imzalanan barış antlaşması ile Kral François serbest bırakıldı.
Lombardiya'daki Fransız ilerleyişi; kırmızı renk İmparatorluk, mavi renk ise Fransız hareketlerini göstermektedir.
Pavia Muharebesi (Juan de la Corte)
Kanunî Sultan Süleyman'ın Kraliçe Louise'ye gönderdiği cevap mektubu.
Back to You (dizi)

| Back to You |
| --- | --- |
Tür: sitcom
Proje tasarımcısı: Christopher Lloyd Steven Levitan
Ülke:  ABD
Dili: İngilizce
Yapım
Gösterim süresi: 22–24 dakika
Dış bağlantılar
İnternet sitesi

Back to You durum komedisi türündeki Amerikan dizisi. Fox tarafından yayınlanan dizi, 19 Eylül 2007 tarihinde başlayıp 14 Mayıs 2008 tarihinde sona erdi. Dizinin yapımcıları Christopher Lloyd ve Steven Levitan, yönetmeni ise James Burrows'tu. Dizinin başrollerini Kelsey Grammer ve Patricia Heaton; haber spikerlerini canlandırarak oynadı. Bir sezon sürüp yayından kaldırıldı.
Olay Örgüsü

Chuck Darling (Grammer) ve Kelly Carr (Heaton) Pittsburgh haber programı WURG News 9'un ortak sunucularıydı ve ekran dışında sürekli tartışmalarına rağmen ekranda harika bir kimyaları vardı. Ancak, Chuck başka bir yerde işe girmek için ayrıldı. Yaptığı utanç verici bir yorumun ardından Los Angeles'ta büyük bir pazarda yayınlanan haber programından kovulan Chuck, 10 yıl sonra Pittsburgh'a dönerek ayrıldığı haber programında sunucu olur. Chuck ayrıca Carr'ın 10 yaşındaki kızının babası olduğunu öğrenir. Kızları Gracie, “Something's Up There” adlı bölümde 11 yaşına basar.