Antonio Cánovas del Castillo

| Antonio Cánovas del Castillo |
| --- | --- |

İspanya Başbakanı
Görev süresi 23 Mart 1895 - 8 Ağustos 1897
Hükümdar: Maria Christina (naip)
Yerine geldiği: Práxedes Mateo Sagasta
Yerine gelen: Marcelo de Azcárraga
Görev süresi 5 Temmuz 1890 - 11 Aralık 1892
Hükümdar: Maria Christina (naip)
Yerine geldiği: Práxedes Mateo Sagasta
Yerine gelen: Práxedes Mateo Sagasta
Görev süresi 18 Ocak 1884 - 27 Kasım 1885
Hükümdar: Maria Christina (naip)
Yerine geldiği: José Posada Herrera
Yerine gelen: Práxedes Mateo Sagasta
Görev süresi 9 Aralık 1879 - 8 Şubat 1881
Hükümdar: XII. Alfonso
Yerine geldiği: Arsenio Martínez Campos
Yerine gelen: Práxedes Mateo Sagasta
Görev süresi 2 Aralık 1875 - 7 Mart 1879
Hükümdar: XII. Alfonso
Yerine geldiği: Joaquín Jovellar
Yerine gelen: Arsenio Martínez Campos
Görev süresi 9 Ocak 1875 - 12 Eylül 1875
Hükümdar: XII. Alfonso
Yerine geldiği: Práxedes Mateo Sagasta
Yerine gelen: Joaquín Jovellar
Kişisel bilgiler
Doğum: 8 Şubat 1828 Málaga, İspanya
Ölüm: 8 Ağustos 1897 (69 yaşında) Santa Agueda, Guipúzcoa, İspanya
Partisi: Muhafazakâr Parti
Dini: Roma Katoliği
İmzası: 
Antonio Cánovas del Castillo (d. 8 Şubat 1828, Málaga, İspanya - ö. 8 Ağustos 1897, Santa Agueda, Guipúzcoa, İspanya), İspanyol devlet adamı, başbakan ve 1876 Anayasası'nın hazırlayıcısı. Bourbon Hanedanı'nın yeniden İspanya tahtına geçmesini sağlamıştı.
Babasının ölümü üzerine, Madrid'e giderek akrabası, yazar Serafín Estébanez Calderón ve banker José Salamanca'nın koruması altına girdi. 1852'de General Leopoldo O'Donnell'la tanıştırıldı ve onun siyasal danışmanı oldu. 1854'te O'Donnell'ın öncülük ettiği ayaklanmada yer aldı ve hareketin programını oluşturan Manzanares Bildirgesi'ni kaleme aldı. 1854 seçimlerinde Málaga bölgesinden Cortes'e seçildi. Ama kurulan Espartero-O'Donnell hükûmetini benimsemediği için istifa etti ve hükûmetin kendisine önerdiği Vatikan'daki rahat bir görevi kabul etti (1855).
1857'de İtalya'dan dönen Cánovas, çeşitli hükûmet görevlerinde bulunduktan sonra, Alejandro Mon hükûmetinde içişleri bakanlığı (1864) ve O'Donnell hükûmetinde sömürgeler bakanlığı (1865) yaptı. II. Isabel'in tahttan indirilmesinden (29 Eylül 1868) sonra General Prim'in topladığı Cortes'e katıldıysa da, Amadeus monarşisinin (1870-73) desteklemeyi reddetti. Alfonso yanlılarının önderliğini üstlenerek XII. Alfonso'nun dönüşünü sağladı.
Restorasyon'un (1875) ve 1931'e kadar yürülükte kalan 1876 Anayasası'nın baş sorumlusu olarak Üçüncü Carlista Savaşı'nın bir an önce sona ermesi için var gücüyle çalıştı.
General Martínez-Campos'un Alfonso'yu Sagunto'da kral ilan etmesinden (29 Aralık 1874) sonra başbakan oldu. Sonraki yıllarda bu görevi liberal grubun önderi Práxedes Mateo Sagasta ile dönüşümlü olarak sürdürdü. XII. Alfonso'nun 25 Kasım 1885'te ölmesi üzerine, Mateo Sagasta ve General Martínez Campos'la Pardo Paktı'nı imzalayarak ve başbakanlıktan istifa ederek, Kraliçe María Cristina'nın yönetimi üstlenmesini ve kralın ölümünden sonra doğan XIII. Alfonso'nun büyüyünce tahta geçmesini sağlayan barışçıl geçişte önemli rol oynadı.
Cánovas, izlediği iç politikayla kamu düzenini ve bir ölçüde de ulusal birliği sağlamakla birlikte, çalışan kesimlerin aleyhine önlemler aldı. Anarşist hareketleri zor kullanarak bastırdı, ancak Küba ve Filipinler'deki ayaklanmaları durduramadı; Küba sorununda savaşçı bir politika izleyerek, Küba'da liberal reformlara olanak tanımadı. Martínez Campos'un istifasından sonra adaya General Valeriano Weyler y Nicolau'yu göndermesi durumu daha da kötüleştirdi. Valeriano'nun baskı önlemleri, İspanya'nın Küba'daki politikasına ABD'nin bakışını olumsuz yönde etkiledi. Cánovas, Küba sorununa çözüm bulmaya çalıştığı bir sırada İtalyan anarşist Michele Angiolillo tarafından öldürüldü.