stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Apollonios (Pergeli matematikçi)
Apollonius'un belgelenmiş eserleri > Konikler (Conics) > Kitap III

Kitap III, 56 önerme içerir. Apollonius "katı lokusların inşası için kullanım ... üç-doğrulu ve dört-doğrulu lokus ..." teoremleri için orijinal keşfi iddia ediyor. Konik kesitin lokusu (geometrik yeri) kesittir. Üç-doğrulu lokus problemi (Taliafero'nun III. Kitap ekinde belirtildiği gibi), "verilen üç sabit düz çizgiden uzaklıkları olan noktaların yerini bulur ... mesafelerden birinin karesi her zaman diğer iki mesafenin içerdiği dikdörtgene sabit bir oranda olacak şekildedir." Bu, parabol ile sonuçlanan alanların uygulanmasının kanıtıdır.  Dört doğru problemi elips ve hiperbol ile sonuçlanır. Analitik geometri, Descartes'ın övgüyle karşıladığı geometriden ziyade cebir tarafından desteklenen daha basit kriterlerden aynı lokusları türetir. Yöntemlerinde ise Apollonius'un yerini alır.
Apollonius'un belgelenmiş eserleri > Konikler (Conics) > Kitap IV

Kitap IV, 57 önerme içerir. Eudemus'tan ziyade Attalus'a gönderilen ilki, onun daha olgun geometrik düşüncesini temsil eder. Konu oldukça uzmanlaşmıştır: "bir koninin bölümlerinin birbiriyle buluşabileceği veya bir çemberin çevresini karşılayabileceği en yüksek nokta sayısı ..." Yine de, coşkuyla konuşuyor ve onları problem çözmede "önemli ölçüde işe yarar" olarak nitelendiriyor. (Önsöz 4).
Apollonius'un belgelenmiş eserleri > Konikler (Conics) > Kitap VI

Yalnızca Arapçadan çeviri yoluyla bilinen VI. Kitap, herhangi bir kitaptan daha az olan 33 önerme içerir. Ayrıca, önceki metinlerdeki hasar veya bozulma nedeniyle metinde büyük eksiklikler veya boşluklar vardır.
Konu nispeten açık ve tartışmasızdır. Önsöz 1, "konilerin eşit ve benzer kesitleri" olduğunu belirtir. Apollonius, Öklid tarafından sunulan uyum ve benzerlik kavramlarını üçgenler, dörtgenler gibi daha basit şekiller için konik kesitlere kadar genişletir. Önsöz 6, “eşit ve eşit olmayan” ve “benzer ve farklı” olan “kesitlerden ve bölümlerden” bahseder ve bazı yapısal bilgiler ekler.
Kitap VI, kitabın ön tarafındaki temel tanımlara bir dönüş sunar. "Eşitlik" alanların uygulanmasıyla belirlenir. Bir şekil varsa; yani, bir kesit veya bir bölüm diğerine "uygulanmış" (Halley tarafından si applicari possit altera super alteram olarak belirtilmiştir), çakışırlarsa ve birinin çizgisi diğerinin hiçbir çizgisini geçmiyorsa "eşittir" (Halley tarafından aequales olarak belirtilmiştir). Bu, Öklid, Kitap I, Ortak Kavramlar (Common Notions), 4: "ve birbiriyle çakışan şeyler (epharmazanta) eşittir (isa)" sonrasında açıkça bir uyum standardıdır. Tesadüf ve eşitlik örtüşür, ancak aynı değildir: Kesitleri tanımlamak için kullanılan alanların uygulanması, alanların nicel eşitliğine bağlıdır, ancak farklı şekillere ait olabilirler.
Aynı (homos), birbirine eşit ve farklı veya eşit olmayan örnekler arasında "aynı" (hom-oios) veya benzer şekiller vardır. Ne tamamen aynı ne de farklıdırlar, ancak aynı olan yönleri paylaşırlar ve farklı yönleri paylaşmazlar. Sezgisel olarak, geometrikçilerin akıllarında bir ölçek vardı; Örneğin, harita bir topoğrafik bölgeye benzer. Böylece şekiller kendilerinin daha büyük veya daha küçük versiyonlarına sahip olabilir.
Benzer şekillerde aynı olan yönler şekle bağlıdır. Öklid'in Elemanları kitabının 6. Kitabı, aynı karşılık gelen açılara sahip olanlarla benzer üçgenler sunar. Böylece bir üçgenin minyatürleri sizin istediğiniz kadar küçük olabilir veya dev versiyonları olabilir ve yine de orijinaliyle aynı üçgen olabilir.
Apollonius'un VI. Kitap'ın başındaki tanımlarında benzer sağ koniler, benzer eksenel üçgenlere sahiptir. Kesitlerin benzer bölümleri ve kesitler her şeyden önce benzer konilerdedir. Ayrıca her apsis için diğerinde istenen ölçekte bir apsis bulunmalıdır. Son olarak, birinin apsis ve ordinatı, diğeriyle aynı ordinat/apsis oranına sahip koordinatlarla eşleşmelidir. Toplam etki, farklı bir ölçek elde etmek için kesit veya bölümün koni üzerinde yukarı ve aşağı hareket ettirilmesi gibidir.
Apollonius'un belgelenmiş eserleri > Pappus tarafından tanımlanan kayıp ve yeniden yapılmış eserler

Pappus, Apollonius'un diğer incelemelerinden bahseder:
Λόγου ἀποτομή, De Rationis Sectione ("Cutting of a Ratio", "Oranların Paylaştırılması")
Χωρίου ἀποτομή, De Spatii Sectione ("Cutting of an Area", "Alanların Paylaştırılması")
Διωρισμένη τομή, De Sectione Determinata ("Determinate Section", "Kesit Belirlenmesi")
Ἐπαφαί, De Tactionibus ("Tangencies", "Teğetler")
Νεύσεις, De Inclinationibus ("Inclinations", "Eğimler")
Τόποι ἐπίπεδοι, De Locis Planis ("Plane Loci", "Düzlem Yerleşimleri").
Öklid'in Data, Porizmalar (Porisms) ve Yüzey-Yerleşimleri (Surface-Loci) ile Apollonius'un Konikleri (Conics) ile antik analizin gövdesinde yer alan Pappus'a göre bunların her biri iki kitaba ayrıldı. Yukarıda bahsedilen altı çalışmanın açıklamaları aşağıdadır.
Apollonius'un belgelenmiş eserleri > Pappus tarafından tanımlanan kayıp ve yeniden yapılmış eserler > De Rationis Sectione

De Rationis Sectione basit bir problemi çözmeye çalıştı: Her birinde iki düz çizgi ve bir nokta verildiğinde, üçüncü bir noktadan, iki sabit çizgiyi kesen düz bir çizgi çizin, böylelikle parçalar, verilen noktalar arasında kesişir ve bu üçüncü çizgi ile kesişme noktaları belirli bir orana sahip olabilir.
Apollonius'un belgelenmiş eserleri > Pappus tarafından tanımlanan kayıp ve yeniden yapılmış eserler > De Spatii Sectione

De Spatii Sectione, iki kesişimin içerdiği dikdörtgenin belirli bir dikdörtgene eşit olmasını gerektiren benzer bir problemi tartıştı.
17. yüzyılın sonlarında Edward Bernard, Bodleian Kütüphanesi 'nde De Rationis Sectione'nin bir versiyonunu keşfetti. Bir çeviriye başlamasına rağmen, onu bitiren ve De Spatii Sectione restorasyonu ile 1706 ciline dahil eden Halley olmuştur.
Apollonius'un belgelenmiş eserleri > Pappus tarafından tanımlanan kayıp ve yeniden yapılmış eserler > De Sectione Determinata

De Sectione Determinata problemleri tek boyutlu analitik geometri olarak adlandırılabilecek bir şekilde ele alır; diğerlerine oranla bir doğru üzerinde noktalar bulma sorusuyla uğraşır. Spesifik problemler şunlardır: Düz bir çizgi üzerindeki iki, üç veya dört nokta verildiğinde, üzerinde öyle başka bir nokta bulun ki, verilen noktalara olan mesafeleri, üzerindeki karenin veya ikisinin içerdiği dikdörtgenin belirli bir orana sahip olması koşulunu sağlasın (1) Kalan kareye veya kalan ikisinin içerdiği dikdörtgene veya (2) geri kalanının içerdiği dikdörtgene ve verilen bir başka düz çizgiye. Bazıları Apollonius'un çözümünü keşfetmek için metni restore etmeye çalıştı, aralarında Snellius (Willebrord Snell, Leiden, 1698); Aberdeen 'den Alexander Anderson, Apollonius Redivivus’unun ekinde (Paris, 1612); ve Robert Simson Opera quaedam relquasında (Glasgow, 1776), açık ara en iyi girişimdi.
Apollonius'un belgelenmiş eserleri > Pappus tarafından tanımlanan kayıp ve yeniden yapılmış eserler > De Tactionibus

De Tactionibus aşağıdaki genel problemi benimsedi: Konumdaki üç şey (noktalar, düz çizgiler veya daireler) verildiğinde, verilen noktalardan geçen ve verilen düz çizgilere veya dairelere değen bir daireyi tanımlayın. En zor ve tarihsel olarak ilginç durum, verilen üç şey daire olduğunda ortaya çıkar. 16. yüzyılda, François Viète bu problemi (bazen Apollon problemi olarak da bilinir) hiperbol ile çözen Adrianus Romanus'a sundu. Bunun üzerine Vieta daha basit bir çözüm önerdi ve sonunda Apollonius'un küçük eseri olan Apollonius Gallus'taki (Paris, 1600) incelemesinin tamamını restore etmeye yöneltti. Problemin tarihi, J. W. Camerer'ın özeti Apollonii Pergaei quae supersunt, ac maxime Lemmata Pappi in hos Libras, cum Observationibus, &c (Gothae, 1795, 8vo)'da araştırılmıştır.
Apollonius'un belgelenmiş eserleri > Pappus tarafından tanımlanan kayıp ve yeniden yapılmış eserler > De Inclinationibus

De Inclinationibus’un amacı, belirli bir noktaya doğru eğilimli, belirli bir uzunluktaki düz bir çizginin verilen (düz veya dairesel) iki çizgi arasına nasıl eklenebileceğini göstermekti. Marin Getaldić ve Hugo d'Omerique ("Geometrik Analiz", "Geometrical Analysis", Cadiz, 1698) restorasyon girişiminde bulunsa da, en iyisi Samuel Horsley (1770) tarafından yapılmıştır.
Apollonius'un belgelenmiş eserleri > Pappus tarafından tanımlanan kayıp ve yeniden yapılmış eserler > De Locis Planis

De Locis Planis, düz çizgilere veya dairelere ait olan lokuslarla (geometrik yer/yerleşimlerle) ilgili önermelerin bir koleksiyonudur. Pappus önermelerinin tüm ayrıntılarını verdiği için, bu metin sadece P. Fermat (Oeuvres, i., 1891, s. 3–51) ve F. Schooten (Leiden, 1656) tarafından değil ama aynı zamanda en başarılı şekilde R. Simson (Glasgow, 1749) tarafından da restore edilme çabalarını konu oldu.
Apollonius'un belgelenmiş eserleri > Diğer antik yazarların bahsettiği kayıp eserler

Antik yazarlar, Apollonius'un artık var olmayan diğer eserlerine atıfta bulunur:
Περὶ τοῦ πυρίου, On the Burning-Glass (Yanan Aynalar Üzerine), muhtemelen parabolün odak özelliklerini araştıran bir inceleme
Περὶ τοῦ κοχλίου, On the Cylindrical Helix (Silindirik Helezon Üzerine) (Proclus tarafından bahsedildi)
Aynı küreye çizilmiş on iki yüzlü (dodecahedron) ve yirmi yüzlü (ikosahedron)'nün bir karşılaştırması
Ἡ καθόλου πραγματεία, Apollonius'un Öklid'in Elemanlarının iyileştirilmesi için belki de eleştirilerini ve önerilerini içeren matematiğin genel ilkeleri üzerine bir çalışma
Ὠκυτόκιον ("Quick Bringing-to-birth"), Eutocius'a göre Apollonius, π'nin değeri için Arşimet'inkinden daha yakın sınırların, 3+1⁄7 üst sınır olarak ve 3+10⁄71 alt sınır olarak, nasıl bulunacağını gösterdi.
Hem büyük sayıları her gün Arşimet'in  Kum Sayacı (The Sand Reckoner) adlı eserindekinden daha fazla ifade etmek ve hem de bu büyük sayıları çarpmak için bir aritmetik çalışma (bkz. Pappus)
Öklid, Kitap X'te açıklanan irrasyonellik teorisinin büyük bir uzantısı, binomiyalden çok terimliye ve sıralıdan (ordered) sırasız (unordered) irrasyonellere (Pappus' comm. on Eucl. X.'ten alıntılara bakın, Arapça olarak korunmuş ve Woepke tarafından 1856'da yayınlanmıştır).
Diğer yazarlar tarafından Apollonius'a atfedilen fikirler > Apollonius'un astronomiye katkısı

Gezegen hareketlerinin iki tanımının denkliği ona atfedilir, biri dışmerkezlilik, diğeri yörünge ve dış çemberler kullanır. Batlamyus, bu denkliği "Almagest" XII.1'de Apollonius teoremi olarak tanımlar.
Ay üzerindeki Apollonius kraterinin ve Apollonius deliğinin (Rimae Apollonius) adı onuruna verilmiştir.
Diğer yazarlar tarafından Apollonius'a atfedilen fikirler > Apollonius'un Yöntemleri

Heath'e göre, "Apollonius'un Yöntemleri" ona ait ve kişisel değildi. Daha sonraki teorisyenler üzerindeki etkisi ne olursa olsun, kendi teknik yeniliğinden değil, geometriden kaynaklanıyordu. Heath'in bu konudaki ifadesi;
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | "Koniklerde kullanılan yöntemlerin ayrıntılı olarak değerlendirilmesine bir başlangıç olarak, genelde, kesin ifadesini Öklid'in Elemanlarında bulduğu kabul edilen geometrik inceleme ilkelerini istikrarlı bir şekilde takip ettikleri söylenebilir." | „ |

şeklindedir. Altın çağ geometricilerinden bahseden modernlerle ilgili olarak, "yöntem" terimi, özellikle, geometrinin bilmeden bugün kullanılan cebirsel bir yöntemle aynı sonucu ürettiği görsel, yeniden yapılandırıcı yol anlamına gelir. Basit bir örnek olarak, cebir bir karenin alanını, kenarının karesini alarak bulur. Aynı sonucu elde etmenin geometrik yöntemi, görsel bir kare oluşturmaktır. Altın çağdaki geometrik yöntemler, temel cebir sonuçlarının çoğunu üretebilir.
Diğer yazarlar tarafından Apollonius'a atfedilen fikirler > Apollonius'un Yöntemleri > Geometrik cebir

Heath, tüm altın çağın yöntemleri için geometrik cebir terimini kullanmaya devam eder. Terim buna "uygunsuz bir şekilde değil" deniyor der. Bugün terim başka anlamlarda kullanılmak üzere yeniden dirilmiştir (bkz. Geometrik cebir). Heath, bunu 1890'da veya daha önce Henry Burchard Fine tarafından tanımlandığı şekliyle kullanıyordu. Fine bunu Analitik geometrinin ilk tam gelişmiş çalışması olan René Descartes'ın La Géométrie adlı eseri için uygular. Fine, "temel işlemleri biçimsel olarak aynı olan iki cebrin resmi olarak özdeş olduğunu" bir ön koşul olarak ortaya koyan Fine, "Descartes’ın çalışmasının ... yalnızca sayısal cebir olmadığını ama daha iyi bir isim istemek için çizgi parçalarının cebri denebileceğini söylüyor. Sembolizmi sayısal cebrinki ile aynıdır; ...."
Örneğin, Apollonius'ta bir doğru parçası AB (A noktası ile B noktası arasındaki çizgi) aynı zamanda parçanın sayısal uzunluğudur. Herhangi bir uzunlukta olabilir. Dolayısıyla AB, herhangi bir değerin atanabileceği x (bilinmeyen) gibi cebirsel değişken ile aynı olur; örn. x = 3.
Değişkenler Apollonius'ta bugün cebirde devam eden bir uygulama olan “AB kesitin herhangi bir noktasından çapa olan uzaklık olsun” gibi kelime ifadeleriyle tanımlanır. Her temel cebir öğrencisi, "kelime problemlerini" cebirsel değişkenlere ve cebir kurallarının x için çözümlemede geçerli olduğu denklemlere dönüştürmeyi öğrenmelidir. Apollonius'un böyle kuralları yoktu. Çözümleri geometrikti.
Resimsel çözümlere kolayca yatkın olmayan ilişkiler, onun kavrayamayacağı bir şeydi; ancak, resimsel çözümler repertuvarı, bugün genellikle bilinmeyen (veya gerekli olmayan) karmaşık geometrik çözümler havuzundan geldi. Bunun iyi bilinen bir istisnası, kaçınılmaz olan Pisagor Teoremi'dir, şimdi bile yanlarında kareler bulunan ve a2 + b2 = c2 gibi bir ifadeyi gösteren bir dik üçgenle temsil edilir. Yunan geometriciler, bu terimleri "AB üzerindeki kare" vb. olarak adlandırdı. Benzer şekilde, AB ve CD'den oluşan bir dikdörtgenin alanı "AB ve CD'deki dikdörtgen" idi.
Bu kavramlar, Yunan geometricilerin doğrusal fonksiyonlara ve ikinci dereceden fonksiyonlara cebirsel erişimini sağladı, bunlar daha sonra konik kesitlerdir. Sırasıyla 1 veya 2'nin kuvvetlerini içerirler. Apollonius, bir koni katı olsa bile küpleri pek kullanmamıştı (katı geometri'de gösteriliyor). İlgi alanı, düzlem şekiller olan konik kesitlerdi. 4 ve üzeri kuvvetler görselleştirmenin ötesindeydi ve geometride bulunmayan ancak cebirde elinizin altında olan bir soyutlama derecesi gerektiriyordu.
Diğer yazarlar tarafından Apollonius'a atfedilen fikirler > Apollonius'un Yöntemleri > Oranlar teorisi

Apollonius, Öklid'in Elemanlar, Kitap 5 ve 6'da ifade edildiği gibi "Oranlar Teorisi"ni kullanır. Knidoslu Eudoxus tarafından geliştirilen teori, tamamen grafik yöntemler ve modern sayı teorisi arasında bir aracıdır. Kesirlerin standart işlemesi gibi standart bir ondalık sayı sistemi eksiktir. Ancak önermeler, aritmetikte kesirleri işlemek için kuralları kelimelerle ifade eder. Heath, çarpma ve bölmenin yerini aldıklarını ileri sürer.
"Büyüklük" terimi ile Eudoxus, sayıların ötesine geçip genel bir boyut duygusuna geçmeyi umuyordu, bu da onun günümüzde hala koruduğu bir anlama geliyordu. Öklid şekillerine gelince, çoğu zaman Pisagor yaklaşımı olan sayılar anlamına gelir. Pisagor, evrenin niceliklerle karakterize edilebileceğine inanıyordu ve bu inanç, mevcut bilimsel dogma haline geldi. Öklid'in 5. Kitabı, bir büyüklüğün (megethos, “size”, "boyut") birimlere (meros, “part”, "parça") eşit olarak bölünmesi gerektiği konusunda ısrar ederek başlar. Dolayısıyla büyüklük, birimlerin katlarıdır. Metre veya feet gibi standart ölçü birimleri olmaları gerekmez. Bir birim herhangi bir atanmış çizgi parçası olabilir.
Bunu, bilimde şimdiye kadar tasarlanmış belki de en yararlı temel tanım takip etmektedir: oran (Yunanca logos, kabaca “explanation”, "açıklama" anlamına gelir), göreceli büyüklükte bir ifadedir. AB ve CD segmentleri gibi iki büyüklük verildiğinde. CD'nin birim olarak kabul edildiği AB'nin CD'ye oranı, AB'deki CD sayısıdır; örneğin, 3 parça 4 veya milyonda 60 parça, burada gösterim başına parça (ppm - Parts per notation) hala "parçalar" terminolojisini kullanıyor. Oran, modern kesirlerin temelidir ve bu aynı zamanda kırıkla aynı Latince kökünden "parça" veya "fragman" anlamına da gelir.
Oran, "proporsiyon" (Yunanca analogos) olarak adlandırılan mantıksal yapıdaki matematiksel tahminin temelidir. Oran, iki bölüm, AB ve CD, diğer ikisi, EF ve GH ile aynı orana sahipse, AB ve CD'nin EF ve GH ile orantılı olduğunu veya Öklid'de söylendiği gibi EF, GH'ye olduğu gibi AB, CD'ye olduğunu belirtir.
Cebir, bu genel kavramı AB/CD = EF/GH ifadesine indirger. Terimlerin herhangi üçü göz önüne alındığında, dördüncü terim bilinmeyen olarak hesaplanabilir. Yukarıdaki denklemi yeniden düzenlediğimizde, AB = (CD/GH)•EF elde edilir, burada y = kx olarak ifade edilir ve CD/GH "orantılılık sabiti" olarak bilinir. Yunanlar, muhtemelen art arda ekleyerek, katları (Yunanca pollaplasiein) almakta çok az zorluk yaşadılar.
Apollonius, kareler ve dikdörtgenlerle gösterilen neredeyse yalnızca çizgi parçalarının ve alanlarının oranlarını kullanır. Çevirmenler, 1684'te Gottfried Wilhelm Leibniz tarafından sunulan Acta Eruditorum'da iki nokta işaretini kullanmayı taahhüt ettiler. Konikler, Kitap I'den Önerme 11'deki bir örnek aşağıda verilmiştir:
Sistem Geri Yükleme

| --- | --- |

Geliştirici(ler): Microsoft
İşletim sistemi: Microsoft Windows
Tür: Sistem kurtarma
Resmî sitesi: support.microsoft.com/tr-tr/help/959063/what-is-system-restore
Sistem geri yükleme, Microsoft Windows'ta kullanıcının bilgisayarlarının durumunu (sistem dosyaları, yüklü uygulamalar, Windows Kayıt Defteri ve sistem ayarları dahil) önceki bir zamana geri döndürmesine olanak tanıyan ve sistem sorunlarından kurtulmak için kullanılabilen bir özelliktir.
İlk olarak Windows Me ile birlikte eklenen bu özellik Windows Server hariç sonraki tüm Microsoft Windows sürümlerinde yer almaktadır. Windows 10'da, Sistem Geri Yükleme kapalı olarak gelmekte, kullanmak için kullanıcı tarafından etkinleştirilmesi gerekmektedir.
Genel bakış

Sistem Geri Yükleme'de, kullanıcı el ile yeni bir geri yükleme noktası oluşturabilir, mevcut bir geri yükleme noktasına geri dönebilir veya Sistem Geri Yükleme yapılandırmasını değiştirebilir.
İzlenen kaynaklar

Windows Vista ile başlayan Sistem Geri Yükleme, izlediği tüm birimlerin anlık görüntüsünü alır. Ancak Windows XP'de yer alan Sistem Geri Yükleme, yalnızca aşağıdakileri izleyebilir:
Windows Kayıt
Windows Dosya Koruması klasöründeki dosyalar (Dllcache)
Yerel kullanıcı profilleri
COM+ ve WMI veritabanları
IIS meta tabanı
İzlenen belirli dosya türleri
Sistem Geri Yükleme tarafından eklenecek veya izlenecek dosya türleri ve dizinlerin listesi %windir%\system32\restore\Filelist.xml dosyası düzenlenerek Windows Me ve Windows XP'de özelleştirilebilir.
Alan tüketimi

Dosya NTFS olarak saklanır ve bir disk temizleme işleyicisi disk alanını boşaltmak için en son Geri Yükleme Noktası dışındaki tüm ögelerin silinmesine izin verir.
Geri yükleme noktaları

Sistem Geri Yükleme'nin Windows XP ve sonraki Windows sürümlerinde nasıl çalıştığı arasında önemli farklılıklar vardır.
Arayüz - Windows XP'de, Sistem Geri Yükleme'ye ayrılan disk alanı miktarını yapılandırmak için bir grafik vardır. Windows Vista'da ise bu işlem için herhangi bir grafiksel arayüz yer almaz. Vssadmin.exe komut satırı aracını kullanarak veya uygun kayıt defteri anahtarını düzenleyerek ayrılacak alan ayarlanabilir. Fakat Windows 7 ve sonraki sürümlerde Windows XP'de yer alan grafiksel arayüz geri getirildi.
Maksimum alan - Windows XP'de, Sistem Geri Yükleme, çoğu disk boyutu için birimin alanının en fazla %12'sini kullanacak şekilde yapılandırılabilir, ancak birimin boyutuna göre farklılıklar gösterebilir. 90 günün üzerindeki geri yükleme noktaları, 7776000 saniyelik varsayılan RPLifeInterval (Yaşam Süresi - TTL) kayıt defteri değeri tarafından belirtildiği gibi otomatik olarak silinir. Windows Vista ve sonraki sürümlerde ise varsayılan alan %15 olarak belirlenmiştir.
Update Scanner

Update Scanner, Firefox için yazılmış, internet sayfalarındaki güncellemeleri takip etmeye yarayan oldukça kullanışlı bir eklentidir.
Arabellekte kalan veri ile en son gelen güncelleme arasındaki veri farklarını, kullanıcının daha rahat görebilmesi için sarı veya kullanıcının tanımladığı şekilde üzerini otomatik olarak belirleyici bir renkle belli eden, sayfa ebatına ve internet erişim hızına bağlı olarak, sayfada yapılan en ufak değişikliği bile kullanıcının fark edebilmesini sağlayan bir Firefox eklentisidir.
Çocukluk çağı alternan hemipleji

| Çocukluk çağı alternan hemipleji |
| --- | --- |
Uzmanlık: Nöroloji 
Çocukluk çağı alternan hemipleji, çocukluk çağı alternatifleşen- kısmi felci (English: alternating hemiplegia of childhood, kısaca: AHC) etiyolojisi (kesin nedenleri) bilinmeyen nadir bir nörolojik bozukluktur. Giderek çoğalan kanıtlar hastalığın öncelikli nedeni olarak ATP1A3 geninin değişinimini (mutasyonunu) göstermektedir. Atak olarak da ifade edilen, geçici ve bozukluktan muzdarip hemipleji nöbetleri ile bilinir. Hemipleji atakları vücudun bir ya da iki tarafında, hafif halsizlikten tamamen felce kadar, birçok şeye sebep olabilir. Süre olarak da değişken ve çeşitlidir. Ataklar vücudun bir tarafından diğerine, alternatif bir seyir izleyebilir. Tek atak esnasında, vücudun bir ya da iki tarafını etkilemek üzere değişebilir. Hastalık hemipleji ile birlikte birçok belirtiye sahiptir. Belirtilerin çoğu bebeklik döneminde ortaya çıkar. Bebek 18 aylıktan önce tipik belirtilere sahiptir. Genellikle hemipleji ve diğer ilgili belirtiler uyku ile kesilir, ancak uyanınca tekrarlanabilir. Bu nörolojik bozukluk yakın bir tarihte keşfedilmiştir. Karakteristik özellikleri 1971'de tanılanmıştır. 1 milyon insanda 1 birey olmak üzere çok nadir görülen bir hastalıktır. Hemipleji ile birlikte bozukluğun belirtileri çok geniş nörolojik ve gelişimsel zayıflıklar içerir. Bu hastalık kamuoyunda yeterince bilinmemektedir. Tüm dünyada 7.000 kişide bulunduğu tahmin edilirken, hastaların yalnızca %10'u STK ya da topluluklardan bilgi desteği almaktadır. Hastalık hakkındaki yayınların çoğu hastalık hakkındaki bilgi eksikliğini gidermeye yöneliktir.
Belirtiler ve Bulgular

Hastalar hemipleji atakları ile birlikte çok çeşitli belirtilere sahiptir. Belirtiler paroksimal (ani ve geçici) ve paroksimal olmayan diye ayrılabilir. Paroksimal belirtiler hemipleji ile bağlantılıdır. Aniden oluşabilir. Paroksimal atakların süresi çok değişkendir. Paroksimal olmayan belirtiler hastalığın yan etkileridir ve sadece ataklar sırasında değil, her zaman yaşanır. Epilepsinin paroksimal bir belirti olduğu söylenir ve çocukluk çağı alternan hemiplejinin tanılanmasında önemli bir rol oynar.