İçsel ışık

Başlığın diğer anlamları için The Inner Light (disambiguation) sayfasına bakınız.
William Holman Hunt'ın, Dünyanın Işığı
İçsel ışık, Tanrı'nın Işığı, Mesih'in Işığı, İçimizdeki Mesih, Tanrı'nınki, İçimizdeki Tanrı'nın Ruhu, İçimizdeki Işık ve iç ışık, Dini Dostlar Derneği'nde (Quakers) Mesih'in Işığı'nın üzerlerine veya içlerine yansıdığını ifade etmek için yaygın olarak kullanılan metaforlardır. Bu ifadeler, "'içsel ışığa' inanç duyulmasını ve ona dayanılmasını öğütleyen (Mesih'in kalpteki varlığı)" Quaker hareketinin kurucusu George Fox tarafından yaygınlaştırılmıştır. İlk Quakerlar; sessizce oturdukları ve, Tanrı'nın içsel ışığının üzerlerinde parladığını ve Kutsal Ruh'un konuştuğunu hissedene kadar, İncil'in sözleri üzerinde meditasyon yapmalarıyla biliniyordu. Öncü Quakerlar şunu öğrettiler: "Tanrı kendisini Kutsal Ruh aracılığıyla her bireyin vicdanında ve bilincinde açığa çıkarır; Mesih'in kendisi, insanın günahkârlığını aydınlatmak ve onu hakikat ile doğruluk yoluna iletmek için Işıktır. ... bu ışık tüm insanların içindedir ki Tanrı'nın lütfuyla onları Mesih'e yönlendirebilsin ve aynı ışık Hristiyanlara günlük rehberlik sağlayacaktır."
Dini Dostlar Cemiyeti'nin İnanç ve Uygulamasının Anahtarı'na göre, İçsel Işık "hem tarihi, yaşayan İsa'dır hem de Tanrı'nın insanlara sunduğu ve aynı zamanda bizi günahlarımızın bilincine vardıran, bunları bağışlayan ve bize onların üstesinden gelebilmek için güç ve irade veren" ve "bize doğru ve yanlış, dürüstlük ve yalancılık, iyi ve kötü arasındaki farkı öğreten"dir. Bu nedenle, ışık kelimesi, Hristiyanlar tarafından (Quakerlar dahil) yaygın olarak İsa için bir metafor olarak kullanılır; Yuhanna 8:12, dahil olmak üzere birçok İncil pasajından türetilmiştir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Ben dünyanın ışığıyım. Benim ardımdan gelen, asla karanlıkta yürümez, yaşam ışığına sahip olur. | „ |

Quakerlar, İsa'nın Işığı'nda yürüme fikrini; Tanrı'nın kişinin içindeki varlığına ve Tanrı'yı direkt, kişisel olarak deneyimlemeye eş görürler. Ancak bu görüş yıllık toplantılarda Quakerlar arasında belli bir derece farklılık göstermektedir. Quakerlar, yalnızca bireylerin bu ışık tarafından yönlendirilebileceğine değil, Dostlar'ın bir araya gelerek Tanrı'nın verdiği endişeleri ve yönlendirmeleri birbirleriyle paylaşarak ortak rehberlik alabileceğine de inanırlar. Bu, genellikle ibadet için toplantıda yapılır; İsviçreli bir Quaker olan Pierre Lacout, Tanrı sessizliktir adlı kitabında, İç Işık'ın "parlamasına" neden olan "etkin bir sessizlik"i tasvir eder. Bir Dost toplantısında, kişi İç Işık'ın kendisine söylediklerini yüksek sesle paylaştığında buna genellikle "bakanlık" denir. İçsel ışık terimi ilk kez, ilk Dostlar tarafından Mesih'in üzerlerinde parlayan ışığına atıfta bulunmak için kullanılmıştır; ayrıca iç ışık terimi de bu Quaker doktrinini tanımlamak için yirminci yüzyıldan beri kullanılmaktadır. Rufus Jones, 1904'te şöyle yazdı: "İç Işık; insan ruhunda İlahi bir şey, 'Tanrı'dan bir şey' olduğuna işaret eden doktrindir". Jones, Quaker'ın iç ışık doktrini hakkındaki yorumunun George Fox ve diğer öncü Quaker'lar tarafından paylaşılan bir şey olduğunu savundu, ancak bazı Quaker teologları ve tarihçileri, özellikle Lewis Benson bu bakış açısını reddediyor.