stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mekke Muharebesi (883)
Mekke'de Tolunoğulları'nın etkisi

İbn Tolun'un Abbasi hükûmetiyle ilişkileri kötüleştikçe dikkatini Batı Arap Yarımadası'ndaki Mekke şehrine çevirmeye başlamıştır. İslam'ın kutsal şehirlerinden biri olarak Mekke, önemli miktarda sembolik prestij taşıyordu ve yıllık hac veya hac ziyaretinin liderliği, halifeler için önemli bir meşruiyet kaynağı olarak görülüyordu. İbn Tolun, Mekke üzerinde vesayet hakkı talep ederek muhtemelen Müslüman dünyasında kendisi için daha fazla siyasi çekicilik elde etmeyi ve bu süreçte Abbasi sarayı nezdindeki konumunu iyileştirmeyi umuyordu.
Ancak İbn Tolun'un Mekke üzerinde hak iddia etme girişimi, ona karşı düşmanlığı körüklemesi kaçınılmazdı. Böyle bir hamle sadece doğal olarak el-Muvaffak'ın karşı çıkmasıyla kalmayacak,  aynı zamanda çeşitli sorumluluklar verilmiş olan Sistan'ın ve İslami Doğu'nun büyük bir kısmının güçlü Saffârî valisi Amr bin el-Leys ile de hac ve Kutsal Şehirler üzerinde çatışma yaratacaktı. İbn Tolun'da olduğu gibi Amr da Abbasi hükûmetinden yüksek düzeyde bağımsızlığa sahipti, ancak Mısır hükümdarının aksine bu dönemde halife sarayıyla nispeten samimi ilişkiler içindeydi ve Mekke konusunda özellikle onu koruma konusunda kıskanç olduğunu kanıtladı. Şehirdeki kendi hakları.
Bu engellere rağmen İbn Tolun, 881'de Mekke'ye yerleşmek için ilk girişimde bulunmuş ve kendi çıkarlarını temsil etmesi için bir süvari müfrezesiyle birlikte bir ajan göndermişti. Ancak vardıklarında kendilerini Amr'a sadık birlikler tarafından karşı karşıya buldular ve iki taraf, Mescid-i Haram'daki minberin sağına kimin efendisinin sancağını yerleştireceği konusunda tartışmaya başladı. Her iki grup da bu konuda kılıçlarını çekti ve savaş, Saffarid tarafını desteklemek için Zanj birliklerini konuşlandıran Abbasi Mekke valisi Harun ibn Muhammed ibn İshak el-Haşimi'nin müdahalesiyle kıl payı önlendi. Bu nedenle Amr'ın temsilcisi istediği gibi hareket edebildi ve sancağının minberin yanındaki şeref yerinde kalmasına izin verildi.
Muharebe

883 yılında İbn Tolun, Mekke'de otoritesini yeniden savunmaya çalıştı ve subaylar Muhammed ibn el-Sarraj ve el-Ganavi'yi dört yüz yetmiş süvari ve iki bin piyadeden oluşan bir kuvvetle şehre gönderdi. Tuluni ordusu 8 Haziran'da (Zilhicce hac ayının başlangıcından iki gün önce) Mekke'ye ulaştı ve vali Harun ibn Muhammed'in o sırada Bustan ibn 'Amir'deyken şehirden uzakta olduğunu gördü. Geldiklerinde destek toplamak için halk arasında para dağıtmaya başladılar; Cezzarin ve Hannatin'e ikişer dinar  ve muhtarlara da yedi dinar verdiler.
Beş gün sonra, 13 Haziran'da Cafer ibn el-Baghamardi komutasındaki yaklaşık iki yüz atlıyla Mekke'ye girdi. Orada, şehre dönen ve valinin emrinde bulunan yüz yirmi atlı, iki yüz siyah, otuz Saffarid süvarisi ve Irak'tan iki yüz piyade ile takviye edilen Harun tarafından karşılandı. Bir grup Horasanlı hacıdan daha fazla yardım aldıktan sonra Cafer, dışarı çıkıp İbn Tolun'un birlikleriyle yüzleşmeye karar verdi. Mekke'nin çukurunda gerçekleşen savaş, İbn Tolun'un iki yüz adamını öldüren ve geri kalanını çevredeki tepelere kaçmak zorunda bırakan hükûmet güçlerinin zaferiyle sonuçlandı. Tulunid askerleri hayvanlarını kaçırırken paralarına el konuldu ve el-Ganavi'nin yaklaşık iki yüz bin dinar içeren çadırı Cafer tarafından ele geçirildi.
Sonrası

Savaşın ardından Ja'far, Mısırlılar, Jazzarin ve Hannatin'i affetti. Mekke camilerinde olaydan dolayı İbn Tolun'a lanet eden bir mektup okundu ve tüccarların canlarının ve mallarının artık güvende olduğu ilan edildi.
İbn Tolun muharebenin etkisinden uzun süre çıkamadı; hastalandı ve Mayıs 884'te öldü ve yerine oğlu Humâreveyh geçti. İbn Tolun'un ölümünden kısa bir süre sonra Muvaffak el-Abbâsî, Tolunoğulları Suriye'sinin genel bir istilasını emretti (Nisan 885'te Tevahin Muharebesi'nde sonunda yenilgiye uğratıldı) ve Tolunoğulları ve Abbasiler sonraki birkaç yılı Suriye ve Cezire'nin kontrolü için birbirleriyle savaşarak geçirdiler.
Schefflera altigena

Schefflera altigena, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Naskapiler

| --- | --- |
 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
Diller
Naskapice, İngilizce, Fransızca
Din
Hristiyanlık ve yerel inançlar
  
Naskapi ve İnnu yerleşimleri
Naskapiler (Naskapice ᓇᔅᑲᐱ Naskapi ; İngilizce Naskapi, Nascapi, Naskapee, Nascapee, Naskapi Innu), Kanada'da Doğu Québec ve Labrador'da yaşayan Algonkin halklarının Kuzey Algonkinleri grubundan Subarktik yerlisi bir Kızılderili halkı. Kendileri rengeyiği avcısı göçebe olsa da en yakın akrabaları olan İnnular yerleşiktir ve her iki halkın birlikte nüfusu 18.000 kişidir. Diğer Kanada Kızılderilileri gibi Naskapiler de yasal olarak Kızılderili rezervi adı verilen kamp benzeri toplama yerleşimlerde yaşamak zorundadırlar.
Boyları

Batı Naskapileri (kendilerince ᐃᔪᐤ ᐃᔨᒧᐅᓐ Waskahikan Innu, İng. Western Naskapi, Fort Chimo Naskapi) — Quebec'de Kawawachikamach rezervinde Naskapi Nation of Kawawachikamach adıyla idari olarak yapılanırlar.
Doğu Naskapileri (kendilerince Mushuau Innu, İng. Eastern Naskapi, Davis Inlet Naskapi, Innu) — Labrador'da 43 km² alan kaplayan Natuashish rezervinde yaşarlar ve Mushuau Innu First Nation adıyla idari olarak yapılanırlar.
Schefflera angustifoliolata

Schefflera angustifoliolata, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera apiculata

Schefflera apiculata, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera aquaverensis

Schefflera aquaverensis, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera amungwiwae

Schefflera amungwiwae, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Gezegenimsi bulutsu

| Gezegenimsi bulutsu |
| --- | --- |
NGC 1535
Özellikler
Türü: Salma bulutsusu
Kütle aralığı: 0,1M☉-1M☉
Boyut aralığı: ~1 ly
Yoğunluk: 100 ila 10.000 cm3 / parçacık
Dış bağlantılar
 Ortam kategorisi
 Q13632
Ek bilgiler
Keşif: 1764, Charles Messier
Kedi Gözü bulutsusunun (NGC 6543) X-ışını/görünür ışık kullanılarak çekilmiş fotoğrafı.
Webb Teleskobu, üzerindeki iki kamerayı kullanarak Güneyin Halka bulutsusu olarak da bilinen NGC 3132'nin fotoğrafını çekmiş. Yaklaşık 2.500 ışıkyılı uzaklıkta yer alıyor.
Merkezinde bulunan bir çift yıldız tarafından aydınlatılan NGC 6326'dan parlak gaz demetleri fışkırıyor.
Gezegenimsi bulutsu, yaşamının son evresinde bulunan bir kırmızı devin yaydığı parlak bir iyonize gazdan oluşan salma bulutsusu türüdür.
"Gezegenimsi bulutsu" terimi, gezegenlerle ilgisiz oldukları için yanlış bir adlandırmadır. Terimin kökeni, ilkel teleskoplarla gözlem yapan astronomların bu bulutsuları yuvarlak şekillerinden dolayı gezegenlere benzetmesine dayanır. Bu terim ilk kez, İngiliz astronom William Herschel tarafından 1780'li yıllarda kullanılmış olsa da Ocak 1779 gibi daha erken bir tarihte, Fransız astronom Antoine Darquier de Pellepoix yaptığı gözlemler sonucunda Halka bulutsusunu "çok sönük ama mükemmel bir şekilde ana hatlarıyla; Jüpiter kadar büyük ve solmakta olan bir gezegene benziyor" diyerek tarif etti. Günümüzde farklı bir şekilde tanımlansa da bu eski terim hala kullanılmaktadır.
Tüm gezegenimsi bulutsular, yaklaşık 1-8 güneş kütlesi büyüklüğündeki orta kütleli bir yıldızın hayatının son evresinde meydana gelir. Güneş'in yaşam döngüsünün sonunda bir gezegenimsi bulutsu oluşturması bekleniyor. Yıldız evriminin oldukça uzun süren aşamaları göz önünde bulundurulduğunda gezegenimsi bulutsular, belki birkaç on bin yıl yaşayan kısa ömürlü fenomenlerdir. Kırmızı devin atmosferinin tamamı dağıldıktan sonra ortaya çıkan, sıcak ve parlak gezegenimsi bulutsu çekirdeğinden yayılan ultraviyole ışınlar, uzaya doğru saçılan maddeyi iyonlaştırır. Emilen ultraviyole ışık daha sonra çekirdeğin etrafındaki gazın parlamasına sebep olur.
Gezegenimsi bulutsular, elementleri yaratıldıkları yıldızlardan yıldızlararası ortama yayarak Samanyolu'nun kimyasal evriminde muhtemelen çok önemli bir rol oynar.
1990'lardan başlayarak, Hubble Uzay Teleskobu görüntüleri, birçok gezegenimsi bulutsunun son derece karmaşık ve çeşitli morfolojilere sahip olduğunu ortaya çıkardı. Yaklaşık beşte biri kabaca küreseldir ancak çoğunluğu küresel simetrik değildir. Hangi mekanizmaların şekilde ve özellikte bu kadar büyük bir çeşitlilik yarattığı henüz tam olarak bilinmemektedir ancak çift yıldızların, yıldız rüzgarlarının ve manyetik alanların bunda bir rolü olduğu düşünülmektedir.
Gözlemler > Keşfi

Keşfedilen ilk gezegenimsi bulutsu (henüz böyle adlandırılmasa da), Vulpecula takımyıldızındaki Halter Bulutsusu idi. 12 Temmuz 1764'te Charles Messier tarafından gözlemlendi ve onu bulutsu nesneler kataloğuna M27 olarak kaydetti. Düşük çözünürlüklü teleskoplarla yapılan ilk gözlemlerde, M27 ve daha sonra keşfedilen gezegenimsi bulutsular, Uranüs gibi dev gezegenlere benziyordu. Ocak 1779 gibi daha erken bir tarihte, Fransız astronom Antoine Darquier de Pellepoix, yaptığı gözlemler sonucunda Halka bulutsusu için "çok sönük ama mükemmel bir şekilde ana hatlarıyla; Jüpiter kadar büyük ve solmakta olan bir gezegene benziyor" dedi.
Bu nesnelerin doğası belirsizliğini koruyordu. 1782'de Uranüs'ün kaşifi William Herschel, Satürn bulutsusunu (NGC 7009) keşfetti ve onun için "Tuhaf bir bulutsu ya da başka ne denir bilmiyorum" dedi. Daha sonra bu nesneleri "yıldız benzeri" gezegenler olarak tanımladı. Darquier'in kendisinden önce belirttiği gibi, Herschel diskin bir gezegene benzediğini ancak gezegen olamayacak kadar sönük olduğunu fark etti.
"Gezegenimsi bulutsu" terimi, gök bilimciler tarafından bu tür bulutsuları sınıflandırmak için kullanılan terminolojiye yerleşmiştir ve bugün hala gök bilimciler tarafından kullanılmaktadır.
Gözlemler > Spektrum

Gezegenimsi bulutsuların doğası, 19. yüzyılın ortalarında ilk spektroskopik gözlemler yapılana kadar bilinmiyordu. Işığı kırmak için bir prizma kullanan William Huggins, astronomik nesnelerin optik spektrumlarını inceleyen ilk astronomlardan biriydi.
29 Ağustos 1864'te Huggins, Kedi Gözü bulutsusunu gözlemlediğinde bir gezegenimsi bulutsunun tayfını analiz eden ilk kişi oldu. Yıldızlarla ilgili gözlemleri, spektrumlarının üst üste bindirilmiş birçok koyu çizgi ile sürekli bir radyasyondan oluştuğunu göstermişti. Andromeda bulutsusu (artık bir galaksi olduğu biliniyor) gibi pek çok bulutsu nesnenin oldukça benzer spektrumlara sahip olduğunu buldu. Ancak Huggins, Kedi Gözü bulutsusuna baktığında çok farklı bir spektrumla karşılaştı. Kedi Gözü Bulutsusu ve diğer benzer nesneler, üst üste bindirilmiş soğurma çizgileriyle güçlü bir süreklilik yerine, bir dizi emisyon çizgisi gösterdi. Bunların en parlağı, bilinen herhangi bir elementin soğurma çizgisine denk gelmeyen 500,7 nm dalga boyundaydı.
İlk başta, çizginin nebulium adlı bilinmeyen bir elementten kaynaklanabileceği varsayıldı. Benzer bir varsayım, 1868'de Güneş'in spektrumunun analizi yoluyla helyumun keşfedilmesini sağlamıştı. Helyum, Güneş'in spektrumunda tespit edildikten kısa bir süre sonra Dünya'da izole edilmişken, "nebulyum" böyle değildi. 20. yüzyılın başlarında Henry Norris Russell, 500,7 nm'deki çizginin yeni bir elementin varlığından ziyade bilinen bir maddenin olağandışı koşullardaki davranışından kaynaklandığını önerdi.
Gözlemler > Merkezi yıldızlar

Gezegenimsi bulutsuların merkezindeki yıldızlar çok sıcaktır. Bir yıldız ancak nükleer yakıtının çoğunu tükettiğinde çökerek küçülür. Gezegenimsi bulutsular, yıldız evriminin son aşaması olarak görülür. Spektroskopik gözlemler, tüm gezegenimsi bulutsuların genişlediğini göstermektedir. Bu genişleme, gezegenimsi bulutsuların, ölen bir yıldızın dış katmanlarının uzaya saçılmasıyla oluştuğu fikrini doğurdu.
Gözlemler > Modern gözlemler

20. yüzyılın sonlarına doğru, teknolojik gelişmeler sayesinde gezegenimsi bulutsular hakkında daha fazla veri elde edildi. Uzay teleskopları, astronomların, Dünya atmosferinin engellediği dalgaboylarındaki ışığı incelemelerini sağladı. Gezegenimsi bulutsulardan gelen kızılötesi ve ultraviyole ışınların incelenmesi, bulutsuların sıcaklıklarının, yoğunluklarının ve içeriğinin çok daha doğru belirlenmesini sağladı. Yük bağlaşımlı aygıt teknolojisiyle, çok daha sönük spektral çizgilerin öncekilere göre çok daha doğru bir şekilde ölçüldü. Yerden bakıldığında birçok bulutsu basit ve düzenli yapılara sahip gibi görünse de Hubble Uzay Teleskobu gibi çok yüksek optik çözünürlüğe sahip uzay teleskopları son derece karmaşık yapıları ortaya çıkardı.
Morgan-Keenan spektral sınıflandırma şemasına göre, gezegenimsi bulutsular Tip-P olarak sınıflandırılır, ancak bu gösterim pratikte nadiren kullanılır.
Oluşumu

8 güneş kütlesinden (M⊙) büyük yıldızlar süpernova patlamalarıyla son bulurken gezegenimsi bulutsular görünüşe bakılırsa yalnızca 0,8 M⊙ ila 8.0 M⊙ arasındaki orta ve az kütleli yıldızların yaşamlarının sonunda oluşuyor. Gezegenimsi bulutsuları oluşturan yıldızlar, ömürlerinin çoğunu, yaklaşık 15 milyon K derece sıcaklığındaki çekirdeklerinde hidrojen kaynaklarını helyuma dönüştürerek geçirir. Ortaya çıkan bu enerji, yıldızın ezici kütleçekim kuvvetini dengeleyen, çekirdekten dışa doğru hareket eden bir basınç yaratır. Bu denge durumu, kütleye bağlı olarak on milyonlarca ila milyarlarca yıl sürebilen anakol evresi olarak bilinir.
Çekirdekteki hidrojen kaynağı azalmaya başladığında, kütleçekimi çekirdeği sıkıştırmaya başlar ve sıcaklığın yaklaşık 100 milyon K dereceye yükselmesine neden olur. Bu tür yüksek çekirdek sıcaklıkları, yıldızın daha soğuk dış katmanlarının çok daha büyük kırmızı dev yıldızlar oluşturmak üzere genişlemesine neden olur. Bu son evrede, yayılan enerji, daha geniş bir yüzey alanına dağılarak ortalama yüzey sıcaklığının azalmasına ve yıldızın parlaklığının dramatik bir şekilde artmasına neden olur, Yıldız evriminde, parlaklıkta bu tür artışlar yaşayan yıldızlar, asimptotik dev kol yıldızları olarak bilinir. Bu aşamada yıldız, toplam kütlesinin %50-70'ini yıldız rüzgarıyla kaybedebilir.
Yaklaşık 3 M⊙ büyüklüğündeki asimptotik dev dal yıldızlarının çekirdekleri sıkışmaya devam eder. Sıcaklıklar yaklaşık 100 milyon K dereceye ulaştığında, helyum çekirdekleri karbona ve oksijene kaynaşır, böylece yıldız yeniden enerji yaymaya devam eder ve çekirdeğin sıkışması geçici olarak durdurur. Bu yeni helyum yakma aşaması (helyum çekirdeklerinin füzyonu), inert karbon ve oksijenden oluşan ve büyüyen bir iç çekirdek oluşturur. Bunun üstünde, hidrojen-kaynaştırıcı bir katmanın çevrelediği ince bir helyum-kaynaştırıcı katman bulunur. Ancak bu yeni evre sadece 20.000 yıl kadar sürer ve bu da yıldızın tüm ömrüne kıyasla çok kısa bir süredir.
Atmosferin yıldızlararası uzaya tahliyesi hız kesmeden devam eder ancak açığa çıkan çekirdeğin dış yüzeyi yaklaşık 30.000 K dereceyi aşan sıcaklıklara ulaştığında, tahliye olan atmosferi iyonize etmeye yetecek miktarda ultraviyole foton vardır ve bu da gazın gezegenimsi bir bulutsu gibi parlamasına neden olur.
NGC 2392, Eskimo bulutsusu
Schefflera atrifoliata

Schefflera atrifoliata, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera asymmetrica

Schefflera asymmetrica, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera aurata

Schefflera aurata, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera aromatica

Schefflera aromatica, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera arboricola

Schefflera arboricola, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Avrupa Kültür Başkenti

Avrupa Kültür Başkenti, Avrupa Birliği tarafından periyodik olarak her yıl belirlenen kent veya kentlere verilen ünvandır. Seçilen kentin kültürel yaşamını ve kültürel gelişimini sergilemesi için oldukça iyi bir fırsattır. Bu kentler, uluslararası platformda kendi kültürlerine has özellikleri sergilemeleri için birtakım değişimler yaşamaktadırlar.
Tarihsel Süreç

Öncelikle, Avrupa Kültür Kenti kavramı 13 Haziran 1985'te Yunanistan Kültür Bakanı Melina Mercouri tarafından ortaya atılmıştır. Daha sonradan Avrupa Kültür Kenti seçilen Atina'ya oldukça olumlu kültürel ve sosyoekonomik etkiler olmuş ve bu kentin bir cazibe merkezi hâline geldiği görülmüştür.
1999 yılında Avrupa Kültür Kenti, Avrupa Kültür Başkenti olarak değiştirilmiştir. 2000 yılından itibaren de finanse edilmeye başlanmıştır. 2005-2019 arasında ise yeni seçim sistemi belirlenmiştir. 2005'ten sonraki seçimlerde bu ünvanın birden fazla kente verilmesi kararlaştırılmıştır. 2010 yılındaki Avrupa Kültür Başkentlerinden biri de İstanbul'dur.
Avrupa Kültür Kent ve Başkentleri Listesi

1985:  Atina
1986:  Floransa
1987:  Amsterdam
1988:  Batı Berlin
1989:  Paris
1990:  Glasgow
1991:  Dublin
1992:  Madrid
1993:  Antwerp
1994:  Lizbon
1995:  Lüksemburg
1996:  Kopenhag
1997:  Selanik
1998:  Stockholm
1999:  Weimar
2000:  Avignon,  Bergen,  Bologna,  Brüksel,  Helsinki,
  Kraków,  Prag,  Reykjavík,  Santiago de Compostela
2001:  Rotterdam,  Porto
2002:  Brugge,  Salamanca
2003:  Graz
2004:  Cenova,  Lille
2005:  Cork
2006:  Patras
2007:  Sibiu,  Lüksemburg,     Greater Region
2008:  Liverpool,  Stavanger
2009:  Vilnius  Linz
2010:  Essen,  İstanbul,  Pécs
2011:  Turku,  Tallinn
2012:  Guimarães,  Maribor
2013:  Marsilya,  Košice
2014:  Umeå,  Riga
2015:  Mons,  Pilsen
2016:  San Sebastián,  Wrocław
2017:  Aarhus,  Paphos
2018:  Leeuwarden,  Valletta
2019:  Matera,  Filibe
2020:  Rijeka,  Galway
2021:  Temeşvar,  Elefsis
2022:  Kaunas,  Esch-sur-Alzette
2023:  Veszprém,  Timisoara,  Eleusis 1
2024:  Tartu,  Bad Ischl,  Bodø
2025:  Nova Gorica,  Chemnitz
2026:  Slovakya,  Finlandiya
2027:  Letonya,  Portekiz
2028:  Çekya,  Fransa,  Kuzey Makedonya
2029:  Polonya,  İsveç
2030:  Kıbrıs Cumhuriyeti,  Belçika
2031:  Malta,  İspanya
2032:  Bulgaristan,  Danimarka
2033:  Hollanda,  İtalya
1 Yapılan planlara göre 2023'te Avrupa Kültür Başkentlerinden bir tanesi Birleşik Krallık'a ait şehirlerden birisi olacaktı fakat ülkenin 2016 yılında verdiği Brexit kararının ardından verilen karar ile ülkenin 2019 itibarıyla bu ünvana sahip olmayacağı açıklanmıştır.
Melina Mercouri
Atina (1985)
Batı Berlin (1988)
Glasgow (1990)
Madrid (1992)
Stockholm (1998)
Rotterdam (2001)
Cenova (2004)
İstanbul (2010)
Schefflera auyantepuiensis

Schefflera auyantepuiensis, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Shiba Inu (kripto para birimi)

| Shiba Inu (kripto para birimi) |
| --- | --- |
Shiba Inu logosu
Denominasyon
Simge: SHIB
Gelişim
Baş sürüm: Ağustos 2020 (4 yıl önce) (2020-08)
Geliştirici(ler): "Ryoshi"
Website: https://shibatoken.com
Ana muhasebe
İhraç planı: Plansız, Sosyal deney, merkeziyetsiz.
Tedarik limiti: Max: 1.000.000.000.000.000 (1 katrilyon adettir.)
Değerleme
Döviz kuru: $0,00000708 (25 Haziran 2021)

Shiba Inu veya kısaltmasıyla SHIB, aynı zamanda Shiba Token olarak da bilinir, Ağustos 2020'de Ryoshi olarak bilinen anonim bir kişi tarafından oluşturulan merkezi olmayan bir kripto para birimidir. "DOGE Killer", olarak adlandırılan kripto para, Dogecoin'den sonra piyasaya sürülmüştür. Mayıs 2021 itibarıyla 6 milyar doların üzerinde piyasa değerine sahiptir. Fiyatı oldukça düşüktür, bu sayede kullanıcıların "milyarlarca hatta trilyonlarca tane satın almasına" olanak tanımaktadır. Şu anda yaklaşık 400 trilyon Shiba Token dolaşımdadır. Transfer ücretlerini düşürmek için Shibarium ağı üzerinde çalışılmaktadır.
Etimoloji

İsmi, logosunda bulunan köpek türü Shiba Inu'dan gelmektedir ve Japoncada "shiba" anlamına gelen Çince bir kelimedir. Dogecoin'den esinlenerek geliştirilmiştir ancak Dogecoin'den daha başarılı olma hedefi doğrultusunda DOGE Killer (Doge Katili) sloganıyla yoluna devam etmiştir. Shiba Inu Ekosistemi, ivme kazanan aktif bir merkezi olmayan harekettir.
Tarihçe

Shiba Inu, Ağustos 2020'de "Ryoshi" olarak bilinen anonim bir kurucu tarafından başka bir kripto para birimi olan Dogecoin'den esinlenmiş olarak oluşturulmuştur. O zamanki token fiyatı, 20 Nisan 2021'de 0,000002 ABD Dolarına ulaşana kadar önemsizdi. 9 Mayıs 2021'de, fiyat 0,000009 ABD dolarının üzerine çıkarak 10 Mayıs 2021'de 0,0000388 ABD dolarında zirve yaptı. Şu anda kripto para piyasasında 14. en yüksek piyasa değeri olan CoinMarketCap'e göre 13 milyarın üzerinde bir piyasa değerine sahipti.
2021 yılı başlarında Vitalik Buterin, kurucusunun Sandeep Nailwal olduğu Hindistan COVID-Crypto Relief Fund'a 50 trilyondan fazla Shiba Jetonu bağışladı. Nailwal, Hindistan’ın Dış Katkı Düzenleme Yasası’na uymak için, fonun tokenleri kademeli olarak dolara ve ardından rupiye çevirdiğini ve şu ana kadar yaklaşık %80’inin tamamlandığını söyledi. 13 Mayıs 2021'e kadar fiyat %40 düşüşle 0.000018 $'a düştü. Hindistan yardım fonunda hala gönderilen $shib jetonlarının %20'si beklemekte. (Ağustos, 2021, $0,0000085)
Shiba Token; Kucoin, CoinBene, Probit Global, CoinDCX, WazirX, Binance, Crypto.com, Huobi, gate.io, Paribu ve OKEx borsalarında listelenmektedir.
Kripto para biriminin değişim fiyatı Ekim 2021'in başlarında belirgin bir şekilde arttı. Merkezi olmayan bir borsa başlatıldığına dair söylentilerin ardından başlangıçta %55'in üzerinde arttı, değeri hafta boyunca %240 artışla artmaya devam etti.
Shiba Inu topluluğu 2021 yılında Call of Duty ve Diablo gibi oyunların yaratılmasında katkı sağlamış olan William David Volk ile anlaşarak SHIB The Metaverse projesine dahil edilecek yeni bir oyunun hazırlıklarına başladı. Shiba Eternity adını alan yeni oyun 2022 yılının ekim ayında hem iOS hem de Android kullanıcılarının hizmetine sunuldu.
Shibarium Blok Zinciri

Shiba Inu proje ekibi, 15 Ocak 2023 tarihinde Shiba Inu ekosistemindeki tokenler için SHIB blok zinciri olan Shibarium'u tanıtmıştır. Bu blok zincirinin Ethereum ağı üzerinde çalışacağı açıklanmıştır.
Shibarium ağında gerçekleşecek olan her transferin işlem ücreti ile Shiba Inu (SHIB) token yakımı yapılacağı da bildirildi. Bu özelllik ile birlikte, token arzında büyük bir azalma beklenmektedir.
Schefflera balansaeana

Schefflera balansaeana, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera balansana

Schefflera balansana, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Eidetik bellek

Eidetik hafıza (/aɪˈdɛtɪk/ eye-DET-ik, daha yaygın olarak fotoğrafik bellek olarak da adlandırılır) bir görüntüyü yalnızca bir kez gördükten sonra ve anımsatıcı bir cihaz kullanmadan kısa bir süre için yüksek hassasiyetle bellek ten geri çağırma yeteneğidir. Eidetik bellek ve fotoğrafik bellek terimleri popüler olarak birbirinin yerine kullanılsa da, eidetik bellek, bir nesneyi artık yok olduktan sonra birkaç dakika boyunca görme yeteneğidir. Fotoğrafik bellek ise metin, sayı veya benzeri sayfaların çok ayrıntılı olarak hatırlanma yeteneğidir. Kavramlar ayırt edildiğinde, eidetik belleğin az sayıda çocukta meydana geldiği ve genellikle yetişkinlerde bulunmadığı bildirilirken  gerçek fotoğrafik belleğin var olduğu hiçbir zaman kanıtlanmamıştır.
Eidetik kelimesi Yunanca (εἶδος [êːdos], eidos olarak telaffuz edilir) ''görünür biçim'' kelimesinden gelmektedir.