stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tupolev Tu-154
Kullanıcı Ülkeler > Askeri Kullanıcılar

Uçağın Nato kod Adı Careless
Teknik özellikleri (Tu-154B-2)

Genel özellikler
Mürettebat: 3 veya 4
Kapasite: 114 ila 180 yolcu
Uzunluk: 48,0 m (157 ft 6 in)
Kanat açıklığı: 37,55 m (123 ft 2 in)
Yükseklik: 11,40 m (37 ft 5 in)
Kanat alanı: 201,5 m2 (2.169 ft2)
Boş ağırlık: 50.700 kg (111.774 lb)
Maksimum kalkış ağırlığı: 100.000 kg (220.462 lb)
Güç kaynağı: 3 × Kuznetsov NK-8-2U turbofan, her biri 103 kN (23.000 lbf) itme - aslen 10.500 kgf olarak ölçüldü.
Performans
Maksimum sürat: 950 km/sa (590 mph, 510 kn)
Menzil: 2.500 km (1.600 mi, 1.300 nmi) Maksimum kalkış ağırlığı ile
Azami irtifa: 12.100 m (39.700 ft)
İtme/ağırlık: 0,32
Yaptığı Başlıca Kazalar

-3 Temmuz 2001 tarihinde Rus Tupolev Tu-154 tipi uçak Sibirya'nın Irkutsk kenti yakınlarında 136 yolcusu ve 9 kişilik mürettebatı ile düştü. Kazadan kurtulan olmadı.
-Ekim 2001 tarihinde İsrail'den havalanan Rus Tupolev Tu-154 tipi uçak, tatbikat sırasında fırlatılan Ukrayna füzesinin isabet etmesi sonucu Karadeniz'e düştü, 78 kişiden kurtulan olmadı.
-12 Şubat 2002 tarihinde İran Havayolları'na ait Tupolev Tu-154 tipi uçak, İran'ın batısındaki dağlık kesime düştü. 119 yolcu ve mürettebattan kurtulan olmadı.
-1 Temmuz 2002 tarihinde Rus çocuklarını tatil için İspanya'ya götüren Başkır Havayollarına ait Tupolev Tu-154 yolcu uçağı, Almanya'nın güneybatısında Constance Gölü yakınlarında bir Alman Boeing 757 kargo uçağıyla çarpıştı, 52'si çocuk 71 kişi öldü. Kazadan kurtulan olmadı.
-Şubat 2006 tarihinde İran Airtour'a ait Rus yapımı Tupolev Tu-154 tipi yolcu uçağı Tahran'da iniş yaptığı sırada düştü. Uçakta bulunan 148 kişiden 29'u hayatını kaybetti.
-10 Nisan 2010 tarihinde Polonya Devlet Başkanı Kaczynkski ile eşi Maria'nın yanı sıra Genelkurmay Başkanı Franciszek Gagor, Merkez Bankası Başkanı Slawir Skrzypek, Dışişleri Bakan Yardımcısı Andrej Kremer ve birçok milletvekilini,1940 yılında gerçekleşen 22 bin Polonyalı'nın kurban gittiği katyn katliamının 70.yıldönümü için Rusya'ya götürmek için havalanan Tupolev Tu-154 tipi yolcu uçağı Rusya'nın Smolensk havalimanına yaklaşırken yoğun sis nedeniyle ormana çakıldı. Uçakta bulunan 96 kişi hayatını kaybetti. Kazada kurtulan olmadı.
-25 Aralık 2016 tarihinde Soçi'den kalkan Rus ordusuna ait Tu-154 Karadeniz açıklarında düştü.
Teknik özellikleri (Tu-154M)

Genel özellikler
Mürettebat: 3 veya 4
Kapasite: 114 ila 180 yolcu
Uzunluk: 48,0 m (157 ft 6 in)
Kanat açıklığı: 37,55 m (123 ft 2 in)
Yükseklik: 11,40 m (37 ft 5 in)
Kanat alanı: 201,5 m2 (2.169 ft2)
Boş ağırlık: 55.300 kg (121.916 lb)
Maksimum kalkış ağırlığı: 104.000 kg (229.281 lb)
Güç kaynağı: 3 × Soloviev D-30KU-154 turbofan, her biri 103 kN (23.000 lbf) itme - aslen 10.500 kgf olarak ölçüldü.
Performans
Maksimum sürat: 950 km/sa (590 mph, 510 kn)
Menzil: 3.900 km (2.400 mi, 2.100 nmi) maksimum kalkış ağırlığı ile
Azami irtifa: 12.100 m (39.700 ft)
İtme/ağırlık: 0,30
Tajikistan Airlines ait Tu-154 Münih Havalimanı'nda
Kavminvodyavia ait Tu-154M Moskova Havalimanında
Aeroflot Tu-154  Moscow Sheremetyevo Airport
Aeroflot Tupolev Tu-154 Zvartnots Uluslararası Havalimanında
Aeroflot Tupolev Tu-154
Bulgar VIA hava yollarına ait Tupolev Tu-154M  Düsseldorf Havalimanı'nda, 2003
Tu-154M Rossiya
Polonya Askeri Kuvvetleri Tu-154M ile Varşova Frederic Chopin Havalimanından 36ncı özel hava taşıma alayı VIP transportu sırasında
Tupolev Tu-154
Ay taşıtı

Lunar rover, Lunar Roving Vehicle (LRV), Ay'da kullanılmak üzere tasarlanmış kara taşıtı. Apollo Projesi'nde ay modülleri ile birlikte Ay'a taşınmışlardır.
Ay Taşıtı, Ay'da düşük yerçekimli ortamda çalışarak Ay yüzeyinde dolaşabilmek ve Apollo astronotlarına daha geniş bir alanda inceleme yapabilmelerini sağlamak için tasarlanmıştır. Biri Apollo 15'teki David Scott ve James Irwin, diğeri Apollo 16'daki John Young ve Charles Duke, öteki de Apollo 17'deki Eugene Cernan ve Harrison Schmitt tarafından kullanılan 3 adet Ay Taşıtı Ay yüzeyinde bulunmuştur.
Her taşıt günde bir kez olmak üzere 3 günlük görevde 3 ayrı seyirde kullanıldı. Apollo 15'in Ay Taşıtı 3 saat 2 dakikada toplam 27,8 km aldı. Bir seferde en çok 12,5 km kat edildi ve ay modülünden en çok 5 km uzaklaşıldı. Apollo 16'daki Ay Taşıtı ile 3 saat 26 dakikada 26,7 km yol alındı. En uzun seyir 11,6 km oldu ve ay modülünden en fazla 4,5 km uzaklaşıldı. Apollo 17'nin taşıtı ile 4 saat 26 dakikada 35,9 km gidildi. En uzun seyir 20,1 km, ay modülüne olan en uzun mesafe 7,6 km oldu.
Apollo 17 göreviyle Ay'a giden ekipten, astronot Eugene A. Cernan araştırma gezisi yaparken

Apollo 15'nin ay modülü pilotu James Irwin, Ay modülü, ay taşıtı.
Apollo 17 görevi sırasında çekilen Ayın panoramik fotoğrafı. Ortasında Ay taşıtı Lunar Roving Vehicle görülmektedir (1972).
Ay Taşıtı 210 kg'lık kütleye sahipti ve 490 kg daha taşıyabilecek biçimde tasarlanmıştı. Gövdesi 3,1 metre, dingil açıklığı ise 2,3 metreydi. En yüksek yeri 1,14 metreydi. Gövdesi 2219 alüminyum parça kaynaklanmış ortalarından bağlı 3 parça şasiden oluşuyordu ki ay modülüne katlanarak koyulabiliyordu. Yan yana yer alan katlanabilen ve alüminyumdan yapılmış 2 koltuğu vardı. Koltukların arasına bir kolçak yerleştirilmişti ve her koltuğun ayarlanabilir ayak koyma yeri ve emniyet kemeri vardı. Ortası çukur çanak biçimindeki geniş bir bağlantı anteni de taşıtın ön tarafındaki direğe konuşlandırılmıştı. Süspansiyon, V biçimindeki üst ve alt kıvrım olmak üzere bir çift yatay metalden ve şasi ile üst V biçimli metal arasındaki bir damperden oluşuyordu. Tümüyle dolu Ay Taşıtı yerden 36 cm yukarıda kalıyordu.
Valin

| --- | --- |

Adlandırmalar
IUPAC adı2-Amino-3-metil bütanoik asit  L-Valin (sol)   D-Valin (sağ)
Tanımlayıcılar
CAS numarası: 516-06-3
3D model (JSmol): Etkileşimli görüntü
ChemSpider: 6050
ECHA InfoCard: 100.000.703 
EC Numarası: 208-220-0
PubChem CID: 1182
CompTox Bilgi Panosu (EPA): DTXSID40883233 
 InChI InChI=1/C5H11NO2/c1-3(2)4(6)5(7)8/h3-4H,6H2,1-2H3,(H,7,8)/t4-/m0/s1 
 SMILES CC(C)[C@@H](C(=O)O)N 
Özellikler
Molekül formülü: C5H11NO2
Molekül kütlesi: 117,15 g·mol−1
Görünüm: Katı halde, beyaz kristal toz
Yoğunluk: 1.316 g/cm3
Erime noktası: 295–300 °C
Çözünürlük (su içinde): Suda yeterince  çözülür (85 g·l−1 bei 20 °C)
Tehlikeler
Güvenlik bilgi formu (SDS): ICSC 1507
Aksi belirtilmediği sürece madde verileri, Standart sıcaklık ve basınç koşullarında belirtilir (25 °C [77 °F], 100 kPa). 
Bilgi kutusu kaynakları
Valin (Val,V) proteinleri oluşturan 20 aminoasitten biridir. İsmini "valerian" isimli bitkiden almıştır. Beslenme açısından dışarıdan alınması zorunlu (esansiyel) olan besin maddelerindendir.
Orak hücreli Akdeniz anemisinde hemoglobinlerde, bir mutasyon sebebiyle valin, hidrofilik olan glutamik asitin yerini almıştır. Fakat valin hidrofobik olduğu için hemoglobin olması gerektiği şekilde üç boyutlu yapısına katlanamaz ve alyuvarlar içinde kristalize olur. Valin, yan zinciri herhangi bir yük taşımadığı için nötr bir aminoasittir.
Valin açısından zengin olan besinler peynir, et ve balık, fıstık, susam ve mercimektir.
1994 yılında en büyük beş sigara üreticisi firma tarafından yayınlanmış olan bir rapora göre valin sigara içerisine eklenen 599 maddeden biridir. Diğer birçok madde gibi sigara içine niçin eklenildiğine ilişkin bir bilgi yoktur.
Bazı kitaplarda L-Valin'in yerine eş anlamlısı olan (S)-Valin kullanılmaktadır. Bu yazıda ya da bilimsel makalelerde Valin L- ya da D- olarak hiçbir ön ek almayarak sadece valin diye bahsedilmişse, burada bahse geçen L-Valin'dir. Valin'in Rasimik (DL-Valin) karışımı diğer bir deyişle (RS)-Valin bir ara ürün olup daha çok endüstiride bir önem teşkil etmektedir.
Çin-Vietnam Savaşı

Çin-Vietnam Savaşı ya da Üçüncü Çinhindi Savaşı, 1979 yılında Çin ve Vietnam arasında yaşanan kısa ama kanlı bir sınır çatışmasıdır. Vietnam'ın Kamboçya'yı işgal edip, Çin tarafından desteklenen Pol Pot liderliğindeki Kızıl Khmer hükûmeti tarafından yönetilen rejime son vermesi sonucu Çin Halk Kurtuluş Ordusu taarruza geçmiştir. Vietnam'ın kuzey kesimlerine kısa süreli bir Çin saldırısı olmuş ve Çin birlikleri bir ay sonra geri çekilmişlerdir. İki taraf da zafer ilan etmişlerdir. Bu savaş Vietnam'da günümüzde bile önemli bir yere sahiptir. Çin Ordusu geri çekilirken etkili bir "yanık toprak" politikası uygulamıştır. Köyleri, yolları ve demir yollarını yok ederek, Vietnam'ın kırsal bölgelerinde altyapıya büyük zararlar vermişlerdir.
Çin-Sovyet ayrılığının doruk noktasında ortaya çıkan savaş, Sovyetler Birliği'nin müttefiki olan Vietnam'ı koruyamayacağına yönelik iddialara temel oluşturmuştur. Savaş döneminde olası bir Sovyet saldırına karşı 1,5 milyon Çinli asker Çin-Sovyet sınırı boyunca tam ölçekli bir savaşa hazır olarak bekletildi.
Wi-Fi İttifakı

Wi-Fi-Logosu
Wi-Fi İttifakı (Wi-Fi Alliance), 1999 yılında ilk önce WECA (Wireless Ethernet Compatibility Alliance) adında kurulu olan organizasyondur. Yaklaşık 200 kuruluş ile çeşitli üreticilerin ürünlerini IEEE-802.11 standart tabanında oluşturup bu ürünleri sertifikalandırmayı ve böylelikle birçok Wireless cihazı ile faaliyetini sağlamayı kendilerine görev edinmişlerdir.
İttifakın sebebi olan sorun birçok ürünün Wi-Fi standartına tam olarak uyum sağlayamaması ve bundan dolayı çeşitli üreticilerin cihazlarında uyumsuzluk yaşanmasıdır.
Bazı ülkelerde (Amerika, İspanya, Fransa, Afrika, Türkiye, vs.) Wi-Fi kelimesi yanlışlıkla WLAN ile eşanlamlı kullanılmaktadır.
Wi-Fi, uygun unsurları kendi yönergesine göre test eder. Bu testi başarı ile geçen ürünler Wi-Fi sertifikasını elde eder ve Wi-Fi logosunu taşır. Wi-Fi'ye üye olan kullanıcıların ürünleri bu sınavlardan geçer. Üyeler ayrıca her test edilen Wireless ürünü için vergi ödemeleri gerekmektedir. Eksik bir Wi-Fi logosundan dolayı, tamamen standartdan bir sapma olmamaktadır.
Bu Konsorsiyum 31 Ekim 2002 günü, Wi-Fi Protected Access (WPA)'nın bir parçasını o zamanın geleceğinin IEEE 802.11i standartını yeni şifreleme tekniği olarak yerleştirdiğini ve bu sayede güvensiz olan WEP'in yerini WPA'ın aldığını duyurdu. 802.11i'ye vedadan sonra Wi-Fi analog olarak WPA2'de buna kattı.
Çiğil

Yağma, Tuhsi ve Çiğil'lerden bir bölüğün indikleri İla (İli Nehri).
Çiğil veya Çiyil (Çince: 炽俟 veya 熾俟, Chìqí), 7.yüzyıldan beri Issık gölü etrafında oturan, Çinli tarihçilerin yazdıklarına göre "altı Chu(Çu) boyu"'na ait olan iki boy'dan veya Chumuhun, Chuyue ve Chumi boyları olabilirler, Çiğiller dine aşırı düşkünlükleri ile tanınırlar. İlk gelen bilgilere göre Çiğiller Mani dini, sonraki kaynaklara göre Nestûrî Hristiyanlığın etkisi altında kalmışlardır.
7. yüzyıl ortalarında Çiğiller (Çince: Chuyue), Chumuls (Çince: Chumi) ve Karlukların (Çince: Gelolu) batı Türk Yagbusu olan Aru (Çince: Helu) Tang Hanedanlığına karşı yaptığı isyanla tanınır. Bu Yagbunun adı, Aru, Türk maniheizmce arïg sözü ile (arïg dïntar "saf rahip" gibi) özdeştir.
Çiğil ve Yağma ve diğer Türgiş, Toxsı (Tukhs) boyları Orhon Türklerinden geriye kalanlar tarafından, birleşerek Karluk (Çince: 葛羅祿, Géluólù) birliğini kurdular, bu birliğin tarihi tahminen 9. yüzyıla dayanmaktadır.
Çiğil ismi ilk kez "History of the Sui dynasty" (581-680) adlı eserde Chji-i < tšįək-iət < chigil olarak geçmektedir.
Ortaçağ'da

Orta Çağ'a özgü kaynaklarda kaydedilen birçok yerleşim yerleri adları ırksal kökenlidir. Şehirlerin adlarından örnekler, Çiğilkand, Çiğil-balık gibi ve Doğu Türkistan'daki Uygurlar ve Yedisu bölgesinde Argu, Yağma, Çiğil, Barshan (Barsgan), Yemek Türk ırksal kökenden kaynaklanır. Çiğil ülkesinde, keza kul sözcüklü, Sikul adında şehir kaydedilir. Eskiden, Doğu Pamir, Türk boyları tarafından yerleşim bölgesi haline getirilmişti, o nedenle yerel göllerin adlarının çoğunluğu Kara-kul, Rang-kul, Zor-kul, Shor-kul, Yashil-kul, Gas-kul, vb. gibileri Türkçe kökenlidir.
Ortaçağ'da > Ebu Dülef

Ebu Dülef (Abū Dulaf al-Qāsim ibn ‘Īsā ibn Ma‘qil ibn Idrīs al-‘Ijlī)'in seyahatnamesinde Samanoğullarından II. Ahmet oğlu II. Nasr’ın zamanında (H. 300 - 331, M. 914 - 944) Buhara’dan Çin’e kadar bir seyahat etmiş ve bu fırsatla birçok Türk boylarının bulundukları yerlerden geçmiştir.
"Sonra “Çiğil” denilen kabileye geldik: Bunlar, yalnız arpa, burçak ve koyun eti yerler. Deve kesmezler, sığır eti yemezler ve bu cins hayvan ülkelerinde bulunmaz. Bunların giyimleri sof ile kürktür. Bu ikisinden başka bir şey giymezler." Divân-ı Lügati't-Türk’de de Çiğillerin giydikleri şapkanın tiftik keçisinin yününden yapılmış beyaz renkli bir başlık olduğu ve buna "kiymaç bürk" denildiği tasvir edilmektedir. "Bunların içinde pek az Hristiyan vardır."
"Çiğiller umumiyetle parlak yüzlü insanlardır. Bunların nikâh hususunda nikâh mezhepleri, kendileri Mecusi olmamakla beraber Mecusiler gibi geniştir. Kızları, kızkardeşleri ve sair mahremlari ile izdivacı kabul ederler. "Süheyl", "Zühal", "Cevza", "Benatı naiş", "Cedi" yıldızlarına taparlar. "Şarayi yemaniye" yıldızına "rabbül erbab" (Ulu tanrı) derler."
"Bunlar geniş yürekli insanlardır. Kendilerinde fenalık fikri yoktur. Civarında bulunan bütün Türk oroglarını gözleri ve temaları bunlardadır." Ebu Dülef Çiğillerin yemekleri, burada çıkan eşya ve evleri hakkında bilgi verdikten sonra "Bunların hükümdarları yoktur. Fakat emniyet, huzuru kalp ve asayiş mevcuttur. Bunların bulundukları ülkeyi kırk günde kattettik" gibi Çiğilleri tanımlamıştır.
Ortaçağ'da > Kâşgarlı Mahmud > İsim kökeni

Divân-ı Lügati't-Türk'te isim kökeni;
Ananeye göre Zülkarneyn, “Argu” beldelerine vardığı zaman yağmursuz bulutlar çözülmüş ve yol fena halde çamur olmuştu. Zülkarneyn bundan o kadar güçlüğe uğradı ki Farsça "In chi gil ast?" = bu çamur nedir ki bundan kurtulamayız” dedi ve orada bina yapılmasını emir etti. Bunun üzerine “Çiğil” denilen kale yapıldı. İlk önce bu isim, kaleye verildi ve sonra Türklerden bu kalede oturanlara “Çiğiller” denildi ve bu isim bundan sonra intişar etti.
Ortaçağ'da > Kâşgarlı Mahmud > Çiğiller

Divân-ı Lügati't-Türk'te Çiğiller;
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | "Türklerden üç oymağın adıdır; birisi göçebedir, غُياَس Kuyas'ta otururlar. Kuyas (Quyās), Barsgan'ın ötesinde bir kasabadır. İkincisi  Tıraz (Talas) yakınlarında bulunan bir kasabada otururlar. Bunlara da yukardaki gibi "Çiğil" denir. Çiğil adının verilişinde esas şudur: ......, Oğuzlar Ceyhun'dan Yukarı Çine kadar olan yerlerdeki bütün Türklere "Çiğil" adı verirler. Bu, yanlıştır. Üçüncüsü, Kaşgar'da bulunan bir takım köylerdir. Bu köylerin halkına da "Çiğil" derler;..." | „ |

Ortaçağ yazarlarına göre, Çiğil Tarāz'dan insan sesi uzaklıktadır. Toxsı ve Çiğil ülkelerinde Saplığ Kayas, Ürünğ Kayas ve Kara Kayas üç şehir, bu adla anılır.
"Rûm ülkesine en yakın olan boy Beçenek'dir; sonra Kıpçak, Oğuz, Yemek, Başgırt, Basmıl, Kay(Kayı), Yabaku, Tatar, Kırkız(Kırgız) gelir. Kırgızlar Çin ülkesine yakındırlar.". Ayrıca "Çomul boyunun kendilerinden bulunduğu çöl halkı ayrı bir dile sahiptir, Türkçeyi iyi bilirler. Kay, Yabaku, Tatar, Basmıl boyları da böyledir. Her boyun ayrı bir ağzı vardır; bununla beraber Türkçeyi de iyi konuşurlar. Kırgız, Kıpçak, Oğuz, Toxsı (Tukhs), Yağma, Çiğil, Uğrak, Çaruk boylarının öztürkçe olarak yalnız bir dilleri vardır. Yemeklerle Başgırtların dilleri bunlara yakındır. .... Dillerin en yeğnisi Oğuzların, en doğrusu da Toxsı ile Yağmaların dilidir." şeklinde tanımlanmıştır.
".... Bunun gibi Çiğiller ve başka Türklerce ﺫ‎ (Dhāl) olarak söylenen bu harfi "Rus" ve "Rum" ülkelerine kadar uzanan Bulgar, Suvar, Yemek, Kıfçak boyları, hep birden (ز z) olarak söylerler. Öbür Türkler "ayak"a "اَذَق adhak ", bunlar "اَزَق  azak " derler."
Büyük Selçuklu Sultanı I. Melikşah zamanında Maveraünnehir’e  yapılan seferde Karahanlı kuvvetlerini tarihçiler Çiğil adlandırmışlardır.
Araştırmalar > Yusuf Ziya Yörükân

Prof. Dr. Yusuf Ziya Yörükân bir araştırma yazısında;
Onuncu asırda Oğuzlar arasında başlayan Türkmen ve Çiğil telakkisi bugün Anadolu’nun muhtalif yerlerinde hâlen aynı süretle kullanılmaktadır. Anadolu’da bazı yerlerde Çiğil, diğer bazı yerlerde Giğil ve daha çok Gegel tarzında telaffuz edilen bu tabir, Anadolu Türkmenleri arasında tıpkı Kâşgarlı Mahmud’un verdiği izahatta gördüğümüz şekilde üç manada kullanılmaktadır.
Birincisi, Eskişehir’e tabi Sarıkavak’ta ve o civarda yerleşmiş olan genel boyu manasındaki asıl Çiğiler’in bakayesi bunlar olmak gerektir.
İkincisi, merkezi veya ocakları Sarıkavak’ta bulunan Çiğil ocağına tabi diğer oymaklar manasına ki Akhisar’daki Beyobası Gıgilleri ve hatta Türk Abdalları bu nevidendir.
Üçüncü de Türkmen olmayan manasına ki Tahtacıların kendilerine tabi “Alcı” oymağı haricindeki diğer Alcılara, “onlar Gegildir” demeleri keza Bala taraflarındaki Sünni Bayatların, Sünni olmayanlara Gegil demeleri bu manayadır.
Genel tabirinin müstakil bir boy manasına kullanıldığı bir Gegili aşıkın şu yakmasında da görülmektedir:
Sarısuya Gigil kurmuş otağı,
Harmandalı güzellerin yatağı.
Bala yugrulmuş ballar peteği,
Telli turnam Harmandalı döndü mü?
Araştırmalar > Zeki Velide Togan

Yulduz (Yıldız) yaylasında ve Tekes havzasında yaşayan Yağma ve Çiğil boylarıdır.
Araştırmalar > Faruk Sümer

Şimdiki Türkiye'de dört tane Çiğil isminde köyler vardır, bu demektir ki Moğol istilâsında bazı Çiğiller küçükasya'ya göç etmişlerdir.
Araştırmalar > Şemseddin Seraceddin oğlu Kemalettin

Türkler, Çiğil kelimesini Kumçölü içinde kullanırlardı.
Araştırmalar > Cevdet Yakupoğlu

Yirmi dört Oğuz boyunun neredeyse tamamı Kastamonu çevresinde yurt tuttuğu gibi, Alpı, Alpağut, Dânişmendli, Kıpçak, Karluk, Çiğil, Yağma gibi Türk boyları da Kastamonu’ya yerleşmişlerdir. 1260’lı yıllarda Arap coğrafyacı İbn Said ( 'Ali ibn Musa ibn Sa'id al-Maghribi) bu kente "Türkmenlerin Başkenti" adını vermiştir. Yine onun kaydına göre, bu tarihlerde Kastamonu bölgesinde 100 bin çadır halkı yığılmıştır. Kastamonu’da hâlen birçoğu yaşatılan Kayı, Bayat, Çavuldur, Kınık, Îğdir, Afşar, Kıyık, Büğdüz, Bayındır, Çepni, Karaevli gibi yer adları Oğuz iskânının mahiyetini çok iyi ifade etmektedir.
Araştırmalar > Tabıldı Akerov

Tabıldı Akerov, Çigilder ile eski Türk Pugu kabilesi ve Kırgız Buğus'un aynı birliği temsil ettiğini belirtti.
Araştırmalar > Z. Eraliev

Z. Eraliev'e göre Karahanlı Çigillerinin torunları Kırgız Bugu boyu tarafından temsil edilmektedir.
Araştırmalar > Günümüzde

Günümüzde birçok ilimizde örneğin Ankara, Afyon, Diyarbakır Silvan, Kahramanmaraş, Konya, Kastamonu ve Kayseri’de  Çiğil köyleri vardır, bunlardan bazıları;
Çiğil, Silvan
Çiğil, Kastamonu
Çiğil, Ilgın
Yukarıçiğil, Ilgın
Çiğiller, Gördes
Çiğilerik, Seydiler
Çiğilli, Yahyalı
İngiliz tilki tazısı

İngiliz tilki tazısı (English foxhound); İngiltere kökenli, koşucu bir köpek ırkı. İlk olarak tilki avında kullanılmak üzere yetiştirilmiştir. 1700'lü yıllarda ortaya çıkmıştır ve daha sonra  İngiltere üzerinden dünyaya yayılmıştır. Bu ırkın kanında Bulldog, Tilki Terrier ve Greyhound cinslerinin kanı olmaktadır.
Fiziksel Özellikleri

Orta boylu, düşük kulaklı, beyaz üstüne kahverenkli bir köpek olan İngiliz fokshaundunun omuz başından yere yüksekliği 58 cm'yi bulur. Bacaklarının güçlülüğü nedeniyle tilki avında son derece başarılıdır.İngiliz tilki tazısı köpeklerinin yüksekliği erkeklerde ortalama 58–69 cm dişilerde ise  ortalama 58–59 cm  arasındadır, ağırlıkları ise erkeklerde ortalama 25–34 kg dişilerde ise ortalama 25–34 kg  arasında değişmektedir.
Sağlık

Orta boylu ırklardan bir tanesi olan İngiliz Tilki Tazısı, ortalama 10 ila 13 yıl boyunca yaşamını devam ettirmektedir.
Yer'in ekseni

Omfalos ya da betil denen, yerin göbeğini simgeleyen taş.
Yer'in ekseni veya axis mundi, dinlerde ve mitolojilerde yer ile cennet ve cehennem gibi ya da Tanrı/tanrıların ikamet ettiği yer arasındaki ilişkinin sağlandığına inanılan yer. Daha yüksek ve daha alçak alemler arasındaki seyahatler ve iletişim bu nokta üzerinden sağlanır. Aşağı alemlerdekiler bu noktadan daha yukarı çıkarak yukarı alemdekilerle iletişim kurarlar, yukarı alemlerde olanlar ise aşağıda alemlere ve her yere bu yer üzerinden lütuflarını yayarlar. Bu nokta yerin Antik Yunan'da dünyanın başlangıç noktası sayılan omphalos (yerin göbeği) ile benzer bir işlev görür.
Yerin merkezine ilişkin Axis mundi imajı (belki de beslenmeyi sağlayan göbek bağına benzer şekilde) genellikle dişil betimlenir. Bu bir doğal obje (dağ, ağaç, asma, sürgün, duman veya ateş gibi) ya da insanlar tarafından üretilmiş bir şey (kule, merdiven, mayıs direği, haç, çan kulesi ya da minare, ip, totem direği, sütun) olabilir. Göğe yakınlığı bazen dini(pagoda, tapınak tepesi, minare, kilise) bazen seküler(obelisk, deniz feneri, roket, gökdelen) anlamlar taşıyabilir ve dinsel veya seküler bağlamlarda görülür. Axis mundi sembolizmi şaman pratiklerinden, animist inanç sistemlerine, büyük dünya dinlerinden teknolojik gelişmenin ürettiği "urban center"lara kadar birçok alanda görülebilir. Mircea Eliade'nin dediği gibi "Kozmogoni, tüm inşalarda örnek alınan oluşumdur. İnşa edilen her yeni şehir, her yeni ev, dünyanın yaradılışını bir anlamda bir daha tekrarlar. Aslında her şehir ve her konut "evrenin merkezinde" bulunmaktadır.
Mircea Eliade'ye göre merkez simgeciliği ve kozmolojik imaları üç ana unsur etrafında toplanırlar:
Dünyanın merkezinde, yerle göğün birleştiği "kutsal dağ" bulunmaktadır.
Her tapınak ya da saray ve biraz daha geniş bakarsak her kutsal ev "kutsal dağla" özdeşleştirilir ve böylece "merkez" olur.
Axis mundi'nin geçtiği yerler olarak kutsal şehir ya da tapınak, gök, yer ve yeraltının birleştiği bir yer olarak görülür.
Yerin merkezi olarak dağlar

Hint inanışlarına göre Meru Dağı, dünyanın ortasında bulunmakta ve üzerinde kutup yıldızı parlamaktadır. Filistin'de bulunan Tabor dağının adı, "göbek", "omphalos" anlamına gelen tabbur'dan gelmektedir.Gerizim dağı da dünyanın göbeği olarak bilinir. Hristiyanlara göre Gogoda tepesi dünyanın merkezinde bulunmaktadır, hem dağın zirvesi hem de Adem'in gömüldüğü yer burasıdır.
Tapınakların ve şehirlerin kozmik bir dağ ile özdeşleştirilmesine de sık sık rastlanır. Kral Gudea döneminden kalma bir silindir mühürde "(Kralın) inşa ettirdiği (Tanrının) odası, kozmik dağ gibidir" yazmaktadır. Doğudaki her şehir dünyanın merkezinde bulunmaktadır. Mezopotamya ziguratları da kozmik dağlar sayılmıştır. Güney Asya'daki Borobudur tapınağı ve Angkor Vat kozmik dağlara benzer biçimde inşa edilmiş tapınaklardan en bilinenleridir.
Yerin merkezi olarak ağaç

Hayat ağacı ile ilgili mitlerde ve efsanelerde evrenin merkezinde bulunan ve göğü, yeri ve cehennemi birbirine bağlayan bir Hayat ağacı düşüncesi sık sık karşımıza çıkar. Bu mitsel yapının İskandinavya ve Orta Asya inançlarında, özellikle de Altay ve Cermen halklarında özel bir değeri vardır. Ancak kökenin Mezopotamya olduğu sanılmaktadır. Genelde ağaç, dünyanın merkezinde bir dağın zirvesinde bulunur. Şaman göğe çıkarken, mistik yolculuğu sırasında dokuz ya da yedi basamaklı bir ağaca tırmanır. Genelde bu yolculuğu yedi basamaklı kutsal bir direk üzerinde gerçekleştirir; bu direğin dünyanın merkezinde olduğu varsayılır. Kutsal direk ve ağaç, evrenin merkezinde bulunan ve dünyayı taşıyan kozmik direkle örtüşen simgelerdir. Altaylılar tanrıların atlarını bu direğe bağladığına; takımyıldızların bu direğin etrafında oluştuğuna inanır. Aynı kavrama İskandinavya'da da rastlanır. Odin atını Yggdrasil'e (kelime anlamı Odin'in atıdır) bağlar.
Saksonların benzer kozmik direğinin adı ise Irminsul'dur.
Hintlerde de evrenin ortasında bulunan Hayat Ağacı ya da bir direk tarafından temsil edilen kozmik bir eksen vardır.
Çin mitolojisinde mucize ağaç evrenin merkezinde yükselir ve devletin merkezi de buradadır. Dokuz Gök, Dokuz Pınar'la bu noktada birleşir. Bu ağaca Dikili Ağaç (Kien-Mou) denilir ve öğle vaktinde onun yanında dimdik duranların gölgesi olmadığı söylenir.
Bazı mitolojilerde ağaç yerin merkezi olarak belirlenmiştir
Serhat Balcı

Serhat Balcı (d. 15 Mart 1982, İstanbul), Türk güreşçi. Aslen Samsun Ladik'li. 2011 Dünya Güreş Şampiyonası'nda gümüş madalya kazanmıştır.