stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2014-15 ÖFB-Cup
Çeyrek final

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 7 Nisan 2015 | Kapfenberg | 0-2 | Avusturya Viyana | Kapfenberg |
| 20.30 |  |  | de Paula  2' Kvasina  77' | Stadyum: Franz Fekete Stadyumu  Seyirci: 2.000 Hakem: Christopher Jäger  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 7 Nisan 2015 | Grödig | 2-1 | FAC Team für Wien | Grödig |
| 18.30 | Gschweidl  15' Nutz  39' |  | Duran  34' | Stadyum: Das.Goldberg Stadion  Seyirci: 974 Hakem: Andreas Heiss  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 7 Nisan 2015 | Wolfsberger AC | 2-1 | Rapid Viyana | Wolfsberg |
| 18.00 | Kerhe  25' Wernitznig  28' |  | Schobesberger  90+4' | Stadyum: Lavanttal-Arena  Seyirci: 3.600 Hakem: Oliver Drachta  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 8 Nisan 2015 | Altach | 0-4 | Red Bull Salzburg | Altach |
| 20.30 |  |  | Sabitzer  4', 32' Soriano  34', 79' | Stadyum: Cashpoint Arena  Seyirci: 6.174 Hakem: Manuel Schüttengruber  |
Yarı final

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 28 Nisan 2015 | Grödig | 0-2 | Red Bull Salzburg | Grödig |
| 18.00 |  |  | Quaschner  74' Sabitzer  78' | Stadyum: Das.Goldberg Stadion  Seyirci: 1.890 Hakem: Harald Lechner  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 29 Nisan 2015 | Wolfsberger AC | 0-3 | Avusturya Viyana | Wolfsberg |
| 20.30 |  |  | Rotpuller  64' Leitgeb  67' Holland  72' | Stadyum: Lavanttal-Arena  Seyirci: 4.200 Hakem: Robert Schörgenhofer  |
Final

Avusturya Viyana v Red Bull Salzburg
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Avusturya Viyana | 0-2 (uz.) | Red Bull Salzburg |
|  | Rapor |  Soriano  95'  Pires  108'  |
Fyodor Dan

| Fyodor Ilyich Dan |
| --- | --- |

Dan askeri doktor üniforması ile, 1916
Kişisel bilgiler
Doğum: 19 Ekim 1871 Saint Petersburg, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 22 Ocak 1947 (75 yaşında) New york, ABD
Milliyeti: Rus
Partisi: Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi/Menşevik
Bitirdiği okul: Tartu Üniversitesi
Fyodor Ilyiç Dan (Rusça: вдор ильич Дан, 19 Ekim 1871 – 22 Ocak 1947), Menşevik fraksiyonunun kurulmasına yardım eden bir Rus siyasi aktivist ve gazeteciydi.
Dan ömür boyu sosyalist bir aktivist ve gazeteciydi. St. Petersburg İşçi Sınıfının Kurtuluşu için Mücadele Birliği'nin bir üyesiydi ve tekstil işçileri grevinin organizatörlerinden biriydi. 1896'da tutuklandı ve 5 yıl boyunca Vyatka eyaletine sürüldü.
1901 Yazında Berlin'e göç etti ve burada Iskra yardım grubuna katıldı. Dönüşünde 1902'de Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi'ne katıldı ve 1903'te ikinci Kongreleri için Londra'ya gitti. Dan, Vladimir Lenin'in daha küçük bir profesyonel devrimciler partisi anlayışından ziyade daha büyük bir aktivist partisine sahip olmak isteyen Julius Martov ile aynı görüşteydi. 1904'te rsdlp'nin ilk yıllarının ilk resmi tarihini yazdı. Dan, Martov'un Menşevikleri kurmasına yardım ederek 1912'de Rusya'ya döndü. Rusya Halklarının Büyük Doğusu olan düzensiz mason Locası'nın aktif bir üyesiydi. 1913'ten itibaren Rusya'da yasal olarak çalıştı. Golos Sotsial-Demorata gazetesinin editörü ve Menşevik Merkez Komitesi üyesiydi. 1915'te tutuklandı ve Sibirya'ya sürüldü. I. Dünya Savaşı'nın patlak vermesiyle askeri doktor olarak affedildi ve seferber edildi.
1917 Şubat Devrimi'nden sonra "devrimci savunmacılığın" ideoloğu oldu. Dönemin en önemli isimlerinden biri olan Petrograd Sovyeti İcra Komitesi ve 1. toplantı Merkez İcra Komitesi Başkanlığı üyesiydi. Ekim Devrimi'nden sonra doktor olarak çalıştı. 7 Aralık 1919 ve 8 Aralık 1920 Tüm Rusya Sovyetler Kongreleri'nde Menşevikler adına konuşmacı olarak yer aldı.
Dan, 1921'de Sovyet yetkililerinin emriyle tutuklandı ve bir yıl hapis yattıktan sonra "halk düşmanı" olduğu suçlamasıyla sürgüne gönderildi. 1923'te Sosyalist İşçi Enternasyonali'nin kurulmasına katıldı. Aynı yıl Sovyet vatandaşlığından mahrum edildi. Julius Martov'un 1923'te ölümünden sonra, 1940'a kadar rsdlp'nin Menşevik fraksiyonunun Yabancı Delegasyonuna başkanlık etti. Sovyetler Birliği 1941'de saldırıya uğradığında, Dan ülkeye desteğini verdi. Kitabında Bolşevizmin Kökenleri (1943) Bolşevizmin sosyalizmin taşıyıcısı olduğunu savunurken, yine de Sovyetler Birliği'nde siyasi liberalleşmeyi savundu.
Dan, İkinci Dünya Savaşı sırasında Amerika Birleşik Devletleri'ne sığınmak için Fransa'dan ayrıldı. 22 Ocak 1947'de New York'ta öldü.
Evelyn McHale

| Evelyn McHale |
| --- | --- |

Doğum: Evelyn McHale 20 Eylül 1923 Berkeley, Kaliforniya, ABD
Ölüm: 1 Mayıs 1947 (23 yaşında) New York, New York, ABD
Ölüm sebebi: İntihar
Milliyet: Amerikalı
Meslek: Muhasebeci

Evelyn Francis McHale (d. 20 Eylül 1923, Berkeley, Kaliforniya, ABD  ö. 1 Mayıs 1947, New York, New York, ABD)
New York'ta bulunan Empire State Binası'nın 86. katında bulunan gözlem güvertesinden atlayarak intihar eden Amerikalı bir muhasebeciydi. Bedeni bir arabanın üstüne düştü ve arabanın tavanının ezilmesine sebep oldu. O sırada olay yerinde bulunan fotoğrafçılık öğrencisi olan Robert Wiles, arabanın üstünde duran cesedinin fotoğrafını çekti ve bu fotoğraf tüm dünyada yayınlandı. Time dergisi, bu fotoğrafı 'dünyanın en güzel intiharı' olarak adlandırıldı.
Ölümü

30 Nisan 1947'de McHale, nişanlısı Rhodes'u ziyaret etmek için New York'tan Easton, Pennsylvania'ya giden bir trene bindi. Ertesi gün, Rhodes'un evinden ayrıldıktan sonra New York'a döndü ve Empire State Binası'na gitti ve burada 86. kattaki gözlemevinden atlayarak park halindeki bir arabanın üzerine düştü.
Dedektif Frank Murray, intihar notunu, gözlem katı duvarının üzerinde düzgünce katlanmış kumaş ceketinin yanında, siyah bir cüzdanda buldu. Notta şu ifadeler yer alıyordu:
''Ailemin içinden veya dışından hiç kimsenin hiçbir parçamı görmesini istemiyorum. lütfen bedenimi yakarak yok edin. Size ve aileme yalvarıyorum, benim için tören veya anma düzenlemeyin. Nişanlım Haziran'da evlenmeyi teklif etti. Ben kimse için iyi bir eş olabileceğimi düşünmüyorum, o benden çok daha iyi birisi. Babama söyleyin annemle çok fazla ortak yönümüz var."
Cesedi kız kardeşi Helen Brenner tarafından tanımlandı. Vasiyetine uyularak McHale hiçbir anıt veya mezar olmadan yakıldı.
George Crum

| George Crum |
| --- | --- |
George Crum
Doğum: George Speck 15 Temmuz 1824(1824-07-15) Saratoga County, ABD
Ölüm: 22 Temmuz 1914 (90 yaşında) Malta, ABD
Vatandaşlık: ABD
Meslek: Aşçı

George Crum veya doğum adıyla George Speck (15 Temmuz 1824-22 Temmuz 1914), Amerikalı aşçı. Çoğunlukla patates cipsini icat etmesiyle bilinir.
Efsaneye göre Crum, Saratoga Springs'te Moon's Lake House adlı bir restoranda çalışırken müşterilerinden biri patates kızartmalarının çok kalın olduğundan şikayet etti. Bu duruma sinirlenen Crum, patatesleri incecik dilimleyip kızartıyor ve böylece patates cipsi denen şeyi icat etmiştir.
Christina Hoff Sommers

| Christina Hoff Sommers |
| --- | --- |
Sommers (2016)
Doğum: 28 Eylül 1950 (74 yaşında) Sonoma, Kaliforniya, ABD
Milliyet: Amerikalı
Eğitim: New York Üniversitesi Brandeis Üniversitesi
Meslek: Yazar, filozof

Christina Hoff Sommers (d. 28 Eylül 1950), Amerikalı araştırmacı-yazardır. Amerikan toplumunda kültür, ergenlik ve ahlâk konuları üzerine yazan Sommers lisansını New York Üniversitesi'nde Phi Betta Kappa olarak tamamlamış ve doktorasını 1979 yılında Brandeis Üniversitesi'nden almıştır. Worcester Clark Üniversitesi'nde ahlak alanında felsefe profesörlüğü yapmış ve Foundation for Individual Rights in Education'un (Eğitim'de Bireysel Haklar Vakfı) yönetim kurulu üyesidir.
Hayatı

28 Eylül 1950 tarihinde ABD'nin Kaliforniya eyaletinde doğdu. Sommers feminist çevrelerde tartışmalı bir figür olagelmiştir. Bazı eleştirmenler Sommers'in sahte feminist ve konservatif aktivist olduğunu ileri sürmüşlerdir. Bu eleştirmenlere göre Sommers konservatif/libertan bir think tank kuruluşunun çalışanıdır ve ilk kitabı konservatif John M. Olin Vakfının desteğiyle çıkmıştır.
Görüşleri

"Who Stole Feminism" ve "War on Boys" adlı kitaplarında Sommers, modern feminist araştırma ve makalelerindeki eşitlik ve bütünleşme anlayışını eleştirmektedir. Bu tür araştırmaların yasa ve eğitim politikalarını yanlış yönlendirmekte nasıl etkili olduklarının ayrıntısını vermekte ve örnek olarak da "March of Dimes" çalışmasında geçen 'aile içi şiddet doğum kusurlarının baş sebebidir' ifadesinin gerçeği yansıtmamasına rağmen aile içi şiddete karşı yılda bir milyon dolarlık bir bütçe sağlanmakta kullanılmasını göstermektedir.
"Who Stole Feminism" adlı kitabında Hoff Sommers Kadın hareketinin ilk dalgası olan ve erkeklerle yasa karşısında eşit haklara sahip olma, iş, oy hakkı kavramlarını ortaya atan "Eşitlikçi Feminizm"in zamanla kadınlara akademi, siyaset, endüstri veya kişisel gündemler için imtiyaz sağlamak adına cinsler arasındaki farklılıkları öne çıkaran "Cinsiyet feminizmi"ne dönüştüğünü belirtir.
Kitapları ve makaleleri

Who Stole Feminism?: How Women Have Betrayed Women (1994) ISBN 0-684-80156-6
The War against Boys: How Misguided Feminism Is Harming Our Young Men (June 2001) ISBN 0-684-84957-7
Vice and Virtue in Everyday Life
Right and Wrong: Basic Readings in Ethics
One Nation Under Therapy: How the Helping Culture is Eroding Self-Reliance
A Book for Real Boys
Why Can’t a Woman Be More Like a Man?
Gabrielle Thomas

| --- | --- |
Thomas (2024)
Kişisel bilgileri
Tam adı: Gabrielle Lisa Thomas
Doğumu: 7 Aralık 1996 (28 yaşında) Atlanta, Georgia, ABD
Boy: 1,8 m (5 ft 11 in)
Spor
Ülke:  ABD
Spor: Atletizm
Yarışma(lar): Kısa mesafe koşuları
Başarıları ve şampiyonlukları
En iyi dereceleri: 100 m: 11.00  200 m: 21.60
Gabrielle Lisa "Gabby" Thomas (d. 7 Aralık 1996), Amerikalı atlet. 2024 Yaz Olimpiyatları'nda 200 metrede şampiyon olmuştur.
D. H. Peligro

| D>  H. Peligro |
| --- | --- |
2019'da Peligro
Genel bilgiler
Doğum: Darren Eric Henley 9 Temmuz 1959(1959-07-09) St. Louis, Missouri, ABD
Ölüm: 28 Ekim 2022 (63 yaşında) Los Angeles, Kaliforniya, ABD
Tarzlar: Punk rock, Hardcore punk, Funk rock, Thrash metal
Meslekler: Müzisyen, Baterist
Çalgılar: Bateri, Gitar, Vokal
Etkin yıllar: 1981-2022
Müzik şirketi: EMI, Manifesto Records
İlişkili hareketler: Dead Kennedys   Red Hot Chili Peppers

D. H. Peligro asıl adıyla Darren Eric Henley; (9 Temmuz 1959, St. Louis - 28 Ekim 2022, Los Angeles), Amerikalı baterist. Punk rock grubu Dead Kennedys'in ve Alternatif rock grubu Red Hot Chili Peppers'ın eski bateristidir.
Ölümü

28 Ekim 2022 tarihinde Los Angeles'da ki evinde ölü bulundu. Polis tarafından yapılan ilk açıklamada ölüm nedeninin düşmeye bağlaı kafa travması olduğu açıklandı. Ancak daha sonra yapılan otopsi raporunda ölüm nedeninin eroin ve fentanil karışımına bağlı aşırı doz uyuşturucu kullanımından kaynaklandığı açıklandı.
Diskografi > Dead Kennedys

In God We Trust, Inc. (1981)
Plastic Surgery Disasters (1982)
Frankenchrist (1985)
Bedtime for Democracy (1986)
Give Me Convenience or Give Me Death (1987)
DMPO's on Broadway (2000)
Mutiny on the Bay (2001)
The Early Years Live (2001)
In God We Trust, Inc.: The Lost Tapes (2003)
Live at the Deaf Club (2004)
Milking the Sacred Cow (2007)
Original Singles Collection (2014)
Diskografi > Red Hot Chili Peppers

Mother's Milk (1989)
Harry Harrison

| Harry Harrison |
| --- | --- |
2008'de Harrison
Doğum: Henry Maxwell Dempsey 12 Mart 1925(1925-03-12) Stamford, Connecticut ABD
Ölüm: 15 Ağustos 2012 (87 yaşında) Brighton, Doğu Sussex, İngiltere
Meslek: Yazar, İllüstratör
Milliyet: Amerikalı, İrlandalı
Tür: Bilimkurgu, Hiciv
Önemli eser: Yer Açın! Yer Açın!
Önemli ödülleri: Inkpot Ödülü (2004)
Etkin yılları: 1951-2010
Evlilik: Evelyn Harrison (e. 1950; b. 1951)   Joan Merkler Harrison (e. 1954; ö. 2002)
Çocuklar: 2
Resmî site
harryharrison.com
Henry Maxwell Dempsey (12 Mart 1925, Stamford - 15 Ağustos 2012, Brighton) Amerikalı ünlü bilimkurgu yazarı. II. Dünya Savaşı sırasında ABD Hava Kuvvetleri'nde görev yapan, daha sonra çizgi roman çizerliği yaparken bilimkurguyla tanışan Harrison, ilk öyküsünü dönemin önde gelen bilimkurgu dergisi Astounding Science Fiction 'da yayımladı.
Harrison özellikle galaksi uygarlığının paslanmaz çelik kentlerinde yaşayan bir soyguncu olan Kaypak Jim diGriz 'in maceralarını anlatan Stainless Steel Rat (Paslanmaz Çelik Sıçan)" serisi ile bilimkurgu severlerin hayranlığını kazanmıştı.
Amerikalı ünlü bilimkurgu yazarı Harry Harrison, 15 Ağustos 2012'de 87 yaşında hayata veda etti.
Piaggio Aerospace

| --- | --- |

Tip: Kuruluş
Endüstri: Havacılık
Kuruluş: 1884 (141 yıl önce) (1884)
Kurucu: Rinaldo Piaggio
Genel merkezi: Cenova, İtalya
Önemli kişiler: Selçuk Bayraktar (Yönetim Kurulu Başkanı) Haluk Bayraktar (Yönetim Kurulu Üyesi)    Renato Vaghi, CEO
Ürün: İHA, Uçak, Uçak motorları
Sahibi:  Baykar
Web sitesi: piaggioaerospace.it
Piaggio Aerospace, eski adıyla Piaggio Aero Industries, merkezi İtalya'nın Villanova d'Albenga kentinde bulunan çok uluslu bir havacılık şirketidir. Şirket uçak, uçak motorları, havacılık bileşenleri ve havacılık yapıları tasarlar, geliştirir, üretir ve bakımını yapar.
1884 yılında Rinaldo Piaggio S.p.A. olarak kurulan şirket, motorlu taşıt üreticisi Piaggio ile aynı kökene sahiptir ve ilk uçağını 1915 yılında üretmiş olan dünyanın en eski uçak üreticilerinden biridir. Şirketin tesisleri İkinci Dünya Savaşı'nın ardından yeniden inşa edildi ve Piaggio P.136 deniz uçağı, Piaggio P.149 eğitim uçağı ve Piaggio P.166 yardımcı nakliye uçağı gibi birkaç orijinal tasarım, savaş sonrası dönemin ilk yirmi yılında piyasaya sürüldü. 1960'larda Piaggio jet motorları da üretmeye başladı. 1966'da şirket, havacılık odaklı Piaggio Aero ve motorlu scooter üreticisi Vespa olmak üzere ikiye ayrıldı.
1980'lerde Piaggio, yeni nesil bir iş uçağı olan Piaggio P.180 Avanti'yi geliştirdi. 1990'ların sonlarında Piaggio, iflasının ardından köklü değişikliklere uğradı. Şirket, Büyük Durgunluk ve iş uçağı pazarındaki düşüşten olumsuz etkilendi. 2018'in sonlarında şirket, iflas ettiğini açıkladıktan sonra haciz sürecine girdi. Şirket, West Palm Beach, Florida'te bulunan Piaggio America adlı Amerika Birleşik Devletleri'nde bir yan kuruluşa sahiptir. 2021'de Piaggio America, Chapter 11, Title 11, United States Code için başvuruda bulundu.
27 Aralık 2024 tarihinde Baykar Teknoloji tarafından satın alındı.
Tarihçe > Piaggio'nun yönetimi

Rinaldo Piaggio S.p.Adımpany, 1884 yılında İtalya'nın Cenova kentindeki Sestri Ponente'de kuruldu. Başlangıçta şirket, yüzyılın başında okyanus gemilerinin donanımı ve gelişen İtalyan demir yolu altyapısı için haddeleme malzemesi üretimiyle ilgileniyordu. Bu endüstrilerden elde ettiği finansal kazançlarla Rinaldo Piaggio, 1906 yılında Finale Marina veya Finalmarina'da büyük bir fabrika inşa edebildi. Şirket 1915 yılında Officine Aeronautiche Francesco Oneto'yu satın aldı ve havacılık endüstrisi için malzeme üretmeye başladı.
1920'ler şirketin tarihinde özellikle çalkantılı ve etkili bir dönemdi; Piaggio Aero, Piaggio'nun havacılık sektörünün geliştirilmesinde önemli rol oynayan iki yeni havacılık mühendisi Giovanni Pegna ve Giuseppe Gabrielli'yi işe aldı. Giovanni Pegna ve Gabrielli, havacılık sorunlarına çok sayıda teknik çözüm üretmek için birlikte çalıştılar; Aerodinamik araştırmalarını desteklemek için, 1928'de Piaggio yeni bir rüzgar tüneli tamamladı.
1938'de Senatör Rinaldo Piaggio 71 yaşında öldü ve böylece Rinaldo Piaggio dönemi sona erdi. Aynı yıl, firma ilk dört motorlu uçağı olan yeni Piaggio P.108 ağır bombardıman uçağının yapımını tamamladı.
1948'de Piaggio, İtalya Hava Kuvvetleri ve diğer çeşitli operatörler tarafından, çoğunlukla irtibat/deniz taşımacılığı kapasitesiyle işletilen çift motorlu bir deniz uçağı olan Piaggio P.136'yı piyasaya sürdü. Şirket ayrıca temel uçak eğitimine olan talebin artmasından da faydalandı; 1953'te Alman Hava Kuvvetleri 265 Piaggio P.149 eğitim uçağı sipariş etti. 1957'ye gelindiğinde Piaggio, dünya çapında askeri müşteriler ve sivil personel için pazarlanan ve üretilen çift motorlu hafif nakliye uçağı olan Piaggio P.166'yı da geliştirmişti.
Tarihçe > Piaggio ve Douglas Aircraft Company arasındaki ortak girişimi

1960 yılında Piaggio, Rolls-Royce Viper turbojet motoru için bir üretim lisansı aldı; kısa bir süre sonra firma jet motorları üretmeye başladı. Dört yıl sonra, ilk jet motorlu uçağı olan Piaggio PD.808 bussiness uçağını üretti.
Tarihçe > Havacılık ve motosiklet bölümlerinin ayrılması

1960'larda, hem motosiklet hem de havacılık üretimi olan şirket, 1964 yılında iki bölümün resmen iki ayırdı: havacılık üretimi Armando (ve daha sonra kurucunun isim babası torunu Rinaldo) ile Sestri Ponente tesisinde Industrie Aeronautiche e Meccaniche Rinaldo Piaggio adı altında devam ederken, Enrico Piaggio ile Vespa, Pontedera tesisinde üretildi.
Tarihçe > Kriz ve iflas

Ancak şirket 90'lı yıllarında, İş jeti ve özel jet pazarındaki güçlü rekabet nedeniyle krize girdi ve ardından iflasa sürükledi.
Tarihçe > Tuşav'ın yönetimi

1990'ların sonlarında, Piaggio'nun sahibi olduğu firma iflasının ardından birden fazla köklü değişikliğe uğradı. Kasım 1998'de, Türk holding şirketi Tushav'ın Piaggio'nun kontrolünü ele geçirdiği duyuruldu; kısa bir süre sonra şirket Piaggio Aero Industries olarak yeniden markalandı. Sonraki yıllarda, şirketteki giderek artan büyük bir hisse, Josè Di Mase ve Piero Ferrari liderliğindeki bir girişimci grubu tarafından satın alındı. 2000 yılında Tushav, Piaggio Aero Industries'deki hissesinden vazgeçmeye karar verdi; kuruluş bir zamanlar şirkette %51'lik kontrol hissesine sahipti, ancak bu hisse, Piaggio'yu satın alan yeni İtalyan yatırımcılar lehine azaldı.
Tarihçe > Ferrari ve Di Mase'nin yönetimi

Şirket 2000 yılında Piero Ferrari ve Di Mase'nin kontrolü ve yönetimi altındaydı ve Avanti'nin başarısı ve 2005 yılında Avanti II'nin sertifikasyonu ile 90'ların krizinden kurtuldu. New Jersey'li bir şirket olan Avantair'in yaklaşık 200 milyon avro değerindeki 36 P.180 Avanti II siparişi ile şirket krizden çıktı ve yönetici uçakları üretiminde lider oldu.
2006 yılında Mubadala Development Company, Piaggio Aero Industries S.p.A.'da %35 hisse satın aldı; Mubadala, Birleşik Arap Emirlikleri'ndeki Abu Dabi Emirliği Hükûmeti'nin tamamen sahip olduğu bir yatırım aracıdır. İki yıl sonra, Hint çokuluslu şirket Tata Group, Piaggio Aero Industries'de üçte bir hisse satın alarak Piero Ferrari, Di Mase ailesi ve Mubadala Development Company ile birlikte birincil hissedarlardan biri oldu. Satın almanın bir parçası olarak Tata, yönetim kurulundaki dokuz koltuktan üçünü ve yönetim komitesindeki üç koltuktan birini atama hakkını elde etti.
2006'da Piaggio, yaygın olarak Piaggio P1XX olarak adlandırılan yeni bir çift motorlu jet geliştiriyordu; ancak, Ağustos 2010'da şirket üretim aşamasını ertelemeye karar verdiğini duyurdu. Bu, kesin bir sonlandırma anlamına gelmiyordu; projenin askıya alınmasından sonraki yıllarda Piaggio, programın olası lansmanı konusunda kamuoyunda spekülasyon yaptı.
Şirket, Büyük Durgunluk'tan olumsuz etkilendi; olay, iş uçakları pazarında bir düşüşe neden oldu; bildirildiğine göre, P.180 Avanti'nin teslimatları 2008'deki 30 uçaktan 2018'e kadar yılda sadece dörde düştü. Piaggio, bu düşüşteki pazara odaklanmak yerine, özel görevler sektörüne yönelmeye karar verdi ve P.180 Avanti'nin insansız uzun ömürlü istihbarat, gözetleme ve keşif türevi olan Piaggio-Selex P.1HH Hammerhead'i geliştirdi. Platform ayrıca, aynı zaman diliminde deniz devriye uçağına ve ek özel amaçlara uyarlandı. Bu programlara paralel olarak şirket, 2013 yılında genişletilmiş menzilli bir model sunarak temel P.180 Avanti'de iyileştirmeler yapmaya devam etti.[15][16] 2013 yılında Mubadala ve Tata, Piaggio Aero Industries'e ek 190 milyon € enjekte ederek toplam hisselerini %85,5'e çıkardı.
Tarihçe > Mubadala yönetimi

Yeni Avanti EVO Mayıs 2014'te tanıtıldı. Ekim 2014'te Piaggio Aero, adını Piaggio Aerospace olarak değiştirdi.  Kasım 2014'te yeni Villanova d'Albenga tesisi İtalya Başbakanı Matteo Renzi ve Savunma Bakanı Roberta Pinotti'nin huzurunda açıldı.
2015 yılında Mubadla Development Company, Piero Ferrari'den hisselerin son %1,95'ini aldıktan sonra Piaggio'nun tam kontrolünü üstlenerek sermaye hisselerinin %100'ünü satın aldı.
3 Aralık 2018'de Piaggio Aerospace iflas ettiğini açıkladıktan sonra haciz altına alındı. Şirketin yeniden yapılandırma planı, sahibi Mubadala'nın 255 milyon avro enjekte edip banka borcunu geri satın almasından bir yıldan kısa bir süre sonra başarısız oldu.
Tarihçe > İtalyan hükümeti tarafından atanan olağanüstü komisyon üyelerinin yönetimi

Aralık 2018'de şirket, Vincenzo Nicastro'nun Olağanüstü Komiser olarak atanmasıyla olağanüstü haciz sürecine girdi. Aynı durum daha sonra bağlı kuruluşu Piaggio Aviation için de geçerli oldu. 1 Mart 2023'te imzalanan İtalyan İşletmeler ve Made in Italy Bakanlığı'nın iki farklı kararnamesine göre, Grup şu anda üç Olağanüstü Komiser tarafından yönetiliyor: yukarıda belirtilen Vincenzo Nicastro, Davide Rossetti (koordinatör) ve Carmelo Cosentino (endüstri ve havacılık uzmanı).
Şubat 2020'de Piaggio Aerospace'in satışa çıkarıldığı duyuruldu.
Komisyon üyelerinin olağanüstü yönetimi sırasında şirket yeniden yapılandırılır ve 2022 yılında 2021 mali yılını yaklaşık 152 milyon avro ciro, yaklaşık 500 milyon avroluk sipariş portföyü ve yaklaşık 180 milyon avroluk yeni siparişlerle kapatır.
Tarihçe > Baykar Yönetimi

27 Aralık 2024 tarihinde Baykar Teknoloji tarafından satın alındı. Baykar'dan yapılan açıklamaya göre, İtalya İşletmeler ve Made in Italy Bakanlığı ülkenin havacılık devi firması Piaggio Aerospace'in Baykar’a satışına onay verdi. Dünyanın en büyük silahlı insansız hava aracı (SİHA) şirketi olan Baykar, İtalya’nın 1884 yılında kurulan köklü havacılık firması Piaggio Aerospace'i satın almak için düzenlenen ihalede en iyi teklifi veren firma oldu. Baykar çekişmeli bir sürece sahne olan ihaleyi farklı ülkelerden teklif veren rakiplerini geride bırakarak kazandı.
Baykar Teknoloji Genel Müdürü Haluk Bayraktar Twitter'dan yaptığı açıklamada; "Baykar olarak 140 yıllık köklü bir mirasa sahip Piaggio Aerospace’i bünyemize katarak Türk havacılık sanayisinin gücünü Avrupa’ya taşıyoruz. Bu stratejik adımla üretim kapasitemizi güçlendirirken tarihi bir markayı geleceğe taşımanın sorumluluğunu üstleniyoruz." dedi.
Operasyonlar > Tesisler

2010'larda Piaggio Aero, Cenova'nın yaklaşık 70 kilometre batısındaki Villanova d'Albenga'da yeni ve modern bir üretim tesisi inşa etti. Yalın üretim teknolojilerinin ilkeleri etrafında tasarlanan bu tesis, optimize edilmiş bir iş akışı ve üretim kapasitesi yoluyla üretim verimliliğinde artışlar sağladı.
Operasyonlar > Uçak motorları

Piaggio'nun çalışmalarının büyük bir kısmı uçak motorları sektöründe olmuştur; şirket, uçak motorları da üreten ve bakımını yapan tek uçak üreticisi olduğunu iddia etmiştir.