stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sinematografi
Sinematografinin Elemanları > Objektif > Odak uzaklığı (Odak uzunluğu)

Kamera insan gözü gibi çalışır; bir bakış açısı yaratır ve dünyanın geri kalanıyla uzaysal ilişkiler kurar. Bununla birlikte, insan gözünden farklı olarak kameralara -değişik etkiler yaratmak için- farklı mercekler takılması da mümkündür. Kameralardaki bu avantajın en büyük faydası odak uzaklığının çeşitlenmesidir. Görüntü yönetmenleri geniş açılı, normal ve teleobjektifler arasında seçim yapmanın yanı sıra, makroobjektifler ve boroskop objektifler gibi diğer özel etki yaratan mercek sistemleri arasında da tercih yapabilmektedir.
Geniş açılı objektiflerin odak uzaklıkları kısadır ve uzaysal mesafeleri daha belirgin hâle getirirler. Geniş açılı objektifle, uzaktaki bir insan normaldekinden daha küçük görünürken, kameranın önündeki bir insan daha da büyük gözükecektir. Bununla birlikte, tele objektif birbirinden uzak olan nesneleri birbirine daha yakın göstererek ve perspektifi düzleştirerek bu tarz abartıları azaltır. Zoom objektif kameramana çekim esnasında odak uzaklığını değiştirme olanağı verir. Sabit objektifler (prime lens) daha iyi bir görsel kalite sundukları ve zoom objektiflerden daha “hızlı” (daha az ışıkta diyaframın daha geniş açılması) oldukları için profesyonel sinematografide zoom objektiflerden daha çok tercih edilirler. Ancak; belirli film sahnelerinde ve hatta bazı film türlerinde, hız veya kullanım kolaylığı açısından ya da özel bir etki yaratmak için zoom objektifler kullanılmaktadır. Örneğin; Alfred Hitchcock Vertigo filmindeki, merdivenlerde gerçekleşen ünlü kovalama sahnesini zoom objektiften faydalanarak çekmiştir.
Sinematografinin Elemanları > Alan derinliği ve Netlik (Odak)

Odak uzaklığı aynı zamanda bir sahnenin alan derinliğini -yani; uygun odakta resmin arka, orta ve ön alanlarının ne kadarının filme yansıyacağını- da etkiler (çünkü görüntünün yalnızca tek bir düzlemine tam odaklanma yapılabilir). Odak derinliğiyle karıştırılmaması gereken alan derinliği, diyaframın açıklık oranı ve odak uzaklığı ile belirlenir. Geniş ya da derin bir alan derinliği, çok küçük bir diyafram açıklığını ve uzaktaki bir nokta üzerinde odaklama yapılmasını gerektirir. Alan derinliğinin az olması içinse, geniş bir diyafram açıklığı ve merceğe daha yakın bir nokta üzerinde odaklama yapılması gerekmektedir.
Alan derinliği aynı zamanda format büyüklüğünden de etkilenmektedir. 70 mm film, 35 mm'ninkinden daha az olan odak uzaklığı ile en az alan derinliğine sahip olan filmdir. 16 mm film daha büyük alan derinliğine sahipken, çoğu video kamera 16 mm'ninkinden de büyük alan derinliklerine sahiptir. Video kamera kullanıcılarının dijital kamerayla 35 mm'nin görüntüsünü taklit etmeye çalışırken yaşadıkları en büyük hayal kırıklığı, dijital kameranın kaydettiği aşırı büyüklükteki alan derinliği ve bunun birtakım ek optik araçlarla azaltılması gerekliliğidir.
Sinemanın ilkel halini ilk bulan kişi olarak kabul edilen Eadweard Muybridge'in dört nala koşan bir atın 1878 yılında oluşturduğu bir kaydı.
İspanyol Armadası

İspanyol Armadası, 1588 yılında İspanya'nın emrinde, Kuzey Denizi'ni geçerek İngiltere'ye çıkarma yapmayı amaçlayan orduya eşlik eden filo. Katolik İspanya kralı II. Felipe (1527-1598) tarafından I. Elizabeth'i (II. Felipe, Elizabeth'in aynı zamanda kayınbiraderidir) tahtından düşürmek için gönderilen Dük Medina Sidonia komutasındaki filo, ilan edilmemiş İngiltere-İspanya Savaşı'nın (1585-1604) en büyük seferini yürüttü.
İngiliz deniz kuvvetleri, 131 savaş gemisi ve savaş gemisine dönüştürülmüş ticaret gemisinden oluşan İspanyol filosuna karşı önceleri çok önemli bir üstünlük kuramadı. Ancak İngilizler, Gravelines Muharebesi'nde, ateşe verilmiş gemileri üzerlerine salarak, topçuların da desteğiyle, İspanyol denizcilerin etkili formasyonlarını dağıtabildi. Armada böylece çıkarmanın parçası olan, Dunkirk'de bekleyen kara kuvvetleriyle buluşmayı başaramadı ve İngiltere'nin doğu kıyısı boyunca kuzeye doğru püskürtüldü.
Armada seferde

II. Felipe’nin, seferi yürüten Dük Medina Sidonia'ya tam olarak talimatı şöyleydi: Emirlerimi aldıktan sonra Armada ile yola çıkacaksınız, Manş Denizi’ne doğru yelken açacaksınız, onu geçerek Kap Margaret’e kadar gideceksiniz ve yeğenim Dük Parma’ya elinizi uzatıp karşı tarafa geçireceksiniz.
Armada, 28 Mayıs 1588'de 131 gemi, 2600 top ve 35 bin mürettebatla Lizbon'dan Manş Denizi'ne doğru yola çıktı. İngiliz filosu Plymouth'da hazırda dururken İspanyolların harekâtıyla ilgili haberleri bekliyordu. İspanya'nın bütün gemileri ancak 30 Mayıs'ta limanı terk edebildi. Aynı gün Elizabeth'in elçisi Dr. Valentin Dale, Parma'nın temsilcileriyle barış müzakerelerine başladı ve 27 Temmuz'a kadar müzakerelerden vazgeçilmedi. Seferin sonucu geçmiş zamanlarda İngiltere'nin büyük zaferi olarak adlandırılmış olsa da, doğrudan çatışma içinde sadece üç geminin battığı küçük bir çarpışmadan öte bir şey değildi. Nihayet 1604 yılında biten bir savaşın sadece bir parçasıydı ve İspanya'nın 1805'e dek süren denizlerdeki egemenliğini  önleyemedi.
Armada seferde > İki tarafın stratejisi

İspanyollar ağır ve yavaş gemilerine, az mesafede büyük hasar veren kısa menzilli toplar yüklemişlerdi. Bu yüzden düşman gemiye yanaşıp, askerlerini karşı güverteye çıkarıp, yakın dövüşle İngiliz  gemilerini ele geçirmek istiyorlardı. İngilizler ise tam aksine, az askerleri olduğundan yakın dövüşten kaçınıyorlardı, süratli gemileri ve uzun menzilli toplarıyla düşmanı uzaktan atışlarla batırmak istiyorlardı. Ancak, hilal şeklinde formasyonlarını sıkı koruyan İspanyol denizcilerin müthiş disiplini sayesinde, nispeten fazla bir zarar veremediler.
İngilizler resmen Lord Howard'ın komutasında olmalarına rağmen, Howard, fiilen kontrolü, teknik açıdan kendi emrinde olan, daha tecrübeli deniz komutanı Sir Francis Drake'e bıraktı.
Armada seferde > Manş Denizi’nde

Kötü hava şartlarının hızını yavaşlatmasıyla Armada ilk kez ancak 27 Temmuz'da, The Lizard yarımadası açıklarında gözlendi. İngiltere'nin güney kıyısı boyunca dizili, sinyal ateşinden oluşan uyarı sistemi sayesinde haberi iki gün içinde Londra'ya ulaştı. Armada güney sahilini kendisini İngiliz filosunun 55 gemisinin beklediği Plymouth'a kadar izledi.
'Çizgi şeklinde formasyon' oluşturan İngilizler, Armada'nın peşine takılarak rüzgâr sayesinde stratejik manevra avantajı elde ettiler. Gelişmeleri sonraki haftalarda Eddystone ve Portland açıklarında sonuçlanamayan iki çarpışma takip etti. İspanyollar geride kaza sonucu harap olan iki gemi enkazı bıraktı. Armada, Parma'nın ordusundan haber beklemek için Wight Adası açıklarında geçici bir üs kurma olanağı elde etti. Bunu mutlaka engellemek için İngilizler dört kola ayrılarak saldırıya geçerken, Drake güçlü bir birlikle güneyden yaklaşıyordu. Bu kritik anda, Medina Sidonia, güneye takviye gönderdi ve Armada'nın akıntı yüzünden kayalara oturmasını önlemek için açık denize yönlenmesini emretti. İspanyol filo Calais'e doğru yol almak zorunda kalmıştı.
Robert Dudley, Earl of Leicester, aynı anlarda, Thames'in nehir ağzını İspanyol çıkarmasına karşı korumak için Tilbury Fort, Essex'de 4000 kişilik bir güç topladı. İngiliz donanmasının planı, Armada'nın Parma'nın çıkarma güçlerini taşıyan kayıklarına eşlik ederek korumasını önlemekti. Plan gerçekleşirse Robert Dudley'in topladığı söz konusu birliklerin ve sahillerdeki diğer savunma güçlerinin önemi kalmayacaktı.
Armada seferde > Calais’deki ateşe verilmiş gemiler

Parma'nın 16000 kişilik ordusu Dunkirk'de beklerken, 5 Ağustos'ta İspanyol donanması hilal şeklindeki sıkı savunma formasyonunu koruyarak Calais'nin birkaç mil önünde demir attı. Fransa ve Hollanda'da, Armada'nın kendine sığınak arayabileceği, derin suları olan limanların eksikliği İspanyolları böyle bir adıma zorladı. Hatta Avrupa çapında Armada gibi bir filonun ihtiyaçlarını karşılayabilecek bir liman neredeyse yoktu. Bu durumu gözden kaçırmak Kral II. Felipe'nin hatasıydı.
8 Ağustos gece yarısı, İngilizler sekiz gemilerini ateşe vererek rüzgârın da desteğiyle İspanyol deniz araçlarının üstüne saldılar. İki yanan gemi karşılanarak, zarar veremeden kenara çekildi. Ancak diğer altı yanan geminin hala üstlerine geldiğini gören İspanyollar, sıyrılmak için demir hatlarını kestiler. Yanan İngiliz gemileri tek bir İspanyol gemisine zarar veremese de, yaratılan kargaşa sayesinde Armada'nın muhteşem formasyonu dağıtılmıştı. İspanyolların moralleri bozulmuştu ve çok daha vahim olanı, rüzgâr güney-batıdan estiğinden Calais'ye geri dönebilmek için rüzgâraltına doğru yol almak zorundaydılar. Daha hafif ve daha süratli olan İngiliz gemileri, İspanyolların dağılmış formasyonlarından faydalanarak gemilerini birer birer köşeye sıkıştırmaya başladılar.
Armada seferde > Gravelines Muharabesi

Günümüzde Fransa'nın bir şehri olan Gravelines, 1588 yılında İspanyol Hollanda'nın Flaman Bölgesi'ne aitti. İspanya'nın İngiltere'ye en yakın bölgesiydi. Filosunu yeniden toparlamaya çalışan Medina Sidonia, Flaman sahilini kaplayan sığ denizde kumsala oturmaktan çekindiği için, doğusundaki kıyıya yanaşmak istemiyordu. Parma'nın ordusunun, kayıklarıyla, Flaman sahili boyunca dizilen limanlardan yola çıkarak, bir an önce gelmesini bekliyordu. Ancak o zamanlarda iletişim kurmak tahmin ettiklerinden çok daha zor olduğu için, Parma gelişmeleri tam olarak takip edememişti. Ordusunu İspanyol filosuyla birleştirmeye hazır olması için altı güne daha ihtiyacı olduğunu söyledi. Bu arada, Medina Sidonia, Calais ile Gravelines arasında bir mevkiide bekletiliyordu. İngilizler, Manş Denizi'ndeki çarpışmalar sayesinde, Armada'nın gücü ve zaafları hakkında fikir edinmişlerdi. İngiliz donanması saldırıya geçerek İspanyolların üç gemisini batırdı sekiz gemisini hasara uğrattı. Ancak en değerli gemileri fazla yara almadan kurtuldu. İngilizlerin cephanesi bitene kadar, saldırı sonucu ve hastalıklar yüzünden İspanyollar 2000 kayıp verdi. İspanyolların ağır toplarının menzilleri yetersiz kalıyordu. Ayrıca İngilizler, yukarıda belirtildiği gibi, daha hızlı ve daha kıvrak gemileri ile ve de daha seri top atışlarıyla savaş düzeni bozulmuş rakibe karşı üstünlük elde etmişlerdi.
Ertesi gün rüzgârın tekrar güneyden esmeye başlaması Medina Sidonia'ya Armada'yı kuzeye yönlendirmesine olanak tanıdı. İngilizler İspanyol filosunu kovalayarak, Armada'nın toparlanarak geri dönüp Parma'ya eşlik etmesini önlediler. Zamanla bitmek üzere olan cephane İngilizleri İspanyolların peşini bırakmaya zorladı. Kendi cephanesi de bitmek üzere olan Medina Sidonia artık yenilgiyi kabullenmişti ve bundan sonraki görevinin, İspanya kralına gemilerini mümkün olduğu kadar az kayıpla teslim etmek olduğunu düşündü.
Armada seferde > İspanya’ya dönüşü

İspanyol filosu İskoçya ve İrlanda'nın etrafından dolanarak Kuzey Atlantik'e geçti. Uzun seferin gemileri yıprattığı artık iyice gözükmeye başlamıştı. Su ve yiyecek erzakları büyük ölçüde azalmıştı. Süvarilerin atları denize atıldı. İrlanda açıklarında Armada kasırgaya kapıldı ve iki düzine gemisi İrlanda sahiline fırlatıldı.
Bir başka teoriye göre Meksika Körfezi'nin akıntısına yenildi. Sebebiyse felaket bir denizcilik hatası sonucu İrlanda'ya planlandığından çok daha fazla yaklaşılmasıydı. Boğularak, açlıktan ölerek ve İrlanda'da karaya çıktıktan sonra İngiliz hükûmeti tarafından yakalanıp infaz edilerek toplam 5000 denizcinin hayatını kaybettiği düşünülüyor. Hayatta kalanlar İrlandalı Keltler'den yardım gördü, çoğu İskoçya'ya kaçmayı başardı.
Sonunda 67 gemisi ve 10000 sağ adamıyla geri döndü. Erzakları tükenmiş olduğundan çoğu hastalıktan ölmek üzereydi. Çoğu İspanya'da ve limandaki hastane gemilerinde öldü. Rivayete göre II. Felipe haberi duyduktan sonra şöyle demiş. Ben gemilerimi düşmanla savaşmaya gönderdim, Tanrı’nın rüzgârıyla savaşmaya değil.[kaynak belirtilmeli]
Sonrası

Tek bir gemileri bile batmayan İngilizlerin[kaynak belirtilmeli] can kayıpları asgari düzeydeydi. Ancak, geri döneceğini sandıkları Armada'yı beklerlerken, tifo ve dizanteri tahminen 6000-8000 arasında tayfa ve askerin ölümüne sebep oldu [kaynak belirtilmeli]. Ayrıca, sağ kalan askerlerine destek sağlayan İspanyol hükûmetinin aksine, İngiliz hükûmeti bütçe sorunları sebebiyle aylarca askerlerinin maaşlarını ödemedi [kaynak belirtilmeli]. Galibiyeti tarihlerinin en büyük zaferi olarak kutlayan İngilizler, bir sonraki yıl kendileri de İspanya kıyılarında hezimete uğramaktan kurtulamadı. Milli gururun şahlanışı yıllar sürerken, Elizabeth'in efsanesi ölümünden sonra da devam etti [kaynak belirtilmeli]. İspanyol donanmasının geri püskürtülmesi, Avrupa çapında Protestanları cesaretlendirdi. İspanyol ticaret gemilerine korsan saldırıları çoğaldı. İspanyollar hatalardan ders çıkararak, İngilizlerin icatlarına da  bakarak, takip eden yıllarda filolarını tutarlılıkla geliştirdiler [kaynak belirtilmeli].
Savaşa katılmış gemiler > İngiltere ve Hollanda

Ark (flag, Lord High Admiral Charles Howard)

Elizabeth Bonaventure

Rainbow (Lord Henry Seymour)

Golden Lion (Thomas Howard)

White Bear (Alexander Gibson)

Vanguard (William Winter)

Revenge (Francis Drake)

Elizabeth (Robert Southwell)

Victory (Rear Admiral Sir John Hawkins)

Antelope (Henry Palmer)

Triumph (Martin Frobisher)

Dreadnought (George Beeston)

Mary Rose (Edward Fenton)

Nonpareil (Thomas Fenner)

Hope (Robert Crosse)

Galley Bonavolia

Swiftsure (Edward Fenner)

Swallow (Richard Hawkins)

Foresight

Aid

Bull

Tiger

Tramontana

Scout

Achates

Charles

Moon

Advice

Merlin

Spy (pinnace)

Sun (pinnace)

Cygnet

Brigandine

George (hoy)

34 ticaret gemisi

63 barka

66 kıyı gemisi

Disdain

Margaret and John

30 Hollandalı cromsterler Flaman sahilinde devriye

7 Ağustos'ta ateşe verilmiş gemiler:

Bark Talbot

Hope

Thomas

Bark Bond

Bear Yonge

Elizabeth

Angel

"Hastahane gemisi"
Savaşa katılmış gemiler > İspanya

İsimlerin arkasındaki rakamlar top sayısını ifade ediyor.
Savaşa katılmış gemiler > İspanya > Portekizler

São Martinho 48 (section flag, Dük Medina Sidonia)
São João 50 (section vice-flag)
São Marcos 33 (Don Diogo Pimental or Penafiel) - 8 Ağustos'ta Ostend yakınlarında karaya oturdu
São Felipe 40 (Don Francisco de Toledo) - 8 Ağustos'ta Nieupoort ve Ostend arasında karaya oturdu, 9 Ağustos'ta Hollandalılar ele geçirdi
San Luis 38
San Mateo 34 - 8 Ağustos'ta Nieupoort ve Ostend arasında karaya oturdu, 9 Ağustos'ta Hollandalılar ele geçirdi
Santiago 24
Galeon de Florencia 52 (başka ismi San Francesco ex-Levantine, Niccolo Bartoli)
San Crístobal 20
San Bernardo 21
Augusta 13
Julia 14
Savaşa katılmış gemiler > İspanya > Biskayan

Santa Ana 30 (section flag, Juan Martínez de Recalde)
El Gran Grin 28 (section vice-flag) - 24 Eylül'de Clare Island açıklarında karaya oturdu
Santiago 25
La Concepcion de Zubelzu 16
La Concepcion de Juan del Cano 18
La Magdalena 18
San Juan 21
La María Juan 24 - 8 Ağustos'ta Gravelines'in kuzeyinde battı
La Manuela 12
Santa María de Montemayor 18
María de Aguirre 6
Isabela 10
Patache de Miguel de Suso 6
San Esteban 6
Savaşa katılmış gemiler > İspanya > Castillian

San Crístobal 36 (section flag, Diego Flores de Valdés)

San Juan Bautista 24 (section vice-flag)

San Pedro 24

San Juan 24

Santiago el Mayor 24

San Felipe y Santiago 24

La Asuncion 24

Nuestra Señora del Barrio 24

San Linda y Celedon 24

Santa Ana 24

Nuestra Señora de Begoña 24

La Trinidad 24

Santa Catalina 24

San Juan Bautista 24

Nuestra Señora del Rosario 24

San Antonio de Padua 12
Savaşa katılmış gemiler > İspanya > Andalusian

Nuestra Señora del Rosario 46 (section flag, Don Pedro de Valdés) - 31 Temmuz'da Santa Catalina ile çarpıştı, 1 Ağustos'ta Revenge tarafından ele geçirildi 

San Francisco 21 (section vice-flag)

San Juan Bautista 31

San Juan de Gargarin 16

La Concepcion 20

Duquesa Santa Ana 23 (hulk) - 29 Eylül'de İrlanda kıyısında hurda oldu

Santa Catalina 23 - 31 Temmuz'da Nuestra Señora del Rosario ile çarpıştı

La Trinidad 13

Santa María de Juncal 20

San Bartolome 27

Espiritu Santo
Savaşa katılmış gemiler > İspanya > Guipúzcoan

Santa Ana 47 (section flag, Miguel de Oquendo)

Santa María de la Rosa 26 (section vice-flag) - 8 Ağustos'ta hasar gördü, 16 Eylül'de Blaskett Sound, İrlanda açıklarında hurda oldu,

San Salvador 25 - 31 Temmuz'da patlama sonucu hasar gördü ve ele geçirildi 

San Esteban 26 - 20 Eylül'de İrlanda'da hurda oldu,

Santa Marta 20

Santa Bárbara 12

San Buenaventura 21

La María San Juan 12

Santa Cruz 18

Doncella 16 - İspanya'ya geri dönerken Santander açıklarında battı

Asuncion 9

San Bernabe 9

Nuestra Señora de Guadalupe 1

La Madalena 1
Savaşa katılmış gemiler > İspanya > Levant

La Regazona 30 (section flag, Martín de Bertandona)

La Lavia 25 (section vice-flag)

La Rata Santa María Encoronada 35 (Leiva)

San Juan de Sicilia 26 (formerly Brod Martolosi) - 5 Kasım'da Tobermory Bay, İskoçya açıklarında patlama sonucu havaya uçtu (İngiliz ajanlarından sabotaj ihtimali var)

La Trinidad Valencera 42 - 8 Ağustos'ta karaya oturdu

La Anunciada 24 (formerly Presveta Anuncijata) - 19 Eylül'de Shannon Nehri ağzında batırıldı

San Nicolas Prodaneli 26 (formerly Sveti Nikola)

La Juliana 32

Santa María de Vison 18

La Trinidad de Scala 22
Savaşa katılmış gemiler > İspanya > Hulklar

El Gran Grifón 38 (section flag, Juan Gómez de Medina) - 8 Ağustos'ta karaya oturdu

San Salvador 24 (section vice-flag)

Perro Marino 7

Falcon Blanco Mayor 16

Castillo Negro 27

Barca de Amburg 23 - sank

Casa de Paz Grande 26

San Pedro Mayor 29

El Sanson 18

San Pedro Menor 18

Barca de Danzig 26

Falcon Blanco Mediano 16 (Don Luis de Cordoba?) - 25 Eylül'de hurda oldu

San Andres 14

Casa de Paz Chica 15

Ciervo Volante 18

Paloma Blanca 12

La Ventura 4

Santa Bárbara 10

Santiago 19

David 7

El Gato 9

San Gabriel 4

Esayas 4
Savaşa katılmış gemiler > İspanya > Neapolitan galleasslar

San Lorenzo 50 (Don Hugo de Moncado) - 8 Ağustos'ta karaya oturup ele geçirildi, İngiliz filosunu oyaladı

Zúñiga 50

Girona 50 - Ulster'da hurda oldu

Napolitana ("Patrona")
22 patacheler ve zabralar (Don Antonio Hurtado de Medoza)

4 kürek gemisi, her biri 5 toplu (Diego de Medrano)

Parma'nın kayıkları
Armada'nın rotası
Armada galleass: Hem yelkenli hem kürekli gemileri
I.Elizabeth'in Armada portresi
Türkiye'de laiklik

Mustafa Kemal Atatürk, Cumhuriyet Halk Partisi'nin Mayıs 1935'teki kurultayında konuşma yaparken
Türkiye'de laiklik, Osmanlı İmparatorluğu zamanında yargı ve devlet yönetiminde kısmen kendini göstermeye başlamış, Cumhuriyet Devrimi ile anayasanın temel unsurlarından biri haline gelmiş, din ve siyasetin birbirine karışmaması ilkesidir. Laiklik terimi Fransızcadaki karşılığı Laïcité kelimesinden Türkçeye uyarlanmıştır.
Osmanlı'da laikliğin ilk belirtileri II. Mahmud zamanında görülmüştür. Tanzimat dönemindeki reformlarla laik Nizamiye mahkemelerinin ve Batılı tarzda eğitim için Maarif Nezareti'nin kurulması, II. Meşrutiyet döneminde Şeyhülislamın kabineden çıkarılması gibi adımlarla Osmanlı'da devlet kurumları kısmen laikleşmiştir. Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla laiklik ilkesi devlet tarafından tamamen benimsenmiştir.
Laiklik ilkesi toplumun kimi kesimlerince benimsenirken, bazı kesimler buna tepki göstermiştir.[daha geniş açıklama gerekli] 2017 yılında uluslararası bir şirket tarafından %1,97 hata payıyla yapılan ankete göre Türk halkının %70'i Türkiye'nin laik bir devlet olmasını desteklediğini, %24'ü ise buna karşı olduğunu belirtmiştir.
Karşıtları din adına devlete etki etme ve bu şekilde devleti ve toplumu idare etme amacını taşırlarken, seküler yaşam biçimini tercih edenler kişisel ve vicdani kanaatlerini devlete mal etme ve bunlar vasıtası ile devleti veya toplumu idare etme çabası içinde bulunmazlar. Laiklik, bir devlet ve toplum yönetimi biçimi olduğundan varlığı veya yokluğu kişilerin yaşam biçimine doğrudan tesir eder. Bu öneminden dolayı Laiklik, T.C. Anayasasının değiştirilmesi teklif dahi edilemeyecek maddeleri arasında sayılmıştır.
Kelime kökeni

Laiklik terimi, Fransızcadaki karşılığı Laïcité kelimesinden Türkçeye uyarlanmıştır. Bu kelime Fransızca diline eski Grekçe bir kelime olan ve din adamları dışındaki "halk" anlamında kullanılmış olup Laos kökünden gelen Laicus kelimesinden geçmiştir. Aynı terimin İngilizce karşılığı secularity olup, Latince bir kelime olan çağ anlamına gelen saeculum kelimesinden geçmiştir. Adlandırılmada çağ sözcüğünün kullanımı kurallarının dogmatik değil çağa göre değişebilir olduğuna işaret etmek içindir. Kavramlar, her iki biçimde de cismi ve bilimsel olan ile soyut ve dinsel olanın birbirine karıştırılmamasını ifade etmektedirler.
Aynı sözcük, Türk yazınında başlangıçta Ziya Gökalp'in La-Dinî, Ahmet İzzet Paşa'nın La-Ruhbanî ve Ubeydullah Efendi'nin İş Hükümeti deyişleri ile ifade olunmaya çalışılmıştır. Daha sonraları kullanılan layisizm terimi yerini tümüyle laiklik sözcüğüne bıraktı.
Özellikle, Ziya Gökalp'in Lâ-Dinî deyişi anlam bakımından karşıt olanlarca çarpıtılmaya çalışılarak dinsizlik anlamı kazandırılmak istenilmiştir. Oysa Arapça bir olumsuzluk ön eki durumunu alan la ile birlikte kelime dinsel olmayan anlamına gelmektedir. Laiklik, Türk yazınında, din ve devlet işlerinin ayrı tutulması ve özellikle devlet işlerinin, toplum idari yapısının ve hukuk aygıtının dinsel ahkamdan tümüyle bağımsız biçimde akıl ve bilime dayandırılması olarak terim anlamı kazandı.
Yapı > Laik devletlerin tarihsel süreçte oluşturdukları tipik özellikler

Tarihsel olarak, devletlerin laikleşmelerinde sağladıkları tipik özellikler:
Dinsel özgürlüklerin garanti edilmesi,
Devlet dinlerine dayanan idari mekanizmaların iptal edilmeleri,
Kamusal fonların herhangi bir din için kullanımının engellenmesi,
Yasal dizgelerin dinsel kaynaklı otoriteler tarafından belirlenmesinin önlenmesi,
Eğitim sistemi (dinsel görüşlerden bağımsız) özgürlüğünün ilerletilmesi,
Yurttaşların din değiştirme veya dinden kaçınmalarına hoşgörü gösterilmesi,
Politik önderlerin dinsel inanışlarına dikkat edilmeksizin iktidara gelişlerinin temin edilmesi.
Yapı > Laik düşüncenin felsefî temelleri

Laikliğin felsefi temelleri; Rönesans, hümanizm ve Reform hareketleri ile bu akım düşünürlerinin eserlerinde kaynaklarını bulur.
16. yüzyılda İtalya'da doğan Rönesans; sanat ve edebiyatta Katolik Vatikan Papalığından ve onun dinsel temalarından uzaklaşarak antik Roma ve Yunan sanat ve felsefecilerinden beslendi. Yayıldığı ülkelere göre içerdiği sanat ve edebiyat tarzının farklı alanlarda oluşmasına yol açtı. Sanatta olduğu gibi edebiyat ve felsefe alanlarında da antik dönem eserlerine dönüşü simgelemesi Yeniden Doğuş olarak nitelenmesini sağladı. Rönesans, skolastik öğretileri yıkıma uğrattığı gibi canlandırdığı hümanist ve akılcı akımları, Avrupa ülkelerinin 18. yüzyıl Aydınlanma Çağı düşünürlerine miras bırakarak ve kökleri MÖ 6. yüzyıla kadar dayandırılan Hümanizm'in tekrar canlanmasını hazırlayarak insan aklına duyulan ilgi ve saygının başlatıcısı oldu.
Aydınlanma Çağı'nın ilk düşünürleri olarak kabul edilen Descartes ve Leibniz'in yanı sıra Hollandalı hümanist Erasmus, David Hume, John Locke, Voltaire, Diderot, Montesquieu  ile Rousseau gibi birçok Aydınlanma Çağı filozofları çağdaş laik düşünce alt yapılarının Avrupa ülkelerine yayılmasını sağlayan etkin eserleri ile insanların düşünce ve ideal dünyalarına hitap ederek bunları kuvvetlendirdiler. Bu kişilerin başarısı ve ortak özellikleri; din adamlarınca yüzyıllardır edilgen bir karaktere büründürülen insan ve düşüncesinin özgürleştirilmesine rehberlik etmeleri oldu. Bu da bilim, teknoloji ve sanayi alanlarında bir sonraki yüzyıl yaşanacak patlamaya zemin hazırladı.
Hümanist görüş aynı zamanda ahlâklı ve erdemli olmanın tek dayanağının dinsel inanışlar olmadığını da kabul etmektedir. Kaynaklarını insanda, insan ahlak ve vicdanında arayan laik ahlak felsefesi hümanist düşüncenin ahlak felsefesini yansıtmaktadır. Genel anlamda doğrunun ancak akıl aracılığı ile bulunabileceğini öne süren Kıbrıslı Zenon'un kurucusu olduğu Stoa Okulu'nun antik çağın laik ahlak öğretisini temsil ettiği kabul edilmektedir.