stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
38. İstanbul Film Festivali
Jüriler > Yarışma Seçkileri > Uluslararası Yarışma

| Filmin Adı | Filmin Diğer Adı | Yönetmen(ler) | Ülke |
| --- | --- | --- | --- |
| Sınır | Gräns / Border | Ali Abbasi | İşveç, Danimarka |
| Nebula | Dead Horse Nebula | Tarık Aktaş | Türkiye |
| Ağaçlardan Bahsetmek | Talking About Trees | Suhaib Gasmelbar | Sudan, Fransa, Çad |
| Yem | Bait | Mark Jenkin | İngiltere |
| Diane |  | Kent Jones | ABD |
| Sinek Kuşu | Bolsae / House of Hummingbird | Bora Kim | Güney Kore |
| Kırmızı | Rojo | Benjamin Naishtat | Arjantin, Belçika, Brezilya, Almanya, Fransa, İsviçre |
| Dünyanın Sınırında | Les Confins du monde / To the Ends of the World | Guillaume Nicloux, Jérôme Beaujour | Fransa, Belçika |
| Lanetli Kumaş | In Fabric | Peter Strickland | İngiltere |
| Canım | Delband / Beloved | Yaser Talebi | İran |
| Aether |  | Rûken Tekeş | Türkiye, İtalya |
| Gözü Kara | Podbrosy / Jumpman | Ivan I. Tverdovsky | Rusya, Litvanya, İrlanda, Fransa |
Jüriler > Yarışma Seçkileri > Sinemada İnsan Hakları Yarışması

| Filmin Adı | Filmin Diğer Adı | Yönetmen(ler) | Ülke |
| --- | --- | --- | --- |
| Aralık'ta | Diciembres / December | Enrique Castro Ríos | Panama, Kolombiya |
| Damien Dünyayı Değiştirmek İstiyor | Damien veut changer le monde / Adopt a Daddy | Xavier de Choudens | Fransa |
| Hayattan Bir Gün Daha | Jeszcze dzień życia / Another Day of Lıfe | Raúl De La Fuente, Damian Nenow | Polonya, İspanya, Almanya, Macaristan |
| Melekler Işıktan Yaratılmıştır | Angels Are Made of Light | James Longley | ABD, Danimarka, Norveç |
| #Dişil Haz | #Female Pleasure | Barbara Miller | İsviçre, Almanya |
| Dünya Yanarken Ne Yapacaksın? | What You Gonna Do When the World's on Fire? | Roberto Minervini | İtalya, ABD, Fransa |
| Marighella |  | Wagner Moura | Brezilya |
| Angelo |  | Markus Schleinzer | Avusturya, Lüksemburg |
| Saf |  | Ali Vatansever | Türkiye, Almanya, Romanya |
| Joy |  | Sudabeh Mortezai | Avusturya |
Jüriler > Yarışma Seçkileri > Ulusal Yarışma

| Filmin Adı | Filmin Diğer Adı | Yönetmen(ler) | Ülke |
| --- | --- | --- | --- |
| Nebula | Dead Horse Nebula | Tarık Aktaş | Türkiye |
| Kız Kardeşler | A Tale of Three Sisters | Emin Alper | Türkiye, Almanya, Hollanda, Yunanistan |
| Aden | Eden | Barış Atay | Türkiye |
| Kardeşler | Brothers | Ömür Atay | Türkiye, Almanya, Bulgaristan |
| Güvercin Hırsızları | The Pigeon Thieves | Osman Nail Doğan | Türkiye |
| Görülmüştür | Passed by Sensor | Serhat Karaaslan | Türkiye, Almanya, Fransa |
| İçerdekiler | Insiders | Hüseyin Karabey | Türkiye |
| Saf |  | Ali Vatansever | Türkiye, Almanya, Romanya |
| Yuva |  | Emre Yeksan | Türkiye |
Jüriler > Yarışma Seçkileri > Ulusal Belgesel Yarışması

| Belgeselin Adı | Belgeselin Diğer Adı | Yönetmen(ler) | Ülke |
| --- | --- | --- | --- |
| Meleklerin Koruyucusu | Guardian of Angels | Ensar Altay | Türkiye, ABD |
| Tanrı Göçmen Çocukları Sever mi Anne? | Do You Think God Loves Immigrant Kids, Mom? | Rena Lusin Bitmez | Türkiye |
| Şehitler | Heroes | Köken Ergun | Türkiye, Avustralya |
| Yaz Kış Demeden | Come Rain or Shine | Zeynep Güzel | Türkiye, Ermenistan |
| Köpek Filmi | Dog Movie | Cem Hakverdi | Türkiye |
| Bulutlar | Clouds | Osman Nuri İyem | Türkiye |
| Kâzım |  | Dilek Kaya | Türkiye |
| Gulyabani |  | Gürcan Keltek | Hollanda, Türkiye |
| Baştan Başa | Heads and Tails | Aylin Kuryel, Fırat Yücel | Türkiye |
| Vargit Zamanı | Time to Leave | Orhan Tekeoğlu | Türkiye |
| Aether |  | Rûken Tekeş | Türkiye, İtalya |
Jüriler > Yarışma Seçkileri > Ulusal Kısa Film Yarışması

| Filmin Adı | Filmin Diğer Adı | Yönetmen(ler) | Ülke |
| --- | --- | --- | --- |
| Akvaryum | Aquarium | Anıl Kaya, Özgür Önurme | Türkiye |
| Sonsuz | Ad Infinitum | Murat Çetinkaya | Türkiye |
| Gümüş | The Gentle Sadness of Things | Deniz Telek | Türkiye |
| Avarya |  | Gökalp Gönen | Türkiye |
| Giderayak | Parting Shot | Özgür Cem Aksoy | Türkiye |
| Durgun Suyun Sayhası | Schrei des stillen Wassers / Scream of Still Water | Yusuf Elbaşı | Türkiye, Almanya |
| Kuyruk | The Tail | Yiğit Hepsev | Türkiye |
| Pantolon | Pantor / Trousers | Tahsin Özmen | Türkiye |
| Sevinç Vesaire | Joy Et Cetera | Kurtcebe Turgul | Türkiye |
| Görüşme | The Conservation | Vehbi Bozdağ | Türkiye |
| Amca | The Geezer | Senem Bay | Türkiye |
Jüriler > Kazananlar

Uluslararası Yarışma
Altın Lale – Bolsae / House of Hummingbird / Sinekkuşu (Bora Kim)
Jüri Özel Ödülü – Talking About Trees / Ağaçlardan Bahsetmek (Suhaib Gasmelbari)
Sinemada İnsan Hakları Yarışması
En İyi Film – Diciembres / Decembers / Aralık’ta (Enrique Castro Ríos)
Mansiyon – #Female Pleasure / #Dişil Haz (Barbara Miller)
Ulusal Yarışma
Altın Lale En İyi Film – Kız Kardeşler (Emin Alper)
Jüri Özel Ödülü – Onat Kutlar anısına – Yuva (Emre Yeksan)
Mansiyon – Aden (Barış Atay)
En İyi Yönetmen – Kız Kardeşler filmiyle Emin Alper
En İyi Senaryo Ödülü – Görülmüştür filmiyle Serhat Karaaslan
En İyi Kadın Oyuncu Ödülü – Kız Kardeşler filmindeki rolleriyle Cemre Ebüzziya, Ece Yüksel, Helin Kandemir
En İyi Erkek Oyuncu Ödülü – Yuva filmindeki rolüyle Kutay Sandıkçı
En İyi Görüntü Yönetmeni Ödülü – Yuva filmiyle Jakub Giza
En İyi Kurgu Ödülü – Görülmüştür filmiyle Ali Aga
En İyi Özgün Müzik Ödülü – Kız Kardeşler filmiyle Giorgos & Nikos Papaioannou
Ulusal Belgesel Yarışması
En İyi Belgesel – Tanrı Göçmen Çocukları Sever Mi, Anne? / Türkiye (Rena Lusin Bitmez)
Mansiyon – Baştan Başa / Türkiye (Aylin Kuryel, Fırat Yücel)
Seyfi Teoman En İyi İlk Film Ödülü
En İyi İlk Film – Nebula (Tarık Aktaş)
Ulusal Kısa Film Yarışması
En İyi Kısa Film – Avarya (Gökalp Gönen)
FIPRESCI Ödülleri
Uluslararası Yarışma'da Talking About Trees / Ağaçlardan Bahsetmek (Suhaib Gasmelbari)
Ulusal Yarışma'da Kız Kardeşler (Emin Alper)
Ulusal Kısa Film Yarışması'nda Gümüş (Deniz Telek)
Henry Brandon

| Henry Brandon |
| --- | --- |
VI. Edward'a ait olduğu düşünülen, şimdi ise Henry Brandon'a ait olduğu düşünülen bir portre.
Doğum: 1523 İngiltere
Ölüm: 1 Mart 1534 Southwark, Londra, İngiltere
Akrabalar: Charles Brandon, Suffolk'un 1. Dükü (Baba), Mary Tudor (Anne)

Henry Brandon (d. 11 Mart 1523 - ö. 8 Mart 1534), Charles Brandon ve İngiltere prensesi Mary Tudor'un oğullarıdır. VIII. Henry'nin yeğenidir. 1525'te dayısı VIII. Henry tarafından Lincoln İngiliz Kontluğuna atandı. Genç yaşta öldüğünden Sullfok Dükü unvanını alamamıştır.
33. İstanbul Film Festivali

33. Uluslararası İstanbul Film Festivali 5 - 20 Nisan 2014 tarihleri arasında İstanbul Kültür Sanat Vakfı (İKSV) tarafından düzenlenen film festivali.
Jüriler

Uluslararası yarışma: Asghar Farhadi (Başkan), Defne Halman, Philippe Le Guay, Lynda Myles, Răzvan Rădulescu
Ulusal yarışma: Derviş Zaim (Başkan), Karen Byot, Hakan Günday, Joanna Lapinska, Nadir Sarıbacak
FACE - Sinemada İnsan Hakları: Atiq Rahimi (Başkan), Leyl Kavacık, Özgür Mumcu, Roberto Olla
Seyfi Teoman En İyi İlk Film Jurisi: Jan Ole Gerster (Başkan), Seren Yüce, Taner Birsel
FIPRESCI Jurisi: Fernando Salvar (Başkan), Heike-Melba Fendel, Janet Barış, Angelo Mitchievici, Amal Al Gamal, Murat Emir Eren
Ödül kazananlar > Uluslararası yarışma adayları

| Film | Yönetmen | Ülke(ler) |
| --- | --- | --- |
| Frank | Lenny Abrahamson | Birleşik Krallık, İrlanda |
| Metalci (Málmhaus) | Ragnar Bragason | İzlanda |
| Çöldeki İzler (Tracks) | John Curran | Birleşik Krallık, Avustralya |
| Tom Çiftlikte (Tom à la ferme) | Xavier Dolan | Kanada, Fransa |
| Ben, Kendim ve Annem (Les garçons et Guillaume, à table!) | Guillaume Gallienne | Fransa, Belçika |
| Taş Bebek (Papusza) | Joanna Kos-Krauze, Krzysztof Krauze | Polonya |
| Mutlu Yıllarımız (Anni felici) | Daniele Luchetti | İtalya, Fransa |
| Buluşma (Återträffen) | Anna Odell | İsveç |
| Üçleme (Triptyque) | Robert Lepage, Pedro Pires | Kanada |
| Violette | Martin Provost | Fransa, Belçika |
| Körlük (Blind) | Eskil Vogt | Norveç |
| Dünyada 20.000 Gün (20,000 Days on Earth) | Iain Forsyth, Jane Pollard | Birleşik Krallık |
Ödül kazananlar > Uluslararası yarışma kazananları

| Ödül | Film | Ödülü alan kişi |
| --- | --- | --- |
| Altın Lale Ödülü | Körlük | Eskil Vogt |
| Jüri Özel Ödülü | Taş Bebek | Krzysztof Krauze |
| Avrupa Konseyi Sinema Ödülü (FACE) | Eksik Resim | Rithy Panh |
| FIPRESCI Ödülü | Dünyada 20.000 Gün | Iain Forsyth ve Jane Pollard |
| Radikal Halk Ödülü | Tom Çiftlikte | Xavier Dolan |
Ödül kazananlar > Ulusal yarışma adayları

| Film | Yönetmen | Ülke(ler) |
| --- | --- | --- |
| Silsile | Ozan Açıktan | Türkiye |
| Şarkı Söyleyen Kadınlar | Reha Erdem | Türkiye, Fransa, Almanya |
| Sesime Gel | Hüseyin Karabey | Türkiye, Almanya, Fransa |
| Gittiler 'Sair ve Meçhul' | Kenan Korkmaz | Türkiye |
| Kumun Tadı | Melisa Önel | Türkiye |
| Bir Varmış Bir Yokmuş | Kazım Öz | Türkiye |
| Ben O Değilim | Tayfun Pirselimoğlu | Türkiye, Fransa, Almanya, Yunanistan |
| Deniz Seviyesi | Esra Saydam, Nisan Dağ | Türkiye, ABD |
| Ayhan Hanım | Levent Semerci | Türkiye |
| İtirazım Var | Onur Ünlü | Türkiye |
Ödül kazananlar > Ulusal yarışma kazananları

| Ödül | Film | Ödülü alan kişi |
| --- | --- | --- |
| Altın Lale Ödülü | Ben O Değilim | Tayfun Pirselimoğlu |
| En İyi Yönetmen | İtirazım Var | Onur Ünlü |
| En İyi Kadın Oyuncu | Ayhan Hanım | Vahide Perçin |
| En İyi Erkek Oyuncu | İtirazım Var | Serkan Keskin |
| En İyi Senaryo | Ben O Değilim | Tayfun Pirselimoğlu |
| En İyi Görüntü Yönetmeni | Silsile | Ahmet Sesigürgil |
| En İyi Kurgu | Şarkı Söyleyen Kadınlar | Reha Erdem |
| En İyi Müzik | Sesime Gel | Ali Tekbaş, Serhat Bostancı ve A. İmran Erin |
| En İyi Müzik | Ben O Değilim | Giorgos Komendakis |
| Jüri Özel Ödülü | Bir Varmış Bir Yokmuş | Kazım Öz |
| FIPRESCI Ödülü | Bir Varmış Bir Yokmuş | Kazım Öz |
| Radikal Halk Ödülü | Sesime Gel | Hüseyin Karabey |
| Cineuropa.Org Ödülü | Sesime Gel | Hüseyin Karabey |
| Seyfi Teoman En İyi İlk Film Ödülü | Nergis Hanım | Görkem Şarkan |
Ödül kazananlar > Sinemada İnsan Hakları > Adaylar

| Film | Yönetmen | Ülke(ler) |
| --- | --- | --- |
| Çul Çaput (Farsh wa Ghata) | Ahmad Abdalla | Mısır |
| Trans X Istanbul | Maria Binder | Türkiye, Almanya |
| Aşkım Beni Deniz Kıyısında Bekler (Habibi bistanan and al bahar) | Mais Darwazah | Ürdün, Almanya, Filistin, Katar |
| Düzmece Dava (Ai Weiwei: The Fake Case) | Andreas Johnsen | Danimarka |
| Sessizlerin Sesi (La voz de los silenciados) | Maximón Monihan | Guatemala, ABD |
| Eksik Resim (L'image manquante) | Rithy Panh | Kamboçya, Fransa |
| Altın Kafes (La jaula de oro) | Diego Quemada-Diez | Meksika, İspanya |
| Mandalina Bahçesi (Mandariinid) | Zaza Urushadze | Estonya, Gürcistan |
| Adalet Peşinde (Het vonnis) | Jan Verheyen | Belçika |
| Sesini Duyuramayanlar İçin (For Those Who Can Tell No Tales) | Jasmila Zbanic | Bosna Hersek |
Ödül kazananlar > Sinemada İnsan Hakları > Kazananlar

| Ödül | Film | Ödülü alan kişi |
| --- | --- | --- |
| FACE Ödülü | Eksik Resim (L'image manquante) | Rithy Panh |
| Özel Mansiyon Ödülü | Trans X Istanbul | Maria Binder |
Ödül kazananlar > Sinema onur ödülleri

Umur Bugay
Abdurrahman Keskiner
İrfan Tözüm
Attila Özdemiroğlu
Sevda Ferdağ
Eşref Kolçak
Diskografi

Diskografi, herhangi bir müzik sanatçısının çıkarılan bütün albümlerin ve şarkıların kronolojik listesidir. Bir diskografinin kapsadığı elemanlar türüne göre değişir; ama genel olarak bir diskografide şu elemanların olması gerekir: Sanatçıların isimleri, kayıt zamanı ve yeri, parçaların başlıkları, çıkış tarihleri, liste pozisyonlarını ve satış rakamları.
Bir sanatçı kliplerini toplamış veya bir video albüm yayımlamışsa bu "videografi" olur.
Ankara Hükûmeti

Kendisini Türkiye Devleti veya Türkiye olarak tanımlayan ve yaygın olarak Ankara Hükûmeti adıyla anılan Büyük Millet Meclisi Hükûmeti, Türk Kurtuluş Savaşı (1919-1923) ve Osmanlı İmparatorluğu'nun son yıllarında Ankara merkezli geçici ve devrimci Türk hükûmetiydi. Osmanlı Sultanı tarafından yönetilen çökmekte olan İstanbul Hükûmeti'nin aksine, Anadolu Hareketi tarafından yönetilmiştir.
Kurtuluş Savaşı sırasında Büyük Millet Meclisi Hükûmeti, Kuvâ-yi Milliye denilen milislere ve Kuvâ-yi Nizamiye denilen düzenli orduya komuta etmiştir. Savaştan ve monarşist İstanbul Hükûmeti'ne karşı kazanılan zaferden sonra, cumhuriyetçi Ankara Hükûmeti 1923 yılında Osmanlı İmparatorluğu'nun sona erdiğini ve küllerinden Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulduğunu ilan etmiştir. Büyük Millet Meclisi bugün Türkiye'nin parlamento organıdır.
Tarihçe

23 Nisan 1920'de Ankara’da toplanan Türkiye Büyük Millet Meclisi bünyesinde, ilk olarak 25 Nisan’da Muvakkat (geçici) İcra Encümeni sıfatıyla, TBMM Reisi Mustafa Kemal Paşa başkanlığında bir hükûmet oluşturuldu. Böylece, İstanbul’daki Osmanlı hükûmeti dışında Ankara’da bir hükûmet ortaya çıkmış oldu. Encümen, 3 Mayıs’ta, İcra Vekilleri Heyeti adlı hükûmet kurulana kadar görevine devam etti. Bu dönemde bir devlet başkanı yoktu ve bu görevi Meclis Reisi yerine getiriyordu. Meclis, ayrıca 5 Ağustos 1921 tarihinde çıkardığı Başkumandanlık Kanunu ile Mustafa Kemal Paşa’yı Başkumandanlığa getirerek ordunun maddi ve manevi gücünün artırılması ile sevk ve idare edilmesi konusundaki yetkilerini kullanma izni vermiştir. 29 Ekim 1923’te cumhuriyetin ilan edilmesiyle yapılan seçimde Mustafa Kemal Paşa Reisicumhur seçilerek devlet başkanı olmuştur. Hükûmet başkanıysa Başvekil sıfatını almış ve Reisicumhur tarafından seçilmeye başlanmıştır. Dolayısıyla 1923’ten sonra kurulan hükûmetler, Türkiye Büyük Millet Meclisi Hükûmeti ya da Ankara Hükûmeti olarak adlandırılmazlar.
The Sphere gazetesinin 1-5 Mart 1921'de yayımladığı harita:
Ankara Hükûmeti ve Talepleri
Kemalistler ya da milliyetçiler, gölgeli alanı etkin biçimde kontrol ediyorlar. Onlar, Yunanlar tarafından Ege’den sürüldüler fakat Trakya’yı, İzmir’i, Ermenistan’ı ve Basra Körfezi'ne kadar bütün Mezopotamya’yı talep ediyorlar
Hükûmetler

Cumhuriyet öncesi hükûmetler "İcra Vekilleri Heyeti" olarak anılıyordu. Bunlar:
1. İcra Vekilleri Heyeti
2. İcra Vekilleri Heyeti
3. İcra Vekilleri Heyeti
4. İcra Vekilleri Heyeti
5. İcra Vekilleri Heyeti
Uska Dara

Eartha Kitt'in portresi.
Uska Dara, Üsküdar'a Gider iken ve Kâtibim olarak da bilinen, nihâvend makamı, Nim Sofyan Türkü usûlündeki anonim türkünün Eartha Kitt tarafından 1953 yılında seslendirildiği şarkıdır. Eydie Gormé tarafından kaydedilmiştir.
Narlı, Midyat

| Narlı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Mardin
Koordinatlar: 37°27′26″N 41°29′15″E﻿ / ﻿37.4572°K 41.4875°D﻿ / 37.4572; 41.4875
Ülke:  Türkiye
İl: Mardin
İlçe: Midyat
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 720
 • Yoğunluk: 1250/km²
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
İl plaka kodu: 47
Posta kodu: 47500
Resmî site 
Narlı, Mardin ilinin Midyat ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Mardin il merkezine 80 km, Midyat ilçesine 12 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 556    
1997: -
| g t Midyat mahalleleri |
| --- | --- |
Merkez Mahalleler:  Akçakaya  Bağlar  Bahçelievler  Cumhuriyet  Gölcük  Işıklar  Ortaçarşı  Sanayi  Seyitler  Ulucami  Yenimahalle  Yunus Emre 
Kırsal Mahalleler:  Acırlı  Adaklı  Altıntaş  Anıtlı  Bağlarbaşı  Bardakçı  Barıştepe  Başyurt  Bethkustan  Budaklı  Çaldere  Çalpınar  Çamyurt  Çandarlı  Çavuşlu  Çayırlı  Danışman  Doğançay  Doğanyazı  Dolunay  Düzgeçit  Düzoba  Eğlence  Elbeğendi  Erişti  Gelinkaya  Gülgöze  Gülveren  Güngören  Güven  Hanlar  Harmanlı  İkizdere  İzbırak  Kayabaşı  Kayalar  Kayalıpınar  Kutlubey  Mercimekli  Narlı  Ortaca  Oyuklu  Pelitli  Sarıkaya  Sarıköy  Sivrice  Söğütlü  Şenköy  Taşlıburç  Tepeli  Toptepe  Tulgalı  Üçağıl  Yayvantepe  Yemişli  Yenice  Yeşilöz  Yolbaşı  Yuvalı  Ziyaret 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
Tilia tomentosa

Tilia tomentosa
Gümüş yapraklı yetişkin Ihlamur ağacı
Gümüşi ıhlamur  (Tilia tomentosa), vatanı Balkanlar ve Batı Asya olan bir ıhlamur türü.
Sürgünleri yeşil, genç sürgünleri ise beyaz tüylü olmakla beraber bunlar daha sonra dökülmektedir. Yaprakları yürek şeklindedir. Yaprak boyu 5–10 cm, kenarları keskin, çift sıralı ve dişlidir. Meyvesi ovaldir.
Türkiye' de doğal olarak Marmara bölgesi ve Kuzey Batı Anadolu'da bulunur. İç Anadolu'da peyzaj ağacı olarak büyük caddelerde ve yol kenarlarında yetiştirilmektedir. En büyük yayılımı Bursa Karacabey'de gerçekleştirir. En yaygın bulunan ıhlamur türüdür. Gençken yavaş büyüyen bu tür yaşlandıkça daha hızlı büyür. Birçok toprak türüne uyum sağlasa da en iyi nemli ve besin maddesi olarak zengin topraklarda gelişir. Kök sürgünü verme yateneği kuvvetlidir. Kendine hasa özel kokuludur. Doğal olarak yayılımı bulunan bölgelerdeki ormanlarda ekonomik değeri olan çiçeği toplanmaktadır. Giresun Dereli'de 900 yaşından büyük Gümüşi Ihlamur ağacı anıt ağaç olarak tescillenmiştir. 35 metre boyu 127 santim gövde genişliği bulunmaktadır.
Morfoloji

Gümüşi Ihlamur, 20–35 m (66–115 ft) boyunda büyüyen ve 2 m'ye (7 ft) kadar gövde çapına sahip olabilen, yaprak döken bir ağaçtır. Yapraklar dönüşümlü olarak düzenlenmiştir, yuvarlak ila üçgen-oval, 4–13 cm uzunluğunda ve geniş, 2,5–4 cm yaprak sapı, yeşil ve üstte çoğunlukla tüysüz yeşil renkte, altta ise yoğun beyaz tüylü gümüş renginde kaba dişli kenarlıdır.
Diğer ıhlamur türlerine göre daha hızlı büyür. Süs ve peyzaj ağacı olarak yaygın yetiştirilmektedir. Kentsel kirliliğe, toprak sıkışmasına, sıcağa ve kuraklığa karşı çok toleranslıdır ve kentsel alanlarda iyi bir sokak ağacı olur. Yaprak bitine karşı direnci vardır.
Bâb-ı Âli

Başlığın diğer anlamları için Cağaloğlu, Eminönü sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Osmanlı Sadaret Nişanı
İstanbul Valiliği

Diğer ad(lar): İstanbul Valiliği
Genel bilgiler
Tür: Saray
Konum: Cağaloğlu, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°00′40″K 28°58′41″D﻿ / ﻿41.01111°K 28.97806°D﻿ / 41.01111; 28.97806
Mevcut kullanan: Osmanlı İmparatorluğu Sadrazamı (1756–1923) Türkiye Cumhuriyeti İstanbul Valisi (1923–günümüz)
Açılış: 1756
Yenileme: 2020
Sahip:  Osmanlı İmparatorluğu (1756–1923)   Türkiye Cumhuriyeti (1923–günümüz)

Bab-ı Ali Alay Köşkü Kapısı
Bâb-ı Âlî veya Babıali, Osmanlı Devleti döneminde sadrâzam sarayına verilen isimdir. Onsekizinci yüzyıl sonlarına yakın bir zamana kadar Paşa sarayı, Paşa kapısı, Bâb-ı Âsafî gibi adlarla da anılan sadrazam sarayına I. Abdülhamid zamanından itibaren Bâb-ı Âlî denilmeye başlanmıştır. Günümüzde İstanbul Valiliği valilik konağı olarak kullanılmaktadır.
Etimoloji

Osmanlı Devleti, Bâb-ı Âlî'den idare ediliyordu. Bâb (باب) ve âli (عالی) kelimelerinin izafet tamlamasıdır. Yüce kapı veya yüksek kapı anlamına tekabül eder.
Osmanlı dönemi > Binanın tarihçesi

Osmanlı Devleti büyüdükçe sadrazamların yetki ve sorumlulukları arttı. Sadrazamlar, Topkapı Sarayı'na yakın olması bakımından İstanbul'un bugünkü Eminönü ilçesindeki Cağaloğlu semtinde yaptırılan konaklarda oturmaya başladılar. 1756'da Sultan III. Osman tarafından bu semtte yaptırılan Sadrazamlık konağı ilk bilinen resmi nitelikteki Sadrazamlık binasıdır. Bina 1755, 1808, 1826 ve 1839 yıllarında tamamen, 1878 ve 1911 yıllarında ise kısmen yandı. Her seferinde yeniden inşa edildi. İlk önceleri binaya “Paşa Kapısı” ve “Bâb-ı Âsafi” deniyordu. 1808 yılında Alemdar Mustafa Paşa'nın sadrazamlığı sırasına çıkan ayaklanma sırasında binada olan patlama sonucu bina gene kül olunca, yeniden yaptırılan binaya dönemin padişahı II. Mahmut'tan dolayı Mahmud-ı Adli dendi. Bu isim zamanla Bâb-ı Adl ya da Bâb-ı Adli isimlerine, 19. yüzyılın ikinci yarısında da Bâb-ı âli deyimine dönüştü.
1839 yılındaki yangına kadar bina hep ahşap olarak inşa edilmişti. 1844'te bina ilk defa olarak Stefan Kalfa tarafından kâgir olarak inşa edildi. Ayrıca o tarihten sonra bina sadrazamın yaşadığı yer olmaktan çıkarılarak tamamen bir devlet dairesi durumuna geldi. O bina, daha sonra yangınlar ve tamirler sonucu değişikliklere uğramakla birlikte günümüze kadar gelen binanın esasını oluşturmaktadır. 1878'deki yangında Şura-yı Devlet Dairesi, Ahkam-ı Adliye Dairesi, Dahiliye ve Hariciye nezaretleri tamamen yandı ve yeniden inşa edildi. 1910 yılında Babıali'ye küçük bir yapı eklendi. 1911 yılındaki yangında gene Şura-yı Devlet ve Dahiliye Nezareti ile Mektubcu, Teşrifatçı, Beylikçi, Sadaret Kalemi daireleri ve Vakanüvis daireleri tamamen yandı. Bu en son yangında zarar gören bölümler o zamanlar tek bir bina olan Babıali'nin orta bölümünü oluşturuyordu. Yangından sonra bu orta bölüm tekrar eski haline getirilmeyerek ortadan kaldırıldı. Böylece Babıali ilk defa olarak iki binaya ayrılmış oldu. 2020'de valilik tarafından Şura-yı Devlet binasının aslına uygun yeniden yapılma kararı alınmıştır ve binanın inşası günümüzde devam etmektedir. Ayrıca 2021'de inşa sırasında defterdarlık binası ise yıktırılıp yeniden inşa edilmeye başlanmıştır. Paşa Kapısı ise restore edilmektedir.
Osmanlı dönemi > Bâb-ı Âli Baskını

Ana madde: Bâb-ı Âli Baskını
Bâb-ı Âli Baskını, 23 Ocak 1913'te, Balkan Savaşı'nın yenilgiyle sonuçlanacağının anlaşıldığı günlerde Bulgar orduları Edirne ve Çatalca önlerindeyken yapıldı. İttihat ve Terakki Fırkası'nın önde gelen ismi Binbaşı Enver, yanında çalıştığı Harbiye Nazırı Nazım Paşa'nın makamını, yanında fırkanın silahşorlarından Yakup Cemil ve adamları olduğu halde bastı. Baskında Nazım Paşa öldürüldü. Daha sonra Sadrazam Kamil Paşa'nın makamına giden baskıncılar, sadrazamı silah zoruyla istifaya zorladılar. Bu olay İttihat ve Terakki'nin yönetime el koymasına giden yolu açtı. Osmanlı İmparatorluğu'nun 1914'te I. Dünya Savaşı'na Almanya safında girişi ve imparatorluğun çöküşüne varan gelişmeler zinciri de böyle başlamış oldu.
Cumhuriyet Dönemi ve Türk Basını

Cumhuriyetin ilanından sonra eski Sadaret dairesi Vilayet Konağı olarak kullanılmaya başlandı. Günümüzde de İstanbul Valilik konağı olarak hizmet etmeye devam etmektedir. Yapı üzerindeki neoklasik ayrıntılar kaldırıldı ve bina yalın bir biçimde sıvandı. 1980'lerin sonlarında ve 1997 yılında binayı eski görünümüne kavuşturmak için bazı restorasyonlar yapıldı.
Babıali'nin çevresinde Türk basınının yoğunlaşmaya başlaması, Osmanlı dönemine dayanır. Osmanlı hükûmetinin bu binada çalışması yeni ortaya çıkan Türk basınının haber kaynağına yakınlığı açısından bu binanın çevresinde odaklaşmasına neden oldu. Sirkeci'den başlayıp Babıali binasının önünden geçerek giden Cağaloğlu yokuşunun iki yanındaki ve yan sokaklarındaki matbaa ve gazete binalarını kapsayan yerin adı Babıali olarak anılmağa başlandı.
Nutuk'ta da belirtildiği üzere Kurtuluş Savaşı'nın organizasyonunun yapıldığı yıllarda Babıali, "İstanbul basını" olarak anılmış ve Kurtuluş Savaşının hazırlanmasına büyük negatif etkileri olmuştur. Bu nedenle Ankara'da yeni bir millî basın oluşturulması yoluna gidilmiştir.
Cumhuriyet döneminde hükûmetin Ankara'ya taşınmış olmasına rağmen Türk basını bu bölgede gelişmesine devam etti. Bütün 20. yüzyıl boyunca Türkiye'nin bütün önemli gazetelerinin merkezleri ve basımevleri bu bölgede bulunuyordu. Ayrıca birçok kitabevleri de bu bölgede açıldı. 1950'lerin sonlarında bölgenin yerleşim planında yeri olan başlıca gazeteler şunlardı: Hürriyet, Milliyet, Cumhuriyet, Türkiye, Vatan, Akşam, Son Posta, Son Telgraf, Yeni Sabah, İstanbul Ekspres ve Yeni Gazete. Ancak 20. yüzyılın sonlarında gazeteler bu bölgeye sığamaz oldular ve yavaş yavaş bölgeyi terk ettiler. 2005 yılında Cumhuriyet gazetesinin tarihi binasından taşınmasıyla Babıali'nin Türk basınına adını veren işlevi son buldu.
Necip Fazıl Kısakürek'se Babıali'yi, sanat çevresi olarak ele almış ve Babıali adlı eserinde hatıralarını yazmıştır.
Ayrıca Bakınız

Osmanlı döneminde Babıali
Günümüzde Bab-ı Ali binası İstanbul Valiliği hizmet binası olarak kullanılmaktadır