Latin Amerika Boom
Arka plan

Soğuk Savaş'ın dinamiklerinden güçlü biçimde etkilenmiş siyasi ve diplomatik bir iklimde olan Latin Amerika, 1960'lar ve 1970'lerde dört bir yanında siyasi kargaşalar yaşamaktaydı. Bu iklim, Latin Amerika Boom'un yazarlarının eserlerinin arka planını oluşturdu ve bazen radikal fikirlerinin çalışması gereken bağlamı tanımladı. 1959'da Küba Devrimi ve bunu müteakiben ABD'nin Domuzlar Körfezi Çıkarması ile bunu engellemeye çalışması bu döneme başlamış olarak görülebilir. Küba'nın savunmasız olması onu SSCB ile daha yakın ilişkilere götürdü ve bu da ABD ve SSCB tehlikeli bir şekilde nükleer savaşa yaklaştıkları yıl olan 1962'de Küba Füze Krizi sonuçlandı. 1960'lı ve 70'li yıllar boyunca Arjantin, Brezilya, Şili, Paraguay, Peru ve daha birçok ülkede otoriter askeri rejimler hüküm sürdü. Örneğin, 11 Eylül 1973'te demokratik olarak seçilen Cumhurbaşkanı Salvador Allende, Şili'de devrildi ve yerine 1980'lerin sonuna kadar egemenliğini sürdürecek olan General Augusto Pinochet geldi. Pinochet yönetimindeki Şili, "insan hakları ihlalleri ve işkence tekniklerinden ötürü kötü bir şöhrete" sahip oldu ve Arjantin'de 1970'lerde insan hakları ihlalleri ve Arjantin vatandaşlarının ortadan kaybolmasıyla ünlenen Kirli Savaş meydana geldi. Bu hükûmetlerin çoğu (ABD tarafından desteklendi), "Condor Operasyonu"nda siyasi muhaliflerin işkence edilmesi ya da ortadan kaldırılması ve "bedenlerinin atılması" konusunda birbirleriyle işbirliği yaptı.
1950-1975 yılları arasındaki dönemde, tarih ve edebiyatın yorumlanması ve yazılması açısından büyük değişiklikler yaşandı. Aynı zamanda İspanyol Amerikan romancılarının kendilerini algılamasında bir değişiklik meydana getirdi. Kentlerin gelişimi, büyük bir orta sınıf yaşının ortaya çıkması, Küba Devrimi, İlerleme İttifakı, Latin Amerika ülkeleri arasındaki iletişimde bir artış, kitlesel medyanın önemi ve Avrupa ve Amerika'dan Latin Amerika'ya daha fazla önem verilmesi bu değişikliğe katkıda bulundu. Dönemin en önemli siyasi olayları 1959'da Küba Devrimi ve 1973'teki Şili darbesiydi. Arjantin'de General Perón'un düşmesi, kent gerillaların uzun süren şiddetli mücadelesinin Arjantin ve Uruguay'da acımasızca bastırılması, Kolombiya'daki bitmeyen şiddet de yazarları etkiledi ve çalışmalarının arka planında açıklamalar ya da tanıklıklar ya da sıkıntıların oluşmasını sağladı.
İspanyol Amerikalı romancılara ve 1960'lı yılların uluslararası başarısına verilen önem, Boom adı verilen bir fenomen o dönemde tüm yazarları ve okuyucuları etkiledi. Esas olarak yazarları bir araya getiren ve dünyanın ilgisini Latin Amerika üzerine odaklayan şey, 1959'da Küba Devriminin yeni bir çağa vadettiği zaferdi. 1971'de Küba hükûmeti parti çizgisini sertleştirdiğinde ve şair Heberto Padilla, sözde çürümüş ve sapkın görüşlerini kamuya ait bir belgede reddetmeye zorlandığında mutluluk döneminin sonlandığı düşünülmektedir. Padilla'nın davasındaki öfke, İspanyol Amerikalı entelektüeller ile Küba'nın ilham verici mitleri arasındaki yakınlığı kaldırdı. Padilla olayının Boom'un sonunun başlangıcına işaret ettiği bazı kesimlerce düşünülmektedir. Bununla birlikte, önemli bir anlamda, Boom sona ermedi ve Boom ile ilişkili yazarlar, Boom'a kadar zevkle okunan Latin Amerikalı yazarlardan çok daha geniş kitlelerce okunan kitapları yayınlamaya devam ettiler. Carlos Fuentes ve Mario Vargas Llosa gibi yazarların kitapları, José María Arguedas, Eduardo Mallea veya Manuel Rojas gibi önemli Boom öncesi yazarlarının kitaplarından daha geniş ölçüde diğer büyük Avrupa ve Asya dillerine dağıtıldı ve tercüme edildi.