Macaristan Krallığı (1301-1526)
Angevin monarşisi (1323 - 1382)

Daha fazla bilgi: I. Károly ve I. Lajos
I. Károly, 1320'lerde merkezi bir güç yapısı kurmuştur. "Sözlerinin kanun hükmünde olduğunu" belirterek, bir daha asla Kraliyet Diyeti'ni toplamamıştır. En sadık partizanları bile geçici onurlarından elde edilen gelirlere bağlıydı, çünkü kral nadiren toprak bağışı yapıyordu. Bu uygulama Drugeth'lerin, Lackfi'lerin, Szécsényi'lerin ve onun hükümdarlığı döneminde ortaya çıkan diğer ailelerin sadakatini sağlamıştır.
Kral, geleneksel yasalarla çelişen ayrıcalıklar bile vermeyi göze almıştır. Örneğin, yerel gelenekler, ölen bir asilzadenin miras kalan topraklarının, bir oğlu olmadığında veliahtlarına devredilmesini gerektirmesine rağmen, zaman zaman soyluların kızlarına babalarının mülklerini miras alma yetkisi vermiştir. Bununla birlikte, Roma hukuku hiçbir zaman örf ve adetlerin yerini almamış; Pál Engel'e göre bu durum, "iyi derecede Latince bilen ve genel hukuk hakkında oldukça bilgi sahibi" meslekten olmayan görevlilerin ortaya çıkmasına neden olmuştur.
I. Károly kraliyet gelirleri ve tekeller sisteminde reform yapmıştır. Örneğin, " otuzuncu" vergiyi (krallığın sınırları üzerinden aktarılan mallara uygulanan vergi) koymuş ve toprak sahiplerine, mülklerinde açılan madenlerden elde edilen gelirin üçte birini alıkoyma yetkisi vermiştir. Yeni madenler yaklaşık 2.250 kilogram (4.960 lb) altın ve 9.000 kilogram (20.000 lb) yıllık  gümüş üretmiştir, bu da 1490'larda Amerika'nın İspanya tarafından sömürgeleştirilmesine kadar dünya üretiminin yüzde 30'unü oluşturuyordu. Ancak madenlerden elde edilen kârın çoğu İtalyan ve Güney Alman tüccarlara aktarılmıştır çünkü ithal edilen kaliteli kumaşların ve diğer malların değeri her zaman krallıktan ihraç edilen sığır ve şarabın fiyatını aşmaktaydı.
I. Károly ayrıca Floransa florini örnek alınarak sabit altın paraların basılmasını emretmiştir. Sikkesiz altınla ticaret yapma yasağı, Avrupa pazarında 1342'deki ölümüne kadar devam eden kıtlığa neden olmuştur. Bunu takiben 1343 yılında, 1402 yılına kadar varlığını sürdürecek olan Romanya liderliğindeki Maramureș Voyvodalığı kurulmuştur. Bundan sonra dul eşi Polonyalı Elisabeth, küçük oğulları András'ın Napoli Krallığı üzerindeki iddiasını desteklemek için İtalya'ya muazzam miktarlarda altın taşımıştır. Napoli Kraliçesi I. Joanna'nın eşi András, 1345'te suikast sonucu öldürülmüştür. Kardeşi Macaristanlı I. Lajos, kraliçeyi cinayetle suçlamış ve 1347 ve 1350'de ona karşı iki sefer düzenlemiştir. Her ne kadar krallığını iki kez fethetmiş olsa da, her iki durumda da krallığını geri almıştır.
Napoli'ye karşı yapılan ilk sefer "Kara Ölüm" gelmesiyle iptal edilmiştir. Macaristan'da, Batı Avrupa'ya kıyasla daha az yerli halk salgına kurban gitmiştir, çünkü krallık hâlâ iyi beslenen nüfusa sahip az nüfuslu bir bölgeydi. 14. yüzyıl boyunca kolonizasyon da devam etmiştir. Yeni yerleşimciler çoğunlukla Moravya, Polonya ve diğer komşu ülkelerden gelmiştir. Geleneksel olarak 16 yıl boyunca vergiden muaf tutuldular; bu, günümüz Slovakya'sındaki lehota ("hafifletici") yer adlarının da yansımıştır.
Özgür insanlar, serfler ve udvornici arasındaki daha önceki ayrımlar 14. yüzyılda ortadan kalkmıştır çünkü 1350'lerde tüm köylüler serbest dolaşım hakkını elde etmişlerdir. Birçoğu, arazi sahibine nakit olarak kira ve ayni "hediyeler" olarak kullanma konusunda kalıtsal bir hakka sahip olmaları iyi tanımlanmış parsellerde tarım yapmalarına neden olmuştur. "Gerçek soyluların" hukuki konumu da 1351'de "tek ve aynı özgürlük" fikrinin yasalaşmasıyla standart hale getirilmiştir. Örneğin, tüm soylular, kendi mülklerinde yaşayan köylüler tarafından işlenen tüm suçlar hakkında hüküm verme hakkını elde etmiştir.
Kasabaların çoğu hala Alman tüccarların hakimiyetindeydi, ancak 14. yüzyılda giderek daha fazla Hırvat, Macar ve Slovak köylü yakın köylerden kasabalara yerleşmek için gelmiştir. I. Lajos'un 1381 tarihli Privilegium pro Slavis ("Slavların Ayrıcalığı"), bir kasabadaki resmi iki dilliliğin ilk göstergesi olmuştur. Zsolna'daki (bugünkü Žilina, Slovakya) Slovakların kasabanın Alman kasabalılarıyla aynı ayrıcalıklara sahip olmasını sağlanmıştır.
Polonya Kralı III. Casimir'in varisi olan I. Lajos, Litvanya ve Altın Orda Devleti'ne karşı Polonyalılara birkaç kez yardım etmiştir. Karpatlar'ın doğusundaki bir Rumen prensliği olan Moldavya'nın kuruluşu da bu seferlerle bağlantılıdır. Güney sınırları boyunca I. Lajos, Venediklileri 1358'de Dalmaçya'dan çekilmeye zorlamış ve bir dizi yerel hükümdarı (Bosna'dan I. Tvrtko Kotromaniç ve Sırbistan'dan Lazar Hrebelyanoviç dahil) hükümdarlığını kabul etmeye zorlamıştır. Ancak tebaası 1360'larda ona sık sık isyan etmiştir. Bir Rumen voyvodası olan Bogdan, Moldavya'nın bağımsızlığını bile elde etmiştir. I. Lajos'un Moldavya üzerindeki hükümdarlığı ancak 1370'te Polonya kralı seçildiğinde yeniden sağlanmıştır.
Diğer Rumen prensliği olan Eflak üzerindeki kontrolü her zaman şüphelidir. Hatta Eflaklı I. Vladislav, 1375 yılında yeni ortaya çıkan Osmanlı İmparatorluğu ile ittifak bile kurmuştur. Bu nedenle I. Lajos, Osmanlılara karşı savaşmak zorunda kalan ilk Macar hükümdarı olmuştur.
Dini fanatizm, I. Lajos'un saltanatının öne çıkan unsurlarından birisi olmuştur. Başarısız bir şekilde, Ortodoks tebaasının çoğunu zorla Katolikliğe dönüştürmeye çalışmıştır. 1360 civarında Yahudileri kovmuş, ancak 1367'de geri dönmelerine izin vermiştir.
Angevin krallarının yönetimi altında Vişegrad, Diósgyőr ve Zólyom'da (bugünkü Zvolen, Slovakya) gibi yerlerde yeni kraliyet kaleleri inşa edilmiştir. Sopron ve diğer kasabalarda ortaya çıkarılan soyluların evleri, birçok yerde (Estergom ve Nagyvárad dahil) bulunan freskler ve heykeller, gelişen Gotik mimariye ve sanata işaret etmektedir. Minyatürlerle süslenmiş kodeksler (aralarında Aydınlatılmış Chronicle da vardır) tezhip yüksek seviyesini kanıtlamaktadır. Pécs Piskoposu Bergzabern'li William, 1367'de kendi makamında bir üniversite kurmuştur, ancak 1375'teki ölümünden kısa bir süre sonra kapatılmıştır.