stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Weimar Klasisizmi
Weimar Klasik için ön koşullar

Fransız Klasiği, Antik edebiyatı canlandırmak için, Rönesans’dan bu yana dünya çapında çabaların doruk noktası olarak görülmüştür. 1715 yılında Güneş Kralı XIV. Louis’nin ölümünden sonra ise kendisini bu tür örneklerden soyutlamak için eğilimler baş göstermiştir. Antik döneme ait konular, gerçekçilikten- güncellikten ve daha sonra sürekli artan bir şekilde ortaçağa aitlikten, egzotiklikten ve efsanevilikten arındırılmıştır. Bu yüzden Antik Çağ ile olan uğraşıları kurtarmak ve aynı zamanda bu uğraşılara orta sınıf halkını reddeden tüm aristokratik görünüşleri yüklemek için çabalar başlamıştır. Bu da antik şehirler üzerine gezi edebiyatını ve başlamakta olan arkeolojiyi nasıl ortaya çıkardıkları konusundaki kaynaklara geri dönülmesiyle daha da yol kat etmiştir.
Johann Joachim Winkelmann 1755 yılında, “Ressamlık ve Heykeltıraşlık alanında Yunan eserlerinin imitasyonu” (Nachahmung der griechischen in der Malerei und Bildhauerkunst) ve 1764/67 yılları arasında “İlk Çağ Sanat Tarihi” (Geschichte der Kunst des Altertums) isimli eserleri hakkındaki düşüncelerini yazdığında, bu eserlerin bilhassa Antik Roma'da oluşan kültür ve sanat üzerine ne tür etkiler yapacağının farkına varamamıştır. Yunan sanatına dair “asil sadelik, durgun ihtişam” (edle Einfalt, stille Gröβe) içerikli tanımı doğrultusunda yaptığı gözlemler, “Alman” Klasiğinin temelini oluşturmuştur. Bu sebeple Fransız Klasiğinin ihtişamı, yerini sadeliğe bırakmıştır. Bu temel ise, sınırları koymak yerine burjuvazi ve orta sınıf halkı arasında aracılık etmek için Almancaya alan yönelime uygun düşmüştür. Daha sonra Weimar Klasik olarak da bilinen Edebiyat Klasiği, bu prensiplere sadık kalmıştır.
Geçiş dönemi

1772 yılında Sachsen-Weimar-Eisennach'ın dul düşesi Anna Amelia'nın, iki oğlu için, modern-ironik tarzdaki Der goldene Spiegel oder die Könige von Scheschian adlı eserini henüz yayımlamış olan Christoph Martin Wieland'ı Weimar'a davet ettiği zaman dilimi, Weimar Klasiğin çıkış noktası olmuştur.
Ardından Goethe, 26 yaşında –prens öğretmeni olarak- Weimar'a çağrılmadan önce, özellikle mektup romanı “Genç Werther'in Acıları”nın (Die Leiden des jungen Werthers) sayesinde Fırtına ve Coşku dönemi öncüsü olmuştur. Goethe'nin Weimar'a yerleşmesiyle birlikte eserleri, içeriksel ve formal olarak klasik Antik döneme yaklaşan bir estetik ideal çerçevesinde sürekli olarak daha da olgunlaşmıştır. Goethe bu ideali mekânsal olarak da örnek alarak, 1786 yılında İtalya'ya gitmiştir. 1788 ilkbaharında geri dönüşünün hemen ardından, şimdiye kadar olan görevlerinden muaf tutulmuş ve Eylül ayında Rudolstadt'da Schiller ile tanışmıştır. Bu karşılaşma her ikisini de kendine getirmiştir: Goethe, Schiller'i Fırtına ve Coşku döneminin gözü pek yazarı olarak görmüştür, Schiller ise Goethe'nin edebi çalışmalarının kendininkileri ile tam bir zıtlık içerisinde olduğunu ortaya koymuştur.
Goethe 1776 yılında, hayran olduğu Johann Gottfried Herder'i de Bückeburg'dan Protestan başpapaz olarak Weimar'a sürüklemiştir-aralarındaki ilişki devam etmiştir.
Schiller ve Goethe bir görevi gerçekleştirmek üzere birbirlerine yaklaştığı sırada, birbirleri hakkındaki düşünceleri biraz değişmiştir (Schiller'in 1796'daki denemesi Über naive und sentimentalische Dictung'un karşılaştırılması). Schiller'in, sayesinde dostluğunu pekiştirdiği, biri 23 Ağustos'ta diğeri ise 31 Ağustos'ta olmak üzere Goethe'ye yazdığı iki mektubu, benimsedikleri bu anlayışın belirleyicisi olmuştur. Goethe ve Schiller birbirlerinden oldukça etkilenmişlerdir (1796 yılında ortak şekilde ele aldıkları Xenien'in karşılaştırılması). Weimar Klasiğin en değerli ispatlarından birisi ise, daha sonraki mektuplaşmalar olmuştur.
Faydacılar listesi

Bu, eksik bir faydacılık ve/veya sonuçsalcılık savunucuları listesidir.
Ölmüş > Antik ve Orta Çağ

Epicurus
Titus Lucretius Carus
Mozi
Roger Bacon
Ölmüş > 17. yüzyıl

Richard Cumberland
John Gay
Bernard Mandeville
Ölmüş > 18. yüzyıl

John Brown
Cesare Beccaria
Jeremy Bentham
Thomas Cooper
Soame Jenyns
William Johnson Fox
Anthony Hammond
Claude-Adrien Helvétius
Paul Henri Thiry d'Holbach
Francis Hutcheson
Edmund Law
James Mill
John Neal
William Paley
Joseph Priestley
Jean-Baptiste Say
Thomas Rutherforth
Thomas Southwood Smith
Thomas Perronet Thompson
William Thompson
Abraham Tucker
Ölmüş > 19. yüzyıl

John Austin
Samuel Bailey
Alexander Bain
George Bentham
Peregrine Bingham the Younger
Bernard Bolzano
Edwin Chadwick
John Collier
Charles Darwin
Francis Ysidro Edgeworth
Henry Fawcett
Thomas Fowler
William Godwin
George Grote
Richard Hildreth
William Stanley Jevons
Edward Livingston
James MacKaye
Alfred Marshall
Harriet Taylor Mill
John Stuart Mill
George Edward Moore
J. Howard Moore
John L. O'Sullivan
Hastings Rashdall
David Ricardo
David George Ritchie
Lionel Robbins
Henry Sidgwick
James Fitzjames Stephen
Leslie Stephen
William Thompson
Ölmüş > 20. yüzyıl

Richard Brandt
Milton Friedman
Esperanza Guisán
Richard Mervyn Hare
H. L. A. Hart
Roy Forbes Harrod
John Harsanyi
Henry Hazlitt
Ludwig von Mises
Arthur Cecil Pigou
Karl Popper
James Rachels
Bertrand Russell
Ching-Lai Sheng
J. J. C. Smart
Timothy Sprigge
Yaşayan

Jacob M. Appel
Joseph Bankman
Sam Bankman-Fried
Jonathan Baron
Yves Bonnardel
Tyler Cowen
Julia Driver
Jonathan Glover
Dan Goldstick
Robert E. Goodin
Joshua Greene
Brad Hooker
Shelly Kagan
Eric Kaufmann
Lawrence Krauss
Zell Kravinsky
Helga Kuhse
Richard Layard
Katarzyna de Lazari-Radek
Ludvig Lindström
William MacAskill
Dylan Matthews
Yew-Kwang Ng
Alastair Norcross
David Olivier
Michel Onfray
Toby Ord
David Pearce
Steven Pinker
Stuart Rachels
Jacy Reese Anthis
Bart Schultz
Peter Singer
Scott Sumner
L. W. Sumner
Torbjörn Tännsjö
Robert Wright
Yalçın Tosun

| Yalçın Tosun |
| --- | --- |
Doğum: 14 Mayıs 1977 (47 yaşında) Ankara, Türkiye
Eğitim: Galatasaray Üniversitesi
Meslek: Yazar Hukukçu Akademisyen
Dönem: Çağdaş Türk Edebiyatı

Yalçın Tosun (d. 14 Mayıs 1977, Ankara), Türk hukukçu, akademisyen, şair ve öykü yazarıdır.
2000 yılında Galatasaray Üniversitesinde Hukuk Fakültesinden mezun olmuştur. 2008 yılında aynı üniversitede özel hukuk doktorasını tamamlamıştır. İstanbul Bilgi Üniversitesi Hukuk Fakültesinde doçent olarak çalışmaktadır. Son kitabı Mesafenin Şiddeti, 2020 yılında Yapı Kredi Yayınları'ndan yayınlandı.
Aldığı Ödüller ve Yazım Tarzı

2009 yılında ilk öykü kitabı olarak Yapı Kredi Yayınları tarafından yayımlanan Anne, Baba ve Diğer Ölümcül Şeyler, Notre Dame de Sion Edebiyat Ödülü'ne; 2011 yılında yayımlanan ikinci öykü kitabı Peruk Gibi Hüzünlü ise 2012 Sait Faik Hikâye Armağanı'na değer görüldü.
2013 yılında üçüncü kitabı Dokunma Dersleri, 2015 yılında ise dördüncü ve son öykü kitabı Bir Nedene Sunuldum basıldı. 2016 yılında Bir Nedene Sunuldum ile Yunus Nadi Öykü Ödülü'nü kazandı.
2016 yılında tek şiir kitabı olan Kendini Tutan Su, Sel Yayıncılık tarafından yayımlandı. 2015 yılında Cemal Bâli Akal'la birlikte hazırladıkları Edebiyat, Hukuk ve Sair Tuhaflıklar ise Dost Kitabevi Yayınları tarafından basıldı. Öyküleri Japonca ve İngilizceye çevrildi ve çeşitli derlemeler içinde yer aldı. İngilizceye çevrilen öykülerinden Muzaffer ve Muz, 2019 yılında Selected Short Special Event kapsamında Broadway'de yorumlandı.
Öykü yazmaya devam eden Yalçın Tosun, 2020 yılında Mesafenin Şiddeti adlı kitabını yayınlamıştır. Kitaplarında insanların kötü yanlarını vurgulamış, toplumsal cinsiyetin bireyler üzerinde oluşturduğu baskıdan bahsetmiş ve bunun hayata olan etkilerine değinmiştir. Cinsiyet kavramının hem kadın hem de erkek üzerindeki olumsuz etkilerini konu alırken toplum tarafından ötekileştirilirmiş LGBTİ bireylerin hak ve yaşam savaşlarından söz etmeyi ihmal etmemiştir. LGBTİ karakterlerin yaşamlarını öyküleştirirken cinsiyetsiz bir dil yaratma çabasına girdiği görülmüştür.
Yalçın Tosun'un öykülerindeki en belirgin özelliklerden biri farklı anlatıcıları ve bakış açılarını aynı öykü içerisinde kullanabilmesidir, kitaplarında buna sıkça rasatlarız. Tosun'un edebi açıdan yalın aynı zamanda çarpıcı bir dili vardır aynı zamanda bazı boşluklar bırakarak okurun tamamlamasını ister. Kitaplarında düz bir yazı yerine bazı tekniklerde görürüz, bunlardan bazıları mektup, günlük, sinema ve tiyatrodur.
Eserleri

Anne, Baba ve Diğer Ölümcül Şeyler (2009, Yapı Kredi Yayınları)
Peruk Gibi Hüzünlü (2011, Yapı Kredi Yayınları)
Dokunma Dersleri (2013, Yapı Kredi Yayınları)
Bir Nedene Sunuldum (2015, Yapı Kredi Yayınları)
Kendini Tutan Su (2016, Sel Yayıncılık)
Mesafenin Şiddeti (2020, Yapı Kredi Yayınları)
Geliyoo

| --- | --- |
Geliyoo logosu
Tür: İnternet Arama motoru
Kuruluş: 2010
Kurucu: Buray Anıl Savaş Fatih Arslan
Genel merkezi: İstanbul , Türkiye 
Önemli kişiler: Hakan Akbaş, (CEO)   Fatih Arslan
Ürün: Arama Motoru
Çalışan sayısı: 52 (2013)
Geliyoo, 2010 yılında Hakan Atabaş ve Fatih Arslan tarafından kurulan internet araması, çevrimiçi bilgi dağıtımı ve reklam teknolojileri ile ilgili çalışmalar yapan Türk şirket. 18 Kasım 2010'da Buray Anıl Savaş ve Fatih Arslan tarafından kurulan şirketin geliştirme çalışmaları bir yıl öncesinde, 2009 yılında başlamıştır. Geliyoo'nun hizmetleri arasında bir haber toplayıcı ve 2013 yılında piyasaya sürülen bir arama motoru bulunmaktadır. Ayrıca, geliştirilme aşamasında olan bir tarayıcı da şirketin projeleri arasında bulunmaktaydı. Arama motoru 2017 yılında büyük bir güncelleme almış, ancak 2022 itibarıyla kullanıma kapatılmıştır.
Şirket, 2017 yılında eleştirilere maruz kalmıştır. Bu eleştirilerin nedeni, arama motorunun Google'dan sonuçları getirmek ve göstermek için internetten satılan bir programlama kullanması ve ayrıca internet sitesinin temasının üçüncü bir tarafça satılan bir tasarım olmasıydı. Geliyoo, aynı zamanda Türk hükümetinin propaganda aracı olmakla da suçlanmıştır.
Tarihçe

Geliyoo, 18 Kasım 2010'da Buray Anıl Savaş ve Fatih Arslan tarafından kuruldu. "Geliyoo" ismi, Türkçede sık kullanılan "gelmek" fiilinden türetilmiş bir isimdir. Fatih Arslan, İhlas Haber Ajansı ile yaptığı bir röportajda, ismin Türkçede yaygın olarak kullanılmasından dolayı tercih edildiğini belirtmiştir. 2010 yılında Doğan Haber Ajansı tarafından yapılan bir habere göre, teknoloji tamamen Türk mühendislerinden oluşan 150 kişilik bir ekip tarafından geliştirilmiş ve "Milli Google" olarak adlandırılmıştır. Temmuz 2013'te şirketin haber toplayıcı hizmeti faaliyete geçmiştir.
2015 yılından itibaren, Geliyoo ile ilgili basında çıkan haberlerde, Buray Anıl Savaş'ın yerine Hakan Atabaş'ın Fatih Arslan'ın ortak kurucusu olarak anılmaya başlandığı görülmüştür. Ocak 2017'de güncellenen arama motorunun test yayını başlatılmıştır. Birkaç gün önce ise Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanı Ahmet Arslan, Türkiye'nin yabancı teknolojilere bağımlı olduğunu vurgulayarak "milli bir arama motoruna" ihtiyaç duyulduğunu belirtmiş, bu açıklamanın ardından Geliyoo ile ilgili haberler hızla yayılmıştır. Geliyoo sahipleri, 2018 yılına kadar 3 milyon kullanıcıya ulaşmayı hedeflediklerini ve bu sayının pazarın %7'sini oluşturacağını iddia etmişlerdir. Ayrıca, 2018'in ikinci çeyreğinde piyasaya sürülmesi planlanan bir tarayıcı üzerinde çalıştıklarını duyurmuşlardır. Eylül 2022 itibarıyla Geliyoo'nun web sitesi boş bir sayfa göstermektedir.
Hizmetler

Şirketin arama motoru, haber toplayıcı ve RSS hizmeti 3 Haziran 2013'te başlatıldı. Geliyoo, arama motorunun GeliyooBot/1.0 kullanarak günde 7–10 terabayt veri analiz ettiğini iddia etmiştir. RSS akışı ise yalnızca görsel içeren bağlantıları göstermekteydi, çünkü görsel içermeyen bağlantıların "kullanıcı için ilgi çekici olmadığı" belirtilmiştir. 2016 yılında şirket, arama motorlarının kendi indekslemesini yapmadığını, çünkü yeterli bilgi işlem kaynaklarına sahip olmadığını kabul etmiştir. Geliyoo'nun arama motoru 17 Ocak 2017'de yeniden test yayınına girmiştir. Şirket, on yıl boyunca geliştirme için yaklaşık 10 milyon Türk lirası harcamıştır. Geliyoo'nun web sitesinde yapılan bir duyuruya göre, arama motorunu destekleyecek bir tarayıcı geliştirilme aşamasındadır, ancak tam sürümü piyasaya sürülmemiştir.
Eleştiriler

Ekim 2013'te Geliyoo arama motorunu inceleyen Ruhan Alpaydın, SoL'da yazdığı makalede sitenin "bir öğrenci projesi" görünümünde olduğunu ve Geliyoo'nun çoğunlukla az ve alakasız sonuçlar gösterdiği için "bir arama motoru olmaktan çok uzak" olduğunu belirtmiştir.
Geliyoo, Ocak 2017'de arama motorunu duyurmasından sadece birkaç saat sonra, Türk medyasında eleştirilere maruz kalmıştır. Arama motorunda görülen sonuçların Google Custom Search'ten, internette 15 ABD doları karşılığında satılan hazır bir programlama kullanılarak getirildiği ortaya çıkmıştır. Bu durum, bazı yorumcuların şirketin on yıllık geliştirme sürecinde 10 milyon Türk lirasından fazla harcama yaptığı iddiasını sorgulamalarına neden olmuştur. Medya ayrıca Geliyoo'nun kullandığı web sitesi temasının ve altyapı tasarımının internette yalnızca 59 ABD doları karşılığında satıldığını ve kurulumunun bir saatten az sürdüğünü ortaya çıkarmıştır. Şirketle dalga geçmek için "Gidiyoo" (kelime anlamıyla "gitmek") ve "Gelemiyoo" (kelime anlamıyla "gelememek") gibi benzer siteler yapılmış ve bu sitelerin de aynı şekilde sonuç gösterdiği, yapım maliyetlerinin ise sadece 60 ABD doları olduğu belirtilmiştir. Geliyoo, eleştirilere yanıt olarak, sitenin mevcut haliyle yalnızca alan adlarını test etmek için kullanıldığını, gerçek arama motorunun henüz halka sunulmadığını açıklamıştır.
Ocak 2017'de Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı, bazı kaynakların arama motorunun bakanlık tarafından desteklendiği algısı yaratmasının ardından, şirkete herhangi bir maddi veya manevi destek sağlamadıklarını belirtmiştir. 10 Mart 2017'de The New York Times'da yayımlanan bir köşe yazısında Büşra Erkara, şirketin "Türk kültürü ve ailevi değerlere uygun olmayan" web sitelerini ve içerikleri otomatik olarak engelleyeceğini iddia etmiş ve Geliyoo'nun Türk hükümetinin "sansür ve propaganda" aracının bir parçası olduğunu savunmuştur.
Raşit Börekçi

Raşit Börekçi (d. 1903, Ankara - ö. 1 Kasım 1977), Türk siyasetçidir.
Babası eski Diyanet İşleri Başkanı Rıfat Börekçi'dir. İstanbul Yüksek Mühendis Mektebi mezunudur. Nâfıa Vekâleti Su İşleri İstiksaf Mühendisliği, Merkez ve 5. Daire Fen Heyetleri Memurluğu, Serbest Müteahhitlik, TBMM VII. ve VIII. Dönem Ankara Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Raşit Börekçi, 1 Kasım 1977 tarihinde İstanbul'da hayatını kaybetti. Cenazesi 3 Kasım tarihinde Ankara'da  Cebeci Asrî Mezarlığı'na defnedildi.
Nayib Bukele
İlk yılları

Nayib Armando Bukele Ortez, 24 Temmuz 1981 tarihinde El Salvador'un San Salvador şehrinde doğdu. Babası bir iş insanı ve endüstiyel kimyager olan Armando Bukele Kattán, annesi Olga Marina Ortez'di. Bukele'nin babası 2015 yılında öldü. Bukele çiftin ilk çocuğuydu. Karim, Yusef ve Ibrajim adında üç erkek kardeşi vardı. Ayrıca ailede baba tarafından dört üvey kız kardeşi ve iki üvey erkek kardeşi vardı. Bukele'nin babası 1980'lerde Hristiyanlık'tan İslam'a geçerek imam olmuş ve El Salvador'da dört cami inşa etmişti. Bukele'nin annesi Roma Katoliğiydi. Bukele'nin babaannesi ve dedesi 1921 yılında Kudüs ve Beytullahim'den El Salvador'a göç eden Filistinli Hristiyanlardı. Bukele'nin anneannesi Roma Katoliği ve dedesi Rum Ortodoksuydu.
Bukele, orta öğrenimini 1999 yılında 18 yaşındayken Escuela Panamericana'da tamamladı. Avukat olma arzusuyla adli bilimler okumak üzere San Salvador'daki  Orta Amerika Üniversitesi'ne kaydoldu, ancak babasının işlerinden biri olan Nölck reklam ajansında çalışmak için okulu bıraktı. Nölck, Salvadorlu sol siyasi partisi Farabundo Martí Ulusal Kurtuluş Cephesi (FMLN) için kampanya yürüttü.
1999 yılında Bukele, bir pazarlama şirketi olan Obermet, S.A. de C.V.'yi (ayrıca 4am Saatchi & Saatchi El Salvador olarak bilinir) kurdu. 1999'dan 2006'ya kadar ve 2010'dan 2012'ye kadar şirkette başkan olarak görev yaptı. Şirket, 2004 yılında Schafik Hándal'ın ve 2009 yılında Mauricio Funes'in FMLN başkanlık kampanyaları için siyasi reklamlar yürüttü. 2005'ten 2007'ye kadar Bukele, El Salvador pasaportu veren CLS adlı şirketin başkanlığını yaptı. Bukele, 2006-2010 yılları arasında daha önce çalışmış olduğu Nölck'ün başkanlık görevini yürüttü. 2009'den 2012'ye kadar El Salvador'da Yamaha ürünlerini satan ve dağıtan bir şirket olan Yamaha Motors El Salvador'un başkanlığını yaptı. Bukele, bir iş insanı olarak kariyeri boyunca kendisini "büyük bir geleceği olan iş adamı" olarak tanımladı.
Siyasi kariyerinin başlangıcı > Nuevo Cuscatlán Belediye Başkanı

2011 yılında Bukele, FMLN üyesi olarak siyasete gireceğini duyurdu. Bunu yapmasının nedeninin bir işadamı olarak "konfor alanının" dışına çıkmak olduğunu belirtti. 2012 yılında resmî olarak FMLN'ye katıldı. San Salvador metropol alanının bir parçası olan La Libertad ilindeki Nuevo Cuscatlán belediyesinin başkanı seçilmek için kampanya yürüttü. Bukele'nin kampanyası Demokratik Değişim siyasi partisi tarafından desteklendi. 11 Mart 2012 tarihinde Bukele, yüzde 51,67 oyla Nuevo Cuscatlán belediye başkanı seçildi. Başlıça rakibi olan Milliyetçi Cumhuriyetçi İttifakı'nın (ARENA) adayı Tomás Rodríguez'i yendi. 1 Mayıs 2012 tarihinde göreve gelen Bukele, ülkenin en genç belediye başkanı oldu.
Nuevo Cuscatlán belediye başkanı olarak Bukele, belediyedeki gençler için bir burs programı oluşturdu; programı finanse etmek için 2.000 ABD $'ı tutarındaki maaşını bağışladı. 27 Ağustos 2014 tarihinde Bukele, yüksek irtifa balonunu 30.000 metre (98.000 ft) yüksekliğe fırlatan ve El Salvador'un çeşitli bölgelerinin fotoğraflarını çeken bir proje olan Sphere PM'yi başlattı. Sphere PM'nin amacının belediye gençliğinin suça yönelmesini önlemek amacıyla bilim ve teknoloji alanında eğitimi teşvik etmek olduğunu belirtti. 31 Aralık 2014 tarihinde Bukele, Dünya Şehirler Günü kapsamında Nuevo Cuscatlán belediye başkanı olarak o ana kadar üstlendiği projeleri tartışmak üzere Birleşmiş Milletler Genel Merkezi'nde bir konuşma yaptı. 21 Ocak tarihinde 2015 Bukele, Nuevo Cuscatlán'ı Huizúcar ve Antiguo Cuscatlán'a bağlayan yeni bir bulvarın açılışını yaptı. İnşaatın değeri 1,7 milyon $ idi. Bukele, Nuevo Cuscatlán'ın belediye başkanı olarak görevlerinin çoğunu Venezuela petrol şirketi PDVSA'ya ait bir dernek olan ALBA Petróleos'un finansmanıyla gerçekleştirdi.
Siyasi kariyerinin başlangıcı > "Troll Center" davası

Ocak 2016'da El Diario de Hoy ve La Prensa Gráfica gazeteleri, Búnker dijital programlama şirketinin Haziran 2015'te iki gazetenin kopya sitelerini oluşturduğunu ve her iki gazetenin itibarını zedelemek amacıyla yanlış bilgiler yayımladığını bildirdi. Gazeteler olayı bir siber saldırı olarak nitelendirdi. Başsavcılık (FGR) tarafından yürütülen daha sonraki bir soruşturmada, Bukele'nin bir Twitter kullanıcısına kopya siteleri oluşturma talimatı verdiği iddia edildi. Bukele, kopya sitelerin oluşturulmasıyla herhangi bir ilgisi olmadını belirtti. Olay "Troll Center" davası olarak anıldı. Troll Center davası ile ilgili olarak beş kişi suçlandı ancak davalar Aralık 2017'de düşürüldü.
4 Temmuz 2017 tarihinde Bukele, La Prensa Gráfica'ya gazetenin 6 milyon $'lık bir dava açtı. Gazetenin 2015 yılındaki siber saldırılarla ilgili haberlerinde kendisini Troll Center davasıyla "yanlış bir şekilde" ilişkilendirdiğini ve bu haberlerin "[Bukele'nin] imajına zarar verdiğini" iddia etti. Aynı ayın sonlarında bir mahkeme Bukele'nin davasını reddetti ve diğer üç mahkeme de Bukele'nin daha sonra yaptığı itirazları reddetti. Aralık 2018'de FGR, Bukele'nin cep telefonunu Haziran 2015'teki siber saldırılarla ilişkilendirdiği iddia edilen bilgileri incelediğini açıkladı.
Siyasi kariyerinin başlangıcı > FMLN'den ihraç edilmesi

Bukele'nin FMLN ile arası San Salvador belediye başkanı olduktan sonra kötüleşmeye başladı. Bukele, Twitter'da diğer parti üyeleriyle çatıştı ve sık sık FMLN parti liderliğine direndi. Ayrıca 2014 yılında seçilen, FMLN'li El Salvador devlet başkanı Salvador Sánchez Cerén'i güçlü bir şekilde eleştiriyordu. 2015 yılında Bukele, o dönemde FMLN liderliğindeki hükûmetin Luis Martínez'i ülkenin başsavcısı olarak yeniden ataması halinde partiden ayrılmakla tehdit etti. Bukele, Martínez'i "bir gangster, çok yozlaşmış ve en kötünün en kötüsü" olarak tanımlıyordu. FMLN geri adım atarak Martínez'in yerine başkasını atadı, ancak Bukele daha sonra partiden ayrılma tehdidinin "blöf" olduğunu itiraf etti.
Eylül 2017'de, FMLN'den San Salvador belediye sendikası üyesi olan Xóchitl Marchelli, Bukele'nin ona bir elma fırlattığını ve bu sırada kendisine "lanet hain" ("İspanyolca: maldita traidora") ve "cadı" ("İspanyolca: bruja") dediğini iddia etti. Bukele, 7 Ekim 2017 tarihinde FMLN Etik Kurulunun düzenlediği parti etik kurulu duruşmasına katılmadı ve etik kurulunun Marchelli lehine önyargılı olduğunu ileri sürdü. 10 Ekim 2017 tarihinde etik kurulu, Bukele'nin partiye karşı "iftira niteliğinde eylemlerde" bulunduğuna, kadın haklarına ve parti tüzüğüne karşı "saygısızlık" gösterdiğine ve parti üyelerine yönelik "aşağılayıcı yorumlar" yaptığına karar verdikten sonra Bukele FMLN'den ihraç edildi. Marchelli, olayla ilgili olarak Bukele'ye Uzman Soruşturma Mahkemesi'nde dava açtı, ancak Ekim 2018'de sağlık nedenlerini gerekçe göstererek konuyu artık takip etmeyeceğini belirten bir mektup gönderdi. Marchelli'nin geri çekilmesine rağmen, FGR davayı sürdürdü. 29 Mart 2019 tarihinde Uzman Ceza Mahkemesi Bukele'yi beraat ettirdi.
2018 yasama ve belediye seçimlerinde, FMLN'den ihraç edilmeden önce Bukele'nin yeniden seçilmesi beklenirken, FMLN 1994 seçimlerinden (partinin katıldığı ilk seçim) bu yana en kötü seçim performansını sergiledi. FMLN, Yasama Meclisinde 6 sandalye ve 16 belediyeyi kaybetti. Seçim sırasında, Bukele destekçilerine oylarını geçersiz kılmalarını veya seçim günü evde kalmalarını ve FMLN'yi desteklememelerini söyledi. Şubat 2019'da FMLN başkanlık iletişim sekreteri Roberto Lorenzana, Bukele'nin partiden ihraç edilmesinin bir hata olduğunu ve bu durumun partinin oy kaybetmesine neden olduğunu kabul etti.
Devlet başkanlığı

Bukele, 1 Haziran 2019'da destekçi bir kalabalığın önünde El Salvador'un başkanı olarak göreve başladı. San Salvador belediye başkanıyken yenilediği Gerardo Barrios Plaza'daki konumu nedeniyle göreve başlama törenini Ulusal Saray'da gerçekleştirdi. Kendisini başkanlığını ülke nüfusuna odaklamış biri olarak göstermek amacıyla töreni Yasama Meclisinin Mavi Odası (toplantı odası) yerine burada düzenledi. Bukele'nin destekçileri, Yasama Meclisi milletvekillerini tanıtılırken yuhaladı ve hakaret etti. Bukele, sekizi erkek, sekizi kadından oluşan on altı kişilik bir kabine açıkladı.
Devlet başkanlığı > Cinayet oranı ve suç

Bukele başkanlık kampanyası sırasında El Salvador'daki çete şiddetine son vereceğine söz vermişti. Başkanlığından önce El Salvador, çete şiddeti nedeniyle dünyanın en tehlikeli ülkelerinden biri olarak görülüyordu. El Salvador'daki şiddet içeren suçların çoğu Mara Salvatrucha ve 18. Cadde Çetesi (Barrio 18) tarafından işleniyordu. Her iki çete de ülkenin en büyük çeteleri olmasına rağmen, Amerika Birleşik Devletleri'nde Los Angeles kökenliydi. İlki 1980'lerde ülkedeki iç savaştan kaçan El Salvadorlu mülteciler tarafından, ikincisi ise 1960'larda Meksikalı göçmenler tarafından kurulmuştu. Çete şiddetinin büyük bir kısmı gelir eşitsizliği, yoksulluk, kötü eğitim standartları, iş fırsatlarının eksikliği ve yüksek kentleşme oranları gibi faktörlerden kaynaklanıyordu.
El Salvador'un cinayet oranı 2015 yılında 100.000 kişi başına 107 cinayetle zirveye ulaşmıştı. 2019 yılına gelindiğinde El Salvador'un cinayet oranı 100.000 kişi başına 38 cinayete düşse de bu, dünyanın en yüksek cinayet oranlarından biriydi. Çeteler, El Salvador'un bazı bölgelerini tam kontrol altına aldı ve işletme sahiplerinden, şiddet tehdidi altında kendilerine İspanyolca: renta adı verilen bir haraç vergisi ödemelerini talep etti. 2019'un başlarında El Salvador'da tahmini 67.000 çete üyesi vardı.