stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2001: Bir Uzay Destanı (film)
Bilimsel gerçeklik

Genel anlamda film üst düzeyde gerçekçidir, ses olmayan ve uzay gemisinin de ses üretmediği hassas bir uzay ortamı (hemen hemen vakum) ile yapılmış en gerçekçi bilimkurgu filmlerinden biridir.
Filme gerçekçilik veren diğer bir unsur da uzay aracı Discovery'nin ağırlıksız güvertesidir. Film, yapay yerçekimi sağlayan "Döner Tekerlek" içindeki etkileyici çekimlerle, HAL in tamiratı ve kapatılması gibi tekerlek dışındaki ağırlıksız sahneler arasında karşıtlık kurarak buna dikkat çekmektedir. "Pod bay" içindeki yürüyüş sahneleri, garip derecede yavaş olan yürüyüş adımlarını da açıklayan, önceki sahnelerde hostesin sıfır yerçekiminde giydiği "Tutan Ayakkabı" etiketli, cırt bantlı ayakkabı ile açıklanabilir.
Buna rağmen film bazı açılardan bilimsel gerçekçiliği yakalayamamıştır. Bunların birçoğu gerçekçi bir etki üretmenin doğasında olan teknik güçlükler ile açıklanabilir.
Ay tepelerinin yükseklikleri aşırı varsayılmıştır, film Apollo Programı'nın bulgularından önce yapıldığı için meteor erozyonu az varsayılmıştır.
Ay günleri yaklaşık bir Yer ayı sürmektedir, dolayısı ile güneşin yükselişi çok hızlıdır.
Clavius üssündeki yer çekimi Ay'dan çok Yeryüzü'ndekine benzemektedir.
Pan Am gemisinde hostes, uyumakta olan Dr. Floyd'un sıfır yerçekiminde yüzen kalemini kapar. Kalem dönmektedir fakat kendi ağırlık merkezinde dönmesi gereken kalem, harici bir merkez üzerinde dönmektedir.
Birçok sahnede, kamera gemiyi takip ederken, yıldızlar geminin arkasında kalmaktadır; bu çok yüksek hızla gidilmediği veya dönüş manevrası yapılmadığı durumlar dışında imkânsızdır.
Ay'daki mekik seferi bölümünde, Dünya farklı safhalarda görünmektedir.
Filmdeki çekimlerde uzaktaki yıldızlar göz kırpmaktadır, fakat göz kırpma atmosferik bir etkidir.
Uzay gemisinin aya indiğinde tozu ay yüzeyi vakumunda olması gerektiği gibi değil de dünyadaki gibi kaldırması.
Öngörüleri

Filmin gelecekle ilgili bazı öngörüleri gerçekleşmemiştir.
Ayda kurulmuş koloniler
Jüpiter'e insanlı seyahat
İnsanı derin uyku kipinde yaşatabilecek teknoloji
Kendi kendini güdüleyen, sezgi sahibi ve bağımsız karar veren yapay zekâya sahip bir bilgisayar.
Bell System'in 2001 deki varlığı veya ciddi büyüklükteki Pan American.
Süregelmiş Sovyetler Birliği.
Görüntülü telefonların yaygın kullanımı.(artık bu da gerçekleşmiş bir öngörü sayılabilir)
Uzay yolculuklarının sıradan olaylar haline gelmesi.
Hoteller ve diğer turistik tesisleri barındıran uzay istasyonları
Gerçekleşen öngörüler
Bilgisayar içeren cihazlar.
Düz ekran bilgisayar monitörleri (filmde arkadan projeksiyon ile benzeştirilmiştir).
Küçük, taşınabilir, düz ekran televizyonlar.
Geniş açılı uçuş televizyon ekranları.
Can sıkıcı uzay yolculuğu.
Uzay araçlarında cam kokpit
Çoklu TV kanalları.
1960'lardakinden daha çok basamaklı telefon numaraları.
IBM,Aeroflot, Howard Johnson'sve Hilton Otelleri gibi şirketlerin süreklilikleri.
Ortalama bir insan oyuncuyu satrançta yenebilecek yetenekte bilgisayar.
[Biyometrik] tanımlama (uzay istasyonu girişindeki ses-izi tanımlaması)
Normalde şeffaf olan bir yüzeyin elektronik olarak karartılması (Bowman EVA sırasında vizörünün karartmak için kaskındakı kontrolü kullanır)
Ses tanıma ve ses ile bilgisayar kullanımı (HAL kadar güçlü olmasa da) günümüzde bilgisayar oyunları ve telefon sistemleri gibi basit şeylerde görülmektedir.
Ticari uçaklarda koltuk arkalarındaki uçuş içi eğlence ekranları.
Geminin birtakım Fortran kodu ve şematik çizimler gösteren bilgisayar arayüzü, genellikle, grafiksel kullanıcı arabiriminin yanlış öngörüsü olarak görülmekle birlikte, gömülü sistemler çoğunlukla benzeri arayüze sahiptir. Bu öngörünün gerçekleşmişliği tartışmalıdır.
İthalatçı firmanın 3 Haziran 1973 tarihli Milliyet gazetesine verdiği resimli ilandan filmin Türkiye'de "2001 Uzay Yolu Macerası" adıyla gösterildiği anlaşılıyor.
Yeshayahu Leibowitz

| Yeshayahu Leibowitz |
| --- | --- |

Doğum: 29 Ocak 1903(1903-01-29) Riga, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 18 Ağustos 1994 (91 yaşında) Kudüs, İsrail
Vatandaşlık: İsrailli
Eğitim: Berlin Üniversitesi  Basel Üniversitesi
Meslek: Filozof, Kimyager
Organizasyon: Kudüs İbrani Üniversitesi
Tanınma nedeni: Yahudi felsefesi Ahlak Kimya Bilim tarihi Politika Etik
Önemli eser(ler): Encyclopaedia Hebraica
Ödüller: İsrail Ödülü (1993) (reddedildi)

Yeshayahu Leibowitz (İbranice: ישעיהו ליבוביץ; 29 Ocak 1903 – 18 Ağustos 1994) İsrailli ortadoks bir yahudi, entelektüel ve polimattır. Kudüs İbrani Üniversitesi'nde biyokimya, organik kimya ve nörofizyoloji alanlarında profesörlük yapmıştır. Esas uzmanlık alanın yanı sıra yahudi düşüncesi ve batı felsefesi konusunda da birçok yazı kaleme almış bir yazardır. Özellikle etik, din ve politika alanlarındaki açık görüşlü fikirleriyle bilinir. Leibowitz İsrail devletinin ve siyonizmin yahudi hümanist değerlerinden çok daha öte bir kutsallığa büründüğünü ve işgal altındaki Filistin bölgesinde İsrail'in yürüttüğü eylemlerin özünde bir tür yahudi-nazizmi olduğunu belirtmiştir. Bu durumun da hem işgal altındaki mağdurların hem de işgalciler üzerinde canavarlaştırıcı bir etkide bulunduğunun altını çizmiştir.
Hayatı

Yeshayahu Leibowitz 1903 yılında Rus İmparatorluğu'na bağlı olan (şu an Letonya'nın başkenti) Riga şehrinde dindar bir Siyonist ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası kereste tüccarıydı. Tarihin en büyük satranç büyük ustalarından biri olan Aron Nimzowitsch kendisinin kuzenidir. 1919 yılında Berlin Üniversitesi'nde kimya ve felsefe eğitimi aldı. Doktorasını 1924'te tamamladıktan sonra biyokimya ve tıp okuma kararı aldı ve 1934'te Basel Üniversitesi'nden tıp doktorluğu unvanını aldı.
1935'te Filistin Mandası'na göç etti ve Kudüs'e yerleşti. Eşi Greta'dan altı çocuğu olur. Çocuklarından ikisi genç yaşlarda ölmüştür. Oğlu Elia Tel Aviv Üniversitesi'nde astrofizik bölümü başkanı ve Wise Gözlemevi'nin en uzun süre görev yapan müdürüydü. Diğer oğlu Uri Kudüs Hadassah Hastenesi'nde tıp profesörüydü. Kızı Yiska ise bölge savcısıdır.
Leibowitz'in kızkardeşi olan Nechama Leibowitz dünyaca ünlü bir Kitâb-ı Mukaddes uzmanıdır. Leibowitz yaşamının son gününe kadar aktif bir hayat yaşadı. 18 Ağustos 1994'te uykusunda vefat etti.
Akademi ve yazarlık kariyeri

Leibowitz 1936 yılında Kudüs İbrani Üniversitesi'nin matematik ve doğa bilimleri fakültesine katıldı. 1941 yılında biyokimya profesörü, 1952'de ise organik kimya ve nöroloji bölümlerinde kıdemli profesörlüğe terfi edildi. Yaklaşık altmış yıl boyunca Kudüs İbrani Üniversitesi'nde biyokimya, nörofizyoloji, felsefe ve bilim tarihi dersleri verdi.
Leibowitz, Encyclopaedia Hebraica'nın (yahudilik ansiklopedisi) ilk dönemlerinde editör olarak görev yapmıştır. Sayısız makale ve denemesinin yanı sıra Leibowitz, felsefe, insani değerler, Yahudi düşüncesi, Musa bin Meymun'un öğretileri ve siyaset üzerine çok çeşitli kitaplar yazdı. Birçok ders ve söyleşileri daha sonradan derlenip, kitaplaştırılmıştır. Leibowitz üretken bir mektup yazıcısıdır; görüşleri ve düşüncelerine çokça önem verilirdi. Ölümünden sonra mektuplarının ilk seçkisi yayınlanmıştır.
Siyasi düşünceleri

Leibowitz bir siyonist ve İsrail vatanseveri olmasına rağmen yaşamının sonraki dönemlerinde siyonizmi dini nedenlerden ziyade “yahudileri yahudi olmayanlar tarafından yönetilmekten kurtarma çabası” olarak desteklemiştir. Leibowitz'e göre İsrail'in bir devlet olarak dini bir değeri yoktur: Ona göre İsrail bir devlet olarak sadece insani ihtiyaçları karşılayarak onurlu bir siyasi amaca hizmet edebilir. Leibowitz ortadoks bir yahudi olmasına rağmen desteklediği siyonizm türü özünde sekülerdir. Dolayısıyla kutsal olan onun için tamamıyla maddi dünyadan ayrı olduğu için İsrail toprağının bir tür kutsallık taşıdığı ve yahudilerin bu topraklar üzerinde doğal hakları olduğu fikirlerini reddeder. Bu konuya dair şunları yazar: "Belirli bir ülkenin veya yerin özünde bir tür kutsallık taşıdığı fikri şüphesiz putperestçe bir fikirdir ve topraklar üzerinde doğal bir hakkın olduğuna dair olan düşünce de baştan aşağıya saçmalıktır. Hiçbir milletin herhangi bir toprak üzerinde hakkı yoktur."
Leibowitz Kudüs İbrani Üniversitesi'nde ders verirken
Leibowitz (soldan üçüncü) öğrencileriyle birlikte, 1947
Subjonktif

Gramerde subjonktif kip, genelde yan cümlelerde  kullanılan bir fiil kipidir. Dilek, his, ihtimâl, hüküm, görüş, ihtiyaç veya henüz gerçekleşmemiş bir fiil gibi çeşitli gerçekleşmemiş durumları ifade etmek için kullanılır. Bazen konjonktif kip veya şart kipi olarak da değinilebilir, konjonksiyonları (bağlaçları) izlediği için. Subjonktifin kullanımına dair ayrıntılar dilden dile değişir.
Subjonktif kip  Türkçede emir kipi, dilek-şart kipi, gereklilik kipi ve istek kipine karşılık gelir. Ancak yabancı dillerdeki subjonktif kip ile Türkçedeki kipler arasında birebir ilişki olmadığı için burada subjonktif kip terimi kullanılacak ve bu bakış açısıyla diğer diller karşılaştırılacaktır.
Hint-Avrupa dilleri > Proto-Hint-Avrupaca

Günümüz Hint-Avrupa dillerine dayanarak restore edilmiş Proto-Hint-Avrupaca, çoğu dil ailesinin atası sayılan hipotetik bir dildir. Bu diller arasında Latin dilleri, Kelt dilleri, Cermen dilleri, Slav dilleri, Hint altkıtasınını çoğu dilleri, İranî diller bulunur. Birbiriyle yakın ilişkili iki kipi vardır: subjonktif ve optatif (istek kipi). Bu atasal dilden türemiş çoğu yavru dilde bu iki kip birleşmiştir.
Hint Avrupacada subjonktifi oluşturmak için fiilin ünlü almaşmasında (ablaut, apophony) e-sınıf yapı ile oluşturulur, fiil köküne şahıs ekleri ile birlikte *-e- veya *-o- tematik ünlüsü eklenirdi. Subjonktif, Hint Avrupacadaki, farazî veya gerçeğe ters düşen (karşı olgusal) durumlar için kullanılan irrealis'e karşılık gelir.
Optatif kip, *-ieh1 veya  *-ih1 ekiyle (laringeal bir ses ile beraber)  oluşturulurdu. Optatif, ikincil şahıs çekim eki klitik kümesiyle dilek veya ümitleri ifade etmek için kullanılırdı.
Hint-Avrupa dillerinden sadece Arnavutça, Zentçe, Eski Yunanca, Sankritçe ve kısmen Eski Slavca, subjonktif ve optatif kiplerini ayrı ve paralel tutmuştur. Ancak Sanskritçede subjonktif kullanımı sadece Vedik dilinin en eski zamanlarında bulunur, optatif ve emir kipleri daha ender kullanılır. Bu dilin daha sonraki dönemlerinde (M.Ö. 500'den sonra) subjonktif kullanımdan düştü ve onun yerine optatif ve emir kipleri kullanılır oldu yahut Latincede olduğu gibi optatif ile birleşti. Ancak, subjonktifin birinci şahıs biçimleri emir kipine aktarılarak kullanılmaya başlandı, çünkü emir kipinin (Yunancada da olduğu gibi) birinci şahıs için karşılığı yoktu.
Hint-Avrupa dilleri > Cermen dilleri

Cermen dillerinde, subjonktif hâller genelde eski optatiflerden meydana gelir. Almancada, subjonktifler tipik olarak -e soneki ile ve çoğu zaman i-umlaut ile belirtilir, bu da, diğer Hint-Avrupa dillerinde olduğu gibi, *-i- sonekinin eski optatif kipinin bir kalıntısı olduğunu gösterir. Eski Norveççede, çoğu subjonktif yapıda -i kullanılır: grefr ("o kazar"), grafi olur ("o kaza"); kuvvetli fiilerin subjonktif türevlerinde bir i-umlaut bulunur. Aşağıdaki tablolar Eski Norveççede grafa (“kazmak”) fiilinin çekimlerini göstermektedir.
Şimdiki zaman
| Şahıs | Zamir | Belirtili kip | Subjonktif |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. Tekil | ek | gref | grafa |
| 2. Tekil | þú | grefr | grafir |
| 3. Tekil | hann/hon/þát | grefr | grafi |
| 1. Çoğul | vér/vit | grǫfum | grafim |
| 2. Çoğul | þér/þit | grafið | grafið |
| 3. Çoğul | þeir/þær/þau | grafa | grafi |
Geçmiş
| Şahıs | Zamir | Belirtili kip | Subjonktif |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. Tekil | ek | gróf | grœfa |
| 2. Tekil | þú | gróft | grœfir |
| 3. Tekil | hann/hon/þát | gróf | grœfi |
| 1. Çoğul | vér/vit | grófum | grœfim |
| 2. Çoğul | þér/þit | grófuð | grœfið |
| 3. Çoğul | þeir/þær/þau | grófu | grœfi |
Hint-Avrupa dilleri > Latin ve Romen dilleri

Latince subjonktif başlıca optatif biçimden (istek kipi) oluşur; özgün subjonktif biçimlerin bazıları Latincenin gelecek zamanını oluşturmuştur, özellikle üçüncü çekimde. Latince subjonktiflerde genelde bir yüksek ünlü olması (belirtili kipte alçak ünlü olmasına rağmen) eski optatif kipteki *-i- ekinin bir belirtisidir. Örneğin Latince rogamus ("soruyoruz") subjonktifte rogemus  ("soralım") olur.
Latince 1. Çekim Şimdiki Zaman Subjonktif
|  | Tekil | Çoğul |
| --- | --- | --- |
| 1. Şahıs | rogem | rogemus |
| 2. Şahıs | roges | rogetis |
| 3. Şahıs | roget | rogent |
Latince 2. Çekim Şimdiki Zaman Subjonktif
|  | Tekil | Çoğul |
| --- | --- | --- |
| 1. Şahıs | habeam | habeamus |
| 2. Şahıs | habeas | habeatis |
| 3. Şahıs | habeat | habeant |
Latince 3. Çekim Şimdiki Zaman Subjonktif
|  | Tekil | Çoğul |
| --- | --- | --- |
| 1. Şahıs | curram | curramus |
| 2. Şahıs | curras | curratis |
| 3. Şahıs | currat | currant |
Latince 3.IO Şimdiki Zaman Subjonktif
|  | Tekil | Çoğul |
| --- | --- | --- |
| 1. Şahıs | excipiam | excipiamus |
| 2. Şahıs | excipias | excipiatis |
| 3. Şahıs | excipiat | excipiant |
Latince 4. Çekim Şimdiki Zaman Subjonktif
|  | Tekil | Çoğul |
| --- | --- | --- |
| 1. Şahıs | veniam | veniamus |
| 2. Şahıs | venias | veniatis |
| 3. Şahıs | veniat | veniant |
Subjonktif kip, Portekizce, İspanyolca ve İtalyancadaki hemen her fiil için ve Fransızcadaki bazı fiiler için belirgin bir biçime sahiptir. Tüm bu dillerin subjonktifi onlara Latinceden mirastır. Latincede subjonktif kip, yukarıda belirtildiği üzere, Proto-Hint-Avrupaca ses kümelerinin hem şekil hem de kullanımlarını kendinde birleştirir, özgün subjonktif ve optatif kip de dahil olmak üzere.
Çoğu durumda, Latin dilleri subjonktifi İngilizce gibi kullanırlar; ancak, subjonktifin başka kullanımları da vardır. Örneğin, İngilizce genelde dilek ifadeleri için may veya let kullanır (örneğin "let it snow", "kar yağsın"). Romen dilleri bu durumlar için subjonktif kullanır; Fransızcada, örneğin, "Qu'il neige" ("kar yağsın") ve "Qu'ils vivent jusqu'à leur vieillesse" ("ihtiyarlıklarına kadar yaşasınlar") denir. Ancak, birinci çoğul şahıs için bu diller emir kipi kullanırlar: İngilizcede "Let us go" şeklinde söylenen "Hadi gidelim" Fransızcada "Allons-y" olarak söylenir. Ayrıca, örneğin başında "gerçi" olan (veya ima edilen) çeşitli yan cümlelerde Romen dilleri subjonktif kullanırlar: Fransızca: Bien que je sois vieux, je me sens jeune; Türkçe "(Gerçi) yaşlı olsam da kendimi genç hissediyorum".
Hint-Avrupa dilleri > Latin ve Romen dilleri > Fransızca

Fransızca fonetiğin orijinal Latinceden beri geçirmiş olduğu büyük değişikliklere ve pek çok çekim ekinin artık düşmüş olmasına rağmen, subjonktif kip, dilde yerini korumuştur. Çoğu fiilin subjonktif hâli fonetik bakımdan çok belirgindir: örneğin bildirme kipindeki je sais ("ben biliyorum") ve onun subjonktif karşılığı que je sache ("benim bilmem"). (Ancak, şimdiki zamanda çoğu fiilin belirtili kipleri ve subjonktif kipleri tekil şahıslar için aynı okunur: je parle [ben konuşuyorum] hem şimdiki zaman belirtili kip hem de şimdiki zaman subjonktiftir.)
Subjonktifin kullanımı çoğu bakımdan İngilizceye benzer:
Gereklilik: Il faut qu'il comprenne ça.: "It is necessary that he understand this.": "Bunu anlaması gereklidir."
Dilek: Vive la reine !: "Long live the queen!": "Yaşasın Kraliçe!"
Ama bazen benzemez:
Dilek: Que la lumière soit !: "Let there be light!" : "Işık olsun!" ("ışık ola!")
Bazı altcümlelerde:
Bien que ce soit mon anniversaire... "Even though it is my birthday...": "Benim doğum günüm olsa da"
Avant que je ne m'en aille... : "Before I go away...": "Ben gitmeden önce"
Fransızcada ayrıca bir düzensiz subjonktif biçim vardır: Bu biçim, eski, resmî veya edebi yazımda kullanılır. Ana cümlenin geçmiş zamanda olduğu durumda, yan cümledeki şimdiki zaman subjonktifi yerine kullanılır:
Türkçe: "Konuşması gerekliydi"
İngilizce: It was necessary that he speak. (şimdiki zaman subjonktif).
Gündelik Fransızca: Il était nécessaire qu'il parle. (şimdiki zaman subjonktif)
Eski, resmî veya edebî Fransızca: Il était nécessaire qu'il parlât. (düzensiz subjonktif)
Ayrıca, eski, resmî veya edebî yazımda, eksik (imperfect) ve pluperfect subjonktifler, kondisyonel ve kondisyonel perfect'in "ikinci biçimi" olarak işlev görürler, bu durumlarda hem prostasis (şart cümlesinin şart kısmı) hem apodosis (şart cümlesinin ikinci kısmı) için kullanılırlar. Ancak, günümüz gramercileri conditional perfect'in ikinci biçimi" terimini reddederler, bunun akıl karışıklığına yol açtığına düşündükleri için, onun yerine sadece subjonktif kip teriminin kullanılmasını tercih ederler:
Türkçe: Bilseydik, onu engelleyebilirdik.
English:  Had we known (önceki geçmiş zaman subjonktif), we could have prevented (tamamlanmış koşul) it.
Everyday modern French: Si on l'avait su (belirtili önceki geçmiş zaman), on aurait pu (tamamlanmış koşul) l'empêcher.
Eski, resmî veya edebî Fransızca: L'eussions-nous su (önceki geçmiş zaman subjonktif / tamamlanmış koşul, ikinci biçim), nous l'eussions pu (önceki geçmiş zaman subjonktif / tamamlanmış koşul, ikinci biçim) empêcher.
Sami dilleri

Standart/edebî Arapçada filin geniş zaman (al-muḍāri‘) hâlinin manṣūb (منصوب) olarak adlandırılan bir subjonktif hâli vardır. Çoğu biçiminde belirtili geniş zaman (imperfect indicative) çekiminden farklıdır: belirtili kipte "u" varken subjonktifte bu "a" olur, belirtili kipte "na" varken subjonktifte bir şey olmaz (2. ve 3. çoğul dişi şahıs hariç, bunlarda "na" korunur).
Belirtili 3. tekil erkek şahıs: yaktubu "o yazar / o yazıyor / o yazacak"  → Subjonktif yaktuba "o yazsın / yazmalı"
Belirtili 3. çoğul erkek şahıs: yaktubūna "onlar yazar" → Subjonktif yaktubū "onlar yazsın"
Belirtili 3. çoğul dişi şahıs: yaktubna "onlar yazar" → Subjonktif yaktubna "onlar yazsın"
Subjonktif, "ki"li alt cümlelerde kullanılır: an'dan sonra: urīdu an aktuba "yazmak isterim". Ancak şartlı ve rica cümlelerinde "giderse" veya "gitsin" gibi eksik (imperfect) hâlinin bir diğer lekli olan majzūm kullanılır.
Çoğu Arapça lehçede belirtili ve subjonktif arasında bir fark varsa da bu bir ön ek aracılığıyla olur.
Levanten Arapçasında belirtili kipte "b-" olup subjonktifte bu yoktur:
3. tekil erkek huwwe byuktob "o yazıyor / o yazar / o yazacak" → yuktob "yazsın / yazmalı"
3. çoğul erkek homme byukotbu → yukotbu
Fas Arapçasında ka- veya ta- kullanılır.
Mısır Arapçasında çekimli fiilerin önüne (law "eğer") or (momken "yapsın")
(Law' /Momken enti tiktebi. "Eğer /Belki yazarsın")
(Law' /Momken enti ktebti . "Eğer /Belki yazardın")
(Law' /Momken enti konti tektebi."Eğer /Belki yazabilirim")
(Law' /Momken enti ḥatktebi. "Eğer /Belki yazacaksın")
Sami dilleri > İbranice

İbranicede kelime sonundaki sesli harfler tarih öncesi çağlardan beri kalkmış olup bu yüzden indikatif, subjonktif ve jussiv (emir kipi) arasındaki farklılıklar Eski Ahit İbranicesinde dahi neredeyse görülemez. Medial ve final yarı sesliler için bazı kalıntılar mevcuttur: yaqūm (o kalkar / o kalkacak" ile yaqom (o kalkabilir) ve yihye (o __ olacak) ile yehi (o __ olabilir) örneklerinde olduğu gibi. Modern İbranicede bu durum, yaqom ve yehi gibi terimlerin eskimesi ile daha da ilerlemiştir. Subjonktif yerine gelecek zaman (ön ek çekimli) kullanılmakta, genelde cümleciğin başına Fransızcadaki que kelimesine benzer şekilde şe- edatı getirilir
"שיבוא" (Şeyavo) — "gelsin" veya "Gelse"
"אני רוצה שיבוא" (Ani rotzeh şeyavo) — "O gelsin istiyorum" (sözlük tercümesiyle, "istiyorum ki o gelecek ")
Eski Ahit subjonktifi, "olmak" (להיות — lihyot, יהי/תהי or יהא/תהא) ve "yaşamak" (לחיות — likhyot, יחי/תחי) fiillerinin 3. tekil çekimde varlığını sürdürmektedir, genelde edebi kullanımda:
"יחי המלך" (Y'khi ha-melekh) — "yaşasın Kral! "
Macarca

Macarcanın bu kipi genelde terbiyeli talep ve dilekler için kullanılır. İmperatif (emir), konjonktif (şart) ve subjonktif (dilek) kiplerinin son ekleri aynıdır. Bu yüzden genelde konjonktif–subjonktif kip olarak adlandırılır.
Örnekler:
Add nekem! –  'Onu bana ver.' – talep
Menjünk!  – 'Gidelim.' –   öneri
Menjek?  – 'Gideyim mi?' –  öneri/soru
Menj!  –  'Git!'  – talep
Yukarıda talep olarak belirtilen emir olarak anlaşılmaz, terbiyeli, ama kesin bir istektir, fakat "verir misin" kadar nazik değildir.
Subjonktif ekteki karakteristik harf -j- harfidir, belirli konjonktif çekimdeki ekler tekil iyelik eklerine çok benzer, çünkü onlar da  -j- ile başlar
Bu kipin fevkalâde bir özelliği ikinci tekil şahıs için bir kısa, bir de uzun şekilde olmasıdır. Düzgün fiillerde bu fiilin belirsiz ve belirli hâlleri için durum farklıdır: belirsiz hâl sadece -j eklenmesini gerektirir, hâlbuki uzun şekilde -jél eklenir (mesela yukarıdaki menj örneği için uzun şekli menjél). Belirli hâlin kısa şekliyle uzun şekli arasına da iki harf fark eder. -jad, yerine -d eklenir) yukarıdaki örnekte add yerine adjad olması gibi)
-t ile biten fiiller durumunda birkaç grup istisnadır. Subjonktif kipinde bu harf ve ondan önceki harfe dair kurallar oldukça karışıktır (bkz. Macarca fiiller).
7. yüzyıl İslam tarihinin zaman çizelgesi

Bu maddede, MS 601 ila MS 700 tarihleri arasında İslam tarihindeki önemli olaylar zaman çizelgesi olarak gösterilmiştir.
II. Mahmud Türbesi

| --- | --- |
Türbenin girişi

Ad kökeni: II. Mahmud
Genel bilgiler
Tür: Türbe
Şehir: İstanbul
Ülke: Türkiye
Koordinatlar: 41°00′31″K 28°58′21″D﻿ / ﻿41.00861°K 28.97250°D﻿ / 41.00861; 28.97250
Mevcut kullanan: Türbeler Müze Müdürlüğü
Başlama: 1839
Tamamlanma: 1839
Açılış: 1840
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Mimar Kemaleddin

Sultan II. Mahmud Türbesi Girişi
II. Mahmud Türbesi, Osmanlı padişahı Abdülmecid'in babası II. Mahmud için İstanbul'da inşa ettirdiği ve sonradan diğer padişah ve Osmanlı Hanedanı üyelerinin de defnedildiği bir türbedir. 1840 yılında tamamlanan türbe İstanbul'un Fatih ilçesi Çemberlitaş semtinde Divanyolu caddesinde yer almaktadır.
II. Mahmud'un 1839 yılında vefat etmesinden sonra yerine geçen oğlu Abdülmecit hemen babası için Mimar kardeşler Ohannes Dadyan ve Boğos Dadyan'dan bir türbe inşa etmelerini istemiştir. Türbenin yapılması için kullanılan arazi II. Mahmud'un çok sevdiği kızkardeşi Esma Sultan tarafından tahsis edilmiştir. Esma Sultan'ın o zamanlar bu arazide kendine ait bir yalısı bulunmaktaydı. Can Selman'a göre ise türbe, iki dönem Ebniye Müdürlüğü yapmış olan Mühendis Abdülhalim Efendi'nin eseridir. Pars Tuğlacı ise eserin Garabed Balyan'ın olduğunu iddia etmektedir. Ancak, bu iddiayı destekleyecek kaynak göstermemiştir. Ohannes ve Bogos Dadyan'ı da kesin bir delil olmadan mimar olarak gösteren çalışmalar mevcuttur. Divanyolu üzerinde, daha önce Sultan II. Mahmud'un kız kardeşi Esma Sultan'ın sarayının bulunduğu alana inşa edilen yapı türbe, sebil, çeşme ve bir hazire ile bekçi odalarından oluşmaktadır. Türbede Sultan Abdülaziz ve Sultan II. Abdülhamid'in de mezarları bulunmaktadır. Mühendis Abdülhalim Efendi, türbenin yanında Mekteb-i Maarif-i Adliye ve bir de kütüphane inşa eder. Aslında II. Mahmud döneminde Mekteb-i Maarif-i Adliye olmak üzere bir bina inşa edilir. Ancak Babâli'nin yanması nedeniyle yeni Babıâli'nin inşası tamamlanıncaya kadar Maarif-i Adliye olarak yapılan binanın kullanımına karar verilir. Sultan II. Mahmud'un ölümü üzerine türbesinin yanında yapılması düşünülen medresenin yerine kendi eseri olan bu okulun yapılması uygun görülür. Yeni Babıâli'nin yapılmasından sonra da eskisinin misafir konağına çevrilmesine kara verilir.
Ampir üsluptaki türbe beyaz mermerlerle kaplıdır. Basamaklarla çıkılan türbe sekiz köşelidir. Kubbesi kabartma çelenk ve çiçeklerle süslüdür. Yapının içinde Hattat Mehmet Haşim tarafından yazılmış mermer bir yazıt bulunur. Türbenin içinde kubbeye asılı kristal avize Birleşik Krallık Kraliçesi I. Victoria tarafından gönderilmiştir. Kapının iki yanındaki altın yaldızlı duvar saatleri de Fransa İmparatoru III. Napolyon'un hediyesidir.
Türbenin 1860-1890 yılları arasındaki bir görünümü
Sultan II. Mahmud Türbesi restorasyon çalışması, cadde görünümü; 2017
Türbenin yanındaki avlu 1861 yılında hazireye (türbeye bağlı mezarlık) dönüştürülmüş ve büyük çoğunluğu 1840–1920 tarihleri arasında görev yapmış devlet adamları ve yazarlar, şairler bu avluya defnedilmişlerdir. Burada Osmanlı taş işleme sanatının en güzel örneklerini yansıtan mezar taşları ve lahitler bulunmaktadır.