stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Diogenis Laertios
Yaşamı

Laertios, bahsettiği Sextus Empiricus'tan (y. 200) sonra ve ondan alıntı yapan Byzantiumlu Stephanus ve Apamealı Sopater'den (y. 500) önce yaşamış olmalıdır. "Hevesli bir Platoncu" olan bir kadına hitaben yazılmış olmasına rağmen eserinde Yeni Platonculuktan hiç söz etmez. Bu nedenle 3. yüzyılın ilk yarısında, Alexander Severus (222-235) ve haleflerinin hükümdarlığı sırasında geliştiği varsayılır.
Adının kesin biçimi belirsizdir. Eski el yazmalarında her zaman bir "Laertius Diogenes"ten bahsedilir ve ismin bu şekli Sopater ve Suda tarafından tekrarlanır. Modern "Diogenes Laertius" şekli çok daha nadirdir, Byzantiumlu Stephanus tarafından ve Yunan Antolojisi'nin bir lemmasında kullanılmıştır. Ayrıca “Laertes” veya sadece “Diogenes” olarak da anılır.
“Laertios” isminin kökeni de belirsizdir. Bizanslı Stephanus ondan "Διογένης ὁ Λαερτιεύς" (Diogenes ho Laertieus) olarak bahseder, bu da onun bir kasabanın, belki de Karya'daki Laerte'nin (ya da Kilikya'daki başka bir Laerte'nin) yerlisi olduğunu ima eder. Bir başka öneri de atalarından birinin Romalı Laërtii ailesinin bir üyesi olduğudur. Yaygın modern teori, “Laertius”un onu antik dünyada Diogenes olarak adlandırılan diğer birçok kişiden ayırmak için kullanılan bir lakap (Odysseus'a hitap ederken kullanılan Homeros lakabı Diogenes Laertiade'den türetilmiştir) olduğudur.
Memleketi bilinmemektedir (en iyi ihtimalle Laertius'un kökenine atıfta bulunduğu hipotezine göre bile belirsizdir). Yazılarındaki tartışmalı bir pasaj, bunun Bitinya'daki Nikaia olduğunu öne sürmek için kullanılmıştır.
Diogenes'in Epikürcü ya da Pyrrhoncu olduğu öne sürülmüştür. Epikuros'a atfedilen ve Epikurosçu doktrinleri açıklayan üç uzun mektubu içeren yüksek kaliteli 10. Kitap'ta Epikuros'u tutkuyla savunur. Pyrrhoncular gibi tüm okullara karşı tarafsızdır ve Pyrrhonculuğun ardıllığını diğer okullardan daha ileriye taşır. Hatta bir noktada Pyrrhonculardan “bizim okulumuz” diye bahseder gibi görünmektedir. Öte yandan, bu noktaların çoğu kaynaklarından eleştirel olmayan bir şekilde kopya çekmesiyle açıklanabilir. Herhangi bir ekole bağlı olduğu hiçbir şekilde kesin değildir ve genellikle biyografik ayrıntılara daha fazla özen gösterir.
Diogenes, Yaşamlar adlı esere ilave olarak, Epigrammata veya Pammetros (Πάμμετρος) adını verdiği, ünlü kişiler üzerine çeşitli ölçülerde manzum olarak yazdığı bir başka eserden daha söz eder.
Ünlü Filozofların Yaşamları ve Görüşleri

Ünlü Filozofların Yaşamları ve Görüşleri (İngilizce: Lives and Opinions of Eminent Philosophers; Grekçe: Βίοι καὶ γνῶμαι τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ εὐδοκιμησάντων; Latince: Vitae Philosophorum) adlı eseri Yunanca yazılmıştır ve Yunan filozoflarının yaşamlarını ve görüşlerini anlattığını iddia eder.
En iyi ihtimalle eleştirel ve felsefi olmayan bir derleme olmasına rağmen, Yunan bilgelerinin özel hayatlarına dair bir fikir vermesi bakımından değeri, Montaigne'in bir Laertios yerine bir düzine olmasını dilediğini yazmasına yol açmıştır. Öte yandan, modern akademisyenler Diogenes'in tanıklığına, özellikle de kaynaklarını belirtmediğinde, dikkatle yaklaşmamızı tavsiye etmişlerdir: "Diogenes değeriyle orantısız bir önem kazanmıştır çünkü birçok birincil kaynağın ve daha önceki ikincil derlemelerin kaybı onu kazara Yunan felsefesi tarihi için başlıca sürekli kaynak haline getirmiştir."
Ünlü Filozofların Yaşamları ve Görüşleri > Çalışmanın organizasyonu

Diogenes konularını İyon ve İtalik olarak tanımladığı iki “ekol”e ayırır; bu ayrım biraz şüphelidir ve Sotion'un kayıp doksografisinden alınmış gibi görünmektedir. "İyonya okulu"nun biyografileri Anaksimandros ile başlar ve Clitomachus, Theophrastos ve Khrysippos ile biter; ‘İtalyan’ okulu Pythagoras ile başlar ve Epicurus ile biter. Sokratik okul, çeşitli kollarıyla birlikte, İyonik olarak sınıflandırılırken; Eleatikler ve Pyrrhonistler İtalik olarak ele alınır. Ayrıca, tartıştığı filozoflar hakkında sıradan da olsa kendi şiirsel dizelerine de yer verir.
Eser diğer birçok filozof hakkında tesadüfi açıklamalar içerir ve Hegesias, Anniceris ve Theodorus (Kirenikler); Persaeus (Stoacı); ve Metrodorus ile Hermarchus (Epikürcüler) hakkında faydalı açıklamalar vardır. VII. kitap tamamlanmamıştır ve Khrysippos'un hayatı sırasında kesilmiştir. El yazmalarından birindeki (el yazması P) içindekiler tablosundan, bu kitabın Tarsuslu Zeno, Diogenes, Apollodorus, Boethus, Mnesarchus, Mnasagoras, Nestor, Basilides, Dardanus, Antipater, Heraklides, Sosigenes, Panaetius, Hecato, Posidonius, Athenodorus, başka bir Athenodorus, Antipater, Arius ve Cornutus ile devam ettiği bilinmektedir. X. Kitabın tamamı Epikuros'a ayrılmıştır ve Epikuros tarafından yazılmış, Epikurosçu doktrinleri açıklayan üç uzun mektup içerir.
Başlıca otoriteleri Favorinus ve Magnesialı Diocles'tir, ancak eserinde Rodoslu Antisthenes, Alexander Polyhistor ve Magnesialı Demetrius'un kitaplarının yanı sıra Hippobotus, Aristippus, Panaetius, Atinalı Apollodorus, Sosicrates, Satyrus, Sotion, Neanthes, Hermippus, Antigonus, Heraclides, Hieronymus ve Pamphila'nın eserlerinden de (doğrudan ya da dolaylı olarak) yararlanmıştır.
Ünlü Filozofların Yaşamları ve Görüşleri > Günümüze ulaşan en eski el yazmaları

Yaşamlar'ın günümüze ulaşan birçok el yazması vardır, ancak hiçbiri özellikle eski değildir ve hepsi ortak bir atadan gelmektedir, çünkü hepsinde VII. Kitabın sonu eksiktir. En kullanışlı üç el yazması B, P ve F olarak bilinir. B el yazması (Codex Borbonicus) 12. yüzyıldan kalmadır ve Napoli Ulusal Kütüphanesi'ndedir. P elyazması (Paris) 11./12. yüzyıla tarihlenir ve Bibliothèque nationale de France'dadır. F elyazması (Floransa) 13. yüzyıla tarihlenir ve Laurentian Kütüphanesi'ndedir. Modern baskılarda kullanılan bireysel biyografilerin başlıkları bu en eski elyazmalarında yoktur, ancak P elyazmasının boş alanlarına ve kenarlarına daha sonraki bir el tarafından eklenmiş olarak bulunabilir.
Bazı erken dönem Latince çevirileri varmış gibi görünmektedir, ancak bunlar artık günümüze ulaşmamıştır. Tractatus de dictis philosophorum başlıklı 10. yüzyıla ait bir eser Diogenes'in bazı bilgilerine işaret etmektedir. 12. yüzyılda Henry Aristippus'un eserin en azından bir kısmını Latinceye çevirdiği bilinmektedir ve 14. yüzyılda bilinmeyen bir yazar De vita et moribus philosophorum (yanlışlıkla Walter Burley'e atfedilmiştir) adlı eserinde Latince bir çeviriden yararlanmıştır.
Ünlü Filozofların Yaşamları ve Görüşleri > Basılı edisyonlar

İlk basılan edisyonlar, Latince çevirilerdi. İlki, Laertii Diogenis Vitae et sententiae eorum qui in philosophia probati fuerunt (Romae: Giorgo Lauer, 1472), Ambrogio Traversari'nin (Cosimo de' Medici'ye el yazması sunum kopyası 8 Şubat 1433 tarihli[sayfa belirt]) çevirisini basmış ve Elio Francesco Marchese tarafından düzenlenmiştir. Aristoteles ve Theophrastus'un hayatlarının Grekçe metni 1497'de Aldine Aristoteles'in üçüncü cildinde yer almıştır. Tüm Yunanca metnin ilk edisyonu, 1533 yılında Hieronymus Froben tarafından yapılmıştır. 1692 yılında Marcus Meibomius tarafından yapılan Yunanca/Latince baskı, on kitabın her birini eşit uzunlukta paragraflara ayırmış ve bunları aşamalı olarak numaralandırarak bugün hala kullanılan sistemi sağlamıştır.
Tüm metnin H. S. Long tarafından Oxford Classical Texts'te yapılan ilk eleştirel baskısı, 1964 yılına kadar yapılmamıştır; bu baskının yerini Miroslav Marcovich'in 1999-2002 yılları arasında yayınlanan Teubner edisyonu almıştır. Tiziano Dorandi tarafından yapılan yeni bir basım 2013 yılında Cambridge University Press tarafından yayımlanmıştır.
Ünlü Filozofların Yaşamları ve Görüşleri > İngilizce çeviriler

Thomas Stanley'in 1656 tarihli History of Philosophy ("Felsefe Tarihi"), Laertius'un eserinin biçim ve içeriğini İngilizceye uyarlamıştır, ancak Stanley kitabını bir dizi klasik filozof biyografisinden derlemiştir. İlk tam İngilizce çeviri on farklı kişi tarafından yapılan 17. yüzyıl sonlarına ait bir çeviridir. Charles Duke Yonge (1853) tarafından daha iyi bir çeviri yapıldı, ancak bu daha edebi olmasına rağmen, yine de birçok yanlışlık içeriyordu. Bir sonraki çeviri, Loeb Classical Library için Robert Drew Hicks (1925) tarafından yapıldı, ancak biraz sansürlendi. Pamela Mensch tarafından yapılan yeni bir çeviri, 2018 yılında Oxford University Press tarafından yayımlanmıştır. Stephen White tarafından yapılan bir başka çeviri ise, 2020 yılında Cambridge University Press tarafından yayımlanmıştır.
Ünlü Filozofların Yaşamları ve Görüşleri > Türkçe çeviriler

Ünlü Filozofların Yaşamları ve Öğretileri, Candan Şentuna tarafından çevrildi, Yapı Kredi Yayınları, 2003, ISBN 9789750805356
Mirası ve değerlendirme > Güvenilirlik

Diogenes'in objektiflik ve doğruluk kontrolü konusunda bir iradesi olmasına rağmen, Diogenes'in eserleri bugün tarihsel bir perspektiften genel olarak güvenilmez olarak görülmektedir. Bazı raporlarında ne tutarlı ne de güvenilirdir ve aktardığı bazı detaylar bariz hatalar içermektedir. Bunlardan bazıları muhtemelen metnin antik dönemden aktarımı sırasında müstensihler tarafından eklenmiştir, ancak bazı hatalar şüphesiz Diogenes'in kendisinden kaynaklanmaktadır. Komedya şairleri kaynak olarak kullandığı için Diogenes'in kaynaklarının güvenilirliği de sorgulanmıştır. Profesör Brian Gregor, okuyucuların Diogenes'in biyografilerini okurken modern bilim adamlarının yardımından faydalanacaklarını, zira bunların “güvenilmezlikleriyle ünlü” olduklarını öne sürmektedir. Bazı bilim insanları (örneğin; Delfim Leão) Diogenes'in güvenilmezliğinin tamamen kendi sorumluluğu olmadığını belirtmekte ve bunun yerine kaynaklarını suçlamaktadır.
Baskılar ve çeviriler

Diogenis Laertii Vitae philosophorum ed. Miroslav Marcovich, Stuttgart-Lipsia, Teubner, 1999–2002. Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, vol. 1: Books I–X 9783598713163; vol. 2: Excerpta Byzantina; v. 3: Indices by Hans Gärtner.
Lives of Eminent Philosophers, edited by Tiziano Dorandi, Cambridge: Cambridge University Press, 2013 (Cambridge Classical Texts and Commentaries, vol. 50, new radically improved critical edition).
Laërtius, Diogenes (1688). The lives, opinions, and remarkable sayings of the most famous ancient philosophers. The first volume written in Greek, by Diogenes Laertius; made English by several hands. 1. Fetherstone, T.; White, Sam.; Smith, E.; Philips, J.; Kippax, R.; Baxter, William; M., R. tarafından çevrildi (2 volumes bas.). Londra: Edward Brewster.
Laërtius, Diogenes (1853). Lives and Opinions of Eminent Philosophers. Yonge, Charles Duke tarafından çevrildi. Londra: G.H. Bohn.
Translation by R.D. Hicks:
"Index". Lives of the Eminent Philosophers (Two volume bas.). Loeb Classical Library. 1925.
Lives of Eminent Philosophers. I. Harvard University Press, Loeb Classical Library. 1925. ISBN 978-0-674-99203-0.
Lives of Eminent Philosophers. II. Harvard University Press, Loeb Classical Library. 1925. ISBN 978-0-674-99204-7.
Translations based on the critical edition by Tiziano Dorandi:
Lives of Eminent Philosophers. Pamela Mensch tarafından çevrildi. Oxford University Press. 2018. ISBN 978-0-19-086217-6.
Lives of Eminent Philosophers. Stephen White tarafından çevrildi. Cambridge University Press. 2020. ISBN 978-0-521-88335-1.
Diadumenianus

Marcus Opellius Antoninus Diadumenianus ya da Diadumenian (ö. 218), Roma İmparatoru Macrinus'un oğlu. Mayıs 217 - 218 arasında Sezar olarak babasıyla göre yapmış ardından 218 yılında Augustus olmuştur.
Diadumenian, Suriye eyalatindeki "Lejyon III Gallica"'nın isyan edip Elagabalus'u imparator ilan etmesi yüzünden, pozisyonunu keyfini çıkaramamış ya da onun fırsatlarını öğrenememiştir. Macrinus 8 Haziran 218'de Antakya'da bozguna uğradığında, Diadumenian babasının ölümünü takip etmiştir. Scriptores Historiae Augustae ye göre, Diadumenian babasının zorbalığına özenmişti. Herhangi bir muhalefet ya da entrika'ya karşı davranışlarında babasından kalır yanı yoktu. Başı kesildi ve bir ganimet olarak Elagabalus'a takdim edildi.
Filippo Buonaccorsi

Bronz mezar taşı olan Buonaccorsi, Dominik Kilisesi, Krakov.
Filippo Buonaccorsiadlı "Callimachus" (Latince: Philippus Callimachus Experiens, Bonacursius; Lehçe: Filip Kallimach; 2 Mayıs 1437 – 1 Kasım 1496) Bir İtalyan hümanist ve yazar.
1986 Formula 1 sezonu

| --- | --- |
 1986 FIA Formula 1 Dünya Şampiyonası sezonu
Önceki: 1985: Sonraki: 1987
Pilotlar • Pistler • Yarışlar
Alain Prost won his second consecutive drivers championship.
Nigel Mansell finished as runner-up.
Mansell's team mate Nelson Piquet finished the season ranked third.
1986 Formula 1 sezonu, 37. FIA Formula 1 Dünya şampiyonasıdır. 23 Mart-26 Ekim 1986 tarihleri arasındaki sezonda 16 yarış gerçekleşmiştir.
Sezon görünümü

| Sıra | Yarış | Tarih | Yer | Pole Pozisyonu | En hızlı tur | Kazanan | Kurucu | Rapor |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Brezilya Grand Prix | 23 Mart | Jacarepaguá |  Ayrton Senna |  Nelson Piquet |  Nelson Piquet | Williams-Honda | Rapor |
| 2 |  İspanya Grand Prix | 13 Nisan | Jerez |  Ayrton Senna |  Nigel Mansell |  Ayrton Senna | Lotus-Renault | Rapor |
| 3 |  San Marino Grand Prix | 27 Nisan | Imola |  Ayrton Senna |  Nelson Piquet |  Alain Prost | McLaren-TAG | Rapor |
| 4 |  Monako Grand Prix | 11 Mayıs | Monaco |  Alain Prost |  Alain Prost |  Alain Prost | McLaren-TAG | Rapor |
| 5 |  Belçika Grand Prix | 25 Mayıs | Spa-Francorchamps |  Nelson Piquet |  Alain Prost |  Nigel Mansell | Williams-Honda | Rapor |
| 6 |  Kanada Grand Prix | 15 Haziran | Circuit Gilles Villeneuve |  Nigel Mansell |  Nelson Piquet |  Nigel Mansell | Williams-Honda | Rapor |
| 7 |  Detroit Grand Prix | 22 Haziran | Detroit |  Ayrton Senna |  Nelson Piquet |  Ayrton Senna | Lotus-Renault | Rapor |
| 8 |  Fransa Grand Prix | 6 Temmuz | Paul Ricard |  Ayrton Senna |  Nigel Mansell |  Nigel Mansell | Williams-Honda | Rapor |
| 9 |  İngiltere Grand Prix | 13 Temmuz | Brands Hatch |  Nelson Piquet |  Nigel Mansell |  Nigel Mansell | Williams-Honda | Rapor |
| 10 |  Almanya Grand Prix | 27 Temmuz | Hockenheimring |  Keke Rosberg |  Gerhard Berger |  Nelson Piquet | Williams-Honda | Rapor |
| 11 |  Macaristan Grand Prix | 10 Ağustos | Hungaroring |  Ayrton Senna |  Nelson Piquet |  Nelson Piquet | Williams-Honda | Rapor |
| 12 |  Avusturya Grand Prix | 17 Ağustos | Österreichring |  Teo Fabi |  Gerhard Berger |  Alain Prost | McLaren-TAG | Rapor |
| 13 |  İtalya Grand Prix | 7 Eylül | Monza |  Teo Fabi |  Teo Fabi |  Nelson Piquet | Williams-Honda | Rapor |
| 14 |  Portekiz Grand Prix | 21 Eylül | Estoril |  Ayrton Senna |  Nigel Mansell |  Nigel Mansell | Williams-Honda | Rapor |
| 15 |  Meksika Grand Prix | 12 Ekim | Hermanos Rodriguez |  Ayrton Senna |  Nelson Piquet |  Gerhard Berger | Benetton-BMW | Rapor |
| 16 |  Avustralya Grand Prix | 26 Ekim | Adelaide |  Nigel Mansell |  Nelson Piquet |  Alain Prost | McLaren-TAG | Rapor |
1986 pilotlar şampiyonluğu sonucu

† Drivers did not finish the Grand Prix, but were classified as they completed over 90% of the race distance.
Drivers' Championship points were awarded on a 9-6-4-3-2-1 basis to the top six finishers in each round.
Shadow

Shadow şu anlamlara gelebilir:
Shadow (Buffy the Vampire Slayer), bir Buffy the Vampire Slayer bölümü.
Shadow (Ashlee Simpson şarkısı), bir Ashlee Simpson şarkısı.
Shadow Racing, Formula 1 takımı ve spor araç üreticisi.
JİTEM

| JİTEM Jandarma İstihbarat ve Terörle Mücadele Grup Komutanlığı |
| --- | --- |

Kuruluş: 27 Ağustos 1987 (37 yıl önce) (1987-08-27)
Kapanış: 1990 (Genelkurmay iddiası) 
Tür: İstihbarat teşkilatı, Yarı askerî
Amaç: Terörle mücadele, İstihbarat
Merkez: Güneydoğu Anadolu'daki bir şehir ve Ankara (iddia)
Hizmet bölgesi: Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi
Üyeler: Ahmet Cem Ersever, Mahmut Yıldırım
Resmî diller: Türkçe
Kurucu: Arif Doğan (iddia)
Ana kurum: Jandarma Genel Komutanlığı
Eski adı: Jandarma İstihbarat Grup Komutanlığı
JİTEM ya da Jandarma İstihbarat ve Terörle Mücadele Grup Komutanlığı, İçişleri Bakanlığı'nın onayı olmadan ve Genelkurmay Başkanlığı'ndan görüş alınmadan Jandarma Genel Komutanlığı'nın kendi inisiyatifiyle kurulan ve terörle mücadele kapsamında faaliyet yürüten bir oluşumdur.
Tam adıyla Jandarma İstihbarat ve Terörle Mücadele olmasına yana JİTEM'in kurucularından olan Ahmet Cem Ersever, Soner Yalçın’a verdiği röportajda isminin aslında Jandarma İstihbarat Grup Komutanlığı olduğunu (JİGK) belirtmişti.
JİTEM'in varlığı devlet kurumları tarafından uzun süre doğrulanmamış olsa da Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın JİTEM ile ilgili başlattığı soruşturmada devlet, JİTEM'in var olduğunu resmen kabul etmiştir. Kurumun Güneydoğu'daki pek çok faili meçhul cinayetten sorumlu olduğu iddia edilmektedir. Uluslararası Af Örgütü de bölgede gerçekleştirilen pek çok cinayet ve infazın devlet yetkililerince gerçekleştirildiğini belirtmektedir. Kamuoyu bu faili meçhul cinayeti işleyen devlet yetkililerinin JİTEM mensupları olduğunu düşünmektedir. Faili meçhul kalmış 19 cinayetin JİTEM elemanları tarafından işlendiğine yönelik açılan soruşturmanın davası sonucunda yargılanan tüm sanıklar Aralık 2019'da beraat etmiştir.
Yapılanma

Abdülkadir Aygan'a göre teşkilatın şeması şöyledir:
Jandarma Genel Komutanlığı
İstihbarat Başkanlığı-Gruplar Komutanlığı
Grup Komutanlıkları (yedi ayrı bölgede konumlanmış)
Tim Komutanlıkları-Birimler
Faili meçhul cinayetler > Diğer iddialar > Yüksek rütbeli asker ölümleri

1990'lı yıllarda Jandarma Genel Komutanı Orgeneral Eşref Bitlis ve ekibinden olan pek çok komutan kuşkulu bir şekilde ölmüştür. Bu askerlerin ortak yanı ise halka yakın, yasadışı şiddet yöntemlerini tasvip etmeyen, bu tip yaklaşımların bölge halkını PKK'ya yaklaştırdığını savunan kişiler olmalarıydı.
Bitlis'in ekibinden olan Mardin Jandarma Alay Komutanı Albay Rıdvan Özden'in, 12 Ağustos 1995'te PKK ile girdiği bir çatışmada alnından vurularak öldüğü açıklanmış cenazesi eşinin talebine rağmen otopsi yapılmadan toprağa verilmişti. Mardin'de görev yaptığı sırada PKK ve JİTEM'in uyuşturucu ticaretini ortaya çıkaran ve resmî aracına kurulan bir pusudan sağ olarak kurtulan albayın eşi Tomris Özden, 1995'ten bu yana, "eşinin ölümünü kuşkulu bulduğunu" ifade etmiştir. Tomris Özden, cenaze sırasında eşinin ölüsüne baktığında resmi ölüm raporundakinin aksine alnından vurulmamış olduğunu söylemektedir.  Bayan Özden, eşinin Mardin'de görev yaptığı sırada Veli Küçük ve ekibi tarafından JİTEM'e girmesi yönünde baskı yapıldığını da öne sürmüştür. Bunların yanı sıra, bir PKK itirafçısı Özden'in çatışmada ölmediğini iddia etmiş ve Özden'in emrinde çalışan askerlerden biri “Komutanımızı yanındaki asker öldürdü” açıklamasında bulunmuştur.
Diyarbakır Jandarma Bölge Komutanı Tuğgeneral Bahtiyar Aydın 22 Ekim 1993 tarihinde Lice Asayiş Bölük Komutanlığı binası önünde vurularak öldürülmüş, suikastın PKK tarafından gerçekleştirildiği duyurulmuştu. Ancak, Yüksekova Çetesine yönelik soruşturma kapsamında sorgulanan bir çete üyesi verdiği ifadede Aydın'ın JİTEM adına çalışan itirafçılar tarafından öldürüldüğünü iddia etmiş, Ergenekon soruşturması için ifade veren "Deniz" kod adlı gizli tanık, Aydın'ın bir asker tarafından öldürüldüğünü, cinayeti işleyen askeri de başka bir askerin öldürdüğünü söylemiştir.
Genelkurmay ise JİTEM iddialarını reddetmekte, Özden ve Aydın'ın PKK tarafından öldürüldüğünü savunmaktadır.
Faili meçhul cinayetler > Diğer iddialar > Güçlükonak Katliamı

Daha fazla bilgi: Güçlükonak Katliamı
Ocak 1996'da içerisinde 11 köylünün bulunduğu bir minibüs tabur Şırnak'ın Güçlükonak ilçesinde silahlı bir grup tarafından durdurulmuş ve kimliği belirlenemeyen bu kişilerce kurşun yağmuruna tutulup yakılarak katledilmiştir. Olayın hemen ardından Genelkurmay Başkanlığı, saldırının bir PKK eylemi olduğunu ilan ederken PKK ise bu olayı üstlenmemiş ve ilgilerinin olmadığını açıklamıştır. Katliamın devlet güçleri tarafından işlendiğine dair birçok iddia atılırken, olaydan 13 yıl sonra 
dönemin İnsan Haklarından Sorumlu Devlet Bakanı Adnan Ekmen, Yeni Aktüel dergisine verdiği bir röportajda; katliamı PKK'nın değil JİTEM'in gerçekleştirdiğini savunmuştur. Ekmen, vücutları elbiseleri ve üzerlerindeki tüm malzemeler yanarak kül olan 11 kişinin tümünün kimliklerinin sapasağlam ve askerin elinde çıktığını ve görüştüğü bir korucubaşının da katliamı PKK'nın gerçekleştirmediği iddiasını doğruladığını belirtmiştir. Ekmen, Güçlükonak Katliamı'nın yaşanmasından bir gün sonra Avrupa Parlamentosu’nda Yeşiller Partisi ve sosyalistlerin verdiği ve PKK’nın ateşkesine Türkiye Devleti’nin ne cevap vereceğinin sorulacağı karar tasarısının görüşülecek olmasına dikkat çekmiştir. Türkiye; Avrupa Parlamentosu'na PKK'nın Güçlükonak Katliamı ile ateşkesin bozulduğunu öne sürmüştü. Adnan Ekmen, Ergenekon soruşturmasını yürüten savcılara çağrıda bulunarak isterlerse bildiklerini anlatacağını söylemiştir.
Ayrıca Güçlükonak Katliamı'nın gerçekleşmesinden yaklaşık altı ay sonra "Aydın ve sanatçıların oluşturduğu Barış İçin Bir Araya Çalışma Grubu" katliamın devlet güçlerince gerçekleştiği iddiasıyla Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne başvurmuş, AİHM'de görülen dava sonucunda Türkiye "etkili soruşturma yürütmediği" için mahkûm edilmişti.
Faili meçhul cinayetler > Musa Anter

Abdülkadir Aygan 20 Eylül 1992'de kimliği belirsiz kişilerce öldürülen Kürt yazar Musa Anter'in kendisinin içinde olduğu bir tim tarafından öldürüldüğünü söyledi.
Şemdinli olayı

ile ilgili metin bulabilirsiniz.
Ana madde: Şemdinli olayı
Yakın zamanda JİTEM adının Türkiye gündemine geldiği en önemli olay 2005'te Şemdinli'deki Umut kitabevinin bombalanmasıdır. 9 Kasım 2005 günü Seferi Yılmaz'a ait kitap evi JİTEM mensubu olduğu iddia edilen 3 kişi tarafından bombalanmış ve bir kişi ölmüştür. Olayın sorumluları astsubay başçavuş Ali Kaya, Özcan İldeniz ve Veysel Ateş halk tarafından yakalanarak polise teslim edilmiştir. Olayların ardından TBMM başkanı Bülent Arınç JİTEM'in varlığı konusunda açıklama yapılmasını istedi.
Şemdinli olayları hakkında Van Cumhuriyet Başsavcısı Ferhat Sarıkaya tarafından hazırlanan iddianamede olayın devlet görevlileri tarafından düzenlenen bir terör eylemi olduğu savunulmuş, bunun yanı sıra dönemin Kara Kuvvetleri Komutanı Yaşar Büyükanıt hakkında da bir dizi iddia da bulunulmuştur. Sarıkaya, iddianamesinde Büyükanıt'ın sanık Ali Kaya için, 'Tanırım, iyi çocuktur' sözleriyle adli yargıyı etkilemeye teşebbüs ettiğini Diyarbakır'da 7. Kolordu'da görev yaptığı sırada suç işlemek amacıyla çete kurduğunu öne sürdü. Yaşar Büyükanıt hakkında soruşturmaya talebi Genelkurmay tarafından reddedilirken savcı Ferhat Sarıkaya Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 20 Nisan 2006 günü almış olduğu kararla meslekten ihraç edilmiştir. Kurulun 5 hukukçu üyesi ihraç yönünde oy kullanırken tek karşı oy müsteşar Fahri Kasırga'dan geldi. Ancak mahkeme Sarıkaya'nın iddianamesinin iade edilmesini gerek görmemiş çalıştırılmasına lüzum görülmemiş ve sanıklar otuz dokuzar yıl hapis cezasına çarptırılmıştır. Akabinde yargılamayı yürüten mahkeme üyeleri gene HSYK tarafından bu mahkemeden alınarak başka yerlere gönderilmiştir. Bu karar daha sonra Yargıtay'ın önüne gelmiş ve Yargıtay tarafından olayda askeri yargının görevli olduğu gerekçesiyle bozulmuştur. Üyeleri değiştirilen mahkeme tarafından da bu görevsizlik kararına uyularak dosya askeri ceza mahkemelerine gönderilmiştir. Sivil mahkemenin ağır cezalara çarptırdığı sanıklar, askeri mahkeme tarafından ilk celsede serbest bırakılmışlardır. Askeri mahkemede sanık Tanju Çavuş 8 yıl ceza almıştır.