stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İtalya tarihi
Orta Çağ

Roma İmparatoru I. Theodosius'un 395 yılında ölmesi üzerine imparatorluk ikiye ayrıldı. İtalya bu iki devletten biri olan Batı Roma İmparatorluğu'nun bir parçası haline geldi. Batı Roma İmparatorluğu fazla yaşamadı. 410 yılında Vizigot kralı I. Alarik Roma'yı yağmaladı. En son Batı Roma İmparatoru olan Romulus Augustus 476 yılında Cermen komutanı Odoakr tarafından tahttan indirildi. 493 yılında İtalya Ostrogot kralı Theoderich'in orduları tarafından işgal edildi. 552 yılında Doğu Roma (Bizans) İmparatoru I. Justinianus'un komutanları Belisarius ve Narses Güney ve Orta İtalya'yı ele geçirdiler. 569 yılında ise bir Cermen ulusu olan Lombardlar Kuzey İtalya'da Milano gibi birçok kentleri ele geçirdiler.
Bizans egemenliği döneminde İtalya'da Katolik kilisesi ortaya çıktı. İtalya'daki otorite boşluğunı doldurarak sadece din açısından değil, siyasi açıdan da etkin bir kurum haline geldi. Papalar bir Cermen ulusu olan Frankları yöneten Karolenj hanedanıyla işbirliği yaparak kendilerini Lombardlardan korumaya çalıştılar. 751 yılında Lombardlar güneye inerek Ravenna'yı ele geçirdiler. Papa Franklardan yardım istedi. Franklar Lombardları yenerek Orta İtalya'yı Papa'ya geri verdiler. Böylece Roma kenti civarında bağımsız bir Papalık Devleti kurulmuş oldu. 774 yılında Franklar Lombardların İtalya'daki egemenliğine tamamen son vererek İtalya'yı kendilerine bağladılar. Frankların kralı Şarlman 800 yılında Papa'nın elinden taç giyerek Roma İmparatoru ilan edildi. Şarlman'ın 814 yılındaki ölümüne kadar geçen süre boyunca günümüzdeki İtalya, Almanya ve Fransa toprakları Karolenj İmparatorluğu'nun bayrağı altında birleşmiş oldu.
843 yılında Şarlman'ın oğlu Dindar Ludwig'in ölümünden sonra 3 oğlu Verdun Antlaşması'nı imzalayarak Karolenj İmparatorluğu'nu üç parçaya ayırdılar. Kuzey İtalya bu üç krallık arasında Orta Frank Krallığı'nın elinde kaldı. Aynı yıllarda Güney İtalya da Müslüman Arapların istilalarına hedef oldu. 827 yılında Sicilya Arapların eline geçti ve Sicilya Emirliği kuruldu. Güney İtalya'da ise Bari Emirliği kuruldu. 846 yılında Araplar Roma'yı yağmaladılar.
Normanlar önce Güney İtalya'yi ve sonra 1030'dan itibaren giderek 1091'de tümüyle Sicilya'yi Müslüman idarecilerden aldılar ve Sicilya'da Norman Sicilya Krallığı kurup Sicilya adası Hristiyanlar eline tekrar geçmiş oldu.
11. yüzyıl'da İtalya'da Roma İmparatorluğu'nun çökmesinden bu yana süren kargaşa dönemi bir nebze olsun azaldı. Çeşitli kentlerde irili ufaklı devletler ortaya çıktı. Venedik Cumhuriyeti, Ceneviz Cumhuriyeti, Papalık Devleti, Lombard Birliği, Napoli Krallığı, Floransa Cumhuriyeti, Siena Cumhuriyeti gibi bu devletler kendi aralarında ve diğer ülkelerle savaştılar. Bu devletlerin vatandaşı olan birçok İtalyan 1095 yılında başlayan Haçlı Seferlerine katılarak Orta Doğu'ya gittiler. İslam uygarlığıyla yapılan ticaret ve kültür alışverişi İtalyan kültürüne büyük katkılarda bulundu. 15. yüzyılda başlayan İtalyan Rönesansına zemin hazırladı.
Yeni Çağ > Rönesans

15. yüzyılda Rönesans İtalya'da doruğuna ulaşmıştır.
Yeni Çağ > İtalya'nın birleşmesi

19. yüzyılın ilk yıllarında İtalya I. Napolyon tarafından işgal edilerek Fransız etkisi altına girdi. Viyana Kongresi İtalya'nın Fransız işgalinden önce yöneten hanedanlara geri verilmesini öngörüyordu. Böylece Papalık Devleti, Sardinya-Piemonte Krallığı, Toskana Grandüklüğü, Modena Düklüğü ve Lombardiya-Venedik Krallığı tekrar kuruldu. Ancak Carbonari adı verilen gizli dernekler İtalya'nın birleşmesi için çalışmaya başladılar. Giuseppe Mazzini ve Giuseppe Garibaldi birleşme hareketinin öncüleri arasında yer alıyorlardı. Ayrıca Sardinya kralı II. Victor Emmanuel de bu birleşme hareketini destekleyenler arasındaydı.
1848 yılında Lombardiya Avusturya'nın elinde bulunuyordu. İtalya'yı birleştirmek konusunda Fransa'nın desteğini almayı başaran İtalya, 1859'da Fransa ile birlikte Avusturya'yı mağlup etti ve 11 Kasım 1859'da Avusturya ile Piyemonte arasında Zürih'te barış antlaşması yapıldı. Buna göre; Avusturya, Lombardiya'yı Piyemonte'ye verdi. Venedik dahil olmak üzere diğer İtalyan Devletleri arasında bir konfederasyon teşkil edilmesi ve konfederasyonun fahri başkanının papa, fiili başkanının Piyemonte olması kabul edildi. Bir süre sonra Kuzey İtalya'daki küçük devletler de Piyemonte'ye katılma kararı aldılar. Böylece bütün Kuzey ve Orta İtalya Piyemonte'ye katılmış oldu. 1870'te Roma ve 1886'da Venedik, İtalya birliğine dahil oldular. Bunların da iştiraki sonucu İtalyan Milli Birliği tamamlanmış oldu. İtalya Krallığı kuruldu.
Yakın Çağ

1861 yılında İtalya Krallığı kurulunca İtalya Roma döneminden sonra ilk defa tek bir ülke haline gelmiştir. Bundan sonra diğer Avrupa ülkeleri gibi kolonileşme yoluna giden İtalya Osmanlı Devleti'ne karşı yaptığı Trablusgarp Savaşı'nı kazandı. Libya, Etyopya ve Somali gibi bazı Afrika ülkelerini işgal etti.
I. Dünya Savaşı'ndan sonra Osmanlı İmparatorluğu'na ait Oniki Adaları eline geçirdi.
1922-1943 yılları arasında İtalya Benito Mussolini'nin liderliği altında Faşizme yöneldi. Mussolini döneminde ekonomik anlamda büyük başarılar elde edildi. II. Dünya Savaşı'nda yenilmesinden sonra büyük bir çöküntü yaşadı. İtalyan halkı 1 Ocak 1948 tarihinde yeni bir anayasayı onaylayarak cumhuriyeti ilan etti. 4 Nisan 1949 tarihinde NATO'nun, 25 Mart 1957 tarihinde de Avrupa Birliği'nin kurucu üyeleri arasında yer aldı.


Etrüsklü Müzisyen

Gün batımında Kolezyum
Roma İmparatoru
Jül Sezar
İtalya 550
Papa II. Urbanus Hristiyanları Haçlı Seferlerine çağırıyor
İtalya 1494
İtalya 1796
İtalya 1843
İtalya'nın ilk kralı II. Victor Emanuele
İtalya 1860
1860 tan beri İtalya'nın Fransız kolonileşmesi
Allan Lichtman

| Allan Lichtman |
| --- | --- |
2024'te Litchman
Doğum: Allan Jay Lichtman 4 Nisan 1947 (77 yaşında) Brooklyn, New York, ABD
Eğitim: Brandeis Üniversitesi (BA)   Harvard Üniversitesi (PhD)
Önemli eser(ler): The Keys to the White House
Siyasi parti: Demokratlar
Evlilik: Karyn Strickler
Çocuk(lar): 2
Akraba(lar): Ronnie Lichtman (kız kardeşi)

Allan Jay Lichtman (/ˈlɪktmən/; d. 4 Nisan 1947) Amerikalı tarihçi. 1973'ten beri Washington, D.C.'deki Amerikan Üniversitesi'nde ders vermektedir.
Lichtman, The Keys to the White House sistemini 1981 yılında Sovyet vatandaşı sismolog Vladimir Keilis-Borok ile birlikte oluşturmuştur. Sistem, görevdeki partinin başkan adayının bir sonraki seçimi kazanacağını ya da kaybedeceğini tahmin etmek için 13 doğru/yanlış kriteri kullanmaktadır. Sistem ve Lichtman'ın buna dayalı tahminleri medyada geniş yer buldu. Lichtman, sistemi kullanarak 1984'ten 2020'ye kadar seçimlerin sonucunu yüksek bir doğruluk derecesiyle tahmin etmesiyle tanınıyor.
Lichtman 2006 yılında Maryland'den ABD Senatosu üyeliği için aday olmuş ve Demokrat Parti'de yapılan ön seçimi altıncı sırada tamamlamıştır. 2017 yılında, Donald Trump'ın azledilmesi için çeşitli argümanlar ortaya koyan The Case for Impeachment adlı kitabını yayınlamıştır.
Erken dönem yaşamı ve eğitimi

Lichtman, New York'ta Brooklyn'in Brownsville mahallesinde doğdu. Stuyvesant Lisesi'nden mezun oldu. Yahudi bir ailenin çocuğudur. Lisans derecesini 1967 yılında Brandeis Üniversitesi'nden tarih alanında alan Lichtman, Phi Beta Kappa ve magna cum laude dereceleriyle mezun olurken aynı zamanda atletizm ve güreş koşuları da yapmıştır. Lichtman, 1973 yılında Harvard Üniversitesi'nden yine tarih alanında Graduate Prize Fellow olarak doktorasını almıştır.
Atletizm sporcusu olarak Lichtman, 1979 yılında USATF Masters Outdoor Şampiyonası'nda 30-35 yaş kategorisinde 3000 metre engelli koşu şampiyonluğunu kendi yaş grubundaki tek yarışmacı olarak kazandı. Ayrıca o yıl 1500 metrede koşarak 6. oldu. 2024 yılında The New York Times ile birlikte, ABD başkanlık tahmin metodolojisini açıklarken master atletizm yarışmasında koşmayı canlandıran bir video hazırladı.
Kariyeri > Öğretmenlik

Lichtman, 1973 yılında Amerikan Üniversitesi'nde ders vermeye başlamış ve 1980 yılında profesör olmuştur. 1992-93 akademik yılı için Yılın Akademisyeni/Öğretmeni ödülüne layık görülmüştür.
1980'lerin başında, Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü'nde misafir profesör olarak Kaliforniya'da yaşarken, Lichtman Tic Tac Dough adlı yarışma programında 17 bölüm boyunca yer aldı. Programda 100.000 dolar kazandı.
Kariyeri > Yazarlık ve yorumculuk

Lichtman, CNN, MSNBC ve Fox News gibi yayın kuruluşları ve televizyon kanalları için yorumculuk görevlerinde bulunmuştur.  En çok The Thirteen Keys to the Presidency ve The Keys to the White House adlı kitaplarında sunduğu “anahtarlar” sistemiyle tanınmaktadır. Bu sistem, Amerika Birleşik Devletleri başkanlığı seçiminin, başkanlığı elinde bulunduran partinin adayı tarafından kazanılıp kazanılmayacağını tahmin etmek için 13 tarihsel faktör kullanmaktadır.
Lichtman 2016'da Donald Trump'ın kazanacağı yönündeki “cesur” tahminiyle dikkatleri üzerine çekmişti; bazı eleştirmenler Trump'ın toplam oy sayılarında ikinci olması nedeniyle bu tahminin yanlış olduğunu söylese de Lichtman kimin başkan olacağı tahmini yaptığını ve doğru tahmin yaptığını söyledi.  Medyada 2016 yılı için yaptığı doğru tahminle geniş yankı uyandırmıştır.
Anahtarlar, jeofizikçi Vladimir Keilis-Borok'un çalışmalarından uyarlanan istatistiksel yöntemler ve depremleri tahmin etmek için kanıtlanmamış yöntemler kullanılarak 1860'tan 1980'e kadar başkanlık seçim sonuçlarıyla olan korelasyonlarına göre seçilmiştir.
Lichtman, 2000 seçimleri sırasında Florida'daki oy verme usulsüzlüklerine ilişkin soruşturmada ABD Sivil Haklar Komisyonu'na yardımcı olmuş ve oy verme sorunlarına ilişkin istatistiksel analizini sunmuştur. “Oy pusulası ret oranlarında büyük ırksal eşitsizlikler olduğu” sonucuna varmıştır.
Lichtman ve Richard Breitman 2013 yılında Franklin D. Roosevelt'i, siyasi kısıtlamalara rağmen İkinci Dünya Savaşı sırasında Yahudilere yardım etmek için önemli çaba sarf eden, ülke içi öncelikleri ve antisemitik tepki korkusunu dengeleyen pragmatik bir lider olarak tasvir eden FDR and the Jews adlı kitabı yazmıştır. Lichtman ve Breitman bu kitapla 2013 Ulusal Yahudi Kitap Ödülü'nü almıştır.
Lichtman 2017 yılında The Case for Impeachment adlı kitabında Donald Trump'ın azledilmesi için çeşitli argümanlar ortaya koymuştur. Financial Times kitaba olumlu bir eleştiri yazmıştır: “Lichtman'ın güçlü kitabı Trump soruşturmalarının henüz başında olduğumuzu hatırlatıyor.” The Washington Post gazetesi kitabı “tüm tartışmanın ortaya çıkışını görmek çarpıcı” olarak nitelendirdi. New York Journal of Books, “eğer bu yönetimin yarattığı her şeyle boğuşmaya çalışan bir Kongre üyesiyseniz” yorumuyla bu kitabı bir kaynak olarak tavsiye etti. The Hill ise şöyle yazdı: “Lichtman yılın en önemli kitabını yazmış olabilir.” CBC News'in görüşlerine başvurduğu hukuk akademisyenleri, Lichtman'ın azil öngörüsünün Cumhuriyetçilerin kontrolündeki Temsilciler Meclisi'nde pek olası olmadığını söyledi. Ancak daha sonra Demokratların kontrolündeki Temsilciler Meclisi 18 Aralık 2019'da Trump'ı azletti ve Senato 5 Şubat 2020'de Trump'ı akladı.
2020 yılında Lichtman, ABD'deki silah şiddeti salgınını çözmenin tek yolunun İkinci Değişikliği yürürlükten kaldırmak olduğunu savunduğu Repeal the Second Amendment adlı kitabını yayınladı.
Lichtman, 2023 itibarıyla YouTube kanalında Lichtman Live adı verilen haftalık canlı yayınlara ev sahipliği yapmaktadır.
Kariyeri > 2024 başkanlık seçimleri

2024'te yapılacak başkanlık seçimleri öncesinde Demokrat Parti temsilcileri, üyeleri, seçmenleri ve destekçileri tarafından Başkan Joe Biden'a “şansı daha yüksek” başka bir aday lehine yarıştan çekilmesi yönünde yapılan çağrıların arttığı bir dönemde Lichtman bu talebi “aptalca, yıkıcı bir kaçış” olarak nitelendirdi ve “uzmanları ve medyayı” Demokratları kaybedecekleri bir seçime “zorlamakla” suçladı. Biden'ın istifasını isteyenlerin seçim sonuçlarını tahmin etme konusunda “sıfır sicile” sahip olduklarını da sözlerine ekledi. 21 Temmuz 2024'te Biden yarıştan çekildiğini ancak görev süresinin geri kalanında görev yapacağını açıkladı. Başkan Yardımcısı Kamala Harris bir sonraki ay Demokratların başkan adayı olarak gösterildi. Lichtman 5 Eylül'de Harris'in seçimi kazanacağı tahmininde bulundu.
Ödülleri

Lichtman, Amerikan Üniversitesi'nden çok sayıda ödül almıştır. En önemli ödülleri arasında, 2011 yılında Seçkin Tarih Profesörü ve 1992-93 yılları için okuldaki en yüksek fakülte ödülü olan Üstün Akademisyen / Öğretmen seçildiği ödülleri yer almaktadır. Diğer onur ödülleri şunlardır:
Sherman Fairchild Seçkin Misafir Akademisyen Ödülü, Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü, 1980-81
En İyi Konuşmacı Ödülü, Uluslararası Platform Derneği Ulusal Kongresi, 1983, 1984, 1987
Teaching Company tarafından Amerika'nın “Süper Yıldız Öğretmenleri”nden biri olarak seçildi
Üstün Başarılı Akademisyen/Öğretmen, 1992-93
Ulusal Kitap Eleştirmenleri Birliği Ödülü, White Protestant Nation, the Rise of the American Conservative Movement, 2008
Amerikan Üniversitesi'nde Seçkin Tarih Profesörü, 2011
Richard Breitman ile birlikte yazdığı “FDR and the Jews” ile 2013 Ulusal Yahudi Kitap Ödülü'nü kazandı
Eserleri

Historians and the Living Past: The Theory and Practice of Historical Study (Arlington Heights, Ill.: Harlan Davidson, Inc., 1978; Valerie French ile)
Ecological Inference (With Laura Irwin Langbein, Sage Series In Quantitative Applications In The Social Sciences, 1978)
Your Family History: How to Use Oral History, Personal Family Archives, and Public Documents to Discover Your Heritage (New York: Random House, 1978)
Prejudice and the Old Politics: The Presidential Election of 1928 (Chapel Hill: University of North Carolina Press, 1979; Lexington Books, 2000)
Kin and Communities: Families In America (Düzenleyen Joan Challinor, Washington, D.C.: Smithsonian Yayınları, 1979)
The Thirteen Keys to the Presidency (Lanham: Madison Books, 1990, With Ken Decell) 978-0-8191-7008-8
The Keys to the White House, 1996 Edition (Lanham: Madison Books, 1996; yeniden basım, Lexington Books Baskısı, 2000) 978-0-7391-0179-7
White Protestant Nation: The Rise of the American Conservative Movement, (Ulusal Kitap Eleştirmenleri Birliği Ödülü kurgusal olmayan dalda finalist, 2008) Grove/Atlantic Yayınları. 978-0-87113-984-9
FDR & the Jews, (Co-authored with Richard Breitman. Harvard Üniversitesi Yayınevi, 2013)
The Case for Impeachment, HarperCollins, 2017, 0062696823
The Embattled Vote in America, Harvard Üniversitesi Yayınevi, 2018.
Repeal the Second Amendment: The Case for a Safer America, St. Martin's Yayınları, 2020, 9781250244406
Thirteen Cracks: Repairing American Democracy after Trump, Rowman & Littlefield, 2021, 9781538156513
2010'da Allan Lichtman
Yüz

Sayı için 100 (sayı) sayfasına, başlığın diğer anlamları için Yüz (anlam ayrımı) ve 100 (anlam ayrımı) sayfalarına bakınız.
"Surat" ve "Çehre" buraya yönlendirilmektedir. Hindistan kenti için Surat, Hindistan sayfasına, Türk oyuncu için Nebahat Çehre sayfasına bakınız.
Mona Lisa tablosunda resmedilen Lisa del Giocondo'nun yüzü dünyadaki en bilinen yüzlerden biridir.
Yüz veya surat, canlıların başlarının ön bölümüne verilen isimdir. Alın, gözler, burun, yanaklar, ağız ve çeneden oluşur. Surat, sima, çehre kelimeleri de kullanılır.
Hayvanlar pek çok duyguyu yüzleriyle ifade eder. Yüz insan kimliği için oldukça önemlidir ve yüzün zarar görmesi ruh sağlığını olumsuz etkiler.
Geta

Roma imparatoru için Publius Septimius Geta sayfasına bakınız.
| Geta |
| --- | --- |
Belediye
Geta belediyesi

  Arma 
GetaGeta'nın Finlandiya'daki konumu
Ülke:  Finlandiya
Bölge:  Åland
İdare
 • Belediye başkanı: Erik Brunström
Yüzölçümü
 • Toplam: 87.45 km²
Nüfus (2017)
 • Toplam: 498
 • Yoğunluk: 5.89/km²
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Resmî site www.geta.ax
Geta, Finlandiya'ya bağlı Åland Adaları'nda bulunan bir belediyedir. Yüzölçümü 87.45 km² olan belediyenin nüfusu 31 Ağustos 2017 tarihi itibari ile 498'dir. Belediyenin merkezi Vestergeta'dır.
Mitsukurinidae

Mitsukurinidae, Lamniformes takımına bağlı bir hayvan familyasıdır. Familyanın varlığını sürdüren tek türü Mitsukurina owstoni'dir.
Peugeot Type 58

| Peugeot Type 58 |
| --- | --- |

Genel Bakış
Üretici: Peugeot
Üretim: 1904 121 adet
Selefi: Peugeot Type 56
Halefi: Peugeot Type 68
Teknik Özellikler
Dingil mesafesi: 1.900 mm (74,8 in)
Uzunluk: 2.700 mm (106,3 in)
Peugeot Type 58, Fransız otomobil üreticisi Peugeot tarafından, 1904 yılında Audincourt fabrikasında üretilen bir otomobil modelidir. Toplam 121 adet üretildi.
Aracın arka kısmına konumlandırılan, 833 cm³'lik tek silindirli dört zamanlı motor, bir tahrik mili vasıtasıyla arka tekerleklere maksimum 6 ila 7 hp (5 kW) güç iletiyordu. Type 58, şirketin önceki modeli Type 56 modelinin yerini aldı ve mekanik bileşenlerin çoğunu bu modelden aldı, ancak Type 58 Type 56'dan 15 cm (5,9 in) daha uzundu.
Otomobil, 190 cm (6 ft 3 in) dingil mesafesine sahipti. Üzeri açık model, Tonneau gövde formatına sahipti ve toplam dört kişilikti.
Ahmet Ertegün Anma Konseri

Ahmet Ertegün
Ahmet Ertegün Anma Konseri, müzik yöneticisi Ahmet Ertegün anısına 10 Aralık 2007'de Londra O2 Arena'da düzenlenen bir yardım konseriydi. Başrolde, davulcu John Bonham'ın 1980'deki ölümünden bu yana neredeyse otuz yıldır ilk uzun konserini tek seferlik bir buluşmada gerçekleştiren İngiliz rock grubu Led Zeppelin vardı. Bonham'ın oğlu Jason Bonham grubun setinde davul çaldı ve ayrıca iki şarkıda arka vokal yaptı.
Guinness Dünya Rekorları 2009'a göre konser, yeniden birleşme gösterisi için 20 milyon talebin çevrimiçi olarak karşılanmasıyla "Bir Müzik Konseri İçin En Yüksek Bilet Talebi" konusunda dünya rekorunu elinde tutmaktadır.
Ekim 2012'de olayı belgeleyen bir konser filmi olan Celebration Day yayınlandı. Led Zeppelin'in hem filmi hem de performansı büyük beğeni topladı. Konserin kısaltılmış versiyonu 8 Aralık 2012'de İngiltere'de BBC tarafından yayınlandı.
Cape Point

Cape Point sol önde, Ümit Burnu ise hemen arkasında ve yaklaşık 2,3 km uzaklıktadır.
Eski deniz fenerinin arkasından (sol üstte) yeni deniz fenerine bakış. Deniz fenerleri birbirinden 700 metre uzaktadır. Alçak bulutlarda ve siste görünsün diye yeni deniz feneri 162 metre daha aşağıdadır.
Cape Noktası, Cape yarımadası'nın güneydoğu köşesinde bir burundur. Cape Noktası, Güney Afrika'nın en güneybatı ucunda kuzey-güney yönünde, yaklaşık 30 km uzanan dağlık ve manzaralı bir yer şeklidir. Masa Dağı ve Cape Town şehri aynı yarımadanın kuzey ucuna yakındır. Cape noktası, 34°21′26″G 18°29′51″D﻿ / ﻿34.35722°G 18.49750°D﻿ / -34.35722; 18.49750 konumundadır. Bu yer, Ümit Burnu'na yaklaşık  2,3 km mesafedeki güneybatı köşenin doğusunda ve biraz kuzeyine doğrudur. Bu iki kayalık burun çok iyi bilinmesine rağmen ikisi de Afrika anakarasının en güneyinde değildir. Agulhas Burnu, doğu-güneydoğu'ya yaklaşık 150 km'dir.
Zirveler

Cape noktasındaki zirve Ümit Burnu üzerindekinden daha yüksektir. Cape noktasından deniz seviyesinde yükselen engebeli kumtaşı (Masa dağı kumtaşı) sırtı iki zirveye dönüşür. Ufuk çizgisine hakim büyük bir tepe vardır ama daha güneyde de yaklaşık 100 m (328 fit) mesafede daha küçük bir tepe vardır. Daha yüksek zirvenin tepesinde eski deniz feneri bulunur. Uçan Hollandalı Füniküleri otoparktan kuzeye, eski deniz feneri seviyesinin altına kadar çıkar. Ardından merdivenle deniz fenerinin tabanının etrafındaki manzara izleme platformuna ulaşılır. Demiryolunun sonundaki ikinci yol daha aşağıdaki zirveye çıkar.
Deniz Feneri

Yeni deniz feneri iki nedenden dolayı daha alçaktadır (deniz seviyesinden 87 metre yukarıdadır). 34°21′12″G 18°29′25.2″D﻿ / ﻿34.35333°G 18.490333°D﻿ / -34.35333; 18.490333 konumundaki (deniz seviyesinden 262 metre yükseklikte) eski deniz feneri 'noktayı doğuya doğru dönen gemilerin 'çok erken' görülüp çok yakınlara yaklaşmalarına neden olabilir. İkincisi, burada sis genellikle daha yoğundur ve bu zamanlarda denizden eski deniz feneri görünmez. 18 Nisan 1911'de Portekiz gemisi SS Lusitania, Cape noktasının güneyinde Bellows Rock'ta 34°23′22″G 18°29′23″D﻿ / ﻿34.38944°G 18.48972°D﻿ / -34.38944; 18.48972'da kaza yaptı. Bu nedenle fenerin yeri değiştirildi. 34°21′26″G 18°29′49″D﻿ / ﻿34.35722°G 18.49694°D﻿ / -34.35722; 18.49694 konumundaki yeni deniz feneri, gemiler güneye güvenli bir mesafeye gelene kadar batıdan görülmez. Yeni Cape noktası deniz fenerinin ışığı, 63 kilometre (39 mi; 34 nmi) menzil ve her çakmada 10 megakandela şiddetinde ışık saçan Güney Afrika kıyılarındaki en güçlü fenerdir.
Masa Dağı Milli Parkı

Cape noktası, Masa dağı milli parkında, parkın Ümit Burnu olarak anılan bir bölümündedir. Bu bölüm, Cape yarımadası'nın güney ucunun tamamını kaplar ve toplam alanının yaklaşık %20'sidir. Parkın Ümit Burnu bölümü genellikle vahşi, bozulmamış olup deniz kuşları için önemli bir sığınaktır. Cape Point'teki bitki örtüsü yarımada kumtaşı Fynbos'ından oluşur.
Okyanus akıntıları

Cape noktasının sıklıkla yanlışlıkla Atlantik Okyanusu'nun soğuk Benguela Akıntısı ile Hint Okyanusu'nun sıcak Agulhas Akıntısı'nın çarpıştığı yer olduğu iddia edilir. Aslında buluşma noktası güney ve güneybatı Cape kıyıları arasındadır ve genellikle Agulhas Burnu ile Cape Point arasındadır. Birbirine karışan iki akım, Cape Town ve çevresinin mikro iklimini oluşturmaya yardım eder. Popüler mitolojinin aksine akıntıların buluşma noktası belirgin bir görsel etki yaratmaz. Denizin renk değiştirdiği veya bir şekilde farklı göründüğü "okyanusta bir hat" yoktur. Ancak noktanın çevresinde ve bitişik sularda güçlü ve tehlikeli dalgalar, gelgitler ve yerel akıntılar vardır. Bu çalkantılı denizler, gemilerin buraya ilk seferinden bu yana yüzyıllar boyunca sayısız deniz felaketine tanıklık etmişlerdir. Kıyı boyunca balık tutmak iyidir, ancak öngörülemeyen dalgalar, kayalardan olta balıkçılığını çok tehlikeli yapar. Yıllar içinde çok sayıda balıkçı, ucube dalgalar tarafından kayalık platformlardan ölüme sürüklenmiştir. Cape Point'in doğusuna ve kuzeyine açılan False Bay, ünlü Simon's Town donanma limanının bulunduğu yerdir.
Körfez aynı zamanda bölgede yaşayan Cape kürklü fok'larını avlayan büyük beyaz köpek balıklarıyla da ünlüdür.
İklim araştırması

Cape noktası, Global Atmosphere Watch'ın (Türkçe: Küresel Atmosfer İzleme) atmosferik araştırma istasyonlarından birinin bulunduğu yerdir. 20. yüzyılın ilk yıllarında Antarktika'dan buzdağları ara sıra Cape Point'ten görüldü. Bazı klimatologların ve uzmanların küresel ısınmaya atfettiği, yakın zamanda gerçek bir buz görülmedi.
Galeri

Esasen Cape Point olan Dias Point'in tepesindeki 1919'dan sonra yapılan "yeni" deniz feneri
Cape Point burnunun tepesindeki eski deniz feneri, 1860'tan 1919'a kadar kullanıldı
Batıdan görüldüğü gibi Cape Point ve yeni deniz feneri. False Bay ötesindedir.
Noktadan hemen açıkta, Dias Kayası çevresinde beyaz dalgalar
Uçaktan Görülen İyi Umut Burnu
Cape Yarımadası'nın haritası. Cape noktası, Yarımada'nın güney ucundaki Ümit Burnu'ndan doğuya doğru uzanan küçük bir burundur. Deniz feneri batıdaki Ümit Burnu yerine Cape noktasındadır.
Güney Afrika'nın doğu kıyısı boyunca ılık Agulhas akıntısı (kırmızı) ve batı kıyısı boyunca soğuk Benguela akıntısı (mavi) rotaları. Benguela akıntısının Güney Atlas Okyanusu'ndaki Antarktika sularından değil, kıtanın batı kıyısına karşı Atlas Okyanusu'nun soğuk derinliklerinden gelen yukarı yükselen sulardan kaynaklandığına dikkat ediniz. Agulhas Burnu'nun batısında ortaya çıkan ve birbirine karışan iki akıntıdan rastgele girdaplar dışında, iki akıntı Afrika'nın güney kıyısı boyunca hiçbir yerde "buluşmaz".