stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Brad Pitt
Filmografi (seçme)

Ana madde: Brad Pitt filmografisi
Thelma & Louise (1991)
A River Runs Through It (1992)
Kalifornia (1993)
True Romance (1993)
Interview with the Vampire (1994)
Legends of the Fall (1994)
Seven (1994)
12 Monkeys (1995)
Sleepers (1996)
Seven Years in Tibet (1997)
Meet Joe Black (1998)
Fight Club (1999)
Snatch (2000)
The Mexican (2001)
Spy Game (2001)
Ocean's Eleven (2001)
Troy (2004)
Ocean's Twelve (2004)
Mr. & Mrs. Smith (2005)
Babel (2006)
The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007)
Ocean's Thirteen (2007)
The Curious Case of Benjamin Button (2008)
Inglorious Basterds (2009)
' Megamind (Megazeka) ses
Tree of Life (2011)
Moneyball (2011)
World War Z (2013)
12 Years a Slave (2013)
Fury (2014)
The Big Short (2015)
Allied (2016)
War Machine (2017)
Deadpool 2 (film) (cameo) (2018)
Yıldızlara Doğru (2019)
Bir Zamanlar Hollywood'da (2019)
Wolfs (2024)
Formula 1 (2025)
Pitt, 2001 yılındayken
Pitt, Aramızda Casus Var adlı filminin 2008 yılındaki galasında
Pitt 2012 Cannes Film Festivali'nde
Pitt, Mayıs 2017'de Japonya'daki War Machine filminin galasında
Pitt, "Savaşta Cinsel Şiddeti Bitirmek için Küresel Zirve Toplantısında", Haziran 2014
Brad Pitt, 2013 Toronto Film Festivali'ndeki 12 Yıllık Esaret filminin galasında
Angelina Jolie ve Pitt, 2007 Cannes Film Festivali'nde
Özbekistan-Türkmenistan ilişkileri

Bu görüntü, Özbekistan ve Türkmenistan arasındaki tarihi ve kültürel ilişkileri simgeleyen önemli bir anı yansıtır.
Türkmenistan-Özbekistan ilişkileri Türkmenistan ve Özbekistan arasındaki ikili ilişkileri kapsar. İki ülke arasındaki diplomatik ilişkiler 7 Şubat 1993 tarihinde kuruldu. Ülkeler ortak bir tarih ve kültürle birleşmiştir. Uluslararası işbirliği yıllarında, devletlerarası işbirliğinin çeşitli alanlarında sistematik ve amaçlı diyalog temelinde güçlü bir ortaklık kurulmuştur.
Özbekistan'ın Aşgabat'ta ve Türkmenistan'ın Taşkent'te büyükelçilikleri vardır. Her iki ülke de eski SSCB parçası olan on beş ülkeden biridir. Şu anda, Bağımsız Devletler Topluluğu üyesidirler. Her iki ülkenin de açık denizlere erişimi bulunmamaktadır.
Tarih

Özbekistan Cumhuriyeti Devlet Başkanı İslam Kerimov'un Ekim 2007'de Türkmenistan'a ve Türkmenistan Cumhuriyeti Devlet Başkanı Gurbanguli Berdimuhamedov'un Mart 2008'de gerçekleştirdiği devlet ziyaretleri sonrasında Türkmen-Özbek ilişkilerinde olumlu dinamikler gözlenmiş ve devlet ilişkileri yeni prensipler üzerine kurulmuştur.
Türkmenistan Devlet Başkanı Gurbanguly Berdimuhamedov ile Özbekistan Cumhuriyeti Devlet Başkanı İslam Kerimov'un bir sonraki görüşmesi, uluslararası arenada Türkmen-Özbek ilişkilerinin yapıcı ve sürdürülebilir doğasının bir göstergesidir. Türkmenistan Devlet Başkanı Gurbanguly Berdimuhamedov'un Şubat 2009'da Taşkent'e bir sonraki resmi ziyareti, daha önce elde edilen sonuçların uygulanmasını yoğunlaştırdı. Türkmen liderin Özbekistan'da zengin bir programla bulunması, iki ülke arasındaki işbirliğinin stratejik niteliğini bir kez daha ortaya koyuyor.
Ekim 2012'de Türkmenistan Devlet Başkanı Gurbanguli Berdimuhamedov ve Özbekistan Cumhuriyeti Devlet Başkanı İslam Kerimov bir araya geldi. İki lider ekonomik ve ticari gelişme, Afganistan ve genel olarak bölgedeki durum, Orta Asya'da transit nehirlerin kullanımı ve diğer konuları görüştü.
Kültürel işbirliği

Ekim 2010'da Daşoğuz'da Türkmen ve Özbek halkları arasındaki dostluk festivali düzenlendi.
Türkmenistan Büyükelçiliği

Türkmenistan Cumhuriyeti'nin Özbekistan Büyükelçiliği 1996 yılında (Taşkent) açılmıştır. Şu anda elçilik şu adreste bulunuyor: Taşkent. Afrasiyab köyü, ev 19.
Shiri Shiriyev, Mayıs 2012'den bu yana Türkmenistan'ın Olağanüstü ve Tam Yetkili Büyükelçisidir.
Türkmenistan Büyükelçiliği > Elçiler

Pir Muhammed Sultan (1996-2012)
Shiri Shiriyev (2012 - h.h.)
Özbekistan Büyükelçiliği

Özbekistan Cumhuriyeti'nin Türkmenistan'daki (Aşgabat) Büyükelçiliği 1995 yılında açılmıştır. Şu anda elçilik şu adreste bulunuyor: Aşkabat, Garaşsızlıg caddesi, Ev 4/3.
Akmaljon Kuchkarov, Mayıs 2016'dan bu yana Özbekistan Cumhuriyeti'nin Türkmenistan Olağanüstü ve Tam Yetkili Büyükelçisidir.
Özbekistan Büyükelçiliği > Elçiler

Abdulla Jalilov (1995-1999)
Aburashid Kadırov (1999-2002)
Alişer Kadırov (2005-2009)
Şerzot Fayziyev (2009-2012)
Çavxar İzamov (2012-2016)
Akmaljon Kuchkarov (2016 - h.h.)
Külot

Kadın külotları
Külot türleri

Külot, kadınlar tarafından giyilen bir iç çamaşırı türüdür.
Külotlar başlangıçta bir kadının gövdesinin alt yarısını da kapsayacak şekilde tasarlanmış olup 1970'lerden beri külot yalnızca genital bölge ve çevresini kapsayacak hale geldi.
Külotlar vücuda oturan veya gevşek olabilir. Tipik bileşenler arasında elastik bir bel bandı, genital bölgeyi kapatan bir kasık paneli bulunur.
Külotlar, pamuk, dantel, lateks, deri, likra, naylon, polivinil klorür, polyester, ham deri, saten ve ipek gibi çeşitli malzemelerden yapılır. Külot tipik olarak iki parçadan oluşur. Kasık ve yanlarda dikişlerle birleştirilir. Ek bir köşebent genellikle kasıkta bulunur, bel bandı ve bacak açıklıkları elastikten yapılmıştır.
20. yüzyılın sonlarına kadar, külotlar büyük, tam kesimli külotlardı, genellikle beyaz pamukluydu ve tamamen faydacıydı, görsel çekicilik için tasarlanmamıştı. 20. yüzyılın 2. yarısında insan cinselliğine yönelik rahatlatıcı külotlar büyük bir değişime yol açmıştır.
Stiller

Külotlar, arka kapama miktarı, yanlardaki genişlik ve giyildikleri yükseklik gibi kriterlere göre çeşitli tarzlarda sınıflandırılır. Bu kategoriler mutlaka farklı değildir ve kullanım, markalar arasında farklılık gösterebilir:
Yapışkanlı külotlar bazen askısız külotlar olarak tanımlanır. Önde ve arkada çıplak minimum kısımları kapatan bir mikro külot şeklidir. Kadınlar külot çizgisinin görünmesini istemediğinde kullanışlıdırlar.
Bikiniler, hipsterlar gibi kalça hizasında oturur, ancak yan bölümlerin kumaşı daha dardır. İpli bikini tipi ile yan kısımlar tamamen ortadan kalkıyor ve bel kısmı sadece ip benzeri malzemeden oluşuyor.
Boyshorts, don varyasyonu olan boxer şort'lara benzerliklerinden dolayı alır. Bazıları, sineklik ve kontrast süslemeli erkek külotlarına benzer. Erkek külotlarının aksine, bu tarz genellikle düşük kesimdir. Erkek şortları genellikle kalçaların çoğunu kaplar.
Slip bele veya göbeğin hemen altına kadar yükselir ve arkada tam koruma sağlar.
Cheekies, önde bir hipster, bikini veya erkek şortu olarak şekillendirilebilir. Arkada, kalçaları saracak şekilde tasarlanmıştır. Kumaşın kısmen yanakların arasına oturmasını sağlamak için bir dikiş veya çıkıntıya sahiptirler. Her bir yanağın dış 1/3 ila 1/2'sini açıkta bırakırlar ve genellikle bir dantel veya taraklı süslemeye sahiptirler.
Hipsterlar, bel bandı kalçaların üzerinde düz olacak şekilde vücudun alt kısmına giyilir.
Tangalar bikiniden daha az arka kapsama alanıyla orta ila minimal düzeyde bir koruma sağlar ve bel bandı yanlarda dar bir şeride indirgenir.
String'lerin tangalara benzer bir bel bandı vardır, ancak arka koruma çoğunlukla kesilir.
Homo erectus

Homo erectus (Latincede "dik insan" anlamına gelir), en eski kalıntıları 2 milyon yıl öncesine tarihlendirilen, Pleistosen'de yaşamış soyu tükenmiş bir arkaik insan türüdür. Örnekleri Homo (insan) cinsinin ilk tanınabilen üyeleri arasındadır. İnsan benzeri bir vücut yapısı ve yürüyüşe sahip olan, Afrika'dan ayrılıp Asya ve Avrupa'ya yerleşen ve ateşi kullanan ilk insan türüdür.
H. heidelbergensis ve H. antecessor gibi çeşitli insan türlerinin H. erectus'tan, Neandertaller, Denisova insanları ve modern insanların da H. heidelbergensis'ten evrimleştiği kabul ediliyor. H. erectus, İber Yarımadası'ndan Cava adasına dek uzanan kıtasal dağılımıyla Avrasya'ya yayılan ilk insan atasıydı. H. floresiensis ve Homo luzonensis türleri, H. erectus'un Asya topluluklarından türemiş olabilir. Bilinen son Homo erectus, 117.000-108.000 yıl önce yaşamış Solo insanıdır.
H. erectus, atalarından daha çağdaş olan yürüyüşü ve vücut oranlarıyla ayırt edilir. Ayrıca düz bir yüze, belirgin bir burna ve muhtemelen seyrek vücut kıllarına sahip ilk insan türüdür. Türün beyin boyutu atalarınınkinden yüksektir ancak topluluklara bağlı olarak büyük ölçüde değişir. İlk H. erectus topluluklarında beyin gelişiminin çocukluğun erken döneminde durmuş gibi görünmesi, yavruların doğumda büyük ölçüde kendi kendine yeterli olduğunu ve dolayısıyla yaşam boyunca bilişsel gelişimlerinin sınırlı olduğunu gösteriyor.
H. erectus bir tepe avcıydı: fosilleri genellikle sığırlar veya filler gibi orta ila büyük hayvanların kalıntıları ile birlikte bulunmuştur. Bunun gibi kanıtlar, insan atalarında ilk kez yırtıcı davranışın ve eşgüdümlü avlanmanın geliştiğini gösterir. Aşölyen taş alet kültürünü başlatan H. erectus'un ateş kullanma, eşgüdümlü takımlar hâlinde avcılık, toplayıcılık, yaralı veya hasta toplum üyelerine bakma ve bunların yanı sıra muhtemelen denizcilik ve sanat yapma becerisine sahip ilk insan atası olduğu tahmin edilmektedir.
H. erectus'un erkek ve dişilerinin kabaca aynı büyüklükte olduğu sanılmaktadır, yani türde eşeysel dimorfizm azalmış olabilir. Eşeysel dimorfizmin azalması, primatlarda genellikle tek eşliliğin göstergesidir. Bu azalmaya karşın ağırlıkları 40 ila 68 kg, boyları ise 146 ila 185 cm aralığında değişkenlik gösteriyordu. H. erectus'un yapısal olarak konuşma yeteneğine sahip olup olmadığı belli değildir ancak bir tür ön-dil kullanarak iletişim kurdukları varsayılır.
Keşif ve adlandırma > Evrim

H. erectus'un yaklaşık 2 milyon yıl önce H. habilis'ten evrimleştiği öne sürülüyor ancak bu görüş, en az yarım milyon yıl boyunca bir arada var olduklarından sorgulanıyor. Başka bir görüşe göre, bir grup H. habilis üreme yoluyla yalıtılmış olabilir ve yalnızca bu grup H. erectus'a (kladogenez) evrimleşmiştir.
H. erectus'un en eski kalıntıları hem Afrika'da hem de Doğu Asya'da bulunduğundan (Çin'de 2,1 milyon yıl kadar erken, Güney Afrika'da 2,04 milyon yıl önce), H. erectus'un nerede evrimleştiği tartışılmaktadır. 2011 yılında yapılan bir araştırma, H. habilis'in Afrika'dan Batı Asya'ya ulaştığını, ilk H. erectus'un burada evrimleştiğini ve erken H. erectus'un daha sonra Batı Asya'dan Doğu Asya (Pekin insanı), Güneydoğu Asya (Cava insanı) ve Avrupa'da (Tautavel insanı) dağıldığı ayrıca bir grubun Afrika'ya geri döndüğü (Homo ergaster) ve modern insanların bu göçmenlerden türediği varsayımını ortaya attı. Diğer insan bilimciler H. erectus/H. ergaster'in  Afrika'da evrimleştiği ve sonunda burada modern insanlara dönüştüğünü savunuyor.
H. erectus 1,8 milyon yıl önce Cava'nın Sangiran kentine ulaşmıştı ve H. erectus'un ikinci ve farklı bir göç dalgası yaklaşık 780 bin yıl önce Çin'in Zhoukoudian kentine yerleşmişti. Sangiran'da bulunan H. erectus'ların dişleri daha büyüktür ve Zhoukoudian'daki H. erectus'un gelişmiş dişlerinden çok ilkel (atasal) Batılı H. erectus ve H. habilis'in dişlerine daha benzerdir. Ancak sonraki dönemlerde Sangiran H. erectus'larının diş boyutlarının küçüldüğü görülüyor. Bu, Cava'ya Zhoukoudian veya onunla akraba olan bazı topluluklar tarafından yapılmış ikincil bir göç olayına işaret ediyor olabilir.
Keşif ve adlandırma > Torunları ve sinonimleri

Homo erectus, neredeyse iki milyon yıl boyunca hayatta kalan, Homo'nun en uzun ömürlü türüdür. Buna karşılık modern insan (Homo sapiens) 300.000 yıl kadar önce ortaya çıktı.
Pek çok arkaik insanın, H. erectus'un veya H. sapiens'in alt türü olarak mı yoksa ayrı türler olarak mı sınıflandırılması gerektiği konusunda kesin bir fikir birliği yoktur.
Afrikalı H. erectus adayları
Homo ergaster (veya "Afrikalı H. erectus")
Homo naledi
Avrasyalı H. erectus adayları:
Homo antecessor
Homo heidelbergensis
Homo floresiensis
Homo rhodesiensis
1982 yılında Hindistan'ın Madhya Pradesh kentinde bulunan Narmada fosili ilk başta H. erectus veya Homo erectus narmadensis olarak tanımlanmıştı.
Cava'da bulunan ve 1,4 ila 0,9 milyon yıl öncesine tarihlenen fosillere dayanan Meganthropus, dev bir erken insan türü olduğu yönündeki daha önceki yorumların aksine geçici olarak H. erectus türü altında gruplandırıldı ancak daha eski çalışmalar fosilleri Homo cinsiyle yakın akraba olmayan bir insansı maymun olarak tanımlamıştı. Zanolli vd. (2019), Meganthropus'un soyu tükenmiş insansı maymunların ayrı bir cinsi olduğuna karar verdi.
Kültür > Toplumsal yapı

Bir H. erectus topluluğuna ilişkin tek fosil kanıtı, Kenya'nın Ileret kentinin yakınlarındaki 4 bölgeden geliyor: burada bulunan 1,5 milyon yıllık 97 ayak izi muhtemelen en az 20 kişiden oluşan bir grup tarafından bırakılmıştı. Ayak izlerinin büyüklüğüne bakılırsa bu tamamen erkeklerden oluşan bir grup olabilir; bu da onların avcılık takımı, yiyecek arama takımı veya sınır devriyesi gibi özel bir görev grubu oldukları anlamına gelebilir. Bu eğer doğruysa, insan toplumlarını diğer büyük insansı maymunlardan ve toplumsal etobur memelilerden ayıran cinsiyete dayalı iş bölümünü de gösteriyor olacaktır. Büyük avları hedef alan modern avcı toplayıcı toplumlarda genellikle erkek gruplar yüksek riskli hayvanları avlamak için gönderilir ve düşük başarı oranı nedeniyle kadın gruplar daha öngörülebilir yiyeceklere odaklanır. Günümüzün savanlarda yaşayan şempanze ve babun gruplarına dayanarak, H. erectus ergaster'in açık arazilerdeki büyük savan yırtıcılarına karşı savunma yapmak için büyük, çok erkekli gruplar hâlinde yaşadığı düşünülebilir. Bununla birlikte H. erectus'un nüfus dağılımı modelleri, genellikle etobur yoğunluğunun yüksek olduğu alanlardan kaçındığını göstermektedir. Boylardaki erkek-erkek bağı ve erkek-kadın arkadaşlıkları önemli toplumsal durumlar olabilir.
H. erectus çocuklarının beyin büyüme hızları daha yüksek olduğundan, H. erectus muhtemelen modern insanlarla aynı düzeyde anne yatırımı veya çocuk yetiştirme davranışları göstermiyordu.
H. erectus'un erkek ve dişilerinin diğer büyük insansı maymunlarla karşılaştırıldığında yaklaşık aynı büyüklükte olduğu düşünüldüğü için, genellikle tek eşli yaşadıkları varsayılır çünkü primatlarda eşeysel dimorfizmin azalması sıklıkla tek eşlilikle ilişkilendirilir. Ancak H. erectus'ta eşeysel dimorfizmin modern insandakine benzer oranda olup olmadığı belirsizdir. Eğer benzerse bu, ata türlere göre yalnızca dişilerin boyunun arttığı anlamına gelir. Dişi doğurganlığı veya beslenmesi değişmiş ve/veya erkekler üzerindeki büyük boyutlu olmaya yönelik baskı azalmış, sonuç olarak kadınların davranışlarında erkeklerin harem (tek bir baskın erkeğin liderliğindeki sürü) sürdürmesini zorlaştıracak bir değişim oluşmuştur.
Kültür > Teknoloji > Alet kullanımı

1,8 milyon yıl önce ortaya çıkan Aşölyen kültürü, Oldovan kültürünün (yukarıda) yerini ancak 1 milyon yıl önce alabildi
Bir Aşölyen el baltası
H. erectus'un, Oldovan taş alet kültürünün yerini alan Aşölyen kültürünü icat ettiği kabul edilir. Ayrıca 10 cm'den büyük taş yongaları ve el baltalarını (kazma, bıçak ve satır gibi yalnızca 2 yanı olan iki yüzeyli araçlar) ilk yapanlar da onlardı. Bu el baltaları daha büyük ve daha ağırdı ancak daha keskin, yontulmuş uçları vardı. Muhtemelen et, bitki veya odun kesmek gibi çeşitli etkinliklerde kullanılan çok amaçlı aletlerdi. 1979'da Amerikalı paleontolog Thomas Wynn, Aşölyen teknolojisinin daha çok zeka kullanımı (öngörü ve planlama) gerektirdiğini ve standartlaşmamış biçim, kesit ve bakışım içeren Oldovan teknolojisinden belirgin şekilde daha karmaşık olduğunu belirtti. Buna dayanarak, H. erectus ile modern insan arasında zeka açısından önemli bir farklılık olmadığı ve son 300 bin yıldır zeka artışının kültürel evrim üzerinde önemli bir etken olmadığı sonucuna vardı. Bununla birlikte, 1 yaşındaki bir H. erectus örneği, bu türün daha fazla beyin gelişimi için gereken uzun bir çocukluktan yoksun olduğunu ve dolayısıyla daha düşük bilişsel yeteneklerinin olduğunu gösteriyor. Etiyopya'daki Melka Kunture, Kenya'daki Olorgesailie, Tanzanya'daki Isimila ve Zambiya'daki Kalambo Şelalesi gibi kimi bölgelerde muhtemelen birkaç nesil boyunca süren yerleşim nedeniyle toplu hâlde el baltaları bulunuyor.
Aşölyen teknolojisinin en eski kalıntısı Kenya'nın Batı Turkana bölgesinde (1.76 myö) bulundu. Oldovan yontma taşları da bu bölgede bulunduğundan iki kültürün de bir süre birlikte var olduğu görülüyor. Aşölyen aletlerinin Afrika dışındaki en eski kalıntılarının 1 milyon yıllık olması, kültürün ancak Afrika'dan ikincil bir H. erectus göçünden sonra Avrasya'ya yayıldığını gösterir.
Cava'daki Sangiran ve Trinil'de H. erectus'un hayvan kabuklarından alet ürettiğine dair kanıtlar bulundu. Çapı 6 ila 12 cm olan yuvarlak taşlar, Afrika ve Çin'in Alt Paleolitik kazı alanlarında sıklıkla bulunur. Bunların avcılıkta ipin ucuna bağlanarak kullanıldığı (bolas) düşünülüyor; bu eğer doğruysa, ip ve halat teknolojisinin H. erectus tarafından geliştirildiğini gösterir.
Kültür > Teknoloji > Giyim

Giysilerin ne zaman icat edildiği büyük ölçüde belirsizdir. En erken tahminlere göre giysiler, ısı yalıtan vücut kıllarının eksikliğini kapatmak için 3 milyon yıl kadar önce kullanılmaya başlanmıştır. Modern insanlarlarda yaşayan saç ve vücut bitlerinin atalarının (ikincisi yalnızca giysili bireylerde yaşayabilir) yaklaşık 170 bin yıl önce, modern insanlar Afrika'dan göç etmeden çok önce, birbirinden ayrıldığı biliniyor. Bu, insanların soğuk iklimlerde yaşamadan önce de giysi kullandığı anlamına gelir. Hayvan derisinin ilk olarak giyim amacıyla kullanıldığı düşünülür. Deri yüzmeyle ilişkilendirilen en eski kalıntılar yaklaşık 780 bin yıl öncesine tarihlenir ancak bunların giyim için kullanıldığı üzerine bir kanıt yoktur.
Kültür > Dilin evrimi

1984 yılında, 1,6 milyon yıl önce yaşamış ergenlik çağındaki bir birey olan Turkana Çocuğu'nun omurgası incelendi ve konuşmayı sağlayacak solunum kaslarının gerektiği gibi gelişmediği ortaya atıldı. 2001 yılında Amerikalı insan bilimciler Bruce Latimer ve James Ohman, Turkana Çocuğu'nun iskelet displazisi (olağan dışı büyüme) ve skolyoz rahatsızlıklarının olduğu sonucuna vardı. 2006 yılında Amerikalı insan bilimci Marc Meyer ve meslektaşları, 1,8 milyon yıllık H. e. georgicus örneğinin omurga biçiminin modern insanlarda görülen çeşitlilik aralığı içinde olduğunu öne sürerek Turkana Çocuğu'nun omurga stenozunun olduğunu ve türün temsilcilerinden biri olmadığını savladı. Ayrıca Meyer, H. e. georgicus'un Afrikalı olmayan tüm H. erectus'ların atası olduğunu varsayarak H. e. ergaster dışındaki tüm H. erectus'larda solunum kaslarının türü ses çıkarma veya konuşmadan alıkoymadığı sonucuna vardı. Ancak insan bilimci Regula Schiess ve meslektaşları, 2013 ve 2014 yıllarında yaptıkları çalışmalarda Turkana Çocuğu'nda herhangi bir doğuştan kusur üstüne bir kanıt bulamadı ve örneğin türün temsilcisi olduğunu belirledi.
Sinirsel olarak tüm insan türlerinin beyinleri benzer yapıdadır ve aynı şekilde H. erectus'un modern insanlarda cümle kurma ve konuşmadan sorumlu olan Broca ve Wernicke alanları modern insanlarla karşılaştırılabilir niteliktedir. Ancak bu, yetişkin şempanzelerde bile büyük Broca alanlarına rastlandığından, konuşma yeteneği açısından herhangi bir şeyin göstergesi değildir. Ayrıca bu bölgelerin arkaik insanlarda dil için kullanıp kullanılmadığı belirsizdir. 1 yaşındaki bir H. erectus örneği, bireylerin dilin kazanılacağı beyin gelişimi için yeteri kadar uzun bir çocukluk döneminden geçmediğini göstermektedir.
Dil kemiği, dili destekler ve sesin perdesini kontrol etmek için ses yolunun değişimini mümkün kılar. İtalya'nın Castel di Guido kasabasında bulunan ve 400 bin yıl öncesine tarihlenen bir H. erectus dil kemiği, Australopithecus'takinden çok kendisinden sonraki insan türlerindekine benzer olarak çubuk şeklindedir. Bununla birlikte kemik, kas izlerinden yoksundur ve kalkan biçiminde bir yapıya sahiptir; ayrıca dil kemiğindeki cornu majus modern insanlardakine göre küçüktür. Bu, H. erectus'un modern insan gibi konuşması için uygun bir ses aygıtının olmadığı anlamına gelir. Teknolojik gelişmeyle birlikte beyin boyutunun ve kültürel karmaşıklığın artışı ve Neandertaller ile modern insanların konuşma yeteneklerini son ortak atadan miras aldığı varsayımı üzerinden H. erectus'un biraz ön-dil kullandığı ve daha sonra ortaya çıkacak gelişmiş dilllerin temel yapısını oluşturduğu çıkarılabilir. Ancak konuşma yeteneğine sahip son ortak ata H. heidelbergensis de olabilir. İspanya'daki Sima de los Huesos Mağarası'nda bulunan 530 bin yıllık bir H. heidelbergensis örneğinin dil kemiği, modern insandakine benzerdir, bölgeden alınan başka bir örneğin ise insan konuşmasını algılayabilecek kadar hassas bir işitsel yetisinin olduğu düşünülüyor.
Soyunun tükenmesi

2019 yılında yayımlanan bir çalışmaya göre son H. erectus topluluğu 117 ila 108 bin yıl önce Cava Adası'ndaki Ngandong'da yaşamıştır.
2020'de araştırmacılar, H. erectus ve H. heidelbergensis'in, soyları tükenmeden hemen önce, iklimine uyum sağladıkları bölgelerin yarısından fazlasını kaybettiğini, yayılım alanlarında ise buna karşılık gelen bir azalma olmadığını ve iklim değişikliğinin, geçmişteki insan türlerinin yok olmasında önemli bir etken olduğunu belirledi.
Fosiller

Çin'deki Zhoukoudian Mağarası'nın alt mağarası dünya çapındaki en önemli kazı alanlarından biridir. Mağarada 45 ayrı H. erectus'a ait olan kalıntıların yanı sıra binlerce taş alet bulundu. 1951'de Çin'de yeniden keşfedilen iki kafatası parçası ve "Ejder Kemiği Tepesi"nde bulunan dört diş dışındaki buluntular 2. Dünya Savaşı sırasında kayboldu.
2016 yılında araştırmacılar, Homo erectus'un daha önce düşünüldüğü gibi benzersiz derecede kalın kafatası kemiklerine sahip olmadığını belirledi.
Fosiller > Bireysel fosiller

Başlıca H. erectus fosilleri:
Endonezya (Cava Adası): Trinil 2 (holotip), Sangiran koleksiyonu, Sambungmachan koleksiyonu ve Ngandong koleksiyonu
Çin ("Pekin insanı"): Lantiyen (Gongwangling ve Chenjiawo), Yunxian, Zhoukoudian, Nanjing, Hexian
Kenya: KNM ER 3883 ve KNM ER 3733
Vietnam: Kuzey, Tham Khuyen, Hoa Binh[kaynak belirtilmeli]
Gürcistan: Dmanisi koleksiyonu ("Homo erectus georgicus")
Etiyopya: Daka kafatası
Eritre: Buia kafatası (olası bir H. ergaster)
Denizli, Türkiye: Kocabaş kafatası
Drimolen, Güney Afrika: DNH 134
Soy oluş

Aşağıda, Homo cinsinin, soyların ne zaman ayrıldığını da gösteren, 2021'de yayımlanmış kladogramı bulunmaktadır.
H. erectus ilk olarak Afrika'da ortaya çıktı. Homo heidelbergensis (soyu Homo sapiens'i de içerir), Asyalı H. erectus'tan evrimleşti. Aynı zaman aralıklarında yaşayan türlerin birbirleriyle çiftleştiği üzerine kanıtlar vardır; bu nedenle yukarıdaki gibi herhangi bir soy oluş, insan türlerininin evrimi hakkında yalnızca kabataslak bir izlenim verir. Soyu tükenmiş türler, diğerleriyle melezleşerek kısmen varlığını sürdürmüş olabilir. Yukarıdaki zaman aralıklarında yaşamış olan insansılar Homo floresiensis, Homo naledi, Homo luzonensis, Homo rudolfensis, Australopithecus sediba, Australopithecus africanus türleri ve Paranthropus cinsi dâhil edilmemiştir.
Resim galerisi

Homo erectus tautavelensis kafatası
Tautavel, Fransa'da bulunan Homo erectus'un alt çenesinin kopyası
Özgün "Sangiran II" kafatası, Koenigswald koleksiyonu, Senckenberg Müzesi
Pithecanthropus erectus'un (şimdiki Homo erectus) ilk fosilleri 1891'de Cava'da bulundu.
Etiyopya'da bulunan Daka kafatasından elde edilen kanıtlara dayanan bir yeniden canlandırma