stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hüseyin Batuhan
Yaşamı

1921 yılında Sürmene’de doğdu. Babası esnaf Mustafa Batu annesi Fatma Hanım’dır. İlkokulu Sinop'ta okuduktan sonra öğrenimine parasız yatılı olarak Kastamonu Lisesi'nde ve İzmir Erkek Lisesi'nde devam etti. İzmir Erkek Lisesi’nden mezun olduğu 1939 yılında İstanbul Üniversitesi'nin Felsefe Bölümü'ne girdi ve 1943’te okulu bitirdi. Aynı yıl arkadaşı Turan Pamuk'la evlendi, evlilikleri eşinin 1996 yılındaki ölümüne kadar 53 yıl sürdü.
Bir süre İstanbul Üniversitesi Yabancı Diller Yüksek Okulu’nda Fransızca okutmanlığı ve Kars’ta Felsefe öğretmenliği yaptı. 1949’da İÜEF Felsefe Bölümü’ne Sistematik Felsefe Asistanı olarak girdi.“Kierkegaard’da İroni ve Humor Kavramı” teziyle doktor oldu.
1954-57 yıllarını Heidelberg'te geçiren Batuhan orada "Batı'da Tolerans Fikri'nin Gelişmesi" adlı tezini hazırlayarak 1958 yılında doçentlik unvanını aldı. Tezi, 1959'da yayınlandı. Bu eseri nedeniyle 1962 TDK Bilim Ödülü’nü kazanmıştır.
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü’nde görev yapan Batuhan, 1966 yılında ODTÜ Beşeri Bilimler Bölümü’ne mantık ve felsefe dersleri vermesi için çağrıldığında dostu ve meslektaşı Teo Grünberg'le gelme şartı ile kabul etti. 1970’te Teo Grünberg'le birlikte Modern Mantık adlı bir kitap yazdılar. ODTÜ'de felsefe dalında yüksek lisans ve doktora programlarını açılması için çaba gösterdiler. Batuhan ayrıca dönem dönem Münih, Oxford ve Salzburg Üniversitelerinde de öğretim üyeliği yaptı.
Batuhan, Ankara’ya geldiği dönemde Milli Eğitim Bakanlığıyla yakın bir ilişki kurarak modern mantığın lise ders kitaplarına girmesini sağladı; felsefe öğretmenlerinin bu konuyu öğretebilmeleri için 10 yıl boyunca (1966 – 1976) yaz aylarında felsefe öğretmenlerine yönelik modern mantık kurslarının açılmasını sağladı ve bu kurslarda eğitim verdi.
Eşi Turan’ın İstanbul’a yerleşme isteği üzerine 1978’de kendi isteğiyle profesör olmadan ODTÜ’den emekli oldu; Heybeliada’ya yerleşti, ardı ardına kitaplar ve makaleler yayımlamayı sürdürdü. Makale ve denemelerini Hareket, Sosyoloji ve Felsefe Arşivi dergilerinde, Cumhuriyet ve Milliyet gazetelerinde yayımladı. Felsefe dünyasında tartışma yaratan Otobiyografik bir kitap (İspanya’da Bir Şato), eşi Turan’ın günlüklerinde yazılanları ve ona olan aşkını anlatan iki kitap (Bir Zamanlar Bir Turan Vardı, Turan’ın En Mutlu Yılları), liseli gençlere yönelik bir kitap (Uğur Felsefe Öğreniyor) yazdı. 9 Aralık 2003 günü Küçükyalı’da yaşamını yitirdi.
Tiyatro ile de uğraşan Batuhan’ın “Büyük Çınar” adlı oyunu 1961'de İstanbul Şehir Tiyatroları’nda oynanmıştır. 2007’de yayımlanan “Semiyotik, Fanatizm Ve Tolerans” adlı kitabında “Batıda Tolerans Fikrinin Gelişmesi” adlı kitabı ve konuyla ilgili daha önce kitaplaştırılmamış bazı yazıları bir araya getirmiştir.
Bazı kitapları

Batıda Tolerans Fikrinin Gelişmesi, 1959
Büyük Çınar (Oyun), 1962
Modern Mantık (Teo Grünberg ile), 1970
Modern Mantık ve Uygulamaları (T. Gürünberg ve Adnan Onart ile), 1973
Bilim ve Şarlatanlık, 1993
Bilim ve Din ve Eğitim Üzerine Düşünceler, 1997
Uğur Felsefe Öğreniyor, 1998
İspanya'da Bir Şato, 2002
Sevgili Ölülerim, 2002
Bir Zamanlar Bir Turan Vardı, 2002
Turan'ın En Mutlu Yılları, 2002
Semiyotik, Fanatizm Ve Tolerans, 2007
Çevirileri

Thodicee Denemeleri (İmanla Aklın Uygunluğu Üzerine, G.W. Leibniz'den), 1946
İnsan, İnsanın Nereden Geldiği (Arnold Gelen'den), 1954
Tarihte Gelişmeler ve Krizler (Erich Rothacker'den), 1954
Varoluş Felsefesi Üzerine (Jaochim Ritter'den), 1954
Büyükçatak, Susuz

| Büyükçatak |
| --- | --- |
Köy

 Kars'ın konumu
BüyükçatakBüyükçatak'ın Kars'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kars
İlçe: Susuz
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2088 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 695
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0474
İl plaka kodu: 36
Posta kodu: 36760
Büyükçatak, Kars ilinin Susuz ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1889'dan beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Kars il merkezine 41 km, Susuz ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır.
Nüfus

Köyde 1886 yılında 164 Kürt yaşamaktaydı.
| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 695
2021: 714
2020: 740
2019: 754
2018: 765
2017: 754
2016: 784
2015: 810
2014: 837
2013: 850
2012: 916
2011: 934
2010: 927
2009: 948
2008: 943
2007: 931
2000: 1.010
1990: 1.465
1985: 1.810
1886: 164
Filipinler'in illeri

Filipinler nüfusunun illere dağılışına ait bir tablo
Filipinler'in illeri, Filipinler'in birincil siyasi ve idari birimleridir. Ülkede belediyelerden oluşan şehirler ve şehirlerden oluşan 80 il bulunmaktadır. Ulusal Başkent Bölgesi ve diğer bağımsız şehirler il idarelerinden özerk konumdadır. Her il, çeşitli yerel hükûmet kurumlarını denetleyen ve seçimle göreve gelen bir vali tarafından yönetilir.
İller temelde coğrafik, kültürel ve etnolojik özelliklerine göre 17 bölgeye ayrılmıştır. Bu bölgelerin 14'ü kuzeyden güneye doğru coğrafi konumlarına göre sırayla numaralandırılmıştır. Ulusal Başkent Bölgesi, Cordillera İdari Bölgesi ve Müslüman Mindanao Özerk Bölgesi için numara belirlenmemiştir.
Her il, taşra ve metropol yönetimlerini etkileyen konuları ele almayı amaçlayan Filipinler İller Ligi'nin üyesidir.
Candy (film)

| --- | --- |

Yönetmen: Neil Armfield
Yapımcı: Margaret Fink Emile Sherman
Oyuncular: Heath Ledger Abbie Cornish Geoffrey Rush
Müzik: Paul Charlier
Görüntü yönetmeni: Garry Phillips
Kurgu: Dany Cooper
Dağıtıcı: Renaissance Films
Çıkış tarih(ler)i: 25 May 2006
Süre: 116 dakika (Avustralya) 108 dakika (Hong Kong)
Dil: İngilizce
Candy, Neil Armfield'in, Luke Davies'in  Candy: A Novel of Love and Addiction adlı romanından yola çıkarak çektiği 2006 yapımı, romantik drama filmidir. Filmin başrollerinde Heath Ledger, Abbie Cornish ve Geoffrey Rush yer almıştır.
Filmin yapımcısı Margaret Fink'tir. Candy, ilk önce 25 Mayıs 2006 tarihinde Avustralya'da vizyona girdikten daha sonra dünyada gösterilmeye başladı.
Oyuncular

Abbie Cornish ... Candy
Heath Ledger ... Dan
Geoffrey Rush ... Casper
Tom Budge ... Schumann
Roberto Meza Mont ... Jorge
Tony Martin ... Jim Wyatt
Noni Hazlehurst ... Elaine Wyatt
Tim McKenzie ... Amca Rod
Tara Morice ... Teyze Katherine
Maddi Newling ... Janey
Cristian Castillo ... Küçük Angelo
Paul Blackwell ... Phillip Dudley
Adrienne Pickering ... Teller
Nathaniel Dean ... Paul Hillman
Festivaller

2006 - Almanya - Berlin Film Festivali
2006  - Hong Kong Film Festivali
2006 - Kanada - Toronto Film Festivali
2006 - Birleşik Krallık - Londra Film Festivali
2006 - ABD - Milwaukee Film Festivali
2007 - Singapur - Singapur Film Festivali
Kazandı:
2006 Avustralyalı Yazarlar Birliği: En İyi Uyarlama Film (Luke Davies ve Neil Armfield).
2006 Avustralyalı Film Eleştirmenleri Birliği: En İyi Aktris (Abbie Cornish), En İyi Yardımcı Aktör (Geoffrey Rush).
Adaylık:
2006 Berlin Film Festivali: Altın Ayı.
2006 Avustralyalı Film Eleştirmenleri Birliği: En İyi Aktör (Heath Ledger), En İyi Yardımcı Aktris (Noni Hazlehurst), En İyi Film, En İyi Yönetmen, En İyi Uyarlama Senaryo, En İyi Özgün Müzik (Paul Charlier).
2006 AFI Ödülleri: En İyi Film, En İyi Aktris (Abbie Cornish), En İyi Aktör (Heath Ledger), En İyi Yardımcı Aktör (Geoffrey Rush), En İyi Yardımcı Aktör (Noni Hazelhurst), En İyi Uyarlama Senaryo, En İyi Kurgu, En İyi Yapım Tasarımı
2006 Inside Film Ödülleri: En İyi Aktör (Heath Ledger), En İyi Aktris (Abbie Cornish).
Alnıaçık, Varto

| Alnıaçık |
| --- | --- |
Köy

 Muş'un Türkiye'deki konumu
AlnıaçıkAlnıaçık'ın Muş'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Muş
İlçe: Varto
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2044 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 27
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0436
İl plaka kodu: 49
Posta kodu: 49600
Alnıaçık, Muş ilinin Varto ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı 1916 yılı kayıtlarında Serçuk olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Muş il merkezine 84 km, Varto ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 27
2021: 30
2020: 35
2019: 29
2018: 34
2017: 24
2016: 24
2015: 26
2014: 26
2013: 26
2012: 27
2011: 27
2010: 23
2009: 24
2008: 35
2007: 33
2000: 71
1990: 102
1985: 147
1965: 171
Salamiyu

| Salamiyu Σαλαμιού  (Yunanca) Salamiyu  (Türkçe) |
| --- | --- |
Köy
 Salamiyu'nun Baf kazası içerisindeki konumu
Salamiyu
Koordinatlar: 34°50′25.22911″K 32°41′23.85377″D﻿ / ﻿34.8403414194°K 32.6899593806°D﻿ / 34.8403414194; 32.6899593806
Ülke:  Kıbrıs Cumhuriyeti
Kaza: Baf
Rakım: 635 m
Nüfus (2011)
 • Toplam: 265
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Posta Kodu: 8620
Coğrafi Kodu: 6211
Salamiyu (Yunanca: Σαλαμιού), Kıbrıs'ın Baf Kazası'nda bulunan bir köydür. Konum olarak Baf'tan 23 km kuzeydoğudadır. 2011 sayımına göre aktif yaşayan nüfusu 265'tür.
İgor Şpilband

İgor Şpilband
Igor Shpilband (Rusça: Игорь Шпильбанд), eski Sovyet buz patenci ve buz pateni koçu. Partneri Tatiana Gladkova ile 1983 Dünya Gençler Artistik Patinaj Şampiyonası'nı kazanmıştır. Bu takımın koçluğunu Ludmila Pakhomova yapmaktaydı. Shpilband onun ölümünden sonra aktif sporu bıraktı.
Shpilband Veronica Pershina ile evlendi ve kızları Ekaterina Shpilband ABD'de juvenile seviyesinde yarışmaktadır.
Shpilband Michigan'da yaşamakta ve poek çok buz dansı takımı çalıştırmaktadır. Çoğunlukla Marina Zoueva ile birlikte çalışmaktadır. Bu ikili 2006 Olimpiyatlarında gümüş madalya almış Tanith Belbin & Benjamin Agosto, 2008 Dünya ikincisi Tessa Virtue & Scott Moir gibi çiftleri çalıştırmıştır.
Koçluğunu yaptığı sporcular

Tanith Belbin & Benjamin Agosto (Nisan 2008'de koçlarını değiştirdiler)
Tessa Virtue & Scott Moir
Meryl Davis & Charlie White
Grethe Grünberg & Kristian Rand
Maia Shibutani & Alex Shibutani
Madison Chock & Greg Zuerlin
Margarita Drobiazko & Povilas Vanagas
Katherine Copely & Deividas Stagniunas
Aldıkları sonuçlar

| Yarışma | 1981-1982 | 1982-1983 |
| --- | --- | --- |
| Dünya Gençler Şampiyonaları | 2 | 1 |
Aynadaki Venüs

| --- | --- |


Sanatçı: Diego Velázquez
Yıl: 1647–1651
Tür: Yağlıboya
Boyutlar: 122 cm × 177 cm (48 in × 70 in)
Konum: National Gallery, Londra
Aynadaki Venüs (Venüs'ün Süslenmesi, Venüs ve aşk tanrısı, Rokeby Venüsü veya İspanyolcasıyla  La Venus del espejo), İspanyol Altın Çağı'nın önde gelen ressamlarından Diego Velázquez'in (1599–1660) tablosu. Eser Londra'daki Ulusal Galeri'de sergilenmektedir. Velázquez bu tabloyu 1647 ile 1651 yılları arasında tamamlamıştır.
Ressam, bu çalışmasında tanrıça Venüs'ü erotik bir pozda resmetmiştir. Velázquez'in muhtemelen İtalya'yı ziyareti sırasında yaptığı tabloda Venüs yatağa uzanmış, Roma mitolojisi'nde fiziksel aşkın tanrısı olan oğlu Cupido'nun tuttuğu aynada kendini izlemektedir.
Antik sanattan baroka kadar pek çok çalışma Velázquez'in ilham kaynağı olarak gösterildi. Özellikle İtalyan ressamlar Giorgione'nin Uyuyan Venüs'ü (1510) ve Titian'ın Urbino Venüs'ü (1538) önemli örneklerdir. Bu tabloda Velázquez, Venüs'ün çok bilinen iki pozunu birleştirdi: bir koltuk ya da yatak üzerinde uzanması ve aynaya bakması. Venüs aynada kendini seyreder eder olarak tasvir edilse dahi bu durum aslında yansımanın izleyiciye dönük olması ve aynanın açısı göz önünde bulundurulduğunda mümkün değildir. Buna "Venüs Etkisi" denmiştir. Ressamın, aynayı merkeze yerleştirmesi ve Venüs'ü resmi izleyene arkasını dönmüş olarak çizmesi resim sanatı açısından o güne kadar görülmemiş farklılıklardı.
Aynadaki Venüs Velázquez'in çizdiği çıplak kadın tabloları arasından bugüne kadar kalabilmiş ve korunabilmiş tek eseridir. İspanyol Engizisyonu üyelerinin baskısı sebebiyle on yedinci yüzyıl İspanyol sanatında bu tür çalışmalara çok sık rastlanmıyordu. Bu yüzden saray eşrafı yabancı ressamların çizdiği nü tabloları satın alıp evlerine asıyorlardı. Buna rağmen, Aynadaki Venüs 1813 yılına kadar İspanya'da kaldı. 1813'te ise İngiltere'nin Yorkshire kentindeki Rokeby Park'ta sergilenmek üzere o ülkeye gönderildi. 1906 yılında National Gallery adına Ulusal Sanat Koleksiyonları Vakfı'nca satın alındı. 1914 yılında kadınların oy hakkının savunan Mary Richardson tarafından saldırıya uğradı ve büyük zarar gördü. Kısa bir süre içinde restore edilen eser tekrar sergilenmeye başladı.
Resim > Kökenleri

İtalyanların, özellikle Venedikliler'in nü ve Venüs tabloları Velázquez'e ilham kaynağı oldu. Buna rağmen, sanat tarihçisi Andreas Prater'e göre, Velázquez'in Venüs'ü "pek çok öncüye sahip olmasına rağmen kesin bir modeli örnek almamış, büyük ölçüde bağımsız bir görsel kavram; uzmanların boşuna benzerlerini aradığı bir eserdir."
Etkiledikleri

Kısmen Velázquez'in çevresince göz ardı edilmesinden dolayı tablo on dokuzuncu yüzyılın ortalarına kadar taklit edilmemiş ve başka sanatçılara ilham kaynağı olmamıştır. Özellikle, Venüs'ün portresindeki görsel ve yapısal yenilikler, sansür korkusu sebebiyle, yakın zamana kadar diğer ressamlar tarafından geliştirilemedi. Eser, 1857'deki Manchester Sanat Eserleri Sergisi'nde, Velázquez tarafından yapılmış 25 diğer tabloyla beraber sergilenene kadar özel koleksiyonlarda yer aldı. Resmin ismi bu sergiden sonra Rokeby Venüs olarak anılmaya başlandı. Bu döneme kadar da hiçbir ressam tarafından kopyalanmamış, baskısı yapılmamış ya da yeniden çizilmemişti. Tablo, 1890 yılında Londra'daki Kraliyet Akademisi'nde 1905 yılında ise Messrs'ta sergilendi.
Saldırı

10 Mart 1914'te kadın hakları savunucusu Mary Richardson, Londra Ulusal Galerisi'nde sergilenmekte olan tabloya et satırı ile saldırdı. Koleksiyona planlanmış bir saldırı olacağına dair belirtiler varolsa da, Richardson'ın bu hareketinin sebebi dava arkadaşı Emmeline Pankhurst'un bir önceki gün tutuklanmasıydı. Richardson, Venüs'ün omuzlarının altında kalan bölgede yedi yarık açtı. Bu kesikler, Ulusal Galeri'nin uzmanı Helmut Ruhemann tarafından başarıyla onarıldı.
Richardson, sanat eserine zarar vermekten altı ay hapis cezasına mahküm edildi. Kadınların Sosyal ve Siyasal Birliği adına verdiği beyanatta Richardson saldırısının sebebini "Devletin, modern tarihteki en güzel karakter olan Mrs. Pankhurst'e zarar vermesini protesto etmek amacıyla mitolojik tarihin en güzel kadınına zarar vermek istedim." diyerek açıkladı. 1952'de kendisi ile yapılan bir röportajda ise "tüm gün boyunca erkek ziyaretçilerin ağzı açık bir şekilde Venüs'ü izlemesinden" hoşlanmadığını açıkladı. Feminist yazar Lynda Nead konuyla ilgili olarak "Olay, kadının çıplaklığına karşı feminist tutumunun algılanmasında bir simge oldu; bir bakıma, feminizmin imajını basmakalıp bir şekilde temsil etmeye başladı" dedi. Olayla ilgili o dönemki belgelerden tablonun önemsiz bir sanat eseri olarak görülmediği de anlaşılmaktadır. Gazeteciler, saldırıyı cinayetle bir tutarak, kadın bedenini temsil eden bir resme değil, gerçek bir kadın bedenine zarar verildiğini iddia ettiler. Ayrıca, Richardson'ı Kanlı Mary'e benzeterek, kadına Kesici Mary ismini taktılar. The Times'ta yayınlanan bir makalede, kadının sırtında ve arka bölgesinde olan yarıklar gibi "boynunda da zalim bir yaranın" yer aldığından bahsedildi.
Kaynak notları

1 2  Charles et al. 2012, s. 203
↑  "The Rokeby Venus". Londra Ulusal Galerisi. 27 Mayıs 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Aralık 2007.
1 2 3 4  Carr 2006, s. 214
↑  MacLaren 1970, s. 126
1 2 3  Prater 2002, s. 40
1 2  Prater 2002, s. 51
↑  Wallace, Natasha (17 Kasım 2000). "Venus at her Mirror" (İngilizce). JSS Virtual Gallery. 20 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ocak 2008.
1 2 3 4  Davies, Christie (Ocak 2007). "Velazquez in London". New Criterion. 25 (5).
↑  Gallego, Julián (1968). Vision et symboles dans la peinture espagnole du siècle d'or (Fransızca). Paris: Klincksieck. ss. 59f.
1 2  Carr 2006, s. 217
↑  Carr 2006, s. 83
1 2  MacLaren 1970, s. 127
1 2  MacLaren 1970, s. 125
↑  Portús 2006, s. 56
1 2  Prater 2002, s. 56, 57
↑  López-Rey'e göre 1965'te yapılan "fazla hevesli" temizlik çalışması sebebiyle Velázquez'in "deneysel konturları" ortaya çıktı. Bu durum, resimde ince detayların kaybolmasına ve resmin ressamın asıl amacına aykırı hale gelmesine yol açtı. López-Rey, cilt II, sayfa 260. Bu iddiaya karşılık olarak, National Gallery kataloglarında López-Rey'in tablonun durumuna ilişkin anlattıklarının "büyük ölçüde yanıltıcı" olduğu belirtildi. MacLaren, sayfa 127.
↑  Carr, sayfa 217. Karşı görüş için bkz. MacLaren, sayfa 125
↑  MacLaren, sayfa 125. Özellikle, aynadaki yüzün tekrar çizilmiş olduğu öne sürülüyordu. Bu temizlik çalışması hakkında López-Rey'in görüşleri için yukarıdaki nota bakınız.
1 2  Prater 2002, s. 20
↑  Prater 2002, s. 114
1 2  Prater 2002, s. 7
1 2 3  Nead 1992, s. 2
↑  Withford, Frank (8 Ekim 2006). "Still sexy after all these years" (İngilizce). The Sunday Times. 17 Mayıs 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Mart 2008.
↑  Nead 1992, s. 35
↑  "National Gallery Outrage. Suffragist Prisoner in Court. Extent of the Damage" (İngilizce). The Times. 11 Mart 1914. 1 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Mart 2008.
Peter Paul Rubens'in Aynadaki Venüs'ü, yaklaşık 1614–15, tanrıçayı geleneksel sarı saçları ile gösterir. Tıpkı Velázquez'in Venüs'ünde olduğu gibi tanrıçanın yüzünün aynadan yansıyan kısmıyla direkt görünen kısmı birbiriyle örtüşmemektedir. Rubens'in olgun ve yuvarlak hatlı olarak idealize ettiği Venüs'üne karşılık Velázquez daha ince ve narin bir kadın figürü çizdi.
Velázquez'in Bakirenin Taç Giymesi isimli tablosu, 1641–42.
Bu tabloda kullanılan modelin Venüs'te de kullanıldığı düşünülmektedir.
Giorgione, Uyuyan Venüs, yaklaşık 1510. Giorgione, Venüs'ü, şık çarşaflar üzerinde, ihtişamlı bir manzaranın önünde sergilemeyi tercih etti. Tıpkı Velázquez gibi Giorgione da geleneklerin aksine tanrıçayı sarışın çizmedi.
Édouard Manet'nin Olympia isimli tablosu, (1863). Manet, Velázquez'in tablolarından çok etkilenmişti. Olympia da hem sahip olduğu erotizmi hem de ressamının göstermiş olduğu cesareti Aynadaki Venüs'ten almıştır.
Gökhan Akçakara

| Gökhan Akçakara |
| --- | --- |
Doğum: 2 Mayıs 1976 (48 yaşında) Sakarya, Türkiye
Milliyet:  Türkiye
Meslek: Profesyonel seslendirme sanatçısı
Resmî site: http://www.gokhanakcakara.com

Gökhan Akçakara, (d. 2 Aralık 1976 Sakarya) Türk profesyonel seslendirme sanatçısı.
İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakultesi İşletme bölümü'nü bitiren sanatçı, tiyatro kökenli olmayan seslendirme sanatçılarındandır.
Lise ve ortaokul öğrenimini Kadıköy Anadolu Lisesi'nde gerçekleştirmiş ve 94 mezunları arasına adını yazdırmıştır. Yükseköğrenim sonrası, 2 yıl da Marmara Üniversitesi Basın İşletmeciliği ve Ekonomi bölümünde Yüksek Lisans yapmıştır.
1994-1995 yılları arasında da Yasemin Kumral Şimşek spikerlik ve diksiyon kursunda eğitim alarak, şu an sürdürdüğü mesleğine ilk adımı atmıştır. Seslendirme hayatına 1996 yılında, İstanbul'daki Promay seslendirme stüdyolarında başlayan sanatçı, aynı zamanda interStar televizyonunda ile Power FM'de spor spikerli ve Capitol FM'de programcı olarak çalışmıştır.
2007 yılından beri Show TV magazin programlarının değişmeyen ve kemikleşen seslendirmeni olarak da çalışmaktadır. Pazar Sürprizi ve Cumartesi Sürprizi isimli programlar her hafta sonu sabahı uzun yıllardır Gökhan Akçakara'nın sesiyle ekrana gelmektedir. Ayrıca TRT 1'de her gün yayınlanan "1'de BUGÜN" isimli programın da seslendirmeni olarak görev almaktadır.
2007-2011 yılları arasında Nickelodeon'nın kurumsal sesi olarak çalışan sanatçı, 2011'den beri Kidz TV kanalında bu görevi sürdürmektedir.
2001-2003 yılları arasında YKM'nin ve 2002-2004 yılları arasında Carrefour firmalarının kurumsal sesi olarak görev almıştır.
Yirmi yılı aşan meslek hayatında, (Atv) Elifnağme, (Kanal D ve Star TV) Şaka Gibi, (Kanal D) + Moda, (Kanal D) Sıra Bende, 
(Show Tv) Benim Annem Dans Edemez, (TRT Müzik) Vokalist, TRT HD (OtoHeyecan) gibi televizyon programlarında, VTR seslendirmeni olarak karşımıza çıkmıştır.
Atayurt, Arsin

| Atayurt |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Trabzon ilinin Türkiye'deki konumu
AtayurtAtayurt'un Trabzon'daki konumu
Koordinatlar: 40°49′26″N 39°54′04″E﻿ / ﻿40.824°K 39.901°D﻿ / 40.824; 39.901
Ülke:  Türkiye
İl: Trabzon
İlçe: Arsin
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2022): 641
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 462
İl plaka kodu: 61
Posta kodu: 61900
Atayurt, Trabzon ili Arsin ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Yerleşimin bilinen en eski ismi Sincancami'dir. Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra Sincancami adıyla Yomra kazasına bağlı görülen yerleşimler, Arsin'in nahiye olmasıyla 1950 yılı nüfus sayımından itibaren Arsin'e bağlı görülmektedir. Yerleşimin Sincancami olan adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Çatak olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
30 Aralık 1993 tarihinde "Çatak" adı altında belediye statüsü alarak belde olmuştur. Yerleşimin Çatak olan adı da 2000 yılında Bakanlar Kurulu kararıyla Atayurt olarak değiştirilmiştir. yerleşim, 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle olmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2022 | 641 |  |
| 2021 | 697 |  |
| 2020 | 764 |  |
| 2019 | 838 |  |
| 2018 | 1.162 |  |
| 2017 | 784 |  |
| 2016 | 830 |  |
| 2015 | 912 |  |
| 2014 | 989 |  |
| 2013 | 1.060 |  |
| 2012 | 1.147 |  |
| 2011 | 1.254 |  |
| 2000 | 2.528 |  |
| 1990 | 2.189 |  |
| 1985 | 2.227 |  |
Maurice Stokes

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Doğum tarihi:  17 Haziran 1933(1933-06-17)
Doğum yeri:  Rankin, Pensilvanya, ABD
Ölüm tarihi:  6 Nisan 1970 (36 yaşında)
Ölüm yeri:  Cincinnati, Ohio, ABD
Boyu:  6 ft 7 in (2,01 m)
Kariyer bilgileri
Kolej:  Saint Francis (PA)
 NBA seçmeleri:  1955  / Seçilmedi
 Rochester Royals tarafından seçildi
Pozisyonu:  Forvet
Profesyonel kariyeri
Yıllar:  Takım
1955-58:  Rochester/Cincinnati Royals
 NBA.com'daki istatistikleri 
 Basketball-Reference.com'daki istatistikleri 
Maurice Stokes (d. 17 Haziran 1933 Rankin, Pennsylvania - ö. 6 Nisan 1970 Cincinnati, Ohio) 1950'li yıllarda forma giyen Amerikalı eski profesyonel basketbolcudur.1955-56 sezonunda NBA Yılın Çaylağı Ödülü'nü kazanmasına rağmen, kariyeri sakatlıktan dolayı kısa sürmüştür.
Kariyeri

1955 - 1958 yılları arasında National Basketball Association ligi takımı Rochester Royals tarafından draft edildi. Bu takım 1957'de taşınarak Cincinnati Royals adını aldı. Stokes çaylak sezonunda bir maçta 38 rebound aldı ve maç başına toplamda 16,3 rabound ortalaması yakaladı. Bu başarı ile Yılın Çaylağı ödülünün sahibi oldu. Bir sonraki sezon, toplamda 1.256 (maç başına 17,4 rebound) ile bir sezonda bir oyuncunun aldığı en çok rebound rekorunu kırdı. Stokes 3 sezon süren kariyerinin tamamında NBA All-Star Maçı kadrosunave üç kez All-NBA ikinci takıma seçilde. Maurice Stokes, Eylül 2004'te Basketball Hall of Fame'e girdi.
Ölümü

12 Mart 1958'de Minneapolis'te oynanan 1957-58 NBA sezonu normal sezonun son maçında, Stokes girdiği bir turnikede rakibiyle çarpıştı, yere düşerek başını vurdu ve baygınlık geçirdi. Stokes, tuz koklatılarak ayıltıldı ve maça döndü. Üç gün sonra, Detroit Pistons'la oynanan play-off ilk maçında 12 sayı ve 15 reboundlık bir performans sergiledi, ancak Cincinnati'ye dönerken uçakta rahatsızlandı. Takım arkadaşlarına "Ölmek üzereymişim gibi hissediyorum" dedi. Sonrasında Stokes komaya girdi ve kalıcı olarak felç oldu. Sonunda, beyin motor kontrol merkezi hasarı ile travma sonrası ensefalopati tanısı konuldu. Sonraki yıllarda, bu şekilde yaşayan Stokes'a takımarkadaşı Jack Twyman ölümüne kadar destek oldu. Henüz 36 yaşında iken kalp krizi sonucu öldü. Kendi isteği ile, Loretto, Pennsylvania'de bulunan Saint Francis University yerleşkesi içine gömüldü. Yaşamı 1973 yılında Maurie adında bir filme konu oldu.