stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tiflis
Ulaşım

Tiflis'te toplu taşıma sistemi ve ilgili altyapı öncelikli olarak Ulaştırma ve Kentsel Kalkınma Bakanlığı tarafından yönetilmektedir. Onlarca yıllık kötü ulaşım hizmetleri ve özel araçlara öncelik tanınmasından sonra, şehirde 2010'lardan itibaren yeşil, kapsamlı ve çeşitli bir toplu taşıma ağı geliştirmek 
üzerine yatırımlar yapıldı. Bugün şehrin ulaşımına, uluslararası bir havalimanı, metro ve ulusal demiryolu hizmetleri, belediye otobüsleri, minibüsler, taksiler, teleferikler, bisiklet yolları ve füniküler hizmet vermektedir.
Ulaşım > Havalimanı

Şota Rustaveli Uluslararası Havalimanı şehir merkezinin 18 km güneydoğusunda bulunan Tiflis'in tek uluslararası havalimanıdır. 2019 yılında 3.56 milyondan fazla ziyaretçiyi ağırlaması ile birlikte Gürcistan'ın en yoğun havaalanı ve eski Sovyet ülkeleri arasında 17. en yoğun havaalanı olmuştur.
Ulusal havayolu şirketi Georgian Airways ve bir Gürcistan-Çin start-up projesi Myway Airlines için bir merkezdir. Çeşitli uluslararası havayolu şirketleri, Londra, Münih, Berlin, Amsterdam, Dubai, Brüksel, Milano, Viyana, Paris, Doha vb. gibi önde gelen Avrupa ve Asya şehirlerine uçuş seferi hizmeti sunmaktadır. İrlandalı ultra düşük maliyetli havayolu şirketi Ryanair, 2019'dan itibaren Rustaveli havaalanından hizmet vermeye başlamıştır.
2016 yılında Tiflis Uluslararası Havalimanı güneş enerjisinden yararlanmaya başlamış ve 2018 yılında Kafkasya bölgesindeki ilk "yeşil havalimanı" olmuştur.
Tiflis'in 33 km kuzeyinde Natahtari kasabasında bulunan Natahtari Havaalanı, başkente Batum, Mestia ve Ambrolauri rotalarında hizmet veren bir iç hatlar havalimanıdır.
Ulaşım > Metro

Derinliği ile bilinen Tiflis metrosu ayda 9 milyon sefer yapmaktadır.
Tiflis Füniküleri
Rustaveli Bulvarı'ndaki MAN Lion's City markalı Tiflis belediye otobüsü.
Avrupa Meydanı'nı şehre bakan Narikala kalesine bağlayan teleferik.
Tiflis metrosu, şehre hızlı transit metro hizmeti ile ulaşım sunmaktadır. Sistemde her gün 400 binden fazla yolculuk yapılıyor. Tiflis metrosu, geçmişte Sovyetler Birliği'nin dördüncü metro sistemiydi. Metronun inşaatı 1952'de başladı ve 1966'da tamamlandı. Sistem, Ahmeteli-Varketili Hattı ve Saburtalo Hattı olmak üzere iki hattı kapsıyor. Hatların toplam uzunluğu 26,4 km'dir. 23 istasyona ve 186 metro vagonuna sahiptir. Sovyet yapımı metro sistemlerinin karakteristik özelliği olarak çoğu istasyon abartılı bir şekilde dekore edilmiştir. Trenler sabah saat 6.00'dan gece yarısına kadar çalışır. Pürüzlü zemin nedeniyle, bazı bölgelerde demiryolu hatları yer üstünden geçmektedir. İstasyonlardan ikisi yer üstünde bulunmaktadır.
2020'de şehir yönetimi tarafından, tüm istasyonların yenilenmesi, daha sürdürülebilir ve modern bir tasarımın yanı sıra basamaksız tekerlekli sandalye erişilebilirliğini hedefleyen bir geliştirme çalışmasının yapılacağı duyuruldu. 40 yeni modern tren vagonu veya 10 tren satın alımı sayesinde metro ağının 50 yılı aşkın tarihindeki ilk büyük vagon geliştirme çalışması yapılacak.
Üçüncü yer üstü hattının, Tiflis şehir merkezini banliyölere ve Tiflis'in 30 km doğusundaki Rustavi kentinden olası bir bağlantı ile Tiflis Uluslararası Havalimanı'na bağlaması planlanıyor.
Ulaşım > Demiryolu

Tiflis, Gürcistan Demiryolları'nın en işlek noktasıdır ve merkezi Tiflis Merkez Tren İstasyonu'nda bulunmaktadır. Ulusal demiryolu operatörü olan Gürcistan Demiryolları bu istasyondan Batum, Zugdidi, Poti, Ozurgeti, Kutaisi ve diğer büyük şehirlere ulaşım sağlamasının yanı sıra çeşitli banliyölere de demiryolu ile ulaşım sunmaktadır.
Ulaşım > Otobüs

Tiflis'in otobüs ağı, şehrin toplu taşıma sisteminin önemli bir omurgasını oluşturuyor. Neredeyse on yıl boyunca, çoğu Ukraynalı Bogdan A144 ve A092 modelleri olmak üzere çeşitli büyüklükte 700 eski otobüs şehre hizmet ediyordu. Günümüzde şehir, artan sayıda gece otobüsü hizmeti de dahil olmak üzere geniş bir belediye otobüsü ağına sahiptir. Ağustos 2020'de Tiflis belediye başkanı Kaha Kaladze, mevcut toplu taşıma sisteminde büyük değişiklikler olduğunu duyurdu. Özellikle şehir, yakın gelecekte önemli ölçüde daha kısa aralıklarla çalışan 18 metre uzunluğundaki büyük metrobüslerin hizmet verdiği 10 Metrobüs hattını tanıtacak. Bu servisler TBT hatları olarak adlandırılır ve 300'den 310'a kadar endeksli numaralardır. TBT hatlarının yanı sıra, yeni sistemde 44 şehir hattı ve 185 yerel hat olmak üzere, şehir içinde toplam 240'tan fazla otobüs güzergahı bulunmaktadır.
Otobüs ağının ilk yeniden düzenlenmesi 2016 yılında, o zamanki Tiflis belediye başkanı Davit Narmania'nın eskimiş filoyu yenileme çabalarında iddialı bir proje başlattı. Önceki şehir yönetimi zamanında, 2017 yılında 143 enerji tasarruflu MAN Lion's City otobüsü satın alındı ve teslim edildi. 2018 yılında 90 yeni otobüs siparişi için ihale açıklandı. Tegeta truck&Buses ihaleyi kazandı ve 2019'un başlarında 90 Man Lion's City alçak tabanlı otobüsü şehre teslim etti. Daha sonra şehir, 12 metre uzunluğunda, alçak tabanlı BMC araçları ve 8,5 metre uzunluğundaki daha kısa Isuzu belediye otobüsleri dahil olmak üzere iki farklı üreticiden 400'den fazla yeni otobüs satın aldı. Ayrıca şehrin otobüs ağını daha da genişletmek ve sefer aralıklarını azaltmak amacıyla 200 adet 18 metre uzunluğunda körüklü otobüs alacağı açıklandı.
Ulaşım > Bisiklet

Bisiklet kullanımı, son birkaç yıldır Tiflis sakinleri arasında giderek daha popüler hale geliyor. On yıllar boyunca bu doğa dostu ulaşım şekli şehrin dağlık ve engebeli arazisine uygun görülmedi. Ancak, şehir hükûmeti şehir genelinde yeni bisiklet yolları oluşturmaya başladıkça, sürekli artan sayıda insan düzenli kullanım için bisikletlere yöneldi. Uzun iyileştirme çalışmalarının ardından 2017 yılında Pekini Caddesi boyunca ilk büyük merkezi Tiflis bisiklet yollarından biri yapıldı. 2,8 metre genişliğindeki bisiklet yolu, şehir çapında daha büyük bir ağ olmaması nedeniyle düzenli kullanıcıları çekemedi. Yakın zamanlarda şehirde, Gürcistan Milli Botanik Bahçesi ve Lisi Gölü gibi rekreasyon alanları da dahil olmak üzere daha fazla bisiklet yolu oluşturuldu.
Dünyanın dört bir yanındaki şehirler geçici bisiklet yolları oluşturmaya başladığından beri Tiflis'in de bisiklet altyapısı ağının genişlemesi COVID-19 salgını sırasında önemli ölçüde hızlandı. Tiflis, Vake, Vera ve Kura Nehri kıyısı gibi şehrin merkezi bölgelerinde bisiklet yolları açarak bu küresel trende katılmış oldu. Bu çalışmaların ardından, Tiflis'in bisiklet yollarının toplam uzunluğu 2019'da 2 km'den 2020'de 20 km'nin üzerine çıktı. Şehrin ulaşım departmanı başkanı Euronews Georgia'ya Tiflis'in 20 yıllık bir kentsel hareketlilik geliştirme stratejisi üzerinde çalıştığını söyledi. Plana göre, bisiklet yolu ağının toplam uzunluğu sonunda başkent genelinde 350 km'ye ulaşacak.
Ulaşım > Tramvay

Tiflis, 1883'ten beri atlı tramvaylar ve 25 Aralık 1904'ten itibaren elektrikli tramvaylara sahip bir tramvay hattı ağına ev sahipliği yapmaktaydı. Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından elektrikli ulaşım yıllar içerisinde bozulma durumuna geldi ve nihayet geriye kalan tek tramvay hattı, kalan iki troleybüs hattı ile birlikte 4 Aralık 2006'da kapatıldı. Şehir yönetiminin modern bir tramvay ağı kurma planı bulunmaktadır.
Ulaşım > Minibüs

Kentte uzun bir süre boyunca en baskın ulaşım şeklini minibüs ağı oluşturmaktaydı. 2000'li yılların başında Tiflis'te gelişmiş bir minibüs sistemi oluşturuldu. Kamu finansmanı eksikliği ve kötü altyapı döneminde özel işletilen minibüsler şehrin ulaşım sorununa kısa vadeli bir çözüm olarak ortaya çıktı. Tiflis'te 2019 yılında sarı minibüs işleten şirketten 2020 yılı sonuna kadar tüm minibüs filosunu değiştirerek yenilemesi istendi. Ancak süreç yavaşladı ve sadece 300 minibüs yenilendi. Tiflis belediye başkanı, Tiflis'teki minibüs sayısının giderek azalacağını ve sonunda Tiflis sokaklarından kaybolacağını duyurdu.
Kentin yanı sıra çevresindeki kırsal bölgelere de çeşitli hatlar hizmet vermektedir. Şehir genelinde mesafeye bakılmaksızın sabit bir ücret ödenir (2018'de 80 veya 50 tetri). Kent dışına yapılan daha uzun yolculuklar için genellikle daha yüksek ücretler mevcuttur. Nisan 2018 itibarıyla, minibüs hatlarının 14 sokak dışında önceden belirlenmiş durakları yoktur, yolcular taksi gibi yoldan minübüse biner ve her yolcu istediği zaman inebilir.
Ulaşım > Teleferik

Tarihsel olarak, kentte yedi farklı teleferik bulunuyordu, ancak hepsi Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra kapanmıştır.
2012'den beri Tiflis, Rike Park ve Narikala kalesi arasında çalışan modern, yüksek kapasiteli bir gondol teleferiğine sahiptir; her gondol 8 kişiye kadar yolcu taşıyabilir. Sistem, İtalyan ulaşım hizmetleri şirketi Leitner Ropeways tarafından inşa edildi.
Kaplumbağa Gölü teleferiği, (başlangıçta ilk olarak 1965'te açılmıştır) yedi yıl hizmet dışı kaldıktan sonra 12 Ekim 2016'da yeniden açıldı. Büyük bir yeniden yapılanma çalışması geçirdi, ancak eski gondol ve istasyon tasarımları korundu. Bu teleferik Vake Park'ı Kaplumbağa Gölü'ne bağlamaktadır.
Devlet Üniversitesi (Maglivi) ile Saburtalo Bölgesi'ndeki Üniversite Kampüsü (Bagebi) arasındaki bir başka Sovyet dönemi teleferiği (başlangıçta 1982'de açılmıştır) 13 yıllık hizmet dışı aradan sonra Ekim 2016'dan bu yana yeniden inşa edilmektedir ve Nisan 2018'de açılması planlanıyor. Lovisolo tarafından üretilen ve Ceretti & Tanfani tarafından sağlanan, her biri 40 yolcu kapasiteli İtalyan üretimi kabinlerin yanı sıra istasyonlar da tutuluyor.
Sovyet yetkililerinin kötü yönetimi nedeniyle, ana teleferiklerden birinin büyük bir arıza yaşamasının ardından 1990 Tiflis teleferik kazası meydana geldi ve o zamandan beri teleferik sistemi devre dışı kaldı. Ekim 2017'den bu yana, teleferik sistemi yeniden inşa ediliyor, eski kültürel açıdan önemli alt istasyon korunuyor ancak yeni gondollar, direkler, üst istasyon ve diğer altyapı planları bulunmaktadır. Proje Doppelmayr Garaventa Group tarafından yürütülmektedir.
Ulaşım > Füniküler

Tiflis füniküleri, uzun yıllar boyunca kapalı kalmasının ardından 2012'de yeniden açıldı. Çonkadze caddesi ile Mtatsminda Parkı'nı birbirine bağlayan ve yaklaşık 300 m (980 ft) irtifa farkına sahip olan teleferik demiryolu ilk olarak 1905 yılında inşa edildi. Tepenin zirvesi şehrin en yüksek noktasıdır ve Tiflis'in birçok farklı manzarasını sunarken Tiflis Televizyon Kulesi'nin yanı sıra bir roller-coaster ve bir dönme dolap gibi bazı eğlence araçlarına ev sahipliği yapar.
Füniküler istasyonu, Mtatsminda Panteonu'na ulaşmanın kestirme bir yoludur ve nekropol'e kolay erişim sağlar.
Tiflis'te yaşam

Tiflis birçok yabancıya ev sahipliği yapmaktadır. Uluslararası okulların, işletmelerin, göçmen topluluklarının ve çevrimiçi ağların açılmasıyla birlikte son yıllarda Tiflis'te yaşayan ve çalışan yabancıların sayısı arttı. Tiflis çok güvenli bir şehirdir. Gurbetçilerin çoğu Vake, Vera, Saburtalo ve Diğomi'de yaşıyor. Tiflis'te birçok gurbetçi topluluğu bulunabilir. Bazıları üyelik ücreti alıyor.
IWA, International Women Association 12 Kasım 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. 1996 yılında kurulmuş kâr amacı gütmeyen bir kuruluştur ve üyeleri ve katılımcıları Uluslararası milletlerden ve Gürcistanlı kadınlardan oluşan kadın, yaşlı, çocuk haklarını korumaya yönelik yardım kuruluşudur.
Tiflis'teki Expats, gurbetçilerin bilgi ve ilgili tüm kaynakları tek bir yerde bulmalarını desteklemek için Gürcistan'daki BM ve AB Personel Partnerleri tarafından kurulan bir Çevrimiçi Destek Ağı.
Inter-nation International
Kardeş şehirler ve mahalleler

Tiflis'in kardeş şehirleri:
| --- | --- |
 Saarbrücken, Almanya (1975)  Nantes, Fransa (1979)  Ljubljana, Slovenya (1977)  Innsbruck, Avusturya (1982)  Atlanta, ABD (1987)  Palermo, İtalya (1987)  Bristol, Birleşik Krallık (1988)  Bilbao, İspanya (1989)  Erivan, Ermenistan (1996)  Kiev, Ukrayna (1999):  Astana, Kazakistan (2005)  Vilnius, Litvanya (2009)  Kişinev, Moldova (2011)  Kahire, Mısır (2012)  Doha, Katar (2012)  Arak, İran (2013)  Tahran, İran (2015)  Minsk, Belarus (2015)  İstanbul, Türkiye (2016)  Sofya, Bulgaristan (2016)
| --- | --- |
 Odessa, Ukrayna (1996)  Ankara, Türkiye (1996)  Bakü, Azerbaycan (1997)  Atina, Yunanistan (1997)  Paris, Fransa (1997)  Kudüs, İsrail (1998)  Riga, Letonya (2007)  Kraków, Polonya (2009)  Varşova, Polonya (2010):  Budapeşte, Macaristan (2011)  Harkiv, Ukrayna (2012)  Lviv, Ukrayna (2013)  Lincoln, ABD (2013)  Guangzhou, Çin (2014)  Lublin, Polonya (2014)  Dublin, İrlanda (2014)  Prag, Çekya
Resim Galerisi

Tiflis havalimanı.
Opera binası
Tiflis'in Narikala adlı kalesi.
Tiflis sehir merkezi
Tiflis'in Narikala kalesinden çekilen panoramik görüntüsü.
Ançishati Bazilikası, Tiflis'te ayakta kalan en eski kilisedir.
Tiflis Fransız gezgin Jean Chardin'in çizimlerine göre, 1671
Tiflis (1910, Sergey Mihailoviç Prokudin-Gorski)
Eski Tiflis
Tiflis'te Saakadze Meydanı'ndaki Giorgi Saakadze Anıtı (M. Berdzenişvili)
Metehi mahallesi, N. Çernetsov, 1839.
Kızıl Ordu'nun 25 Şubat 1921'de Tiflis'e girişi.
Özgürlük Meydanı'na bakan Belediye Meclisi binası
Ağmaşenebeli Bulvarı üzerinde bir polis karakolu
Tiflis, özellikle Eski Tiflis, tepeler ve uçurumlar ile birlikte karmaşık bir araziye sahiptir.
Tiflis'teki Gürcistan Milli Botanik Bahçesi, Sololaki Sıradağları'nın tepeleri arasında yer aldığı için gözden gizlidir.
Tiflis Denizi, Tiflis'teki en büyük su kütlesidir.
Tiflis'teki Dinamo Arena'da 2015 UEFA Süper Kupası hazırlıkları
Rustaveli Bulvarı üzerinde görülen Rustaveli Tiyatrosu
Eski Tiflis'teki açık hava kafeleri
Gürcistan Ulusal Opera Tiyatrosu
Tiflis Sanat Galerisi
Abanotubani
Vake'de yüksek katlı konut ve ofis binaları.
Tiflis Uluslararası Havalimanı
Yakın zamanda Tiflis'in merkezinde bulunan sur kalıntıları
Tiflis Platz, Saarbrücken, Almanya.
Şahverdi, Hınıs

| Şahverdi |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
ŞahverdiŞahverdi'nin Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 39°11′31″N 41°37′26″E﻿ / ﻿39.192°K 41.624°D﻿ / 39.192; 41.624
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Hınıs
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1788 m
Nüfus (2021): 88
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25602
Şahverdi, Erzurum ilinin Hınıs ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahalle, 1928 yılı kayıtlarında Türkçede şehirviran anlamına gelen bugünkü adını taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Hınıs Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 175 km, Hınıs ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Mahalle, Hınıs'ın güneybatısında olup, D.955 numaralı Erzurum-Muş (Hınıs-Varto) devlet yoluna  2,3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 88
2020: 83
2019: 85
2018: 84
2017: 64
2016: 89
2015: 82
2014: 90
2013: 83
2012: 97
2011: 87
2010: 103
2009: 119
2008: 129
2007: 113
2000: 145
1990: 304
1985: 375
1965: 405
Ünlüce, Hınıs

| Ünlüce |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
ÜnlüceÜnlüce'nin Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 39°11′18″N 41°40′51″E﻿ / ﻿39.1883°K 41.6808°D﻿ / 39.1883; 41.6808
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Hınıs
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1814 m
Nüfus (2021): 64
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25602
Ünlüce, Erzurum ilinin Hınıs ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı 1902 yılı kayıtlarında Kürtçede "Kızılmahalle" anlamına gelen Mahalle Zor, 1928 yılı kayıtlarında ise Mağalisor olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Hınıs Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 174 km, Hınıs ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır. Mahalle, Hınıs'ın güneybatısında olup, D.955 numaralı Erzurum-Muş (Hınıs-Varto) devlet yoluna 4,1 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 64
2020: 73
2019: 73
2018: 59
2017: 42
2016: 43
2015: 47
2014: 48
2013: 52
2012: 51
2011: 57
2010: 62
2009: 65
2008: 54
2007: 53
2000: 137
1990: 274
1985: 292
1965: 264
Tavşancık, Horasan

| Tavşancık |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
TavşancıkTavşancık'ın Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°06′59″N 42°22′16″E﻿ / ﻿40.1164°K 42.3711°D﻿ / 40.1164; 42.3711
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Horasan
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1532 m
Nüfus (2021): 446
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25800
Tavşancık, Erzurum ilinin Horasan ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Horasan Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 103 km, Horasan ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Mahalle, Horasan'ın kuzeydoğusunda olup, eski ve yeni D.080/ numaralı Erzurum-Kars (Horasan-Sarıkamış) devlet/uluslararası yolları arasında yer almaktadır. Yeni yola 3,8 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 446
2020: 444
2019: 481
2018: 502
2017: 439
2016: 458
2015: 460
2014: 496
2013: 509
2012: 512
2011: 531
2010: 559
2009: 572
2008: 542
2007: 563
2000: 547
1990: 737
1985: 824
1965: 636
Çerkes Soykırımı
Arka plan

3. yüzyıldan beri Hristiyan olan Çerkesler 16. yüzyılda İslam'a geçmeye başladı. Rusya Çerkeslere düşman gözüyle bakmaya başladı. Çerkesya konumu itibarıyla Rusya, İngiltere, Fransa ve Osmanlı İmparatorluğu arasındaki güç mücadelesinin ortasında kilit bir stratejik bölgeydi. Rusya gözünü Karadeniz boyunca genişleyerek sıcak denizlere inmeyi hedefliyordu. İngiltere ise Rusya'yı engellemek istiyordu. Rusya, İran'ın düşüşünü kolaylaştırmak için Karadeniz'de tersanelere ihtiyaç duyacaktı, bu da kıyı şeridiyle Çerkesya'yı hedef haline getirdi. Ancak Müslüman olan Çerkeslerin Ruslara karşı Osmanlıları tercih etmeleri Rus İmparatorluğu'nu rahatsız ediyordu. Çerkesya'nın stratejik önemi o kadar büyüktü ki, 1853'te Karadeniz Rus ticareti için çok önemli hale geldi ve ihracatının üçte birinden sorumluydu.
Etnik temizlik > Çerkesya ile savaşın başlaması

Ana madde: Rus-Çerkes savaşı
II. Katerina döneminde Rus ordusu Çerkes topraklarına girmeye başladı ve Rusya, Çerkesya'yı hızla ilhak etmek amacıyla kaleler inşa etmeye başladı. 17 Temmuz (O.S.), 1763'te Rus kuvvetleri, Doğu Çerkesya'daki Mezdeug (günümüz Mozdok) kasabasına girerek orayı bir Rus kalesine dönüştürdü. Böylece Çerkesler ile Rus İmparatorluğu arasındaki düşmanlıklar başladı. Rus ordusu beklemediği kadar sıkı bir direnişle karşılaştı. Rus-Çerkes savaşı sırasınca iki taraf da birbirine pek çok baskınlar düzenledi.
Etnik temizlik > Katliamların başlangıcı > Fyodor Bursak ve Pavel Tsitsianov

1799'da Rus general Fyodor Bursak Batı Çerkesya'ya saldırılar düzenledi. Bu saldırının daha önceki saldırılardan farkı, Bursak'ın askerlerine "ayrım yapmadan, ister düşman ister barışçıl olsun, tüm Çerkes köylerini yok etme" emri vermesiydi. 1802-1806 yılları arasında Pavel Tsitsianov benzer saldırılar düzenledi. Tsitsianov Çerkeslerin "Rusya'ya kıyasla ne kadar önemsiz olduklarını" göstermek istiyordu. 1805'te General Glazenap 80 köy yaktı. Askerlerine "halkı korkutarak boyun eğdirme ve dağlılardan intikam alma" emrini verdi. Bir köy yakma harekâtı başlatıldığında, Rus ordusu önce köye girip yağmalıyor, sonra direnenleri, şikayetçileri öldürüyor ve son olarak da köyü ateşe verip gidiyorlardı. 1810'da yaklaşık 200 köy yakıldı. 1805 ile 1807 yılları arasında General Bulgakov'un ordusu tek başına 280'den fazla köyü yaktı. 1763'te 350.000 olan Kabardey'in nüfusu 1817'de sadece 37.000'di.
1808'de bir Rus komisyonu, Rus İmparatorluğu'na karşı Çerkes direnişini sona erdirmek için Çerkeslerin anavatanlarından tamamen çıkarılması gerektiğine karar verdi. Bu, Rus hükûmetinde henüz çoğunluk görüşü olmasa da, hızla yayılıyordu. Şubat 1810'da General Fyodor Bursak'ın kuvvetleri Sop Nehri yakınlarındaki bir Çerkes köyüne girdiler ve köyü yakmaya başladılar. Nehir taşmaya başlayınca bir sonraki köye saldırma planlarını ertelemeye karar verdiler. Aralık ayında Şapsığ bölgesinde de aynı yöntemler uygulanmış ve birkaç köy yakılmıştı. Bazı sivillerin ormana kaçması üzerine bölgedeki ormanlar yakıldı. 1811'de Rusya'daki St. Petersburg'a, işgal altındaki bölgelerdeki Çerkeslerin temel hakları için dilekçeler gönderildi.
Etnik temizlik > Boşalan toprakların Ruslaştırılması

25 Haziran 1861'de Çar II. Aleksandr, "Kuzey Kafkasya Yerleşimi" başlıklı bir imparatorluk fermanı imzaladı:
Artık Tanrı'nın yardımıyla, Kafkasya'nın tamamen fethi meselesi sonuca yakındır. Düşman dağlıları işgal ettikleri verimli ülkelerden tamamen kovmak ve bir Rus Hristiyan nüfusunu sonsuza kadar yerleştirmek için sadece birkaç yıllık ısrarlı çabalar gerekiyor. Bu eylemi gerçekleştirmenin onuru, esas olarak Kubanski silahlı kuvvetlerinin Kozaklarına aittir.
Çar Aleksandr, kolonizasyon sürecini kişisel teşvik etti. 1861 baharından 1862'ye kadar, eski Çerkesya'da 35 Kazak stanitsası kuruldu ve 5.480 aile toprağa yerleşti. 1864'te Transkuban bölgesinde on yedi yeni Kazak stanitsa kuruldu. Çerkeslerden "temizlenen" tüm topraklara Ruslar, Kazaklar, Karaçay-Balkarlar ve Ermeniler yerleştirildi.
Sürgün > Taşıma gemileri

1864'te Bâb-ı Âli, kıyılarında meydana gelen insani felaket nedeniyle Rus hükûmetinden tehcirleri durdurmasını defalarca istedi. Osmanlı talepleri defalarca reddedildi. Birçok gemi, aralarında mevcut olan hastalık nedeniyle Çerkesleri taşımayı reddetti. Nisan 1864'te Rus gemileri kendilerini nakliyeye sunmayı bıraktı ve tüm süreci Osmanlıların üzerine attı; ve General Yevdokimov yiyecek, su veya tıbbi yardım için hiçbir çaba sarf etmedi. Rusya, tehcir edilenlerin hayatta kalmasının öncelik olmadığını açıkça ortaya koyduğunda, Osmanlı ve İngiliz gemileri Çerkesleri taşımak için geldi.
Osmanlı kıyılarına varmayı başaran nüfusun büyük kısmı hastalıklar sebebiyle öldü. Trabzon'daki Rus konsolosu, 240.000 Çerkes'in geldiğini ve kısa bir süre sonra 19.000'inin öldüğünü ve ölüm oranının günde yaklaşık 200 kişi olduğunu bildirdi.
25 Mayıs 1864'te, İstanbul'daki İngiliz büyükelçisi Henry Bulwer, İngiliz hükûmetinin kendi gemilerinden bazılarını bu amaçla getirmesi gerektiğini, çünkü Osmanlıların kendi başlarına yeteri kadar gemiye sahip olmadığını savundu; ve 29 Mayıs'ta bir Moldavya, bir Alman ve bir İngiliz gemisi ve sekiz Yunan gemisinin Çerkeslerin taşınmasına yardım ettiği bildirildi.
Dünya güçlerinin tepkisi > Osmanlı İmparatorluğu

Fabio Grassi, Osmanlı politikasının eldeki şartlara göre başarılı sayılabileceğini savunuyor. Grassi, çökmekte olan Osmanlı İmparatorluğu'nun Çerkesleri zor durumdaki Müslüman kardeşleri olarak gördüğünü ancak onlara yardım etmek için hiçbir şey yapamadıklarını belirtiyor. Rosser-Owen, Osmanlıların yalnızca pragmatik kaygıları önemsediğini savunuyor. Sürgünle ilgili sorunlarının insani ya da kardeşlik nedenlerinden değil, mülteci seli konusunda ne yapacaklarını bilememelerinden kaynaklandığını belirtiyor. İngiliz konsolosluk personelinin Çerkes mültecilere yardım etmeye çalışırken çektikleri zorluklara dikkat çekiyor. Daha sonra, 1867'de Osmanlıların konuyu daha iyi halletmeye başladığını belirtiyor.
Diğer akademisyenler ise Osmanlıları daha çok eleştirmektedir. Tarihçi Walter Richmond, Osmanlı hükûmetini çifte ajan oynamakla, sorumsuz olmakla ve "sürgünün yol açacağı sonuçlara aldırış etmemekle veya habersiz olmakla, Çerkesleri sürgünü kabul etmeye teşvik etmekle" suçluyor. Shenfield, Richmond'a katılıyor ve Osmanlıların tepkisini "fena halde yetersiz" olarak tanımlıyor. Marc Pinson, Osmanlı hükûmetini Çerkes muhacirlere karşı tutarlı bir politika oluşturmaya çalışmamakla suçluyor.