Yahudiler ve Yalanları Üzerine
Luther'in görüşlerinin evrimi > Orta Çağ Kilisesi ve Yahudiler

Luther, yaşamının başlarında, Katolik Kilisesi tarafından saf olmayan bir İncil olduğuna inandığı şeyin ilanıyla Yahudilerin Hristiyanlığa dönüşmesinin engellendiğini iddia etmişti ve eğer nazikçe Yahudilere sunulursa evanjelik mesaja olumlu yanıt vereceklerine inanıyordu. Yahudilerin yaşamak zorunda bırakıldıkları kötü koşullardan duyduğu endişeyi dile getirdi ve İsa'nın bir Yahudi olarak doğduğunu inkâr edenlerin sapkınlık yaptığında ısrar etti.
Luther'in Yahudiler hakkında bilinen ilk yorumu, 1514'te Rahip Spalatin'e yazdığı bir mektuptadır:
Yahudilerin dönüşümü, yalnızca içeriden işleyen Tanrı'nın işi olacak ve insanın dışarıdan çalışması – daha doğrusu oynaması – değil. Bu suçlar ortadan kaldırılırsa daha kötüsü takip edecek. Çünkü, Vaiz'in dediği gibi, düzeltilemez hale gelebilsinler diye, Tanrı'nın gazabı tarafından sövülmeye teslim edilirler, çünkü düzeltilemez olan herkes, ıslahla daha iyi olmaktan çok daha kötü hale getirilir.
1519'da Luther, 529'da I. Justinianus tarafından Corpus Iuris Civilis'te kurulan Servitus Judaeorum ("Yahudilerin Köleliği") doktrinine meydan okudu. Şöyle yazdı: "Saçma ilahiyatçılar Yahudilere karşı nefreti savunuyorlar. ... Hangi Yahudi onlara uyguladığımız gaddarlığı ve düşmanlığı, onlara karşı davranışlarımızda hayvanlardan daha az Hristiyanlara benzediğimizi gördüğünde aramıza girmeye razı olur?"
Magnificat hakkındaki yorumunda Luther, Yahudiliğin Eski Ahit'in ilk beş kitabı olan Tevrat'a yaptığı vurguyu eleştirir. "Yasayı kendi güçleriyle tuttuklarını ve muhtaç ve lanetli durumlarını ondan öğrenemediklerini" belirtiyor. Yine de her zaman Hristiyan olabilecekleri için, İbrahim'in soyundan gelen Yahudiler için Tanrı'nın lütfunun her zaman devam edeceği sonucuna varır. "Biz Yahudilere bu kadar gaddarca davranmamalıyız, çünkü aralarında müstakbel Hristiyanlar var." der.
Luther, 1523 tarihli İsa Mesih'in Bir Yahudi Olarak Doğduğu adlı makalesinde Yahudilere yapılan insanlık dışı muameleyi kınadı ve Hristiyanları onlara nazik davranmaya çağırdı. Luther'in hararetli arzusu, Yahudilerin müjdenin açıkça ilan edildiğini duymaları ve Hristiyanlığa dönmeleri yönündeydi. Böylece şunları savundu:
Bir Yahudi olsaydım ve böyle aptalların Hristiyan inancını yönetip öğrettiğini görmüş olsaydım, bir Hristiyandan önce bir domuz olurdum. Yahudilere insandan çok köpekmiş gibi davrandılar; onlarla alay etmekten ve mallarına el koymaktan başka pek bir şey yapmadılar. Onları vaftiz ettiklerinde onlara Hristiyan doktrini veya yaşamı hakkında hiçbir şey göstermezler, sadece onları papazlığa ve keşişliğe tabi tutarlar. ... Aynı zamanda Yahudi olan havariler, biz Yahudi olmayan ulusların Yahudilere davrandığı gibi biz uluslara da davranmış olsaydı diğer uluslardan olanlardan hiçbir zaman bir Hristiyan olmazdı. ... Hristiyanlar olarak konumumuzla övünmeye meyilli olduğumuzda, Yahudilerin Mesih'in soyundan olduğu halde Yahudi olmayanlardan ibaret olduğumuzu hatırlamalıyız. Biz yabancılar ve kayınlarız; onlar, Rabbimizin kan akrabası, kuzeni ve kardeşidirler. Bu nedenle, et ve kanla övüneceksek, Yahudiler aslında Mesih'e bizden daha yakındırlar. ... Onlara gerçekten yardım etmek istiyorsak onlarla ilişkilerimizde papalık yasası tarafından değil, Hristiyan sevgisi yasası tarafından yönlendirilmeliyiz. Onları içtenlikle kabul etmeli ve bizimle ticaret yapmalarına ve bizimle çalışmalarına izin vermeliyiz ki bizimle bir araya gelmeleri, Hristiyan öğretilerimizi duymaları ve Hristiyan yaşamımıza tanık olmaları için fırsatlara sahip olabilsinler. Bazıları sert boyunlu olursa ne olur? Ne de olsa bizler de hepimiz iyi Hristiyanlar değiliz.