Mansur el-Atraş
Birleşik Arap Cumhuriyeti ve Baasçı Suriye dönemleri

El-Atraş, 1958 yılında Suriye ve Mısır arasında bir birlik olan Birleşik Arap Cumhuriyeti'nin (BAC) kurulmasını destekledi. BAC yıllarında el-Atraş, Cumhurbaşkanı Cemal Abdünnâsır'ın politikalarını destekleyen sadık bir Nasırcı oldu ve Nasırcı günlük gazete el-Cemahir'de çeşitli makaleler yazdı. Eylül 1961'deki ayrılıkçı darbenin ardından birliğin dağılmasına ve BAC'nin yerine gelen birlik karşıtı hükûmetlerde siyasi bir rol oynamaya karşı çıktı. 1962'de Başbakan Beşir el-Azma kendisine kabinede bir görev teklif etti, ancak ayrılıkçı bir hükûmete ideolojik muhalefetini gerekçe göstererek teklifi geri çevirdi. Eylül 1962'de Başbakan Halid el-Azm tarafından, kendisine danışılmadan sosyal işler bakanı olarak atandı, ancak bu görevi de geri çevirdi.
Suriye siyasetinden uzak durması, Baas Partisi Askeri Komitesinin 8 Mart 1963'te bir askerî darbeyle iktidarı ele geçirmesinin ardından sona erdi. Askerî Komitenin Panarap bir devleti yeniden kurma düşüncesini el-Atraş da paylaşıyordu. Selahaddin el-Bitar'ın ilk hükûmetinde çalışma ve sosyal işler bakanı olarak atandı ve günlük devlet işlerinin yürütülmesinden sorumlu bir organ olan Başkanlık Konseyi üyesi oldu. Şubat 1964'te, partinin en yüksek politika belirleme organı olan 12 üyeli Baas Partisi Ulusal Komutanlığına seçildi.
Bitar ile Bölge Komutanlığı arasındaki görüş ayrılıkları 1964 yılında, Bitar'ın kabinesini sağ eğilimli ve o yılın Nisan ayında Müslüman Kardeşler tarafından gerçekleştirilen Hama Ayaklanması'nın ardından Suriye içindeki "gerici" unsurlara karşı yumuşak olarak görünmesiyle ortaya çıkmıştı. Devlet Başkanı Emin el-Hafız, ayaklanma sırasında başbakandı ve ayaklanmanın şiddetle bastırılmasını protesto etmek amacıyla ülke çapında düzenlenen grev ve gösteriler karşısında istifa etti. Bitar, Mayıs ayında Hafız'ın yerine ikinci dönem başbakanlık görevini üstlendi ve sivil özgürlükleri koruyacağına dair kamuoyuna söz verdi. Parti içi gerginlikler, Bölge Komutanlığının 25 Eylül'de Bitar hükûmetinden güvenoyunu çekmesi ve Bitar ile el-Atraş'ın (Bitar'ın bir ortağı) daha sonra Başkanlık Konseyinden istifa etmesiyle doruğa ulaştı. Onların yerine sırasıyla Salah Cedid ve Yusuf Zuayyin geçti ve Başkanlık Konseyi fiilen Askerî Komite ve Bölge Komutanlığının tam kontrolü altına girdi. Hafız da Ekim ayında Bitar'ın yerine başbakan oldu, ancak el-Atraş bakanlık görevinde kaldı.
1 Eylül 1965'te el-Atraş, Ulusal Devrim Komutanlığı Konseyinin başkanlığına atansa da, Askerî Komitenin kapsayıcı kontrolü nedeniyle çok az fiili güce sahipti. Daha sonraları "subaylar konuşmayı bize bıraktılar, ancak daha sonra keşfettiğimiz gibi, kararların ne olacağı konusunda ... önceden anlaşmışlardı" dedi. Parlamento rolündeki Ulusal Devrim Komutanlığı Konseyinin başkanlığını el-Atraş yapıyordu. Aralık ayında Ulusal Komuta (Eflak ve Bitar'a sadık) ve Bölgesel Komuta (Cedid'e sadık ve ordu tarafından desteklenen) arasındaki gerilim, ilkinin unsurlarının ordunun Cedid'e olan desteğini (ve Suriye uzmanı Itamar Rabinoviç'e göre Nusayri subayların sağlam desteğini) bölmek amacıyla Askeri Komite üyesi Muhammed Ümran ile ittifak kurmaya çalışmasıyla daha da arttı. Ancak el-Atraş, Ürdünlü Münif er-Razzaz ve Lübnanlı Cubran el-Mecdelani ve Ali el-Halil ile birlikte, Ulusal Komutanlığın askeri destek ve siyasi güç eksikliğinin yanı sıra Ümran ve Emin el-Hafız ile ittifakın temel zayıflığını gerekçe göstererek, Ulusal Komutanlıkta Bölge Komutanlığı ile çatışmaya karşı çıkan grubun bir parçasıydı. Son ikisi Askeri Komite liderliği konusunda düşmanca bir rekabet içine girmişti.
El-Atraş, Ulusal Devrim Komutanlığı Konseyindeki görevine devam etti ve 15 Şubat 1966'da, solcu Neo Baasçı Cedid hükûmetini iktidara getiren ve parti içi bölünmeye neden olan 1966 askerî darbesinden (21-23 Şubat) bir süre önce yeniden başkan seçildi. Cedid hükûmetinin iktidara gelmesi, Baas'ın önde gelen ideologlarından Mişel Eflak'ın kendi isteğiyle sürgüne gönderilmesiyle sonuçlandı. Eflak'ın partizanı olan el-Atraş darbe sırasında tutuklanarak Mezzeh Hapishanesi'ne hapsedildi. Yeni savunma bakanı ve geleceğin devlet başkanı Hafız Esad daha sonra Suriye'nin siyasi durumunu görüşmek ve sağlığını kontrol etmek üzere kendisini ziyaret etti.
9 Haziran 1967'de İsrail Ordusu, Altı Gün Savaşı sırasında Golan Tepeleri'ni işgal ettiğinde, el-Atraş ve diğer Eflak yanlıları gözaltından serbest bırakıldı. El-Atraş daha sonra "Özgürlüğümüzü yenilgiye borçlu olduğumuzu bilmek hoş değildi" dedi. Muhalif Baasçı subay Selim Hatum ile işbirliği yapan el-Atraş 1967'de Cedid hükûmetini devirmeye çalıştı ancak başarısız oldu. Bu başarısız darbe girişiminin ardından kendi isteğiyle Lübnan'a sürgüne gitti ve Suriye'nin gizli istihbarat servisinin başındaki Abdülkerim el-Cundi'nin ölümüne kadar orada yaşadı. 1969'da Suriye'ye döndü ve hayatının geri kalanının çoğunu inzivada geçirdi.