stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Anthony Davis
Kariyer istatistikleri > NBA > Normal sezon

| Yıl | Takım | OM | BM | MBD | A% | 3S% | SA% | MBR | MBA | MBTÇ | MBB | MBS |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2012-13 | New Orleans | 64 | 60 | 28.8 | .516 | .000 | .751 | 8.2 | 1.0 | 1.2 | 1.8 | 13.5 |
| 2013-14 | New Orleans | 67 | 66 | 35.2 | .519 | .222 | .791 | 10.0 | 1.6 | 1.3 | 2.8 | 20.8 |
| 2014-15 | New Orleans | 68 | 68 | 36.1 | .535 | .083 | .805 | 10.2 | 2.2 | 1.5 | 2.9 | 24.4 |
| 2015-16 | New Orleans | 61 | 61 | 35.5 | .493 | .324 | .758 | 10.3 | 1.9 | 1.3 | 2.0 | 24.3 |
| 2016-17 | New Orleans | 75 | 75 | 36.1 | .505 | .299 | .802 | 11.8 | 2.1 | 1.3 | 2.2 | 28.0 |
| 2017-18 | New Orleans | 75 | 75 | 36.4 | .534 | .340 | .828 | 11.1 | 2.3 | 1.5 | 2.6 | 28.1 |
| 2018-19 | New Orleans | 56 | 56 | 33.0 | .517 | .331 | .794 | 12.0 | 3.9 | 1.6 | 2.4 | 25.9 |
| 2019-20† | L.A. Lakers | 62 | 62 | 34.4 | .503 | .330 | .846 | 9.3 | 3.2 | 1.5 | 2.3 | 26.1 |
| Kariyer | Kariyer | 528 | 523 | 34.5 | .515 | .319 | .802 | 10.4 | 2.2 | 1.4 | 2.4 | 24.0 |
| All-Star | All-Star | 6 | 3 | 16.4 | .706 | .167 | .500 | 4.8 | .3 | 1.3 | .5 | 20.5 |
Kariyer istatistikleri > NBA > Playoff

| Yıl | Takım | OM | BM | MBD | A% | 3S% | SA% | MBR | MBA | MBTÇ | MBB | MBS |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | New Orleans | 4 | 4 | 43.0 | .540 | .000 | .889 | 11.0 | 2.0 | 1.3 | 3.0 | 31.5 |
| 2018 | New Orleans | 9 | 9 | 39.8 | .520 | .273 | .828 | 13.4 | 1.7 | 2.0 | 2.4 | 30.1 |
| 2020† | L.A. Lakers | 21 | 21 | 36.6 | .571 | .383 | .832 | 9.7 | 3.5 | 1.2 | 1.4 | 27.7 |
| Kariyer | Kariyer | 34 | 34 | 38.2 | .551 | .345 | .839 | 10.9 | 2.8 | 1.4 | 1.9 | 28.8 |
Kaynaklar:
Kariyer istatistikleri > NCAA

| Yıl | Takım | OM | BM | MBD | A% | 3S% | SA% | MBR | MBA | MBTÇ | MBB | MBS |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2011–12 | Kentucky | 40 | 40 | 32.0 | .623 | .150 | .709 | 10.4 | 1.3 | 1.3 | 4.7 | 14.2 |
Virtua Fighter (video oyunu serisi)

| Virtua Fighter |
| --- | --- |
Virtua Fighter serisinin logosu
Tür: Dövüş
Yapımcı:  Sega  Genki  Aspect  Tiger Electronics  TOSE 
Yayımcı: Sega
Yaratan:  Yū Suzuki  Seiichi Ishii 
Platformlar:  Arcade  Sega Saturn  Sega 32X  Microsoft Windows  Mega Drive  Game Gear  Master System  Game.com  R-Zone  Dreamcast  PlayStation 2  GameCube  PlayStation 3  Virtual Console  Xbox 360  Mobil 
İlk yayın: Virtua Fighter 28 Kasım 1993
Son yayın: Virtua Fighter 5 Final Showdown 5 Haziran 2012
Yan ürün:  Fighters Megamix  Virtua Quest  Anime serisi 
Virtua Fighter (Japonca: バーチャファイター Bācha Faitā), Sega tarafından geliştirilen bir dövüş video oyunu serisidir. Orijinal Virtua Fighter 28 Kasım 1993'te piyasaya sürüldü ve dört ana devam oyunu ve birkaç yan serisi ortaya çıktı. Oldukça etkili olan ilk Virtua Fighter oyunu, piyasaya sürülen ilk 3D dövüş oyunu olarak tanınmaktadır.
Oyunlar

Virtua Fighter – Arcade (1993), Sega Saturn (1994), Sega 32X (1995)
Virtua Fighter Remix – Saturn (1995), Arcade (1995), Windows (1996)
Virtua Fighter 10th Anniversary – PlayStation 2 (2003)
Virtua Fighter 2 – Arcade (1994), Saturn (1995), Sega Genesis (1996), Windows (1997)
Virtua Fighter 2.1 – Arcade (1995), Saturn (1995), Windows (1997), PlayStation 2 (2004), Xbox 360 (2012), PlayStation 3 (2012)
Virtua Fighter CG Portrait Series – Saturn (1996)
Virtua Fighter Animation – Game Gear (1996), Master System (1997)
Virtua Fighter Kids – Arcade (1996), Saturn (1996)
Fighters Megamix – Saturn (1996)
Virtua Fighter 3 – Arcade (1996)
Virtua Fighter 3tb – Arcade (1997), Dreamcast (1998)
Virtua Fighter 4 – Arcade (2001), PlayStation 2 (2002)
Virtua Fighter 4: Evolution – Arcade (2002), PlayStation 2 (2003)
Virtua Fighter 4: Final Tuned – Arcade (2004)
Virtua Quest – GameCube (2004), PlayStation 2 (2004)
Virtua Fighter 5 – Arcade (2006), PlayStation 3 (2007)
Virtua Fighter 5 Online – Xbox 360 (2007)
Virtua Fighter 5 R – Arcade (2008)
Virtua Fighter 5 Final Showdown – Arcade (2010), Xbox 360 (2012), PlayStation 3 (2012), PlayStation 4 (2016, Yakuza 6: The Song of Life'ta bir mini oyun olarak)
Virtua Fighter: Cool Champ – Mobil (2011)
Virtua Fighter: Fever Combo – Mobil (2014)
Vitse-admiral Popov

| --- | --- |
 Vitse-admiral Popov çizimi, 30 Kasım 1878
Gemi sınıfı

Önce gelen:: Novgorod
İnşa edilme:: 1872–1876
Hizmette:: 1876–1903
Tamamlanmış:: 1
Sökülen:: 1
Tarihçe
Rus İmparatorluğu
Adı:  Vitse-admiral Popov
Adının geldiği yer/kişi:  Koramiral Andrei Alexandrovich Popov
İnşa eden:  Nikolaev Tersanesi, Nikolaev
Maliyet:  3,260,000 ruble (silahlar hariç)
Kızağa konuluşu:  8 Eylül 1874
Denize indirilişi:  7 Ekim 1875
Bitirilişi:  1876
Hizmetten çıkışı:  2 Mayıs 1903
Sınıfı:  Kıyı savunma zırhlısı, 13 Şubat 1892
Liste dışı:  3 Temmuz 1903
Akıbet:  Aralık 1911'de hurda olarak satıldı
Genel karakteristik (inşa edildiği haliyle)
Tipi:  Zırhlı duba
Deplasman:  3.600 emperyal ton (3.658 t)
Uzunluk:  126 ft 10 in (38,7 m)
Genişlik:  117 ft 8 in (35,9 m)
Su çekimi:  19 ft (5,8 m)
Kurulu güç:  4.480 ihp (3.340 kW)  12 Scotch deniz kazanı
İtme gücü:  6 şaft, 8 bileşik buhar motoru
Hız:  8,5 knot (15,7 km/sa; 9,8 mph)
Menzil:  540 deniz mili (1.000 km; 620 mi) maksimum hızda
Kişi kapasitesi:  19 subay ve 187 mürettebat
Silah donanımı:  2 × 12-inç (305 mm) ağızdan dolma top  4 × 4-pounder, 3,4-inç (86 mm) top
Zırh:  Kemer: 16 in (406 mm)  Barbet: 16 in (406 mm)  Güverte: 2,75 in (70 mm)
Vitse-amiral Popov, 1870'lerde Rus İmparatorluk Donanması için yapılmış bir zırhlı dubaydı. Şimdiye kadar yapılmış en sıra dışı savaş gemilerinden biriydi ve hala inşa edilen en kötü savaş gemilerinden biri olarak popüler denizcilik hikâyelerinde yer almaktadır. Tekne, aynı boyuttaki diğer gemilerden çok daha fazla zırh ve daha ağır bir silah taşımasına izin verirken su çekimini azaltması için daireseldi. Vitse-amiral Popov 1877-78'de gerçekleşen 93 Harbi'nde küçük bir rol oynamış ve 1892 yılında sahil savunma gemisi olarak yeniden sınıflandırılmıştır. Gemi 1903'te hizmet dışı bırakıldı ve 1911'de hurda olarak satıldı.
Vito Corleone

| Vito Andolini Corleone |
| --- | --- |

Yaratan: Mario Puzo
Canlandıran: Marlon Brando (53–63),  Robert De Niro (25–31),  Oreste Baldini (çocukluk)
Bilgileri
Tam adı: Vito Andolini
Takma ad(lar)ı: Baba
Cinsiyet: Erkek
Meslek: Zeytinyağı ithalatçısı, Mafya babası
Evlilik(ler): Carmella Corleone
Çocuklar: Santino Corleone (1916-1948),  Fredo Corleone (1919-1959),  Michael Corleone (1920-1997),  Constanzia "Connie" Corleone (1923-),  Thomas "Tom" Hagen (evlatlık)
Din: Roma Katoliği
Doğum ve ölüm: Vito Andolini(d. 29 Nisan 1887,  - ö. 1955, ; kalp krizi)
Vito Corleone (Vito Andolini), Corleone Mafya Ailesi'nin kurucusu ve ilk donu olan kurgusal karakter. Filmde gençliğini Robert De Niro, yaşlılığını Marlon Brando canlandırmıştır. 1901 yılında Don Ciccio'nun babası, abisi ve annesini öldürmesinin ardından yakınları sayesinde Amerika Birleşik Devletleri'ne gönderilmiştir. Su çiçeği nedeniyle New York yakınındaki Ellis Adası'nda 3 ay karantinada geçirmiştir. Genco Import adlı bir şirket kurmuş ve ilerleyen yıllarda İtalya'dan zeytinyağı ithal etmiştir. 4 çocuğu (Santino, Fredo, Michael ve Connie) olmuştur. Carmela Corleone ile evlidir, Carmela ona dört evlat vermiş, en zor zamanlarında bile yanında olarak Vito'nun saygısını kazanmıştır. Bilinen gayrimeşru ilişkisi ve çocuğu yoktur. İş dünyasında ise aldığı mantıklı ve açıklanabilir kararları, zekası ve vakurluğuyla gizlediği gücü bilinir.
Vito Corleone'nin repliği Ona reddedemeyeceği bir teklifte bulunacağım. sinema tarihinin en çok hatırlanan 2. repliği seçilmiştir.
Premiere dergisi Vito Corleone'yi tarihteki en büyük film karakteri seçerken, Empire dergisi 53. en büyük film karakteri olarak seçti.
Virunga Millî Parkı

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
St. Mart Kilisesi
Konum:  Kongo DC
Kriter: Doğal: vii, viii, x
Referans: 63
Tescil: 1979 (3. oturum)
Tehlike: 1994
Bölge: Afrika
Koordinatlar: 0°55′0″G 29°10′0″D﻿ / ﻿0.91667°G 29.16667°D﻿ / -0.91667; 29.16667
Virunga Millî Parkı (Fransızca: Parc National des Virunga), eski adıyla Albert Millî Parkı, Kongo Demokratik Cumhuriyeti'nin doğusunda, güneyde Virunga Dağlarından kuzeyde Rwenzori Dağlarına uzanan; Ruanda'daki Volkanlar Ulusal Parkı ve Rwenzori Dağları Millî Parkı ile Uganda'daki Kraliçe Elizabeth Millî Parkı'nın sınırları arasında yer alan 7,800 kilometrekarelik (3,000 mil kare) bir millî parktır.
Park 1925 yılında Afrika'nın ilk ulusal parkı olarak kurulmuştur. Park 1979'dan beri UNESCO tarafından belirlenen bir dünya mirası alanıdır. Son yıllarda kaçak avlanma ve Kongo İç Savaşı, vahşi yaşam nüfusuna ciddi şekilde zarar vermiştir. Park, Kongo Ulusal Parkı Makamları, Doğa Koruma Vakfı (ICCN) ve eski ortağı Afrika Koruma Fonu (İngiltere) olarak bilinen Virunga Vakfı'nın ortağı olan Institut Congolais tarafından yönetilmektedir. 2008 yılından bu yana mevcut park yönetmeni Belçika Prensi Emmanuel de Merode'dur.
Coğrafya

Virunga Millî Parkı, peyzaj ve ekosistem çeşitliliği konusunda benzersizdir.
Nyiragongo Volkanı'ndaki lav gölü, dünyadaki en büyük lav gölü
Virunga Ulusal Parkı dağ gorilleri
Bukima Camp Mikeno Dağı eteklerinde yer alır ve Kongolu dağ gorillerine ev sahipliği yapar
Rwenzori Dağları
Bukima bölgesindeki Rugendo ailesinin Silverback'i
Kabinler kratere karşı konumlandırılmış, bu hali ile ziyaretçilerini büyüleyen bir yapısı var
İki erkek Kongo aslanı dinleniyor
Afrika filleri ve Afrika mandaları
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Güney Kısım: Montane Tropik ormanı (dağ gorillerine ev sahipliği yapmaktadır)  Alpine ormanları (on the higher slopes of the Virunga Massive)  Eski (ve yeni) Lav akıntıları |  Orta Kısım Afrika otlakları  Marshland  Riverine Ormanları  Göl kıyıları |  Kuzey Kısım Göl kıyıları  Afrika otlakları  Riverine ormanları  Alpine ormanları (Rwenzori Dağları)  Sonsuz kar (Buzul) |
Azize Tanrıkulu

Azize Tanrıkulu (d. 9 Şubat 1986, Bismil, Diyarbakır, Türkiye), Olimpiyat ikincisi ve Avrupa şampiyonu Türk millî tekvandocudur. Aynı zamanda, Türk millî tekvandocu Bahri Tanrıkulu'nun kız kardeşidir. 2008 Pekin Olimpiyatları kadınlar 57 kg tekvando finalinde, Güney Koreli rakibi Sujeong Lim'e yenilerek Olimpiyat ikincisi olmuş ve gümüş madalya kazanmıştır. Antalya Çağlayan Lisesi'nde beden eğitimi öğretmeni olarak görev yapmaktadır.
Özel yaşamı

Antalya Akdeniz Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bölümü'nde okudu. Ayrıca Ankara'da jimnastik öğrenen Azize Tanrıkulu, ağabeyinin önerisi ile tekvando sporuna ilgi duymaya başladı. İstanbul Büyükşehir Belediyesi Spor Kulübü'ne bağlı lisanslı sporcu olarak çalıştı.
Kariyeri

Uluslararası turnuvalarda; Tekvando kategorisinde Türkiye'yi temsil ettiği sporculuk kariyerinde, ilk olarak 2002 yılında Belçika Turnuvası'nda ikinci oldu. Ardından Balkan Şampiyonası 2003'te birincilik, Hollanda Turnuvası 2004'te üçüncülük, 23. Dünya Üniversiteler 2005 Yaz Spor Oyunları'nda birincilik, 2005 Uluslararası İsmet Iraz Turnuvası'nda birincilik, 2005 Avrupa Şampiyonası'nda birincilik, 2006 Avrupa Takımlar Şampiyonası'nda birincilik, 2006 Dünya Takımlar Şampiyonası'nda ikincilik, 2007 Uluslararası Almanya Turnuvası'nda üçüncülük derecelerini aldı. Olimpiyat ikincisi ve Avrupa şampiyonu olan sporcu, 2008 Pekin Olimpiyatları kadınlar 57 kg tekvando finalinde, kariyerinin en büyük başarısını elde etti. Bu müsabakalarda ikiciliği elde ederek gümüş madalyaya sahip olmayı başardı.
Vjesnik

| --- | --- |
Vjesnik'in Zagreb'te bulunan genel merkezi.
Tür: Günlük gazete
Format: Berliner
Kuruluş tarihi: 24 Haziran 1940
Dil: Hırvatça
Genel merkez: Slavonska avenija 4, Zagreb, Hırvatistan
Tiraj: 9,660 (2005 verilerine göre)
ISSN: 0350-3305
Resmî site: www.vjesnik.hr
Vjesnik; Hırvatistan'da yayınlanan ve merkezi Zagreb'te bulunan günlük bir gazetedir.
Gazete 1940 yılında aylık olarak yayına başlamıştır. Hırvatistan, Nazi Almanyasının işgaline uğrayınca, gazete Yugoslav partizan direnişçilere hizmet vermiştir. 1941 Ağustos'unda "Smrt fašizmu, sloboda narodu" (Türkçe: "Faşizme ölüm, halka hürriyet") şeklindeki direnişçi sloganı edisyonda yer almıştır. 1990 yılında Hırvatistan, Yugoslavya'dan ayrılarak bağımsızlığını ilan edince gazete, Hırvatistan Demokratik Partisi'nin (Hrvatska demokratska zajednica-HDZ) eline geçmiştir. Bu süreçte 1992 yılına kadar ismi değiştirilerek Novi (Yeni) Vjesnik yapılmışsa da tekrar eski ve popüler olan isme dönülmüştür. 
Gazetenin 1997 tirajı 21,348 iken, 2005'te 9,660'a gerilemiştir. 1960'ta ise gazetenin tirajı 100,000 idi.
Atmeydanı Vakası

Atmeydanı Vakası veya Atmeydanı Olayı ya da Sultan Ahmed Camii Vak‘ası, 1648 yılında IV. Mehmed'in saltanatının ilk aylarında Osmanlı İmparatorluğu'nun başkenti İstanbul'da bulunan Sultanahmet Meydanı'nda gerçekleşen ayaklanma.
Arka plan

Sultan İbrahim, 12 Ağustos 1648'de tahttan indirildi. Birkaç gün sonra öldürüldü. 6 yaşındaki oğlu IV. Mehmet (1648-1687 yılları arasında hüküm sürdü) tahta çıktı. Osmanlı İmparatorluğu'nda yeni padişah, tahta çıktığında askerlere cülûs bahşişi verilmesi bir gelenekti. Ancak, devam eden maliyetli Girit Savaşı nedeniyle, padişahın naipleri gerekli bahşişi ödeyemediler. Osmanlı Ordusunun ana süvari birlikleri olan sipahi birlikleri, bahşiş almadıkları için özellikle şikayetçiydi.
Ayaklanma

İki ay sonra hükûmeti yöneten Bâb-ı Âli divanı, Girit'e sipahi birimleri gönderme kararı aldı. Öfkeli sipahiler, diğer bazı haklarını almak için İstanbul'a geldi. Bazı yerel halk da onlara katıldı. Topkapı Sarayı'nın önünde bulunan Bizans dönemi'nden kalma hipodrom olan Atmeydanı adlı meydanda toplandılar. Rumen tarihçi Nicolae Iorga'ya (1871–1940) göre, Sultan İbrahim'in annesi Valide Kösem Sultan, güruhu gizlice destekledi. Bazı devlet adamlarının idam edilmesi talepleri de dahil olmak üzere talepler daha da aşırı hale geldi, ancak hükûmet bunların çoğunu başlangıçta olumlu karşıladı. Olay yerine gönderilen müzakerecilerden biri, aslında yeniçeri birliği üyesi, güruh tarafından öldürüldü. Bu durum karşısında saraya sadık yeniçeriler ile sipahiler arasında gerginlik ortaya çıktı. Daha iyi organize olmuş yeniçeriler, kanlı geçen çatışma sonrası sipahileri yendi.
Ayaklanma sonrası

Sipahilerin başlattığı ayaklanma bastırıldı. Ancak yeniçeriler daha fazla güç kazandı ve devlet yeniçeri ağalarının kontrolüne girdi. Bu durum kısa süre sonra İstanbul'da huzursuzluk yaratmaya başladı. İmparatorluğun çalkantılı yılları, 1656'da Köprülüler Devri'nin başlangıcına kadar sürdü.
2. Yaş-Kişinev Taarruzu

| g t Doğu Cephesi |
| --- | --- |
 1941 Barbarossa • Brest-Litovsk • Bialistok-Minsk • Raseiniai • Brodi • Smolensk • Yasamal • Kiev • Tallinn • Duhovşçina • Yelnya • Roslavl • Odessa • Leningrad • I. Harkov • Kırım • Rostov • Sivastopol • Moskova 1942 I. Rzhev-Vyazma • Toropets-Holm • Demyansk • Velikiye Luki • Mars • II. Harkov • Mavi • Stalingrad • Uranüs • Kış Fırtınası • Küçük Satürn • Tatsinskaya • Yüzük • Sinyavin 1943 III. Harkov • Kursk • Prohorovka • Kutuzov • Rumyantsev • Suvorov • II. Kiev 1944 Dinyeper • Korsun-Şevçenkovski • Narva • Dinyeper-Karpatlar • Jitomir-Berdiçev • Krasnoye • Uman-Botoşani • Kirovograd • Kamenets-Podolski • 1. Yaş-Kişinev • 1. Târgu Frumos • Bagration • Vilnüs • Radzymin • Şyaulyay Taarruzu • Lvov-Sandomierz • Lublin-Brest • Doppelkopf • 2. Yaş-Kişinev • Debrecen • Belgrad • Panzerfaust •  Budapeşte 1945 Vistül-Oder • Gündönümü • Doğu Prusya • Königsberg • Balaton • Doğu Pomeranya • Silezya • Viyana • Seelow • Berlin • Prag 
2. Yaş-Kişinev Taarruzu ya da Yaş-Kişinev Stratejik Taarruz Harekâtı, Doğu Romanya'daki Yaş ve Moldova'daki Kişinev gibi iki önemli kente yönelen Sovyet genel taarruzudur. Harekât, 20-29 Ağustos 1944 tarihleri arasında gerçekleşmiştir. Sovyet 2. Ukrayna Cephesi ve 3. Ukrayna Cephesi kuvvetleri, Alman ve Rumen kuvvetlerce güçlü bir biçimde tutulan Kuzey Ukrayna Ordular Grubu mevzilerine taarruz ettiler. Kızıl Ordu'nun operatif hedefleri, bölgedeki Alman ve Rumen kuvvetlerini imha etmek, Moldova'yı geri almak ve Romanya ile Balkanlar'a taarruz için uygun dayanaklar oluşturmaktı.
Taarruz, savunmadaki Alman birliklerinin kuşatılması ve büyük kısmının imha edilmesiyle sonuçlandı ve Kızıl Ordu'ya Doğu Avrupa içlerinde ilerlemek yönünden stratejik bir elverişlilik sağladı. Ayrıca Romanya'yı, Mihver safından Müttefik Devletler safına geçmeye zorladı.
Harekât öncesi

Aynı bölgede, 8 Nisan-6 Haziran 1944 tarihleri arasında Kızıl Ordu'nun giriştiği 1. Yaş-Kişinev Taarruzu, Sovyet birlikleri açısından başarısızlıkla sonuçlanmıştı. Bununla birlikte, 1944 yılı boyunca Wehrmacht Doğu Cephesi kuvvetleri, tüm cephe hattında geri atılmışlardı. Güney Ukrayna Ordular Grubu, 1944 Mayıs ayında savaş öncesi Romanya sınırına kadar gerilemişti ve yine de Romanya ile Sovyetler Birliği arasındaki sınırın büyük bölümünü oluşturan Dinyester hattında bir savunma tesis etmeyi başarmıştı. Ancak Kızıl Ordu, iki yerde köprübaşı olarak iki derinlik sağlamış bulunuyordu. Haziran ayı sonlarında bölgede muharebeler kesildi. Bu sayede Alman birlikleri yeniden düzenlenmek için olanak buldular.
Bu tarihlerde Güney Ukrayna Ordular Grubu, zırhlı birlikler açısından oldukça güçlü durumdaydı. Ancak Temmuz ve Ağustos ayı başlarında zırhlı birliklerin çoğu, Kızıl Ordu'nun Baltık devletleri, Belarus, Kuzey Ukrayna ve Polonya içlerine ilerleyişine karşı koymak üzere Doğu Cephesi'nin kuzey ve merkez kesimlerine kaydırılmıştı. Sovyet genel taarruzunun başlamasından hemen önce bölgede sadece 1. Rumen Zırhlı Tümeni, 13. Panzer Tümeni ve 10. Motorize Piyade Tümeni kalmıştı.
Sovyet Cephe komutanlıklarının taarruz öncesinde geliştirdikleri yanıltma hareketleri oldukça başarılıydı. Alman komuta kadrosu, Sovyet birliklerinin hareketlerine bakarak, Kızıl Ordu birliklerinin cephe hattı boyunca kuzeye kaydırılmakta olduğuna inanıyordu. Sovyet birliklerinin kesin yerleşimleri ve taarruz cepheleri, harekâttan önceki son saatlere kadar bile bilinmiyordu.
Sovyet planları > Strateji

STAVKA'nın planı, Alman ve Rumen ordularının, 2.ve 3. Ukrayna Cephelerinin gerçekleştireceği çift kıskaç hareketiyle çevrilmesi esasına dayanıyordu. Bu plana göre, 2. Ukrayna Cephesi kuvvetleri, Yaş'ın kuzeyinde Alman savunmasını yaracak ve Cephenin motorize ve mekanize unsurları, Alman 6. Ordu'su geri çekilmeden Prut Nehri üzerinde köprübaşları elde edecekti. Hemen sonra harekete geçen Sovyet 6. Tank Ordusu, Siret Nehri geçişlerini ele geçirecekti. Siret'in bir kolu üzerindeki Focşani kesiminde, güçlü savunma mevzilerinin ele geçirilmesi de öngörülmüştü.
Diğer yandan 3. Ukrayna Cephesi kuvvetleri Tiraspol üzerinden taarruz ederek Dinyester Nehri üzerindeki köprübaşlarını ele geçirecek, ardından mekanize ve motorize unsurları kuzeye çark ederek 2. Ukrayna Cephesi'nin ileri unsurlarıyla birleşecektir. İki Cephe kuvvetlerinin bu şekilde hareketi, Alman kuvvetlerinin Kişinev civarında kuşatılmasını sağlayacaktır.
Başarılı bir kuşatmanın ardından 6. Tank Ordusu ve 4. Muhafız Mekanize Kolordusu, Bükreş'e ve Ploiești petrol bölgesi yönünde taarruzlarını sürdürecekti.
Sovyet planları > Operatif planlama

General Fyodor Tolbuhin komutasındaki 3. Ukrayna Cephesi'nin harekâtı;
Bu bölgedeki esas kuvvet, General Şarohin'in 37. Ordu'sunun 66. Piyade Kolordusu ile 6. Muhafız Piyade Kolordusu'dur. Bu birlikler, 4 km genişlikteki bir cephe hattından taarruz edecektir. Taarruzu yapacak olan bu kuvvetler (birinci kademe kuvveti), 37. Ordu'nun iki kolordusudur. Diğer kolordu, ihtiyat olarak tutulmaktadır. Plana göre Alman-Rumen savunması, ilk dört günde, ortalama 15 km ilerleme sağlanarak derinliğine yarılacaktır. Taarruzun, bir haftanın sonunda 110 – 120 km'lik derinliğe (operatif derinlik) ulaşması öngörülmüştür.
General Kupriyanov komutasındaki 66. Piyade Kolordusu'nun iki tümeni, 61. Muhafız Piyade Tümeni ile 333. Piyade Tümeni, birinci kademede taarruza kalkacak, üçüncü tümen olan 244. Piyade Tümeni ise ihtiyatta tutulacaktır. 61. Muhafız Piyade Tümeni'nin cephe hattı 1,5 km ve 333. Piyade Kolordusunun cephe hattı ise 2 km'dir. Sonuç olarak Kolordu'nun 4 km'lik cephe hattının 3,5 km kesiminde taarruz edilecektir. İki tümenin taarruz cephesinde, kilometre başına topçu ve havan yoğunluğu 231-234, tank ve taarruz topu yoğunluğu 18'dir.
Askerler Ağustos ayı başından itibaren, savunmadaki kuvvetlerin üstesinden gelebilmek için benzer bir arazi üzerinde taktik taarruz ağırlıklı özel bir eğitimden geçtiler.
Taarruz > İlk taarruz

Taarruza katkılan 333. Piyade Tümeni, üç alayını da birinci kademede taarruza katmıştı. 61. Muhafız Piyade Tümeni ise standart taarruz tarzında, alaylardan birini ihtiyata ayırmış, iki alayı ile taarruz etmiştir. Bu düzenleme yerinde olmuştu çünkü, alaylardan birinin sağ kanadı, savunmayı aşamadı. Tümen'in diğer alayının taarruzu her ne kadar başarılı geliştiyse de, Tümen, 333. Piyade Tümeni kadar başarılı değildi. Bu durumda Tümen Komutanı, ihtiyattaki alayı da muharebeye sürdü. Karanlık çöktüğünde 66. Piyade Kolordusu'nun ihtiyat tümeni, savunmanın ikinci kademesine taarruz için muharebeye sokuldu. Karanlıkta birliklerin ileri hareketi sekteye uğradı. Üstelik 13. Panzer Tümeni, saat 23.00 dolaylarında karşı taarruz başlatmıştı.
Gün sonunda iki Rumen tümeni tümüyle muharebe dışı kalmıştır. Öte yandan iki Alman tümeni de ağır kayıplara uğradı. Tümenlerden biri yarı mevcudunu yitirdi. Sovyet hazırlık ateşi sırasında bu birliklerin tüm topçu unsurları imha olmuştur. 13. Panzer Tümeni, Sovyet 66. Piyade Kolordusu'na ilk gün bir karşı taarruz düzenleyerek ertesi günkü ilerlemesini durdurmaya çalıştı, fakat olumlu bir sonuç alamadı. 13. Panzer Tümeni, silah yönünden zayıf olmakla birlikte, son takviyelerle insan gücü olarak güçlü sayılırdı. Zırhlı olarak Panzer IV, Sturmgeschütz III ve kundağı motorlu tanksavar topları vardı. İkinci günün sonunda tümenin taarruz edecek ya da etkili bir şekilde direnecek gücü kalmamıştır.
İkinci günün sonunda, 3. Ukrayna Cephesi kuvvetleri Alman 6. Ordu'sunun geri hatlarına ulaştılar. Savaştan sonra önemli bir Alman politikacı olan Franz-Josef Strauss, bağlı olduğu tümenin, Sovyet taarruzunun üçüncü gününde taktik bir birim olmaktan çıktığı görüşündeydi ve "Düşman her yerde" diye yazdı. Bir tabur komutanı olan Hans Diebisch, açıklamaları; "Alman savunmasının ateş gücü, esas savunma hatlarını ve geri hatları vuran Sovyet hava taarruzlarıyla tümüyle imha oldu. Sovyet piyadesi, taburun mevzileri içinde aniden göründüğünde ve askerler ricata kalkıştıklarında, Sovyet hava kuvvetleri bunu olanaksız kıldı. Tabur, hava akınları, havan ve makineli tüfek ateşi altında dağıldı ve kısmen imha oldu." Bir başka Alman subayının açıklaması; Hazırlık ateşi ardından Sovyet tankları mevzilerimize daldılar" şeklindedir.
Taarruz > Taarruzun gelişmesi

Sovyet kuvvetleri çift kıskaç hareketiyle Alman 6. Ordusu'nu ve 8. Ordu'nun bazı unsurlarını kuşatmak için ileri harekete başladılar. Alman-Rumen savunması, taarruzun ikinci günü içinde çöktü ve 6. Muhafız Mekanize Kolordu, esas çevik kuvvet olarak oluşan gediklerden ileri harekete geçti. Bu ileri hareket Alman savunması içinde kısa sürede 40 km'lik bir derinliğe ulaştı ve geri hatlardaki ikmal tesislerini 21 Ağustos akşamında ele geçirdi. İki gün sonra, 23 Ağustos'ta 13. Panzer Tümeni bütünlüğü olan bir muharebe gücü olmaktan çıkmıştı ve Alman 6. Ordu'su, 100 km derinlikte kuşatılmıştı. Kızıl Ordu'nun mekanize / motorize unsurları, Macaristan'daki Alman birliklerinin geri bağlantılarını, en önemlisi Macaristan'daki birliklerle bağlantıyı kesmeyi başarmışlardı. Kuşatılmış Alman birlikleri, kuşatmadan çıkabilmek için mücadele ettilerse de ancak bir kısmı çıkabilmeyi başardı.