Prosiyanidin
Analiz

Kondanse tanenler, depolimerizasyon, asimetrik akış alan akışı fraksiyonlaması veya küçük açılı X-ışını saçılması dahil olmak üzere çeşitli tekniklerle karakterize edilebilir. DMACA, bitki histolojisinde prosiyanidin bileşiklerinin lokalizasyonu için kullanılan bir boyadır. Reaktifin kullanımı mavi boyanmaya neden olur. Prosiyanidinleri titre etmek için de kullanılabilir. Toplam fenoller (veya antioksidan etkisi) Folin-Ciocalteu reaksiyonu kullanılarak ölçülebilir. Sonuçlar tipik olarak gallik asit eşdeğerleri (GAE) olarak ifade edilir.
Tarla fasulyesi (Vicia faba) veya arpadan   elde edilen prosiyanidinler, kateşin veya proantosiyanidinlerin varlığında testte kırmızı bir renk oluşmasına neden olan vanilin-HCl yöntemi kullanılarak tahmin edilmiştir.
Prosiyanidinler, Prosiyanidolik İndeks (Bates-Smith Tahlili olarak da adlandırılır) kullanılarak titre edilebilir. Ürünün belirli kimyasallarla karıştırıldığında renk değişimini ölçen bir test yöntemidir. Renk değişimi ne kadar büyük olursa, PCO içeriği de o kadar yüksek olur. Ancak, Prosiyanidolik İndeks, 100'ün üzerinde iyi ölçüm yapabilen göreli bir değerdir. Ne yazık ki, 95'lik bir Prosiyanidolik İndeks bazıları tarafından hatalı bir şekilde %95 PCO olarak algılanmış ve bitmiş ürünlerin etiketlerinde görünmeye başlamıştır. Mevcut tüm analiz yöntemleri, bu ürünlerin gerçek PCO içeriğinin %95'ten çok daha düşük olduğunu göstermektedir.
Porter Tahlili veya butanol-HCl-demir yöntemi olarak adlandırılan geliştirilmiş bir kolorimetrik test, şu anda en yaygın kullanılan PCO tahlilidir. Porter Tahlili'nin ölçüm birimi PVU'dur (Porter Değer Birimi). Porter Tahlili, üzüm çekirdeği ekstraktı gibi prosiyanidin içeren bileşiklerin gücünü belirlemeye yardımcı olan kimyasal bir testtir. Daha büyük zincir birimlerini (dimerler ve trimerler) tek birim monomerlere ayıran ve oksitleyen bir asit hidrolizidir. Bu, bir spektrofotometre kullanılarak ölçülebilen bir renk değişikliğine yol açar. Belirli bir ışık dalga boyunda absorbans ne kadar yüksek olursa, güç de o kadar yüksek olur. Üzüm çekirdeği ekstraktı için aralıklar, düşük kaliteli malzeme için 25 PVU'dan birinci sınıf üzüm çekirdeği ekstraktları için 300'ün üzerine kadar değişir.
Jel geçirgenlik kromatografisi (GPC) analizi, monomerlerin daha büyük PCO moleküllerinden ayrılmasını sağlar.
Prosiyanidin monomerleri, HPLC analizi ile karakterize edilebilir. Kondanse tanenler, floroglusinol (floroglusinoliz olarak adlandırılan reaksiyon), tiyoglikolik asit (tiyoglikoliz), benzil merkaptan veya sisteamin (tiyoliz olarak adlandırılan işlemler) gibi bir nükleofil varlığında asit katalizli bölünmeye uğrayabilir ve daha sonra analiz edilebilen oligomerlerin oluşumuna yol açar.
Floroglusinoliz, örneğin şarap veya üzüm çekirdeği ve kabuk dokularında prosiyanidinlerin karakterizasyonu için kullanılabilir.
Tiyoglikoliz, prosiyanidinleri veya kondanse tanenlerin oksidasyonunu incelemek için kullanılabilir. Lignin kantitasyonu için de kullanılır. Douglas köknar kabuğundan elde edilen kondanse tanenler üzerindeki reaksiyon, epikateşin ve kateşin tiyoglikolatları üretir.
Lithocarpus glaber yapraklarından elde edilen kondanse tanenler, sisteamin varlığında asit katalizli bozunma yoluyla analiz edilmiştir.