stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Albinizm

| Albinizm |
| --- | --- |

Akşın bir kız ve kardeşleri
Uzmanlık: Endokrinoloji 
Albinizm ya da akşınlık, derideki melanositlerin melanin pigmentini üretebilmeleri için gerekli olan tirosinaze (tyrosinase) enziminin eksikliğinin sonucu ortaya çıkan doğumsal bir hastalıktır. Bu hastalığa albinizm, hastalara ise albino denir (halk dilinde abraşlık olarak bilinir).
İnsanları ve hayvanları etkileyen genetik bir bozukluk olan albinizm renklenmeyi sağlayan melanin pigmenti yokluğu ya da azlığından kaynaklanır. Gözler, deri, saçlar ve bedenin öbür bölümlerini etkileyebilir. Akvaryum balıklarında da sık olarak görülmektedir.
Deri ve gözlerin etkilendiği albinizm türüne “okülokütane (oculocutaneous) albinizm” denir. Canlılarda deriye, gözlere, pullara, kıllara, kürklere, vb. rengini veren pigmentlerin doğumsal eksikliği içi yapılan tanımlamadır. Albinolarda (gerek insan, gerek hayvan) deri çok ince ve beyazımsı (ya da hafifçe pembe), kıllar (ya da tüyler) beyazdır. Derideki melanin pigmenti eksikliği, güneş ışınlarına duyarlılığı arttırır (güneş yanıkları) ve deri kanserlerine neden olur. Gözlerin gözbebekleri pembemsi-kırmızımsı olmasının nedeni ağ tabakadaki (retina) damarlarındaki kanın yansımasıdır. Melanin içermeyen gözler ışığa duyarlıdır; hastalarda fotofobi (ışıktan etkilenme), nistagmus ve görme bozuklukları belirlenir. Albinizm ender de olsa, zeka geriliği ya da bedensel gerilikle birlikte olabilir.
Çeşitleri

2 tür albinizm vardır. Ancak, albinizm denildiğinde yaygın tip albinizm anlaşılmaktadır:
Yaygın (generalize) albinizmde deride, iriste ve kıllarda melanin yoktur (okülokütane albinizm).
Yerel (lokalize) albinizm, vitiligo olarak bilinen tablodur. İnsanlarda, deride beyaz lekeler saptanır. Yanık nedbelerdeki ve lepralı hastalardaki pigmentsiz deri lekeleri en iyi örneklerdir.
Akşın bir kanguru (Macropus rufogriseus rufogriseus); Bruny Adası, Tazmanya, Avustralya
Albino emu kuşu, Eskişehir Hayvanat Bahçesi
En Son Babalar Duyar

| En Son Babalar Duyar |
| --- | --- |
Dizinin logosu
Format: Televizyon dizisi
Tür: Durum komedisi Aile Dram
Senarist: Necmi Yapıcı Murat Aras  Metin Açıkgöz  Birol Güven Kenan Kuzan
Yönetmen: Sibel Kocataş Funda Karagöz
Yardımcı yönetmen: Çiğdem Sezgin
Başrol: Ayşegül Atik  Ali Erkazan  Levent Ülgen  Hatice Aslan
Ülke:  Türkiye
Dili: Türkçe
Sezon sayısı: 5
Bölüm sayısı: 200    (İlk sezon TRT 1'de yayımlandı .   Star TV'de yayımlanmaya başlayınca bölüm numarası sıfırlanmıştır.   2-5 sezonlar Star TV'de yayımlandı.) (bölümleri listesi)
Yapım
Yönetici yapımcı: MinT Motion Pictures
Yapımcı: Birol Güven
Görüntü yönetmeni: Mustafa Nuri Eser
Yayın bilgileri
Kanal: TRT 1 (2002-2003, 1. sezon)  Star TV (2003-2006, 2-5. sezon)
Görüntü formatı: 480p Çerçeve oranı
Ses formatı: Stereo
Yayın tarihi: 21 Eylül 2002 (2002-09-21) - 30 Aralık 2006 (2006-12-30)
Durumu: Sona erdi


En Son Babalar Duyar, 21 Eylül 2002 tarihinde TRT 1'de yayımlanmaya başlayan durum komedisi, aile ve dram türündeki Türk televizyon dizisidir. Yapımcılığını Mint Prodüksiyon'un üstlendiği dizinin yönetmenliğini Sibel Kocataş yaptı, senaryosunu ise Murat Aras yazdı.
Dizide; biri evli, üç kızı ve bir oğlu olan anne ile babanın neşeli ve telaşlı yaşamı, komşuları ve akrabalarıyla olan ilişkileri anlatılmıştır. Daha sonra Kadir'in işleri ve üçkâğıtları, ailesi ve özellikle babası ile ilişkileri anlatılmıştır.
Dizide Ayşegül Atik, Ali Erkazan, Levent Ülgen, Hatice Aslan, Ali Sunal, Burçak Işımer, Cansın Özyosun gibi oyuncular rol aldı. 1. sezon 21 Eylül 2002 ile Haziran 2003 tarihleri arasında TRT 1'de yayımlandı, 41 bölüm sürdü ve sezon finali yaptı.
Eylül 2003'te ekrana gelen 42. bölümden itibaren Star TV'de yayımlanmaya devam etti, Star TV'ye geçince bölüm numarası tekrar 1'den başladı. 2004 yılında ana karakterler Ayşegül Atik, Ali Erkazan ve Ali Sunal'ın diziden ayrılması ile beraber dizinin konusu değişmiş Levent Ülgen ana karakter konumuna gelmiştir. Bu sezondan sonra dizi sezon finali yapmayarak devam etmiştir. Yaz sezonları Assos'ta ve Şile'de çekilmiştir.
Selahattin Taşdöğen ve Zerrin Epikmen, Kadir'in anne ve babası rolüyle diziye katılmıştır. Burada da Aralık 2006'ya kadar yayınlandı. Toplam 4 sezon ve 159 bölüm sürdü. 5 senede 200 bölüme ulaşıldı ve dizi, 200. bölümüyle Star TV'de sona erdi.
Yayın takvimi

| Sezon | Yayın günü ve saati | Sezon başlangıcı | Sezon finali | Çekilen bölüm sayısı | Bölüm aralığı | Yayın yılı | TV kanalı |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. sezon | Cumartesi | 21 Eylül 2002 | Haziran 2003 | 41 | 1-41 | 2002-2003 | TRT 1 |
| 2. sezon |  | Eylül 2003 | Haziran 2004 | 47 | 42-88 | 2003-2004 | Star TV |
| 3. sezon |  | Eylül 2004 | Haziran 2005 | 48 | 89-136 | 2004 | Star TV |
| 4. sezon |  | Eylül 2005 | Haziran 2006 | 48 | 137-184 | 2004-2005 | Star TV |
| 5. sezon |  | Eylül 2006 | 30 Aralık 2006   (Final) | 16 | 185-200 | 2005-2006 | Star TV |
Bölümler > 1. sezon (2002-2003) TRT 1

| Bölümler | Yayımlanma tarihi | Bölüm adı |
| --- | --- | --- |
| 1. Bölüm | 21 Eylül 2002 | "1. Bölüm" |
| 2. Bölüm | 2002 | Borsa |
| 3. Bölüm | 2002 | Baba Yadigarı |
| 4. Bölüm | 2002 | Bir Düğün İki Araba |
| 5. Bölüm | 2002 | Mehmet Usta Emekli Oluyor |
| 6. Bölüm | 2002 | Dikkat Evde Emekli Var |
| 7. Bölüm | 2002 | Mustafa Evleniyor |
| 8. Bölüm | 2002 | Babam Borç Verirse |
| 9. Bölüm | 2002 | İpotek |
| 10. Bölüm | 2002 | Mustafa Kovuluyor |
| 11. Bölüm | 2002 | Sigortasız İşçi |
| 12. Bölüm | 2002 | Bayram |
| 13. Bölüm | 2002 | Kanada Yolcuları |
| 14. Bölüm | 2002 | Mustafa Gidiyor |
| 15. Bölüm | 2002 | Pahalı Elbise |
| 16. Bölüm | 2003 | Diyet |
| 17. Bölüm | 2003 | Yılbaşı |
| 18. Bölüm | 2003 | Smokin |
| 19. Bölüm | 2003 | Araba |
| 20. Bölüm | 2003 | Özel Dersler |
| 21. Bölüm | 2003 | Halı |
| 22. Bölüm | 2003 | Şükran Temizlik Şirketi |
| 23. Bölüm | 2003 | Hasta |
| 24. Bölüm | 2003 | Evlilik Yıldönümü |
| 25. Bölüm | 2003 | Taksici |
| 26. Bölüm | 2003 | Chat Arkadaşı |
| 27. Bölüm | 2003 | Burs |
| 28. Bölüm | 2003 | Hasan Kovuluyor |
| 29. Bölüm | 2003 | Baston |
| 30. Bölüm | 2003 | Vasiyet |
| 31. Bölüm | 2003 | Avukat |
| 32. Bölüm | 2003 | Haciz |
| 33. Bölüm | 2003 | Yaş Günü |
| 34. Bölüm | 2003 | Kafe |
| 35. Bölüm | 2003 | Altın Günü |
| 36. Bölüm | 2003 | Yazlık |
| 37. Bölüm | 2003 | Yeni Araba |
| 38. Bölüm | 2003 | Kuduz |
| 39. Bölüm | 2003 | En Önce Babalar Duyar |
| 40. Bölüm | 2003 | Tenis |
| 41. Bölüm | Haziran 2003 | Tatil (Sezon Finali) |
Roberto Iniguez

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Perfumerías Avenida
Pozisyon:  Başantrenör
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Roberto Iñiguez de Heredia
Doğum tarihi:  5 Eylül 1967 (57 yaşında)
Doğum yeri:  Vitoria-Gasteiz, Bask Bölgesi
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Perfumerías Avenida
Profesyonel kariyeri
Yıllar:  Takım
1986-1987:  Baskonia
1987-1990:  Valencia
1990-1992:  Gran Canaria
1992-1993:  Murcia
1993-1994:  Tizona Burgos
1994-1995:  L'Horta
1995-1996:  Gandía
Antrenörlük kariyeri
2003-2011:  Valencia Basket
2011-2012:  Ros Casares Valencia
2012-2014:  Fenerbahçe
2015:  Uni Girona
2015-2017:  Nadejda Orenburg
2017-2019:  Sopron Basket
2019-2020:  Dinamo Kursk
2020-günümüz:  Perfumerías Avenida

Roberto Íñiguez de Heredia, (d.5 Eylul 1967 Vitoria-Gasteiz, Bask Bölgesi, İspanya) Fenerbahçe kadın basketbol takımının eski koçudur.
Kariyeri

12 Yıl Basketbol oynayan Iniguez sırasıyla Saski Baskonia, Valencia BC, CB Murcia, CB Gran Canaria, Valencia Godella ve Gandía BA takımlarında oynadı. Koçluk kariyerine Valencia BC de başlayan Íniguez 6 yıl boyunca (2003-2009) bu takımın alt yapılarında çeşitli görevler üstlendi 2009'da o zamanki adıyla Valencia Basket Team in başına gelen Íniguez göz doldurdu ve Valencia'nın kadın basket takımı olan Ros Casaras takımının başına geçti. Ros Casaras ile Bir İspanya ligi şampiyonluğu ve bir de Kadınlar Euroleague şampiyonluğu yaşadı. Başarılarının ardından Fenerbahçe (kadın basketbol takımı) ile sözleşme imzaladı.
Başarıları

Baş Antrenör
İspanya Kadınlar Basketbol Ligi: 1
Kadımlar Euroleague: 1
Avrupa Kadınlar 17 Yaş Altı Voleybol Şampiyonası

| --- | --- |
Spor: Voleybol
Kuruluş: 2017
Kıta: Avrupa (CEV)
Takım sayısı: 16
En başarılı takım:  İtalya (2 kez)
Son şampiyon:  İtalya (2. kez)
Resmî site: cev.eu
 2023 Avrupa Kadınlar 17 Yaş Altı Voleybol Şampiyonası
Avrupa Kadınlar 17 Yaş Altı Voleybol Şampiyonası, 17 yaş altı voleybolcuların katıldığı, Avrupa Voleybol Konfederasyonu tarafından iki yılda bir düzenlenen tarafından düzenlenen voleybol turnuvası. 2023 yılına kadar 16 yaş altı sporcular için düzenlenen turnuva 2023 itibarıyla 17 yaş altı sporcular için olacak şekilde değiştirildi.
Madalya dağılımı

| Sıra | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  İtalya | 2 | 2 | 0 | 4 |
| 2 |  Rusya | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 3 |  Türkiye | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 4 |  Bulgaristan | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 5 |  Hırvatistan | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Toplam (5 Ülke) | Toplam (5 Ülke) | 4 | 4 | 4 | 12 |
Katılan ülkeler

| Ülkeler |  2017 |   2019 |   2021 |   2023 | Yıllar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  Belarus | 4. |  |  |  | 1 |
|  Belçika | 12. | 11. | 10. | 7. | 4 |
|  Bulgaristan | 3. |  | 3. | 8. | 3 |
|  Hırvatistan |  | 9. | 9. | 3. | 3 |
|  Çekya | 9. |  | 11. |  | 2 |
|  Danimarka | 11. |  |  |  | 1 |
|  Estonya |  |  |  |  ? | 1 |
|  Finlandiya | 10. | 12. |  |  | 2 |
|  Fransa |  | 8. |  | 12. | 2 |
|  Gürcistan |  |  |  |  ? | 1 |
|  Almanya |  | 7. |  | 13. | 2 |
|  Yunanistan | 8. |  |  | 4. | 2 |
|  Macaristan |  |  | 7. | 10. | 2 |
|  İtalya | 1. | 2. | 2. | 1. | 4 |
|  Hollanda | 5. | 5. |  | 9. | 3 |
|  Polonya |  |  | 6. | 6. | 2 |
|  Romanya | 7. | 10. | 12. | 14. | 4 |
|  Rusya | 2. | 3. | 1. |  | 3 |
|  Sırbistan |  | 6. | 5. | 11. | 3 |
|  Slovakya |  |  | 8. |  | 1 |
|  Slovenya |  | 4. |  | 5. | 2 |
|  Türkiye | 6. | 1. | 4. | 2. | 4 |
Oturma Yatak Odası

| --- | --- |
The Bed Sitting Room
"Oturma Yatak Odası" (The Bed Sitting Room) filminin sinema afişi
Yönetmen: Richard Lester
Yapımcı: Oscar Lewenstein Richard Lester
Senarist: John Antrobus Spike Milligan (oyun) John Antrobus (oyun) Charles Wood (uyarlama)
Oyuncular: Rita Tushingham Ralph Richardson Peter Cook Harry Secombe Dudley Moore Michael Hordern Roy Kinnear Marty Feldman Arthur Lowe Spike Milligan
Müzik: Ken Thorne
Görüntü yönetmeni: David Watkin
Kurgu: John Victor-Smith
Stüdyo: Oscar Lewenstein Productions
Dağıtıcı: United Artists BFI (DVD)
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Bilimkurgu, kara komedi, hiciv, fantezi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1969
Çıkış tarih(ler)i: Haziran 1969, Berlin Uluslararası Film Festivali 25 Mart 1970, Londra
Süre: 90 dakika
Ülke:  Birleşik Krallık
Dil: İngilizce
Diğer adları: Oturma Yatak Odası (Türkiye, TV) L'ultime garçonnière (Fransa) Danach (Almanya)
Oturma Yatak Odası  1969 Birleşik Krallık yapımı kara komedi tarzında bir bilimkurgu filmidir. Özgün adı The Bed Sitting Room olan film Türkiye'de şifreli TV kanallarında gösterilmişti.
İrlanda asıllı İngiliz komedyen ve yazar Spike Milligan ile İngiliz oyun yazarı John Antrobus'un birlikte yazdıkları ve 1963'ten itibaren Londra sahnelerinde sergilenen aynı adlı satirik oyundan Charles Wood tarafından sinemaya uyarlanan filmin senaryosunu John Antrobus yazmıştır. Filmin yönetmeni ise filmlerinin çoğunu İngiltere'de yapmış olan Amerikalı sinemacı Richard Lester'dır. Lester en çok The Beatles topluluğuyla birlikte çektiği filmler ve Superman filmleriyle hatırlanır. Lester, Oscar Lewenstein'la birlikte filmin yapımcılığını da üstlenmiştir.
Filmin başlıca rollerinde Rita Tushingham, Ralph Richardson, Peter Cook, Harry Secombe, Dudley Moore, Michael Hordern, Roy Kinnear, Marty Feldman, Arthur Lowe ve bir de Milligan'ın kendisi rol almışlardı. Filmin özgün müzikleri Ken Thorne'a aittir. Pörtlek gözleriyle ünlü, İngiliz aktör Marty Feldman'ın sinemadaki ilk filmidir.
Bu film tek cümleyle "Amerikalıların Dr. Strangelove filmine İngilizlerin cevabı" şeklinde özetlenebilir. (Aslında "Dr. Strangelove" da bir İngiliz yapımı olmakla birlikte yönetmeni (Stanley Kubrick) ve oyuncularıyla tipik bir Amerikan filmi olarak görülmektedir)
Nükleer silahların kullanılmış olduğu 3. Dünya Savaşı'nın üç yıl kadar sonrasında her şeyin yıkıma uğradığı İngiltere'de bir avuç tuhaf karakterin yıkıntılar arasında sanki hiçbir şey olmamış gibi gündelik yaşamlarını sürdürme çabalarının anlatıldığı bu "felaket sonrası" sürrealist komedi filmi gişede başarısızlığa uğramıştı.
Bu film, Monty Python İngiliz komedi grubunun 1969-1974 yılları arasından BBC için çekeceği Monty Python's Flying Circus adlı dizinin bir ön habercisi gibidir. Sinema eleştirmeni Roger Ebert'e göre Monty Python bu diziyi yapmamış olsaydı bile Richard Lester onu mutlaka bir şekilde yapacaktı.
İlk gösteriminin yapıldığı Berlin Uluslararası Film Festivali'nde Altın Ayı ödülüne aday gösterilen filme aynı festivalde "Gandi Ödülü" verildi. Ayrıca Richard Lester 'Avoriaz Fantastik Film Festival'inde "jüri özel ödülü" nü aldı.
Filmin adı nereden geliyor

Bed-sitting room (veya bedsit ) İngiltere'de ve İrlanda'da oldukça yaygın bulunan ve ancak tek yatağın sığabildiği, banyo ve tuvaletlerin ortak kullanıldığı kiralık odalara verilen addır ve popüler kültürde oldukça geniş bir yer tutarlar.Bed-sitting room'un Türkçedeki karşılığı bekâr odası olabilir.
Bu gerçeküstü filmde nükleer felaket sonrasında yaşanan tuhaflıklardan biri de filmin karakterlerinin bir süre sonra radyasyonun etkisiyle mutasyona uğrayarak teker teker çeşitli nesnelere dönüşmeye başlamalarıdır. Karakterler papağana, dolaba vb dönüşürlerken birisi de söz konusu bu odalardan (Oturma Yatak Odası, Bed-sitting room) birine dönüşür. Fİlmin adı buradan gelmektedir.
Konusu

Filmin hemen başında öğrendiğimize göre üç yıl önce bir nükleer savaş olmuş ve uygarlık sona ermiştir. Film bu felaketin tamamen harabeye çevirdiği İngiltere'de geçer. Bir grup tuhaf karakter yıkıntıların arasında eski uygarlıklarından arta kalmış kırık dökük eşyaları ve araç gereçleriyle sanki hiçbir şey olmamış gibi gündelik yaşamlarını sürdürmeye çalışırlar. Her taraf tuğla ve kül yığınları, çanak çömlek kırıklarından oluşmuş tepecikler, hatta eski ayakkabılar ve takma dişlerin oluşturduğu minik dağlarla doludur.
Duvarları olmayan (ama kapılarını açarak girdikleri) yıkıntı evler, çamur akan dereler gerçeküstü manzarayı tamamlayan ögelerdir. Televizyon yayını yoktur ama evlere BBC servisi yapılmaktadır, yani eve gelen üstü başı dökük BBC spikeri evdeki boş televizyon çerçevesinin arkasına geçerek ev sahibine haberleri okur. Metroda sürekli hareket halindeki trende 17 aylık (!) hamile bir genç kız yaşlı anne babasıyla yaşar, diğer vagonlarda da başkaları yaşamaktadır, metronun elektriği bisikletlere bağlı jeneratörlerden sağlanır vb.
Oyuncu kadrosu

| Oyuncu | Rolü |
| --- | --- |
Rita Tushingham: Penelope
Ralph Richardson: Alamein'li Lord Fortnum
Peter Cook: Dedektif
Harry Secombe: Sığınak Adam
Dudley Moore: Çavuş
Spike Milligan: Mate
Michael Hordern: Bules Martin
Roy Kinnear: Plastik Mac Adam
Marty Feldman: Hemşire Arthur
Jimmy Edwards: Nigel
Richard Warwick: Allan
Arthur Lowe: Baba
Mona Washbourne: Anne
Ronald Fraser: Ordu Adam
Dandy Nichols: Mrs Ethel Shroake
Frank Thornton: BBC Adam
Henry Woolf: Elektrik Adam
Ronnie Brody: Şoför
Gordon Rollings: Damlalıkla beslenen hasta
Jack Shepherd: Sualtındaki Papaz
Bill Wallis: Başbakan
Ron Brody: Cüce
Cecil Cheng: Çinli
Edward Malin: Garson
Chris Konyils: Polis
Lord Fortnum (Ralph Richardson) ve atların çektiği Rolls-Royce'u.
Svetlana Sudak

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- |
Doğumu: 17 Kasım 1971 (53 yaşında) Grodno, Belarus
Boy: 1.72 cm
Ağırlık: 92 kg
Spor
Ülke:  Belarus  Türkiye
Spor: Atletizm
Kulüp: Enkaspor
Svetlana Sudak Torun (17 Kasım 1971, Grodno), Beyaz Rus asıllı Türk sporcu.
ENKA Spor Kulübü sporcusudur. 1.72 m boyunda, 92 kg.'dır.
5 Haziran 1994'te çekiç atmada 76.34 metreyle yeni dünya rekorunun sahibi oldu ama bu IAAF'nin kadın çekiç atma dünya rekorlarını tanımadığı bir zamanda gerçekleşti, bu nedenle Mihaela Melinte'nin 4 Mart 1995'teki 66.14 metrelik atışı yeni dünya rekoru sayıldı. Aynı yıl Olga Kuzenkova 68.14 metrelik derecesiyle rekoru geliştirdi. Daha sonra Sudak 69.80'lik kişisel en iyi derecesini, Tatyana Lysenko'nun bir hafta önceki 77.06'lık yeni dünya rekorunu kırmasının ardından elde etti. 1994'te en iyi kadın çekiç atıcısı seçilmiştir. Dünya şampiyonalarında 1999'daki 9.'luğundan daha yüksek bir sıralamada yarışmaları bitirememiştir. 2000 Yaz Olimpiyatları'nı 10. tamamlamıştır. 2008 Yaz Olimpiyatları'nın Türkiye kafilesindeki en yaşlı sporcudur.
Derya Taşçı Özyer

| Derya Taşçı Özyer |
| --- | --- |
Doğum: 30 Temmuz 1967 (57 yaşında) Karadeniz Ereğli, Zonguldak
Milliyet: Türk
Mezun olduğu okul(lar): İTÜ Elektrik Elektronik Fakültesi
Meslek: Antrenör, Basketbolcu
Evlilik: Murat Özyer
Çocuk(lar): Ayşegül Özyer

Derya Taşçı Özyer, (d. 30 Temmuz 1967, Karadeniz Ereğli), Türk millî basketbolcu ve antrenör.
30 Temmuz 1967 tarihinde Karadeniz Ereğli’de doğan Derya Taşçı Özyer, İTÜ Elektrik Elektronik Fakültesi Elektrik Mühendisliği Bölümü'nden 1992’de mezun oldu. Daha sonra İTÜ'de İşletme Mühendisliği’nde yüksek lisans yaptı.
Basketbol Geçmişi

Üniversite sınavlarında İstanbul Üniversitesi'ni kazanınca, basketbol yaşantısını İstanbul'da İstanbul Üniversitesi takımında devam ettirdi ve bu takımda yıldızlaştı. 5 yıl oynadığı sarı-yeşilli takımda bir şampiyonluk, bir de GSGM Kupası kazandı. 1990 yılında transfer olduğu Fenerbahçe'de 1992 yılına kadar, iki kez lig ikinciliği ve bir kez de GSGM Kupası şampiyonluğu yaşadı.
Sarı-lacivertli takımın 1992 yılında kadın basketboldaki faaliyetini sürdürüp sürdürmeme konusunda tereddütte olduğu bir dönemde bu branşta daha istikrarlı bir konuma bulunan Galatasaray'a transfer oldu. 9 yıl aralıksız olarak Galatasaray formasını giyen Derya Taşçı Özyer, namıdiğer Kaptan-ı Derya Galatasaray'da 7 lig şampiyonluğu, 6 Cumhurbaşkanlığı Kupası, 6 Türkiye Kupası kazandı ve 1998-1999 sezonunda Avrupa Şampiyonlar Ligi 3.'lüğü yaşadı.
1996 yılında ise bir dönem Galatasaray Erkek Basketbol takımının antrenörlüğünü yapan Murat Özyer'le evlenmiştir. Ayşegül adında bir kız çocuğu sahibidir.
Çok hızlı hareket eden, savunmada etkili iyi bir guard olan Derya Taşçı Özyer, kariyerinin son 6 yılında Galatasaray ve A millî takıma kaptanlık yapmıştır. Basketbola başladığı 1988 yılından, jübile yaptığı 2001 yılına kadar A millî takım formasını aralıksız 101 defa giyerek çok büyük bir başarıya imza atmıştır. 1997 yılında İtalya'nın Bari kentinde düzenlenen Akdeniz Oyunları'nda gümüş madalya kazanan takımda yer aldı.
Ödülleri

Basketbol yaşantısı boyunca büyük başarılar elde eden Derya Taşçı Özyer'in aldığı bazı özel ödüller şunlardır;
1984 / En iyi forvet
1989 / Avrupa eleme grubu maçları en değerli oyuncusu
1991 / Yılın en iyi kadın basketbolcusu
1992 / Yılın en iyi kadın basketbolcusu
1992 / Kadınlar all-star maçı en değerli oyuncusu
1992 / Olimpiyat meşalesi ” Turgut Atakol” ödülü
1993 / Yılın en iyi kadın basketbolcusu
1997 / Olimpiyat meşalesi ” Şevket Taslıca” ödülü
Antrenörlük Hayatı

Basketbolu bıraktıktan sonra, 2001 yılında Yıldız Türkiye kadın millî basketbol takımında antrenörlük hayatına başladı. Antrenörlük kariyerine Galatasaray altyapısında, ardından da Erdemirspor'da devam eden Derya Taşçı Özyer Erdemirspor'da da Türkiye Kupası ve lig finali oynama şansını yakalamıştır. Basketbolda köklü bir geçmişe sahip ve KBL'de mücadele eden OPTİMUM TED Ankara Kolejliler takımında antrenörlük yapmıştır ve şu anda Galatasaray'da antrenör Ekrem Memnun'un yardımcılığını yapmaktadır.
Turnacık, Ağlı

| Turnacık |
| --- | --- |
Köy

 Kastamonu'nun Türkiye'deki konumu
TurnacıkTurnacık'ın Kastamonu'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kastamonu
İlçe: Ağlı
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1327 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 26
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0366
İl plaka kodu: 37
Posta kodu: 37922
Turnacık, Kastamonu ilinin Ağlı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Yerleşim 1530 yılı tahririnde günümüzdeki "Turnacık" adıyla Küre kazasının köyleri arasında görülmektedir. Yerleşimde 1530 yılı tahririnde 19 hane (erkek ev reisi olan) ve 1 mücerred (yetişkin bekar erkek), 1582 yılı kaydında da 24 hane ve 10 mücerred kaydedilmiştir. Daha önceleri Küre ilçesine bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Ağlı ilçesine bağlandı.
Coğrafya

Köy, Kastamonu il merkezine 60 km, Ağlı ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 26
2021: 24
2020: 17
2019: 17
2018: 17
2017: 20
2016: 19
2015: 18
2014: 18
2013: 19
2012: 20
2011: 19
2010: 21
2009: 22
2008: 28
2007: 33
2000: 31
1990: 85
1985: 100
Louis Charles Delescluze

| Louis Charles Delescluze |
| --- | --- |

Doğum: 2 Ekim 1809 Dreux, Eure-et-Loir, France
Ölüm: 25 Mayıs 1871 (61 yaşında) Paris, France
Defin yeri: Père Lachaise Mezarlığı
Meslek: Politikacı, avukat katibi, gazeteci, memur
Tanınma nedeni: Paris Komünü lideri
İmza

Louis Charles Delescluze (d. 2 Ekim 1809, Dreux - ö. 25 Mayıs 1871, Paris), Fransız devrimci lideri, gazeteci ve Paris Komünü'nün askeri komutanıydı.
Hayatı

Delecluze, Dreux, Eure-et-Loir'da doğdu. Paris'te hukuk okudu ve birçok gizli cumhuriyetçi derneğin üyesi oldu. Ayrıca Bourbon monarşisini deviren ve Kral Louis-Philippe'i iktidara getiren 1830 Temmuz devrimine de katıldı. 1836'da kendisini cumhuriyetçi gazeteciliğe adadığı Belçika'ya sığınmak zorunda kaldı.
1840'ta Fransa'ya döndü ve Valenciennes'e yerleşti. Louis-Philippe'i deviren ve İkinci Fransız Cumhuriyeti'ni yaratan 1848 devriminden sonra Paris'e taşındı ve burada La Révolution démocratique et Sociale (Demokratik ve Sosyal Devrim) adlı bir gazete çıkarmaya başladı ve Solidarité républicaine adlı devrimci örgütü kurdu. . Haziran 1848'de o ve diğer devrimciler, General Louis-Eugène Cavaignac yönetimindeki ordu tarafından hızlı ve şiddetli bir şekilde bastırılan yeni Cumhuriyet hükûmetini devirmek için başarısız bir girişimde bulundular. Mart 1849'da Cavaignac'ı eleştirdiği için tutuklandı ve bir yıl hapis cezasına çarptırıldı. Nisan 1850'de tekrar tutuklandı ve üç yıl hapis cezasına çarptırıldı; daha sonra Fransa'dan İngiltere'ye kaçtı. 1853'te gizlice Fransa'ya döndü, ancak tutuklandı ve on yıl hapis ve sürgüne mahkûm edildi. Cezasını Saint-Pelagie, Belle-Île, Carte hapishanelerinde ve son olarak Fransız Guyanası'ndaki Şeytan Adası'nda çekti. Altı yıllık tutukluluğu boyunca, 1869'da Paris'te De Paris à Cayenne, Journal d'un Transporté adıyla yayınlanan bir anı kitabı yazdı.
1859'da kendisi ve diğer siyasi mahkûmlar İmparator III. Napolyon tarafından affedildi ve Kasım 1860'ta hastalık nedeniyle zayıflamış olarak Fransa'ya döndü. Bir sonraki girişimi, 1864'te kurulan yeni sosyalist Uluslararası İşçi Birliği'ni destekleyen radikal bir gazete olan Réveil'i yayınlamak oldu. Bu dergi ona bir yıl içinde üç kez kınama, para cezası ve hapis cezası getirdi ve sonunda bastırıldı; ve yine Belçika'ya kaçtı.