stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Uzay kolonizasyonu
Uygulama > Yaşam desteği

Uzay yerleşimlerinde, bir yaşam destek sistemi "çökmeden" tüm besin maddelerini geri dönüştürmeli veya ithal etmelidir. Uzaydaki yaşam desteğine en yakın karasal analog muhtemelen bir nükleer denizaltıdır. Nükleer denizaltılar mekanik yaşam destek sistemleri kullanarak insanları aylarca su yüzeyine çıkmadan destekleyebilmektedir ve aynı temel teknoloji muhtemelen uzayda da kullanılabilir. Ancak nükleer denizaltılar "açık döngü" ile çalışırlar - deniz suyundan oksijen çekerler ve mevcut oksijeni geri dönüştürmelerine rağmen tipik olarak karbondioksiti denize atarlar. Yaygın olarak önerilen bir başka yaşam destek sistemi de Biyosfer 2 gibi kapalı bir ekolojik sistemdir.
Uygulama > Yaşam desteği > Sağlık risklerine çözümler

Geleceğin sömürgecileri ve öncüleri için birçok fiziksel, zihinsel ve duygusal sağlık riski olmasına rağmen, bu sorunları düzeltmek için çözümler önerilmiştir. Mars500, HI-SEAS ve SMART-OP, yalnızlığın ve uzun süre kapalı kalmanın etkilerini azaltmaya yardımcı olma çabalarını temsil eder. Aile üyeleriyle iletişim halinde olmak, tatilleri kutlamak ve kültürel kimlikleri sürdürmek, ruh sağlığının bozulmasını en aza indirmede etkili oldu. Ayrıca astronotların endişelerini azaltmalarına yardımcı olacak geliştirme aşamasındaki sağlık araçları ve kapalı bir ortamda mikropların ve bakterilerin yayılmasını azaltmaya yönelik yararlı ipuçları da bulunmaktadır. Astronotlar için radyasyon riski, sık sık izleme ve mekik üzerindeki korumadan uzağa odaklanarak azaltılabilir. Gelecekteki uzay ajansları ayrıca, her sömürgecinin kasın bozulmasını önlemek için zorunlu miktarda günlük egzersiz yapmasını sağlayabilir.
Uygulama > Yaşam desteği > Radyasyon koruması

Kozmik ışınlar ve güneş patlamaları uzayda ölümcül bir radyasyon ortamı yaratır. Dünya yörüngesinde, Van Allen kuşakları Dünya atmosferinin üzerinde yaşamayı zorlaştırır. Manyetik veya plazma radyasyon kalkanları geliştirilmedikçe, yaşamı korumak için yerleşim yerlerinin gelen radyasyonun çoğunu emmeye yetecek kütle ile çevrelenmesi gerekir.
Metrekare yüzey alanı başına dört metrik tonluk pasif kütle koruması, radyasyon dozunu yılda birkaç mSv veya daha azına düşürecek, bu da Dünya'daki bazı yüksek nüfuslu doğal arka plan alanlarının oranının çok altında. Bu, Ay toprağının ve asteroitlerin oksijene, metallere ve diğer yararlı malzemelere dönüştürülmesinden arta kalan malzeme (cüruf) olabilir. Bununla birlikte, bu kadar büyük kütleye sahip gemilerin manevra yapması için önemli bir engel teşkil etmektedir (hareketli uzay aracının özellikle daha az kütleli aktif kalkan kullanması muhtemeldir). Atalet, dönüşü başlatmak veya durdurmak için güçlü iticileri veya bir geminin iki büyük bölümünü zıt yönlerde döndürmek için elektrik motorlarını gerektirecektir. Koruyucu malzeme, dönen bir iç kısım etrafında sabit olabilir.
Uygulama > Yaşam desteği > Psikolojik uyum

Uzun süreli bir uzay görevinin getirdiği monotonluk ve yalnızlık, astronotları kabin hummasına veya psikotik bir mola vermeye yatkın hale getirebilir. Dahası, uykusuzluk, yorgunluk ve aşırı iş yükü bir astronotun uzay gibi her eylemin kritik olduğu bir ortamda iyi performans gösterme yeteneğini etkileyebilir
Uygulama > Ekonomi

Uzayın kolonileştirilmesi için gerekli yöntemler, uzayın ticari kullanımından elde edilecek tahmini karlara ek olarak, amaç için toplanan kümülatif fonları karşılayacak kadar ucuz hale geldiğinde (daha ucuz fırlatma sistemleri ile uzaya erişim gibi) kabaca mümkün olduğu söylenebilir
Geleneksel fırlatma maliyetleri göz önüne alındığında uzay kolonizasyonu için gereken büyük miktarlardaki paranın hemen elde edilebileceğine dair bir beklenti olmasa da, 2010'lu yıllarda fırlatma maliyetlerinde radikal bir düşüş yaşanması ve dolayısıyla bu yöndeki çabaların maliyetinin azalması ihtimali bulunmaktadır. Alçak Dünya yörüngesine 13.150 kg'a (28.990 lb) kadar faydalı yük fırlatma başına 56,5 milyon ABD$'lık yayınlanmış fiyatıyla SpaceX Falcon 9 roketleri halihazırda "sektördeki en ucuz" roketlerdir. SpaceX'in yeniden kullanılabilir fırlatma sistemi geliştirme programının bir parçası olarak Falcon 9'ların yeniden kullanılabilmesini sağlamak üzere geliştirilmekte olan ilerlemeler "fiyatı büyüklük sırasına göre düşürebilir, daha fazla uzay tabanlı girişimi tetikleyebilir ve bu da ölçek ekonomileri yoluyla uzaya erişim maliyetini daha da düşürebilir." SpaceX'in yeniden kullanılabilir teknolojiyi geliştirmede başarılı olması halinde, bunun "uzaya erişim maliyeti üzerinde büyük bir etki yaratması" ve uzay fırlatma hizmetlerinde giderek daha rekabetçi hale gelen piyasayı değiştirmesi beklenmektedir. alçak Dünya yörüngesine, SpaceX Falcon 9 roketleri zaten "sektörün en ucuzları". Şu anda SpaceX'in yeniden kullanılabilir fırlatma sistemi geliştirme programının bir parçası olarak yeniden kullanılabilir Falcon 9'ları mümkün kılmak için geliştirilmekte olan ilerlemeler "fiyatı birkaç kat düşürebilir, uzaya dayalı daha fazla işletmeyi ateşleyebilir ve bu da uzaya erişim maliyetini daha da düşürebilir. ölçek ekonomileri aracılığıyla."
Başkan'ın Amerika Birleşik Devletleri Uzay Araştırmaları Politikasının Uygulanması Komisyonu, uzay kolonizasyonunun başarılması için belki de hükûmet tarafından bir teşvik ödülü oluşturulmasını, örneğin Ay'a insan yerleştiren ve Dünya'ya dönmeden önce onları belirli bir süre yaşatan ilk kuruluşa ödül verilmesini önermiştir.
Uygulama > Ekonomi > Para ve para birimi

Uzmanlar, uzayda kurulacak toplumlarda para ve para birimlerinin olası kullanımlarını tartışmışlardır. Yarı Evrensel Galaksiler Arası Mezhep veya QUID, gezegenler arası gezginler için uzaya uygun bir polimer PTFE'den yapılmış fiziksel bir para birimidir. QUID, İngiltere Ulusal Uzay Merkezi ve Leicester Üniversitesi'nden bilim adamları tarafından döviz şirketi Travelex için tasarlandı.
Diğer olasılıklar, Elon Musk tarafından önerildiği gibi, kripto para biriminin birincil para birimi biçimi olarak dahil edilmesini içerir.
Uygulama > Kendini kopyalama

Uzay üretimi kendi kendini kopyalamayı sağlayabilir. Bazıları bunun nihai hedef olduğunu düşünüyor çünkü kolonilerde üstel bir artışa izin verirken Dünya'ya olan maliyetleri ve bağımlılığı ortadan kaldırıyor. Böyle bir koloninin kurulmasının, Dünya'nın ilk kendini kopyalama eylemi olacağı tartışılabilir. Ara hedefler, Dünya'dan yalnızca bilgi (bilim, mühendislik, eğlence) bekleyen kolonileri ve entegre devreler, ilaçlar, genetik materyal ve aletler gibi yalnızca periyodik olarak hafif nesneler tedarik etmeyi gerektiren kolonileri içerir.
Uygulama > Nüfus boyutu

2002 yılında antropolog John H. Moore, 150-180 kişilik bir nüfusun istikrarlı bir toplumun 60 ila 80 nesil boyunca, yani 2.000 yıla eşdeğer bir süre boyunca var olmasına izin vereceğini tahmin etmiştir.
Astrofizikçi Frédéric Marin ve parçacık fizikçisi Camille Beluffi, 6.300 yıllık bir yolculuk varsayımıyla, Proxima Centauri'ye ulaşacak bir nesil gemisi için asgari uygulanabilir nüfusun görevin başında 98 yerleşimci olacağını hesapladılar (daha sonra mürettebat, gemi içinde birkaç yüz yerleşimciden oluşan istikrarlı bir nüfusa ulaşana kadar üreyecektir).
2020'de Jean-Marc Salotti, dünya dışı bir dünyada hayatta kalmak için minimum yerleşimci sayısını belirlemek için bir yöntem önerdi. Tüm faaliyetlerin gerçekleştirilmesi için gereken süre ile tüm insan kaynaklarının çalışma sürelerinin karşılaştırılmasına dayanır. Mars için 110 kişi gerekli olacaktır.
Savunuculuk

Birkaç özel şirket, Mars'ın kolonileştirilmesine yönelik planlarını açıkladı. Uzay kolonizasyonu çağrısına öncülük eden girişimciler arasında Elon Musk, Dennis Tito ve Bas Lansdorp yer alıyor.
Savunuculuk > İlgili kuruluşlar

Uzay kolonizasyonuna katkıda bulunan kuruluşlar şunlardır:
Ulusal Uzay Topluluğu, Dünya'nın ötesinde gelişen topluluklarda yaşayan ve çalışan insanların vizyonuna sahip bir kuruluştur. NSS ayrıca uzay yerleşimi üzerine tam metin makaleler ve kitaplardan oluşan kapsamlı bir kitaplığa sahiptir.
Space Frontier Foundation, uzay gelişimi hakkında güçlü serbest piyasa, kapitalist görüşler dahil olmak üzere uzay savunuculuğu gerçekleştirir.
Mars Derneği, Robert Zubrin'in Mars Direct planını ve Mars'a yerleşimi teşvik ediyor.
Uzay Yerleşimi Enstitüsü, bir ömür boyu uzay kolonizasyonu gerçekleştirmenin yollarını arıyor.
SpaceX, Mars'ta uzun vadeli insan yerleşimini sağlamak amacıyla kapsamlı bir uzay uçuşu ulaşım altyapısı geliştiriyor.
Uzay Araştırmaları Enstitüsü, özellikle O'Neill silindirleri olmak üzere, uzaydaki yerleşim yerlerinin incelenmesini finanse etmektedir.
Alliance to Rescue Civilization, Ay'da ve Dünya'dan uzaktaki diğer yerlerde insan uygarlığının yedeklerini kurmayı planlıyor.
Artemis Projesi, özel bir ay yüzeyi istasyonu kurmayı planlıyor.  25 Nisan 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
İngiliz Gezegenler Arası Topluluğu, bir Mars kolonisi, gelecekteki itme sistemleri (bkz. Daedalus Projesi ), terraforming ve diğer yaşanabilir dünyaların yerini belirleme dahil olmak üzere uzayın keşfedilmesi ve kullanılmasına yönelik fikirleri teşvik eder.
Haziran 2013'te BIS, Gerard O'Neill'in 1970'lerdeki uzay kolonisi çalışmalarını o zamandan bu yana kaydedilen ilerlemeler ışığında yeniden incelemek için SPACE projesini başlattı. Bu çabanın ilerleyişi, derginin Eylül 2019'daki özel sayısında ayrıntılı olarak anlatıldı
Asgardia (ulus) - Dış Uzay Antlaşması tarafından konulan sınırlamaları aşmak isteyen bir kuruluş.
Kıbrıs Uzay Araştırma Teşkilatı (CSEO), uzay keşfini ve kolonizasyonu teşvik eder ve uzayda işbirliğini teşvik eder.
Uzay yerleşiminin karasal benzerleri

Birçok uzay ajansı, gelişmiş yaşam destek sistemleri için test yatakları inşa eder, ancak bunlar kalıcı kolonizasyon için değil, uzun süreli insan uzay uçuşu için tasarlanmıştır.
Kendi kendine yeten bir yerleşime bir analog inşa etmeye yönelik en ünlü girişim, Dünya'nın biyosferini kopyalamaya çalışan Biosphere 2'dir .
BIOS-3, 1972'de Sibirya'nın Krasnoyarsk şehrinde tamamlanan başka bir kapalı ekosistemdir.
Mars Çölü Araştırma İstasyonu da benzer nedenlerle bir habitata sahiptir, ancak çevredeki iklim kesinlikle yaşanmaz değildir.
Devon Adası Mars Arktik Araştırma İstasyonu, dünya dışı karakol inşaatı ve işletimi için bazı uygulamalar da sağlayabilir.
Medya ve kurguda

Yerleşik uzay yaşam alanları bilimkurgu öykülerinde stok bir unsur olsa da, yaşanabilir bir dünyanın yerleşimi ve işgali ile ilgili sosyal veya pratik temaları araştıran kurgusal eserler çok daha nadirdir.
Solaris, yerleşik gezegenlerin uzay kolonizasyonuna yönelik eleştirisiyle tanınır. Bir noktada karakterlerden biri şöyle diyor:
Bizler insancıl ve şövalyeyiz; diğer ırkları köleleştirmek istemiyoruz, sadece onlara değerlerimizi miras bırakmak ve karşılığında miraslarını devralmak istiyoruz. Kendimizi Kutsal Temas Şövalyeleri olarak görüyoruz. Bu da başka bir yalan. Biz sadece insanı arıyoruz. Başka dünyalara ihtiyacımız yok. Bizim aynalara ihtiyacımız var. (§6:72)
2022'de Rudolph Herzog ve Werner Herzog, Lucianne Walkowicz ile birlikte Last exit: Space adlı derinlemesine bir belgesel sundu.
Ceylani Camii

| --- | --- |

Genel bilgiler
Konum: Fatih, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°00′56″K 28°55′51″D﻿ / ﻿41.01556°K 28.93083°D﻿ / 41.01556; 28.93083
Tamamlanma: 1894

İstanbul'da Şehremini semtindeki cami. İlk yapılışı 1894. Yıkılmasından sonra hayırseverler tarafından 1992'de yenilenerek açıldı. Kerpiçhane Sokağı'nda kare planlı bir camidir. Tuvaleti altta olup, küçük bir avludan girilir. Üst katı vardır. Caminin içi duvarda bel hizasından seramikle kaplıdır. Mihrabı boydan boya işlemeli seramiktir. Sol köşede kürsü ve sağda minberi de seramiktir. Semtin sokağından geçerken adeta binaların içinde kaldığından caddeden görülmez. Minaresi kısadır.
| g t Fatih'teki camiler |
| --- | --- |
Mevcut:  Abdi Çelebi Camii  Ahi Çelebi Camii  Ahmediye Camii  Akbaba Mehmed Efendi Camii  Akbıyık Camii  Akşemseddin Camii  Âlî Paşa Camii  Arakiyeci Mehmed Ağa Camii  Arpa Emini Mescidi  Atik Mustafa Paşa Camii  Ayasofya  Bali Paşa Camii  Bayezid Ağa Camii  Bayezid Camii  Beşir Ağa Külliyesi  Bezmialem Valide Camii  Bodrum Camii  Burmalı Mescid Camii  Cerrah Mehmed Paşa Camii  Ceylani Camii  Cezeri Kasım Paşa Camii  Çakmakçılar Camii  Çivizade Camii  Davud Paşa Camii  Draman Yunus Camii  Dülgerzade Camii  Emir Buhari Camii  Ese Kapı Camii  Eski İmaret Camii  Fatih Camii  Fatma Sultan Camii  Fenari İsa Camii  Ferruh Kethüda Camii  Fethiye Camii  Firuz Ağa Camii  Fuad Paşa Camii  Gazi Ahmed Paşa Camii  Gazi Atik Ali Paşa Camii  Gül Camii  Hacı Evhadüddin Camii  Hacı İlyas Yatağan Camii  Hacı İsa Camii  Hadım İbrahim Paşa Camii  Haraççı Kara Mehmed Camii  Harbi Mescidi  Haseki Sultan Camii  Hazreti Kaab Camii  Hekimoğlu Ali Paşa Camii  Helvacıbaşı Camii  Hırka-i Şerif Camii  Hızır Çavuş Camii  Hidayet Camii  Hoca Ali Camii  Hürrem Çavuş Camii  İbrahim Paşa Camii  İmrahor Camii  İskenderpaşa Camii  İsmailağa Camii  İvaz Efendi Camii  Kalenderhane Camii  Kaptan-ı Derya Basmacızade İbrahim Paşa Camii  Kariye Camii  Kasımağa Mescidi  Katip Muslihiddin Camii  Katip Sinan Camii  Katip Şemseddin Camii  Keçeci Piri Camii  Kefeli Camii  Kemalpaşa Camii  Kızıl Minare Camii  Küçük Ayasofya Camii  Kürkçübaşı Ahmed Şemseddin Camii  Kürkçübaşı Camii  Laleli Camii  Mahmud Paşa Camii  Manastır Mescidi  Mehmed Ağa Camii  Mesih Mehmed Paşa Camii  Mihrimah Sultan Camii  Mimar Acem Camii  Mimar Hayreddin Cami  Mimar Sinan Mescidi  Molla Hüsrev Camii  Molla Hüsrev Camii (Küçükmustafapaşa)  Murad Paşa Camii  Nakilbend Camii  Nişancı Mehmed Paşa Camii  Nuruosmaniye Camii  Odabaşı Camii  Öküz Mehmed Paşa Camii  Pertevniyal Valide Sultan Camii  Pîrî Mehmed Paşa Camii  Ramazan Efendi Camii  Rüstem Paşa Camii  Salih Paşa Camii  Sancaktar Hayreddin Camii  Sanki Yedim Camii  Softa Hatip Camii  Sokollu Mehmed Paşa Camii  Sultanahmet Camii  Süleymaniye Camii  Sümbül Efendi Camii  Şehzade Camii  Şepsafa Camii  Şeyh Ebul Vefa Camii  Şeyh Süleyman Mescidi  Üç Mihraplı Camii  Üsküplü Çakır Ağa Camii  Vasat Atik Ali Paşa Camii  Vefa Kilise Camii  Yavuz Selim Camii  Yeni Cami  Yusuf Şucaeddin Camii  Zeynep Sultan Camii  Zeyrek Camii  Zihgiri Kemal Mescidi 
Yıkılmış:  Balaban Ağa Camii  Muhtesib Karagöz Mescidi  Odalar Camii  Sekbanbaşı Camii  Toklu Dede Mescidi
Zihler

Zihler (Adigece: Адзыгъу/Aдыгъэ; Grekçe: Ζυγοί; İtalyanca: Sychi; Gürcüce: ჯიკები; Rusça: Зихи), MÖ 1. yüzyıldan MS 15. yüzyıla kadar kaynaklarda adı geçen tarihi bir antik ve ortaçağ Çerkes veya proto-Çerkes halkıydı. Avrupalı kaynaklara göre Zihya olarak bilinen yerleşim alanları başlangıçta kabaca bugünkü Gagra ile Tuapse arasında yer alıyordu ve daha sonra tarihi Tmutarakan'ın Kuban bölgesinin ağzına kadar uzanıyordu. Muhtemelen bir dönemde geçici olarak Bizans egemenliği altındaydılar ve güney de Orta Çağ'da geçici olarak Gürcü egemenliği altındaydı. Antik çağda Çerkes ve Abhazların ortak atalarına verilen Zih ismi daha sonraları sadece Çerkesler ile ilişkilendirilmiştir. 15. yüzyılda Zihlerin kendilerine "Adige" (Çerkeslerin kendilerine verdikleri isim) dedikleri İtalyan seyyah Giorgio Interiano tarafından kaydedilmiştir.
Sınıflandırma

Araştırmalar Kuzeybatı Kafkas dil ailesinden bir dil kullandıklarını gösteriyor. Bu durum, kuzeybatı Kafkasya'daki su adları ve bölgeye hakim olan diğer coğrafi adların yanı sıra kabile krallarının geleneksel adlarıyla da desteklenmektedir. Antik çağda Çerkes ve Abhazların ortak ataları olan Zihler daha sonraları sadece Çerkesler ile ilişkilendirilmiştir. 15. yüzyılda Zihlerin kendilerine "Adige" dedikleri İtalyan seyyah Giorgio Interiano tarafından kaydedilmiştir. Giorgio Interiano, tanımladığı kavimlerden "Zichi, chiamati Ciarcassi" (Zihler, yani Çerkesler) olarak söz eder. Araplar ilk Burji Memlüklerine Zichi adını verdiler, daha sonra onlara Çerkes adını verdiler. Bu nedenle Kafkasologlar Zih'i Çerkes tarihinin veya tarihöncesinin bir parçası olarak kabul ederler.
Karadeniz'in kuzeydoğu kıyısındaki Zihleri gösteren Doğu Roma İmparatorluğu haritası
Eski bir Avrupa haritasında Zihya
MS 385'te Kuzeybatı Kafkasya'daki Zihler
Şu anda Soçi'nin kentsel bölgesi olan Loo Nehri üzerinde, Orta Çağ'dan kalma bir kilisenin kalıntıları.
DDR Müzesi

| DDR Müzesi |
| --- | --- |
DDR Museum

DDR Müzesi

Açılış: 15 Temmuz 2006
Konum: Berlin, Almanya
Koordinatlar: 52°31′10″K 13°24′08″D﻿ / ﻿52.51944°K 13.40222°D﻿ / 52.51944; 13.40222
Tür: Tarih müzesi
Resmî site: ddr-museum.de
DDR Müzesi (Almanca: DDR Museum), Almanya'nın başkenti Berlin'de bulunan bir tarih müzesidir. Müze, 15 Temmuz 2006 tarihinde özel bir müze olarak kurulmuş olup Mitte'de Spree Nehri'nin sağ kıyısında Berlin Katedrali'nin karşısında yer almaktadır.
DDR Müzesi, eski Doğu Almanya'daki yaşamı doğrudan "pratik" bir şekilde tasvir etmektedir. Örneğin, gizli bir dinleme cihazı ("böcek") ziyaretçilere "gözetim altında" olma hissi vermektedir. Ayrıca, yeniden yaratılan panel apartmanında DDR kıyafetlerini deneyebilir, TV kanallarını değiştirebilir veya orijinal bir daktilo kullanabilmektedir. Serginin "Kamu Hayatı"; "Devlet ve İdeoloji" ve "Bir Kule Blokta Yaşam" olmak üzere üç temalı alanı bulunmaktadır.  Her biri eleştirel bir ışık altında sunuluyor ve sergide Doğu Almanya'nın olumlu ve olumsuz yanları inceleniyor. Medya, edebiyat, müzik, kültür, aile, özel niş, sağlık, eşitlik, diyet, çocukluk, gençlik, ortaklık, moda, sınır, Berlin, tra c, eğitim, iş, tüketim, inşaat, yaşam, boş zaman, tatil, çevre, parti, Stasi, ekonomi, devlet, ideoloji, ordu, kardeş devletler, duvar, muhalefet, ceza sistemi ve otorite olmak üzere toplam 35 modül bu üç temayı resmeder.
2008'de DDR Müzesi, Avrupa Yılın Müzesi Ödülü'ne aday gösterildi.
Doğu Almanya'da bir daire
Doğu Alman üretimi fotoğraf makineleri
Halikarnas

Başlığın diğer anlamları için Halikarnas (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Ἁλικαρνᾱσσός (Halikarnāssós) Ἀλικαρνασσός (Alikarnāssós)
Halikarnaslı Herodotos'un (Yunanca: Ηρόδοτος) Halikarnas evinde bir heykeli
Konum: Bodrum, Muğla
Bölge: Karya Asya Eyaleti (Roma İmp.)
Koordinatlar: 37°02′16″K 27°25′27″D﻿ / ﻿37.03778°K 27.42417°D﻿ / 37.03778; 27.42417
Tür: Yerleşim
Tarihçe
Devir(ler): Antik Çağ ve Orta Çağ
Kültür(ler): Karya, Roma
İlgili kişi(ler): Herodotus
Sit ayrıntıları
Durum: Restore
Halikarnas'nın Türkiye'deki konumu
Halikarnas (Yunanca: Αλικαρνασσός, Halikarnassos), Günümüzde Muğla'nın Bodrum ilçesinde bulunan, Karya dönemine ait antik yerleşimdir.
Antik çağlarda günümüz Bodrum'unun bulunduğu yerde bir Karya şehridir. Geleneksel olarak Troezen adında bir Dor tarafından kurulduğuna inanılır.
Bir Halikarnaslı olan Herodotos, Halikarnas'ın Triopion'da (Knidos) Dorlar tarafından düzenlenen Apollo festivallerinde yer aldığını söyler ancak Halikarnas edebiyatı ve kültürü tamamen İyonya kültürü ile uyumludur. Halikarnas, geniş ve korunaklı limanı, deniz yolları üzerindeki önemli konumu ile küçük bir despotluğun başkenti haline geldi. Bu despotluğun en çok bilinen hükümdarı, MÖ 480'de Pers kralı I. Serhas (Xerses) ile birlikte Antik Yunanistan'ı işgal eden Artemis'tir. MÖ 370 yılı civarında Mausolos zamanında Karya'nın başkentiydi ve çevresi surlarla çevrili, kamu binalarına sahip, gizli bir tersanesi ve kanalı olan bir şehirdi. Bu dönemde Leleglerin zorunlu göçü nedeniyle şehir nüfusu oldukça arttı. Mausolos MÖ 353-352 yıllarında öldüğünde mozolesi Dünyanın Yedi Harikası'ndan biri oldu.
Dor Birliği'nin altı üyesinden biri olan Halikarnas ve yöresinin yerli halkı Lelegler ve Karyalılardı. Müsgebi ve Çömlekçi'de ortaya çıkan mezarlar ve buluntuları bölgede Miken kültürü ile çağdaş bir yerleşim olduğunu göstermektedir.
Tarihçe

MÖ 6. yüzyılın ilk yarısında Lydia egemenliğinde olan şehir daha sonra Perslerin egemenliği altına girmiştir. Persler kendilerine yakın yerli bir aile olan Halikarnas'lı Lygdamis ailesini kenti yönetmesi için görevlendirmişlerdir. MÖ 387'de Karia satraplığının Mylasa'da oturan Hekatomnos'a geçtiği bilinmektedir. Hekatomnos'un oğlu Maussolos MÖ 377'de Karia satrapı olmuş ve merkezi Mylasa'dan Halikarnas'a taşımıştır.
Mausolos öldükten sonra II. Artemisia yönetime gelmiştir. Büyük İskender, şehri kuşattığında yönetimde Orontobates vardı. İskender, Alinda Kraliçesi Ada'yı bütün Karia bölgesinin hâkimi yapmıştır. İskender'den sonra II. Ptolemaios'un hâkimiyeti altına giren Halikarnassos Roma döneminde Rodos yönetimine verilmişse de bağımsız kabul edilmiştir. MÖ 1. yüzyılda korsanların akınları yüzünden fakirleşen kentin yeniden canlanması Augustus zamanıdır. M.S. 4. yüzyılda Roma eyaletleri düzenlenirken Karia ayrı bir eyalet, Halikarnassos metropolisi Aphrodisias olan bu eyalete bağlı bir şehir olmuştur.
Şehir 11. yüzyılda Türklerin eline geçmiştir. 1402 yılında Rodos Şövalyeleri tarafından ele geçirilen şehrin, eski Dor akropolünün olduğu yerde kale inşa edilmiştir. Kanuni Sultan Süleyman'ın Rodos'u almasına kadar şövalyelerin elinde kalmıştır.
Tarihi eserler

Halikarnas'ta 1856, 1857 ve 1865 yıllarında yoğun olarak arkelolojik kazılar yapıldı. Halikarnas'ta 1857 yılında Newton tarafından bulunarak frizleri Londra'daki British Museum'a taşınan Halikarnas Mozolesi (Maussoleion), Dünyanın Yedi Harikası'ndan biridir. Mozole, Maussolos için karısı II. Artemis tarafından yaptırılan bir mezar anıtıdır. Bugün sadece temel izleri ile frizlerinden bir parça kalmıştır.
Halikarnas'taki diğer kalıntılar ise yer yer poligonal ve rektagonal tekniğin kullanıldığı surlar, spor alanının kalıntıları, tapınak platformu ile mezarlardır; ancak antik şehrin kalıntıları 1400'lü yıllarda Rodos Şövalyeleri tarafından yaptırılan görkemli kalenin kalıntılarının gölgesinde kalmıştır.
Kral Mausolus portresi
Turunçgil Sarayı

| --- | --- |
Orangerieschloss
Turunçgil Sarayı

Genel bilgiler
Durum: Tamamlandı
Tür: Saray
Mimari tarz: Neorönesans
Konum: Potsdam, Almanya
Koordinatlar: 52°24′18″K 13°01′47″D﻿ / ﻿52.40500°K 13.02972°D﻿ / 52.40500; 13.02972
Başlama: 1851
Tamamlanma: 1864
Sahip: Berlin-Brandenburg Prusya Sarayları ve Bahçeleri Vakfı
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Friedrich August Stüler Ludwig Ferdinand Hesse 
 UNESCO Dünya Mirası
Kriter: Kültürel: (i), (ii), (iv)
Referans: 532
Tescil: 1990 (14. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
 

Turunçgil Sarayı (Almanca: Orangerieschloss), Almanya'nın Potsdam kentinde bulunan bir saraydır. Saray, 19. yüzyılda Prusya kralı IV. Friedrich Wilhelm tarafından inşa edilmiştir.
Saray, Friedrich August Stüler ve Ludwig Ferdinand Hesse tarafından Neorönesans tarzında tasarlanmıştır. Turunçgil Sarayı, 1990 yılında Potsdam ve Berlin'deki Bahçe ve Saraylar'ın bir parçası olarak UNESCO Dünya Mirası listesine dahil edildi.
Giritli Andreas

| Giritli Andreas |
| --- | --- |

Girit Episkoposu
Doğum: c. 650 Damascus
Ölüm: Temmuz 4, 712 or 726 or 740 Mytilene
Kutsayanlar: Doğu Ortodoks Kilisesi Katolik Kilisesi
Yortu: Temmuz 4
Giritli Andreas (MS 660 civarı, Şam - 740 civarı, Midilli) ikonofil bir ilahi yazarı ve Gortina metropoliti
Katolik ve Ortodoks Kiliseleri tarafından aziz kabul edilmektedir. Yortusu 4 temmuzdur.
Hayatı

Andreas önce Kudüs'te bir keşişti ve oradaki Kutsal Kabir Manastırı'na 15 yaşında girdi. Kudüs Patriği I. Theodor, o zamanlar bir diyakon olan Andreas'ı 685'te İmparator IV. Konstantinos'a gönderdi. Patriğin amacı imparatorun yeni bir konsil düzenlemesini sağlamaktı (Üçüncü Konstantinopolis Konsili veya altıncı ekümenik konsil). Burada başarılı olan Andreas Konstantinopolis'te kalmış, bir yetimhane ve yaşlılar için sığınma evinin diyakon yöneticisi olmuş ve nihayet 692'de Girit'teki Gortina şehrine metropolit olarak atanmıştır.
Andreas özellikle vaaz ve şair olarak tanınır. İlahi olarak Rum Ortodoks Kilisesinde okunur.