Satanizm
Satanizm Suçlamaları > Ritüel İstismar Histerisi

20. yüzyılın sonlarında, iblislere tapınan bir kültün cinsel istismar, cinayet ve kanibalizm işlediği iddiaları ve bu ritüeller arasında çocukların da kurban edilmesiyle ilgili bir ahlak paniği ortaya çıktı. Başlangıçta bu tür suçların suçluları "cadılar" olarak adlandırıldı, ancak kısa süre sonra Satanist terimi tercih edilen alternatif olarak benimsendi, ve fenomen kendisi "Satanizm Korkusu" olarak adlandırıldı. Bu korkuda yer alan kişiler, şeytani bir tapınmanın polislerden politikacılara kadar topluma birçok yerden yayılmış organize bir satanist komplo içinde olduğunu ve bunların suçlarını örtbas edebileceğini savundu.
1970'lerde bazı önemli ama izole olayların ardından, 1980'lerde Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da büyük bir Satanizm korkusu patlak verdi ve ardından İngiltere, Avustralya ve diğer ülkelere ihraç edildi. Tarihte eşi benzeri yoktu. Taxil'in propagandasının sonuçlarını bile aştı ve en yoğun cadı avı dönemleriyle kıyaslanabilir. Korku, 1980'de başladı ve 1990 ve 1994 arasında yavaşça azaldı, çünkü resmi İngiliz ve Amerikan raporları ritüel şeytani suçların gerçek varlığını reddetti. Özellikle ABD ve İngiltere dışında, bunun etkileri hala hissediliyor.
Din sosyoloğu Massimo Introvigne, 2016
Korkunun ana kaynaklarından biri, Kanadalı psikiyatr Lawrence Pazder'in, hastası (ve eşi) Michelle Smith'in bastırılmış anıları olduğunu iddia ettiği 1980 yılına ait Michelle Remembers kitabıydı. Smith, çocukken ailesi tarafından bebeklerin kurban edildiği ve Şeytan'ın bizzat ortaya çıktığı şeytani ritüellerde istismar edildiğini iddia etmişti. 1983 yılında, California'da bir anaokulunun sahipleri olan McMartin ailesinin çocuklarını şeytani ritüeller sırasında cinsel istismarda bulunduğu iddia edilmişti. İddialar, sonucunda tüm sanıkların aklanacağı uzun ve pahalı bir dava ile sonuçlandı. Davanın yarattığı kamuoyu ilgisi, ABD'nin diğer bölgelerinde benzer iddiaların yayılmasına yol açtı.
Satanizm Korkusu'ndaki "anti-Satanistler"in temel iddiası, Satanik ritüel istismarı ile ilgili herhangi bir çocuğun iddiasının doğru olması gerektiği, çünkü çocukların yalan söylemediği idi. Anti-Satanizm hareketinde yer alan bazı kişiler Yahudi ve seküler geçmişlerden gelse de, Pentekostal Hristiyanlar gibi köktenci ve evangelikal Hristiyanlar merkezde önemli rol oynadı ve Hristiyan gruplar komplo inancını yaymak için konferanslar düzenledi ve kitaplar, videolar yayımladı. Bazı yasa uygulama figürleri ve "kült polisleri" bu komplo teorilerini teşvik etmek için konferanslar düzenledi. Korku, İngiltere'ye ziyaretçi evangelistlerle ithal edildi ve ülkenin sosyal hizmet uzmanları arasında popülerlik kazandı, ve bu da Britanya genelinde bir dizi suçlama ve davanın ortaya çıkmasına neden oldu.
1980'lerin sonlarına doğru, Satanizm Korkusu bu tür iddialara artan bir şüphecilikle karşılandığı için etkisini yitirdi, ve Satanik ritüel olarak istismarla suçlanan birkaç kişinin mahkûmiyetleri bozuldu. 1990'da, ABD Federal Soruşturma Bürosu temsilcisi Ken Lanning, Satanik ritüel istismara ilişkin 300 iddiayı araştırdığını ve hiçbir Satanizm veya ritüelist etkinlik kanıtı bulunmadığını açıkladı. Birleşik Krallık'ta, Sağlık Bakanlığı SRA iddialarını incelemek için antropolog Jean La Fontaine'i görevlendirdi. La Fontaine, yaklaşık yarısının çocukların cinsel istismara uğradığına dair gerçek deliller ortaya koyduğunu ancak Satanist grupların bulunduğuna dair hiçbir delil göstermediğini kaydetti. Yapılan tekil örneklerde, çocuklara tecavüz eden bazı kişilerin, kurbanlarını korkutmak ve eylemlerini meşrulaştırmak için ritüel performansı oluşturduğunu ancak bunların daha genel Satanist gruplarla ilişkili olmadığını kaydetti.
1994'e gelindiğinde, Ritüel Satanik İstismar histerisi ABD ve Birleşik Krallık'ta yatışmıştı, ve 21. yüzyıla gelindiğinde, Satanizm histeryası Batı ülkelerinin çoğunda azalmıştı, ancak Avrupa kıtasının bazı bölgelerinde ve Latin Amerika'da Satanik ritüel istismar iddiaları ortaya çıkmaya devam etti. ABD'de Ritüel Satanik İstismar (SRA) fikirleri halkın çoğunluğu arasında hâlâ varlığını sürdürse de, emniyet güçleri yanlış ipuçlarından yorulmuştu.