stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Üçlü İttifak (1882)
Avusturya-Macaristan

1870'ler sonlarında, Avusturya'nın İtalya ve Almanya'daki emelleri iki milletin siyasi birliklerini sağlamasıyla tıkanmıştır. Osmanlı İmparatorluğu'nun düşüşü ve başarısız ıslahatlarla birlikte Balkanlar'daki Slav başkaldırısı büyümüş ve bu durum hem Avusturya-Macaristan hem de Rusya için bölgede genişlemek için bir fırsat teşkil etmiştir. Rusya 1876'da Balkanlar'ın bölüşülmesini teklif etmiş, fakat Andrássy bu teklifi Avusturya-Macaristan'ın zaten "yoğun" bir devlet olması ve daha fazla toprakla uğraşamayacağı gerekçesiyle reddetmiştir. Böylece tüm imparatorluk, hala Osmanlı yönetimindeki Bosna-Hersek eyaleti merkezli olmak üzere, diplomatik anlamda bir günü kurtarma stratejisi benimsemiştir. Bu stratejinin altında Andrássy imzası vardır.
Balkanlar'ın zayıf durumundan faydalanan Avusturya-Macaristan 1878'de Bosna-Hersek'i işgal etti; ve daha sonra, 1908 yılında bir bölgesel yönetime vermek yerine maliye bakanlığı yönetimi altında ortak bir toprak olarak ilhak etti. Bosna-Hersek'in işgali, Rusya'nın Besarabya'ya ilermesine karşılık atılmış bir adımdır. Osmanlı ve Rusya arasında Sırbistan'ın kontrolü konusunda aracılık edemeyen Avusturya-Macaristan, bu iki kuvvet arasındaki çatışma artıp 93 Harbi çıkınca tarafsızlığını ilan etti. Avrupa'daki Rus ve Fransız çıkarlarına karşı koyabilmek adına Ekim 1879'da Almanya ve Mayıs 1882'de İtalya ile ittifak kuruldu.
İtalya

Almanya gibi İtalya da siyasi birliğini sonradan sağlamıştı. İlk başlarda tek derdi hükûmetini kurmak olan krallık, sene 1914'ü gösterdiğinde artık "kaslarını açmaya" bakar konuma gelmişti. Bazı diğer Avrupa güçleri gibi, İtalya da koloniler kurup denizaşırı bir imparatorluk oluşturma arzusu içerisindeydi. Bu hedefle yola çıkan İtalya Almanya-Avusturya ittifakına katılarak Üçlü İttifak'ı oluşturdu. Bunun nedeni hem kendisini dış saldırılara karşı korumak, hem de İtalyanların potansiyel bir koloni olarak gördüğü Tunus'un 1881'de Fransızlar tarafından alınmasıydı. İttifakın şartlarına göre ittifaktaki her ülke diğer iki ülkeye saldırılırsa savaşa girmek zorundaydı. O zamanlar çoğu Avrupa ülkesi benzer güvenlik garantileri sağlama çabasında olduğundan ve yakın zamanda yaşanan Tunus krizi dolayısıyla, İtalya tarihi düşmanı Avusturya-Macaristan'dan başka potansiyel bir müttefik bulamamıştı: İlk antlaşmanın imzalanmasından önceki 34 yıl içerisinde İtalya, Avusturya-Macaristan'a karşı üç savaş yapmıştı.
Ancak İtalyan kamuoyu, İtalya'nın birleşmesinin düşmanı olan ve İtalyanların yaşadığı, Italia irredenta ("rehinden kurtarılmamış İtalya") olarak tabir edilen Trento ve Istria'yı elinde tutan Avusturya-Macaristan ile müttefik olma konusunda isteksizdi. I. Dünya Savaşı'ndan önceki yıllarda birçok seçkin askeri uzman İtalya'nın taraf değiştireceğini öngörmüştü. Bu öngörü İtalyanların Almanlar tarafından desteklenen Osmanlı İmparatorluğu'nun toprağı olan Trablusgarp'ı 1911 yılında işgal etmesi ile kuvvetlenmiştir.
İtalya, daha sonra İttifak Devletleri'nin tarafında savaşa girmemesinin nedeni olarak Üçlü İttifak'ın savunma amaçlı bir ittifak olmasına rağmen Almanya ve Avusturya-Macaristan'ın saldırıda bulunmasını göstermiştir.
Umberto I di Savoia 20 Temmuz 1882'de Kraliyet ailesinin Venedik ziyareti sırasında.
Umûr-ı Nâfia Nezâreti

Nafia Nazırlığı ya da Nafia Nezareti Osmanlı Devleti'nde Bayındırlık Bakanlığı'na verilen isimdir.
II. Mahmut dönemine kadar Osmanlı Devleti'ndeki imar işleri eyalet ve sancaklar tarafından yürütülüyordu. Nafia Nazırlığı ilk defa olarak 1848 yılında Sultan Abdülmecid'in devlet yapısında yaptığı yeniliklerin bir parçası olarak imar işlerini merkezden yürütmek amacıyla kuruldu. Kuruluşundan kısa bir süre sonra Ticaret Nazırlığıyla birleşen Nafıa Nazırlığının ilk nazırı Hekim İsmail Paşa'dır. 1848–1870 yılları arasında bu iki nazırlık birkaç kez birleştirilip tekrar ayrılmıştır. Ancak 1870 yılından sonra Nafıa Nazırlığı bağımsız bir nazırlık olarak kalmıştır.
Cumhuriyet döneminde Nafia Vekaleti olarak adlandırıldığı sırada kullanılan logo.
Osmanlı Devleti'nin kayda değer Nafıa nazırlarından birisi de II. Abdülhamit döneminde bu görevi 5 yıl süreyle sürdürmüş olan Hasan Fehmi Paşa'dır. 16 Eylül 1879'da bu göreve atanan Hasan Fehmi Paşa ülkenin karayolları ve demiryollarının durumuyla ilgili olarak ayrıntılı bir çalışma yaparak sonuçlarını bir layiha ile padişaha sunmuştur.
Osmanlı Devleti'nin son Nafıa nazırı Ali Rıza Paşa'dır. Bu nazırlık Cumhuriyetin İlanından sonra önce Nafia Vekaletine, sonra da 1945 yılında Bayındırlık bakanlığına dönüşmüştür. 2011 yılında ise Çevre ve Şehircilik Bakanlığı hâline gelmiştir.
Nafia Nazırları listesi

Hekim İsmail Paşa (Ekim 1848 - Mart 1849)
İbrahim Edhem Paşa (Şubat - Mayıs 1863)
İbrahim Halil Paşa (Haziran 1866 - Mayıs 1867)
Ağaton Efendi (Mart 1867 - Mayıs 1868)
Davud Garabet Paşa (Mayıs 1868 - Haziran 1871)
Şirvanlızade Mehmed Rüşdi Paşa (23-28 Haziran 1871)
İbrahim Edhem Paşa (Haziran 1871 - Ocak 1873)
Hekim İsmail Paşa (Ocak - Mart 1873)
Mehmed Raşid Paşa (Mart - Mayıs 1873)
Ahmed Muhtar Paşa (Mayıs - Temmuz 1873)
Mehmed Kâni Paşa (Temmuz - Ekim 1873)
Server Paşa (Haziran - Ağustos 1875)
Sakızlı Ahmed Esad Paşa (Eylül 1875)
Cenanizade Mehmed Kadri Paşa (Eylül - Aralık 1875)
Mehmed Halet Paşa (Ocak - Şubat 1876)
Server Paşa (Şubat 1876 - Haziran 1877)
Mehmed Esad Safvet Paşa (Haziran - Ağustos 1877)
Ohanes Çamiç Efendi (Ağustos 1877 - Haziran 1878)
Karatodori Paşa (Haziran - Kasım 1878)
Ohanes Çamiç Efendi (30 Kasım - 4 Aralık 1878)
Sava Paşa (Aralık 1878 - Temmuz 1879)
Hasan Fehmi Paşa (Eylül 1879 - Nisan 1884)
Köse Mehmed Raif Paşa (Nisan 1884 - Eylül 1885)
Ahmed Zühdü Paşa (Eylül 1885 - Aralık 1886)
Naum Nimetullah Paşa (3-8 Ağustos 1908)
Gabriel Noradunkyan (Ağustos 1908 - Ocak 1910)
Mehmet Hulusi Bey (Ekim 1911 - Ocak 1912)
Sinapyan Efendi (Ocak - Kasım 1912)
Ziya Bey (Kasım 1912 - Ocak 1913)
Nikola Konstantin Basarya (Ocak - Haziran 1913)
Osman Nizami Paşa (Haziran - Aralık 1913)
Ahmed Cemal Paşa (Aralık 1913 - Mart 1914)
Çürüksulu Mahmud Paşa (Mart - Kasım 1914)
Abbas Halim Paşa (Kasım 1914 - Şubat 1917)
Ali Münif Bey (Şubat 1917 - Ekim 1918)
Çürüksulu Ziyaeddin Paşa (Ekim - Kasım 1918)
Mehmed Ziya Paşa (Ekim 1918 - Şubat 1919)
Şevket Turgut Paşa (Şubat - Mart 1919)
Ahmed Avni Paşa (Mart - Nisan 1919)
Şevket Turgut Paşa (Nisan - Mayıs 1919)
Ahmed Ferid Bey (Mayıs - Temmuz 1919)
Abuk Ahmed Paşa (Temmuz 1919 - Mart 1920)
Mehmed Tevfik Bey (Mart - Nisan 1920)
Cemil Paşa (Nisan - Temmuz 1920)
Zeki Paşa (Temmuz - Ekim 1920)
Abdullah Lami Bey (Ekim 1920 - Şubat 1921)
Ali Rıza Paşa (Şubat 1921 - Kasım 1922)
Galeri

Hasan Fehmi Paşa
Ahmed Muhtar Paşa
Aleksandros Karatodori
Cemal Paşa
Mehmet Hulusi Bey
Orman ve Maadin ve Ziraat Nazırı Sinapyan Efendi
Lenin (anlam ayrımı)

Lenin buzkıranı
Lenin şu anlamlara gelebilir:
Vladimir Lenin, Rus devrimci ve SSCB'nin siyasetçisi.
Lenin buzkıranı (1917), eski adı Sankt Alexandr Nevsky olan 1917'de tamamlanan buzkıran, 1960'tan sonraki adı Vladimir İlyiç.
Lenin nükleer buzkıranı, 1957'de denize indirilen nükleer buzkıran.
Lenin Nişanı, Sovyetler Birliği'nde ülke gelişiminde katkıda bulunan; sanat, bilim, spor, askeri alanlarda başarılı olan kişilere, organizasyonlara, şehirlere verilen nişan.
Lenin Ödülü,
Uluslararası Lenin Barış Ödülü, SSCB tarafından Nobel Barış Ödülü'ne alternatif olarak sunulan ödül.
Lenin Çocukları, Macaristan Sovyet Cumhuriyeti'nde kurulan komünist örgüt.
Yerleşim

İlyiç (1964-1990) - Şerur, Nahçıvan, Azerbaycan
İlyiçivsk, Odessa Oblastı, Ukrayna
Lenin, Transdinyester'de bir köy, Moldova
Lenin, Leninkend ve Leninfeld - Çınarlı, Şemkir, Azerbaycan
Leninabad, Nahçıvan, Azerbaycan
Leninabad, Şemkir, Azerbaycan
Leninabad - Sankalan, Ağsu, Azerbaycan
Leninabad - Tekle, Kobustan, Azerbaycan
Leninabad (1936-1992) - Hudjand, Tacikistan
Leninakan (1924-1990) - Gümrü, Ermenistan
Leninaul, Dağıstan'da bir kasaba, Rusya
Leninavan - Hasankaya, Terter, Azerbaycan
Leningori (1924?-1990) - Leningor (1990 - ), Güney Osetya
Leningrad (1924-1991) - Sankt-Peterburg, Rusya
Leningrad Oblastı, Rusya
Leninkend, Laçın, Azerbaycan
Leninkend - Mustafabeyli, Saatlı, Azerbaycan
Leninkent, Dağıstan'da bir kasaba, Rusya
Lenino, çok sayıda eski SSCB'nin yerleşimin adı olarak kullanıldı.
Leninogorsk, Tataristan Cumhuriyeti, Rusya, 1948'de kuruldu.
Leninogorsk (1941-2002) - Ridder, Kazakistan
Leninsk, Volgograd Oblastında bir kasaba, Rusya
Leninsk, Çelyabinsk Oblastında bir kent tip yerleşimi, Rusya
Leninsk (?-?) - Asaka, Özbekistan
Leninsk (1958-1995) - Baykonur, Kazakistan
Leninsk (1918-1929) - Taldom, Moskova Oblastı, Rusya
Leninsk-Kuznetski, Kemerovo Oblastı, Rusya, 1925'ten önce Kolçugino.
Leninskaya Sloboda, Nijni Novgorod Oblastında bir kasaba, Rusya
Leninskie Gorki, Moskova Oblastı, Rusya, 1924'ten önce Gorki
Leninskoye, Kirov Oblastında bir kasaba, Rusya
Leninskoye, Yahudi Özerk Oblastı'nın Leninski Okrugu'nda bir kasaab, Rusya
Leninsky, Tula Oblastı'nın Leninski Okrugu'nda bir kasaba, Rusya
Leninsky, Saha Cumhuriyeti'nde bir kasaba, Rusya
Leninváros (1970-1990) - Tiszaújváros, Macaristan
Pamyat' Lenina, Balıkçılar, Lenkeran, Azerbaycan
Port-İliç, Lenkeran, Azerbaycan, bugünkü Liman
Ulyanovsk, Russia - 1924'ten önce Simbrisk.
Kültür & Sanat

Lenin İçin Üç Şarkı, yönetmenliğini Dziga Vertov'in yaptığı, Vladimir Lenin'in ölümünün 10. yılı olan 1934 tarihinde çekilen Sovyetler Birliği yapımı belgesel film.
1918'de Lenin, 1939 yılında yayınlanan 130 dakikalık Sovyet propaganda filmi.
Ekim'de Lenin, yönetmenliğini Mihail Romm'un yaptığı 1939 yılında yayınlanan film.
Vladimir İlyiç Lenin (film), yönetmenliğini Mihail Romm ve Vasily Belyaev'in yaptığı 1948 yılında yayınlanan film.
Lenin Hakkında Öyküler, yönetmenliğini Sergey Yutkeviç'in yaptığı 1957 yapımı film.
Lenin Polonya'da, yönetmenliğini Sergey Yutkeviç'in yaptığı 1965 yapımı film.
Lenin İsviçre'de, yönetmenliğini Grigori Aleksandrov ve Dmitri Vasilyev'in yaptığı 1965 yapımı film.
Lenin Portresine Darbeler, yönetmenliğini Grigori Aleksandrov ve Leonid Pçelkina'nın yaptığı 1967 yapımı film.
Lenin Yaşıyor, yönetmenliğini Mihail Romm'un yaptığı 1969 yılında yayınlanan film.
Lenin Yolunda, yönetmenliğini Günter Reisch'un yaptığı 1969 yılında yayınlanan Doğu Almanya filmi.
Lenin Paris'te, yönetmenliğini Sergey Yutkeviç'in yaptığı 1980 yapımı film.
Lenin Zürih'te, yönetmenliğini Rolf Busch'un yaptığı 1980 yapımı Doğu Almanya filmi.
Lenin: Ateşten bir Halka İçinde, yönetmenliğini Nikolai Litus'un yaptığı 1993 Ukrayna yapımı film.
Vladimir Lenin: Devrimin Sesi, 2000 yılında The Biography Channel tarafından yapılan, Lenin'in hayatını anlatan belgesel.
Elveda Lenin!, yönetmenliğini Wolfgang Becker'in yaptığı bir Alman filmi.
Lenin'in kutsal sancağı (Святое Ленинское знамя), bir Sovyet şarkısı.
Lenin Her Zaman Seninle (Ленин всегда с тобой ) bir Sovyet şarkısı.
Lenin nükleer buzkıranı (Murmansk)
Seramiksan SK

Seramiksan Spor Kulübü, 2011'de kurulan ve Turgutlu'da kadın voleybol takımıyla faaliyetlerini sürdüren spor kulübüdür.
Kulübün Yönetim Kurulu Başkanı Bülent Erkul, Asbaşkan Burak Ersoy, yöneticiler ise Muzaffer Yılmazer, Engin Akgün, Aliye Ataklı, Gamze Gözlüklü ve Sertan Biçer'dir.
Tarihçe

Gençlere spor yapma imkânı sağlayarak onların bedenen ve ruhen gelişmelerini sağlamak, saygılı birer genç olarak topluma kazandırmak ve spor faaliyetlerinin etkinleştirilmesi ve geliştirilmesi amacıyla 01.11.2011 tarihinde kurulan Seramiksan Spor Kulübü Derneği, takım voleybol spor dalında A Takım ve altyapı takımları düzeyinde faaliyetlerini sürdürmektedir. Kurulduğu günden bu yana kulübün Yönetim Kurulu Başkanlığı'nı Niyazi Bülent Erkul yürütmektedir.
Tarihçe > Takım kadrosu

Kadın Voleybol A Takım düzeyinde ilk resmi müsabakasını 24.12.2011 tarihinde oynayan Seramiksan SK kadın voleybol takımı, 2011/2012 voleybol sezonunda Bölgesel Amatör Lig'de mücadele etmiştir. 2012/2013 voleybol sezonunda TVF Bayan Voleybol 3. Ligi'ne yükselme başarısı gösteren Seramiksan Spor Kulübü aynı sezon altyapı takımları düzeyinde de çalışmalarına başladı.
2012/2013 sezonu sonunda 2. Lige yükselme başarısı gösteren Seramiksan Spor Kulübü Bayan Voleybol A Takımı, 2013/2014 ve 2014/2015 sezonlarında da TVF Bayan Voleybol 2. Ligi'nde ilçeyi temsil etmiştir.
Kadın voleybol spor dalında Turgutlu'nun ilk ve tek temsilcisi olan Seramiksan Spor Kulübü, 2015/2016 sezonunda 1. Lige yükselme hedefi ile çalışmalarına devam etmiştir.
2015/2016 sezonunda 1.Lige yükselme için play offa kalarak 3 maçta 2 galibiyetle 1. Lige yükselmiştir.
Tarihçe > Takım kadrosu > Kadın Voleybol Altyapı Takımları

2012/2013 voleybol sezonunda altyapı çalışmalarına başlayan Seramiksan Spor Kulübü, okullarda yapılan sporcu taramaları sonucu Genç Takım, Yıldız Takım, Yaş Grubu Takımı ve Mini Voleybol Takımı olmak üzere 4 kategoride faaliyetlerini sürdürmektedir.
Seramiksan Spor Kulübü'nün Altyapı Takımlarına verdiği önem oldukça fazladır. Bu kapsamda özellikle ilçemizde ve köylerimizde yer alan okullar ile çalışmalarımız devam etmektedir. Altyapı takımlarımıza verdiğimiz bu değerin karşılığı olarak, mücadele ettiğimiz Manisa Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü tarafından organize edilen faaliyetlerde aldığımız başarılar şunlardır :
·         2012/2013 sezonu
o    Kulüpler arası Yıldız Kızlar İl İkincisi
o    Kulüpler arası Küçük Kızlar İl İkincisi
o    Kulüpler arası Genç Kızlar İl Birincisi
·         2013/2014 sezonu
o    Mini Voleybol Şenliği Kulüpler İl İkincisi
o    Mini Voleybol Şenliği Kulüpler İl Üçüncüsü
o    Kulüpler arası Yıldız Kızlar İl Birincisi
o    Kulüpler arası Küçük Kızlar İl Birincisi
o    Kulüpler arası Genç Kızlar İl Birincisi
·         2014/2015 sezonu
o    Mini Voleybol Şenliği Kulüpler Kulüpler İl İkincisi
o    Mini Voleybol Şenliği Kulüpler Kulüpler İl Dördüncüsü
o    Kulüpler arası Yıldız Kızlar İl Birincisi
o    Kulüpler arası Genç Kızlar İl Birincisi
o    Kulüpler arası Küçük Kızlar İl İkincisi
Okullar düzeyinde de voleybola olan ilginin artması, özellikle küçük yaştaki kız çocuklarının spor yapma imkânı bulması ve bu konuda okullarımızın da desteklenmesi amacıya Seramiksan Spor Kulübü olarak her yıl, belirli yaş grupları için, “Okullar Arası Voleybol Turnuvası” düzenlenmektedir. Bu yıl 4.sü düzenlenen turnuvaya ilçemiz ve çevre köylerden 13 okul, toplamda 16 takım ve 160 sporcu ile katılmıştır. Oldukça heyecanlı ve çekişmeli geçen turnuva sonunda, tüm okul ve öğrencilere çeşitli hediyeler verilmektedir.
Spor yapma alışkanlığının artması, takım ruhunun ve yardımlaşma bilincinin yerleşmesi amacıyla yaz dönemlerinde 7 – 17 yaş aralığındaki kız çocukları için Spor Okulları faaliyetleri düzenlenmektedir. Okulların kapanması ile başlayan faaliyetler yaz boyunca, deneyimli antrenörler eşliğinde devam etmektedir.
Oyuncular > Kadro

Antrenör:  Angelo Vercesi
Oyuncular > Teknik Kadro

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

| Adı-Soyadı | Pozisyon | Ülkesi |
| Angelo Vercesi | Antrenör |  Brezilya |
| Aydın Bilgiç | Yardımcı Antrenör |  Türkiye |
| Gökhan Bahar | Yardımcı Antrenör |  Türkiye |
| Pablo Damian Griboff Garces | Kondisyoner |  Arjantin |
| Serkan Çandağ | Altyapı Antrenörü |  Türkiye |
| Rasime Kayışdikici | Altyapı Antrenörü |  Türkiye |
| Özge Uğurlu | Yardımcı Altyapı Antrenörü |  Türkiye |
Profesyonel faaliyetleri sonlandırışı

2018 yılında 2 yıldır Sultanlar liginde mücadele eden Seramiksan aldığı kararla profesyonel takımını ligden çekti.  Yerine Çanakkale Bld., yeniden Vestel Venus Sultanlar Ligi'ne yükseldi.
Troyalı Kadınlar

| Troyalı Kadınlar |
| --- | --- |

Astyanax'ın ölümünü tasvir eden bir gravür
Yazar: Euripides
Karakterler: Hekabe Kassandra Andromache Talthybius Menelaos Truvalı Helen Poseidon Athena
Orijinal dil: Grekçe
Tür: Tragedya
Troyalı Kadınlar, MÖ 415 yıllarında Euripides tarafından kaleme alınmış tragedyadır. Euripides'in Truva Savaşı'nı konu alan üçlemesinin üçüncü kitabı olan eser, Atina ve Sparta halklarını karşı karşıya getiren ve on yıl süren Peloponez Savaşı ortamında yazılmıştır. Bu oyun, şehirleri yağmalandıktan, kocaları öldürüldükten ve kalan aileleri köle olarak götürüldükten sonra geriye kalmış Troyalı kadınların kaderini anlatmaktadır.
Arka plan

Truvalı Kadınlar, Euripides'in  Truva Savaşı'nı konu alan üçlemesinin üçüncü kitabır. Birinci kitap Alexandros'tur ve Paris'in ailesi tarafından terkedilip, gençliğinde tekrar ailesini bulup kabul edilmesini anlatır. İkinci kitap Palamedes'tir. Palamedes, Odisseus'u Truva Savaşı'na getirmeyi başaran kişidir. Yine Palamedes, Odysseus'un ona oyun oynaması yüzünden Truva Savaşı esnasında, Akhalar tarafından öldürülmüştür. Euripides bu üçlemesi ile, antik Atina'da Dionysos adına yapılan Dionysia festivalinde ikincilik ödülünü almıştır.
Karakterler

Hekabe: Troya kraliçesi
Kassandra: Troya prensesi, Hekabe ve Priamos'un bilici/kahin kızı
Andromakhe: Hektor'un karısı
Helen: Troya'ya kaçarak savaşı başlatan Sparta kraliçesi
Menelaos: Helen'in kocası, Akha ordusu komutanı, Sparta kralı
Poseidon
Athena
Koro: Troyalı kadınlar
Konu > Poseidon ile Athena'nın diyaloğu

Kitap Poseidon ile Athena'nın diyaloğu ile başlar. Truva Savaşı boyunca Poseidon, Truva tarafında olmuşken; Athena Akha'ları desteklemiştir.
Poseidon ilk önce şunları anlatır. Truva'nın surlarını Apollo ile yaptığını, Truva'nın bir Frigya şehri olduğunu, Fokisli Epeios'un (Truva atını inşa eden kişi, savaştan sonra İtalya'da Lagaria kentini kurmuştur.) Athena'nın yardımıyla tahta at hazırlayıp surun içine gönderdiğini, Dor Atı'nın içine gizlenmiş askerler olduğunu, Priamos'un Zeus tapınağında katledildiğini, Akhaların, Truva zenginliklerini aldıklarını, Hera ve Athena tarafından yenildiğinden, Komutanların birçok Truvalı kadını köle olarak aldığından, Helen'in de tutsak olduğundan, Polyksene'nin Akhilleus'un mezarında öldürüldüğünden, Kassandra'ya ise Agememnon tapınakta zorla beraber olduğundan bahseder.
Yanına Athena gelir ve Poseidon ile aynı tarafa yani Akhaların karşısına geçtiğini söyler. Çünkü Telamon oğlu Aias, Kassandra'ya Athena tapınağında saldırmış ancak Akhalar bu saygısızlığa dur dememiştir. Athena, Zeus'un yardımı ile eve dönen Akhalara fırtınalar çıkaracağını anlatır ve Poseidon'un da Ege'den geçerken denizin dalgaları ve kasırgalarla Akhalara felaketler getirmesini ister. Poseidon da kabul eder.
Konu > Kadınların paylaştırılması

Agamemnon'un çadırında bulunan Hekabe (Truva Kraliçesi) sahneye girer. Durumuna feryat eder ve her şeyin sorumlusu olarak Helen'i gösterir. Kızı Kassandra'nın bahtsızlığından dert yanar. Helen'in hizmetçisi olmaktan korktuğundan, onun yerine Thesues'un ülkesine gitmeyi tercih edeceğinden bahseder.
Sonra haberci Talthybios girer ve Hekabe'ye Truvalı kadınların kimler arasında paylaştırıldığını anlatır. Kassandra'yı kendine eş yapmak için Agamemnon almıştır. Ardından da diğer kızı Polyksene'nin Akhilleus'un mezarına kurban edildiğini öğrenir. Hektor'un karısı Andromakhe'yi ise Akhilleus'un oğlu Neoptolemos almıştır. Hekabe'nin kendisi de Odysseus'a düşmüştür.
Konu > Kassandra

Kassandra sahneye girer ve yas içindeki annesine üzülmemesini; babasını ve kardeşini öldüren Agamemnon'u öldürerek ondan intikam alacağını anlatır. Sonra da annesini alan Odysseus'un başına geleceklerin kehanetini verir. (Bütün bu hikaye Homeros’un Odessa’sında anlatılmıştır.) Ardından Kassandra, Agamemnon'a gelin olmak için sahneden haberciyle çıkar.
Koro, Truva Atını anlatmaya başlar. Halkın nasıl bilmeden ahşap atı aldığını, Athena tapınağına getirip nasıl sevinç içinde dans ettiklerini anlatır. Sahneye Andromakhe girer ve Hekabe ile kaderlerine ağlaşırlar. Kocasını öldüren adamın oğlunun yatağına girecektir.
Konu > Andromakhe ve oğlunun akıbeti

Haberci tekrar sahneye girer ve Andromakhe'ye oğlunu öldüreceklerinin haberini verir. Odysseus, cesur adam Hektor'un çocuğunun büyümemesi gerektiğini önererek, Truva surlarından aşağı atılmasını söylemiştir. Haberci Andromakhe'ye metanetle karşılamasını aksi takdir de Akhaların bebeği gömmesine bile izin vermeyeceğini de ekler. Böylece haberci ve Andromakhe sahneden çıkar.
Koro, Salamis Adasının kralı Telamon'un (Akhilleus'un babası Peleus'un kardeşi), Alkmena'nın doğurduğu Herakles ile İlion'u yıkmak için geldiklerini ve İlion'un kralı Laomedon'u öldürüp İlion'u yağmaladıklarını anlatır. Laomedon'un oğlu Priamos'un ülkesini ikinci kez Hellas mızrakları yıkmıştır.
Konu > Helen ile Menalous

Sahneye Menelaos girer ve karısı Helen'i esir alacağını söyler. Paris'in ve ülkesi Truva'nın cezasını bulduğunu belirtir. Helen'i alıp memleketine götürecek ve cezasını orada İlion'da ölenlerin yakınları verecektir. Hekabe, Menelaous'a karısı Helen'i öldürmesini çünkü cazibesiyle erkekleri esir alıp kentleri yıktığını söyler. Helen, Menalous ve Hellenlerin kendisi hakkındaki kararını sorar. Menalous ona, öldürülmesi için kendisine verildiğini söyler. Helen sözü alır ve asıl suçlunun Hekabe olduğunu anlatır. Çünkü Paris'i doğuran odur. Ayrıca rüyasında gördüğü yakıcı ateşten dolayı, kocası'nın Paris'i öldürememesinden de kaynaklı Paris hem Truva'nın hem de kendisinin felaketi olmuştur. Çünkü Paris, üç tanrıçanın hakemi seçilmiştir. Athena ona Frig komutanlığı ve Hellas'ı yağmalama sözü vermiş; Hera Asya ve Avrupa'nın hükümdarlığını vadetmiş, Afrodit ise Helen'i vereceğini söylemiştir. Paris, Afrodit'i en güzel tanrıça seçerek bu kötü bahtı getirmiştir. Kendisini değil Afrodit'i suçlamasını ister kocasından. Kendisi, Truva'dan kaçmak için uğraşsa da izin verilmemiştir ve üstüne üstlük bir de sonradan Priamos ve Hekabe'nin diğer oğlu Deifobos ile evlendirirmiştir.
Sonra Hekabe alır ve Helen'in yalan konuştuğunu anlatmaya başlar. Üç güzeller yarışmasında Hera'nın ya da Athena'nın vadettiği öldüllerin anlamsız olduğunu ve onların amaçları ile çeliştiğini söyler. Hera ya da Athena ne diye güzellik sevdasına kapılmışlardır ki? İda Dağına gelmelerinin tek sebebi, eğlence içindir. Helen'i oğlu Paris'i görür görmez Afroditleşmekle suçlar yani düşüncesizce ona aşık olduğunu söyler. Paris'in ve İlion'un lüksünü ve şatafatını istediği için Paris'le kaçtığını iddia eder. Paris onu kaçırmış olsaydı, neden bağırıp Spartalılara duyurmamıştı? Henüz yıldız olmamış olan Kastor orada değil miydi? Ayrıca Hekabe, Helen'e kaç kere git dememiş miydi? Kaçmaya kalkmadığı buradan belliydi. Çünkü kendisi Truva Sarayında özgürdü. Ama şimdi İlion düşünce süslenip püslenip kocasının yanına geliyordu. Sonra Menalous'a döner ve Hellas'ı onurlandırmak için Helen'i öldürmesini; ayrıca kocasını terk eden kadınlarında öldürülmesi gereken bir yasa koymasını tavsiye der. Koro, yani truvalı kadınlar da Hekabe'yi destekler. Menalos'a Helen'le aynı gemi de Akha'ya dönmeme sözü verdirtir. Helen'in kocası Menalos'u etkilemesinden korkmaktadır. Sonra Menalous ve Helen çıkarlar. Koro yine geleceklerine ağıtlar yakar.
Konu > Andromakhe'nin gidişi ve ağıtlar

Sonra haberci gelir tekrar. Peleas yeni felaketleri duyunca, Pelas'ın oğlu Akastos Neoptolemos'u (Akhilleus'un oğlu) ülkeden kovmuştur. Bunun üzerine Neoptolemos ve Andromakhe alelacele gitmişlerdir. Andromakhe öldürülmüş oğluna cenaze düzenlensin diye Hekabe'ye vermiştir. Haberci ölü bebeği, Hekabe'ye verir ve gider. Hekabe de küçücük bebekten korkan Akhalar'ın katline dert yanmaya başlar. Koro da yani çadırdaki Truvalı kadınlarda ona eşlik eder.
Haberci tekrar girdiğinde, Truva'nın yakılmak üzere ateşe verildiği, borazan çaldığında ise çadırdan kadınların ikişer ikişer çıkarak Akha gemilerine gitmeleri gerektiğini söyler. Hekabe ise Odysseus'un hediyesidir. Hekabe devam eder, Dardanos soyunun başına nasıl bu gelmiştir. Ilion'un yandığını Pergamon'un yıkıldığını söyler. Truvalı kadınlar ve Hekabe, başlarına gelenlere, Priamos'un mezarsız ölüsüne bir kez daha ağıt yakar.
Truvalı Kadınları tasvir eden 17. yüzyıldan bir resim, Claude Lorrain