stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ruapehu Dağı

| --- | --- |
Mount Ruapehu
Ruapehu Dağı'nın görünümü

En yüksek noktası
Yükseklik: 2.797 m (9.177 ft) 
Çıkıntı: 2.797 m (9.177 ft)
Yalıtılma: 340,57 km (211,62 mi)
Listelenme: Ultra Yeni Zelanda #19
Koordinatlar: 39°16′54″G 175°34′07″D﻿ / ﻿39.28167°G 175.56861°D﻿ / -39.28167; 175.56861
Jeoloji
Kayaç yaşı: 200.000
Dağ türü: Stratovolkan
Volkanik yay: Taupō Volkanik Bölgesi
Son patlama: 25 Eylük 2007
Tırmanma
İlk tırmanan: G. Beetham ve J. P. Maxwell (1879)
Ruapehu Dağı (İngilizce: Mount Ruapehu), Yeni Zelanda'nın Manawatu-Wanganui bölgesinde bulunan bir stratovolkandır. Dağ, Tongariro Millî Parkı içinde, Ohakune'nin 23 km kuzeydoğusunda ve Taupō Gölü'nün güney kıyısının 23 km güneybatısında yer almaktadır. Kuzey Adası'nın başlıca kayak merkezi olup yalnızca yamaçlarında buzul bulunmaktadır.
Ruapehu Dağı, Yeni Zelanda'daki en büyük aktif yanardağı olup Kuzey Adası'nın en yüksek noktasıdır. Dağın, Tahurangi (2.797 m), Te Heuheu (2.755 m) ve Paretetaitonga (2.751 m) olmak üzere üç zirvesi bulunmaktadır. Derin ve aktif krater, zirveler arasında yer almaktadır ve Krater Gölü olarak bilinen büyük patlamalar arasında suyla dolar.
Ruapehu adı Maoricede "gürültü çukuru" veya "patlayan çukur" anlamına gelmektedir.
Külkedisi

Başlığın diğer anlamları için Cinderella (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Külkedisi (Fransızca: Cendrillon, İngilizce: Cinderella, Almanca: Aschenbrödel ya da Aschenputtel, Rusça: Золушка -Zoluşka), ünlü bir Avrupa halk masalının baş kahramanı genç kızın adıdır. Masalda kıskanç üvey annesi ve üvey kız kardeşleri tarafından kötü davranılan bir genç kız (Külkedisi), ona yardım eden bir iyilik perisi ve onunla evlenip Külkedisi'nin tüm hayatını değiştiren yakışıklı bir prens anlatılır. Dünyada sayısız kez işlenen bu öykünün sadece Avrupa'da 550'yi aşkın değişik biçimi anlatılır.
Bilinen en eski Külkedisi öyküsü, 9. yüzyıldan kalma bir Çin masalıdır. Avrupa Edebiyatı'nda ise Külkedisi'ni işleyen en tanınmış yapıtlardan biri Charles Perrault'un Contes de ma mère l'oye adlı kitabında yer alan Cendrillon'dur. Perrault'nun yapıtında yer alan bazı olay ve kişilere diğer masallarda rastlanmaz (Örneğin Külkedisi'nin vaftiz anne-babası) Külkedisi'ne yardım için gelen doğaüstü varlık çoğu zaman bir peri, kızın ölen annesi ya da Külkedisi'nin iyi davrandığı ve sevdiği hayvanlardan biridir. Yakışıklı prensin Külkedisi'ni cam ayakkabısından bulması da Perrault'nun masalından gelir. Diğer masallarda bunun yerine altın ayakkabı, gümüş ayakkabı ya da yüzük tasvir edilir.
Binbir Gece Masalları'nda da (11. yüzyıl) öykü ayakkabı yerine halhal kullanılarak anlatılmıştır. Ufak ayak yerine ince ayak bileği kullanılmıştır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: sh85026010  MusicBrainz work: 854acc7b-6601-42c3-8b45-a99d618d1653  NLI: 987007286442205171
Akan (volkan)

| --- | --- |
阿寒岳
Akan görünümü

Yükseklik: 1.499 m (4.918 ft)
Koordinatlar: 43°23′11″K 144°00′32″D﻿ / ﻿43.38639°K 144.00889°D﻿ / 43.38639; 144.00889
Jeoloji
Dağ türü: Yanardağ
Son patlama: Kasım 2008
Akan (Japonca: 阿寒岳, romanize: Akan-dake), Japonya'nın Hokkaidō prefektörlüğünde bulunan bir volkanik gruptur. Dağlar, adanın doğusunda yer almakta olup Akan Millî Parkı'nda yer almaktadır.
Dağlar, en yüksekleri Meakan, Oakan ve Akan-Fuji olan 24×13 km'lik bir kalderayı dolduran Akan Gölü'nün çevresinde bir dizi zirve yer almaktadır.
Nantai Dağı

| --- | --- |
男体山
Nantai Dağı ve Chūzenji Gölü'nün görünümü

Yükseklik: 2.486 m (8.156 ft)
Koordinatlar: 36°45′43″K 139°29′38″D﻿ / ﻿36.76194°K 139.49389°D﻿ / 36.76194; 139.49389
Jeoloji
Dağ türü: Stratovolkan
Son patlama: MÖ 9540
Nantai Dağı (Japonca: 磐梯山, romanize: Nantai-san; "İnsan Vücudu Dağı"), Japonya'nın Tochigi prefektörlüğünde bulunan bir stratovolkandır. Dağ, Nikkō Millî Parkı'nda yer almaktadır.
Nantai Dağı, Japonya'nın 100 Ünlü Dağı'ndan biri olarak listelenmiştir. Yine önemli bir yer olup 100 km uzaklıktaki Pasifik kıyılarından kadar açık günlerde görülebilmektedir.
Konuyla ilgili yayınlar

Iwanami Kōjien (広辞苑) Japanese dictionary, 6th Edition (2008), DVD version
Brown, Delmer M. (1993). The Early Evolution of Historical Consciousness in "Cambridge History of Japan", Vol. 1. Cambridge, New York & Victoria: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-22352-2.
Lääne

| Lääne |
| --- | --- |
İl

  Bayrak Arma 

Ülke:  Estonya
Başkent: Haapsalu
Yüzölçümü
 • Toplam: 2,383 km²
Nüfus (2017)
 • Toplam: 24.948
 • Yoğunluk: 10/km²
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Resmî site laanemaa.ee
Lääne, Estonya'nın batısında, 2,383 km²lik, 30,000 nüfuslu bir ildir. Merkezi Haapsalu'dur.
Şehir Belediyeleri:
1 Haapsalu
Belde Belediyeleri:
2 Hanila
3 Kullamaa
4 Lihula
5 Lääne-Nigula
6 Martna
7 Noarootsi
8 Nõva
9 Ridala
10 Vormsi
Lev Polugayevski

| Lev Polugaevsky |
| --- | --- |
Polugaevsky (1972)
Doğum: Lev Abramovich Polugaevsky 20 Kasım 1934 Mahiliou, Beyaz Rusya SSC
Ölüm: 30 Ağustos 1995 (60 yaşında) Paris, Fransa 
Milliyeti:  Sovyetler Birliği
FIDE unvanı: Büyükusta (1962)
Lev Abramovich Polugaevsky (20 Kasım 1934 - 30 Ağustos 1995), Sovyet satranç büyükustası. Satranç açılışları kuramına yaptığı katkılarla tanınmıştır.
Harrat Hayber

| --- | --- |
حرة خيبر
Harrat Hayber'in Uluslararası Uzay İstasyonu'ndan görünümü

Yükseklik: 2.093 metre (6.867 ft)
Koordinatlar: 25°00′00″K 39°55′00″D﻿ / ﻿25.00000°K 39.91667°D﻿ / 25.00000; 39.91667
Jeoloji
Son patlama: MÖ 650 ± 50 yıl
Harrat Hayber (Arapça: حَرَّة خَيْبَر), Suudi Arabistan'ın Hicaz bölgesinde yer alan Medine'nin kuzeyinde bulunan volkanik bir alandır. Yaklaşık 12.000  km^{2}lik bir alanı kaplamakta olan bölgede en son patlama, MS 600 ile 700 yılları arasında meydana gelmiştir. Harrat Hayber'de Neolitik döneme tarihlenen insan yapımı taş yapılar incelenmiştir.
Coğrafya

Harrat Hayber'in bazaltik lav alanları, 5 milyon yıl boyunca bir dizi patlama sonucu oluşmuştur. Bu patlamalar, 100 kilometrelik (62 mil) bir kuzey-güney doğrusal havalandırma sistemi boyunca uzanan bir dizi volkanik havalandırma deliği boyunca gerçekleşmiştir. Tarlalar yaklaşık 12.000 metrekarelik bir alanı kaplamaktadır. En son volkanik patlama, MS 600 ile 700 yılları arasında meydana gelmiştir.
Artuklu Beyliği

"Artuklu" buraya yönlendirilmektedir. Mardin ilinin ilçesi için Artuklu, Mardin sayfasına bakınız.
Artuklu Beyliği ya da diğer adıyla Artuklular, Harput, Mardin ve Hasankeyf bölgelerinde 1102-1409 yılları arasında hüküm sürmüş bir Oğuz Türkmen beyliğidir.
Artuklular, 1102 yılında, Güney ve Doğu Anadolu Bölgesi'nde Artuk Bey tarafından kurulmuş bir beyliktir. İsmini Türkmen beyi olan Artuk Bey'den almıştır. 1086 yılında Kudüs'ü alan Artuk Bey aynı yıl burada öldü. Daha sonrasında Artuklular Hasankeyf, Mardin ve Harput olmak üzere üç ana koldan idare edildiler.
Hasankeyf kolu, Artuk Bey'in oğlu Sökmen Bey tarafından kurulmuştur. Başkenti Hasankeyf, daha sonra da Diyarbakır olarak belirlenmiştir. 1231 yılında Eyyubiler tarafından yıkılmışlardır.
Mardin kolunun kurucusu İlgazi Bey'dir. Sırasıyla Anadolu Selçuklu, Eyyubi ve Moğol hakimiyetine girmişler, 1409 yılında Karakoyunlular tarafından yıkılmışlardır.
Harput kolunun kurucusu Mardin Artuklularından Melik İmameddin Ebubekir'dir. 1224 yılında I. Alaaddin Keykubad, Harput'u alarak bu kola son vermiştir.
Artuklulardan günümüze kadar gelen tarihî eser, hâlen ayakta durmakta olan Malabadi Köprüsü'dür. Malabadi Köprüsü 1147 yılında yapılmıştır. Malabadi Köprüsü dünyanın en büyük taş kemerli köprüsüdür ve Ayasofya'nın kubbesini içine rahatlıkla alabilecek kadar büyüktür.
Tarihçe

Sökmen Bey ve İlgazi Bey, Selçuklu Sultanlığı ile çatışmaya girdikleri El Cezire'de Diyarbakır, Mardin ve Hasankeyf'e yerleştiler. Mardin beyi Sökmen, 1104 yılında Harran Muharebesi'nde Haçlıları mağlup etti. İlgazi Bey, Mardin'de Sökmen'in yerini aldı ve 1118'de kadı İbnü'l-Aşşab'ın isteği üzerine Halep'in kontrolünü ele geçirdi. 1119 yılında, Ager Sanguinis Savaşı'nda Antakya Prensliği İlgazi Bey tarafından mağlup edildi.
Haçlılarla İlgazi Bey, Edessa İlçesini yağmaladıktan sonra barıştı. 1121'de, kuzeye Ermenistan'a gitti ve aralarında kayınpederi Mazyad Dubais II ibn Sadaqah ve Gence Sultanı Melik'in liderliğindeki adamlar da dahil olmak üzere tahmini 15.000-20.000 asker vardı. İlgazi Bey Gürcistan'ı işgal etti ancak 1121 Didgori Savaşı'nda Gürcistan kralı IV. Davit tarafından yenilgiye uğradı. İlgazi Bey 1122'de öldü ve yeğeni Belek Gazi nominal olarak Halep'i kontrol etmesine rağmen, şehir gerçekten İbn El-Keşşab tarafından kontrol ediliyordu. İbn-i Keşşab 1125'te suikastçılar tarafından öldürüldü ve Halep, 1128'de Musul'un atabeyi İmadeddin Zengi'nin kontrolüne geçti.
Belek Gazi'nin ölümünden sonra Artuklular Harput, Hasankeyf ve Mardin arasında bölündü. Hasankeyf beyi Sokman'ın oğlu Rukn el-Daula Dāʾūd 1144 yılında öldü ve yerine oğlu Kara Aslan geçti. Kara Aslan, Zengiler'e karşı Edessa Kontu II. Joselin ile ittifak kurdu ve Joselin 1144'te uzaktayken Zengi Devleti, düşen ilk Haçlı devleti olan Edessa'yı geri aldı (bkz. Urfa Kuşatması). Hasankeyf, Zengi Devleti'nin de vasalı oldu. Kara Aslan'ın oğlu Nūr al-Dīn Muḥammad, kızı Nuraddin Muhammed ile evlenen Anadolu Selçuklu Sultanı II. Kılıç Arslan'a Eyyubi sultanı Selahaddin ile ittifak yaptı. II. Kılıç Arslan ile barış anlaşmasında Selahaddin, Artukluların teknik olarak hala Selahaddin'in henüz kontrol edemediği Musul'un vasalları olmasına rağmen, Artuklu topraklarının kontrolünü ele geçirdi. Bununla birlikte, Artuklu desteğiyle Selahaddin, nihayet Musul'un kontrolünü de ele geçirdi ve yönetimi 1180'lerin sonlarına doğru Selçuklu İmparatorluğu'ndan Eyyubi Sultanlığı'na devretti. Selçuklu İmparatorluğu bundan kısa bir süre sonra 1194'te tamamen dağıldı.
Artuklu hanedanı, Cezire'nin nominal komutasında kaldı, ancak Eyyubi yönetimi altında güçleri azaldı. Hasankeyf şubesi 1198'de Diyarbakır'ı fethetti ve merkezi buraya taşındı, ancak 1231'de Selçuklularla ittifak kurmaya çalışınca Eyyubiler tarafından yıkıldı. Harput kolu, Eyyubiler ile Selçuklular arasındaki kaygan bir politika nedeniyle Anadolu Selçuklu Sultanlığı tarafından tahrip edildi. Mardin kolu daha uzun süre hayatta kaldı, ancak Eyyubiler, Anadolu Selçuklu Devleti, İlhanlılar ve Timurluların bir vasalı olarak hayatta kaldı. Kara Koyunlular Mardin'i ele geçirdi ve sonunda 1409'da Artuklu egemenliğine son verdi.
Hükümdarları

Artuklu hanedanının ana kolları Hasankeyf, Harput, Mardin ve Halep'te bulunuyordu.
Hükümdarları > Hasankeyf kolu

Bu kol başlangıçta Hasankeyf (Ḥiṣn Kaifā) merkezliydi. Merkezi 1183'te Diyarbakır'a taşındı.
Sökmen Bey, Artuk Bey oğlu, 1102–1104
İbrahim (Hasankeyf Beyi), Sökmen Bey oğlu, 1104–1109
Rüknü'l-Devle Davud, Sökmen Bey oğlu, 1109–1144
Fahreddin Kara Arslan, Davud Bey'in oğlu, 1144–1174)
Nureddin Muhammed, kara Aslan oğlu 1174–1185
Kutbeddin Sökmen II, Nureddin Muhammed oğlu, 1185–1201
Nasruddin Mahmud, Nureddin Muhammed oğlu, 1201–1222
Rükneddin Mevdud, Nasruddin Mahmud oğlu, 1222–1232/33.
Rüknüddin Mevdûd'un hükümdarlığından sonra Artukluların Hasankeyf koluna ait topraklar Eyyubiler'in eline geçti.
Hükümdarları > Harput kolu

Harput kolu başlangıçta Hasankeyf kolunun bir parçasıydı ancak daha sonra Kara Arslan'a karşı çıkarak bağımsızlığını kazandı.
İmâdüddin Ebu Bekir, Kara Arslan'ın oğlu, 1185–1204
İbrahim bin Ebu Bekir, 1203–1223
Ahmet Hızır, 1223–1234
Artuk Şah, 1234.
Harput kolu, 1234 yılında Selçuklu sultanı I. Keykubat tarafından fethedildi.
Hükümdarları > Mardin kolu

Artukluların Mardin kolu, 1101-1409 yılları arasında Mardin ve Silvan bölgelerinde hüküm sürmüştür ve İlgazi ve kardeşi Alp Yaruk'un torunları tarafından yönetilmiştir.
Yâkuti, 1101–1104
Ali bin Yakuti, 1104
Sökmen, 1104–1115
İlgazi, son of Artuk, 1115–1122
Timurtaş, 1122–1154
Necmeddin Alpı, 1154–1176
II. İlgazi, 1176–1184
Hüsâmeddin Yavlak Arslan, 1184–1203
Artuk Arslan, 1203–1239
I. Necmeddin Gazi, 1239–1260
Muzaffer Fahreddin Kara Arslan,1260–1292. Moğol hâkimiyetini tanıdı
Şemseddin Dâvud, 1292–1294
II. Necmeddin Gazi, 1294–1312
Ali Alpı, 1312
el-Melikü’s-Sâlih, 1312–1364
el-Melikü’l-Mansûr Ahmed, 1364–1367
el-Melikü'l Mahmūd (second rule), 1367
II. Şemseddin Dâvud, 1367–1376
Mecdüddin İsa, 1376–1407
Şehâbeddin Ahmed, 1407–1409.
Mardin kolu, 1409 yılında Karakoyunlular tarafından fethedilmiştir.
Hükümdarları > Halep kolu

Halep'i yöneten Artuklu kolu, Mardin kolunun bir uzantısıydı.
İlgazi, 1117–1121
Süleyman, 1121–1123
Belek Gazi, 1123–1124
Timurtaş, 1124–1125
[Selçuklu yönetimi, Porsuk, 1125–1127]
Süleyman, 1127–1128.
Halep, 1128 yılında Zengilerin eline geçmiş ve 1183 yılına kadar Zengi hanedanı tarafından yönetilmiştir.
Resimler

Elazığ'da Artuklular'a ait bir türbe.
İstanbul Türk ve İslâm Eserleri Müzesi'nde bulunan Artuklular'a ait bir mimari parça.
İstanbul Türk ve İslâm Eserleri Müzesi'nde bulunan Artuklular'a ait bir mimari parça.
Malabadi köprüsü Artuklular tarafından yaptırılmıştır. ilk ismi Akarman veya Karaman köprüsüdür.
Kara Arslan Sikkeleri (1166~67
Miguel Ángel López (futbolcu)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Miguel Ángel López, 1968
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Miguel Ángel López Elhall
Doğum tarihi:  1 Mart 1942 (82 yaşında)
Doğum yeri:  Ticino, Arjantin
Mevkii:  Defans
Altyapı kariyeri
195?-19?:  Unión Central
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1962 |  Universitario |   |   |
| 1963 |  Sarmiento |   |   |
| 1964-1966 |  Estudiantes de La Plata |   |   |
| 1967 |  Ferro Carril Oeste |   |   |
| 1968-1970 |  River Plate |   |   |
| 1971-1975 |  Independiente |   |   |
| 1975-1976 |  Atlético Nacional |   |   |
Teknik direktörlük kariyeri
1977-1979:  Atlético Nacional (altyapı antrenörü)
1979:  Alumni
1979-1981:  Argentinos Juniors
1981-1982:  Independiente
1982:  Atlético Nacional
1983:  Instituto
1983-1984:  Boca Juniors
1984:  Rosario Central
1985-1987:  América
1987-1988:  Ferro Carril Oeste
1989-1991:  Guadalajara
1992:  Junior
1992-1993:  América
1994:  Barcelona
1994-1995:  Santos Laguna
1995:  Independiente
1996:  Deportivo Toluca
1996:  León
1998:  Santos Laguna
1998-1999:  Junior
2000:  El-Ehli
2001:  Celaya
2002:  Puebla
2003:  Badajoz
2004-2005:  Junior
2006:  Arsenal
2007:  Junior
2009:  San Luis
2011:  Barcelona (yardımcı antrenör)
2011:  Alumni
2013-2014:  Junior
2014:  Mitre
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Miguel Ángel López Elhall (d. 1 Mart 1942, Ticino), Arjantinli futbolcu, teknik direktör ve spor yöneticisidir. Defans pozisyonunda görev aldığı futbolculuk kariyerinin ardından teknik direktörlük ve spor yönetciliği yapmıştır.
Futbolculuk kariyeri

1954 civarında Villa María'ya gelen López, 1956 civarında Unión Central altyapısında futbol oynamaya başladı. Kariyeri boyunca Universitario, Sarmiento, Estudiantes de La Plata, Ferro Carril Oeste, River Plate, Independiente ve Atlético Nacional formalarını giydi. Independiente ile 1971 sezonunda Primera División; 1972, 1973, 1974 ve 1975 sezonlarında Copa Libertadores; 1973 ve 1974'te Copa Interamericana; 1973'te ise Kıtalararası Kupa şampiyonluğu elde etti.
Teknik direktörlük ve yöneticilik kariyeri

1977-1979 yılları arasında Atlético Nacional'in altyapısında antrenörlük yaptı. 1979'da önce Alumni'nin teknik direktörlüğünü yaptı, ardından Argentinos Juniors'un teknik direktörlüğüne getirildi. Şubat 1981'de, buradan ayrılarak Independiente'nin teknik direktörlüğünü yapmaya başladı ve 1982'ye kadar bu görevi sürdürdü. 1982'nin Mart-Aralık ayları arasında Atlético Nacional'in teknik direktörlüğünü yaptı. 1983'te önce Istituto'yu, Eylül 1983-Mayıs 1984 arasında ise Boca Juniors'u çalıştırdı. Ekim-Aralık 1984 ayları arasında Rosario Central'de görev aldı.
Şubat 1985'te, América'nın teknik direktörlüğüne getirildi. 1984-85 ve 1985 sezonlarında Primera División şampiyonluğu elde ederken, 1987 yılında takımdan ayrıldı. Sonrasında ülkesine dönerek Ağustos 1987-Nisan 1988 arasında Ferro Carril Oeste teknik direktörü olarak görev yaptı. 1989-1991 yılları arasında Guadalajara'da, 1992'de Junior'da  görev aldı. 1992-1993 yıllarında ikinci kez çalıştırdığı América ile 1992 sezonunda CONCACAF Şampiyonlar Kupası şampiyonluğu yaşadı.
Mayıs 1994'te başladığı Barcelona teknik direktörlüğü kariyeri aynı yıl sona erdi. Ocak 1995'te, Santos Laguna'nun teknik direktörlüğüne getirildi ve 1994-95 sezonu sonuna kadar görevini sürdürdü. Haziran 1995'te bir kez daha Independiente'nin teknik direktörlüğünü yapmaya başladı ve Aralık ayına kadar sürdürdüğü görevi boyunca Supercopa Sudamericana'da şampiyonluk elde etti. 1996'da önce Deportivo Toluca, ardından León teknik direktörlüğü yaptı. Invierno 1998 sezonu öncesinde bir kez daha Santos Laguna'nın başına geçen Ángel López, Ekim 1998'de görevinden ayrıldı. 1998-1999 yıllarında, bir kez daha Junior'un teknik direktörlüğünü yaptı.
2000'de El-Ehli, 2001'de Celaya, 2002'de Puebla, 2003'te Badajoz teknik direktörü olarak görev yaptı. 2004'te Junior'a döndü ve o sezon Categoría Primera A şampiyonluğu yaşadı. Nisan 2006 getirildiği Arsenal teknik direktörlüğü görevine Mayıs ayında sezonun bitmesiyle birlikte son verildi. Ekim 2006-Mayıs 2007 arasında bir kez daha Junior'u çalıştırdı. Ekim 2008'de Necaxa başkanlığına geldi ve Aralık'taki "diğer işlerine odaklanmak istediği" gerekçesiyle istifa edene kadar bu görevini sürdürdü. 2009'un Ekim-Aralık ayları arasında San Luis'in teknik direktörlüğü görevini üstlendi.
Nisan 2011'de, yardımcı antrenör olarak Álex Aguinaga teknik direktörlüğündeki Barcelona'ya döndü. Ekim 2011'de, ikinci kez Alumni'nin teknik direktörlüğüne getirilse de aynı yıl görevden alındı. Haziran 2013-Mart 2014 tarihleri arasında bir kez daha Junior teknik direktörü olarak görev yaptı. Haziran 2014'te getirildiği Mitre teknik direktörlüğü görevine, Ağustos'ta geçirdiği inmeden dolayı son verildi.
Başarıları > Futbolcu olarak

Primera División: 1971
Copa Libertadores: 1972, 1973, 1974, 1975
Copa Interamericana: 1973, 1974
Kıtalararası Kupa: 1973
Kıtalararası Kupa ikinciliği: 1972, 1974
Başarıları > Teknik direktör olarak

Liga MX: 1984-85, 1985
CONCACAF Şampiyonlar Ligi: 1992
Supercopa Sudamericana: 1995
Categoría Primera A: 2004
Istakoz

Istakozlar (Nephropidae), denizlerde yaşayan bir kabuklu familyasıdır. Renkleri türlere göre değişiklik gösterse de mavinin tonlarından yeşil, kahverengiye kadar renklerde görülebilir. 30-35 cm boy 4-5 kiloya kadar büyüyebilirler.
En büyük doğal düşmanlarından birisi ahtapottur. Istakozların uzun gövdeleri, kaslı kuyrukları vardır ve deniz tabanındaki yarıklarda veya oyuklarda yaşarlar. Beş çift bacaktan üçünün, ilk çift de dahil olmak üzere, genellikle diğerlerinden çok daha büyük olan pençeleri vardır. Istakozlar ekonomik açıdan yaşadıkları kıyı bölgelerinde en kârlı deniz ürünlerinden biridir.
Tüketilmesi

Canlı haşlanarak yenilmek zorundadır ve bu işlem sırasında bağıramaz. Çünkü diğer kabuklu deniz hayvanları gibi ses telleri yoktur. Çıkan sesler aniden çok sıcak suya maruz kalıp, çatırdayan kabuklarından gelir. Ani ölüm olmazsa, su dışında kalan ıstakoz bir çeşit salgıyla ölmeden önce kendi etini yenilmez hâle getirip zehirlenmeye sebebiyet verebilir.
Istakoz türleri

Çömelmiş ıstakoz
Scyllaridae
Palinuridae
Acanthacaris
Acanthacaris caeca
Acanthacaris tenuimana
Amerikan ıstakozu
Cape ıstakozu
Dinochelus
Eunephrops
Eunephrops bairdii
Eunephrops cadenasi
Eunephrops manningi
Homarinus capensis
Homarus
Homarus americanus
Homarus gammarus
Homarus morrisi
Hoploparia
Jagtia
Metanephrops
Metanephrops australiensis
Metanephrops binghami
Metanephrops boschmai
Metanephrops challengeri
Metanephrops japonicus
Metanephrops mozambicus
Neophoberinae
Nephropidae
Nephropides
Nephropoidea
Nephrops
Nephrops norvegicus
Nephropsis
Nephropsis acanthura
Nephropsis atlantica
Nephropsis rosea
Notahomarus
Thaumastochelidae
Thaumastochelopsis wardi
Thymopides
Thymops
Thymopsis nilenta
Tomalley
Türkiye'de ve Avrupa'da görülen ıstakoz
Pişmiş Istakoz
Takla Sıradağları

| --- | --- |

En yüksek noktası
Yükseklik: 1.543 metre (5.062 ft)
Koordinatlar: 55°17′00″K 125°53′00″B﻿ / ﻿55.28333°K 125.88333°B﻿ / 55.28333; -125.88333
Ülke: Kanada
Eyalet: Britanya Kolumbiyası
Sıradağ: Skeena Sıradağları
Takla Sıradağları, Kanada'nın Britanya Kolumbiyası eyaletinde Takla Gölü ve Kuzeybatı Kolu ile sınırlanan, Skeena Dağları'ndaki küçük bir sıradağdır.
Konuyla ilgili yayınlar

Paul Schiarizza and Don MacIntyre, EOLOGY OF THE BABINE LAKE - TAKLA LAKE AREA, CENTRAL BRITISH COLUMBIA 19 Şubat 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., P 44
Miquéias Fernandes

Miquéias Matias Fernandes (28 Ağustos 1950 - 26 Nisan 2020, Manaus, Brezilya), Brezilyalı politikacı ve avukat.
28 Nisan 2020'de Fernandes, COVID-19 nedeniyle 69 yaşında Manaus'ta öldü.
Schefflera glabrata

Schefflera glabrata, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Kalkojen

| Grup> Periyot | 16>  |
| --- | --- |
2: 8 O|Gaz
3: 16 S|Katı
4: 34 Se|Katı
5: 52 Te|Katı
6: 84 Po|Katı
7: 116 Lv|Katı
Kalkojen, periyodik tablonun 16. grubudur. Bazen oksijen ailesi olarak da bilinir. İçinde bulundurduğu elementler oksijen (O), kükürt (S), selenyum (Se), tellür (Te), radyoaktif element polonyum (Po) ve yapay element livermoriyumdur (Lv).
Doğu Sibirya Dağları

| --- | --- |
Rusça: Восточно-Сибирское нагорье
Çerski Dağları'ın kuzeyinden bir görüntü

En yüksek noktası
Uç noktası: Pobeda
Yükseklik: 3003
Koordinatlar: 65°00′K 157°30′D﻿ / ﻿65.000°K 157.500°D﻿ / 65.000; 157.500
Doğu Sibirya Dağları veya Doğu Sibirya Platoları (Rusça: Восточно-Сибирское нагорье) Rusya Federasyonu'nun en büyük dağ sistemlerinden biridir. Uzak Doğu Federal Bölgesi ve Kuzeydoğu Sibirya'daki Orta Yakut Ovası ve Bering Boğazı arasında uzanır. Doğu Sibirya Sistemi'nin tamamı çok düşük bir nüfus yoğunluğuna sahiptir. Dağ sisteminin bölgesi, Büyük Rus Bölgeleri'nden biridir .
Doğu Sibirya Dağları'nın Kisilyah Sıradağları ve Oymyakon Platosu gibi bazı bölgelerinde, Yakut kültüründe çok değerli olan kaya oluşumları olan kisiliyahlar görülür.
Coğrafya

Doğu Sibirya Sistemi, Kuzey Kutup Dairesi'nin kuzeyinde ve güneyinde yükselen dağ sıralarının birkaç ayrı bölümünden oluşur. Ana dağ grubu, yaklaşık 3.000 kilometre (1.900 mi) uzunluğundadır ve Lena Nehri vadisinden Çukçi Yarımadası'nın doğu ucundaki Cape Dezhnev'e kadar uzanır. Yaklaşık 1.200 kilometre (750 mi) uzunluğundaki plato bölgesi, orta alanda kuzeye uzanan Doğu Sibirya Ovası tarafından neredeyse yarı yarıya kesilir. Güney Sibirya Dağları sistemiyle örtüştüğü için güneybatıda sınır net bir şekilde sınırlandırılmamıştır. Dağlık arazi nedeniyle, Doğu Sibirya sisteminin büyük bir bölümü ıssızdır. En büyük şehri Magadan'dır.
Coğrafya > Dağlar

| --- | --- |
 Yaz aylarında dağ tayga. Kırganay Dağları .:  Goltsovoy Madeni, Kolıma Sıradağları yakınlarında, kış.
Coğrafya > Hidrografi

Engin bölgenin başlıca nehirleri Yana, İndigirka, Kolima ve kolları Omolon ve Anadır nehirleridir.
İklim, flora ve fauna

Dünyanın yerleşim yerleri içinde gözlemlenen en düşük sıcaklıkları bu bölgede kaydedildi. Doğu Sibirya Dağ Sistemi'nin güneyinde, bölgenin coğrafi Kuzey Kutbu'nun yaklaşık 3.000 kilometre (1.900 mil) güneyinde  olmasına rağmen, rekor düşük sıcaklıkların kaydedildiği ünlü Oymyakon Depresyonu alanı bulunmaktadır.
Dağların alt rakımları ve vadiler büyük ölçüde tayga ile kaplıdır. Sistemdeki dağların en alt kesimleri dereciklerinde ve nemli alanlarında, -45 °C (-49 °F) kadar derin dondurucu soğuklarda yaşayabilen bir tür olan Sibirya Semenderine yaşam alanı sağlar,
Sonbaharda, Rusya'nın Arktik Kuzeydoğu Sibirya'sındaki Üst Kolyma bölgesinde bulunan Ladin ormanı.