stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sosyal Araştırmalar Vakfı
Amaçları

Toplumsal yaşamın tüm alanlarına ilişkin olarak her türlü araştırmanın ortam, kurum ve araçlarını yaratmak, her türlü araştırmayı yapmak, bu araştırmaları her türlü iletişim aracını, ortamını kullanarak yaymayı ve sürekliliğini sağlamak,
Bireyin, toplumsal sınıf ve katmanların günlük yaşamdaki davranışları ile ideolojik tutumları arasındaki uyum ve çelişkileri araştırmak,
Toplumsal gelişme ve teknoloji ilişkilerini araştırmak
Doğanın ve çevrenin bozulmasını önleyerek, ekolojik dengenin korunması için gerekli araştırmaları ve çalışmaları yapmak,
Siyaset, günlük hayat ilişkilerine özel bir önem vermeyi, siyasetin gerçek içeriğine kavuşturulması için toplumu sürekli bilgilendirmek,
Toplumsal kesimlerin en aktifi olan gençliğe ve eğitimine sürekli bir ilgi göstermek, gençlikle ilgili her türlü araştırmayı yapmak,
Demokrasinin geliştirilmesi ve kurumlaştırılması açısından geçmişin tüm deneyimlerinden yararlanmak, demokratik ilke, norm ve kuralların netleşmesinin ve yaşanmasının önünü açmak, bu alandaki tüm deneyimlerini özellikle toplumun önüne sermek, gelecek yönelimlerini saptamak,
Kendisiyle benzer işlevleri üstlenen vakıf, dernek, platform vb. örgütlenmelerle işbirliği yapmak, ortak projeler geliştirmek ve
Üyeleri ve toplumdaki bireyler arasında dayanışma duygularını ve bilincini geliştirecek etkinliklerde bulunmayı amaçlamaktadır.
Yönetim

Serap Korkusuz (Başkan)
Mehmet Türkay (Başkan Yardımcısı)
Bedahet Tosun (Sekreter)
Hakkı Kaya Ocakaçan (Sayman)
Berna Güler (Üye)
Kamil Tekin Sürek (Üye)
Hakan Dilmeç (Üye)
Bazı etkinlikleri

Vakfa bağlı Türkiye Sınıf Araştırmaları Merkezi (TÜSAM) tarafından oluşturulan “sınıf çalışmaları atölyeleri”nde; “köy edebiyatı”nın oluşumu, gecekondu sorununda sosyalist hareketin gerilimi, "2000'ler Türkiye'sinde İşçi Sınıfının Değişim Dinamikleri:Sosyolojik Bir Değerlendirme", Orta Asya Ülkelerinde Toplumsal Sınıflar, Yönetenler ve Hegemonya Mücadeleleri, Kurumsal Sosyal Sorumluluk Kavramı ve İşçi Hakları, Emekçiler AB Tartışmalarının Neresinde, Televizyonda Sınıf Temsilleri, Küreselleşme Karşısında İşçi Sınıfı, İkinci Dünya Savaşı Yıllarında Türkiye'de İşçi Sınıfı, Kadının Görünmeyen Emeği, Küçük Sanayi İşçilerinde Profil ve Örgütlenme, Kadınların Sosyal Güvenliği, Yoksulluğu Gizleyen Parlak Vitrin:Yeni Orta Sınıf, Fason Üretim ve Sınıf İlişkileri gibi konular ele alınarak işlenmektedir.
"Agora" adında periyodik bir yayın çıkararak eski çağların görkemli kültürel üretken zenginliğini bugüne taşımayı hedefleyen gençlere destek vermektedir.
Her yıla ait bir almanak çıkararak, tarihsel gelişime ışık tutmayı misyon edinmiş olan SAV, ilki 2000 ve 2001 yıllarını içeren olmak üzere her yıl yayımladığı almanak, akademisyenler, araştırmacılar, yazarlar, meslek örgütleri, sendikalar, partiler tarafından desteklenerek kolektif bir çalışmanın ürünü olarak o yılın analizini yapmaktadır. Ayrıca almanak, 2002 yılından itibaren internet üzerinden de yayımlanmaktadır.
Yakın tarih dizisi, küreselleşme dizisi gibi adlar altında kitaplar çıkarmaktadır.
"Yakın Tarih Araştırmaları Merkezi" kuruluş çalışması sürdürülmektedir.
2005 yılından beri "Sınıf Çalışmaları Sempozyumu" düzenlenmektedir.
Onur Üyeleri

Nail V. Çakırhan
Rasih Nuri İleri
Halet Çambel
Öztin Akgüç
İzzettin Önder
Taner Timur
Agora dergisi
Almanak'ın kapağı
Vakfın bir yayını
Macieira da Lixa

Macieira da Lixa, Portekiz'de Felgueiras belediyesine bağlı olan, 5,12 km2 yüzölçümüne sahip, 2.065 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
| g t Portekiz belediyesi Felgueiras'ın bucakları |
| --- | --- | --- | --- |
| Felgueiras bayrağı | Aião • Airães • Borba de Godim • Caramos • Friande • Idães • Jugueiros • Lagares • Lordelo • Macieira da Lixa • Margaride • Moure • Pedreira • Penacova • Pinheiro • Pombeiro da Ribavizela • Rande • Refontoura • Regilde • Revinhade • Santão • São Jorge de Vizela • Sendim • Sernande • Sousa • Torrados • Unhão • Várzea • Varziela • Vila Cova da Lixa • Vila Fria • Vila Verde | Aião • Airães • Borba de Godim • Caramos • Friande • Idães • Jugueiros • Lagares • Lordelo • Macieira da Lixa • Margaride • Moure • Pedreira • Penacova • Pinheiro • Pombeiro da Ribavizela • Rande • Refontoura • Regilde • Revinhade • Santão • São Jorge de Vizela • Sendim • Sernande • Sousa • Torrados • Unhão • Várzea • Varziela • Vila Cova da Lixa • Vila Fria • Vila Verde | Felgueiras arması |
Boris Yeltsin

| Boris Nikolayeviç Yeltsin Борис Николаевич Ельцин |
| --- | --- |

Yeltsin'in resmî portresi, 1992
Rusya devlet başkanı
Görev süresi 12 Temmuz 1991 - 31 Aralık 1999
Başbakan: Yegor Gaydar 1992 Viktor Çernomirdin 1992-1998 Sergey Kiriyenko 1998 Yevgeni Primakov 1998-1999 Sergey Stepaşin 1999 Vladimir Putin 1999
Başkan Yardımcısı: Alexander Rutskoy (1991–1993)
Yerine geldiği: Mihail Gorbaçov (SSCB adına)
Yerine gelen: Vladimir Putin
RSFSC Yüksek Sovyeti Prezidyum Başkanı
Görev süresi 29 Mayıs 1990 - 10 Temmuz 1991
Yerine geldiği: Vitali Vorotnikov
Yerine gelen: Ruslan Hasbulatov  geçici 
Kişisel bilgiler
Doğum: Boris Nikolayevich Yeltsin 1 Şubat 1931(1931-02-01) Sverdlovsk (Bugün Yekaterinburg)
Ölüm: 23 Nisan 2007 (76 yaşında) Moskova, Rusya
Evlilik(ler): Naina Yeltsina (e. 1956; ö. 2007)
Çocuk(lar): Tatyana Dyachenko (1960)
Dini: Rus Ortodoks
İmzası: 
Boris Nikolayeviç Yeltsin (Rusça: Бори́с Никола́евич Е́льцин) (1 Şubat 1931, Sverdlovsk -  23 Nisan 2007, Moskova), Rusya'nın ilk başbakanı ve devlet başkanı.
Gençliği

Rus kökenli bir çiftçinin oğludur. İnşaat mühendisliği öğrenimi gördükten sonra, bir inşaat işletmesinde idareci olarak vazife aldı. 1961'de Sovyetler Birliği Komünist Partisi'ne girdi. Parti içinde hızla yükselerek Sverdlovsk bölgesi parti birinci sekreterliğine getirildi. Mihail Gorbaçov'un Sovyetler Birliği devlet başkanı oluşundan hemen sonra Moskova'ya çağrıldı. Nisan 1985'te Komünist Partisi Merkez Komitesine seçildi. Ekim 1985'te de Moskova Parti Teşkilatı Şefi oldu. Kısa zamanda kamuoyunun güvenini kazandı. Aynı zamanda Politbüro'ya da girdi. Yegor Ligaçev ile anlaşmazlığa düştü. 1987'de Gorbaçov tarafından görevden uzaklaştırıldı. Şubat 1988'de partiyle ilgili bütün yetkileri elinden alındı. İnşaat Bakanı Yardımcılığına tayin edildi.
Gorbaçov ile karşıtlık

Daha sonra Moskova'da halkın isteklerini dile getiren bir siyasetçi olarak sivrildi. Mart 1989'da Moskova'da %89,6 oranında oy alarak SSCB Halk Temsilcileri Kongresine seçildi. Siyasi ve ekonomik sahada çoğulculuğu savundu. Mayıs 1990'da Gorbaçov'un isteğine aykırı olarak Rusya Federasyonu Komünist Partisi Başkanlığına getirildi.
Haziran 1991'de Rusya Başkanlığına seçildi. 19 Ağustos 1991'de SSCB başkanı Gorbaçov'a karşı sertlik yanlıları tarafından düzenlenen darbeyi şiddetle protesto etti. Darbecilere karşı halkı direnişe çağırdı. Moskova'da Beyaz Saray denen Rusya parlamento binasına ulaşmayı başardı. Darbecileri suçlu ve hain ilan ederek, ordu ve KGB içinde darbeye karşı çıkanların ve ABD'nin yardımıyla Beyaz Saray'ı direnişin merkezine dönüştürdü. Gorbaçov'un Devlet Başkanı olarak yeniden göreve dönmesini sağladı. Darbenin başarısızlığa uğratılmasında ve Gorbaçov'un yeniden göreve dönmesinde en önemli rolü oynadı. Darbecilere karşı gösterdiği kararlı tutumuyla büyük bir prestij kazandı. Gorbaçov'un bazı başarısızlıkları Yeltsin'i daha güçlü hâle getirdi. Gorbaçov'un göreve dönmesinden sonra askeriyede ve çeşitli devlet kademelerinde yapılan tasfiye hareketleri ile nüfuzunu artırdı. Anayasaya aykırı kararnameler çıkardı ve Gorbaçov'dan bağımsız uygulamalara girişti. Komünist Partiyi yasakladı ve bütün parti mallarına el koydu.
Askerî darbe girişimi 17 Mart 1991'deki Sovyetler Birliği Referandumu'na göre 20 Ağustos 1991'de yapılacak olan yenilenmiş birlik antlaşmasının da iptal edilmesine sebep oldu. Siyasi reformların yanı sıra, ekonomik konularda da reformlara giden Yeltsin, 2 Ocak 1992'de yürürlüğe girecek olan yüksek oranlı fiyat artışları hususunda halktan ve parlamentodan destek istedi. Rusya parlamentosundan olağanüstü yetkiler aldı.
Rusya Federasyonu Başkanlığı

8 Aralık 1991'de Yeltsin ile Ukrayna ve Belarus Cumhuriyetlerinin Devlet Başkanları Sovyetler Birliği'nin dağıldığını ve Bağımsız Devletler Topluluğu'nun (BDT) kurulduğunu ilân ettiler. Ancak 12 Aralık'ta Rusya Federatif Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Yüksek Sovyeti bu antlaşmanın onaylanmasını reddetti. Sovyet anayasasına göre birliğin dağıtılması ancak Yüksek Sovyet Meclisinin yetkisindeydi. Ancak Yeltsin'in Gorbaçov'u istifaya zorlaması Yüksek Sovyet'in kararını geçersiz kıldı. 21 Aralık'ta geri kalan 12 Cumhuriyetin 11'i de BDT'ye katıldı. Yeltsin, Gorbaçov'la birlikte BDT'nin yıl sonunda Sovyetler Birliği'nin yerini alacağını açıkladı. Ancak Gorbaçov 25 Aralık 1991'de Devlet Başkanlığı vazifesinden istifa etti. Çok çabuk davranan Yeltsin, Gorbaçov'un Kremlin'deki ofisine taşındı. Ordunun komutasını eline aldı. Birleşmiş Milletlere Sovyetler Birliği'nin Güvenlik Konseyindeki yerini Rusya Federasyonunun alacağını bildirdi. Nükleer füzelerle ilgili fırlatma şifrelerine el koydu. İdarede ABD'yi örnek alan Yeltsin Başkanlık vazifesini de kendinde topladı.
Eylül 1992'de Halk Temsilcileri Kongresi'nde Sergey Baburin önderliğindeki Ulusal Birlik adlı muhalif grup  SSCB'yi dağıtan anlaşmanın 12 Aralık 1991'deki Yüksek Sovyet oturumunda reddedildiğini, bu nedenle anlaşmanın geçersiz olduğunu bildiren dilekçeyi Anayasa Mahkemesi'ne gönderdi. Fakat Yeltsin denetimindeki mahkeme bu dilekçeyi incelemeye almadı.
1993 Krizi

Yeltsin 1993 yılında reform önerilerini ve yönetim değişikliklerini engellemeye çalışan Parlamentoyu asker kullanarak dağıttı. Parlamento binasını tanklarla bombalatmaktan bile çekinmedi. Ardından Parlamento seçimleri yapıldı. Seçimleri Yeltsin yanlısı adaylar kazandı. Böylece Yeltsin Parlamento da yandaş sayısını arttırarak konumunu daha da güçlendirdi.
Rusya'nın 1990'lı yıllarda hızlı özelleştirilme sürecinde ülkeyi yöneten Yeltsin, 1994 yılında Çeçenistan'da büyük çaplı bir askerî müdahale düzenledi ve işgal etti. Ardından Çeçenistan'ın özerkliğini sınırlandırarak Rusya egemenliğini sağlamlaştırmaya çalıştı. Ancak Çeçen direnişinin artarak devam etmesi ve Rusya kayıplarının artması sonucu iç politikada zor duruma düştü.
Yeltsin, Rusya Devlet Başkanı olarak son dış gezilerinden birinde Kasım 1999'da Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilâtı (AGİT) zirvesine katılmak üzere İstanbul'a gitti. O günlerde ABD ile ilişkileri gayet iyi durumda olan Türkiye, Orta Asya ve Kafkaslar'da Rusya ile rekabete girişmişti. Zirve sırasında imzalanan Bakü-Ceyhan Boru Hattı antlaşması, ABD destekli Türkiye'nin eski Sovyet topraklarında artan etkisinin bir göstergesiydi. Zirvede ABD Başkanı Bill Clinton ile söz düellosuna giren Yeltsin, Kafkaslar'da bir iç savaş başlatan Çeçen isyancılarını "haydut ve katil" olarak niteledi ve "Silahlı çetelerle aynı masaya oturamayız. Bu teröristlerin kökünü kazımalıyız ve onlara hangi ülkelerin yardım ettiğini biliyoruz" ifadelerini kullandı. Yeltsin, Yugoslavya'ya yapılan NATO hava saldırılarına da karşı çıktı. Bu yorumları, Çeçenistan sorununa barışçı bir çözüm bulunmasını isteyen Clinton'un eleştirisine hedef oldu. Yeltsin Fransa başkanı Chirac ve Almanya şansölyesi Schröder ile yaptığı bire bir görüşmelerde de eleştirilince AGİT toplantısını terk etti ve Rusya'ya döndü.
1996 Seçimleri

Yeltsin 1996 yılındaki şaibeli devlet başkanlığı seçimlerinde yeniden başkan seçildi. Ancak seçimin hileli olduğuna yönelik pek çok itiraz yapıldı. Yeltsin'in bu seçimlerde ABD Başkanı Bill Clinton'un devreye girmesiyle, ABD'li danışmanlardan yardım aldığı ileri sürüldü. Yeltsin bu seçimin ilk turunda % 35 oy alırken rakibi Komünist Parti adayı Gennadi Züganov % 32 oy almıştır. İkinci tur seçimlerde Komünist Parti adayı bazı sağcı güçlerin de desteğini almış fakat % 40 oy alabilmiştir. Yeltsin ise % 53 oyla tekrar başkan seçilmiştir. Ancak 20 Şubat 2012'de muhalif cepheden Sergey Baburin ve Sergey Udaltsov 1996 seçimlerinde pek çok seçim sahtekarlığına şahit olduklarını ve bu seçimin galibinin kesinlikle Komünist Parti lideri Gennadi Züganov olduğunu belirtmişlerdir.
Yeltsin 1998 yılındaki ekonomik krizin ardından tamamen otoritesini kaybetti. Bu dönemde başarısızlığını hükûmetlere yükleyerek sık sık başbakan değiştiren Yeltsin giderek ordunun da desteğini kaybetmeye başladı. Ekonomik kriz döneminde göreve getirdiği Yevgeni Primakov'un ekonomide kısmen toparlanma sağlayarak halktan ve meclisten destek alması Yeltsin'de iktidarı kaybetme korkusuna sebep oldu. Bunun üzerine Yeltsin, Mayıs 1999'da başbakan Yevgeni Primakov'u da görevden aldı.
İktidarının sonu ve ölümü

Özellikle 2. döneminde Yeltsin; alkolizm sorunları ve Rusya'yı yönetebilecek sağlığa sahip olmadığından sıkça eleştirilmiştir.
1999 yılında Yeltsin'in kızının ve damadının adının bir yolsuzluk skandalına bulaşması ile Rusya basını Yeltsin'in Başkanlığını iyice sorgulamaya başladı. Yeltsin ise bu baskılara iç ve dış politikada sertlik yanlısı düşünceleri ile tanınan eski KGB ajanı olan Vladimir Putin'i başbakanlığa getirerek karşılık verdi. Ancak aynı yılın sonuna doğru muhalefetten ve halktan gelen baskılara karşı koymakta zorlanan Yeltsin 31 Aralık 1999 akşamı televizyonda yaptığı konuşmada istifa ettiğini ve yerine anayasa gereği Başbakan Putin'in geçeceğini açıkladı.
2000 yılında, emekliliğe ayrıldıktan sonra bir Rusya televizyon kanalında yaptığı röportajında, geçmişte katlanmak zorunda kaldığı en büyük sorumluluğunun, Çeçenistan'da ölen insanlar olduğunu belirtti.
Yeltsin, 23 Nisan 2007 tarihinde kalp yetmezliği sebebiyle öldü. Devlet töreni yapıldı, cenazesine 3 bin kişi katıldı. Rusya'nın önde gelen kamuoyu araştırma şirketlerinden olan Levada'nın Ocak 2015'te yaptığı anket sonuçlarına göre halkın % 9'u Boris Yeltsin hakkında olumlu bir değerlendirmede bulunurken, % 78'i olumsuz bir değerlendirmede bulundu. Yeltsin'in cenazesi Novodeviçi Mezarlığı'na gömüldü.
Siyasi eleştiriler

Rusya Parlamento Başkanı Ruslan Hasbulatov'a göre Yeltsin'in tüm liderliği boyunca "yüzlerce" CIA ajanıyla çevrili olduğunu belirtmiştir. Hasbulatov, Yeltsin'in özellikle tartışmalı 1996 yılındaki seçimleri ABD'nin doğrudan yardımı ve desteği sayesinde kazandığını iddia etmiştir. Yeltsin'in birlikte çalışacağı bakanlar ve yetkililer için CIA ajanlarından onay aldığı da iddia edilmiştir.
İhsaniye, Çatalca

| İhsaniye |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 41°15′04″N 28°21′36″E﻿ / ﻿41.2511°K 28.36°D﻿ / 41.2511; 28.36
Ülke:  Türkiye
İl: İstanbul
İlçe: Çatalca
Bulunduğu yer: Avrupa Yakası 
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 33.2 km²
Nüfus (2023): 1.826
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 212 
İl plaka kodu: 34 
Posta kodu: 34540 
İstatistiki bölge: İstanbul alt bölgesi (TR10) 
Seçim çevresi: İstanbul 3. seçim çevresi 
İhsaniye, İstanbul'a bağlı Çatalca'nın 39 mahallesinden biri.
Tarihçe

Köyün ne zaman kurulduğu kesin olarak bilinmemektedir. Bugünkü yerleşim, 1924 yılındaki nüfus mübadelesi sonucu Yunanistan'ın Selanik vilayetinin Langaza kasabasının Lambur köyünde yaşayan Türklerin gelmeleriyle oluşmuştur.Eskiden bir Rum köyü olan köye, yapılan Türkiye-Yunanistan Nüfus Mübadelesi anlaşması ile Yunanistan'da Lambur köyünde yaşayan  halk deniz yoluyla göç etmiş ve iskan olarak kendilerine burası verilmiştir. Fakat burada yerleşim olduğu için iki ay kadar Rumlarla beraber yaşanmış, bilahare Rumlar Yunanistan a göç edince köyün tamamı iskan olmuştur. Eski adı ‘Ermeni Köy’ iken özgürce yaşam bir ‘İhsan’ olarak kabul edildiğinden köyün adı 1929 yılında İhsaniye olarak değiştirilmiştir.[kaynak belirtilmeli]
Kayda değer bir tarihî eseri yoktur. Rumlardan kalma kilisesi yıkılıp yok olmuştur. Eski rum evleri de günümüze gelinceye kadar tamamen yıkılarak yenilenmiş.[kaynak belirtilmeli]
Coğrafya

Batısında yer alan Pınarca mahallesi 1968 yılına kadar Ayazma Köyü Muhtarlığına bağlı kalmış, daha sonra yapılan halk oylaması sonucu Pınarca Mahallesi olarak İhsaniye Muhtarlığına bağlanmıştır. İhsaniye Çatalca'nın kuzeybatısında, Yıldız Dağları eteklerinde yer almaktadır. Etrafı ormanlarla çevrilidir. Akalan, Çiftlikköy, Kabakça, Gümüşpınar ile Silivri ilçesine bağlı Akören ve Bekirli köyleri ile komşudur.[kaynak belirtilmeli]
Köyün arazisi az engebeli etrafı baltalık meşe ormanlarıyla çevrili (% 70) Ormandan Makta adı verilen (Rüsum Karşılığı) Resmi yıllık kesimler için Orman Müdürlüğü yer gösterir. Köy heyeti taksimat yapar ve kura çekilerek herkesin yeri belli olduktan sonra kesim yapılarak kışlık ihtiyaç temin edilir.[kaynak belirtilmeli]
Ulaşım

İlçe merkezine 20 km uzaklıktadır. İnceğiz, Kabakça köylerinin içinden geçen asfalt yoldan gidildiği gibi Gökçeali, Subaşı, Akalan köyleri üzerinden geçen Saray – Vize yolundan da köye ulaşılabilir. Köyün yanından geçen Saray – Vize yolunun üzerinden üç ayrı kısa asfalt yoldan köye giriş çıkış sağlanabiliyor. Köyden ilçe merkezine yarım saatte bir kalkan minibüsleri bulunduğu gibi, saat tarifeli olarak çalışan Binkılıç – Çatalca seferleri yapan özel halk otobüsleri de köy halkının ulaşımını sağlamaktadır.[kaynak belirtilmeli]
Spor

1. amatör ligde mücadele eden İhsaniye Gençlik Spor Kulübü'nün futbol takımı İstanbul'un ilk köy takımı olma özelliğini taşımaktadır. 1960 yılında o zamanki birkaç gencin kendi ceplerinden verdikleri paralarla kurulan kulüp, başka spor dallarında takımları bulunmamasına rağmen futbolda halen civardaki önemli amatör takımlardan biridir. Forma renkleri yeşil-kırmızı olup soyunma odaları olan bir binası, gece ışıklandırma yapılabilen yeni bir futbol sahası bulunmaktadır. Ayrıca AB'ye giriş sürecinde bütün köylere yapılmış olan bir parka da sahiptir. Bu parkta ışıklandırılmış basketbol sahası, fitness aletleri ve yürüyüş parkuru da mevcut olup gençler ve kadınlar tarafından oldukça kullanılmaktadır.[kaynak belirtilmeli]
Köyün geneli orman arazisi olduğundan avcılık da yapılmaktadır. Köyde Avcılar ve Atıcılar Kulübü de mevcuttur.[kaynak belirtilmeli]
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  | 1.706 | ADNKS |
| 2014 |  0% | 1.702 | ADNKS |
| 2015 |  2% | 1.667 | ADNKS |
| 2016 |  1% | 1.681 | ADNKS |
| 2017 |  2% | 1.641 | ADNKS |
| 2018 |  0% | 1.639 | ADNKS |
| 2019 |  1% | 1.660 | ADNKS |
| 2020 |  3% | 1.717 | ADNKS |
| 2021 |  0% | 1.719 | ADNKS |
| 2022 |  1% | 1.728 | ADNKS |
| 2023 |  6% | 1.826 | ADNKS |
Josef Hickersberger

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Josef Hickersberger
Doğum tarihi:  27 Nisan 1948 (76 yaşında)
Doğum yeri:  Amstetten, Avusturya
Boyu:  1,77 m (5 ft 9+1⁄2 in)
Mevkii:  Orta saha
Altyapı kariyeri
1960-1966:  ASK Amstetten
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1966-1972 |  Austria Wien |  112 |  (28) |
| 1972-1976 |  Kickers Offenbach |  118 |  (28) |
| 1976-1978 |  Fortuna Düsseldorf |  59 |  (5) |
| 1978-1980 |  SSW Innsbruck |  35 |  (6) |
| 1980-1982 |  Rapid |  48 |  (4) |
| Toplam |   |  372 |  (71) |
Millî takım kariyeri
| 1968-1978 |   Avusturya |  39 |  (5) |
Teknik direktörlük kariyeri
1988-1990:   Avusturya
1991-1992:  Fortuna Düsseldorf
1993-1994:  Austria Wien
1995-1997:  El Ehli
1996:  Bahreyn
1997-1999:  El Mokawloon SC
1999-2000:  Al-Shaab CSC
2000-2001:  El Vasl FC
2001-2002:  El-Ittihad (QAT)
2002-2005:  Rapid
2006-2008:   Avusturya
2008-2010:  El-Vahda FC (Abu Dhabi)
2010:  Bahreyn
2010-2012:  El-Vahda FC (Abu Dhabi)
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Josef Hickersberger (d. 27 Nisan 1948), orta saha pozisyonunda görev yapmış Avusturyalı millî futbolcu ve teknik direktördür.
Profesyonel futbolculuk kariyerine 1966 yılında Austria Wien kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Kickers Offenbach, Fortuna Düsseldorf, SSW Innsbruck ve Rapid kulüplerinde oynamıştır.
Margaride

Margaride, Portekiz'de Felgueiras belediyesine bağlı olan, 6,17 km2 yüzölçümüne sahip, 9.451 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia). Diğer bir adı da Santa Eulália 'dır.
| g t Portekiz belediyesi Felgueiras'ın bucakları |
| --- | --- | --- | --- |
| Felgueiras bayrağı | Aião • Airães • Borba de Godim • Caramos • Friande • Idães • Jugueiros • Lagares • Lordelo • Macieira da Lixa • Margaride • Moure • Pedreira • Penacova • Pinheiro • Pombeiro da Ribavizela • Rande • Refontoura • Regilde • Revinhade • Santão • São Jorge de Vizela • Sendim • Sernande • Sousa • Torrados • Unhão • Várzea • Varziela • Vila Cova da Lixa • Vila Fria • Vila Verde | Aião • Airães • Borba de Godim • Caramos • Friande • Idães • Jugueiros • Lagares • Lordelo • Macieira da Lixa • Margaride • Moure • Pedreira • Penacova • Pinheiro • Pombeiro da Ribavizela • Rande • Refontoura • Regilde • Revinhade • Santão • São Jorge de Vizela • Sendim • Sernande • Sousa • Torrados • Unhão • Várzea • Varziela • Vila Cova da Lixa • Vila Fria • Vila Verde | Felgueiras arması |
Pinheiro (Felgueiras)

Pinheiro, Portekiz'de Felgueiras belediyesine bağlı olan, 3,32 km2 yüzölçümüne sahip, 995 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
| g t Portekiz belediyesi Felgueiras'ın bucakları |
| --- | --- | --- | --- |
| Felgueiras bayrağı | Aião • Airães • Borba de Godim • Caramos • Friande • Idães • Jugueiros • Lagares • Lordelo • Macieira da Lixa • Margaride • Moure • Pedreira • Penacova • Pinheiro • Pombeiro da Ribavizela • Rande • Refontoura • Regilde • Revinhade • Santão • São Jorge de Vizela • Sendim • Sernande • Sousa • Torrados • Unhão • Várzea • Varziela • Vila Cova da Lixa • Vila Fria • Vila Verde | Aião • Airães • Borba de Godim • Caramos • Friande • Idães • Jugueiros • Lagares • Lordelo • Macieira da Lixa • Margaride • Moure • Pedreira • Penacova • Pinheiro • Pombeiro da Ribavizela • Rande • Refontoura • Regilde • Revinhade • Santão • São Jorge de Vizela • Sendim • Sernande • Sousa • Torrados • Unhão • Várzea • Varziela • Vila Cova da Lixa • Vila Fria • Vila Verde | Felgueiras arması |
Pedreira (Felgueiras)

Pedreira, Portekiz'de Felgueiras belediyesine bağlı olan, 3,50 km2 yüzölçümüne sahip, 1.725 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
| g t Portekiz belediyesi Felgueiras'ın bucakları |
| --- | --- | --- | --- |
| Felgueiras bayrağı | Aião • Airães • Borba de Godim • Caramos • Friande • Idães • Jugueiros • Lagares • Lordelo • Macieira da Lixa • Margaride • Moure • Pedreira • Penacova • Pinheiro • Pombeiro da Ribavizela • Rande • Refontoura • Regilde • Revinhade • Santão • São Jorge de Vizela • Sendim • Sernande • Sousa • Torrados • Unhão • Várzea • Varziela • Vila Cova da Lixa • Vila Fria • Vila Verde | Aião • Airães • Borba de Godim • Caramos • Friande • Idães • Jugueiros • Lagares • Lordelo • Macieira da Lixa • Margaride • Moure • Pedreira • Penacova • Pinheiro • Pombeiro da Ribavizela • Rande • Refontoura • Regilde • Revinhade • Santão • São Jorge de Vizela • Sendim • Sernande • Sousa • Torrados • Unhão • Várzea • Varziela • Vila Cova da Lixa • Vila Fria • Vila Verde | Felgueiras arması |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: n2002055152  NLI: 987007467706605171  VIAF: 137398990   WorldCat (LCCN): n2002-055152
Refontoura

Refontoura, Portekiz'de Felgueiras belediyesine bağlı olan, 3,52 km2 yüzölçümüne sahip, 1.974 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
| g t Portekiz belediyesi Felgueiras'ın bucakları |
| --- | --- | --- | --- |
| Felgueiras bayrağı | Aião • Airães • Borba de Godim • Caramos • Friande • Idães • Jugueiros • Lagares • Lordelo • Macieira da Lixa • Margaride • Moure • Pedreira • Penacova • Pinheiro • Pombeiro da Ribavizela • Rande • Refontoura • Regilde • Revinhade • Santão • São Jorge de Vizela • Sendim • Sernande • Sousa • Torrados • Unhão • Várzea • Varziela • Vila Cova da Lixa • Vila Fria • Vila Verde | Aião • Airães • Borba de Godim • Caramos • Friande • Idães • Jugueiros • Lagares • Lordelo • Macieira da Lixa • Margaride • Moure • Pedreira • Penacova • Pinheiro • Pombeiro da Ribavizela • Rande • Refontoura • Regilde • Revinhade • Santão • São Jorge de Vizela • Sendim • Sernande • Sousa • Torrados • Unhão • Várzea • Varziela • Vila Cova da Lixa • Vila Fria • Vila Verde | Felgueiras arması |