stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Pompey'in Kafkasya seferi
İkinci seferi

Pompey, İberya'yı ele geçirdikten sonra, Kolhis Krallığı'na doğru yola çıktı. Hem diplomasi hem de askerî güç kullanarak ana kaleyi ele geçirdi ve yerel halklara boyun eğdirdi. Pompey, Amiral Servilius'un filosu ile Fasis'te bir araya geldi ve onlara hâlâ Bosporos Krallığı'nda bulunan Mithridatis'i ablukaya almalarını emretti. Pompey, Kolhis'in yönetimini Aristarkhos'a vererek, ülkeyi Bitinya ve Pontus' a bağlı bir Roma eyaleti haline getirdi.
Pompey'in sefer hattı onu İberya'nın güneyine götürdü. Pompey, bölge halkının kendi birliklerini engellemesinden ve yemek malzemelerinin azalmasından dolayı endişeliydi. Bu yüzden atları ve yük hayvanlarını, piyadelerini saldılarılarından korumak için bir kalkan olarak kullandı. Sonrasında, uzun ve engebeli çöl arazisinden geçerek Albanya ordusunu takip ettiler. Rehberlerin güvenilmez olması takibi daha da zorlaştırdı ve askerlerin çoğu Kambises Nehri'nin soğuk suyundan içtikten sonra hastalandı. Bu durum, Pompey'nin su teminine daha fazla önem vermesine yol açtı ve seferin bir sonraki aşaması için 10.000 su kabı getirtti.
Albanya birlikleri Abas nehrinde yakalandılar ve burada çatışma patlak verdi. Strabon tarafından desteklenen Plutarkhos'a göre, birlikler 60.000 ayak ve 12.000 attan oluşuyordu, ancak bu sayı abartılı olmalıdır, çünkü Dio, Pompey'in Oroes'i saldırmaya ikna etmek için kendi sayısal üstünlüğünü gizlemeye çalıştığını söylemektedir. Pompey, süvarilerini piyadelerinin önüne yerleştirerek sayısal üstünlüğünü gizlemeyi başardı ve lejyonerlerine diz çöküp miğferlerini örterek gizlenmelerini söyledi. Bu taktik işe yaradı, Albanyalılar sadece süvarileriyle karşı karşıya olduklarını düşünüp saldırdılar. Ardından piyadeler ortaya çıktı, Roma atları piyade hatları boyunca geri çekildi ve lejyonerler Albanya hücumunu bozdu. Sağa sola dönen, kendi hatlarının gerisinde dolaşan ve arkadan Albaniler saldırmak için gelen süvariler Albanya askerlerini çevreledi. Albanyalılar kesin olarak yenildi.
Zafer, Roma'nın kuzeydoğusundaki silahlı direniş tehditlerine son verdi. Kafkasya ve Hazar halklarının çoğu, Roma ile barışmak için elçiler gönderdi.
Sultandağı

| Sultandağı |
| --- | --- |
İlçe
 Türkiye'de bulunduğu yer
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Afyonkarahisar
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Önder Koç
 • Belediye başkanı: Mehmet Aldırmaz (AK Parti)
Yüzölçümü
 • Toplam: 731 km²
Rakım: 1010 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 15.076
 • Kır: 9,241
 • Şehir: 5.276
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 03900
İl alan kodu: 0272
İl plaka kodu: 03
Resmî site Belediye   YerelNET
Sultandağı, Afyonkarahisar ilinde, Afyonkarahisar şehrinin 68 kilometre doğusunda bulunan bir ilçesidir.
Konumu

Sultandağı, Afyon ilinin doğusunda, Ege Bölgesi ile İç Anadolu Bölgesi'nin birleştiği yerde, Konya ve Isparta illerinin sınırında bir ilçedir. Kuzeyinde Bolvadin, güneyinde Yalvaç, doğusunda Akşehir, batısında Çay ilçeleri ile komşudur. Batısında Deresinek (2,9 nm) ile Yakasinek (2,8 nm), kuzeyinde Ortakarabağ (9,5 nm), doğusunda Kavakçiftliği (3,8 nm) ile Taşköprü (4,0 nm) ve güneyinde Borazan (Geyik üretim çiftliği) (2,5 nm) ile Kırca (1,9 nm) gibi yerleşim yerleri bulunur.
İsim kökeni

İshaklı, Selçuklu uç (eski Türkçe: sınır, kenar) beylerinden İshak Bey tarafından kurulmuştur. 1958 yılına kadar Bolvadin ilçesine bağlı İshaklı adında bir nahiye aynı yıl içinde Çiftlik beldesi ile idari olarak birleştirilip Sultandağı adıyla ilçe statüsü verilmiştir. 1972 yılında, ilçenin kuruluşuna 1958 yılında dahil edilen Çiftlik yeniden ayrılmış ve Yeşilçiftlik adıyla belde olarak yeniden ihdas edilmiştir.
1116 yılında Bizanslılarla Selçuklu Hanedanı arasında cereyan eden Bolybotum (Bolvadin) Savaşı'nda, Büyük Selçuklu Devleti Sultanı Müizzeddin Melikşah (Arapça: ملكشاه الثاني بن بركياروق) ordusunu güneydeki dağın yamacına, Emir Mengücek ise ordusunu kuzeydeki dağın yamacına yerleştirmiş, işte bu durum üzerine sultanın çekildiği dağa Sultan dağı, Emir Mengücek'in çekildiği dağa da Emir Dağı adı verilmiştir.
Tarih

Sultandağı, Tunç Devri'ne kadar uzanan çok eski bir geçmişe sahiptir.
Tarih > Eski tarihi dönemler

Sultandağı, MÖ 2000-700 tarihleri arasında Hitit (Hittite) sınırları içinde, MÖ 750-600 yılları arasında Yanık Frigya (Phrygia Paroreius) sınırları içinde, Akşehir (Philomelium) ve Çay ile birlikte yönetim birimi olmuştur. Julia (Ipsus) eski bir Frigya (Phrygia Paroreius) kentidir, eski imparatorluk döneminde adı Julia olarak değiştirilmiş, bu kent büyük bir olasılıkla bugünkü İshaklı'da veya yakınında, şimdiki Sultandağı denilen dağ eteklerinin kuzeydoğu uçunda olduğu tahmin edilir.
Sultandağı, MÖ 680-546 yılları arasında Lidya (Lydian) sınırları içinde, MÖ 546-333 yılları arasında Pers İmparatorluğu sınırları içinde, MÖ 333-323 yılları arasında Büyük İskender'in Makedon İmparatorluğu sınırları içinde, MÖ 323-30 yılları arasında bölgede hüküm süren Helenistik krallıkların sınırları içinde ve MÖ 30-MS 395 yılları arasında Roma İmparatorluğu sınırları içinde kalmıştır.
Tarih > Bizanslılar ve Selçuklular dönemi

Sultandağı, Bizanslılar ve Selçuklu Hanedanı zamanına kadar Batı ve Doğu'nun yol uğrağıdır. Ayrıca Anadolu - Bağdat İpek Yolu'nun Sultandağı'ndan geçmesi de ticarî bir önem kazanmıştır. İshaklı Anadolu Selçukluları zamanında "Karahisar-ı Devle" ismiyle anılan şimdiki Afyonkarahisar'a bağlı 10 kadılıktan birisi olan Bolvadin'e bağlı olan bir nahiye imiş. Sâhipataoğulları Beyliği'nin hüküm sürdüğü bu bölgeye Orta Asya'dan göç eden Oğuz ve Türkmen boyları yurt edinmiş ve kaldıkları mezra ve köylere kendi boy ve oymaklarının isimleri vermişlerdir. Anadolu Selçuklu Sultanı I. Rükneddin Mesud (Arapça: ركن الدين مسعود‎, romanize: Rukn al-Dīn Mas'ūd) döneminde Afyonkarahisar ve çevresinde 300 yerleşim bölgesi tespit edilmiş, Türk Boyları buralara iskan edilmiştir.
Tarih > Bizanslılar ve Selçuklular dönemi > Selçuklular döneminden kalan miraslar

Selçuklular döneminden kalma bir Kervansaray, bir Cami ve bir de Hamam vardır. Anadolu Selçuklu mimarisinin güzel örneklerinden olan İshaklı Hanı 1249 (Hicrî 647) yılında Sahip Ata Fahrettin Ali tarafından yaptırılmış olduğu avlu taçkapısındaki ve kapalı bölüm taçkapısındaki yazıtlardan anlaşılmaktadır. Kuzeydoğu – güneybatı yönünde konumlanan kervansarayın yakın çevresinde güneybatı yönünde 15. yy. Osmanlı Dönemi'nde yaptırılan Çifte Hamam, Cami, Karamanoğlu İbrahim Bey zamanında 1458 yılında yaptırılmıştır. 1912 tarihinde yıktırılarak yerine şimdiki Ulu Cami (Çarşı Camii-Aşağı Camii) inşa edilmiştir. Eski camiden sadece minare ile kitabesi kalmıştır, güneyinde ise Lâleli Çeşme bulunmaktadır. Ulu Camii'nin cephe duvarında bulunan kitabede, (Hicrî 863, Milâdi 1458) yılında ve Karamanoğullarından İbrahim bin Mehmet bey zamanında konmuştur. Yazısı sülüstür. "Bu cami Mehmet bin Halil, Mehmet bin Hamza ve ali bin Şeyh isimlerinde üç kişi yaptırmıştır." Ayrıca Ulu Cami'de Ashab-ı Kiram ya da Eshab-ı Kiram'lardan alınan kutsal emanetlerden olan Sakal-ı Şerif saklanır. 13. yüzyılda Anadolu'ya gelen Horasan Erenlerinden Ahmed Remzi Tahranî (Aḫmad Ramzī al-Tahranī veya halk dilinde Ahmed-i Remzi)'nin türbesi ilçede Akşehir yolunun sol tarafındadır. Diğer erenlerden Ahi Ömer Çavuş'tur.
Tarih > Osmanlı dönemi

Kanuni Sultan Süleyman döneminde Mühimme Defterlerinde İshaklı nahiyesine bağlı:
Tarih > Osmanlı dönemi > Köyler

Ak-Evlü, Ahi Hoca, Ak Koyunlu, Burhan, Çelik, Çiftlik, Çukur, Dereçine, Dere Hasan, Durud, Eber, Ecem, Ecem Hasanek, Elvanbeyli, Gedil, Hasenek, Kınık, Kırca, Küçük Hasene, Mes’ud Paşa, Oğuz, Salur, Taşköprü, Yaka Hasenek (şimdiki Yakasinek), Yan köy, Yavi ve Yazı Çeliği gibi köylerden bazıları Eber Gölü'nün su seviyesinin en yüksek olduğu dönemde su altında kalmış, bazıları terk edilmiş, isimleri değişmiş veya günümüzde komşu ilçelere bağlanmıştır.
Tarih > Osmanlı dönemi > Mezralar

Yenice, Ada Çal, Altı Ahur, Arpa Çukuru, Aygır Ovası, Bağra, Bağı, Benk Öyüğü, Boğaz, Boğaz tatar, Çay Ayağı, Çiftlik Viran, Çukur Ağıl, Derbent Baş, Dibek Kuyu, Deniz Ovası, Eski Kışla, Gövercinlik, İt Burnu, Kafir Viran, Kara Pınar, Kasım Fakih, Kaş Kuyusu, Kırk Sarnıç, Köpek Kışlası, Mamad, Obacılar, Sofular, Uslu Burnu, Üçkuyu, Üçöyük, Yarım Dam, Yenice Kuyu ve Ziyaret Höyük gibi mezralardan bazıları zaman içinde köy yerleşim yerlerine dönüşmüştür.
Başbakanlık Arşivi'nde mevcut bulunan ve Surre Emini tarafından 1837 yılında hac yolculuğu esnasında, Surre-i Hümâyûn Alayı'nın gidiş ve dönüşte oluşan yolculuk masraflarının kaleme alındığı bir defter'de (Arapça: در مرحله إشَكلو, romanize: der merhale-i İshaklu) İshaklı o dönemde Hacc yolu güzergâhı üzerinde bir konaklama yeri idi. 1890 yılında Friedrich Sarre ismindeki bir Alman Doğu bilimci, arkeolog, sanat tarihçisi Anadolu'yu gezmiş, Reise in Kleinasien ismindeki kitabında İshaklı ismini kullanmış, kitabında İshaklı'dan birkaç tane resim bulunmaktadır.
Coğrafya

Sultandağı, 38° 31′ 52″ kuzey paraleli ile, 31° 13′ 41″ E doğu meridyenin kesiştiği noktada Afyon-Konya karayolunun 68. kilometresinde Sultandağları'nın eteğinde kurulmuştur. Sultandağı yerleşim olarak Ege Bölgesi ile İç Anadolu Bölgesi'nin kesişim noktasına yakın bir alandadır. Özgün yeri, Göller Bölgesi olarak da adlandırılan alanın kuzeyinde Eber-Akşehir Gölleri ile Batı Torosların İç Anadolu'daki uzantısı olan Sultandağı'nın eteklerinde yer almaktadır. Kuzeyinde Bolvadin ilçesi, güneyinde Isparta iline bağlı Yalvaç ilçesi, doğusunda Konya iline bağlı Akşehir ilçesi, batısında ise Çay ilçesi ile sınır komşusudur.
Dereçine kasabasında bulunan Buzluk Mağarası da turistlerin oldukça ilgisini çekmektedir.
Sultandağı ilçesi 1. derece deprem bölgesinde bulunmaktadır. 03.02.2002 tarihinde Mw ölçeğine göre 6,0 şiddetinde yaşanan Sultandağı-Çay depreminde ilçe, belde ve köyleri çok ağır hasar görmüştür, ayrıca Sultandağları boyunca 170 km uzunluğunda fay üzerindedir. Orta Çağ'larda böylesi depremlerde olmuştur.
İlçenin toplam ormanlık ve fundalık alanı ortalama 17.817 hektardır. Yüzölçümü ise 983 km²dir. Dort Deresi Asmalı mevkiindeki orman sahasında Geyik Üretim Merkezi bulunmaktadır. Bu geyik üretim merkezinde geyikler koruma altındadır.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1960 | 16.815 | 5.000 | 11.815 |
| 1965 | 18.379 | 5.643 | 12.736 |
| 1970 | 22.783 | 6.889 | 15.894 |
| 1975 | 22.351 | 4.017 | 18.334 |
| 1980 | 22.963 | 5.004 | 17.959 |
| 1985 | 23.304 | 5.385 | 17.919 |
| 1990 | 22.921 | 5.590 | 17.331 |
| 2000 | 22.184 | 6.893 | 15.291 |
| 2007 | 19.847 | 6.364 | 13.483 |
| 2008 | 19.007 | 6.463 | 12.544 |
| 2009 | 18.402 | 6.288 | 12.114 |
| 2010 | 17.468 | 5.987 | 11.481 |
| 2011 | 17.026 | 5.901 | 11.125 |
| 2012 | 16.673 | 5.962 | 10.711 |
| 2013 | 16.480 | 5.897 | 10.583 |
| 2014 | 15.988 | 5.780 | 10.208 |
| 2015 | 15.541 | 5.606 | 9.935 |
| 2016 | 15.399 | 5.574 | 9.825 |
| 2017 | 14.907 | 5.426 | 9.481 |
| 2018 | 15.076 | 5.381 | 9.695 |
| 2019 | 14.566 | 5.248 | 9.318 |
| 2020 | 14.517 | 5.276 | 9.341 |
İlçe; 2 belde, 11 köy ve 18 mahalleden oluşmaktadır.
Eğitim

İlçede 12 ilköğretim okulu, 3 ortaöğretim okulu bulunmaktadır. Ayrıca ilçede 1 Meslek Yüksekokulu olup, 643 öğrenciye 4 öğretim görevlisiyle eğitim hizmeti verilmektedir.
Merkez ve kasabada halk kütüphaneleri mevcuttur.
İlçede 2 semt sahası ve 2 spor kulübü vardır. Çiftlik kasabasında 1 halı saha bulunmaktadır.
Sağlık

İlçede, 50 yataklı 1 devlet hastanesi, 1 sağlık ocağı, 1 sağlıkevi ve 1 Sağlık Meslek Lisesi bulunmaktadır.
İdari durumu

İlçe merkez dahil 7 belde, 7 köy ile 31 mahalleden oluşmaktadır. Buna göre merkez ve kasabaların mahalleleri ile köylerin adları şunlardır.
İdari durumu > Mahalleler

Sultandağı Merkez İlçe Mahalleleri:
a.	Çavuş Mahallesi		
b.	Kayran Mahallesi
c.	Pazaraltı Mahallesi	
d.	Selçuk Mahallesi
e.	Yıldırım Mahallesi	
f.	Gazi Mahallesi
İdari durumu > Beldeler

Dereçine Kasabası:
a.	Camikebir Mahallesi
b.	Ortamescid Mahallesi	
c.	Hacıbostan Mahallesi	
d.	Kavaklı Mahallesi
e.	Karaman Mahallesi	
f.	Kemal Mahallesi
Karapınar Kasabası:
a.	Cumhuriyet Mahallesi	
b.	İnönü Mahallesi	
c.	Selçuk Mahallesi
Üçkuyu Kasabası:
a.	Çınarlı Mahallesi	
b.	Pınarlı Mahallesi	
c.	Yeşilyurt Mahallesi
Yakasenek Kasabası:
a.	İmam Aziz Mahallesi	c.	Ulupınar Mahallesi
b.	Ortamescid Mahallesi	d.	Yeni Mahalle
Yeşilçiftlik Kasabası:
a.	Akpınar Mahallesi
b.	Aşağı Mahalle	
c.	Sıra Mahalle	
d.	Tepebaşı Mahallesi
e.	Yıldız Mahallesi	
f.	Yukarı Mahalle
Kırca Kasabası:
a.	Bahçelievler Mahallesi
b.	Hisar Mahallesi
c.	Çağlayan Mahallesi
İdari durumu > Köyler

Akbaba
Çamözü
Çukurcak
Doğancık
Karakışla
Taşköprü
Yenikarabağ
Ekonomi

Sultandağlarının etekleri ile demiryolu ve Akşehir Gölü arasında kalan sulanabilir alanlarında meyvecilik, ilçenin diğer bölümlerinde ise hububat ve hayvancılık yapılmaktadır. Sanayi ve el sanatları pek gelişmemiştir, ilçenin kuzeyinde bulunan dağlık ve kırsal alandaki halkın geçim kaynağı çok zor şartlarda yapılan kuru tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır (Göç olayının en hızlı olduğu yerleşim birimleri de bu alanlardadır).
İlçenin sulanabilir arazileri üzerinde ise meyvecilik önde gelmektedir. Kiraz, vişne, elma üretimi ilçe ekonomisinin temelini oluşturmaktadır. Kiraz üretiminin %80'i ihracata gitmekte olup, elma ve vişne daha ziyade iç piyasaya sürülmekte, kalan kısmı da ilçede bulunan meyve suyu fabrikalarında değerlendirilmektedir. Kiraz; Fransa, Hollanda, İngiltere, Almanya ve Belçika'ya ihraç edilmektedir. Ayrıca yurt dışı sermayeli Karl Kühne KG (GmbH & Co.)18 Aralık 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. sirke fabrikası mevcuttur.
Ekilebilir arazi 18.260, nadasa bırakılan 12.630, meyvelikler 33.156, sebzelik arazi ise 22 hektardır. Buna bağ sahası da eklenince tarıma elverişli arazi toplamı 35.579 hektardır. Çayır ve mera alanı 14.967, tarım dışı arazi 7.477 hektardır.
İlçede meyveciliğin yanında daha çok buğday, arpa, mercimek, fasulye, haşhaş, nohut ve kimyon üretimi yapılmaktadır. Hayvancılık olarak koyun, kıl keçisi, sığır, tavuk ve arıcılık yapılmaktadır.
2002 yılında oluşan Deprem diyagramı
46

| --- | --- |
Binyıllar:: 1. binyıl
Yüzyıllar::  MÖ 1. yüzyıl  1. yüzyıl  2. yüzyıl
Onyıllar::  20'ler  30'lar  40'lar  50'ler  60'lar
Yıllar::  43  44  45  46  47  48  49
| --- | --- |
Miladi: 46   XLVI
Ab urbe condita: 799
Asur: 4796
Bahâî: MÖ 1798 – MÖ 1797
Bengal: MÖ 547
Berberi: 996
Birmanya: MÖ 592
Bizans: 5554 – 5555
Budist: 590
Discordian: 1212
Ermeni: -
Etiyopya: 38 – 39
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 1746 – MÖ 1745
Hicrî: HÖ 594 – HÖ 593
Hint: 
 - Kali Yuga: 3147 – 3148
 - Shaka Samvat: N/A
 - Vikram Samvat: 102 – 103
Holosen takvimi: 10046
İbrani: 3806 – 3807
İran: – 1 BP – 575 BP
Juche: MÖ 1865
Kıpti: MÖ 238 – MÖ 237
Kore: 2379
Tayland güneş: 589
g t
Olaylar

Vutatiho Yabgu, Yeni Hun Kağanı oldu.
Doğumlar

Plutarkhos, Yunan tarihçi, biyografi ve deneme yazarı (ö. 127)
Ölümler

Şikao-Joti Yabgu, Hun Kağanı (d. 18)
Hafif sıklet

Hafif sıklet, dövüş sporları ve kürek çekmede kullanılan bir ağırlık sınıfıdır.
Boks > Profesyonel boks

Hafif sıklet, boks sporunda 59 kilogram üzerinde ve 61,2 kilograma kadar olan ağırlık sınıfıdır. Önemli hafif boksörler arasında Henry Armstrong, Ken Buchanan, Tony Canzoneri, Pedro Carrasco, Joel Casamayor, Al "Bummy" Davis, Oscar De La Hoya, Roberto Durán, Joe Gans, Artur Grigorian, Benny Leonard, Ray Mancini, Floyd Mayweather Jr. Juan Manuel Márquez, Sugar Shane Mosley, Miguel Ángel González, Carlos Ortiz, Katie Taylor, Edwin Valero, Len Wickwar, Pernell Whitaker, Manny Pacquiao ve Ike Williams sayılabilir.
Kickboks

Uluslararası Kickboks Federasyonu (IKF) Hafif Sıklet ağırlığı (Profesyonel ve Amatör)  57.77 kilo - 60 kilogram arası olarak belirlemiştir. Kadın bölümleri de bu ağırlık sınıfını kullanır ancak genellikle erkekler bölümlerinden daha düşük bir ağırlıktadır. Glory promosyonunda, hafif sıklet bölümü 70 kg'a kadardır.
ONE Championship'te hafif sıklet bölümü limiti 77.1 kg'dır
Lethwei

Dünya Lethwei Şampiyonasında hafif sıklet bölümünün üst sınırı 60 kilogram (132 lb) .
Karışık dövüş sanatları

MMA'da hafif sıklet bölümü 66 kg ila 70 kilogram arasıdır.
Kürek çekme

Hafif kürek çekme, Olimpik spora giren bir kategoriydi. Kürek çekme daha fazla güce sahip olan daha uzun boylu atleti tercih ettiğinden, başlangıçta daha küçük boylu ülkelerin haksız bir dezavantajla rekabet etmesi nedeniyle alınmıştır.
Kürekteki güncel Olimpik hafif sıklet müsabakaları, bir erkek Double Scull ve bir kadın hafif sıklet Double Scull'dur.
1160'lar

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  11. yüzyıl  12. yüzyıl  13. yüzyıl
Onyıllar::  1140'lar  1150'ler  1160'lar  1170'ler  1180'ler
Yıllar::  1160  1161  1162  1163  1164  1165  1166  1167  1168  1169
1160'lar, 1 Ocak 1160 günü başlayıp 31 Aralık 1169 günü sona eren Jülyen Takvimi'nin on yılıdır.
Olaylar > 1160

İtalya'da Lucca Cumhuriyeti kuruldu (dağılışı 1805).
Olaylar > 1166

Nemanjić Hanedanı kuruldu (yıkılışı 1371).
Olaylar > 1167

Lombard Birliği kuruldu.
Olaylar > 1168

Danimarka kralı I. Valdemar Rügen'i fethetti.
Önemli insanlar

Müstencid, Bağdat'ın halifesi
Papa III. Alexander
Âdıd, son Fatımi halifesi
Doğumlar

Yansıtılmış maddeler: 1160, 1161, 1162, 1163, 1164, 1165, 1166, 1167, 1168 ve 1169
1160
Ali İbnü'l-Esîr, Arap kökenli İslam tarihçisi (ö. 1233)
Geoffroy de Villehardouin, Fransız edebiyatının erken dönemlerinde lirik şair (ö. y. 1212)
İbn-i Lebbâd, Şafii mezhebi fıkıh, kelam ve hadis alimi (ö. 1231)
Philippus Cancellarius, Fransız teolog ve lirik Latin şairi (ö. 1236)
Sibylla Kudüslü, eşi kral Guy Lüzinyanlı ile birlikte ortak Kudüs ve Akka Krallığı kraliçesi (ö. 1190)
Tamar, Gürcistan Kraliçesi (ö. 1213)
1161
22 Şubat - III. İnnocentius, papa (ö. 1216)
20 Eylül - İmparator Takakura, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 80. imparatoru (ö. 1181)
tarihi bilinmeyen
IV. Baudouin, Kudüs Kralı (ö. 1185)
Wincenty Kadłubek, Krakow psikoposu ve Polonya tarihçisi (ö. 1223)
1162
Abdüllâtif Bağdâdi, Muvaffakuddin olarak da anılan hekim ve filozof (ö. 1231)
Börte, Moğol İmparatorluğu kurucusu Cengiz Han'ın birinci karısı
Cengiz Han, Moğol komutan, hükümdar ve Moğol İmparatorluğu'nun kurucusu (ö. 1227)
Montferratlı Renier, Bizans İmparatoru I. Manuil'un damadı, sezar (ö. 1183)
Muhammed Şihabeddin Guri, Gurlu Sultanı (ö. 1206)
1163
5 Mayıs - Ban Kulin, Bosna Banlığı hükümdarı (ö. 1204)
tarihi bilinmeyen
Melik Salih İsmail Zengi, Haleb ve Şam atabeyi (ö. 1181)
1164
28 Aralık - İmparator Rokujō, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 79. imparatoru (ö. 1176)
1165
28 Temmuz - Muhyiddin İbnü'l-Arabî, Şeyhü'l Ekber unvanı ile de bilinen ünlü İslam düşünürü, mutasavvıf, yazar ve şair (ö. 1240)
21 Ağustos - II. Philippe, Fransa Kralı (ö. 1223)
Kasım - VI. Heinrich, Kutsal Roma imparatoru (ö. 1197)
1166
24 Aralık - Yurtsuz John, Magna Carta'yı imzalayan İngiltere kralı (ö. 1216)
1168
İbnü'l-Müstevfî, Müslüman tarihçi (ö. 1239)
1169
10 Eylül - II. Aleksios, Bizans İmparatoru (ö. 1183)
tarihi bilinmeyen
Afdal bin Selâhaddîn, Eyyubiler Suriye Sultanı (ö. 1225)
Ölümler

Yansıtılmış maddeler: 1160, 1161, 1162, 1163, 1164, 1165, 1166, 1167, 1168 ve 1169
1160
12 Mart - Muktefî, Abbasi halifesi (d. 1096)
18 Mart - İbnü'l Kalanisi, Arap siyasetçi ve vakainüvis (d. y. 1071)
23 Temmuz - Fâiz, Fâtımî halifesi (d. 1149)
tarihi bilinmeyen
Hüsrevşah, Gazne Devleti sultanı
1161
14 Haziran - İmparator Qinzong, Çin'in Song Hanedanı'nın dokuzuncu imparatoru (d. 1100)
11 Eylül - Melisende, Kudüs Krallığı Hükümdar Kraliçesi (d. 1105)
1162
20 Şubat - Muhammed bin Kiyâ Büzürgümmîd, Alamut Kalesi hakimi (d. 1097)
15 Haziran - II. Haakon, Norveç Kralı (d. 1147)
tarihi bilinmeyen
I. Hasan, Elemûtlar-Nizârî Devleti hükümdarı (d. 1126)
Adiyy bin Müsafir ya da Şeyh Adi, Sûfî tarikâtı'nın kurucusu (d. 1075)
1163
10 Şubat - III. Baudouin, Kudüs Kralı (d. 1130)
tarihi bilinmeyen
Antakyalı Konstans, Antakya Prensesi (d. 1127)
1164
14 Eylül - İmparator Sutoku, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 75. imparatoru (d. 1119)
tarihi bilinmeyen
Nizâmeddin Yağıbasan, Danişmendliler'in Sivas kolunun hükümdarı
1165
5 Eylül - İmparator Nijō, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 78. imparatoru (d. 1143)
1166
II. Hasan, Elemûtlar-Nizârî Devleti hükümdârı (d. 1142)
Abdülkâdir Geylânî, âlim, mutasavvıf ve İslam filozofu (d. 1077)
Ahmed Yesevî, Türk mutasavvıf ve şair (d. 1093)
Konstantinos Angelos, Bizanslı amiral
Macid el-Kurdi, İslam alimi
Muhammed İdrisi, ünlü Arap gezgin, haritacı ve coğrafyacı (d. 1100)
1167
10 Eylül - İmparatoriçe Matilda, Kutsal Roma İmparatoru eşi İmparatoriçe (d. 1102)
tarihi bilinmeyen
Abraham ibn Ezra, Musevi doktor (d. 1092 / 1093)
1168
20 Eylül - III. Paschal, Romalı karşı papa (d. 1110)
5 Kasım - IX. Hugh, Fransız soylu
1169
Bertrand de Blanchefort, Tapınak Şövalyeleri'nin altıncı Büyük Üstadı
Tayyib Ebu'l-Kasım, hâlife El-Âmir bi'Ahkâmi'l-Lâh'ın oğlu, Şii imam (d. 1130)
Kâmran Yüce

| Kâmran Yüce |
| --- | --- |
Tiyatro oyuncusu, şair Kâmran Yüce
Doğum: Kâmran S. Yüce 3 Ocak 1926 Elazığ, Türkiye
Ölüm: 13 Ekim 1986 (60 yaşında) Çorlu, Tekirdağ, Türkiye
Milliyet: Türk
Diğer ad(lar)ı: Kamran Yüce, Kamuran Yüce, Kâmuran Yüce
Meslek: Şair, tiyatro ve sinema oyuncusu, seslendirme sanatçısı
Etkin yıllar: 1950'ler-1980'ler
Evlilik: Gülcan Yüce Tülay Yüce
Çocuk(lar): Deniz Yüce Başarır

Kâmran S. Yüce (3 Ocak 1926, Elazığ - 13 Ekim 1986, Tekirdağ), Türk şair, tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu, seslendirme sanatçısı.
Yaşam öyküsü

1926 yılında Elazığ'da dünyaya gelen Kâmran Yüce, Haydarpaşa Lisesi'ni bitirdikten sonra girdiği İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni yarım bırakarak profesyonel olarak tiyatro oyunculuğuna başladı, çok sayıda oyunda rol aldı. Muhsin Ertuğrul'un 1951'de İstanbul'da kurduğu Küçük Sahne Tiyatrosu'nun çekirdek oyuncu kadrosunda o da yer alıyordu. Daha sonra Karaca Tiyatrosu'nda ve Kent Tiyatrosu’nda da çalıştı. Bu arada şiir de yazan Yüce'nin şiirleri "Küçük Dergi", "Yenilik", "Yeditepe", "Varlık", "Yücel" ve daha birçok sanat dergisinde yayımlandı. yine 1951 yılında sinemaya da ilk adımını attı. İlk renkli Türk filmi olan Halıcı Kız'dan, Yalnızlar Rıhtımı'na, Talihli Amele'den  Ses'e kadar onlarca filmde unutulmaz karakterleri canlandırdı. "Gölge" (1955), "Soyunuk" (1961) ve "Güneş Yorgunu Atlar" (1971) adında üç şiir kitabı da yayımlamış olan Yüce, iki filmin de yapımcılığını üstlendi. Birçok filmde de seslendirme sanatçısı olarak çalışan sanatçı kısa adı "Film Ses" olan "Film Seslendirme Sanatçıları Derneği"nin kurucu üyelerinden biriydi. Kâmran Yüce yayıncılıkla da ilgilenmiş, 1960'lı yıllarda Kent Yayınları'nı yönetmişti. Kâmran Yüce Şükran Güngör ve Yıldız Kenter ile beraber 13 Ekim 1986'da turneye giderken Tekirdağ Çorlu'da geçirdiği trafik kazası sonucunda öldü.
Tiyatro oyunları

Hamlet (Şekspir), Küçük Sahne Tiyatrosu,Guildenstern rolü, 1954
Montserrat (diğer adı: "Bir Ümit İçin") (Emmanuel Robles), Küçük Sahne Tiyatrosu, 1955
Burada Gömülü (John Osborne), Karaca Tiyatrosu, sahneye koyan: Yıldız Kenter, 1959.
Evdeki Yabancı (Claude Magnier), sahneye koyan: Kâmran Yüce, 1960.
Antigone (Jean Anouilh), Site Tiyatrosu, sahneye koyan: Yıldız Kenter, 1960
Yarın Cumartesi (Güner Sümer), Site Tiyatrosu, sahneye koyan: Lütfi Akad, 1961.
Raşomon, Karaca Tiyatrosu'nda Kent Oyuncuları, sahneye koyan: Yıldız Kenter 1961.
Aptal Kız (Marcel Achard), Karaca Tiyatrosu'nda Kent Oyuncuları, sahneye koyan: Kâmran Yüce, Çeviri: Çetin Altan 1961.
Büyük Sebastiyanlar (Hovard Lindsay-Russel Clouse), Karaca Tiyatrosu'nda Kent Oyuncuları, 1962
Nalınlar (Necati Cumalı), Kent Oyuncuları, 1962
Sandalyeler (Eugène Ionesco), Kent Oyuncuları, 1962.
Ders (Eugène Ionesco), Kent Oyuncuları, 1962.
Altın Yumruk (Clifford Odets), Dormen Tiyatrosu, (Bonaparte Baba), 1963.
Martı (Anton Çehov) Kent Oyuncuları, 1963.
Deli İbrahim (Turan Oflazoğlu), Kent Oyuncuları, 1967.
Sevmek İsterdim Babamı (Robert Anderson), Kent Oyuncuları, 1971.
İnsan Denen Garip Hayvan (Gabriel Arout, Çehov'un hikâyelerinden), Kent Oyuncuları, 1972.
Harold ve Maude (Colin Higgins) çeviri: Gencay Gürün, Kent Oyuncuları, 1980
Ölümü Yaşamak, Kent Oyuncuları, 1982.
Babalar ve Oğulları, Kent Oyuncuları, 1982.