stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Giyim tarihi

Giyim tarihi, giyim ve tekstillerin insanlık tarihi boyunca gelişimini, kullanımını ve bulunabilirliğini izler. Giyim ve tekstil, farklı medeniyetlerde farklı zamanlarda mevcut olan malzeme ve teknolojileri yansıtır. Bir toplumdaki giyim ve tekstillerin çeşitliliği ve dağılımı, sosyal gelenekleri ve kültürü ortaya koyar. Giyim ve tekstil tarihi, insanlık tarihi boyunca giyim ve tekstillerin mevcudiyet, kullanım ve gelişiminin izini sürer. Giyim ve tekstil, farklı medeniyetlerde farklı zamanlarda mevcut olan malzeme ve teknolojileri yansıtır. Bir toplumdaki giyim ve tekstilin çeşitliliği ve dağılımı, toplumsal adet ve kültürleri ortaya çıkarır.
Giysi giymek münhasıran bir insan ve insan toplumunun özelliğidir. Bilim adamları arasında, insanların ne zaman giysi giymeye başladıkları konusunda anlaşmazlıklar bulunuyor, ancak vücut bitlerinin evrimini içeren araştırmalar, bunun yaklaşık 170.000 yıl önce başladığını öne sürüyor. Antropologlar, özellikle insanlar yeni iklimlere göç ederken bitkiler ve hayvan derilerinin soğuk, sıcak ve yağmurdan korunmak için uyarlandığına inanıyor.
Tekstil tarihi insan uygarlığı kadar eskidir ve zaman geçtikçe daha da zenginleşmiştir. Hindistan'da ipek dokuma MS 400 dolaylarında tanıtıldı, oysa Hindistan'da pamuk eğirme tarihi MÖ 3000'e kadar uzanıyor.
Tekstiller, Orta Doğu'da geç Taş Devri'nde ortaya çıkmış iplik veya bükülmüş liflerin daha sonra ağ, ilmek, örgü veya keçe kumaş yapımı ile ilk kez elde edilmiş olabilir. Antik çağlardan günümüze tekstil üretim yöntemleri sürekli olarak gelişmiştir ve mevcut seçenekler, insanların eşyalarını taşıma, giyim ve çevre dekorlarını etkilemiştir.
Giyim ve tekstil araştırmalarında kullanılan kaynaklar arasında arkeoloji yoluyla keşfedilen malzeme kalıntıları; tekstillerin temsili ve sanatta üretimi; kumaş, alet ve hazır giyim üretimi, satın alınması, kullanımı ve ticareti ile ilgili belgeler bulunuyor. Tekstil tarihi bilimi, özellikle erken dönemleri, maddi kültür çalışmalarının bir parçasıdır.
Giysilerin erken benimsenmesi

Mümkün olan en eski örnek, 60.000 yıl önce, Güney Afrika'daki Sibudu Mağarası'nda bulunan bir iğne ucu (eksik gövde ve göz) 'dir. 41.000 ila 15.000 yıl öncesine ait iğnelerin diğer erken örnekleri, Slovenya, Rusya, Çin, İspanya ve Fransa gibi birçok yerde bulunur Dikiş iğneleri en az 50.000 yıl öncesine (Denisova Mağarası, Sibirya) tarihlendi ve muhtemelen H. Denisova/H. Altay tarafından Neandertal ve insan gruplarının gelişinden yaklaşık 10.000 yıl önce yapılmış olması olasıdır. Mümkün olan en eski örnek, 60.000 yıl önce, Güney Afrika'daki Sibudu Mağarası'nda bulunan bir iğne ucu (eksik gövde ve göz)dur. Diğer erken iğne örnekleri 41.000 ila 15.000 yıl öncesine aitler ve birden fazla yerde bulunur, örneğin Slovenya, Rusya, Çin, İspanya ve Fransa.
En eski boyalı keten lifleri, Gürcistan'daki tarih öncesi bir mağarada bulundu ve 36.000 yıl öncesine uzanıyor.
Güney Fransa Pireneler'de bulunan 25.000 yıllık Venüs figürü" Lespugue Venüsü ", bükülmüş bir elyaf veya kumaş eteği tasvir ediyor. Diğer bazı Batı Avrupa figürlerinin sepet şapkaları, bel kemerleri ve göğsün hemen üstünde vücudun etrafına sarılmış bir bez kayış vardı. Doğu Avrupa heykelcikleri kalçaların üzerinde kemer takıyordu, bazen de bunların altından sarkan ipli etekler vardı. Arkeologlar James M. Adovasio, Soffer ve Hyland'a göre, giysiler daha çok gerçek veya hayali, farklı sosyal kategorilerin bir göstergesi olarak hizmet eden ritüel giysileriydi.
Arkeologlar, aynı dönemde tekstil sanatlarında kullanıldığı düşünülen eserler keşfettiler: MÖ 5000'den kalma ağ ölçüleri, iğ iğneleri ve dokuma çubukları.
Eski tekstil ve giyim

Yakın geçmişte modern teknolojik gelişmeler nedeniyle antik tekstil ve giyim bilgisi genişledi. Birlikte dikilen derilerin aksine ilk gerçek tekstil muhtemelen keçeydi. Güney Amerika'nın bilinen ilk tekstili Peru'daki Guitarrero Mağarası'nda keşfedildi; Bitkisel elyaftan dokundu ve tarihi MÖ 8.000 yılına uzanır. Başka bir erken tekstil yöntemi olan Nålebinding'in hayatta kalan örnekleri İsrail'de bulundu ve MÖ 6500'den kalmadır.
Tezgahlar

Tarih öncesinden Orta Çağ'ın başlarına kadar, Avrupa'nın çoğu, Yakın Doğu ve Kuzey Afrika için, tekstil üretimine iki ana tip dokuma tezgahı hakimdi. Bunlar, çözgü ve iki uçlu dokuma tezgahıdır. Kirişin uzunluğu tezgâhta dokunan kumaşın enini belirler ve genişliği 2-3 metreye kadar çıkabilirdi. Erken dokuma giysiler genellikle tam tezgah genişliklerinde, dökümlü, bağlanmış veya yerine sabitlenmiş olarak yapılmıştır.
Korunma

Arkeolojik kalıntıların korunması maruz kaldığı iklim koşullarına göre büyük ölçüde değişir; Orta Doğu, Güney Amerika ve Çin'in kurak bölgeleri, kilden tekstil baskıları ve grafik tasvirlerle birlikte iyi durumda, çok erken dönemlere ait pek çok örnek sağladı. Kuzey Avrasya'da, turba bataklıkları, kaya tuzu madenleri, meşe tabutlar ve permafrost da tekstil ürünlerini korudu ve tüm Neolitik giysiler hayatta kalabildi. Hindistan alt kıtası, Sahra altı Afrika ve diğer nemli bölgelerde tekstilin erken gelişimi belirsizliğini koruyor.
Antik dünyada tekstil ticareti

Neolitik ve Tunç Çağlarında, Avrasya Bozkırlarının toprakları, göçebe topluluklar ağının gelişim ve etkileşimi için bir ortam sağladı. Bozkır Rotası, Asya'nın bölgelerini ticaret ve giyim de dahil olmak üzere kültür aktarımı ile birbirine bağlar. MÖ 114 civarında, Han hanedanı  İpek ticaret yolunu başlattı. İpek Yolu, Çin'deki Chang'an (bugünkü Xi'an) ile Küçük Asya ve Akdeniz arasında, 8000 km üzerinde birbirine bağlı bir dizi antik ticaret yoludur. İpek Yolu üzerindeki ticaret, Çin, Mısır, Mezopotamya, İran, Hint Yarımadası ve Roma'nın büyük uygarlıklarının gelişmesinde önemli bir faktördü ve modern dünyanın temellerinin atılmasına yardımcı oldu. Tüccarları, hacıları, keşişleri, askerleri, göçebeleri ve şehir sakinlerini Akdeniz'e bağlayan İpek Yolu üzerinde lüks tekstil alışverişi hakimdi.
Yakındoğu

Yakın Doğu'nun en eski dokumaları Neolitik döneme ait Çatalhöyük'te elde edilen, ölüleri sarmak için kullanılmış keten kumaşlar olabilir; bunlar Kömürleşmiş ve "birkaç kat kil/alçı ile korunmuş, MÖ 6000 dolaylarına radyokarbon tarihlemesi yapılan kalıntılardır. Yakın Doğu'da MÖ 8000 dolaylarında keten yetiştiriciliğine dair kanıtlar var. Ancak yünlü yapağılı koyunların üremesi çok daha sonra gerçekleşir; MÖ 3000. İyi korunmuş keten kumaşlar Savaşçı Mağarası'nda bulundu ve MÖ 3200 yıllarına tarihleniyor.
Mezopotamya'da bir Sümer'linin giyimi, yaz aylarında özellikle basitti. Zengin erkekler bile kaunakes olarak bilinen kısa, kadınlar bileklerine kadar uzun elbiseler giyerlerdi. Kral ortasında bir kemer olan, dizlerine kadar uzanan bir tunik ve ceket giymişti. Kışın koyun kürkünden giysiler yapılırdı. Zamanla Mezopotamya'da yün dokumacılığın gelişmesi giyimde büyük bir çeşitliliğe yol açmıştır. MÖ 3. binyılın sonları ve sonrasında erkekler, kısa ve hatta dizlerinin üzerinde, kemerli (zenginlerin üzerine yün bir pelerin giydiği) tunikler giydiler. Kadın elbiseleri daha çeşitli tasarımlara sahipti: kollu veya kolsuz, dar veya geniş, genellikle uzun ve vücudu öne çıkartmayan.
Laz müziği

Laz müziği, Laz halkının geleneksel müziğine verilen addır. Laz müziği, Kolhis'den günümüze değin ulaşan süreç içinde birçok kültürden ve medeniyetten etkilenerek çeşitlilik kazanmıştır. Laz müziği, temelde insan sesine dayanır. Günümüz Laz müziğini coğrafî olarak Gürcistan (Kafkasya) ve Türkiye (Doğu Karadeniz) olarak iki kısımda incelemek mümkündür.
Kuzeydoğu Anadolu'da yaşayan Lazlar, müzik için k'aide (კაიდე) kelimesini kullanmaktadırlar. Lazca yazı dili gelişmemiş olduğundan Laz halk edebiyatı ürünü olan türküler sözlü ifade edilip aktarılır. Geleneksel çalgılar olan kemençe ve tulum, Laz müziğinin icrasında -insan sesiyle beraber- temel rol oynarlar. Tulum Lazların ulusal sazıdır. Tuluma Lazca'da guda (გუდა) denilmektedir; Hopa ve Batum yöresinde ise ç'ip'oni (ჭიპონი)... Kemençe de Lazlarla özdeşleşmiş bir halk çalgısıdır. Kemençeye Lazca'da çemane (ჩემანე) denilmektedir; Hopa ve Batum'da ise ç'ilili (ჭილილი)... Bir diğer önemli Laz halk çalgısı da kavaldır. Kavala Lazca'da p'ilili (პილილი) denilmektedir. Laz şarkıları çoğunlukla sevda konusunu işler. Bunda, Laz erkeklerinin eskiden beri ekonomik koşulların etkisi ile evlerini terk edip uzak diyarlara (Sovyet ülkeleri) iş aramaya ya da balıkçılık yapmaya gitmelerinin etkisi büyüktür. Ayrıca 93 Harbi'nden sonra Batum'dan Marmara bölgesine göç eden Lazlar akordeon kullanmaktadır.
Gürcistan Lazları Müziği – Kafkasya Lazları Müziği

Güneybatı Kafkasya'da Acaristan'da yaşayan Lazlar da müzik için Türkiye Lazları'nın kullandığı k'aide (კაიდე) kelimesini kullanmaktadırlar. Ancak bunun yanında musik'a (მუსიკა) kelimesini de kullanırlar. Tulum, kemençe ve kavalın yanı sıra Abhazya ve Samegrelo'da yaşayan Hristiyan Lazların yani Megrellerin çalgılarını da kullanırlar. Yine tuluma, ç'ip'oni (ჭიპონი), kemençeye ç'ilili (ჭილილი), kavala ise Gürcistan kültürü etkisi ile salamuri (სალამური) derler. Aynı anda iki salamuri çalmak maharet sayılır ve takdir edilir. Doli (დოლი) isimli küçük Kafkas davulu ezgiler arasında ritim tutup, birlik sağlar ve oyunu canlandırır. Tipi, vurgulu bir davuldur ancak buna çubukla vurulmaz. Ğuni ve çonguri (ჩონგური) diğer önemli çalgılardır. Tüm Gürcistan'da olduğu gibi Batum'da da çongurinin yeri ayrıdır. Gürcistan ile özdeşlenen bu çalgıyı Acaralar, Lazlar, Gürcüler, Megreller ve Abhazlar ortak olarak kullanırlar. Telli bir çalgı olan çonguri saz işlevi görür. akordeon da kullanılır. Hemen her ezgi de sesini duymak mümkündür.
Laz Müziği’nde türler > Lazuri Dest’ani – Laz Destanı

Enstrümanların bulunmadığı ortamlarda solo ya da koro şeklinde icra edildiği gibi kemençe, tulum ve kaval eşliğinde de söylenir. Konuları daha çok aşk, ölüm, doğa, gurbet, askerlik gibi içtimaî konulardır. Destanlar Laz Müziği'nde öylesine yaygındır ki Lazistan’ın bazı yörelerinde “şarkı” ile eş anlamda kullanılır.
Laz Müziği’nde türler > Ok’obalu-Mek’a-Mok’a (Atışmalı Şarkılar)

Daha çok toplu olarak gerçekleştirilen eğlencelerde, iki grup hâlinde, dans eşliğinde ya da sadece vokallerle söylenir. Her iki grupta doğaçlama söz söyleme yeteneğine sahip bir lider bulunur. Bu kişi şarkının akışına göre anlamlı, karşı tarafa cevap niteliğinde, sürükleyici, kafiyeli sözler düzer ve arkadaşlarına söyler ve şarkı, birlikte söylenir. Grup lideri -yorulduğunda veya performansı düştüğünde- değişebilir.
Atışmalı şarkılar, genellikle kadınlar ve erkekler olarak ayrılan iki grup arasında yapılır. Saatlerce süren bu eğlencenin sözleri zaman zaman müstehcenlik içerebilir, hatta karşılıklı sataşmalara varabilir.
Laz Müziği’nde türler > Oşvacu K’aide (Mola-dinlenme Şarkıları)

Bu türe giren şarkılar daha çok tarlada çalışan kadınlar tarafından, dinlenme zamanlarında, çalgısız, grup hâlinde söylenirler. Bu tarz, söyleyicinin duygularını yansıtması ve iç dünyasını anlatması açısından mühimdir.
Laz Müziği’nde türler > Bgara

"Bgara"nın kelime anlamı "ağlama"dır. Ölülerin ardından yakılan bir eşit ağıttır. Genellikle kadınlar, ölü evine, ölü yakınlarının acısını paylaşmak için grup hâlinde gittiklerinde söylerler. Ölen kişinin yapmak isteyip de yapamadıkları ile arkasından bıraktığı izleri konu alır.
Laz Müziği’nde türler > Nani (Ninni)

Kulaktan kulağa aktarılan bu ezgiler çocukların müzik kulağının temelini oluşturur. Laz Müziği’nde, bazı anonim şarkılarda, ninnilerin etkisi ciddî anlamda hissedilir.
Laz Müziği’nde türler > Helessa Yalessa-Heyamoli-Heymoli (İmece Şarkıları)

Helessa Yalessa, erkekler tarafından toplu olarak yapılması gereken ağır işlerde, gücü bir yerde toplamak ve ortak bir ritim oluşturmak için söylenen ezgili sözlerdir.
Laz Müziği’nde türler > Xoroni (Horon)

Geleneksel Laz halk dansı olan horonlar, tulum ve kemençe eşliğinde, halka şeklinde oynanan; bir kişi tarafından yönetilen şarkılı halk danslarıdır. Tulum çalan kişi topuğuyla yere vurarak ya da topluluk içinden biri çubukla tahta zemin, kazan, kovan gibi sert cisimlere vurup ses çıkararak ritim tutar; horona ve horonculara yardımcı olur. Laz insanın horona olan tutkusu ve horonun arkaik biçimi en iyi şekilde bir Laz deyişi ile özetlenebilir: Tambis mok’limei ixoronams (Çalıya tutunup horon oynuyor). Hopa ve Borçka yörelerinde Kafkasik etkiler gözlenir. Horon figürlerini açıklamak hiç de zor değildir. Tüm hareketler yaşamın içerisinden alınır: deniz işçiliğinde yinelenen el-kol-ayak hareketleri Laz oyunlarının figürlerine yansımıştır.
Batum yöresi Laz oyunları arasında, horonun Kafkasya'daki biçimi “horumi”, “ot’irtinoni” ve “mencelişi” gibi horonlar pek meşhurdur. ”Horumi” nin ikinci figürü “mxucişi” omuz hareketi figürüdür. İkinci kat halka birinci halkanın omuzuna çıkar ve oyunu orada sürdürür. Omuzlardaki bu yük birinci kat halkanın işini güçleştirir. Bu yüzden bu figürdeki ayak hareketleri daha ölçülü ve daha düzeylidir. Batum'daki Laz müziği için Türkiye'dekinin Kafkasya yansıması diyebiliriz. Destan geleneği Batum yöresinde daha ileriye gitmiştir. Öyle ki meşe ağaçlarına kızlı erkekli ekiplerle çıkılıp atışılır.
Lysianopsis

Lysianopsis Lysianassidae familyasına bağlı bir cinstir.
Halklar Tapınağı

Mesih Havarileri Halklar Tapınağı (İngilizce: The Peoples Temple of the Disciples of Christ) ya da yaygın bilinen kısa adıyla Halklar Tapınağı (Peoples Temple), Amerika Birleşik Devletleri'nde ortaya çıkan yeni dinî hareketlerden birisiydi. 1955 yılında Jim Jones tarafından Indianapolis'te kurulmuştur. 1978 yılında müritlerin toplu intiharı ve işlenen cinayetler nedeniyle genellikle yıkıcı bir kült olarak görülür. Hristiyanlık inancının komünist ve sosyalist ideolojiyle, ırk eşitliğine vurgu yapılarak birleştirildiği tapınağın bu özelliği siyahları kendine çekmiş, tapınağın müritlerinin yaklaşık %70'ini siyahlar oluşturmuştur.
Tapınak dünyada en çok, 18 Kasım 1978 tarihinde Guyana'daki Jonestown adlı yerleşim yerinde yaşanan siyanürle toplu intihar ve toplu cinayet olayı ve ABD Kongre üyesi Leo Ryan ile beraberindeki ziyaret heyetinin Port Kaituma'daki uçak pistinde katledilmesi olayıyla bilinmektedir. 276'sı çocuk olmak üzere toplam 918 (tapınağın Georgetown'daki karargahında aynı gece ölen dört kişi dahildir) kişinin öldüğü olay, 11 Eylül saldırılarına kadar, kasıtlı bir eylemde gerçekleşen en büyük Amerikan sivil kaybı olarak tarihte yer almıştır.
Lysilinga

Lysilinga Therevinae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
Hangethellia

Hangethellia, Kirgisellinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Hanam

| Hanam 하남시 |
| --- | --- |
Şehir

  Bayrak 
HanamHanam'ın Güney Kore'deki konumu
Ülke:  Güney Kore
Bölge: Sudogwon
İl: Gyeonggi
Yüzölçümü
 • Toplam: 93.07 km²
Nüfus (2011)
 • Toplam: 150.014
 • Yoğunluk: 16660.78/km²
Zaman dilimi: UTC+09.00 (KST)
Resmî site www.hanam.go.kr
Hanam (Korece: 하남시, 河南市; Hanam-si), Güney Kore'nin Gyeonggi ilinde bulunan bir şehirdir. Yüzölçümü 93.07 km² olan şehrin nüfusu 2011 yılı itibarı ile 150,014'tür.
Kardeş şehirler

La Palma, ABD
Little Rock, ABD
Rushan, Çin
San Pablo, Filipinler
Gürpınar, Reşadiye

| Gürpınar |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Tokat
Koordinatlar: 40°29′46″N 37°28′13″E﻿ / ﻿40.4961°K 37.4703°D﻿ / 40.4961; 37.4703
Ülke:  Türkiye
İl: Tokat
İlçe: Reşadiye
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 201
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0356
Posta kodu: 60700
Resmî site 
Gürpınar, Tokat ilinin Reşadiye ilçesine bağlı bir mahalledir. İlçenin kuzey doğusunda yer alır. Canik kırı eteğinde merkeze 30 km uzaklıktadır.
Tarihçe

Bir rivayete göre yerleşim yeri seçildiği yıllarda etrafı gür çam ormanlarıyla çevrili olduğu için Çambağı denilmiştir. Zamanla Çengibağı olarak değişmiştir ve köy halkı arasında bu isim kullanılır. Köyün ismi 1960'lı yıllarda Gürpınar olarak değişmiştir. Diğer bir rivayetse köyün eski adının Cenkbağı olduğu yönündedir. Köy yeni ismini gür akan sularıyla ünlü yaylalarından almıştır. Köyün tarihi ile ilgili ayrıntılı bilgi bulunmamaktadır. Doğal yönden oldukça güzel bir yaylası vardır. Yayla; karşısında bulunan ve köylüler tarafından Çamiçi olarak tabir edilen yaşlı çamların bulunduğu doğal bir mekana sahiptir.Ayrıca köyde baş kili denilen bir kil vardır. Hafif kırmızı renkte olan bu kil saç için oldukça yararlıdır ve kullanılması tıbben uygun görülmüştür. Fakat günümüzde bu kil çıkarılmamaktadır.
Köy 22 Temmuz 2007'de yapılan halk oylaması sonucunda Hasanşeyh Belediyesi'ne mahalle olarak bağlanmıştır.
Kültür

Köyün meşhur yemekleri keşkek, tas kebabı, yayla çorbası, tarhana çorbası, zeytin yağlı dolmadır.
Ayrıca köy fırınında parmak, pağaç, bazlama ve Gürpınar köyüne has ekmek yapılır.
Coğrafya

Tokat iline 121 km, Reşadiye ilçesine 30 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 201
Hanged, drawn and quartered

Hugh Despenser the Younger'ın idamı
Hanged, drawn and quartered (İngilizce: asıldı, sürüklendi ve parçalandı), İngiltere'de 1351 tarihli kanun gereği vatana ihanet suçunu işleyenlere verilen cezadır. Mahkûmlar atlarla idam yerine sürüklenir, ölmeyecek kadar asılır, cinsel organları kesilir, iç organları deşilir ve yakılır, kafaları ve uzuvları kesilirdi. Tüm bunlar olurken kurban olabildiğince hayatta tutulmaya çalışılırdı. Cesedin parçaları ülkenin önemli noktalarında sergilenirdi. Genel ahlak sebebiyle vatana ihanetten mahkûm olan kadınlara bu ceza uygulanmazdı, onlar yakılarak idam edilirdi.
Kanun, hükümdarın otoritesine isyan edenlere, özellikle de hükümdarı öldürmeye çalışan ve öldürenlere karşıydı. Suç en ağır suç olarak görüldüğünden cezanın olabildiğince ağır ve caydırıcı olması amaçlanmıştı. Bu idam cezası ilk olarak 3 Ekim 1283 tarihinde son bağımsız Galler hükümdarı Dafydd ap Gruffydd'e uygulandı. İkinci olarak William Wallace'a uygulandı. Ardından İngiltere'de popüler bir idam yöntemi oldu. Örnek olarak: I. Charles'ın mahkemesindeki hakimlerden bazılarına, Wat Tyler Ayaklanması'na katılanlara, Barut Komplosunu planlayanlara, Arundel İsyanı lideri Humphrey Arundell'a, IV. Henry'i devirme planı yapan Thomas Blount'a, Kanlı Mary'i devirme planları yapan akademisyen William Thomas'a ve Elizabeth devrinde Edmund Arrowsmith, Cuthbert Mayne, Edmund Campion için gibi pek çok Katolik papaza karşı uygulanmıştır.
1351 tarihli Vatana İhanet Kanunu yürürlükte kalsa da, 19. yüzyıldaki reformlarla ceza mahkûmun asılarak öldürülmesi, daha sonra cesedinin parçalanması şeklinde değiştirildi; daha sonra 1870'te tamamen kullanımdan kaldırıldı. 1998'de ise vatana ihanet suçu için ölüm cezası kaldırıldı. Cezaya son maruz kalan kişi 1803 İrlanda İsyanı'na önderlik eden Robert Emmet'di.
Maimetshidae

Maimetshidae, Ceraphronoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Harvard Üniversitesi tarihi

Koloni döneminde Harvard Koleji
Harvard Üniversitesi gravürü
Harvard, 1636'da Massachusetts Körfezi Kolonisi Büyük ve Genel Mahkemesi'nin oyu ile kuruldu. 1638'de İngiliz Kuzey Amerika'nın bilinen ilk matbaasını satın aldı. 1639'da, Cambridge Üniversitesi'nin bir mezunu olan ve okulu 779 £ ve yaklaşık 400 ciltlik kütüphanesini bırakan din adamı John Harvard'dan sonra Harvard Koleji adını aldı. Harvard Corporation'ı oluşturan tüzük 1650'de verildi. 1643 tarihli bir yayın, okulun amacını "Öğrenmeyi ilerletmek ve gelecek nesillere sürdürmek, şimdiki bakanlarımız toz içinde yatarken kiliselere okuma yazma bilmeyen bir bakanlık bırakmaktan korkmak" olarak verdi. İlk yıllarında birçok Püriten bakanı eğitti. İngiliz üniversite modeline dayanan klasik bir müfredat sundu, kolonideki birçok lider Cambridge Üniversitesi'ne katıldı, ancak Püritenliğin ilkelerine uyuyorlardı. Harvard Evrenkenti hiçbir mezhebe bağlı olmasa da ilk mezunlarının çoğu cemaat ve Üniteryen din adamları olmuştur. Mather, 1681'den 1701'e kadar başkan olarak görev yaptı. 1708'de John Leverett, aynı zamanda bir din adamı olmayan ilk başkan oldu ve kolejin Püritenlikten ve entelektüel bağımsızlığa doğru bir dönüşünü işaret etti. Halihazırda Harvard Koleji, lisans kabulleri, danışmanlık, barınma, öğrenci hayatı ve atletizmden sorumludur- Genellikle Harvard Fen Edebiyat Fakültesi'nin amacı olan öğretim dışındaki tüm lisans konularından sorumludur.- Harvard Koleji başkanı ve üyeleri olarak bilinen kurum, tüm Üniversitenin yönetimine sahip olmasına rağmen geleneksel adını koruyor. 1879'da kurulan Radcliffe Koleji, başlangıçta Harvard fakültesine derslerini kadınlar için tekrarlamaları için para ödedi.1970'lerden beri Harvard, kadınlar için lisans konularından sorumluydu, ancak kadınların Harvard diplomaları, 1999'daki nihai birleşmeye kadar Radcliffe başkanı tarafından imzalandı.
Hacettepe Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümü

Hacettepe Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümü 1992 yılında YÖK tarafından açılması önerilen bölüm; 1994 yılında Hacettepe Üniversitesi Senatosu kararıyla kurulmuştur. 1997-1998 öğretim yılında yüksek lisans eğitimleriyle faaliyete geçen bölümde, lisans eğitimine 1999-2000 öğretim yılında başlanmıştır.
Hacettepe Üniversitesi Uluslararası Ilişkiler bölümü; çeşitli üniversitelerin yanı sıra Dışişleri Bakanlığı, Genelkurmay Başkanlığı, TÜBA, TIKA, SAM, ASAM, TC Merkez Bankası, BM Mülteciler Yüksek Komiserliği (UNHCR), Dünya Ticaret Örgütü (WTO), Dış Politika Enstitüsü ve Sığınmacı ve Göçmenlerle Dayanışma Derneği ile işbirliği yapmaktadır.
Eğitim Kadrosu

%100 İngilizce eğitim yapılan programda halihazırda iki profesör doktor, beş doçent, üç yardımcı doçent, dört doktor ve dokuz araştırma görevlisi/uzman olmak üzere toplam 23 kişi yer almaktadır.
Eğitim Kadrosu > Öğretim Üyeleri

Prof. Dr. Yonca ANZERLİOĞLU
Prof. Dr. Müge KINACIOĞLU
Prof. Dr. Emel Gülden OKTAY
Doç. Dr. Itır İMER
Doç. Dr. Murat ÖNSOY
Doç. Dr. Mine Pınar GÖZEN ERCAN
Doç. Dr. Zeynep ARKAN
Yrd. Doç. Dr. Anar SOMUNCUOĞLU
Yrd. Doç. Dr. Ayşe Ömür ATMACA
Yrd. Doç. Dr. Şebnem UDUM
Eğitim Kadrosu > Öğretim Görevlileri

Dr. Hürkan ÇELEBİ
Dr. Esengül AYAZ AVAN
Dr. Renk ÖZDEMİR
Dr. Kaan Kadri RENDA
Öğr. Gör. Özlem Pınar ORAN
Maimuna

Maimuna, Agelenidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Main

Vikisözlük'te  ile ilgili tanım bulabilirsiniz.
Main şu anlamlara gelebilir:
Main (nehir), Almanya'daki bir nehir
Main (grup), müzik grubu
Lubomir Kavalek

| Lubomir Kavalek |
| --- | --- |
Lubomir Kavalek 1968'de
Doğum: 9 Ağustos 1943(1943-08-09) Prag, Çekoslovakya
Ölüm: 18 Ocak 2021 (77 yaşında) Renton, Washington, DC, ABD. 
Vatandaşlığı: Amerika Birleşik Devletleri → Çek Cumhuriyeti
Dünya Şampiyonluğu: Erkekler Büyükusta (1965)
ELO puanı: (1999 – retired)
En yüksek ELO: 2625 (1974)'te
FIDE unvanı: 2000121
Lubomir (Lubosh) Kavalek (Çekce:Lubomír Kaválek, d. 9 Ağustos 1943, Prag - ö. 18 Ocak 2021, Washington, DC), Çek-Amerikalı satranç oyuncusudur.
Yaşamı ve kariyeri

9 Ağustos 1943'te Prag, Çekoslovakya'da doğdu. 1965'te FIDE tarafından; Uluslararası Satranç Ustası ve Uluslararası Satranç Büyükustası unvanlarını aldı. İki Çekoslovakya ve üç Amerika Birleşik Devletleri şampiyonluğu kazandı. 1974'te Dünya'nın en iyi 10. satranç oyuncusu seçildi.
Aynı zamanda satranç eğitimcisi, organizatör, öğretmen, yorumcu, yazar ve ödüllü köşe yazarı olarak da çalıştı.
Ölümü

18 Ocak 2021'de Reston, Virginia'da 77 yaşında öldü.