stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Columbine Lisesi Katliamı
Arka plan > Minibüse zorla girme

30 Ocak 1998'de Harris ve Klebold, Littleton, Colorado yakınlarında park etmiş bir minibüse girip alet ve bilgisayar ekipmanı çalmaktan tutuklandı. Daha sonra, ağır hırsızlık suçundan suçlu bulundukları ortak bir duruşmaya katılacaklardı. Yargıç onları bir çocuk rehabilitasyon programına mahkûm etti. Sonuç olarak, her iki suçlu da öfke yönetimi gibi zorunlu derslere katıldı ve rehabilitasyon görevlileriyle konuştu. Her ikisi de programdaki olumlu sonuçlar nedeniyle ayrılmadan birkaç hafta erken gözetim altına alınarak serbest bırakıldı.
Katliamdan yaklaşık bir yıl önce Klebold, Harris'in 1998 yıllığına bir mesaj yazdı: "düşmanları öldürmek, bir şeyleri havaya uçurmak, polisleri öldürmek!! Ocak ayındaki olay için gazabım tanrısal olacak. Müştereklerdeki intikamımızdan bahsetmeye bile gerek yok." Ortak, okul kafeteryası için başka bir terimdi.
Arka plan > Dergiler

Harris ve Klebold, 2006 yılında kamuoyuna açıklanan günlükleri tuttu. Günlüklerde, ikili sonunda cephaneliklerini ve saldırı planlarını belgeleyecekti.
Minibüse zorla girilmesi ile ilgili mahkeme duruşmasından kısa bir süre sonra Harris, web sitesini yalnızca kullanıcıların oluşturduğu Doom seviyelerini yayınlamaya geri döndürdü. Bunun yerine düşüncelerini bir günlüğe yazmaya başladı. Katliam için uzun bir metodik hazırlık dönemi gösteriyor. Harris ayrıca bilgisayarına, muhtemelen daha sonra yabancı bir ülkeye kaçmayı veya Denver Uluslararası Havalimanında bir uçağı kaçırıp New York'a çarpmayı içeren bir saldırı planı yazdı.
Klebold düşüncelerini Mart 1997'den beri zaten yazıyordu. Daha Kasım 1997'de Klebold bir cinayet çılgınlığından bahsetmişti.
Arka plan > Okul çalışmaları

Harris ve Klebold da katliamı önceden haber vermek için okul çalışmalarını kullandılar. Her ikisi de yaratıcı yazı projelerinde şiddet temaları sergiledi. Harris okul katliamları üzerine bir makale ve bir mermi perspektifinden bir şiir yazdı. Klebold, öğrencilerini öldüren bir adam hakkında öğretmenini o kadar endişelendiren anne babasını uyardığı bir kısa hikâye yazdı.
Her ikisi de aktif olarak savaş ve cinayeti araştırmıştı. Bir proje için Harris, Naziler üzerine bir makale yazdı ve Klebold, Charles Manson hakkında bir makale yazdı. Bir psikoloji dersinde Harris, Klebold ile bir atış çılgınlığına gitmeyi hayal ettiğini yazdı. Ayrıca Harris'in günlükleri birkaç deneysel bomba patlamasından bahsetti.
Arka plan > Kasetler > Bodrum Kasetleri

Harris ve Klebold, video prodüksiyon sınıflarına kaydoldular ve okulun video ekipmanıyla kaydedilen beş video kasetini aldılar. Bunlardan sadece ikisi, Hitmen for Hire, Rampart Range ve Radyoaktif Giyim olarak bilinen üçüncüsünün bir kısmı piyasaya sürüldü.
Kalan üç kaset, silahlarını sakladıkları ve ebeveynlerini kandırdıkları da dahil olmak üzere, katliamla ilgili planlarını ve nedenlerini ayrıntılarıyla anlatıyor. Bunların çoğu Harris ailesinin evinin bodrum katında çekildi ve bu nedenle Bodrum Kasetleri olarak biliniyor. Saldırıdan otuz dakika önce, arkadaşlarına ve ailelerine veda edip özür dileyen son bir video yaptılar.
Aralık 1999'da, başka kimse onları görmeden, Time dergisi bu kasetlerle ilgili bir makale yayınladı. Kurbanların aile üyeleri Jeffco'yu dava etmekle tehdit etti. Sonuç olarak, mağdur ailelerin ve gazetecilerin onları görmesine izin verildi ve daha sonra gelecekteki katliamlara ilham verme korkusuyla süresiz olarak halktan uzak tutuldu. O zamandan sonra kasetler imha edildi.
Bir ekonomi dersi Harris'e bir işletme reklamı yaptırdığında, o ve Klebold, 8 Aralık 1998'de Hitmen for Hire adlı bir video yaptı ve bu video Şubat 2004'te yayınlandı. Onları, okulda siyah trençkot giyen bir klik olan Trençkot Mafyasının hazırlıkları zorbalardan korumak için zorla para toplayan bir grubu olarak tasvir ediyor. Görünüşe göre Trençkot Mafyasının bir parçası değildiler, ancak bazı üyeleriyle arkadaştılar. Katliam günü siyah trençkotlar giymişlerdi ve video, onları okulun koridorlarında yürürken dışarıdaki zorbaları sahte silahlarla vurarak gösteren bir tür kostüm provası gibiydi.
21 Ekim 2003'te, çiftin 6 Mart 1999'da, katliamda kullanacakları silahlarla Rampart Range olarak bilinen yakın eteklerde hedef antrenmanı yaptığını gösteren bir video yayınlandı.
Arka plan > Kasetler > Nixon kaset

Katliamdan önce Harris, mutfak masasına "Nixon" yazan bir mikro kaset bıraktı. Bunun üzerine Harris, kaydı saat 2:30 civarında yerleştirerek "Şimdi dokuz saatten az" dedi. "Benim yüzümden insanlar ölecek" ve "Sonsuza dek hatırlanacak bir gün olacak" dedi.
Zaman çizelgesi

Araştırmacılar dergilerine ve video kasetlerine göre, çiftin propan bombalarını en yoğun öğle saatlerinde kafeteryada patlatarak yüzlerce öğrenciyi öldürdüğüne inanılıyor. Bundan sonra hayatta kalanları vuracaklardı. Ayrıca bombaları bıçaklayabilir veya fırlatabilirlerdi. Sonunda, otoparkta arabalarına yerleştirilen bombalar da patlayacak ve daha fazla öğrencinin yanı sıra muhtemelen okula gelen polis memurları, sağlık görevlileri, itfaiyeciler veya gazetecileri de öldürecekti. Ancak kafeterya ve arabalardaki bombalar patlamadığı için bu gerçekleşmedi.
Birkaç resmi kaynak, hayatta kalanları park yerinden vurmayı planladıklarını, ancak bombalar başarısız olunca okulun batı tarafındaki tepedeki merdivene taşındıklarını iddia ediyor. Diğer kaynaklar, katliamın başladığı merdivenin tepesinin bombaların patlamasını beklemek için tercih ettikleri yer olduğunu iddia ediyor.
Katliam sırasında failler tarafından toplam 188 mermi ateşlendi. Klebold'un neredeyse iki katı kadar ateş eden Harris, karabina tüfeğini toplamda 96 kez ateşledi ve av tüfeğini 25 kez ateşledi. Klebold, TEC-9 tabancasını 55 kez ve çift namlulu av tüfeğinden 12 mermi ateşledi. Kolluk kuvvetleri, tetikçilerle silahlı çatışma sırasında 141 el ateş etti.
Krizin sonlanması > SWAT'ın yanıtı

Saat 12.00'de, SWAT ekipleri okulun önüne geldi ve yaralıları yerel hastanelere ambulanslar götürmeye başladı. Çatışma durumunda polis memurları için ek mühimmat çağrısı 12.20'de geldi. Yetkililer saat 1.00'e kadar boru bombaları bildirdi ve iki SWAT ekibi okula 1. 09'da girdi, sınıftan sınıfa geçerek gizli öğrencileri ve fakülteyi buldu. Kütüphanenin karşısındaki okulun sonuna girdiler, eski haritalarla engellendiler ve son zamanlarda yeni bir kanadın eklendiğinden habersizler. Yangın alarmlarının sesiyle de engellendiler.
Krizin sonlanması > Leawood İlkokulu

Bu arada, öğrenci ve personel ailelerinden yakınlardaki Leawood İlkokulunda bilgi beklemeleri istendi. Tüm öğrenciler, öğretmenler ve okul çalışanları götürüldü, sorgulandı ve Leawood İlköğretim Okulu'ndaki aile üyeleriyle buluşmak için taşınmadan önce küçük ambar alanlarında tıbbi bakım teklif edildi. Kurbanların bazılarının ailelerine hiç gelmeyen son bir okul otobüsünü beklemeleri söylendi.
Krizin sonlanması > Penceredeki çocuk

Patrick Ireland, Klebold tarafından vurulduktan sonra birkaç kez kendine geldi ve bilincini kaybetti. Sağ tarafı felçli olarak, kütüphane pencerelerine sürünerek saat 14.38'de canlı televizyonda, bir acil durum aracının çatısında duran iki SWAT ekibi üyesinin kollarına düşmek niyetiyle pencereye uzandı. Ancak doğrudan aracın çatısına düştü. Bu sebeple "Penceredeki çocuk" olarak tanındı. Ekip üyeleri daha sonra, Ireland'ın yere güvenli bir şekilde indirilebileceğinden veya düşüşünü durdurabileceğinden emin olmak için hiçbir şey yapmazken, Ireland'ın yedi fitten fazla yükseklikten yere düşmesine izin verdiği için eleştirildi.
Krizin sonlanması > "1 kanamadan ölüme"

Öğleden sonra 14.15'te öğrenciler, Dave Sanders'ın bilim odasındaki yerini polisi ve sağlık personelini uyarmak için pencereye "1 kanamadan öldü" işareti koydu. Polis başlangıçta bunun saldırganlar tarafından bir hile olduğundan korktu. Kapı koluna bir gömlek de bağlandı. Saat 14.30'da bu tespit edildi ve 14.40'a kadar SWAT memurları öğrencilerin odasını boşalttı ve bir sağlık görevlisi çağırdı. Hancey ve Starkey, Sanders'ı geride bırakmak konusunda isteksizdi. Saat 15.00'te, SWAT memurları, Sanders'ı daha kolay erişilebilen bir depoya taşımıştı. Bunu yaptıkları sırada, bir sağlık görevlisi geldi ve Sanders'ın nabzının atmadığını gördü. Tıbbi bakım görmeden önce depodaki yaralarından dolayı ölmüştü. Saldırıda ölen tek öğretmendi.
Krizin sonlanması > İntihar görevi; tahmini 25 ölü

Omzundan, kollarından, elinden ve uyluğundan vurulan Lisa Kreutz, kütüphanede yatıyordu. Hareket etmeye çalıştı ama sersemlemişti. Kreutz, polis gelene kadar okulun çanlarının sesiyle zamanı takip etti.[kaynak belirtilmeli] Kreutz nihayet 15.22'de Patti Nielson, Brian Anderson ve kütüphanenin bitişiğindeki odalarda saklanan üç kütüphane görevlisiyle birlikte tahliye edildi. Yetkililer ölüleri 15.30'da kütüphanede buldu.
Şerif Stone saat 16.00'a kadar, 25 ölü öğrenci ve öğretmenin ilk tahminini yaptı ve katliamdan "intihar görevi" olarak bahsetti. Ardından Başkan Bill Clinton bir açıklama yaptı.
Krizin sonlanması > Bomba ekibi tepkisi

Stone, polis memurlarının silahlı kişilerin cesetlerini aradığını söyledi. Boru bombalarını kendi cesetleri de dahil olmak üzere cesetleri bubi tuzağına düşürmek için kullandıklarından korktular. Saat 16.30'da okul güvenli ilan edildi. Saat 17.30'da, otoparkta ve çatıda daha fazla patlayıcı bulunduğu için ek memurlar çağrıldı. 16.15'te yetkililer, Klebold'un otoparkındaki arabasında, gaz tankını patlatmak üzere ayarlanmış bir bomba buldular. Stone daha sonra tüm okulu suç mahalli olarak işaretledi.[kaynak belirtilmeli]
Saat 22.40'ta, patlatılmamış bir boru bombasını imha etmeye çalışan bomba ekibinin bir üyesi, yanlışlıkla bombaya iliştirilmiş bir kibriti, onu mühimmat imha römorkunun duvarına sürterek yaktı. Römorkun içindeki bomba patladı ama yaralanan olmadı.
Bomba imha ekibi arabanın bombasını bozdu. Klebold'un arabası tamir edildi ve 2006'da açık artırmaya çıkarıldı.
Hemen sonrası

21 Nisan sabahı bomba ekipleri liseyi taradı. Sabah 8.30'da, resmi ölü sayısını 15 olarak açıkladı. Daha önceki tahmin, gerçek ölü sayısının on üzerindeydi, ancak toplam yaralı öğrenci sayısına yakındı. Toplam ölü sayısı 12 öğrenci (saldırganlar dahil 14) ve bir öğretmendi; Açılan ateş sonucu 20 öğrenci ve 1 öğretmen yaralandı. Okuldan kaçmaya çalışan üç kurban da dolaylı olarak yaralandı. O zamanlar ABD tarihindeki en kötü okul saldırısıydı.
Saat 10.00'da, bomba imha ekibi binayı yetkililerin girmesi için güvenli ilan etti. Saat 11.30'da şerifin bir sözcüsü soruşturmanın devam ettiğini ilan etti. Müfettişler binanın fotoğrafını çekerken ölenlerin on üçü hala lisedeydi.
Saat 14.30'da Jeffco Bölge Savcısı David Thomas ve Şerif John Stone tarafından bir basın toplantısı düzenlendi ve bu sırada başkalarının saldırıyı planlamaya yardım ettiğinden şüphelendiklerini söylediler. Ölülerin resmi olarak kimlik tespiti henüz yapılmamıştı, ancak öldürüldüğü düşünülen çocukların ailelerine haber verildi.
Öğleden sonra geç saatlerde ve akşamın erken saatlerinde, ölüler kademeli olarak okuldan çıkarıldı ve teşhis edilmek ve otopsi yapılmak üzere Jeffco Coroner's Ofisine götürüldü. 17.00'ye kadar, ölülerin çoğunun adı biliniyordu. Katliamla ilgili 15 doğrulanmış ölüm ve 27 yaralanmanın isimlendirildiği resmi bir açıklama yayınlandı.
22 Nisan'da kafeteryadaki bombalar bulundu.
Saldırıyı takip eden günlerde, Rachel Scott'ın arabası ve John Tomlin'in kamyonu anma törenleri haline geldi ve Clement Park'ta doğaçlama anma törenleri düzenlendi. 30 Nisan'da marangoz Greg Zanis, okulda ölenleri onurlandırmak için 6 fit yüksekliğinde on beş tahta haç dikti. Daniel Rohrbough'un babası, saldırganlar için dikilen iki haçı ve dikilmiş on beş ağaçtan ikisini kesti.
Hemen sonrası > Arama emri basın toplantısı

Ayrıca 30 Nisan'da Jefferson County (Jeffco) ve Jeffco Şerif Ofisi'nin üst düzey yetkilileri, Michael Guerra'nın Harris'in ikametgâhının arama emri için bir yeminli beyanname hazırladığını ifşa edip etmeyeceklerine karar vermek için bir araya geldi. Beyannamenin içeriğinde gerekli muhtemel sebep bulunmadığından, bu bilgileri 30 Nisan'da düzenlenen bir basın toplantısında açıklamamaya karar verdiler ve başka bir şekilde de bahsetmediler.[kaynak belirtilmeli]
Önümüzdeki iki yıl içinde, Guerra'nın orijinal taslağı ve soruşturma dosyası belgeleri kayboldu. Eylül 1999'da bir Jeffco müfettişi, ilçenin bilgisayar sisteminde gizli bir arama sırasında belgeleri bulamadı. 2000 yılının sonlarında ikinci bir denemede, belgenin kopyaları Jeffco arşivlerinde bulundu. Dosyanın varlığının Nisan 2001'de bildirilmesinden sonra toplanan büyük jüri tarafından kayıpları "rahatsız edici" olarak nitelendirildi. Jeffco Şerif Ofisi tarafından gizlendi ve 60 Minutes adlı TV şovu tarafından yapılan bir soruşturma sonucunda Eylül 2001'e kadar açığa çıkmadı. Belgeler yeniden düzenlenip halka açıklandı, ancak orijinal belgeler hala eksik. Son büyük jüri soruşturması Eylül 2004'te serbest bırakıldı.
Hemen sonrası > Hristiyan şehitliği

Saldırının ardından kurbanlar Rachel Scott ve Cassie Bernall, Evanjelik Hristiyanlar tarafından Hristiyan şehitleri olarak görülmeye başlandı.
Scott'ın ölümünün en yakın yaşayan tanığı Richard Castaldo, Harris'in Scott'a Tanrı'ya inanıp inanmadığını sorduğunu ve "Biliyorsun" diye yanıtladıktan sonra onu öldürdüğünü söyledi, ancak bu sorgulandı ve Castaldo daha sonra emin olmadığını söyledi. Kütüphanede Harris tarafından öldürülen ve Harris'in "Tanrı'ya inanıyor musunuz?" diye sorduğu bildirilen Bernall'a büyük bir medya ilgisi odaklandı. Bernall'in cinayetten önce bu soruya "Evet" yanıtını verdiği bildirildi. Bernall'ın ölümünün yaşayan en yakın tanığı Emily Wyant, Bernall ve Harris'in böyle bir alışverişte bulunduğunu yalanladı. Joshua Lapp, Bernall'in inancıyla ilgili sorgulandığını düşündü, ancak Bernall'in nerede olduğunu doğru bir şekilde belirleyemedi ve saldırı sırasında hayatta kalan Valeen Schnurr'a daha yakın oldu. Aynı şekilde, bir başka tanık, Craig Scott, tartışmanın Bernall ile olduğunu iddia etti. Ancak, konuşmanın nereden geldiğini belirtmesi istendiğinde, Schnurr'ın vurulduğu yeri işaret etti. Schnurr, Tanrı'ya olan inancı konusunda sorgulananın kendisi olduğunu iddia ediyor.
Hemen sonrası > Biz Columbine'iz

Columbine'deki sınıflar, 1999 öğretim yılının kalan üç haftasını yakındaki Chatfield Senior Lisesinde gördüler. Ağustos 1999'da öğrenciler okula döndüler ve okul müdürü Frank Deangelis, "We are Columbine" gömlekleri giymiş öğrencilerden oluşan bir miting düzenledi.
Hemen sonrası > İkincil kayıplar

Çatışmalardan altı ay sonra Anne Marie Hochhalter'in annesi intihar etti. Birkaç eski öğrenci ve öğretmen ise TSSB'den muzdariptir. Sanders'ın vurulduğuna tanık olan Greg Barnes, Mayıs 2000'de intihar etti. Saldırı sırasında yaralanan Survivor Austin Eubanks, ağır şekilde ilaç aldı ve opioid bağımlılığı geliştirdi. Sonunda, bağımlılığın üstesinden gelen ve daha sonra halka açık bir şekilde konuşan Eubanks, 2019'da 37 yaşında kaza sonucu aşırı dozdan öldü.
Güdüler

Saldırı, "ABD tarihinin en çok ölümüne" neden olacak bir terör saldırısı olarak planlanmıştı, ancak nedeni hiçbir zaman kesin olarak tespit edilmedi. Katliamdan kısa bir süre sonra Harris ve Klebold'un sporcuları, siyahileri ve Hristiyanları hedef aldığı düşünülüyordu. Her ikisi de dergilerde ve video kasetlerde cevaplar sağlamaya çalıştı, ancak araştırmacılar cevapları eksik buldu. 3 Mayıs 1999'da Newsweek'in bir sayısında katliama ithaf yapıldı ve kapağına büyük harflerle "Neden?" yazıldı.
Güdüler > Akli dengesizlik > FBI'ın teorisi

FBI, katillerin akıl hastalığının kurbanı olduğu, Harris'in klinik bir psikopat olduğu ve Klebold'un depresif olduğu sonucuna vardı. Columbine soruşturmasından sorumlu gözetmen olan Dr. Dwayne Fuselier daha sonra şunları söyledi: "Eric'in okula öldürmek için gittiğine ve ölmesini umursamadığına inanıyorum, oysa Dylan ölmek istiyordu ve başkalarının ölmesini umursamıyordu."
Failler > Eric Harris

Eric David Harris (9 Nisan 1981-20 Nisan 1999) Wichita, Kansas'ta doğdu. Harris ailesi, Harris'in babası ABD Hava Kuvvetleri nakliye pilotu olduğu için sık sık yer değiştirdi. Annesi ise ev hanımıydı. Aile, babası askerlikten emekli olduğunda 1993 yılının Temmuz ayında Plattsburgh, New York'tan Littleton, Colorado'ya taşındı.
Harris ailesi, Littleton bölgesinde yaşadıkları ilk üç yıl boyunca kiralık konutlarda yaşadı. Bu süre zarfında Ken Caryl Ortaokuluna gitti ve Harris Klebold ile tanıştı. 1996 yılında Harris ailesi CHS'nin güneyinde bir ev satın aldı. Ağabeyi, Colorado Boulder Üniversitesi'ndeki eğitimine devam etti.
Failler > Dylan Klebold

Dylan Bennet Klebold (11 Eylül 1981-20 Nisan 1999) Lakewood, Colorado'da doğdu. Ailesi pasifistti ve çocuklarıyla birlikte bir Lüteriyen kilisesine gitmişlerdi. Hem Dylan hem de ağabeyi Lüteriyen geleneğine göre onay kurslarına katıldı. Ağabeyinde olduğu gibi, Klebold adını da ünlü bir şairin - onun durumunda oyun yazarı Dylan Thomas'ın - adını almıştır.
Aile evinde, Klebold'lar, Klebold'un anne tarafından dedesinin Yahudi mirasına uygun olarak bazı ritüeller de gözlemledi. Klebold, Governor's Ranch İlköğretim okuluna geçmeden önce ilk iki sınıf için Littleton, Colorado'daki Normandy İlkokulu'na katıldı ve CHIPS ("Challenging High Intellectential Students") programının bir parçası oldu.
Harris ve Klebold genellikle siyah beyzbol şapkası takarlardı.
Etkileri

Columbine saldırısının ardından Amerika Birleşik Devletleri'ndeki okullar, şeffaf sırt çantaları, metal dedektörleri, okul üniformaları ve güvenlik görevlileri gibi yeni güvenlik önlemleri başlattı. Bazı okullar, kamu güvenliği müdahalesini iyileştirmek için okul kapılarının numaralandırılmasını uygulamıştır. Ülke çapındaki birçok okul, öğrencilerin bilgisayarda oluşturulmuş kimlikler takmalarını zorunlu kıldı.
Okullar ayrıca öğrencilerin silah bulundurma ve tehdit edici davranışlarına sıfır toleranslı bir yaklaşım benimsemiştir. Çabalara rağmen, birçok sosyal bilim uzmanı, okullarda benimsenen sıfır tolerans yaklaşımının çok sert bir şekilde uygulandığını ve istenmeyen sonuçların başka sorunlara yol açtığını düşünüyor. Columbine'deki trajedinin ardından uygulanan güvenlik önlemlerine rağmen, Amerika Birleşik Devletleri'nde Virginia Tech, Sandy Hook İlkokulu saldırısı ve Stoneman Douglas Lisesi'ndeki silahlı saldırılar da dahil olmak üzere okul saldırıları devam etti.
Bazı okullar mevcut zorbalıkla mücadele politikalarını yeniledi.
Etkileri > Anıtlar

HOPE Columbine Anıt Kütüphanesi
Clement Park'taki Columbine anıtı
Katliamdan sonra kurbanlar Rachel Scott'ın arabası ve John Tomlin'in kamyonu da dahil olmak üzere birçok doğaçlama anıt yapıldı. 2000 yılında, gençlik savunucusu Melissa Helmbrecht, Denver'da hayatta kalan iki öğrencinin yer aldığı "Umuda Çağrı" adlı bir anma etkinliği düzenledi. Katliamın çoğunun yaşandığı kütüphane kaldırılarak yerine bir atriyum konuldu. 2001 yılında, batı girişinin yanına yeni bir kütüphane olan HOPE anıt kütüphanesi inşa edildi.
26 Şubat 2004'te, katliamla ilgili binlerce kanıt, Golden'daki Jeffco fuar alanında sergilendi.
Kalıcı bir anıt, Haziran 1999'da planlanmaya başladı. "20 Nisan 1999'da Columbine Lisesi'ndeki silahlı saldırının kurbanlarını onurlandırmak ve anmak için" kalıcı bir anıt, 21 Eylül 2007'de Clement Park'ta yapıldı. Anma fonu, sekiz yıllık planlama boyunca 1.5 milyon dolar bağış topladı. Tasarım üç buçuk yıl sürdü ve mağdurların ailelerinden, hayatta kalanlardan, lise öğrencilerinden ve çalışanlarından ve toplumdan gelen geri bildirimleri içeriyordu.
Katliamdan kısa bir süre sonra, CU Boulder'daki müzik öğrencileri, Columbine'i onurlandırmak için bir müzik parçası hazırlamak için para topladılar. Üniversite grubu, rüzgar topluluğu çalışması An American Elegy'yi besteleyen Frank Ticheli'ye döndü. Ertesi yıl, Columbine grubu CU Boulder'ın konser salonunda parçanın prömiyerini yaptı. 2019 itibarıyla, Ticheli'nin notalar yayıncısı An American Elegy'nin 10.000 kez gerçekleştirildiğini tahmin ediyor.
Etkileri > Eserler

Ana sayfa: Kategori:Columbine Lisesi katliamı ile ilgili eserler
1999 - Bir kara mizah komedisi olan Duck! Carbine High Katliamı, Columbine katliamından esinlenmiştir.
2000 - Katliamla ilgili ilk belgesel, TLC yapımı Lost Boys olabilir.
2002 - Michael Moore belgesel filmi, Benim Cici Silahım birçok ödül kazandı.
2002 - A&E "Columbine: Anlayış Nedenini" yaptı.
2003 - Gus Van Sant filmi Fil, kurgusal bir okul cinayetini konu ediniyor, ancak kısmen Columbine katliamına dayanıyor.
2003 - Ben Coccio'nun Sıfır Gün filmi de katliama dayanıyordu.
2004 - Katliam, Zero Hour belgeselinde dramatize edildi. Olayı dramatize eden bölümün kafeterya sahnelerinin çoğu gerçek mekanda çekildi.
2005 - Lifetime
2007 - National Geographic Channel'ın belgesel dizisi The Final Report'un bir bölümünde katliama değinildi.
Katliam sırasında CHS'de son sınıfta olan Andrew Robinson'un yazıp yönettiği 2009 yapımı April Showers filmi, Columbine'a dayanıyordu.
Rachel Scott'ın günlüklerinden uyarlanan 2016 tarihli biyografik film I'm Not Ashamed.
Ölümlerin yerleriyle birlikte kütüphanenin bir FBI diyagramı
Saldırıdan kurtulan birinin o günü anlatması
ABD başkanı Bill Clinton'ın Columbine Lisesi katliamına İlişkin açıklamaları, 20 Nisan 1999
30 Mayıs 1999'da Columbine Lisesi Topluluğuna Başkan Clinton'un sözleri
Euryparasitus

Euryparasitus, Ologamasidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Esma Adnar

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 2019 Avrupa Plaj Hentbolu Şampiyonası'nda Esma Adnar
Kişisel bilgiler
Doğum:  11 Haziran 1996 (28 yaşında) Kestel, Türkiye
Milliyeti:   Türkiye
Boyu:  1,70 m
Pozisyon:  Kaleci
Kulüp bilgileri
Kulübü:   Yalıkavakspor
Numarası:  16
Altyapı kariyeri
:   Bursa Osmangazi Belediyespor
Hentbolculuk kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| -2014 |   Bursa Osmangazi Belediyespor |   |   |
| 2014-2015 |   1910 SK |   |   |
| 2015-2018 |   Eskişehir Anadolu Üniversitesi |   |   |
| 2018-2019 |   Polatlı Belediyespor |   |   |
| 2019- |   Yalıkavakspor |   |   |
Millî takım kariyeri
|  |   Türkiye U-17 |   |   |
|  |   Türkiye U-19 |   |   |
|  |   Türkiye |   |   |
|  |   Türkiye plaj U-19 |   |   |
| 2019- |   Türkiye plaj |   |   |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Son güncelleme:  
Esma Adnar (d. 11 Haziran 1996 Kestel, Türkiye), Türk hentbolcu. Yalıkavakspor ve Türkiye millî takımında kaleci pozisyonunda oynamaktadır.
Erken yaşamı ve kariyeri

Esma Adnar, 2014 yılına kadar Bursa Osmangazi Belediyespor'da forma giydi. 2015'te kısa bir süre 1910 SK'ye, ardından 2015'ten 2018'e kadar üniversite takımı Eskişehir Anadolu Üniversitesi'nde forma giydi. 2018 yılında Polatlı Belediyespor'a ve takımıyla 2018-19 EHF Challenge Kupası'nda oynadı. 2019 yılında ise Yalıkavakspor'a transfer oldu ve takımıyla 2020-21 Avrupa Kupası'nda oynadı. Takımıyla 2023 Türkiye Kupası'nı kazandı.
Esma Adnar, aynı zamanda Türkiye U-17 takımıyla 2013 Avrupa Kadınlar Hentbol Şampiyonası elemelerinde ve Türkiye U-19 takımıyla 2015 Avrupa Kadınlar Hentbol Şampiyonası elemelerinde oynadı. 2017'de Türkiye millî takımına çağrıldı ve 2018 Avrupa Kadınlar Hentbol Şampiyonası elemelerinde oynadı.
Adnar, salon sporlarının yanı sıra plaj hentbolu da oynamaktadır. Başlangıçta genç millî takımın bir üyesiydi. 2015 Avrupa Gençler Plaj Hentbolu Şampiyonası'nda altı maçın tamamında forma giydi ve bir sayı attı. 2019'da Polonya'da Stare Jabłonki'de düzenlenen 2019 Avrupa Kadınlar Plaj Hentbolu Şampiyonası'nda Türkiye millî takımında forma giydi. Adnar, 10 maçın tamamında oynadı ve 16 sayı attı.
Marianna Kiyanovska

Marianna Kiyanovska (2014)
Marianna Kiyanovska (17 Kasım 1973, Zhovkva'da doğdu) Ukraynalı bir şair, çevirmen ve edebiyat bilginidir ve Shevchenko Ulusal Ödülü'nün sahibidir.
Hayatın erken dönemi ve eğitim

Marianna Kiyanovska 17 Kasım 1973'te Zhovkva'da doğdu. derecesine sahiptir. Natalka Sniadanko, Mariana Savka ve diğerleriyle birlikte ММЮННА ТУГА adlı tamamı kadınlardan oluşan bir edebiyat grubu kurdu.