stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Lupinus polyphyllus
Dikimi

Yarı gölge ve güneşli alanlarda iyi gelişir. Suyu seven bu bitki 1.5 m kadar boylanır ve birbirinden 60 cm aralıklarla ekilmelidir. Mart ayından haziran ayının sonuna kadar bir gün önceden ıslatılan tohumlar doğrudan bahçeye ekilebilir. Çiçeklenme bir yıl sonra olacaktır. Çiçekler solduğunda ayıklanarak bol çiçek açması sağlanabilir. Gübreli toprakları sever. Bitkinin bol çiçek açması için düzenli sulanması gereklidir.
| --- | --- |
Takson belirleyicileri:  Vikiveri: Q159737  APDB: 64856  APNI: 100609  BioLib: 39901  Calflora: 5199  EoL: 704005  EPPO: LUPPO  EUNIS: 172241  FNA: 242330712  GBIF: 2964355  GISD: 944  GRIN: 22855  iNaturalist: 59549  IPNI: 504939-1  IRMNG: 11074039  ISC: 31710  ITIS: 25921  IUCN: 82414032  MichiganFlora: 1329  NBN: NHMSYS0000460487  NCBI: 3874  NSWFlora: Lupinus~polyphyllus  NZOR: cc192390-7dda-4817-b5ca-d466f2251ae6  NZPCN: 3144  PalDat: Lupinus_polyphyllus  PFI: 2330  Plant List: ild-8908  PLANTS: LUPO2  POWO: urn:lsid:ipni.org:names:504939-1  RHS: 10573  Tropicos: 13037086  uBio: 2319293  VASCAN: 5819  VicFlora: 8d25ab78-2dcd-4165-b75a-57435c06a686  WisFlora: 4139  WFO: wfo-0000213847
Yigal Amir

| Yigal Amir |
| --- | --- |

Doğum: 23 Mayıs 1970 (54 yaşında) Hertsliya, İsrail
Milliyet: Yahudi
Vatandaşlık:  İsrail
Tanınma nedeni: İzak Rabin suikastini gerçekleştirdi
Din: Yahudilik (ultra-Ortodoks)
Evlilik: Larisa Trembovler
Çocuk(lar): Yinon Amir

Yigal Amir (İbranice: יגאל עמיר; 23 Mayıs 1970), 5. İsrail başbakanı İzak Rabin'e suikastı ile bilinen Yahudi aşırı sağcı tetikçi.
Ultra-Ortodoks bir ailenin çocuğu olarak Hertsliya, İsrail'de doğdu. Babası Schlomo bir din adamı, annesi Geula anaokulu öğretmenidir. Annesi dindar olmasına rağmen laik İsraillilerle sıcak ilişkileri vardır. Yigal Amir ilkokuldan sonra dini eğitimle askeri eğitimin karma olarak verildiği bir okula kaydoldu. Kerem De-Yavneh yüksek okulundan mezun olduktan sonra, Golani Piyade Tugayında askerliğini yaptı. Daha sonra Bar İlan Üniversitesi'nde hukuk okudu. Göçmen Yahudilere İbranice dersleri verdi.
Okul yıllarında ilgilendiği Hava Holtzman, 5 aylık bir birlikteliğin sonunda, Yigal'den ayrılıp onun en yakın arkadaşıyla evlendi. Bu olaydan sonra psikolojik sorunlar yaşadı. Hatta kardeşi Hagai'nin ifadesine göre: "Yigal öyle yıkılmıştı ki kendisini feda etmekten söz etmeye başlamıştı."
Suikastın gelişimi

4 Kasım 1995'te Tel Aviv'deki barış mitinginde İzak Rabin de vardı. Bu barış mitinginde Rabin yüz binlerce kişiyle birlikte hep bir ağızdan Shir Ha-Shalom'u (Barış Şarkısı) söylemişti. O sırada Amir 274 numaralı otobüsle Tel Aviv'e gelip park alanında bekledi. Miting sona erdikten sonra Rabin kürsüden inerek kendisini bekleyen zırhlı Cadillac marka arabasına yürüdü. Şimon Peres ile aynı anda yürümesine güvenlik sebebiyle izin verilmemişti. Çünkü miting sırasında Hamas'ın bombalı eylem yapacağı ihbarı alınmıştı. Peres arabaya bindikten sonra, Rabin miting alanını selamlayıp, teşekkürlerini sundu. Arabasına binmesine birkaç adım kala saat 21:40'ta 25 yaşındaki Yigal Amir silahını ateşledi. Silah 22 kalibrelikti, 3 el ateş etti. İlki dalağına, ikincisi ise göğsüne, ana atardamarlardan birine saplandı. Omuriliği ve cebindeki barış şarkısı yazılı kâğıt parçalanmıştı. Güvenlik güçleri hemen üzerine atlayarak Amir'i etkisiz hale getirdiler. Otoparkın karşısındaki alışveriş merkezinin duvarına yaslayıp çembere aldılar. Rabin İchilov Hastanesi'ne kaldırıldı. Saat 23:14'te Rabin'in sağ kolu Eytan Haber öldüğünü medyaya açıkladı. İsrailliler için bu ülke tarihinin ilk siyasi suikastıdır. Öldürülen kişiden daha çok bir Yahudi'nin bir başka Yahudi'yi öldürmesi yüzünden dikkat çekicidir.
Suikasttan sonra

6 Kasım 1995'te Tel Aviv bölge mahkemesine çıkmadan önce Amir suikastın nedenlerini ve duygularını anlattı. Neler hissettiği sorulduğunda: "Bu emri Tanrı'dan aldım, bir Arap teröristi vurmuş gibiyim" dedi. Mahkemeler boyunca beyaz, bisiklet yaka tişörtünün üzerine giydiği mavi süveter ve siyah kipasıyla Yahudi imajı çizmeye çalıştı. Aleyhindeki tanıkları sakız çiğneyerek dinledi. Rabin'i öldürmekten çekinip çekinmediği sorulduğunda ise: "Onu zeki bir insanın öldürmesini istiyordum, bir Arabın onu öldürmesinden korkuyordum. Tanrı'nın bunu bizlerden birinin yaptığını görmesini istedim" dedi.
Mahkeme sürerken polis soruşturmaya devam etti, Amir'in evinin yakınlarında toprağa gömülü bol miktarda patlayıcı bulundu ama olayla ilgisi olmadığına kanaat getirildi. Soruşturma sürdükçe hangi arkadaşlarının suikastten haberleri olduğu ortaya çıkarıldı. Ama arkadaşlarından biri Yigal'in söylediklerinin arkadaşları arasında ciddiye alınmadığını belirtti. Amir ifadelerinde ısrarla suikastı tek başına planladığı ve uyguladığını söylese de 5 arkadaşı ile 2 kardeşi tutuklandı. Suikast ile ilgileri olmadığı ortaya çıkınca salıverildiler. Hakkındaki dava yaklaşık 1 yıl sürdü. Hüküm okunmadan önce bir açıklama yapması istendi. Bu açıklama şöyleydi:
"Yaptığım şey kendim için değildir. Tam aksine kendime ve aileme zorluk verdim. Bunu nefret, kıskançlık, öfke ya da intikam adına yapmadım. Bunu sadece liderleri tarafından yanlış yönlendirilen İsrail halkının iyiliği için yaptım. Rabin'i İsrail topraklarını Araplara veren ilk lider olduğu için; Tanrı, Tevrat, İsrail halkı için öldürdüm. Benim doğama, yetiştirme tarzıma aykırı olduğu halde Rabin'i vurdum. Ülkem uğruna hapse girdiğim için kendimi iyi hissediyorum." Bu Amir'in kamu önünde yaptığı son siyasi açıklamaydı. Mahkeme başkanı Edmond Levy Rabin'i öldürmenin Amir'in alnında uzun bir süre leke olarak kalacağını söyledi ve ömür boyu hapse mahkûm etti. Kararı dinlerken Amir esniyordu.
Bu suikast ile barış süreci ortadan kalkıp yerini Oslo Barışı'ndan El Aksa intifadası'na ve günümüze değin süren savaş ortamına bıraktı. İfadelerinde Rabin'i Oslo Barışı'nın imza töreninden sonra hedef aldığını söyledi. Kişisel olarak Rabin'e değil, İsrail Başbakanlığı'nı hedef aldığını belirtti. Suikastten sonra Amir'in psikolojik durumunu inceleyen İsrail Devleti doktoru Gabriel Weil; onun duygularını anlatmakta zorluk yaşayan, mahkeme sırasındaki tavırları, donuk bakışları ve gülüşleri nedeniyle narsisizm belirtisi gösteren biri olduğunu belirtti.
Mahkemenin kararından sonra Rabin suikastını Amir'in yapamayacağına inanan, büyük bir komplonun parçası olduğunu öne süren savcı Gabi Şahar bu iddialarını mahkemeye taşıdı. Soruşturma komisyonu 72 tanık, 6390 sayfalık tutanak ve birçok sorgulamadan sonra iddiaların temelsiz olduğu sonucuna vardı. Suikastte İsrail Güvenlik Teşkilatının kastı değil, ihmali bulunduğuna kanaat getirildi.
Hapishane dönemi

Üst düzey güvenlik önlemleri altında bulunan Necef Çölündeki Barşeba Hapisanesi'nde mahkûm olan Amir, 2003 yılında Ayalon Hapisanesi'ne gönderildi. Diğer mahkûmlarla görüşmesi kendi güvenliği için yasaklandı. Tevrat okuyabiliyor, televizyon izleyebiliyor, bilgisayar kullanabiliyor ve her gün bir gazete okumasına izin veriliyor. Evlenmesi ve eşiyle başbaşa kalmasına izin verilen Amir'e bazı dini gruplar kampanyalar açtılar. Adayların 18-23 yaş arasında olması ve ideolojik yeterlilik istediklerini belirttiler. Fakat Yigal Amir 2004 yılında vekaletle 40 yaşındaki Larissa Trimboler ile evlendi. Amir'in ailesi, iki haham tarafından yönetilen törene katılamayan Amir'i vekalet gönderdiği babası temsil etti. SSCB kökenli Yahudi Trimboler, Kudüs Üniversitesi'nde felsefe doktorudur ve önceki evliliğinden 4 çocuğu var.
Çatalarmut, Gördes

| Çatalarmut |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 38°59′10″N 28°22′55″E﻿ / ﻿38.986°K 28.382°D﻿ / 38.986; 28.382
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Gördes
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 302
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
Posta kodu: 45750
Resmî site 
Çatalarmut, Manisa ilinin Gördes ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin adının nereden geldiği kesin olarak bilinmemektedir.Anlatılanlara göre mahallenin ismi bölgede yetişen armut ağaçlarından gelir.Fakat köy halkı geçmişte konar göçer oldukları için bölgeyi yazlık olarak kullanmışlar kışları GÖLMARMARA ilçesinde geçirmişlerdir.Ailelerin çoğu 185 yıl öncesinde bölgede kalıp mahallesi kurmuşlar bir kısmı ise GÖLMARMARA ilçesinde kalmışlardır.
Coğrafya

Manisa iline 106 km, Gördes ilçesine 16 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 302    
1997: 322
Manasi Moghe

| Manasi Moghe |
| --- | --- |
Doğum: 29 Ağustos 1991 (33 yaşında) Indore, Hindistan
Uyruk:  Hindistan
Saç rengi: Koyu kahverengi
Göz rengi: Kahverengi

 
Manasi Moghe (d. 29 Ağustos 1991, Bangalore, Hindistan), Hint manken ve oyuncu. 2013 yılında 'Miss Universe India' seçilmiştir. Aynı yıl 86 ülke güzelinin katıldığı Rusya'da yapılan Miss Universe güzellik yarışmasına katılmıştır.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |


| Önce gelen: Shilpa Singh | Miss Universe India 2013 | Sonra gelen: Noyonita Lodh |
Yürüyen Adam I

100 İsviçre frangı üzerinde Yürüyen Adam I
Yürüyen Adam I (L'homme qui marche I), İsviçreli heykeltıraş Alberto Giacometti'nin 1961 yılında yaptığı anıtsal bronz heykel. Eserin Giacometti tarafından yapılmış birkaç kopyası bulunur; her biri Yürüyen Adam I olarak adlandırılır.
Modern sanatın simgesi olmuş yapıtlardandır. Heykel döküm ikinci baskısı 3 Şubat 2010 tarihinde çok çekişmeli geçen bir müzayede sonucu 104,32 milyon dolara satıldı ve “bütün dünyada müzayedelerde en yüksek fiyata satılan sanat eseri"olarak rekor kırdı. Sanatçının  Yürüyen Adam II adlı bir heykel serisi daha bulunur.
Yürüyen Adam, Giacometti'ye 1959 yılında New York'taki Chase Manhattan Bank’ın önüne dikilmek üzere sipariş edilmiştir. Sanatçı tarafından 1960 yılında 1,83 cm ve 1,87 cm iki heykel döküldü, üçüncüsü alçıdayken proje iptal edildi. Buna rağmen 1961’de doğal boyutlarında bronz heykeli döken sanatçı eseri ertesi sene Venedik Bienali’nde sergiledi.
Heykelin yüzeyi kabaca dokulandırılmıştır. Sıska ama anıtsal nitelikte bir figürdür. Doğal olmayan, uzatılmış biçimi, tek başınalığı betimler ve insanoğlunun kırılganlığını, ölümlü oluşunu vurgular.
Sanatçı, büyük bir kitleyi ele alıp, onu oyup yontarak içindeki biçimi ortaya çıkarmak yerine metal bir iskeletle başlayıp ona kil eklemek ve sonra da dökümünü yapmak suretiyle eseri yaratmıştır. Anlatım şekli ve tekniği ile özgün bir yapıttır.
100 İsviçre frangı arkasında heykelin resmi bulunur.
Kopyaları

Halka açık koleksiyonlardaki dökümleri şunlardır:
1/6:Carnegie Sanat Müzesi, Pittsburgh, ABD
3/6:Albright-­‐Knox Güzel Sanatlar Galerisi Buffalo, ABD
6/6:Tahran Çağdaş Sanat Müzesi, İran
1960-1982 arasında kurumlar için dökülmüş üç bronz kopyası şunlardır:
"FONDATION MAEGHT”, Fondation Marguerite et Aimé Maeght, Saint-­‐Paul-­‐de-­‐Vence, Fransa
“UNESCO”, United Nations Educational, Scientific and Cultural Organisation, Paris, France
“FONDATION A. A. GIACOMETTI”, Fondation Alberto et Annette Giacometti, Paris, France
Çatalarmut, Erzincan

| Çatalarmut |
| --- | --- |
Köy

 Erzincan'ın konumu
ÇatalarmutÇatalarmut'un Erzincan'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Erzincan
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
Rakım: 1370 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 186
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0446
İl plaka kodu: 24
Posta kodu: 24002
Çatalarmut, Erzincan ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Esesi olup, Türkçede "ases" sözcüğü "zaptiye" anlamına gelmektedir.
Coğrafya

Köy, Erzincan il merkezine 17 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 186
2021: 189
2020: 205
2019: 196
2018: 207
2017: 212
2016: 213
2015: 123
2014: 121
2013: 128
2012: 126
2011: 155
2010: 168
2009: 233
2008: 262
2007: 342
2000: 1.540
1990: 509
1985: 386
Zelotes puritanus

Zelotes puritanus, Zelotes cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Zelotes quipungo

Zelotes quipungo, Zelotes cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Zelotes pyrenaeus

Zelotes pyrenaeus, Zelotes cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Zelotes pulchellus

Zelotes pulchellus, Zelotes cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Yunanistan Devlet Demiryolları

Yunanistan Devlet Demiryolları ya da Sidirodromi Ellinikou Kratous (SEK) (Yunanca: Σιδηρόδρομοι Ελληνικού Κράτους (ΣEK)), 1920 yılında kurulan ve 1970 yılına kadar Yunanistan sınırlarındaki demiryolu hatlarının birçoğunu işleten kamu tüzel kişiliği olan bir kamu kuruluşudur.
Tarihçe

SEK, Yunanistan'ın 1912 yılı öncesi sınırlarında yer alan standart hat açıklığındaki Pire – Papapouli ana demiryolu hattı ile bu hattın Papapouli – Plati şube hattını ve 1919'dan sonra Yunanistan sınırlarında kalan eski Osmanlı demiryolu hatlarının çoğunu devraldı. Bu hatlar arasında:
Pire, Demerli & Sınır Demiryolları (Larisaikos olarak da bilinir),
Eski Selanik – Manastır Demiryolu'nın bir kısmı,
Eski Rumeli Demiryolu hattının Selanik-Idomeni kısmı (Rumeli Demiryolu hattının ardıllarından olan Evros'taki Dedeağaç – Svilengrad Demiryolu hattı, 1955 yılında SEK tarafından devralınıncaya kadar, Fransız – Yunan Demiryolu Şirketi (CFFE) tarafından işletilmiştir),
Osmanlı Selanik – İstanbul Bağlantı Demiryolu (JSC) Şirketi tarafından inşa edilen ve işletilen Selanik – İstanbul Demiryolu'nun Yunanistan sınırlarında kalan kısmı olan Selanik – Dedeağaç Demiryolu,
I. Dünya Savaşı sırasında inşa edilen 66 km uzunluğundaki eski bir askeri dar hat (600 mm (1 ft 11 5⁄8 inç)) demiryolu olan Sarakli-Stavros hattı,
I. Dünya Savaşı sırasında inşa edilen ve 1936 yılına kadar Makedonya Yerel Demiryolları Şirketi tarafından işletilen 50 km uzunluğundaki eski bir askeri dar hat (600 mm (1 ft 11 5⁄8 inç)) demiryolu olan Skydra Yerel Demiryolu bulunmaktadır.
II. Dünya Savaşı'ndan sonra SEK, Yunanistan sınırlarındaki birçok demiryolu hattını devralmıştır. Bu demiryolu hatları arasında:
1954 yılında Evros'taki Dedeağaç – Svilengrad Demiryolu,
1955 yılında Pelion Demiryolu dâhil Teselya Demiryolları,
1962 yılında Pire, Atina ve Mora Demiryolları (metre hat açıklığındaki diğer küçük demiryolu hatları daha önce bu hat tarafından devralınmıştı) bulunmaktadır.
Bu demiryolu hatlarının SEK tarafından devralınmasıyla birlikte, sadece (sonradan adı Atina – Pire Elektrikli Demiryolları olarak değişecek olan) Yunanistan Elektrikli Demiryolları (Ellinikoi Ilektrikoi Sidirodromoi - EIS), Pire – Kifissia Demiryolu ile Pire – Perama Hafif Demiryolu ve özel maden ve sanayi tesislerine ait demiryolu hatları bağımsız kalmıştır.
Yunanistan Devlet Demiryolları, 31 Aralık 1970 tarihine kadar bir devlet kurumu olarak var olmuş ve 1 Ocak 1971 tarihi itibarıyla bu kuruma ait olan tüm demiryolu hatları Yunanistan Demiryolları Örgütü (OSE) adlı devlet şirketine devredilerek bu şirket tarafından işletilmeye başlanmıştır.
Demiryolu hattı ve diğer altyapılar

Bu dönemde, mevcut ağda çok az bir genişleme gerçekleşti. Bu genişletmeler şunlardır;
1928 yılında Kalambaka'yı Kozani'ye bağlamak için bir sözleşme imzalanmış ancak projeden fon yetersizliği nedeniyle 1932 yılında vazgeçilmiştir.
1931 yılında Nea Zichni'den (Mirini) Amfipoli'ye kadar uzanan 25 km uzunluğunda bir hat inşa edilmiş, ancak bu hat daha sonra tek edilmiş ve 1970 yılında demiryolu hattı sökülmüştür.
1955 yılında Amyntaio – Kozani Şube Demiryolu hattı inşa edilmiştir.
1966 yılında Strymonas'dan Kulata'ya inşa edilen 15 km uzunluğundaki hat ile Yunanistan ile Bulgaristan arasında demiryolu bağlantısı sağlanmıştır.
Atina ile Oinoi arasındaki demiryolu hattı çift hatta çıkarılmıştır.
Yunanistan'daki demiryolu sistemi (hem altyapısı hem de demiryolu araçları), II. Dünya Savaşı sırasında (özellikle 1943 ve 1944'te) ciddi hasar görmüş ve 1950'ye kadar tekrar tam olarak faaliyete geçememiştir. Ayrıca 1944 yılında tahrip edilmiş olan Mora Yarımadası’ndaki Achladokampos viyadükleri de ancak 1974 yılında yeniden inşa edilebilmiştir.
1960 yılında, eski Teselya Demiryolları'nın Larisa'dan Volos'a kadar olan kısmı standart hat açıklığında yeniden inşa edilmiş ve Atina – Selanik arasında demiryolu bağlantısı sağlanmıştır.
1950 yılında Lianokladi'de, 1952 yılında Selanik'te, 1962 yılında Larisa'da ve daha sonraki yıllarda Sindos, Aiginio, Platamon, Florina, Edessa, Agras, Arnissa, Polykastron, Ptolemais ve Kozani'de yeni istasyon binaları inşa edilmiştir.
Demiryolu araçları

1962 yılına kadar Yunanistan Devlet Demiryolları, çeşitli kaynaklardan çeşitli buharlı lokomotifler kullanmıştır. Bunların bir kısmı 1920 öncesi demiryolu ağlarına aittir, savaştan sonra dış yardım programlarının bir parçası olarak bir miktar daha satın alınmış ve çok az sayıda da tedarik edilmiştir.
Buharlı lokomotiften dizel lokomotife geçiş 1960'lı yıllarda başlanıştır. İlk dizel lokomotifler 1962 yılında teslim edilen 30 adet Krupp Y60 Shunter (A-101 sınıfı), 10 adet ALCo DL532B (A-201 sınıfı) ve 10 adet ALCo DL500C (A-301 sınıfı) lokomotifleriydi. Onları standart hat açıklığına (1435 mm) uygun olan A-221, A-321, A-351, A-401 ve A-411 sınıfı lokomotifler ile metre hat açıklığına (1000 mm) uygun olan A-9101, A-9201 ve A-9401 sınıfı lokomotifler takip etmiştir.
Dizel çoklu üniteler (DMU) ilk kez 1936 yılında tanıtıldı ve 1950 ile 1960'larda daha yaygın hale geldi. Buharlı lokomotifler yavaş yavaş kullanım dışı kaldı ancak Aralık 1970’te bile hala sınırlı olarak kullanımdaydı.
Demiryolu araçları > Dizel lokomotifler (Standart hat açıklığı)

| Fotoğraf | Sınıf | sayılar | tip | miktar | Üretici firma | Yıl | model | Güç | notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | A-101 |  | 0-6-0 dh | 30 | Krupp | 1962-1967 | Y60 | 478 kilowatt (641 hp) |  |
|  | A-201 |  | Bo-Bo de | 10 | APKO | 1962 | DL532B | 772 kilowatt (1.035 hp) |  |
|  | A-301 |  | Co-Co de | 10 | APKO | 1962 | DL500C | 1.470 kilowatt (1.971 hp) |  |
|  | A-321 |  | Co-Co de | 7 | APKO | 1967 | DL543 | 1.470 kilowatt (1.971 hp) |  |
|  | A-351 |  | Co-Co de | 26 | Alsthom | 1967 | CC AD 2100C1 | 1.544 kilowatt (2.071 hp) |  |
|  | A-401 |  | Co-Co de | 10 | Siemens - Jung | 1966 |  | 1.470 kilowatt (1.971 hp) |  |
|  | A-411 |  | BB dh | 20 | Krauss-Maffei | 1963 | V200 | 1.618 kilowatt (2.170 hp) |  |
Demiryolu araçları > Dizel lokomotifler (Metre hat açıklığı)

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Fotoğraf | Sınıf | sayılar | tip | miktar | Üretici firma | Yıl | model | Güç | notlar |
|  | A-9101 |  | Co-Co de | 12 | APKO | 1965 | DL537 | 993 kilowatt (1.332 hp) |  |
|  | A-9201 |  | Co-Co de | 10 | Alsthom | 1967 | CC AD 1600A1 | 1.175 kilowatt (1.576 hp) |  |
|  | A-9401 |  | BB dh | 20 | Mitsubishi | 1967 | 48-BB-HI | 478 kilowatt (641 hp) |  |
Demiryolu araçları > Dizel çoklu üniteler

Yunanistan Devlet Demiryolları ilk DMU'larını 1936 yılında satın aldı. 1950'lerde daha da fazla sayıda DMU alarak envanterini genişletti. Ek olarak, metre hat açıklığına (1000 mm) uygun olan demiryolu araçları ise SEK'in devraldığı eski demiryolu hatlarından miras kalmıştır.
| Fotoğraf | Sınıf | sayılar | tip | miktar | Üretici firma | Yıl | model | Güç | notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | (Aa11) |  | 2-Bo de | 2 | Floridsdorf | 1936 |  |  |  |
|  | Aa11-AA26      A111-A118 |  | A1-1A + 2-2 | 16 | FIAT | 1950 |  |  |  |
|  | Aa27-AA36      A119-A128 |  | A1-1A + 2-2 | 10 | FIAT | 1958 |  |  |  |
|  | AA41 |  | 2-B | 9 | Renault | 1950 |  |  |  |
|  | AA61 |  | BB | 3 | ADAM | 1955 |  |  |  |
|  | AA71 |  | 2-B | 20 | Ferrostaal- Esslingen | 1962 |  |  |  |
Konuyla ilgili yayınlar

W. F., Simms (1997). The railways of Greece. Wilfried F. Sims. ISBN 0-9528881-1-4.  - Kısa bir geçmiş, basit demiryolu hattı haritaları ve 1997 yılına kadarki geniş bir demiryolu araçları listesini içerir.
Organ, J. (2006). Greece Narrow Gauge. Middleton Press. ISBN 1-904474-72-1.
Voyageur (Şubat 1941). "The Railways of Greece". The Railway Magazine. 87 (524). Londra, Birleşik Krallık: Railway Publications. s. 64.
D. W., Winkworth (Mayıs 1967). "Peloponnese Narrow Gauge". The Railway Magazine. 113 (793). Londra, Birleşik Krallık: Transport & Technical Publications Ltd. ss. 249-254.
"Railway systems in Greece". Cheltenham, Birleşik Krallık: The Restoration & Archiving Trust. 2007. 25 Mart 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mayıs 2008.
1945'te yeniden inşa edilen Brallos (veya Papadia) Köprüsü
Mançoloji

Mançoloji, 1999'da çalışmalarına başlanan, seçilen 23 efsane parçanın yeniden düzenlenmesiyle ortaya çıkarılan, "best of" olarak nitelendirilebilecek bir Barış Manço albümüdür. Albümdeki tek yeni parça "40. Yıl" olup, Barış Manço bu parçanın sözlerini yazmaya, 11 yıl önce "Ömrümün Sonbaharında" adlı şarkısının sözleri arasında tahmin yürüttüğü gibi, fırsat bulamamıştır.
Albüm aslında toplama albüm olmasına karşın albümde yer alan tüm parçalar yalnızca bu albüm için yeniden yorumlanmıştır. Bu yönüyle stüdyo albümü olarak da nitelendirilebilmektedir. Albüm çalışmaları Barış Manço'nun ölümünden hemen önce sonlanmış ve Manço'nun ölümünden sonra piyasaya sürülmüştür.