İlaç adlandırması
Tescilli olmayan (genel) adlar > Tarihçe

İlaçlar için jenerik adların standartlaştırılmasının ilk kökleri Londra, Edinburgh, Dublin, Hamburg ve Berlin farmakopeleri gibi şehir farmakopeleri ile başlamıştır. Kimyada 19. yüzyılda yaşanan temel gelişmeler, o dönemi, bugün kimyasal adlandırma olarak adlandırdığımız, atomlara, fonksiyonel gruplara ve moleküllere dayalı çok sayıda ismin gerekli veya düşünülebilir olduğu ilk dönem haline getirmiştir. 19'uncu yüzyılın ikinci yarısında ve 20'nci yüzyılın başlarında, şehir farmakopeleri ulusal farmakopeler (İngiliz Farmakopesi, Amerika Birleşik Devletler Farmakopesi, Pharmacopoeia Germanica (PhG veya PG), İtalyan Farmakopesi ve Japon Farmakopesi gibi) ve ulusal formülariler (İngiliz Ulusal Formülarisi, Avustralya Farmasötik Formülarisi ve Hindistan Ulusal Formülarisi gibi) olarak birleştirildi. Avrupa Farmakopesi ve Dünya Sağlık Örgütü (WHO) Uluslararası Farmakopesi gibi uluslararası farmakopeler bir sonraki seviyedir.
1953 yılında DSÖ, Latince, İngilizce, Fransızca, İspanyolca, Rusça, Çince ve Arapça dahil olmak üzere çeşitli dillerde INN'ler yayınlayan Uluslararası Tescilsiz Ad (INN) sistemini oluşturmuştur. İngiliz Onaylı Ad (BAN) sistemi, Avustralya Onaylı Ad (AAN) sistemi, Amerika Birleşik Devletleri Kabul Edilen Ad (USAN) sistemi (çoğunlukla Amerika Birleşik Devletleri Farmakopesi (USP) sistemi ile aynıdır) ve Japonya Kabul Edilen Ad (JAN) sistemi de dahil olmak üzere birçok ülke jenerik ilaç adları oluşturmak için ulusal düzeyde sistemlere sahiptir. Bu ulusal düzeydeki Onaylanmış Ad/Kabul Edilen Ad sistemlerinin en azından birkaçı, INN sistemi zaten var olduktan sonra, 1960'lara kadar oluşturulmamıştır. 21. yüzyılda artan küreselleşme, ilaçların yeni jenerik adları için azami rasyonalizasyonu teşvik etmektedir ve yeni USAN'ların, BAN'ların ve JAN'ların özel bir gerekçe olmaksızın yeni INN'lerden farklı olmayacağına dair artan bir beklenti vardır.
Yirminci yüzyılın ilk yarısında, ilaçların jenerik adları genellikle kimyasal adların daha az heceli hale getirilmesiyle oluşturuluyordu. Bu tür bir daraltma kısmen, gayriresmi olarak, yerel olarak standartlaştırılmıştı, ancak evrensel olarak tutarlı değildi. Yirminci yüzyılın ikinci yarısında, adlandırma sistemleri bu tür bir daraltmadan uzaklaşarak kimyasal ilişkileri gösteren mevcut kök ve ekler sistemine yönelmiştir.
Biyofarmasötikler, tescilli olmayan adlandırma konusunda bir zorluk oluşturmuştur, çünkü toplam sentez veya yarı sentez ile yapılan daha küçük moleküllerin aksine, farklı üreticilerin ürünleri arasında tam olarak değiştirilebilirlik konusunda daha az güvence vardır. Tıpkı şarabın maya türüne ve üzüm hasat yılına göre değişiklik gösterebilmesi gibi, canlı organizmalar üretimin ayrılmaz bir parçası olduğu için her ürün ince bir şekilde farklı olabilir. DSÖ MedNet topluluğu, tescilli olmayan adlara sahip olmanın hizmet ettiği hedeflerin sürekli olarak yerine getirilmesini sağlamak için biyofarmasötikler için sistemini güçlendirmek için sürekli olarak çalışmaktadır. Son yıllarda Biyolojik Niteleyici sisteminin geliştirilmesi buna bir örnektir.
Ön ekler ve ara eklerin farmakolojik bir önemi yoktur ve ilacı aynı sınıftaki diğer ilaçlardan ayırmak için kullanılır. Son ekler veya kökler ilaç adının ortasında veya daha sık olarak sonunda bulunabilir ve normalde ilacın etkisini gösterir. Jenerik adlar genellikle ilacın hangi sınıfta olduğunu tanımlayan son eklere sahiptir.