stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Işık
Işıkla ilgili kuramların tarihi

Keşfedilen ilk görünmez ışın, 1800 yılında William Herschel tarafından rastlantıyla bulunan kızılötesi ışınımdır. Herschel, güneş ışığını bir prizmadan geçirerek tayf renkleri olarak adlandırılan kırmızı, turuncu, sarı, yeşil, mavi, lacivert ve mor renkleri incelerken çok ilginç bir şeyle karşılaşır. Her rengin sıcaklığını ayrı ayrı termometreyle ölçerken, kırmızı rengin ötesinde termometrenin yükseldiğini görür. Bu şekilde yayılan ısının da kırmızı ışık gibi bir ışık türü olduğunu, ama insan gözüyle görülmediğini istemeden de olsa göstermiş olur. William bu keşfine kızılötesi ışınım adını verir. Bu keşiften sonra tayfın diğer ucunda yer alan ve morötesi ışık olarak adlandırılan, görünmez ışık da fotoğraf kartı üzerindeki etkisi sayesinde keşfedilir.
Karanlık bir yerde göremeyiz; tıpkı Albert Einsteinin dediği gibi "Karanlık diye bir şey yoktur, karanlık ışığın yokluğudur". Işık kaynakları olmadan ışık da olamaz ve ışık kaynakları bize kendiliklerinden gözükürler. Onun için fizik dilinde ışık kaynağı denir. Onlardan kaynaklanan ışığın aracılığıyla gördüğümüz cisimlere de karanlık cisimler adını veririz. Karanlık cisimler, ışık kaynağından çıkan ışınların yansıması sonucu bize 
gözükür. Işık kaynağı ile karanlık cisimlerin arasına koyduğumuz cam, su gibi cisimler, bu karanlık cisimleri görmemizi engellemez.
Işık bizim görebilmemizin ana nedenidir. Eğer ışık olmasaydı hiçbir şey göremezdik. Çünkü görme işleminde ışık kaynağından çıkan ışınlar etrafımızdaki cisimlere çarparak gözümüze ulaşırlar da o narin göz bebeğimiz onları birer birer içeri buyur edip retinada ağırlar. Daha sonra retinaya körü körüne bağlı sinirler aracılığı ile burada oluşan görüntü, işlenmesi ve yorumlanması için beyine yollanır. Fakat 1600'lü yıllarda ışık ışınlarının gözümüzden çıkıp diğer cisimlere çarpıp geri geldiğine ve böylece görebildiğimize inanılırdı.
Işık; foton denilen kütlesiz (ağırlıksız değil, kütlesiz) ve yüksüz atom-altı parçacıklardan oluşur. Tüm parçacıklar gibi fotonlar da dalga özelliği gösterirler. Yani bir dalga boyları ve bir frekansları vardır. Işık ışınları da fotonların ilerlerken aldıkları yoldan başka bir şey değildirler. Fotonlar kaynaklarından çıktıktan sonra -eğer önlerinde hiçbir engel yoksa- düz doğrultuda ve hiç sapmadan yayılırlar. Herhangi bir cisme çarpınca da cismin şeffaf olup olmamasına göre yansır veya kırılırlar.
Günümüzde ışığın hareketi, dual (ikili, çift) model denilen dalga ve parçacık teorilerinin birleşmesinden oluşmuş bir teori ile açıklanmakta. Açıklama kısaca şöyle: Işık dalga özelliği gösteren fotonlardan oluşmuştur. Ve yayılırken iki özelliği de gösterebilir. Ama kesinlikle ikisini bir arada değil! Bazen dalga bazen de parçacık olarak yayılır ışık. Ama hangi hallerde parçacık hangi hallerde dalga olarak yayıldığı konusunda hiçbir bilgimiz yok. Ama şunu biliyoruz ki biz onu dalga olarak görmek istiyorsak dalga, parçacık olarak görmek istiyorsak parçacık olarak davranır.
Görünür ışığın elektromanyetik tayftaki yeri
Renklerin karışımı
Vladimir Markovnikov

| Vladimir Markovnikov |
| --- | --- |
Markovnikov, 1905
Doğum: 25 Aralık 1837(1837-12-25) Knyaginino, Nizhny Novgorod Governorate, Rusya İmparatorluğu
Ölüm: 11 Şubat 1904 (65 yaşında) Sankt-Peterburg, Rusya İmparatorluğu
Milliyet: Rus
Eğitim: Kazan Üniversitesi

Kariyeri
Dalı: Kimya
Doktoradanışmanı: Alexander Butlerov
 

Vladimir Vasilyeviç Markovnikov (Rusça: Влади́мир Васи́льевич Марко́вников) aynı zamanda Markownikoff olarak da yazılır. (25 Aralık [ E.U. 13 Aralık] 1837 - 11 Şubat 1904), Rus kimyager ve Markovnikov kuralı'nı bulan bilim insanıdır.
Hayatının erken dönemi ve eğitimi

Vladimir Markovnikov, 22 Aralık 1837'de Rusya İmparatorluğu'nun (şimdiki Dzerjinsk, Nijni Novgorod Oblastı, Rusya Federasyonu) Nijni Novgorod yakınlarındaki Chernorechye'de doğdu. Doğumundan kısa bir süre sonra babası emekli oldu ve aile, Markovnikov'un erken çocukluğunu geçirdiği Nijni Novgorod eyaletinin Knyagininsky bölgesindeki Ivanovo köyüne, evlilik sırasında karısının ailesinden çeyiz olarak aldığı bir aile mülküne yerleştiler.
Markovnikov, 1856 yılında Kazan İmparatorluk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Kameral Bölümü'ne katıldı. Kısa süre sonra Akeksandr Butlerov'un ders verdiği bölüme geçti. 1860 yılında üniversitedeki bir takım dersi tamamladıktan sonra profesörlüğe hazırlanmak için bir kimya laboratuvarına laboratuvar asistanı olarak atandı. 1864 yılında yüksek lisans tezini; 1869 baharında doktora tezini savundu.
Kişisel hayatı

Markovnikov, Lyubov Dmitrievna Rychkova ile evlendi. Çiftin ilk oğlu Vladimir politikacı; Nikolai adındaki oğlu ise mimar oldu.
Kariyeri

Markovnikov, Kazan Üniversitesi ile yaşadığı bir anlaşmazlığın ardından 1871'de Odesa Üniversitesi'ne ve iki yıl sonra kariyerinin geri kalanını geçirdiği Moskova Üniversitesi'ne profesör olarak atandı. 1901'de Amerikan Felsefe Derneği'ne üye seçildi
Kariyeri > Çalışmaları

Markovnikov en çok, 1869'da HX'in (burada 'X' bir halojeni temsil eder) alkenlere katılma reaksiyonlarını açıklamak üzere belirlenen Markovnikov kuralıyla tanınır. Bu kurala göre nükleofilik X-, daha az hidrojen atomuna sahip karbon (C) atomuna bağlanırken proton, daha fazla hidrojen atomu bağlı olan karbon atomuna bağlanır. Dolayısıyla, hidrojen klorür (HCl) propen (CH3–CH=CH2) ile reaksiyona girerek izomerik 1-kloropropan (CH3CH2CH2Cl) yerine 2-kloropropan (CH3CHClCH3) üretir. Kural, katılma reaksiyonlarındaki ürünlerin moleküler yapılarını tahmin etmede faydalıdır. Hidrojen bromürün neden hem Markovnikov kuralına uygun hem de ters sıra veya anti-Markovnikov ilavesi gösterdiği, ancak Morris S. Kharasch 1933'te bir açıklama sunana kadar anlaşılmadı. Bu olaya bazen Peroksit etkisi de denir.
Hughes, Markovnikov'un yaşamı boyunca tanınmamasının nedenlerini tartışmıştır. Çoğunlukla Batı Avrupalı kimyacıların çoğunun anlamadığı Rusça yayın yapmasına rağmen, kuralını ilk kez belirttiği 1870 tarihli makale Almanca yazılmıştı. Ancak Markovnikov'un kural, izomerik bütirik asitlerle ilgili 26 sayfalık bir makaledeki 4 sayfalık bir ekte yer alıyordu ve o zamanın standartlarına göre bile çok zayıf deneysel kanıtlara dayanmaktaydı. Hughes, kuralın ilham verici bir tahmin olduğu, zamanın kanıtlarıyla gerekçelendirilmediği, ancak daha sonra (çoğu durumda) doğru olduğu ortaya çıktığı sonucuna varmıştır. Markovnikov'un Magistr Khimii ve Doktor Khimii tezlerinin okunmasına dayanan daha yeni bir değerlendirme, bu görüşle çelişiyor ve Markovnikov Kuralının mantıksal olarak tezlerinden kaynaklandığına işaret ediyor.
Markovnikov ayrıca altıdan fazla karbon atomlu karbon halkaları, 1879'da dört karbon atomlu bir halka ve 1889'da yedi karbon atomlu bir halka keşfederek organik kimyaya katkıda bulunmuştur.
Markovnikov ayrıca Bütirik ve izobütirik asitlerin aynı kimyasal formüle (C4H8O2) ancak farklı yapılara sahip ve izomer yapıda olduğunu gösterdi.
Markovnikov, 1870
Rus Kimya Derneği'nin kurucuları 1868 (4 Ocak 1868'de kurulmasına karar veren 1. Rus Doğa Bilimciler ve Doktorlar Kongresi üyeleri). Ayaktakiler, soldan sağa: F.R. Vreden, Dmitry Lachinov (fizikçi), Georgia Schmidt, A.R. Shulyachenko, Aleksandr Borodin (besteci), Nikolai Menshutkin (kimyager), Victor Sokovnin (müzik öğretmeni), F.F. Beilstein, Trofim Lısenko, Dmitri Mendeleyev, F.N. Savchenkov; oturanlar: V. Richter, S. I. Kovalevskay, N.P. Nechaev, Markovnikov, Aleksandr Voskresensky (kimyager), Pensilvanya İlyenkov, P.P. Alekseev, Alexander Engelgardt (Mendeleyev tarafından imzalanmıştır)
Navaho sincabı

Batı sarı çamının kozalağını kemirirken
Yuva sergisi için malzeme toplarken
Navaho sincabı (Sciurus aberti), sincapgiller (Sciuridae) familyasının monotipik Otosciurus alt cinsinden bir kemirici türü.
Morfoloji

Boyu ve kuyruğu uzun ağaç sincabıdır. Boyu 46–58 cm, kuyruğu 19–25 cm, ağırlığı da 620 g dır. Erginlerin kış aylarındaki uzun kulak tüyleri Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarında yaz kürküne büründüğü için kısalır. Kuzey Amerika sincapları içinde en güzel görünenidir. Rengi alt türüne bağlı olarak değişkenlik gösterir.
Habitat

Tek başına kurak Batı sarı çamı (Pinus ponderosa var. scopulorum) ormanları ile bununla karışık orman oluşturan Douglas köknarı (Pseudotsuga menziesii) ana yaşam alanlarıdır. Yiyecek ve barınak olarak bu ormanlara bağımlıdırlar.
Yayılımı

Orta Güney ABD ve Kuzey Meksika'da yayılım gösteren endemik türdür.
Alt türleri

Sciurus aberti aberti : Merkezi Arizona dağları ve güneybatı New Mexico
Sciurus aberti barberi : Batı merkezî Chihuahua'daki Sierra Madre Occidental
Sciurus aberti chuscensis : Kuzeybatı New Mexico'daki Chuska Dağları ve kuzeydoğu Arizona
Sciurus aberti durangi : Güneybatı Durango'daki Sierra Madre Occidental
Sciurus aberti ferreus : Kolorado'da Kayalık Dağları'ın doğu yamaçları ve New Mexico'nun kuzey uçları
Sciurus aberti kaibabensis : Kuzey Arizona'daki Kaibab Yaylasında
Sciurus aberti mimus : Kolorado'daki San Juan Dağları ve kuzey-merkezî New Mexico
Sciurus aberti navajo : Güneydoğu Utah'taki Abajo Dağları
Sciurus aberti phaeurus : Güneybatı Chihuahua'daki Sierra Madre Occidental ve kuzeybatı Durangolength
Adlandırma

Kızılderili Navaho coğrafyasında yaygın ve alt türlerinden (Sciurus aberti navajo) birinin de adı olduğu için Navaho sincabı denmiştir. Navaholar "dlozishzhiin" ('kara sincap') adını verirler. Latince bilim adı, ABD askeri albay John James Abert'in adına ithaf edilmiştir. İngilizce adı da (Abert's squirrel) buna paraleldir.
La Plata yunusu

La Plata yunusu (Pontoporia blainvillei) Güney Amerika'nın güneydoğusunda Atlas Okyanusu kıyılarında bulunan bir yunus türüdür. Taksonomik olarak nehir yunusları grubunun bir üyesi olan La Plata yunusu, tatlısuda yaşayan diğer üç nehir yunusu türünün aksine okyanusta ve tuzlusu haliçlerinde yaşar.
Taksonomi

La Plata yunusu cinsindeki tek türdür. İlk olarak 1844'te Paul Gervais ve Alcide d'Orbigny tarafından tanımlanmıştır. Türün ismi olan blainvillei Fransız zoolog Henri Marie Ducrotay de Blainville'in anısına verilmiştir. La Plata yunusu, Arjantin ve Uruguay'da kullanılan Franciscana adıyla da bilinir. Brezilya'da Toninha ve Cachimbo diye de adlandırılmaktadır.
Fiziksel tanımlama

La Plata yunusu, deniz memelileri arasında gövdesine oranla en uzun ağza sahiptir, erişkin erkeklerde bu oran %15'e kadar ulaşır. Erkekler 1,6 metreye, dişiler ise 1,8 metreye kadar büyür. Gövde rengi grimsi kahverengidir ve vücudun alt kısmı daha açık renklidir. Gövde boyutlarına göre yan yüzgeçlerde hem geniş hem de büyüktür. Gövdeye bağlandığı yerde daralan yan yüzgeçler hemen hemen üçgen şeklindedir. Yan yüzgeçlerin arka kenarları testere gibi dişlidir. Yarımay şeklindeki havadeliği boyundaki sanki yunus kafasını yukarıya doğru kaldırıyormuş izlenimi veren bir deri kırışıklığının hemen önünde yer alır. Sırt yüzgecinin gövdeye bağlandığı kısım uzundur ve yüzgecin ucu yuvarlaktır.
Ağırlığı 50 kg.'a ulaşan La Plata yunusu 20 yıl kadar yaşar. Hamillelik süresi 10-11 aydır ve yavrular birkaç yıl içinde erişkin hâle gelir. Dişiler beş yaşına geldikten sonra doğurabilir.
Yunus göze çarpmayacak şekilde yavaş ve akıcı bir şekilde hareket eder ve haliçteki koşullar oldukça sakin olmadığı sürece görülmeleri çok zordur. Genel olarak tek başına ya da küçük gruplar hâlinde yüzerler. İstisna olarak 15 yunustan oluşan gruplar görülmüştür. La Plata yunusu deniz tabanından beslenir. Yunusların bağırsaklarının incelenmesi sonucunda en az 24 farklı tür balık yedikleri görülmüştür. Ayrıca ahtapot, mürekkep balığı ve karides de avlayan La Plata yunusları orkalar ve çeşitli köpekbalığı türleri tarafından avlanır.
Doğal yaşam alanı

La Plata yunusu Güney Amerika'nın güneydoğusunda Atlas Okyanusu kıyısında ve Rio de la Plata'nın halicinde bulunur. Kuzeyde Brezilya Ubatuba yakınlarındaki Oğlak Dönencesi'nden güneyde Arjantin Valdés Yarımadası'na kadar bir alanda yaşar. Nehir yunusları ailesi içinde tatlısuda değil de denizde ve tuzlusu haliçlerinde yaşayan tek türdür. Her ne kadar bazı yunuslar yaşamlarını nehir sistemleri dışında geçirse de birçok bireyin yaşamlarını nehir sistemleri içinde geçirdiği ve hiçbir zaman denize açılmadıkları bilinmektedir.
Koruma

La Plata yunusu IUCN Kırmızı Liste'sinde "eksik veri" kategorisinde listelenmiştir. Ancak bu kategori, koruma yanlıları tarafından her yıl ağlara takılarak oluşan kazalar nedeniyle yunus ölümlerinin yunus türü popülasyonun düzenli bir sayıda kalmasını engelleyeceği konusundaki endişelerini maskelemektedir. Bu yunus türü aynı zamanda kıyılarda yapılan trol avcılığı nedeniyle de tehdit altındadır. 1970'lerde tutulan kayıtlara göre ölümler daha çok Uruguay sahilinde yaygınken son zamanlardaki araştırmalar artık Brezilya'nın güney sahilleri ile ve Arjantin sahillerinde bulunan ağların daha tehlikeli olduğunu göstermektedir. Her üç ülkeden de biliminsanları bu konudaki endişelerini dile getirmiş ve bu yunusların kötü durumlarının vurgulanması için uluslararası yardım isteğinde bulunmuşlardır. La Plata yunusu popülasyonu ve yıllık popülasyon değişimi bilinmemektedir.
Büyük mavi balıkçıl

Büyük mavi balıkçıl'ın ötüşü
Büyük mavi balıkçıl, Küba
Büyük mavi balıkçıl (Ardea herodias), balıkçılgiller (Ardeidae) familyasından bir kuş türü.
Kuzey ve merkezi Amerika'da olduğu gibi Karayipler ve Galapagos Adalarında da bulunurlar, uzak kuzey ve çöller hariç beslenmek için susuz yüksek dağlarda yerleşim gösterirler.
Özellikleri

En büyük Kuzey Amerikalı balıkçıldır, baş-kuyruk uzunluğu 91–137 cm, kanat açıklığı 180 cm ve ağırlığı 2,2-3,6 kg kadardır. Genelde mavi-gridir, uçuş tüyleri siyah, uylukları kırmızı-kahverengi ve böğürlerin yukarısı kırmızı-kahverengi ve siyah çizgili bir çifttir; boyun, paslı-gridir, önlerindeki ince kuş tüyü siyah ve beyaz çizgili; baş soluk, yüzü neredeyse beyaz ve başın arkasında gözlere doğru gelen siyah bir çift tüyleri vardır. Daha aşağı boyunda tüyler, uzun ve tüy-gibidir; üreme mevsimin başlangıcında daha aşağı arkada da tüyleri vardır. Soluk sarımsı olan gaga, üreme mevsimimin başlangıcında kısaca portakal rengidir ve gri olan daha aşağı bacakta portakal rengidir. Olgunlaşmamış kuşlar, renk olarak daha soluktur, soluk siyahımsı-gri bir taç ve sadece zayıfça tanımlanan böğür deseni vardır; hiçbir tüyü yoktur ve gagası soluk gri-sarıdır.
Alt türler

Beş alt türü vardır, bunlar:
Ardea herodias herodias Linnaeus, 1758. Kuzey Amerika'nın çoğu, aşağısı hariç.
Ardea herodias fannini Chapman, 1901. Güney Alaska'dan kuzeybatı Pasifik'e güneyde Washington; kıyılar.
Ardea herodias wardi Ridgway, 1882. Kansas ve Oklahoma Kuzey Florida'ya.
Ardea herodias occidentalis Audubon, 1835. Güney Florida, Karayipler adaları.
Ardea herodias cognata Bangs, 1903. Galapagos Adaları.
Alt tür occidentalis, tüy tonları, büyüklükleri ve sadece çizgili olmasıyla ayrılır, 
normal renkli kuşlar gibi olsalar da biliyoruz ki Büyük beyaz balıkçıl beyaz morfolojisiyle farklılığa sahiptir. Karada tuzlu su yakınlarında bulunan bu tür uzun süre ayrı bir tür olarak düşünüldü. Wurdemann's balıkçılı ise bilindiği kadarıyla beyaz morfoloji ile normal morfoloji arasında orta seviyede bir kuştur; sadece başı beyazdır.
Üreme dönemleri esnasında yüksek seslidirler; sert karga gibi sesleri vardır 
fakat ara sıra sesleri çıksa da hiçbir zaman belirli bir bölgede yerleşme mücadeleleri olmamıştır.
Yaşam ortamı

Büyük mavi balıkçıl, Kuzey Amerika'nın çoğu boyunca bulunur, Alaska, Britanya Kolumbiyası, Québec ve Yeni İskoçya'yı kapsar. Saha güneyde, Florida, Meksika ve Karayipler'den Güney Amerika'ya uzatılır. Büyük mavi balıkçıllariçin habitat alanları, taze ve tuzlu su bataklıkları, mangrov bataklıkları, sel basan çayırlar, göl kenarları veya sahil hatları olabilir ama onlar her zaman suyun yakınında yaşar. Genellikle, suyun yakınında duran ağaçlar veya çalılıklarda yuva yapar.
Beslenme

Büyük mavi balıkçıl için ilk yiyecek küçük balıklar olup kabuklu deniz hayvanları, böcekler, kemirgenler, amfibiler, sürüngenler ve küçük kuşları da yediği bilinmektedir. Genellikle yalnız beslenirler. Büyük uzunbacaklı kuşlardan olan büyük mavi balıkçıllar daha derin sularda beslenebilir. Gece ve gün esnasında sığ suda veya suyun kenarında beslenirler ama şafak ve günbatımında özellikle etrafında görülürler. Balıkçıllar, görüş ile yiyeceğini saptarlar ve genellikle tümünü yutarlar. Sığ su boyunca yürümek için uzun bacaklarını kullanırlar ve balık veya kurbağaları keskin gagalarını mızrak gibi kullanarak yakalarlar. Diyeti aynı zamanda, böcekler, yılanlar, deniz kaplumbağaları, kemirgenler ve küçük kuşları da kapsayabilir.
Göç

Doğuda, sahasının kuzey parçasında Kayalık Dağlardaki kuşlar göçmendir ve merkezi Amerika veya kuzey Güney Amerika'da kışlarlar. Güneye doğru güney Birleşik Devletler'den ve Pasifik kıyılarında yıl boyu yerleşiktirler.
Grönland, Hawaii ve Azor Adalarında bir serseri olarak kaydedildiler.
Resimler

Uçarken
Uçarken
Balık yerken
Büyük mavi balıkçıl
Balık avlarken
Büyük mavi balıkçıl
Büyük mavi balıkçıl
Büyük mavi balıkçıl
Küçük Prens (film, 2015)

| --- | --- |
Yönetmen: Mark Osborne
Yapımcı:  Aton Soumache  Dimitri Rassam  Alexis Vonarb 
Senarist:  Irena Brignull  Bob Persichetti 
Oyuncular:  Jeff Bridges  Rachel McAdams  Paul Rudd  Bud Cort  Marion Cotillard  Benicio del Toro  James Franco  Ricky Gervais  Paul Giamatti  Riley Osborne  Albert Brooks  Mackenzie Foy 
Müzik:  Hans Zimmer  Richard Harvey 
Kurgu:  Carole Kravetz Aykanian  Matt Landon 
Stüdyo:  Method Animation  ON Animation Studios  Orange Studio  LPPTV  M6 Films  Lucky Red 
Dağıtıcı: Paramount Pictures
Çıkış tarih(ler)i: 22 Mayıs 2015 (2015-05-22) (Cannes Film Festival) 29 Temmuz 2015 (2015-07-29) (France)
Süre: 108 minutes
Ülke: France Italy
Dil: English
Bütçe: $77.5 million
Hasılat: $97.5 million
Küçük Prens, Mark Osborne tarafından yönetilen ve Antoine de Saint-Exupéry'nin 1943 tarihli aynı adlı romanına dayanan 2015 İngilizce Fransızca-İtalyan 3D animasyonlu fantastik macera aile drama filmidir. Filmde Jeff Bridges, Rachel McAdams, Paul Rudd, Bud Cort, Marion Cotillard, Benicio del Toro, James Franco, Ricky Gervais, Paul Giamatti, Riley Osborne, Albert Brooks ve Mackenzie Foy'un seslendirmeleri yer almaktadır. Küçük Prens'in tam uzunlukta bir animasyon özelliği olarak ilk uyarlamasıdır.
Film, kitabın hikâyesini, yaşlı bir pilot olan anlatıcısıyla yeni tanışan ve ona Küçük Prens ile Sahra çölünde karşılaşmasının hikâyesini anlatan genç bir kız hakkında bilgisayar animasyonlu bir çerçeveleme tekniğiyle stop motion animasyon kullanarak anlatmaktadır. Filmin animasyonu stüdyo Mikros Image tarafından sağlanmıştır.
Film, 22 Mayıs 2015'te 68. Cannes Film Festivali'nde yarışma dışı bir gösterimle yayınlanmıştır. Ardından 29 Temmuz'da Fransa'da Paramount Pictures tarafından geniş çapta gösterime girmiştir. Film, bütçe kesintileri nedeniyle iptal edilmeden önce 18 Mart 2016'da Amerika Birleşik Devletleri'ndeki sinemalarda gösterime girmesi beklenmekteydi. Ancak Netflix  ABD dağıtım haklarını satın almıştır. 5 Ağustos 2016'da yayınlanmıştır.
Film olumlu eleştiriler alarak, animasyon stili ve kaynak malzemeye gösterilen saygı nedeniyle övgü toplamıştır. Ayrıca, 55 milyon €'luk bir bütçeyle 97,6 milyon $ kazanarak tüm zamanların yurtdışındaki en başarılı Fransız animasyon filmi olmuştur.
Oyuncular

Küçük Prens olarak Riley Osborne, ebediyen genç bir çocuk ve "Asteroid B612" sakinidir.
Paul Rudd, kendi çocukluğunu unutan ve İşadamı için endişeli, beceriksiz bir kapıcı olan yetişkin Küçük Prens /Bay Prens rolündedir.
Küçük Kız olarak Mackenzie Foy, iyi kalpli akıllı, alıngan ve erken gelişmiş bir kızdır. Çok meraklı bir zihne sahip ve çocukluğunda büyümeyi ve tadını çıkarmayı dengelemek için mücadele etmektedir.
Havacı olarak Jeff Bridges, Sahra Çölü'nde Küçük Prens ile arkadaş olan ve Küçük Kız'a akıl hocalığı yapan eksantrik ve emekli bir havacıdır.
Rachel McAdams, Küçük Kızına bakan meşgul ve kendini adamış bir anne olan Anne rolündedir.
James Franco, Küçük Prens'in umursadığı ve evcilleştirdiği ve sonunda dünyadaki birçok arkadaşından biri haline gelen bir kızıl tilki olan Tilki rolündedir.
Marion Cotillard, Küçük Prens'in önemsediği ve konuştuğu parlak ve güzel bir gül olan Gül rolündedir.
Benicio del Toro, Küçük Prens'in tanıştığı ve anında temkinli olduğu kurnaz ve zehirli bir yılan olan Yılan rolündedir.
İşadamı Albert Brooks, gökyüzündeki yıldızlara sahip olan ve daha fazla yıldız satın almak için para kazanan kibirli ve açgözlü bir iş adamıdır.
Paul Giamatti Akademi Öğretmeni olarak, çocukların işkolik yetişkinlere dönüştürüldüğü bir "Akademi" işleten ince, uzun ve aldatıcı bir öğretmendir.
Bud Cort, Küçük Prens'in ziyaret ettiği ve güvenilmez bir asteroid kralı olan Kral rolündedir. Filmin ilerleyen bölümlerinde İşadamı için asansör operatörü olmaktadır.
Ricky Gervais, kibirli bir kişiliğe sahip olan bir adamdır. Filmin ilerleyen bölümlerinde İşadamı için polis memuru olmaktadır.
Hemşire olarak Jacquie Barnbrook, Aviator'ın hastaneye kaldırıldığı hastanede bir hemşiredir.
Marcel Bridges endişeli komşu olarak, Havacı'nın tutumlarını merak eden bir komşudur.
Jeffy Branion Polis olarak, tekrar tekrar Aviator'ı tutuklayan ve alıkoyan bir polis memurudur.
Yapım aşaması > Gelişimi

14 Ekim 2010'da Kung Fu Panda'nın yardımcı yönetmeni ve More'un yaratıcısı Mark Osborne işe alınmıştır. Ayrıca, 1943'te aynı adlı romandan uyarlanan Küçük Prens'i yönetmesi için ayarlanmıştır. Irena Brignull (The Boxtrolls'un yazarı) ve Bob Persichetti, Mark Osborne tarafından tasarlanan bir hikâyeye dayanan filmin senaryosunu yazmıştır. Aton Soumache, Alexis Vonarb ve Dimitri Rassam, 2015 yılında gösterime girmesi için 70-80 milyon dolar bütçeli filmin yapımcılığını üstlenmiştir.
Film, romanda olmayan bir çerçeveleme aracını içermektedir. Bir kız öğrenci Küçük Prens'i münzevi bir yaşlı komşu aracılığıyla keşfetmektedir. Geena Davis Enstitüsü'nün Medyada Cinsiyet üzerine yaptığı araştırma, animasyon filmlerindeki karakterler arasındaki cinsiyet eşitsizliğini ortaya çıkardıktan sonra Mark Osborne filmin kahramanını küçük bir kız yapmaya karar vermiştir. Osborne'a göre "yetişkinliğin ruhunu" temsil etmektedir. Animasyonda her zaman erkek merkezli olmak zorundadır algısı yıkılmaya çalışılmıştır. Bu filmlerin yapılması yıllar almaktadır.
Film, kızın dünyası için bilgisayar animasyonu ve Küçük Prens'in hayal ettiği gibi dünyası için stop-motion animasyon kullanmaktadır. Filmin geliştirilmesi ve storyboard çalışmaları Paris'te tamamlanmıştır. Ekip daha sonra, Paris'te Onyx Entertainment, İtalya'da Mediaset ve Lucky Red ve Mikros arasında bir ortak girişim olan bir Fransız-Kanada projesine sunulan vergi avantajlarını en üst düzeye çıkarmak için animasyon, aydınlatma, renk ve prodüksiyonun son aşamaları için Montreal'e taşınmıştır. Filmin yardımcı yapımcılarından biri Kanadalı Kaibou Production'dan Brice Garnier'dir. Kaibou servisi, Hat üretimi ve servis üretimini gerçekleştirmiştir (3D animasyon ve stop motion).
Osborne, projenin tonunu ve tutkusunu iletmek için özel olarak yaratılmış el yapımı görsel yardımcılarla dolu "sihirli bir bavul" dediği şeyi kullanarak filmi tüm dünyadaki oyunculara, sanatçılara ve dağıtımcılara sunmuştur. Modelci Joe Schmidt (Coraline'in modelleyicisi) sanat kitabının bulunduğu ve filmin hikâyesini görsel olarak anlatan bu animasyonları yaratmıştır. Schmidt, Osborne'un film için vizyonunun bir anlık görüntüsünü oluşturmuştur. Bir yanda minik gezegenler ve yıldızlardan oluşan bir takımyıldız aydınlanmıştır. Diğer yanda dev bir resim kitabı doldurmuştur. Osborne, kasanın derinliklerinde bir yerden, her bir göze yerleştirildiğinde stop-motion kuklaların 3 boyutlu görüntülerini gösteren slaytları tutan iki büyük beyaz daire çıkarmıştır. Kısa sürede tek yönlü bir ayna kayarak aşağıda sararmış sayfalardan oluşan bir koleksiyonun bulunduğu gizli bir odayı ortaya çıkarmıştır. Osborne'un filminde önemli bir olay örgüsü olan Saint-Exupéry'nin orijinal el yazmasının bir maketidir. Dört yıl içinde, Osborne filmi 400'e yakın kez sunmuştur.