stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Onur Öymen

| Onur Öymen |
| --- | --- |

Onur Öymen USAK'ta konuşurken
Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkan Yardımcısı
Görev süresi 5 Kasım 2003 - 23 Mayıs 2010
Genel Başkan: Deniz Baykal
Türkiye Büyük Millet Meclisi 22. ve 23. Dönem Milletvekili
Görev süresi 14 Kasım 2002 - 28 Haziran 2011
Seçim bölgesi: 2002 - İstanbul 2007 - Bursa
Türkiye Cumhuriyeti NATO Daimi Temsilcisi
Görev süresi 1997-2002
Yerine geldiği: Tugay Özçeri
Yerine gelen: Ahmet Üzümcü
Türkiye Dışişleri Bakanlığı Müsteşarı
Görev süresi 1995-1997
Yerine geldiği: Özdem Sanberk
Yerine gelen: Korkmaz Haktanır
Türkiye Cumhuriyeti Bonn Büyükelçisi
Görev süresi 6 Aralık 1990 - 16 Haziran 1995
Yerine geldiği: Reşat Arım
Yerine gelen: Volkan Vural
Türkiye Cumhuriyeti Kopenhag Büyükelçisi
Görev süresi 1 Ocak 1988 - 1 Ocak 1990
Yerine geldiği: Reşat Arım
Yerine gelen: Volkan Vural
Kişisel bilgiler
Doğum: 18 Ekim 1940 (84 yaşında) İstanbul
Partisi: Cumhuriyet Halk Partisi
Akraba(lar): Hıfzırrahman Raşit Öymen (amcası) Altan Öymen (kuzeni) Örsan Öymen (kuzeni)
Ebeveyn(ler): Mahmud Münir Öymen Nebahat Öymen
Bitirdiği okul: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi
Mesleği: Diplomat ·  Siyasetçi
Ödüller: Yılın Politikacısı Ödülü – Nokta  2005                   Abdi İpekçi Barış Ödülü – Milliyet  1997                   Yılın Hariciyecisi Ödülü – Türkiye Sanayiciler ve İşadamları Vakfı  1995, 1996, 1997                   Yılın Bürokratı Ödülü – Nokta  1995                   
Resmî site: onuroymen.com
Onur Başaran Öymen (d. 18 Ekim 1940, İstanbul), Türk diplomat ve siyasetçidir. Diplomat olarak uzun bir süre dış ülkelerde Türkiye Cumhuriyeti'ni temsil eden Onur Öymen, daha sonra siyasete girmiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi 22. dönem İstanbul ve 23. dönem Bursa milletvekili olan Öymen, aynı zamanda 5 Kasım 2003'ten 23 Mayıs 2010 tarihine kadar Cumhuriyet Halk Partisi genel başkan yardımcısıydı.
Yaşamı

18 Ekim 1940'ta İstanbul'da doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini Galatasaray Lisesi'nde tamamladıktan sonra 1963'te Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'ni bitirdi ve aynı fakültede doktora yaptı. "Teknolojik Gelişme ve Savunma Politikası" başlıklı bir doktora tezi hazırladı. Bu tez Bilgi Yayınları tarafından yayımlandı.
1964 yılında Dışişleri Bakanlığında göreve başladı. Askerlik hizmetinin (1964 - 1966) ardından 1966 - 1968 yılları arasında NATO Dairesinde İkinci kâtip olarak görev yaptı. 1968'de Avrupa Konseyi Daimi Temsilciliği'nde İkinci kâtip daha sonra da başkatip olarak görevlendirildi.
Ankara'da Siyaset Planlama ve Avrupa Konseyi, daha sonra da Kıbrıs Dairelerinde Şube Müdürlüğü yaptıktan sonra 1974 yılında Lefkoşa Büyükelçiliği Müsteşarı oldu. 1978 yılında Dışişleri Bakanı'nın özel danışmanı olarak görevlendirildi. Bir yıl sonra Ekonomik İşler Daire Başkanı oldu. 80'li yılların başında Prag Büyükelçiliği Müsteşarlığı (1980), Madrid Büyükelçiliği Müsteşarlığı (1982) görevleriyle yurtdışında bulundu. 1984 yılında Siyasi İnceleme ve Değerlendirme Daire Başkanı olarak Ankara'ya döndü. 1985'te Siyaset Planlama Dairesi Başkanı oldu.
Kopenhag Büyükelçisi (1988), Bonn Büyükelçisi (1990) görevlerinin ardından 1995 yılında Dışişleri Bakanlığı Müsteşarı olarak atandı. 1997'de NATO Daimi Temsilcisi oldu. 2002 yılının Ağustos ayında Dışişleri Bakanlığındaki görevinden emekli oldu.
Kasım 2002'de CHP İstanbul Milletvekili olarak meclise girdi. 5 Kasım 2003'ten 23 Mayıs 2010'a değin CHP Genel Başkan Yardımcısı olmuştur. Temmuz 2007'de CHP Bursa Milletvekili olarak mecliste yer almıştır. Londra'daki Uluslararası Stratejik Araştırmalar Enstitüsü'nün üyesidir.
İngilizce, Fransızca, Almanca ve İspanyolca dillerini bilen Onur Öymen, Nedret Öymen ile evlidir; iş insanı Burak Öymen ve mimar Başak Öymen'in babasıdır.
Hakkındaki tartışmalar

Onur Öymen 10 Kasım 2009 günü TBMM'de yaptığı konuşmada hükûmetin izlediği siyaseti eleştirerek, Atatürk'ün terörle nasıl mücadele ettiği konusunda Şeyh Said İsyanı, Dersim İsyanı gibi olayların bastırılmasını örnek gösterdi. Bu açıklama bazı kesimlerde tepkilere neden oldu. Onur Öymen 13 Kasım 2009 günü yaptığı açıklamada "İnsanlarımız eğer bizim hiç kastetmediğimiz nedenlerle üzüldülerse, incindilerse, onlardan gerçekten özür dileriz" diye konuştu.
Ödülleri

1995  Yılın Bürokratı Ödülü, Nokta dergisi
1995, 1996, 1997  Yılın Hariciyecisi Ödülü, Türkiye Sanayiciler ve İşadamları Vakfı
1997 Abdi İpekçi Barış Ödülü, Milliyet Gazetesi
2005 Yılın Politikacısı Ödülü, Nokta Dergisi
2022 - ADD Yılın Atatürkçüsü Ödülü (Uluslararası ilişkiler dalında)
Yapıtları

Türkiye'nin Gücü (1998)
Geleceği Yakalamak: Küreselleşme ve Devlet Reformu (2000)
Silahsız Savaş: Bir Mücadele Sanatı Olarak Diplomasi (2002)
Ulusal Çıkarlar: Küreselleşme Çağında Ulus Devleti Korumak (2005)
Çıkış Yolu (2008)
Bir Propaganda Silahı Olarak BASIN (2014)
Arka Plan Teröre Yön Verenler (2016)
Zor Rota: Gençlik ve Diplomasi Anıları (2017)
Baskılara Direnirken: Bir Cumhuriyetçinin Siyaset Anıları (2020)
Rüzgâr türbini tasarımı

Rüzgâr türbinine örnek bu 3 kanatlı türbin modern rüzgâr türbinlerinin klasik tasarımıdır
Rüzgâr türbini bileşenleri: 1- Temel, 2- Elektrik şebekesi bağlantısı, 3- Kule, 4- Merdiven, 5- Rüzgâra doğru yönlendirme kontrolü (Sapma kontrolü), 6-Makina yuvası(Nacelle), 7- Jeneratör, 8- Anemometre, 9- Elektrikli veya Mekanik Fren, 10- Şanzıman, 11- Rotor kanadı, 12- Kanat hatve kontrolü, 13- Rotorun göbeği.
Rüzgâr türbini tasarımı, rüzgârdan enerji elde etmek için rüzgâr türbininin şekil ve teknik özelliklerinin belirlenmesidir. Rüzgâr türbini kurulumu rüzgâr enerjisini almak, türbini rüzgâra yönlendirmek, mekanik dönüşü elektrik enerjisine çevirmek, türbini başlatmak, durdurmak ve kontrol etmek için gerekli  sistemlerden oluşur.
Çoğu ticari türbinler bu tasarımı kullandığından bu makalede yatay eksenli rüzgâr türbinlerin (kısaca HAWT) tasarımı anlatılmıştır.
1919'da fizikçi Albert Betz kütle ve enerjinin korunumu yasalarına göre ideal bir rüzgâr türbininde rüzgârın teorik kinetik enerjisinin 16/27'sinden (% 59.3) daha fazlasının rüzgârdan alınamayacağını ispatladı. Betz yasasındaki bu sınıra modern türbin tasarımlarıyla ancak % 70 - 80'i arasında yaklaşılabilir.
Rüzgâr enerjisi sistemi tasarımı, kanatların aerodinamik tasarımının yanında, göbek, kontroller, jeneratör, destekleyici yapı ve kule temel tasarımını kapsar. Rüzgâr türbinlerini elektrik güç şebekelerine bağlarken daha ileri tasarım soruları ortaya çıkar.
Aerodinamik

Ana madde: Rüzgar türbini aerodinamiği
Rüzgâr türbininin kanatlarının şekil ve boyutları, rüzgârdan enerjiyi verimli olarak almak için gereken aerodinamik performans ile kanat üzerine etkiyen kuvvetlere dayanması için gerekli mukavemet tarafından belirlenir.
Yatay-eksenli rüzgâr türbininin aerodinamiği basit değildir. Kanatlardan geçen havanın akışı türbinden uzaktaki hava akışıyla aynı değildir. Enerjinin havadan alınma şekli, havanın türbinden tarafından saptırılmasına neden olur. Ayrıca rotor yüzeyindeki  rüzgâr türbininin aerodinamiği diğer aerodinamik alanlarda nadiren görülen olgular sergiler.
Güç kontrolü

Verimli güç çevrimi ve türbin bileşenlerinin tasarlanan hız ve tork sınırlarında çalışması için türbin hızı kontrol edilmelidir. Dönen kanatlardaki merkezkaç kuvveti, kanat dönüş hızının karesi ile olarak arttığından bu yapı aşırı hıza karşı hassastır. Rüzgâr hızının küpüyle rüzgârın gücü arttığından türbinler uygulamada güç üretebildiklerinden çok daha fazla rüzgâr yüklerinde (ani fırtınalar gibi) bozulmayacak şekilde yapılmalıdır. Rüzgâr türbinlerinin şiddetli rüzgârlarda torku azaltan araçları vardır.
Rüzgâr türbini çeşitli rüzgâr hızlarında güç üretmesi için tasarlanır. Çoğu türbinler yaklaşık 3–4 m/s' de dönmeye başlar ve 25 m/s'de devreden çıkar. Nominal rüzgâr hızı aşılırsa güç sınırlandırılmalıdır. Bu çeşitli yollarla yapılır.
Kontrol sisteminin üç temel elemanı vardır: proses değişkenlerini ölçen sensörler, enerjiyi yakalayan ve türbin parçalarına yüklemeyi düzenleyen motorlar ve sensörler tarafından toplanan bilgiye dayanarak motorları yönetmek için kullanılan kontrol algoritmaları.
Rüzgâr türbinleri, eğer aşılırsa hasarlanacakları hayatta kalma hızı adı verilen maksimum rüzgâr hızına göre tasarlanır. Ticari rüzgâr türbinlerinin hayatta kalma hızı 40 m/s (144 km/s, 89 mil/saat) ila 72 m/s (259 km/s, 161 mil/saat) aralığındadır. En yaygın hayatta kalma hızı 60 m/s (216 km/s, 134 mil/saat) dir. Bazıları 80 m/saate (290 km/saat, 180 mil/saat) dayanacak şekilde tasarlanır.
Güç kontrolü > Ani Yavaşlayıp durma (Stall)

Akan havanın kanat profiline uyguladığı kaldırma kuvvetini hızla azaltacak şekilde hava akımı kanat profilinin üzerinden geçtiğinde oluşur. Genellikle bunun nedeni hucum açısının (AOA) fazla olmasıdır ancak değişken etkilerden de kaynaklanabilir. 
Sabit hatveli rüzgâr türbin kanatları şiddetli rüzgâr hızlarında durması için aerodinamik olarak tasarlanabilir bu ise türbinin daha yavaş dönmesine neden olur. Bu aşırı rüzgâr hızı nedeniyle sisteme zarar gelmesini önlemeye yardımcı olan kolay ve arızalara karşı güvenli bir mekanizmadır. Ancak değişken kontrollu hatveye sahip sistemler dışında daha geniş rüzgâr hız aralığında sabit bir güç alınamadığından bu uygulama büyük ölçekli güç şebeke uygulamaları için uygun değildir.
Sabit hızlı HAWT (Yatay Eksenli Rüzgâr Türbini) kanatları hızlandıkça yüksek rüzgâr hızında hucum açısını doğal olarak artırır. Doğal bir strateji rüzgâr hızı arttığında kanadın durmasına izin vermektir. Bu teknik birçok erken HAWT'de başarıyla kullanılmıştır. Ancak bu kanat takımlarının bazılarında kanat hatve derecesinin işitilebilir gürültü seviyelerini artırdığı gözlenmiştir.
Vorteks jeneratörleri kanadın kaldırma özelliklerinin kontrolu için kullanılabilir. Aerofil profilinin alt yüzeyine uygulanan kaldırma kuvvetini artırmak veya maksimum kaldırma kuvvetini sınırlamak için aeroprofilin üst  yüzeyine (daha çok kamber) VG'ler yerleştirilir.
Diğer kontroller > Jeneratör torku

Modern büyük rüzgâr türbinleri değişken hızlı makinelerdir. Rüzgâr hızı nominal değerin altına düştüğünde mümkün olduğunca fazla güç almak amacıyla rotor hızını kontrol etmek için jeneratörün torku kullanılır. Uç hız oranı 6 veya 7 optimum değerinde sabit tutulduğunda maksimum güç alınır. Bu ise rüzgâr hızlandıkça rotor hızının orantılı olarak artması gerektiği anlamına gelir. Kanatların aldığı aerodinamik tork ile uygulanan jeneratör torku arasındaki fark rotor hızını kontrol eder. Jeneratör torku azsa rotor hızlanır jeneratör torku çoksa rotor yavaşlar. Nominal rüzgâr hızının altında kanat hatvesi rüzgârdan en çok gücü alacak şekilde rüzgâra düz sabit açıda tutulurken jeneratör tork kontrolu aktiftir. Nominal rüzgâr hızının üstünde kanat hatvesi aktifken jeneratör torku sabit tutulur.
Sabit mıknatıslı senkron motoru kontrol etmenin tekniklerinden birisi Alan Odaklı Kontroldür. Alan Odaklı Kontrol torku ve tek hızlı kontrol cihazını kumanda etmek için gereken iki akım kontrolörden (bir iç döngü ve dış döngü kademeli tasarımı) oluşan kapalı çevrim stratejisidir.
Sabit tork açı kontrolü
Bu kontrol stratejisinde tork açısını 90o ye eşit tutmak için vektör akımı q ekseni ile hizalanırken d eksen akımı sıfırda tutulur. Bu basitliği nedeniyle en çok kullanılan kontrol stratejilerinden biridir çünkü sadece Iqs akımını kontrol edilir. Dolayısıyla sabit mıknatıslı senkron jeneratörünün elektromanyetik tork denklemi sadece Iqs akımına bağlı basit bir doğrusal denklemdir.
Yani Ids = 0 için elektromanyetik tork (bunu d ekseni denetleyicisiyle elde edebiliriz) şimdi:
Te= 3/2 p (λpm Iqs+ (Lds-Lqs) Ids Iqs )= 3/2 p λpm Iqs
Dolayısıyla makine tarafı dönüştürücüsünün ve kademeli PI denetleyici döngülerinin sistemi sağdaki şekilde verilmiştir. Burada PWM-regüle dönüştürücünün görev oranları mds ve mqs olan kontrol girişlerine sahibiz. Ayrıca makine tarafındaki rüzgâr türbini için kontrol şemasını ve eşzamanlı olarak Ids'yi nasıl sıfır tuttuğumuzu görebiliriz (elektromanyetik tork denklemi doğrusaldır).
Diğer kontroller > Türbinin rüzgâr yönüne çevrilmesi

Modern büyük rüzgâr türbinleri motor yuvasının arkasındaki rüzgâr gülü tarafından ölçülen rüzgâr yönüne bakacak şekilde aktif olarak kumanda edilir. Sapma açısını (rüzgâr ve türbin işaret yönü arasındaki yanlış hizalama) azaltarak güç artırılır ve simetrik olmayan yükler azaltılır. Ancak rüzgâr yönü hızla değiştiğinden türbin hassas olarak bu yönü takip etmez ve her zaman biraz küçük bir sapma açısı olur. Güç çıkış kayıpları (cos (yalpa açısı))3 ile düşmek üzere yaklaşık olarak tahmin edilir. Özellikle az-orta rüzgâr hızlarında sapma türbin gücünü önemli miktarda azaltabilir, ± 30 ° rüzgâr yönü değişimleri yaygındır ve türbinlerin rüzgâr yönündeki değişikliklere tepki süreleri uzundur. Hızlı rüzgârlarda rüzgâr yönü daha az değişir.
Diğer kontroller > Elektrikle frenleme

Küçük rüzgâr türbininin frenlenmesi jeneratörden enerjinin direnç grubuna boşaltılmasıyla türbin dönüşü kinetik enerjisinin ısıya dönüştürülmesi ile yapılabilir. Bu yöntem jeneratördeki kinetik yükün aniden azaltılması veya türbin hızını izin verilen sınırın içinde tutamayacak kadar küçük olması durumunda faydalıdır.
Döngüsel frenleme kanatların yavaşlamasına neden olur bu da anlık durma (stall) etkisini arttırır ve kanatların verimliliğini azaltır. Bu şekilde daha hızlı rüzgârlarda dönüş (nominal) güç çıkışı korunurken türbin güvenli hızda tutulabilir. Bu yöntem genellikle şebekeye bağlı büyük rüzgâr türbinlerine uygulanmaz.
Diğer kontroller > Mekanik frenleme

Aşırı ciddi olaylarda veya aşırı hız gibi acil durumlarda türbini durdurmak için mekanik kampanalı fren veya disk fren kullanılır. Bu fren birincil araç olarak rotor kilit sistemi ile türbin bakımında türbini durdurmak için ikincil araçtır. Bu tür frenler genellikle sadece kanadı rüzgâra karşı kapattıktan ve elektromanyetik frenlemeyle türbinin hızını azalttıktan sonra uygulanır çünkü mekanik frenler türbini tam hızdan durdurmak için kullanılırsa motor bölümünde yangın çıkabilir. Fren nominal RPM'de uygulanırsa türbin üzerindeki yük artar.
Türbinin büyüklüğü

Rüzgâr türbininin farklı boyut sınıfları vardır. En küçük enerji üretimi 10 kW'dan az güçlerde evlerde, çiftliklerde ve şehirden uzak uygulamalarda kullanılırken, 10-250 kW arası rüzgâr türbinleri köyler, hibrit sistemler ve dağıtılmış güç için kullanılır. İngiltere'nin Liverpool Körfezi'ndeki Burbo Bank Extension rüzgâr çiftliğindeki 8 MW'lık dünyanın en büyük rüzgâr türbini 2016 yılında kuruldu. Şebeke ölçekli türbinler (bir megawatt'tan büyük) merkez istasyon rüzgâr çiftliklerinde, dağıtılmış güçte ve topluluk rüzgârında kullanılır.
Belirli sürdürülebilir bir rüzgâr hızı için türbinin kütlesi yaklaşık olarak kanat-uzunluğunun küpü ile orantılıdır. 
Türbin tarafından yakalanan rüzgâr enerjisi kanat uzunluğunun karesiyle orantılıdır. 
Bir türbinin en büyük kanat uzunluğu malzemesinin katılığı, dayanıklılığı ve nakliye hususlarıyla sınırlıdır.
Artan türbin büyüklüğü ile birlikte işçilik ve bakım maliyetleri kademeli olarak artar bu nedenle maliyetleri en aza indirmek için rüzgâr çiftliği türbinleri temel olarak malzemelerin mukavemeti ve oturma şartlarıyla sınırlıdır.
Tipik modern rüzgâr türbin çapları 40 ila 90 metre (130 ila 300 ft) ve güçleri 500 kW ve 2 MW arasında derecelendirilir. 2017 itibarıyla en güçlü türbin Vestas V-164, 9.5 MW güce ve 164 m rotor çapına sahiptir.
Git gide daha büyük rüzgâr türbinleri tasarlanmaktadır üreticiler henüz maksimum boyuta yaklaşmadılar. En büyük türbinler 265 metre veya daha büyük çapta olacaktır.
Makina yuvası (Nacelle)

Nacelle kule ile rotoru birbirine bağlayan şanzıman ve jeneratörü barındıran yuvadır. Sensörler rüzgârın hızını ve yönünü algılar motorlar güç çıkışını maksimum yapmak için nacelle rüzgâr yönüne döndürür.
Makina yuvası (Nacelle) > Şanzıman

Geleneksel rüzgâr türbinlerinde kanatlar jeneratöre  şanzıman yoluyla bağlı bir mili döndürür. Şanzıman bir-megawattlık bir türbinin 15- 20 tur/dak' da dönen kanatlarının dönüş hızını elektrik üreten jeneratör için 1.800 dev/dak hıza çıkarır. GlobalData 'dan analistler  şanzıman pazarının 2006'da $3.2bn iken 2011'de $6.9bn'e ve 2020'de $8.1bn 'na büyüyeceğini tahmin etmektedir. 2011'de pazar liderleri Winergy idi. Rüzgâr türbin bakım maliyetlerini azaltmanın bir yolu olarak manyetik şanzımanların kullanımı da keşfedildi.
Makina yuvası (Nacelle) > Jeneratör

Büyük, ticari boyutta yatay eksenli rüzgâr türbinlerinin  elektrik jeneratörü türbin rotor göbeğinin arkasına, kulenin tepesindeki makine yuvasına (nacelle) yuvasına konulur. Genellikle rüzgâr türbinleri elektrik şebekesine doğrudan bağlı olan asenkron makineler aracılığıyla elektrik üretir. Rüzgâr türbininin dönüş hızı elektrik şebekesinin eşdeğer dönüş hızından genelde daha azdır: rüzgâr jeneratörleri için tipik dönüş hızları 5-20 devir/dakikadır direkt tahrikli bir makinenin hızı ise 750 - 3600 dev/dak arasındadır. Bu nedenle rotorun göbeği ile jeneratör arasına dişli kutusu yerleştirilir. Bu aynı zamanda jeneratör maliyetini ve ağırlığını da azaltır. Ticari boyutlu jeneratörlerde alan sargısını taşıyan bir rotor bulunur böylece stator adı verilen sargı kümesinin içinde dönen bir manyetik alan oluşturulur. Dönen alanın sargısı jeneratör çıkışının yüzde birini tüketirken alan akımının ayarlanması jeneratör çıkış voltajı üzerinde iyi bir kontrol sağlar.
Eski tip rüzgâr jeneratörleri daha az maliyetli indüksiyon jeneratörlerinin kullanılmasına imkan veren güç hattı frekansına uyacak şekilde sabit hızda döner. Yeni rüzgâr türbinleri genellikle ne hızda dönerse dönsün elektriği en verimli şekilde üretir. Üretilen değişken frekanslı akımının DC'ye ve sonra tekrar AC'ye dönüştürüldüğü çift beslemeli indüksiyon jeneratörleri veya tam-etkili dönüştürücüler (converter) gibi çoklu teknolojiler kullanarak değişen çıkış frekansı ve voltajı şebekenin sabit değerleriyle eşleştirilir. Her ne kadar bu alternatifler maliyetli ekipman gerektirse de ve güç kaybına neden olsa da türbin rüzgâr enerjisinin çok daha büyük kısmını yakalayabilir. Bazı durumlarda özellikle türbinler kıyıya yerleştirildiğinde, DC enerji şebekeye bağlantısı için türbinden merkezi (karadaki) invertöre iletilir.
Makina yuvası (Nacelle) > Hidrolik

Hidrolik rüzgar türbinleri, dişli kutularının frekans ve tork ayarlamalarını basınçlı bir hidrolik sıvı aracılığıyla gerçekleştirir. Genellikle, türbinin hareketi sıvıyı nacelle'deki bir hidrolik pompa ile basınçlandırır. Bu arada, zemindeki bileşenler bu basıncı enerjiye dönüştürebilir ve çalışma sıvısını tekrar dolaştırabilir. Tipik olarak, bu tür hidrostatik şanzımanda kullanılan çalışma sıvısı, hidrolik ünitelerdeki sürtünmeden kaynaklanan kayıpları azaltan ve geniş bir çalışma sıcaklığı aralığına izin veren bir yağlayıcı görevi gören yağdır. Ancak, halen çalışma sıvısı olarak bol miktarda ve çevre dostu olduğu için suyu kullanmayı içeren başka kavramlar da incelenmektedir.
Hidrolik türbinler hem işletme hem de sermaye maliyetleri açısından fayda sağlar. Gerçek zamanlı olarak uyum sağlayan sürekli değişken bir şanzımana sahip olmak için değişken deplasmanlı hidrolik üniteler kullanabilirler. Bu, jeneratör hızını rotor hızına ayırır, durmayı önler ve türbinin optimum hız ve torkta çalışmasını sağlar. Bu dahili şanzıman, bu hidrolik sistemlerin geleneksel dişli kutusuna olan ihtiyacı ortadan kaldırma yoludur. Dahası, mekanik güç dönüşümü yerine hidrolik güç dönüşümü, dönüş dalgalanmaları üzerinde bir sönümleme etkisi yaratarak, aktarma organlarının yorgunluğunu azaltır ve türbinin yapısal bütünlüğünü iyileştirir. Ayrıca, mekanik bileşenler yerine basınçlı bir sıvı kullanılması, elektrik dönüşümünün nacelle yerine zeminde gerçekleşmesini sağlar. Bu, bakım zorluğunu, türbinin ağırlığını ve ağırlık merkezini azaltır. Çalışmalara göre, bu faydaların açık deniz rüzgar türbinleri için eşitlenmiş güç maliyetinde %3,9-18,9 oranında bir azalma sağlayabileceğini tahmin edilmektedir.
Birkaç yıl önce Mitsubishi, Artemis şubesi aracılığıyla, kamu ölçeğinde benzersiz bir hidrolik rüzgar türbini olan Sea Angel'ı konuşlandırdı. Dijital Yer Değiştirme teknolojisi, 7 MW olarak derecelendirilen rüzgar türbini Sea Angel'da denemelere tabi tutuldu. Bu tasarım, düzensiz rüzgar hızlarına yanıt olarak merkezi ünitenin yer değiştirmesini ayarlayarak sistemin optimum verimliliğini koruyabilir. Yine de bu sistemler geleneksel dişli kutularına kıyasla daha yenidir ve ticarileştirmenin daha erken aşamalarındadır.
Makina yuvası (Nacelle) > Şanzımansız rüzgâr türbini

Dişlisiz rüzgâr türbinlerinde (doğrudan tahrik de denir) şanzıman yoktur. Bunun yerine, rotorun mili doğrudan kanatlarla aynı hızda dönen jeneratöre bağlanır.
PMDD jeneratörlerin şanzımanlı jeneratörlere göre avantajları artan verimlilik, daha az gürültü, daha uzun  ömür, düşük devirde yüksek tork, daha hızlı ve hassas konumlandırma ve sürücü mukavemeti vardır. PMDD jeneratörleri "ciddi miktarda birikmiş yorulma torku yüklemesi, ilgili güvenilirlik sorunları ve bakım maliyetlerine duyarlı dişli-hız arttırıcıyı ortadan kaldırır."
Doğrudan tahrikli jeneratörün düşük dönüş hızını telafi etmesi için gerekli frekans ve gücü oluşturmada daha çok mıknatıs olsun diye jeneratörün rotor çapı arttırılır. Dişlisiz rüzgâr türbinleri genellikle dişlili rüzgâr türbinlerinden daha ağırdır. En çok örnek türbin sayısına dayanan AB'nin "Reliawind" adlı çalışması şanzımanlı türbinlerin güvenilirliğinin rüzgâr türbinlerinin ana sorunu olmadığını göstermiştir. 
Direkt tahrikli türbinlerin denizde güvenilirliği hala bilinmemektedir çünkü numune sayısı çok azdır.
Danimarka Teknik Üniversitesi uzmanları sabit mıknatıs dişlili jeneratörün 25 kg/MW nadir toprak elementi neodiyum, dişlisiz olanı ise 250 kg/MW kullanacağını tahmin etmektedir.
Aralık 2011'de ABD Enerji Bakanlığı şanzımansız rüzgâr türbinlerinin sabit mıknatıslar için çok miktarlar kullanılan neodiyum gibi nadir toprak elementinin kritik derecede az olduğunu yazan bir rapor yayınladı. Çin nadir toprak elementlerinin % 95'inden fazlasını üretirken Hitachi Neodiyum mıknatısları kapsayan 600'den fazla patente sahiptir. Doğrudan tahrikli türbinler 1 megavat için 600 kg sabit mıknatıs kullanır ki neodiyum içeriğinin mıknatıs ağırlığının% 31'i olduğu tahmin edildiğinde 1 megawatt için yüzlerce kg nadir toprak içeriği kullanılacağı anlaşılabilir. Hibrit aktarma organları (doğrudan tahrik ile geleneksel dişli arasında arasında) önemli miktarda daha az nadir toprak malzemesi kullanır. Sabit mıknatıslı rüzgâr türbinleri Çin dışındaki pazarın sadece %5'ini oluştururken Çin'deki pazar payının %25 veya daha fazla olduğu tahmin edilmektedir. 
2011'de rüzgâr türbinlerinde neodiyum talebinin elektrikli araçların 1/5'i olduğu tahmin edildi.