Slovak-Macar Savaşı
Başlangıç

Batıdaki Çek topraklarını zayıflatan Münih Anlaşması'ndan sonra, Macar kuvvetleri Slovak sınırında tehditkar bir şekilde kalmaya devam etti. Bildirildiğine göre, yalnızca 36 saatlik operasyonlar için topçu mühimmatına sahiplerdi ve açıkça bir blöf yapıyorlardı, ancak çok daha büyük ve daha donanımlı Çekoslovak Ordusu savaşmayı seçmiş olsaydı, Macaristan'ı yenebilme ihtimali vardı ve bu nedenle Macaristan askeri olarak Almanya tarafından desteklenmek zorundaydı. Çekoslovak ordusu, sınır boyunca büyük bir nehir engeli olmayan her yerde 2.000 küçük beton mevzi inşa etmişti.
Macaristan İçişleri Bakanı Miklós Kozma, Karpat Rutenya'da doğmuştu. 1938'in ortalarında bakanlığı, güney Slovakya ve Karpat-Ukrayna'ya sızmaya başlayan Rongyos Gárda'yı silahlandırdı. Durum artık açık savaşın eşiğine gelmişti. Alman ve İtalyan bakış açısından bu engellenmesi gereken bir durumdu ve bu nedenle İkinci Çekoslovak Cumhuriyetine ortak Birinci Viyana Ödülünü kabul etmesi için baskı yaptılar. 2 Kasım 1938'de, büyük ölçüde Macaristan'ın lehinde bulundu ve Çekoslovakya'yı, (1910 nüfus sayımına göre) çoğunlukla Macar nüfusun yaşadığı Slovakya'nın güney kesiminin 11.833 km²'sini Macaristan'a bırakmaya zorladı. Bölünme aynı zamanda Slovakya'nın ikinci büyük şehri olan Kösice'ye de mal oldu ve başkent Bratislava'yı daha fazla Macar baskısına karşı savunmasız bıraktı.
2 Kasım 1938 ile 12 Ocak 1939 tarihleri arasında 22 sınır çatışması gerçekleştiren Macaristan'ı Birinci Viyana Ödülü tam olarak tatmin etmedi.
Mart 1939'da Çekoslovakya'da yeni bir kriz siyasi sahneyi vurdu. Cumhurbaşkanı Emil Hácha, Jozef Tiso'nun Slovak hükûmetini görevden aldı ve yeni Slovak başbakanı Karol Sidor'u atadı. Bunun üzerine 13 Mart 1939 akşamı Jozef Tiso ve Ferdinand Ďurčanský, Berlin'de Hitler, Ribbentrop ve Generaller Walther von Brauchitsch ve Wilhelm Keitel ile bir araya geldi. Bu arada, Almanya'nın pozisyonunun farkında olan Macaristan, komşu Rutenya sınırında harekete geçmeye hazırlanıyordu. Öğleden sonra ve 14 Mart gecesi, Slovakya Parlamentosu Çekoslovakya'dan bağımsızlığını ilan etti. Hácha, 14 Mart 1939'da Hitler tarafından Berlin'e davet edildi. Ertesi gün saat 1:30'a kadar davet edildi ve ardından kendisine iki seçenek sunuldu: "Nominal özerlik ya da Almanya ile birlik" Hácha önce reddetti, ancak Naziler sabah 4'te Prag'ı bombalamakla tehdit ettikten sonra kalp krizi geçirdi. Hácha, yanında sağlık personeli ile Çekoslovakya'dan geriye kalanları Almanya ile birleştirerek Bohemya ve Moravya Koruyuculuğunu oluşturan belgeyi imzaladı ve kararını Prag'a bildirdi. O gün trenle Prag'a gitti, ancak Hitler'in Hácha'dan önce Prag'a varmasını sağlamak için tren Almanlar tarafından kasıtlı olarak yavaşlatıldı.
Macaristan yeni kurulan Slovakya'yı tanıdığında Slovaklar şaşırdı. Ancak Macaristan, Slovakya sınırından memnun değildi ve Slovak kaynaklarına göre, 20. Piyade Alayı'nın zayıf unsurları ve sınır muhafızları, Macarların Ujgorod'un karşısındaki Tepe 212.9'u ele geçirme girişimini püskürttü. Bu ve ardından Nižné Nemecké ve Vyšné Nemecké sınır köylerinin bombalanmasında, Slovakya 13 kişinin öldüğünü iddia etti ve Hitler'in koruma vaadine başvurarak derhal Almanya'ya dilekçe verdi.
17 Mart'ta Macaristan Dışişleri Bakanlığı Almanya'ya, mevcut hattın yalnızca bir iç Çekoslovak idari bölümü olduğu, tanınan bir uluslararası sınır olmadığı ve bu nedenle şimdi tanımlanması gerektiği bahanesiyle Macaristan'ın Slovaklarla doğu Slovak sınırı üzerinde müzakere etmek istediğini söyledi. Karpat-Ukrayna Macaristan'a geçmişti. Sınırı Ujgorod'un yaklaşık 10 km (6 mil) batısında, Sobrance'ın ötesine kaydıran ve ardından neredeyse kuzeye, Polonya sınırına kadar uzanan önerilerinin bir haritasını içeriyordu.
Macar iddiası kısmen, kuzeydoğu Slovakya'da çoğunluğu Slovakların değil, Macarların ve Rutenyalıların oluşturduğunu belirten 1910 nüfus sayımına dayanıyordu. Nüfus sorununa ek olarak, Macaristan'ın aklında başka bir amaç daha vardı: Ujgorod'u ve mevcut Slovak sınırının görüş alanı içinde olan Uzh Nehri boyunca Polonya'ya giden ana demiryolunu korumak. Bu nedenle, sınırı Uzh Vadisi'nin batı havzasının ötesine güvenli bir mesafeye itmeye karar verdi.
Almanya, Macaristan ve Slovakya'ya böyle bir sınır revizyonuna razı olacağını bildirdi. 18 Mart'ta, Koruma Antlaşması'nın imzalanması için Viyana'da bulunan Slovak liderler bunu kabul etmek zorunda kaldılar ve Bratislava, Slovak sivil ve askeri makamlarına geri çekilme emri verdi. Diğer tüm potansiyel Macar taleplerinin Slovakya'da yasadışı olması gerekiyordu.