stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Akşehir
Tarihi ve turistik mekanları

Nasreddin Hoca Türbesi
Batı Cephesi Karargâhı Müzesi (18 Kasım 1921)
Hıdırlık
Akşehir Evi
Nasreddin Hoca Etnoğrafya Müzesi (1914-Rüştü Bey)
Ulu Camii (1213)
Hasan Paşa İmaret Camii (1510-11)
Taş Medrese (1250-Fahreddin Ali Sahip Ata)
Gülmece Anıtı
Seydi Mahmut Hayrani Türbesi (1224)
Eski Kilise (19.Y.Y.)
Gavur Hamamı (?)
Meydan (Şifa) Hamamı (1329-30)
Kızılca Mescidi (1476-77)
Kileci Mescidi (13. yy.)
Ferruhşah Mescidi (1224)
Güdük Minare Mescidi (1227)
İplikçi Camii (1337)
Hacı İbrahim Veli Türbesi (1370)
Nimetullah Nahçivani Türbesi - Akşehir Kent Ormanı
Türküleri

Karadır Kaşların
Entarisi Aktandır
Karanfilsin Bibersin
Emmiler Emmiler
Kıcılar Kavak Kıcılar
Durnam Gelir Yata Kalka
Bir Sabahtan Yolum Düştü Gedil'e
Yasiyan'a Varamadım Yalınız
Karşıdan Gel Göreyim
Gadifem Gara Gatlı
Garip Çoban
Üç Türkoğlu
Yüz Dirhemdir
Kartal Kuşun Kanadında Al Olur
Ay Oğlan
Tahiroğlu
Bermende Zeybeği
Gedil Zeybeği
Yemekleri

Zülbiye (Soğan Aşı)
Herse
Nasreddin Hoca Peynir Baklavası
Kaymak Baklavası
Ergörmez Aşi
Toğga çorbası
Sakala sarkan
Etli Ekmek
Nasreddin Hoca Türbesi
Nasreddin Hoca heykeli
Nasreddin Hoca Türbesi'nin iç görünümü
Atatürk'ün kaldığı karargah müze yapılmıştır.
Bizans-Rus Antlaşması (945)

Radzilov elyazmasının 56. yaprağında  944 tarihli Bizans-Rus Antlaşmasi
Bizans-Rus Antlaşması, 940ların başlarında Kiev Ruslarının Konstantinopolis'e karşı gerçekleştirdikleri deniz seferinin sonucu Bizans İmparatoru VII. Konstantinos ile Kiev Büyük Knezi I. İgor (h. 914-915) arasında 944 ya da 945 yılında imzalanan  antlaşmadır. Hükümleri, Ruslar için, İgor'un selefi Oleg'in adıyla ilişkili olan önceki anlaşmadan daha az avantajlıydı. Eski Rus Hukuku'nun en eski yazılı kaynaklarından biridir.
Anlaşmanın metni, İlk Vakayiname'de korunduğu gibi, Rusların tam yetkili temsilcilerinin bir listesini içerir (en az elli kadar isim verilir). Ezici çoğunluğunda İskandinav isimleri vardır. Rus heyetinin bir kısmı pagan tanrılarına, diğer bir kısmı Hristiyan Tanrı'nın adına yemin eder. Bu da Rus elitinin önemli bir bölümünün Hristiyanlaştığını gösterir.
İgor'un karısı Olga'nın dışında, iki archontess'den bahsedilir: Volodislav'un karısı Predslava ve Uleb'in karısı Sphandra. Bu iki çift ismin (sırasıyla Slav ve İskandinav) İgor'un bazı Rurik akrabalarına mı atıfta bulunduğu yoksa ayrı bir hükümdar aileyi mi temsil ettiği açık değildir.
944/945 antlaşması, önceki uzlaşmalardaki birkaç maddeyi tekrarlamıştır. Ruslar, Kırım'da bir Bizans toprağı olan Hersonisos'a saldırmama sözü verdiler (Madde 8). Dinyeper Nehri'nin (Beloberezhye) ağzı birlikte yönetilecek, ancak Rusların orada kışlanması ve Hersonisos'un balıkçıları ezmeleri yasaklanmıştı (Madde 12).
2. madde deniz hukuku ile ilgili yeni hükümler içermektedir. Basiretli tüccarları, akıncılardan ayırmak için, Rusların her gemisi, Kiev prensi için kaç kişi ve kaç geminin Konstantinopolis'e yelken açacağını açıklayacaktı. Aksi takdirde Rus gemileri imparatorluk yetkilileri tarafından tevkif edilebilecekti.
Ufa Guberniyası

Ufa Guberniyası (Rusça: Уфимская губерния Yaroslavskaya guberniya; Başkurtça: Өфө губернаһы Öfö gubernahı), Rus İmparatorluğu'nun guberniyalarından biriydi. Guberniya, günümüz Başkurdistan Cumhuriyeti ve çevresini kapsamaktaydı. Guberniyanın merkezi Ufa idi.
Guberniya, 1865 yılında Orenburg Guberniyası'ndan ayrılarak kurulmuş olup 1919 yılında Başkurdistan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti adını aldı.
İdari bölümler

Ufa Guberniyası, Belebey, Börö, Minzele, Sterlitamak, Ufa ve Zlatoust olmak üzere altı uyezde ayrılmaktaydı.
Konuyla ilgili yayınlar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890-1907. (Rusça)
| g t Rus İmparatorluğu'nun guberniyaları |
| --- | --- |
Guberniyalar:  Azov  Altay¹  Arhangelgorod  Arhangelsk  Astrahan  Belgorod  Besarabya  Beyaz Rusya  Bratslav  Çernigov  Grodno  Finlandiya  Harkov  Herson  Holm  Ingermanland  İrkutsk  İziaslav  Kafkasya  Kaluga  Kaunas  Kazan  Kiev (1708)  Kiev  Koliva  Kostroma  Kursk  Küçük Rusya (1764)  Küçük Rusya (1796)  Litvanya  Minsk  Mogilyov  Moskova  Nikolayev  Nijni Novgorod  Novgorod-Siverski  Novgorod  Novorossiysk  Olonets  Orenburg  Oryol  Penza  Perm  Petrograd¹  Podolya  Polotsk  Poltava  Pskov  Ryazan  Samara  Sankt Petersburg  Saratov  Sibirya  Simbirsk  Sloboda Ukrayna  Slonim  Smolensk  Stavropol  Tambov  Tavrida  Tobolsk  Tomsk  Tula  Tver  Ufa  Vilnius  Vitebsk  Vladimir  Voznesensk  Vologda  Volhinya  Voronej  Vyatka  Vıborg  Yaroslavl  Yekaterinoslav  Yeniseysk 
Oblastlar:  Amur  Belostok  Besarabya  Don Voysko  Hazar  Kamçatka  Kwantung  Omsk  Orenburg Kırgız  Primorskaya  Sahalin  Tavrida  Tarnopol  Turgay  Ural  Yakut  Zabaykalskaya 
Bozkır Genel Valiliği'nin oblastları:  Akmolinsk  Semey  Sibirya Kırgız 
Türkistan Genel Valiliği'nin oblastları:  Fergana  Semerkant  Sırderya  Trans-Hazar  Türkistan  Yedisu 
Kafkasya Genel Valiliği'nin guberniya, oblast, okrug ve uyezdleri:  Bakü Guberniyası  Karadeniz Guberniyası  Derbent Guberniyası  Erivan Guberniyası  Gürcistan Guberniyası  Gürcistan-İmeretya Guberniyası  Kutaisi Guberniyası  Şamahı Guberniyası  Tiflis Guberniyası  Elizavetpol Guberniyası  Ermeni Oblastı  Batum Oblastı  Dağıstan Oblastı  İmeretya Oblastı  Kars Oblastı  Kuban Oblastı  Terek Oblastı  Karadeniz Okrugu  Sohum Okrugu  Zakatala Okrugu  Ozurgeti Uyezdi 
Baltık Genel Valiliği'nin guberniyaları²:  Estonya  Kurlandiya  Livonya  Reval  Riga 
Finlandiya Grandüklüğü'nün guberniyaları:  Abo-Byorneborg  Kuopio  Nyuland  Sankt Mihel  Tavastgus  Uleoborg  Vaza  Vıborg 
Vistül Toprağı'nın guberniyaları:  Avgustov  Kaliş  Kelets  Krakov  Lomja  Lyublin  Mazovya  Petrokov  Plotsk  Podlasie  Radom  Sandomir  Sedlets  Suvalki  Varşova 
Galiçya ve Bukovina Genel Hükûmeti'nin guberniyaları:  Çernovtsi  Lviv  Peremışl  Tarnopol 
Koloni ve himayeler:  Buhara Emirliği  Bökey Orda  Hive Hanlığı  Hokand Hanlığı  Rus Amerikası  Uranhay Krayı  Zeravşan Okrugu 
Eğik yazılanlar 1 Ocak 1914'e kadar lağvedilen guberniya ve oblastlardır. ¹ 1 Ocak 1914 sonrası kurulan guberniya ve oblastlar. ² Baltık Genel Valiliği, 1876 yılında lağvedildi.
Bizans-Rus Antlaşması (911)

Rusça-Bizans Dörtlüsü olarak bilinen 911 yılına ait Rus-Bizans anlaşması, ticaret ve diplomatik ilişkileri düzenleyen önemli bir belge olup, Radziwill Manuscript'in 42. sayfasında yer almaktadır.
Bizans-Rus Antlaşması, 10. yüzyılda Bizans İmparatorluğu ile Kiev Rusları arasında yapılan en kapsamlı ve ayrıntılı antlaşmadır. Öncesinde 907 ön antlaşması vardır. Eski Rus Hukuku'nun en eski yazılı kaynağıdır.
İlk Vakayiname'ye dahil edilen belgenin metni, Bizans tarafından İtalya'nın Denizci cumhuriyetleri ile akdedilen daha sonraki ticaret antlaşmalarında birçok ortak içerik ve ifadeye sahiptir. İki dilde oluşturulmuş ve şahsen İmparator VI. Leon (h. 886-912) tarafından imzalanmıştır. Metin ayrıca toplantıdaki tarafların konuşmalarını da içermektedir. O zamanın Avrupa'sındaki diğer toplumlar arasında bu karmaşıklık ve eskilikte karşılaştırılabilir hiçbir anlaşma bilinmemektedir.
Anlaşma, adları karışık kökenli Rus elçilerinin uzun bir sıralanması ile açılır: Karla, Inegeld, Farlof, Veremud, Ruslav, Hudy, Ruald, Karn, Frelav, Ruar, Actev, Troyan, Lidul, Fost, Stemid/Stemir. 3 ile 7 arası maddeler, ceza hukukunu ve Konstantinopolis'teki kolonilerinin yaşamını düzenler. İmparatorluk başkentinde ölen bir tüccarın mirasına ilişkin bir şart da vardır. 8. madde Deniz hukukuna ayrılmıştır. Devemında gelen maddeler esirlerin fidyesi, suçlu değişimi ve Bizans hizmetindeki Vareg paralı askerlerinin statüsü hakkındadır.
Sputnik programı

Başlığın diğer anlamları için Sputnik (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Sputnik programı yapay uyduların uygulanabilirliğini deneyip göstermek için 1950' lerin son yıllarında Sovyetler Birliği tarafından yürütülmüş bir dizi insansız uzay uçuşudur. Sputnik kelimesi Rusçada uydu veya yoldaş anlamındadır
4 Ekim 1957'de fırlatılmış olan Sputnik 1, Sputnik sinyalDosya:Sputnik beep.ogg
dünyanın ilk yapay uydusudur.
Sputnik 2, 3 Kasım 1957'de fırlatılmış ve Layka ismindeki bir köpek olan ilk canlı yolcuyu taşımıştır. (Aslında ilk canlı meyve sinekleridir). Görevi planlayanlar uzay aracının kendisi veya yolcusu için bir güvenli dönüş ayarlamamış, Layka uzayda ölen ilk hayvan olmuştur.
Sputnik 1 tasvir eden SSCB posta pulu. Manşette yazılanlar: "Dünyanın İlk Sovyet Yapay Uydusu".
Sputnik uzay araçları, Sovyet başmühendis Sergey Korolyov ve ekibi tarafından tasarlanmıştır. Sputnik programı, ABD'de büyük bir korku yaratarak Uzay Yarışının başlamasına neden olmuştur.
Seri yapısı

«Sputnik-1...10» adları resmi değildir ve gazeteciler tarafından yaratıldı.
Sputnik-1 - «Dünyanın İlk Sovyet Yapay Uydusu» (Rusça: «Первый советский искусственный спутник Земли» [Pervyi Sovetskii iskustvenyi sputnik zemli]), 4 Ekim 1957
Sputnik 2 - «Dünyanın İkinci Sovyet Yapay Uydusu» (Rusça: «Второй советский искусственный спутник Земли» [Vtoroi Sovetskii iskustvenyi sputnik zemli]), 3 Kasım 1957
Sputnik 3 - «Dünyanın Üçüncü Sovyet Yapay Uydusu» (Rusça: «Третий советский искусственный спутник Земли» [Tretiy Sovetskii iskustvenyi sputnik zemli]), 15 Mayıs 1958
Sputnik-4 - «İlk gemi-uydu» (Rusça: «Первый корабль-спутник» [Pervyi Korabl Sputnik]), 15 Mayıs 1960
Sputnik-5 - «İkinci gemi-uydu» (Rusça: «Второй корабль-спутник» [Vtoroy Korabl Sputnik]), 19 Ağustos 1960
Sputnik-6 - «Üçüncü gemi-uydu» (Rusça: «Третий корабль-спутник» [Tretiy Korabl Sputnik]), 1 Aralık 1960
Sputnik-7 - «Ağır Uydu 01» (Rusça: «Тяжёлый спутник 01» [Tyazheliy Sputnik 01]), 4 Şubat 1961
Sputnik-8 - «Ağır Uydu 02» (Rusça: «Тяжёлый спутник 02» [Tyazheliy Sputnik 02]), 12 Şubat 1961
Sputnik-9 - «Dördüncü gemi-uydu» (Rusça: «Четвёртый корабль-спутник» [Chetvertyi Korabl Sputnik]), 9 Mart 1961
Sputnik-10 - «Beşinci gemi-uydu» (Rusça: «Пятый корабль-спутник» [Pyatyi Korabl Sputnik]), 25 Mart 1961
Anton Çehov

| Anton Çehov |
| --- | --- |
Çehov Yalta'da, 1900
Doğum: Anton Pavloviç Çehov 29 Ocak 1860(1860-01-29) Taganrog, Yekaterinoslav Valiliği, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 15 Temmuz 1904 (44 yaşında) Badenweiler, Baden Büyük Dükalığı, Alman İmparatorluğu
Defin yeri: Novodeviçi Mezarlığı, Moskova
Meslek: Hekim, kısa öykü yazarı, oyun yazarı
Milliyet: Rus
Edebî akım: Realizm
Önemli ödülleri: Puşkin Ödülü (1888)
Evlilik: Olga Knipper (1901-1904)

İmza: 

Anton Pavloviç Çehov (Rusça: Анто́н Па́влович Че́хов, Rusça telaffuz: [ɐnˈton ˈpavɫəvʲɪtɕ ˈtɕɛxəf]; 29 Ocak 1860 - 15 Temmuz 1904), Rus oyun ve kısa öykü yazarıdır. Tarihte kısa öykü alanında en iyi yazarlar arasında sayılmaktadır. Oyun yazarı olarak kariyerinde dört klasik eser üretmiş ve en iyi kısa öyküleri, yazarlar ve eleştirmenler tarafından olumlu eleştiriler almıştır. Çehov, Henrik Ibsen ve August Strindberg ile birlikte çoğu zaman tiyatroda erken modernizmin doğuşundaki üç yaratıcı figürden biri olarak anılmaktadır. Çehov, edebî kariyerinin çoğunda tıp doktoru olarak çalışmış ve "Tıp benim nikâhlı karım, edebiyat ise metresim." sözlerini dile getirmiştir.
Çehov, 1896'daki Martı gösteriminden sonra tiyatroyu bırakmıştır fakat oyun, Konstantin Stanislavski'nin Moskova Sanat Tiyatrosu tarafından 1898'de yeniden canlandırılmıştır. Moskova Sanat Tiyatrosu, daha sonra Çehov'un Vanya Dayı'sını sahnelemiş ve Çehov'un son iki oyunu Üç Kızkardeş ile Vişne Bahçesi'nin galasını yapmıştır. Çehov geleneksel eylem yerine bir "ruh hali tiyatrosu" ve "metinde batık bir yaşam" sunduğu için bu dört eser, hem seyirciye hem oyuncu topluluğuna meydan okumayı sunmaktadır.
Çehov ilk başta sadece maddi kazanç için yazılar yazmış ancak sanatsal hırsları arttıkça modern kısa öykünün evrimini etkileyen biçimsel yenilikler yapmıştır. Okuyuculara verdiği zorluklardan ötürü özür dilememiş ve bir sanatçının rolünün soru sormak olduğunu ve sorulara cevap vermek olmadığını belirtmiştir.
Hayatı > İlk yazıları

Çehov, artık bütün ailenin sorumluluğunu üstlenmişti. Ailesini desteklemek ve harç ücretlerini ödemek için "Antoşa Çehonte" (Антоша Чехонте) ve "Dalaksız Adam" (Человек без селезенки) gibi takma isimler altında çağdaş Rus hayatına dair günlük kısa, komik skeçler ve vinyetler yazdı. Olağanüstü çıkışıyla yavaş yavaş Rus sokak yaşamının hicivli bir tarihçisi olarak ün kazandı ve 1882'de o zamanın önde gelen yayıncılarından Nikolai Leykin'in sahibi olduğu Oskolki (Fagmanlar) için yazıyordu. Çehov'un bu aşamadaki tonu, olgun kurgusuyla bilinenlerden daha ağırdı..
1884'te Çehov, az para kazandığı ve fakirleri ücretsiz muayene ettiği ana mesleği hekimliğe hak kazandı.
1884 ve 1885'te Çehov kendini kan öksürürken buldu ve 1886'da nöbetler kötüleşmeye başladı fakat tüberküloz olduğunu arkadaşlarıyla ailesine itiraf edemedi. Durumunu Leykin'e "Kendi meslektaşlarım tarafından muayene edilmekten korkuyorum." sözleriyle itiraf etti. Haftalık dergiler için yazmaya devam etti ve ailesinin daha iyi bir yere taşınmasını sağlayacak kadar yeterli para kazanıyordu.
1886'nın başlarında milyoner sermayedar Alexey Suvorin'in hem sahibi olduğu hem editörlüğünü yaptığı ve St. Petersburg'daki en popüler gazetelerden biri olan Novoye Vremya (Yeni Zaman) için yazma teklifi aldı; Çehov, satır başına Leykin'in iki katı ücret alacak ve üç kez yazacaktı. Suvorin, Çehov'la ömür boyu sürecek bir arkadaşlık başlatmıştı ve belki de Çehov'un en yakını olmuştu.
Çok geçmeden popüler ilginin yanı sıra Çehov'un edebiyatı da ilgi çekmeye başlamıştı. Dönemin ünlü bir Rus yazarı olan altmış dört yaşındaki Dmitri Grigoroviç, Çehov'un "Avcı" adlı kısa öyküsünü okuduktan sonra Çehov'a şunları yazdı: "Gerçek bir yeteneğiniz var, bir yetenek ki sizi yeni kuşaktaki yazarlar arasında ön sırada tutmakta." Ayrıca Çehov'a yavaşlaması, az yazması ve edebi kaliteye odaklanması konusunda tavsiyelerde bulunmuştur.
Çehov mektuba cevap vererek mektubun kendisine "şimşek gibi" vurduğunu söylemiş ve "Öykülerimi, muhabirlerin yangınlar hakkında notlarını kaleme alması gibi -mekanik olarak, yarı bilinçle, okuyucuyla ya da kendimle ilgili hiçbir şeyi önemsemeyerek- yazıyordum." diye itirafta bulunmuştur. Erken el yazmalarının sık sık aşırı özenle yazıldığını ve sürekli gözden geçirdiğini ortaya koyması nedeniyle bu itiraf, Çehov'a kötülük yapmış olabilir. Grigoroviç'in tavsiyesi yine de yirmi altı yaşındaki yazara daha ciddi, sanatsal bir tutkuya ilham verdi. Çehov, 1888'de Grigoroviç'in küçük bir torpiliyle Alacakaranlıkta (V Sumerkakh) adlı kısa öykü koleksiyonuyla "yüksek artistik değere sahip en iyi edebi ürün" dalında Puşkin Ödülü kazandı.
Hayatı > Dönüm noktası

Aşırı çalışma ve kötü sağlığından ötürü yorgun olan Çehov, 1887'de Ukrayna'ya seyahat etti ve bu seyahat onda bozkırın güzelliğini depreştirdi. Dönüşünde "oldukça garip ve çok özgün bir şey" olarak nitelendirdiği ve Severny Vestnik'te yayımlanan "Step" adlı novella uzunluğundaki kısa öyküsünü yazmaya başladı. Karakterlerin düşünce süreçlerine sürüklenen bir anlatıda, Çehov, evden uzakta yaşamak için gönderilen genç bir çocuk ile arkadaşlarının, bir rahibin ve bir tüccarın gözünden bozkır boyunca hafif gezinti arabasıyla bir yolculuk başlatır. "Step", "Çehov şiirinin sözlüğü" olarak adlandırılmış ve olgun kurgusunun kalitesinin çoğunu sergileyerek ve bir gazeteden ziyade edebi bir dergide yayımlanarak Çehov'a önemli bir yükselişi sağlamıştır.
1887 sonbaharında, Korsh adlı bir tiyatro yöneticisi Çehov'u bir oyun yazması için görevlendirdi ve bunun sonucunda İvanov adlı oyun iki haftada yazılarak kasımda sahnelendi. Her ne kadar Çehov bu deneyimi "berbat" bulsa ve kardeşi Alexander'a yazdığı mektupta kaotik ürünün komik bir portresi olduğundan bahsetse de oyun hit olmuş ve özgünlüğe sahip bir çalışma olarak övülmüştür. Ayrıca Çehov o dönemde tam anlamıyla farkında olmasa da Martı (yazım yılı 1895), Vanya Dayı (yazım yılı 1897), Üç Kızkardeş (yazım yılı 1900) ile Vişne Bahçesi (yazım yılı 1903) gibi oyunları bugün bile oyunculuk aracına sağduyulu olan devrimci bir omurga olarak hizmet etmektedir: insanların gerçekte birbirlerine nasıl davrandıklarını ve (birbirleri ile) nasıl konuştukları üzerine "gerçekçiliği" yeniden yaratma ve ifade etme çabası ve izleyicinin insan olmanın ne anlama geldiğine dair bütün ayrıntılarıyla (olduğu gibi) kendi tanımını yansıtması umuduyla insani durumu mümkün olduğu kadar doğru bir şekilde ifade etmek için sahneye dönüştürmek.
Bu oyunculuk sanatına yaklaşma felsefesi sadece değişmeyen bir özellik değil ayrıca 20. yüzyılın büyük bir bölümünden bu güne kadar oyunculuğun temel taşıdır. Mikhail Çehov, Ivanov'u kardeşinin entelektüel gelişimi ve edebi kariyerinde önemli bir an olarak değerlendirmiştir. Bu dönemden itibaren Çehov'un bir gözlemi ortaya çıkmıştır ve bu, Çehov'un tüfeği olarak bilinmektedir. Bu gözleme göre, bir anlatıdaki her ögenin gerekli ve yeri doldurulamazdır ve her şeyin ortadan kaldırılır.
"Hikâye ile alakalı olmayan her şeyi kaldırın. Eğer ilk bölümde 'duvarda bir tüfek asılı' diyorsanız ikinci veya üçüncü bölümde o silah patlamalıdır. Eğer ateşlenmeyecekse, o silah orada asılı olmamalıdır."
Çehov'un kardeşi Nikolay'ın 1889'da tüberkülozdan ölmesi Sıkıcı Bir Öykü'ye ilham kaynağı olmuştur ve hayatının sonunda hayatının amaçsız geçtiğini fark eden bir adam hakkında olan eser, aynı yılın eylülünde bitirilmiştir. Nikolay'ın ölümünden sonra kardeşi Çehov'un depresyonda ve huzursuz olduğunu yazan Mikhail Çehov, hukuk çalışmalarının bir parçası olarak o dönem cezaevlerini araştırıyordu ve Anton Çehov, kendi hayatında bir amaç için, bir süre sonra cezaevi reformu meselesini takıntı haline getirmiştir.
Hayatı > Sahalin

1890'da Çehov, Japonya'nın kuzeyindeki katorga yani ceza kolonisi olan Sahalin Adası ile Uzak Doğu Rusyası'na tren, at arabası ve nehir vapuru ile zorlu bir yolculuğa çıkmış ve burada üç ay boyunca binlerce mahkûm ve yerleşimci ile bir nüfus sayımı için görüşme yapmıştır. Çehov'un Sahalin'e yaptığı iki buçuk aylık yolculuk sırasında yazdığı mektuplar en iyileri arasında sayılmaktadır. Kız kardeşine Tomsk hakkında yazdıklarıyla şehir kötü bir üne sahip olmuştur.
"Tomsk çok sıkıcı bir kasaba. Tanıştığım sarhoşlardan ve bana saygılarını göstermek için otele gelen entelektüel insanlardan yola çıkarak karar verirsem  sakinleri de çok sıkıcı.
Çehov, Sahalin'de kırbaçlama, malzemelerin zimmete geçirilmesi ve kadınların fuhuşa zorlanması dahil birçok şeye şahit olmuştur ve bunlar da onu dehşete düşürmüş ve öfkelendirmiştir. "Öyle anlar vardı ki insanın alçalmasının en uç sınırlarını gördüğümü hissettim." diye yazmıştır. Özellikle, ceza kolonisinde yaşayan çocukların aileleriyle yaşadığı kötü durumdan etkilenmiştir. Örneğin:
"Amur üzerinde vapurda Sahalin'e giderken karısını öldüren ve ayaklarına pranga takılan bir mahkûm vardı. Altı yaşındaki küçük kızı da onunlaydı. Mahkûmun küçük kızı peşinden sürüklediğini fark ettim ve [küçük kız] onun prangalarını tutuyordu. Gece olduğunda çocuk, asker ve mahkûmların birlikte yığın halde uyuduğu yerde uyuyordu.
Çehov daha sonra yardımın bir cevap olmadığı ancak devletin mahkûmlara insanî muameleyi finanse etme görevi olduğu sonucuna varmıştır. Elde ettiği bulgular, 1893 ile 1894'te Ostrov Sakhalin (Sahalin Adası) adıyla edebi değil de 	toplumsal bilim olarak yayımlanmıştır. Çehov, uzunca kısa öyküsü "The Murder"da "Sahalin Cehennemi" için edebi bir ifade bulmuştur. Çehov'un Sahalin üzerine yazdığı yazı, Haruki Murakami'nin 1Q84 adlı romanında kısa bir yorum ve analiz konusudur. Aynı zamanda Nobel Ödülü sahibi Seamus Heaney'in, "Çehov, Sahalin'de" adlı bir şiirin konusu olmuştur.
Hayatı > Melikhovo

1892'de Çehov, 1899 yılına kadar ailesiyle yaşayacağı ve Moskova'nın yaklaşık 40 km güneyinde yer alan Melikhovo'dan küçük bir arazi mülkünü satın almıştır. "Lord olmak güzeldir." diyerek (Shcheglov takma adı altında esprili parçalar yazan) arkadaşı Ivan Leontyev'e takılmış ancak ev sahibi olarak sorumluluklarını ciddiye almış ve kısa sürede yerli köylülere faydası dokunmuştur. 1892'deki kıtlık ve kolera salgınlarının kurbanları için yardım ayarlamanın yanı sıra üç okul, bir yangın istasyonu ve bir klinik inşa etmeye ve tüberkülozu sık sık yeniden ortaya çıkmasına rağmen kendi sağlık aletlerini civardaki köylülere bağışlamaya devam etmiştir. Melikhovo'daki evlerin bir ferdi olan Mihail Çehov, kardeşinin tıbbi bağlantısının kapsamını şöyle anlatmıştır:
"Çehov'un Melikhovo'ya taşındığı ilk günden itibaren yirmi mil ötedeki hasta[lar] ona akın etmeye başladı. Yürüyerek ya da arabalara getirildiler ve çoğu zaman uzaktaki hastalar için alınıp götürüldü. Bazen sabahın erken saatlerinde köylü kadınlar ve çocuklar onun kapısının önünde ayakta bekliyordu."
Çehov'un ilaç harcamaları kayda değerdi ancak en büyük maliyet, hastayı ziyaret etmek için birkaç saat süren yolculuklar yapmaktı ki bu da yazma için zamanını azaltmıştır. Ancak Çehov'un bir doktor olarak çalışması, Rus toplumunun bütün kesimleriyle yakın temasa geçmesini sağlayarak yazılarını zenginleştirmiştir. Örneğin, köylülerin sağlıksız ve sıkışık yaşam koşullarını ilk elden görmüş ve bunları, kısa öyküsü "Köylüler"de ele almıştır. Çehov, üst sınıfı da ziyaret etmiş ve bunu not defterine geçirmiştir: "Aristokratlar? Piyasa kadınlarında olduğu gibi aynı çirkin vücutlar ve fiziksel kirlilik, aynı dişsiz yaşlılık ve iğrenç ölüm."
1894'te Çehov, Martı oyununu Melikhovo'daki meyve bahçesinde inşa ettiği bir kulübede yazmaya başlamıştır. Mülkiyete taşındığı günden itibaren iki yıl içinde evi yenilemiş, tarım ve bahçecilik yapmaya başlamış, meyve bahçesi ile göletle ilgilenmiş ve öyle çok ağaç dikmişti ki Mikhail'e göre Çehov, "onlara çocuklarıymış gibi baktı. Üç Kızkardeş'teki Yarbay Verşinin gibi onlara baktığında üç veya dört yüz yıl sonra nasıl olacağını hayal ediyordu."
17 Ekim 1896'da St. Petersburg'daki Alexandrinsky Tiyatrosu'nda gösterilen Martı'nın ilk gecesi tam bir fiyaskoydu. Oyun, seyirci tarafından yuhalanmış ve Çehov, tiyatrodan vazgeçme eşiğine gelmiştir. Ancak oyun, tiyatro yönetmeni Vladimir Nemirovich-Danchenko'yu etkilemiş ve meslektaşı Konstantin Stanislavski'yi 1898'de yenilikçi Moskova Sanat Tiyatrosu için yeni bir prodüksiyonu yönetmeye ikna etmiştir.. Stanislavski'nin psikolojik gerçekçiliğe ve topluluk oyunlarına gösterdiği dikkat, gizli incelikleri metinden aldırdı ve Çehov'un oyun yazımına olan ilgisini geri getirdi. Sanat Tiyatrosu Çehov'dan daha fazla oyun ısmarladı ve ertesi yıl Çehov'un 1896'da tamamladığı Van Dayı'yı sergiledi.