Gotlar Savaşı (376-382)
Barış ve sonuçları

Ricomer ve Saturninus, Romalılar adına müzakereleri yürüttüler ve 3 Ekim 382'de barış ilan edildi. O zamana kadar Hadrianapolis'den Got komutanlar gitmişti; Antik tarihlerde Fritigern, Alatheus ve Saphrax'tan bir daha asla bahsedilmiyor ve nihai kaderleri bilinmiyor. Spekülasyonlar savaşta ölümden barışın bedeli olarak devrilmeye kadar uzanıyor.
Barışta Romalılar, Gotların genel liderini tanımadılar ve Gotlar sözde Roma İmparatorluğu'na dahil edildi. Romalılar foederati olarak onlarla askeri bir ittifak kazandılar: Gotlar Roma ordusuna alınacak ve özel durumlarda Romalılar için tam ordular kurmaya çağrılabilecekti. Geleneksel Roma uygulamasından farklı olan şey, Gotlara kendi yetkileri altında Roma İmparatorluğu içinde, İskit, Mœsia ve muhtemelen Makedonya eyaletlerinde topraklar verilmesi ve dağılmamalarıydı. Bu, kendi iç kanunları ve kültürel gelenekleri olan birleşik bir halk olarak bir arada kalmalarına izin verdi. Anlaşmayı imzalamak için Theodosius, Gotlara büyük bir ziyafet verdi.
Romalı bir hatip ve imparatorluk propagandacı olan Themistius, Gotların askeri olarak yenilemeyeceğini kabul ederken, barışı Gotları kendi taraflarına çeken ve onları çiftçi ve müttefik haline getiren Romalılar için bir zafer olarak sattı. Zamanla barbar Gotların, kendilerinden önceki barbar Galatlar gibi kararlı Romalılar olacağına inanıyordu.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Çünkü, bu yıkımın kolay bir mesele olduğunu ve geçmiş deneyimlerden bu ne kaçınılmaz ne de olası bir sonuç olmasına rağmen, herhangi bir sonuca maruz kalmadan bunu başaracak araçlara sahip olduğumuzu varsayalım, yine de, dediğim gibi, bu çözümün içinde olduğunu varsayalım. bizim gücümüz O halde Trakya'yı cesetlerle mi yoksa çiftçilerle mi doldurmak daha iyiydi? Mezarlarla mı yoksa yaşayan insanlarla mı dolu yapmak için? Vahşi bir arazide mi yoksa ekili bir arazide mi ilerlemek için? Katledilenlerin sayısını mı yoksa toprağı işleyenlerin sayısını mı saymak için? Belki de Frigyalılar ve Bitinyalılar ile kolonileştirmek veya boyun eğdirdiklerimizle uyum içinde yaşamak. | „ |

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Bütün bu [askeri] yaratıcılığımız işe yaramadı; yalnızca [Theodosius'un] tavsiyesi ve muhakemeniz yenilmez bir direniş sağladı ve bu iç kaynaklarınızla kazandığınız zafer, silahlarla galip gelseydiniz kazanacağınızdan daha güzeldi. Çünkü sen bize zulmedenleri yok etmedin, onlara sahip çıktın. Topraklarına el koyarak onları cezalandırmadın, bize daha çok çiftçi kazandırdın. Onları vahşi hayvanlar gibi katletmedin, sanki biri bir aslanı ya da leoparı ağlara hapsettikten sonra onu öldürmek değil de onu bir yük hayvanı olmaya alıştırmak istiyormuş gibi, vahşiliklerini büyüleyerek uzaklaştırdın. Romalılar için Hannibal'den daha sert olan bu ateş püskürenler şimdi bizim tarafımıza geldi. Evcil ve itaatkar, imparator onları ister çiftçi ister asker olarak istihdam etmek istesin, canlarını ve silahlarını bize emanet ediyorlar. | „ |

Bu umutlara rağmen Gotlar Savaşı, Roma İmparatorluğu'nun hem imparatorluk sınırlarının dışında hem de sınırları içinde barbar halklarla başa çıkma biçimini değiştirdi. Terving Gotları artık İmparatorluk sınırları içinde birleşik bir halk olarak gerekirse güç kullanarak konumlarını Roma ile müzakere edebilecek ve kendilerini Vizigotlara dönüştürebileceklerdi. Zaman zaman Romalılara dost ve müttefik, bazen de düşman olarak hareket edeceklerdi. Roma'nın barbarlarla olan ilişkisindeki bu değişiklik, 410'da Roma'nın yağmalanmasına yol açacaktı.
Gotlar Savaşı, İmparatorluğun dinini de etkiledi. Valens bir Arius Hristiyanıydı ve Hadrianapolis'deki ölümü, Theodosius'un İznik Hristiyanlığını İmparatorluk için Hristiyanlığın resmi biçimi haline getirmesinin önünü açtı. Gotlar, birçok barbar halk gibi Arianizm'e döndüler.