stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Alan adı Anahtarlarıyla Tanımlanmış E-Posta
Avantajları

Bu sistemin e-posta alıcıları için birincil avantajı, imza alan adının meşru e-posta akışını güvenilir bir şekilde tanımlamasına izin vermesidir, böylece alan tabanlı kara listeler ve beyaz listelerin daha etkili olmasını sağlar. Bu durum ayrıca yemleme saldırılarının belli bir kısmının kolayca tespit edilebilir hale gelmesini sağlar.
E-posta gönderenlerin giden e-postaları imzalaması için bazı teşvikler edici unsurlar vardır:
Eğer e-posta alıcısı DKIM sistemi kullanıyorsa o alan adından geldiğini iddia eden sahte e-postaları tespit edebilir.
Alan adı sahibi, eforunu kötü amaçlı kullanıcılara ayırmak yerine uygun bir şekilde alan adını kullanan kullanıcılara ayırabilir.
Avantajları > Spam Filtreleme ile Kullanımı

DKIM bir iletiyi etiketleme yöntemidir ve kendi başına spam'i filtrelemez veya tanımlamaz. Bununla birlikte, DKIM'in yaygın kullanımı, spam göndericilerin mesajlarının kaynak adresini oluşturmasını engelleyebilir ve bugün kullandıkları bir tekniktir. Spam gönderenler doğru bir kaynak alan adı göstermeye zorlanıyorsa, diğer filtreleme teknikleri daha etkili bir şekilde çalışabilir. Kaynak alan adı itibar sistemine verilerek spam'ların daha iyi bir şekilde tespit edilmesine yardımcı olabilir. Tersine, DKIM, spam olmadığı bilinen ve filtrelenmesi gerekmeyen postayı tanımlamayı kolaylaştırır. Bir alıcı sistem, yerel olarak ya da üçüncü taraf onaylayıcıları tarafından bilinen iyi gönderim alanlarının beyaz listesini barındırıyorsa, bu alanlardan gelen imzalı postadaki filtrelemeyi atlayabilir ve belki de kalan postaları daha agresif bir şekilde filtreleyebilir.
Avantajları > Anti-Kimlik Avı

DKIM bir yemleme karşıtı(anti-phishing) bir teknoloji olarak yararlı olabilir. Ağır şekilde yemlenen alan adlarında bulunan postalar, postalarının gerçek olduğunu göstermek için postalarını imzalayabilir. Alıcılar bu alan adlarından alınan postalarda imzayı belirleyemezse e-postanın büyük olasılıkla sahte olduğunu anlayabilirler. Bu derece bir denetlemeyi gerektirecek alan adlarına karar vermek kolay değildir. DKIM eskiden yazarların maillerini kendi kimlikleriyle imzaladığı ADSP diye adlandırılan ekstra bir özelliğe sahipti fakat 2013 Kasım' da eski teknoloji olarak sınıflandırıldı. Bunun yerine, DMARC denilen aynı amaç için kullanılan  ve alan adlarına kendi kendine hangi teknikleri kullanacaklarını yayınlama(SPF ve DKIM de dahil) hakkı veren ve alıcının gelen e-postanın spam olup olmadığına karar vermesini kolaylaştıran bir yöntem bulunur. Örneğin Gmail, DMARC kullanarak eBay ve PayPal' dan gelen kimliği doğrulanmamış bütün e-postaları reddetmiştir.
Avantajları > Uyumluluk

DNS kayıtları ve eklenen bir RFC 5322 başlık alanı kullanılarak uygulandığından, DKIM mevcut e-posta altyapısı ile uyumludur.
Özellikle, DKIM desteğine sahip olmayan mevcut e-posta sistemlerine karşı şeffaftır.
Bu tasarım yaklaşımı, S / MIME ve OpenPGP içerik koruma standartları gibi diğer ilgili hizmetler ile de uyumludur. DKIM ayrıca DNSSEC standardı ve SPF ile de uyumludur.
Avantajları > Protokolün ek yükü

DKIM, bir posta sunucusu aracılığıyla gönderilen her mesaj için oluşturulacak şifrelenmiş sağlama toplamı gerektirir; bu da, e-posta teslimi için başka türlü gerekli olmayanhesaplama ek yükü ile sonuçlanır. Bu ek hesaplama yükü, toplu spam e-posta göndermeyi zorlaştırır. DKIM bu yönden, hashcash'a benzer görünebilir, ancak alıcı tarafının doğrulanması ihmal edilebilir miktarda bir çalışma değildir ve tipik bir hashcash algoritması çok daha fazla iş gerektirecektir.
Avantajları > İnkar Edilememe

DKIM' in inkar edilememe özelliği, göndericileri(mesela spammerlar) e-postayı göndermediğini iddia etmesini engeller. Bu durumun işe yararlılığı WikiLeaks gibi haber kaynakları tarafından sızdırılan e-postaların gerçek olduğunu ve değiştirilmediğini kanıtlamak için kullandığında(Hillary Clinton' ın 2016 Başkanlık Seçimindeki yol arkadaşı Tim Kaine ile olduğu gibi) gözlenmiştir.
Zayıflıkları

RFC'nin kendisi bir dizi potansiyel saldırı vektörünü tanımlar.
DKIM imzaları, dönüş yolunu ve mesaj alıcılarını içeren mesaj zarfını kapsamaz. DKIM yanlış adreslemeye karşı koruma sağlamaya çalışmadığından, bu durum DKIM' in yararı konusunda olumsuz bir etki oluşturmaz.
Herhangi bir şifreleme çözümüyle ilgili bir endişemesaj tekrarının kötüye kullanılması olabilir. Yeniden oynatma kullanımı ile ortak anahtarlar kullanılarak, bu anahtarlar için DNS sorgularının izlenmesi ve e-postaların büyük e-posta listelerine gönderilmesiyle ilgili yüksek sayıda sorgunun filtrelenmesi veya kötü oyuncuların kötü amaçlı sorguları kullanılarak elde edilebilir.

[kaynak belirtilmeli]
Bu konuyla ilgili farklı yöntemlerin karşılaştırılması içine-posta kimlik doğrulamasına bakılabilir.
Zayıflıkları > Gelişigüzel İletme

Yukarıda belirtildiği gibi, kimlik doğrulama ile kötüye kullanımı önleme aynı değildir. Saygın bir alanın kötü niyetli bir e-posta kullanıcısı, kötü bir mesaj oluşturup ve onu DKIM imzalı halde alan adı içerisinden herhangi bir mesaj kutusuna gönderip onu dosya olarak elde ettiğinde, mesajın imzalı bir kopyasını ele geçirmiş olur. İmzalardaki l etiketinin kullanılması, bu tür mesajların daha kolay kendi çıkarlarına göre değiştirilmesini sağlar. İmzalı kopya daha sonra kontrolsüz bir botnet üzerinden bir milyon alıcıya iletilebilir. Mesajı imzalayan e-posta sağlayıcısı, rahatsız edici kullanıcıyı engelleyebilir, ancak önceden imzalı mesajların yayılmasını durduramaz. Bu tür mesajlardaki imzaların geçerliliği her zaman imzalardaki bir sona erme süresi etiketi veya periyodik olarak veya bir olayın bildirimi üzerine bir açık anahtarının iptal edilmesiyle sınırlandırılabilir. Senaryonun etkililiği, bir mesajın spam göndericilere potansiyel olarak yararlı olup olmadığını tespit etme kabiliyeti anlamına geldiğinden, giden postanın filtrelenmesi ile sınırlandırılamaz.
Zayıflıkları > İçerik değişikliği

DKIM'in şu anda ikisi de MIME uyumlu olan, basit ve rahat olmak üzere 2 standartlaştırma algoritması bulunur. Posta sunucuları yasal olarak farklı bir karakter kümesine dönüştürebilir ve genellikle bunu X-MIME-Otomatik dönüştürülmüş başlık alanları ile belgeleyebilir. Ayrıca, belirli durumlarda sunucuların MIME yapısını yeniden yazmaları gerekir, böylece girişlerin, epilogun ve varlık sınırlarının değiştirilmesi gerekir, bunların herhangi biri DKIM imzalarını kırabilir. MIME başlık alanlarının işaretlenmemiş olması koşuluyla, sadece ascii dilinde yazılmış düz metin mesajları, uçtan uca bütünlüğün gerektirdiği sağlamlığın tadını çıkarır.
OpenDKIM Projesi, 21 posta sunucusu ve milyonlarca mesaj içeren bir veri topladı ve gözlemlenen imzaların % 92.3'ü başarılı bir şekilde doğrulandı, başarı oranı e-posta trafiği düşünüldüğünde %90.5 a düşer.
Zayıflıkları > İçerik değişikliği > Posta listeleri ile ek açıklamalar

Filtreleme veya geçiş yazılımı bir mesajda değişiklik yaptığında sorunlar daha da kötüleşebilir. Gönderen tarafından uygulanan özel önlemler olmadan, posta listelerinin çoğu ve birçok merkezi antivirüs çözümü tarafından çalıştırılan altbilgi eklenmesi, DKIM imzasını kıracaktır. Olası bir etki azaltma, yalnızca mesaj gövdesinin belirtilen sayıda baytını imzalamaktır. DKIM-Signature başlığında l etiketi ile gösterilir. DKIM imzası hesaplanırken, mesaj gövdesinin belirtilen uzunluğunun ötesinde eklenmiş herhangi bir şey dikkate alınmaz. Bu MIME mesajları için işe yaramaz durumdadır.
Başka bir geçici çözüm, bilinen ileticileri beyaz listeye almaktır; (örneğin SPF tarafından iletilenler). Başka bir geçici çözüm olarak ise, ileticilerin imzayı doğruladığı, e-postayı değiştirdiği ve iletiyi Gönderen: üstbilgisiyle yeniden imzalaması önerildi. Bununla birlikte, bu çözümün, RFC 5617 ADSP protokolünü destekleyen SMTP alıcılarında alınan yönlendirilmiş 3. taraf imzalanmış mesajlarla riske girdiğine dikkat edilmelidir.
Zayıflıkları > Kısa anahtar güvenlik açığı

Ekim 2012' de, Wired  matematikçi Zach Harris ' in google.com şirket alan adı için kısa DKIM anahtarları bir e-posta kaynak sızdırma güvenlik açığı tespit ettiğini ve gösterdiğini bildirdi. Harris kimlik doğrulamanın 384-bit için kendi dizüstü bilgisayarında 24 saatte, 512-bit anahtar için bulut bilişim bilgisayarlarıyla 72 saatte hesaplanabileceğini belirtti. Harris, birçok kuruluşun bu kısa anahtarlarla e-posta imzaladığını tespit etti; Hepsini çözdü ve bu açıklık hakkında kuruluşları haberdar etti. Harris 768-bit anahtar uzunluğunun çok fazla işlem gücü gerektirdiğini fakat daha güvenli sistemler için 1024-bitten daha uzun anahtarların kullanılmasını önerdi. Wired, Harris'in bildirmesi sonucu ve Google’ın kısa bir süre sonra yeni anahtarlar kullanmaya başladıklarını doğruladı. [rfc:6376 RFC 6376'ya] göre, alıcı taraf imzaları 512 bitten 2048 bite kadar olan anahtarlarla doğrulayabilir, dolayısıyla 512 bitten daha kısa olan anahtarların kullanımından kaçınılmalıdır. RFC 6376 ayrıca, uzun ömürlü anahtarlar için en az 1024 bit anahtar kullanması gerektiğini belirtir.
Konuyla ilgili yayınlar

RFC 4686 Analizi Tehditler Motive dolandırıcılığı faaliyetlerini Belirlenen Posta (DKIM)
RFC 4871 dolandırıcılığı faaliyetlerini Belirlenen Posta (DKIM) İmzalar Önerilen Standart
RFC 5617 dolandırıcılığı faaliyetlerini Belirlenen Posta (DKIM) Yazar Etki İmzalama Uygulamaları (ADSP)
RFC 5585 dolandırıcılığı faaliyetlerini Belirlenen Posta (DKIM) Hizmet Genel Bakış
RFC 5672 RFC 4871 dolandırıcılığı faaliyetlerini Belirlenen Posta (DKIM) İmza Güncelleme
RFC 5863 DKIM Geliştirme, Dağıtım ve İşlemleri
RFC 6376 dolandırıcılığı faaliyetlerini Belirlenen Posta (DKIM) İmza Taslak Standart
RFC 6377 dolandırıcılığı faaliyetlerini Belirlenen Posta (DKIM) ve e-Posta Listeleri
RFC 8301 Şifreleme Algoritması ve Anahtar Kullanımı Güncellemek için dolandırıcılığı faaliyetlerini Belirlenen Posta (DKIM)
Suud Hanedanı

| Suud Hanedanı آل سعود |
| --- | --- |

Ülke: Suudi Arabistan
Milliyet: Arap
Kuruluş: 1720
Kurucu: Suud bin Muhammed
Son hükümdar: Selman bin Abdülaziz el-Suud
Suud Ailesi, Suudiler veya Suud Hanedanı, (Arapça:آل سعود - Âl-i Suʻud) Suudi Arabistan'ın kraliyet ailesi. Hanedan ilk Suudi Devleti olarak bilinen Diriye Emirliği'nin (1744-1818) kurucusu Muhammed bin Suud'un torunları ve kardeşlerinden oluşur, ancak ailenin egemen grubunu öncelikle Suudi Arabistan'ın modern kurucusu İbn Suud'un torunları oluşturur.
Şimdiki Suudi Arabistan Kralı Selman bin Abdülaziz el-Suud ve veliahdı olan oğlu Muhammed bin Selman da bu aileye mensuptur. Ailenin yaklaşık 15.000 üyesi olduğu tahmin edilmektedir ancak gücü ve zenginliği elinde toplayan grup yaklaşık 2,000 kişiden oluşmaktadır. Arap Yarımadası'nın önemli ülkelerinden Suudi Arabistan'a Suudi  denilmesi de oradan gelmektedir. Aile üyeleri çok uzun yıllar bu düzeni korumuş ve günümüze kadar ulaştırmayı başarmıştır. Ailenin erkek üyeleri tahta çıkmışlar ve Suudi devletlerini yönetmişlerdir. Modern Suudi Arabistan'ı günümüzde bu aile yönetmektedir.
Suud Hanedanı > Diriye Emirliği

Muhammed bin Suud (1710−1765) saltanat 1744−1765
Abdülaziz bin Muhammed bin Suud (ö. 1803) saltanat 1765−1803
Suud bin Abdülaziz bin Muhammed (ö. 1814) saltanat 1803−1814
Abdullah bin Suud (ö. 1818) saltanat 1814−1818
Suud Hanedanı > Suudi Arabistan Krallığı

Kral Abdülaziz bin Abdurrahman el-Suud (15 Ocak 1876– 9 Kasım 1953) saltanat 1932–1953
Kral Suud bin Abdülaziz el-Suud (15 Ocak 1902 – 24 Ocak 1969) hüküm 1953–1969
Kral Faysal bin Abdülaziz el-Suud (Nisan 1906 – 25 Mart 1975) hüküm 1964–1975
Kral Halid bin Abdülaziz el-Suud (13 Şubat 1913 – 13 Haziran 1982) saltanat 1975–1982
Kral Fahd bin Abdülaziz el-Suud (16 Mart 1921 – 1 Ağustos 2005) saltanat 1982–2005
Kral Abdullah bin Abdülaziz el-Suud (1 Ağustos 1924 – 23 Ocak 2015) saltanat 2005–2015
Kral Selman bin Abdülaziz el-Suud (d. 31 Aralık 1935) 2015–günümüz
Kral Salman bin Abdülaziz
Kraliyet Sancağı
Nanofotonik

Lycurgus kupası, 4. yüzyıl. Roma dönemine ait bu cam kupa, içinden aydınlatıldığında renk değiştirmektedir. Bunun nedeni, camdaki nanometre boyutlarındaki altın ve gümüş parçacıklarının içeriden gelen ışık ile etkileşime girmesidir. (Yüzey plazmon rezonansı)
Nanofotonik ya da nano-optik, ışığın nanometre boylarındaki özelliklerini ve bu boyutlardaki maddelerle etkileşimini inceleyen fotonik ile nanoteknolojinin bir alt dalıdır. Optik, malzeme bilimi ile elektrik mühendisliği ile yakın bir ilişki içinde olan nanofotoniğin uygulamaları arasında dalga boyundan küçük nano-anten sensörleri, nanometre boyutlu dalga kılavuzları, yeni nesil fotolitografi teknikleri, yüksek çözünürlüklü mikroskoplar ve metamalzemeler bulunmaktadır.
Nanofotonik, morötesi, görünür ve kızılötesi frekanslardaki elektromanyetik dalgaları incelemektedir; bu frekanslar, boşlukta 300 ile 1200 nanometre dalga boylarına tekabül etmektedir.
Prensipleri > Kırınım sınırı

Nanofotonik uygulamalarının geliştirilmesindeki temel motivasyonlardan biri ışığın kırınım sınırıdır. Işığın dalga özelliklerinin bir sonucu olan bu sınır, ışığın sıkıştırılabileceği en küçük boyutu ışığın boşluktaki dalga boyu ile ilişkilendirir. Belirsizlik ilkesine göre bir fotonun uzayda tek bir eksende sınırlandığı aralık ( \Delta x) ile dalga numarasının dağılımı ( \Delta k_{x}) arasında
ilişkisi bulunmaktadır. Dalga numarası ile dalga boyu arasındaki ilişki göz önünde bulundurulduğunda bu eşitsizlik Rayleigh kırınım sınırına benzer bir şekilde ifade edilebilir:
Bu durum, bir düzlem dalganın normal şartlar altında hapsedilebileceği en küçük sınırı belirler; mikroskop, teleskop ve kamera gibi birçok optik sistemin çözünürlüğü için bu sınır geçerlidir. Nanofotonikte ışığın nanometre boyutlarında manipüle edilerek bu sınırın aşılması hedeflenir.
Prensipleri > Yakın bölge optiği

Helmholtz denklemine göre ışığın herhangi bir n ortamındaki dalga vektörünün  k_{n}={\sqrt {k_{x}^{2}+k_{y}^{2}+k_{z}^{2}}} ilişkisine uyması gerekmektedir. Bazı ortamlarda bir eksendeki dalga vektörünün büyümesi ile kırınım sınırı bu eksen için küçültülebilir ve ışık daha küçük bir alana sıkıştırılabilir. Bu durumda diğer eksenlerdeki dalga numaraları eşitliği sağlayabilmek için sanal değerler alacaktır. Bu durumda ışık bu eksenlerde evanesan dalga halini alır. Örnek olarak, sadece x eksenindeki  k_{x} dalga numarası boşluktaki dalga numarasından daha büyük olan bir ışık hüzmesi fazör gösterimi ile  e^{ik_{x}x-k_{y}y-k_{z}z} şeklinde ifade edilebilir. Bu dalga y ve z eksenlerinde üstel bir şekilde sönümlenecek ve bu yönlere doğru net bir güç akısına yol açmayacaktır.
Evanesan dalgalar, sönümlenmeleri nedeniyle radyasyon kaynağının uzak bölgesine kadar ilerleyememektedir; bu dalgalar sönümlenmelerinden dolayı ancak radyasyon kaynağının birkaç dalga boyu kadar yakınındaki yakın bölgesinde var olabilmektedir. Düşük dalga boyları ile ilgili bilgi taşıyan evanesan dalga öğelerinin mikroskop gibi standart optik aygıtlarla sezilememesi klasik optikteki kırınım sınırının temel nedenlerindendir. Nanofotonikte incelenen temel olaylar arasında yüzey plazmonları ya da floresan emitör radyasyonları bulunmaktadır; bu iki olayda da evanesan dalgalar devreye girmektedir. Sönümlenen dalgalarda kaybolan bilgilinin yakın bölgede incelenmesi ile kırınım sınırı aşılabilmektedir.
Floresan emitör, kuantum noktaları ve ışık saçılması gibi radyasyon kaynakları tek bir frekans için geniş bir dalga boyu spektrumunda ışık yayabilmektedir; bu kaynakların tepkileri yaklaşık olarak bir ideal Hertz dipolü olarak hesaplanabilmektedir. Nanofotonikte dipol emitörlerin düzlemsel yüzeyler yakınındaki emisyonları sıklıkla incelenmektedir ve bu incelemelerde Green fonksiyonları kullanılır. Kaynağın yakın bölgesindeki evanesan dalga öğeleri de katmanlı yapılarla etkileşime girecektir.
Nanofotonikteki birçok uygulama yarı klasik bir şekilde modellenebilmektedir; bu modelde malzeme özellikleri için kuantum ve dalga mekaniği, ışığın davranışı için ise klasik elektromanyetik teori kullanılır. Raman saçılması gibi bazı durumlarda ise kuantum elektrodinamiği prensiplerinin kullanılması gerekebilir.
Prensipleri > Yüzey plazmonları

Ana madde: Yüzey plazmonu
Metallerin nanometre düzeyinde elektromanyetik dalgalarla etkileşimleri nano-optikte sıklıkla incelenmektedir. Metallerdeki serbest elektronların görünür ve kızılötesi frekanslardaki ışıklarla etkileşimi ile yüzey plazmonu adı verilen dalgalar oluşur. Bu dalgalar, metallerin yüzeyindeki elektron yoğunluğu salınımının ışık ile birlikte eşlenerek hareket etmesi olarak düşünülebilir.
Yüzey plazmonlarının bir türü olan yüzey plazmon polaritonları, metaller ve yalıtkanlar arasındaki yüzey boyunca hareket eder. Bu dalgalar, yüzeye dik olan eksenlerde evanesan dalga biçimini alır; bu sonucu olarak ışık büyük ölçüde metal ile yalıtkan yüzeyine sıkışmış olur. Bir diğer yüzey plazmonu türü ise lokalize yüzey plazmonlarıdır; bu plazmonlar ışığın dalga boylarından çok daha küçük metal nanopartiküllerinde gözlemlenir. Partikülün geometrisine bağlı olarak gelen ışık plazma salınımlarının rezone olmasına yol açar. Bunun sonuncunda elektrik alan büyük ölçüde nanopartikülün yüzeyine sınırlanır.
Işığın metallerle etkileşiminin incelenmesi plazmonik veya nanoplazmonik bilimi olarak bilinmektedir.
Prensipleri > Fotonik kristaller ve metamalzemeler

Ana maddeler: Fotonik kristal ve metamalzeme
Malzemelerin ışığın dalga boyundan küçük periyotlarda dizilmesi ile ışığın davranışı ve ilerlemesi kontrol edilebilmektedir. Bu şekilde yarı iletkenlerdeki elektronik bant aralığına benzer bir fotonik olan bir malzeme oluşturulabilir; bu frekans bant aralığındaki fotonlar bu malzemeden geçemez. Bu malzemeler fotonik kristaller olarak bilinmektedir ve nano-optikte incelenmektedir.
Uygulamaları ve tarihçe

Nanofotoniğin temel motivasyonlarından biri olan mercekli sistemlerin kırınım limiti, Ernst Abbe tarafından 1873'te ve Lord Rayleigh tarafından 1879'de bulunmuştur. Nanofotonikteki öncü görüntüleme metotlarından olan yakın bölge mikroskobu tekniği ilk kez İrlandalı fizikçi Edward Hutchinson Synge tarafından 1928'de öne sürülmüştür; bu yöntemde yakın bölgedeki evanesan dalgaların toplanması ile yüksek çözünürlüklü görüntüler elde edilmektedir. Benzer bir teori 1956'da gök bilimci John A. O'Keefe tarafından da öne sürülse de yöntem deneysel olarak ilk kez 1972 yılında E. A. Ash ve G. Nicholls öncülüğünde geçirilebilmiştir. Ash ve Nicholls bu çalışmalarında mikrodalga frekanslarını kullanmış ve 10 cm'lik dalga boyunun 60'ta biri kadarlık bir çözünürlük elde etmiştir. Floresans ve darbeli lazer teknolojilerinin geliştirilmesi ile konfokal mikroskopi, ikinci harmonik mikroskopi ve anti-Stokes Raman mikroskopisi gibi çeşitli teknikler de geliştirilmiştir. 1980'li yıllarda taramalı sondalı mikroskopların geliştirilmesi ile incelenen numune ve sonda arasındaki uzaklığın titiz bir şekilde ayarlanabilmesi mümkün olmuştur.
Yüzey plazmonlarının varlığı ilk kez 1957 yılında Rufus Ritchie tarafından öngörülmüştür. Yüzey plazmonlarını kullanan ilk deneysel konfigürasyonlar ise 1960'lı yılların sonlarında A. Otto ve E. Kretschmann ile H. Raether tarafından öne sürülmüştür. Otto konfigürasyonu ile Kretschmann-Raether konfigürasyonları daha sonra icat edilen birçok yüzey plazmon rezonansı sensörlerinin temelini oluşturmuştur. Yüzey plazmon nanopartikülleri ve nano-antenleri çeşitli biyosensör tasarımlarında ve yüzeyde geliştirilmiş Raman spektroskopisi (SERS) gibi yöntemlerde hassaslığı ve çözünürlüğü artırmak için kullanılmaktadır. Plazmonik dalga kılavuzlarının ise fotonik devre ile nanoelektronik uygulamalarında kullanılması hedeflenmektedir; plazmonik aygıtlarda ışığın optik fiberlere göre daha küçük bir alana sıkıştırılabilmesi elektronik ve fotonik devrelerin nanometre boyutlarına küçültülebilmesini mümkün kılmaktadır. Plazmonik katmanların aynı zamanda LED ve OLED gibi teknolojilerdeki radyasyon etkenliğini de arttırması hedeflenmektedir. Işığın plazmonlar ile daha küçük boyutlara odaklanabilmesi, plazmon-bazlı yeni nesil fotolitografi tekniklerinin geliştirilmesine katkıda bulunmuştur.
Bir radyasyon kaynağının yakın ve uzak bölgesi
Bir yalıtkan ile metal yüzeyi arasında hareket eden yüzey plazmon polaritonu. Dalganın hareket ettiği yüzeyin üstü yalıtkan, altı ise metaldir.
Floresans ve konfokal mikroskopları
Altından yapılma bir plazmonik nano-anten tasarımı. Bu antenin kalınlığı 50 nm civarındadır.
Merkez Silahlı Kuvvetler Müzesi

| Merkez Silahlı Kuvvetler Müzesi |
| --- | --- |
Центральный Музей Вооруженных сил
Müze binası

Açılış: 25 Mayıs 1919
Konum: Moskova, Rusya
Koordinatlar: 55°47′05″K 37°37′02″D﻿ / ﻿55.78472°K 37.61722°D﻿ / 55.78472; 37.61722
Tür: Askerî müze
Koleksiyon boyutu: 800.000
Resmî site: cmaf.ru
Merkez Silahlı Kuvvetler Müzesi (Rusça: Центральный Музей Вооруженных сил, romanize: Tsentralni Muzey Voorujennıh sil), Rusya'nın başkenti Moskova'da bulunan bir askerî müzedir. Müze, 25 Mayıs 1919 tarihinde açılmış olup Kızılordu Tiyatrosu'nun yanında yer almaktadır.
Müzenin ilk sergisi 25 Mayıs 1919'da Vladimir Lenin tarafından açıldı. 23 Aralık 1919'da ise kalıcı müze kurulmasına ilişkin yasa çıkarıldı. Müze, 1965 yılında şu anki yerine taşınana kadar onlarca yıl boyunca birçok farklı yerde yer aldı.
Müzenin koleksiyonları, başta Rus İç Savaşı ve Büyük Vatanseverlik Savaşı (II. Dünya Savaşı) olmak üzere, rozetler ve kupalar, belgeler, sanat eserleri, fotoğraf koleksiyonları ile silahlar ve madalyalar olmak üzere, subay ve askerlerin kişisel eşyalarını da içeren yaklaşık 800.000 parçadan oluşmaktadır. Müzenin açık hava alanında ise piyadeyi, havacılığı veya donanmayı ilgilendiren, hücum tankından bombardıman uçağına kadar 150'ye yakın araç ve mekanize araç, top, zırhlı araç vb. sergilenmektedir.
Shay Sights

| Shay Sights |
| --- | --- |

Doğum: 27 Mart 1973 (51 yaşında) Edmonton, Kanada
Eşi: Miles Long (1997–2002)
Saç rengi: Kahverengi saç 

Resmî sitesi
IMDb'de Shay Sights
IAFD'de Shay Sights
Adultfilmdatabase'de Shay Sights
Shay Sights (d. 27 Mart 1973, Edmonton), Kanadalı pornografik film oyuncusu.
Hayatı

Shay Sights, 27 Mart 1973 tarihinde Edmonton'da doğdu.
1992'den beri egzotik dansçı olarak çalışıyordu.[kaynak belirtilmeli] Bu süreçte Dyanna Lauren ile arkadaş oldu ve Lauren onu Vivid Video ve Jim South gibi isimlerle tanıştırdı.
Bir süre Jill Kelly ve Michael Ninn için çalışan kameraman ve teknisyen Miles Long ile evliydi. Bir süre Nick Manning ile birlikteydi.
Ödülleri

| AVN Ödülleri (1)> Sonuç | AVN Ödülleri (1)> Yıl | AVN Ödülleri (1)> Kategori | AVN Ödülleri (1)> Yapım | AVN Ödülleri (1)> Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Kazandı | 2024 | Hall Of Fame - Video Branch | — |  |
Marcel Ruiz

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Marcel Alejandro Ruiz Suárez
Doğum tarihi:  26 Ekim 2000 (24 yaşında)
Doğum yeri:  Mérida, Yucatán, Meksika
Boyu:  1,80 m (5 ft 11 in)
Mevkii:  Orta Saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Deportivo Toluca FC
Numarası:  14
Altyapı kariyeri
2012-2017:  Querétaro FC
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2018-2020 |  Querétaro FC |  49 |  (6) |
| 2020-2022 |  Club Tijuana |  49 |  (2) |
| 2022- |  Deportivo Toluca FC |  92 |  (9) |
| Toplam |   |  190 |  (17) |
Millî takım kariyeri‡
| 2018 |   Meksika U-20 |  2 |  (0) |
| 2019-2021 |   Meksika U-23 |  7 |  (0) |
| 2023- |   Meksika |  1 |  (0) |
| Toplam |   |  10 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 24 Şubat 2025 (2025-02-24) 
Marcel Ruiz (d. 26 Ekim 2000), Küba asıllı Meksikalı profesyonel futbolcu. Orta Saha mevkiinde görev almaktadır. Liga MX ekiplerinden Deportivo Toluca FC'de forma giymektedir.