stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ender Yarsan

| Ender Yarsan Dekan |
| --- | --- |

Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi
Görevde
Makama geliş  19 Ekim 2020
Kişisel bilgiler
Doğum: 9 Aralık 1968 (55 yaşında) Ankara
Bitirdiği okul: Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi
Mesleği: Veteriner Hekim
Resmî site: https://enderyarsan.net/
Ender Yarsan (d. 9 Aralık 1968, Ankara), Türk veteriner hekim ve akademisyen. 19 Ekim 2020 tarihi itibarıyla Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dekanı olarak atanmıştır.
Hayatı ve Kariyeri

1986 yılında girdiği Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi’nden 1991 yılında mezun oldu. Yine aynı yıl doktora eğitimine Farmakoloji ve Toksikoloji Anabilim Dalı’nda başladı. Bir sonraki yıl araştırma görevlisi olarak aynı Anabilim Dalı’nda çalışmaya başladı. 1996 yılında doktorasını “Etlik piliçlerde iyonofor grubu antibiyotiklerle zehirlenme" konulu tezini tamamlayarak bitirdi. 30 Kasım 2000 tarihinde doçent ünvanı aldı ve 2001 yılında doçent olarak Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Farmakoloji ve Toksikoloji Anabilim Dalı'na atandı. 2002 yılında yönetim kurulu üyeliğine girdiği Veteriner Farmakoloji ve Toksikoloji Derneği'nin 2009'dan itibaren başkanlığını yürütmektedir. Aynı zamanda Ankara Bölgesi Veteriner Hekimler Odası ve Türk Toksikoloji Derneği üyesidir. Ayrıca Türk Veteriner Hekimleri Birliği Yüksek Haysiyet Divanı üyesidir. 2006 yılında Profesör olarak atandığı Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Farmakoloji ve Toksikoloji Anabilim Dalı'nda 2015-2021 tarihleri arasında Anabilim Dalı Başkanlığı görevini yürütmüştür. 19 Ekim 2020 tarihinde Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dekanı olarak atanmıştır ve halen bu görevine devam etmektedir.
Ödüller

1. Dünya Veteriner Hekimleri Birliği 1.lik Ödülü – 2012.
2. VESBA - Onur Ödülü - 14-17 Mart 2013, Bursa.
3. TVHB 2022 Yılı Hizmet Ödülü
Marquis de Sade

| Marquis de Sade |
| --- | --- |
Sade'ın 1760 tarihli, kendisine ait olduğu bilinen tek portresi, çizildiği tarihte 19 yaşındaydı.
Okunuş: maʁki də sad
Doğum: 2 Haziran 1740(1740-06-02) Paris, Fransa
Ölüm: 2 Aralık 1814 (74 yaşında) Charenton Akıl Hastanesi, Val-de-Marne, Fransa
Milliyet: Fransız
Meslek: Aristokrat ve yazar
Önemli eser(ler): Sodom'un 120 Günü Yatak Odasında Felsefe Juliette
Stil: Liberteryen
İmza

Donatien Alphonse François le Marquis de Sade (Fransızca okunuşu: maʁki: dəsad) (2 Haziran 1740 - 2 Aralık 1814), Fransız aristokrat ve felsefe yazarıdır. Erotik edebiyatın önemli yazarlarındandır. Genellikle sert pornografik yazılar yazardı.
Yaklaşık 29 yılını hapishanede, 13 yılını akıl hastanesinde geçirmiştir ve en önemli eseri Les 120 journées de Sodome ou l'école du libertinage'nü hapishanede yazmıştır. Eser günümüzde bile oldukça sakıncalı görülür. Ünlü yönetmen Pasolini romanın günümüze uyarlaması olan Salo ya da Sodom'un 120 Günü filmi çekmiştir. Diğer önemli eseri de Justine'dir. Sadizm'in kökeninin onun yazdıklarına dayandığı bilinir.
Yazılarında ahlakı, yasayı, dini öğeleri dikkate almadan aşırı özgürlüğü (hatta ahlaksızlığı) ve en iyinin zevk olduğunu savunuyordu. Sade, 32 yıl farklı hapishanelerde ve akıl hastanesinde hapsedildi; on bir yıl Paris'te (on yılı Bastille'de geçti), bir ay Conciergerie'de, iki yıl kalede, bir yıl Madelonnettes'de, üç yıl Bicêtre'de, bir yıl Sainte-Pélagie'de ve 13 yıl Charenton akıl hastanesinde. Yazılarının çoğunu tutuklu olduğu dönemde yazdı. "Sadizm" kavramı adından türetilmiştir.
Sade kitaplarında kişilerarası ilişkilerde insanın insanî yanı bir kez yitirildiğinde, neler olabileceğinin bilgisini verir. Kişilerarası ilişkilerde insanın sahip olduğu onur bir yana bırakıldığında, ortaya çıkan yeni ilke kendi yararını koruma sonuna kadar götürülecek olursa; zorunlu olarak "sadizm"e varılır. Yani insandaki insanî olan tek şey doğaysa, doğrudan doğa nedenselliği insan türünün yapıp etmelerini belirliyorsa, insan olmak cani olmayı da beraberinde doğal olarak taşır. Eserlerinde ahlakî eylemin belirleyicisi olarak etik değerler değil de, içgüdüler ya da "koşullu buyruklar" eylemin "ilkesi" yapılırsa neler olacağını anlatır.
Hayatı > Çocukluğu ve eğitimi

Sade, Paris'te Condé Sarayında doğdu. Babası comte Jean-Bastiste François Joseph de Sade'dir. Annesi Condé prensesinin uzaktan kuzeni ve yardımcısı olan Marie-Eléonore de Maillé de Carman'dir.
Çocukluğunda Katolik rahip olan amcası de Sade'ın yanında eğitim gördü. Daha sonra Jesuit lycée (erkekler okulu)na gidip askeri eğitim aldı. Yedi yıl savaşlarında süvari sınıfının komutanı olarak görev aldı. 1763'te savaştan döndü ve gönlünü zengin bir devlet adamının kızına kaptırdı ancak bu beraberlik aynı yıl kızın büyük ablası Renée-Pélagie de Montreuil ile evlenmesini düşünen babası tarafından reddedildi.
Ömrü boyunca tiyatroya olan ilgisi 1766 yılında Provence'de Lacoste kalesinde inşa ettirdiği özel tiyatroyla açığa çıktı.
Unvanı

Ailesi comte ve marquis unvanlarını seçti. Büyükbabası, Gaspard François de Sade, ailede marquis unavını kullanan ilk kişiydi. Genellikle Marquis de Sade olarak bilindi ancak bazı belgelerde Marquis de Mazan olarak da bilinir. Ancak Donatien de Sade'ın yaşadığı yerde ne onun ne de atalarının hakkında bir belge bulunamadı ayrıca Provence parlamentosu tarafından Marquis ya da Comte unvanlarını onaylayan yasal bir belgeye ulaşılmadı. Soyluluk unvanını kullanabilmek için böyle yasal bir onaylama gerekliydi. Noblesse d'épée'nin yani eski Fransız soylularının üyesi olan Sade ailesi soyluluklarının eski Avrupalılardan geldiğini iddia ediyordu. Aslında ailenin atası Laura de Noves'di. Verilen mağrur unvanların kral tarafından onaylanması gelenekseldi. Ailenin Marquis ve Comte unvanlarını farklı şekillerde kullanması Fransızların unvan hiyerarşisinin göreceli olduğunu yansıtır. Teoride Marquis unvanı birkaç gemiye sahip olan soylular için uygundur. Ancak bu unvanın belirsiz kişilerce kullanılması itibardan düşmesine neden oldu. Mahkemede öncülük unvana değil soyluluğun kıdemine ve kraliyet onayına bağlıydı. Evliliğinden önceki yazışmalarda Sade, babası tarafından Marquis şeklinde ifade edildi. Ancak ondan sonraki nesiller bu şerefli ama gayri resmi unvanı kullanmayı reddederek kendilerine Comtes de Sade dediler.
Özgürlüğüne kavuşması, siyasette yer alması ve hapsedilmesi

1790’dan sonra özgürlüğüne kavuştuğu dönemde Sade birçok anonim eser yayımladı. Eşini terk etmiş, altı yaşında bir çocuk annesi olan eski oyuncu Marie-Constance Quesnet ile tanıştı ve hayatının sonuna kadar Marie-Constance Quesnet ile yaşadı.
İhtilalden sonra kendini politikaya adadı, Cumhuriyeti destekledi ve kendini ‘Uygar Sade’ olarak tanımladı. Aristokratik geçmişine rağmen birçok resmî görev elde etmeyi başardı.
1789 yılındaki ayaklanmada Lacosta'daki birçok mülkünün zarar görmesinden dolayı Paris'e yerleşti. 1790'da Ulusal Delege olarak seçilerek liberal siyasi görüşü temsil etti. Radikal görüşlerinden dolayı dile düşmüş Piques mezhebinin üyesiydi. Doğrudan demokrasiyi öneren birçok siyasi kitap yazdı. Aristokrat geçmişinden dolayı devrimci arkadaşlarından tepki gördü. Sade oğlunu reddetmeye zorlandı ve bir sonraki yıl adı belki hatayla belki kasten Fransız İhtilali'nden kaçanlar listesine eklendi.
Terörün hüküm sürdüğü 1793 yılında Jean-Paul Marat'a makamını koruması için takdire değer bir konuşma yazdı. Orta yolculukla suçlandı ve bir yıldan fazla hapsedildi ve büyük ihtimalle idareden kaynaklanan bir nedenle giyotinden kurtuldu. Bu deneyim onun tiranlık rejiminden ve ölüm cezasına olan nefretini pekiştirdi. 1794'te Maximilien Robespierre'nin devrilmesi ve infaz edilmesinden sonra serbest bırakıldı ve Terör Hükümdarlığı (Reign of Terror) sona erdi.
1796'da Lacoste kalesini yoksulluktan dolayı satmak zorunda kaldı. Kalenin kalıntıları moda tasarımcısı Pierre Cardin tarafından düzenlendi ve burada hala tiyatro festivalleri yapılmakta.
Özgürlüğüne kavuşması, siyasette yer alması ve hapsedilmesi > Yazdıklarından dolayı tutuklanması ve ölümü

1801 yılında Napolyon Bonapart Justine ve Juliette'in anonim yazarını tutuklama emri verdi. Sade yayımcısının ofisinde tutuklandı ve yargılanmadan hapsedildi; ilk önce Sainte-Pélagie hapishanesinde kaldı ancak buradaki genç tutukluları baştan çıkardığı için katı kuralları olan Bicêtre kalesine gönderildi.
Özgürlüğüne kavuşması, siyasette yer alması ve hapsedilmesi > Charenton’a Nakli

Ailesinin de desteğiyle 1803 yılında deli olduğu ifade edildi ve bir kez daha Charenton akıl hastanesine gönderildi. Eski eşi ve çocukları da onun burada kalmasını destekliyorlardı.
Constance'ın Sade'yle birlikte Charenton'da yaşamasına izin verildi. Kurumun merhametli idarecisi Abbé de Coulmier yazdığı oyunları sahnelemesi, Paris halkına sunması ve oradaki hastaları oyuncu yapması için Sade'yi yüreklendirdi. Coulmier’in psikoterapiye garip yaklaşımı pek çok tepki çekti. 1803 yılında yeni polis teşkilatı Sade’yi tek kişilik hücreye nakletti. Coulmier’in bu uygulamayı ılımlılaştırmaya çalışmasına rağmen kâğıt ve kalemden de yoksun bırakıldı.
1813 yılında Fransa hükümeti Colmier’e bütün tiyatro etkinliklerini durdurmasını emretti.
Sade 70 yaşındayken, Charenton’da hizmetli olan 13 yaşındaki Madeleine Leclerc ile bir pedofili ilişkiye başladı ve bu ilişki yaklaşık dört yıl, Sade’ın 1814’teki ölümüne kadar sürdü. Öldükten sonra yakılmayı ve küllerinin savrulmasını vasiyet etti ancak bunun yerine Charenton’da gömüldü. Daha sonra iskeleti frenolojik deneyler için mezarından çıkarıldı. Oğlu geniş kapsamlı çalışması Les Journées de Florbelle de dâhil olmak üzere yarım kalmış, basılmamış bütün müsveddelerini toplayıp yaktı.
Değerlendirme ve eleştiri

Özellikle cinsellikle ilgilenen sayısız yazar ve sanatçı Sade’a hem hayranlık duydu hem de karşı çıktı. Çağdaş karşıtlarından pornografik yazar Rétif de la Bretonne 1793 yılında Anti-Justine’ni yayımladı.
Simone de Beauvoir (Must we burn Sade? - Sade’yi yakmalı mıyız? adlı makalesinde) ve diğer yazarların eserleri 150 yıl boyunca Sade’ın yazılarındaki radikal felsefi özgürlük anlayışından ve varoluşçu felsefesinden izler taşıdı. Ayrıca Sade Sigmund Freud’un psikanalizde ana konusu olan cinsellik ve şiddet dürtüsünün incelemesinde öncü olarak görülür. Sürrealistler (gerçeküstücüler) onu öncüleri olarak görür ve Guillaume Apollinaire onu ‘var olmuş en özgür ruh’ olarak değerlendirir.
Pierre Klossowski 1947 yılında basılan eseri Sade Mon Prochain (Komşum Sade)’de Sade’ın felsefesini incelerken Hıristiyanlık değerleri ve maddeciliği reddettiği için onun nihilizmin (hiççilik) öncüsü olduğunu söyler.
Max Horkheimer’ın ve Theodor W. Adorno’nin Aydınlanma’nın Diyalektiği adlı eserlerinde bir makale ‘Juliette ya da Aydınlanma ve Ahlak’ başlığıyla yazılmıştır ve Juliette'nin merhametsiz ve çıkarcı davranışlarını aydınlanma felsefesinin ifadesi olarak yorumlar. Aynı şekilde psikanalist Jacques Lacan ‘Kant avec Sade’ adlı makalesinde etiğin Immanuel Kant tarafından oluşturulan kategorize edilmiş zorunlulukların tamamı olduğunu söyler.
William E. Connolly’in 1988 yılında yayımladığı ‘Siyasi Teori ve Modernleşme’ adlı eserinde Sade'ın ‘Yatak Odası Felsefesini’ önceki siyasi filozoflara özellikle Rousseau ve Hobbes'e ve onların doğa, erdem ve neden kavramlarını toplumla bağdaştırma çabalarına karşı bir tartışma olarak görür.
Angela Carter, "Sadeian Woman: And the Ideology of Pornography (1979)" (Sade'ın Kadınları: ve Pornografi İdeolojisi) adlı eserinde feminist bir yorum yapar ve Sade'ı ahlaklı ve kadınlara yer veren bir pornografi yazarı olarak niteler. Aynı şekilde Susan Sontag da "The Pornographic Imagination" (Pornografik İmgelem-1967) adlı makalesinde Sade ve Georges Bataille'yi haklı görür ve eserlerinin sansürlenmemesini söyler.
Buna karşılık Andrea Dworkin Sade'ı ibret alınacak bir kadın avcısı olarak görür ve pornografinin kadınlara şiddete yol açacağını iddia eder. Pornography: Men Possessing Women (Pornografi: Kadınlara Sahip Olan Erkekler–1979) adlı eserinin bir bölümünü Sade'yi incelemeye ayırmıştır. Susie Bright Dworkin’nin çok sayıda şiddet ve kötü muamele öğesi içeren ilk romanı ‘Ice and Fire’ (Buz ve Ateş)'i Sade'ın Juliette romanının yeniden anlatılmış şekli olarak görülebileceğini iddia eder.
Eserleri > Roman ve Hikâyeleri

Justine, Les Infortunes de la Vertu (ou les Malheurs de la Vertu, or Good Conduct Well-Chastised)
Juliette, or Vice Amply Rewarded (l'Histoire de Juliette, sa sœur [ou les Prosperités du vice])
The 120 Days of Sodom, or the School of Freedoms (Les 120 Journées de Sodome, ou l'École de libertinage)
Incest (Hesperus Classics)
The Crimes of Love (Les Crimes de l'Amour, Nouvelles heroiques et tragiques)
Vol. I
Juliette et Raunai, ou la Conspiration d'Amboise, nouvelle historique
La Double Epreuve
Vol. II
Miss Henriette Stralson, ou les Effets du desespoir, nouvelle anglaise
Faxelange, ou les Torts de l'ambition
Florville and Courval, or The Works of Fate (Florville et Courval, ou le Fatalisme)
Vol. III
Rodrigue, ou la Tour enchantée, conte allegorique
Laurence and Antonio, An Italian Tale (Laurence et Antonio, nouvelle italienne)
Ernestine, A Swedish Tale (Ernestine, nouvelle suedoise)
Vol. IV
Dorgeville, ou le Criminel par Vertu
La Comtesse de Sancerre, ou la Rivale de sa fille, anecdote de la Cour de Bourgogne
Eugénie de Franval
Voyage d'Italie
Le Portefeuille d'un homme de lettres (Destroyed/Lost)
Œuvres diverses (1764 - 1869)
Le Philosophe soi-disant
Voyage de Hollande
La Marquise de Gange (1813)
Contes et Fabliaux du XVIII siècle, par troubadour provencal
Historiettes
Le Serpent
La Saillie gasconne
L'Heureuse Feinte
Le M... puni
L'Eveque embourbe
Le Revenant
Les Harangueurs provencaux
Attrapez-moi toujours de meme
L'Epoux complaisant
Aventure incomprehensible
La Fleur de chataignier
Contes et Fabliaux
L'Instituteur philosophe
La Prude, ou la Rencontre imprevue
Emilie de Tourville, ou la Cruaute fraternelle
Augustine de Villeblanche, ou le Stratageme de l'amour
Soit fait ainsi qu'il est requis
Le President mystifie
La Marquise de Theleme, ou les Effets du libertinage (Destroyed/Lost)
Le Talion
Le Cocu de lui-meme, ou les Raccommodement imprevu
Il y a place pour deux
L'Epoux corrige
Le Mari pretre, conte provencal
La Chatelaine de Longueville, ou la Femme vengee
Le Filous
Appendice
Les Dangers de la bienfaisance
Aline et Valcour, ou le Roman philosophique (1795)
Adelaide de Brunswick, princesse de Saxe
Les Journees de Florbelle, ou la Nature devoilee, suivies des Memoires de l'abbe de Modose et des *Adventures d'Emilie de Volnange servant de preuves aux assertions (Destroyed/Lost)
Les Conversations du chateau de Charmelle (First Draft of Les Journees Florbelle, Destroyed/Lost)
Les Delassements du libertin, ou la Neuvaine de Cythere (Destroyed/Lost)
La Fine Mouche (Destroyed/Lost)
L'Heureux Echange (Destroyed/Lost)
Les Inconvenients de la pitie (Destroyed/Lost)
Les Reliques (Destroyed/Lost)
Le Cure de Prato (Destroyed/Lost)
Histoire secrete d'Isabelle de Baviere, reine de France (1953)
Eserleri > Tarihi Öyküleri

La Liste du Suisse (Destroyed/Lost)
La Messe trop chere (Destroyed/Lost)
L'Honnete Ivrogne (Destroyed/Lost)
N'y allez jamais sans lumiere (Destroyed/Lost)
La justice venitienne (Destroyed/Lost)
Adelaide de Miramas, ou le Fanatisme protestan (Destroyed/Lost)
Eserleri > Makaleleri

Reflections on the Novel (Idee sur les romans, introductory text to Les Crimes de l'Amour)
The Author of Les Crimes de l'Amour to Villeterque, Hack Writer (1803) (L'Auteur de "Les Crimes de *l'Amour" a Villeterque, folliculaire)
Eserleri > Oyunları

Dialogue Between a Priest and a Dying Man (Dialogue entre un pretre et un moribond)
Philosophy in the Bedroom (La Philosophie dans le boudoir)
Oxtiern, The Misfortunes of Libertinage (1800) (Le Comte Oxtiern ou les Effets du Libertinage)
Les Jumelles ou le /choix difficile
Le Prevaricateur ou le Magistrat du temps passe
Jeanne Laisne, ou le Siege de Beauvais
L'Ecole des jaloux ou la Folle Epreuve
Le Misanthrope par amour ou Sophie et Desfrancs
Le Capricieux, ou l'Homme inegal
Les Antiquaires
Henriette et Saint-Clair, ou la Force du Sang (Destroyed/Lost)
Franchise et Trahison
Fanny, ou les Effets du desespoir
La Tour mysterieuse
L'Union des arts ou les Ruses de l'amour
Divertissement (missing)
La Fille malheureuse (Destroyed/Lost)
Les Fetes de l'amitie
L'Egarement de l'infortune (Destroyed/Lost)
Tancrede (Destroyed/Lost)
Eserleri > Siyasi Yazıları

Adresse d'un citoyen de Paris, au roi des Français (1791)
Section des Piques. Observations presentées à l'Assemblee administrative des hopitaux (28 octobre 1792)
Section des Piques. Idée sur le mode de la sanction des Lois; par un citoyen de cette Section (2 novembre 1792)
Pétition des Sections de Paris à la Convention nationale (1793)
Section des Piques. Extraits des Registres des déliberations de l'Assemblée générale et permanente de la Section des Piques (1793)
La Section des Piques à ses Frères et Amis de la Société de la Liberté et de l'Égalite, à Saintes, departement de la Charente-Inferieure (1793)
Section des Piques. Discours prononcé par la Section des Piques, aux manes de Marat et de Le *Pelletier, par Sade, citoyen de cette section et membre de la Société populaire (1793)
Petition de la Section des Piques, aux representants de peuple français (1793)
Les Caprices, ou un peu de tout (Destroyed/Lost)
Eserleri > Ölümünden sonra kitaplarında yayımlanan notları ve mektupları

Letters From Prison
Correspondance inédite du Marquis de Sade, de ses proches et de ses familiers, publiée avec une introduction, des annales et des notes par Paul Bourdin (1929)
L'Aigle, Mademoiselle..., Lettres publiées pour la première fois sur les manuscrits autographes inédits avec une Préface et un Commentaire par Gilbert Lely (1949)
Le Carillon de Vincennes. Lettres inédites publiées avec des notes par Gilbert Lely (1953)
Cahiers personnels (1803-1804). Publiés pour la première fois sur les manuscrits autographes inédits avec une préface et des notes par Gilbert Lely (1953)
Monsieur le 6. Lettres inédites (1778 - 1784) publiées et annotées par Georges Daumas. Préface de *Gilbert Lely (1954)
Cent onze Notes pour La Nouvelle Justine. Collection "La Terrain vague," no. IV (1956)
Sade üzerine yapılan çalışmalar

Marquis de Sade: his life and works. (1899) by Iwan Bloch (download)
Sade Mon Prochain. (1947) by Pierre Klossowski
Lautréamont and Sade. (1949) by Maurice Blanchot
The Marquis de Sade, a biography. (1961) by Gilbert Lély
The life and ideas of the Marquis de Sade. (1963) by Geoffrey Gorer
Sade, Fourier, Loyola. (1971) by Roland Barthes (Life of Sade download)
De Sade: A Critical Biography. (1978) by Ronald Hayman
The Sadeian Woman: An Exercise in Cultural History. (1979) by Angela Carter
The Marquis de Sade: the man, his works, and his critics: an annotated bibliography. (1986) by *Colette Verger Michael
Sade, his ethics and rhetoric. (1989) collection of essays, edited by Colette Verger Michael
Marquis de Sade: A Biography. (1991) by Maurice Lever
The philosophy of the Marquis de Sade. (1995) by Timo Airaksinen
Sade contre l'Être suprême. (1996) by Philippe Sollers
A Fall from Grace (1998) by Chris Barron
Sade: A Biographical Essay (1998) by Laurence Louis Bongie
An Erotic Beyond: Sade. (1998) by Octavio Paz (review)
The Marquis de Sade: a life. (1999) by Neil Schaeffer
At Home With the Marquis de Sade: A Life. (1999) by Francine du Plessix Gray
Sade: from materialism to pornography. (2002) by Caroline Warman
Marquis de Sade: the genius of passion. (2003) by Ronald Hayman
Marquis de Sade: A Very Short Introduction (2005) by John Phillips
Faut-il bruler Sade? 1966 Simone De Beauvoir (Sade'ı Yakmalı Mı?1997)
Sociopath - In The Name Of Marquis De Sade
Vikisöz'de  ile ilgili sözleri bulabilirsiniz.
Kas gevşetici

Kas gevşetici, iskelet kası işlevini etkileyen ve kas tonusunu azaltan bir ilaçtır. Kas spazm, ağrı ve hiperrefleksi gibi semptomlarını hafifletmek için kullanılabilir.
"Kas gevşetici" terimi iki ana terapötik gruba atıfta bulunmak için kullanılır: Nöromüsküler blokörler ve spazmolitikler.
Nöromüsküler blokörler, nöromüsküler uç plakadaki iletime müdahale ederek etki yapar ve hiçbir merkezi sinir sistemi (MSS) aktivitesi yoktur. Genellikle cerrahi yöntemlerde ve yoğun bakım ve acil tıp'ta hastayı geçici felç etmek için kullanılırlar.
"Merkezi etkili" kas gevşetici olarak da bilinen spazmolitikler, kas-iskelet sistemi ağrısını ve spazmlarını hafifletmek ve çeşitli nörolojik durumlarda spastisiteyi azaltmak için kullanılır.
Hem nöromüsküler blokörler hem de spazmolitikler sıklıkla kas gevşetici olarak birlikte gruplandırılsa da, terim genellikle yalnızca spazmolitiklere atıfta bulunmak için kullanılır.
Tarihçe

Kas gevşetici ilaçların bilinen en eski kullanılanlar, iskelet kas felci nedeniyle ölüme neden olan zehir uçlu ok'ları kullanan Güney Amerika'daki Amazon Havzası yerlileri idi. Bu ilk kez 16. yüzyılda Avrupalı kaşifler karşılaştığında belgelendi.
Leipzig'de Heinrich Braun'un öğrencisi olan cerrah Arthur Läwen, başlangıçta fareler ve kobaylar üzerinde deneyler yaptıktan sonra, 1912'de farmakolog Rudolf Boehm tarafından küçük bir dozajda takviye olarak sağlanan yüzde ikilik bir çözelti olarak "Curarin"i zaten kullanmıştı. Operasyonlarda eter anestezisi kullanılmış ve yaranın kapanması sırasında karın duvarında gevşeme fark edilmiştir. 
Kombinasyon anestezisinde kas gevşeticilerin anestezide klinik olarak kullanılmasıyla, analjezikler, hipnotikler ve gevşeticilerin kombinasyonuyla kalp, dolaşım ve metabolizma üzerindeki toksik yan etkiler (ilgili bireysel bileşenlere daha az ihtiyaç duyularak) azaltılabilir.
Anestezide kas gevşeticilerin dünya çapında kullanımı, siklopropan anestezisi altında apendektomi sırasında Harold R. Griffith (1894–1985) ve G. Enid Johnson (* 1909)  tarafından 23 Ocak 1942'de Montreal'de gerçekleştirilen kürar'ın (Tubokürarin olarak ticari adı Intocostrin) kullanılmasıyla başladı.
Bugün kürar olarak bilinen bu zehir, farmakoloji alanındaki en eski bilimsel çalışmalardan bazılarına yol açtı. Aktif bileşeni tubokürarin ve birçok sentetik türev, asetilkolin'in nöromüsküler iletim'deki işlevini belirlemede bilimsel deneylerde önemli rol oynadı. 1943'e gelindiğinde nöromüsküler bloke edici ilaçlar, anestezi ve cerrahi uygulamalarında kas gevşetici olarak kullanılmaya başlandı.
Süksinilkolin 1951 yılında klinik uygulamaya girdi.
ABD Gıda ve İlaç İdaresi (FDA), 1959'da karizoprodol, ağustos 1962'de metaksalon ve ağustos 1977'de siklobenzaprin kullanımını onayladı.
Dünyada kullanılan bu türdeki diğer iskelet kas gevşeticileri birçok ilaç kategorisinden gelir ve bu endikasyon için öncelikli olarak kullanılan diğer ilaçlar arasında orfenadrin (antikolinerjik), klorzoksazon, tizanidin (göreceli olarak klonidin), diazepam, tetrazepam ve diğer benzodiazepinler, mefenoksalon, metokarbamol, dantrolen, baklofen'i kapsar. İskelet kaslarını gevşetmek için bir kez kullanılan ancak artık kullanılmayan veya çok nadiren kullanılan ilaçlar arasında meprobamat, barbitüratlar, methaqualone, glutetimid ve benzerleri bulunur; opioidlerin bazı alt kategorileri kas gevşetici özelliklere sahiptir ve bazıları tam afyon ürünleri, bazıları ketobemidon, piritramid ve fentanil hazırlıkları ve Equagesic gibi iskelet ve/veya düz kas gevşeticilerle birlikte pazarlanır.
Tarihçe > Kullanım alanları

Karın boşluğuna (laparotomi, laparoskopi) ve göğüse (torakotomi, torakoskopi) yapılan açık veya minimal invazif operasyonlar sırasında iskelet kaslarının kas tonusunu azaltmak (kas gevşemesi) için kas gevşeticilere ihtiyaç duyulur, aksi takdirde yeterli ve çalışma koşulları görsellik oluşmaz.
Laparoskopik safra kesesinin çıkarılması örneğini kullanan bir çift-kör çalışma, operasyon sırasındaki sorunları önlemek için belirli operasyonlarda derin gevşemenin gerekli olduğunu açıkça göstermiştir. Örneğin karın çoğu zaman gevşemeden yeteri kadar şişirilemez ve operasyon sonunda karın içinde açılan küçük kesiden safra kesesi dışarı çıkarılamaz.
Başka bir endikasyon endotrakeal entübasyon gerçekleştirmektir. Savunma hareketlerinin olmaması yaralanma riskini azaltır ve vokal kıvrımların görünürlüğünü ve ikincisinin geçişini iyileştirir. Kas gevşetme olmadan entübasyon sırasında ses kısıklığı ve/veya ses teli hasarı riski, gevşemenin kullanıldığı duruma göre yaklaşık üç kat daha fazladır.