Domenico Selvo
Hayatı > Barış ve refah dönemi (1071–1080)

Hüküm süresinin ilk on yılında Selvo'nun politikaları hemen hemen kendinden önce Doçe olan I. Domenico Contarini'nin politikalarının benzer şekilde devamı idi. Ülkenin içinde ve dışında pak az silahlı çatışmalar ortaya çıktı. Bu ekonomik refah döneminde Venedik halkı Selvo'nun hükûmet şeklinden gayet hoşnut idiler ve Selvo bu dönemde popüler doçe olarak hüküm sürdü.
Kutsal Roma-Germen İmparatorluğu ile Venedik ilişkiler tedricen güçlendirilerek son Orseolo doçeliği döneminden beri görülmeyen seviyelere ulaştı. Buna başlıca neden Selvo'nun imparator II. Heinrich'e karşı uyguladığı nispeten serbest ticaret politikaları ve Selvo'nun şahsen imparator II. Heinrich ile iyi bağlantılar kurabilmesi olmuştu.
Bu iki ülke arasındaki ekonomik bağlılık özellikle imparator ile papalık arasındaki iktidar gücü paylaşılması konusunda ilişkilerin 1084'te biraz kötüye gitmeye başlayınca bir ittifak şekline almıştı. Papalık ile Kutsal Roma-Germen İmparatorluğu arasında ilişkilerin kötüye gitmesi imparator IV. Heindrich (hüküm süresi 1084-1105) ile Papa VII. Gregorius (papalık: 1072-1106) aralarında güç çekişmesi olan kilise hiyerarşisi ataması sorunu ortaya yeni çıkması sırasında oldu. Selvo'nun ve Venedik'in bu sorunun ilk ortaya çıkması sırasında iki taraf arasında, gayet zor olarak dengede tutulabilir bir siyaset uygulaması gerekmekteydi. Eğer imparatorluk tarafını tutar görünürse Venedik'in komşusu bulunan Ortodoks Hristiyan Kilisesi'ni tutmayan ve gayet koyu bir inançla Katolik Hristiyan olan ve Papa'yı tutan Venedik halkı ile çelişkili düşecekti. Diğer taraftan Papalık tarafını tutar görülürse İmparatorluk ile Venediklilere gayet iyi, karlı ve devamlı ticari fırsatlar sağlayan
Imparatorluk-Venedik ticaretine balta vurmuş olacaktı. Bu sorunun ortaya çıkarması sırasında her iki taraf kendi görüşüne taraftar Hristiyan devletler toplamakta iken, Papa VII. Gregarius Venedik Doçesi olan Selvo'ya özel bir mektup göndererek eğer Venedik Cumhuriyeti Papalık tarafını tutmazsa Papalık gücünü kullanarak Doçe Selvo'yu şahsen aforoz etmek ile ve Venedik ülkesinde yaşayanların tümüne de enterdi (yani Hristiyanlıktan atılmalarının Papa tarafından ilan edilmesi) cezasını uygulayacağını tehdit olarak ona bildirmişti. Fakat papaya verdiği özel cevapta Selvo Venedik halkının koyu Katolik olduğunu bildirmiş ve Papa'nın bu tehdidi uygulama dinsel gücünü Papa'nın Aziz Petrus'dan almasına karşılık Venedik'in de İncil'in Yeni Ahid'in dört kitabından biri olan Markos İncili'ni yazan ve mezarı Venedik'te bulunan Aziz Markos tarafından korunması ile dinsel gücü olduğunu ona hatırlatmıştı. Papanın bu tehdidini uygulamaması Doçe Selvo'nun bu sert cevabına atfedilmektedir.
Selvo'nun doğuda siyaseti daha derin ilişkilere bağlanmıştı. Bizans İmparatorluğu ile Venedik yüzyıllardır müttefik olmuştu. Selvo bu müttefikliği pekiştirmek için Bizans İmparatorluk ailesinden bir kadınla evlilik yapmak istedi. 1075'te Selvo eski Bizans İmparatoru X. Konstantinos'un kızı ve hüküm sürmekte olan yeni imparator VII. Mihail'in kızkardeşi olan "Theodora Dukena" ile evlilik yaptı. Venedik'te özellikle asiller "Dogeresa" adı verilen Doçe'nin yeni karısından ve onun evlenmesi nedeniyle yapılan büyük eğlencelerden hiç hoşlanmamışlardı. Ayrıca Dogeressa'nın kendini bir aristokrat Bizanslı görerek taşralı gördüğü Venediklilere karşı takındığı tavırlar bu asilleri ondan uzaklaştırmıştı. Fakat iki ülkenin böylelikle daha da yakınlaşması ve Venedikli tüccarlara Bizans kıyılarının büyük fırsatlara sağlaması ve gayet eli bol olup çok türlü ticari mal satın alan Dogeressa nedeniyle Venedik'in tüccar sınıfı tarafından sevilir görülmekteydi.
Özellikle daha öncelki Orseoli'ler Doçelik dönemlerindeki çektikleri büyük sıkıntılarla da karşılaştırılınca, Doçe Selvo'nun ticarete sağladığı bu büyük imkanlar ve fırsatlar, onun tüccarlar karşında gayet sevilir ve tutulur bir doçe olmasına yol açmıştı.