Baldassarre Boncompagni
Çalışmalar

Boncompagni'nin ilk önemli çalışmaları 1851 tarihli iki yazıdır: Delle versioni fatte da Platone tiburtino, traduttore del secolo duodecimo ve Della vita e delle opere di Gherardo Cremonese, traduttore del secolo decimosecondo, e di Gherardo da Sabbioneta, astronomo del secolo decimoterzo. Plato da Tivoli ve Gerardo da Cremona'nın İslam dünyası ile Hıristiyan Avrupa arasında bir temas ve alışveriş bölgesi olan XII. yüzyıl İspanya'sında yaşamış olan faaliyetlerini yeniden inşa ettiler. Plato ve Gerard, kendilerini Arap ve Yunan matematikçi ve filozofların eserlerini (çoğunlukla Latinceye) çevirmeye adamış ve Orta Çağ'da uğradığı gerilemenin ardından Avrupa'da matematiğin yeniden canlanmasına katkıda bulunmuş geniş bir bilginler grubunun parçasıydı. Platon'un Tivoli'den yaptığı çeviriler arasında Albatenius'un astronomi üzerine bir incelemesi, Tripolili Theodosius'un Spherics adlı eseri, Abualcasin'in usturlap üzerine bir incelemesi ve Yahudi matematikçi Savosorda'nın Liber in geometria adlı eseri bulunmaktadır. Cremonalı Gerard'ın eserleri arasında Claudius Batlamyus'un Almagest'i, Öklid'in Elementler'i, Theodosius'un "Spherics"i ve İskenderiyeli Menelaus'un "Spherics"inin yanı sıra Muhammed ibn Mûsâ el-Hârizmî'nin "Algebra"sının bir uyarlaması da vardı. Cremonalı Gerard ile ilgili olarak Boncompagni, o zamanlar yanlış bir şekilde inanıldığı gibi, onun Sabbionetalı Gerard (bir sonraki yüzyılda yaşamıştır) ile özdeşleştirilmemesi gerektiğini de göstermiştir. Boncompagni'nin, analiz ve eleştirel yorumlama pahasına orijinal metinlerin araştırılması ve doğru bir şekilde yeniden inşasını tercih eden tarihyazımı yaklaşımı, bu ilk çalışmalarında zaten belirgindir.
Boncompagni, daha sonra dikkatini 13. yüzyılın en önemli matematikçilerinden biri olan Fibonacci olarak bilinen Leonardo Pisano'ya çevirdi. 1852'de Della vita e delle opere di Leonardo Pisano, matematico del secolo decimoterzo'yu yayınladı ve sonraki yıllarda Liber abbaci ve Practica geometriae dahil olmak üzere birçok eserinin ilk basılı baskısını düzenledi. Boncompagni Fibonacci'nin hayatını yeniden kurgulamış, eserlerini doğru bir şekilde tanımlamış ("Liber abbaci"nin iki yeni kodeksini keşfetmiş ve 1202 yılında yazıldığını tespit etmiştir, daha sonraki bir baskısı 1228'de yapılmıştır) ve Ondalık/Hint-Arap sayı sisteminin (Avrupa'da ancak o zaman bilinmeye başlamıştı) sunumu ve aritmetik ve cebir'e yaptığı katkılar nedeniyle Ortaçağ bilimindeki öneminin netleşmesine yardımcı olmuştur. Arapça matematik metinlerinin Latince çevirilerine olan ilgisini sürdürerek 1857 yılında Boncompagni, XII. ve XIII. yüzyıllarından aritmetik üzerine iki eser yayınladı: Harezmi'nin Hint Rakamlarıyla Hesaplama Üzerine ("Algoritmi de numero Indorum") ve Iohannes Hispalensis'in Liber alchoarismi de pratica arismetice.
1868 yılında Boncompagni, özellikle bilim tarihine adanmış ilk dergilerden biri olan Bullettino di bibliografia e di storia delle scienze matematiche e fisiche'nin yayınına başladı. Tümüyle kendisi tarafından finanse edilen ve kendi matbaasında basılan dergi, 1887 yılına kadar her yıl toplam yirmi cilt olarak yayımlandı. Aralarında Moritz Cantor, Charles Henry, Paul Mansion, Antonio Favaro (Boncompagni'nin kendisi de bilimler tarihi çalışmalarına yönlendirmişti) gibi önemli İtalyan ve yabancı akademisyenlerin işbirliğine sahipti; İtalyanca, Fransızca ve Latince dillerinde, çoğunlukla Orta Çağ bilimi ve bilimsel bilginin Arap dünyasından Hristiyan Avrupa'ya aktarımıyla ilgili makaleler, incelemeler ve özetler içeriyordu; Hint matematiği ve Çin matematiği ile Galileo Galilei'nin çalışmaları (Favaro'nun katkıları bu konuda önemliydi); Yunan matematiğine ve çağdaş bilim insanlarının çalışmalarına daha az yer ayrılmıştır.
Bülten'de XVII., XVIII. ve XIX. yüzyıldan çok sayıda matematikçinin mektupları ve şimdiye kadar yayımlanmamış diğer çalışmaları da ilk kez yayımlandı. Her sayı ayrıca son bilimsel yayınların bibliyografyasını da içeriyordu. Son derece otoriter ve uluslararası bir tiraja sahip olan dergi, bazen bilgiçlik taslama noktasına varan titiz bir bibliyografik ve filolojik özen ve bilgece bir yaklaşımı açıkça ortaya koyuyordu ve Boncompagni'nin biyografik verilerin ve bilimsel metinlerin araştırılması, yeniden keşfedilmesi ve yeniden inşasını amaçlayan, eleştirel yorum ve değerlendirmelerden veya bilimsel gelişmeyi fikir ve toplum tarihinin diğer yönleriyle ilişkili olarak ele alma girişimlerinden kaçınan tarihyazımı yaklaşımıyla tamamen uyumluydu.