Günümüzün Üç Güzeli
Tanımlama ve Analiz

Utamaro'nun ilk çizimlerine bakıldığında,[11] Günümüzün Üç Güzeli tablosu 1790'ın Tokyo'sunda en rağbet gören çizimiydi.[12] Ukiyo-e'de beklendiği gibi Utamaro'nun çizimlerinde kortezanlar yoktu, fakat genç kadınlar tablosunda ana karakterlerdi.[13] Ve bulduğu bu üçlü kompozisyon kendi çizdiği resimlerde sık görülen bir şeydi ve bir gün bu üç kadını aynı tabloya koydu.[14] Her kadın bir sembolü temsil ediyordu.[15]
Resimde tasvir edilen Tomimoto Toyohina adlı kadının simgesi bir çuhaçiçeği. Çuhaçiçeği Japonya'da çok yaygın görülen zarif bir çiçektir. Resme ilk bakan kişi bu üç kadını ilk olarak aynı kadın olarak görebilir. Aynı diğer iki kadın gibi Tomimoto Toyohina da Shimada stili bir saça sahip. Shimada bir çeşit çaycı kızı saçıdır ve Japonya'da çok yaygın görülmüştür. Geyşalar gibi giyinmiştir. Simgesini görmek için tuttuğu bezin sol tarafına bakmak gerekir orada bir çuhaçiçeği bulunmaktadır.
Naniwaya Kita'ya bakılırsa,[lower-alpha 2] ayrıca "O-Kita" olarak da bilinir,[12] Senso-ji tapınağının yakınlarındaki Asakusa bölgesinde bir çayevinin sahibinin kızıdır.[20] Portrede[lower-alpha 3] 15 yaşından büyük olmalı ki,[19] desenli[12] bir kimono giyebilsin[17] ve uchiwa tutabilsin.[14]
Solda olan Takashima Hisa,[lower-alpha 4][12] veya "O-Hisa", Ryogoku bölgesinin (ja) Yagenbori kentindendir.[21]  Müşterileri cezbetmek için işe alınan[14] bir çayevinde çalışmıştır. Takashima Chobei'nin torunudur.[19] Tablo yapılırken[lower-alpha 5] 16 yaşındaydı ve çaycı kızı olarak çalışıyordu.[22] Sol omzunun tamamında bir çeşit el havlusu tutuyor[17] ve kimono giyiyor.
Crests of the three beauties
Hisa'nın üç yapraklı meşe arması
Toyohina'nın Japon çuhaçiçeği arması
Kita'nın paulownia arması
Üç güzelin portrelerini realist çizmekten çok, Utamaro onların benzerliğini ön plana çıkarmaya çalışmıştır.[12] Çoğu gözlemci, üç güzel portrelerine ilk baktıkları zamanda çok nadir aradaki farkları ayırt edebilirler. Diğer insanlar ise ince ayrıntıların önemini belirterek[14] dudak, burun ve göz büyüklüğünün farkını söyler:[12][20] Kita tombul yanaklara ve masum bir izlenime sahip;[19]gözleri badem şeklinde, burnu dik;[20]  Hisa gergin ve gururlu bir izlenime sahip,[23] burnu diğerlerine göre daha kısa ve gözleri Kita'nın gözlerinden daha yuvarlak;[20]  Toyohina'nın sanki gözleri düşüyor,[20] ve daha olgun olmanın havası içinde.[19]
Çizilen tahta bloklarının büyüklüğü 37.9 x 24.9 santimetredir.[24] ve nishiki-e sanatını bir tahta parçası için tek renk kullanarak ön plana çıkartmıştır. Mürekkeplenmiş bloklara mürekkep, Japon elyapımı kağıdından sürülmüştür. Bir çeşit mika olan muskovit arka planı puslandırmıştır. Portre bijin-ga denilen üç güzel portreleri çizimi temalıdır. Okubi-e, yani portrede başın büyük oluşu tekniğiyle çizilmiştir.[12]
Resmin kompozisyonuna bakıldığında bir çeşit üçgen elde edilebilir. Bu nedenle çok ünlü düzenlemeci Tadashi Kobayashi Üç Sirke Tadıcısı adlı portreyle bu resmi karşılaştırır.[lower-alpha 6] Konfüçyus, Gotama Buda ve Laozi bu tabloda Konfüçyusçuluk, Budizm ve Taoizm'i temsil eder.[15]
Portraits of the three Kansei beauties by Utamaro
Takashima Hisa, c. 1792–93
Tomimoto Toyohina, c. 1792–96
Naniwa Kita, c. 1793