stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Atina
Kültür > Tarihsel yapılar > Akropolis

Ana madde: Akropolis
Atina'nın tam merkezinde ve deniz düzeyinden 150 m yükseklikte yer alan Akropolis, eski dönemlerden beri kale ve tapınak olarak kullanılıyordu. Buradaki yapıların en ünlüsü Parthenon'dur. Eski Yunan'da kentin koruyucusu sayılan Tanrıça Athena'nın baş tapınağı olarak inşa edilen, dev sütunlarla çevrili, dikdörtgen biçimindeki Parthenon, tarihin çeşitli dönemlerinde kilise ve cami olarak da kullanıldı. 26 Eylül 1687'de Osmanlılara saldıran Venedik topçusunun ateşi sonucunda içerideki barut deposu isabet aldı ve buradaki cami ile binanın iç bölümleri yıkıldı. 1801'de Büyük Britanya büyükelçisi Lord Elgin, Akropolis'teki Türk evlerinin yıkılıp heykel kalıntılarının aranması için Padişah III. Selim'den izin alarak Atina'ya gitti. Parthenon'dan geriye kalan heykellerin çoğunu ve başka bazı kalıntıları Londra'ya götürüp British Museum'a sattı. Elgin Mermerleri olarak bilinen ve sökülüp götürülmesi büyük eleştirilere konu olan bu paha biçilmez koleksiyon, hâlen bu müzede sergilenmektedir.
Akropolis'teki öbür tapınaklardan Erekktheion MÖ 5. yüzyılda Tanrıça Athena ve Tanrı Poseidon için yapıldı, Bizans döneminde kilise, Osmanlı döneminde de konut olarak kullanıldı. Akropolis'in özenli giriş kapısı Propylaion, surların tek açık yeriydi. Frank dükleri Orta Çağda Propylaion'un kuzey kanadında da iki katlı bir yapı inşa ettiler. 12. yüzyılda da Rum Ortodoks piskoposları burada oturdular. Propylaion'un sağındaki Athena-Nike Tapınağı'nın taşları Venedik saldırısı sırasında sökülerek kale tahkiminde kullanıldı. Tapınak 1836'da kötü bir onarım gördü. 1936'da ise yeniden onarıldı.
Atinalı heykelci ve mimar Phidias'ın Milattan Önce 5. yüzyılda yaptığı ve Propylaion'un arkasındaki açıklıkta durduğu sanılan 9 m boyundaki Tanrıça Athena Promakhos heykeli ile Parthenon'daki gene Phidias'ın yapıtı olan fildişi ve altından Athena heykelini Bizans imparatoru Justinianus, Konstantinopolis'e (İstanbul) götürdü. Bu yapıtlar 1204'te Konstantinopolis'in Haçlılar tarafından yağmalanması sırasında kayboldu.
Kültür > Tarihsel yapılar > Başka önemli yapılar

Zengin bir Romalı olan Herodes Atticus MS 161'de Akropolis'in güney yamacında bin kişilik bir tiyatro yaptırdı. Sonraları onarılan bu yapı günümüzde de müze olarak ve tiyatro festivallerinde kullanılmaktadır. Milattan Önce 5. yüzyılda yapılmış olan Dionysos Tiyatrosu'nda da Şarap ve Eğlence Tanrısı Dionysos için bahar şenlikleri düzenlenirdi. Roma dönemindeki onarımlardan sonra bugünkü görünümünü alan 13 bin kişilik bu tiyatroya Yunanistan'ın birçok yöresinden, ayrıca İtalya ve Anadolu'dan izleyiciler gelirdi. Düzenlenen yarışmalarda birinci gelen koronun onuruna bir anıt dikilirdi. Bunlardan günümüze kadar kalabilen Lysikrates Anıtı MÖ 334 tarihlidir. Tiyatronun doğu yönünde Perikles Odeionu ile Asklepieion kutsal yeri kalıntıları (MÖ 420) ve Akropolis'in güneybatısındaki Nymphalar Tepesinde MS 2. yüzyılda Roma konsülü olan Suriyeli Philopappus'a adanmış mermer anıtın kalıntıları yer alır. Pnyks Tepesindeki ekklesia'da (meclis) Atinalı hatipler dinlenmek için 18 bin Atinalı bir araya gelirdi. Ares Tepesinin kuzeyinde kalan Agora'nın yakınında en iyi korunmuş Yunan tapınağı olan Theseion vardır (MÖ 5. yüzyıl). Bir başka önemli anıt sekizgen biçiminde ve 13 m yüksekliğindeki antik saat kulesi Horologion'dur. Bu anıt Sokrates ve Platon'un mezarı olduğu inancıyla Osmanlılar zamanında korunmuştur. Bizans dönemi yaptlarından üç kilise de günümüze değin kalabilmiştir.
Atina'nın tarihsel ve anıtsal yapıları uzun süre bakımsız ve yıkık halde kaldıktan sonra Kral Otto'nun gelmesiyle yeniden ele alındı. Otto bu kalıntıları incelemeleri ve eski yapıtları ortaya çıkarmaları için bilim adamlarını görevlendirdi. Klasik dönem sonrası yapılarını ortadan kaldırtarak, anıtların eski durumlarına getirilmesi için çalıştı.
Spor

Atina, Yaz Olimpiyat Oyunları'na 1896 ve 2004'te ev sahipliği yaptı. 1994 ve 2007'deki UEFA Şampiyonlar Ligi finalleri Olimpiyat Stadyumu'nda oynandı.
Yönetim

Atına'nın mevcut belediye başkanı Kostas Bakoyannis'tir. Atina metropol bölgesi Merkezi Atina, Batı Atina, Kuzey Atina, Güney Atina ve Pire bölgesel birimlerini kapsamaktadır.
Eğitim

Atina Üniversitesi, Yunanistan Millî Kütüphanesi, Atina Akademisi Batı Attika Üniversitesi, Atina Ekonomi ve İşletme Üniversitesi, Panteion Üniversitesi, Atina Ziraat Üniversitesi, Pire Üniversitesi, Atina Güzel Sanatlar Okulu, Atina Ulusal Teknik Üniversitesi, Harokopio Üniversitesi şehirde bulunmaktadır.
Altyapı > Ulaşım

Kentin toplu taşıma sistemi elektrikli tren, otobüs ve tramvaydan oluşur. Elektrikli tren hattı güneydeki Pire'yi kuzeydeki Kifisia banliyösüne, başlıca demiryolu istasyonu olan Larissa da Atina'yı ülkenin öbür bölgelerine ve Avrupa'ya bağlar. 2000 yılında hizmete giren Atina metrosu toplam 47 km uzunluğunda 2 hattan oluşur. 2001'de hizmete giren Atina Eleftherios Venizelos Uluslararası Havalimanı şehrin doğusundadır. Havalimanı ile Kiato şehri arasında Proastiakos banliyö hattı hizmet vermektedir.
Altyapı > Ulaşım > Atina Uluslararası Havalimanı

Atina Uluslararası Havaalanı, Atina merkezinin 35 km doğusundaki doğu Messoghia ovasındaki Spata kasabası yakınlarındadır.
Havaalanına, Atina Metrosu, banliyö treni, Pire limanına giden otobüsler, Atina Şehir Merkezi, Liosion ve Kifisos Şehirlerarası otobüs istasyonları ve Elliniko metrosunun hat 2 güney terminali ve ayrıca taksilerle hizmet verilir.
Havalimanı, 24 kişilik biniş köprüsü, 144 check-in kontuarı ve 7.000 m2 (75.347 ft2) ticari alanı, kafeleri, gümrüksüz mağazaları, ve küçük bir müzesi olan 150.000 m2 (1.614.587 ft2) ana terminali ile saatte 65 uçak iniş ve kalkışa ev sahipliği yapar.
Kardeş şehirler

| --- | --- |
  Georgia, ABD (1973)   Barselona, İspanya (1999)   Pekin, Çin (2005)   Beyrut, Lübnan   Beytüllahim, Filistin (1986)   Bükreş, Romanya   Kahire, Mısır   Santiago de Cali, Kolombiya   Chicago, ABD (1997)   Kaloşvar, Romanya   Cusco, Peru (1991)   Floransa, İtalya   Cenova, İtalya   Havana, Küba   İstanbul, Türkiye   Kiev, Ukrayna   Lizbon, Portekiz   Ljubljana, Slovenya :   Los Angeles, ABD (1984)   Madrid, İspanya   Montreal, Kanada [kaynak belirtilmeli]   Moskova, Rusya   Lefkoşa, Kıbrıs (1988)   Rabat, Fas   Roma, İtalya [kaynak belirtilmeli]   Santiago Şili   Santo Domingo, Dominik Cumhuriyeti   Seul, Güney Kore (2006)   Sofya, Bulgaristan   Tiflis, Gürcistan   Tiran, Arnavutluk   Varşova, Polonya   Washington, ABD (2000)   Xi'an, Çin   Erivan, Ermenistan (1993) 
Osmanlı dönemi
Omonia Meydanı
İmittos Dağı
Panepistimiou Sokağındaki Yunanistan Bankası
Akropolis

Atina demiryolları ağı (metro, proastiakós ve tramvay)
Eski Hellinikon Uluslararası Havaalanı'nın yerini alan yeni Atina Uluslararası Havaalanı 2001 yılında açıldı.
Atina'nın şehir merkezinin kuzeydoğusunda yer alan Melissia'dan Atina'nın panoramik görünümü. Sol tarafında İmittos Dağı görülmektedir.
Akropolis'ten Atina'nın panoramik görünümü. Sağ tarafında meclis, Sintagma Meydanı, Likavittos tepesi görülmektedir.
İhsan Oktay Anar

| İhsan Oktay Anar |
| --- | --- |
Doğum: 21 Kasım 1960 (64 yaşında) Yozgat, Türkiye
İkamet: Karşıyaka, İzmir, Türkiye
Eğitim: Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü
Meslek: Yazar Yardımcı doçent Öğretim üyesi
Etkin yıllar: 1995-günümüz
Önemli eser(ler):  Puslu Kıtalar Atlası (1995)  Kitab-ül Hiyel (1996)  Efrâsiyâb'ın Hikâyeleri (1997)  Amat (2005)  Suskunlar (2007)  Yedinci Gün (2012)  Galîz Kahraman (2014)  Tiamat (2022) 
Evlilik: Özlem Anar (e. 1999)
Ödüller: Erdal Öz Edebiyat Ödülü (2009)

İhsan Oktay Anar (d. 21 Kasım 1960), Türk roman ve hikâye yazarıdır.
Lisans, yüksek lisans ve doktora eğitimini Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümünde tamamladıktan sonra, aynı bölümden 2011 yılında öğretim üyesi olarak emekli oldu.
1995 yılında yayımladığı ''Puslu Kıtalar Atlası'' isimli ilk romanı, yirmiden fazla dile tercüme edildi ve hem içerik hem de biçim olarak pek ilgi görüp beğenildi. ''Efrâsiyâb'ın Hikâyeleri'' adlı romanı da İngiltere'de tiyatro oyunu olarak uyarlandı ve sahnelendi.
Anar, 2009 yılında Erdal Öz Edebiyat Ödülü'ne layık görüldü.
Hayatı > Ailesi ve çocukluğu

İhsan Oktay Anar, 1960 yılında İstanbullu bir ailenin en küçük çocuğu olarak Yozgat'ta dünyaya geldi. Babası Mehmet Sait Bey, TEKEL'de müskirat eksperi, annesi Bedia Hanım ise memurdur. Süheyla ve Füruzan adlarında iki de ablası vardır. Anar'ın ataları, 1893'te Kazan'dan İstanbul'a gelmiştir. Büyükbabası Abdullah Almaçov, ilahiyat tahsili yapmak için Fatih Medresesi'ne gitmiş ve burada müderrislik yapmıştır. 3 Mart 1924'te, Tevhîd-i Tedrîsât Kanunu ile medreselerin kapatılması sonucu medreseden ayrılmıştır. İstanbul'a yerleşen Anar'ın büyükbabası, Soyadı Kanunu ile "Anar" soyadını almıştır. İhsan Oktay, bu olayı şöyle anlatır:
Anar soyadını amcam bulmuş. Amcam bir Rum kadınına âşık olmuş, ama kadın ona karşılık vermemiş ve 'Seni hiç unutmayacağım, daima anacağım' adında (anlamında) Anar soyadını seçmişler.
Hayatı > Eğitimi ve çalışma hayatı

Anar, babasının mesleği gereği ilk ve ortaokulu İstanbul'da okumuş, lise çağlarında İzmir'e taşınmıştır. Burada Karşıyaka Erkek Lisesi'ne başlamış, ancak tamamlayamadan okuldan atılmıştır ve lise eğitimini Akşam Lisesi'nde tamamlamıştır. Akşam Lisesi'nde eğitim almaya başlayan Anar, gündüzleri tabela boyamaya başlamış; bu işi üniversiteye kadar devam ettirmiş ve üniversiteyi kazandıktan sonra da bırakmıştır.
Okuldan kaçıp kütüphaneye gidiyordum. Milli kütüphaneye gidiyordum. Okuldan kaçıyor, orada okuyordum: Maupassant, Çehov, Gogol... Bir gün eve okuldan atıldığım haberi geldi, devam etmediğim için.
Lise eğitiminden sonra Ege Üniversitesi Felsefe Bölümü'ne devam eden Anar, askerlik görevini ertelemek için aynı üniversitede yüksek lisans eğitimine devam etmiştir. 1995 yılında askerliğini teğmen olarak yaptı ve Kuzey Irak Harekâtı'nda görev yaptı.
Yüksek lisans sonrası Ege Üniversitesi Felsefe Bölümü'ne araştırma görevlisi olarak atandı ve 2011 yılında emekli oldu.
Hayatı > Evliliği

Anar, felsefe bölümü öğrencisi olan Özlem Hanım ile 1999'da evlendi.
Sanat hayatı

Okuldan çok kütüphaneye giden Anar, bu nedenle Karşıyaka Erkek Lisesi'nden atılmıştır. Çalışmalarını roman alanında yoğunlaştırmış ve 2023 yılı itibarıyla toplam sekiz romanı yayımlanmıştır. Anar'ın 1991'de yazdığı ve yayımlatmak için dört sene boyunca çeşitli yayınevleriyle görüştüğü Tamu adında yayımlanmamış bir romanı da mevcuttur. Anar, daha sonra bu eserini tekrar incelediğinde beğenmemiş ve yayımlatmaktan vazgeçmiştir.
Sanat hayatı > Romancılığı

İhsan Oktay Anar'ın yazın biçimi, genellikle göndermeler içermektedir. Kabaca birkaç örnek vermek gerekirse; ''Amat'' romanındaki İsrafil adlı çocuğun gemi borazancısı olup diriliş düdüğünü çalışı, kıyamet günü Sûr'a üfleyecek İsrâfil'i; alt ambar ise toprak altını ve kabiri sembolize etmektedir.
Sanat hayatı > Hikâyeleri

Anar'ın ilk hikâyesi, Mor Köpük dergisinde yayımlanan "Kâfirler İçin Apologia"dır. Aynı dergide, 1985 yılında "Rabnûmâ" başlığıyla bir diğer hikâyesi daha neşredildi. "Yavuz Sultan Selim Han Efendimizin Çaldıran Meydan Muharebesi" başlıklı hikâyesi, Yapı Kredi Yayınları (YKY) tarafından çıkarılan Kitap-lık dergisinde yayımlandı. Yiğit Değer Bengi tarafından hazırlanan 1002. Gece Masalları adlı kitapta "İnşaat İşçisi Rıfkı'nın Dehşet Verici Akıbeti" isimli bir öyküsü yer aldı.
Eserleri

| Kitap adı | Yayım yılı | Yayınevi | ISBN |
| --- | --- | --- | --- |
| Puslu Kıtalar Atlası | 1995 | İletişim Yayınları | ISBN 9789754704723 |
| Kitab-ül Hiyel | 1996 | İletişim Yayınları | ISBN 9789754705423 |
| Efrâsiyâb'ın Hikâyeleri | 1997 | İletişim Yayınları | ISBN 9789754706482 |
| Amat | 2005 | İletişim Yayınları | ISBN 9789750503726 |
| Suskunlar | 2007 | İletişim Yayınları | ISBN 9789750505386 |
| Yedinci Gün | 2012 | İletişim Yayınları | ISBN 9789750510861 |
| Galîz Kahraman | 2014 | İletişim Yayınları | ISBN 9789750514180 |
| Tiamat | 2022 | Everest Yayınları | ISBN 9786051857237 |
Kişiliği

İhsan Oktay Anar, toplum içerisinde sadece edebiyatla ve yayımladığı kitaplarla tanınmak istediği için herhangi bir sosyal medya platformu kullanmamakta, ayrıca televizyon programlarına çıkıp sohbetlere katılmamakta ve röportaj vermemektedir. Bu nedenle onun kişisel hayatı ve ailesi hakkında bilgilere ulaşmak pek kolay değildir. Anar'ın bilinen nadir röportajlarından biri, Şubat 2020'de bir rastlantı eseri katıldığı kısacık bir sokak röportajıdır.
2009 yılında Erdal Öz Edebiyat Ödülü'nü kazandığında bile çok kısa bir konuşma yapmış, ''Mutluyum, sevinçliyim!'' ifadelerinde bulunmuştur.
Güler

| Güler |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: 20 Kasım 1981 (43 yaşında)  İstanbul-Türkiye 
Başladığı yer: Türk
Tarzlar: Alternatif rock, Pop rock
Meslekler: Şarkıcı, Söz yazarı, Besteci
Etkin yıllar: 2006-günümüz
Müzik şirketi: DFM Prodüksiyon, Taşoda Müzik

Güler (d. 20 Kasım 1981, İstanbul), Türk rock müzik şarkıcısı ve söz yazarı.
1981 yılında İstanbul'da doğdu. İlk ve orta öğreniminin ardından Bursa'da müzik eğitimi aldı. 2002 yılında babasının vefatı üzerine İstanbul'a geri döndü. Bursa'da başladığı müzik hayatına, İstanbul'da devam eden Güler, 2006 yılında ilk albümünü piyasaya çıkardı. DFM Prodüksiyon tarafından yayınlanan Sana En Güzel Şarkıyı Yazdım adlı albümünde yer alan on iki şarkının söz ve müziğine de kendi imzasını attı.
Bu albümün kendisini yansıtmadığını düşündüğünden, kendi müziğini tam anlamıyla yansıtacak bir albüm hazırlıklarına başladı. Prodüktörlüğünü kendisinin ve Badem grubundan Mustafa Kemal Öztürk' ün paylaştığı ikinci albümünü Taşoda Müzik stüdyolarında kaydetti. 5 şarkının yer aldığı ve Bu Kadar Yeter ismini taşıyan albüm 15 Nisan 2008'de piyasaya çıktı. Sezen Aksu şarkısı olan Bu Kadar Yeter parçasını yeniden yorumlayarak Gripin grubundan Birol Namoğlu ile birlikte seslendirdi. Bu şarkıya Mehmet Turgut tarafından çekilen klip Türkiye'de fotoğraf makinası ile çekilen ilk HDV kalitesinde klip oldu. Albümde yer alan diğer dört şarkının söz ve müziklerini ise kendisi yaptı.
Diskografi > Stüdyo albümleri

2006: Sana En Güzel Şarkıyı Yazdım
2008: Bu Kadar Yeter
Diskografi > Düetleri

2008: "Bu Kadar Yeter" (Birol Namoğlu ile düet)
Nodarctus

Nodarctus, Renaudarctidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Aşağımahmutlar, Kırıkkale

| Aşağımahmutlar |
| --- | --- |
Köy

 Kırıkkale
Ülke:  Türkiye
İl: Kırıkkale
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0318
Resmî site 
Aşağımahmutlar, Kırıkkale ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Aşağımahmutlar'da 29 Aralık 1986'da belde belediyesi kuruldu. 
Aşağı Mahmutlar, Ankara-Samsun Karayolu güzergâhında Kırıkkale'ye 10 km mesafede bulunan bir yerleşim yeridir. Kasaba halkının büyük bir bölümü MKE Fabrikalarından emekli ya da halen çalışmaktadır. Tarım'a elverişli toprakları ile Kırıkkale ve çevresinin sebze ve meyve ihtiyacının bir bölümünü karşılamaktadır. Ayrıca küçükbaş ve büyükbaş hayvan besiciliği yapılmaktadır.
Aşağı Mahmutların tarihi bilgisine ilişkin farklı rivayetler olmasına rağmen en çok bilenen ifade şu şekildedir. Yüz yıllar önce ilk yerleşiminin denek dağı eteklerinde bulunan camız dere üzerinde olduğu söylenmektedir. Tarıma elverişli arazilere daha yakın olmak amacıyla bir kısım ailenin aşağı olarak bilinen bölgeye, bir kısmının da yukarı da bir yere yerleşmesi sonucunda; Aşağı Mahmutlar oymağı ve Yukarı Mahmutlar oymağı oluşmuştur.
Kasaba merkezinin son yapılan arkeoloji kazılarından 2000 yıllık tarihi olduğu anlaşılmaktadır. Kasabanın bugün en yaşlısı konumunda olan Abdullah Can'dan alınan bilgiye gore 100 yıl önce Aşağı Mahmutların 40 hane olduğu bilinmektedir. Aşağı Mahmutlar köyünde ilkokul'un 1929 yılında, bugün merkez cami olarak bilinen yerleşkede yapıldığı bilinmektedir.
Kasabanın tarihine bakıldığında kasabanın Ankara vilayetinin Keskin nahiyesine bağlı olduğu bilinmektedir. Daha sonra Kırık köyünün büyüyüp gelişmesi ve ilçe olması sonucunda Kırıkkale'ye bağlanmıştır. 1987 yılına kadar köy statüsünde bulunan aşağı Mahmutlar, 1987 yılında belde olmuştur. İlk yapılan seçimde Anavatan partisinden belediye başkanı seçilen Nurettin Taşkın, kasabanın ilk belediye başkanıdır.
1935 yılında 710 olan belde nüfusu, 2000'de 2600 ve bugün,2009 ise 3000'den fazladır. 2009 yılı yerel belediye seçimlerinde Kırıkkale il merkezine mahalle olarak bağlanmıştır
Coğrafya

Kırıkkale merkezine  14 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2010: 
2000:
Iron Mask (müzik grubu)

Iron Mask, 2010 Graspop Metal Buluşması'nda perforns esnasında
Iron Mask, Magic Kingdom'dan da tanınan Belçikalı gitarist Dushan Petrossi tarafından 2002 yılında kurulan bir power metal grubudur.
Tarihçe

Petrossi, Iron Mask adlı bir yan projeyi kaydetmek için 2002 yılının başlarında Lion Music ile anlaştı. Grubun adı ve ilk albümün bazı şarkıları Alexander Dumas'ın Man in the Iron Mask kitabına dayanıyordu. Albümün başlığı Revenge Is My Name idi. Bas Vassili Moltchanov (Magic Kingdom, Cryme) tarafından kaydedildi, vokaller Phil Letaw (Karyan, Cryme, Stormy Night), klavyeler - Youri De Groote tarafından yapıldı.
Nisan 2005'te Iron Mask, Hordes of the Brave albümü için farklı bir kadroya sahipti. Grup Goetz "Valhalla Jr" Mohr'u (Arrow, Hanz Damf, Rolf Munkes) vokalist olarak açtı. Konuk vokalist Oliver Hartmann (At Vance, Avantasia, Edguy, Aina, Magic Kingdom, Freedom Call, Helloween) üç parçaya vokal ekledi. Klavyeci Richard Andersson (Majestic, Time Requiem, Space Odyssey, Karmakanic, Evil Masquerade, Adagio, Silver Seraph) Hordes of the Brave'deki tüm klavye sololarından sorumludur. [5] [6] [7] Kasım 2005'te grup, Kanadalı heavy metal gazileri Anvil ve Phantom X ile turneye çıkan Hordes of the Brave'i tanıtmak için Avrupa'da birkaç konser verdi. [8] [9] Gösteriler filme alındı ve bunun sonucunda 2008 yılında Iron Mask, Anvil hakkında Anvil adlı belgesel filme katkıda bulundu! The Story of Anvil'in yanı sıra filmin müzikleri için.
2009'da grubun Shadow of the Red Baron adlı üçüncü albümü yayınlandı. Petrossi bu albüm için on bir şarkı yazdı . Vokaller Goetz "Valhalla Jr." tarafından yapıldı.
30 Nisan 2011'de grup, Power & Prog Metal Fest'te (Mons, Belçika) Europe, HammerFall, Gamma Ray ve Vanden Plas ile birlikte bir konser verdi.Albüm için grup Eylül 2011'de AFM Records ile anlaşma imzaladı. Black as Death, 16 Aralık 2011'de yayınlandı.
2013 yılında Iron Mask, 5. stüdyo albümü Fifth Son of Winterdoom'un yakında çıkacağını duyurdu. Albüm, 8 Kasım 2013 tarihinde AFM Records tarafından yayınlandı.
Temmuz 2014'te grup yeni bir stüdyo albümü üzerinde çalışmaya başladı ve iki yıl sonra grubun bir sonraki stüdyo albümü Diabolica'nın 23 Eylül 2016'da AFM Records'ta yayınlanacağı duyuruldu.
Grubun en son albümü 25 Kasım 2020'de yayınlandı.
Kartaca

Başlığın diğer anlamları için Kartaca (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Kartaca قرطاج |
| --- | --- |

 Kartaca'nın Tunus'ta ve Akdeniz'de konumu
Ülke:  Tunus
Eyalet: Tunus ili
İlk kuruluş: MÖ 814
İdare
 • Belediye Başkanı: Azedine Beschaouch
Yüzölçümü
 • Toplam: 180 km²
Nüfus (2013  Nüfus Tahmini)
 • Yoğunluk: 120/km²
 • Kent: 21,276
 • Metropol: 2.412.500
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (OAS)
Resmî site www.municipalite-carthage.tn 
 UNESCO Dünya Mirası
Kartaca'nın genel görünümü
Resmî ad: Kartaca
Tür: Kültürel
Kriter: ii, iii, vi
Belirleme: 1979 (3. oturum)
Referans no.: 37
Ülke:  Tunus
Bölge: Arap Ülkeleri
Koordinatlar: 36°51′18″K 10°19′23″D﻿ / ﻿36.85500°K 10.32306°D﻿ / 36.85500; 10.32306
 
 
Kartaca (Arapça: قرطاج‎ Qarṭāj) (Latince: Carthago), MÖ 814 yılında, Tunus yarımadasında kurulmuş olan bir Fenike kolonisidir. Kartaca, Fenike dilinde Kart-hadaşt yani "Yeni Kent" anlamına gelmektedir. Kart Hadaşt, 22 sessiz harften oluşan Fenike abecesiyle QRT-HDST olarak yazılmaktadır.
Hem Antik Yunanistan hem de Roma İmparatorluğu'nun, Kartaca ile tarihin büyük bir bölümünde Akdeniz ticareti için rekabet halinde olmaları ve bu rekabetin sıcak çatışmalara varmış olması nedeniyle bu tarihçilerin çalışmaları büyük ölçüde önyargılı çalışmalardır.
Kentsel yapı

Kartaca kenti, kuzey - güney doğrultusunda uzanan bir burun ve körfez üzerine kurulmuştur. Kentin bu konumu, deniz ticareti için çok uygun bir liman sağlamış ve Kartaca'yı Akdeniz ticaretinde etkin duruma getirmiştir. Deniz ticaretine çıkan tüm gemiler, Sicilya ile Tunus sahili arasından, bir başka açıdan, Kartaca açıklarından geçmek durumundadır.
Kent içinde iki büyük ve yapay liman inşa edilmiştir. Limanlardan biri, Kartaca'nın 220 savaş gemisinden oluşan donanması için, diğer ise deniz ticaret filosu içindi. Surlarla çevrili bir kule, her iki limanı da kuşbakışı görmektedir.
Kent, 37 km uzunluğunda tek bir sur tarafından kuşatılmaktadır. Bu sur uzunluğu, dönemin pek çok benzer kentindekilerden daha uzundur. Esasen surların büyük bir bölümü sahili örtmektedir. Kartaca'nın deniz gücü göz önünde bulundurulduğunda bu surlar daha az gerekliydi. Surların 4 – 5 km'lik bölümü batıdaki kıstak boyunca uzanmaktaydı. Aslında bu kesimden bir saldırı pek olası değildir.
Kentte, büyük bir nekropolü, dini yapıları, pazar yerleri, kuleleri ve bir amfitiyatrosu ve dört parça, eşit ölçüde konut alanları bulunmaktadır. Byrsa adı verilen bir hisar, kabaca kentin ortasında yükselmektedir. Kartaca, Helenistik dönem'in en büyük kentiydi. Bazı tahminlere göre sadece dönemin İskenderiyesi daha büyük bir kenttir. Ayrıca endüstri öncesi dönemlerin en büyük kentlerinden biriydi.
Tarih > Tarihsel belgelerin taraflı olması

Kartaca'nın tarihi üzerine yapılacak bir çalışma bir ölçüde sorunludur. Bugün için Kartaca ile ilgili yazılı kaynaklar, Romalı ve Yunan tarihçilerin çalışmalarıyla sınırlıdır. Gerek Kartacalıların gerekse de Fenikelilerin papirüs kullanmaları ve bu materyalin zaman içinde dağılması sonucu, Kartaca ve Fenike yazılı kaynakları zamanımıza kadar ulaşmamıştır. Bu sonuçta kuşkusuz Pön savaşları sonunda Roma ordusunun kentin kültürünün ve kayıtlarının tahrip edilmiş olmasında yatar. Üçüncü Pön Savaşı sonunda kent büyük ölçüde yakıldı, yıkıldı ve yağmalandı, ilk elden kaynakların çok azı günümüze ulaşabildi. Kuzey Afrika'daki ortaya çıkarılan yapı ve yazıtlarda bulunanlarla birlikte Grekçe ve Latincede birkaç eski Pön çevirisi bulunmaktadır. Fakat esas kaynaklar, Titus Livius, Polybius, Appian, Cornelius Nepos, Silius İtalicus, Plutarkhos, Cassius Dio ve Herodot gibi Yunan ve Roma tarihçilerinin eserleridir. Bu yazarlar, Kartaca ile rekabet halinde olan dolayısıyla da sık sık çatışan toplumların insanlarıdırlar. Yunan şehir devletleri Kartaca ile Sicilya için rekabet halindeydiler. Öte yandan Roma üç devre halinde süren bir dizi muharebe içine girmiştir. (Pön Savaşları) Bekleneceği şekilde bu yazarların Kartaca ile ilgili yazdıkları, belirgin biçimde Kartaca aleyhtarı yazılardı. Kartaca hakkında daha tarafsız yazan birkaç Yunan yazarın eserleri ise günümüze ulaşamamıştır.