stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Birlik Ordusu
Kaçaklık

Ana madde: New York askere alım ayaklanması
Asker kaçakları her iki taraf için de önemli bir sorundu. Cephede çok yakıcı şekilde yaşanan savaşın zorlukları hem askerleri manevi olarak olumsuz etkiliyor hem de kaçma oranını artırıyordu. Cebrî yürüyüşler, açlık, susuzluk, aşırı soğuk ve sıcaklar, maaşların ödenmemesi, yalnızlık, savaşın hemen öncesindeki korku gibi etkenler oldukça belirleyiciydi. Ayrıca bazı komutanların basiretsizlikleri ve yaşanan yenilgiler de kaçak oranını artırıyordu. 1861 ve 1862 döneminde Birlik Ordusu için kötü giden savaş sonucunda yaklaşık 180 bin askerin kaçtığı düşünülmektedir. Sonraki iki yıl boyunca 150 bin Birlik askerinin kaçtığı düşünülürse ordu toplam mevcudunun %15'inin kaçtığı görülür. Bazı gönüllülerin de ilk gönüllü olurken vadedilen ödül parasını almak için bir birlikten kaçıp başka bir bölgedeki birliğe girdiği görülmüştür.
Zorunlu askere alım uygulamasına karşı en büyük eylem Temmuz 1863'teki New York askere alım ayaklanmasıdır. Ayaklanma kentteki toplumsal çelişkilerin çok yıkıcı şekilde ortaya çıkmasıyla başlamıştır. Kentte en yoksul emekçi tabakayı oluşturan göçmen İrlandalılar, Amerikan İç Savaşı'nın Kuzeyli üst sınıfların çıkarttığı ve kölelerin özgürleşmesini gündemi alan bir anlaşmazlıktan ibaret olduğunu düşünüyorlardı. Kuzey eyaletlerinde zenginler ödeme yaparak zorunlu askerlikten muaf olabilirken, yoksul emekçiler istemedikleri bir savaşta ölüme gönderiliyordu. Buna göre ayrıca özgürleştirilecek olan Afroamerikalılar kuzey bölgelerine gelerek emek piyasasına katılacak ve zaten düşük olan ücretlerin daha da düşmesine sebep olacaklardı. Kentte korkunç cinayet ve linç görüntüleri yaşanmış, kentte denetim ancak ordu birliklerinin gelmesiyle sağlanabilmiştir.
Galeri

1863 yılına ait bir gönüllülük afişi
McClellan ve kurmay heyeti (1861)
Fort Wagner'e saldıran siyahilerden oluşan 54.Massachusetts Piyade Alayının resmi
New York Ayaklanması (1863)
İran Kürdistanı Demokratik Partisi

| İran Kürdistanı Demokrat Partisi   Partî Dêmokiratî Kurdistanî Êran  حیزبی دێمۆکراتی کوردستانی ئێران  |
| --- | --- |
Kısaltma: PDKİ, KDPİ, PDK-İ
Genel sekreter: Mustafa Hicri
Kurucu: Kadı Muhammed
Kuruluş tarihi: 16 Ağustos 1945
Önceli: Kürdistan Diriliş Topluluğu
İdeoloji: Kürt milliyetçiliği   Sosyal demokrasi   Demokratik sosyalizm   Sekülerizm   Federalizm
Siyasi pozisyon: Merkez sol
Uluslararası üyelik: Sosyalist Enternasyonal   UNPO
Parti bayrağı

İnternet sitesi
www.pdki.org
 İran
İran Kürdistanı Demokratik Partisi ya da kısaca DPK-I (Kürtçe: Partiya Demokratîk a Kurdistana Îranê, İngilizce: Democratic Party of Iranian Kurdistan, eski adı: Demokratische Partei Kurdistans-Iran, İran'da sosyal demokrat bir Kürt partisidir. Parti, 2015 yılından beri Sosyalist Enternasyonal'in tam üyesidir. Parti demokratik ve federal bir İran talep etmektedir. Parti üyelerinden bir kısmı 2006 yılında partiden ayrıldı ve partinin eski adı olan Kürdistan-İran Demokratik Partisi adı altında yeni bir parti kurdu.
Tarihi

Kürdistan Diriliş Topluluğu, 16 Ağustos 1943'te Mahabad'da İran'lı Kürtlerden Abdurrahman Emini, Kasım Kadiri, Molla Abdullah Davudi, Kadir Müderrisi, Ahmed Alemi, Aziz Sındi ve Irak'lı Kürtlerden Mir Hac tarafından kurulmuş ve Musul, Kerkük, Erbil, Süleymaniye, Revandiz ve Şeklave'da temsilcilikler açılmıştır.
Mart 1944'te Kerkük'te Hevî örgütü ile görüşme gerçekleştirerek karşılıklı yardımlaşma ve planları saptamıştır. Ağustos 1944'te Dılanbar Dağı'nda Peymana Sêsinor anlaşması ("Üç Sınır" anlaşması) imzalanmıştır. Aynı yıl Kürdistan haritası ve bayrağı belirlenmiştir.
Ekim 1945'te adı Kürdistan Demokratik Partisi-İran (KDP-İ) olarak değiştirilmiştir.
DPK-I, 16 Ağustos 1946'da Mahabad'da Kürdistan Demokrat Partisi adı altında Komalay Ziyanaway Kurd'un (Türkçe: Kürtlerin Yeniden Doğuşu Konseyi) ardıl partisi olarak kurulmuştur. Ancak, Irak'ta Mustafa Barzani'nin Kürdistan Demokratik Partisi ile karıştırılmaması için "I" harfi daha sonra İran'ın kısaltması olarak eklenmiştir.
Parti, kısa ömürlü Mahabad Cumhuriyeti'nin hükûmetini kurdu. O dönemdeki lideri Kadı Muhammed'di.
Parti bazı küçük ayaklanmalar örgütledi, ancak 1953 yılında Muhammed Musaddık hükûmetine karşı yapılan darbeden sonra parti yeraltına çekildi.
DPK-I, 1979 İslam Devrimi'nden sonra Humeyni rejimi ile özerklik pazarlığı yaptı. Ancak hükûmet partinin taleplerini reddetti ve hatta Humeyni partiye karşı fetvalar yayınladı. Bunun ardından Kürt şehirlerinde çok fazla acı ve yıkım getiren bir savaş yaşandı. Örneğin 3 Eylül 1979'da Mahabad, daha önce saldırıya uğrayan diğer şehirlerden sonra İran ordusu tarafından bombalandı.
Parti, 1980-1988 yılları arasındaki İran-Irak Savaşı'nda Tahran rejimini zayıfl düşürmek için Saddam Hüseyin tarafından desteklendi. Ancak aynı şeyi Tahran da Iraklı Kürtler için yaptı.
13 Temmuz 1989'da Başkan Abdurrahman Kasımlı, Viyana'da İran hükûmetinin temsilcileriyle yaptığı bir toplantı sırasında ajanlar tarafından öldürüldü. Halefi Sadık Şerefkendi de, 17 Eylül 1992'de Berlin'deki müzakereler sırasında vurularak öldürüldü.
2006'da partinin bir kısmı 13'üncü kongrede genel başkan seçimiyle ilgili anlaşmazlıklar nedeniyle bölündü ve eski adıyla Kürdistan-İran Demokratik Partisi'ni kurdu.
Bugün partinin Kuzey Irak'ta kampları bulunmaktadır. Parti 2007'den bu yana Temsil Edilmeyen Milletler ve Halklar Organizasyonu'nda İran Kürtlerini temsil etmektedir.
KDP-İ, Doğu Kürdistan'daki halkı bilgilendirmek için yaptığı ev ziyaretlerinden dönerken İran Devrim Muhafızları ile aralarında çatışma çıkmıştır. Bu olayda 12 Peşmerge ve 12 İran Devrim Muhafızı öldü. PDK-İ Peşmergeleri bu olaydan 20 yıl sonra tekrar silahlı mücadeleye başlamıştır.
İran Kürdistanı'nda faaliyet gösteren Kürdistan Demokrat Partisi ile İran Kürdistanı Demokratik Partisi, 21 Ağustos 2022 tarihinde iki partinin kıdemli siyasetçileri ve kadrolarının katıldığı törenle birleşme kararı aldıklarını kamuoyuna ilân etti. Artık İran Kürdistanı Demokratik Partisi ismi ile tek çatı halinde ilerleneceği açıklandı.
KDP-İ Peşmergeleri
Kürdistan bayrağı önünde duran KDP-İ Peşmergesi
İhsan Bilsev

| İhsan Bilsev |
| --- | --- |

Doğum: İhsan Bilsev 14 Mayıs 1947 Çorum, Türkiye
Ölüm: 1 Mayıs 2008 (60 yaşında) İstanbul, Türkiye
Ölüm sebebi: Gırtlak kanseri
Defin yeri: Topkapı Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk
Eğitim: İstanbul Gazetecilik Meslek Yüksekokulu
Meslek: Oyuncu, senarist, gazeteci
Etkin yıllar: 1967-2008

İhsan Bilsev (14 Mayıs 1947, Çorum - 1 Mayıs 2008, İstanbul), Türk oyuncu, senarist ve gazetecidir.
Hayatı

Bilsev 14 Mayıs 1947 tarihinde Çorum'da doğdu. İstanbul Gazetecilik Meslek Yüksekokulu mezunudur. 1967'de Gazanfer Özcan-Gönül Ülkü tiyatrosunda profesyonel oyunculuğa adım atmıştır. 1970'li yıllarda Kemal Sunal filmlerinde iyi bir karakter oyuncu olmuştur. Tosun Paşa filmine damatlardan birisiydi. Bilsev, İbo ile Güllüşah filminin senaryosunu yazdı. 1980'lerde hiç film projesinde yer almadı. 1992'de Tv dizisi Mahallenin Muhtarları'nda canlandırdığı Trenci Haydar ile 1997-2000 yılları arasında Show TV kanalında yayınlanan Can Ayşecik dizisinde canlandırdığı Hasan amca karakterleriyle ekranlarda yer aldı.
Ölümü

Oyunculuk yanında seslendirmede yapan sanatçı yakalandığı Gırtlak kanserinden kurtulamayarak 1 Mayıs 2008'de İstanbul'da 60 yaşında öldü. Topkapı Mezarlığı'ndaki aile kabristanında defnedildi.
Filmografisi

1976: Tosun Paşa
1977: Çöpçüler Kralı
1977: Gülen Gözler
1977: İbo ile Güllüşah
1977: Sakar Şakir
1992: Mahallenin Muhtarları
1993: Amerikalı
1997: Ayşecik
2004: Gönül Yarası
İnsan Hakları Günü

|    İnsan Hakları Günü |
| --- | --- |
23 Eylül 2011'de New York'ta kabul edilen İnsan Hakları Logosu
Resmî adı: Human Rights Day
Ülke: Birleşmiş Milletlere üye devletler
Kutlayanlar: Birleşmiş Milletler
Önemi: İnsan hakları
Başlama: 10 Aralık 1948
Sovyetler Birliği'nde İnsan Hakları Günü'nün 15. yılı anısına basılan pul, 1963
İnsan Hakları Günü'nün 50. yıldönümünde Moldova'da basılan bir pul, 1998
İnsan Hakları Günü, İnsan Hakları Evrensel Bildirisi'nin kabul edildiği gün olan 10 Aralık 1948'den bu yana her 10 Aralık'ta kutlanan gündür.
Tarihi

II. Dünya Savaşı'ndan sonra dünyadaki devletler bireylere tanınan hak ve özgürlüklerin güvence altına alınması konusunda birleştiler. İnsan Hakları Bildirisi, Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Komisyonu tarafından Haziran 1948'de hazırlandı ve 10 Aralık 1948'de Genel Kurulun Paris'te yapılan oturumunda kabul edildi. Oturumda, 6 sosyalist ülke bu ilkelerin bazılarının "Burjuva sınıfından olan insanların sınıf çıkarlarını koruduğu ve işçi sınıfını egemen sınıflarla uzlaşmak zorunda bırakacağı" gerekçesiyle çekimser kaldı. Bildiri, bu çekimser ülkeler ile Suudi Arabistan ve Güney Afrika Birliği dışında kalan ülkelerin oylarıyla kabul edildi.
Eleştiriler > Marksizm

Çeşitli marksist düşünürler İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nin 1. maddesinde bulunan “Bütün insanlar özgür, onur ve haklar bakımından eşit doğarlar.” ve 17. maddesinde bulunan “Kimse mülkiyetinden keyfi olarak yoksun bırakılamaz.” cümlelerine atıfta bulunarak; her insanın ekonomik olarak eşit doğmadığını ve bundan yoksun bir durumun özgürlük ve hak sayılamayacağını, dolayısıyla bu durumun bir kandırmaca olduğunu ve burjuva sınıfının mülksüzleştirilmesi gerektiğini savunan marksist görüşün bu bahsi geçen cümlelerle mücadele etmesi gerektiğini vurgularlar. Bu görüşü savunanlara göre; kapitalizm koşullarında bu kavramların içi boştur ve sadece göstermeliktir. Dolayısıyla dünyaya egemen olan emperyalizm ve sınıflı toplumlara sahip devletler, bir taraftan insan haklarına ne denli saygılı olduklarını belirterek kitleleri insan haklarından yana olduklarına inandırmaya çalışırken diğer taraftan yoksulluk verici politikalarına, gözaltında kayıplara, hak ve özgürlük taleplerine saldırılarına vb. devam ederler. Bununla birlikte özellikle Maoist görüşü referans alan bazı düşünürler ise, ezilenlerin şiddetini meşru görmeyen bir insan hakları kavramının burjuva çerçevesinde durduğunu iddia etmektedirler. [kaynak belirtilmeli] Zira marksist olduğunu belirten Küba Devrimi lideri Fidel Castro konu hakkında şu görüşleri beyan etmiştir;
"Bizler çoğu kez insan hakları üzerine konuşuyoruz. Ama aynı zamanda insanların hakları üzerine de konuşmalıyız. Diğerleri lüks otomobillere binebilsin diye neden bazı insanlar çıplak ayaklarıyla yürümek zorunda? Diğerleri 70 yıl yaşasın diye neden bazı insanlar 35 yıl yaşamak zorunda?Diğerleri müthiş derecede zengin olsun diye neden bazıları berbat bir şekilde yoksul olmak zorunda? Ben, bir parça ekmeğe bile sahip olamayan dünya çocuklarının adına konuşuyorum."
İmparatorluk Mareşali

| Maréchal d'Empire |
| --- | --- |
Mareşal asasını temsil eden baton
Ülke:  Birinci Fransız İmparatorluğu
Rütbe: Fransa mareşali
Kuruluş: 1804
Kaldırılış: 1815
İmparatorluk Mareşali (Fransızca: Maréchal d'Empire), Birinci Fransız İmparatorluğu'nda kullanılan askerî ünvandı. İmparatorluk Mareşali ünvanı, 18 Mayıs 1804 tarihinde Sénatus-consulte tarafından Fransa mareşali ünvanının büyük ölçüde yeniden düzenlenmiş halidir.
Teoride “en seçkin generallere” verilen askerî bir ünvandı, fakat pratikte İmparator I. Napolyon ünvanı kendi istek ve kanaatlerine göre vermiş ve bazı tartışmalı seçimler yapmıştır. Bir Mareşal dört gümüş yıldız taşırken, en üst askeri rütbe olan Tümen Generali üç yıldız taşıyordu. Dahası, Mareşallik kısa sürede en yüksek askeri başarının simgesi haline geldi. Her Mareşal kendi armasına sahipti. Kendilerine özgü üniformalar giydiler ve otoritelerinin sembolü olan bir baton taşımaktaydılar.
Tarihçe

Askerî ünvanın oluşturulmasıyla Napolyon, İtalya ve Mısır seferleri sırasında emrindeki generaller arasında önemli komutanlıklarda bulunmuş askerleri ödüllendirerek yeni kurduğu rejimi güçlendirmesini sağladı. Ancak Napolyon'un Mareşallik için yaptığı seçimlerin her zaman iyi ilham vermediği görülmektedir, çünkü bazı generaller Napolyon'u yarı yolda bırakmıştır.
İmparatorluk mareşalleri listesi

| İsim | Doğum | Ölüm | Ünvanı aldığı tarih | Portre |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Pierre Augereau | 1757 | 1816 | 1804 |  |
| Jean Baptiste Bernadotte | 1763 | 1844 | 1804 |  |
| Louis-Alexandre Berthier | 1753 | 1815 | 1804 |  |
| Jean-Baptiste Bessières | 1768 | 1813 | 1804 |  |
| Guillaume Marie Anne Brune | 1763 | 1815 | 1804 |  |
| Louis-Nicolas Davout | 1770 | 1823 | 1804 |  |
| Jean-Baptiste Jourdan | 1762 | 1833 | 1804 |  |
| François Christophe de Kellermann | 1735 | 1820 | 1804 |  |
| Jean Lannes | 1769 | 1809 | 1804 |  |
| François Joseph Lefebvre | 1755 | 1820 | 1804 |  |
| André Masséna | 1758 | 1817 | 1804 |  |
| Bon-Adrien Jeannot de Moncey | 1754 | 1842 | 1804 |  |
| Adolphe Édouard Casimir Joseph Mortier | 1768 | 1835 | 1804 |  |
| Joachim Murat | 1767 | 1815 | 1804 |  |
| Michel Ney | 1769 | 1815 | 1804 |  |
| Catherine-Dominique de Pérignon | 1754 | 1818 | 1804 |  |
| Jean-Mathieu-Philibert Sérurier | 1742 | 1819 | 1804 |  |
| Jean-de-Dieu Soult | 1769 | 1851 | 1804 |  |
| Claude Victor-Perrin | 1764 | 1841 | 1807 |  |
| Étienne Jacques Joseph Macdonald | 1765 | 1840 | 1809 |  |
| Auguste de Marmont | 1774 | 1852 | 1809 |  |
| Nicolas Oudinot | 1767 | 1847 | 1809 |  |
| Louis-Gabriel Suchet | 1770 | 1826 | 1811 |  |
| Laurent de Gouvion Saint-Cyr | 1764 | 1830 | 1812 |  |
| Józef Antoni Poniatowski | 1763 | 1813 | 1813 |  |
| Emmanuel de Grouchy | 1766 | 1847 | 1815 |  |
Isabelle Delobel

| Isabelle Delobel |
| --- | --- |

Kişisel bilgiler
Temsil edilen ülke:  Fransa
Doğum: 17 Haziran 1978 (46 yaşında)
Boyu: 1,63 m (5 ft 4 in)
Partneri: Olivier Schoenfelder
Koçu: Muriel Zazoui, Romain Haguenauer
ISU kişisel en iyi puanları
Kombine toplam: 212.94 2008 Dünya Şamp.
Serbest program: 110.39 2005 Dünya Şamp.
Zorunlu dans: 41.25 2008 Avrupa Şamp.
Özgün dans: 67.25 2008 Dünya Şamp.
Isabelle Delobel (d. 17 Haziran, 1978 Clermont-Ferrand) Fransız buz patencidir. Partneri Olivier Schoenfelder ile birlikte buz dansı kategorisinde yarışmaktadır. Çift birlikte 2008 Dünya şampiyonasını kazanmıştır. Çift 1990 yılından bu yana birlikte kaymaktadır.
Aralık 2008'de 2008-2009 Grand Prix Finalinde gala performansı sırasında Delobel omuzundan sakatlandı ve sezonun kalanında yarışamadılar. Nisan 2009'da, Delobel erkek arkadaşı Ludovic Roux ile Haziran'da evleneceğini ve çiftin ilk çocuklarının Eylül'de doğmasının beklendiğini açıkladı. Olimpiyat sezonunda antrenmanlarını engelleyecek bu hamileliğe rağmen Delobel ve Schoenfelder, Şubat 2010'da yapılacak 2010 Kış Olimpiyatlarına katılmayı planladıklarını açıklamıştır. Delobel ve erkek arkadaşı Ludovic Roux'un oğlu Loïc 1 Ekim 2009'da dünyaya geldi.
Isabelle'in ikiz kardeşi Veronique Delobel de Fransa adına yarışmış bir buz patencidir.
Aldığı sonuçlar

Delobel & Schoenfelder'in uzun bir yarışma kariyeri olduğu için sonuçlar yıllara göre tablolar halinde düzenlenmiştir.
Aldığı sonuçlar > 2004'ten sonra

| Yarışma | 2004-2005 | 2005-2006 | 2006-2007 | 2007-2008 | 2008-2009 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kış Olimpiyat Oyunları |  | 4 |  |  |  |
| Dünya Şampiyonaları | 4 | 5 | 4 | 1 |  |
| Avrupa Şampiyonaları | 3 | 4 | 1 | 2 |  |
| Fransa Ulusal Şampiyonaları | 1 | 1 | 1 | 1 |  |
| French Masters |  |  |  | 1 |  |
| Grand Prix Finali | 6 | 6 | 4 | 3 | 1 |
| Trophee Eric Bompard | 3 | 2 | 2 | 1 | 1 |
| Skate America |  | 2 |  |  | 1 |
| NHK Trophy | 3 |  |  | 1 |  |
| Cup of Russia |  |  | 3 |  |  |
| Bofrost Cup on Ice | 2 |  |  |  |  |
| Skate Canada International | 4 |  |  |  |  |
| Ondrej Nepela Memorial |  |  |  | 1 |  |
Aldığı sonuçlar > 1999-2004

| Yarışma | 1999-2000 | 2000-2001 | 2001-2002 | 2002-2003 | 2003-2004 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kış Olimpiyat Oyunları |  |  | 16 |  |  |
| Dünya Şampiyonaları | 11 | 13 | 12 | 9 | 6 |
| Avrupa Şampiyonaları | 9 | 10 |  | 7 | 4 |
| Fransa Ulusal Şampiyonaları | 2 | 2 |  | 1 | 1 |
| French Masters |  | 1 | 1 | 1 |  |
| Grand Prix Finali |  |  |  |  | 5 |
| Trophee Eric Bompard | 7 | 5 | 5 | 2 | 3 |
| Bofrost Cup on Ice |  | 5 |  |  |  |
| Skate America |  |  |  |  | 3 |
| NHK Trophy |  |  |  | 4 |  |
| Skate Canada International | 3 |  | 5 |  |  |
| Cup of China |  |  |  |  | 3 |
Aldığı sonuçlar > 1999'dan önce

| Yarışma | 1994-1995 | 1995-1996 | 1996-1997 | 1997-1998 | 1998-1999 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Dünya Şampiyonaları |  |  |  | 18 | 14 |
| Avrupa Şampiyonaları |  |  |  | 15 | 12 |
| Dünya Gençler Şampiyonaları | 4 | 2 |  |  |  |
| Fransa Ulusal Şampiyonaları | 3 J. | 1 J. | 4 | 4 | 3 |
| Trophee Lalique |  |  | 6 | 7 | 7 |
| Skate Canada International |  |  |  |  | 7 |
| NHK Trophy |  |  |  | 7 |  |
| Nebelhorn Trophy |  |  | 3 |  |  |
| Lysianne Lauret Trophy |  |  | 4 |  |  |
| Odessa Trophy |  | 2 |  |  |  |
| Autumn Trophy |  | 1 |  |  |  |
| Ukraine Trophy | 2 |  |  |  |  |
| European Youth Olympic Festival | 1 |  |  |  |  |
J = Junior level
İsrail Kamu Yayın Kuruluşu

| --- | --- |

Tip: Yayın radyo, televizyon ve online
Ülke: İsrail
Kuruluş: 15 Mayıs 2017 (radyo ve televizyon)
Yayın alanı: Ulusal; uluslararası
Sahibi: Yasal (kamu) şirketi
Önemli kişiler: Eldad Koblentz
Resmi site: www.kan.org.il
İsrail Kamu Yayın Kuruluşu'nun Kudüs'teki merkez binası
İsrail Kamu Yayın Kuruluşu (IPBC; İbranice: תאגיד השידור הישראלי), ticari ismiyle Kan (İbranice: כאן), 2014 yılında Kamu Yayıncılığı Yasası'na dayanan İsrail resmi bir kamu kuruluşudur. İsrail Kamu Yayıncılığı Yasası'nın kapatılmasının emrini verdikten sonra İsrail Yayın Kurumu'nun (IBA) yerini almak amacıyla kurulmuştur. Başbakan'ın yapı ve Gazetecilerin atamalarına itirazları nedeniyle, IPBC ve hükûmet arasında hala devam etmekte olan mahkemede hukuki bir mücadeleye yol açtığı için, birçok kez ertelendi. 15 Mayıs 2017'de yayına başladı.
İsveç Finleri Günü

|    İsveç Finleri Günü |
| --- | --- |
İsveç Finlerinin bayrağı
Resmî adı: (Fince) Ruotsinsuomalaisten päivä,  (İsveççe) Sverigefinnarnas dag
Türü: Kültürel Etnik
Tarih: 24 Şubat
Sıklık: Yıllık
İsveç Finler Günü (Fince: Ruotsinsuomalaisten päivä; İsveççe: Sverigefinnarnas dag), her yıl 24 Şubat'ta İsveç'te kutlanan bir kutlama günüdür. Yıldönümü, 2010 yılında İsveç Akademisi tarafından onaylandı ve ilk kez 2011'de kutlandı.  24 Şubat tarihi halk şiiri koleksiyoncusu ve Fin dilinin statüsünün savunucusu Carl Axel Gottlund'un da doğum günü olduğu için seçilmiştir. Günün amacı İsveç Finlerini kutlamak ve onların tarihini, dilini ve kültürünü İsveç'in kültürel mirasının bir parçası olarak kabul etmektir.
Önemli bir Fince konuşan azınlığa sahip belediyeler, İsveç Finler Günü'nde İsveç Fin bayrağını dalgalandırır. Ancak bu resmi bir "bayrak günü" değildir. Yıldönümü; Stockholm, Eskilstuna, Göteborg, Västerås ve Nykvarn dahil olmak üzere İsveç'in çeşitli yerlerinde kutlanmaktadır. Günün programında konserler, dans gösterileri, yazar ziyaretleri, karaoke dansları ve çocuklar için tiyatro gösterileri yer almaktadır. 2017'de Stockholm Belediye Binası'ndaki kutlamaya binden fazla kişi katıldı. 24 Şubat İsveç Finleri Günü ilk kez 2013 yılında, resmi törenlerle kutlanmıştır.
2019'da, Sveriges Radyosu'nun Fince kanalı Sveriges Radio Finska'nın (eski adıyla Sisuradio) dinleyicileri tarafından fok, İsveç Finlerinin sembolik ulusal hayvanı olarak oylandı.
İran İslam Devrimi'nin Zafer Bayramı

|    İran İslam Devrimi'nin Zafer Bayramı |
| --- | --- |

Ülke: İran
Kutlayanlar: İran
Türü: Tarihsel
Önemi: Parlamento tarafından bağımsızlığın ilan edildiği gündür.
Başlama: 1979
Tarih: 11 Şubat
Törenler: Konserler, geçitler, havai fişekler
İran İslam Devrimi'nin Zafer Bayramı kutlamalarında Tahran'da patlayan havai fişekler
İran İslam Devrimi'nin Zafer Bayramı, 11 Şubat'ta İran İslam Devrimi'nin zaferi ilan edilişini kutlama günüdür. 11 Şubat 1979'da 15 yıllık sürgün hayatından sonra ülkesine 9 gün önce dönen Ayetullah Humeyni yanlıları İran'da yönetimi ele geçirdi. Şah'ın Başbakanı Şahpur Bahtiyar istifa etti.
Kutlamalar

Günümüzde, İranlılar bu özel günü milli ölçekte kutlamaktadırlar. Her kentsel alanda milli şenlikler düzenlenmektedir. İranda Şubat ayında milli televizyonda İran İslam devrimi'nin zaferi ile ilgili film ve diziler yayınlanmaktadır. Her yıl 11 Şubat'ta İranlılar yürüyüşe çıkar. Bu yürüyüşe Rahpeymaei 22 Behmen (Türkçe karşılığı: 11 Şubat yürüyüşü) denir. Bu yürüyüşe katılanlar "Bağımsızlık, Özgürlük, İslam Cumhuriyeti", "Amerika'ya ölüm", "İsrail'e ölüm", "İngiltere'ye ölüm" gibi sloganlar atmaktadır.
Düzenlenen törenlere katılanlar İran bayrağı ile dini ve siyasi liderlerin fotoğraflarını taşımaktadır. Ayrıca bu törenlerde Amerikan ve Siyonist bayrağı ateşe verilmektedir.
Her yıl İslam Devrimi yıldönümü törenleri yabancı medya temsilcileri tarafından canlı olarak yayınlanmaktadır.
İran İslam Devrimi'nin Zafer Bayramı törenlerinde üst düzey siyasi, askeri ve dini liderler ile çeşitli sivil toplum kuruşları ve kurumların temsilcileri de katılmaktadır.
Galeri

Kum’daki 11 Şubat yürüyüş töreni, 2015
Yürüyüş törenine katılanların elinde Türkçe yazıları
11 Şubat yürüyüş töreni
Tahran’daki 11 Şubat yürüyüş töreni, 2017
11 Şubat yürüyüş töreni
11 Şubat yürüyüş töreni
11 Şubat yürüyüş töreni
11 Şubat yürüyüş töreni
İran Hava Kuvvetleri

| İran Hava Kuvvetleri |
| --- | --- |
İran Hava Kuvvetleri arması
Etkin: 1979 -
Ülke:  İran
Bağlılık: İran Silahlı Kuvvetleri
Tipi: Hava Kuvvetleri
Büyüklük: 55.000 Personel 593 Toplam Uçak 123 Avcı uçağı 174 Saldırı uçağı 192 Nakliye uçağı 104 Eğitim uçağı 416 Helikopter 208 Saldırı helikopteri 736 İnsansız hava aracı 
Karargâh: Tahran
Savaşları: İran-Irak Savaşı Lübnan İç Savaşı Suriye İç Savaşı
Komutanlar
Komutan: General Hasan Şahsefi
İran Hava Kuvvetleri, İran'ı havadan gelebilecek her türlü saldırıya karşı korumakla görevlidir. İran Silahlı Kuvvetleri komutası altındaki en büyük 2. kuvvettir.
Hava Kuvvetleri ilk olarak 1924'te Rıza Şah Pehlevî tarafından İran Şahlık Hava Kuvvetleri (Farsça: نیروی هوایی شاهنشاهی ایران, Romanize edilmiş: Nirû-ye Hevayi-ye Şahenşahi-ye İran) adıyla kuruldu.
Hava Kuvvetlerinde şah döneminde son derece kapsamlı bir modernizasyon faaliyeti yürütülmüştür. 1979'da gerçekleştirilen devrimde İran hava kuvvetlerinde 79 adet Grumman F-14 Tomcat (F14-A modeli) av önleme uçağı 190 adet McDonnell Douglas F-4 Phantom IIE\D 170 adet Northrop F-5\F Av bombardıman uçağı bulunuyordu.
Şah döneminde 300 adet General Dynamics F-16 Fighting FalconA/B savaş uçağı 7 adet Boeing E-3 Sentry havadan erken uyarı uçağı 10 adet Lockheed C-5 Galaxy Stratejik nakliye uçağı sipariş verilmiş devrimden sonra ABD ve batı ile tüm ilişkilerin kopması ve hemen ardından Irak savaşı neden ile İran hava kuvvetleri zayıflamıştır. Şaha döneminde verilen siparişler gerçekleşememiştir. İran Hava kuvvetleri hakkında güncel bilgiye ulaşmak pek mümkün değildir ancak çeşitli kaynaklardan ve uluslararası havacılık dergilerinden elde edilen bilgilerde halen envanterlerinde bulunan uçaklar: