stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Devrimci Yol
Temel görüşleri > Türkiye Tahlili > Direniş Komiteleri

Devrimci Yol toplumda var olan militan sağ hareketlere karşı her türlü direnme eğiliminin, Direniş Komiteleri adı altında bir araya getirilmesi gerektiğini düşünmekte idi. Hareketin önderleri Direniş Komiteleri tartışmasını solun gündemine getirdi. Bu öneri özellikle THKP-C kökenli gruplar arasında yoğun tartışmalara neden oluyor ve Devrimci Yol, THKP-C ve Mahir Çayan'ı reddetmekle suçlanıyordu.
Devrimci Yol'a göre Direniş Komiteleri ihtiyaçtan doğmuştu ve halkta var olan ve aslında kendiliğinden gelişen direnme eğilimlerinin bir çatı altında toplanması, aynı politik hatta duruşlarının sağlanması bir zorunluluktu. O dönemde Türkiye'de günlük yaşamda can güvenliği en elzem sorunlardan biri haline gelmişti. Siyasal nedenlerle günde 5-10 insan hayatını yitiriyor, şehirler, mahalleler, sokaklar, okullar, işyerleri saflaşmanın içine giriyordu. İdeolojik saflaşma sürecini yaşayan toplum, hızla fiziki bir saflaşmaya gidiyordu. Ev ev, sokak sokak yaşanan ayrışmada bireyler bir tercih yapmak zorunda kalıyordu.
Devrimci Yol çevresinin ortaya attığı Direniş Komiteleri, bir bakıma kendileri adına bu kaosun önüne geçebilmenin çabasıydı. Kimin ne yapacağı, ne zaman yapacağı bilinmediği bir siyasal çatışma yerine, anti-faşist mücadele olarak adlandırdıkları mücadelede derli toplu bir hat oluşturmayı zorunluluk olarak görüyorlardı.
"Faşist güçlerin, halk yığınlarını yıldırmaya yönelik saldırıları, geniş halk yığınları arasında bir savunma ihtiyacının doğmasına neden olmakta; çatışmanın genişleyip yaygınlaşması, anti-faşist bir dayanışma eğiliminin doğmasına ve gelişmesine neden olmaktadır. Direniş komiteleri bu eğilimin devrimci bir doğrultuya kanalize edilmesi, bağımsız bir devrimci hareketin, halk iktidarını hedefleyecek şekilde ve tüm anti-faşist halk güçlerinin birleşik devrimci savaşının örgütlendirilmesi doğrultusunda kavranılmasının bir gereği olarak ortaya çıkmıştır."
Faşizme karşı mücadeleyi devrim sorunu olarak gören Devrimci Yol önderleri, Devrimci Yol dergilerinde sık sık çıkan yazılarla sayıları hızla artan Direniş Komiteleri'ni kontrol etmeye ve politik bir zemine çekmeye çalışıyorlar ve sivil faşist gruplarla çatışmanın yaşanmadığı ya da yaşanarak başarı elde edildiği alanlarda da, komitelerin kurulması, kurulmuş komitelerin devam ettirilmesini öneriyorlardı. Devrimci Yol'a göre bu mücadelede yakalanan güç, devrimci bir yola kanalize edilmezse elden kaçabilirdi. Bu yüzden Direniş Komiteleri'ni yalnızca sivil faşist güçlere karşı kavga zemini olarak düşünmek yanlıştı. Devrimci Yol bu komiteleri, ayrıca halka sosyalizmi yaşatabilecekleri ve onları alıştırabilecekleri bir alan olarak görüyordu. Direniş Komiteleri, kurulması amaçlanan sosyalizmin iktidar organlarının nüveleri olarak görülüyordu.
"Direniş Komiteleri en geniş anlamda, devrimci halk iktidarının birer nüveleri olarak kavranmalı ve bu doğrultuda derinleştirilip geliştirilmelidir."(Aynı kaynak)
"Direniş Komiteleri mücadelesinin başarıya ulaştırılabilmesi, böyle bir devrimci önderliğin (proleteryanın öncü savaşçı partisinin) varlığına kopmaz bir şekilde bağlıdır."(Aynı kaynak)
Tarihi

Devrimci Yol çevresinin ideolojik-politik görüşlerini açıklayan, dünya, Türkiye ve devrimin yolu konusunda Devrimci Yol'un yaklaşımlarını ortaya koyan Devrimci Yol Bildirgesi 1977'nin Nisan ayı içerisinde yayınlanır.[kaynak belirtilmeli] Devrimci Yol Dergisi, 1 Mayıs 1977'de kamuoyunun karşısına çıkmıştır.[kaynak belirtilmeli]
Tarihi > 12 Eylül öncesi

Devrimci Yol 1980'in ilk aylarında bir askerî darbenin gündemde olduğunu ve diğer gruplarla ortak bir siyaset geliştirmeyi, ortak eylemlerinin genişletilmesini ve buna benzer bazı önlemleri içeren bir politika benimsedi. Bu politika diğer gruplara da götürülerek tartışıldı ancak diğer gruplarla sürdürülen bu girişimler ilke tartışmaları ve polemikleri içinde yaşanan diğer olumsuzluklarla birlikte sonuçsuz kaldı. 12 Eylül'den önceki olaylara bakıldığında Fatsa, Çorum, Tariş olaylarının yanında Türkiye solunun çok yoğun bir şekilde iç mücadelelerle, çatışmalarla meşgul olduğu görülecektir.
Devrimci Yol bu dönem içinde bir askerî darbenin gündeme geldiğini ekonomik temellere dayandırarak açıklamıştı. Demokratik ülkelerde uygulanamayacak kadar sert IMF politikalarını uygulamak isteyen egemenlerin böyle bir darbeye ihtiyaç duymaya başladığını yazıyordu.
"Bu alınan tedbirler ise (...) ordunun devreye sokulması yoluyla, daha ileriki bir aşamada ordunun aracılık edeceği açık faşist bir rejime geçiş sağlamaktan başka bir anlama gelmez."
"...Bu gelişmelerin en son geldiği yer sivil sıkıyönetim uygulamalarıdır. Bugün (bir yanda) polis tarafından her türlü işkence uygulamaları faşist katliamları takviye edecek şekilde sürdürülürken, sözde anarşiyi önleme uğruna giderek artan biçimde ordu devreye sokulmaktadır. Bu gelişmelerin Latin Amerika ülkelerinde sıkça rastlanan türden sol görünümlü bir hükûmet aracılığıyla yürütülen baskıcı bir yönetim doğrultusundaki bir gelişme sayılması gerektiği söylenebilir ki, bu tür yönetimleri çoğunlukla açık faşist bir yönetimin izlemesi kaçınılmaz bir şeydir."
Tarihi > 12 Eylül öncesi > Fatsa yerel yönetimi

Devrimci Yol'un Ordu'nun Fatsa ilçesinde giriştiği Yerel Yönetim deneyi örgütün yönetim anlayışına örnek gösterilir. Fatsa'da terzi Fikri Sönmez bağımsız aday olarak belediye başkanı seçilir. Bu ilçedeki faaliyetler tüm Türkiye'de ilgi ile izlenir. İlçe Nokta Operasyonu adı verilen askeri bir harekâta maruz kalır. Fikri Sönmez ve birçok insan tutuklanır; belediye yönetimi dağıtılır.
Tarihi > 12 Eylül Darbesi sonrası

12 Eylül Darbesi sonrası Sıkıyönetim Askeri Mahkemeleri'nce açılan siyasi davalarda onbinlerce insan yargılandı. Hukuk dışı olduğu iddia edilen bu mahkemelerde birçok idam ve müebbet hapis cezası verildi.
Türkiye'nin birçok ilinde ve bazı ilçesinde Devrimci Yol davaları açıldı. Karadeniz, Akdeniz, Ege, İç Anadolu ve Marmara'da yoğun yargılanmalar yaşandı. Askeri mahkemelerce kimi dosyalar birleştirildiği için net bir sayı ortaya koymak zordur. Türkiye'nin tamamında 40 civarında Devrimci Yol davasının açıldığı söylenebilir. Ankara Merkez Devrimci Yol davasının sanık sayısı 1.000 civarındaydı. Sanık sayısı Artvin'de 898 ve Fatsa'da 900'dü. Bu rakamlar Devrimci Yol'un darbe öncesindeki kitleselliği hakkında fikir verebilir.
36 davada 251'i kadın olmak üzere toplam 4.403 sanık yargılandı.
| 20 ve altı | 21-25 | 26-30 | 31-40 | 41 ve üzeri | Yaşı belirsiz |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  198  |  1.320  |  740  |  477  |  307  |  542  |
Bu rakamlar, Devrimci Yol davalarında yargılanan insanların genellikle genç yaşta -25 yaş ve altı- olduğunu gösterse de, 30 yaş ve üstü yaşlar da kayda değer bir rakamdadır.
| Öğrenciler | Memurlar | İşçiler | Ev kadınları | İşsiz | İmam | Belediye başkanı | Belirsiz | Çiftçiler | Esnaf | Üst meslek | Alt meslek |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  747  |  511  |  1062  |  103  |  400  |  7 |  5 |  348 |  593 |  290 |  30 |  110  |
Memurlar grubu mühendis, teknisyen, subay, polis, hemşire, muhtarlardan;
üst meslek grubu müteahhit, tüccar, serbest muhasebeci vb. mesleklerden;
alt meslek grubu pazarcı, seyyar satıcı, garson, komi, boyacı, şoför, muavin vb mesleklerden;
belirlenemeyenlerin bir bölümünü 15 yaşın altındaki çocuklardan oluşmaktadır.
Bu sayılar, Devrimci Yol hareketinin gençlik hareketi olmaktan öteye gitmeye çalıştığının bir göstergesi sayılabilir.
| Üniversite | Lise | Ortaokul | İlkokul | Okuma yazması olmayan | Belirlenemeyen |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  486  |  858  |  279  |  8599  |  65  |  1857  |
| 1981 | 1982 | 1983 | 1984 |
| --- | --- | --- | --- |
|  1,153  |  922  |  317  |  288  |
| İdam | Müebbet | 21 yıl üstü | 11-20 yıl | 0-10 yıl |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  80  |  123  |  12  |  214  |  1771  |
Bu dönemde açılan 720 sanıklı Devrimci Yol davası henüz tamamen sonuçlanamamıştır.
Tarihi > 1985 sonrası

1985'ten itibaren, Devrimci Yol'u canlandırmak ve büyütmek için yürütülen çalışmalar 1988 sonrasında üniversite gençliği, işçiler ve kamu çalışanları içinde gelişen muhalefet hareketleri içinde gelişme alanı buldu. Bu dönemde, söz konusu toplumsal muhalefet hareketleri içerisinde etkili olan Devrimci Yol kökenli kadrolar, devrimciler ismiyle merkezi bir yapısı olmaksızın çalışmalar yürüttü.
Tepkiler

Kenan Evren 12 Eylül askerî darbesini savunurken "Biz gelmeseydik Fatsa'dakiler gelecekti." demiştir.
Örgütün amblemi Yumruklu Yıldız'ın ünlü karikatürist Selçuk Demirel tarafından yapıldığı söylense de, Selçuk Demirel Hürriyet gazetesine verdiği röportajda "böylesi güzel bir amblemi ben yapmak isterdim, ben yapmadım fakat yapanı tanıyorum." demiştir.
12 Eylül öncesi Devrimci Yol siyasal grubunun istihbarat alanında da "Devrimci İstihbarat Teşkilatı" DİT adıyla azımsanmayacak ölçüde örgütlenmiştir.
Sıcak Takip

| --- | --- |
Hot Pursuit

Yönetmen: Anne Fletcher
Yapımcı:  Reese Witherspoon  Bruna Papandrea  Dana Fox  Sarah Swick 
Yazar:  David Feeney  John Quaintance 
Oyuncular:  Reese Witherspoon  Sofía Vergara  Robert Kazinsky  John Carroll Lynch 
Müzik: Christophe Beck
Görüntü yönetmeni: Oliver Stapleton
Kurgu: Priscilla Nedd-Friendly
Stüdyo:  New Line Cinema  Metro-Goldwyn-Mayer  Pacific Standard 
Dağıtıcı: Warner Bros. Pictures
Çıkış tarih(ler)i: 8 Mayıs 2015 (2015-05-08)
Süre: 87 dakika
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Bütçe: $35 milyon
Hasılat: $51.4 milyon
Sıcak Takip, Anne Fletcher tarafından yönetilen ve Warner Bros. Pictures tarafından dağıtılan 2015 yapımı bir Amerikan aksiyon komedi filmi. David Feeney ve John Quaintance tarafından yazılmış olan Filmin hikâyesi, bir uyuşturucu patronunun dul eşini yozlaşmış polislerden ve onun ölmesini isteyen suçlulardan korumakla görevlendirilen bir polis memurunun tespit edilmekten kaçınmak için Teksas'ta yarışmasını konu alıyor. Başrollerinde Reese Witherspoon ve Sofía Vergara yer alıyor.
Filmin yapımcılığını New Line Cinema, Metro-Goldwyn-Mayer ve Pacific Standard üstlendi ve 8 Mayıs 2015'te gösterime girdi. Açılış hafta sonunda 13,9 milyon dolar, dünya çapında ise 51,4 milyon dolar hasılat elde eden filmin bütçesi 35 milyon dolardı.
Shinai

Bambudan yapılan bir shinai
Shinai (竹刀), bir Japon savaş sanatı olan kendoda kullanılan esnek bir kılıçtır. Shinai kelimesi, "esnemek, bükülmek" anlamındaki shinau (撓う) fiilinden gelir. Şekil ve kullanım açısında katanayı referans alır. Antrenman ve müsabakalarda yaralanmaları önleme amacıyla, birbirine bağlanarak tutturulmuş esnek bambu parçalarından yapılır. Farklı uzunluk ve ağırlıklarda olabilmekle birlikte genel olarak 114 cm uzunlukta ve 400-450 gram civarı ağırlıktadır. Kendo harici kimi sanatlarda da kullanılmaktadır.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Avrupa Erkekler Voleybol Süper Kupa

Avrupa Erkekler Voleybol Süper Kupa, ilk kez 1988 yılında oynandı. Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası şampiyonu CSKA Moskova, Avrupa Kupa Galipleri Kupası şampiyonu Maxicono Parma'yı yenerek ilk Süper Kupa'yı kazandı. 1997 yılına kadar Süper Kupa, Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası şampiyonu ile Avrupa Kupa Galipleri Kupası şampiyonu arasında oynandı. 1997, 1999 ve 2000 yıllarında ise Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası şampiyonu ile ikincisi, Avrupa Kupa Galipleri Kupası şampiyonu ve Avrupa Konfederasyon Kupası şampiyonu arasında oynandı. 1998 yılında Süper Kupa oynanmadı. 2000 yılındaki kupa, son Süper Kupa oldu.
Kadınlarda ise Süper Kupa yalnızca 1993 ve 1996 yıllarında oynandı. 1993 yılında Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası şampiyonu Latte Rugiada Matera ile Avrupa Kupa Galipleri Kupası şampiyonu CJD Berlin karşılaştılar. Süper Kupa'nın sahibi İtalyan takımı Latte Rugiada Matera oldu. 1996 yılında ise Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası şampiyonu Parmalat Matera, Avrupa Kupa Galipleri Kupası şampiyonu Anthesis Modena, Avrupa Konfederasyon Kupası şampiyonu USC Münster ve Avrupa Konfederasyon Kupası finalisti Emlakbank Ankara katıldı. Kupayı Anthesis Modena kazandı.
Süper Kupa Şampiyonları

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Yıllar | Şampiyon | İkinci | Üçüncü | Dördüncü |
| 1988 |  CSKA Moskova |  Maxicono Parma |  |  |
| 1989 |  Maxicono Parma |  Dinamo Moskova |  |  |

| 1990 |  Maxicono Parma |  Philips Modena |  |  |
| 1991 |  CSKA Moskova |  Gabeca Montichiari |  |  |

| 1992 |  Messaggero Ravenna |  Gabeca Montichiari |  |  |
| 1993 |  Messaggero Ravenna |  Mediolanum Milano |  |  |

| 1994 |  Sisley Treviso |  Messaggero Ravenna |  |  |
| 1995 |  LAS Daytona Modena |  Sisley Treviso |  |  |

| 1996 |  Alpitour Traco Cuneo |  ASV Dachau |  LAS Valtur Modena |  Olympiakos Pire |
| 1997 |  Alpitour Traco Cuneo |  Casa Modena |  Porto Ravenna |  Noliko Maaseik |

| 1999 |  Sisley Treviso |  Noliko Maaseik |  Palermo Volley |  AS Cannes |
| 2000 |  Paris Volley |  Sisley Treviso |  VfB Friedrichshafen |  Roma Volley |
Maurice Duverger

| Maurice Duverger |
| --- | --- |

Doğum: 5 Haziran 1917(1917-06-05) Angoulême, Charente, Fransa
Ölüm: 16 Aralık 2014 (97 yaşında) Paris, Fransa
Vatandaşlık:  Fransa
Eğitim: Bordeaux Üniversitesi
Meslek: Sosyolog, Siyaset Bilimi, Hukukçu, Yazar
Siyasi parti: İtalyan Komünist Partisi

Maurice Duverger (d. 5 Haziran 1917, Angoulême, Fransa  - ö. 16 Aralık 2014, Paris), Fransız anayasa hukuku uzmanı, siyasetçi ve siyaset bilimcidir.
Akademik kariyerine Bordeaux Üniversitesi hukuk bölümünde başlamıştır. Siyaset bilimine ilgi duyan Duverger, 1948'de aynı üniversitede siyaset bilimi fakültesini kurmuştur. Çok sayıda kitabı bulunan Maurice Duverger'in, Corriere della Sera, La Repubblica, El País ve özellikle Le Monde gibi yüksek tirajlı gazetelerde makaleleri yayımlanmıştır. Özellikle "Siyasi Partiler" kitabı önemli sayılmaktadır. Bu kitapta siyasi partileri seçkin tabanlı partiler ve halk tabanlı partiler olarak ikiye ayırmıştır.
Duverger, siyaset biliminde felsefi düşünce yerine deneysel yöntemi kullanmayı tercih etmiştir.
Ayrıca "Siyasal Rejimler" adlı küçük kitapçığı ve "Politika Bilimine Giriş" adlı yapıtlarıyla siyaset bilimi literatürüne oldukça önemli katkılar yapmış olup, düşünceleriyle uzun süre dikkatleri üzerine çekmeyi başarmıştır. Aynı zamanda "Sosyal Bilimlere Giriş" adlı kitabı Türkçe olarak yayımlanmıştır.
1989-1994 yılları arasında Avrupa Parlamentosu'na İtalyan Komünist Partisi listesinden bağımsız olarak seçilmiştir.
Ulusal Meclis (Vietnam)

| Vietnam Ulusal Meclisi  Quốc hội Việt Nam |
| --- | --- |

Tür
Tür: Tek meclisli 
Başkanlık
Meclis Başkanı: Trần Thanh Mẫn, VKP 
Yapı
Sandalye: 500

Siyasi gruplar:    Vietnam Anavatan Cephesi (479)   Vietnam Komünist Partisi (466)    Bağımsız (13)    Boş (20) 
Seçimler
Son seçim: 23 Mayıs 2021
Toplantı yeri

Ulusal Meclis Binası, Hanoi

Ulusal Meclis (Vietnamca: Quốc hội nước Cộng hoà xã hội chủ nghĩa Việt Nam), Vietnam'ın yasama organıdır. Beş yıllık bir dönem için 500 milletvekili seçilir.
Andrew N. Schofield

Andrew Noel Schofield'ın 80. Doğum Günü Partisindeki fotoğrafı
Andrew Noel Schofield FRS FREng (1 Kasım 1930 - 27 Ocak 2025), İngiliz zemin mekaniği mühendisi ve Cambridge Üniversitesi'nde geoteknik mühendisliği profesörüdür.
Hayat

Schofield, 1 Kasım 1930'da Rev John Noel Schofield ve Winifred Jane Mary Eyles'in oğlu olarak Cambridge, İngiltere'de dünyaya geldi. 1961'de Margaret Eileen Green ile evlendi. 1997'de Cambridge Üniversitesi'nden emekli oldu.
Andrew Schofield mühendislik okudu ve 1951'de Cambridge'deki Christ's College'dan mezun oldu. Daha sonra Scott and Wilson Ltd.'nin Nyasaland Protectorate, Afrika (şimdiki Malavi) ofisinde çalıştı ve burada lateritik topraklar ve düşük maliyetli yol yapımı üzerine araştırmalar yaptı.
Mucize: Uğur Böceği ile Kara Kedi bölümleri listesi

"Mucize: Uğur Böceği ile Kara Kedi" (özgün adıyla ": Les Aventures de Uğur böcük ve Kara kedi"), Fransız yapımı bir animasyon dizisidir. Dizinin yayımcı kanalları Disney Channel, TF1, Mundo Gloob, EBS 1dir.
Genel bakış

| Sezon | Sezon | Bölüm sayısı | Bölüm sayısı | Orijinal yayın tarihi> Başlangıç tarihi | Orijinal yayın tarihi> Bitiş tarihi | Orijinal yayın tarihi> Kanal |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 1 | 26 | 26 | 8 Şubat 2016 (2016-02-08) | data-sort-TBA | TF1 |
|  | 2 | 26 | 26 | 2 Şubat 2018 (2018-02-02) | data-sort-TBA | TF1 |
|  | 3 | 26 | 26 | 23 Eylül 2019 (2019-09-23) | data-sort-TBA | TF1 |
|  | 4 | 26 | 26 | 9 Temmuz 2021 | data-sort-TBA | TF1 |
|  | 5 | 27 | 27 | 24 Ekim 2022 | data-sort-TBA | TF1 |
Lavrenti Beriya

| Lavrenti Beriya ლავრენტი ბერია Лаврентий Павлович Берия |
| --- | --- |

SSCB İçişleri Halk Komiseri
Görev süresi 25 Kasım 1938 - 29 Aralık 1945
Yerine geldiği: Nikolay Yejov
Yerine gelen: İvan Serov
Gürcistan Komünist Partisi Birinci Sekreteri
Görev süresi 14 Kasım 1931 - 31 Ağustos 1938
Yerine geldiği: Samson Mamulia
Yerine gelen: Kandid Çarkviani
Kişisel bilgiler
Doğum: 29 Mart 1899(1899-03-29) Merkheuli, Kutaisi, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 23 Aralık 1953 (54 yaşında) Moskova, SSCB
Partisi: Sovyetler Birliği Komünist Partisi
Ödülleri:                  
İmzası: 
Askerî hizmeti
Bağlılığı:  Sovyetler Birliği
Hizmet yılları: 1938-1953
Rütbesi: Sovyetler Birliği Mareşali
Birimi: NKVD
Lavrenti Beriya (20 Temmuz 1953 tarihli Time dergisi kapağı)
Lavrenti Beriya (Gürcüce: ლავრენტი ბერია, Lavrenti Pavles dze Beria; Rusça: Лаврентий Павлович Берия; 29 Mart 1899 - 23 Aralık 1953), Sovyet politikacı, Sovyet Güvenlik Sekreteri ve Sovyet Gizli Polisi şefi.
Yaşamı > Yükselişi

Ana madde: Gürcistan Olayı
Megrel kökenli Pavel Kuhaeviç Beriya'nın oğlu olarak Kutaisi eyaleti, Sohum yakınlarında Merkheuli'de doğdu. Sohum'da teknik bir okulda eğitim aldı. Bakü'de mühendislik eğitimi alırken, Mart 1917'de Bolşevikler'e katıldı.
1919'da Azerbaycan Sovyet Demokratik Cumhuriyeti Güvenlik Servisi'nde çalıştı. 1920 ya da 1921'de Bolşeviklerin asıl Gizli Polis gücü olan Çeka'ya katıldı. Bu sırada Menşevik kontrolünde olan Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nde Bolşevik ayaklanması oldu ve daha sonra Kızıl Ordu burayı istila etti. Çeka şiddetli çatışmalardan sonra Menşeviklerin varlığına son verip Gürcistan SCB'yi kurdu. 1922'de Gürcistan kolu Çeka başkanlığından ayrılarak OGPU'ya geçti. 1926 yılında OGPU başkanı olur.
Yaşamı > NKVD

Kafkasya Bölgesinde üstlendiği parti sorumluluğunun artmasıyla beraber 1934 yılında Merkez Komitesi'ne seçildi. Sergey Kirov'un aynı yıl öldürülmesinden sonra yapılan tasfiye hareketinde yer aldı. Stalin tarafından Moskova'ya çağrılarak İçişleri Halk Komiserliği NKVD'nin başına getirildi. 1939 yılında Politbüro aday üyesi oldu. 1939 yılında Nazi Almanya'sının Polonya'yı işgal etmesinden sonra Alman-Sovyet Saldırmazlık Paktı kapsamında Kızılordu Polonya sınırını geçti. Bu sırada yakalanan ve tutsak edilen Polonyalı subaylar ve esir askerler, hapise atılırlar. NKVD'nin en bilinen kapsamlı eylemi tutsak alınan Polonyalı asker, subay, arazi sahibi, entelektüel, memur, akademisyen, profesörlerden oluşan savaş esirlerinden yaklaşık 22,000 inin katledilmesi olayıdır (Katyn Katliamı). 1990 yılında Mihail Gorbaçov, Polonya Devlet Başkanı Lech Wałęsa'ya Stalin imzalı katliam emir belgelerini bizzat sunarak resmî anlamda bu katliamı Stalin dönemi katliamlarından biri olarak suçlamıştır.
Yaşamı > II. Dünya Savaşı (1941-1945)

Savaş sırasında Devlet Güvenlik Komitesi Başkanı'ydı. NKVD bünyesinde sorumlu olduğu cezaevlerindeki mahkûmları cephe gerisinde inşaat işlerinde çalıştırmış ve büyük projeleri tamamlamıştır. Ayrıca ilerleyen Nazi işgali sırasında Alman kuvvetleriyle işbirliği yaptığını iddia ederek Türk asıllı Kırım ve Kafkasya halklarının Orta Asya'ya ve Sibirya'ya sürülmesini; cephe gerisinde sabotaj gerçekleştiren ve Troçkist olduğu sanılan kişi ve organizasyonların yok edilmesini emretti. Türk ve Kafkas halklarının sürgünü Stalin'in ölümü sonrasında 1956 yılında sona erdirilmiş ve sürgündekilere iade-i itibar edilmiş ve yurtlarına dönmesine müsaade edilmiştir.
Yaşamı > Savaştan Sonra

1944 yılında temelleri atılan atom bombası üretim projesinin başkanlığını yaptı. İgor Kurçatov önderliğindeki bilim adamları Arzamas-16 adı verilen gizli bir köyde nükleer silahı geliştirirdi. Plana önemli katkılar ABD'nin atom bombası projesinde çalışan Alman asıllı bilim insanı Klaus Fuchs tarafından Sovyetler Birliğine iletildi. Proje başarılı oldu ve SSCB ilk başarılı nükleer denemesini 29 Ağustos 1949 tarihinde gerçekleştirdi.
Yaşamı > Stalin'den Sonra

II. Dünya Savaşı'ndan ve özellikle Josef Stalin'in 1953 yılında ölümünden sonra, başbakan yardımcılığı yaptığı dönemde Molotov ve Kaganoviç'le Kruşçev'a karşı bir gruplaşma içine girdi. Sovyetler Birliği egemenliğinde olan Doğu Almanya'nın Sovyetler'e verdiği ağır yükten dolayı, buraların ABD'ye verilerek Batı Almanya'yla birleştirilmesi taraftarıydı. 1953 yılında Kruşçev ve Mareşal Georgi Jukov'un örgütlenmesi sonucu tutuklandı ve bugüne kadar hâlen aslı kanıtlanamamış çeşitli suçlarla suçlandı. Stalin'i öldürdüğüne dair Beriya'dan hep şüphelenildi. Vyaçeslav Molotov 1953 yılında yayınladığı siyasi anılarında; Stalin'i Beriya'nın zehirlemiş olabileceğini söylese de konu hakkında kesin bir yargıda bulunmaz. Stalin'e en yakın devlet görevlisinin Beriya olması Kruşçev'in Stalin'e saldırmadan önce asıl düşmanını ortadan kaldırarak bir nevi "ön hazırlık" içinde olduğuna dair ipuçları vermektedir. Aralık 1953'te tutuklanmasının hemen ardından yargılanarak ölüme mahkûm edildi ve idam mangası tarafından kurşuna dizilerek öldürüldü.
Yaşamı > Karalama Kampanyası

Beriya hakkında özellikle o öldükten sonra yapılan sayısız suçlama bulunur. Bunların arasında tecavüz, keyfi adam öldürme, işkence vb. sayılabilir. Bu iddialar oğlu Sergo Beriya tarafından yazılan eserde reddedilmiştir. Beriya hakkındaki karalamalar Stalin'nin yaptığı bazı hareketlerden ötürü ve Stalin dönemine dair Kızıl Terör iddialarında "suç ortağı" olarak damgalanmaktadır. Stalin'in ölümünden sonra uygulamaya çalıştığı Batı ile yakınlaşma ve liberalleşme siyaseti ise 1985 yılında Komünist Parti Genel Sekreteri olan Mihail Gorbaçov'un uygulamaya çalıştığı karşı-devrimci politikalara benzetilmektedir.
Hakkında yazılanlar

Beria, Sergo, Beria: My Father, Londra, 2001. ISBN 978-0-7156-3205-5 (İngilizce)
Knight, Amy, Beria: Stalin's First Lieutenant, Princeton University Press, 1993. ISBN 978-0-691-01093-9 (İngilizce)
Cemal Hekimoğlu, Stalin'i Anlamak, Nazım Kitaplığı. ISBN 975-8271-00-8
Conquest, Robert, The Soviet Deportation of Nationalities, Macmillan, 1960. ASIN B0010IIBAW
Joe Williams (siyasetçi)

| Joe Williams QSO QSM |
| --- | --- |

5th Cook Adaları Başbakanı
Görev süresi 29 Temmuz 1999 (1999-07-29) - 18 Kasım 1999 (1999-11-18)
Yerine geldiği: Geoffrey Henry
Yerine gelen: Terepai Maoate
Kişisel bilgiler
Doğum: 4 Ekim 1934 Aitutaki, Cook Adaları
Ölüm: 4 Eylül 2020 (82 yaşında) Auckland, Yeni Zelanda
Partisi: Cook Adaları Partisi
Joseph Williams QSO (4 Ekim 1934 - 4 Eylül 2020), 1999'da dört ay boyunca Cook Adaları Başbakanı olarak görev yapmış  siyasetçi ve doktor. Tropikal hastalık lenfatik filaryazının (elephantiasis) yayılmasını önlemek için çalışmış olmasıyla tanınır. Esas olarak, Mt Wellington Entegre Aile Sağlığı Merkezi'nin tıbbi direktörü olduğu Auckland, Yeni Zelanda'da yaşadı.
Williams, 1974'te Yeni Zelanda'da Queen's Hizmet Madalyası'na ve 2004'te Pasifika Tabipler Birliği Hizmet Ödülü'ne layık görüldü. 2011 Yeni Zelanda Yeni Yıl Şereflerinde Cook Adaları topluluğuna hizmetlerinden dolayı Kraliçe'nin Hizmet Nişanı'nı aldı.
Williams, 2015'te Pasifika Tıp Derneği'nin ilk Patron'u seçildi ve 2016'da, lenfatik filaryazın ortadan kaldırılmasına yaptığı katkılardan dolayı Dünya Sağlık Örgütü'nün Takdir Ödülü'nü aldı.
Williams, COVID-19 testi pozitif çıktıktan sonra 13 Ağustos 2020'de Auckland'da hastaneye kaldırıldı. 4 Eylül 2020'de 82 yaşında öldü.