stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Münih Katliamı
Popüler Kültüre Yansımaları > Siyasi ve Etik Tartışmalar

Popüler kültürde Münih Katliamı, terörizm, intikam ve adalet gibi kavramlar etrafında önemli siyasi ve etik tartışmalara yol açmıştır. Olay, Filistin-İsrail çatışmasının sembollerinden biri haline gelmiş ve bu çatışmanın dünya genelindeki yankıları kültürel üretimlerde sıkça yer bulmuştur.
İntikam ve Adalet Üzerine Tartışmalar: Spielberg'in Munich filmi ve Jonas'ın Vengeance kitabı, İsrail'in misilleme operasyonlarını etik ve ahlaki açıdan tartışmaya açarak, izleyicilere intikam ve adalet kavramlarını sorgulatan yapımlar olarak öne çıkmıştır.
Münih Olimpiyat Parkı'ndaki saldırıda hayatını kaybedenler için anma plaketiOlimpiyatların Siyasallaşması: Münih Katliamı, Olimpiyatlar gibi uluslararası spor etkinliklerinin siyasi bir platform haline gelebileceğini gösteren önemli bir örnek olarak kabul edilir. Bu olay, sporun siyasetten bağımsız bir alan olmadığını gözler önüne sermiştir.
Popüler Kültüre Yansımaları > Sanat

Münih Katliamı, görsel sanat dünyasında da ele alınmış ve çeşitli sanatçılar tarafından işlenmiştir. Almanya ve İsrail'de özellikle bu olayın anısına yapılan eserler dikkat çekmiştir.
1972 Münih Katliamı, modern tarihin en önemli terör olaylarından biri olarak, popüler kültürde kalıcı izler bırakmıştır. Sinema, televizyon, edebiyat, müzik ve sanat gibi birçok alanda farklı açılardan işlenen bu olay, terörizm ve uluslararası çatışmaların kültürel üretimlerde nasıl yer bulduğunun önemli bir örneği olmuştur.
Münih katliamının kurbanlarını anan İsrailli sporcuların lojmanlarının önündeki plaket. Almanca ve İbranice yazıt şu şekildedir: İsrail Devleti takımı, 21 Ağustos'tan 5 Eylül 1972'de 20. Yaz Olimpiyat Oyunları sırasında bu binada yaşadı. 5 Eylül'de [kurbanların listesi] şiddetli bir şekilde öldü. Anılarına saygılar.
Steven Spielberg'in yönettiği Münih Filminin posteri. Film, En İyi Film Akademi Ödülü dahil 5 dalda Oscar'a aday olmuştur.
Şarap ve bira tanrıları listesi

Şarap ve bira tanrıları, alkol içeren içeceklerin üretiminde kullanılan meyve ve tahılların yanı sıra fermantasyon ve damıtma süreçleriyle de ilişkili bir dizi tarımsal tanrıyı içerir.
Abundantia, Roma alkol tanrıçası (ayrıca bkz: Habonde).
Acan, Maya alkol tanrısı.
Acratopotes, Dionysus'un yoldaşlarından biri ve karıştırılmamış şarap içen bir varlık.
Aegir, ale, bira ve bal likörü ile ilişkili bir İskandinav ilahı.
Aizen Myō-ō, Şinto meyhane bekçileri tanrısı.
Amphictyonis/Amphictyonis, Yunan şarap ve dostluk tanrıçası.
Bacchus, Roma şarap tanrısı, genellikle Yunan Dionysos ile özdeşleşmiştir.
Ba-Maguje, Hausa sarhoşluk ruhu.
Bes, Mısır tanrısı, evin ve bira üreticilerinin koruyucusu.
Biersal/Bierasal/Bieresal, Cermen bira mahzeni tanrısı.
Ceraon, şarabın suyla karışmasını izler.
Saint Brigid, bira yapımının koruyucu azizi.
Dionysos, Yunan şarap tanrısı, genellikle Romalı Bacchus ile özdeşleşmiştir.
Du Kang, Çin tanrısı. Şarabın mucidi ve alkol endüstrisinin patronu.
Inari, Şinto'nun sake tanrısı.
Li Bai, Çin şarap tanrısı ve şiir bilgesi.
Liber Pater, bir Roma şarap tanrısı.
Liu Ling, Çin şarap tanrısı. Bamboo Grove'daki Yedi Bilge'den biri.
Mayahuel, Meksikalı tekila tanrıçası.
Methe, içki ve sarhoşluğun Yunan kişileştirilmesi.
Neftis, Mısır bira tanrıçası.
Ninkasi, Sümer bira tanrıçası.
Nokhubulwane, Zulu gökkuşağı, tarım, yağmur ve bira tanrıçası.
Oenotropae, Yunan tanrıçaları.
Ogoun, Yoruba/Batı Afrika/Vudu rom tanrısı.
Ometochtli, Azteklerin aşırılık tanrıları.
Siduri, Gılgamış Destanı'ndaki bira ve şarabın bilge Mezopotamya kadın tanrısı.
Silenos, Yunan şarap, şarap sıkma ve sarhoşluk tanrısı.
Siris, Mezopotamya bira tanrıçası.
Sucellus, Kelt tarım, ormanlar ve Galyalıların alkollü içeceklerinin tanrısı.
Tao Yuanming, Çin şarap ruhu.
Tenenet, Mısır'ın doğum ve bira tanrıçası.
Varuni, Hindu şarap tanrıçası.
Mahmut Yesari

Mahmut Yesari (5 Mayıs 1895 - 16 Ağustos 1945) Türk roman, hikâye ve oyun yazarı.
Yaşamı

Mahmut Yesâri, 5 Mayıs 1895 tarihinde İstanbul'da doğdu. Miralay Fahrettin Bey'in oğlu, Osmanlı milli marşı Hamidiye'nin bestecisi Ahmet Necip Paşa'nın torunu, öykücü Afif Yesari’nin babasıdır. Soyadını, sol eliyle yazdığı için Yesari lakabı ile anılan Yesârî Mehmet Esad ile oğlu hattat Yesârizâde Mustafa İzzet dedelerinden almıştır. Yesârî Mehmet Esad'ın büyük dedesi ise döneminin ünlü müderrislerinden, Mekke kadılığı da yapmış olan Kazâbâdî Ahmet Efendi'dir.
Lise öğrenimini İstanbul Lisesi’nde tamamladı. Öğrencilik yıllarında Münir Süleyman Çapanoğlu ile arkadaşlık kurdu.  Resim öğrenimi için Avrupa'ya gideceği sırada I. Dünya Savaşı patlak verince Güzel Sanatlar Okulu’nda girdi; okulu bitirmeden askere alındı ve Anafartalar Cephesi’nde görev yaptı.
Savaştan döndükten sonra sanat hayatına karikatürle başladı. 1918-1919 yıllarında çizgileri Diken ve Gıdık dergilerinde yer aldı. 1920’lerde oyun yazarlığına yöneldi. Bu alandaki ilk ürünü Fidan Zehra adlı uyarlama oyunudur. Oyunlarının çoğu Darülbedayi tarafından sahnelendi. Oyun yazarlığından sonra roman yazarlığına yöneldi. İlk romanının adı Namus'tur.
Reşat Nuri Güntekin ile birlikte çıkardığı “Kelebek (77 sayı, 1923-24)” olmak üzere “Resimli Her şey”, “Yedigün” ve “Yarımay” gibi dergilerde öyküler yayımladı, gazetelerde romanlar tefrika etti, telif ve uyarlama oyunlar yazdı. 1925 yılında yayımlanan Çoban Yıldızı adlı romanıyla üne kavuştu, 1927'de yayımlanan Çulluk adlı romanıyla ünü yaygınlaştı. Bu roman, kimilerince Türk edebiyatının ilk işçi romanı kabul edilir. Hikâye ve romanları Yarın, Her şey, Yedigün, Yarımay dergilerinde dizi halinde yayımlandı. Hikâyelerinin çoğu kitap olarak yayımlanmadı. Konularını yakın çevresinden, halkın günlük yaşamından aldı. Günlük gazetelerde edebiyat ve tiyatro alanında kısa tanıtım ve eleştirileri çıktı. Tiyatro uyarlamaları yaptı. Film senaryoları yazdı. Romanları dışında Yakacık Mektupları adıyla bir anılar-hikayeler kitabı ve Sürtük adlı oyunu en bilinen eserleridir. Yapıtlarından Bağrı Yanık Ömer de edebiyatımızın ilk çocuk romanı olarak bilinmektedir.
Ömrünün son yıllarında kendinden 20 yaş küçük olan Cahit Uçuk ile evlendi. Mahmut Yesari, 16 Ağustos 1945 günü Yakacık Sanatoryumu'nda veremden öldü. Çamlıca'da Çakaldağı'ndaki aile mezarlığı'nda toprağa verildi.
Eserlerinden bazıları

Çoban Yıldızı (1925)
Çulluk (1927)
Pervin Abla (1927)
Ak Saçlı Genç Kız (1928)
Su Sinekleri (1932)
Ölünün Gözleri (1933)
Tipi Dindi! (1933)
Dağ Rüzgarları (1939)
Gece Yürüyüşü (1944)
Yakacık Mektupları (1938)
Bay-Bayan
Akşam Gariplği
Telli Turna
Bağrı yanık Ömer
Nasıl Mason Oldum? (Mizah)
Sürtük (Tiyatro Eseri)
Çağdaş sanat

"Shibboleth", Doris Salcedo, 2007, Tate Modern
Çağdaş sanat, 20. yüzyılın ikinci yarısında veya 21. yüzyılda üretilen sanattır. Modern sanatın aksine üretim yöntemlerine ve akımlara göre incelenmesi güç; çevre ve toplum bilincinin ağır bastığı; ağırlıklı olarak küreselleşme, çevre, biyomühendislik, teknoloji, beden, göç, çok kültürlülük, kimlik siyaseti, kültürel bellek, kurumsal eleştiri gibi konularla ilgilenen; 1960'lı veya 1970'li yıllardan (başka bir deyişle modern sanatın veya Modernist dönemin bittiği kabul edilen zamandan sonra) günümüze kadar süregelen ve bir akım veya üslup benzeri birleştirici özellikleri olmadığından genel bir deyişle çağdaş olarak adlandırılan sanat biçimleridir.
Geçmişi

Bir dönem olarak çağdaş sanatın başlangıç tarihi konusunda farklı görüşler olsa da 1850'lerden 1945'e kadar süregelmiş olan modern sanatı takip ettiği kabul edilir. Bazı sanat tarihçileri bunu pop sanatının ortaya çıktığı 1960'lı yıllar ile başlatır. Çağdaş sanat teriminin, modernden ayrı ve kendine özgü anlamı ile yayılmaya başlaması ise 1980'lerde oldu, bu kullanım 2000'lere gelindiğinde yaygınlaştı.
Günümüzde tarihteki tüm sanat akımlarında çalışan sanatçılar olduğu gibi modern sanat akımlarına bağlı sanatçılar da vardır; bunlar genellikle çağdaş sanatçı olarak nitelendirilmezler. Bazen Modernizm sonrası sanat için postmodern sanat dense de Postmodernizm tarihsel bir dönemle ve estetik bir yaklaşımla ilgili olduğundan çağdaş olarak nitelendirilen tüm eserleri kapsamaz. Başka bir deyişle sanat için çağdaş, modernizmden sonra gelen ve şu an için postmodernizmi de içinde barındırıp bununla sınırlı kalmayan bir terimdir.
Türkiye'de, İngilizcedeki contemporary art teriminin karşılığı olarak çağdaş sanat terimine alternatif olarak, özellikle 1990'larda akademik eğitimle kendi bakışını koparan bir çağdaş sanat akımının ortaya çıkmasıyla güncel sanat terimi de kullanılmaya başlanmıştır.
Murat Paluli

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Murat Paluli
Doğum tarihi:  9 Ağustos 1994 (30 yaşında)
Doğum yeri:  Erzurum, Türkiye
Boyu:  1,75 m (5 ft 9 in)
Mevkii:  Defans
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Sivasspor
Numarası:  7
Altyapı kariyeri
2007-2010:  Sanayispor
2010-2013:  Başakşehir
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2013-2015 |  İskenderunspor |  65 |  (2) |
| 2015-2017 |  BB Erzurumspor |  40 |  (0) |
| 2017-2019 |  Hatayspor |  45 |  (0) |
| 2019-2022 |  Göztepe |  66 |  (0) |
| 2022- |  Sivasspor |  61 |  (1) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 31 Ocak 2025 (2025-01-31) 
Murat Paluli (d. 9 Ağustos 1994, Erzurum), Sivasspor takımında defans pozisyonunda görev yapan Türk futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2013 yılında Körfez İskenderunspor kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla BB Erzurumspor, Hatayspor, Göztepe, Sivasspor kulüplerinde oynadı.
Kırmızı Fenerler

| --- | --- |
İngilizce: Raise the Red Lantern
Film afişi.
Yönetmen: Yimou Zhang
Cinsi: Sinema filmi
Çıkış tarih(ler)i: 1991 (1991)
Süre: 125 dakika
Ülke:  Çin
Dil: Mandarin
Hasılat: 2,603,061 $
Resmî sitesi
Kırmızı Fenerler (Özgün adı: Raise the Red Lantern), yönetmenliğini Yimou Zhang'ın yaptığı bir filmdir.
Zhang Yimou, Chen Kaige ile birlikte Yeni Çin Sinemasının son dönemdeki en büyük çıkışı sağlayan iki yönetmeninden biridir.
Film, 1991 yılında Vallodolid FF'nde en iyi görüntü ve Venedik Film Festivali'nde Gümüş Aslan ödüllerini kazanmıştır.[kaynak belirtilmeli] Aynı zamanda da Oscar'a aday gösterilmiş ancak kazanamamıştır.[kaynak belirtilmeli]
Konusu

Kapı aralıklarının giriş ve iç içe geçen avluların da yön bulma alanı olarak değerlendirildiği, insan ilişkilerinin de bu son derece kontrollü trafiğe uygun olarak gelişmek zorunda bırakıldığı simetrik bir labirent alır ve karakterlerin bakış açıları bu labirent içinde birbirine karışır.
Kırmızı Fenerler'de, Gong Li'yi önceki filmlerine kıyasla çok daha merkeze kaydırır. Yimou ve seyircisini Li'nin dünyasından uzak duramaz hale getirir. Onun filmin dramatik atmosferinin gelgitlerini belirleyen yüz ifadesinden kaçamazsınız. Kaprisli bir soylunun dördüncü eşi olmak zorunda kalan genç bir kadının öyküsü üstüne kurulu olan film, Li'nin yakın plan yüzüyle açılır ve öykünün genç kadını kendisini ve içinde bulunduğu durumu ağlamaklı ve acıklı bir görünümle kameraya anlatır.
Filmin isminde belirtilen kırmızı renginin sosyalizmi, içeriğinin ise Çin toplumsal eleştirisi olarak algılanması sebebi ile ülkesinde gösterime girmesi yasaklanmıştır.
Bismarck (zırhlı)

| --- | --- |
 Bismarck 1940
Tarihçe
Nazi Almanyası
Adının geldiği yer/kişi:  Otto von Bismarck
İnşa eden:  Blohm & Voss, Hamburg
Kızağa konuluşu:  1 Temmuz 1936
Denize indirilişi:  14 Şubat 1939
Görevlendirme:  24 Ağustos 1940
Akıbet:  27 Mayıs 1941'de Kuzey Atlantik'te battı. 48°10′K 16°12′B﻿ / ﻿48.167°K 16.200°B﻿ / 48.167; -16.200
Genel karakteristik
Tipi:  Savaş gemisi
Deplasman:  41.700 t (41.000 emperyal ton; 46.000 küçük ton) standart 50.300 t (49.500 emperyal ton; 55.400 küçük ton) Tam yüklü
Uzunluk:  241 m (791 ft) su hattı 251 m (823 ft) tüm
Genişlik:  36 m (118 ft)
Su çekimi:  9,3 m (31 ft) standard
İtme gücü:  12 Wagner süper ısıtılmış kazan; 3 dişli türbin; 3 üç-bıçaklı pervane 150.170 shp (111,98 MW)
Hız:  30,01 knot (34,53 mph; 55,58 km/sa) testlerde
Menzil:  8.870 nmi (16.430 km; 10.210 mi) at 19 knot (35 km/sa; 22 mph)
Mürettebat:  103 subay 1,962 asker
Silah donanımı:  8 × 38 cm (15 in) SK C/34 (4 × 2) 12 × 15 cm (5,9 in) (6 × 2) 16 × 10,5 cm (4,1 in) SK C/33 (8 × 2) 16 × 3,7 cm (1,5 in) SK C/30 (8 × 2) 12 × 2 cm (0,79 in) FlaK 30 (12 × 1)
Zırh:  Belt: 320 mm (13 in) Taret: 360 mm (14 in) Baş güverte: 100 ila 120 mm (3,9 ila 4,7 in)
Uçak mevcudu:  4 × Arado Ar 196 deniz uçağı
Havacılık imkanları:  1 çift uçlu fıtlatma
Bismarck, II. Dünya Savaşı'nda görev yapmış Alman Deniz Kuvvetleri (Kriegsmarine) zırhlılarından biri.
İsmini Almanya İmparatorluğu'nun "Demir Şansölye" 'si Otto von Bismarck'tan almıştır. I. Dünya Savaşı sonucunda imzalanan Versay Antlaşması çerçevesinde Almanya'nın 35.000 ton'dan büyük savaş gemisi yapmasına izin yoktu fakat yönetime geçen Nazi Partisi iktidarı anlaşmalara uymayarak Birleşik Krallık ile denizlerdeki farkı kapatmak için yaptığı savaş gemisidir. Hamburg'da yapılmıştır ve Bismarck sınıfı zırhlı gemisinin ilk örneğidir. 2.örneği ise DKM Tirpitz'dir.
Yapımına 16 Kasım 1935'te Blohm & Voss ile yapılan kontratla başlanılan Bismarck 14 Şubat 1939'da gövdesi denize indirilerek ekipmanlarının yapımına devam edilmiştir. Testleri başarıyla tamamlandıktan sonra Rheinübung Harekâtı dahilinde, Atlantik'teki Amerika Birleşik Devletleri ile İngiltere arasındaki trafiği kesmek üzere Atlas Okyanusu'na açılmasına ona eşlik etmesi için ağır kruvazör Prinz Eugen 'in bulunmasına karar verilmiştir.
Bismarck, Atlas Okyanusu'ndaki ilk görevine çıktığı sırada (Rheinübung Harekâtı) onun Atlas Okyanusu'na çıkışını engellemek isteyen Kraliyet Donanması ile Danimarka Boğazı'nda çatışmaya girmiş ve sadece 5 atışta Kraliyet Donanması sancak gemisi HMS Hood' u batırmıştır.
Lakin İngilizler peşini bırakmaz. Akabinde Winston Churchill'in özel durumu olur ve batırılması için Kraliyet Donanması ve Kraliyet Hava Kuvvetleri görevlendirilir. Kısa sürede bulunur ve Uçak gemisinden kalkan Fairey Swordfish uçağı tarafından dümen kısmından vurulur. Devamında ise sadece daireler çizen bir gemiyi vurmak çok kolay olmuştur.
27 Mayıs 1941'den itibaren denizin altındadır.
Ütopya (roman)

Ambrosius Holbein tarafından Thomas More'un Ütopya'sının 1518 tarihli baskısı için yapılmış ahşap oyma (gravür)
Ütopya, Thomas More tarafından yazılan, Yunanca “olmayan yer” sözcüğünden "yaratılmış" kelime ile aynı ismi taşıyan kitap. İki bölümden/kitaptan oluşur. Birinci kitap, Konsey Diyaloğu ve ikinci kitap, Ütopya Üzerine Söylev başlıklarını içerir. Kurgusal bir ada devletindeki ideal toplumsal yaşam düzenini konu alır.
More, Antik Yunanca'da yer anlamına gelen sözcüğün önüne iyi anlamına gelen "eu" ve yok anlamına gelen "ou" takılarını birlikte çağrıştıran bir hece getirmiş, böylece aynı anda "iyi yer" ve "yok yer", yani "olmayan yer" anlamını taşıyan bir tür cinas yapmıştır.
More'un 1516'da yazdığı kitap, var olmayan bir kurgusal adada geçmektedir. Kitabın tam adı, "De optimo rei publicae statu deque nova insula Utopia", "bir cumhuriyetin en iyi devleti ve yeni ada Ütopyası" olarak çevrilebilir. More kitabında Ütopyalıları ve onların sosyal, siyasal ve ekonomik yönleriyle yaşam biçimlerini anlatarak, döneminin İngiltere'sine bir eleştiri getirir. Ütopya, Avrupa'daki insanların ne kadar dürüst olduğuna dair hicivli eleştiriler ve pek çok şaka da içerir, ancak bunlar genellikle Ütopya'da yaşayanların basit, karmaşık olmayan hayatıyla tezat oluşturur.
Kitap, başta Platon'un “Devlet” eseri olmak üzere çeşitli antik dönem düşünürlerinden ve Hristiyanlık içi tartışmalardan esinlenilerek yazılmıştır ancak onların taklidi ya da tekrarından ibaret değildir. Üslubu ve içeriği, farklı akademik disiplinlere mensup akademisyenler arasında tartışılmış ve kitabın içindeki çok katmanlı göndermeler ve mesajlar farklı şekillerde ele alınmıştır.
Thomas More'un Latince kaleme aldığı eser ilk olarak Almancaya çevrildi. İlk İngilizce çevirisi ise 1551 yılında Ralph Robinson tarafından yapıldı. Bazı eksiklikleri olsa da bu çeviri eserin en başarılı çevirisi olarak kabul edilir.
Türkçede çevirileri

Ütopya'nın Türkçeye birçok farklı çevirisi mevcuttur. Türkçeye ilk çeviri, Sabahattin Eyüboğlu, Vedat Günyol ve Mîna Urgan tarafından İngilizceden yapıldı ve 1964'te Mina Urgan'ın 48 sayfalık önsözü ile Çan Yayınları'ndan çıktı. Bu çeviri daha sonraki yıllarda İş Bankası Kültür Yayınları tarafından yayımlanmaya devam etti; 2010 yılındaki 11. baskısında, Mina Urgan'ın "Thomas More’un Yaşamı ve Utopia’nın İncelenmesi" başlıklı 135 sayfalık bir yazısı yer aldı. Latince aslından Çiğdem Dürüşken tarafından yapılan çevirisi Nisan 2009'da Kabalcı Yayınları tarafından yayımlanmıştır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb11938048d (data)  NKC: aun2014818744  NLI: 987007389373905171  VIAF: 192152138559910980023
Leman Çıdamlı

| Leman Çıdamlı |
| --- | --- |
Leman Çıdamlı
Doğum: 1 Ocak 1932(1932-01-01) İstanbul, Türkiye
Ölüm: 18 Aralık 2012 (80 yaşında) İstanbul, Türkiye
Ölüm sebebi: Akciğer kanseri
Defin yeri: Pendik Şeyhli Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk
Vatandaşlık:  Türkiye
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1974-2005
Evlilik: Nejat Çıdamlı
Çocuk(lar): Ayşegül Uygurer

Leman Çıdamlı (1 Ocak 1932, İstanbul - 18 Aralık 2012, İstanbul), Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu.
Hayatı

1974'te sinema filmi çekilen ve televizyon dizisi olarak da ekranlara gelen Kaynanalar adlı yapımda canlandırdığı "Nuriye Kantar" tiplemesiyle tanınır. "Nuriye Kantar" tiplemesinin yanı sıra "Mahallenin Muhtarları" dizisinde yaklaşık 10 yıl boyunca canlandırdığı kaynana Seher karakteriyle de akıllarda yer edinmiştir. Akciğer kanseri nedeniyle bir süredir tedavi gören Leman Çıdamlı 18 Aralık 2012 tarihinde 80 yaşında hayatını kaybetti. Cenazesi ise Pendik; Şeyhli Mezarlığı'nda kısa süre önce vefat eden eşi Nejat Çıdamlı'nın yanına defnedildi. Kızı Ayşegül Uygurer de kendisi gibi oyuncudur.
Filmografisi

1974: Kaynanalar
1974: Köyden İndim Şehire
1974: Kanlı Deniz
1975: Kaynanalar
1975: Nöri Gantar Ailesi
1976: Bülbül Ailesi
1977: Bizim Kız - (Seslendirme)
1986: Kahkaha Marketi
1986: Perihan Abla
1987: Aşkın Gözü Kördür
1988: Bıçkın
1988: Kaynanalar
1989: Zehir Hafiye
1991: Varyemez
1992: Mahallenin Muhtarları
1993: Çılgın Aşıklar
1993: Nasreddin Hoca
1994: Gülşen Abi
1997: Yasemince
2000: Bedel
2003: Büyükannenin Konağı
2003: Şöhretler Kebapçısı
2004: Cennet Mahallesi
2005: Sen Ne Dilersen
2005: Aşk Oyunu
Perekop Kuşatması (1736)

| g t 1735-1739 Osmanlı-Rus Savaşı |
| --- | --- |
 Perekop  Azak  Bender  Özi-I  Özi-II  Stavuchany 
Perekop Kuşatması, 1736 yılında Osmanlı, Kırım Hanlığı ve Rus İmparatorlukları arasında yaşanan savaştır.
Mareşal Burkhard Christoph von Munnich komutasındaki 62.000 kişilik Rusya'nın Dinyeper ordusu 20 Mayıs 1736 tarihinde sürpriz bir saldırıya geçerek Osmanlıların elindeki Kırım Yarımadası kıstağındaki Orkapı (şimdiki Perekop kalesi) mevkiini eline geçirip Kırım'a girdi. Bu mevziinin düşmesi Ruslara Kırım'ın başkentinin yolunu açtı. Ruslar 17 Haziran 1736'da Kırım Hanlığı başkenti Bahçesaray'ı eline geçirdi. Bu Rus ordusu yayılarak bütün Kırım'ı yakıp yıkıp ve ahaliyi öldürüp bir çöle döndürdü. Fakat tedarik hatları çok uzatıldığı ve bunun ortaya çıkardığı zorluklar dolayısıyla askerî iaşe, malzeme ve ek asker gücü takviyesi sağlayamadı. Hastalık ve salgın da bu ordunun büyük insan zayiatı vermesine neden oldu. 12 Kasım 1736'da Kırım hanı II. Fetih Giray zorlukla; aç ve perişan Rus ordusunu Kırım'dan tümüyle geri püskürtmeyi başardı.
Tophane Teknik Okulları

Tophane Teknik Okulları, Bursa'nın Tophane semtinde 5 adet teknik lise ve meslek lisesini bir arada bulunduğu bir eğitim kurumudur.
Bursa'lı önemli sanayi ve iş adamlarından bir kısmı buradaki teknik okullarda yetişmiştir. İlk defa 1868 yılında Bursa valisi tarafından ıslahhane olarak kurulmuştur. 1899'da okula Hamidiye Sanayi Mektebi adı verilmiştir. 1914'te Vasıf Çınar (Moskova Büyükelçisi)'ın okulda görev yaptığı dönemde, yedi yıllık lise haline gelmiştir. 1952'de Bursa Erkek Sanat okulu (3 yıllık) adını almıştır. Sanatokulları 1968 yılında tüm yurtta kapatılmış, Teknik Lise haline dönüştürülmüştür. 1974'te okul Bursa Teknik Lise ve Endüstri Meslek Lisesi olmuştur. Okul 2006 yılında M.E.B. tarafından en kaliteli okul seçilmiştir. Okulun bünyesinde; Bilgisayar, Elektronik, Elektrik, Makina, Kalıp, Tesviye, Model, Makina Ressamlığı, Mobilya Dekorasyon, Döküm, Plastik İşleri bölümleri bulunmaktadır. 2009'da anadolu teknik kısmına itfaiye bölümü de eklenmiştir.
Tophane Teknik okulları şu okullardan oluşur: Tophane Teknik Lisesi, Tophane Anadolu T. L., Tophane Endüstri Meslek Lisesi, Tophane Anadolu M.L., Tophane Akşam Pratik Sanat okulu.
Gökpınar Gölü

Gökpınar Gölü kış manzarası
| Gökpınar gölü |
| --- | --- |
Gökpınar gölü
Havza
Ülke(ler): Türkiye
Şehir(ler): Sivas
İlçe(ler): Gürün
Konum: Gürün, Sivas, Türkiye
Koordinatlar: 38°39′21.56″K 37°18′15.77″D﻿ / ﻿38.6559889°K 37.3043806°D﻿ / 38.6559889; 37.3043806
Gökpınar Gölü (Türkiye)
Gökpınar Gölü, Sivas'ın Gürün ilçe merkezine 10 kilometre mesafede bulunan, alüvyon birikimi sonucu uzun yıllar içerisinde oluşmuş bir göldür. Gölünün alanı 3000 metrekare olup, 1500 ile 2000 rakım arasında bulunmaktadır. Derinliği ise 15 metredir. Gölün rengi gökyüzü mavisi renginden olduğu için Gökpınar adı verilmiştir. Gökpınar Gölü, 9 Mart'ta Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğünce "Doğal Sit Nitelikli Doğal Koruma Alanı" olarak ilan edilmiştir.
Halit Refiğ

| Halit Refiğ |
| --- | --- |
Doğum: 5 Mart 1934(1934-03-05) İzmir, Türkiye
Ölüm: 11 Ekim 2009 (75 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk
Mezun olduğu okul(lar): Robert Lisesi
Meslek: Yönetmen
Evlilik: Nilüfer Aydan (e. 1962; b. 1965) Eva Bender (e. 1968; b. 1971) Gülper Refiğ (e. 1974; ö. 2009)
Ebeveyn(ler): Cemil Refiğ   İsmet Girgin
Ödüller: Tüm Liste

Halit Refik Refiğ (5 Mart 1934, İzmir - 11 Ekim 2009, İstanbul), Türk sinema yönetmeni, senarist, yazar, öğretim görevlisi, onursal profesördür.
Ulusal Sinema kavgası

Halit Refiğ 1965 sonrası "Ulusal Sinema" teorisini oluşturmaya çalışan, bu konuda örnek filmler yapan bir sinemacıdır. Arkadaşları Metin Erksan, Lütfi Akad, Duygu Sağıroğlu, Sami Şekeroğlu bu teori üzerine yazılar yazmış, tartışmalara katılmışlardır. O yıllarda tartışma daha çok Onat Kutlar'ın başında bulunduğu Sinematek ile olmuştur.
Refiğ 1968 tarihli Ulusal Sinema dergisinde tartışmaya şöyle değinmiş: "'Türkiye'de bugüne kadar hiç film yapılmadı' demek iyi film yapmak için yeterli bir dayanak değildir. İnkârcılık iyi sanatın değil beceriksiz blöfçülüğün bir yoludur. Türkiye'de sinema üzerine düşünme sevdasında kişiler, bazı şeyleri yeniden keşfetmek, daha önce söylenenleri gereksiz tekrarlamak istemiyorlarsa bu alanda yaşadıkları ana kadar neler yapıldığını, nerelere varıldığını bilmek zorundadırlar. Türkiye'de sinema sanatını bugüne kadar en ileri götüren kişilerden biri Lütfi Akad, öbürü de Metin Erksan'dır. Ulusal Türk Sineması ancak onların ve belli başlı öbür sinemacıların eserlerinin tam bir araştırılması ve değerlendirilmesi yapılarak geliştirilebilir. Yoksa, Amerika'daki ustalar ne yaptı, Avrupa'daki gençler ne etti diyerek "bayıldım, bittim" hayranlık kasideleri döktürmekle hiçbir iş görülmez.
Bu teori üstüne hazırladığı kitap 1971 ve 2009'da yayımlanmıştır.
Filmografisi > Danışman olarak

1993: Yorgun Savaşçı (Yönetmen: Tunca Yönder)