stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yunanistan'ın diplomatik temsilcilikleri listesi
Avrupa

Almanya
Berlin (Büyükelçilik)
Düsseldorf (Başkonsolosluk)
Frankfurt (Başkonsolosluk)
Hamburg (Başkonsolosluk)
Hannover (Başkonsolosluk)
Köln (Başkonsolosluk)
Leipzig (Başkonsolosluk)
Münih (Başkonsolosluk)
Stuttgart (Başkonsolosluk)
Arnavutluk
Tiran (Büyükelçilik)
Ergiri (Başkonsolosluk)
Görice (Başkonsolosluk)
Avusturya
Viyana (Büyükelçilik)
Belçika
Brüksel (Büyükelçilik)
Birleşik Krallık
Londra (Büyükelçilik)
Bosna-Hersek
Saraybosna (Büyükelçilik)
Banja Luka (Konsolosluk)
Bulgaristan
Sofya (Büyükelçilik)
Filibe (Başkonsolosluk)
Çekya
Prag (Büyükelçilik)
Danimarka
Kopenhag (Büyükelçilik)
Estonya
Tallinn (Büyükelçilik)
Finlandiya
Helsinki (Büyükelçilik)
Fransa
Paris (Büyükelçilik)
Marsilya (Başkonsolosluk)
Hollanda
Lahey (Büyükelçilik)
Amsterdam (Başkonsolosluk)
Hırvatistan
Zagreb (Büyükelçilik)
İrlanda
Dublin (Büyükelçilik)
İspanya
Madrid (Büyükelçilik)
İsveç
Stockholm (Büyükelçilik)
İsviçre
Bern (Büyükelçilik)
Cenevre (Başkonsolosluk)
İtalya
Roma (Büyükelçilik)
Milano (Başkonsolosluk)
Napoli (Başkonsolosluk)
Venedik (Başkonsolosluk)
Karadağ
Podgorica (Büyükelçilik)
Kosova
Priştine (Büyükelçilik)
Letonya
Riga (Büyükelçilik)
Litvanya
Vilnius (Büyükelçilik)
Lüksemburg
Lüksemburg (Büyükelçilik)
Macaristan
Budapeşte (Büyükelçilik)
Makedonya
Üsküp (Büyükelçilik)
Malta
Valletta (Büyükelçilik)
Moldova
Kişinev (Büyükelçilik)
Norveç
Oslo (Büyükelçilik)
Polonya
Varşova (Büyükelçilik)
Portekiz
Lizbon (Büyükelçilik)
Romanya
Bükreş (Büyükelçilik)
Rusya
Moskova (Büyükelçilik)
Sankt-Peterburg (Başkonsolosluk)
Novorossiysk (Başkonsolosluk)
Sırbistan
Belgrad (Büyükelçilik)
Slovakya
Bratislava (Büyükelçilik)
Slovenya
Ljubljana (Büyükelçilik)
Ukrayna
Kiev (Büyükelçilik)
Vatikan
Vatikan (Büyükelçilik)
Okyanusya

Avustralya
Canberra (Büyükelçilik)
Adelaide (Başkonsolosluk)
Melbourne (Başkonsolosluk)
Sidney (Başkonsolosluk)
Perth (Başkonsolosluk)
Akabi Hikâyesi

Akabi Hikâyesi (Ermeni harfli Türkçe: Ագապի Հիքեայէսի, Akabi Hikyayesi) Osmanlı Ermenisi Vartan Paşa tarafından yazılmış, 1851 yılında yayımlanmış ve bazı kaynaklarca "ilk Türkçe roman" olarak kabul edilen eserdir. Ermeni harfleriyle, ancak Türk dilinde yazılmış eser Türk romancılığının ilk temel taşlarındandır ve konu ve kapsamı nedeniyle ilk Ermeni romanıdır[kime göre?] (ilk Ermenice roman 1858'de yayınlanmıştır). Bir diğer açıdan da, Helmuth von Moltke'nin "dil, kültür ve geleneklerine bakıldığında, Hristiyan Türkler olarak tanımlanmaları daha doğru olur" şeklinde tarif ettiği 19. yüzyıl ortası Osmanlı Ermeni toplumu ve bu toplumun İstanbul ortamındaki sorunlarına belge oluşturmaktadır.
Tarihçe

İlk olarak 1851 yılında İstanbul'da Mühendisoğlu matbaasında basılan Akabi Hikâyesi'nin açıklamalı bir transkripsiyonu ünlü Avusturyalı Türkolog Andreas Tietze tarafından 1991 yılında yeniden yayınlanmıştır. Tietze'nin "Türkiye'de yazılmış ve basılmış hakiki ilk modern roman" olarak nitelendirdiği Akabi Hikâyesi, Hacettepe Üniversitesi öğretim üyesi Dr. Gonca Gökalp'e göre, 18. yüzyıl sonlarından başlayarak Divan edebiyatı ve Halk edebiyatından farklılaşan ve romana yaklaşan yazılı anlatı anlayışının ilk beş örneğinden biridir. Bu anlamda, Şemsettin Sami'nin 1872 tarihli "Taaşşuk-ı Talat ve Fitnat" romanı, çoğu kaynaklarda Türk edebiyatında Batılı anlamda romanın başlangıcı kabul edilir.
Konu

Akabi Hikâyesi, mezhepler arasındaki düşmanlığın kurbanı olan Akabi ile Hagop'un aşkını anlatır. Annesi Anna Dudu ve babası Bogos'un kaderini neredeyse aynen paylaşan Akabi, acımasız bir adam olan amcası tarafından büyütülmüş ve annesini sadece ölüm döşeğindeyken tanımış bir genç kızdır. Son derece kapalı bir yaşam süren Akabi, Osmanlı Ortodoks (Gregoryen) Ermenilerindendir. Bir gezinti sırasında tanıştığı Hagop ise Osmanlı Katolik Ermeni cemaatine mensuptur. Mezhep ayrılığını umursamayan gençler birbirlerine âşık olduktan sonra kısa bir mutluluk dönemi yaşarlar. Fakat farklı mezheplerden bu iki gencin birbirlerine olan aşkı ve bağlılığı, aileleri tarafından çok olumsuz karşılanır. Akabi, amcası tarafından tehdit edilir. Hagop'un babası ise romanın ikinci düzey kahramanlarından rahip Fasidyan'ın kışkırtmalarıyla oğluna Akabi'nin bir başkasıyla evlendiği yalanını söyler ve ona sözde Akabi'den gelen bir mektubu verir. Hagop'un dünyası yıkılır ve hastalanır. Hagop'un hasta yattığından habersiz olan Akabi ise, art arda yazdığı mektupların hiçbirine cevap alamayınca giderek ümitsizliğe düşer. Oysa mektupları Hagop'un eline geçmediği gibi, Hagop zaten ateşler içinde yattığından mektup yazabilecek durumda değildir. Kaderleri üzerinde oynanan kötü oyunlardan tamamen habersiz olan iki genç, artık hızla felakete doğru sürüklenmektedir. Akabi intihar etmeye karar verir. Hagop, babasının ve Fasidyan'ın hilesini öğrendiğinde ve Akabi'nin son mektubunu tesadüfen ele geçirdiğinde, sevgilisini intihardan kurtarmak için çok az vakti kalmıştır. Akabi'ye erişmek için insanüstü bir çaba sarf eden Hagop, hâlâ çok hasta olmasına rağmen hemen yola çıkarsa da, gece yarısı bir karakolun önünden geçerken şüpheli bulunarak nezarete konulur. Nihayet serbest bırakıldığında sevgilisinin bulunduğu yere koşar, fakat Akabi oradan ayrılmıştır. Bir uçurumun kenarında duran Akabi, arkasından gelen ayak seslerinin Hagop'a ait olduğunu bilmeksizin, kendisini yakalamak için geldiklerini düşünerek elindeki zehri içer ve kendini denize atar. Hagop, sevgilisini denizden kurtarır, fakat zehrin ölümcül etkisinden kurtaramaz ve Akabi acılar içinde ölür. Sevgilisinin ölümünün ardından Hagop üzüntüsünden tekrar hastalanır ve yirmi gün sonra o da ölür ve roman trajik bir sona erişir.
Analiz

Hagop tutkulu, fedakâr, hassas bir âşık kimliği ile, bir yandan Divan edebiyatı ve Halk edebiyatı'nın, örneğin Kerem ile Aslı hikâyesinin izlerini taşırken, bir yandan da Fransız şövalyelik geleneğinin "amour courtois" (kibar aşk) anlayışı içinde yeni bir portreyi temsil etmektedir.
Her iki portre açısından da aşk merkezdedir ve belirli kuralları vardır: Sevilen hükmeder, seven acı çeker; âşık, sevgilisine ulaşmak için çok çaba göstermek ve acı çekmek zorundadır. Bu ilişkide Divan şiirindeki aşktan farklı olan yan, aşkın karşılıklılığıdır. Türk halk hikâyelerinin trajik sonuçlananlarında da aşk karşılıklıdır fakat engeller efsanevi boyutlara erişir. Hagop ile Akabi arasındaki aşk günlük hayattan kaynaklanan engellerin gücü yüzünden ümitsizdir.
Kendisi de bir Katolik olduğu halde, mezhep ayrılığından kaynaklanan bu trajik aşk hikâyesinde Vartan Paşa'nın taraf tutmadığı görülmektedir. Anlatımında düz bir çizgiyi benimserken, duygusal grafiği aşama aşama yükseltir. Şemsettin Sami'nin 20 yıl sonra yazılacak Ta'aşşuk-ı Tal'at ve Fitnat romanında dahi baş kişi erkek kahraman Tal'at iken, Vartan Paşa'nın baş kahramanı kadın Akabi'dir. Roman karakterlerinin yaşantıları, davranışları, tavırları çok dikkatli bir şekilde yansıtılır ve doğal halleriyle anlatılır. Kasvetli sahnelerin ardından eğlenceli sahneleri getirerek (örneğin Anna Dudu'nun trajik hikâyesinin arkasından İstanbul'da yazlıktaki gezinti) metnin tek yönlü olmamasını sağlar. Benzer şekilde Hagop-Akabi aşkının giderek hüzünlü bir hal alan havasına karşılık, gülünç, görgüsüz, cahil ve zengin Rupenig'in Fulik'e duyduğu aşk sadeliği içinde anlatılır.
Kullanılan Türkçenin çeşnisi de dikkat çekicidir:
"Akabi, sana tarif idemem ne derece acı duyduk birbirimizden ayrıldığımızde, daha henuz rahatlığe düşece ikan böylece ayrılmamız zuhur itdikde, kendumi telef itmek hiç gözümde olmayacak idi eger seni düşünmemiş olsam idim, zira pek müşkildir bir kimseye sevdiyinden ayrılmak bir daha görebileceyine ümidi olmayarak."
Arolde de Oliveira

| Arolde de Oliveira |
| --- | --- |

Brezilya Parlamentosu Üyesi (1984-2019)
Brezilya Senatosu Üyesi (2019-2020)
Kişisel bilgiler
Doğum: 11 Mart 1937(1937-03-11) São Luiz Gonzaga, Rio Grande do Sul, Brezilya
Ölüm: 21 Ekim 2020 (83 yaşında) Rio de Janeiro, Brezilya
Ölüm nedeni: COVID-19
Milliyeti: Brezilyalı
Partisi: Liberal Cephe Partisi Sosyal Hristiyan Partisi
Evlilik(ler): Yvelise de Oliveira
Bitirdiği okul: Cenova Üniversitesi
Mesleği: Siyasetçi, Asker ve Ekonomist
Arolde de Oliveira (d. 11 Mart 1937, São Luiz Gonzaga) - (ö. 21 Ekim 2020, Rio de Janeiro, Brezilya), Brezilyalı siyasetçi, asker ve ekonomist.
Yaşamı

Oliveira 11 Mart 1937'de São Luiz Gonzaga, Rio Grande do Sul'da doğdu. Liberal Cephe Partisi ile Sosyal Hristiyan Partisi'nde siyaset yaptı.
1984-2019 yılları arasında Brezilya Parlamentosu'nda delege olarak yer aldı. Son olarak 2019'dan 2020'de ölümüne kadar Brezilya Senatosu üyesiydi.
Ölümü

Oliveira 21 Ekim 2020'de Rio de Janeiro, Brezilya'da COVID-19 tedavisi gördüğü bir hastanede 83 yaşında ölmüştür.
Përparim Hetemaj

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Përparim Hetemaj
Doğum tarihi:  12 Aralık 1986 (38 yaşında)
Doğum yeri:  Skenderay, Yugoslavya SFC
Boyu:  1,75 m (5 ft 9 in)
Mevkii:  Orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Reggina
Numarası:  56
Altyapı kariyeri
1993 - 2004:  HJK Helsinki
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2005-2006 |  HJK Helsinki |  33 |  (1) |
| 2006-2009 |  AEK |  25 |  (0) |
| 2008 |  → Apollon Kalamarias (kiralık) |  10 |  (1) |
| 2009-2010 |  FC Twente |  0 |  (0) |
| 2010-2011 |  Brescia |  34 |  (2) |
| 2011-2019 |  Chievo Verona |  239 |  (6) |
| 2019-2021 |  Benevento |  64 |  (0) |
| 2021- |  Reggina |  18 |  (1) |
| Toplam |   |  423 |  (11) |
Millî takım kariyeri
| 2005-2009 |   Finlandiya U-21 |  15 |  (2) |
| 2009-2017 |   Finlandiya |  50 |  (4) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 22 Ocak 2022 
Përparim Hetemaj (d. 12 Aralık 1986, Skenderay), Serie B takımlarından Reggina forması giyen Finlandiyalı millî futbolcudur.
Kulüp kariyeri

Kariyerine HJK Helsinki'nin rezerv takımı Klubi-04 takımında başlayan Hetemaj buradaki performansıyla tüm dikkatleri üzerine çekti ve 2005 yılında HJK Helsinki'ye çağırılıdı. 450.000 Euro bonservis ücretiyle 2006 yılında Yunan kulübü AEK'ya transfer olan Hetemaj, 2006 yılında 7 lig, 1 kupa maçı bir kaçta Şampiyonlar Lig'i maçına çıktı. 2007 yılında İskoçya ile Finlandiya arasında yapılan dostluk maçında Kevin Thomson'ın müdahalesi sonucu bacağı kırıldı. 29 Ocak 2008'de ise Yunanistan Ligi takımlarından Apollon Kalamarias'a kiralanan oyuncu 10 maçta 1 gol kaydetti. 2008-2009 sezonunda ise AEK'ya dönen oyuncu bu sezonda başarılı bir performans gösterdi ve 15 lig maçında görev yaptı. 31 Ağustos 2009 tarihinde Hollanda ligi takımlarından Twente'ye transfer olan oyuncu bu takımda hiç şans bulamadı ve Serie A ekiplerinden Brescia'ya transfer oldu. Brescia'da bir sezon boyunca 34 maçta görev yapan oyuncu 2'de gol attı. İlk golünü ise AS Roma'ya attı. 30 Haziran 2011'de ise bir başka İtalyan takımı AC ChievoVerona'ya 1.4 milyon euro karşılığında transfer oldu.
Millî takım kariyeri

Hetemaj Finlandia formasıtya ilk maçına Japonya karşısında Şubat 2009'da çıktı. İlk golünü ise Türkiye ile yapılan hazırlık maçının son dakikasında kaydetti.
Millî takım kariyeri > Millî takım golleri

| # | Tarih | Mekan | Rakip | Skor | Sonuç | Turnuv |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 26 Mayıs 2012 | Red Bull Arena, Salzburg, Avusturya |  Türkiye | 3–2 | 3−2 | Hazırlık maçı |
Başarıları > Kulüp

Suomen Cup: 2006
Adrian Manglard

| Adrien Manglard |
| --- | --- |
Seestück, Kunsthistorisches Museum
Genel bilgiler
Doğum: 10 Mart 1695(1695-03-10) Lyon, Fransa Krallığı
Ölüm: 1 Ağustos 1760 (65 yaşında) Roma, Papalık Devleti
Uyruk: Fransız
Alanı: Resim


Adrien Manglard (10 Mart 1695 - 1 Ağustos 1760), Fransız ressam.
Hayatı

Adrien Manglard, 10 Mart 1695'te Fransa Krallığı'nın Lyon şehrinde, Manglard ve Catherine Rose du Perrier (veya Dupérier) Edmond'un (Aimé olarak adlandırılır) ilk doğumu olarak dünyaya geldi. Aynı yıl 12 Mart'ta Saint-Vincent kilisesinde vaftiz edildi. Babası da bir ressamdı ve Paris'te doğdu. Annesi bir kitapçının kızıydı. Her iki ailesi de babasızdı. 21 Mayıs 1683'te Saint-Martin d'Ainay Bazilikası'nda evlendiler.
Adrien'in yanında iki çocukları daha vardı. Aile, Küçük Buz Çağı aşırı soğuk havasının neden olduğu kıtlığın ekonomik yansımalarını yaşadı, İskoçya'da yedi hastalıklı yıla ve Fransa'da oldukça soğuk Le Grand Hiver'e yol açtı ve sonraki kıtlığın 600.000 ölüme neden olduğu tahmin edildi. 1710'un sonunda Fransa'da. 1707'de Manglard'ın iki erkek kardeşi Pierre ve Daniel, Lyon'daki bir yetimhane olan Hôpital de la Charité'ye bırakıldı ve burada délaisses olarak kabul edildiler (terk edildi).
Lyon'da Adriaen van der Cabel ile çalıştıktan sonra Manglard, oradan Avignon'a veya Marsilya'ya taşındı ve burada Carthusian ressam Joseph Gabriel Imbert (1666–1749) ile çalıştı. 1715'te Manglard, sadece turist olarak Roma'ya taşındı. Fransız Akademisi'nin koruması altında değildi ve 1736'da tam üye olarak kabul edildi. 1722'de muhtemelen Roma'da bir dereceye kadar ün kazanmıştı. Manglard, en azından 1720'lerin ortalarından beri önemli komisyon üyelerinin himayesine girmeye başladı. 1720'lerde, 1726'da iki resim gönderdiği Corte Sabauda için çalışmaya başladı. Manglard'ın bir deniz ressamı olarak yeteneği, kariyerinin hızla ilerlemesini sağlayacak şekildeydi: prestijli müşteriler arasında, 1726'da kendisinden iki eşleşen parça satın alan Victor Amadeus II, Savoy Dükü ve Piedmont Kralı ve Philip, Parma Dükü. Philip, saraylarını dekore etmek için Manglard'dan 140'tan fazla resim yaptırdı. Manglard ayrıca Colonna, Orsini, Rondani, Rospigliosi ve Chigi dahil olmak üzere en önemli Roma ailelerinin himayesine girdi. Chigi için, bugün İtalya Başbakanı'nın resmi konutu olan Palazzo Chigi'nin piano nobile si üzerinde iki oda fresk yaptı. Roma'da Manglard, bir peyzaj ressamı olarak hızla ün kazanmadan önce Bernardino Fergioni ile çalıştı. Manglard, Roma'da uzmanlık alanı haline gelecek olan deniz manzaralarına odaklandı. Gemiler, Türkler ve hatta develer üzerine çalışmalar yaptı. Manglard, manzara resimlerinde sık sık limanları tasvir etti. Türk ve deve gibi figürler, büyük İtalyan limanlarının egzotizmini yansıtıyordu.
Manglard, kendisi İtalya'ya seyahat etmiş olan Hollandalı bir Altın Çağ peyzajcısı (Cabel) tarafından eğitildi. Orada, stili yerel Bolognese okulundan etkilendi. Böylelikle Manglard, ilk olarak Hollandalı Altın çağı manzara resim stiliyle, Cabel'in bir miktar İtalyan etkisiyle, daha sonra yirmili yaşlarının başında İtalya'ya taşınmak ve orada dönemin önde gelen Roma merkezli ressamlarından etkilenmek için temasa geçti. Sebastiano Conca ve Caspar van Wittel gibi heykeltıraş Pierre Legros'un çevresindeki sanatçılar da dahil. Manglard'ın deniz resimleri, "Claude Lorrain'in idealize edilmiş klasik manzaraları ile Kuzey modellerinin keskin gerçekçiliği" ni birleştiriyor.
Galeri

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Seaport Scene, The Fogg Museum, Cambridge, Massachusetts
Seehafen, Kunsthistorisches Museum, Viyana
Flußmündung mit Hafen, Güzel Sanatlar Müzesi, Budapeşte
Cenk Aydın

| Cenk Aydın |
| --- | --- |

Doğum: 1974  İstanbul, Türkiye 
Eğitim: Koç Üniversitesi, Miami Üniversitesi, Harvard Üniversitesi
Meslek: Kurucu & Ortak, Lara Holdings and Investment BV
Ödüller: Young Global Leader 2010, Dünya Ekonomik Forumu

Cenk Aydın (d. 1974) uluslararası bankacı ve yatırımcıdır. Lara Holdings and Investments BV kurucusu plan Aydın, 1999 yılında kariyerine Citigroup New York'ta başlamış, Kuzey Amerika ve Küresel Stratejiler geliştirdikten sonra, 2004 yılında Londra'da Küresel Kurumsal Bankacılık ve Yatırım Bankacılığı bölümünde Enerji Bölüm Endüstri Başkanı olmuştur. 2007 yılında Bank of America Londra'da Avrupa, Ortadoğu ve Afrika Bölümlerinden sorumlu COO (Chief Operating Officer) ve Uluslararası İşletme Komitesi Üyeliği yaptıktan sonra 2009 yılında JPMorgan Avrupa, Orta Doğu ve Afrika küresel genişleme stratejilerinin başına geçmiştir. Kariyerine yatırımcı ve girişimci olarak devam eden Cenk Aydın, özellikle technoloji bazlı Finans ve Enerji Şirketlerine yatırım yapıp uluslararası büyümelerine katkıda bulunmaktadır.
Cenk Aydın, Türk küresel bankacı dünyanın ilerlemesine katkılarından dolayı Dünya Ekonomik Forumu tarafından 2010 yılında Genç Küresel Lider seçildi.
Continental

Continental şişme balonu
Continental AG, 1871 yılında Almanya'nın Hannover kentinde kurulan lastik şirketidir. Yaygın olarak Continental veya halk dilinde Conti olarak bilinen Continental AG, otomotiv ve ulaşım endüstrileri için fren sistemleri, iç elektronik, otomotiv güvenliği, güç aktarma ve şasi bileşenleri, takograflar, lastikler ve diğer parçalar konusunda uzmanlaşmış bir Alman çok uluslu otomotiv parçaları imalat şirketidir. Continental altı bölüm halinde yapılandırılmıştır: Şasi ve Güvenlik, Güç Aktarma Organları, İç Mekan, Lastikler, ContiTech, ADAS (Gelişmiş Sürücü Destek Sistemleri). Merkezi Hannover, Aşağı Saksonya'dadır. Continental, dünyanın dördüncü en büyük lastik üreticisidir.
Continental, Continental markası altında dünya çapında otomobil, motosiklet ve bisiklet lastikleri satmaktadır. Ayrıca Viking (sınırlı küresel varlık), General (ABD/Kanada), Gislaved (Kanada, İspanya, İskandinav Pazarları), Semperit (endüstriyel uygulamalar), Euzkadi (Meksika/ Latin Amerika) ve Barum AB ile Rusya'ya ürünlerini pazarlamaktadır. Diğer markalar ise Uniroyal Europe, Sime Tyres, Sportiva, Mabor, Matador, AmeriSteel, Novum, Simex, Astrum Blue ve TecnoTread'dir. Continental'in müşterileri arasında Volkswagen, Daimler AG, BharatBenz, Ford, Volvo, Iveco, Schmitz, Koegel, Freightliner Trucks, BMW, General Motors, Toyota, Honda, Renault, PSA ve Porsche gibi tüm büyük otomobil, kamyon ve otobüs üreticileri bulunmaktadır.
13 Kasım 2020'de Elmar Degenhart'ın kısa süreli istifasının ardından Nikolai Setzer'in CEO olarak görevi devralacağı açıklandı.
Tarih

Continental, 1871 yılında Continental-Caoutchouc und Gutta-Percha Compagnie adında bir kauçuk üreticisi olarak kuruldu. 1898 yılında Continental, markanın en büyük başarısı olan düz sırtlı araç lastiklerini geliştirmeye ve üretmeye başladı. 1904 yılında Continental, dünyada oluklu araç lastikleri üreten ilk şirket oldu. Continental'in icat ettiği bir diğer önemli ürün, tur araçları için yapılmış sökülebilir tekerlek lastiğiydi (1905). 1920'lerin sonlarında, Continental, Almanya'daki en büyük kauçuk şirketi olan "Continental Gummi-Werke AG"yi oluşturmak için diğer birçok büyük kauçuk sanayi şirketi ile birleşti.
Tarih > Nazi dönemi

1933'te Almanya'da Naziler iktidara geldiğinde, Yönetim Kurulu'nun tüm üyeleri ile ikinci yönetim kademesinin yetkili imzacıları ve yöneticileri Nazi partisine katılmak zorunda kaldılar, İş Konseyi "rejim muhaliflerinden" arındırıldı.," ve Denetim Kurulu'nun tüm Yahudi üyeleri istifaya zorlandı. Daha 1933'ün sonunda, Yönetim Kurulu Continental'in artık "Hristiyan ve tamamen Alman bir şirket" olduğunu gururla ilan edebilirdi.
İkinci Dünya Savaşı sırasında diğer birçok Alman şirketinde olduğu gibi Continental, 1940'larda Hannover-Stöcken, Hannover-Limmer, Hannover-Ahlem ve diğerleri, Neuengamme toplama kampının tüm yan bölgelerindeki fabrikalarında Nazi Partisi tarafından sağlanan köle emeğini kullandı.
Tarih > Savaş sonrası

Continental, 1999 yılında Arjantin'de otomobil, kamyon ve otobüs lastiklerinin üretimi ve San Fernando fabrikasının üretiminin Güney Amerika'nın geri kalanına ihracatı için FATE ile birlikte çalıştı.
2001 yılında Continental, DaimlerChrysler'in şu anda Continental Automotive Systems'in bir parçası olan otomotiv elektroniği işi olan Temic'te kontrol hissesini satın aldı. Şirket ayrıca 2004 yılında Alman otomotiv kauçuk ve plastik şirketi Phoenix AG'yi ve 2006'da Motorola'nın otomotiv elektroniği birimini satın aldı. Continental, 2007 yılında Siemens AG'den Siemens VDO'yu satın aldı. Ayrıca 2007'de şirket, Kuzey Amerika için güç aktarma organları üretmek üzere Kosta Rika'da bir fabrika kurmaya başladı. Fabrika iki aşamada açılacak ve nihayetinde 550 işçi istihdam edecekti.
2008'de Continental, VDO entegrasyonu ile aşırı genişlemiş görünüyordu ve o zamandan beri, aileye ait Schaeffler AG'nin düşmanca devralma hedefi olarak kendisini bulduğunda piyasa değerinin neredeyse yarısını kaybetmişti.  2009 yılına kadar Schaeffler, motor bölümünün başkanını Continental'in başına başarıyla geçirdi.
PricewaterhouseCoopers tarafından desteklenen bir araştırmaya göre Continental, 2012 yılında küresel OEM otomotiv parçaları satışlarında üçüncü sırada yer aldı. 6 Eylül 2012'de Continental, 45 aylık bir aradan sonra seçilmiş 30 Alman mavi çip hissesinden oluşan referans DAX endeksine geri döndü. IHO Group (Schaeffler ailesinin yatırım holdingi) hakim hissedardır ve şu anda Continental hisselerinin %46'sına sahiptir. Kasım 2018'de Continental, Avustralya'da Kmart Tire and Auto'yu Wesfarmers'tan 350 milyon A$'na satın aldı.
13 Kasım 2020'de Nikolai Setzer, Elmar Degenhart'ın istifasının ardından CEO olarak devraldı.
Şubat 2021'de Continental, bir Alman-ABD şirketi olan Recogni'de azınlık hissesi satın aldığını duyurdu. Otonom sürüş teknolojisini geliştirmek için start-up. Başlangıç, yapay zekaya dayalı gerçek zamanlı nesne tanıma için yeni bir çip mimarisi üzerinde çalışıyor.
Aralık 2021'de Litvanya ve Çin arasında Tayvan ve insan hakları konusunda yaşanan diplomatik tartışmanın bir sonucu olarak Çin, Continental AG'ye Litvanya ile iş yapmayı bırakması için baskı yaptı.
İç Bölüm

İç Bölüm aşağıdaki beş iş birimi altında organize edilmiştir:
Gövde & Güvenlik
Ticari Araçlar ve Satış Sonrası
Bilgi-eğlence ve Bağlantı
Akıllı Ulaşım Sistemleri
Enstrümantasyon ve Sürücü HMI
Gövde & Güvenlik, Almanya, Amerika Birleşik Devletleri, Çin, Singapur, Meksika, Hindistan ve dünyanın diğer birçok yerindeki Ar-Ge lokasyonları ile Araç Elektroniği ve Kabin Kontrol Sistemlerinin geliştirilmesine öncülük ediyor ve neredeyse her yere küresel bir erişim sağlıyor. pazar bölgesi.
Schaeffler'in devralınması

Continental, 1998'de ITT Industries'in fren ve şasi işini 1.93 milyar dolara satın almaya karar verdiğinde, ITT'nin fren bölümü başkanı Juergen M. Geissinger, aileye ait rulman ve otomobil parçaları üreticisi Schaeffler Group'un CEO'su olarak işe alındı.
On yıl sonra Geissinger, şirketin kontrolünü satın almak için Maria-Elisabeth ve Georg Schaeffler ve bir banka konsorsiyumu ile Continental'e döndü. Continental, 2007'de Siemens'in VDO otomotiv birimini 11,4 milyar Euro'ya satın alarak kendisini gereğinden fazla büyütmüş ve o zamandan beri piyasa değerinin neredeyse yarısını kaybetmiş gibi görünüyordu.
Ağustos 2008'de ve uzun bir aradan sonra Continental, şirkete yaklaşık 12 milyar € değerinde bir anlaşmayla Schaeffler Grubu tarafından devralınmayı kabul etti. Buna karşılık Schaeffler, dört yıllık bir süre için pozisyonunu %50'nin altında tutmayı ve Continental'in devam eden stratejisini desteklemeyi kabul etti. Bu düzenleme, eski Alman Şansölyesi Gerhard Schroeder tarafından denetlendi. Schaeffler'in teklifine karşı çıkan Continental CEO'su Manfred Wennemer istifa etti ve 1 Eylül 2008'de yerine Karl-Thomas Neumann geçti. Bir yıldan kısa bir süre sonra, Schaeffler'in CEO'su Juergen Geissinger, uzun zamandır sırdaşı (ve eski lideri ve daha sonra ITT Teves/Continental Fren ve Şasi Bölümü başkanı) Elmar Degenhart'ı otomotiv bölümünün başkanı olarak Continental'in yeni CEO'su olarak kurmayı başardı., Neumann'ı devirmek. Continental'in 2013 yılı yıllık hissedar toplantısında Schaeffler, Continental ile olan karşılıklı yatırım sözleşmesini Mayıs 2014'te feshedeceğini bildirdi ve Elmar Degenhart, "Yatırım sözleşmesinin feshedilmesi, Schaeffler açısından anlaşılabilir bir durumdur. İki şirketin çok iyi ve hedef odaklı işbirliğini gelecekte de sürdüreceğinden eminiz." dedi.
Üst Yönetim > CEO

1973–1982: Carl Hahn
1991–1999: Hubertus von Grünberg
1999–2001: Stephan Kessel
2001–2008: Manfred Wennemer
2008–2009: Karl-Thomas Neumann
2009–30 November 2020: Elmar Degenhart
1 Aralık 2020–günümüz: Nikolai Setzer
Üst Yönetim > Yönetim kurulu başkanı

Bilinmiyor–1989: Alfred Herrhausen
1999–2009: Hubertus von Grünberg
2009–2009: Rolf Koerfer (6 Mart–28 Eylül)
2009–günümüz: Wolfgang Reitzle