stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İsrail sineması
Tarihi > 1948 öncesi

Filmler Fiilistin Mandası döneminde, sessiz film devrinin başlarında başladı, fakat yerel film endüstrisinin gelişmesi, İsrail Devleti’nin kurulmasından sonra hızlandı. İlk filmler genelde belgesel veya kısa haber özetlerinden oluşmaktaydı ve bu fimler, İsrail’deki sinemalarda filmlerden önce gösterilmekteydi.
1933 yılında, Zvi Lieberman’ın Gezgin Oded (Oded ha-noded) adlı çocuk kitabı, sessiz film olarak çekildi. Bu ülkenin çocuklara yönelik ilk uzun metrajlı filmi oldu ve çok düşük bir maliyetle çekildi. 1938 yılında, Lieberman’ın Yıkıntılar Üzerinde (Me’al ha-khoravot) adlı başka bir kitabı, 70 dakikalık, içinde diyalogların ve film müziğinin bulunduğu bir filme dönüştürüldü. Senaryoyu Lieberman kendisi yazdı. Yapımcısının Nathan Axelrod ve yönetmeninin Alfred Wolf olduğu film, Galilee’de bulunan İkinci Tapınak çevresindeki bir Yahudi köyündeki çocuğun hikayesini anlatıyordu. Çocuğun yaşadığı köydeki bütün yetişkinler, Romalılar tarafından öldürülmüştü. Çocuklar köyü tekrar inşa ettiler. Filmin yapım maliyeti 1000 Filistin poundıydı. Gişede başarılı olmasa da, İsrail Sineması tarihi’nin mihenk taşlarından biri olarak bilinmektedir.
İsrail Sineması’nın öncülerinden biri Baruch Agadati’ydi. 1934 yılında, Agadati, film yapımcılığından emekli olan görüntü yönetmeni Yaakov Ben Dov’un film arşivini satın aldı ve kardeşi İzak ile AGA Aktüeli Haberlerini kurdu. Agadati, “Vatan Bu” adlı ilk siyonist filmi yönetti.
Tarihi > İsrail Devleti

1948 yılında, Sesçi Yosef Navon ve Abisi Baruch Agadati’yla ilk İbranice filmi çeken, İzak Agadati film ve kurulacak bir stüdyoya yatırım yapmaya hazır Mordechai Navon isimli bir yatırımcıyı buldu. Agadati, Haganah’daki tanıdıklarını kullanarak, bir stüdyo kurmak için arazi buldu. 1949’da Geva Film Laboratuvar’ı, Givatayim’deki terkedilmiş bir kömürlüğün bulunduğu yerde kuruldu.
1954 yılında, Knesset, İsrailli filmlere destek verme amaçlı bir kanun tasarısı çıkardı. 1960’lı yıllardaki baş yapımcılar Menahem Golan, Ephraim Kishon ve Uri Zohar’dı.
İlk Bourekas türündeki film, “Sallah Shabati” isimli filmdi ve Ephrahim Kishon tarafından 1964 yılında yapıldı. 1965 yılında Uri Zohar, Fransız Yeni Akımı’ndan esinlendiği “Ay’daki Delik” filmini çekti.
21. yüzyılın ilk on yılında, birçok İsrailli film, Dünya’nın birçok yerindeki film festivallerinde ödül kazandı. Dönemin en çok bilinen filmleri arasında, Geç Evlilik (Dover Koshashvili), Kırık Kanatlar, Su üzerinde yürüme ve Yossi & Jagger (Eytan Fox), Nina’nın trajedileri, Kamp Ateşi and Beaufort (Joseph Cedar), Dünya’nın Sonunda Sola Dön (Avi Nesher), Bashir ile Vals (Ari Folman) ve Ajami vardır. 2011 yılında, Strangers No More (Artık Yabancı Değiller) En İyi Belgesel dalında Oskar aldı. 2013 yılında Gatekeepers (Bekçiler) – Dror Moreh ve Beş Kırık Kamera, en iyi belgesel ödülüne aday gösterildi.
2014 yılında İsrail yapımı filmler 1.6 milyon bilet sattı İsrail’de. Bu İsrail filmlerinin tarihindeki en iyi sonuçtu.
Türler > Bourekas Fimleri

Bourekas Filmleri (סרטי בורקס) 1960'larda ve 1970’lerde ünlüydü. Ana temaları genelde Aşkenaz Yahudiler ve Mizrahi ve ye Sefarad Yahudiler arasındaki etnik gerilimdi. Ayrıca zengin ve fakirler arasındaki çatışma da ayrıca bu tür filmlere konuydu (15). Bourekas isminin, İsrailli film direktörü Boaz Davidson tarafından ortaya atıldığı bilinmektedir. Davidson bu türde birçok esere sahiptir (16). Batıdaki benzer filmlere verilen isimler gibi, bu türe verilen isim, Bourekas isimli bir İsrailli yemekten gelmektedir. Bourekas türü filmler, Fas, İran ve Polonya kökenli Yahudilerin aksanlarının taklit edildiği filmler olmuştur ve genelde melodrama veya komedi filmi tarzında yapıtlar sunmuştur. Bourekas filmleri genelde gişede başarılıydı ama eleştirmenler tarafından acımasızca eleştirilirdi. Bu türdeki filmlerin arasında, Charlie Ve'hetzi ve Hagiga B'Snuker isimli komedi filmleri ve Nurit gibi melodramalar vardı. Boaz Davidson, Ze'ev Revach, Yehuda Barkan ve George Ovadiah, bu türde film yapan en ünlü yapımcılar arasındaydı.
Türler > Yeni Duyarlılık Filmleri

“Yení duyarlılık filmleri”(סרטי הרגישות החדשה), 1960’larda başlayıp, 1970’lerin sonralarına kadar devam eden bir hareketti. Hareket yenilikçi sinema içinde artistik ve estetik değere sahip bir sinema yaratmayı amaçladı. Genelde Fransız sinemasının yeni akım filmlerine benziyordu. “Yeni duyarlılık” hareketi, Avraham Heffner’ın “Ama Daniel Wax nerede?” adlı filmi gibi sosyal ve artistik filmler üretti. Polis Azoulay (Efraim Kishon), Seni Seviyorum ve Chelouche Sokağı’ndaki Ev (Moshe Mizrahi), en iyi yabancı dilde film kategorisinde Oskar’a aday gösterildi. Bu türde film üretenler arasında en onemli isimlerden olan Uri Zohar, Hor B’Levana (Ay’daki delik) ve Çocuk ve Üç Gün filmlerini yönetti.
Sinemalar

1900’lerin başında, sessiz sinemalar, kulübelerde, kafelerde veya başka geçici mekanlarda gösterilirdi. 1095 yılında, Neve Tzedek’teki Jaffa yolu üzerinde Lorenz Kafe açıldı ve Lorenz ailesi, kafede film göstermeye başladı. 1925 yılında, Kessem Sineması, kısa bir süre için burada misafir edildi.
1953’te, Negev’in ilk sineması olan Keren Sineması, Beersheba’da açıldı. 1200 kişilik olup, Histadrut tarafından inşa edildi.
1966 yılında, 2.6 milyon İsrailli 50 milyondan fazla defa sinemaya gitti. 1968’de televizyon yayınlarının başlamasıyla, sinemalar kapanmaya başladı. Önce büyük şehirlerin uzağında bulunanlar, daha sonra da büyük şehirdekiler kapandı. 330 sinema yıkıldı ya da başka amaçlar için yeniden yapıldı.
Sinemalar > Eden Sineması, Tel Aviv

Eden Sineması (Kolnoa Eden), 1914 yılında inşa edildi. Sinemanın inşaası daha sonra Tel Aviv olan, Ahuzat Bayit’te yaşayan insanlar tarafından kabul edilmedi. Sahipleri Moşe Abarbanel ve Mordekai Wieser’di. I. Dünya Savaşı esnasında, sinema, Osmanlı yönetimi tarafından, jeneratörünün düşman denizaltlarına mesaj göndermek için kullanılabileceği gerekçesiyle kapatıldı. Sinema, İngiliz Mandası döneminde tekrar açıldı ve bir sosyal ve kültürel aktivite merkezi oldu. 1974 yılında kapandı.
Sinemalar > Mograbi Sineması, Tel Aviv

Mograbi Sineması (Kolnoa Mograbi) 1930 yılında açıldı. Art Deco tarzında tasarlandı. Bu tarz dönemin en meşhur tarzıydı. Bina ilk birkaç yıl çatısızdı ve daha sonra açılır tavanla kapatıldı. Kasım 1947’de Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, Birleşmiş Milletler Filistin Paylaşım Planı’nı onayladığında insanlar sinemanın önünde toplandı ve sokaklarda dans etti. 1986 yılı yazında, elektrik kontağı nedeniyle çıkan bir yangın sonucu bina yıkıldı.
Sinemalar > Armon Sineması, Haifa

1931’de, Moşe Greidinger, Hayfa’da bir sinema açtı. 1935 yılında Armon isimli ikinci bir sinemayı kurdu. Sinema, Art Deco tarzında olup 1800 koltukla oldukça büyüktü ve Haifa’nın eğlence semtinin kalbi oldu. Ayrıca  Armon, İsrail Operası ve İsrail Filarmonik Orkestrası tarafından konser ve gösteriler için kullanıldı.
Sinemalar > Alhambra Sineması, Jaffa

Art Deco tarzında olan Alhambra Sineması, 1100 koltukla, 1937 yılında Jaffa’da açıldı. Lübnanlı bir mimar olan Elias Al-Mor tarafından tasarlandı ve sinema, Arap müziği konserleri için kullanılan popüler bir mekana dönüştü. Farid Al-Atrash ve Ümmü Gülsüm burada konserler verdi. 2012 yılında bu tarihi bina, iki yıllık restorasyon çalışmalarının ardından Scientology merkezi olarak tekrar açıldı.
Sinemalar > Smadar Tiyatro Salonu, Kudüs

Smadar Tiyatro Salonu, Kudüs’ün Alman Bölgesi’nde 1928 yılında kuruldu. Sahibi Alman’dı ve genelde İngiliz Ordusu’ndan ziyaretçileri vardı. 1935’te, “Şark Sineması” olarak gişe filmleri göstermeye başladı. Daha sonra yönetimi Yahudilere verildi. Bunun nedeni Alman işyerlerinin boykot edilmesiydi. Bu Kudüs’teki Nazi Partisi şubesinin başkanını çok kızdırdı. 1948’den sonra dört asker tarafından satın alındı. Bu askerlerden biri, Arye Chenchik’ti ve Chenchik, diğer üç ortağının hisselerini 1950 yılında aldı. Bir komşusuna göre, Chenchik biletleri satıyordu, daha sonra içeride topluyordu ve projeksiyonist olarak çalışıyordu. Karısı ise içerideki satış alanlarından sorumluydu.
Beit Shemesh sinema salonu, 1950’lerin başı
Eden Sineması, Tel Aviv
Mograbi Sineması, Tel Aviv
Keren Sineması, Negev’deki ilk film
Rimon sinema salonu, Tel Aviv, 1939
Sinema Festivalleri

İsrail’deki Uluslararası Film Festivalleri, Kudüs Film Festivali ve Haifa Film Festivali’ydi.
Sinema Ödülleri

Ophir Ödülü
Wolgin Ödülü
Film Okulları

Sam Spiegel Film ve Televizyon Okulu 
Ma'aleh Televizyon Okulu, Film ve Sanat.
Bazı filmler

Hearat Shulayim
Shaike Ophir “Polis” Filmi
Krechet-94

Krechet-94 uzay giysisi
İnsanlı Ay programında kullanılmak üzere tasarlanan Sovyet uzay giysisi
Krechet-94 (Rusça: Кречет, "akdoğan" anlamında), Sovyet insanlı Ay programı kapsamında ay gezisi için geliştirilmiş bir uzay giysisi modelidir. NPP Zvezda tarafından geliştirilmiştir. Geliştirilmesine 1967'de başlandı. Orlan uzay giysisi ile birlikte eşzamanlı microgravity uzay yürüyüşleri için tasarlanmıştır. Gelişim modeli sadece Krechet olarak biliniyordu.
Tasarım özellikleri

Giysinin, 90 kg (198 lb) ağırlığı ile 10 saat kullanılabilirliği ve 48 saatlik toplam çalışma süresi vardı. Krechet, o zamana kadar geliştirilen alüminyum alaşımlı sert üst gövde ve yumuşak kumaş uzuvları ile ilk yarı sert uzay elbisesi idi. Bu tasarım daha sonra Amerikan EMU ve daha sonra Rus giysileri tasarımında kullanılmıştır. Krechet'e Orlan'da bulunmayan bel ve kalça eklemleri dahil edildi. Giysinin omuz ve bileklerine bilye eklentisi konuldu. Neredeyse 360 derece dönüş izni veriyordu. Krechet, kozmonotların arkasındaki bir kapaktan elbisenin içine girdikleri bir uzay giysisi idi. Bu şekilde giysiye giriş, fermuarlı kullanımdan daha güvenilir ve daha kolaydı. Kapak, sağ dirsekteki bir kol vasıtasıyla açılabilirdi. Yaşam destek sırt çantası kapakta mevcuttu. Giysi giriş deliği kavramı Zvezda mühendisi Anatoli Stoklitskii'ye atfedilmiştir. Giysi, göğüs monteli kontrol ve gösterge paneli özellikli, gerekmediği zaman göğüse karşı katlanarak düz kullanımlı idi. Giysi ayrıca metal bir çember geçirilen bir özellikteydi. Kozmonot sırt üstü düştüğünde ayakta iken kollarını ve bacaklarını kullanma izni verirdi. Giysinin iki geçmeli siperliği vardı. Ek olarak bir açık siperlik ile farklı ışınımlarda güneşten koruma sağlayacak şekilde tasarlanmıştı. Yansıtıcılık için dış siperlik altın kaplıydı. Giysi, bir sıvı soğutma giysisinin üzerine giyilmek için tasarlanmıştı. Giysinin iç kumaşı gri naylon branda benzeri bir tür malzemeden yapılmıştı ve gözenek dokulu folyo ile izole edilmişti. Dış tabaka portakal döşeme ile kapalı beyaz saten örgü kumaş idi. Krechet, omuz ve dirsek hareket kısıtlamaları nedeniyle, Sovyet Ay aracı, kumanda kolu kontrollü bir özelliğe sahip idi. Ki pilotun onu kullanarak inmesine izin veriyordu. Krechet, bir mikro yerçekimi (microgravity) giysisi gibi hem de bir yüzey giysisi gibi hizmet görüyordu. Sovyet Ay kondusu ve komuta modulü Intravehicular mürettebatı transferi için dizayn edilmedi.
Giysi özellikleri

Adı: Krechet-94, Krechet uzay giysisi.
Türemesi/Öncülü: SKV EVA geliştirilmiş uzay giysisi.
Üretici: NPP Zvezda
Görevi: Kullanılmadı.
İşlevi: Ay programında gerçekleştirilmesi düşünülen Ay yürüyüşü için tasarlandı.
Kullanım basıncı: 5.8 psi (400 hPa)
Toplam ağırlığı: 234 lb (106 kg)
Ana yaşam desteği: 10 saat (600  dakika)
Var olan  ve sergilenen örneklerinin resimleri

Rusya Uzay Anıt Müzesi'nde bulunan giysi modeli, Moskova.
ABD Ulusal Hava ve Uzay Müzesi'nde bulunan giysi, Washington, D.C.
İnternet sanatı

İnternet sanatı (WWW'in araç olarak kullanıldığı durumlarda web-art, web sanatı; genel anlamda ağları kullandığında ağ sanatı, net sanatı, net-art), İnternet'i temel gereç (mecra) olarak kullanan ve video sanatında olduğu gibi konusunu da kullandığı mecradan alan; dolayısıyla İnternet, İnternet kültürü, teknoloji-toplum ilişkileri gibi konuları irdeleyen kültürel üretim şekli, sanat çeşididir. Walker Art Center'ın eski küratörü Steve Dietz'in deyişiyle İnternet sanatı projeleri, izlenmesi/ifade edilmesi/katılımının sağlanması için İnternet'in hem gerekli hem de yeterli koşul olduğu projelerdir.
İnternet sanatı sanatsal web sitelerinde biçimlendiği gibi, email projeleri, online video, internet bazlı yazılımlar, internet bazlı enstalasyonlar, ses ve radyo işleri, tarayıcı sanatı, spam sanatı, kod şiiri gibi uygulamaları da kapsar. İnternet'in getirdiği yeniliklerle sanatçıların önünde sınırsız imkânlar açılmış, bu internet sanatı terimini biraz belirsiz ve fazla genel kıldıysa da, genel anlamda çağdaş sanatın değişmesi ve genişlemesine katkıda bulunmuştur.
İnternet sanatı, oturmuş bir terminolojiye sahip değildir. İnternet sanatı, web sanatı, ağ sanatı, net sanatı, net-art, net.art gibi terimler bir arada kullanılabilmektedir. Bunlardan sadece net.art çoğunlukla erken dönem internet sanatı için kullanılır.
Tarih ve Bağlam

İnternet sanatı değişik sanat akım ve geleneklerine dayanır. Bazı internet sanatı projeleri kavramsal sanat, Fluxus, pop sanatı, performans sanatı ile doğrudan ilintilidir. Kökleri Avrupa, Japonya ve ABD'deki geleneksel müze ve galeri çevresinin dışında kalan disiplerarası araştırmalar yapan kuruluşlara dayanır.
Whitney Amerikan Sanat Müzesi, 2000 yılında Bienal sergisine internet sanatını dahil etti. İnternet sanatının Bienal'de özel bir kategori olarak yer alması, bu alandaki ilk örneklerden biriydi ve internet sanatının müze ortamlarına dahil edilmesinin en erken örneklerinden birini oluşturdu.
Bunlar arasında Linz'deki Ars Electronica Festivali1 Aralık 2002 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., ORF'deki ilk radyo deneyleri, Kunstradio17 Ağustos 2005 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ve Paris'teki IRCAM2 Ağustos 2012 tarihinde Archive.is sitesinde arşivlendi sayılabilir. WWW'in icadından sonra bilgisayarların ve İnternet'in yaygınlaşmasıyla teknolojik imkânlar herkese açılmış, sanatçılara yeni ifade imkânları tanımıştır. Bugün internet sanatlarını teknolojik sanatlar olarak inceleme eğilimi olsa da birçok sanatçı ve eleştirmen bu sanat türünün de çağdaş sanatın ana akışı içinde incelenmesi gerektiğini savunmaktadırlar.
Sanatçılar ve projeler

JODI: Joan Heemskerk (Hollanda) and Dirk Paesmans (Belçika), en tanınmış internet sanatçı grubudur. 1990'ların ortalarından beri web projeleri22 Ağustos 2005 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., absürt yazılım14 Haziran 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., oyunlar and eski moda bilgisayar imgeleri kullanan enstalasyonlar yapıp blgisayar virüsleri, hata mesajları ve sistem çökmelerine göndermelerde bulunmuşlardır. Karışık navigasyon sistemleriyle bir anti-arayüz yaratmışlardır.
Londralı sanatçı grubu I/O/D 1998'de sayfaları göstermek yerine haritalarını çizen alternatif bir web tarayıcı olarak Web Stalker'ı30 Nisan 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. yaratmışlardır.
documentaX23 Ağustos 2005 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., internet sanatına yer veren ilk uluslararası sanat etkinliği
Ada'Web22 Şubat 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., erken internet sanatına dair bir galeri, Walker Art Center'ın kalıcı koleksiyonundan.
5 Eylül 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. - Turbulence.org 1996'da kurulan, internet sanatı sergileyip sanatçılara destek veren site.
irational.org14 Ağustos 2005 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. 1995'te kurulan irational.org iş dünyasının gerçekleri, sanat ve mühendislik arasındaki sınırları irdeleyen Heath Bunting, Rachel Baker, Minerva Cuevas, Daniel García Andújar24 Eylül 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. and Marcus Valentine'in sürdürdüğü site.
Solili Athenodorus

Kıbrıslı Zenon'un büstü.
Solili Athenodorus (Grekçe: Ἀθηνόδωρος ὁ Σολεύς), MÖ 3. yüzyılda yaşamış olan Stoacı bir filozof ve Citiumlu Zenon'un öğrencisiydi.
Athenodorus'un oğlu olarak Kilikya'da Soli kentinde doğdu ve babasının adını kullandı. Zenon'un diğer bir öğrencisi olan Stoacı Chrysippus'un hemşehrisiydi. Athenodorus, Phaenomena adlı uzun didaktik bir şiirin yazarı şair ve gökbilimci Solili Aratos'un kardeşiydi. Her iki kardeş de Zenon'un öğretilerini takip etmiştir.
Diogenes Laërtius'un verdiği listede Athenodorus'tan Zenon'un öğrencisi olarak bahsedilmektedir. Chrysippus tarafından yazılan Kesin Önermeler Üzerine (Grekçe: Περὶ τῶν καταγορευτικῶν) adlı çalışma, ona adanmış olabilir .
Bibliyografya

Diogène Laërce, Vie et doctrine des philosophes illustres, Le livre de poche.
Vie anonyme d'Aratus, Westermann
Indica Stoicum Herculanum col. XII 1-3
Ulusötesi otoriterlik

Ulusötesi otoriterlik, otoriter bir devletin sınırları dışında gerçekleştirdiği siyasi baskı türüdür. Genellikle siyasi muhalifleri veya diaspora topluluklarının eleştirel üyelerini yurtdışında hedef almaktadır.
Freedom House ve Federal Soruşturma Bürosu (FBI), otoriter devletlerin muhalif ve diaspora topluluklarını yurtdışında hedef alan ulusötesi otoriterlikleri detaylı bir şekilde belgelemiştir. Birçok devlet, bu eylemleri içeren bir dizi faaliyette bulunmaktadır ve bu faaliyetler arasında yurtdışında vatandaşların suikastlarla ve/veya zorla kaybetmeleri de bulunmaktadır. Freedom House, 2021 yılında ulusötesi otoriterlik eylemlerinin dünya genelinde arttığına dikkat çekmiştir.
2022 yılında Freedom House tarafından yayınlanan bir rapora göre, bu faaliyette en çok rol alan ülkeler Çin, Rusya, Mısır ve Tacikistan hükûmetleridir. Endişeyle belirtilen diğer ülkeler arasında İran, Ruanda ve Suudi Arabistan da bulunmaktadır.
Uluslararası ilişkiler uzmanı Laurie Brand, otokrasilerin uluslararası alanda özel zorluklar ve fırsatlarla karşı karşıya olduğunu ve bu durumun otoriter uygulamaları etkilediğini belirtiyor. Özellikle, transnasyonellik ve ulusal sınırları aşan uygulamaların yükselişi, otokrasilerin vatandaşlarının göçünü yönetmeyi amaçlayan stratejiler geliştirmesine yol açmıştır. Siyaset bilimci Gerasimos Tsourapas'a göre, küresel otokrasiler, ulusötesi otoriterlik, meşruiyet sağlama, katılım ve aynı zamanda devlet dışı aktörlerle işbirliği gibi karmaşık stratejilerle uğraşmaktadır.
Ulusötesi otoriterliğin tipolojisi

Sosyolog Dana M. Moss, aşağıda açıklandığı gibi bir ulusötesi otoriterlik tipolojisi savundu:
| --- | --- |
Ölümcül intikam: Rejim ajanları veya vekilleri tarafından yurtdışındaki muhaliflere yönelik fiilen veya teşebbüs edilen suikastlar.
tehditler: Diaspora mensuplarına yönelik sözlü veya yazılı uyarılar, bu amaçla kişilerin rejim yetkilileri tarafından büyükelçiliklerine çağrılması dahil.
Gözetim: Rejim ajanları, sadık kişiler ve zorlanmış kişilerden oluşan muhbir ağları tarafından eş-vatandaşlar hakkında bilgi toplanması ve devlet güvenlik aygıtına gönderilmesi.
Sürgün: Fiziksel kapatma ve zarar verme tehdidinin aktivistlerin geri dönmesini engellediği durumlar da dahil olmak üzere, muhaliflerin anavatanlarından doğrudan ve dolaylı olarak sürülmesi.
burs çekme: Yurtdışındaki rejim tarafından zorunlu tutulan eylemlere veya organizasyonlara katılmayı reddeden öğrencilerin devlet yardımlarının iptali.
vekil ceza: Yurtdışındaki muhaliflere karşı bilgi toplama ve misilleme aracı olarak anavatandaki akrabaların taciz edilmesi, fiziksel olarak hapsedilmesi ve/veya bedensel olarak zarar görmesi.
Tepkiler > Hükûmetler > Avrupa Konseyi

Haziran 2023'te Avrupa Konseyi Parlamenter Meclisi, Türkiye'nin İsveç'in NATO üyelik başvurusunu onaylamamasının, ulusötesi otoriterliğin bir parçası olduğunu iddia etti.
Tepkiler > Hükûmetler > Çin Halk Cumhuriyeti

Haziran 2022'de Çin Halk Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı tarafından yapılan bir brifingde, Wang Wenbin, ABD ve İngiltere'nin Julian Assange'ın ulusötesi otoriterlikle ilgili olarak işbirliği yaptığını iddia etti.
Tepkiler > Sivil toplum

2022 yılında Amerikan İlerleme Merkezi tarafından yapılan bir rapora göre, Çin hükûmetinin en dikkat çekici ulusötesi otoriterlik çabalarının, Causeway Bay Books kayıpları gibi olaylarda, Kamu Güvenliği Bakanlığı (MPS) tarafından koordine edildiği belirtilmiştir. Raporda, MPS'nin yurtdışındaki faaliyetlerini daha iyi anlamak için girişimlerde bulunulması çağrısı yapılmıştır.
Steffensen eşitsizliği

Matematiğin bir alt dalı olan gerçel analizde Steffensen eşitsizliği bir integral eşitsizliğidir. Eşitsizlik Johan Frederik Steffensen'in adını taşımaktadır.
Eşitsizliğin ifadesi

ƒ : [a, b] → R fonksiyonu negatif olmayan, tekdüze azalan ve tümlevlenebilir (integrallenebilir) bir fonksiyon ve g : [a, b] → [0, 1] ise başka bir tümlevlenebilir fonksiyon olsun. O zaman,
olmak üzere
eşitsizliği vardır.
Yavuz Ünal

| Profesör Doktor Yavuz Ünal> Ondokuz Mayıs Üniversitesi rektörü |
| --- | --- |
Görevde
Makama geliş  14 Ağustos 2020 
Yerine geldiği: Sait Bilgiç
Kişisel bilgiler
Doğum: 1963 Fatsa, Ordu, Türkiye
Uzmanlık alanı: İlahiyat
Bitirdiği okul: 19 Mayıs Üniversitesi (lisans) 
Yavuz Ünal (d. 1963, Fatsa, Ordu), eski Ondokuz Mayıs Üniversitesi rektörüdür. 1963 yılında Fatsa’da doğdu. Fatsa İmam Hatip Lisesi'ni 1982 yılında bitirdi. 1988 yılında ise Ondokuz Mayıs Üniversitesi’ni bitirdi. 14 Ağustos 2020 tarihinde Ondokuz Mayıs Üniversitesi rektörlüğüne atandı. 20 Eylül 2024 tarihinden itibaren rektör görevi sona ermiş, yerine Tıp Fakültesi Deri ve Zührevi Hastalıklar Anabilim Dalı başkanı Prof. Fatma Aydın atanmıştır.
Haluk Öztürkatalay

| Haluk Öztürkatalay> Beyoğlu Belediye Başkanı |
| --- | --- |
Görev süresi 25 Mart 1984 - 26 Mart 1989
Yerine gelen: Hüseyin Aslan
Kişisel bilgiler
Doğum: 27 Şubat 1943 (81 yaşında) Mardin, Türkiye
Partisi: ANAP (1984-1989)
Çocuk(lar): 3
Mesleği: İnşaat mühendisi, iş insanı ve siyasetçi
Haluk Öztürkatalay (d. 27 Şubat 1943), Türk iş insanı, siyasetçi ve eski Beyoğlu belediye başkanıdır.
Siyasi Hayatı

Anavatan Partisi'nden aday olduğu 25 Mart 1984 yerel seçimlerinde Beyoğlu belediye başkanlığını %47,8 oy oranıyla kazandı. 26 Mart 1989 yerel seçimlerinde de ANAP adayı olan Öztürkatalay, aldığı %20,6'lık oyla Hüseyin Aslan ve Recep Tayyip Erdoğan'ın gerisinde kalarak 3. oldu. Cumhuriyet Halk Partisi'nden aday olduğu 28 Mart 2004 yerel seçimlerinde ise %25,9 oy alarak Adalet ve Kalkınma Partisi adayı Ahmet Misbah Demircan'a seçimi kaybetti.
Abies Magnifica

Abies magnifica, kızıl köknar , Amerika Birleşik Devletleri'ndeki güneybatı Oregon ve Kaliforniya dağlarına özgü bir batı Kuzey Amerika köknarıdır. Genellikle 1.400–2.700 metre (4.600–8.900 ft) yükseklikte bulunan, ancak nadiren ağaç sınırına ulaşan yüksek rakımlı bir ağaçtır. Genellikle 40–60 metre uzunluğa ve 2 m  gövde çapına, nadiren 76,5 m uzunluğa ve 3 m çapa kadar, dar konik bir taç ile büyük, herdem yeşil bir ağaçtır.
Ispanaklı börek

Ispanaklı börek
Ispanaklı börek, Balkanlar, Orta Doğu ve Orta Asya'da bulunan hamur işleri veya börek ailesinden geleneksel bir hamur işidir. Bu özel versiyon, temel tarif olarak doğranmış ıspanak (bazen pazı), beyaz peynir veya başka bir çeşit beyaz peynir ve yumurta ile doldurulur.
Tom Long

| Tom Long |
| --- | --- |

Doğum: 3 Ağustos 1968(1968-08-03) Boston, Massachusetts, ABD.
Ölüm: 4 Ocak 2020 (51 yaşında) Sidney, Avustralya
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1992-2012
Evlilik: Rachael Maza (e. 1998-2005) Rebecca Fleming (e. 2019-2020)
Çocuk(lar): 2

Tom Long (d. 3 Ağustos 1968, Boston, ABD. - ö. 4 Ocak 2020, Sidney, Avustralya), Amerika Birleşik Devletleri doğumlu Avustralyalı aktör.
Yaşamı ve kariyeri

Long 3 Ağustos 1968'de İngiliz kökenli bir ailede Boston, Massachusetts'te doğdu. Ailesiyle yerleştiği Benalla, Victoria, Avustralya'da büyüdü.
1992'de oyunculuğa adım atan Long en çok Amerikan ABC kanalı yapımı televizyon prodüksiyonu; SeaChange (1998-2000) ve Nine Network kanalı yapımı polisiye drama türümde televizyon dizisi; Young Lions (2002) ile dikkat çekti. Ayrıca Two Hands (1999) ve The Dish (2000) gibi sinema filmlerinde yer aldıktan sonra 2012'de oyunculuk kariyerini sağlık durumu kötüye gidince sonlandırdı.
Sağlık durumu ve ölümü

Temmuz 2012'de Sidney Opera Binası'ndaki bir oyunda rahatsızlanan Long'a multipl miyelom teşhisi kondu. Tedavisi sürerken 4 Ocak 2020'de Sidney, Avustralya'da geçirdiği beyin kanaması sonucu 51 yaşında öldü.