stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2021 Fransa Grand Prix
Sıralama turları

| Sıra | No> .No. | Pilot | Marka | Sıralama Zamanları> Q1 | Sıralama Zamanları> Q2 | Sıralama Zamanları> Q3 | Poz |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 33 |  Max Verstappen | Red Bull Racing-Honda | 1:31.001 | 1:31.080 | 1:29.990 | 1 |
| 2 | 44 |  Lewis Hamilton | Mercedes | 1:31.237 | 1:30.778 | 1:30.248 | 2 |
| 3 | 77 |  Valtteri Bottas | Mercedes | 1:31.669 | 1:30.735 | 1:30.376 | 3 |
| 4 | 11 |  Sergio Pérez | Red Bull Racing-Honda | 1:31.560 | 1:30.971 | 1:30.445 | 4 |
| 5 | 55 |  Carlos Sainz Jr. | Ferrari | 1:32.079 | 1:31.146 | 1:30.840 | 5 |
| 6 | 10 |  Pierre Gasly | AlphaTauri-Honda | 1:31.898 | 1:31.353 | 1:30.868 | 6 |
| 7 | 16 |  Charles Leclerc | Ferrari | 1:32.209 | 1:31.567 | 1:30.987 | 7 |
| 8 | 4 |  Lando Norris | McLaren-Mercedes | 1:31.733 | 1:31.542 | 1:31.252 | 8 |
| 9 | 14 |  Fernando Alonso | Alpine-Renault | 1:32.158 | 1:31.549 | 1:31.340 | 9 |
| 10 | 3 |  Daniel Ricciardo | McLaren-Mercedes | 1:32.181 | 1:31.615 | 1:31.382 | 10 |
| 11 | 31 |  Esteban Ocon | Alpine-Renault | 1:32.139 | 1:31.736 | N/A | 11 |
| 12 | 5 |  Sebastian Vettel | Aston Martin-Mercedes | 1:32.132 | 1:31.767 | N/A | 12 |

| 13 | 99 |  Antonio Giovinazzi | Alfa Romeo Racing-Ferrari | 1:32.722 | 1:31.813 | N/A | 13 |
| 14 | 63 |  George Russell | Williams-Mercedes | 1:33.060 | 1:32.065 | N/A | 14 |
| 15 | 47 |  Mick Schumacher | Haas-Ferrari | 1:32.942 | Zaman yok | N/A | 15 |
| 16 | 6 |  Nicholas Latifi | Williams-Mercedes | 1:33.062 | N/A | N/A | 16 |
| 17 | 7 |  Kimi Räikkönen | Alfa Romeo Racing-Ferrari | 1:33.354 | N/A | N/A | 17 |
| 18 | 9 |  Nikita Mazepin | Haas-Ferrari | 1:33.554 | N/A | N/A | 18 |
107% zamanı: 1:37.371
| — | 18 |  Lance Stroll | Aston Martin-Mercedes | 2:12.584 | N/A | N/A | 19 |
| — | 22 |  Yuki Tsunoda | AlphaTauri-Honda | Zaman yok | N/A | N/A | PL |
Kaynak:
Yarış Sıralaması

| Sıra | No>  | Pilot | Marka | Tur | Zaman/Problem | Grid | Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 33 |  Max Verstappen | Red Bull Racing-Honda | 53 | 1:27:25.770 | 1 | 26 |
| 2 | 44 |  Lewis Hamilton | Mercedes | 53 | +2.904 | 2 | 18 |
| 3 | 11 |  Sergio Pérez | Red Bull Racing-Honda | 53 | +8.811 | 4 | 15 |
| 4 | 77 |  Valtteri Bottas | Mercedes | 53 | +14.618 | 3 | 12 |
| 5 | 4 |  Lando Norris | McLaren-Mercedes | 53 | +1:04.032 | 8 | 10 |
| 6 | 3 |  Daniel Ricciardo | McLaren-Mercedes | 53 | +1:15.857 | 10 | 8 |
| 7 | 10 |  Pierre Gasly | AlphaTauri-Honda | 53 | +1:16.596 | 6 | 6 |
| 8 | 14 |  Fernando Alonso | Alpine-Renault | 53 | +1:17.695 | 9 | 4 |
| 9 | 5 |  Sebastian Vettel | Aston Martin-Mercedes | 53 | +1:19.666 | 12 | 2 |
| 10 | 18 |  Lance Stroll | Aston Martin-Mercedes | 53 | +1:31.946 | 19 | 1 |
| 11 | 55 |  Carlos Sainz Jr. | Ferrari | 53 | +1:39.337 | 5 |  |
| 12 | 63 |  George Russell | Williams-Mercedes | 52 | +1 tur | 14 |  |
| 13 | 22 |  Yuki Tsunoda | AlphaTauri-Honda | 52 | +1 tur | PY |  |
| 14 | 31 |  Esteban Ocon | Alpine-Renault | 52 | +1 tur | 11 |  |
| 15 | 99 |  Antonio Giovinazzi | Alfa Romeo Racing-Ferrari | 52 | +1 tur | 13 |  |
| 16 | 16 |  Charles Leclerc | Ferrari | 52 | +1 tur | 7 |  |
| 17 | 7 |  Kimi Räikkönen | Alfa Romeo Racing-Ferrari | 52 | +1 tur | 17 |  |
| 18 | 6 |  Nicholas Latifi | Williams-Mercedes | 52 | +1 tur | 16 |  |
| 19 | 47 |  Mick Schumacher | Haas-Ferrari | 52 | +1 tur | 15 |  |
| 20 | 9 |  Nikita Mazepin | Haas-Ferrari | 52 | +1 tur | 18 |  |
En hızlı tur:  Max Verstappen (Red Bull Racing-Honda) - 1:36.404 (35.tur)
Kaynak:
Championship standings after the race

Not: Sadece ilk beşteki takımlar gösterilmektedir.
Not listesi

1 2  Mazepin aslen bir Rus olsa da Spor Tahkim Mahkemesi'nin Rusya'yı Dünya Şampiyonaları'nda yarışmaktan men etmesi sebebiyle RAF (Rusya Otomobil Federasyonu]] ismi altında tarafsız bir sürücü olarak yarışmıştır. İlgili ceza, Rus atletlerin devlet destekli doping programı içerisinde yer almaları nedeniyle Dünya Anti-Doping Ajansı tarafından uygulanmıştır.
Rauf Tuncer

| Rauf Tuncer |
| --- | --- |
Doğum: 1955 İkizdere, Rize
Meslek: Ressam, akademisyen

Rauf Tuncer (d. 1955, İkizdere, Rize), Türk ressam ve akademisyendir. Türk mitolojisi, kültürü ve tarihi üzerine yaptığı yağlı boya ve akrilik çalışmalarıyla tanınmaktadır.
Hayatı

1955 yılında Rize'nin İkizdere ilçesinde doğdu. İlkokul ve ortaokulu Rize Erkek İlköğretim Okulu'nda okudu. 1979 yılında İstanbul Atatürk Eğitim Enstitüsü Resim Bölümü'nden mezun oldu. Daha sonra Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’nde lisans öğrenimini tamamladı.
1974 ve 1986 yılları arasında ilk ve ortaöğretim okullarında resim öğretmenliği yaptı. Sonrasında öğretmenlikten ayrılarak İstanbul'da atölyesini kurdu ve sanatsal faaliyetlerini sürdürdü. 1991 yılında Uludağ Üniversitesi Güzel Sanatlar Bölümü’nde çalışmaya başladı. Kunst Galeria ve Anatolia Sanat Galerisi’nin kuruculuğunu başkanlığını yaptı. Ayrıca Altamira Sanat Dergisi’nin editörlüğünü yapmıştır. Vitray konusunda yayınlanmış bir kitabı bulunmaktadır.
Eserleri

Eserlerinde Türk mitolojisinde yer alan at, balık, ejderha, geyik, güvercin, güneş kursu, idol, kartal, koç ve yılan gibi mitolojik sembollere sıklıkla yer vermektedir. Çalışmalarında Eski Türk yazısından, Pazırık halısı motiflerine, Selçuklu süslemelerinden mitolojik figürlere kadar birçok unsuru bir araya getirdi. Rauf Tuncer'in eserlerini konu alan çalışmaya göre, Tuncer yağlı boya ve akrilik boyanın tüm teknik imkânlarını ve çizgi, renk, leke, nokta ve şekil gibi görsel sanatların tüm biçimlendirme elemanlarını eserlerinde kullanmaktadır.
Pepe Salih Paşa

| Pepe Salih Paşa> 1. İstanbul Şehremini |
| --- | --- |
Görev süresi 13 Temmuz 1855 - 4 Kasım 1855
Yerine geldiği: Makam oluşturuldu
Yerine gelen: Hacı Hüsam Efendi
Kişisel bilgiler
Doğum: 1813 İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 26 Temmuz 1861 (48 yaşında)
Defin yeri: Süleymaniye Camii haziresi, İstanbul
Bitirdiği okul: Enderûn-i Hümayun
Mesleği: Siyasetçi.
Pepe Salih Paşa (d. 1813, İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu - ö. 26 Temmuz 1861, İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu), Türk siyasetçi.
Zaptiye Müşiri Pepe Mehmed Paşa'nın büyük oğludur. Tahsilini Enderûn-i Hümayun'da tamamlamış, askerlik mesleğinde süvari miralaylığına kadar yükselmiştir. Daha sonra askeri rütbesi mülkiyeye dönüştürülerek Mir-i Miran olmuştur.
Bingazi, Beyoğlu ve Canik Mutasarrıflıkları görevlerinden sonra, yeni kurulmuş olan İstanbul Şehremaneti (Belediye Başkanlığı) görevine 25 Temmuz 1855 tarihinde getirilmiştir. Bu görevde 14 Kasım 1855 tarihine kadar kaldıktan sonra azledilmiştir. Filibe, Tırnova, Varna ve Gümülcine'de kaymakamlık yapmıştır. Ardından 4 yıl süreyle Amasya'da görev yapmış, gözleri rahatsız olduğu için görevden çekilmiştir.
Babası Mehmed Paşa'nın vefatından sonra Sultan Abdülaziz tarafından babasının yerine Zaptiye Müşirliği'ne tayin edilmek istenmişse de gözlerinden rahatsız olduğu, hiç maaş ve memuriyeti olmadığı arzedilmiş, bunun üzerine mutfak masrafı adıyla Maliye Nezareti'nden kendisine 4.000 kuruş maaş tahsis edilmiştir.
Son zamanlarında rütbesi Rumeli Beylerbeyliği'ne terfi etmiştir. Ölümünün ardından Süleymaniye Camii haziresine defnedilmiştir.
Metalurji ve malzeme mühendisliği

Metalürji ve malzeme mühendisliği günümüzde kimya, makine, inşaat, uzay-uçak, elektrik mühendisliği, elektronik mühendisliği, çevre ve tıp gibi alanlarda yayılmış çok disiplinli bir bilim ve teknoloji dalı olarak gelişmesini sürdürmektedir. Verimlilik, enerji ve hammadde üçlüsü ile uyum içinde olan üretim süreçlerinin sektöre kazandırılmasında rol oynamaktadır. Son yıllarda metalürji ve malzeme mühendisliğindeki gelişmeler genel olarak metalürjik proseslerin optimizasyonu, sayısal simülasyon ve modelleme üzerine yoğunlaşmıştır. Çevresel metalürji uygulamalarında da çevre kirliliğine yol açmayacak nitelikte atılabilir atık üretmek, demetalize edilmiş (metal iyonlarından arındırılmış) çözeltiyi kullanılabilir su halinde sisteme geri döndürme (atık su demetalizasyonu), ikincil kaynakların yeniden değerlendirilmesine yönelik reaktör ve proseslerin tasarımı ve geliştirilmesi gibi konular öne çıkmaktadır.
Yoğun enerjili işletmelerin başında yer alan elektro-metalürji uygulamalarında ise sonlu elemanlar yöntemiyle hücre tasarımlarında yapılan iyileştirmeler kullanılan elektrot malzemelerinin yeniden tasarımı ve geliştirilmesi gibi konular önem kazanmaktadır. Yüksek kaliteye ve üstün özelliklere sahip karmaşık şekilli parçaların toz metalürjisi yöntemleriyle istenilen toleranslarda ve minimum kayıpla ekonomik olarak imalinde önemli rol oynayan nano boyutta toz ve toz karışımlarının hidro-metalurjik veya elektro-metalürjik üretiminin yanı sıra soy metaller metalürjisi içinde yer alan ve insan sağlığına zarar vermeyen altın ve altın alaşımlarının geliştirilmesi ve üretimleri de günümüz metalürji bilimi gündeminin ilk sıralarında karşımıza çıkmaktadır.
İnsanlık tarihini Taş Devri'nden Tunç Devri'ne, oradan da Demir Devri'ne ulaştıran "Metalürji Sanatı", bugün temel bilimlere dayalı ve çağdaş medeniyetin kuruluş ve gelişmesine büyük katkıları olan Metalürji ve malzeme mühendisliği mesleği adı altında bilimsel ve teknolojik bakımdan geniş bir alanı kapsar hale gelmiştir. Tarihi açıdan metal, önceleri doğal halinde kullanılmış ve bu da nabit metallerin şekillendirilmesiyle mümkün olmuştur. İlk kullanılan nabit metaller, bakır ve altındır. Metalürjinin tarihi ile Anadolu medeniyetlerinin tarihsel gelişimi neredeyse özdeştir. Arkeolojik bulgular, bakır üretiminin ilk kez Anadolu ve İran topraklarında başladığını göstermektedir. Bakırı işlemek suretiyle, mızraklar ve çeşitli silahlar yapan insanoğlu daha sonraki yıllarda bakır ve kalayı karıştırarak bakırdan daha sert bir alaşım olan tunçu elde etmiştir. Anadolu'da kalay bulunmadığı için Hititler, bakır ile arseniği alaşımlandırmak suretiyle yeni bir alaşım bulmuşlar ve bu gelişmeler de Tunç Çağı'nın başlangıcına yol açmıştır. Aynı şekilde ilk demir üretimi de M.Ö. 1500 yıllarında yine Anadolu'da gerçekleşmiştir.
Tarihçe > Dünya'da Metalürji ve Malzeme Mühendisliği

Türkiye'de yaygın olarak kullanılan malzeme ve metalürji bölümlerinin ismi birçok ülkede "Malzeme Bilimi ve Mühendisliği" olarak değiştirilmiştir. Özellikle Amerika Birleşik Devletleri'nde bu isim altında bir bölüm yoktur. Önceleri Metalürji Mühendisliği adı altında kurulan bölümler zamanla Metalürji ve Malzeme Müh. (Türkiye'de hâlen kullanılan) daha sonra Malzeme ve Metalürji Müh. (Birleşik Krallık) ve son olarak da Malzeme Bilimi ve Mühendisliği (Amerika Birleşik Devletleri) bölümleri olarak isim değişikliğine gitmişlerdir. Malzeme terimi alt dallarından olan metalürjiyi kapsamasına rağmen ağırlıklı eğitimi göstermek adına metalürji ismi Türkiye'de hâlen kullanılmaktadır.
Tarihçe > Türkiye'de Metalürji ve Malzeme Mühendisliği

Türkiye'de Metalürji ve Malzeme Mühendisliği eğitimi Metalürji mühendisliği adı altında İTÜ'de Maden Fakültesi'nde başlamıştır. Maden Fakültesi'nde 1957 yılında Üretim Metalürjisi ve Fiziksel Metalürji kürsüleri kurulmuş ve eğitimini ABD MIT'de tamamlamış olan Doç. Dr. Recep Safoğlu'nun fakülte bünyesine katılması ile Metalürji eğitimi başlatılmıştır. 
1961-62 akademik yılında Maden Fakültesi bünyesindeki bu iki kürsü "Metalürji Bölümü" olarak organize edilmiş ve ilk metalürji mühendisliği eğitimi başlatılmıştır. O yıllarda 3. sınıfa geçmiş öğrencilerden bu bölüme ayrılanlar eğitimlerinin son iki yılını bu bölümde tamamlayarak 1963-64 yılında metalürji mühendisi olarak mezun olmuşlardır. 2012 yılı itibarı ile 25 Türk üniversitesinde bu bölüm adı altında yer alırken 5 üniversitede ise malzeme bilimi ve mühendisliği bölümü adı altında eğitim ve araştırma çalışmalarını sürdürmektedir. Metalürji ve Malzeme Mühendislerinin yasal meslek örgütü Metalürji Mühendisleri Odası'dır.
Öğretim programı

Metalürji ve Malzeme Mühendisliği programında eğitim süresi 4 yıldır. Programda mühendisliğin diğer bütün dallarında olduğu gibi fizik, kimya ve matematikle yakından ilişkili dersler vardır. Öğretimin birinci yılında temel bilimlere ilişkin dersler okutulurken ilerleyen yıllarda çelik ve demir dışı metallerin üretimi toz metalürji, tahribatsız malzeme muayeneleri, ısıl işlemler, alaşımlar, malzeme termodinamiği gibi alana özgü konular kuramsal ve uygulamalı olarak verilir. Ayrıca yaz stajı da zorunludur.
Metalürji ve malzeme mühendisliği programında eğitim görmek isteyenlerin özellikle analitik düşünme ve tasarım yeteneklerine sahip olması kimya, fizik, matematik ve yer bilimlerine ilgili ve bu alanlarda iyi yetişmiş olmaları gerekir.
Alınan unvan ve yapılan işler

Bu programı bitirenler "Metalürji ve Malzeme Mühendisi" veya "Malzeme Bilimi ve Mühendisi" unvanını alırlar. Metalürji ve malzeme Mühendisleri (veya Malzeme Bilimi ve Mühendisleri), herhangi bir malzemenin üretimi için gerekli planları yapar ve uygulanmasını denetlerler. Ayrıca mühendislik tasarım grubunun üyesi olarak malzeme seçme, önerme ve kullanımının denetimi gibi görevlerinin yanı sıra özel amaçlara yönelik malzemeler tasarlarlar.
Metalürji ve Malzeme Mühendisleri (veya Malzeme Bilimi ve Mühendisleri), aşağıda belirtilen sanayi dallarında faaliyet gösteren kamu veya özel sektör kuruluşlarında çalışabilecekleri gibi kendi işlerini kurma imkânına da sahiptirler.
Metal sanayisi (Çelik ve Demir, Demir-dışı metal üretim ve Döküm sanayi)
Seramik sanayisi (İleri teknoloji seramikleri, Geleneksel seramikler ve cam)
Polimer sanayisi
Yarı-iletken sanayisi
Kaplama sanayisi
Savunma sanayisi
Makine imalat sanayisi
Otomotiv ve otomotiv yan sanayisi
Uçak ve gemi imalat sanayisi
Kaynak malzemeleri üretimi
Metal şekillendirme ve işleme sanayisi
Elektrik-elektronik malzeme üretimi
Manyetik malzeme üretimi
Biyomedikal malzeme üretimi
Kalite kontrol ve gözetim şirketleri
Tahribatsız muayene
Metalürjinin Malzeme Bilimi ve Mühendisliğiyle İlgisi

Türkiye'de var olan çoğu Metalürji mühendislikleri zamanla bilimsel ve teknolojik gelişmelere ayak uydurarak disiplinleri genişletip malzeme bilimi ile entegre hale getirmişlerdir. Aynı zamanda bazı Seramik Mühendislikleri ise ya Metalürji Mühendisliği bölümleriyle birleştirme yoluyla ya da doğrudan malzeme bilimi ve mühendisliğine çevrilmiştir. Metalürji bilimi, malzeme biliminin alt dalıdır. Yeni açılan bölümlerde "Malzeme bilimi ve mühendisliği" şeklinde adlandırılmaktadır. Bu alanda eğitim veren üniversitelerin programları farklılık gösterebilir ve malzeme biliminin farklı alanlarına ağırlık verebilir. Örneğin metalürji, seramik, nanoteknoloji, biyomühendislik gibi.
İbrahim Haydar Efendi

| İbrahim Haydar Efendi> 8. İstanbul Şehremini |
| --- | --- |
Görev süresi 18 Temmuz 1870 - 30 Ağustos 1872
Yerine geldiği: Server Paşa
Yerine gelen: Ali Rıza Bey
Kişisel bilgiler
Doğum: 1825 Kastamonu, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 1885, (60-61 yaşında) Osmanlı İmparatorluğu
Defin yeri: Haydarpaşa kabristanı
Bitirdiği okul: Mekteb-i Maarif-i Adliye
Mesleği: Siyasetçi
Haydar Efendi (d. 1825 - ö. 1885), Türk siyasetçi.
Hicri 1241 yılında İstanbul'da doğmuştur. Mekteb-i Maarif-i Adliye'de Arapça ve Farsça tahsil ederek diploma almış, Tercüme Odası'nda Fransızca, umumi tarih ve aritmetik okumuştur. 1844 yılında Divan-ı Hümayun Kalemi'ne girmiş ve Mühimme Odası ile Tercüme Odası'nda görev yapmıştır. 1851 yılında Serkatiplik göreviyle Romanya'ya tayin olmuştur. Daha sonra Tahran Sefareti'ne müsteşar olmuştur. Paris ve Petersburg'da maslahatgüzarlık, 6 yıl Viyana Sefareti'nde görev yapmıştır.
15 Eylül 1870 ile 15 Eylül 1871 tarihleri arasında İstanbul Şehremaneti (Belediye Başkanı) Olmuştur. Bu vazifeden sonra Ankara Valiliği, çeşitli sefaret görevleri, Tanzimat Meclis Azalığı, Hariciye Müsteşarlığı yapmıştır. Telgraf ve Posta Nezareti'nde iken azledilmiştir. Cenazesi, Haydarpaşa'daki kabristana defnedilmiştir.
Sakız koyunu

Sakız koyunu
Sakız koyunu, kökenleri belli olmayan bir yerli koyun türüdür. Yarı yağlı kuyruklu bir cins olarak sınıflandırılır. Sakız koyunu esas olarak süt üretimi için yetiştirilmektedir. Bu cinsin Kıvırcık ile Dağlıç cinslerinin çiftleşmesi sonucunda ortaya çıktığı yönünde iddialar olmasına rağmen, Yunanistan'ın Sakız adasında ortaya çıktığı yaygın olarak kabul edilmektedir. Türkiye'de çeşme koyunu olarak da anılır. Bu isim İzmir’in Çeşme ilçesinde koyunların yetiştirilmesinden kaynaklanmaktadır. Ayrıca Çeşme Belediyesi’nin düzenlediği Ovacık Tarım ve Sakız Koyunu Şenliği, Türkiye’de sakız koyunu yetiştiriciliğinin önemini vurgulayan temalardan biridir. Şenlikte veteriner ve yetiştiricilerden oluşan jüri üyeleri, ırkının özelliklerini en iyi taşıyan sakız koyunu, koçu, dişi toklu ve erkek toklu olmak üzere koyunları çeşitleri kategorilerde ayırarak koyunları ödüllendirmektedir.
Özellikleri

Bu cinsin tipik olarak kulaklarında, burun, gövde, bacaklar ve göz çevresinde siyah lekeler vardır. Kahverengi lekeler de gözlenmiştir. Olgun koyunlar 105 ile 155 lb (48 ile 70 kg) ve olgun koçlar 145 ile 200 lb (66 ile 91 kg) ağırlığındadır. Her iki cinsiyet de boynuzludur; ancak dişi koyunlar boynuzsuz olabilir. Erkeklerin boynuzları büyük bir spirale sahiptir. Eğer dişi koyunların boynuzları varsa, bir topuz gibi küçüktürler.
Koyunlar, yılda 1,5 ile 2,3 arasındaki kuzulama oranıyla ortalama her yıl 2 yavru doğurabilirler. Doğumda ortalama ağırlık 8,0 ile 8,5 lbdir (3,6 ile 3,9 kg). 45 günlükken ortalama ağırlıkları 32,5 ile 35,0 lbdir (14,7 ile 15,9 kg). Koyunlar laktasyon başına 265 ile 600 lb (120 ile 272 kg) süt üretebilirler. Ortalama laktasyon süresi 210 gündür. Süt, Feta, Batzos, Manouri gibi birçok peynir çeşidi üretmek için kullanılır. Kaydedilen en yüksek süt üretimi 220 günlük emzirme döneminde 777 litredir.
Yün çapı 27 ile 35 mikrometredir ve iplik sayısı 44-56'dır. Lif uzunluğu 8,0 ile 13,0 cmdir (3,1 ile 5,1 inç). Bir ham polar yaklaşık 2,6 ile 5,5 lbdir (1,2 ile 2,5 kg). Polar kalitesi bakımından hayvanlar arasında önemli farklılıklar vardır. Bununla birlikte, bir hayvanın yapağı kalitesi tipik olarak tutarlıdır.
Sakız koyununun dünya nüfusu 1983'ten 2007'ye kadar 16.000'den 51.860'a yükselmiştir.
Sakız koyunu çiftlikleri

Son zamanlarda yapılan bir araştırmada, Yunanistan'daki Sakız koyununun yoğun olarak yetiştirildiği entansif tarımdaki çiftlik koşulları ve üretim yöntemleri, Yunanistan'da hala baskın olan daha geleneksel sistemlere kıyasla önemli bir yapısal ve yönetsel gelişme göstermektedir. Ankete göre, ortalama sürü mevcudu 314 koyun (16 koç, 210 koyun ve 88 kuzu koyun) ve koyun başına ortalama süt verimi 276,6 ± 55,6 kg/laktasyon olmuştur (laktasyon 210 gün için ayarlanmıştır). Ayrıca üçüzler, ikizler ve tek kuzular için ortalama üretkenlik 2,1±0,3 ve kuzuların ortalama doğum ağırlıkları sırasıyla 3.5, 3.9 ve 4.6 idi. Kuzuların 6-8 hafta boyunca yetiştirilmesi, 7 aylık bir koyunun sağım periyodunun takip ettiği yaygın uygulamaydı.
Bu gerçeğe dayanarak, Yunanistan'da entansif Sakız koyunu tarımı yapan mandıra çiftliklerinin tipolojisini üretmek amacıyla bir çalışma yapılmıştır. Bu çalışmadan dört küme tanınmıştır:
1. Küme: Yeni kurulan, yoğun, iyi donanımlı uzman çiftlikler
2. Küme: Dengeli koyun ve yem/ürün üretimine sahip köklü çiftlikler
3. Küme : 2. kümeye doğru gelişme eğilimi gösteren koyun yetiştiriciliğinden daha çok ekilebilir ürünlere odaklanan küçük sürü çiftlikleri
4. Küme : Düşük/orta girdili Sakız koyunu yetiştiriciliğinin oldukça geleneksel bir biçimini temsil eden ve yem/mahsul üretimine odaklanmamayı seçen çiftlikler
Nuray Mert

| Nuray Mert |
| --- | --- |
Medyascope'a verdiği röportajdan, Kasım 2024
Doğum: 1960 Trabzon
Meslek: Gazeteci, siyaset bilimci

Nuray Mert, (d. 1960, Trabzon), Türk siyaset bilimci, yazar.
Hakkında

Feyziye Mektepleri Vakfı Işık Okulları'ndan mezun oldu. Boğaziçi Üniversitesi'nin siyaset bilimi ve tarih bölümlerinde lisans eğitimini tamamladı. Aynı üniversitenin tarih bölümünde Prens Sabahaddin ve Terakki Mecmuası başlıklı teziyle yüksek lisans yaptı ve siyaset bilimi bölümünde de Erken Cumhuriyet Döneminde Laik Düşünce başlıklı çalışmasıyla siyaset bilimi alanında doktor oldu.
Bir süre Boğaziçi Üniversitesi'nde araştırma görevlisi olarak çalıştı. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'nin siyaset bilimi ve uluslararası ilişkiler bölümü öğretim üyesi olarak çalıştı. Mert, Virgül dergisinde, Radikal ve Hürriyet gazetelerinde yazdı.
6 Mart 2011 tarihinde, "Doğru bildiklerimizi özgürce yazamayacaksak, yazmanın anlamı yok!” başlığını atarak, basın özgürlüğüne getirilen kısıtlamaları protesto etmek için, köşesini boş bıraktı.
Hürriyet'te yazılarının arka sayfalarda yer almasını sert bir dille eleştirerek ayrılan Nuray Mert, 22 Ocak 2011'de Milliyet gazetesinde yazmaya başladı. Ancak daha ilk günden Milliyet'in internet sitesi, Nuray Mert'in yazısını yayınlamadı.
Nuray Mert, 11 Şubat 2012 tarihli yazısının sonuna yıllık iznini kullanmak için bir süre yazılarına ara vereceğine ilişkin bir not ekledi. Ancak daha sonradan Milliyet yönetiminin Nuray Mert'ten bir süreliğine izin kullanmasını talep ettiği ortaya çıktı. Bu belirsiz sürecinden ardından 19 Şubat'ta Milliyet, Mert'in gönderdiği yazıyı basmayarak, yazarı ile yollarını ayırmış olduğunu köşe boşaltarak ilan etti.
11 Ocak 2013 tarihinden itibaren BirGün gazetesinde yazmaya devam etti. Mart 2015 tarihi itibarıyla Cumhuriyet gazetesine geçti. Nuray Mert, Medyascope'da güncel siyasi gelişmeleri yorumlamaya devam ediyor.
Vikisöz'de  ile ilgili sözleri bulabilirsiniz.
Antalya'da toplu taşıma hatları listesi
Tramvay

| Hat numarası | Güzergah | İşleteni | Durak sayısı |
| --- | --- | --- | --- |
| 998 (T2) | Zerdalilik Müze (Nostalji Tramvayı) | AntRay | 11 |
| T1A | Fatih - Havalimanı | AntRay | 25 |
| T1B | Fatih - Aksu - Expo | AntRay | 28 |
| T3 | Varsak - Müze | AntRay | 29 |
Ahmet Demircan

| Ahmet Demircan> 51. Türkiye Sağlık Bakanı |
| --- | --- |
Görev süresi 19 Temmuz 2017 - 9 Temmuz 2018
Başbakan: Binali Yıldırım
Yerine geldiği: Recep Akdağ
Yerine gelen: Fahrettin Koca
Türkiye Büyük Millet Meclisi 20., 21., 25., 26. ve 27. Dönem Milletvekili
Görev süresi 23 Haziran 2015 - 14 Mayıs 2023
Seçim bölgesi: Haziran 2015 – Samsun Kasım 2015 – Samsun   2018 – Samsun
Görev süresi 8 Ocak 1996 - 3 Kasım 2002
Seçim bölgesi: 1995 – Samsun 1999 – Samsun
Kişisel bilgiler
Doğum: 13 Temmuz 1954 (70 yaşında) Samsun
Partisi: Refah Partisi (1995-1998) Fazilet Partisi (1998-2001) Halkın Sesi Partisi (2010-2012) Adalet ve Kalkınma Partisi (2012-günümüz)
Bitirdiği okul: Atatürk Üniversitesi
Mesleği: Hekim
Dini: İslamiyet
Ahmet Demircan (d. 13 Temmuz 1954, Samsun), Türk hekim ve siyasetçi, eski Devlet Bakanı ve 2017-2018 yılları arasında görev yapmış eski Sağlık Bakanıdır.
Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi mezunudur. Aynı Fakültede Genel Cerrahi İhtisası yapmıştır. Samsun 1 Nolu Sağlık Ocağı
Pratisyen Hekimliği, Muş Devlet Hastanesi ve Bafra Devlet Hastanesi Genel Cerrahi Uzmanlığı, Bafra Devlet Hastanesi Başhekim Yardımcılığı yapmıştır. XX., XXI., XXV. ve XXVI. Dönem Samsun Milletvekilidir. 54. Hükûmette Devlet Bakanlığı yapmıştır. Evli ve altı çocuk babasıdır.
HAS Parti Genel Başkan Yardımcılığı yapmıştır. 19 Temmuz 2017 tarihinde yapılan kabine değişikliği nedeniyle Sağlık Bakanlığı'na atanmış olup 9 Temmuz 2018 tarihine kadar bakanlık görevini sürdürmüştür.