stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Proteomik

MALDI kütle spektrometrisi örneklerinin bir numune taşıyıcı üzerinde robotik olarak hazırlanması
Proteomik, proteinlerin büyük ölçekli bir çalışmasıdır. Proteinler, canlı organizmaların birçok işlevi olan hayati parçalarıdır. Proteom, bir organizma veya sistem tarafından üretilen veya modifiye edilen proteinlerin tamamıdır. Proteomik, giderek artan sayıda proteinin tanımlanmasını sağlamıştır. Proteom, zamana ve bir hücrenin veya organizmanın maruz kaldığı farklı gereksinimlere veya streslere göre değişir. Proteomik, İnsan Genom Projesi de dahil olmak üzere çeşitli genom projelerinin genetik bilgilerinden büyük ölçüde yararlanan disiplinler arası bir alandır. Proteomik, proteomların genel protein bileşimi, yapısı ve aktivitesi seviyesinden araştırılmasını kapsar. Fonksiyonel genomik branşının önemli bir bileşenidir.
Proteomik genellikle proteinlerin ve proteomların geniş ölçekli deneysel analizini ifade eder, ancak genelde protein saflaştırma ve kütle spektrometrisine atıfta bulunmak için kullanılır.
Bibliyografi

Ceciliani F, Eckersall D, Burchmore R, Lecchi C. Proteomics in veterinary medicine: applications and trends in disease pathogenesis and diagnostics. Vet Pathol. 2014 Mar;51(2):351-62.
Belhajjame, K. et al. Proteome Data Integration: Characteristics and Challenges. Proceedings of the UK e-Science All Hands Meeting, 1-904425-53-4, September 2005, Nottingham, UK.
Twyman RM (2004). Principles Of Proteomics (Advanced Text Series). Oxford, UK: BIOS Scientific Publishers. ISBN 978-1-85996-273-2.  (covers almost all branches of proteomics)
Naven T, Westermeier R (2002). Proteomics in Practice: A Laboratory Manual of Proteome Analysis. Weinheim: Wiley-VCH. ISBN 978-3-527-30354-0.  (focused on 2D-gels, good on detail)
Liebler DC (2002). Introduction to proteomics: tools for the new biology. Totowa, NJ: Humana Press. ISBN 978-0-89603-992-6.  0-585-41879-9 (electronic, on Netlibrary?), 0-89603-991-9 hbk
Wilkins MR, Williams KL, Appel RD, Hochstrasser DF (1997). Proteome Research: New Frontiers in Functional Genomics (Principles and Practice). Berlin: Springer. ISBN 978-3-540-62753-1.
Arora PS, Yamagiwa H, Srivastava A, Bolander ME, Sarkar G; Yamagiwa; Srivastava; Bolander; Sarkar (2005). "Comparative evaluation of two two-dimensional gel electrophoresis image analysis software applications using synovial fluids from patients with joint disease". J Orthop Sci. 10 (2): 160-6. doi:10.1007/s00776-004-0878-0. PMID 15815863. KB1 bakım: Birden fazla ad: yazar listesi (link)
Macaulay IC, Carr P, Gusnanto A, Ouwehand WH, Fitzgerald D, Watkins NA; Carr; Gusnanto; Ouwehand; Fitzgerald; Watkins (Aralık 2005). "Platelet genomics and proteomics in human health and disease". J Clin Invest. 115 (12): 3370-7. doi:10.1172/JCI26885. PMC 1297260 $2. PMID 16322782. KB1 bakım: Birden fazla ad: yazar listesi (link)
Vasan RS (Mayıs 2006). "Biomarkers of cardiovascular disease: molecular basis and practical considerations". Circulation. 113 (19): 2335-62. doi:10.1161/CIRCULATIONAHA.104.482570 . PMID 16702488.
"Myocardial Infarction". (Retrieved 29 November 2006)
Introduction to Antibodies – Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (ELISA). (Retrieved 29 November 2006)
Jörg von Hagen, VCH-Wiley 2008 Proteomics Sample Preparation. 978-3-527-31796-7
Zorin İgnati

| Zorin İgnati |
| --- | --- |

Vatandaşlık: Rus İmparatorluğu
Tanınma nedeni: Şair, öykücü

Zorin Ignati, Erzyan kökenli bir hikâye anlatıcısıdır. Mokşanca-Erzyanca edebiyat tarihinde ismi geçen kişilerdendir. Hayatı hakkında çok az şey bilinmektedir. Hayatı hakkında bilinen tek şey, Samara Guberniyası'nın Buguruslan ilçesinin Vechkanov (Erzyanca: Вечкан веле) köyünde doğmuş olmasıdır.
Eserleri

İlk kez 1898'de ünlü Fin dilbilimci, folklorist ve etnolog Heikki Paasonon ile tanıştı. Paasonen Vechkanova, Zorin Ignatius tarafından anlatılan 100'den fazla folklor çalışması nakletmiştir. Bunlardan 20'den fazlası Ignati'nin hikâyeleriydi. Zorin ve Paasonen arasındaki işbirliği 1900'den 1910'a kadar sürdü.
Zorin Ignati, okuma yazma bilmiyordu, ama efsaneler konusunda uzmandı.
Bir şair ve anlatıcı olarak Zorin Ignati, şiirlerini Erzya köylüsünün dilinin güçlü olduğu ve Hristiyan geleneğinin henüz köklü olmadığı bir zamanda yazdı ve yaşadı.
Konuyla ilgili yayınlar

Mordwinische Volksdichtung. Gesammelt on Ignatij Zorin, Durchgesehen u. transkribiert von Heikki Paasonen, übers. von Kaino Heikkilä u. Paavo Ravila, Herausgeg von Martti Kahla. VI. Band. SUST 162. Helsinki 1977, Suomalais-Ugrilainen Seura.
Мокшэрзянь литературань антология, XVIII — XX Векне / Кочказе, сёрмадозень очеркнень и комментариятнень А.В. Алёшкин.— Саранск: Мордовскяй книжнай издательствась. 2003.— 480 с. — Мордов.-мокша, эрзя, рус. яз. — (Тюштянь масторонц моронза-арьсеманза).
Tuftelin

Tuftelin, diş minesinde bulunan asidik fosforile bir glikoproteindir. İnsanlarda, Tuftelin proteini TUFT1 geni tarafından kodlanır. Diş minesinin mineralizasyonunda rol oynadığı düşünülen ve çürüğe duyarlılıktan sorumlu asidik bir proteindir. Ayrıca hipoksiye adaptasyon, mezenkimal kök hücrelerin işlevi ve nörotrofin sinir büyüme faktörüne bağlı nöronal diferansiyasyon ile ilişkili olduğu düşünülmektedir.
Sınıflandırma

İki tür mine proteini vardır: Amelogeninler ve nonamelogeninler. Tuftelin, nonamelogenin sınıfındadır.
İşlevi

Bu protein amelogenez sırasında kısa bir süre için oluşur. Tuftelinlerin fonksiyonu tartışmalıdır, ancak diş gelişimi sırasında minenin mineralizasyon sürecinin başlamasında rol oynadığı öne sürülmektedir.
Minedeki diğer önemli proteinler amelogeninler, enamelin ve ameloblastinlerdir.
Araştırma

İnsanlarda, tuftelin (TUFT1) kodlayan gen Profs tarafından klonlanmıştır. Kudüs'de bulunan İbrani Üniversitesi - Hadassah Dental Tıp Fakültesi'nde görevli Dany Deutsch ve Aharon Palmon tarafından gerçekleştirilmiştir.
Etkileşimler

Tuftelin'in TFIP11 ile etkileşimde olduğu gösterilmiştir.
Konuyla ilgili yayınlar

"The human tuftelin gene and the expression of tuftelin in mineralizing and nonmineralizing tissues". Connect. Tissue Res. 43 (2–3). 2003. ss. 425-34.
"Mapping of the human tuftelin (TUFT1) gene to chromosome 1 by fluorescence in situ hybridization". Mamm. Genome. 5 (7). 1994. ss. 461-2.
"Oligo-capping: a simple method to replace the cap structure of eukaryotic mRNAs with oligoribonucleotides". Gene. 138 (1–2). 1994. ss. 171-4.
"Construction and characterization of a full length-enriched and a 5'-end-enriched cDNA library". Gene. 200 (1–2). 1997. ss. 149-56.
"A tuftelin-interacting protein (TIP39) localizes to the apical secretory pole of mouse ameloblasts". J. Biol. Chem. 275 (29). 2000. ss. 22284-92.
"Molecular cloning and characterization of the bovine and human tuftelin genes". Connect. Tissue Res. 39 (1–3). 2000. ss. 13-24; discussion 63-7.
"DNA Cloning Using In Vitro Site-Specific Recombination". Genome Res. 10 (11). 2001. ss. 1788-95.
"Toward a Catalog of Human Genes and Proteins: Sequencing and Analysis of 500 Novel Complete Protein Coding Human cDNAs". Genome Res. 11 (3). 2001. ss. 422-35.
"Systematic subcellular localization of novel proteins identified by large-scale cDNA sequencing". EMBO Rep. 1 (3). 2001. ss. 287-92.
"The human tuftelin gene: cloning and characterization". Gene. 279 (2). 2002. ss. 181-96.
"Generation and initial analysis of more than 15,000 full-length human and mouse cDNA sequences". Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 99 (26). 2003. ss. 16899-903.
"The Secreted Protein Discovery Initiative (SPDI), a Large-Scale Effort to Identify Novel Human Secreted and Transmembrane Proteins: A Bioinformatics Assessment". Genome Res. 13 (10). 2003. ss. 2265-70.
"Complete sequencing and characterization of 21,243 full-length human cDNAs". Nat. Genet. 36 (1). 2004. ss. 40-5.
"The Status, Quality, and Expansion of the NIH Full-Length cDNA Project: The Mammalian Gene Collection (MGC)". Genome Res. 14 (10B). 2004. ss. 2121-7.
"From ORFeome to Biology: A Functional Genomics Pipeline". Genome Res. 14 (10B). 2004. ss. 2136-44.
"The LIFEdb database in 2006". Nucleic Acids Res. 34 (Database issue). 2006. ss. D415-8.
"The DNA sequence and biological annotation of human chromosome 1". Nature. 441 (7091). 2006. ss. 315-21.
53. Akademi Ödülleri

53. Akademi Ödülleri töreni, 1980 yılında vizyona giren filmleri ödüllendirmek amacıyla Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi (AMPAS) tarafından düzenlendi. 31 Mart 1981'de Los Angeles'taki Dorothy Chandler Pavilion'da öğleden sonra saat 7:00'de başladı. Törenin aslında önceki gün yapılması planlanıyordu, ancak Ronald Reagan'a suikast girişimi nedeniyle tören ertelendi. Tören sırasında AMPAS, 21 kategoride Akademi Ödüllerini (Oscar olarak anılır) sahiplerine sundu. Amerika Birleşik Devletleri'nde ABC tarafından yayınlanan törenin yapımcılığını Norman Jewison, yönetmenliğini Marty Pasetta üstlendi. Komedyen ve talk show sunucusu Johnny Carson, programa üst üste üçüncü kez ev sahipliği yaptı. İki hafta önce, 15 Mart'ta Beverly Hills, California'daki The Beverly Hilton'da düzenlenen ayrı bir törenle Akademi Bilimsel ve Teknik Ödülleri, sunucular Ed Asner ve Fay Kanin tarafından takdim edildi.
Ordinary People, En İyi Film de dahil olmak üzere dört ödül kazandı. Diğer kazananlar arasında üç ödülle Tess vardı.The Empire Strikes Back, Fame, Melvin ve Howard ve Raging Bull  ikişer ödül kazandı. Coal Miner's Daughter, The Dollar Bottom, The Fly, From Mao to Mozart: Isaac Stern in China, Karl Hess: Toward Liberty ve Aşk Gözyaşlarına İnanmıyor birer ödül aldı.
Kazananlar ve adaylar

53. Akademi Ödülleri adayları 17 Şubat 1981'de Akademi başkanı Fay Kanin ve aktör William Devane tarafından açıklandı. The Elephant Man ve Raging Bull, sekizer adaylıkla en fazla adaylığı aldı. Kazananlar 31 Mart'ta düzenlenen ödül töreninde açıklandı. En İyi Yönetmen ödülünü kazanan Robert Redford, ilk yönetmenlik deneyimiyle bu kategoriyi kazanan üçüncü kişi ve bu başarıya ulaşan ilk aktör oldu. 20 yaşında, En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu kazananı Timothy Hutton, Oscar tarihindeki en genç erkek oyunculuk kazananı oldu. Fame, En İyi Orijinal Şarkı dalında iki adaylık kazanan ilk film oldu.
Ödüller > Akademi Onur Ödülü

Henry Fonda  – "Harika başarılarından ve sinema sanatına kalıcı katkılarından dolayı."
Ödüller > Özel Başarı Ödülü

Brian Johnson, Richard Edlund, Dennis Muren ve Bruce Nicholson The Empire Strikes Back'in Görsel Efektleri için
Sunucular

| İsim(ler) | Rol |
| --- | --- |
Simms, HankHank Simms: 53. Akademi Ödülleri için Spiker
Reagan, RonaldRonald Reagan (önceden kaydedilmiş): Ödül töreninde konukları karşılayan açılış konuşması yaptı
Lemmon, JackJack Lemmon  Mary Tyler Moore: En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Akademi Ödülü sunucusu
Arkin, AlanAlan Arkin  Margot Kidder: En İyi Kısa Animasyon Filmi Akademi Ödülü ve En İyi Kısa Film Akademi Ödülü sunucusu
Chamberlain, RichardRichard Chamberlain  Lesley-Anne Down: En İyi Kısa Belgesel Film Akademi Ödülü ve En İyi Belgesel Film Akademi Ödülü sunucusu
O'Toole, PeterPeter O'Toole  Sissy Spacek: En İyi Yapım Tasarımı Akademi Ödülü sunucusu
Kinski, NastassjaNastassja Kinski  Sigourney Weaver: En İyi Kostüm Tasarımı Akademi Ödülü sunucusu
Valenti, JackJack Valenti: En İyi Görsel Efekt Akademi Ödülü sunucusu
Peters, BernadetteBernadette Peters  Billy Dee Williams: En İyi Ses Miksajı Akademi Ödülü sunucusu
Shields, BrookeBrooke Shields  Franco Zeffirelli: Yabancı Dilde En İyi Film Ödülü sunucusu
Nicholas, FayardFayard Nicholas  Harold Nicholas: En İyi Özgün Müzik Akademi Ödülü sunucusu
Pryor, RichardRichard Pryor  Jane Seymour: En İyi Film Kurgusu Akademi Ödülü sunucusu
Ross, DianaDiana Ross  Donald Sutherland: En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Akademi Ödülü sunucusu
Dickinson, AngieAngie Dickinson  Luciano Pavarotti: En İyi Özgün Şarkı Akademi Ödülü sunucusu
Ustinov, PeterPeter Ustinov: En İyi Uyarlama Senaryo Akademi Ödülü ve En İyi Özgün Senaryo Akademi Ödülü sunucusu
Redford, RobertRobert Redford: Henry Fonda’ya verilen Akademi Onur Ödülü’nün sunucusu
Danner, BlytheBlythe Danner  Steve Martin: En İyi Sinematografi Akademi Ödülü sunucusu
Cukor, GeorgeGeorge Cukor   King Vidor: En İyi Yönetmen Akademi Ödülü sunucusu
Field, SallySally Field: En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü sunucusu
Hoffman, DustinDustin Hoffman: En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü sunucusu
Gish, LillianLillian Gish: En İyi Film Akademi Ödülü sunucusu
Kaynaklar

↑  "Ordinary People Wins Oscar for Best Movie". St. Louis Post-Dispatch. 1 Nisan 1981. s. 9A.
↑  Wiley & Bona 1996
↑  Osborne 2013
↑  "Past Scientific & Technical Awards Ceremonies". Academy of Motion Picture Arts and Sciences. 13 Şubat 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Temmuz 2013.
↑  Harmetz (1 Nisan 1981). "Ordinary People Wins the Academy Award for Best Picture". The New York Times. 27 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2021.
↑  "Ordinary People Expected to Top Oscar Candidates". The Modesto Bee. 17 Şubat 1981. s. C4.
↑  Harmetz (18 Şubat 1981). "Elephant Man and Bull Up for 8 Oscars Each". The New York Times. 8 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Şubat 2021.
↑  Holden 1993
↑  Kinn & Piazza 2002
↑  Sackett 1995
↑  "The 53rd Academy Awards (1981) Nominees and Winners". Academy of Motion Picture Arts and Sciences. 10 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Ekim 2011.
↑  "Academy Awards Acceptance Speech Database". Academy of Motion Picture Arts and Sciences. 15 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Haziran 2020.
↑  Franks 2005
↑  Terrance 2013
Johnny Carson, 53. Akademi Ödüllerine ev sahipliği yaptı.
Hasan (Memlûk sultanı)

Sultan Ebu Maali Hasan adına Kahire'de 1356-1363'te yaptırılan "Sultan Hasan Camii" (Soldaki büyük kubbeli camii. Sağdaki 1867-1812 döneminde yaptırılan Er-Rifai Camii)
Ebu Maali Hasan (tam adıyla: Nasır Bedreddin Ebu Ma'ali Hasan; Arapça: الناصر بدر الدين أبو المعالي الحسن بن الناصر محمد,) d. 1334 - ö. 1361), 1347 ile 1351 dönemi ve 1354 - 1361 döneminde olmak üzere iki defa hükümdarlık yapmış olan ondokuzuncu Bahri hanedanından Türk asıllı Memlûk sultanıdır. Hükümdarlık dönemleri arasında kardeşi Salih Selahaddin 1351de hükümdarlığa getirilmişti. Ama hemen 1354de Ebu Maali Hasan tekrar tahta geçirildi ve 1361de öldürülene  kadar tahtta kaldı. Nasır Muhammed bin Kalavun'un hükümdarlık yapan 8 oğlundan 7incisi olup bunlar arasından üç yıldan fazla bir dönem saltanat süren tek oğludur. 1361de tahttan indirilip yeğeni Salahaddin Muhammed yerine sultan olmuştur.
Yaşamı > Birinci hükümdarlık dönemi (1347 - 1351)

1347'de Ebu Maali Hasan kardeşi Seyfeddin Hacı yerine Sultan oldu. Son hükümdar Kahire halkı açlıktan kıvranırken kölemenleri desteğiyle devlet hazinesini soyup boşaltmış ve bu gerçek ortaya çıkınca öldürülmüştü.
Ebu Maali Hasan önce kendinden önceki sultanların kölemenlerini ve diğer saray mensuplarını devlet idaresinden elimine etmeye çalışmakla işe başladı. Fakat 1348'de çok büyük bir tehlike Mısır kapısına gelmişti. Orta Asya'dan Moğol İmparatorluğu içlerinden Karadeniz üzerinden tüccarlar ve tüccar gemileri vasıtası gelen büyük veba salgını kendini Mısır'da da gösterdi. Bu veba salgını Avrupa'ya da yayılıp "Kara Ölüm" adıyla anılarak bütün Avrupa ülkelerini kırıp geçirdi. Mısır halkı tümüyle bu veba salgınından çok etkilendi. Vebaya yakalanan Sultan'ın muhafızları ortadan kayboldular; Kahire kalesindeki asker kışlaları boşaldı. 1348'de Kasım ile Aralık arasında bir ayda 900.000 kişinin öldüğü bildirilir. Kahire'de mezarlıklar dolduğu için vebadan ölenler gömülemez olmuş ve salgından ölenlerin cesetleri yığılı kalmıştı. 1349 güzünde vebanın yayılması biraz yavaşladı ve sonunda durdu. Fakat veba salgını ve ölüm Memlûklu emirler arasındaki rekabeti sona erdirmemişti. Ebu Maali Hasan bir komployla karşılaştı. 1351de komplo liderleri onu tahttan indirip 14 yaşındaki kardeşi Selahaddin Salih'i Memlûklu Sultanı olarak tahta geçirdiler.
Yaşamı > İkinci hükümdarlık dönemi (1354 - 1361)

1454de ise bu sefer kardeşi Sultan Selahaddin Salih aleyhine yapılan bir darbe ile Ebu Maali Hasan tekrar tahta geçirildi. Bu seferki hükümdarlık döneminde Ebu Maali Hasan devlet işlerini kendini tahta geçiren komplocu Memlûklu emirlerine bıraktı ve sarayında zevküsefa ile hayat geçirmeye daldı. Kilikya'ya bir Memlûklu ordusu gönderildi ve bu ordu Adana ve Tarsus'u eline geçirdi.
Fakat bu hayat da pek uzun sürmedi 1361'de yeni bir hükûmet darbesi ile Ebu Maali Hasan tahttan indirilip yeğeni Selahaddin Muhammed tahta geçirildi. Ebu Maali Hasan tutuklandı. Hapishanede iken büyük olasılıkla öldürülmüş olduğu kabul edilmektedir ve cesedi bulunamamıştır.
Bu nedenle Kahire ortasında adına 1356-1363'te yaptırılan "Sultan Hasan Cami" yanında bulunan türbesindeki mezar boştur.
Dipnotlar

↑  Clot, André (2009) L'Égypte des Mamelouks 1250-1517. L'empire des esclaves, Paris:Perrin ISBN 978-2-262-03045-2 Bölüm: "L'âge d'or - Un temps d’horreurs (Altın çağı - korkular zamanı)"
↑  Clot, André (2009) L'Égypte des Mamelouks 1250-1517. L'empire des esclaves, Paris:Perrin ISBN 978-2-262-03045-2 Bölüm:"Le temps des crises - Horreurs et splendeurs (Krizler dönemi - Korkular ve muhteşemlik)"
↑  Clot, André (2009) L'Égypte des Mamelouks 1250-1517. L'empire des esclaves, Paris:Perrin ISBN 978-2-262-03045-2 Bölüm="L'âge d'or - Au Proche Orient la vie s'arrête (Altın Çağı - Yakın Doğu'da hayatın durması)"
Konuyla ilgili yayınlar

Abû_al-Hasan  Fransızca Wikipedia "An-Nâsir_Badr_ad-Dîn_Abû_al-Ma'âlî Abû_al-Hasan" nmaddesi[ölü/kırık bağlantı] (Fransızca) (Erişim:2.7.2010)
Clot, André
(çev. Turhan Ilgaz) (2005), Kölelerin İmparatorluğu Memlûkların Mısır'ı, İstanbul:Epsilon Yayınları ISBN 9753317727.
(2009) L'Égypte des Mamelouks 1250-1517. L'empire des esclaves, Paris:Perrin ISBN 978-2-262-03045-2 (Fransızca)
Bosworth, Clifford Edmund (1967) The new Islamic dynasties: a chronological and genealogical manual Edinburgh:Edinburgh University Press ISBN 978-0-7486-2137-8 Google Books1 Eylül 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce) (Erişim:9.7.2010)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

Resmî unvanlar

| Önce gelen: Seyfeddin Hacı |    Mısır Memlûk Sultanı 1347 - 1351 | Sonra gelen: Salih Selahaddin |

| Önce gelen: Salih Selahaddin |    Mısır Memlûk Sultanı 1354 - 1361 | Sonra gelen: Selahaddin Muhammed |
| g t Memlûk sultanları  |
| --- | --- |
Sâlihî sultan: Şecerüddür
Bahrî Memlûkler (1250-1381):  Aybeg  Nûreddin Ali  Kutuz  I. Baybars  Berke  Sülemiş  Kalavun  Halil  I. Muhammed  Ketboğa  Hüsâmeddin Lâçin  II. Baybars  Seyfeddin Ebû Bekir  Alâaddin Küçük  I. Ahmed  İsmail  I. Şâban  I. Hacı  Hasan  I. Selâhaddin  II. Selâhaddin  II. Şâban  Alâeddin Ali  II. Hacı 
Burcî Memlûkler (1382-1517):  Berkuk  Ferec  Abdülaziz  Müstaîn  Şeyh el-Mahmûdî  II. Ahmed  Tatar  II. Muhammed  Barsbay  Yusuf  Çakmak  Osman  İnal  III. Ahmed  Hoşkadem  Yelbay  Temürboğa  Kayıtbay  III. Muhammed  Kansu  Canbolat  I. Tomanbay  Kansu Gavri  II. Tomanbay 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 121456226  ISNI: 0000 0000 8454 3133  LCCN: no2002056146  NLI: 987007451699105171  NTA: 292715595  SUDOC: 228264588  VIAF: 90067831   WorldCat (LCCN): no2002-056146
Joseph Lubin (girişimci)

Joseph Lubin Blockchain oturumunda
Joseph Lubin, Kanada asıllı Amerikalı girişimci ve iş insanıdır. Merkezi olmayan kripto para birimi platformu Ethereum'a büyük katkıda bulunan, İsviçre merkezli EthSuisse dahil olmak üzere birçok şirket kurdu ve ortaklıklar edindi. Lubin ayrıca, Brooklyn merkezli bir yazılım üretim stüdyosu olan ConsenSys'in kurucusudur.
2018 yılı Şubat atında Forbes dergisi, Lubin'in kripto para birimindeki net değerinin bir ila beş milyar dolar arasında olduğunu tahmin etti.
Kariyer

2014'ün başlarında Lubin, Ethereum'un kurucu ortağıydı ve ilk olarak Bitcoin tarafından popüler hale getirilen blok zinciri veritabanı türünün yapabildiği işlemleri genişletmek ve kripto ara birimlerini tüm dünyaya yaymak amacıyla çalışan bir şirket olan Ethereum Switzerland GmbH'nın (EthSuisse ) Operasyon Direktörü olarak görev yaptı. Lubin'in ve şirket blok zincirinin verilerine ek olarak programları saklama ve akıllı sözleşmelerin müzakeresini veya performansını kolaylaştırma, doğrulama veya zorlama işlevlerini geliştirmeye odaklandı. Akıllı sözleşme işlevine sahip yeni nesil dağıtılmış kripto güvenli veri tabanları " Blockchain 2.0 " olarak adlandırıldı.
Lubin, Ethereum Vakfı'nın kuruluşunda da yer aldı.
Ardından 2015 yılında merkezi olmayan bir blockchain üretim stüdyosu olan ConsenSys'i kurdu. Şirketin ana amacı Ethereum blockchain sistemi için yazılım geliştirmektir. Ayrıca şirketlere merkezi olmayan yazılım hizmetleri sağlar. Ayrıca işletmelere ve hükûmetlere danışmanlıkta yapıyor.
Joseph Lubin, blok zinciri endüstrisindeki sorunlara çözümler geliştirmeye çalışan sektörler arası gruplarda da kişisel olarak yer almıştır.
Ölü Ordunun Generali (oyun)

| Ölü Ordunun Generali |
| --- | --- |

Yazar: İsmail Kadare
Ülke: Türkiye
Orijinal dil: Türkçe
Zaman ve mekân: İstanbul Şehir Tiyatroları
Ölü Ordunun Generali, İstanbul Şehir Tiyatroları sahnelendiği ve İsmail Kadare yazdığı çevirisini Bilge Emin yaptığı ve oyunu M. Nurullah Tuncer'in yönettiği bir tiyatro oyunudur.
Oyun ekibi

| --- | --- |
Yazan: İsmail Kadare
Çeviren: Bilge Emin
Yöneten: M. Nurullah Tuncer
Yönetmen yardımcısı: Deniz Evrenol Aydemir, Fatma İnan
Dramaturgi: Hatice Yurtduru
Sahne tasarımı: M.Nurullah Tuncer
Kostüm tasarımı: Tomris Kuzu
Işık tasarımı: Cengiz Özdemir
Müzik: Cenap Oğuz
Koreografi: Ö. İlyas Odman
Efekt: Özgür Yaşar İşler
Uyarlayan: Yeton Neziray
Süre : 1 Saat 40 Dakika / 1 Perde
Oyun ekibi > Oyuncular

Alp Tuğhan Taş
Aslı Narcı
Ayşen Sezerel
Direnç Dedeoğlu
Hakan Gümüş
İlhan Kilimci
Mevlüt Demiryay
Musa Arslanali
Müge Akyamaç
Orhan Hızlı
Ozan Gözel
Ömer Barış Bakova
Özgür Dereli
Pınar Demiral
Selçuk Soğukçay
Selçuk Yüksel
Seza Güneş
Şevket Avşar
Anapa Kuşatması (1790)

| g t Rus-Çerkes Savaşı |
| --- | --- |
1763-1817 Mozdok'un Kuruluşu  Nartsane  I. Malka  I. Kizlyar  Grigoriopolis  II. Kizlyar  II. Malka  Tatartup  I. Anapa  II. Anapa  III. Anapa 1817-1856 Kalaus  IV. Anapa  Vixen Krizi  Lazarevski  Velyaminovski  Mihaylovski  Hosta  Navaginski 1856-1864 Qbaade  Ayrıca bakınız:  Çerkes Soykırımı  Çerkes Meclisi
| g t 1787-1792 Osmanlı-Rus Savaşı |
| --- | --- |
 Kılburun  Özi (deniz)  Hotin  Özi (kuşatma)  Yılan Adası  Fokşani  Boze  İzmail (I)  Bender  Kerç  Tendra  İzmail (II)  Andıra  Anapa (Sefer - Kuşatma)  Maçin  Çiligra  Çamlıca  Portokale 
1790 kışındaki Anapa Seferi, Rus İmparatorluğu'nun Anapa kalesini ele geçirmek için Çerkeslere ve Osmanlı'ya karşı başlattığı askeri seferdir. Sefer Rus ordusu için fiyaskoyla sonuçlandı, Anapa kalesini kuşatma girişimleri birkaç kez başarısız oldu. Ruslar ancak bir yıl sonra gerçekleşen Anapa Kuşatmasında galip geldi.
Önceki olaylar

Anapa kalesi, günümüzün Krasnodar Kray bölgesinde, Karadeniz kıyısında yer almaktadır. Yanında Bığurqal adında bir Çerkes yerleşimi vardı. Çerkesler Türklerle ticaret yapmak için Anapa Kalesi'ne geliyorlardı ve bu da bölge ekonomisine katkı sağlıyordu. Anapa yüzyıllar boyunca bu rolü üstlendi. Pek çok Türk, Rum ve Cenevizlinin Çerkesya ve Abhazya'dan mal ve köle satın almak için geldiği canlı bir ticaret merkeziydi. Kalenin başına bir Türk paşası vardı ve kalenin korumasının çoğunu Çerkes askerler oluşturuyordu.
Kale, 18. yüzyılın sonlarına gelindiğinde stratejik konumu nedeniyle Osmanlılar, Ruslar, Çerkesler, Kırım ve Nogaylar arasında bir savaş alanı haline geldi.
Bu dönemde Çeçen savaşçı ve İslam alimi olan İmam Mansur popülerliğini arttırarak halkı Rus ordusuna karşı savaşmaya çağırıyordu. Mansur, 1785'te Çerkesya ordularının başına geçti.
1787'de Osmanlılar, Ruslardan Kırım'ı boşaltmalarını ve Karadeniz yakınındaki topraklarından vazgeçmelerini talep etti. Rusya bunu bir savaş nedeni olarak gördü ve savaş ilan etti. Böylece 1787-1792 Osmanlı-Rus Savaşı patlak verdi. Bunun ardından İmam Mansur ordusuyla birlikte Anapa kalesine gelerek kaleyi savunmaya hazırlandı. 1787'de Ruslar kaleyi ele geçirmeye çalıştı, ancak başarısız oldu.