stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Çuvaşistan

Çuvaşistan veya Çuvaş Cumhuriyeti (Çuvaşça: Чăваш Республики, Çävaş Respubliki, چأۋاش رەسپوپلېكې), (Rusça: Чувашская Республика, Чувашия), Rusya'nın içinde yer alan federe cumhuriyettir. Cumhuriyetin adını aldığı Çuvaşlar, Türk halklarından biridir. Çuvaşistan, Rusya'nın orta kesiminde yer alır ve Haziran 1920'de kurulmuştur. Yüzölçümü 18.300 km²'dir. Nüfusu yaklaşık 1.350.000'dir. Başkenti Çeboksarı'dır.
Çuvaşların, 10.-16. yüzyıllarda eski Türk boylarının (İdil Bulgar'nın) karışmasından meydana geldikleri yazılmıştır. Ayrıca Çuvaşların Suvar ya da Suvaz adlı Türk adından geldiği de öne sürülmektedir. Çuvaşların %15'i Başkurt ve Tatar bölgesindedir.
Çuvaşların yaşadığı bölge 16. yüzyılda Rusların eline geçmiş, bölgede 1920'de özerk yönetim birimi oluşmuş, Nisan 1925'te de özerk Cumhuriyet haline gelmiştir. SSCB'nin dağılmasından sonra da (1991) Çuvaşistan Özerk Cumhuriyeti adını almıştır.
Çuvaşlar Orta Volga bölgesinde, kapalı bir toplum olarak yaşarlar. Cumhuriyetin yüzölçümü 18.300 km² dir. Ülkenin üçte biri ormanlarla kaplıdır. Çuvaşistan'nın ülke nüfusu 1.500.000'dir. Nüfusun %60'ı şehirlerde yaşamaktadır.
Bu nüfusa, Rusya'ya bağlı diğer federasyon ülkelerinde yaşayan çuvaşlar da eklenirse, tüm Rusya Federasyonlarındaki Çuvaş halkının nüfusu 2.500.000 civarındadır.
Zaman dilimi

Çuvaşistan Moskova Zaman Dilimindedir. (MSK/MSD). UTC'e göre saat farkı +0300 (MSK)/+0400 (MSD). Türkiye -0300
Coğrafya

Çuvaş Cumhuriyeti, Avrupa Rusya'nın merkezinde, Volga-vyatka ekonomik bölgesinin kalbinde, çoğunlukla Volga Nehri'nin batısında, Volga Yaylası'nda yer almaktadır. Kuzeyde Mari El Cumhuriyeti, batıda Nizhny Novgorod Oblastı, güneybatıda Mordovya Cumhuriyeti, güneyde Ulyanovsk Oblastı ve Doğu ve güneydoğuda Tataristan Cumhuriyeti ile sınırlanmıştır. Cumhuriyette iki binden fazla nehir —en önemlileri Volga, sura ve Tsivil—ve dört yüz göl vardır. Volga Nehri Vadisi rezervuarlarının bir kısmı Cumhuriyetin kuzeyindedir ve Sura Nehri, Cumhuriyetin Batı sınırı boyunca Volga'ya doğru akar.
İklim ılıman karasal olup, ortalama sıcaklıklar Ocak ayında -13 °C (9 °F) ile Temmuz ayında +19 °C (66 °F) arasında değişmektedir. Yıllık yağış 450 ila 700 milimetre arasında değişir, ancak her yıl eşit değildir. Doğal kaynaklar arasında alçı, kum, kil, sapropel yatakları, fosforit ve turba bulunur. Petrol ve doğal gaz yatakları vardır, ancak bunların çıkarılması henüz ticari olarak takip edilmemiştir. Ormanlar, çoğunlukla Sura Nehri boyunca güneyde, arazinin yaklaşık %30'unu kaplar.
İdari bölümler

Ana madde: Çuvaşistan İdari Yapılanması
Ekonomi

Çuvaş Cumhuriyeti, Orta Volga bölgesindeki en kalabalık ve en verimli ülkedir. Verimli toprakları üzerinde yaprak döken ormanlıklar vardır. Tarımda, buğday ve şeker pancarı, domuz ve sığırlar, tüm bölge için tipik olan çavdar, yulaf, arpa ve süt sığırlarından daha önemli hale gelmiştir. Çuvaş ekonomisi sanayi ve tarıma dayalıdır. Sanayi kolunda makine, dokuma, elektrik, alkol, kâğıt, kereste, kimyadır. Çuvaşistan'da yaklaşık 300 sanayi kuruluşu bulunmaktadır.
Cumhuriyet, Rusya'nın şerbetçi otu yetiştirme merkezidir ve uzun süredir bira demleme tarihi ile ülke çapında ünlüdür. Aynı zamanda, özellikle güç iletimi ve kontrol sistemleri alanında elektrik mühendisliği için önemli bir merkezdir. Diğer önde gelen endüstriler metal işleme, elektrik üretimi ve kimyasal üretimdir. Shumerlin'de büyük ahşap işleme tesisleri de bulunmaktadır. Bölgedeki en büyük şirketler arasında Khimprom Novocheboksarsk (2017'de 164,55 milyon dolar gelir), Accond (şekerleme üreticisi, 152,55 milyon dolar), Cheboksary Enstrüman Yapma Tesisi (142,27 milyon dolar), NPP EKRA (enerji mühendisliği, 101,13 milyon dolar) bulunuyor.
Din

| 2012 itibarıyla Çuvaşistan'da din (Sreda Arena Atlas) |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| Rus Ortodoks | Rus Ortodoks |    | %54.7 | %54.7 |
| Diğer Ortodoks | Diğer Ortodoks |    | %4.2 | %4.2 |
| Diğer Hristiyanlık | Diğer Hristiyanlık |    | %2.7 | %2.7 |
| İslam | İslam |    | %3.5 | %3.5 |
| Slav neopaganizmi ve diğer yerel inançlar | Slav neopaganizmi ve diğer yerel inançlar |    | %1.2 | %1.2 |
| Spiritüal fakat dindar değil | Spiritüal fakat dindar değil |    | %24.2 | %24.2 |
| Ateizm ve dinsizlik | Ateizm ve dinsizlik |    | %7.7 | %7.7 |
| Diğerleri ve açıklamayanlar | Diğerleri ve açıklamayanlar |    | %1.8 | %1.8 |
Çuvaş Türkleri çoğunlukla Ortodoks Hristiyandır. 2012 yılında yapılan bir araştırmaya göre Çuvaşistan nüfusunun %54,7'si Rus Ortodoks Kilisesi'ne, %4'ü herhangi bir kiliseye veya Rus Ortodoks kilisesi üyesi olmayan Ortodoks Hristiyanlığa, %3'ü İslâm'a (çoğunluğu Tatarlar), %3'ü herhangi bir oluşuma bağlı olmayan Hristiyanlardan ve %1'i ise yerel inançlara bağlı insanlardan oluşuyor. Buna ek olarak nüfusun %24'ü "spiritüal fakat belirli bir dine bağlı değil", %1'i ateist ve %2,3'ü diğer dinleri takip ediyor ya da soruya yanıt vermiyor.
Çuvaşistan'daki okul çocukları için din eğitimi zorunludur. Öğrencilerin yaklaşık %76,9'u Ortodoks Araştırmaları'na, %16,0'ı Laik Araştırmalar'a, %15,7'si Dünya Dinleri Araştırmaları'na ve %1,4'ü ise İslâm Araştırmaları'na kayıtlıdır.
Eğitim

İlk olarak 1872'de Çuvaşça yapılmıştır.[kaynak belirtilmeli] Çuvaşlarda eğitim düzeyi diğer cumhuriyetlerde olduğu gibi yüksektir.
24 anaokulunda 22.000 öğrenci, 702 ortaokulda 280.000 öğrenci, 3 üniversitede 19.000 öğrenci bulunmakta olup eğitim Çuvaşça ile yapılmaktadır. Halkın %77'si Çuvaşçayı kullanmaktadır. Ayrıca Çuvaşistan'da 801 kütüphane, 1200 kulüp bulunurken yılda 3 milyon kitap basılmakta ve 30 gazete çıkarılmaktadır.
Ulaştırma

Cumhuriyetteki ulaşım ağı, Rusya'nın en gelişmişlerinden biridir. Cumhuriyetin yollar, demiryolları, su yolları ve havaalanları sistemi, bölgeyi Rusya içinde ve dışında başkalarıyla bağlar. Demiryolları ve karayolları Moskova, Gorki, Kazan, Ulyanovsk ve başkent Çeboksarı ile bağlantılıdır.
Çuvaş Cumhuriyeti Hükümet Evi 1996 - 2011
Mesih'in Dirilişi Kilisesi
En eski eczane
Ziya Şakir Soku

| Ziya Şakir (Soku) |
| --- | --- |

Doğum: 1883 İstanbul
Ölüm: 22 Aralık 1959 (76 yaşında) İstanbul
Takma adlar: Hüseyin Servet, M. Ziya,  Hamid Nuri, Abdül Müheymen
Meslek: Gazeteci, yazar
Milliyet: Türk

Ziya Şakir Soku, (1883, İstanbul - 22 Aralık 1959), Türk gazeteci, tarihçi, yazar.
Cumhuriyet döneminde en çok eser bırakan yazarlarından birisi olan Ziya Şakir Bey, çeşitli gazetelerde tefrika ettiği tarihsel yapıtlarla tanındı. Yakın tarih, din ve polisiye gibi birçok alanda 280 civarında eseri vardır. Eserlerinin çoğunu Hüseyin Servet, M. Ziya, Hamid Nuri, Bahtiyar, Emekligil, Z. Melek, Abdülmüheymin gibi takma isimler altında vermiştir. 
Hayatı boyunca bir eylem adamı olan Ziya Şakir Bey, Jön Türk hareketin katılmış; Balkan Savaşı'nda, I. Dünya Savaşı'nda, Türk Kurtuluş Savaşı'nda çarpışmıştı. Tanıklıklarını kaleme aldığı yapıtlarıyla  Cumhuriyet döneminin ilk büyük sözlü tarih yazarı ve araştırmacı gazeteciliğin öncülerinden birisi oldu. Türk Tarih Kurumu Başkanlığı görevinde bulunan Prof. Dr. Ali Birinci'ye göre Ziya Şakir, Cumhuriyet devrinin ilk büyük sözlü tarih yazarıdır.
Yaşamı > Gençlik yılları

1883 yılında İstanbul'da, Ayasofya yakınlarında bir evde doğdu. Babası Şakir Bey Sivas ili Divriği ilçesine bağlı, eski adıyla Bahtiyar Venk (Gökçebel) köyünden, annesi ise Konyalı Hayriye hanımdır. Babasını I. Dünya Savaşı'nda kaybetti.
Babasının görevi nedeniyle gittikleri Bursa'da başladığı lise öğrenimine İstanbul'da Vefa Lisesi'nde devam etti. Bursa'da yaşadığı dönemde Mehmed Baha ve kardeşi Hakkı Baha Bey (Pars kardeşler) ile arkadaşlık etti. Başta Pars  Kardeşler olmak üzere edebiyat çevresinin içinde bulunmasından ötürü ilk yazarlık deneyimini bu dönemde yaşadı. Vefa Lisesi'nde Süleyman Sadi ve Mithat Cemal Kuntay sıra arkadaşı oldu ve yazma tutkusu devam etti. Yayımlanan ilk eseri Köylü Kızı başlıklı manzumedir. Bu manzumenin 1899 yılında İrtikâ dergisinde yayımlanmasıyla on altı yaşında yazı hayatına başladı. Şiir ve şarkılarını İrtikâ, Musavver-i Fennî, Edeb ve Terakkî dergilerinde yayımlamayı sürdürdü. Okul  idaresi tarafından yazıları nedeniyle uyarılması üzerine "Hüseyin Servet", "M. Ziya", "Hamid Nuri" gibi takma adlar kullanmaya başladı Genç yaşta "Jöntürk" olarak mimlenince Halep Jandarma Alayı'na tayin edilmiş olan babası ile birlikte Halep'e gitti ve idadi eğitimini Halep İdadisi'nde tamamladı.
İdadiyi bitirdikten sonra hukuk öğrenimine başladıysa da yarım bıraktı, gazetelerde çalıştı. Terakki gazetesi ile Hanımlara Mahsus Gazete ve Çocuklara Mahsus Gazete'de başyazarlık yaptı. Ahmet Muhtar Paşa'nın onu İstanbul'un fethini araştırmaya yönlendirmesi ile araştırma ve tarih aşkı ortaya çıktı. Tarihe olan ilgili nedeniyle Cemiyet-i İnkılabiye derneğine üye oldu ve derneğin Mecmua-i İnkılap adlı yayın organını kendi evinde bastı. bu cemiyette yazarken Abdül Müheymen mahlasını kullandı. II. Meşrutiyet'in ilanından sonra vatani piyesler yazdı. 1910 yılında Suphi Nuri İleri ile birlikte Genç Türk Gazetesi'ni (Le Jeune Turc) çıkartmaya başladı. Dahiliye Nazırı Talat Paşa'yı istifaya davet eden bir yazısı nedeniyle  Mısır'a kaçmak zorunda kaldı.e  Mısır'da bulunduğu yıllarda sinemayla ilgilendi.
İtalyanların Trablusgarb'a saldırmaları üzerine geri İstanbul'a döndü. Divan-ı Harp'te yargılanarak Kastamonu ve Sinop'a sürüldü. Talat Paşa bir süre sonra kendisini İstanbul'a getirip barışma ve devlet memurluğu teklif ettiyse de kabul etmedi. Bir süre Süleyman Nazif'in çıkardığı "Hak" gazetesinde yazarlık yaptıktan sonra eve kapandı.
Yaşamı > Savaş yılları

I. Balkan Savaşı başlayınca küçük kardeşi Kazım Şakir ile birlikte gönüllü olarak  Bursa Taburu'na katıldı. Savaşta yaralandı, hastanede tedavi görürken esir düştü. II. Balkan Savaşı öncesinde kaçmayı başararak Edirne'nin kurtuluşuna katılan Ziya Şakir Bey, Balkan Savaşı'nda tuttuğu detaylı notları önce dizi yazı olarak yayımlamış, sonra da  Balkan Savaşı'na dair iki cilt kitap yazmıştır.
I. Dünya Savaşı başladığında Bursa taburundaki görevi devam ettiğinden yeniden Bursa'ya gitti. Ertuğrul gazetesini yönetmek üzere Talat Paşa tarafından görevlendirilmişti. Savaş boyunca bir taraftan inzibat görevi yaparken diğer yandan Ertuğrul gazetesini çıkardı. 1910 yılında İttihat Terakki'yi desteklemek amacıyla bir grup aydın tarafından çıkarılmaya başlamış olan bu gazeteyi 1914 yılı başından, 1920 yılının sonuna kadar yönetti.
Bursa valisi Gümülcineli İsmail Bey'in 1919 yılı Nisan ayında  aralarında Ziya Şakir'in de bulunduğu  13 kuvay-ı milliyeci için tutuklanma karar vermesi üzerine İngilizler tarafından tutuklandı. Cezaevinde karşılaştığı "Püskülsüz İsmail" adlı eski eşkiyanın maceralarını daha sonra kitap olarak yayımlamıştır.
Kurtuluş Savaşı boyunca Mustafa Kemal ve Heyet-i Temsiliye'nin resmi temsilcisi gibi yayın yapan Ertuğrul gazetesini yönetmeyi sürdüren Ziya Şakir, Bursa Müdafaa-i Hukuk örgütünde de propaganda ve istihbarat sorumlusu olarak görevlendirilmişti.  1920'de Yunan ilerleyişini önlemek üzere, Bursa Kuvay-ı Milliye milisleri ile birlikte, Soma cephesinde savaşmaya gitti ancak Bursa'nın işgalini önlemek mümkün olmadı. Ziya Şakir, işgal öncesinde Ertuğrul gazetesinin son sayısını çıkarıp Bursa'yı terk etti; mücadeleyi Anadolu'nun işgal altında olmayan yerlerinde sürdürdü.
Yaşamı > Cumhuriyet dönemi

Kurtuluş Savaşı'ndan sonra gazetecilik ve yazarlığa İstanbul'da devam etti. 1928 tarihinden itibaren yaklaşık 140 tane yapıtı Son Posta, Yeni Gün, Tan, Son Telgraf, İkdam, Kitap, Köroğlu ve Vatan'da tefrika edildi ve bunlardan bazıları da kitap halinde yayımlandı. İlk tefrikası ve tanınmasını sağlayan ilk eseri olan "Meçhul Asker adlı eseri 1912'de Edirne'de gönüllü olarak katıldığı Balkan Harbi'ni anlatır; 1929'da Vakit gazetesinde yayımlanan bu hikâyedeki kahramanlar kendisi ve kardeşidir. Eser, daha sonra yeni harflerle de basıldığı için eser kalıcı oldu.
Soyadı Kanunu'ndan sonra Soku soyadını alan Ziya Şakir Bey, soyadını kitaplarında kullanmadı. Yaşamı boyunca yaklaşık olarak 300 civarında eser oluşturdu; eserlerinden üçü filme çekilmiştir. İlki, "Allah'ın Cenneti" adlı romanından kendisinin senaryoya uyarladığı ve 1939 yılında Muhsin Ertuğrul tarafından çekilen aynı adlı filmdir. Ayrıca 1954 yılında bir eseri Hayri Esen tarafından senaryolaştırıp  1954 yılında "İstiklal Harbi/Ruhların Mucizesi" (1954) adıyla; ertesi yıl bir diğer eseri Turgut Etingü tarafından senaryolaştırılıp "Ebediyete Kadar" adıyla filme çekildi.
Ziya Şakir Soku, 22 Aralık 1959'da İstanbul'da öldü.
Bazı eserleri

Kerbela'nın İntikamı: Türk Kahramanı Ebû Müslim, İst: Maarif, 1933
Mezhebler Tarihi: Şiilik, Sünnilik, Alevilik, Kızılbaşlık Ne Demektir ve Nasıl Çıktı?, 1938
Yakın Tarihin Üç Büyük Adamı: Talât, Enver, Cemal Paşalar, 1943
Hazreti Muhammed: Hususi, İçtimai ve İlmî Hayatı, 1943
Battal Gazi, 1943
Çırağan Sarayı'nda Yirmi Sekiz Yıl: Beşinci Murad'ın Hayatı, 1943
Hazreti Mevlânâ, 1943
İkinci Sultan Hamid: Şahsiyeti ve Hususiyetleri, 1943
Selçuk Sarayında Ömer Hayyam'ın Hayatı ve Maceraları, 1943
Bektaşi Nefes ve Mersiyeleri, 1943; Sultan Hamid ve Mikado, 1943
Sultan Hamid'in Son Günleri, 1943
Yarım Asır Evvel Bizi idare Edenler, 1943
Timurlenk ve Üç Boz Atlı, 1943
1914, Cihan Harbi'ne Nasıl Girdik?, 1944
Osmanlı Saraylarında Cinci Hoca, 1944
Davûd Bat Şeva, 1944
Osmanlı İmparatorluğunda Muktul Vezirler, 1944
Yusuf ile Züleyha, 1944; Sultan Hamid'in Gizli Siyaseti, 1945
Nuri Demirağ Kimdir?, 1947
Hazreti Ali ve Öğütleri, 1950
Osmanlı İmparatorluğunun İlk Türk Şeyhülislamı Molla Fenâri,1951
Celâl Bayar: Hayatı ve Eserleri, 1952
Büyük Türk Kahramanı Seyid Battal Gazi'nin Efsanevi Maceraları, 1953
Fatih Sultan Mehmed, 1953
Tanzimat Devrinden Sonra Osmanlı Nizam Ordusu Tarihi, 1957
Mahmud Şevket Paşa; Hazreti Hatice, 1958
Hazreti Fâtıma, 1958; Hazreti Hamza, 1958
Haliç ve Eyüp Sultan, 1959.
Battal Gazi, Hayatı ve Maceraları
Çırağan Sarayı'nda 28 Yıl, Beşinci Murad Paşalar
Ceza muhakemesi

Ceza muhakemesi veya ceza yargılaması, ceza hukukunda iddia, savunma ve yargılama sürecidir. Amaç ise maddi gerçeğe ulaşılmasıdır.
Ceza muhakemesi süreci, kişinin veya kişilerin yaptıkları eylemin/eylemlerin suç olduğuna dair görülen suç şüphesi ile başlar ve bu şüphe sonuçlanıncaya kadar devam eder. Suç isnadı sonucunda mahkûmiyet veya beraat kararı verilmesi ile son bulur. Ancak hükmün açıklanmasının ardından yapılan ceza muhakemesine ilişkin itirazlarda, aynı şekilde ceza muhakemesi içerisinde yer almaya devam eder. Tüm bu genel sürece kolluk kuvvetleri, savcı, avukat (müdafi), şüpheli (davalı), mağdur (müşteki, davacı), tanık, bilirkişi, hakim dahildir.
Ceza muhakemesi hukuku, ceza davası yargılamasını düzenleyen hukuk dalı olup, ceza usûlü hukuku olarak da adlandırılır. Ceza muhakemesinin ilke ve esaslarını ortaya koyan ceza usul hukukunun amacı, insan hakları ihlallerine yol açmadan maddi gerçeği araştırmak, ceza hukukunun ihlal edildiği iddiasının doğruluğunu tespit etmektir. Bununla birlikte ceza usul hukuku; suç işlenip işlenmediği, işlenmişse failinin veya faillerinin kim olduğu, ceza sorumluluklarının bulunup bulunmadığı, sorumlu iseler bunun türü ve miktarının belirlenmesi ve infaz edilebilir bir yaptırımın ortaya konulmasıyla ilgilenir.
Bir diğer anlatımla, ceza muhakemesi, ceza hukukunun ihlal edildiği iddiasının doğruluğunun araştırılması faaliyeti olup, ceza usül hukukunun amacı, insan hakları ihlallerine yol açmadan, maddi gerçeği ortaya çıkarılmasının sağlanmasıdır.
Temel hak ve özgürlükler

Günümüzde demokratik bir sisteme sahip ve hukukun üstünlüğüne dair yasaları bulunan pek çok ülkede, savcılık makamı altında savcılar, ceza muhakemesine asıl teşkil edecek iddialarda bulunur yani ispat yükümlülüğünü (kanıtlama zorunluluğu) ortaya koyar.  Savcılık şüphelinin makul şüphenin ötesinde leh ve aleyhinde olan deliller vasıtasıyla, yargılamanın başlatılmasını sağlar. Çünkü şüphe sanığın lehine olarak değerlendirilir. Şüpheli veya avukatı da böylece hakkındaki iddiaların doğruluğunu veya doğru olmadığını kanıtlamakla yükümlü olur. Ceza muhakemesi esnasında var olan tüm şüpheler ortadan kaldırılmaya çalışılır.
Şüphenin sanığın lehine olarak değerlendirilmesine temel neden ise masumiyet karinesidir. Karine Avrupa Konseyi üyesi 47 ülkede, üye ülkelerin katılmakla kabul ettiği Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6 ve 48'inci maddesinde ve diğer dünya ülkelerinde insan haklarına ilişkin belgelerde yer almaktadır. Ancak bu uygulama bazı ülkelerde farklı uygulanır.
Benzer şekilde, tüm bu ceza yargılaması esnasında sanığa kendisini savunması için sağlanan avukatın (Bazı ülkelerde bu tür avukatlar "Mahkeme tarafından atanan avukat" olarak adlandırılır.) masrafları da kamu gideri olarak karşılanır.
Ceza usül hukukunun kaynakları

Ceza Usül Hukukunda kaynaklar ; anayasa, kanunlar ve özellikle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Uluslararası sözleşmelerdir. Aynı zamanda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun yanında Türk Ceza Kanunu ile aynı anda yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu da Ceza Usulü Hukuku'nun kaynakları arasında sayılmaktadır.
Ceza usül hukukunda temel kavramlar

Maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasında bir diğer ifadeyle ceza muhakemesinde uyuşmazlık konusu olayın ne şekilde gerçekleştiğinin deliller vasıtasıyla ortaya konması önem arz eder. Bununla birlikte Ceza Usül Hukuku'nda bazı kavramlar öne çıkmaktadır.
Sanık; Kovuşturmanın başlamasından itibaren hükmün kesinleşmesine kadar, suç şüphesi altında bulunan kişidir.
Şüpheli; Soruşturma evresinde, suç şüphesi altında bulunan kişidir.
Müdafi; Şüpheli veya sağın ceza muhakemesinde savunmasını yapan avukattır.
Soruşturma;şikayet, ihbar veya başka bir şekilde bir suçun işlendiği izlenimini veren bir durumu öğrenen cumhuriyet savcısının yaptığı araştırma işlemlerinin tamamı olarak ifade edilir.
Kovuşturma; soruşturma neticesinde şüpheli hakkında iddianame düzenlenerek ceza davası açılması ile başlayan yargılama sürecidir. Kovuşturma aşaması devam ettiği sürece, sanıklık statüsü devam eder.
Nuh'un Ankara Makarnası

Nuh'un Ankara Makarnası Sanayi Ticaret A.Ş., makarna ve irmik gibi buğday ürünleri üretimi üzerine yoğunlaşmış Türkiye menşeli şirket.
Tarihçe

Şirket 1946 yılında Ahmet Eskiyapan, Nuh Eskiyapan ve Kemal Yurtbilir tarafından iki ailenin işbirliği ile kurulmuştur. İlk üretim küçük bir atölyede günde 6 tonluk kapasite ile başlamıştır. 1956 yılında ise İskitler'de kurulmuş bir fabrikaya geçiş yapılmış ve kapasite 20 tona çıkmıştır. Ankara Makarna markası ile yapılan üretim 1961 yılında kurucularından Nuh Eskiyapan'ın anısına binaen "Nuh'un Ankara Makarnası" ismini almıştır. 1996 yılında Sincan Organize Bölgesindeki yerine taşınmıştır.[birincil olmayan kaynak gerekli] Şirketin Nuh'un Ankara Makarnası markasının yanı sıra Veronelli adlı başka bir markası da bulunmaktadır.
TOBB Başkanı Rifat Hisarcıklıoğlu şirketin ortağıdır. 2014'te Nuh'un Ankara Makarnası'nın Japonya menşeli Nisshin Seifun Group ve Marubeni ile birlikte "Nisshin Seifun Turkey" adlı yeni bir şirkete ortak olduğu rapor edildi. Ankara Sincan 1. Organize Sanayi Bölgesi'nde bu yeni şirketin üretimi için 36 milyon dolara mal olması planlanan bir fabrikanın kurulması planlandı. Ağustos 2022'de Rekabet Kurumu şirket hakkında "rekabeti önleyici faaliyetlerde bulunduğu" iddiasıyla soruşturma başlattı.
Song Il-gook

| Song Il-gook |
| --- | --- |
Song 2016 yılında
Doğum: 1 Ekim 1971 (53 yaşında) Gangnam, Seul, Güney Kore
Milliyet:  Güney Kore
Eğitim: Cheongju Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi - B.A. Tiyatro ve Sinema Chung-Ang Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü - M.A. Performans ve Görsel Sanatlar
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1998-günümüz
Ajans: C-JeS Entertainment
Evlilik: Jung Seung-yeon (e. 2008)
Çocuk(lar): 3
Akraba(lar): Song Jung-woong  (baba)  Kim Eul-dong  (anne)  Song Song-yi  (kız kardeş) 

| Song Il-gook |
| --- | --- |
Hangıl: 송일국
Hanja: 宋一國
Latin harfleriyle yazımı: Song Il-guk
McCune-Reischauer: Song Ilkuk
Song Il-gook (d. 1 Ekim 1971, Seul) Güney Koreli tiyatro, dizi ve sinema oyuncusu. En çok 2006 yapımı reyting rekorları kıran tarihi dizi Jumong'daki başrol karakteriyle tanınır.
Erken yaşamı

Seslendirme sanatçısı ve oyuncu olarak tanınan Kim Eul-dong'un oğludur. Yani eski milletvekili Kim Du-han'ın torunu ve bağımsızlık hareketi lideri Kim Chwa-chin'in büyük torunudur. Görünüşü büyük büyükbabası Kim Jwa-jin'e oldukça benzemekte ve boyları neredeyse aynı.
Kişisel hayatı

Eşi, yargıç Jung Seung-yeon'dur. 2007 yılında tanışmaya başlamışlar ve 2008 yılının Mart ayında evlenmişlerdir. The Return of Superman programında çiftin birbirlerine resmi dil kullandığı görülüyor. Eşi tamamen sıradan bir insan olup, yargıç olduğu için eğlence programlarına katılması zor olduğundan televizyonda pek görünmüyor ve genellikle sadece sesi duyuluyor. Çok nadiren kamera karşısına çıkarsa da yüzü genellikle görünmeyen açılarda yer alıyor. Yaşdaş erkek oyuncuların aksine, Song Il-gook'un oyunculuk faaliyetleri dağınık; bu, eşi yoğun olduğu için çocuk bakımını neredeyse tamamen Song Il-gook'un üstlenmesinden kaynaklanıyor ve bu yüzden iş yükünü azaltmak zorunda kalıyor. 2011'den sonra dizi veya film çalışmaları neredeyse hiç olmadı ve genellikle tiyatro oyunculuğuna odaklanıyor.
2012 yılında üçüzlerin babası oldu. Üçüzler; Dae-han, Min-guk ve Man-se'dir. Oğullarının adları birlikte söylendiğinde "Kore Cumhuriyeti Uzun Yaşasın" anlamına gelir.
2001 yılından itibaren her yıl tarih yürüyüşleri gibi aktif etkinliklerde yer alıyor ve Dokdo yüzme yarışmaları veya Jumong çekimleri sırasında Pyongyang Goguryeo kalıntılarını ziyaret gibi tarih ile ilgili tanıtım elçiliği görevlerinde bulunmuştur.
Askerlik hizmetini savunma subayı olarak yaptı. Nedeni obezite ve göz sorunlarıydı. Göz sorunlarının düşündüğünden çok daha ciddi olduğu, 14 Aralık 2014'te yayınlanan The Return of Superman bölümünde ortaya çıktı. Şu anda optik sinirlerde ciddi hasar olduğu ve glokomun da ciddi olduğu belirtiliyor ve acil olarak tedavi edilmezse kör olabileceği söyleniyor. Ancak Song Il-gook'un menajerlik şirketi, kayıttan bir gün sonra başka bir hastanede yapılan detaylı muayenede durumun ciddi olmadığını açıkladı.
Olaylar ve tartışmalar

2008 civarında serbest gazeteci Kim Soon-hee'yi döverek 6 haftalık bir yaralanmaya neden olduğu iddiasıyla dava edilmiştir; ancak CCTV görüntülerine göre ikisi arasında fiziksel temas olmamış ve kırıldığı iddia edilen dişlerin, Song Il-gook'la tanışmadan önce tedavi edildiği ortaya çıkmıştır. Kim Soon-hee, Song Il-gook'un CCTV'yi manipüle ettiğini ve kendi sözlerinin doğru olduğuna kendisini ve çocuğunu adadığını iddia ederek dirense de, sonunda suçsuzluğunu ispatlayamadığı için 8 ay hapis cezasına çarptırılmıştır.
2012 yılında Dokdo yüzme yarışmasına katıldığı için Japon hükümeti tarafından giriş yasağı getirilmiş ve oynadığı dizilerden A Man Called God yayınlanma durdurulmuştur. O dönemde Dışişleri Bakanı olan Yamaguchi Tsuyoshi, "Artık Japonya'ya gelmesi zor olacak" şeklinde açıkça belirtmiştir. Bunun üzerine, "O zaman oğullarımın adını haykırayım! Daehan, Minguk, Manse!" diyerek hızlı bir şekilde karşılık vermiştir. Ancak son zamanlarda, giriş yasağının kaldırılmış olup olmadığı belli olmamakla birlikte, 21 Aralık 2014 tarihinde yayınlanan The Return of Superman programında, Choo Sung-hoon ve Choo Sa-rang'ın yaşadığı Tokyo'ya ziyaret sahnesi gösterilmiştir.
Annesi, oyuncu kökenli milletvekili Kim Eul-dong olduğu için, üçüzlerin ünlülüğünden faydalanılarak seçim kampanyalarında politik bir araç olarak kullanılabileceği konusu gündeme geldi. 2008 ve 2012 seçimlerinde Song Il-gook, annesinin seçim kampanyalarına katıldı. Doğrudan destek kampanyasında bulunmasa da, Kim Eul-dong'un yer aldığı yerel seçimlerde ve yeniden yapılan seçimlerde her zaman üçüzler gündeme geldiği için, muhalefet partisi taraftarları arasında endişe vardı. 2016 seçimlerinde (Seul Songpa Bölgesi) annesi Kim Eul-dong'u destekledi. Kendi ifadesine göre, seçim kampanyalarına katılsa da katılmasa da eleştirileceğini belirterek, annesini desteklemeye karar verdi. Ayrıca, insanların endişe ettiği seçim kampanyası olayları yaşanmadı.