stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Çanakkale Savaşı'ndaki denizaltı faaliyetleri
İttifak Devletleri'nin denizaltı faaliyetleri

Osmanlı İmparatorluğu, Çanakkale Savaşı'nda denizaltı yönünden de müttefiki Almanya tarafından  desteklendi. Amiral Wilhelm Souchon aracılığıyla Almanya'dan Mart 1915'te denizaltı talep edildi. O tarihlerde Atlas Okyanusu, Cebelitarık ve Akdeniz'den bir denizaltı geçirilerek Kuzey Ege'ye gönderilmesi olanaksız olduğundan, görece daha küçük boyutlu denizaltılar demiryoluyla Adriyatik Denizi'ne gönderildi.
Almanya'dan bu şekilde gönderilen ilk denizaltı, Almanya'dan demiryoluyla Adriyatik kıyısındaki Pula Limanı'na gönderilip burada monte edilen UB-8'di. Bu arada U-21 denizaltısı komutanı Binbaşı Otto Hersing, kendi denizaltısıyla görev alma talebini üst makamlara iletti. Bizzat Berlin'e çağrılan Hersing, bu işte görevlendirildi. Daha sonra sırasıyla UC-13, UB-7, UB-14 ve UB-15 denizaltılarının Haziran 1915'te ulaşmasının ardından, İmparatorluk Donanması bünyesindeki İstanbul Filotillası oluşturuldu. Bu denizaltılardan UB-7, UB-8, UC-13 ve UC-15; Çanakkale Boğazı'nın güçlü akıntıları için zayıf kaldıkları düşünüldüğünden Karadeniz'de görev yaptı. Çanakkale Savaşı'nda İstanbul Filotillası'nın bir parçası olarak faaliyet gösteren Alman denizaltıları U-21 ve UB-14'tü.
Filotilla için gönderilen iki denizaltı, başına ise Marmara'ya ulaşamadan önce çeşitli kazalar geldi. İstanbul Filotillası'na katılmak üzere Adriyatik'ten hareket eden ve seyir planına göre 28 Mayıs'ta İzmir'de olması gereken UB-3, son telsiz mesajını İzmir'in 80 mil kadar açıklarından göndermişti. Pola Filotillası'nda görevli iken İstanbul Filotillası'na gönderilen UB-44 ise 8 Ağustos'ta hareket etmiş ancak yolculuğu sırasında iz bırakmadan kaybolmuştu.
İttifak Devletleri'nin denizaltı faaliyetleri > U-21

25 Nisan'da Kiel'den yola çıkan U-19 sınıfına ait Alman denizaltısı U-21, 25 Mayıs'ta Semadirek açıklarına ulaştı. Denizaltının komutanı Otto Hersing, pek çok geminin bu sularda denizaltı arama manevraları yaptığını gözlemledi ve bir süre sonra periskobu fark edildiği için dalmak zorunda kaldı. Seddülbahir açığından hareket ederek öğleye doğru Kabatepe-Arıburnu arasında periskoptan Triumph zırhlısını belirledi ve dalarak zırhlıya yaklaştı. Sabahtan itibaren Osmanlı mevzilerini ateş altında tutan zırhlı, o sıra öğle molasındaydı. Saat 12.30'da saldırı pozisyonu alan Hersing, tek torpidoyla zırhlıyı vasattan vurdu. Dokuz dakika içinde yan yattıktan sonra omurgası yukarı gelen zırhlı, 21 dakika sonra battı. Gemi mürettebatından 75 kişi ile 3 subay öldü. Triumph, 18 Mart 1915 deniz savaşından itibaren Kraliyet Donanması'nın Çanakkale'de kaybettiği Ocean, Irresistible ve Goliath'tan sonra dördüncü gemi oldu.
Hersing, Triumph'u torpilledikten sonra Semadirek yönünde çekildi. Bir yay çizerek iki gün sonra, 27 Mayıs'ta ise Seddülbahir açıklarına geldi. Saat 06.30'da periskobunu çıkararak çevreyi inceleyen Hersing, kıyıya yakın demirlemiş olan Majestic'i hedef aldı. U-21, zırhlının kıç tarafından, etrafından dolaşan tekneler arasında kalan 20 metrelik bir gedikten bir torpido gönderdi. Torpido, bu teknelerden hiçbirine çarpmadan hedefine ulaştı. Patlamadan sonra 4,5 dakika içinde yan dönen Majestic, sonrasında suya gömüldü. Yan yatmış vaziyette, gövdesinin bir bölümü su üstünde kaldı. Geminin batmasıyla hayatını kaybeden kişi sayısı ise kaynaklara göre 40-49 arasında değişiklik gösteriyordu. Mühimmat taşıyan Fransız nakliye gemisi Carthage'ı 4 Temmuz'da batırmasının ardından İstanbul'a döndü ve sonrasında Karadeniz'de görev yapmaya başladı.
İttifak Devletleri'nin denizaltı faaliyetleri > UB-14

Üsteğmen Heino von Heimburg komutasındaki UB I tipi Alman denizaltısı UB-14, Girit açıklarında arıza yapınca Bodrum Limanı'na yanaştı. Buradaki onarımdan sonra denizaltı, 13 Ağustos'ta Kuzey Ege'ye doğru hareket etti. İstanköy'ü geçtikten sonra, İskenderiye'den Gelibolu'ya, bölgede muharebe eden Britanya 29. Tümen'e ait bir takviye birliği ve bir sağlık ekibi taşıyan Royal Edward yolcu gemisini tespit etti. Heimburg, bir mil mesafeden bir torpido saldırısına girişti. Torpido, Royal Edward'ın kıç tarafında patladı. Altı dakika içinde sulara gömülen tekneden yaklaşık 700 kişi çevredeki gemilerce kurtarılırken 900'ün üzerinde kişi ise öldü.
UB-14, Ege Denizi'nde Marmara yönünde ilerlerken, Limni'nin 30 mil kadar açığında, 2 Eylül sabahı Gelibolu'ya bir ANZAK birliği taşıyan Southland isimli nakliye gemisine torpido saldırısında bulundu. Hasar alan gemi tahliye edilse de 40 kişi öldü. Denizaltı, boğazı geçtikten sonra 4 Eylül'de E7'yi, 5 Kasım'da ise E20'yi batırdı.
Sonuçları

Savaşta İtilaf Devletleri'ne ait 13 denizaltı, toplamda 27 kez Çanakkale Boğazı'nı geçme girişiminde bulunuldu. Bu girişimlerde 3 Britanya denizaltısı (E7, E15 ve E20), 3 Fransız denizaltısı (Joule, Mariotte ve Saphir) ve bir Avustralya denizaltısı (AE2) batarken; Fransız denizaltısı Turquoise, Osmanlı kuvvetleri tarafından ele geçirildi. Batan denizaltıların toplam tonajı 5.818 tondu. Osmanlı İmparatorluğu'nun bu denizaltı harekâtlarındaki gemi kayıpları ise toplam tonajı 21 bin ton olan 8 askerî gemi (Mesudiye ve Barbaros Hayreddin zırhlıları, Yarhisar muhribi, Peleng-i Derya ve Nur-ül Bahir gambotları, Nara ve Sakız destek gemileri) ile toplam tonajı 38.500 ton olan Şirket-i Hayriye ve Haliç Şirketi'ne ait 31 ticari gemiydi. Bunların yanı sıra 200'den fazla tekne ve mavna da batırılmıştı. Tüm bu kayıplarla birlikte toplam gemi kaybı 63.516 tonu buluyordu. Bu toplam içinde Fransız denizaltıları tarafından batırılanlar 2 nakliye gemisi, 5 buharlı tekne ve 14 yelkenliydi.
Esas olarak Gelibolu'daki kara muharebeleri boyunca Çanakkale Boğazı ve Marmara Denizi'nde yürütülen denizaltı faaliyetlerinde, doğrudan Osmanlı ve Alman gemilerine, dolaylı olarak 5. Ordu'nun lojistik desteğine kayıplar verdirildi. Bununla birlikte 5. Ordu'nun deniz üzerinden ikmalindeki bu zorlanmanın etkisi, cephedeki savaş gücünü düşürecek kadar büyük olmadı. Bununla birlikte asker nakliyatı Mayıs ayı ortalarından itibaren Trakya üzerinden kara yoluyla yapılmaya başlandı. Bu durumda 12 saat gerektiren nakliyat bir haftayı buluyordu. Diğer ikmal maddeleri sevkiyatı da kara yoluna kaydırıldı. Sonuç itibarıyla İtilaf Devletleri'nin denizaltı faaliyetleri cephe kuvvetlerinin ikmalini zor, zahmetli, zaman alıcı hale getirmiş ve en azından altı kat daha pahalıya mâl olmasına yol açmıştı. Özellikle mühimmat nakliyesinde yaşanan gecikmeler cephelerde belirgin sıkıntılar yaratmış, hatta bazı taarruzların ertelenmesine neden olmuştu. Bir diğer önemli ikmal malzemesi olan tıbbî malzeme sevkiyatındaki gecikmelerin de ölümcül olması tabidir. Bütün bunların sonucunda deniz yoluyla ikmal kademe kademe terk edildi. Müttefik Donanma Komutanlığı, Aralık 1915 itibarıyla Marmara Denizi'nde hedef yokluğundan denizaltı operasyonlarına son vermeye karar verdi.
B11
Saphir, Toulon'da, limanda beklerken (1914 öncesi)
Alman ve Osmanlı askerleri tarafından incelenen E15'in enkazı
Çanakkale Boğazı mayın hatları ve denizaltı ağı
Avustralya denizaltısı AE2
Britanya denizaltısı E14
Mariotte
Britanya denizaltısı E11, Gelibolu'daki faaliyetlerinin ardından üsse dönerken
Britanya denizaltısı E7
Çanakkale Boğazı'ndaki bir görevinin ardından, güvertede bulunan komutanı Binbaşı David de Beauvoir Stocks ile birlikte E2 (Ağustos 1915 civarı)
H1
E20 ve mürettebatı (1915)
U-21 (en ön sıranın en sağında)
Majestic batarken
SM UB-14, Otranto Boğazı'na doğru çekilirken, 1916
Pers İsyanı

Pers İsyanı veya Med-Pers Savaşı, MÖ 6. yüzyılın ortalarında Med Kralı Astyages'in Persis'e karşı yürüttüğü askeri bir seferdir. Klasik kaynaklar Persis'in Med yönetimine karşı ayaklanan Med Krallığı'nın bir vasalı olduğunu iddia etse de döneme ait kanıtlar bunu doğrulamamaktadır. Büyük Kiros önderliğindeki Persler, bazı savaşlardan sonra galip gelerek Med topraklarını fethedip Ahameniş İmparatorluğu'nu kurmuşlardır.
Çatışmayla ilgili temel kaynaklar Yunan tarihçi Herodot'un Tarihleri ve Babil Kralı Nabonidus'un iki çivi yazılı yazıtlarıdır. Babil metinleri, kesin savaşın ve Medya'nın başkenti Ekbatan'nın ele geçirilmesinin, en az üç yıl süren (MÖ 553-550) Med-Pers düşmanlıklarının yalnızca doruk noktası olduğunu ileri sürmektedir.
Muharebeler

Hyrba Muharebesi (MÖ 552)
Pers Sınırı Muharebesi (MÖ 551)
Pasargad Tepesi Kuşatması (M.Ö. 550)
Pasargad Muharebesi (MÖ 550)
Petek Pastanesi

Petek Pastanesi veya Karadeniz Petek Pastanesi, 1942 yılında beri Hatay'da faaliyet gösteren bir pastanedir. Hatay'daki en eski pastanedir.
Tarihçe

20. yüzyılın başında Moskova'da pastacılık yapmaya öğrenen ve orada pastane açan Çamlıhemşinli Hasan Usta, Ekim Devrimi sonrası mesleğini devam ettirmek için Türkiye'ye dönse de, Türkiye'de pastacılık sektörü olgunlaşmadığı için İran'a gider ve Tahran Pastanesi'ni 7 sene işletir. Ardından Türkiye'ye dönen Hasan Usta, 1939 yılında Hatay'ın İskenderun ilçesinde Hemşin Fırını'nı, 19 Mayıs 1942 tarihinde ise Hemşin Pastanesi adıyla ilk pastanesini açar. Pastaneyi açtığı dönemde 4 masası ve 16 sandalyesi vardı. Pastane, Hatay'da somun ekmek satan ilk işletme oldu. Hasan Alpagül, 18 sene boyunca pastaneyi işletti. 1968 yılında işletme, Petek Pastanesi adını aldı. Günümüzde ailenin 4. kuşak üyeleri tarafından işletilen pastanenin 2023 Kahramanmaraş depremlerine kadar Hatay'da 6 şubesi bulunuyordu. Bu şubelerden 4 tanesi depremde yıkılarak ya da denize karışarak kullanılamaz hale geldi. Aynı zamanda pastanenin Adana, Kıbrıs ve İzmir'de de şubeleri bulunmaktadır.
Ludwid Preis

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  11 Kasım 1971(1971-11-11)
Doğum yeri:  Passau, Batı Almanya
Ölüm tarihi:  27 Mayıs 2017 (45 yaşında)
Ölüm yeri:  Passau, Almanya
Boyu:  1,85 m (6 ft 1 in)
Teknik direktörlük kariyeri
| Yıllar |  Takım |   |   |
2003–2005:  1. SC Feucht (asistan)
2006–2010:  TSV Neustadt/Aisch
2010:  Baiersdorfer SV
2010–2012:  SC Eltersdorf
2013:  SpVgg Greuther Fürth II
2013:  SpVgg Greuther Fürth
2013:  SpVgg Greuther Fürth (asistan)
2013–2014:  SpVgg Greuther Fürth II
Ludwig Preis (d. 11 Kasım 1971- ö. 27 Mayıs 2017), Alman teknik direktördür. Mike Büskens'in görevden alınmasından sonra SpVgg Greuther Fürth takımının geçici olarak antrenörlüğünü yapmıştır. 11 Mart 2013'ten sezonun sonuna kadar yönetici Frank Kramer'e asistanlık yapıyordu. 2013/14 SpVgg U23 ekibini yönetti ancak sezon sonundan ayrıldı.
Preis uzun bir hastalığın ardından 27 Mayıs 2017'de geride iki kızı ve eşini bırakarak öldü. Öldüğünde herhangi bir kulüpte çalışmıyordu.
Victoria Woodhull

| Victoria Woodhull |
| --- | --- |

1870 tarihli fotoğrafı
Amerika Birleşik Devletleri Başkanlığı adayı (1872)
Kişisel bilgiler
Doğum: Victoria California Claflin 23 Eylül 1838(1838-09-23) Homer, Ohio, ABD
Ölüm: 09 Haziran 1927 (88 yaşında) Bredon, Worcestershire, Birleşik Krallık
Defin yeri: Yaklıdıktan sonra külleri İngiltere'nin güney kıyısındaki Newhaven'dan denize dağıtılmıştır
Vatandaşlığı: Amerikalı
Partisi: Eşit Haklar Partisi
Uzmanlık alanı: Siyaset, kadın hakları, kadınlara oy hakkı, feminizm, cinsel özgürlük, sivil haklar, kölelik karşıtlığı, borsa simsarlığı, gazetecilik
Evlilik(ler): Dr. Canning Woodhull (e. 1853; b. 1865)  Albay James Blood (e. 1865; b. 1876)  Sir John Biddulph Martin (e. 1883; ö. 1901)
Akraba(lar): Tennessee Claflin (kızkardeşi)
Çocuk(lar): Byron ve Zulu "Zula" Maude Woodhull
Mesleği: Süfrajet, siyasetçi, feminist, yazar, gazeteci, editör, gazete yayımcısı
İmzası: 
Resmî site: http://www.victoria-woodhull.com
Victoria Claflin Woodhull veya Victoria Woodhull Martin (23 Eylül 1838 Homer, Ohio, ABD – 9 Haziran 1927 Bredon, Worcestershire, Birleşik Krallık), ABD vatandaşı siyasetçi, aktivist, yazar, gazeteci, editör ve borsa simsarı. Kadınların oy kullanma hareketinin lideriydi. 1872 yılında Amerika Birleşik Devletleri Başkanlığı için aday oldu.
Hayatı

New York Menkul Kıymetler Borsası'ndaki ilk kadın borsa simsarıdır.
10 Mayıs 1872 tarihinde Eşit Haklar Partisi (Equal Rights Party) Victoria Woodhull'ı başkanlık seçimlerinde aday gösterdi. Fakat anayasadaki 35 yaş sınırına göre 9 ay eksiği nedeniyle seçim sonuçlarında oylarının listelenmemesine karar verildi.
Woodhull 1884 ve 1892 ABD başkanlık seçimlerinde de yine aday adayı oldu.
9 Haziran 1927 tarihinde Worcestershire bölgesindeki Bredon kasabasındaki Norton Park'ta hayatını sonlandırdı.
Günümüz kültürüne etkisi > Hakkında yazılan eser

Havelin, Kate (27 Haziran 2006). Victoria Woodhull: Fearless Feminist (İngilizce). Twenty-First Century Books. s. 112. ISBN 978-0-82255-986-3. Erişim tarihi: 10 Nisan 2020.
Günümüz kültürüne etkisi > Opera

Amerikalı ünlü besteci Victoria Bond, Woodhull için Mrs. President adlı bir opera besteledi. Operanın prömiyeri 2012 yılında Alaska eyaletindeki Anchorage şehrinde yapıldı.
Günümüz kültürüne etkisi > Sinema filmi

2017'nin Mart ayında Amazon Stüdyoları, Victoria Woodhull'un hayatını canlandıracak, onun adını taşıyacak bir sinema filmi tasarladıklarını ve filmde Woodhull'u canlandıracak oyuncunun Akademi ödüllü Brie Larson olacağını açıkladı.
Konuyla ilgili yayınlar > Woodhull'un eserleri

Woodhull, Victoria C. (2005) [1874]. Free Lover: Sex, Marriage and Eugenics in the Early Speeches of Victoria Woodhull. Seattle. ISBN 1-58742-050-3. Four of her most important early and radical speeches on sexuality as facsimiles of the original published versions. Includes: The Principle of Social Freedom (1872), The Scare-crows of Sexual Slavery (1873), The Elixir of Life (1873), and Tried as by Fire (1873–74).
Woodhull, Victoria C. (2005) [1893]. Lady Eugenist: Feminist Eugenics in the Speeches and Writings of Victoria Woodhull. Seattle. ISBN 1-58742-040-6. Seven of her most important speeches and writings on eugenics. Five are facsimiles of the original, published versions. Includes: Children—Their Rights and Privileges (1871), The Garden of Eden (1875, publ. 1890), Stirpiculture (1888), Humanitarian Government (1890), The Rapid Multiplication of the Unfit (1891), and The Scientific Propagation of the Human Race (1893).
Woodhull, Victoria C. (1870). Constitutional equality the logical result of the XIV and XV Amendments, which not only declare who are citizens, but also define their rights, one of which is the right to vote without regard to sex. New York.
Woodhull, Victoria C. (1871). The Origin, Tendencies and Principles of Government, or, A Review of the Rise and Fall of Nations from Early Historic Time to the Present. New York: Woodhull, Claflin & Company.
Woodhull, Victoria C. (1871). Speech of Victoria C. Woodhull on the great political issue of constitutional equality, delivered in Lincoln Hall, Washington, Cooper Institute, New York Academy of Music, Brooklyn, Academy of Music, Philadelphia, Opera House, Syracuse: together with her secession speech delivered at Apollo Hall.
Woodhull, Victoria C. Martin (1891). The Rapid Multiplication of the Unfit. New York.
1860'larda Victoria Woodhull.
Cabinet card of Woodhull Ünlü fotoğrafçı Mathew Brady tarafından 1866 - 1873 yılları arasında çekilen, o dönem yaygınlaşan 4 1⁄4 ilâ 6 1⁄2 inçlik Cabinet card fotoğraf.
Alex Padilla

| Alex Padilla |
| --- | --- |

Resmî portre, 2021
Amerika Birleşik Devletleri Senatörü Kaliforniya
Görevde
Makama geliş  20 Ocak 2021
Yerine geldiği: Kamala Harris
30. Kaliforniya Eyalet Sekreteri
Görev süresi 5 Ocak 2015 - 18 Ocak 2021
Vali: Jerry Brown Gavin Newsom
Yerine geldiği: Debra Bowen
Yerine gelen: Shirley Weber
Görev süresi 4 Aralık 2006 - 30 Kasım 2014
Yerine geldiği: Richard Alarcon
Yerine gelen: Connie Leyva
Los Angeles Kent Konseyi Başkanı
Görev süresi 4 Temmuz 2001 - 1 Ocak 2006
Yerine geldiği: Ruth Galanter
Yerine gelen: Eric Garcetti
Los Angeles Kent Konseyi Üyesi
Görev süresi 1 Temmuz 1999 - 4 Aralık 2007
Yerine geldiği: Richard Alarcon
Yerine gelen: Richard Alarcon
Kişisel bilgiler
Doğum: 22 Mart 1973 (51 yaşında) Los Angeles, Kaliforniya, ABD
Partisi: Demokratlar
Evlilik(ler): Angela Monzon (e. 2012)
İmzası: 
Alejandro “Alex” Padilla (d. 22 Mart 1973), 2021 yılından bu yana Kaliforniya'dan kıdemli Amerika Birleşik Devletleri senatörü olarak görev yapan Amerikalı bir siyasetçidir. Demokrat Parti üyesi olan Padilla, 2015-2021 yılları arasında Kaliforniya'nın 30. eyalet sekreteri olarak görev yaptı ve Kaliforniya Eyalet Senatosu ve Los Angeles Şehir Konseyi üyesiydi.
Vali Gavin Newsom, dönemin Senatörü Kamala Harris'in Amerika Birleşik Devletleri Başkan Yardımcısı seçilmesinin ardından Padilla'yı Amerika Birleşik Devletleri Senatosu'na atadı; Harris, yeni seçilen başkan yardımcısı ve Senato başkanı olarak 20 Ocak 2021'de Padilla'ya yemin ettirdi. Kasım 2022'de yapılan iki seçimde de Padilla, Harris'in görev süresini tamamlamak üzere özel bir seçim kazandı ve Cumhuriyetçi aday Mark Meuser'i her ikisinde de yenerek tam Senato dönemi için seçildi.
Padilla, 29 Eylül 2023 tarihinde Dianne Feinstein'ın ölümü üzerine Kaliforniya'nın kıdemli senatörü oldu.
Erken dönem yaşamı ve eğitimi

Padilla, doğduğu yer olan Los Angeles'ta tanışıp evlenmeden önce Meksika'dan, Jalisco ve Chihuahua'dan göç eden Santos ve Lupe Padilla'nın üç çocuğundan biridir. Los Angeles, Pacoima'da büyüdü ve kuzeydoğu San Fernando Vadisi'ndeki San Fernando Lisesi'nden mezun oldu. Massachusetts Institute of Technology'den (MIT) 1994 yılında makine mühendisliği diploması almıştır. Coro Fellows Güney Kaliforniya Programından 1995 yılında mezun olmuştur.
Erken dönem kariyeri > Los Angeles

Mezun olduktan sonra Pacoima'ya geri dönen Padilla, kısa bir süre Hughes Aircraft'ta mühendis olarak çalıştı ve burada uydu sistemleri için yazılım yazdı.
Padilla, MIT'nin eski yönetim kurulu üyesi ve 6.000'den fazla Latin kökenli ABD yetkilisinin üye olduğu Ulusal Seçilmiş ve Atanmış Latin Yetkililer Birliği'nin (NALEO) başkanıdır. 2005'ten bu yana Amerikan Diyabet Derneği Los Angeles Liderlik Konseyi'nin başkanlığını yürütmektedir.
Padilla, 1995 yılında Demokrat Parti üyesi olarak siyasete başladı ve bunun nedeni kısmen, yasadışı göçmenlerin kamu eğitimi de dahil olmak üzere acil olmayan tüm kamu hizmetlerinden dışlayan 187. Kaliforniya Önerisi'ne (1994) verdiği tepkiydi. Önerge, hem yasal hem de yasadışı Latin Amerikalı göçmenlere karşı nativist bir tepki olarak eleştirilmişti. Padilla'nın ilk profesyonel görevi Senatör Dianne Feinstein'ın kişisel asistanlığını yapmak olmuştur. Daha sonra 1996'da Meclis Üyesi Tony Cárdenas, 1997'de Meclis Üyesi Gil Cedillo ve 1998'de Eyalet Senatörü Richard Alarcon için kampanya yöneticisi olarak görev yaptı. Hepsi de seçimleri kazandı.
ABD senatörlüğü (2021–günümüz) > Atanması

Ağustos 2020'de Demokratların başkan adayı Joe Biden, Kaliforniya Senatörü Kamala Harris'i başkan yardımcısı adayı olarak seçti. Biden genel seçimleri kazandıktan sonra Padilla, Harris'in Senato'daki ardılı olarak olası bir tercih olarak anıldı. Vali Newsom onun yerine atama yetkisine sahipti. Aralık 2020'de Newsom, Padilla'yı koltuğa atayacağını açıklayarak onu Kaliforniya'nın ilk Hispanik senatörü ve 1993'te emekli olan Alan Cranston'dan bu yana Kaliforniya'dan seçilen ilk erkek ABD senatörü yaptı. Newsom'un kimi atayacağına ilişkin spekülasyonlar sırasında, Kaliforniya'nın kıdemli senatörü Dianne Feinstein, Padilla'yı destekledi. Padilla'nın yerine Kaliforniya eyalet sekreteri olarak Newsom, eyalet meclis üyesi Shirley Weber'i atadı.
Kaliforniya nüfusunun %40'ını oluşturan Latinlerin çoğu Padilla'nın atanmasını desteklerken, Harris'in yerine başka bir siyah kadının atanmasını isteyen bazı siyahi liderler bunu eleştirdi. San Francisco Belediye Başkanı London Breed, Padilla'nın atanmasını “Afro-Amerikan toplumu için gerçek bir darbe” olarak nitelendirdi.
Kişisel yaşamı

Padilla 2012 yılında Angela Monzon ile evlendi. Padilla çiftinin üç oğulları var ve Los Angeles'ın San Fernando Vadisi'nde Porter Ranch mahallesinde yaşıyorlar. 2015'in sonlarında ve 2016'nın başlarında Aliso Kanyonu gaz sızıntısı Padilla'ları geçici olarak evlerinden etmiştir.
Padilla, 2000 yılında belediye meclisi üyesi olurken
Resmi Eyalet Sekreterliği fotoğrafı
Padilla 2019 Kaliforniya Demokrat Partisi Eyalet Kongresinde katılımcılarla konuşuyor.
117'nci Kongre döneminde Padilla
Paul von Hatzfeldt

| Paul von Hatzfeldt |
| --- | --- |

Almanya Dışişleri Bakanı
Görev süresi 16 Temmuz 1881 - 24 Ekim 1885
Hükümdar: I. Wilhelm
Şansölye: Otto von Bismarck
Yerine geldiği: Clemens Busch
Yerine gelen: Herbert von Bismarck
Almanya'nın Birleşik Krallık Büyükelçisi
Görev süresi 23 Kasım 1885 - 14 Kasım 1901
Yerine geldiği: Georg Herbert Münster
Yerine gelen: Paul Wolff Metternich
Almanya'nın Türkiye Büyükelçisi
Görev süresi 12 Temmuz 1878 - 15 Temmuz 1881
Yerine geldiği: Prens VII. Heinrich
Yerine gelen: Joseph Maria von Radowitz
Almanya'nın İspanya Büyükelçisi
Görev süresi 20 Ağustos 1874 - 12 Temmuz 1878
Yerine geldiği: Julius von Canitz und Dallwitz
Yerine gelen: Eberhard zu Solms-Sonnenwalde
Kişisel bilgiler
Doğum: 8 Ekim 1831(1831-10-08) Düsseldorf, Prusya Krallığı
Ölüm: 22 Kasım 1901 (70 yaşında) Londra, Birleşik Krallık
Evlilik(ler): Helene Moulton (e. 1863; ö. 1901)
Çocuk(lar): 3
Bitirdiği okul: Berlin Humboldt Üniversitesi
Mesleği: Diplomat, siyasetçi
Melchior Hubert Paul Gustav Graf von Hatzfeldt-Wildenburg, (8 Ekim 1831 – 22 Kasım 1901) Alman İmparatorluğu'nun 1881–1885 yılları arasında Dışişleri Bakanlığı görevini yapan siyasetçi ve diplomattı. Bu görevinden başka Almanya'nın Osmanlı İmparatorluğu, Birleşik Krallık ve İspanya'daki büyükelçiliğini de yapmıştır. Uzun yıllar beraber çalıştığı Şansölye Otto von Bismarck, Hatzfeldt için "diplomatik ahırdaki en iyi at" (das beste Pferd im diplomatischen Stall) ifadesini kullanmıştır.
Hayatı > Ailesi ve eğitimi

Paul von Hatzfeldt, 8 Ekim 1831'de Kontes Sophie von Hatzfeldt ile Kont Edmund von Hatzfeldt-Wildenburg arasındaki evliliğin en küçük çocuğu olarak Düsseldorf'ta dünyaya geldi. Kardeşleri Alfred (1825–1911) ve Melanie (1828–1911) gibi onun da çocukluğu ve gençliği çalkantılı ve kopuk aile ilişkileri geçti. Anne ve babası 1830'ların başında ayrıldıktan sonra, Paul'ün velayeti konusunda uzun süren anlaşmazlıklar ortaya çıktı. 1841'de babası onun Potsdam'daki askeri okula gitmesini istedi. Ancak annesi oğlunu askeri okuldan erken terhis edilmesini sağladı ve kendi gözetiminde büyüttü. Hatzfeldt annesinin aracılığıyla Ferdinand Lassalle ve işçi hareketinin fikirleriyle tanıştı. Lassalle, Julius Wulff, Ferdinand Freiligrath, Louis Kugelmann ve diğerleriyle birlikte 1848–1849 Alman devrimleri sırasında Düsseldorf'ta, kurulan ve amacı "sosyal demokrasi" ve "kızıl cumhuriyet" olan siyasi bir örgüt olan Halk Kulübü'nün (Volksklub) öncülerinden biriydi. Ancak daha sonra bu görüşlerinden uzaklaştı.
Nisan 1851'de, özel öğretmenler tarafından verilen okul bitirme sınavını geçerek Berlin'de hukuk ve siyaset bilimi okudu. 1857 yazında birinci kamu sınavını kazanarak mezun oldu. Berlin Belediye Mahkemesi'nde stajyer avukat olarak çalışırken, daha sonra özel meclis üyesi olacak ve hayatının geri kalanında yakın bir dostluk kuracağı Friedrich August von Holstein ile tanıştı.
Kişisel hayatı

Hatzfeldt, Paris'teki görevi sırasında 24 Kasım 1863'te New Yorklu emlak simsarı Charles Frederick Moulton ve Cesarinne Jeanne Moulton'un 17 yaşındaki kızı Helene Moulton (3 Eylül 1846 – 9 Nisan 1918) ile evlendi. 1886'da boşanmalarına rağmen iki yıl sonra kızlarının Hohenlohe Prensi Maximillian ile evlenebilmesi için yeniden evlendiler. Çiftin üç çocukları oldu:
Helene "Nelly" Susanne Pauline Hubertine Luise (1865–1901): Prens Hugo zu Hohenlohe-Öhringen'in oğlu ve Hohenlohe-Öhringen Prensi August'un torunu olan Prens Max Anthon Karl von Hohenlohe-Öhringen (1860–1922) ile evlendi.
Paul "Hermann" Karl Hubert (1867–1941), Diplomat Baron Ferdinand Eduard von Stumm'un kızı Maria von Stumm (1882–1954) ile evlendi. Babası gibi diplomattı.
"Marie" Augusta Cesarinne Melanie (1871–1932), kız kardeşinin kocasının kardeşi Prens Friedrich Karl von Hohenlohe-Öhringen (1855–1910) ile evlendi.