İngiltere
Tarihçe > Erken Modern Çağ

Tudor Dönemi'nde İngiltere'de denizcilik gelişmeye başladı ve Keşif Çağı'nda keşifler yoğunlaştı. VIII. Henry, boşanmasıyla ilgili sorunlar nedeniyle, 1534'te İngiltere Kilisesi'nin hükümdarı kilisenin başı ilan eden Üstünlük Kanunları uyarınca Katolik Kilisesi ile olan iletişiminden koptu. Avrupa Protestanlığının çoğunun aksine, bölünmenin kökleri teolojik olmaktan çok politikti. Ayrıca 1535-1542 kanunlarıyla atalarının toprakları Galler'i yasal olarak İngiltere Krallığı'na dahil etti. Henry'nin kızları I. Mary ve I. Elizabeth'in hükümdarlıkları sırasında iç dini çatışmalar yaşandı. I. Mary ülkeyi tekrar Katolikliğe geri götürürken I. Elizabeth ise Anglikanizmin üstünlüğünü güçlü bir şekilde öne sürerek tekrar Katoliklikten ayrıldı. Tudor Dönemi'nde I. Elizabeth'in saltanatını kapsayan Elizabeth Dönemi, genellikle İngiliz Rönesansı'nın zirvesini temsil eden ve büyük sanatın, dramanın, şiirin, müziğin ve edebiyatın geliştiği İngiltere tarihinin altın çağı olarak kabul edilir. Bu dönemde İngiltere merkezi, iyi organize edilmiş ve etkili bir hükûmete sahipti.
Amerika kıtasındaki ilk İngiliz kolonisi 1585 yılında kaşif Walter Raleigh tarafından Virginia'da kuruldu. 1588 yılında Lord Howard komutasındaki İngiliz filosu, İngiltere'yi işgal etmek ve Katolik monarşisini yeniden kurmak isteyen bir İspanyol Armadası'nı geri püskürtüldü. İngiltere, bu dönemde İspanyolların yanı sıra Doğu Hindistan Şirketi ile Doğu'da Hollandalılar ve Fransızlarla da rekabet ediyordu. Adanın siyasi yapısı, 1603 yılında İngiliz çıkarlarına uzun süredir rakip olan İskoçya kralı VI. James'in I. James adıyla İngiltere tahtını devralmasıyla değişti ve böylece kişisel bir birlik oluştu. I. James, kendisini Büyük Britanya kralı ilan etse de bunun İngiliz hukukunda hiçbir temeli yoktu.
Çatışan siyasi, dini ve sosyal konumlara dayanan İngiliz İç Savaşı, parlamentoyu destekleyenler ile halk arasında sırasıyla Roundheads ve Cavaliers olarak bilinen Kral I. Charles'ın destekçileri arasında gerçekleşti. Bu, İskoçya ve İrlanda'yı kapsayan daha geniş, çok yönlü Üç Krallık Savaşları'nın iç içe geçmiş bir parçasıydı. Savaşın sonunda parlamenterler galip geldi, I. Charles idam edildi ve krallığın yerini İngiltere Topluluğu aldı. Parlamento güçlerinin lideri Oliver Cromwell, 1653'te kendisini Lord Protektör ilan etti ve bunu bir kişisel yönetim dönemi izledi. Cromwell'in ölümü ve oğlu Richard'ın Lord Protektör görevinden istifasının ardından, II. Charles, 1660 yılında Restorasyon adı verilen bir hareketle hükümdar olarak geri dönmeye davet edildi. Artık anayasal olarak kral ve parlamentonun birlikte yönetmesi gerektiği belirlenmişti ancak pratikte bu durum bir sonraki yüzyıla kadar tam olarak sağlamlaştırılmadı. 1660 yılında Kraliyet Cemiyeti'nin kurulmasıyla bilim büyük ölçüde teşvik edildi.
1666'da meydana gelen Büyük Londra Yangını Londra'yı tamamen yok etti, ancak Christopher Wren'in planıyla yeniden inşa edildi. 17. yüzyılın ortalarından sonlarına doğru Toryler ve Whigler olmak üzere iki siyasi grup ortaya çıktı. Toryler başlangıçta Katolik Kral II. James'i desteklese de, 1688 Muhteşem Devrim sırasında Whiglerle birlikte bazıları Hollanda Prensi Orange William'ı James'i yenmeye ve kral olmaya davet etti. Özellikle kuzeydeki bazı İngilizler Jakobittiler ve James ve oğullarını desteklemeye devam ettiler. İngiltere ve İskoçya parlamentoları anlaşmaya vardıktan sonra iki ülke, 1707'de Büyük Britanya Krallığı'nı oluşturmak için siyasi birliğe katıldı. Birliğe uyum sağlamak için her birinin hukuk ve ulusal kiliseleri gibi kurumları ayrı kaldı.