stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Özyönetimli sosyalizm
İşçi konseyleri

İş konseyleri, başlangıçta büyük işletmelerde gerçek özyönetim güçlerine dönüşecek şekilde tasarlandı. 23 Aralık 1949'da Boris Kidrič ve Đuro Salaj tarafından imzalanan işçi konseylerinin kurulması ve işleyişine ilişkin Talimat kabul edildi. İşçi konseylerinin fabrikanın tüm meselelerine aktif olarak katılması öngörülmekteydi.
İlk İşçi Konseyi 31 Aralık 1949'da Split yakınlarındaki Solin'deki Prvoborac çimento fabrikasında kurulmasına karar verildi.
İşçi Konseyi'nin Sovyet pratiğinin ve Sovyet bürokrasisinin yadsınmasını temsil etmesi, daha fazla üretim için ve işçilerin endüstri yönetimine dahil edilmesi ve devletin sönümlenmesi için bir teşvik edilmesi gerekiyordu. Proletaryanın iktidara gelmesiyle devletin ölümü fikri Karl Marx'tan gelmektedir.
İşçi konseylerinin 15 ve 120 üyesi vardı. Üyeleri atama ve değiştirme sırasında genel, doğrudan ve gizli oylama ile yapılıyordu.[kaynak belirtilmeli] Kolektif bir organ olarak, fabrikanın çalışmaları hakkında karar vermesi gerekiyordu: iş sonuçları, yönetim kurulunun atanması ve görevden alınması vb.
İşçi Konseyi teorisi, devletin ekonominin yönetimindeki rolünü reddetti ve böylece sosyalizmde yeni bir sosyo-ekonomik ilişkiler dizisi öngördü. Özyönetim ve ademi merkeziyetçiliğin, savaş sonrası yıllarda yaratılan sosyalizmin idari sistemini ortadan kaldırması gerekiyordu.
Ancak pratikte özyönetim fikrinin öngördüğü devletin ekonomiden ayrılması hiçbir zaman uygulanmadı. Bunun en iyi kanıtı, beş yıllık planların devam etmesidir. Bununla birlikte, yönlendirilmiş planlamanın yerini temel oranlı planlama aldı ve fabrikalara eylemlerinde belirli bir bağımsızlık ve fonlar yoluyla yeni bir finansman yolu verildi.
Yerel yönetim reformu

İlke olarak işçilere fabrika işlerini yönetme hakkı verildiği için, yerel özyönetimde de özyönetim ruhuyla reform yapmak gerekiyordu. 1952 tarihli yasa ile Halk Komitelerine yerel halkı doğrudan ilgilendiren konularda yetkiler verildi. Yerel topluluğun toplumsal, sosyal ve kültürel gelişimi tamamen onlar tarafından yürütülmeliydi. Bunun, Marx'ın komünler konusundaki teorik pozisyonuna yaklaşması gerekiyordu.
1953 tarihli anayasa hukuku ve özyönetim

Anayasa kanunu taslağı üzerindeki çalışmalar 1951'de başladı. Anayasayı hazırlayanlar, "bürokrasiden arındırma, demokratikleştirme ve ademi merkeziyetçilik" içinde çalıştılar. YKP'nin yönetici yapısı, bürokrasiyi kırmaya takıntılıydı. Bu yasada, Federal Konsey ve Üreticiler Konseyi ile iki meclisli Ulusal Meclis muhafaza edildi.
Halk Konseyi'nin varlığı sona erdi. Üreticiler Konseyi üyeleri, işçi konseylerinin temsilcileriydi. Marx'ın Proletarya diktatörlüğü fikrini kurumsallaştırması gerekiyordu.
13 Ocak 1953'te kabul edilen Anayasa Kanunu, 1950'den 1952'ye kadar ekonomideki değişiklikleri kapsıyordu. İşçi konseylerinin, üretici konseylerinin, seçmen meclislerinin, referandumların varlığı onaylandı.[kaynak belirtilmeli]
SKJ ve özyönetimdeki değişiklikler

Özyönetimin getirilmesiyle ekonominin tamamen değişmesi, YKP'de oybirliğiyle onay bulmadı. Pek çok yerel lider değişiklikleri anlamadı, bu nedenle başlangıçta işçi konseyleri fabrikalarda yalnızca danışman rolüne indirgendi.[kaynak belirtilmeli] Bazıları, özyönetimin sendikaların varlığını sorgulamaya yol açtığına inanıyor ve bazı komünistler, örgütsüzlükten ve güçlerini kaybetmekten korkuyorlardı.
YKP Altıncı Kongresi, partinin kendisi için son derece önemlidir. Kongrenin ele aldığı temel sorun, partinin özyönetim koşullarındaki rolüydü. Kongre 2-7 Kasım 1952 tarihleri arasında yapılmıştır. Diğer şeylerin yanı sıra, dünyanın blok bölünmesini, saldırgan siyaseti ve sömürgeciliği kınadı. Tito'nun revizyonu övülürken, Stalin'in komünizm yorumu eleştirildi ve özyönetimin getirilmesi, sosyalist toplumsal ilişkilerin gelişmesinde bir dönüm noktası olarak nitelendirildi. Buna göre, Partinin devlet ve toplum hayatındaki doğrudan yönetici ve komutan olarak önceki rolü bir kenara bırakıldı. Bunun yerine, Partinin bir bütün olarak işçi sınıfının ve devletin öncüsü olması ve üyelerini onun çizgisini veya görüşlerini benimsemeye ikna etmesi gerekiyordu.[kaynak belirtilmeli]
YKP, özyönetim ve ekonomide değişiklikler getirerek kendini değiştirdi. Daha da kitlesel hale geldi ve kendisine, kendi kendini yöneten bir toplum inşa etmek için devrimci güçleri yönlendirme görevini verdi.[kaynak belirtilmeli] Buna göre adı Yugoslavya Komünistler Birliği olarak değiştirildi. Aynı şekilde, Yugoslavya Halk Cephesi'nin adı kısa süre sonra Yugoslavya Emekçi Halkının Sosyalist İttifakı olarak değiştirildi. Yugoslavya Sosyalist Gençlik Birliği, özyönetim koşullarında daha bağımsız gelişme için bir teşvik edildi.
Seymen, Bulgaristan

| Seymen Симеоновград |
| --- | --- |
Belediye
Simeonovgrad belediyesi

SeymenSeymen'in Bulgaristan'daki konumu
Ülke:  Bulgaristan
İl: Hasköy
İdare
 • Belediye başkanı: Milena Rangelova (Reformist Blok)
Yüzölçümü
 • Belediye: 222.94 km²
Nüfus (2009)
 • Belediye: 8.762
 • Kent: 6,853
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Resmî site www.simeonovgrad.bg
Seymen (Bulgarca: Симеоновград Simeonovgrad), Bulgaristan'ın Hasköy ilinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Yüzölçümü 222.94 km² olan şehrin nüfusu 2015 yılı itibarı ile 8,762'dir.
Yerleşim birimleri

Seymen belediyesine bağlı yerleşim yerleri;
Dryanovo
Kalugerovo
Konstantinovo
Navasen
Pyasaçevo
Svirkovo
Seymen
Troyan
Tyanevo
Sepoy

1862 Haydarabad, Hindistan sepoyu
Sepoy (Farsça: سپاهی sipâhi "asker" anlamına gelen) Avrupa kolonicileri için hizmet etmiş eski Hint askerî birliği üyelerine verilen İngilizce bir unvandır. Genelde Hint Ayaklanması  (Sipahi isyanı ya da Sepoy isyanı) çevirileriyle tarihte Sepoy Mutiny olayı olarak karşımıza çıkmaktadır. Günümüzde modern Hint, Pakistan ve Bangladeş ordularında “özel” askerlerin rütbesi için kullanılmaktadır.
Sepoy piyadeleri 1857 Hint İsyanı'nda Birleşik Krallık'a karşı tasviri resim.
“'Minyatür Dünya: Hindistan'” kitabından (1820) Frederic Shoberl'in el boyaması sepoy gravürü
Etimoloji

Sepoy ya da "sipāhi" kelimesi Osmanlı ordusu rütbesinde kullanılan ordu ve asker anlamlarına gelen Farsça sipah kelimesinden türetilmiştir. Avrupa koloni devletlerinde Doğu Hindistan Şirketi için görev yapmış olan birlik, dolayısıyla İngiliz Hint Ordusunda (1858-1947) piyade olarak yer almıştır. Başlangıçta, düzenli üniforma veya disipline sahip olmayan, Hindu ya da Müslüman askerler için kullanılmıştır.
Geleneksel tarihe göre inançlarına aykırı olan hayvansal yağlardan üretilmiş silah fişeklerini zorla kullandırılmış olmaları ve başka sebeplerden dolayı İngiliz Doğu Hindistan Şirketi'ne karşı bir ayaklanma başlatmışlardır.
Daha sonra genel olarak Hindistan'daki Avrupalı güçlerin hizmetindeki tüm yerel askerler için kullanılmıştır. İngiliz Doğu Hindistan Şirketi ordusunun 300.000 nüfuslu ordusunun yaklaşık yüzde doksan altısını oluşturan sepoylar, şirketin ve bölgenin güvenliğinden sorumlu olmuşlardır.
Hizmetleri

İlk olarak Hindistan'daki yerel askerî birlikler olarak görev yapan sepoylar sonrasında kolonici Avrupa ülkelerinin düzenli ordularında resmi rütbelerle yer almışlardır. Sömürgeci İngiltere, Fransa ve Portekiz İmparatorluğu için resmi askeri görev yapmışlardır.
Konuyla ilgili yayınlar

V. A. Stuart: “The Sepoy Mutiny” McBooks Press (19 Şubat 2003) (İngilizce) ISBN 978-0935526998
Edmund Candler: “The Sepoy” (ilk basım 1919) Lancer InterConsult 2008 (İngilizce) ISBN 978-0979617454
Boris Mollo: The Indian Army, Blandfort Press, 1981, (İngilizce) ISBN 0-7137-1074-8
G.F. MacMunn: The Armies of India, Londra 1911, (İngilizce) ISBN 969-35-1705-9
T.A. Heathcote: Indian Army: The Garrison of British Imperial India, 1822-1922, Vancouver 1974, (İngilizce) ISBN 0-7153-6635-1
20. yüzyıl İngiliz Hint ordusunda bir Avan sepoyu
Sivrikese, Havza

| Sivrikese |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Samsun
Koordinatlar: 41°03′00″N 35°39′32″E﻿ / ﻿41.05°K 35.659°D﻿ / 41.05; 35.659
Ülke:  Türkiye
İl: Samsun
İlçe: Havza
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 837
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0362
İl plaka kodu: 55
Posta kodu: 55700
Resmî site 
Sivrikese, Samsun ilinin Havza ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Eski bir Osmanlı mahallesidir. İsmini mahallenin kırsalında bulunan kilise kalıntılarından almıştır.
Coğrafya

Samsun iline 95 km, Havza ilçesine 9 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 743
2000: 837    
1997: 909
| g t Havza'nın mahalleleri |
| --- | --- |
 19 Mayıs  25 Mayıs  Ağcamahmut  Ağdırhasan  Arslançayırı  Aşağıyavucak  Aşağısusuz  Bahçelievler  Başpelit  Bekdiğin  Belalan  Beyköy  Beyören  Boyalı  Boyalıca  Celil  Cevizlik  Çakıralan  Çamyatağı  Çay  Çayırözü  Çelikalan  Çeltek  Çiftlikköy  Değirmenüstü  Demiryurt  Dereköy  Doğançayır  Dündarlı  Ekinpınarı  Elmacık  Ereli  Erikbelen  Ersandık  Esenbey  Eymir  Gelincik  Gidirli  Göçmenler  Güvercinlik  Hacıbattal  Hacıdede  Hecinli  Hilmiye  Ilıca  İcadiye  İmaret  İmircik  İnönü  Kaleköy  Kamlık  Karabük  Karageçmiş  Karahalil  Karameşe  Karga  Karşıyaka  Kayabaşı  Kayacık  Kemaliye  Kıroğlu  Kirenlik  Kocaoğlu  Kocapınar  Kuşkonağı  Küflek  Medrese  Memduhiye  Meryemdere  Mesudiye  Mısmılağaç  Mürsel  Orhaniye  Ortaklar  Paşapınarı  Pınarçay  Sivrikese  Sofular  Sondaj  Şerifali  Şeyhali  Şeyhkoyun  Şeyhler  Şeyhsafi  Taşkaracaören  Tekkeköy  Tuzla  Uluçal  Üniversite  Yağcımahmut  Yaylaçatı  Yazıkışla  Yenimahalle  Yenice  Yenimescit  Yeşilalan  Yukarısusuz  Yukarıyavucak 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
İskandinav Kurulu Müzik Ödülü

İskandinav Kurulu Müzik Ödülleri, İskandinav Kurulunun müzik komitesi NOMUS tarafından verilen müzik ödülleridir. Her iki yılda bir dağıtılan ödüller, hayatını kaybetmemiş müzisyenlerin ürettikleri eserlere verilir.
İskandinav Kurulu Müzik Komitesi (NOMUS)

İskandinav Kurulunun dört tane sanat komitesi vardır. Bunlar:
İskandinav Edebiyat Komitesi (NORDBOK)
İskandinav Müzik Komitesi (NOMUS)
İskandinav Gösteri Sanatları Merkezi (NordScen)
İskandinav Sanat Enstitüsü (NIFCA)'dır.
NOMUS, beş İskandinav ülkesinden, yani Danimarka, İzlanda, Norveç, İsveç ve Finlandiya'dan ikişer delege ve Grönland, Faroe Adaları ve Åland'dan görevlendirilen gözlemcilerden oluşur. NOMUS Ödülleri, İskandinavya'daki müzikal işbirliklerini teşvik edici bir misyona sahiptir ve bu bağlamda gerçekleşecek müzikal performanslara, seminerlere, konferanslara, çeşitli çalışmalara ve eğitici derslere katkı sağlamayı bir amaç haline getirmiştir.
İskandinav Kurulu Müzik Ödülleri

Müzik ödülleri ilk olarak 1965 yılında verilmiş ve 1990 yılına kadar üç yılda bir düzenlenmesine karar verilmiştir. 1990 yılından sonra ise bu ödüllerin her yıl dağıtılması ve ödülü kazanan müzisyenlere 350.000 Danimarka kronu verilmesi uygun görülmüştür.
Ödülü kazananlar

Bugüne kadar bu ödülü kazananlar aşağıdaki listedeki gibidir:
1965 Aniara (opera) - Karl-Birger Blomdahl,  İsveç
1968 Tredje symfonien - Joonas Kokkonen,  Finlandiya
1970 Drömmen om Thérése (arenaopera) - Lars Johan Werle,  İsveç
1972 Eco (soprano solo, koro, orkestra) - Arne Nordheim,  Norveç
1974 Gilgamesh (opera) - Per Nørgård,  Danimarka
1976 Konsert för flöjt och orkester - Atli Heimir Sveinsson,  İzlanda
1978 Ryttaren (opera) - Aulis Sallinen,  Finlandiya
1980 Symfoni/Antifoni - Pelle Gudmundsen-Holmgreen,  Danimarka
1982 Utopia - Åke Hermansson,  İsveç
1984 De ur alla minnen fallna (ağıt) - Sven-David Sandström,  İsveç
1986 Poemi for solo violin and string orchestra - Hafliði Hallgrímsson,  İzlanda
1988 Kraft (senfonik orkestra) - Magnus Lindberg,  Finlandiya
1990 Gjennom Prisme (çello, orkestra) - Olav Anton Thommessen,  Norveç
1991 Niels-Henning Ørsted Pedersen, Jazz müzik bas gitaristi, sanatçı ödülü,  Danimarka
1992 Symfoni nr 1 by Anders Eliasson,  İsveç
1993 Mellersta Österbottens Kammarorkester, sanatçı ödülü,  Finlandiya
1994 Det sjungande trädet (opera) - Erik Bergman,  Finlandiya
1995 Eric Ericson, koro şefi, sanatçı ödülü,  İsveç
1996 Sterbende Gärten (komçerto) - Bent Sørensen,  Danimarka
1997 Björk, şarkıcı, sanatçı ödülü,  İzlanda
1998: Klarnet konseri - Rolf Wallin,  Norveç
1999 Leif Segerstam, orkestra şefi, sanatçı ödülü,  Finlandiya
2000 Lonh - Kaija Saariaho,  Finlandiya
2001 Palle Mikkelborg, trompetçi,  Danimarka
2002 Symphony no. 1 - Oceanic Days - Sunleif Rasmussen,  Faroe Adaları
2003 Mari Boine, şarkıcı, sanatçı ödülü,  Norveç
2004 Gudrun's 4th song by Haukur Tómasson,  İzlanda
2005 Ensemble Cikada,  Norveç
2006 ...fetters... - Natasha Barrett,  Norveç
2007 The Eric Ericson Chamber Choir -  İsveç
2008 Miki Alone - Peter Bruun,  Danimarka
2009 Kari Kriikku, klarnetçi,  Finlandiya
2010 Lasse Thoresen, besteci,  Norveç
2011 Mats Gustafsson, saksafonist,  İsveç
İsmail Erkal

İsmail Erkal (1989, Kemer, Antalya), Türk başpehlivandır. Kemer Belediyespor kulübü adına mücadele etmektedir.
Güreş kariyeri

2005 yılında güreşe başladı. 2009 yılında Kırkpınar'da küçük orta küçük boyda ikinci, 2011 yılında küçük orta büyük boyda üçüncü, 2012 yılında büyük orta birincisi oldu.2014 yılında Elmalı güreşlerinde Başaltı birinciliğini elde ederek baş pehlivan olmaya hak kazandı.
2017 senesinde 13. Kemer Geleneksel Altın Nar Yağlı Güreşleri ikinci oldu.
2018 senesinde Acıpayam Yağlı Güreşlerinde Şampiyon, Seydikemer 27.Seki Yağlı Güreşlerinde 3. oldu. 2019 senesinde 8. Kavaklı Koca Yusuf Yağlı Güreşleri, 667. Elmalı Yağlı Güreşleri ve 3. Etnospor Yağlı Güreşlerinde üçüncü olarak toplam 3 kez kürsüye çıktı. 2021'de 1. Bayramiç Mehmet Akif Ersoy Yağlı Güreşlerinde üçüncü oldu. 2022 yılında 27. Hünkar Çayırı Yağlı Güreşleri ve Gölköy Yağlı Güreşlerinde üçüncü olarak toplam 2 kez kürsüye çıktı.
2023 yılında 1. Gazipaşa Yağlı Güreşlerinde Şampiyon oldu.
Özel Yaşamı

1989 yılında Antalyanın Kemer ilçesinde dünyaya geldi. Kemerin tanınmış ailelerinden birisi olan Erkal sülalasindendir. Babası Ahmet Bey ve Annesi Asuman Hanım güreş sporunu yapmasında en büyük destekçisi olmuştur. Kemer Lisesinden mezun olmuştur. Başpehlivan Emre Erkal ile kuzendir.
Performansı

| Yıl | Katılım | Birincilik | İkincilik | Üçüncülük | Kırkpınar | YGL |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 | ? | ? | ? | ? | - | - |
| 2015 | ? | ? | ? | ? | 2. Tur | - |
| 2016 | ? | ? | ? | ? | 1. Tur | - |
| 2017 | ? | ? | 1 | ? | 3. Tur | - |
| 2018 | ? | 1 | 1 | 2 | 1. Tur | - |
| 2019 | ? | 0 | 0 | 3 | 1. Tur | - |
2020: Covid nedeniyle güreş düzenlenmedi
| 2021 | 25 | 0 | 0 | 1 | 2. Tur | - |
| 2022 | 44 | 0 | 0 | 2 | 2. Tur | - |
| 2023 | 35 | 1 | - | 2 | 1. Tur |  |
| 2024 | 4 | - | - | - |  |  |
Birincilikler

2018
Acıpayam Yağlı Güreşleri
2023
1. Gazipaşa Yağlı Güreşleri
Sizin Seçtiklerinizle

Albümün kapağı
Sizin Seçtiklerinizle, Ferdi Özbeğen'in 1984 yılında Yaşar Kekeva Plak tarafından yayımlanan 11. albümü. Albümün düzenlemelerini Osman İşmen yapmıştır.
Parçalar

Beni Hatırla - Söz: İlkan San / Müzik: Erdoğan Berker
Bunca Güzel İçinde - Söz: İlkan San / Müzik: Zekai Tunca
Hayatım Dertlere Köle - Söz: Halit Çelikoğlu / Müzik: Attila Alpsakarya
Eski Dostlar - Söz: Hayri Mumcu / Müzik: Gültekin Çeki
Eskisi Gibi - Söz: Mehmet Erbulan / Müzik: Erdoğan Berker
Şarkılardan Fal Tuttum - Söz: Mehmet Erbulan / Erdoğan Berker
Mutluluklar Dilerim - Söz: Oğuz Emre / Müzik: Oğuz Emre
Bir Sevgili Bulamadım - Söz: Selahattin Sarıkaya / Müzik: Selahattin Sarıkaya
Dönsen Bile - Söz: Ülkü Aker / Müzik: Gianis Markopoulos
Bağ Ayrı - Söz: Neşet Ertaş / Müzik: Neşet Ertaş
Su Akar - Söz: Rıfat Balaban / Müzik: Rıfat Balaban
Solanum erosomarginatum

Solanum erosomarginatum, Solanum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Sports Interactive

| --- | --- |

Kuruluş: 1997
Kurucu: Collyer brothers 
Genel merkezi: Islington, Londra,  Birleşik Krallık
Önemli kişiler: Miles Jacobson, Paul ve Oliver Collyer
Ürün: Football Manager Championship Manager
Sahibi: Sega
Çalışan sayısı: 34
Web sitesi: www.sigames.com
Sports Interactive, İngiltere'nin Shropshire kentinde yaşayan Paul ve Oliver Collyer kardeşlerin kurmuş olduğu bir şirket. Paul ve Oliver kardeşler Championship Manager oyununun da kurucularıdır. Şirket, bu oyunu satmak amacıyla kurulmuştur. Sonrasında Paul ve Oliver kardeşlerin bu şirketle bağlantısı kopmuştur. Şu anda da Football Manager oyunlarıyla tüm dünyaya hizmet vermektedir.
Solanum erythrotrichum

Solanum erythrotrichum, Solanum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Sports Car International

| --- | --- |
Editör: Erik Gustafson, Jay Lamm, Mark Ewing
Kategoriler: Otomobil
Yayımcı: Ross Periodicals Inc.
İlk sayı: 1986
Son sayı: Kasım 2008
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Website: http://sci-mag.com
Sports Car International, ABD'de yayımlanan, spor otomobiller konusuna odaklanmış otombil dergisi. Konunun uzmanlarına hitap eder. Editörü Jay Lamm, Autoweek gibi diğer otomobil dergilerinde de çalışmış, Mazda Miata gibi araçlar üzerine kitaplar yazmıştır.
Sports Car International dergisinin derlediği son birkaç onyılın Top Sports Cars (En İyi Spor Otomobiller) listesi.
Solanum euacanthum

Solanum euacanthum, Solanum cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Springdale, Arkansas

| Springdale |
| --- | --- |
Şehir


Ülke:  ABD
Eyalet:  Arkansas
İlçeler: Washington, Benton
Kuruluş: 1838
İdare
 • Belediye başkanı: Doug Sprouse
Yüzölçümü
 • Toplam: 122.47 km²
 • Kara: 121,19 km² (4.679 mil²)
 • Su: 1,29 km² (49 mil²)
Rakım: 403 m
Nüfus (2010)
 • Toplam: 69.797
 • Yoğunluk: 656.82/km²
Zaman dilimi: UTC-06.00 (CST)
 • Yaz (YSU): UTC-05.00 (CDT)
Resmî site springdalear.gov
Springdale, Amerika Birleşik Devletleri'nin Arkansas eyaletinde bulunan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 2010 sayımına göre 69,797'dir.
Öteki Defterler

| --- | --- |
2008 tarihli ilk baskının kapağı
Yazar: Nâzım Hikmet Ran
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Konular: Hapishane hayatı Bir adada yaşam
Tür: Roman ve öykü
Yayım: Eylül 2008
Yayımcı: Yapı Kredi Yayınları
Medya türü: Baskı
Sayfa: 152
ISBN: 978-975-08-1469-3
Öteki Defterler, ilk defa 2008 yılında Yapı Kredi Yayınları tarafından yayınlanan ve Nâzım Hikmet'in daha önce yayınlanmamış düz yazı eserlerini içeren kitaptır. Kitapta yarım kalmış bir roman olan Orası ve yine yarım kalmış bir uzun öykü ya da bir roman başlangıcı olan Zeytin ve Üzüm Adası isimli metinlerle birlikte, yazarın isimlendirmediği, kitap editörlerinin Bayram ve Piraye'ye şeklinde adlandırdığı iki kısa anlatı yer alır.
Kitabın ilk baskısı Eylül 2008'de 5000 adet yapıldı ve her biri numaralandırıldı. Sonraki baskılarının, yayınevinin Nâzım Hikmet külliyatı dahilinde yapılması planlandı.
Metinlerin bulunuşu

2008 yılında, Nâzım Hikmet'in üvey oğlu Memet Fuat'ın arşivlerinin düzenlenmesi sırasında, yazarın o zamanki eşi Piraye'ye yazdığı mektupların bulunduğu bir sandıkta, İstanbul Tevkifhanesi'nde tutukluyken doldurduğu defterler bulundu. Bu defterlerde daha önce yayınlanmamış bir şiir olan "Dört Güvercin" ile 3 adet tamamlanmamış roman taslağı vardı. Nâzım Hikmet defterlerin hepsinin başına, Piraye'nin kendisine yazdığı 5 Mart 1938 tarihli mektubundaki şu sözlerini alıntılamıştı:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Bir defter al, her gün duyduklarını yaz. Eminim ki mektupların kadar güzel olacaktır. | „ |
Metinler > Zeytin ve Üzüm Adası

İlk dört bölümü yazılmış olan bu metin belki bir roman başlangıcıdır ve Gökçeada adasında geçer. İlk bölümde adanın tasviri yapılır ve artık limanda bir kahve işleten Topal Yorgaki ile ölen ortağı Kara Ahmet'e dair bir kaçakçılık öyküsü anlatılır. İkinci bölümde Kara Ahmet'in on iki yaşındaki oğlunun adanın tepelerinde ve kırlarında kendi kendine zaman geçirmesinden bahsedilir. Üçüncü bölümde, Yorgaki'ye çıraklık eden anası babası belirsiz Salih'in Ankara'daki askerlik dönemi, Ali'yle olan arkadaşlığı, Komiser Şaban Efendi'ye Ali'yi azarladığı için taş atması sonucunda nezarete düşmesi anlatılır. Dördüncü bölüm Komiser Şaban Efendi'nin özenle bakımı yaptığı ve "Millet Bahçesi" adını verdiği bahçede geçer. O akşam Şaban Efendi, konukları tahrirat kâtibi Lemi Bey, adadaki iki zeytinyağı fabrikasının sahibi olan Rum Dimitri Papazoğlu, diğer fabrikanın sahibi Nuri Efendi ve geniş üzüm bağlarına sahip olan Osman Ağa'yı bahçeye davet etmiştir. Adamlar ticaret, siyaset, Türk ve Yunan halklarının ticarete farklı bakışları, girişimcilik, zeytinyapı fiyatları gibi konulardan bahsederler. Osman Ağa gelecek yılın üzüm mahsulünü peşin parayla Dimitri Papazoğlu'na satmak istemektedir. Papazoğlu ise bir milletin kendi sermayesi ile kendi topraklarını işlemesi gerektiğini söyleyerek fabrikalarını Nuri Efendi'ye satmaya çalışır. Sohbetleri kısa süren bir sağanakla kesilir. Metin burada yarım kalır.
Nâzım Hikmet bu anlatıda iki toplumun arasındaki ilişkileri ve farkları, ada insanlarının yaşadığı yalıtılmışlığı, adadaki sınıfsal farkları, Türkiye ile Yunanistan arasındaki nüfus mübadelesinin sonuçlarını anlatır.
Metinler > Bayram

Defterlere isimsiz olarak yazılmış olan bu metne kitabın editörleri tarafından Bayram başlığı verilmiştir. Genç bir adamın iş bulmak için bir tanıdığının dükkânına doğru yürürken İstanbul'u, özellikle de Yüksekkaldırım bölgesini gözlemlediği bu anlatı için kitabın önsöz kısmında 1930'larda geçtiği söylenmiş olsa da, öyküdeki olaylar 12 Eylül 1943 tarihinde geçmektedir, dolayısıyla bu metin muhtemelen 1940larda yazılmıştır.
İstanbul'un resimlerini Fransızca bir rehberde görmüş ve arkadaşı Kel Şükrü'den İstanbul hikâyeleri dinlemiş olan Bayram, askerden sonra İstanbul'a gelir. Öyküde, iş bulmak için Rum sütçü İstrati Baba'nın dükkânına gitmektedir. Yüksekkaldırım'dan yürüyerek Tünel'e doğru ilerlerken İstanbul'un kozmopolit yanını gözlemler. Çeşitli dükkânların önünden geçer, bir bıçaklama olayına şahit olur, hareketli resimlere ateş edilen bir tezgâhta atış yapar, parası olmamasına rağmen bir kitapçıya Arsen Lüpen kitapları sorar, Kuledibi'nde üzüm, kokoreç, balık, yoğurt, ciğer gibi yiyecekler satan satıcıların arasından geçer, "dünyanın sekizinci harkası canavar burada" diye teşhir edilen bir fok balığını görür, bir niyetçideki saka kuşuna niyet çektirir, Tünel'e yaklaşınca her türden müziğin çalındığı plakçılara ve üç film birden gösteren sinema salonlarına bakar. Tünel'e varınca Şişli tramvayına binip İstrati Baba'nın dükkânna varır. Metin sütçünün ve dükkânın tasvirinden sonra yarıda kesilir.
Anlatı boyunca Nâzım Hikmet, Bayram karakteri üzerinden İstanbul'da yaşayan her kesimden insanı, işsizleri, işten eve dönenleri, fahişeleri, seyyar satıcıları ve üçkâğıtçıları, bahriyeli askerleri, çeşitli azınlıklara mensup kişileri gözlemler. Ayrıca ekmeğin karne ile dağıltılması gibi ekonomik sorunlara da değinir.