stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Gönen, Balıkesir
Turizm

Gönen turizmi kaplıcalara dayalıdır. Gönen şifalı sularıyla çok eskiden beri bilinen bir beldedir. 
Yurt içinden yılda 200.000'i aşkın insan başta romatizma ve kireçlenme rahatsızlıkları olmak üzere hastalıklarına şifa bulmak için Gönen'e gelir. 
Gönen Kaplıcaları, 3 bin yıllık geçmişe sahip ve günümüzde Sağlık Bakanlığı'nca birçok hastalığa iyi geldiği kanıtlanmış şifa merkezlerinin biridir. 
Pek çok hastalığa iyi gelen kaplıcaların etrafında oteller ve pansiyonlar vardır.
Gönen merkezine 10 km uzaklıktaki Ekşidere köyündeki Dağ Ilıcası özellikle yazın büyük ilgi görür. Dağ ılıcası'nın üstü açık ve etrafı ormanlarla kaplıdır. Kışın dondurucu soğuklarda bile açık havada bu ılıcaya girilebilir.
İlçe merkezine 27 km mesafede bulunan, Gönen'e bağlı Denizkent deniz turizmi için cazip bir merkezdir.
Gönen ünlü yazar Ömer Seyfettin'in doğum yeridir. Hikâyelerinde geçen çocukluk mekanları hâlen Gönen'de ziyaret edilebilecek özelliktedir.
Son yıllarda Oya Pazarı'na alışveriş için gelenler ilçe turizmine hareketlilik getirmektedir.
Alacaoluk Kalesi, Babayaka Kalesi ve Güvercinli Köprü Gönen'in çevresindeki başlıca tarihi kalıntılardır.
Termal turizm gelişiminin önemi

Gönen kaplıcaları, bilhassa Roma, Bizans ve Osmanlı başta olmak üzere Büyük İskender’den günümüze kadar geçen sürede özellikle sağlık amaçlı kullanımlara sahne olmuştur. Günümüzde kullanılan  kubbeli hamamların çekirdeğinin Bizans döneminde inşaa edilmiş  olması tarihteki kullanımına kanıt niteliği taşımaktadır. 20. yüzyılın başlarında  buna temizlik ve sanayi faaliyetlerindeki kullanımlar da eklenmiştir. Bu bağlamda halk  arasında kaynar adı verilen  40 tekneli bir çamaşırhanenin varlığı ile 1917’de Gönen çayı  kenarında tabakhanenin kurulması kullanım şeklindeki bu çeşitliliği gösteren somut delillerdir. Gönen’de termal kaynakların turizm amaçlı ilk kullanımı hiç şüphe yok ki, 156 yataklı Yeşil otelin 1936 yılında hizmete girmesiyle başlamıştır. Fakat bu diğer kullanım şekillerinin ortadan kalktığı anlamına gelmez. Zira Gönen’deki çamaşırhaneler 1951 yılına kadar varlığını korurken, tabakhane ise günümüzde dahi sürmektedir. Dolayısıyla Gönen’deki termal turizm aktivitelerinin modern anlamdaki başlangıcı 1936 yılı gibi algılansa da, bu konudaki asıl milat 1951’dir. Zira yapılan yatırımlara koşut olarak, termal suyun kullanım şeklinin önemli oranda değişmeye başladığı dönem 1950 sonrasıdır. Bu noktada termal kaynakların kullanımındaki değişikliklere ve tesislerin gelişim karakterine göre Gönen’deki sağlık turizm aktivitelerini dört farklı dönemde incelemek mümkündür.
Ulaşım

İlçe merkezi Bandırma-Balya yolu güzergahında olup, Balıkesir'e 135, Çanakkale'ye 140, Bursa'ya 150 km uzaklıktadır.
Gönen; Bandırma, Erdek, Biga, Manyas ve Balya ilçelerine asfalt yol ile bağlıdır.
Karadan İstanbul, İzmir ve Ankara ile karşılıklı doğrudan otobüs seferleri vardır.
Bandırma'dan Gönen'e kara yolu uzunluğu 44 km olup yaklaşık 35 dakikada ulaşılır.
İlçenin bazı önemli şehirlere uzaklığı şöyledir:
| --- | --- |
Yerleşim Yerleri: Km.

Gönen - İstanbul: 291
Gönen - Ankara: 545
Gönen - Bandırma:  41 
Gönen - Susurluk:  62 
Gönen - Balıkesir:  150 
Gönen - Çanakkale:  147 
Gönen - Bursa:  144 
Gönen - Soma:  200 
Gönen - Biga: 55
Gönen - Balya: 52
Gönen - Manyas: 34
Gönen - Erdek: 58
Gönen - Yenice: 50
Gönen - Çan: 90
Tren seferleri ile İzmir-Bandırma bağlantılıdır.
İstanbul ve İzmir'den uluslararası havaalanı, Balıkesir, Bandırma Askeri Havaalanı, Bursa'dan Bursa Havaalanı bağlantısı vardır.
İstanbul'dan Bandırma'ya düzenli olarak deniz otobüsü ve hızlı feribot seferleri yapılır. İstanbul-Bandırma arası deniz yolculuğu yaklaşık 2 saat sürer.
Kültür

Gönen'in kültür yaşamında en önemli yer tutan kişi kuşkusuz Ömer Seyfettin'dir. Her yıl mart ayının ilk haftası Ömer Seyfettin Kültür Sanat Haftası olarak kutlanmakta ve çeşitli etkinlikler düzenlenmektedir. Ömer Seyfettin 1884 yılında Gönen'de doğmuş ve çocukluğunun ilk dönemi Gönen'de geçmiştir. Ant ve Kaşağı isimli hikâyelerinde Gönen'den hatırında kalan anıları dile getirmiştir. Her yılın mart ayında Ömer Seyfettin Kültür ve Sanat Haftası adı altında sosyal etkinlikler gerçekleştirilmektedir. Tahir Musa Ceylan'ın Kestane Kıranında Kadınlar isimli romanının bir kısmı da Gönen'de geçmektedir.
Ayrıca yöreye özgü iğne oyası çok ilgi gördüğünden "Gönen Oya Çeyiz Fuarı" düzenlenmektedir. Bu etkinlik aynı zamanda Gönen'in düşman işgalinden kurtuluşunun yıldönümü olan 6 Eylül tarihini de içine alması nedeniyle dolu dolu bir kültür haftası yaşanmaktadır.
Gönen'de Kadın Girişimi Üretim ve İşletme Kooperatifi üyesi 20 kadın tarafından iğne oyasından yapılan "Şeftali Ağacı Heykeli" dünyanın en büyük iğne oyası heykeli olarak 2018 yılında Guinness rekorlar kitabına girmiştir.
1 milyondan fazla ilmekle 191 santimetre boyunda 140 santimetre eninde üç boyutlu olarak tasarlanan ve müracaatı yapılan iğne oyası heykel, Guinness Rekorları Türkiye Temsilcisi Prof. Dr. Orhan Kural tarafından tescillenmiştir. Kural, kuru şeftali ağacı dallarına el emeğiyle yapılan bu güzel çalışmadan dolayı Gönenli kadınları kutlamıştır.
Gönen ve çevresinde ekseriyetle Manav, Rumeli muhâciri, Çerkez vardır. Bazı yerleşimlerde Yörükler de oturur. Az sayıda Pomak köyleri de vardır. Etno-kültürel olarak şöyle bir liste çıkar:
Rumeli Muhâcirleri: 36 köy (9 köy karışık), Pomak: 8 köy,
Çerkesler: 13 köy, Gürcü: 7 köy, Kırım Tatarı: 1 köy,
Yörükler: 26 köy (7 tanesi karışık),
Manavlar: 8 köy (3 tanesi karışık)
Kentte spor ile ilgilenen biri eski olmak üzere üç kulüp vardır. 1973 yılında kurulan Gönenspor 2005 yılında feshedilmiştir. Faaliyette olup amatör liglerde mücadele eden Gönen Belediye Spor ve Tayfunspor vardır.
Çarşı Cami ve bahçesi
Çarşı Cami ve bahçesi
Gönen Parkı
Ömer Seyfettin Meydanı
Gönen PTT binası

Güvercinli Köprü'nün kalıntıları 1905/1906
Gönen, pirinç ekmek için elverişli bir coğrafyaya sahiptir.
Gönen'de pirinç üretimi yaygındır (Gönen'de pirinç tarlaları)
Yıldız Otel
36. Ömer Seyfettin Kültür ve Sanat Haftası kapsamında düzenlenen Ömer Seyfettin'i Anma Koşusu Ödül Töreni.
Orléans Kuşatması

Orléans Kuşatması (12 Ekim 1428 - 8 Mayıs 1429), Yüz Yıl Savaşları'nın dönüm noktasıdır. Bu, Fransa Kraliyet Ordusu'nun Agincourt Muharebesi'ndeki ezici yenilgisinin ardından gelen ilk büyük askeri zaferidir.
Orléans, her iki ordu için de stratejik ve sembolik öneme sahipti. Çağdaşlar arasındaki fikir birliği, İngiliz naibi John Lancaster'ın, kardeşi İngiliz kralı V. Henry'nin, Orléans düşerse tüm Fransa'yı fethetme hayalini gerçekleştirmeyi başaracağı yönündeydi.
Kuşatma, savaşın sonraki aşamalarında İngiliz gücünün zirvesinde gerçekleşti.
Jessie Lipscomb

| Jessie Lipscomb |
| --- | --- |

Doğum: 13 Temmuz 1861 Grantham, Lincolnshire, İngiltere
Ölüm: 12 Ocak 1952 (90 yaşında)
Milliyet: İngiliz
Meslek: heykeltıraş
Etkin yıllar: 1882-1887
Ödüller: Kraliçe Ödülü, 1882 Ulusal Gümüş Madalya, 1883

Jessie Lipscomb, sonradan Jessie Elborne (13 Haziran 1861, Grantham – 12 Ocak 1952), insan figürü üzerine çalışan İngiliz bir heykeltıraştır. Paris'te, Fransız heykeltıraş Camille Claudel ve Royal College of Art'tan mezun Amy Singer ile Emily Fawcett ile paylaşılan bir stüdyoda çalışmıştır.
Eğitim ve Kariyer

Lincolnshire'da doğan Lipscomb, Royal College of Art'ta (o dönemki adıyla National Art Training School) eğitim aldı ve ödüller kazanmıştır. 1884'te Paris'e taşınarak Claudel ile aynı ailede kalmaya başlamış ve1885'te Auguste Rodin'in atölyesine kabul edilen ilk kadınlardan biri olarak, The Burghers of Calais projesinde yer almıştır. 1886'da Day Dreams adlı eserini Royal Academy'de sergilemiştir.
Kişisel Hayat ve Claudel ile İlişkisi

1887'de William Elborne ile evlenip Manchester'a yerleşti, dört çocuk sahibi olmuştur. Claudel ile dostluğu bozulsa da, 1929'da onu akıl hastanesinde ziyaret etti ve bu görüşmenin fotoğrafı Claudel'in bilinen son görüntülerinden biri olmuştur.
Tarih felsefesi

Tarih felsefesi, tarihin kavramsal bir bakış açısıyla yorumlanması. Eleştirel tarih felsefesi ve kurgusal tarih felsefesi olarak iki başlık altında incelenir. Bunlardan ilki, akademik tarih dalını "kuram" özelinde incelemekte; tarihsel belgelerin doğası, nesnelliğin ne derece olası olduğu gibi konularla uğraşmaktadır. Kurgusal tarih felsefesi ise insanlık tarihi başta olmak üzere olayların önem derecesini konu almaktadır.
Köken

Poetika adlı eserinde Aristoteles, şiirin tarih üzerindeki üstünlüğünden bahsetmiştir çünkü ona göre şiir yalnızca doğru olandan ziyade doğru olması gerekenden de söz eder.
Sokrates'in MÖ beşinci yüzyılda çağdaşı olan Herodotos, Tarihler adlı çalışmasında, Homeros'un anlatıyı nesilden nesile geçirme geleneğinden koptu. Bazıları tarafından ilk sistematik tarihçi olarak kabul edilen Herodotos ve daha sonra Plutarkhos, tarihsel şahsiyetler için nutuklar yapmaya başladı ve okuyucuyu ahlaki açıdan iyileştirmeye yönelik bir gözle tarihsel konularını seçti. Onlara göre tarihin takip etmesi için iyi örnekler öğretmesi gerekiyordu. Tarihin "iyi örnekler öğretmesi gerektiği" varsayımı, yazarların tarihi nasıl ürettiğini etkiledi. Geçmişteki olaylar, takip edilmemesi gereken kötü örnekler olarak gösterilirdi, ancak klasik tarihçiler bu tür örnekleri kaydetmezler ya da tarihin amacına ilişkin varsayımlarını desteklemek için bunları yeniden yorumlarlardı.
Klasik dönemden Rönesans'a tarihçiler, insanlığı geliştirmek için ya tasarlanmış konulara odaklanma ya da gerçeğe bağlılık arasında gidip geldiler. Tarih, esas olarak hükümdarların hagiografilerinden veya epik şiirlerden oluşuyordu.
On dördüncü yüzyılda tarih felsefesinin babalarından biri olarak kabul edilen İbn Haldun, Mukaddime'de tarih ve toplum felsefesini ayrıntılı olarak tartıştı. Çalışmaları, Farabi, İbn Miskeveyh, Celâleddin Devvanî ve Nasîrüddin Tûsî gibi İslam ahlakı, siyaset bilimi ve tarih yazımı alanlarında Orta Çağ İslam sosyologlarının önceki çalışmalarının bir sonucunu temsil etti. İbn Haldun sık sık "boş batıl inançları ve tarihsel verilerin eleştirilmeden kabul edilmesini" eleştirdi. Tarih felsefesine bilimsel bir yöntem getirdi ve onu sık sık "yeni bilim" olarak adlandırdı; şimdiki tarihyazımı ile aynı değerler. Tarihsel yöntemi aynı zamanda tarihte devletin rolü, iletişim, propaganda ve sistematik önyargının gözlemlenmesine zemin hazırladı.
On sekizinci yüzyıla gelindiğinde tarihçiler daha pozitivist bir yaklaşıma yönelmişlerdi - mümkün olduğunca gerçeğe odaklanarak, ama yine de öğretici ve gelişebilecek tarihsel olayları anlatmaya odaklanmışlardı. Fustel de Coulanges ve Theodor Mommsen ile başlayarak, tarihsel araştırmalar daha modern bir bilimsel biçime doğru ilerlemeye başladı.
Geçerli Teoriler > Teleolojik yaklaşımlar

Tarihte erken teleolojik yaklaşımlar, kötülük sorununu Tanrı'nın varlığıyla bağdaştırmaya çalışan teodilerde bulunabilir; üstün bir güç tarafından organize edilen ilerici bir yönlülüğe olan inançla tarihin küresel bir açıklamasını sağlayarak eskatolojik bir sona götürür (Mesih Çağı veya Kıyamet olarak). Augustine of Hippo, Thomas Aquinas, Jacques-Bénigne Bossuet, 1679 tarihli Discourse On Universal History'de ve terimi icat eden Gottfried Leibniz, bu tür felsefi teodileri formüle ettiler. Leibniz açıklamasını, olan her şeyin belirli bir nedenle gerçekleştiğini belirten yeterli neden ilkesine dayandırdı. Bu nedenle, kişi Tanrı'nın bakış açısını benimserse, görünüşte kötü görünen olaylar aslında yalnızca daha geniş ilahi planda gerçekleşir. Bu şekilde teodiler, daha geniş bir tarih planının parçasını oluşturan göreceli bir unsur olarak kötülüğün gerekliliğini açıkladı. Ancak Leibniz'in ilkeleri kaderciliğin bir jesti değildi. Gelecekteki olasılıkların antik sorunuyla karşı karşıya kalan Leibniz, determinizm sorununa yanıt olarak zorunlu dünyalar teorisini geliştirdi.
G. W. F. Hegel teleolojik tarih felsefesinin somut örneğini temsil edebilir. Hegel'in teleolojisi, Francis Fukuyama tarafından The End of History and the Last Man'de ele alındı. Nietzsche, Michel Foucault, Althusser veya Deleuze gibi düşünürler, tarihin herhangi bir teleolojik anlamını reddederek, tarihin en iyi şekilde süreksizlikler, kopmalar ve çeşitli zaman ölçekleriyle karakterize edildiğini iddia ettiler.
Hegel'den etkilenen düşünce okulları da tarihi ilerici olarak görürler, ancak ilerlemeyi, zıt yönlerde işleyen faktörlerin zamanla uzlaştırıldığı bir diyalektiğin sonucu olarak görürler. Tarih dönemin doğrusuyla yönetildi ve Zeitgeist'in izleri geriye bakılarak görülebilir. Hegel, tarihin insanı medeniyete götürdüğüne inanıyordu ve bazıları da Prusya devletinin tarihin sonunu somutlaştırdığını düşündüğünü iddia ediyor.
Geçerli Teoriler > Hegel

G. W. F. Hegel, 1807 Ruhun Fenomenolojisi adlı eserinde, tarih anlayışını diyalektiğe dayandıran karmaşık bir teodise geliştirdi. Olumsuz olan, Hegel tarafından tarihin motoru olarak tasarlandı. Hegel, tarihin, her tezin karşıt bir fikir veya olay antitezi ile karşılaştığı sürekli bir diyalektik çatışma süreci olduğunu savundu. Her ikisinin çatışması, tez ile onun antitezi arasındaki çelişkiyi alt üst ederken koruyan bir bağlantı olan sentezde "tasarlandı". Daha sonra Marx'ın ünlü bir şekilde açıkladığı gibi, somut olarak bu, Altıncı Louis'ın Fransa'daki monarşik egemenliğinin tez olarak görülmesi durumunda Fransız Devrimi'nin antitez olarak görülebileceği anlamına geliyordu. Bununla birlikte, devrimi Ancien Régime ile uzlaştıran Napolyon tarafından ikisi de ortadan kaldırıldı(olumsuzlandı); değişimi korudu. Hegel, aklın Tarihte bu diyalektik şema aracılığıyla kendisini gerçekleştirdiğini düşünüyordu. İnsan, emek sayesinde doğayı dönüştürdü, böylece kendini onun içinde tanıyabilecekti; onu "evi" yaptı. Böylece doğayı ruhsallaştırdı. Yollar, tarlalar, çitler ve içinde yaşadığımız tüm modern altyapı, doğanın bu ruhsallaşmasının sonucudur. Böylece Hegel, toplumsal ilerlemeyi tarihteki akıl emeğinin sonucu olarak açıkladı. Bununla birlikte, tarihin bu diyalektik okuması elbette çelişki içeriyordu, bu nedenle tarih de sürekli çelişkili olarak düşünüldü: Hegel bunu meşhur lord ve bağcı diyalektiğinde kuramlaştırdı. Böylece felsefe, tarihi sonradan açıklamak içindi. Felsefe her zaman geç kalmıştır, yalnızca gerçekte rasyonel olanın bir yorumudur ve Hegel'e göre yalnızca rasyonel olarak tanınan gerçektir. Bu idealist felsefe anlayışına, Karl Marx Feuerbach Üzerine Tezler adlı eseriyle meydan okundu: "Filozoflar şimdiye kadar dünyayı sadece çeşitli şekillerde yorumlamışlardır; ancak, asıl mesele onu değiştirmektir."
Geçerli Teoriler > Thomas Carlyle

Tarihte büyük adamların rolünde ısrar eden Hegel'in Napolyon hakkında yaptığı ünlü "Ruh'u atının üzerinde gördüm" ifadesinden sonra Thomas Carlyle, tarihin birkaç merkezi kişinin, kahramanın biyografisi olduğunu savundu. Cromwell ya da Büyük Frederick şöyle yazıyor: "Dünya tarihi, büyük insanların biyografisidir." Onun tarihteki kahramanlar hakkındaki görüşü yalnızca siyasi ve askeri figürleri, devletlerin kurucuları veya tepetakçılarını değil, aynı zamanda sanatçılar, şairler, ilahiyatçılar ve diğer kültürel liderleri de içeriyordu. Büyük adam teorisi, büyüklüğün ortaya çıkışında değişimi organize etmeye çalıştı.
Marx'ın, tarihin gelişmesinde ekonomi gibi sosyal faktörlerin önemine ilk kez dikkat çeken sınıf mücadelesine dayanan materyalist tarih anlayışından sonra, Herbert Spencer, "Büyük insanın doğuşunun buna bağlı olduğunu kabul etmelisiniz. içinde ortaya çıktığı ırk ve bu ırkın yavaş yavaş büyüdüğü sosyal durumu üreten uzun bir dizi karmaşık etki ... Kişi toplumunu yeniden oluşturmadan önce, toplumu onu oluşturmalıdır.. "
Zeliha Akçagüner

| Zeliha Akçagüner |
| --- | --- |

Doğum: 6 Haziran 1935 (89 yaşında) Divriği, Sivas
Milliyet: Türk
Meslek: Yazar, çocuk ve yetişkin roman yazarı

Zeliha Akçagüner (d. 6 Haziran 1935, Divriği, Sivas), Türk çocuk romanı yazarı ve eğitimcidir.
Hayatı

Zeliha (Erkul) Akçagüner, 6 Haziran 1935 yılında Sivas'ın Divriği ilçesinde doğdu. Babası Jandarma subayı Sait Erkul, annesi Nuriye Erkul'dur. İsmet, Saadet, Bahtiyar isimli büyük, Oğuz isimli küçük kardeşleri vardır.
İlköğretimini Divriği'de tamamladıktan sonra, babasının vefatını takiben önce İzmir Karşıyaka'da öğrenimine devam etmiş, daha sonra Edirne Öğretmen Okulunda okuyarak öğretmen olmuştur. Kısa bir dönem ilkokul öğretmeni olarak çalışmış, daha sonra  orta okullarda Ev Ekonomisi öğretmeni olarak çalışmıştır. İlk görev yeri olan Manisa Kula'da eşi Fahri Akçagüner ile tanışmış ve Kula da evlenmişlerdir. Bu evliliğinden Mustafa Tanju Akçagüner ve Sait Alp Akçagüner isimli iki oğlu olmuştur. Daha sonraki çalışma hayatını İzmir Ödemiş Lisesi, İzmir Şehit Fethi Bey Orta Okulu ve İzmir Karşıyaka Ortaokulu (şube) de sürdürmüş, bu okuldan emekli olmuştur.
İzmir Radyosu için Özlem Tepesi isimli sekiz bölümlük; Ankara Radyosu için Cumhuriyet'e Destek Verenler isimli  radyo oyunları yazmıştır. Zeliha Akçagüner aralarında ; TRT ve Kültür Bakanlığı Senaryo Ödülü'nü, 1991'de Ömer Seyfettin Öykü Yarışması İkincilik Ödülü, Türkiye'nin Sesi Radyosu Öykü Ödülü, Özgür Eğitim Yayınları Çocuk Romanı Ödülü, Bu Yayınevi Çocuk Romanı Yarışması'nın Üçüncülük Ödülü, Tömer Masal Ödülü ve İzmir Belediyesi Çocuk Romanı Ödülü'nün de olduğu  çeşitli yarışmalardan sekiz ödül almıştır.
Yazar, daha çok çocuk ve gençlik edebiyatı alanlarında eserler veren üretken kalemlerdendir. Sevginin Gücü yazarın ilk gençlik romanıdır ve sınıf farklılıklarına değinir. İçimdeki Ses, engelli bir çocuk olan Onat ve ağabeyi arasındaki ilişkiyi işlemesi bakımından önemlidir. Akran zorbalığının yanlışlığına da değinilen romanda, engelli bireylerin hayata entegre olabilmeleri konusu önemli bir sosyal sorumluluk alanı olarak dikkati çeker. Yazar, bilimkurgu ve fantastiği de denemiş olmakla birlikte, eserlerinde günlük hayatın rutin akışına ve çocuk/genç psikolojisine uygun eserler verir. Kalpağı Gül Oyalılar, Kurtuluş Savaşı'nın kadın kahramanlarını işleyen tarihî bir roman olmakla birlikte şahıs kadrosunun gerçek ve kurgu kişiliklerden karma olarak oluşturulması, eserin belgesel değerini artırır.
Çok sayıda çocuk romanı ve hikâyesinin yanı sıra, yetişkinler için de romanlar yazmıştır. Zeliha Akçagüner kitapları; Altın Kitaplar, Bu Yayınevi, Tudem Yayınları, Yakın Kitabevi aracılığıyla kitapseverlerle buluşmuştur.
Eserleri > Çocuk kitapları

Sevginin Gücü (1989),
Parmakgöz (1995),
Sevgi Sitesi Çocukları (1997),
Bıcırıkla Güleryüz (1997),
Dünyalılar ve İlginç Konukları (1997),
Gelin Bebek (1997),
Şarkı Söyleyen Kayalar (1997),
Çatalçayın çocukları (1998),
Canoğlan'la Keloğlan (1998),
İçimdeki Ses (1998),
2150 Yılına Yolculuk (1999),
Koray'ın Ayıcığı (2001),
Muhalebiden bir kaşık alsana (2001),
Bana Sevgiyi Anlat (2001),
Merve'nin Hulalopu var (2001),
Dağı Delen Çocuklar (2002),
Kelebek ile Karınca (2002),
Gülce'nin Doğum Günü (2002),
Kah Kah Kah Kih Kih Kih Güldüren Öyküler (2002),
Parmaklarımdaki Gözler (2003),
Yalıçapkını Çobanaldatanı Arıyor (2003),
Gülce'nin doğum günü (2004),
Bıcırıkla Güleryüz (2004),
Kuyudaki Sır (2005),
Egeli Çocuklar (2008),
Arkadaşım Kalbimi Çaldı (2011),
Çılgın Serüvenciler İz Peşinde (2012),
Kayıp Ada (2013),
Zaman Büyücüleri (2015),
Çılgın Serüvenciler Gizler Mağarasında (2016)
Eserleri > Yetişkin kitapları

Gölgesini Çiğneyen Kadın (2005),
Sevdanın Son Durağı (2009),
Geç Kalan Çığlık (2010),
Kalpağı Gül Oyalılar (2011),
Sevginin İpek kanatları (2012)
Barbaros Hayreddin Paşa (film)

| --- | --- |
Film afişi
Yönetmen: Baha Gelenbevi
Yapımcı: İhsan İpekçi
Senarist: Kenan Orkan takma adıyla Alaeddin Kıral
Oyuncular: Cüneyt Gökçer   Ayla Karaca   Cahit Irgat   Mesiha Yelda   Münir Özkul  
Müzik: Nedim Otyam
Görüntü yönetmeni: Özen Sermet
Stüdyo: Lale Film
Cinsi: Sinema filmi, 35 mm.
Türü: Dram, savaş, tarih
Renk: Siyah-beyaz
Yapım yılı: 1951
Süre: 96 dakika
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Diğer adları: Hayrettin Barbarosa
Barbaros Hayrettin Paşa, Baha Gelenbevi'nin yönettiği, senaryosunu Kenan Orkan takma adıyla Alaeddin Kıral'ın yazdığı 1951 yapımı Türk filmi.
Konusu

Barbaros Hayreddin Paşa'nın bir kontesle olan aşkı ve Preveze zaferinin konu edildiği filmde Barbaros'u Cüneyt Gökçer oynuyor. Film, aynı zamanda Mimar Selim Kalfa rolündeki Münir Özkul'un ilk filmlerinden biri. Başrollerde yer almasalar da Turgut Reis rolünde Hulusi Kentmen, Salih Reis rolünde Kadir Savun ve Aydın Reis rolünde Turhan Göker oynuyorlar.
Oyuncular

Cüneyt Gökçer-Hızır Reis
Ayla Karaca
Cahit Irgat
Mesiha Yelda
Münir Özkul
Refik Kemal Arduman
Nana Aslanoglu
Münir Ceyhan
Ibrahim Delideniz
Turhan Göker
Rafet Gülerman
Muharrem Gürses
Hulusi Kentmen
Ali Korkut
Ercüment Behzat Lav
Jonathan Tah

Jonathan Tah (d. 11 Şubat 1996), Alman millî futbolcudur. Bundesliga'nın Bayer Leverkusen takımında defans oyuncusu olarak forma giymektedir.
M8 (İstanbul Metrosu)

M8 (Bostancı - Parseller) Metro Hattı, İstanbul'un Anadolu Yakası'nda ilk istasyonu Bostancı, son istasyonu ise Parseller olan 14,27 km uzunluğundaki 13 istasyonlu sürücüsüz metro hattıdır. Kuzey-güney aksında bağlantı oluşturan hat, "150 günde 150 proje" hedefi kapsamında 6 Ocak 2023'te hizmete girmiştir.
Hat, kısmi geçici kabul şartlarını taşıyarak hizmete alındığı için açılış tarihinden beri istasyon çıkışlarının imalatına devam edilmektedir.
Proje dahilindeki 1200 araç kapasiteli Kozyatağı ve 800 araç kapasiteli Bostancı yer altı otoparklarının inşasına devam edilmektedir.
Bostancı İstasyonundaki “Bostancı-Dudullu” görseli
Peronlar 4 vagonlu trenlere göre tasarlanmıştır.
İşletme Bilgileri

Hat Uzunluğu: 14,27 km
İstasyon Sayısı: 13
Araç Sayısı: 40 (10 adet 4'lü tren seti)
Sefer Süresi: 26 dakika
İşletme Saatleri: 06.00 - 23.00
Günlük Yolcu Sayısı: 43.058 (günlük/ortalama) (2023)
Sefer Sıklığı: 6 dk. (pik saatlerde), 9 dk. (diğer saatlerde)
Tarihçe

Hat 29 Eylül 2015 tarihinde ihale edilmiş, İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından Kolin - Kalyon - Şenbay konsorsiyumuna yer teslimi yapılarak Şubat 2016 itibarıyla inşa çalışmalarına başlanmıştır. 2018 ortasında hattın kredisi bitmiş ve 2019'da inşa çalışmaları tamamen durmuştur. 4 Aralık 2017 tarihinde Eurotem ile 120 metro vagonu için 564 milyon ₺ değerinde sözleşme imzalanmıştır. 120 aracın 40 tanesi M8 hattında, kalan 80 tanesi ise M7 hattında kullanılmak üzere sipariş verilmiştir. Temmuz 2020'de öz kaynak yaratılarak inşa çalışmaları yeniden başlamıştır. Aynı dönemde hatta kullanılacak 10 adet Hyundai Rotem metro aracından dokuzuncusu da raylara indirilmiştir. Mart 2021'de ise onuncu metro aracının da imalatı tamamlanarak testlere başlanmıştır. 30 Temmuz 2021 tarihinde hattın ilk ray kaynağı yapılmıştır. Kasım 2021'de Mevlana - Kayışdağı istasyonları arasında ilk test sürüşü gerçekleştirilmiştir.
8 Mayıs 2023 tarihinde hattın işletme saatleri 06.30 - 21.30'dan 06.00 - 23.00'a uzatılmıştır.
22 Ağustos 2023 tarihinde metro araçlarında wi-fi hizmeti başlamıştır.
2 Nisan 2024 tarihinde M8 hattı Kozyatağı istasyonunu M4 hattına bağlayan yaya tüneli hizmete girmiştir.
Teknik bilgiler

Hat sürücüsüz olduğu için tüm istasyonlarda tam boy PAKS (Peron Ayırıcı Kapı Sistemi) bulunmaktadır. Hatta Hyundai Rotem tarafından üretilen metro araçları kullanılmaktadır. Depo sahası ve kumanda merkezi M5 hattı ile ortak olarak Metro İstanbul Behiç Erkin Yerleşkesi'ndedir.
Etaplar

| Etap | Hat | İstasyon sayısı | Hat uzunluğu | Durum | Açılış tarihi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Bostancı-Parseller | 13 | 14,27 km | aktif | 6 Ocak 2023 |