stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Şevket Kesler

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Şevket Kesler
Doğum tarihi:  31 Ekim 1956 (67 yaşında)
Doğum yeri:  Ürgüp, Nevşehir, Türkiye
Mevkii:  Defans teknik direktör
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Değirmenderespor  (Teknik Direktör)
Altyapı kariyeri
?-1973:  MKE Ankaragücü
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1973-1974 |  MKE Ankaragücü |   |   |
| 1974-1984 |  Adanaspor |  225 |  (6) |
| 1984-1986 |  Konyaspor |  38 |  (2) |
| Toplam |   |  263 |  (8) |
Millî takım kariyeri
| 1973-1975 |   Türkiye U-18 |  27 |  (3) |
| 1976-1977 |   Türkiye U-21 |  7 |  (0) |
| 1981 |   Türkiye |  1 |  (0) |
Teknik direktörlük kariyeri
1991:  Adanaspor (Yrd. Antrenör)
1991-1993:  Kilisspor
1993-1995:  Niğdespor
1995:  Nizip Belediye Olimpiyatspor
1995-199:  Hatayspor
1996-1999:  Gaziantep BŞB
2000-2001:  Silopi Cudispor
2003-2004:  Eskişehirspor
2005:  Adanaspor
2005-2006:  Kırşehirspor
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 1 Aralık 2010 
Şevket Kesler (31 Ekim 1956, Nevşehir), Türk eski millî futbolcu ve teknik direktör.MKE Ankaragücü ve Adanaspor'un eski futbolcularındandır.
Futbolculuk kariyeri > Kulüp takımları kariyeri

Şevket Kesler, MKE Ankaragücü'de profesyonel olduktan sonra 1974-75 sezonunun ara transfer döneminde Adanaspor'a transfer edildi ve kariyerinin kalan süresini burada oynadı ve 1984-85 sezonunun bitimiyle aktif futbolu bıraktı.
Futbolculuk kariyeri > Millî takım kariyeri

Şevket Kesler, 27 kez Türkiye 18 yaş altı millî futbol takımı, 7 kez Türkiye 21 yaş altı millî futbol takımı ve 1 kez Türkiye millî futbol takımı forması olmak üzere toplam 25 kez millî formayı giymiştir.
Türkiye 18 yaş altı millî futbol takımıyla 1975 yılında düzenlenen Avrupa 18 Yaş Altı Futbol Şampiyonası katıldı ve dördüncülük elde ederek ilk kez Avrupa 18 Yaş Altı Futbol Şampiyonası'nda derece elde eden Türkiye 18 yaş altı millî takımının kadrosunda bulundu.
Teknik direktörlük kariyeri

Aktif futbola vedasindan sonra teknik direktörlük yapmaya karar vermiştir ve ilk olarak 1991 senesinde futbolu bıraktığı Adanaspor'da yardımci antrenör olarak görev almıştır. Ardından Kilisspor, Niğdespor, Nizip Belediye Olimpiyatspor, Gaziantep Büyükşehir Belediyesispor, Eskişehirspor, Hatayspor gibi birçok takımı çalıştırdı. Son olarak 2005-06 sezonunda Kırşehirspor'u çalıştırdı.
İstatistikleri > Millî takım istatistikleri

| No>  | Tarih | Millî takım | Maç sayısı | Gol sayısı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 1973-1975 |  Türkiye U-18 | 27  | 3 |
| 2. | 1976-1977 |  Türkiye U-21 | 7  | 0 |
| 3. | 1981 |  Türkiye | 1  | 0 |
| Toplam | Toplam | Toplam | 35 | 3 |
Calyptorhynchus latirostris

Calyptorhynchus latirostris, Calyptorhynchus cinsine bağlı bir kuş türüdür.
Bûselik

Bûselik, Klasik Türk müziğinde on üç basit makamdan biri.
Bûselikaşîran
Acembûselik
Arazbarbûselik
Bayatibûselik
Gerdâniyebûselik
Hicazbûselik
Hisarbûselik
Mahurbûselik
Muhayyerbûselik
Nişaburek
Nevabûselik
Sababûselik
Sultânîbûselik
Şehnâzbûselik
Tâhirbûselik
| g t Klasik Türk müziği makamları |
| --- | --- | --- |
| Basit | Çargah ·  Bûselik ·  Rast ·  Uşşak ·  Hicaz ·  Uzzal ·  Hümâyun ·  Zirgüleli Hicaz ·  Neva ·  Hüseynî ·  Karacığar ·  Basit Suzinak ·  Kürdî |  |
| Göçürülmüş (şed) | Acemaşiran ·  Mâhur ·  Sultaniyegah ·  Nihavend ·  Kürdilihicazkâr ·  Zirgüleli Suzinak ·  Şedaraban ·  Evcara ·  Hicazkâr ·  Suz-i dil ·  Ruhnevaz ·  Ferahnüma ·  Aşkefza ·  Heftgah |  |
| Bileşik (mürekkep) | Yegah perdesinde karar verenler ·  Hüseyni Aşiran perdesinde karar verenler ·  Acemaşiran perdesinde karar verenler ·  Irak perdesinde karar verenler ·  Rast perdesinde karar verenler ·  Dügah perdesinde karar verenler ·  Segah perdesinde karar verenler ·  Buselik perdesinde karar verenler |  |
Bûsirî

Al buṣayṛi
el-Busiri (Abu Abdullah Muhammed ibn Said ul-Busiri eş-Şazeli) (1211–1294) Şazeli tarikatına bağlı, aslı Fas'lı Berber Sanhaci kabilesine dayanan, Mısır'lı sufi şair. Mısır'da yaşayıp, Vezir İbn Hinna himayesi altında yazdı. En meşhur eseri Kaside-i Bürde (Bürde Kasidesi). İslam peygamberi Muhammed'in övgüsünden ibarettir. Peygamber Busiri'nin rüyasına girer ve onu hırkası (Hırka-ı Şerif) ile örterek felçten kurtarır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 96005076  BNE: XX5274992  BNF: cb13518677t (data)  CiNii: DA15101103  GND: 119311801  ISNI: 0000 0001 1683 8463  LCCN: n82047089  NLI: 987007310690005171  NTA: 074003410  RERO: 02-A021812247  SELIBR: 180147  SUDOC: 097542210  TDVİA: busiri-muhammed-b-said  VIAF: 90042754   WorldCat (LCCN): n82-047089
1964 Yaz Olimpiyatları

1964 Yaz Olimpiyatları ya da resmî adıyla XVIII.(18.) Olimpiyat Oyunları (第十八回オリンピック競技大会, Dai Jūhachi-kai Orinpikku Kyōgi Taikai), 10-24 Ekim 1964 tarihleri arasında Japonya'nın başkenti Tokyo'da düzenlenmiş uluslararası çok sporlu etkinlik.
Sporlar

Atıcılık
Atlama
Atletizm
Basketbol
Boks
Bisiklet
Jimnastik
Çim hokeyi
Binicilik
Eskrim
Futbol
Güreş
Halter
Judo
Kano
Kürek
Modern pentatlon
Su topu
Voleybol
Yelken
Yüzme
Madalya durumu

Ana madde: 1964 Yaz Olimpiyatları madalya sıralaması
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1964 Yaz Olimpiyatları | 1964 Yaz Olimpiyatları | 1964 Yaz Olimpiyatları | 1964 Yaz Olimpiyatları | 1964 Yaz Olimpiyatları |  |
| Sıra | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| 1 |  Amerika Birleşik Devletleri (ABD) | 36 | 26 | 28 | 90 |
| 2 |  Sovyetler Birliği (URS) | 30 | 31 | 35 | 96 |
| 3 |  Japonya (JPN) | 16 | 5 | 8 | 29 |
| 4 |  Almanya (GER)* | 10 | 22 | 18 | 50 |
| 5 |  İtalya (ITA) | 10 | 10 | 7 | 27 |
| 6 |  Macaristan (HUN) | 10 | 7 | 5 | 22 |
| 7 |  Polonya (POL) | 7 | 6 | 10 | 23 |
| 8 |  Avustralya (AUS) | 6 | 2 | 10 | 18 |
| 9 |  Çekoslovakya (TCH) | 5 | 6 | 3 | 14 |
| 10 |  Büyük Britanya (GBR) | 4 | 12 | 2 | 18 |
(*) Batı ve Doğu Almanya ortak takımla katıldı.
| g t Olimpiyat Oyunları |
| --- | --- | --- |
 Diploma  Adaylıklar  İlkeler  İlahi  Madalya  Meşale koşuları  Madalya sıralaması  Semboller  Sporlar  Tören  Ulusal Olimpiyat Komitesi 
| Yaz Oyunları |  Atina 1896  Paris 1900  St. Louis 1904  Londra 1908  Stokolm 1912  1916 (I. Dünya Savaşı sebebiyle iptal)  Anvers 1920  Paris 1924  Amsterdam 1928  Los Angeles 1932  Berlin 1936  1940  1944 (II. Dünya Savaşı sebebiyle iptal)  Londra 1948  Helsinki 1952  Melbourne 1956  Roma 1960  Tokyo 1964  Meksika 1968  Münih 1972  Montreal 1976  Moskova 1980  Los Angeles 1984  Seul 1988  Barselona 1992  Atlanta 1996  Sidney 2000  Atina 2004  Pekin 2008  Londra 2012  Rio de Janeiro 2016  Tokyo 2020  Paris 2024  Los Angeles 2028  Brisbane 2032  2036  |  |
| Kış Oyunları |  Chamonix 1924  Saint Moritz 1928  Lake Placid 1932  Garmisch-Partenkirchen 1936  1940  1944 (II. Dünya Savaşı sebebiyle iptal)  Saint Moritz 1948  Oslo 1952  Cortina d'Ampezzo 1956  Squav Valley 1960  Innsbruck 1964  Grenoble 1968  Sapporo 1972  Innsbruck 1976  Lake Placid 1980  Saraybosna 1984  Calgary 1988  AlbertVille 1992  Lillehammer 1994  Nagano 1998  Salt Lake City 2002  Torino 2006  Vancouver 2010  Soçi 2014  Pyeongchang 2018  Pekin 2022  Milano-Cortina 2026  Nice-Fransız Alpleri 2030  Salt Lake City 2034  |  |
 Antik Olimpiyat Oyunları  1906 Ara Olimpiyatları  Paralimpik Oyunları  Gençlik Olimpiyatları 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 810573-X  LCCN: n86097973  NDL: 00952683  NKC: kn20091009004  NLI: 987008638485705171  VIAF: 151355512   WorldCat (LCCN): n86-097973
Birinci Konstantinopolis Konsili

Nenizili Gregor Konsil'in bir bölümünü yönetmiştir
Birinci Konstantinopolis Konsili, 381 yılında I. Theodosius tarafından İstanbul'da toplanan konsildir. İznik Konseyi tarafından kurulan inanç sisteminin onaylanması ve Ariusçuluk ihtilafı ile ilgilenmiştir. Aya İrini Kilisesi'nde 381 yılının Mayıs ile Temmuz ayları arasında toplanmıştır.
Ariusçuluk anlaşmazlığı bir rahip olan Arius'un görüşlerinden kaynaklanmaktadır. Arius, 310 yıllarında İskenderiye'nin ilçesi Banealis'te göreve başlamıştır. Ona göre sonsuzdan beri var olan Tanrı Bir ve Tek'tir, İsa ise sonradan Tanrı tarafından yaratılmıştır. Buna kanıt olarak Matta İncili'ndeki 5:9 ve 5:44-45 ayetlerini ("Ne mutlu barışı sağlayanlara! Çünkü onlara Tanrı oğulları denecek.") gösteriyordu. Taraftarları zamanla çoğaldı. Bu sorun, bu konsilin önemli konularından biri olmuştur.
Konstantinopolis bu konsilde Roma, Antakya ve İskenderiye'nin ardından 4. Patriklik olarak kabul edilmiştir.
Arka Plan

Theodosius 380'de imparatorluk tahtına oturduğu vakit, Doğu Ortodoks Kilisesi'ni yeniden İznik İnancı'nı kazandırma kampanyasına başlamıştı. Theodosius ayrıca tüm imparatorluğu Ortodoks görüşünde toplamak istiyordu ve inanç ve öğreti meselelerini çözüme kavuşturmak için bir kilise konsili toplamaya karar verdi. Nenizili Gregorios da Hristiyanlık'i birleştirme konusunda Theodosius'la aynı kanıdaydı. 381 baharında, Konstantinopolis'te ikinci evrensel konsil toplandı.
Arka Plan > Teolojik bağlam

Ariusçu düşünce ihtilafının çözüme kavuşturulması için 325'te toplanan İznik Konsili, ihtilafın sonunu getirmemişti. Arius ve taraftarları (örn. Nikomedyalı (İzmitli) Eusebius), İznik İnancı'nı sözde kabulleri ardından tekrar kiliseye kabul edilmişlerdi. Ariusçuluk'un en sert karşıtı olan İskenderiye piskoposu Athanasius, Nikomedyalı Eusebius'un entrikaları sonucunda sürgün edilmişti. 337'de I. Konstantin'in ölümü ve Ariusçu eğilimli oğlu II. Konstantius'un tahta geçişiyle birlikte, İznik İnancı'nı değiştirme için açık toplantılar yapılmaya başlandı. Takriben 360'lı yıllara kadar, dini tartışmalar çoğunlukla Teslis'in ikinci kişisi olan Oğul'un tanrısallığı ile ilgiliydi. Ancak, İznik Konsili Teslis'in üçüncü kişisi olan Kutsal Ruh'un tanrısallığını aydınlığa kavuşturamadığından Kutsal Ruh tartışma konusu oldu. Makedonyalılar, Kutsal Ruh'un tanrısallığını reddediyorlardı.
İznik İnancı'nın de taraftarları vardı: Athanasius'un dışında, Kapadokyalı Babalar'ın (Basileios, kardeşi Gregorios, Nenizili Gregorios) Teslisçi söylevleri de Konstantinopolis'teki konsilde etkili olmuşlardı. Laodikyalı Apollinaris, başka bir İznik taraftarı teolog, tartışmalı bulunmuştu. Muhtemelen Ariusçuluk ve Ariusçuluk'un İsa'nın tanrı olmadığı öğretisine karşı olan aşırılığıyla, İsa'nın tamamen insani yaratılışı ve insani bir zihni olduğu inancını reddederek İsa'nın insani bir beden ve tanrısal bir zihinden oluştuğunu öğretmişti. Apollinaris, Teslis kişilerini hayal kırıklığına uğratmak ve Sabellius'un sapkın inanışlarına boyun eğmek suçundan yargılandı. Basileios, onu Kitabı Mukaddes'in tamamen alegorik anlamıyla meşgul olup lafzi anlamını boşlamakla suçladı. Apollinaris'in düşünceleri, 362 yılında İskenderiyeli Athanasius'un yönetimindeki İskenderiye Rahipler Meclisinde zemmedildi.
Arka Plan > Jeopolitik bağlam

Theodosius'un İznik İnancı'na olan güçlü bağlılığı, beraberinde muhtemel bir tehlike de taşıyordu çünkü Doğu Roma'nın başkenti Konstantinopolis, Arius'un öğretilerini çoktan benimsemişti. İznik İnancı'nın doğudaki iki öncül ihtilafı, İskenderiyeliler ile Antakya'da Meletius'un destekçileri, "sertçe bölünmüş, neredeyse husumet düzeyine çıkmışlardı". İskenderiye ve Roma piskoposları birkaç yıl boyunca Konstantinopolis piskoposluğunun istikrarlı hale gelmesini engellemeye çalıştılar. Bu nedenle Gregorios Konstantinopolis piskoposluğuna aday gösterildiğinde İskenderiye ve Roma piskoposları, Antakyalı geçmişinden dolayı ona ters düştüler.
Arka Plan > Konstantinopolis Piskoposluğu

Konstantinopolis'in görevli piskoposu Demophilus'tu. İmparatorluk tahtına geçişinde Theodosius, Demphilus'u İznik İnancı'nı kabul etmesi durumunda imparatorluk kentinin piskoposu oluşunu onaylayacağını söyledi ancak Demophilus Ariusçu inançlarını terk etmeyi kabul etmedi ve hemen ardından kiliselerini bırakması ve Konstantinopolis'i terk etmesi emredildi. Ariusçu piskoposların kırk yıllık yönetimlerinin ardından, Konstantinopolis kiliseleri İznik İnancı'na bağlı olanlara iade edilmiş, Ariusçular da Doğu Roma İmparatorluğu'nun diğer şehirlerinin kiliseleri tarafından da defedilerek Doğu'da yeniden Hristiyan ortodoksluğu kurulmuştur.
Yeniden kurulmuş piskoposluğu kontrol etmek için bir rekabet meydana gelmişti. I. Maximus öncülüğünde bir grup, yeni kurulmuş Konstantinopolis piskoposluğuna karşı kıskançlığından yararlanarak İskenderiye Patriki Peter'den destek almışlardı. İskenderiye'nin Doğu Kiliseleri'nde liderlik konumunu koruması için Peter'e itaat eden bir rahibi Konstantinopolis piskoposu olarak atama planı tasarladılar. Pek çok yorumcular Maximus'u mağrur, kibirli ve hırslı olarak nitelerler. Bununla birlikte, Maximus'un bu mevkiyi hırsından dolayı mı hedeflediği yoksa yalnızca güç mücadelesindeki bir piyon mu olduğu açık değildir. Her neticede, Gregorios hastalıktan yatağa düştüğünde komplocular katedrale sızarak Maximus'u Konstantinopolis piskoposu olarak kutsamalarıyla plan yürürlüğe girdiler. Gün ağardığında Maximus'u başpiskopos tahtına oturttular ve uzun dalgalı saçlarını kırpmaya başladılar. Bu vukunun haberi hızlıca yayıldı ve herkes kiliseye hücum etti. Sulh hakimleri memurlarıyla birlikte ortaya çıktılar, Maximus ve onu kutsayanlar katedralden götürüldüler ve tıraş etme işlemi bir flütçünün konutunda tamamlandı.
Piskoposluk tahtını gaspetme teşebbüsünün haberi, Gregorios'un destekçisi olan halk tarafından öfkeyle karşılandı. Maximus imparatorla haklı gerekçelerini tartışmak için Selanik'e çekildi ancak orada da soğuk karşılandı. Theodosius meseleyi, Selanik'in çokça saygıyla karşılanan piskoposunu Ascholius'a havale etti ve onu Papa I. Damasus'un danışmanını aramakla görevlendirdi.
Damasus'un yanıtı Maximus'u tanımadı ve Theodosius'a Antakya'daki hizipleşme ve Konstantinopolis piskoposluğu için münasip bir piskopos kutsanması gibi kilise meselelerini görüşmek için piskoposları toplayarak bir konsil düzenlemesini tavsiye etti. Damasus, piskoposların sürekli bir piskoposluktan başka bir piskoposluğa aktarılmasını kınadı ve Theodosius'u "kınamaların üzerinde bir piskoposun seçilmesine dikkat etmesi" hususunda uyardı.
Gelişmeler

Konsile gelen 36 yarı-aryan, İznik inancını kabul etmemeleri sebebiyle konsüle alınmadılar. İskenderiye Papası Peter orada bulunmadığı için Antakya Patriği Meletius konsil başkanlığı yapmıştır. Maximus'un gizli kutsanmasını geçersiz kılınmasından önce verilen ilk emir, Konstantinopolis başpiskoposunu Gregory Nazianzus ilan etmekti. Meletius konsil başladıktan kısa bir süre sonra öldüğü için, Gregory konsili devralmıştır.
Maximus'un atanmasını destekleyen Mısır ve Makedonya piskoposları konsile geç varmışlardır. Oraya geldiklerinde, Gregory'nin Konstantinopolis kilisesinin başı olarak görmeyi reddetmiş, bunu Sasima'daki görevinden Konstantinopolis'e transfer olmasının İznik Konsili kanunlarına karşı geldiği argümanına dayandırmışlardır.
McGuckin, Gregory'yi piskoposların ve imparatorun güvenini kaybetmeye başladığı için bitkin ve kaygılı olduğunu anlatmaktadır. Kitap, Gregory'nin popülaritesi kaybolmuş olan Antakya piskoposunu desteklemesi ve üçlemedeki bireylerin benzer ama birbirinden ayrı olduğunu savunanları desteklemesi, onun popülaritesini çabucak düşürdüğünü yazmaktadır.
Daha çok bölünme riskini almamak için, Gregory bu cümlelerle görevinden ayrıldı: "Yunus Peygamber gibi olayım! Fırtınadan ben sorumluydum ama geminin kurtuluşu için kendimi feda ederdim. Yakala beni, at beni... Tahta çıktığımda mutlu değildim, seve seve inerim."  Konsil, Gregory'nin bu davranışına çok şaşırmış ve istifası için Theodosius'a dramatik bir mektup göndermiştir. İmparator, katkıları için teşekkür edip, Gregory'nin istifasını kabul etti. Konsil, ayrılmadan önce Gregory'yi son defa veda ritüeli ve kutlama konuşmaları için çağırdı.
Vaftiz olmamış sivil bir memur, Gregory'nn yerine konsil başkanı olarak seçilmiştir.
Kanunlar

Yedi kanun, bu doktrinel kanunlar ve üç disiplin kanunu, konseye atfedilmiştir ve hem Doğu Ortodoks Kilisesi hem de Doğu Ortodoks Kiliseleri tarafından kabul edilir; Roma Katolik Kilisesi sadece ilk dördünü kabul eder çünkü sadece ilk dördü en eski nüshalarda yer alır ve son üçünün sonradan eklemeler olduğuna dair kanıtlar vardır.
Birinci kanun Aryanizm, Makedonizm ve Apollinarizm'in tüm izlerini kınayan dogmatik bir kanundur.
İkinci kanun piskoposlara piskoposluk ve ataerkil sınırların gözetilmesini dayatan İznik yasasını yenileyen bir kanundur.
Üçüncü kanun şöyle yazar;
Ancak Konstantinopolis Piskoposu, Roma Piskoposundan sonra onur ayrıcalığına sahip olacaktır, çünkü Konstantinopolis Yeni Roma'dır.
Dördüncü kanun, Maximus'un Konstantinopolis Piskoposu olarak kutsanmasının geçersiz olduğunu hükmederek, "Maximus'un ne bir piskopos ne de onun tarafından herhangi bir ruhban sınıfında görevlendirildiğini" ilan etti. Bu kanun sadece Maximus'a karşı değil, aynı zamanda onu gizlice Konstantinopolis'te kutsamak için komplo kuran Mısırlı piskoposlara ve onun Mısır'da görevlendirmiş olabileceği herhangi bir alt din görevlisine karşı da yöneltilmişti.
Beşinci kanun, Beşinci kanun aslında gelecek yıl, 382'de kabul edilmiş olabilir ve Batı piskoposlarının Tome'si, belki de Papa I. Damasus ile ilgilidir.
Altıncı kanun da 382 yılına ait olabilir ve daha sonra Trullo Konsili'nde 95. kanon olarak kabul edildi. Piskoposları yanlış yapmakla suçlama yeteneğini sınırlar.
Yedinci kanun, belirli sapkınları kiliseye kabul etme prosedürlerini ele alır.
Üçüncü kanuna ilişkin ihtilaf

Üçüncü kanun, yalnızca elli yıllık olan yeni imparatorluk başkentinin yükselişine ilişkin atılan ilk adımdır ve İskenderiye ve Antakya patriklerinin rütbelerini bir alt dereceye indirgemesiyle bilinir. Yeruşalim, ilk kilisenin mahali, yine onursal yerini korumuştur. Papalık elçisi Sicilyalı Paschasinus ve taraftarı Aydıncıklı Diogenes, Kadıköy Konsili'nin ilk oturumu sırasında kanunun yürürlükte olduğuna atıfta bulunduğundan kanun başlangıçta ihtilafa yol açmadı. Kadıköy'de başka bir papa müttefiki Şarhöyüklü Eusebius, "bu kanunu bizzat Roma'da papa hazretlerine Konstantinopolis rahipleri huzurunda okuduğunu ve onun da kabul ettiğini" iddia etti.
Bununla beraber, o zamandan itibaren ihtilafların arkası kesilmemiştir. Üçüncü kanunun vaziyeti, Kadıköy Konsili'nin 28. Kanunu'na ilişkin tartışmaların alevlenmesiyle sorgulanmaya başladı. Papa I. Leo bu kanunun hiçbir şekilde Roma'ya bildirilmediğini ve onursal rütbelerinin indirgenmesinin İznik Konsili kararlarına aykırı olduğunu ifade etti. İlerisindeki birkaç yüzyıl boyunca Batı Kilisesi, Roma piskoposunun en yüksek otoriteye sahip olduğunu savundu ve Büyük Bölünme zamanında Roma Katolik Kilisesi üstünlük iddiasını Aziz Peter'in halefiyetine dayandırdı. 4. Konstantinopolis Konsili'nde (869) Romalı elçiler, Roma piskoposunun onursal konumunun Konstantinopolis piskoposundan daha yüksekte olduğunu savundular. 1054'teki Büyük Bölünme'nin ardından, 1215'teki 4. Lateran Konsili'nin beşinci kanunu Roma Kilisesi'nin "Tanrı'nın vesayetiyle tüm inananların annesi olarak gücünün üstünlüğünü elinde tuttuğunu" beyan etmiştir. Dünya üzerinde Roma üstünlüğü, resmi olarak yeni Latin patriki tarafından savunulmuştu. Gratian'ın Romalı musahhihleri 13 Mart 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  şu sözleri eklemişlerdir:
"canon hic ex iis est quos apostolica Romana sedes a principio et longo post tempore non recipit" (Bu kanun Roma'nın Apostolik piskoposu tarafından başından beri kabul etmemiştir ve edilmeyecektir.)
Daha sonrasında, Baronius üçüncü kanunun hakiki olmadığını ve konsilde bununla ilgili herhangi bir hüküm bulunmadığını ifade etti. Buna karşın çağdaşları olan Yunanlar, günümüzde Konstantinopolis piskoposunu da gördükleri şekilde, "bunun Roma piskoposunun egemenliğini değil, diğerlerinin arasındaki önceliğini bildirdiğini savundular.
Sonrası

Ertesi yıl (382) Papa I. Damasus tarafından Konstantinopolis Konsili'nin disiplin kanunlarına, özellikle Konstantinopolis'i İskenderiye ve Antakya'nın üzerine yerleştiren üçüncü kanuna karşı çıkan bir kilise meclisi organize ettiği birçok kişi tarafından iddia edildi. Kilise meclisi, sadece 50 yaşında olan yeni İmparatorluk Başkenti piskoposluğunun Antakya ve İskenderiye piskoposlarından daha yüksek statüde bulunmasını protesto etmiş, Roma makamının toplama piskoposlardan değil, Mesih tarafından kurulduğunu belirtmiştir. Thomas Shahan ve Photius'a göre, Papa I. Damasus konsilin kararlarını kabul etmiş, fakat papanın bir konsili kabul edebilmesi için İznik İnancı ile harmanlanması gerektiğini eklemiştir.
Sonrası > İznik-Konstantinopolis İnancı

Ana madde: İznik İnancı
Geleneksel olarak, İznik-Konstantinopolis öğretisi, Konstantinopolis Konseyi ile ilişkilendirilmiştir. Teolojik olarak İznik İnancı ile iki madde dışında aynıdır. Bunlardan biri, Kutsal Ruh'u Baba'dan türeyen, Baba ve Oğul ile birlikte tapılan ve yüceltilen ve peygamberler aracılığıyla konuşan, Yaşam Veren Rab olarak tanımlaması; diğeri de kilise, vaftiz ve ölülerin dirilişi hakkında bir makaledir.
Ancak, bilim adamları Konstantinopolis Konsili ile Niceno-Konstantinopolis öğretisi arasındaki bağlantı konusunda hemfikir değiller. Bazı modern bilim adamları, bu inancın veya ona yakın bir şeyin Konstantinopolis'teki piskoposlar tarafından ifade edildiğine, ancak konseyin resmi bir kararı olarak ilan edilmediğine inanıyorlar. Alimler ayrıca, bu inancın sadece İznik İnancının bir uzantısı olup olmadığı veya İznik'tekine benzer ancak aynı olmayan başka bir geleneksel inancın açılımı olup olmadığı konusunda da tartışmaktadırlar. 451'de Kadıköy Konsili bu inancı "Konstantinopolis'te toplanan 150 aziz babanın  inancı" olarak adlandırdı ve bu inancın en geç 451'de Konstantinopolis ile ilişkilendirildiğini belirtti.
Sonrası > Kristoloji

Bu konsey, 381'de Milano'lu Ambrose tarafından Aquileia konseyinde daha fazla kınama ile ölmeye başlayan Arianizmi kınadı. Teslis doktrininin gelişmesi ile beraber, tartışma konusu Efes Konsili  ve Kalkedon Konsili'nin konusu olacak olan Kristoloji ile değişmiştir.
Sonrası > Nüfuzun Roma'dan Konstantinopolis'e kayması

David Eastman, Roma'nın Doğu üzerinde azalan etkisinin bir başka örneği olarak Birinci Konstantinopolis Konsili'ni aktarır. Başkanlık eden üç piskoposun da Doğu'dan geldiğini belirtmektedir. Damasus, hem Meletius hem de Gregory'yi kendi görüşlerinde gayri meşru piskoposlar olarak görmekteydi ve yine de Eastman ve diğerlerinin belirttiği gibi, Doğu piskoposları bu konudaki görüşlerine hiç aldırış etmemişlerdir.
Konstantinopolis Konsili "Yeni Roma" teriminin ilk ağıza alındığı yerdir. Bu terim, nispeten genç Konstantinopolis kilisesine, "Yeni Roma" olduğu için, İskenderiye ve Antakya'ya göre öncelik verilmesi için bir gerekçe olarak kullanıldı.
Dinî merasimler

Konsilin 150 katılımcısı, Ermeni Apostolik Kilisesi tarafından her 17 Şubat'ta anılır.
Bazı yerlerde (örn: Rusya) Doğu Ortodoks Kilisesi'nin İlk Altı Evrensel Konsil'in babaları için 13 Temmuz'a en yakın pazar günü ve 22 Mayıs'ta kutlama yapılır.
Calyptorhynchus funereus

Calyptorhynchus funereus, Calyptorhynchus cinsine bağlı bir kuş türüdür.
1711'de Osmanlı İmparatorluğu

Bu sayfada 1711 yılında (hicri 1122 – 1123) Osmanlı İmparatorluğu'nda yaşanan olaylar yer alır.
Görevde

Padişah - III. Ahmed
Sadrazam
Baltacı Mehmed Paşa (20 Kasım'a kadar)
Gürcü Ağa Yusuf Paşa (20 Kasım'dan sonra)
Şeyhülislam - Paşmakçızade Ali Efendi