stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Austin-Healey
Modelleri

Austin Healey 100  (1952-1956)
Austin Healey 100M (1952-1956)
Austin Healey 100S (1952-1956)
Austin Healey 100-Six (1956-1959)
Austin Healey 3000 Mk I (1959-1961)
Austin Healey 3000 Mk II (1961-1962)
Austin Healey 3000 Mk II Cabrio (1962-1964)
Austin Healey 3000 Mk III (1964-1968)
Austin Healey Sprite (1958-1968)
Sebzeli, Şavşat

| Sebzeli |
| --- | --- |
Köy

 Artvin'in Türkiye'deki konumu
SebzeliSebzeli'nin Artvin'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Artvin
İlçe: Şavşat
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1276 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 94
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0466
İl plaka kodu: 08
Posta kodu: 08700
Sebzeli, Artvin ilinin Şavşat ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Sebzeli köyünün eski adı Cvarishevi’dir. Gürcüce bir yer adı olan Cvarishevi (ჯვარისხევი), haç anlamındaki "cvari" (ჯვარი) ve dere veya vadi "hevi" (ხევი) kelimelerinden oluşur ve “haçdere” anlamına gelir. Hanak ilçesine bağlı Sulakçayır köyünün de eski adı olan Cvarishevi, Türkçeye erken dönemde Cvarishev (جوارسخو) ve geç dönemde değişime uğramış biçimde Carishev (جاریسخو) olarak girmiştir.
Cvarishevi köyü, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Şavşeti'de yer alır. Nitekim bu bölgeyi Osmanlılar 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Gürcüce bir ad taşıyor olması ve köydeki diğer Gürcüce yer adları da Cvarishevi'nin o dönemden kalma bir Gürcü yerleşimi olduğunu göstermektedir.
Osmanlı idaresinin 1835 yılındaki nüfus tespitinde "Surevan" köyü yer almasına karşın, Cvarishevi adı geçmemektedir. 1886 tarihli Rus nüfus tespitinde olduğu gibi, o tarihte Cvarishevi'nin Surevan köyünün bir mahallesi olduğu tahmin edilebilir.
Cvarishevi, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin “Cuvarishev” (Джуварисхевъ) olarak kaydettiği yerleşim, Artvin sancağının Şavşet-İmerhevi kazasında Daba nahiyesine bağlı Surevan köyünün bir mahallesiydi. Cvarishevi mahallesi 16 haneden oluşuyordu. Surevan köyünde ise, 72 hanede 453 kişi yaşıyordu. Köyde hane başına düşen ortalama kişi sayısı üzerinden Cvarishevi'de yaklaşık 100 kişinin yaşadığı söylenebilir. Bu nüfusun tamamı Gürcülerden oluşuyordu.
Rus idaresi sırasında bölgeyi gezen Gürcü tarihçiler de köyün adını Carishevi olarak not etmiştir. Bunlardan biri olan Niko Mari 1904'te Cvarishevi'yi Surevani’nin mahalleleri arasında sayar.
Cvarishevi köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusların bölgeden çekilmesinin ardından Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 7 Mayıs 1920 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Sovyet Rusya, Artvin sancağını Gürcistan'ın bir parçası olarak tanıdı. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında 16 Mart 1921 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Cvarishevi köyünü de kapsayan Artvin bölgesi Türkiye'ye bırakıldı.
Cvarishevi, 1922 yılında Artvin livasında yapılan nüfus tespitinden itibaren genel nüfus sayımlarında ayrı bir köy olarak kaydedilmemiştir. 1997 yılında Dutlu (Surevan) köyünden ayrılarak Sebzeli adıyla ayrı bir köy haline getirilmesi, uzun zaman boyunca Cvarishevi'nin bu köyün bir mahallesi olduğunu göstermektedir. Bu arada köyün adının Sebzeli olarak değiştirildiği anlaşılmaktadır.
Sebzeli köyünde Kvirala Deresi üzerindeki tek kemerli taş köprü günümüze büyük ölçüde sağlam ulaşmıştır. Bu köprü halk tarafından Gürcü kraliçesi Tamar'a atfen "Tamara Köprüsü" olarak adlandırılmaktadır.
Coğrafya

Sebzeli köyü Artvin il merkezine 92 km, Şavşat ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 93
2020: 94
2019: 102
2018: 99
2017: 91
2016: 92
2015: 94
2014: 71
2013: 103
2012: 121
2011: 128
2010: 129
2009: 130
2008: 125
2007: 121
2000: 179
Samokov

| Samokov |
| --- | --- |


Bilgiler
İl (oblast):: Sofya
Nüfus:: 28.260 (2007)
Rakım:: 960 m
Posta kodu:: 2000
Telefon kodu:: 0722
Koordinatlar:: 42° 20' kuzey   23° 33' doğu
Belediye başkanı
Angel Nikolov
Samoko veya Samaku (Bulgarca: Самоков Samokov), Bulgaristan'ın güney batısında, Sofya ili içinde bir şehirdir. Rila ve Vitoşa dağları arasında kuruludur. Elverişli doğa koşulları sayesinde, yakınlardaki Borovets gibi ünlü bir kayak merkezidir.
Tarihçe

Şehir adı Slav dilindeki karşılığı olan “Demirdöven”den gelmektedir. 14. yüzyılda demircilikle uğraşan Saksonlar'ın burada yaşamaya başlamasıyla, bir kale ve etrafında kurulu küçük bir yerleşimden teşekkül olarak kuruldu. Çar Şişman İvan dönemine ait 21 Eylül 1378 tarihli belgeye göre Bulgar İmparatorluğu hakimiyetindeki Samakov kalesi, şiddetli çarpışmalardan neticesinde Osmanlı hakimiyetine katıldı. 15. yüzyılda Samakov, harabe haline gelen kalenin etrafında küçük bir yerleşim olarak kaldı. Osmanlı döneminde Anadolu'dan getirilen Türkler'in yerleştirilmesinin yanı sıra madencilik faaliyetlerine bağlı olarak, Macar ve Boşnak madencilerin de bölgeye gelmesiyle gelişerek kasaba halini aldı. 1481'de padişah olan II. Beyazıd'ın Samakov bölgesinden devşirilmiş Kapı Ağası Hadım Hüseyin Ağa tarafından yerleşimin imarında önemli eserler yaptırılmıştır. 
1525/26 yılına ait tahrirde Samakov'da; 2 Müslüman, 4 Hristiyan mahalle bulunurken, burada 55 hanelik Müslüman, 111 hanelik Hristiyan ve 6 hanelik Çingene nüfusu yaşamaktaydı. Gelişmeye bağlı olarak Rumeli'den yerleşime önemli bir Müslüman iskânı yaşandı. 1544 tahririnde yerleşimde 101 Müslüman, 153 Hristiyan hane görülürken, 1569/70 yılı kayıtlarında Müslüman nüfus öne geçerek 216 Müslüman haneye çıkmış, Hristiyanlarda 160 hanede kalmıştı (2000 civarında bir nüfus).
Samakov hem kendi ürettiği hem de civar köy ve kasabalarda üretilen demirin ticaretini yapması sebebiyle gelişimini giderek artırdı. Ticari hayatın canlılığı nedeniyle de Hristiyan nüfusta yeniden artış görülmeye başlandı. III. Selim (1789-1807) döneminde şehrin etrafı, eşkıya saldırılarından korunması maksadıyla surlarla çevrildi. Yerleşim 19. yüzyılda demir eritme fırınlarının yanı sıra Rumeli'deki en büyük tabaklanmış deri imalâtı üretim yeri ve tekstil malzemeleri üretimiyle ticaret şehri konumundaydı. Ayrıca ağaç oymacılığı ve duvar resimleri (fresk) üretimininde de ön plana çıkmıştı. 1845 yılı temettuat defterinde yerleşimde 680 Müslüman, 874 Hristiyan ve 45 Yahudi haneden olup takriben 7.400 kişi yaşamaktaydı. 1873 yılı Tuna Vilâyeti Salnâmesi'ne göre Samakov'da 2200 ev, 666 dükkân ve 16 han bulunuyordu. Yerleşimde ibadethane olarak da 10 cami, 4 kilise ile 1 sinagog bulunmaktaydı. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Rus güçlerince ele geçirilen yerleşim, sonrasında da Berlin Antlaşması (1878) uyarınca da yeni kurulan Bulgaristan Prensliği'ne bağlandı. Bu dönemde Müslüman Türk nüfus büyük oranda göçe zorlandı.
Yerleşimdeki Yahudi nüfus I. Dünya Savaşı sonrasında yaklaşık 1.000 kişi civarındayken, II. Dünya Savaşı esnasında Nazi rejimine bağlı Bulgar hükûmetinin baskıları nedeniyle azalmış ve 1948 yılında da tümüyle İsrail'e göç etmiştir.
Samakov'daki Osmanlı döneminden kalma çoğu eser Ruslar ve sonrasında da Bulgar yönetimlerince tahrip edilmiş olup, günümüze müze olarak kullanılan Bayraklı Camii (Samokov)si ile 1661-62 yılında yerleşimi ziyaret eden Evliya Çelebi tarafından yeni inşa ettirildiği belirtilen ve Osmanlı Saray Mutfağı amiri Mahmud Efendi tarafından yaptırılan çeşme ulaşabilmiştir.
Özlü, Arsin

| Özlü |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Trabzon ilinin Türkiye'deki konumu
ÖzlüÖzlü'nün Trabzon'daki konumu
Koordinatlar: 40°54′36″N 39°54′22″E﻿ / ﻿40.91°K 39.906°D﻿ / 40.91; 39.906
Ülke:  Türkiye
İl: Trabzon
İlçe: Arsin
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 250 m
Nüfus (2022): 365
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 462
İl plaka kodu: 61
Posta kodu: 61900
Özlü, Trabzon ilinin Arsin ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Yerleşimin eski adı "Zimleha"'dır. 1530 tarihli 387 Numaralı Muhâsebe-i Vilâyet-i Karaman ve Rûm Defteri'nde Zümliha adıyla o dönemki Yomra nahiyesine bağlı köyler arasında yerleşim yer almamaktadır. Zümleha adıyla da anılan yerleşimde; 1486 yılı tahririnde 72 Gayrimüslim hane ile 4 bive (dul kadın), 1515 yılında Gayrimüslim 58 (4 hane müsellem) hane, 7 bive ve 5 mücerred (1 müsellem mücerred) ile 1 Müslüman hane bulunmaktadır. 1554 yılı tahririnde yerleşimde Gayrimüslüm 39 hane (3 adet müsellem) ve 4 mücerred ile 1 Müslüman hane kaydedilmiştir. 1583 tahririne göre ise yerleşimde 19 Gayrimüslim ve 2 Müslüman hane bulunmaktadır. Gayrimüslim haneler ağırlıklı olarak Rum olmakla birlikte az sayıda Ermeni hanelere de rastlanılmıştır. Ermeni nüfusun 16. yüzyıl sonları ile 17. yüzyılın başlarında Hemşin ve Bayburt'tan geldiği görülmektedir. 19. yüzyılda yerleşimde Hristiyan ve Müslüman nüfus birlikte yaşamaktadır. Hristiyanlar Rum ağırlıklı olmak üzere Rum ve Ermenilerden oluşmaktadır. 1835 yılında yerleşimde 32 Hristiyan erkek nüfus görülmektedir.
Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra da 1935, 1940 ve 1945 yılı nüfus sayımlarında Zimleha adıyla Yomra kazasına bağlı görülen yerleşim, Arsin'in nahiye olmasıyla 1950 yılı nüfus sayımından itibaren Arsin'e bağlı görülmektedir. Yerleşimin Zimlaha olan adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Harmanlı olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Coğrafya

Trabzon il merkezine 31 km, Arsin ilçesine 11 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2022 | 365 |  |
| 2021 | 398 |  |
| 2020 | 451 |  |
| 2019 | 531 |  |
| 2018 | 754 |  |
| 2017 | 307 |  |
| 2016 | 308 |  |
| 2015 | 346 |  |
| 2014 | 371 |  |
| 2013 | 363 |  |
| 2012 | 381 |  |
| 2011 | 398 |  |
| 2000 | 559 |  |
| 1990 | 940 |  |
| 1985 | 980 |  |
Soyadı Kanunu

| Soyadı Kanunu |
| --- | --- |
Soyadı Kanunu'nun yayımlandığı Resmî Gazete
Bölgesel kapsam:  Türkiye
Kanun numarası: 2525
Kabul tarihi: 21 Haziran 1934
Yürürlük tarihi: 2 Ocak 1935
Durum: Yürürlükte
Soyadı Kanunu, her Türk vatandaşına bir soyadı taşıma yükümlülüğü getiren 2525 sayılı kanundur. Kanun, 21 Haziran 1934 tarihinde kabul edilmiş, 2 Temmuz 1934 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanmış ve 2 Ocak 1935′te yürürlüğe girmiştir. Bu kanunun kabulünden sonra soyadı, Türkiye'de kişilerin kimliğinin ayrılmaz bir parçası olmuştur. Soyadı Kanunu'nun kabulü, toplumsal alanda yapılan Atatürk devrimlerinden birisidir.
Kanuna göre söylerken ve yazarken ön ad önde, soyadı sonda kullanılmalıdır. Edebe aykırı ve gülünç soyadlarının, aşiret, yabancı ırk ve millet isimlerinin, rütbe ve memuriyet bildiren isimlerin soyadı olarak  alınmasına izin verilmez. Soyadı seçme görevi, 2003'te Medeni Kanun değişinceye kadar ailenin başı sayılan kocaya verilmiştir.
Yasanın amacı, o güne kadar kişilerin ön adlarının yanında bir soyadı yerine dinî, sosyal ve ailevi ünvanlar taşımalarının yol açtığı olumlu ya da olumsuz ayrımcılığı ortadan kaldırmak ve nüfus işlemleri, askere alma, okul kaydı, tapu işlemleri gibi alanlarda yaşanan karışıklıkları gidermekti. Bu yasayı takiben 26 Kasım'da çıkarılan 2590 sayılı Kanun'la  "ağa", "hacı", "hafız", "hoca", "efendi", "bey", "beyefendi", "hanım", "hanımefendi", "paşa", "hazret" gibi ünvan ve lakapların kullanılması yasaklandı.
Mustafa Kemal'in Soyadı Kanunu'ndan sonra aldığı 993.814-B seri ve 51 sıra numaralı nüfus hüviyet cüzdanı
Soyadı Kanunu'nun çıkmasından beş ay sonra 24 Kasım 1934 tarihinde TBMM tarafından oy birliği ile kabul edilen 2587 sayılı kanunla Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal'e "Atatürk" soyadı verildi. 17 Aralık 1934'te çıkarılan yasa ile bu soyadının diğer kişiler tarafından kullanılması yasaklandı. O nedenledir ki Atatürk'ün kız kardeşi Makbule "Atadan" soyadını almıştır.
Kanunun “yabancı ırk ve millet isimleri”nin kullanımını yasaklayan 3. maddesi; Anayasa'nın 10. maddesindeki eşitlik ilkesine aykırı bulunduğu iddiası ile tartışma ve dava konusu olmaktadır. Bu maddeye göre soyadı ‑oğlu ile bitebilirken, Ermenice ‑ian, ‑yan,  Slavca ‑of, ‑ov, ‑viç, ‑iç, Rumca ‑is, ‑dis, ‑pulos, ‑aki, Farsça ‑zade, Çerkesçe -ko sonek veya takılarına izin verilmez.[kaynak doğrulanamadı] Bunun sonucunda pek çok Rum, Bulgar, Arnavut, Çerkes, Boşnak, Yahudi, Ermeni, Süryani, Gürcü ve Kürt, eski lakaplarını terk ederek Türkçe soyadlar benimsemek zorunda kaldı.[sayfa belirt]
Muratlı, Borçka

| Muratlı |
| --- | --- |
Köy

Sınırı oluşturan Çoruh Nehri ve Gürcistan tarafından Muratlı köyünün görünüşü.
 Artvin'in Türkiye'deki konumu
MuratlıMuratlı'nın Artvin'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Artvin
İlçe: Borçka
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 282 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 347
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0466
İl plaka kodu: 08
Posta kodu: 08400
Muratlı, Artvin ilinin Borçka ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya

Muratlı köyü Artvin il merkezine 49 km, Borçka ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır. Köy Borçka kasabasının kuzeydoğusunda, Çoruh Nehri’nin sol kıyısında yer alır. Günümüzde eski adı Yukarı Maradidi olan Muratlı köyü ile Gürcistan'da yer alan Aşağı Maradidi arasından Türkiye-Gürcistan sınırı geçmektedir. 1921 yılında iki ülke arasında sınırın belirlenmesinden sonra Aşağı Maradidi ve Yukarı Maradidi, iki ayrı ülkede kaldığı için her biri Maradidi olarak adlandırılmıştır.
Muvahhid Zeki 1927’de yayımlanan Artvin Vilayeti Hakkında Malumat-ı Umumiye adlı Osmanlıca kitabında bu yolun dört saatlik bir mesafe olduğunu belirtmiştir. Maradidi, tarihi Batum-Ardahan yolu üzerinde yer alıyordu. "Batum-Ardahan Şosesi" olarak bilinen yol, Borçka üzerinden Artvin kentinin yakınındaki Sveti (Suvet) köyüne ulaşıyordu. Burada ikiye ayrılan yolun bir kolu Artvin kent merkezine giderken, öbür kolu yükselerek devam ediyor ve Berta Köprüsü'den de geçerek Ardahan’a ulaşıyordu. Bol yağmur alan ve ılıman bir iklime sahip olan Maradidi, eskiden çarşısı ve dükkânlarıyla küçük bir kasabayı andırıyordu. Muvahhid Zeki'nin verdiği bilgiye göre köyün merkezinde 15 dükkân, bir fırın ve iki kahvehane vardı. Bir vergi dairesi, polis karakolu, kız ve erkek çocuklar için iki mektebi bulunuyordu. Maradidi’de başta gelen uğraş tarım ve hayvancılıktı. En çok mısır ve tütün ekiliyor, keçi ve koyun yetiştiriliyordu. Halkın bir kısmı ise, Çoruh Nehri’nde kayıkçılık yapıyordu.
Tarihi eserler

Köyde, süslemeleriyle dikkat çeken Muratlı Köyü Camisi yer almaktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 300
2020: 347
2019: 354
2018: 481
2017: 338
2016: 350
2015: 344
2014: 394
2013: 482
2012: 297
2011: 311
2010: 305
2009: 302
2008: 342
2007: 376
2000: 422
Türkiye ve Gürcistan arasında ikiye bölünmüş olan Maradidi köyü. Fotoğrafın tarihi bilinmiyor.
Konak, Sürmene

| Konak |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Trabzon ilinin Türkiye'deki konumu
KonakKonak'ın Trabzon'daki konumu
Koordinatlar: 40°50′34″N 40°04′50″E﻿ / ﻿40.8428°K 40.0806°D﻿ / 40.8428; 40.0806
Ülke:  Türkiye
İl: Trabzon
İlçe: Sürmene
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 350 m
Nüfus (2021): 93
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 462
İl plaka kodu: 61
Posta kodu: 61600
Konak, Trabzon ilinin Sürmene ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Yerleşimin eski adı Zol'dur. Yerleşimden tarihi kayıtlarda ilk olarak 1652 yılında, vergi toplamakla yükümlü Sürmene kadısı Mevlâna Mehmet Efendi'ye vergi vermeyerek saldıran şahıslardan birisinin Muncana karyesine (köyüne) bağlı Zol adındaki mahalleden olduğu belirtilmektedir ki o dönemde yerleşimin henüz mahalle konumunda olduğu anlaşılmaktadır. 1733 yılına ait Hurufat Defterinde yerleşimden Zol adıyla Sürmene kazasına bağlı köy olarak bahsedilmektedir.
1935 yılı genel nüfus sayımında Zol adıyla 332 kişinin yaşadığı belirtilen köyün adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Konak olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Coğrafya

Trabzon il merkezine 53 km, Sürmene ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 93
2020: 100
2019: 113
2018: 131
2017: 95
2016: 90
2015: 92
2014: 87
2013: 94
2012: 92
2011: 99
2000: 222
1990: 202
1985: 247
İvraca, Bulgaristan

| İvraca Враца |
| --- | --- |
Şehir
Vratsa

  Arma 
İvraca
Ülke:  Bulgaristan
İl: İvraca
İdare
 • Belediye Başkanı: Kalin Kamenov (GERB)
Yüzölçümü
 • Şehir: 212 km²
Rakım: 344 m
Nüfus
 • Şehir: 51.674
 • Yoğunluk: oto/km²
 • Kent: 63.473
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Alan kodu: 092
Resmî site Official website
İvraça veya İvrace (Bulgarca: Враца, trl: Vratsa), Bulgaristan'da bir şehirdir.
İndirgenemez karmaşıklık

İndirgenemez karmaşıklık (İng: Irreducible complexity), içindeki parçaların herhangi birinin kaldırılması durumunda işlevini yitiren sistemleri tanımlamakta kullanılan bir terim. Akıllı tasarım iddiaların temel taşlarından biridir. Organizmalardaki bazı sistemlerin, daha küçük işlevsel birimlere ayrılamayacağını, bu nedenle evrilmiş olamayacaklarını iddia eder.
Doğadaki bazı canlı yapılarında indirgenemez karmaşıklık örneklerine rastlanıldığı iddia edilir. Bu iddiaya göre kompleks bir organ daha basit yapılara başka parçalar eklenmesiyle oluşamaz. Kompleks bir yapının birbirinden bağımsız pek çok yapının bir arada son derece uyumlu bir şekilde çalışması bu iddiaya tartışmalı bir şekilde kanıt olarak gösterilir.
Biyokimya Prof. Michael J. Behe indirgenemez karmaşıklığı bir makalesinde şöyle tanımlamıştır:
Kompleks yapıya sahip pek çok organ vardır. Akıllı tasarım savunucularının iddiası şöyledir:
Akıllı tasarımı savunanlar gözün birbirini takip eden küçük tesadüfi değişiklerle oluşamayacağını iddia ederler. Ama bu görüş bilim insanlarının büyük bir bölümü tarafından kabul edilmez. Gözün nasıl adım adım evrimleşebileceğiyle ilgili bilimsel açıklamalar mevcuttur.
İndirgenemez karmaşıklık, savunucuları tarafından Akıllı Tasarım (A. T.)'ın önemli delillerinden biri olarak kabul edilir.
İndirgenemez karmaşıklık, bugun kabul edilen temel bilimsel kriterlerden hiçbirisini karşılamadığı gerekçesi ile bilim insanlarının çok büyük bir bolümü tarafından çöp bilim (junk-science/pseudo-science)[kaynak belirtilmeli] olarak sınıflandırılmıştır. Ç
Çeşitli bilim insanları İndirgenemez Karmışıklık argümanının bilimsel olmadığını ve çürütüldüğünü iddia eder ve üzerine herhangi bir bilimsel araştırma programının bina edilemiyeceğini söyler. İndirgenemez karmaşıklık konusunda, hakemli(peer-reviewed) bir dergide yayınlanmış herhangi bir bilimsel makale bulunmamaktadır ve hiçbir araştırma programına konu edilmemiştir.
Semerkant (roman)

| --- | --- |
La Samarcande

Editör: Korkut Erdul
Yazar: Amin Maalouf
Çevirmen: Esin Talu Çelikkan
Kapak sanatçısı: Nahide Dikel
Ülke:  Fransa  Lübnan
Dil: Fransızca
Konu: Ömer Hayyam'ın Rubaiyat adlı eserinin tarih yolculuğu
Tür: Roman
Yayım: (özgün) 1998 (Türkçe)
Yayımcı: (özgün) Yapı Kredi Yayınları (Türkçe)
Sayfa: 317
ISBN: 975-08-1003-1
Semerkant (Özgün adı: La Samarcande), Lübnan asıllı Fransız yazar Amin Maalouf'un yazdığı tarih ve dram türündeki bir romandır. Yapıt, İranlı şair ve gök bilimci Ömer Hayyam'ın Rubaiyat adlı elyazması eserinin 1072 yılında Semerkant'ta başlayan ve 1912'de Titanik'te biten hikâyesini ele almaktadır. Roman, ilk olarak Esin Talu Çelikkan tarafından Türkçeye çevrilmiştir.
Arka kapak

"Titanic'te Rubaiyat! Doğu'nun çiçeği Batı'nın çiçekliğinde! Ey Hayyam, yaşadığımız şu güzel anı keşke görebilseydin!" Amin Maalouf bu kez Doğu'ya, İran'a bakıyor. Ömer Hayyam'ın Rubaiyat'ının çevresinde dönen iç içe iki öykü... 1072 yılında, Hayyam'ın Semerkant'ında başlayan ve 1912'de Atlantik'te bit(mey)en bir serüven... Bir elyazmasının yazılışının ve yüzlerce yıl sonra okunurken onun ve İran'ın tarihinin de okunuşunun öyküsü / tarihi...
Üslup

Yazar, kitabında tüm olanları Benjamin adlı karakterin kendi anlatısıyla aktarmış ve tarihe damgasını vuran üç önemli kişiyi (Ömer Hayyam, Nizamülmülk ve Hasan Sabbah) ve 20. yüzyıl başlarında İran'da gerçekleşen modernleşme çabalarını bu romanın esas teması olarak oluşturmuştur. Ömer Hayyam'ın Cihan adlı kadın şairle yaşadığı aşk ve Benjamin ile Şirin adlı kadın arasında geçen duygusal yakınlaşmalar, yine yazar Maalouf'un usta kalemiyle tüm olaylar arasında eritilerek sunulmuştur.
Karakterler

Romanın kurgusal karakterlerine ek olarak birçok tarihi şahıs konu edilmektedir. Bunların başında Rubaiyat yazmasının yaratıcısı Ömer Hayyam gelir. Romanın ikinci yarısının baş kahramanı olan Amerikalı orientalist Benjamin O. Lesage ise kurgusal bir karakterdir.
Karakterler > Tarihi şahıslar

Ömer Hayyam
Nizâmülmülk
Hasan Sabbah
Melikşah
Alparslan
I. Nasır Han
Terken Hatun (I. Melikşah'ın eşi)
Tuğrul Bey
Çağrı Bey
Cemaleddin Efganî
Nasıreddin Şah
Muhammed Ali Şah
Howard Baskerville
William Morgan Shuster
II. Abdülhamid
Vladimir Liakhov
Mirza Rıza
Howard Baskerville
Kitaba adını veren ve günümüzde Özbekistan sınırlarında bulunan Semerkant şehrinden bir görünüm (Shah-i Zinda)
Şenol Birol

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Şenol Birol
Doğum tarihi:  25 Kasım 1937(1937-11-25)
Doğum yeri:  Rize, Türkiye
Ölüm tarihi:  3 Mart 2022 (84 yaşında)
Ölüm yeri:  Rize, Türkiye
Boyu:  1,80 m (5 ft 11 in)
Mevkii:  Santrafor
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
|  |  Kilimlispor |   |   |
|  |  Rize Güneşspor |   |   |
| -1959 |  Sarıyer |   |   |
| 1959-1963 |  Beşiktaş |  159 |  (74) |
| 1963-1966 |  Fenerbahçe |  56 |  (20) |
| 1966-1967 |  Karşıyaka |  24 |  (2) |
| 1967-1968 |  Beşiktaş |  11 |  (1) |
| 1968-1969 |  Rizespor |  0 |  (0) |
| 1969-1970 |  Karşıyaka |  4 |  (0) |
| Toplam |   |  254 |  (97) |
Millî takım kariyeri
| 1961-1962 |   Türkiye B |  2 |  (1) |
| 1960-1963 |   Türkiye |  8 |  (3) |
Teknik direktörlük kariyeri
1968-1969:  Rizespor
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir.
Şenol Birol (25 Kasım 1937, Rize - 3 Mart 2022, Rize), Türk eski millî futbolcu ve teknik direktör. Beşiktaş ve Fenerbahçe'nin unutulmaz futbolcularından. Birol Pekel'le beraber döneminin en popüler futbol ikilisi oluşturmuşlardı. Çaykur Rizespor'un kurucu üyelerindendir ve takımın ilk teknik direktörlüğünü yapmıştır.
Futbolculuk kariyeri > Kulüp takımları kariyeri

Edebiyat Fakültesi'ni bitiren Şenol Birol, futbola Zonguldak Kilimlispor’da başladı. Daha sonra Rize Güneşspor ve Sarıyer’de forma giydi. 1958-59 sezonunda Sarıyer formasıyla attığı goller onu, ülkenin en çok konuşulan forvetlerinden biri haline getirdi. Başta Beşiktaş olmak üzere Galatasaray ve Fenerbahçe de genç golcüyü renklerine bağlamak için harekete geçti. Ancak Şenol’un tercihi Beşiktaş'tan yana oldu. Forvetteki partneri Birol Pekel’le birlikte attığı goller sayesinde tribünlerde, Şenol-Birol gol tezaruhatı yapılmaya başlandı. Bu tezahürat üzerine aynı isimle partneri Birol Pekel ve Fatma Girik ile birlikte Şenol Birol Gool adlı filmde başrolde oynadı.
İlk 3 sezonda 42 golü rakip ağlara bırakan Şenol’un Beşiktaş formasıyla en başarılı dönemi 1962-63 sezonuydu. Son haftaya kadar Galatasaray’la şampiyonluk için çekişen Beşiktaş, son maçında ikincilikte kalırken, Şenol sezonu 41 maçta 34 golle tamamladı. Bu sayı Şenol’a “bir sezonda en çok gol atan Beşiktaşlı” unvanını da kazandırıyordu. 1962-1963 sezonu bitiminde Birol'la birlikte Beşiktaş'tan ayrılıp Fenerbahçe'ye transfer oldu. Kafa golleri ile tanınan Şenol Birol, Fenerbahçe ile 2 şampiyonluk yaşadı. 1968 yılında memleketinin takımı Rizespor'a transfer oldu ve bir sene burada kaptan olarak görev aldı.
Futbolculuk kariyeri > Millî takım

Futbol yaşamı boyunca 8 kez Türkiye millî futbol takımı formasını giydi ve bu karşılaşmalarda 3 gol kaydetti. Bunun dışında iki kez Türkiye A2 millî futbol takımı formasını giydi ve bu karşılaşmalarda 2 gol kaydetti.
Teknik direktörlük kariyeri

Futbola veda ettikten sonra çeşitli takımlarda teknik adamlık yaptı. Çaykur Rizespor'un kurucu üyelerindendir ve takımın ilk teknik direktörlüğünü yapmıştır.