stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Topuz (dizi)

| Topuz (TV filmi) |
| --- | --- |
Tür: Dram, Macera, Savaş, Tarihî
Uyarlama: Ömer Seyfettin
Senarist: Lütfi Ömer Akad
Yönetmen: Lütfi Ömer Akad
Başrol: Bora Ayanoğlu Dinçer Çekmez Turgut Savaş Aydın Tezel Yaşar Şener Hadi Çaman Ersan Uysal
Besteci: Arif Erkin Güzelbeyoğlu
Ülke:  Türkiye
Dili: Türkçe
Yapım
Yapımcı: Emin Gerçeker
Mekân: İstanbul
Görüntü yönetmeni: Gani Turanlı
Gösterim süresi: 37 dk.
Yapım şirketi: TRT
Yayın bilgileri
Kanal: TRT 1
Yayın tarihi: 31 Mart 1975


Topuz 1975 yılında TRT'de yayımlanmış Macera-Tarihî türü TV filmidir. Ömer Seyfettin Hikâyeleri "Eski Kahramanlar - Topuz" ismiyle Ömer Seyfettin'in aynı adlı öyküsünden uyarlanmıştır. Senaristliğini ve yönetmenliğini Lütfi Akad yapmıştır. Bora Ayanoğlu, Dinçer Çekmez, Hadi Çaman, Ersan Uysal oyuncu olarak filmde yer almıştır.
Akad, Işıkla Karanlık Arasında otobiyografi kitabında şöyle anlatıyor: "Üçüncü film Topuz, baş oyuncum bu kez Bora Ayanoğlu... Bunun konusu çok kısa. Osmanlı’ya tâbi küçük devletlerden birinde, Prens kendini kral ilan etmiş, Osmanlı’dan taç giymeyi bekliyor. Başına buyrukluk, derebeylik girişimleri Osmanlı Devleti’nin en hassas olduğu konulardandır."
Oyuncu kadrosu

Bora Ayanoğlu - Elçi
Dinçer Çekmez - Ferruh Ağa
Turgut Savaş - Pietr Bogdanov
Aydın Tezel - Yaşlı subay
Yaşar Şener
Hadi Çaman - Komutan
Ersan Uysal - Prens
Senih Orkan - Saray muhafızı
Giray Alpan - Avusturyalı subay
Doğan Tamer
Sırrı Elitaş - Serdengeçti
Necdet Yakın
Meral Kurtuluş - Sarhoş kadın
Kayhan Yıldızoğlu - Piskopos
Nuri Tuğ
İbrahim Uğurlu
Osman Han
Hüseyin Zan
Ahmet Karaca
Yılmaz Kurt
Akif Kilvan
Hasan Sarnıç
Çekim ekibi

Yönetmen: Lütfi Akad
Senaryo: Lütfi Akad (Ömer Seyfettin'in aynı adlı öyküsünden)
Özgün Müzik: Arif Erkin
Görüntü Yönetmeni: Gani Turanlı
İkinci Yönetmen: Erol Keskin
Yönetmen Yardımcısı: Korhan Yurtsever
Görüntü Yönetmeni Yardımcısı: Selçuk Turanlı
Sanat Danışmanı, Çevre Düzeni ve Giysiler: Erol Keskin
Giysileri sağlayan: Niyazi Er
Giysi Denetimi: Faruk Demirel
Giysi Yardımcısı: Talip Okçul
Çevre Mimarı: Arto Berberyan
Çevre Kurucular: Fazıl Üsterman, Necip Koçak, Erbil Demirbağ
Çekim Alanı Sorumluları: Necdet Buvan, Necmettin Çobanoğlu, Dursun Sağlam
Çekim Alanı Yardımcıları: Mansur Kırık, Necati Cingöz
Düzgünler: Ehaddin Alinçe
Düzgün Yardımcısı: Hasan Görmez
Işık Sorumlusu: Erol Batıbeki
Işık Yardımcıları: Orhan Temel, Hüseyin Marangoz, Hüseyin Durgun, Ömer Ekmekçi
Kurgu: İsmail Kalkan
Devamlılık Yazmanı: Mümtaz Arıkan
Ses Uzmanı: Necip Sarıcıoğlu
Yapım Sorumlusu: Muzaffer Hiçdurmaz
Yapım Yardımcıları: Yusuf Çağatay, Fevzi Barlas
Yapımcı: Emin Gerçeker (TRT)
Kurgu işlemleri Yeni Stüdyo'da hazırlanmış ve seslendirilmiştir.
Ocak 1975'te renkli olarak çekilmiş, 31 Mart 1975'te televizyonda siyah-beyaz gösterilmiştir.
İçerişehir

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Kız Kulesi'nden İçerişehir
Konum:  Azerbaycan
Kriter: Kültürel: iv
Referans: 958
Tescil: 2000 (24. oturum)
Tehlike: 2003-2009
Bölge: Batı Asya
Web site: icherisheher.gov.az
Koordinatlar: 40°21′58.2″K 49°50′14.5″D﻿ / ﻿40.366167°K 49.837361°D﻿ / 40.366167; 49.837361
İçerişehir (Azerbaycan dili: İçərişəhər) ya da Eskişehir, Azerbaycan'ın başkenti Bakü'nün tarihî çekirdeği olarak bilinmektedir. Haydar Aliyev Vakfı'nın çalışmaları sonucunda UNESCO'nun Dünya Miras Komitesi'nin 2000 yılında Avustralya'nın Cairns kentinde yaptığı 24. oturumda Şirvanşahlar Sarayı ve Kız Kulesi ile birlikte Dünya Mirası olarak kabul edilen İçerişehir, Azerbaycan'dan listeye dahil olan ilk yapıdır. Bakü'nün en eski kısmı olan İçerişehir, iyi korunmuş kale duvarları ile çevrilidir. 221.000 m² alana sahip olan koruma alanında 1300'den fazla aile yaşamaktadır.
Koruma alanı daha Tunç Çağından itibaren yerleşim görmüştür. Arkeolojik araştırmalar sonucuna göre VIII-IX yüzyıllarda İçerişehir'de yerleşim artarken beraberinde zanaatkarlık ve ticaret gelişmiştir. XV. yüzyılda Şirvanşahların ikametgâhlarını Şamahı'dan Bakü'ye taşımasından sonra İçerişehrin hayatında "kristalleşme" dönemi başlamıştır. 1748-1806 yılları arasında Bakü ve onun merkezi olan İçerişehir Bakü Hanlığının başkenti olmuştur. 1806 yıllarında Bakü'nün Ruslar tarafından işgali ve petrol üretiminde artış yaşanmasından sonra (XIX yüzyılın sonları XX yüzyılın başları) şehrin gelişim ve genişleme süreci başlayarak insanlar İçerişehir'i çevreleyen duvarlarının dışına da yoğun olarak yerleşmeye başlamıştır.
İçerişehir'de bulunan ünlü mimari eserler Kız Kulesi ve Şirvanşahlar Sarayı, Azerbaycan mimarisinin incileri olarak kabul edilir. Bunlardan başka koruma alanında onlarca tarihi-mimari eser, camiler, kervansaraylar, hamamlar, konutlar, müze, elçilik, otel, ticaret objeleri, kafe ve restoranlar yer almaktadır.
Konumu

İçərişehir tarih-mimarlık koruma alanı, Bakü şehrinin Sebail bölgesi sınırlarında, Hazar Denizi kıyısındaki küçük bir tepenin üzerinde yer almaktadır. Koruma alanı, yüksekliği 8–10 metre, genişliği 3,5 metre olan kale duvarları ile çevrilmiştir. İçerişeherin güneydoğusundan İstiklaliyyat Caddesi, kuzeybatısından ise Neftçiler Bulvarı geçmektedir; doğusunda aynı adlı metro istasyonu bulunmaktadır. İçerişehrin doğusundan Aziz Aliyev Caddesi geçmekte, güneybatısında ise Vahid Parkı yer almaktadır.
Tarihi > Kadim Dönem

Bakü, kale duvarları ve hendeklerle çevrili olan kadim tarihi merkez etrafında oluşmuş şehirlerden biridir. Arkeolojik açıdan az incelendiğinden, Bakü'nün yerleşim yeri ve şehir olarak oluşma tarihi kesin olarak bilinmemektedir. İnsanların bu bölgeye doğal petrol ve tuz kaynakları ile deniz kıyısında elverişli bir konumda bulunması nedeniyle çekildiği düşünülmektedir. Arkeolojik kazılar sırasında Şirvanşahlar Sarayı'nın avlusunda bulunan M.Ö. III-I yüzyıllara ait küp, M.Ö. IV-I yüzyıllara ait seramik parçaları, Muhammed Camii bölgesinde yapılan arkeolojik kazılar sırasında bulunan demir ok uçları, Demir Çağı'na ait kil kadın figürü ve antik döneme ait sütun altlıkları, İçerişeher'in şehir olarak oluşumunu en geç antik döneme denk getirmektedir. M.S. I. yüzyılda Bakü, küçük bir liman şehri olarak varlığını sürdürmekteydi.
Tarihi > Erken Orta Çağ

Sasani Hanedanı döneminde merkezi Bakü şehri olan Abşeron bölgesi, Şirvan vilayetinin bir parçası olarak imparatorluğun özel bir vilayetini oluşturmaktaydı. Bölgenin Araplar tarafından işgal edilmesinden sonra, Bakü'nün de dahil olduğu, Şamahı, Derbent ve diğer şehirlerin yer aldığı Şirvan vilayetinin yöneticileri Şirvanşahlar olarak adlandırılmaya başlandı. El-Balazuri, El-Mesudi ve birkaç diğer Arap tarihçi, Hüsrev Anuşirvan döneminde bölge yöneticilerinin çağrılarak onlara unvanlar verildiğini ve bu unvanı alan yöneticiler arasında Şirvanşah olarak adlandırılan Şirvan yöneticilerinin de olduğunu bildirmektedirler.
Bakü'nün VII-X yüzyıllar arası tarihi hakkında sadece kısa bilgiler bulunmaktadır. Bu bilgilere göre şehir kuzeyden Türklerin ve Rusların saldırılarına maruz kalmıştır. 914 yılında Bakü Limanına Rusların saldırısı gerçekleşmiştir. Masudi'nin verdiği bilgiye göre Ruslar, Şirvanşahlar bölgesinde petrol açısından zengin olan Bakü'ye gelmişlerdir. Hazar'da askeri donanmaya sahip olmayan Şirvanşah Ali bin Heysem, ticari ve yük taşıma gemilerinde askerleri mücadeleye göndermek zorunda kalmıştır. Masudi'nin bilgisine göre, Rusların bu saldırısı sonucu binlerce Müslüman öldürülmüş ve denizde boğulmuştur. Bakü ve Absheron kıyılarına yapılan akınlar, sonraki dönemlerde de birkaç kez tekrarlanmıştır.
X. yüzyılda El-Mukaddesi, Bakü'yü "Bölgenin tek limanı" olarak tanımlasa da, bilinir ki, VIII-IX yüzyıllarda Bakü ünlü bir deniz limanı değildi ve ülkenin büyük ticaret merkezleri arasında bu şehrin adı geçmemiştir. Bakü'nün diğer şehirlerle ticaret ilişkileri hakkında arkeolojik araştırmalar sırasında şehir alanında bulunan Sasani (V–VII yüzyıllar), Abbasi ve Şirvanşah dönemlerine ait çok sayıda sikke bilgi verir. X. yüzyılın sonlarında yaşayan yazarlar, şehri ünlü bir liman olarak kaydederler. Çok yüksek olmayan bir tepe üzerinde bulunan şehir, kale duvarları ile çevriliydi. Şirvanşahlar Sarayı'nın güneydoğu cephesinde bulunan Orta Çağ katmanı, VIII. yüzyıla aittir. İçerişeher'in çeşitli bölgelerinde bulunan küp mezarlıklar, bölgenin VII. yüzyıldan önce de bir yerleşim yeri olduğunu gösterir. Ancak şehrin erken dönemlerine ait mimari eserler günümüze ulaşmamıştır.
Modern Çağ

1952–1957 yıllarında İçerişehir'in kale duvarları restore edilmiştir. 1977 yılında İçerişehir'e tarih-mimarlık koruma alanı statüsü verilmiş, 1985 yılında ise Devlet Tarih-Mimarlık Koruma Alanı ilan edilmiştir.
17 Şubat 2003 tarihinde Cumhurbaşkanı Haydar Aliyev "Bakü şehrinde İçerişehir Tarih-Mimarlık Koruma Alanının korunması ve restorasyonu ile ilgili bazı tedbirler hakkında" bir kararname imzaladı. Kararnameden sonra burada inşaat işleri durduruldu ve şehrin tarihi görünümünün korunması yönünde amaçlı tedbirler hayata geçirilmeye başlandı.
10 Şubat 2005 tarihinde Cumhurbaşkanı İlham Aliyev "Azerbaycan Cumhuriyeti Bakanlar Kurulu yanında "İçerişehir" Devlet Tarih-Mimarlık Koruma Alanı İdaresinin kurulması hakkında" bir kararname imzaladı. Kararnameye göre İçerişehir Devlet Tarih-Mimarlık Koruma Alanı İdaresi kuruldu. 17 Aralık 2009 tarihinde ""İçerişehir" Devlet Tarih-Mimarlık Koruma Alanının gelişim tedbirleri hakkında" Cumhurbaşkanlığı kararnamesine göre, İçeri Şehir'in bölgesinde yıkılmış ve yıkılma tehlikesi olan, tarihi-mimari öneme sahip olmayan yapıların yerinde, geleneksel sokak ağları olduğu gibi korunarak turizm altyapısı tesislerinin kurulması, konutların onarımı ve mühendislik iletişimlerinin değiştirilmesi, bölgede düzenleme çalışmalarının yapılması için fon ayrılmıştır.
İçerişehir Tarih-Mimarlık Koruma Alanının korunması, restorasyonu ve orada arkeolojik çalışmaların yapılması konuları ilgili normatif hukuki düzenlemeler ve Azerbaycan Cumhuriyeti'nin uluslararası anlaşmalarının gerekliliklerine uygun şekilde çözülmektedir. Mevcut yasalara göre, Koruma Alanının bölgesinde bulunan bilimsel, tarihi veya kültürel öneme sahip tüm anıtlar devlet tarafından korunmakta, bunların yıkılması, taşınması ve değiştirilmesi yasaklanmaktadır. Şu anda İçerişehir'in korunması, araştırılması ve tanıtımı ile Koruma Alanı İdaresi ilgilenmektedir.
İçerişehir'deki Mehmed Camii (Mimar-Mehmed ibn Ebubekr) Almanya'nın Remmers ve Avusturya'nın Atelier Erich Pummer GmbH şirketlerinin uzmanları tarafından restore edilmektedir.
2011 yılı şubat ayında İçerişehir'deki Asef Zeynallı caddesindeki 20 numaralı bina onarılmış, temelleri güçlendirilmiş, yeni teknolojilerin yardımıyla binanın cephesine tarihi görünümü geri kazandırılmıştır. Bina 1890 yılında inşa edilmişti. Restorasyon çalışmaları Azerbaycan Cumhuriyeti Bakanlar Kurulunun Bakü şehrinin merkezinin korunmasına ilişkin ayrıntılı plana göre gerçekleşmiştir.
İçerişehir'in Sokakları

Orta Çağ'da olduğu gibi, modern dönemde de İçerişehir'in üç ana caddesi bulunmaktadır: Büyük Kale, Küçük Kale (halk arasında Saray Yolu olarak da bilinir) ve Asaf Zeynallı (halk arasında Minareli veya Kervan Yolu olarak bilinir). Büyük Kale Caddesi, başlangıcını diğer tarafında Şamahı Kapısı (Çifte Kale Kapıları) bulunan Kale Meydanı'ndan alır. Orta Çağ'da bu meydanda çeşitli halk bayramları, şenlikler ve panayırlar düzenlenirdi.
Ana hareket ve kervan yolu (günümüzde Gülle, A. Zeynallı ve V. Memmedova caddeleri), İpek Yolu üzerinde yer alır ve İçerişehir'i alt ve üst kısımlar olmak üzere ikiye ayırırdı. Ana kamu binaları alt kısımda yer alıyordu. Alt kısımda yer alan sokaklarda her zaman bir hareketlilik olur, burada zengin bir ticaret ortamı hâkimdi. Sahile yakın olduğu için bu kısımda balıkçılar, kayıkçılar ve gemiciler yaşıyordu. Üst kısımda bulunan Şirvanşahlar Sarayı'nın çevresindeki üst mahallelerde ise zengin şehir sakinleri yaşıyordu.
Küçük Kale Caddesi, Salyan Kapısı'ndan başlayarak kuzeybatı yönünde kale duvarları boyunca uzanır ve Şamahı Kapısı'na doğru gider. 1806 yılında Bakü Hanlığı'nın Çarlık Rusyası tarafından işgal edilmesinden sonra Küçük Kale Caddesi'nin kuzeybatı kısmında Rus askerleri için kışla inşa edilmiş, daha sonra ise bu binalarda yerel halk yerleşmiştir. Bu caddede dörtgen kule, su kuyusu, Hamamcılar Mahallesi, Ağa Mikayıl Hamamı, kale duvarı boyunca yeraltı yol, Cin Camii ve diğer görülmeye değer yerler bulunmaktadır.
Asaf Zeynallı Caddesi, Multani ve Buhara kervansaraylarının yanından başlayarak Büyük ve Küçük kervansarayların önünden geçer. Bu caddede eskiden çok sayıda ticaret mekânı bulunuyordu. Kız Kalesi, Mektep Camii, Aşur Camii, Cuma Camii, Şeyh İbrahim Camii, Aziz Bartholomev Kilisesi, Pazar Meydanı ve birçok tarihi ve mimari eser bu caddede yer almaktadır.
Bu üç büyük cadde dışında, İçerişehir'de çok sayıda küçük sokak, dönemeç ve çıkmaz sokak bulunmaktadır.
Kamu Binaları > Müzeler

Kız Kulesi, 1964 yılından beri müze olarak hizmet vermektedir. Günümüzde kalenin üç katında arkeolojik kazılar sırasında su kuyularından çıkarılan eserler sergilenmektedir. Dördüncü katta ise Orta Çağ'da kullanılan soğuk silahlar sergilenmektedir. Burada demirden yapılmış hilal şeklinde balta başlığı, kalkanlar, hançerler, miğfer ve kılıçlar görülebilir. Sergilenen tüm silahlar, Azerbaycan Tarih Müzesi'nde saklanan orijinal silahların replikalarıdır.
Şirvanşahlar Sarayı Kompleksi de müze olarak hizmet vermektedir. 12. yüzyılda temelleri atılan saray kompleksinin inşası 15. yüzyılda tamamlanmıştır. Kompleks, üç farklı yükseklikte bulunan üç iç avluya ayrılır. Şirvanşahların yaşam binası, Şirvanşah I. Farruh Yasar'ın türbesi ve Divanhane üst avluda yer alır. Alt avluda Şah Camii ve Şirvanşahların türbesi bulunur. Türbe, Şirvanşah I. Halilullah'ın emriyle annesi ve oğlu için inşa edilmiştir. Biraz aşağıda ise hamam ve su kuyusu yer alır. Her üç avlu tek bir kompleks oluşturmakta olup kale duvarlarıyla çevrilmiştir. Sarayın orta avlusunda "Bayıl Taşları" olarak bilinen ve arkeolojik kazılar sırasında Hazar Denizi suları altında kalmış Bayıl Kalesi'nden çıkarılan 13. yüzyıla ait kitabeler ve kabartmalı taşlar sergilenmektedir.
Arkeoloji ve Etnografya Müzesi'nde milattan önceki dönemden Orta Çağ'a kadar farklı dönemleri kapsayan eserler sergilenmektedir. Burada Kuruçay kültürü döneminden başlayarak Azerbaycan topraklarında yayılmış çeşitli arkeolojik kültürlere ait eserler görülebilir. Ayrıca müzede Azerbaycan halkının maddi kültürünü ve geleneklerini yansıtan eserler de bulunmaktadır. Müze, tüccar Hacı Mehmet Hüseyin'in "Zincirli Bina" olarak bilinen evinde yer almaktadır.
Minyatür Kitap Müzesi'nin temeli, 27 yıl boyunca 6000'den fazla eser toplamayı başaran Zerife Salahova tarafından atılmıştır. Müzenin açılışı 23 Nisan 2002'de gerçekleştirilmiştir. Günümüzde müzenin sergilerinde 63 ülkede çeşitli dönemlerde yayımlanmış 4350 minyatür kitap sergilenmektedir.
Caz müziği bestecisi ve piyanist Vagif Mustafazade'nin (1940–1979) Ev-Müzesi, 1989 yılında kurulmuş ve burada 1200 eser toplanmıştır. Bunlar sanat eserleri, bestecinin kişisel eşyaları, fotoğraflar, afişler, plaklar ve sanatçıya ait tarihi belgelerdir.
Halk sanatçısı ve usta halı dokumacısı Kamil Aliyev'in (1921–2005) Ev-Müzesi, dört katlı tarihi bir binada yer alır. Kamil Aliyev, halı üzerine tanınmış kişilerin portrelerini işleyen ilk sanatçılardan biridir. Sanatçının sadece on bir ay yaşadığı bu binada 83 yaşında vefat etmiştir. Ev-müzesinde 127 özgün halısı sergilenmektedir. Ayrıca sanatçının tamamlanmamış işlerini de bu müzede görmek mümkündür.
Halk sanatçısı Tahir Salahov'un (1928) Ev-Müzesi ise 2012 yılında, ünlü sanatçının bir zamanlar yaşadığı evde faaliyete başlamıştır. Müzede 735 eser saklanmaktadır ki, bunlar arasında sanatçının kendi resim eserleri, kişisel eşyaları, halı koleksiyonu ve fotoğraf arşivi bulunmaktadır.
Dünya Mirası

Ayrıca bakınız: Azerbaycan'daki Dünya Mirasları
İçerişehir, 2000 yılının Aralık ayında Haydar Aliyev Vakfı'nın çalışmaları sonucunda Şirvanşahlar Sarayı ve Kız Kulesi ile birlikte UNESCO'nun belirlediği Dünya Mirası listesi arasına Azerbaycan'dan giren ilk yer oldu. 2003'te UNESCO, İçerişehir'i Tehlike altındaki Dünya Mirasları listesine ekledi. 2009'da ise eski statüsünü geri kazandı.
1630-cu yılında çekilmiş Bakü kalesinin  duvarı
Bakü'de Han sarayı 1847
Kız Kulesi
Bakü kalesi'nin giriş kapılarından birisi
Şirvanşahlar Sarayı
İçerişehir, zengin tarihi ve kültürel mirasıyla, UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde yer alarak, geçmişin izlerini günümüze taşıyan önemli bir turistik ve kültürel alan olarak öne çıkmaktadır.
Resim Sevinci

| Resim Sevinci |
| --- | --- |
The Joy of Painting
Format: Sanat
Sunucu: Bob Ross
Ülke:  ABD
Dili: İngilizce
Sezon sayısı: 31
Bölüm sayısı: 403
Yayın bilgileri
Kanal: PBS
Yayın tarihi: 11 Ocak 1983 - 17 Mayıs 1994


Resim Sevinci (İngilizce: The Joy of Painting) 1993 yılından itibaren Türkiye'de TRT 2 kanalında yayınlanan televizyon programıdır. Bu programda ressam Bob Ross amatör izleyiciler için yağlı boya tekniğiyle doğa resimleri yapmayı ve bazı resim tekniklerini öğretmeyi amaçlamaktaydı. 30 dakika gibi kısa bir sürede resmin tamamlanması nedeniyle program hızlı resim dersleri gibi algılansa da, yapımın amacı resim teknikleri ve renk kullanımına dair bilgiler aktarmaktır.
Ressam, yakalandığı lenf bezi kanseri nedeniyle, 1995'te ölmüştür. Türkiye'de gösterilen bölümlerinde Bob Ross'u Burçin Oraloğlu seslendirmiştir. Bob Ross'la Resim Sevinci, TRT 2 kanalında 2014 yılı başından itibaren yeniden yayınlanmaktadır.
Rüya (Ezginin Günlüğü albümü)

Ezginin Günlüğü'nün onbirinci albümüdür. 2000'de satışa çıkarılmıştır.
Şarkı Listesi

Son Vapur              (Söz–Müzik: Hüsnü Arkan, Nadir Göktürk)
Rüya                   (Söz–Müzik: Nadir Göktürk)
Elma                   (Söz–Müzik: Hüsnü Arkan)
Bir Tuğla Da Siz Koyun (Söz–Müzik: Nadir Göktürk)
Gel Bize Gidelim       (Söz–Müzik: Hüsnü Arkan)
Sineğin Şarkısı        (Söz–Müzik: Nadir Göktürk, Hüsnü Arkan)
İki Aşk Arasında       (Söz–Müzik: Hüsnü Arkan)
Aşkı Arama             (Söz–Müzik: Hüsnü Arkan)
Ayşe'ye Şarkı          (Söz–Müzik: Nadir Göktürk)
Aklımda                (Söz–Müzik: Hüsnü Arkan)
Deve                  (Söz–Müzik: Hüsnü Arkan)
Tembelin Şarkısı       (Söz–Müzik: Nadir Göktürk)
Kumru                  (Şiir: Orhan Veli – Müzik: Hüsnü Arkan)
| g t Ezginin Günlüğü |
| --- | --- |
Nadir Göktürk ·  Deniz Sujana ·  Erkan Gürer ·  Cafer İşleyen ·  Çağrı Çetinsel ·  Can Göktürk ·  Güven Şancı
Albümler: "Seni Düşünmek" (1985) ·  "Sabah Türküsü" (1986) ·  "Alagözlü Yar" (1987) ·  "Bahçedeki Sandal" (1988) ·  "Ölüdeniz" (1990) ·  "İstavrit" (1993) ·  "Oyun" (1995) ·  "Ebruli" (1996) ·  "Hürriyete Doğru" (1997) ·  "Aşk Yüzünden" (1998) ·  "Rüya" (2000) ·  "Her Şey Yolunda" (2002) ·  "İlk Aşk" (2003) ·  "Dargın mıyız" (2005) ·  "Eski Arkadaş" (2010) ·  "İstanbul Gibi" (2015) ·  "Aşk Zamanı" (2018) · 
Övgü Albümleri: "Çeyrek" (2007) ·  "40 Yıllık Şarkılar"" (2020)
Hüsnü Arkan ·  Feyza Erenmemiş ·  Emin İgüs ·  Hakan Yılmaz ·  Gülnaz Göver ·  Sumru Ağıryürüyen ·  Tanju Duru ·  Cüneyt Duru ·  Vedat Verter ·  Göksun Doğan ·  Serdar Gönenç ·  Şebnem Başar ·  Güneş Uras ·  Cem Doğan ·  İsmail Atalan ·  Arzu Bursa ·  Ebru Kalabas ·  Fatih Saçlı ·  Sedat Yapıcı ·  Gökhan Tümkaya ·  Cem Gezginti ·  Murat Kurt ·  Eylem Atmaca Karaca ·
Turgut Altınok

| Turgut Altınok |
| --- | --- |

Keçiören Belediye Başkanı
Görev süresi 3 Nisan 2019 - 4 Nisan 2024
Yerine geldiği: Mustafa Ak
Yerine gelen: Mesut Özarslan
Görev süresi 27 Mart 1994 - 29 Mart 2009
Yerine geldiği: Hamza Kırmızı
Yerine gelen: Mustafa Ak
Kişisel bilgiler
Doğum: 1 Nisan 1962 (62 yaşında) Aşıkoğlu, Balâ, Ankara, Türkiye
Partisi:  Milliyetçi Çalışma Partisi (1985-1993)  Milliyetçi Hareket Partisi (1993-1999)  Fazilet Partisi (1999-2001)  Büyük Birlik Partisi (2014)  Adalet ve Kalkınma Partisi (2001-2013, 2018-günümüz) 
Evlilik(ler): Süreyya Altınok
Çocuk(lar): 4
Yaşadığı yer: Keçiören, Ankara, Türkiye
Bitirdiği okul: Azerbaycan Uluslararası Üniversitesi
Mesleği: Siyasetçi, avukat
Resmî site: turgutaltinok.com.tr
Turgut Altınok (d. 1 Nisan 1962, Balâ, Ankara), Türk siyasetçi ve eski Keçiören belediye başkanı.
İlk yılları ve eğitimi

Ankara'nın Balâ ilçesinin Aşıkoğlu köyünde 1 Nisan 1962 tarihinde dünyaya gelen Turgut Altınok; ilkokulu Keçiören Fevzi Atlıoğlu İlkokulu'nda, ortaokul ve liseyi Keçiören Kalaba Lisesi'nde okudu. Yükseköğrenim için gittiği Azerbaycan'da Hukuk eğitimini aldı. Türkiye-Azerbaycan ilişkilerine yaptığı katkılardan dolayı Azerbaycan Vektör Uluslararası İlim Merkezi tarafından fahri doktora payesi aldı.
Siyasi kariyeri

Gençlik yıllarından itibaren Ülkü Ocakları'nda görev almaya başlayan Turgut Altınok henüz 25 yaşında Milliyetçi Çalışma Partisi Keçiören İlçe Başkanlığına, hemen akabinde de Ankara İl Başkanlığı ve Merkez Yürütme Kurulu üyeliklerine seçildi. Daha sonradan rakibi olacak Mansur Yavaş da aynı yıllarda Milliyetçi Çalışma Partisi Beypazarı Kurucu İlçe Başkanı olarak görev yapıyordu. 12 Eylül Darbesi'nden sonra Milliyetçi Hareket Partisi'nde Genel Sekreterliğe kadar yükselen Turgut Altınok, 1994 yerel seçimlerinde Milliyetçi Hareket Partisi'nden Keçiören Belediye Başkanı seçildi. 16 Ocak 1999 tarihinde Keçiören Belediye Başkanlığı için tekrar adaylığını kabul etmeyen MHP'den istifa etti ve 17 Ocak 1999 tarihinde Fazilet Partisi'ne katıldı. 1999 yerel seçimlerine Fazilet Partisi Keçiören Belediye başkan adayı olarak giren Turgut Altınok, yeniden Keçiören Belediye Başkanı seçildi.
28 Şubat Süreci sonucunda Fazilet Partisi'nin kapatılması ve yerine Saadet Partisi'nin kurulması üzerine Abdullah Gül önderliğindeki yenilikçi kanatla birlikte AK Parti'nin kurucuları arasında yer aldı ve 2004 yerel seçimlerinde AK Parti'den tekrar Keçiören Belediye Başkanlığına seçildi. 29 Mart 2009 Türkiye yerel seçimlerinde Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Melih Gökçek ile girdiği Büyükşehir Belediye başkan adaylığı yarışını kaybeden Altınok, partisinden gelen yeniden Keçiören Belediye başkan adaylığı teklifini de geri çevirerek aday olmadı.
28 Haziran 2013'te AK Parti'den istifa etti. 2014 yerel seçimleri için adı birçok parti ile anılan Turgut Altınok yaptığı açıklama ile Büyük Birlik Partisi'nden, Keçiören Belediye Başkanlığına aday olduğunu duyurdu. Seçimde yüzde 30,3 alarak ikinci oldu ve seçilemedi. 2019 yerel seçimlerinde Keçiören Belediye Başkanlığı için AK Parti'ye dönerek aday oldu ve seçimi kazandı. 2024 Türkiye yerel seçimlerinde AK Parti'den Ankara Büyükşehir Belediye Başkan adayı oldu, ama yüzde 31,7 oranında oy alarak ikinci oldu ve seçilemedi.
Tartışmalar

1994 yerel seçimlerinde Keçiören belediye başkanı seçilmesinden sonra Keçiören'de içki içenlere yönelik darp, sevgilisiyle el ele dolaşan gençlerin dövülmesi, sol görüşlü ve Alevilerin yoğun yaşadığı bazı semtlerdeki şiddet olayları ile anılan ve “A Takımı” adı verilen grubu Altınok'un kurduğu iddia edildi, Altınok iddiaları reddetti.
1994-2017 yılları arasında Ankara büyükşehir belediye başkanı olan Melih Gökçek'le aralarında uzun süren siyasi gerilim yaşandı, bu gerilim silahlı baskın aşamasına geldi.
2009 yerel seçimleri öncesinde özel hayatıyla ilgili kaset iddiasının gündeme gelmesi üzerine Keçiören belediye başkanlığı adaylıktan çekildi.
2024 yerel seçimleri öncesi kendi sosyal medya hesabından yayınladığı mal varlığındaki taşınmazların çokluğu ve Antalya'da 600 dairelik mal varlığı olduğu iddiaları tartışmalara neden oldu.
Özel hayatı

Süreyya Altınok ile evlidir. Hacı Mehmet (d. 1984) ve Fatih Furkan (d. 1997) adında iki oğlu, Aybüke (d. 1982) ve Ayça (d. 1990) adında iki kızı vardır.