Rákóczi Bağımsızlık Savaşı
Bağımsızlık için Savaş

Habsburg Hanedanı yok olma eşiğindeyken, Fransa, Avusturya hegemonyasına karşı savaşında müttefikler arıyordu. Sonuç olarak, Rákóczi ile temas kurdular ve Macaristan'ın bağımsızlık davasını üstlenirse destek sözü verdiler. Avusturyalı bir casus bu yazışmayı ele geçirdi ve İmparatorun dikkatine sundu. Bunun doğrudan bir sonucu olarak, Rákóczi 18 Nisan 1700'de tutuklandı ve Wiener Neustadt (Viyana'nın güneyinde) kalesine hapsedildi. Tıpkı büyükbabası Péter Zrínyi'nin durumunda olduğu gibi, Francis için olası tek cezanın ölüm olduğu ön duruşmalar sırasında ortaya çıktı. Hamile eşi Amelia ve hapishane komutanının yardımıyla Rákóczi kaçmayı ve Polonya'ya gitmeyi başardı. Burada tekrar Bercsényi ile bir araya geldi ve birlikte Fransız Kraliyeti ile yeniden temasa geçtiler.
Üç yıl sonra, İspanya Veraset Savaşı, Macaristan Krallığı'ndaki Avusturya kuvvetlerinin büyük bir bölümünün ülkeyi geçici olarak terk etmesine neden oldu. Durumdan yararlanan kuruc güçleri Munkács'ta yeni bir ayaklanma başlattı ve Rákóczi'den buna önderlik etmesi istendi. O da enerjisini bir ulusal kurtuluş savaşına yatırmaya karar verdi ve talebi kabul etti. 15 Haziran 1703  günü, 3000 silahlı kendisine katılanTamás Esze komutasındaki grupla Polonya'da Lawoczne 'de (bugünkü  Lavochne, Ukrayna'da bir köy) buluştu. Bercsényi de Fransız fonları ve 600 Polonyalı paralı askerle geldi.
Macar soylularının çoğu, Rákóczi'nin ayaklanmasını desteklemedi, çünkü onun bir jacquerie'den, bir köylü isyanından başka bir şey olmadığını düşündüler. Rákóczi'nin Szabolcs İlçesinin soylularına yaptığı ünlü çağrısı boşuna gibi görünüyordu. Hajdús'u (özgür köylü savaşçıları) güçlerine katılmaya ikna etmeyi başardı, bu nedenle güçleri, Eylül 1703'ün sonlarında Tuna'nın doğusunda ve kuzeyinde Macaristan Krallığı'nın çoğunu kontrol etti. Kısa bir süre sonra Transdanubia'yı fethederek devam etti.
Avusturyalılar birkaç cephede Rákóczi ile savaşmak zorunda kaldıklarından, kendilerini onunla müzakerelere girmek zorunda hissettiler. Bununla birlikte, Avusturya ve İngiliz kuvvetlerinin 13 Ağustos 1704'te Blenheim Muharebesi'ndae birleşik bir Fransız-Bavyera ordusuna karşı kazandığı zafer, yalnızca İspanya Veraset Savaşı'nda bir avantaj sağlamakla kalmadı, aynı zamanda Rákóczi'nin kuvvetlerinin Fransız kuvvetleriyle-Bavyeralı müttefikleri ile birleşmesini de engelledi.
Bu, Rákóczi'yi zor bir askeri ve mali duruma soktu. Fransız desteği giderek azaldı ve zaten kazanılmış toprakları işgal etmek için daha büyük bir orduya ihtiyaç vardı. Bu arada, mevcut orduya silah ve yiyecek sağlamak onun imkanlarının ötesindeydi. Bu sorunu, insanlar gümüş sikkelere alışkın olduğu için Macaristan'da kolayca kabul edilmeyen bakır bazlı yeni bir madeni para yaratarak çözmeye çalıştı. Bununla birlikte, Rákóczi bir süre askeri avantajını korumayı başardı - ancak 1706'dan sonra ordusu geri çekilmek zorunda kaldı.
Macar Diyetinin Eylül 1705'te Szécsény (Nógrád İlçesi ) yakınlarında düzenlenen (6 piskopos, 36 aristokrat ve 25 ilçenin alt soylularının yaklaşık 1000 temsilcisinden oluşan) bir toplantısı, prens - Macaristan Krallığı Konfedere Mülklerinden, 24 üyeli bir Senato tarafından desteklenecek şekilde Rákóczi'yi "fejedelem"- (hükümdar) olarak seçti. Rákóczi ve Senato, barış görüşmeleri de dahil olmak üzere dışişlerinin yürütülmesinden ortak sorumluluk aldı.
İngiltere ve Hollanda'nın cesaretlendirmesiyle , 27 Ekim 1705'te kuruç liderleri ile İmparator arasında barış görüşmeleri yeniden başladı. Ancak askeri operasyonlar devam etti ve her iki taraf da stratejilerini askeri duruma göre değiştirdi. 13 Aralık'ta János Bottyán liderliğindeki Kuruc kuvvetleri Avusturyalıları Szentgotthárd'da yendi. Ancak bağımsızlık konusunda engellerden biri Transilvanya üzerindeki egemenlikti - iki taraf da bundan vazgeçmeye hazır değildi. Rákóczi'nin Fransızlarla önerdiği anlaşma durduruldu, bu yüzden sadece bir bağımsızlık ilanının çeşitli güçlerin onunla müzakere etmesini kabul edilebilir kılacağına ikna oldu. 1706'da karısı (5 yıldır görmediği, oğulları József ve György ile birlikte) ve kız kardeşi barış elçisi olarak gönderildi, ancak Rákóczi İmparator adına çabalarını reddetti.
Rákóczi'nin tavsiyesi üzerine ve Bercsényi'nin desteğiyle, Ónod'da (Borsod İlçesi ) düzenlenen bir başka Diyet toplantısı, 13 Haziran 1707'de Habsburg Hanedanı'nın Macar tahtından indirildiğini ilan etti. Ancak ne bu kanun ne de parasal enflasyonu önlemek için çıkarılan bakır para başarılı olmadı. Louis XIV, Macarları müttefiksiz bırakarak Prens Rákóczi ile anlaşmalara girmeyi reddetti. Geriye Rus Çarlığı ile ittifak olasılığı kaldı, ancak bu da gerçekleşmedi.
Trenčín Muharebesi'nde (Macarca Trencsén, Alman Trentschin, Latince Trentsinium, Comitatus Trentsiniensis, bugün Slovakya'da ), 3 Ağustos 1708'de Rákóczi'nin atı tökezledi ve yere düştü, bu da onu bayılttı. Kuruc güçleri onun öldüğünü sanıp kaçtı. Bu yenilgi ayaklanma için ölümcül oldu. Çok sayıda Kuruç lideri, merhamet umarak imparatora bağlılıklarını aktardı. Rákóczi'nin kuvvetleri Munkács ve Szabolcs County çevresindeki alanla sınırlı hale geldi. İmparatorun isyancılarla müzakere etmekle görevli elçisi olan János Pálffy'nin sözlerine güvenmeyen Prens, 21 Şubat 1711'de Macaristan Krallığı'ndan ayrılıp Polonya'ya gitti.