stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
55 Orionis

| --- | --- |
  55 Orionis'in konumu (kırmızı daire içinde)
Gözlem verisi Dönem J2000.0      Ekinoks J2000.0
Takımyıldız: Avcı
Galaktik enlem (b): -16,75570578°
Galaktik boylam (l): 212,89032958°
Sağ açıklık (α): 05sa 51d 21,98359s
Dik açıklık (δ): -07° 31′ 04,8134″
Görünür büyüklük (V): 5,340
Görünür büyüklük (B): 5,150
Görünür büyüklük (J): 5,779
Sınıflandırma
Tayfsal sınıf: B2IV-V
U−B renk ölçeği: -0,83
B−V renk ölçeği: -0,20
Değişen yıldız tipi: şüpheli
Astrometri
Dikey hız ( v_{r}): 20 km/s
Özdevinim (μ): RA: 0,31 ± 0,22 mys/y   Dec.: -0,49 ± 0,20 mys/y
Iraklık açısı (π): 3,11 ± 0,27 mys
Uzaklık: 1.039 Iy
Mutlak büyüklük (V): -3,22
Özellikler
Aydınlatma gücü: 2538,98 L⊙
Katalog belirtmeleri
55 Orionis • 55 Ori • NSV 2677 • PMC 90-93 1247 • UBV M 11559 • GSC 05347-00905 • PPM 188526 • uvby98 100039291 • ALS 16166 • HD 39291 • ROT 938 • WH 519 • BD -07 1187 • HERZ 11895 • SAO 132591 • YZ 97 1661 • CEL 1006 • HIC 27658 • [SC93b] 463 • FK5 2442 • HIP 27658 • TD1 5488 • GC 7354 • HR 2031 • TYC 5347-905-1 • GCRV 3641 • 2MASS J05512198-0731049 • UBV 5976

55 Orionis, Avcı takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 1.039 ışık yılı uzaklıkta bulunan B-tipi turuncu bir anakol yıldızıdır. Orion OB1c Birliği'nin bir üyesidir.
55 Orionis, Gökada içinde Güneş'e göre 12,6 km/sn'lik bir hızla hareket eder. Gökada merkezinden uzaklığı, 24.800 ile 31.200 ışık yılı aralığında değişmektedir.
A23 Otoyolu (İtalya)

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |


| Tip | Otoyol |  |
| Başlangıç | Palmanova |  |
| Bitiş | Tarvisio |  |
| Uzunluk | 119.9 km |  |
| Açık | 1966-günümüz |  |
| Geçtiği Yerler | Friuli-Venezia Giulia |  |
| Notlar | İtalya haritası üzerinde A23 Otoyolu. |  |
A23 Otoyolu veya Autostrada A23, İtalya'nın Friuli-Venezia Giulia bölgesindeki bir otoyol.
Otoyol, Torino ve Trieste A4 Otoyolunu, Palmanova yakınlarında Udine üzerinden Tarvisio'ya ve Avusturya'nın (A2 Otoyoluna bağlamaktadır.
31 Temmuz 1966 tarihinde Palmanova ile Güney Udine arasındaki ilk bölümün açılışı yapılmıştır. 11 Haziran 1988'de Güney ve Kuzey Udine arasındaki ikinci bölüm devreye girdikten sonra 04 Temmuz 1986 tarihindeki Kuzey Udine ile Tarvisio arasındaki üçüncü bölümün de tamamlanarak açılmasıyla otoyol projesi sonuçlanmıştır.
Güzergâh

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

 PALMANOVA - TARVISIO Autostrada Alpe-Adria
| Tip | Kavşaklar ve alanlar | ↓km↓ | ↑km↑ | İller | Avrupa E-yolları |
|  |    Venezia-Trieste | 0,0 | 119,9 | UD |  |
|  | Udine Sud  Güney Raccordo Udine | 13 | 106 | UD |  |
|  | Area di servizio "Zugliano" | 14 | 105 | UD |  |
|  | Area di parcheggio "Santa Caterina" |  |  | UD |  |
|  | Udine Nord | 26 | 93 | UD |  |
|  | Area di parcheggio  |  |  | UD |  |
|  | Area di servizio "Ledra" | 37 | 82 | UD |  |
|  | Area di parcheggio  |  |  | UD |  |
|  | Gemona - Osoppo | 45 | 74 | UD |  |
|  | Carnia - Tolmezzo  Carnica | 60 | 59 | UD |  |
|  | Area di servizio "Campiolo ovest" | 68 | 51 | UD |  |
|  | Pontebba | 93 | 26 | UD |  |
|  | Area di servizio "Fella est" | 97 | 22 | UD |  |
|  | Ugovizza bariyeri | 105 | 14 | UD |  |
|  | Malborghetto-Valbruna  | 105 | 14 | UD |  |
|  | Tarvisio Sud  | 108 | 11 | UD |  |
|  | Tarvisio Nord  | 115 | 4 | UD |  |
|  | Confine di Stato - Avusturya   Villach-Klagenfurt-Viyana | 119,9 | 0,0 | UD |  |
Güzergâh > Güney Udine

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

 Güney Raccordo Udine
| Tip | Kavşaklar ve alanlar | ↓km↓ | ↑km↑ | İller |  |
|  |   Palmanova-Tarvisio | 0,0 | 2,7 | UD |  |
|  | Güney Udine bariyeri | 0,4 | 2,3 | UD |  |
|  | Gorizia-Manzano-Buttrio  Tangenziale Sud di Udine | 0,9 | 1,8 | UD |  |
|  |  Basaldella  Tangenziale Sud di Udine | 2,7 | 0,0 | UD |  |
A23 Otobanının İtalya-Avusturya sınırından bir kesit.
DV

DV, İzlanda'da tabloid bir gazete.
DV, görüntü çözücü, görüntü formatı.
55 Eridani

| Gözlem verisi Dönem J2000> 0      Ekinoks J2000.0 |
| --- | --- |
Takımyıldız: Irmak
Sağ açıklık (α): 04sa 43d 34,74627s
Dik açıklık (δ): –08° 47′ 39,5132″
Görünür büyüklük (V): A: 6,70 B: 6,82
Görünür büyüklük (B): 7,62
Sınıflandırma
Tayfsal sınıf: A: A8/F3
U−B renk ölçeği: +0,59
B−V renk ölçeği: +0,92

Tayfsal sınıf: B: K III
Astrometri
Dikey hız ( v_{r}): 39,80 ± 4,30 km/s
Özdevinim (μ): RA: 30,50 ± 1,10 mys/y   Dec.: -28,60 ± 1,10 mys/y
Iraklık açısı (π): 8,04 ± 1,39 mys
Uzaklık: 391 Iy (119,88 pc)
Dikkate değer özellikler
Spektroskopik ikili
Katalog belirtmeleri
55 Eridani • 55 Eri • BD-09 970 • GC 5760 • HD 30021 • HIP 21986 • HR 1506 • PPM 187259 • SAO 131443

55 Eridani, Irmak takımyıldızı içinde yer alan ve yaklaşık olarak 391 ışık yılı uzaklıkta bulunan spektroskopik ikili yıldızdır. Birincil bileşen, tayf sınıfı A8 olan beyaz dev yıldızın görünen parlaklığı +6,70 kadirdir.
Gökada içinde Güneş'e göre 46,4 km/sn'lik bir hızla hareket eder. Gökada merkezinden uzaklığı, 16.600 ile 24.600 ışık yılı aralığında tahmin edilmektedir.
22 Haziran 1940 Ateşkesi

Başlığın diğer anlamları için Compiègne Ateşkesi sayfasına bakınız.
Soldan sağa: Joachim von Ribbentrop, Wilhelm Keitel, Hermann Göring, Rudolf Hess, Adolf Hitler, Erich Raeder (kısmen arkada kalmış) ve Walther von Brauchitsch Compiegné'de ateşkesin imzalandığı vagonun önünde
Savaşın son dönemindeki Alman harekât planı
Fransız General Huntziger antlaşmayı imzalıyor
Tren vagonu Berlin'e götürülmek üzere hazırlanıyor
Hitler (eli belinde olan) ve beraberindekiler Mareşal Foch heykeline bakarken
Ateşkesin imzalandığı yerin günümüzdeki hali
22 Haziran 1940 Ateşkesi veya İkinci Compiègne Ateşkesi, II. Dünya Savaşı Batı Cephesindeki Fransa Muharebesinde Nazi Almanyası'nın Üçüncü Fransız Cumhuriyeti'ni mağlup etmesi üzerine saat 18:36'da imzalanmıştır. Ateşkes 25 Haziran geceyarısı itibarıyla yürürlüğe girmiştir.
Arka planı

Ana madde: Fransa Muharebesi
Fransa Muharebesi sırasında Nazi birlikleri Fransızlar tarafından en az savunulan ve coğrafi koşullarla tahkimatların güçlülüğüne güvenilen Ardennes bölgesi merkezli saldırmıştır. Özellikle Fransa-Belçika sınırına ve kuzey bölgesine  gönderilmiş olan Fransız Ordusunun ana gövdesi bu bölgede mahsur kalma tehlikesi üzerine geri çekilmek durumunda kalmıştır. Blitzkrieg taktiklerini iyi uygulayan Wehrmacht birlikleri çok kısa sürede Paris önlerine gelmiştir. Bordeaux'ya kaçmak durumunda kalan Fransız Hükûmeti Paris'i açık şehir ilan etmiş ve yenilgiyi hızlandırmıştır. Charles de Gaulle komutasındaki Özgür Fransa kuvvetleri savaşmaya devam etse de düzenli birlikler teslim olmuştur. 22 Haziran'a gelindiğinde Almanların kayıpları 27 bin ölü, 110 bin yaralı ve 18 bin kayıp iken Fransız kayıpları 92 bin ölü, 200 bin yaralı şeklindeydi. Britanya Sefer Kuvveti ise 10 bin ölü verirken toplam kayıp sayısı 68 bin civarındaydı.
Compiègne seçimi

Adolf Hitler, Fransız hükûmetinin ateşkes konusunda görüşme talebi kendisine iletilince görüşmelerin Compiègne Ormanında gerçekleşmesini ister. Burası I. Dünya Savaşını Almanya aleyhine sona erdiren 11 Kasım 1918 Ateşkesinin imzalandığı yer olduğu için Hitler burayı Almanya'nın tarihsel intikamının Fransa'dan alındığı tezini öne sürmek için kullanmak istiyordu.
Görüşmeler sırasında Hitler, 1918 yılında Fransız Mareşal Ferdinand Foch'un oturduğu yere oturmuş, Fransız heyetle görüşmeler başlayınca da aynen Foch'un yaptığı gibi vagondan ayrılmıştır. Görüşmeler Alman Genelkurmay Başkanı General Wilhelm Keitel tarafından yürütülmüştür. Bir gün süren görüşmelerde Fransız temsilci General Charles Huntziger Bordeaux'da bulunan Fransız hükûmetiyle telefonla irtibat sağlamıştır.
Ateşkes

Adolf Hitler'in Fransa ile ateşkesi tercih etmesinin bazı gerekçeleri vardı. Bunlardan birincisi Fransa'nın Kuzey Afrika'daki sömürge topraklarında savaşa devam etmesini istemiyor ve Fransız donanmasının savaşın dışına düşmesini arzuluyordu. Buna ek olarak kukla bir Fransız hükûmetinin ülkede varlığının devam etmesi ülkenin idari olarak yönetilmesi konusunda Almanya'nın elini çok rahatlatacaktı. Dolayısıyla savaşın bu aşamasında Hitler, dikkatini İngiltere'ye yöneltebilecekti. Ayrıca Almanya'nın Fransa'nın denizaşırı sömürgelerini işgal olanağı bulunmadığı için bu toprakların İngiltere tarafından kullanılması da bu sayede hukuki olsa da engellenmiş olacaktı.
Ateşkes şartları

Anlaşmaya göre Almanya Fransa topraklarının beşte üçünü işgal edecektir. Kuzeyden başlayarak okyanus kıyısını içerecek şekilde İspanya sınırına ulaşan bu bölge sayesinde Fransız limanları Kriegsmarine faaliyetine açılacaktır. Fransa ateşkes anlaşması çerçevesinde siyasi sığınma hakkı tanıdığı kişileri Almanlara teslim edecektir. Özellikle İspanya İç Savaşı sırasında Cumhuriyetçilerin safında savaşmış olup Francisco Franco'nun zaferinin ardından Fransa'ya kaçmış olanlar Gestapo tarafından yakalanarak toplama kamplarına gönderilmiştir. Ayrıca Almanya işgal giderlerinin de Fransa tarafından karşılanması koşulunu dayatarak günlük 400 milyon Frank değerinde bir bütçe yükü getirmiştir. Fransız Ordusu asgari büyüklükte olacaktır. Hitler özellikle Fransız Direnişinin güçlenmemesi ve sömürgelerde savaşın patlak vermemesi için donanmanın silahsızlandırılacağını ancak teslim edilmeyeceğini bildirir. Fransa'nın güneyinde işgal edilmeyen bir bölge olacak ve merkezi Vichy olan bir kukla yönetim kurulacaktır. Vichy Fransası adıyla kurulan bu yönetim Alman işgalindeki bölgeye göre daha rahat koşullara sahip olsa da bu bölgede de soykırım yasaları uygulanmış, Alman varlığına ve işbirlikçilerine karşı faaliyetler acımasızca ve şiddetle bastırılmıştır. Savaş esiri olan yaklaşık 1 milyon Fransız askeri beş yıl boyunca esir kamplarında tutulmuş, bazıları Almanya'da zorunlu işçi olarak kullanılmıştır.
Ateşkes anlaşması, iki ülke arasında kalıcı bir barış anlaşması imzalanmadan önce geçici olarak düzenlenmiştir. Ancak bu barış anlaşması hiç imzalanmamıştır. 1942 yılının Kasım ayında Müttefik Devletler tarafından düzenlenen Meşale Harekâtıyla Fransa'nın Kuzey Afrika'daki toprakları işgal edilince Naziler ve İtalyanlar Anton Harekâtı adı verilen askerî harekâtla Vichy rejiminin egemen olduğu toprakları işgal eder, kağıt üzerinde bile olsa bağımsız olan rejimi sona erdirir.
Fransız delege Huntziger, Keitel ile bazı maddelerde pazarlık etmeye kalkışsa da tüm talepleri reddedilmiştir. Çaresiz kalan Huntziger ateşkesi imzalar. Fransa ve İtalya arasında ayrı bir ateşkes imzalanmasının beklenmesi üzerine bu ateşkes 25 Haziran 1940 tarihinde yürürlüğe girer.
Sonrası

Anlaşmanın imzalandığı bölge imza töreninden 3 gün sonra Hitler tarafından verilen emir uyarınca yıkılmıştır. Anıtlar dinamitler, yollar bozulmuş, ağaçlar kesilmiş, anlaşmanın imzalandığı tren vagonu ganimet olarak Berlin'e götürülmüştür. Sadece Mareşal Foch'un heykeli sağlam bırakılmış ve "Sebep olduğu yıkıma şahit olması" istenmiştir.
Bu görüntü, 1940'ta Compiègne'de imzalanan Fransa-Almanya ateşkesini temsil eden tarihi bir anı yansıtır.
DVB-C

DVB-C, Sayısal Video Yayını-Digital Video Broadcasting (DVB) standartlarının, yayını kablo üzerinden iletme ile ilgili standartları belirlemiştir. Açılımı ise (Digital Video Broadcasting- Cable) olarak tanımlanmıştır. Bu sayısal video iletim standardına göre yayınlar QAM modülasyonu kullanılarak iletilmektedir. QAM modülasyonu, QPSK modülasyonuna göre daha az veri kaybı ve birim zamanda daha fazla veri taşıdığından dolayı, QPSK'dan daha stabil çalışmaktadır. QAM ile videolar Mpeg-2 ve Mpeg-4 olarak taşınabilmektedir. Bunun yanında ses ve data da taşınabilmektedir. Bir QPSK taşıyıcısı 40 megabit kapasiteye sahipken, bir QAM taşıyıcısı, 50 megabit kapasiteye sahip olabilir. QAM taşıyıcılar, bantta 8 MHz bir alan kaplar. QAM modülasyonunda da 64QAM, 128QAM ve 256QAM gibi modülasyon çeşitleri bulunmaktadır.
Türkiye'de bu standardı, devlet kurumu olan Turksat Kablo TV platformunda, özel firmalardansa D-Smart, Smart City denilen uygulaması ile sitelerde kullanmaktadır.
2008 yılında DVB-C2 standardı geliştirildiği duyurulmuştur.
Crocus pestalozzae

Crocus pestalozzae, Crocus cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Konuyla ilgili yayınlar

Boiss. (1854) In: Diagn. Pl. Orient. 13: 17
Cranichis

Cranichis Orchidaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
DUT1

DUT1, Evrensel Zaman ve Eşgüdümlü Evrensel Zaman arasındaki farkı ifade eden atomik saat standardı.
Yerel Görünür Yıldız Saat'i hesaplanırken kullanılır. SkyFrame'in Epoch özniteliği tarafından temsil edilen zamanda UT1 ve UTC zaman çizelgeleri arasındaki saniye cinsinden farka ayarlanmalıdır. Kullanılacak değer öngörülemez ve Dünya'nın dönme hızındaki değişikliklere bağlıdır.
Craniocephala

Craniocephala, Temnocephalidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Cumhuriyet, Göksun

| Cumhuriyet |
| --- | --- |
Mahalle

 CumhuriyetCumhuriyet'in Kahramanmaraş'taki konumu 
 Mahallenin haritadaki yeri
 Kahramanmaraş ilinin Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kahramanmaraş
İlçe: Göksun
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 3.202
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 344
İl plaka kodu: 46
Posta kodu: 46600
Cumhuriyet, Kahramanmaraş ilinin Göksun ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 3.202 |  |
| 2018 | 2.964 |  |
| 2017 | 5.861 |  |
| 2016 | 5.045 |  |
| 2015 | 4.870 |  |
| 2014 | 4.685 |  |
| 2013 | 4.313 |  |
| 2012 | 4.133 |  |
| 2011 | 4.169 |  |
| 2010 | 4.379 |  |
| 2009 | 4.547 |  |
| 2008 | 4.028 |  |
| 2007 | 3.432 |  |
Cumhuriyet, Gürgentepe

| Cumhuriyet |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ordu ilinin Türkiye'deki konumu
CumhuriyetCumhuriyet'in Ordu'daki konumu
Koordinatlar: 40°45′47″N 37°33′07″E﻿ / ﻿40.763°K 37.552°D﻿ / 40.763; 37.552
Ülke:  Türkiye
İl: Ordu
İlçe: Gürgentepe
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 328
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 452
İl plaka kodu: 52
Posta kodu: 52610
Cumhuriyet, Ordu ilinin Gürgentepe ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 328 |  |
| 2018 | 482 |  |
| 2017 | 326 |  |
| 2016 | 370 |  |
| 2015 | 325 |  |
| 2014 | 337 |  |
| 2013 | 370 |  |
| 2012 | 300 |  |
| 2011 | 325 |  |
| 2010 | 326 |  |
| 2009 | 326 |  |
| 2008 | 352 |  |
Chicago ekonomi okulu

Chicago ekonomi okulu, Chicago Üniversitesi'ndeki öğretim üyelerinin çalışmalarıyla ilişkilendirilen ve bazıları ilkelerini inşa eden ve popülerleştiren neoklasik bir ekonomik düşünce okuludur. Milton Friedman ve George Stigler, Chicago okulunun önde gelen akademisyenleri olarak kabul edilir.
Chicago makroekonomik teorisi, 1970'lerin ortalarına kadar Keynesçiliği monetarizm lehine reddetmiş, bu tarihten sonra ise ağırlıklı olarak rasyonel beklentiler kavramına dayanan yeni klasik makroekonomiye yönelmiştir. Tatlı su-tuzlu su ayrımı günümüzde büyük ölçüde geçerliliğini yitirmiştir, zira iki gelenek de birbirlerinden yoğun bir şekilde fikir almıştır. Özellikle, yeni Keynesyen iktisat, yeni klasik iktisada bir yanıt olarak geliştirilmiş ve geleneksel Keynesyenlerin eksik rekabet ve yapışkan ücretlere odaklanmasından vazgeçmeden rasyonel beklentiler anlayışını dahil etmeyi seçmiştir.
Chicago ekonomistleri, özellikle siyaset bilimi ve hukuk çalışmalarında devrim niteliğinde değişikliklere yol açan öncü kamu tercihi teorisi ve hukuk ve ekonomi gibi diğer alanlarda da entelektüel etkilerini bırakmışlardır. Chicago'ya bağlı diğer ekonomistler, sosyal ekonomi ve ekonomi tarihi gibi çok çeşitli alanlarda etkilerini göstermişlerdir. Kaufman (2010), Chicago ekolünün genel olarak şu şekilde karakterize edilebileceğini söylemektedir:
Titiz akademik çalışmalara ve açık akademik tartışmalara derin bir bağlılık, neoklasik fiyat teorisinin yararlılığına ve içgörüsüne tavizsiz bir inanç ve ekonomik liberalizmi ve serbest piyasaları destekleyen ve teşvik eden normatif bir konum.
2018 yılı itibarıyla dünyanın en önde gelen ekonomi bölümlerinden biri olarak kabul edilen Chicago Üniversitesi Ekonomi Bölümü, diğer tüm üniversitelerden daha fazla olmak üzere 14 Nobel Ekonomi Bilimleri Anma Ödülü'ne layık görülmüş ve altı John Bates Clark Madalyası ile ödüllendirilmiştir. Bölümün tüm üyeleri, bir organizasyondan ziyade bir düşünce okulu olan Chicago ekonomi okuluna mensup değildir.
Tarihçe ve terminoloji

Bu terim 1950'lerde Chicago Üniversitesi Ekonomi Bölümü'nde ve Booth İşletme Okulu, Harris Kamu Politikası Okulu ve Hukuk Okulu gibi üniversitenin yakından ilgili akademik alanlarında ders veren ekonomistleri ifade etmek için ortaya atılmıştır. Makroekonomi bağlamında, kıyı üniversitelerinde (özellikle Harvard, Yale, Pensilvanya, UC Berkeley ve UCLA) bulunan tuzlu su okulunun aksine, tatlı su makroekonomi okulu ile bağlantılıdır.
Chicago ekonomistleri sık sık bir araya gelerek fiyat teorisi temelinde ekonomik meselelere ilişkin bir grup bakış açısı oluşturmaya yardımcı olan yoğun tartışmalar yürüttüler. 1950'lerde Keynesyen iktisat okulunun popülaritesi zirveye ulaşmıştı, bu nedenle Chicago Üniversitesi üyeleri ana akımın dışında kabul ediliyordu. Halk arasında "Chicago okulu" olarak bilinen ekolün yanı sıra, Frank Knight, Henry Simons, Lloyd Mints, Jacob Viner, Aaron Director ve diğerleri gibi daha önceki nesil ekonomistlerden oluşan "Eski Chicago" veya birinci nesil Chicago ekonomi okulu da vardır. Bu grubun farklı ilgi alanları ve yaklaşımları vardı, ancak özellikle Knight, Simons ve Director genel dengeden ziyade teşviklerin rolüne ve ekonomik olayların karmaşıklığına odaklanılmasını savunuyordu. Chicago dışında, bu ilk liderler Virginia politik ekonomi okulu üzerinde önemli etkilere sahipti. Bununla birlikte, bu akademisyenler, ikinci nesil Chicago okulunun liderleri olan Milton Friedman ve George Stigler'in düşünceleri üzerinde, özellikle fiyat teorisi ve işlem maliyeti ekonomisinin geliştirilmesinde önemli bir etkiye sahipti. Chicago ekonomisinin üçüncü kuşağı Gary Becker'in yanı sıra makroekonomistler Robert Lucas Jr. ve Eugene Fama tarafından yönetilmektedir.
Chicago düşüncesinin bir diğer önemli dalı George Stigler tarafından "Chicago ekonomi politiği" olarak adlandırılmıştır. Kurumların Pareto verimliliğini en üst düzeye çıkarmak için evrimleştiği yönündeki Coasian görüşünden esinlenen Chicago politik ekonomisi, politikanın verimliliğe yöneldiği ve politika tavsiyesinin önemsiz olduğu yönündeki şaşırtıcı ve tartışmalı görüşe geldi.
Ödüller ve onurlar > Nobel ödülleri

2018 itibarıyla, Chicago Üniversitesi Ekonomi Bölümü, ödülün ilk kez verildiği 1969 yılından bu yana 14 Nobel Ekonomi Bilimleri Anma Ödülü'ne layık görülmüştür (ödül sahipleri, ödülleri alırken bölümle ilişkilendirilmiştir). Buna ek olarak, Ekim 2018 itibarıyla, Ekonomi alanında Nobel ödülü alan toplam 81 kişiden 32'si mezun, öğretim üyesi veya araştırmacı olarak üniversiteye bağlıydı. Bununla birlikte, bölümün tüm üyeleri Chicago ekonomi okuluna ait değildir.
| Yıl | ödüllü | ödül payı | Ödül motivasyonu | Referans |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2022 | Douglas Diamond | 1/3 | "bankalar ve finansal krizler üzerine yapılan araştırmalar için" |  |
| 2017 | Richard Thaler | 1/1 | "davranışsal ekonomiye yaptığı katkılardan dolayı" |  |
| 2013 | Eugene Fama | 1/3 | "varlık fiyatlarının ampirik analizleri için." |  |
| 2013 | Lars P. Hansen | 1/3 | "varlık fiyatlarının ampirik analizleri için." |  |
| 2007 | Roger Myerson | 1/3 | "mekanizma tasarım teorisinin temellerini attığı için." |  |
| 2000 | James Heckman | 1/2 | "Seçici örneklerin analizine yönelik teori ve yöntemler geliştirdiği için." |  |
| 1995 | Robert Lucas Jr. | 1/1 | "Rasyonel beklentiler hipotezini geliştirdiği ve uyguladığı ve böylece makroekonomik analizi dönüştürdüğü ve ekonomi politikası anlayışımızı derinleştirdiği için." |  |
| 1993 | Robert Fogel | 1/2 | "İktisadi ve kurumsal değişimi açıklamak için iktisat teorisini ve nicel yöntemleri uygulayarak iktisat tarihindeki araştırmaları yenilediği için." |  |
| 1992 | Gary Becker | 1/1 | "mikroekonomik analiz alanını, piyasa dışı davranışlar da dahil olmak üzere çok çeşitli insan davranışı ve etkileşimini kapsayacak şekilde genişlettiği için." |  |
| 1991 | Ronald Coase | 1/1 | "ekonominin kurumsal yapısı ve işleyişi için işlem maliyetlerinin ve mülkiyet haklarının önemini keşfettiği ve açıklığa kavuşturduğu için." |  |
| 1990 | Merton Miller | 1/3 | "finansal ekonomi teorisindeki öncü çalışmaları için." |  |
| 1982 | George Stigler | 1/1 | "endüstriyel yapılar, piyasaların işleyişi ve kamu düzenlemesinin neden ve etkilerine ilişkin ufuk açıcı araştırmaları için." |  |
| 1979 | Theodore Schultz | 1/2 | "Gelişmekte olan ülkelerin sorunlarını özel olarak dikkate alarak ekonomik kalkınma araştırmalarına yönelik öncü araştırmaları için." |  |
| 1976 | Milton Friedman | 1/1 | "tüketim analizi, parasal tarih ve teori alanlarındaki başarıları ve istikrar politikasının karmaşıklığını gösterdiği için." |  |
Ödüller ve onurlar > John Bates Clark Madalyaları

2019 yılı itibarıyla, Chicago Üniversitesi Ekonomi Bölümü, madalyanın ilk kez verildiği 1947 yılından bu yana 6 John Bates Clark Madalyası ile ödüllendirilmiştir (madalya sahipleri madalyalarını alırken bölüme bağlıydılar). Bununla birlikte, bazı madalya sahipleri Chicago ekonomi okuluna ait olmayabilir.
| Yıl | madalya sahibi | Referans |
| --- | --- | --- |
| 2014 | Matthew Gentzkow |  |
| 2003 | Steven Levitt |  |
| 1997 | Kevin M.Murphy |  |
| 1983 | James Heckman |  |
| 1967 | Gary Becker |  |
| 1951 | Milton Friedman |  |
Önemli akademisyenler > İlk üyeler > Frank Knight

Frank Knight (1885-1972) Chicago Üniversitesi bölümünün ilk üyelerinden biriydi. Iowa Üniversitesi'nden gelerek 1929 yılında bölüme katılmıştır. En etkili çalışması, Knightian belirsizlik teriminin türetildiği Risk, Uncertainty and Profit (1921) idi. Knight'ın bakış açısı ikonoklastikti ve daha sonraki Chicago okulu düşünürlerinden belirgin bir şekilde farklıydı. Serbest piyasa verimsiz olabilirken, hükûmet programlarının daha da az verimli olduğuna inanıyordu. Kendi incelikli bakış açısını oluşturmak için kurumsal ekonomi gibi diğer ekonomik düşünce okullarından yararlandı.
Önemli akademisyenler > İlk üyeler > Henry Simons

Henry Calvert Simons (1899-1946) lisansüstü çalışmalarını Chicago Üniversitesi'nde yapmış ancak derece almak için bitirme tezini sunmamıştır. Aslında, 1925'ten 1927'ye kadar Iowa Üniversitesi'nde yardımcı doçentlik yaparken Frank Knight'tan etkilenmiş ve 1927 yazında Simons Chicago Üniversitesi Ekonomi Bölümü'ne katılmaya karar vermiştir (Knight'tan daha önce). Chicago ekonomi bölümünde uzun süre görev yapan Simons, en çok antitröst ve monetarist modelleriyle dikkat çekmiştir.
Önemli akademisyenler > İlk üyeler > Jacob Viner

Jacob Viner (1892-1970) 30 yıl boyunca (1916-1946) Chicago'nun ekonomi bölümünde öğretim üyeliği yapmıştır. Chicago'da aralarında Milton Friedman'ın da bulunduğu bir iktisatçı kuşağına ilham verdi.
Önemli akademisyenler > İlk üyeler > Aaron Director

Aaron Director (1901-2004) 1946'dan beri Chicago Hukuk Fakültesi'nde profesör olarak görev yapmaktadır. Hukuk ve ekonomi alanının kurucusu olarak kabul edilen Director, 1958 yılında The Journal of Law & Economics dergisini kurmuştur. Director, aralarında Richard Posner, Antonin Scalia ve Baş Yargıç William Rehnquist'in de bulunduğu yeni nesil hukukçuları etkilemiştir.