Levant'ın Moğollar tarafından istilası
Memlük-İlhanlı Savaşı: 1299-1303

Ayrıca bakınız: Filistin'e Moğol akınları
1299 yılının sonlarında Moğol İlhanlı Argun oğlu Mahmud Gazan ordusunu alarak Fırat nehrini geçerek Suriye'yi yeniden işgal etmiştir. Humus'un biraz kuzeyine kadar güneye devam ettiler ve Halep'i başarıyla ele geçirdiler. Orada Gazan'a bağlı Kilikya Ermenistanı'ndan gelen güçlerde onlara katıldı.
Şam'dan gönderilen Memlük yardım kuvveti, Aralık 1299'da Humus'un kuzeydoğusundaki Vadi'l-Haznedar Muharebesi'nde (bazen Humus Muharebesi olarak da adlandırılır) Moğol ordusuyla karşılaştı. Moğolların yaklaşık 40.000 Gürcü ve Ermeni yardımcıyla birlikte 60.000 kadar askeri vardı ve 20.000-30.000 askerden oluşan çok daha küçük kuvvetleriyle Mısır Memlüklerini bozguna uğrattılar. Memlükler geri çekildi ve Memlüklerden bağımsızlık isteyen Maruni ve Dürzi okçuları tarafından taciz edildiler. Bir grup Moğol da Gazan'ın ordusundan ayrıldı ve geri çekilen Memluk birliklerini Gazze'ye kadar takip ederek  Mısır'a geri itti.
Gazan'ın kuvvetlerinin büyük bir kısmı daha sonra Şam'a doğru ilerledi. Moğolların yaklaştığını duyan Şam halkının bir kısmı Mısır'a kaçtı ve şehrin valisi Arjawash, Şam Kalesi'nin derinliklerine yerleşmişti. Moğollar, 30 Aralık 1299 ile 6 Ocak 1300 tarihleri arasında teslim olan şehri on gün boyunca kuşattı, ancak kalesi direndi. Gazan daha sonra Şubat ayında kuvvetlerinin çoğunu geri çekti ve 1300-1301 kışında Mısır'a saldırmak için geri döneceğine söz verdi. Geri çekilmenin nedeninin ya Çağatay Moğollarının doğu sınırlarını işgal etmesi ya da atlar için daha iyi otlatma alanının olduğu bölgelere çekilme ihtiyacı olduğuna inanılmaktadır. Memlükler, meraların mevcudiyetinin Moğollar için önemli olduğunu öğrenmiş ve Moğol süvarilerinin hızlı ilerlemesini önlemek için meraları yakmaya başlamışlardı. Gazan'ın ana kuvveti geri çekildikten sonra Suriye'de Moğol generali Mulay komutasında yalnızca 10.000 atlı kalmıştır.
Memlükler, Mayıs 1300'de geri dönene kadar her iki taraftaki kuvvetlerin çoğunluğunun yaklaşık üç ay boyunca geri çekilmesiyle, Mulay'ın güçleri Suriye üzerinde teknik kontrole sahipti  ve bazı Moğollar Kudüs ve Gazze gibi güneye kadar baskınlar düzenlediler. Ancak Memlükler Mısır'dan döndüğünde geri kalan Moğollar çok az direnişle geri çekildiler.
Yine 1300'ün başlarında, iki Frank hükümdarı Guy d'Ibelin ve II. Jean de Giblet, Gazan'ın önceki çağrısına yanıt olarak birlikleriyle birlikte Kıbrıs'tan bölgeye taşınmışlardı. Ona katılmak niyetiyle Suriye kıyısındaki Cibelet (Byblos ) beyliğindeki Nephin kalesinde bir üs kurmuşlardı ama Gazan çoktan gitmişti. Ayrıca yeni Trablusşam şehrini de kuşatmaya başladılar, ancak boşuna  ve ardından Kıbrıs'a geri döndüler.
1300'ün sonlarında Gazan'ın güçleri, Çağatay istilasının kuzey sınırlarındaki dikkatini dağıtmasıyla uğraştı ve dikkatlerini bir kez daha Suriye'ye çevirdi. 14 Aralık 1300 ile 1 Kasım 1301 tarihleri arasında Fırat nehrini geçtiler. Suriye'deki Memlük ordusunun yine çatışmaya girmeden geri çekilmesi, Moğollardan gelen yeni tehdidin duyulması Şam'da paniğe yol açtı. Hamatlı Suriyeliler, Hamat'ın postasıyla Halep yakınlarında yapılan savaşta Moğollara karşı küçük bir zafer elde etmeyi başardılar. Bu, Şam'da valinin Mısır'dan daha büyük bir yardım gücü göndermesine yetecek kadar düzen yarattı. Ancak Gazan Han'ın ailesinin ölümü üzerine Moğollar Suriye'yi çoktan terk etmişlerdi.
İlhanlılar 1303'te Suriye'ye döndüler ve Şam'a ulaşana kadar Levant'ta hiçbir direnişle karşılaşmadan seyahat ettiler. Ancak Şam yakınlarında, Nisan 1303'te Şakhab Muharebesi'nde Memlükler tarafından bir kez daha ağır bir yenilgiye uğratıldılar.