Eumenes (general)
Diadokhoilerin İkinci Savaşı (MÖ 319–315) > İhanet ve Ölüm

Gabiene Savaşı da, Paraitakene Savaşı gibi kesin bir sonuç vermeden, taraflar arasında belirgin bir kazanan veya kaybeden olmadan sona erer. Eumenes karşı tarafa önemli ölçüde kayıp verdirmesine rağmen, kendi ordusunu erzak desteğinden mahrum bıraktı; Gümüş Kalkanlar'ın tüm ganimetine (altın, gümüş, mücevher ve diğer ganimetler dahil olmak üzere 30 yıllık başarılı savaşlarda biriktirilen hazine) ek olarak, askerlerin kadınları ve çocukları da alındı.
Eumenes, zafer veya yenilgi için plan yapmıştı, ancak çıkmaz için değil, bu nedenle tehlikeli bir konumdaydı. Gümüş Kalkanlar ve satrapların mücadelelerinin ardından kampa ulaşır ve geç saatlerde bir toplantı düzenler. Satraplar geri çekilmek isterler, ancak Eumenes süvarilerin büyük ölçüde azalmadığı ve Gümüş Kalkanlar'ın merkezdeki zaferini gerekçe göstererek ertesi gün tekrar savaşmak ister. Eumenes'in bir başka çatışma konusunda iyimser olmak için nedenleri vardı ve orduyu ikna etmede başarılı olabilirdi, ancak Gümüş Kalkanlar'ın kendileri, savaşın sonuçsuz kalmasından Peucestas'ı sorumlu tutmalarına rağmen, destek erzaklarını ve ailelerini geri almak istediler ve her iki seçeneği de redderler. Toplantıları bir karar verilemeden sona erer.
Komutanlarından biri olan Teutamus, daha sonra destek yüklerinin iadesi karşılığında Antigonos'a talepte bulunur. Antigonos, karşılığında Eumenes'i vermelerini ister ve Gümüş Kalkanlar, Eumenes'i tutuklayıp Antigonos'a götürmeyi kabul eder. Anson, Eumenes'in kendi hayatına yönelik komployu bilmesine rağmen, bir komutan olarak becerilerinin Antigonos'a karşı başka bir savaş için 'açıkça' gerekli olacağına inandığını ve bu nedenle gerçekten tutuklandığında hazırlıksız yakalandığını düşünür
Eumenes, yakalanması sırasında, toplanan orduyla konuşmak için izin ister ve kendisine izin verilir. Plutarch'a göre, Eumenes şunları söyler:
Ey, Makedonyalıların en sefil sürüleri! Hangi zafer anıtını dileyebilirdi ki Antigonus, sizin kendinizin diktiği bu anıttan daha yüce? Bağlı generalinizi teslim ederek, kendi ellerinizle yükselttiğiniz bu utanç abidesinden daha görkemlisini mi? Yeterince alçakça değil miydi, üstün olduğunuz halde, sırf erzaklarınız uğruna yenilgiyi kabul etmeniz? Sanki zafer, kılıçlarınızın ucunda değil de, eşyalarınızın arasında yaşarmış gibi! Ama yetmedi, değil mi? O eşyalar için generalinizi de fidye olarak göndermeniz gerekti! Ah, ne büyük bir kahramanlık! Kendi adıma konuşacak olursam, böyle zincirlenmiş olsam da, yenilmiş değilim! Düşmanı ben yendim! Ama kendi silah arkadaşlarım tarafından mahvedildim. Ama size, orduların tanrısı Zeus adına ve uğruna yeminler edilecek diğer korkunç tanrılar adına yalvarıyorum! Beni burada, kendi ellerinizle öldürün! Eğer hayatım bir başkası tarafından alınırsa, bu yine sizin eseriniz olacaktır! Antigonus da şikayet etmeyecektir, işi ellerinden aldığınız için! Çünkü o, Eumenes'i canlı değil, ölü istiyor! Eğer doğrudan celladım olmak istemiyorsanız, ellerimden birini çözün! O işimi görecektir! Eğer bana bir kılıç emanet etmeyecekseniz, beni, bağlı olduğum gibi, vahşi hayvanlara atın! Eğer bu son isteğimi yerine getirirseniz, benimle ilgili tüm suçlamalardan sizi aklıyorum! Ve generalinize en iyi ve en dürüst adamlardan daha iyi davrandığınızı ilan ediyorum!
Bu konuşma görünüşe göre ordunun çoğunluğunun sempatisini kazanır, ancak Gümüş Kalkanlar ikna olmaz ve Eumenes'i götürmeye devam ederken hiç bir itiraz gelmez. Savaş böylece sona erer. Eumenes, Antigonos'a teslim edilir. Antigonos, onu muhafaza altına alır ve kaderini belirlemek için birkaç gün süren bir konsey düzenler.
Plutarch ve Nepos, Eumenes'in Antigonos'un neden onu öldürmediğine veya serbest bırakmadığına şaşırdığını yazarlar. Hapishane de gardiyanı, Eumenes'in ölmek istiyorsa savaşta ölmesi gerektiğini söylediğinde, Eumenes'in kendisinden daha güçlü bir rakiple hiç karşılaşmadığı için savaşta ölmediğini söylediği rivayet edilir.
Oğlu Demetrius ve Giritli Nearhos tarafından desteklenen Antigonos, Eumenes'i öldürmeye pek istekli değildi, ancak konseyin ve askerlerinin çoğu idamını talep eder ve böylece karar verilir. Antigonos, Eumenes'i üç gün boyunca aç bırakır, ancak kampı taşımak zorunda kaldığında onu boğması için bir cellat gönderir. Eumenes'in cesedi, onurla yakılmak üzere arkadaşlarına verilir ve külleri gümüş bir vazoda eşi ve çocuklarına gönderilir.