stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kutsal Kitap Kronolojisi
Yeruşalim'in Surlarının İnşası (MÖ 455)

Darius'un oğlu olan Kserkses'ten sonra, Artakserkses Longimanus tahta çıktı. Onun saltanatı esnasında Ezra'ya, Yeruşalim'deki tapınağın desteklenmesine büyük bir katkı ile Yeruşalim'e dönme yetkisi verildi. Bu, Artakserkses'in 7. yılında oldu (MÖ 468) (Esra 7:1-26; 8:24-36). Artakserkses'ın 20. yılında (MÖ 455), Nehemya Yeruşalim'e dönüp şehri yeniden inşa etmek için izin aldı (Nehemya 1:3; 2:1, 5-8). Daha sonra, Kral Artakserkses'ın 32. yılında (MÖ 443), Nehemya bir süre saraya döndü (Nehemya 13:6). 
Yeruşalim'in ve surlarının yeniden inşası da dahil olmak üzere Artakserkses'in 20. saltanat yılında olan olaylar, Daniel 9:24-27'de kayıtlı “yetmiş hafta” peygamberliği-nin başlangıç noktasını oluşturur. “Haftalar” kavramı bu bağlantıda “yılın haftaları” anlamına gelir; çünkü İsrail milleti hem 7 gün bir hafta olarak (Çıkış 20:8-10) hem de 7 yıl bir hafta olarak (Levioğulları 25:2-12) saydı. “Yetmış [yıldan oluşan] hafta” toplam 490 (70 x 7 = 490) yıldır.
Daniel'in peygamberliğine göre, "Yeruşalim’in onarımı ve yeniden inşası için buyruğun çıkmasından, Önder Mesih’in gelişine dek yedi hafta ve altmış iki hafta geçecek." (Daniel 9:25)
Artakserkses'in saltanatının 20. yılının (MÖ 455) Nisan ayında (Mart/Nisan) Nehemya krala şu ricada bulundu: “Uygun görürsen ey kral, eğer hizmetkârından hoşnutsan, beni Yahuda’ya atalarımın mezarlarının bulunduğu şehre gönder ki, orayı tekrar inşa edebileyim.” (Nehemya 2:1, 5). Kral razı oldu ve Nehemya Susa'dan Yeruşalim'e uzun bir yolculuk yaptı. 4 Ab (Temmuz/Ağustos) civarında, duvarın bir gecede yapılan incelenmesinden sonra Nehemya Yahudilere şu emri verdi: “Şimdi gelin Yeruşalim surlarını birlikte yeniden inşa edelim ki bu utanç artık silinsin.” (Nehemya 2:11-18) Artakserkses'in Yeruşalim'i yeniden inşa etmek için emri aynı yıl Nehemya tarafından gerçekleştirildi. Böylece MÖ 455 yılı 69 haftanın başladığı yıl olduğu kanıtlanmıştır.
İlk yedi “haftada” (49 yıl) Nehemya ve Ezra ve daha sonra diğerleri “sıkıntılı zamanlarda” Yeruşalim şehrini “eski duruma getir”diler (Daniel 9:25). Sonraki "altmış iki hafta" "yedi hafta"yı takip etmelidir. Buna göre, Yeruşalim'i yeniden inşa etmek için “buyruğun çıkmasından” “Önder Mesih”e kadar, 7 artı 62 “haftaya”, yani 69 "hafta" (483 yıl) geçecekti. Bu 483 yıl MÖ 455'ten MS 29'a kadar (sıfır yılı yok) sürüyordu.
Daniel'in peygamberliği İsa'nın MS 29'da Mesih olarak ortaya çıkacağını önceden bildiriyordu.
İsa'nın Hayatı > Yahya'nın ve İsa'nın Hizmetinin Başlangıcı (MS 29)

Yahya'nın hizmetinin başlangıcı Kutsal Kitap'ta kayıtlıdır.
Tiberius Roma'nın ikinci imparatoruydu. Selefi Augustus MS 17 Ağustos 14'te öldü (Gregoryen takvimine göre) ve 15 Eylül'de Tiberius, Senatonun kendisini Sezar ilan etmesine izin verdi. Sonraki yıllar Augustus'un ölümünden sayılırsa, Tiberius'un 15. yılı Ağustos MS 28'den Ağustos MS 29'a kadardı. Resmen Sezar olarak ilan edildiği zamandan sayılırsa 15. saltanat yılı Eylül MS 28'den Eylül MS 29'a kadardı. Bu zamanda Vaftizci Yahya hizmetine başladı.
Yahya hizmetinin bir kısmı olarak insanları vaftiz etmeye başladı (Luka 3:3; Markos 1:4). Filistin'deki yağışların çoğu Aralık, Ocak ve Şubat aylarında kış aylarında (ortalama sıcaklık Ocak'ta 10°) düştüğü için büyük ihtimalle MS 29'un ilkbaharında tövbe eden insanları vaftiz etmeye başladı.
Musa'nın Kanunu'na göre mabette hizmet edenler “otuz yaş ve üstü” idi (Sayılar 4:1-3, 22, 23, 29, 30). Bir Levili ve bir kâhinin oğlu olan Vaftizci Yahya'nın hizmetine (tabii ki mabette değil, ancak Tanrı'dan alınan özel bir görevi yerine getirerek) aynı yaşta başladığını varsaymak mantıklıdır (Luka 1:1-17, 67, 76-79). Ayrıca Luka, İsa'nın "yaklaşık otuz yaşınday”ken Yahya tarafından vaftiz edilip hizmetine başladığını belirtir (Luka 3:21-23). Bu, Davut'un da kral olduğu yaştı (2. Samuel 5:4, 5; Luka 1:32).
Kutsal Kitap'ın kaydına göre Yahya ve İsa akraba idiler ve ikisi arasındaki yaş farkı 6 aydı (Luka 1:26, 36).
Yahya ile İsa arasındaki yaş farkının (iki kez) özellikle belirtilmesi ve Tanrı'nın meleğinin hem Elizabet hem de Meryem'e iki oğlunun doğumunu duyurulmasının gerçeği, Yahya'nın hizmetinin ve İsa'nın hizmetinin zaman açısından aynı örneği izlediği varsayımının bir temeli oluşturur.
Başka sözlerle, hem Yahya (ilkbahar) hem de İsa (6 ay sonra) hizmetlerine MS 29'da başlamıştır.
İsa'nın Hayatı > Yahya'nın ve İsa'nın Doğumu (MÖ 2)

İsa, Sezar Augustus Roma İmparatoru ve Kirinius Suriye valisi iken Beytlehem köyünde doğdu (Luka 2:1, 2). Doğumu, Büyük Herodes'in Yahudiye vilayeti üzerindeki saltanatının sonunda gerçekleşti (Matta 2:1, 13, 20-22).
Yahya, Tiberius'un saltanatının 15. yılında başlayan hizmetinden 30 yıl önce doğdu, yani MÖ 3 yılının ikinci yarısı ile Ağustos veya Eylül MÖ 2 arasında (sıfır yılı yok). İsa altı ay sonra doğdu. O, üstte gösterildiği gibi büyük olasılıkla MS 29'un sonbaharında vaftiz edildiği ve o zaman 30 yaşında olduğu için 30 yıl geri sayırsak MÖ 2'ye (sonbahar) varırız.
İsa'nın Hayatı > Yahya'nın ve İsa'nın Doğumu (MÖ 2) > Sezar Augustus

Augustus (“Yüce Olan”) unvanı Gajus Octavius'a (Octavianus) verildi. Daha sonraki Roma imparatorları da bu unvanı benimsediler (Elçilerin İşleri 25:21, 25). Ancak bir ad olarak kullanıldığında Roma İmparatorluğu'nun ilk imparatoru Octavius'a (MÖ 31 - MS 14) atıfta bulunur.
MÖ 31 yılında Eylül'de, büyük amcası Julius Sezar'ın öldürülmesinden 13 yıl sonra, Octavius Roma İmparatorluğu'nun tartışmasız hükümdarı olarak ortaya çıktı. “Kral” ve “Diktatör” unvanlarını reddetti, ancak Senatonun MÖ 16 Ocak 27'de kendisine verdiği “Augustus” (“Yüce Olan”) unvanı özel bir unvan olarak onayladı.
Augustus, kendi adını verdiği ay olan MS 17 Ağustos 14'te (Jülyen takvimine göre 19 Ağustos) öldü.
İsa'nın Hayatı > Yahya'nın ve İsa'nın Doğumu (MÖ 2) > Kirinius

Kutsal Kitap eleştirmenleri, Publius Sulpicius Kirinius Suriye valisiyken gerçekleşen tek kaydın MS 6 civarında olduğunu ve Galileli Yahuda ve Zelotların isyanını ateşlediğini iddia ettiler (Elçilerin İşleri 5:37). Bu aslında Kirinius'un altındaki ikinci nüfus sayımıydı, çünkü Antakya'da ve yakınında bulunan yazıtlar, Kirinius'un birkaç yıl önce Suriye'de imparatorun valisi olarak hizmet ettiğini gösteriyor. Kutsal Kitap'ın Fransızca bir tercümesinde bu konuda şöyle denmektedir: “Zumpt'un (Commentat. Epigraph., II, 86-104; De Suriye romana provincia, 97/98) ve Mommsen'in (Res gestæ divi Augusti) bilimsel araştırmaları Kirinius'un iki kez Suriye valisi olduğu konusunda hiçbir şüpheye yer bırakmıyor.”
Birçok bilim adamı, Kirinius'un ilk valiliğinin MÖ 4 ile 1 yılları arasında olduğu görüşündedir, belki de MÖ 3/2 yılına düştü. Ancak bu tarihi hesaplama yöntemleri şüphe bırakmayacak derecede güvenilir değil ve bu nedenle valiliğinin gerçekten ne zaman olduğu belirsizdir. Bununla birlikte, Josephus'un ifadelerinden de anlaşılacağı gibi, ikinci valiliği MS 6 yılını içeriyordu.
Bu nedenle tarihçi ve Kutsal Kitap yazarı Luka, İsa'nın doğumu sırasındaki kayıt hakkında şunları söylerken haklıydı: "Bu ilk nüfus sayımı Kirinius Suriye valisiyken yapıldı." (Luka 2:2) Böylece onu daha sonra aynı Kirinius altında yapılan ikinci nüfus sayımından ayırdı. Bu ikinci nüfus sayımı Elçilerin İşleri 5:37'ye göre Gamaliel tarafından atıfta bulunulmuştur.
MS ikinci yüzyılda yaşayan Filistinli bir yerli olan Justinus (Şehit Justin), Roma kayıtlarını, Luka'nın Kirinius'un "İsa'nın doğduğu zaman valiliği" hakkındaki ifadelerinin doğruluğunun kanıtı olarak gösterdi.
İsa'nın Hayatı > Yahya'nın ve İsa'nın Doğumu (MÖ 2) > Büyük Herodes

Herodes'in ölüm tarihi tartışılır, ancak MÖ 1'de öldüğüne dair birçok işaret vardır.
Yahudi tarihçi Josephus'a göre Yeruşalim şehrinin Herodes tarafından fethi Pompeyus'un (MÖ 63'te başarılı olan) şehri fethinden 27 yıl sonra gerçekleşti. Buna göre Yeruşalim'in ele geçirilmesi MÖ 36'da oldu. Ayrıca Josephus, Herodes'in, Romalılar tarafından kral olarak atanmasından 37 yıl ve Yeruşalim'in ele geçirilmesinden 34 yıl sonra öldüğünü yazdı. Ölüm tarihi MÖ 2 veya belki MÖ 1'e uygulanacak.
W.E. Filmer, Yahudi geleneğinin tanıklığının Herodes'in 2. Şebat'ta öldüğünü gösterdiğini yazarak bunu doğrular (Şebat ayı takvimimizde Ocak/Şubat'a karşılık gelir).
İsa'nın doğumu ile Hirodes'in ölümü arasında bir dizi olay meydana geldi: sekizinci günde İsa'nın sünneti (Luka 2:21); doğumundan 40 gün sonra Yeruşalim'deki tapınakta onun takdim edilmesi (Luka 2:22, 23; Levioğulları 12:1-4, 8); astrologların "doğu bölgelerinden" Beytlehem'e (İsa'nın artık bir yemlikte değil, bir evde bulundu) yolculukları (Matta 2:1-11; Luka 2:7, 15, 16); Yusuf ve Meryem'in küçük çocukla birlikte Mısır'a kaçışı (Matta 2:13-15); ardından Beytlehem ve çevresinde iki yaşından küçük tüm erkek çocukların öldürülmesi (ki bu da İsa'nın artık yeni doğmuş bir bebek olmadığını gösterir) (Matta 2:16-18). MÖ 2 yılının sonbaharında İsa'nın doğum tarihinin belirlenmesi, doğumu ile Hirodes'in ölümü (muhtemelen MÖ 1'de) arasında olan her olay için yeterli zaman tanıyacaktı.
İsa'nın Hayatı > Yahya'nın ve İsa'nın Doğumu (MÖ 2) > Ay Tutulmaları

Yahudi tarihçi Josephus'un kayıtları, Herodes'in bir ay tutulmasından kısa bir süre sonra ve bir Fısıh bayramının başlangıcından kısa bir süre önce öldüğünü belirtir.
Bunun için birçok bilim adamı, MÖ 4 yılını Herodes'in ölüm yılı olarak kabul edip o yılın 11 Mart'ındaki (Jülyen takvimine göre 13 Mart) ay tutulmasını kanıt olarak gösterir. Bu ay tutulmasına dayanarak, birçok modern tarihçi, İsa'nın doğumunu MÖ 5'e tarihlendirir.
Fakat MÖ 4 yılındaki ay tutulması yalnızca %36'lık bir tutulmaydı ve sabahın erken saatlerinde gerçekleştiği için çok az insanın dikkatini çekecekti. Josephus'un belirttiği ay tutulması MÖ 1'de meydana gelen iki ay tutulmasından biri de olabildi; çünkü her ikisi de Fısıh Bayramı'ndan kısa bir süre önce gerçekleşti. O yılın 27 Aralık'ındaki (Jülyen takvimine göre 29 Aralık) parçalı ay tutulması Yeruşalim'de görülmüş olabilir, ancak muhtemelen heyecan uyandırıcı bir olay değildi.
Oppolzer'in Canon der Finsternisse (Tutulmalar Kanonu) adlı eserine dayanan hesaplamalara göre, Yeruşalim'de şafak sökerken ay dünyanın gölgesinden çıktı ve gün kararır kararmaz ay yeniden tam olarak görülebildi. Ayrıca bu ay tutulması Manfred Kudlek ve Erich Mickler'in kapsamlı listesinde yer almıyor. Bu karanlığın Yeruşalim'de ne kadar görülebildiği ya da görülüp görülemeyeceği tarihte belirsizdir.
Yukarıda bahsedilen iki tutulmadan daha etkileyici olanı, MÖ 1 yılının 8 Ocak (Jülyen takvimine göre 10 Ocak) ayının gecedeki ilk saatlerinde meydana gelen ay tutulmasıdır. 1 saat 41 dakika boyunca ayın görülemediği tam bir tutulma oldu. Gökyüzü bulutlu olsa bile, uyanık olan herkesin fark etmesi gerekirdi.
Buna göre, burada tartışılan yıllarda, Fısıh Bayramı'ndan kısa bir süre önce birden fazla ay tutulması meydana geldi. Bugün mevcut olan bilgiler açısından bakıldığında, MÖ 1 yılının 8 Ocak tutulması en çarpıcı olanıydı.
Josephus, Herodes'in ölümü tarihlendirmek için bu ay tutulmasını düşündüyse İsa bundan önce MÖ 2 yılının sonbaharında doğabildi.
İsa'nın Hayatı > İsa'nın Ölümü (MS 33)

MS 29 İsa'nın yeryüzündeki hizmetinin başlangıcıydı. Özellikle Yuhanna, İsa'nın yeryüzündeki hizmeti sırasında katıldığı dört Fısıh bayramından söz ederek, hizmetinin üç buçuk yıl (MS 29-33) sürdüğünü ve MS 33'te sona erdiğini doğrular.
İsa'nın Hayatı > İsa'nın Ölümü (MS 33) > Hizmetinin Süresi

Fısıh bir anma töreniydi ve her yıl 14 Nisan'da (Yahudi takvimine göre) kutlandı. Fısıh, İsrailoğullarının Mısır'dan kurtuluşunu anıyor (Çıkış 12:14). İsa, hizmeti sırasında birkaç Fısıh Bayramı kutladı.
1. Fısıh: 14 Nisan 30 (Yuhanna 2:13)
2. Fısıh: 14 Nisan 31 (Yuhanna 5:1+)
3. Fısıh: 14 Nisan 32 (Yuhanna 6:4)
4. Fısıh: 14 Nisan 33 (Yuhanna 12:1; 13:1)
+ Yuhanna 5:1'de Fısıh'tan doğrudan bahsedilmez, sadece "Yahudilerin bayramı" denilir. Bazı eski el yazmaları "Yahudilerin bayramı" sözcüklerinin önünde bir belirli tanım edatını yazarak Yahudilerin en önemli bayramı olan Fısıh söz konusu olduğunu gösterir. Bununla birlikte, bu bayramın başka bir yıllık bayrama değil, Fısıh'a atıfta bulunduğu haklı olarak varsayılabilir. Bundan önce, Yuhanna 4:35'te İsa'nın, "Hasat gelmesine dört ay var" dediği belirtilir. Hasat zamanı, özellikle arpa hasadı zamanı, Fısıh Bayramı (14 Nisan) civarında başlardı. Sonuç olarak, İsa bu sözleri Fısıh Bayramı'ndan dört ay önce veya Kislew (Kasım-Aralık) ayı civarında söyledi.
İsa'nın kutladığı son Fısıh 14 Nisan MS 33'te idi. O günde öldürüldü.
İsa'nın Hayatı > İsa'nın Ölümü (MS 33) > “Büyük” Sebt Günü

Fısıh'tan sonra - 15 Nisan'dan 21 Nisan'a kadar - yedi günlük Mayasız Ekmekler Bayramı kutlandı (Çıkış 12:17-20).
Bu bağlantıda İsa'nın öldüğü yıl olan MS 33'ün ek kanıtı var. Musa'nın Kanunu'na göre, Nisan'ın 15'i (Fısıh'ın ertesi günü), hangi güne düşerse düşsün, her zaman özel bir Sebt (Şabat) günüydü. Ancak, sıradan bir Sebt gününe (bugünkü Cumartesi) denk geldiyse, o gün “büyük” bir Sebt günü olarak adlandırıldı. İsa'nın ölümünden sonraki gün böyle bir “büyük” Sebt günüydü. “Hazırlık Günü olduğundan, Yahudiler, cesetler Sebt günü işkence direğinde kalmasın diye bacaklarının kırılıp kaldırılmasını Pilatus’tan rica ettiler (çünkü o gün büyük Sebt günüydü).“ (Yuhanna 19:31)
Yahudi takvimine göre 33 yılında 15 Nisan “büyük” bir Sebt günü idi. Bu nedenle İsa bir Cuma gününde öldü: 14 Nisan MS 33'te saat 15 civarında (Luka 23:44-46).
Elçilerin Dönemindeki Tarihlerin Hesaplanması

Bu dönemdeki birkaç olaylar için tarih yaklaşık olarak belirlenebilir.
1. Hristiyan peygamber Agabus, bir kıtlık ve ardından I. Herodes Agrippa tarafından başlatılan ve elçi Yakup'un ölümüne ve Petrus'un tutuklanmasına yol açan bir zulüm önceden bildirdi (Elçilerin İşleri 11:27-30; 12:1-4). Bu iki olay MS 44 civarında denk geliyor. O yılda Herodes Agrippa öldü ve önceden bildirilen kıtlığın MS 46 civarında meydana geldiğine dair bazı kanıtlar var. Bu son tarih muhtemelen Pavlus ve Barnabas'ın destek hizmetinde bulundukları zamanı işaret ediyor (Elçilerin İşleri 12:25).
2. Pavlus'un Korintos'a ilk ziyareti, Gallio'nun prokonsüllüğün yardımıyla tarihlendirilebilir (Elçilerin İşleri 18:1, 11-18). Bu prokonsüllük görünüşe göre MS 51 yazından MS 52 yazına kadar uzanıyordu, ancak bazı tarihçi MS 52/53'ü tercih ediyor.
Sonuç olarak, Pavlus'un Korintos'taki 18 aylık hizmeti muhtemelen MS 50 yılının sonbaharında başladı ve MS 52 yılının ilkbaharında sona erdi. Bu, Pavlus'un Korintos'taki iki arkadaşının, Akuila ve Priskilla'nın, İtalya'dan şehre henüz yeni gelmiş olmaları gerçeğiyle de doğrulanır. İmparator Klaudius'un tüm Yahudilerin Roma'dan sürülmesini emreden bir fermanı onları İtalya'yı terk etmeye zorlamıştı (Elçilerin İşleri 18:2). 5. yüzyıl tarihçisi Paulus Orosius'a göre bu ferman Klaudius'un 9. yılında, yani MS 49 veya 50 başında çıkarıldı.
3. Pavlus'un Sezariye'deki iki yıllık hapis cezası, Feliks'in valiliğinin son iki yılına denk geliyor. Sonra Pavlus, Feliks'in halefi Porcius Festus tarafından Roma'ya gönderildi (Elçilerin İşleri 21:33; 23:23-35; 24:27).
Bu olay MS 58'de olduğu düşünülür. A New Standard Bible Dictionary şunu yazar: „58 yılı onun [Festus'un] göreve başlaması söz konusudur.“ Bu yıl Encyclopædia Britannica'da da desteklenir: „İki kanıtın karşılaştırması, Feliks'in geri çağrılması ve Festus'un  gelişinin 58 yılına düştüğü tahminine yol açar. Aziz Pavlus 56'da tutuklandıysa, Festus'un gelişinden sonra 58'da Sezarda temyiz ettiyse, gelecek yılın ilk yarısında Roma'ya geldiyse ve orada 2 yıl hapishanede kaldıysa, Elçilerin İşlerinde anlatılan zaman 61 yılının başlangıcında sona ermiş olmalı.“ (Elçilerin İşleri 27:1-28:1, 11-16, 30)
Gemi enkazından ve Paulus'un Malta'da kalmasından sonra, yolculuk MS 59 civarında bitmişti. Daha sonra iki yıl boyunca (MS 61 civarına kadar) Roma'da tutsak olarak kaldı (Elçilerin İşleri 27:1-28:1, 11-16, 30).
Kaynaklar Merkez

| Kaynaklar Merkez |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 İzmir'in Türkiye'deki konumu
Kaynaklar MerkezKaynaklar Merkez'in İzmir 'deki konumu
Koordinatlar: 38°21′50″N 27°16′53″E﻿ / ﻿38.3639°K 27.2814°D﻿ / 38.3639; 27.2814
Ülke:  Türkiye
İl: İzmir
İlçe: Buca
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
Sınır komşuları: 29 Ekim, Yıldızlar, Belenbaşı, Kırklar, Gürpınar, Kemalpaşa, Kavaklıdere, Kızılüzüm, Vişneli 
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 382 m
Nüfus (2024): 1.804
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0232
İl plaka kodu: 35
Posta kodu: 35390
Kaynaklar Merkez, İzmir ilinin Buca ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı 1912  yılı kayıtlarında Tahtalı olarak geçmektedir. Buca nahiyesi 'Tahtalı' köyünün adı 28.06.1949 "Kaynaklar" olarak değiştirilmiştir. Kuruluş tarihi 1700’lü yılların sonu ile 1800’lerin ortası arasındadır. Köyü kuranlar eski dönemlerde İzmir’in güneyindeki bölgelerde nüfusun önemli bir bölümünü oluşturan Yörük Türkleridir. 2007 yılı öncesi mahallenin batısında kalan kısmı ayrılarak Cumhuriyet Mahallesi oluşturulmuştur. Bu, daha sonra 29 Ekim adını almıştır. Doğuda kalan kısım ise bugünkü adı olan Kaynaklar Merkez ismini almıştır.  Eski Kaynaklar Köyü'nün Atatürk Caddesi ve Balcıoğlu sokağının batısında kalan kısmı, 29 Ekim Mahallesi sınırları içine alınmıştır.
Coğrafya

Mahalle, İzmir il merkezine 21,6 km, Buca ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır...
Mahalle Buca'nın güneydoğusunda olup,  / İzmir/Aydın-Çeşme otoyolu 9 Eylül Üniversitesi kavşağına 11 km.lik Atatürk Caddesi ile ulaşmaktadır..
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2024: 1.804
2023: 1.703
2022: 1.630
2021: 1.550
2020: 1.448
2019: 1.395
2018: 1.318
2017: 1.300
2016: 1.260
2015: 1.248
2014: 1.218
2013: 1.223
2012: 1.178
2011: 1.176
2010: 1.121
2009: 1.047
2008: 1.047
2007: 1.066
2000: 3.771
1990: 1.946
1985: 1.581
1965: 1.116
Askerin Dönüşü

| --- | --- |

Yönetmen: Zeki Ökten
Yapımcı: Enver Özer
Senarist: Selim İleri
Hikâye (eser): Vural Pakel
Oyuncular: Kadir İnanır Selma Güneri Bülent Kayabaş Refik Kemal Arduman Aydan Adan Muadelet Tibet Feridun Çölgeçen
Görüntü yönetmeni: Ali Yaver
Stüdyo: Özer Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Aile Dram 
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1974
Çıkış tarih(ler)i: 01 Mart 1975
Süre: 75 dakika
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Askerin Dönüşü, 1974 yapımı Türk sinema filmi. Zeki Ökten'in yönettiği filmde Kadir İnanır ve Selma Güneri baş rollerde oynamıştır.
Oyuncular

Kadir İnanır - Ali (ses. Abdurrahman Palay)
Selma Güneri - İbrahim'in eşi (ses. Jeyan Mahfi Tözüm)
Bülent Kayabaş - Erdal (ses. Hayri Esen)
Refik Kemal Arduman - Bekir (ses. Mümtaz Ener)
Aydan Adan - Nuran (ses. Tijen Par)
Muadelet Tibet - Ali'nin Annesi
Feridun Çölgeçen - İhsan (ses. Zafer Önen)
Güzin Çorağan - Ayşe
Hüseyin Kutman - Patron (ses. Timuçin Caymaz)
İhsan Baysal - İbrahim Gündoğan
Güler Ökten - Ayşe
Yusuf Sezer - Mağazaya çakmak getiren adam
Aida Abdullayeva

| Aida Abdullayeva |
| --- | --- |
Doğum: Azerice: Aida Həmdulla qızı Abdullayeva 23 Nisan 1922(1922-04-23) Bakü, Azerbaycan SSC, Sovyetler Birliği
Ölüm: 11 Nisan 2009 (86 yaşında) Bakü, Azerbaycan
Başladığı yer: Azeri
Çalgılar: Arp
Etkin yıllar: 1950–2009

Aida Hamdulla gizi Abdullayeva (Azerice: Aida Həmdulla qızı Abdullayeva; 23 Nisan 1922 – 11 Nisan 2009), Azeri kökenli Sovyet arpisti, öğretmen ve profesördü. Bakü Müzik Akademisi'nde profesördü ve Azerbaycan Arp Gösteri Okulu'nu kurmuştur. Abdullayeva ilk Azeri arpisti olarak bilinir ve 1972'de Azerbaycan SSC'nin Onurlu Sanatçısı unvanına layik görülmüştür.
Hayatı

Aida Abdullayeva, 23 Nisan 1922'de, o zamanlar Sovyetler Birliği'nin cumhuriyetlerinden olan Azerbaycan SSC'nin başkenti Bakü'de doğmuştur. 1940'ta Bakü'deki bir liseden mezun olmuş ve besteci Üzeyir Hacıbeyov'un yardımıyla Moskova Konservatuvarına girmiştir. II. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla birlikte 1941'de Aida Abdullayeva Bakü'ye dönmüş, Opera ve Bale Tiyatrosu orkestrasında çalışmaya başlamıştır. Abdullayeva ve ailesi 1942 sonbaharında Sovyet yetkilileri baskı altına alındı ve Kazakistan'a sürülmüştür. Ancak 1943'te Üzeyir Hacıbeyov'un yardımıyla onlar Bakü'ye dönmüş ve Abdullayeva Bakü Devlet Konservatuvarı'nda okumaya devam ederek Cumhuriyet Radyo Komitesi senfoni orkestrasında çalışmaya başlamıştır.
Abdullayeva, 1944'te Üzeyir Hacıbeyov'un yardımıyla Moskova Konservatuvarı'na okumak için gitmiştir. Ksenia Erdeli'nin sınıfında okumuş, 1949'da mezun olmuştur. Aynı yıl Konservatuvar rektörü ona arp dersi vermeye başlamasını teklif etmiştir.
Kariyeri

Abdullaeva 1950'den itibaren Bakü Müzik Akademisi'nde çalışmıştır. Abdullayeva, 1970'lerde öğrencileri arasından ilk arpist dörtlüsünü düzenlemiştir. Konservatuvardaki 60 yıllık kariyeri süresinde çeşitli yarışmalarda ödül alan 25'ten fazla profesyonele eğitim vermiştir. İlaveten, 1985'te Müzik okullarında arp dersi programı başlıklı bir ders kitabı yayımlamıştır.
Özel hayatı

Abdullayeva, Azeri heykeltıraş Tokay Memmedov ile evlenmiştir.
Ölümü

Aida Abdullayeva 11 Nisan 2009'da Azerbaycan'ın başkenti Bakü'de ölmüştür. Nisan 2012'de Bakü Caz Merkezi, Abdullayeva'nın 90. doğum gününe adanmış bir etkinliğe ev sahipliği yapmıştır.
Ödüller

Abdullayeva, 1972'de Azerbaycan SSC'nin Onurlu Sanatçısı unvanını aldı.
Alev Alev (film)

| --- | --- |

Yönetmen: Halit Refiğ
Yapımcı: Türker İnanoğlu
Senarist: Erdoğan Tünaş
Oyuncular: Gülşen Bubikoğlu Tarık Akan ve Cüneyt Arkın Çiğdem Tunç Hulusi Kentmen
Müzik: İzzet Öz
Görüntü yönetmeni: Çetin Gürtop
Stüdyo: Erler Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1984
Süre: 118 dakika
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Alev Alev, yönetmenliğini Halit Refiğ'in yaptığı 1984 yapımı sinema filmi. Başrollerini Tarık Akan, Gülşen Bubikoğlu ve Cüneyt Arkın paylaşmıştır.
Oyuncular

Tarık Akan (ses. Kamran Usluer)
Gülşen Bubikoğlu (ses. Jeyan Mahfi Tözüm)
Cüneyt Arkın (ses. Zafer Ergin)
Çiğdem Tunç (ses. Alev Koral)
Hulusi Kentmen
Sevda Aktolga
Şemsi İnkaya
Turgut Boralı
Tevhit Bilge
Nevzat Okçugil
Fakir Gencin Romanı

| --- | --- |
Film afişi
Yönetmen: Nuri O. Ergün
Yapımcı: İrfan Ünal
Senarist: Fikret Arıt
Müzik: Metin Bükey
Görüntü yönetmeni: Orhan Kapkı
Stüdyo: Akün Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram
Renk: Siyah-beyaz
Yapım yılı: 1965
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Fakir Gencin Romanı, senaryosunu Fikret Arıt'ın yazdığı, Nuri O. Ergün'ün yönettiği 1965 yapımı Türk filmidir.
Oyuncular

Filiz Akın
Cüneyt Arkın
Neriman Köksal
Muzaffer Tema
Öztürk Serengil
Nedret Güvenç
Nubar Terziyan
Necdet Tosun
Ömercik
Kenan Pars
Birkaç Güzel Gün İçin

| --- | --- |
Film afişi
Yönetmen: İrfan Tözüm
Yapımcı: Mehmet Ali Yılmaz
Senarist: Bülent Oran
Müzik: Cahit Berkay İzzet Öz
Görüntü yönetmeni: Hüseyin Özşahin
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1984
Süre: 92 dakika
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Birkaç Güzel Gün İçin, İrfan Tözüm'ün yönettiği, senaryosunu Bülent Oran'in yazdığı 1984 yapımı Türk filmidir. Filmin yapımcısı Mehmet Ali Yılmaz'dır. Filmin başrol oyuncuları Cüneyt Arkın ve Necla Nazır'dır.
Kaptan (film)

| --- | --- |
Kaptan filminin afişi
Yönetmen: Zeki Alasya
Yapımcı: Enver Özer
Senarist: Suphi Tekniker
Oyuncular: Orhan Gencebay Hülya Avşar Filiz Ersürer Ali Yalaz Müşfik Kenter Ünsal Emre Kadir Kök Yusuf Çetin Hakkı Kıvanç Mehmet Ali Güngör 
Görüntü yönetmeni: Abdullah Gürek
Stüdyo: Özer Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram, Müzikal
Renk: Renkli, 35 mm
Yapım yılı: 1984, Türkiye
Süre: 88 dakika
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Kaptan, Zeki Alasya'nın yönettiği 1984 yapımı Türk filmidir. Senaryosunu Suphi Tekniker'in yazdığı filmin başrollerinde Orhan Gencebay ve Hülya Avşar oynamaktadır. Filmin yapımcılığını ise Enver Özer üstlenmiştir.
Oyuncular

Orhan Gencebay - Orhan Kaptan (ses. Zafer Ergin)
Hülya Avşar - Melike (ses. Ayşin Atav)
Filiz Ersürer - Tijen (ses. Gül Erda)
Ali Yalaz - Temel
Müşfik Kenter - Temel
Ünsal Emre - Erkut
Suat Sungur
Kadir Kök
Nezih Tuncay - İcra Memuru
Yusuf Çetin - Uyuşturucu kaçakçısı
Hakkı Kıvanç - Uyuşturucu kaçakçısı
Mehmet Ali Güngör
Mehmet Akdil - İş Adamı
Mehmet Uğur
Mehmet Samsa
Yılmaz Kurt
Niyazi Gökdere
Salih Eskicioğlu - Fedai
Ali Demirel - Fedai
Cemal Arsunel