stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Şehsüvar Bey
İdamı

Memlük himayesini kabul etmeyen Türkmen Dulkadir Beyi Şehsüvar Beyin yakalanıp Kahire'de idam edilmesi şöyle anlatılır:
"Başkent Sultanın talimatı gereğince muhteşem bir şekilde bayraklarla donatılmıştı. Şehir kaynıyordu zira herkes Şehsüvar'ın geçişini görmek istiyordu. Geçit yolu üzerindeki evler dört eşrefiyeye(Memlük parası), dükkânlar ise bir eşrefiyeye kiralandı. Haya etmelerine rağmen genç kızlar bile Şehsüvar'ı görmek istiyorlardı.x
Bu Şehsuvar ki o kadar çocuğu öksüz bırakan ölüm ve yağmaların mesulü idi. Kumandan Yeşbek'in korteji 24 Ağustos 1472 tarihinde Kahire'ye girdi. Sadece Emir Timraz kenarda duruyordu; o, Şehsüvar'ın yakalanış şeklinden utanç duyuyordu.
Şehsüvar'ın üzerinde siyah bir elbise başında büyük bir sarık vardı. Boynunda zincirli bir halka takılı idi. Yanında onun zincirine tutunmuş olarak Melik Zahir Çakmak'ın eski Memlüklerinden Emirül aşere Tenem Dad at üzerinde seyran ediyor, önünde ise hepsi 20 kadar olan beyaz giysili, başları sarıklı, her biri boğazlarındaki halkalardan zincirli muhafızlara bağlanmış kardeşleri, akrabaları ve adamları ilerliyordu.
Bütün Kahire halkı Babü'n Nasır'dan Babü'l Maderrec'in merdivenlerine kadar yerleşmiş olan erkek ve kadın şarkıcıları seyrederek eğlenmek için dükkânların önünde toplanmıştı.
Davul ve zurnacılar dükkânların önlerine dizilmiş, çalgıları ta kaleden işitiliyordu.
Böyle fevkalade bir olayı her zaman görmek mümkün olmadığından unutulmaz bir gün yaşandı.
Şehsüvar Bey'in kardeşleri ve akrabaları da tamamen çıplak olarak develer üzerine bindirilmişti. Bu vaziyette Babüz Züveyle'ye kadar götürüldüler.
Sultan Kayıtbay, Şehsüvar Bey ve kardeşlerini astırmak için Mısır'ın dört kadısından da fetva almıştı.
Onunla birlikte kardeşlerinden Erdivane, Hüdadad ve Yahya, Babü'z Zeveyle'de asıldılar. Diğer kardeşleri İsa, Yunus ve Selman ise asılmak üzere Babü'n Nasır'a götürüldüklerinde yakışıklı ve çok genç yaşta olduklarını gören halkın onlara acıyarak öldürülmelerine karşı çıkmaları üzerinde idam sehpasından geri indirildiler.
Şehsüvar Bey ile Kahire'ye götürülen maiyetindeki diğer Türkmen Beylerine gelince onlar da kılıçla iki parçaya ayrılarak öldürüldüler.
Pou (video oyunu)

| Pou |
| --- | --- |
Geliştirici: Paul Salameh
Platformlar: Android, iOS, BlackBerry OS
Çıkış: 5 Ağustos 2012
Tür: Dijital evcil hayvan
Mod: Tek oyunculu oyun 
Pou, Paul Salameh tarafından geliştirilmiş; BlackBerry, iOS ve Android işletim sistemlerinde çalışan bir evcil hayvan oyunudur. Üçgen biçimindeki kahverengi bir yaratığın beslenebildiği, temizlenebildiği, alıştırma yapabildiği ve uyutulabildiği Pou'da belirli hedeflere ulaşmak için mini oyunlar da bulunmaktadır. Pou Fransızca "bit" demektir. Oyun, gerçek yaşama benzer koşullarda yaşamaya çalışan bir yaratığı konu alan Tamagotchi'yle benzerlik göstermektedir.
Pou; Wi-Fi, Bluetooth ve internet aracılığıyla diğer kişilerle de oynanabilmektedir. Oyun çok tutulmuş ve Windows Phone mağazasında Pou benzeri "Mou" oyunu yayınlanmıştır. Oyunu indirmek Android işletim sistemli telefonlarda ücretsizdir.
Jesús Posada

Jesús Posada (2015)
Jesús Posada (d. 4 Nisan 1945, Soria), İspanyol siyasetçi, meclis başkanıdır.
Madrid Politeknik Üniversitesi'nden mühendis olarak mezun olmuş, Madrid Complutense Üniversitesi'nde ekonomik bilimler alanında lisans eğitimi almıştır. Ardından devlet memuru olarak görev almış ve bu dönemde demokratik sisteme geçişe tanık olmuştur. Bu dönemde önce bayındırlık bakanlığı teknik genel sekreter yardımcılığı ardından 1979'da Huelva'nın valisi olmuştur. Ulaştırma ve İletişim Bakanlığı Karayolu Taşımacılığı müdürü olmuştur. 1983 yılında siyasete girmiş ve Soria'dan Kastilya ve Leon bölgesel meclisine milletvekili olarak seçilmiştir. 1989-1991 yıllarında ise Kastilya ve Leon yönetimi başkanı olmuştur. 1993 yılından itibaren kesintisiz olarak İspanya meclisinde milletvekili olarak görev yapmaktadır. 1996'da Halk Partisi'nin (PP) iktidara gelmesiyle mecliste altyapı komisyonu başkanı olmuştur. 1999-2000 yıllarında Tarım Bakanı, 2000-2002 yıllarında Kamu Yönetimler Bakanı olmuştur. 2004 yılında PSOE'nin iktidara gelmesiyle muhalefete geçmiş ve meclis bütçe komisyonu başkanı seçilmiş ve 2011'de Halk Partisi'nin iktidara gelmesiyle beraber Meclis Başkanı seçilmiştir.
Görevleri

Yerel Yönetimler
1983 - 1993: Kastilya ve Leon bölgesel meclisi milletvekili
1987 - 16 Eylül 1989: Kastilya ve Leon yönetimi donanım sorumlusu
16 Eylül 1989 - 5 Temmuz 1991: Kastilya ve Leon yönetimi başkanı
Meclis
6 Haziran 1993 - 28 Nisan 2019: Soria milletvekili
1996-1999: Altyapı Komisyonu Başkanı
2002-2004: Dışişleri Komisyonu Başkanı
2004-2011: Bütçe Komisyonu Başkanı
13 Aralık 2011 - 13 Ocak 2016: Meclis Başkanı
9 Şubat 2016 - 14 Kasım 2016: Dışişleri Komisyonu Başkanı
16 Kasım 2016 - 28 Nisan 2019: Anayasa Komisyonu Başkanı
Hükûmet
29 Nisan 1999 - 27 Nisan 2000 Tarım, Balıkçılık ve Gıda Bakanı
27 Nisan 2000 - 10 Temmuz 2002: Kamu Yönetimleri Bakanı
José Luis Corcuera

José Luis Corcuera (1993).
José Luis Corcuera (d. 2 Temmuz 1945, Pradoluengo (Burgos)) İspanyol sosyalist siyasetçi.
Elektrisyendir. Genel İşçi Birliği'nde çeşitli sendikal görevler üstlenmiştir. Evli ve 2 çocuk babasıdır. 1988-1993 yıllarında Felipe González Hükûmetlerinde İçişleri Bakanı olmuştur. 24 Kasım 1993 tarihinde İçişleri Bakanlığı'ndan GAL skandalının patlaması ve İçişleri Bakanlığı gizli fonlarının işletilmesinde düzensizlik iddialarının gündeme gelmesi üzerine istifa etmiştir.
Görevleri

Meclis
28 Ekim 1982 - 22 Haziran 1986: Vizcaya milletvekili
6 Haziran 1993 - 9 Mayıs 1994: Burgos milletvekili
Hükûmet
12 Temmuz 1988 - 24 Kasım 1993: İçişleri Bakanı
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX5398070  VIAF: 2160483829204992610
Erken Tunç Çağı

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
Üç çağ sistemi
| Holosen |   La Tène |   La Tène |   | Protohistorya |
| Holosen |   Hallstatt |   Hallstatt |   | Protohistorya |
| Holosen | Demir Çağı | Demir Çağı | Demir Çağı | Protohistorya |
| Holosen |   Geç Tunç Çağı |   Geç Tunç Çağı |   | Protohistorya |
| Holosen |   Orta Tunç Çağı |   Orta Tunç Çağı |   | Protohistorya |
| Holosen |   Erken Tunç Çağı |   Erken Tunç Çağı |   | Protohistorya |
| Holosen | Tunç Çağı | Tunç Çağı | Tunç Çağı | Protohistorya |
| Holosen |     Bakır Çağı |   |   | Protohistorya |
| Holosen |   Cilalı Taş Devri |   Cilalı Taş Devri |   | Prehistorya |
| Holosen | Orta Taş Çağı / Ara Taş Çağı | Orta Taş Çağı / Ara Taş Çağı |   | Prehistorya |
| Pleistosen |     Üst Paleolitik |   |   | Prehistorya |
| Pleistosen |     Orta Paleolitik |   |   | Prehistorya |
| Pleistosen |     Alt Paleolitik |   |   | Prehistorya |
| Pleistosen |   Eski Taş Çağı |   Eski Taş Çağı |   | Prehistorya |
| Pleistosen | Taş Devri | Taş Devri | Taş Devri | Prehistorya |
Anadolu ve Trakya'da yaklaşık MÖ 3000-2000 yılları arasına tarihlendirilen Erken Tunç Çağı (İlk Tunç Çağı), genel karakteri ile üzerinde tapınak ve idari binaların da bulunduğu organize, tahkimli, bağımsız şehir devletlerinden oluşan bir dönemi kapsar. Sosyal, dinsel ve teknolojik değişime tanıklık eder.
Bu yeni dönem, önceki çağların tarım hayvancılık, dokumacılık, çömlekçilik gibi buluşlarına, daha güçlü silahların üretilmesine, daha ince süs eşyalarının yapılmasına olanak veren bakır ve kalay alaşımı olan tuncun keşfini eklemiştir. Bakırın kalay ile karıştırılarak tuncun elde edilmesi dönemin madenciliği açısından önemli bir gelişmedir.
Besin üretimi alanında olduğu gibi, metal işleme alanında da teknolojik gelişmeler her bölgede eşzamanlı olarak yaşanmamıştır.
Bu dönemde altın ve gümüş gibi değerli madenlerden yapılmış gömü hediyeleri içeren mezarlıklar toplumsal değişikliğin kanıtıdır.
Bu dönemde ayrıca ticaret gelişmiş, Ege, Orta Doğu ve Balkanlar'ı kapsayan geniş bir ticaret ağı kurulmuştur. Tunç Çağına Anadolu'da MÖ 3000, Girit, Ege Adaları ve Yunanistan'da MÖ 2500, Avrupa'da ise MÖ 2000 yıllarında ulaşılabilmiştir.
Anadolu'da MÖ 3000-1200 yılları arasında ele alınan Tunç Çağı kazılarında bulunan çanak çömleğin yapısına, üretimde ve mimaride kullanılan teknolojinin düzeyine göre Erken, Orta ve Geç Tunç olmak üzere üç evrede incelenir.
Erken Tunç I

Erken Tunç I, II, III olarak incelenen bu evrenin ilk döneminde daha çok, Kalkolitik dönemin tarıma dayalı köy kültürü sürdürülmektedir. Bronz alet kullanımı çok yaygın değildir. Mezopotamya ve Mısır'da MÖ 4. binin sonlarından itibaren yazının kullanılmasına rağmen Anadolu henüz bu aşamaya ulaşamamıştır. Çömlekçi çarkı da henüz kullanıma girmemiş olmasına rağmen daha gelişmiş koyu renkli ve iyi açkılı seramikler yapılmıştır. Yapılar yine taş temeller üzerine kerpiçten megaron planlı olarak inşa edilmiş olup, bazı yerleşim alanlarının etrafı bir surla çevrilmeye başlanmıştır.
Ölüler artık yerleşim alanı dışına, ölü armağanlarıyla birlikte ve bacaklar karına çekik (hoker) durumda gömülmektedir (Extramural). Çağın inanışlarındaki bir başka özellik de daha çok Batı Anadolu'da rastlanan keman biçimli mermer idollerdir. Anatanrıça'yı temsil eden bu idoller eski dönemin gerçekçi figürinlerinin aksine tümüyle soyutlaşmışlardır.
Bu dönemin en önemli teknolojik buluşu kağnı biçimindeki dört tekerlekli arabadır. Bu evrede Anadolu'da yapılan arkeolojik kazılarda ortaya çıkarılan en önemli yerleşim yerleri Troia I, Demircihöyük, Semahöyük, Beycesultan, Tarsus, Alişar, Alacahöyük, Karaoğlan, İkiztepe, Kültepe ve Norşuntepe olarak sayılabilir.
Erken Tunç II

Erken Tunç II, Orta Anadolu'da güçlü beyliklerin ortaya çıktığı bir dönemdir. Batı Anadolu'daki Troia II'nin yanı sıra Kızılırmak batısında, Ankara yakınlarnda Karaoğlan, Ahlatlıbel, Etiyokuşu, Polatlı, Kızılırmak doğusunda ise Alişar ve Alacahöyük bu dönemin en önemli yerleşimleri olmuştur.
Bunlar içinde Alacahöyük'ün özel bir yeri vardır. Dönemin sonlarında zengin ve etkin bir beyliğin merkezi gibi görünen Alacahöyük'ün en önemli özelliği Kral Mezarları olarak adlandırılan 13 gömüdür. Yerleşme alanı yamaçlarında bulunan bu mezarlıktaki gömülerin dönemin derebeyleri ve eşlerine ait olduğu düşünülmektedir. Gömülerin kimileri 3–8 m uzunluğunda, 2–5 m genişliğinde ve 1 m kadar derinliğinde dikdörtgen planlı çukurlara yapılmıştır. Çevresi ağaç ve taşlarla sınırlandırılan mezar çukurlarına, ayakları karına çekik durumdaki ceset, zengin armağanlarla birlikte yerleştirilmiş, sonra üzeri ağaç, çamur ve toprakla örtülmüştür. Gömü işlemi bitirildikten sonra mezar üzerinde bir ölü yemeği yenmiş; yemekten geri kalan öküz kafaları ve bacak kemikleri de sıralar halinde bırakılmıştır. Bu mezar armağanları Troia hazineleriyle çağdaş olup benzer nitelikte altın, gümüş, elektrum, tunç ve demirdendir. Bu mezar hediyelerinin en ilginçlerini hatalı olarak "Hitit Güneş Kursları" diye adlandırılan geyik ve boğa motifli, son derece karmaşık ve gelişmiş dökme ve dövme teknikleriyle yapılmış tunç diskler oluşturmaktadır.
Buradan anlaşılmaktadır ki Erken Tunç II döneminde, biri Troia yöresinde, diğeriyse Orta Anadolu ve Karadeniz bölgeleri arasında yer alan iki yerel madencilik okulu bulunmaktadır. Diğer bir önemli gelişme ise Anadolu'da ilk kez bu dönemde görülen çömlekçi çarkının Troia'da kullanımıdır. Çömlekçi çarkının Troia'ya Mezopotamya'dan deniz yoluyla geldiği düşünülmektedir.
Erken Tunç II döneminin sonlarında Batı ve Güney Anadolu'da büyük yangın izlerine rastlanmıştır. Birçok yerleşimin ıssızlaşması bu ortak felaketle ilgili görülmektedir. Ayrıca bu felaketlerden sonra ortaya çıkan yerleşme yerlerinin sayısında meydana gelen 1/4 oranındaki azalma ve yakılıp yıkılan iskan yerlerinin tekrar iskan edilmemesi bu felaketlere birtakım göçebe toplulukların yol açtığını göstermektedir. Aynı dönemde Trakya ve Balkanlar'da meydana gelen ıssızlaşma bu toplulukların Balkanlar üzerinden gelen Hint-Avrupa kökenli Luviler'in olabileceklerini göstermektedir.
Erken Tunç III

MÖ 2300 yıllarında ortaya çıkan bu felaketten sonra Erken Tunç III evresine gelinir. Yerleşim yerleri önceki dönemin özelliklerini küçük farklarla sürdürmelerine rağmen çoğu küçük birer köy niteliğindedir. Bu dönemde felaketlerden fazla etkilenmeyen Doğu Anadolu'daki Norşuntepe, Korucutepe, Tepecik, Arslantepe gibi nispeten büyük merkezlere İmikuşağı, Köşkerbaba, Pulur, Değirmentepe gibi yeni yerleşimler eklenmiştir.
Dikkat çekici bir gelişme görülmeksizin 500-600 yıl kadar yaşayan bu köysel yerleşimler MÖ 1700 yıllarında son bulmuştur.
MÖ 3000-2000 arasına tarihlenen bir boğa heykelciği. Eskişehir Arkeoloji Müzesi'nde sergilenmektedir.
Chorioactis

Chorioactis, Chorioactis geaster adlı tek bir türü içeren bir mantar cinsidir. Mantar, şeytan purosu ya da Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Texas yıldızı olarak bilinirken Japonya'da kirinomitake (kirinomitake) adıyla bilinir. Son derece nadir görülen bu mantar sıra dışı görünüşü ve dağılımı nedeniyle dikkat çekicidir. Bu mantar türü yalnızca Texas ve Japonya'daki belirli bölgelerde bulunur. Sedir ağacının (Teksas'ta) veya ölü meşelerin (Japonya'daki) kütükleri veya ölü kökleri üzerinde yetişen meyve gövdesi, sayıları dört ila yedi arasında olan yıldız kolu şeklinde bir yapıya dönüşmeden önce koyu kahverengi veya siyah bir puroyu andırır. Meyve gövdesinin iç yüzeyi, himenyum olarak bilinen spor tutan dokuyu taşır ve yaşına bağlı olarak beyazdan kahverengiye doğru renk değiştirir. Meyve gövdesinin açılmasına, farklı bir tıslama sesi ve dumanlı bir spor bulutunun çıkması eşlik edebilir.
Meyve gövdesi ilk olarak Austin, Teksas'ta toplandı ve türün adı 1893'te Urnula geaster olarak verildi. Daha sonra 1937'de Kyushu'da bulundu, ancak mantar 1973 yılına kadar Japonya'da tekrar rapor edilmemiştir. Yeni bir cins olarak tanımlanan  Chorioactis, orijinal keşfinden birkaç yıl sonra eşsiz türler barındırdığı iddiasıyla gündeme gelse de, 1968'e kadar geçerli bir cins olarak kabul edilmedi. Sınıflandırması da bir karışıklığa sebep olmuştur. Tarihsel olarak Chorioactis, sporların bulunduğu kasa benzeri yapı olan spor kesesinin (ascus) mikroskopik yapısındaki tutarsızlıklara rağmen, mantar ailesindeki Sarcosomataceae içinde sınıflandırılmıştır. Geçtiğimiz on yıl içinde yapılan filogenetik analizler bu mantarın sınıflandırmasını açıklığa kavuşturdu: Chorioactis, diğer üç cinsle birlikte, 2008 yılında resmi olarak ilişkili mantar gruplarından Chorioactidaceae altında konumlandırıldı. 2009'da Japon araştırmacılar, Yaşam döngüsünde cinsel aşaması olmayan bir mantar keşfetti. Bu aseksüel tür ise, Kumanasamuha geaster olarak adlandırıldı.
Tarihçe

Mantar ilk olarak Austin, Teksas'ta, 1893 yılında botanikçi Lucien Marcus Underwood tarafından toplandı ve kimlik tespiti için mikolog Charles Horton Peck'e numuneler gönderildi. Peck, New York Eyaleti botanikçisi Yıllık Raporunda bu mantarı Urnula geaster olarak nitelendirdi ancak Urnula'daki genel konumu konusunda şüphe etti.  1902'de, öğrenci mikolog Elsie Kupfer, Alman mikolog Heinrich Rehm'in Discomycetes hakkında 1896'da yayınlanan bir yayınında önerildiği gibi, çeşitli türlerin Urnula ve Geopyxis cinsleri altında sınıflandırılmış olmasını sorguladı. Rehm'in bu türü Geopyxis cinsinde sınıflandırmasını mantıksız buluyordu:
"Dışarıdan bakıldığında bile bu mantar, Rehm'in Geopyxis cinsine ilişkin kendi tanımına yaklaşamaz; apothecium'un dokusu etli, gövde ise kısa ve bazen ince olarak tanımlanır; bu bitkide ise, çanak ve gövdenin uzunluğu ve kalınlığı, göze çarpan özellikleridir. "
Kupwood, Underwood'un rehberliğiyle çalışarak Texas türündeki himenyumun mikroskobik yapısını, Geopyxis carbonaria, Urnula craterium ve Urnula terrestris (şimdi Podophacidium xanthomelum olarak da bilinir) ile karşılaştırdı. Kupwood, Texas türünün Chorioactis adıyla ayrı bir tür olarak anılmayı hak edecek kadar diğer türlerden farklı olduğu sonucuna vardı. Frederick De Forest Heald ve Frederick Adolf Wolf (1910) ve Fred Jay Seaver (1928, 1942),),  tarafından mantara ilişkin daha sonraki çalışmalarda bu taksonomik değişikliğe karşı çıkılmış olmasına rağmen, Chorioactis 1968'de Fin-Egil Eckblad tarafından Discomycetes hakkındaki kapsamlı monografında geçerli bir cins olarak kaydedilmiştir.
Sınıflandırma ve adlandırma

Tarihsel olarak Chorioactis'in Sarcosomataceae familyasında olduğu düşünülmektedir.  Familyanın 1983 tarihli bir monografisinde, mavi boya emebilen küçük siğil benzeri projeksiyonlardan (verruculae) yoksun sporları olan bir mantar grubu olan Sarcosomateae oymağında (Desmazierella, Sarcosoma, Korfiella, Plectania ve Urnula kuşağıyla birlikte) Chorioactis bulunur. spor kesesi ve ascospores'in yapısal özelliklerine ilişkin 1994 yılındaki bir inceleme, Chorioactis'in Sarcoscyphaceae ile daha yakından ilişkili olduğunu, ancak spor kesesinin duvarlarını içeren hücrelerin katmanlaşmasının diğer aile üyelerinden önemli ölçüde farklı olduğuna karar verdi.  Filogenetik analiz sonuçları ancak 1999 yılında geleneksel sınıflandırmaya itiraz edebildi, C. geaster'ın C.jaeaster'in, Desmazierella, Neournula ve Wolfina cinslerinde, Her iki aileden de türler içeren ayrı bir soyun parçası olduğu gösterildi. Bu analiz, daha sonra, bu dört cinsin gruplandırılmasının (daha sonra "Chorioactis clade" olarak adlandırıldığı gibi) Sarcosomataceae'ye kardeş bir şekilde yapıldığını ve Chorioactidaceae'ye ait yeni bir ailenin onları içerdiğini gösterdiğinde doğrulandı. C. geaster, meyve gövdesinin dış yüzeyinde koyu renkli yüzeysel "tüyler" de dahil olmak üzere diğer Chorioactidaceae cinsleri ile bazı özellikler paylaşmasına rağmen, siyah yerine bronzdan turuncuya rengi olan tohum katmanı ayırt edilir.
Baş kısmı, Geastrum cinsine işaret eder ve bunlar da yıldız şekilli meyve gövdeleri oluşturur. Amerika Birleşik Devletleri'nde, Chorioactis geaster genellikle Texas yıldızı veya şeytanın purosu olarak bilinir. Amerikalı mikoloji uzmanı Fred Jay Seaver, "Şeytan'ın Purosu adının, şişkin bir puroya benzeyen şekilde ve renkte olmasından mı, yoksa mantarın  genç örneklerin çıkardığı dumandan olup olmadığını söyleyemeyiz. Her ne sebeple olursa olsun, adı çok uygundur" yorumunu yapmıştır. 1997'de Texas Eyaleti Senatörü Chris Harris, C. geaster'i Teksas'ın resmi mantarı yapmak için bir yasa tasarısı hazırladı. Tasarı Senatoda geçti ancak Mecliste başarılı olamadı. Japonya'da, mantara kirinomitake adı verilir; çünkü olgunlaşmamış, açılmamış meyve gövdesi kiri, yumurta ağacı (Paulownia tomentosa)'nın tohumluk bölgelerine yüzeysel bir benzerlik gösterir.
Tür tanımı

C. geaster'ın genç örnekleri, gövdeye bağlı içi boş, kubbe şeklindeki koyu kahverengi bir meyve gövdesine sahiptir. Gövde uzunluğu, bağlı olduğu yeraltı kökünün derinliğine bağlı olarak bir miktar değişken olmasına rağmen, genellikle gömülmüş olan gövde içi boş meyve gövdesinden daha kısadır veya onunla aynı uzunluğa eşittir. Gövdenin eti ve meyve gövdesinin duvarı beyaz olup, iç yüzey sarımsı-beyazdır ve yaşla birlikte açık kahverengiye döner. Meyve gövdesinin kalınlığı en kalın kısımda 1.2 ila 3.5 cm (0.5 ila 1.4 inç) arasında değişir ve uzunluğu 4 ila 12 cm'dir (1.6 ila 4.7 inç); Kök 0,75 ila 1,5 cm (0,3 ila 0,6 inç) genişliğinde ve 1 ila 5 cm arasında (0,4 ila 2,0 inç) uzunluktadır. Kök ve meyve gövdesi yumuşak kahverengi kadifemsi "tüyler" veya tomentumdan oluşan yoğun bir tabaka ile kaplıdır. Vücutta olgunluk döneminde, Geastrum cinsindeki mantarlara benzer şekilde 4-7 adet aşağı doğru eğimli kanat geliştirir. Sporlar, ışınların iç yüzeyinde bulunur; numunenin olgunluğuna bağlı olarak, beyazımsıdan safrana, somondan karamela veya kestane rengine kadar değişebilir. Deriden gelen kanatlar 0,35 cm kalınlığındadır.
Meyve gövdesi, spor boşaltımından kısa bir süre öncesine kadar kapalı kalır; Açılma (meyve bedeninin açılması), asrosporlar arasına serpiştirilen şişmiş parafizler-steril (yani üreme özelliği olmayan) hücrelerin uyguladığı basınçtan kaynaklanır. Açılmaya, dumana benzeyen, spor bulutlarının serbest bırakılması eşlik eder. Rüptür üzerine kabaran sporun, meyve gövdesinin iç bölmesi ile dış ortam arasındaki nispi nemin ani değişiminden kaynaklandığı düşünülmektedir. Açılma, yaklaşık on beş diğer fungal türde meydana geldiği bilinen bir tıslama sesiyle birlikte olur.
Mikroskopik özellikler

Sporlar dikdörtgen ila iğ şeklindedir ve bir tarafları düzleştirilmiştir; 54–68 µm x 10–13 µm boyutlarındadır. Sporların her biri üç ila beş yağ damlası içerir. Sporlar daha eski literatürde pürüzsüz olarak tanımlanmış olmasına rağmen, transmisyon elektron mikroskobu ile incelendiğinde, küçük lekeler veya noktacıklara sahip oldukları görülür. Sporlar, Sarcoscyphaceae genera Cookeina ve Microstoma ile paylaşılan gelişimsel bir özellik olan eşzamanlı (senkronize) gelişim özelliği bulundurur. Pezizales takımının diğer üyeleri gibi, C. geaster'in spor kesesi de, sporlar boşaldığında açılan- bir "kapak" bulundurur. Bununla birlikte, C. geaster operkülumu, ayrılma üzerine iki katmanlı bir halka bölgesi geliştirerek, onu hem Sarcosomataceae hem de Sarcoscyphaceae ailelerinin üyelerinden yapısal olarak farklı kılar.
Discomycetes cinsine benzer şekilde, meyve gövdesi üç farklı tabakadan oluşur: himenyum, hypothecium ve excipulum. En dıştaki hücrenin katmanı olan spor yapan himenyum, parafizler adı verilen steril hücrelerle serpiştirilmiş bir spor kesesi içerir. C. geaster'da, balta şekilli spor kesesi, 700-800 μm uzunluğunda ve 14-17.25 μm kalınlığında; tabanda aniden dar bir pedikele kadar sıkışır. Parafizler başlangıçta ipliksi veya iplik benzeri (filiform) olup boncuk dizisine benzemer ve yaşlandıkça şişmektedir (moniliform). Parafizlerin şişmesinin, hymeniumun genişlemesine ve daha sonra meyve bedeninin kanatlara bölünmesine neden olduğuna inanılmaktadır. Bu gelişim süreci spor kesesini spor salınımı ve yayılımı için en uygun pozisyona getirir. Himenyumun hücrelerinin desteklenmesi, hipotezyum adı verilen sıkı bir şekilde birbirine bağlanmış hiflerin ince bir tabakasıdır ve bunun altında, excipulum olarak bilinen gevşek iç içe geçmiş hiflerin kalın bir tabakası bulunur. Bitkilerde bulunan parankima benzeyen bu doku tabakası, dokuya lifli bir yapı kazandırır. Hipotesyum, 10-14 μm'dir. Excipulum tabaka ortalama 34 μm çapındadır. Elektron mikroskopisi ile görüntülendiğinde, meyve gövdesinin yüzeyindeki koyu kahverengi "tüyler", konik siğiller veya omurganlar ile süslenmiştir.
Anamorf formu

Birçok mantarın yaşam döngüsü içinde conidia adı verilen eşeysiz sporlar yoluyla çoğaldıkları bir eşeysiz aşama vardır. Bazı durumlarda, eşey aşaması -ya da teleomorf aşaması- daha sonra tanımlanır ve türler arasında bir teleomorf-anamorf ilişkisi kurulur. 2004 yılında araştırmacılar, C. geaster ile çürüyen ahşap üzerindeki siyahımsı kahverengi püsküllü yapıların görünümü arasında bir bağlantı olduğunu bildirmişlerdir. İki organizmadan elde edilen ribozomal DNA çekirdeğinin ITS (internal transcribed spacer) bölgesini karşılaştırarak, Chorioactis ile Conoplea aff. elegantula adını verdikleri mantar arasında filogenetik bir bağlantı kurdular. Ancak, yeni organizmayı yapay ortamda büyümeye teşvik edemediler ve mantarlar arasında kesin bir teleomorf-anamorf bağlantısı kuramadılar. 2009 yılında, Japon araştırmacılar normalde C. geaster büyümesiyle ilişkili olan çürüyen kütüklerde büyüyen benzer bir mantar buldular; organizmayı C. geasterin tek sporlu izolatlarından aksenik kültürlerde büyütebildiler. 2011'de tek mantar, tek isim kuralı yürürlüğe girene kadar, International Code of Botanical Nomenclature bir ve aynı organizma için biri teleomorph'a dayalı, diğeri anamorph(lar) ile sınırlı iki (veya daha fazla) ismin tanınmasına izin veriyordu. Bu nedenle Nagao ve arkadaşları, morfolojik benzerliği nedeniyle anamorfu Kumanasamuha cinsindeki türlerle Kumanasamuha geaster olarak adlandırmıştır.