Taşlama
Dini kitap ve hukuk > İslâm > İslam hukukunda (Recm)

Taşlama (Arapça: رجم Recm) erken, orta ve modern dönem İslami fıkıh metinlerinde kapsamlı bir şekilde tartışılmıştır.
Zina tanımı Kur'anda ayrı suçlar olarak sınıflandırılmayan evli veya evli olmayan kişiler arası cinsel ilişkiler, fuhuş, hayvanlarla cinsel ilişki ve tecavüz gibi yasa dışı ilişkilerin hepsini içerecek şekilde içtihatlarla genişletilir. Eşcinsel ilişkinin zina olarak sınıflandırılması hukuk ekolüne göre farklılık gösterir. Kuran'da zina için recimden söz edilmese de, tüm geleneksel hukuk ekolleri hadis temelinde, suçlu muhsan (yetişkin, hür, Müslüman ve evli) ise recm ile cezalandırılması gerektiği konusunda hemfikirdir.
Suçlular kendi özgür iradeleriyle hareket etmiş olmalıdır. Geleneksel içtihatlara göre zina, fiili penetrasyon eyleminin dört görgü tanığının ifadesiyle veya dört kez tekrarlanan ve daha sonra geri alınmayan bir itirafla kanıtlanmalıdır. Maliki okulu, evli olmayan bir kadının hamileliğinin kanıt olarak kullanılmasına da izin verir, ancak ceza, geçersiz bir evlilik sözleşmesinin varlığı gibi bir dizi yasal şüphe ile önlenebilir. Bu gereklilikler, zina'nın pratikte kanıtlanmasını neredeyse imkansız hale getirdi. Tecavüz, geleneksel olarak normal delil kurallarının kullanıldığı farklı yasal kategoriler altında kovuşturulmuştur. Gerekli görgü tanıklarını getirmeden zina isnadında bulunmaya kazf (القذف) denir, 80 değnek cezası olan başlı başına bir had suçudur ve tövbe edip ıslah olmadıkça tanık olarak kabul edilemez.
İslami Li'an anlayışına göre, kendi karısını başka bir tanık olmaksızın zina ile suçlayan bir erkeğin tanıklığı, doğru söylediğine dair dört kez Allah'a yemin etmesi, beşincisinde yalan söylüyor ise Allah'ın gazabının kendi üzerine olmasını dilemesiyle kabul edilebilir. Bu durumda eşi karşı yemin ederse ceza uygulanmaz.
Malik bin Enes'ın Muvattası, tartışmalı hamileliğin zina için yeterli kanıt olduğunu ve kadının taşlanarak öldürülmesi gerektiğini belirtir.
Hanefi hukukçuları, sanığın Recm ile cezalandırılması muhsan olması gerektiğine karar verdiler. Muhsan, evliliğin devam edip etmediğine bakılmaksızın, daha önce evlilikte meşru cinsel ilişkiler yaşamış, yetişkin, özgür, Müslüman kişiyi tanımlar. Diğer bir deyişle, hayatında hiç evlenmemiş biri için recm uygulanmaz ceza sadece toplum içinde uygulanan 100 kırbaçtır.
Hanefi fıkhı şunları kanıt olarak kabul eder: itiraf veya dört erkeğin şahitliği (kadın şahit kabul edilmez). Hanefilerde iki tür recm tarif edilir;
Birincisi, ceza somut delile  (dört erkek tanık) dayandığında, kişi bağlanır, bir çukur kazılır, bağlanan kişi kaçmaması için çukura yerleştirilerek kısmen kadın ise göğsüne kadar gömülür. Ebu Hanife ve diğer Hanefi alimlerine göre ilk taşları suçlayıcı ve tanıklar, ardından hazır bulunan Müslüman cemaat atmalıdır.
İkinci tür, itirafa dayalı cezalandırmadır, taşlama çukur kazılmadan veya kısmen gömülmeden yapılır. Bu durumda kadı ilk taşı atmalıdır. Ayrıca, kişi kaçarsa, kişinin gitmesine izin verilir.
Hanefiler kullanılacak taşın boyutunun çok hızlı ölüme neden olmayacak kadar büyük, sadece acı verecek kadar küçük olmamasını, el büyüklüğünde olmasını gerekli gördüler.
Şafii ekolü, Hanefi ile aynı hukuki analize sahiptir. Ancak her halükarda ilk taşın imam veya vekili tarafından atılmasını ve ardından recm cezasına Müslüman toplumun şahit olmasını tavsiye etmektedir.
Hanbelî fakih İbn Kudâme diyor ki, "İslâm fakihleri, zina yapan evli erkek ve kadın için recmin belirlenmiş bir ceza olduğu konusunda ittifak etmişlerdir. Ceza, çok sayıda rivayetle kayıtlıdır ve Muhammed'in uygulaması, onu destekleyen güvenilir bir kaynak olarak durmaktadır. Bütün sahabe, halifeler ve Hariciler hariç Müslüman âlimlerin görüşü budur."
Hanbeli anlayışı rızaya dayalı ancak dini açıdan yasa dışı her türlü seksi Recm ile cezalandırır.
Maliki fıkıh  okulu, evli veya dul yasa dışı cinsel ilişkiler dışında erkekler arasındaki her türlü eşcinsel ilişkinin de recm kapsamında olduğunu savunur. Malik bin Enes, evli olmayan bir kadının hamile kalmasını kesin bir zina delili olarak kabul eder ve evli olmadığı bir erkekten hamile kalan herhangi bir Müslüman kadının taşlanarak öldürülmesi gerektiğini belirtir.
Daha sonra Maliki alimler, "uyuyan embriyo" teorisiyle boşanmış bir kadının boşandıktan sonraki beş yıl içinde herhangi bir zamanda hamile kalması halinde taşlama cezasından kurtulabileceği kabul ettiler. Kadın kocasından hamile kalmış, ancak embriyo beş yıl boyunca uykuda kalmıştı.