stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Avcı Kadın Diana
Konu ve kompozisyon

Konu, Roma mitolojisinden bir avcı olarak Diana'dır. Çıplak tanrıça, sağ ayağı yüksek bir levrek üzerinde olacak şekilde büyük bir taşın üzerine oturmaktadır. Gerilmiş kolları yayına yaslanmış. Altında boynu bir okla delinmiş bir geyik var.
Resim, bir stüdyoda poz veren bir modelle çıplak bir çalışma olarak başladı. O dönemde Salon'un simgelediği şekliyle akademik sanatın geleneklerini takip eder. Model, Renoir'ın metresi ve tekrar eden model Lise Tréhot'du. Ressama göre, "resmin oldukça uygunsuz olduğu" için Diana'nın özelliklerini ekledi ve onu mitolojik bir konuya dönüştürmek onu daha kabul edilebilir hale getirecekti. Geyiğin ağzından gelen kan ve kayanın yüzeyindeki yosun gibi detaylar ve boya uygulamak için palet bıçağının kullanılması, Realist ressam Gustave Courbet'nin etkilerini gösterir. Bununla birlikte, parlak yeşil renkler ve kırmızı vurgular, Renoir'in birkaç yıl sonra ilişkilendirileceği İzlenimciliği daha çok anımsatıyor.
Tréhot genel olarak model olarak kabul edilse de, sanat tarihçisi Michael F. Zimmermann 2012'de onun "muhtemelen olmadığını" söyledi. Musée d'Orsay'den Küratör Sylvie Patry de tablodaki modelin Tréhot olup olmadığını sorguluyor.
Kökeni

Resim 1867 Salonuna sunuldu ancak reddedildi. Renoir daha önce 1864'te Salon'da bir tablo sergilemiş, ancak sergi kapandıktan sonra onu yok etmişti. 1868'de Lise Portresi Salon'a kabul edildi.  Diana, 1933'te Etienne Bignou'dan satın alan Chester Dale'in onu Washington, DC'deki Ulusal Sanat Galerisi'ne miras bıraktığı 1963 yılına kadar özel koleksiyonlardaydı. Müzenin Batı Binası, Ana Kat - Galeri'de sergileniyor.
Tepki

Peter H. Feist, tabloyu " 14 yıl önceki Courbet's Bathers'ın kabalığı olmadan, güzel ve doğru bir çıplak" ve " Zola'nın ifadesiyle - pirinç unu ile toz haline getirilmiş şımartılmış, şehvetli çıplaklardan çok daha sağlıklı ve gerçekçi" olarak adlandırdı.
Avusturya Posta Tasarruf Bankası

Bu makale Österreichische Postsparkasse binası ile ilgilidir. Kurumun kendisi için bkz. Österreichische Postsparkasse
Avusturya Posta Tasarruf Bankası
Avusturya Posta Tasarruf Bankası binası (Almanca : Österreichische Postsparkasse)  mimar Otto Wagner tarafından tasarlanmış ve Viyana'da inşa edilmiş ünlü bir binadır. Bina, Art Nouveau'nun bir dalı olan Secession akımının önemli bir eseri olarak kabul edilir.
1904 yılında yapımına başlanan bina tamamen yeni betonarme kullanılarak inşa edildi ve 17 Aralık 1906'da açıldı. 1910 yılında başlatılan genişletme çalışması 1912 yılında tamamlanıp hizmete girdi.
Eskiden k.k. Postsparcassen-Amt (İmparatorluk-Kraliyet Posta Tasarruf Ofisi) olan bina günümüzde Österreichische Postsparkasse'nin (PSK) genel merkezi olarak hizmet vermektedir. Georg-Coch-Platz 2'de (Innere Stadt'ın ilk bölgesinde, Ringstraße bulvarının yanında) yer almaktadır.
Dış Cephe

Sekiz kat yüksekliğindeki bina bütün bir şehir bloğunu kaplar. Cephe, kare mermer levhalar ve para depolamayı anımsatan alüminyum uygulamaları ile kaplıdır. Granit plakalar alt ve üst seviyelere tutturulur. Mermer plakaları duvara sabitler görünen perçinler ise tamamen süs amaçlıdır. Yaklaşık 10 cm kalınlığında plakalar alçı ile yerinde tutulur, perçinlerin destek işlevi yoktur. Mermer kullanımı, cephenin bakımını ve temizliğini çok kolay ve ucuz hale getirdiğinden Wagner'in tasarımında önemli bir fonksiyonel eleman haline gelir. Wagner, Avusturyalı kimyager Carl Josef Bayer tarafından endüstriyel kimya için mükemmelleştirilen alüminyum malzemeye çok değer vermiştir. Malzemeyi sadece perçinler için değil, revak sütunları ve merkezi ısıtma fanları gibi binanın içindeki ve dışındaki diğer dekoratif elemanlar için de kullanmıştır.
Çatıda bulunan 4.3 metre yüksekliğindeki heykeller Wagner ve Othmar Schimkowitz tarafından alüminyum döküm kullanılarak yapılmıştır. Cam pencereler kısmen Leopold Forstner'ın bir eseridir.
İç Mekan

Georg-Coch-Platz'daki ana girişten müşteri hizmetlerinin bulunduğu büyük Kassenhalle'ye merdiven çıkar. Ana salon böylece birinci katta etkili bir şekilde yer alır. Salon, camdan ve büyük tavan penceresi ile doğal ışığın her zaman binanın kalbine girmesine izin veren bir atriyum gibi tasarlanmıştır. Doğal ışık biçimsel nedenlerin yanında elektrik aydınlatmasının maliyetini azaltmak için de kullanılır. Ana salonun zemini, doğal ışığı posta kutularının ve posta sıralama odalarının bulunduğu aşağıdaki zemine kadar ulaştıracak cam karolardan yapılmıştır. Wagner, ana salonda dekorasyonu asgari seviyede tutmak amacıyla malzeme olarak sadece cam ve cilalı çelik kullanmıştır. Malzemenin basit ama zarif kullanımı ile bir dekoratif efekt yaratılır. Buzlu camdan oluşan tavan penceresi ışığı olabildiğince az derecede engelleyecek ince çelik sütunlarla delinir. Otto Wagner'in ünlü eserlerinden olan salon, Secession'un en başarılı örneklerinden biridir.
Binanın ofis alanı dış pencerelerin eksenine göre bölünerek yine doğal ışığı mümkün olduğunca kullanır. İç duvarlar (modern ofis binalarında bir standart olan) perde duvar özelliğini taşır ve ihtiyaca göre yeniden düzenlenebilir.
Mevcut durum

II. Dünya Savaşı sırasında herhangi bir hasar görmeyen bina hala orijinal halindedir. 2005'te mimarı Otto Wagner'e adanmış bir müze bina içerisinde faaliyete girmiştir.
Konuyla ilgili yayınlar

Otto Wagner. Die österreichische Postsparkasse. Falter Verlag, Wien. 1996. 3-85439-180-3
Carl E. Schorske. Fin-de-Siècle Vienna: Politics and Culture. Vintage, London. 1980. 0-394-74478-0ISBN 0-394-74478-0
Viyana'da Österreichische Postsparkasse (PSK) binasının ana cephesi
Atriyumun görünümü
Viyana'daki Österreichische Postsparkasse binasındaki ana salon
Merdiven boşluğu
Muazzez Orhan

| Muazzez Orhan> Türkiye Büyük Millet Meclisi 27. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görev süresi 7 Haziran 2018 - 14 Mayıs 2023
Seçim bölgesi: 2018 - Van
Kişisel bilgiler
Doğum: 1972 Başkale, Van, Türkiye
Milliyeti: Türk
Partisi: Halkların Demokratik Partisi
Bitirdiği okul: Anadolu Üniversitesi
Mesleği: Siyasetçi
Muazzez Orhan (d. 1972, Başkale, Van), Türk iş insanı, siyasetçi ve TBMM 27. dönem Halkların Demokratik Partisi Van milletvekilidir.
Hayatı

Muazzez Orhan 1972 yılında Van'ın Başkale ilçesinde doğdu. Anadolu Üniversitesi İşletme Fakültesini bitirerek yükseköğrenimini tamamladı.
Siyasi kariyeri

2018 genel seçimlerinde Halkların Demokratik Partisi Van milletvekili olarak seçildi.
Ascochyta bidentis

Ascochyta bidentis, Ascochyta cinsine bağlı bir mantar türüdür.
Ascochyta bieniaszii

Ascochyta bieniaszii, Ascochyta cinsine bağlı bir mantar türüdür.
Ascochyta bignoniae

Ascochyta bignoniae, Ascochyta cinsine bağlı bir mantar türüdür.
MÖ 590

| --- | --- |
Binyıllar:: MÖ 1. binyıl
Yüzyıllar::  MÖ 7. yüzyıl  MÖ 6. yüzyıl  MÖ 5. yüzyıl
Onyıllar::  MÖ 610'lar  MÖ 600'ler  MÖ 590'lar  MÖ 580'ler  MÖ 570'ler
Yıllar::  MÖ 593  MÖ 592  MÖ 591  MÖ 590  MÖ 589  MÖ 588  MÖ 587
| --- | --- |
Miladi: MÖ 590   
Ab urbe condita: 163
Asur: 4160
Bahâî: MÖ 2434 – MÖ 2433
Bengal: MÖ 1183
Berberi: 360
Birmanya: MÖ 1228
Bizans: 4918 – 4919
Budist: MÖ 46
Discordian: 576
Ermeni: -
Etiyopya: MÖ 598 – MÖ 597
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 2382 – MÖ 2381
Hicrî: HÖ 1249 – HÖ 1248
Hint: 
 - Kali Yuga: 2511 – 2512
 - Shaka Samvat: N/A
 - Vikram Samvat: MÖ 534 – MÖ 533
Holosen takvimi: 9410
İbrani: 3170 – 3171
İran: – 1 BP – 1211 BP
Juche: MÖ 2501
Kıpti: MÖ 874 – MÖ 873
Kore: 1743
Tayland güneş: MÖ 47
g t 
MÖ 590 Jülyen öncesi Roma takviminde bir yıldır. Roma İmparatorluğu'nda 164. Ab urbe condita olarak bilinmekteydi.
Olaylar

Erivan şehri Medler ve İskitler tarafından ganimet edildi.
Doğumlar

Büyük Kiros
Ölümler

Eurikratides, Sparta kralı
Morningside, Auckland

Morningside, Auckland
Morningside, Yeni Zelanda'nın Auckland şehrinde yer alan bir banliyö. Güney batısındaki şehir merkezine dört kilometre uzaklıktadır.
Konu hakkındaki yayınlar

The Heart Of Colonial Auckland 1865-1910, Terence Hodgson. Random Century 1992.
Münir Kutluğ

Münir Kutluğ (d. 1950, Adana), Türk oyuncu.
Adana Erkek Lisesi mezunudur. Tiyatroya Kadıköy Halk Eğitim Merkezi Deneme Sahnesi'nde başladı. Aynı yıl Şehir Tiyatrolarına katıldı. İstanbul Üniversitesi Sosyal Antropoloji bölümünü bitirirken, mezuniyet tezi olarak "Şehir Tiyatrosu Seyirci Araştırması"'nı verdi. İlk oyunu Sarıpınar 1914'tür. Üsküdar Tiyatrosu tanıtım sorumluluğu, Şehir Tiyatroları Basın Danışmanlığı ve sahne direktörlüğü görevlerini uzun süre yerine getirmiştir. Evli, iki çocuk babasıdır
Rol aldığı bazı oyunlar

Aile Şerefi
İbiş'in Rüyası
Öyle Bir Sevgi ki
Hürrem Sultan
Memleketimden İnsan Manzaraları
Keşanlı Ali Destanı
Lüküs Hayat
Mäkinen

Vikisözlük'te  ile ilgili tanım bulabilirsiniz.
Mäkinen, bir Fince soyadı, şu anlamlara gelebilir:
Rauno Mäkinen (1931–2010), Fin güreşçi
Timo Mäkinen (1938–2017), Finlandiyalı otomobil yarışçısı
Tommi Mäkinen (d. 1964), Fin yarış sürücüsü
Mäntsälä Ayaklanması

Mäntsälä Ayaklanması (Fince: Mäntsälän kapina), Lapua Hareketi tarafından Finlandiya hükûmetini devirmeye yönelik darbe girişimi.
27 Şubat 1932'de 400'ye yakın silahlı Suojeluskunta milisi, Sosyal Demokratların Mäntsälä'deki mitingine birkaç silah atışıyla müdahale etti. Bu miting, yerel meclisin düzenlediği yerel bir etkinlikti fakat kısa sürecede ulusal olmuştu. Geçen birkaç günde Lapua Hareketi'nin önde gelen liderleri (Lapuanliike) ve silahlı yüzlerce Suojeluskunta üyesi Mäntsälä'deki miting alanına geldi. Eski Genelkurmay Başkanı Tümgeneral Wallenius da ayaklanmanın yönetimine katıldı. Ayaklananlar geri çekilmeyi reddetti ve kabinenin istifasıyla siyasi gidişatta değişiklik talep etti.
İki gün sonra kabine, Lapua Hareketinin liderlerinin bir yıl önce çıkan Cumhuriyeti Koruma Kanunu gereğince tutuklanmasını emretti. Askerî birlikler, Genelkurmay Başkanı Korgeneral Aarne Sihvo'nun ayaklanmayı güç kullanarak bastırma kararı üzerine hazırlanmaya başladı. Olayların kızışma ihtimali üzerine başkent Helsinki'nin korunmasının artırılması amacıyla bölgeye tankçı ve topçu birliklerinin konuşlandırılması emri verildi. Sinirler gerildikçe ayaklananlar arasında alkol tüketimi de arttı.
2 Mart'ta Cumhurbaşkanı Pehr Evind Svinhufvud, radyodan milislerin evlerine dönmelerini ve sadece liderlerin cezalandırılacağı duyurusunu yaptı. Milisler dağıldı ve liderler birkaç gün içerisinde yakalandı. Takip eden süreçte Lapua Hareketi feshedildi.
Mäntsälä Ayaklanması, aşırı sağ kesimin Fin İç Savaşından sonra gerçekleştirdiği son büyük eylem olarak kabul edilebilir. İlerleyen yıllarda, Finlandiya'nın ekonomik durumu gelişmiş ve gerici hareketler desteğini kaybetmiştir.
MÖ 59

| --- | --- |
Binyıllar:: MÖ 1. binyıl
Yüzyıllar::  MÖ 2. yüzyıl  MÖ 1. yüzyıl  1. yüzyıl
Onyıllar::  MÖ 70'ler  MÖ 60'lar  MÖ 50'ler  MÖ 40'lar  MÖ 30'lar
Yıllar::  MÖ 62  MÖ 61  MÖ 60  MÖ 59  MÖ 58  MÖ 57  MÖ 56
| --- | --- |
Miladi: MÖ 59   
Ab urbe condita: 694
Asur: 4691
Bahâî: MÖ 1903 – MÖ 1902
Bengal: MÖ 652
Berberi: 891
Birmanya: MÖ 697
Bizans: 5449 – 5450
Budist: 485
Discordian: 1107
Ermeni: -
Etiyopya: MÖ 67 – MÖ 66
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 1851 – MÖ 1850
Hicrî: HÖ 702 – HÖ 701
Hint: 
 - Kali Yuga: 3042 – 3043
 - Shaka Samvat: N/A
 - Vikram Samvat: MÖ 3 – MÖ 2
Holosen takvimi: 9941
İbrani: 3701 – 3702
İran: – 1 BP – 680 BP
Juche: MÖ 1970
Kıpti: MÖ 343 – MÖ 342
Kore: 2274
Tayland güneş: 484
g t
Olaylar

Nisan - Jül Sezar, kızı Julia'yı Pompey ile evlendirdi. Roma'nın en güçlü iki figürünün kurduğu bu aile ittifakı, özellikle Marcus Tullius Cicero ve Genç Cato tarafından bir tehlike olarak algılandı.
Jül Sezar, ordusundan emekliye ayrılmış askerlere Arno Nehri vadisindeki verimli toprakları vererek Floransa'nın kurulmasına ön ayak oldu.
Lucius Marcius Philippus, Roma eyaleti Suriye'nin propraetoru oldu.
Marcus Calpurnius Bibulus, Senatoda bulunan muhafazakâr cumhuriyetçilerin ve Sezar muhaliflerinin desteği ile Birinci Üçlü Yönetim için Konsül seçildi.
Doğumlar

Titus Livius, daha çok Livy olarak tanınan tarihçi, yazar (ö. 17)
Ölümler

Gaius Octavius, Roma İmparatoru Augustus'un biyolojik babası (d. MÖ 100)
Quintus Caecilius Metellus Celer, Romalı konsül (d. MÖ 103/MÖ 100)
Milliyetçilik türleri

Milliyetçilik, resmi devlet ideolojisinin bir parçası olarak veya popüler bir devlet dışı hareket olarak kendini gösterebilir ve sivil, etnik, kültürel, dil, dini veya ideolojik çizgilerde ifade edilebilir. Ulusun bu öz tanımları milliyetçilik türlerini sınıflandırmak için kullanılır. Ancak, bu tür kategoriler birbirini dışlamaz ve birçok milliyetçi hareket bu unsurların bir kısmını veya tamamını değişen derecelerde birleştirir.
Bazı siyasi teorisyenler milliyetçilik biçimleri arasındaki herhangi bir ayrımın yanlış olduğunu iddia ediyor. Milliyetçiliğin her türünde, halklar bir tür ortak kültürü paylaştıklarına inanırlar. Bu tür tipolojinin yanlış olarak kabul edilebilmesinin temel nedeni, birçok tezahürünü veya yorumunu açıklamak için oldukça basit milliyetçilik kavramını bükmeye çalışmasıdır. Tartışmalı bir şekilde, her tür milliyetçilik sadece akademisyenlerin yıllar boyunca tanımlamaya çalıştıkları farklı yollara atıfta bulunur.
Etnik milliyetçilik

Ana madde: Etnik milliyetçilik
Etnik milliyetçilik, ulusu her zaman önceki nesillerden bir tür iniş unsurunu, yani genofiliyi içeren etnik köken açısından tanımlar. Ayrıca, grup üyeleri ve ataları arasında paylaşılan bir kültürün fikirlerini ve genellikle paylaşılan bir dili içerir. Ulusa üyelik kalıtsaldır. Devlet, etnik grubun anavatanı statüsünden ve kısmen ulusal grubu koruma ve grup olarak aile ve sosyal yaşamını kolaylaştırma görevinden siyasi meşruiyet türemiştir. Etnik köken fikirleri çok eskidir, ancak modern etnik milliyetçilik, Volk kavramını destekleyen Johann Gottfried von Herder ve Johann Gottlieb Fichte'den yoğun bir şekilde etkilenmiştir. "Etnonasyonalizm" terimi genellikle sadece bu satırlarda açık bir ideolojiyi benimseyen milliyetçilere atıfta kullanılmakta; "Etnik milliyetçilik" daha genel bir terimdir ve bu inançları gayri resmi, içgüdüsel bir şekilde tutan milliyetçiler için kullanılır. Her ikisinin de pejoratif biçimi "etnosantrik milliyetçilik" veya "kabile milliyetçiliği"dir, ancak "kabile milliyetçiliği" Afrika, Amerikan Yerlisi veya açıkça kabile kimliği iddia eden diğer milliyetçilikleri tartışırken pejoratif olmayan bir anlama sahip olabilir.
Etnik milliyetçilik > Yayılmacı milliyetçilik

Ana madde: Yayılmacı milliyetçilik
Yayılmacı milliyetçilik, "diğer" veya yabancı halklara odaklanan atavistik korku ve nefretlerle özerk, artırılmış etnik bilinci ve vatansever duyguları içeren, eskiden sahip olunan toprakların militarist yollarla genişlemesine veya kurtarılmasına olan inancı çerçeveleyen agresif bir radikal milliyetçilik veya etnik milliyetçilik biçimidir (etnonasyonalizm).
Etnik milliyetçilik > Romantik milliyetçilik

Ana madde: Romantik milliyetçilik
Organik milliyetçilik ve kimlik milliyetçiliği olarak da bilinen romantik milliyetçilik, devletin siyasi meşruiyeti ulusun, ırkın veya etnik kökenin doğal ("organik") bir sonucu ve ifadesi olarak türediği etnik milliyetçilik biçimidir. Romantizmin ideallerini yansıtıyordu ve Aydınlanma rasyonalizmine karşıydı. Romantik milliyetçilik, Romantik ideal ile buluşan tarihsel bir etnik kültürü vurgulamıştır; folklor romantik milliyetçi bir kavram olarak gelişti. Grimm Kardeşler, etnik olarak Alman olarak etiketledikleri idealize edilmiş bir masal koleksiyonu oluşturmak için Herder'in yazılarından ilham aldılar. Tarihçi Jules Michelet, Fransız romantik milliyetçi tarihini örnekliyor.
Kültürel milliyetçilik

Ana madde: Kültürel milliyetçilik
Kültürel milliyetçilik ulusu ortak kültürle tanımlar. Ulusa üyelik (o ulusa addedilme) ne tamamen gönüllüdür (anında bir kültür edinemezsiniz), ne de kalıtsaldır (üyelerin çocukları başka bir kültürde büyüdülerse yabancı olarak kabul edilebilir). Yine de, geleneksel bir kültür, özellikle bireyin kendi yaşamının erken bir aşamasında becerilerini kazanmasına izin verilirse, bireyin hayatına daha kolay dahil edilebilir. Kültürel milliyetçilik, ne tamamen sivil ne de etnik olan çeşitli bir milliyetçilik olarak tanımlanmıştır. Katalonya, Quebec ve Flaman milliyetçilikleri kültürel olarak tanımlanmıştır.
Kültürel milliyetçilik > Dil milliyetçiliği

Bill 101, Kanada'nın Quebec eyaletinde nüfusun çoğunluğunun dili olan Fransızcayı eyalet hükûmetinin resmi dili olarak tanımlayan bir yasadır. Diğer dil milliyetçiliği biçimleri, ABD veya Avustralya gibi İngilizce konuşan ülkelerde yalnızca İngilizce dilinin kullanılmasını savunan yalnızca İngilizce hareketidir.
Kültürel milliyetçilik > Dini milliyetçilik

Ana madde: Dini milliyetçilik
Dini milliyetçilik, milliyetçiliğin belirli bir dini inanç, kilise veya bağlılıkla ilişkisidir. Bu ilişki iki açıdan ayrılabilir; dinin siyasallaşması ve dinin siyaset üzerindeki ters etkisi. Eski yönüyle, ortak bir dinin, ulus vatandaşları arasında ortak bir bağ olan ulusal birlik duygusuna katkıda bulunduğu görülebilir. Dinin bir diğer siyasi yönü de ortak bir etnik kökene, dile veya kültüre benzer ulusal bir kimliğin desteklenmesidir. Dinin siyaset üzerindeki etkisi, dini fikirlerin güncel yorumlarının siyasi aktivizme ve eyleme ilham verdiği daha ideolojiktir; örneğin, daha sıkı dini bağlılığı teşvik etmek için yasalar çıkarılmıştır.
Kültürel milliyetçilik > Sömürge sonrası milliyetçilik

Dünya Savaşı'ndan sonra meydana gelen dekolonizasyon sürecinden bu yana, Üçüncü Dünya milliyetçiliklerinin yükselişi olmuştur. Üçüncü dünya milliyetçilikleri, sömürgeleştirilen ve sömürülen uluslarda meydana gelir. Bu ulusların milliyetçilikleri, ayakta kalabilmek için sömürge egemenliğine karşı direniş gerektiren bir ocakta dövülmüştür. Hal böyle olduğu için direniş bu tür milliyetçiliklerin bir parçasıdır ve onların varlığı emperyalist saldırılara karşı bir direniş biçimidir. Üçüncü Dünya milliyetçiliği, Üçüncü Dünya halklarının kimliklerinin sömürgeci güçler tarafından değil, öncelikle kendileri tarafından yazarı olmasını sağlamaya çalışır.
Üçüncü dünya milliyetçi ideolojilerine örnek olarak Afrika milliyetçiliği ve Arap milliyetçiliği verilebilir. Gelişmekte olan dünyadaki diğer önemli milliyetçi hareketler arasında Hint milliyetçiliği, Çin milliyetçiliği ve Meksika Devrimi ve Haiti Devrimi fikirleri yer alıp yer almaktadır. Üçüncü dünya milliyetçi fikirleri, özellikle Venezuela Devlet Başkanı Hugo Chavez'in Kısmen Simón Bolívar'ın sömürge karşıtı ideallerinden ilham alan Bolivarcılık ideolojisi başta olmak üzere, son yıllarda Güney Amerika'da seçilen sol eğilimli hükûmetler arasında etkili olmuştur.
Sivil milliyetçilik

Ana madde: Sivil milliyetçilik
Sivil milliyetçilik, devlet yurttaşlığının aktif katılımından, "halkın iradesi"ni temsil ettiği ölçüden siyasi meşruiyet türediği milliyetçilik biçimidir. Genellikle Jean-Jacques Rousseau ve özellikle de isimlerini 1762 tarihli  The Social Contract adlı kitabından alan sosyal sözleşme teorilerinden kaynaklandığı görülmektedir. Sivil milliyetçilik rasyonalizm ve liberalizm gelenekleri içinde yatmaktadır, ancak bir milliyetçilik biçimi olarak etnik milliyetçilikle tezat oluşturmaktadır. Sivil ulusun üyeliği gönüllü olarak kabul edilir. Sivil-ulusal idealler, ABD ve Fransa gibi ülkelerde temsili demokrasinin gelişmesini etkilemiştir.
Sivil milliyetçilik > Devlet milliyetçiliği

Devlet milliyetçiliği, genellikle (ama her zaman değil) etnik milliyetçilikle birleştirilmiş sivil milliyetçiliğin bir çeşididir. Milletin, devletin korunmasına ve gücüne katkıda bulunanlardan oluşan bir topluluk olduğunu ve bireyin bu amaca katkıda bulunmak için var olduğunu ima eder. İtalyan faşizmi, Benito Mussolini'nin bu sloganında özetlenen en iyi örnektir: "Tutto nello Stato, niente al di fuori dello Stato, nulla contro lo Stato" (Türkçe: "Devletteki her şey, Devlet dışında hiçbir şey, Devlete karşı bir şey yok"). Devrimci Jacobin'in üniter ve merkeziyest bir Fransız devletinin kurulması genellikle devlet milliyetçiliğinin orijinal versiyonu olarak görülür. Franko İspanyası, devlet milliyetçiliğinin daha sonraki bir örneğidir.
Bununla birlikte, "devlet milliyetçiliği" terimi genellikle milliyetçilikler arasındaki çatışmalarda ve özellikle ayrılıkçı bir hareketin yerleşik bir "ulus devlet" ile karşı karşıya geldiği yerlerde kullanılır. Ayrılıkçılar, devlet milliyetçiliği daha az otantik ve daha az demokratik olarak algılandığından, daha büyük devletin meşruiyetini itibarsızlaştırmak için devlet milliyetçiliğinden bahsederler. Ayrılıkçılar, devlet milliyetçiliği daha az otantik ve daha az demokratik olarak algılandığından, daha büyük devletin meşruiyetini itibarsızlaştırmak için devlet milliyetçiliğinden bahsederler. Flaman ayrılıkçılar Belçika milliyetçiliğini devlet milliyetçiliği olarak konuşuyorlar. Bask ayrılıkçıları ve Korsikalı ayrılıkçılar sırasıyla İspanya ve Fransa'yı bu şekilde ifade ediyor. Hangi tarafın haklı olduğunu değerlendirmek için tartışmasız bir dış kriter yoktur ve sonuç genellikle nüfusun sadakatine ve vatanseverliğine yönelik çelişkili çağrılarla bölünmesidir.
Sivil milliyetçilik > Liberal milliyetçilik

Ana madde: Liberal milliyetçilik
Liberal milliyetçilik, özgürlük, hoşgörü, eşitlik ve bireysel hakların liberal değerleriyle uyumlu yabancı düşmanı olmayan bir milliyetçilik biçimi olabileceğine inanan siyaset filozofları tarafından son zamanlarda savunulan bir tür milliyetçiliktir. Ernest Renan ve John Stuart Mill genellikle erken liberal milliyetçiler olarak düşünülmektedir. Liberal milliyetçiler genellikle bireylerin anlamlı, özerk yaşam sürmeleri için ulusal bir kimliğe ihtiyaç duyduğunu ve liberal demokratik politikaların düzgün çalışabilmesi için ulusal kimliğe ihtiyaç duyduğunu söyleyerek ulusal kimliğin değerini savunurlar.
İdeolojik milliyetçilik > Devrimci milliyetçilik

Ana madde: Devrimci milliyetçilik
Devrimci milliyetçilik, yerleşik düzene karşı bir devrimle hedeflerine ulaşmak isteyen birçok farklı milliyetçi siyasal hareket türüne uygulanan geniş bir etikettir.
İdeolojik milliyetçilik > Millî muhafazakârlık

Ana madde: Millî muhafazakârlık
Millî muhafazakârlık veya ulusal muhafazakârlık, Avrupa ve Asya'da yaygın olan ve genellikle bu milliyetçi kaygıyı geleneksel değerleri destekleyen muhafazakar tutumlarla birleştiren, ulusal ve kültürel kimliği korumaya odaklanan bir muhafazakarlık çeşididir. Üç varyasyonun koruma ve geleneğe nasıl odaklandığı göz önüne alındığında, gelenekselci muhafazakarlık ve sosyal muhafazakârlık ile benzer özellikleri paylaşır. Milliyetçi muhafazakârlık ulusal çıkarları korumaya çalışırken, geleneksel muhafazakârlık ata kurumlarını vurgulamaktadır. Ek olarak, sosyal muhafazakârlık, kişinin toplumdaki geleneksel statüsünü korumak için ahlaki davranışla ilgili ataerkil, kısıtlayıcı bir tutumu vurgulamaktadır. Ulusal muhafazakar partiler genellikle liberal muhafazakar partilerin daha kentsel destek tabanıyla tezat oluşturan kırsal, gelenekçi veya çevresel temele sahip ortamlarda kök salmaktadır. Avrupa'da çoğu bir çeşit Avrupa şüpheciliğini benimsiyor. 1989'dan beri komünizm sonrası Orta ve Doğu Avrupa'daki muhafazakar partilerin çoğunluğu ulusal muhafazakardır.
İdeolojik milliyetçilik > Kurtuluş milliyetçiliği

Dünyadaki birçok milliyetçi hareket, uluslarının başka milletler tarafından zulüm gördüğü ve bu nedenle kendilerini suçlanan zulümcülerden kurtararak kendi kaderini tayin etmesi gerektiği görüşünde ulusal kurtuluşa adanmıştır. Marksizm-Leninizm bu ideolojiyle yakından bağlantılıdır ve pratik örnekler arasında Stalin'in ilk çalışmaları, Marxism and the National Question ve Socialism in One Country fermanı yer almaktadır.