stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Oscar Niemeyer
Brasilia Şehri'nin tasarlanması

Juscelino Kubitschek 1956 yılında Brezilya Başkanı seçildikten çok kısa bir süre sonra 1956 Eylül'ünde Oscar Niemeyer’ı evinde (Casa das Canoas) ziyaret etti. Arabada Oscar Niemeyer ile konuşurken kafasından geçen iddialı önerisini onunla paylaştı: "Bu ülke için yeni bir başkent inşa edeceğim. Bunun için bana yardım etmeni istiyorum. […] Oscar, bu sefer birlikte Brezilya’nın başkentini inşa edececeğiz."
Bu vesile ile ülkenin yeni başkentinin (Brasilia) tasarlanması projesini Oscar Niemeyer'e verdi. Yeni şehrin tasarlanması için bir yarışma organize eden Niemeyer, aday projelerden Lucio Costa'nınkini uygulanması için seçti. Oscar Niemeyer Brasilia şehrindeki yapıları tasarlarken Lucio Costa ise şehrin planlamasını gerçekleştirmeye başladı.
İlerleyen aylarda Oscar Niemeyer, Brasilia şehrinin önde gelen ticari, konut ve devlet yapılarından bazılarını tasarladı. Bu yapılar arasında Brezilya Devlet Başkanı'nın resmî konutu olan Palácio da Alvorada, Brezilya Ulusal Kongre Binası, Brasilia Katedrali, bazı başkanlık yapıları ve apartman birimleri ile Anıtsal Eksen gibi şehir düzenlemeleri yer alıyordu.
Cumhuriyet Kültür Kompleksi'nin bir parçası olan Ulusal Kütüphane ve Ulusal Cumhuriyet Müzesi de bu dönemde inşa edildi. Brasilia şehrinin önemli yapılarının tasarlanması, inşa edilmesi ve kullanıma açılması dört yıl içinde tamamlandı.
Çoğu yapının Oscar Niemeyer tarafından tasarlanmış olması nedeniyle Brasilia şehri uzaktan gözlemlendiği zaman bazı tasarım öğelerinin çoğu bölgede tekrar edildiğini, bu vesile ile şehrin tarz olarak bir bütünlük içinde olduğunu söylemek mümkündür. En yakın şehre kilometrelerce uzakta boş bir alana bir şehrin sıfırdan yaratılması ve bunun çok kısa sürede gerçekleşmesi Juscelino Kubitschek'in en büyük başarılarından birisi, hatta bazılarınca en önemlisi olarak nitelendirilir. Her ne kadar bazı tarihçiler Brasilia'nın inşaatını Amerika kıtasının kolonileştirilmesiyle eşdeğer bir eylem olarak nitelendirmişse de genel olarak olumlu tepkiler aldı. Oscar Niemeyer ve Lucio Costa bu şehrin planlamasını gerçekleştirirken bazı yeni fikirleri de denemek fırsatını elde ettiler. Oldukça geniş ve boş caddelerin varlığı bunun bir örneğidir. Oscar Niemeyer insanların aynı şehirde bir noktadan diğerine gidebilmesi için 20 dakikadan daha fazla süre harcamasının, o insana saygısızlık olduğu yorumunu yapmıştır. Diğer bir yeni şehir planlama fikri ise yapıların çoğunlukla yerden kolonlar ve diğer taşıyıcı sistemler ile yükseltilmesidir; böylelikle bu binaların boş kalan alt kısımlarının özgür olması ve doğa ile bütünleşmesi amaçlanmıştır.
Brasilia şehrinin oluşturulmasında, Oscar Niemeyer'in dünya görüşüne paralel bir şekilde, sosyalist ideolojiye referans veren bir tasarım amacı da vardır. Bu amaca göre şehirdeki tüm konut yapılarının devlete ait olması ve devlet tarafından kiralanması amaçlanmıştır. Yine bu amaca göre bakanlar ile işçiler aynı yapıları paylaşacaklardı. Ancak bu amaç devlet yönetimi tarafından görmemezlikten gelinmiş ve şehirde Juscelino Kubitschek'den sonra iktidara gelen devlet başkanları kendi siyasi görüşlerine göre değişiklikler yapmışlardır.
1960'lı yıllar ve askeri diktatörlük

Ana madde: Brezilya'da askerî diktatörlük dönemi
Brasilia şehrinin oluşturulmasından sonra Oscar Niemeyer, Brasilia Üniversitesi Mimarlık Bölümü Başkanı seçildi. 1963 yılında Amerikan Mimarlar Enstitüsü'ne onur üyesi olarak seçildi. Aynı yıl Sovyetler Birliği tarafından verilen Lenin Barış Ödülü'nü kazandı.
1964 yılında, Hayfa şehrinin belediye başkanı Abba Hushi tarafından Hayfa Üniversitesi'nin tasarlanması için İsrail'e davet edildi. Tasarımı tamamlayıp ülkesine döndüğü zaman bambaşka bir Brezilya ile karşılaştı.
1961 yılında Brezilya'nın yeni başkanı olan Joao Goulart, 1964 Mart'ında bir askerî darbe ile görevinden alındı. General Castello Branco ülkenin yönetimini eline aldı ve askeri diktatörlük 1985 yılına kadar sürdürdü.
Sürgün yılları

Komünist görüşü nedeniyle, Oscar Niemeyer askeri diktatörlük döneminde baskılara maruz kaldı. Ofisine baskınlar düzenlenen mimar bu dönemde politik baskılar nedeniyle yeni projeler tasarlayamadı. Basımını üstlendiği dergi merkezine de baskınlar düzenlendi, matbaa kısmı yıkıldı ve dergi kapatıldı. 1965 yılında askeri diktatörlüğü protesto için 200 öğretim görevlisi ile birlikte Brasilia Üniversitesi'ndeki görevinden istifa etti. Aynı yıl Fransa'daki Louvre Müzesi'ndeki bir sergiyi görmeye giden mimar, çalışmalarını 1966 yılından itibaren bu ülkeden devam ettirmeye başladı.
Paris'in Şanzelize Caddesi bölgesinde ofis açan mimarın bu dönemdeki kariyeri ve tasarladığı eserleri Brezilya'dakine kıyasla farklıdır. 1966 yılında Lübnan'da yer alan Trablusşam şehrindeki Uluslararası Sergi Merkezi'ni tasarladı. Binanın tamamlanmasına rağmen Lübnan İç Savaşı nedeniyle kullanıma açılamadı. Bu dönemde tasarladığı önde gelen projeler Cezayir'de yer alan Huari Bumedyen Fen ve Teknoloji Üniversitesi ve Paris'te yer alan Fransız Komünist Partisi Genel Merkez Binası, İtalya'da yer alan Arnoldo Mondadori Yayınevi, Funchal'da yer alan bir hotel ile Madeira Kumarhanesi ve Malezya'nın Penang Eyaleti'nin başkenti George Town'da yer alan Penang Eyaleti Camisi oldu.
Oscar Niemeyer Paris'te kaldığı dönemlerde mobilyalar da tasarladı. Bükülmüş demir ve deri kaplamadan oluşan sandalye ve ayak iskemleleri limitli bir sayıdaki müşterisi için tasarlamıştır. 1978 yılında ise Oscar Niemeyer'in bu mobilya tasarımlarının bazıları, Japon millî firması tarafından Brezilya'da da satışa sunuldu. Tıpkı mimarlık alanındaki tasarımlarında olduğu gibi, Oscar Niemeyer'in mobilyalarında da kadın vücuduna ve Rio de Janeiro dağlarına gönderme yapılan hassas eğrisel formlar kullanılmıştır.
1980 ile 2000 yılları arası dönem

21 yıl süren askeri diktatörlük yönetimin 1985 yılında sona erdi. Brezilya'nın yeni devlet başkanı João Figueiredo döneminde demokrasiye geçilmeye başlanması nedeni ile Oscar Niemeyer ülkesine dönmeye karar verdi. Oscar Niemeyer, 1980'den sonraki dönemi hayatının ve mimarlık kariyerinin son aşaması olarak tanımlamıştır. Bu dönemde tasarladığı önemli eserler arasında Juscelino Kubitschek Anıtı (1981), Ulusal Panteon (1986) ve Latin Amerika Anıtı (1989) yer aldı. İsa'nın kanayan elinden ve bu elden akan kanın Orta ve Güney Amerika şeklinde aktığı Latin Amerika Anıtı'nı İngiltere'de yayınlanan The Independent gazetesi "anlamsız ve insanları gücendirici bir inşaat"' olarak nitelendirmiştir.
Oscar Niemeyer 1988 yılında Amerikalı mimar Gordon Bunshaft ile birlikte, mimarlık alanındaki en prestijli ödüllerden birisi olarak kabul edilen, Pritzker Mimarlık Ödülü'nü kazandı.
1992 ile 1996 yılları arasında Brezilya Komünist Partisi'nin (PCB) başkanı olarak görev aldı. Sovyetler Birliği'nin yıkılmasından beri oy kaybeden Brezilya Komünist Partisi, Oscar Niemeyer'i hem Brezilya kamuoyunda oldukça tanınan bir şahıs olduğu için hem de bu partiye gençliğinden beri sempati duyduğu için, başkanlık görevinde getirdi. Oscar Niemeyer politikada aktif bir lider olmadıysa da, partinin yaşadığı kriz boyunca ayakta durmasında önemli katkıları oldu. 1992 yılında partinin ideolojik ayrılıklar nedeniyle bölünmesi sırasında partinin isminin komünist partisi olarak kalmasını talep edenler grubunda yer aldı. 1996 yılında ise bu görevi bıraktı.
1987 yılında Brasilia şehrinde önemli bir yapı olan Yerli Halklar Müzesini tasarladı. 1996 yılında 89 yaşında iken Rio de Janeiro eyaletindeki Niterói şehrinde yer alan Niterói Güncel Sanat Müzesi'ni tasarladı. Rio de Janeiro şehrine de oldukça yakın olan Niterói şehrinde tasarlanan bu yapı bazı mimarlık eleştirmenleri tarafından mimarın tasarladığı en iyi projesi olarak nitelendirildi. Guanabara Körfezi'ne ve Rio de Janeiro şehrine bakan Niterói Güncel Sanat Müzesi kayalık bir alan üzerine kuruldu.
2000 ile 2012 arası dönem

Oscar Niemeyer'ın 1967 yılında Brezilya'nın Paraná eyaletindeki Curitiba şehri için tasarladığı bir müze projesi, orijinal tasarıma sadık kalınarak inşa edildi. 2002 yılında ünlü mimarın kendisine adanarak, Oscar Niemeyer Müzesi adıyla açıldı. Şekli nedeniyle yerel halk tarafından "Niemeyer'in Gözü" olarak adlandırılan müze bazı restorasyonlar ve eklemeler ile tam kapasite kullanıma 8 Temmuz 2003 tarihinde açıldı.
Londra'nın Hyde Park'ında yer alan Serpentine Gallery yönetimi, bu galerinin geçici Yaz Pavyonu'nu tasarımı için Büyük Britanya'da bugüne kadar hiç tasarım yapmamış bir mimarı, her sene davet eder. Bu gelenek bağlamında 2003 yılında Oscar Niemeyer'ı davet edildi.
Niemeyer, 2004 yılında, bir komünist olan Carlos Marighella'nın ölümünün 35. yıldönümü vesilesiyle, Marighella'nın Salvador da Bahia şehrindeki mezar taşını tasarladı.
Amerika'nın en doğu noktası olan João Pessoa'da yer alan ve inşaatına 2005 yılında başlanan Estação Cabo Branco adlı proje 2008 yılında tamamlandı.
15 Aralık 2006 tarihinde, 50 yıl gecikmeli de olsa, Oscar Niemeyer'in Brasilia şehri için tasarlamış olduğu Ulusal Cumhuriyet Müzesi ve Ulusal Kütüphane yapıları mimarın 99. doğum gününde kullanıma açıldılar. Her iki yapı da Brasilia şehrinin Esplanada dos Ministérios bölgesinde ve Brasilia Katedrali'nın hemen yanında yer almaktadır.
Oscar Niemeyer 2007 yılında 100 yaşına bastı. Mimarın 100. doğum gününde Rusya Başkanı Vladimir Putin kendisine "Dostluk Nişanı" verdi. Avrupa'da gerçekleştirdiği en büyük projelerinden olan ve İspanya'nın Asturias bölgesinde yer alan Oscar Niemeyer Uluslararası Kültür Merkezi projesinin inşaatına Nisan 2008 tarihinde başlandı. Oscar Niemeyer 1989 yılında kazandığı Asturias Prensliği Ödülü'ne karşı bir teşekkür jesti olarak, bu büyük kültür merkezi tasarım projesi Asturias'da inşa edilmek üzere sundu. Oscar Niemeyer Uluslararası Kültür Merkezi projesi 2011 yılında tamamlandı.
İtalya'nın Ravello şehrinde yer alan Oscar Niemeyer Ravello Oditoryumu'nun inşaatı Ocak 2010'da tamamlandı. Konsept tasarımı, uygulama çizimleri, maket ve tüm taslakların Oscar Niemeyer tarafından hazırlandığı bu proje; mimarın yakın arkadaşı ve İtalyan sosyolog Domenico de Masi'nin kontrolünde inşa edildi. Projenin mimari tarzı ve bulunduğu konumun mevcut çevresinden farklı olması nedeniyle inşaat sürecinde gecikmeler gerçekleşti. Ocak 2010'da resmî açılışının gerçekleşmesine rağmen, hâlen devam eden bazı problemlerden dolayı bina kullanıma kapalıdır.
Mimari tarzı

1936 yılında mimarlık kariyerine başlayan ve hâlen tasarımları inşa edilmeye devam eden Oscar Niemeyer'in mimari tarzı, zaman içinde yer yer değişiklikler göstermiş olsa da, en önemli özelliği dökme betonu son derece yaratıcı ve farklı biçimlerde kullanmasıdır. Kendisi ile yapılan söyleşilerde sık sık betonun mimari tasarımlarındaki önemine dikkat çeken Oscar Niemeyer, genelde yapının betonarme taşıyıcı sistemi bittiğinde tasarımının da tamamlandığını belirtmiştir. Le Corbusier ile birlikte dökme betonun modern mimarlıkta yaratıcı bir şekilde kullanılmasının en önemli öncülerindendir.
Oscar Niemeyer'in ilk dönem tasarımlarında Le Corbusier'in etkilerini son derece belirgindir; ancak zaman içinde mimar kendi tarzını oluşturmuştur. Betonun estetik bir şekilde kullanılması bir yana bırakılırsa, bu mimari tarzın en dikkat çeken unsuru hafif görünen eğrisel formların oluşturduğu mekanların o güne kadar modern mimaride görülmemiş mimari biçimleri oluşmasıdır. Bu denli geniş mekânlarda betonarmenin son derece estetik ve hafif görünümlü bir şekilde kullanılabilmesi için dönemin ünlü mühendislerinden Brezilyalı Joaquim Cardoso ile İtalyan Pier Luigi Nervi'in önemli katkıları olmuştur. Tasarımlarında kullandığı eğriler hakkında şöyle demiştir:
Doksan derecelik bir açı beni etkilemez; insanoğlu tarafından yaratılmış dümdüz, katı ve değişime açık olmayan şeyler de ilgimi çekmez. Beni esas etkileyen özgür ve hassas eğrilerdir; bu eğrileri ülkemin dağlarında, hızla akan akarsularında, denizin dalgasında, sevilen kadının vücudunda bulabilirsiniz. Eğrilerden oluşur tüm evren, Einstein'in eğrisel evreni.
Dökme betonun eğrisel formlar veya kabuk şeklinde kullanılmasıyla ve buna düz çizgisel kütlelerin eklenmesiyle Oscar Niemeyer pek çok çarpıcı form oluşturmuştur. Kabuk şeklini sık sık kullanan mimarın Brasilia şehrindeki tasarımları arasında en tanınmış olanı Brezilya Ulusal Kongre Binasıdır. Her ne kadar düz çizgiler kullanmayı Pampulha'daki projelerinde bırakmaya başlamışsa da Niemeyer mimari kariyerinde Brasilia şehrinin tasarımı bir dönüm noktası olmuştur. Dönemin devlet başkanı Juscelino Kubitschek öncülüğünde Brasilia şehrinini önemli binaların çoğunluğunu tasarlaması Niemeyer'e bu bağlamda sayısız mimari deney yapma fırsatını vermiştir. Bu dönemde ortaya çıkan yapıların birçoğu modern mimarinin önemli örneklerinden olmuşlardır. Niemeyer bir makalesinde mimari tarzının gelişmesini şu şekilde özetler:
Mimarlık kariyerimi beş farklı döneme ayırabilirim: İlk dönem Pampulha’da yaptığım çalışmalar, sonra Pampulha ile Brasilia arasındaki dönem, Brasilia’da tasarladıklarım, sonra yurtdışındaki çalışmalarım ve en son olarak da günümüze kadarki çalışmalarım. [….] Mimarlık dünyasına etkisi olan hiçbir çalışma veya mimarlık stili hakkında bir mimar olarak görüşlerimi belirtmedim. Bugün geçmişe ve tasarladığım eserlere baktığım zaman bunun nedenini daha iyi anlıyorum. Yukarıda bahsettiğin beş dönemin tamamının ortak özelliği hiç şüphesiz ki bünyesinde isyankarlığı barındırmasıdır.
Hakkındaki eleştiriler

2007 yılında yayımlanan bir makalede, New York Times gazetesinin mimarlık eleştirmenlerinden birisi olan Nicolai Ouroussoff, 90'lı yaşlarında hâlâ etkin olan Oscar Niemeyer'in son dönemdeki tasarımlarının kalitesinin düştüğünü iddia ederek bunu yaşının ilerlemesine bağlamıştır. Bu eleştirmene göre Niterói Güncel Sanat Müzesi, mimarın geçmişte ortaya koyduğu eserler ile karşılaştırıldığında, kalite olarak oldukça düşüktür. Aynı zamanda eleştirmen Oscar Niemeyer'in eserlerinin en büyük tehdidinin bir yatırımcının buldozeri veya bilinçsiz şehir plancıları değil de, bizzat kendisi olduğunu iddia etmiştir. Nicolai Ouroussoff, bu bağlamda mimarın Brasilia şehrinin Esplanada dos Ministérios bölgesindeki birçok değerli eseri bizzat mimar tarafından bozulduğu yorumunu da getirmiştir.
Siyasi görüşü

Oscar Niemeyer 1945'te Brezilya Komünist Partisi'ne girmiştir. 1964'te Brezilya'da askerî darbe olmuş, bunun ardından üzerindeki siyasi baskı artmış ve siyasi görüşleri nedeniyle devletten aldığı projeler kesilmiştir. Sonunda Brezilya'dan ayrılan Niemeyer, bunu izleyen 20 yılını Fransa'da geçirdi. Fransız kültür bakanı André Malraux'nun yardımıyla Fransa'da oturma vizesi elde etmiş ve mimar olarak çalışabilmiştir. Diğer projelerinin yanı sıra, Fransız Komünist Partisi'nin ve L'Humanité gazetesinin genel merkezleri, Bobigny'deki iş bulma merkezini, Le Havre Kültür Merkezi'ni tasarlamıştır.
Sovyetler Birliği'ni ziyaret eden mimar, Küba'nın lideri Fidel Castro ile de tanıştı. Fidel Castro, "Niemeyer ve ben dünyadaki son komünistleriz" demiştir. Siyasi görüşleri yüzünden 1940 ve 50'lerde ABD'ye giriş vizesi elde edememiş, bu yüzden Harvard ve Yale üniversitelerinden aldığı iş tekliflerine rağmen bu üniversitelerde görev alamamıştır.
Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra, 1992'de Brezilya Komünist Partisi de adını Sosyalist Halk Partisi olarak değiştirmiş, bu harekete karşı çıkan azınlık grubun başında yer alan Niemeyer, Brezilya Komünist Partisi'ni yeniden kurmuş ve 1992-96 arasında bu partinin başkanı olmuştur. Kendisi politik anlamda aktif olmamakla beraber popüler kişiliği sayesinde bu kriz döneminde partiye bir saygınlık getirmiştir.
Niemeyer, mimarinin para sahibi sosyal sınıflara hizmet ettiğini, fakirliğin çözümünün devrimden geçtiğini belirtmiştir. Niemeyer hayatın mimarlıktan daha önemli olduğunu, esas olanın insanları ileriye götürmek olduğunu belirtmiştir.
Niemeyer, eşi Vera Lucia ile birlikte 2008'den 2011 yılında ölümüne kadar Nosso Camino adlı bir mimarlık ve kültür dergi çıkardı. Brezilya'daki yüksek eğitim sisteminin, gençleri hayatın gerçek sorunlarını bilmez şekilde ve bir siyasi dünya görüşü olmadan mezun etmesini eleştiren Niemeyer, dergisinin amacının gençleri daha idealist yapmak, bencil bir dünyada yaşadıkları gösterip onu daha iyiye götürmeye teşvik etmek olduğunu belirtti. Yakın yıllarda verdiği röportajlarda Niemeyer eğitim sisteminin yarattığı uzmanlaşmayı eleştirmekte, gençlerin hayatın ve kültürün her yönü hakkında bilgi sahibi olmasını savundu.
Otobiyografisi

Niemeyer, Oscar. As curvas do tempo: memórias. Rio de Janeiro: Editora Revan, 2000. ISBN 978-85-7106-159-0 (Portekizce)
Niemeyer, Oscar. The Curves of Time: The Memoirs of Oscar Niemeyer. London: Phaidon Press Ltd., 2000. ISBN 978-0-7148-4007-9 (İngilizce çevirisi)
Tasarladığı heykeller

1982: Carlos Fonseca Amador'a adanmış heykel, Nikaragua
1986: "İşkenceye Sonsuza Kadar Hayır" Heykeli, Rio de Janeiro, Brezilya
1988: "Dokuz Kasım" Heykeli (Kasım 1988'de gerçekleşen grevde ölen üç işçinin anısına), Volta Redonda, Brezilya
1989: El Heykeli, Latin Amerika Anıtı, São Paulo, Brezilya
1991: Goree Adası Anıt Heykeli, Largo Dakar, Senegal
1995: Prestes Heykeli, Santo Ângelo, Brezilya
2007: "Bir Kadın, Bir Çiçek Dayanışma" Heykeli, Paris
2007: "Küba için Heykel" (bağış), Havana, Küba
Kazandığı ödüller ve takdirnamelerden seçmeler

1963: Lenin Barış Ödülü, Sovyetler Birliği
1963: Amerikan Mimarlar Enstitüsü onur üyeliği, ABD
1964: American Academy of Arts and Letters onur üyeliği, ABD
1988: Pritzker Mimarlık Ödülü, ABD
1989: Asturias Prensliği Ödülü, İspanya
1989: Chico Mendes Dayanışma Madalyası
1995: Fahri doktorluk unvanı, São Paulo Üniversitesi
1995: Fahri doktorluk unvanı, Minas Gerais Federal Üniversitesi
1996: Venedik Bienali Altın Aslan Ödülü, VI. Uluslararası Mimarlık Sergisi, Venedik
1996: Altın Aslan Ödülü, Venedik Bienali, VI. Uluslararası Mimarlık Sergisi
1998: Kraliyet Altın Madalyası, Britanyalı Mimarlar Kraliyet Enstitüsü, Büyük Britanya
2001: Küba Cumhuriyeti Devlet Konseyi Dayanışma Madalyası, Küba
2001: Darcy Ribeiro Madalyası, Rio de Janeiro Eyaleti Eğitim Bakanlığı
2001: UNESCO Ödülü (Kültür alanında)
2001: Gabriela Mistral Eğitim ve Kültür Üstün Hizmet Madalyası, Şili Eğitim Bakanlığı
2001: Brezilya Mimarlar Odası, Yirminci Yüzyıl Mimarı Ödülü
2007: Kültür Liyakat Madalyası, Brezilya
2007: Légion d'honneur Madalyası, Fransa
2007: Dostluk Liyakat Madalyası, Rusya
Hakkında basılan yayınlardan seçmeler

Andre Correa Lake (2007). Oscar Niemeyer: Uma Arquitetura da Sedução. BEI. ISBN 8586518883.
Luiz Claudio Lacerda ve Rogerio Randolph. Oscar Niemeyer 360°. ISBN 8589049051.
Ricardo Ohtake (2007). Oscar Niemeyer. Publifolha. ISBN 8574028010.
Miguel Alves Pereira (1993). Architecture, Text and Context: The Discourse of Oscar Niemeyer. University of Sheffield, Dept. of Architecture. ISBN 8523004432.
David Underwood (1994). Oscar Niemeyer and The Architecture of Brazil. Rizzoli Publishing. ISBN 8575031198.
Hess Alan (2006). Oscar Niemeyer Houses. Rizzoli Publishing. ISBN 0847827984.
Styliane Philippou (2008). Oscar Niemeyer: Curves of Irreverence. Yale University Press. ISBN 0300120389.
Matthiue Salvaing (2002). Oscar Niemeyer. Assouline Publishing. ISBN 0300120389.
Filmografi

2007 yılında Fabiano Maciel tarafından kurgulanan ve yönetilen bir belgeselde Oscar Niemeyer'in hayatı ve çalışmaları işlendi.
Oscar Niemeyer'in, 1960'ların başında Brasilia şehrinde yarattığı eserlerin anıtsal örnekleri, 1964 tarihli Rio Macerası (L'Homme de Rio) adlı Fransa - İtalya ortak yapımı sinema filminin çekim mekanları olarak kullanılmıştır. Philippe de Broca'nın yönettiği, Jean-Paul Belmondo ve Françoise Dorléac'ın başrollerini paylaştıkları bu filmde, oyuncular henüz inşaatı tamamlanmamış bu eserlerin önünde ve içlerinde oynuyorlardı.
Mimari projelerinden seçmeler

| Sene | Şehir | Ülke | Projenin İsmi | Projenin İsmi | Projenin Amacı | Ref |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1940 - 1943 | Belo Horizonte |  Brezilya |  | Assisili Francesco Kilisesi | Kilise |  |
| 1953 - 1966 | São Paulo |  Brezilya |  | Copan Apartman Kompleksi | Apartman |  |
| 1940 - 1943 | Brasilia |  Brezilya |  | Palacio da Alvorada (Devlet Başkanı Resmî İkametgâhı) | Devlet Binası |  |
| 1956 - 1960 | Brasilia |  Brezilya |  | Brezilya Ulusal Kongre Binası | Devlet Binası |  |
| 1956 - 1960 | Brasilia |  Brezilya |  | Brasilia Katedrali | Kilise |  |
| 1957 - 1965 | Brasilia |  Brezilya |  | Adalet Sarayı | Devlet Binası |  |
| 1958 | Brasilia |  Brezilya |  | Palácio do Planalto (Devlet Başkanı Çalışma Sarayı) | Devlet Binası |  |
| 1958 | Brasilia |  Brezilya |  | Federal Yüksek Mahkeme Binası | Devlet Binası |  |
| 1970 | Brasilia |  Brezilya |  | Dışişleri Bakanlık Binası | Devlet Binası |  |
| 1975 | Milano |  İtalya |  | Arnoldo Mondadori Yayınevi | Yayınevi |  |
| 1976 | Funchal |  Portekiz |  | Madeira Kumarhanesi | Kumarhane |  |
| 1981 | Brasilia |  Brezilya |  | Juscelino Kubitschek Anıtı | Anıt |  |
| 1982 | Le Havre |  Fransa |  | Le Havre Kültür Merkezi | Kültür Merkezi |  |
| 1986 | Brasilia |  Brezilya |  | Ulusal Panteon | Müze |  |
| 1987 | Brasilia |  Brezilya |  | Yerli Halklar Müzesi | Müze |  |
| 1989 | São Paulo |  Brezilya |  | Latin Amerika Anıtı | Anıt |  |
| 1996 | Niterói |  Brezilya |  | Niterói Güncel Sanat Müzesi | Müze |  |
| 2002 - 2003 | Curitiba |  Brezilya |  | Oscar Niemeyer Müzesi | Müze |  |
| 2002 - 2005 | São Paulo |  Brezilya |  | Ibirapuera Oditoryumu | Konferans, Konser |  |
| 2006 | Brasilia |  Brezilya |  | Ulusal Cumhuriyet Müzesi | Müze |  |
| 2006 | Brasilia |  Brezilya |  | Ulusal Kütüphane | Kütüphane |  |
| 2008 | Natal |  Brezilya |  | Natal Şehir Parkı | Park |  |
| 2010 | İtalya |  İtalya |  | Oscar Niemeyer Ravello Oditoryumu | Konser Salonu |  |
| 2011 | İspanya |  İspanya |  | Oscar Niemeyer Uluslararası Kültür Merkezi | Uluslararası Kültür Merkezi |  |
Oscar Niemeyer (1917)

Gustavo Capanema Sarayı, Rio de Janeiro
Gustavo Capanema Sarayı, Rio de Janeiro
Pampulha Gölü'nün hemen yanında yer alan Assisili Francesco Kilisesi, Belo Horizonte
Pampulha Gölü, Belo Horizonte
Birleşmiş Milletler Genel Merkez Binası, New York
Oscar Niemeyer'in Brasilia'da tasarladığı bazı yapılar: Brezilya Ulusal Kongre Binası, Ulusal Cumhuriyet Müzesi, Brasilia Katedrali, Ulusal Kütüphane
Brezilya Ulusal Kongre Binası, Brasília, Brezilya
Ulusal Cumhuriyet Müzesi, Brasilia
Niterói Güncel Sanat Müzesi, Niterói
Oscar Niemeyer Müzesi, Curitiba
Oscar Niemeyer
İsa'nın elindeki Orta Amerika ve Güney Amerika şekillerinden akan kanın betimlendiği Kanayan El Heykeli, bu kıtada yaşayanların özgürlük mücadelesini simgeliyor. Latin Amerika Anıtı, São Paulo
Mihail Bahtin

| Mihail Bahtin |
| --- | --- |
Mihail Bahtin (1920)
Doğumu: Mihail Mihailoviç Bahtin 17 Kasım 1895(1895-11-17) Oryol, Rus İmparatorluğu
Ölümü: 7 Mart 1975 (79 yaşında) Moskova, Sovyetler Birliği 
Çağı: 20. yüzyıl felsefesi
Bölgesi: Batı felsefesi
İlgi alanları: Etik, dil felsefesi
 Etkilendikleri Wilhelm Dilthey 
Mihail Mihayloviç Bahtin (Rusça: Михаил Михайлович Бахтин,17 Kasım 1895 –  7 Mart 1975). Rus filozof, dilbilimci, teorisyen.
Edebî eserde polifoniizm konseptinin ve evrensel halk mizah kültürü teorisinin yaratıcısıdır. Bir banka memurunun oğludur. Novorossiysk ve ardından Sankt Petersburg üniversitelerinin tarih-felsefe ve felsefe fakültelerinde öğrenim görmüştür. 1928'de Aleksandr Aleksandroviç Meyer'in "Diriliş" grubunun faaliyetleri nedeniyle tutuklanmıştır. 1929'da Solovki esir kampında beş yıl ağır rejimde ceza almış, ancak hastalığı (kronik osteomiyelit, 1938'de bir bacağını ampute ettirmiştir) ve arkadaşlarının çabaları sayesinde kamp, Kostanay'a sürgünle değiştirilmiştir. 1936'da sürgün süresi sona erdikten sonra, büyük şehirlerde yaşama yasağı nedeniyle, Saransk'ta Mordovya Devlet Pedagoji Enstitüsü'nde çalışmıştır. 1946'da Moskova'ya gelmiş, François Rabelais üzerine doktorasını savunmuştur. 1969'da Saransk'tan Moskova'ya taşınmış ve burada Rabelais hakkında bir kitap yayımlamıştır. Ayrıca Dostoyevski hakkında yazdığı kitabı yeniden yayımlamış ve edebiyat üzerine makaleler koleksiyonu hazırlamıştır. Eserleri, Batı'da geniş bir çevreye çevrilmiş ve geniş çapta tanınmıştır.