Büyük Tur (seyahat)
Tipik güzergah

Büyük Tur'un güzergahı çok kesin değildi, kişinin ilgi alanlarına ve maddi olanaklarına bağlı olarak sayısız güzergafh değişikliği yapılabilirdi; ancak yine de Paris ve Roma çoğu İngiliz turistin popüler destinasyonlarıydı.
Büyük Tur'un en yaygın güzergahı nesiller boyunca değişmiştir, ancak İngiliz turistler genellikle İngiltere'nin Dover kentinden yola çıkar ve İngiliz Kanalı'nı geçtikten sonra Belçika'da Ostend'e  veya Fransa'da Calais ya da Le Havre'a giderlerdi. Turist, genellikle bir rehber (halk arasında "ayı lideri" olarak bilinir) ve (eğer yeterince zenginse) bir hizmetçi grubu eşliğinde oradan bir taşıma aracı kiralayabilir veya satın alabilir (Giacomo Casanova'nın seyahatlerinde olduğu gibi herhangi bir şehirde yeniden satılabilir veya Alpler boyunca parçalara ayrılıp paketlenebilir) veya bir nehir teknesiyle Alpler'e kadar yolculuk yapmayı tercih edebilir, ya Seine Nehri'nden Paris'e ya da Ren Nehri'nden Basel'e gidebilirdi.
Fransızca konuşan bir rehber kiralayan turist, 17. ve 18. yüzyıllarda Avrupa'da elit kesimin baskın dili Fransızca olduğundan, beraberindekilerle birlikte Paris'e rahatça seyahat ederdi. Burada yolcular Fransızca, dans, eskrim ve binicilik dersleri alabilirlerdi. Paris'in çekiciliği, Fransız yüksek sosyetesinin zarif dili ve görgü kurallarından, saray davranışlarından ve modasından kaynaklanıyordu. Bu durum, turistlerin, genellikle hükûmette veya diplomaside olmak üzere, ülkelerinde bir liderlik pozisyonuna hazırlanırken davranışlarının cilalanmasına hizmet etmiştir.
Paris'ten genellikle İsviçre kentlerine, çoğunlukla Protestan Reformu'nun beşiği Cenevre'ye veya Lozan'a gidderlerdi. ("Alpinizm" veya dağcılık daha sonra, 19. yüzyılda geliştirilmiştir.) Yolcular buradan, (Büyük St Bernard Geçidi gibi) Alpler'i aşarak zorlu bir geçişe katlanmak zorundaydı; bu da varsa eğer arabanın ve daha büyük bagajların sökülerek parçalar halinde taşınmasını gerektiriyordu. Eğer turist yeteri kadar zenginse, hizmetçiler aracılığıyla zorlu arazilerden taşınabilirdi.
İtalya'ya vardıklarında, turist Torino'yu (ve bazen Milano'yu) ziyaret eder, ardından birkaç ayını Floransa'da geçirirdi. Burada, "kaliteli" seyahat eden İngilizler için önemli bir Anglo-İtalyan topluluğu oluşmuştu ve Uffizi galerisinin Tribuna'sı, Yüksek Rönesans resimlerinin ve Roma heykellerinin anıtlarını tek bir alanda bir araya getiriyordu. Pisa'ya yapılan kısa bir gezinin ardından turist Padova Bologna ve Venedik'e doğru yola çıkardı. Venedik'in "çökmekte olan İtalyan cazibesinin merkezi" olduğu yönündeki İngiliz fikri, onu Büyük Tur'un bir örneği ve kültürel bir parçası haline getirmiştir.
Gezgin, Venedik'ten çıkıp Roma'ya geçer, Roma'nın Orta Çağ, Rönesans ve Barok dönemlerine ait antik kalıntıları ve resim, heykel ve mimari şaheserlerini incelerdi. Bazı gezginler ayrıca müzik eğitimi almak ve (18. yüzyılın ortalarından sonra) yakın zamanda keşfedilen Herculaneum ve Pompei arkeolojik alanlarını görmek ve belki de (maceracı kişiler için) Vezüv Yanardağı'na tırmanmak için Napoli'yi ziyaret ederlerdi. Daha sonraki dönemde, özellikle bir yatla seyahat imkanına sahip olmuşlar ise, daha maceracı olanlar arkeolojik alanlarını, volkanlarını ve barok mimarisini görmek için Sicilya'ya, Malta'ya veya doğrudan Yunanistan'a bizzat gidebilirlerdi. Ama Napoli -ya da daha sonra güneydeki Paestum- genellikle son duraktı.
Kuzeye dönen turist, Alpleri aşarak Avrupa'nın Almanca konuşulan bölgelerine ulaşabilir, Innsbruck, Viyana, Dresden, Berlin ve Potsdam şehirlerini ziyaret edebilir ve belki de Ingolstadt veya Heidelberg'deki üniversitelerde bir süre çalışabilirdi. Buradan sonra, gezginler daha çok galerileri gezerek sanat duygularını tatmin etmek için Hollanda ve Flaman bölgelerini ziyaret edebilir ve ardından Kanal'ı geçerek İngiltere'ye geri dönebilirlerdi.