Reggiane Re.2001 Falco II
Operasyonel Geçmişi

Re.2001, Eylül 1941'de Kuzey Afrika'dan uçağı olmadan dönen 2° Gruppo (6° Stormo'nun bir parçası) ile 1941'in sonlarında operasyonel duruma geldi.
Üç Squadriglie, 150ª, 152ª ve 358ª, Gorizia'da bulunuyordu ve ardından Aralık ayında Roma-Ciampino'ya taşındı. Teknik nedenlerden dolayı birlik 1942 Şubat'ına kadar tam olarak donatılmamış ve eğitilmemiştir. 4 Mayıs 1942'de Colonnello Bajlon komutasındaki 18 Reggiane ile Sicilya'daki Caltagirone'ye taşınmıştır. Mayıs 1942'de Re.2001'ler Malta üzerinde eskort görevlerinde görev almaya başladı ve İngiliz Spitfire Mk V uçaklarıyla karşılaştı. 12 Mayıs'ta 2° Gruppo'ya bağlı 15 Re.2001, 4° Gruppo'ya bağlı üç Savoia-Marchetti SM.84'eeskortluk ederken dokuz Spitfire'lar tarafından saldırıya uğradı.
Spitfire'lar bir bombardıman uçağını düşürmüş ve diğerine de ağır hasar vermiştir; ancak Reggiane pilotları hemen karşılık vermiş ve biri Çavuş Paolo Morcino'ya ait olmak üzere iki Spitfire'ı düşürmüşlerdir. Morcino, uçağının 20 mm'lik bir top mermisiyle alt takımının hasar görmesi sebebiyle tıpkı komutanı gibi Ispica yakınlarında zorunlu iniş yapmak zorunda kalmıştır.
O gün RAF üç Spitfire kaybetmiş; pilotlardan biri, 601. Filodan Çavuş Charles Graysmark ölmüş ve diğeri, 126. Filodan Çavuş Cyril 'Joe' Bush yaralanmıştır. 126. Filodan Pilot Subay Michael Graves de vurulmuş, ancak yaralanmadan kurtarılmıştır. 15 Mayıs 1942 günü öğleden sonra, 19 Re.2001 "avlanmak" üzere Malta'daki havaalanlarına uçmuştur. Adanın güneyinde it dalaşları yaşanmış ve İtalyanlara göre Müttefikler dört uçak kaybetmiştir; bunlardan üçü Valletta'nın doğusunda, dördüncüsü ise Kalafrana'nın güneyinde denize düşmüştür. İt dalaşı sırasında vurulan Re.2001 MM.7210, Sicilya'daki Comiso'ya acil iniş yapmıştır. 18 Mayıs'ta, 152ª Squadriglia'dan Teğmen Remo Cazzolli liderliğindeki sekiz Re.2001, adanın deniz/kara keşfini desteklemek için Malta'ya uçmuştur. Re.2001'ler 249. Filo'nun dört Spitfire'ı tarafından saldırıya uğramış, üç pilotun her biri bir Reggiane uçağını üstlenmiştir. Daha sonraki kayıtlar, İspanya İç Savaşı gazisi Cazzolli'nin tek kurban olduğunu ve Marsaskala yakınlarındaki San Leonardo Kalesi'nin kuzeyine düştüğünü ve yakalandığını göstermektedir.
Haziran sonunda, Roma-Ciampino'da konuşlu 22° Gruppo ilk Re.2001 CB'lerini teslim aldı ve Monserrato, Sardunya'ya yeniden konuşlandırıldı. Daha sonra Malta baskınlarına katılmak üzere Sicilya'ya nakledildiler. 12 Temmuz'da, Malta üzerinde, 249. Filo'dan Kanadalı as pilot "Buzz" Beurling, 150ª Squadriglia Caccia'dan Yarbay Aldo Quarantotti ve Teğmen Carlo Seganti'nin Reggiane Re.2001'lerini Macchi C.202'ler sanarak düşürmüştür. Ancak iki gün sonra, o da Reggiane'ler tarafından kötü bir şekilde vurulmuştur. Beurling olayı "gövde ve kanatlarım yirmiden fazla mermi ile delik deşik edilmişti, patlayıcı bir mermi sağ topuğumu sıyırdı" şeklinde anlatmıştır. Genel olarak çağdaş avcı uçaklarından daha yavaş olan Reggiane, Hawker Hurricane karşısında daha iyi bir performans sergilemiş ve Hawker çoğu irtifada fark edilir derecede daha hızlı olmasına rağmen, bu rakibiyle daha eşit şartlarda mücadele edebilmiştir.
Genel olarak çağdaş avcılardan daha yavaş olan Reggiane, Hawker Hurricane'e karşı daha iyi performans göstermiş ve bu rakibi daha eşit bir şekilde yenebilirdi, ancak Hawker çoğu irtifada fark edilir derecede daha hızlıydı. Spitfire V, özellikle 7.000 m'nin (23.000 ft) üzerinde daha da büyük bir hız avantajına sahipti.
Alçak ve orta irtifalarda, Re.2001'in performansı iyiydi ve as pilot Laddie Lucas'ın Malta: The Thorn in Rommel's side adlı kitabında belirttiği üzere, uzman bir pilotun elinde, Reggiane Spitfire V için zor ve tehlikeli bir rakip olabilirdi.
13 Temmuz 1942'de 249. Filo, Alman ve İtalyan avcı uçaklarından oluşan karma bir güçle Malta'nın üzerinde çatışmaya girmişti. O zamanlar Yeni Zelanda'nın seçkin pilotlarından biri olma yolunda hızla ilerleyen Jack Rae ve yetenekli 2 numarası Avustralyalı Alan Yates, cephaneleri azalmış olmasına rağmen, sonunda tek başına bir Re.2001'e rastlamışlardı. Sonrasında yaşananlar Jack'i öyle bir şoka uğrattı ki, bu olay yarım yüzyıl boyunca aklından çıkmadı. "İtalyan'ın son derece yetenekli bir rakip olduğunu hayretle gördüm. Daha önce onu takip ederken hiç bu kadar karmaşık bir akrobasi dizisine dahil olmamıştım. İki kez onunla birlikte kaldığım için neredeyse 'spin atıyordum'; uçağına kayda değer bir saptırma atışı yapmakta zorlandım. Zaman zaman bana tehlikeli bir şekilde yaklaştı. Sonunda duman çıkarmaya başladı ve kuyruğunu vurduk, ancak Sicilya Boğazı'nı yarılamıştık ve konumumuz tehlikeli olmaya başlamıştı çünkü artık yakıtımız azalmıştı ve saldırıya uğrarsak gerçekten zor durumda kalacaktık. Ancak, üsse döndüğümüzde, İtalyan, beni hayrete düşürerek, bizimle birlikte döndü ve sanki bir çift Spitfire hakkında ne düşündüğünü göstermek istercesine bizim bölüme son ve meydan okuyan bir saldırı yaptı!"
12 Ağustos 1942'de, her biri 640 kg (1,410 lb) parça tesirli bomba taşıyacak şekilde modifiye edilmiş ve Re.2001'lerden oluşan bir avcı eskortunun eşlik ettiği iki Re.2001G/V, 'Operation Pedestal' sırasında HMS Victorious'a bir saldırı gerçekleştirdi. Raporlara göre, Re.2001'lere Sea Hurricane'lere benzerlikleri nedeniyle müdahale edilmemiştir. Saldırı sırasında uçak gemisinin uçuş güvertesine doğrudan bir isabet kaydedilmiş ancak bomba patlamamış ve zararsız bir şekilde denize düşmüştür. 1942 yılının ilkbaharından itibaren Reggiane Re.2001 CN gece avcı uçakları 59° Gruppo'ya verildi ve öncelikle İtalyan şehirlerinin savunmasında kullanıldı. Savaşın seyri değiştikçe, Re.2001 birimleri sürekli olarak üsten üsse taşındı ve nihayet Sicilya'nın işgalinin başladığı 10 Temmuz 1943'te, mevcut tüm Re.2001 avcı uçakları İtalya'yı ve İtalyan kuvvetlerinin elindeki yakın Akdeniz adalarını savunmak üzere yönlendirildi.
Daha sonra 1943'te, avcı uçağı tüm varyantlarıyla kuzey ve orta İtalya'yı savunmak için kullanıldı. Savaş pilotları Re.2001'in kullanım özelliklerini övüyorlardı, bazıları Macchi C.202'den daha manevra kabiliyetine sahip olduğunu düşünüyordu, ancak, birçok İtalyan savaş uçağı gibi, bu tipin de servis kabiliyeti zayıftı ve Re.2001 kullanan birimlerin çoğu tam donanımlı değildi. Re.2001 tasarımının karmaşıklığı daha yüksek maliyetlere yol açmış (1942'de Re.2001'in üretim maliyeti Macchi C.202'nin 520.000 liraya karşılık 600.000 lira idi) ve üretim hızını yavaşlatarak avcı uçağı olarak etkinliğini sınırlamıştır.
Zayiatlar nedeniyle 9 Eylül 1943 Mütarekesi'nde sadece 33 adet Re.2001 mevcuttu. Dahası, hizmete elverişliliğin düşük olmasıyla beraberinde İtalya'nın bölünmesinden dolayı sadece dokuz Re.2001 kurtarılabilmiştir. Bunların sekizi Müttefiklerle birlikte savaşan İtalyan Hava Kuvvetleri'nde ve biri kuzeydeki İtalyan Sosyal Cumhuriyeti'nde kalmıştır.