stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Humeynizm
Görüşleri > Ümmetin birliği

Vali Nasr'a göre Humeyni, özellikle Devrim'in ilk günlerinde ümmet arasında birlik kurmak ve "Şiiler ile Sünniler arasındaki uçurumu kapatmak" için çaba harcadı, çünkü "Müslümanların lideri olarak kabul edilmek istiyordu". Bunu yapmanın bir yolu, "onları bölebilecek dini sorunlar" yerine, Müslümanları birleştiren konulara - anti-Emperyalizm, anti-Siyonizm, anti-Amerikancılık ve "dışarıdakilere karşı mücadele" - odaklanmaktı. Şiilerin Ali'den önceki halifeleri (Şiilerin Ali'nin yerine seçilmemesi gerektiğine inandıkları) eleştirmesini yasakladı ve Şiilerin Sünni imamların arkasında namaz kılmasının caiz olduğunu ilan etti. İslami Vahdet Haftası'nı destekledi.
Ölmeden kısa bir süre önce ünlü Güney Asyalı İslamcı Ebul Ala Mevdudi, Humeyni'nin başardığını başarmış olmayı dilediğini ve devrimi kendi gözleriyle görmek için İran'ı ziyaret edebilmeyi çok istediğini söyleyerek Humeyni'ye iltifat etti.
Pek çok konuda olduğu gibi Sünni-Şii birlikteliğinde de 1970 öncesi ve sonrası Humeyni'nin görüşleri arasında uçurum vardı. Humeyni'nin ilk incelemesi "Keşfü'l Esrar"da Sünni karşıtı görüşlerini dile getirdiği bildirildi. Sünni Müslümanlar tarafından büyük saygı duyulan Ebubekir ve Ömer'i küfürle ve Kuran'ı tahrif etmekle itham etti. Onları halife olmaya layık olmayan "cahil budalalar, serseriler ve zorbalar" olarak nitelendirdi ve sahabelerin büyük çoğunluğunu iddia edilen "suçlara" ortak olmakla suçladı. Ayrıca Humeyni'nin Sünnilerin siyasi amaçlarla hadis uydurduklarını ve bazı Sünni alimlerin Büyük Şeytan'ın piyonu olduklarını iddia ettiği de bildirildi. Humeyni, Şii olmayan okulları genel olarak yöneticilere itaatkar olarak tasvir ederken, Şiiler her zaman zorbalara karşı devrimi destekledi. Bununla birlikte Sünni kitlelere "Amerika ve Siyonizm"e karşı İslam Devrimi'nin yanında el ele verme çağrısında bulundu.
Said Havva'nın el-Humeyniyye adlı eserine göre Humeyni'nin asıl amacı, takiyye ve anti-Siyonist söylem gibi taktikleri kullanarak Şiiliği yaymaktı.
Humeynizmin ideolojik hedeflerini gerçekleştirmek için İran, Arap Dünyası'nda ve sonunda Müslüman Dünyası dışında da binlerce Şii militanı eğitmeye başladı.
Humeyni'nin ölümünden bu yana İranlı liderler daha mezhepçi oldu ve İranlı Sünniler sistematik ayrımcılığa maruz kalıyor.
Ayrıca Humeyni'nin "İslami kardeşliği", şiddetle nefret ettiği ve mürted olarak gördüğü Suudi Arabistan'daki Vehhabi rejimini kapsamıyordu. Onun liderliğinde İran hükûmeti Suudi Arabistan'la tüm ilişkileri kesti. Hatta Humeyni, İran'ın bir gün ABD veya Irak'la iyi diplomatik ilişkiler kurabileceğini, ancak Suudi Arabistan'la asla kuramayacağını bile ilan etti. İran, Humeyni'nin ölümünün ardından Mart 1991'e kadar Suudi Arabistan'la diplomatik ilişkileri yeniden kurmadı.
Görüşleri > Şii canlanma

İran devrimi, İran dışında Sünnilere bağlı olan dünya çapındaki Şiileri "uyandırdı". Şiiler "hak ve temsil taleplerinde daha cesur hale geldi" ve bazı durumlarda Humeyni onları destekledi. Pakistan'da, Pakistan askeri yöneticisi Ziya ül-Hak'a, eğer El-Hak Şiilere kötü davranırsa "Şah'a yaptığını" El-Hak'a da yapacağını söylediği bildiriliyor. Onbinlerce Şii, Sünni hukukuna dayalı İslami vergilerden muafiyet talebini protesto ettiğinde, el-Hak onların taleplerini kabul etti.
1980'lerde ortaya çıkan ve genellikle "Tahran'dan mali ve siyasi destek alan" Şii İslamcı gruplar arasında Musa el-Sadr'ın Emel Hareketi ve daha sonra Lübnan'daki Hizbullah hareketi, Irak'taki İslami Dava Partisi, Afganistan'daki Hizb-e Vahdet, Pakistan'da Tehreek-e-Jafaria, Bahreyn'de el-Vifaq ve Suudi Arabistan'da Hizbullah El-Hicaz ve el-Haraka el-İslahiya el-İslamiye yer alıyor. Şiiler, 1979-80'de petrol zengini Suudi Arabistan'ın doğusundaki isyan ve gösterilere, 1981 Bahreyn darbe girişimine ve 1983 Kuveyt bombalamalarına karışmıştı.
Görüşleri > Ne Doğu ne Batı

Humeyni, Doğu (komünist) ve Batı Bloku (kapitalist) uluslarıyla ittifak yapılmasına veya bu ulusların taklit edilmesine şiddetle karşı çıktı.
... İç ve dış politikamızda... İslam'ın etkisinin dünya çapında yayılmasını hedef olarak belirledik... Siyonizmin, kapitalizmin ve komünizmin yozlaşmış köklerinin dünya çapında silinmesini diliyoruz. Yüce Allah gibi biz de bu üç temel üzerine kurulu sistemleri yıkmayı, Peygamber Efendimiz'in İslam düzenini yüceltmeyi diliyoruz...
İmam Humeyni Hazretleri'nin Siyasi ve İlahi İradesi adlı Son Mesajında, batının veya doğunun veya batı yanlısı veya doğu yanlısı ajanların yaptıklarının tehlikeleri konusunda en az 21 uyarı bulunmaktadır.

Özellikle ABD'den nefret ediyordu;
... İslam'ın en büyük düşmanı... doğası gereği her yerde her şeyi ateşe veren bir terörist devlet ... Müslüman milletlere yapılan zulm ABD'nin işidir...
ve müttefiki İsrail
Uluslararası Siyonizm, kendi temel ve açgözlü arzularını gerçekleştirmek için hiçbir suçtan, dilin ve kalemin söylemekten ve yazmaktan utandığı suçlardan geri durmuyor.
Humeyni, İran'ın kendi kendine yetmek için çabalaması gerektiğine inanıyordu. O, (devrim sırasında) dünyadaki iki bloktan birinin veya diğerinin yanında yer almak yerine, Müslüman devletlerin birbirleriyle ittifakını, daha doğrusu tek bir devlet altında birleşmesini tercih ediyordu. İslam Hükümeti adlı kitabında, İslami bir hükûmet kurulursa hükûmetlerin yakında hizaya gireceğini ima etti.
Eğer İslam'ın istediği yönetim şekli ortaya çıksaydı, şu anda dünyada mevcut olan hiçbir yönetim buna karşı koyamayacaktı; hepsi teslim olacaktı.
Etkilendikleri

Humeyni'nin "eserlerine dipnot verme" veya başkalarının, özellikle de "yabancı veya laik" ise, onun fikirleri üzerindeki etkisini kabul etme alışkanlığı yoktu. Bununla birlikte, İran'ın devrimci ve o zamanki Dini Lideri olarak fikirlerinin bir dizi kişiden etkilendiği düşünülüyor: Sünni İslamcılar, özellikle Seyyid Reşid Rıza, Hasan el-Benna (Müslüman Kardeşler örgütünün kurucusu), Seyyid Kutub, ve Abul A'la Mevdudi; ve ayrıca Şii düşünürler ve aktivistler arasında Fazlullah Nuri, Nevvab Safavi, Celal Al-i Ahmed, Ali Şeriati, Muhammed Bakır el-Sadr da vardı.
Etkilendikleri > Seyyid Kutub

Mısırlı İslamcı ve cihadçı ideolog Seyyid Kutub, 1964 tarihli manifestosunda (Yoldaki İşaretler) Humeyni'nin 1969 tarihli İslam Hükümeti adlı eserinde Humeyni ile aynı fikirleri dile getirdi; yani Şeriat hukukunun gücüne son derece yüksek bir saygı ve gayrimüslimlerin İslam'a ve Müslümanlara yönelik sebepsiz saldırgan nefretinin acı ve yıkıma yol açtığı inancı (bazen "İslam'la Savaş" olarak da anılır).
Kutub, Batı'nın yüzyıllardır süren bir "İslam düşmanlığı" ve "Müslüman toplumun yapısını yıkmak için iyi düşünülmüş bir planı" olduğunu vaaz ediyordu, ancak aynı zamanda "medeniyetin bunu başaramayacağını da" biliyordu. Humeyni, Batılı kâfirlerin "bizi geri bırakmak, zenginliklerimizi sömürebilmek için bizi şu andaki sefil durumumuzda tutmak ..." istediklerini vaaz ediyordu.
Kutub'un eserleri, İranlı İslamcılar tarafından Farsçaya tercüme edildiğinden, devrimden önce ve sonra İran'da dikkate değer bir popülerlik kazandı. Mevcut İran Yüce Lideri Ali Hamaney ve kardeşi Muhammed Ali Hamaney, Aḥmad Aram, Hadi Hüsrevşahi vb. gibi önde gelen isimler Kutub'un eserlerini tercüme etti. 1984 yılında Humeyni yönetimindeki İran İslam Cumhuriyeti, Kutub'u parmaklıklar ardında gösteren ikonik bir posta pulu bastırarak onun "şehitliğini" onurlandırdı.
Etkilendikleri > Seyyid Kutub > Garbzedegi

1962'de Celal Âl-i Ahmed gizlice Garbzedegi (Batıdan Gelen Bir Veba) adlı bir kitap veya broşür yayınladı. Batılı eğitimli/laik İranlıların (tipik olarak İslam din adamlarının tövbe çağrılarına karşı bağışık bir grup) "İslami kökler" arayışına "öncülük yaptı" ve İslam'a dönüş çağrısını toplumun "sınıf perspektifi yoluyla" "güçlü bir Marksist tat" ile birleştirdi.
En az bir tarihçi (Ervand Abrahamian), Humeyni'nin geleneksel Şii düşüncesinden popülizme, sınıf mücadelesine ve devrime yönelmesinde Al-i Ahmed'in etkisi olabileceğini öne sürüyor. Garbzedegi'ye karşı mücadele, 1979 İran Devrimi'nin ideolojisinin bir parçası haline geldi; sanayinin ulusallaştırılması, ekonomide "kendi kendine yeterlilik", yaşamın tüm alanlarında hem Batı (ve Sovyet) dünyasından bağımsızlığa vurgu. Aynı zamanda daha sonraki İslam Cumhuriyeti cumhurbaşkanı Ahmedinejad'ın da ana etkilendiklerinden biriydi. İslam Cumhuriyeti 1981 yılında Al-i Ahmed anısına bir posta pulu bastırdı.
Son derece dindar bir aileden gelen ancak Batı eğitimi almış ve Tudeh partisinin bir üyesi olan Al-i Ahmed, İran'ın Batı (garb) teknolojisi, kültürü, ürünleri ve dolayısıyla Batı'nın "toksinlerinin" veya hastalığının kurbanı olmuştu. Eğitimde, sanatta ve kültürde Batılı modellerin ve Batılı kriterlerin benimsenmesi ve taklit edilmesi, İran'ın kültürel kimliğinin kaybolmasına ve İran'ın Batı malları için pasif bir pazara ve Batı jeopolitiğinde bir piyona dönüşmesine yol açtı.
Etkilendikleri > Ali Şeriati

Ali Şeriati yirminci yüzyılın sonlarında son derece dindar bir aileden gelen, modern bir eğitim almış, Marksist düşünceye maruz kalmış ve eğitimli insanlar için Şii dinini yeniden keşfeden İranlı bir figürdü.
Şeriati, Sosyalist veya Kızıl Şii hareketinin "en açık sözlü temsilcisi" idi; İran'ın "genç entelijensiyası" arasında "olağanüstü popülerliğe" sahipti, gençliğin yanı sıra genç din adamlarını da etkiliyordu. Bu İran için önemliydi çünkü İran'ın eğitim sistemi komşularınınkinden "önemli ölçüde üstündü" ve 1979'a gelindiğinde yaklaşık 175.000 öğrenci vardı, bunların 67.000'i baskıcı güvenlik gücü SAVAK'ın denetiminden uzakta yurtdışında eğitim görüyordu. 1970'lerin başlarında, İranlı ortaöğretim sonrası öğrenciler de dahil olmak üzere dünya çapında "Marksist grupların çiçek açtığına" tanık olundu.
Sosyalist Şii, İmam Hüseyin'in yalnızca kutsal bir şahsiyet değil, aynı zamanda ilk mazlum kişi olduğuna ve onun katili Sünni Emevi Halifesi'nin, modern İran halkına "şah tarafından uygulanan baskının" benzerini uyguladığına inanıyordu. Onun Kerbela'da öldürülmesi sadece "gerçeğin ebedi bir tezahürü değil, aynı zamanda devrimci bir kahramanın devrimci eylemiydi". Humeyni üzerindeki etkisinin bir örneği, Humeyni'nin ona ait bir sloganı kullanmasıdır; 19. yüzyılda Şeriati'nin popüler hale getirdiği bir deyiş: 'Her yer Kerbela'ya, her ay Muharrem'e ve her gün Aşura'ya çevrilmelidir'.
Çalışmaları

Velayet-i Fakih
Kırk Hadis (Kırk Hadis)
Edeb as Salat (Dua Disiplinleri)
Cihade Ekber (Büyük Mücadele)
Makaleler

Behdad, Sohrab (Jan 1997). "Islamic Utopia in Pre-Revolutionary Iran: Navvab Safavi and the Fada'ian-e Eslam". Middle Eastern Studies. 33 (1): 40-65. doi:10.1080/00263209708701141.
Khalaji, Mehdi (27 Kasım 2009). "The Dilemmas of Pan-Islamic Unity". Current Trends in Islamist Ideology. 9: 64-79.
Seyyid Kutub hapsedildi
Celal Al-e-Ahmad
Ali Şeriati ( Persian  </link> ; 1933 - 1977)
Žan Celar

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Žan Celar
Doğum tarihi:  14 Mart 1999 (26 yaşında)
Doğum yeri:  Kranj, Slovenya
Boyu:  1,86 m (6 ft 1 in)
Mevkii:  Santrfor
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Lugano
Numarası:  9
Altyapı kariyeri
2012-2014:  Triglav Kranj
2014-2017:  Maribor
2017-2019:  Roma
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2016-2017 |  Maribor |  1 |  (0) |
| 2018-2021 |  Roma |  1 |  (0) |
| 2019-2020 |  → Cittadella (kiralık) |  10 |  (1) |
| 2020-2021 |  → Cremonese (kiralık) |  38 |  (4) |
| 2021- |  Lugano |  67 |  (29) |
| Toplam |   |  117 |  (34) |
Millî takım kariyeri‡
| 2014-2015 |   Slovenya U-16 |  4 |  (1) |
| 2015-2016 |   Slovenya U-17 |  16 |  (6) |
| 2016-2017 |   Slovenya U-18 |  11 |  (4) |
| 2017 |   Slovenya U-19 |  5 |  (5) |
| 2019-2021 |   Slovenya U-21 |  10 |  (1) |
| 2021- |   Slovenya |  8 |  (0) |
| Toplam |   |  54 |  (17) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 1 Ekim 2023 (2023-10-01) 
Žan Celar (d. 14 Mart 1999), santrfor mevkiinde oynayan Sloven millî futbolcu. İsviçre Super League ekibi Lugano'da forma giymektedir.
İstatistikleri > Kulüp takım istatistikleri

| g t Slovenya kadrosu  -  2024 Avrupa Futbol Şampiyonası |
| --- | --- | --- |
|  1 Oblak (k)  2 Karničnik  3 Balkovec  4 Blažič  5 Gorenc Stanković  6 Bijol  7 Verbič  8 Lovrić  9 Šporar  10 Elšnik  11 Šeško  12 Belec  13 Janža  14 Kurtić  15 Horvat  16 Vekić  17 Mlakar  18 Vipotnik  19 Celar  20 Stojanović  21 Drkušić  22 Gnezda Čerin  23 Brekalo  24 Žugelj  25 Zeljković  26 Iličić  Teknik direktör: Kek  |  1 Oblak (k)  2 Karničnik  3 Balkovec  4 Blažič  5 Gorenc Stanković  6 Bijol  7 Verbič  8 Lovrić  9 Šporar  10 Elšnik  11 Šeško  12 Belec  13 Janža  14 Kurtić  15 Horvat  16 Vekić  17 Mlakar  18 Vipotnik  19 Celar  20 Stojanović  21 Drkušić  22 Gnezda Čerin  23 Brekalo  24 Žugelj  25 Zeljković  26 Iličić  Teknik direktör: Kek  |  |
1091

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  10. yüzyıl  11. yüzyıl  12. yüzyıl
Onyıllar::  1070'ler  1080'ler  1090'lar  1100'ler  1110'lar
Yıllar::  1088  1089  1090  1091  1092  1093  1094
| --- | --- |
Miladi: 1091   MXCI
Ab urbe condita: 1844
Asur: 5841
Bahâî: MÖ 753 – MÖ 752
Bengal: 498
Berberi: 2041
Birmanya: 453
Bizans: 6599 – 6600
Budist: 1635
Discordian: 2257
Ermeni: 540   ԹՎ ՇԽ
Etiyopya: 1083 – 1084
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 701 – MÖ 700
Hicrî: 483 – 484
Hint: 
 - Kali Yuga: 4192 – 4193
 - Shaka Samvat: 1013 – 1014
 - Vikram Samvat: 1147 – 1148
Holosen takvimi: 11091
İbrani: 4851 – 4852
İran: 469 – 1 BP – MÖ 470 BP
Juche: MÖ 820
Kıpti: 807 – 808
Kore: 3424
Tayland güneş: 1634
g t
Olaylar

Çaka Bey'in Peçenekler ile ittifak kurarak İstanbul'u kuşattı.
Nisan - Bizans İmparatoru I. Aleksios, Kuman Türkleri'nin yardımıyla Meriç nehri kıyısındaki Levounion Muharebesi'nda Peçenekleri yendi.
Sicilya Kontu I. Rugerro, Malta'yı ele geçirdi.
Macaristan Kralı I. Ladislaus, Hırvatistan'ın Slavonya bölgesini ele geçirdi.
Murabıtlar, Abbadiler'in egemenliğine son verdi.
Kasım - Murabıtlar, Almeria Emirliği'ni ele geçirdi.
Doğumlar

18 Eylül - Andronikos Komnenos, İmparator I. Aleksios'un ikinci oğlu (ö. 1130 / 1031)
tarihi bilinmeyen
Fahru'l-Nisa, İslam sonrası ilk Kürt kadın şair, yazar ve İslam bilgini (ö. 1179)
İbn Zühr - İslam dünyasının en önemli hekimlerinden, ilk asalak bilimci (parazitolog) kabul edilen hekim
Ölümler

Artuk Bey - Artuklu Beyliği'nin kurucusu olan Türk komutan
Fenerbahçe (kadın atletizm takımı)

| --- | --- |

Tam ad: Fenerbahçe Spor Kulübü
Takma ad: Sarı Kanaryalar
Renkler:    Sarı-Lacivert
Stadyum: Burhan Felek Spor Salonu, İstanbul, Türkiye (Kapasite: 2.500)
Başkan:  Ali Koç
Lig: Türkiye Atletizm Süper Ligi
2023: Şampiyon (10. Türkiye şampiyonluğu)
Resmî site: fenerbahce.org/branslar/atletizm/
Fenerbahçe kadın atletizm takımı Fenerbahçe'nin kadın atletlerden oluşan takımıdır. Takım 2.500 oturma kapasitelik Burhan Felek Spor Salonu'nu kullanmaktadır.
Fenerbahçeli kadın atletlerin 1924 tarihinde ilk kez pistlerde görülmesinin ardından 1947 yılında kurulan takım (çeşitli fasılalara rağmen) sarı-lacivertli kulübün en istikrarlı branşları arasında yer aldı.
Türkiye Atletizm Süper Ligi'nde 10, Türkiye Kros Ligi'nde 5, TAF Ligi, Türkiye Atmalar Ligi ve Türkiye Kros Şampiyonası'nda ise birer kez olmak üzere toplam 17 Türkiye şampiyonluğu kazanan takım, 1958-1970 arasında da 13 kez İstanbul kros ve 12 kez İstanbul pist şampiyonluklarını kazandı.
Tarihçe > Takımın kurulması ve şampiyonluklar (1955-1970)

Fenerbahçe Kulübü Çamlıca Kız Lisesi ve Nişantaşı Lisesi'yle tesis ettiği işbirlikleri sonucunda 1955 yılında (kadın basketbol ve kadın voleybol takımlarıyla birlikte) kadın atletizm takımını da kurdu. Bu takımın ilk başarısı 1956 Aralık'ında Atatürk Koşusu'nda kazanılan şampiyonluk oldu. 9 Şubat 1958'de İstanbul Kros Şampiyonası'nda ilk sırada yer alan Fenerbahçe böylelikle ilk İstanbul şampiyonluğunu da renklerine maletti. Aynı sene pist takımının da yükselişi başladı. 26-27 Temmuz 1958'de Fenerbahçe Stadı'nda düzenlenen İstanbul Şampiyonası'nda Beyoğluspor'un ardından ikinci sırada yer alan Sarı-lâcivertlilerde Canel Konvur yüksek atlamada Yurdagül Yapıcı da 1.500 metrede birinciliğe ulaştı. Sarı Kanaryalar krostan sonra pistlerdeki ilk kulüplerarası şampiyonluklarını ise 1959'da kazandılar. Nitekim, 1-2 Ağustos'ta Mithatpaşa Stadı'nda düzenlenen şampiyonada 67 puan toplayan Fenerbahçe 59 puanlı Beyoğluspor'u geride bırakarak mutlu sona ulaştılar.
Bu şampiyonluk, uzun yıllar sürecek başarıların ve şampiyonlukların da başlangıcını teşkil etti. Nitekim; sarı-lâcivertliler 1970 yılına kadar 12 yıl üstüste İstanbul şampiyonluğunu muhafaza etti. Bu süre içinde İstanbul Kros Şampiyonaları (13 yıl üstüste) ve muhtelif kır koşuları takım birincilikleri (İstanbul Atletizm Ajanlığı Aralık'tan [İstanbul Şampiyonasının düzenlendiği] Şubat'a kadar Atatürk Koşusu, Mohaç, Sakarya ve Dumlupınar kır koşularını düzenlerdi) ile İstanbul Salon Atletizm Şampiyonaları ve Gül Kupası şampiyonlukları bilaistisna Fenerbahçe tarafından kazanıldı. 1965 yılında Türkiye Atletizm Federasyonu tarafından düzenlenen Türkiye Kros Şampiyonası'nda Fenerbahçe'nin kazandığı takım birinciliği sarı-lacivertli kadın atletlerin ilk Türkiye şampiyonlukları oldu. Sarı-lâcivertlilerin bu dönemde en büyük rakipleri Rum sporcuları bünyelerinde barındıran köklü spor yuvaları Beyoğluspor ve Kurtuluş oldu.
Kadınlar atletizmin Türkiye Kulüplerarası Atletizm Şampiyonası takvimine henüz alınmadığı bu yıllarda Fenerbahçe Türkiye çapında bir kudrete ulaştı ve 2 Eylül 1961 tarihinde Bursa'da Yunan millî takımıyla yapılan ilk ulusal müsabakada Ay-yıldızlı takıma sekiz sporcu verdi. 1960'lı yıllarda Fenerbahçe'nin Türkiye kadın millî voleybol takımı'na verdiği Perihan Tangör, Canel Konvur ve Ayşe Koç'un aynı zamanda ulusal atletler olması Sarı-lâcivertlilerin bu spordaki öndegelen konumunu pekiştirir mahiyette oldu.
Bu kesintisiz başarılar 1971 yılında Fenerbahçe Atletizm Şube Kaptanının istifasıyla sona erdi. 22 atletin de peşisıra Sarı-lâcivertli kulüpten ayrıldığı bu buhranlı dönemde erkek takımı iddiasını kaybederken kadın takımı da dağıldı ve 1994'e kadar sürecek bir sessizliğe gömüldü.
Tarihçe > Takımın yeniden kurulması ve ikinci altın dönem (1994-2001)

Fenerbahçe kadın atletizm takımı 1994 yılında Şube Kaptanı Fikret Çetinkaya'nın çabalarıyla yeniden kuruldu. İlk yılında Türkiye altıncısı olan takım, 1995 yılında Türkiye Atletizm Süper Ligi'nde ilk şampiyonluğuna ulaştı. Erkek pist ve kros takımlarının aynı sezon kazandıkları şampiyonluklarla Fenerbahçe atletizmde 3 Türkiye şampiyonluğunu renklerine maleden ilk kulüp olurken, kadın takımı 1995-2000 arasında altı sezonda beş Türkiye şampiyonluğu kazanarak büyük bir hegemonya kurdu.
1996 yılında ilk kez kadınlarda Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası'na katılma hakkına kavuşan Fenerbahçe, Lüksemburg'daki C Grubu'nda beşinci sırayı aldıysa da müteakip sezonlarda süratle A Grubu'na çıkmayı hedefledi. Nitekim; 1997'de Oulu/Finlandiya'da C Grubu ikincisi olarak B Grubu'na yükselen Sarı-lâcivertliler 1998 yılında ise İstanbul'daki müsabakalarda bu defa B Grubu ikincisi olarak A Grubu'na yükseldi. Bu müsabakalarda dünyaca ünlü Merlene Ottey de Fenerbahçe forması giyerek Sarı Kanaryaların pistlerdeki bu başarısında büyük pay sahibi oldu.
Fenerbahçe kadın atletizm takımının bu yükseliş döneminde sporcuların da uluslararası başarıları arka arkaya gelmeye başladı. 1997 Akdeniz Oyunları'nda maratonda altın madalya kazanan Serap Aktaş uluslararası madalya kazanan ilk sarı-lâcivertli kadın atlet olurken (Aktaş aynı zamanda yurtdışında altın madalya kazanan ilk Türk kadın atlet oldu), Aktaş'ı 400 metrede 1998 Balkan şampiyonu olan Öznur Dursun izledi. 1999 yılında ise Nuray Sürekli ve Sibel Özyurt Riga'da Avrupa gençler şampiyonluğuna ulaştılar.
Fenerbahçe 2000 yılında Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası'nda A Grubu'nda 7. olup, beşinci Türkiye Ligi şampiyonluğunu kazandıktan sonra, 2001 yılında sadece Türkiye Kros Ligi şampiyonluğuyla yetindi. O sezon Türkiye Ligi şampiyonluğunu en büyük rakibi ENKA'ya kaptıran Sarı-lâcivertlilerin şampiyon kros takımı da 2002 yılında dağıldı. Müteakip Türkiye Ligi şampiyonluğu için 2009'a kadar bekleyen ve her yıl Ligi ikinci tamamlayan Fenerbahçe'nin tek tesellisi Kulübün 100. yılını kutladığı 2007 yılında Atmalar Ligi'nde kazandığı Türkiye şampiyonluğu oldu.
Tarihçe > Yeni bir atılım ve üçüncü altın dönem (2008-günümüz)

Fenerbahçe kadın atletizm takımı 2008 yılında önce gençlerde, ardından ise büyüklerde yeni bir atılım yaptı ve Türkiye ile Avrupa şampiyonluklarıyla dolu yeni bir döneme girdi. Sarı-lâcivertliler anılan yıl gençlerde hem pist hem kros Türkiye şampiyonluğunu yeniden eline geçirdi. Müteakip yıl ise A takımı sekiz yıl aradan sonra Türkiye Atletizm Süper Ligi'nde şampiyonluğa ulaşırken, genç takım ilk kez boy gösterdiği Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası'nda Moskova'da beşinci oldu. 2010 yılında ise A takım Avrupa altıncılığına ulaşırken genç takım Polonya'nın Bydgoszcz kentinde tarihinde ilk kez Avrupa şampiyonu oldu.
Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası'nda Fenerbahçe > 2020-21 Kadrosu

| Atletin adı | Branşı |
| --- | --- |
 Aysel Yılmaz: Uzun atlama
 Burcu Subatan: 800 m, 1500 m
 Ceylan Gökdemir: Kros
 Derya Kunur: 3000 m engelli
 Derya Yıldırım: 400 m, 4x400 m
 Ecem Çalağan: Uzun atlama
 Eda Tuğsuz: Cirit atma
 Emel Şanlı: 400 m, 400 m engelli
 Emine Akbingöl: 3000 m, Kros
 Esra Yılmaz: Üç adım atlama
 Hilal Yego: 110 m engelli
 Melike Malkoç: 100 m, 200 m, 4x100 m
 Merve Menekşe: Yüksek atlama
 Mesure Tutku Yılmaz: Sırıkla atlama
 Mizgin Ay: 100 m, 200 m, 400 m, 4X100 m, 4X400 m
 Nefise Karatay: 100 m engelli
 Özlem Kaya: 3000 m engelli
 Pınar Akyol: Gülle atma
 Rümeysa Ökdem: Yüksek atlama
 Sibel Çınar: Yüksek atlama
 Şevval Ayaz: 100 m engelli, 4X100 m
 Tuğçe Şahutoğlu: Çekiç atma
 Yudum İliksiz: 4x100 m
Başarılar > Türkiye'deki Başarılar

Türkiye Atletizm Süper Ligi (1987- )
Şampiyon (10): 1995, 1996, 1997, 1999, 2000, 2009, 2014, 2015, 2020, 2023.
İkinci (19): 1998, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2010, 2011, 2012, 2016, 2017, 2018, 2019, 2021, 2022, 2024.
Kros Ligi
Şampiyon (5): 1999, 2001, 2021, 2024, 2025.
İkinci (1): 2023.
Üçüncü (1): 2019.
Türkiye Kros Şampiyonası
Şampiyon (1): 1965.
Atmalar Ligi:
Şampiyon (1): 2007.
TAF Kupası:
Şampiyon (1): 2021.
İstanbul Şampiyonası
Şampiyon (12): 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1969, 1970.
İstanbul Kros Şampiyonası
Şampiyon (13): 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1969, 1970.
Başarılar > Avrupa'daki Başarılar

Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası
İkincilik (2): 1996 (C Grubu), 1997 (B Grubu), 2015 (A Grubu).
Üçüncülük (1): 2016 (A Grubu).
Başarılar > Fenerbahçe Atletizm Altyapı Takımları

Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası Kadınlar Pist Yarışmaları
Şampiyon (8): 2010, 2012, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019 (Gençler).
İkinci (2): 2011, 2013.
Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası Kadınlar Kros Yarışmaları
Şampiyon (3): 2015, 2018, 2019 (Gençler).
İkinci (3): 2016, 2017, 2023.
Üçüncü (1): 2009.
Dördüncü (1): 2012.
Genç Kadınlar Türkiye Şampiyonası/Ligi
Şampiyon (18): 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020.
Genç Kadınlar Türkiye Kros Şampiyonası
Şampiyon (8): 1999, 2004, 2008, 2014, 2022, 2023, 2024, 2025.
Yıldız Kızlar Türkiye Şampiyonası/Ligi
Şampiyon (13): 1995, 2001, 2003, 2005, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2016, 2018, 2020.
Yıldız Kızlar Türkiye Kros Şampiyonası
Şampiyon (4): 2000, 2023, 2024, 2025.
U16 Kızlar Türkiye Şampiyonası/Ligi
Şampiyon (1): 2023.
Karma Takım Türkiye Kros Ligi
Şampiyon (1): 2025.
Sporcu Başarıları > Olimpiyatlar

| Tarih ve yer | Organizasyon | Kategori | Madalya | İsim | Branş |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2012  Londra | Yaz Olimpiyatları | Kadınlar | 2 Gümüş | Gamze Bulut | 1.500 m |
2012 Londra Olimpiyatlarında Aslı Çakır Alptekin altın, Gamze Bulut ise gümüş madalya kazanmışlardı. Ancak Alptekin'in dopingli olduğunun belirlenmesi üzerine Uluslararası Spor Tahkim Mahkemesi adıgeçenin altın madalyasını geri almış, madalyanın Bulut'a verilmesine karar verilmiştir.