stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Cinsel seçilim
Güncel açıklamalar

Bugün biyologlar belirli evrimsel özelliklerin oluşumunu, çiftleşme öncesi ve çiftleşme sonrası rekabet olmak üzere tür içi rekabet ile (aynı türe ait olan bireyler arasındaki rekabet) açıklamaktadırlar.
Çiftleşme öncesinde cinsiyet içi intraseksüel seçilim genellikle erkekler arasında olur ve bir düello biçimini alabilir. Ayrıca cinsiyetler arası interseksüel seçilim veya eş seçimi dişiler erkekler arasından bir eş seçtiklerinde olur. Erkeklerin mücadelesi sonucu meydana gelen ve seçilen özelliklere, -Darwin'in deyimiyle “silahlar”- (sivri veya geniş boynuzlar gibi) ikincil cinsel özellikler denirken eşler tarafından seçilen özelliklere (genelde dişi) de “süs” denir.
Çiftleşme sonrası erkekler arasındaki rekabet, Geoff Parker'in 1970'te tanımladığı gibi geleneksel saldırganlıktan farklı olarak spermler arasındaki rekabete dönüşebilir. Daha güncel olarak memeli ve kuşlar gibi içten döllenen hayvanlarda görülen ve erkeğin bilgisi olmadan dişinin onun sperminde kurtulduğu bir fenomen örtülü dişi seçimi (İng: cryptic female choice) adı altında ilgi uyandırmıştır.
Son olarak eşler arasında çıkan eşeysel çatışmaların bazen dişi ve erkekler arasında evrimsel bir silahlanma yarışına yol açtığı söylenir.
Dişileri eşleşme tercihleri yaygın olarak erkeklerin ikincil cinsel özelliklerinin hızlı ve farklı evrimleşmesinin sorumlusu olarak kabul edilir. Birçok hayvan türlerinin dişileri, dış özelliklerinde süslere sahip, -ayrıntılı ve gösterişli cinsel organlar gibi abartılı morfolojik özellikleri olan- erkekler ile çiftleşmeyi tercih ederler. Bu tercihler, -belki de başlangıçta genetik sürüklenmenin bir sonucu olan- erkek morfolojisinin bazı yönleri için keyfi olan dişi seçiminin sonucu olarak uygun süse sahip erkeklerin seçimi ile ortaya çıkar. Bunun bir yorumu da “çekici oğul hipotezi” (İng: sexy son hypothesis) olarak ortaya çıkar. Alternatif olarak, erkeklerde etkileyici süsler veya mücadele etme yeteneğinin gelişmesini kazandıran genler basitçe, hastalıklara karşı daha fazla direnç ya da daha verimli bir metabolizma sağlayarak dişi yararına olacak özellikler gösterebilir. Bu fikir “iyi genler hipotezi” (İng: good genes hypothesis) olarak tanımlanır.
Üreme başarısının kriterleri

Bir organizmanın başarısı sadece geride bıraktığı yavru sayısı ile değil ayrıca bu yavruların ne derece sağlıklı olduğu ve sergiledikleri biyolojik uyum güçleriyle de ölçülür, yani başka bir deyimle onların sahip olduğu üreme başarısının değeri ile tespit edilerek belirlenir (bkz: seçilim değeri).
Eşeysel seçilim, farklı bir türle eşleşip üremenin üreme yeteneği olmayan ve verimsiz döllere sahip melezler ortaya çıkarması ihtimali yüksek olduğu için organizmaların tür düzeyinde birbirlerine fark gözetme ve ayrım yapma yeteneğini artırır; buna türler arası seçilim de denir.
Tür içinde ve türler arasında gerçekleşen cinsel seçilimin yaygınlaşması ve daha da artarak genişlemesi, türlerin bölünmesinin arkasındaki itici güç olup bir türleşme faktör teşkil eder; bu yolla lokal olarak birbirine bitişik ve tüm olan tek bir türden birbirleriyle sınırdaş ve komşu olmayan çok sayıda ayrık varyantlar oluşur.
Cinsel tercihler etkilerini bastırarak ve genetik olarak farklılıklar göstererek çeşitlilik arzeden genler tarafından işgal edilen bir grup tarafından bir sistem sağlayarak sınıflandırıcı çiftleşme veya homogamiye eğilim yaratır.
Bu bakımdan cinsel ayrımcılığın olağan koşullarının, bir eşin kabulünün diğer alternatif eşlerin kabulünü imkânsız hale getirerek mümkünsüzleştirdiği ve önerilen bir teklifin red edilmesini diğer olası tekliflerin izlediği göz önüne alınırsa, ya kesin olarak ya da yüksek bir şansla olmama riski, bir eş seçerek elde edilecek avantajlardan daha düşükmüş gibi görünmektedir.
Örnek: Cinsiyetler arası seçilim

Cinsiyetler arasında gerçekleşen cinsel seçilimde hangi cinsiyetin daha sınırlı bir kaynak olduğunu belirleyen koşullar en iyi şekilde Bateman'in, en iyi döl üretiminde en iyi yatırımı yapan cinsiyetin kısıtlı kaynak haline gelmesi ilkesi ile anlaşılabilir (bkz: Bateman ilkesi). Bu en kolay şekilde, yumurta ve spermin zigot oluşturmak için beslenmeye yaptıkları yatırımlarının ve dişilerin erkeklere kıyasla sınırlı olan üreme kapasitelerini karşılaştırarak gösterilebilir. Böylece “cinsel seçilim” genellikle karşı cinsin üyeleri (sınırlı olmayan faktör, genellikle erkek) üzerinde seçim işlemini (sınırlı faktör, genellikle dişi) ifade eder.
Tavus kuşu, rekabet eden süslü erkeklerin dişiler tarafından seçildiği interseksüel seçilime dair bilinen en iyi örneği sergiler. Sonuçta bu tüyler çarpıcı bir görünümdedir, ancak bu tüyler ağır ve kullanışsız olduklarından hayatta kalma açısından ciddi bir dezavantaj teşkil eder. Biyologlar erkeklerin süslü tüylerinin katmanlarının vücut simetrilerini gösteren bir araç görevi sağladığını öne sürmüşlerdir, öyle ki dişi tavus kuşları erkeklerin sağlığını veya onun genlerinin kalitesini tüylerine bakarak keşfetmeye “çalışırlar". Nitekim hastalıklar, yaralanmalar ve genetik bozukluklar vücut simetrisini bozabilir. Ayrıca erkeklerin simetrisindeki düşüşün, erkeklerin daha az yavru yapmasına veya daha az ebeveynlik becerilerine sahip dişilere erişimlerine neden olduğuna dair güçlü kanıtlar bulunmaktadır.
Kuş türlerinde, belki de onların sahip olduğu hafif vücut yapıları yüzünden erkek kuşların arasındaki rekabetler etkisiz kaldığı veya kullanışsız olduğu için çok sık interseksüel seçilim görülür. Bu nedenle erkek kuşlar, dişilerini baştan çıkarmak için aşağıdaki yöntemleri tercih ederler:
Renk: Bazı türlerde süsler, genelde renkli ve farklı tüyler vardır.
Şarkı: Erkek kuşların ötüşleri kendi bölgelerini korumalarında önemli bir rol oynar (cinsiyet içi intraseksüel seçilim)
Yuva yapımı: Bazı türlerde dişilerin denetimi altında erkekler yuva kurar ve dişiler en çekici yuva yapan erkeği seçerler.
Dans: Erkekler dişilerin önlerinde dans ederler. Turnalar buna dair iyi bir örnek teşkil ederler.
Örnek: Cinsiyet için intraseksüel seçilim

Cinsiyet içi seçilime dair iyi bir örnek, erkeklerinin dişilerden oluşan harem üzerinde hakimiyet kurmak için birbirleriyle mücadele ettiği büyük deniz memelilerinden Mirounga cinsi deniz filleridir. Günümüzde yaşayan en büyük etoburlardan biri olan bu memelilerin iki türü vardır: Kuzey deniz fili (M. angustirostris) ve güney deniz fili (M. Leonina). Güney deniz fillerinde erkeklerin dişilerden 5-6 kat daha ağır olduğu bu cinsin her iki türü de muhtemelen memeliler arasında görülebilecek en büyük seksüel diformizm örneğine sahiptirler.
Erkekler dişilerden önce kolonilere ulaşırlar ve burada dişiler daha gelmeden haremlerin kontrolü için birbirleriyle mücadele ederler. Vücutlarının bu aşırı büyüklüğü mücadelede büyük avantaj sağlar. Erkek deniz fillerinin bu kavgacı davranışları, onlara haremlere ulaşımda ve rütbe derecelerine göre belirlenen üreme faaliyetlerinde erişim sağlayarak egemenlik hiyerarşisinde daha üstün bir konuma getirir. Diğerlerinden daha baskın olan “harem ağaları” böylece birkaç düzine dişiden oluşan haremler kurarlar. Daha az başarılı erkekler haremleri olmadığı halde harem ağasının bakmadığı boş bir anda bu haremden bir dişi ile çiftleşmeye çalışır. Baskın bir erkek, haremini savunmak için kendi bölgesinde kalmak mecburiyetindedir ve bu nedenle ava çıkmayıp aylarca aç kalır ve kendi vücut yağ depolarını tüketirler. Bazı deniz filleri erkeklerinin besin olmadan 3 ay boyunca karada kaldıkları görünmüştür.
Mücadele eden iki erkek birbirlerine karşı ağırlıklarını ve köpek dişlerini kullanırlar. Dişiler uğruna yapılan bu mücadelenin sonucu nadiren ölümlere neden. Yenilen erkek deniz fili genellikle kaçar, ancak ciddi yırtıklar ve acılarla baş etmek zorunda kalır. Erkek deniz fillerin genelde öksürür tarzda bir kükremeye sahip olduğu bilinir ve bu onların kişisel olarak tanınmasına ve boyut değerlendirmesine yarar. Yüksek rütbeli erkekler arasındaki anlaşmazlıklar fiziksel temastan çok daha ziyade bu kükreme sesleri ile çözümlenir.
Cinsiyetler arası intraseksüel seçilimde ise, etkileyici ve süslü erkek deniz filleri, dişi tercihlerinin herhangi bir etkisi veya müdahalesi olmadan da üreme avantajına sahip olabilirler. Bu avantaj, bölgesel haklar üzerine anlaşmazlıkların çözümünde kullanılan silahlardır. Cinsel süslerin erkekler arasında hakimiyet hiyerarşisi (gagalama düzeni olarak da bilinir) oluşturmak için bir sinyal aracı olarak kullanımı aşırı yaralanmaları veya ölüm olaylarını engeller. Kendilerini hakimiyet hiyerarşisinde kanıtlayamamış olan erkek deniz fillerinde görüldüğü gibi, birbirleriyle karşılaşan iki erkek arasındaki mücadele eşit sonuçlar ortaya çıkarır ve rakipler birbirlerini yenemezse, bu asimetrik durumu bozmak için bir eşitsizlik aranır ve bu durumda sahip olunan cinsel süslerin agresif bir şekilde kullanımıyla rakip kendisinin üstün olduğunu diğerine ispat etmeye çalışır.
Erkeklerin hangi sıklıkla ve neden birbirleri ile karşı karşıya gelecekleri en iyi şekilde biyoloji için geliştirilmiş oyun kuramı ile, bilhassa da John Maynard Smith'in bu konuda yapmış olduğu açıklamaları ile anlaşılabilir.
Seksüel Dimorfizm

Doğrudan üremeyle ilgili olan ve doğrudan kur yapmaya hizmet etmeyen erkek ve dişi arasındaki cinsel farklılıklara birincil cinsel özellikler denir (cinsel organlar). Doğrudan üremeyle ilgisi olmayıp rakip üzerinde avantaj yakalamaya yarayan ve cinsel seçilimlerle ilgili olan özelliklere ise ikincil cinsel özellikler denir.
Çoğu eşeyli üreyen türlerde erkek ve dişiler, yavru üretimi için yapılan yatırım oranlarında farklılıklar olduğu için farklı denge stratejileri güderler. Bateman ilkesinde de tanımlandığı gibi, yavru üretiminde dişiler birincil olarak daha çok yatırım yapar (memelilerde gebelik veya kuşlar ile sürüngenlerde yumurta üretimi gibi) ve bu ilk yatırımda mevcut olan farklılık, daha sonra beklenen üreme başarısında da farklıklar yarattığı gibi cinsel seçilim çabalarında da farklılıklar yaratır. Cinsel rollerin ters yönde hareket ettiği canlı türleri için deniziğnesi balığı (Syngnathinae) ve Wilson'un büyük denizdüdükçünü en büyük örnek olarak gösterilebilir. Ayrıca tek eşli monogam türler dışında, dişilerin aksine erkekler yavrunun gerçek ebeveyni olup olmadıklarını tam olarak bilemeyecekleri için kendisiyle genetik ilişkisi olup olmadığı belli olmayan yavruyu büyütmek uğruna pek enerji harcama eğilimine girmezler. Bu faktörlerin sonucu olarak erkekler, dişilere oranla çiftleşmek için daha istekli olurken dişiler de tipik olarak eş seçimi yaparlar (ördekler, primat ve diğer bazı hayvanlarda görülen (zora başvurulan çiftleşmeler dışında). Cinsel seçilimin etkileri dolayısıyla genellikle dişilere oranla erkeklerde daha belirgin olarak gözlemlenir.
Bir türün dişileri ile erkekleri arasında ikincil cinsel özelliklerde görülen farklılıklara cinsel dimorfizm denilir. Bu diformizler hemen göze çarpmayan küçük farklıklar olabileceği gibi belirgin olarak gözlemlenebilen boy ve boyut gibi farklıkları da olabilir. Bunun gibi boynuz büyüklüğü, yapısı veya renk desenlerinde de aşırı farklılaşmalar görülebilir. Buna cinsel boyut dimorfizmi denir ve genellikle SSD olarak kısaltılır (İng: sexual size dimorphism). Cinsel dimorfizme doğada bolca rastlanır. Bu örnekler sadece erkek geyiğin boynuzlara sahip olması ve pek çok erkek kuşun aynı türün dişisi ile karşılaştırıldığında çok daha parlak bir renge sahip olmasını kapsar. Tavus kuşu erkeklerinin dişisinin yoksun olduğu ayrıntılı ve renkli kuyruk tüyleri ile genellikle dimorfizmin en olağanüstü örneği olarak gösterilir. Omurgalılar arasında en büyük cinsel boyut dimorfizmine sahip olan tür, dişisinden 30 kat daha büyük olan ve deniz salyangozların veya midyelerin boş kabuklarını üremek için kullandığından kabuk sakini olarak da adlandırılan çiklit balığıdır (Neolamprologus callipterus). Aşırı cinsel boyutlu dimorfizm, dişilerin erkeklerden daha büyük olduğu erkeklerinden büyük örümceklerde de oldukça yaygındır.
Doğal seçilimin aracı olarak cinsel seçilim

Evrim eleştirmenleri hayvanların göz, el veya tüylü kanat gibi karmaşık organların başlangıçta nasıl evrildiğini açıklamaları için Evrim Kuramının savunucularını zorlayarak uzun süre uğraş verdiler. Şüphe yok ki bir kez evrimleştiklerinde bu organların her biri büyük ve belirgin avantajlar sunarlar. Ancak, belirli organların her bir bileşeninin her evrimleşme aşamasında nasıl açık ve bariz bir yaşamsal değere sahip olduklarını tahmin etmek zor olabilir.
Yakın zamanlı teorilerden biri evrimi, türlerin evrimsel oyunda rastlantısal karşılaşmalarla kazandıkları modüler yetenekler sayesinde daha karmaşık yapılar ve yenilikler geliştirdiği bir “macera arayışı” olarak görmektedir.
Geoffrey Miller cinsel seçilimin, Archaeopteryx'in tüylerinin başlangıçta bir cinsel süs olması gibi ilk evrimsel standart ölçülerin oluşmasına katkıda bulunduğunu iddia eder. 90’lı yılların başlarında Çin'de keşfedilen ve ilk sürüngen kuşlardan olan Protarchaeopteryx iyi gelişmiş tüylere sahip olmakla beraber kanatların yerden kalkıp yükselmesini sağlayan üst ve alt simetrisizlik durumuna sahip olduğuna dair herhangi bir işaret bulunmamaktadır.
Bazılarına göre bu tüyler yalıtım olarak yumurtaları ısı düşüşlerine karşı korumaya ve bu şekilde dişilerin kuluçkaya yatmalarında işe yarıyordu; fakat belki de bu tüyler günümüzde özellikle de tavuskuşu ve cennet kuşunda olduğu gibi, bugün çoğu türde yaygın olan cinsel süsler ile aynı sınıftaydı. Eğer bu proto kuş kur yaparken tüylü ön uzuvlarını birbirine çarpıp aynı zamanda eşini etkilemek için enerjik bir şekilde sıçrama hareketleri de yapıyorduysa bu durumda tüyler, artık aerodinamik işlevleri de yerine getirme aşamasına nispeten düzgün ve pürüzsüz bir geçiş yapmış olacaktır.
Soyu tükenmiş olan İrlanda geyiği'nin (Megaloceros giganteus) görkemli boynuzları 2.7 metre uzunluğa ve 40 kg ağırlığa sahipti.
Charles Darwin'in Türlerin Kökeni isimli kitabında püsküllü kokeç kuşunu (Lophornis Ornatus) gösteren çizim. Solda: dişi. Sağda: süslü erkek.
Erkek zürafaların mücadelesi
Dişisine kur yapan tavus kuşu
Uzun kuyruklu dul kuşu (erkek).
Macquarie Adası'nda dişiyle çiftleşmek için haklarını arayan iki güney deniz fili
Geyik böceği (Lucanidae) cinsel dimorfizme dair klasik bir örnektir. Resim Darwin'in İnsanın Türeyişi adlı kitabından. Üstte dişi, altta ise erkek.
Protarchaeopteryx - kafatası Incisivosaurus, kanatlar ise Caudipteryx'e dayalı olarak çizilmiştir
Çapa İlkokulu

| Çapa İlkokulu |
| --- | --- |
Ülke: Türkiye
Şehir: İstanbul
İlçe: Fatih
Resmî sitesi: https://capailkokulu.meb.k12.tr/
Çapa İlkokulu, İstanbul'un Fatih semtinde bulunan bir okul.
Tarihi

Çapa İlkokulu, Ziya Gökalp sokağında yer alır. Binası 1925 yılında Çapa semtinde Nazif paşa konağının arsasına inşa edilmişti. 1957'de o dönemki yol genişletme çalışmalarında yıkılmış, 1957-1961 yılları arasında Topkapı Kara Ahmet Paşa İlkokulunda kendi öğretmenleriyle eğitime devam etmiştir. 1960 yılında inşa edilen binası tamamlanınca 1961-1970 yılları arasında eğitim ve öğretime o binada devam etti. 1962 yılında Türkiye genelinde yayınlanan Anaokulları ve Anasınıfları Yönetmeliği gereğince bünyesine Anaokulu kurulmuştur. 1970 yılında yine aynı bahçeye inşa edilen binasına taşındı. 1994-1995 eğitim-öğretim yılında Fındıkzade Ortaokulunu bünyesine katarak bir müddet Çapa İlköğretim Okulu olarak eğitim ve öğretime devam etsede günümüzde anaokul,1, 2, 3 ve 4. sınıf derslikleri bulunan bir ilkokuldur.
1950-1960 yıllarında öğrencilerine ders saatleri dışında bale, akordeon, mandolin ve okul korosu gibi ek olanaklar sunmaktaydı. Bünyesinde kurulan 45 kişilik mehter kolu İstanbul'un kurtuluşu gibi özel günlerde görev alırdı.29 Mayıs 1961 Topkapı'da düzenlenen fetih kutlamalarına küçük mehter takımıyla katıldı. Satranç sporunda ulusal ve uluslararası turnuvalarda başarılı sonuçlar almıştır.
Başarıları

1990-1991 yılları arasında Ortaokullar arası resim yarışmasında Fatih ikinciliği kanazanan okulun sanata dair kazandığı tek ödüldür.
2004 yılından beri Avrupa Projelerine devam etmektedir. 2005 yılında Güneş Doğarken projesine Farklı ama Eşit sunumu ile dahil olan okul proje kapsamında yıllık 20.000 euro destek alarak 8 ülkeden 23 öğretmen ve 4 öğrenciyi ağırladı.
15. INEPO Çevre Proje Olimpiyatı'nda okul öğrencisi Hasan TUNA silecekli Cam isimli projesi ile Jüri Özel Ödülünü kazanmıştır.
2007 yılında yıldız kız basketbol takımı Bartın'da yapılan finallerde Türkiye ikincisi olmuştur.
2007 yılında il milli eğitim bakanlığının düzenlediği satranç turnuvasında ferdi birincilik elde edilmiş ve takım olarak üçüncü olunmuştur.
2008 yılında Akasya Koleji'nin düzenlediği 5. sınıflar bilgi yarışmasında Fatih ilçesinde 3. olmuşlardır.
2009 yılında Akasya Koleji'nin düzenlediği 5. sınıflar bilgi yarışmasında Fatih ilçesinde 1. olmuşlardır.
2009 yılında Bu Benim Eserim Proje Yarışması'nda Fen ve Teknoloji öğretmeni Güler Zeren'in rehberliğinde Ali Murat Binark ve Ahmet Salih Gül Balonlu Rüzgâr Türbini projesiyle Ankara'daki finallere katılmaya hak kazanmış ve gümüş madalya almışlardır.
2014 Dünya Okullar Şampiyonası 2.si
2015 14. Beko Satranç Şöleni - İlköğretim küçükler 1. olmuşlardır.
Mezunları

Mirkelam
Bedia Akarsu
Tamer Karatekin
Süleyman Ergüner
Işık Can
İCloud

| --- | --- |

Geliştirici(ler): Apple
İlk yayınlanma: 6 Haziran 2011 (13 yıl önce) (2011-06-06)
Geliştirme durumu: Aktif
Programlama dili: JavaScript (SproutCore çerçevesi aracılığıyla)
İşletim sistemi: Mac OS X Lion & üstü, Microsoft Windows 7 & üstü, iOS 5 & üstü
Erişilebilirlik: Çokdilli
Tür: Dosya barındırma hizmeti, Bulut bilişim, Bulut depolama, Uzaktan yedekleme hizmeti
Lisans: Ücretsiz yazılım
Resmî sitesi: Resmi Sitesi
iCloud (daha önce 2008 - 2011 yıllarında MobileMe), Apple tarafından 6 Haziran 2011 WWDC'de tanıtılan bulut depolama ve bulut bilişim servisidir. Şubat 2016 itibarıyla, hizmetin 782 milyon kullanıcısı vardır. Hizmet, kullanıcılarına, dokümanlar, fotoğraflar ve müzik gibi verileri uzaktaki sunucularında iOS, Macintosh veya Windows cihazlarına indirmek, paylaşmak, diğer kullanıcılara veri göndermek ve kaybedilen veya çalınan Apple cihazlarını yönetmek özellikleri verir. Hizmet aynı zamanda iTunes kullanan bir ana Mac veya Windows bilgisayarına manuel yedeklemelere güvenmek yerine, iOS cihazlarını kablosuz olarak iCloud'a yedeklemeye izin verir. Servis kullanıcıları hesapları AirDrop kablosuz ile bağlayarak anında fotoğraf, müzik ve oyunları paylaşabiliyorlar. Apple, e-posta, kişiler, takvim, yer imleri, notlar, hatırlatıcılar (yapılacaklar listesi), iWork dokümanları, fotoğraflar ve diğer veriler için veri senkronizasyon merkezi olarak hareket eden Apple'ın MobileMe hizmetinin yerini aldı. 2011'den başlayarak, iCloud Microsoft Azure (Windows Azure) ve Amazon Web Servislerine dayanıyor. Apple iOS Security beyaz kağıdı 2014'te yayınlandı, Apple, şifrelenmiş iOS dosyalarının Amazon S3 ve Microsoft Azure'de depolandığını onayladı. Apple, 2016 yılında Google ile bazı iCloud hizmetleri için Google Cloud Platform'nu kullanmak için bir anlaşma imzaladı. Ekim 2016'da Bloomberg, Apple tarafından daha doğrudan çalıştırılarak Apple'ın çevrimiçi hizmetlerinin Hız ve Deneyimini iyileştirmeyi amaçlayan Pie projesi üzerinde çalıştığını bildirdi. Ayrıca, Apple'ın tüm çalışanlarını Apple Kampüs'e taşıdığı bildirildi, diğer çalışanların çoğu Apple Park'a (Apple Campus 2) geçecekti.
Tarihçe

iCloud hizmeti Apple şirketinin önceki hizmeti MobileMe'nin yeni ve mükemmel versiyonudur. İlk kez 5 Ocak 2000'de Macworld Expo San Francisco'da "iTools" ismi ile Mac kullanıcıları için ücretsiz olarak sunuldu. iTools, 17 Temmuz 2002'de Macworld Expo New York'ta ".Mac" olarak yeniden adlandırıldı. 9 Haziran 2008'de WWDC'de Apple, .Mac'in yerini MobileMe ile alacağını ilan etti. Bu, 9 Temmuz 2008'de başlatıldı. MobileMe resmi olarak 11 Temmuz 2008'de yayınlandı.
ICloud ise, 6 Haziran 2011'de Apple Dünya çapında Geliştiriciler Konferansı'nda (WWDC) ilan edildi ve yazılım geliştiricilere açıldı. 12 Ekim 2011'de herkesin erişimine açık hale gelmiştir. Apple, MobileMe hizmetini bu tarihe kadar uzatan iCloud'u açmadan önce bir hesabı olan herkesle birlikte, 30 Haziran 2012'den sonra MobileMe'nin kullanımdan kaldırılacağını açıkladı. Resmi web sitesi, www.icloud.com, Ağustos başında Apple Developers için canlı yayın hayatına başladı. 12 Ekim 2011'de, iCloud bir iTunes güncellemesi aracılığıyla kullanıma sunuldu. ICloud'un lansmandan bir hafta sonra 20 milyon kullanıcısı oldu. ICloud.com alanı ve tescilli ticari markası, Xcerion adlı İsveçli bir şirketten satın alındı ve hizmetlerini CloudMe'ye yeniden dağıttı. Apple şimdi iCloud.de, iCloud.fr ve iCloud.es gibi büyük alanları kontrol eder. Müşterilerin MobileMe'den iCloud'a geçişi için mutsuz olan bir sınıf davası Mayıs 2012 başında açıldı.
Apple'ın iCloud'tan ilk resmi sözleri, bir basın açıklaması tarafından 6 Haziran 2011'de WWDC'de hizmetin sergileneceği açıkladığında 31 Mayıs 2011'de geldi. WWDC için Moscone Merkezi'nde asılmış bir afiş, resmi başlatmadan beş gün önce iCloud logosunu ortaya çıkardı. WWDC 2011 konuşmasında, Apple, iCloud'un MobileMe hizmetlerinin yerini alacağını ve temel iCloud hizmetinin ücretsiz olacağını duyurdu.
Sistem gereksinimleri

ICloud hesabı oluşturulması için iOS 5 veya sonraki bir sürümü çalıştıran bir iOS cihazı veya Mac OS X Lion v10.7.5 veya daha yeni bir sürümünü çalıştıran bir Mac gerekir. ICloud'a çevrimiçi erişim, uyumlu bir web tarayıcısı gerektirir ve bazı özelliklerin OS sürümleri için kendi minimum gereksinimleri vardır. Örneğin. ICloud Fotoğraf Paylaşımı'nı kullanmak için Mac'ta OS X Mavericks veya daha üst bir sürümü gerekiyor. Mac OS X eski sürümlerini (Mavericks öncesi) veya iOS'u (7'nin altında) çalıştıran cihazlar, iCloud şifresi değiştirildikten sonra iCloud'da oturum açamayabilir. Bu sorunun tek çözümü, yeni işletim sisteminin en düşük gereksinimlerini karşılamayan bir aygıtta imkânsız olabilecek OS'u yükseltmektir. Bir PC ile senkronize etmek Windows 7 veya üstünü, iCloud Kontrol Panelini ve isteğe bağlı olarak Microsoft Outlook 2007 veya daha yenisini veya Takvim, Kişiler ve Hatırlatıcıları eşitlemek için yerleşik Windows 10-da Windows Mail ve Windows Takvim uygulamalarını kullanmayı gerektirir. Windows İçin iCloud'u kurmak için kullanıcıların bir Apple cihazına sahip olması gerekir. Yer imlerinin senkronizasyonu OS X'de Safari 5.1.1 veya üstünü ve Windows'da İnternet Explorer 9, Mozilla Firefox 22 veya Google Chrome 28 veya sonraki sürümünü gerektirir. MobileMe hesabı kullanıcıları hesaplarını aynı hesap ayrıntılarını koruyarak bir iCloud hesabı olarak taşıyabilir.
Özellikleri

Bulut tabanlı sistem kullanıcılara heterojen müzik, fotoğraflar, uygulamalar, belgeler, yer imleri, hatırlatıcılar, yedeklemeler, notlar, iBook'lar ve kişiler kaydetmesine izin verir ve Apple'ın e-posta sunucuları ve takvimleri için bir platform sağlar. Üçüncü parti iOS ve OS X uygulaması geliştiricileri, iCloud API'si aracılığıyla uygulamalarında iCloud işlevselliği uygulayabiliyorlar.