Transatlantik telgraf kablosu
İlk transatlantik kablo

Kablo, her biri 26 kg/km ağırlığındaki (deniz mili başına 107 pound) üç kat gütaperka ile kaplı (Jonathan Nash Hearde) tarafından önerildiği gibi), 64 ağırlığında kg/km ağırlığındaki (deniz mili başına 261 pound) yedi bakır telden oluşuyordu. Ayrıca, her biri yedi demir telden oluşan 18 telli bir kılıfın sıkı bir sarmal halinde döşendiği katranlı kenevirle sarıldı. Yaklaşık 550 kg/km ağırlığındaydı (deniz mili başına 1.1 ton), nispeten esnekti ve birkaç on kilonewton (birkaç ton) çekmeye dayanabiliyordu.
Gutta Percha Company'den gelen kablo, o zamanlar olağan uygulamada olduğu gibi, tel halat üreticileri tarafından ayrı olarak zırhlandırıldı. İlerleme telaşı içinde, kablonun tamamlanması için sadece dört ay süre verildi. Hiçbir tel halat üreticisinin bu zaman ölçeğinde bu kadar çok kablo üretme kapasitesi olmadığından, görev iki İngiliz firması tarafından paylaşıldı - Greenwich'ten Glass, Elliot & Co. ve Birkenhead'den RS Newall and Company. İmalatın son dönemlerinde, ilgili bölümlerin zıt yönlerde bükülmüş tellerle yapıldığı keşfedildi. Bu yüzden her iki kablodaki demir tel, döşeme sırasında gerilim altına alındığında çözülecekti. Bu durum, kablonun iki bölümünün doğrudan telden tele eklenemeyeceği anlamına geliyordu. Sorun, telleri yerinde tutmak için doğaçlama bir ahşap dirsek ile birleştirilerek kolayca çözüldü, ancak daha sonra hata halkın zihninde büyütüldü.
İngiliz hükûmeti Field'a yılda 1.400 sterlin (bugün 130.000 sterlin) devlet desteği verdi. Ayrıca kablo döşeme ve takviye için gemileri ödünç verdi. Field, ABD hükûmetinden de yardım istedi. Kongreye devlet desteğine izin veren bir yasa tasarısı sunuldu. Devlet desteği tasarısı, korumacı senatörlerin muhalefeti nedeniyle Senato'dan tek oyla geçti.Temsilciler Meclisi'nde, tasarı benzer bir direnişle karşılaştı, ancak kabul edildi ve Başkan Franklin Pierce tarafından imzalandı.
1857'deki ilk girişim başarısızlıkla sonuçlandı. Kablo döşeme gemileri, HMS Agamemnon ve USS Niagara'nın kendi hükûmetlerinden ödünç aldıkları dönüştürülmüş savaş gemileriydi. 2.500 mil (4.023,36 km) uzunluğundaki kabloyu bir geminin tek başına taşıması mümkün olmadığı için her iki gemiye de ihtiyaç vardı. Kablo döşemesi; İrlanda'nın güneybatı kıyısında bulunan Kerry Kontluğu'nda, Ballycarbery Kalesi yakınlarındaki beyaz şeritte 5 Ağustos 1857'de başlatıldı. Kablo ilk gün koptu, ancak yakalandı ve onarıldı. Yaklaşık 3.200 m (2 kara mili) derinliğindeki Telgraf Platosu üzerinde yeniden kopunca operasyon bir yıl boyunca terk edildi. 300 mil (482,8 km) kablo kaybedilmişti, ancak kalan 1.800 mil (2.896,81 km) kablo görevi tamamlamak için hala yeterliydi. Yine bu dönemde Morse; Field ile çatıştı, yönetim kurulundan çıkarıldı ve artık işletmede yer almadı.
Kabloların kırılmasıyla ilgili sorunlar büyük ölçüde, fren mekanizması ile kablonun gerginliğini kontrol etmenin zorluğundan kaynaklanmaktaydı. Yeni bir mekanizma tasarlandı ve 1858 Mayıs'ında Agamemnon ile Biscay Körfezi'nde başarıyla denendi. Agamemnon ve Niagara 10 Haziran'da tekrar denemek için yelken açtı. On gün sonra kendilerini şiddetli bir fırtınanın içinde buldular ve girişim, planlanan zamandan önce sona erdi. Hepsi ambarın içine sığmayan kablolar çok ağırdı ve gemi, alabora olmamak için mücadele etti. On denizci yaralandı ve Thomson'ın elektrik kabinini su bastı. Gemiler, 25 Haziran'da Atlantik'in ortasına ulaştı ve iki gemiden gelen kabloları birbirine eklendi. Agamemnon doğuya, Valentia Adası'na; Niagara ise batıya, Newfoundland'a yöneldi. Kablo yaklaşık değerlerle; 5.5 km (üç deniz mili) sonra, 100 km (54 deniz mili) sonra ve 370 km (200 deniz mili) sonra üç kez koptu.
Keşif heyeti, İrlanda'ya bağlı Cork Kontluğu'ndaki Queenstown'a geri döndü. Bazı yöneticiler, projeyi terk edip kabloyu satmayı tercih ettiler; ancak Field onları devam etmeye ikna etti. Gemiler 17 Temmuz'da yeniden yola çıktı ve orta ek yeri 29 Temmuz 1858'de tamamlandı. Kablo bu sefer kolayca döşendi. Niagara 4 Ağustos'ta Newfoundland, Trinity Körfezi'ne ulaştı ve ertesi sabah kıyıya vardı. Agamemnon da aynı derecede başarılı bir iş yaptı. 5 Ağustos'ta Valentia Adası'na ulaştı ve Knightstown kıyısına vardı.