stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Attika-Delos Deniz Birliği
Tarihi kaynaklar

Ne yazık ki Yunanistan'a İkinci Pers Saldırısı ile Peloponez Savaşı arasındaki döneme (MÖ 479 – 431) ilişkin olarak günümüze ulaşabilen çok az belge vardır. Tukididis'in Pentekontaetia olarak adlandırdığı bu dönem Yunanistan'da görece bir barış ve refah dönemi olmuştur. Bu dönemle ilgili en geniş kaynak Tukididis'in Peloponez Savaşı Tarihi adını verdiği çalışmasıdır. Tukididis'in MÖ 460 doğumlu olduğu göz önüne alındığında döneme en yakın tarihli çalışmadır. Günümüz tarihçileri tarafından da en güvenilir birincil kaynak olarak kabul edilmektedir. Tukididis bu çalışmasında Peloponez Savaşı'nın yakın geçmişinden bahsederken Atina'nın Peloponez Savaşı'na doğru giderek artan gücüne değinmiştir. Çalışması muhtemelen seçicidir ve dahası herhangi bir tarih vermemektedir. Bununla birlikte Tukididis'in çalışması, diğer antik yazarların verdiği bilgiler ve arkeolojik buluntularla desteklenerek kronolojik bir görüş oluşturmaya yeterince elverişlidir.
Tukididis Yunanistan'a İkinci Pers Saldırısı ile Peloponez Savaşı arasında gerçekleşen önemli olayları kısa kısa vermiştir. Ancak kronolojik bilgi hemen hemen hiç vermez. Düzgün bir kronoloji oluşturmak yönünde çeşitli girişimler olduysa da kesin sonuçlara ulaşmak güçtür. Şimdilik, Tukididis'in anlatımının uygun bir kronoloji izlediğini varsaymak gerekmektedir.
Dönem hakkında bir takım ayrıntılar da Plutarkhos'un Aristides ve Kimon'la ilgili biyografisinde verilmektedir. Ancak Plutarkhos'un çalışması söz konusu dönemden kabaca 600 yıl sonrasında kaleme alınmıştır, bu yüzden ikincil kaynak olarak kabul edilir. Bununla birlikte belirli ölçüde doğrulanabilen açıklamalarına sıklıkla başvurulur. Çalışmasında sıklıkla Tukididis'in kısa açıklamalarla geçiştirdiği konular hakkında da bilgi bulunabilmektedir.
Günümüze ulaşan diğer bir antik kaynak da Sicilyalı tarihçi Diodorus'un Bibliotheca Historica adını verdiği çalışmasıdır. Diodorus'un bu dönemle ilgili olarak yazdıklarından birçoğu daha erken tarihlerde yaşamış olan diğer bir Grek tarihçi Eforus'tan alınmış izlenim vermektedir. Bununla birlikte Diodorus sıklıkla günümüz tarihçileri tarafından göz ardı edilir. Bu anlamda bu dönem için uygun bir kaynak değildir. Nitekim Diodorus'un çalışmasını İngilizceye çeviren Oldfather, bazı bölümlerdeki hatalı aktarıma dikkat çekmektedir.
Attik Delos Birliği vergi listeleri gibi arkeolojik belgeler de dönem hakkında hafife alınmayacak bilgiler sağlamaktadır.
Attik Delos Birliği > Genişleme politikası

Attik Delos Birliği'ne katılmalar çok büyük ölçüde, kent devletlerinin serbest iradeleriyle olmuştur. Ancak belirlenemeyen sayıda üye kent devletlerinin Birlik'e katılmalarının, Atina tarafından güç kullanarak sağlandığı yönünde bilgiler de vardır. Zamanla ve Birlik'ten ayrılma yönündeki, isyan olarak da tanımlanabilecek iradelerin zora dayanılarak bastırılmasıyla Atina, Attik Delos Birliği üzerindeki hakimiyetini kurmuştur. Tukididis, Atina hegemonyasının nasıl geliştiği konusunda bazı ipuçları vermektedir. Tukididis, esasen üye sayısını genişletmek için kuvvet kullanıldığına ilişkin tek bir olaydan söz etmektedir. Fakat bu olay muhtemelen bir örnek olarak verilmiştir ve başka benzer olaylar da gerçekleşmiş olmalıdır. Plutarkhos bu tarz uygulamalarla ilgili başka bir olaydan daha söz etmektedir. Artemision Deniz Muharebesi'nin ardından Perslerle işbirliği içine girmiş olan Eğriboz Adası'nın güney ucundaki Karystos'a Kimon'un komuta ettiği bir seferle MÖ 473 yılında saldırıldı ve bir sonraki sene bu kent Birlik'e katılmak zorunda bırakıldı. Aslında bu kent saldırılmayı gerektirecek bir uygulama ya da tutum içinde değildir. Sadece Attik Delos Birliği'ne katılmaya yanaşmıyordu, o kadar. Bu kent devleti üzerine yapılan sefer sadece Attik Delos Birliği'na katılmasını zorlamak içindi. Esas neden Atina'nın tahıl ithal rotası üzerinde bulunmasıydı. Daha önce Pers amaçlarına hizmet etmiş olması, harekâtı haklı gösteren bir bahane olarak görünmektedir. Sonuç itibarıyla bu kentin adı, günümüze ulaşan Attik Delos Birliği vergi listelerinde görünmektedir. Plutarkhos ayrıca Faselis'in Kimon'un Eurymedon Seferi sırasında Birlik'e katılmaya zorlandığını anlatmaktadır. Ayrıca yine Kimon'un İskiri Adası'nı istila ederek buraya Atinalı yerleşmeciler gönderdi.
Güç kullanarak Attik Delos Birliği katılımını genişletmeye diğer iki örnek de Yunanistan'daki Lokris ve Fokida'dır. Atina, MÖ 456 yılında I. Peloponez Savaşı sırasında Boeotia'yı istila ederken, bu kent devletinin batısındaki Lokris ve Fokida'yı da Attik Delos Birliği'ne katılmaya zorlamıştır.
Attik Delos Birliği > Başkaldırılar

Delos'ta MÖ 477 yılında düzenlenen ilk kongrede denize demir külçeleri atarak and içilmesi, bir yandan da Birlik'ten ayrılmamayı da kapsamaktadır. Yine de izleyen yıllarda bazı üyelerin ayrılmak istedikleri görülmektedir. Nakşa Adası, MÖ 470 – 467 yıllarında Birlik'ten ayrılma kararı vermişti. Atina kente saldırdı ve Nakşa bu karardan vazgeçmek zorunda kaldı. Taşoz da MÖ 465 yılında Birlik'ten ayrılmaya kalkan bir kentti. Benzer bir sonuçla karşılaştı ve Birlik'te kaldı.  Tukididis başkaca örnek olaydan söz etmez. Ancak arkeolojik kanıtlar izleyen yıllarda daha fazla ayaklanma olduğuna ilişkin veriler sağlamaktadır. Bu kanıtlar içinde en güçlüleri vergi listeleridir. Belirli tarihlerden sonra artık bu listelerde görünmeyen kent devletlerinin Birlik'le ilişkilerinin kestikleri düşünülür. Bununla birlikte Tukididis'in anlatımı da, bu tür ayaklanmaların bastırılmasındaki Atina tutumunun giderek Birlik üzerinde bir kontrol sağladığını, sonuçta Attik Delos Birliği'nin Atina İmparatorluğu'na dönüştüğünü açık bir biçimde ortaya koyar. Dolayısıyla Birlikte kopma girişimlerine karşı Atina'nın bu tutumu, kendi imparatorluğunu oluşturmak için Attik Delos Birliği'ni kullanma yönündeki stratejilerden biri olarak görülebilecektir.
Attik Delos Birliği > Başkaldırılar > Nakşa Ayaklanması

Attik Delos Birliği'nden ayrılmak için ilk girişim MÖ 467 ya da MÖ 469 yılında Nakşa Adası tarafından yapıldı. Büyük olasılıkla yeni bir Pers saldırısı olasılığına karşı Ada, bir ileri karakol olarak görülüyordu. Bir donanma Ada'ya gönderildi. Yenilgiye uğramalarından sonra Nakşa, kent surlarını yıkmak zorunda bırakıldı. Donanması ve Birlik'teki oy hakkı elinden alındı. Daha sonraki ayaklanmalarda da aynı kurallar uygulanacaktır.
Attik Delos Birliği > Başkaldırılar > Taşoz Ayaklanması

Atina, MÖ 465 yılında Struma Nehri kıyılarında dokuz yol olarak adlandırılan bölgede Amfipolis kolonisini kurmuştur. Taşoz Adası, karşıda anakaradaki Pangaion Dağı'ndaki altın ve gümüş madenlerinde çok yakın bir bölgede kurulan bu kononiden doğal olarak rahatsızlık duydu. Bugüne kadar işlettikleri madenleri paylaşmak istemediler. Atina ise bu değerli maden yataklarını kendi adına işletmek istiyordu. Esasen anlaşmazlığın Attik Delos Birliği ile hiçbir ilişkisi yoktur. Diğer deyişle çatışma, Taşoz'un Birlik'ten ayrılmak istemesinden ya da Birlik'e olan yükümlülüklerini yerine getirmeyi reddetmesinden çıkmış değildir. Taşoz Atina karşısında direnebilmek için Sparta'dan destek istemişti. Sparta, bu desteği Attikka'yı istila ederek yapmaya karar vermiştir. Ancak bu sırada gerçekleşen büyük bir deprem ardından köle helotlar ve köle olmayan fakat Sparta vatandaşı sayılmayan Perioecilerden bir grup Ithome Dağı'na kaçmışlardı. Sparta'nın bu insanları yeniden kontrol altına almak için savaşa girişmesi gerekmişti. Dolayısıyla bu beklenmedik olaylar, Attika'nın istilasına olanak vermedi. Sparta'nın Attika'yı istila planı, bir bakıma beş yıl sonra başlayacak olan I. Peloponez Savaşı'nın habercisi sayılır.
Kent Atina ordusu tarafından MÖ 465 yılında kuşatıldı ve iki yıl ya da üç yıl süren bir kuşatmadan sonra Taşoz dize getirildi ve Birlik'e tekrar katılması sağlandı. Kent surları tümüyle yıktırıldı, donanmaya el konuldu ve madenlerin işletme hakkı tümüyle Taşoz'un elinden alındı. Ayrıca savaş tazminatı ödenek zorunda bırakılan kent her yıl ödeyeceği bir haraca bağlandı.
Taşoz Kuşatması, Tukididis'in anlatımıyla bir ittifaktan bir hegemonyaya dönüşmesinde önemli bir kilometre taşı olmuştur. Gerçekten de madenlerin şu ya da bu tarafça işletilmesinin Attik Delos Birliği'nin yapısıyla bir ilgisi yoktur. Atina, kendi çıkarı yönünde bu madenlere el koymuş ve hegemonyasını, Birlik üyesi bir devlete, zor kullanarak dayatmıştı. Bu güç kullanımında kuşkusuz ki Birlik'in askeri ve parasal kaynaklarını da kendi çıkarı için kullanmıştı. Kuşkusuz Atina'nın bu tutumu Birlik içinde şiddetli huzursuzluklara yol açmıştır. Diodorus, "Çoğu müttefik onların sertliklerine dayanamamış ve birbirlerine isyandan söz etmeye başlamışlardı." diye yazmaktadır. Tukididis ise "İsyanlar için başka nedenler olmasına karşın, asıl neden müttefiklerin haraçlarını ödememeleri veya kendilerin düşen gemi paylarını vermek istememeleri idi. Bazı durumlarda asker sağlamayı dahi reddediyorlardı. Ama Atinalılar haraçlarını zorla alıyorlardı ve … gösterdikleri tam bir zorbalıktı. … karşı gelenleri kolayca ezip geçiyorlardı." diye yazar.
Attik Delos Birliği > Başkaldırılar > Sisam Kuşatması

Sisam'la Milet arasında Priene konusundaki anlaşmazlık iyice tırmandığında Sisamlılar gördüler ki Atina Milet yanında yer almaktadır. Bunun üzerine Attik Delos Birliği'nden ayrılmaya karar verdiler. Bu durumda Atina Perikles komutasında 40 gemiden oluşan bir filoyu Sisam'a sevk edilmiştir. Sisam, Atina'nın deniz üstünlüğünü elinden alabilecek kadar güçlü bir donanmaya sahipti. Hele Midilli ve Sakız Sisam'la ittifak kuracak olursa Atina için durum daha da tehlikeli bir hal acaktı. Perikles, karaya asker çıkardı ve kenti hem karadan hem de denizden kuşatı. Sekiz ay süren kuşatma MÖ 440 – 439 kışı sonlarında Sisam'ın teslim olmasıyla sonuçlanmıştır. Sisam yenilginin bir bedeli olarak Atina'ya 80 talent gümüş ödediği gibi Perikles 80 de rehine almıştır. Bu düzenlemelere ek olarak kentte demokrasiyi sağlayıp, birkaç gün içinde Atina'ya döndü. Ancak kentte aristokratik düzeni geri getirmeyi amaçlayan bir kesim halen varlığını korumaktadır. Aristokrasi yanlısı hizip, Sard'a Pers Satrabı'na giderek yardım istedi ve 700 askerlik bir kuvvet alarak kenti gece vakti ele geçirdi. Rehineler geri alındı ve kent, kendini Atina'nın düşmanı olarak ilan etti. Atina yeniden Perikles komutasında, bu kez 60 gemilik bir kuvveti Sisam'a göndermiştir. Perikles, 70 savaş gemisinden oluşan Sisam donanmasını bir deniz muharebesinde yenilgiye uğrattıktan sonra kendisine katılan 25 Sakız ve Milet gemisiyle birlikte Sisam'ı kuşattı. Fakat birkaç gün sonra bir Fenike donanmasının Sisam'a yardım etmek için bölgeye gelmekte olduğu haber alındı. Perikles emrindeki gemilerin bir kısmıyla Fenike filosunu karşılamak üzere harekete geçmiştir. Gemilerin bir kısmının ayrıldığını gören Sisam gemileri geride kalan Atina filosuna saldırmış ve muharebeyi kazanmıştır. Perikles bu kez bir araya getirdiği 60 gemi, Sakız ve Milet'ten 30 gemiyle yeniden kenti kuşatmıştır. Sonuçta kuşatma silahları yaptırarak kenti dize getirmiştir. Boyun eğen kent 200 talent savaş tazminatı ödemiş, donanmasını tasfiye etmiş ve kent surlarını yıkmıştır.
Pers İmparatorluğu ile çatışmalar

Attik Delos Birliği'nin oluşmasından sonraki yirmi yıl içinde Pers İmparatorluğu'nun tüm ileri garnizonları imha edilmiş ve Pers Donanması Ege Denizi'nden tümüyle atılmıştır. Bir elli yıl boyunca Grek dünyası için artık bir Pers tehdidi söz konusu olmayacaktır. Öte yandan bu askeri seferlerden elde edilen ganimet de büyük bir servetin, ağırlıklı olarak Atina'ya akmasını sağlamıştır. Pers garnizonlarına karşı yapılan saldırıların sağladığı ganimetin çok belirleyici bir motivasyon olduğunu Kimon örneği başarıyla açıklar. Kimon, babası öldüğünde artık kendisinin ödemekle yükümlü olduğu para cezası yüzünden (elli talent yaklaşık 1,3 ton gümüş) yoksul bir adamdı. Fakat Sestos Seferi sonrasında bile artık çok zengin bir adamdı. Ele geçen tutsakları Atinalılar almıştı ve bunlar karşılığında çok büyük fidyeler aldılar. Zaten, Birlik üyelerince Birlik hazinesine aktarılan vergiler de büyük tutarlara ulaşmaktaydı ve zamanla Atina'nın kontrolüne iyiden iyiye geçmiştir.
Pers İmparatorluğu ile çatışmalar > Trakya > Eion Kuşatması

Tukididis'e göre Attik Delos Birliği'nin Pers İmparatorluğu ile ilk çatışması Struma Nehri ağzındaki Eion kentine saldırmakla olmuştur. Kuşatmanın MÖ 477 yılı sonbahar aylarından, bir sonraki yılın yaz aylarına kadar sürdüğü kabul edilmektedir. Eion, Doriskos'la birlikte Yunanistan'a İkinci Pers Saldırısı sonrasında bir Pers garnizonunun yer aldığı Trakya'daki iki kentten biriydi. Doğal olarak bu seferin amacı da Trakya'daki Pers askeri varlığını ortadan kaldırmaktı. Herodot'ta bu yıllara ait ayrıntı yer almamaktadır. Bununla birlikte Doriskos'taki Pers valisi Mascames'e karşı birkaç başarısız girişime değinmektedir. Kent, geniş ormanları ve yakındaki gümüş madenleriyle stratejik bir öneme sahiptir. Ayrıca gelecekte yakınlarında Amphipolis adı verilecek bir Atina kolonisi kurulacaktı. Bu koloni de Atina'nın başına yeni sorunlar açacaktır.
Atina kuvvetleri Kimon'un komutasında Eion'a saldırdılar. Plutarkhos'a göre Kimon'un Perslerle giriştiği savaşlarda aldığı ilk galibiyetti. Persler kente çekildiler ve orada kuşatıldılar. Kimon bölgedeki tüm Trakyalı Pers müttefiklerini sürür çıkarmıştır. Böylece kuşatmaya bir dış yardımın önünü kesmiş oldu. Kuşatılanlar, açlıktan teslim olmak zorunda bırakılacaktı. Herodot Pers komutanı Boges'e, kenti tahliye etmeleri ve Asya'ya çekilmeleri teklif edildiğini ileri sürmektedir. Ancak Serhas'ın hışmına uğramaktan korkan Boges bunu kabul etmedi ve sonuna kadar direndi. Eion'dakl tüm gıda stokları tükendiğinde Boges kendi servetini oluşturan hazinesini Struma Nehrine attı, tüm ev halkını öldürdü ve dev bir ölü yakma ateşinde onlarla birlikte kendini de kurban etti. Komutansız kalan kent düştü. Atinalılar sağ kalan tüm kent halkını köle olarak aldılar.
Pers İmparatorluğu ile çatışmalar > Trakya > İskiri

Eion'un ardından, yine Kimon komutası altında ve muhtemelen aynı seferin devamı olarak, MÖ 476 yılında bu kez İskiri Adası'na saldırıldı. Bu saldırı Pers İmparatorluğu'na karşı girişilen bir harekât değildir. Ege Denizi'nin ortalarındaki bu ada, deniz ticareti için büyük sıkıntı yaratan Dolopialı bir korsan üssü durumundadır. Bu seferin sonucu olarak Ege korsanlardan temizlenmiş oldu. Bir önlem olarak da, adanın yeniden bir korsan üssü olmasını önlemek için Atina'dan yerleşimciler adaya getirilip yerleştirildi.
Pers İmparatorluğu ile çatışmalar > Çanakkale Boğazı

Kimon on yıl sonra Pers kuvvetlerini Avrupa topraklarından atmak için yeni bir sefere girişmiştir. Bu harekât Taşoz Kuşatmasıyla aynı tarihte olmalıdır, bu bağlamda MÖ 465 yılı verilir. Bu tarihlerde bazı Pers unsurları, Gelibolu Yarımadası'nda bazı bölgeleri halen ellerinde tutuyorlardı ya da yerli Trak halklarının da yardımıyla yeniden geri almışlardı. Kimon, 4 triremeyle Gelibolu'ya geldi ve 13 Pers gemisini de ele geçirmeyi başardı. Bu kuvvetle Pers unsurlarını yarımadadan attı. Yarımadayı böylece Atina göçmenleri için yerleşime açtı.
Pers İmparatorluğu ile çatışmalar > Batı Anadolu

Avrupa topraklarından Pers askeri varlığının atılmasından sonra Atina, Attik Delos Birliği üye sayısını Batı Anadolu'da artırmak için girişimlere başladılar. Sisam Adası, Sakız Adası ve Midilli Adası, Mykale Muharebesi'nden hemen sonra Grek İttifakı'na katıldıkları gibi Attik Delos Birliği'nin de ilk üyelerindendiler. Ancak Batı Anadolu'daki diğer Grek kent devletlerinin hangi tarihte Birlik'e katıldığı konusunda açık bir görüşümüz yoktur.
Kimon'un Eurymedon Seferi, Köprüçay Nehri'nin denize döküldüğü yerde Aspendos'ta toplanmaya başlayan büyük bir Pers donanması ve ordusuna karşı gerçekleştirilmişti. Genellikle Kimon'un bu seferinin, Pers kuvvetlerinin saldırı hazırlığı içinde olmalarından dolayı yeni ortaya çıkan bu tehdidi ortadan kaldırmaya yönelik olduğu ileri sürülür. Muhtemelen Pers İmparatorluğu'ndaki bazı iç çekişmeler, böylesi bir sefere girişmeyi geciktirmiştir. Pers kuvvetlerinin Aspendos'ta toplanması, Güneybatı Anadolu sahil kentlerini ele geçirmek içindi. Pers Donanması böylece buradan İyon kıyılarına karşı sefer düzenleyebilecekti.
Plutarkhos, Pers kuvvetlerinin Aspendos'ta toplandığının haber alması üzerine, Kimon komutasında 200 triremeden oluşan bir filonun Knidas'tan denize açıldığını bildirmektedir. Çok büyük olasılıkla Atinalılar, Batı Anadolu'daki Grek kent devletlerini istila etmek için yakın tarihte bir Pers seferi hakkında istihbarat almışlardı. Kimon, bu bilgiye dayanarak harekete geçirilmişti. Plutarkhos'un yazdığına göre Kimon 200 trireme ile Likya'nın Grek kenti Faselis'e gitti, ancak limana girişine izin verilmedi. Bunun üzerine Faselis kırsalı yağmalanmaya, yakılıp yıkılmaya başlandı. Bu arada Grek donanmasındaki Sakız Adası komutanlarının arabuluculuğuyla Faselisliler Attik Delos Birliği'ne katılmayı kabul ettiler. Ayrıca kentin asker vermesi ve Atina'ya on talent ödemesi sağlandı. Köprüçay'ın batısında yer alan Faselis, Attik Delos Birliği'nin en doğudaki üyesidir. Bu konumuyla Pers akınlarını daha başlamadan engelleyecek durumdadır. Pers deniz gücünün ihtiyaç duyduğu bir deniz üssü böylece Pers kontrolünden çıkmış oldu. Böylesi bir başlangıç avantajını sağlayan Kimon, hemen ardından doğrudan doğruya Aspendos limanındaki Pers donanmasına saldırıya geçmiştir.
Pers İmparatorluğu ile çatışmalar > Mısır

Mısır Seferi'nin MÖ 459 yılında başlatıldığı genel kabul görmektedir. Aslında bu tarih dahi kuşkulu bir tarihtir. Çünkü MÖ 460 yılında Atina, Sparta ile savaş halindeydi. (I. Peloponez Savaşı) Halihazırda Yunanistan'da bir savaş varken Atina'nın Mısır Seferi'ne kaynak ve asker ayırabileceği kuşkuludur. Bu yüzden Mısır Seferi'ne daha önceki bir tarihte, MÖ 462 yılında çıkıldığı da ileri sürülmektedir.
Mısır Pers hakimiyeti altında çok uysal değil, tam tersine ayaklanmaya oldukça eğilimli bir ülkeydi. Bir ayaklanma da MÖ 486 yılında gerçekleşmişti. Yeni bir ayaklanma Mısır sınırına yakın bir Libya kralı tarafından MÖ 461 ya da 460 yılında başlatıldı. Ayaklanma II. Inaros'un başkanlığında hızla tüm Mısır'a yayıldı. Bu arada Inaros Pers kuvvetlerine karşı verdiği mücadelede Attik Delos Birliği'nden destek istemiştir. Bu sıralarda zaten Birlik, Pers Sarayı'nın tüm dikkati ve çabası Mısır Ayaklanması'na konsantre olmuşken Kıbrıs'a eldeki 200  gemilik bir filoyu göndermişti. Bu filo, Mısır'daki ayaklanmayı desteklemek üzere harekete geçirildi. Bu şekilde birdenbire strateji değişikliğine gidilmesi, Atina'nın karar mekanizmalarında bir takım dengesizlikler olduğu yönünde de yorumlanabilmektedir. Daha derinlemesine bir analiz, Atina'nın eskiden beri Mısır'ın muazzam buğday üretim potansiyeliyle ilgilendiği gerçeğine götürür.
Tukididis başta tüm filonun Mısır'a sevk edildiğini ima etmektedir. Ancak daha sonra Pampremis'teki kuvvetlere destek olmak için kalan 50 geminin gönderildiğini belirtmektedir. Bu bağlamda filonun bir kısmının Batı Anadolu ya da Yunanistan kıyılarında kalmış olması mümkündür. Diodorus da Tukididis'in bu imasındaki rakamı verirken Ktesias, Atina'nın Mısır'a 40 gemi gönderdiğini yazmaktadır. Tarihçi Fine, Atina'nın strateji değiştirip, üstelik halen savaş durumu olmasına karşın filoyu Mısır'a göndermiş olması ardında bir takım amaçlar bulunmuş olduğuna dikkati çekmektedir. Bunlar, Mısır'da bir çatışmaya girmek eğiliminde olmak, Pers kuvvetlerinin ayaklanmayla uğraşmakta olmasıyla zayıf düşmüş olması fırsatından yararlanmak, Mısır kıyılarında bir deniz üssü elde etme kararı, Nil Vadisi'nin geniş tahıl üretiminden yararlanmak ve böylece tahıl ithalatının yönünü değiştirmek olarak gösterilmektedir.
Sonuç olarak Atina Filosu Mısır'a ulaşıp Nil Deltası'na girdi ve Inaros'un kuvvetleriyle birleşti. Dönemin Pers Kralı I. Artaserhas Mısır'daki ayaklanmayı bastırmak için amcası Achaemenes komutasında bir ordu toplamıştır. Bu ordunun mevcudu konusunda Diodorus 300 bin, Ktesias ise 400 bin rakamını vermektedir. Fakat bu rakamlar büyük olasılıkla aşırı abartılmış rakamlardır.
Pers İmparatorluğu ile çatışmalar > Mısır > Pampremis Muharebesi

Diodrous Pers harekâtının sadece başlangıç evresi hakkında detay vermekte ve Pers kuvvetlerinin Nil yakınında kamp kurduğunu yazmaktadır. Herodot'un çalışması her ne kadar bu dönemi kapsamasa da çok fazla kafatası görmekten söz eder. Bunlardan biri de Inaros tarafından öldürülen Achaemenes'inkidir. Pampremis ya da Papremis, Nil Deltası'nda yer alan bir kenttir. Aynı zamanda Mısır savaş Tanrısı'na adanmış bir kült merkezidir. Diodorus, Atina kuvvetleri Mısır'a ulaştığında onlar ve Mısırlıların savaşa girdiğini yazmıştır. Muharebenin başlarında Pers kuvvetleri sayı üstünlüğünün verdiği avantajla durumu başarılı götürdüler. Ancak Atina kuvvetlerinin baskısıyla hatları yarılınca bozguna uğradılar ve dağıldılar. Pers ordusunun bazı kısımları, Beyaz Kale olarak bilinen Memphis tahkimatına çekilmeyi başardılar ve burada başarılı bir savunma yaptılar.
Pers İmparatorluğu ile çatışmalar > Mısır > Memfis Muharebesi

Bunun üzerine Atina ve Mısır kuvvetleri Beyaz Kale'yi kuşatmıştır. Tukididis tüm seferin 6 yıl sürdüğünü belirtmektedir. Bu sürenin son 18 ayı Prosoptis Kuşatması'yla geçtiğine göre Memfis Kuşatması en az 4 yıl sürdürülmüştür. Ancak başarı elde edilemedi.
Tukididis, Artaserhas'ın Megabazus'u Spartalılara Attika'yı istila etmeleri için rüşvet vermeye gönderdiğini yazmaktadır. Böylece Atina kuvvetleri Mısır'dan çekilmek zorunda kalacaktır. Fakat bu girişimden bir sonuç elde edilemeyince büyük bir ordu toplayıp bu kez Megabyzus komutasında Mısır'a göndermiştir. Diodorus da hemen hemen aynı şekilde, biraz daha ayrıntı vererek anlatır. Ordunun 300 bin kişilik olduğunu ve Megabyzus ile Artabazus komutası altında Mısır'a gönderildiğini yazar. Ordu, önce Kilikya'ya yürümüş, oradan Fenike, Kilikya ve Kıbrıs'tan derlenen ve 300 triremeden oluşan bir donanmaya alınmıştır. Tüm personel bir yıl boyunca eğitim görmüştür. Sonunda denize açılan donanma Mısır'a yelken açtı. Tukididis Artabazus'tan söz etmez. Herodot Artabazus'u Yunanistan'a İkinci Pers Saldırısı'nın bir bölümünde anlatmıştır. Diodorus'un bu konuda hata yapmış olması mümkündür. General Megabyzus Mısır'a ulaştığında hızla Memfis Kuşatması'nın üzerine yürüdü ve Mısır ve Atina kuvvetlerini dağıttı.
Pers İmparatorluğu ile çatışmalar > Mısır > Prosopitis Kuşatması

Atina kuvvetleri ve donanma Nil Deltası'ndaki Prosopitis Adası'na çekildiler. General Megabyzus adayı kuşattı ve 18 ay süren kuşatmanın sonlarında ada etrafında kanallar kazdırarak nehrin suyunun çekilmesini sağlamıştır. Böylece ada ile Nil kıyıları birleşti. Tukididis'in anlatımına göre Pers kuvvetleri oluşan kara üzerinden adaya saldırdılar ve ele geçirdiler. Çok az sayıda Atinalı Libya'ya kaçmayı başardı ve oradan ülkelerine dönebildi. Tukididis'te olmayan bir ayrıntı Diodorus'ta vardır, nehrin akışını değiştirme fikrini Mısırlı savaşçıların verdiğini ve daha sonra teslim olduklarını yazar. Görünüşe göre Pers Komutanlığı gereksiz kayıplara uğramayı göz almayarak Grek kuvvetlerinin Libya'ya çekilmesini ve oradan ülkelerine dönmesine göz yummuştur. Mısır Seferi'nde uğranılan bu yenilgi Atina'da büyük bir endişe uyandırmıştır. Pers kuvvetlerinin saldırısından duyulan bu endişeyle Attik Delos Birliği'nin Delos'taki hazinesi bu nedenle Atina'ya alınmıştır.
Pers İmparatorluğu ile çatışmalar > Mısır > Mendesium Muharebesi

Tukididis, Prosopitis Kuşatması'nı kırmak için Atina'dan gönderilen 50 triremelik bir görev kuvvetinden söz etmektedir. Ancak kuşatmanın çözüldüğünden habersiz olarak Nil Deltası'na giren Atina görev kuvveti derhal karadan ve denizden saldırıya uğramıştır. Gemilerin büyük çoğunluğu burada imha edildi. Çok az sayıda gemi çekilmeyi ve Atina'ya dönmeyi başarabilmiştir.