stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sona Velihan

| Sona Velihan |
| --- | --- |
Doğum: 19 Haziran 1883 Kazak, Yelizavetpol Guberniyası, Rusiya İmperatorluğu
Ölüm: 4 Nisan 1982 Bakü, Azerbaycan SSC
Vatandaşlık:  Azerbaycan

Sona hanım İbrahim kızı Velihan (19 Haziran 1883, Kazah – 4 Nisan 1982, Bakü) göz doktoru, emektar bilim insanı, profesör, Azerbaycan Tıp Enstitüsü'nün bölüm başkanı, Azerbaycan Bilimsel Oftalmoloji Enstitüsü'nün bilim işleri müdür yardımcısı, Azerbaycan Oftalmologlar Derneği başkanıdır.
Sona hanım ilk kadın oftalmolog (1933), Tıp Bilimleri Doktoru unvanına layık görülen ilk Azerbaycanlı kadın olmuştur. Bilimsel çalışmasının derinliği ve değeri, 1931 yılında yayınladığı "Endoftalmitin Patolojik Anatomisine Dair" adlı makalesiyle Nobel Komitesi'nin dikkatini çekmiş ve Nobel Ödülü adaylığı kayda alınmıştır. Ancak, İkinci Dünya Savaşı'nın başlaması nedeniyle bilimsel çalışmaları başarıya ulaşamamıştır. Kızıl Yıldız Nişanı, Sağlık Mükemmeliyet Rozeti ve 2 madalya ile ödüllendirilmiştir. İbrahim Rahimov’un kızıdır.
Hayatı

Sona İbrahim kızı Rahimova (Velihan), 18 Temmuz 1883'te Harkov'da bir doktor ailesinde dünyaya geldi. Henüz çocukluk yaşlarından itibaren tıp mesleğine ilgi duyması, babası olan psikiyatr İbrahim Rahimov’u çok mutlu ediyordu. Babası, kızıyla sık sık bu konular üzerine konuşarak onu daha fazla teşvik ediyordu.
Sona, 17 yaşını yeni tamamladığında İsviçre'nin Lozan Üniversitesi'ne kabul edildi. Ancak, ailevi nedenlerden dolayı eğitimine burada devam edemedi ve Rusya'ya dönerek eğitimini Sankt-Peterburg Kadın Tıp Enstitüsü’nde (günümüzde İ.P. Pavlov Enstitüsü) tamamladı. Sona, 1908 yılında bu enstitüyü üstün başarı diplomasıyla bitirdi.
Kariyeri

Aynı yıl Sona, Sankt-Peterburg Göz Hastanesi'nde (günümüzde L.L. Grishman Sankt-Peterburg Oftalmoloji Enstitüsü) asistan doktor olarak çalışmaya başladı ve burada 1914'e kadar görev yaptı. Daha sonra ailesinin bulunduğu Harkov'a döndü ve bir süre Harkov Şehir Göz Tedavi Hastanesi'nde asistan doktor olarak çalıştı.1915-1924 yılları arasında ise Harkov Tıp Enstitüsü Patolojik Anatomi Anabilim Dalı’nda önce baş laborant, ardından baş asistan olarak görev yaptı.
Bu süreçte, Sona Hanım’ın ünü Azerbaycan’a kadar ulaşmıştı. 1921'de Azerbaycan Devlet Üniversitesi, onun bilimsel ve tıbbi başarısını dikkate alarak kendisine iki telgraf gönderdi. Bu telgraflarda, kendisi anavatanında çalışmaya davet edildi ve Azerbaycan Devlet Üniversitesi'nin Göz Hastalıkları ve Oftalmoloji Bölümü'nde asistan doktor olarak atanacağı bildirildi. Babasının ısrarı üzerine Sona Hanım, Bakü’ye gelerek 18 Aralık 1923'te Azerbaycan Devlet Üniversitesi'nde öğretim faaliyetlerine başladı. Pedagojik çalışmalarının yanı sıra Rusya’da başladığı bilimsel araştırmalarını da sürdürdü.
13 Mayıs 1928'de, "Travmatik Endoftalmitin Patolojik Anatomisi Üzerine Materyaller" adlı doktora tezini başarıyla savundu ve Tıp Bilimleri Doktoru unvanını aldı. Oftalmolog doktor Sona İbrahim kızı Velihan, eski SSCB'de bu onura layık görülen ilk Azerbaycanlı kadın olarak tarihe geçti.
1930'da yeni kurulan Tıp Enstitüsü'nde görevine devam eden Sona Hanım, 1935'te Bakü'de kurulan Azerbaycan Devlet Doktorları Geliştirme Enstitüsü'nde Oftalmoloji Anabilim Dalı’nda çalışmaya davet edildi ve 1939'dan itibaren bu bölüme başkanlık etmeye başladı. O dönemde Kura ve Aras nehirleri boyunca yaşayan halkın %40-50'si arasında yaygın olan trahom hastalığının nedenlerinin araştırılması ve ortadan kaldırılması çalışmalarında önemli katkılarda bulundu.
1940 yılında Sona Hanım, Stokholm’den bir mektup aldı. Mektupta Karolinska Kraliyet Tıp ve Cerrahi Enstitüsü adına Nobel Komitesi, psikoloji ve tıp alanında 1941 Nobel Ödülü için bir rapor sunmasını rica ediyordu. Rapordan gereken incelemelerin yapılabilmesi için, 1 Şubat 1941’e kadar Nobel Komitesi’ne ulaştırılması gerekiyordu. Ancak bu süreç tamamlanamadı ve sebepleri hâlâ gizemini koruyor.
Vefatı

O, 1982-ci il aprelin 4-də vəfat etmiştir. Vəlixanın Bakıda (Hüseyn Cavid pr. 20) 1971-1982-ci illərdə  yaşadığı evin divarında onun barelyefinin əks olunduğu xatirə lövhəsi var.
Ovacuma Deresi

Ovacuma Deresi, Türkiye'de akarsu. Araç Çayı'nı besleyen derelerden olan Ovacuma Deresi, ismini sınırları içerisinde yer aldığı Ovacuma beldesinden almaktadır.
Dick Cheney

| Dick Cheney |
| --- | --- |

Resmî portre, 2004
46. Amerika Birleşik Devletleri Başkan Yardımcısı
Görev süresi 20 Ocak 2001 - 20 Ocak 2009
Başkan: George W. Bush
Yerine geldiği: Al Gore
Yerine gelen: Joe Biden
17. Amerika Birleşik Devletleri Savunma Bakanı
Görev süresi 20 Mart 1989 - 20 Ocak 1993
Başkan: George H. W. Bush
Yerine geldiği: Frank Carlucci
Yerine gelen: Les Aspin
Kişisel bilgiler
Doğum: Richard Bruce Cheney 30 Ocak 1941 (83 yaşında) Lincoln, Nebraska
Partisi: Cumhuriyetçi
Evlilik(ler): Lynne Cheney (e. 1964)
Çocuk(lar): Liz Cheney, Mary Cheney
Bitirdiği okul: Yale Üniversitesi Wyoming Üniversitesi (BA, MA) Wisconsin–Madison Üniversitesi
Dini: Methodist
İmzası: 
Richard Bruce "Dick" Cheney (d. 30 Ocak 1941) Amerikalı siyasetçidir. Amerika Birleşik Devletleri'nin 46. Başkan Yardımcısıydı. Bu görevi 20 Ocak 2001-20 Ocak 2009 tarihleri arasında yapmıştır. Yeni muhafazakarlık ideolojisinin dünya üzerindeki en güçlü savunucularından ve uygulayıcılarından biridir.
30 Ocak 1941 tarihinde ABD'nin Nebraska eyaletindeki Lincoln kentinde doğdu. 1964 yılında şimdiki eşi Lynne Vincent ile evlendi. Elizabeth ve Mary adlarında iki kız çocuğu oldu. Vietnam Savaşı sırasında askerlik çağında olmasına karşılık askerliğini defalarca erteleterek savaşa katılmadı.
1975 yılında Gerald Ford'un başkanlığı sırasında ABD tarihindeki en genç Özel kalem Müdürü oldu. 1978 yılında Wyoming eyaletinden Kongre'ye seçildi. 1989 yılına kadar 5 kez seçimleri kazanarak bu göreve devam etti. Mart 1989 - Ocak 1993 tarihleri arasında George H. W. Bush hükûmetinde Savunma Bakanlığı yaptı. Panama müdahalesini ve I. Körfez Savaşını yönetti. 1995-2000 yılları arasında özel sektöre döndü ve Halliburton firmasının Genel Müdürlüğünü yaptı. George W. Bush ile birlikte Başkan Yardımcısı adayı olarak katıldığı 2000 ABD başkanlık seçimlerini kazandı. 2001-2009 yılları arasında Amerika Birleşik Devletleri Başkan Yardımcısı olarak görev yaptı. Başkan Yardımcısı olarak görev yaptığı dönemde etkinliği ve icracılığı oldukça fazlaydı. Bu dönemde ABD'nin dış ve savunma politikalarını belirlemede ''öncü'' bir rol üstlendi. Yeni muhafazakarlık (neo-con) ideolojisinin dünyada zirve yaptığı yıllar; Cheney'in Başkan Yardımcısı olduğu yıllardı. Cheney, 11 Eylül saldırılarında Başkan Bush Beyaz Saray'da bulunmamaktayken; Beyaz Saray'ın sığınağına inip terör saldırısı krizini yönetti. Kriz esnasında ''cevap vermeyen tüm hava araçlarının düşürülmesi emrini'' Başkan Bush'a danışmadan kendi inisiyatifiyle verdi.
Cheney Başkan Yardımcısı iken; Amerikan Ulusal İstihbarat Kurumu CIA'nın Başkan'a verdiği rutin brifing bilgilendirmelerini, Başkan'dan önce aldığı iddia edildi.
Emekli olduktan sonra, 21 Mayıs 2009 tarihinde, eşinin yönetiminde görev yaptığı ve İsrail Lobisi'nin ABD'deki en aktif kuruluşlarından olan Neo-Con düşünce odaklı Amerikan Girişimcilik Enstitüsü'nde (AEI, American Enterprise Institute) yaptığı konuşmada Irak ve Afganistan savaşlarının İsrail'in güvenliği için hayati olduğunu iddia etmiş ve Guantanamo hapishanesinin gerekli olduğunu belirtmiştir.
Dick Cheney; ABD kamuoyunca çoğunlukla ''Modern ABD tarihindeki en güçlü Başkan Yardımcısı'' olarak değerlendirildi.
Beyazçay

| Bayazçay> Konum |
| --- | --- |
Ülke(ler):  Türkiye, Hatay
Genel bilgiler
Kaynak: Kuseyr Platosu
Kaynak rakımı: 835 m
Ağız: Asi Nehri
Ağız rakımı: 110 m
Havza alanı: 234 km2
Beyazçay (Kuseyr Çayı), Hatay ili, Altınözü ilçesi sınırlarında, Suriye sınırı bitişiğindeki Asi Nehri'nin kolu olan akarsudur. Kuseyr yaylasının 850 m yüksekliğinden doğan Beyzaçay kuzeye yönelir. 110 m rakımında, Akdeniz'e 54 km kala Asi Nehri'ne dökülür. Antakya merkez Bohşin köyü yakınlarında Türkiye-Suriye sınırında akmakta olan Asi'ye karışır. 234 km2'lik alanın sularını toplar.
Üzerinde içme, sulama amacıyla yapılmış olan Yarseli Barajı bulunur. Akarsu havzasında Hanyol, Şenköy, Yarseli, Yunushan, Hacıpaşa, Babatorun gibi 45 köy yer alır. Akarsu havzasının aşırı geçirgen olduğundan drenajı zayıftır.
Le Mans

Başlığın diğer anlamları için Le Mans (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Le Mans |
| --- | --- |
Prefektörlük ve belediye

  Arma 
Le Mans
Ülke:  Fransa
Bölge: Pays de la Loire
Départeman: Sarthe
Arrondissement: Le Mans
İdare
 • Belediye Başkanı: Stéphane Le Foll
Yüzölçümü
 • Toplam: 52,81 km²
En yüksek nokta: 134 m (439 ft)
En alçak nokta: 38 m (124 ft)
Nüfus (2019)
 • Toplam: 143.847
 • Yoğunluk: 2,700/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Resmî site www.lemans.fr
Le Mans ([ləˈmɑ̃]), Fransa'da Sarthe Nehri ile Huisne Nehri'nin birleşme mevkiinde üzerinde kurulmuş bir şehir. Pays de la Loire bölgesinde Sarthe departmanının merkezidir.
Şehirde yaşayanlar için kullanılan diğer isimler Manceaux and Mancelles'dir.
Tarihçe

Le Mans şehri Normandiya Dükalığı (1144), İngiltere Krallığı (1154), Kudüs Krallığı (1131) ve Akitanya Dükalığı (1153) başına gelen Plantagenet Hanedanının ve Fransa Krallığı'nın 1328'da başına gelen Valois Hanedanı'nın cedlerinin bulunduğu şehirdi.
Le Mans XVI. yüzyıldan Fransız Devrimi'ne kadar eski Fransa Krallığı "Maine et du Perche" eyaletinin merkezi olmuştur.
Le Mans şehri ilk Alman-Fransız şehri arasındaki anlaşmayı imzalayan şehir olarak övünmektedir. 836'da Le Mans, Alman şehri olan Paderborn ile bir Avrupa müttefikliği antlaşması imzalamıştır ve Le Mans şehirlileri bunun Avrupa Birliğinin bir çekirdeği olması ile övünmektedirler.
Nüfus

Şehrin belediye sınırları içindeki nüfusu (2007 itibarıyla) 148.340 olup etrafındaki varoşlarıyla şehirleşme alanındaki "Le Mans Metro"'daki nüfus 303.289'dur. Nantes ve Angers den sonra "Pays de la Loire" bölgesinin üçüncü büyük şehridir. Şehirleşme alanı içinde metropoliten bölge olan "Le Mans Metropolitaine" Fransa içinde 16. sırayı alır.
İl merkezinde yaklaşık 1,100 Türk yaşamaktadır.
"Le Mans 24 saat yarışları" ve diğer sportif yarışlar

Le Mans şehri 1923'ten beri her yıl "24 Heures du Mans" adlı otomobil yarışları organize etmesi ile dünyada oto sporu sevenlerin büyük ilgisini çekmektedir. Şehirde bulunan mekanik sanayi dolayısıyla Le Mans otomobilin doğmasına büyük katkıda bulunmuş ve ilk defa 1906'da "Fransız Grand Prix" oto yarışını ihdas etmiştir. Benzer şekilde Le Mans şehri sportif motosiklet yarışlarının kurulup gelişmesine büyük katkıda bulunmuştur ve günümüzde tertip edilen sportif motosiklet yarışmalarının sayısına göre bu sporda Fransa'da başta gelen şehir olmaktadır.
Görülecek yerler

Şehrin "Cité Plantagenêt" veya "Vieux Mans (Eski Mans)" adı verilen 3. yüzyıldan kalan merkezi semti günümüze kadar muhafaza edilmiş Le Mans şehrinin tarihsel merkezini oluşturmaktadır. Eski Mans tastan yapılarının özel mimari niteliklerinden dolayı "kırmızı şehir" olarak anılmaktadır.
Antik Roma'nın Gal eyaletinin önemli bir merkezi olarak şehri çevreleyen surların bir kısmi günümüze kadar kalmıştır ve turist çekmektedir. Yine antik Romalı Gal eyaleti doneminden kalma kent yanından gecen nehir kenarında eski Romalı hamamı harabeleri bulunmaktadır.
Le Mans'daki "Saint-Julien Katedrali" 2009'da "Pays de la Loire" bölgesinde en çok turist çeken tarihsel bina olmuştur.
Le Mans'daki diğer bir tarihsel turist çeken bina ise "Maine" Düklerinin sarayı olmuştur.
Le Mans şehrinde her yaz Temmuz ve Ağustos aylarında akşamları turist-seyirciler çeken "ses ve ışık (son et lumiere)" gösterisi hazırlanıp sunulmaktadır Bu gösteride Roma-Gal surları ve şehrin St Julien Katedraline özel ilgi çekilmektedir.
Kardeş şehirler

Le Mans şehrinin, aşağıdaki şehirlerle kardeş şehir bağları vardır:
Bolton, Birleşik Krallık
Paderborn, Almanya
Haouza, Batı Sahra
Rostov-na-Donu, Rusya
Suzuka, Mie, Japonya
Volos, Yunanistan
Xianyang, Çin
Resimler

Le Mans'da günümüzdeki Belediye Sarayı ve eski Maine Dükleri Sarayı
Le Mans - Saint-Jülien Katedrali
Le Mans - eski şehirde bir sokak
Le Mans - Antik Roma Gal'dan kalma eski şehir surları
"Le Mans 24 Saat yarışları" pistinde Dunlop Virajı
Sille Çayı

Sille Barajı, Konya
Sille Çayı, Konya kapalı havzasında bulunan, mevsimlik akışlı bir akarsudur. Konya şehir merkezinin kuzeydoğusunda 200 km² genişliğinde havzaya sahiptir. Sel rejimli akarsu yağışlı mevsimde akış göstermektedir.
Havzasının önemli kısmı Konya Ovası tabanında, geri kalanı ovayı sınırlayan plato ve dağlık alandadır. Anadolu'nun epirojenik yükselmesiyle akarsu yatağını derine doğru kazımıştır. Akarsuyun taşıdığı alüvyonlar, ova kenarlarında eğimin azaldığı yerlerde biriktirilmiş, birikinti konileri oluşmuştur. Sille Çayı suyu yetersiz olduğundan daha ileri gidemez ve birikinti konisi içinde kaybolur.
Beslenme havzası 41 km²  olan çay, havzasının sularını kollarıyla (Kanlı, Soğuk, Çat, İğdeli, Çoraklık, Söğütlü, Akkır, Pehlivan, Karakoyak ve Boya Dereleri) toplar. Çay, sel ve taşkınlar sebep olduğundan üzerinde Sille Barajı yapılmıştır. Barajdan sonra az da olsa sulama yapılmaya başlanmıştır.
Dolomit kayaçların bulunduğu bir tabana sahip Sille Barajı'ndan düdenlerle yeraltına su kaçışı olmakta, önlem alınmaya çalışılmaktadır.
Karasu Çayı (Asi)

Başlığın diğer anlamları için Karasu (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Karasu Çayı> Konum |
| --- | --- |
Ülke(ler): Akdeniz
Genel bilgiler

Ağız: Asi Nehri
Ağız rakımı: 80 m
Uzunluk: 122 km
Havza alanı: 2300 km²
Debi: 11,15 m³/sn
Karasu Çayı, Kahramanmaraş topraklarından doğan, Amik Ovasında, Asi Nehri ile birleşen akarsu.
İslahiye Ovasındaki yan kolları ile Eymen Ovası drenaj sularını alarak Tahtaköprü Barajına ulaşır. Afrin Çayı ile eski Amik Gölü aynasında konumunda 36°15′10.0″K 36°12′13.8″D﻿ / ﻿36.252778°K 36.203833°D﻿ / 36.252778; 36.203833 birleşir. 122 km uzunluğundaki akarsu bir kanal vasıtası ile Asi Nehri'ne ulaşır. Akarsu üzerinde Kırıkhan Ovasında 16 yy'dan kalma, altı gözlü, tarihi Dana Ahmetli Köprüsü yer almaktadır.
Akımı uzun yıllar ortalaması 11,15 m³, en yüksek ortalama akım 27,2 m³, en düşük ortalama akım 3,07 m³ olarak ölüçülmüştür. En yüksek anlık akım 1968'de 268 m³ olarak ölçülmüştür. Üzerine baraj yapılmadan önce yaz aylarında kuruyan akarsuyun barajdan sonra yatağında 2–3 m³ kadar can suyu bulunur. 2300 km²'lik havza alanı ile Asi Nehri'nin büyük alt havzalarından biridir. 250 km²'den geniş alana sahip akarsu havzaları, "büyük havza" olarak kabul edilir. Havzanın 132 km²'si (%5,2) Suriye, Halep sınırları içerisindedir.
Karasu Çayı, Halep ili, Afrin ilçesine bağlı sınır köşesinde yer alan yerleşimi Meidane Ekbez'den başlayarak 31 km boyunca Türkiye-Suriye sınırını oluşturur. Akarsuyun talveg çizgisini takip eden sınır, Kaletepe'nin kuzeyinden akarsudan ayrılır.
Karasu Çayı üzerinde Hatay topraklarında sulama amaçlı, toprak dolgu gövdeli Tahtaköprü Barajı yapılmıştır. 50 m yüksekliğindeki baraj 1975 yılında hizmete açılmıştır. Baraj yapıldıktan sonra yaban hayatı için önemli hale gelmiş, kış sayımında 22 türe ait 6.477 kuş tespit edilmiştir.
Règlement Organique (Lübnan Dağı)

Fransız seferi birlikleri 16 Ağustos 1860'ta Beyrut'a çıkıyor.
Règlement Organique (Organik Düzenleme), 1860 ile 1864 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu ile Avrupalı Güçler arasında yapılan ve Lübnan Dağı Mutasarrıflığı'nın kurulmasına yol açan bir dizi uluslararası sözleşmedir.
1860 yılında Dürzilerin gerçekleştirdiği katliamlar sırasında Şam'da Hıristiyanları koruyan Cezayir lideri Emir Abd-el-Kader'i tasvir eden tablo.
1860 Lübnan ihtilafı, Osmanlı birliklerinin müslüman asıllı güçlerine doğrudan destek vererek veya Hristiyan güçlerini silahsızlandırarak yardım etmesinin ardından Fransa'nın müdahale etmesine ve Hristiyan sivillere yönelik katliamı durdurmasına yol açtı. III.Napolyon liderliğindeki Fransa,1523 yılında yapılan bir antlaşmayla kurulan Osmanlı İmparatorluğu'nda Hıristiyanların koruyucusu olarak kadim rolünü hatırlattı Katliamın ve uluslararası tepkinin ardından Osmanlı İmparatorluğu, 3 Ağustos 1860'ta düzeni yeniden sağlamak için 12.000 kadar Avrupalı askerin gönderilmesini kabul etti. Suriye bölgesi o zamanlar Osmanlı İmparatorluğu'nun bir parçasıydı. Anlaşma, 5 Eylül 1860'ta Avusturya,İngiltere,Fransa,Prusya ve Rusya ile yapılan bir anlaşmayla daha da resmîleştirildi. Fransa bu sayının yarısını sağlayacak ve diğer ülkeler ihtiyaç halinde ek kuvvet gönderecekti. Anlaşma 5 Eylül 1860'ta Paris'te imzalandı.
Fransız seferinin önemli bir sonucu, 9 Haziran 1861'de Sultan'ın Konstantinopolis'ten Davud Paşa adlı bir Ermeni Hıristiyan Valiyi aday göstermesiyle Lübnan Dağı Mutasarrıflığının Suriye'den özerkliğinin tesis edilmesiydi. Aynı gün Osmanlı İmparatorluğu ile Avrupalı güçler arasında Beyoğlu, İstanbul'da imzalanan Beyoğlu Protokolü adı verilen başka bir anlaşmayla bu anlaşmanın uluslararası tanınırlığı sağlandı. Protokol başlangıçta üç yıllık bir süre için uygulamaya konuldu.
Eylül 1864'te,tüzüğün kalıcı karakterini teyit eden ve küçük değişiklikler yapan başka bir sözleşme imzalandı. Ek bir Maruni bölgesi oluşturuldu ve valinin yönetimindeki konsey yeniden düzenlendi (şu anda on iki üyesi vardı - dört Maruni,üç Dürzi,üç Rum Ortodoks ve Yunan Uniate, bir Sünni ve bir Şii). Lübnan'daki Fransızca: Règlement Organique 1914'e kadar bu biçimde kaldı.
5 Eylül 1860 Anlaşması > Nesne

Madde 1: On iki bin kişiye çıkarılabilecek bir grup Avrupa askeri, barışın yeniden tesis edilmesine yardımcı olmak üzere Suriye'ye gidecek.
Madde 2: Majesteleri Fransız İmparatoru, birliklerinin yarısını sağlamayı derhal kabul eder. İşgücünün bir önceki madde de öngörülen sayıya çıkarılması gerekirse,Yüksek Güçler, doldurulması gerekenlerin belirlenmesi konusunda Babıali ile olağan diplomatik kanallar aracılığıyla gecikmeksizin anlaşmaya varacaklardı.
Madde 3: Seferin komutanı, Babıali Özel Komiseri ile temasa geçerek vardığında, koşulların gerektirdiği tüm adımları birleştirecek ve bu Kanunun amacını yerine getirmek için gerekli olan pozisyonları alacaktır.
Madde 4: Majesteleri Avusturya İmparatoru, Fransız İmparatoru, Büyük Britanya ve İrlanda Birleşik Krallığı Kraliçesi, Majesteleri Prusya Vekili Prensi ve Majesteleri tüm Rusya'nın İmparatoru yeterli deniz kuvveti bulunduracaklarına dair söz veriyorlar. Suriye kıyısında barışı yeniden tesis etmeye yönelik ortak çabaların başarısına katkıda bulunmak.
Madde 5: Yüksek Sözleşmeci Taraflar, bu sürenin göz önünde bulundurdukları barış hedefine ulaşmak için yeterli olacağına ikna olarak,süreyi Avrupa birliklerinin Suriye'deki işgalinin altı ayı olarak belirlediler.
Madde 6: Babıâli, seferi birliklerinin tedariki ve geçim kaynaklarına bağlı olduğu ölçüde kolaylaştırmayı taahhüt eder.
Madde 7: Bu Sözleşme onaylanacak ve onaylar beş hafta içinde veya mümkünse daha kısa sürede Paris'te teati edilecektir.
5 Eylül 1860 Anlaşması > İmzacılar

İkinci Fransız İmparatorluğu adına Édouard Thouvenel.
Avusturya İmparatorluğu'nun Fransa Büyükelçisi Richard von Metternich.
Henry Wellesley, 1. Earl Cowley, İngiltere'nin Fransa Büyükelçisi.
Heinrich VII, Köstritz Prensi Reuss, Fransa'daki Prusya büyükelçiliğinde diplomat (Legationsrat)
Pavel Kiselyov, Rusya'nın Fransa Büyükelçisi.
9 Haziran 1861 Anlaşması > Duyuru

Karşılıklı mutabakatla değiştirilerek nihai anlaşmaya dönüştürülen 1 Mayıs 1861 tarihli Règlement Taslağı,Padişah Hazretleri tarafından ferman halinde kanunlaştırılacak ve Beş Büyük Devletin Temsilcilerine resmen iletilecektir. . Madde 1, Aali Paşa Hazretleri'nin beş Temsilci tarafından kabul edilen şu beyanına yol açmıştır:"Lübnan'ın idaresinden sorumlu Hıristiyan Vali, doğrudan rapor verecek olan Babıali tarafından seçilecektir. Müşir ve normal olarak doğrudan yetkisi altında olan Deir el Qamar'da ikamet ediyor. Üç yıl boyunca bu yetkiye sahip olsa da yine de görevden alınabilir, ancak görevden alınması bir karar sonucu açıklanamaz. Sürenin dolmasına üç ay kala Babıali, görev alanı dahilinde Büyük Güçlerin temsilcileriyle yeni bir anlaşma hazırlamaktır." Ayrıca, Babıali'nin, İdari Temsilciyi atama sorumluluğu altındaki memura verdiği yetkinin, her atama için değil,o zaman yetkiye sahip olacağı kalıcı olarak verileceği anlaşıldı. Bir yanda yabancı bir güç tarafından korunan tebaalar, diğer yanda dağda yaşayanlar arasındaki davalarla ilgili olan X.Madde ile ilgili olarak, Beyrut'ta toplanan bir Karma Komisyonun,"koruma titreleri". Şam'dan Beyrut'a giden yolun güvenliğini ve özgürlüğünü korumak için Babıali, söz konusu yol üzerinde en uygun göreceği şekilde bir korugan inşa edecektir. Koşullar uygun olduğunda Lübnan Valisi Dağı silahsızlandırabilir.
9 Haziran 1861 Anlaşması > İmzacılar

Osmanlı Devleti adına Mehmed Emin Âli Paşa.
Charles, Marquis de La Valette, Fransa'nın Osmanlı İmparatorluğu Büyükelçisi.
Anton von Prokesch-Osten, Avusturya'nın Osmanlı İmparatorluğu Büyükelçisi.
Henry Bulwer, 1. Baron Dalling ve Bulwer, İngiltere'nin Osmanlı İmparatorluğu Büyükelçisi.
Robert von der Goltz, Prusya'nın Osmanlı İmparatorluğu Büyükelçisi.
Aleksey Lobanov-Rostovsky, Rusya'nın Osmanlı İmparatorluğu Büyükelçisi.
The Four Days of Naples (film)

| --- | --- |
The Four Days of Naples

Yönetmen: Nanni Loy
Yapımcı: Goffredo Lombardo
Yazar: Carlo Bernari Pasquale Festa Campanile Massimo Franciosa Nanni Loy Vasco Pratolini
Oyuncular: Regina Bianchi Aldo Giuffrè
Müzik: Carlo Rustichelli
Görüntü yönetmeni: Marcello Gatti
Kurgu: Ruggero Mastroianni
Dağıtıcı: Metro Goldwyn Mayer in United States/Titanus in Italy
Çıkış tarih(ler)i: 16 Kasım 1962 (1962-11-16) 19 Mart 1963 (1963-03-19)
Süre: 124 dakika
Ülke: İtalya
Dil: Italian
Bütçe: $800,000
Hasılat: $2 milyon (Italy)
The Four Days of Naples, Nanni Loy tarafından yönetilen başrollerinde Regina Bianchi ve Aldo Giuffrè'nin yer aldığı 1962 İtalyan yapımı drama filmi.
Suriye'deki Captagon endüstrisi

İmha edilmeden Suriye'de ele geçirilen 127 torba Captagon, Mayıs 2018
Suriye'deki Captagon endüstrisi, Captagon uyarıcısının küresel üretiminin yaklaşık %80'ini üstlenmekteydi. Esad rejimi uyuşturucuyu Ürdün, Irak, Suudi Arabistan, Körfez ülkeleri ve Mısır dahil olmak üzere başta Orta Doğu bölgesi olmak üzere çeşitli ülkelere ihraç etmekteydi. Uyuşturucu ihracatı Beşşar Esad'ın rejiminin ana gelir kaynaklarından biriydi ve Suriye İç Savaşı sırasında rejimin finansal olarak ayakta kalmasına yardımcı oldu.
2023 tahminlerine göre Captagon'un yaklaşık %80'i Suriye'de üretilmekte ve Mahir Esad komutasındaki Esad rejiminin yardımıyla Lazkiye limanlarından ihraç edilmektedir. Tahminler Captagon ticaret pazarının 5,7 milyar dolar ile 57 milyar dolar arasında değiştiğini göstermektedir. Yıllar boyunca yüz milyonlarca Captagon hapı Ürdün, Irak, Suudi Arabistan ve Körfez ülkelerine sokulmuştur. Ana kaçakçılık rotalarından biri Suriye, Ürdün ve Suudi Arabistan'a sınırı olan Enbar vilayetinden geçmekteydi. 2021 yılında dünya genelinde 250 milyondan fazla Captagon hapı ele geçirilmiştir; bu rakam 2017 yılında ele geçirilen hap sayısından 18 kat daha fazladır. Ayrıca Al Jazeera'ye göre 2022 yılında Ürdün, Suriye'de kendi topraklarına sokulmaya çalışılan 65 milyon Captagon hapı ele geçirmiştir. 2015 yılında Suudi Arabistan Ulusal Uyuşturucu Kontrol Komitesi Sekreteri, Captagon tüketicilerinin çoğunluğunun 12 ila 22 yaş arasında olduğunu bildirmiştir.
Esad rejiminin devrilmesinden sonra kurulan Suriye Geçiş Hükûmeti uyuşturucu ticaretinin durdurulmasını emretmiştir; Esad'ın devrilmesinden kısa bir süre önce uyuşturucu trafiğinin en az %90 oranında azaldığı bildirilmiştir.
Arka plan

Suriye İç Savaşı sırasında Esad rejimi, birliklerine dağıtan subaylar tarafından yaygın olarak “Kaptan Cesareti” olarak adlandırılan fenetilin de dahil olmak üzere Suriye'de toplu uyuşturucu üretimini artırdı. En az 2006 yılından bu yana Baasçı Suriye önemli bir fenetilin üreticisiydi ve her biri milyonlarca hap ya da tonlarca amfetamin içeren çok sayıda sevkiyat çeşitli ülkelerde ele geçirildi.