Korsun-Şevçenkovski Taarruzu
Harekât öncesi

Voronej Cephesi Komutanı General Vatutin'in, 19 Eylül'de Merkez Cephesi'nden aktarılan 3. Muhafız Tank Ordusu Komutanlığına gönderdiği bir emirde, 22 Eylül tarihine kadar Velikyi Bukrin'e ulaşmaları emrediliyordu. Aynı şekilde 1. Muhafız Süvari Kolordusu da taarruzlarını bu yönde hızlandıracaktı. Söz konusu kolordunun "ileri müfrezesi", 21 - 22 Eylül gecesi Dinyeper kıyılarına ulaştı ve ertesi gün bölgede küçük köprübaşları oluşturdu. Bu bölge, Korsun'un hemen batısındadır. Dolayısıyla geri çekilmekte olan Alman kuvvetleri, bu bölgeyi korumak için buraya yöneldiler. Hemen ardından Dinyeper geçişi için STAVKA'nın düzenlediği hava indirme harekâtı, Bukrin Kıvrımı olarak bilinen bu bölgeye yönelmişti. Ardından Voronej Cephesi'nin Kiev Harekâtı sırasında, Sovyet kuvvetlerinin Kiev'e güney yönünden yapacağı taarruzları önlemek için, bölgeye yeni Alman birlikleri gönderilmişti. Bu olayların sonucunda Korsun bölgesinden, cephenin diğer kesimlerine oranla daha fazla bir Alman kuvveti yığılmış oldu ve dolayısıyla iyi savunulan bölge, bir çıkıntı olarak kaldı.
Mareşal Erich von Manstein'in Güney Ordular Grubu'na bağlı General Otto Wöhler komutasındaki 8. Ordu, Panther-Wotan hattına geri sürülmüştü. 8. Ordu'nun, üç kolordudan oluşmaktaydı. General Wilhelm Stemmermann komutasındaki 11. Kolordu, General Teobald Lieb'in 42. Ordusu ve B Kolordu Müfrezesi, Sovyet hatları içinde 100 km. uzunlukta bir girintiyi savunmakta idiler. Mareşal Jukov, Wöhler'in 8. Ordu'sunu Stalingrad örneğinde olduğu gibi imha edebileceğini fark etti ve Paulus'un 6. Ordu'suna karşı giriştiği çevirme hareketinin bir benzerini burada uyguladı. Jukov, Sovyet Yüksek Komutanlığı'na (STAVKA), her iki "cephe" kuvvetlerinin iç içe iki çevrime hareketi yapmalarını önerdi. İçteki halka, kuşatılan birlikleri imha edecek, dıştaki halka da dışarıdan gelecek kurtarma kuvvetlerini önleyecekti. Manstein ve diğer üst rütbeli Alman subaylarının uyarılarına karşın Hitler, kuşatılma tehlikesi içinde olan bu fazlaca ileri çıkmış unsurların güven içinde geri çekilmesini reddetti.
Mareşal Konev, kumandanları ve siyasi komiserleriyle, STAVKA'dan gelen emirleri bildirmek üzere 15 Ocak'ta karargâhında bir toplantı düzenledi. Kuşatmanın güney kıskacı, Mareşal Konev'in 2. Ukrayna Cephesi tarafından başlatılacaktı. Güneydoğudan 53. Ordu ve 4. Muhafız Ordusu, 5. Muhafız Tank Ordusu desteğinde Alman savunma hatlarını yararak ilerleyecektir. Taarruzu, 5. Hava Ordusu destekleyecektir. Alman hatlarının yarılmasından sonra ileri harekât, 52. Ordu, 5. Muhafız Süvari Kolordusu ve 2. Tank Ordusu tarafından yürütülecekti. Mareşal Vatutin komutasındaki 1. Ukrayna Cephesi kuvvetleri ise 27. Ordu, 40. Ordu ve 6. Tank Ordusu tarafından yapılacak, 2. Hava Ordusu tarafından desteklenecekti. Bu birliklerin çoğu yeni personel almıştı. Sovyet planlaması, başarılı olduğunu iddia ettikleri geniş kapsamlı aldatma harekâtları içermekteydi. Bununla birlikte Alman 8. Ordu'su savaş ceridesi, sahtelerinden çok daha gerçek tehditlerle ilgilenildiğini göstermektedir.
Sovyet planlamasında, kâğıt üzerinde her iki taarruz kuvveti için, taarruz çıkış hatlarından buluşma noktasına kadar olan mesafe farklıdır. 1. Ukrayna Cephesi kuvvetleri, 50 km.lik bir ilerlemeyle buluşma noktasına ulaşacakken, 2. Ukrayna Cephesi kuvvetleri 75 km. ilerlemek durumundadırlar. Doğal olarak her iki kuvvetin taarruza başlama tarihleri farklı olarak planlanmıştı. Bu nedenle 2. Ukrayna Cephesi taarruzunun bir gün erken, 25 Ocak'ta başlaması öngörülmüştür. Dolayısıyla 1. Ukrayna Cephesi'nin taarruzu 26 Ocak'ta başlayacaktı.