stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hiroyuki Inagaki
İstatistikleri

| Kulüp performansı> Sezon.Japonya | Kulüp performansı> Kulüp.Japonya | Kulüp performansı> Lig.Japonya | Lig> Maç.Lig | Lig> Gol.Lig | Kupa> Maç. İmparatorluk Kupası | Kupa> Gol. İmparatorluk Kupası | Lig Kupası> Maç. J.League Cup | Lig Kupası> Gol. J.League Cup | Toplam> Maç.Toplam | Toplam> Gol.Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1995 | Cerezo Osaka | J1 League | 28 | 1 | 1 | 0 | - | - | 29 | 1 |
| 1996 | Cerezo Osaka | J1 League | 7 | 0 | 0 | 0 | 6 | 0 | 13 | 0 |
| 1997 | Cerezo Osaka | J1 League | 0 | 0 |  |  | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 1998 | Cerezo Osaka | J1 League | 12 | 0 |  |  | 4 | 0 | 16 | 0 |
| 1999 | Yokohama FC | Football League | 13 | 0 | 0 | 0 | - | - | 13 | 0 |
| 2000 | Yokohama FC | Football League | 4 | 0 | 0 | 0 | - | - | 4 | 0 |
| Ülke | Japonya | Japonya | 64 | 1 | 1 | 0 | 10 | 0 | 75 | 1 |
| Toplam | Toplam | Toplam | 64 | 1 | 1 | 0 | 10 | 0 | 75 | 1 |
Haho

Haho - Bayburt ili merkez ilçesine bağlı Sarıhan köyünün eski adı.
Haho - Erzurum ili Tortum ilçesine bağlı Bağbaşı köyünün eski adı.
György Bálint

György Bálint
György Bálint (28 Temmuz 1919; Gyöngyös, Macaristan - 21 Haziran 2020; Budapeşte, Macaristan), Macar botanikçi ve siyasetçi.
Yaşamı ve kariyeri

Bálint 28 Temmuz 1919'da Yahudi kökenli bir ailenin oğlu olarak Gyöngyös, Macaristan'da doğdu. 1941'de Macaristan Kraliyet Bahçe Bilimleri Enstütüsü'nden mezun oldu. 1942'de çalışma hayatına atıldı. 1945'te İkinci Dünya Savaşı sonunda Holokost Soykırımı'ndan sağ kurtuldu. Savaş sonrasında girdiği Macaristan Tarım Bilimleri Üniversitesi'nden 1950'de ziraat mühendisi olarak mezun oldu. 1994'te Özgür Demokratlar İttifakı'ndan Macaristan Parlamentosu'nda delege olarak girerek 1998 yılına kadar görev aldı. Ayrıca Macaristan Bahçe Bilimleri Enstitüsü'nde meyve yetiştiriciliği üzerine akademisyen olarak çalıştı. Son yıllarında botanik üzerine "Bálint Czupy" adıyla Radyo Free Avrupa'da programlar hazırlayıp sundu.
Özel yaşamı ve ölümü

Evli bir oğlu bulunan Bálint 21 Haziran 2020'de Budapeşte, Macaristan'da 100 yaşını geçmiş olarak COVID-19 ve solunum yetmezliği nedeniyle öldü.
Şehnaz

Şehnaz (Şehnâz), Klasik Türk müziğinde bir makam.
Bakınız:
şehnazbuselik
Hakem (Hukuk)

Hakem, hakem sözleşmesiyle iki taraf arasındaki uyuşmazlığı çözmekle sorumlu olan, tahkim yargılamasını karara bağlayan kişilerdir.
Ürdün'deki Yahudilerin tarihi

Ürdün haritası
Ürdün'deki Yahudilerin tarihi, bugünkü Ürdün coğrafyasının büyük bir bölümü bir zamanlar İsrail Diyarı'ndaki Yahudilerin tarihi ile çakıştığı için antik döneme kadar uzanır.
İsrail kabileleri

Tora'ya göre İsrailoğullarının antik kabilelerinden Reuben, Gad ve Menaşe kabileleri bugün Ürdün'de bulunan topraklarda yaşamıştır. Bu üç kabilenin hepsi seyrek bir şekilde Şeria Nehri vadisinin hemen doğusunda yer almaktaydı.
Yahudilerle ilişkili olan Edomlular Ürdün'ün güneyinde, Akabe Körfezi ile Ölü Deniz arasında kalan bölgede yaşamaktaydı. Yahudiler Haşmonayim adıyla bağımsızlığını kazanınca Edom ilhak edilip Yahudiye'ye katıldı. Yehuda Makkabi Edom topraklarını M.Ö. 163 civarında fethetti. Edomlular Yohanan Hurkanus tarafından M.Ö. 125'te tekrar bastırıldı ve Halaha kurallarına uyma zorunluluğu getirildi. Bu zamandan itibaren Yahudi ulusuyla birlikte anılmaya başlandılar.
Şeria Nehri'nin her iki yakasında bulunan Yahudiye.
Bir Haşmonayim yetkilisi olan I. Antipa Edom kökenliydi. Roma fethinden sonra Judea'ya krallık yapan Herod handenlığının atasıydı. Hirodes'in altında kardeşi Yosef ben Antipa ve kayın biraderi Kostobarus hükümdarlık yaptı.
Kudüs'ün 70'te Titus tarafından kuşatılmasıyla Yohanan, Şimon, Pinhas ve Yaakov önderliğinde 20,000 Edomlu asker Kudüs Tapınağı'nda mahsur kalan dindarları kurtarmak için savaşmaya Kudüs'e geldi.
Yahudi-Roma savaşlarının ardından Edom halkı tarihte bahsedilmemeye başlandı fakat Aziz Jerome zamanına kadar coğrafi bölge "Edomya" ismi kullanılmaya devam edildi.
Roma çağı

Bölgedeki Roma hakimiyeti, General Pompey'in Judea'yı Roma hamiliğine eklediğini bildirmesiyle M.Ö. 63'te başladı. Yıllar boyunca Roma'nın Yehuda krallığındaki gücü arttı. Muhaliflerin içinde Yahya da bulunmaktaydı; rivayete göre Maharus kalesinde Yahya'nın kellesi Hirodes'e sunuldu. 66'daki Birinci Yahudi-Roma savaşı'nda Maharus kalesi Yahudilerce ele geçirildi ve 72'ye kadar süren kuşatmanın bitmesine kadar ellerinde tutmayı başarabildiler.
Yahudilerin son bağımsızlık çabaları da sonuç vermeyince Romalılar Yahudiye'yi Samarya ve Celile ile birlikte Suriye Filistini adı altında tek bir eyalet yaptı. Roma fethinin ardından Şeria Nehri ve etrafındaki topraklardaki Yahudiler burayı yöneten kralların ve fermanlarının buyrukları altından yaşadılar.
Yüzyıllar boyunca, bugünkü Ürdün'ün bulunduğu topraklardaki Yahudilerin sayısı azaldı ve en sonunda hiç kalmadı.
Osmanlı hakimiyeti

Ayrıca bakınız: Türkiye'de Yahudilik
Osmanlı hakimiyeti (1516-1917) altında, Türkler bölgeleri başkentleriyle adlandırdığı için, "Filistin" ismi resmi kayıtlarda kullanılmamaya başlandı. 1516'da Osmanlı'nın hakimetine girmesiyle Filistin 1660'a kadar, Sayda vilayetinin yanında, Şam-Suriye'ye bağlı bir vilayet oldu. Bu durum, 7 Mart 1799 - Temmuz 1799 arasında Yaffa, Hayfa ve Kasarya'nın Fransızlar tarafından işgal edilmesiyle kısa süreliğine kesintiye uğradı. Napolyon'un 1799'da Akka'yı kuşatmasının ardından Filistin'de bir Yahudi devleti kurulucağına dair bildirgenin hazırlığını yaptı. 10 Mayıs 1832'de Kavalalı Mehmet Ali Paşa Osmanlılara karşı ayaklanıp vilayeti ilhak etti fakat Kasım 1840'ta Osmanlılar toprakları geri almayı başardı.
Britanya İmparatorluğu

Britanya'nın 1917'de yayınladığı Balfour Deklerasyonuyla Filistin'de bir Yahudi devleti fikri desteklendi ve bu zamanda Şeria Nehri'nin iki yakası da Milletler Cemiyeti tarafından Birleşik Krallık Filistin Mandası hakimiyetine bırakılmıştı. Versailles Barış Antlaşması'ndan önce, Dünya Siyonist Örgütü (WZO), Şeria Nehrinin doğusunu ve Ölü Deniz'i de içine alan, Hicaz Demiryolu'nu sınır olarak gösteren ve geri kalan toprakların bağımsız bir Arap devleti olarak gösteren bir harita hazırlayıp teklifte bulundu. Bu belgeye göre:
"Ürdün'ün doğusundaki düzlükler, antik çağlardan beri, ekonomik ve politik olarak Ürdün'ün batısındaki topraklarla ilişkilendirilir. Roma zamanında yüksek nüfusu destekleyen topraklardaki nüfus şimdi seyrektir. Takdire şayan büyük ölçekli bir kolonizasyona ev sahipliği yapabilirdi. Filistin ve Arabistan'ın ekonomik ihtiyaçlarını karşılamakta adil olmak için Hicaz Demiryolu, uzunluğu boyunca her iki hükümetçe serbestçe kullanılması öngörülür."
1921'de Churchill'in Beyaz Sayfasıyla Birleşik Krallık Mandası, toprakları Filistin ve Transürdün olarak ikiye bölündü. İki bölge arasındaki sınırı Şeria Nehri, Ölü Deniz ve Araba Vadisi oluşturmaktaydı.
Yahudiler ve Ürdün vatandaşlığı

1954 Ürdün yasasınca, 15 Mayıs 1948'den önce Filistin milliyetine bağlı kişiler 20 Aralık 1949 ile 16 Şubat 1954 tarihleri arasında Ürdün Haşimoğulları Krallığı'nın vatandaşları sayıldı, buna Yahudiler istisnaydı.
Ürdün ve İsrail

Ürdün, 1947'deki Birleşmiş Milletler Paylaşım Planı'nın ardından yeni kurulan İsrail devletine saldıran Arap ülkelerden biriydi. Batı Şeria'nın kontrolünü eline geçirip Yahudileri kovdu. Ürdün, Batı Şeria'yı, 1967'deki Altı Gün Savaşı'yla kaybetti fakat bu topraklar üzerindeki haklardan 1988'e kadar vazgeçmedi. 1973'teki Yom Kippur Savaşı'nda Ürdün, Suriye ve Mısır'a katılmadı. 1994'te imzalanan İsrail-Ürdün Barış Antlaşması ile iki ülke arasındaki ilişkiler normalleşti.
Ticaret ve turizm

Ürdün, İsrail işletmelerinin yatırım yapması için kapılarını açtı. İsrailli ve dünyanın diğer ülkelerindeki Yahudiler Ürdün'e turistik gezilerde bulunmaktadır. Suudi Arabistan'ın aksine, Ürdün, topraklarını Yahudilere yasaklamamıştır. 1994'te imzalanan barış antlaşmasından sonra 60,000 ila 80,000 İsrailli turist Ürdün'ü ziyaret etmiştir. İki ülkedeki yakınlaşma beklentileri Amman'da kaşer lokantanın açılmasına olanak sağladı. Arap müşterilerin lokantaya uğramaması, kaşer sertifikası alınamaması ve turistlerin ilgisizliği nedeniyle bu lokanta kapanmak zorunda kaldı.
İkinci İntifada'nın ardından (2000'den bugüne), Ürdün nüfusunda anti-İsrail görüşler arttığından Ürdün'ü ziyaret eden İsrailli turist sayısında önemli ölçüde düşüş oldu. Ağustos 2008'de, Ürdün sınır yetkilileri, tefilin taşıyan İsrailli turistleri geri gönderdi. Yetkililer, getirilen parçaların (tefilin) "güvenlik riski" taşıdığını ve ülkeye sokulamayacağını belirtti. Buna tepki olarak turistler Ürdün'e girmemeyi tercih etti.
Arap Yarımadası'ndaki Yahudiler

Arabistan'daki Yahudilerin tarihi
Bahreyn'deki Yahudilerin tarihi
Birleşik Arap Emirlikleri'ndeki Yahudilerin tarihi
Irak'taki Yahudilerin tarihi
Katar'daki Yahudilerin tarihi
Kuveyt'teki Yahudilerin tarihi
Suudi Arabistan'daki Yahudilerin tarihi
Temani
Umman'daki Yahudilerin tarihi
1759'da çizilen, kabilelerin ilk yerleşim haritası - Birleşik Monarşi döneminde farklılıklar oluştu.
1. yüzyılda
Birleşik Krallık Filistin Mandası
Géraldine Carré

| Géraldine Carré |
| --- | --- |

Doğum: 15 Eylül 1969 Lyon, Fransa
Ölüm: 3 Mayıs 2024 (54 yaşında) Mallorca, İspanya
Milliyet: Fransız  Fransa
Eğitim: Ulusal Lisans Diploması
Meslek: Gazeeteci   Televizyon sunucusu
Etkin yıllar: 1987-2024
İşveren: Fransa Medya Ajansı Europe 2 Paris Première TF1 France 2 Canal+
Evlilik: Patrick Bauer
Çocuk(lar): 4

Géraldine Carré (15 Eylül 1969, Lyon – 3 Mayıs 2024, Mallorca, İspanya), Fransız gazeteci ve televizyon sunucusu.
Hayatı

Carré, 15 Eylül 1969'da Lyon, Fransa'da doğdu. Ulusal Lisans Diploması alarak öğrenimini tamamladı. 1987'de başladığı gazetecilik ve sunuculuk kariyerini 2024 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü. Fransa Medya Ajansı, Europe 2, Paris Première, TF1, France 2 ve Canal+ gibi yayın kuruluşlarında görev aldı.
Aralarında; Sortir, Vas-y, moi j'en viens, Tout-Paris, Télé qua non, Et si ça vous arrivait, Confessions intimes ve La vie en clair vb'nin olduğu programların sunuculuğunu üstlendi. Aynı zamanda belgeseller ile reklam filmlerinde seslendirme yapmış ve 1998'de yazar Alix Girod de l'Ain ile birlikte annelik üzerine Toi, mon bébé adlı birde kitap yayınlamıştır.
Patrick Bauer ile evli dört çocuk annesi olan Carré, 3 Mayıs 2024'te yaşamını sürdürdüğü Mallorca, İspanya'da 54 yaşında kanser nedeniyle ölmüştür.
Üzgün palyaço paradoksu

Üzgün palyaço paradoksu, komedi ile depresyon ve anksiyete gibi ruhsal bozukluklar arasında gösterilen çelişkili bağlantıya atıfta bulunur. Bazı komedyenler ve oyuncular; erken yaşamlarında, komedinin, gerilme hissinin ve bastırılmış fiziksel öfkenin sözlü bir çıkış yoluyla serbest bırakılması olarak geliştiği, yoksunluk ve tecrit duygularıyla karakterize edilir.
İlk olarak 1981'de, Fisher tarafından yayınlanan bir dizi psikolojik deney, komedyenlere özgü ve sıradan oyuncularda bağdaşmayan belirli davranışsal özellikleri gösterdi. Kaufman ve Kozbelt'in daha sonraki çalışmaları, komedinin, travmayı örtmek için bir savunma mekanizması olarak kullanıldığı; ayrıca, komedyenlerin, mizahı bağ kurma ve kabul görme aracı olarak kullanmaya teşvik olabileceği fikrinin anlaşılmasını sağlayarak bu sonuçları yeniden değerlendirdi.
Mizahın küçük yaşlardan itibaren ebeveyn davranışlarından beslendiği anlaşılmıştır. Bir ebeveynin olgunlaşmamış doğası, çocuklara öz saygı ve kabul görme ihtiyacı sorunları uyandırabilen ek sorumluluklar yükleyebilir. Sürekli onay arayışı, anksiyete veya depresyon gibi zihinsel sağlık sorunlarına sebep olabilir; bu durum tedavi edilmezse ilerleyebilir ve intihara sebep olabilir. Kahkaha, kendini korumak için bir mekanizma olarak gelişebilir, bireyi karşılaştığı sıkıntılı durumlardan uzaklaştırarak, bu durumlar üzerinde kontrolü olduğu hissi yaratır.
Üzgün palyaço paradoksu, içteki karışıklığa rağmen, profesyonel bir ortamda kaygısız mizahın yaratılmasını tetikleyen siklotimik bir mizaç üzerinden tanımlanmaktadır. Mizahın, bir kendini tedavi etme mekanizması olarak kullanılması, yine de tekrar tekrar iç kargaşa ile uğraşmaya muhtaç bırakan, kısa süreli bir memnuniyet sağlar. Komedyenler arasında popülerliklerinin her an ortadan kalkabileceği ve bu nedenle işlerinde tükenmişliğe sürüklenebileceği konusunda sürekli bir endişe vardır.
Kökeni > Okul yaşamı

Komedyenler, genellikle, okul serüvenleri boyunca 'sınıfın palyaçosu' lakabı takılmasıyla da belli olan, hayatlarının erken dönemlerinde mizaha eğilimli davranışlar sergilerler. Komedyenler, okulun katı doğasıyla alay ettiklerini, akranlarının kahkahalarından büyük zevk aldıklarını hatırlarlar. Tommy Smothers, okul tecrübesi hakkında şunları söyledi; "Onların gülmesinden büyük bir haz aldım; onları neyin güldürdüğünü bilmiyordum, ama insanları güldürebileceğimi biliyordum."  Johnny Carson ayrıca bir komedyenin hayatında okulun rolünü şöyle vurguladı:
Bence, okul çağında, (insanları) güldürebilecekleri gerçeğinin farkına varmış bir şekilde -ki burası, bu adamların çoğunun, sokaklarda büyürken, başladığı yerdir-, ortalıkta dolanıyor, aptalca şeyler yapıyor, dersi bölüyorlar. Bu bir dikkat çekme şeyi ve aslında, diyor ki; "hey, bana bakın millet, beni kabul ediyorsunuz."
Komedyenler, genellikle, yüksek zekaya sahip olmalarına karşın, okul ortamından nefret ederler ve sıklıkla kaçınırlardı. Komedyenler, öğretmenlerinin anlayış ve kabulden yoksun olduğunu, tavırlarını bir kişisel dışlama biçimi olarak tanımlarlar. Woody Allen, okul hakkında; "sıkıcı korkutucu. Her şey çirkindi. Hiç cevap vermedim. Hiç ödev yapmadım." şeklinde konuştu. Bir okulun düzen ve disipline yönelimi bir komedyenin doğasıyla çelişse de, bireyin güldürebilme becerilerini fark etmesi için bir başlangıç sahası olarak yardım sağlayabilir. Bu keşifle beraber, alay ve dalga imasının doğrudan bireye yöneltilebilmesi ile ortaya çıkan kahkahalar, bireyde sıklıkla karışık duygular yaratır. İçerdiği nahoşluktan bağımsız olarak, komedyenler birini güldürme becerisine ve bunu sağlayan güçle ilgilenir.
Mizah yaratma yeteneği, bireyi eğlence sektöründe bir kariyere yönlendirir. Komedyenlerin sektöre direkt komedyen olarak girmediği tespit edildi; daha ziyade, büyük bir kısmı bir tür müzikal performansla başladı. Fisher, komedyenler arasındaki müzikal bir geçmişe sahip olma eğiliminin, izleyiciler için daha neşeli ve davetkar bir dünya yaratma arayışlarından kaynaklandığına inanıyordu.
Kökeni > Ailevi ilişkiler

Bireyin aile üyeleriyle arasında kurduğu ilişkiler; ergen gelişiminde, özellikle gelecek yıllarda aranacak yaşamsal memnuniyet konusunda, oldukça önemlidir. Araştırmalar, komedyenlerin, bireyin ailesine karşı nefreti olarak karakterize edilen, uzak ve görece ayrık aile ortamlarında yetiştirilme eğiliminde olduğunu göstermiştir. Prasinos ve Tittler, bu 'mesafeli aile' durumunun, bireylerin kendilerini ihmal kurbanı olarak tanımlamalarına, bundan ötürü 'yabancılaşmış bir grup'  oldukları hissi bağlamında ilişki kurmalarına neden olduğunu yorumladılar. Mutsuz palyaço paradoksu, bireyin sosyal temas ve yakınlık aradığı, elde etmek için ise mizahı kullandığı ve bir şekilde başkalarıyla uzaktan bir şekilde ilişki kurduğu tutarsız ortamlarda, genç yaşlarda gelişebilir. Norman Lear, ebeveynlerinin sürekli çatışmasından ötürü acı dolu geçen çocukluğu hakkında şunları söyledi; "Buna karşı tek savunma ona gülmek, komik olanın ne olduğunu bulmaktı."
Fisher tarafından yürütülen bir araştırma, mizah odaklı bireylerin annelerini yüksek olasılıkla talepkâr, anlayışsız ve mesafeli olarak tanımladıklarını gösterdi. Aile içinde genellikle babaya düşen, besleyici rolden kaçındıkları görülüyordu. Komedyenlerin ebeveynleri için yapılan bir mürekkep testi, onların çocuksu bir dünya görüşüne olan eğilimlerini ortaya çıkardı ve çocuk imgeleriyle protokolleri açıkladı. Fisher, ebeveynlerin bu görüşlerinin, sorumluluklara karşı "mutluluğun hakim olduğu" genel tavırla bağlantılı bir çeşit direnç ile alakalı olduğu sonucuna varmıştır. Komedyenlerin ebeveynlerinin ciddi fikirlerden kaçındıkları, mürekkep testlerinde olumsuz görüntüleri tespit etmelerinin ardından olumsuz unsurlarını inkâr ettikleri tespit edildi, örneğin; "Bu bir kurt. Vahşi olduğunu düşündüm. Ama öyle olmadığını duydum." Bu çocuksu dünya görüşü ve aile yükümlülüklerinin reddedilişi, komedyenler için daha büyük bir sorumluluk duygusu ve başkalarını koruma zorunluluğu duygusunun, ebeveynlerinin bilinçsiz reddinin bedeli olarak somutlaşmasına neden olabilir. Bu sorumluluk yükünün, üzgün palyaço paradoksunun gelişimini teşvik eden öz-saygı sorunlarını uyandırdığı gösterilmiştir.
Mizahın, çocuğun sosyal temas arzusunun tetiklediği, insanlarla mesafeli bir ilişki kurma çabasına hizmet edebileceği de öne sürülmüştür. Tipik olarak mizah, duygusal ve bilişsel bir durum olarak tanımlanır ve yokluğu durumunda depresyon ve kaygının ortaya çıktığı bilinmektedir.
Komedyenlerin yetkin bir bakıcının öneminin farkında oldukları ve genellikle yetersiz ebeveynler veya bakıcılar olmaktan endişe duydukları da tespit edilmiştir. Samuel Janus tarafından yürütülen bir araştırma, araştırmaya denek olan komedyenlerin daha geniş aile istemeye yatkınlığını gösterdi. Bu, bir komedyenin, aile ortamında kurulabilecek bağlantılar sağlama ve oluşturma ihtiyacı ile ilişkilendirildi.
Toplumsal bağlam

Ayrıca bakınız: Mizah kuramları ve Mizah § Çalışma ortamı
Komedyenlerin ilk yaşamları, mizahın yaşanan kaygıya karşı bir çıkış yolu veya savunma olarak kullanıldığı; acı, izolasyon ve yoksunluk duyguları karakterize edilir. Friedrich Nietzsche, keresinde bunu şöyle tanımlamıştı; "Yalnızca insan, dünyada o kadar dayanılmaz acı çekmektedir ki, kahkahayı icat etmek zorunda kalmıştır." Doğrudan saldırganlık sergileyememe, sosyal olarak kabul edilebilir mizah tarzıyla ifadeyle sonuçlanır.
Mizah, bazı durumlarda, durumu kontrol altında tutma ve ve yenilmez olduğunu iddia etme becerisi sağlar. Kendini geliştirici mizah tarzı, bu tarza sahip bireyler tarafından gergin durumlara karşı bir savunma aracı olarak kullanılır ve bireyler bu sayede stresle başa çıkabilir. Şiddetli zihinsel çöküntüler yaşadığı uzun bir bipolar durum döngüsünden muzdarip İngiliz komedyen Spike Milligan, manik durumuna rağmen, kaygısız mizah ve çirkin fikirler yaratma becerisine sahipti. Gülmek ve gülebilmek, depresif zihinsel durumu düzeltmek için motivasyon ve bir tür kendi kendine ilaç olma işlevi görür. Bu süreç, umutsuzluğun ve ardından gelen depresyonun oluşumuna karşı bir önlem olarak tanımlanmıştır. Ek olarak, katılımcı (affiliative) ve kendini geliştirici (self-enhancing) mizah, depresyon semptomlarını önceden haber edebilir; bu mizah türlerinin yüksek seviyelerde kullanımının, daha düşük depresyon seviyeleri ile ilişkili olduğu gösterilmiştir.
Psikiyatrik tedavilerden elde edilen rakamlar, bazı hastaların hayatlarının olumsuz yönleri yüzünden boğulmuş olduğunu ortaya çıkardı; yine de, hastalar sorunları ile yüzleştirildiği vakit, psikiyatristi kahkahalar ile karşılayıp sorunun ciddiyetini görmezden geldiler. Kahkaha, bireyin zorluklarla başa çıkması ve kendi kendini koruyabilmesi adına; hayal kırıklığını, üzüntüyü, kederi, pişmanlığı ve hatta sevinci bile gizleyebilir.
Bilimsel çalışmalar > Rorschach testi

Mürekkep lekesi testi, komedyenlerin sıradan oyuncularla eşleşmeyen belirli özelliklerini ve endişelerini ortaya çıkardı. Fisher, komedyenlerin bu testlerde ortak olan dört temel eğilim belirledi;
Görüntüleri 'fena değil' şeklinde tanımlamak. Bu; geleneksel, yanlış anlaşılmış ve önyargının kurbanı olmuş olan olumsuz bir fikri içermektedir. "İki şeytan. Komik şeytanlar. Ciddiye alınmamalı" gibi yanıtlar içerebilir. veya "Domuza benziyor... Çirkin ama yine de biraz sevecen."
Komedyenin, iyiliğin ve kötülük savaşı fikirleriyle ilişkisi; ahlaki öneme sahip şeylerin tanımlanması ile bağlantılıdır. Fisher, bu önemin, komedyenlerin toplum normlarını alaya alma ve, bu bağlamda, iyilik ile kötülük arasındaki çizgiyi bulanıklaştırma ihtiyacından kaynaklandığı sonucuna vardı.
Ölçeğe verilen önem. Nesnelerin büyüklüklerine göre tanımlanması. Nesnelerin boyutlarındaki uyuşmazlık, güvenilir bir mizah kaynağı olarak hizmet eder. Charlie Chaplin'in ikonik bir kostümü; büyük bol pantolon, küçük bir melon şapka, kocaman ayakkabılar ve küçük bir bıyıktan oluşuyordu. Abbott ve Costello veya Laurel ve Hardy gibi ikili komedyenler, güldürü için boy ve kilo farklılıklarına sıkça başvurmuşlardır.
Yukarıya karşı aşağı yöntemi; kimin veya neyin düştüğüne daha fazla önem verilmesi bağlamında yukarıdan aşağıya görüntülerin kullanımı. Buster Keaton, bu yöntemi karakterlerin büyük yüksekliklerden düşmesi veya balkonlardan sarkması şeklinde kullandı. Tekrarlayan bir başarısızlık mesajı, düşme tehlikesinden son anda kaçış ve karakterin kurtulmasıyla sonuçlanıp aksinin ispatlanması ile bağlantılı olarak ortaya çıkar.
Fisher, bu eğilimlerin, komedyenin, başkalarına karşı değerli olduklarını kabul ettirme ihtiyacı olduğuna inanan bir benlik algısıyla doğrudan bağlantılı olduğunu öne sürdü. Komedyenlerin, kontrollü bir bağlamda, kendilerini, kendileri hakkında sıradan aktörlerden daha fazla kendini-yıkıcı (self-depreciating) açıklamalarda bulunma yoluyla, yüksek düzeylerde tutmadıkları gösterildi. Komedyen zihninde, kendini, bu değersizlik duygularına karşı, topluma ve insanlara yardım eetmek ve güldürmek gibi sorumlulukları olduğu üzerinden savunur. İnsanlara yardım etme arzusu, izleyici tarafından tanınma ve onaylanmayla, yalnızca geçici olarak, tatmin edilir. Bu, kendilerini olduklarından daha büyük figür ve kavramlarla özdeşleştirerek  kabul edilmeye yatkın olan sıradan aktörlerle tezat oluşturuyor.
Bilimsel çalışmalar > Yetenek/kişilik testleri

Ayrıca bakınız: Komedyen § Kişilik özellikleri
Janus tarafından yürütülen bir araştırma, komedyenlerin uyumlu ve eğlenceli kalmalarını sağlamak için sonuna kadar çabaladıklarını, komedyen deneklerin yüzde sekseninin psikoterapiye başvurduklarını ve bunun mizah yetenekleri üzerindeki etkisinden endişelendiklerini buldu. Komedyenlerin başkalarının amaçlarına karşı eleştirel oldukları ve bir ünlü olarak popülerlik ömürlerinin uzun sürüp sürmeyeceğinden endişelendikleri tespit edildi. Şu an ünlü olsalar dahi, her an bu ünü kaybedebilecekleri konusunda bir korku taşıyorlardı. Janus'un çalışmasına katılanların çoğunun, işleri ve hatta bazen tedavi esnasında karşılaştıkları, sürekli bir anksiyete ve depresyon hissettikleri ortaya çıktı. Komedinin depresyon ve kaygılarını anlık olarak hafifletme biçimi, onların işlevli olmasına izin veriyordu. Bununla birlikte, komedyenler kısa süreler için işlev görürler, ayrıca çalışmaları için sürekli olarak hayranlık ve onay arayışındadırlar.
Komedyenlerin, yüksek düzeyde psikotik kişilik özellikleri taşıdıkları, içe dönük anhedoni ve dürtüsel uyumsuzlukta yüksek puan aldıkları da tespit edilmiştir. Depresif özellikler ile daha dışa dönük, manik durumlar arasındaki istikrarsızlık, geleneksel olarak siklotimik bozukluk olarak tanımlanır. İngiliz komedyen Stephen Fry, performans sırasında yaşadığı ortak zihinsel durumu itiraf etti; "QI esnasında "ehehe, evet, aynen" gibi gözüksem de, içten içe "ölmek istiyorum a*ına k*yayım" şeklinde hissettiğim zamanlar var. Ben... ölmek... istiyorum... a*ına... k*yayım...'" Fry'ın yorumları, rahatsız edici duygularla baş etmek ve dikkati dağıtmak için zıt duyguların kullanıldığı manik savunma fikrine işaret ediyor.