stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bulutsuzluk Özlemi (albüm)

Bulutsuzluk Özlemi, Bulutsuzluk Özlemi'nin 1986 yılında yayınladığı ilk stüdyo albümü. Albümdeki tüm şarkıların söz ve müziği Nejat Yavaşoğulları tarafından yazılmıştır.
Albümdeki şarkılar

"Ekmek Aslanın Ağzında"
"Koştur Durma"
"Bu Yorgunluktan Bıktım"
"PTT'nin Önünde Taksim'de"
"Pastahane'de"
"Hezarfen Ahmet Çelebi"
"Bulutsuzluk Özlemi"
"Güneye Giderken"
"Dalgakıran"
"Bir Güzel Gördüm Yolda"
"Yıllar Sonra"
"Yalnız Kalma"
"Kimse Barıştan Söz Etmiyor"
"Evinde Gitarın Var Mı?"
"Kütürdet Beni Rutubet"
Grup üyeleri

Nejat Yavaşoğulları - Gitar, Vokal
Sina Koloğlu - Grand Piyano
Kanöz Ozan - Bass, Arka Vokal
Misafir sanatçılar

Buğra Uğur - Klavye, Synthisizer
Halis Bütünley - Davul, Arka Vokal
Yılmaz Beyaz - Alto Saksofon
Derya Yener - Gitar
Şaporal

Santa Barbara, California yakınlarındaki Santa Ynez Dağları'ndaki Şaporal
Şaporal (/ˌʃæpəˈræl, ˌtʃæp-/ SHAP-ə-RAL-,_-CHAP), öncelikle ABD'nin Kaliforniya eyaletinde, güney Oregon'da ve Meksika'daki Baja California Yarımadası'nın kuzey kesiminde bulunan bir çalılık bitki topluluğu ve coğrafi özelliktir. Akdeniz iklimi (ılıman yağışlı kışlar ve sıcak kuru yazlar) ve seyrek, yüksek yoğunluklu taç yangınları ile şekillenir. Şaporal, şaporal biyomu içinde genellikle daha kuru, güneye bakan yamaçlarda bulunan yumuşak yapraklı, kuraklığa bağlı, yaprak döken, kıyı adaçayı çalılık topluluğunun aksine, sert sklerofilli yaprak dökmeyen yapraklara sahip yaz kuraklığına dayanıklı bitkiler içerir. Orta Arizona, batı Teksas ve orta Meksika'nın dağ zincirlerinin (mexical) doğu tarafı boyunca, diğer şaporal oluşumlarının Akdeniz ikliminin aksine yaz yağmurlarına sahip, yakından ilişkili diğer üç şaporal çalılık sistemi meydana gelir. Şaporal, Kaliforniya'nın yabani bitki örtüsünün %9'unu oluşturur ve bitki türlerinin %20'sini içerir. Adı İspanyolca chaparro kelimesinden gelir ve "bodur meşenin yeri" anlamına gelir.
Bibliyografi

Haidinger, T.L., and J.E. Keeley. 1993. Role of high fire frequency in destruction of mixed chaparral. Madrono 40: 141–147.
Halsey, R.W. 2008. Fire, Chaparral, and Survival in Southern California. Second Edition. Sunbelt Publications, San Diego, CA. 232 p.
Hanes, T. L. 1971. Succession after fire in the chaparral of southern California. Ecol. Monographs 41: 27–52.
Hubbard, R.F. 1986. Stand age and growth dynamics in chamise chaparral. Master's thesis, San Diego State University, San Diego, California.
Keeley, J. E., C. J. Fotheringham, and M. Morais. 1999. Reexamining fire suppression impacts on brushland fire regimes. Science 284:1829–1832.
Keeley, J.E. 1995. Future of California floristics and systematics: wildfire threats to the California flora. Madrono 42: 175–179.
Keeley, J.E., A. H. Pfaff, and H.D. Stafford. 2005. Fire suppression impacts on postfire recovery of Sierra Nevada chaparral shrublands. International Journal of Wildland Fire 14: 255–265.
Larigauderie, A., T.W. Hubbard, and J. Kummerow. 1990. Growth dynamics of two chaparral shrub species with time after fire. Madrono 37: 225–236.
Minnich, R. A. 1983. Fire mosaics in southern California and northern Baja California. Science 219:1287–1294.
Moritz, M.A., J.E. Keeley, E.A. Johnson, and A.A. Schaffner. 2004. Testing a basic assumption of shrubland fire management: How important is fuel age? Frontiers in Ecology and the Environment 2:67–72.
Pratt, R. B., A. L. Jacobsen, A. R. Ramirez, A. M. Helms, C. A. Traugh, M. F. Tobin, M. S. Heffner, and S. D. Davis. 2013. Mortality of resprouting chaparral shrubs after a fire and during a record drought: physiological mechanisms and demographic consequences. Global Change Biology 20:893–907.
Syphard, A. D., V. C. Radeloff, J. E. Keeley, T. J. Hawbaker, M. K. Clayton, S. I. Stewart, and R. B. Hammer. 2007. Human influence on California fire regimes. Ecological Applications 17:1388–1402.
Vale, T. R. 2002. Fire, Native Peoples, and the Natural Landscape. Island Press, Washington, DC, USA.
Venturas, M. D., E. D. MacKinnon, H. L. Dario, A. L. Jacobsen, R. B. Pratt, and S. D. Davis. 2016. Chaparral shrub hydraulic traits, size, and life history types relate to species mortality during California's historic drought of 2014. PLoS ONE 11(7): p.e0159145.
Zedler, P. H. 1995. Fire frequency in southern California shrublands: biological effects and management options, pp. 101–112 in J.E. Keeley and T. Scott (eds.), Brushfires in California wildlands: ecology and resource management. International Association of Wildland Fire, Fairfield, Wash.
Biology: Exploring Life. Boston, Massachusetts: Pearson Prentice Hall. 2006. ISBN 0-13-250882-6. 2 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2023.
İzci, Suruç

| İzci |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Şanlıurfa
Koordinatlar: 36°57′58″N 38°14′54″E﻿ / ﻿36.9661°K 38.2483°D﻿ / 36.9661; 38.2483
Ülke:  Türkiye
İl: Şanlıurfa
İlçe: Suruç
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 223
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl plaka kodu: 63
Posta kodu: 63800
İzci, Şanlıurfa ilinin Suruç ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2019: 223
2016: 226
2013: 256
İvangorod, Rusya

| İvangorod Ивангород |
| --- | --- |
Şehir
İvangorod şehri

  Arma 
İvangorodİvangorod'un Rusya'daki konumu
Ülke:  Rusya
Federal bölge: Kuzeybatı
Federal bölüm:  Leningrad Oblastı
Rayon: Kingisepp
İdare
 • Belediye başkanı: Viktor Karpenko
Yüzölçümü
 • Toplam: 65.04 km²
Nüfus (2010)
 • Toplam: 9.854
Zaman dilimi: UTC+03.00 (MZD)
Resmî site www.ivangorod.ru
İvangorod (Rusça: Иванго́род; Estonca: Jaanilinn), Rusya'nın Leningrad Oblastı'na bağlı Kingisepp rayonunda bulunan bir şehirdir. Şehir, Estonya sınırında Narva Nehri'nin doğu kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 65.04 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 9,854'tür.
İvangorod, II. Dünya Savaşı'na kadar Estonya'ya bağlı olup günümüzde Estonya ve Rusya arasında önemli bir sınır geçiş noktasıdır. Şehir, 15. ve 16. yüzyılların önde gelen tahkimat anıtı olan İvangorod Kalesi'ne ev sahipliği yapmaktadır.
Kardeş şehirler

Kamienna Góra, Polonya (2022'ye kadar)
Karlskoga, İsveç
Narva, Estonya
Ülkü Bayındır

| Ülkü Bayındır> Ege Üniversitesi Rektörü |
| --- | --- |
Görev süresi 2000-2008
Yerine geldiği: Refet Saygılı
Yerine gelen: Candeğer Yılmaz
 Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanı
Görev süresi 1994-1997
 Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Göğüs Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanı
Görev süresi 1999-2000
Kişisel bilgiler
Doğum: 7 Mart 1945 Kahramanmaraş, Türkiye
Bitirdiği okul: Ege Üniversitesi
Mesleği: Tıp Profesörü, Akademisyen
Prof. Dr. Ülkü Bayındır (d. 7 Mart 1945, Kahramanmaraş) Türk tıp akademisyeni, Ege Üniversitesi eski rektörü.
Eğitimi

1969 yılında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi'ni bitirmiş ve aynı üniversitede göğüs hastalıkları kürsüsünde asistan olup 1973 yılında lisansüstü eğitimini tamamlamıştır.
Akademik Kariyeri

Akademik kariyerine Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde devam etmiş, 1978 yılında doçent, 1988 yılında ise profesör olmuştur. 1988-1991 ve 1993-1994 yıllarında tıp fakültesi dekan yardımcısı ve 1994-1997 yıllarında fakültenin dekanı olmuştur. 1999-2000 yılları arasında göğüs hastalıkları anabilim dalı başkanı olarak görev yürütmüştür. 2000-2008 yıllarında Ege Üniversitesi rektörlüğü görevinde bulunmuştur.
Türk Toraks Derneği'nin kurucularından olup onur kurulu üyesidir.
Łęczyca (ilçe)

| Łęczyca ilçesi |
| --- | --- |
İlçe
Powiat łęczycki
  Arma 

Ülke:  Polonya
Voyvodalık: Łódź
Merkez: Łęczyca
Yüzölçümü
 • Toplam: 774 km²
Nüfus (30 Haziran 2010)
 • Toplam: 52.284
 • Yoğunluk: 69/km²
Łęczyca ilçesi Polonya'nın Łódź voyvodaliğında bulunan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 30 Haziran 2010 tarihi itibarıyla 52.284'tür. İlçenin merkezi Łęczyca şehridir.
| g t Łódź Voyvodalığı'nın ilçeleri |
| --- | --- |
 Bełchatów  Brzeziny  Doğu Łódź  Kutno  Łask  Łęczyca  Łódź  Łowicz  Opoczno  Pabianice  Pajęczno  Piotrków  Piotrków Trybunalski  Poddębice  Radomsko  Rawa  Sieradz  Skierniewice  Skierniewice  Tomaszów  Wieluń  Wieruszów  Zduńska Wola  Zgierz 
Kalın yazılı ilçeler şehir ilçesi statüsüne sahiptir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: no2007131890  VIAF: 137589147   WorldCat (LCCN): no2007-131890
Ōchō

Ōchō (Japonca: 応長), Japonya tarihinde Nisan 1311-Şubat 1312 tarihlerini kapsayan dönem adıdır. Dönem, Enkyō'dan sonra gelmekte olup Shōwa'ya kadar devam etti. Bu dönemde hüküm süren imparator Hanazono idi.
Ōan

Ōan (Japonca: 応安), Japonya tarihinde Kuzey Sarayı için Şubat 1368-Şubat 1375 tarihlerini kapsayan dönem adıdır. Dönem, Jōji'den sonra gelmekte olup Eiwa'ya kadar devam etti. Bu dönemde hüküm süren imparatorlar güneyde Chōkei ve kuzeyde Go-Kōgon ve Go-En'yū idi.
İlgi Adalan

| İlgi Adalan |
| --- | --- |
Doğum: 1936 (87-88 yaşında) Bursa, Türkiye
Uyruk: Türk
Alanı: Seramik


İlgi Adalan (d. 1936, Bursa), Türk seramik sanatçısı ve resim öğretmeni. Siyah ve beyaz renklerin ağırlıkta olduğu soyut biçimli seramik çalışmaları ile tanınır. 1953-1959 yılları arasında Güzel Sanatlar Akademisi'nde (bk. MSÜ) Cemal Tollu atölyesinde resim üzerine çalıştı. Mezuniyet sonrasında beş yıl kadar bir süre resim öğretmenliği yaptı. 1960’lı yıllarda Gorbon Seramik Fabrikası’nda görev almaya başlaması ile seramik sanatına yöneldi. 1970'li yıllarda Candeğer Furtun, Hamiye Çolakoğlu, Atilla Galatalı, Güngör Güner, Jale Yılmabaşar, Mustafa Tunçalp ve Erdinç Bakla gibi sanatçılar ile seramik sanatına canlılık ve yenilik getiren isimlerden biri oldu. 1981’de İstanbul Sanat Bayramı Yeni Eğilimler Sergisi’nde bronz madalya ile ödüllendirildi. Eserlerinde kalıpları deformize olmuş insan figürü ve ellerin soyut biçimde oluşturduğu formlar baskın haldedir.
Konuyla ilgili yayınlar

Ezgi Okur, İlgi Adalan ve Formları Üzerine 1 Aralık 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Anadolu Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi.
İyi, Kötü ve Çirkin

| --- | --- |
Il Buono, il brutto, il cattivo The Good, The Bad and The Ugly
Filmin afişi
Yönetmen: Sergio Leone
Yapımcı: Alberto Grimaldi
Senarist: Agenore Incrocci   Furio Scarpelli   Luciano Vincenzoni   Sergio Leone   Mickey Knox  (İngilizce versiyon) 
Hikâye (eser): Sergio Leone Luciano Vincenzoni
Oyuncular: Eli Wallach Clint Eastwood Lee Van Cleef Aldo Giuffrè Luigi Pistilli Rada Rassimov Enzo Petito Claudio Scarchilli John Bartha Livio Lorenzon Antonio Casale Sandro Scarchilli Benito Stefanelli Angelo Novi Antonio Casas
Müzik: Ennio Morricone
Yapım yılı: 1966
Süre: 161 dk
Ülke:  İtalya,  İspanya
Dil: İngilizce, İtalyanca
Bütçe: 1,200,000 dolar
Önceki film: Birkaç Dolar İçin
İyi, Kötü ve Çirkin (İtalyanca: Il buono, il brutto, il cattivo), 1966 yapımı Sergio Leone'nin yönettiği İtalyan Spagetti Western filmidir. Başrollerini Clint Eastwood, Lee Van Cleef ve Eli Wallach paylaşmaktadır. Filmin hikâyesi Luciano Vincenzoni ve Sergio Leone tarafından, senaryosu ise Agenore Incrocci ve Furio Scarpelli tarafından yazılmıştır. Filmin müzikleri Ennio Morricone tarafından bestelenmiştir. Film Türkiye'de 13 Ocak 1969'da gösterime girmiştir.
Bir Avuç Dolar (1964) ve Birkaç Dolar İçin (1965) filmleriyle başlayan üçlemenin sonuncusudur. Üçlemeler arasında konu bağlantısı yoktur.
Clint Eastwood bu filmde 1968 yılındaki Golden Laurel ödüllerinde en iyi aksiyon performansı dalında ikinciliğe layık görülmüştür ve dünya çapında tanınan bir aktör haline gelmiştir.
Film IMDb'de dünyanın gelmiş geçmiş en iyi 250 filmi arasında 10. sırada yer almaktadır.
Konu

Tuco (Çirkin), üzerine ödül konulmuş bir kanun kaçağıdır. Keskin nişancı Sarışın (İyi) adlı kovboyla iş birliği yaparak kasabaları dolaşmaktadırlar. Tuco'yu kanun adamlarına teslim eden Sarışın, ödülü alıp Tuco'yu asılmaktan son anda kurtarmaktadır. Bir kasabada işlerin ters gitmesi üzerine ortaklıkları bozulur. Ortaklığın bozulmasının ardından Sarışın, Tuco'yla yollarını ayırır ve Tuco'yu elleri bağlı yürüterek cezalandırır. Bunun üzerine Tuco, intikam için Sarışın'ın peşine düşer. Uzun uğraşlar sonucu yakaladıktan sonra ceza olarak Sarışın'ı çölde, susuz bir şekilde yürütür. Bu arada Melekgöz (Kötü) lakaplı Sentenza ise Bill Carson adında büyük miktarda altını ele geçirmiş eski bir askerin izini sürmektedir.
Tuco'nun çölde Sarışın'ı susuzluktan öldürmek üzere olduğu bir anda ikisinin Bill Carson'la karşılaşmaları tüm planları değiştirir. Carson, altınları Amerikan İç Savaşı'nın hareketli olduğu bir cephede mezarlığa saklamıştır. Ancak Tuco mezarlığın yerini, Sarışın ise mezarın adını öğrenebilmiştir. Mecburen iş birliğine tekrar dönen ikili altınları aramaya koyulur.
Cephede Güneyli üniformaları ile ilerleyen Tuco ve Sarışın, Kuzeylilere esir düşer. Melekgöz Sentenza ise adamlarıyla birlikte esir kampının Kuzeyli çavuşudur. Carson'ın altınlarının yerini öğrenmeye çalışan Melekgöz, Tuco'ya işkence yapar ve altınların yerini öğrenir. Tuco'yu trenle başka bir şehre yollar. Sarışın ile Melekgöz, mezarlığın olduğu bölgeye hareket eder. Bu sırada Tuco Kuzeyli askerlerden trenden atlayarak kurtulur. Sarışın ve Melekgöz'ü bulur. Tuco ile Sarışın tekrar iş birliği yapar ve Melekgöz'ün adamlarını öldürür. Melekgöz ise kaçar. Tuco ile Sarışın mezarlığa doğru yol almaktadırlar ancak mezarlık savaşın tüm hızıyla devam ettiği bir cephenin ortasındadır. Çarpışmayı durdurmak için iki tarafın da peşinde olduğu köprüyü havaya uçururlar. Altınlara ulaşmaya ramak kalmışken; Tuco, Sarışın'ı kandırır ve kaçar fakat Sarışın'dan kurtulamaz. Bu arada Melekgöz de mezarlığa yol almaktadır. Üçlü mezarlıkta karşılaşır fakat mezarın ismini sadece Sarışın bilmektedir.
Hakimiyetin sürekli el değiştirdiği mücadelede mezarlığın ortasında yapılan üçlü bir düello kazananı belirleyecektir. Sarışın mezarın ismini taşa yazar ve düello başlar. Düello esnasında Sarışın, Melekgöz'ü vurarak öldürür. Sarışın, altınların yarısını alır ve Tuco'yu asıp ellerini bağlayarak uzağa gider. Keskin nişancılığını konuşturarak Tuco'yu düşürür ve ardından uzaklaşır. Tuco, elleri bağlı bir şekilde kalan altınlarıyla baş başa kalır.
Oyuncular

Clint Eastwood - Sarışın (İngilizce: Blondie): İyi. Kendinden emin bir ödül avcısı.
Lee Van Cleef - Sentenza / Melekgöz (İngilizce: Angel Eyes): Kötü. Verilen işi yerine getiren soğukkanlı, kusursuz bir kiralık katil.
Eli Wallach - Tuco Benedicto Pacifico Juan Maria Ramirez: Çirkin. Meksikalı haydut, aranan bir suçlu.
Aldo Giuffrè - Alkolik Yüzbaşı
Mario Brega - Onbaşı Wallace: Tuco'ya işkence eden asker.
Luigi Pistilli - Pablo Ramirez: Tuco'nun kardeşi. Katolik bir rahip. Tuco'ya haydut olmayı seçtiği için kızan ama aynı zamanda seven biri.
Rada Rassimov - Maria
Enzo Petito - Satıcı
Claudio Scarchilli - Pedro: Tuco'nun adamı. Sarışın tarafından öldürülmüştür.
John Bartha - Şerif
Livio Lorenzon - Fırıncı
Antonio Casale - Jackson / Bill Carson
Sandro Scarchilli - Chico: Tuco'nun adamı. Sarışın tarafından öldürülmüştür.
Benito Stefanelli - Melekgöz'ün adamı
Angelo Novi - Rahip
Antonio Casas - Stevens
İzmir Borsa Sarayı

| --- | --- |


Genel bilgiler
Mimari tarz: Birinci Ulusal Mimarlık Akımı
Konum: İzmir, Türkiye
Koordinatlar: 38°25′27″K 27°07′57″D﻿ / ﻿38.42417°K 27.13250°D﻿ / 38.42417; 27.13250
Mevcut kullanan: İzmir Ticaret Borsası
Temel atma: 25 Kasım 1926
Tamamlanma: 11 Haziran 1928
Açılış: 23 Temmuz 1928
Teknik ayrıntılar
Kat sayısı: 3

İzmir Borsa Sarayı, Türkiye'nin İzmir şehrinde yer alan ve ülkenin ilk ticaret borsası olan İzmir Ticaret Borsası için 1928'de inşa edilen ve hâlâ kullanılan binadır.
Tarihçe

İzmir Ticaret Borsası, 1891'de kurulmuştu. İzmir'in işgale uğradığı 1919'a kadar bugün İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün bulunduğu binada, işgalden sonra çeşitli farklı binalarda hizmet verdi. 1926'da Borsa Reisi Filibelizade Ferit Bey'in önderliğinde borsa için özel bir binanın yapımı başlatıldı. Borsa Sarayı'nın temeli, belediyenin tahsis ettiği arazi üzerinde 25 Kasım 1926'da atıldı. Yapımı, İzmirli mimar Tahsin Sermet Bey ve Hüseyin Mazlum tarafından gerçekleştirildi. Birinci Ulusal Mimarlık Akımı'nın özelliklerini yansıtan bir yapı inşa edildi. İnşaat 11 Haziran 1928'de tamamlandı. Bina tamamlandığında kapısı üstüne eski harflerle (o günkü alfabeyle) "Borsa Sarayı 1928" yazan bir kitabe yerleştirildi. İstanbul'da heykeltıraş Azizzade Mustafa'ya Gazi Mustafa Kemal Paşa'nın mermerden bir büstü yaptırıldı ve binanın girişine yerleştirildi. Açılış, 23 Temmuz 1928'de gerçekleşti. İkinci Meşrutiyet'in ilanının yıl dönümü olması nedeniyle 23 Temmuz tarihi özellikle seçilmişti.
Mimari

Neoklasik tarzda inşa edilen bina, üç katlıdır. Binanın bir kısmında bodrum da mevcuttur. Binanın çatısında bir büyük, iki küçük kubbe vardır. Giriş holü mermerle kaplıdır ve üçlü merdivene açılır.
İvane Mhargrdzeli

| İvane Mhargrdzeli |
| --- | --- |
Ölüm: 1227
Meslek: siyasetçi
Akraba(lar): Sargis Zakaryan (baba) Avag Zakaryan (oğlu) Tamta Mhargrdzeli (kızı)

İvane I. Mhargrdzeli (Gürcüce: ივანე მხარგრძელი, Ermenice: Իվանէ Զաքարեան) Gürcü kraliçe Tamara'nın sarayının mensubu ve komutandır.
Biyografi

Amirspasalar Sargis Zakaryan'ın oğludur. Gürcü kaynaklar ona İvane Mhargrdzeli şeklinde hitap ederken Ermeni yazarlar İvane Zakaryan ismini kullanmaktadır. Dahası, Eastmond ve La Porte'a göre, Mhargrdzeli Orta Çağ kaynaklarında ve binalardaki yazıtlarda bulunurken, Zakaryan daha sonraki Ermeni tarihçiliğinde ortaya çıkıyor. La Porte'a göre Zakaryan ismi Vardan Areveltsi dönemine kadar eski bir zamana dayansa da isim ne İvane ne de Zakaria yazıtlarında kullanılmaz. Binalar üzerindeki Orta Çağ yazıtlarında, aile üyelerinin kendilerine Mhargrdzeli olarak hitap ettikleri gözlemlenmektedir.
La Porte'a göre Mhargrdzeli ailesinin kökenine ilişkin en yaygın kanı, İvane ve Tamta'nın çağdaşları on üçüncü yüzyıl tarihçileri Kirakos Gandzaketsi ve Vardan Areveltsi'nin talimatlarına dayanmaktadır. Bu bilgilere göre İvane ve Zakaria kardeşler Kürt kökenliydi. Ailenin Kürt kökenli olduğu birçok bilim insanı tarafından kabul edilmiştir. Vladimir Minorski de bu kanıya bağlı kaldı. Hovsep Orbeli'ye göre de Mhargrdzeli-Zakaryan ailesi muhtemelen Kürt kökenliydi.
Laşa Giorgi'nin öğretmenliğini yapan İvane daha sonra Atabeg unvanını aldı. O zamandan beri atabeg, Gürcistan kraliyet sarayında önemli bir unvan haline geldi.
Yuri Andreyeviç'in (1191) önderliğindeki ayaklanmanın bastırılmasından sonra İvane, Yuri'nin müttefiki Vardan Dadiani'nin kalelerini ele geçirdi. İvane, 1195'te Şamhor Muharebesi'ne ve 1203'te Basian Muharebesi'ne katıldı. Garni Muharebesi'nde (1225) Ermeni-Gürcü ordusunu komuta etti.
13. yüzyılda bir yazar olan Kirakos Gandzaketsi'ye göre İvane öldükten sonra "Pğindzavank'ta kendi kurduğu kilisenin girişine gömüldü".
İstanbul Ticaret Üniversitesi Eminönü Kampüsü

| İstanbul Ticaret Üniversitesi Eminönü Kampüsü |
| --- | --- |

İşlev: Enstitüler, Merkezler, Yüksek lisans dersleri, Rektörlük
Adres: Ragıp Gümüşpala Caddesi, No: 84, Eminönü 34378, İstanbul 41°01′08″N 28°58′01″E﻿ / ﻿41.01884°K 28.96681°D﻿ / 41.01884; 28.96681
g t 
İstanbul Ticaret Üniversitesi Eminönü Kampüsü, İstanbul Ticaret Üniversitesi'nin merkez kampüsüdür. Kampüs, Galata Köprüsü, İstanbul Boğazı, Süleymaniye Camii, Kapalıçarşı ve Mısır Çarşısı'nın kesişim noktasında yer almaktadır.
Tarih

Eminönü'nde Haliç'in kıyısında yer alan kampüs, İstanbul Ticaret Odası'nın eski yerleşimi olduğu halde 2001 yılında üniversiteye hediye edilmiş ve üniversite ilk defa burada eğitime başlamıştır. Hukuk Fakültesi 2013 yılınca Sütlüce Kampüsü'ne taşınana kadar uzun yıllar boyunca burada eğitim yapmıştır.
İşlev

Hukuk Fakültesi'nin taşınmasının ardından ağırlıklı olarak yüksek lisans derslerinin yapılmaya başlandığı kampüs, Rektörlüğe de ev sahipliği yapmakta ve bir TOEFL Merkezi barındırmaktadır.
Bülent Tarcan

Bülent Tarcan (23 Ağustos 1914, İstanbul – 16 Şubat 1991, İstanbul), Türk besteci, tıp doktorudur.
Hem tıp mesleğini hem de müzisyenliği bir arada yürütmüş  olan Bülent Tarcan, Türkiye'de modern beyin cerrahisinin kurucularındandır ve çağdaş Türk müziğinin Türk Beşleri’nden sonraki  ilk kuşak bestecilerinden birisidir. 3 numaralı suit, Deli Dumrul Bale müziği, Masallar adlı senfonik şiir önemli eserlerindendir.
Müzikolog ve piyanist Haluk Tarcan ile mimar Ercüment Rıza Tarcan'ın ağabeyi, Türkiye Millî Olimpiyat Komitesi’nin kurucusu Selim Sırrı Tarcan’ın yeğeni, piyanist Hülya Tarcan’ın babasıdır.
Prof. Dr. Bülent Tarcan
Yaşamı

1914 yılında İstanbul’da dünyaya geldi. Askerî  hekim  olan babası Rıza Tarcan’ın  görevleri nedeniyle Türkiye’nin değişik yerlerinde geçen çocukluğu sırasında müzik yeteneği ortaya çıktı. Müzik öğrenimine Urfa’da amatör bir öğretmenden keman dersleri alarak başladı. İlk beste denemelerine ortaokul yıllarında başladı.
1931-1939 arasında İstanbul Tıp Fakültesi’nde tıp öğrenimi gördü. Bu arada Karl Berger’den keman dersleri aldı. Tıp öğrenimine devam ederken 1932 yılında aynı üniversiteye bağlı Devlet Konservatuvarı’nın kompozisyon bölümüne girdi ve Cemal Reşit Rey ile Seyfeddin Asal 'nın öğrencisi oldu. 1934’te Adnan Saygun ile tanıştı ve onun sanat anlayışından etkilendi. İlk yapıtlarını konservatuvardaki öğrencilik yıllarında veren sanatçı, bunları yapıt listesinin dışında bırakmıştır.
1939 yılında Tıp Fakültesi’ni bitiren Tarcan, Anatomi Enstitüsü’nde asistan oldu; 1944’te başasistanlığa yükseldi. 1943-1945 yıllarında Kadıköy Halkevi’nde orkestra yönetti. 1948’de anatomi dalında doçent olduktan sonra cerrahi konusunda uzmanlaşmak üzere Londra’ya gitti. 1950-51 yılları arasında London Hospital’da görev yaptı. Tıp çalışmalarına ağırlık verdiği bu dönemde bestecilik yönünü kendi kendine geliştirmeye uğraştı.
Yapı Kredi Bankası’nın 1954’te açtığı bir beste yarışmasında yazdığı piyano suiti ile birinci olmasından sonra tıp ve müziği bir arada yürütmeye başladı. Leslie Oliver’dan çeviri “Nöroşürjinin Esasları” (1954) ve kendi eseri olan “Ağrı Cerrahisi” (1956) adlı kitapları yayımlayarak Türkiye’de ilk nöroşirurji kitaplarını yayımlayanlardan birisi oldu. Çapa Hastanesi’nde nöroşirurji kürsüsünü kurdu. 1960 yılında tıp alanında profesör oldu, 1984 yılında emekliye ayrıldı.
Emekliliğinde İstanbul Üniversitesi Mimar Sinan Konservatuvarı’nda kompozisyon dersleri verdi.
İlk evliliğini piyanist Necla Tiner ile yapan Bülent Tarcan’ın bu evlilikten Hülya adında bir kızı vardır.
Yaşamı, Evin İlyasoğlu tarafından "Bir Hekimin Senfonik Öyküsü" (2006) adıyla kitaplaştırmıştır.
Eserleri > Bale, Şan ve Orkestra  Eserleri

“Sakarya”, soprano, koro ve orkestra için kantat, 1983.
“Ölümsüz Mimar Sinan”, bariton solo, anlatıcı ve orkestra, 1986
“Hançerli Hanım”, bale için, 1965.
“Deli Dumrul”, bale için, 1977.
“12 Eylül Marşı”, bando için, 1981.
Eserleri > Orkestra Eserleri

“Bale Suiti”, (1. suit), 1954.
“2. Suit”, piyano suitinin orkestraya uyarlanmış biçimi, 1959.
“3. Suit”, 1967.
“Deli Dumrul” (aynı zamanda konser suitidir), 1977.
“Orkestra Çeşitlemeleri”, ikili orkestra için, 1972.
“Birinci Suit” (“Rüya” bölümünün eklenmesiyle), 1986.
Eserleri > Konçerto ve Oda Müziği Eserleri

“Keman Konçertosu”, 1986.
“Piyano Konçertosu”, 1979 – 1980.
“Sonat”, keman ve piyano için, 1937.
“Sonat”, keman ve piyano için, 1944 – 1945.
“Introduction, Passacaglia ve füg”, keman ve viyolonsel için, 1961.
“Obualı Dörtlü”, obua, keman, viyola ve viyolonsel için, 1968.
“Sirto”, keman ve piyano için, 1980.
Eserleri > Şan ve Piyano, Koro, Piyano Eserleri

“Üç Türk Parçası”, bariton ve piyano için.
“On Türkü”, koro için, 1964.
“Demirkapı Marşı”, koro için, 1941.
“Konser Marşı”, koro için.
“Suit”, piyano için, 1956.
“On Türk Parçası”, piyano için, 1966.
“ Parafraz”, piyano için, 1986.