Orta Çağ Hristiyanlarının Muhammed'e bakış açısı
İleri Orta Çağ > İlahi Komedya

Dante Alighieri'nin eseri olan İlahi Komedya'nın ilk bölümü Inferno'da Muhammed, sahtekarlık yapanlar için tasarlanmış cehennemin sekizinci dairesi olan Malebolge'deki dokuzuncu bolgiaya (hendek) yerleştirilir. Dante'ye göre, özellikle nifak ve ayrılık tohumları ekenler buraya yerleştirilmiştir. Muhammed burada ikiye bölünmüş, bağırsakları dışarı sarkmış bir şekilde sapkın bir statüye sahip olarak tasvir ediliyor (28. Kanto):
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Daha önce dibi delik, tahtası eksik hiçbir fıçı, benim gördüğüm, tepesinden tırnağına bağrı deşik biri gibi (Muhammed) parçalanmış olamazdı. Bacakları arasından sarkıyordu bağırsakları; bok yapan murdar keseyle (mide) birlikte iç organları ortadaydı. Onu görmek için olanca dikkatimi verince, bana baktı, göğsünü açtı elleriyle, “Bak nasıl paralıyorum kendimi, Bak Muhammed de nasıl sakat edildi! Önümde ağlayarak giden de Ali, çenesinden tepesine kadar yüzü kesili." | „ |

Bu sahne, İlahi Komedya'nın illüstrasyonlarında sıklıkla gösterilmektedir: Muhammed, Bologna'daki San Petronio Bazilikası'nda, Salvador Dalí, Auguste Rodin, William Blake ve Gustave Doré'nin sanat eserlerinin yanı sıra Giovanni da Modena'nın 15. yüzyıldan kalma bir Son Yargı freskinde ve Dante'den esinlenen bir çizimde temsil edilmektedir.
Dante, Muhammed tasvirinde Orta Çağ Hristiyan görüşlerinden ve Muhammed hakkındaki yanlış kanılardan ilham alır. Tarihçi Karla Mallette'nin belirttiği gibi, "Orta Çağ Hristiyanları Muhammed'i açıkça teatral (dramatik) bir karakter olarak görüyorlardı." Muhammed'e karşı ileri sürülen yaygın iddialardan biri, onun hırsını ve şehvetini tatmin etmek için yanlış olduğunu bildiği dini öğretileri yayan bir sahtekar olduğuydu.
Kültür eleştirmeni ve yazar Edward Said, Oryantalizm'de Dante'nin Muhammed tasviriyle ilgili şunları yazdı:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Doğu hakkındaki empirik veriler […] çok az öneme sahiptir [yani Dante'nin eserinde]; önemli ve belirleyici olan şey hiçbir şekilde profesyonel bilim adamlarının elinde değildir; bundan daha ziyade Batı'da Doğu hakkında düşünen herkesin ortak mülkiyetidir […]. […] Dante'nin Infernoda yapmaya çalıştığı şey, […] Doğu'yu yabancı olarak karakterize etmek ve onu şematik olarak seyircisi, yöneticisi ve izleyicisi olan bir tiyatro sahnesine dahil etmektir. Aktörler […] yalnızca Avrupa içindir. Batılılarla Doğulular arasındaki yalpalamanın nedeni budur; Muhammed her zaman sahtekardır (çünkü İsa'ya benziyormuş gibi davranır) ve her zaman Doğuludur (çünkü bazı açılardan İsa'ya "benzer" olmasına rağmen sonuçta ona benzemez). | „ |

Dante'nin Muhammed'i Inferno 28'deki temsili genellikle Dante'nin Müslümanlara yönelik küçümsemesini açığa vurduğu şeklinde yorumlanır. Ancak Dante'nin İslam'la ilişkisi burada bahsedildiğinden daha karmaşık. Dante, sekizinci ve dokuzuncu Haçlı Seferleri sırasında yaşamıştı ve Müslüman Hafsîler'e, yani bir Orta Çağ eyaleti olan İfrikiye'yi (Afrika'nın kuzeyinde bir bölge) yöneten Sünni Müslümanlara karşı savaşın doğru olduğu fikri etrafında büyümüştü. Etrafının İslam karşıtı söylemlerle kuşatılmış olması ve Müslümanları genel düşman olarak görmesi şaşırtıcı değil. Örneğin, O, Paradiso'nun Mars cennetindeki büyük-büyük-büyükbabası Cacciaguida'yı yazarken haçlılara olan hayranlığını gösteriyor. Ancak bu anlatı, Dante'nin Inferno 4'te bazı Müslümanlara, özellikle de İbn Rüşd, İbn Sina ve Selahaddin'e olan entelektüel hayranlığı nedeniyle karmaşık hale geliyor.