stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İletişim Yayınları

İletişim Yayınları logosu
İletişim Yayınları, 12 Eylül 1980 darbesi askeri yönetimi yerini sivil partilere bıraktığı süreçte oluşmuş olan bir yayınevidir. Kolektif bir ürün olarak şekillenmiş olsa da kurucusu ve mimarı Murat Belge olarak bilinir. Kuruluş sürecinin de etkileri sonucu, yayınevi muhalif isimler tarafından "demokratikleşme sorunu"na yönelik bir ilgiyle kuruldu. Bu nedenle, gazetecilik eksenli faaliyetlerle yayınevi hayatına başlamış ve bir dergi ekseninde (IMBA Ekonomi Bülteni) faaliyet yürütmüştür. Daha sonra, 1984 yılında önce onbeşgünlük ardından da haftalık yayımlanan bir dergi (Yeni Gündem) olarak faaliyet yürütülmüştür. Yayınevi faaliyeti birçok dergi ile (Tarih ve Toplum'un da aralarında bulunduğu) devam ettirildi.
İletişim Yayınları, 1988'de Oğlak Dönencesi ve Sudaki İz kitaplarına yönelik sansür kararına karşı ortak bildiriye imza atmıştır. Aynı yıl içerisinde daha çok ansiklopedilere ve kitaplara yönelmiştir. Bu ansiklopediler arasında; Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi, Tanzimat’tan Cumhuriyete Türkiye Ansiklopedisi, Sosyalizm ve Toplumsal Mücadeleler Ansiklopedisi, Modern Türkiye’de Siyasî Düşünce (7 cilt), Atlaslı Büyük Uygarlıklar Ansiklopedisi sayılabilir.
1990'dan itibaren "Cep üniversitesi" adıyla bir dizi kaynak kitap çıkarıldı. Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun tüm yapıtlarının yayınlanmasının yanı sıra, Cemil Meriç, Şerif Mardin ve Oğuz Atay gibi isimlerin seri halinde kitapları yayınlandı. İnceleme-Araştırma dizisi hem içerden hem dışarıdan birçok önemli ismin kitaplarını yayınlandı. Jürgen Habermas, Cornelius Castoriadis, Hannah Arendt ve Çağdaş Dünya Edebiyatı başlığında Virginia Woolf, William Faulkner, Jorge Luis Borges, Nabokov gibi isimler; Klasikler'den Dostoyevski ve Tolstoy gibi isimlerin kitapları basıldı. Orhan Pamuk ve İhsan Oktay Anar gibi Türk yazarların da yayıncısıdır.
Basılacak kitapların editoryal bir çalışmayla değerlendirildiği belirtilmektedir. Yayınevi 1990 sonrası iyice oturan yayın anlayışıyla Kürt Sorunu, Milliyetçilik, Popüler Kültür, Modernleşme, Şehirler/Geziler, Edebiyat eleştirisi ve Kuramlar, Futbol, Çocuk kütüphanesi gibi birçok alt kategoride kitap basmakta ve yayınlamaktadır.
Yayınevi, 2005 yılında uzun süredir tüm kitaplarını yayınlamakta olduğu yazar Nihat Genç'in Bilgi Üniversitesi, Sabancı Üniversitesi ve Boğaziçi Üniversitesi tarafından organize edilen ‘İmparatorluğun Çöküş Döneminde Osmanlı Ermenileri' başlıklı konferansı eleştiren bir yazı yazması üzerine yazar ile ilişkilerini kesme ve kitaplarını yayınlamama kararı alması ile gündeme gelmiş ve bu durum eleştirilere sebep olmuştur.
Yayınevi, Şubat 2020'de Cağaloğlu'ndaki merkezini Şişli'ye taşıdı.
Çinaran şehristanı

| Çenaran şehristanı شهرستان چناران |
| --- | --- |
Ülke:  İran
Eyalet: Razavi Horasan
Merkez: Çenaran
Nüfus2006 yılında
 • Toplam: 108.553
Zaman dilimi: UTC+03.30 (IRST)
 • Yaz (YSU): UTC+04.30 (IRST)
Çenaran şehristanı (Farsça: شهرستان چناران), İran'nde Razavi Horasan Eyaleti'nin 25 şehristanından birisidir.
İdari olarak 2 bahşa ayrılmıştır:
Çenaran merkezî bahşı
Golbahar bahşı
Şehristanın 2006 yılı toplam nüfusu 108.533, yönetim merkezi şehristana adını veren Çenaran şehridir.
| g t İran'ın eyaletleri |
| --- | --- | --- |
|  Batı Azerbaycan  Buşehr  Çaharmahal ve Bahtiyari  Doğu Azerbaycan  Elburz  Erdebil  Fars  Gilan  Gülistan  Güney Horasan  Hemedan  Huzistan  Hürmüzgan  İlam  İsfahan  Kazvin  Kirman  Kirmanşah  Kohgiluye ve Buyer Ahmed  Kum  Kuzey Horasan  Kürdistan  Luristan  Mazenderan  Merkezi  Razavi Horasan  Simnan  Sistan ve Belucistan  Tahran  Yezd  Zencan  |  Batı Azerbaycan  Buşehr  Çaharmahal ve Bahtiyari  Doğu Azerbaycan  Elburz  Erdebil  Fars  Gilan  Gülistan  Güney Horasan  Hemedan  Huzistan  Hürmüzgan  İlam  İsfahan  Kazvin  Kirman  Kirmanşah  Kohgiluye ve Buyer Ahmed  Kum  Kuzey Horasan  Kürdistan  Luristan  Mazenderan  Merkezi  Razavi Horasan  Simnan  Sistan ve Belucistan  Tahran  Yezd  Zencan  |  |
Çinaran

| Çenaran چناران |
| --- | --- |
Ülke:  İran
Eyalet: Razavi Horasan Eyaleti
Şehristan: Çenaran şehristanı
Bahş: Çenaran merkezi bahşı
Rakım: 1184 m
Nüfus (2006)
 • Toplam: 41.735
Zaman dilimi: UTC+03.30 (IRST)
 • Yaz (YSU): UTC+04.30 (IRST)
Çenaran (Farsça: چناران), İran'ın Razavi Horasan Eyaleti'nde şehir.
Eyaletin Çenaran şehristanı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmî nüfusu 41.735'dir.
Çalışma süresi

Çalışma süresi, bireyin ücretli emeği için harcadığı zaman aralığıdır. Ev işleri, çocuk veya evcil hayvanların bakımı gibi ücretsiz emek, çalışma haftasının parçası bağlamında düşünülmez.
Nice ülkede çalışma haftası; günlük en az dinlenme süresi, yıllık tatiller ve her hafta başına maksimum çalışma saati sayısı gibi yasayla düzenlidir. Çalışma süresi, kişiler arasında değişkenlik gösterir; genellikle ekonomik koşullar, lokasyon, kültür, yaşam tarzı seçimi ve bireyin geçim kaynağının kârlılığına bağlıdır.
Standart çalışma saati; çalışma süresini saatlik, günlük, haftalık, aylık veya yıllık bağlamda sınırlı kılan mevzuatı belirtir. İşçinin fazla çalışmasının gerektiği durumlarda işverenin yasada istendiği gibi fazla mesai ödemesi gerekecektir. Maksimum çalışma saati, bir çalışanın maksimum çalışabileceği saat toplamını belirtir. Çalışan, maksimum çalışma saatlerini düzenleyen yasanın belirttiği saatin üzerinde çalışamaz.
George Reisman

| George Gerald Reisman |
| --- | --- |

Doğum: 13 Ocak 1937 (87 yaşında) New York, ABD
Milliyet: Amerikalı
Tür: Ekonomi
Konu: Kârın önceliği, kârın net tüketim teorisi, Avusturya ve Klasik İktisadın entegrasyonu.
Edebî akım: Nesnelcilik Avusturya Okulu
  Etkilendikleri Adam Smith David Ricardo James Mill John Stuart Mill Carl Menger Eugen von Böhm-Bawerk Ludwig von Mises Ayn Rand Frédéric Bastiat Henry Hazlitt 

George Gerald Reisman /ˈriːsmən/ d. 13 Ocak 1937), Amerikalı bir ekonomist. Pepperdine Üniversitesi 'ndeFahri Ekonomi Profesörüdür ve hem FA Hayek hem de Henry Hazlitt tarafından övülen The Government Against the Economy (1979) ve Capitalism: A Treatise on Economics (1996) adlı kitapların yazarıdır. Serbest piyasa veya bırakınız yapsınlar kapitalizminin savunucusu olarak bilinir.
Biyografi

Reisman New York'ta doğdu ve 1957'de Columbia College'dan mezun oldu. Doktora derecesini New York Üniversitesi'den Avusturyalı eski ekonomist Ludwig von Mises yönetiminde, yine Mises'in, The Epistemological Problems of Economics adlı metodolojik çalışmasını Almanca orijinalinden İngilizceye çevirerek aldı.
1980'lerde, eşi psikolog Edith Packer ile birlikte, ilki San Diego California Üniversitesi'nde olmak üzere çeşitli konferanslar ve seminerler düzenleyen Jefferson Felsefe, Ekonomi ve Psikoloji Okulu'nun etkinliklerini düzenledi. Öğretim görevlileri arasında Kanada asıllı Amerikalı filozof Leonard Peikoff, Macar asıllı Amerikalı teorik fizikçi Edward Teller, Çek asıllı elektrik mühendisliği profesörü Petr Beckmann, Almanya doğumlu bir Amerikan Avusturya Okulu ekonomisti Hans Sennholz, hukuk profesörü Bernard Siegan, Sosyolog Anne Wortham, Amerikalı ekonomi ve ticaret tarihçisi Robert Hessen, Amerikalı filozof Allan Gotthelf, Amerikalı filozof David Kelley, Kanadalı entelektüel tarihçi John Ridpath, Amerikalı filozof Harry Binswanger, Amerikalı psikolog Edwin Locke, Amerikalı ekonomist, yorumcu ve akademisyen Walter E. Williams, Sanat tarihçisi Mary Ann Sures, Amerikalı filozof Andrew Bernstein ve Amerikalı gazeteci Peter Schwartz gibi isimler bulunuyordu. Bu konferansların katılımcıları arasına daha sonraki zamanlarda Tara Smith ve Lindsay Perigo gibi Objektivist yazarlar da eklenir.
Reisman, düşünceleri ve çalışmaları üzerindeki etkiyi esasen akıl hocası Mises'den almıştı ancak en az onun kadar büyük olarak tanımladığı Ayn Rand'ın da öğrencisiydi.
Üner Ulutuğ

| Üner Ulutuğ |
| --- | --- |
Doğum: 1938 Lefkoşa
Ölüm: 2 Temmuz 1978
Defin yeri: Lefkoşa Mezarlığı
Milliyet: Kıbrıs Türkü
Eğitim: Ankara Devlet Tiyatrosu
Meslek: Tiyatrocu
Tanınma nedeni: İlk Sahne'nin kurucusu

Üner Ulutuğ (d. 1938, Lefkoşa - 2 Temmuz 1978), Kıbrıslı tiyatro sanatçısı ve yönetmeni. İlk Sahne'nin kurucularındandır.
Hayatı

Lefkoşa'da, 1938 yılında doğdu. Henüz 16 yaşında iken babası ile birlikte İngiltere'ye göç etti. Burada uzun süre kalayıp bir yıl gibi bir süre sonra Kıbrıs'a geri döndü. Kıbrıs Elektrik İdaresi'nde memur olarak çalışmaya başladı. 1950'li yılların sonunda arkadaşlarıyla kurduğu Kıbrıs Türk Kültür Derneği'nde etkin bir şekilde çalışır.
Ankara Devlet Konservatuvarının tiyatro bölümünü kazanan Ulutuğ, Elektrik İdaresi'ndeki görevinden ayrılıp Ankara'ya gitti. 1962'de eğitimini tamamlayıp Kıbrıs'a döndü. Adaya dönüşünün ardından Kıbrıs Radyo Yayın Korporasyonu’nda programcı olarak çalışmaya başladı. Bu süreçte radyo skeçleri sergiledi. Şubat 1963'te Kıbrıslı Türklerin ilk profesyonel özel tiyatro topluluğunu teşkil eden İlk Sahne'nin kuruculuğuna öncülük etti.
Adada çatışmalar başlayınca Rum tarafında kalan Kıbrıs Radyo Yayın Korporasyonu'ndaki görevinden ayrılmak zorunda kaldı. Türk tarafında radyo çalışmalarına devam eder ve Bayrak Radyosu'nun kurulmasında ve çalışmasında rol aldı. BRT'nin kuruluşundan sonra, Bayrak Radyosu'nda spiker olarak görev yapar. Aynı dönemde "Arkası Yarın" adlı bir programın da yönetmenliğini üstlendi.
Daha sonra Kenan Coyğun'un talimatı ile İlk Sahne'yi Devlet Tiyatrosu'na dönüştürerek Kıbrıs Türk Devlet Tiyatroları'nın kuruluşunu tamamladılar. 1965-68 yılları arasında o dönemki ismiyle Kıbrıs Türk Tiyatrosu İlk Sahne'nin kurucu müdürlüğünü yaptı. Ayla Haşmet, Hilmi Özen gibi tiyatro mezunu isimlerle birlikte, kendilerine ayrılan Atatürk İlkokulu'nda oyunlarını sergilemeye başladılar. Bu dönemde, yılda en az üç oyun sergilemeye çalıştılar, Ulutuğ bunların yaklaşık yirmisinde aktör ve yönetmen olarak görev yaptı. 1975'te muhtelif anlaşmazlıklar sonrasında tiyatrodan istifa etti.
Ulutuğ, tiyatronun yanı sıra şiir, hikâye gibi alanlarda da eserler verdi. Yazdığı hikâyeleri ile ödüller kazandı.
Ulutuğ, 2 Temmuz 1978’de Londra'da öldü.
Tiyatro yazarlığı

1963-74 dönemi arasında Kıbrıs Türk tiyatrosuna hakim olan milliyetçi (Hüseyin Ezilmez'in tabiriyle "hamasi/destanî") tiyatro yazınının Ezilmez'e göre "en önemli temsilcisi"dir. Ulusal çizgide yazdığı oyunlar, Kıbrıs Türk yönetiminin yazdığı ulusal oyun yazma yarışmalarında dereceye girdi ve iki kitapta toplandı: Kıbrıs Türk Ulusal Radyo ve Sahne Oyunları (1973) ve Kıbrıs Türk Ulusal Sahne Oyunları (1974). Bu oyunlar gerek 1963-74 döneminde, gerekse Kıbrıs Harekâtı sonrasında profesyonel ve amatör topluluklarca sahnelendi. Bunun yanı sıra Bayrak Radyosu ve BRT için yazdığı, radyo ve televizyonda sahnelenen veya seslendirilen radyofonik oyunları ve televizyon piyesleri bulunmaktadır.
Ulutuğ'un yazdığı oyunlardaki amacı, o dönemde varoluş mücadelesi vermekte olan Kıbrıs Türk toplumuna moral-motivasyon vermek, millî tarih ve kimlik algısı doğrultusunda bir toplumsal bilinç oluşturmaktı. Oyunları yazıldığı dönemde hakim olan milliyetçi ideolojiyi yansıtır. Hüseyin Ezilmez'in değerlendirmesine göre bunlar "daha ziyade dönemin heyecanı ve hissiyatıyla kaleme alınmış, sadece yazıldığı devrin zihniyeti ile tarihe bakışının birer aynası durumunda olan, umumiyetle düşüncenin sanat endişesine galebe çaldığı" oyunlardır.
Ulutuğ'un oyunlarında merkezde her daim bir ana karakter yer alır ve oyunda ana tema olarak bu karakterin kahramanlıkları ve fedakârlıkları işlenir. Örneğin Bu Destan Bizimdir isimli 1973'te yayımlanan kitapta yer alan üç perdeli oyununda, Rum kızı Maria'yla Türk genci Ümit birbirine aşık olurlar. Maria'nın babası Türkler, Ümit'in babası Rumlar tarafından öldürülür. Evden kaçan Maria Ümit'i görmek istese de, Ümit aralarına vatanın girdiğini söyleyip artık onu sevmediğini belirtir. Sonrasında Türk Mukavemet Teşkilatı tarafından görevlendirilen Ümit, casusluk maksadıyla Rum tarafına geçer, Türk tarafındaki herkes Ümit'in aşkı yüzünden vatana ihanet ettiğini düşünür. Rum erleri tarafından yakalanıp işkence edilen Ümit, önce Maria tarafından organize ettiği bir planla kurtarılır, sonrasında yaralı hâlde kuzeye geçerken Maria'nın kendisiyle gelmesine izin vermez. Ümit istihbarat bilgilerini aktarıp hayatını kaybeder.
Yönettiği oyunlar

Yönettiği oyunlar şöyledir;
Kör (1963)
Cepheden Piknik (1963)
Pusuda (1963)
Duvarların Ötesi (1963)
Erkek Güzeli (1965)
İnsansızlar (1966)
Yarın Cumartesi (1967)
Sürünün Beyaz Kuzusu (1967)
Mavi Tilki (1967)
Deli İbrahim (1973)
Çoha

Şeyh Şamil'in giydiği bir çoha
Çoha (Gürcüce: ჩოხა chokha ya da Gürcüce: ტალავარი t'alavari; Abhazca: акәымжәы; Adigece: цые; Farsça: چوقا; Ermenice: չուխայ; Azerice: çuxa; Çeçence: чокхиб; Kabardeyce: цей; Lezgice: чуха; Osetçe: цухъхъа; Rusça: черкеска; Ukraynaca: черкеска), ayrıca Çerkeska olarak bilinir, geleneksel olarak Kafkasya halklarının giydiği yüksek boyunlu yün kabandır. Genellikle bir erkek giysisi olan çoha, 2020'de Gürcistan'ın maddi olmayan kültürel mirasları listesine seçilmiştir.
Tarihi

Çoha, 9. yüzyıldan 1920'lere kadar Gürcüler arasında yaygın olarak giyilmiştir. Gürcistan'da halen daha milli gurur sembolü kabul edilen çoha, Gürcü erkekler tarafından düğünlerde ve resmî görevlerde sıklıkla giyilmektedir. Gürcülerin bin yıl boyunca giydiği çoha, Sovyet yönetimi sırasında nadiren giyilmiştir. Bununla beraber birçok Gürcü, Sovyet işgaline karşı direnişi simgelediğini düşündüğü için günümüzde çoha giymektedir.
Eski Gürcistan Cumhurbaşkanı Miheil Saakaşvili, yurtdışında çalışan üst düzey Gürcü yetkililere resmi toplantılarda çoha başta olmak üzere geleneksel Gürcü giysilerini giymelerini istemiştir.
Türleri

Bugüne kadar giyilmiş dört tür çoha vardır: Kartli-Kaheti çohası (Doğu Gürcistan'da giyilir), Hevsureti çohası (Gürcistan'ın Mtsheta -Mtianeti eyaletinde giyilir), Acara çohası (Acara ve Guria gibi Batı Gürcistan eyaletlerinde giyilir. Ayrıca eskiden Lazların yaşadığı bölgelerde de giyilirdi) ve Kafkasya'nın her yerinden giyilen standart Kafkas çohası. Acara çohası dışındaki çohalar 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında halen daha kullanılmaktaydı.
Kafkas çohasının kökeni, Gürcistan'ın dağlık Kafkasya bölgesine dayanmaktadır. Çoha kelimesi Gürcüceye Farsçadan geçmiştir. Bu giysi giyilmeye başlandığı zamanlarda  talavari olarak adlandırılıyordu, ancak Pers istilalarıyla beraber Farsçada "kumaştan yapılmış kıyafet" anlamına gelen çoha kelimesi yaygınlaşmıştır. Ruslar ve Ukraynalılar, bu kıyafete "Çerkesya'dan" anlamına gelen cherkeska adını vermiştir. Zamanla Kuban Kazakları da bu kıyafeti giymeye başlamıştır. Çerkes dillerinde, bu kıyafete 'binici kıyafeti' anlamına gelen shwakh-tsia denmektedir. Ayrıca kısaca tsia (kumaştan) ve tfa (size uyan kıyafet) sözcükleri de bu kıyafeti tanımlamak için kullanılmaktadır.
Gürcistan'da siyah çoha, seçkin generaller, savaş kahramanları ve ünlü şairlere verilen Çohosani Nişanı sahipleri tarafından giyilir.
Kalın kumaştan dikilen çohaların alt kısmı parlaktır. Kafkasya'nın bazı bölgelerinde kadın çohaları da vardır.
Türleri > Hevsureti çohası

Hevsureti çohası, Büyük Kafkas Dağları'na sınırı bulunan Hevsureti bölgesinde giyilirdi. Hevsureti çohası, Orta Çağda giyilmiş çohalara en yakın çoha türü olarak kabul edilir. Yamuk şekilli olan Hevsureti çohaları genellikle kısadır. Çohanın ön tarafı süslemelerle bezenmiş, bele uzanan yan kesimlerde ise yırtmaçlar vardır. Hevsureti çohası haç ve ikonalardan oluşan zengin süslemelere sahiptir.
Türleri > Kartli-Kaheti çohası

Kartli-Kaheti çohası, Hevsureti çohasından daha uzundur ve göğüs bölgesinde üçgenimsi boşluklar bulunmaktadır. Bu boşluklardan arhaluhi adı verilen iç bez gözükmektedir. Göğüs boşluklarının her iki tarafında da gazyrs (yerel olarak masri denir) bulunmaktadır. Kıyafetin alt kısmının yanlarında yırtmaçlar vardır. Bu çoha türü kemer kullanmadan giyilebilir. Genellikle siyah, koyu kırmızı veya mavi olan Kartli-Kaheti çohasının kolları uzundur.
Resmi toplantı ve müzik performanslarında en çok tercih edilen çoha türüdür.
Türleri > Standart Kafkas çohası

Standart Kafkas çohası, Kartl-Kaheti çohasına benzemektedir. Çoğu durumda, gövde bölümünde farklı süslemeler yer almaktadır. Bu tür çohalar, gümüş parçalarla süslenmiş siyah deri kemerlerle giyilir. Genellikle Kartl-Kaheti çohasının daha uzun bir versiyonudur.
Standart Kafkas çohası genellikle siyah, gri, beyaz, mavi, kırmızı veya kahverengi kumaştan yapılır. Azeri halk müziği türü olan muğam sanatçıları da bu  çoha türünü giymektedir. Geleneksel olarak giyen kişinin yaşına bağlı olarak çohanın rengi de değişiklik gösterir.
Standart Kafkas çohası, genellikle hancali hançeri, çohanın altına giyilen akhalukhi tişörtü, kabalahi ve nabdis kudi (kürkten yapışmış uzun şapka) ile beraber giyilir.
Gürcü Kralı II. Luarsab, çoha giyerken tasvir edilmiş
Gürcistan Cumhurbaşkanı Salome Zurabişvili (sağda) İmparator Naruhito'nun tahta çıkma töreni sırasında beyaz Çoha giyen Gürcistan Japonya büyükelçisinin yanında dururken.
Çoha giyen Çerkesler
Hevsureti çohaları
Kartli-Kaheti çohası giymiş Gürcü süvariler
Çanakçı, Serik

| Çanakçı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Antalya'nın Türkiye'deki konumu
Koordinatlar: 37°N 31°E﻿ / ﻿37°K 31°D﻿ / 37; 31
Ülke:  Türkiye
İl: Antalya
İlçe: Serik
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 466
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0242
İl plaka kodu: 07
Posta kodu: 07500
Resmî site 
Çanakçı, Antalya ilinin Serik ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Antalya il merkezine 40 km, Serik ilçesine 11 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 466    
1997: 181
| g t Serik mahalleleri |
| --- | --- |
 Abdurrahmanlar  Akbaş  Akçaalan  Akçapınar  Alacami  Aşağıçatma  Aşağıkocayatak  Aşağıoba  Belek  Belkıs  Belpınar  Berendi  Bilginler  Boğazkent  Bozdoğan  Bucakköy  Burmahancı  Büğüş  Cumalı  Cumhuriyet  Çakallık  Çanakçı  Çandır  Çatallar  Demirciler  Deniztepesi  Dikmen  Dorumlar  Eminceler  Eskiyürük  Etler  Gebiz  Gedik  Gökçepınar  Hacıosmanlar  Hasdümen  Haskızılören  Haspınar  Kadriye  Karadayı  Karataş  Karıncalı  Kayaburnu  Kırbaş  Kozağacı  Kozan  Kökez  Kuşlar  Kürüş  Merkez  Nebiler  Orta  Pınarcık  Sarıabalı  Şatırlı  Tekke  Töngüşlü  Üründü  Yanköy  Yenimahalle  Yeşilvadi  Yeşilyurt  Yukarıçatma  Yukarıkocayatak  Yumaklar  Zırlankaya 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
Örnekleyici

AKAI MPC2000 sampler (1997)
Örnekleyici veya sampler, elektronik ve dijital bir müzik aletidir. Sentezleyiciye benzemektedir ancak filtreler ve osilatörler ile yeni sesler üretmek yerine, kaydedilmiş şarkılardan alıntılar (örneğin, beş saniyelik bas gitar riffinden bir funk şarkısından) veya diğer sesler (örn. Araba boynuzları, sirenler, okyanus dalgaları) gibi gerçek enstrüman seslerinin ses kayıtlarını kullanmaktadır (ör. Bir piyano, keman veya Trompet).
Fransa Cumhurbaşkanlarının eşleri listesi

Fransa Cumhuriyeti Cumhurbaşkanının eşi (Fransızca: L'épouse du président de la République française), Fransa Cumhuriyeti'nin başbayanına verilen gayriresmî addır.
| Resmi | Cumhurbaşkanı eşiyken kullandığı adı | Evlilik öncesi soyadı | Ömrü | Eşi olan cumhurbaşkanı | Evlilik tarihi | Dönemi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Üçüncü Cumhuriyet dönemi | Üçüncü Cumhuriyet dönemi | Üçüncü Cumhuriyet dönemi | Üçüncü Cumhuriyet dönemi | Üçüncü Cumhuriyet dönemi | Üçüncü Cumhuriyet dönemi | 1870 - 1940 |
|  | Élise Thiers | Dosne | 1818-1880 | Adolphe Thiers | 1833 | 1871-1873 |
|  | Élisabeth de Mac Mahon | de La Croix de Castries | 1834-1900 | Patrice de Mac Mahon | 1854 | 1873-1879 |
|  | Coralie Grévy | Fraisse | 1811-1893 | Jules Grévy | 1848 | 1879-1887 |
|  | Cécile Carnot | Dupont-White | 1841-1898 | Sadi Carnot | 1863 | 1887-1894 |
|  | Hélène Casimir-Perier | Perier-Vitet | 1854-1912 | Jean Casimir-Perier | 1873 | 1894-1895 |
|  | Berthe Faure | Beluot | 1842-1920 | Félix Faure | 1865 | 1895-1899 |
|  | Marie-Louise Loubet | Picard | 1849-1938 | Émile Loubet | 1869 | 1899-1906] |
|  | Jeanne Fallières | Bresson | 1849-1939 | Armand Fallières | 1868 | 1906]-1913 |
|  | Henriette Poincaré | Benucci | 1858-1943 | Raymond Poincaré | 1904 | 1913-1920 |
|  | Germaine Deschanel | Brice de Viele | 1876-1959 | Paul Deschanel | 1901 | 1920-1920 |
|  | Jeanne Millerand | Levayer | 1864-1950 | Alexandre Millerand | 1888 | 1920-1924 |
|  | Jeanne Doumergue | Gaussal | 1874-1952 | Gaston Doumergue | 1931 | 1931 |
|  | Blanche Doumer | Richel | 1856-1949 | Paul Doumer | 1878 | 1931-1932 |
|  | Marguerite Lebrun | Nivoit | 1878-1947 | Albert Lebrun | 1901 | 1932-1940 |
| Dördüncü Cumhuriyet dönemi | Dördüncü Cumhuriyet dönemi | Dördüncü Cumhuriyet dönemi | Dördüncü Cumhuriyet dönemi | Dördüncü Cumhuriyet dönemi | Dördüncü Cumhuriyet dönemi | 1946 - 1958 |
|  | Michelle Auriol | Aucouturier | 1896-1979 | Vincent Auriol | 1912 | 1947-1954 |
|  | Germaine Coty | Corblet | 1886-1955 | René Coty | 1907 | 1954-1955 |
| Beşinci Cumhuriyet dönemi | Beşinci Cumhuriyet dönemi | Beşinci Cumhuriyet dönemi | Beşinci Cumhuriyet dönemi | Beşinci Cumhuriyet dönemi | Beşinci Cumhuriyet dönemi | 1958'den beri |
|  | Yvonne de Gaulle | Vendroux | 1900-1979 | Charles de Gaulle | 1921 | 1959-1969 |
|  | Claude Pompidou | Cahour | 1912-2007 | Georges Pompidou | 1935 | 1969-1974 |
|  | Anne-Aymone Giscard d'Estaing | Sauvage de Brantes | 1933- | Valéry Giscard d'Estaing | 1952 | 1974-1981 |
|  | Danielle Mitterrand | Gouze | 1924-2011 | François Mitterrand | 1944 | 1981-1995 |
|  | Bernadette Chirac | Chodron de Courcel | 1933- | Jacques Chirac | 1956 | 1995-2007 |
|  | Cécilia Sarkozy | Ciganer-Albeniz | 1957- | Nicolas Sarkozy | 1996 | 2007 |
|  | Carla Bruni-Sarkozy | Bruni Tedeschi | 1967- | Nicolas Sarkozy | 2008 | 2008- |
Gerry Byrne (futbolcu)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Gerald Byrne
Doğum tarihi:  29 Ağustos 1938(1938-08-29)
Doğum yeri:  Liverpool, Lancashire, İngiltere
Ölüm tarihi:  28 Kasım 2015 (77 yaşında)
Ölüm yeri:  Wrexham, Galler
Mevkii:  Sol bek
Altyapı kariyeri
1953–1957:  Liverpool
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1957–1969 |  Liverpool |  274 |  (2) |
Millî takım kariyeri
| 1963–1966 |   İngiltere |  2 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Gerry Byrne (d. 29 Ağustos 1938 - ö. 28 Kasım 2015), defans pozisyonunda görev yapmış İngiliz eski millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerinin tamamını 1957 yılında başladığı Liverpool kulübünde geçirmiştir.
| g t İngiltere kadrosu  -  1966 FIFA Dünya Kupası Şampiyonu |
| --- | --- | --- |
|  1 Banks  2 Cohen  3 Wilson  4 Stiles  5 J. Charlton  6 Moore  7 Ball  8 Greaves  9 B. Charlton  10 Hurst  11 Connelly  12 Springett  13 Bonetti  14 Armfield  15 Byrne  16 Peters  17 Flowers  18 Hunter  19 Paine  20 Callaghan  21 Hunt  22 Eastham  Teknik direktör: Ramsey  |  1 Banks  2 Cohen  3 Wilson  4 Stiles  5 J. Charlton  6 Moore  7 Ball  8 Greaves  9 B. Charlton  10 Hurst  11 Connelly  12 Springett  13 Bonetti  14 Armfield  15 Byrne  16 Peters  17 Flowers  18 Hunter  19 Paine  20 Callaghan  21 Hunt  22 Eastham  Teknik direktör: Ramsey  |  |
George Riddle

| George Riddle |
| --- | --- |

Doğum: 21 Mayıs 1937 Auburn, Indiana, ABD.
Ölüm: 2 Haziran 2023 (86 yaşında) North Plainfield, New Jersey, ABD.
Milliyet: Amerikalı  ABD
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1956-2020
İşveren: Fred Miller Tiyatrosu (Milwaukee)  Sullivan Sokak Tiyatrosu (Greenwich Village) Broadway
Tanınma nedeni: The Trial of Standing Bear (1988)

George Riddle (21 Mayıs 1937, Auburn, Indiana - 2 Haziran 2023, North Plainfield, New Jersey), Amerikalı emektar aktör.