stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Simav Meslek Yüksekokulu

| Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Simav Meslek Yüksekokulu binası |
| --- | --- |
Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Simav Meslek Yüksekokulu binası
Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Simav Meslek Yüksekokulu binası
Eğitim dil(ler)i: Türkçe
Bağlılık: Kütahya Dumlupınar Üniversitesi
Konum: Simav, Kütahya
Web sitesi: simavmyo.dpu.edu.tr
Simav Meslek Yüksekokulu, Kütahya Dumlupınar Üniversitesinin Kütahya'nın Simav ilçesindeki Dr. İbrahim Naci Eren Yerleşkesi'nde yer alan meslek yüksekokuludur.
Kuruluş

Simav Meslek Yüksekokulu, Yükseköğretim Kurulunun 1994 yılında aldığı kararla Kütahya Dumlupınar Üniversitesine bağlı olarak 1994-95 döneminde dört ayrı programda eğitime başlamıştır.
Programlar

Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Simav Meslek Yüksekokulu bünyesinde 12 programda iki yıllık ön lisans eğitim-öğretimi yapılmaktadır.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Bankacılık ve Sigortacılık  Bilgisayar Programcılığı  Biyomedikal Cihaz Teknolojisi (Örgün/İkinci öğretim)  Elektrik (Örgün/İkinci öğretim)  |  Elektronik Haberleşme Teknolojisi  İç Mekan Tasarımı (Örgün/İkinci öğretim)  İnsan Kaynakları Yönetimi  Laboratuvar Teknolojisi  |  Lojistik  Mekatronik (Örgün/İkinci öğretim)  Sağlık Turizmi İşletmeciliği  Yerel Yönetimler  |
Daha önceden MYO bölümlerinde yer alan Pazarlama, Muhasebe, İşletme, Organik Tarım ve Endüstriyel Elektronik programları daha sonra MYO bünyesinden çıkarılmıştır.
Sosyal yaşam

Simav MYO'da eğitim-öğretim Simav'da bulunan Dr. İbrahim Naci Eren Yerleşkesi'nde sürdürülmektedir. İki ayrı bloktan oluşan eğitim binasında dersliklerin yanı sıra, 4 bilgisayar labarotuarı, 1 elektronik, 1 elektrik laboratuvarı yer almaktadır. Öğrencilerin sosyal faaliyetlerine hizmet etmek üzere oluşturulan kafeterya spor tesisleri ve yurtlar da yerleşke yer almaktadır. Geçmişte Organik Tarım Programı için hazırlanan ve yerleşke yakınlarındaki Eynal bölgesinde bulunan üniversitenin uygulama serasında ve öğrenciler uygulama yapabilmektedirler.
Bunun yanında Eynal, Çitgöl ve Naşa Kaplıcaları ile önemli bir termal turizm merkezi olan Simav'da bulunan okulun öğrencileri buralarda bulunan termal tesislerden uygun koşullarda yararlanabilmektir. Ayrıca şehirde konutların ısıtılmasında da jeotermal enerjiden yararlanılmaktadır.
Ulaşım

Dr. İbrahim Naci Eren Yerleşkesi içindeki Simav Meslek Yüksekokulu'na D 240 karayolundan Simav ilçesi sınırları içindeki Prof. Dr. Güner Önce Caddesi'ne girip 4. km ilerleyerek ya da Simav-Tavşanlı arasındaki D 595 karayolunun 6. kilometresinden Prof. Dr. Güner Önce Caddesi'ne girip 3 km ilerleyerek ulaşılabilir.
Besni Ulu Camii

| --- | --- |

Genel bilgiler
Konum: Besni, Adıyaman
Koordinatlar: 37°40′29″K 37°51′52″D﻿ / ﻿37.67472°K 37.86444°D﻿ / 37.67472; 37.86444

Besni Ulu Camii, Adıyaman ilinin Besni ilçesinde yer almaktadır. Caminin cami kısmı yıkılmış olup günümüze sadece minare kısmı gelmiştir. Camiye ait bir kitabeden, 15. yüzyılda Dulkadiroğulları Beyliği ya da Memlüklüler döneminde yapılmış olduğu anlaşılmaktadır. Caminin minaresi ise 1565 yılında mimar Numan el-Osmani tarafından yapılmıştır.
Hasankeyf Ulu Camii

| --- | --- |

Genel bilgiler
Konum: Hasankeyf, Batman
Koordinatlar: 37°42′40″K 41°24′29″D﻿ / ﻿37.71111°K 41.40806°D﻿ / 37.71111; 41.40806

Hasankeyf Ulu Camii, Batman ilinin Hasankeyf ilçesinde yer alan cami. İlk inşa tarihi bilinmemektedir. Mimari özellikleri, caminin Artuklu dönemi (1101 - 1232) camileri arasında olduğunu göstermektedir.
Şuhut Ulu Camii

| --- | --- |

Genel bilgiler
Konum: Şuhut, Afyonkarahisar
Koordinatlar: 38°31′57″K 30°32′37″D﻿ / ﻿38.53250°K 30.54361°D﻿ / 38.53250; 30.54361

Şuhut Ulu Camii, Afyonkarahisar ilinin Şuhut ilçesinde yer almaktadır. Şuhut Camii, Çarşı Camii, Cami-i Kebir ve
Büyük Camii isimleri ile de anılır. Sarı Demirtaş Paşaoğlu Hamza Bey tarafından yaptırılmıştır.
Seyyide Zeyneb Camii

| --- | --- |
Zeyneb bint Ali'nin türbesinin de yer aldığı cami.

Genel bilgiler
Durum: Aktif
Mezhep: Şiilik
Konum:  Seyyide Zeyneb, Rif Şam, Suriye
Koordinatlar: 33°26′40″K 36°20′27″D﻿ / ﻿33.44444°K 36.34083°D﻿ / 33.44444; 36.34083
Açılış: 1990
Mimar(lar): Rıza Murtaza
Teknik ayrıntılar
Kubbe sayısı: 1

Seyyide Zeyneb Camii, (Arapça: مسجد السيدة زينب), Suriye'nin Şam şehrinin güney banliyölerinde Seyyide Zeyneb mahallesinde bulunan bir camidir. Şii Müslüman geleneğine göre cami, Ali ve Fatıma'nın kızı Zeyneb bint Ali'nin mezarını içeriyor. Mezar, 1980'lerden itibaren Suriye'de Şii dini çalışmalarının merkezi ve Müslüman dünyasının dört bir yanından gelen Şii Müslümanlar tarafından toplu ziyaret merkezi haline getirildi. Ziyaretin ilk zirvesi normalde yaz aylarında gerçekleşir. Türbeye ev sahipliği yapan günümüz camisi 1990 yılında yapılmıştır.
Zeyneb bint Ali'nin nerede öldüğü konusu tartışmalıdır. Zeyneb Medine'ye döndükten sonra başka bir şehre gidip gitmediği tespit edilemediğinden Kahire, Şam ve Medine'de öldüğüne dair çeşitli rivayetler vardır.
Galeri

Kubbenin iç kısmı.
Kemal Anadol

Kıvılcım Kemal Anadol (25 Kasım 1941, Safranbolu), Türk siyasetçi, avukat ve yazardır. TBMM 15 ve 16. dönem CHP Zonguldak milletvekilliği, 18, 22 ve 23. dönem CHP İzmir milletvekilliği görevlerinde bulunmuştur. Barış Derneği Genel Başkanvekili olan şair, yazar Zihni Anadol’un oğludur.
Siyasi çalışmaları ve kariyeri

HEP ilk kurucularından(Daha sonra amacından saptığı için istifa edip CHP'ye geçmiştir.)
CHP Ankara İl Gençlik Kolu Başkanı
CHP Karadeniz Ereğli İlçe Sekreteri
CHP KaradenizEreğli İlçe Başkanı
CHP Zonguldak Milletvekili (1973-1977)
CHP Parti Meclisi Üyesi
CHP MYK Üyesi
CHP TBMM Grup Basın Sözcüsü
CHP Zonguldak Milletvekili (1977-1980)
SHP İzmir Milletvekili (1987-1991)
YDH Kurucusu (1994)
CHP 24'üncü Kurultay Başkanı
CHP İzmir Milletvekili (2002-2011)
CHP Grup Başkanvekili
Geçmişte görev aldığı TBMM Komisyonları

TBMM KİT Karma Komisyonu Üyesi
TBMM Anayasa Komisyonu Üyesi
TBMM Avrupa Ekonomik Topluluğu – AET Üyesi
TBMM Plan ve Bütçe Komisyonu Üyesi
Görev aldığı sosyal kurumlar ve bu alandaki çalışmaları

Kapatılan Türkiye Barış Derneği - Genel Başkan Vekili.
Türkiye Yazarlar Sendikası üyesi.
Bilim ve Edebiyat Eserleri Meslek Birliği üyesi.
Yayın yaptığı basın organları, basılı eserler

Ereğli Memleket Gazetesi Sorumlu Müdürlüğü ve Köşe Yazarlığı yaptı.
Genel-İş'in çıkardığı EMEK Dergisi'nde sürekli yazarlık.
Yeni Yüzyıl gazetesinde “hukuk-demokrasi-çevre” konulu sürekli yazılar yazdı.
2 Eylül 1980 Ankara'sını ve geçen olayları anlatan anı-belge türündeki "12 Eylül Günleri" eserini 1987'de yayımladı.
Dünyadaki tüm barışseverlerin izlediği Barış Davası'nı, anı-belge türündeki "Kartal Maltepe'den Sağmalcılar'a İnsan Manzaraları" aldı eserinde anlattı (1989).
Daha sonra 12 Eylül'ün gerçek olaylarını ve yaşamları cehenneme çevrilen insanların acılarını öyküleştiren "Milattan Sonra" eserini yayımladı (1990).
Aliağa'da kurulaması düşünülen termik santrala karşı yürütülen mücadeleyi anlatan "Termik Santralara Hayır" kitabını 1991'de yazdı.
1949 yılında soğuk savaşın en şiddetli döneminde, Türkiye'den Bulgaristan'a kaçan üç Türk aydınının yaşamını belgesel roman biçiminde yazdı: Karşı Yaka Memleket. Kitap, 1998 yılında yayımlandı.
İki yıl sonra Osmanlı'nın çöküş dönemi olan 1900-1920 yılları arasında cereyan eden olayların yaşamlarını altüst ettiği halkların Ege'de başlarına gelenleri anlattı. "Büyük Ayrılık" 2003'te yayınlandı. Roman, Mayıs 2007'de de Atina'da Temelio Yayınevi tarafından Yunanca olarak yayınlandı.
Ege'de Sonsöz Gazetesi köşe yazarlığı
Yapıtları > İnceleme, araştırma

12 Eylül Günleri (Yalçın Yayınları, 1987)
Kartal Maltepe'den Sağmalcılar'a İnsan Manzaraları (Yalçın Yayınları, 1988)
Milattan Sonra (Akyüz Yayınları, 1989)
Termik Santrallere Hayır (Verso Yayınları, 1991)
En Uzun Gün (Pankuş Yayınları, 2021)
Yapıtları > Roman

Karşı Yaka Memleket, Bir Ayrılık Romanı (Milliyet Yayınları, 1998)
Büyük Ayrılık (Doğan Kitap, 2003)
Kasırga "Aera!" (Doğan Kitap, 2013)
Kulağım Karadeniz'de: Kuvayı Milliye Donanmasının Romanı (Kırmızı Kedi Yayınevi, 2018)
Son Durak (Doğan Kitap, 2021)
Yapıtları > Anı, deneme

Filmi Geriye Sarınca (Doğan Kitap, 2015)
Ege Yazıları - Prekarya (Meşe Kitaplığı, 2022)
Ödülleri

1964 - Cumhuriyet Gazetesi Yunus Nadi Armağanı birincisi.
1994 - Abdi İpekçi Barış ve Dostluk Ödülü (İletişim Özel Ödülü)
2009 - Dil Derneği Onur Ödülü
Ebû Yahya bin Abdülhak

Ebû Yahya bin Abdülhak döneminde basılmış altın dinar
Ebû Yahya bin Abdülhak Merini Sultanlığı'nın dördüncü lideri ve I. Muhammed ile Ebû Said I. Osman'ın kardeşidir.
Ebû Yahya bin Abdülhak döneminde Fes başkent yapıldı. Merini şeyhlerini bölgelere yerleştirerek merkezi yönetimi kuvvetlendirdi ve kargaşanın önüne geçti. Hazırladığı ordu ile çeşitli galibiyetler almış ve İspanyol askeri terimlerine askerî birlikler manasına gelen "jinete" kelimesini tam olarak kazandırmışlardır. Bu terim Zenate kelimesinin değişmiş halidir.
Bitlis Ulu Camii

| --- | --- |

Genel bilgiler
Konum: Bitlis
Koordinatlar: 38°24′03″K 42°06′33″D﻿ / ﻿38.40083°K 42.10917°D﻿ / 38.40083; 42.10917
Açılış: 1153

Bitlis Ulu Camii, Bitlis il merkezinde yer almaktadır. Kitabesine göre, Selçuklu sultanı Tuğrul Bey'e bağlı Mervanilerden Ebul Muzaffer Muhammed tarafından 1153 yılında yaptırılmıştır. Rus İşgali sırasında büyük hasar gören yapı 1985 yılında büyük onarım görmüştür.
Keles

| Keles |
| --- | --- |
İlçe
 Türkiye'de yeri
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Bursa
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Muhammed Ali Yolal
 • Belediye başkanı: Ali Doğru (AK Parti)
Yüzölçümü
 • Toplam: 658 km²
Rakım: 1240 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 12.355
 • Kır: -
 • Şehir: 11.499
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 16740
İl alan kodu: 0224
İl plaka kodu: 16
Resmî site http://www.keles.gov.tr 4 Temmuz 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.   YerelNET 23 Mart 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Keles, Bursa ilinin, şehir merkezine 61 km uzaklıktaki bir ilçesidir. Doğusunda ve kuzeydoğusunda İnegöl ilçesi, güneydoğuda Kütahya'nın Domaniç ve Tavşanlı ilçeleri, kuzeyde merkez ilçe, batıda ise Orhaneli ilçesi ile çevrilidir. İlçenin yüzölçümü 640 kilometrekare, rakımı 1.050 metre civarındadır.
Keles Deresi vadisinde kurulmuştur. Keles Deresi, Uludağ-Eğriöz Dağları arasındaki platoyu yaran Kocasu Çayı'nın bir koludur. Batıdan Hüseyin Alanı Geçidi ile Bursa'ya, doğudan Tepel Geçidi ile İnegöl'e bağlanır.
Ekonomi

İlçe halkının büyük bölümü geçimini tarım ve hayvancılıktan sağlamaktadır. Tarım ürünleri içerisinde en önemli gelir kaynağını çilek, kiraz, vişne, tütün, nohut, anason gibi ürünler oluşturmaktadır. Verimli tarım ancak Nilüfer Çayı vadisi ve Kocasu ırmağı vadisinde yapılmaktadır.
İlçede sanayi kuruluşu yoktur. Son yıllarda süt işleme tesisleri merkez ve köylerde kurulmaya başlanmıştır. İlçede Keles Linyitleri Başmühendisliğine ait linyit kömürü ocağı bulunmaktadır. Son yıllarda biraz kar yapan işletme 2020'den sonra hızla zarar etmeye başlamıştır. Bölgenin doğal yapısına telafisi mümkün olmayan zararlar vermiştir.
İlçede sanayi gelişmediği için Keles ilçesi, Sanayi Kentleri Bursa ve İnegöl'e yoğun göç vermektedir. Halk tarım ve hayvancılık gelirlerinin yanında Bursa ve diğer illere mevsimlik işçilik için çalışmaya gitmektedirler.
Haydar ve Belenören (Hereke, Heracles) mahallesi yakınlarında doğal sıcak su kaynakları bulunur ancak turizme yönelik tesisler yapılmamıştır. Harmancık; trekking, kamp ve avcılık için uygun bir bölgedir.
Nüfus

İlçenin nüfusu 2020 genel nüfus sayımına göre 11.499'dur.
İlçe bağlısı 42 mahalleden oluşmaktadır.
| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1955 | 19.962 | 1.164 | 18.798 |
| 1960 | 18.955 | 1.353 | 17.602 |
| 1965 | 20.218 | 1.643 | 18.575 |
| 1970 | 20.956 | 1.762 | 19.194 |
| 1975 | 22.296 | 2.423 | 19.873 |
| 1980 | 22.453 | 2.113 | 20.340 |
| 1985 | 22.125 | 2.492 | 19.633 |
| 1990 | 21.675 | 2.910 | 18.765 |
| 2000 | 18.613 | 3.636 | 14.977 |
| 2007 | 15.959 | 3.749 | 12.210 |
| 2008 | 15.468 | 3.585 | 11.883 |
| 2009 | 15.242 | 3.681 | 11.561 |
| 2010 | 14.641 | 3.606 | 11.035 |
| 2011 | 14.327 | 3.570 | 10.757 |
| 2012 | 13.876 | 3.570 | 10.306 |
| 2013 | 13.639 | 13.639 | veri yok |
| 2014 | 13.123 | 13.123 | veri yok |
| 2015 | 12.773 | 12.773 | veri yok |
| 2016 | 12.452 | 12.452 | veri yok |
| 2017 | 11.990 | 11.990 | veri yok |
| 2018 | 12.355 | 12.355 | veri yok |
| 2019 | 11.997 | 11.997 | veri yok |
| 2020 | 11.499 | 11.499 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Tarih

1953 yılına değin Orhaneli'ne bağlı nahiye olan Keles bölgesinde Bitinya, Doğu Rum (Bizans) kalıntıları bulunur. Vaktinde önemli yerleşim birimlerinden biri olmuştur. M.S. 548'de yaygın bir vebadan sonra yöre önemini yitirmiş ve kent terkedilmiştir ancak Uludağ'ın (Keşiş Dağı) keşişler tarafından önem kazanması ile Keles'e canlılık gelmiştir. Osmanlı Beyliği'nin kurulduğu 12. yüzyılda göçmen Yörük boyları bölgeye gelip yerleşmiştir.[kaynak belirtilmeli] Moğol istilasından kaçarak Anadolu'ya göçen Türk boyları Selçuklu İmparatorluğu idaresinde uç beyliği olarak Karacadağ yöresine yerleşmişler, beylik genişleyince Keles ve civarındaki yaylalar yazlık olarak kullanılmıştır. Keles'e 4 km. mesafedeki Kocayayla'da o dönemde Sultan otağ çadırı kurulduğu bilinmektedir. Kocayayla'da yapılan Sultan Camii'nin ve ilçe merkezinde bulunan tarihi kilise zamanla tahrip edilmiş ve şu anda bu kalıntıntılara rastlamak artık mümkün değildir. Yıldırım Bayezid'in kardeşi Yakup Çelebi tarafından yaptırılan külliyeden geriye sâdece hamam kalmıştır ve ilçedeki en önemli tarihî eserdir.
Ahmet Vefik Paşa'nın valiliği döneminde Aydınlı (?) Yörükler Keles'e yerleştirilmiştir. Yunan işgali sırasında ilçe büyük zarar görmemiş, Kelesli milisler Türk Kurtuluş Savaşı'nda büyük yararlılık göstermiştir.
Keles uzunca bir süre Cebel (Dağ) ya da Cebel-i Cedîd (Yeni dağ) nahiyesi olarak anılmıştır, 1868-1882 arasında bir süre Bursa merkez kazaya bağlı nahiye yapılmış, sonra yeniden Adranos/Orhaneli kazasına bağlanmıştır, 1953'te ilçe olmuştur.
Bizanstan kalma olan Keles ismi Orta Asya kökenli zannedilmiş, hatta Özbekistan'da Taşkent'e bağlı bir yerleşim biriminin adının da Keles olduğu öğrenildikten sonra kardeş şehir ilân edilmiştir. Benzer şekilde İzmir'in Kiraz ilçesinin cumhuriyet evveli ismi de Keles olup eski Helen kolonilerindeki Koloê isminden kalmadır.
Coğrafya

Keles; 29° 10′ ve 29° 30′ batı meridyenleri, 39° 50′ ve 40° 10′ kuzey paralelleri arasında yer almakta olup ilçe topraklarının tamamı Ege Bölgesi sınırları içindedir. Topraklarını; doğuda İnegöl, güneydoğuda Domaniç ve Tavşanlı, güneyde Harmancık, batıda Orhaneli, kuzeyde Osmangazi ilçeleri çevirir.
İlçe; Uludağ'ın güneydoğu uzantılarından olan Tepel Dağı'nın yine güney ve güneybatı yamaçlarını içine alan, bazı bölümleri düz bazı bölümleri dalgalı bir araziye sahiptir. Arazinin hemen hemen tamamı dağlık olmasına rağmen genel olarak kültüre elverişlidir. Topraklarının %57'sini (364 km²) ormanların teşkil ettiği Keles, Bursa'nın orman bakımından en zengin ilçesidir.
İlçede hakim olan toprak tipi “kahverengi orman toprağı” olup fazla miktarda kireç ihtiva eder, ancak kil oranı düşük olduğundan kolay işlenir. Toprakta %30 kireç, %19 fosfor ve %2 oranında organik madde bulunduğu, toprağın asidik derecesinin (PH) 7.70 olduğu tespit edilmiştir.
Kocasu yatağı ve havzası tamamen alüvyonlu topraklardan oluşur. Toprak kalınlığı bu sahalarda 8–10 m'yi bulur, diğer bölgelerde ise genellikle 50–100 cm'dir.
İlçe topraklarında birbirinden ayrı iki dağ sırası bulunmakta; bunlar güneydoğu-kuzeybatı doğrultusunda uzanmaktadır. Bu iki dağ sırası arasında yaylalar ve tepelik sahalar vardır. Genel olarak ilçenin deniz seviyesinden yüksekliği 1.050 m. olup en alçak yer Yazıbaşı Köyü'nün Kocasu kıyıları (500 m.), en yüksek yer Tepel Tepesi (2.052 m.) zirvesidir.
Coğrafya > İklimi

Yöre; Marmara Denizi'ne yakın olmakla beraber Uludağ, deniz etkisinin içerilere kadar sokulmasını önler. Bu yüzden bölgede ılıman iklim ile karasal iklim arasında bir geçiş iklimi hüküm sürer. Yağışlar daha çok ilkbahar ve kış mevsimlerinde görülür. Kışın yağış genellikle kar şeklindedir. En soğuk ay Şubat, en sıcak ay ise Ağustos ayıdır. Yıllık ortalama 782,9 mm. ile Bursa'nın en çok yağış alan ilçesi Keles'te günlük yağış değeri en fazla 129,9 mm. olarak 23 Aralık 1986 günü ölçülmüştür.
Yerel Seçimler

| Keles Belediye Başkanları ve Partileri |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Yıl | Belediye Başkanı | Parti | Oy Oranı |
| 1977 | Mehmet Akif Orhan | AP | %41,32 |
| 1984 | Mustafa Korkmaz | ANAP | %55,11 |
| 1989 | İbrahim Türkmen | DYP | %60,60 |
| 1994 | İbrahim Türkmen | DYP | %48,94 |
| 1999 | Ali Hikmet Türkmen | ANAP | %31,82 |
| 2004 | Mustafa Bektaş | AK Parti | %44,81 |
| 2009 | Mustafa Bektaş | AK Parti | %48,74 |
| 2014 | Mehmet Teke | AK Parti | %54,26 |
| 2019 | Mehmet Keskin | AK Parti | %59,97 |
| 2024 | Ali Doğru | AK Parti | %46.28 |
Genel Seçimler

| Yıl | Parti | Oy Oranı |
| --- | --- | --- |
| 1961 | AP | %63 |
| 1965 | AP | %68 |
| 1969 | AP | %70 |
| 1973 | AP | %57 |
| 1977 | AP | %65 |
| 1983 | ANAP | %49 |
| 1987 | ANAP | %36 |
| 1991 | DYP | %37 |
| 1995 | DYP | %29 |
| 1999 | DYP | %22 |
| 2002 | AK Parti | %39 |
| 2007 | AK Parti | %58 |
| 2011 | AK Parti | %63 |
| Haziran 2015 | AK Parti | %56 |
| Kasım 2015 | AK Parti | %66 |
Baybars Camii

| --- | --- |


Genel bilgiler
Mimari tarz: Memlûk mimarisi
Konum: Kahire, Mısır
Koordinatlar: 30°03′44″K 31°15′48″D﻿ / ﻿30.06222°K 31.26333°D﻿ / 30.06222; 31.26333
Başlama: 1267
Tamamlanma: 1269

Baybars Camii (Arapça: مسجد الظاهر بيبرس), Kahire'de, Memlûk Sultanı Baybars tarafından yaptırılan cami.
Kahire'de Memluk sultanlarının yaptırdığı en eski camidir. Kahire'nin surlarla çevrili kısmının dışındaki Hüsreviye semtinde yer alır. Caminin kitabesine göre 1267 yılında yapımına başlanmış 1269'da tamamlanmıştır. Baybars, Yafa şehrini aldıktan sonra kalesinden elde ettiği mermer ve keresteleri caminin kubbe ve mihrabının yapımı için kullandırtmıştır. Kare şeklindeki caminin etrafı yüksek bir surla çevrilidir. Caminin 4 köşesinde 4 kule bulunmaktadır.
16. yüzyılın başlarında harabolmaya başlayan caminin bazı kısımları depo olarak kullanıldı. Napolyon'un Mısır'ı işgali sırasında enkazı satılan cami biraz tamirat gördükten sonra kale olarak kullanıldı. 1882'de İngilizlerin Mısır'ı işgalinden sonra askeri fırın ve mezbaha olarak kullanıldı. 1918'de bina tekrar cami olarak ibadete açıldı.
Galeri

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Karacabey Ulu Camii

| --- | --- |

Genel bilgiler
Konum: Karacabey, Bursa
Koordinatlar: 40°13′09″K 28°21′33″D﻿ / ﻿40.21917°K 28.35917°D﻿ / 40.21917; 28.35917

Karacabey Ulu Camii, Bursa ilinin Karacabey ilçesinde yer alan cami. I. Murat Hüdavendigar (1362-
1389) tarafından yaptırılmıştır. I. Abdülhamid (1774-1789) döneminde onarım görmüştür. Yunan İşgali'nde yanan cami, Vakıflar Genel Müdürlüğünce 1964 yılında restore edilmiştir. 2012 yılında gerçekleştirilen restorasyon sırasında çıkan yangında tarihi caminin büyük bölümü tahrip oldu.
Vilma Nugis

| --- | --- |

Kişisel bilgileri
Doğumu: 8 Ekim 1958 Talinn, Estonya
Ölümü: 7 Aralık 2024 (66 yaşında) Talinn, Estonya
Spor
Ülke: Estonya
Spor: Kayak
Yarışma(lar): 5 km serbest teknik B3 kategorisi arazi kayağı
Olimpiyat finalleri: 1994 Kış Paralimpik Oyunları
Vilma Nugis (8 Ekim 1958 – 7 Aralık 2024), Eston paralimpik kayakçı.
Hayatı

Nugis, 9 Ekim 1958'de Talinn, Estonya'da doğdu. Lillehammer'deki 1994 Kış Paralimpik Oyunları'nda, Kadınlar 5 km serbest teknik B3 kategorisi arazi kayağı klasmanında üçüncü olarak bronz madalya kazandı (1994 Kış Paralimpik Oyunları'nda arazi kayağı).
Nugis, 7 Aralık 2024'te memleketi Talinn, Estonya'da 66 yaşında doğal nedenlerden öldü.
Balans ve Manevra (film)

| --- | --- |
Film afişi
Yönetmen: Teoman
Yapımcı: Abdullah Baykal Cengiz Çağatay
Yazar: Teoman
Oyuncular: Burak Sergen Bülent Kayabaş Bülent Polat Erol Demiröz Seda Akman Teoman Berna Öztürk Orbay Sayü Yusuf Akgün
Müzik: Teoman
Görüntü yönetmeni: Gökhan Atılmış
Yapım şirketi: Procekts Film
Dağıtıcı: Özen Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram Duygusal Psikolojik
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2005, Türkiye
Çıkış tarih(ler)i: 11 Mart 2005 (2005-03-11) (Türkiye)
Süre: 90 dakika
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Hasılat: 186.433,50 ₺
Balans ve Manevra, Teoman'ın 2005 yılında yönetmen, senaristlik, oyunculuk ve müziğini yaptığı uzun metrajlı film. dram, duygusal ve psikolojik türdeki bir Türk filmidir.
Oyuncu kadrosu ve karakterler

| Oyuncu | Karakter |
| --- | --- |
Berna Öztürk: Barmaid
Burak Sergen: Kamyoncu Ali
Bülent Kayabaş: Ümit Kaptan
Bülent Polat: Zagor
Erol Demiröz: Nihat
Seda Akman: Zeynep
Teoman: Timur
Orbay Sayü: Remzi
Yusuf Akgün: Ruhi
Abdullah Baykal: Mao'cu Erdal
Aylin Aslım: Şarkıcı
Ayşe Tunaboylu: Ruhi Anne
Cenan Çamyurdu: Polis
Deniz Güngör: Pezevenk
Didem Erol: Helen
Eda Akman: Restorandaki 2. kız
Emre Altuğ: Yakışıklı Genç
Gökhan Mete: Müdür
Hayko Cepkin: Gitarist
Hayrettin Ünverdi: Taygun Adam
Kubilay Tunçer: Remzi Arkadaş
Mehmet Dirim: Taygun Adam
Murat Pazar: Basçı
Müslüm Gürses
Nihan Dinç: Sinem
Saydam Yeniay: Ruhi Baba
Selma Merter: Tanja
Senem Say: Heidi
Taygun Kemerburgaz: Taygun
Ufuk Akkuzu: Muavin
Zeynep Altan: Restorandaki Sarhoş Kız
Michael Kenney

Michael Kenney, İngiliz grup Iron Maiden'ın konser keyboard'çusu ve aynı zamanda Steve Harris'in bas gitar teknisyenidir. Buna rağmen kayıt sırasında (Brave New World'ten beri, önceleri bu görev Kenney ile paylaşılıyordu) keyboard'u Steve Harris çalıyor. Bundan sonra Kenney bu bölümleri sadece canlı performanslarda çalabilimeye başladı. Onun keyboard'u No Prayer for the Dying, Fear of the Dark, The X Factor, Virtual XI albümlerinde ve Rock in Rio ve Death on the Road konser albümlerinde duyulabilir. Kenny aynı zamanda The Iron Maidens "World's Only Female Tribute To Iron Maiden"'ın "Route 666" adlı DVD'sinde konuk keyboardçu olarak karşımıza çıkmaktadır.
Louis Armstrong

| Louis Armstrong |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Louis Daniel Armstrong 4 Ağustos 1901; New Orleans, Louisiana
Ölüm: 6 Temmuz 1971 (69 yaşında), New York
Tarzlar: Dixieland, caz, swing, geleneksel pop
Meslekler: Caz müzisyeni
Etkin yıllar: 1914-1971
Önemli çalgılar
Trompet, kornet, vokal
Louis Daniel Armstrong (4 Ağustos 1901 - 6 Temmuz 1971), Amerikalı caz müzisyenidir.
Kariyer > Nehir teknesi eğitimi

Armstrong, ilki Eylül 1918'de bir gezi teknesinde olmak üzere New Orleans'taki nehir gemilerinde ve bandolarda çaldı. Mississippi Nehri boyunca Streckfus Steamers hattıyla “Sidney” buharlı vapurunda tur yapan Fate Marable grubuyla birlikte seyahat etti.
Marable, müzik bilgisiyle gurur duyuyordu ve Armstrong ile grubundaki diğer müzisyenlerin "nota okuma" öğrenmesi konusunda ısrarlıydı. Armstrong, Marable ile geçirdiği zamanı "Üniversiteye gitmek" olarak nitelendirdi çünkü bu ona yazılı aranjman'larla çalışma konusunda geniş bir deneyim verdi. Periyodik olarak New Orleans'a döndü.
1919'da Oliver kuzeye gitmeye karar verdi ve Kid Ory'nin grubundaki görevinden istifa etti; Armstrong onun yerini aldı. Ayrıca Tuxedo Brass Band için ikinci trompet oldu.