stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kayakla atlamada Dünya Kayak Şampiyonası madalyası kazananlar listesi
kadınlar Kayakla Atlama > Normal Tepe Kişisel

2009'dan itibaren
| Branş | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| 2009 Liberec |  Lindsey Van (USA) |  Ulrike Grässler (GER) |  Anette Sagen (NOR) |
| 2011 Oslo |  Daniela Iraschko (AUT) |  Elena Runggaldier (ITA) |  Coline Mattel (FRA) |
| 2013 Val di Fiemme |  Sarah Hendrickson (USA) |  Sara Takanashi (JPN) |  Jacqueline Seifriedsberger (AUT) |
| 2015 Falun |  Carina Vogt (GER) |  Yuki Ito (JPN) |  Daniela Iraschko-Stolz (AUT) |
Karma Kayakla Atlama > Normal Tepe Takım

2013'ten itibaren
| Branş | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 Val di Fiemme | Yuki Ito Daiki Ito Sara Takanashi Taku Takeuchi  Japonya | Chiara Hölzl Thomas Morgenstern Jacqueline Seifriedsberger Gregor Schlierenzauer  Avusturya | Ulrike Gräßler Richard Freitag Carina Vogt Severin Freund  Almanya |
| 2015 Falun | Carina Vogt Richard Freitag Katharina Althaus Severin Freund  Almanya | Line Jahr Anders Bardal Maren Lundby Rune Velta  Norveç | Sara Takanashi Noriaki Kasai Yuki Ito Taku Takeuchi  Japonya |
Madalya tablosu

Table 2015 Championships ardından güncellendi.
| Sıra | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Norveç | 21 | 22 | 21 | 64 |
| 2 |  Avusturya | 18 | 17 | 17 | 52 |
| 3 |  Almanya (1925-39, 1991-present) | 14 | 13 | 8 | 35 |
| 4 |  Finlandiya | 13 | 12 | 9 | 35 |
| 5 |  Polonya | 7 | 4 | 5 | 16 |
| 6 |  Doğu Almanya (1954-89) | 6 | 6 | 4 | 16 |
| 7 |  Japonya | 5 | 11 | 11 | 27 |
| 8 |   İsviçre | 3 | 2 | 4 | 9 |
| 9 |  Çekoslovakya (1925–91) | 2 | 3 | 4 | 9 |
| 10 |  Sovyetler Birliği (1954–91) | 2 | 1 | 2 | 5 |
| 11 |  ABD | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 12 |  İsveç | 1 | 1 | 6 | 8 |
| 13 |  Slovenya (1993-günümüz) | 1 | 1 | 3 | 5 |
| 14 |  Yugoslavya (1925–91) | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 15 |  Çekya (1993-günümüz) | 0 | 3 | 2 | 5 |
| 16 |  İtalya | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 16 |  Slovakya (1993-günümüz) | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 18 |  Fransa | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Toplam madalya sayısı | Toplam madalya sayısı | 86 | 87 | 86 | 259 |
Jack Elton Bresenham

Jack Elton Bresenham (d. 11 Ekim 1937), Amerikalı eski bilgisayar bilimci.
Bilgisayar grafikleri konusunda çok bilinen Bresenham çizgi algoritmasını bulmuştur. Bu algoritması 1962 yılında IBM'de çalışırken geliştirmiştir. 27 yıllık çalışmadan sonra IBM'den emekli olmuş, 10 yıl boyunca da Winthrop Üniversitesi'nde öğretim görevliliği yapmıştır. 5 tane patente sahiptir. Çizgi grafikleri genellikle hastanelerde kalp ameliyatlarında kullanılır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  ACM DL: 81100349862  DBLP: 67/3876  ISNI: 0000 0000 3765 7963  LCCN: n87915327  NLI: 987007434989605171  NTA: 073288756  SUDOC: 129118605  VIAF: 18753257   WorldCat (LCCN): n87-915327
Sevgililer Günü

Aynı isimdeki film için Sevgililer Günü (film) maddesine bakınız.
Aşkın simgesi "kalp"
Sevgililer Günü, her yılın 14 Şubat günü birçok ülkede kutlanan özel gündür. Kökeni, Roma Katolik Kilisesi'nin inanışına dayanan bu gün, Valentine ismindeki bir din adamı için ilan edilen bir bayram günü olarak ortaya çıkmıştır. Bu sebeple bazı toplumlarda "Aziz Valentin Günü" (İngilizce: St. Valentine's Day) olarak bilinir. Valentine kelimesi, Batı medeniyetlerinde hoşlanılan kişi veya sevgili anlamlarında da kullanılır.
Günümüzde, bazı toplumlarda sevgililerin birbirine hediyeler aldığı, kartlar gönderdiği özel bir gün olarak devam etmektedir. Tahminlere göre 14 Şubat günü, tüm dünyada 1 milyar civarında kart gönderilmektedir. Bunun yanı sıra hediye alımlarından kaynaklı piyasada satışlar artmaktadır.
Tarihçe > Şubat ayı bereket festivalleri

Şubat ayı ortasının aşk ile ilişkisi antik çağlara dayanmaktadır. Antik Yunan takvimlerinde, ocak ayı ortası ile şubat ayı ortasının arasında kalan zaman Gamelyon ayı olarak adlandırılmıştı ve Zeus ile Hera'nın kutsal evliliğine adanmıştı.
Antik Roma'da 15 Şubat, bereket tanrısı Lupercus'un onuruna, Lupercalia Günü olarak kutlanmaktaydı. Bu günde, Lupercus'un din adamları tanrıya keçi kurban ederlerdi. Daha sonra kafalarının üstüne koydukları bir parça keçi derisi ile Lupercus'u simgeleyerek, Roma sokaklarında koşturup, karşılaştıkları herkese dokunurlardı. Genç kızlar gönüllü olarak ileri atılır ve bereket tanrısının dokunuşundan paylarını almaya çabalarlardı. İnanışa göre bu dokunuş sayesinde doğurganlıkları kolaylaşacaktı.
Lupercalia Bayramı'nın arifesi olan 14 Şubat'ta genç erkeklerin genç kızların isimleri yazlı kura çekerek bayram boyunca çift olma alışkanlığı vardı. 469'da Papa bu gayriHristiyan bayramını yasaklayarak sadece kura çekilişine izin verdi. Ancak artık kuralarda kızların değil, azizlerin isimlerini yazılıydı.
Tarihçe > Valentine

1908 tarihli Katolik Ansiklopedisi'ndeki eski şehitler listesinde, 14 Şubat gününe kayıtlı, inancı yüzünden öldürülmüş üç tane Aziz Valentine geçmektedir:
Romantik aşk ile Valentine arasındaki bağlantı tarihi dokümanlarda hiç geçmemektedir ve kimi tarihçilere göre sadece bir efsanedir. Valentine'nin onuruna kutlama günü, 14 Şubat 496 tarihinde Papa Gelasius tarafından ilan edilmiştir.
1969 yılında kilise, takviminden Aziz Valentine Günü'nü çıkarmıştır.
Tarihçe > Orta Çağ

Romantik aşk ile Valentine arasındaki bağlantı ilk olarak 14. yüzyıla ait kaynaklarda görülmektedir. 1381 tarihli Parlement of Foules adlı kitaba göre, Fransa'da ve İngiltere'da 14 Şubat geleneksel olarak kuşların çiftleşme günü olarak bilinmekteydi. Günün bu özelliğinden dolayı sevgililer birbirlerine güzel sözler yazan notlar vermekteydi ve bu notlarda birbirlerine Valentine diye hitap etmekteydiler.
Hristiyan olduğu için öldürülmüş Din Adamı Valentine ile romantik aşk arasındaki ilişkiyi anlatan efsanelerin 14. yüzyılda ortaya çıktığı düşünülmektedir. Bu efsanelerde geçen başlıcaları şöyledir:
Valentine, öldürüleceği günden bir gün önce gardiyanın kız kardeşine "Valentine'ninden" imzalı bir aşk notu vermişti.
Romalı askerlerin evlenmesinin yasak olduğu dönemlerde gizlice evlenmelerine yardım etmişti.
Günümüzde Sevgililer Günü

14 Şubat, 1800 yıllarda Amerikalı Esther Howland'ın ilk Sevgililer Günü kartını yollamasından bu yana çok sayıda insanın kutladığı toplumsal bir olay olmuştur. Bunun doğal sonucu olarak olayın ticari yönü çok fazla önem kazanmış; Sevgililer Günü, tüm dünyada ticaretin canlandığı bir dönem hâline gelmiştir.
Günümüzde Sevgililer Günü > Sevgililer Günü âdetleri

Sevgililer Günü'ndeki en yaygın uygulama, eşe ya da sevgiliye verilen karttır. Bu kartlara sevgi mesajları, aşk şiirleri vs. yazılır.
Özellikle Batı medeniyetlerinde sevgilisi olmayanlar, hoşlandıkları kişilere kart gönderir. Alıcı kişi, içinde genellikle "Sevgilim olur musun?" yazan bu imzasız kartın kimden geldiğini bulmaya çalışır.
Sevgililer Günü'nde hemen herkes sevgililerine veya eşlerine bu günün ruhu ile bütünleşen, karşı tarafa sevgilerini anlatan hediyeler verir. Bu hediyelerin başında çiçekler ve çikolata gelir.
Sevgililer Günü'nü çiftler genellikle baş başa geçirirler. Baş başa gidilen romantik bir yemek ya da evde hazırlanan romantik bir sofra en yaygın kutlamalardandır.
Çiftler, Sevgililer Günü'nün gecesinin de özel olması için çaba gösterirler. Kimi çiftler, bu güne has, cinselliği ön plana çıkarıcı kıyafetler ve iç çamaşırları alırlar. En çok tercih edilen renk, tutkuyu sembolize eden kırmızıdır.
Bunların yanı sıra, Sevgililer Günü çok sayıda evlenme teklifinin de edildiği bir gündür.
Dünyada Sevgililer Günü

Suudi Arabistan'da resmî olarak da Sevgililer Günü kutlamasında kullanılan ürünlerin satışı yasaktır. Özbekistan, Türkmenistan, Malezya, Endonezya, İran ve Pakistan; Sevgililer gününü kutlamayan ülkelerdir.
1712 yılına ait İsveç almanağında 14 Şubat Valentine olarak belirtilmiş.
Sevgililer Günü kartı
Sevgililer Günü kartı
Sevgililer Günü çikolataları
Sevgililer Günü için kalp simgeleriyle süslenen bir ağaç
Marcus Junius Nipsus

Marcus Junius Nipsus (ya da Nypsus), 2. yüzyılda yaşamış Romalı bir gromatik yazarıdır ve çeşitli matematiksel sorularla da ilgilenmiştir. Günümüze ulaşan yazıları, MS 4. veya 5. yüzyıllarda arazi ölçümü üzerine yapılan Latince çalışmaların bir derlemesi olan Corpus Agrimensorum Romanorum'da korunmuştur.
İsim ve aktarım

Corpus Agrimensorum Romanorum'daki bir eser incipit Marci Iuni Nipsi liber II feliciter ("Here begins Marcus Junius Nipsus' second book, well", "İşte Marcus Junius Nipsus'un ikinci kitabı başlıyor, iyi") sözleriyle tanıtılır. Ne yazık ki, bu kişi hakkında neredeyse hiçbir şey bilinmiyor. Eserinde kendisi hakkında hiçbir bilgi vermemektedir ve kendisiyle ilgili başka hiçbir referans günümüze ulaşmamıştır. Metin, genellikle doğrudan okuyucuya hitap eder, örn. cum in agro assignato veneris ("when you come to an assigned piece of land", "tahsis edilmiş bir toprak parçasına geldiğinizde", Nipsius La 286.12) pratik bir el kitabı olarak tasarlandığını düşündürmektedir ve genellikle MS 2. yüzyılda yazıldığı kabul edilmektedir.
Eser yalnızca parçalı bir halde aktarılmıştır. Akademisyenler tam olarak hangi metinlerin Nipsius'a atfedilmesi gerektiği konusunda farklı görüşlere sahiptir. Bazıları ona atfedilen metinleri başka bir gromatik yazar olan Agennius Urbicus'a atfederken diğerleri Nipsius'a ek metinler atfeder. Genel olarak, aşağıdaki üç metni ona atfeden Karl Lachmann'ın görüşü kabul edilmektedir:
Fluminis Varatio ("Measurement of Rivers", "Nehirlerin Ölçümü")
Limitis Repositio ("Repositioning of Boundaries", "Sınırların Yeniden Konumlandırılması")
Podismus ("Measurement by Feet" or "Hypotenuse", "Ayakla Ölçüm" veya "Hipotenüs")
Bu eserler, Corpus Agrimensorum Romanorum'un en eski el yazması olan Wolfenbüttel'deki Codex Arcerianus'ta yer almaktadır. Diğer eserler sadece daha yeni el yazmalarında bulunur. Jelle Bouma, ilk iki eseri İngilizce çevirileri ve kapsamlı açıklayıcı notlarıyla birlikte yayına hazırladı.
Eserleri > Fluminis Varatio

Nipsus, diğer kıyıya erişilemediğinde (örneğin, düşman bir güç işgal ettiği için) bir nehrin genişliğinin nasıl ölçüleceğini açıklar. Karşı kıyıda uzun bir ağaç gibi açık bir işaret arar. Bu, inşa etmeye çalıştığı dik açılı bir üçgenin bir köşesini oluşturur. Bir katetus (kısa kenarı) yer işaretinden ölçmecinin konumuna doğru düz bir çizgi çizer. İkinci katetus, ölçmecinin konumundan nehir kıyısına yaklaşık olarak paralel bir yol boyunca çizilir. Bu yolun yarısına bir ölçüm aleti (ferramentum, groma) yerleştirilir ve üçgenin hipotenüsü (uzun kenarı) bu aletten nehrin diğer tarafındaki işarete kadar uzanır. Daha sonra ölçmeci, ilkiyle aynı boyutta olan ikinci bir dik açılı üçgen inşa eder. İkinci üçgenin hipotenüsü birinci üçgenin hipotenüsünün devamıdır ve arazi üzerinde bir işaretle kaydedilir. Bir katetus nehir kıyısı boyunca uzanan yolun devamıdır, ikinci katetus ise iç kısımlara doğru ilerleyerek ikinci üçgenin hipotenüsü ile birleşir. Bu ikinci katetusun uzunluğu nehrin genişliğine eşit olacaktır.
Nehir kıyısı boyunca uzun bir yol ve işaretleme çizgileri oluşturma gerekliliği nedeniyle, bu yöntem oldukça zaman alıcıdır. MS 1. yüzyıldan beri bilinen matematiksel olarak "sofistike" kesişme teoremini uygulamak için hiçbir girişimde bulunulmamıştır. Bir nehrin genişliğini ölçme işine, bir çözüm sunmadan haritacı Balbus (Ca 204.24) ve Frontinus (Ca 14.12) tarafından da değinilmiştir.
Eserleri > Limitis Repositio

Bu metnin ilk bölümünde (Nipsus, La 286.12-288.17), Nipsus bir ölçmecinin uzun zaman önce ölçülmüş ve daha sonra bakıma muhtaç hale gelmiş, sınır çizgileri belirsizleşmiş ve taşları kaybolmuş bir alanda sınırları ve sınır taşlarını nasıl onardığını anlatır. Kalan birkaç sınır taşını temel alıp, taşların yönünü kullanarak sınır çizgilerini genişletmeye çalışır. Aşağıdaki bölümde (Nipsius, La 288.18-289.17), farklı uzun sınırlar ("sınır çizgileri") arasında arazi parsellerinin nasıl oluştuğu açıklanmaktadır. Dikdörtgen olmayan grafikler üretmek mümkündür. Ekteki çizimler durumu açıklığa kavuşturmaktadır. Üçüncü bölümde (Nipsus, La 289.18-295.15), Nipsus arazinin bir decumanus ve bir cardo temelinde kare parsellere bölünmesini anlatır. Çeşitli özel durumlara değinir ve ayrıca subseciva [de]'yı, yani ölçme işleminden arta kalan boş arazileri açıklar.
Eserleri > Podismus

Öklid geometrisi ve hacim birimlerine ilişkin bazı temel tanımların ardından, bu çalışma trigonometriye odaklanmaktadır. Bu bilgi esas olarak İskenderiyeli Heron'un Metrica veya Geometrica'sından alınmış olabilir. Ancak, alıntılar bölük pörçüktür ve birçok tekrarla gölgelenmiştir. Hero, Pisagor teoremi gibi altta yatan matematiksel teoriyi tartışırken, Nipsus sadece sayısal "reçeteler" sunar. Özellikle Pisagor üçlülerini (dik açılı üçgenlerin kenarlarını oluşturan üç tam sayı kümesi) kullanır. En kısa katetusun uzunluğu olarak herhangi bir tek tam sayıyı kullanarak dik açılı bir üçgenin nasıl inşa edilebileceğine dair bir formül göstermek için doğal olarak 3-4-5 üçlüsünü kullanır:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | datum numerum, id est III, in se. fit IX. hinc semper tollo assem. fit VIII. huius tollo semper partem dimidiam. fit IV. erit basis. ad basem adicio assem. erit hypotenusa, pedum V | „ |
—Nipsus, La, p. 300.1–5
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Verilen sayı, 3, çarpılır. Bu da 9'u verir. Bundan bir çıkarıyorum. Bu da 8 eder. Bunu ikiye bölerim. Bu da 4'ü verir. Bu (üçgenin) tabanı olacak. Tabana bir ekliyorum. Bu da hipotenüs olacak: 5 fit. | „ |

İskenderiyeli Heron, 3-4-5 üçlüsünün aynı hesaplamasını ele almış, ancak gerçek Pisagor teoremini vermiştir:
Nipsus'un metninde Pisagor ya da Öklid'in adı hiç geçmez. Nipsus'un hesaplamaları çok az pratik kullanıma sahiptir ve daha çok akademisyenler için bir alıştırma niteliğindedir. Böylece, iki Pisagor üçlüsü için Nipsus, katetinin, hipotenüsün ve alanın toplamı biliniyorsa, diğer değerlerin nasıl belirlenebileceğini de hesaplar.
Sürümler

Friedrich Blume, Karl Lachmann, Adolf August Friedrich Rudorff, Gromatici veteres. Die Schriften der römischen Feldmesser. 2 Volumes, Berlin 1848–1852.
Jelle Bouma. Marcus Iunius Nypsus – Fluminis varatio, limitis repositio (= Studien zur klassischen Philologie. Band 77). Peter Lang, Frankfurt 1993, ISBN 3-631-45588-7.
Bibliyografya

Moritz Cantor. Die römischen Agrimensoren und ihre Stellung in der Geschichte der Feldmesskunst. Leipzig 1876.
O.A.W. Dilke, The Roman Land Surveyors: An Introduction to the Agrimensores (1971).
Menso Folkerts. "Die Mathematik der Agrimensoren – Quellen und Nachwirkung." in Eberhard Knobloch, Cosima Möller, ed., In den Gefilden der römischen Feldmesser. Walter de Gruyter, Berlin/Boston 2014, ISBN 978-3-11-029084-4, pp. 131–148.
Ulrich Schindel. Nachklassischer Unterricht im Spiegel der gromatischen Schriften. in Okko Behrends, Luigi Capogrossi Colognesi, ed., Die römische Feldmesskunst. Interdisziplinäre Beiträge zu ihrer Bedeutung für die Zivilisationsgeschichte Roms. Vandenhoeck und Ruprecht, Göttingen 1992, ISBN 3-525-82480-7, S. 375–397.
Johannes Tolkiehn: Iunius 108.(Almanca) In: Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Vol. X,1, Stuttgart 1918, col. 1069 f.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb16588442g (data)  GND: 119108356  ISNI: 0000 0003 7767 1753  LCCN: n93007461  NTA: 070036748  VIAF: 255022365   WorldCat (LCCN): n93-007461
1086

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  10. yüzyıl  11. yüzyıl  12. yüzyıl
Onyıllar::  1060'lar  1070'ler  1080'ler  1090'lar  1100'ler
Yıllar::  1083  1084  1085  1086  1087  1088  1089
| --- | --- |
Miladi: 1086   MLXXXVI
Ab urbe condita: 1839
Asur: 5836
Bahâî: MÖ 758 – MÖ 757
Bengal: 493
Berberi: 2036
Birmanya: 448
Bizans: 6594 – 6595
Budist: 1630
Discordian: 2252
Ermeni: 535   ԹՎ ՇԼԵ
Etiyopya: 1078 – 1079
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 706 – MÖ 705
Hicrî: 478 – 479
Hint: 
 - Kali Yuga: 4187 – 4188
 - Shaka Samvat: 1008 – 1009
 - Vikram Samvat: 1142 – 1143
Holosen takvimi: 11086
İbrani: 4846 – 4847
İran: 464 – 1 BP – MÖ 465 BP
Juche: MÖ 825
Kıpti: 802 – 803
Kore: 3419
Tayland güneş: 1629
g t
Olaylar

4 Haziran - Ayn Seylem Muharebesi gerçekleşti.
23 Ekim - Ez-Zellaka Muharebesi gerçekleşti (Murâbıt Yusuf bin Taşfin ve Kastilya Kralı VI. Alfonso arasında yapılmış olan savaş).
Doğumlar

8 Kasım - V. Heinrich, Kutsal Roma imparatoru (ö. 1125)
tarihi bilinmeyen
Ahmed Sencer, Melikşah'ın oğlu, Selçuklu hükümdarı (ö. 1157)
Ölümler

21 Mayıs - Wang Anshi, Çinli ekonomist, devlet adamı ve şair (d. 1021)
4 Haziran - Kutalmışoğlu Süleyman Şah, Anadolu Selçuklu Devleti kurucusu
11 Ekim - Sima Guang, yüksek rütbeli bir Song Hanedanı mensubu, bilim insanı ve tarihçi (d. 1019)
tarihi bilinmeyen
Gregorios Pakourianos, Bizanslı asker
Kürt milliyetçiliği

Kürdistan bayrağı
Kürt milliyetçiliği (Kurmanci: Kurdayetî, Sorani: کوردایەتی), Kürtlerde, halk olma bilincinin kültürel ve siyasal eyleme yönlendirilmesini ifade eden kavramdır. Kürtlerin çoğunluk olduğu toprakları Kürdistan olarak tanımlayan ve bağımsız bir Kürt devleti kurulmasını savunan siyasi hareket olmakla birlikte, Kürtlerin yaşadıkları topraklarda diğer etnik gruplar ile eşit haklara sahip olmasını, Kürtçenin resmî dil ve eğitim dili olmasını savunan siyasi görüştür.
Kürt milliyetçiliği, dünya çapındaki Kürt diasporası tarafından uzun süredir desteklenmektedir.
Tarihçe

Erken Kürt milliyetçiliğinin kökleri, Kürtlerin önemli bir etnik grup olduğu Osmanlı İmparatorluğu'na dayanıyordu. Osmanlı İmparatorluğu'nun bölünmesiyle, Kürtlerin çoğunlukta olduğu toprakları, yeni kurulan Türkiye, Irak, İran ve Suriye devletleri arasında bölünerek, Kürtleri her devlette önemli bir etnik azınlık haline getirdi. Kurdayetî yani Kürt milliyetçiliği kavramı 1930'lu yıllarda ilk kez Kürdistan Demokratik Partisi üyeleri tarafınca kullanılmıştır. Kurdayetî'nin siyasi referansları ilk başlarda 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında patlak veren Kürt isyanlarıydı. İran Kürtlerinin girişimleriyle kurulan Mahabad Cumhuriyeti Kürt milliyetçiliğinin geçici doruk noktası olur. Yıkılması ise Kurdayetî'nin içerik olarak daralmasına sebep olur. Bu kavram etrafında oluşan yeni ideoloji, daha çok otantik Kürt kimliğini vurgu yapar ve buna ilham veren ise Ahmed-i Hani, Haci Kadire Koyi ve Goran gibi Kürtlüğü siyasi bir kimlikten öte gören vatanperver şairlerdir. Özellikle Koyi Kürtlüğü, Kürt milliyetçilerinin aksine Osmanlı, Arap ve Fars millî kimliklerine muhalif değil, onlarla aynı düzeyde ve rekabet edebilecek bir özne olarak tanımlar.
Lübnan'da kurulan Kürt milliyetçisi parti Hoybun, bağımsız Kürdistan'ın oluşturulması adına, bütün Kürtlerin birleştirilmesi için mücadele yürütülmesine ant içmişlerdir. Kürt silahlı birliğini kurup tek bir komutanlığın emrinde hareket edeceği kararlaştırılmıştır. Suriye, Lübnan, Avrupa ülkeleri ve Amerika Birleşik Devletleri'nde kolları oluşturulmuş ve Hoybun merkez komitesi "Kürdistan Millî Hükûmeti" ilan etmiştir. Ağrı isyanları sırasında Hoybun tarafından Ağrı Kürt Cumhuriyeti ilan edilmiştir ve genelkurmay başkanı olarak İhsan Nuri Paşa atanmıştır. Ağrı Cumhuriyeti ve Mahabad Cumhuriyeti Kürt milliyetçiliği'nin doruk noktası olmuştur.
Tarihçe > Irak

1970'lerden bu yana Iraklı Kürtler ve Molla Mustafa liderliğindeki Barzani aşireti, El-Enfal Operasyonu'nda 182.000 Kürt'ün katledilmesi de dahil olmak üzere baskıyla karşılık veren Irak milliyetçisi Baas Partisi rejimlerine karşı daha fazla özerklik ve hatta tam bağımsızlık hedefinin peşinden gittiler. 1943 yılında Kürt milliyetçiliğinin önderlerinden Remzi Nafi İngilizlere karşı Irak'ta ayaklanmıştır.
Irak'taki 1991 ayaklanmalarından sonra, Iraklı Kürtler, Irak Cumhurbaşkanı Saddam Hüseyin'in ordularına karşı NATO tarafından desteklendi ve korundu. Irak merkezi hükûmetinin kontrolü dışında önemli ölçüde özerklik ve özyönetim sağlayan Irak Kürtleri, Saddam Hüseyin'i deviren 2003 Irak işgalinden sonra, Kürdistan Bölgesel Hükümeti'ni ilan etti ve Irak merkezi hükûmeti Kürtlerin özerkliğini tanıyıp Irak'ın resmi dilini Arapçanın yanı sıra Kürtçe yaptı. Kürdistan Bölgesel Yönetimi halen büyük ölçüde özerk olarak kendini yönetmekte olup, 2017'de Mesud Barzani tarafından Irak Kürdistanı'nın bağımsızlığı denense de başarıya ulaşılamamıştır.
Irak'ta son yıllarda Hawpa (Kürt Ulusal İşbirliği Teşkilatı) gibi Kürt milliyetçisi oluşumlar ortaya çıkmıştır.
Tarihçe > Suriye

PKK'nın Türkiye Cumhuriyeti'nin, Türk milliyetçiliğine karşı savaştığı Türkiye-PKK çatışması 1984'ten beri devam etmektedir. Suriye'de aynı şekilde Kürtlerin kurduğu Demokratik Birlik Partisi (PYD), Suriye İç Savaşı'ndan sonra tek taraflı olarak Kuzey ve Doğu Suriye Özerk Yönetimi diğer adıyla Rojava Özerk Yönetimi'ni ilan etmiştir ancak yine bir özerk yönetim olan Katalonya haricinde hiçbir hükûmet ve devlet tarafından tanınmamıştır. Rojava Özerk Yönetimi, Kürdistan Bölgesel Yönetimi'nin aksine iktidar partisi PYD'nin ve PYD'nin önder kabul ettiği Abdullah Öcalan'ın ideolojisine göre hem Kürt milliyetçiliğini hem de Suriye hükûmetinin Arap milliyetçiliğini reddetmektedir ve PKK Kurucusu Abdullah Öcalan'ın İmralı Cezaevi'nde teorize ettiği Demokratik konfederalizm PYD tarafından uygulanmaktadır. Irak Kürtleri ve İran Kürtleri arasında genellikle Kürt milliyetçi ve ulus Kürt devleti görüşleri yaygın iken Türkiye Kürtleri arasında sosyalizm, komünizm gibi eşitlikçi görüşler yaygındır.
Tarihçe > İran

İran Kürtlerinin çoğu milliyetçidir ve Mahabad Kürt Cumhuriyeti'nden ilham alarak İran'da bir Kürt devletinin kurulması için çaba
gösterilmektedir. KDP-İ, PAK, Komele gibi partiler ise İran'da Kürt milliyetçiliğinin yükselmesi için çaba gösteren gruplardan bazılarıdır ve Kürdistan bayrağını taşırlar. PKK'nın İran uzantısı PJAK ise Kürt milliyetçiliğininın yanı sıra Kürdistan bayrağını reddeder ve İran'ın bölünüp Kürt ulus devletinin kurulmasına karşıdır.
Tarihçe > Türkiye

Türkiye Kürtlerinin çoğunun oyunu alan ve Kürt azınlık haklarını savunan DEM Parti, Kürt milliyetçiliğine ve ulus Kürt devletinin kurulmasına karşıdır ve tekçiliği reddetmektedir. Türkiye Kürtlerinde diğer Kürtler gibi son yıllarda artan ulus ve milliyetçilik düşüncesi Türkiye Kürtlerini, Kürt milliyetçiliğine itmektedir ve son yıllarda Türkiye Kürtleri arasında Kurden Nasyonalist gibi Kürt milliyetçisi oluşumlar ortaya çıkmıştır.
İdeoloji

Kürt milliyetçiliğinin öncülerinden Musa Anter Kürt milliyetçiliğini şöyle yorumlar;
“Ben Kürt milliyetçisiyim. Benim milliyetçiliğim; Nazilerin, Faşistlerin ve Turancıların başka ırkları aşağı gören ve onlara tahakküm hakkını kendinde gören, bir milliyetçilik değil de, ezilen ve perişan olan milletimi kurtarmayı hedefleyen bir milliyetçiliktir.”
Önemli kişiler

Kürt milliyetçiliğinin gelişmesinde katkıları olmuş ve Kürtleri milliyetçi çizgiye taşımış bazı önemli kişiler;
• Kadı Muhammed (1893-1947)
• Mahsum Korkmaz (1956-1986)
• Remzi Nafi (1917-1949)
• Mazlum Doğan (1958-1982)
• Nuri Dersimi (1893-1973)
• Simko (1887-1930)
• Celadet Ali Bedirhan (1893-1951)
• Mustafa Barzani (1903-1979)
• Şeyh Ubeydullah Nehri (1826-1883)
• Seyit Rıza (1863-1937)
• Şeyh Said (1865-1925)
• Mahmud Berzenci (1878-1956)
• Cibranlı Halid Bey (1882-1925)
• Kamuran Ali Bedirhan (1895-1978)
• Celal Talabani (1933-2015)
• Ahmed Barzani (1896-1969)
• Dildar (1918-1948)
Kürt milliyetçisi siyasi partiler

Kürdistan Demokrat Partisi (KDP) (Irak)
Kürdistan Yurtseverler Birliği (KYB)
Kürdistani Parti (PAKURD)
Kürdistan Özgürlük Partisi (PAK) (Türkiye)
Kürdistan Özgürlük Partisi (PAK) (İran)
Kürdistan Demokrat Partisi İran (PDK-İ)
Kürdistan Demokrat Partisi Türkiye (T-KDP)
Halkların Demokratik Partisi Türkiye (HDP)
Kürdistan Demokrat Partisi Suriye (PDKS)
Kürt milliyetçisi siyasi partiler > Eski partiler

Hoybun
Kürt Teali Cemiyeti
Hiwa
Halkın Emek Partisi
Demokratik Toplum Partisi