stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Komünist Manifesto
Hakkında

Manifesto'nun ilk sayfasında yazar olarak Friedrich Engels ve Karl Marx'ın isimleri birlikte yer alır ve ortak yazım şeklinde geçer. Marx'ın ölümünden sonra Engels, 1883 tarihli Almanca baskısının önsözüne şöyle yazar: "Manifesto'ya egemen olan temel düşünce... yalnızca ve tamamıyla Marx'a aittir."
Komünist Manifesto ilk olarak 1848 tarihinde Londra'da Almanca koyu yeşil bir broşür olarak basılmıştır. İlk İngilizce çevirisini Helen MacFarlane 1850 yılında yapmıştır. Kitap; Marx ve Engels'in 1871 Paris Komünü deneyimiyle ilgili bazı düşüncelerini kapsayan bir önsözle 1872'de, 1882 tarihli Rusça baskıya yazılmış bir önsözle, Marx öldükten sonra Engels'in 1883'te Almanca, 1890'da Almanca, 1892'de Lehçe ve 1893'te İtalyanca baskıya yazdığı önsözlerle birlikte yeniden basılmıştır.
1888 yılında Samuel Moore'un Engels ile birlikte yaptığı İngilizceye çeviri, en çok kullanılan İngilizce baskıdır.
İçeriği

Komünist Manifesto yazıldığı dönemdeki toplumu tanımlamak için burjuvazi toplumu kavramını kullanmıştır. Bu tanımlamada kullanılan burjuva sınıfı daha sonra Marx'ın kullandığı kapitalizm şekliyle ile popüler hale gelmiştir. Engels modern kapitalist sınıfı "ücretli işçi çalıştıranlar, toplumsal üretim araçlarının sahipleri" şeklinde tanımlamıştır. Marx ve Engels kapitalizmin getirdiği yenilikleri ve teknolojik ilerlemesini övmüştür. Ancak aynı zamanda kapitalizmin giderek kontrolden çıkacağını, küçük bir azınlığın elinde servetin ve gücün toplanacağını, toplu yoksulluklar yaratacağını, çoğu insanın potansiyelini ortaya koymak yerine gündelik hayatta kalma telaşında bulunacağını, sık ve büyük yıkıcı ekonomik krizlere yol açacağını söylemiştir.
Manifesto'ya göre kapitalist ilerleme sonucunda doğal çevrenin zarar görmesi, ekonomik rekabet sebebiyle kapitalist ülkelerin askeri çatışmalara ve savaşlara girmesi gibi yıkıcı sonuçlar beklenmelidir. Bu sonuçlardan kurtulmak için Marx ve Engels'in sunduğu tartışmalı önerisi ise kapitalizmin kaldırılması ve yeni bir sistemle değiştirilmesidir. Bu sistemi toplumun çoğunluğu tarafından demokratik şekilde toplumun ve ekonomik kaynakların kontrol edilmesi, diğer bir deyişle komünizm olarak tarif etmişlerdir.
İçeriği > Giriş

Giriş bölümünde komünizm bütün Avrupa'nın korktuğu bir hayalete benzetilir, fakat korkup saldıranları defetmek için de komünistlerin de kendi görüşlerini açıklamalarının zamanı gelmiştir:
İçeriği > Burjuvalar ve Proleterler

İlk kısım Marx'ın tarihsel materyalizm görüşünü ortaya koyar:
Etkileri

20. yüzyılın sonları ve 21. yüzyılın bazı yazarları, Komünist Manifesto'nun devam eden geçerliliği hakkında yorum yaptı. İngiliz filozof Peter Osborne [en], basımının 150. yıl dönümününde kitap için "on dokuzuncu yüzyılda yazılmış en etkili metin" olduğunu savundu.
Sovyetler Birliği'nin kurucu lideri Vladimir Lenin ise kitap hakkında; "Bu yapıt, duru ve parlak bir deha ile yeni bir dünya anlayışını, toplumsal yaşamı kucaklayan tutarlı bir materyalizmi; en geniş ve en derin gelişim öğretisi olarak diyalektiği; sınıf savaşı kuramını ve proletaryanın – yeni komünist toplum yaratıcısının- dünya tarihindeki devrimci rolünü açıklar." yorumu dile getirmiştir.
İlgili bağlantılar

Komünist Manifesto'nun tam metni
Komünist Parti Manifestosu, sesli kitap.
Komünist Manifesto'nun tam metni 13 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İngilizce)
| g t Karl Marx ve Friedrich Engels'in eserleri |
| --- | --- |
Karl Marx: Akrep ve Felix (1837) . Demokritos'çu ve Epikür'cü Doğa Felsefeleri Arasında Fark (1841) . Hegel'in Hukuk Felsefesinin Eleştirisi (1843) . Yahudi Sorunu Üzerine (1843) . James Mill Üzerine Notlar (1844) . 1844 Elyazmaları (1844, yayın yılı 1927) . Feuerbach Üzerine Tezler (1845, yayın yılı 1888) . Felsefenin Sefaleti (1847) . Ücretli Emek ve Sermaye (1847) . Fransa'da Sınıf Savaşımları 1848–1850 (1850) .Louis Bonaparte'in 18 Brumaire'i (1852) . Grundrisse (1857, yayın yılı 1939) . Ekonomi Politiğin Eleştirisine Katkı (1859) . Artı-Değer Teorileri 3 cilt (1862) . Ücret Fiyat ve Kar (1865) . Kapital, Cilt 1 (1867) . Fransa'da İç Savaş (1871) . Gotha Programı'nın Eleştirisi (1875) . Kapital, Cilt 2 (ölümünden sonra 1885'te) . Kapital, Cilt 3 (ölümünden sonra 1885'te) . Marx'ın Matematiksel El Yazmaları (1968) . Belçika Katliamları (1869)
Marx ve Engels: Alman İdeolojisi (1845, yayın yılı 1932) . Kutsal Aile (1845) . Komünizmin İlkeleri (1847) . Komünist Manifesto (1848) . ABD'de İç Savaş (1861) . Marx/Engels Seçilmiş Eserler (1975-2004)
Friedrich Engels: 1844 Yılında İngiltere'de İşçi Sınıfının Koşulları (1845) . Köylüler Savaşı (1850) . Otorite Üzerine (1873) . Anti-Dühring  (1878) . Ütopik Sosyalizm ve Bilimsel Sosyalizm (1880). Doğanın Diyalektiği (1883) . Ailenin, Özel Mülkiyetin ve Devletin Kökeni (1884) . Ludwig Feuerbach ve Klasik Alman Felsefesinin Sonu (1886) . Almanya'da Devrim ve Karşı-devrim (ölümünden sonra 1896'da)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb11974350n (data)  GND: 4099310-3  LCCN: n95092137  NDL: 00627188  NLA: 35332025  NLI: 987007592602105171  NSK: 000363205  SELIBR: 318629  SUDOC: 027772705  VIAF: 174280547   WorldCat (LCCN): n95-092137 
Manifesto'nun 100. yıldönümü anısına basılan Sovyetler Birliği pulu
Camino Real de Tierra Adentro

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Camino Real de Tierra Adentro haritası
Konum:  Meksika
Kriter: Kültürel: ii, iv
Referans: 1351
Tescil: 2010 (34. oturum)
Bölge: Latin Amerika ve Karayipler
Camino Real de Tierra Adentro (İspanyolca "İç Topraklardaki Kraliyet Yolu") 1598'den 1882'ye kadar Meksiko ile New Mexico'daki San Juan Pueblo arasındaki 2560 kilometrelik (1,600 mil) ticaret yoluydu.
2010 yılında, 55 bölüm ve Meksika'daki mevcut Dünya Mirası alanlarından 5 tanesinin de eklenmesiyle UNESCO Dünya Mirası olarak ilan edildi. Bu alanlar arasında Mexico City'nin Tarihi Merkezi (bağımsız Dünya Mirası Alanı) ile Chihuahua Eyaleti'ndeki Valle de Allende kenti arasındaki 1,400 km'lik yol boyunca yer alan tarihi kentler, kasabalar, köprüler, haciendalar ve diğer anıtlar yer alıyor.
Galeri

Camino Real de Tierra Adentro'nun UNESCO Dünya Mirası listesine yazdığı anı gösteren plaka.
San Francisco Kilisesi'nin içi
Tepeji del Río'daki La Colmena köprüsü, Dünya Mirası olarak listelenen eserdeki köprülerden biri
Ojuelos de Jalisco'daki Presidio
Meksika'nın Bağımsızlığı konulu bir müzeye ev sahipliği yapan Pabellón de Hidalgo'daki Hacienda de San Blas.
Atocha'nın Kutsal Bebeği görüntüsüyle ünlü Plateros Kutsal Alanı.
Eski madencilik kasabası Ojuela'nın kalıntıları
Camile Wray

| Camile Wray |
| --- | --- |
Stargate Universe karakteri

İlk görünüm: "Air"
Son görünüm: Devam etmekte.
Canlandıran: Ming-Na
Ailesi: Sharon (partneri)
Bilgileri
Meslek: International Oversight Advisory İnsan Kaynakları Direktörü
Camile Wray, Kanadalı-Amerikalı Metro-Goldwyn-Mayer-Syfy ortaklığında çekimleri yapılan Stargate Universe adlı günümüz odaklı maceraların anlatıldığı askerî bilimkurgu drama serisi televizyon dizisinde, çok uluslu araştırma ekibiyle Dünya'ya dönemeyip evrenin uzak bir köşesinde Kadim halkına ait Destiny uzay gemisinde seyahat yapmak zorunda kalan karakterlerden biridir. Karakteri Çinli aktör Ming-Na canlandırmaktadır. Wray, Young ve Rush karakterlerinden sonra gemideki liderlik mücadelesindeki diğer aday olarak gösterilmektedir.  Aynı zamanda Stargate serisi içerisinde yer alan ilk LGBT karakterdir. Wray'ın ilk olarak göründüğü dizinin başlangıç bölümü olan "Air", Ekim 2009'da Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da yayınlandı.
Karakter bilgisi

International Oversight Advisory adlı kuruluşun Icarus Projesi içerisindeki temsilcisiydi. IOA'de İnsan Kaynakları Direktörü görevini yapmaktaydı. Dokuzuncu sembolü çözme çalışmaları sırasında projenin gerçekleştirildiği sığınak kim tarafından yapıldığı belli olmayan bir saldıraya maruz kalır. Projenin baş sorumlu bilim insanı Nicholas Rush Dünya'yı çevirmek yerine dokuz sembollü yeri çevirir. Sonuç olarak, Icarus personeli ile birlikte Destiny (Kader) adlı Kadim uzay gemisinde Dünya'dan birkaç milyar ışık yılı uzaktadır.
Life bölümünde uzun menzilli haberleşmeyi sağlayan iletişim taşlarını kullanma sırası kendisine gelir. Bir süreliğine evine gitmek için kullanır. Sharon adlı eşcinsel partnerinin yanına gider.
Capgemini

| --- | --- |

Menkul değer sembolü: Euronext: CAP
Tür: Societas Europaea
Kuruluş: 1 Ekim 1967
Kurucu: Serge Kampf
Genel merkezi: Paris, Fransa
Önemli kişiler: Paul Hermelin (Yönetim Kurulu Başkanı) Aiman Ezzat (CEO)
Gelir: 14.12 milyar € (2019)
Çalışan sayısı: 270,000 (2020)
Web sitesi: www.capgemini.com
Şirketin Paris'teki genel merkezi
Capgemini SE, Fransa merkezli bir bilişim teknolojileri hizmeti ve danışmanlık şirketidir. Şirket, 1 Ekim 1967 tarihinde Serge Kampf tarafından kurulmuş olup danışmanlık, teknoloji, profesyonel ve dış kaynak hizmetleri sunmaktadır. Şirketin merkezi Paris'in 17. semtinde yer almaktadır.
Capgemini, Euronext'te işlem görmekte olup şirketin 50'den fazla ülkede 200,000'den fazla çalışanı bulunmaktadır.
Capulidae

Capulidae, Neotaenioglossa takımına bağlı bir familyadır.
Caperonia

Caperonia Euphorbiaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Bulgarlar

Başlığın diğer anlamları için Ön Bulgarlar sayfasına bakınız.
| --- | --- |

 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
 Bulgaristan: 6.000.000 (2011)
 Ukrayna: 204.574 (2001);  600.000 (2019)
 Almanya: 185.000;  416.000 (2019)
 Türkiye: 350.000 /sadece Bulgarlar/ (2019)
 ABD: 294.000
 İspanya: 151.000;  250.000 (2019)
 Yunanistan: 41.000;  200.000-250.000 (2019)
 Büyük Britanya: 63.000;  200.000 (2019)
 Kanada: 18.000;  180.000 (2019)
 İtalya: 47.000;  100.000 (2019)
 Moldova: 52.000;  90.000 (2019)
 Rusya: 24.000
 Hollanda: 20.000
 Kıbrıs: 20.000
 Belçika: 19.000
 Sırbistan: 13.000
 Avustralya: 11.000
 Kazakistan: 7.300
 İsveç: 6.700
 Romanya: 6.600
 Danimarka: 6.200
 Macaristan: 6.000
Diller
Bulgarca
Din
Hristiyanlık (Ortodoks) İslam (Sünni)
Bulgarlar (Bulgarca: българи veya bǎlgari), Bulgaristan nüfusunun çoğunluğunu oluşturan bir Güney Slav halkıdır. Etnik Bulgarlar, 6,5 milyonluk Bulgaristan nüfusunun %85'ini oluşturmaktadırlar.
Coğrafi dağılım

Bulgarların çoğu, yaklaşık 6 milyon nüfusun bulunduğu ve nüfusun% 80 ila 85'ini oluşturan Bulgaristan'da yaşıyor. 20. yüzyılın ortalarında ülkeyi terk eden Bulgar göçmen sayısının 500.000'den fazla olduğu tahmin ediliyor. Açık Toplum Enstitüsü'nün Bulgaristan ve Avrupa'da 2011 nüfus sayımına ilişkin verileri aktaran bir raporuna göre, yurt dışında 1 milyondan biraz fazla Bulgar var. Tüm ülkelerin nüfuslarına ilişkin verileri toplayan ve her 5 yılda bir özetleyen BM, 1.180.000 Bulgar'ın yurt dışında olduğunu tespit ediyor. Eurostat yaklaşık 1.300.000 kişiyi belirtir. Şu anda torunlarıyla birlikte tüm dönemlerde göç eden yaklaşık 1.500.000 Bulgar göçmen var. 2011 yılında Dışişleri Bakanlığı dünya çapında toplam 2.018.792 Bulgar olduğunu belirterek, göçmenlerin 400.000 ile arttığını kaydetti.
En çok Bulgar göçmen barındıran ülkeler Amerika Birleşik Devletleri, Almanya, İspanya, İngiltere, Arjantin, Yunanistan, Brezilya, İtalya, Kanada, Fransa, Belçika, Rusya, Hollanda, Güney Afrika, Avustralya, Yeni Zelanda, Avusturya ve Danimarka'dır. Yurt dışındaki Bulgar toplulukları - etnik, göçmen, öğrenci vb. yaklaşık 70 ülkede var. Çoğu, çeşitli hedefleri olan organizasyonlar yarattı. Bulgar kültür ve eğitim kuruluşları dünyadaki ilk Bulgar kuruluşlarından biri olan Prag'daki "Bulgar koltuğu" ndan (1880) kaynaklanmaktadır. 2000 yılında, Merkezi Prag'da bulunan Orta Avrupa'da Yaşayan Uluslararası Bulgarlar Birliği, Müh. Anton Stamboliiski'nin fikri üzerine kuruldu. Birliğin üyeleri, Avusturya, Çek Cumhuriyeti, Macaristan, Slovakya, Polonya'dan ve misafir olarak Romanya'dan Bulgar şirketleridir.
Bulgar toplulukları Kuzey Makedonya, Ukrayna, Moldova, Sırbistan, Romanya, Macaristan, Arnavutluk ve Yunanistan'da yaşıyor. Çeşitli ülkelerin topraklarında yaşayan kompakt Bulgar toplulukları, Osmanlı İmparatorluğu'ndaki çeşitli savaşlar ve ayaklanmalardan sonra mültecilerin torunları olan Besarabian ve Banat Bulgarlarıdır. Ukrayna, Moldova, Sırbistan, Çek Cumhuriyeti, Romanya, Macaristan ve Arnavutluk'ta resmi olarak tanınan Bulgar azınlıklar var. Resmi olarak, Kuzey Makedonya'daki 2002 nüfus sayımına göre, yaklaşık 1.417 kişi Bulgar olarak tanımlanıyor, ancak on binlerce kuzey Makedon, beyan edilen Bulgar kökenine dayanarak elde ettikleri Bulgar vatandaşlığına sahipler ve binlerce kişi daha bunu almayı bekliyor.. Bulgar milletinin bir parçası olarak, bugünkü Kuzey Makedonya'daki Makedonların çoğu ve bugünkü Kuzey Yunanistan'daki Slavca konuşan nüfusun yanı sıra günümüz Doğu Sırbistan'daki Shoppe'lerin bir kısmı, 20. yüzyılın başları.
Etnonim

Rönesans'tan bu yana, "Bulgarlar" kelimesi hem Bulgarların etnik (veya etnik) grubunu hem de yeni Bulgar devletinin vatandaşlarını belirtmek için kullanılmıştır. Yasal açıdan bakıldığında, Bulgarlar aynı zamanda Bulgar asıllı ve milli bilince sahip yabancı vatandaşlar olabileceğinden, "Bulgar" ve "Bulgar vatandaşı" terimlerinin farklı anlamları vardır. Aynı zamanda, Bulgar vatandaşları Bulgar olmayan etnik kökene sahip olabilirler.
Resmi verilere göre sadece 7 ülkede 50.000'den fazla Bulgar vatandaşı var: Türkiye (366.000), Almanya (310.000), İspanya (125.000), İngiltere, Yunanistan, ABD, İtalya. Bu ülkelerde toplamda 1,1 milyondan fazla Bulgar yaşıyor.
2015 yılına ait diğer verilere göre, Bulgar göçü aşağıdaki gruplara ayrılmıştır:
Avrupa Birliği - 606.528 (% 56)
Türkiye - 378.658 (% 35)
ABD, Kanada ve Avustralya - 103.774 (% 9)
Dil

Bulgar dili, Hint-Avrupa dil ailesinin Slav dilleri kolunun Güney Slav grubuna dahil olan bir dildir. Modern Bulgarcanın eski Ön Bulgar dili (Türk dillerinin Ogur grubuna ait) ile hiçbir akrabalığı bulunmamaktadır. Bulgaristan Cumhuriyeti'nin resmi dili ve Avrupa Birliği'nin 24 resmi dilinden biridir. Bulgarca kapsamlı bir kurgu ve bilimsel literatür yazılmıştır. Bessarabian Ukrayna ve Moldova'da Bulgar toplumunun resmi dilidir.
Bulgarca, Kiril alfabesi ile yazılan ve kendisine özgü bir yazımı olan bir dildir. Bulgar dilinde 3 cinsiyet (erkek, kadın ve orta) vardır, tam ve kısa makaleler kullanılır ve vade yoktur. Yüzyıllar süren Osmanlı döneminde içerisine Türkçe kökenli yabancı söz varlığı da girmiştir.
1912'de Bulgarların (yeşil) coğrafi dağılımı
Bulgarlar Bizanslıları kesti - II. Basil'in Menolojisinden minyatür, 10-11 yüzyıl. Vatikan Kütüphanesi.
Canaima Millî Parkı

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  Venezuela
Kriter: Doğal: vii, viii, ix, x
Referans: 701
Tescil: 1984 (8. oturum)
Bölge: Latin Amerika ve Karayipler
Koordinatlar: 5°31′K 61°56′B﻿ / ﻿5.517°K 61.933°B﻿ / 5.517; -61.933
Canaima Ulusal Parkı (İspanyolca: Parque Nacional Canaima) 30,000 km² alan sahiptir, Venezuela'nın güneydoğusunda Brezilya ve Guyana sınırında bulunmaktadır. Parkın yaklaşık % 65'i masa dağı oluşumlarıyla kaplıdır. 1000 metrelik yüksekliği ile dünyanın en yüksek şelalesi Angel Şelalesi, milli parkın içerisinde yer almaktadır. Doğal özellikleriyle 1994 yılında dünya mirası olarak kabul edilmiştir.
Tarih

Canaima Milli Parkı 12 Haziran 1962 tarihinde kurulmuştur. 1990 gibi erken bir tarihte, Amazon İşbirliği Anlaşması'na katılan ülkeler Canaima Milli Parkı'nın güneye doğru genişletilerek Brezilya'daki Monte Roraima Milli Parkı'na bağlanmasını ve turizm, araştırma ve korumanın koordineli bir şekilde yönetilmesini önermişlerdir.
1994 yılında Canaima Milli Parkı UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir. Uluslararası Doğa Koruma Birliği 2017 yılında bir koruma değerlendirmesi yapmış ve Canaima Milli Parkı'nı etkisiz koruma ve yönetim nedeniyle önemli endişe alanı olarak listelemiştir.
Cadılar Bayramı

Başlığın diğer anlamları için Cadılar Bayramı (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
|    Cadılar Bayramı |
| --- | --- |
Cadılar Bayramı için özel olarak oyulmuş ve içine mum yerleştirilmiş bir bal kabağı
Diğer adı: Azizler Arifesi
Ülke: Dünya çapında birçok ülkede
Kutlayanlar: Batılı Hristiyanlar ve Dünya çapında Hristiyan olmayan birçok kişi
Önemi: Allhallowtide'nin ilk günü
Başlama: 31 Ekim
Sıklık: Yılda bir kez
Cadılar Bayramı, her sene 31 Ekim'de kutlanan, öncelikle Pagan ve sonrasında Hristiyan kökleri olmasına rağmen günümüzde seküler bir kutlama halini almış bayram. Çocukların, genellikle korkunç kostümler giyerek, kapı kapı dolaşıp şekerleme ve harçlık topladığı bir bayramdır. Diğer Cadılar Bayramı kutlamalarında yapılan etkinlikler arasında maskeli balolar, balkabağından fener oyma, korku filmi seansları ve perili olduğuna inanılan evlere düzenlenen geziler sayılabilir.
Cadılar Bayramı, başlıca Kuzey Amerika ve Britanya Adaları'nda yer alan ülke ve bölgelerde kutlanır. Bu bölgelerde çok büyük ve görkemli bir festival olan Cadılar Bayramı kutlamaları, Amerikan kültürünün etkisiyle Avrupa ve Okyanusya'da yer alan diğer Batılı ülkelerin yanı sıra Japonya, Filipinler ve Latin Amerika'da da yaygınlaşmaktadır.
Etimoloji

Cadılar Bayramı, Anglosakson dünyasında ve başlıca Batılı ülkelerde Halloween olarak adlandırılır. Bu sözcük All Hallow's Eve (Azizler Günü'nün arifesi) kavramından kısaltılarak oluşturulmuştur.  30 Ekim 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Tarihçe

Cadılar Bayramı'nın kökeni antik Britanya'da pagan Keltlerin kutladığı Samhain Festivali'dir. Keltler 1 Kasım'ı yazın bitişi, kışın başlangıcı kabul ediyorlardı. Samhain kelimesinin kökeni Eski İrlandaca sam (yaz) ve fuin (son) sözcüklerine dayanır. Bu tarihte sürüler yaylalardan dönüyor, toprak ağaları ile çiftçiler arasındaki arazi kira sözleşmeleri yenileniyordu.
Yaz sonu Keltlerde aynı zamanda evliliklerin gerçekleştiği, ölülerin kutsandığı ilahî bir dönemdi. Bu günde, ölülerin ruhlarının geçmişte yaşadıkları evleri ziyaret ettiğine inanılıyordu. Tepelerin üzerinde, evlerdeki ocakları tutuşturmak ve aynı zamanda kötü ruhları uzak tutmak için büyük ateşler yakılıyordu. İnsanlar, ortalıkta dolaştığına inandıkları ruhlara tanınmamak için maskeler takıyor, kostümler giyiyorlardı. Bu gelenekler nedeniyle Samhain festivali zamanla cadılar, goblinler, periler ve iblislerle özdeşleşti. Romalılar 1. yüzyılda Kelt topraklarını fethettiklerinde, kendi ölüm festivalleri Feralia ve hasat festivalleri Pomona'yı Samhain ile birleştirdiler.
7. yüzyılda Papa IV. Boniface 13 Mayıs'ta kutlanan Azizler Günü'nü -muhtemelen pagan festivalinin yerini alması için- 1 Kasım'a taşıdı. Azizler Günü'nün arifesi (31 Ekim) kutsal kabul edildi ve Batılı dillerdeki Halloween adı buradan geldi. Orta Çağ'ın sonlarında seküler kutlamalar ile Hristiyan bayramı kaynaştı. Avrupa'daki Reform hareketleri esnasında, özellikle Protestan Hristiyanlar arasında, Cadılar Bayramı kutlamaları neredeyse son buldu; Britanya'da ise seküler bir bayram olarak kutlanmaya devam etti.
Amerika'ya yerleşen ilk kolonilerde -pek çok bayram gibi- Cadılar Bayramı da yasaklandı. Bununla birlikte 1800'lü yıllarda, Cadılar Bayramı'ndan öğeler taşıyan bir hasat bayramı kutlanmaya başlandı. 19. yüzyılda başta İrlandalılar olmak üzere Britanya'dan Amerika'ya göçen çok sayıdaki göçmen Cadılar Bayramı kostümlerini beraberlerinde getirdiler ve Cadılar Bayramı zamanla ABD'deki başlıca çocuk bayramlarından biri haline geldi.
Kutlamalar

Cadılar Bayramı'nın sembolü gülen bir bal kabağıdır. Bal kabağının içi boşaltılarak gülen bir surat şeklinde oyulduktan sonra içinde bir mum yakılarak şeytani bir surat oluşturulmaya çalışılır. Ancak eski zamanlarda kabak yerine şalgamların oyulduğu bilinmektedir.
Evler cadılar bayramı dekorları ile süslenir, şenlik ateşleri yakılır, bazı yerlerde havai fişek atılır, Perili cazibeler ziyaret edilir.
En yaygın olarak tüketilen şekerleme, elma şekeridir. Çocuklar korkunç kıyafetler giyerek kapı kapı gezerler ve ev sahiplerine "Şaka mı, şeker mi?" diye sorarlar. Ev sahibi "Şaka!" derse çeşitli muziplikler yaparlar. Büyükler çocuklara şekerleme ikram ederler veya harçlık verirler. Bu uygulamanın kökeni geçmişte Britanya'da yoksulların kapı kapı dolaşarak "ruh keki" toplaması geleneğidir.
Yetişkinler, 31 Ekim'e en yakın hafta sonunda kıyafet baloları düzenlerler. Bu partilerde misafirler cadı, hayalet veya korku filmi karakteri gibi korkunç kostümler giyerler.
Muhafazakâr Hristiyanlar, özellikle tutucu Protestanlar, genelde Cadılar Bayramı'nı kutlamazlar ve yanlış bulurlar.
Cadılar Bayramı münasebetiyle korku teması ile süslenmiş bir bahçe
İsveç'te Azrail ve cadı kostümü içerisinde kapı kapı dolaşarak şekerleme ve harçlık toplayan çocuklar.
Carangoides

Carangoides Carangidae familyasına bağlı bir cinstir.
Caesars Superdome

| Caesars Superdome |
| --- | --- |
The Superdome, The Dome


Yer: 1500 Sugar Bowl Drive New Orleans, Louisiana 70112
Koordinatlar: 29°57′03″K 90°04′52″B﻿ / ﻿29.95083°K 90.08111°B﻿ / 29.95083; -90.08111
Temel atma: 12 Ağustos 1971
Açılış: 3 Ağustos 1975
Yenileme: 25 Eylül 2006
Sahibi: Louisiana Stadium/Expo District
İşletmeci: SMG
Zemin: Monsanto "Mardi Grass" çim (1975–2003) FieldTurf (2003–2006) Sportexe Momentum Turf (2006–2009) UBU-Intensity Series-S5-M Synthetic Turf (2010–günümüz) Çok amaçlı etkinliklerde beton
Maliyet: $134 milyon
Mimar: Curtis and Davis Associated Edward B. Silverstein & Associates Nolan, Norman & Nolan
Eski isim(leri): Louisiana Superdome (1975-2011) Mercedes-Benz Superdome (2011-2021)


Caesars Superdome, kısaca Superdome, (önceden Mercedes-Benz Superdome ve Louisiana Superdome), ABD'nin Louisiana eyaletindeki New Orleans şehrindeki bir stadyumdur. 1975 yılında açılan mekan NFL takımlarından New Orleans Saints Amerikan futbolu takımına ev sahipliği yapmaktadır.
Planları 1967'de Curtis and Davis adlı şirket tarafından hazırlandı. 3 Ekim 2011'de Alman otomotiv şirketi Mercedes-Benz'in stadyumun isim haklarını aldığı açıklandı. 23 Ekim 2011'de yeni ad kullanılmaya başlandı.
İsimlendirme

Louisiana Superdome (1975–2011)
Mercedes-Benz Superdome (2011–2021)
Caesars Superdome (2021-)
Stadyum hakkında bilgiler

Kapasite: 76.468
Adres: 1500 Sugar Bowl Drive
Açılış: 3 Ağustos 1975
Ev sahipliği yaptığı takımlar

New Orleans Saints (NFL)
Carceri

| Carceri |
| --- | --- |
Komün
Dosya:Regions, provinces and municipalities in Italy.svg'''|250px|]]
Ülke: İtalya
Bölge: Veneto
İl: Padova
Yüzölçümü
 • Toplam: 9,81 km²
Nüfus (31 Aralık 2018)
 • Toplam: 1.530
 • Yoğunluk: 155,99/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
Carceri Belediye Binası (Nisan 2016)
Carceri İtalya'nın Veneto bölgesinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 31 Aralık 2018 tarihi itibarıyla 1.530'dur.
Canal du Centre'deki gemi asansörleri

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Kriter: {{{Tür}}}: iii, iv
Referans: 856
Tescil: 1998 (22. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Canal du Centre'daki gemi asansörleri, UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilen, Belçika'nın La Louvière şehri yakınlarındaki dört hidrolik gemi asansörü serisidir. Dört asansör, Belçika'nın tarihi sillon industriel endüstriyel bandında bulunan Canal du Centre'da bulunmaktadır.
Asansörler

| Asansör | Konum | Koordinatlar | Yükseklik | Fotoğraf |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| No. 1 | Houdeng-Goegnies | 50°29′15″N 4°10′33″E﻿ / ﻿50.4875°K 4.1758°D﻿ / 50.4875; 4.1758﻿ (Lift of Houdeng-Goegnies) | 15,40 metre (50,5 ft)* |  |
| No. 2 | Houdeng-Aimeries | 50°28′57″N 4°08′32″E﻿ / ﻿50.4826°K 4.1423°D﻿ / 50.4826; 4.1423﻿ (Lift of Houdeng-Aimeries) | 16,93 metre (55,5 ft)* |  |
| No. 3 | Strépy-Bracquegnies | 50°28′53″N 4°08′14″E﻿ / ﻿50.4813°K 4.1373°D﻿ / 50.4813; 4.1373﻿ (Lift of Strépy-Bracquegnies) | 16,93 metre (55,5 ft)* |  |
| No. 4 | Thieu | 50°28′17″N 4°05′40″E﻿ / ﻿50.4714°K 4.0945°D﻿ / 50.4714; 4.0945﻿ (Lift of Thieu) | 16,93 metre (55,5 ft)* |  |
Carl Rosa

| Carl Rosa |
| --- | --- |
Carl Rosa
Doğum: Karl August Nikolaus Rose 22 Mart 1842(1842-03-22) Hamburg
Ölüm: 30 Nisan 1889 (47 yaşında) Paris
Milliyet: Alman, İngiliz
Meslek: Besteci

Carl Rosa (doğum adı: Karl August Nikolaus Rose; d. 22 Mart 1842; Hamburg; ö. 30 Nisan 1889; Paris), Alman asıllı İngiliz opera besteci ve yöneticisi.
Rosa Leipzig ve Paris'te klasik müzik eğitimi almış, Londra'da bir süre orkestralarda viyolin çalmıştır. 1875'te Londra'da kurduğu Carl Rosa Operası ile birçok müzikal operetin hazırlanması ve bestesini kendisi yapmıştır.