Christina Aguilera
Sanat > Ses > Etkiler > Müzikal ve sanatsal temalar

Genellikle bir pop sanatçısı olarak anılan, kariyeri boyunca farklı müzik türlerini denemeye devam etti. Daha "belirsiz" işbirlikçilerle çalışmayı tercih ettiğini dile getirmenin yanı sıra, projelerine her zaman yeni bir şeyler getirmeye çalıştığını, "sesi ile deneyler" yapmaya çalıştığını ve ille de "temelde" iletişim kurmaya meyilli olmadığını açıklıyor. "popüler taleplerinden dolayı müzikte bir numaralı liste başı". The Guardian köşe yazarı Alexis Petridis, onu sanatsal açıdan değerlendirirken, "kendini yeniden icat etme cesaretinin" her zaman "en etkileyici yönlerinden biri" olduğunu fark etti. The New York Times, "pop yıldızlarının sıklıkla güvendiği bazı ünlü yapımcıları küçümseme kararının" altını çizdi.
Aguilera'nın ilk iki kaydı, Christina Aguilera (1999) ve Mi Reflejo (2000), genç pop ve dance-pop'un etkisi ile üretildi, ikincisi de Latin müziği yoluyla teşvikine atıfta bulundu. R & B, hip hop, rock ve ruh ve genç nişten uzaklaştı. Beşinci stüdyo albümünde,Back to Basics (2006), Aguilera, "eski okul türlerinin öğelerini modern bir büküm [ve] sert vuruşlarla bir araya getiren bir gerileme" yaratmak için birkaç yapımcıyla çalıştı. AllMusic'ten Stephen Thomas Erlewine projeyi "sanatsal bir ifade [...] biraz kaba ve bencil ama aynı zamanda akılda kalıcı, heyecan verici ve benzersiz" olarak nitelendirdi.
2010 yılında, Aguilera, içeriği Cabaret'ten (1972) etkilenen ve Moulin Rouge'a benzer bir şekilde dans numaraları olarak yeniden yapılan birkaç şarkıyı vurgulayan Burlesque için film müziği geliştirdi! (2001). Aynı yıl, Bionic, Aguilera'nın elektrodan alınan öğelerle bir gelecek pop projesi yaratmak için elektronik müzik konusunda uzmanlaşmış prodüktörlerle çalıştığını gördü. MTV Buzzworthy'den Sam Lanksy, filmi "ileriye dönük ve hatta zamansız" olarak nitelendirdi ve "yıkıcı [ve] ortam yapımını" övdü. Aguilera, Lotus'ta (2012) elektro-pop'u keşfetti ve yoğun bir şekilde dahil etti. Tersine, 2018'de Kanye West ve Anderson Paak ile Liberation'a katkıda bulundu ve önceki materyaline dahil ettiği R&B ve hip-hop stillerinden ilham alan bir albüm yarattı. Aguilera, "İnanılmaz bir hip-hop ritmi gibisi yoktur. Günün sonunda, ben bir ruh şarkıcıyım".
Müziğinin temalarıyla ilgili olarak, Aguilera, "ilişki kurabilen insanlar bu durumda kendilerini yalnız hissetmesinler" diye kişisel hayatının bazı bölümlerine atıfta bulunma konusunda bir "sorumluluk duygusu" hissettiğini belirtti. Şarkılarının çoğu aşk, annelik, evlilik ve sadakat temalarını içeriyor. Ayrıca aile içi şiddet ve istismara dayalı ilişkiler gibi ağır konularla ilgilendi. Seks de Aguilera'nın müziğinde büyük rol oynadı.  İnsanlarla yapılan bir röportajda, "Cinsel olmak istiyorsam, bu benim kendi beğenim ve zevkim içindir. Bu yüzden bazen kadınlara ilgi duyduğum gerçeğinden bahsetmeyi seviyorum. Kadınlıklarını ve güzelliklerini takdir ediyorum" dedi. Müziğinde feminist olduğu kabul edilen  Aguilera, çifte standardı ilk kez " Can't Hold Us Down"da (2002) kınadı, erkeklerin cinsel davranışlarından dolayı alkışlandığını, benzer şekilde davranan kadınlar küçümsenir. The Guardian için yazan Hermione Hoby, "kardeşçe bir işbirliği ruhunu teşvik ettiğini ve tuhaf feminist deklarasyondan çekinmediğini" belirtti.