stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Las Vegas'ta Korku ve Nefret
Konu

1971'de, gazeteci Raoul Duke ve avukatı Dr. Gonzo, Mint 400 Motosiklet yarışını haber yapmak için Los Angeles'tan Las Vegas'a doğru yola çıkarlar. Yolculukları sırasında bir otostopçuyu alırlar ve Duke, yolculuk için hazırlıklarını anlatır; bu hazırlıklar arasında çeşitli uyuşturucular toplamak ve "Büyük Kızıl Köpekbalığı" adını verdikleri bir araba kiralamak vardır. Anlatımın ardından, hitchhiker korkar ve kaçar; ardından Duke ve Gonzo büyük bir LSD dozu alır ve Vegas'a doğru sürmeye devam ederler.
İkili, halen LSD'nin etkisi altındayken Mint Hotel'in lobisine varır. Duke tuhaf halüsinasyonlar görür ve garip davranır, en nihayetinde bardaki herkesi dev kertenkeleler olarak görmeye başlar. Gonzo, bütün bu süreçte sakinliğini korur, ikiliye basın kimlikleriyle kaydolarak Duke'u otel odalarına götürür. Daha sonra, yarışın yapılacağı Mint Gun Club'a erken bir bakış atmak için ayrılırlar. Orada Duke, kendileriyle çalışacak bir fotoğrafçı olan Lacerda ile tanışır.
Ertesi gün, Duke ve Gonzo, yarış başlamadan önce silah kulübündeki barda beklerler. Yarış başladığında Duke, olan biteni anlayamaz ve Lacerda ile yan yana fotoğraf çekmek için gider. Sonunda, Duke vazgeçer ve oradan ayrılır.
O gece, Duke ve Gonzo Vegas'ta sarhoş bir şekilde arabayla dolaşırlar. Park yeri bulmakta zorlandıktan sonra, Debbie Reynolds'ın gösterisini izlemek için Desert Inn'e giderler. İkili, marihuana içtikleri için gösteriden atılır. Daha sonra eter çekerler ve Circus Circus'ta sarhoş bir şekilde dolaşırlar. Burada Gonzo, daha önce aldığı mescalin haplarının etkisini hissetmeye başlar ve ikili oradan ayrılır. Otel odasında Gonzo'nun hali daha da kötüye gider. Duke, onu sakinleştirdikten sonra 1960'ları düşünür ve uyur.
Ertesi sabah uyandığında Gonzo'nun gittiğini ve odada bir sürü oda servisi fişi olduğunu görür. Ödeyemeyeceğini anlayınca, Los Angeles'a hızlıca dönme umuduyla kaçar. Paranoyak bir halde arabayla giderken, Duke Gonzo'yu arar ve Flamingo Hotel'e giriş yapması ve bir ulusal polis toplantısını, uyuşturucu kullanımı üzerine haber yapması gerektiğini öğrenir.
Duke hotelde kaydını tamamladıktan sonra, Lucy adında bir genç kız tarafından saldırıya uğrar. Gonzo'nun ona "yardım etmek" için LSD verdiğini, ancak kızın dindar bir Hristiyan olduğunu ve alkol bile kullanmadığını öğrenir. İkili ona daha fazla LSD verir ve sonra onu başka bir otelde bırakır, umut ederler ki onlarla ilgili hiçbir şey hatırlamaz. Ancak otel odalarına döndüklerinde, Lucy'nin onlara bir mesaj bıraktığını ve Gonzo'dan yardım istediğini bulurlar. Gonzo, Duke'un her ikisini de uyuşturduğunu ve şimdi Gonzo'nun tutuklandığını düşünmesini sağlayarak kızı kandırır ve saklanmasını tavsiye eder. Sonrasında, Gonzo, Duke'a adrenokrom almasını tavsiye eder. Duke bunu aldığında, kabus gibi halüsinasyonlar yaşar ve sonunda uyur.
Ertesi gün, uyuşturucu konferansına katılırlar ve orada polis "uyuşturucu uzmanı"nın komik derecede temasız sunumunu izlerler. Bundan sonra, ikili Vegas'ta uyuşturucu çılgınlıklarına devam eder ve sonunda dağılmış bir otel odasında uyanırlar. Duke, Gonzo'yu havaalanına götürür ve sonra Denver'a bir uçağa biner.
Mark Volman

| Mark Volman |
| --- | --- |
2008'de Volman
Genel bilgiler
Diğer adları: Flo   Phlorescent Leech
Doğum: Mark Randall Volman 19 Nisan 1947 (77 yaşında) Los Angeles, Kaliforniya, ABD
Tarzlar: Rock, Pop
Meslekler: Gitarist, Şarkıcı, Söz yazarı
Çalgılar: Gitar, Vokal, Klavye, Tef
Etkin yıllar: 1965-günümüz
Müzik şirketi: Warner, Columbia
İlişkili hareketler: The Turtles, The Mothers of Invention, Flo & Eddie
Resmî site: theturtles.com
Eş: Patricia Lee Hickey (e. 1967; b. 1992)   Emily Volman (e. 2000; b. 2015)
Çocukları: 2

Mark Randall Volman (d. 19 Nisan 1947, Los Angeles), Amerikalı gitarist, şarkıcı ve söz yazarı. Howard Kaylan ile birlikte rock grubu The Turtles'ın kurucularındandır.
Magnus Böcker

| Magnus Böcker |
| --- | --- |

Doğum: 30 Ağustos 1961(1961-08-30) Sköllersta, Örebro (il), İsveç
Ölüm: 26 Temmuz 2017 (55 yaşında) St. Louis, Missouri, ABD
Ölüm sebebi: Kanser
Mezun olduğu okul(lar): Stockholm Üniversitesi
Meslek: İş adamı
Tanınma nedeni:  Singapore Exchange müdürü  NASDAQ müdürü  Blibros Capital Partners müdürü 
Kurul üyeliği: Shanghai International Financial Advisory Council  CSM Sport and Entertainment Global Advisory Board  Singapore Management University   Bandra Kurla Complex

Magnus Böcker (d. 31 Ağustos 1961, Sköllersta, Örebro (il) - ö. 27 Temmuz 2017, St. Louis), İsveçli iş insanıdır.
Hayatı

Kendisi Stockholm, İsveç'te doğdu. Singapur ve Stockholm'de bulunan bir yatırım şirketi olan Blibros Capital Partners'ın İcra Kurulu Başkanlığı görevini yürüttü. Ayrıca Tryb'ın kurucu ortağı ve kurucuları arasında yer aldı.
İsveçli iş insanı Magnus Böcker, 27 Temmuz 2017'de 55 yaşında Singapur'daki evinde kanser nedeniyle hayatını kaybetti.
Lance Larson

Lance Melvin Larson (3 Temmuz 1940 - 19 Ocak 2024), Amerikalı yüzücü.
Kariyeri

Roma'da düzenlenen 1960 Yaz Olimpiyatları'nda 4×100 m karışıkda Frank McKinney, Paul Hait ve Jeff Farrell birlikte Amerika Birleşik Devletleri takımı olarak altın madalya kazanmıştır. 100 m serbest yarışında ise Avustralyalı John Devitt'in ardından yarışı ikinci sırada tamamlayıp gümüş madalyanın sahibi olmuştur.
Ölümü

19 Ocak 2024 tarihinde Orange, Kaliforniya'da zatürre nedeniyle 83 yaşında hayatını kaybetti.
Gilda Radner

| Gilda Radner |
| --- | --- |
Radner 1980'de
Doğum: Gilda Susan Radner 28 Haziran 1946(1946-06-28) Detroit, Michigan, ABD
Ölüm: 20 Mayıs 1989 (42 yaşında) Los Angeles, Kaliforniya, ABD
Defin yeri: Long Ridge Birlik Mezarlığı
Eğitim: Michigan Üniversitesi
Meslek: Oyuncu komedyen
Etkin yıllar: 1972-1989
Evlilik: G. E. Smith (e. 1980; b. 1982) Gene Wilder (e. 1984; ö. 1989)
Akraba: Steve Ballmer (yeğeni)
Ödüller: Grammy Ödülü (1990)

Gilda Radner (28 Haziran 1946, Detroit - 20 Mayıs 1989, Los Angeles), Amerikalı aktris ve komedyen.
Yaşamı ve kariyeri

Radner, 28 Haziran 1946'da Detroit, Michigan'da doğdu. Michigan Üniversitesi'nde eğitim gördü. 1972'de başladığı oyunculuk kariyerini 1989 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü. Oyuncu ve komedyen Gene Wilder ile evliydi. Rol aldığı yapımlar arasında sinema filmleri; The Last Detail (1973), Hanky Panky (1982) ve Haunted Honeymoon (1986) ile TV dizisi; Saturday Night Live (1975) sayılabilir. Başarılı çalışmalarıyla 1990'da Grammy Ödülü'nü kazanmıştır. Aynı zamanda 1992'de Michiganlı Bayanlar Şöhretler Holü'ne ve 2003'te Hollywood Şöhretler Holü'ne adı dahil edilmiştir.
Özel yaşamı ve ölümü

İki kez evlenen çocuğu bulunmayan Radner,
20 Mayıs 1989'da Los Angeles, Kaliforniya'da rahim kanseri nedeniyle 42 yaşında öldü. Cenazesi Long Ridge Birlik Mezarlığı'nda icra oldu.
Filmografi > Sinema

1973: The Last Detail
1980: Animalympics
1980: First Family
1980: Gilda Live
1982: Hanky Panky
1986: Haunted Honeymoon
Filmografi > TV dizileri

1974: Dr. Zonk and the Zunkins
1975: Saturday Night Live
Filmografi > TV filmleri

1974: Jack: A Flash Fantasy
1978: Witch's Night Out
1984: The Making of 'The Woman in Red'
1993: Friends of Gilda
2002: Gilda Radner: It's Always Something
Filmografi > Video filmler

1989: The Best of Gilda Radner
1994: Best of Schiller's Reel
2005: Saturday Night Live: The Best of Gilda Radner
Gilda Radner ve eşi Gene Wilder
Perennial felsefe

Perennial Felsefe ya da perennializm (daimicilik), evrensel hakikat ilkelerinin insanlık tarihi boyunca tüm kültürlerde ve ruhsal geleneklerde ortak olarak mevcut olduğuna ilişkin felsefi düşünüş.
William Blake'in
"Tüm Dinler Birdir" kitabının başlık sayfasının bilinen iki baskısından biri. Basım tarihi 1795. Blake insanlık tarihindeki tüm din ve felsefelerin aynı biricik kaynaktan türediği için bir olduğunu kabul etmekteydi.
Tarihi arkaplan > Rönesans Dönemi

Philosophia Perennis ya da Perennial Felsefe ifadesi ilk olarak İtalyan Augustinusçu Agostino Steuco (1497-1548) tarafından 1540 yılında yayınlanan bir incelemesinin başlığında kullanıldı. Steuco muhtemelen bu ifadeyi kullanan ilk kişi olsa da ona sistematik anlamını ilk veren ve kendi felsefesiyle din ve tarih sentezini bu ifadeye dahil ederek kullanan kişi filozof Leibniz oldu.
Arapça ve diğer Sami dillerini bilen Vatikan Kütüphanesinde çalışan bir kütüphaneci olan Steuco'nun entelektüel öncüleri ise Rönesans döneminde Aristocu olmayan felsefi geleneklere dikkati çeken Marsilio Ficino (1433-99) ve Giovanni Pico della Mirandola (1463-94) hatta Cusalı Nicholas olmuştu. Floransa Platonik Akademisi'nin kurucusu ve Platon, Plotinus ve Yeni Platoncu filozofların çevirmeni olan Ficino, Lucretius, Plotinus, Iamblichus, Augustine, Proclus, Sözde-Dionysius, Psellus, Pletho, çeşitli takma isimler altında yazılmış mistik yazmayı Hermetik külliyat, Kalde Kahinleri ve sözde-Orfik metinlerle biraraya getirmiş ve tüm bu farklı geleneklerin tek bir ortak mesaja sahip olduğunu öne sürmüştü.
Ficino'ya göre felsefe de din de farklı dillerle aynı hakikati dile getirmekteydi ve Platon da Yunanca konuşan Musa idi. Ficino'ya göre Hristiyanlık öncesinden itibaren taşınan tek bir hakikat vardı ve o bu hakikati prisci yani kadimlerin teolojisi veya felsefesi anlamlarına gelen prisca theologia ya da prisca philosophia veya philosophia priscorum gibi ifadelerle adlandırmaktaydı. Ficino gibi Giovanni Pico da geçmişin tüm felsefe ve teolojilerini tek bir felsefi hakikat sisteminin formülasyonu için kullanmış ve tüm felsefi, teolojik ve bilimsel geleneklerin bu tek ve biricik hakikatin inşasında katkıda bulunduğunu öne sürmüştü. Ficino gelenekler arasında uyumsuzluk durumunda sorunu Platoncu geleneği merkeze alarak çözmeye çalışırken Giovanni Pico ise tüm filozofları eşit şekilde takdir ederek çözüm yoluna gidiyordu. Bunun dışında Ficino Platon ve Aristoteles arasındaki farklarda Platonu öne çıkarırken Pico her iki filozofun temelde benzer şekilde düşündüğü kanaatindeydi.
Tarihi arkaplan > 19.Yüzyıldan Günümüze

Batı'da özellikle 19.yüzyıldan itibaren tüm kültürlerde hakikatin var olduğunu ve eşzamanlı olarak geçerli olduğunu savunan perennial bakışı savunan ancak başka çeşitli noktalarda birbirinden ayrılan hatta kimi zaman birbirlerine muhalif bazı kişi ve akımlar ortaya çıkmıştır.
Tarihi arkaplan > 19.Yüzyıldan Günümüze > William Blake

İngiliz şair, ressam ve mistik William Blake (1757-1827) Rönesans sonrası dönemde perennial bakışı savunan önemli ilk figürlerden biridir. Blake "Doğal Din Yoktur-Bütün Dinler Birdir" adlı şiirinde insanlığın aynı şiirsel dehasından türediği düşüncesiyle tüm dinlerin bir olduğunu ilan eder.
Blake 1788 tarihli Bütün Dinler Birdir şiirinin beşinci ilkesinde "Tüm Milletlerin Dinleri, her Milletin, her yerde Kehanet Ruhu olarak adlandırılan Şiirsel Dehayı farklı şekilde kabul etmesinden türemiştir." demektedir.
Tarihi arkaplan > 19.Yüzyıldan Günümüze > Transandantalizm ve Teosofi

Ayrıca bakınız: Teozofi ve Transandantalizm
19. yüzyılın sonunda evrenselci, perennial bakış Transandantalizm'de ve Madam Blavatski'nin Teosofist hareketinde yeniden ortaya çıkmıştı. Transandantalistler hakikatin farklı dinlerde de mevcut olduğunu çünkü Tanrı sadece belirli bir inanç sahiplerini kabul ederek insanlığın geri kalanını sapkınlık içinde bırakmayacağını iddia etmişler ve Friedrich Schleiermacher'in de etkisiyle bireysel sezgi üzerinde daha fazla durmuşlardı.
Özellikle Teosofistler Hindu felsefesiyle olan ilgileri sebebiyle bu evrenselciliğin merkezine Hint Advaita Vedanta felsefesini koymuşlardı.
Tarihi arkaplan > 19.Yüzyıldan Günümüze > Gürciyev ve Dördüncü Yol

Ana madde: Georgi Gürciyev
Çok farklı mistik geleneklerden eğitim alarak kendine özgü bir ruhani yol geliştiren Kafkasya doğumlu olmakla birlikte çocukluğunu Kars'ta geçirmiş olan Gürciyev (1866-1949) de yirminci yüzyıl başında perennial bakışı savunmuş etkili ruhani rehberlerden biridir.
İnsan hayatının amacını sorgulayarak yanıt arayışıyla Hindistan, Tibet, Orta Asya, Anadolu ve Mısır'da yirmi yıl kadar gezgin olarak dolașmıș olan Gürciyev Hint sufi fakirlerden (beden kontrolü), rahiplerden (duygu kontrolü) ve yogilerden (zihin kontrolü) etkilenmiș, ancak yolculuğunun sonunda kendisinin Dördüncü Yol adını verdiği bir öğreti yaratmıștır.
Tarihi arkaplan > 19.Yüzyıldan Günümüze > İnayet Han ve Evrensel Sufizm

Ana madde: Inayat Khan
Perennial bakışı bu ifadeyi kullanmadan savunan önemli tarihi figürlerden biri de sufi üstatlardan biri olan Pir İnayet Han (1882-1927) olmuştur. Çiştiyye sufi okuluna mensup olan İnayet Han 1910 yılında doğup büyüdüğü Hindistan'dan Amerika'ya gitmiş ve Batı dünyasına tasavvufu anlatan ilk Sufi üstatlardan biri olmuştur. Tasavvufu evrensel yönüyle ve diğer dinlerin mistik kollarıyla aynı müşterek mesajı tekrarladığını ifade ederek kitlelere anlatmış, farklı dini/mistik geleneklere de konuşma ve yazılarında sıkça atıflarda bulunmuştur.
Tarihi arkaplan > 19.Yüzyıldan Günümüze > Aldous Huxley

Yirminci yüzyılda ise terimin literatürdeki kullanımı 1945 yılında "The Perennial Philosophy" adındaki kitabıyla Aldous Huxley'a borçludur. Huxley kitabında Antik Yunan bilge filozoflarından Hint ve Budist kutsal metinlerine Hristiyan azizlerinden ve Sufi dervişlerine farklı kaynaklardan alıntılar eşliğinde her kültürde çeşitli ifade şekillerine bürünen Perennial bir felsefe veya bilgeliğin izini sürmektedir.
Tarihi arkaplan > 19.Yüzyıldan Günümüze > Tradisyonalizm

Ana madde: Tradisyonalizm
Perennial bakış açısı daha sonra kendisi de bir dönem Teosofist hareket içinde bulunmuş olan René Guénon'un kurucusu ve sözcüsü olduğu felsefi/ezoterik bir okul olan tradisyonalizmde görülür.
Tradisyonalist yazar Frithjof Schuon'un Aldous Huxley'in eserinden üç yıl sonra 1948 yılında dinlerin dış çizgilerinde, ayinlerinde birbirlerinden farklı da olsa bâtıni/içrek yönleri bakımından ortak bir anlam taşıdıklarını iddia ettiği eseri Transcendent Unity of Religions adlı eseri basılmıştır.
Hindu, Budist ve İslami kaynakların yanı sıra Eflatun, Plotinus, Dionysius, Dante, Erigena, Eckhart ve Boehme ile incelemeleri ve karşılaştırmalı çalıştırmalarıyla bilinen Ananda Coomaraswamy özellikle 1944'te yayınlanan ""Paths That Lead to the Same Summit" (Aynı Zirveye Götüren Yollar) makalesiyle perennialist perspektife önemli katkılar sunmuştur.
Doğuştan Müslüman olan tradisyonalist yazar Seyyid Hüseyin Nasr'ın yanı sıra tasavvufa giren René Guénon, Frithjof Schuon gibi tradisyonalist yazarlar da çeşitli dinlerin aynı anda nihai hakikate götüren otantik yollar olduklarını belirtmişlerdir.
Seyyid Hüseyin Nasr, Hristiyanlığın üçlük ilkesinin kutsal bilgi evreninde bir yeri olduğuna ve bu sebeple sırf diğer dinlerin itikatlarında bulunmadığı için hemen reddedilmesi veya üçlük ilkesinin kaldırılmasının doğru olmadığını kabul eder. Buna göre Tanrı kendisini farklı dünyalara farklı yollarla bildirir bu durumda İsa'nın İslam ve Hristiyanlıktaki iki değişik tasvirinin ikisi de doğru olmaktadır.
Trasdisyonalistlerin bu yaklaşımı geleneksel dini çevreler tarafından geleneğe aykırı olduğu düşüncesiyle ve dinlerin tarihinde buna benzer görüşlerin dile getirilmediği dolayısıyla son derece yeni ve modern bir icat (İslamiyet literatüründe bid'at) görülerek şiddetle eleştirilmiştir.
Tarihi arkaplan > 19.Yüzyıldan Günümüze > New Age

Ana madde: New Age
Çağdaş Batı kültüründe kökleri yirminci yüzyılın ikinci yarısına kadar geri giden ancak 1980'lerde daha fazla görünürlülük kazanan New Age klasik mistik akımlardan ve çağın bilimsel ve kültürel akımlarından yararlanan senkretik bir hareket olarak perennialist yaklaşımı bünyesinde barındırmaktadır.
Tarihi arkaplan > 19.Yüzyıldan Günümüze > Neo Advaita

Ana madde: Neo-Advaita
Günümüzde klasik Advaita Vedanta okulunun görüşlerini yeniden revize ederek modern dünyaya adapte eden Neo-Advaita denilen görüşleri savunan yazar ve konuşmacılar da farklı mistik geleneklerden beslenmekte ve doğal olarak da bu okullarla ilgili perennial bakışı benimsemektedirler. Bu isimler arasında Robert Adams, Rupert Spira, Mooji ve Budist, Zen geleneğinden yararlanan Adyashanti gibi isimler sıralanabilir.
İlkeleri

Perennial felsefenin ilkelerine göre farklı kültürlerde ve bölgelerde yaşayan insanlar gerçeklik, benlik, dünya ve mevcudiyetin anlamı ve amacı hakkında benzer kavrayışlara ve tecrübelere sahip olmuşlardır. Bu benzerlikler tüm dinlerin zeminini teşkil eden evrensel ilkelere işaret etmektedir. Kavrayışlar arasındaki farklılıklar beşeri kültürlerdeki farklılıktan kaynaklanır ve kültürel kayıtların ışığında açıklanabilir.
Aşağıda Perennial Felsefenin ilkelerinden bazıları bulunmaktadır:
Fiziksel veya fenomenal dünya tek gerçeklik değildir; fiziksel olmayan gerçeklik de mevcuttur. Maddi dünya duyu algılarıyla kavranamayan ancak ruh ve akıl ile kendisine şahit olunan daha yüksek bir gerçekliğin gölgesidir.
İnsan doğası bu iki taraflı gerçekliği yansıtmaktadır: Maddi beden doğum ve ölümün fiziksel yasalarına tabiyken beşer varlığının müdrike (intellect) veya ruh ile taşahhus eden diğer veçhesi kayıp veya yozlaşmaya tabi değildir ki bu veçhe beşer ruhunun özüdür.
Tüm insanlar her ne kadar kullanılmadığı için körelmişse de nihai veya mutlak hakikatin sezgisel bakımdan kavrama yetisine sahiptir. Bu kavrayış insanoğlunun nihai hedefidir ve ona ulaşmak varoluşunun amacıdır. Büyük dinler beşer ruhuyla bu daha yüksek ve nihai hakikat arasında bağ kurmaya çalışırlar. Bu nihai hakikat İbrahimi dinlerde (Yahudilik, Hristiyanlık ve İslamiyet) Allah, Tanrı, Yehova şeklinde isimlendirilir. Tanrı tüm mevcudiyetin kendisinden neşet ettiği ve kendisine döneceği Mutlak İlke'dir. Budizm ve Taoizm gibi teistik olmayan dinlerde nihai veya mutlak, özünde aynı olmakla birlikte ibrahimi dinlerden daha farklı şekillerde ifade edilir.
Akademide perennializm > Dini Deneyim

Ayrıca bakınız: Dini deneyim
Farklı dinlerin insan-doğa ve kişi-toplum ilişkisi haricinde bireyin iç dünyasında bir tür "deneyim" olarak tanımlanması dinler arasındaki evrensel öğeyi tanımlama yönündeki incelemelere yeni bir boyut katmıştır. Dinin bir deneyim olabileceği anlayışının kökleri dinin sonsuzluk hissine dayandığını savunan Alman ilahiyatçı Friedrich Schleiermacher'e (1768-1834) kadar uzanmaktadır. Schleiermacher için din ne teolog ve filozofların muhakemeleri ve salt metafizik teorileri ne de kurumsal dinin eylemleriydi bunlar dinin özü değil ona sonradan eklenen unsurlardı. Dinin özü ise ona göre sezgi ve hissedişti.
Schleiermacher'in döneminde itibar kaybeden dinin savunmasında kullandığı "dini deneyim" kavramı birçok din bilgini tarafından da benimsenmiştir. Bu isimlerin aralarında en etkilisi ise William James olmuştur.
Amerikalı filozof ve psikolog William James (1842-1910), 1902 tarihli The Varieties of Religious Experience adlı kitabında "dini deneyim" ifadesini popülerleştirmiştir. James'in temel yaklaşımı kendisinden sonraki felsefecileri ve bilim insanlarını etkilemiş ve akademik düzeyde dinlerin özellikle mistik yönleri itibarıyla mukayesesini teşvik eden bir unsur oldu. Örneğin Hegel ve mistisizm üzerine çalışmaları olan felsefeci W.T. Stace, dinler tarihçisi Huston Smith ve dinbilimleri profesörü Robert Forman gibi yazarlar çağlar boyunca çeşitli kültürlerde tekrarlanan mistik deneyimler arasında temel benzerliklere dikkati çekmişlerdir.
Dini deneyim Hümanist psikolojinin kurucusu Abraham Maslow tarafından da ele alınmıştır. Maslow'a göre çeşitli dinlerdeki mistik, zirve deneyimlerine bakıldığında hepsinin özünün bir ve aynı olduğunun görülebileceğini iddia etmiştir. Farklılıklar ise ona göre zaman ve coğrafyalara göre değişen ve asli olmayıp göz ardı edilebilecek ikincil kültürel öğelerdir.
Dinler Tarihi cephesinde ise Mircea Eliade dini deneyim üzerinde durmuş ve dinin zorunlu olarak Tanrı'ya, ilahlara ya da 
ruhlara inancı içermese dahi daima kutsalın tecrübesiyle ilişkili olduğunun altını çizmiştir.
Akademide perennializm > Dini çoğulculuk

Ayrıca bakınız: Dini çoğulculuk ve Dini dışlayıcılık
Dini çoğulculuk anlayışında çeşitli dünya dinlerinin kendilerine özgü tarihsel ve kültürel bağlamlarla sınırlı olduğunu ve dolayısıyla hiçbir dinin bizatihi biricik ve mutlak olmadığını yalnızca eşit derecede geçerli birçok dinin mevcut olduğu savunulur. Her din bir bakıma insanlığın anlaşılmaz ilahi gerçekliği kavrama ve anlama çabasının bir sonucudur. Bu nedenle, her din, ilahi gerçekliğin otantik fakat sonuçta yetersiz bir algısına sahiptir; bu durumda her din evrensel hakikatin kısmi bir anlayışını üretir. Bu nokta senkretizme de açık kapı bırakır.
Dinlerde perennializm

Diğer din mensuplarının da aynı hakikate eriştiğine dair anlayış tarihte apaçık biçimde görünmese de hemen her dinde özellikle mistiklerin bu anlama gelebilecek veya en azından sonraki yazarlarca bu anlamda yorumlanacak sözleri, ifadeleri vardır.
Dinlerde perennializm > Hinduizmde

Hinduizm'de Sri Ramakrishna, Sri Chandrasekharendra Saraswathi gibi swamilerin bazı ifadeleri perennialist bakışa sahip olduklarını göstermekte veya en azından bu manada yorumlanmaktadır. Bunlar arasından 19. yüzyılda yaşamış Hint aziz Sri Ramakrishna tüm dinlerin temel ilkelerinin benzerliğine atıf yapmakla kalmamış o dinleri tecrübe ederek hepsinin aynı hedefe ulaştırdığını açıkça ifade etmiştir:
“Tanrı çok çeşitli vasıtalarla idrak edilebilir. Bütün dinler doğrudur. Önemli olan çatıya ulaşmaktır. Bunu isterseniz taş merdivenler, ahşap merdivenler veya bambu merdivenlerden çıkarak sağlayabilirsiniz ya da oraya bir iple de ulaşabilirsiniz. Ayrıca bir bambu direğiyle de oraya tırmanabilirsiniz."
Dinlerde perennializm > Hristiyanlıkta

Hristiyanlıkta Origenes ve İskenderiyeli Klement (150 - yaklaşık 215) gibi bilge/azizler İsa'dan önce de hakikatin varlığından söz etmişler ve İsa'dan habersiz olup bu hakikate yönelenlerin de kurtulacağını ilan etmişlerdir.
Yunan felsefesine dair hem bilgisi hem de hayranlığı olan İskenderiyeli Klement, Yunan bilgeliğinin Hristiyanlıkla çelişmediğini çünkü onunla kaynağı paylaştığını düşünür. Ona göre felsefe dindışı bilgi değil Mesih'te vahyedilen akıldan türemiş kutsal bilgidir.
Ancak genel olarak Hristiyanlık öğretisindeki Kilise dışında kurtuluşun olmadığına (Extra Ecclesiam nulla salus) ve kurtuluşa vesile olan tek hakiki kilisenin farklı Hristiyan mezhep mensuplarınca kendi mezhepleri olduğu yaklaşımı Hristiyanlık içindeki ayrımlar kadar Hristiyanlık dışı dinlerin kurtuluşa eriştirebileceklerine dair yaklaşım ve öğretilerin reddiyesinde dayanak oluşturabilmektedir.