Julius Streicher
Yargılama ve infaza

Streicher, Nürnberg'e nakledilene kadar, bir grup NSDAP yetkilisi ve Wehrmacht'ın üst düzey üyeleriyle birlikte Lüksemburg'da, Bad Mondorf'taki 32 numaralı savaş esiri kampında (Ashcan Kampı) tutuldu. Bu süre zarfında, daha sonra kabare sanatçısı olan Georg Kreisler tarafından sorguya çekildi ve onun akli dengesinin yerinde olmadığı izlenimi verdi. İngiliz gazeteci ve duruşma gözlemcisi Rebecca West, onu "parklarda sorun çıkaran türden pis yaşlı bir adam" olarak tanımladı.
Başlıca savaş suçlularının yarɡılandığı Nürnberg davasında, Streicher başlangıçta Holokost hakkında hiçbir şey bilmediğini iddia etti; o sadece “yabancıların” ülkeden gitmesini isteyen bir “doğa aşığı” idi.
Yargılama sırasında, Streicher Amerikalılar tarafından yakalanmasından sonra Müttefik askerleri tarafından kendisine kötü muamele yapıldığını iddia etti. İddiasına göre, hapishanedeki hücresinde soyunmasını emredildiği, sigara ile vücudunun yakıldığını ve çıplak ayakları ile sigarayı söndürmesi istendiği, sadece bir tuvaletten su içmesine izin verildiği, zenci askerlerin ayaklarını öpmesini istendiği ve daha sonra da askerlerin bazılarının ona tükürdüğünü ve tükürmek için ağzını açmak zorunda bırakıldığını iddia etmiştir.
Gustave M. Gilbert tarafından Wechsler-Bellevue IQ testinin Almanca versiyonu uygulandı ve Streicher'in ortalama IQ'su 106 olarak çıktı; bu sanıklar arasında en düşük olanıydı. Streicher ordu mensubu değildi ve Holokost'un veya diğer ulusların işgalinin planlanmasında yer almadı. Yine de, savcıların yargısına göre, savaş sırasındaki eylemleri onu Uluslararası Askeri Mahkeme'de Büyük Savaş Suçlularının yargılanmasına dahil edecek kadar önemliydi. Streicher süreç boyunca tüm yargıçlarının Yahudi olduğundan şikayet etti.
Streicher'in aleyhine olan delillerin çoğu yıllar boyunca yaptığı sayısız konuşma ve makalelerden geldi. Özünde, savcılar Streicher'ın makalelerinin ve konuşmalarının oldukça kışkırtıcı olduğunu, cinayete ortak olduğunu ve bu nedenle Yahudilerin toplu imhasını emredenler kadar suçlu olduğunu ileri sürdüler. Ayrıca, Yahudilerin katledildiğinin farkında olduktan sonra bile antisemitik propaganda yapmaya devam ettiğini ileri sürdüler.
Streicher, yargılanması sırasında kendi savunma avukatının sorularını Yahudilere, Müttefiklere ve mahkemenin kendisine karşı nutuklarla yanıtladı ve mahkeme görevlileri tarafından sık sık susturuldu. Streicher, diğer tüm Nürnberg sanıkları tarafından tamamen dışlandı. Ayrıca ifadesini, Der Stürmer'in sayfalarına sık sık dikkatle seçip yerleştirdiği Yahudi metinlerinden atıflarla süsledi.
Julius Streicher Holokost veya diğer milletlerin istila planlamasında yer almadı. Nürnberg Uluslararası Askerî Ceza Mahkemesi tarafından yargılanmış ve insanlığa karşı işlenen suçlardan suçlu bulunarak 16 Ekim 1946 sabahı erken saatlerde asılarak idam edildi. Kararın gerekçesinde Streicher'den "Bir numaralı Yahudi kışkırtıcı" olarak bahsedildi. Streicher'inki o gece gerçekleştirilen asılmaların en melodramatik olanıydı. Asılmadan hemen önce iskelenin dibinde Heil Hitler diye bağırdı. Platforma çıktığında, Yahudi kutsal kitabına son alaycı göndermesini yaptı ve Purimfest! diye bağırdı. Streicher'in başlığı başına geçirilmeden önceki son sözü Bolşevikler bir gün sizi de asacak oldu. İnfazları takip eden Uluslararası Haber Servisi gazetecisi Joseph Kingsbury-Smith'in dosyalanan raporunda, başlığı Streicher'in başına geçirdikten sonra "Adele, meine liebe Frau!" ("Adele, sevgili karım!") dediğini söyledi. Vücudu, Münih'teki Ostfriedhof'ta (Doğu mezarlığı) yakıldı ve külleri Isar Nehrine dağıtıldı.