stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Diş ipi

Diş ipi
Diş ipi, ağız ve diş sağlığı araçlarındandır. Diş fırçasının ulaşamadığı diş arayüzleri ve sabit protezlerin (köprü diye ifade edilen diş kaplamalarının) gövde kısımlarının dişetine bakan kısımlarının temizlenmesini sağlayan bir araçtır. Dişeti çizgisinin altındaki ve dişler arasındaki yerlerdeki plak yiyecek artıkları diş ipiyle çıkarılabilir. Plak birikimi, diş çürüğüne ve dişeti hastalığına, yol açabileceğinden, dişlerin diş ipiyle düzenli olarak temizlenmesi gerekir. Fırça, macun ile yapılan ve olması gerektiği gibi 2-3 dakika süren bir fırçalamada bile dişlerinizin aralarındaki yüzeyleri tam olarak temizleyemez. Çoğu zaman çürüklerin başlangıç noktası da bu ulaşılması zor, kapalı alanlardır. Sağlıklı bir temizleme için mutlaka fırçalamadan sonra (en az günde 1 kere) diş ipi kullanması gerekir.
Modem

Harici modem
Modem veya çevirge, tanım olarak "Modülator" ve "Demodülator" kelimelerinin birleşiminden üretilmiştir. Modem, bilgisayarların genel ağa bağlantısını sağlayan ve bir bilgisayarı uzak yerlerdeki bilgisayar(lara) bağlayan aygıttır. Modem, verileri ses sinyallerine ses sinyallerini verilere dönüştürerek verileri taşır. Geniş ağ kurmak için mutlaka bulunması gereken ağ elemanıdır.
Modemlere en bilinen örnek, ses bant modem (voice band modem)dir. Bu modem kişisel bir bilgisayardaki dijital veriyi telefon kanalının ses frekansı aralığında elektiriksel sinyallere dönüştürür. Bu sinyaller telefon hatları üzerinden taşınır ve bir başka alıcı modemde tekrar dijital veriye dönüştürülür.
Modemler genellikle birim zamanda gönderebildikleri veri (data) miktarı ile sınıflandırılırlar ve bu miktar genelde bit bölü saniye (bit/s) olarak ölçülür. Aynı zamanda modemler baud ile ölçülen simge hızlarına (symbol rate) göre de sınıflandırılabilirler.
Belgegeçer modemler

Çevirgeler veri iletimi için yapılmış olmalarına karşın artık standart olarak belgegeçer iletişim özelliklerini de kendilerinde barındırmaktadırlar. Başka bir belgegeçer aygıtına gereksinim duymamaları yaygınlaşmalarını sağlamıştır. Bilgisayar ortamında yazılmış belgeler veya çizimler kolayca yazılımlar aracılığıyla istenen kişi veya kişilere belgegeçilebilir. Dış ortamlardan da bir yazı ve çizimler alınabilir. Dışarıdan gelen belgeler eğer istenirse doğrudan yazıcıya yönlendirilir ve baskı yapılabilir.
Belgegeçer modemler > Modemlerin belgegeçer özelliğini içeren bazı terimler

CLASS L: Modemler standart Hayes-tipi AT yazılım komutlarıyla işleyişlerini yürütürler ve gelen
belgeleri otomatik olarak alamazlar.
CLASS 2: Modemler donanım olarak faks kabiliyetine sahiptirler ve gelen sinyalin faks veya veri olduğunu kendileri tanırlar.
Belgegeçer modemler > Belgegeçer modem türleri

Belgegeçer modemler hızlarına ve teknolojik çeşitlerine göre 4 topluluğa ayrılırlar;
GROUP 1'e dahil faks/modemler standart 8-1/2 "x11" sayfayı yaklaşık olarak 6 dakikada gönderir.
günde bir saatten fazla oynannmaz
GROUP 2'ye dahil faks/modemler standart 8-1/2 "x11" sayfayı yaklaşık olarak 3 dakikada gönderir.
GROUP 3'e dahil faks/modemler standart 8-1/2 "x11" sayfayı yaklaşak olarak 20 saniyede gönderir.
GROUP 4'e dahil faks/modemler gerçek birer şaheserdir ve 64000 bps gibi çok yüksek hızlarda çalışır.
Modemin terimler dizgesi, terminolojisi

Senkron: Veri gönderimi yapılırken, belirli zaman dilimine bağlı olarak veri paketlerinin başına veya sonuna veri bit'leri eklenmez.
Asenkron: İletişim süreci. İletilem verihin boyutuına göre değişebilmektedir Karakterlerin transfer ediliş süreçleri değişken olduğundan dolanyı gönderici modem alıcı modeme karakterlerin başlangıç ve bitişini bildiren veri bitleri gönderir. Bu iletişime asenkron denir.
Duplex: Modemlerde bulunan bu özellik her iki yöne veri iletebilirler anlamına gelir.
Half Duplex: Veri iletişimi esnasında bir modem gönderir diğer modem alır. Aynı anda veri iletişimi
yapılmaz.
Full Duplex: Modemler veri iletimini her iki yöne aynı anda yapabileceği anlamına gelir.
Flash ROM: Software ile güncellenebilen ROM lardır.
ISDN: (lmtegrated Services Digital NetvYork) Sayısal bir hat türüdür. Modem gerektirmez çünkü modülasyon işlemine savısal hatta gerek kalmaz. Modem yerine bir ISDN adaptörü kullanılır. ISDN hattında 3 kanal bulunur. 2 Ad B ve l Ad D B kanalı 64000 bps D kanalı ise 16000 bps veri iletebilir. D kanalı genelde kontrol içim kullanılır.
Hayes ESP (Enhnamced Serial Port): 16550 UART'ın sağlayacağı hız az gelirse bu kart kullanılır. Bu kart CPU üzerindeki tüm iletişim yükünü alacağından sistem daha yüksek performansa sahip oluyor.
ASCII Transfer: Sadece text dosyaları için kullanılan veri aktarma metodu.
X Modem: 128 byte paket kullanan hata kodu içeren sıkıştırilmış veri aktarım metodu. metodun mikrodenetleyicilerde kullanmı için örnek bir uygulama XModemTur.pdf belgesinde yer alıyor.
Y Modem: 1024 byte paketler kullanıyor. Xmodem-l K da denilir.
Y Modem-g: Hata düzeltmeli modemler içim tasarlanımnıştır.
Z Modem: Daha büyük paket boyları ve kesilme durumunda kalınan yerden devam etmeyi destekleyen veri aktarım metodu.
Kermit: Kolombia Üniversitesi'nde geliştirilen aktarım metodu değişik tipte bilgisayarlar arasında iletişimde kullanılır.
Sealink: X Modem versiyonu aktarım gecikmelerini engellemek için paket anahtarlamalı ağlarda kullanılır.
ASVD: (Analog Simultaneous Voice and Data) Aynı anda hem veri iıetişimi hem de karşı tarafla konuşma yapılabilir.
MNP: (Mikrokom NetVYorkimg Protokol) Mikrofon firması tarafında geliştirilmiş hata kontrol protokolü Harici modemler Harici güç ünitesinden beslenirler.
Bilgisayarın seri çıkışından kablo ile bağlı olup sistemin veriyoluna ekstra yük getirmezler.
Herhangi kilitlenme esnasında kolayca reset edilebilirler.
Portatif oldukları için birden fazla terminale kolayca taşınabilirler.
Ön gösterge panelinden (LED veya LCD ekran) yaptığı işlemler takip edilebilir.
Herhangi bir sistem çakışmasına yol açmazlar.
Yazılım veya donanım tarafından kontrol edilebilir.
Modem türleri > Dahili (internal) modemler

Bilgisayarın ana veriyoluna direkt monte edilebildiklerinden daha aktif görev yaparlar. Cihazın Seri Portlarını meşgul etmeyip yazılımsal COM Port üzerinde de çalışabilirler. Sabit seri port kullanmadığı için üzerindeki Jumper' lar ile ayarlanması gerekmektedir (PnP ler hariç). Gücünü cihazın güç kaynağından dahili olarak temin eder. Ses ayarları yazılım kontrollüdür..
Modem türleri > Harici (external) modemler

Bilgisayara dışarıdan kabloyla bağlanan modemlerdir. Harici modemlerin üzerlerinde, telefon hattının ve modemin bilgisayarla bağlantısını sağlayan kablonun (Ethernet veya USB kablosu) takılacağı giriş-çıkış birimleri ile modemin güç besleme girişi bulunur. Bu modemler genellikle birer kutu görünümü şeklindedirler. Harici modemlerin ön yüzlerinde, kullanıcılara modemin o anki durumuyla ilgili bilgi vermek amacıyla ışıklar bulunur.
Modem türleri > Harici (external) modemler > Harici modemlerin ön yüzünde görebileceğiniz ışıkların anlamları

Aşağıda, harici modemlerin ön yüzünde görebileceğiniz ışıkların üzerindeki kısaltmalar ve bu kısaltmaların anlamları yer almaktadır.
HS: (High Speed) Yüksek hız Modem 2400bps'ten daha hızlı bağlandığında yanar.
AA: (Auto Answer) Otomatik cevaplama Otomatik cevaplamada bırakıldığında yanar.
CD: (Carrier Detect) Bağlantı kuruldu Karşı modemle bağlantı kurulduğunda yanar.
OH: (Off Hook) Hatta Modem telefon hattı aldığında yanar.
SD: (Send Data) Veri gönderiyor Modem veri göndermeye başladığında yanar.
RD: (Receive Data) Veri alıyor Modem veri almaya başladığında yanar.
TR: (Terminal Ready) Modem hazır Modem programında terminal ekranına geçildiğinde yanar.
MR: (Modem Ready) Modem açık Modem açıldığında yanar.
Modem türleri > PCMCIA modemler

PCMCIA ürünler portatif bilgisayarlar için özel dizayn edilmiş bir standarttır. Boyutu kredi kartı boyutlarında olup. Cihazların üzerindeki özel yuvalara monte edilmek üzere dizayn edilmişlerdir. Yeni üretilen PCMCIA modemlerin %80'i Windows 95 ortamında PnP özelliğini de desteklemektedir.
Modem türleri > Ses modemleri

Ses modemleri telefon hatları üzerinden ses oynatma ve kaydetme kapasitesine sahip düz modemlerdir. Telefon uygulamaları için kullanılır. Bu tür modemler özel değiş-tokuş(takas) şube sistemleri için yabancı takas ofislerinde kullanılabilir.
TDM kelimesi Time Division Multiplexing kelimelerinin baş harflerinin yan yana gelmesi ile yazılır. Birden fazla dijital sinyalin tek bir kanal içerisinden gönderilmesi işlemi olarak düşünülebilir. Örnek olarak bant genişliği 2048 Kbps olan fiziksel bir veri kanalı, 64 Kbps olan 32 adet zaman dilimlerine bölünebilir. Her bir 64 Kbps olan data kanalından da farklı veri veya ses taşınabilir. Fakat normalde fiziksel olarak sadece 1 adet veri iletim kanalınız mevcuttur. TDM teknolojisi SDH, SONET, PDH gibi yapılarda kullanılır. TDM devrelerinde veri iletimi senkrondur. Telekom santrallerinde PRI hatlar TDM teknolojisini destekleyen modemler ile taşınır, bu modemlerin kullanıcı arayüzü TDM teknolojisini kullanan G.703/G.704 standartlarını destekleyen E1 olarak da adlandırılan portlardır. Bu modemler uzak lokasyona data transmisyon işlemini simetrik DSL olan HDSL ya da SHDSL teknolojileri ile yapar.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Dahili (internal) modem
Harici (external) modem
Uzaktan yordam çağrısı

Uzak yordam çağrısı (ya da uzak prosedür çağrısı; İngilizce: Remote Procedure Call (RPC), bir diğer adres uzayı (genelde ağ paylaşımlı bilgisayarlar) üzerinde programcı açıkça bu uzaktan etkileşim detayları kodlama olmadan çalıştırmak için bir alt yordam veya prosedürü sağlayan bilgisayar programına izin veren süreçler arası iletişim teknolojisidir.
Sunucu üzerindeki servisleri kontrol ettiğimizde karşımıza çıkan RPC, arka plânda birçok şeyi gerçekleştiren bir servistir. RPC, temelde istemci ve sunucu arasında yapılan işlemlerin iletişimi için tasarlandı. Bir işlemin gerçekleşmesi için bir gönderici (sunucu) ve bir de istemci vardır.. Yani programcı, alt prosedür ister çalışan programın yerelinde ister uzağında olsun, temelde aynı kodu yazar. Bu bir tür istemci-sunucu etkileşimidir (çağıran istemci, çalıştıran sunucudur) ve tipik olarak bir istek-yanıt mesaj geçirme sistemi aracılığıyla uygulanır. Nesne yönelimli programlama modelinde, RPC'ler uzaktan yöntem çağırma (RMI) ile temsil edilir. RPC modeli bir konum şeffaflığı seviyesini ifade eder, yani çağrı prosedürleri yerel ya da uzak olsun büyük ölçüde aynıdır, ancak genellikle aynı değildirler, bu nedenle yerel çağrılar uzak çağrılardan ayırt edilebilir. Uzak çağrılar genellikle yerel çağrılardan çok daha yavaş ve daha az güvenilirdir, bu nedenle bunları ayırt etmek önemlidir.
RPC'ler süreçler arası iletişimin (IPC) bir şeklidir, çünkü farklı süreçler farklı adres alanlarına sahiptir: aynı ana makine üzerindeyseler, fiziksel adres alanı aynı olsa bile farklı sanal adres alanlarına sahiptirler; farklı ana makinelerdeyseler, fiziksel adres alanı farklıdır. Bu kavramı uygulamak için birçok farklı (genellikle uyumsuz) teknoloji kullanılmıştır.
Tarihi ve kökeni

İstek-yanıt protokolleri 1960'ların sonlarında bilgi işlemin ilk dönemlerine, ağ işlemleri modeli olarak uzaktan yordam çağrılarının teorik önerileri 1970'lere ve pratik uygulamaları 1980'lerin başlarına dayanmaktadır. Bruce Jay Nelson genellikle 1981 yılında "uzaktan yordam çağrısı" terimini ortaya atmasıyla tanınır. Modern işletim sistemlerinde kullanılan uzak yordam çağrılarının kökleri, süreç senkronizasyonu için bir istek-yanıt iletişim protokolü kullanan RC 4000 çoklu programlama sistemine dayanmaktadır. Ağ işlemlerini uzak yordam çağrıları olarak ele alma fikri, en azından 1970'lerde ARPANET'in ilk belgelerine kadar uzanmaktadır. 1978'de Per Brinch Hansen, süreçler arasındaki yordam çağrılarından oluşan "harici isteklere" dayalı dağıtık bilgi işlem için bir dil olan Dağıtık Süreçleri önermiştir.
İlk pratik uygulamalardan biri 1982 yılında Brian Randell ve arkadaşları tarafından UNIX makineleri arasında Newcastle Connection için yapılmıştır. Bunu kısa süre sonra Xerox PARC'daki Cedar ortamında Andrew Birrell ve Bruce Nelson tarafından yapılan "Lupine" takip etmiştir. Lupine otomatik olarak taslaklar oluşturmuş, tip açısından güvenli bağlar sağlamış ve iletişim için verimli bir protokol kullanmıştır. RPC'nin ilk iş kullanımlarından biri 1981 yılında Xerox tarafından "Courier" adı altında yapılmıştır. RPC'nin Unix üzerindeki ilk popüler uygulaması, Ağ Dosya Sistemi (NFS) için temel olarak kullanılan Sun'ın RPC'siydi (şimdi ONC RPC olarak adlandırılıyor).
1990'larda, nesne yönelimli programlamanın popülerleşmesiyle birlikte, Common Object Request Broker Architecture (CORBA, 1991) ve Java uzaktan yöntem çağırma gibi alternatif bir uzaktan yöntem çağırma (RMI) modeli yaygın olarak uygulanmıştır. RMI'lar ise internetin yükselişiyle birlikte, özellikle 2000'li yıllarda popülerliğini yitirmiştir.
Mesaj geçişi

RPC bir istek-yanıt protokolüdür. RPC, istemci tarafından başlatılır ve bu, sağlanan parametrelerle belirtilen bir yordamı yürütmek için bilinen bir uzak sunucuya bir istek mesajı gönderir. Uzaktaki sunucu istemciye bir yanıt gönderir ve uygulama işlemine devam eder. Sunucu çağrıyı İşlerken, istemci sunucuya eşzamansız bir istek göndermediği sürece, istemci engellenir (yürütmeye devam etmeden önce sunucu işlemeyi bitirene kadar bekler). Çeşitli uygulamalarda birçok varyasyon ve incelik vardır, bu da çeşitli farklı RPC protokolleriyle sonuçlanır.
Uzaktan prosedür ile yerel prosedürün en önemli farkı, yerel prosedürün öngörülemeyen ağ problemlerinde hatayla karşılaşmasıdır. Ayrıca, arayanlar genellikle uzaktan yordamın gerçekten çağrılıp çağrılmadığını bilmeden bu tür arızalarla ilgilenmelidir. İdempotent prosedürler (birden fazla çağrılırsa ek etkisi olmayanlar) kolayca ele alınır, ancak uzak prosedürleri çağırmak için kodun genellikle dikkatlice yazılmış düşük seviyeli alt sistemlerle sınırlı olması için yeterli zorluk kalır.
Mesaj geçişi > RPC yapımında temel adımların sırası

İstemci, istemci sapmasını çağırır. Çağrı parametrelerin yığına normal şekilde itildiği yerel bir yordam çağrısıdır.
İstemci taslağı parametreleri bir mesaja paketler ve mesajı göndermek için bir sistem çağrısı yapar. Paketlenmiş parametreler marshalling diye adlandırılır.
İstemcinin yerel işletim sistemi, istemci makineden sunucu makineye mesajı yollar.
Sunucu makinesindeki yerel işletim sistemi, gelen paketleri sunucu saplamasına geçirir.
Sunucu saplaması, parametreleri iletiden açar. Parametrelerin açılmasına unmarshalling denir.
Son olarak, sunucu saplaması sunucu yordamını çağırır. Yanıt, ters yönde aynı adımları izler.
Güvenlik

Dağıtılmış uygulamaların kullanımının artmasıyla beraber uygulamaların istemci-sunucu iletişiminde güvenliğin önemi de artmaktadır. Uzaktan Yordam Çağrısı (RPC)  çalışma zamanı kitaplığı, hem istemciler hem de sunucular için kimlik doğrulama hizmetlerine yönelik standartlaştırılmış bir arabirim sağlar.  Uygulamalar, tüm çağrıların yetkili istemcilerden geldiğinden emin olmak için kimliği doğrulanmış uzaktan yordam çağrıları kullanır.
Uygulanabilirlik

Uzaktan yordam çağrısı, Windows işletim sistemlerini temel alan tüm istemci/sunucu uygulamalarında kullanabilirsiniz. Unix ve Apple gibi işletim sistemlerini içeren heterojen ağ ortamları için istemci ve sunucu programları oluşturmak için de kullanılabilir.
Standart iletişim mekanizmaları

Sunucuya farklı istemcilerin erişmeleri için standart RPC sistemleri oluşturulmuş olmalıdır.
RPC, C/C++ programcıları tarafından kullanılmak üzere tasarlanmıştır. Microsoft Arabirim Tanım Dili (MIDL) ve MIDL derleyicisine aşinalık gereklidir.
Çoğunda arayüz tanımlama dili (interface description language (IDL)) kullanılır.
Arayüz tanımlama dili birçok platforma izin verir.
Arayüz tanımlama dili (IDL) istemci ve sunucu arasındaki arayüz kodunu düzeltmede kullanılabilir.
Bu iş için genelde RPCGEN kullanılır.
Avantajları ve dezavantajları

Uzaktan Yordam Çağrısının(RPC) avantajları aşağıdaki şekilde sıralanabilir.
İstemcilerin sunucu ile her zamanki sistem çağrıları ve prosedürler ile iletişimde bulunmasına fayda sağlar.
Dahili mesaj aktarımı işlemlerini kullanıcıdan gizli olarak yapar.
Hem dağıtık hem de yerel sistemlerde kullanılır.
Eşzamanlı olarak farklı programlar tarafından  kullanılabilir.
Bu avantajların yanında belli dezavantajları da bulunmaktadır.
RPC sistemleri büyük miktarda veri aktarımı için uygun değildir.
RPC, bir iletişim sistemini, başka bir makineyi ve başka bir işlemi içerdiği için arızaya karşı oldukça savunmasızdır.
RPC için tek tip bir standart yoktur; çeşitli şekillerde uygulanabilir.
RPC yalnızca etkileşim tabanlıdır ve bu nedenle, donanım mimarisi söz konusu olduğunda herhangi bir esneklik sunmaz.
Foobar2000

| --- | --- |
Geliştirici(ler): Peter Pawlowski
İşletim sistemi: Windows
Tür: Ortam oynatıcısı
Lisans: Çekirdek: Özel, SDK: BSD
Resmî sitesi: www.foobar2000.org
foobar2000, Windows için programlanmış ses oynatıcıdır. Programın yapımcısı Peter Pawlowski'dir. Açık kaynak kod ile programlanmıştır. Programın kaynak kodları foobar2000'in resmi sitesinde yayınlanmaktadır. foobar2000, kolay kullanım ve basit arayüzüne sahip olması nedeni ile kullanımı hızla yaygınlaşmaktadır. Getirdiği birçok yenilik vardır. Kendi script dili sayesinde, pek çok özelleştirme seçeneği bulunmaktadır. Ayrıca foobar2000 için yazılmış, İnternette değişik sitelerden bulunabilecek eklentiler ile, birçok yeni özellik de eklenebilmektedir.
Özellikleri

Sekme ile oynayacak liste kontrolü.
Düşük hafıza gereksinimi.
Kolay arayüz.
Tema oluşturma.
Oynayacak liste içinde rastgele, sıra ile ve sekmeler arasında rastgele çalma özelliği.
Albüm listesi oluşturma ve hızlı şarkı arama.
Desteklediği formatlar: MP1, MP2, MP3, MP4, MPC, AAC, Ogg Vorbis, FLAC / Ogg FLAC, WavPack, WAV, AIFF, AU, SND, CDDA, WMA.
Artikülatör baskılama

Artikülatör baskılama, hatırlanacak bir öğe sunulurken konuşarak bellek performansını engelleme sürecidir. Çoğu araştırma, artikülatör baskılamayı bir kişiye kısa bir süre sonra hatırlanması için bir kelime listesi sunulurken, o kişinin alakasız bir şeyi tekrar tekrar yüksek sesle söylemesiyle ifade eder. Kişi alakasız sesi tekrarlarken dört aşama yaşar: konuşmaya niyet, konuşmayı planlama, ses veya kelimeyi telaffuz etme ve işitsel geri bildirim alma.
Fonolojik döngü ve görsel-mekansal kopyalama

Artikülatör baskılama çalışırken, birçok araştırmacı fonolojik döngüyü ve görsel-mekansal kopyalamayı da inceler. Fonolojik döngü, kişinin fonolojik deposuna (yani kişinin kısa süreli belleğine) doğrudan erişimi olan bilgileri duyma sürecidir. Görsel-mekansal kopyalama, yalnızca kişinin artikülatör kontrol süreci yoluyla fonolojik depoya erişimi olan (görsel bilgi fonolojik olarak kodlanabildiğinde) görülen bilgidir (görsel bilgi). Esasen, artikülatör baskılama bu iki konu ile ilgilidir, çünkü görsel bilginin fonolojik depoya kodlanmasını engelleyen şey budur.[2]
Franssen, Vandierendonck ve Van Hiel[3] fonolojik çalışma belleğinin zaman tahmin süreçlerinde ne ölçüde yer aldığı sorusunu ele alan bir araştırma yaptı. Araştırmaları, bir görev koşulu veya fonolojik yük sırasında tahmin edilen zamanın etkilenip etkilenmediğini test etmek için alakasız konuşma ve artikülatör baskılamayı kullandı. Sonuçlar, artikülatör baskılamanın tahmin edilen zamanı değiştirdiğini gösterdi. Bu çalışmanın sonuçları bize artikülatör bastırmanın etkilerini ve fonolojik döngüye katılımını anlatıyor.
Gerçek dünyada

Özellikle iki dil bilen veya ikinci bir dil öğrenen insanlara bakıldığında, artikülatör bastırma 'gerçek dünyada' birçok alanda görülebilir. Genel olarak araştırmacılar insanların artikülatör bastırmayı deneyimler iken herhangi bir şeyi ezberleme veya hatırlama yeteneğinin önemli ölçüde azaldığını bulmuşlardır. Çünkü anlamsız hecelerin tekrarı bireyin bilgiyi hafızasına işlemesini engeller. Yabancı dil öğrenirken, bir kelimeyi duyma ve daha sonra o kelimeyi bireyin kelime dağarcığına ekleme yeteneği, o dilde ilerlemek için çok önemlidir. Artikülasyon bastırmanın bu yeteneği engellediği mekanizmayı araştırmak için çalışmalar yapılmaktadır.Bu sürecin nasıl işlediğine dair artan anlayışla, iyileştirilmiş öğrenme ve çalışma stratejileri, ikinci dil bilen veya hafızasının diğer yönlerini çalıştırabilen insanlara yardımcı olmak için geliştirilebilir.
Bir çalışmada tercümanların etkileyici çalışma hafızalarına ve artikülasyon bastırmanın onların dili tercüme etme ve yorumlama yetenekleri üzerindeki etkilerine bakıldı. Araştırmacılar özellikle çalışma belleği ile ilgili oldukları için eşzamanlı çeviri ve artikülasyon bastırmanın arasındaki farklara bakmak istediler .Bunu yapabilmek için, araştırmaya ikinci dili İngilizce olan otuz Hollandalı üniversite öğrencisi katıldı ve İngilizce bir hikâye okundu ve ardından dinledikçe Hollandacaya çevirmeleri istendi, fakat bunu yaparken tek tek kelimeleri değil sadece cümlenin anlamını tercüme etmeleri istendi.
Daha sonra aynı katılımcılarla başka bir deney daha yapıldı. Bu çalışmada araştırmacının kontrolünde olan iki önemli değişken bulunmaktadır: artikülaston bastırma değişkeni (artikülasyon bastırma yok, artikülasyon bastırma var veya kompleks artikülasyon bastırma var) ve öğrencilere okunan hikâyenin tutarlı olup olmadığı. Artikülasyon bastırma olan koşuldaki katılımcılar hikâye okunurken"de,de,de" sesleri söyledir ve kompleks artikülasyon bastırma koşulundaki katılımcılar ise hikâyeyi dinlerken"hond,kat,muis"(yani köpek,kedi,fare) kelimelerini söylediler. Hikâye okunduktan sonra, her katılımcıya hikâyenin hatırlayabildikleri kadarını tam olarak ifade ederek hatırlatmaları ve yazmaları söylendi.
Bu çalışmadan, araştırmacılar, diğer birçok çalışmanın gösterdiği gibi,artikülasyon bastırmanın katılımcıların hikâyeyi hatırlama yeteneğini engellediği sonucuna vardılar. Bununla birlikte tercümanlar, artikülatör baskılamanın etkilenere karşı bir şekilde bağışıklıdırlar. Bunun nedeni, tercümanların bilgileri epizodik arabelleklerine daha hızlı aktarmaları olabilir, bu da çoğu insanın bilgiyi saklamak için gerekli bulduğu provayı atlamalarına izin verebilir. Artikülasyon bastırma provaya müdahale eder, bu nedenle çoğu insan artikülatör bastırma ile uğraşırken hatırlama konusunda zorluk gösterir.