stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Plütark
Felsefe eseri

Plutarkhos'un felsefe eseri olarak kabul edilen Moralia (Yunancası "Ethikà") 60'a yakın sayıda değişik denemeyi içinde toplamaktadır. Genel olarak deneme konuları felsefe ile bağlantılı olmakla beraber içinde sadece felsefe konusunda değil tarih, din, edebiyat, fen, retorik konularını da içeren denemeler bulunmaktadır. Örneğin "Herodot'un Kötülüğü" adlı denemesi antik Yunan aleyhtarlığı ve içinde bulunan hatalar nedeniyle çok tenkit edilmiştir. Dinsel tarihle ilgili "Yunan ve Roma tarihi sorunları (Quasestiones Graecae Romanae) adlı denemesi sadece antik Yunan ve Roma dinlerinin tarihin vermekle kalmayıp kamu hayatına siyasi katkı yapmak kişilere verdiği siyasal nasihatleri da içermektedir. Büyük İskender'in hayatı ile ilgili denemesi Felek (Fortune) tanrısı hakkında retorik konuları ve şansın antik Yunan ve Roma tarihleri üzerindeki etkilerini de incelemektedir.
Felsefe bakımından Orta Platonculuğun, önemli düşünürü, ahlakçı ve tarihçisi kabul edilir. Tarihle ilgili çalışmaları yanında, Platon'un eserleri üzerine şerh ya da yorumlar yazmış olan filozofun düşüncesi, özü itibarıyla eklektik bir nitelik taşır. Buna göre, yalnızca Platon'dan değil, fakat Peripatetiklerden, Stoalılardan ve özellikle de Yeni-Pitagorasçılardan etkilenmiş olan Plutarkhos, Orta ve Yeni Akademilerin kuşkuculuğunun bir sonucu olarak, kuramsal spekülasyonun imkânı ya da yararı söz konusu olduğunda kuşkucu bir tavır almış ve Aşkın olanla sezgiye dayanan bir doğrudan temas üzerinde ısrarlı olarak Yeni Platoncu felsefeye çıkan yolda önemli bir adım oluşturmuştur.
Tarihsel eserleri > Roma imparatorları yaşamları

Plutarkhos'un zamanımızda elimizde bulunan yazmalarının bazılarında Paralel Yaşamlar yazmasına ek olarak; bazen Moralia adlı eserine ek olarak, Roma İmparatorlarından Galba ve Otho'nun yaşam hikâyeleri bulunmakta ve bazı yazmalarda ise bunlarla beraber Damascasius adlı Romalı tarihçinin yazmış olduğu İmparator Tiberius ve Neron yaşamlarını anlatan parçalar bulunmaktadır.
Bunların Plutarkhos'un ana eseri olan Paralel Yaşamlar'in bir kısmı olmadığı; bu eseri yazmadan önce hazırlanmış olduğu ve İmparator Augustus'tan İmparator Vitellius'a kadar Roma İmparatorları Yaşamları eserinin kaybolmamış olan parçaları olduğu kabul edilmektedir. Buna göre bu kayıp eser ya Nerva'nin imparatorluk yıllarında ya da Flaviyen hanedanının hüküm sürdüğü dönemlerde Plutarkhos'un yazıp yayınladığı ilk tarihsel eserdir.
Tarihsel eserleri > Paralel Yaşamlar

Ana madde: Paralel Yaşamlar
Plutarkhos'un en ünlü tarih eseri Paralel Yaşamlar adlı ünlü antik Yunan ve Romalı kişilerin yaşam öykülerini çifter çifter birbirlerine paralel olarak incelemektedir. Plutarkhos incelediği her antik Yunan ve Romalı çifti arasında etik ile ilgili olarak erdemsellik ve kötülük ilişkileri bulmakta ve bu şekilde karşılaştırmalı yaşam öyküleri ile okuyucuya bir etik ve ahlak dersi vermeyi hedef almaktadır.
Elimize geçen Paralel Yaşamlar eserinde 23 çiftin yaşamları ve 4 tane de çift olmadan tek kişi olarak incelenen yaşam bulunmaktadır: Bunlar Solon, Themistokles, Aristides, Perikles, Alkibiades, Nicias, Demosthenes, Philopoemen, Timoleon, Sirakuza'li Dion, Büyük İskender, Pyrrhus Epirudlu, Romulus, Numa Pompilius, Coriolanus, Aemilius Paullus, Tiberius Gracchus, Gaius Gracchus, Gaius Marius, Sulla, Sertorius, Lucullus, Pompey, Jül Sezar, Cicero, Marcus Antonius ve Marcus Junius Brutus.
Bu eserin içerdiği bazı kişilerin yaşam öykülerinin kaybolduğu bilinmektedir. Bunlar arasında Herakles, Makendon II. Filip ve Scipio Africanus. Elimizde bulunan metinlerin çoğunun yazmalardan yazmaya geçirilirken kısaltıldığı bilinmektedir. Diğer taraftan çoğuna da yazmadan yazmaya geçirilirken diğer yazarlar tarafından katkılar ve değişiklikler yapılmıştır.
Plutarkhos eserinden tarihe verdiği önemi sadece incelediği bir kişinin iyi ve kötü karakterinin diğer kişilerin hayatlarına ve kaderlerine olan etkilerine bağlamaya çalışmıştır. Bazı çok önemli yeni devir açan olaylara sadece dokunmakla yetinmiş ama eserinin büyük bir kısmında incelediği kişi hakkında kısa ilgi çekici fıkralara ve hiç önemsiz tesadüfi ıvır zıvır olaylara büyük yer vermiştir. Bu tutumunu açıklaması, bu önemsiz görünen olayların o kişinin çok unlu olan ve iyi bilinen hareketlerinden çok daha açıkça incelediği kişinin karakterini açığa vurduğu önerisidir. Ortaya çıkardığı kişi tasvirlerini bir ressamın hazırladığı portreyi hazırlarken en küçük ayrıntılara verdiği dikkate benzetmiş ve kişinin yaşam öyküsünde onun fiziksel görünüşüyle ahlaki yapısı arasındaki iliksiyi ortaya çıkartmaya büyük gayret göstermiştir. Bu şekilde sonradan ortaya çıkan moral felsefe incelemelerinin öncüsü olmuştur.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Ben tarih yazmıyorum ama yaşamlar hakkında yazıyorum. Tarihsel en şanlı yapım ve hareketlerde her zaman erdemlik veya kötülük göstergeleri bulunmayabilir. Diğer taraftan, binlerce olu ortaya çıkartan bir savaş çarpışmasına karşılık olarak, bir laf veya bir ufak hareket gibi ufak davranışlar çok kere bir kişinin karakteri hakkında çok daha derin anlayış yaratıp karakterini açığa çıkartır." | „ |
—cquote
Eserlerinin modern çağlarda önemi

Avrupa'da uzun suren karanlık Orta Çağlarda ve özellikle 1054'te Hristiyan Kilisesi'nin Katolik ve Ortodoks olarak tümüyle bölünmesinden sonra Plutarkhos'un eserleri Ortodoks Kilisesinin anadili olan Yunanca olduğu için ancak Bizans'ta hala okunmaya devam etmiş ve Batı Avrupa'da unutulmaya yüz tutmuştur.
Plutarkhos 1559'da Fransız yazar Jacques Amyot'un Fransızcaya tercümesi ile tekrar popüler olmaya başladı. Fransız yazarı Montaigne düşüncelerine en önemli tesirin (Genç Seneca eserleri yanında) Amyot'un Plutrakhos'un eserinin çevirmiş olduğunu ifade etmiştir. 1579'da bu Fransızca tercümenin İngilizceye tercümesi Thomas Nashe tarafından yayımlanmıştır. Bu eser İngilizce edebiyatına o zamandan beri büyük etkilerde bulunmuştur. Örneğin, 16. yüzyıl büyük İngiliz tiyatro yazarı William Shakespeare yazdığı büyük trajedilerden Julius Caesar, Coriolanus ve Antonius ve Kleopatra adlıların uyarlama kaynağı doğrudan doğruya Plutarkhos'un Paralel Yaşamlar eseridir. Amerikan yazarı Ralph Waldo Emerson Plutrakhos'un gemicisi en büyük yaşam öyküsü yazarı olduğunu ve her çağda yeni okuyucular tarafından tekrar keşfedileceğini bildirmiştir. 17. ve 18. yüzyıllarda Alman edebiyat hayatında çok büyük etkileri olmuştur. Almanya'da 18. yüzyılın sonlarında gelişen Fırtına ve Coşku (Sturm und Drang) akımı, özellikle Franz Schiller, Plutarkhos'tan çok etkilenmişlerdir.
Türkçeye MEB Yunan Klasikleri dizisinde Nilüfer (Bayar) Gürsoy ve Ayşe (Önsay) Sarıgöllü tarafından Yaşamlar adı ile çevrilmiş; Georg Rohde girişiyle ve "Dünya Klasikleri Dizisi: 56" olarak yayımlanmıştır. Sonra bu çeviri değiştirilerek tekrar "Aydınlanma Kitaplığı" çerçevesi altında basılmış ve internete bir kısmı konulmuştur.
Moralia, 1531
Artaksiad (İberya)

Artaksiad (Gürcüce: არტაშესიანი Artaşesiani) c. MÖ 90 - MS 30 tarihleri arasında İberya'yı (antik Gürcistan) yöneten ve Ermenistan'a adını veren hanedanın bir kolu. Orta Çağ Gürcü vakayinamelerine göre Artaksiad, İberya'nın hakimiyetini İber soylularının Parnavazid Hanedanı kralı Parnajom'a baş kaldırmalarının ardından elde ettiler. Ermenistan kralına, Parnavazid bir prensesle evli olan oğlunu yeni hükûmdar olarak göndermesi için dilekçe verdiler. Hem Ermenistan kralı hem de oğlu, kroniklerde "Arşak" olarak anılır, bu muhtemelen Ermenistan'ın Artaksiad krallarına atıfta bulunularak genel bir terim olarak alınan Artaksias ile oluşan bir karışıklıktır. Profesör Cyril Toumanoff Ermenistan kralını I. Artavasdes (MÖ 159 - MÖ 115 yılları arasında yönetmiştir), oğlunu da İberya'da kurulan yeni krallığın kralı I. Artaksias (MÖ 90 - 78 yılları arasında yönetmiştir) olarak tanımlamıştır. Valayiname, Parnajom ve takipçilerine karşı birleşik bir İber-Ermeni ordusu arasındaki savaş, Parnajom'un bu savaşta yenilmesi ile devamında öldürülmesi ve ardından Ermeni prensinin İberya kralı olmasıyla devam etmektedir.
İberya'daki Artaksiad yönetiminin ilk yılları hakkında çok az şey bilinmektedir. İberya topraklarının önemli bir bölümüne sahip olan Ermeni kuzenlerinin etkisi altında oldukları görülmektedir. Büyük Tigran (MÖ 95–55) döneminde altın çağını yaşayan Ermeni Artaksiad'larla olan bu ilişki, İberya'nın Pontus-Ermeni ittifakı ile Roma arasındaki Üçüncü Mithridatis Savaşı'na dahil olmasına neden oldu (MÖ 75–65). Plutarkhos ve Licinius Macer, İberya birliğinin Tigranakert (MÖ 69) ve Artaşat (MÖ 68) savaşlarında öne çıktığını belirtiyor. Tigran'ın Pompey'in merhametine teslim olmasından sonra bile, Artaksiad kralı Artuş (MÖ 78–63), işgalci Romalılara karşı inatçı bir direniş göstermeye devam etti, ancak sonunda yenildi ve barış için yalvarmaya zorlandı. Klasik kaynaklarca iyi bilinen Artuş, görünüşe göre Gürcü yıllıklarından Arşak/Artaksias'ın oğlu Artag'dır (Artog). Aynı Gürcü yıllıklarında Roma istilasından bahsedilmese de kralın Pers ordusu ile savaşına bu yıllıklarda yer verilmiştir. Bununla birlikte, İberya üzerindeki Roma hegemonyasının süreksiz olduğu kanıtlandı ve MÖ 36'da, lider Publius Canidius Crassus, kralı Parnavazus'u Roma ile yeni bir ittifaka zorlamak için, ordusunu İberya'ya sokmak zorunda kaldı. Ne Parnavazus ne de onun Roma ile ilişkileri Gürcü vakayinamelerinde yer almıştır. Modern bilim adamları Parnavazus'u Bartom ile özdeşleştirme ve onu Artaksiad çizgisinin sonuncusu olarak görme eğilimindedirler.
Diane Langton

| Diane Langton |
| --- | --- |

Doğum: 31 Mayıs 1944(1944-05-31) Somerset, İngiltere
Ölüm: 15 Ocak 2025 (80 yaşında) Londra, İngiltere
Meslek: Oyuncu şarkıcı dansçı
Etkin yıllar: 1959–2025
Tanınma nedeni:  The Rag Trade  Only Fools and Horses  Heartbeat  EastEnders  Hollyoaks 
Evlilik: Derek James (e. 1976; ö. 2025)

Diane Langton (31 Mayıs 1944, Somerset – 15 Ocak 2025, Londra), İngiliz aktris, şarkıcı ve dansçı.
Hayatı

Langton, 31 Mayıs 1944'de Somerset, İngiltere'de doğdu. 1959'da başlayıp 2025 yılındaki ölümüne kadar sürdürdüğü oyunculuk kariyerinde sinema, tiyatro ve televizyonda birçok türden yapımda irili ufaklı rollerde yer aldı. En çok; Kathy Roberts rolünde olduğu; The Rag Trade, June Snell rolünde olduğu; Only Fools and Horses, Ruby Rowan rolünde olduğu; Heartbeat, Bev Williams rolünde olduğu; EastEnders ve Marlena "Nana" McQueen rolünde olduğu; Kanal 4 yapımı Hollyoaks adlı yapımlarla akıllarda kalmıştır. Aynı zamanda; A Chorus Line, A Little Night Music, Chicago, Mary Poppins, The Green Tie on the Little Yellow Dog The Rink, Alas Smith and Jones, Bergerac, Minder, Carry On Laughing ve The Bill gibi sahne ve televizyon yapımlarında görüldü. Bunların yanı sıra Eylül 1979'da Pye Plakçılık bünyesinde "Climbin'" adlı bir tekli parça yayınlamıştır. 1982'de Kraliyet Varyete Performansı'nda seslendirdiği Show Boat adlı parçası beğeni kazanmıştır.

 Derek James ile evli olan Langton, 15 Ocak 2025'te Londra, İngiltere'de doğal nedenlerden 77 yaşında öldü.
Seçme filmografi > Sinema

Percy's Progress (1974)
Trial by Combat (1976)
The Cook, the Thief, His Wife and Her Lover (1989)
Seçme filmografi > Televizyon

Only Fools and Horses  (1985-1986)
Heartbeat  (1995-1997)
EastEnders  (1998)
Doktorlar (2003-2008)
Hollyoaks (2007-2023)
Kelly kriteri

%60 kazanma olasılığı olan bir oyunda Kelly grafiği.
Olasılık teorisi ve ara dönem portföy seçiminde, Kelly kriteri, Kelly stratejisi, Kelly formülü veya Kelly bahsi, bir dizi bahsin optimum boyutunu belirlemek için kullanılan bir formüldür. Çoğu kumar senaryosunda ve basitleştirici varsayımlar altındaki bazı yatırım senaryolarında Kelly stratejisi, uzun vadede, daha farklı herhangi bir stratejiden daha iyi sonuç alacaktır (yani, başarılı olan bahislerin gözlemlenen frekansı, bir bahsin başarılı olması olasılığına eşit olduğunda). 1956'da Bell Laboratuvarları araştırmacısı J. L. Kelly, Jr. tarafından tanımlanmıştır. Formülün pratik kullanımı gösterildiği örnekler mevcuttur.
Kelly Kriteri, varlıkların yalnızca belirli bir kısmı ile bahse girmeyi öngörür. Bir çalışmada, her katılımcıdan kendilerine verilen 250.000 doları kullanarak, %60 ihtimalle tura gelen bir parayla bahis oynamaları istendi. Ödüllerin 250 dolar ile sınırlandırıldığı bu çalışmada katılımcıların %28'i paranın neredeyse tümünü kaybetti ve ortalama kazançlar 92 dolar civarında oldu. Bu bahis için Kelly kriterini kullanarak ve deneydeki oranlara dayalı doğru yaklaşım, her atışta eldeki paranın yalnızca 20%'si ile bahis oynamak olacaktır. Bu formül altında, eldeki toplam para azaldıkça bahse yatırılan paranın miktarı azalır; eldeki para çoğaldıkça ise bahse yatırılan paranın miktarı artar.
Açıklama

Biri paranın tümünü kaybetmek, diğeri yatırılan her 1 TL üstüne b TL daha kazanmak olan iki sonuçlu bahislerde, Kelly kriteri şu şekilde hesaplanır:
burada:
f* eldeki paranın bahse yatırılacak (kesir cinsinden) miktarını;
b bahiste kazanç oranını, yani, 1 TL'lik bahis oynayıp kazanırsanız, yatırdığınız 1 TL'ye ek olarak b TL daha elde ettiğiniz bahsi;
p kazanma ihtimalini;
q kaybetme ihtimalini, yani 1 − p değerini;
göstermektedir.
Doğan Acarbay

| Madalyalar>   Türkiye adına.Erkekler Atletizm.Doğu Akdeniz Oyunları |
| --- | --- | --- |
| Altın | 1947 Atina | 4x400 m |
| Gümüş | 1949 İstanbul | 200 m |
| Gümüş | 1949 İstanbul | 400 m |
Akdeniz Oyunları
| Gümüş | 1951 İskenderiye | 400 m engelli |
| Bronz | 1951 İskenderiye | 400x400 m |
Dublin Uluslararası Atletizm Şampiyonası
| Bronz | 1950 Dublin | 300 yarda |
7-8 Mayıs 1949 tarihinde Doğan Acarbay 400 metre engelli yarışında.
7-8 Mayıs 1949 tarihinde Doğan Acarbay 200 metre yarışını kazanıyor.
Doğan Acarbay (1927, Tekirdağ - 12 Haziran 2004, İstanbul), Türk atlet.
16 yaşında Haydarpaşa Lisesi'nde okurken atletizme başlayan Acarbay kısa ve orta mesafe koşularındaki başarılarıyla dikkatleri çekti ve 1944'te Fenerbahçe'ye transfer oldu. O dönemde tüm İstanbul Şampiyonaları ve Gül Kupaları ile 1951'den itibaren düzenlenen Türkiye şampiyonalarında seri şampiyonluklar kazanan sarı-lacivertli takımın değişmez atletlerinden biri olduğu gibi, defalarca ay-yıldızlı forma altında da başarılara ulaştı.
1947 yılında Atina'da düzenlenen Doğu Akdeniz Şampiyonası'nda 4x400 metre bayrak koşusunda son adam olarak koştu ve 25 metre önündeki Yunan atlet ile olan mesafeyi kapatarak Türkiye'yi altın madalyaya ulaştırdı. Acarbay'ın bu başarısı bizzat dönemin Başbakanı Şükrü Saraçoğlu tarafından bir telgrafla tebrik edildi.
1948 yılında Londra'da düzenlenen 1948 Yaz Olimpiyatları'na katılan 58 sporculuk Türk millî takımında yer aldı ve 400 metre ile 4x400 metre bayrak yarışlarında ay-yıldızlı forma adına mücadele etti. 400 metrede serisinde beşinci olarak elendi, 4x400 metre yarışlarında da Türkiye'nin serisinde beşinci olmasıyla final koşma hakkı kazanamadı.
1949 yılında İstanbul'da gayriresmî nahiyette düzenlenen ilk Akdeniz Oyunları'nda 200 metrede 22.9'luk, 400 metrede de 51.3'lük dereceleriyle Türkiye adına iki gümüş madalya kazandı.
1951 yılında Mısır'ın İskenderiye kentinde düzenlenen ilk resmi Akdeniz Oyunları'nda ise bu defa 400 metre engellide yarıştı ve 55.1'lik derecesiyle yine gümüş madalyaya ulaştı.
Acarbay, 1952 yılında Helsinki'de düzenlenen Olimpiyatlara katılan 51 sporculuk Türk millî takımında bir kez daha yer aldı ve bu defa 400 metre ile 400 metre engelli yarışlarında ay-yıldızlı forma adına mücadele etti. 400 metrede serisinde 50.7'lik derecesiyle seri birincisinin 2 saniye gerisinde beşinci olarak elendi, 400 metre engelli yarışlarında da serisinde yine beşinci olarak elendi ve final koşma hakkı kazanamadı.
1960'a kadar ulusal takım forması giyen Acarbay, Deniz Kuvvetleri Gücü'nün atletizm takımının antrenörlüğünü yaptı. 1973 yılında eski kulübü Fenerbahçe'ye antrenör olarak döndü, 1974'ten itibaren şubenin yöneticiliğini yaptı. 1977 yılında Türkiye Atletizm Federasyonu yönetim kuruluna girdi. Fenerbahçe Spor Kulübü'nde Yüksek Haysiyet Divanı üyeliği yaptı.
Miletli Aspasia

Vatikan Müzesi'nde bulunan ve kaidesinde Aspasia'nın adı kazılı olan mermer herma. 1777'de bulunan bu mermer herma MÖ 5. yüzyıla ait özgün eserin bir Roma kopyasıdır ve Aspasia'nın mezartaşını temsil eder.
Miletli Aspasia (/æˈspeɪʒ(i)ə, -ziə, -ʃə/; Grekçe: Ἀσπασία Yunanca telaffuz: [aspasíaː]; y. MÖ 470 – MÖ 428 sonrası, Grekçe: Ἀσπασία) Hayatının büyük bir kısmını Atina'da geçirmiş önde gelen kadın filozoflardan biridir. Aynı zamanda Sokrates'in öğretmenidir. Sokrates ile aynı dönemde yaşamış olsa da kadın olan Aspasia hakkında çok az belge günümüze ulaşmıştır. Aspasia, Perikles'i ve Atina siyasetini önemli ölçüde etkilemiştir. Hatta Sokrates, Perikles'in Peloponez Savaşı sonrası yaptığı ünlü konuşması Pericles' Funeral Orationu Aspasia'nın yazdığını düşünmektedir ve kendisinden retorik(hitabet) sanatında mükemmel bir kadın öğretmen olarak söz etmiştir. Platon, Aristofanes, Ksenofon ile birlikte dönemin diğer yazarlarının eserlerinde de adından çokça söz edilmiştir.
Antik yazarlar Aspasia'nın aynı zamanda bir genelev işlettiğini ve fahişe olduğunu da yazar. Ancak bu bilgiler günümüz bilim insanları tarafından, Perikles'i küçük düşürmeye çalışan komik yazarlarca ileri sürüldüğü aktarılmaktadır. Hatta bazı araştırmacılar Aspasia'nın hetaera ya da fahişe olduğu yönündeki tarihsel geleneği de sorgulayarak, Perikles ile evlenmiş olabileceğini de ileri sürmektedir. Aspasia'nın Perikles'ten olan oğlu Genç Perikles daha sonra Atina'da general olmuş ve Arginusae Savaşı'ndan sonra idam edilmiştir. Perikles'in ölümünden sonra, Aspasia'nın Atinalı Lysikles ile birlikte olmuştur. Koyun ticareti yapan Lysikles'in Atina'da politik bir lider ve general olmasına katkıda bulunmuştur.
Kökeni ve ilk dönemleri

Aspasia, günümüzde Aydın ili sınırları içinde yer alan, antik Yunan dönemindeki İyonya şehri Milet'de doğmuştur. Babasının adının Aksiokhos (Ἀξίοχος) olduğu dışında ailesi hakkında fazla bir bilgi yoktur ancak aldığı mükemmel eğitimi yalnızca zengin ailelerin sağlayabileceği düşünülürse, böyle bir aileden geldiği açıktır. Bazı antik kaynaklar ise Aspasia'nın Karyalı bir savaş esiri olduğunu belirtir ancak bu bilgiler genellikle yanlış olarak kabul edilir.
Atina'ya ilk olarak ne şartlar altında gittiği bilinmemektedir. 4. yüzyıla ait ve üzerinde Aksiokhos ile Aspasius'un adları bulunan bir mezartaşının bulunması, tarihçi Peter K. Bicknell'ın Aspasia'nın aile geçmişini ve Atina ile olan bağlantılarını yeniden ortaya çıkartmasına öncülük etmiştir. Bicknell'in kuramı, Aspasia ile MÖ 460 yılında Atina'dan sürgün edilen ve bu dönemi Milet'te geçirdiği varsayılan Scambonidaeli II. Alkibiades'i birbirine bağlar. Bicknell, Alkibiades'in sürgün edilerek Milet'e gittiği, burada Aksiokhos dışında birinin kızıyla evlendiğini varsayar. Daha sonra Alkibiades, yeni karısı ve onun küçük kızkardeşi Aspasia ile birlikte Atina'ya geri döner. Bicknell aynı zamanda bu evlilikten olan ilk çocuğun adının Aksiokhos, ikinci çocuğun adının da Aspasios olduğunu iddia eder. Ayrıca Perikles'in Aspasia ile tanışmasının, Alkibiades'in ev halkı ile olan yakın ilişkileri sayesinde olduğu fikrine de sahiptir.
Atina’daki yaşamı

Antik Yunan'da çoğunlukla erkekler birden fazla kadınla birlikte olurlar. Eşlerinin davetler dışında evden çıkması hoş karşılanmaz ve eşleri sempozyumlara katılamazlar. Antik yazarların ve bazı modern dönem biliminsanlarının tartışmalı ifadelerine göre Aspasia, Atina'da bir hetaera olduğu düşünülür. Daha çok erkeklerin sanat ve eğlence isteklerini yerine getiren Hetaeraların erkeklerle paralı cinsel birlikteliklerde bulunup bulunmadığı hala tartışma konusudur. Aksi düşünenlere göre Hetaera olan kadınlar genellikle Miletli Aspasia gibi yabancıdır, yüksek eğitim görmüştür ve edebiyat alanında bilgilidirler. Fiziksel güzelliklerinin ötesinde, çoğu zaman Aspasia'nın durumunda olduğu gibi ileri derecede eğitimli olmaları, bağımsız olmaları ve vergi vermeleri ile diğer Atinalı kadınlardan ayrılırlar. Aspasia, özgür kadınlar olarak adlandırılabilecek olan hetaeralar içinde, Atina toplumunda önde gelen bir karakter hâline gelmesiyle bariz bir örnek oluşturmuştur. Plutarkhos Aspasia'yı bir başka ünlü İyonyalı hetaera olan Thargelia ile kıyaslamıştır.
Hetaera olması Aspasia'yı geleneksel olarak evli kadınları evine bağlayan yasal zorunluluklardan kurtarmış ve şehrin etkin topluluk yaşantısına katılmasına olanak sağlamıştır. Aspasia, 440'lı yılların başında Perikles'in metresi olmuştur. Perikles ilk karısından boşandıktan sonra (yak. MÖ 445) Aspasia ile birlikte yaşamaya başlamıştır ancak evlilik durumları tartışmalı bir konudur. Atina'da yabancılarla evlenmek yasadışıdır dolayısıyla yasal bir evlilikleri olamamıştır. Aspasia Perikles vefat edene kadar onunla birlikte yaşamıştır.  Oğulları Genç Perikles MÖ 440'ta doğmuş olmalıdır.
Sosyal çevrelerde Aspasia, bir güzellik temsili olmaktan öte güzel konuşma yeteneği ve akıl hocalığıyla dikkat çekmiştir. Plutarkhos'a göre Atina'daki evleri, içinde Sokrates’in de bulunduğu önde gelen birçok yazar ve düşünürü çeken bir entelektüel merkez hâline gelmiştir. Biyografisinde, Atinalı erkeklerin, konuşmasını duymaları için karılarını da Aspasia'nın evine getirdiği yazar.
Kişisel ve yargı yoluyla yapılan saldırılar

Demokratik Atina’da mutlak idare olmadığından Perikles, Aspasia ve arkadaşları gibi önde gelenler saldırılardan muaf değildiler. Aspasia'nın Perikles ile olan ilişkisi ve buna bağlı siyasal nüfuzu tepki uyandırmıştır. Yale Üniversitesi’nden tarihçi Donald Kagan, Aspasia’nın özellikle Sisam Savaşı’nı izleyen yıllarda popüler olmadığına inanır. MÖ 440 yılında Sisam, Milet ile Mycale’nin eteklerindeki İyonya’nın antik Priene şehri için savaş hâlindeydi. Savaşta bozguna uğrayan Miletliler, Sisamlılara karşı dava açmak için Atina’ya geldi.. Atinalılar, iki tarafa da savaşmayı durdurup, davayı Atina’nın hakemliğine bırakmalarını emrettiğinde Sisamlılar buna karşı çıktı. Buna karşılık olarak Perikles Sisam’a birlik gönderilmesi için bir karar çıkarttı. Bu sefer, oldukça zor geçti ve Atinalılar Sisamlıları yenene kadar, ağır kayıplar verdi. Plutarkhos’a göre, Milet’ten gelen Aspasia Sisam Savaşı’ndan sorumluydu ve Perikles onu memnun etmek için Sisam’a karşı karar alıp saldırmıştı.
Pelopones Savaşları (MÖ 431–MÖ 404) çıkmadan önce Perikles, bazı yakın dostları ve Aspasia, bir dizi kişisel ve yasal saldırıyla yüz yüze kaldılar. Aspasia, özellikle Perikles'in sapıklıklarını tatmin edebilmek için Atinalı kadınları ayartmakla suçlandı.  Plutarkhos'a göre Aspasia tanrılara saygısızlık suçlamasıyla, komik şair Hermippus’un davacı olmasıyla mahkemeye çıkarıldı. Bütün bu suçlamalar büyük olasılıkla kanıtlanamamış iftiralardı ancak bütün bu olaylar Atinalı lider için çok acıydı. Her ne kadar Aspasia, Perikles’in nadir görülen duygusal patlaması sonucu temize çıktıysa da, dostu Fidias, hapiste öldü. Bir başka arkadaşı Anaksagoras, dinî inanışları nedeniyle Atina Meclisi tarafından hücuma uğradı. Kagan’a göre Aspasia’nın mahkemesi ve temize çıkması daha sonra uydurulmuştur. British Columbia Üniversitesi’nde Klâsik Dönem profesörü olan Anthony J. Podlecki Plutarkhos’un ya da kaynağının büyük ihtimalle bir komedyadaki sahneyi yanlış anladığını öne sürmektedir. Kagan, bu öykülere inansak da Aspasia’nın Perikles yardımıyla ya da yardımı olmadan bile herhangi bir zarar görmediğini belirtir.
Aristophanes Aharniyalılar'da, Aspasia’yı Pelopones Savaşı’ndan sorumlu tutar. Megara’yı Atinalılar ve müttefikleriyle ticaret yapmaktan yasaklayan Perikles’in Megara kararının, Megaralılar tarafından Aspasia’nın evinden kaçırılan fahişelere karşı bir misilleme olduğunu öne sürer. Aristophanes'in kişisel nedenlerden ötürü Sparta ile savaşa girişilmesinden Aspasia’yı sorumlu tutması daha önceki Milet ve Sisam olayının akıllarda kalmasından olabilir. Plutarkhos ayrıca Eupolis ve Cratinus gibi diğer komik şairlerin alaycı yorumlarını da aktarır. Podlecki’ye göre Douris, Aspasia’nın hem Sisam hem de Pelopones Savaşlarını kışkırttığını ileri sürmüştür.
Aspasia’ya "Yeni Omphale", "Deianira", "Hera" ve "Helen" adları takılmıştır. Perikles'in Aspasia ile olan ilişkisine karşı daha sonra yapılan saldırılar Athenaeus tarafından yazılmıştır. Hatta siyasi emelleri olan Perikles'in oğlu, Ksanthippos, evinde geçen olaylar nedeniyle babasına iftira atmaktan kaçınmamıştır.