stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Dil (organ)
Anatomisi > Dil papillaları

Ana madde: Dil papillası
Dile pürüzlü bir görünüm veren, dilin üst yüzeyinde ve yanlarında yer alan minik çıkıntılara verilen isimdir. İçlerinde tat tomurcukları bulundururlar. Bu tomurcuklar içerisinde ise tat hücreleri vardır.
Papillae filiformes: İpliksi papiller. Daha uzunca ve kalın olanına papillae conicae denir.
Papillae fungiformes: Mantar şeklindeki papil türü.
Papillae vallatae: Kısa ve daha geniş fungiform (mantar şekilli) papilla
Papillae lentiformes
Papillae foliatae: Dilin arka yan kenarında bulunan, tat tomurcuklarını içeren paralel yerleşimli çok sayıda yapraksı mukoza kıvrımı.
Tat tomurcuklar içerenler:
Dilin ön bölümlerinde bulunan mantarsı papillalar (Özellikle süt içtikten sonra daha da görünür hale gelirler)
Diğerlerine göre daha büyük ve daha az sayıda olan çanaksı papillala: Dilin arkasında ters bir V harfi biçiminde dizilmişlerdir.
Yapraksı papillalar: Dilin arka yanlarındadır. Mantarsı, çanaksı ve yapraksıdırlar.
Tat tomurcuğu içermeyenler:
Sayıca en çok olan ipliksi papillalar (papillae filiformes): Neredeyse dilin tüm yüzeyini kaplarlar ve dokunma duyusuyla ilgili olarak görev yaparlar.
Folliculi linguales: Dil kümeleri. Dil mukozasının altındaki tonsillaların meydana getirdiği tepemsi çıkıntılar. Ortalarında birer oyuk/kanal bulunur.
Anatomisi > Dil Kasları

XII. Kafa çifti olan N.hypoglossus tarafından innerve edilen sekiz adet dil kası. İntrinsik kaslar dilin içinde yer alır. Ekstrinsik kaslar ise, dil kemiği (os hyoideum) dan başlayıp dilde sona ererler ve yine dilin hareketlerinden sorumludurlar.
Anatomisi > Dil Kasları > Ekstrinsik (Dil dışında bulunan) dil kasları

M. genioglossus
M. hyoglossus
M. palataglossus
M. styloglossus
M. chondroglossus
Anatomisi > Dil Kasları > İntrinsik (Dilin gövdesi içinde bulunan) dil kasları

M. longitidinalis superior
M. longitidinalis inferior
M. transversus linguae
M. verticalis linguae
Özellikleri

Fonasyon. Konuşma seslerinin diğer fonasyon organlarıyla birlikte oluşturmaya yardımcı olur.
Tat alma: İnsan dilinin her yeri farklı tatları hisseder. Dil ucu "tatlı", ucun hemen arkası "tuzlu", dilin yanları "ekşi" ve arkası "acı" tatlarını hisseden algılayıcılar barındırır.
Besinleri ağızda çevirerek çiğnemeye yardımcı olur.
Besinleri yutulmak üzere boğaza gönderir.
Dil üzerindeki büyümüş bir papilla
Did It On'em

"Did It On'em" Trinidadlı kayıt sanatçısı Nicki Minaj'ın bir şarkısı. Şarkı Minaj, J. Ellington, Safaree Samuels ve Shondrae "Bangladesh" Crawford tarafından yazıldıi yapımcılığını ise Bangladesh üstlendi. Şarkı, Pink Friday albümünün dördüncü single'ı olarak ABD radyolarona gönderildi.
Albümdeki diğer şarkılara kıyasla "Did It On'em" farklı bir alt yapıya sahiptir ve daha güçlü, "keskin" alt yapıya sahiptir. Sözsel olarak Minaj, şarkıda yarışmayı kazandığını küfürlü bir dilde anlatır.
"Did It On'em" ABD Billboard Hot 100 listesinde 42. numaraya kadar yükseldi, ABD R&B/Hip-Hop Songs listelerinde 2 numaraya, ABD Rap Songs listesinde ise zirveye oturdu. Şarkının video klibinde ise I Am Still Music Tour'daki görüntüler kullanıldı.
Kompozisyon

"Did It On'em" hardcore hip hop ve post-dubstep türünde, "ağır ve keskin" alt yapıya sahiptir. Yapımcı Bangladesh, şarkı enstrümanlarında bateri kullandığını söyledi. Ayrıca alt yapıda "araba alarmı sesi" kullandığını da belirtti. Parçanın sözlerinde Minaj, yarışmayı kazandığını küfürlü dilde anlatır.
Canlı performanslar

Minaj, şarkıyı ilk turnesi olan Pink Friday Tour'unda ve ikinci turnesi Pink Friday: Reloaded Tour'da seslendirdi.
Künye

Bilgiler Pink Friday kitapçığından alınmıştır.
Nicki Minaj – vokaller, söz yazarı
Safaree "Scaff Beezy" Samuels – vokaller, söz yazarı
Shondrae "Bangladesh" Crawford – söz yazarı, yapımcı
J. Ellington – söz yazarı
S. Samuels - söz yazarı
Yayımlanma tarihleri

| Ülke | Tarih | Format |
| --- | --- | --- |
| Birleşik Devletler | 7 Mart 2011 | Rhythm/Crossover ve Urban airplay |
Hananu İsyanı

| g t Fransa-Suriye Savaşı |
| --- | --- |
Çarpışmalar El Nusayriye Dağları  Halep Bölgesi  Meyselun  Şam  Sıçramalar Tel Hay  Samah  Kudüs
Hananu İsyanı (Halep İsyanı veya Kuzey İsyanları olarak da bilinir), 1920-1921 yıllarında Suriye'nin kuzeyinde, özellikle Halep'in batı kırsalında yoğunlaşan Fransız askerî güçlerine karşı bir isyandı. İsyana verilen destek, Suriye'de Fransız Mandası'nın kurulmasına karşı muhalefetten kaynaklanıyordu. İsmini önde gelen komutanı İbrahim Hananu'dan alan isyan esas olarak Cebel Harim, Cebel Kusayr, Cebel Zaviye ve Cebel Sahyun bölgelerindeki dört müttefik isyandan oluşuyordu. İsyancılar kırsal kesimdeki liderler tarafından yönetiliyordu ve çoğunlukla Fransız güçlerine karşı gerilla saldırıları düzenliyor ya da önemli altyapılara sabotaj yapıyorlardı.
Hananu İsyanı, Suriye'nin kıyı dağlarında Salih el-Ali liderliğindeki Nusayri İsyanı ile aynı zamana denk geldi ve hem el-Ali hem de Hananu kendi isyanlarını "Batı Halep'in genel ulusal hareketi"nin bir parçası olarak tanımladılar. İsyancıların erken zaferlerine rağmen, Temmuz 1920'de Halep şehrinin Fransızlar tarafından işgal edilmesi ve isyanın ana destekçisi olan Şam'daki Arap hükûmetinin feshedilmesinden sonra gerilla operasyonları sona erdi. Hananu'nun kuvvetleri, Güney Anadolu'nun kontrolü için Fransızlarla savaşan Mustafa Kemal'in Türk kuvvetlerinden önemli miktarda askeri yardım aldıktan sonra Kasım 1920'de isyanı yeniledi. İsyanın zirve yaptığı 1920 yılında Hananu, Halep ile Akdeniz arasındaki bölgede bir yarı-devlet kurdu. İsyancılar Aralık 1920'de savaş alanında büyük yenilgiler aldılar ve Fransızlar ile Türkler arasında yapılan anlaşmaların ardından, isyancılara yönelik Türk askeri desteği 1921 baharında büyük ölçüde dağıldı. Fransız kuvvetleri Temmuz ayında Hananu'nun Cebel Zaviye'deki son kalesini de ele geçirdi. Hananu Fransız manda yönetimi yetkilileri tarafından yargılandı ve sonunda beraat etti. Yusuf es-Sadun liderliğindeki düşük seviyeli isyan devam etti ve Fransız kuvvetleriyle son büyük askeri çatışma 8 Ağustos 1926'da meydana geldi. Bu olay, 1925 yazında başlayan ülke çapındaki Büyük Suriye İsyanı sırasında meydana geldi.
Hananu İsyanı'nın çöküşü Halep'in siyasi yapılanmasında önemli bir dönüm noktası oldu. İsyandan önce Halep'in siyasi elitlerinin çoğu Türkiye'nin ulusal siyasetiyle uyumluyken, Türkiye'nin desteğini çekmesiyle Halepli liderlerin hissettiği ihanet, çoğunu Suriye'nin geri kalanıyla ortak bir kaderi benimsemeye ve takip etmeye sevk etti. Birçoğu Hananu'nun Suriye'nin birliğine ve Şam'la bağların güçlendirilmesine verdiği destekten de etkilendi. Fransız-Türk anlaşmalarının ardından, Halep'in Anadolu'daki hinterlandı, mallarının ana pazarı ve gıda ve hammadde tedarikçisi Türkiye'ye bırakıldı. Bu durum Halep ile Anadolu arasındaki ticari ilişkileri fiilen kopardı ve Halep'in ekonomisine zarar verdi.
Arka plan

Ekim 1918'de İtilaf Kuvvetleri ve Şerif Ordusu Suriye'nin kontrolünü Osmanlı İmparatorluğu'ndan ele geçirdi. Şerif Ordusunun Haşimi lideri Emir Faysal, İngiliz askeri desteğiyle Şam'da ilkel bir hükûmet kurdu ve kontrolünü Suriye'nin kuzey iç kesimlerindeki Humus, Hama ve Halep şehirlerine kadar genişletti. Bu arada Fransa, İngilizlerle yaptığı Sykes-Picot Anlaşması uyarınca Suriye'de özel çıkarları olduğunu iddia etti ve bölgede bir Fransız Mandası kurmaya çalıştı. Fransız yönetimi ihtimali Suriye sakinleri tarafından hoş karşılanmadı. Fransız kuvvetleri Kasım 1918'de kuzeydeki kıyı kenti Lazkiye'ye çıkarma yaptı ve kıyı dağlarından iç kesimlere doğru ilerlemeye başladı; burada bir Nusayri feodal şeyhi olan Salih el-Ali liderliğindeki bir isyanla karşılaştılar.
Arka plan > Halep'te siyasi ve kültürel hassasiyetler

Arap İsyanı ve sonrasında Halep'in siyasi eliti, Faysal liderliğindeki Arap milliyetçi hareketini benimseyenler ile Halep ve hinterlandı için Osmanlı Devleti içinde siyasi özerklik arayanlar arasında bölünmüştü. Halep'in seçkinlerinin ve halkının tutumlarını Şam'dakilerden ayıran bir dizi faktör vardı. Birincisi, Halep sakinlerinin ekonomik refahı, Halep'in ağırlıklı olarak Türklerin yaşadığı Anadolu hinterlandına açık, ticari erişime bağlıydı; Güneybatı Anadolu, Halep'in malları için başlıca pazar ve gıda ve hammaddelerinin başlıca tedarikçisiydi.
Dahası, etnik ve dini açıdan neredeyse tamamı Müslüman Araplardan oluşan Şam'dan çok daha çeşitli olan Halep'in siyasi eliti, kültürel açıdan Türk-Osmanlı toplumuna daha yakındı ve Halep'in elitinin çok sayıda üyesi Türk, Kürt ve Çerkes kökenliydi. Bu faktörler nedeniyle, Halep'in siyasi sınıfındaki pek çok kişi 1916 Arap İsyanı'nı desteklemedi ve isyana katılanlar da isyanın, beklentilerini olumsuz yönde aştığını düşündüler çünkü isyan Osmanlı egemenliğini nihai olarak sona erdirdi, böylece İslami birlik bağlarını kopardı ve Halep'in Anadolu hinterlandından ayrılmasını başlattı. Osmanlı yönetimi altında Halep Vilayeti'nin idari merkezi olan ve siyasi itibar açısından Şam'a eşit olan Halep'te, Faysal yönetimindeki Şam'ın siyasi hakimiyetine karşı da bir kızgınlık vardı. Faysal'ın Şam merkezli hükûmetinde etkili pozisyonlarda bulunan birkaç Halepli olsa da Faysal'ın Halep'teki önde gelen siyasi yetkilileri Şamlı ya da Iraklıydı. Ancak Fransız yetkililer, Halep ve Şam arasındaki rekabetin Halep'in elit kesiminin Fransız yönetimini benimsemesini sağlayacağına yanlış bir şekilde inanmışlardı. Bunun yerine, tarihçi Phillip S. Khoury'ye göre, Halep "yeni siyasi iklimde sesini duyurabilmek için [Fransız] işgaline şiddetle direndi."
Birçok Halepli ileri gelen Emir Faysal'ı destekledi ve Ekim 1918'in sonlarında Şerif Ordusunun Halep'e girmesinin ardından şehirde Arap Kulübünün bir şubesi kuruldu. Arap Kulübünün ideolojisi Arap milliyetçiliği ve Halep bölgeciliğinin bir karışımıydı. Suriye ulusal birliği kavramını destekliyor ve Emir Faysal için siyasi bir destek üssü olarak hizmet ediyordu. Arap Kulübünün kurucuları arasında Halep Vilayeti Başkanlık Konseyi Başkanı İbrahim Hananu, Halep Vilayeti Valisi Raşid et-Tali'a, Halepli zengin bir tüccar olan Necib Beni Zadih, Halepli bir doktor olan Abdurrahman el-Kayyali ve şehrin önde gelen Müslüman âlimlerinden Şeyh Mesud el-Kevakibi vardı.
İsyan > Birinci aşama > Harim Muharebesi

Hananu'nun isyanı, Urfa, Gaziantep ve Maraş gibi Anadolu şehirlerindeki Fransız askeri varlığına karşı Türk isyanlarıyla aynı döneme denk geldi. Aynı zamanda Bereket'in 13 Mart 1920'den itibaren bir hafta boyunca Arap gerillalar tarafından ele geçirilen ve tutulan Antakya'daki isyanıyla da ilgiliydi. Fransız Hava Kuvvetleri, isyancılar Narlıca'ya çekilene kadar 17 gün boyunca Antakya'yı bombaladı. 18 Nisan'da Fransız kuvvetlerinin, Fransız ve Türk kuvvetleri arasında büyük bir savaşın yaşandığı Gaziantep'e yönlendirilmesinden yararlanan Hananu, Harim'deki Fransız garnizonuna saldırmaya karar verdi. Hananu, elli düzensiz askeriyle birlikte şehre saldırdı. Saldırı haberi civardaki köylere yayılınca kuvvetleri 400'e ulaştı.
Hananu ve Raşid et-Talia, Kuzey Suriye'deki isyancı grupları Şam'daki Faysal hükûmetine bağlı olarak Fransızlara karşı tek bir direniş hareketinde birleştirme girişiminde Bereket ile işbirliği yaptı. Hananu ayrıca Halep bölgesindeki yarı göçebe Mevali aşiretleriyle de bir ittifak kurdu. Harim'deki savaşın ardından Hananu, Halep Ulusal Savunma Komitesinin yardımıyla 2000 altın lira kadar para ve kendisi ve yardımcılarının eğittiği 680 kişilik 'iṣābā'sı için 1700 tüfek toplamıştı.
İsyan > Bastırma ve sonrası

İsyancılar 1921 baharı ile yaz başı arasında bir dizi yenilgi yaşadı. Temmuz 1921'de Hananu'nun Cebel Zaviye'deki kalesi Fransız kuvvetleri tarafından ele geçirildi. Bu arada Fransız kuvvetleri isyancılara desteğin yüksek olduğu köyleri yakıp yıkmaya başladı. Bu köylerin sakinlerinin bir kısmı tutuklandı ya da idam edildi, bu da bazı isyancıların sonunda teslim olmalarına yol açtı. 11 ya da 12 Temmuz'da Hananu, Fransız yetkililer tarafından tutuklanmamak için Suriye'deki milliyetçilerin yanına sığınarak İngiliz kontrolündeki Trans Ürdün'e kaçtı. İngiliz istihbarat görevlileri Hananu'yu Kudüs'ü ziyaret ettiği sırada tutukladı ve Ağustos ayında Suriye'ye iade etti.
Altı ay hapis yattıktan sonra Hananu 15 Mart 1922'de cinayet, isyancı çeteleri organize etmek, eşkıyalık yapmak ve kamu mallarına ve altyapıya zarar vermek gibi suçlamalarla mahkemeye çıkarıldı. Kendisini Halepli Hristiyan avukat Fadullah Sakkal savundu. Hananu mahkemede "Suriye'nin yasa dışı işgalini" kınadı ve askeri operasyonların Mustafa Kemal'in himayesi altında yapıldığını savundu. Dava, Hananu'ya yönelik halk desteğinin toplanma noktası haline geldi ve Halep'in kentli elitleri arasında Hananu'nun özgürlüğünü destekleyen önemli bir dayanışmaya yol açtı. Dava 18 Mart'ta sonuçlandı ve mahkeme Hananu'nun bir isyancı değil, Fransız kuvvetlerine karşı savaşmak üzere Osmanlı yetkilileri tarafından yasal olarak görevlendirilmiş bir asker olduğuna karar verdikten sonra Hananu beraat etti. Khoury'ye göre, "Hananu kendi zamanında bir efsane haline gelmeseydi" ve Fransız-Türk Savaşı sona ermeseydi, karar farklı olabilirdi".
Hananu'nun isyanı büyük ölçüde bastırılmış olsa da Halep kırsalında küçük bir ′iṣābāt'ı içeren düşük seviyeli bir isyan devam etti. Es-Sadun ve Üveyid silahlı mücadeleye devam etmeyi tercih ederek Aralık 1921'de kıyı dağlarına ve oradan da Türkiye'ye kaçtılar. Suriye sınırından Fransız kuvvetlerine karşı vur-kaç saldırıları düzenlediler. Es-Sadun, isyancılardan ayrılanları ya da saf değiştiren bölge sakinlerini cezalandırmak için 100 savaşçısıyla birlikte 1922 yazında Cebel Zaviye'ye girdi. 26 Ağustos'ta es-Sadun'un ′iṣābā'sı Darkuş ile Antakya arasında bir köy olan ed-Darakiye'de bir posta konvoyuna saldırdı. 1923'te isyancı komutan Akil el-Sakatî ve on savaşçısı Fransızlara karşı Halep'in güneydoğusundaki es-Safira'da ve Antakya yakınlarındaki Cisr el-Hadid'de bir hükûmet binasına saldırı da dahil olmak üzere çok sayıda saldırı düzenledi.
Kuzeybatı Suriye'deki isyan devam etti ve Aralık 1925 ile Ağustos 1926 arasında es-Sadun'un savaşçıları Fransız kuvvetlerine ve askeri tesislerine karşı birçok saldırı düzenledi. Bu saldırılar ülkenin güneyinde başlayıp orta ve Kuzey Suriye şehirlerine yayılan Büyük Suriye İsyanı ile aynı döneme denk geldi. Es-Sadun'un 'iṣābā'sı ile Fransızlar arasındaki en büyük çatışmalardan biri Nisan 1926 sonunda Talamar'da yaşandı. Son büyük çatışma ise 8 Ağustos 1926'da Cebel Kuseyr'de yaşandı.
Taktikler > İsyancılar

Arsuzi'ye göre ′iṣābāt'ın başlıca operasyonel hedefleri Fransız kuvvetlerine mümkün olduğunca fazla zarar vermek ve "direnme kararlılıklarını" açıkça ortaya koymaktı. İsyancılar, Fransız kuvvetlerine karşı operasyon düzenlerken bilindik dağlık araziyi kullandılar ve fark edilmemek için gerilla operasyonlarını genellikle geceleri düzenlediler. Ancak isyancılar Fransız kuvvetleriyle doğrudan karşı karşıya gelmekten kaçınamadıkları zamanlarda, düzenli bir orduya benzer şekilde savaş düzenini korudular.
Taktikler > Fransız kuvvetleri

Askeri açıdan Fransızlar, isyancılara karşı büyük kolordu birlikleri kullanıyordu ki Levant Ordusunun Fransız kurmay başkanı General André-Gaston Prételat bu taktiğin küçük ve hareketli isyancı birliklerine karşı genellikle etkisiz olduğunu düşünüyordu. Bunun yerine, isyancıları yenmenin en uygun yolunun, isyancıların iki ana gücünü paylaşacak yerel milisleri silah altına almak olduğuna inanıyordu: arazi bilgisi ve yüksek hareket kabiliyeti. Ancak Fransız ordusu tarafından askere alınan Suriye jandarması isyancıları yenemedi çünkü sayısal olarak çok küçüktüler ve yerel halka karşı savaşlarda tamamen güvenilir değillerdi.
Fransızlar, büyük toprak sahiplerini isyancılara verdikleri desteği kesmeye ve otoyolları isyancı saldırılarından korumak için yerel milisleri işe almaya ikna etmekte daha başarılı oldular. Fransızlar ayrıca Suriye'deki isyanı bastırmak için Anadolu'da tavizler vermeleri ve isyancılar için mali, askeri ve manevi desteği kritik olan Türklerle işbirliği yapmaları gerektiğini nihayetinde anladılar. Türklerle ateşkes sağlandığında Fransızlar, Suriye'deki isyancıları bastırmak için Anadolu cephesinden çok sayıda askeri yeniden konuşlandırdılar.
Konuyla ilgili yayınlar

Allawi, Ali A. (2014). Faisal I of Iraq. Yale University Press. ISBN 9780300127324.
Arsuzi-Elamir, Dalal (2010). "The Uprisings in Antakya 1918–1926".  Peter Sluglett; Stefan Weber (Ed.). Syria and Bilad Al-Sham Under Ottoman Rule: Essays in Honour of Abdul Karim Rafeq (PDF). Brill. ISBN 9789004181939. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Aralık 2015.
Baxter, Christopher (2013). Britain in Global Politics Volume 1: From Gladstone to Churchill, Volume 1. Palgrave Macmillan. ISBN 9781137367822.
Bidwell, Robin (2012). Dictionary of Modern Arab History. Routledge. ISBN 9781136162985.
Choueiri, Youssef M. (1993). State and Society in Syria and Lebanon. University of Exeter Press. ISBN 9780859894104. 24 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Aralık 2022.
Fieldhouse, D. K. (2006). Western Imperialism in the Middle East 1914–1958. Oxford University Press. ISBN 9780191536960.
Gelvin, James L. (1999). Divided Loyalties: Nationalism and Mass Politics in Syria at the Close of Empire. University of California Press. ISBN 9780520919839.
Khoury, Philip S. (1987). Syria and the French Mandate: The Politics of Arab Nationalism, 1920–1945. Princeton University Press. ISBN 9781400858392.
Méouchy, Nadine (2010). "The Military and the Mujahidin in Action".  Leibau, Heike (Ed.). The World in World Wars: Experiences, Perceptions and Perspectives from Africa and Asia. Brill. ISBN 9789004185456.
Moubayed, Sami (2006). Steel and Silk. Cune Press. ISBN 1885942419.
Neep, Daniel (2012). Occupying Syria Under the French Mandate: Insurgency, Space and State Formation. Cambridge University Press. ISBN 9781107000063.
Philipp, Thomas; Schumann, Christoph, (Ed.) (2004). From the Syrian Land to the States of Syria and Lebanon. Ergon in Kommission. ISBN 9783899133530.
Rogan, Eugene L. (2012). The Arabs: A History. Basic Books. ISBN 9780465032488.
Watenpaugh, Keith David (2014). Being Modern in the Middle East: Revolution, Nationalism, Colonialism, and the Arab Middle Class. Princeton University Press. ISBN 9781400866663.
Halep'in idari başkenti olduğu bir Osmanlı vilayeti olan Halep Vilayeti'nin haritası. Vilayetin toprakları daha sonra Suriye ve Türkiye arasında paylaştırıldı.
İsyanın başlıca liderlerinden İbrahim Hananu, 1932
Fransız general Henri Gouraud, Halep'in Temmuz 1920'de Fransız kuvvetleri tarafından işgalinden yaklaşık iki ay sonra Eski Şehir'den geçerken
1921'de Mustafa Kemal. Hananu, kuvvetlerine silah, para ve askeri danışman sağlayan Mustafa Kemal ile bir ittifak kurdu.
Avukat Fadullah Sakkal Mart 1922'de Hananu'yu mahkemede savundu ve Hananu'nun tüm suçlamalardan beraat etmesini sağladı
Ömer el-Bitar, isyanın dört askeri bölgesinden biri olan Cebel Sahyun'un isyancı komutanıydı
1922'de Fransız Suriye ve Lübnan Mandası
1920'lerin sonunda Suriye'deki milliyetçi liderler. Hananu üst sırada sağdan ilk sırada otururken, Nusayri İsyanı'na önderlik eden Salih el-Ali alt sırada sağdan ilk sırada oturuyor.
Jel

Jel, yüksek moleküler ağırlıklı ve düşük moleküler ağırlıklı maddelerden oluşan sistemdir. Jeller, büyük ölçüde seyreltik çapraz bağlı sistem olarak tanımlanır. Jel, fenomenolojik olarak iki veya daha fazla bileşenden oluşan yumuşak, katı veya katı benzeri bir malzemedir. Jel kelimesi, 19. yüzyıl İskoç kimyageri Thomas Graham tarafından jelatinden kırpılarak türetilmiştir. Jel oluşturma işlemine jelleşme denir.
Isıl Tasarım Enerjisi

Isıl Tasarım Enerjisi (ITE, İngilizce: TDP, Thermal Design Power), bir bilgisayarın soğutma sisteminin başa çıkabileceği azami enerji miktarı.
Mesela, eğer bir dizüstü işlemcisi 20 watt ITE değerine sahipse, işlemci üzerindeki 20 wattlık ısıyı işlemciyi en yüksek sıcaklığına ulaştırmadan aktif veya pasif soğutma ile üzerinden atabilir. ITE, genel olarak işlemcinin çıkabileceği azami güce göre değil, günlük uygulamalarda ulaşabileceği azami güce göre hesaplanır. Bu da kuramsal olarak değil, gerçekte ne kadar iyi soğutma sistemine sahip olması gerektiğini gösterir.
ITE, farklı üreticiler tarafından değişik şekillerde tanımlanabilir.
Ekim Devrimi Günü

1941 Ekim Devrimi Geçit Töreni, 7 Kasım 1941
Ekim Devrimi Günü veya resmî adıyla Büyük Ekim Sosyalist Devrimi Günü (Rusça: День Великой Октябрьской социалистической революции, Sovyetler Birliği ve Doğu Bloku ülkelerinde Ekim Devrimi'ni anma için her 7 Kasım'da düzenlenen resmi tatil günü. İlk kez 1927 yılında kutlanan gün 1990'a kadar her yıl düzenli olarak gerçekleştirildi.
Ekim Devrimi Günü, işçi gösterileri, Lenin'in Mozolesi üzerindeki podyumda Sovyet liderlerin ortaya çıkışı ve Kızıl Meydan'da askeri geçit törenlerini içeriyordu. 1941 Ekim Devrimi Geçit Töreni, Nazi Almanyası birlikleri Moskova'ya ilerlerken düzenlendi. Yılın ana tatil günlerinden olan Ekim Devrim Günü, önem bakımından zamanla Zafer Bayramı ve Yeni Yıl kutlamalarının gerisinde kaldı ve 1970'lerden itibaren giderek popülerliğini yitirdi.
Sovyet aileleri için ortak bir sabah yemeğine katılmak ve Ekim Devrimi Geçit Töreni'ni televizyonda izlemek bir tatil geleneğiydi.
Galeri

1983'teki Leningrad geçit töreni
1977 Ekim Devrim Günü
1977 kutlamalarında işçi gösterisi
Leonid Brejnev ve Dmitriy Ustinov ile birlikte 65. Ekim Devrimi Günü kutlamaları sırasında Kızıl Meydan'da. Fotoğraf, Brejnev'in ölümünden üç gün önce çekilmiştir.
Jens Peter Jacobsen

Jens Peter Jacobsen, Danimarkalı şair, yazar, bilim insanı, ismi çoğunlukla J. P. Jacobsen olarak yazılır. 7 Nisan 1847'de Thisted'de doğmuş, 30 Nisan 1885'te ölmüştür. Ününü daha çok "Marie 
Grubbe" ve "Nils Lyhne" adlı iki romanına borçludur. Darwincilik ve Fransız gerçekçi yazın 
okulundan etkilenmiş, yapıtlarında özellikle Flaubert'in etkisi görülür. İnce ruh çözümlemeleri ve bilinçaltı araştırmalarıyla ilgilenmiş, gizemsellikten kaçınmıştır. Alman yazımında derin izler bırakmıştır.
Jocobsen'in İşleri

J. P. Jacobsen: Mogens (1872)
J. P. Jacobsen: Fru Marie Grubbe (1876)
J. P. Jacobsen: Niels Lyhne (1880)
J. P. Jacobsen: Pesten i Bergamo (1881)
J. P. Jacobsen: Mogens og andre Noveller (1882)
J. P. Jacobsen: Digte (1886)
J. P. Jacobsen: Skitser og Udkast (1886)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 90096116  BNE: XX978898  BNF: cb12016522s (data)  Botanist: J.Jacobsen  CANTIC: a20287215  CiNii: DA00826306  GND: 118711172  ISNI: 0000 0000 8105 3753  LCCN: n80019602  LNB: 000150531  MusicBrainz: 3e414aef-9374-4936-9c16-6970887f12fb  NDL: 00444431  NKC: jn19990003944  NLA: 35522999  NLG: 132262  NLI: 987007310487005171  NLK: KAC199634549  NSK: 000035746  NTA: 069574162  RERO: 02-A003416307  SELIBR: 191358  SNAC: w6mc99t3  SUDOC: 028301684  Trove: 983534  VIAF: 27076911   WorldCat (LCCN): n80-019602
Jon Hassell

| Jon Hassell |
| --- | --- |
Jon Hassell (Stockholm JazzFest'09)
Genel bilgiler
Doğum: 22 Mart 1937(1937-03-22) Memphis, Tennessee, ABD
Tarzlar: Dünya müziği
Çalgılar: Trompet
Resmî site: www.jonhassell.com

Jon Hassell (22 Mart 1937; Memphis, Tennessee - 26 Haziran 2021) Amerikalı trompetçi ve etnomüzikologdur. Elektronik müzik ve new age unsurlarının birlikte görüldüğü tarzlara yaptığı etkiyle ve trompeti elektronik ortama aktararak yarattığı özgün ses manipülasyonlarıyla tanınır. Tamamen kendisine has olan tarza "fourth world" (dördüncü dünya) adını vermiştir. Hassell bu tarzı "dünyadaki etnik müzik stillerini ileri elektronik tekniklerle birleştiren müttehitleşmiş ilkel-fütürist bir tarz" olarak tanımlamıştır. Özellikle Brian Eno ile beraber yaptığı Fourth World, vol.1: Possible Musics albümü bugüne kadar yapılmış en önemli albümlerden biri olarak gösterilmektedir.
Ekim Mağden

| Ekim Yusuf Mağden |
| --- | --- |
Doğum: Ekim Yusuf Mağden 23 Nisan 1979 (45 yaşında) Ankara, Türkiye
Meslek: Oyuncu
Ebeveyn(ler): Reha Mağden
Akraba(lar): Perihan Mağden (hala)

Ekim Y. Mağden (d. 23 Nisan 1979, Ankara), Türk dizi oyuncusu. Mimar Sinan Üniversitesi Sinema Televizyon bölümü mezunu olan oyuncu, 1998 yılında İkinci Bahar dizisinde Ömer karakterini canlandırdı. 2000 yılında Dadı, 2003 yılında Kampüsistan gibi dizilerde rol aldı.
Gürcü asıllı yazar Reha Mağden'in oğlu, Perihan Mağden'in yeğenidir.