stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sermin Hürmeriç
Ödülleri

| Yıl | Ödül töreni | Kategori | Yapım | Kaynak | Sonuç |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1974 | 1973-1974 Dönemi Sanat Sevenler Derneği Ödülleri | En İyi Kadın Oyuncu | Nalınlar |  | Kazandı |
| 2002 | 7. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri | En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu | Son |  | Kazandı |
| 2023 | 23. Uluslararası Frankfurt Türk Film Festivali (Kültürlerarası İletişim Derneği tarafından TÜRSAK Vakfı Türkiye proje ortaklığı ile düzenlenmektedir | Onur Ödülü | Onur Ödülü |  | Kazandı |
Cybaeus gidneyi

Cybaeus gidneyi, Cybaeus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Cybaeus gassan

Cybaeus gassan, Cybaeus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Cybaeus gassan, örümceklerin Mygalomorphae alt takımından Cybaeidae familyasına ait bir örümcek türüdür. Japonya'ya özgü bir türdür ve adını Gassan Dağı'ndan almaktadır. Yetişkin dişileri yaklaşık 12 mm boyutlarında olup, koyu renklidir. Bu tür, yere kazılmış tünellerde yaşamaktadır ve diğer Cybaeus türleri gibi avlarını yeraltında yakalar. Cybaeus gassan, doğal yaşam alanlarının kaybı ve tarım faaliyetleri nedeniyle tehdit altındadır ve Japonya'da koruma altındaki türler arasındadır.
Cybaeus giganteus

Cybaeus giganteus, Cybaeus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Cybaeus gotoensis

Cybaeus gotoensis, Cybaeus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Cybaeus grizzlyi

Cybaeus grizzlyi, Cybaeus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
McLaren M30

McLaren M30, 1980 Formula 1 sezonunun bir parçası olarak McLaren tarafından üretilen ve kullanılan Formula 1 yarış aracı. Yalnızca takımın tek pilotu Alain Prost tarafından sürülen bir araçtı. M30'un amacı, eski olarak algılanan McLaren M29'u devralarak yer etkisi tasarımından daha fazla yararlanmaktı.
Tek M30 1980 Amerika Birleşik Devletleri Grand Prix'si antrenmanlarında yaşanan bir kazada hasar gördü. 1981 sezonunda McLaren M29 modeline geri döndü. McLaren M30, ekibin Ron Dennis'in Project 4 Formula 2 ekibiyle birleşmesinden önce McLaren tarafından tamamlanan son yeni otomobildi ve ertesi yıl ekibin liderliğini üstlendi.
İrlandalı pilot Alo Lawler, 1984-1989 yılları arasında İngiltere yerli Formule Libre şampiyonasında yarışmak için arabayı kullandı ve daha sonra ABD'deki tarihi dizilerde yarışan George Nuse'a satıldı.
2004'ten beri Sean Allen, Tarihi Grand Prix'de Kuzey Amerika'daki McLaren M30'u rekabetçi bir şekilde yarıştı.
Formula 1 Dünya Şampiyonası sonuçlarını tamamlayın

(anahtar ) (kalın yazılan sonuçlar pol pozisyonunu, italik yazılan sonuçlar en hızlı turu gösterir)
| Yıl | Takım | Motor | Lastik | Sürücüler | Grand Prix> ARJ | Grand Prix> BRE | Grand Prix> RSA | Grand Prix> USW | Grand Prix> BEL | Grand Prix> MON | Grand Prix> FRA | Grand Prix> GBR | Grand Prix> GER | Grand Prix> AUT | Grand Prix> NED | Grand Prix> ITA | Grand Prix> CAN | Grand Prix> Amerika Birleşik Devletleri | Puan | WCC |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1980 | Marlboro Team McLaren | Ford Cosworth DFV 3.0 V8 | G | Alain Prost |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 6 | 7 | YD | Başlamadı | 11 * | 7 |
Kaynak:
*M30 kullanılarak sadece 1 puan, geri kalan puanlar M29 ile kazanılmıştır.
Çinantekler

| --- | --- |
Oto-Mange Halkları: Çinantekler (çimen yeşili 9 numara)
 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
Diller
Çinantek dilleri, İspanyolca
Din
Hristiyanlık (Katolik), yerel innaçlar
Çinantekler (kendilerince Tsa ju jmí «eski kelime insanları/gente de palabra antigua»; İspanyolca los chinantecas, los chinantecos), Meksika'nın Oaxaca, Puebla ve Veracruz eyaletlerinde yaşayan Oto-Mange dil grubundan, tarım yapan Kızılderili halkıdır. Çinantek dillerine giren 14 dili konuşurlar.
Cybaeus hatsushibai

Cybaeus hatsushibai, Cybaeus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Iman Ndiaye

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- |
Tam adı: Iman Marième Ndiaye
Milliyeti:  Fransa
Doğum: 13 Ocak 2002 (23 yaşında) Paris, Fransa
Boy: 1,88 m (6 ft 2 in)
Kilo: 72 kg (159 lb)
Voleybol bilgileri
Smaç yüksekliği: 315 santimetre (124 in)
Blok yüksekliği: 300 santimetre (120 in)
Pozisyon: Pasör çaprazı
Mevcut kulübü: Keçiören Belediyesi SigortaShop
Numarası: 7
Kulüp kariyeri
2019-2023 2023-2024 2023-2024 2024-2026 : UCLA Bruins VfB Suhl Lotto Thüringen Volley-Ball Club Chamalières Keçiören Belediyesi SigortaShop 
Millî takım kariyeri
2024- : Fransa 
Son güncelleme 4 Mayıs 2024
Iman Ndiaye (d. 13 Ocak 2002, Paris) Fransa kadın millî voleybol takımı ve Sultanlar Ligi profesyonel takımlarından Keçiören Belediyesi SigortaShop'ta pasör çaprazı olarak oynayan Fransız profesyonel voleybolcu. Daha öncesinde; UCLA Bruins, VfB Suhl Lotto Thüringen ve Volley-Ball Club Chamalières'de oynadı.
İlk yılları

Iman Marième Ndiaye, Fatoumata ve Bouna Ndiaye çiftinin çocuğu olarak Paris'te doğdu. 4 yaşındayken Dallas, Teksas'a taşındı. Lise hayatının ilk iki yılını Jasper Lisesi'nde, son iki yılını Plano West Senior Lisesi'nde geçirdi. Kaliforniya Üniversitesi'nde "İletişim" bölümü okurken "Film, TV ve Medya" bölümünden yan dal yaptı.
Kariyer

UCLA Bruins (2019-23)
VfB Suhl Lotto Thüringen (2023-24) (Aralık 2023-Şubat 2024)
Volley-Ball Club Chamalières (2023-24) (Şubat 2024-Mart 2024)
Keçiören Belediyesi SigortaShop (2024-26)
Cybaeus higoensis

Cybaeus higoensis, Cybaeus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Cybaeus hiroshimaensis

Cybaeus hiroshimaensis, Cybaeus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Gemünden (Wohra)

| Gemünden (Wohra) |
| --- | --- |
Şehir

  Mühür 
Gemünden (Wohra)
Ülke:  Almanya
Eyalet: Hessen
Nüfus (31 Aralık 2010)
 • Toplam: 3.897
Resmî site http://www.gemuenden-wohra.de/
Gemünden (Wohra), Almanya'da Hessen eyaletinde yer alan bir şehirdir. Nüfusu 31 Aralık 2010 sayımlarına göre 3,897 kişidir.
Afrika praetoria idaresi

Afrika praetoria idaresi (Latince: praefectura praetorio Africae), Mağrip'de kurulu Doğu Roma İmparatorluğu'nun ana idari bölümlerinden biridir. İdare merkezi Kartaca'dır. 533-534 yıllarında Kuzeybatı Afrika'nın Vandallardan geri alınmasından sonra kurulmuştur. 580'lerin sonlarına kadar varlığını sürdürmüş, sonra yerini Afrika Eksarhlığı'na bırakmıştır.
Tarih > Kuruluşu

Daha fazla bilgi: Vandallar Savaşı
533'te Belisarius komutasındaki Roma ordusu, Kuzey Afrika'nın eski Roma bölgelerinde var olan Vandal Krallığı'nı mağlup edip ve yok etti. Zaferden hemen sonra, Nisan 534'te, imparator I. Justinianus yeni edinilen bölgelerin idari organizasyonu ile ilgili bir yasa yayınladı.
Roma Dioecesis Africae'nın eski vilayetler çoğunlukla Vandalların egemenliği altındaydı, ancak Mauretania Tingitana'nın neredeyse tamamı, Mauretania Caesariensis ve Mauretania Sitifensis'in çoğu ile Numidya ve Byzacena'nın iç kısımlarının büyük bölümleri dahil olmak üzere büyük parçalar Morolar olarak adlandırılan Berberi kabilelerine kaybedilmişti. Bununla birlikte, Justinianus eski idari bölünmeyi geri getirdi, ancak Kartaca'da bulunan genel valiyi yüksek idari rütbe olan Praefectus praetorioya yükseltti, böylece Afrika'nın hala Ostrogotlar Krallığı egemenliğinde bulunan İtalya praetoria idaresine bağlılığını sona erdirdi. Dördü konsül, üçü praesides yönetiminde olan toplam yedi vilayet:
Sözü edilen şehirden, Tanrı'nın yardımıyla yedi vilayet kontrol edilecek ki bunlardan daha önce prokonsüllerin yetkisi altındaki Tingi, Kartaca, Byzacena ve Trablus konsül yönetiminde diğerleri yani Numidya, Mauretania ve Sardunya Tanrı'nın yardımıyla valilerin yönetiminde olacak.
Geleneksel olarak önce Hispania'nın sonra Vizigotlar Krallığı'nın bir parçası olduğu varsayılması gereken Mauretania Tingitana, Justinianus'un düzenlemesinde geçici olarak ayrı bir vilayet olması sona erdirilerek Tingi'den yönetilen bir eyalet oluşturmak için Mauretania Caesariensis ile birleştirildi ayrıca "Mauretania", Mauretania Sitifensis'i ifade eder. Sardinya adasının İtalya'dan ziyade Afrika'nın bir parçası olduğu da dikkat çekicidir.
Justinianus'un amamcı, tarihçi J. B. Bury'nin kelimeleriyle, "sanki hiç olmamış gibi Vandal fethinin tüm izlerini silmekti". Kiliselere Halkedon inancında din adamlarına geri getirildi ve geri kalan Aryanlar zulüm gördü. Arazi mülkiyeti bile Vandal fethinden önceki duruma döndürüldü, ancak 100 yıllık Vandal hakimiyetinden sonra geçerli mülkiyet tapularının azlığı idari ve adli bir kaos yarattı.
Askeri idarenin başı magister militum Africae ismiyle yeni oluşturulan bir makamdı, ona magister peditum ismiyle bir yardımcı ve duces unvalı dört bölgesel sınır komutanı (Tripolitania için Leptis Magna, Byzacena için Capsa ya da Thelepte, Numidya için Cirta ve Mauretania için Caesarea) vardı. Bu örgütlenme, Romalılar Moroları geri itip bu bölgeleri geri kazandıkça yavaş yavaş kuruldu.
Tarih > Moro Savaşları

| g t İmparator I>  Justinianus'un Savaşları |
| --- | --- |
 İberya Savaşı Thannuris (Mindouos)  Dara  Satala  Callinicum  Martyropolis Vandallar Savaşı ve Moro Savaşları Ad Decimum  Tricamarum  Mammes ve Bourgaon  Babosis ve Zerboule  Cillium  Marta  Cato Tarlaları Gotlar Savaşı 1. Napoli  1. Roma  Treviso  Verona  Faventia  Mucellium  2. Napoli  2. Roma  3. Roma  Sena Gallica  Taginae  Mons Lactarius  Volturnus Lazika Savaşı 1. Petra  Anglon  Edessa  2. Petra  3. Petra  Muhurisi  Rioni  1. Arhaiopolis  Cotais  Telephis-Ollaria  2. Arhaiopolis  Onoguris (3. Arhaiopolis)  Fasis Diğer Spania'nın Fethi  Melantias 
Romalılar Afrika'ya indiğinde Morolar tarafsız bir duruş sergiledi, ancak hızlı Roma zaferlerinden sonra kabilelerinin çoğu İmparatorluğa sadakat sözü verdi. En önemli kabileler Tripolitanya'da Leuathae ve Byzacena'da Frexi idi. Frexi ve müttefiklerine, Antalas, bölgedeki diğer kabilelerine ise Cutzinas önderlik ediyordu. Numidya'da bulunan Aurès Dağları'nın kabileleri Iaudas tarafından yönetiliyordu, Mauretania morolarına ise Mastigas ve Masuna önderlik ediyordu.
Tarih > Moro Savaşları > İlk Moro ayaklanması

Belisarius Konstantinopolis'e döndükten sonra, yerine domesticus (kıdemli yardımcısı) Dara şehrinden hadım Solomon magister militum Africae rütbesiyle atandı. Byzacena ve Numidya'da yaşayan Moro kabileleri neredeyse hemen arkasından ayaklandı ve Solomon, müttefik Moro kabilelerini içeren güçleriyle onlara karşı yola çıktı. Durum o kadar kritikti ki, 534 sonbaharında ilk vali Archelaus'un yerini alan sivil otorite de Solomon'a emanet edildi. Solomon, Mamma'da ve yine 535'in başlarında Bourgaon Dağı Muharebesi'nde Byzacena Morolarını kesin mağlup etti. Yaz aylarında Numidya'yı tahrip eden Iabdas ve Aurasii'ye karşı sefer yaptı ancak sonuç alamadı. Solomon daha sonra Moroların baskınlarını önlemeyi umarak sınırlar ve ana yollar boyunca kaleler inşa etmeye başladı.
Tarih > Moro Savaşları > Askeri ayaklanma

Ancak 536 Paskalya'da, askerlerin Solomon'dan memnuniyetsizliğinden kaynaklanan büyük çaplı bir askeri isyan patlak verdi. Solomon, sekreteri olarak çalışan Prokopius ile birlikte Belisarius tarafından henüz fethedilen Sicilya'ya kaçmayı başardılar. Solomon'un yardımcıları Martinus ve Theodore arkada kaldılar, ilki Numidya'da birliklere ulaşmayı denedi, ikincisi ise Kartaca'yı tuttu. İsyanı duyduktan sonra, Belisarius, Solomon ve 100 adam ile Afrika'ya yelken açtı. Kartaca, Stotzas isimli birisinin yönetiminde aralarında birçok Vandalın da dahil olduğu 9.000 isyancı tarafından kuşatılmıştı. Theodore, Belisarius ortaya çıktığında teslim olmayı düşünüyordu. Ünlü generalin geliş haberi, isyancıların kuşatmayı terk etmeleri ve batıya çekilmeleri için yeterliydi. Belisarius, sadece 2.000 askeri toplayabilmesine rağmen, hemen onları takip etti ve Membresa'daki isyancı güçleri yakalayıp, onları yenilgiye uğrattı. Ancak isyancıların büyük kısmı kaçmayı başardı ve yerel birliklerin onlara katılmaya karar verdiği Numidya'ya doğru yürümeye devam ettiler. Belisarius İtalya'ya dönmek zorunda kaldı ve Justinianus'un kuzeni Germanus'u krizle başa çıkmak için magister militum olarak atandı.
Germanus uzlaştırıcı görünüp borçlarını ödeyerek, isyancıların birçoğunu kendi tarafına kazanmayı başardı. Sonunda, 537 baharında, iki ordu Scalae Veteres'te çatıştı ve Germanus zor bir zafer kazandı. Stotzas, Mauretania kabilelerine kaçtı ve Germanus önümüzdeki iki yılı orduda disiplini yeniden kurmak için harcadı. Sonunda, Justinianus durumun yeterince istikrarlı olduğuna karar verdi ve 539'da Germanus'un yerini Solomon aldı. Solomon, Germanus'un çalışmalarını, bağlılıkları şüphelileri ordudan atarak ve istihkâm ağını güçlendirerek sürdürdü. Bu dikkatli organizasyon, Aurasii'ye karşı başarılı bir şekilde saldırmasını sağladı, onları dağ kalelerinden çıkardı ve Numidya ve Mauretania Sitifensis'te sıkı bir Roma egemenliği kurdu.
Tarih > Barışın tekrar gelmesi

Ertesi on yıllar boyunca, Afrika toparlanmaya devam ederek sakin kaldı. Barışın uzun sürmeyeveği Troglita'yı, eyaletlerin içinden Moroları tamamen tahliye etmeden ve vilayetin antik sınırlarına tam olarak ulaşmanın imkânsız olduğuna inandırmıştı. Bunun yerine, kendini Moroları yerleştirmeyi seçti ve İmparatorluk'un foederati olmaları karşılığında özerklik vadetti. Çeşitli Moro kabilelerin bu bağımlı prenslerinin sadakati, yıllık emeklilik ve hediyeler yoluyla güvence altına alındı ve barış, çoğu günümüze kadar ayakta kalan, güçlü bir tahkimat ağı ile korunuyordu.
Eyaletin sükunetinin tek kesintisi 563'lük kısa bir Moro isyanıdır. Bunun nedeni yaşlı kabile lideri Cutzinas'ın yıllık maaşını almak için geldiği Kartaca'da, magister militum John Rogathinus tarafından haksız yere öldürülmesiydi. Oğulları ve bakmakla yükümlü oldukları kişiler ayaklandılar, imparatorun yeğeni Tribün Mauricius yönetiminde bir seferi gücü, barışı geri getirdiler.
II. Justinus'un (h. 565-578) hükümdarlığı sırasında, Afrika'ya büyük özen gösterildi. Praefectus Thomas yönetiminde, 565-570 döneminde istihkâm ağı daha da güçlendirildi ve genişletildi, idare reform yapıldı, ademi merkeziyet artırıldı ve Mauretania Caesariensis'in güneyinde yaşayan Fizan ve Gaetuli'inin Garamantlara yapılan din propagandası büyük ölçüde başarılı çabalardı. Aynı zamanda, Afrika, imparatorluğun her tarafına saldıran daha sakin bölgelerinden biriydi ve bu, birliklerin eyaletten Doğu'ya aktarılmasına izin verdi.
Tarih > Moro Garmul Krallığı ile Çatışma

Mauretania'da, Septum'un Roma karakoluyla Caesariensis eyaleti arasında, Romalaştırılmış kentsel nüfusları da yöneten çeşitli küçük Moro krallıkları Vandalların gelişinden bu yana kurulmuştur. Onlar hakkında çok az bilgi vardır, ancak bunlar hiçbir zaman Vandallar tarafından bastırılmadı ve Roma İmparatorluğu'ndan süreklilik iddia ettiler, liderleri kendilerini 5. yüzyılın sonlarında Arris'teki (Aurès'te) kabile şefi Masties gibi imperator veya Altava (modern Ouled Mimoun, kuzeybatı Cezayir) kralı Masuna durumunda, 6. yüzyılın başlarında, rex gentium Maurorum et Romanorum gibi unvanlar ile şekillendirdiler.
Belisarius Vandalları mağlup ettiğinde, Romano-Moro kralları görünüşe göre Roma egemenliğini kabul ettiler (en azından nominal olarak), ama kısa süre sonra Moro isyanlarından faydalanarak vazgeçtiler. 560'ların sonunda, Moro kralı Garmul (muhtemelen yukarıda adı geçen Altava Kralı Masuna'nın ardılı) Roma topraklarına baskınlar başlattı ve önemli bir kasabaya girememesine rağmen, üç ardıl general (praetoria idaresi valisi Theodore ve 570'te magister militum Theoctistus ve Theoctistus'un ardılı Amabilis), Biclarolu İoannes tarafından Garmul'un kuvvetleri tarafından öldürüldüğü kaydedilmiştir. Faaliyetleri, özellikle Spania'daki eşzamanlı Vizigot saldırıları ile birlikte ele alındığında, eyalet yetkililerine açık bir tehdit oluşturdu. Garmul, sadece yarı göçebe bir kabilenin değil, saygın ordusu ile tam teşekküllü bir barbar krallığın lideriydi. Böylece yeni imparator II. Tiberius, Thomas'ı praetoria idaresi valisi olarak yeniden atadı ve yetenekli general Gennadius, Garmul'un krallığını mağlup etmek amacıyla magister militum olarak ilan edildi. Hazırlıklar uzun ve dikkatliydi, ancak 577-78'de başlatılan seferin kendisi kısa ve etkili oldu, Gennadius, Garmul'un tebasına karşı terör taktikleri kullandı. Garmul 579 yılında yenildi ve öldürüldü ve Tingitana ile Caesariensis arasındaki sahil koridoru güvenlik altına alındı.
Tarih > Eksarhlığın kurulumu

Ana madde: Afrika Eksarhlığı
Gennadius Afrika'da uzun süre magister militum olarak kaldı (590'ların başına kadar) ve ilk Afrika eksarhı oldu, İmparator Mauricius 580'lerin sonunda Eksarhlığı kurup, sivil ve askeri otoriteyi birleştirerek ona veren odur. Eksarhlık, İspanya, Balear Adaları, Sardinya ve Korsika'daki imparatorluk mülkleri olan Kuzey Afrika'ya yayıldı. Büyük ölçüde zenginleşti ve Herakleios komutasında, Afrika kuvvetleri 610'da tiran Phocas'ı devirdi. Eksarhlık, 640'lı yıllardan itibaren neredeyse özerk bir varlıktı ve 698'de Müslüman fethinin bir parçası olarak Kartaca'nın düşmesine kadar ayakta kaldı.
Bilinen praefecti praetorio Africae Listesi

Archelaus (534)
Solomon (1. kez, 534-536)
Symmachus (536-539)
Solomon (2. kez, 539-544)
Sergius (544-545)
Athanasius (545-548, muhtemelen 550'ye kadar)
Paul (c. 552)
John (c. 558)
Boëthius (560-561)
John Rogathinus (c. 563)
Thomas (1. kez, 563-565)
Theodore (c. 570)
Thomas (2. kez, 574-578)
Theodore (c. 582)
Byzacena, Zeugitana ve Numidya eyaletleri ile Afrika.
Ünlü Kartacalı Kadın mozaiği, muhtemelen Theodora'nın portresidir, modern Tunus'taki Bizans sanatının en büyük parçalarından biri
Cybaeus itsukiensis

Cybaeus itsukiensis, Cybaeus cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Avrupa kayını

Avrupa Kayını gövdesi ve yaprakları
Avrupa kayını (Fagus sylvatica), kayıngiller (Fagaceae) familyası üyelerinden belirli mevsimlerde yaprak döken bir kayın türü.
Dağılımı

Doğal dağılım alanı güney İsveç'ten (bazı sınırlı şekildeki türler Norveç'in güneylerinde bulunur) orta İtalya, Fransa'nın batısı, kuzey Portekiz ve İspanya'nın ortaları ve daha doğuda Avrupa kayınının yerini alan doğu kayınıyla (F. orientalis) birleştiği kuzeybatı Türkiye'nin doğusuna kadardır. Balkanlarda, doğu kayınıyla oluşan bazı melez türler görülür, bu melezler Fagus x taurica şeklinde isimlendirilir. Akdeniz civarındaki dağılım alanının güney kısımlarında sadece 600-1.800 m yüksekliklerdeki dağlık ormanlarda yetişir.
İngiltere'nin güneylerinde doğal olarak sıkça dikkati çekmesine rağmen, son kanıtlar M.Ö. 4000 yıl önceye kadar ya da buz devri sırasında şekillenen İngiliz Kanalı'ndan 2.000 yıl sonrasına kadar İngiltere'de bulunmadığını öne sürmektedir, türün meyvelerini besin olarak kullanılan Taş Devri insanıyla bölgeye erken bir giriş yapmış olabilir.
Asıl yayılış alanı Bulgaristan Istrancaları olan ve orada 40 m boylanabilen Fagus sylvatica, sınır bölgesinden doğuya doğru uzaklaştıkça hem sıklığından kaybeder hem de ağaç formundan çalı formuna dönüşür. Türkiye'de Trakya'da Kırklareli ve Tekirdağ'da  Yıldız (Istranca) dağlarında  Fagus sylvatica'nın ulaştığı son sınırın, bilinenin aksine, Demirköy hattı değil, daha doğuda İstanbul'da Çatalca'da Binkılıç-Çilingoz hattı olduğu 2010 yılındaki bir araştırmayla ortaya konmuştur.
Özellikleri

Genellikle 25–35 m uzunluğunda ve 1.5 metre çapında olsa da, 48 metre yüksekliğe ve 3 metre çapa da ulaşabilen büyük bir orman ağacıdır. Ömrü 150 ila 200 yıl arasında olabildiği gibi, 300 yıldan daha fazla da yaşayabilir. Görünümü, bulunduğu yaşam ortamına bağlı olarak değişir, ormanda yetiştiğinde dikine dallı ve dar tepeli; ince, açık gri uzun bir gövdeye sahip olurken diğer yandan ağaç tek başına yetiştiğinde veya ormanda bol ışık alan tarafta, iri ve çok uzun dallar gelişir tepe iyice yayılır (azmanlaşma) ve gövde kısalır.
Yaprakları almaşık, basit, tam ya da küçük kısmı dilimli dişli kenarlı, 5–10 cm uzunluğunda ve 3–7 cm genişliğinde, yaprağın her iki tarafı 6-7 damarlı (Fagus orientalis de 7-10 damar) dır. Dilimli dişli olduğunda, her damarın ucunda bir sivri uç vardır, damarlar arasında hiçbir zaman sivri uç bulunmaz. Tomurcuklar uzun ve incedir, 15–30 mm uzunluğunda ve 2–3 mm kalınlığında, fakat çiçek tomurcuklarıyla birlikte 4–5 mm'ye kadar kalınlaşabilir.
Avrupa kayını 30-80 yaşları arasında çiçeklenmeye başlar. Çiçekler, baharda yapraklardan kısa bir süre sonra görünen küçük kedicikler şeklindedir. Tohumlar, küçük, üç köşeli, 15–20 mm uzunluğunda ve tabanda 7–10 mm genişliğinde olan nustur, her kupulada iki nus yer alır, olgunlaşma tozlaşmadan 5-6 ay sonra sonbaharda olur.
Çiçek ve tohum üretimi özellikle sıcak, güneşli ve kurak yazları izleyen yıllarda bol, nadiren sıradaki iki yıl için dayanıklıdır.
Tohumlar, kuşların, kemiricilerin, her ne kadar artık insanlarca yenmese de geçmişte insanların yiyeceği olması açısından önemlidir. İnsanlara çok miktarda yenildiğinde hafif derecede zehirlidir, bununla beraber yemişler, 19. yüzyılda İngiltere'de pişirmede ve lambalarda kullanılan bir yağda kullanılmılştır. Yemişler ayrıca "ıslatmadan" sonra tanenleri ayrıldıktan sonra yenebilen un yapımında öğütülerek kullanılmıştır.
Yaşam alanı

Çeşitli iklim ve sıcaklıklarda yetişebilmesine rağmen neme gereksinim duyar, önemsizde olsa geçirgenliği iyi olan toprakta gereklidir. Toprak tipi tercih edilmese de, Avrupa kayını bazı önemli ihtiyaçlara gereksinim duyar: nemli bir atmosfer (yıl içinde iyi dağılmış nem ve sıkça görülen sisler) ve suyu iyi çeken toprak (fazla durgun suyu iyi gelişemez).
Ilımlı olarak verimli yerleri tercih eder, kalsiyumlu ya da hafif asidik; bu yüzden tepelerin bazı taraflarında dipteki killi kısımlarından daha çok olarak bulunur. Sert kışlara dayanıklıdır, fakat bahar donlarına duyarlıdır.
Kayın ormanları güneşin yere güçbela ulaşabildiği yerlerde hayatta kalan birkaç bitki türüyle oldukça karanlık yerlerdir. Genç kayınlar yarı gölge olan yerleri tercih eder ve bol güneşli yerlerde zayıf olarak gelişirler.
Avrupa kayını çoğunluğu kesilmiş bir ormanda önce filizlenir daha sonra ise fazla kuruluk nedeniyle ölür. Meşelerin altında büyüyen kayınlar hızlıca yükselir, yoğun yapraklanarak meşenin seyrek yapraklarını baskılar ve güneş ışığını az almasından dolayı ışık isteği fazla olan meşenin ölümüne neden olur. Ormancılar meşenin yaşamını, genç dallarını yerden 10 cm'e kadar kesip bir çeşit görkemli bonsailer üreterek garantilerler.
Kök sistemi sığdır, bütün yönlere yayılan geniş kökler yüzeyde bile olabilir. Avrupa kayının  gelişmesinde mikorizaların rolü önemlidir. Mikoriza olmadan çoğunlukla iyi gelişemez. Mikorizalar köklere bakteriler karşısında kimyasal koruma sağlar ve topraktan alınan besleyici mineralleri zenginleştirir. Avrupa kayınıyla mikoriza yapan mantar cinsleri şunlardır: Porcini, Lactarius, Amanita, Cantharellus ve Hebeloma.
İngiltere'nin güneyindeki doğal ormanlarda kayın, meşelere ve karaağaçlara baskın olarak yetişir ve Cardigan'dan Suffolk'ın kuzeyine bir hat oluşturur. Bunun ötesinde meşeler baskın orman ağaçlarıdır ve bu diğer ağaçlara Yorkshire'ın kuzeyinde yol açar. İrlanda'da da kayınlar yerli değildir. Avrupa kayının en güzel ormanlarından biri Belçika'da Brussels'in güneydoğusunda bulunan Sonian Ormanı (Forêt de Soignes/Zoniënwoud)'dır. Kayınlar, Fransa'da bulunan baskın orman ağacı türleridir ve Fransa ormanlarının %10'undan fazlasını oluşturur.
Fenoloji

Avrupa kayının ilkbahar yaprak tomurcukları gün uzunluğu ve sıcaklığa bağlı olarak açar. Tomurcuklar her yıl Nisan'ın ortalarından Mayıs'ın başlarına kadar, sıklıkla fark edilir ve birkaç gün içerisinde çıkar. Bu, deniz seviyesinden 600 m. yukardaki kuzey dağılım alanında güneyinden daha belirgin şekildedir.
Avrupa kayını yaz ve sonbaharda gelecek ilkbahar için hazırlanır. Yazlardaki şartlar, özellikle yağış miktarı, tomurcuklardaki yaprak sayısını belirler. Sonbaharda ağaç, baharda güçlenmesini sağlayacak depolar toplar. İyi şartlar sağlandığında, bir tomurcuk on ya da daha fazla sayıda yaprak çıkarabilir. Uçtaki tomurcuk ilkbaharda bir hormonal madde salgılayarak ek tomurcukların gelişmesini durdurur. Bu eğilimle varoluşlarının başlarında güçlü ağaçlar olsalar da, yaşlandıkça daha zayıf ağaçlar haline gelirler. Tomurcuklanmanın hemen sonrasında yıllık kök gelişimi başlar. İlk kök oldukça ince olarak görülür (çapı 0.5mm'den az). Daha sonra yerdeki gelişiminin yukarısındaki bir kabartıdan sonra daha kalın kökler kalıcı şekilde gelişirler.