stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hüseyindede Höyüğü
Buluntular

Kabartma bezemeli iki dini vazo, Çankırı İnandık Höyük kazılarında ele geçen ve halen Anadolu Medeniyetleri Müzesi'nde sergilenen, İnandık Vazosu olarak bilinen benzer bir vazo ile, şu an için dünyadaki bu tür sağlam vazo örnekleri arasındadır. Çorum Müzesi'nde sergilenen Hüseyindede Vazoları'nda kabartma halinde bir Hitit dini ayininde (muhtemelen bahar ayininde), kullanılan çalgılar ve müzik eşliğinde yapılan dans betimlenmektedir. Çalgılar arasında bir tür saz, ziller, lir yer almaktadır. Bugün de Çorum'un bazı ilçelerinde yapılan kutlamalarda saz ve zilin birlikte kullanıldığı görülmektedir. Küçük vazoda el ele tutuşarak halay çeken iki Hititli kadın figürü, kollarını yukarı kaldırarak parmaklarını şıklatarak dans eden bir kadın figürü, hem giysileri hem de danslarıyla günümüz yöre kültürünün, yaklaşık 3600 yıla dayanan geçmişini göstermektedir. Aynı vazoda yer alan bir boğa üzerinde akrobatik hareketler yapan Hititli figürü de, MÖ II. binyılda Girit ve Yunanistan'da benzer betimlemeler görülmesi yönünden ilginçtir. MÖ II. binyıl için Girit ve Yunan uygarlıklarının simgesi olarak görülen bu figürlerin Mısır ve Suriye'de bulunan örnekleri de bugüne kadar aynı kültürlere bağlanmıştı. Ancak Hitit Dönemi'nde Anadolu'da ele geçen bu figürler, Hitit Fırtına Tanrısı Tarhun için yapılan bir törenle ilişkilidir ve böylece yerel özellikler göstermektedir.
Hüseyindede yerleşmesinde tapınak yapıları dışında günlük kullanıma yönelik bir mimari bulunmamıştır. Bununla birlikte ortaya çıkarılan yapılar Eski Hitit Dönemi'nin en belirgin ve sağlam örnekleridir. Bu bağlamda çevrede başka Eski Hitit yerleşmelerinin de olması gerektiği düşünülmüş, yüzey araştırmalarında saptanan Boyalı Höyük'de 2004 yılında kazılara başlanmıştır.
Tapınak ya da kült yapısının 22,5 x 16 metre boyutlarında bir yapı kompleksi oluşturduğu kazılar sonucunda anlaşılmıştır. Kült vazolarının bulunduğu bu yapıya kazı yönetimi tarafından I nolu yapı olarak tanımlanmıştır. Yapı kompleksinde teraslama yöntemiyle inşa edilmiş dört oda gün yüzüne çıkarılmış olup içten içe 13,5 x 9 metre boyutlarındaki 4 nolu odanın tören uygulamaları için kullanıldığı düşünülmektedir. Bu şekilde tümü kült yapısı olan 6 yapı, kazı çalışmalarında ortaya çıkarılmıştır.
Kazılarda ortaya çıkarılan bir diğer ilginç buluntu ise 1 nolu yapı'ya ait 3 nolu odanın kuzeydoğu köşesinde kazılan Roma Dönemi mezarıdır. Ana kayaya oyularak yapılmış kaya mezar küçük bir ön oda ile küçük bir kapıdan girilen mezar odası vardır. Geçişin, ön odada bulunan kare biçimli bir taşla kapatıldığı anlaşılmaktadır. Mezar ve çevresinde yapılan araştırmalarda herhangi başka bir mimari buluntu ortaya çıkmamıştır. Aslında çevrede yıllarca sürdürülmüş olan yüzey araştırmalarında Roma seramiği veren çok sayıda yerleşim tespit edilmişti. Hüseyindede'de bulunan kaya mezarın yakındaki bir Roma yerleşimine ait olduğu tahmin edilebilir.
Kazılar sırasında ele geçen çanak çömlek buluntularının, Boğazköy, Alacahöyük, Eskiyapar Höyüğü ve İnandık Höyük Eski Hitit tabakalarında bulunan çanak çömlek tiplerinde olduğu belirtilmektedir.
Değerlendirme ve tarihleme

Hüseyindede Höyükte ilk yerleşimin MÖ 1650 yılına dayandığı ifade edilmektedir.
Savaş Atı

| --- | --- |
War Horse
Teatral posteri
Yönetmen: Steven Spielberg
Yapımcı: Steven Spielberg Kathleen Kennedy
Senarist: Richard Curtis Lee Hall
Uyarlama: War Horse –Michael Morpurgo
Oyuncular: Jeremy Irvine Peter Mullan David Thewlis Benedict Cumberbatch Tom Hiddleston Eddie Marsan Toby Kebbell Niels Arestrup David Kross Philippe Nahon
Müzik: John Williams
Görüntü yönetmeni: Janusz Kamiński
Kurgu: Michael Kahn
Stüdyo: Reliance Entertainment Amblin Entertainment The Kennedy/Marshall Company
Dağıtıcı: DreamWorks Studios & Touchstone Pictures
Renk: Renkli
Çıkış tarih(ler)i: 25 Aralık 2011 (2011-12-25)
Süre: 146 dk
Ülke: ABD Birleşik Krallık
Dil: İngilizce
Bütçe: 66 milyon $
Hasılat: 177.059.441  $
Savaş Atı (Özgün adı: War Horse), yönetmenliğini Steven Spielberg'in yaptığı 2011 yapımı savaş dram filmidir. İngiliz yazar Michael Morpurgo 1982 yılında kaleme aldığı I. Dünya Savaşı sırasında geçen aynı adlı çocuk romanından uyarlamadır.
Filmin oyuncu kadrosunda David Thewlis, Tom Hiddleston, Benedict Cumberbatch, Jeremy Irvine, Emily Watson, Eddie Marsan, Toby Kebbell, David Kross, Philippe Nahon ve Peter Mullan yer almaktadır. Filmin yapımcığını Spielberg ve Kathleen Kennedy, genel yapımcılığını ise Frank Marshall ve Revel Guest üstlenmiştir.
Film box office'de başarı elde etti ve olumlu eleştiriler aldı. Film, Akademi Ödülleri'nde altı dalda aday gösterildi.
İskender'in mezarı

Karl von Piloty tarafından 1886'da yapılmış, Büyük İskender'e Veda adlı tablo
Diodorus Siculus'un betimlemesiyle Alexander'ın mezar arabası, 19. yüzyıl temsili
Büyük İskender'in mezarının konumu süregelen bir gizemdir. İskender'in Babil'deki ölümünden kısa bir süre sonra, vücudunun mülkiyeti Perdiccas, Ptolemy I Soter ve Seleucus I Nicator arasında müzakere konusu oldu. Nicholas J. Saunders'a göre, Babil, İskender'in dinlenme yeri için "bariz yer" iken; bazıları modern Vergina Aegae'deki Argead mezarında hükümdarı sorgulamayı tercih etti. Saunders'a göre Aegae, önerilen iki dinlenme yerlerinden biriydi, diğeri Siwa Oasis ve MÖ 321'de Perdiccas muhtemelen Aegae'yi seçti. Ancak ceset Ptolemy I Soter tarafından yoldan kaçırıldı. Pausanias ve MÖ 321-320 yıllarındaki çağdaş Parian Chronicle kayıtlarına göre, Ptolemy başlangıçta İskender'i Memphis' gömdü. MÖ 4. veya 3. yüzyılın başlarında, Ptolemaik hanedanının başlarında, İskender'in vücudu Memphis'ten İskenderiye'ye taşındı ve burada yeniden gömüldü.
İskender'in vücudu ile ilgisi olmayan ve bir zamanlar Abdalonymus'un lahit olduğu düşünülen İskender Lahdi'nin ise bir Pers Babil valisi olan Mazaeus'a ait olduğuna inanılıyor.
Arka Plan

Quintus Curtius Rufus ve Justin'e göre Alexander, ölümünden kısa bir süre önce Siwah Vahası'ndaki Zeus Ammon tapınağına gömülmek istedi. Zeus Ammon'un oğlu olarak anılması ve algılanması talep edilen Alexander, Aegae'deki gerçek babasıyla birlikte gömülmek istemedi. Alexander'ın naaşı, Diodorus'a göre "vücuda uygun" ve "dövülmüş altın" tabutuna yerleştirildi. Tabuttan ayrıca Strabo ve Curtius Rufus da bahseder (daha sonra MÖ 89-90'da altın tabut eritildi ve yerine cam veya kristalle ikame edildi).
Alexander'ın Siwa'ya katılma isteği onurlandırılmadı. MÖ 321'de Makedonya'ya dönerken İskender'in cesedi ile yapılan mezar arabası İskender'in generallerinden biri olan Ptolemy I Soter tarafından Suriye'de kaçırıldı. 322'nin sonlarında veya MÖ 321'in başlarında Ptolemy, cesedi Mısır'a yönlendirdi ve burada İskender'in Mısır'daki hükûmetinin merkezi Memphis'e gömüldü. Batlamyus, İskender'in cesedindeyken, Perdiccas ve Eumenes'in İskender'in zırhı, diadem ve kraliyet asası vardı.
İskenderiye'yi ziyaret eden Plutarch'a göre, Catana ve Seleucus'un Python'u, İskender'in vücudunun İskenderiye'ye gönderilip gönderilmeyeceğini sormak için bir serapeum'a gönderildi ve kâhin olumlu cevap verdi. MÖ 4. veya 3. yüzyılın sonlarında İskender'in cesedi, memeliler için Memphis mezarından İskenderiye'ye transfer edildi (Ptolemy Philadelphus tarafından y. 280 BC, Pausanias'a göre). Daha sonra Ptolemy Filopator İskender'in cesedini İskenderiye'nin ortak türbesine yerleştirdi. Türbeye Soma veya Sema deniyordu, bu da Yunancada "beden" anlamına geliyor. M.Ö 274'te İskender zaten İskenderiye'ye gömüldü. İskender Mezarı, Büyük İskender'in Batlamyus kültünün odak noktası oldu.
Tarihsel Tanıklılar

MÖ 48'de İskender'in mezarı Sezar tarafından ziyaret edilmiştir. Octavian ile savaşını finanse etmek için Kleopatra bu mezardan altın aldı. Kleopatra'nın ölümünden kısa bir süre sonra Alexander'ın ebedi istirahat yeri, mezarın üzerine çiçek ve Alexander'ın kafasına altın bir diadem koyduğu söylenen Octavianus tarafından ziyaret edildi. Suetonius'a göre, daha sonra İskender'in mezarı Caligula tarafından kısmen yağmalandı İskender'in göğüs plakasını sökmüştür. MS 199'da İskender'in mezarı, İskenderiye ziyareti sırasında Septimius Severus tarafından mühürlendi. Daha sonra, 215'te İskender'in mezarındaki bazı eşyalar Caracalla tarafından taşındı. Antakyalı Yahudi John'a göre Caracalla, Alexander'ın tunikini, yüzüğünü, kemerini ve diğer değerli eşyalarını çıkardı ve tabutun üzerine bıraktı.
John Chrysostom MS 400'de İskenderiye'yi ziyaret ettiğinde İskender'in türbesini görmek istedi ve "mezarı kendi halkı bile bilmiyor" dedi. Daha sonra İbn 'Abd al-Hakam (b. AD 803), Mescid (b. MS 896) ve Afrikalı Leo (d. 1494), İskender'in türbesini gördüklerini belirtmişlerdir. İskenderiye'yi genç bir adam olarak ziyaret eden Afrikalı Leo, "İskenderiye harabelerinin ortasında, şapel gibi inşa edilmiş, yüksek şerefle yapılan dikkate değer bir mezar nedeniyle dikkat çekmeye değer küçük bir yapı var. Kabirlerin iddia ettikleri Maunanlar Büyük İskender'in cesedini korurlar. Muazzam bir yabancı kalabalığı, uzak ülkelerden bile, aynı zamanda sık sık hatırı sayılır bağışlar verdiği mezar türüne ibadet etmek ve saygı göstermek uğruna gelir.” 1611'de İskenderiye'yi ziyaret eden George Sandys'in orada bir mezar olduğunu belirtti ve İskender'in ebedi istirahat yeri olarak saygı duyuldu.
72. Akademi Ödülleri

Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi (AMPAS) tarafından verilen ve 1999'da vizyona giren filmleri ödüllendiren 72. Akademi Ödülleri töreni 26 Mart 2000'de Los Angeles'taki Shrine Oditoryumu'nda saat 5.30'da başladı. Törende AMPAS , 23 kategoride Akademi Ödüllerini (genellikle Oscar olarak anılır) verdi. Amerika Birleşik Devletleri'nde ABC tarafından yayınlanan tören, karı koca yapımcı ekip Richard ve Lili Fini Zanuck tarafından yapıldı ve Louis J. Horvitz tarafından yönetildi. Aktör Billy Crystal, gösteriye yedinci kez ev sahipliği yaptı. İlk olarak 1990 yılında düzenlenen 62. törenin başkanlığını yapmış ve en son 1998 yılında düzenlenen 70. törenin ev sahipliğini yapmıştı. Üç hafta önce Beverly Hills'deki Regent Beverly Wilshire Oteli'nde 4 Mart'ta düzenlenen törenle, Teknik Başarı Akademi Ödülleri, ev sahibi Salma Hayek tarafından takdim edildi.
American Beauty , En İyi Film dahil beş ödül kazandı. Diğer kazananlar arasında dört ödüllü Matrix, iki ödüllü Tanrının Eseri Şeytanın Parçası ve Topsy-Turvy vardır. Annem Hakkında Her Şey, Erkekler Ağlamaz, Aklım Karıştı, King Gimp, My Mother Dreams the Satan's Disciples in New York, The Yaşlı Adam ve Deniz, Eylülde Bir Gün, Kırmızı Keman, Hayalet Süvari ve Tarzan birer ödül kazanmıştır. Televizyon yayını Amerika Birleşik Devletleri'nde neredeyse 47 milyon izleyici topladı.
Kaynaklar

↑  "Oscar Watch: Hayek to present Scientific and Technical Awards". Variety. Penske Media Corporation. 13 Şubat 2000. 14 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Temmuz 2013.
↑  Lyman (27 Mart 2000). "'American Beauty' Tops the Oscars; Main Acting Awards Go to Kevin Spacey and Hilary Swank". The New York Times. 16 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Haziran 2013.
↑  Brooks (27 Mart 2000). "Oscar ceremony sticks to the script". The Daily Telegraph. 14 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Temmuz 2013.
Kremasyon

Kremasyon, ölen kişinin cesedinin yaklaşık olarak 900-1200 derece sıcaklıkta en az 70 dakika yakılması olayı.
Kremasyon fırını
Kremasyon, Bali
İlk kremasyon uygulaması prehistorik döneme kadar uzanmaktadır. Eski insanlar alev ve ısının tüm nimetlerinden faydalanmaya çalışmışlardı. Bronz çağı ile birlikte Grek yarımadası ve Anadolu'da cesedin yakılarak ruhun göğe yükselmesi amaçlanıyordu. Bundaki amaç ruhun özgür olması idi. Roma İmparatorluğu döneminde kremasyon uygulaması yapılmakta ve küller, urne denen kaplarda saklanmaktaydı.
Orta Avrupa'da MS.400'lerde Hristiyanlığın yaygınlaşmasıyla kremasyon yerine toprağa gömülme uygulamalarına geri dönüldü. Batı kültüründe tekrar kremasyon uygulamasına 1800'lerde dönüldü. 1896 yılında Floransa şehrinde yapılan Uluslararası Tıp Konferansı'nda kremasyon uygulaması, halk sağlığı ve toprakların yaşam için korunması önerisi kabul gördü ve bu karar Avrupa, Amerika ve Avustralya'da hızla yayıldı.
1873 yılında Prof. Bruno Brunetti tarafından geliştirilen kremasyon fırını Viyana’daki sergide görücüye çıktı. Kraliçe Viktorya’nın Operatör Hekimi Sir Henry Thompson tarafından ilk kremasyon cemiyeti halk sağlığı amaçlanarak kuruldu. 1878’de Avrupa’nın ilk teknolojik krematoryumları Woking, Birleşik Krallık ve Gotha, Almanya’da faaliyete geçti.
Kremasyon süreci

Bir ölüm söz konusu olduğunda, ceset yakılmadan önce 48 saatlik bir bekleme süresi vardır. Bu süre yerel otoriteden gerekli kanuni izinlerin alınması için elzemdir. Bu süre zarfında cesedin kimlik ve DNA örneklerinin hepsi kayda geçirilir ve vasiyetine göre kadavradan alınabilecek organlar da transplantasyon için alınır. Cesedin kremasyon için vücudunda bulunan bütün suni protez ve metal cihazlardan arındırılması gerekir. Ceset metal bir kutu ya da krematoryum fırınına uygun bir tabutta, ailesinin izni ve şahitlerin huzurunda yerleştirilir.
Kremasyon fırını çalıştırılarak sıcaklığın önce 900 °C sonra 1200 °C yükselmesi sağlanır. Bu süreç sonunda sanıldığı gibi ceset kül haline gelmez geride toplam 2.5–3 kg ağırlığında kemik kırıkları kalır. Krematoryum modeline bağlı olarak yetişkin bir cesedin yakılması işlemi 80-120 dk. sürer. Kremasyon işlemi tamamlandığında parçaların soğuması beklenir ve mekanik bir öğütücüden geçirilerek tamamı toz halinde özel bir kaba (urne) alınır.
Kalıntıların saklanması ya da imha edilmesi

Yakılan kalıntıların hem bölgesel yasalara hem de dinî inançlara bağlı olarak çeşitli şekillerde ve yerlerde dağılacağı çeşitli hizmetler vardır. Some, bir helyum balonuyla, havai fişeklerle, av tüfeği mermilerinden vurularak, tekneyle veya bir uçaktan dağılır. Bir servis, yakılan kalıntıların ruj tüpü büyüklüğünde bir örneğini, atmosfere tekrar girmeden önce yıllarca (ancak kalıcı olarak değil) kaldıkları alçak dünya yörüngesine gönderir. Kül kolumbaryum ve mezar odası gibi yapılarda da saklanabilir.
Bazı şirketler, yakılan kalıntıların bir kısmını daha sonra mücevher haline getirilebilecek sentetik elmaslara dönüştürmek için bir hizmet sunmaktadır. Bu "yakma mücevheri" aynı zamanda cenaze takıları, hatıra takıları veya anıt takıları olarak da bilinir. Yakılan kalıntıların bir kısmı, kremasyon mücevherleri olarak bilinen özel olarak tasarlanmış bir madalyonda tutulabilir veya hatta özel cam hatıralara ve cam kürelere üflenebilir.
Yakılan kalıntılar ayrıca, çömlek ve çimento ile yapay bir resifin bir kısmına dahil edilebilir veya ayrıca boyaya karıştırılabilir ve ölen kişinin portresi haline getirilebilir. Bazı bireyler, hatıra portreleri için dövme mürekkebinde çok az miktarda kalıntı kullanırlar.
Alström sendromu

Alström sendromu (AS), aynı zamanda Alström-Hallgren sendromu olarak da adlandırılır, çocukluk çağı obezitesi ve çoklu organ disfonksiyonu ile karakterize, çok nadir görülen otozomal resesif geçişli bir genetik hastalıktır. Semptomlar erken başlangıçlı tip 2 diyabet, körlüğe neden olan koni çubuk distrofisi, sensörinöral işitme kaybı ve dilate kardiyomiyopatiyi içerir. Tipik olarak, hipergonadotropik hipogonadizm ve hipotiroidizm gibi endokrin bozuklukları ve ayrıca hiperinsülinemiden kaynaklanan akantozis nigrikansları da ortaya çıkar. Alström sendromlu kişilerin neredeyse yarısında gelişimsel gecikme görülür.
Anton Sendromu

Oksipital Lob
Anton-Babinski sendromu ve görsel anosognozi olarak da bilinen Anton sendromu, oksipital lobda meydana gelen beyin hasarının nadir görülen bir semptomudur. Buna sahip olanlar kortikal olarak kördür, ancak genellikle oldukça inatla ve körlüklerinin açık kanıtları karşısında, görebildiklerini onaylarlar. Kör olmayı kabul etmeyen Anton sendromlu kişiler, durumlarıyla ilgili kanıtları reddeder ve eksik duyusal girdiyi doldurmak için konfabülasyon kullanır. Adını nörolog Gabriel Anton'dan almıştır. Sadece 28 vaka yayınlanmıştır.
Viyana

Başlığın diğer anlamları için Viyana (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Viyana Wien |
| --- | --- |
Eyalet

  Bayrak Mühür Arma 
 Eyaletin Avusturya haritasındaki yeri.
ViyanaViyana'nın Avusturya'daki konumu
Ülke:  Avusturya
Eyalet: Viyana
Alt idari birimler:  Liste Innere Stadt Leopoldstadt Landstrasse Wieden Margareten Mariahilf Neubau Josefstadt Alsergrund Favoriten Simmering Meidling Hietzing Penzing Rudolfsheim-Fünfhaus Ottakring Hernals Waehring Döbling Brigittenau Floridsdorf Donaustadt Liesing 
İdare
Yüzölçümü
 • Eyalet: 414.87 km²
 • Su: 19,39 km² (748 mil²)
Rakım: 190 m
Nüfus (2018)
 • Eyalet: 1.899,055
 • Yoğunluk: oto/km²
 • Metropol: 2,600,000
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Alan kodu: +01.00
Resmî site www.wien.gv.at
| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Viyana Belediye Binası
Konum:  Avusturya
Kriter: Kültürel: ii, iv, vi
Referans: 1033
Tescil: 2001 (25. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Viyana (Almanca: Wien, İngilizce: Vienna), Avusturya'nın başkenti ve en büyük şehri, aynı zamanda ülkenin dokuz eyaletinden yüzölçümü bakımından en küçüğü, yaklaşık 1.900.000 kişilik nüfusuyla ülkenin en kalabalık şehridir. Çevre ilçeleriyle birlikte Viyana'da yaklaşık iki milyon insan yaşar ki bu da Avusturya nüfusunun yaklaşık dörtte biridir. Nüfus bakımından Viyana Avrupa Birliği'nin en büyük onuncu kentidir. Birleşmiş Milletler bürosuyla Viyana Birleşmiş Milletlerin dört resmî merkez temsilciliğinden birine sahiptir. Kentte bulunan diğer önemli uluslararası kuruluşlar OPEC, AGİT ve Uluslararası Atom Enerjisi Kurumu'dur (IAEA).
Yüzyıllar boyu Habsburg hanedanının yerleşim yeri olan kent, bu süre boyunca Avrupa'nın kültürel ve politik merkezlerinden biri haline gelmiştir. Kent Londra, New York ve Paris'ten sonra iki milyon nüfusuyla dünyanın en büyük dördüncü kentiyken, I. Dünya Savaşı sonrasında nüfusunun dörtte birini kaybetmiştir.Viyana coğrafi konumu ve çoğu imparatorluğuna yıllarca başkentlik yapmış olmasından dolayı gerek mimari gerekse kültürel açıdan Avrupa'nın en güzel şehirlerinden biridir. hâlâ daha Habsburg hanedanının izlerini taşıyan eski kent merkezi ve Schönbrunn Sarayı Avusturya devletinin başvurusu üzerine Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü tarafından dünya kültür mirası olarak kabul edilmiştir. Viyana'nın sembolü olan Aziz Stefan Katedrali şehrin merkezinde bulunur.
Tarihi > Avusturya Macaristan İmparatorluğu

19. yüzyılın sonlarından 1938'e kadar şehir, yüksek kültür ve modernizmin bir merkezi olarak kaldı. Bir Dünya Müzik başkenti olarak şehir, Brahms, Bruckner, Mahler ve Richard Strauss gibi bestecilere ev sahipliği yapmıştır. Şehir, sonradan Şansölye olan Engelbert Dollfuss sosyalist milisleri tarafından işgal edilerek 1934 Avusturya İç Savaşına sahne oldu.
Tarihi > Avusturya - Osmanlı İlişkileri

Viyana, Osmanlı İmparatorluğu tarafından tarihinde iki kere kuşatılmıştır. Birincisi 1529 yılında Kanuni Sultan Süleyman, ikincisi ise 1683 tarihinde Merzifonlu Kara Mustafa Paşa tarafından kuşatılmıştır. Her iki kuşatmada da iki tarafın da büyük kayıpları olmuştur. İkinci kuşatma sonrasında ağır darbe alan Osmanlı İmparatorluğu'nun geri çekilişi Viyana'da yenilgi olarak kabul edilmiş ve bu yenilgiyi ölümsüzleştirmek adına Innere Stadt bölgesinde bulunan ve bulunduğu meydan ile aynı ismi taşıyan Aziz Stephan Katedrali'ne Osmanlı askerinin ayaklar altına alındığı bir heykel yapılmıştır. Ayrıca Aziz Stephan Katedrali, Osmanlı İmparatorluğu'nun kuşatmaları sırasında Viyana halkı için sığınak haline gelmiş, savaştan korunmak için katedralin içinde uzun süre kalmışlardır. Birçok savaşa tanık olan bu katedral, Viyana'nın özgürlük sembolü haline gelmiştir. İkinci kuşatmada geri çekilen Osmanlı İmparatorluğu'nun arkasında bıraktığı metal eşyaların toplanması ve toplanan metal eşyaların eritilmesi üzerine Türk Çanı olarak da bilinen ''Pummerin Çanı'' yapılmıştır. 1711 yılında Çan ustası olan Johannes Archamer tarafından 300 farklı teçhizatın (Osmanlıdan kalan toplar, gülleler, kılıçlar ve diğer materyaller) eritilip, 316 santim çapında ve 22,5 ton ağırlığında dev bir çan haline getirilmiştir. 26 Ocak 1712'de katedralin güney kulesine monte edilen çan, II.Dünya Savaşının patlak vermesiyle ve Avusturya'nın, Amerika, Almanya ve Rusya gibi büyük devletlerin arasında savaşta kalmasından dolayı büyük hasarlar almıştır. Bu dönemde katedral de büyük hasarlar görmüş, çatısı yanmış ve Pummerin Çan'ı yere düşerek parçalanmıştır. Parçalanan çanın yerine Yukarı Avusturya Eyaleti'nin (Oberösterreich) Sankt Florian kentinden yirmi ton ağırlığında olan ve yeniden ülkenin en büyük çanı haline gelen Pummerin Çanını yeniden yaparlar. 1952 yılında yapımı biten çan, uzun uğraşlar sonucu 5 Ekim 1957 tarihinde bugünkü yeri olan kuzey kulesine konulmuştur. Çanın üzerine demirden yapılan yeniçeri başları ve II. Viyana Kuşatması'nı hatırlatan bir tablo yapılmıştır. 1534 yılında ihdas edilen Osmanlı akıncılarının yaklaştığını önceden fark edip çanı çalmak için 1956 yılına kadar çanın yanında bir asker görevde kalmıştır. 1956 yılında Viyana Belediye Meclisinin, Osmanlı tehdidinin kalmadığını belirtmesi üzerine çanın yanındaki asker görevden alınmıştır.
I. Viyana Kuşatması
II. Viyana Kuşatması
Tarihi > Anschluss ve İkinci Dünya Savaşı

1938 yılında, Avusturya doğumlu Adolf Hitler Avusturya'ya yaptığı (savaşsız) muzaffer girişten sonra (Anschluss) Heldenplatz'daki Neue Burg balkonundan Avusturyalılara Nasyonal Sosyalizmi dikte etmiştir. Bu gelişme sonrasında Viyana İkinci Dünya Savaşı'nın sonuna kadar başkent statüsünü kaybetmiştir. 2 Nisan 1945'te Sovyetler Almanlara karşı Viyana Tarruzu'nu başlatarak şehri kuşattı. Birleşik Krallık ve ABD hava saldırılarında tramvay hizmetleri ile su ve elektrik dağıtımı sekteye uğramış kamu ve bir kısım özel binalar yıkılmış ya da hasar görmüştür. Çarpışmalar sonrasında Viyana on bir gün sonra düştü ve Avusturya Nazi Almanyası'ndan ayrılarak Viyana'yı yeniden cumhuriyetin başkenti ilan etti. Şehir 1955 yılına kadar ABD, Birleşik Krallık, Fransa ve SSCB orduları tarafından bölünmüştür, 1955 yılında imzalanan Staatsvertrag sonrasında Sovyet askerleri kentten çekilmiştir.
Coğrafya

Viyana 414,89 km² yüzölçümüyle Avusturya'nın en küçük eyaletidir. Ayrıca bir komşu ülkeyle sınırı olmayan tek eyalettir. Küçüklüğüne karşın eyalet-kent olmasının getirdiği avantajlarla Viyana ülkenin en yoğun trafik ve yapılaşma oranlarına sahiptir. Kapladığı alanın % 11,3'ü yapılaşmış alan, % 11,1'i trafik ve % 2,2'si de raylı sistem alanıdır. Bununla birlikte Viyana 117,76 km² yani toplam alanının % 28,4'ü oranında yeşil alana sahiptir ve ülkenin en yoğun kent içi yeşil alana sahip olan eyaletidir. 19,1 km², yani % 4,6 oranında alan sularla kaplıdır ve bu oran sadece Burgenland'da daha yüksektir. Ayrıca Viyana şarap üretilen dört eyaletten biridir. Toplam yüzölçümünün % 1,7 oranındaki bölümünde üzüm bağları bulunur. % 16,6 oranındaki bölge ormanlıktır ve % 15,8 oranındaki bölge de tarım alanıdır.
Coğrafya > Coğrafi konum

Orta Avrupa'nın en büyük kentlerinden biri olan Viyana gelişimini büyük oranda coğrafi konumuna borçludur. Şehir Kuzeydoğu Alplerinin alçaldığı bölgede, Viyana Havzası'nın kuzeybatı bölgesinde bulunur. Tarihi kent Tuna Nehri'nin güneyinde bulunmaktadır. Günümüzde kent nehrin diğer kıyısına geniş biçimde taşmıştır. Viyana doğu-batı ve kuzey-güney doğrultularındaki eski ticaret yollarının kavşağında kurulmuştur. Tuna nehri Viyana Havzası'nda adalar nedeniyle birçok kola ayrıldığından Viyana'da geçilebilir durumdadır.
Doğu Bloku'nun 1989 yılında yıkılışından bu yana Avusturya'nın kuzey ve doğu komşularıyla ticari ve ekonomik ilişkileri yoğunlaşmıştır. Viyana'nın eski Doğu Bloku ülkelerine coğrafi yakınlığı bu anlamda dikkat çekicidir. Örneğin Viyana Slovakya'nın başkenti Bratislava'ya 60 km yakınlıktadır. İki başkentin bu kadar birbirine yakın olması (Vatikan-Roma ilişkisi sayılmazsa) Avrupa'da benzeri olmayan bir durumdur.