Atlantic Records
Rock dönemi > Led Zeppelin ve Crosby, Stills & Nash

1968'de Peter Grant, İngiliz rock grubu Led Zeppelin'in ilk albümünün kasetleriyle New York'a uçtu. Ertegun ve Wexler, grubun lideri Jimmy Page'i The Yardbirds aracılığıyla tanıyorlardı ve olumlu görüşleri, Atlantic'in grubu imzalamasını öneren Dusty Springfield tarafından da desteklendi. Atlantic, grubu beş yıllık özel bir sözleşmeyle anlaştı ve Zeppelin, 1968'den 1973'e kadar Atlantic için albüm yaptı. Sözleşme süresi dolduktan sonra, Swan Song adlı kendi şirketlerini kurdu. Ancak albüm dağıtımında diğer şirketlerin lobi faaliyetlerine yenik düştükten sonra Atlantic ile bir dağıtım anlaşması imzalamak zorunda kaldılar.
1969 yılında Stephen Stills hala Buffalo Springfield grubu ile geçirdiği süreye dayanan bir sözleşme ile Atlantic Records'a kayıtlıydı. Stills'in menajeri David Geffen, Stills'in yeni grubunun Columbia ile anlaşma yapması için Stills'in Atlantic sözleşmesinden çıkarılmasını istemek üzere Wexler'a gitti. Wexler öfkesini kaybetti ve Geffen'i ofisinden kovdu, ancak Geffen ertesi gün Ahmet Ertegun'u aradı ve Ertegun, Geffen'i ikna ederek Columbia'nın Atlantic'e Crosby, Stills & Nash grubunu imzalamasına izin vermesi için Clive Davis'i ikna etmesini sağladı.
Trio, 1960'ların önde gelen üç pop grubu üyesinin tesadüfi bir karşılaşması sonucu oluştu - Stephen Stills, The Byrds'tan David Crosby ve The Hollies'ten Graham Nash. Stills ve Crosby, 1960'ların başından beri arkadaştılar; Nash, The Byrds'un İngiltere turnesinde tanışmıştı ve 1968'in ortalarında The Hollies ABD turnesindeyken dostluğu yeniden başladı. Bu sırada, The Hollies'teki yaratıcı gerilimler baş ağrısı vermeye başlamıştı ve Nash grubu terk etmeye karar vermişti. Kader, Nash'in The Hollies ABD turnesi sırasında, Temmuz 1968'de Cass Elliott'ın Los Angeles'taki evinde verilen bir partide Crosby ile yeniden bir araya gelmesi ve Stephen Stills (eski Buffalo Springfield üyesi) ile tanışması sırasında müdahale etti. O gece Crosby ve Stills, Stills'in yeni bestesi "You Don't Have To Cry" şarkısını söylediğinde, Nash onları tekrar etmelerini istedi ve aniden bir üçüncü uyum parçasıyla katıldı. Trio'nun eşsiz vokal kimyası hemen belirgin hale geldi, bu nedenle Nash 1968'in Ağustos ayında The Hollies'ten ayrıldığında ve Los Angeles'a taşındığında, üçü hemen bir trio, Crosby, Stills & Nash oluşturdu. Şaşırtıcı bir şekilde Apple Records için başarısız bir seçmeleri sonrasında, Ertegun'un müdahalesi ve Crosby ve Nash'i, aynı zamanda Stills'i temsil eden David Geffen ile yoğun müzakereler sayesinde, sonunda ilk albümlerini kaydetmek için neredeyse tamamen özgürlük veren Atlantic ile anlaştılar. Anlaşma, Nash'in hala Epic Records (The Hollies'ın ABD dağıtıcısı) ile sözleşme altında olması nedeniyle karmaşıktı, ancak Ertegun, eski Buffalo Springfield üyesi Richie Furay'ın Atlantic sözleşmesinden serbest bırakılmasını sağlayarak (Furay'ın yeni grubu Poco'nun Epic'e imzalaması için) bu durumu aşmak için diplomasi becerilerini kullandı ve Columbia Records (Epic'in sahibi) Nash'in Atlantic'e imzalamasına izin verdi. Sonuçta, Ertegun ve Atlantic açık ara kazanan oldu. Poco, Epic için ılımlı bir başarı elde etti, ancak Crosby, Stills & Nash'in kendilerini tanıtan ilk albümleri (Mayıs 1969'da yayınlandı), Billboard albüm listesinde #6'ya ulaşarak, iki ABD Top 40 single'ı doğurarak, çoklu platin satışı yaparak ve sonunda Rolling Stone'un Tüm Zamanların En İyi 500 Albümü listesinde yer aldı.
CSNY ve Led Zeppelin'in büyük başarısından hemen sonra, İngiliz grup Yes, yükselen progresif rock türünün önde gelen gruplarından biri olarak hızla kendini kanıtladı ve başarıları, 1970'lerde uzunçaların rock müziği için ana satış formatı olarak kabul edilmesinde önemli bir rol oynadı. 1969-70 arasında birkaç kadro değişikliği yaşadıktan sonra, grup gitarist Steve Howe ve klavyeci Rick Wakeman ile 1971 yılında katıldıkları "klasik" kadrosuna yerleşti. Şarkılarının çoğunun uzun olması, grubu single yayınlamakta biraz zorlasa da, canlı performansları onlara sadık bir hayran kitlesi kazandırdı ve albümleri büyük başarı elde etti - yeni gitaristleri Steve Howe'un debutunu içeren üçüncü albümleri The Yes Album (1971), İngiltere'de #4'e kadar yükselerek büyük bir hit oldu ve ABD listesinde de zorlansa da #40'a girdi. Bu noktadan itibaren ve sonraki yıllarda punk/yeni dalga hareketinin etkisine rağmen, grup inanılmaz bir başarı serisi yakaladı - dördüncü albümleri Fragile ile başlayarak, 1971 ile 1991 yılları arasında yayınladıkları on bir albümün tamamı (çoklu diskli canlı albüm Yessongs dahil) ABD ve İngiltere listelerinde Top 20'ye girdi ve çift diskli Tales of Topographic Oceans (1973) ve Going For The One (1977) İngiltere'de #1'e kadar yükseldi.