stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yakıt hücresi
Yakıt hücresi türleri

| Yakıt hücresi adı   | Elektrolit   | Elektriksel güç (W)   | Çalışma sıcaklığı (°C)   | Elektrik verimi   | Durum   |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Metal hidrür yakıt hücresi  | Sulu alkali çözelti (örn. KOH)   | ?   | > -20  50%Ppik @ 0   | ?   | Ticari + Araştırma   |
| Elektro-galvanik yakıt hücresi  | Sulu alkali çözelti (örn. KOH)   | ?   | < 40    | ?   | Ticari + Araştırma   |
| Formik asit yakıt hücresi  | Polimer membran (iyonomer)   | 50 W a kadar   | < 40   | ?   | Ticari + Araştırma   |
| Çinko-hava pili  | Sulu alkali çözelti (örn. KOH)   | ?   | < 40   | ?   | Seri üretim   |
| Biyolojik yakıt hücresi  | Polimer membran veya hümik asit  | ?   | < 40   | ?   | Araştırma   |
| Yukarı akımlı biyolojik yakıt hücresi  |   | ?   | < 40   | ?   | Araştırma   |
| Tersinir yakıt hücresi  | Polimer membran (iyonomer)   | ?   | < 50   | ?   | Ticari + Araştırma   |
| Doğrudan borhidrür yakıt hücresi  | Sulu alkali çözelti (örn. KOH)   | ?   | 70   | ?   | Ticari   |
| Alkali yakıt hücresi  | Sulu alkali çözelti (örn. KOH)   | 10 kW ilâ 100 kW   | < 80   | Hücre: %60–70   Sistem: %62   | Ticari + Araştırma   |
| Doğrudan metanol yakıt hücresi  | Polimer membran (iyonomer)   | 100 kW ilâ 1 mW    | 90–120   | Hücre: %20–30 Sistem: %10–20   | Ticari + Araştırma   |
| Geliştirilmiş metanol yakıt hücresi  | Polimer membran (iyonomer)   | 5 W ilâ 100 kW   | (Reformer)250–300 (PBI)125–200   | Hücre: %50–60 Sistem: %25–40   | Ticari + Araştırma   |
| Doğrudan etanol yakıt hücresi  | Polimer membran (iyonomer)   | 140 mW/cm2  | > 25  ? 90–120   | ?   | Araştırma   |
| Formik asit yakıt hücresi  | Polimer membran (iyonomer)   | ?   | 90–120   | ?   | Araştırma   |
| Proton değişim membranlı yakıt hücresi  | Polimer membran (iyonomer) (örn. Nafion® veya Polibenzimidazol fiber)   | 100 W ilâ 500 kW   | (Nafion) 70–120 (PBI) 125–220   | Hücre: %50–70 Sistem: %30–50   | Ticari + Araştırma   |
| Fosforik asit yakıt hücresi  | Ergimiş fosforik asit (H3PO4)   | < 10 MW   | 150-200   | Hücre: %55 Sistem: %40   | Ticari + Araştırma   |
| Ergimiş karbonat yakıt hücresi  | Ergimiş alkali karbonat (örn. sodyum bikarbonat NaHCO3)   | 100 MW   | 600-650   | Hücre: %55 Sistem: %47   | Ticari + Araştırma   |
| Tüplü katı oksit yakıt hücresi  |   |   | 600-650   |   | Araştırma   |
| Proton seramik yakıt hücresi  | H+-ileten seramik oksit   | ?   | 700   | ?   | Araştırma   |
| Doğrudan karbon yakıt hücresi  | Pek çok farklı elektrolit   | ?   | 700-850   | Hücre: %80 Sistem: %70   | Ticari + Araştırma   |
| Katı oksit yakıt hücresi  | O2--ileten seramik oksit (örn. zirkonyum dioksit, ZrO2)   | < 100 MW   | 700–1000   | Hücre: %60–65 Sistem: %55–60   | Ticari + Araştırma   |
Verimlilik > Yakıt hücresi verimliliği

Bir yakıtın verimliliği, o yakıttan ne kadar güç elde edildiğine bağlıdır. Daha çok güç eldesi demek, daha fazla akım çekmek anlamına gelir ki bu da aslında o yakıt hücresindeki kayıpları arttırır. Genel kural; "ne kadar fazla güç (akım) çekilirse, verim o kadar düşer" şeklindedir. Kayıplar genellikle hücrede voltaj düşüşü şeklinde kendini gösterir. Dolayısıyla, hücrenin verimi, voltajıyla orantılıdır. Bu nedenle, yakıt hücrelerinin polarizasyon eğrileri (akım-potansiyel diyagramları) hücre hakkında önemli bir göstergedir. 0,7 V ile çalışan bir hücrenin verimi yaklaşık %50 dir. Bu, hidrojenin enerji içeriğinin %50 si elektrik enerjisine dönüştürülebiliyor, geri kalan %50 de ısıya dönüşüyor demektir. Yakıt hücresi tasarımına göre, bir miktar yakıt reaksiyona girmeden de hücreyi terkediyor olabilir ki bu da ilâve kayıplar demektir.
Standart şartlarda çalışan ve herhangi bir yakıt kaçağı olmayan bir yakıt hücresinde verim, reaksiyonun entalpisi esasına dayanmak üzere, hücre voltajının 1,48 ile bölünmesi yoluyla hesaplanabilir. Aynı hücre için, termodinamiğin ikinci kanununa dayanan verim gereği, voltaj 1,23 ile bölünebilir. (Bu voltaj, kullanılan yakıt ve hücrenin kalitesi ve sıcaklığı ile değişebilir). Bu rakamlar arasındaki fark, reaksiyonun entalpisi ile Gibbs serbest enerjisi arasındaki farktır. Bu fark her zaman ısı olarak ve bir miktar da elektriksel dönüşüm veriminde kayıplar olarak ortaya çıkar.
Verimlilik > Uygulamada

Yakıt olarak oksijen yerine hava kullanıldığında, havanın sıkıştırılması ve nem eklemesi gibi, verimi düşüren ilave kayıplar da olacaktır. Öte yandan yakıt hücreleri, aşırı yüklenmelerde daha düşük verimle çalışırlar.
Yakıt hücresi ile çalışan bir taşıtın, yakıt tankından tekerleğe kadar olan verimi, düşük yüklenmelerde yaklaşık %45, ortalama %36 dır. Dizel taşıtlar için karşılaştırılabilir değer %22 dir.
Üretim, taşınım ve depolamanın da hesaplamalara dahil edilmesi gerekir. Sıkıştırılmış hidrojenle çalışan yakıt hücreli taşıtların, güç santralinden tekerleğe kadar olan verimi %22, eğer hidrojen sıvı-hidrojen olarak depolanmış ise %17 dir.
Yakıt hücreleri, pillerdeki gibi enerji depolayamazlar. Fakat, güneş veya rüzgâr enerjisi gibi kesiksiz kaynaklardan beslenen güç tesislerinde, elektroliz ve depolama sistemleri ile birleştirilerek enerji depolama sistemi oluştururlar. Bu tür tesislerin, "gidiş-dönüş verim" olarak adlandırılan toplam verimleri (elektrikten hidrojene ve tekrar elektriğe), şartlara bağlı olarak  %30 ile 50 arasındadır. Kurşunlu-asit pili çok daha ucuza %90 a yakın verimle çalışmasına rağmen, elektroliz/yakıt hücresi sistemi sonsuz miktarda hidrojen depolayabilir ve bu nedenle uzun süreli depolama için daha uygundur.
Katı oksitli yakıt hücreleri, oksijen ve hidrojenin yeniden birleşimi egzotermik bir reaksiyon olduğundan, ısı üretirler. Seramik yaklaşık 800 °C a kadar ısınabilir. Bu ısı yakalanabilir ve su ısıtmada kullanılabilir. Bu durumda toplam verim %80-90 lara çıkar.
Yakıt hücresi uygulamaları

Yakıt hücrelerinden; uzay aracı, meteoroloij istasyonu, jjnjn parklar, kırsal alanlar ve bazı askeri uygulamalar gibi yerleşim alanlarından uzak bölgelerde, çok kullanışlı güç kaynağı olarak yararlanılabilir. Hidrojenle çalışan bir yakıt hücresi az yer kaplar, hafif ve hareket eden parçası da olmadığı ve yanma da içermediği için ideal şartlarda %99,9999 güvenilirliğe ulaşılabilir. Bu da, 6 yıllık bir çalışma süresi içinde bir dakikadan daha az bir bozuk kalma süresine karşı gelir.
Yeni bir uygulama "Mikro Birleşik Isı ve Enerji" sistemi olup evler, ofisler ve fabrikalar için uygundur. Bu tür bir sistem, sürekli elektrik enerjisi üretir ve hatta ürettiği enerjinin fazlasını, tüketilmediği zamanlarda elektrik şebekesine satabilir ve atık ısıdan sıcak hava ve sıcak su üretebilir. Enerjinin elektriğe dönüştürülemeyen kısmından ısı olarak yararlanılması nedeniyle düşük yakıt-elektrik dönüşümüne (%15-20) katlanılabilir. Isının bir kısmı egzoz gazlarıyla kaybedildiğinden verim %80 civarındadır. Fosforik asit yakıt hücreleri, "birleşik ısı ve enerji" ürünleri içinde en büyük payı oluşturur ve %80 e yakın verimle (%45-50 elektrik + ısı enerjisi) çalışırlar. Ergimiş karbonat yakıt hücreleri de bu tür uygulamalarda yer almaktadır.
Öte yandan, elektroliz sistemleri, kendileri yakıt depolamayıp harici depolama ünitelerine dayalı olarak çalıştıkları için, kırsal alanlar örneğindeki gibi büyük ölçekli enerji depolama sistemlerinde kullanılabilirler. Bu durumda, pillerin depolama ihtiyacını karşılamak için çok büyük boyutlarda olmaları gerekirken, yakıt hücreleri sadece büyük depolama ünitelerine ihtiyaç duyarlar.
Bu tür bir pilot program Washington eyaletindeki Stuart Island'da faaliyettedir: solar paneller hidrojen üreten elektroliz sistemini çalıştırmakta, hidrojen 500 galonluk tanklarda 200 psi da depolanmakta ve ReliOn yakıt hücrelerini çalıştırarak, şebekeye dahil olmayan yerleşim bölgesinin elektrik ihtiyacını karşılamaktadır.
Dünyanın ilk yakıt hücresi ile çalışan ve onaylı yolcu gemisi "HYDRA" dır. 6,5 kW güce sahip AYH tipi bir yakıt hücresi ile çalışan bu gemi Hamburg'da inşa edilmiş ve bugüne dek büyük bir teknik problem yaşamaksızın yaklaşık 2,000 yolcu taşımıştır. AYH teknolojisinin avantajları arasında, sistemin -10 °C da dahi çalışabilmesi ve tuzlu ortama dayanıklı olması sayılabilir.
Yakıt hücresi uygulamaları > Önerilen uygulamalar

Ana yük güç tesislerinde,
Elektrikli ve hibrid (melez) araçlarda,
Yedek güç olarak,
Şebeke dışı güç kaynağı olarak,
Laptop bilgisayarlarda (haftalar boyunca AC şarjının yapılamayacağı durumlarda),
Küçük elektronik cihazlar için portatif şarj istasyonu olarak.
Yakıt hücresi uygulamaları > Hidrojen taşınımı ve yakıt ikmali

Halka açık ilk hidrojen istasyonu, Nisan 2003'te Reykjavik-İzlanda'da hizmete girmiştir. İstasyon, Reykjavik otobüs ağındaki, DaimlerChrysler tarafından üretilen üç otobüse hizmet vermekte olup Norsk Hydro şirketince üretilen bir elektroliz ünitesi ile kendi hidrojenini üretmektedir. Olası bir hidrojen kaçağının rahatça atmosfere karışabilmesi için istasyonun tavanı bulunmamaktadır.
Otomotiv endüstrisinin ilk hidrojen yakıt hücresiyle çalışan otomobil üretme teşebbüsü "GM 1966 Electrovan" dir. Bu araç, normal bir van taşıtın iki katı ağırlığında olup 70 mil/saat hıza erişebilmektedir.
Bir İngiliz şirketi olan Intelligent Energy, hidrojenle çalışan ilk motosikleti üretmiştir. Motosiklet, dört saat yolculuk için yeterli hidrojeni taşımakta, 100 mil seyahat edebilmekte ve 50 mil/saat hıza erişebilmektedir. Honda da yakıt hücreli motosiklet üreteceğini duyurmuştur.
Yakıt hücresi teknolojisine dayanan araba ve otobüs üretimine ilişkin pek çok sayıda araştırmalar ve prototip üretimleri sürmektedir. Honda, hidrojenli aracını 2008'de piyasaya süreceğini duyurmuştur. Type 212 denizaltısı, yüzeye çıkmak zorunda kalmadan deniz altında kalabilmek için yakıt hücresi kullanır.
Avrupa'daki Boeing araştırmacılarının ve endüstriyel ortaklarının gerçekleştirmeyi tasarladıkları, insanlı ve sadece yakıt hücresi ve hafif pillerle çalışan uçak projesi geçenlerde tamamlandı ve test aşamasına geçildi. Uçak, PDMYH / lityum-iyon pili hibrid sistemi ile çalışan bir motor ve bu motorun çevirdiği klasik bir pervaneye sahip.
Araştırma - Geliştirme

Ağustos 2005: Georgia Institute of Technology'de bir grup araştırmacı, PDMYH'nin çalışma sıcaklığını 100 °C dan 120 °C a çıkartabilmek için triazol kullanıyor ve bunun, hidrojenin CO den arındırılması işlemini azalttığını iddia ediyorlar.
Eylül 2005: Danimarka Teknik Üniversitesi'nde araştırmacılar, hidrojenin, tuz tableti içerisinde amonyak formunda depolanmasına ilişkin bir metot öne sürdüler ve bunun ekonomik ve güvenli bir depolama yöntemi olduğunu belirttiler.
Ocak 2006: Virent Energy Systems şirketi, gliserol, sorbitol veya hidrojenle zenginleştirilmiş glukoz türevleri kullanarak belirli şeker/su karışımlarından hidrojen üretimine ilişkin düşük maliyetli bir metot üzerinde çalışmaktadır. Böyle bir teknoloji, başarılı olduğu takdirde hidrojen ekonomisine ait altyapı (hidrojen depolama) problemlerini çözebilecektir.
2006: Angstrom Power şirketi, "mikro-hidrojen" adı altında, hidrojen yakıt hücresi teknolojisi kullanan taşınabilir cihazlar piyasaya sürdü.
Mayıs 2007: Purdue Üniversitesi araştırmacıları, aluminyum ve galyum alaşımı kullanarak sudan hidrojeni ayıran bir  metot geliştirdiler. İddialarına göre, "istenildiği anda ve istenildiği kadar hidrojen üretilebilecek".
Toyota FCHV, PDMYH'li araç
Hidrojen yakıt hücresi ile çalışan bir otobüs (Perth-Avustralya)
Kondominyum (uluslararası hukuk)

Kondominyum bir uluslararası hukuk terimi olup iki veya daha çok sayıda egemen gücün bir politik bölgedeki (bir arazi veya sınır bölgesinin) egemenlik gücünün (Latince dominium), bu bölgeyi ayrı milli bölgelere bölmeden, birlikte ortaklaşa yüklenildiği önerisi üzerinde resmen anlaşmaları ve bu ortak hakları birlikte ortakça yürütmeleridir. Latince köklü bir hukuk terimidir: com=birlikte + dominium=sahiplilik veya egemenlik hakkı parçalarından oluşur.
Kondominyum idaresi çok uzun zamandır bir teorik imkân olarak hukukçularca kabul edilmekle beraber pratik gerçekte çok nadir olarak ortaya çıkmıştır. Buna başlıca neden iki veya daha çok egemen ülke arasında bu kondominiyum konusunda herhangi bir anlaşmazlık ortaya çıkarsa ve taraflar bu anlaşmazlığı çözemezlerse kondominiyum statüsü savunulamaz hale girmektedir.
Mevcut kondominyumlar

Hazar Denizi uluslararası hukuka göre bu deniz etrafında sahilleri bulunan 5 ülkenin kondominiyumudur: Rusya, Azerbaycan, İran, Türkmenistan ve Kazakistan
Moselle Nehri ve bu nehre katılan nehir kolları Sauer ve Our, Almanya ile Lüksemburg ülkelerinin bir kondominiyumudur. Bu nehirler üzerindeki koprüler ve Lüksemburg'da "Schengen" de bulunan adanın bir kısmı bu kondominiyum idaresine aittir. Bu kondominiyum 1816'da taraflar arasında imzalanan bir antlaşma ile kurulmuştur.
Fransa ile İspanya arasındaki "Bidassoa Nehri" üzerinde bulunan (Franszca Île de la Conférence, İspanyolca Isla de los Faisanes veya Baskça Konpantzia ve ayrıca Konferans Adası olarak anılan) bir ada Fransız-İspanyol kondominiyumudur. Bu statü 1659'da imzalanan "Pireneler Antlaşması" ile kurulmuştur.
Arap yarımadasında bulunan küçük bir bölge Umman ile Birleşik Arap Emirliği Ajman devleti arasında birlikte kondominiyum olarak idare edilmektedir.
Orta Amerika kıstağında Fonseca Körfezi'inin bir kısmı ve bu körfezin ağzında bulunan sahil denizi El Salvador, Honduras ve Nikaragua'nin üçlü kondominiyum statüsünde idare altındadır.
Güney Amerika'da Parana Nehri'nin bir kısmı ("Salto Grande de Sete Quedas" ile "İguassu Nehri" ağzı arası) Brezilya ve Paraguay kondominiyum idaresi altındadır.
Avusturya Konstanz Gölü'nün (adaları kapsamayan) büyük bir kısmının Avusturya, Almanya ve İsviçre arasındaki kondominiyum idaresi altında olduğunu kabul etmektedir. Bu görüşü Almanya ve İsviçre kabul etmemektedi.
Diğer

Fransız hukukuna göre Andorra, Fransa ile İspanya kondominiyomu olarak kabul edilmekteydi. Ancak Andorra'nın bir bağımsız devlet olduğu kabul edilmektedir. Ancak bu devletin devlet başkanlığı bu iki ülke arasında ortaklaşa yapılmaktadır.
Bazı hukukçulara göre bir arazi veya ülke diğer bir ülkenin hükümdarının (resmi veya şahsi) idaresi altında bulunursa bu ülkenin hukuki statüsü kondominiyumdur. 1868'den 1918'e kadar Habsburg İmparatorluğu altında, Macaristan ve Hırvatistan'ın birlikte idare ettiği "Fuume" şehri (şimdiki Rijeka) örnek olarak gösterilebilir
2001'de Birleşik Krallık hükûmeti İspanya ile olan anlaşmazlıkları ortadan kaldırmak için, Cebelitarık'in egemenliğinin Birleşik Krallık ve İspanya tarafından paylaşılmasını teklif etti ve bu teklifi 2002'de Cebelitarık halkına bir referandum olarak sundu. Bu referandumda Cebelitarık seçmenleri büyük çoğunlukla teklife hayır oyu verip Cebelitarık'in fiili olarak bir İspanya ile Birleşik Krallı kondominiyumu olmasını reddediler.
Dipnotlar

↑  Günay Göksu Özdoğan, Kemâli Saybaşılı. Balkans: a mirror of the new international order. Marmara Üniversitesi. Uluslararası İlişkiler Bölümü, 1995. say. 143. "Hırvatistan (Bosna-Hersek ile birlikte) resmen Bağımsız Hırvatistan Devleti (NDH) adı ile Nazi-faşist ittifakına dahil olmakla beraber; gerçek hukukî statüsü bir İtalyan-Alman kondominiyumu idi" (İngilizceden tercüme).
↑  BBC News | Europe | Country profiles | Regions and territories: Gibraltar 4 Ocak 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. BBC News (İngilizce) (Erisme tarihi:27.8.2009)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4164942-4  LCCN: sh85030783  NLI: 987007552928505171
Nişancı Mehmet Paşa İlköğretim Okulu

Nişancı Mehmet Paşa İlköğretim Okulu, İstanbul Fatih'te yer alan bir ilköğretim okulu.
İsim

Nişancı Mehmet Paşa İlköğretim Okulu ismini Sultan III. Murad devrinde yaşayan, Tezkirecilik ve Reisülküttaplık görevlerinin ardından nışancılık vazifesi ile görevlendirilen Osmanlı veziri Mehmet Paşa'dan almıştır.
Tarihi

Okulun ilk binası 1455-1456 yılları arasında bir medrese olarak inşa edilmiştir. Sultan Abdülaziz dönemine kadar medrese olarak kullanılan yapı bir dönem Padişah'ın alayına evsahipliği yapmıştır.
Cumhuriyetin ilanı ve yeni çıkarılan yasalar sonrası belediyeye devredilen bina 1923 yılında bulunduğu bölgenin okul ihtiyacı nedeniyle o zamanın Maarif Müdürü  Tevfik Kuk  ve Müdür Muavini İzzet Koçak'ın yardımlarıyla İstanbul belediyesinden alınarak  Türkiye'nin 68. ilkokulu olarak açılmıştır.
Okulun ilk adı açılış sırası nedeniyle 68. İlkokul olarak belirlenmiştir.
İlk açılışında sadece 3 dersliği bulunan okul 1930'dan 1946 yılına kadar Beyceğiz Karakol sokakta 20.ilkokul adıyla anılan başka bir okul ile birleşerek ikili öğretime başlanmıştır. 1948 yılında öğrenci velilerinin katkılarıyla  medrese kısmının önüne ek derslik yapılmış derslik sayısı 5'e çıkarılmıştır. Yine bu dönemde okulun ismi Nişanca Mehmet Paşa ilkokulu olarak değiştirilmiştir.
Yenileme

1989 yılında çıkan yangın nedeniyle bir yıl kadar kullanılamayan okul 2 Eylül 1997 yılında ilköğretim okuluna dönüştürülmüştür. Fatih ilçesinin gelişen nüfusu ve buna bağlı olarak artan öğrenci potansiyeli nedeniyle okulun ilk binası 2006 yılında yıkılıp bugünkü binası inşa edilmiştir.
Gediz Muharebeleri

Başlığın diğer anlamları için Gediz sayfasına bakınız.
| g t Kurtuluş Savaşı |
| --- | --- |
 Trakya ve Boğazlar   İstanbul'un İşgali Şehzadebaşı Baskını  Trakya'nın İşgali  Çanakkale Krizi  İstanbul'un Kurtuluşu Batı Cephesi   İzmir'in İşgali  Urla  Malgaç  Bergama  Erbeyli  Erikli  Tellidede  Aydın  Servetiye Cephesi  Akbaş  Yaz Taarruzu (1920)  Gediz  1. İnönü  2. İnönü  Kütahya-Eskişehir  Sakarya  Büyük Taarruz Dumlupınar  Balıkesir  İzmir Doğu Cephesi   Oltu  Sarıkamış  Kars  Gümrü  Batum  2. Artvin Güney Cephesi   Antep  Çukurova  Karboğazı  Karabucak  Kozan  Kovanbaşı  Maraş  Urfa  Yüreğir  Fadıl  Kanlı Geçit İç Cephe   Ali Galip Olayı  Kuvâ-yi İnzibâtiye  Anzavur  Hart  Düzce  Aynacıoğulları  Geyve  Çerkez Ethem  Çopur Musa  Demirci Mehmet Efe  Milli Aşireti  Yozgat  Konya  Koçgiri  İntikam Alayı  Pontus El-Cezire Cephesi   I. Süleymaniye Taarruzu Diğer   Samsun Bombardımanı 
Batı Cephesi'nde Gediz Nehri yakınlarındaki Yunan piyadeler hücum ediyor
Gediz Muharebeleri, "Umum Kuvâ-yi Milliye Komutanı" olan Mirliva Ali Fuat Paşa ile Kuva-yi Seyyare Komutanı Çerkes Ethem'in Yunan işgaline karşı 1920 yılının Ekim ayı sonunda yaptıkları harekât. Taarruz planını Genelkurmay Başkanı İsmet Paşa kabul etmese de, TBMM kuvvetleri zayiatlar verdikten sonra Gediz'i geri alarak, İzmir'in İşgalinden sonra ilk defa Yunanların işgal ettikleri bir bölgeden geri çekilmelerini sağladılar. Harekâtın bitiminde Kuvâ-yi Milliye Komutanlığı lağvedildi ve Umum Kuvâ-yi Milliye Komutanı olan Ali Fuat Paşa Moskova Büyükelçiliğine tayin edildi. Yerine kurulan iki komutanlıktan "Batı Cephesi Komutanlığı"na Albay İsmet Bey, "Güney Cephesi Komutanlığı"na ise Refet Paşa tayin edildiler.
Savaşın nedenleri

Yunanlar Bursa üzerinden taarruza geçmişlerdi. Uşak ve Gediz'in 29 Ağustos 1920'de düşmesinden sonra cephenin ele geçirilmesi için planlama çalışmaları yapılmaktaydı. 18 Ekim 1920'de Alayunt tren istasyonunda Ali Fuat Paşa tarafından birlik komutanlarına yapılacak Gediz Taarruzu hareket planları anlatıldı.
Savaşın başlaması

Emet Milli Müfrezesi ile Milli Kuvvet (Bolşevik) taburuna Simav istikametinden takviye gelebilecek düşman kuvvetlerini durdurma görevi verildi. 24 Ekim 1920'de Gediz'e taarruza başlandı ancak Yunanların yoğun ateşi sonucunda TBMM birlikleri Efendi Köprüsü sırtlarına çekildiler. Bu taarruzda 3 subay, 24 er ölmüş ve 3 subay, 24 er de yaralanmıştı. 25 Ekim 1920'de Yunuslar sırtlarından Yarbay Mehmet Arif Bey komutasındaki 11. Tümen düşman kuvvetlerine tekrar taarruza başladı. Kuva-yi Seyyare'nin desteğinin gelmemesi ve karanlığın basması üzerine taarruz durduruldu. Bu çatışmada 9 subay 133 er ölmüş, 10 subay, 168 er yaralı verilmişti. Bu iki taarruz sonucu Gediz'deki 13. Yunan tümeni takviye gelinceye kadar Hamidiyehanı'nın 4 km gerisine çekilmişti. Yunanlar bu arada 26 ölü, 68 yaralı vermiştir. 26 Ekim 1920 saat 9.00'da Emet Müfrezesi ve arkadan 61. Tümen Gediz'e girerek bu bölgede TBMM hakimiyetini tesis etmişlerdir.
Hamidiyehanı Muharebesi

Hamidiyehanı gerisindeki Yunan birliklerine Çerkes Ethem komutasındaki Kuva-yi Seyyare ile 190. Alay 27 Ekim 1920 günü öğleden sonra taarruza başlar. İki gün süren şiddetli muharebe sonucunda sayıca üstün Yunan kuvvetleri karşısında Türk kuvvetleri geri çekilmek zorunda kalmıştır. Kuva-yi Seyyare ve 11 ile 61. tümen birliklerinden 5 subay 33 er ölmüş, 83 er de yaralanmıştı. Düşman 16 ölü 55 yaralı vermişti. Bu çekilme üzerine 31 Ekim 1920'de Yunan birlikleri tekrar Gediz'e girer. Türk topçu ateşi altında kalan Yunan birlikleri Uşak hattını güçlendirmek üzere tekrar geri çekildiler. 12 Kasım 1920'de 13. Yunan Tümeni Gediz'i boşaltarak Gediz'i TBMM kuvvetlerine teslim etmek zorunda kalmışlardır. Böylece 24 Ekim'de başlayıp 12 Kasım'da sona eren Gediz muharebelerinde her iki taraf ta önemli zayiatlar verdikten sonra o zamana kadar Batı Anadolu'da önemli bir direniş görmeden işgal bölgesini sürekli genişleten Yunan Ordusu ilk defa işgal ettiği bir bölgeden geri çekilmek zorunda bırakılmıştır.
Ali Fuat Paşa'nın Moskova Büyük Elçiliğine atanması üzerine Garp (Batı) Cephesi Komutanlığı, Batı ve Güney cepheleri olarak ikiye ayrıldı. Batı Cephesi Komutanlığı'na 9 Kasım 1920'de Albay İsmet Bey, Güney Cephesi Komutanlığına ise Refet Bey atandılar.
Sarkad

| Sarkad |
| --- | --- |

  Bayrak Arma 
Ülke:  Macaristan
Yüzölçümü
 • Toplam: 125.57 km²
Nüfus (2009)
 • Toplam: 10.463
 • Yoğunluk: 87/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Posta kodu: 5720
Alan kodu: 66
Sarkad (Macarca Sarkad) Macaristan'ın Békés eyaletinde bir kasabadır.
Konum

Fekete-Körös nehri sağ taraf kıyısında.
Gyula'nın 14 km kuzeyi
Kardeş şehirle

Sarkad aşağıdaki yerlerle Kardeş şehir dir:
Snagov, Romanya (1992'den beri)
Salonta, Romanya (1995'ten beri)
Niestetal, Almanya (2005'ten beri)
| g t Békés ilinin belediyeleri |
| --- | --- |
 Almáskamarás  Battonya  Békés  Biharugra  Bucsa  Békéscsaba*  Békéssámson  Békésszentandrás  Bélmegyer  Csabacsűd  Csabaszabadi  Csanádapáca  Csárdaszállás  Csorvás  Dévaványa  Doboz  Dombegyház  Dombiratos  Ecsegfalva  Elek  Füzesgyarmat  Gádoros  Gerendás  Geszt  Gyomaendrőd  Gyula  Hunya  Kamut  Kardos  Kardoskút  Kaszaper  Kertészsziget  Kevermes  Kétegyháza  Kisdombegyház  Kondoros  'Körösladány  Kunágota  Kétsoprony  Körösnagyharsány  Köröstarcsa  Körösújfalu  Kötegyán  Lőkösháza  Magyarbánhegyes  Magyardombegyház  Medgyesbodzás  Medgyesegyháza  Mezőberény  Mezőgyán  Mezőhegyes  Mezőkovácsháza  Murony  Méhkerék  Nagyszénás  Nagybánhegyes  Nagykamarás  Okány  Orosháza  Örménykút  Pusztaföldvár  Pusztaottlaka  Sarkad  Sarkadkeresztúr  Szabadkígyós  Szarvas  Szeghalom  Tarhos  Telekgerendás  Tótkomlós  Végegyháza  Vésztő  Újkígyós  Újszalonta  Zsadány 
* İl hakkına sahip şehir. Kalın yazılı belediyeler şehir, eğik yazılı belediyeler ise kasaba statüsüne sahiptir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 1190054698  LCCN: n94052142  MusicBrainz: 7a2389ad-ed06-4d15-a5d2-c78ac2a1aba1  NKC: ge1098198  NLI: 987007537838505171  VIAF: 143221940   WorldCat (LCCN): n94-052142