Cyrus West Field
Yaşamının orta dönemi

Field, ticari kazançları sayesinde 34 yaşında 250.000 dolarlık bir servetle kısmen emekli oldu ve Gramercy Park'ta bir ev inşa etti. 1853'te Field, sanatçı arkadaşı Frederic Edwin Church ile Güney Amerika'ya; günümüz Ekvador, Kolombiya ve Panama'yı keşfettikleri bir keşif gezisini finanse etti. 50 yıl önce Alexander von Humboldt'un izlediği yolu izlediler. Church'ün bu gezideki ve daha sonra 1857'de sanatçı Louis Rémy Mignot ile yaptığı gezideki manzara ve yanardağ çizimleri, New York'a dönüşünde en ünlü tablolarından bazılarına ilham vermiştir. Field'ın Güney Amerika'daki "Ziyaret Edilecek Yerler" listesi, ticari çıkarları da dahil olmak üzere ilgi alanlarını yansıtıyordu: köprüler, volkanlar, şelaleler ve şehirlerin yanı sıra altın madenleri ve Muzo'nun zümrüt madenleri.
Field, Ocak 1854'te St. John's, Newfoundland ve New York City arasında bir telgraf bağlantısı kurmayı amaçlayan Kanadalı mühendis Frederick Newton Gisborne'un kendisiyle temasa geçmesiyle dikkatini telgrafa çevirdi. İşe başladı, ancak sermaye eksikliği nedeniyle başarısız oldu. Aynı yılın ilerleyen zamanlarında Field; Peter Cooper, Abram Stevens Hewitt, Moses Taylor ve Samuel F.B. Morse ile girişimciler, yatırımcılar ve mühendislerden oluşan Kablo Kabinesine katıldı. Bu Kablo Kabinesi aracılığıyla Field, St. John's, Newfoundland ile Nova Scotia'yı birbirine bağlayan ve ABD'den gelen telgraf hatlarıyla birleşen 400 millik (640 km) bir telgraf hattının döşenmesinde etkili oldu. Field, Kablo Kabinesini hattı Newfoundland'dan İrlanda'ya uzatmaya ikna ettikten sonra Amerikalı yatırımcılar Gisborne'un girişimini devraldı ve New York, Newfoundland, and London Telegraph Company (N.Y.N.L.T.C.) adlı yeni bir şirket kurdu.
Ertesi yıl aynı yatırımcılar American Telegraph Company'yi kurdular, diğer şirketleri satın almaya başladılar ve onları Maine'den Körfez Kıyısı'na kadar uzanan konsolide bir sistem haline getirdiler. Bu sistem daha sonraWestern Union oldu.
1857'de Atlantik Telgraf Şirketi; İngiltere'de finansman sağladıktan ve Amerikan ile İngiliz hükûmetlerinden destek aldıktan sonra, İrlanda ve Newfoundland arasında uzanan sığ bir denizaltı platosunu kullanarak ilk transatlantik telgraf kablosunu döşemeye başladı. Kablo; Kraliçe Victoria'nın Başkan James Buchanan'a Mors koduyla bir mesaj gönderdiği tarihte, 16 Ağustos 1858'de resmen açıldı. Büyük bir coşkuyla faaliyete geçen kablonun ömrü kısa sürdü, kablo üç hafta sonra bozuldu ve 1866'ya kadar yeniden bağlanamadı.
1857 Paniği sırasında, Field'ın kağıt işi askıya alındı ve Gramercy Park'taki komşusu Peter Cooper, onu batmaktan alıkoyan tek kişiydi.
Field'ın faaliyetleri, onu Lord Clarendon ve zamanın İngiliz Maliye Bakanı William Ewart Gladstone dahil olmak üzere Atlantik'in her iki yakasındaki bir dizi önde gelen kişiyle temasa geçirdi. Field'ın Gladstone ile iletişimi; Amerikan İç Savaşı'nın ortasında, 27 Kasım 1862 ve 9 Aralık 1862 arasında Gladstone'dan aldığı üç mektubun bir öfkeye neden olduğu zaman önemli hale gelecekti. Çünkü Gladstone, Amerika Konfedere Devletleri'nin kurulmasında ayrılıkçı güney eyaletlerinin desteğini ifade ediyor gibi görünüyordu.
1866'da Field, Brunel'in SS Great Eastern'ını kullanarak yeni, daha dayanıklı bir Atlantik ötesi kablo döşedi. Great Eastern, o zamanlar dünyanın okyanus aşan en büyük gemisiydi. Yeni kablosu, Atlantik boyunca neredeyse anında iletişim sağladı. Newfoundland'a döndüğünde, geçen yıl döşemeye çalıştığı kabloyu tuttu ve ana kabloya bir yedek kablo yaptı.
1867'de Field, transatlantik kablo üzerindeki çalışmaları nedeniyle ABD Kongresi'nden altın madalya ve Paris'teki Uluslararası Sergi'de büyük ödül aldı.