stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İmparatorluk Kuranlar

İmparatorluk Kuranlar ya da Schmurz (Fransızca: Les Bâtisseurs d'empire ou le Schmürz), Fransız yazar Boris Vian'ın en tanınmış oyunlarından birisidir. 3 perdelik oyun, burjuvazi değerlerine bağlı bir ailenin yaşadıkları “gürültü”den kaçış öyküsünü kara mizah yoluyla anlatır. Yazarın kaleme aldığı son oyun olan eser, 1957 yılında yazılmış; 1959 yılında yayınlanmış ve sahnelenmiştir.
Ayberk Erkay tarafından Türkçeye çevrilen ve 2009-2010 sezonunda  İstanbul Devlet Tiyatrosu tarafından tek perdeye indirgenerek  sahnelenen oyun, 2010 yılında 3 dalda Afife Tiyatro Ödülü’ne  layık görülmüştür (en başarılı yönetmen, ışık tasarımcısı, sahne tasarımcısı dallarında).
Ödülleri

(İstanbul Devlet Tiyatrosu 2009-2010 Sahnelemesi)
14. Afife Tiyatro Ödülleri – Yılın En Başarılı Yönetmeni
14. Afife Tiyatro Ödülleri – Yılın En Başarılı Işık Tasarımcısı
14. Afife Tiyatro Ödülleri – Yılın En Başarılı Sahne Tasarımcısı
Kadrosu

(İstanbul Devlet Tiyatrosu 2009-2010 Sahnelemesi)
Kadrosu > Teknik ekip

Çeviren:Ayberk Erkay
Yöneten: Hakan Çimenser
Dekor Tasarımı: Işın Mumcu
Kostüm Tasarımı: Mihriban Oran
Işık Tasarımı: Akın Yılmaz
Dans Düzeni: Handan Ergiydiren
Kadrosu > Oyuncular

Celal Kadri Kınoğlu
Mine Tüfekçioğlu
Sevinç Erol
Orhan Kurtuldu
Oya Okar
Uygar Özçelik
Serkan Abeş
Barış Akbaş
Özyönetim

Özyönetim ya da işçilerin özyönetimi genel olarak, işçi kooperatifleri, işçi konseyleri, katılımcı ekonomi ve iş yerinin patronsuz çalıştırıldığı benzer oluşumlarda kullanılan karar alma modelidir.
Özyönetim, geleneksel iş organizasyonunun aksine, çalışanların iş yerinde—müşteri ilişkileri, genel üretim yöntemleri, zamanlama ve iş bölümü gibi konuları kapsayan—karar alma sürecini bizzat elinde bulundurmasını ifade eder.
Özyönetimin somutlaştığı en önemli örnek, özellikle yönetimlerce kasıtlı iflas ettirilen ve kapatılmak istenen fabrikaların işçiler tarafından işgali ile şirketin konrolünü ele geçirdikleri ispanyolca ifadesiyle "fabricas recuperadas" olarak adlandırılan ve Latin Amerika'da gelişen harekettir. Burada İspanyolca "recuperar" kelimesinin sadece "tekrar ele geçirmek kazanmak" anlamı ile değil ayrıca "iyileştirmek" anlamıyla da kullanıldığını belirtmeliyiz. İlkin sanayi kollarına referansla kullanılmasına rağmen bu kavram diğer iş yerlerine referansla kullanılabilir.
İfadenin İspanyolca “yeniden ele geçirilmiş fabrika” anlamı yanında “iyileştirilmiş fabrika”, “ıslah edilmiş” ve “işçi denetimli fabrika” anlamları en çok kullanılanlarıdır.
Eleştiriler, karar alma sürecinde en küçük ayrıntı için dahi çalışanlara danışılmasını, zaman kaybı, faydasız ve bu yüzden verimsiz olarak tanımlar. Fakat somut örneklerden görüldüğü gibi sadece önemli kararlar tüm çalışanların katıldığı konsey toplantılarında alınmakta ve diğer kararlar uygulayıcıları tarafından diğerler kararlarla koordinasyon içinde ve daha genel anlaşmalar göz önünde tutularak alınmaktadır.
Teori

Özyönetim ilk olarak Pierre-Joseph Proudhon tarafından 19. yüzyılın ilk yarısında kuramlaştırıldı. Ardından kavram, başta devrimci sendikalizmin olmak üzere işçi sendiklarının en önemli öğesi oldu. Fransız işçi sendikası CFDT (“Confédération Française Démocratique du Travail”) 1970 yılında kavramı programına aldı fakat daha sonra programdan çıkardı. Özyönetim düşüncesi hala, uluslararası bir sendika olan "Dünya Sanayi İşçileri" (Industrial Workers of the World-IWW) tarafından geliştirilmektedir.
Tarihte özyönetim pratikleri

Pratikte en yetkin özyönetim deneyimi İspanya Devrimi (1936-1939) sırasında yaşandı.
1950'li yılların Soğuk Savaş döneminde, Tito, Sovyetler Birliği ile yolunu ayırmasını sağlayacak sosyalist özyönetim yolunu seçtiklerini duyurdu. Yugoslavya ekonomisi Tito ve Milovan Dilas’ın teorileri ışığında düzenlendi.
68 Mayısını takiben Fransa’da Besançon’da bulunan Lip fabrikası, yönetimin tasfiye kararı ardından 1973'ten başlayarak özyönetimle yönetilmeye başladı. LIP, 68 dönemi sonrası Fransasında simgesel bir toplumsal mücadele deneyimi oldu. CFDT’de işçi sendikacısı Charles Piaget üretim araçlarında hak iddiası ile grev başlattı. Radikal Pierre Mendés-France’ında içinde bulunduğu Birleşik Sosyalist Parti (PSU) özyönetim taraftarıydı.
Güney Amerika

Ekim 2005'te ilk “Encuentro Latinamericano de Empresas Recuperadas” (İşçi Denetimli Şirketlerin Latin Amerika Buluşması” Venezuela'nın başkenti Caracas'ta benzer ekonomik ve sosyal yaşam koşullarına sahip çeşitli ülkelerden 263 iş yeri temsilcisinin katılımı ile gerçekleşti. Buluşmanın en önemli sonucu hareketin taleplerini içeren metin Caracas Taahhütü oldu.
1990'lı yıllar boyunca Arjantin'in güney vilayeti Neuquén'de sonunda halkın ayaklandığı çarpıcı ekonomik ve politik olaylar oldu. İlk hareketin sadece bir fabrikada geçekleşmesine rağmen patronlar eyalet çapında aşama aşama tasfiye edildi ve 2005 yılında gelinen noktada eyalette bulunan fabrikaların çoğunun kontrolü işçilerin elindeydi.
2001 ekonomik krizi sonucu yaklaşık 200 Arjantin şirketi, işçileri tarafından ele geçirilerek kooperatiflere çevrildi. Önemli örnekler arasında Brukman fabrikası, Baven Hoteli ve FaSinPat (eski adıyla Zanon) bulunuyor. 2005 yılında yaklaşık 15.000 işçi denetimlerindeki fabrikalarda çalışıyordu.
İşçi denetimli fabrikalar, Arjantin'de yeni bir gelişme değildir. Aksine bu gibi toplumsal hareketler 1970'lerdeki “Kirli Savaş” döneminde bastırılmıştı. Bu yüzden sol kanattan peronist Héctor Cámpora hükûmetinin ilk ayları boyunca yaklaşık 600 toplumsal olay, grevler ve fabrika işgalleri meydana gelmişti.
Bugün işçi denetiminde bulunan birçok fabrika ortaklaşa işletiliyor ve bütün işçiler aynı maaşı alıyor. Önemli kararlar demokratik yöntemlerle, profesyonel idareciler yerine işçi meclislerinde alınıyor.
Tüm bu süreç, içinde sol ve sağ peronist, anarşist ve komünistlerinde bulunduğu çeşitli politik yapılarla bağlantılı işçi denetimli fabrikalar hareketini meydana getirdi. Hareket içinde örgütsel olarak, solda daha büyük olan Movimiento Nacional de Empresas Recuperadas (Ulusal İşçi Denetimli Şirketler Hareketi veya kısaca MNER) ve sağda daha küçük olan Movimiento Nacional de Fabricas Recuperadas (Ulusal İşçi Denetimli Fabrikalar Hareketi veya kısaca MNFR) olmak üzere iki büyük federasyon bulunuyor. Bazı işçi sendikaları, işsiz eylemciler (piqueteros), geleneksel işçi kooperatifleri ve politik gruplarda bu el değiştirmeye destek sağladılar.
Hareketin karşılaştığı en büyük sorunlardan biri geleneksel ekonomik sistemdir, çünkü geleneksel yöntemle yönetilen firmalar çeşitli nedenlerle (özyönetim ilkesine karşı ideolojik karşı konumlanış da aralarında olmak üzere) işçi denetimli fabrikalarla çalışmayı reddediyor. Bu yüzden, izole edilmiş işçi denetimli fabrikalar sıradan kapitalist firmalarla anlaşmayı olanaklı kılacak bir büyüklüğe ve güce ulaşmak için alternatif bir ekonomik sistem inşası için birlikte çalışmayı önemli görüyor.
İlhan Kesici

| İlhan Kesici |
| --- | --- |

Türkiye Büyük Millet Meclisi 20., 23., 25., 26., 27. ve 28. Dönem Milletvekili
Görevde
Makama geliş  7 Haziran 2015
Seçim bölgesi: Haziran 2015 – İstanbul Kasım 2015 – İstanbul 2018 – İstanbul 2023 – İstanbul
Görev süresi 22 Temmuz 2007 - 12 Haziran 2011
Seçim bölgesi: 2007 – İstanbul (I)
Görev süresi 24 Aralık 1995 - 18 Nisan 1999
Seçim bölgesi: 1995 – Bursa
Kişisel bilgiler
Doğum: 22 Kasım 1948 (76 yaşında) Zara, Sivas, Türkiye
Partisi: Cumhuriyet Halk Partisi (2007-2010, 2015-günümüz)
Diğer siyasi bağlantıları: Anavatan Partisi (1994-1999) Doğru Yol Partisi (2002)
Bitirdiği okul: Orta Doğu Teknik Üniversitesi
Mesleği: Mühendis, bürokrat
İlhan Kesici (d. 22 Kasım 1948; Zara), Türk bürokrat, mühendis ve siyasetçi.
1977-1993 arasında Devlet Planlama Teşkilatı'nda (DPT) çalıştı, 1991–1993 yıllarında DPT Müsteşarı olarak görev yaptı. 20. dönem TBMM'de Anavatan Partisi Bursa milletvekili; 23, 25., 26 ve 27. ve 28. dönem TBMM'de  Cumhuriyet Halk Partisi İstanbul milletvekili olarak yer aldı.
İlk yılları ve kariyeri

22 Kasım 1948 tarihinde  Sivas'ın Zara ilçesinde doğdu. Babası tüccar Osman Nuri Kesici, annesi Halise Kesici'dir. On çocuklu bir ailenin ortanca çocuğudur.  1950'de Demokrat Parti il genel meclis üyesi olan babasının  1954'te daimi encümen azası olması  üzerine ilkokul yıllarında ailesi Sivas'a taşındı.
Orta öğrenimini Atatürk Ortaokulu'nda, lise öğrenimini Sivas Lisesi'nde tamamladı. Milliyetçi, muhafazakar ve dindar biri olarak yetişti.
1965 yılında  Orta Doğu Teknik Üniversitesi Endüstri Mühendisliği bölümüne girdi. Bu bölümden mezun olduktan sonra  aynı fakülteden yüksek lisans derecesi aldı. Yüksek lisans öğrencisi olduğu dönemde TCDD'de çalışmaya başladı. 1972 -1977 yılları arasında Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları'nda Proje Başmühendisliği ve Daire Başkan yardımcılığı görevlerini üstlendi.
1974 yılında ileri eğitim için İngiltere'ye gitti. Bradford Üniversitesi Proje Planlaması Merkezinde "Ekonomik Kalkınma ve Altyapı Projeleri" ve Londra Kraliyet Kamu Yönetimi Enstitüsünde "Kamu Yüksek Yöneticiliği" eğitimleri aldı.
İlk yılları ve kariyeri > Kariyeri

1977 yılında  Devlet Planlama Teşkilatı'nda (DPT) uzman olarak çalışmaya başladı. İktisadi Planlama Dairesi Ulaştırma-Haberleşme Sektörü Uzmanı olarak görev yaptı. 1981'de aynı kurumda Kamu Yatırımları Daire Başkanı, 1984'te Koordinasyon Genel Müdürü oldu.
1985'te kurumun yurtdışı teşkilatı kurulduğunda Kesici, Brüksel'de görev yaptı. Avrupa Topluluğu Nezdinde Daimi Delegasyon Başkan Yardımcısı olarak üç yıl görev yaptıktan sonra 1987'de Türkiye'ye döndü.
Brüksel'den döndükten sonra DPT'de  Müsteşar Müşaviri (1987-1991) ve Müsteşar (1991-1993) olarak görev yaptı. DPT Müsteşarı olduğu dönemde  Bakanlar Kurulu kontenjanından Yükseköğretim Kurulu (YÖK) Üyeliği yaptı. 1993'te müsteşarlıktan ayrıldı.
Siyasi kariyeri > 1968-1999

Siyasi yaşamı, ODTÜ'de öğrenim gördüğü yıllarda Ülkü Ocakları'nda başladı. Ülkü Ocakları ODTÜ Üniversite Birimi'ni kurdu; 1968-1970 yılları arasında kurucu başkan olarak görev yaptı.
1994 Türkiye yerel seçimleri'nde ANAP İstanbul belediye başkan adayı oldu;. Yüzde 22 oy alan Kesici, Refah Partisi'nin (RP) adayı Recep Tayyip Erdoğan'a karşı kaybetti.
1995 Türkiye genel seçimleri'nde liderliğini Mesut Yılmaz'ın üstlendiği Anavatan Partisi'nden (ANAP)  milletvekili adayı oldu. TBMM 20. dönem Bursa milletvekili seçildi. Dış İlişkiler Komisyonu, NATO Parlamenter Asamblesi Türk Grubu ve Türkiye-Avrupa Birliği Karma Parlamento Komisyonu Üyeliği yaptı.
Siyasi kariyeri > 1999-günümüz

2002 yılında Doğru Yol Partisine (DYP) katılan İlhan Kesici, daha sonra bu partide genel başkanlığa adaylığını koydu. 2 Mayıs 2007 tarihinde Cumhuriyet Halk Partisine (CHP) katıldı ve 2007 Türkiye genel seçimlerinde CHP İstanbul 1. bölge milletvekili olarak meclise girdi. 23. dönemde de Türkiye-Avrupa Birliği Karma ve Parlamento Komisyonu Üyesi oldu. Ağustos 2009 tarihinde CHP Grubu adına Türkiye Büyük Millet Meclisi başkanlığına aday gösterildi fakat seçilemedi. 28 Eylül 2010 tarihinde partisinden istifa etti. 2015 yılında CHP'ye tekrar katıldı ve hiçbir partinin tek başına iktidar olmak için gereken sandalye sayısını geçemediği Haziran 2015 Türkiye genel seçimleri'nde CHP İstanbul milletvekili olarak Meclise girdi.
Ağustos 2015 tarihinde İlhan Kesici, seçim hükûmeti kurmakla görevlendirilen Adalet ve Kalkınma Partisi (AK Parti) Genel Başkanı Ahmet Davutoğlu tarafından bakanlık teklifi gönderilen beş CHP'li politikacı arasında yer aldı. Diğer dört CHP'li gibi Kesici de Davutoğlu'nun gönderdiği bakanlık teklifini reddetti. Kasım 2015 Türkiye genel seçimlerinde tekrar CHP İstanbul milletvekili olarak Meclise girdi. Bu dönemde Avrupa Konseyi Parlamenter Meclisi Türkiye Delegasyonu Üyesi olarak görev yapmaktadır.
Özel yaşamı

Türkiye Cumhuriyeti'nin 9. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'in kardeşi Şevket Demirel'in kızı Binhan Demirel'le evlidir ve bir çocuk babasıdır. İyi derecede İngilizce bilmektedir.
Güney Kore tarihi

Kore tarihi MÖ 3000 yılına kadar uzanır. Çin'in eline geçtikten sonra, Budizm ve Çinlilerin etkisinde kaldı. Daha sonraları 7. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar değişik hanedanların idaresi altında bağımsız olarak yaşadı. 1910 yılında Japonlar Kore'yi işgal ederek koloni haline getirdiler. Bu durum, 1945 yılına kadar sürdü. II. Dünya Savaşı'nda Japonya'nın yenilmesinden sonra Güney Kore'yi ABD, Kuzey Kore'yi de SSCB işgal etti. Böylelikle kuzeyde komünist, güneyde kapitalist rejim kurulmuş oldu. SSCB nin yıkılışı ve Komünizmin çöküşüne rağmen iki ayrı ülke durumunda yaşayan halklar tekrar birleşememiştir. Özellikle Kore Savaşı'nda bunun nedenleri belirtilmiştir.
Geongukjunbiwiwonhoe (Devlet Kurma Hazırlık Komitesi) Inchon şubesini ziyaret eden ABD askerleri
Kore Cumhuriyeti kuruluş kutlama töreni (15 Ağustos 1948)
Yi Seungman
Chang Myon
USAMGIK

8 Ağustos 1945'te USAMGIK (The United States Army Military Government in Korea) tarafından yönetilmeye başlanmış ve 15 Ağustos 1948'de Kore Cumhuriyeti kurulmuştur.
USAMGIK > Kore Savaşı

Ana madde: Kore Savaşı
25 Haziran 1950'de Sovyet subaylarının kumandasındaki Kuzey Kore birlikleri, yarımadanın tamamına komünizmi kabul ettirmek için Güney Kore'ye saldırmıştır. Bunun üzerine BM, Güney Kore'nin kurtarılmasına karar verdi. Bölgeye BM askerleri gönderildi. Bu orduya Türkiye, bir tugayla katıldı. Yapılan görüşmeler neticesinde 27 Temmuz 1953'te ateşkes imzalandı. 38. paralel Güney Kore ile Kuzey Kore arasında sınır kabul edildi.
Savaş sonrası, Başkanlık sistemine dayalı rejime geçildi. Kuzey Kore ile birleşme devamlı gündemde olup, yakın bir zamanda tek devlet haline gelmeleri ümit edilmektedir.
Birinci Cumhuriyeti (Ağustos 1948 - Nisan 1960)

1948 yılında Yi Seungman cumhurbaşkanı seçilmiştir.　3 milyon Korelinin öldüğü savaştan sonra ciddi ekonomik, sosyal ve politik sorunlar ortaya çıktı.
19 Nisan Devrimi ve İkinci Cumhuriyet (Nisan 1960 - Ağustos 1963)

19 Nisan 1960'ta Yi Seungman, öğrencilerin etkili rol oynadığı bir ayaklanma sonucunda cumhurbaşkanlıktan çekilmiştir (4·19혁명). 
Ağustos 1960'ta demokratik partiden Chang Myon (장면 / 張勉) başbakan olup hükûmeti kurmuş ve Hoe Jeong (허정 / 許政) cumhurbaşkanlık yetkisini vekaleten kullanmıştır.
19 Nisan Devrimi ve İkinci Cumhuriyet (Nisan 1960 - Ağustos 1963) > 16 Mayıs Askerî Darbesi

1961 yılında 2. Ordu komutan yardımcısı Tümgeneral Park Chung-hee liderliğinde bir darbeyle devrildi (5·16 군사 정변). Park Devleti Yeniden Yaptırma Yüksek Konseyi (국가재건최고회의 / 國家再建最高會議) adlı cuntayı kurarak yönetimi eline almıştır.
Üçüncü Cumhuriyet (Ağustos 1963 - Ekim 1972)

1963'te Park'ın cumhurbaşkanı seçilmesiyle Üçüncü Cumhuriyet dönemi başlamıştır. Bu dönem Kore'nin hızlı bir kalkınma sürecinin başlangıcı oldu. Park chaebolları (재벌 / 財閥: Büyük holdingler) destekleyerek özelleştirilmiş firmaları çoğalttı ve ürettikleri ürünlerin kârı ile hükûmet giderlerini karşılamaya başladı. Ekonomik yönden "Han Nehri Mucizesi" (한강의 기적 Hangang ui gijeok / 韓江의奇蹟) olarak anılan büyük bir büyüme sağlandı.
Üçüncü Cumhuriyet (Ağustos 1963 - Ekim 1972) > Vietnam Savaşı

Ana madde: Vietnam Savaşı
ABD'nin isteğiyle Güney Kore Vietnam Savaşı'na katılmış ve 1964'te deniz kuvvetleri birliklerini yollamıştır. Ekim 1965'te "Vahşi Kaplan Birliği" (Maengho Budae, 맹호부대 / 猛虎部隊) lakaplı Başkent Mekanize Piyade Tümeni (Sudo Gigyehwa Bobyeong Sadan, 수도기계화보병사단 / 首道機械化步兵師團), "Beyaz At Birliği" (Baengmabudae, 백마부대 / 白馬部隊) lakaplı 9. Piyade Tümeni (Je 9 Bobyeong Sadan, 제9보병사단, 第9步兵師團) ve "Mavi Ejderha Birliği" (Cheongnyong Budae, 청룡부대　/ 靑龍部隊)　lakaplı 2. Deniz Piyade Tugayı (Je 2, 제2해병여단　/ 第2海兵旅團) dahil olmak üzere kara birliklerini de yollamış ve 23 Mart 1973'te Vietnam'dan çekilinceye kadar resmî açıklamasına göre 41.450 Vietnamlı öldürmüştür. Kore askerleri ırza geçme ve katliamlar gibi savaş suçları işlemiş ve Lai Daihan denilen melez çocukları bırakmışlardır.2001 yılında Güney Kore Devlet Başkanı Vietnam'a bu konuda özür dile getirmiştir.
Üçüncü Cumhuriyet (Ağustos 1963 - Ekim 1972) > Pueblo Olayı

Ana madde: USS Pueblo (AGER-2)
Dördüncü Cumhuriyet (Ekim 1972 - Ekim 1979)

17 Ekim 1972 tarihli Anayasa değişikliğiyle Dördüncü Cumhuriyet dönemi başlamıştır. Hükûmeti askeri kurallar ile yönetmeye başladı. Yönetimi boyunca bir sürü gözde görülür yolsuzluk olayları meydana geldi.[kaynak belirtilmeli] 1979 yılında grev dalgaları ve eylemleri yoğunlaştı.
Dördüncü Cumhuriyet (Ekim 1972 - Ekim 1979) > Mun Segwang Olayı

15 Ağustos 1974'te Park'ın eşi Yug Yeongsu (육영수 / 陸英修), Seul'un Namsan tepesinde düzenlenen Gwangbokjeol (광복절 / 光復節; Kurtuluş yıldönümü) kutlama töreninde Chongryeon (Tam adı: Jaeilbon Joseonin Chongnyeonhapoe, 재일본 조선인 총련합회 / 在日本朝鮮人總聯合會; Japonya'da ikamet eden Kuzey Korelilerin örgütü)'nin desteklediği Mun Segwang (문세광 / 文世光)'ın giriştiği suikast sonucu vurularak öldürülmüştür (Munsegwang Sageon 문세광 사건).
Dördüncü Cumhuriyet (Ekim 1972 - Ekim 1979) > 26 Ekim Olayı

Cumhurbaşkanı Park 26 Ekim 1979'da KCIA başkanı Kim Jaegyu (김재규 / 金載圭) tarafından vurularak öldürülmüştür (10・26사건). Başbakan Choi Kyuhah (최규하 /崔圭夏) cumhurbaşkanı olmuş ve genelkurmay başkanı Jeong Seunghwa (정승화 / 鄭昇和) komutasında sıkıyönetim ilan edilmiştir.
12 Aralık Askerî Darbesi ve Beşinci Cumhuriyet (Mart 1981 - Şubat 1988)

1979'da 12 Aralık Askerî Darbesi (12·12군사반란) ile Tümgeneral Chun Duhwan (전두환 / 全斗煥) iktidarı ele geçirmiştir. Chun 17 Mayıs 1980'de sıkıyönetimi ilan etmiş ve Kim Dae-jung, Kim Young-sam gibi muharefet liderleri ve KCIA'nin ilk başkanı Kim Jongpil (김종필 / 金鍾泌) gibi eski askerî rejimin savunucularını yakalatmıştır.
12 Aralık Askerî Darbesi ve Beşinci Cumhuriyet (Mart 1981 - Şubat 1988) > Gwanju Olayı

Park Chung-hee'nin suikastından iki ay sonra ordu iktidara gelerek, öğrenci ve işçi eylemlerini bastırmaya çalıştı. 18 Mayıs 1980'de Gwanju'da üniversite kampüsü kuşatan hava indirme birliği ile öğrenciler arasında çarpışma yaşanmış ve ertesi gün Gwanju halkı da ayaklanmıştır. Askerler silahsız eylemcilere karşı ateş açtılar, birçok eylemciyi tutuklayıp dövdüler ve şiddet uyguladılar. 27 Mayıs'ta halk liderleri vurularak öldürülmüş ve ayaklanma bastırılmıştır.
Dokuz günlük ayaklanma süresince yüzlerce kişi yaralanmıştı ve resmi ölü sayısı ise 240 olarak bildirildi. İnsan hakları grupları bu sayının daha fazla olduğuna inanmaktalar.
12 Aralık Askerî Darbesi ve Beşinci Cumhuriyet (Mart 1981 - Şubat 1988) > Aung San Türbesi Olayı

9 Ekim 1983'te Myanmar'ın Rangoon (bugünkü Yangon) kentinde
12 Aralık Askerî Darbesi ve Beşinci Cumhuriyet (Mart 1981 - Şubat 1988) > Korean Air Uçuş 858

Korean Air Flight 858, Bağdat, Irak ve Seul, Güney Kore arasında tarifeli bir uluslararası yolcu uçuşuydu . 29 Kasım 1987'de, bu rotada uçan uçak, iki Kuzey Koreli ajan tarafından uçağın yolcu kabinindeki baş üstü depolama bölmesine yerleştirilen bombanın patlaması üzerine havada patladı.
Kuzey Kore hükûmetinin emriyle hareket eden ajanlar, cihazı Birleşik Arap Emirlikleri'nin Abu Dabi kentindeki ilk mola sırasında uçaktan inmeden önce yerleştirdiler . Uçak, Andaman Denizi üzerinde Tayland'ın Bangkok kentindeki ikinci durağına uçarken, bomba Kore Havayolları'na ait Boeing 707-3B5C'yi patlattı ve yok etti . Uçaktaki herkes öldürüldü; toplam 104 yolcu ve 11 mürettebat (neredeyse tamamı Güney Koreliydi). Saldırı, 27 Temmuz 1953'te Kore Savaşı'ndaki düşmanlıkları sona erdiren Kore Ateşkes Anlaşması'ndan 34 yıl sonra meydana geldi.
İki bombacı Bahreyn'e kadar takip edildi ve gözaltına alınacağını anladıklarında her ikisi de sigaranın içine gizlenmiş siyanür ampullerini aldılar. Adam öldü ama kadın Kim Hyon-hui hayatta kaldı ve daha sonra bombalamayı itiraf etti. Saldırı nedeniyle yargılandıktan sonra ölüm cezasına çarptırıldı, ancak daha sonra Kuzey Kore'de beyninin yıkandığı kabul edildiği için Güney Kore Devlet Başkanı Roh Tae-woo tarafından affedildi. Kim'in ifadesi, o dönemde Kuzey Kore'nin gelecekteki lideri olan Kim Jong Il'in olayın nihai sorumlusu olduğunu gösterdi. Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanlığı, KAL 858'in bombalanmasını özellikle "terörist eylem" olarak nitelendiriyor ve 2008 ile 2017 yılları arasındaki dönem hariç, Kuzey Kore'yi Terörizmin Devlet Sponsorları listesine dahil etti.
Saldırıdan bu yana, Kuzey Kore ile Güney Kore arasındaki diplomatik ilişkilerde önemli bir iyileşme olmadı, ancak dört Kore arası zirve şeklinde bir miktar ilerleme kaydedildi. Kim Hyon-hui daha sonra, Kuzey Kore ordusu tarafından yönetilen bir casusluk okulunda eğitim aldığını ve kişisel olarak Kim Jong Il tarafından saldırıyı gerçekleştirmesinin söylendiğini hatırladığı Ruhumun Gözyaşları adlı bir kitap yayınladı. Kuzey Kore tarafından hain olarak damgalandı ve Güney Kore'yi gördükten sonra Kuzey Kore'nin eleştirmeni oldu. Kim şu anda sürgünde ve sürekli sıkı güvenlik altında yaşıyor ve Kuzey Kore hükûmetinin onu öldürmek istediğinden korkuyor.
Altıncı Cumhuriyet (Şubat 1988 - )

Cumhurbaşkanı adaylarından emekli orgeneral ve Spor Bakanı No Taeu (노태우 / 盧泰愚), 29 Haziran 1987'de "Demokratikleştirme İlanı" (민주화 선언) açıklamış ve cumhurbaşkanı seçimini kazanmıştır. Kim Youngsam ve Kim Jongpil gibi rakipleri de kendi tarafına alıp işbirliği sağlamıştır.
1997 yılında muhalefet partisinin seçimleri kazanması sonucu iktidarı Yeni Siyaset İçin Ulusal Kongre Partisi lirdi Kim Daejung'a devretti. Bu olay ile ilk defa Güney Kore'de iktidar ile muhalefet barışçıl bir yoldan el değiştirmiş oldu.
Altıncı Cumhuriyet (Şubat 1988 - ) > Başkanların rüşvet skandalları

1996 yılında, 1979 yılında hükûmeti devirmek ve yüklü oranda rüşvet olayları yüzünden Başkanlar Chun Duhwan ve No Taeu suçlu bulundular. No Taeu aynı zamanda Gwanju Olayından dolayı da suçlu bulunmuştu. Bir yıldan az bir süre zarfından sonra da Başkan Kim Youngsam bir skandal ile ilişkisi olduğu ortaya çıktı.
Chun Duhwan
Kim Dae-jung
Roh Moo-hyun
Yi Myongbak
Gündüz Gökçe

| Prof>  Dr. Gündüz Gökçe |
| --- | --- |
Doğum: 2 Ekim 1933(1933-10-02) İzmir, Türkiye
Ölüm: 14 Ekim 2024 (91 yaşında) İstanbul
Milliyet: Türk
Vatandaşlık: Türkiye Cumhuriyeti
Meslek: Akademisyen
Evlilik: Perihan Gökçe

Akademik geçmişi
Eğitim: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi
  
Akademik çalışmaları
Disiplin: Mimar
 

Gündüz Gökçe (d. 2 Ekim 1933, İzmir - ö. 14 Ekim 2024, İstanbul), Türk akademisyendir.
Gazeteci Orhan Rahmi Gökçe'nin oğlu ve gazeteci Zeynel Besim Sun'un torunudur.
1958'de bitirdiği Güzel Sanatlar Akademisi (Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi) Yüksek Mimarlık Bölümü'ne girdi. Yapı ve Mesleki Temel Eğitim derslerinin yürütücü kadrosunda yer aldı.
Akademik Kariyer

1970 yılında profesör unvanını almıştır.
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi'nde anabilim dalı başkanlığı, bölüm başkanlığı, dekanlık (1985-1987), rektör yardımcılığı (1982-1987) ve rektörlük (1987-1996) gibi çeşitli idari görevlerde bulunmuştur.
1997 yılında Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel tarafından Yükseköğretim Kurulu (YÖK) Genel Kurul Üyeliğine atanmış ve bu görevini 2001 yılına kadar sürdürmüştür.
2000'de emekli olduktan sonra Yeditepe Üniversitesi ve Koç Üniversitesi'nde ders vermeye devam etti. 2001-2003 yıllarında Kadir Has Üniversitesi Mütevelli Heyeti üyesi olarak görev yaptı. Işık Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi ve Koç Üniversitesi'nde müzik, resim, heykel ve mimarlık sanatları arasındaki ilişkiyi tarihsel süreç içindeki sanatsal gelişmeye bağlı olarak ele alan "Karşılaştırmalı Sanatlar" dersini yürütmüştür.
Ölümü

Gündüz Gökçe 14 Ekim 2024 tarihinde vefat etti. Cenazesi Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Osman Hamdi Salonu'nda yapılan törenin ardından Kilyos Mezarlığı'na defnedilmiştir.