stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tibet Budizmi
Geshe

Geshe, Tibet Budizmi'nde Budist bilginlerinin kullandığı ünvanlardan birinin adıdır. Budist bilginlere (Geshe) Tibet manastır üniversitelerinde eğitim verilir. Bir Geshe, Budizm bilgisinin öğrenimini görür ve mantık, metin, tören ve doğru bir başlangıç konusunda uzmanlaşır. Geshe'ler Budist bilgisinin koruyucularıdır. Geshe öğrenimi 4 Geshe derecesi kazanılmış olarak sona erer. Bu dereceler Dorampa, Lingte, Tsorampa ve Lharampa'dır ve en üst seviyedeki de Lharampa'dır. Bu en üst seviyedeki derece için gerekli olan eğitim yaklaşık 20 yıl sürer ve bu süre zarfında yıllık girdikleri sınavları sırasına göre geçerler. Bu sınavlar, Budist teoloji ve felsefesinin bütün alanları hakkındaki karşılıklı tartışmalarda aydın yetilerini sınama olanağı sunar. Öğrenimin geleneksel 6 bölümü bu sınamanın sonucuna bağlı olarak gerçekleşir:
Duyular üstü bilgeliğin öğretileri Prajnamarita (Prajnamarita: Mahayana Budizminde mükemmel bilgelik olarak tanımlanır.)
Orta yol öğretileri Madhyamika (Madhyamika: Mahayana Budizminde felsefe okullarından biridir.)
Budist mantık Pramana
Disiplin (Bilimsel alan öğretileri) Vinaya (Vinayapitaka: Budist tarikat kurallarının bir derlemesidir.)
Yüce Bilgi öğretileri Abhidharma (Abhidharma: Buda öğretilerine ve baş talebelerine psikolojik ve felsefi gerekçe ve formüller sağlar.)
Geshe bir bilgindir, manevi bir üstat (Lama) değildir. Bir Lama öğrencilerinin ruhsal gelişimlerini destekleyerek manevi deneyime sahip olur. Esas itibarıyla Lama tanımı için hiçbir resmi ünvan ayrımı yoktur. Keşişlerin belirli niteliklerine bakılmaksızın (Geshe olsun ya da olmasın) manastır üniversitelerinde Lama olarak adlandırılırlar (Lama Tongo). Lamalar ve Rinpocheler (Rinpoche: Vajrayana'da rütbeli bir kişi ya da bir Lama için onur ünvanı.) genellikle Geshe'liğin geleneksel eğitimini almış olarak mezun olurlar (Örneğin; 14. Dalai Lama aynı zamanda bir Lama Lharampa'dır.); ancak Lama olarak kabul edilme konusunda bu seviyede mezun olmanın hiçbir etkisi yoktur. Kültür devrimi süresince devam eden din yasakları nedeniyle Tibet'te Tulkular'a örnekler bulabiliriz. Tulkular Vajrayana Budizminde eski üstadın selefi olarak bilinen Budist üstadıdır. Tulkular Lama olarak çok saygındırlar ve bunun yanı sıra bu yaşamın içinde hiçbir eğitim görmemişlerdir.
Kaynak 28 Eylül 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Galeri

Himalayalar, Dharamsala'da bir Tibetli Budist Rahip.
İki Budist rahip, Sakya Manastırı, Tibet.
Tibet budizm'i rahipleri (lamalar) bir manastırda.
Tibet rahipleri geleneksel giysileriyle.
Moğol Lama (Tibet Budisti Rahip).
Yaşlı bir Tibetli kadın Barkhor'da Lhasa hacı yolunda elinde bir dua çarkı tutarken. Jokhang Tapınağı'nın çevresindeki sokaklardan oluşan Barkhor hem kutsal şehrin manevi kalbi hem de Tibetlilerin ana ticari merkezidir.
Popüler kültürde Tibet Budizmi

Tibet'te Yedi Yıl (film, 1997)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4034157-4  LNB: 000083209  NDL: 00569271  NKC: ph116452 
Himalayalar, Dharamsala'da Norbulingka Budist Manastırı.
Tuva da bulunan ibadet evi
Dávid Losonczi

Dávid Losonczi (d. 2000), Macar grekoromen stil güreşçisidir. 2023 Dünya Güreş Şampiyonası'nda altın madalya kazanmıştır.
Kariyeri

Sırbistan'ın Belgrad kentinde düzenlenen 2023 Dünya Güreş Şampiyonası'nda erkekler grekoromen stil 87 kilo final maçında Türk rakibi Ali Cengiz'e 8-7 yenilerek gümüş madalya kazandı. 15 Kasım 2023 tarihinde Dünya Güreş Birliği, bu müsabakanın sonucunu değiştiren ciddi bir hakem hatası yapıldığını kabul etti. Bu nedenle, Dünya Güreş Birliği her iki güreşçiyi de müsabakanın galibi olarak ilan etti ve Dávid Losonczi'ye de altın madalya verdi. Dávid Losonczi, ikinci turda Kırgız Azat Salidinov'u 8-0 teknik üstünlükle, üçüncü turda Azerbaycanlı İslam Abbasov'u 8-0 teknik üstünlükle, çeyrek finalde bağımsız bireysel sporcu olarakkatılan Belarus Kirıl Maskeviç'i 6-1 yenerek yarı finale yükseldi. Yarı finalde Kazakistanlı Semen Novikov'u 10-0 teknik üstünlükle yenerek finale çıkmıştı.
2002 Macaristan Grand Prix

| Yarış ayrıntıları |
| --- | --- | --- |
17 yarışlık 2002 Formula 1 sezonunun 13. yarışı

| Tarih | 18 Ağustos 2002 |  |
Resmî ad: 
Yer: Hungaroring, Mogyoród, Macaristan
Pist:    2.470 mil / 3.975 km
Yarışılan mesafe:  77 tur, 190.186 mil / 306.069 km 
Hava: Sıcak ve güneşli
Pol
| Pilot |  Rubens Barrichello | Ferrari |
Zamanı: 1:13.333
En hızlı tur
| Pilot |  Michael Schumacher | Ferrari |
Zamanı:  1:16.207 (77 turluk yarışın 72. turunda)
Podyum
| Birinci |  Rubens Barrichello | Ferrari |
| İkinci |  Michael Schumacher | Ferrari |
| Üçüncü |  Ralf Schumacher | Williams-BMW |
2002 Macaristan Grand Prix, 18 Ağustos 2002 tarihinde Hungaroring, Mogyoród'da yapılmış olan Formula 1 yarışı. Macaristan 2002 Formula 1 sezonu'nun toplamda 13. mücadelesiydi. Aynı zamanda bu mücadele toplamda 18. Macaristan Grand Prix yarışı oldu.
Yarış raporu

Pistte toplam 20 pilot start aldı. Toplam 77 tur atan pilotlardan ancak 16 pilot onu tamamlaya bildi.
Yarışı Brezilyalı pilot Rubens Barrichello birinci olarak tamamlamıştır. Bu onun kazandığı ilk Macaristan Grand Prix'i oldu. Alman Michael Schumacher Rubens Barrichello'nun ardından yarışı ikinci olarak tamamlamıştır. Diğer Alman pilot Ralf Schumacher ise yarışı üçüncü sırada tamamlamıştır. Onların ardından Kimi Räikkönen, David Coulthard ve Giancarlo Fisichella gelmiştir.
İstatistikler

Sıralama turları sonucunda pol pozisyonunu 1:13.333'lik derecesiyle Ferrari pilotu Rubens Barrichello elde etti. Ferrari'den diğer bir pilot Michael Schumacher ise ikinci cebin sahibi oldu.
77 turluk yarışın 72. turu 1:16.207 zamanla bu yarışın en hızlı tur'u olmuştur. En kısa sürede koşulan bu turda Almanya temsilcisi Michael Schumacher 1. olmuştur.
Sonuçlar

| Sıra | No | Sürücü | Marka | Zaman | Fark |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 2 |  Rubens Barrichello | Ferrari | 1:13.333 | — |
| 2 | 1 |  Michael Schumacher | Ferrari | 1:13.392 | +0.059 |
| 3 | 5 |  Ralf Schumacher | Williams-BMW | 1:13.746 | +0.413 |
| 4 | 6 |  Juan Pablo Montoya | Williams-BMW | 1:14.706 | +1.373 |
| 5 | 9 |  Giancarlo Fisichella | Jordan-Honda | 1:14.880 | +1.547 |
| 6 | 14 |  Jarno Trulli | Renault | 1:14.980 | +1.647 |
| 7 | 8 |  Felipe Massa | Sauber-Petronas | 1:15.047 | +1.714 |
| 8 | 7 |  Nick Heidfeld | Sauber-Petronas | 1:15.129 | +1.796 |
| 9 | 15 |  Jenson Button | Renault | 1:15.214 | +1.881 |
| 10 | 3 |  David Coulthard | McLaren-Mercedes | 1:15.223 | +1.890 |
| 11 | 4 |  Kimi Räikkönen | McLaren-Mercedes | 1:15.243 | +1.910 |
| 12 | 12 |  Olivier Panis | BAR-Honda | 1:15.556 | +2.223 |
| 13 | 11 |  Jacques Villeneuve | BAR-Honda | 1:15.583 | +2.250 |
| 14 | 10 |  Takuma Sato | Jordan-Honda | 1:15.804 | +2.471 |
| 15 | 17 |  Pedro de la Rosa | Jaguar-Cosworth | 1:15.867 | +2.534 |
| 16 | 16 |  Eddie Irvine | Jaguar-Cosworth | 1:16.419 | +3.086 |
| 17 | 24 |  Mika Salo | Toyota | 1:16.473 | +3.140 |
| 18 | 25 |  Allan McNish | Toyota | 1:16.626 | +3.293 |
| 19 | 23 |  Mark Webber | Minardi-Asiatech | 1:17.428 | +4.095 |
| 20 | 22 |  Anthony Davidson | Minardi-Asiatech | 1:17.959 | +4.626 |
Sonuçlar > Yarış

| Sıra | No | Sürücü | Marka | Tur | Zaman/Sorun | BS | Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 2 |  Rubens Barrichello | Ferrari | 77 | 1:41:49.001 | 1 | 10 |
| 2 | 1 |  Michael Schumacher | Ferrari | 77 | +0.434 | 2 | 6 |
| 3 | 5 |  Ralf Schumacher | Williams-BMW | 77 | +13.356 | 3 | 4 |
| 4 | 4 |  Kimi Räikkönen | McLaren-Mercedes | 77 | +29.479 | 11 | 3 |
| 5 | 3 |  David Coulthard | McLaren-Mercedes | 77 | +37.800 | 10 | 2 |
| 6 | 9 |  Giancarlo Fisichella | Jordan-Honda | 77 | +1:08.804 | 5 | 1 |
| 7 | 8 |  Felipe Massa | Sauber-Petronas | 77 | +1:13.612 | 7 |   |
| 8 | 14 |  Jarno Trulli | Renault | 76 | +1 tur | 6 |   |
| 9 | 7 |  Nick Heidfeld | Sauber-Petronas | 76 | +1 tur | 8 |   |
| 10 | 10 |  Takuma Sato | Jordan-Honda | 76 | +1 tur | 14 |   |
| 11 | 6 |  Juan Pablo Montoya | Williams-BMW | 76 | +1 tur | 4 |   |
| 12 | 12 |  Olivier Panis | BAR-Honda | 76 | +1 tur | 12 |   |
| 13 | 17 |  Pedro de la Rosa | Jaguar-Cosworth | 75 | +2 tur | 15 |   |
| 14 | 25 |  Allan McNish | Toyota | 75 | +2 tur | 18 |   |
| 15 | 24 |  Mika Salo | Toyota | 75 | +2 tur | 17 |   |
| 16 | 23 |  Mark Webber | Minardi-Asiatech | 75 | +2 tur | 19 |   |
| YD | 22 |  Anthony Davidson | Minardi-Asiatech | 58 | Dönüş | 20 |   |
| YD | 15 |  Jenson Button | Renault | 30 | Dönüş | 9 |   |
| YD | 16 |  Eddie Irvine | Jaguar-Cosworth | 23 | Motor | 16 |   |
| YD | 11 |  Jacques Villeneuve | BAR-Honda | 20 | Transmisyon | 13 |   |
BS:Başlangıç sırası YD:Yarış dışı DNQ:Yarışa katılma hakkı kazanamadı
Yarış sonrası oluşan sıralamalar

Not: Sadece ilk beş sürücü ve marka listelenmiştir.
II. Berenike

Berenice II Euergetis (MÖ 267 veya 266 - MÖ 221; Yunanca: Βερενίκη Ευεργέτες, Berenikē Euergetes, "Hayırsever Berenice") MÖ 250'den itibaren Sirenayka kraliçesi ve MÖ 246'dan MÖ 222'ye kadar Ptolemaios III Euergetes'in eşi olarak Ptolemaik Mısır'ın kraliçesi ve eş vekili idi.
Cyrene yönetimini MÖ 249'da babası Magas'tan miras aldı. Annesiyle kısa bir güç mücadelesinden sonra Berenice, Ptolemaios krallığının üçüncü hükümdarı olan kuzeni Ptolemy III ile evlendi. Bu evlilik, Cyrenaica'nın Ptolemaios imparatorluğuna yeniden dahil edilmesine yol açtı. Mısır kraliçesi olarak Berenice, hükûmete aktif olarak katıldı, kocasıyla birlikte Ptolemaios devlet kültüne dahil edildi. En çok saçını adak teklifi olarak feda etmesiyle tanınır, bu da Coma Berenices takımyıldızına onun adını vermiştir. Berenice, oğlu Ptolemy IV Philopator'un MÖ 221'de katılımından kısa bir süre sonra naip Sosibius tarafından öldürüldü.
Hayatı

Cyrenaica, Büyük İskender'in ölümünden kısa bir süre sonra Ptolemy I Soter tarafından MÖ 323'te Ptolemaios krallığına dahil edilmişti. Bölgeyi kontrol etmenin zor olduğu anladı ve MÖ. 300 civarında, Ptolemy I bölgeyi daha önce evlendiği eşi Mısırlı I. Berenice'in oğlu Magas'a emanet etti. I. Ptolemy'in ölümünden sonra, Magas bağımsızlığını ilan etti ve halefi Ptolemy II Philadelphus ile savaşa girdi. MÖ 275 civarında Magas, Ptolemaiosların düşmanı olan Seleukos hanedanından gelen Apama ile evlendi. II. Berenice onların tek çocuğuydu. II. Ptolemy, MÖ 250'lerin sonlarında Berenice'nin kuzeni Ptolemy II'nin varisi olan gelecekteki Ptolemy III ile evlenmesi kararlaştırıldı.
Gök bilimci Gaius Julius Hyginus, Berenice'nin babası Magas ve birlikleri savaşta bozguna uğradığında, Berenice'nin bir ata bindiğini, kalan güçleri topladığını, birçok düşmanı öldürdüğünü ve geri kalanını geri çekilmeye sürdüğünü iddia ediyor. Bu hikâyenin doğruluğu belirsizdir ve söz konusu savaş başka türlü kanıtlanmamıştır, ancak "görünüşte imkansız değildir."
Hayatı > Cyrene Kraliçesi

MÖ 250 civarında Magas öldü ve Berenice Cyrene'nin kraliçesi oldu. Bu noktada, Berenice'nin annesi Apame, Ptolemaios'larla evlilik sözleşmesini onurlandırmayı reddetti ve bunun yerine bir Antigonid prensi Demetrius'u Cyrene'ye Berenice ile evlenmesi için davet etti. Apame'nin yardımıyla Demetrius şehrin kontrolünü ele geçirdi. İddiaya göre Demetrius ve Apame sevgili oldu. Berenice'nin onları yatakta birlikte yakaladığı ve ona suikast yaptırdığı söyleniyor. Apame kurtuldu. Cyrene'nin kontrolü daha sonra Ecdelus ve Demophanes adlı iki Sirenalı liderliğindeki bir cumhuriyetçi hükûmete, Berenice'nin tahta çıktıktan sonra MÖ 246'da Ptolemy III'e gerçek düğününe kadar verildi.
Hayatı > Mısır Kraliçesi

Berenice, tahta geçtikten sonra MÖ 246'da Ptolemy III ile evlendi. Bu, Cyrenaica'yı Ptolemaios krallığına geri getirdi ve burada büyük-büyük torunu Ptolemy Apion, MÖ 96'da vasiyetinde onu Roma Cumhuriyeti'ne bırakana kadar kalacaktı.
Hayatı > Mısır Kraliçesi > Kült

MÖ 244 veya 243'te Berenice ve kocası, Ptolemaik devlet kültlerine dahil edildi ve Büyük İskender ve daha önceki Ptolemaiosların yanı sıra Theoi Euergetai (Hayırsever Tanrıları) olarak ibadet edildi. Berenice ayrıca kendi başına bir tanrıça olarak, Thea Euergetis (Hayırsever Tanrıça) olarak da ibadet edildi. Genellikle Afrodit ve İsis ile özdeşleştirildi ve özellikle gemi enkazlarına karşı koruma ile ilişkilendirildi. Bu kült için kanıtların çoğu, Ptolemy IV veya daha sonraki dönemlerden kaynaklanmaktadır, ancak Ptolemy III'ün hükümdarlığındaki Fayyum'da onuruna bir kült tasdik edilmiştir. Bu kült, aynı zamanda Afrodit ve İsis ile eşit olan ve gemi enkazlarından korunma ile ilişkilendirilen kayınvalidesi Arsinoe II'ye sunulanla yakından paraleldir. Paralellik, iki kraliçenin onuruna ölümünden sonra basılan altın sikkelerde de sunulmaktadır. Arsinoe II'nin madeni parasının arka yüzünde bir çift bereket bulunurken, Berenice'ninki tek bir bereket taşır.
Hayatı > Mısır Kraliçesi > Berenice'nin Kilidi

Berenice'nin tanrısallığı, "Berenice'nin Kilidi" hikâyesiyle yakından bağlantılıdır. Bu hikâyeye göre Berenice, III. Ptolemy Üçüncü Suriye Savaşı sırasında savaştan sağ salim dönerse uzun saçlarını adak olarak feda edeceğine söz verdi. Saçlarını adadı ve onları İskenderiye'deki Zephyrium Burnu'ndaki tapınağa yerleştirdi, burada Arsinoe II'ye Afrodit olarak tapıldı, ancak ertesi sabah saçlar kayboldu. Samoslu gökbilimci Conon, bir takımyıldızı kayıp saç olarak tanımladı ve Afrodit'in onu Berenice'nin fedakarlığının bir kabulü olarak gökyüzüne yerleştirdiğini iddia etti. Takımyıldızı günümüzde Coma Berenices (Berenice'nin Kilidi'nin Latincesi) olarak biliniyor. Bu olayın Ptolemy'nin dönüşünden önce mi yoksa sonra mı gerçekleştiği belli değil; Branko Van Oppen de Ruiter, bunun Ptolemy'nin dönüşünden sonra (MÖ Mart-Haziran veya Mayıs 245 civarında) gerçekleştiğini öne sürüyor. Bu bölüm, Berenice'yi yeniden doğuş tanrıçası rolünde tanrıça İsis ile ilişkilendirmeye hizmet etti, çünkü kocası Osiris'in yasını tutmak için Koptos'ta kendi saçından bir tutam ayırması gerekiyordu.
Hikâye, Ptolemaios mahkemesi tarafından geniş çapta yayıldı. Berenice'yi traşlı bir kafa ve Isis / Demeter'in özelliklerini tasvir eden mühürler üretildi. Ptolemaios sarayında yaşayan şair Callimachus, olayı sadece birkaç mısrası kalan Berenice'nin Kilidi adlı bir şiirle kutladı. MÖ. birinci yüzyılda Romalı şair Catullus şiirin Latince olarak gevşek bir tercümesini veya uyarlamasını yaptı  ve düzyazı özeti Hyginus'un De Astronomica'sında yayınlandı. Hikaye, birçok neoklasik ressam tarafından resmedildiği erken modern dönemde popülerdi.
Hayatı > Mısır Kraliçesi > Panhellenik Oyunlar

Berenice, MÖ 243 veya 241 Nemean Oyunlarında bir savaş arabası ekibine girdi ve galip geldi. Başarı, Callimachus'un Berenice'nin Zaferi tarafından başka bir şiirle kutlanır. Bu şiir Berenice'yi, aynı zamanda çağdaş Yunanlar tarafından İsis ile bağlantılı olan Yunan mitolojisinde Zeus'un sevgilisi Io ile birleştirir. Hyginus'a göre, bilinmeyen bir tarihte Olimpiyat Oyunlarına da bir takıma girdi.
Hayatı > Mısır Kraliçesi > Ölümü

Ptolemy III, MÖ 222'nin sonlarında öldü ve yerine oğlu Ptolemy IV Philopator olan Berenice geçti. Berenice kısa bir süre sonra MÖ 221'in başlarında öldü. Polybius, yeni kralın naibi Sosibius tarafından kraliyet ailesinin genel tasfiyesinin bir parçası olarak zehirlendiğini belirtir.  Devlet yöneticisi kültünde saygı görmeye devam etti. MÖ 211'e gelindiğinde, İskenderiye 'de Büyük İskender ve Ptolemaios rahiplerinin ve tanrılaştırılmış II. Arsinoe'nin kanephorus'unun arkasından alaylarda yürüyen kendi rahibesi olan athlophorus'a ('ödül sahibi') sahipti.
Çocukları

II. Berenice'nin III. Ptolemy ile aşağıdaki çocukları olmuştur:
| İsim Soyisim | Doğum | Ölüm | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| Arsinoe III | MÖ 246/5 | MÖ 204 | MÖ 220'de erkek kardeşi Ptolemy IV ile evlendi. |
| Ptolemy IV Philopator | MÖ 244 Mayıs / Haziran | Temmuz / Ağustos 204 MÖ | MÖ 222 - 204 yılları arasında Mısır Kralı. |
| Oğul | MÖ 243 Temmuz / Ağustos | Muhtemelen  MÖ 221 | Bilinmeyen isimdir ancak isimi 'Lysimachus' olabilir. Muhtemelen MÖ 221'deki siyasi tasfiye sırasında veya öncesinde öldürüldü. |
| İskender | MÖ 242 Eylül / Ekim | Muhtemelen MÖ 221 | Muhtemelen MÖ 221'deki siyasi tasfiye sırasında veya öncesinde öldürüldü. |
| Magas | MÖ 241 Kasım / Aralık | MÖ 221 | Ptolemy IV'ün emriyle Theogos veya Theodotus tarafından banyosunda haşlanmış. |
| Berenice | MÖ 239 Ocak / Şubat | MÖ 238 Şubat / Mart | Ölümünden sonra MÖ 7 Mart 238'de Canopus Kararnamesi ile Berenice Anasse Parthenon (Berenice, bakirelerin metresi) olarak tanrılaştırıldı. |
Miras

Euesperides şehri (şimdi Libya'nın Bingazi şehri), Orta Çağ'a kadar koruduğu bir isim olan onuruna Berenice olarak yeniden adlandırıldı.
II. Berenice Sikkesi
Coma Berenices takımyıldızı
Abdullah Öcalan
İlk yılları

Kendi söylemine göre annesi Türk, babası Kürt kökenlidir.[kaynak belirtilmeli] Şanlıurfa'nın Halfeti ilçesi Ömerli (Amara) köyünde Ömer Öcalan (1907-1975) ve Üveyş Öcalan (1922-1993) çiftinin altı çocuğundan üçüncüsü olarak doğdu. Mehmet ve Osman adında iki erkek, Havva, Fatma ve Ayni adında üç kız kardeşi vardır. Asıl doğum yılı 1947 veya 1948'dir fakat üniversite yıllarında kendisine verilen kartta 1951 yazmaktadır. Türkçeyi ilkokulda öğrenmiştir. Çocukluk yıllarında Türk askeri olmak istedi. Fakat askeri lise sınavını kazanamayınca 1966-69 döneminde Ankara'da bulunan Anadolu Tapu ve Kadastro Meslek Lisesi'nde okudu ve buradan mezun oldu. Lise yıllarında muhafazakar bir öğrenci olan Öcalan; sıklıkla Maltepe Camii'ne gidip namaz kılmış, anti-komünist aktivitelere katılmış, Necip Fazıl Kısakürek'in toplantılarına ve Komünizmle Mücadele Derneğinin düzenlediği Refik Korkut'un toplantılarına gitmiştir. 1969 yılının Temmuz ayında 1970 yılının Ekim ayına kadar Diyarbakır'da kadastro memurluğu yaptı. Diyarbakır'daki görevinden, Bakırköy Tapulama Müdürlüğüne atanıp İstanbul'a geldi. 1971 yılında da İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesine kayıt yaptırdı. Öcalan aynı yıl Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesine yatay geçiş yaptı.
Üniversite yıllarıyla beraber komünist görüşlere karşı ilgi duymaya başladı. Bundan dolayı; 1970 yılında İstanbul'da Devrimci Doğu Kültür Ocakları (DDKO) şubesi üyesi olarak politik faaliyetlere başladı, 1971 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’ne (SBF) kayıt yaptırdı, yine bu yıllarda Mahir Çayan çizgisindeki THKP/C ile ilgilendi ve SBF'de kendisini Çayancı olarak adlandıran grup içerisinde yer aldı. Çevresindekilere, "Deniz Gezmiş ve Mahir Çayan'ın gerilla yöntemlerini birleştirmek gerektiğini" söyledi. 31 Mart 1972 tarihinde, Doğu Perinçek liderliğindeki Türkiye İhtilalci Komünist Partisi tarafından yayınlanan Şafak Bildirisi'ni SBF'de dağıttı. Bu bildiriyi dağıtmak suçuyla Nisan 1972 tarihinde gözaltına alındı ve yedi ay Mamak Askeri Cezaevinde tutuklu kaldı. 1973 yılında Ankara'da arkadaşlarıyla kiraladığı bir evde siyaset toplantıları düzenlemeye başladı, 1974 yılında bir grup öğrenci ile birlikte Ankara Demokratik Yüksek Öğrenim Derneğini kurdu. Ankara'da kurulan dernek, kısa bir süre içinde Güneydoğu Anadolu'ya taşınmış ve bölgedeki gençler arasında propaganda faaliyetlerinde bulunmuştur. Derneğin kurucuları arasında, şu an KCK Yürütme Kurulunda bulunan ve PKK'nın kurucu isimlerinden olan Cemil Bayık, Duran Kalkan, Rıza Altun, Mustafa Karasu ve ölen kuruculardan olan Kemal Pir, Mazlum Doğan, Haki Karer, Mehmet Hayri Durmuş gibi isimler bulunmaktaydı. Dernek 1975'te komünizm propagandası yapması sebebiyle kapatıldı.
Daha önce bir arkadaşı ile nişanlı olan Kesire Yıldırım ile 24 Mayıs 1978 günü Ankara'da evlendi. 1980'lerin başında ayrıldılar. 1988'de Atina'da PKK için çalışan Yıldırım, Öcalan'ı devirme girişiminde başarısız olduktan sonra ortadan kayboldu. Susması karşılığı öldürülmeyerek kendisine maaş bağlandığı iddia edilir. 1988 yılında boşandıkları veya resmî olarak hiç boşanmadıklarına ilişkin iddialar bulunmaktadır.
PKK yöneticiliği > Kuruluş dönemi

27 Kasım 1978 tarihinde Diyarbakır'ın Lice ilçesi Fis köyünde Kürdistan İşçi Partisi (PKK)'nin kurucuları arasında yer aldı. Toplantıya 22 kişi katıldı, iki kişi ise katılacağını belirttiği hâlde gelmedi. Öcalan, yedi kişilik parti yönetiminin genel sekreteri ve lideri seçildi. Katılan veya katılacağını belirten 22 kişiden yedisinin ilerleyen dönemde Öcalan'ın talimatıyla öldürüldüğü, eşi Kesire Yıldırım dâhil olmak üzere beşinin hain ilan edildiği ancak kaçmayı başardığı, beşinin yönetim tarafından sorgulandığı, ikisinin hapishanede intihar ettiği, birinin ise Celal Talabani'nin Kürdistan Yurtseverler Birliği tarafından öldürüldüğü çeşitli kaynaklarda yer aldı.
PKK yöneticiliği > Suriye'den sınırdışı edilmesi

Eylül 1998'de Türkiye, Milli Güvenlik Kurulu toplantısında Suriye'yi, Öcalan'ı sınırdışı etmeye zorlama kararı alındı. 16 Eylül'de Kara Kuvvetleri Komutanı Atilla Ateş, sınır yakınlarında Suriye'ye yönelik bir açıklama yaptı. Meclis açılışında konuşan Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel de "Suriye'nin teröre destek vermeye devam etmesi halinde karşılık verileceğini" söyledi. Bu uyarı, Türk askerlerinin Suriye sınıra yakın bölgelerde konuşlandırılması ile desteklendi. 3 Ekim'de Mısır Devlet Başkanı Hüsnü Mübarek Ankara'ya gelerek arabuluculuk temasları yaptı, ancak hükûmet Öcalan'ın sınır dışı edilmesi konusunda kararlılığını yineledi. Baskıya dayanamayan Suriye hükûmeti önce sınıra yakın PKK kamplarını kapattı, ardından Öcalan'ı ülkeden sınır dışı etti. Öcalan'ın Suriye'den sınır dışı edilmesini protesto etmek amacıyla 9 Ekim ve 12 Aralık 1998 tarihleri arasında, Türkiye genelinde 44 PKK hükümlüsü kendini yakmış, bunların 11'i ölmüştür. Türkiye dışında ise 16 kişi kendisini protesto amacıyla yakmıştır.
9 Ekim 1998'de Suriye'ye ait bir uçak, Öcalan ve PKK'nın Yunanistan temsilcisi Ayfer Kaya'yı Yunanistan'a götürdü. İltica talebi kabul edilmeyen ve ülkeyi üç saat içinde terk etmesi söylenen Öcalan, özel jetle Moskova'ya geçti. Öcalan'ın 4 Kasım'da Rusya'ya yaptığı iltica talebi Rusya Parlamentosu'nun alt kanadı Duma tarafından kabul edildi, ancak Rusya hükûmeti Öcalan'ın ülkeden ayrılmasını istedi. 12 Kasım'da İtalyan Komünist Yeniden Kuruluş Partisi'nin bir üyesi Moskova'ya gelerek Öcalan'la buluştu ve onu Roma'ya götürdü, Roma'ya sahte pasaportla varan Öcalan tutuklandı. Bu sırada, İnsan Hakları İzleme Örgütü dönemin İtalya Başbakanı Massimo D'Alema'ya bir mektup gönderdi; bu mektupta, 14 yıllık Türkiye-PKK çatışması sırasında yaptığı suistimal ve istismarlar nedeniyle Öcalan hakkında İtalyan mahkemelerince kovuşturma açılması istendi. Türkiye de Öcalan'ın iadesini istedi, ancak İtalya kabul etmedi. İtalyan hükûmeti, Öcalan'ı Almanya'ya göndermek için çaba sarf etti, bu esnada PKK Batı Avrupa'da şiddet içeren eylemler düzenliyor, Türkiye'de ise İtalyan ürün ve hizmetlerine karşı gayriresmî bir boykot gerçekleşiyordu. Bu şartlar altında Almanya Öcalan'ı İtalya'dan istemeyerek sorunun dışında kalmayı tercih etti. Bu esnada İtalyan mahkemeleri Öcalan'ı serbest bırakmış, Öcalan Roma dışında bir villaya yerleşmişti. İnsan Hakları İzleme Örgütü'nün Avrupa ve Orta Asya direktörü Holly Cartner, İtalya'nın Öcalan'ı serbest bırakmasının ''şok edici bir haksızlık'' olduğunu söylemiş; Öcalan'ın derhal ''İtalya'da veya özgür ve adil yargılanabileceğinden emin olunabileceği başka bir ülkede, masum sivillerin ahlaksızca öldürülmesinden sorumlu tutulup" yargılanması gerektiğini ifade etmiştir. Bu esnada Yunanistan hükûmetinden bir grup, Öcalan'ı Afrika'da bir yere gönderme konusunda girişim başlattı.
Yakalanması > Sorgulanması

Ana madde: Abdullah Öcalan'ın sorgulanması
Abdullah Öcalan İmralı adasına getirildiğinde Albay Hasan Atilla Uğur tarafından gizli kayıt alınarak sorgulanmıştır ve soru görüntüleri İşçi Parti tarafından kamuoyuna servis edilmiştir. Öcalan sorgu görüntülerinde genellikle Kürtleri Türkiye'ye bağlayıp, artık Türkiye için çalışacağı gibi görüşlerini ifade etmiştir. Öcalan'ın sorgulamada söyledikleri kamuoyunda ve PKK yandaşları arasında infial yaratmıştır.