stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Pontianus

| Pontian Papa Aziz |
| --- | --- |
Papa Pontian'ın portresi  Kaynak:Artaud de Montor, Papaların Hayatları
Doğum: Roma, Roma İmparatorluğu
Ölüm: Ekim 235 Sardinya, Roma İmparatorluğu
Etkin yıllar: 21 Temmuz 230 - 28 Eylul 235
Yerine geldiği: Papa I. Urbanus
Yerine gelen: Papa Anterus
Din: Hristiyanlık (Katolik)

Papa Aziz Pontianus (Latince: Pontianus; (d. 200 Roma - ö.235 Sardinya, Roma İmparatorluğu), 21 Temmuz 230 ve 28 Eylül 235 tarihleri arasında görev yapan Roma piskoposu veya papadır.
235 yılında İmparator Maximinus Thrax döneminde, Hristiyanlara yapılan zulüm esnasında tutuklanmış ve Sardinya adasına gönderilmiştir. Sürgünüyle beraber yeni bir papa seçilmesini sağlamak maksadıyla papalıktan çekildiğini açıklanmıştır.
Yaşamı

Pontian'ın yaşamı hakkında 4. yüzyılda yazılmış ve bir papalar kronolojisi olan Roma Piskoposları Liberya Kataloğu'ndaki bilgiler dolayısıyla öncüllerine göre biraz daha fazla bilgi günümüze ulaşmıştır.
Pontian'ın devlet yöneticileriyle ilişkisi İmparator Alexander Severus döneminde kısmen barışçıl olarak geçmiştir. Erken dönem kilise tarihçisi Eusebius'a göre Severus'tan sonraki imparator olan Maximinus'un tahta geçmesiyle ise Hristiyanlığa karşı olan tolerans sona ermiştir. Bu toleransın bitmesiyle de hem Papa Pontian, hem de Antipapa olan Roma Hippolytus tutuklanarak çalıştırılmak üzere Sardinya adasındaki madenlere gönderildi. O dönemde bu hüküm genellikle bir ölüm cezası olarak kabul edilmekteydi.
Bu hükmün ardından Pontian, Roma Kilisesinde düzenli bir seçimin yapılabilmesi maksadıyla 28 Eylül 235 tarihinde papalık görevinden çekilmiştir. Bu davranışının Roma Kilisesinde 18 yıldır süregelen bölünmeyi bitirdği varsayılır. Devam eden günlerde Pontian işkence görmüş ve sopalarla öldüresiye dövülmüştür. Ne Hippolytus, ne de Pontian bu işkenceden kurtulabilmiş, Pontian işkencelerin sonunda 235 yılının Ekim ayında ölmüştür.
Ölümünden sonra

236 veya 237 yılında Papa Fabianus Pontian ve Hippolytus'un cansız bedenlerini Roma'ya getirtmiş, her ikisini de Appian Yolu üzerindeki Callixtus Mezarlığındaki Papalık Mahzenine gömdürmüştür. Pontianus'un mezarını örten, üzerinde Yunanca Ποντιανός Επίσκ (Pontianus Episk; İng: Pontianus Bish) yazılı kütük 1909 yılında keşfedilmiştir. Kütüğün diğer yanında ise "Μάρτυρ", (Martur, Türkçe:Şehitler) yazılıdır.[kaynak belirtilmeli]
Pontian'ı anma yortu günü 1969 yılına kadar 19 Eylül olarak kutlanmış, bu yıldan itibaren Hippolytus'un anma yortu günü ile birleştirilerek 13 Ağustos'ta kutlanmaya devam edilmiştir.
V. Clemens

| Papa  V>  Clemens |
| --- | --- |
Papa V. Clemens'in portresi
Doğum: Raymond Bertrand de Goth (yazılış bazen "de Guoth" veya "de Got"), yak. 1264 Villandraut, Gaskonya, Fransa Krallığı
Ölüm: 20 Nisan 1314 Roquemaure, Gard, Fransa Krallığı
Etkin yıllar: 5 Haziran 1305 - 20 Nisan 1314
Yerine geldiği: XI. Benedictus
Yerine gelen: XXII. Ioannes
Din: Hristiyanlık (Katolik)

Papa V. Clemens'in arması
Papa V. Clemens; gerçek adı ile Bertrand de Goth (yak. 1264, Villandraut, Gaskonya, Fransa Krallığı –  20 Nisan 1314, Roquemaure, Gard, Fransa Krallığı), 5 Haziran 1305 - 20 Nisan 1314 tarihleri arasında Roma Katolik Kilisesi'nin papalığını yapmıştır.
XI. Benedictus

| Papa XI>  Benedictus |
| --- | --- |
Papa XI. Benedictus
Doğum: Niccolo di Boccasio yak. 1240 Treviso
Ölüm: 7 Temmuz 1304 Perugia
Etkin yıllar: 22 Ekim1303 - 7 Temmuz 1304
Yerine geldiği: VIII. Bonifacius
Yerine gelen: V. Clemens
Din: Hristiyanlık (Katolik)

Papa XI. Benedictus (asıl adı Niccolo di Boccasini) (d. 1240 Treviso, ö. 7 Temmuz 1304 Perugia) 22 Ekim 1303'ten ölümüne kadar, yani bir yıla yakın Papalık yapmıştır.
Hayatı

1240'ta Treviso'da doğdu. 14 yaşında iken Dominikan tarikatına katıldı. 14 yıllık bir eğitimin ardından lektor oldu. 1296'da tarikatın liderliğine (Master General) seçildi. Bu dönemde papa VII. Bonifacius ile Avrupa'daki siyasi güçler arasında düşmanca ilişkiler gelişmişti ve yeni tarikat lideri olarak papanın rakiplerini desteklemeyi yasakladı ve Bonifacius'u destekledi. Boccasini'nin Bonifacius'a olan bu sadakati ölümüne kadar sürdü. Dominikan tarikatı bu sayede iki kardinallik kazandı ve kilisede önemli bir temsil gücüne ulaştı. 1298'de Boccasini kardinal seçildi ve ardından da Ostia piskoposluğuna ve Kardinal Koleji'nin dekanlığına atandı.
Papalık dönemi

VII. Bonifacius'un ölümünden sonra Boccasini, Benetictus adını alarak oybirliğiyle papa seçildi. Yaptığı en önemli girişim Fransa ile gerilen ilişkileri düzeltmek oldu. Seçimin hemen ardından Fransa kralı IV. Philippe üç temsilci ile kraliyetin tebriklerini sunduğu bir mektup yolladı. XI. Benedictus Fransa ile ilişkileri yeniden kurmak için daha önce Bonifacius'un IV. Philippe için koyduğu yasakları kaldırdı.
Sadece 8 ay süren bir papalık döneminden sonra XI. Benedictus, Perigua'da aniden öldü. Bu ani ölüm, bazılarına göre Kral IV. Philippe'in danışmanı olan Guillaume de Nogaret'in ajanlarına yaptırdığı bir zehirleme idi. XI. Benedictus 1773'te XII. Celemens tarafından aziz ilan edildi. 7 Temmuz günü Dominikan tarikatı tarafından anma günü olarak kutlanır.
Necmettin Çalışkan

| Necmettin Çalışkan |
| --- | --- |

Necmettin Çalışkan, 2023
Türkiye Büyük Millet Meclisi 28. Dönem Milletvekili
Görevde
Makama geliş  2 Haziran 2023
Seçim bölgesi: 2023 – Hatay
Kişisel bilgiler
Doğum: 1973 (51-52 yaşında) Darende, Malatya
Partisi: Saadet Partisi (2001-günümüz)
Diğer siyasi bağlantıları: Refah Partisi (1996-1998) Fazilet Partisi (1998-2001) Cumhuriyet Halk Partisi (2023) Yeni Yol (2025-günümüz)
Bitirdiği okul: El-Ezher Üniversitesi
Mesleği: Siyasetçi İlahiyatçı İş insanı
Necmettin Çalışkan (d. 1973 Darende, Malatya)  Türk Akademisyen, İş insanı, Millî Gazete köşe yazarı, siyasetçi ve 28. Dönem Saadet Partisi Hatay milletvekili.
Eğitim Hayatı

İmam Hatip Lisesi'nden mezun oldu. Lisans eğitimini El-Ezher Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nde dereceyle tamamladı. 2010'da yüksek lisans ve 2013'te doktora eğitimini Ankara Üniversitesinde aldı. 2014'te Hatay Mustafa Kemal Üniversitesinde Yardımcı Doçent, 2018'de Doçent unvanı aldı.
Dokuz kitabı ve Hatay'ın dini ve kültürel değerlerini de ele aldığı makaleleri vardır. 1986 yılından beri gazete ve dergilerde yazıları yayımlanmaktadır.
Hafız olan ve üniversite öncesi Şam'da dil eğitimi alan Çalışkan, iyi derecede Arapça ve İngilizce bilmektedir.
Ticari Faaliyetleri

2012 yılında Hatay Sanayici ve İş Adamları Derneği "İnovasyon ve Girişimcilik"te "Yılın İş Adamı" ve 2013 yılında Türk-Asya Stratejik Araştırmalar Merkezi "Stratejik Vizyon Sahibi" İş Adamı ödülünü aldı. Sosyal, siyasal, bilimsel ve ticari faaliyetler için 70’ten fazla ülkeyi ziyaret etti.
Antakya Ticaret ve Sanayi Odası Meclis Başkanvekiliği ve Hatay Gazeteciler Cemiyeti Onur Kurulu Üyeliğini sürdürmektedir. Beyza Piliç Yönetim Kurulu Başkanıdır.
Siyasi Faaliyetleri

TBMM'nin 20. döneminde Refah Partisi grubunda milletvekili danışmanlığı yaptı. Fazilet Partisi Karargâh Başkanlığı, Saadet Partisi Hatay İl Gençlik Kolları Başkanlığı, Hatay İl Teşkilat Başkanlığı ve Hatay İl Başkanlığı görevlerinde bulundu. Günümüzde Saadet Partisi Genel İdare Kurulu (GİK) Üyesi ve Hatay İl Sorumlusudur. 2023 seçimlerinde Hatay'dan milletvekili seçilmiştir.
Ödülleri

| Yıl | Kurum | Alan | Ödülü |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | Hatay Sanayici ve İş Adamları Derneği | İnovasyon ve Girişimcilik | Yılın İş Adamı |
| 2013 | Türk-Asya Stratejik Araştırmalar Merkezi |  | Stratejik Vizyon Sahibi İş Adamı |
Dış Bağlantılar

Resmî site
Yazarın Millî Gazete Sayfası 2 Haziran 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Twitter'da Necmettin Çalışkan
Mahajanapadalar

Mahājanapadalar, ikinci kentleşme döneminde ortaya çıkmış ve MÖ 6. yüzyıldan 4. yüzyıla kadar eski Hindistan'da var olmuş on altı krallık ve aristokrat cumhuriyete verilen isimdir.
Tarihçe

MÖ 6. – 5. yüzyıllar genellikle erken Hint tarihinde önemli bir dönüm noktası olarak kabul edilmektedir. Bu dönemde İndus Vadisi uygarlığının çöküşünden bu yana Hindistan'ın ilk büyük şehirleri ortaya çıkmış, aynı zamanda Vedik dönemin dini doktrininin yanında śramaṇic hareketlerinin (Budizm ve Jainizm dahil) yükselşe geçmeye başlamıştır.
Yüksek ihtimalle Mahājanapadalardan iki tanesi gaṇasaṅghas (aristokrat cumhuriyet), diğerleri ise monarşist yapılara sahiplerdi. Anguttara Nikaya gibi eski Budist metinler, kuzeybatıda Gandhara'dan doğuda Anga'ya ve Hindistan yarımadasının güneyindeki Asmaka'ya kadar uzanan on altı büyük krallığa ve cumhuriyete sık sık gönderme yapmaktadır. Mahājanapada'ar Trans-Vindhyan bölgesinin bazı kısımlarını da kapsamaktaydı ve hepsi Hindistan'da Budizmin yükselişinden önce gelişmişti.
Arkeolojik olarak bu dönemin Kuzey Siyah Cilalı Seramik kültürüne kısmen karşılık geldiği tespit edilmiştir.
Championnat National

| --- | --- |
Ülke:  Fransa
Konfederasyon: UEFA
Kuruluş: 1993
Takım sayısı: 20
Üst lig: Ligue 2
Alt lig: Championnat National 2
Uluslararası kupa(lar): UEFA Avrupa Ligi(iki kupadan birini kazanmaları halde)
Son şampiyon: Red Star FC
Resmî site: Resmî Site
 2024-25 Championnat National
The Championnat de France National veya eski adıyla Division 3, Ligue 1 ve Ligue 2'den sonra gelen aynı zamanda Fransa'nın en iyi ve en üst 3. lig'tir. Şu an 20 takım oynamaktadır. Bir üst ligi Ligue 2'ken, bir alt ligi ise Championnat de France amateur'dur. Lig, 38 hafta olup toplam 380 maç yapılmaktadır. Karşılaşmalar, Cuma ve Cumartesi günleri oynanmaktadır. Sezonun ilk yarısı Noel'e yani 25 Aralık'a yaklaşırken biter. Sezonun ikinci yarısı ise Ocak ayının 2. haftasında başlar.
Lig, 1993 yılında Fransa Futbol Federasyonu tarafından kurulmuştur. O zaman profesyonel veya amatör olarak hizmet veriyordu. Lig genelde profesyonel, yarı profesyonel ve amatör takımlarla oluşmaktadır. Bastia, 2010-11 sezonunda 91 puanla toplayarak Ligue 2'ye yükselen son şampiyondur. Ligue 2'ye yükselen diğer takımlar ise Amiens ve Guingamp'tır. Ligin yıllık stadyuma gelen seyirci ortalaması 1.500 ile 2.000 arasında değişmektedir.
2024-25 Sezonu Takımları

Aubagne
GOAL FC
Belfort
Béziers
Boulogne
Chambly
Châteauroux
Colmar
Consolat
Dunkerque
Épinal
Fréjus
Les Herbiers
Orléans
Sedan
Strasbourg
Luçon
Poiré-sur-Vie
Kulüplerin 2014-15 Championnat National dağılımı
| Kulüpler  | Pozisyon 2024-2025 | Kuruluş | Championnat National'daki İlk Sezonu |
| --- | --- | --- | --- |
| Amiens | 00411. | 1901 | 2012-13 |
| Avranches | 0049 | 1897 | 2014-15 |
| Belfort | YYYCFA B Grubu:1. | 1947 | 2015-16 |
| Béziers | YYYCFA C Grubu:1. | 2007 | 2015-16 |
| Boulogne | 0047. | 1898 | 2012-13 |
| Chambly | 00414. | 1989 | 2014-15 |
| Châteauroux | 004Ligue 2:19. | 1883 | 2015-16 |
| Colmar | 00410. | 1920 | 2010-11 |
| Marseille Consolat | 00413. | 1936 | 2014-15 |
| Dunkerque | 0106. | 1919 | 2013-14 |
| Épinal | 01018. | 1941 | 2014-15 |
| Fréjus | 0048. | 2009 | 2009-10 |
| Les Herbiers | 010CFA D Grubu:2. | 1932 | 2015-16 |
| Orléans | 010Ligue 2:18. | 1976 | 2015-16 |
| Sedan | 010CFA A Grubu:1. | 1919 | 2015-16 |
| Strasbourg | 0104. | 1906 | 2013-14 |
| Vendée Luçon | 0105. | 1924 | 2013-14 |
| Vendée Poiré-sur-Vie | 01012. | 1954 | 2011-12 |
CFA'dan Yükselenler: Belfort, Béziers, Les Herbiers, Sedan
Ligue 2'den Düşenler: Châteauroux, Orléans
Şampiyonlar > Championnat National (1993-94, 1996-97)

1994. LB Châteauroux
1995. FC Lorient
1996. Toulon
1997. Nîmes Olympique
Şampiyonlar > Şampiyonlar ve İkinciler (1997-98'den İtibaren)

| Sezon | Şampiyon | İkinci |
| --- | --- | --- |
| 1997-98 | AC Ajaccio | Sedan |
| 1998-99 | Louhans-Cuiseaux | Créteil |
| 1999-00 | Beauvais | Martigues |
| 2000-01 | Grenoble | Amiens |
| 2001-02 | Clermont | Reims |
| 2002-03 | Besançon | Angers |
| 2003-04 | Reims | Brest |
| 2004-05 | Valenciennes | Valence |
| 2005-06 | Niort | Tours |
| 2006-07 | Clermont | Boulogne |
| 2007-08 | Vannes | Tours |
| 2008-09 | Istres | Laval |
| 2009-10 | Évian FC | Reims |
| 2010-11 | Bastia | Amiens |
| 2011-12 | Nîmes Olympique | Chamois Niortais |
| 2012-13 | Créteil-Lusitanos | Metz |
| 2013-14 | Orléans | Luzenac |
| 2014-15 | Red Star | Paris |
| 2015-16 | Strasbourg | Orléans |
| 2016-17 | Châteauroux | Quevilly |
| 2017-18 | Red Star | Béziers |
| 2018-19 | Rodez | Chambly Oise |
| 2019-20 | Pau | Dunkerque |
| 2020-21 | Bastia | US Quevilly-Rouen |
| 2021-22 | Laval | Annecy |
| 2022-23 | US Concarneau | Dunkerque |
| 2023-24 | Red Star | Martigues |
Arkadiopolis Muharebesi (970)

Arkadiopolis Muharebesi (1194) ile karıştırılmamalıdır.
| g t Bizans-Bulgar savaşları |
| --- | --- |
Erken dönem savaşları Ongal  1. Anhialos  1. Markellai  Rişki Boğazı  2. Anhialos  Berzitia  2. Markellai Krum'un seferleri Serdica  Pliska  Versinikia  1. Hadrianapolis  Burdizon I. Simeon'un seferleri 894–896 Savaşı Bulgarofigon  913-927 Savaşı Achelous  Katasyrtai  Pegae  Konstantinopolis Svyatoslav'ın Bulgaristan'ı istilası 1. Arkadiopolis  Dorostolon Bizans İmparatorluğu'nun Bulgaristan'ı fethi Trayan Boğazı  1. Selanik  Sperhios  Üsküp  2. Selanik  Kreta  3. Selanik  Belasitsa (Kleidion)  Strumitsa  Manastır (Bitola)  Setina  Dirrahium Petır Delyan Ayaklanması 4. Selanik  5. Selanik  Ostrovo İkinci Bulgar İmparatorluğu Loveç  Trevne  2. Arkadiopolis  Serez  Varna  Klokotnitsa  2. Hadrianapolis  Ivaylo Ayaklanması  Devina  Skafida  Rusokastro
Arkadiopolis Muharebesi, 970 yılında Bardas Skleros komutasındaki Bizans ordusu ile Rus ordusu arasında gerçekleşmiştir. Rus ordusunda müttefik Bulgar, Peçenek ve Macar birlikleri de bulunuyordu. Önceki yıllarda Rus hükümdarı Svyatoslav, Bulgaristan'ın kuzeyini fethetmiş ve artık Bizans'ı tehdit ediyordu. Rus kuvvetleri Trakya üzerinden Konstantinopolis'e doğru ilerlerken Skleros'un kuvvetleriyle karşılaştılar. Ruslardan daha az sayıda adama sahip olan Skleros, bir pusu kurup kuvvetlerinin bir kısmıyla Rus ordusuna saldırdı. Bizanslılar geri çekiliyormuş gibi davrandılar ve Peçenek birliklerini pusuya çekerek onları bozguna uğratmayı başardılar. Rus ordusunun geri kalanı ise Bizanslıların saldırıları sonucu ağır kayıplar vermiştir. Bu savaş, Bizans İmparatoru I. İoannis'in iç sorunlarını çözmesi ve büyük bir sefer düzenlemesi için zaman kazandırması bakımından önemliydi; bu sefer sonunda ertesi yıl Svyatoslav'ı yenmiştir.
Muharebe

Skleros daha sonra kısa sürede on ila on iki bin kişilik bir kuvvet toplayarak Ruslarla savaşmak üzere yola çıktı. İki ordu, Konstantinopolis'in 80 km batısında Arcadiopolis (bugünkü Türk Trakya'sındaki Lüleburgaz ) yakınlarında karşılaştılar. Bizans tarafındaki iki temel anlatım, savaşın ön hazırlıkları konusunda farklılık göstermektedir: Diyakoz Leon, Skleros'un patrikios İoannis Alakaseus komutasında bir keşif müfrezesi gönderdiğini ve ardından sadece bir gün sonra savaşa girdiğini bildirmektedir ancak Skilicis'in daha sonraki kroniği, Skleros'un adamlarıyla birlikte birkaç gün boyunca Rusların yakınlarda kamp kurması nedeniyle Arkadiopolis surları içinde kaldığını ve Rusların kendisine tekrar tekrar meydan okumalarına rağmen dışarı çıkıp onlarla savaşmayı reddettiğini bildirmektedir. Skilicis'e göre Ruslar, imparatorluk ordusunun kendileriyle yüzleşmekten çok korktuğuna kısa sürede ikna oldular; bunun sonucunda kırsalda yağma yaparak dolaştılar, kamp savunmalarını ihmal ettiler ve gecelerini düşüncesizce eğlenerek geçirdiler.
Skleros sonunda şehirden ayrıldı ve kuvvetlerini üç gruba ayırdı: iki tümen Rus kampına giden yolun ormanlık taraflarına pusuya düşürüldü, diğer bir tümen ise muhtemelen 2.000-3.000 kişilik bir birlik kendi komutası altında (veya Skilicis'in anlatımına göre Alakaseus) konuşlandırıldı ve Rus ordusuna saldırmak üzere yola çıktı. Bizans müfrezesi kısa sürede Rus ordusuyla karşılaştı ve Peçenek birliğine saldırdı. Bizanslılar, peşlerindeki Peçeneklere karşı ara sıra geri dönerek, Rus ordusunun ana gövdesinden ayrılmış olan Peçeneklere karşı kademeli ve düzenli bir geri çekilme gerçekleştirdiler. Bu çatışma şiddetli ve kanlıydı, küçük Bizans kuvvetinin disiplinini ve dayanıklılığını zorluyordu. Diyakoz Leon'a göre, bir ara Peçeneklerden biri Bardas'ın üzerine atıldı ve miğferine bir kılıç darbesi indirdi; ancak miğferin metali zarar vermeden geri sekti. Bardas'ın genç kardeşi Konstantinos, Peçenek'i öldürerek onun yardımına yetişti.
İki düşman kuvveti pusu yerine varınca Bardas trompetlerin çalınmasını emretti ve gizlenen iki Bizans tümeni Peçeneklere yanlardan ve arkadan saldırdı. Yardımdan mahrum kalan ve kuşatılan Peçenekler paniğe kapılıp kaçmaya başladılar. Liderlerinden biri adamlarını toparlamaya çalıştı, ancak Bardas Skleros'un kendisi tarafından saldırıya uğradı ve miğferini ve göğüs zırhını delerek başından beline kadar ikiye böldüğü söylenen tek bir kılıç darbesiyle onu öldürdü. Peçenek komutanının kaybı, muharebeyi tam bir bozguna çevirirken, Peçeneklerin arkasından gelen Bulgar birliklerine de panik yayıldı ve genel kargaşada onlar da ağır kayıplar verdiler. Bizans'ın savaştaki kayıpları düşüktü (Skilicis 25 ölüden, Leon ise 55 ölüden bahsediyor) ancak Peçenek oklarına çok sayıda at kaybettiler; Rus kuvvetlerinin kayıpları ise, Leon'un iddia ettiği 20.000'den kesinlikle düşük olsa da yine de önemliydi ve muhtemelen birkaç bini buluyordu.
Sonrası

Bizanslılar bu zaferden yararlanamadılar ve Rus ordusunun kalıntılarını takip edemediler; çünkü Bardas Fokas Küçük Asya'da isyan çıkarmıştı. Bardas Skleros ve adamları sonuç olarak Küçük Asya'ya çekilirken, Sviatoslav kuvvetlerini Balkan Dağları'nın kuzeyine sınırladı. Ancak ertesi yılın baharında, Fokas'ın isyanı bastırılınca, İoannis ordusunun başında kuzeye, Bulgaristan'a doğru ilerledi. Bizanslılar, Bulgar Çarı II. Boris'i esir alarak Bulgaristan'ın başkenti Preslav'ı ele geçirdiler ve Rusları Dorostolon (bugünkü Silistre) kalesine hapsettiler. Üç aylık bir kuşatma ve şehir surları önünde bir dizi şiddetli çatışmanın ardından Sviatoslav yenilgiyi kabul ederek Bulgaristan'ı terk etti.
Macar tarih yazımında Arkadiopolis Muharebesi, 9. yüzyılın sonlarından itibaren hem batıya hem de güneye doğru başlayan Macar istilalarının son bölümü olarak kabul edilir. Bunun ardından yeni Büyük Prens Géza otoritesini sağlamlaştırdı ve Batı Avrupa'dan gelen Hristiyan misyonerleri desteklemiş (Bulgaristan'a karşı İoannis'in seferi sonrasında bağımsızlığını kaybetmesiyle Bulgar Patrikhanesi'nin kaderini deneyimledi), bu da Macarların Hristiyanlaşmasına ve yeni milenyumun başında Macaristan Hristiyan Krallığı'nın kurulmasına yol açmıştır.
Olanların versiyonlarını

Rus kroniklerine göre Svyatoslav'ın ordusu Yunanları yenmiş ve Trakya'nın tamamını ve Konstantinopolis'in dış bölgelerini yağmalamaya başlamıştır. Fakat Yunanlar onu zengin bir haraçla satın almışlardır. Bizans kaynaklarına göre Ruslar ezici bir yenilgiye uğramışlar ve Svyatoslav daha sonra Bulgaristan'a çekilmiştir. Rus bilim insanları da dahil olmak üzere çoğu bilim insanı Bizans birincil kaynaklarının versiyonuna katılmaktadır. Bizans kaynakları da savaşın olaylarını daha ayrıntılı olarak anlatıyor, bu da bilim adamlarının bu kaynakların daha yetkili olduğunu düşünmelerine neden olmaktadır. Rus tarihçiler Andrey Sakharov ve Mikhaïl Suzumov, vakainamede anlatılan muharebenin, Svyatoslav ordusunun büyük bölümünün bulunduğu başka bir muharebeye atıfta bulunduğuna inanıyorlar.
Konuyla ilgili yayınlar

Stoyanov, Aleksandr (July 2019). "The Size of Bulgaria's Medieval Field Armies: A Case Study of Military Mobilization Capacity in the Middle Ages". Journal of Military History. 83 (3). ss. 719-746.
Svyatoslav Bulgaristan'ı işgal ediyor. Manasses Vakainamesi'nden bir minyatür.
Bizanslılar kaçan Rusları takip ediyor, Madrid Skilicis'ten minyatür.
«Svyatoslav Yunanlılarla savaşta»
Hollanda kadın millî voleybol takımı

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
Hollanda

| Konfederasyon | CEV |  |
| Sırası | 10. |  |
| Antrenörü | Avital Selinger |  |
| Federasyonu | Nederlandse Volleyball Bond |  |
| İnternet Sitesi | http://www.volleybal.nl 7 Eylül 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. |  |
| Olimpiyatlar | Olimpiyatlar |  |
| Katıldığı Olimpiyatlar | 1992, 1996, 2016, 2024 |  |
| En iyi derecesi | Dördüncü - 2016 |  |
| Dünya Şampiyonası | Dünya Şampiyonası |  |
| Katıldığı Şampiyonalar | 1956-1962, 1970-1982, 1990-2006 |  |
| En iyi derecesi | Yedinci-1998 |  |
| Avrupa Şampiyonası | Avrupa Şampiyonası |  |
| Katıldığı Şampiyonlar | 1949, 1951, 1958-1987, 1991-2009 |  |
| En iyi derecesi |  - (1995) |  |
| Dünya Kupası | Dünya Kupası |  |
| Katıldığı Yıllar | 1995 |  |
| En iyi derecesi | Sekizinci-1995 |  |
| World Grand Prix | World Grand Prix |  |
| Katıldığı Yıllar | 1994, 1996, 1997, 1999, 2003, 2005, 2007, 2009 |  |
| En iyi derecesi |  - 2007 |  |
| World Grand Champions Cup | World Grand Champions Cup |  |
| Katıldığı Şampiyonalar | Katılamadı |  |
| En iyi derecesi | Yok |  |

Hollanda kadın millî voleybol takımı, Hollanda Voleybol Federasyonu (Nederlandse Volleybal Bond-NeVoBo) tarafından yönetilen ve Hollanda’yı uluslararası kadın voleybol karşılaşmalarında temsil eden takımdır. Antrenörü Avital Selinger'dir. 25 Eylül 2023 tarihi itibarıyla FIVB dünya sıralamasında 10. sırada bulunmaktadır.
Hollanda Kadın Voleybol Takımı, 2009 yılı
Olimpiyat Oyunları > Dünya Şampiyonası

1952 - Katılamadı
1956 - Onuncu
1960 - Katılamadı
1962 - On ikinci
1967 - Katılmadı
1970 - On beşinci
1974 - On altıncı
1978 - On yedinci
1982 - On altıncı
1986 - Katılamadı
1990 - Dokuzuncu
1994 - On ikinci
1998 - Yedinci
2002 - Dokuzuncu
2006 - Sekizinci
Olimpiyat Oyunları > Dünya Kupası

1973 - Katılamadı
1977 - Katılamadı
1981 - Katılamadı
1985 - Katılamadı
1989 - Katılamadı
1991 - Katılamadı
1995 - Sekizinci
1999 - Katılamadı
2003 - Katılamadı
2007 - Katılamadı
Olimpiyat Oyunları > World Grand Prix

| --- | --- |
 1993 - Katılamadı  1994 - Dokuzuncu  1995 - Katılamadı  1996 - Yedinci  1997 - Yedinci  1998 - Katılamadı  1999 - Sekizinci  2000 - Katılamadı  2001 - Katılamadı :  2002 - Katılamadı  2003 - Dördüncü  2004 - Katılamadı  2005 - Altıncı  2006 - Katılamadı  2007 - Altın Madalya  2008 - Katılmadı  2009 - Dördüncü
Olimpiyat Oyunları > Avrupa Şampiyonası

| --- | --- |
 1949 - Yedinci  1950 - Katılamadı  1951 - Beşinci  1955 - Katılamadı  1958 - Onuncu  1963 - Dokuzuncu  1967 - Yedinci  1971 - Dokuzuncu  1975 - On birinci  1977 - Onuncu  1979 - Altıncı  1981 - Dokuzuncu  1983 - On birinci :  1985 - Bronz Madalya  1987 - Beşinci  1989 - Katılamadı  1991 - Gümüş Madalya  1993 - Yedinci  1995 - Altın Madalya  1997 - Dokuzuncu  1999 - Beşinci  2001 - Beşinci  2003 - Dördüncü  2005 - Beşinci  2007 - Beşinci  2009 - Gümüş Madalya  2015 - Gümüş Madalya   2017 - Gümüş Madalya   2023 - Bronz Madalya
Jackson Porozo

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Jackson Gabriel Porozo Vernaza
Doğum tarihi:  4 Ağustos 2000 (24 yaşında)
Doğum yeri:  San Lorenzo, Ekvador
Boyu:  1,92 m (6 ft 3+1⁄2 in)
Mevkii:  Defans
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Tijuana
Numarası:  12
Altyapı kariyeri
2012-2014:  LDU Quito
2014-2015:  Sandino
2014-2015:  → Manta (kiralık)
2015-2016:  Independiente del Valle
2016-2017:  Manta
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2017-2018 |  Manta |  18 |  (1) |
| 2018-2020 |  Santos |  0 |  (0) |
| 2020-2022 |  Boavista |  35 |  (2) |
| 2022- |  Troyes |  22 |  (2) |
| 2024- |  → Olimpiakos (kiralık) |  4 |  (0) |
| 2024 |  → Kasımpaşa (kiralık) |  14 |  (1) |
| 2024 |  → CD Leganés (kiralık) |  0 |  (0) |
| 2025- |  → Tijuana (kiralık) |  0 |  (0) |
| Toplam |   |  93 |  (6) |
Millî takım kariyeri
| 2017 |   Ekvador U-17 |  8 |  (1) |
| 2019 |   Ekvador U-20 |  15 |  (0) |
| 2019 |   Ekvador U-23 |  6 |  (0) |
| 2019- |   Ekvador |  8 |  (0) |
| Toplam |   |  37 |  (1) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 21 Şubat 2025 (2025-02-21) 
Jackson Gabriel Porozo Vernaza (d. 4 Ağustos 2000), defans pozisyonunda görev yapan Ekvadorlu millî futbolcudur. Ligue 1 takımlarından Troyes'ten kiralık olarak Liga MX takımlarından Tijuana'da forma giymektedir.