stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Grebin

| Flama | Konum |
| --- | --- |

Temel veriler
Eyalet: Schleswig-Holstein
İl: Plön



Rakım: NHN'den 29 metre yüksek
Yüzölçümü: 24,14 km²
Nüfus: 907  (31 Aralık 2015)
Nüfus yoğunluğu: 38 kişi/km²
Posta kodu: 24329
Telefon alan kodu: 04383
Plaka kodu: PLÖ
Web sitesi: https://www.gemeinde-grebin.de
Belediye başkanı: Jochen Usinger (KWG)
Grebin Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Plön iline bağlı belediye. 24,14 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2015 itibarıyla yaklaşık 907 olarak tespit edilmiştir. Kilometrekare başına yaklaşık 38 kişilik bir nüfus yoğunluğuna sahiptir. Belediye Başkanlığı Jochen Usinger tarafından yürütülmektedir.
Giekau

| Flama | Konum |
| --- | --- |

Temel veriler
Eyalet: Schleswig-Holstein
İl: Plön



Rakım: NHN'den 41 metre yüksek
Yüzölçümü: 32,8 km²
Nüfus: 1.056 (31 Aralık 2015)
Nüfus yoğunluğu: 32 kişi/km²
Posta koduen: 24321, 24257
Telefon alan kodu: 04381, 04385
Plaka kodu: PLÖ
Web sitesi: http://www.amt-luetjenburg.de
Belediye başkanı: Manfred Koch (AWG)
Giekau Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Plön iline bağlı belediye. 32,8 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2015 itibarıyla yaklaşık 1.056 olarak tespit edilmiştir. Kilometrekare başına yaklaşık 32 kişilik bir nüfus yoğunluğuna sahiptir. Belediye Başkanlığı Manfred Koch tarafından yürütülmektedir.
Maritie ve Gilbert Carpentier

Maritie ve Gilbert Carpentier, Paris'teki Buttes-Chaumont stüdyolarının ikonik 17 numaralı stüdyosunda gerçekleştirdikleri gösterilerden birinin setinde.
Evli çift Maritie (d.12 Aralık 1922 - ö. 23 Kasım 2002) ve Gilbert (d.20 Mart 1920 - ö.18 Eylül 2000) Carpentier 1950 ila 1990'lar arasında birçok Fransızca konuşulan ülkelerde popüler Fransız TV şovları yapımcılarıydı.
Biyografi > Aile ve çalışmaları

1920 yılında doğan Gilbert Carpentier, Fransız mucit Jules Carpentier'in (ilk sinematografın Lumière kardeşleriyle birlikte üreticisi) ve Fransız akustik uzmanı Gustave Lyon'un torunudur. Babası Jean Carpentier 1940-1945 arasında Paris 6. bölgesi belediye başkanıydı. Paris Konservatuvarı mezunu ve piyanist, org ve besteciydi.
Biyografi > Radyo

II. Dünya Savaşı'ndan hemen sonra, Gilbert Carpentier, bir radyo teknisyeni olmadan önce, Fransız Radyosu Radio Luxembourg'da (daha sonra RTL olacaktır) çalışmaya başlar. 1946'dan itibaren müzikal illüstrasyonlar besteler, sonra da metinleri yazan karısının yardımı ile radyo programları üretmeye başlarlar. 1950'lerden itibaren Maritie ve Gilbert Carpentier Fransa'da popüler radyo programlarını gerçekleşmeye başlarlar. Radyo-Lüksemburg'da altı şov hazırlarlar: "L'heure musicale", "Le Club des Vedettes", (Maurice Biraud tarafından sunuldu ), "Musique à la Clay" (Philippe Clay tarafından sunuldu), "Les contes de l'aigle", "L'heure exquise" (Anne-Marie Carrière tarafından sunuldu) ve "Le miroir aux Etoiles" her Pazar farklı bir sanatçı tarafından sunuldu.
Biyografi > Müzik

1957'de çocuklar için bir Babar plak serisi yarattılar. Maritie Carpentier, Jean de Brunhoff'un metinlerini uyarlarken, Gilbert Carpentier ise müzikleri besteler. Bu plaklara 1957'de (ABD Recording Academyi'nin Fransız eşdeğeri olan) Académie Charles Cros tarafından Grand prix du disque ödülü verildi.
Biyografi > Televizyon

Maritie ve Gilbert Carpentier, Fransa'daki varyete TV şovlarının öncüsü olmalarıyla daha öne çıkarlar. 1960'ta, Fransız TV kanalı ORTF'nin teklifiyle TV için çalışmaya başladılar.
1960'tan itibaren, Maritie ve Gilbert Carpentier TV için ilk arkadaşları Roger Pierre ve Jean-Marc Thibault ile sayısız gösterileri oluşturarak  canlı yayında ORTF'de yer aldılar. Daha sonra, Jean Poiret, Michel Serrault, Jacqueline Maillan veya Jean-Claude Brialy gibi diğer sanatçılar da bu şovlara katıldılar.
1980'lere kadar Fransa’daki çok çeşitli TV şovlarını gerçekleştirdiler, Serge Gainsbourg, Jane Birkin, Charles Aznavour, Sacha Distel, Claude François, Chantal Goya, Johnny Hallyday, Sylvie Vartan, Mireille Mathieu, Thierry Le Luron, Eddy Mitchell, Dalida, Alain Souchon veya Joe Dassingibi bazı Fransız sanatçıları popüler kılmada aracı oldular.
Maritie ve Gilbert Carpentier'in TV şovları, beklenmeyen sanatçı düetleri, şarkı söyleyen oyuncular veya rol yapan şarkıcılar, her hafta farklı sahneler yaratma ve hatta şovlarının farklı senaryoları ile tanındılar. Ayrıca, Maritie ve Gilbert Carpentier'in TV şovları genellikle canlı yayındı ve sanatçıların güncel işlerinin reklamını yapmadılar. Birçoğu için, radyoda başladıklarından ve 1980'lere kadar gösterileri Paris'teki Buttes-Chaumont Stüdyolarının efsanevi stüdyo17'de kaydedildi.
Gösterilerinden bazıları, özellikle "Top à ..." ve "Numéro 1" serisi, her hafta 15 milyon izleyici kitlesine sahipti ve 20 Fransızca konuşulan ülkede gösterildi.
Gilbert Carpentier teknik bölümden ve sahnelerden sorumluyken, eşi Maritie Carpentier, bazen "la nounou des artistes" ("sanatçıların dadısı") olarak adlandırılan sanatsal bölümle ilgileniyordu.
1980'de Maritie ve Gilbert Carpentier, en iyi yabancı TV programı için Emmy Ödülü kazandı.
Yapımcılığını yaptıkları şovların detaylı listesi > Radyo

L'heure musicale, Radio-Luxembourg'da yayın
Le Club des Vedettes, Radyo Lüksemburg'da yayınlandı ve Maurice Biraud tarafından sunuldu
Radyo-Lüksemburg'da yayın yapan ve Philippe Clay tarafından sunulan, Clay's Musique
Les contes de l'aigle, Radyo-Lüksemburg'da yayın
L'heure exquise, Radyo-Lüksemburg'da yayınlandı ve Anne-Marie Carrière tarafından sunuldu
Le miroir aux Etoiles, Radio Luxembourg'da yayınlandı
Yapımcılığını yaptıkları şovların detaylı listesi > Televizyon

Tréteaux dans la nuit (Francis Blanche ile birlikte)
La Grande Farandole (1961–1967)
Teuf-Teuf (1963)
Sacha şovu (1963–1971, Sacha Distel tarafından sunulmuştur)
Les grands enfants (1967–1970)
Jolie Poupée (1968, Sylvie Vartan ile birlikte)
Les grands amis (1970, ORTF 2. kanalda yayınlandı)
Deux sur la 2 (1970, Roger Pierre ve Jean-Marc Thibault ile ORTF 2. kanalda yayınlandı)
Devine qui est derrière la porte? (1973, Roger Pierre ve Jean-Marc Thibault ile birlikte)
Les Maudits Rois fainéants [fr]  (1973, Maritie Carpentier tarafından yazılan, 1972'deki Les Rois mauditsinin parodisi olan Roger Pierre ve Jean-Marc Thibault ile birlikte)
Les Z'Heureux Rois Z'Henri (1974, Maritie Carpentier tarafından yazılmıştır, Roger Pierre ve Jean-Marc Thibault ile birlikte)
Top à ... (1972–1975, ORTF 2. kanalda yayınlandı)
Dans eden yıldız (1977, Jean-Claude Brialy, Marie-Paule Belle, Sylvie Vartan, Carlos, Gerard Lenorman, Michel Sardou ile birlikte)
Numéro 1 (1975–1982, TF1’de yayınlandı)
Bir Numara (1980, ABD, Catherine Deneuve, Sylvie Vartan, Mireille Mathieu, Dalida, Julien Clerc ve Chantal Goya ile birlikte )
La poupée de sucre (1983, Jean-Jacques Debout ile birlikte, Chantal Goya ile birlikte yazılmıştır)
La semaine büyücü Chantal Goya (1984, Jean-Jacques Debout ile birlikte, Chantal Goya ile birlikte yazılmıştır)
Paris’in en seçkin şıkları (1986, Jane Birkin’i )
(Yayın 1987-1988, Embarquement Immediat FR3 )
Elsa sous la neige (Aralık 1989, sahip Elsa'yı )
Mes amis, mes amours (1997, Fransa'da yayınlanan Charles Aznavour, Charles Aznavour ve Michel Serrault ile birlikte bir hediye)
Anma programları

Maritie et Gilbert Carpentier, 9 Mart 1996'da TF1'de yayınlandı ve Christophe Dechavanne tarafından sunuldu.
Nos meilleurs anları, Ağustos 2000'de TF1’de yayınlandı
19 Eylül 2009 tarihinde Paris Première'de yayınlanan Maritie ve Gilbert Carpentier yayınları
Chabada özel Carpentier, 5 Nisan 2010'da France 3'te yayınlandı
'Quand la musique est bonne özel Carpentier, yayınlanan TMC 2010 11 Mayıs
Maritie ve Gilbert Carpentier, Fransız şarkıcı Bénabar'dan evli çifte haraç şarkısının adıdır.
Psikanaliz

Freud'un Koltuğu, Londra, 2004 (2)
Psikanaliz, kısmen bilinçdışı zihinle ilgilenen ve birlikte zihinsel bozukluklar için bir tedavi yöntemi oluşturan bir dizi teori ve terapötik tekniktir. Bu disiplin 1890'ların başında, çalışmaları kısmen Josef Breuer ve diğerlerinin klinik çalışmalarından kaynaklanan Sigmund Freud tarafından kurulmuştur. Freud, 1939'daki ölümüne kadar psikanaliz teorisini ve pratiğini geliştirmiş ve rafine etmiştir. Bir ansiklopedi maddesinde, psikanalizin temel taşlarını "bilinçdışı zihinsel süreçler olduğu varsayımı, bastırma ve direnç teorisinin kabulü, cinselliğin ve Oedipus kompleksinin öneminin takdir edilmesi" olarak tanımlamıştır. Freud'un meslektaşları Alfred Adler ve Carl Gustav Jung, psikanalizin bireysel psikoloji (Adler) ve analitik psikoloji (Jung) olarak adlandırdıkları dallarını geliştirdiler, ancak Freud'un kendisi bunlara yönelik bir dizi eleştiri yazdı ve bunların psikanaliz biçimleri olduğunu kesinlikle reddetti. Psikanaliz daha sonra Erich Fromm, Karen Horney ve Harry Stack Sullivan gibi neo-Freudyen düşünürler tarafından farklı yönlerde geliştirilmiştir.
Sigmund Freud'un insan zihnine ilişkin teorileri, bilinçli ve bilinçdışı yönler arasında ayrım yaparak, bilinçdışı zihnin gizli arzu ve motivasyonlar nedeniyle davranış ve düşüncelerimizi önemli ölçüde şekillendirdiğini ileri sürmektedir. Freud, bu gizli dürtüleri farkındalığa ulaştırma çabalarının genellikle dirençle karşılaştığını ve bunun da bastırma gibi savunma mekanizmalarına yol açtığını belirtmiştir. Bilinçli ve bilinçdışı unsurlar arasındaki çatışmalar zihinsel bozukluklara yol açabilir. Freud ayrıca bilinçdışı malzemenin rüyalarda, kasıtsız eylemlerde ve dil sürçmelerinde ortaya çıkabileceğine inanıyordu.
Bu sorunları ele almak için, psikanalitik terapi veya analitik terapi, bilinçdışı materyali bilince çıkararak zihinsel refahı artırmak amacıyla geliştirilmiştir. Psikanalistler bireyin erken çocukluk deneyimlerine büyük önem verirler. Terapi sırasında analistler, hastaların sevgi, bağımlılık ve öfke duygularını analiste yansıtarak çocukluk çatışmalarını yeniden yaşamalarını sağlayan aktarımı uyandırmayı amaçlar.
Geleneksel psikanalitik seanslarda hastalar bir kanepeye uzanırken analist görüş alanının hemen dışında oturur. Hastalar çağrışımlar, fanteziler ve rüyalar da dahil olmak üzere düşüncelerini özgürce ifade ederler. Analistler daha sonra hastanın semptomlarına ve kişilik sorunlarına neden olan gizli çatışmaları ortaya çıkarmak için bu ifadeleri analiz eder. Analistler, aktarım ve karşı aktarımı (analistin hastaya yönelik duyguları) yorumlayarak hastaların sağlıksız savunma mekanizmalarını tanımalarına ve bunlarla yüzleşmelerine yardımcı olur.
Psikanaliz tartışmalı bir alandır ve bir tedavi olarak etkinliği tartışılmaktadır. Yine de psikiyatriyi etkilemeye devam etmektedir. Psikanalitik kavramlar, edebiyat ve film eleştirisi, folklor analizi, Freudo-Marksizm gibi felsefi bakış açıları ve kültürel fenomenlerin incelenmesi gibi terapi dışındaki çeşitli alanlarda da uygulama alanı bulmaktadır.
Tarihçe > 1940'lar-günümüz

Adolf Hitler'in gücü arttığında, Freud ailesi ve meslektaşlarının çoğu Londra'ya kaçtı. Bir yıl içinde Sigmund Freud öldü. Amerika Birleşik Devletleri'nde de Freud'un ölümünün ardından yeni bir grup psikanalist egonun işlevini araştırmaya başladı. Heinz Hartmann liderliğindeki grup, egonun psişik işleyişte bir aracı olarak "sentetik" işlevine dair anlayışlar üzerine inşa etti ve bunu "özerk" ego işlevlerinden (örneğin hafıza ve akıl) ayırdı. 1950'lerin bu "ego psikologları", bilinçdışı çatışmaların daha derin köklerini keşfetmeden önce savunmalara (ego tarafından aracılık edilen) odaklanarak analitik çalışmaya odaklanmanın yolunu açtılar.
Buna ek olarak, çocuk psikanalizine olan ilgi de artmıştır. Psikanaliz, çocukluk gelişimi üzerine bir araştırma aracı olarak kullanılmıştır, ve hala bazı zihinsel rahatsızlıkların tedavisinde kullanılmaktadır. 1960'larda Freud'un kadın cinselliğinin çocukluktaki gelişimine ilişkin ilk düşüncelerine meydan okundu; bu meydan okuma kadın cinsel gelişimine ilişkin çeşitli anlayışların gelişmesine yol açtı, bunların birçoğu Freud'un teorilerinden bazılarının zamanlamasını ve normalliğini değiştirmiştir. Birçok araştırmacı Karen Horney'in kadınların gelişimini etkileyen toplumsal baskılar üzerine yaptığı çalışmaları takip etmiştir.
21'inci yüzyılın ilk on yılında, Amerika Birleşik Devletleri'nde Uluslararası Psikanaliz Birliği'nin (IPA) bir bileşen kuruluşu olan Amerikan Psikanaliz Birliği (APsaA) tarafından akredite edilmiş yaklaşık 35 psikanaliz eğitim enstitüsü bulunmaktadır ve Amerika Birleşik Devletleri'nde 3000'den fazla mezun psikanalist çalışmaktadır. IPA, Sırbistan, Fransa, Almanya, Avusturya, İtalya, İsviçre, gibi ülkeler de dahil olmak üzere dünyanın geri kalanında bu tür "bileşen kuruluşlar" aracılığıyla psikanalitik eğitim merkezlerini ve doğrudan Amerika Birleşik Devletleri'nde yaklaşık altı enstitüyü akredite etmektedir.
Tarihçe > Bir hareket olarak psikanaliz

Freud 1902 yılında Edward Shorter'ın bir hareket olarak psikanalizin başlangıcı olduğunu savunduğu Psychological Wednesday Societyyi kurdu. Bu dernek 1908'de Avusturya'nın Salzburg kentinde düzenlenen ilk uluslararası psikanaliz kongresiyle aynı yıl Viyana Psikanaliz Derneği adını aldı. Alfred Adler ilk yıllarında bu derneğin en aktif üyelerinden biriydi.
İkinci psikanaliz kongresi 1910 yılında Almanya'nın Nürnberg kentinde gerçekleşti. Bu kongrede Ferenczi, Jung'un ömür boyu başkan olacağı bir Uluslararası Psikanaliz Derneği kurulması çağrısında bulundu. Üçüncü kongre 1911'de Weimar'da yapıldı. Londra Psikanaliz Derneği 1913 yılında Ernest Jones tarafından kurulmuştur.
Tarihçe > Alternatif psikoterapi biçimlerinin gelişimi > Bilişsel davranışçı terapi (BDT)

1950'lerde psikanaliz psikoterapi'nin ana yöntemiydi. Davranışçı psikoterapi modelleri 1960'larda psikoterapide daha merkezi bir rol üstlenmeye başlamıştır. Psikanalitik gelenek içinde eğitim almış bir psikiyatrist olan Aaron T. Beck, psikanalitik depresyon modellerini deneysel olarak test etmek üzere yola çıkmış ve bilinçli kayıp ve kişisel başarısızlık ruminasyonlarının depresyonla ilişkili olduğunu bulmuştur. Çarpıtılmış ve önyargılı inançların depresyonun nedensel bir faktörü olduğunu öne sürmüş ve depresyonu açıklamak için şemalar yapısını kullanarak on yıllık bir araştırmanın ardından 1967'de etkili bir makale yayınlamıştır. Beck, depresyonun nedenine ilişkin ampirik olarak desteklenen bu hipotezi 1970'lerin başında bilişsel davranışçı terapi (BDT) adı verilen bir konuşma terapisine dönüştürmüştür.
Tarihçe > Alternatif psikoterapi biçimlerinin gelişimi > Bağlanma teorisi

Bağlanma teorisi teorik olarak John Bowlby tarafından geliştirilmiş ve deneysel olarak Mary Ainsworth tarafından resmîleştirilmiştir. Bowlby psikanalitik eğitim almıştı ancak psikanalizin bazı özellikleri konusunda endişeliydi; o dönemde psikanalizin dogmatizminden, esrarengiz terminolojisinden, çocuk davranışında çevreye dikkat edilmemesinden ve çocuk davranışına konuşma terapisinden türetilen kavramlardan rahatsızdı. Buna karşılık, etoloji ilkelerine dayanan alternatif bir çocuk davranışı kavramsallaştırması geliştirmiştir. Bowlby'nin bağlanma teorisi, Freud'un Ödipal modele dayanan psikoseksüel gelişim modelini reddeder.  Çalışmaları nedeniyle Bowlby, teorilerini kabul etmeyen psikanalitik çevrelerden dışlanmıştır. Bununla birlikte, kavramsallaştırması 1970'lerde anne-bebek araştırmalarında yaygın olarak benimsenmiştir.
Teknik

Psikanalizin ana metodu, serbest çağrışımın transferans ve direnç analizidir. Analizana (hastaya), rahat bir halde, aklına gelenleri söylemesi söylenir. Burada, düşler, umutlar, dilekler ve fanteziler geçmiş aile yaşantısının birer anısı olarak ilgi konusudur. Genellikle, analist sadece dinler ve sadece profesyonel kanaati gerektiğinde, yani hasta için içgörü uyandırma fırsatı yakaladığında yorumlar. Dinlemede, analist empatik tarafsızlığı, yani güvenli bir ortam yaratmak için geliştirilen yargılamayan duruşunu korur. Analist, analizanın söyleminde ve davranışlarında beliren kalıp ve çekingenlikleri değerlendirirken, analizandan tüm dürüstlüğü ile bilincine ne gelirse konuşmasını ister.
Birçok klinisyen psikanalizi ciddi psikolojik bozukluğu olan olgular, örneğin psikoz, intihara meyilli depresyon ya da ağır tedavi edilmemiş alkolizm için önermez. Bu tip hastalar "analiz-edilemez" olarak nitelendirilir. Tipik uygulamalar klinik depresyon ve kişilik bozukluklarını içerir.
Günümüz bazı psikanaliz şekilleri, kendine güveni artırma yoluyla hastalara özsaygı kazandırmakta, ölüm korkusu ve bu korkunun davranışlar üzerindeki etkilerini yenmekte ve birbiriyle bağdaşmaz gibi gözüken ilişkileri sürdürmekte yardımcı olmaya çalışır. 
Bireysel danışan seansları bir gelenek olarak kalsa da, psikanaliz bir grup terapi şekli olarak Harry Stack Sullivan tarafından uyarlandı.
Etkililik (Efficiency)

Şu an birçok psikanalist, analizin daha çok nevroz olguları ve kişilik ya da karakter sorunları yaşayan olgularda yararlı bir yöntem olduğunu iddia eder. Psikanalizin daha çok samimiyet ve ilişkilerin kökleşmiş sorunları ve oturmuş problemli yaşam kalıpları ile uğraşırken faydalı olduğuna inanılır. Terapötik bir tedavi olarak psikanaliz genellikle haftada üç ila beş görüşme ile sürer ve doğal ya da normal olgun bir gelişme için belli bir tedavi süresini gerekli kılar (üç ila beş yıl arası).
Geçmiş randomize kontrollü denemelerin analizi belirli psikiyatrik bozukluklarda psikanalitik tedavinin, tedavinin olmadığı durumlardan daha etkili olduğunu gösterir.. Psikanalizin ve psikanalitik psikoterapinin etkililiği üzerine yapılan deneysel çalışmalar da psikanalitik araştırmacılar arasında belirginleşmiştir.
Bazı toplulukların psikodinamik tedavileri ile yapılan araştırmalar farklı sonuçlar vermiştir. Analist Bertram Karon ve arkadaşları tarafından Michigan Eyaleti Üniversitesi'nde yapılan bir araştırma yeterli düzeyde eğitildikleri zaman psikodinamik terapistlerin şizofrenik hastalarda etkili olabileceklerini önermiştir. Daha yakın döneme ait araştırmalar ise bu önermeler hakkında şüphelidir. Şizofreni Hastaları Sonuçları Araştırma Grubu 5 Ekim 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. PORT) raporu etkililiğinin kanıtlanması için daha çok denemeye ihtiyaç duyulduğunu belirterek, psikodinamik terapinin şizofreni olgularında kullanılmasına karşı çıkmışlardır (öneri 22 26 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.). Ancak, PORT'un önerisi deneysel çalışmalardan çok klinisyenlerin düşünceleri üzerine gelişmiştir ve deneysel veriler bu öneri ile çakışmamaktadır. (Özete bağlantı). Cochrane Kütüphanesindeki güncel bir medikal literatür çalışması (güncellenmiş özet 11 Kasım 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.) şizofreniyi tedavide psikodinamik psikoterapinin etkinliğini gösteren bir verinin olmadığı sonucuna varmıştır. Başka veriler de, örneğin cinsel suçluların tedavisinde psikanalizin etkili olmadığını (ve muhtemelen zararlı) göstermiştir.
Etkililik (Efficiency) > Maliyet ve süre

Psikanalitik tedavinin Amerika Birleşik Devletleri'nde bir psikanaliz enstitüsünde bir psikanalist adayı ile seansı 10 dolardan kıdemli bir eğitim analisti ile seansı 250 dolara kadar değişebilen bir maliyeti vardır.
Tedavinin süresi değişkendir. Kimi psikodinamik yaklaşımlar, örneğin Kısa ilişkisel terapi ve Kısa süreli psikodinamik terapi tedaviyi 20-30 seans ile bitirir. Geleneksel psikanaliz tedavisi daha uzun bir zaman alır, yaklaşık 3-5 yıl. Tedavi süresinin uzunluğu hastanın ihtiyaçlarına göre değişkenlik gösterir...
Etkililik (Efficiency) > Eğitim

Psikanalizin tarihi boyunca az sayıda istisnalar dışında, birçok psikanaliz topluluğu üniversite zemininin dışında var olmuştur.
Psikanalitik eğitim çoğunlukla bir psikanaliz enstitüsünde gerçekleşir ve bu eğitim 4-10 yıl sürebilir. Bir psikanalistin eğitimi dersleri, hasta tedavilerinde aldığı süpervizyonu ve 4 yıl ya da daha fazla sürebilen kişisel analizini kapsar.
Profesyonel psikanaliz dünyasında devam eden bir tartışma psikanalitik eğitime girecek olan adayların niteliklerinin neler olması gerektiğini yönündeki kaygılardır. Freud, sosyal bilimlerden gelen ve tıp eğitiminden gelmeyen adayların da hekimler kadar eğitime hazır olduklarına inanmıştır.
Amerikan Psikanaliz Derneği, yakın bir zamana kadar psikanaliz eğitimini tıp doktorlarıyla sınırlamıştı. Geniş tartışmalar ve yasal mücadelelerden sonra psikanalitik eğitim diğer ruh sağlığı uzmanları, örneğin psikologlar ve klinik sosyal çalışmacılar, için açık hale geldi. Şu an ABD'de, edebi çalışmalar ya da felsefe gibi disiplinlerden gelen adaylar için eğitim veren kısıtlı sayıda enstitü vardır. Öbür taraftan, Avrupa'daki ve Latin Amerika'daki birçok enstitü formal klinik eğitim almayan adayları programlarına kabul etmektedir.
Klasik Psikanalitik Kuram

Freud'un orijinal görüşleri klasik psikanalitik kuramı oluşturur. Kuramda zihnin yapısı, psişik öğeleri, kişiliğin gelişimi ve değişimi dinamik bir bakış açısından anlatılır.
Psikanaliz genel olarak aşağıdaki hipotezlerden oluşur:
İnsan gelişimi en iyi, cinsel arzunun değişen nesneleri yoluyla anlaşılabilir.
Psişik sistem alışılmış olarak cinsel ve saldırgan istekleri baskılar ve bu istekler düşüncelerin bilinçdışı sistemlerinde saklanır.
İstekler üstündeki bilinçdışı çatışmalar kendilerini rüyalarda, dil sürçmelerinde ve diğer belirtilerde ifade eder.
Bilinçdışı çatışmalar nevrozun kaynağıdır.
Nevroz, psikanaliz yoluyla bilinçdışı isteklerin ve bastırılmış olanın bilince geri getirilmesi ile tedavi edilebilir.
Klasik Psikanalitik Kuram > Bilinçdışı ve psişik yapılar

Bilinçdışı ile dürtülerin farkındalık dışında olduğu zihinsel işlevler bölümü kastedilir. Psikanalitik bilinçdışı, popüler bir kavram olan bilinçaltına benzer ama aynı değildir. Psikanaliz için, bilinçdışı bilinçte olmayan her şey değildir. Örneğin, motor becerileri, istem dışı fizyolojik hareketler değil ancak bilinçli aktif düşüncedeki bastırılanlardır. Ayrıca, önyargı gibi otomatik süreçlerin örnekleri ve şimdiki ilişkilerin üzerindeki geçmişin etkileri bilinçdışıdır.
Freud'a göre, psikolojik bastırma yoluyla aklın ötesine taşınan kültür tarafından kabul edilmeyen düşünceler, arzular ve istekler, travmatik yaşantılar ve acı veren duyguların deposu bilinçdışıydı. Ancak, içerik her zaman olumsuz olmak zorunda değildi. Psikanalitik bakış açısına göre, bilinç dışı sadece kendi etkileri ile fark edilebilen bir güçtü - kendini belirtilerle ifade ederdi.
Freud'un daha sonra geliştirdiği "yapısal teorisi"ne göre ego, süperego ve id zihnin bölümleridir. "İd" "ilkel arzuları" (cinsellik, saldırganlık, açlık vs.) saklayan, "süperego" içselleştirilmiş norm, ahlak ve tabuları kapsayan ve "ego" bu iki bölümün arabulucusu ve kendilik duygusuna yol veren bölümdür.
Klasik Psikanalitik Kuram > Bilinçdışı ve psişik yapılar > İd

İd, doğuştan vardır ve psişik enerjinin kaynağıdır. İlkel arzular; açlık, su, dışkılama, cinsellik ve ısınma, için temel güdüler İd'de saklıdır. Freud, bu psişik enerjinin bebeğin doğuştan getirdiği biyolojik bir enerji olduğunu söyler. Libido adını verdiği bu biyolojik enerji, bebeğin büyüyüp geliştiği süreçte psişik bir enerji haline gelir. Kurama göre, bu süreç bebeğin bilinç düzeyinde değildir, bilinçdışı olarak gerçekleşir.
İd, haz ilkesi (pleasure principle) ile hareket eder ve amaç bir an önce doyuma ulaşmaktır. Amaca ulaşamamak ve bu yolda engellenmek gerginliğe neden olur ve bunu yenmek için gösterilecek çabayı körükler. Freud'a göre, doyuma ulaşmak ve gerginliği azaltmak için bir yolu birincil süreç (primary process) düşüncedir. Buna göre, istenilen ve arzu edilen şey düşlenerek doyuma ulaşılır.
Klasik Psikanalitik Kuram > Bilinçdışı ve psişik yapılar > Ego

Ego, İd'den sonra gelişen bir diğer yapıdır. Bebeğin altıncı ayından itibaren İd'den kaynaklanarak gelişmeye başlayan Ego, bilinci ve gerçekliği temsil eder. Enerjisini İd'den alır ve aldığı bu enerjiye göre şekillenir. İd'in doyuma ulaşmak için kullandığı birincil süreç tarzı düşüncenin yerini ikincil süreç (secondary process) tarzı düşünceye bıraktığı yerdir. Düşleyerek yaşamanın mümkün olmadığını söyleyen Ego, devreye düşünme, karar verme ve planlama yetilerini sokar. İd'in sabırsızca doyum elde etme ve düşlemlerini daha gerçekçi yapıya dönüştüren Ego, gerçeklik ilkesine (reality principle) göre çalışır.