stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Pilot (House)
Eleştiriler

House'un ilk bölümü genellikle olumlu karşılandı. Eleştirmenler House karakteriyle ilgili olumlu yorumlar yaptı; The Washington Post'tan Tom Shales, "yıllardan beri televizyona düşen en heyecan verici karakter" ifadesini kullandı. The New York Magazine diziyi "en tatmin edici ve basit haliyle bir tıp dizisi" olarak nitelendirdi ve oyuncu kadrosunun "hastalarını olaylar geliştikçe önemsemeye başlayan doktorları oynayan aktörlerden" oluştuğunu belirtti. The Boston Globe'dan Matthew Gilbert ise bölümü, seyircilerin "sağlık sisteminin fabrikaya çevirdiği hastanelerle" ilgili korkularını azaltmak amacıyla karakterlerin kusurlarını örtme yoluna gitmediği için takdir ettiğini yazdı. The New York Times yazarı Alessandra Stanley karakterlerin kimi seyircileri uzaklaştırabilecek olmasına karşın, dizideki gerçekçi kanlı sahneler ve "yaratıcı açıdan yürekli olması"nın, soruşturma hikâyelerini seven izleyiciler için dizinin artıları olduğu görüşünü savundu. TV Guide'dan Matt Roush'a göre House, "sıradan tıbbi dramaya sıra dışı bir deva" idi. The A.V. Club'ın eleştirmenleri House'u, 1996 yapımı kısa ömürlü Profit'ten bu yana Fox'ta yayımlanmış "en pis" kara komedi olarak nitelendirdi. Eleştirmenler diziyi Fox'un onun dışında Reality TV odaklı olan yayın akışı içinde parlak bir nokta olarak değerlendirdi.
Pilot bölümün formatı, rakip dizi Medical Investigation ile de kıyaslanmıştır. USA Today Medical Investigation'ı "daha hikâye odaklı", House'u ise daha karakter odaklı olarak beğeniyle tanımlamıştır. San Francisco Chronicle ise House'un ana karakteri nedeniyle daha iyi bir dizi olduğunu savunmuştur. Bununla birlikte Variety'den Brian Lowry'ye göre, bu iki dizi birbirine çok benzemekteydi ve House, Fox'un diğer programlarıyla uyumsuzdu. Diğer eleştirilerden bazıları genç ve çekici doktor klişesine ilişkindi. Slate'ten Sherwin Nuland'in ilk birkaç bölüme ilişkin görüşleri epey olumsuzdu: "Dizideki tüm tıbbi hatalar arasında (ki bazıları kocaman hatalar) en büyüğü kuşkusuz, Gregory House kadar mesafeli, görevini ihmal eden, sadist ve düpedüz zalim bir doktora herhangi bir hastanede müsamaha edileceği fikri." The Seattle Times yazarı Kay McFadden'a göre, Laurie'nin House'u canlandırışı karakteri insancıllaştırmış ancak dizinin en büyük kusurunu da ortaya çıkarmıştı: "komik sahneler yaratmak için yüzeysel sevimliliğe bel bağlamak". Bunun dışındaki şikayetlerden biri, ilk birkaç bölümde yardımcı karakterlerin yeterince iyi işlenmemiş olmasıydı.
Bölüm Birleşik Devletler'de yedi milyon seyirciye ulaşarak 12-21 Kasım 2004 haftasının en çok seyredilen 62. programı oldu. Birleşik Krallık prömiyeri 9 Haziran 2005'te Channel 5'da yayımlandı ve %10'luk izlenme payı elde ederek 1,8 milyon kişi tarafından seyredildi. "Pilot" ile House'un ilk sezonunun müziklerini besteleyen Christopher Hoag, 57. Primetime Emmy Ödülleri'ne "En İyi Dizi Müziği" dalında aday oldu. Shore bölümün senaryosuyla Humanitas Ödülü'ne aday gösterildi ama kazanamadı.
Dizinin yaratıcısı David Shore ilk bölümü bir doktor randevusunun canlı anısına dayanarak yazdı.
Yapımcı Bryan Singer ilk başta aktör Hugh Laurie'nin Amerikalı olduğunu zannetti.
Tateurndina

Tateurndina, Eleotridae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Tabnit Lahdi

MÖ 6. yüzyıla ait Kral Tabnit lahdi. İstanbul Arkeoloji Müzeleri
Tabnit Lahdi Sayda kralı Tabnit'e (Grekçe: Τέννης, Fenike dili: Tabnit) ait olan lahit. Osman Hamdi Bey tarafından 1877 yılında Sayda'daki kral mezarlarında bulunmuştur. Sayda lahitlerinin en eskisi olup MÖ 6 ya da 7. yüzyıla aittir. Mısır Firavunlarının kullandığı andropoit (insan biçimli) bir lahit olup diorit’den yapılmıştır. İstanbul Arkeoloji Müzelerinde sergilenmektedir.
Tarihçe

Gövdedeki hiyeroglif kitabesinden lahdin ilk sahibinin Penephtah isimli bir Mısırlı generale ait olduğu anlaşılmaktadır. Lahdin üzerinde Mısır yazısı ile yazılmış beddua söyledir: «Her kim ola ki, benim lahdimi açar, Allah onun cezasını, belâsını versin.» Bunun altında da lahdin ikinci sahibi Tabnit’in Fenike lisansında kitabesi bulunmaktadır. Kitabede “Ben Astarte rahibi ve Saydalılar kralı Tabnit bu lahit içine gömülüyorum. Ey benim mezarımı bulan kimse her kim olursan ol benim lahitimi açma ve benim huzurumu bozma. Çünkü yanımda ne gümüş, ne altın ne de define vardır. Bu lahit’de yalnızca yatmaktayım. Bana mezar olan bu lahiti açma, bu türlü hareket Astarte’ye karşı büyük bir hakarettir. Eğer benim tebbihimi tutmaz, aksine mezar odamı açar ve benim huzurumu kaçıracak olursan, yaşayan insanlar arasında ve güneş altında nesilden ve neshepten mahrum kal ve ölüler arasında yatacak yer bulma” denilen ilginç bir beddua okunmaktadır.
Bir lahdin iki kişiye birden nasıl ait olabileceği üzerine çeşitli görüşler ileri sürülmüştür. Bunlardan birine göre Mısırlıların topraklarına günün birinde Kral Tabnit sahip olur ama çok geçmeden ölür. Bir Kralı herhangi bir yere gömemiyeceklerinden içinde bir Mısırlının yattığı bu lahdi boşaltırlar. Krallarını mumyalıyarak içine koyarlar. Fakat bir önceki bedduadan da korkarlar. Bu sefer lahdin tek boş yeri olan ayak ucuna Finike lisanıyla aynı bedduayı tekrar yazarlar.
Osmanlı imparatorluğunun Müzeler Müdürü Osman Hamdi Bey Başkanlığındaki Türk Arkeoloji Heyeti Kral Tabniti yerinden oynatır. Lahdi mezardan çıkarır, İstanbul'a getirip Müzeye koyar. Kralın iskeletini içinden alır, onu cam bir muhafaza içinde sergiler. Yaptıkları bu işten dolayı Türk Heyetinden hiç kimse bir bedduaya uğramaz. Hepsi de ecelleri ile ölürler.
2007 yılında mumyanın kafatasından bir azıdişi, kaburgadan ve sol femür üzerinden küçük birer parça deri örneği alınıp DNA incelemesi yapmak için ABD'ye götürüldü. Amaç kralın yaşadığı dönemdeki hastalıkları, yaşı, hangi millete ait özellikler taşıdığı ve neden öldüğü gibi bilgiler elde etmekti. Ancak bu çalışmadan bir sonuç çıkmadı.
Özellikleri

Lahdin kapağı sıkı bir kefen içine sarılmış geniş bir mumya şeklinde olup başı çok iri ve omuzları arasına gömülmüş şekildedir. Yüzü tamamen Mısır tipindedir. Omuzları ve göğsü geniş bir gerdanlıkla örtülüdür.
Kral Tabnit'e ait mumya müzedeki diğer 4 mumyadan farklı özellikler taşımaktadır. Mumya üzerinde mumya bezi bulunmamaktadır. Başında ise hâlâ saçları bulunmaktadır. İç organları kurumuş da olsa hâlâ vücudunda durmaktadır. Derisi vücudunun alt ve yan kesimleri ile kafatasında hâlâ mevcuttur. Korkutucu bir görüntüsü olan mumya cam bir fanus içinde sergilenmektedir.
Plesiorhynchus

Plesiorhynchus, Gymnorhynchidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Plesiothele

Plesiothele, Hexathelidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Süngütepe, Kilis

| Süngütepe |
| --- | --- |
Köy

 Kilis'in konumu
SüngütepeSüngütepe'nin Kilis'teki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kilis
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
Rakım: 546 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 459
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0348
İl plaka kodu: 79
Posta kodu: 79002
Süngütepe, Kilis ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı 1911 yılı kayıtlarında Bavık olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy Kilis il merkezine 22 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 459
2021: 592
2020: 572
2019: 573
2018: 653
2017: 681
2016: 719
2015: 750
2014: 750
2013: 692
2012: 656
2011: 715
2010: 420
2009: 450
2008: 413
2007: 436
2000: 717
Poliamin

putresin
kadaverin
spermidin
spermin
Poliaminler, ökaryot ve prokaryot hücrelerin olmazsa olmaz yapıtaşlarından putresin, kadaverin, spermidin ve spermin gibi primer amin gruplarından iki ya da daha fazla sayıda içeren organik bileşiklerdir.
Siklen, siklik poliaminler sınıfının temel yapıtaşı olarak görülmektedir. Polietilen amin ise aziridin monomerine dayanan bir polimerdir.
İşlevleri

Poliaminlerin hücre içindeki sentezi çok düzenli bir yapıya sahip olmasına karşın, bu moleküllerin temel işlevi tam olarak bilinmemektedir. DNA'ya bağlanan bu katyonlar belli aralıklarla sıralanmış diğer katyonlarla bileşikleri oluştururlar.
Hücresel poliamin sentezi engellendiğinde, hücre büyümesi ya tümüyle durmakta ya da büyük ölçüde yavaşlamaktadır. Bu durumda, hücre büyümesini olağan koşullara geri getirmek için ekzojen poliaminlerin sağlanması gerekecektir. Çoğu ökaryot hücre, hücre duvarlarında bu tür poliaminlerin hücre içine alınmasını kolaylaştıran poliamin taşıyıcı sistemler barındırmaktadır. Bu sistem hızla yenilenen hücrelerde oldukça etkindir ve henüz gelişim aşamasındaki bazı kemoterapötikler bunları hedef almaktadır.
Poliaminler, NMDA ve AMPA reseptörleri gibi birçok iyon kanalının önemli modülatörleridir. Voltaj-bağımlı potasyum kanallarını engelleyen bu yapılar, hücresel enerjinin (hücre zarındaki K+ iyonu değişimi gibi) korunmasına yardımcı olurlar.
Lineer poliaminlerin sentezi > Putresin

Putresin, her ikisi de arjininden başlayan iki farklı yolla elde edilir.
Birinci yol, arjininin arjinin dekarboksilaz (ADC) enzimi yardımıyla agmatine dönüştürülmesini temel alır. Bunu, agmatin imino hidroksilaz (AIH) ile agmatinin karbamilputresine dönüştürülmesi izler. Son olarak ise karbamilputresinden putresin elde edilir.
Arjininin ornitine dönüştürülmesiyle başlayan ikinci yol, elde edilen ornitinin ornitin dekarboksilaz (ODC) yardımıyla putresine dönüştürülmesi işlemlerinden oluşur.
Lineer poliaminlerin sentezi > Kadaverin

Kadaverin, lizinin lizin dekarboksilaz (LDC) ile tek adımlı tepkimesi sonucunda elde edilir.
Lineer poliaminlerin sentezi > Spermidin ve spermin

Spermidin, dekarboksile bir S-adenosil-L-metionin (SAM) aminopropilik grubu kullanılarak putresinden elde edilir. Tepkime, spermidin sentaz yardımıyla gerçekleşir.
Spermin ise spermidinin SAM ile spermin sentaz eşliğinde tepkimesi sonucu elde edilir.
Sünik Havalimanı

Sünik Havalimanı (Ermenice: Սյունիքի Oդանավակայան, Syuniki' Odanavakayan), Ermenistan'ın altıncı büyük şehri ve Sünik ilinin en büyük şehri olan Kapan'ın 4 km doğusunda yer almaktadır. 5 Aralık 2020'de Ermenistan Sivil Havacılık Komitesi, havalimanının yeniden inşasının tamamlandığını ve Kapan ile Erivan arasındaki uçuşların yakın bir gelecekte başlanmasının planlandığını duyurdu.
Sünik Havalimanı, beş saatlik karayolu yolculuğunun aksine, Kapan ile Erivan arasında sadece 40 dakikada ulaşım mümkün olacaktır.
Tarihi

1972 yılının ortalarında Erivan ile Kapan arasında tarifeli seferler başladı. Tüm uçuşlar Yak-40 uçağı ile gerçekleştirildi. Kapan Havalimanı'ndaki işlemler, uçakların yakınlardaki Voghji nehri vadisine uçması, bulutların altına inmesi ve pistte sıraya girmek için sola dönüş yapması nedeniyle, oldukça zorlayıcıydı. Ancak bu durum işlemleri aksatmadı ve hatta Kapan Havalimanı bazen günde 10-12 uçuş gördü.
1990'ların başında Sovyetler Birliği'nin çöküşünün ve ardından gelen Dağlık Karabağ Savaşı'ndan sonra, Kapan Havaalanı bakıma muhtaç hale geldi. 2020 Dağlık Karabağ Savaşı'ndan sonra havaalanı Ermenistan tarafında kaldı, ancak Ermenistan ve Azerbaycan birliklerini ayıran sınıra daha yakındır.
Sahibi

Eylül 2017'de, devlete ait Sünik Bölgesel Kalkınma Vakfı tarafından kurulan bir şirket olan "Syunik Airport Ltd" ye 25 yıllık bir imtiyaz verildi. Mayıs 2018'de hisselerinin %50'si Zangezur Bakır ve Molibden Kombine hayırsever vakfına devredildi.
Yeniden yapılanma

2013 yılında Sünik valisi ile Ermenistan'dan ve yurt dışından işadamları arasında havalimanının yeniden açılması için görüşmeler başladı. Dönemin valisinin görevden alınması nedeniyle, müzakereler durdu, ancak 2016'da yeniden başlatıldı. Yaklaşık 2 km uzunluğundaki pist 40 m'ye kadar genişletilerek yeni bir yolcu terminali inşa edildi.
Mayıs 2019 itibarıyla, toplam bütçesi yaklaşık 2,3 milyar dram (5 milyon dolar) olarak belirlenen projeye halihazırda 800 milyondan fazla dram yatırıldı. Nisan 2020 itibarıyla, projeye yaklaşık 2 milyar dram yatırıldı ve toplam bütçe yaklaşık 2,8 milyar drama (5,8 milyon dolar) çıkarıldı. Aralık 2020'de Ermeni Sivil Havacılık Komitesi, havalimanının restorasyonunun tamamlandığını duyurdu. Pist ve apron restore edildi, yeni bir terminal binası inşa edildi ve uygun çevre çitleri oluşturuldu.
The Office

The Office aşağıdaki anlamlara gelebilir:
The Office (Amerikan TV dizisi), Amerikan yapımı durum komedisi.
The Office (İngiliz TV dizisi), İngiliz yapımı durum komedisi.
Port aynalama

Port aynalama(Port Mirroring) bir switch portu üzerinde (veya tüm VLAN üzerinde) görülen  ağ paketlerinin kopyasını gönderirken diğer switch portu üzerindeki ağ bağlantısını izlemek için ağ anahtarlamada kullanılır. Bu genelde ağ trafiğinin izlenmesi gerekli olan networklere uygulanır, ihlal tespit sistemi, olası sondaj(possible probe) veya gerçek kullanıcı izleme(Real User Monitoring=RUM) teknolojisi gibi uygulama performans yönetimini destekleyen  (application performance management) teknolojilerin kullanıldığı networklerde yaygındır. Cisco Sistem switch'lerdeki port aynalama genel olarak  anahtarlanmış port analizcisi (SPAN(Switched Port ANalyze)) olarak  bilinir. Bazı diğer satıcılar bunun için farklı isimlere sahiptir mesala 3Com switchlerde  Roving Analysis Port  gibi. Network mühendisleri  veya yöneticileri ağ üzerindeki hataları araştırmak veya veriyi debug ve analiz etmek için port aynalama kullanırlar. Port aynalama yöneticinin network performansını yakından izlemesini sağlar ve problem meydana geldiğinde uyarır. Port aynalama, hem dış hem de iç veya her ikisi için tek veya birden çok arayüzde kullanılabilir.
Pii aymağı

| Pii aymağı Пии аймағы / Pii aymağı  ( Hakas Türkçesi) |
| --- | --- |
Бейский район (Rusça)

  Bayrak 

Ülke:  Rusya
Federal Birim:  Hakasya Cumhuriyeti
rayon: Pii aymağı
İdare
 • ilçe belediye başkanı: Yuriy Kurlayev
Nüfus (2015)http://www.gks.ru/free_doc/doc_2015/bul_dr/mun_obr2015.rar
 • Toplam: 18.386
Resmî site http://www.19beya.ru
Pii aymağı (Hakas Türkçesi: Пии аймағы/ Pii aymağı, Rusça: Бейский район / Beyskiy rayon / Bey ilçesi) — Rusya Hakasya Cumhuriyetinde ilçe düzeyinde idari birim.
Yönetim merkezi —  Bey köyü (köy nüfusu 5.247 kişi).
Sözkökü

Hakas (kendilerince Tatar) dilinde Pii olarak söylenen, Rusçaya Bey olarak geçmiş olan sözün anlamı bey manasındadır. Adını akarsu adından almıştır.
Tarih

Pii aymağı 4 Nisan 1924 tarihinde kurulmuştur.
Coğrafya

Bey veya Pii aymağı Hakasya'nın güneydoğusundadır. Ashıs, Altay, Ağban Piltiri, Taştıp aymakları ile çevrelenmiştir.
Yüzölçümü 4.536 km². Altay Cumhuriyeti ilçeleri arasında yüzölçümü yönünden 7. sıradaki idari bölgesidir.
İdari bölünüş

Altay aymağında 28 yerleşim alanı bulunmakta olup  bunlardan 11 tanesi kır yerleşim bölgesidir. Yönetim bölgeleri:
Pii(Bey) kır yerleşimi
Ulu Nonıp kır yerleşimi (Hakasça: Улуғ Нонып)
Bondarev kır yerleşimi
Kirbi kır yerleşimi
Kuybışev kır yerleşimi
Novo Yenisey kır yerleşimi
Novo Troitsk kır yerleşimi
Salba kır yerleşimi
Tabat kır yerleşimi
Nüfus

Son nüfus durumuna göre 18 386 kişi (2015 yılı)
Foto

Pii aymağında sonbahar
Pii köyü okulu
| g t  Hakasya  |
| --- | --- | --- |
Başkent: Abakan
| Şehirler | Abakan ·  Abaza  · Naa Soyan Tura · Sorığ ·  Haratas ·  |  |
| İdari bölgeler (Aymahlar) | Ağban piltiri aymağı ·  Ashıs aymağı ·  Pii aymağı ·  Altay aymağı ·  Taştıp aymağı ·  Bograd aymağı ·  Şira aymağı ·  Orconikidze aymağı ·  |  |
| Akarsular | Tes ·  Han Tengri ·  Abakan Nehri ·  |  |
| Göller | Sıra köl ·  İt göl ·  Os göl (Oş göl)  ·  Paltı (Balta) göl ·  Pöle göl  ·  Hara göl ·  Han göl  ·  Tus göl  ·  Uluğ göl |  |
| Dağlar | Abakan Dağı ·  Çabaş (dağ) ·  |  |
| Konular | Bayrak · Marş ·  Dil · İdari yapılanması |  |
Bey (Pii) aymağının Hakasya Cumhuriyetindeki konumu
Piper nemorense

Piper nemorense, Piper cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Piper nematanthera

Piper nematanthera, Piper cinsine bağlı bir bitki türüdür.
The Odyssey (dizi, 1997)

| --- | --- |
The Odyssey

Yönetmen: Andrey Konchalovskiy
Senarist: Andrey Konchalovskiy, Chris Solimine, Homeros'un Odysseiasından uyarlanmıştır. 
Oyuncular: Armand Assante (Odysseus) Greta Scacchi (Penelope)
Çıkış tarih(ler)i: 1997
Süre: 2 bölüm
Ülke: ABD İngiltere
Odysseia (The Odyssey), 1997 tarihli ABD-İngiltere ortak yapımı Homeros'un Odysseia destanından uyarlanan, Hallmark Entertainment yapımcılığındaki iki bölümlük fantastik mini dizi. Başrollerinde Armand Assante, Greta Scacchi, Isabella Rossellini, Christopter Lee, Bernadette Peters, Miles Anderson, Vanessa Williams, Eric Roberts, Reid Asato, Irene Papas ve Alan Stenson yer almaktadır.
Thalassodrilides

Thalassodrilides, Limnodriloidinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Piyade tüfeği

Piyade tüfeği, seçici ateş'e sahip askerî tüfek türüdür. Orta derece hartuç ve çıkarılabilir bir şarjör kullanır. En eski askeri sınıf olan piyadenin ana muharebe silahıdır. Kullanımı standarttır. Sualtı tüfek, muharebe tüfeği, bullpup, saldırı silahı gibi türleri bulunur. 20. yüzyılın sonunda, saldırı tüfekleri dünya ordularının çoğunda standart silah haline gelmişti. Çoğu halde tam güçlü tüfekler ve hafif makineli tabanca'ların yerini aldı.
Çağdaş Piyade Tüfeği

1943 yılında tasarlanan StG 44 bilinen anlamda savaş sahasında geniş olarak kullanılan ilk çağdaş piyade tüfeği olarak tarih sahnesinde yerini aldı. Klasik tüfek fişeği yerine onun kovanı kısaltılmış versiyonu olan 7,92x33 Kurz mermisi ateşleyebilen StG 44, hızlı ve atış gücü yüksek bir silahtı. Yüksek gücü ile nispeten geniş bir alanda etkili olabilen StG 44, piyadenin yıllar sonra tekrar tüfeği ile bağımsız hareket edebilmesine olanak sağlıyordu. Her ne kadar ABD tarafından da benzer bir silah olarak tanımlanabilecek M1 Carbine adlı kısa namlulu bir tüfek üretilmiş olsa da bu silah, StG 44'ün başarısını yakalamaktan uzaktı. Çünkü kullandığı mermi sadece tabanca mermisinden biraz güçlüydü.
StG-44'ün açtığı yolda piyade tüfeği anlayışı tamamen değişti. Ne kadar da bu silah üzerinden çalışmalara başladığı söylenen Sovyetler Birliği AK-47, kendi tasarım anlayışı ve geniş katılımlı tasarımcıların sunduğu silahların arasındaki denemeler sonucu Kalaşnikov'u geliştirdi. Ne kadar da mekanizma dışında, görünüş acısındanda StG 44'e oldukça silüeti benzeyen AK-47, üretildiği günden bu yana cereyan eden hemen hemen tüm savaşlarda başarı ile görev alarak bir efsane haline geldi. Basit ama etkili olan tüfek, piyade çatışmalarına dayanan yeni savaş doktrinleri içerisinde büyük etki gösterdi. Tarihi bir ironi olarak bu yıllarda milyarlarca dolar harcanıp geliştirilen çağdaş ve büyük sistemler neredeyse hiç kullanılmazken, birkaç dolarlık bir maliyetle üretilebilen AK-47, savaşların kaderini etkiledi.
Yeni Arayışlar

Doğu cephesi Kalaşnikov'un keyfini sürerken, Batı yeni konseptlere yöneliyordu. Çeşitli muharebe raporlarını değerlendiren Batılı uzmanlar, büyük etkiye sahip 7,62 mm mühimmat ateşleyen tüfeklerin gerekenden fazla güçlü olduğu ve bazı dezavantajları da beraberinde getirdiğini fark etti. İlk olarak bu silahlar, taşımak için fazla ağırdı. Yüksek kalibreli bir mermi kullanılması ise geri tepmenin artmasına ve buna paralel olarak seri atışta silah kontrolün sağlanmasında güçlüklere yol açıyordu. Taşınabilir mühimmat sayısının az olması da diğer sorundu.
Tüm bu nedenlerden dolayı NATO, 5,56 mm tüfekleri standartlaştırma kararı aldı. Yeni tüfekler, 200 fişeğin taşınması müsaade eden 7,62 mm'lerden farklı olarak ağırlıkta bir artış olmadan asker tarafından 300-400 fişek taşınmasını olanaklı hale getiriyordu. Daha düşük ağırlığa sahip 5,56 mm tüfeklerin geri tepmesi azaldığı için seri atışlarda kontrolü daha kolaydı. Ancak 5,56mm'lik mermilerin çekirdek ağırlığı 7,62'den daha ağır olmuştu. 7,62'lerin kapladığı yer fazla olduğundan hep 7,62 daha ağır olarak bilinmiştir. Hatta kısa süre sonra NATO, 7.62.51 mm NATO mühimmatında kullanmaya başlamıştır.
Bullpup tasarımı

Ancak çözülmesi gereken bir konu daha kalmıştı; silahların uzunluğu. Çatışma alanının meskûn mahale kaymaya başlaması ile kullanıcı tarafından döndürülmesi nispeten zaman alan uzun tüfeklerin kullanım etkinliği düşmeye başlamıştı. Bu sorunu çözmek için namluyu kısaltmak, tüfeğin etkinliğini düşüyordu. Namlu boyunu aynı tutarak silahı kısaltmak için Bullpup adı verilen yeni bir tasarım ortaya çıktı. Şarjörün tetiğin ön kısmında yer aldığı klasik Piyade tüfeklerinden farklı olarak Bullpup tasarıma sahip tüfeklerin şarjörü kabzanın arkasına yerleştiriliyordu. Böylece aynı namlu uzunluğuna sahip olmakla birlikte daha kısa tüfekler yapmak mümkün olmuştu. Ancak Bullpup da kusursuz değildi. Boş kovanın kullanıcının kafasına çok yakın bir noktadan dışarı atılıyor olması nedeniyle, sağ elle kullanıma yönelik yapılan tüfeklerin solaklar tarafından kullanılmasında ciddi sorunlar ortaya çıktı. Bu sorumu çözmek için ayrıca sol elle kullanıma uygun tüfeklerin üretilmesi ile sorunun çözümü denense de bu doğal olarak maliyetleri yükseltti. Ancak günümüzde farklı çözümler de kullanılmaya başlandı. Örneğin FN Herstal üretimi F2000 tüfeklerinde boş kovan namlu ağzının hemen gerisinde yer alan bir boşluktan dışarı atılıyor. Bullpup tasarıma sahip tüfeklerle yapılan atışlarda sorunlarının sadece sağ veya sol elle kullanımdan kaynaklanmadığı fark edildi. Seri atışlar sırasında şarjörün boşalması ile tüfeğin dengesinde de bozulmalar yaşandığı görüldü. Bu sorun ise basit bir çözümle giderildi. Askerlerin bu duruma uyum sağlayarak tüfeğin etkinliğini devam ettirebilmeleri için eğitimleri arttırıldı. Ayrıca bu tip tüfeklerin en iyi bilinen örnekleri olan Steyr Aug, FN F2000, FAMAS, SA-80, SAR-21 ve Tavor gibi tüfeklere atış hassasiyetini artırmak için standart olarak optik nişangâhlar ilave edildi. Sorunu çözmek için tüfeklere yerleştirilen optik nişangâhların oldukça etkili olduğunun görülmesi üzerine günümüzde klasik tasarıma sahip piyade tüfekleri de bu sistemlerle donatılmaya başladı.
Farklı Kullanımlar

Günümüzde ana muharip sınıfa dönüşen piyadenin en büyük kozu olan piyade tüfekleri farklı birçok görevde kullanmaya uygun bir yapıya kavuştu. Başlangıçta sadece yarı otomatik ve tam otomatik atış yapma kabiliyetine sahip piyade tüfekleri bugün üç farklı modda kullanılabiliyor.
 Baskı atış için hala tam otomatik mod kullanılırken, savunmada mermilerin tek tek gönderildiği yarı otomatik mod tercih ediliyor.
Taarruz sırasında ise tüfek, tetiğe her basılışta hedefe üç mermi gönderiyor. Bu sayede askerin hedefe ulaşana kadar şarjöründeki fişeğinin bitmemesini hedefliyor. Oldukça yüksek atış hızlarına sahip günümüz piyade tüfekleri, otomatik atışta birkaç saniye içerisinde şarjöründeki tüm fişeği bitiriyor.
Dünyada sıkça kullanılan Piyade Tüfekleri

Hizmet tabancası
AK-47
AK-74
FARA 83
M4
Heckler & Koch G36
Heckler & Koch HK33
M16
StG 44
IMI Galil
StG 44
M1 Carbine Piyade Tüfeği
AK-47
Steyr Aug tüfeği de Bullpup tasarımıdır
M16 piyade tüfeğinin Karabina versiyonu olan M4 Karabina: atışının hemen sonra, havaya fırlatılan kartuş görünmektedir. (25 Mart 2005)
Thalassometridae

Thalassometridae, Oligophreata alttakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Piper nigriconnectivum

Piper nigriconnectivum, Piper cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Thalassoplanella

Thalassoplanella, Dalytyphloplanida takımına bağlı bir hayvan cinsidir.
Piper negroense

Piper negroense, Piper cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Piper neglectum

Piper neglectum, Piper cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Thalassomysis

Thalassomysis, Mysidae familyasına bağlı bir cinstir.
Thalassoplanina

Thalassoplanina, Typhloplaninae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Piper nicoyanum

Piper nicoyanum, Piper cinsine bağlı bir bitki türüdür.
The Photo-Drama of Creation

Yaratılışın Fotodramı, Charles Taze Russell'ın yönettiği bir film. Yapıtta seslendirilen slaytlar ve hareketli resimlerle yeryüzünün yaratılışından Mesih'in bin yıllık hükümdarlığının sonuna kadar geçen zaman içindeki olaylar gösterilmektedir. 1914'te gösterime giren yapıt her gün 35.000 kişi tarafından izlendi.
Yaratılışın Fotodramı, sesli filmlerin öncüsü olmuştur.