Enfeksiyon
Tanı > Biyokimyasal testler

Bulaşıcı ajanların tanımlanmasında kullanılan biyokimyasal testler, belirli bir bulaşıcı ajanın karakteristik metabolik veya enzimatik ürünlerinin tespitini içerir. Bakteriler karbonhidratları kendi cins ve türlerine özgü şekillerde fermente ettiklerinden, fermantasyon ürünlerinin tespiti bakteriyel tanımlamada yaygın olarak kullanılır. Asitler, alkoller ve gazlar genellikle bakteriler seçici sıvı veya katı ortamlarda yetiştirildiğinde bu testlerde tespit edilir.
Enfekte dokudan enzimlerin izolasyonu, bulaşıcı bir hastalığın biyokimyasal teşhisinin temelini de sağlayabilir. Örneğin, insanlar ne RNA replikaz ne de ters transkriptaz üretebilir ve bu enzimlerin varlığı belirli viral enfeksiyon türlerinin karakteristik özelliğidir. Viral protein hemaglutininin kırmızı kan hücrelerini tespit edilebilir bir matris halinde birbirine bağlama kabiliyeti de viral enfeksiyon için biyokimyasal bir test olarak nitelendirilebilir, ancak kesin olarak konuşmak gerekirse hemaglutinin bir enzim değildir ve metabolik bir işlevi yoktur.
Serolojik yöntemler, mikroorganizmaları tanımlamak için kullanılan son derece hassas, spesifik ve genellikle son derece hızlı testlerdir. Bu testler bir antikorun spesifik olarak bir antijene bağlanma yeteneğine dayanmaktadır. Genellikle bulaşıcı bir ajan tarafından üretilen bir protein veya karbonhidrat olan antijen, antikor tarafından bağlanır. Bu bağlanma daha sonra teste bağlı olarak çeşitli şekillerde gözle görülebilen bir olaylar zincirini başlatır. Örneğin, "Strep boğaz" genellikle dakikalar içinde teşhis edilir ve hastanın boğazından pamuklu çubukla alınan etken madde S. pyogenes tarafından üretilen antijenlerin görünümüne dayanır.
Serolojik testler, mevcutsa, genellikle tercih edilen tanımlama yoludur, ancak testlerin geliştirilmesi maliyetlidir ve testte kullanılan reaktifler genellikle soğutma gerektirir. Bazı serolojik yöntemler son derece maliyetlidir, ancak "strep testi" gibi yaygın olarak kullanıldıklarında ucuz olabilirler.
Karmaşık serolojik teknikler, immünoassay olarak bilinen teknikler olarak geliştirilmiştir. İmmünoassayler, temel antikor - antijen bağlanmasını, bir tür enstrümantasyonla tespit edilebilen bir elektromanyetik veya parçacık radyasyon sinyali üretmek için temel olarak kullanabilir. Bilinmeyenlerin sinyali, hedef antijenin miktarının belirlenmesini sağlayan standartlarınki ile karşılaştırılabilir.
Bulaşıcı hastalıkların teşhisine yardımcı olmak için immünoassayler, bulaşıcı ajanlardan veya yabancı bir ajana yanıt olarak enfekte bir organizma tarafından üretilen proteinlerden gelen antijenleri tespit edebilir veya ölçebilir. Örneğin, immünoassay A bir virüs partikülünden gelen bir yüzey proteininin varlığını tespit edebilir. Öte yandan İmmünoassay B, bir organizmanın bağışıklık sistemi tarafından üretilen ve virüsü nötralize etmek ve yok edilmesini sağlamak için yapılan antikorları tespit edebilir veya ölçebilir.
Enstrümantasyon, antikor - antijen bağlanmasına bağlı ikincil reaksiyonlar tarafından oluşturulan son derece küçük sinyalleri okumak için kullanılabilir. Enstrümantasyon; numune alma, reaktif kullanımı, reaksiyon süreleri, sinyal tespiti, sonuçların hesaplanması ve veri yönetimini kontrol ederek bulaşıcı hastalıkların teşhisi için uygun maliyetli otomatik bir süreç sağlayabilir.