stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sezen Aksu Söylüyor
Arka plan ve yayınlanma

Sezen Aksu, 2 Eylül 1986 tarihinde Fono Müzik ile anlaşarak Git adını verdiği yedinci albümünü yayınladı. "Git", "Değer mi?" ve "Yalnızca Sitem" gibi parçaların liste başı olduğu albümle büyük başarı sağladı. Ardından 1988 yılında aynı firmadan Sezen Aksu '88 adını verdiği sekizinci albümünü yayınladı. Çoğunluğu Onno Tunç eserleri olmak üzere Garo Mafyan, Ara Dinkjian ve Atilla Özdemiroğlu gibi müzisyenlerle çalıştı. "Geçer", "Sarışın", "Sultan Süleyman" ve "Kavaklar" gibi birçok parçanın hit olduğu albüm 1,5 milyon kopya satarak dönemin ve Türk pop tarihinin en çok satan albümlerinden birisi oldu. Ayrıca altyapısı ve albümde yer alan besteler ile Türk pop müziğinin yükselişinde dönüm noktalarından birisi olmuştur. Aralık 1988 yılında dokuzuncu albümünün kayıtlarına başladı. Beş ay kadar süren  kayıtlar Mayıs 1989 tarihinde tamamlandı. Prodüktörlüğünü Ahmet Hamdi Güngörmüş'ün üstlendiği albümün tonmaisterliğini ve mixlerini Istvan Leel-Össy yaptı. 7 Temmuz 1989 tarihinde "Şinanay" ve "Belalım" adlı parçaları 21 Temmuz 1989 tarihinde ise "Belalım" adlı parçaların video kliplerini yayınladı. 7 Temmuz 1989 tarihinde albüm yayınlandı. "Şinanay" adlı parça yayınlandığı anda büyük bir ilgi gördü ve listelerin ilk sıralarına kadar yükseldi. "Şinanay" ile büyük bir çıkış yakalayan albümün yayınlanmasının ardından Sezen Aksu, dönemin televizyon programlarına katılarak albümde yer alan parçaları seslendirdi.
Zülfü Livaneli'nin 1986 yılında yayınladığı Zor Yıllar adlı albümüyle aynı adı taşıyan "Zor Yıllar" adlı parçayı bu albümde seslendirdi. Ayrıca Hümeyra'nın 1988 yılında yayınlanan Yıllar Sonra adlı albümüyle aynı adı taşıyan "Zor Yıllar" adlı parçaya da albümde yer verdi. 1990 yılında albümün CD versiyonu yayınlandı. CD versiyonunda üç parçanın altyapısı değiştirildi. "Kış Masalı" ve "Gamsız" adlı parçaların mixleri değiştirildi. "Belalım" adlı parçanın ise tamamen değişik bir altyapıyla yer aldı. Bağlama altyapılı versiyonu CD versiyonunda yer aldı. 1989 yılının ikinci yarısında albüm yayınlandığı dönemde Minik Serçe (1978) adlı filmden on bir yıl sonra yeni bir filmde oyuncu olarak yer aldı. Yönetmenliğini, yapımcılığını ve senaristliğini Yavuz Özkan'ın üstlendiği Büyük Yalnızlık adlı filmde Ferhan Şensoy ile birlikte başrolde yer aldı. Müziklerini Onno Tunç'un yaptığı film 16 Mart 1990 tarihinde vizyona girdi. 18 Aralık 1989 tarihinde "Gidiyorum" adlı hit parça yayınlandı ve albümün en çok ses getiren slow parçalarından birisi oldu. 22 Şubat 1990 tarihinde "Bırak Beni" adlı slow parça yayınlandı. Son olarak söz ve müziği Bülent Ortaçgil'e ait olan "Beni Kategorize Etme" adlı hareketli parça yayınlandı. Sezen Aksu, 26 Ocak 2020 tarihinde kendi müzik firması SN Müzik'ten albümün LP versiyonunu yayınladı.
Müzik ve sözler

Sezen Aksu, bir önceki yayınladığı Sezen Aksu '88 adlı sekizinci albümünde pop müziğin yanı sıra etnik altyapılı şarkılara da yer verdi. Aralık 1988 - Mayıs 1989 tarihleri arasında kaydedilen dokuzuncu stüdyo albümü için on iki parça kaydetti. Sezen Aksu, "Gidiyorum" ve "Aynalar" adlı parçaların sözlerini kendisi yazdı. "Belalım" adlı parçanın sözlerini ise Zülfü Livaneli ile birlikte yazdı. "Bırak Beni" adlı parçanın müziği Aysel Gürel yazdı. Müziğini Sezen Aksu ve Onno Tunç'un bestelediği parçanın düzenlemesini Onno Tunç yaptı. Albümün çıkış parçası "Şinanay"'ın sözleri Melih Cevdet Anday'ın aynı adlı şiirinden alınmıştır. Onno Tunç düzenlemelerini Istvan Leel-Össy ile birlikte yaptığı parçanın müziğini kendisi besteledi. Albümde üçüncü sırada yer alan ve hit parçalarından olan "Gidiyorum" adlı parçanın düzenlemesini Atilla Özdemiroğlu yaptı. Aysel Gürel'in sözlerini Erdal Eren için yazdığı "Son Bakış" adlı parçanın bestesini ve düzenlemesini Onno Tunç yaptı. Hümeyra'nın 1988 yılında yayınlanan Yıllar Sonra adlı albümüyle aynı adı taşıyan "Zor Yıllar" adlı parçaya da albümde yer verdi. Selim İleri'nin şiirinden alınan sözlerin müziğini Hümeyra besteledi. Sezen Aksu, albümde yer alan versiyonunda şarkının bazı bölümlerini çıkararak kısaltmıştır. Albümde altıncı sırada yer alan "Beni Kategorize Etme" adlı parçanın söz ve müziği Bülent Ortaçgil'e aittir. Düzenlemesini Turhan Yükseler'in yaptığı şarkıyı Sezen Aksu, yoğun isteği üzerine Bülent Ortaçgil'den aldı. Ortaçgil, bir yıl sonra yayınlanan 2. Perde (1990) adlı kendi solo albümünde bu parçaya yer verdi.
Sezen Aksu ve Zülfü Livaneli'nin birlikte yazdığı "Belalım" adlı parçanın bestesini Zülfü Livaneli yaptı. Atilla Özdemiroğlu ve Onno Tunç'un düzenlemesini yaptığı şarkının kaset versiyonunda orijinal versiyonu yer aldı. Kreatif tasarımını Sezen Aksu'nun yaptığı şarkının CD versiyonundaki düzenlemesi tamamen değiştirildi. Sekizinci sırada yer alan "Kış Masalı" adlı parçanın sözlerini Yıldırım Türker yazdı. Müziğini ve düzenlemesini Onno Tunç'un yaptığı şarkı, albümün CD versiyonunda mixleri değiştirildi. Sözlerini Sezen Aksu'nun yazdığı "Aynalar" adlı parçanın müziği ve düzenlemesini Turhan Yükseler yaptı. Aysel Gürel'in albümde sözlerini yazdığı üçüncü ve son parça "İstanbul Hatırası"'nın müziğini Arto Tunçboyacıyan besteledi. Düzenlemelerini ise abisi Onno Tunç yaptı. Sezen Aksu, Zülfü Livaneli'nin 1987 yılında yayınladığı Zor Yıllar adlı albümüyle aynı adı taşıyan "Zor Yıllar" adlı parçayı bu albümde seslendirdi. Sözlerini Zülfü Livaneli'nin yazdığı parçanın müziğini Ferhat Livaneli besteledi. Düzenlemelerini ise Atilla Özdemiroğlu yaptı. Albümün son parçası "Gamsız"'ın sözleri ve müziği Orhan Atasoy ve Istvan Leel-Össy'e aittir. İkili parçanın düzenlemelerini Onno Tunç ile birlikte yaptı. "Gamsız" adlı şarkı albümün CD versiyonunda mixleri değiştirilmiş olarak yer aldı.
Kayıt

Sezen Aksu, prödüktörlüğünü Ahmet Hamdi Güngörmüş üstlendiği Sezen Aksu Söylüyor albümünü İstanbul'da yer alan Melki müzik stüdyolarında kaydetti. Albümün hazırlık aşamasında zamanının çoğunu konserlerde ve stüdyoda geçiren şarkıcı, yeni bestelerin yanı sıra Zülfü Livaneli ve Hümeyra gibi sanatçıların albümlerinde yer alan parçalara da yer verdi. Ayrıca albümde Onno Tunç'un bestelediği Melih Cevdet Anday'ın "Şinanay" adlı bir şiirini de yorumladı. "Bırak Beni" ve "Aynalar" adlı iki parçada orkestrada İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası yer aldı. Aralık 1988 tarihinde başlanan albüm kayıtları beş ay kadar sürdü. Mayıs 1989 tarihinde kayıtları tamamlanan albümde bağlamada ve cümbüşte Zeki Adsız, klavyede Onno Tunç, Atilla Özdemiroğlu ve Turhan Yükseler yer aldı. Perküsyon ve bateride bazı parçalarda Okay Temiz bazı parçalarda ise Atilla Özdemiroğlu, Onno Tunç ve Cezmi Başeğmez yer aldı. Yaylılarda Atilla Özdemiroğlu, gitarda Onno Tunç, Erdem Sökmen, Erkan Oğur ve Orhan Atasoy yer aldı. Ayrıca Erkan Oğur perdesiz gitarda da yer aldı. Bas gitarda İsmail Soyberk ve Gürol Ağırbaş, kemanda İlyas Tetik ve Mustafa Süder, flügelhorn da Şenova Ülker, kanunda Ruhi Ayangil, klarnette Mustafa Süder ve akustik bas gitarda Onno Tunç yer aldı. Albümde geri vokallerde Cihan Okan, Jeyan Erpi, Süheyla Dura, Cezmi Başeğmez, Orhan Atasoy ve Onno Tunç yer aldı.
Şarkı listesi

| No>  | Başlık | Şarkı yazar(lar)ı | Müzik | Süre |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Bırak Beni"   | Aysel Gürel | Sezen Aksu | 5:19 |
| 2. | "Şinanay"   | Melih Cevdet Anday | Onno Tunç | 4:39 |
| 3. | "Gidiyorum"   | Sezen Aksu | Sezen Aksu | 4:50 |
| 4. | "Son Bakış"   | Aysel Gürel | Onno Tunç | 5:53 |
| 5. | "Yıllar Sonra"   | Selim İleri | Hümeyra | 2:00 |
| 6. | "Beni Kategorize Etme"   | Bülent Ortaçgil | Bülent Ortaçgil | 3:51 |
| 7. | "Belalım"   | Sezen Aksu, Zülfü Livaneli | Zülfü Livaneli | 5:29 |
| 8. | "Kış Masalı"   | Yıldırım Türker | Onno Tunç | 3:20 |
| 9. | "Aynalar"   | Sezen Aksu | Turhan Yükseler | 3:45 |
| 10. | "İstanbul Hatırası"   | Aysel Gürel | Arto Tunçboyacıyan | 4:34 |
| 11. | "Zor Yıllar"   | Zülfü Livaneli | Ferhat Livaneli | 4:11 |
| 12. | "Gamsız"   | Orhan Atasoy, Istvan Leel-Össy | Orhan Atasoy, Istvan Leel-Össy | 4:33 |
Albümün CD versiyonunda "Belalım" adlı parçanın düzenlemeleri tamamen değiştirildi. "Kış Masalı" ve "Gamsız" adlı parçaların ise mixleri yeniden düzenlendi. 2020 yılında yayınlanan LP versiyonu da CD versiyonu ile aynı olup, tek fark "Yıllar Sonra" adlı parçaya yer verilmemiş olmasıdır.
Yapım görevlileri

Yapım görevlileri, Sezen Aksu Söylüyor albüm kitapçığından alınmıştır.
Sezen Aksu - Vokal (tüm şarkılar), söz yazarı (3, 7, 9), besteci (1, 3)
Onno Tunç - Besteci (2, 4, 8), düzenleme (2, 4, 7, 8, 10, 12)
Aysel Gürel - Söz yazarı (5, 9, 10)
Melih Cevdet Anday - Söz yazarı (2)
Selim İleri - Söz yazarı (5)
Bülent Ortaçgil - Söz yazarı (6), besteci (6)
Zülfü Livaneli - Söz yazarı (7, 11), besteci (7)
Yıldırım Türker - Söz yazarı (8)
Orhan Atasoy - Söz yazarı (12), besteci (12), geri vokal (12)
Istvan Leel-Össy - Söz yazarı (12), besteci (12), düzenleme (2), tonmaister, miks
Hümeyra - Besteci (5)
Turhan Yükseler - Besteci (9), klavye (6, 9), düzenleme (9)
Arto Tunçboyacıyan - Besteci (10)
Ferhat Livaneli - Besteci (11)
İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası - Orkestra (1, 9)
Zeki Adsız - Bağlama (2, 6, 8), cümbüş (6)
Okay Temiz - Perküsyon (2, 4, 8), davul (2)
Atilla Özdemiroğlu - Düzenleme (3, 7, 10), yaylılar (10), perküsyon (10), davul (10), klavye (10)
İsmail Soyberk - Bas gitar (6)
Erdem Sökmen - Gitar (6, 7, 9)
Erkan Oğur - Gitar (7, 9), perdesiz gitar (6)
Cezmi Başeğmez - Perküsyon (6, 7, 9), davul (6, 9), geri vokal (6)
İlyas Tetik - Keman (6)
Mustafa Süder - Keman (7), klarnet (7)
Gürol Ağırbaş - Bas gitar (9)
Şenova Ülker - Flugelhorn (9)
Cihan Okan - Geri vokal (11), asistan tonmaister
Jeyan Erpi - Geri vokal (11)
Süheyla Dura - Geri vokal (11)
Fono Müzik - Yapım
Ahmet Hamdi Güngörmüş - Prodüktör
Stüdyo Melki - Stüdyo
Wisseloord Studios - Dijital mastering stüdyo
Martin Spencer - Asistan tonmaister
Ronald Prent - Dijital mastering
Ali Müstecaplıoğlu - Grafik, illüstrasyon
Mustafa Oğuz - Fotoğraf
Listeler

| Liste | Tepe noktası |
| --- | --- |
Hürriyet Türkiye'nin En İyi 100 Albümü: 94
Yayımlanma tarihleri

| Ülke | Tarih | Format(lar) | Şirket | Kay>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Türkiye | 7 Temmuz 1989 | MC | Fono Müzik |  |
| Türkiye | 10 Mayıs 1990 | CD | Fono Müzik |  |
| Almanya | 12 Mart 1990 | CD | Destan Müzik |  |
| Türkiye | 21 Nisan 2006 | CD (yeniden basım) | SN Müzik |  |
| Dünya geneli | 2 Haziran 2017 | Dijital indirme | SN Müzik |  |
| Türkiye | 26 Ocak 2020 | LP | SN Müzik |  |
Gökçeali Tren İstasyonu

| Gökçeali |
| --- | --- |
TCDD Taşımacılık istasyonu

Konum: Kaleiçi Mahallesi Çatalca, İstanbul Türkiye
Koordinatlar: 41°10′32″K 28°27′13″D﻿ / ﻿41.17556°K 28.45361°D﻿ / 41.17556; 28.45361
Sahip: TCDD
İşletmeci: TCDD Taşımacılık
Peronlar: 1 kenar peronu
Raylar: 1
Tren işletmecileri: TCDD Taşımacılık
Yapı
Yapı türü: Hemzemin
Otopark: Hayır
Bisiklet altyapısı: Hayır
Engelli erişimi: Hayır
Diğer bilgiler
Durum: Hizmet dışı
Ücret bölgesi: 1. Bölge
Tarihçe
Açılış: 4 Nisan 1873 (Rumeli Demiryolu)
Elektriklendirme: 25 kV AA Katener (1997)
Hizmetler
Demiryolu ulaşımı
Gökçeali Tren İstasyonu, İstanbul'un Çatalca ilçesi Kaleiçi Mahallesi'nde yer alan TCDD'ye ait hemzemin tren istasyonudur.
İstanbul-Sirkeci – Pythion demiryolu üzerinde yer alan istasyon, Chemins de fer Orientaux / Rumeli Demiryolu (CO) Şirketi tarafından inşa edilerek 4 Nisan 1873'te hizmete girmiş, TCDD tarafından elektrifikasyon altyapısıyla yenilenerek 5 Eylül 1997'de tekrar hizmete girmiştir.
İstasyon kenar peronuundan oluşmaktadır.
Hatlar

İstanbul-Sirkeci – Pythion demiryolu
Zester

Zester (Türkçe: Rende ayrıca Turunçgil rendesi veya Limon rendesi), limon ve diğer turunçgillerden rende elde etmek için kullanılan bir mutfak aletidir. Bir mutfak rendesi yaklaşık dört inç (100 mm) uzunluğunda, bir saplı ve kavisli bir metal uca sahip olup, üst kısmı sivriltilmiş kenarları olan bir sıra yuvarlak delik ile delinmiştir. Çalıştırmak için, rende meyveye orta kuvvetle bastırılır ve kabuğu boyunca çekilir. Kenarlar, rendeyi alttaki özden keser. Rende, her bir delikten bir tane geçirilecek şekilde şeritler halinde kesilir.
Diğer araçlar da bazen rendeleyici olarak adlandırılır çünkü onlar da turunçgillerden rendelenmiş kabuğu ayırabilirler. Örneğin, Microplane, surform tipi ahşap rendelerinin gıda rendeleyicileri olarak popüler hale geldiğini keşfettiğinde, ağaç işleme araçlarını uyarladı ve bunları "rendeleyiciler/zesterler" olarak pazarladı.
Ada soğanı

Ada soğanı (Drimia maritima), Kuşkonmazgiller (Asparagaceae) familyasından bir bitki türüdür.
Çok yıllık, büyük soğanlı, beyaz çiçekli ve otsu bitkidir. Akdeniz ikliminin hakim olduğu Batı ve Güney Anadolu'da yayılış gösterir. 1-300 metrede, deniz kıyısına yakın kumlu topraklarda yetişir. Genelde, Ağustos-Eylül aylarında, sonbahar yağmurlarından hemen önce çiçeklenir. Beyaz renkli ve yıldız şeklinde çiçekleri vardır. Gövde uzunluğu 50–150 cm. kadardır.
Kullanımı

Soğan ve yaprakları zehirlidir. O yüzden uzman doktora danışılmadan kulaktan dolma bilgilerle kullanılmamalıdır. Soğanları Eczacılıkta kalp kuvvetlendirici ve diüretik olarak kullanılır.
Ada soğanı
Terâvih

Terâvih namazı, Kutsal Ramazan ayında her gece kılınan bir nafile namazdır.
Teravih namazı erkek ve kadınlara sünnet, bunun cemaatle kılınması ise sünnet-i kifâyedir.
Vakti

Teravihin vakti, yatsı namazından sonradır. Vitir namazı teravihten önce ya da sonra kılınır.
Teravih namazının, gecenin üçte birine yahut gece yarısına kadar tehir edilmesi müstehabtır. Hatta (gece yarısından) sonraya bırakılması dahi mekruh olmaz, (İleri sürülen görüşlerin) doğrusu budur.
Teravih yirmi rek'at olup on selâmla (kılınır). Her dört rek'at arasında (dört rek'at kılacak) kadar oturmak, aynı şekilde beşinci teravih (selâmın)dan ve vitir namazından sonra da (bir bu kadar) oturmak müstehabtır.
Ay içerisinde, teravih namazlarında Kur'ân-ı Kerîm'i bir kere hatmetmek sünnettir. (Konuyla ilgili öne sürülen görüşlerin) doğrusu da budur. Hatim insanların usanmalarına sebep olduğu takdirde, Kur'ân-ı Kerîm'den onların usanmayacağı kadarını okumalıdır. Tercih edilen görüş de budur.
Teravih namazının her teşehhüdünde Peygamberimiz (aleyhis-salâtü ves-selam)'e, insanlar usansalar bile, salevât getirmeyi ihmal etmemelidir. Aynı şekilde (teşehhüdlerden) sonra "sübhaneke" duasını, rükû ve secdelerdeki tesbihatı da terk etmemelidir. Cemaatin usanması halinde (teşehhüdlerde okunan salevâtlardan sonraki, "Rabbena âtina" ve "Rabbenağfirlî" gibi) dualar okunmayabilir. Teravih namazı kaçırıldığı takdirde, ne tek başına ve ne de cemaatle kaza edilmez.
Eleştiriler

Teravih namazının gelenekler arasına İkinci Halife Ömer zamanında sonradan konulduğu, İslam'da böyle bir namazın bulunmadığı ve bunun beyhude bir ibâdet olduğu görüşü Abdulaziz Bayındır ve Yaşar Nuri Öztürk gibi bazı akademisyenler tarafından da ifade edilmektedir.
Barış Manço

Aynı adlı vapur için Barış Manço (vapur) sayfasına bakınız.
| Barış Manço |
| --- | --- |

Doğum: Mehmet Barış Manço 2 Ocak 1943(1943-01-02) Üsküdar, İstanbul, Türkiye
Ölüm: 1 Şubat 1999 (56 yaşında) Üsküdar, İstanbul, Türkiye
Ölüm sebebi: Kalp krizi
Defin yeri: Kanlıca Mezarlığı
Diğer ad(lar)ı: Barış Ağabey, Uzun Saçlı Dev Adam, Barış Çelebi
Meslek: Şarkıcı, besteci, aranjör, söz yazarı, oyuncu, TV programı yapımcısı
Etkin yıllar: 1958-1999
Evlilik: Marie Claude (e. 1970; b. 1970) Lale Manço (e. 1978; ö. 1999)
Çocuk(lar): Doğukan Manço Batıkan Manço
Ödüller: Devlet sanatçısı (1991)
İmza

Mehmet Barış Manço (2 Ocak 1943, İstanbul - 1 Şubat 1999, İstanbul), Türk aranjör, şarkıcı, besteci, söz yazarı, televizyon programı yapımcısı ve sunucusu, köşe yazarı, ve kültür elçisidir. Türkiye'de rock müziğin öncülerinden, Anadolu rock türünün kurucuları arasında sayılır. Bestelediği 200'ün üzerindeki şarkısı, kendisine on iki altın ve bir platin albüm ve kaset ödülü kazandırdı. Şarkılarının bir bölümü daha sonra Arapça, Bulgarca, Felemenkçe, Almanca, Fransızca, İbranice, İngilizce, Japonca ve Yunanca olarak yorumlandı. Hazırladığı televizyon programları sayesinde dünyanın pek çok ülkesine gitmiş, bu nedenle "Barış Çelebi" olarak adlandırılmıştır. 1991'de "Türkiye Cumhuriyeti Devlet Sanatçısı" ünvanına layık görülmüştür.
Gençliği

Oğlu Doğukan Manço katıldığı bir söyleşide: "Babam 1943'te İstanbul'da doğdu ve Türkiye'de ilk Barış ismini aldı, esasında isim babası. Barış ismi, 1941'de dünya savaşlarının ardından barışa duyulan özlemden doğdu. Amcam da 41 doğumludur, savaşın başlangıç tarihi. Ancak 1941 yılında babamın hiç görmediği amcası Yusuf ölmüş, lakabı "Tosun Yusuf" imiş. Bunun verdiği hüzünle "Tosun Yusuf Mehmet Barış Manço" koymuşlar adını. Babam ilkokula başladığı zaman da Tosun Yusuf Mehmet Barış Manço'yu nüfus kaydından sildiriyorlar, sadece "Mehmet Barış Manço" ismi kalıyor. Devlet konservatuvarı klasik Türk sanat müziği hocası, sanatçısı ve yazar Rikkat Uyanık ve İsmail Hakkı Manço çiftinin ikinci çocuğu olan Mehmet Barış Manço, 2 Ocak 1943 tarihinde Üsküdar'daki Zeynep Kâmil Hastanesi'nde doğdu. II. Dünya Savaşı yıllarında doğduğu için ailesi "Mehmet Barış" adını verdi." açıklamasıyla babasının Türkiye'de ilk "Barış" isimli kişi olduğunu ve adının "Tosun Yusuf Mehmet Barış Manço" olduğunu söylemiştir. 1954'te Galatasaray Lisesi ortaokul giriş sınavına girmeden önce, ismi Mehmet Barış Manço olarak değiştirilmiştir.
Dört çocuklu ailede Savaş, İnci ve Oktay adlarında üç kardeşi vardı. Konservatuvardaki çalışması sırasında Zeki Müren'in de hocalığını yapan annesi Rikkat Uyanık, daha sonraları Barış Manço'yla birlikte televizyon programlarına da katıldı, şarkı da söyledi. Baba tarafı İstanbul'un Fethi'nden sonra Konya'dan Selanik'e göç etmiş ve savaş yıllarındaki zorluklar nedeniyle I. Dünya Savaşı sırasında İstanbul'a göç etmiştir. Annesi Rikkat Uyanık Adana, Kozan doğumludur ve Barış, çocukluğunun üç senesini burada geçirmiştir.
Üç yaşındayken anne babasının ayrılığından sonra Barış Manço, babası ile yaşamaya başladı. Babasıyla birlikte sık sık ev değiştirdi ve Cihangir'de, Üsküdar'da, Kadıköy'de ve kısa bir süre için Ankara'da yaşadı. İlkokula abisi Savaş ve ailenin en küçük ferdi olan kız kardeşi İnci'nin de okuduğu Kadıköy Gazi Mustafa Kemal İlkokulu'nda başladı. 4. sınıfı Ankara Maarif Koleji'nde okudu ve ilkokulu Kadıköy'deki başladığı okulda tamamladı. Yatılı olarak Galatasaray Lisesi'nin orta bölümüne devam etti. 1957'de amatör olarak müzikle ilgilenmeye başladı. 1958 yılında ilk grubu Kafadarlar grubunu kurdu. Ortaokul yıllarında kurulan bu grup rock'n roll coverları yaparken, Barış Manço da ilk bestesi olan Dream Girl'i bu dönemlerde yaptı ve Ankara'da küçük bir müzik ödülünün de sahibi oldu. İkinci grubu Harmoniler'de yine Galatasaray Lisesi'ndeki arkadaşları vardı. 1959'da Galatasaray Lisesi konferans salonunda ilk konserini verdi. 4 Mayıs 1959'da babasının ölümü üzerine Galatasaray Lisesi'nden ayrılarak, eğitimine Şişli Terakki Lisesi'nde devam etti. Şişli Terakki Lisesi'nde eğitimini tamamlayan Manço, yüksek öğrenimini Belçika Kraliyet Akademisinde, "resim-grafik-iç mimari" alanında tamamladı ve okulunu birincilik ile bitirdi.
7'den 77'ye, Japonya turnesi ve 1990'lar

Barış Manço, yapmak istediği televizyon programlarını yıllarca planladı ve kafasında tasarladı. Ancak dönemin TRT yönetiminden bir türlü olumlu yanıt alamıyordu. En sonunda televizyon projesini hayata geçirmek için Ekim 1988'de TRT 1 televizyonuna, o güne kadar benzeri yapılmamış bir program önerdi. "Çocuk ve aileye yönelik eğitici ve eğlendirici bir dünya belgeseli" olan ve yayına girdiği günden beri, milyonlarca izleyicinin ilgisini çeken ve ekran başına toplayan, "Barış Manço ile 7'den 77'ye" programı 1988 yılında doğdu. 1988'de Barış Manço'yu başta çocukların olmak üzere herkesin sevgilisi yapacak "7'den 77'ye" programı başlar. TRT'de yayımlanan bu programda TV ekibi 150'den fazla ülkeye gidip, oraları seyircilere tanıtır. "Adam Olacak Çocuk" ile de çocuklara öğütler vermeyi, onlara yeteneklerini sergileme fırsatı verip dönemin en başarılı televizyon yüzü olur. "Barış Manço ile 7'den 77'ye", adından da anlaşılabileceği gibi tüm yaş gruplarına hitap ediyor ve kendi içerisinde özel bölümlerden oluşuyordu. "Adam Olacak Çocuk" ile çocuklara, "İkinci Kahvaltı" ile büyüklerimize ve yaşlılara, "Dönence" ve "Dere Tepe Türkiye" ile yetişkinlere; dolayısıyla herkese hitap ediyordu.
1990 yılında Ertuğrul Fırkateyni'nin Japonya'ya gelişinin 100. yılı nedeniyle düzenlenen "Türk-Japon dostluğu" etkinlikleri kapsamında Japonya'ya gitti ve Japonya'daki ilk konserini verdi. Bu konseri Japon Veliaht Prensi de izledi. 1991'de Japonya'ya tekrar gitti ve Tokyo Soka Üniversitesi İkeda Salonu'nda konser verdi. Konser sırasında Manço'yla birlikte Soka Üniversitesi Rektörü ve Soka Vakfı başkanı Daisaku İkeda'nın ellerinde bayraklarla Kara Sevda şarkısını söylemesi ve salonun coşkulu görüntüsü, Türkiye'de de konserin ilgi görmesini sağladı. 5 Şubat 1992 tarihinde annesi Rikkat Uyanık (Manço, Kocataş) öldü ve Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi.
1992 yılında Mega Manço albümünü yayımlayan Barış Manço, "Ayı", "Süleyman" gibi şarkılarla kendini dinletmeyi başarsa da 1986 yılından beri uyguladığı formülün eskisi kadar prim yapmadığını fark etti. Daha sonra yapılan bir röportajda albümün daha iyi olabileceğini kendisi de belirtmiştir. 1994 yerel seçimlerinde Tansu Çiller başkanlığındaki Doğru Yol Partisi'nden Kadıköy Belediye Başkanı adayı oldu, ancak rahatsızlığı üzerine seçimden önce adaylıktan çekildi. 1995'te Müsaadenizle Çocuklar albümünü yayımladı. Japonya'dan konser teklifi gelmesi üzerine, 1995'te Japonya'da çok başarılı bir turneye çıktı. 1996'da konser albümü Live in Japan yayımlandı.
Bu dönemden sonra müziğin kalitesinin nispeten azaldığı, özel televizyonların arttığı, izlenme kavramının ortaya çıktığı günlerde Barış Manço, kendini hem televizyon, hem de müzik ekranından çekti. 1990'ların sonlarına doğru "Kaplumbağanın Öyküsü" projesini yaratmak istedi ve tanıtımlar da kaydedildi, ancak plak şirketinin isteğiyle Mançoloji adlı bir toplama albüm yapma kararı aldı. Hayranlardan gelen istekler üzerine seçilen şarkılar, Kurtalan Ekspres'te de çalan Eser Taşkıran düzenlemeleriyle kaydedildi.
7'den 77'ye, Japonya turnesi ve 1990'lar > Diskografi

Ana madde: Barış Manço diskografisi
İlk plağı 1962 yılında Harmoniler orkestrası ile kaydettiği Twistin Usa ve The Jet şarkıları ile çıkan Manço'nun ilk Türkçe besteleri 1967'de yayımlanan Kol Düğmeleri ve Seher Vakti adlı parçalardır.
Manço'nun 12 Stüdyo, 1 konser, 7 derleme albümü ile 31 adet single eseri vardır.
7'den 77'ye, Japonya turnesi ve 1990'lar > Müzik klipleri

İlk video klibini 1973'te Hey Koca Topçu parçası için çekti. Bu klipte Kurtalan Ekspres müzik grubu üyeleri Yeniçeri ve Mehter kıyafetleriyle, Barış Manço ise Mülâzim-i Evvel Barış Efendi olarak asker giysileriyle göründü.
Özellikle 1970'li yıllarda klip kültürü Türkiye'de gelişmiş olmadığından, ilk iş olarak Barış Manço kendi programı için şarkılarını görselleştirmeye başladı. Programlarda yayımlanacak bu görselli şarkıların en dikkat çekeni "İşte Hendek İşte Deve" olmuştur. Bu şarkı, o dönemin insanı üzerinde direkt olarak etki edecek görseller bütünüyle kliplendirilmiştir. Barış Manço'nun hemen her klibi gibi bu klipte sosyal mesaj amacı taşımaktadır. "Can Bedenden Çıkmayınca" şarkısının ve "Arkadaşım Eşek" şarkısının klibi için çeşitli şehirler gezen Barış Manço, kliplerinde her zaman şarkıdan hariç sosyal iletiler eklemeyi ihmal etmemiştir. Klipleri TRT'den sonra çeşitli özel kuruluşlar tarafından da gösterilmeye başlanmıştır. Sanatçı, "30. Yıl Özel: Tümü Aksesuar Sahibinden İhtiyaçtan" albümündeki tüm şarkılara klip çekmiştir. Bunlardan en dikkat çekeni "Sahilde" şarkısının klibi olmuştur.
1995'te Müsaadenizle Çocuklar albümü için dönemin genç pop şarkıcıları "Adam Olmuş Çocuklar Korosu" adıyla bir araya gelerek aynı adlı şarkıyı seslendirdiler ve de Ajlan & Mine, Soner Arıca, İzel, Jale, Burak Kut, Nalan, Hakan Peker, Tayfun, Grup Vitamin, Ufuk Yıldırım ve Barış Manço, Taksim Meydanı'nda bu şarkı için beraber klip çektiler.