stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Patrona Halil İsyanı
III. Ahmed'in tahttan feragati ve I. Mahmut'un tahta geçişi

Ulemadan Zulalî Hasan Efendi ve İspirzade asilerle uzlaşmaya gönderildiler. Fakat Patrona Halil ve diğer isyancı başları, bu sefer de tüm isteklerini yerine getiren Sultan III. Ahmet'in tahtan indirilmesini istediler. Uzlaşma heyeti de Patrona Halil ile isyanın sona ermesinin ancak Sultan III. Ahmed'in tahttan inmesi ile mümkün olacağına anlaştılar. Kendisine ve ailesine zarar verilmemesi durumunda tahttan çekileceğini bildiren Sultan III. Ahmet, 30 Eylül gecesi yeğeni Şehzade Mahmud'u Kafes Köşkü'nden getirip önce alnından öptü; saltanata dair öğütlerde bulundu ve şehzadeleriyle birlikte yeni sultana biat etti.
I. Mahmud önce Hirka-i Saadet dairesinde namaz kılıp dua etti ve gece yarısından sonra iç biat törenine katılıp Saray halkının tebriklerini kabul etti. 2 Ekim, 1730'da İstanbul Osmanlı tahtına I. Mahmut geçtiğini ilan eden cülus topları ile uyandı. O gün Sadrazamlığa Silahdar Mehmed Paşa tayin edilmişti. Babüsaade önüne kurulan bir tahta oturan I. Mahmut için dış biat törenine hemen başlandı. Bu törende protokol ayaklanma liderlerinin uygunsuz giysi, hareket ve tavırları ile bir skandal oldu. Ön sırada baldırı çıplak Yeniçeri eri kıyafeti giyinmiş ile silahları kuşanmış olarak Patrona Halil, Muslu Beşe vb. efradı yer almışdı.
Ayaklanmacılar hemen organize olmaya başladılar. Patrona Halil, İstanbul Kadısı olarak Müderris İbrahim'i, Yeniçeri Ağası olarak eski yoldaşı Nişli Kel Mehmed'i ve Sekbanbaşı olarak Urlu Murteza'yi atamıştı. Yeni Padişah, ayaklanmacıların hazırladığı listelere göre, ta en küçük görev olan kürsü şeyhliğine kadar, yeni atamalar yapmak zorunda kaldı. Hatta, Patrona'ya ayaklanmadan önce borç vermiş ve ayaklanma sırasında kredi sağlamış olan Yanaki adlı bir Rum kasap Boğdan Voyvodalığı'na bile kâğıt üzerinde atanmıştı.
6 Ekim 1730'da yeni Padişah için Eyüp'te yapılan kılıç alayında İstanbul halkı arasından geçip camide, İslam peygamberi Muhammed'in kılıcını kuşandı.
Ayaklanmanın sonrası ve sonuçlar

Asiler daha önceki devirden elde kalan en önemli binaların bulunduğu Saadabat'daki köşkleri yakıp küle döndürmeyi arzu etmekteydiler. Fakat I. Mahmud bu yangına izin vermedi. Ama yine de buraların yıkılmasına engel olamadı. I. Mahmud ayaklanma elebaşlarını birer görevle İstanbul'dan uzaklaştırmayı denedi. Patrona Halil Yeniçeri Ağası tarafından yapılan 10 bin altın maaşla nerede isterse vali olması teklifini reddedip; amacının mal, mülk ve unvan edinmek olmadığını, bozuk düzeni kaldırmanın ana hedefi olduğunu belirtti. Güvenilir adamları aracılığıyla I. Mahmut, Kapıkulu asker ocaklarındaki isyancıları ve Patrona Halil etrafındaki kalabalığı kendi safına çekmekte biraz başarı kazandı. Patrona Halil, Şeyhülislam ve kazaskerin kefil olmaları ile bu yoldaşlarının ayrılmasını kabul etti.
Fakat yine bir ay boyunca Patrona sık sık Etmeydanı karargahından ayrılıp silahlı olarak Sultan'ın huzuruna çıkıp istek ve önerilerde bulunmakta ve ayrıca çarşı pazarda denetimde bulunmaktaydı. Kasım 1730 ortasında (çoğu Arnavut asıllı olan) Patrona Halil erkanı ile kapıkulu askerleri arasında, özellikle Patrona Halil erkanına sağlanan ayrıcalıklardan doğan hoşnutsuzluk dolayısıyla, uyuşmazlıklar başladı. Bunu önlemek için Patrona Halil Sadaret Kaymakamı görevini yüklenmek istediğini Sultan'a bildirdi. Bunun zararını anlayan Sultan hemen Kaptan-ı Derya Canım Hoca Mehmed Paşa'ya bir plan hazırlatıp uygulamaya koydu. 23 Kasım'da genel gündemli bir Divan-ı Hümayun toplantısı hazırlanıp Patrona Halil ve bütün erkanı bu toplantıya çağrıldı. Burada 25 Kasım'da bir gizli toplantı yapılması kararlaştırıldı. Bu gizli toplantıya gelen Patrona, erkanı ve muhafızları birbirinden ayrıldı. Silahlarından arındırılan Patrona Halil ve erkanı Sünnet Odası'ndan alınarak bir baskınla öldürüldüler. Dışarıda bekleyen muhafızlar ise birer ikişer ayrı ayrı idam edildiler. Enderun avlusu ve Sofay-i Hümayun bir savaş meydanına döndü. Patrona, erkanı ve muhafızlarının kelleleri ve cesetleri Saray'dan arabalarla çıkarılınca isyancı kalabalıkları da hemen dağıtıldı.
İstanbul sıkı bir denetime alındı. Özellikle hamamlarda çalışıp yaşayan Arnavutlar dağıtıldı. 2.000 kişi yakalanıp ya idam edildi ya da Anadolu'ya sürgüne gönderildi. Böylece 25 Kasım'dan hemen sonra Patrona Halil isyanı kalıntıları sona erdirilip I. Mahmud'un gerçek saltanatı başladı.
Konuyla ilgili yayınlar

Altınay, Ahmet Refik (Hrz. Haydar Ali Dirioz), (1973) Lale Devri, Ankara: Başbakanlık Kültür Müsteşarlığı Kültür Yayınları.
Aslan, Seyfeddin (2004) "Yeniçeri ve Kapıkulu Süvarilerinin İsyanlarına İlişkin bir Analiz" C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi 2004,Mayıs Cilt 28 No.1, say.89-101.
Danişmend, İsmail Hami (1971-1972) İzahlı Osmanlı Tarihi Kronolojisi Cilt:2, 3, 4, İstanbul:Türkiye Yayınları.
Sakaoğlu, Necdet (1999), Bu Mülkün Sultanları, İstanbul:Oğlak Yayıncılık, ISBN 975-329-299-6 say. 325-331.
Şem'danî-zâde Fındıklılı Süleyman Efendi, (Haz. Münir Aktepe), (1976-1981) Mür'i't-i Tevarih (Cilt I-III), İstanbul: İEUF Yayınları
Uzunçarşılı, İsmail Hakkı (1995) Osmanlı Tarihi IV. Cilt 1. Kısım:Karlofça Antlaşmasından XVIII. Yüzyılın Sonlarına Kadar Ankara:Türk Tarih Kurumu 1995 (5. Baskı) ISBN 975-16-0015-4
Resad Ekrem Koçu, Lale Devri
Hakkındaki yapıtlar

Bir Zamanlar Osmanlı: Kıyam - Patrona Halil (Fırat Tanış canlandırmaktadır.)
Osmanlı'da Derin Devlet - Sultan III. Ahmed Hân'ın tahttan indirilmesiyle başlıyor.
| g t  Osmanlı İmparatorluğu tarihindeki isyanlar |
| --- | --- |
Kuruluş (1299-1453):  Konstantin ve Frujin İsyanı (1404-18)  Şeyh Bedreddin İsyanı (1419-20)  Düzmece Mustafa İsyanı (1421-1422)  Arnavut İsyanı (1432-36)  Buçuktepe İsyanı (1446)  Cem Sultan (1481-82) 
Yükselme (1453-1606):  Şahkulu İsyanı (1511)  Nur Ali Halife İsyanı (1512)  Canberdi Gazâlî İsyanı (1521)  Hain Ahmed Paşa İsyanı (1524)  Yeniçeri (1525)  Baba Zünnûn (1526)  Celâlî isyanları (1526-28, 1595-1610, 1654-55, ve 1658-59)  Kalender Çelebi İsyanı (1527)  Mariova ve Pirlepe İsyanı (1564-65)  Yemen (1567-70)  Kırım (1584)  Beylerbeyi Vakası (1589)  Banat İsyanı (1594)  Himarya Ayaklanması (1596)  Sırp İsyanı (1596-97)  Birinci Tırnovo İsyanı (1598) 
Duraklama (1606-1699):  Celâlî isyanları  Filozof Dionisios İsyanları (1600, 1611)  Abaza İsyanları (1624, 1627)  Varvar Ali Paşa İsyanı (1647)  Atmeydanı Vakası (1648)  Çınar Vakası (1656)  Banat İsyanı (1686)  İkinci Tırnovo İsyanı (1686)  Çiprovtsi Ayaklanması (1688)  Karpoş İsyanı (1689) 
Gerileme (1699-1792):  Edirne Vakası (1703)  Patrona Halil İsyanı (1730)  Sırp Ayaklanması (1737-39)  Orlov İsyanı (1770)  Daskaloyannis İsyanı (1770)  Koça Sınır İsyanı (1788) 
Dağılma (1792-1922):  Pazvantoğlu Ayaklanması (1801-04)  Birinci Sırp Ayaklanması (1804-13)  Kabakçı Mustafa İsyanı (1807)  Alemdar Paşa Baskını (1808)  Yançiç İsyanı (1809)  Hacı Prodan İsyanı (1814)  İkinci Sırp Ayaklanması (1815-17)  Eflak Ayaklanması (1821)  Yunan İsyanı (1821-29)  Vaka-i Hayriye (1826)  Yezîdî İsyanı (1830)  Atçalı Kel Mehmet Efe İsyanı (1830)  Bosna Ayaklanması (1831-33)  Tuzcuoğlu İsyanları (1832-34)  Arnavut İsyanları (1833-39)  Girit İsyanı (1841)  Arnavut İsyanı (1843-44)  Arnavut İsyanı (1845)  Arnavut İsyanı (1847)  Hersek İsyanı (1852-62)  Epir İsyanı (1854)  Dolyani İsyanı (1858)  Lübnan Dürzi-Maruni Çatışması (1860)  Girit İsyanı (1866-69)  Hersek İsyanı (1875-77)  Bulgar İsyanları (1876)  Razlofça Ayaklanması (1876)  Kumanova Ayaklanması (1878)  Çırağan Baskını (1878)  Makedonya Rum Ayaklanması (1878)  Girit İsyanı (1878)  Epir İsyanı (1878)  Kresna-Razlık Ayaklanması (1878-79)  Bırsyak Ayaklanması (1880-81)  Birinci Sason İsyanı (1894)  Girit İsyanı (1896-97)  Girit İsyanı (1897-98)  İlinden İsyanı (1903)  İkinci Sason İsyanı (1904)  Bitlis Ayaklanması (1907)  Jön Türk Devrimi (1908)  Hemavend İsyanı (1909)  Havran Dürzi İsyanı (1909)  31 Mart İsyanı (1909)  Arnavut İsyanı (1910)  Arnavut İsyanı (1911)  Arnavut İsyanı (1912)  Halâskâr Zâbitân (1912-13)  Bâb-ı Âlî (1913)  Bitlis Ayaklanması (1914)  I. Dünya Savaşı'nda Kürt isyanları (1914-1917)  Arap Ayaklanması (1916-18)
İstiklâl Marşı

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Cerîde-i Resmiye'nin 21 Mart 1921 tarihli nüshasında yayımlanan özgün metin. | Cerîde-i Resmiye'nin 21 Mart 1921 tarihli nüshasında yayımlanan özgün metin. |  |
|  Türkiye  Kuzey Kıbrıs Ulusal Marşı |  Türkiye  Kuzey Kıbrıs Ulusal Marşı |  |
| Güfte | Mehmet Âkif Ersoy, 1921 |  |
| Beste | Ali Rıfat Çağatay, Osman Zeki Üngör, 1930 Edgar Manas, 1932 (Orkestrasyon) |  |
| Kabul tarihi | 12 Mart 1921 (103 yıl önce) (1921-03-12) |  |
|   |   |  |
Ses örneği
noicon

|   |   |  |
Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası tarafından 2013 yılında çalınmış versiyonu
İstiklâl Marşı'nın 2013 yılında bestesindeki zorunlu birkaç hatanın değiştirilmesiyle oluşturulmuş 1. versiyonu. Bu versiyon ortaokul ve lise çağlarındaki gençlerin katıldığı törenler ve kalabalık gruplar halinde söylenmesi gerektiği zaman tercih edilmelidir.
Okullarda (sınıflar, idari odalar vb.) Millî Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği'nin 96. maddesine göre İstiklâl Marşı tablosu, Türk bayrağı, Atatürk portresi ve Gençliğe Hitabe tablosu yer almaktadır.
İstiklâl Marşı (Osmanlıca: استقلال مارشى), Türkiye ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin millî marşı.
Güftesi, Anadolu'da Millî Mücadele'nin devam ettiği sırada Mehmet Âkif Ersoy tarafından kaleme alınmış şiirdir. Şairin Kurtuluş Savaşı'nın kazanılacağına olan inancını, Türk askerinin yürekliliğine ve özverisine güvenini, Türk ulusunun bağımsızlığa, Hakk'a, yurduna ve dinine bağlılığını dile getirir.
Şiir, 12 Mart 1921'de Birinci Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından İstiklâl Marşı olarak kabul edilmiştir. Bestesi Osman Zeki Üngör'e aittir. Orkestrasyonu Edgar Manas tarafından yapılmıştır.
Kutlama ve anma günü

Türkiye'de her yıl 12 Mart günü resmî olarak "İstiklâl Marşı'nın Kabulü ve Mehmet Âkif Ersoy'u Anma Günü"dür. Düzenlenen etkinlik ve törenlerle İstiklal Marşı'nın kabulü kutlanır, Mehmet Akif Ersoy anılır.
Galeri

ABD Deniz Kuvvetleri Bandosu yorumu (enstrümantal)
İstiklâl Marşı'nın ilk bestecisi Ali Rıfat Çağatay yorumuyla İstiklâl Marşı (sözlü)
Osman Zeki Üngör'ün bestesinin kitapçığı
Zati Arca'nın bestesinin kitapçığı
Lemi Atlı'nın bestesinin kitapçığı
Ali Rıfat Çağatay'ın ilk bestesinin kitapçığı
Ali Rıfat Çağatay'ın ikinci bestesinin kitapçığı
Kemanî Mustafa Bey'in bestesinin kitapçığı
Ahmet Yektâ Madran'ın bestesinin kitapçığı
İsmail Hakkı'nın beste kitapçığının kapağı
Türkiye Büyük Millet Meclisinin bahçesinde bulunan İstiklâl Marşı anıtı.
12 Mart Günü İstiklal Marşı'nın kabulü ve Mehmet Akif Ersoy' u anma günü olarak kutlanmaktadır.
Felecia

| Felecia Danay |
| --- | --- |
Felecia Danay (2000, Las Vegas)
Doğum: Tanya Munoz 1 Mart 1972 (52 yaşında) Tacoma, Washington, ABD
Boyu: 1,63 m (5 ft 4 in)
Kilosu: 52 Kilogram 
Göz rengi: Kahverengi
Saç rengi: Kahverengi
Etnik kökeni: Latin-Amerikalı

IMDb'de Felecia Danay
IAFD'de Felecia Danay
Adultfilmdatabase'de Felecia Danay
Felecia Danay, (d. 1 Mart 1972, Washington) Amerikalı porno yıldızı, çıplak model ve dansçıdır.
Ödülleri

AVN Ödülleri
En İyi Acemi
2007, En İyi Kız Yetişkin Sahnesi – Film for FUCK
2002, En İyi Kız Yetişkin Sahnesi – Video for Where The Girls Sweat 5'
1996, En İyi Kız Yetişkin Sahnesi – Video for Takin' It To The Limit 6
1996, En İyi Kız Yetişkin Sahnesi – Film for Fantasy Chamber
1995, En İyi Kız Yetişkin Sahnesi – Video for Buttslammers 4
XRCO Ödülleri
1996, En İyi Kız-Kız Yetişkin Sahnesi - Beyond Reality 1
1995, En İyi Kız-Kız Yetişkin Sahnesi - Takin' It To The Limit 6
Şırnak'ta spor

Şırnak'ta spor, Türkiye'nin Şırnak ilinin spor tarihçesini, spor kulüplerini, önemli spor tesislerini konu almaktadır.
Şırnak'ın futbol, basketbol, voleybol, hentbol gibi farklı branşlarda faaliyet gösteren spor takımları vardır.
2024-25 Sezonu

Lig takımları (2024-25)
2023-24 sezonunda Cizre Belediyespor, Efeler Ligi'de 9. olmuştur. Şırnak Belediyegücü FK 1. Lig'de yer almıştır.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Şırnak'ın Türkiye liglerindeki kulüpleri | Şırnak'ın Türkiye liglerindeki kulüpleri | Şırnak'ın Türkiye liglerindeki kulüpleri | Şırnak'ın Türkiye liglerindeki kulüpleri | Şırnak'ın Türkiye liglerindeki kulüpleri |  |  |

| İlçesi | Takımın Adı | Branşı | 2023-2024 Sezonu | 2023-2024 Sezonu | 2024-2025 Sezonu | 2024-2025 Sezonu |
| İlçesi | Takımın Adı | Branşı |  |  |  |  |
| Ligi | Sezon sonu | Ligi | Sezon sonu |  |  |  |
| Merkez | Şırnak Petrol SK | Futbol | BAL | G.4/13-baraj/kaldı | BAL |  |
| Merkez | Şırnak Belediyegücü | Futbol K. | FK 1. Lig | Grup 6/8 | FK 1. Lig | Grup 7/9 |
| Silopi | Silopi Gençlik | Futbol K. | FK 2. Lig | Grup 5/8 | FK 2. Lig |  |
| Merkez | Cudi Gençlik | Futbol K. | FK 3. Lig | Grup 3/7 | FK 3. Lig |  |
| İdil | İdil Demir Spor | Futbol K. |  | Yerel/alındı | FK 3. Lig |  |
| Cizre | Cizre Spor Lisesi SK | Futbol K. |  | Yerel/alındı | FK 3. Lig |  |
| Cizre | Cizre Belediyespor | Voley E. | Efeler L. | Lig 9/14 | Efeler L. |  |
| Merkez | 73 Şırnak Belediyesi | Voley K. | VK 2. Lig | Grup 8/9 | VK 2. Lig | Grup 8/10 |
| Silopi | Silopi Gelişim Faaliyetleri | Voley K. | VK 2. Lig | Grup 7/9 | VK 2. Lig | Grup 5/10 |
| Silopi | Silopi  Belediyesi Gençlik | Voley K. | VK Bölg.Lig | Final G./alındı | VK 2. Lig | Grup 7/10 |
| Cizre | Cizre Yıldızları SK | Hentbol K. | HK 2. Lig | Grup 3/4 | HK 2. Lig | Grup 5/5 |
| Cizre | Cizre Lider Spor | Voley E. |  | Yerel/alındı | VE Bölg.Lig |  |
| Cizre | Cizre Spor Lisesi | Voley K. |  | Yerel/alındı | VK Bölg.Lig |  |
| Cizre | Cizre 2020 Gençlik SK | Futbol K. | FK 3. Lig | Grup 2/7 | Katılmadı |  |
| Merkez | Şırnak 18 Mart Gençlik SK | Voley K. | VK Bölg.Lig | Eleme G. | Katılmadı |  |
| Cizre | Cizre Yıldızları SK | Voley K. | VK Bölg.Lig | Eleme G. | Katılmadı |  |
| İdil | İdil Akademi SK | Voley K. | VK Bölg.Lig | Eleme G. | Katılmadı |  |
| Merkez | 73 Şırnak Belediyesi | Voley E. | VE Bölg.Lig | Eleme G. | Katılmadı |  |
| Silopi | Silopi Gelişim Faa. SK | Voley E. | VE Bölg.Lig | Eleme G. | Katılmadı |  |
| Merkez | Lider Spor Kulübü | Voley E. | VE Bölg.Lig | Final G. | Katılmadı |  |
2024-25 Sezonu > Türkiye Kupaları (2024-2025)

Cizre Belediyespor,Kupa Voley Erkekler'
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Şırnak  takımlarının Türkiye kupalarındaki maçları

| Takım | Branş | Lig | Kupa | Tur | Rakip/-ler | Rakip/-ler | Sonuç | Sonuç | Sonuç |
| Şırnak Petrol SK | Futbol | BAL | F Türkiye Kp | 1.tur | Kurtalan Belediyespor | BAL | 10-12 Eylül | 4-1 | 2.turda |
| Şırnak Petrol SK | Futbol | BAL | F Türkiye Kp | 2.tur (D) | Etimesgut Belediyespor | F 3. Lig | 8-10 Ekim | 1-2 | Elendi |
| Cizre Belediyespor | Voley E. | Efeler L. | Kupa Voley E. | Grup | Bursa BŞB-İst.Gençlik |  | 13-15 Eylül |  | Elendi |
Kaynak:
Spor Tesisleri

Şırnak'ın en önemli spor tesisleri: Şırnak Şehir Stadyumu, Cizre İlçe Spor Salonu.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Stadyumlar, Kapalı Spor Salonları

| İlçe | Spor tesisi | Kapasitesi | Son Şekli | Yararlanan kulüp | Branşı-ligi |
| Cizre | Cizre İlçe Stadyumu | 1.000 | 2012 | Cizre Spor | F 3. Lig |
| Cizre | Cizre İlçe Stadyumu | 1.000 | 2012 | Cizre Serhat Spor | BAL |
| Cizre | Cizre MTAL Salonu |  |  | Cizre Belediyespor | VE 1. Lig |
| Cizre | Cizre MTAL Salonu |  |  | Cizre Belediyespor | VK 2. Lig |
| Merkez | Şırnak Üniv. Salonu | 500 | 2016 | 73 Şırnak Belediyesi | VK 2. Lig |
| Silopi | Silopi İlçe Spor  Salonu | 500 | 2017 | Silopi Gençlik  Merkezi | VE 2. Lig |
| Cizre | Cizre Fen Lisesi  Salonu |  | 2007 | Cizre Yıldızları SK | HE 2. Lig |
| Merkez | Şırnak Şehir Stadyumu | 3.050 | 1998 |  |  |
| Silopi | Slopi İlçe Stadı | 1.000 | 2014 |  |  |
| Cizre | Cizre İlçe Spor  Salonu | 2.000 | 2008 |  |  |
| Merkez | Şırnak Merkez Spor  Salonu | 1.500 | 2007 |  |  |
| İdil | İdil Spor Salonu | 250 | 2016 |  |  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Yüzme Havuzları

| İlçe | Spor tesisi | Kapasitesi | Son işlem | Kurumu | özellikleri |
| Merkez | Şırnak Kapalı Yüzme  Havuzu | 100 | 2017 | GHİSM | Y.Olimpik-6/25 |
| Merkez | Üniversite Kapalı  Yüzme Havuzu |  | 2016 | Şırnak Üniversitesi | Y.Olimpik-6/25 |
Kaynak:
Önemli ya da Türkiye liglerinde yer alan kulüplerin maç yaptığı tesisler tabloda yer almıştır.
aynakça

↑  "Arşivlenmiş kopya". 15 Kasım 1999 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ekim 2020.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 13 Nisan 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ekim 2020.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 23 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ekim 2020.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 21 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ekim 2020.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 20 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mart 2022.
| g t  Türkiye'de spor |
| --- | --- |
Sezonlar:  2019-20  2020-21  2021-22  2022-23  2023-24  2024-25 
2024-25'teTürkiye'de spor:  Adana  Adıyaman  Afyonkarahisar  Ağrı  Aksaray  Amasya  Ankara  Antalya  Ardahan  Artvin  Aydın  Balıkesir  Bartın  Batman  Bayburt  Bilecik  Bingöl  Bitlis  Bolu  Burdur  Bursa  Çanakkale  Çankırı  Çorum  Denizli  Diyarbakır  Düzce  Edirne  Elazığ  Erzincan  Erzurum  Eskişehir  Gaziantep  Giresun  Gümüşhane  Hakkâri  Hatay  Iğdır  Isparta  İstanbul  İzmir  Kahramanmaraş  Karabük  Karaman  Kars  Kastamonu  Kayseri  Kırıkkale  Kırklareli  Kırşehir  Kilis  Kocaeli  Konya  Kütahya  Malatya  Manisa  Mardin  Mersin  Muğla  Muş  Nevşehir  Niğde  Ordu  Osmaniye  Rize  Sakarya  Samsun  Siirt  Sinop  Sivas  Şanlıurfa  Şırnak  Tekirdağ  Tokat  Trabzon  Tunceli  Uşak  Van  Yalova  Yozgat  Zonguldak
Tejay van Garderen

Tejay van Garderen, (d.12 Ağustos 1988), UCI WorldTeam EF Education-EasyPost adına yarışan Amerikalı yol bisikleti yarışçısı. 2012 Fransa Bisiklet Turu'nda genç bisikletçi klasmanında liderliğini elde etmiştir. 2013 Tour of California'da kariyerinde ilk genel klasman liderliğini kazanmıştır.
Kariyer özeti > Büyük Tur genel klasman sonuçları çizelgesi

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Grand Tour genel klasman sonuçları
| Grand Tour | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 |
|  Giro d'Italia | — | — | — | — | — | — | — | 20 | — | — | — |
|  Tour de France | — | 82 | 5 | 45 | 5 | DNF | 29 | — | 32 | DNF | 91 |
|  Vuelta a España | 35 | — | — | — | — | DNF | DNF | 10 | — | DNF | 113 |
Büyük etap yarışları genel klasman sonuçları
| Yarış | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 |
|  Paris-Nice | — | 31 | 5 | 4 | DNF | 16 | — | — | DNF | 19 | DNF |
|  Tirreno-Adriatico | — | — | — | — | — | — | 25 | 21 | — | — | — |
|  Volta a Catalunya | 62 | — | DNF | — | 3 | 30 | 5 | 5 | 17 | DNF | NH |
|  Tour of the Basque Country | — | 65 | — | DNF | 6 | 11 | — | — | — | — | NH |
|  Tour de Romandie | — | — | DNF | — | DNF | — | 10 | 6 | 45 | — | NH |
|  Critérium du Dauphiné | 3 | — | 14 | — | 13 | 2 | — | — | — | 2 | 82 |
|  Tour de Suisse | — | 11 | — | 7 | — | — | 6 | 35 | 37 | — | NH |
| --- | --- |
—: Yarışmadı.
DNF: Bitiremedi.
NH: Düzenlenmedi.
Avrupa'da İslam

2010 yılına göre Avrupa ülkelerinde Müslümanlar
İslam, Avrupa'da Hıristiyanlık'tan sonra en yaygın ikinci dindir ve kıtanın çoğu yerinde Müslüman topluluklar bulunur.
İslam'ın Avrupa'daki varlığı, 8. yüzyılda Müslümanların İber Yarımadası'na girişiyle başlamış, 14. yüzyıldan itibaren ise Osmanlı İmparatorluğu'nun Balkanlara yayılmasıyla genişlemiştir. Günümüzde Avrupa'daki Müslüman nüfusun büyük bir kısmı göçmen kökenlidir ve çoğunluğu 20. yüzyılın ikinci yarısında, ekonomik nedenlerle yapılan göçler sonucunda kıtaya yerleşmiştir.
Demografik Dağılım

Avrupa'daki Müslüman nüfusun büyük çoğunluğu, Batı Avrupa'da (özellikle Fransa, Almanya ve Birleşik Krallık'ta), Güneydoğu Avrupa'da (Balkanlar) ve Doğu Avrupa'da (özellikle Rusya'da) yoğunlaşmıştır.
Batı Avrupa'daki Müslüman nüfus büyük oranda, göçmen kökenli topluluklardan oluşur. Bu göç, özellikle 20. yüzyılın ortalarında ekonomik fırsatlar arayanlar tarafından yapılmıştır. Örneğin, Fransa ve Almanya gibi ülkelerde, bu dönemde iş gücü ihtiyacı nedeniyle birçok Müslüman, Kuzey Afrika ve Türkiye'den göç etmiştir.
Tarihi Bağlam

İslam'ın Avrupa'daki tarihi, 8. yüzyılda İber Yarımadası'na yapılan fetihlerle başlar. 711 yılında, Emevî Halifeliği'nin komutanı Tarık bin Ziyad, Cebelitarık Boğazı'nı geçerek, Endülüs'ü fethetmiştir. Bu fetih, İslam'ın Avrupa'daki ilk büyük yayılma hareketini başlatmıştır. 1492'de Granada Krallığı'nın düşüşüyle, İslam'ın Batı Avrupa'daki en önemli varlığı sona ermiştir.
Osmanlı İmparatorluğu'nun yükselişiyle, İslam daha sonra Doğu Avrupa'da etkili olmuştur. Osmanlılar, Balkanlar'da uzun süre hâkimiyet sürmüş ve bölgedeki Müslüman nüfusunun çoğalmasına yol açmıştır. 1453'te İstanbul'un fethedilmesi, İslam'ın Avrupa'daki etkisini güçlendiren bir diğer önemli dönüm noktasıdır.
Günümüzde Avrupa'daki Müslümanlar

Bugün Avrupa'da tahminen 25-30 milyon Müslüman yaşamaktadır. Bu nüfus, Avrupa'nın toplam nüfusunun yaklaşık %5'ini oluşturmaktadır. Müslümanların çoğunluğu Türkiye, Kuzey Afrika ve Güney Asya kökenlidir.
Avrupa'daki Müslümanlar, genellikle büyük şehirlerde yoğunlaşmışlardır. Paris, Berlin, Londra ve Brüksel gibi metropoller, büyük Müslüman topluluklarının yaşadığı şehirlerdir.
| Ülke | 2016 yılında toplam nüfusa oranı |
| --- | --- |
Kıbrıs: 25.4
Bulgaristan: 11.1
Fransa: 8.8
İsveç: 8.1
Belçika: 7.6
Hollanda: 7.1
Avusturya: 6.9
Birleşik Krallık: 6.3
Almanya: 6.1
İsviçre: 6.1
Norveç: 5.7
Yunanistan: 5.7
Danimarka: 5.4
İtalya: 4.8
Slovenya: 3.8
Lüksemburg: 3.2
Finlandiya: 2.7
İspanya: 2.6
Hırvatistan: 1.6
İrlanda: 1.4
Dinî Uygulamalar ve Kültür

Avrupa'daki Müslümanlar, genellikle İslam'ın temel ibadetlerini yerine getirirler. Namaz, oruç, zekât ve hac, çoğu Müslüman için günlük yaşamın önemli bir parçasıdır. Ancak, farklı Avrupa ülkelerinde kültürel ve sosyal farklılıklar, İslam'ın uygulanma biçiminde çeşitliliğe yol açmıştır. Örneğin, Fransa'daki Müslümanlar, genellikle Kuzey Afrika kökenli olup, camilerde Arapça ve Fransızca arasında bir geçiş yaparak ibadet ederlerken; Almanya'daki Müslümanlar, Türkiye kökenli topluluklardan daha fazla yerleşik olup, genellikle Türkçe ve Almanca dillerinde ibadet ederler.
Avrupa'daki Müslüman topluluklar, aynı zamanda eğitim, kültürel ifade ve toplum hayatı üzerine de önemli bir etkiye sahiptir. Özellikle genç Müslümanlar, modern Avrupa toplumu içinde kendi kimliklerini inşa etmeye çalışırken, geleneksel İslam kültürleriyle bağlarını da sürdürmektedirler.
Dinî Toplum ve Organizasyonlar

Avrupa'daki Müslüman toplulukları genellikle camiler, dernekler ve dini organizasyonlar aracılığıyla bir araya gelir. Birçok ülkede, İslam diniyle ilgili faaliyetleri düzenleyen ulusal ve yerel düzeydeki dini kurumlar bulunmaktadır. Almanya'da, Diyanet İşleri Türk İslam Birliği (DITIB) gibi kuruluşlar, hem dini hizmetler sunmakta hem de Müslüman toplumları temsil etmektedir.
Fransa'da ise, devletin laik yapısı gereği, Müslüman toplulukların organize olma biçimleri daha farklıdır. Fransız hükümeti, İslam'ı resmi olarak tanımadığından, İslam'a dair meseleler çoğunlukla yerel düzeydeki camiler ve dini liderler tarafından ele alınmaktadır.