stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Belleksel uydumculuk
Uydumculuğun altında yatan mekanizmalar > Sosyal etkiler

Toplumsal Değerlerin Etkisi / Normatif Etki, ilk olarak Asch tarafından 1955'te kullanıldı. Normatif etkiye göre, insanlar sosyal normlara uyum sağlamak ve başkalarından takdir toplamak için inanmadıkları durumlara uyum sağlarlar. Örneğin, yapılan araştırmalar, olay gerçekleştikten sonra sosyal etkileşimlerde bulunan insanların, o olay hakkındaki görüşlerini kendi gördüklerinden daha farklı bir şekilde değiştirdiğini gösterdi. Çalışmaların birinde ise, katılımcıların %60'ı aslında tanık olmasalar bile, bazı durumları görmüş gibi anlattılar. Sosyal etkilerin hafıza üzerindeki etkilerini gösteren çalışmalar ise sosyal kaçınımların, bellek uydumculuğuyla ters orantıya sahip olduğunu gösterdi. Sosyal kaçınımda bulunan insanlar, başka insanların etkisinden daha uzak oldukları için, bu kişilerin belleksel uydumculuk yaşamasının olasılığı azalır.
Bilgisel Etki, bir kişi belirsiz bir durumda bir başkasının belirsizliği giderebileceğini düşündüğü için onun dediğini söylediği durumlarda görülür. İnsanlar eğer bilgi aldıkları kaynağın materyalleri öğrenmek için daha çok vaktinin olduğunu, kaynağın daha keskin görüşe sahip olduğunu düşünüyorlarsa ve karşılarındaki kişi kararlarında kendisine güveniyorsa insanların uydumculuk gösterme olasılıkları artar. Yapılan bir çalışmada, yüksek güce sahip olarak görülen insanların kıyasla daha az güce sahip olan insanları daha çok etkiledikleri gözlemlendi. Yüksek güce sahip insanlar kendilerini daha iyi ifade etmeye yatkındırlar ve tartışmaları yönetirler, ancak düşük güce sahip olanlar kendine daha çok güvenen insanları takip ederler ve onlara bağlanırlar. Araştırmalar ayrıca gösteriyor ki kişilerin arasındaki ilişkinin gücü, uydumculuk seviyesini etkiliyor. Tanıdıklar-arkadaşlar ve yabancılar-romantik partnerler arasında yapılan çalışmalar, güçlü bağlara sahip çiftlerin belleksel uydumculuğa daha yatkın olduğunu gösteriyor.
Uydumculuğun altında yatan mekanizmalar > Anı çarpıtma

İnsanlar bir olay sonrasında var olduğu öne sürülen bilgilerin varlığını ortaya attıklarında, anı çarpıtması gerçekleşmiş olur. Spesifik bir anı akla kazındıktan sonra ortaya sunulan bilgiye olay sonrası bilgi (OSB) denir. Yeni öne sürülen OSB sonucu önceden kazınmış bir anının çarpıtılmasına “geriye ket vurma” denir. Aynı olaya tanıklık eden ya da olayı tecrübe eden kişilerin olay hakkında konuşması üzerine çarpıklık yaşamak mümkündür. Aynı olaya tanık olmuş başka bir görgü tanığı ile konuşmak, ilk tecrübe edilen hakkında yanlış anıların yaratılmasına sebep olabilir. Bellek uydumculuğu ve görgü tanığı ifadesi üzerine yapılan bir çalışmada, iki farklı grup hatırladıklarının geçerliliği üzerine teste tabi tutuldular. Her iki grup ta aynı videoyu izledi fakat sadece bir grubun, görgü tanıkları hatırlama testine tabi tutulmadan önce olay üzerine konuşmalarına izin verildi. Çalışmanın sonuçlarına göre, “olay üzerine konuşan tanıkların önemli bir kısmı (%71), gerçekte tanık oldukları yerine konuşma sırasındaki ortaya atılan yanlışlıkları hatırladılar.” Deneysel grup içerisinde, olay sonrası konuşmalarda tanık anılarını önemli düzeyde çarpıtabilmek için çaba harcanmıştı.
Bu olay sonrası anı çarpıklığına birden fazla faktörün etki ettiğini söylemek mümkündür. Geri görüş önyargısı, yeni bir bilgi yüzeye çıktığında önceden kararlaştırılmış bir yargıyı değiştirme eğilimi ve yanlış atıf, olay sonrası anı çarpıtma üzerinden bellek uydumculuğu yaratabilmektedir.
Bellek uydumculuğundaki önemli değişkenler > Yaş

Araştırmacılar yaşlanmanın ve hafızadaki önemli gerilemelerin, bireylerin başkalarıyla konuşmak gibi dış yardımlara daha fazla bağlanmalarına sebep olduğuna inanıyorlar. Bu çalışma yaşlı yetişkin bireylerin bellek uydumculuğu için sosyal etkilere daha açık olduklarını öne sürmekte. Telkin açıklığı inceleyen bir çalışma, yaşlı yetişkin bireylerin (ortalama yaş 76), yanlışa sürükleyen bir bilgiye maruz kaldıklarında, genç yetişkinlere (ortalama yaş 20) göre daha fazla bellek uydumculuğu tecrübe ettiklerini ortaya çıkardı. Bu bulgulara rağmen, başka bir çalışmada ortaklaşa tanıklık edilen bir olayın üzerine yapılan grup tartışması sonucundaki uydumculuk seviyeleri incelendiğinde, yaşlı ve genç bireyler arasında belirgin bir farka rastlanamadı.
Bir başka açıdan bakıldığında ise, çocukların genç yetişkin bireylere oranla bellek uydumculuğuna daha açık oldukları öne sürülebilir. Yapılan bir çalışmada çocuklardan (3-5 yaş aralığı) ortaklaşa tanıklık ettikleri bir olayı hatırlamaları istendiğinde (aynı olayın kısmen farklı bir versiyonunu gören bir başkasıyla), her iki çocukta da bellek uydumculuğu ve ayrıca sonrasında yapılan bağımsız bir gerçeklik testinde anı çarpıtma gözlemlendi. Başka çalışmalarda daha da ileri gidilip küçük çocuklarda (3-4 yaş aralığı), orta yaş çocuklara (10-12 yaş aralığı) oranla daha ileri düzeyde telkine açıklık ve hatırlama zorluğu bulgularına rastlandı. Ergenlikte olan bireylerin genç yetişkinlere oranla, akran etkisine ve dolayısıyla sosyal etkilenime çok daha müsait olduğunu gösteren çalışmalar da bulunmaktadır.
Bellek uydumculuğundaki önemli değişkenler > Güven (ya da eksikliği)

Kendi hatırladıklarının doğruluğundan emin olamayan bir birey, anılarını başkalarınınkine uydurmaya çok daha yatkındır. Bu belirsizlikte güven çok önemli bir rol oynamaktadır: kendi hafızasına güveni az olan bireyler, kendilerinden daha iyi belleğe sahip olduğunu düşündükleri bireylerin anılarına kendilerininkini uydurmaya çok daha yatkındırlar. Bu etki çift halindeki katılımcılara bir set suç fotoğrafı gösteren bir çalışmada gözlemlendi. Bazı fotoğraflar olayın bir suç ortağıyla yapıldığını gösterirken, ötekileri aksini belirtmekteydi. Bu fotoğraflara bakmalarının hemen ardından katılımcılara bir suç ortağını varlığı ve verdikleri cevaplara ne kadar güvendikleri soruldu. Verilen ilk cevaplar oldukça gerçeğe yakındı fakat kısmen farklı bir fotoğraf gören başka bir katılımcıyla eşleştirildikten sonra bu sonuç değişikliğe uğradı. Çiftlerin %75'inde bir katılımcının ötekisine kendisini uyarlaması sonucu bellek uydumculuğu gözlemlendi. Neredeyse tüm çiftlerde, kendine daha az güvenen kişinin, daha çok güvenen kişiye belleğini uydumladığı sonucu ortaya çıktı.
Bellek işlemenin gerçekleştiği sırada kişinin kendine güveni genel sosyal güveni de etkilemektedir. Bir bireyin başkasının hafızasına ne kadar ihtiyaç duyduğu, olayları kendisi gözlemlerken içinde bulunduğu koşulların yanı sıra başkasının içinde bulunduğu (ya da içinde bulunduğuna inanıldığı) koşulları da hesaba katmasıyla belirlendiği için sürekli bir değişim halindedir. Bir çalışma bireyler arası bellek uydumculuğu seviyesinin ilk gözlemleme koşullarının karşılaştırmasına bağlı olarak değişiklik gösterdiğini ortaya çıkardı. Başka bir bireye göre çok daha az gözlem vaktine sahip olduklarını düşünen katılımcılar o kişinin belleğine uydumculuğa çok daha yatkınken, kendi sürelerinin daha fazla olduğunu düşünen katılımcılarda bu yatkınlığa pek rastlanmadı.
Bellek uydumculuğundaki önemli değişkenler > Grup büyüklüğü

Yapılan çalışmalar sosyal etki ile grup büyüklüğü arasında negatif ilişki olduğunu göstermektedir (küçük grupla daha güçlü ilişki). Araştırmacılar grup büyüklüğünün uydumculuk üzerindeki etkisinin, karşıt görüşlü insanların olup olmamasına ya da büyük gruplarda yaşanan anlaşmazlıklara bağlı olduğunu düşünmektedir. Karşıt görüşlü insanların varlığı bütün grubun kesinliğini ve bütünlüğünü düşürür, bu da grup üyeleri arasındaki sosyal uydumculuğu azaltır, böylece bireysel iç güven artar. Bu araştırma, katılımcının bir anısını açıklıkla hatırlamasının grup içindeki hatırlamada rolü olduğunu öne sürmekte: açıklık ve iç güven arttıkça gruba uyma baskısı azalır. Aynı çalışma anılarının doğruluğuyla ilgili şüphede olan katılımcıların, anılarının doğruluğuyla ilgili şüphesi olmayan katılımcılara göre sahte denekler tarafından verilen yanlış bilgilerden daha fazla etkilendiklerini göstermek için devam etmektedir.
Bellek uydumculuğundaki önemli değişkenler > Sosyal kaygı

Araştırmacılara göre sosyal kaygı, olumsuz değerlendirilme korkusu ve sosyal kaçınma olarak iki bileşenden oluşmaktadır. Olumsuz değerlendirilme korkusu olanları sosyal kaçınmaya eğilimi olan insanlardan yaşıtları tarafından daha fazla etkilenmektedir. Olumsuz değerlendirilme korkusu olanlar, yaşıtlarıyla anlaşmazlık yaşamanın bedelinin haksız olmaktan daha ağır olduğunu düşündüğü için, uyum sağlamaya daha yatkındırlar. Diğer taraftan sosyal kaçınmaya eğilimi daha fazla olan insanlar, diğerlerinin verdiği bilgilere daha az değer verip dikkat etmemekte ve sonuçta daha az uydumculuk yaşamaktadır.
Belleksel uydumculuğa dirençlilik

Ön uyarılar olaydan sonra fakat sosyal etkileşimden önce alınan uyarılardır (yanlış bilgilendirme olabileceği zaman). Bu uyarılar bireyi potansiyel belleksel uydumculuğa karşı korumak içindir. Bu uyarılar tanığın güvenirliğine ya da bireyi iç kaynaklara güvenmeyi ve dış uydumculuğa direnmeyi desteklemek için yapılan başka bir girişime karşı olabilirler. Bu ön uyarılar laboratuvar deneyleri için belleksel uydumculuğun azalmasında sürekli etkilidirler. Bazı ön uyarılar yanlışlıkla doğru olmayan son olay bilgilerini ilk belleklerine toplayan ilk izleyiciyi fazla hassaslaştırarak belleksel uydumculuğu arttırırlar.
Son uyarılar uydumculuğu azaltmak için yapılan olay sonrası girişimlerdir. Bir görgü tanığının anısı olaydan sonra yapılan yanlış bilgilendirmeden etkilenebilir. Çalışmalar sosyal son uyarıların örneğin; yanlış bilgilendirilmeden sonra bireyin güvenilirliğinin azmış gibi tanımlanması, yanlış bilgilendirme ya da belleksel uydumculuğun etkisini azalttığını bulmuştur. Son uyarıların başarısı, bireyin doğru olma motivasyonuna ve birey tarafından algılanmış gereksizce etkileme tehdidine bağlıdır. Bazı bireyler son uyarıyla karşılaşmalarına rağmen hala belleksel uydumculuk gösterebilmektedir. Birkaç araştırmaya göre son uyarılar, tanıkların anılarıyla ilgili fazla düzeltme yaptıkları ve zamanında ve tecrübe sırasında kazanılan doğru anıları sorguda görmezden gelmelerine sebep olmaktadır.
Bunlara karşılık, diğer çalışmalar son uyarıların belleksel uydumculuk etkisini azalttığını göstermekte.  Yapılan bir deneyde katılımcılara önce bir suç videosu izletilmiş ardından bir gruba tartışma grubuyla, bir gruba rapor yoluyla, bir gruba da izletilen videonun başka bir versiyonuyla orijinal videoda verilmeyen detaylar aktarılmıştır. Üç grup da gözlenmemiş detayları deneyin ilk sahnesinden sonra yaklaşık bir şekilde rapor etmiştir, ancak deney tekrarlandığında ve katılımcılar post video grubundan aldıkları bilgileri birleştirmemeleri konusunda uyarıldıklarında, 3 grubun da rapor ettikleri gözlenmemiş detaylarda önemli bir azalma olduğu görülmüştür. Bu son uyarı uydumculukta azalmaya sebep olan kaynak izlemeyi hassaslaştırmıştır.
Araştırmacılar son uyarıların zamanlamasının önemli olup olmadığını araştırmıştır. Bazı araştırmacılar son uyarıların belleksel uydumculuğu azaltmada etkisiz olduğunu bulmuştur. Son uyarılardan cevap alamayan bir çalışmada, deneyi yapanlar katılımcıları yanlış bilgilendirdikten bir hafta sonra uyarmıştır. Son uyarıların uydumculuk üzerinde önemli bir etkiye sahip olduğunu bulan başka bir çalışmada, katılımcılar yanlış bilgiyi aldıktan çok kısa bir süre sonra uyarılmıştır. Yakın zamanda yapılan başka bir çalışmada son uyarıların belleksel uydumculuğun azalması üzerinde etkisinin olmadığını ve bu uyarıların yanlış bilgilendirilmeden sonra farklı zamanlarda olmasının da öneminin olmadığı bulunmuştur. Buna rağmen, bu çalışma deneyi yapanların testi bütün katılımcılara aynı anda yapmaması yani uyarıların asıl olay ve yanlış bilgilendirmeden kısa bir süre sonra verilmesi ve bu yüzden son uyarıların etkili olduğunu bulması bakımından diğer çalışmalardan farklıdır.
Çıkarımlar > Yasal çıkarımlar

İnsanların yanlış kanılarının en yaygın nedeni hatalı görgü tanıklığıdır. Görgü tanıkları bir suça tanıklık ettikten sonra olay sonrası bilgileriyle karşılaşabilirler. Olay sonrası bilgileri ise üç temel alt başlıkta incelenebilir. Birincisi, önyargılı ya da belirli bir cevaba yönelik sorulmuş soruların tanığın malumatına olan etkisidir. İkincisi, olaylar görgü tanıklarına başkası tarafından yeniden anlatıldığında gerçekleşir. Bu tip bilgi yanlışlığı bilgilerin görgü tanığının hafızasında yeniden şekillenmesi ve olayı algılayış biçimlerinin değişmesinden kaynaklanmaktadır. Üçüncüsü ise başka insanlarla yapılan konuşmalardan kaynaklanır. Son araştırmalara göre, görgü tanıklarının olayları rapor etmeden hemen önceki süreçleri önemlidir çünkü bu süreçte görgü tanıkları bakış açılarını değiştirebilecek dış etkilere karşı daha çok farkındalık sahibi ve şüphecidirler.
Tanık tartışmalarının hafızaya olan etkisi tanıkların birbirlerini önceden tanıyor olduğu durumlarda daha fazladır. İnsanlar tanıdıklarından gelen bilgilere, doğru ya da yanlış olduklarına bakmaksızın, inanmaya eğilimlidirler. Çünkü insanlarla kurulan yakın ilişkiler, onlara diğer insanlardan daha fazla güven duymayı beraberinde getirir. Bilgi kaynağı olan insanın ne derece güvenilir olduğunun da, bellek uydumculuğuna büyük oranda etkisi vardır.
Bellek uydumculuğunda bir diğer önemli faktör ise tanıkların yaşanan anı hatırlama biçimleridir. Yapılan çalışmalar gereğince katılımcılardan şiddet içeren bir video hakkındaki duyguları üzerine tartışmaları istendiğinde, tartışmayı daha öznel yürüttükleri ve serbest hatırlamada daha çok hata yaptıkları ortaya konulmuştur.
Hafızanın Yedi Günahı'ndan biri telkine açık oluşudur. İnsanın başkalarıyla olan etkileşimi, onun bir olaya dair edindiği bilgi havuzunu değiştirir ve olayın gözler önüne serilişine karşı düşüncelerini etkileyebilir. Telkine açık olma resmi ortamdaki olay sonrası bilgi çarpıklığının en yaygın nedeni olarak görülebilir, çünkü tanıkların başkalarıyla konuşmasının engellemenin bir yolu yoktur. Bu nedenle sıkça gerçekleşir. Bununla beraber, bir tanığın telkine açık oluşunu etkileyen birden çok faktör vardır. Kesin anılar, daha az kesin olanlara göre bellek uydumculuğuna daha az elverişlidirler. Bu bulgu resmi durumlar için önemlidir çünkü, mantıklı olarak, bir olaya dair kesin anısı bulunan bir tanığın başkalarıyla tartıştıktan sonra bu anısını değiştirmesi olası değildir. Aynı şekilde daha az kesin anılara sahip olanlar ise uydumculuğa daha yatkındır.
Çıkarımlar > Günlük çıkarımlar

Zaman içinde yanlış otobiyografik anılar şekillenebilir. Yakın tarihli bir çalışmaya göre insanların %43ü gerçek olmayan çocukluk anılarını hatırlamaktadır. Doğal olarak gelişen bu yanlış anılar, çocukluk anılarından güncel anılara kadar geniş bir zamansal çeşitliliğe sahip olabilir. Bu tür anılar daha zayıf algısal detaya sahiptir, dolayısıyla gerçek çocukluk anılarına yakın görülür ve insanların gözünde inanılır kılınırlar.
Ailelerin ilk doğan çocuklarının, sonradan doğan kardeşlerine göre tartışmalara yön vermesi ve uydumculuk hatalarıyla yüz yüze gelmesi daha olasıdır. Yapılan bir çalışmaya göre sonradan doğan çocuklar, kendilerine verilen bilginin kendi edindikleri bilgiden daha geçerli olduğuna inandıkları zaman uydumcluktan daha çok etkilenirler. İlk doğan çocuklar, çoğunluğun beklentilerine uysalar ya da karşı gelseler de, başka bilgilerden görece daha az etkilenirler ve kendi motivasyonlarının etkisine girerler.
Bellek uydumculuğu, günümüz reklamcılık dünyasıyla da yakından ilintilidir. Araştırmalara göre bir grubun kanılarına inanma yatkınlığımız reklamlar ve siyasi kampanyalarca etkilenebilir ve bu nedenle kişisel düşüncelerimiz değişebilir. Beyin görüntüleme çalışmalarının gösterdiğine göre kişi düşüncelerini sosyal etkilere (kişisel uydumculuk) göre değiştirdiğinde, uydumculuk nörolojik açıdan ele alınabilir. Yine aynı çalışmalara göre, kişisel uydumculuk ve sonrasında gelen nörolojik değişiklikler olmadan, kişiler grup görüşünü desteklemek ya da grup karalarına uymak (toplumsal uydumculuk) için uydumculuk davranışında bulunabilirler.
Çıkarımlar > Potansiyel faydalar

Bellek uydumculuğunun analizi yapılırken genel olarak negatif sonuçları ele alınır, tanık hafıza çarpıklığı gibi. Fakat bellek uydumculuğunun bazı avantajları da vardır. Aslına bakılırsa, bazı psikologlar bellek uydumculuğunun daha çok pozitif sonuçlar ortaya çıkardığını savunurlar. Bir kişi sahip olduğu bilgiden emin değilken (yüksek öznel kuşku); kişinin yardım için dış kaynaklara yönelmesinin hatalı anımsamaya olan katkısı, orijinal güçsüz hafızaya bağlı kalmasının hatalı anımsamaya olan katkısından daha büyük değildir. Alınan riskler fazlasıyla ciddi, mesela bir ceza davası, değilken başka insanlar anıları hatırlayabilmek için hazır ve fazlasıyla kullanışlıdırlar.
Çiftlikler, Limasol

| Çiftlikler Τσιφλικούδια  (Yunanca) Çiftlikler  (Türkçe) |
| --- | --- |
Mahalle
 Çiftlikler'in Limasol içerisindeki konumu
Çiftlikler
Koordinatlar: 34°39′45.67950″K 33°1′22.96625″D﻿ / ﻿34.6626887500°K 33.0230461806°D﻿ / 34.6626887500; 33.0230461806
Ülke:  Kıbrıs Cumhuriyeti
Kaza: Limasol
Belediye: Limasol
Nüfus (2011): 579
Posta Kodu: 3010, 3013
Coğrafi Kodu: 5000-07
Çiftlikler (Yunanca: Τσιφλικούδια, romanize: Tsiflikoudia); Kıbrıs'ın Limasol Kazası'nda, Limasol şehrinin ve Limasol Belediyesi'nin bir mahallesidir. 2011 sayımında nüfusu 579 olarak tespit edilmiştir.
Liphistiidae

Liphistiidae, Araneae takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi

Liphistiidae familyasına bağlı cinsler (2024):
Ganthela - Xu & Kuntner, 2015
Heptathela - Kishida, 1923
Liphistius - Schiødte, 1849
Luthela - Xu & Li, 2022
Qiongthela - Xu & Kuntner, 2015
Ryuthela - Haupt, 1983
Songthela - Ono, 2000
Vinathela - Ono, 2000
David Richards

| Sir David Richards |
| --- | --- |

Doğum: 4 Mart 1952 (72 yaşında)
Bağlılığı:  Birleşik Krallık
Branşı:  Britanya Ordusu
Hizmet yılları: 1971–2013
Rütbesi: Orgeneral
Komutası: 3. Kraliyet Süvari Alayı, 4. Zırhlı Tugay, Müttefik Hızlı Müdahale Kolordusu, ISAF, Genelkurmay Başkanı
Çatışma/savaşları: Sierra Leone İç Savaşı Afganistan Savaşı
Ödülleri:          

David Julian Richards (d. 4 Mart 1952), Britanyalı asker. Eski Birleşik Krallık Genelkurmay Başkanı. Temmuz 2006-Şubat 2007 tarihleri arasında Afganistan'daki ISAF güçleri komutanlığı görevinde de bulundu. Ağustos 2009 tarihinde Birleşik Krallık Genelkurmay Başkanlığı görevine atandı. Bu görevini 2013 yılına kadar sürdürdü.
Kuzey Ordusu (Bernadotte)

| Kuzey Ordusu |
| --- | --- |
Veliaht Prens Bernadotte 1813'te ordusunun başında
Etkin: 12 Temmuz 1813-Mayıs 1814
Ülke:  İsveç  Rusya  Prusya  Birleşik Krallık  Hollanda  Saksonya
Bağlılık: Altıncı Koalisyon
Tipi: Ordu
Büyüklük: 112.500 (Ekim 1813)
Savaşları: Altıncı Koalisyon Savaşı 1813 Alman Harekatı  1814 Fransa Seferi 
Komutanlar
Komutan: Bernadotte
Tören Şefi: Friedrich Wilhelm Freiherr von Bülow
Alay Albayı: Ludwig von Wallmoden
Kıdemli Başçavuş: Thomas Graham
Kuzey Ordusu, Napolyon'un Fransız İmparatorluğu'na karşı savaşmak için Altıncı Koalisyon tarafından oluşturulan ortak ordulardan biridir. Ağustos 1813'teki Trachenberg konferansında oluşturulan planda Müttefikler, Birleşik Krallık tarafından finanse edilen Rus, Prusya ve İsveç ordularından birliklerle ortak bir güç oluşturmaya karar verdiler. Kuzey Ordusu, İsveç veliahtı ve eski Fransız Mareşal Bernadotte tarafından yönetilecekti. Großbeeren ve Dennewitz savaşlarında Berlin'i savunduğu ve Leipzig'in zaferine katkıda bulunduğu 1813 Alman Harekatındna yer aldı. 1814 seferi sırasında Danimarka'ya karşı yerel bir savaşla aynı zamanda Hollanda, Belçika ve kuzey Fransa'da operasyonlar gerçekleştirdi. Napolyon'un tahttan çekilmesinden sonra ordu lağvedildi.
Oluşumu > İttifakları Değiştirmek

Napolyon'un Mareşali ve evlilik yoluyla akrabası olan Bernadotte (Joseph Bonaparte'ın kayınbiraderiydi), yaşlı ve çocuksuz Kral XIII. Charles'ın önerisi üzerine Eylül 1810'da İsveç Veliaht Prensi seçildi. Yeni ülkesinde hızla popüler oldu ve Charles Jean adı altında etkili bir hükûmet sağladı, ancak Fransa ile ilişkileri, Ocak 1812'de Napolyon'nun İsveç Pomeranya'sını işgal etmesiyle kötüleşti. İsveç, Napolyon'un Rusya seferi sırasında Napolyon'u desteklemekten vazgeçti ve tam tersine, kendisine Norveç'i verme sözü veren düşmanı Rusya İmparatoru I. Aleksandr'a yaklaştı. 30 Ağustos 1812'de Bernadotte ve İmparator I. Aleksandr, Finlandiya'daki Turku'da İngiltere Büyükelçisi William Cathcart'ın huzurunda bir araya geldiler ve Napolyon'a karşı gizli bir anlaşma üzerinde anlaştılar.
3 Mart 1813'te Örebro Antlaşması ile Bernadotte Birleşik Krallık ile ittifak kurdu ve "ortak düşmanlara karşı" 30.000 kişilik bir ordu kurma sözü verdi: İngilizler İsveç'e Guadeloupe adasının yanı sıra bir milyon sterlinlik bir sübvansiyon teklif etti. 17 Mart'ta Fransa'ya savaş ilan eden Prusya, 22 Nisan 1813'te İsveç ile de ittifak yaptı.
Savaş

Ateşkesin bozulmasından hemen önce, 11 Ağustos 1813'te, Bohemya Ordusu olarak bilinen ana koalisyon ordusunun komutası, 200.000 askerle Avusturya ordusunun komutanı Fieldmarschall Schwarzenberg'in emrine verildi; Prusyalı general Blücher, 100.000 kişilik Silezya Ordusuna komuta ediyor ve Bernadotte, İngiliz ordusunun küçük bir birliğiyle birlikte Ruslar, Prusyalılar, İsveçliler'den oluşan "kuzeyin birleşik ordusunun" devraldı.
15 Ağustos 1813'te, düşmanlıkların yeniden başlamasının arifesinde, Bernadotte ordusunu oluşturan çeşitli uluslara  bir bildiri yayınladı:
Askerler! Kralımın ve hükümdarların müttefiklerinin güveniyle, yeniden başlamak üzere olan kariyerde size rehberlik etmeye çağrıldım, silahlarımızın başarısı için ilahi korumaya, davamızın adaletine, yiğitliğimize ve size güveniyorum. O andan itibaren Volga kıyılarından, Don kıyılarından, İngiliz kıyılarından ve Kuzey dağlarından Avrupa davasını savunan Alman askerleriyle birleşmeye çağrıldınız. Askerler! Bu nedenle, barışı ve bağımsızlığı fethetmek için başvurmamız gereken şey silahtır. 1792 Fransızlarını taklit edin. Düşman kendi topraklarındaydı; onunla savaşmak için birleştiler. Doğduğunuz toprakları işgal ettikten sonra hala kardeşlerinizi, eşlerinizi ve çocuklarınızı zincirleyen şeye karşı bugün de benzer bir duygu sizi harekete geçirsin.
Savaş > 1813'teki durum

1813 sonbaharında, Kuzey Ordusu, aşağıdaki gibi dağıtılan 72.000 piyade ve 10.500 süvariye sahipti:
3. Prusya Kolordusu (Bülow): 25.000 piyade ve 4.000 süvari
4. Prusya Kolordusu (Tauentzien): 15.000 piyade ve 1.500 süvari
İsveç Kolordusu (Stedingk): 18.000 piyade ve 2.000 süvari
Rus Kolordusu (Wintzingerode): 14.000 piyade ve 3.000 süvari
Ayrıca, Levin August von Bennigsen'in 25.000 piyade ve 5.000 süvariden oluşan Rus birliği, Leipzig Muharebesi'nde Kuzey Ordusu'na bağlı olacaktı
Ludwig von Wallmoden'in Hamburg yakınında bulunan 27.000 askeri de Bernadotte'ün yetkisi altındaydı.