stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Çöven
Sınıflandırma

Gypsophila cinsinin sınıflandırması 3 alt cins olarak yapılır:
Gypsophila subg. Gypsophila : G. bermejoi, G. elegans, G. perfoliata, G. repens, G. struthium, G. tomentosa ...
Gypsophila subg. Macrorrhizae : G. bellidifolia, G. confertifolia, G. filipes, G. floribunda, G. kermanensis, G. muralis, G. picta, G. stepposa, G. tubulosa
Gypsophila subg. Pseudosaponaria : G. glabra, G. pilosa
Bu alt cinsler seksiyonlara ayrılır:
sect. Gypsophila = nana, spergulifolia, repens, montserratii
sect. Corymbosae = altissima, litwinowii, fastigiata, papillosa, collina, struthium, bermejoi, patrinii, uralensis
sect. Capituliformes = petraea, pallasii, glomerata
sect. Rokejeka = paniculata, arrostii, acutifolia, perfoliata, scorzonerifolia, tomentosa
sect. Dichoglottis = linearifolia, elegans
sect. Macrorrhizaea = muralis, macedonica
sect. Hagenia = pilosa
Türleri:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Gypsophila acutifolia  Gypsophila adenophylla  Gypsophila altissima  Gypsophila antari  Gypsophila aretioides  Gypsophila arrostii  Gypsophila aucheri  Gypsophila baytopiorum  Gypsophila bellidifolia  Gypsophila bicolor  Gypsophila bitlisensis  Gypsophila brachypetala  Gypsophila briquetiana  Gypsophila capituliflora  Gypsophila × castellana  Gypsophila cephalotes  Gypsophila cerastioides  Gypsophila confertifolia  Gypsophila curvifolia  Gypsophila davisii  Gypsophila davurica  Gypsophila desertorum  Gypsophila elegans  Gypsophila eriocalyx  Gypsophila fastigiata  Gypsophila festucifolia  Gypsophila floribunda  Gypsophila germanicopolitana  Gypsophila glandulosa  Gypsophila glomerata |  Gypsophila graminifolia  Gypsophila hakkiarica  Gypsophila heteropoda  Gypsophila hispida  Gypsophila huashanensis  Gypsophila lepidioides  Gypsophila leucochlaena  Gypsophila libanotica  Gypsophila licentiana  Gypsophila lignosa  Gypsophila linearifolia  Gypsophila makranica  Gypsophila muralis  Gypsophila nabelekii  Gypsophila nana  Gypsophila nodiflora  Gypsophila oblanceolata  Gypsophila oldhamiana  Gypsophila olympica  Gypsophila osmangaziensis  Gypsophila pacifica  Gypsophila pallida  Gypsophila paniculata  Gypsophila parva  Gypsophila patrinii  Gypsophila perfoliata  Gypsophila peshmenii  Gypsophila petraea  Gypsophila pilosa  Gypsophila pilulifera |  Gypsophila pinifolia  Gypsophila polyclada  Gypsophila pulvinaris  Gypsophila repens  Gypsophila ruscifolia  Gypsophila scorzonerifolia  Gypsophila sedifolia  Gypsophila sericea  Gypsophila serpylloides  Gypsophila silenoides  Gypsophila simonii  Gypsophila simulatrix  Gypsophila sphaerocephala  Gypsophila spinosa  Gypsophila stevenii  Gypsophila struthium  Gypsophila tenuifolia  Gypsophila tekirae  Gypsophila thyraica  Gypsophila tschiliensis  Gypsophila tuberculosa  Gypsophila tubulosa  Gypsophila turcica  Gypsophila uralensis  Gypsophila venusta  Gypsophila viscosa  Gypsophila yusufeliensis |
Dağılımı

Türkiye'de 50 türü bulunur. Bunlardan yalnızca 4 türü oldukça yaygındır. 5 türü ise ekonomik değerdedir:
Gypsophila arrostii var. nebulosa (Beyşehir çöveni, Konya çöveni, helvacı çöveni, şekerci çöveni, şark çöveni, dişi çöven) — Orta Anadolu
Gypsophila bicolor (Van çöveni, tarla çöveni) — Doğu Anadolu (Van)
Gypsophila eriocalyx  (Çorum çöveni, Yozgat çöveni) —  Orta Anadolu
Gypsophila graminifolia (Başkale çöveni, dağ çöveni) — Doğu Anadolu (Van)
Gypsophila perfoliata (Niğde çöveni, Beyşehir-Isparta çöveni) — Orta Anadolu
Gypsophila venusta (Konya çöveni) — Orta ve Doğu Anadolu
Azerbaycan'da 4 türü (Azerice çoğan) bulunur: G. bicolor, G. capitata, G. dahurica, G. paniculata
Rusya'da 17 türü (Rusça качим) bulunur: G. acutifolia, G. altissima, G. aretioides, G. davurica, G. elegans, G. fastigiata, G. glandulosa, G. globulosa, G. muralis, G. pacifica, G. paniculata, G. perfoliata, G. scorzonerifolia, G. sericea, G. silenoides, G. tenuifolia, G. uralensis
Polonya'da 7 türü (Lehçe łyszczec, gipsówka) bulunur: G. fastigiata, G. viscosa, G. elegans, G. muralis, G. repens, G. perfoliata, G. paniculata.
Litvanya'da 4 türü (Litvanca guboja) bulunur: G. elegans, G. fastigiata, G. muralis, G. paniculata.
Estonya'da 4 türü (Estonca kipslill) bulunur: G. muralis, G. fastigiata, G. paniculata, G. elegans.
İsveç'te 2 türü bulunur: G. muralis, G. fastigiata.
İspanya'da 8 türü (İspanyolca gisófila) bulunur: G. pilosa, G. elegans, G. muralis, G. repens, G. bermejoi, G. tomentosa, G. montserratii, G. struthium.
Pakistan'da kültüre alınmış 2 (G. paniculata, G. elegans) tür ile 10 yabani tür bulunur: G. alsinoides, G. bellidifolia, G. cephalotes, G. cerastioides, G. floribunda, G. lignosa, G. makranica, G. muralis, (ve G. muralis var. stepposa), G. pilosa, G. sedifolia.
Kullanımı

Bitkinin kullanılan bölümü odunsu kökleridir. Çövenin etken maddesi saponin olup, bulunma oranı türlere göre %15 -25 arasında değişmektedir. Gıda sanayiinde ağdayı ağartıcı özelliğinden dolayı helva ve dondurma yapımında kullanılır. Türk mutfağında tahin helvası, koz helva, kerebiç ve paşa lokumu adı verilen tatlılarda kullanılır. Ayrıca köpürme özelliğinden dolayı sabun ve deterjan sanayiinde de geniş çapta kullanılır. Bir diğer kullanım alanı da, çöven köklerinin kaynatılmasından elde edilen ılık suda, ipekli ve değerli kumaşlardan yapılmış giyecekler temizlenmektedir. Drog olarak ise, dekoksiyon halinde balgam ve idrar söktürücü özelliklerinden dolayı bazı ilaçların bileşiminde yer alır.
Mayıs helvası (Mayıs Yedisi helvası): Doğu Karadeniz bölgesinde Bulancak, Beşikdüzü gibi Çepnilerin yoğun olduğu yörelerde, yalnızca Mayıs Yedisinden önceki ve sonraki iki ay içerisinde piyasada bulunsa da, en yoğun olarak Mayıs Yedisi (Miladi 20 Mayıs) gününde çöven, şeker, limon tuzu ve sudan yapılan köpüksü helva. Kesilip dövülerek parçalanan çöven kökleri su ile kaynatılır ve şurup kıvamında çöven suyu denen özüt (ekstrakt) elde edilir. Çöven suyu süzülerek parçalarından arındırılır ve soğumaya bırakılır. Soğuyunca makine ile karıştırılarak köpürtülür. Helva yapılacak tavaya şeker ve su koyularak yüksek ateşte eritilir, daha sonra limon tuzu koyularak şerbet kesilir. Ateş kısılarak çöven suyu köpüğü yavaş yavaş şerbete eklenir. Kısık ateşte yaklaşık bir saat süreyle karıştırılırak kaynatılır, uygun kıvama gelince ocaktan indirilir ve soğumaya bırakılır. Mayıs helvası soğuk servis yapılır. Sade veya fındık unu ile karıştırılarak yenir. Genellikle kahvaltılık olarak kullanılır.
Köpük helvası: Trakya bölgesinde çöven otundan yapılan beyaz, köpüksü helva.
Katı üzüm pekmezi (çalma, çalma pekmez): Kökü (Radix saponariae albae sive) suda kaynatılır ve bu su (ekstrakt) pekmeze ilave edilerek birlikte karıştırılarak katılaşması beklenir.
Çöven ekmeği: Bartın ve Amasra'da bazı taş fırınlarda üretilen 430-450 gram ağırlığında olan tava ekmeğidir.
Erzurum Tabyaları

Aziziye Tabyası
Mecidiye Tabyası
Erzurum Tabyaları, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nda Erzurum'u savunmak için yapılan ve silahlarla güçlendirilen askeri yapılardır. Antik dönemden beri Anadolu'da şehirlerin savunma ve korunmasına özel bir önem gösterilmiştir. Roma, Bizans, Selçuklu veOsmanlı dönemlerinde şehirlere güçlü sur duvarları yapılarak korunmuştur. 16. yüzyıl başlarında kale ve sur savunma sisteminin uzun menzilde dahi etkili olan toplar karşısında yetersizliği sebebiyle Avrupa devletleri ülkelerinde tabya sistemini uygulamaya başlamışlardı. 18. yüzyılın başından beri de Osmanlı şehirlerinin savunmasında tabyalar kullanılmıştır. Stratejik öneme sahip konumdaki Erzurum şehri çevresine yapılan tabyalarla Osmanlı İmparatorluğu döneminde şehir korunmaya çalışılmıştır.
Tarihçe

Osmanlı İmparatorluğu'nun siyasi ve askeri alanda yaşadığı sıkıntıyı fırsata dönüştürmek isteyen Ruslar, Osmanlı İmparatorluğuna karşı savaş başlatmışlardı. Tabyaların yapılış nedeni tamamen Ruslara karşı Erzurum şehrini savunma amaçlıdır. Özellikle Erzurum'un doğusunda olmak üzere çevresinde de tabyalar vardır. Kale savunma sisteminin o dönemde topla yapılan saldırılara karşı yetersiz kalışı, savunma maksatlı yapılan tabyaların önemini artırmıştı. Bu sebeple şehrin çevresinde çok sayıda özellikle Ruslara karşı savunma gücünü artırmak maksadıyla tabyalar yapılmıştır. Ruslar, Erzurum'a yakın tarihte üç defa saldırı, işgal ve istilada bulunmuşlardır. Bunlar sırasıyla 1828-1829, 1878 ve 1916 yıllarında olmuştur. Her ne kadar bu istilalar geçici olsa da Ruslara karşı Erzurum halkının gösterdiği direniş çoğu zaman yetersiz kalmış, şehir ve şehir halkı çok büyük tahribata maruz kalmıştır. Öncelikle 1828 Rus saldırısında, Toprak tabya olarak adlandırılan tabyaların yetersizliği bu anlamda yeni tabyaların inşa edilmesini zaruret haline getirmişti. Osmanlı Devleti, ilk defa Kars kalesine ve çevresine doğu sınırlarında tehdit olarak gördüğü İran'dan gelebilecek saldırılara karşı koyabilmek için, toprak tabya diye adlandırılan savunma maksatlı askeri yapılar yapmıştı. Erzurum'un kuzeyinde bulunan Gürcü Boğazı, doğusunda bulunan Deveboynu Geçidi, güneyinde bulunan Palandöken geçidini muhtemel Rus ve Iran saldırılarına karşı koruyabilmek için 21 tabya inşa etmiştir. 1821 yılında Erzurum'da ilk olarak Hasani Basri Toprak Tabyası yapılmış, daha sonra diğer tabyaların yapımı gerçeklestirilmiştir. Erzurum'daki tabyalarda genellikle taş malzeme kullanılmış olup, sadece tonozlar tuğladan örülmüştür. Tabyaların yapım süresi toplam beş yıl sürmüştür. Türk Subay ve Mühendisleri tarafından yapılmıştır. Tabyalar Sultan Abdülaziz devrinde Fosfor Mustafa Sıdkı Paşa başkanlığında bir komisyon oluşturulmuş, bu komisyonun hazırladığı projelere göre tabyalar özellikle inşa edilmiştir. 93 Harbi olarak da adlandırılan ve Osmanlı - Rus Savaşlarının en kanlı çatışmalarının yaşandığı Erzurum Aziziye Tabyaları'nın tarihimizde özel bir yeri ve önemi vardır. Ateşli silahlar ve tahrip gücü yüksek uzun menzilli topların geliştirilmesiyle birlikte, kentleri çevreleyen surlar özelliklerini kaybetmeye başlayınca yeni savunma sistemleri geliştirme zarureti ortaya çıkmıştır. Çünkü savaş teknolojileri alanındaki gelişmeler, Orta Çağ kale savunma sistemini de değiştirmiş, sivillerle askerlerin birbirinden ayrıldığı ve içerisinde halkın olmadığı savunma yapıları inşa edilmesini gündeme getirmiştir. 
16. yüzyıl başlarında Avrupa devletleri tabya sistemini uygulanmış, 18. yüzyılın başından beri de Osmanlı şehirlerinin savunmasında kullanılmıştır. Osmanlı Devleti'nin sıkıntılı dönemlerinde büyük masraf ve emek harcanarak inşâ edilen tabyaların, savunma yapıları arasında çok özel bir yeri vardır.
Tabyaların imar ve yerleşim konumu

Mimari açıdan diğer yapılardan farklı olan tabyalar, uzun menzilli topların etkisine karşı korunabilmek için muhtemel saldırının gelebileceği yöne, yaklaşık olarak 10 metre kalınlığında toprak yığmak suretiyle yarı yüksekliğe kadar toprak içine gömülü bir şekilde yapılmışlardır. Çoğunun yapımı bu şekildedir. Uzaktan bakıldığında hemen hemen hiç fark edilemeyecek durumda olan tabyalar, mimari açıdan da dayanıklı ve kullanışlı olmaları konusunda ilk plânda dikkate alınarak imar edilmişlerdir. Tabyalarda; nizamiye, askeri kışlalar, eğitim yerleri, karargâh binaları, bölük veya tabur binaları, cephanelik, topçu ve pusu odaları türünde savunma maksatlı yapılar, asker ve subayların yatma koğuşları, mutfak, fırın erzak deposu, hamam, çamaşırhane gibi yaşam için gerekli olan unsurlar bulunur. Tabyaların en merkezi konumunda kışla ve karargâh binaları yer alır. Yapılaşma hilâl şekline dayalı ve yan yana sıralı bir halde birbirlerine bir kapı girişiyle irtibatlı olup, içlerindeki oda birimleri dikdörtgen şeklindedir. Koridor durumundaki alandan kışlayı oluşturan odalara girilebilir. Avlu kısmına bakan pencerelerden ışık almak suretiyle aydınlanan odalar tek katlı olarak başlangıçta imar edilmişlerdir. Gerek duyulan hallerde oluşturulan ahşap kirişler üzerine ahşap döşeme çakmak suretiyle iki katlı hale getirilmişlerdir.
Erzurum'daki tabyalar > Aziziye Tabyaları ve Nene Hatun

Aziziye Tabyaları Sultan Abdülaziz 'in emriyle Erzurum Valisi Müşir Fosfor Mustafa Sıtkı Paşa tarafından Topdağı'nda yaptırılmıştır. Gazi Ahmed Muhtar Paşa emrindeki Osmanlı Ordusu nun
27 Ekim, 1877 de Ruslara karşı geri çekilmesi üzerine Aziziye Tabyalarında Osmanlı Ordusu ile omuz omuza veren Erzurum halkı, başarılı bir savunma vererek Rusları geri püskürtmüştür. Söz konusu Erzurum savunması dünya kamuoyunda yankı bulmuştur. Kahraman Erzurum'lu kadınların temsilcisi olarak günümüzde kabul gören Nene Hatun, Türk tarihinde "93 Harbi" diye adlandırılan 1878 yılındaki Türk-Rus savaşında destanlaşan yiğit, kahraman bir Türk kadını, Türk anasıdır. Aziziye Tabyalarında Ruslara karşı  silah olarak kullandığı satırı ile bütünleşen yüreği, o'nu adeta destanlaştırmıştır.Bkz..
Tabyalar Üzerine

Türk Şair Bekir Sıtkı Erdoğan, "Erzurum Tabyalarından" adlı yedi dörtlükten oluşan şiirinin ikinci dörtlüğünde:
Yediden Yetmişe tek vücut, tek can

Erzurum bir sevda, Erzurum vatan,

Taptaze bir yara gibi o kan,

Akıyor Erzurum Tabyalarından. ifadesine,
beşinci dörtlüğünde ise;
Dadaşıma ha ateş ha kar

Burada savaşın adı kanlı bar

Ovaya sis değil mücahit ruhlar

Çöküyor Erzurum tabyalarından.
ifadelerine yer vermek suretiyle; Erzurum'u, Erzurum'luyu ve Erzurum Tabyalarını dizelerinde anlatmıştır.
Avlulu yapı planı
Avlulu yapı
Aziziye Tabyalarında Türk Bayrağı
Erzurum Aziziye Tabyası
Aziziye Tabyası Nene Hatun'un Mezarı
" Erzurum Tabyalarındaki Nene Hatun heykeli
Erzurum Özgürlük Anıtı
Erzurum Aziziye-Mecidiye ve Kiretmitlik Tabyaları adını taşıyan şehir girişindeki Özgürlük Anıtı ve sütunlar
Tamar Eshel

| Tamar Eshel |
| --- | --- |

Knesset Meclisi Üyesi
Görev 1977–1984
Kişisel bilgiler
Doğum: 24 Temmuz 1920(1920-07-24) Londra, İngiltere
Ölüm: 24 Temmuz 2022 (102 yaşında) Kudüs, İsrail
Partisi: İttifak Hareketi
Bitirdiği okul: Londra Üniversitesi
Mesleği: Diplomat ve siyasetçi
Tamar Eshel (İbranice: תמר אשל ; d. 24 Temmuz 1920 – ö. 24 Temmuz 2022), İsrailli diplomat ve siyasetçi.
Yaşamı ve kariyeri

Eshel, 24 Temmuz 1920'de Londra, İngiltere'de doğdu. Ailesi İngiltere'deki Yahudi Ajansı'nın çalışanıydı. Eshel ailesiyle birlikte 1923'te zorunlu olarak Filistin'e döndü. Annesi tanınmış Feinberg ile Belkind ailesinden yetişmiş Avshalom Feinberg'in kız kardeşiydi. Babası bölgeden yetişen ilk avukatlar arasındaydı. Filistin'e döndüklerinde Hayfa'ya yerleştiler ve burada İbranice Reali Okulu'ndan mezun oldu. Londra Üniversitesi'nde yüksek öğrenimini tamamladı.
Londra'da bulunduğu esnada Haganah'ta aktif olarak 1940'lı yıllarda Fransa'daki göçmenlik bürosuna başkanlık etti.
Diplomatik ve siyasi kariyeri

1948'de İsrail'in kurulmasından sonra Kudüs'te Dışişleri Bakanlığı için çalışmaya başladı. Dışişleri Bakanlığı'nı Birleşmiş Milletler delegasyonlarında temsil etti ve Başbakanlık Ofisi'nde çeşitli görevlerde bulundu. Emekli olmasına yakın 1968'de bakanlıktan kendisine Büyükelçilik görevi verildi.
1970'li yıllarda Kudüs Belediye Meclisi'nde delege ve Belediye Başkanı Teddy Kollek'in yönetiminde belediye başkan yardımcısı olarak görev yaptı. Ayrıca 1977'de İttifak Hareketi listesinden Knesset Meclisi'ne delege olarak girene kadar Na'amat Kadın Örgütü'nün Başkanlığı'nı yaptı. 1981'deki seçimlerde koltuğunu koruyarak tekrar Meclis'e girmiş 1984 yılına kadar delegelik görevini sürdürmüştür.
Ölümü

Eshel, 24 Temmuz 2022'de Kudüs, İsrail'de 102. yaş gününde doğal nedenlerden vefat etti.
Tamar Eshel 1977'de Kudüs'te
Almanya Kürt Dernekleri Federasyonu

Almanya Kürt Dernekleri Federasyonu (YEK-KOM e.v), merkezi Düsseldorf'ta olan ve Almanya'nın genelinde çalışmalar yapan Kürt örgütüdür. Almanya'daki Kürt derneklerini teşvik etmekte ve yapısında toplam 65 dernek bulundurmaktadır. Dernek, folklor, dil eğitimi ve daha birçok etkinlikle Kürt kültürünü yaşatma amacını taşımaktadır. YEK-KOM, Der Tagesspiegel haberindeki bilgilere göre Almanya Anayasayı Koruma Teşkilatı tarafından PKK'ya yakın bir kuruluş olarak sınıflandırılmaktadır.
Kazım Nami Duru

| Kazım Nami Duru |
| --- | --- |
Doğum: 1875 İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 14 Ekim 1967 (92 yaşında) Türkiye
Defin yeri: Karacaahmet Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk
Meslek: Asker, eğitimci ve siyasetçi

Mehmet Kazım Nami Duru (1875, İstanbul – 14 Ekim 1967), Türk  asker, eğitimci ve siyasetçidir.
Görüşleriyle II. Meşrutiyet ve Cumhuriyet döneminde Türk eğitim sistemini etkilemiş önemli bir eğitim adamıdır. Selanik’te Osmanlı Devleti’nin ilk anaokulunu açmış; eğitim hakkında görüşleri 1930’lu yıllarda CHP’nin programında yer alarak ülkenin resmi eğitim ideolojisi olmuştur. TBMM 5. ve 6. Dönemlerde Manisa milletvekili olarak mecliste yer aldı.
Yaşamı

1875’te İstanbul’da doğdu. Babası askeri eczacı Mustafa Suphi Bey, annesi Fatma Zehra Hanım’dır. Asıl adı Mehmet Kazım’dır.
Çocukluğu, babasının görevi nedeniyle Rumeli’de geçti. Selanik Askeri Rüşdiyesi ve Manastır Askeri İdadisi’ndeki öğrenimin ardından Harp Okulu’na girdi. Bu okuldaki öğrenimi sırasında hürriyetçi fikirlerle tanıştı, Namık Kemal’in etkisinde kaldı. 1897 yılında Harp Okulu’ndan mezun oldu. 
Meslek yaşamına asker olarak başlayan Kazım Nami, orduda çeşitli görevlerde bulunduğu sırada bir yandan da atandığı yerlerdeki rüşdiyelerde öğretmenlik yaptı. Arnavutluk’ta görev yaptığı sırada evlendi. Bu evlilikten beş çocuk sahibi oldu.
Selanik’te görevi sırasında Fransızcasını ve pedagoji alanında bilgilerini geliştirdi. “Ravza-i Sıbyan Mektebi” adlı sıbyan okulunda ve bir Fransız Lisesi’nde öğretmenlik yaptı. Meşrutiyet’in ilanından sonra Ravza-i Sabyan, Selanik’in en parlak okullarından biri oldu.  1909’da Avusturya-Macaristan’a yapılan bir geziye katıldı ve Peşte’de anaokulu öğretmeni yetiştiren iki yıllık bir okulu gezdi. Dönüşünde Selanik’te Ravza-i Sıbyan Mektebi içinde bir anaokulu sınıfı açtı. Bu, Osmanlı İmparatorluğu’nun ilk anasınıfıdır.
1909 yılında Selanik Askeri Rüştiyesi Fransızca öğretmenliğine atandı. Bir yandan da Fransız Lisesi ile İttihat ve Terakki Mektebi’ndeki derslerini ve Ravza-i Sıbyan’daki idareciliğini sürdürdü; Selanik’te çıkmaya başlayan “Zaman” gazetesinde yazılar yayımladı.
1910 yılında yüzbaşı rütbesinde iken ordudan ayrıldı.
Ordudan ayrıldıktan sonra  Selanik Maarif Müfettişliği (1910-1911), Edirne, İstanbul, Çatalca, İzmit Maarif Müfettişliğinde bulundu. I. Dünya Savaşı’ndan önce Kocaeli Maarif müdürlüğüne getirildi. Bu görevi sırasında, Selanik’te açtığına benzer bir anaokulu sınıfını İzmit’te açtı.
Mütareke yılları

I. Dünya Savaşı’ndan sonra Mercan Sultanisi’nde Tarih Öğret menliği (1916-1920), Çapa Kız Öğretmen Okulu’nda edebiyat öğretmenliği, Medreset-ül Vaazin’de İçtimaiyat ve Terbiye öğretmenliği yaptı. Savaşın ardından kurulan yeni hükümet, görevlerine son verip onu i Vefa Sultanisi’ne nakledince istifa etti. Bir süre özel dersler vererek geçimini sağlamaya çalışan Kazım Nami, matbaa kiralayarak “Türk Dünyası” adlı gazeteyi çıkardı ve Anadolu’daki millî mücadele hareketini destekledi. Kısa süre sonra gazeteyi kapamak zorunda kaldı.
Millî mücadele dönemi

Millî Mücadele’ye katılmak üzere 31 Mayıs 1920’de Ankara’ya geçen Kazım Nami, Orta tedrisat müdürü olarak atandı. Kurtuluş  Savaşı yıllarında Muallimler Cemiyeti’nin başkanlığını yürüttü. “Anadolu Terbiye Mecmuası” adlı bir dergi çıkardı. Yazdığı iki çocuk piyesi bu dergide yayımlandı.
Millî mücadeleden sonraki yaşamı

Lozan Anlaşması'nın imzalanmasından sonra Maarif Vekaleti'nden ayrıldı. 3 Aralık 1922'de İzmir Darüleytamı'na  (Yetimler Yurdu) müdür olarak atandı. Eşi de müdür yardımcılığı görevine getirilmişti. Mayıs 1923'te eşi ile birlikte Validebağı Darüleytamı'na atandı. Ancak birkaç ay sonra Mualimler Cemiyeti Kongresi'ndeki bir konuşması, görevinden alınmasına sebep oldu.
1923 yılı Ağustos ayında Balıkesir'in Balya kazasına yerleşti ve bir maden işletmesinin çalışanlarının çocukları için açılan okulun müdürlüğünü üstlendi.
1925 yılında Kıbrıs Türk Lisesi müdürü olmak için başvurdu ve ailesi ile birlikte Kıbrıs'a gönderildi. Okuldaki fakir öğrencilere kitap istemek üzere Maarif Vekaleti'ne yazdığı bir mektuba, vekaletle yazışma yetkisinin olmadığı şeklinde bir yanıt alması üzerine okul müdürlüğüne devam etmeyerek emekli oldu.
Öğretmenlik yaşamına İstanbul'da, Yüksek Muallim Mektebi ve Nişantaşı Kız Ortaokulu'nda Fransızca dersleri vererek devam etti. Ayrıca Musevi Lisesi'nde Türkçe dersleri verdi ve 1929'dan itibaren Robert Kolej'de Türkçe öğretmenliği yaptı. Cumhuriyet ve Vakit gazetelerinde yazılar yazdı.
Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Paşa'ya  Robert Kolej'deki eğitim çalışmalarını anlatan bir mektup yazması üzerine Ankara'ya davet edilen Kazım Nami, kendisine yapılan Halkevlerinde çalışma teklifini kabul etti.
1932'de Maarif Vekaleti kendisine ilkokullar için iki yurt bilgisi ile ortaokulların sınıfı için bir Cumhuriyet Tarihi yazma görevi verdi. Kitapları yazdıktan sonra 1933 yılında Talim ve Terbiye Dairesi'nde çalışmaya başladı.
1935 yılında Atatürk'ün isteği ile Manisa ilinden mebus olarak TBMM'ye girdi. Milletvekilliği iki dönem devam etti.
1943'te İstanbula yerleşti. 1950'ye kadar Ticaret Odası'nda raportörlük yaptı. 1950'den sonra İstanbul'da çeşitli okullarda ders vermeyi sürdürdü.
Selanik, İstanbul ve Ankara'da çeşitli dergi ve gazetelerde yazılar yazdı, hatıralarını yayınladı. Tercüme ve telif 50'yi aşkın eser verdi.
1967'de öldü. Cenazesi, Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi.
Eserleri

Terbiye-i Vataniyede İlk Adım. Selânik 1911.
Mektepte Ahlak. (Jules Payot'tan çeviri) Selânik, 1913 (1929)
İş Ordusu.İstanbul, Matbaa-i Hayriye ve Şürekâsı Amire, 1916.
Çocuk Bahçesi Rehberi, 1917.
Frobel Usulüyle Küçük Çocukların Terbiyesi. (Çev.) T.C Maarif Vekâleti Neşriyatından.İstanbul, Matbaa-i Amire, 1924
Türkçe Oku, Türkçe Yaz. İstanbul, 1925 Matbaa-i Amire.
Türkçemizi Nasıl Öğretmeli? İstanbul, Matbaa-i Amire, 1025.
Mekteplerde Ahlak nasıl telkin edilmeli? İstanbul, Kanaat Kitabevi, 1925
Nikomed. (Pierre Corneile'den çeviri) İstanbul, Devlet Matbaası, 1927
Pedagoji  Önünde Gazi. İstanbul, Devlet Matbaasıı, 1928
Tecrübeî  Pedagoji, (Richard Gaston'dan Çeviri) İstanbul Maarif Vekâleti, Devlet Matbaası, 1928
Altı Kitabıyle Birlikte Ruso, (Jean Jacque Rousseu'dan çev.)
Hayat ve Ölüm (Voronov: İktibas) İstanbul, 1928
Türkün Kitabı. İstanbul, Kanaat Kitabevi, 1931
Terbiyevî Yazılar İstanbul, Kanaat Kitabevi, 1924, 1925, 1923, 1931
Terbiyevî Yazılar, 2. Kitap. İstanbul. Devlet Matbaası, 1934
Türk Gramerine Yardımcı Kitap. İstanbul, Matbaacılık ve Neşriyat T.A.Ş., 1932
Muallimin Meslek Ahlakı. İstanbul. Devlet Matbaası, 1934
En Büyüğümüz İçin. Ankara, Ulus Matbaası, 1935
Yavruma Diyişlerim. İstanbul, Türkiye Basımevi, 1934
Sosyolojinin Unsurları. İstanbul Devlet BAsımevi, 1936
Ankara Radyosunda Söylediklerim. Ankara, Ulus Basımevi, 1937
Kemalist Rejimde Öğretim ve Eğitim, Kanaat Kitabevi, 1938
Sanderson (Asrımızın Büyük Terbiyecisi). İstanbul, Devlet Matbaası,
Gençlik Çağı Nasıl Başlar, İstanbul, Zarafet Basımevi, 1941
Gençlik Tatillerini Nasıl Geçirmeli? Zarafet BAsımevi, 1941
“Bir Otodidakt”, İlköğretim Dergisi, Ankara Maarif Vekilliği, Maarif Matbaası, Sayı:98-108
Ortaokul İçin Tarih, Sınıf III. Ankara, Maarif Basımevi 1945
Ziya Gökalpten Seçme yazılar. İstanbul Kenan Basımevi, 1940–1942
Ziya Gökalp. T.C. Millî Eğitim Bakanlığı, İstanbul, Millî Eğitim Basımevii 1949-1965
Hayat Bilgisi Şiirleri. İstanbul, Bir Yayınevi, 1952
Köy Papazı. (Çev.) T.C. Millî Eğitim Bakanlığı. İstanbul. Millî Eğitim BBasımevi, 1952
İttihat ve Terakki Hatıralarım. İstanbul Sucuoğlu Matbaası, 1957
Cumhuriyet Devri Hatıralarım. İstanbul, Sucuoğlu MAtbaası, 1958
Dağdan Yazılmış Mektuplar(Jean Jacques Rouseau'dan çev.) İstanbul, Türkiye Yayınevi, 1960
Hayvanların İç Dünyası. Hikâyeler (Çev.) İstanbul Özyurt Basınevi, 1963
Nasıl Oldu? “Osmanlı Hürriyet Cemiyeti”nin kurulmasına ilişkin üç perdelik piyes”. Selânik, 1926 (Eski Harflerle)