Vargas Dönemi
Üçüncü Brezilya Cumhuriyeti (Estado Novo)

Vargas'ın 1934 Anayasası uyarınca dört yıllık Başkanlık süresi 1938'de sona erecekti ve yeniden seçilmesi yasaklandı. Ancak, 10 Kasım 1937'de Vargas, hükümeti devirmek için "Cohen Planı" olarak adlandırılan komünist bir komplonun varlığını kınayan bir ulusal radyo adresi yaptı. Ancak gerçekte Plano Cohen, Vargas'ın iktidarda kalması, yönetimini sürdürmesi ve diktatörlük yetkilerini üstlenmesi için elverişli bir atmosfer yaratmak amacıyla hükûmette oluşturuldu.
Getúlio'nun "Yeni Devleti" yumuşak, otoriter bir maceraydı. Şiddetli değildi ama baskıcıydı. Ancak çok sayıda insan ortadan kaybolmadı. Rio de Janeiro'daki yetkililerin beklediği tek şey isteksizce kabul etmekti. Başkan, federal hükûmeti daha da merkezileştirmek ve modernize etmek için hızla harekete geçti. Daha önce yorumlandığı gibi, Amerika Birleşik Devletleri 1824'te Brezilya'nın bağımsızlığını tanıyan ilk ülkeydi. Brezilya, 1823 Monroe Doktrini'ni (Avrupa güçlerini bölgeden dışlamayı amaçlayan) tanıyan ilk ülkeydi. II. Pedro, 1876'da Amerika Birleşik Devletleri'ne başarılı bir ziyaret gerçekleştirdi. 19. yüzyılın sonlarında Cumhuriyetin kurulmasıyla birlikte "yazılı olmayan bir ittifak" ortaya çıktı. Brezilya diplomatik odağını Londra'dan Washington DC'ye kaydırmaya başladı. Bu yeni ilişkinin itici gücü, 20. yüzyılın ilk yıllarında Brezilya Dışişleri Bakanı Rio Branco Baronu tarafından yönlendirildi. İki ülke arasındaki ekonomik tamamlayıcılık ittifakı güçlendirdi. 1905'te her iki ülke de misyonlarını 1905'te elçilik statüsüne yükselterek diplomatik ilişkileri artırdı. Brezilya, Batı ittifakını desteklemek için 1917 Ekim'inde resmen Birinci Dünya Savaşı'na girdi. Savaştan sonra Amerika Birleşik Devletleri Brezilya ile ticari ilişkisini artırdı ve yıllar geçtikçe Brezilya'nın ana ortağı olarak Avrupa'nın yerini alacaktı. Franklin Delano Roosevelt'in 1932'de seçilmesi, Mart 1933'te ilan edilen "İyi Komşu" politikası aracılığıyla ABD'nin Latin Amerika'ya olan ilgisinin yenilenmesi için bir fırsat yarattı. Mart 1940'ta ABD, Volta Redonda'nın gelişimini desteklemek için 25 milyon dolarlık bir krediyi onayladı. Rio de Janeiro ile Washington DC arasındaki ilişkilerin derinleştirilmesinde dönüm noktası 1941'di. İki ülke arasında 1930'ların sonlarında savaş durumunda işbirliğine ilişkin görüşmeler başlamıştı. Britta Crandall'ın yazdığı gibi, Afrika ile Brezilya'nın Kuzeydoğusunun "Brezilya çıkıntısı" arasındaki 1.800 millik mesafe, herhangi bir Mihver istilasının en pratik ve olası yolu olarak görülüyordu. Bu tür bir Avrupa saldırganlığı geriye dönüp bakıldığında imkansız gibi görünse de, 1940'ların ortalarında bir Nazi'nin Afrika'yı ve Güney Atlas Okyanusu Okyanusu'nu geçerek Brezilya'ya saldıracağı korkusu, özellikle de Büyük Britanya yenilirse, gerçek bir endişe kaynağıydı. Ve hiçbir kara savunması olmayan Brezilya, herhangi bir büyük çaplı istilaya veya hava saldırısına karşı inanılmaz derecede savunmasızdı.
Vargas, 10 Kasım 1937 tarihli konuşmasında, sözde Komünist tehdidi öne sürerek olağanüstü hal ilan etti ve Yasama Meclisini feshetti. Ayrıca, tüm yönetim gücünü fiilen onun eline veren yeni, son derece otoriter bir Anayasanın Başkanlık kararıyla kabul edildiğini duyurdu. 1934 Anayasası böylece kaldırıldı ve Vargas bir "Yeni Devlet" (Estado Novo) kurulduğunu ilan etti. Kısa aralık, kendi kendine darbenin önceden planlandığının bir başka kanıtıydı. Brezilya, 22 Ağustos 1942'de Almanya ve İtalya'ya savaş ilan etti. Roosevelt yönetimi, 1942'de Brezilya'ya bir teknik yardım heyeti göndererek ikili ilişkileri derinleştirmeye çalıştı. İlişki olgunlaştıkça, Brezilya hükûmeti savaş çabalarına asker göndermeye karar verdi. Brezilya Seferi Kuvvetleri (FEB) 1944'te Avrupa'ya gitti. Brezilya, Amerikan Lend-Lease programından cömertçe yararlandı ve bölgedeki diğer tüm ülkelerden daha fazla askeri teçhizat aldı. İlişkinin bir sembolü olarak, Başkan Roosevelt Ocak 1943'te Kazablanka'daki bir zirveden dönüşünde Getúlio ile görüşmek üzere Brezilya'da durdu. İlişki, her ülkenin büyükelçileri ve ilgili dışişleri bakanları tarafından güçlü bir şekilde desteklendi. Her iki başkent de ilişkiyi bir kazan-kazan durumu olarak görmeye başladı. İlişkiler savaş öncesinde samimiyken, çatışma sırasında derinleşti ve karşılıklı olarak güçlendi. Nisan 1945'te FDR'nin ölümü ve savaşın sona ermesi ve Beyaz Saray, Pentagon ve Dışişleri Bakanlığı personelindeki bir değişiklikle birlikte Başkan Yardımcısı Harry Truman'ın halefi, Brezilya'yı Washington DC'deki yüksek öncelikler listesinden çıkardı. Avrupa'da Soğuk Savaş başlamak üzereydi. Yarımküre bu çabada marjinal olarak görülüyordu.
1937 Anayasası, yeni bir Kongre seçimlerinin yanı sıra Vargas'ın eylemlerini onaylamak için bir referandum yapılmasını sağladı. Ancak, görünüşte tehlikeli uluslararası durum nedeniyle ikisi de tutulmadı. Bunun yerine, Anayasa'nın yeni seçimlere kadar geçici olması gereken bir maddesi uyarınca, Başkan yasama ve yürütme yetkilerini üstlendi. Tüm niyet ve amaçlar için, Vargas sıkıyönetim anlamına gelen sekiz yıl boyunca hüküm sürdü. Ayrıca, 1937 Anayasası uyarınca, Vargas sadece altı yıl daha (Kasım 1943'e kadar) Başkan olarak kalmalıydı, bunun yerine - muhtemelen tehlikeli uluslararası durum nedeniyle - 1945'te devrilinceye kadar iktidarda kaldı. Getúlio, savaşın Mihver devletlerinin tam yenilgisiyle sona erdiği ortaya çıktığında, o anın inceliğini anladı. Avrupa'da demokrasiyi yeniden kurmak için savaşan genç Brezilyalılar ile kendi ülkelerinde Yeni Devlet'in devamı arasındaki karşıtlık barizdi. Kasım 1943'te ve yine Nisan 1944'te cumhurbaşkanı, gelecekte bir zamanda evde demokratik yönetimin yeniden kurulmasına örtülü göndermelerde bulundu. 1945 yılı, Yeni Devletin ve Getúlio'nun devlet başkanı olarak devam etmesine karşı ilk muhalefet işaretlerini gördü. Şubat ayında 1937 Anayasası'nda bir değişiklik yapılarak seçim tarihi belirleyen doksan gün içinde bir kararname çıkarılacaktı.
Aralık 1937'de, Estado Novo darbesinden bir ay sonra, Vargas, faşist " Brezilya İntegralist Hareketi " (Ação Integralista Brasileira (AIB) dahil) dahil olmak üzere tüm siyasi partileri kapatan bir Kararname imzaladı. Brezilya Integralistleri o zamana kadar Vargas'ın anti-komünist önlemlerini destekliyorlardı. 11 Mayıs 1938'de, AIB'nin kapanmasından memnun olmayan integralistler, Vargas'ı tahttan indirmeye çalışarak Guanabara Sarayı'nı işgal ettiler. Bu bölüm "İntegralist Girişimi" olarak bilinir ve başarılı olmaktan uzaktır. İlk muhalefet adayı ortaya çıktı ve ilk yeni siyasi partiyi temsil etti. Hava Kuvvetleri'nden eski tenente Tümgeneral Eduardo Gomes, Demokratik Ulusal Birlik (en) (UDN) listesinde liberal anayasacıları temsil etmek üzere seçildi. Getúlio, Mart 1945'te yaptığı yorumlarda 1937 Anayasasını açıkça savunarak yanlış anlamalar yaptı. Ülke genelinde halk protestoları patlak verdi ve 11 Mart'ta Getúlio seçimlerde aday olmayacağını açıkladı. Aniden, Savaş Bakanı General Dutra aday olarak önerildi. Asıl soru, bağımsız bir adayın aksine Getúlio'yu temsil eden "resmi" bir aday olup olmadığıydı. Momentum Yeni Devleti sona erdirmek için değişmeye başlamıştı. Hükûmet, yakın zamanda yasallaştırılan Komünist Parti'nin liderliğini üstlenen Luís Carlos Prestes de dahil olmak üzere uzun süredir tutuklu olan siyasi mahkûmları serbest bıraktı; Dutra, Mayıs ayında kurulmuş olan bir başka yeni parti olan Sosyal Demokrat Parti'nin (PSD) adaylığını kabul etti. Söz verilen kararname 28 Mayıs'ta çıktı; seçim tarihi 2 Aralık 1945 olarak belirlendi.
1937 ve 1945 yılları arasında, Estado Novo'nun süresi, Vargas Devlette yapılanma ve profesyonellik oluşumuna süreklilik kazandırdı. Devleti ekonomik milliyetçiliği teşvik ederek ekonomiye müdahale etmeye yönlendirdi. "Yeni Devlet"e doğru hareket önemliydi, çünkü Kongre ve siyasi partilerin görevden alınmasıyla birlikte yerli nüfusu tanımak istedi. Onların gözünde büyük bir lütuf kazandı ve "Yoksulların Babası" olarak anıldı. Onlarla popülerlik kazanmanın yanı sıra, onlara tarımsal yaşam tarzlarını geliştirmelerinde yardımcı olacak araçlar sağladı. Eğer ülke Brezilyalılığın sembolü olan Kızılderililerin faydalarını toplaması gerektiğini, ülkeye baskı etiketini basması gerektiğini hissetti. Bu, birleşik bir toplum kurmak için önemliydi. Amaç, sanayileşmeye doğru güçlü bir dürtü oluşturmaktı. Aniden Vargas destekçileri cumhurbaşkanlığı seçimini ertelemek için hararetli bir kampanya yürüttüler, ancak Kurucu Meclis için seçimler düzenlemeyi kabul ettiler. Açıktı - Meclis, Vargas başkanlığında toplansaydı, Getúlio'nun içeriğinde çok fazla söz hakkı olacaktı. Getúlio'yu desteklemek için üçüncü bir yeni siyasi parti örgütlendi: Brezilya İşçi Partisi (en) (PTB). Getúlio, artan siyasi kargaşadan etkilenmemiş görünüyordu. Ancak Ekim ayında cumhurbaşkanı, sarayın önünde toplanan büyük bir gösteriye konuştu ve aday olmadığını, ancak halkın bir Kurucu Meclis talep etme hakkına sahip olduğunu söyledi. Kısa bir süre sonra, hükûmet beklenmedik bir şekilde seçim kurallarını değiştirdi. Ulusal seçim tarihi 2 Aralık 1945 olarak belirlendi. Eyalet ve yerel seçimler 2 Aralık'ta yapılacak oylamanın ardından yapılacaktı.