Alfred Hugenberg
Siyasetten uzaklaştırılması

Seçimlerde Hugenberg'in DNVP'si Reichstag'da 52 sandalye elde etti, ancak bu sandalyelerin partiye nüfuz sağlama umudu, oylamadan kısa bir süre sonra (DNVP'nin desteklediği) 1933 Yetki Kanununun kabul edilmesiyle birlikte buharlaşıp yok olmuştur. Yine de Hugenberg yeni hükûmette Ekonomi Bakanı olmuş ve büyük ölçüde partisinin Kuzey Alman toprak sahipleri arasında gördüğü destek nedeniyle Nazi kabinesinde Tarım Bakanı olarak atanmıştır. Kendisini Hitler'i kontrol eden bir kişi olarak gören Papen'in böyle bir rol için fazla yüzeysel bir kişiliğe sahip olduğu, günde genellikle 14 saat çalışan Hugenberg'in ise etkili bir kontrol sağlayamayacak kadar portföylerinin incelikleriyle meşgul olduğu ortaya çıktı. Sekreter tutmayı reddeden ve daktilo kullanmayı bilmediği için tüm uzun notlarını elle yazan Hugenberg, diğer muhafazakâr bakanların bile başa çıkmakta zorlandığı inatçı ve sevimsiz bir adam olduğunu ortaya çıkardı. Hugenberg kendisini "ekonomik diktatör" olarak görüyordu ama kabine toplantılarında Papen, Dışişleri Bakanı Baron Konstantin von Neurath ve Savunma Bakanı General Werner von Blomberg gibi diğer muhafazakâr bakanlar Hugenberg'in otarşik ekonomi planlarının uygulanamaz olduğunu ve Almanya'yı uluslararası alanda izole edeceğini söyleyerek bu planlara karşı çıktılar. Daha önce Londra ve Roma'da büyükelçi olarak görev yapmış deneyimli bir diplomat olan Neurath, dışarıdan gelebilecek asıl tehlikenin Fransa'dan gelebilecek bir "önleyici savaş" ihtimali olduğunu savundu. Neurath, bu ihtimali ortadan kaldırmak için Almanya'nın şimdilik kendisini uluslararası toplumun az çok işbirlikçi bir üyesi olarak sunması gerektiğini ve Hugenberg tarafından savunulan ekonomik politikaların, iyi niyete en çok ihtiyaç duyulan bir zamanda Almanya'nın iyi niyetine mal olabileceğini savundu.
Bakan olarak Hugenberg, sektörü canlandırmak amacıyla hacizlere geçici bir moratoryum ilan etti, bazı borçları iptal etti ve yaygın olarak üretilen bazı tarım ürünlerine gümrük vergisi uygulamaya karar vermek suretiyle sektörü canlandırdı. Süt hayvancılığını korumak için margarin üretimine de sınırlama getirmiş, ancak bu hamle tereyağı ve margarin fiyatlarında hızlı bir artışa yol açmış ve Hugenberg'i çiftçi camiası dışında sevilmeyen bir figür haline getirerek Nazi olmayanların kaçınılmaz olarak kabineden ayrılmasını hızlandırmıştır. DNVP liberalizme olan tüm düşmanlığına rağmen Almanca: Rechtsstaat, romanize: Hukuk devleti'a derinden bağlıydı ve Naziler yasadışı hareket etme ve yapılanları uysalca kabul eden DNVP müttefiklerine bir Fransızca: fait accompli, romanize: Oldu bitti sunma eğiliminde olduklarından, Nazi dinamizmiyle ve yasaları hor görmesiyle başa çıkmaya alışkın değildi. Hugenberg 17 Mayıs 1933'te Hindenburg ile görüşerek Nazilerin DNVP üyesi bazı devlet memurlarını işlerinden attırdığı ya da alternatif olarak NSDAP'ye katılmaya zorladığı konusunda şikayette bulundu. Hindenburg konuyla ilgilenmedi ve Hugenberg'e "Almanca: Reich Şansölyesinin iyi niyet sahibi olduğuna ve ellerinin tertemiz olduğuna, memleketin menfaatleri doğrultusunda ve tam bir adalet ruhuyla hizmet vermeye gayret gösterdiğine" inandığını söyledi. Hindenburg bazı Nazilerin yasadışı davrandığını kabul etti ama Hugenberg'e hiçbir şey yapmayacağını çünkü bunun "kritik bir zaman" olduğunu ve "yeni hareketin bize ne kadar büyük bir ulusal yükseliş getirdiğinin" unutulmaması gerektiğini söyledi.
Bu arada, Haziran 1933'te Hitler, Hugenberg'in Londra Dünya Ekonomik Konferansına katılırken önerdiği, hem Afrika hem de Doğu Avrupa'da Alman sömürgeci genişleme programının, yurtdışında büyük bir fırtına yaratan Büyük Buhranı sona erdirmenin en iyi yolu olduğu planını reddetmek zorunda kaldı. Hugenberg 16 Haziran 1933'te Londra'da yaptığı bir konuşmada Almanya'nın Afrika'daki tüm eski sömürgelerini geri alarak "güçlü ırkının yerleşmesi için alan sağlayabilecek ve büyük barış eserleri inşa edebilecek bir Almanca: Volk ohne Raum, romanize: Mekânsız ulus için alanlar açması" gerektiğini savundu. Hem Fransız hem de Sovyet hükûmetleri resmi olarak protesto notaları sunarken, Fransız hükûmeti Afrika'daki eski sömürgelerin geri verilmesi talebi nedeniyle, Sovyet hükûmeti ise Hugenberg'in Alman sömürgeciliği için aklındaki Lebensraum'un Sovyetler Birliği olduğuna dair karşı çıkıyorlardı. Neurath, Hugenberg'in neden olduğu hasarı kontrol altına almak amacıyla İngiliz basınına bir açıklama yaparak bunların sadece Ekonomi bakanının "özel" görüşleri olduğunu söyledi. Hugenberg bu azarlamayı kabul etmek yerine, Alman hükûmeti adına konuştuğunu iddia eden bir açıklama yayınlamayı tercih etti; Neurath'ın daha sonraki bir kabine toplantısında şikayet ettiği gibi, Alman delegasyonunun "gülünç" görünmesine neden olan bir davranıştı böyle bir hareket. Neurath kabineye "tek bir üyenin diğerlerinin itirazlarını görmezden gelemeyeceğini" ve Hugenberg'in "doğal olarak kibar bir biçimde giydirilmiş olan bu itirazları ya anlamadığını ya da anlamak istemediğini" söyledi. Hugenberg'in, Neurath'ın kendisini teşvik ettiği gibi konuyu kapatmak yerine, Londra'da yayınlanan çelişkili basın açıklamaları nedeniyle Neurath'la kan davası gütmeyi seçmesi, kendisini çok küçük ve kindar biri olarak göstermesine neden olmuş ve diğer muhafazakar kabine bakanlarından görebileceği sempatiyi kaybetmesine yol açmıştır. Londra'da bulunduğu sırada parti, DNVP'nin para-militer kanadı Almanca: Kampfring, romanize: Dövüş yüzüğü'i ve gençlik kanadı Bismarck Youth'u dağıtmıştı. Hugenberg'in kaderi, görünüşte Ekonomi Bakanı olarak Hugenberg'e bağlı olan Prusya Devlet Sekreteri Fritz Reinhardt'ın kabineye bir işgücü yaratma planı sunmasıyla kesinleşti. Bu politika Hugenberg dışındaki tüm üyeler tarafından desteklendi.
Giderek yalnızlaşan Hugenberg, kendisini iktidardan uzaklaştırmaya yönelik bir fısıltı kampanyasının ardından nihayet kabineden istifa etmek zorunda kaldı. 29 Haziran 1933'te resmi istifasını açıkladı ve yerine Nazi Partisine sadık olan Kurt Schmitt Ekonomi Bakanlığına, Richard Walther Darré de Tarım Bakanlığına getirildi. Hemen ardından Naziler ile DNVP arasında bir "Dostluk Anlaşması" imzalandı ve bu anlaşmanın koşullarıyla Nasyonalistler resmen tasfiye edilirken, üyelerden Nazi Partisine katılmaları istendi. Gerçekten de DNVP'nin Mayıs 1933'ten beri resmi olarak adlandırdığı Alman Ulusal Cephesi (DNF) 27 Haziran'da kendini resmen feshetmişti. Hugenberg DNF'yi feshetmek için yazılı bir anlaşma imzalamış, bunun karşılığında Hitler DNF üyesi olan devlet memurlarının "tam ve yasal olarak eşit ortak savaşçılar" olarak tanınacağına ve hapisteki parti üyelerinin serbest bırakılacağına söz vermişti. Hugenberg'in partinin yürütme komitesine yaptığı son açıklama "hepimizin eve gitmesi ve dolaplarımıza girmemiz ya da ormana gitmemiz için bir nedenimiz var" şeklindeydi.
Kabinedeki görevinden uzaklaştırılmasına rağmen Hugenberg, Papen ve diğer eski DNVP ve Merkez Parti üyeleriyle birlikte Kasım 1933 seçimleri için Nazi aday listesine dahil edildi. Ancak Naziler nezdindeki itibarı o kadar düşmüştü ki, Aralık 1933'te Hugenberg'in sahibi olduğu haber ajansı Telegraph Union, Propaganda Bakanlığı tarafından fiilen devralındı ve yeni bir Alman Haber Bürosuyla birleştirildi. Hugenberg'in 1945'e kadar, resmi olarak partili olmayan temsilciler olarak belirlenen 22 "misafir" üyeden biri olarak Reichstag'da kalmasına izin verildi. Meclisi 639 Nazi milletvekiliyle paylaştıkları ve Reichstag'ın her halükarda giderek daha seyrek toplandığı göz önüne alındığında, Hugenberg gibi bağımsızların mecliste hiçbir etkisi yoktu.