stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Strega Ödülü
2006 Strega Özel Ödülü

Strega Ödülü’nün kuruluşunun on yedinci yılında (2006), İtalyan Anayasası’na özel bir ödül verilmiş, ödülü İtalya Cumhuriyeti adına dönemin cumhurbaşkanı Oscar Luigi Scalfaro almıştır.
Uskumruköy

| Uskumruköy |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 41°12′N 29°00′E﻿ / ﻿41.2°K 29°D﻿ / 41.2; 29
Ülke:  Türkiye
İl: İstanbul
İlçe: Sarıyer
Bulunduğu yer: Avrupa Yakası 
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 16.8 km²
Rakım: 75 metre  m
Nüfus (2023): 9.920
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 212 
İl plaka kodu: 34 
Posta kodu: 34450 
İstatistiki bölge: İstanbul alt bölgesi (TR10) 
Seçim çevresi: İstanbul 2. seçim çevresi 
Uskumruköy, 2014 yılına kadar Sarıyer ilçesinin bir köyü iken 2014'te kabul edilen Büyükşehir Kanunu ile köylerin mahalleye dönüştürülmesi sonucu ilçenin bir mahallesi olan yerleşim alanıdır.
Uskumruköy; aynı zamanda köy merkezinin de olduğu Aşağıköy ve buradan 500 metre uzaklıkta bulunan Yukarıköy olmak üzere iki kısımdan oluşur. Son yıllarda bunlara, köye sonradan yerleşenlerin oluşturduğu ve Samsun Mahallesi ve Gümüşdere yolundaki Arıköy denilen mıntıkaları da eklemek gerekmektedir. Muhtarlık, okul, lise, sağlık ocağı, cami, köy kahvesi ve spor sahası Aşağıköy'dedir. Köyde ilkokul ve lise vardır. Civar köyler, Uskumru'daki liseye öğrenci yollarken, Uskumru ortamektep talebelerini Gümüşdere, Kilyos ve Zekeriyaköy'e yollamaktadır. Son yıllarda eğitime verilen önem artmış ve eğitim seviyesi yükselmiştir. Topoğrafik olarak, engebeli arazilerin arasında kalan çanak şeklindeki düzlüğün üzerine kurulmuş ve köy deresi ya da Sofadere de denilen dere boyunca meskenleri sıralanmış şekildedir. Dere Mahallesi ismini buradan alır. Arazi bakımından Sarıyer'in en büyük köyü olduğu bilinir. Köyün dört tarafı meralarla ve çayırlarla çevrilidir. Arıköy ve Tatlısu mevkilerinde doğal deniz kumulları bulunur. Kıztaşı Deresi denen dere buralardan geçerek Karadeniz'e dökülür. Kuzey kısmındaki çamlık doğal olmayıp, Orman İdaresince burada daha önce bulunan ocak sahası ağaçlandırılarak oluşturulmuştur. Koruboyu denilen ve makta olarak kullanılan batıdaki orman Belgrad Ormanları'nın dejenere olmuş uzantısıdır. Sarıyer'in en büyük maktası olan köyü Uskumru'dur. Köyün maktaları, Gümüşdere Ayazmadan başlar, Belgrad koruboyunu takip ederek Kule mevkiine kadar olan geniş şeritten ve Demirciköy, Yerliköy Çiftliğinin altına kadar olan mıntıkayı da içine alarak büyük bir alan oluşturur. İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin Kilyos Mezarlığı ve Kilyos Köyü Ağlamış Dede Mezarlıkları da Uskumruköy sınırları içerisindedir.
Ulaşımı

Köy, İlçe merkezi Sarıyer'e 9, Gümüşdere'ye 4.5, Kısırkaya'ya 6, Kilyos'a 4.5, Demirciköy'e 6.5, Zekeriyaköy'e 3.5, Bahçeköy'e 7, Rumeli Feneri ve Garipçe köylerine 16, Kemerburgaz'a 17, Beşiktaş'a 28, Taksim'e 30, Eminönü'ne 32, Ankara'ya 470, İzmir'e 585, Bursa'ya 250, Edirne'ye 270 ve Kırklareli'ne 210 km uzaklıktadır.
Hacıosman Metrodan ve Kısırkaya'dan karşılıklı kalkan 152 no'lu İETT seferleri yaz kış işlemektedir. Ayrıca aynı hatta 15 dakikada bir kalkan minibüslerle de Sarıyer ve civar köylere ulaşım sağlanmaktadır. Dörtyol'dan geçen Kilyos-Metro otobüsü ile Bahçeköy ve Metro'ya doğrudan ulaşım mümkündür. Boğaziçi Üniversitesi Sarıtepe Kampüsü'nden kalkan otobüsler ise köy içine girmeden Rumelihisarüstü'ne gitmektedir.
Tarihçe

Yerleşim bölgesi olarak çok eskilere dayanan bir târihe sahiptir. Cenevizliler'den kalma gözetleme kulesinden yola çıkılırsa çok eski bir köy olduğu ortaya çıkar. Evliya Çelebi; Seyahatnamesi'nin İstanbul bölümünde, Yeniçeri ordularının, Uskumru Çayırı ve Terkos'da kamp kurup konakladıklarını yazar. Buna göre "Uskumru" isminin en az 400 yıllık olduğunu anlıyoruz. Köyün tepesindeki kulenin ise "Ovidius Kulesi" olarak adlandırıldığını ve bu kuleyi Cenevizlilerin, Karadeniz'i gözetlemek için yaptıklarını biliniyor.
İdârî bakımdan İstanbul vilâyetinin Sarı Yer kazâsına bağlıydı. Cumhuriyet'in ilk yıllarında ise o zamanki idârî yapılanmaya göre Zekeriyaköy Nâhiyesi'ne bağlı kalmıştır. Günümüzde Zekeriyaköy Nahiyesi kaldırılmıştır. Muhtarla beraber seçilen 6 tane aza ve 442 sayılı Köy Kanunu'na göre ihtiyar heyetinin doğal üyesi olan köy öğretmeni ve köy imamı, köy ihtiyar heyetini oluştururlar. Ancak pratikte köy ihtiyar heyetinin karar alma mekanizmasında rol aldıkları pek görülmez. Temizlik, ilaçlama vb. belediye hizmetleri Sarıyer Belediyesi'nden karşılanmaktadır. Batıda Gümüşdere ve Belgrad Ormanları, kuzeyde Kilyos ve Karadeniz, doğuda Demirciköy ve güneyde Zekeriyaköy ve Bahçeköy ile sınırdır.
Ekonomi

5000'e yakın bir nüfusa sahiptir. Son yıllarda köye olan göçlerle ve yeni yapılarda başlayan ikametlerle nüfus olanca artmıştır. Yerli köy halkı, muhâcirlerden ve Arnavutlardan oluşur. Pomak, Gacal ve Boşnaklara rastlanmaz. Ancak Gümüşdere köyünün ahalisinden daha önce göçtükleri için Balkan kültürü günümüze kadar ulaşamamıştır. Gümüşdere ihtiyarları Rumcayı konuştukları halde, Uskumruda böyle bir şey yoktur. Bahçecilik temelli Gümüşdere'nin aksine Uskumru hayvancılık ve odunculuk ağırlıklı bir köydür. 90'lı yılara kadar Rumeli köyü niteliğinde ve görüntüsündeki Uskumru artık bir tarafı köy merkezi, bir tarafı orman-mera, diğer tarafları site-villa vs. şekilde dağınık bir görünümdedir. Köy içinden akan köy deresi Kilyos'tan geçerek Karadeniz'e dökülür.
Tâbiyat

Doğal Hayatı Koruma Vakfı'nın yayımladığı "Türkiye'nin 122 Önemli Bitki Alanı" adlı eserde, Uskumruköy kumullarının (şimdiki Arıköy, Sarıtepe ve Tatlısu mevkiini kapsayan alan) önemli bitki alanlarından biri olduğu belirtiliyor. Ancak hızlı yapılaşmayla birlikte bu alanın bitki örtüsünün tamamen yokolmaya başladığı ve acil önlemlerle burasının doğal SİT ilan edilmesi gerektiği belirtiliyor.
Köy halkı tarımcılıktan yavaş yavaş ayrılıp hizmetler sektörüne ve emek sektörüne doğru kaymıştır. 
1990'lı yıllardan sonra Sarıyer ve çevre köylerinde başlayan hızlı yapılaşmada önde giden Zekeriyaköy'ün peşi sıra, Uskumruköy'de bu yapılaşmadaki payını yüksek oranda almış ve almaya devam etmektedir. Yukarıda belirtilen nüfus köyün gerçek nüfusunu değil fakat civardaki yeni site ve villalarda yaşayanlarla beraber yansıtmıştır. Köy merkezinde 3 bakkal, 3 kahvehane, 3 nalbur, 3 manav, 1 berber, 1 lastikçi, 1 televizyoncu, 1 demirci bulunmaktadır. Kilyos yolu boyunca uzanan kır gazinoları ve restoranlar genellikle İstanbul'dan gelenlere rekreasyon alanı olarak hizmet vermektedir. İsmail Hakkı Mete Sağlık Ocağı köy meydanında olup, sadece Uskumruköy'e değil diğer çevre köylere de hizmet vermektedir. Sağlık ocağı dolayısıyla bir de eczane açılmıştır. Bunların yanı sıra artık üretimi durdurmuş olan eski Bazik tuğla fabrikası ve köy dışında bulunan taş ocakları mevcuttur. Ayrıca pazar günleri, yaklaşık 10 tezgahlık küçük bir pazar kurulmaktadır.
Örf ve Âdetler

Klasik Türk-İslam kültürü etkilidir. İnanç olarak Sünni-Müslüman yapıdadır. Ramazan ayları usullerine göre yaşanır, iftardan sonra teravih namazı kılınır, kahveler sahura kadar açıktır. Sahurdaysa davul çalınır. Bayram namazlarından sonra cemaat cami bahçesinde bayramlaşır, mezarlıklar ziyaret edilir. Bayramlarda büyükler ziyaret edilir, elleri öpülür, şekerler ve tatlılar ikram edilir. Kurban bayramında imkânı olan kurban keser ve komşulara dağıtır. Cenazeler genelde köy camiinden kaldırılır ve omuzlar üzerinde köy mezarlığına kadar götürülür. Ölü evlerine taziyeye gidilir ve 7, 40, 52 duaları okunur. Yeni doğanlara hediye alınır, sünnet çağına gelenlere sünnet düğünleri yapılır. Köy içinden kız alıp verme diğer köylere göre daha azdır. Gelinler ekseriyet çevre köy ve kasabalardan gelir. Eskiden köy çayırında veya köy kahvesinde yapılan düğünler artık düğün salonlarında yapılmaktadır. Kına geceleri ise ekseriyet babaevinde yapılır. Köye gelin gelenlere istisnasız "yenge", köye yerleşen damatlara da "enişte" denir. Köy kökenli kişiler "yerli", daha sonra yerleşenler ise "gelme" olarak nitelendirilir.
Asker uğurlamaları eğlence ile gerçekleşmektedir. 23 Nisan, 19 Mayıs ve 29 Ekim Bayramları okul bahçesinde, köy erkanının ve ahalisinin katılımı ile ve coşkuyla kutlanır. 30 Ağustos ise okul tatiline denk geldiği için kutlanamamaktadır. Her sene mayıs ayında Hıdırellez ateşi yakılır ve dilekler tutulur. Bu gelenek son yıllarda artık uygulanmaz olmuştur.
Eski Uskumru

Daha güzeldi. Köy ahalisi topyekûn birbirini tanır ve yardımlaşırdı. Gençler, yaşlıyı sayar, yaşlılarsa gençleri severdi. Halen bu saygı ve sevgi devam etmektedir. Askerlik bitmeden kahvelere girilmez, köy, hayvancılık, bahçecilik ve ormancılıkla geçinirdi. Şimdiki gibi sat araziyi, yat aşağı mantığı yoktu. Artık eski köy yok. Bahçecilik tamamen, hayvancılık ve odunculuk kısmen bitmiş durumdadır. Araziler hattâ meralar bile satılmış durumdadır.
Köy ağzından bazı söyleyişler ve deyimler şöyledir: 
Keraneci, deyyus, imanı kandilli, severim muhabbetini, veh ulan be, hoba, höbe, pampur, geçmişi boklu.
Uskumru mevkii isimleri

Yukarı Köy, Dere Mahallesi, Aşağı Mahalle, Samsun Mahallesi, Köy meydanı, Köy çayırı, Ayvacık, Kız Taşı, İncirli Bahçe, Tatlı Su, Kanlı Bostan, Sarı Tepe, Terlemez, Manda Baş, Sümer Bank, Askeriye, Işıldak, Tabya Altı, Sivri Koz, Kireçli, Lağımlar, Ihlamur Dere, Sofa Dere, Koru Boyu, Yanıklı, Kilise Mevkii, Kule Mevkii, Gürgen Suyu, Üvez Tarla, Gavur çeşme, Baba Ağaçlar, Leylek Yuvası, Kestane Bayırı, Yel Bayırı, Taşlık Bayırı, Dört Yol, Kara Kütük, Uzun çayır (Uzun Tarla), Çamlık, Top Ağaçlar, Kaya Alanı, Açmalar, Ağlamış, Kokmuş, Kavak Dere, Sivri Tepe, Diş Budak Dere, Kayış Koparan, Baş Koparan, Tokmaklı, Yorgancı Çiftliği, Kuyu Başı, Dere Boyu, Orta Geçit ve Odun Bar. Ancak hızlı yapılaşmayla birlikte adı geçen köy mıntıka ve mevkilerinin bazıları topoğrafik olarak özelliklerini kaybetmiş ve yapılaşmaya kurban gitmiştir. Ecdadımız bu mevkilerde yıllarca tarla ekmiş, bağ-bahçe yapmış, hayvan sürümüş, odun kesmiş, torluk yakmıştır.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  | 5.578 | ADNKS |
| 2014 |  11% | 6.217 | ADNKS |
| 2015 |  11% | 6.897 | ADNKS |
| 2016 |  12% | 7.694 | ADNKS |
| 2017 |  6% | 8.178 | ADNKS |
| 2018 |  4% | 8.482 | ADNKS |
| 2019 |  5% | 8.910 | ADNKS |
| 2020 |  5% | 9.369 | ADNKS |
| 2021 |  4% | 9.745 | ADNKS |
| 2022 |  1% | 9.864 | ADNKS |
| 2023 |  1% | 9.920 | ADNKS |
Tommaso Campanella

| Tommaso Campanella |
| --- | --- |
Tommaso Campanella
Doğum: 5 Eylül 1568(1568-09-05) Stilo, Napoli Krallığı
Ölüm: 21 Mayıs 1639 (70 yaşında) Paris
Meslek: Şair, yazar ve filozof
Milliyet: İtalyan
Dönem: 16. yüzyıl
  Etkilendikleri Bernardino Telesio (1509-1588) 

Tommaso Campanella, asıl adı  Giovanni Domenico Campanella (5 Eylül 1568, Stilo, Napoli Krallığı – 21 Mayıs 1639, Paris), Dominikan keşiş, İtalyan şair, yazar ve Platoncu filozof. Ütopya yapıtı Güneş Ülkesi (Latince başlığı: Civitas Solis, İtalyanca başlığı: La Città del Sole) ile ünlüdür.
Yaşamı

Campanella, 1568'de Stilo'da dünyaya geldi. 1583'te Dominiken tarikatına girerek Tommaso adını aldı. 1589'da Napoli'ye giderek, orada Philosophia sensibus demostrata'yı (1591; Duyularla Açıklanan Felsefe) yayımladı. Padova'da Galileo Galilei ile tanıştı; yıllar sonra yazdığı Apologia pro Galilaeo (1616; Galilei'nin Savunması) adlı eserinde Galileo'yu savunacaktı. Campanella 1593'te cinsel sapıklıkla suçlandı ve tutuklandı, ama beraat etti. 1596'da heretiklik suçlamalarına karşı kendini savundu. 
Tomasso Campanella Kalabriya'yı İspanyol egemenliğinden kurtarmak ve hayalindeki komünist düzeni kurabilmek için 1599 yılında bir ayaklanma planı hazırlamıştı. Bu plana Kalabriya'nın ileri gelenleri de dahil olmuştu, ancak isyan hazırlığının ihbar edilmesi üzerine geniş bir tutuklama başlatıldı ve bu kapsamda Campanella da tutuklandı. Ayaklanmanın başarısız olması durumunda isyancıları kurtarmak için Kalabriya açıklarında bir Osmanlı gemisi beklemekteydi. Aslen Kalabriyalı olan  Cigaloğlu Paşa ki Cağaloğlu ismi buradan gelir, Campanella ile sürekli irtibattaydı. Ancak ayaklanmanın henüz başlatılmadan bastırılması üzerine Cigaloğlu Paşa da yeniden Osmanlı topraklarına dönmek zorunda kaldı.
27 yılını burada geçirirken İtalyan edebiyatının en güzel şiirlerini yazdı. Ayaklanma planının açığa çıkarılmasıyla tutuklanıp Napoli'ye götürüldü. Gördüğü işkence sonucunda ayaklanmada yer aldığını itiraf etti, ancak deli rolü yaparak ölüm cezasından kurtuldu ve ömür boyu hapse mahkûm edildi.
1626'da serbest bırakıldı. 1634'te Napoli'de İspanyollara karşı bir komplonun içinde yer aldığı belirlenince, Fransa'ya kaçtı.
Campanella, 1639'da Paris'te öldü.
Güneş Ülkesi

Campanella, hapisteyken Güneş Ülkesi’ni yazdı. Yüzyıl önce yaşamış Thomas More gibi, Campanella da yapıtında Platon'un Politea’sını (Devlet 1942, 1946) örnek alır. Güneş Ülkesi'nin yöneticileri aydın kişilerdir. Ülkenin en yüksek yöneticisi filozof bir rahiptir. Her birey, topluma yararlı olacak şekilde bir görev üstlenir. Özel mülkiyet yasak olup, her şey ortaktır.
Öteki eserleri

Lirik şiirlerini bir araya getirdiği Scelta (1622; Seçmeler), Metafisica (1638; Metafizik) ve Theologia (1613-1614; İlahiyat) Campanella'nın öteki eserlerinden bazılarıdır.
Türkçede Campanella

Civitas Solis / La città del sole (1602).
Güneş Ülkesi, çev. Vedat Günyol ve Haydar Kazgan (İstanbul: Çan, 1965).
Güneş Ülkesi, çev. Veysel Atayman (İstanbul: Bordo Siyah, 2003).
Güneş Kent, çev. Kaan Yılmaz (İstanbul: İm Yayın Tasarım, 2003).
Güneş Ülkesi, çev. Sadık Usta (İstanbul: Kaynak, 2005).
Civitas Solis / Güneş Ülkesi, çev. Çiğdem Dürüşken (İstanbul: Kabalcı, 2008).
Apologia pro Galilaeo, 1622
Metaphysica, 1638
TEKEL Genel Müdürlük Binası

| --- | --- |

Genel bilgiler
Adres: Atatürk Bulvarı, İstanbul
Şehir: İstanbul
Ülke: Türkiye
Koordinatlar: 41°01′17″K 28°57′34″D﻿ / ﻿41.02139°K 28.95944°D﻿ / 41.02139; 28.95944
Mevcut kullanan: İstanbul Medipol Üniversitesi

Tekel Genel Müdürlük Binası, İlhan Tayman ve Enver Tokay tarafından İstanbul'un Unkapanı semtinde inşa edilmiş bir yapıdır. Uzun yıllar TEKEL'in genel müdürlük binası olan bu yapı daha sonradan özelleştirilmek üzere Maliye Bakanlığı'na bağlı olan Milli Emlak Müdürlüğü'ne devredildi. Akabinde de 2010 yılında 49 yıllığına Medipol Grup'a kiralandı. Günümüzde İstanbul Medipol Üniversitesi tarafından kullanılmaktadır.
Sanal bellek

Başlığın diğer anlamları için Bellek (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Sanal bellek, fiziksel belleğin görünürdeki miktarını arttırarak uygulama programına (izlence) fiziksel belleğin boyutundan bağımsız ve sürekli bellek alanı sağlayan bilgisayar tekniğidir. Ana belleğin, diskin (ikincil saklama) önbelleği (cache) gibi davranmasıyla; yani disk yüzeyini belleğin bir uzantısıymış gibi kullanmasıyla gerçekleştirilir. Ancak gerçekte, yalnızca o anda ihtiyaç duyulan veri tekerden ana belleğe aktarılıyor olabilir. Günümüzde genel amaçlı bilgisayarların işletim sistemleri çoklu ortam uygulamaları, kelime işlemcileri, tablolama uygulamaları gibi sıradan uygulamalar için sanal bellek yöntemi kullanılmaktadır.
Sanal bellek kullanımı

1980'lerin DOS’u veya 1960'ların ana bilgisayar işletim sistemleri gibi daha eski işletim sistemlerinde bu işlev bulunmamaktadır. Gömülü sistemlerde ve bazı özel amaçlı bilgisayar sistemlerinde hızlı ve uyumlu tepki zamanı gerektiğinden genellikle sanal bellek kullanılmaz.
Sanal bellek kullanımının iki temel gerekçesi vardır:
Programların konumlandırılması, belleğin programlar arasında etkin ve güvenli bir şekilde  paylaşılması.
Sınırlı boyuta sahip ana belleğin programlama ve kullanım açısından yaratacağı güçlükleri aşmak.
Sanal Belleğin Gerçekleştirilmesi

Sanal bellek tekniğiyle, Merkezi İşlem Birimi (Central Processing Unit) bir “sanal adres (mantıksal adres)” üretir. Sanal adreslerin oluşturduğu kümeye “adres uzayı” denir. Yazılım ve donanımın birlikte çalışmasıyla bu sanal adres, ana belleğe ulaşmak için kullanılacak bir gerçek (fiziksel) adrese dönüştürülür. Bu işleme “adres dönüştürme” (memory mapping / address translation) denir. Gerçek adreslerin oluşturduğu kümeye ise “bellek uzayı” denir.
Sanal Belleğin Gerçekleştirilmesi > Yerleştirme

Sanal bellek, programların çalıştırılmak üzere yüklenmesinde “yerleştirme (relocation)” tekniğini kullanarak kolaylık sağlar. Yerleştirmede programın kullandığı sanal adresler, ana belleğe erişimden önce farklı gerçek adreslere yönlendirilirler. Bu işlem, programı yüklerken ana belleğin herhangi bir yerini kullanabilmemizi sağlar.
Sanal Belleğin Gerçekleştirilmesi > Sayfalama

Ana madde: Sayfalama
Sayfalama durgun sanal bellek sayfalarının ikincil bellekte (disk) saklanarak daha sonra ihtiyaç duyulduğunda ana belleğe yüklenmesi işlemini içerir.
Sanal Belleğin Gerçekleştirilmesi > Sayfalama > Sayfa ve Sayfa Düzeni

Günümüzde kullanılan sanal bellek sistemleri alanda yerellikten yararlanabilmek için programları belirli boyutlarda blok kümeleri şeklinde yerleştirirler. Bu belirli boyutlardaki blok kümeleri (öbekleri) “sayfa” olarak adlandırılır. Ana belleğin sayfalarla aynı boyutlarda bloklardan oluştuğu varsayılır. Bu varsayım “sayfa çerçevesi” (page frame) olarak nitelendirilir.
Sanal Belleğin Gerçekleştirilmesi > Sanal Adres Numarasının Gerçek Adres Numarasına Dönüştürülmesi

Ana bellekte kullanılan gerçek adres numarası, gerçek adresin üst bölümünü, sayfa eklemesi ise gerçek adresin alt bölümünü oluşturur. Sayfa eklemesindeki bitlerin sayısı sayfanın boyutunu belirler ve değişim göstermez. Sanal adreslerle adreslenebilen sayfa sayısı gerçek adreslerle adreslenen sayfa sayısı ile örtüşmek zorunda değildir; sanal sayfa sayısının gerçek sayfa sayısının üzerinde olması sınırsız boyuttaki bellek izlenimini yaratmada esas alınan noktadır.
Herhangi bir hatayla karşılaşılmadıkça olağan sanal adres dönüştürme işlemi şu şekilde yapılır:
if (ADÖ && önbellek) { veriyi işlemciye ilet; } 

else if (!önbellek && ADÖ) { işlemciye = Ana_Bellek[ADÖ’ den gelen Gerçek Adres]; } 

else { olağan dönüştürme işlemini gerçekleştir; }
Sanal Belleğin Gerçekleştirilmesi > Sanal Adres Numarasının Gerçek Adres Numarasına Dönüştürülmesi > Sanal = Gerçek İşlemi

MVS, z/OS ve benzeri işletim sistemlerinde bazı kısımlar sanal=gerçek biçimine (virtual=real mode )sahiptirler; yani her sanal adres gerçek bir adrese karşılık gelmektedir.Bu kısımlar:
Kesme düzenekleri
Sayfa hatası denetimi ve sayfa tabloları
Giriş/ çıkış kanalları (I/O channels) tarafından erişilen veri arabellekleri (data buffers)
Giriş /çıkışların yönetiminde genelgeçer yöntemler uygulamayıp kendi arabelleklerine sahip olan ve çevre birimleri ile doğrudan iletişim kuran izlenceler (program)
Sanal Belleğin Gerçekleştirilmesi > Sayfa Tablosu

Sanal bellekte sayfalar, belleği dizinleyen bir tablo kullanılarak yerleştirilirler. Bu yapı “sayfa tablosu (page table)” olarak adlandırılır. Bellekte tutulan sayfa tablosu sanal bellek adresinin numarasına göre dizinlenmiştir ve ona karşılık gelen gerçek sayfa numarasını içerir. Her program, sanal adres uzayını, ana bellekteki bellek uzayına dönüştüren kendine ait bir sayfa tablosuna sahiptir. Sayfa tablosu, ana bellekte mevcut olmayan sayfaların kayıtlarını da tutabilir. Her sayfa tablosunda geçerli bit (1 veya 0 ) tutulur. Eğer bu bit mantıksal sıfıra eşit ise sayfa ana bellekte mevcut değil demektir ve “sayfa hatası (page fault)” oluşur. Eğer bit mantıksal bire işaret ediyorsa sayfa ana bellekte mevcut ve geçerli bir fiziksel adrese sahip demektir.
Sanal Belleğin Gerçekleştirilmesi > Sayfa Tablosu > Tablonun boyutunu ve kullanılan ana bellek miktarını azaltmak için yöntemler

Sayfa tablosunun boyutlarını sınırlayan bir sınır kaydı tutmak. Eğer sanal sayfa numarası sınır kaydının sınırını aşarsa kayıtlar sayfa tablosuna eklenmelidir. Bu teknik, bir işlem daha fazla alana ihtiyaç duyduğunda sayfa tablosuna büyüme yeteneği kazandırır. Sonuç olarak sanal adres uzayı yalnızca ihtiyaç duyulduğunda büyük tutulacaktır.
Bölmelere ayırmak: Çoğu dil iki boyutları büyüyebilen iki ayrı alan gerektirdiği için tek boyutta büyümenin yetersiz olduğu durumlarda sayfa tablosu ikiye bölünür. İki ayrı sayfanın farklı sınırlara sahip olması desteklenir. İki sayfa tablosu kullanımı adres uzayını da ikiye parçaya (segment)  böler. Sınır kaydı her iki parça için de tutulur. MIPS mimarisi de bu tekniği desteklemektedir.
Sanal adrese bir hesaba dayalı adresleme (hashing) işlevi eklenerek sayfa tablosu veri yapısının sadece gerçek sayfa sayısı kadar boyutta olması sağlanabilir. Bu yapıya ters çevrilmiş sayfa tablosu adı verilir.
Birden fazla seviyeli sayfa tablosu kullanılabilir.
Sayfa tabloları kullanımı için gerekli ana bellek miktarının azaltılması sayfa tablolarının tekrar sayfalanması ile sağlanabilir.
Sanal Belleğin Gerçekleştirilmesi > Sayfa Hatası

Eğer başvurulan veri o anda ana bellekte bulunamıyorsa sayfa ana bellekte mevcut değil demektir ve “sayfa hatası (page fault)” oluşur. Sayfa hatası çok yüksek bulamama gecikmesine neden olur. Sanal bellek sistemleri tasarlanırken bu durumun yaratacağı yükü engellemek için bazı önlemler alınabilir.
Sayfalar yüksek erişim zamanını karşılayacak kadar büyük olmalıdır.
Sayfa hatası denetimi sağlanmalıdır.
Oluşan hatalar donanım yerine yazılımla çözülebilir.
Tümüne yazma (write-through) yöntemi çok masraflı olduğu için geri yazma(write-back) metodu kullanılır.
Sanal Belleğin Gerçekleştirilmesi > Sayfa Hatası > Sayfa Hatası Denetimi (Paging Supervisor) ve Sayfa Değişimi (Takas)

Sayfa hatası meydana geldiğinde, yönetim işletim sistemine bırakılır. Bu devir kural dışı durum (hata) işleyişi (exception mechanism) ile gerçekleştirilir. Yönetim işletim sistemine geçtiğinde, sayfayı bir sonraki sıradüzende (genelde disk) bulmalı ve istenen sayfayı ana bellekte nereye koyacağına karar vermelidir. Sanal adres tek başına sayfanın diskin neresinde olduğunu belirtmek için yeterli olmadığından, sanal adres uzayında bulunan her sayfanın disk üzerinde izini sürmek gerekir. İşletim sistemi bu işlem için her sanal sayfanın diskin neresinde saklandığını kaydeden veri yapıları yaratır. Bu veri yapısı sayfa tablosunda veya ayrı bir tabloda tutulabilir. İşletim sistemi aynı zamanda her gerçek sayfanın hangi uygulamalar ve hangi sanal sayfalar tarafından kullanıldığını takip etmek üzere ayrı bir veri yapısı daha oluşturur. Ana bellekteki tüm sayfalar kullanımdayken sayfa hatası oluşması durumunda, işletim sistemi bir sayfayı değiştirmek(takas yapmak) üzere seçmelidir. Sayfa hatalarının en aza indirilmesi amaçlandığından çoğu işletim sistemi yakın bir zamanda kullanılmayacağını varsaydığı bir sayfayı seçer. İşletim sistemlerin bu varsayımları geçmiş durum değerlendirmelerine dayanarak gelecek durumun tahmin edilmesine dayanır. Bu tahminlerde kullanılan algoritmaların başında en uzun zamandır kullanılmayanla değiştirme (least recently used (LRU)) gelir. İşletim sistemi en uzun zamandır kullanılmayan sayfanın daha yakın bir zamanda kullanılan sayfadan daha az gerekli olduğu varsayımı yaparak uzun zamandır kullanılmayan sayfayı istenen sayfayla değiştirmek üzere seçer.
En uzun zamandır kullanılmayan yönteminin kusursuz ve eksiksiz olarak uygulanması veri yapısının her bellek başvurusunda güncellenmesini gerektireceğinden oldukça masraflıdır. Bunun yerine birçok işletim sisteminde hangi sayfaların yakın zamanda kullanılıp hangilerinin kullanılmadığına dair iz sürülür. İşletim sisteminin yükünü hafifletmek için donanımda başvuru biti (reference/use bit) tutulabilir. Bu bit sayfanın her kullanımında kurulur. İşletim sistemi belirli aralıklarla bu bitleri temizler ve hangi sayfaların kullanılıp kullanılmadığı bilgisinin kaydını tutar. Bu bilgi ışığında, işletim sistemi bir sayfa değiştireceği zaman en uzun zamandır kullanılmayan; yani başvuru bitleri mantıksal sıfıra eşit olan sayfalar arasından bir seçim yapar.