stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Silifke Atatürk Evi

| Silifke Atatürk Evi ve Etnografya Müzesi |
| --- | --- |
Atatürk Evi (güneyden)

Açılış: 2 Ocak 1987 (37 yıl önce) (1987-01-02)
Konum: Saray Mahallesi 109 Sokak, No:6, Silifke Mersin (il),  Türkiye
Koordinatlar: 36°22′37″K 33°55′41″D﻿ / ﻿36.37694°K 33.92806°D﻿ / 36.37694; 33.92806
Silifke Müzesi Müdürlüğü bünyesindeki diğer müzeler
 Silifke Müzesi  Silifke Atatürk Evi ve Etnografya Müzesi  Narlıkuyu Mozaik Müzesi 
Silifke Atatürk Evi ve Etnografya Müzesi, Mustafa Kemal Atatürk'ün kente ilk ziyaretini anmaktadır. Atatürk, 27 Ocak 1925 tarihinde Silifke'ye gelmiş ve bir gece bu evde konaklamıştır. Müzede, Atatürk'ün o gece kullandığı eşyalar sergilenmektedir.
Müzeye dönüştürülen bahçe içinde yer alan 2 katlı ahşap bina 1914 yılında yapılmıştır. Binanın asıl ismi Hacı Hulusi Konağı'dır. Yapının 1974 yılında başlayan kamulaştırma çalışmaları Kültür ve Turizm Bakanlığı Eski Eserler ve Müzeler Genel Müdürlüğü tarafından 1982 yılında tamamlanmıştır. 1983'te başlayan tadilat çalışmaları 1986'da bitirilmiş ve Konak 2 Ocak 1987 günü resmi bir törenle ziyarete açılmıştır.
Mustafa Kemal Atatürk, 20 Ocak 1925'te bir dizi resmi ziyaret ve kişisel amaçlar için Güney Anadolu seyahatine çıkar ve beraberinde eşi Latife Hanım da vardır. Atatürk'ün bu seyahatteki önemli amaçlarından biri, Ankara Orman Çiftliği'ne benzer bir çiftliği Güney bölgesinde kurmaktı. Bu, ülkedeki çiftçilere örnek teşkil etmesi açısından önemliydi. Bu doğrultuda, Silifke'nin Tekir Köyü'ndeki hazineye ait Olukbaşı Çiftliği kendisine önerilmişti. 27 Ocak 1925 akşamı, Atatürk eşini Mersin'de bırakarak o zamanki İçel il merkezi olan Silifke'ye geçti. Burada Vali Vekili Fahri Bey ile kısa bir görüşme yaptıktan sonra, geceyi Hacı Hulusi'nin iki katlı konağında geçirdi.
Ertesi gün, 28 Ocak 1925'te, Silifke'deki programına Türk Ocağı ve İdman Yurdu Lokali ziyaretleriyle başladı. Ardından Taşucu'na geçerek Sadık Taşucu'nun misafiri oldu. Daha sonra Tekir Köyü'ne giderek Olukbaşı Çiftliği'ni yerinde inceledi. Bu inceleme sonucunda, çiftliği hazineden satın almaya karar verdi.
Bu seyahat, Atatürk'ün hem devlet işlerini yürüttüğü hem de ülkenin tarımsal kalkınmasına yönelik kişisel girişimlerini planladığı önemli bir gezi olarak tarihe geçti.
Mustafa Kemal Atatürk, Silifke'ye olan ilgisini buraya dört kez gelerek göstermiştir. Atatürk, Silifke'ye gelişinden birinde burada bir çiftlik satın almış ve merkezi bu çiftlik olmak üzere bir Tarım Kredi Kooperatifi kurulmasını söyleyerek kendi de bu kuruluşun 1 no'lu üyesi olmuştur.
Atatürk, Silifke'ye ve Silifkelilere olan sevgisini, Silifke İdman Yurdu'nu ziyaretinde, şeref defterine yazdığı şu ibarelerle belirtmiştir.
" Silifke'ye geldiğimden çok memnunum. Beni unutmayacağınızı bilirim. Sizi kalbimden çıkarmam. Gazi Mustafa Kemal "
Peperomia laevilimba

Peperomia laevilimba, Peperomia cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Peperomia kravangensis

Peperomia kravangensis, Peperomia cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Otokrasi

Rusya Kralı II. Nikolay, Puck dergisinin kapağında, 8 Şubat 1905
Otokrasi, bir devlet üzerinde mutlak gücün bir kişinin ellerinde yoğunlaştığı bir yönetim sistemidir. Bu kişinin kararları, dış hukuki kısıtlamalara veya düzenli halk kontrol mekanizmalarına (belki darbe tehdidi veya diğer isyan biçimleri gibi) tabi değildir.
Eski dönemlerde, otokrat terimi bir hükümdar için olumlu bir tanım olarak kullanılırdı ve "çıkar çatışmalarının olmaması" kavramıyla bağlantılı olduğu gibi ihtişam ve gücün bir göstergesi olarak da görülürdü. Bu terimin kullanımı modern dönemlerde de devam etti, çünkü Rus imparatoru 20. yüzyılın başlarına kadar "Rusya'nın Tüm Otokratı" şeklinde tarif ediliyordu. 19. yüzyılda, Doğu ve Orta Avrupa çeşitli halkların yaşadığı otokratik monarşilerin egemenlik alanları altındaydı.
Otokrasi, devletin ortaya çıkmasından bu yana en yaygın ve değişime karşı en dayanıklı rejim türüdür.
Tarih ve tanım

Otokrasi kelimesi, Antik Yunanca autos (Yunanca: αὐτός; "kendi") ve kratos (Yunanca: κράτος; "güç", "kuvvet") kelimelerinden gelir. Kratos, otoritenin Antik Yunan'daki kişileştirmesi olan Kratos'tan türetilmiştir. Orta Çağ Yunancasında, Autokratēs terimi imparator unvanını taşıyan herhangi bir kişi için kullanılırdı, gerçek iktidarlarına bakılmaksızın. Terim Antik Yunanistan ve Roma'da farklı anlamlarda kullanılmıştır. Ortaçağ'da Bizans İmparatoru, Romalılar'ın Otokratı olarak anılırdı. Bazı tarihsel Slav hükümdarları, Bizans etkisi nedeniyle Rus çarı ve imparatorları gibi, resmi unvanlarının bir parçası olarak Otokrat unvanını kullanmışlardır ve bu onları Avrupa'nın diğer bölgelerindeki anayasal hükümdarlardan ayırmıştır.
Diğer hükümet biçimleriyle karşılaştırma

Totalitarizm ve askeri diktatörlükler genellikle otokrasiyle ilişkilendirilir, ancak otokrasi olmak zorunda değillerdir. Totalitarizm, devletin yaşamın her yönünü ve sivil toplumu kontrol etmeye çalıştığı bir sistemdir. Totalitarizm, bir üst lider tarafından yönetilebileceği gibi, bir presidyum, askeri cunta veya tek bir siyasi parti gibi kolektif bir liderlik tarafından da yönetilebilir. Bu durumda otokratik olmasa da, tek parti devleti gibi bir durumda olduğu gibi bir parti tarafından yönetilebilir.
Temel özellikleri

Aristokrasi veya oligarşi, otokrasiye benzerdir, ancak gücü birden fazla kişi kullanır. Aristokrasi terimi otokrasiden farklı olarak, gücü elinde bulunduran kişileri veya grupları, soyluları ve yöneticileri ifade etmek için kullanılır.
Otokrasilerin çoğunda, diktatörün muhalifleri ve farklı düşüncedeki kişiler sistemli baskıya uğrar; örneğin, onları hapse atmak veya hatta öldürmek gibi uygulamalara maruz kalırlar. Otokrat üzerinde hiçbir kontrol olmadığı için, gücü kötüye kullanma olasılığı oldukça yüksektir.
Genel olarak, otokrasi demokrasinin zıttıdır. Burada güç sahipleri -teoride- halk temsilcileri tarafından denetlenir. Ancak pratikte, demokratik kurumlar bağımsız değildir veya, örneğin İran'da olduğu gibi, seçilmemiş kurumlar tarafından gölgede bırakılır. Ayrıca, bakanlar genellikle parlamenterlerden daha fazla güce sahiptir. Bu nedenle, gerçek demokrasiden mutlak diktatörlüğe kadar otokrasi biçimleri mevcuttur.
Bu durumlarda, Adolf Hitler gibi bir diktatör demokratik bir şekilde iktidara gelebilir; ancak iktidara geldikten sonra demokratik kurumları yavaşça ortadan kaldırabilir.
Köken

Eski dönem Avrupa'dan örnekler, erken devletleşmenin demokrasi için uygun olduğunu göstermektedir. Jacob Hariri'ye göre, Avrupa dışında, tarih erken devletleşmenin otokrasiye yol açtığını göstermektedir. Verdiği nedenler, ilk otokratik yönetimin devam etmesi ve "kurumsal aktarım" veya Avrupa yerleşimi olmamasıdır. Bu durum, sömürgeleştirmeyle mücadele etme kapasitesi veya Avrupalıların yeni kurumları yönetmek için ihtiyaç duymadığı devlet altyapısının varlığından kaynaklanıyor olabilir. Bu ülkelerde temsilci kurumların tanıtılması mümkün olmamış ve otokratik yönetimlerini sürdürmüşlerdir. Avrupa kolonizasyonu çeşitlilik göstermiş ve birçok faktöre bağlı olarak gerçekleşmiştir. Doğal kaynakları zengin olan ülkeler, sömürgecilik ve dolaylı yönetim uygularken diğer kolonilerde Avrupalı yerleşimciler görülmüştür. Bu yerleşim nedeniyle, bu ülkelerde muhtemelen yeni kurumların kurulması deneyimlendi. Sömürgeleşme aynı zamanda faktör verimliliğine ve yerleşiklerin ölüm oranına bağlı olarak gerçekleşti.
Mancur Olson, otokrasilerin anarşiden devlete geçişin ilk aşaması olarak gelişimini teorize eder. Olson'a göre, anarşi birçok "dolaşan haydutun" birçok farklı coğrafi bölgede dolaşarak yerel nüfustan servet çekmesiyle karakterizedir ve bu durum yerel nüfusu yatırım yapma ve üretme konusunda teşvik etmek için az bir motivasyon bırakır. Yerel nüfus üretmeye motivasyonunu kaybettikçe, hem haydutların çalacakları servet hem de insanların kullanacakları servet azalır. Olson, otokratları vergi şeklindeki servetin fethane üzerindeki baskısını kontrol ederek bu ikilemi çözen "sabit haydutlar" olarak teorize eder. Bir otokrasi geliştikten sonra, Olson'a göre hem otokrat hem de yerel nüfus daha iyi durumda olacak çünkü otokrat, fethane içindeki servetin korunması ve büyümesi konusunda "kapsayıcı bir çıkar" sahip olacaktır. Şiddet rantların oluşumunu tehdit ettiği için "sabit haydut" şiddeti tekel haline getirme ve barışçıl bir düzen oluşturma teşvikine sahiptir. Peter Kurrild-Klitgaard ve G.T. Svendsen, 9. ila 11. yüzyıllarda Viking genişlemesinin ve yerleşimlerinin dolaşan haydutların sabit hale gelmesi olarak yorumlanabileceğini savunmuşlardır.
Douglass North, John Joseph Wallis ve Barry R. Weingast, otokrasileri şiddeti tekel hâline getirme ihtiyacından doğan sınırlı erişim düzenleri olarak tanımlarlar. Olson'ın aksine, bu bilim insanları erken devleti tek bir hükümdar olarak değil, birçok aktör tarafından oluşturulan bir örgüt olarak anlamaktadır. Otokratik devlet oluşum sürecini, şiddete erişimi olan bireyler arasındaki müzakere süreci olarak tanımlarlar. Onlara göre, bu bireyler birbirlerine kaynaklara erişim gibi ayrıcalıklar tanıyan bir hakim koalisyon oluştururlar. Şiddet rantları azalttıkça, hakim koalisyon üyelerinin işbirliği yapma ve çatışmadan kaçınma teşviki vardır. Hakim koalisyon üyeleri arasında rekabeti önlemek için ayrıcalıklara sınırlı erişim gereklidir, böylece birbirlerine güvenilir bir şekilde işbirliği yapmaya ve devleti oluşturmaya taahhüt edeceklerdir.
Kapalı ve seçilmiş otokrasi

Kapalı otokrasi ve seçimle işbaşına gelen otokrasi arasında önemli farklılıklar bulunmaktadır. Her ikisi de tek bir kişi veya grup tarafından tam yetkiyle yönetilen otoriter yönetim türleridir.
Kapalı otokrasi, resmi parti dışındaki tüm partilerin yasaklandığı bir yönetim biçimidir. Ancak, rejime açıkça karşı olmayan politik bağımsızlar zaman zaman seçilebilir. Bu seçkin grup, halktan hiçbir hesap verme sorumluluğu taşımaz çünkü halka hiçbir sivil özgürlük sağlanmaz. Bu kişiler, miras yoluyla, bir darbe veya diğer meşru olmayan yöntemlerle yetki pozisyonlarını elde edebilirler ve liderleri konusunda hiçbir "seçim" hakları yoktur. 2022 V-Dem Demokrasi Raporu'na göre, kapalı otokrasilerin (2020 itibarıyla 30 ülke) sayısı giderek artmaktadır ve küresel nüfusun %26'sını oluşturmaktadır. Kapalı otokrasiden liberal demokrasiye geçmek için, başlangıçta yarı-liberal otokratik bir geçiş dönemi gerekmektedir (eğer bir savaş sırasında demokratikleşmeyi isteyen yabancı güçler tarafından işgal edilmezlerse).
Öte yandan, seçimle işbaşına gelen otokrasi, otokratın seçim gibi demokratik bir prosedürle kontrolü ele geçirdiği bir yönetim biçimidir. Ancak, bir otokrat bir kez iktidara geldiğinde, yetkisini genişletmek, diğer siyasi figürlerin etkisini kısıtlamak ve mahkeme ve bağımsız basın gibi demokratik kurumları hedef alarak kendilerine karşı çıkanları etkisiz hale getirmek için pozisyonunu kullanacaktır. Seçimleri manipüle ederek iktidar değişimini olası ya da imkansız hale getirmeyi amaçlar. Seçimle işbaşına gelen bir otokrasi altında demokrasiye dair bir görüntü olabilir, ancak gerçekte otokrat çoğu yetkiye sahiptir ve halkın onu hesap verebilir tutma fırsatı çok sınırlıdır, kapalı otokrasiyle benzer şekilde. Bu durum aynı zamanda "otokratik tarafa eğilimli bir hibrit rejim" olarak da adlandırılır. Seçimle işbaşına gelen otokrasiler hâlâ küresel olarak en yaygın hükûmet yapısı olarak kabul edilmektedir - dünya nüfusunun %44'ü bu rejim altında yaşamaktadır. Seçimle işbaşına gelen bir otokraside liberal demokrasiye doğru ilerlemek için kalan meşruiyet eksiklikleri ve adaletsizlik engellerinin aşılması gerekmektedir. Bu engellerin kademeli olarak ortadan kaldırılması gerekmektedir.
Bakış

Gerçekten de otokratların yönetmek için bir güç yapılarına ihtiyaç duyması nedeniyle, tarihsel otokrasilerle oligarşiler arasında net bir çizgi çizmek zor olabilir. Çoğu tarihsel otokrat, soylularına, tüccarlarına, askeriye, rahiplere veya diğer seçkin gruplara bağımlı olmuştur. Bazı otokrasiler, tanrısal hak iddiasıyla rasyonelleştirilir; tarihsel olarak bu genellikle Orta Çağ krallıkları için ayrılmıştır. Son yıllarda araştırmacılar, monarşilerde ve otokrasilerde hükümdarlık devri kuralları arasındaki bağlantıları ve darbe veya hükümdarlık krizlerinin sıklığı arasında önemli ilişkiler bulmuşlardır.
Douglass North, John Joseph Wallis ve Barry R. Weingast'e göre, sınırlı erişimli düzenlerde devlet, kişisel ilişkilerle bağlantılı olan küçük bir elit grubu tarafından yönetilir. Bu eliti korumak için, dışarıdaki insanların, örgütlere ve kaynaklara erişimini engeller. Otokrasi, elitin kişisel ilişkileri, egemen koalisyonu oluşturmaya devam ettiği sürece sürdürülür. Bu akademisyenler ayrıca, egemen koalisyonun daha geniş bir hale gelmeye ve kişisel olmayan ilişkilere izin vermeye başladığında, sınırlı erişimli düzenlerin açık erişimli düzenlere dönüşebileceğini öne sürerler.
Daron Acemoğlu, Simon Johnson ve James Robinson'a göre, politik gücün tahsisi, genellikle "sömürücü devletler" olarak adlandırdıkları otokrasilerin sürdürülmesini açıklar. Bu teorisyenlere göre, otokratik rejimler, ekonomik kaynakları kontrol ederek ve sömürerek güçlerini sürdürürler. Bu sistemlerdeki siyasi kurumlar, gücü ve serveti yönetici elitin ellerinde toplamaya ve kapsayıcı ekonomik ve siyasi kurumların potansiyelini bastırmaya yöneliktir. Bu durum, otokratların geniş bir nüfustan kaynakları sömürmesini ve iktidarda kalmasını sağlar. Yazarlar, kapsayıcı ekonomik ve politik kurumların oluşmasına izin veren siyasi gücün tahsisinin, otokrasilerin dönüşümünde ve demokratikleşme sürecinde kritik bir rol oynadığına dikkat çekmektedir. Onlara göre, de jure siyasi güç siyasi kurumlardan gelirken, de facto siyasi güç kaynakların dağılımına bağlıdır. Mevcut durumda siyasi güce sahip olanlar, gelecekte siyasi ve ekonomik kurumları kendi çıkarları doğrultusunda tasarlayacaklardır. Otokrasilerde, hem de jure hem de de facto siyasi güç bir kişi veya küçük bir elitin elinde yoğunlaşır ve de jure siyasi gücün de facto siyasi güç kadar yoğun olmasını sağlayacak kurumları teşvik ederler. Bu şekilde, sömürücü kurumları olan otokratik rejimler sürdürülür.
Yu-Ming Liou ve Paul Musgrave, kaynak açısından zengin otokrasilerin genellikle güçlerini sürdürmek için hedeflenen gruplara zarar vermek amacıyla antisosyal politikalar uyguladığına dair kanıtlar bulmuşlardır. Örneğin, Orta Doğu otokrasilerinde kadınların özerkliğini kısıtlamak gibi. Bu, iktidarda kalma stratejisi olarak bir taktik olarak kullanılır.
Otokrasiyi yaygınlaştırma

Çin ve Rusya gibi otoriter rejimler ile Kuzey Kore gibi totaliter devletlerin "otokrasi yaygınlaştırması" adı verilen bir süreçle diğer ülkelere kendi yönetim sistemlerini teşvik etmeye çalıştığı iddia edilmiştir. Bazı akademisyenler, Çin ve Rusya'nın başarılı bir şekilde otoriter rejimi dış ülkelere getirdiği konusunda şüpheci yaklaşımlar sergilemektedir.
Diktatörlük ve otokrasi

Terimin resmi bir karakteri olmamasına rağmen, diktatörlük rejimi "otokrasi" veya "otokratik eğilim" olarak tanımlanabilir. Örneğin, 1994 yılında IFRI tarafından yayınlanan RAMSES raporu, "Uganda'da (1971-1980) Idi Amin, Orta Afrika Cumhuriyeti'nde (1965-1979) Bokassa ve Ekvator Ginesi'nde (1968-1979) Macias Nguema gibi liderlerin otokratik büyüklüğü ve acımasızlığından" bahsetmektedir.
Özellikle 20. yüzyılın sonundan itibaren Afrika bu durumdan etkilenmiştir. 2018'de Thomas Cantaloube, kıtada "1990'lı yıllardan bu yana en az yirmi dört devlet başkanının çift dönemlerinin ötesinde iktidarda kalmak için anayasaları değiştirmeye çalıştığını" belirtmektedir. İnsan Hakları İzleme kuruluşundan Anneke Van Woudenberg ise bunun "Afrika Birliği'nin artık askeri darbelerle iktidara gelen hükümetleri tanımama kararının bir sonucu olduğunu; şimdi anayasal darbelerle karşı karşıya kaldıklarını ve bu durumun genellikle karşı çıkanlara karşı bir baskıyla birlikte gerçekleştiğini" ifade etmektedir.
Tarihsel örnekler > Yeni dönem

Aile monarşisi dönemi olan Karayip'teki François Duvalier ve oğlu Jean-Claude Duvalier zamanında Haiti.
Afrika'daki Mobutu Sese Seko diktatörlüğü altındaki Zaire.
Hafez al-Assad ve oğlu Bashar al-Assad yönetimi altındaki Suriye.
Muammer Kaddafi liderliğindeki Libya.
Ruhollah Humeyni liderliğindeki İran.
1948'den beri Kim İl Sung ile başlayan Kim hanedanı altındaki Kuzey Kore.
Chiang Kai-Shek liderliğindeki Tayvan.
Alexander Lukashenko liderliğindeki Belarus.
Cemal Abdul Nasır, Enver Sedat, Hüsnü Mübarek ve şu anda Abdel Fattah el-Sisi liderliğindeki Mısır.
Vladimir Putin liderliğindeki Rusya Federasyonu.
Haydar Aliyev ve oğlu İlham Aliyev yönetimi altındaki Azerbaycan.
Recep Tayyip Erdoğan liderliği dönemindeki Türkiye Cumhuriyeti, rekabetçi otoriter rejim olarak tanımlanmaktadır.
Küresel Siyasi Rejimler, 2018
Rusya Kralı II. Nikolay, unvanlarının bir parçası olarak resmi olarak "otokrat" olarak anılan son liderdi.
Rusya'nın lideri Vladimir Putin, günümüzdeki bir otokratın örneğidir.
Soya sütü

Soya sütü
Soya sütü, soya fasulyesinin emilmesi, öğütülmesi ve kaynatılmasıyla elde edilen bitki bazlı bir bitkisel süt türüdür. Yağ, su ve protein emülsiyonudur. Orijinal şekli, tofu üretiminin doğal bir yan ürünüdür. 21. yüzyılda Avrupa ve Kuzey Amerika'da yaygın bir içecek haline geldi ve süt üretimine daha yakından benzeyen tat ve kıvam vermek için üretim teknikleri geliştirildi. Badem ve pirinç sütü gibi, benzer sebze bazlı sütler ile birlikte, vejetaryenler ve laktoz intoleransı olan kişiler tarafından normal süt yerine tüketilebilmektedir.
Physalis tehuacanensis

Physalis tehuacanensis, Physalis cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Physalis viscosa

Physalis viscosa, Physalis cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Pangaltı Mıhitaryan Okulu

| Özel Pangalti Ermeni İlk Orta Okulu ve Lisesi |
| --- | --- |

Kuruluş: 1825
Ülke: Türkiye
Şehir: Pangaltı, İstanbul
Resmî sitesi: pangaltilisesi.k12.tr
Koordinat: 41°03′05″K 28°59′18″D﻿ / ﻿41.05139°K 28.98833°D﻿ / 41.05139; 28.98833
Pangaltı Mıhitaryan Okulu İstanbul'un Pangaltı semtinde bulunan Ermeni lisesi. Okul, 1825'te, Viyana Mıhitaryan Birliği tarafından Beyoğlu'nda, Galatasaray ile Ağa Cami arasında, birliğe ait bir arazide inşa edilen üç katlı bir binada erkek lisesi olarak açılmış, 1839 Beyoğlu yangınında okul binasının yanmasından sonra geçici sürelerle farklı binalarda eğitim vermiştir. 1866'da Pangaltı'ya taşınan okulda 1923'e kadar Ermeni olmayanların da eğitim görebilmiş, Cumhuriyet ile birlikte kurumun statüsü 'Ermeni azınlık lisesi' olarak değiştirildiğinden okul sadece Ermenilerin eğitim gördüğü bir eğitim kurumuna dönüşmüştür. Okulun orta ve lise kısımları 1988'de karma eğitime geçmiştir.
Konuyla ilgili yayınlar

Süleyman Büyükkarcı, İstanbul Ermeni Okulları, ss. 56-57 14 Ağustos 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
Physalis virginiana

Physalis virginiana, Physalis cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Physalis volubilis

Physalis volubilis, Physalis cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Slice of Life

| "Slice of Life" |
| --- | --- |
My Little Pony: Arkadaşlık Sihirlidir bölümü
Mobil DJ istasyonu tarafından havaya fırlatılan ponyler.
Bölüm no.: 5. sezon 9. bölüm
Yönetmen: Jim Miller
Senarist: M.A. Larson
Merkezî karakter: Cranky Doodle   Matilda   Steven Magnet
Yapımcı: Devon Cody   Stephen Davis   Kirsten Newlands   Sarah Wall   Meghan McCarthy   Jayson Thiessen
Yayın tarihi: 13 Haziran 2015
Süresi: 22 dakika
Bölüm kronolojisi
← Önceki "The Lost Treasure   of Griffonstone" Sonraki → "Princess Spike"
My Little Pony (5. sezon) 
"Slice of Life", Kanada-Amerika yapımı animasyon televizyon dizisi olan My Little Pony: Arkadaşlık Sihirlidir'in beşinci sezonunun dokuzuncu, tüm serinin ise yüzüncü bölümüdür. Bu sebepten dolayı bir dönüm noktası olarak kutlandı. M.A. Larson tarafından yazıldı ve Jim Miller tarafından yönetildi. Bölümde Ponyville'ın sakinleri Cranky Doodle ve Matilda'nın düğünü için hazırlık yapar. Hazırlık sırasında serinin ana karakterleri—Twilight Sparkle, Applejack, Fluttershy, Pinkie Pie, Rainbow Dash ve Rarity—kasabayı bir canavarın saldırısından korumaya çalışır. Bölüm daha çok yetişkin hayran kitlesi tarafından yaratılan arka plan karaktarlerine odaklanmaktadır ve hayranları takdir etmek amacı ile yapılmıştır.
Konu

Evliliklerinden önceki gün Cranky Doodle ve Matilda, düğün davetiyelerinde düğün tarihinin yanlış olduğunu ve bu davetiyelerin çoktan Derpy tarafından Ponyville'in bütün sakinlerine dağıtıldığını öğrenirler. Çiftin düğün tasarımcısı Pinkie Pie, arkadaşları ile beraber bir canavar ile savaşmakla meşguldür. Bunun üzerine çift ve diğer ponyler, düğünü kendileri hazırlamak zorunda kalırlar, fakat hepsi kendilerine problemler yaratır:
Derpy, yaptığı hatayı düzeltmenin bir yolunu bulmak için Dr. Hooves'u ziyaret eder, ama Hooves düğün için takım elbisesini dikmek ile meşguldür. DJ Pon-3, Hooves'a bovling pistine gitmesini söyler. Burada Hooves elbisesinin dikilmesine karşılık Jeff Letrotski'nin takımına katılmaya sürüklenir. Derpy, Hooves'un havai fişeklerini ve çiçekleri almak için oyunu böler. Bu yüzden takım maçı kaybeder ve Hooves, düğünde elbise yerine uzun bir atkı takmak zorunda kalır.
Lyra Heartstrings ve Bon Bon düğün süslemelerini hazırlamakla yardım eder. Canavarın kasabaya saldırdığını öğrendiğinde Bon Bon, en yakın arkadaşı Lyra'ya aslında Sweetie Drops adında bir gizli ajan olduğunu itiraf eder. Canavar ilk başta Sweetie Drops tarafından yakalandığı için kaçtığında ilk onu aramaya başlamıştır. Lyra, arkadaşının onu aldatmasından incinmiştir ama daha sonra kendi "en derin, karanlık sırrını" söyler: bir keresinde Bon Bon'un yaptığı yemeğı izin almadan yediğini itiraf eder ve ikili arkadaş kalır.
Spa'da saçlarını düzeltirken Matilda, Cranky Doodle'un sağdıçı Steven Magnet ile arkadaş olur. Daha sonra Cranky telaş sırasında peruğunu kaybedince Steven kendi bıyığını kopararak ona peruk olarak verir.
Şarkıcılar DJ Pon-3 ve Octavia Melody düğün için şarkı bestelemeye çalışırlar. Besteledikten sonra acele ile mobil bir DJ istasyonu kullanarak düğüne giderler. Yolda giderken karşılarına çıkan tüm ponyleri yanlarında götürürler. İstasyon ile beraber herkes belediye binasında seremoni için tam olması gereken yere düşer.
Düğün, Twilight ve arkadaşları olmadan devam eder çünkü Derpy yanlışlıkla kapıyı kilitliyerek onları dışarıda bırakmıştır. Başkan Mare düğünü yönetirken bütün Ponyville sakinlerine düğünü gerkçekleştirmeye yardımcı oldukları için teşekkür eder. Cranky ve Matilda öpüştükten sonra Hooves'un havai fişekleri patlar. Twilight seremoniyi dışarıdan izlerken arkadaşlarına Ponyville'de yaşadıkları için ne kadar şanslı olduklarını söyler.