stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
FK Žalgiris
Teknik direktörler

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   Zenonas Ganusauskas (1961-62)   Serafimas Cholodkovas (1963-65)   Juozas Vaškelis (1966-67)   Algirdas Vosylius (1968-71)   Serafimas Cholodkovas (1971-73)   Algirdas Klimkevičius (1974-76)   Benjaminas Zelkevičius (1977-82)   Algimantas Liubinskas (1983-85)   Benjaminas Zelkevičius (1985-95)   Vytautas Jančiauskas (1991-92)   Eugenijus Riabovas (1996-01)   Kęstutis Latoža (2002)   Eugenijus Riabovas (2003-04)   Kęstutis Latoža (2004-05)  |   Saulius Širmelis (2005)   Arminas Narbekovas (2005-06)   Igoris Pankratjevas (2006)   Viatscheslav Mogilniy (2008)   Mindaugas Čepas (2008-09)   Igoris Pankratjevas (2010-10)   Vitalijus Stankevičius (2011-11)   Damir Petravić (2012)   Marek Zub (2012-2014)   Valdas Dambrauskas (2014-2017)    Aleksandras Brazevičius (2017)    Aurelijus Skarbalius (2017-2018)   Valdas Urbonas (2018-2019)    Marek Zub (2019)   Joao Luis Martins (2019)   Aliaksei Baga (2020)   Vladimir Cheburin (2021–)  |   |
Ayhan Türker

Ayhan Türker (1938, Çermik - 21 Ocak 2022, İstanbul), Türk ressam ve iç mimardır.
İlk öğrenimini Diyarbakır Yeni İlkokulu'nda tamamladıktan sonra, 1953 yılında başladığı Diyarbakır Ziya Gökalp Lisesi'ni Turan Erol'un öğrencisi olarak 1956'da bitirdi. Ara vermeden girdiği Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nden 1960 yılında iç mimar olarak mezun oldu. Bu yıllarda Sabri Berkel ve Edip Hakkı Köseoğlu'nun yanında "suluboya" ve "yağlı boya" resim çalıştı.
Kendi işini kurarak iç mimari ve dekorasyon üzerine çalıştı. Daha sonraları "İstanbul İzlenimcisi" olarak sanat çevresinde tanınacak olan Ayhan Türker, 1985 yılında Vakko Sanat Galerisi'nde birikimli ürünleri ile ilk sergisini açtı. Sanat eleştirmeni Profesör Kaya Özsezgin tarafından "Bir İstanbul İzlenimcisi Ayhan Türker" adlı kitabı yazıldı.
Yaşadığı çevre olan İstanbul'un Rumeli Hisarı, Emirgan, Çınaraltı, Büyükdere, Beylerbeyi, Çengelköy, Kandilli, Kanlıca Körfezi, Anadolu Hisarı ve değişik açılardan Kız Kulesi Peyzajlarını Empresyonist tarzda çalışan Ayhan Türker, Vikipedi'nin İstanbul Bibliyografyası'nda da yerini aldı.
21 Ocak 2022 Cuma akşamı İstanbul'da hayata veda eden  sanatçı 23 Ocak 2022 pazar günü Levent Camii'nde kılınan namazdan sonra Kilyos Mezarlığı'na defnedildi.
Seçme Sergiler

2017 ‘Aldatmayan Resimler’- Türker Art
2015 ‘Sanatta 50.Yıl’- Türker Art
2009 "Çevreden İzlenimler"- Artium Sanatevi
2008 Mart koleksiyon
2007 Doku Sanat Galerisi
2007 Mart koleksiyon
2006 Doku Sanat Galerisi
2006 Toprak Sanat Galerisi
2005 Artium Sanat Galerisi
2004 Artı Mezat
2003 Artium Sanat Galerisi
2003 Artı Mezat
2003 Artı Mezat
2001 Galeri Kile
Serbest yüzey

Denizin serbest yüzeyinin dipten görünüşü
Serbest yüzey, bir akışkanın yüzeyinde normal gerilmenin sabit ve kayma gerilmesinin sıfır olduğu yüzey bölgesine denir. İki ayrı homojen akışkanın temas sınırı örnek olarak verilebilir: sıvı su ile atmosferdeki hava arasında. Sıvıların aksine, gazlar serbest yüzey oluşturamazlar. Bunun sebebi, gazların (molekülleri arasındaki bağların zayıf olmasından ötürü) bulundukları ortamı, ne kadar büyük olursa olsun, genleşerek doldurmak istemeleridir.
Bir akışkan bir yerçekimi alanında serbest bir yüzey oluşturur. Mekanik denge oluşmuş ise, bu serbest yüzey akışkana etki eden bileşke kuvvet'in yönüne dik olması zorundadır. Eğer dik değil ise, yüzey boyunca bir başka kuvvet bulunmaktadır ve akışkan kuvvet yönünde akar. Bu sebeple, dünya üzerindeki tüm serbest yüzeyler yataydır (yalnızca yüzey gerilmelerinin hilalsi bir yüzey yapısına yol açtığı su içine batırılmış katı cisim yüzeylerinin temas noktalarında).
Yerçekimi kuvveti gibi dış kuvvetlerin etkimediği serbest bir akışkan paketçiğinde, yalnızca iç kuvvetler etkilidir (ör. Van der Waals kuvvetleri, hidrojen bağları). Bu unsurun serbest yüzeyinin, unsurun hacminin alabileceği en düşük yüzey alanına tekabül eden şekli alacağı varsayılır: mükemmel bir küre. Bu, bir alkol-su karışımına yağ damlatıldığında gözlemlenebilir. Damlatılan yağ, karışım yüzeyinin hemen altında küresel bir şekilde durur çünkü alkol-su karışımı içindeki yağa etkiyen yerçekimi kuvveti ve kaldırma kuvveti birbirini dengeler.
Dalgalar

Eğer bir akışkanın serbest yüzeyi rahatsız edilirse, yüzeyde dalgalar oluşur. Bu dalgalar ise, 'elastik dalgalar' değildir. Bunlar, rahatsız edilen akışkanın yatay konumuna geri dönmesini sağlamaya çalışan yer çekimi kuvvetinin etkisinde oluşan dalgalardır.
Yüzey dalgalarının hızı, eğer akışkan derin ise, dalga boyunun kareköküyle orantılıdır. Dolayısıyla, denizdeki uzun dalgalar kısa dalgalardan daha süratlidir.
Rotasyon

Eğer silindir bir kap bir akışkanla doldurulmuşsa ve bu kap, silindir ekseni ile kesişen dik bir eksen etrafında döndürülüyorsa, serbest yüzeyin parabolik dönel bir yüzey şeklinde (paraboloid) oluştuğu varsayılır. Serbest yüzeyin her noktası, üzerine etkiyen kuvvete diktir. Bu kuvvet ise her bir noktanın hareketine bağlı olarak oluşan, yer çekimi ve santrifüj kuvvetlerinin bileşkesidir. Bu prensip, sıvı aynalı teleskopların üretilmesinde kullanılır.
Eğer serbest bir akışkan paketi bir eksen etrafında dönüyorsa, serbest yüzey kutupları basık sferoit şeklini alır: bu, Dünya'nın yaklaşık şeklidir.
İlgili terimler

Hidrodinamikte, serbest yüzey matematiksel olarak serbest yüzey koşulu ile belirtilir:
Akışkanlar dinamiğinde, serbest yüzey vorteksi, potansiyel vortex ya da girdap olarak da bilinir, irrotasyonel akım içinde oluşur. Örnek olarak, küvetteki suyun boşalmasındaki durum verilebilir.
Akışkanlar mekaniğinde, bir serbest yüzey akımı, ayrıca açık kanal akımı da denir, serbest yüzey altında yer çekimi kuvveti etkisiyle hareket eden akımdır. Genel anlamda su, atmosferdeki havanın altında akmaktadır.
Dönen bir kabın içindeki akışkanın serbest yüzeyi paraboloittir.
Meitetsu

| --- | --- |
Meitetsu logosu
Meitetsu'nun Nagoya'daki genel merkezi
Tip: Kabushiki gaisha
Menkul değer sembolü: TYO: 9048
Endüstri: Demiryolu
Kuruluş: 13 Haziran 1921
Genel merkezi: Nagoya, Japonya
Web sitesi: www.meitetsu.co.jp
Nagoya Railroad Co., Ltd.  (Japonca: 名古屋鉄道株式会社, romanize: Nagoya Tetsudō Kabushiki Gaisha) veya Meitetsu (名鉄), Japonya merkezli bir demiryolu şirketidir. Şirket, 13 Haziran 1921 tarihinde kurulmuş olup Aichi ve Gifu prefektörlüklerinde hizmet vermektedir. Şirketin merkezi Nagoya'nın Nakamura semtinde yer almaktadır.
Hatlar

| Hat | Güzergâh | Uzunluk (km) |
| --- | --- | --- |
|   NH  Nagoya Ana Hattı | Toyohashi - Meitetsu Gifu | 99,8 |
|   TK   Toyokawa Hattı | Kō - Toyokawa-inari | 7,2 |
|   GN   Nishio Hattı | Shin Anjō - Kira Yoshida | 24,7 |
|   GN   Gamagōri Hattı | Kira Yoshida - Gamagōri | 17,6 |
|   MU     MY   Mikawa Hattı | Sanage - Hekinan | 39,8 |
|   TT   Toyota Hattı | Umetsubo - Akaike | 15,2 |
|   TA   Tokoname Hattı | Jingū-mae - Tokoname | 29,3 |
|   TA   Havalimanı Hattı | Tokoname - Central Japan Int'l Airport | 4,2 |
|   CH   Chikkō Hattı | Ōe - Higashi Nagoyakō | 1,5 |
|   KC   Kōwa Hattı | Ōtagawa - |Kōwa | 28,8 |
|   KC   Chita Yeni Hattı | Fuki - Utsumi | 13,9 |
|   TB   Tsushima Hattı | Sukaguchi - Tsushima | 11,8 |
|   TB     BS   Bisai Hattı | Yatomi - Tamanoi | 30,9 |
|   TH   Takehana Hattı | Kasamatsu - Egira | 10,3 |
|   TH   Hashima Hattı | Egira - Shin Hashima | 1,3 |
|   IY   Inuyama Hattı | Biwajima Junction - Shin Unuma | 26,8 |
|   KG   Kakamigahara Hattı | Meitetsu Gifu - Shin Unuma | 17,6 |
|   HM   Hiromi Hattı | Inuyama - Mitake | 22,3 |
|   KM   Komaki Hattı | Kami Iida - Inuyama | 20,4 |
|   ST   Seto Hattı | Sakaemachi - Owari Seto | 20,6 |
Meitetsu hatları
Ras Katepanlığı

Ras Katepanlığı (Bizans Yunancası: Yunanca: Κατεπανάτο της Ρας) Bizans İmparatoru I. İoannis'in (h. 969-976) yönetimi sırasında, Orta Çağ'ın erken dönemlerinde Sırbistan'ın orta bölgelerinde 971 civarında kurulmuş Bizans İmparatorluğu'nun bir vilayeti (katepanat) idi. Katepanat, adını tarihi Raška bölgesi (Latince: Rascia) ile anılan müstahkem Ras kasabasından almıştır. Eyalet kısa ömürlü oldu ve Bulgar İmparatorluğu'nun yeniden kurulmasının ardından Bizans'ın bölgeden çekilmesinin ardından 976'dan kısa bir süre sonra çöktü.
Tarihi

6. yüzyılın ortalarında, Bizans imparatoru I. Justinianus (h. 527-565) hükümdarlığı sırasında, tarihçi Prokopius'un da onayladığı gibi, Dardania vilayetindeki bir Arsa (Yunanca: ΑΡΣΑ) yeniden tasnif edildi. 7. yüzyılın başında Bizans egemenliği çöktü ve bölgeye Sırplar yerleşti. Bizans imparatoru ve tarihçi VII. Konstantinos'un (h. 913-959) De Administrando Imperio adlı eserinde de onayladığı üzere, 10. yüzyılın ortalarına kadar, Ras kalesi, Sırbistan'ın erken Orta Çağ Prensliği'nin kalesiydi. O zamana kadar, Sırpların Hristiyanlaştırılmasının ardından, Ras Eparhi'sinden oluşturuldu.
Bizans'ın Sırp topraklarını daha sonraki istilasının ve bir eyaletin kurulmasının mümkün olan en erken tarihi, Bizans ordularının Bulgaristan'ı fethettiği ve Orta Sırp toprakları da dahil olmak üzere Güneydoğu Avrupa'nın iç kısımları üzerinde Bizans üst egemenliğini yeniden kurduğu 971 civarındadır, Duklja Rahibi Vakainamesi'-nde de kaydedilmiştir. Yeni kurulan idari birimlerden biri Ras Katepanlığı idi. Sırp topraklarında bir Bizans kalesi olarak kuruldu, ancak bölgesel yargı yetkisi kesin olarak belirlenememektedir. Katepanlık kısa ömürlü oldu ve Bulgar ile Sırp topraklarının geri kalanında Bizans egemenliği sürdü. İmparator İoannis'in 976 yılında ölümünden sonra, Cometopuli liderliğindeki Bizans İmparatorluğu'nun Güney Slav eyaletlerinde başarılı bir ayaklanma başladı ve bölgedeki Bizans gücünün tamamen çökmesine ve Bulgar İmparatorluğunun yeniden kurulmasına neden oldu.
Ras Katepanlığı'nın örgütlenmesinin ana kaynakları, Bizans İmparatoru İoannis'in saltanatına tarihlenen bir Ras Stratigos mührüdür. Mühür, İoannis adlı Ras'ın protospatharios ve katepano'suna aitti.
976'dan sonra bölgeye, komşu Sırp prensleriyle karmaşık ilişkileri olan yeniden kurulmuş Bulgar İmparatorluğu hakim oldu. Bölgedeki Bizans egemenliği 1018 yılında İmparator II. Basileios (h. 960-1025) döneminde yeniden kurulmuştur ve Sırp topraklarında kuzeydeki Sirem bölgesinde merkezlenmiş yeni themalar içeren yeni idari birimler oluşturulmuştur (Sirmium theması) ve diğer orta Sırbistan'da (Sırbistan Theması).
Mem Ararat

| Mem Ararat |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Mehmet Esen 17 Eylül 1981 (43 yaşında) Derik, Mardin
Tarzlar: Kürt müziği
Meslekler: Şarkıcı, söz yazarı, besteci, şair
Çalgılar: Bağlama ,Gitar
Etkin yıllar: 2014-günümüz
Müzik şirketi: Kom Muzîk (eski) Zîz Muzîk
Çocukları: 3

Mehmet Esen veya sahne adıyla Mem Ararat (d. 17 Eylül 1981; Derik, Mardin), Kürt  şarkıcı ve söz yazarıdır.
Hayatı

Mem Ararat, gerek sesiyle gerek şarkısıyla son yıllarda güzel sonuçlar elde etti. Kürt müziğinde kendine has bir tarzı var. Mem Ararat yedi yaşındayken ailesi, ekonomik durum nedeniyle Mardin'den Türkiye'nin batı şehirlerine taşındı.
Ekonomik şartlar ve göçmen hayatı nedeniyle sadece ilkokul okudu ve birçok farklı işte çalıştı.
Çocukluğundan beri müziğe ilgi duymuştur ancak imkanların az olması nedeniyle müziğe geç başlamıştır.
2013 yılı başında farklı platformlarda karşımıza çıkmaya başlamıştır. Son olarak arkadaşlarının motivasyonuyla 2013 yılı sonunda 'Quling Ewr Ü Baran' adlı ilk albümünü çıkarmıştır.
Albüm

Quling Ewr Û Baran (2014)
Kurdîka (2016)
Xewna Bajarekî (2018)
Niştiman (2019)
Pesna Evînê (2020)
Nefel (2022)
Albüm > Single

Pîvok (2019)
Video Klipler

Payîz(2016)
Zozan (2018)
Xatirxwestin (2019)
Çîçekê (2019)
Ji Evareke Amedê (2019)
Evîna Du Çîya (2019)
Dilo Ez Bimrim (2018)
Bademli, Mudanya

| Bademli |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Bursa
Koordinatlar: 40°17′46″N 28°55′12″E﻿ / ﻿40.296°K 28.92°D﻿ / 40.296; 28.92
Ülke:  Türkiye
İl: Bursa
İlçe: Mudanya
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 4.409
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0224
İl plaka kodu: 16
Posta kodu: 16960
Bademli, Bursa ilinin Mudanya ilçesine bağlı bir mahalledir.
Bursa-Mudanya karayolunun 2 km batısında, Mudanya'ya 12 km. uzalıktadır.
Yıldırım Bayezit köyü iken Gazi Timurtaş Paşa'ya verilmiştir. Timurtaş Paşa, köye bir cami ve han yaptır­mıştır. Köyün geliri, Timurtaş Paşa’nın Vize nahiyesindeki zaviyesi için harcanırdı. 16. yüzyıldaki bir belgeye göre köy  Çoban Bey vakfına ait idi ve buradan Gazi Timurtaş Paşa’nın yaptırdığı zaviyeye bağlanmıştı.
1530 tarihli tahrir defterine göre köyde beş çiftlik yeri bulunmaktaydı. 1553 yılı belgelerine göre köyde bir kervansaray vardı. Köy, Kurtuluş Savaşı sırasında Yunanlılar tarafından yakılıp yıkıldı.
Köyde 927 yılında 209, 1990 yılında 787, 1997 yılında 1428 kişi yaşamaktaydı. 1934 yılına kadar Bursa'ya bağlı iken bu tarihte Mudanya'ya bağlandı. Köy, 1990'larda bir villa mahallesine dönüşmüştür.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2019: 4.409
2013: 3.625  
2007: 2.561
Handan İnci

| Handan İnci |
| --- | --- |

Handan İnci (2020)
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Rektörü
Görevde
Makama geliş  18 Ocak 2019
Yerine geldiği: Yalçın Karayağız
Kişisel bilgiler
Bitirdiği okul: İstanbul Üniversitesi
Mesleği: Yazar · Akademisyen · Rektör
Handan İnci, Türk edebiyatçı, akademisyen ve yazar. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Rektörü ve Edebiyat Fakültesi öğretim üyesidir. Özellikle Ahmet Hamdi Tanpınar üzerine yaptığı araştırma ve incelemeleriyle tanınmaktadır. Aralık 2017'de kurulan Tanpınar Araştırma Merkezi'nin kurucu başkanıdır.
Yaşamı

1986 yılında İstanbul Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nden mezun oldu. Aynı üniversitede Prof.
Dr. Zeynep Kerman danışmanlığında yüksek lisans ve doktorasını tamamladı. 1993 sonrasında Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nde çeşitli düzeylerde dersler verdi. Türk romanı ve Türk romancıları üzerine çalışmalar yaptı. Ağırlıklı olarak Ahmed Midhat Efendi, Beşir Fuad, Ahmet Hamdi Tanpınar, Oğuz Atay ve Tomris Uyar üzerine yoğunlaştı. Edebi yorumlarını salt edebiyat alanıyla değil, sosyoloji, psikoloji ve felsefe gibi disiplinlerle de birleştirdi. 1999'da Beşir Fuad'ın yazı ve tartışmalarını topladığı Şiir ve Hakikati kitap haline getirdi. 2002'de Ahmet Mithat'ın sürgün yıllarını içeren Menfayı biçimsel düzenlemeler ile yayına hazırladı. Aynı yıl içinde Abdullah Uçman'la beraber Bir Gül Bu Karanlıklarda/Tanpınar Üzerine Yazılar adlı eseri yayımlandı. Sonraki yıl Türk romanında ev unsurunu işleyen eserini çıkardı. 2009 ve 2011 yılları arasında ise Tanpınar ve Tomris Uyar'ı inceleyen eserlerini yayımlattı. 2015 yılında Ayfer Tunç'la yaptığı söyleyişiyi kitaplaştırdı. Ocak 2017'de Tanpınar Merkezi için beraberindekiler ile çalışmalara başladı. Aralık 2017'de ise Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Ahmet Hamdi Tanpınar Edebiyat Araştırmaları ve Uygulama Merkezi açıldı. İnci, Tanpınar arşivi oluşturmak ve yayımlanması konusunda faaliyetlerde bulundu. 2018'de Kültür Bakanlığı tarafından 11-12 Mayıs tarihlerinde düzenlenen İstanbul Kültür Çalıştayı'na katılım gösterdi. Öte yandan 15 Mayıs 2018'de MSGSÜ Türk Dili ve Edebiyatı Bölüm Başkanlığı'na atandı.
18 Ocak 2019 tarihinde Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın kararı ile Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi'ne rektör olarak atandı. Böylelikle üniversitenin ilk kadın rektörü oldu.
Eserleri

Handan İnci'nin çeşitli eserleri şu şekildedir:
Cevdet Kudret'e Mektuplar, Ümit Yayınları, Ankara 1996 (İ. Kudret ile).
Felsefe-i Zenân / Kadınların Felsefesi, Ahmet Midhat, (çevrimyazı, sadeleştirme ve inceleme), Arma Yayınları, İstanbul 1998.
Şiir ve Hakikat (Beşir Fuad), Yazılar ve Tartışmalar, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 1999, 567 s.
Menfa/Sürgün Hatıraları (Ahmed Midhat), Arma Yayınları, İstanbul, 2002 (çevrimyazı, sadeleştirme ve inceleme); 2. Baskı: Kapı Yayınları, 2013.
Roman ve Mekân/Türk Romanında Ev, Arma Yayınları, İstanbul, 2003.
Bir Gül Bu Karanlıklarda / Tanpınar Üzerine Yazılar (A. Uçman İle), Kitabevi., İstanbul, 2002; 2. Baskı: 2008, 3F Yayınevi.
Şimdi Seni Konuşuyorduk /Selim İleri Kitabı, Doğan Kitap, İstanbul, 2007.
Oğuz Atay’a Armağan - Türk Edebiyatının “Oyun⁄Bozan”ı, İletişim Yayınları, İstanbul, 2007; 2. Baskı Şubat 2008.
Oğuz Atay İçin Bir Sempozyum, (E.Türker ile) İletişim Yayınları, İstanbul, 2009.
Metal Yorgunluğu/Tomris Uyar (Öykü seçkisi), Yapı Kredi Yayınları, Doğan Kardeş, İstanbul 2009.
Ahmet Hamdi Tanpınar (A. Uçman İle), Kültür ve Turizm   Bakanlığı, İstanbul, Aralık 2010.
Kitapla Direniş-Tomris Uyar (Yazılar/Söyleşiler), Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2011.
Dünyam (A.H.Tanpınar/resimli biyografi), Küçükçekmece Belediyesi Yayını, İstanbul 2012.
Tanpınar Zamanı/Son Bakışlar (Tanpınar Sempozyumu Kitabı), Kapı Yayınları, İstanbul 2012.
Orpheus’un Şarkısı / Tanpınar’ın Romanlarında Aşk ve Kadın, YKY, 2014
Ayfer Tunç’la Karanlıkta Kelimeler, Can Yayınları, 2015.
Aşkın Yıpranma Payı - Tomris Uyar (Elele Dergisindeki Yazılar ve Söyleşiler 1976-1985), Yapı Kredi Yayınları, Ekim 2015.
Çağdaş Edebiyata Akademik Yaklaşımlar I: Edebiyat Hayatının 25. Yılında Ayfer Tunç, haz. H.İnci, Ö. Şahin, Z.Zengin, MSGSÜ Yayınları, 2017.
Arjantin Ordusu

Arjantin Ordusu Arması
Arjantin Ordusu (İspanyolca: Ejército Argentino, EA), Arjantin Cumhuriyeti Silahlı Kuvvetlerinin kara kuvvetleri kolu ve Arjantin'in üst düzey askerlik hizmetidir. Arjantin Anayasası'na göre, Arjantin Devlet Başkanı Silahlı Kuvvetlerin başkomutanıdır ve komuta yetkisini Savunma Bakanı aracılığıyla kullanır.
Ordunun resmi kuruluş tarihi 29 Mayıs 1810'dur. (Arjantin'de Ordu Günü olarak kutlanır), Yeni ulusal ordu, önceden var olan birkaç sömürge biriminden ve yerel olarak gönüllü insanlardan oluşuyordu; en önemli kişi, bu tarihe kadar hala aktif bir birimi olan Piyade Alayı Patricios'dur.
2022 itibarıyla Arjantin Ordusu'nun aktif unsuru yaklaşık 70.600 askerî personelden oluşuyordu.
Tarihi

İspanyol güçleriyle savaşmak ve Arjantin'in yeni kazandığı bağımsızlığını güvence altına almak için Bolivya,Paraguay, Uruguay ve Şili'ye birkaç silahlı sefer gönderildi. Bu seferlerin en ünlüsü, İspanyolları Şili'den ve daha sonra Peru'dan kovmak için 5000 kişilik bir orduyu And Dağları boyunca yöneten General José de San Martín liderliğindeki seferdi. Diğer seferler, Río de la Plata'nın eski Genel Valiliği'nin tüm bağımlılıklarını Buenos Aires'teki yeni hükûmet altına alma hedefinde başarısız olsa da, İspanyolların isyanı ezmesini engellediler.
On dokuzuncu yüzyılın ilk yarısındaki iç savaşlar sırasında Arjantin Ordusu, merkeziyetçi Buenos Aires yönetimine karşı savaş yürüten eyalet liderleri olan caudillos ("liderler" veya "savaş ağaları") olarak adlandırılanların liderliği altında parçalanmaya başladı. Ancak Ordu, Brezilya İmparatorluğu ile savaş sırasında kısa bir süre yeniden birleşti. (1824–1827).
Ordunun eski eyalet milislerini içine alan tek bir güç haline gelmesi ancak bir anayasanın (eyaletlerin kendilerine ait askerî güç bulundurmalarını açıkça yasaklayan) ve tüm eyaletler tarafından tanınan bir ulusal hükûmetin kurulmasıyla mümkün oldu. Ordu, 1860'larda Brezilya ve Uruguay ile birlikte Paraguay'a karşı Üçlü İttifak Savaşı'na devam etti. Bu savaştan sonra Ordu, Arjantin'in Conquista del Desierto'suna (Çölün Fethi) dahil oldu: Patagonya'yı işgal etme ve ülke çapında yağma baskınları düzenleyen yerlileri kökten temizleme kampanyası.
Tarihi > 1880-1960

1938'de standart üniformalı Arjantin ordusu askerleri. 1880 ile 1930 yılları arasında, pek çok siyasi figürün (örneğin Julio Argentino Roca) geçmiş bir askeri kariyerden yararlanmasına rağmen Ordu, siyasete aktif katılımı olmayan profesyonel bir güç olmaya çalıştı. Ordu, Radikallerin önderlik ettiği bir dizi ayaklanmada hükûmetin düşmesini engelledi. Bu arada, genel olarak ordu ve özel olarak da Ordu, Arjantin'in istikrarsız güney sınırının ve yeni doğmakta olan sanayi kompleksinin geliştirilmesine katkıda bulundu.
Bu dönemdeki ana yabancı etki, genel olarak Prusya (ve ardından Alman) doktriniydi. Kısmen bundan dolayı, her iki Dünya Savaşı sırasında da subayların çoğu, az çok açık bir şekilde Almanları desteklerken, Arjantin Donanması bunun yerine İngilizleri tercih etti.
1930'da, Ordu kuvvetlerinden oluşan küçük bir grup (en fazla 600 asker), Ordunun ve Donanmanın geri kalanından pek bir tepki almadan Başkan Hipólito Yrigoyen'i görevden aldı. Bu, ordunun uzun bir siyasi müdahale tarihinin başlangıcıydı. 1943'teki bir başka darbe, pek tanınmayan bir albayın siyasi ilgi odağı haline gelmesinden Juan Perón sorumluydu.
Perón, üst üste iki görev dönemi boyunca (1946–1952 ve 1952–1955) ordunun desteğini almış olsa da, giderek baskıcı olan hükûmeti birçok subayı yabancılaştırdı ve bu, sonunda Eylül 1955'te onu deviren bir askeri ayaklanmaya yol açtı. ve 1973'te Ordu ve ordunun geri kalanı, Peronizmin siyasi arenada yeniden ortaya çıkması ihtimaline karşı tetikte olmaya başladı; bu, 1962'de (Arturo Frondizi'yi görevden aldı) ve 1966'da (Arturo Illia'yı devirdi) seçilmiş Başkanlara karşı iki yeni darbeye yol açtı. Siyasi iç çatışmalar, 1960'ların başında çatışan askeri birimler arasında silahlı çatışmalar yaşanacak kadar ordu içindeki disiplini ve uyumu aşındırdı.
Tarihi > 1960'lar

Arjantin'i 1966 ile 1973 yılları arasında askeri hükûmet yönetti. Bu on yıl boyunca Montoneros ve ERP dahil birçok terörist grubun yükselişine tanık oldu. Oldukça ılımlı ve sol görüşlü bir Peronist olan Héctor Cámpora'nın hükûmetinin ilk aylarında yaklaşık 600 toplumsal çatışma, grev ve fabrika işgali yaşandı. 20 Haziran 1973 Ezeiza katliamının ardından sol ve sağcı Peronizm dağıldı ve Juan Peron'un ve daha sonra Isabel Perón'un sağ kolu José López Rega tarafından kurulan aşırı sağcı bir terörist grup olan Triple A kuruldu. algılanan siyasi rakiplere karşı bir terör ve ölüm kampanyası. Isabel Perón, Mart 1976 darbesi sırasında askeri cunta tarafından devrildi.
Kendi adını taşıyan Proceso de Reorganización Nacional adlı yeni askeri hükûmet, başlangıçta gerillanın kampanyalarını sona erdirmeye çalıştı, ancak ülke hızla bir sivil huzursuzluk durumuna düştü. Terör örgütleri ve gerilla hareketleri sıklıkla devlet terörü ve genel paranoyanın bir karışımıyla karşılaştı. Sivil halk artık paranoyak ve acımasız bir askeri diktatörlük ile şiddet yanlısı muhalif komünist gerillalar arasında bir polis devletinin ortasında kalmıştı. PRN bu dönemi "Kirli Savaş" olarak adlandırdı; bu terim 1985'teki Cunta Davası sırasında hukukçular tarafından reddedildi. Batallón de Inteligencia 601 (601'inci İstihbarat Taburu) bu dönemde kötü bir üne kavuştu. 1970'lerin sonlarında kurulmuş, Kirli Savaş ve Condor Operasyonu'nda aktif olan ve 2000 yılında dağıtılan özel bir askeri istihbarat servisiydi.
Gral. José de San Martín, Chacabuco Savaşı sırasında, 1817
Paraguay Savaşı'ndaki Arjantinli piyade askerleri Ange-Louis Janet tarafından L'Illustration için resmedilmiştir, 1864)
General Julio A. Roca liderliğindeki Arjantin Ordusu, 1879 Mayıs Devrimi'nin yıldönümünü anıyor
1943'te Arjantin birlikleri
Erzurum Müzesi

| Erzurum Müzesi |
| --- | --- |
Müzenin ilk binası

Açılış: 1968 (ilk bina) 19 Ağustos 2023 (ikinci bina)
Konum: Rabia Ana, Yakutiye, Erzurum
Koordinatlar: 39°54′12″K 41°16′39″D﻿ / ﻿39.90333°K 41.27750°D﻿ / 39.90333; 41.27750
Koleksiyon(lar): Tarih öncesi, Selçuklu, Osmanlı ve Kurtuluş Savaşı'na ait eserler
Koleksiyon boyutu: 2.000
Ziyaretçi: 90.000 (2023)
Müdür: Hüsnü Genç
Erzurum Müzesi veya Erzurum Arkeolojik Müzesi, Erzurum'un Yakutiye ilçesinde bulunan müzedir. Müzede, Tarih öncesi, Selçuklu, Osmanlı ve Kurtuluş Savaşı'na ait eserler bulunmaktadır.
Tarihçe

Müzede bulunan eserler, ilk defa 1944 yılında Yakutiye Medresesi'nde sergilenmiştir. 1947 yılında Yakutiye Medresesi'nden Çifte Minareli Medrese'sine taşınmıştır. 1964 yılında ilk müzenin yapımına başlanıp, 1968'de açılmıştır. 19 Ağustos 2023'te müze yenilenerek farklı bir binada açılmıştır.
Koleksiyonlar > İlk bina

Müzenin girişindeki heykeller
Müzedeki mezar taşları
Koç heykeli
Keçi heykeli