stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Renal kolik
Tedavi

Küçük taşların çoğu kendiliğinden düşer ve yalnızca ağrı tedavisi gerekir. 5 mm (0,20 in) üzerinde kendiliğinden taş düşürme oranı azalır.
Diklofenak veya ibuprofen gibi NSAID'ler (Nonsteroid antiinflamatuar ilaç) ve butilskopolamin gibi antispazmodikler kullanılır.
Morfin acil ağrı idaresine yardımcı olmak için verilebilmesine rağmen, morfin bağımlılık yaptığı ve üreter basıncını yükselterek durumu kötüleştirdiği için genellikle önerilmez. Kusma, özellikle petidin içeren opioidlerin önemli bir yan etkisi olarak kabul edilir. Ağızdan verilen narkotik ilaçlar da sıklıkla kullanılır.
Hasta için genellikle antaljik bir pozisyon yoktur (ağrıyan tarafa uzanmak ve etkilenen bölgeye sıcak bir şişe veya havlu uygulamak yardımcı olabilir). Daha büyük taşların çıkarılması için şok dalgası litotripsi, lazer litotripsi, üreteroskopi veya perkütan nefrolitotomi gibi cerrahi müdahale gerekebilir. Taşın üreterde olduğu durumlarda alfa bloker tedavisi de yapılabilmektedir.
Grahamius

Grahamius, Comesomatidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Grahamina

Grahamina, Tripterygiidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Gordon Paşa

Charles George Gordon
Gordon Paşa (İngilizce: Charles George Gordon, lakabı Çinli Gordon olarak da bilinir, 28 Ocak 1833-26 Ocak 1885), Sudanlı milliyetçilere karşı Hartum'u savunmada gösterdiği cesaret nedeniyle ulusal kahraman olarak görülen İngiliz general.
Bir topçu subayının oğluydu. 1852'de teğmen rütbesiyle Kraliyet İstihkam birliklerinde görevlendirildi. Kırım Savaşı sırasında, Sivastopol çevresindeki kuşatma siperlerinde gösterdiği cesaretle adını duyurdu. 1859'da yüzbaşılığa yükseltildi. Ertesi yıl İngiltere'nin Çin'e karşı giriştiği II. Afyon Savaşı'na (1856-60) gönüllü olarak katıldı. Pekin'in işgaliyle (Ekim 1860) sonuçlanan askerî harekâtta da görev alan Gordon, Çin imparatorunun yazlık sarayının yakılmasını bizzat yönetti. Gordon'un komutasındaki istihkam birliği Mayıs 1862'deki Taiping Ayaklanması'nın ardından güvenliği tehlikeye düşen Avrupalıların Şangay'daki ticaret merkezinin savunmasını güçlendirmekle görevlendirildi. Gordon, bir yıl sonra Şangay kentini savunmak üzere toplanan 3,500 kişilik bir köylü birliğinin başına geçti. Komutasındaki birlikler 18 ay boyunca ayaklanmayı bastırmada önemli rol oynadılar. Ocak 1865'te İngiltere'ye dönen Gordon beş yıl boyunca Kent'e bağlı Gravesend'de bulunan istihkam birliğine komuta etti.
Avrupalılara ülke yönetiminde önemli görevler veren Mısır hidivi İsmail Paşa, Gordon'u Sudan'ın el-İstivaiye bölgesine vali olarak atadı. Gordon, bu görevde bulunduğu Nisan 1874-Aralık 1876 arasında Yukarı Nil'in haritasını çıkardı. Bugün Uganda'nın bulunduğu yere kadar ırmak boyunca bir dizi karakol kurdurdu. Ardından İngiltere'ye dönen Gordon, kısa süre orada kaldıktan sonra, Sudan genel valisi olarak yeniden hidivin hizmetinde çalışmaya başladı. Bu görevi sırasında ayaklanmaları bastırıp köle ticaretini engelleyerek geniş bir bölgeyi denetimi altına aldı. Ama sağlığının bozulması üzerine 1880'de görevden ayrılarak İngiltere'ye döndü. Sonraki iki yıl boyunca Hindistan, Çin, Mauritius Adası ve Güney Afrika'daki Kap Kolonisi'nde çeşitli görevlerde bulundu.
Bu sırada Sudan'da Muhammed Ahmed (Mehdi) yönetiminde bir ayaklanma başlamıştı.Gordon 1884'te Mısır birliklerini ayaklanmacıların tehdidi altındaki Hartum'dan çıkarmakla görevlendirildi. Yeniden genel valiliğe getirilen Gordon'un şubatta Hartum'a ulaşmasından bir ay sonra kent Mehdi'ye bağlı güçlerce kuşatıldı. 26 Ocak 1885'te kente giren ayaklanmacılar Gordon'u ve askerlerini öldürdüler. Gordon'un öldürülmesi İngiltere'de büyük tepkilere yol açtı. İngiliz kamuoyu hükûmet yetkililerini kuşatmanın kaldırılması için gerekli yardımı göndermemekle suçladı.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 90250517  BNE: XX955932  BNF: cb13176475n (data)  CiNii: DA0407657X  GND: 118696483  ISNI: 0000 0001 2281 3780  LCCN: n50035236  NDL: 00620748  NKC: xx0141418  NLA: 35135010  NLG: 228061  NLI: 987007261947205171  NLK: KAC202309993  NTA: 070513694  RERO: 02-A003308964  SELIBR: 243561  SNAC: w6qz2mbp  SUDOC: 035244666  Trove: 837374  ULAN: 500258923  VIAF: 69070194   WorldCat (LCCN): n50-035236
Graham difüzyon yasası

Graham difüzyon yasası, İskoç fiziksel kimyacı Thomas Graham tarafından bulunan gazların difüzyon hareketini açıklayan yasadır.
Bu yasaya göre, gazların difüze olma (dağılma) hızı mol kütlelerinin karekökü ile ters orantılıdır:
Aynı sıcaklık ve basınçta iki farklı gazın difüzyon hızları karşılaştırıldığında mol kütlesi küçük olan, büyük olana göre daha hızlı yayılır. Gazların öz kütleleri mol kütleleriyle doğru orantılı olduğundan Graham difüzyon yasası aşağıdaki şekilde yazılabilir:
t: yayılma süresi, d: yoğunluk
Örneğin H2 gazının mol kütlesi 2'dir, O2 gazının 32'dir. Buna göre:
Bu sonuç hidrojen gazının oksijene göre 4 kat daha hızlı yayıldığını gösterir.
Rose Adası Cumhuriyeti

Rose Adası Cumhuriyeti (Esperanto: Insulo de la Rozoj), 1968 yılında İtalyan mühendis Giorgio Rosa'nın Adriyatik Denizi'nde 400 metrekarelik platform üzerinde inşa ettirdiği kısa ömürlü mikro ulus. Resmî dili Esperantodur. Esperantonun resmî dil ilan edildiği ilk ve tek devlettir.
Birleşmiş Milletler'e tanınma başvurusu yapılmasıyla birlikte İtalyan hükûmetinin dikkatini çekmiş ve Rose adasına karşı faaliyetlere başlanmıştır. Bunun üzerine Giorgio Rosa tarafından Avrupa Konseyi'ne başvurulmuş ve İtalya ile aralarında olan problemin çözümü adına hakemlik talep edilmiştir.
Kısa bir süre bağımsız kalan devlet, İtalyan hükûmetinin talimatıyla İtalya'nın egemenlik hakkını ihlal ettiği gerekçesiyle İtalyan Donanması tarafından işgal edilip 13 Şubat 1969'da havaya uçurulmuştur.
Aynı gün, Giorgio Rosa tarafından ülkenin sürgün hükûmeti kurulmuştur.
Avrupa Konseyi, ada Avrupa suları dışında olduğundan İtalya ile bağımsız Rose Adası Cumhuriyeti arasındaki anlaşmazlığı müzakere edemeyeceğini açıklayarak esasen Rose Adası Cumhuriyeti'ni bağımsız bir devlet olarak tanımıştır.
Benzer olayların bir daha yaşanmaması adına Birleşmiş Milletler tarafından karasularının sınırları dünya genelinde 6 deniz milinden 12 deniz miline çıkarılmıştır.
Ek bilgiler

Rose adası rimini kentinin 6 mil açığına kuruldu. Bu devlet resmi olarak tanındı ayrıca kurucu Giorgio Rosa 2017'de öldü. Teknik olarak devlet şu an başkansız.
Film

2020 yılında Rose Island isimli Netflix yapımı film çekildi. Filmin başrolü Elio Germano tarafından canlandırıldı. (bkz. Rose Adası'nın İnanılmaz Hikâyesi)
| g t Mikro uluslar |
| --- | --- |
Mikro uluslar listesi
Mikro uluslar:  Aerica  Aeterna Lucina  Akhzivland  Aramoana  Asgardia  Atlantium  Austenasia  Avram  Bumbunga  Flandrensis  Celestia  Christiania  Conch  Mercan Denizi Adaları  Dünya Barışı Küresel Ülkesi  Yidindji  Elgaland-Vargaland  Elleore  Enclava  EnenKio  Filettino  Forvik  Freedomland  Freedonia  Frestonia  Ganienkeh  Glacier  Hajdučka Republika  Hay-on-Wye  Hout Bay  Humanity  Hutt Nehri  İkarya  Batı Florida  Jamtland  Kugelmugel  Ladonia  Lagoan Adaları  L'Anse-Saint-Jean  Liberland  Llanrwst  Sevimli Krallık  Marlborough   Melchizedek  Minerva  Molosya  Morac-Songhrati-Meads  M'Simbati  Murrawarri  Naminara  Neue Slowenische Kunst  Yeni Ütopya  North Dumpling Adaları  Nova Roma  Nutopia  Dış Baldonya  Öteki Dünya Krallığı  Wendland  Küçük Ev Büyük Dinlenme Cumhuriyeti  Perloja  Peščenica  Ploiești  Pontinha  Poyais  Rainbow Creek  Redonda  Repubblica di Sbarre Centrali  Reunion  Romanov İmparatorluğu  Rose Adası  Saugeais  Sealand  Seaborga  Talossa  Tavolara  Trinidad  Užupis  Vikesland  Wanstonia  Waveland  Westarctica  Whangamomona  Wirtland  Wy Prensliği  Zaqistan
Generation Kill

Generation Kill, 13 Temmuz-24 Ağustos 2008 tarihleri arasında HBO için hazırlanan yedi bölümlük bir Amerikan mini televizyon dizisidir. Evan Wright'ın 2003 Irak işgali sırasında ABD Deniz Piyadeleri 1. Keşif Taburu'nda görevli bir muhabir olarak yaşadıklarını anlattığı 2004 tarihli kitabından David Simon, Ed Burns ve Wright tarafından televizyona uyarlanmıştır. Mini dizi Susanna White ve Simon Cellan Jones tarafından yönetildi ve yapımcılığını Andrea Calderwood üstlendi. Oyuncu kadrosunda Çavuş Brad 'Iceman' Colbert rolünde Alexander Skarsgård, Onbaşı Josh Ray Person rolünde James Ransone ve Wright rolünde Lee Tergesen yer alıyor.
Gizliliği ihlal eden yazılım

Gizliliği ihlal eden yazılım, (İngilizce: Privacy-invasive software), meşru yazılımdan kötü amaçlı yazılıma kadar kullanıcının gizliliğini ihlal eden yazılımdır.
Arka plan

İnternet gibi dijital bir ortamda, çok çeşitli gizlilik tehditleri vardır. Bunlar, kullanıcı faaliyetlerinin izlenmesinden (ziyaret edilen siteler, satın alınan ürünler vb.), kişisel bilgilerin alınmasına dayalı kitlesel pazarlamaya (spam teklifleri ve tele pazarlama aramaları her zamankinden daha yaygındır) ve örneğin terör eylemleri için kullanılan ölümcül teknolojiler hakkında bilgi dağıtımına kadar çeşitlilik göstermektedir.
Casus yazılımlar ve kimlik hırsızlığı birbiriyle ilişkili iki konudur; bireyler potansiyel bir kurbanın kimliğini değiştirmek ya da onu gözetlemek için casus yazılımlar kullanabilir. Casus yazılımlar saldırganın ve bilgisayar korsanının kurbanın kişisel bilgilerini ve davranışlarını elde etmesini sağlayarak kurbanın kimliğini çalmalarını kolaylaştırır.
Günümüzde, yazılım tabanlı gizlilik ihlalleri İnternet kullanımının birçok alanında ortaya çıkmaktadır. Kullanıcı bilgilerini toplamak ve dağıtmak üzere ayarlanmış casus yazılım programları gizlice indirilir ve kullanıcıların iş istasyonlarında çalıştırılır. Reklam yazılımları, genellikle casus yazılım programları tarafından alınan kişisel bilgilere dayanan reklamları ve diğer ticari içerikleri görüntüler. Sistem monitörleri bilgisayar sistemleri üzerindeki çeşitli eylemleri kaydeder. Keylogger'lar kullanıcı davranışlarını izlemek için kullanıcıların tuş vuruşlarını kaydeder. Kendi kendini kopyalayan kötü amaçlı yazılımlar sistem ve ağlarda düzensizliği indirir ve yayar. E-posta adreslerini toplamak için programlanmış veri toplama yazılımları internetin geleneksel özellikleri haline gelmiştir ve bu da diğer şeylerin yanı sıra istenmeyen e-posta mesajlarının ağları ve bilgisayarları istenmeyen ticari içerikle doldurmasına neden olur. Bu tehditler göz önünde bulundurulduğunda, gizliliğe müdahale eden yazılımlar şu şekilde tanımlanabilir:
Tanım

Gizliliği ihlal eden yazılımlar, kullanıcılarının yalnız bırakılma hakkını hiçe sayan ve belirli bir amaçla dağıtılan, genellikle ticari nitelikte olan ve kullanıcılarını olumsuz etkileyen bir yazılım kategorisidir.
Bu bağlamda, kullanıcılarının kendi haline bırakılma hakkının göz ardı edilmesi, yazılımın istenmediği anlamına gelir ve kullanıcıların, kişisel olarak tanımlanabilir verilerin yazılım tarafından ne zaman, nasıl ve ne ölçüde toplandığını, saklandığını veya işlendiğini belirlemelerine izin vermediği anlamına gelir. Dağıtık, kullanıcıların bilgisayar sistemlerine İnternet altyapısına yerleştirilmiş (genellikle bilinmeyen) sunuculardan girdiği anlamına gelir. Genellikle ticari nitelikte olması, yazılımın (türüne veya kalitesine bakılmaksızın) gelir elde etmek için bir tür ticari planda bir araç olarak kullanılması anlamına gelir.
"Gizlilik-sömürücüsü yazılım" terimiyle tanışın

Hem yazılım satıcıları hem de kullanıcılar için kabul edilebilir ve kabul edilemez yazılım davranışları arasında net bir ayrım yapılmasının önemli olduğu ortak sonucuna varılmıştır. Bunun nedeni, birçok casus yazılım programının öznel doğasıdır; bu da farklı kullanıcıların inançları arasında tutarsızlıklara neden olmaktadır, çünkü bir kullanıcının meşru yazılım olarak gördüğü bir yazılım başkaları tarafından casus yazılım olarak kabul edilebilir. "Casus yazılım" terimi giderek daha fazla programı kapsar hale geldikçe, terimin içi boşalmış ve trackware, evilware ve badware gibi hepsi de olumsuz duygular uyandıran çeşitli eşanlamlılar ortaya çıkmıştır. Bu nedenle, bu tür tüm yazılımları kapsayacak şekilde mahremiyete müdahale eden yazılım terimini kullanmayı tercih ediyoruz. Bu terimin olumsuz bir çağrışım yapmadan diğer eşanlamlılardan daha açıklayıcı olduğuna inanıyoruz. Bu tür yazılımları tanımlamak için istilacı kelimesini kullansak bile, örneğin kullanıcıya özel hizmetler uygularken veya yazılıma kişiselleştirme özellikleri eklerken tamamen şeffaf olduğu sürece, gizlilik ihlalinin hem istenebileceğine hem de kullanıcı için faydalı olabileceğine inanıyoruz.
Warkentins ve arkadaşlarının çalışması ((Boldt 2007a) Bölüm 7.3.1'de açıklanmıştır) mahremiyete müdahale eden yazılımların sınıflandırmasını geliştirirken bir başlangıç noktası olarak kullanılabilir; burada mahremiyete müdahale eden yazılımları kullanıcı rızası ve doğrudan olumsuz sonuçların bir kombinasyonu olarak sınıflandırıyoruz. Kullanıcı rızası düşük, orta ya da yüksek olarak belirlenirken, doğrudan olumsuz sonuçların derecesi tolere edilebilir, orta ve şiddetli arasında değişmektedir. Bu sınıflandırma ilk olarak yasal yazılımlar ile casus yazılımlar arasında, ikinci olarak da casus yazılımlar ile kötü niyetli yazılımlar arasında bir ayrım yapmamızı sağlamaktadır. Düşük kullanıcı rızasına sahip olan ya da ciddi doğrudan olumsuz sonuçlar doğuran tüm yazılımlar kötü amaçlı yazılım olarak kabul edilmelidir. Öte yandan, yüksek kullanıcı rızasına sahip olan ve tolere edilebilir doğrudan olumsuz sonuçlara yol açan herhangi bir yazılım meşru yazılım olarak kabul edilmelidir. Buna göre casus yazılımlar geri kalan yazılım grubunu, yani orta düzeyde kullanıcı rızasına sahip olan veya orta düzeyde doğrudan olumsuz sonuçlar doğuran yazılımları oluşturmaktadır. Bu sınıflandırma (Boldt 2007a)'da Bölüm 7'de daha ayrıntılı olarak açıklanmaktadır.
Doğrudan olumsuz sonuçlara ek olarak, dolaylı olumsuz sonuçları da tanıtıyoruz. Bu şekilde sınıflandırmamız, bir programın gerçekleştirmek üzere tasarlandığı herhangi bir olumsuz davranış (doğrudan olumsuz sonuçlar) ile sadece bu yazılımın sistem üzerinde çalıştırılmasıyla ortaya çıkan güvenlik tehditleri (dolaylı olumsuz sonuçlar) arasında ayrım yapmaktadır. Dolaylı olumsuz sonuçlara bir örnek, kullanıcıların sistemlerinde onların bilgisi dışında çalışan programlardaki yazılım açıklarının istismar edilme riskidir.
Kötü amaçlı yazılım (malware) ile  karşılaştırılması

Mahremiyeti ihlal eden yazılım terimi, reklam yazılımı ve casus yazılım gibi yazılım türlerinin esasen dağıtım mekanizmalarından ziyade eylemleriyle tanımlanmasından kaynaklanmaktadır (çoğu kötü amaçlı yazılım tanımında olduğu gibi, bunlar nadiren örneğin iş ve ticari amaçlara karşılık gelmektedir). Dolayısıyla, mahremiyete müdahale eden yazılım kavramının genel amacı, istenmeyen yazılım bulaşmasının ticari yönünü ifade etmektir. Dolayısıyla, mahremiyete müdahale eden yazılım tehditleri totaliterlik, kötü niyet ya da siyasi fikirlerden değil, serbest piyasa, ileri teknoloji ve elektronik bilginin dizginlenemez alışverişinden kaynaklanmaktadır. Mahremiyete müdahale eden yazılım terimi, tanımına niyeti de dahil ederek, mahremiyet ve güvenlik araştırma topluluğuna bir katkı sağlamaktadır.
Tarih > İnternet ticarileşiyor

1990'ların ortalarında, genel halkın ilgisi nedeniyle internetin gelişimi hızla arttı. Bu hızlanan artışın arkasındaki önemli bir faktör, Mosaic adlı ilk tarayıcının 1993 yılında piyasaya sürülmesiydi. Bu, 1990'da tanıtılan World Wide Web (WWW) olarak bilinen İnternet'in grafiksel olarak görülebilen kısmının doğuşunu işaret ediyordu. Ticari çıkarlar, WWW'nin elektronik ticaret açısından sunduğu potansiyelin farkına vardı, özellikle de İnternet'in ticari kullanımına ilişkin kısıtlamaların kaldırılması, şirketlerin web'i mallarının reklamını yapmak ve satmak için bir platform olarak kullanmalarına alan açtı. Böylece, kısa bir süre sonra, her ikisi de 1994 yılında kurulan kitap satıcısı Amazon.com ve CD perakendecisi CDNOW.com gibi İnternet üzerinden mal satan şirketler ortaya çıktı
Takip eden yıllarda, kişisel bilgisayarlar ve internete geniş bant bağlantılar daha yaygın hale geldi. Ayrıca, İnternet kullanımının artması, e-ticaret işlemlerinin önemli miktarda para içermesiyle sonuçlandı. Müşteriler üzerindeki rekabet yoğunlaştıkça, bazı e-ticaret şirketleri müşterileri kendileriyle işlem yapmaya ikna etmek için şüpheli yöntemlere başvurdu Bu durum, gayrimeşru aktörlere, kişisel bilgi toplama ve ticari reklamları yayma yöntemlerinde kullanılan sınırları esneterek gelir elde etme yollarını açtı. Bu tür hizmetlerin satın alınması, bazı e-ticaret şirketlerinin, örneğin istenmeyen ticari mesajlara (spam olarak da bilinir) dayalı reklamlar kullanarak rakiplerine karşı avantaj elde etmelerini sağlamıştır (Jacobsson 2004).
Tarih > Ticari amaçlı olumsuz yazılım

Spam gibi şüpheli tekniklerin kullanımı, bilgisayar virüsleri veya truva atları gibi daha geleneksel kötü amaçlı teknikler kadar yıkıcı değildi. Bu tür kötü amaçlı tekniklerle karşılaştırıldığında, yenileri iki temel şekilde farklılık gösteriyordu. Birincisi, mutlaka yasa dışı değillerdi ve ikincisi, asıl amaçları, dijital tahribat yaratarak içerik oluşturucunun tanıtımını yapmak yerine para kazanmaktı. Bu nedenle, bu teknikler İnternet'in zaten var olan “karanlık” tarafının yanında “gri” bir alan olarak gruplandırılmıştır.
Bu gelişmenin arkasında internetin bir “tüccar ütopyası” olduğunu anlayan reklamcılar, nispeten düşük bir maliyetle küresel reklamcılık kapsamında büyük bir potansiyel sunuyor. İnterneti küresel bir duyuru panosu olarak kullanan e-ticaret şirketleri, ürünlerini kitlelere çevrimiçi reklamlar sunan reklam ajansları aracılığıyla pazarlayabilir. 2004'te, çevrimiçi reklam yıllık 500 milyon ila 2 milyar dolarlık pazarları temsil ediyordu ve bu, 2005'te yılda 6 milyar doların oldukça üzerine çıktı. Daha büyük çevrimiçi reklamcılık şirketlerinin her biri 50 milyon doları aşan yıllık gelir bildiriyor. Bu gelişmenin başlangıcında, bu tür şirketler reklamlarını yayın benzeri bir şekilde dağıtıyorlardı, yani bireysel kullanıcıların ilgi alanlarına göre düzene sokulmamışlardı. Bu reklamlardan bazıları doğrudan Web sitelerinde banner reklamlar olarak sunuldu, ancak kısa süre sonra adware adı verilen özel programlar ortaya çıktı. Reklam yazılımları, herhangi bir İnternet erişimine veya Web sayfasına bağlı olmaksızın açılır pencereler aracılığıyla reklamları görüntülemek için kullanıldı.
Tarih > Casus yazılımın doğuşu

Daha etkili reklam stratejileri arayışında olan bu şirketler, kısa süre içinde kullanıcı ilgi alanlarına yönelik reklamlardaki potansiyeli keşfetti. Hedefli çevrimiçi reklamlar ortaya çıkmaya başladıktan sonra, gelişme talihsiz bir hal aldı. Artık bazı reklamcılar, casus yazılım olarak bilinen ve kullanıcıların kişisel ilgi alanlarını, örneğin tarama alışkanlıklarını toplayan yazılımlar geliştirdi. İlerleyen yıllarda casus yazılımlar internete bağlı bilgisayarlar için önemli bir yeni tehdit haline gelecek ve beraberinde düşük sistem performansı ve güvenliği getirecekti. Casus yazılımlar tarafından toplanan bilgiler, kullanıcıların neleri satın almaya ikna edilebileceğini detaylandıran kişisel ilgi alanları da dahil olmak üzere kullanıcı profilleri oluşturmak için kullanıldı. Çevrimiçi reklamların devreye girmesi, yazılımın kullanıcılarına reklam göstermesini sağlayarak yazılım geliştirmeyi finanse etmek için yeni bir yol açtı. Bu sayede yazılım geliştiricisi, reklam ajansı tarafından ödeme yapıldığı için yazılımını "ücretsiz" olarak sunabiliyordu. Ne yazık ki pek çok kullanıcı "ücretsiz" ile "ücretsiz hediye" arasındaki farkı anlamadı. Aradaki fark, ücretsiz bir hediyenin gelecekte herhangi bir karşılık beklenmeden verilmesi, ücretsiz olarak sunulan bir şeyin ise karşılığında bir şey beklemesidir. Bir diş hekimliği okulunda ücretsiz olarak sağlanan bir diş muayenesi ücretsiz bir hediye değildir. Okul, eğitim değeri kazanmayı bekler ve sonuç olarak müşteri artan risklere maruz kalır. Reklam yazılımları casus yazılımlarla birleştikçe, bu durum bilgisayar kullanıcıları için bir sorun haline gelmiştir. Kullanıcılar "ücretsiz" olarak tanımlanan yazılımları indirirken, bu yazılımların örneğin internet kullanımlarını rapor edeceğinden ve böylece sunulan reklamların ilgi alanlarına yönelik olabileceğinden şüphelenmek için hiçbir sebepleri yoktu.
Bazı kullanıcılar, ilgi alanlarıyla ilgili "teklifler" gibi olumlu geri bildirimler nedeniyle muhtemelen tarama alışkanlıklarını iletmeyi kabul edeceklerdi. Ancak temel sorun, kullanıcıların bu tür bir izlemenin ne oluşumu ne de kapsamı hakkında doğru bir şekilde bilgilendirilmemesi ve dolayısıyla katılıp katılmama konusunda karar verme şanslarının olmamasıydı. Reklamlar hedefe yönelik hale geldikçe, reklam yazılımları ile casus yazılımlar arasındaki sınırlar erimeye başladı ve bu iki program hem kullanıcıları izleyen hem de hedefe yönelik reklamlar sunan tek bir programda birleşti. Şiddetli rekabet kısa sürede reklamverenleri reklamlarını sunmak için kullandıkları yöntemleri daha da "geliştirmeye" itti, örneğin kullanıcı tarafından talep edilen içeriği kullanıcılara göstermeden önce sponsorlu mesajlarla değiştirmek gibi.
Tarih > Casus yazılım satıcıları arasındaki silahlanma yarışı

Daha hızlı mali kazanç arayışı yoğunlaştıkça, birkaç rakip reklamcı, rakiplerinin önünde kalabilmek için daha da meşru olmayan yöntemler kullanmaya yöneldi. Bu hedefli reklamcılık tüm durumu hızlandırdı ve bir internet sitesine abone olmak gibi insanların görmeyi tercih ettiği geleneksel eklentiler ile "pop-up eklentiler" yoluyla kullanıcılara gönderilen eklentiler veya bir programın kendisinde görüntülenen indirilen eklentiler arasında bir "gri" yarattı. Bu uygulama, İnternet reklamcılığını Spam'in ve diğer istilacı, mahremiyeti tehlikeye atan reklamcılığın "karanlık" tarafına yaklaştırdı. Bu geliştirme sırasında kullanıcılar, bilgisayarlarını kazara çökerten, uygulama ayarlarını değiştiren, kişisel bilgileri toplayan ve bilgisayar deneyimlerini bozan istenmeyen yazılımlardan kaynaklanan enfeksiyonlarla karşılaştı. Zamanla bu sorunlar, casus yazılım önleme araçları şeklinde karşı önlemlerin alınmasına yol açtı.
Bu araçlar, bilgisayarları casus yazılımlardan, reklam yazılımlardan ve aynı "gri" alanda bulunan diğer her türlü gölgeli yazılımdan temizlediğini iddia ediyordu. Bazı meşru yazılım türleri bazı kullanıcılar tarafından "Casus Yazılım" (örn. Spybot: Search & Destroy, ScanSpyware programını bir Spybot olarak tanımlar.) Bu araçlar, virüsten koruma yazılımı gibi kötü amaçlı yazılımdan koruma araçlarına benzer şekilde tasarlanmıştır. Casus yazılımdan koruma araçları, imzaları (anlambilim, program kodu veya diğer tanımlayıcı nitelikler) kullanarak programları tanımlar. İşlem yalnızca bilinen programlarda çalışır, bu da daha önce bahsedilen yanlış pozitiflere yol açabilir ve önceden bilinmeyen casus yazılımları tespit edilmeden bırakabilir. Durumu daha da kötüleştirmek için, özellikle gayri meşru birkaç şirket, çevrimiçi reklam pazarından daha büyük bir pay alma arayışlarında sahte casus yazılım önleme araçları dağıttı. Bu sahte araçlar, casus yazılımları kaldırdıklarını iddia ettiler, ancak bunun yerine, farkında olmayan kullanıcıların bilgisayarlarına kendi paylarına düşen reklam yazılımlarını ve casus yazılımları yüklediler. Bazen, rakip satıcılardan reklam yazılımlarını ve casus yazılımları kaldırma işlevi de eşlik eder. Casus Yazılımdan Koruma, şiddetli rekabetin olduğu yeni bir çevrimiçi satış alanı haline geldi.
Artış son yıllarda bir miktar dengelenmiş olsa da, hiç bitmeyen bir akış gibi görünen yeni casus yazılım programları ortama ekleniyor. Bununla birlikte, casus yazılım önleme araçlarının doğruluğunu olumsuz yönde etkileyen ortak bir casus yazılım tanımı veya sınıflandırması üzerinde hala bir fikir birliği yoktur. Yukarıda bahsedildiği gibi, bazı casus yazılım programları kullanıcıların bilgisayarlarında tespit edilememektedir. Casus yazılım önleme programlarının geliştiricileri, casus yazılımlara karşı mücadelenin virüslere, truva atlarına ve solucanlara karşı mücadeleden daha karmaşık olduğunu resmen belirtiyor.