stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Thomas J. Hudner, Jr.

| Thomas J>  Hudner Jr. |
| --- | --- |
1950'de Hudner
Lakabı: "Lou"
Doğum: Thomas Jerome Hudner Jr. 31 Ağustos 1924(1924-08-31) Fall River, Massachusetts, U.S.
Ölüm: 13 Kasım 2017 (93 yaşında) Concord, Massachusetts, U.S.
Defin yeri: Arlington Ulusal Mezarlığı
Bağlılığı: 
Branşı: Amerika Birleşik Devletleri Donanması
Hizmet yılları: 1946-1973
Rütbesi: Subay
Birimi:  Avcı Filosu 32  USS Helena (CA-75)  Taşıyıcı Bölümü 3  Geliştirme Filosu 3  60. Av-Önleme Filosu  Savaş Filosu 53  USS Kitty Hawk (CV-63) 
Komutası: Eğitim Filosu 24
Çatışma/savaşları:  2. Dünya Savaşı  Kore Savaşı  Chosin Rezervuarı Savaşı  Vietnam Savaşı 
Ödülleri:  Onur madalyası  Liyakat Lejyonu  Bronz Yıldız Madalyası  Hava Madalyası (2) 

Thomas Jerome Hudner Jr. (31 Ağustos 1924 - 13 Kasım 2017), Birleşik Devletler Donanması'nda subay ve deniz havacısıydı. Albay rütbesine yükseldi ve Kore Savaşı'nda Chosin Rezervuarı Savaşı sırasında kanat adamı Teğmen Jesse L. Brown'ın hayatını kurtarmaya çalıştığı için Kongre Onur Madalyası aldı.
Massachusetts, Fall River'da doğan Hudner, Phillips Academy ve United States Naval Academy'ye katıldı. Başlangıçta havacılığa ilgisiz, sonunda uçmaya başladı ve Fighter Squadron 32'ye katıldı ve Kore Savaşı'nın patlak vermesinde F4U Corsair'i uçurdu. Ekim 1950'de Kore yakınlarına vardığında, USS Leyte uçak gemisinden destek görevlerinde bulundu.
4 Aralık 1950'de Hudner ve Brown, Brown's Corsair'e Çin birliklerinden gelen yerden ateş açıp düştüğünde Chosin Rezervuarı yakınlarında devriye gezen bir grup pilot arasındaydı. Onun yanan uçaktan Brown kurtarmak için bir girişim olarak, Hudner kasıtlı çarpışma indi yardım Brown'a donma sıcaklıklarının karlı dağda kendi uçağını. Bu çabalara rağmen, Brown yaralarından öldü ve aynı zamanda iniş sırasında yaralanan Hudner tahliye etmek zorunda kaldı.
Olayın ardından Hudner, 1973'te emekli olmadan önce, birkaç ABD Donanması gemisinde ve bir dizi havacılık biriminde, Vietnam Savaşı'nda bir tur sırasında USS Kitty Hawk İkinci Komutan olarak kısa bir görev de dahil olmak üzere, görev yaptı. Sonraki yıllarda Amerika Birleşik Devletleri'nde çeşitli gazi örgütlerinde çalıştı. Arleigh Burke sınıfı güdümlü füze destroyeri USS Thomas Hunder onun adını taşıyor
Hayatın erken dönemi ve eğitim

Hudner, 31 Ağustos 1924'te Massachusetts, Fall River'da doğdu. Babası Thomas Hudner Sr., Hudner's Markets adlı marketler zinciri işleten İrlanda kökenli bir iş adamıydı. Daha sonra James, Richard ve Phillip adlarında üç erkek kardeş doğdu.
Hudner, 1939'da Massachusetts, Andover'daki prestijli Phillips Akademisi'ne girdi. Ailesinin akademide uzun bir geçmişi vardı; babası 1911'de mezun oldu ve amcası Harold Hudner 1921'de mezun oldu. Sonunda, üç küçük Hudner çocuğu da akademiye katılacaktı; 1944'te James, 1946'da Richard ve 1954'te Phillip. Lisede geçirdiği süre boyunca Thomas, çeşitli organizasyonlarda aktifti okul pist takımında, takım kaptanı olarak, futbol ve lakros takımlarının bir üyesi, bir sınıf görevlisi, bir öğrenci konseyi üyesi, bir ev danışmanı yardımcısı ve bir asistan olarak görev yaptı.
Kariyer

Pearl Harbor'a yapılan saldırının ve ABD'nin II.Dünya Savaşı'na girmesinin ardından Hudner, akademi müdürü Claude Fuess'in daha sonra kendisine orduya katılmaya ilham verdiğini söylediği bir konuşmayı duydu. Phillips'in sınıfından akademiye kabul edilmesi için 10 kişiden biri, 1943'te Annapolis, Maryland'deki Birleşik Devletler Donanma Akademisi'ne girdi ve 1946'da mezun oldu. Görevlendirildiğinde, ancak World İkinci Savaş sona ermişti. Hudner, Marvin J. Becker, James B. Stockdale, Jimmy Carter ve Stansfield Turner da dahil olmak üzere diğer bazı önemli sınıf arkadaşlarıyla Deniz Akademisi'ne katıldı. Akademide futbol oynadı ve sonunda genç üniversite takımı için Running back'e başladı.
Hudner, mezuniyetten sonra birkaç yüzey gemisinde iletişim subayı olarak görev yaptı. Ordudaki ilk yıllarında Hudner, uçaklarla ilgilenmediğini söyledi. Tayvan açıklarında faaliyet gösteren Baltimore sınıfı ağır kruvazör USS Helena'da bir yıllık bir görev turunun ardından, bir yıl daha hizmet ettiği Naval Base Pearl Harbor'da iletişim subayı olarak bir göreve transfer oldu. 1948'de Hudner havacılığa ilgi duymaya başladı ve bunu "yeni bir meydan okuma" olarak görerek uçuş okuluna başvurdu. Temel uçuş eğitimini tamamladığı Pensacola, Florida'daki Naval Air Station Pensacola'ya kabul edildi ve Ağustos 1949'da ileri uçuş eğitimini tamamladığı ve deniz havacısı olarak kalifiye olduğu Teksas'taki Naval Air Station Corpus Christi'ye transfer edildi. Lübnan'da kısa bir görevden sonra Hudner, F4U Corsair pilotu olan USS Leyte, piloting the F4U Corsair. gemisinde VF-32'ye atandı. Daha sonra, Corsair'in "güvenli ve rahat" olduğunu düşündüğü için bu görevden zevk aldığını söyledi.
Kariyer > Kore Savaşı

25 Haziran 1950 gecesi, Kuzey Kore Halk Ordusu'nun on tümeni, ülkenin güneydeki komşusu olan Kore Cumhuriyeti'ne tam ölçekli bir istila başlattı. 89.000 kişilik kuvvet altı sütun halinde hareket ederek Kore Cumhuriyeti Ordusu'nu şaşırttı ve bir bozguna neden oldu. Daha küçük Güney Kore ordusu, yaygın bir organizasyon ve teçhizat eksikliğinden muzdaripti ve savaş için hazırlıksızdı. Sayısal olarak üstün olan Kuzey Kore kuvvetleri, istikrarlı bir şekilde güneye hareket etmeye başlamadan önce cephedeki 38.000 Güney Koreli askerin izole direnişini yok etti. Güney Kore kuvvetlerinin çoğu işgal karşısında geri çekildi. Kuzey Koreliler saatler içinde Güney Kore'nin başkenti Seul'e doğru yola çıktı ve hükûmeti ve parçalanmış ordusunu daha da güneye geri çekilmeye zorladı.
Güney Kore'nin çöküşünü önlemek için Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'ne askeri güç gönderme kararı aldı. ABD'nin Yedinci Filosu, filo taşıyıcısı USS Valley Forge liderliğindeki Task Force 77'yi gönderdi ve İngiliz Uzak Doğu Filosu, hava ve deniz desteği HMS Triumph dahil birkaç gemi gönderdi. Donanmaların Kuzey Kore'yi ablukaya almalarına ve Kuzey Kore kuvvetlerini geciktirmek için uçakları fırlatmalarına rağmen, bu çabalar tek başına Kuzey Kore Ordusu'nun güneydeki ilerlemesini durdurmadı. ABD Başkanı Harry S. Truman daha sonra kara birliklerinin hava desteğini desteklemek için ülkeye girmesini emretti. Leyte dahil tüm ABD Donanması birimleri ve gemileri alarma geçirildi. Gemi Akdeniz'deydi ve Hudner, Kore'ye konuşlandırılmayı beklemiyordu, ancak 8 Ağustos bölgeye bir yardım gemisi geldi ve Leyte'ye Kore'ye gitme emri verildi. Donanma komutanları, Leyte'deki pilotların diğer mevcut uçak gemilerinden daha iyi eğitimli ve hazır olduklarını düşündüler, bu yüzden tiyatroya ilk gönderilenler arasındaydılar. Leyte 8 Ekim civarında Kore açıklarındaki sulara varmadan önce Atlantik Okyanusu boyunca Cebelitarık Boğazı'ndan Quonset'e, ardından Panama Kanalı üzerinden San Diego, Kaliforniya, Hawaii ve Japonya'ya yelken açtı.
Gemi, USS Philippine Sea uçak gemisi, USS Missouri savaş gemisi ve USS Juneau kruvazörü dahil olmak üzere ABD Yedinci Filosundan 17 gemiden oluşan bir filonun parçası olan Kore Yarımadası'nın kuzeydoğu kıyılarında Görev Gücü 77'ye katıldı. Hudner, ülkede 20 görev uçurdu. Hudner, ülkede 20 misyon uçurdu.  Bu görevler arasında Wonsan, Chongpu, Songjim ve Senanju çevresindeki iletişim hatlarına, birlik yoğunlaşmalarına ve askeri tesislere yapılan saldırılar da vardı.
1950 Kasım'ının sonlarında Çin Halk Cumhuriyeti'nin savaşa girmesinin ardından Hudner ve filosu, Halkın Gönüllü Ordusu ile ABD X Kolordusu arasında yoğun bir kampanyanın yürütüldüğü Chosin Rezervuarı'na gönderildi. Yaklaşık 100.000 Çin askeri, 15.000 ABD askerini kuşatmıştı ve Leyte'deki pilotlar, Çinlilerin bölgeyi istila etmesini önlemek için her gün düzinelerce yakın hava destek görevi uçuruyordu.
Kariyer > Daha sonra Donanma kariyeri

Şeref Madalyasını aldıktan sonra Hudner, Amerika Birleşik Devletleri'ne transfer edildi ve 1952 ve 1953'te Teksas'taki Naval Air Station Corpus Christi'de uçuş eğitmeni olarak görev yaptı. Bunun ardından, Carrier Division 3'te personel subayı olarak görev yaptı. zaman, Görev Gücü 77'nin bir parçasıydı ve 1953 ve 1954'te Japonya'da faaliyet gösteriyordu. 1955 ve 1956'da, geliştirme ve deneysel uçakları uçurduğu New Jersey'deki Atlantic City Donanma Hava İstasyonu'nda Air Development Squadron 3'te görev yaptı. Bu süre zarfında jet motorlu uçaklar konusunda eğitim aldı.
Ekim 1957'den itibaren Hudner, ABD Hava Kuvvetleri ile bir değişim programında görev yaptı ve Massachusetts, Barnstable County'deki Otis Hava Kuvvetleri Üssünde 60. Avcı-Önleme Filosu ile iki yıl boyunca uçtu. Bu görev sırasında F-94 Starfire ve F-101 Voodoo'yu uçurdu. Daha sonra komutanlığa terfi etti ve Alabama, Montgomery'deki Maxwell Hava Kuvvetleri Üssü'ndeki Hava Savaşı Koleji'ne gittiği 1962'ye kadar Deniz Silahları Bürosu Şefinin yardımcısı olarak görev yaptı. Temmuz 1963'te mezun olduktan sonra, uçuş görevine geri döndü ve F-8E Crusader'ı USS Ticonderoga ile uçurarak, Fighter Squadron 53'ün icra subayı olarak atandı. Üst düzey subay olarak görev yaptıktan sonra Hudner, VF-53'ün komutasını devraldı. Bu görevin ardından California, Coronado'daki Kuzey Adası Deniz Hava Üssünde Deniz Hava Kuvvetleri Komutanlığı Ofisinde Liderlik Eğitim Sorumlusu olarak görevlendirildi.
Hudner, 1965 ve 1966'da komuta ettiği, Bee County, Teksas'taki Naval Air Station Chase Field'da Eğitim Filosu 24'ün komutasını alarak 1965'te kaptanlığa terfi etti. 1966'da USS Kitty Hawk'a önce navigatör olarak, ardından Geminin icra subayı olarak. Kitty Hawk, 1966 ve 1967'de Güney Vietnam kıyılarında konuşlandırıldı ve Vietnam Savaşı'nı desteklemek için görevler başlattı ve bu tur sırasında gemide görev yaptı, ancak hiçbir savaş görmedi ve görevlerin hiçbirini uçurmadı. 1968'de ABD Donanması Güneydoğu Asya Hava Operasyonları bölümünde operasyon sorumlusu olarak atandı. O yıl, San Diego'da tanıştığı üç çocuklu dul Georgea Smith ile evlendi. İkisinin birlikte bir oğlu vardı, Thomas Jerome Hudner III, 1971 doğumlu. Hudner'ın son Donanma görevi, Şubat 1973'te emekli olana kadar elinde tuttuğu Washington, D.C.'deki Deniz Operasyonları Şefi Ofisinde Havacılık Teknik Eğitiminin başkanıydı.
17 Şubat 1973'te, Hudner'ın emekli olmasından günler önce, Donanma Knox sınıfı fırkateyn USS Jesse L. Brown'ı, bir Afrikalı Amerikalı'nın onuruna isimlendirilecek üçüncü ABD gemisi görevlendirdi. Boston, Massachusetts'teki görevlendirme töreninde yeniden evlenen Daisy Brown Thorne, kızı Pamela Brown ve ithafta bulunan Hudner hazır bulundu. Gemi 27 Temmuz 1994 tarihinde hizmet dışı bırakıldı ve Mısır'a satıldı.
Daha sonra yaşantısı ve ölümü

Emekli olduktan sonra, Hudner başlangıçta bir yönetim danışmanı olarak çalıştı ve daha sonra Birleşik Hizmet Organizasyonları ile çalıştı. Onur Madalyası nedeniyle, emekli olduğu dönemde çeşitli gazi gruplarıyla gaziler topluluğunun lideri olarak düzenli olarak çalıştı, aksi takdirde sessiz bir hayat yaşadı. 1991'den 1999'a kadar Massachusetts Gaziler Hizmetleri Dairesi'nde Komiser olarak görev yaptı ve bu görevini başka bir Onur Madalyası sahibi olan Thomas G. Kelley'e bıraktı.
Daha sonraki yaşamında bir dizi onursal ödül aldı. 1989'da Maxwell Hava Kuvvetleri Üssü'nde Hava Kuvvetlerinin Kartalların Buluşması Programı tarafından onurlandırıldı. 2001'de Hudner, Daisy Brown Thorne'a Mississippi Eyalet Üniversitesi'nde Jesse Brown'ın ölümünden sonra madalya verdi. Mayıs 2012'de Donanma Bakanı Arleigh Burke sınıfı güdümlü füze avcısının adının USS Thomas Hudner olacağını duyurdu. Gemi 1 Nisan 2017'de, Hudner'ın katılımıyla vaftiz edildi, ve 1 Aralık 2018'de Boston'da görevlendirildi.
1991'den sonra Hudner, eşi Georgea ile Concord, Massachusetts'te yaşadı. Temmuz 2013'te, Jesse Brown'un kalıntılarını kaza yerinden kurtarmak amacıyla Kuzey Kore, Pyongyang'ı ziyaret etti. Kuzey Koreli yetkililer tarafından havanın daha tahmin edilebilir olduğu Eylül ayında geri dönmesi söylendi.
Hudner'ın resmi biyografisi — Adanmışlık: Kahramanlık, Dostluk ve Fedakarlığın Epik Hikâyesi — yazar Adam Makos ile yedi yıllık işbirliğinin ardından Ekim 2015'te yayınlandı.
Hudner, 13 Kasım 2017'de Concord, Massachusetts'teki evinde 93 yaşında öldü. Genelkurmay Başkanı General Joseph Dunford'un katıldığı bir törenle 4 Nisan 2018'de Arlington Ulusal Mezarlığı'na defnedildi.
Ödüller ve dekorasyonlar

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
Rozet: Deniz Havacı Rozeti
| 1 adım | Onur Madalyası | Liyakat Lejyonu | Bronz Yıldız Madalyası |
| 2. sıra | Bir altın ödül yıldızıyla Hava Madalyası | Donanma ve Deniz Piyadeleri Takdir Madalyası | Başkanlık Birimi Citation |
| 3. sıra | Navy Unit Commendation | Amerikan Kampanya Madalyası | İkinci Dünya Savaşı Zafer Madalyası |
| 4. sıra | Donanma Meslek Hizmet Madalyası | Bir bronz hizmet yıldızıyla Ulusal Savunma Hizmet Madalyası | İki hizmet yıldızıyla Kore Hizmet Madalyası |
| 5. sıra | Hizmet yıldızı ile Vietnam Hizmet Madalyası | Palmiye ile Vietnam Gallantry Cross | Kore Başkanlık Birimi Citation |
| 6. sıra | Birleşmiş Milletler Kore Madalyası | Vietnam Kampanya Madalyası | Kore Savaş Servisi Madalyası |
Ödüller ve dekorasyonlar > Onur Madalyası

Hudner, Chosin Rezervuarı Savaşı sırasında Onur Madalyası ile ödüllendirilen 11 kişiden biriydi. O, yedi ABD Donanması askerinden ilkiydi ve Kore Savaşı'nda Onur Madalyası ile ödüllendirilen tek Donanma havacısıydı.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Uçağı uçaksavar ateşi ve takip eden dumandan etkilenen bir filo arkadaşını kurtarmaya çalışırken, Fighter Squadron 32'de bir pilot olarak görev çağrısının ötesinde ve ötesinde hayatı tehlikesine karşı göze çarpan cesaret ve korkaklık için, düşman hatlarının gerisine zorla indirildi. Düşen pilotu çevrelemek ve onu bölgeyi istila eden düşman askerlerinden korumak için hızla manevra yapan Teğmen (J.G.) Hudner, yanan enkazda canlı olarak mahsur kalan yaralı uçağı kurtarmak için hayatını riske attı. Engebeli dağlık araziye iniş yapmanın aşırı tehlikesinin ve sıfırın altındaki sıcaklıklarda kaçma ya da hayatta kalma ümidinin yetersiz olduğunun tamamen farkında olarak, uçağını ustaca yere indirerek, düşman birliklerinin huzurunda teker teker yukarı iniş yaptı. Çıplak elleriyle, alevleri pilottan uzak tutmak için gövdesini karla doldurdu ve onu serbest bırakmak için mücadele etti. Başarısız olarak, düşen uçağına geri döndü ve diğer havadaki uçaklara telsizle balta ve yangın söndürücü ile bir helikopter gönderilmesini istedi. Ardından, düşman eyleminden kaynaklanan devam eden tehlikeye rağmen yerinde kaldı ve kurtarma pilotunun yardımıyla zamana, soğuğa ve aleve karşı çaresiz ama boşuna bir savaşı yeniledi. Teğmen (J.G.) Hudner'ın olağanüstü cesur eylemi ve bir gemi arkadaşına olan özverili bağlılığı, ABD Deniz Kuvvetleri'nin en yüksek geleneklerini sürdürüyor ve geliştiriyor. | „ |
Konuyla ilgili yayınlar

Devotion: An Epic Story of Heroism, Friendship, and Sacrifice. Ballantine Books. 2015. ISBN 978-0804176583. Devotion tells the inspirational story of the U.S. Navy's most famous aviator duo, Lieutenant Tom Hudner and Ensign Jesse Brown, and the Marines they fought to defend.
Hudner kariyerinin ilerleyen dönemlerinde
Teğmen Jesse L. Brown. Hudner, 1950'de Brown'ı kurtarmaya çalıştığı için Onur Madalyası aldı.
Hudner, 13 Nisan 1951'de Başkan Harry S. Truman'dan Onur Madalyası aldı.
Hudner, Aralık 2008'de ABD Deniz Kuvvetleri Akademisi'nde
Hudner (sağda), Aralık 2008'de ABD Donanma Akademisi'nde Donanma Bakanı Donald C. Winter ile konuşurken.
Yazar Adam Makos, Jesse L. Brown'un geri alınması için Kuzey Koreli yetkililerle görüşüyor. Makos, 2015'te yayınlanan iki adamı içeren biyografinin yazarıydı.
Bronislovas Paukštys

| Bronislovas Paukštys |
| --- | --- |

Doğum: 15 Şubat 1897(1897-02-15) Kurynė, Rus Polonyası
Ölüm: 17 Aralık 1966 (69 yaşında) Kaunas, Litvanya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti
Milliyet: Litvan
Meslek: Katolik rahip
Tanınma nedeni: II. Dünya Savaşı sırasında Yahudilerin kurtarılması
Ödüller: Uluslararası Dürüstler (1977)   Life Saving Cross [lt] (1999)

Bronislovas "Bronius" Paukštys (15 Şubat 1897 - 17 Aralık 1966), Litvanya'daki Holokost'tan yaklaşık 120 Yahudi çocuk ve 25 Yahudi yetişkini kurtarmış Litvanyalı bir Katolik rahipti. 1977'de kurtardığı Yahudiler sebebiyle Uluslararası Dürüstler ödülü aldı.
Paukštys, Salezyenler arasına katılmadan ve İtalya'da eğitim almadan önce ilkokul öğretmeniydi. 1935'te papaz olarak görevlendirilen Kaunas, Vytėnai, Saldutiškis'te çalıştı. II. Dünya Savaşı sırasında, belgeleri hazırlayarak ve saklanacak güvenli yerler bularak Yahudilere yardım etti. Savaştan sonra NKVD tarafından tutuklandı ve Gulag'da on yıl hapse mahkûm edildi. 1956'da Litvanya'ya döndü ve belirsiz bir şekilde yaşamını sürdürdü.
Biyografi

Paukštys, günümüz Kazlų Rūda Belediyesi Kurynė'de doğdu. Ailenin dokuzuncu çocuğuydu. Lekėčiai'deki bir ilkokulda ve Kaunas'ta bir progymnasium'da okudu. Öğretmenlik lisansı aldı ve 1911'de ders vermeye başladı. 1918'de Kaunas'ta öğretmen kurslarını tamamladı ve Švediškiai ve Jankai [lt]' de ilkokullarda ders verdi. 1925'te 28 yaşındayken Salezyenleri tanıdı ve onlara katılmaya karar verdi. Kardeşi Juozas ve diğer sekiz Litvanyalıyla birlikte İtalya'ya gitti. İki yıl sonra Hristiyan manastırında hazırlık okumaya başladı ve 1928'de Salezyen oldu. Daha sonra Turin'deki Valsalice Salezyen Lisesi [it]'nde felsefe okudu. 1929'da Marijampolė'da altı perdelik bir Sūnus vėjavaikis (The Prodigal Son) dramasını yayınladı. Mezun olduktan sonra Borgomanero'da bir yıl ve Torino'da iki yıl geçirdi ve burada Salezyen yayını olan Saleziečių žinios [lt]'un düzenlenmesine yardımcı oldu.1931–1935'te Paukštys, Torino'daki La Crocetta Salesian Teologunda teoloji eğitimi aldı ve Temmuz 1935'te papaz olarak görevlendirildi. Paukštys 1937'de Litvanya'ya döndü ve Vytėnai'deki (şimdi Pilis I [lt] olarak bilinir) Salezten merkezinin yöneticisi oldu. Aynı zamanda Salezyen okulunda Litvanca dil ve edebiyat dersleri verdi. Daha sonra Saldutiškis'e ve Kutsal Üçlü Kilisesi, Kaunas [lt]'a atandı. Bir itirafçı olarak Vytėnai'ye döndü. Başmelek Mikail Kilisesi, 1940-1942'de Kaunas ve 1942-1946'da Kaunas'taki Kutsal Üçlü Bölge Kilisesi'nin dekanıydı. Kovno Gettosu'ndaki Yahudiler, özellikle çocuklar için doğum belgeleri ve vaftiz kayıtları düzenledi.Yaklaşık 120 Yahudi çocuğa yardım ettiği tahmin edilmektedir. Ayrıca Suvalkija'daki çiftçilerle daha güvenli bir yer bulunana kadar yetişkinleri (yaklaşık 25 kişi) bir kilisede veya ofisinde sakladı. 1963'te yazdığı bir mektupta Paukštys, Alman Gestapo'dan üç kez saklandığını ve 200 Yahudiye yardım etmek için 6.000 veya 7.000 Reichsmark harcadığını ifade etti. Uluslararası Dürüstler arasında tanınan kardeşi Juozas tarafından kendisine yardım edildi. Kurtarma çabaları Hirsh Osherovitsh tarafından Sovyet Yahudilerinin Kara Kitabı'nda tanımlandı.
Ağustos 1946'da Paukštys, NKVD tarafından tutuklandı, Sovyet karşıtı Litvanya partizanlarına yardım etmekle suçlandı ve on yıllığına Gulag'taki kamplara gönderildi. Yol yapımı ve taş kırıcı da dahil olmak üzere sert fiziksel işler sağlığının bozulmesına sebebiyet verdi. Nisan 1956'da Omsk'tan Litvanya'ya döndü ve kısaca Alytus'ta bir sunak olarak görev yaptı. Sovyet karşıtı olduğu düşünülen bir vaaz verdikten sonra gizlenmeye zorlandı. Daha sonra 1964'te Simnas'ta bir zafer kazandı.  Aralık 1966'da Kaunas'ta öldü ve Sutkai [lt] gömüldü. Ölümünden sonra 1977'de Uluslararası Dürüstler arasında tanındı  ve 1999'da  Life Saving Cross [lt] ile ödüllendirildi.
İkinci Balkan Savaşı

| g t İkinci Balkan Savaşı |
| --- | --- |
 Kılkış  Doyran  Bregalnica  Gurgusofça  Pirot  Dobruca  Vidin  Tuna  Kalimantsi  Edirne  Kresna Kanyonu 
İkinci Balkan Savaşı (Rumence: Al doilea război balcanic, Sırpça: Други балкански рат, Drugi balkanski rat, Yunanca: Δεύτερος Βαλκανικός Πόλεμος, Devteros Valkanikós Pólemos, Bulgarca: Междусъюзническата война, Mezhdusayuznicheskata voyna) I. Balkan Savaşı'na katılan devletlerin, Yunanistan Krallığı, Bulgaristan Krallığı, Karadağ Krallığı, Arnavutluk Krallığı, Sırbistan Krallığı, Osmanlı İmparatorluğu ve sonradan katılan Romanya Krallığı'nın aralarında yaptıkları savaşlardır. Bu savaş ile Edirne ve Kırklareli, Osmanlı'nın eline geçmiştir. Londra Konferansı'nın hükümleri kısmen değişmiştir.
Savaşın öncesi

Birinci Balkan Savaşı sonrası, oluşan sınırlar yüzünden tüm devletler hoşnutsuzdu. Çünkü bu devletler, toprak paylaşımının adaletsiz ve taraflı olduğunu, Bulgaristan'ın hak ettiğinden daha fazla toprak aldığını düşünüyorlardı. Ayrıca Osmanlı Devleti, kaybettiği toprakları yeniden kazanmak istiyordu. Romanya da bu ortamdan yararlanıp kârlı çıkmak istiyordu.
İkinci Balkan Savaşı ve Edirne'nin kurtarılması

Bu savaşın tek hedefi Bulgaristan idi. Böylece tüm bu devletler bu devlete saldırınca Bulgaristan ağır bir yenilgi aldı. Savunma için birçok yerdeki askerlerini çekti. Bunu fırsat bilen Enver Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu, 21 Temmuz 1913 tarihinde Edirne'ye girdi.Edirne, Kırklareli ve Dimetoka geri alındı.
Savaş sonrası

Bu savaş ile sınırlar kısmen değişti ancak bu, gerilimi daha da artırdı. Bir yıl sonra, Saraybosna'daki Avusturya veliahtına yapılan suikast ile I. Dünya Savaşı patlak verdi. Böylece bu savaşa tüm Balkan devletleri katıldı. Bu nedenle I. Dünya Savaşı daha çok ateşli ve uzun süreli oldu. Özellikle Avrupa ve Balkanlarda sınırlar değişti.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
İkinci Balkan Savaşı'ndaki muharebeler
| Ad | Savunan | Komutan | Saldıran | Komutan | Tarih | Zafer |  |  |
| Kılkış-Langaza | Bulgaristan | Nikola Ivanov | Yunanistan | I. Konstantin | 19–21 Haziran 1913 (O.S.) | Yunanistan |  |  |
| Doyran Muharebesi (1913) | Bulgaristan | Nikola Ivanov | Yunanistan | I. Konstantin | 22–23 Haziran 1913 (O.S.) | Yunanistan |  |  |
| Bregalnica Muharebesi | Sırbistan |  | Bulgaristan |  | 17–25 Haziran 1913 (O.S.) | Sırbistan |  |  |
| Kalimantsi Muharebesi | Bulgaristan |  | Sırbistan |  | 15–18 Temmuz 1913 (O.S.) | Bulgaristan |  |  |
| Kresna Gorge Muharebesi | Bulgaristan |  | Yunanistan | I. Konstantin | 8–18 Temmuz 1913 (O.S.) | Bulgaristan |  |  |

I. ve II. Balkan Savaşları sonrası Osmanlı sınırları
Büyük Aşkımız

Büyük Aşkımız, Semiha Yankı'nın  1986 yılında Elenor Plak etiketiyle yayımlandığı söylenen stüdyo albümüdür. Albümde yer alan "Ben O Ben Değilim" şarkısı dışında diğer şarkıların hepsinde Ali Tekintüre'nin imzası vardır.
Şarkı listesi

| # | Şarkı | Söz | Müzik | Süre |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Büyük Aşkımız | Ali Tekintüre | Ali İhsan Kısaç | 4:57 |  |
| 2 | Ben O Ben Değilim | Biricik | Vedat Kargın | 4:09 |  |
| 3 | Köşe Kapmaca | Ali Tekintüre | Yavuz Taner | 4:11 |  |
| 4 | Ben Aşkımın Yanındayım | Ali Tekintüre | Ali Tekintüre | 4:47 |  |
| 5 | Şarkılar Ağlıyor | Ali Tekintüre | Cengiz Tekin | 4:52 |  |
| 6 | Benim İçin Üzülme | Ali Tekintüre | Ali Tekintüre | 5:33 |  |
| 7 | Güldür Yüzümü | Ali Tekintüre | Yavuz Taner | 4:29 |  |
| 8 | Bilmeden Geldim | Ali Tekintüre | Cengiz Tekin | 3:54 |  |
| 9 | Ümitlerim Bitince Gel | Ali Tekintüre | Mehmet Aslan | 3:22 |  |
| 10 | Sevmek Ne Güzel | Ali Tekintüre | Yavuz Taner | 4:59 |  |
Künye

Prodüksiyon: Atilla Alpsakarya
Yönetmen: Yavuz Taner
Tonmaister: Sıtkı Acim
Stüdyo: Türküola
Baskı: Frs Matbaacılık
Fotoğraf: Stüdyo Erol