stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Megafauna

Afrika savan fili, karada yaşayan en büyük hayvan.
Zoolojide megafauna (Antik Yunanca megas "büyük" + Yeni Latince fauna "hayvan") büyük ya da dev hayvanlar için kullanılan bir terimdir. Büyüklüğü belirlemekte kullanılan en yaygın sınırlar 45 kg ile 100 kg'dır. Bu sınırlamalar dahilinde çok büyük olduğu düşünülmeyen ak kuyruklu geyik ve kızıl kanguru gibi türler ve hatta insan da bulunur.
Uygulamada ise, akademik ve popüler makalelerde, genellikle insandan büyük olan ve yalnızca evcil hayvan olarak bulunmayan hayvanları tanımlamak için kullanılır. Terim özellikle Buzul Çağı megafaunası olarak kullanılır ve günümüzdeki karşılıklarından çok daha büyük olan kara hayvanlarını tanımlar. Örneğin, Avrasya'nın kuzeyinde, Amerika ve Avustralya kıtalarında yaşamış olan ve yaklaşık 10.000 ila 40.000 yıl önce soyu tükenmiş mamutlar gibi. Yine yaygın olarak günümüzde yaşamakta olan ve özellikle filler, zürafalar, su aygırları, gergedanlar ile iri sığırlar gibi büyük vahşi hayvanlar için de kullanılır. Megafauna ayrıca türlerin trofik durumuna göre de megaotçullar (ör. Kanada geyikleri), megaetçiller (ör. aslanlar) ve nadiren de megahepçiller (ör. ayılar) kategorilere ayrılır.
Diğer yaygın kullanımları arasında suda yaşayan özellikle balinalar gibi dev türler için; büyük antiloplar ve sığırlar gibi vahşi ya da evcil hayvanlar için; dinozorlar ve diğer soyu tükenmiş dev sürüngeler için olan kullanımlar sayılabilir.
Terim aynı zamanda günümüzde yaşayan hayvanların büyüklüklerine göre çok daha büyük olan soyu tükenmiş hayvanlar için de kullanılır. Örneğin, Karbonifer Dönemi'nin 1 m'lik yusufçukları için kullanılır.
Haliç yunusu

Haliç yunusu ya da Tucuxi (Sotalia fluviatilis) Amazon havzasındaki nehirlerde ve Güney Amerika'nın kuzey ve doğu kıyılarında denizlerde bulunan bir yunus türüdür. "Tucuxi" (telaffuzu: tu-ku-şi) adı Tupi dilindeki tuchuchi-ana sözcüğünden türetilmiştir ve türün genel adı olarak kullanılmaktadır. Amazon nehir yunusu gibi gerçek nehir yunusları ile benzer coğrafi bölgelerde bulunmasına rağmen haliç yunusu genetik olarak nehir yunuslarına benzememektedir ve deniz yunusları (Delphinidae) familyasında yer almaktadır. Fiziksel olarak, özellikle de denizde bulunan tipi afalinaya benzer. Ancak yeteri kadar yakın olmadığı için kendi cinsi Sotalia altında sınıflanmıştır. Ayrıca gri yunus, gri nehir yunusu, Guyana nehir yunusu, Amerika ırmak yunusu, Sotali, Bufeo negro ve Bufo negro adları da verilmektedir.
Fiziksel tanımlama

Haliç yunusu genellikle afalinaya benzerliğiyle tanımlanır. Ancak daha küçüktür, özellikle nehirde yaşayan tipleri 1,5 metrelik boylarıyla denizde yaşayan 2,1 metrelik tiplerinden daha da küçüktür. Yunusun sırtı ve yanları açık gri ile mavimsi gri arasındadır. Karın kısmı daha açık renktedir ve nehir tipinde pembemsi, deniz tipinde de açık gridir. Sırt yüzgeci özellikle nehir tiplerinde hafifçe kanca şeklindedir. Ağızları belirgin ve orta uzunluktadır.
Doğal yaşam alanı

Denizde yaşayan haliç yunusları Güney Amerika'nın doğu ve kuzey sahillerinde, haliçlerde ve diğer korunaklı sığ sularda bulunur. Güneyde Brezilya'nın güneyine, kuzeyde de Nikaragua'ya kadar yayıldıkları bildirilmiştir ve Honduras'a kadar ulaştığına dair de bir rapor bulunmaktadır.
Nehirde yaşayan haliç yunusları Amazon Nehri ve kolları boyunca yaşar ayrıca Peru, güneydoğu Kolombiya ve doğu Ekvador'da bulunur. Daha da kuzeyde Orinoco Nehri'nde birçok yunus görülmüştür ancak bunların nehirde yaşayanlar mı yoksa yolunu kaybetmiş denizde yaşayanlar mı oldukları açık değildir.
Davranış özellikleri

Hem deniz hem de nehir tipleri 10-15 bireyden oluşan küçük gruplar hâlinde bulunur. Denizde sayıları 30'a çıkan yunuslar birbirine yakın yüzer ve bu gruplar hayli gelişmiş bir sosyal yapıya sahip olduklarını belirtir. Haliç yunusları oldukça aktiftir ve suyun tamamen dışına sıçrayabilir, takla atabilir ve kuyruklarını suya vurabilirler. Ancak teknelere yaklaşmazlar.
Haliç yunuslarının diğer nehir yunuslarıyla birlikte beslendikleri görülmüştür. Araştırmalar sonucunda denizde 30 yıl ve nehirde 35 yıl kadar yaşadıkları sanılmaktadır.
Koruma

Haliç yunusları yukarıda sayılan bölgelerde her ne kadar kesin popülasyon tahminleri bulunmasa da oldukça sıklıkla rastlanır. Doğal alanlarında orkalar ve boğa köpekbalıkları tarafından avlandıkları tahmin edilmektedir ama gözlemlenmemiştir. İnsanların neden olduğu en önemli problem balık ağlarıdır. Her yıl balık ağlarına takılıp kaza nedeniyle ölen yunuslar hakkında güvenilir bilgi yoktur. Diğer önemli bir problem bazı bölgelerdeki deniz taşıtları ve turizmdir. Küçük balıkçı tekneleri bazen kaçacak kadar hızlı olmayan haliç yunuslarıyla çarpışır. Amazon Nehri'nde yiyecek için, denizde de köpekbalığı yemi olarak avlandıkları bildirilmiştir. Yalnızca kıyıya yakın yaşayan bu tür için altın madenlerinden kaynaklanan cıvanın suyu zehirlemesi de önemli bir tehdit kaynağıdır.
Haliç yunusları esaret altında sağlıklı bir yaşam sürdürememektedir. Az sayıda haliç yunusu Avrupa'da akvaryumlarda bulunmaktadır.
2020 yılında IUCN tarafından nesli tehlike altında olarak belirlenmiştir.
Küçük yarasalar

Küçük yarasalar (Microchiroptera) Yarasalar takımının bir alt takımıdır. Aslında küçük yarasalar alt takımında yer alan yarasalar büyük yarasalar alt takımında yer alan en küçük türlerden daha büyüktür.
Küçük yarasalar ile büyük yarasaların farkları şunlardır:
Küçük yarasalar yollarını ekolokasyon kullanarak bulur ama büyük yarasalar ekolokasyon kullanmaz. (Küçük yarasalar alt takımından Rousettus egyptiacus buna bir istisnadır.)
Küçük yarasaların ön uzuvlarının ikinci parmaklarında pençe yoktur.
Küçük yarasaların kulakları halka yapacak şekilde kapanmaz, kenarları kulağın dibinde birbirinden ayrılır.
Küçük yarasalar ya kılsızdır ya da uzun tüylüdür ama uzun tüylerin altında yer alan kısa tüyleri yoktur.
Küçük yarasaların çoğu böceklerle beslenir. Daha büyük olan türler kuş, kertenkele, kurbağa ve hatta balık avlarlar. Daha büyük memelilerin kanıyla beslenen vampir yarasa türleri Amerika kıtasında ABD'nin güneyinden aşağıda yerlerde yaşar. Küçük yarasaların boyları 4 ila 16 cm arasındadır. Phyllostomidae familyasından küçük yarasaların meyve ve nektarla da beslendiği bilinmektedir. Bu familyada yer alan üç tür, bahar aylarında Kuzeybatı Meksika ile Güneybatı ABD'de sütun kaktüslerin çiçek açmasını takip ederler ve sonbaharda da güneye doğru inerek agavların çiçek açmasını izlerler.
Ekolokasyon

Ana madde: Ekolokasyon
Küçük yarasalar gırtlaklarıyla ultrasonik ses dalgaları çıkarır ve burunları ile açık ağızlarından bu ses dalgalarını yayarlar. Çıkardıkları ultrasonik ses dalgalarının frekansı 14.000 ile 100.000 hertzin üzerindedir. Ortalama bir insan kulağı 20 Hz ile 20.000 Hz arası ses dalgalarını duyabilir. Yayılan bu ultrasonik ses dalgaları çevrenin farkına varabilmek için kullanılır.
Bazı güveler yarasalara karşı bir korunma geliştirmişlerdir. Yarasaların çıkarttığı ultrasonik ses dalgalarını duyabilmekte ve bu durumda ya kaçmakta ya da kanat çırpmayı durdurarak yarasaların bulundukları yerin farkına varmalarına engel olmaktadırlar. Buna karşılık olarak da yarasalar avına yaklaşırken ultrasonik ses yaymayı bırakarak fark edilmeyi önlemektedir.
Sınıflandırma

Simmons ve Geisler'in sınıflandırması (1998):
Üst familya Emballonuroidea
Familya Emballonuridae (Serbest kuyruklu yarasagiller)
Üst familya Rhinopomatoidea
Familya Rhinopomatidae
Familya Craseonycteridae
Üst familya Rhinolophoidea
Familya Rhinolophidae (Nal burunlu yarasagiller)
Familya Nycteridae
Familya Megadermatidae
Üst familya Vespertilionoidea
Familya Vespertilionidae (Yassı burunlu yarasagiller)
Üst familya Molossoidea
Familya Molossidae (Kuyruklu yarasagiller)
Familya Antrozoidae
Üst familya Nataloidea
Familya Natalidae
Familya Myzopodidae
Familya Thyropteridae
Familya Furipteridae
Üst familya Noctilionoidea
Familya Noctilionidae (Balık yiyen yarasagiller)
Familya Mystacinidae
Familya Mormoopidae
Familya Phyllostomidae
İber vaşağı

İber vaşağı (Lynx pardinus), kedigiller (Felidae) familyasından İspanya ve Portekiz'de yaşayan çok ender bir vaşak türü.
Özellikler

İber vaşakları görümüm olarak Avrasya vaşağına çok benzerler ama önemli ölçüde daha küçüktürler. 12 kg vücut ağırlıklarıyla bir Avrasya vaşağı ağırlığının üçte ikisinden biraz daha hafiftirler. Postları kuzeydeki akrabasından genelde daha belirgin ve güçlü şekilde lekelidir. Bunların dışında iber vaşağı, tüm tipik vaşak özelliklerine sahiptir. Kısa kuyruk, fırça tüylü kulaklar, kısa güçlü vücut ve uzun bacaklar.
Yaşam alanı

Başlangıçtaki dağılım tüm İspanya ve Portekiz üzerinde uzanıyordu. Bugün yaklaşık 100 birey, birbirinden az ayrılmış popülasyon olarak İber Yarımadası üzerinde dağınık olarak yaşar. Yalnız iber vaşakları, Portekiz Algarve'de, kalanlar İspanya'da yaşar. Her iki büyük popülasyon, Milli park Coto de Doñana ve Sierra de Andújar, Jaén'de yaşar.
Tercih edilen habitat ağaçları olan açık arazidir. İber vaşakları, Avrasya vaşaklarından çok daha az orman hayvanı olarak göze çarpar. İber vaşaklarının bugün genelde dağlarda yaşaması, habitat olarak yüksek konumları tercih etmelerine değil, güçlü kovuşturma ve zulüme dayanmaktadır.
Yaşam tarzı

İber vaşakları geceleri aktif yalnız dolaşan hayvanlardır. Başlıca avları, besinlerinin neredeyse % 95 ini oluşturan yaban tavşanlarıdır. İber vaşakları, tavşan mevcudiyetine bu kadar bağımlı olmasından, tavşanların popülasyonlarındaki oynamalar, vaşakların mevcudiyetinde hak eden bir etkiye sahiptir. Yaygın tavşan salgını myxomatosis (tavşan vebası), vaşakların nüfuslarına dolaylı olarak tehdit eder.
Besinlerinin geri kalan % 5 i, kuşlar ve kemirgenlerden oluşur. Bunlar ancak sadece, eğer yaban tavşanı mevcut olmadığı zamanlarda yenir.
İnsan himayesi

Şu anda esaret altında 15 vaşak vardır. Mart 2005'te insani himaye ile iber vaşağı üretmek, dişi vaşak Sally ile başarılı olmuş, Milli Park Coto de Doñana'nın üretim istasyonunda 3 yavru vaşak dünyaya gelmiştir. Mart 2006'da Sally, 2 yavru dünyaya getirerek ikinci kez anne olur.
Yeleli denizaslanı

Yeleli denizaslanı ya da Güney Amerika denizaslanı (Otaria flavescens), denizaslanıgiller (Otariidae) familyasının monotipik Otaria cinsinde sınıflandırılan, Güney Amerika'ya özgü bir türü.
Özellikler

Erkekler 2,50 m kadar boya sahip olurken ağırlıkları 300 kg kadar gelir. Üst kısmı koyu kahverengi olup, alt kısımlar sarımsı-kahverengindedir. Türe adını veren yeleler biraz daha açık renkte olup, aslında türe özgü bir özellik değildir ve diğer deniz aslanlarında da mevcuttur. Buna karşın dişiler 2 m boyundadır ve 140 kg ağırlığa ulaşırlar. Açık kahverengidirler ve gövdelerinde sıklıkla tüm vücuda yayılmış büyük, düzensiz lekeler vardır.
Dağılım

Türün dağılım bölgesi, Güney Amerika'nın Pasifik sahili boyunca Peru'dan Ateş Toprakları'na kadar ve Atlantik sahili boyunca Güney Brezilya'ya kadar uzanır. Bundan başka Güney Atlantik'te Falkland Adaları'nda bir koloni bulunur. Ayrıca dolaşan tek tük hayvanlar, yukarıda Galapagos Adaları kolonilerinde ve Brezilya sahili önlerinde görülmüştür. Ancak bunlar çok ender ististani durumlardır. Genel durumda bu deniz aslanları kolonilerinin yakınlarında kalırlar.
Yaşam tarzı

Üremeleri diğer deniz aslanlarına benzer. Erkekler sahilde dişilerin önünde buluşur ve bölgeleri için dövüşürler. Bu dövüşlerde karşılıklı olarak dikilerek birbirlerini ısırmaya çalışırlar. Bu esnada sıkça kanlı yaralanmalar meydana gelir. Zayıf olan erkekler bu kavgalar süresince koloninin dışına itilirken, en kuvvetliler ortada, en cazip yerlerde hak sahibi olurlar. Eğer dişiler erkeği takip ederse, bölgesinde karaya çıkmış oldukları erkeğin haremine dahil olurlar. Bir harem 18 kadar dişiyi kapsayabilir, koloninin kıyısına doğru bu sayı azalır. Ortalama olarak erkek başına sadece 3 dişi düşer. Erkekler sürekli olarak dişilerin kendi bölgelerini terk etmesini önlemekle meşguldurler. Aksi halde bu durum komşu erkeklerle yeniden bir kavgaya neden olur. Genç erkekler bazen on kadar erkekle grup oluştururlar ve düzenli olarak koloniye saldırarak dişileri kaçırmaya ve çiftleşmeye çalışırlar. Karada geçen iki ile üç ay boyunca bir erkek neredeyse hiç uyumaz ve beslenmez.
Dişiler 350 günlük bir gebeliğin ardından bir yavru dünyaya getirirler. Doğum, dişiler karaya çıktıktan hemen sonra, bir erkekle yeniden çiftleşmeden kısa süre önce gerçekleşir.
Yaşam tarzı > Tehdit ve koruma

Derileri ve yağları sebebiyle Güney Amerika deniz aslanları geçtiğimiz yüzyıllarda topluca öldürülmüşlerdir. Bu yüzden birkaç milyonun üzerinde olan popülasyonları birkaç onbine gerilemiştir. Bugün yeniden 270.000 kadar yeleli deniz aslanı mevcut olup, en başta Şili ve Arjantin sahilinde sayıları sabit bir şekilde artarken, Uruguay ve Falkland Adaları'ndaki sayılarında halen daha gerileme vardır.
Literatür

Ronald M. Nowak: Walker's Mammals of the World. Johns Hopkins University Press, 1999 ISBN 0-8018-5789-9
Genelde Şili, Peru, Uruguay ve Arjantin kıyılarında yaşayan açık kahverenkli Yeleli denizaslanı ve yanında türü farklı bir diğer deniz aslanı.
Deniz aslanları, Moche sanatında genellikle bu çekici yavru gibi temsili kaplar olarak veya onları genellikle insan avcıların hedefi olarak gösteren karmaşık sahnelerde görülür. Kısmen midelerinde bulunan plaj çakıl taşları nedeniyle ödüllendirilmiş olabilirler; Modern Perulu halk şifacıları bu tür çakıl taşlarının güçlü tıbbi niteliklere sahip olduğunu düşünüyor. Ayrıca sömürge dönemi yerlileri, deniz aslanlarının ölüleri açık denizdeki adalara taşıdığına inanıyordu; bu fikir Moche zamanlarına kadar uzanabilir.
Valdés Yarımadası'nda yeleli deniz aslanı kolonisi
Geyik eti

Geyik eti; esas olarak Kanada geyiği veya geyik (veya Güney Afrika'da antilop) gibi boynuzlu toynaklıların etine atıfta bulunur. Geyik eti, iç organlar da dahil olmak üzere yenilebilir olduğu müddetçe hayvanın herhangi bir kısmına atıfta bulunmak için kullanılabilir. Sığır eti veya domuz eti gibi geyik eti de, rosto, bonfile ve kaburga dahil olmak üzere belirli kesimlere ayrılır.
Çiğ geyik eti
Nitelikler

Geyik eti biftek, bonfile, rosto, sosis, kurutulmuş et ve kıyma olarak yenebilir. Dana etini andıran bir tadı vardır. Geyik eti, benzer sığır eti kesimlerinden daha ince bir dokuda ve daha yağsız olma eğilimindedir. Bununla birlikte, sığır eti gibi, yağsız kesimler de daha sert olabilir. Geyik eti burgerleri, hamburger pişirme süresi, dokusu ve tadı ile eşitlik elde etmek için domuz pastırması, sığır eti, zeytinyağı veya peynirle yağ eklenmesini gerektirecek kadar yağsızdır. Geyiğin sakatatları da yenilebilir.
Sağlıklı bir geyikten doğru şekilde elde edildiğinde geyik eti çok sağlıklı bir ettir. Geyikler doğası gereği çimenlerde ve yabani bitkilerle yaşayan vahşi hayvanlar olduğundan etleri doğal olarak sağlıklı bir diyetin parçası olarak tüketilebilir. Geyik eti nem ve protein açısından zengin ve proteini amino asitler açısından daha çeşitlidir. Kalori, kolesterol ve yağ açısından tahılla beslenen sığır eti, domuz eti veya kuzu etinin çoğu kesiminden daha düşüktür.
Sosta pişirilen geyik eti
Roy Kim

| Roy Kim |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Kim Sang-woo 3 Temmuz 1993 (31 yaşında) Seul, Güney Kore
Tarzlar: Akustik, balad, folk, pop
Meslekler: Şarkıcı, söz yazarı ve radyo sunucusu
Çalgılar: Vokal, gitar
Etkin yıllar: 2012–günümüz
Resmî site: wake-one.com/en/artists/roy-kim/

KCON 2015'te Roy Kim
Kim Sang-woo (Korece: 김상우; d. 3 Temmuz 1993; Seul, Güney Kore) ya da bilinen diğer adıyla Roy Kim (Korece: 로이킴), Güney Koreli şarkıcı, söz yazarı ve radyo sunucusu. Şarkıcılık kariyerine, 2012 yılında Superstar K 4 isimli televizyon yetenek yarışmasını kazandıktan sonra başlamıştır.
Kim resmî olarak, "Bom Bom Bom." adlı hit şarkısını da içeren Love Love Love adlı albümüyle 2013 yılında çıkış yapmıştır. Albüm, 2013 Mnet Asya Müzik Ödülleri ve 2014 Altın Disk Ödülleri'ni kazandı. Kim, ilk albümünün ardından çeşitli albümler çıkarmaya devam etti; Home (2014), The Great Dipper (2015) ve Blooming Season (2017). Ayrıca, Reply 1994, Pinocchio, Another Miss Oh ve Guardian: The Lonely and Great God gibi televizyon dizilerinin müziklerini de yapmıştır.
İlk yılları ve eğitimi

3 Temmuz 1993 tarihinde, Güney Kore'nin başkenti Seul'de, Kim Sang-woo adıyla dünyaya gelen Kim'in babası, tanınmış bir makgeolli likör üreticisi olan Seoul Takju'nun eski bir yöneticisiydi. Annesi ise sanatçıdır. Kuzeni Jung Yoon-hye ise, Güney Koreli eski bir kız grubu olan Rainbow'un bir üyesiydi.
İlköğrenimini Kyung Bok İlkokul'nda, ortaöğrenimini ise Whimoon Ortaokulu'nda tamamladı. Daha sonra Asheville, Kuzey Karolina'daki Asheville School'dan 2012 yılında mezun oldu.
2012 yılında Georgetown Üniversitesi'ne kabul edildi. Ancak Superstar K 4 seçmeleri nedeniyle üniversite öğrenimini ertelemek zorunda kaldı. 2013 yılında, Amerika Birleşik Devletleri ve Güney Kore arasında dönüşümlü olarak hem öğrenimini, hem de müzik kariyerini sürdürdü. Okuduğu sosyoloji alanının kendisine şarkı sözleri yazmakta yardımcı olduğunu belirtmiştir. Mayıs 2019'da, üniversite mezuniyet törenine hazırlanmayı reddetti. Final sınavlarının ardından Güney Kore'ye döndü ve Burning Sun skandalı ile karşı karşıya kaldı. Soruşturmaya rağmen, üniversite tarafından lisans mezunu olarak kayda geçti.
Kariyeri

2012 yılında, Kim, Güney Kore'de yayımlanan Superstar K 4 isimli yetenek yarışmasının seçmelerine katıldı. Yaklaşık iki milyon başvurunun arasından sezonun kazananı oldu. Kazanmasını takiben, Hong Kong'ta düzenlenen 2012 Mnet Asya Müzik Ödülleri'nde performans gösterisi yaptı.
2013 yılında, "Bom Bom Bom." adlı hit parçasının da dahil olduğu ilk albümü Love Love Love'ı çıkardı. Single, yayınlandıktan sonra iki hafta boyunca Gaon Dijital Listesinde ve Billboard'un K-pop Hot 100 listesinde üç hafta boyunca zirvede kaldı. Albümün başlık şarkısı "Love Love Love" Gaon listesinde 2. sıraya, Billboard tablosunda ise 4. sıraya yükseldi. İlk albümünün yayınlanmasının ardından Kim, 2013 Mnet Asya Müzik Ödülleri'nde En İyi Yeni Erkek Sanatçı, 2013 Mnet 20'nin Seçimi Ödülleri'nde Yükselen Yıldız ve 2014 Altın Disk Ödülleri'nde Yılın Çaylağı ve Popülerlik Ödülü dahil olmak üzere birçok ödül kazandı.
Kim, ikinci albümü olan Home'u Ekim 2014'te çıkardı. Albümün "Home" adlı baş singleı başarılı oldu, piyasaya sürülmesinin ardından Güney Kore'nin gerçek zamanlı müzik listelerinde zirveye yerleşti ve Gaon Dijital Tablosu'nda 2 numaraya ulaştı. Aynı ay içinde Kim, albümü tanıtmak için Güney Kore turnesine çıktı. Kasım ayında, Tayvan'daki 2015 APAN Yıldız Ödülleri'nde En İyi Orijinal Film Müziği ödülünü ve 2015 Hito Müzik'te En Sevilen Yabancı Sanatçı ödülünü kazandığı "Pinocchio" şarkısıyla Pinocchio televizyon dizisinin film müziğine katkıda bulundu. Kim ayrıca 2003 yılında kurulduğundan bu yana Hito Müzik Ödülleri'nde performans sergileyen ilk yabancı sanatçı oldu.
Aralık 2015'te Kim üçüncü albümü The Great Dipper'ı çıkardı. Albümün başlık şarkısı, Kim'in önceki akustik folk single'larından farklı olan bir baladdı.
Kim ilk EP'si Blooming Season (Korece: 개화기), Mayıs 2017'de yayınladı. Şubat 2018'de, piyasaya sürüldüğünde Kore müzik listelerinde zirveye çıkan ve Kasım ayında Gaon tarafından dijital satışlarda Platin sertifikası alan "Only Then" adlı single'ı yayınladı. Kim, şarkıyla 2018 Melon Müzik Ödülleri'nde En İyi Ballad ödülünü, 2018 Mnet Asya Müzik Ödülleri'nde En İyi Erkek Sanatçı ödülünü ve 2019 Altın Disk Ödülleri'nde Dijital Bonsang ödülünü kazandı.
Eylül 2022'de Kim'in askerlikten terhis olduktan sonra ilk kez Ekim ayında yeni bir albüm çıkaracağı doğrulandı. 7 Ekim 2022'de Kim, resmî SNS aracılığıyla yeni single'ı "Take Me Back In Time"ın bir fotoğrafını yayınladı. Single 14 Ekim'de yayımlandı. Bu ön yayın single'ını, dördüncü tam albümü And'ın 25 Ekim'de yayımlanması izleyecek.
Kişisel hayatı > Askerliği

27 Mayıs 2020'de Kim, 1 yıl 8 ay aradan sonra ilk single'ı olan ve zorunlu askerlik için Kore Cumhuriyeti Deniz Piyade Teşkilatı'na katılmadan önceki son single'ı olacak olan kendi yapımcılığını üstlendiği single'ı "Linger On"u 15 Haziran'da yayınladı. 2 Aralık 2021'de, Millî Savunma Bakanlığı'nın COVID-19'un yayılmasını önlemeye yönelik yönergeleri uyarınca Kim'in son tatilinin ardından birliğe dönmeden 14 Aralık 2021'de askerlikten terhis edileceği bildirildi.
Diskografi

Love Love Love (2013)
Home (2014)
The Great Dipper (2015)
And (2022)
Radyo

| Year | Channel | Title |
| --- | --- | --- |
| 2013 | MBC FM4U | Kim Shin-young's Hope Song at Noon [ko] |
| 2013 | MBC FM4U | Roy Kim and Jung Joon-young's Best Friend |
| 2014 | MBC Standard FM | Younha's Starry Night |
| 2015 | MBC Standard FM | Jung Joon-young's Simsimtapa [ko] |
| 2015 | Melon Radio | RoyStar FM |
| 2015 | KBS Cool FM | K-Pop Planet |
| 2016 | SBS Power FM | Jang Ye-won's A Night like Tonight [ko] |
Filmografi > Televizyon dizileri

| Yıl | Başlık | Rol | Notlar | Kaynak |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | The Producers | Cindy'nin anti-fanı | Cameo (10. bölüm) |  |
Filmografi > Televizyon programları

| Yıl | Başlık | Rol | Notlar | Kaynak |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2012 | Superstar K4 | Yarışmacı, kazanan | 15 bölüm (1–15) |  |
| 2012 | Superstar K4 Backstage | Kendisi | 7 bölüm (19 Ekim – 7 Aralık) |  |
| 2012–2013 | Superstar K4ever Special Track | Kendisi | 8 bölüm (21 Aralık – 8 Şubat) |  |
| 2014 | Connection 2014 | Anlatıcı | Bae Suzy ile birlikte (13 Haziran – 4 Temmuz) |  |
| 2014 | Somesing | Sunucu | Kang Ho-dong, Kim Jung-eun ve Kim Yeon-woo ile birlikte (9–10 Eylül) |  |
| 2014 | First Day of Work | Oyuncu | 5 bölüm (1–5) |  |
| 2016 | King of Mask Singer | Yarışmacı | 6 bölüm (65–70) |  |
| 2016 | Daddy and Me | Oyuncu | 5 episodes (6–10) |  |
| 2016 | Celebrity Bromance | Oyuncu | Jung Joon-young ile birlikte (9, 16, 23, 30 Ağustos) |  |
| 2017 | Fantastic Duo | Yarışmacı | 2 bölüm (21, 22) |  |
| 2018 | Begin Again | Oyuncu | 2. sezon |  |
| 2023 | Super Karaoke Survival: VS | Yapımcı | Parc Jae-jung ile birlikte |  |
Filmografi > Klipler

| Yıl | Şarkı | Sanatçı(lar) |
| --- | --- | --- |
| 2013 | "The Day to Love" | Lee Seung-chul |
İyi niyet elçilikleri

| Yıl | Başlık | Kampanya organizatörü | Kaynak |
| --- | --- | --- | --- |
| 2015 | KCON 2015'te Kız Çocuklarının Eğitim Kampanyası | UNESCO/CJ E&M |  |
| 2016 | Paylaşmanın ve Bağışlamanın Mutlu Mekanı G+Star Zone | Gangnam Belediyesi |  |
Kelaynak

Kelaynak (Geronticus eremita), kayalık veya yarı çöl kurak yaşam alanlarında bulunan iri yapılı, suda veya çamurda yürüyen ince uzun kıvrık gagalı, 70–80 cm uzunluğunda, 120–135 cm kanat genişliğinde bir kuş türü. Aynı zamanda bir hastalık türü olan kelaynak, kuş gribi salgınından sonra literatürde yer almıştır.
Özellikleri ve davranışları

Tüysüz kırmızı bir yüz ve kafası ile uzun kıvrık kırmızı bir gagaya sahiptir. İri, parlak, cilalı, siyah kuşlardır. Başlarında tüy olmaması nedeniyle kelaynak adı almışlardır. Yılda bir defa ve 1-4 yumurta yapar, kuluçka süreleri 4 hafta kadardır. İlk yumurtadan çıktıklarında yavrunun kafası ve boğazı tüylüdür. Yaşları ilerledikçe bu tüyler yok olur. Siyah tüyleri güneş ışığının farklı açılarında parlak yeşil, kavuniçi ve mor rengini alır. Uçuşları insanı hayrete düşürecek kadar güzel ve zariftir. Kelaynaklar çok sosyaldir, sabahın erken saatlerinde 10–15 km uzaklıktaki beslenme alanlarına gruplar halinde giderler. Uzun ve kıvrık gagalarıyla yiyeceklerini ararlar. Yuvalarını yapma dönemi Şubat-Mart aylarıdır. Yavruları koyu gri renkte olup, yuvada dolaşırken yere düşme tehlikesi yaşarlar. Yumurtadan çıktıktan 2-3 ay sonra palazlanırlar. Erişkin kuşlarla birlikte beslenme alanlarına uçarlar. Kendilerini besleyebilecek duruma gelene kadar anneleri onları 2-3 ay besler.Erkek ve dişilerin belirgin özellikleri bulunmamakta ve aynı davranışları göstermektedirler. Bu kuşların en önemli bir özelliği de “tek eşli” olmaları, eşlerine çok sadık olmalarıdır. Tek eşli yaşamaları nedeniyle üremeleri çok yavaş olur. Kelaynaklar böceklerle beslenir.