stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ładoś Grubu
Tarihsel Arka Plan

1939 Eylül’ünde Polonya, Nazi Almanyası ve Sovyetler Birliği tarafından işgal edildi ve sonrasında iki işgal bölgesine ayrıldı. 3 milyondan fazlasını Yahudilerin oluşturduğu 36 milyon nüfuslu devletin tamamı Alman ve Sovyet yönetimi altında bulunuyordu. Bununla birlikte Polonya hükûmeti ateşkes imzalamayı reddetti ve 17 Eylül 1939’da Romanya sınırını geçti ve 1935 anayasası uyarınca Başkan Ignacy Mościcki, yeni bir hükûmet kurarak halefi olarak Władysław Raczkiewicz’i atadı. Paris'te kurulan yeni Polonya hükümeti Fransa topraklarında silahlı kuvvetlerinin yeniden inşasına girişti. Ayrıca hükûmet, Polonya Devleti’nin, diplomatik misyonları da dâhil olmak üzere yurtdışındaki tüm varlıklarını kontrolü altına aldı. Almanya’nın Fransa’yı işgal etmesinin ardından Başbakan Władysław Sikorski hükûmeti Londra’ya taşınarak Almanlarla savaşmaya burada devam etti. Sürgündeki Polonya hükûmeti Avrupa’nın batı bölgesinde, İsviçre, Portekiz, İspanya ve İsveç’teki Polonya Cumhuriyeti Elçilikleri ile temsil ediliyordu. Diğer devletler ya Alman işgali altındaydı ya da – Alman baskısı altında – Polonya diplomatik misyonlarını kapatmışlardı.
İsviçre’deki misyon diplomatik bölgede yer alan Elfenstrasse’de bulunuyordu. Buna ilaveten 1940’tan itibaren Thunstrasse’de, konsolosluk bölümü olarak kullanılan bir bina kiralanmıştı. 1940 yılının Nisan ayından itibaren, elçilik misyon şefi, savaş öncesi dönemde Letonya Elçisi (1923–1926) ve Münih Başkonsolosu (1927–1931) olarak görev yapmış olan Aleksander Ładoś idi. Ładoś, Władysław Sikorski’nin talimatıyla 1939’da Polonya’dan ayrılmıştı ve 1939–1940 yılları arasında Sikorski hükûmetinin kısa bir dönem üyesiydi. Bern’deki misyonda görevine başladığında, Ładoś grubu üyesi diğer üç diplomat, Ryniewicz 1938, Kühl ve Rokicki ise 1939’dan beri zaten orada çalışmakta idiler. Rokicki ve Ryniewicz Riga’da çalıştıkları sırada tanışmışlardı (1934–1936) ve muhtemelen yakın arkadaştılar. Kühl ve Ładoś ile Bern’de tanıştılar. Savaşın başlamasından üç hafta önce, Dünya Yahudi Kongresi temsilcisi olacak olan Abraham Silberschein da Lviv’den Cenevre’ye gelmişti. Chaim Eiss da XX yy başlarından itibaren İsviçre’de bulunuyor ve Zürih’te bir dükkân işletiyordu. Yahudi örgütlerinin bu iki temsilcisi savaştan önce birbirlerini tanımıyorlardı.
Latin Amerika pasaportlarının kökeni ve üretim şekli

Juliusz Kühl'e göre, Latin Amerika'da sahte pasaport oluşturma fikri 1939/1940 yıllarının başında ortaya çıktı ve daha sonraki Holokost ile bir ilgisi yoktu. Sovyetler Birliği tarafından işgal edilen bölgelerdeki etkili Yahudilerin ülkeyi Japonya üzerinden terk edebilmeleri için onlarca Paraguay belgesi üretilecekti. Misyon, boş pasaportları satmaya hazır olan Bern’li noter Rudolf Hügli’yi, Paraguay Fahri Konsolosu olarak belirledi. Pasaportların kimin doldurduğu ve ne şekilde Sovyetler Birliği’ne gönderildiği bilinmiyor. Bununla birlikte, 1939 ve 1940 yıllarının başında Bern ile Sovyet sınırı arasında hâlâ, tarafsız ülkeler için bir bölgenin bulunduğunu ve sınırı geçmenin resmi olarak mümkün olduğunu belirtmek gerekir. Başlangıçta, ifşa olma tehdidi taşıdığı için bu tür bir eylemin sadece bireysel bir nitelikte olabileceği düşünülmüştü. Ancak, sonraki yıllarda benzer belgelerin ara sıra üretimine devam edilmiştir. En iyi bilinen örnek, Kasım 1941'de Eli Sternbuch'un müstakbel karısı Guta Eisenzweig ve kayınvalidesi Gina için aldığı pasaportlardır. Sternbuch ailesi, bu pasaportu Julius Kühl ile irtibata geçerek elde etmiştir. Belgeyi kimin düzenlediği bilinmemektedir. 1957 yılı Yad Vaşem araştırmaları, başka pasaportların da düzenlenmiş olduğunu – özellikle 1941 yılında Almanların Sovyetler Birliği’ni işgali sırasında ve Yahudi gettolarının oluşturulmasından sonra tek pasaport sahiplerinin bulunduğunu göstermektedir. Bu kişiler bazı durumlarda gettolarda yaşama ve Davut Yıldızı takma zorunluluğundan muaf tutuldular. Üretim planı 1942 yılında, Wannsee Konferansı sonrasında Avrupalı Yahudilerin toplu katliamı başladığında yeniden hayata geçirildi. Bundan sonra, Latin Amerika pasaportları esasen imha kamplarına götürülmekten korudu ve pasaport sahipleri Almanya ve işgal altındaki Fransa’daki gözaltı kamplarına gönderildiler. Başlangıçta, operasyon bir kaos halinde yürütüldü ki bu da ifşa olma riskini artırıyordu. Elçiliğin 1942’de Abraham Silberschein operasyonuna önayak olma sebebi de muhtemelen buydu. Polis tarafından sorgulanan Silberschein bunu şöyle anlatmıştı:
“Bern’deki Polonya Cumhuriyeti Elçiliğinde, Başkâtip Ryniewicz Beyefendi ve Konsolosluk Bölüm Yetkilisi Rokicki Beyefendi ile toplantı yaptım. Her iki beyefendi de İsviçre’deki bazı kişilerin, Almanlar tarafından işgal edilen ülkelerde bulunan Polonyalılara, Latin Amerika (devletleri) pasaportu sağlama işiyle uğraştıkları konusuna dikkatimi çektiler. Bu pasaportlar maliklerine konumlarını iyileştirme imkânı sağlıyor. Gerçek bir pasaport “karaborsası” ile karşı karşıyaydık. Elçilikten Beyefendiler RELICO adına yaptığım bu işte sorumluluğu benim almamı istediler.”
Paraguay pasaportları

Başlangıçta, RELICO-Elçilik ekseni pasaport operasyonunun ana merkezi oldu. Silberschein, kayıtları tutan ve Paraguay pasaportlarının düzenlenmesini sağlayan Konsolos Rokicki'ye pasaport kapsamındaki kişilerin listesini gönderiyordu. Silberschein ve Rokicki arasında 1942 ve 1943 yılları başlarında ve sonraki aylarda geçen tipik evrak alışverişi, Silberschein'dan, belgelerin verileceği kişilerin listesi ile birlikte kişisel veriler ve her birinin bir fotoğrafını içeriyordu. Buna karşılık Rokicki, Silberschein'a elde edilen pasaportları veya noter tasdikli kopyalarını ve faydalanıcıların her birine Konsolos Rudolf Hügli'den pasaport edinme konusunda bilgilendirildikleri birer mektup gönderiyordu. Ocak 1943'te Hügli polis tarafından sorgulandı. Şu şekilde ifade verdi:
“1942 yılı ortalarında pasaport tedarikine başladım. Onların hiçbir kimlik belgesi olmayan ve vatansız olan kişilere düzenlenmesi fikrini ortaya atan kişi Dr. Kühl idi. (…) Birçoğu Polonya elçiliği, yani elçilik çalışanı Dr. Kühl tarafından halledildi (…). Bana ödeme yapan oydu. Bunun elçinin bilgisi dâhilinde yapılıp yapılmadığını bilmiyorum. Her halükarda, pasaportları kendisi dolduran ve sadece imza ve mühürleme için bana gönderen Başkâtip S. Ryniewicz her şeyi biliyordu.”
Paraguay pasaportlarının büyük çoğunluğunun 18 ile 30 Aralık 1942 arasında tarihlendirildiği ve hiçbirinin 1943'te yazılmadığı dikkat çekicidir. Bununla birlikte, Silberschein ve Rokicki arasındaki Yad Vaşem arşivlerindeki yazışmalar bu pasaportların geriye dönük tarihli olduklarını göstermektedir. Bu muhtemelen Hügli ile olan anlaşmanın bir parçasıydı. 1943 sonbaharında oluşturulan belgelere bile 30 Aralık 1942 tarihi atıldı. Paraguay pasaportlarının büyük çoğunluğu Konsolos Rokicki’nin yazısının izlerini taşımaktadır. Farklı bir el yazısıyla doldurulan birkaç pasaport da bulunmakla birlikte bu yazının kime ait olduğu bilinmemektedir. En olası varsayım, bu yazıların Juliusz Kühl veya Stefan Ryniewicz’e ait olduğudur. Pasaportlar Polonya, Hollanda, Slovakya ve Macaristan’ın Yahudi vatandaşları ve Alman vatandaşlığından çıkartılmış olan Yahudiler için düzenlendi. Yad Vaşem'deki Silberschein arşivinde bulunan pasaportların numaraları, bu belgelerin üç serisinin en az 1056 adet üretildiğini göstermektedir. Pasaportlar bir veya birkaç kişi için birlikte düzenlenmiştir. Bu duruma dayanarak pasaportların 2.100 kişi için düzenlenmiş olduğunu telaffuz etmek mümkündür. Her pasaportun maliyeti 500 ila 2000 frank arasındaydı. Paralar, Rokicki, Kühl ve Ryniewicz vasıtasıyla Rudolf Hügli'ye ulaştırılıyordu. Bu durum ona tüm operasyon süresince muazzam bir gelir sağlamıştı. Karşılaştırma yaparsak, o dönemde Elçi Ladoś'un aylık maaşı 1.800 frank, Julius Kühl’ünki ise – 350 franktı (diplomatların kendileri de insani motivasyona atıfta bulunmuşlardır). Aynı zamanda, çok sayıda insan için pasaport düzenlenmeksizin Paraguay vatandaşlığını teyit eden listeler hazırlandı. Listedekilerin sayısı muhtemelen Paraguay pasaportu sahiplerinden sadece biraz daha azdı.
Peru ve El Salvador pasaportları

Silberschein 1943'te Cenevre'deki Peru Konsolosu José Barreto ile temasa geçti ve beyan ettiği üzere 28 pasaport için 10–12 bin frank verdi. Bunu öğrenen Peru Başkonsolosu Barreto’yu görevden aldı. Bu durum Silberschein ve Ryniewicz arasında kendisini tek başına hareket etmekle ve "komplo görünümü vermekle” suçlayan bir anlaşmazlığa yol açtı. Bu yazışmadan Polonya Elçiliğinin pasaportlar hakkında net bilgi talep ettiği anlaşılıyor. Ryniewicz ayrıca Barreto'yu kurtarmak ve davayı örtbas etmek için başarısız bir müdahalede bulunmuş ve Lima'daki Polonya elçiliğinde de benzer bir eyleme neden olmuştur. 1943'te Silberschein, Cenevre’deki El Salvador Başkonsolosluğu’nun Yahudi çalışanı George Mandel-Mantello (György Mandl) ile temasa geçti. Büyük bir olasılıkla da bu kişi Başkonsolos Arturo Castellanosa'nın da onayıyla kendisine pasaport ve vatandaşlık belgeleri tedarik etti. Polonya Elçiliği muhtemelen düzenlenen pasaportların sayısı ve Mandel-Mantello ile temaslar hakkında bilgilendirildi, ancak belgelerin düzenlenmesi sürecine katıldığına dair herhangi bir kanıt bulunmamaktadır. Arturo Castellanos, 2010 yılında Yad Vaşem tarafından Uluslararası Dürüstler Unvanına layık görülmüştür.
Honduras, Haiti ve diğer devletlerin pasaportları

Honduras pasaportlarını alırken Silberschein, mührü çalan ve Bern’deki bürosunda yasadışı yollarla evrak düzenleyen eski Honduras Fahri Konsolosu Anton Bauer ile doğrudan temasa geçmiştir. Silberschein'ın mektuplarının alıcısı Bauer'in kızı Isabella'ydı. Bir tanesinde, pasaportların Rokicki vasıtasıyla edinildiğinin izleri görülmektedir. 27 Mayıs 1943'te Silberschein Rokicki’den ertesi gün için bir dizi pasaport düzenlemesini istemiştir ve o güne ait en az iki Honduras pasaportu bulunmaktadır.
Grubun faaliyetlerinin sonuçları

Abraham Silberschein Ocak 1944'te bu faaliyetlerin sonucunda yaklaşık 10.000 kişinin toplu olarak Alman imha kamplarına götürülmelerinin önüne geçtiğini rapor etmiştir. Ona göre, bu insanlar Almanya'daki Tittmoning, Liebenau ve Bölsenberg'deki gözaltı kamplarında ve Fransa'daki Vittel kampında kalıyorlardı. 1944 Mart’ında Almanlar 200 ila 300 kadar mahkûmu öldürerek Vittel kampını tasfiye ettiler, ancak Silberschein tarafından listelenen kampların çoğu tasfiye edilmedi. Belgelerden bir tanesi, sadece Bergen-Belsen alt-kampında kurtuluştan kısa bir süre önce 1.100'den fazla pasaport sahibinin bulunduğunu hükmetmiştir. Silberschein ayrıca 1946 Mayıs’ındaki Polonya ziyareti sırasında birçoğu ile tanıştığını yazmıştır.
2019 yılında Jakub Kumoch'un editörlüğü altında, Ładoś Grubu tarafından düzenlenen pasaportlardan alan 3262 Yahudi’nin isim listesi yayınlandı. Liste ayrıca, kişilerin belgeleri aldıkları ülke isimlerini de içeriyor. Sorgulama, diğerlerinin yanı sıra, Bad Arolsen, Yad Vaşem, Varşova'daki Yeni Dosya Arşivlerinde yürütülmüştür. Araştırmanın 24 Ekim 2019 tarihi itibarıyla elde edilen sonuçlarına göre, tahmini 5.000 ila 7.000 pasaport sahibinin isimleri hala bilinmemektedir.
Literatürde Ładoś Grubu

Konuyla ilgili literatür, çoğunlukla Ładoś grubunun faaliyetlerini bireysel üyelerine atfetmektedir. Grubun gizemi ve üyelerinden herhangi biri tarafından yazılmış kapsamlı anıların bulunmayışı bunu desteklemiştir. Buna en yakın isim, hatıratının tamamlayamadığı üçüncü cildinde pasaport konusunu açıkladığını söyleyen Aleksander Ładoś olmuştur. Çalışmaları Aralık 1963'teki ölümüyle kesintiye uğramıştır. Ładoś grubundaki diplomatlar – yani Ładoś, Rokicki, Kühl ve Ryniewicz, Ocak 1945'te Agudat Israel'in teşekkür listesinde isimleriyle anılmışlardır. 2015 yılında Agnieszka Haska, Yahudilerin Bern'deki Polonya Cumhuriyeti Elçiliği tarafından kurtarılmalarıyla ilgili bir makale yayınlamıştır. Ağustos 2017'de Zbigniew Parafianowicz ve Michał Potocki adlı gazeteciler konuyu kapsamlı bir şekilde anlatan ve tüm grup üyelerinin pasaport sahiplerini kurtarmaya katkısını kabul eden bir yazı yazmışlardır. Mesele, Polonyalı Yahudi şair Władysław Szlengel'in Varşova gettosunda yazdığı "Pasaport" adlı şiire konu olmuştur. Besteci Max Kowalski, Szlengel'in şiiri için beste yapmış ve Sholem müzik grubu eseri 2018'de seslendirmiştir.
Anma

28 Aralık 2018'de, Elçi Aleksander Ładoś'un ölüm yıldönümü arifesinde, Polonya Dışişleri Bakanı Jacek Czaputowicz, Kültür ve Ulusal Miras Bakanlığı Müsteşarı Magdalena Gawin'in yanı sıra, Bakan Aleksander Ładoś ve Konsolos Konstantin Rokicki’nin yakınları ile İsviçre’de gözaltına alınan Batıdaki Polonya Ordusu müfrezelerinin bir askeri olan Albay Włodzimierz Cieszkowski’nin katılımıyla dini bir anma töreni düzenlenmiştir. Mezarlığa Varşova’daki Yahudi Topluluğu'ndan Haham Orieł Zaretsky, Varşovalı Yahudiler Sosyal ve Kültür Cemiyeti temsilcileri ve Amerikan Yahudi Komitesi temsilcileri katılmışlardır. Davet edilen büyükelçilerden sadece İsviçre Büyükelçiliği Maslahatgüzarı hazır bulunmuştur. “İsrailli diplomatların olmaması özellikle şaşırtıcıydı”.
Haziran 2019'da Ładoś grubunun üyelerine ölümlerinden sonra Virtus et Fraternitas nişanı verilmiştir.
Yad Vaşem Enstitüsü tartışması

Nisan 2019'da Yad Vaşem Enstitüsü, Ładoś Grubu'nun lideri olarak kabul ettiği Konstanty Rokicki'ye Uluslararası Dürüstler Unvanının, Aleksander Ładoś ve Stefan Ryniewicz’e „konsolos” sıfatlarının tanındığını duyurmuştur. Ciddi olgusal hatalar içeren karar (Ładoś ve Ryniewicz, astları değil Rokicki'nin üstleriydi ve hiçbiri konsolos değildi), temsilcisi tarafından diğer iki diplomatın meselesini açıklığa kavuşturmak için madalyayı reddeden Rokicki ailesinin protestosu ile karşılanmıştır. Karar, aynı zamanda, Yad Vaşem'e protesto mektubu gönderen Ładoś Grubu tarafından kurtarılan 30'dan fazla kişinin tepkisine neden olmuştur. Ayrıca İsviçre'nin Polonya Büyükelçisi Jakub Kumoch, Yad Vaşem'in kararını "yanlış anlama" olarak nitelendirmiş ve Rokicki'nin Ładoś ve Ryniewicz yönetimi altında hareket ettiğini vurgulamıştır. Kararı aynı zamanda Ładoś Grubu'nu keşfedenlerden biri olan Zürih'teki Polonya Fahri Konsolosu Bern Blechner de protesto etmiştir.
Tek sorun siyaseti

Tek sorun siyaseti, siyasi kampanyasını tek bir sorun üzerine kuran siyasi partilerin temel politikası veya düşüncesini ifade eder.
Tek sorun siyasetini takip eden partiler kürtaj, vergi, hayvan hakları, çevre, bireysel silahlanma veya esrarın yasallaşması gibi konuları ele alır. Korsan partiler ve yeşil partiler, tek sorun siyasetini güden partilere örnektir. Birleşik Krallık Bağımsızlık Partisi'nden ayrılan Nigel Farage'ın kurduğu Brexit Partisi, Birleşik Krallık siyasetinde köklü değişim yaratması bakımından bu partilerin en çarpıcı örneklerindendir.
Bu tür partilerin zayıf noktası, büyük çadır partilerinin çıkar gruplarına dayanarak etkili olmasıdır. Tek sorun siyasetini takip eden partiler, bu yönde düşünen kişilerin tamamını kendi bünyesinde toplayamayacağı için çoğunlukla kamuoyu oluşturmaktan ileri gidemez. Ancak mesele edindiği sorunu dile getirmeleri seçimlerin gidişatını etkileyebilir. Bu sorunların büyük partilerin ajandalarına eklenmesini sağlayabilirler.
İz

| İz |
| --- | --- |


Yazar: Ahmet Sami Özbudak
İlk gösterim: 7 Mart 2014 GalataPerform İstanbul
Ülke:  Türkiye
Orijinal dil: Türkçe
Zaman ve mekân: Tarlabaşı’ndaki yüzyıllık bir binada
İz, Ahmet Sami Özbudak tarafından yazılmış bir tiyatro oyunudur.
2013 yılında yazılan bu oyun GalataPerform topluluğu tarafından sahnelendi. Özbudak, bu oyunla Avrupa'nın en prestijli ödüllerinden biri olarak gösterilen Heidelberger Stückemarkt Avrupa Genç Yazar Ödülü'ne layık görüldü. Aynı oyunla, Ahmet Sami Özbudak 2013 yılında Tiyatro Tiyatro dergisi tarafından yılın oyun yazarı ödülü seçildi. 18'inci Afife Tiyatro Ödülleri kapsamında, Cevat Fehmi Başkut Özel Ödülü'nü aldı.
Oyunun hikayesi

Ahmet Sami Özbudak, İz başlıklı oyununda yakın tarihimizin olaylarına değinir. Türkiye'nin yakın tarihindeki üç farklı dönem, Tarlabaşı'ndaki yüzyıllık bir aparmaanda son altmış yılda beş kişinin hikâyelerini birbirine bağlar. 1950'lerde yaşayan ve 6-7 Eylül Olayları'na tanık olan iki Rûm kız kardeş, Markiz ve Eleni; 12 Eylül Darbesi'nde ev sahibi tarafından ihbar edilen bir komünist ve şu anda bir apartman dairesinde yaşayan trans bir kadın ve uyuşturucu satıcısı erkek arkadaşı.
Özbudak'ın ayrımcılık ve zulme dâir hikâyelerinde zaman ve dönemler bulanıklaşır, olaylar kronolojik olarak anlatılma. Özbudak, kısmen gerçek hayat hikâyelerine dayanan dramayı kişisel his ve yorumlara girmeden, izleyicisine anlatır.
Therorhodion

Therorhodion Ericaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Çocuk demiryolu

Bu madde eğitim amaçlı, yetişkinlerin gözetimindeki çocuklar tarafından işletilen demiryolları hakkındadır. Çocuklara uygun küçük trenler için bkz. Tren sürüşü. Diğer kullanımlar için bkz. Çocuk demiryolu (anlam ayrım)
Poznań, Polonya'daki Maltanka Parkı Demiryolu (600 mm (1 ft 11+5⁄8 inç) hat açıklığı)
Kiev, Ukrayna'daki Kiev Çocuk Demiryolu'nda çalışan buharlı lokomotif (750 mm (2 ft 5+1⁄2 inç) hat açıklığı)
Çocuk demiryolu veya öncü demiryolu, demiryolu taşımacılığına ilgi duyan çocukların demiryolu ile ilişkili meslekleri öğrenebilecekleri ders dışı eğitim kurumudur. Bu olgu SSCB'de ortaya çıkmış ve Sovyetler döneminde büyük ölçüde gelişmiştir. Dünyanın ilk çocuk demiryolu 1932'de Moskova'daki Gorki Parkı'nda açılmıştır. SSCB'nin dağılması sırasında 52 ülkede çocuk demiryolu bulunmaktaydı.
Birçok çocuk demiryolu Sovyet sonrası ülkelerde ve Doğu Avrupa ülkelerinde hâlâ faaliyet göstermektedir. Birçoğu miras demiryolları olarak görülmekte ve ana hatlarda artık görülmeyen demiryolu teknolojilerini sergilemektedir. Birkaç istisna olmasına rağmen, Doğu Bloku'ndaki çocuk demiryollarının çoğunluğu en az 600 mm (1 ft 11+5⁄8 inç) hat açıklığı hat açıklığı ile inşa edilmiştir.
Çocuk demiryolları listesi > Almanya

Berlin Park Demiryolu, Wuhlheide, Berlin
Krumbholz Park Demiryolu, Krumbholzallee, Bernburg
Chemnitz Park Demiryolu [en], Küchwald, Chemnitz
Cottbus Park Demiryolu, Eliaspark - Spreeauenpark, Cottbus
Crispendorf Tatil Demiryolu, Ferienland, Crispendorf
Dresden Park Demiryolu [en], Großer Garten, Dresden
Gera Park Demiryolu, Gera Hayvanat Bahçesi, Gera
Görlitzer Park Demiryolu, An der Landskronbrauerei, Görlitz
Peißnitzexpress Halle Park Demiryolu, Peißnitzinsel, Halle, Saksonya-Anhalt
Leipzig Park Demiryolu [en], Auensee, Leipzig
Magdeburg Çocuk Demiryolu, Rotehornpark, Magdeburg (1967'ye kadar hizmet verdi)
Plauen Park Demiryolu, Syratal, Plauen
Vatterode Park Demiryolu, Vatteröder Göleti, Vatterode
Çocuk demiryolları listesi > Azerbaycan

Bakü Çocuk Demiryolu [en], Bakü
Çocuk demiryolları listesi > Belarus

Minsk Çocuk Demiryolu [en], Minsk
Çocuk demiryolları listesi > Birleşik Krallık

Downs Hafif Demiryolu [en], Herefordshire
Çocuk demiryolları listesi > Bulgaristan

Filibe Çocuk Demiryolu [bg], Filibe
Kırcaali
Çocuk demiryolları listesi > Çin

Harbin
Çocuk demiryolları listesi > Ermenistan

Erivan Çocuk Demiryolu [en], Erivan
Çocuk demiryolları listesi > Küba

Camilo Cienfuegos Parkı, Camagüey
Havana Hayvanat Bahçesi, Havana
Lenin Parkı, Havana (hizmet dışı)
Çocuk demiryolları listesi > Gürcistan

Tiflis
Rustavi (hizmet dışı)
Çocuk demiryolları listesi > Kazakistan

Aktöbe (hizmet dışı)
Almatı Çocuk Demiryolu [en], Almatı
Astana (hizmet dışı)
Arkalyk (hizmet dışı)
Atbasar (hizmet dışı)
Çimkent Çocuk Demiryolu [en], Çimkent
Ekibastuz (hizmet dışı)
Jezkazgan (hizmet dışı)
Karağandı Çocuk Demiryolu [en], Karağandı
Kostanay (hizmet dışı)
Kökşetau Çocuk Demiryolu [en], Kökşetau (hizmet dışı)
Pavlodar (hizmet dışı)
Semey (hizmet dışı)
Shchuchinsk (hizmet dışı)
Çocuk demiryolları listesi > Macaristan

Budapeşte Çocuk Demiryolu [en], Budapeşte
Mecsek Hafif Demiryolu [hu], Pécs
Nagycenk Széchenyi Müzesi Demiryolu [hu], Nagycenk
Tiszakécske Hafif Demiryolu [hu], Tiszakécske
Çocuk demiryolları listesi > Özbekistan

Cizzak
Taşkent
Çocuk demiryolları listesi > Polonya

Silezya Kültür ve Rekreasyon Parkı, Chorzów
Maltanka Parkı Demiryolu [en], Poznań (Günümüzde şehir idaresi tarafından işletiliyor)
Çocuk demiryolları listesi > Rusya

Çelyabinsk
Çita
Yekaterinburg
İrkutsk
Kazan
Kemerovo
Uzak Doğu Çocuk Demiryolu [en], Habarovsk
Krasnoyarsk
Kratovo
Kurgan
Liski
Nijni Novgorod
Novomoskovsk
Novosibirsk (Küçük Batı Sibirya) Demiryolu [en], Novosibirsk
Orenburg
Penza
Rostov-na-Donu
Malaya Ekim Demiryolu [en], Sankt-Peterburg
Svobodni
Tümen
Ufa
Vladikavkaz
Volgograd
Sahalin Çocuk Demiryolu [en], Yujno-Sahalinsk
Yaroslavl
Çocuk demiryolları listesi > Slovakya

Košice Çocuk Miras Demiryolu [en], Košice
Çocuk demiryolları listesi > Slovenya

Ljubljana
Çocuk demiryolları listesi > Türkiye

Gençlik Parkı Çocuk Demiryolu, Ankara
Afyonkarahisar Çocuk Demiryolu, Afyonkarahisar
Kültürpark Çocuk Demiryolu, İzmir
Çocuk demiryolları listesi > Türkmenistan

Aşkabat
Çocuk demiryolları listesi > Ukrayna

Dnipro
Donetsk
Harkiv
Kiev
Lutsk
Lviv
Rivne
Ujhorod
Zaporijya
Novosibirsk Çocuk Demiryolu treni
Kp4-447 Güney St. Peterburg Çocuk Demiryolu treni, Molodezhnaya İstasyonu
Theroa

Theroa, Heterocampinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Thermus aquaticus

Thermus aquaticus yüksek sıcaklığa dayanıklı olan bir bakteri türüdür. Moleküler biyoloji ve genetik çalışmalarında kullanılan Taq DNA Polimeraz enziminin izole edildiği bakteridir.
| --- | --- |
Takson belirleyicileri:  Vikiveri: Q137165  BacDive: 16714  EoL: 974560  GBIF: 5426400  IRMNG: 10034245  ITIS: 967337  LPSN: thermus-aquaticus  NCBI: 271
Tim Bergman

| Tim Bergman |
| --- | --- |
Doğum: 2 Mart 1972 (52 yaşında) Düsseldorf, Almanya
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1993-günümüz

Tim Bergmann (d. 2 Mart 1972), Alman oyuncu. Oyunculuğa 1993'te adım atan Bergman 90'nın üzerinde yapımda rol almıştır.
Seçme filmografi

| Yılı | Başlık | Rolü | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 2010 | Sasha |  |  |
| 1996 | Regular Guys |  |  |
| Yılı | Başlık | Rolü | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | Rommel |  |  |
| 2001 | Mondscheintarif |  |  |
The Seventh Fire

| --- | --- |

Yönetmen: Jack Pettibone Riccobono
Yapımcı: Terrence Malick Natalie Portman Chris Eyre Jack Pettibone Riccobono Shane Slattery-Quintanilla
Müzik: Nicholas Britell
Görüntü yönetmeni: Jack Pettibone Riccobono Shane Slattery-Quintanilla
Kurgu: Andrew Ford Michael J. Palmer Adelaide Papazoglou
Yapım şirketi: All Rites Reserved Sundial Pictures
Dağıtıcı: Film Movement
Renk: Renkli
Çıkış tarih(ler)i: 7 Şubat 2015 (2015-02-07) (Berlinale) 22 Temmuz 2016 (2016-07-22)
Süre: 76 dk
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
The Seventh Fire yönetmenliğini Jack Pettibone Riccobono'nun yaptığı 2015 yapımı Amerikan belgesel filmi.
Eleştiriler

Film eleştirmenlerden olumlu eleştiriler aldı. Rotten Tomatoes'ta 26 eleştirmenin yorumuyla %92'lik bir derece aldı.
Ödüller ve adaylıklar

| Ödüller> Ödül | Ödüller> Kategori | Ödüller> Sonuç |
| --- | --- | --- |
| Stockholm Film Festivali | En İyi Belgesel | Adaylık |
| Santa Fe Bağımsız Film Festivali | En İyi Belgesel | Adaylık |
| New Orleans Film Festivali | En İyi Belgesel | Adaylık |
| Hot Springs Belgesel Film Festivali | En İyi Belgesel | Adaylık |
| Hawaii Uluslararası Film Festivali | Halekulani Golden Orchid Award for Documentary Feature | Adaylık |
| East End Film Festivali | En İyi Belgesel | Adaylık |
| Palm Springs Film Festivali | The John Schlesinger Ödülü | Adaylık |
| DocumentaMadrid | En İyi Belgesel | Adaylık |
| Minneapolis-St. Paul Uluslararası Film Festivali | En İyi Belgesel | Kazandı |
| Ashland Independent Film Festivali | En İyi Belgesel | Kazandı |
| Big Sky Documentary Film Festivali | En İyi Belgesel | Kazandı |
| Social Impact Media Awards 2016 | En İyi Belgesel | Adaylık |
Çocuk edebiyatı yazarları listesi

Çocuk edebiyatı türünde eser vermiş yazarlar
İçindekiler

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P Q R S Ş T U Ü V W X Y Z