stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ömer Fevzi Eyüboğlu

Ömer Fevzi Eyüboğlu ya da Eyyübizade Ömer Fevzi Bey (d. 1884, Maçka, Trabzon - ö. 5 Şubat 1952, Samsun), Türk gazeteci.
İstanbul Hukuk Mektebi'ni bitirmiştir. Trabzon Muhafaza-i Hukuk-ı Milliye Cemiyeti kurucuları arasında yer almıştır. Millî Kongre ve Saltanat Şurası'na Trabzon delegesi olarak katılmıştır. Erzurum Kongresi'ne katılmış, Mustafa Kemal'in başkanlığına karşı çıkmıştır. Trabzon'da çıkardığı Selâmet gazetesinde halkı, padişaha ve Damat Ferit Paşa'ya sadık kalmaya çağıran yazılar yazmıştır. Yazılarının tepki görmesi üzerine Trabzon'dan Balıkesir'e gitmiş ve devraldığı İrşat gazetesinde Mustafa Kemal ve Anadolu'da gelişen Kurtuluş Savaşı'na karşı ağır eleştirilerde bulunmuştur. Kurtuluş Savaşı sonunda Fransa'ya kaçmış ve Yüzellilikler  listesine alınmıştır. Yurt dışında Rehber-i İnkılâp adlı bir gazete yayımlamıştır. 1938'de çıkan af yasasıyla yurda döndükten sonra Trabzon'da avukatlık yapmıştır.
Vazo

İçine çiçek konulmuş bir cam vazo
Vazo, genellikle çiçek koymak için kullanılan, cam, porselen, toprak gibi farklı malzemelerden, türlü boyut ve şekillerde yapılabilen açık bir kaptır. Sözcük Türkçeye, İtalyanca vaso kelimesinden geçmiştir.
Seramikler, cam, alüminyum, pirinç, bronz veya paslanmaz çelik gibi paslanmayan metaller vb malzemelerden yapılabilir. Tik gibi kuru çürümeye doğal olarak direnen  ağaç türleri bile kullanılarak veya geleneksel ahşap veya plastiğe koruyucu kaplama yaparak vazo yapmak için kullanılmıştır.
Vazolar genellikle dekorasyonludur ve genellikle kesilmiş çiçekleri koymak için kullanılır. Vazolar, içine konulan çiçek gibi her şeyi desteklemek için farklı boyutlardadır.
Neoklasik vazo; 1790 dolaylarında; jasper; yükseklik: 25,4 cm, genişlik: 18,7 cm; Victoria ve Albert Müzesi (Londra)
David Vazoları; 1351 (Yuan Hanedanlığı); sır altında porselen, kobalt mavisi dekor; yükseklik: 63,8 cm; British Museum (Londra)
Vazolar genellikle benzer bir şekle sahiptir. Ayak veya taban soğanlı, yassı, kabinat, veya başka bir şekilde olabilir. Gövde, parçanın ana bölümüdür. Bazı vazoların gövdesinin içe doğru kıvrıldığı omuz, yükseklik veren boyun ve vazonun üstte dışa doğru genişlediği dudağı vardır. Bazı vazolara kulplar da konulmuştur.
Çin seramikleri ve Kızılderili çömlekleri gibi farklı zaman dilimlerinde dünya çapında çeşitli stiller ve tiplerde vazolar geliştirilmiştir. Antik Yunan çömlekçiliği'nde "vazo boyama" genellikle Yunan mitolojisi sahnelerinde birçok figürün yer aldığı ünlü ince boyalı çanak çömlekleri kapsayan geleneksel bir terimdir. Bu tür parçalar, şekilleri ne olursa olsun vazo olarak adlandırılabilir; çoğu aslında sıvıları saklamak veya servis etmek için kullanılıyordu ve birçoğuna bardak, sürahi vb. denir.
2003'te Grayson Perry, genelde vazo biçimindeki seramikleriyle Turner Ödülü'nü kazandı.
Çömlekçi çarkı

Çömlekçi çarkı muhtemelen MÖ 4. binyılda Mezopotamya'da icat edildi, ancak neredeyse tüm Avrasya'ya ve Afrika'nın çoğuna yayıldı ancak Avrupa'daki etnik grupların Yeni Dünya'ya gelişine kadar Yeni Dünya'da bilinmiyordu. Çömlekçi çarkının kökenlerine ilişkin ilk keşif, Irak'ın güneyindeydi. Bu tekniğin keşfi, önceki verimsiz geleneklerinin yerine geçtiği için Güney Irak halkı için faydalı oldu. Bu yeni teknik yavaş yavaş büyüdü ve hatta çanak çömlek süslemesinde benimsendi.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb119337709 (data)  GND: 4126533-6  LCCN: sh85142374  NDL: 00564719  NKC: ph292468  NLI: 987007534285105171
X-Men: Geçmiş Günler Gelecek

Başlığın diğer anlamları için X-Men (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
X-Men: Days of Future Past

Yönetmen: Bryan Singer
Yapımcı: Lauren Shuler Donner Bryan Singer Simon Kinberg Hutch Parker
Senarist: Simon Kinberg
Hikâye (eser): Simon Kinberg Matthew Vaughn Jane Goldman
Uyarlama: Days of Future Past Yazar: Chris Claremont,John Bryne
Oyuncular: Hugh Jackman James McAvoy Michael Fassbender Jennifer Lawrence Halle Berry Anna Paquin Ellen Page Peter Dinklage Ian McKellen Patrick Stewart
Müzik: John Ottman
Sanat yönetmeni: Newton Thomas Sigel
Kurgu: John Ottman
Stüdyo: 20th Century Fox Marvel Entertainment Bad Hat Harry Productions The Donners' Company Simon Kinberg Production
Dağıtıcı: 20th Century Fox
Türü: Fantastik,bilimkurgu,macera,aksiyon
Yapım yılı: 2014
Çıkış tarih(ler)i: 23 Mayıs 2014 (2014-05-23)
Süre: 158 dakika
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Bütçe: 200 milyon $
Hasılat: 747,862,775 $
Önceki film: X-Men: Birinci Sınıf
X-Men: Geçmiş Günler Gelecek (orijinal adı: X-Men: Days of Future Past), Bryan Singer'ın yönetmenliğini yaptığı Mayıs 2014'te vizyona girmiş olan fantastik filmdir.
Ünlü Marvel çizgi romanı X-Men'den uyarlanan 7.filmdir. Bryan Singer'ın yönetmenliğini yaptığı 3. X-Men filmidir. Filmin en büyük özelliği 2000 yapımı X-Men filminin ve 2012 yapımı X-Men: Birinci Sınıf filminin oyuncularının bir araya gelmesidir. Hugh Jackman, James McAvoy, Michael Fassbender, Jennifer Lawrence, Halle Berry, Anna Paquin, Ellen Page, Peter Dinklage, Patrick Stewart, Ian McKellen, Shawn Ashmore, Daniel Cudmore, Nicholas Hoult, Omar Sy, Booboo Stewart, Fan Bingbing, Adan Canto, Evan Peters, Josh Helman ve Lucas Till gibi isimler filmde yer almıştır.
Kadro

Hugh Jackman - Logan / Wolverine:
James McAvoy ve Patrick Stewart - Charles Xavier / Professor X:
Michael Fassbender ve Ian McKellen - Erik Lehnsherr / Magneto:
Jennifer Lawrence - Raven Darkhölme / Mystique:
Halle Berry Ororo Munroe / Storm:
Anna Paquin a- Marie / Rogue
Ellen Page - Kitty Pryde:
Peter Dinklage - Bolivar Trask:
Nicholas Hoult - Hank McCoy / Beast
Shawn Ashmore - Bobby Drake / Iceman:
Omar Sy - Bishop:
Daniel Cudmore - Peter Rasputin / Colossus
Booboo Stewart - James Proudstar / Warpath
Fan Bingbing - Blink
Adan Canto - Sunspot
Evan Peters - Quicksilver:
Josh Helman - William Stryker
Lucas Till - Alex Summers / Havok
Ink filmde görülecektir.
Modern Dans Topluluğu

| Modern Dans Topluluğu |
| --- | --- |
Kısaltma: MDT- Ankara
Ardıl: MDT-İstanbul
Kurucu: Beyhan Murphy
Kuruluş tarihi: 1992
Konum: ankara, Türkiye
Bağlı olduğu kurum: Devlet Opera ve Balesi Genel Müdürlüğü
Ankara Modern Dans Topluluğu (MDT Ankara), 1992 yılında Ankara'da Devlet Opera ve Balesi Genel Müdürlüğü bünyesinde kurulan profesyonel bir dans topluluğu.
Türkiye'de modern dansı tanıtmak, ülkeyi dış platformalarda temsil etmek misyonuyla kuruldu. Kendi özgün koreografilerini üreten bir repertuvar topluluğudur. İlk temsilini verdiği 1993 yılından 2023 yılına kadar otuz yılda 118 eser sahnelemiştir. Türkiye'nin ilk kurumsallaşmış çağdaş dans topluluğu olarak bilinir. Türkiye'de üniversitelerde modern dans bölümlerinin kurulmasına öncülük etmiştir.
Geçmişi

Modern Dans Topluluğu'nun (MDT) temeli, 1992 yılında dönemin Devlet Opera ve Balesi Genel Müdürü Rengim Gökmen’in Beyhan Murphy’i Türkiye’ye davet etmesiyle atılmıştır. Genel Müdürlük bünyesinde kurulan MDT, 8–10 kişilik kadrosuyla 13 Şubat 1993’te ilk prömiyeri ile profesyonel repertuvar topluluğu niteliğinde sahne üstü faaliyetlerine başlamıştır.
Topluluğun sanat yönetmenliğini on yıl bounca Beyhan Murphy üstlendi. Kurucu üyeler Binnaz Aydan, Salima Sökmen, Cihan Yöntem, Yasemin Erkan, Fahrettin Güven ve Nurdan Menemencioğlu'dur. Topluluk ilk 3 yıl boyunca birçok üniversitede çeşitli etkinlikler ve söyleşiler gerçekleştirerek  birçok üniversitede modern dans bölümü açılmasında öncülük etti.
İlk on senesinde 17 ayrı program sergileyen topluluk, yurtiçi ve yurtdışında çok sayıda turne gerçekleştirdi. Topluluk, kendi içinde koreograflar yetiştirdi ve topluluğun kendisi uzun ve kısa ölçekli eserler yaptı. Beyhan Murphy'nin Post (1995), Afife (1999), Seyahatname (2001), başlıklı eserleri, bu dönemde sahnelenen çalışmalardandır.
MDT, özgün eserlerin yanısıra yabancı koreografların çalışmalarından oluşan gösteriler hazırlayarak Enternasyonal başlığı ile seyircilere sunmuştur. Bu gösterilerin ilki 11 Mart 1995'te sahnelenen MDT Enternasyonal programıdır. 11 Kasım 2000'de Enternasyonal II'yi, 20 Nisan 2024'te Enternasyonal III'ü sundu.
2023 yılında ilk temsilinin 30. yılını kutlayan topluluk, 30 yılda 118 eser sahnelemiş, 24 yurt dışı turne gerçekleştirmiş, yüzün üzerinde eser üretmiştir. Topluluk, 2023'te "’93’ten 23’e 30. Yıl MDT’' isimli bir gösteri sahneleyerek 30. yılını kutladı.
Ꞑ

Ꞑ harfi genizden çıkarılan N ve G karışımı bir sesi gösterir. Uniform Türk Alfabesi'nde yer alır. Bazen de NG/NĞ olarak öngörülür. Pek çok ağızda N veya Ğ sesine dönüşmüştür. Osmanlıcadaki üç noktalı Kaf-ı Nûni (ڭ) harfinin karşılığıdır. Örneğin: İç Anadolu'da, özellikle Sivas yöresinde Saꞑa, Baꞑa, Deꞑiz sözcükleri. Pek çok kaynakta Tengri veya Tengiz olarak yazılan sözcükler aslında Teꞑri ve Teꞑiz şeklinde okunur. Tatarcada Ñ, Türkmencede Ň biçimiyle kullanılır. 1900'lü yılların başındaki Türki alfabelerde Ƞƞ olarak da kullanılmıştır. Aynı harfi karşılamak için Ņņ biçimi de zaman zaman tercih edilmiştir.
Limonlu

| Limonlu |
| --- | --- |
Mahalle
Limonlu, Mersin
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 36°33′21″N 34°14′10″E﻿ / ﻿36.5558°K 34.2361°D﻿ / 36.5558; 34.2361
Ülke:  Türkiye
İl: Mersin
Coğrafi bölge: Akdeniz
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus: 4.249
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 324
Limonlu, Mersin ili Erdemli ilçesine bağlı tipik bir Akdeniz beldesidir. Mersin'e 45, Erdemli ilçesine 8 Km uzaklıktadır.
Lamas Antik kalıntıları ile tarihi su kemeri ve Lamas vadisi kasaba sınırları içerisinde kalmaktadır. Ayrıca kasaba, Kız Kalesine 13, Cennet Cehennem Mağaraları ve Kanlı Divane Tarihi Kalıntılarına 11, Elaiussa Sebaste antik kentine 8 km mesafededir.
Tarihçe

28 Şubat 1970'te belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Kereviz

Kereviz (Apium graveolens), Apiaceae (Maydanozgiller) familyası içinde, Batı ve Kuzey Avrupa sahil bölgelerinin çukur ve sazlık kesimlerinin yerli bitkisi olarak kabul edilen, kökleri ve yaprakları sebze olarak kullanılabilen, yenilebilir, keskin bir kokuya sahip, iki senelik bir bitkidir. Boyu bir metreye kadar ulaşabilmektedir. Çiçekleri 2–3 mm çapındadır ve krem rengine yakın bir beyaz renktedir.
Kullanımı

Gastronomi dünyasında genellikle zeytinyağlı yemeklerde kullanılan kereviz, ayrıca salata, dolma ve çorba olarak da tüketilen bir sebzedir. Özellikle Güney Avrupa mutfak kültüründe, Fransız mutfağında, ABD'de Louisiana yemek kültüründe önemli yeri vardır.
Kereviz tohumları tatlandırıcı baharat olarak da kullanılır. Baharatlık amaca dönük kereviz tohumu yemeklik tuz ile karıştırılarak "kereviz tuzu" adı altında piyasaya sürülür. Yemeklerde ve kokteyllerde kullanılan kaya ve deniz tuzuna alternatif bir ürün oluşturur. Bloody Mary (kokteyl) ve sosisli sandviç kereviz tuzu ile özdeşleşmiş iki tanınmış üründür.
Çin kerevizi veya şark kerevizi daha ince saplı olur ve tadı daha keskindir. Çin mutfağında genellikle karışık yağlı kızartmalarda ve çorbalarda kullanılmaktadır.
Bitkinin körpe yaprakları, güneşsiz ve havadar bir yerde kurutularak havanda ezilip toz haline getirilir ve yiyeceklere çeşni vermesi için serpilir. Bitkinin tohumları da kurutulup ezilerek kereviz tuzu olarak yiyeceklere katılır. Tuzsuz rejimlerde sofra tuzu yerine kullanılır.
Açıklama

Kereviz yaprakları pinnate eşkenar dörtgen yaprakçıklarla 3-6 santimetre (1-2+1⁄2 inç) uzunluğunda ve 2-4 cm (1-1+1⁄2 in) genişliğindedir. Çiçekler kremsi beyaz, 2-3 mm (3⁄32-1⁄8 in) çapındadır ve yoğun bileşik şemsiye şeklinde çiçeklenmeler (İngilizce:umbel) halinde üretilir. Tohumlar geniş ovalden küreye, 15-2 mm (19⁄32-5⁄64 in) uzun ve geniştir. Modern çeşitler ya katı yaprak sapı, yaprak sapları veya büyük bir hipokotil için seçilmiştir.
Kereviz sapı, vasküler demetlerin dışındaki açısal kollenkima hücre demetleri olan "sicimlere" kolayca ayrılır.
Yabani kereviz, Apium graveolens var. graveolens, 1 m (3 ft 3 in) boyuna kadar büyür.
Kereviz, dünya çevresinde yetişen iki yıllık bir bitkidir. Sadece ikinci yılında çiçek ve tohum üretir. İlk ekimin, doğal yaşam alanlarının tuzlu ve ıslak olduğu Akdeniz bölgesinde veya kerevizin dönüştürme-bitki toplulukları'nda olduğu düşünülür.
Alpler'in kuzeyinde, yabani kereviz yalnızca Etek kuşağı'nda biraz tuz içeren topraklarda bulunur. Nemli veya ıslak, besin açısından zengin, çamurlu toprakları tercih eder. Avusturya'da bulunmaz ve Almanya'da giderek daha nadir görülür.
| Kültür | Resim | İsim |
| --- | --- | --- |
| Kereviz Sapı |  | Apium graveolens var. graveolens |
| Kereviz |  | Apium graveolens var. rapaceum |
| Yaprak kerevizi |  | Apium graveolens var. sekalinum |
Taksonomi

Kereviz, Carl Linnaeus tarafından 1753'te "Species Plantarum" adlı eserinin Birinci cildinde tanımlanmıştır.
Yetiştirme

Bitkiler tohumdan yetiştirilir, yılın mevsimine göre sıcak bir yatakta veya açık bahçede ekilir ve bir veya iki seyreltme ve dikimden sonra 15-20 cm (6-8 in) bir yüksekliğe ulaştıklarında, dallardan gelen ışığı engellemek için topraklama ile gerçekleştirilen, ağartma kolaylığı için derin hendeklere ekilir.
Kereviz ilk olarak kış ve erken ilkbahar sebzesi olarak yetiştirildi. 
Taze sebze içermeyen tuzlu etlere dayalı bir kış diyetinin eksiklikler ile mücadele etmek için bir temizlik tonik olarak kabul edildi. 19. yüzyıla gelindiğinde, İngiltere'deki kereviz mevsimi, Eylül ayının başından Nisan ayının sonuna kadar sürecek şekilde uzatılmıştı.
Yetiştirme > Kuzey Amerika

Kuzey Amerika'da, kerevizin ticari üretimine "Pascal" kereviz adı verilen çeşit hakimdir. Bahçıvanlar, çoğu yabani türlerden farklı olan, esas olarak kalın yaprak saplarına sahip olan bir dizi çeşit yetiştirebilir. Beyaz ve kırmızı olmak üzere iki sınıfa ayrılırlar. Saplar sıkı, düz, paralel demetler halinde büyür ve tipik olarak bu şekilde taze olarak pazarlanır. Köksüz satılırlar ve sadece az miktarda yeşil yaprak kalır.
Saplar çiğ olarak veya salatalarda bir bileşen olarak veya çorbalarda, güveçlerde ve rostolarda tatlandırıcı olarak yenebilir.
Yetiştirme > Avrupa

Avrupa'da bir başka popüler çeşit kereviz (ingilizcesi:celeriac) ("kereviz kökü" olarak da bilinir), "Apium graveolens" var. "rapaceum", çünkü hipokotil içi beyaz olan büyük bir soğancık oluşturur. Soğanı kışın aylarca saklanabilir ve çoğunlukla çorbada ana malzeme olarak kullanılır. Ayrıca rendelenip salatalarda kullanılabilir. Yaprakları baharat olarak kullanılır; küçük, lifli saplar sadece marjinal kullanım bulur.
Yetiştirme > Asya

Yaprak kerevizi (Çin kerevizi, Apium graveolens var. secalinum) Doğu Asya'dan bataklıklarda yetişen bir çeşittir. Yaprak kereviz karakteristik olarak ince kabuklu saplara ve diğer çeşitlere kıyasla daha güçlü bir tada ve kokuya sahiptir. Çorbalarda tatlandırıcı olarak kullanılır ve bazen garnitür olarak salamura yapılır.
Yetiştirme > Vahşi

Kereviz vahşi formu "küçük" olarak bilinir. Kama şeklinde yaprakları olan karıklı bir sapı vardır, bütün bitki kaba, topraksı bir tada ve kendine özgü bir kokuya sahiptir. Sapları genellikle yenmez (Fransız mutfağında çorbalar veya yahniler hariç), ancak yapraklar salatalarda kullanılabilir ve tohumları baharat olarak satılır. Yetiştirme ve haşlama ile saplar asidik özelliklerini kaybeder ve bir salata bitkisi olarak kerevize özgü hafif, tatlımsı, aromatik tadı alır.
Yabani kereviz nadiren yendiği, ancak daha iyi kullanılan çeşitlerle aynı hastalıklara duyarlı olduğu için, kereviz mozaik virüsü gibi virüslerin bulaşmasını önlemeye yardımcı olmak için genellikle tarlalardan çıkarılır.
Hasat ve depolama

Hasat, bir tarladaki ortalama kereviz büyüklüğü pazarlanabilir olduğunda gerçekleşir; son derece homojen mahsul büyümesi nedeniyle, tarlalar yalnızca bir kez hasat edilir. Petioller ve yapraklar çıkarılır ve hasat edilir; kereviz boyutuna ve kalitesine göre paketlenir (renk, şekil, yaprak sapının düzlüğü ve kalınlığı, sap ve orta damar uzunluğu ve hastalık, çatlak, yarık, böcek hasarı ve çürüme olmamasına göre belirlenir). Ticari hasat sırasında kereviz, 36 ila 48 sap içeren ve 27 kg (60 lb) ağırlığa kadar olan kartonlara paketlenir. En uygun koşullar altında kereviz, 0-2 °C (32-36 °F) tarihinden itibaren yedi haftaya kadar saklanabilir. 0 °C (32 °F) üzerindeki sıcaklıklarda tutulursa, iç saplar büyümeye devam edebilir. Kerevizi buğulanmayan, mikro delikli büzülmeli plastik filmle paketleyerek raf ömrü uzatılabilir. Taze kesilmiş kereviz sapları, işleme sırasında keskin bıçakların kullanımı, nazik kullanım ve uygun sağlık önlemleri yoluyla önlenebilen veya azaltılabilen çürümeye eğilimlidir.
Kereviz sapı, önce yaprakları çıkarılarak, ardından sapları suda kaynatılarak ve son olarak sirke, tuz ve bitkisel yağ eklenerek turşu yapımı yoluyla korunabilir.
Hasat ve depolama > Sülfitler

Eskiden restoranlar kerevizi toz sebze koruyuculu su dolu bir kapta saklardı, ancak koruyucudaki sülfit'lerin bazı kişilerde alerjik reaksiyonlara neden olduğu bulundu. 1986'da ABD Gıda ve İlaç İdaresi çiğ olarak yenmesi amaçlanan meyve ve sebzelerde sülfit kullanımını yasakladı.
Kullanımları

Kereviz tüm dünyada sebze olarak yenir. Kuzey Amerika'da gevrek petiole (yaprak sapı) kullanılır. Avrupa'da hipokotil (ing:hypocotyl) kök sebze olarak kullanılır. Yapraklar güçlü aromalıdır ve çorbalarda ve yahnilerde tatlandırıcı olarak veya kuru ot olarak daha az kullanılır. Kereviz, soğan ve dolmalık biber Louisiana Creole ve Cajun mutfağı'nın "kutsal üçlü"'dür. Kereviz, soğan ve havuçlar Fransız mirepoix'ları oluşturur ve genellikle soslar ve çorbalar için bir temel olarak kullanılır. Kereviz birçok çorbada temel bir maddedir.
Phthalides kerevizde doğal olarak bulunur.
Kullanımları > Yapraklar

Kereviz yaprakları, yemeklere karabibere benzer, ancak karabiberden daha hafif bir baharatlı lezzet katmak için yemek pişirmede sıklıkla kullanılır. Kereviz yaprakları, fırınlanmış, kızartılmış veya kavrulmuş balık, et ve çorbalarda ve güveçlerde kullanıma uygun taze baharat karışımının bir parçası olarak kullanım için baharat üzerine serpilerek kurutulmaya uygundur. Ayrıca çiğ yenebilir, salataya karıştırılabilir veya garnitür olarak da tüketilebilirler.
Kullanımları > Tohumlar

Ilıman ülkelerde kereviz de tohumları için yetiştirilir. Aslında çok küçük meyveler olan bu "tohumlar" parfüm endüstrisinde kullanılan değerli bir uçucu yağ verir. Yağ, kimyasal bileşik apiole içerir. Kereviz tohumları, bütün tohumlar veya öğütülmüş olarak tatlandırıcı veya baharat olarak kullanılabilir.
Kullanımları > Kereviz tuzu

Tohumlar öğütülüp tuzla karıştırılarak kereviz tuzu elde edilebilir. Kereviz tuzu, köklerin özünden veya kurutulmuş yapraklar kullanılarak yapılabilir. Kereviz tuzu, kokteyllerde (özellikle Bloody Mary kokteyllerinin lezzetini artırmak için), Şikago tarzı sosisli sandviç ve Old Bay baharatı'nda kullanılır. Benzer şekilde, kereviz tozu ve tuz kombinasyonları, işlenmiş domuz eti  ve diğer işlenmiş etleri, endüstriyel kürleme tuzu na alternatifi tamamen doğal bir alternatif olarak tatlandırmak ve korumak için kullanılır. Doğal olarak oluşan kerevizdeki nitritler gıdaları iyileştirmek için eklenen tuzla sinerjik olarak çalışır.
Kullanımları > Bitkicilik

Kereviz tohumları Ayurveda gibi Doğu bitki geleneklerinde yaygın olarak kullanılır. Aulus Cornelius Celsus kereviz tohumlarının MS 30 civarında ağrıyı giderebileceğini yazdı.
Kullanımları > Kereviz suyu

2019'da, bir blog'da yayınlanan "detoksifikasyon" iddialarına dayanarak Amerika Birleşik Devletleri'nde kereviz suyu içme eğilimi bildirildi. İddiaların hiçbir bilimsel temeli yoktur ancak eğilim kereviz fiyatlarında büyük bir artışa neden oldu.
Beslenme

| --- | --- |
Besin değeri
Enerji 70 kJ (20 kcal)
Karbonhidrat: 2.97 g (lif dahil)
 - Nişasta: 0.00 g
  - Laktoz: 0.00 g
 - Lif: 1.6 g
Yağ: 0.17 g
 - Doymuş yağ: 0.042 g
 - Doymamış yağ: 0.000 g
Protein: 0.69 g
Su: 95.43 g
Alkol: 0.0 g
Kafein: 0 mg mg
A vitamini: 22 μg (%2)
Riboflavin (Vit. B2): 0.057 mg (%4)
Pantotenik asit (Vit. B5): 0.246 mg (%5)
B6 vitamini: 0.074 mg (%6)
Folik asit (Vit. B9): μg (%İfade hatası: Tanınmayan "{" noktalama karakteri.)
B12 vitamini: 0.00 μg (%0)
C vitamini: 3.1 mg (%5)
E vitamini: 0.27 mg (%2)
K vitamini: 29.3 μg (%28)
Kalsiyum: 40 mg (%4)
Demir: 0.20 mg (%2)
Magnezyum: 11 mg (%3)
Fosfor: 24 mg (%3)
Potasyum: 260 mg (%6)
Sodyum: 80 mg (%3)
Çinko: 0.13 mg (%1)
Oranlar yetişkinler için alınması önerilen oranlardır.
Kereviz için tipik bir 100-gram (3+1⁄2-ons) referans porsiyonu 67 kilojul (16 kilokalori) gıda enerjisi sağlar ve yaklaşık %95'i sudan oluşur. Kereviz iyi bir K Vitamini kaynağıdır ve her 100 g (3+1⁄2 oz) porsiyon için Günlük Değer (DV)'nin yaklaşık %28'ini sağlar (sağdaki tabloya bakınız) ve diğer pek çok vitamin ve mineralden mütevazı miktarlarda oluşur.
Kereviz, düşük kalorili diyet lifi yığını sağladığı kilo kaybı diyetlerinde kullanılır. Kereviz genellikle yanlış bir şekilde, sindirimi vücudun elde edebileceğinden daha fazla kalori yakan bir "negatif kalorili gıda" olarak düşünülür. Aslında, kereviz yemek, alınan kalorilerin sadece küçük bir kısmını tüketen sindirim ile pozitif net kalori sağlar.
Alerjiler

Kereviz, en şiddetli alerjik reaksiyonlara neden olduğu görülen küçük bir gıda grubu (başlıca fıstıklar) arasındadır; kereviz alerjisi olan kişiler için, maruz kalma potansiyel olarak ölümcül anafilaktik şok'a neden olabilir. alerjen, pişirme sıcaklıklarında yok edilmiş gibi görünmez.
Genellikle kereviz (ing:celeriac) olarak yenen veya içeceklere konulan kereviz kökünün, sapından daha fazla alerjen içerdiği bilinmektedir. Tohumlar en yüksek düzeyde alerjen içerir. Egzersiz kaynaklı anafilaksi şiddetlenebilir.
Daha önce kereviz işlenmiş makinelerde işlenmiş gıdaları yiyerek de alerjik reaksiyon tetiklenebilir ve bu tür gıdalardan kaçınmayı zorlaştırır. Polen duyarlılığı olan kişilerde kereviz kökünün yutulmasına karşı alerjik reaksiyon vakaları da rapor edilmiş olup, bu durum mide bağırsak bozukluklar (ing:gastrointestinal disorders) ve diğer bulgulara yol açmaktadır ancak çoğu vakada kereviz duyarlılığı klinik olarak önemli kabul edilmemektedir.
Avrupa Birliği'nde, eser miktarda bile olsa kereviz içeren veya içerebilecek gıdalar bu şekilde açıkça işaretlenmelidir.
Kimya

Polyyne'ler, kereviz gibi Apiaceae sebzelerde bulunabilir ve özleri sitotoksik aktiviteler gösterir.
Kereviz, bir antioksidan olan fenolik asit içerir.
Apiin ve apigenin kereviz ve maydanozdan elde edilebilir. Lunularin adi kerevizde bulunan bir dihidrostilbenoiddir.
Kereviz aroması ve tadından sorumlu olan ana kimyasallar butylphthalide ve sedanolide'dir.