stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Açık Radyo
Tarihçe > İklim hareketlerine odaklanma

Radyo, 1998'den itibaren Türkiye'de iklim adaleti savunucusu ve iklim değişikliği karşıtı hareketlere öncülük etti ve aynı zamanda bu alanda bir sivil toplum örgütü gibi çalıştı Açık Radyo'nun kurucularından Ömer Madra, radyonun sabah haber yorum kuşağı olan Açık Gazete'de 1998'den itibaren iklim değişikliği haberlerini sürekli bir konu olarak ele aldı. Konu ilk olarak 1997-1998'de Endonezya’da yaşanan mega orman yangınları iklim değişikliğiyle bağlantılı olarak takip edilmeye başladı. Radyoyu bir dinleyici olarak arayan ve daha sonra konuk olarak davet edilen Mikdat Kadıoğlu’nun verdiği bilgiler 1997 Endonezya orman yangınlarıyla iklim değişikliğinin bağının kurulmasında yardımcı oldu. Kadıoğlu, 1999’da Açık Gazete içinde Havadan Sudan isimli haftalık bir yorum programı yapmaya başladı ve  ağırlıklı olarak iklim değişikliğinin konuşulduğu program 2010’a kadar sürdü. Bu programlar, Türkiye'de iklim hareketlerinin başlamasında hazırlayıcı rol oynadı. "İklim Değişikliği ve Sürdürülebilirlik", "Son Buzul Erimeden", Açık Radyo'da yayımlanan iklim değişikliği ile ilgili programlardandır. "Açık Yeşil" programı da ağırlıklı olarak iklim değişikliğini konu eder.
Radyo, yayın hayatı boyunca iklim hareketi kapsamındaki birçok ekinlik ve mitingi canlı yayınlarla yansıttı, mevcut hareketlerin görünürlüğünü artırdı. Sadece Türkiye'de yapılan küresel eylem günlerini değil, 350.org’un "Yatırımını Geri Çek" ve "Keystone XL’i Durdurun" gibi ABD'de yürüyen kampanyalarını da yakından takip etti. 2005 yılında Kyoto Protokolü'nün imzalanması için yapılan uluslararası mitingin İstanbul ayağının örgütlenmesinde Açık Radyo'nun birçok programcısı rol aldı; çeşitli televizyon kanallarında da tanıtılan kampanya sonucunda 168bin imza toplandı. 21 Eylül 2014'te New York'ta gerçekleşen 400bin kişinin katıldığı Halkların İklim Yürüyüşü eylemlerine katılan Açık Radyo'dan Ömer Madra ve Gökşen Şahin, Eylül ortasından itibaren 1 hafta boyunca her gün  Halkların İklim Yürüyüşü konusunda yayın yaptı.
Tarihçe > Programlar

7/24 kesintisiz yayın yapan Açık Radyo'nun programlarının %99'unu gönüllüler tarafından hazırlanıp sunulmuştur.  Gönüllüler, toplumun çeşitli kesimlerinden, meslek dallarından gelen, ücret almadan gönüllü olarak programlar yapan, asıl mesleği radyoculuk olmayan kişilerdir. Radyonun ilk yirmi yılında  1133 programcı, 1145 program hazırlamış; dünyanın çeşitli ülkelerinden gelen yabancılar da radyo kanalında program yapma imkanını bulmuştur. Radyonun örgütlenme yapısı, programlarının içerikleri, gönüllülük esası ile programlar üretilmesi gibi özellikleriyle nadir görülen bir topluluk radyoculuğu örneği olarak değerlendirilmiştir.
Açık Radyo'daki programların yaklaşık üçte ikisini müzik, üçte birini sözel programlar oluşturmaktadır. Sözel programların odaklandıkları çeşitli konular iklim değişikliği, ekoloji, sosyoloji, edebiyat, insan dışı türlerArı, tarım, kentsel dönüşüm, mimarlık, kadın ve çocuk olarak örneklenebilir.  Açık Radyo programlarında 2022 itibarıyla yirmi altı binin üzerinde konuk ağırlandı.  Radyonun kurucuları arasında yer alan etnolog, kütüphaneci ve belgeselci Cem Madra 4 Mayıs 2022'de hayatını kaybetti.
28 Nisan 2024'te Açık Radyo'nun  59. yayın dönemine başladı. 3 Temmuz 2024'te RTÜK kararı ile  yayın lisansı iptal edildi. Radyo, RTÜK'ün kararına ilişkin İdare Mahkemesi'nin verdiği yürütmeyi durdurma kararı doğrultusunda yayınına devam etti. 29 Ekim 2024'te RTÜK radyonun yayın lisansını yine iptal etti ve radyo yayın hayatını noktaladı.
Tarihçe > Lisans iptali

Açık Radyo'da 24 Nisan  2024 tarihine  yapılan Açık Gazete programında geçen, 24 Nisan Anma Gününün yasaklandığına ilişkin ifade nedeniyle Radyo, Radyo Televizyon Üst Kurulunun 22 Mayıs 2024 tarihli kararı ile "toplumu kin ve düşmanlığa tahrikten” idari para cezası ve Açık Gazete programının yayınına beş gün durdurma cezası aldı. 3 Temmuz 2024 günü ise yayın durdurma kararının yerine getirilmediği gerekçesi ile Açık Radyo'nun yayın lisansı iptal edildi.
Açık Radyo yetkilileri, elektronik ortamda yapılan tebligat nedeniyle teknik bir sorun yaşandığını, RTÜK'ün yayın durdurma kararını yerine getirmeme yönünde bir iradeleri olmadığını açıkladı; Açık Radyo'nun aynı yasal statü doğrultusunda yayın hayatına devamının en temel demokrasi ilkelerinin gereği olduğu vurgulandı.
Radyo, iptal kararına ilişkin yargısal yollara müracat etmiş ve İdare Mahkemesi, davalı idarenin savunması ve ara karar cevabı alınana ya da savunma ve ara kararına cevap verme süresi geçip yeni bir karar verilinceye kadar, yürütmeyi durdurma kararı vermiştir. 16 Ekim 2024'te, Açık Radyo'nun karasal yayını kesildi.
Örgütlenme ve gelir modeli

Açık Radyo; genel müdür, yayın yönetmeni, izleyici temsilcisi ve 45 kişilik ekiple katılımcı ve yatay iş modeli geliştirmiştir. Stratejik planlama, bütçe yönetimi ve programcı seçimi gibi faaliyetler yönetim kurulu tarafından gerçekleştirilir. İş modelinin tedarik, pazarlama, satış, dağıtım g tüm aşamalarında topluluğun gönüllü üyeleri görev alır.
Gelir modelinde reklam, dinleyici desteği, sponsor destekleri gibi seçenekler kullanılır; taşıyıcı gelir modeli dinleyici desteğidir. Radyonun diğer gelirleri, kurumsal sponsorluklar ve spot reklam gelirleridir. Açık Radyo'nun hayırsever vakıf fonlaması ile ilişkisi bulunmaz. 2022 bilançosuna göre 8 marka ve şirketten oluşan sponsor ağı vardır.
Açık Radyo, 2004 yılı Mart ayında  "Açık Radyo Dinleyicisini arıyor!" şiarı ile başlayan  "Dinleyici Destek Projesi" adlı bir inisiyatif ile dinleyicilerinden maddi destek toplar.  9 gün ve 99 saat süren radyo şenliklerinde canlı destek hattı ile kitle finansmanı sağlanır. Bu projede dinleyiciler, seçtikleri programlara istedikleri bir zamanda destek sağlayabilir ve eğer isterlerse destekledikleri programların başında ve sonunda anılarak kendilerine teşekkür edilir. Şenlikler, 2017'den itibaren farklı temalarda düzenlenir. 2023 yılında yirmincisi düzenlenen destek şöleninin teması “Cesur Yeni Dünya” olmuştur.
Radyoda programcı gideri bulunmaz. 2022 bilançosuna göre giderleri  personel giderleri (%59), teknik ve dijital giderler ve kira (%16), program yapım giderleri, telif ödemeleri ve medya ölçüm bedelleri (%4)RTÜK giderleri, vergi ve harçlar, mali ve hukuki danışmanlıklar, sigortalar /%5) ile  diğer genel yönetim giderlerinden (%16)  oluşturur.
Yayın içeriği ve politikası

Açık Radyo; çevre, sağlık, eğitim, kültür, akademik konulardaki toplumsal sorunlar ve kültür-sanat alanında üretim yapan bir alternatif medya örgütlenmesidir. Gönüllülerden gelen içerik önerileri radyonun yayın politikası süzgecinden geçtikten sonra kabul edilir. İçerik çeşitliliği açısından çok zengin olan radyonun özel ilgi alanı gezegenin geleceği ve küresel iklim krizidir.
Radyonun programları ayda ayda bir değişir. Bir yayın döneminde en fazla 10 program değişmektedir. Yayın Kurulu altı ayda bir toplanıp program önerilerini yetkinliğe bakılarak değerlendirir. Programlar, "gündem", "müzik", "yaşam" ve "kültür sanat" başlıklarında değerlendirilir.
Radyonun en çok dinlenen programı olan Açık Gazete'dir. Açık Gazete, farklı meslek gruplarından gönüllülerin desteğiyle yayınlanır. Programda hegemonik siyasete, önceliklere ve perspektiflere alternatif bir bakış açısı sunulur.
Açık Radyo Kitaplığı

Açık Radyo yayınlarından derlenen çeşitli eserler "Açık Radyo Kitaplığı" başlığıyla okuyucuya sunulur. Bunlardan bazıları şunlardır: "Açık Yeşil-Teorisi ve Pratiği ile Bir Ekoloji Rehberi", "Açık Radyo Konuşuyor: İlk Yirmi Yıl", "Bu Şehr-i İstanbul Ki", "Dünya Hali".
2010 yılında yayımlanan Açık Kitap, Açık Radyo Kitaplığı'nın en kapsamlı çalışmasıdır. Açık Radyo'nun yazılı ve sesli arşivinin taranmasıyla, radyonun programcı ve dostlarının yazdığı makalelerin derlenmesiyle oluşan büyük bir ansiklopedik sözlük formatındadır. 750 sayfalık kitapta yaklaşık 180 yazar-çizer-sanatçıdan 550'ye yakın madde yer alır. Ressam Mehmet Güleryüz kitabın sınırlı sayıdaki özel baskılarını ayrı ayrı ve tek tek resimlemiştir. Bu eser radyonun 25. kuruluş yılı olan 2020'de erişime açılmıştır
Açık Radyo mobil uygulama ve podcast kanalları

Açık Radyo, 2009 yılından itibaren 12000 civarında yayınını podcast olarak yayınlanarak Türkiye`de bu mecraya öncülük etti. Mart 2021'de başlatılan mobil uygulamasıyla hem canlı radyo yayınına hem de ses ve podcast arşivine erişim sağlandı.
Kordopulov Evi

| Kordopulov Evi |
| --- | --- |
Кордопуловата къща


Açılış: 1754
Konum: Melnik Bulgaristan
Koordinatlar: 41°31′23″K 23°23′54″D﻿ / ﻿41.52306°K 23.39833°D﻿ / 41.52306; 23.39833
Resmî site: kordopulova-house.com
Kışın Kordopulov Evi
Kordopulov Evi (veya Kordopulov'un Evi) (Bulgarca: Кордопулова къща, Kordopulova kashta), Bulgaristan'ın güneybatısındaki Melnik kasabasında bulunan büyük bir Bulgar Ulusal Uyanış evidir. 1754 yılında özellikle şarap üretimi için inşa edilmiş ve varlıklı tüccar Manolis Kordopulos tarafından satın alınmıştır. Türünün ve döneminin muhtemelen en büyüğü olan ev, kasabanın doğu kesiminde yer alır ve şarap mahzenini içeren bir zemin kat, ekonomik ihtiyaçlar için bir yarı bodrum ve oturulması amaçlanan bir cumba katından oluşur.
Genel bakış

Koropulov Evi 1754 yılında inşa edilmiştir. Avrupa'da, özellikle Paris ve Venedik'te ticaret yapan varlıklı bir şarap tüccarı olan Manolis Kordopulos'a aitti. Bugün, şarap tadımı için özel bir alana sahip bir müze olarak hizmet veren, Bulgaristan'daki 100 ulusal turistik yerlerden biridir.
Konak, Bulgaristan'ın en küçük kasabası olan Melnik'te yer almaktadır. Kasaba, uzun bir şarap geçmişine sahiptir. Antik çağlardan beri üretildiği bildirilen endemik çeşidi Shiroka Melnishka Losa, Ekim başında hasat edilen ve meşe fıçılarda olgunlaştırılan iri ve sert yapraklı üzümler ve küçük, koyu renkli meyveler kullanır. Buradaki şaraplar karmaşık ve baharatlıdır.
Bulgar devrimci Yane Sandanski, I. Dünya Savaşı'ndan önce evi sığınak olarak kullanacaktı. Kordopulov ailesinin son üyesi 1916'da öldürüldü ve ev, bir Kordopulov'un hizmetçisi veya kız kardeşi olan Agnesa'ya geçti. Georgi Tsinstarov ile evlendi ve çocukları olmamasına rağmen yeğenleri Gavrail'i evlat edindiler. O da şu anki sahibi olan Nikola Paspalev'in babasıdır. Kordopulov Evi 1974-1980 yıllarında restore edilmiş ve şu anda yılda 30.000 turistin ziyaret ettiği özel bir müzedir.
Düzen

Bulgaristan ve Balkanlar'daki en büyük Revival evi, üç kat ve bir bodrum katından oluşmaktadır. Evin dışında, Aziz Barbara'ya adanmış bir aile şapelinin kalıntıları yer almaktadır. Oturma odası yaklaşık 90 metrekaredir ve iki sıra altı pencere ile karakterize edilir. Üst sıra, Venedik ve Doğu tarzının bir karışımıyken, alt sıra Bulgar Uyanış döneminin tipik bir örneğidir. Tavan, güneşi ve on iki havariyi ve yılın on iki ayını simgeleyen on iki geometrik figürü tasvir etmektedir. Viyana Filarmoni Orkestrası'nın küçük toplantılarına ev sahipliği yapmak için bir orta oda ayrılmıştır. Bir yatak odasında vitray pencereler ve Bulgar, Yunan, Türk ve doğu motifli bir tavan bulunmaktadır. Bu odadaki şömine, Ortodoks haçı olan minare şeklindedir. Yemek odası, iki kişi arasındaki anlaşmalarda kullanılan, üçüncü bir kişinin görünmeden oturabileceği özel bir dolap içerir; dolabın oturma odasına da erişimi vardır. Konakta ayrıca camla çevrili bir kış bahçesi ve taş güneş saatli bir yaz terası bulunmaktadır.
Karakteristik Melnik şarap mahzeni, bir tünel oluşturmak için kayaya oyulmuştur. Mahzen 300 ton şarap alabilmekte ve en büyük fıçı tek başına 12,5 ton şarap alabilmektedir. Koridorlar nispeten dar ve yer yer alçaktır ve mahzende havalandırma sistemi ve özel kanallar bulunmaktadır.
Kordopulov Evi'nin dört katından ikisi taştan yapılmıştır. Yedi iç merdiven katları ve çatı katlarını birbirine bağlar ve iki ahşap zemin rengarenk kilimlerle kaplıdır.
Kaynaklar

↑  "Кордопуловата Къща - официален сайт". www.kordopulova-house.com. 29 Eylül 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Mayıs 2022.
1 2  Αλαβάνου, Ελευθερία. "Η Βουλγαρία που δεν ξέρουμε | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ". www.kathimerini.gr. 22 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Mayıs 2022.
↑  "Кордопуловата къща". www.kordopulova-house.com. 11 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Mayıs 2022.
Bal porsuğu

Bal porsuğu (Mellivora capensis), Afrika, Güneybatı Asya ve Hint altkıtasına yayılmış bir memeli türüdür. Geniş yaşam alanı ve çeşitli habitatlarda görülmesi nedeniyle, IUCN Kırmızı Listesi'nde Asgari endişe altındaki tür olarak kaydedilmiştir.
Sansargiller familyasının Mellivorinae altfamilyasındaki Mellivora cinsinin tek türüdür. İsmine rağmen, bal porsuğu diğer porsuk türlerin benzemez; porsukların aksine, gelinciklerle daha çok ortak özelliğe sahiptir. Bal porsuğu etçil bir türdür. Kalın derisi, gücü ve savunma yetenekleri sayesinde çok az doğal düşmanı vardır. Bal porsuğu, Guinness Dünya Rekorlarının 2002 basımında dünyanın en korkusuz hayvanı olarak geçmektedir. Alet kullanabilen türlerden biridir.
Taksonomi

Bal porsuğunun eski bilimsel adı olan Viverra capensis, Ümit Burnu'nun yakınlarında bulunmuş bir bal porsuğunun derisini tanımlayan Johann Christian Daniel von Schreber tarafından 1777'de kullanılan ikili adlandırma idi.
Mellivorae, 1780'de Gottlieb Conrad Christian Storr tarafından cinsin adı olarak önerildi.
Mellivorina ise, 1865 yılında John Edward Gray tarafından oymak adı olarak önerildi.
Bal porsuğu, Mellivora cinsinin monotipik türüdür. 1860'larda, porsuk altfamilyasına (Melinae) dahil edilmesine rağmen, günümüzde bal porsuklarının Melinae cinsi ile çok az benzerlik taşıdığı konusunda fikir birliği vardır. Bal porsuğu, sansar altfamilyası Guloninae ile daha yakından ilişkilidir, ancak kendi altfamilyası olan Mellivorinae'ye dahil edilmiştir. Mellivorinae ve Guloninae arasındaki farklar, türlerin dentisyon formülleri arasındaki farklılıkları içerir. Bal porsuğu, büyük ve alışılmamış bir Gulonina cinsi olan kutup porsuğu ile aynı altfamilyada olmasa bile, büyük boyutlu gelincik ve kokarca ile benzer türler olarak kabul edilebilir.
Taksonomi > Evrimi

Tür, ilk olarak Asya'da, Orta Pliyosen Çağda ortaya çıkmıştır. Türün en yakın akrabası soyu tükenmiş Eomellivora cinsidir. Üst Miyosen dönemde yaşamış olan bu cins, Plioyosen Çağında hem Eski hem de Yeni Dünya'da çeşitli türlere evrilmiştir.
Taksonomi > Alttürleri

19. ve 20. yüzyıllarda bal porsuğunun 16 zoolojik örneği tanımlanmış ve alttür olarak önerilmiştir.
12 alttür geçerli takson olarak kabul edilmiştir. Farklı alt türlerin belirlenmesinde dikkate alınan noktalar arasında boyut ve arkadaki beyazlık veya grilik derecesi bulunmaktadır.
| Alttür ve yazarı | Tanımı | Yayılımı | Sinonimler |
| --- | --- | --- | --- |
| Cape bal porsuğu (M. c. capensis) (Schreber, 1776)  |  | Güney ve Güneybatı Afrika | mellivorus (Cuvier, 1798)  ratel (Sparrman, 1777)  typicus (Smith, 1833)  vernayi (Roberts, 1932) |
| Hint bal porsuğu (M. c. indica) (Kerr, 1792)  | Daha küçük boyutu, solgun kürkü ve vücudun beyaz ve siyah alanlarını ayıran daha az belirgin yanal beyaz şeridi ile capensisten ayırt edilir. | Üstyurt Platosunun kuzeyi ve Ceyhun nehrinin doğusunda kalan Batı Orta Asya. Eski Sovyet ülkeleri dışında, Afganistan, İran (güneybatı kısmı hariç), Batı Pakistan ve Batı Hindistan'a da yayılmıştır. | mellivorus (Bennett, 1830)  ratel (Horsfield, 1851)  ratelus (Fraser, 1862) |
| Nepal bal porsuğu (M. c. inaurita) (Hodgson, 1836) | Daha uzun, daha yünlü kürkü ve topuklarında büyümüş kılları ile Hint bal porsuğundan ayırt edilir | Nepal ve doğusundaki bitişik alanlar |  |
| Beyaz sırtlı bal porsuğu (M. c. leuconota) (Sclater, 1867) | Kuyruktan başa kadarki kadar tüm üst taraf, tek tük siyah kıllarla beraber saf kremsi beyazdır. | Batı Afrika, Güney Fas, Eski Fransız Kongosu |  |
| Siyah bal porsuğu (M. c. cottoni) (Lydekker, 1906)  | Kürk tipik olarak tamamen siyahtır, ince ve sert kılları vardır. | Gana, Kuzeydoğu Kongo | sagulata (Hollister, 1910) |
| Çad Gölü bal porsuğu (M. c. concisa) (Thomas ve Wroughton, 1907) | Diğer alt türlerden ayırt edici özelliği, bel bölgesinde çoğu türde görülen beyaz kılların olmamasıdır. | Sahel ve Sudan bölgeleri, Somaliland bölgesine kadar | brockmani (Wroughton and Cheesman, 1920)  buchanani (Thomas, 1925) |
| Benekli bal porsuğu (M. c. signata) (Pocock, 1909) | Başının üstünde kürkü beyaz olmasına rağmen, beyaz renk boyun ve omuzlar üzerinde seyrelmeye başlar ve siyaha dönüştüğü yere kadar seyrekleşmeye devam eder. Çenenin sol tarafında beyaz renk son derece seyrektir. | Sierra Leone |  |
| Etiyopya bal porsuğu (M. c. abyssinica) (Hollister, 1910) |  | Etiyopya |  |
| Fars bal porsuğu (M. c. wilsoni) (Cheesman, 1920) |  | Güneybatı Irak ve İran |  |
| Kenya bal porsuğu (M. c. maxwelli) (Thomas, 1923) |  | Kenya |  |
| Arap bal porsuğu (M. c. pumilio) Pocock, 1946 |  | Hadramut, Arap Yarımadasının Güneyi |  |
| Türkmen bal porsuğu (M. c. buechneri) Baryshnikov, 2000 | İndica ve inaurita altürlerine benzemektedir, ama daha büyük boyutu ve daha dar postorbital konstriksiyonu ile ayırt edilir. | Türkmenistan |  |
Davranış ve ekoloji

Bal porsuğu çoğunlukla yalnız yaşar, ancak Afrika'da, Mayıs ayında (üreme mevsiminde) çiftler halinde avlandıkları da görülmüştür. Ayrıca avlanmak için yerdomuzu, yaban domuzu ve termitlerin eski yuvalarını kullanırlar.
10 dakika içinde sert zemine tünel kazabilen yetenekli avcılardır. Bu yuvalar genellikle sadece tek bir girişe sahiptir. Herhangi bir yatakla kaplanmamış yuvalama odasına sahip olan yuvalar, sadece 1–3 m uzunluğundadır.
Bal porsuğu, gücü, gaddarlığı ve sertliği ile ünlüdür. Kaçması imkânsız olduğunda neredeyse tüm türlere vahşice ve korkusuzca saldırdığı bilinmektedir. Raporlandığına göre aslan ve sırtlan gibi kendinden çok daha büyük yırtıcıları püskürtmüştür. Arı sokmaları, kirpi okları ve hayvan ısırıkları ciltlerine nadiren nüfuz eder. At, sığır veya Afrika mandası bal porsuğunun yuvasına girerse, saldırıya uğrayacaktır. Kalahari Gemsbok Milli Parkı'nda, bal porsuğu aslan ve Afrika kaya pitonu tarafından öldürülmüştür. Bal porsuğu Afrika parsının potansiyel avıdır. Nil timsahları ve benekli sırtlanlar da zaman zaman bal porsuklarını avlarlar.
Davranış ve ekoloji > Diyet

Bal porsuğu, sansargiller familyasında kutup porsuğunun ardından en çeşitli diyete sahiptir. Yiyeceklerinin büyük bir bölümüne oyuk kazarak erişir.
Bal yemeyi tercih eden bal porsuğu arı kovanlarını arar. Ayrıca böcek türleri, kurbağa, kaplumbağa, su kaplumbağası, kertenkele, kemirgen, yılan, kuş ve yumurta ile beslenir. Hayvansal gıdaların dışında çilek, bitki kökü ve soğan da yer. Sebze ararken ağaçları soyar veya taşları yukarı kaldırır. Bazen aslan yavrularını öldürmek için kovalarlar. Bal porsuğu avını ön ayaklarıyla tutar. Avın derisi, kürkü, kılları, eti ve kemikleri de dahil olmak üzere tüm parçalarını yutar. Başlıca küçük omurgalıları yiyen bal porsuğu, birçok omurgalı çeşidini yer. Kgalagadi Sınır Ötesi Parkı'nda gözlemlenen bal porsukları, başlıca kum kertenkelelerini (avlarının %47.9'u), fareleri (avlarının %39.7'si) kum farelerini ve gekoları avlamıştır. Ayrıca kobra ve Afrika kaya pitonu  gibi 100 gramdan daha ağır türleri avladıkları da görülmüştür.
Kalahari'deki bal porsuklarının yerli koyun ve keçilere saldırdığı, kara mambaları da öldürüp yediği gözlemlenmiştir. Bir bal porsuğunun Nama Karoo'daki çadır kaplumbağalarının kabuklarını parçaladığından şüphelenilmektedir. Hindistan'da bal porsuklarının insan cesetlerini kazdığı söylenmektedir.
Popüler inancın aksine, bal-bulucuların bal porsuğuna rehberlik ettiğine dair bir kanıt yoktur.
Davranış ve ekoloji > Üreme

Bal porsuğunun üreme alışkanlıkları hakkında çok az şey bilinmektedir. Gebelik döneminin 6 ay sürdüğü ve genellikle 2 kör yavrunun doğduğu düşünülmektedir. Yavrular ağlamaklı iniltiler çıkarır. Esaret altında yaklaşık 24 yıldır yaşadıkları bilinen bal porsuklarının doğal hayatta ne kadar yaşadıkları bilinmemektedir. Bal porsuğunun sesi "khrya-ya-ya-ya" şeklindedir. Çiftleşirken erkekler yüksek homurdanma sesleri çıkarır. Köpeklerle karşı karşıya geldiklerinde ise ayı yavrusu gibi çığlık atarlar.
Yayılımı ve habitat

Bal porsuğu Afrika'da Sahra Altı Afrika'nın birçok yerinde, Güney Afrika'nın Batı Kap bölgesinden Güney Fas ve Güneybatı Cezayir'e kadarki alanda yaşamaktadır. Afrika'nın dışında Arap Yarımadası'nda, İran'da, Batı Asya ile Türkmenistan arasındaki bölgede ve Hint altkıtasında yaşamaktadır. Ayrıca Fas'taki 2.600 m rakımlı Atlas Dağları ve Etiyopya'daki 4.000 m rakımlı Bale Dağlarında yaşabilmektedir.
2014 ve 2015 yıllarında, Benin'deki Pendjari Ulusal Parkı'nda bal porsuğunun görüntüsü fotokapana yakalanmıştır.
Muséum national d'histoire naturelle'de sergilenen bir bal porsuğu iskeleti
Diş yapısı
Kgalagadi Sınır Ötesi Parkı'nda yetişkin bir yavruyu taşıyor, Güney Afrika
Hint bal porsuğu doğal bir akarsudan su içerken
EcoRV

EvoRV'in DNA tanıma dizisi. Yeşil çizgi kesme yerini gösteriyor.
DNA'yı kesen EcoRV. Protein gevşek şekilde DNA'ya bağlanır ve tanıma dizisini bulmak için taramaya başlar. Dizi bulununca EcoRV DNA'yı 50°'lik bir açı ile büker ve tanıma yerinden onu keser.
Çift iplikli DNA ile komplekslenmiş EcoRV'in kristal yapısı. Proteindeki alfa sarmallar kırmızı, beta yapraklar mavi, DNA pembe gösterilmiştir.
DNA substratı (kırmızı ve mavi) ile kompleksleşmiş bir EcoRV homodimerinin (yeşil) şematik yapısı. Yukarıdaki resimle aynı olan bu yapı, farklı bir açıdan ve renklendirmeyle gösterilmektedir.
Escherichia coli' den elde edilen bir kısıtlama enzimi olan EcoRV ("eco R beş" olarak telaffuz edilir), en iyi karakterize edilen endonükleazlardan biri olup palindromik (simetrik) dna dizilerini tanıyan ve genellikle homodimerler veya homotetramerler gibi davranan Tip IIP alt sınıfındadır.
EcoRV enzimi, GATATC hedef bölgesini  TA adımında merkezden ve kör uçlu bir şekilde bölen, Mg2 + ' ya bağımlı bir reaksiyonda 5′-fosfat grupları oluşturan dimerik bir tip II kısıtlama endonükleazdır.
EcoRV, DNA boyunca gerçekleşen translokasyonda ATP'ye ihtiyaç duymayan tip II ailesinin en iyi çalışılmış restriksiyon enzimlerden biridir. Kataliz ve özgüllük bakımından bu enzim, DNA bükülmesi öneminin keşfedilmesinde model olarak kullanılmıştır.
EcoRV' nin  izoşizomerleri, BstRI, CeqI, Eco32I, Ecol78I, HjaI, NanI, NflAI, NsiCI şeklindedir.
Yapı

EcoRV endonükleaz, 244 amino asit içerir ve “dimerizasyon alt alan” adı verilen küçük alt alan ile “DNA bağlanma alt alanı” adı verilen alanın da bulunduğu daha büyük bir alt alandan oluşan bir dimerdir. EcoRV, normalde kestiği diziyi içeren bir DNA molekülü ile beraber kristalleştirilmiştir. Bu kristal kullanılarak bu protein-DNA kompleksinin yapısı çözülmüştür. Enzimin çekirdek kısmı beş tane beta yaprak, bunların iki yanında da alfa sarmallar bulunmaktadır. Bu çekirdek bölge diğer tip II restriksiyon endonükleazlarına benzer. N-ucunda bir ikilenme (dimerizasyon) bölgesi vardır, bu bölge kısa bir α-sarmal, iki antiparalel  β yaprak ve bir uzun α-sarmaldan oluşur. Bu bölge sadece EcoRV ve PvuII'de görülür.
EcoRV, serbest enzim, bir spesifik olmayan ve iki spesifik kompleksle birlikte bir enzim-ürün kompleksinin yapı analizlerinin bulunduğu tek kısıtlama enzimidir.