Gecikmiş seçim kuantum silgisi deneyi
Kim ve diğerlerinin deneyi (1999)

Kim ve diğerlerinde ayrıntılı olarak açıklanan deney düzeneği Şekil 2'de gösterilmektedir. Bir argon lazeri, çift yarıklı bir aparattan (diyagramın sol üst köşesinde dikey siyah çizgi) geçen bireysel 351,1 nm fotonlar üretir. Tek bir foton iki yarıktan birinden (veya her ikisinden) geçer. Çizimde, foton yolları, fotonun hangi yarıktan geldiğini belirtmek için kırmızı veya açık mavi çizgilerle renk kodludur (kırmızı, yarık A'yı, açık mavi ise yarık B'yi belirtir).
Bu ana kadar deney geleneksel iki yarık deneyine benzer. Bununla birlikte, yarıklardan sonra, dolanık iki foton durumunu hazırlamak için spontane parametrik aşağı dönüşüm (SPDC) kullanılır.
Bu, fotonu (her iki yarığın birinden) orijinal fotonun 1/2 frekansına sahip iki özdeş, dik polarize dolanık fotona dönüştürme işlemi, doğrusal olmayan bir optik kristal BBO (beta baryum borat) tarafından yapılır. Bu dik polarize fotonların izlediği yollar, Glan-Thompson prizması tarafından birbirinden ayrılır. Bu dik polarize fotonların izlediği yollar, Glan-Thompson prizması tarafından birbirinden ayrılır.
"Sinyal" fotonu olarak adlandırılan bu 702,2 nm'lik fotonlardan biri (Glan-Thompson prizmasından yukarı doğru çıkan kırmızı ve açık mavi çizgilere bakın) D0 adı verilen hedef dedektöre doğru devam eder. Bir deney sırasında, D0 dedektörü x ekseni boyunca taranır ve hareketleri bir adımlı motor tarafından kontrol edilir. D0'a karşı x tarafından tespit edilen "sinyal" foton sayımlarının grafiği, kümülatif sinyalin bir girişim modeli oluşturup oluşturmadığını keşfetmek için incelenebilir.
"Avare" foton olarak adlandırılan diğer dolanık foton (Glan-Thompson prizmasından aşağı doğru inen kırmızı ve açık mavi çizgilere bakın), A yarığından mı yoksa B yarığından mı geldiğine bağlı olarak onu farklı yollara gönderen PS prizması tarafından saptırılır.
Yol bölünmesinin biraz ötesinde, boşta kalan fotonlar, her birinin, boştaki fotonun geçmesine izin verme şansı %50 ve yansımasına neden olma şansı da %50 olan BSa, BSb ve BSc ışın ayırıcılarıyla karşılaşır. Ma ve Mb aynadır.
Işın ayırıcılar ve aynalar, boştaki fotonları D1, D2, D3 ve D4 etiketli dedektörlere yönlendirir. Dikkat:
Eğer bir boş foton D3 detektöründe kaydedilmişse, yalnızca B yarığından gelmiş olabilir.
Eğer bir boş foton D4 detektöründe kaydedilmişse, yalnızca A yarığından gelmiş olabilir.
D1 veya D2 dedektöründe bir boşta foton tespit edilirse, bu foton A yarığından veya B yarığından gelmiş olabilir.
Yarıktan D1, D2, D3 ve D4'e kadar ölçülen optik yol uzunluğu, yarıktan D0'a kadar olan optik yol uzunluğundan 2,5 m daha uzundur. Bu, bir kişinin boştaki bir fotondan öğrenebileceği herhangi bir bilginin, onun dolaşık sinyal fotonundan öğrenebileceğinden yaklaşık 8 saniye sonra olması gerektiği anlamına gelir.
Boştaki fotonun D3 veya D4 tarafından tespiti, dolanık olduğu sinyal fotonunun A veya B yarığından geçip geçmediğini belirten gecikmiş "hangi yol bilgisini" sağlar. Öte yandan, boşta kalan fotonun D1 veya D2 tarafından saptanması, onun dolanık sinyal fotonu için bu tür bilgilerin mevcut olmadığına dair gecikmeli bir gösterge sağlar.
Hangi yol bilgisinin daha önce potansiyel olarak boş fotondan elde edilebildiği kadarıyla, bilginin "gecikmeli bir silmeye" tabi tutulduğu kabul edilir.
Bir tesadüf sayacı kullanarak, deneyciler dolanık sinyali foto-gürültüden izole etmeyi başardılar ve yalnızca hem sinyalin hem de boşta kalan fotonların tespit edildiği olayları kaydettiler (8 ns gecikme telafi edildikten sonra). Şekil 3 ve 4'e bakın.
Deneyciler, dolanık boşta olanları D1 veya D2'de tespit edilen sinyal fotonlarına baktıklarında girişim desenlerini tespit ettiler.
Bununla birlikte, dolanık boşta olanları D3 veya D4'te tespit edilen sinyal fotonlarına baktıklarında, hiçbir girişim olmadan basit kırınım desenleri tespit ettiler.