stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Diosaccidae
Taksonomi

Diosaccidae familyasına bağlı cinsler (2022):
Actopsyllus
Amphiascoides - Nicholls, 1941
Amphiascopsis - Gurney, 1927
Amphiascus - G. O. Sars, 1905
Antiboreodiosaccus - Lang, 1948
Balucopsylla
Bulbamphiascus - Lang, 1944
Cladorostrata - Shen and Tai, 1963
Dactylopodamphiascopsis - Lang, 1944
Diosaccopsis - Brian, 1925
Diosaccus - Boeck, 1872
Eoschizopera - Wells and Rao, 1976
Haloschizopera - Lang, 1948
Helmutkunzia - Wells and Rao, 1976
Ialysus - A. Brian, 1927
Melima
Mesamphiascus - Nicholls, 1941
Metamphiascopsis - Lang, 1945
Paramphiascella - Lang, 1948
Paramphiascopsis - Lang, 1948
Pararobertsonia - Lang, 1944
Parialysus - Nicholls, 1941
Protopsammotopa - Geddes, 1968
Psammotopa - Pennak, 1942
Pseudamphiascopsis - Lang, 1948
Pseudodiosaccopsis - Lang, 1948
Pseudostenhelia - Wells, 1967
Rhyncholagena - Lang, 1948
Robertgurneya - Lang, 1948
Robertsonia - Brady, 1880
Schizopera - G. O. Sars, 1905
Schizoperoides
Stenhelia - Boeck, 1864
Teissierella - Monard, 1935
Typhlamphiascus - Lang, 1948
Danimarka'nın ilçeleri

Danimarka'nın ilçeleri (Danca: Danmarks amter), Danimarka anakarası ve denizaşırı topraklarında bulunan, öncelikle yönetim bölgeleri için kullanılan ve her ilçenin önemli derecede güce sahip olan meclislere sahip olduğu eski alt bölümler idi. Danimarka'da ilk başta yirmi dört ilçe olsa da, 1970'te sayı yaklaşık on dörde indirildi; sonraki otuz yıl boyunca bu sayı az bir miktarda değişti. 2006'da on üç gelenksel ilçe ve üç ilçe statüsüne sahip belediye (1660'tan 2002'ye kadar bir ilçe olan Bornholm adası, 2003'ten 2006'ya kadar kısa bir süreliğine bir ilçe statüsüne sahip bölgesel belediye oldu). 1 Ocak 2007'de ilçeler lağvedildi ve yerlerine ilçelerin aksine belediye olmayan beş daha büyük bölge geçti.
Kopenhag İlçesi, metropoliten Kopenhag'ın Kopenhag Belediyesi ve Frederiksberg Belediyesi hariç tüm belediyelerini içeriyordu, bunlar geleneksel ilçelerin dışında olduklarından dolayı ilçe statüsüne sahip belediyelerdi. 1 Ocak 2007'de bu belediyeler, özel statülerini kaybetti.
Şu anda özerk bölgeler olan Grönland ve Faroe Adaları, sırasıyla 1953-1979 ve 1816-1948 yılları arasında denizaşırı ilçe statüsüne sahipti.
Lağvedilme

2004'te bir hükûmet önerisi, ilçelerin lağvedilmesini ve ana odağı sağlık hizmetleri olan beş büyük bölgenin kullanılmasını savundu: Yutland'da iki tane, Sjælland'da iki tane ve Fyn ile Yutland'ın en güney kısmını kapsayacak bir tane olmak üzere beş bölge olacaktı. Öneri, ayrıca her birinde en az 20.000 kişi olacak şekilde belediyelerin birleşerek sayılarının 271'den 98'e düşürülmesini öngörüyordu, ancak bu kurala bazı istisnalar yapıldı. 2007'de 25 belediyenin nüfusu 30.000'den azdı ve belediye başına ortalama 55.000 kişi düşüyordu. Sadece Birleşik Krallık ve İrlanda'nın en düşük seviyede daha çok nüfusa sahip alt bölümleri vardır.
Reform, Danimarka parlamentosu tarafından 24 Şubat 2005'te kabul edildi ve ilçeler 1 Ocak 2007'de lağvedildi.
İlçeler (1970–2006)

Danimarka'nın ilçeleri ve ilçe statüsündeki belediyeleri şunlardı:
| No>  | İsim | Merkez | Tür | Nüfus (2006) | Toplam yüzölçümü (km2) | Nüfus yoğunluğu (km2 başına) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Kopenhag Belediyesi | Kopenhag (parçası) | İlçe statüsüne sahip belediye | 501.158 | 91,3 | 5.489,1 |
| 2 | Frederiksberg Belediyesi | Frederiksberg | İlçe statüsüne sahip belediye | 91.855 | 8,7 | 10.560,5 |
| 3 | Kopenhag İlçesi | Glostrup | İlçe | 618.529 | 526 | 1.175,9 |
| 4 | Frederiksborg İlçesi | Hillerød | İlçe | 378.686 | 1.347 | 281,1 |
| 5 | Roskilde İlçesi | Roskilde | İlçe | 241.523 | 891 | 271 |
| 6 | Batı Sjælland İlçesi | Sorø | İlçe | 307.207 | 2.984 | 103 |
| 7 | Storstrøm İlçesi | Nykøbing | İlçe | 262.781 | 3.398 | 77,3 |
| 8 | Fyn İlçesi | Odense | İlçe | 478.347 | 3.485 | 137,2 |
| 9 | Güney Yutland İlçesi | Aabenraa | İlçe | 252.433 | 3.939 | 64,1 |
| 10 | Ribe İlçesi | Ribe | İlçe | 224.261 | 3.132 | 71,6 |
| 11 | Vejle İlçesi | Vejle | İlçe | 360.921 | 2.997 | 120,4 |
| 12 | Ringkjøbing İlçesi | Ringkøbing | İlçe | 275.065 | 4.854 | 56,7 |
| 13 | Viborg İlçesi | Viborg | İlçe | 234.896 | 4.122 | 57 |
| 14 | Kuzey Yutland İlçesi | Aalborg | İlçe | 495.090 | 6.173 | 80,2 |
| 15 | Aarhus İlçesi | Aarhus | İlçe | 661.370 | 4.561 | 145 |
| 16 | Bornholm | Rønne | İlçe (1970-2002), ilçe statüsüne sahip bölgesel belediye (2003-2006) | 43.347 | 588 | 73,7 |
Ringkjøbing İlçesi isminin eski bir yazılışını kullanıyordu, ancak merkezi ve devlet yetkilileri modern yazılışı olan Ringkøbing'i kullanıyordu.
Bornholm'un kuzeydoğusunda bulunan Ertholmene takımadası, hiçbir zaman bir belediyenin, ilçenin veya bölgenin parçası olmamıştır. Statistics Denmark, bölgeyi yaşanılan iki adacığın ismi olan Christiansø ve Frederiksø olarak adlandırır.
Map of Denmark showing the former counties
Harpalus (astronom)

Harpalus  (82. Olimpiyat sırasında yıldızı parladı, yaklaşık M.Ö. 450), Kleostratus döngüsünü düzelten ve Dokuz Yıl Döngüsü icat eden antik Yunan astronom ‘uydu.
Serhas ordusunun Hellespont'u geçmesini istediğinde pontoon köprüsü çözümünü tasarlayan mühendis Harpalus’ da olabilir.
Harpalus Ay krateri, onun adıyla adlandırılmıştır.
Dioscorea hastifolia

Dioscorea hastifolia, Dioscorea cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Dioscorea haumanii

Dioscorea haumanii, Dioscorea cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Diorama

Diorama, gerçek veya kurgu bir olayın, anın veya hikâyenin ışık oyunlarının da yardımıyla üç boyutlu olarak modellenmesidir. Sergi amacıyla yapılmış üç boyutlu büyük tablo olarak da tanımlanabilir.
Diğer dillerde de karşılığı aynı olan bu sözcük Türkçede bazen diyorama şeklinde de yazılmaktadır. Sözcüğün kökeni Fransızcadır ve 1823 yılında bu dilde kullanılmaya başlamıştır. Fransızcaya da Yunancadan girmiş olan ve "içinden" anlamına gelen dia sözcüğü ile "görünen" anlamına gelen orama ('panorama'daki gibi) sözcüğünün birleşmesiyle oluşmuş diorama nın eş anlamlı sözcükleri cyclorama ve panorama'dır.
İngiltere'deki "Ordu Sağlık Hizmetleri Müzesi"'nden bir diorama örneği
Genellikle müzeler veya sergiler için ısmarlanan dioramalar gerçek boyutlarında olabileceği gibi belli ölçeklerde küçültülerek de yapılabilirler. Bir olayın veya anın canlandırılması söz konusu olduğu için dioramalarda birden fazla nesne belli bir kompozisyon oluşturacak şekilde yer alır. Müze ve sergiler dışında maketçi ve modelciler de bir hobi olarak dioramalarla uğraşırlar.
Günümüz kullanımında yukarıdaki anlamlara gelen diorama, 19. yüzyılda bazı seyyar tiyatro gereçlerini tarif etmek için kullanılıyordu.
Diorama örnekleri

| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4150023-4  LCCN: sh85038128  NKC: ph728600  NLI: 987007555399405171
Dioscorea hemsleyi

Dioscorea hemsleyi, Dioscorea cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Daman (hayvan)

Başlığın diğer anlamları için Daman sayfasına bakınız.
Daman, kırsıçanı veya hiraks olarak da bilinir, yaklaşık tavşan büyüklüğünde otçul hayvanlardan oluşan memeli familyası Procaviidae üyelerine verilen genel ad. Procaviidae, birbirinden çok farklı vücut yapısına sahip hayvanlardan oluşan Afrotheria üst takımına ait Hyracoidea takımının tek familyasıdır. Bazı sınıflandırmalarda yaşayan en yakın akrabaları filler (Proboscidea) ve deniz inekleri (Sirenia) ile Paenungulata (eski ad: Uranotheria) adlı grupta toplanırlar.
Özellikleri

Günümüzde yaşayan daman türleri gayet küçük boy memelilerdir. 30 ila 60 cm uzunluğa ve en fazla 3,5 kg ağırlığa ulaşırlar. Kuyruk neredeyse görünmüyecek kadar kısa, en fazla 3 cm uzunluğunda olur. Kaslı, kuvvetli ve uzunumsu bir vücut yapısı, ancak kısa boyunları olur. 
Türden türe renkleri açık ile koyu kahverengi arası değişir. Çene, kulaklar ve bacaklar kısadır. Ön ayaklarında bulunan dört parmağın uçları toynaklaşmıştır. Arka ayaklarda üç parmak olur. Orta parmağın bükük bir tırnak varken diğer ikisi toynak halini almıştır. Ama damanlar bu toynakların üzerinde değil çıplak tabanları üstünde yürür. Ayaklarından çıkan bir sekret tabanları daima nemli tutar. Bunun sayesinde tabanlarını içeri doğru bükerek ayaklarında bir vakum oluşturup çok yamaç kayalıkların üzerinde bile rahatlıkla tutunur ve yürüyebilirler.
Yaşam alanı

Uçurum ve çalı damanı kayalık yerlerde (dolayısıyla kaya damanı olarak anılılırlar), ağaç damanı ise ormanda yaşar. Memleketleri Afrika kıtasıdır, ancak Uçurum damanı Güneybatı Asya'da da yaşar.
Yaşam şekli

Damanlar çok hızlı ve hareketlidir. Aşılması zor bölgelerde bile gayet hızlı ilerleyebilirler. Familyanın tüm türleri çok iyi tırmanır.
Ağaç damanının yaşam şekli, diğer iki cinsten çok farklıdır. Diğer iki cins gündüz aktif olup güneşlenmeyi severken, Ağaç kırsıçanımsısı gece aktiftir ve daha saklı yaşar. Yerde yaşayan cinsler büyük gruplar içinde yaşarken, Ağaç kırsıçanımsısı yalnız veya küçük bir aile içinde yaşar.
Tüm damanlar otoburdur. Besinlerinden yeterince sıvı elde edebildikleri için su içmeye gerek duymazlar. Küçük boylarından dolayı birçok yırtıcı hayvan tarafından avlanırlar; yılanlar, yırtıcı kuşlar ve büyük kediler sadece birkaç örnek olarak sayılabilir. Yırtıcı kuşlar arasında özellikle Kaffer kartalı neredeyse tamamen damanlar ile beslenir.
Sınıflandırma

Damanları araştıran ilk doğa bilimciler onları kemirici olarak sınıflandırmıştır. Ancak henüz 19'uncu yüzyılda, vücut yapılarından dolayı toynaklı hayvanlarla bağları olması gerektiği fikirleri öne sürülmüş, hortumlular ve deniz inekleri ile birlikte Paenungulata taksonuna konulmuşlardır. Yeni yapılan molekülergenetik araştırmalar da bu takımların birbirleri ile akrabalığını kesin olarak kanıtlamıştır.
Bugün yaşayan tüm damanlar Procaviidae familyası içinde toplanır. Evrim tarihinde soyu tükenmiş olan türlerden ayırt edebilinmesi için bazen "Tırmanan damanlar" olarak da adlandırılırlar. Familya 3 ayrı cinsten oluşmaktadır:
Ağaç kırsıçanımsısı (Dendrohyrax) 3 tür: D. arboreus), D. dorsalis) ve D. validus.
Çalı kırsıçanımsısı (Heterohyrax) 1 tür H. brucei.Eski adı H. antineae
Uçurum kırsıçanımsısı veya Çöl kırsıçanımsısı (Procavia) 1 tür Procavia capensis
Kitaplar

Martin S. Fischer: Hyracoidea. Handbuch der Zoologie, Band VIII, Teilband 58. Walter de Gruyter 1991. ISBN 3-11-012934-5
Ronald M. Nowak: Walker's Mammals of the World. Johns Hopkins University Press 1999 ISBN 0-8018-5789-9
Martin S. Fischer: Die Stellung der Schliefer im phylogenetischen System der Eutheria. 1996 ISBN 3-510-61178-0
Herbert Hahn: Von Baum-, Busch- und Klippschliefern, den kleinen Verwandten der Seekühe und Elefanten. 1959 ISBN 3-7403-0193-7
Edward R. Ricciuti: What on Earth is a Hyrax?. Blackbirch Press 1996 ISBN 1-56711-100-9
Donald R. Prothero, Robert M. Schoch: The Evolution of Perissodactyls. Oxford University Press 1990 ISBN 0-19-506039-3
A. Lavergne, E. Douery & al.: Interordinal Mammalian Relationships: Evidence for Paenungulate Monophyly Is Provided by Complete Mitochondrial 12S rRNA Sequences In: Molecular Phylogenetics and Evolution Okt 1996, Band 6, Nr. 2, S. 245-258.
Divin Savaşı

Divin Savaşı, Selçuklu lideri Melikşah'ın oğulları olan Berkyaruk ve Muhammed Tapar arasında geçen tahta çıkma mücadelesine sahne olan savaşın adıdır. Muhammed Tapar ile Berkyaruk 1103 yılında o dönemin en önemli şehirleri arasında sayılan Divin´de karşı karşıya geldiler. Tarihte Divin Savaşı adını alan bu çarpışmanın galibi Berkyaruk oldu. Bölgeyi idare yetkisi Berkyaruk´ta kaldı.
Divided by Night

Divided by Night, Amerikalı elektronik müzik ikilisi The Crystal Method'un dördüncü stüdyo albümü.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  MusicBrainz release group: 17aa5797-fd0d-3028-ab76-1f2bb9e105b0
Harpalejeunea

Harpalejeunea Lejeuneoideae familyasına bağlı bir cinstir.
Hanyolu, Altınözü

| Hanyolu |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Hatay ilinin Türkiye'deki konumu
HanyoluHanyolu'nun Hatay'daki konumu
Koordinatlar: 36°02′20″N 36°11′20″E﻿ / ﻿36.039°K 36.189°D﻿ / 36.039; 36.189
Ülke:  Türkiye
İl: Hatay
İlçe: Altınözü
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 1.045
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 326
İl plaka kodu: 31
Posta kodu: 31750
Hanyolu, Hatay ilinin Altınözü ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 958 |  |
| 2018 | 979 |  |
| 2017 | 989 |  |
| 2016 | 996 |  |
| 2015 | 1.010 |  |
| 2014 | 1.031 |  |
| 2013 | 1.050 |  |
Cübbe (manastır giysisi)

Zaraysk Piskoposu Mercurius piskoposluk cübbesini giyerken (Aziz Nikola Rus Ortodoks Katedrali, Manhattan).
Manto (Koini Grekçesi: μανδύας, romanize: mandyas; Kilise Slavcası: мантия, romanize: mantiya), dış giysilerin üzerine giyilen, boyundan birleştirilen, yere kadar uzanan çok dolgun bir pelerin şeklindeki dini bir giysidir. Özellikle İlyas'ın durumunda, muhtemelen bir tallit, bugün hala görülen ve Yeni Ahit'te "giysisinin eteği" olarak da tercüme edilen saçakları barındıran İbranice bir giysiydi. Diğer kilise giysilerinin de başlangıçta bu giysiyi temel almış olması muhtemeldir.
Doğu Ortodoks Kilisesi ve Katolik Kilisesi'nde manto, piskoposlar, hegümenler, arşimandritler ve diğer manastırlar tarafından törenlerde ve Vesperler veya Matinler gibi çeşitli kilise ayinlerine katılırken giyilen bir manastır giysisidir; ancak İlahi Ayini kutlamak için giyildiğinde giyilmez. Batı'daki cüppenin aksine, manto sadece manastırlar tarafından giyilir. Klobuk mantonun üzerine giyilir.
Birçoğu manastır yemini etmiş olan Hristiyan şövalyeler de genellikle Hristiyan sembolleri içeren bir manto giyerler. Örneğin Kutsal Kabir Tarikatı şövalyeleri İsa'nın Beş Kutsal Yarasını temsil eden Kudüs haçlı beyaz bir manto giyerler.
Tarihçe

Manto aslında sadece soğuktan korunmak için giyilen bir pelerin idi. Mantodan ilk kez Eski Ahit'te, aralarında İlyas ve Elişa'nın da bulunduğu birkaç peygamber tarafından giyilen bir giysi olarak bahsedilmiştir. 2. Krallar 2:11-14'te peygamber İlyas'tan halefi Elişa'ya geçen manto, peygamberlik yetkisinin geçişini sembolize eder:
İkonaların üzerindeki keşiş tasvirleri, mantonun en eski Hristiyanlık dönemlerinden beri kullanıldığını göstermektedir. Orijinal manastır mantosu basit bir malzemedendi: eldeki malzemeye bağlı olarak siyah, kahverengi veya gri. Zaman geçtikçe, belirli bir renk ve stildeki mantoların kullanımı özel manastır kıyafeti olarak yerleşmiştir. Yıllar geçtikçe, kilisede yüksek mevkilerde bulunan manastır mensuplarını ayırt etmek için mantolara ayırt edici renkler ve süslemeler uygulanmaya başlanırken, aynı zamanda manastır alçakgönüllülüğüne duyulan ihtiyaç da hatırlatılmıştır.
Doğu Ortodoks Kilisesi'nin çağdaş uygulamasında, keşişler ve rahibeler düz siyah mantolar giyerler. Ayrıca geleneklere ve rütbelere göre farklılık gösteren peçeler de takarlar. Yaygın uygulamada, keşişler silindirik bir şapka olan Kamilavkion'u örten siyah bir peçe takarlar. Başrahibeler de aynı peçe ve şapkayı takarken rahibeler sadece peçe takarlar. Peçenin altına kalimavkion giyme uygulaması sadece son 300 yılda ortaya çıkmıştır ve bu dönemden önce keşişler ya hiç peçe takmaz ya da eski ayinin birçok Rus'unda ve Afrikalı azizlerin ikonlarında görüldüğü gibi sivri bir peçe takarlardı. Rahibeler en azından 11. Yüzyıldan beri mantoya ek olarak peçe takmaktadır.
Monastikler

Manastır mantosu, Küçük Şema ve Büyük Şema'ya mensup Ortodoks Hristiyan keşiş ve rahibeler tarafından giyilir. Yunan uygulamasında mantonun Küçük Şema'dan olanlar tarafından kullanımı daha az yaygındır. (Rassaphorlar tarafından giyilmez). Basit bir keşiş ya da rahibe tarafından giyilen manto siyahtır (siyah geleneksel manastır rengidir, kişinin günahları için yas tutmasını simgeler ve yoksulluk yeminini hatırlatır), boyundan birleştirilir ve ayaklara kadar sarkar. Rus geleneğinde manto genellikle pilelidir (İsa'nın dünyevi yaşamındaki yıl sayısını temsil eden 33 pileli). Bir tren olabilir ya da olmayabilir. Yüzyıllar boyunca mantoya birçok sembolik anlam atfedilmiştir:
"Manto baş hariç tüm kişiyi örten bir manastır giysisidir. Serbestçe akan çizgileri Meleklerin kanatlarını simgeler; bu nedenle "Melek giysisi" olarak adlandırılır. Manto'nun kıvrımları Tanrı'nın her şeyi kucaklayan gücünü, manastır yaşamının katılığını, dindarlığını ve uysallığını, keşişin ellerinin ve diğer uzuvlarının yaşamadığını ve dünyevi faaliyetlere uygun olmadığını, hepsinin ölü olduğunu simgeler."
"Manto Tonsure töreni metninde 'bozulmamışlığın ve saflığın giysisi' olarak adlandırılır ve kollarının olmaması keşişe dünyevi uğraşlardan men edildiğini hatırlatmak içindir. Manto ona üstlendiği 'yüce meleksi durumun' simgesi olarak verilir."
Manto bir keşişe Stavrophore (Küçük Şema) olduğunda verilir, bu nedenle bu keşiş rütbesi bazen "mantolu keşiş" olarak anılır. Bir keşiş Schemamonk (Büyük Şema) olduğunda ise, manto ikinci kez verilir.
Bir Hegumen (Başrahip) veya Hegumenia (Başrahibe) basit manastır mantosunu giyer.
Ortodoks bir keşiş ya da rahibe öldüğünde, dini kıyafetleri giydirilir. Mantolarının altından bir kumaş şeridi koparılır ve vücutlarını üç kez bağlamak için kullanılır: göğsün etrafına, belin etrafına ve ayakların etrafına.
Arşimandritler

Bir arşimandrit tarafından giyilen manto boyundan olduğu gibi alttan da önden birleştirilir ve mantonun köşelerine dikilmiş kırmızı veya yeşil kumaştan dikdörtgen parçalar olan "tabletler" veya "pektorallar" (Yunanca: πόματα, pómata; Slavca: skrizhali) bulunur (yani, iki tanesi boyunda ve iki tanesi ayaklarda). Üstteki iki tablet (boyunda olanlar) genellikle haçlarla işlenir. Tabletler, Başimandrit'in kardeşlere Tanrı'nın emirlerine göre rehberlik edeceği gerçeğini simgeler. Dört tablet Eski ve Yeni Ahit'i ve Dört İncil'i sembolize eder.
Bir arşimandrit öldüğünde, tabutunun üzerine cenaze örtüsü yerine mantosu serilir.
Piskoposlar

Bir de piskoposluk mantosu vardır; bu manto diğer piskoposluk giysileriyle birlikte İlahi Ayin'i kutlarken değil, piskopos kiliseye önceden resmen girdiğinde ya da piskopos görev yapmadığı bir ayine resmen katıldığında (yani başkanlık ettiğinde) giyilir. Yunanlılar arasında, rütbesi ne olursa olsun tüm piskoposların kırmızı bir manto giymesi yaygındır; ancak çoğu Büyük Perhiz sırasında mor da kullanır. Slav geleneğinde daha karmaşık bir renk düzeni gelişmiştir ve hiyerarşiler rütbelerine göre farklı renklerde mantolar giyerler: piskoposlar için menekşe; başpiskoposlar için erik; metropolitler için mavi; ve Rus geleneğinde patrikler için yeşil. Farklı ulusal kiliselerin piskoposlar tarafından giyilen renklerle ilgili farklı gelenekleri vardır.
Rus geleneğinde piskoposluk mantiyası karakteristik olarak "nehirler" ya da "akarsular" (Yunanca: ποταμοί, potamoí; Slavca: Istochniki) olarak adlandırılan ve Tanrı'nın tüm dünyaya yayılan sözünü simgeleyen kırmızı ve beyaz yatay şeritlerle süslenir (Hezekiel 47:1-12, Yuhanna 7:38, Vahiy 22:1). Yunanlılar arasında bu nehirler genellikle altındır.
Piskoposun mantosundaki tabletler, bir başimandritin mantosundakilerden daha ince işlemeli ya da daha pahalı malzemeden yapılmış olabilir. Üstteki tabletler (boyunda olanlar) ikonalarla işlenmiş olabilir; ayaklardakiler ise piskoposun monogramıyla işlenmiş olabilir. Piskoposluk tabletleri, bir piskoposun öğretilerinin odak noktası olması gereken dört İncil'i sembolize eder. Piskoposluk mantosunun üzerinde her zaman bir tren bulunur[4] ve Baş Rahip Cübbesine takılan çanları hatırlatan küçük çanlar da takılabilir (Çıkış 28:33-34).
Genel olarak, bir piskopos İlahi Liturji dışında herhangi bir hizmeti kutladığında (ya da Liturji'ye katıldığında ama kutlamadığında), Epitrachelion, Omophorion (ikincisi mantonun dışına giyilir) ve bazı liturjik geleneklerde Manşetlerle birlikte mantoyu giyecektir. Ayrıca bir orlet üzerinde duracaktır.
Bir piskopos öldüğünde, tabutunun üzerine cenaze tulumu yerine mantosu serilir.
Şövalyeler

Aziz John Tarikatı ve Kutsal Kabir Tarikatı gibi askeri tarikatlara üye olan Hristiyan şövalyeler bir manto giyerler.
Galeri

Pochaiv Lavra'dan Aziz Methody, bir Archimandrite'nin mandyasını giyiyor.
Atina Başpiskoposu Ieronymos II, Yunanistan Kilisesi Başpiskoposu, altın nehirleri olan kırmızı bir manto giyiyor. Dört müjdecinin ikonları giysinin tokalarındaki "tabletlerde" yer almaktadır; Havari Matta'nın ikonu bu resimde açıkça görülmektedir.
Şangay ve San Francisco'lu John piskoposluk mantiyası giyiyor.
Moskova Patriği Alexy II'nin cenaze töreni. Patriklik örtüsü tabutunun üzerine örtülmüş. Patriğin Kilise Slavcası'ndaki monogramları: "Patrik Alexy" için "P" ve "A", önde görülebilir.
Dış kaynaklar

Simple monastic mantle
A Schemamonk and Hieromonk in mantles
Archimandrite Panteleimon in mantle
Bishop Benjemin entering church in mantle
Several Bishops seated in mantles during Hours
Bishop in Greek-style mantle (Church of the Holy Sepulchre)
Mantle worn by Armenian monks (Church of St. James in Jerusalem)
Kaynaklar

1 2 3  Anna, Luigi De; Anna, Pauliina De; Kuparinen, Eero (2003). Milites Pacis (İngilizce). General History, Italian Language and Culture, University of Turku. s. 170. ISBN 9789512924257.
↑  Isabel F. Hapgood, Service Book of the Holy Orthodox-Catholic Apostolic Church, (Antiochian Orthodox Christian Archdiocese, 1975), p. xxxix.
↑  Sokolof, Archpriest D. (2001), A Manual of the Orthodox Church's Divine Services, 3rd, Jordanville, NY: Printshop of St. Job of Pochaev, Holy Trinity Monastery, s. 165
↑  Mackey, Albert Gallatin; Hughan, William James (1912). An encyclopædia of Freemasonry and its kindred sciences: comprising the whole range of arts, sciences and literature as connected with the institution (İngilizce). Masonic History Company. s. 463. Thus the Knights Templar were clothed with a white mantle having a red cross on the breast, and the Knights Hospitalers a black mantle with a white cross.
Başpiskopos Gabriel'in (Petrov) piskoposluk mandyası giymiş portresi (Alexey Andropov, 1774, Rus Devlet Müzesi, Sankt-Peterburg).
Basil II Menologion'undan, siyah manto giyen Pelusium'lu keşiş Isidore'un resmi, 11. Yüzyıl.
Radonezhli Aziz Sergius'un siyah manastır mantosu giyen ikonası.
Kutsal Kabir Atlı Tarikatı'nın mantosunda İsa'nın Beş Kutsal Yarasını temsil eden bir Kudüs Haçı bulunur.
Hakkı Atamulu

| Hakkı Atamulu |
| --- | --- |
Doğum: 1912 Nevşehir, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 17 Temmuz 2006 (94 yaşında) Nevşehir, Türkiye
Uyruk: Türk
Alanı: Heykel
Sanat eğitimi: İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi


Hakkı Atamulu (1912, Derinkuyu - 17 Temmuz 2006, Derinkuyu), Türk heykeltıraş.
Yaptığı Atatürk heykelleriyle tanınan Hakkı Atamullu, 1912 yılında Nevşehir'in bir ilçesi olan Derinkuyu'da dünyaya geldi. Ortaöğrenimini Bursa'da tamamladıktan sonra, 1934 yılında İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi Heykel Bölümü'ne girdi. Mahir Tomruk ve Belling'in öğrencisi oldu ve öğrenimini 1938 yılında tamamladı. Mezuniyetinin ardından Almanya'ya giderek, Frankfurt ve Berlin'de, dönemin ünlü heykeltıraşları olan Garbo ve Arnobrekker'den ders aldı. II. Dünya Savaşı çıkınca yurda dönmek zorunda kaldı.
Yurda döndükten sonra birçok şehirde çeşitli anıtlar yaptı. 1946 yılında Malatya'da Nijat Sirel ile birlikte Atatürk ve bir de İnönü heykeli yaptı. Yavuz Görey'in çizdiği İstanbul Üniversitesi önündeki üçlü gurubun yapımını 1951'de gerçekleştirdi. 1960 yılında doğduğu ilçeye yerleşti ve Belediye Başkanı seçildi.
Hakkı Atamulu, 1969 yılında Derinkuyu Belediye Başkanı iken yine ilçedeki kendi adıyla anılan Hakkı Atamulu Kültür Parkı'nın açılışında 13,5 metre yükseklikte yontma taştan Atatürk heykeli yapmıştır. Anıtkabir'deki 23 Nisan Kulesi'nde yer alan kabartmayı hazırlamıştır.
Yaşlılığa bağlı solunum yetmezliği sonucu 17 Temmuz 2006 tarihinde öldü, cenazesi Derinkuyu'da toprağa verilmiştir.
Eserleri

İnönü ve Atatürk Heykelleri (1946, Malatya)
Damat İbrahim Paşa Heykeli (1946, Nevşehir)
Soyut Heykel (1960, Derinkuyu Kültürparkı)
Atatürk Anıtı (1965, Erzurum)
Atatürk Heykeli, (1969, Derinkuyu Kültür Parkı, 13,5 metre yüksekliğinde)
Rölyef Baş (İstanbul Resim ve Heykel Müzesi)
İlk Adım Anıtı (1981, Samsun)
Konuyla ilgili yayınlar

Arslan, N. (1997). Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi. 1. Yapı-Endüstri Merkezi Yayınları. ss. 160-161. ISBN 975-7438-52-9.