stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Lehistan Akınları (1498)

Lehistan Akınları, 1497-1500 Osmanlı-Lehistan Savaşı'nın bir evresidir. Malkoçoğlu Bali Bey komutasındaki akıncılar, Osmanlı İmparatorluğu vasalları olan Kırım Hanlığı ve Boğdan Prensliği askerleriyle beraber 1498 yılında düzenlenen iki akındır. Akınların sonucunda Lehistan Krallığı topraklarında geniş çaplı tahribat yaşandı ve pek çok kale (çoğu geçici olarak) ele geçirildi. Bazı kaynaklar akıncıların Varşova'ya kadar ulaştığını belirtmektedir.
Bu akınlar bölgeyi ele geçirmeye yönelik ciddi girişimler değil, yağmalamak ve halkı korkutmak için başlatılan misilleme amaçlı seferlerdi. Bu bağlamda akınlar hedeflerine kolayca ulaşmış, Osmanlı ve vasalları için yarattığı yıkım ve elde edilen ganimetler sayesinde tartışmasız bir zafer olarak değerlendirilebilir.
Akınlar öncesi

1497'de Osmanlı'nın Kili ve Akkerman'ı fethetmesine karşılık gecikmiş bir tepki olarak Kral I. John Albert, Leh ordusunu Boğdan'a sevk etmişti. Seferin resmî amacı Karadeniz limanlarını geri almayı hedefleyen bir Haçlı seferiydi. Ancak Jagiellon Hanedanı gizliden gizliye politikası kendileri için fazla bağımsız olan III. Ştefan'ı Boğdan tahtından indirip yerine küçük kardeşleri ve geleceğin Lehistan kralı olacak Zygmunt'u geçirmeyi planlıyordu. Tehlikeyi sezen III. Ştefan, Osmanlılarla ittifak kurarak eski tâbii olduğu Leh kralına Osmanlı askerleriyle birlikte birkaç ağır yenilgi yaşattı. Bu saldırının intikamını bir sefer ile almak isteyen Ştefan, süzereni olan Osmanlı'dan yardım istemiştir.
1498 baharında Ştefan, hem o yılın haraçını ödemek hem de Lehistan'a karşı bir misilleme seferi düzenlemek için askerî yardım talep etmek üzere Sultan II. Bayezid'a bir elçilik heyeti gönderdi. Sadakatini kanıtlamak adına torunu ve geleceğin Boğdan prensi Stefan Lăcustă'yı (1538-1540) Bâb-ı Âli'ye garanti (rehin) olarak gönderdi. Olağan haraç ödemesine ek olarak Boğdan elçiliği, hem Sultana hem de Dîvân-ı Hümâyun'daki paşalara değerli hediyeler takdim etti. Buna karşın II. Bayezid, Ştefan'ı resmi olarak Boğdan prensi tanıdı ve kendisine çok değerli hediyeler yolladı. Aynı zamanda sefer önerisini kabul etti ve idaresini Silistre sancakbeyi ve Sırp asıllı olan Malkoçoğlu Bali Bey'e verdi. Bali Bey, Lehistan'a karşı düzenlenecek sefere katılmaları için imparatorluğun dört bir yanından gazileri toplayarak ganimet ve zenginlik vaat etti. Toplanan ordunun birçoğu böylece Anadolu ve Rumeli bölgelerinden gelmektelerdi.
III. Ştefan, Kırım Hanlığı'ndan da yardım istemiştir ancak I. Mengli Giray yanıt vermeyip hızlı bir seferberliğin ardından Lehistan'a girmiştir. Lehistan'ın İlbav'ı savunmak için topladığı milis birliklerinin dağılmasının ardından Mengli Giray, Podolya ve Galiçya'yı yağmaladı. Bu sırada Bali Bey, çoğunluğu Osmanlı akıncıları ve binlerce Boğdanlı askerden oluşan bir orduyla Lehistan’a doğru ilerlemişti. Birçok kaynak Bali Bey'in kuvvetinin sayısının 40.000–60.000 olduğunu tekrarlasa da, Rumen tarihçi Liviu Cîmpeanu bu rakamın çağdaşlarının ordunun büyüklüğünü vurgulamak için verdikleri abartılı bir sayı olduğunu iddia etmektedir. İsmail Hami Danişmend ise Macar menbâlarında Osmanlı ordusunun 60.000 kişilik olduğunu söylenirken, Osmanlı ve Leh kaynaklarında 40.000 asker yazıldığını öne sürmektedir. Modern tahminlere göre ordu 20.000 kişiden oluşuyordu. Atlı ordusunun artçı ve sağ kanadına Bali Bey'in büyük oğlu Malkoçoğlu Ali Bey komuta ederken, sol kanadın liderliği Kasım Beyzâde Mustafa Bey'e bırakılmıştır; Bali Bey'in küçük oğlu Malkoçoğlu Turali Bey öncü birlikleri komuta etmekteydi.
Akınlar > Birinci akın

Bali Bey, Nisan sonunda Turla Nehri'ni geçerek Lehistan'a girdi ve yakın bir süre içinde Kırım Tatar birlikleriyle ordularını birleştirmiştir. Birçok kalelerin arasında Sorukhisarı (Kakhova), Dreşni (Dereczny), Glagori (Holohory), Glemiany, Sambir, Braklav, Cinanca (Kańczuga), Radimni (Radymno), Czarnków, Przeworsk, Przemyśl ve Yaroslav kaleleri zaptedilmiştir. Bali Bey, Galiçya'nın önemli yerleşimleri Sandomierz ve İlbav'ı yağmalayıp tahrip etmiştir. Ardından Küçük Polonya'dan Mazovya bölgesine ilerleyerek Lublin, Radom ve Brzeziny şehirlerini tahrip etmiştir; hatta bazı kaynaklarda Bali Bey'in Varşova'ya bile saldırı düzenlediği yazılır. Böylece Osmanlı İmparatorluğu ve bağlıları, Lehistan'ın ortası ama özellikle güneyinde çok büyük tahribatta bulundular.
Geri dönüş yolunda ise Lehlilerin Vistül Nehri kıyılarında kurduğu tahkimatı aşan Balı Bey, buradaki Leh kuvvetlerini (Obrona potoczna birliği) mağlup etmiştir. Bundan sonra San Nehri'ni geçmiştir. Son olarak Turla Nehri üzerindeki köprülerin Lehliler tarafından yıkıldığını öğrenerek Rumen asıllı Hasan Voyvoda'ya yeniden inşaat ettirir ve Temmuz ayında Akkerman'a ulaşır. Bu Lehistan seferinde, yeni fethedilen Kili ve Akkerman kaleleri harekât üssü olarak kullanılmıştır. Öte yandan Boğdan Prensliği, Pokutya bölgesini topraklarına katmıştır. Yılmaz Öztuna'ya göre Lehistan, "şaşkın ve perişan" bir duruma düşmüş, adeta "dehşet" içindeydi. Fransisken Frer'i olan Komorowo'lu Jan, Mazovya ve Podolya'daki vahim durumu şöyle anlatır:
Hemen ileride olan Türkler, Podolya vilayetinin saymanı da dahil olmak üzere pek çok soylunun evleri, çocukları ve aileleriyle birlikte saklandığı kasabaları ve ormanları yağmaladı. Köylüleri tarafından ihanete uğradılar ve böylece Türkler onları da esir aldı. Bağlı kollarını bir koyun sürüsü gibi önlerine uzatıp yere düşüp bağırıyorlardı. Yolda öldürülmüş oğlan çocukları ve yaşlı adamlar bulduk ve çok sayıda yaralı erkek ve kadın gördük.
III. Ştefan, bu seferde bulunduğu hizmetlerinden ve yol göstermesinden dolayı Beylerbeyi rütbesine yükseltilip, iki tuğ ve sancak, samur kürklü hilat ve tüylü serpuş (kuka) ile ödüllendirilmiştir.
Akınlar > İkinci akın

İkinci akına Boğdan Prensliği katılmadı. Macaristan'ın arabuluculuğuyla Lehistan ile olan ilişkilerini düzeltmeye çalışan III. Ştefan, Leh halkını ve Kral I. John Albert'ı akının hazırlığından bizzat haberdar etti. Bunun üzerine birçok sivil halk ormanlarda ve dağlarda saklanmayı başardı.
1498 sonbaharında Malkoçoğlu Bali Bey komutasındaki akıncı ordusu ikinci kez Leh topraklarına girdi ve ilkbahardaki gibi büyük bir tahribata neden oldu. Podolya ve Galiçya önceki akın gibi ağır hasar görmüştür. Turla ve San nehirlerinin çıktığı bölge de birkaç kasaba ile beraber (en önemlisi Drohobıç) tahrip edilmiştir. Lehistan'ın başkenti Kraków veya Litvanya'nın başkenti Vilnius da hedeflenmiştir, ancak şiddetli hava koşullarından dolayı Bali Bey seferi erken durdurma mecburiyetinde kaldı.
Akınlar sonrası > Geri dönüş

Osmanlı topraklarına dönene dek soğukluk nedeniyle kaydadeğer zayiat verilmiştir. Üstüne üstün III. Ştefan, süzereni olan Osmanlı Devleti'ne ihanet edip ordusunu Lehistanlı askerlerin kılığına soktu ve soğuk ısırmasından perişan olan Türk-Nogay kuvvetlerine Boğdan topraklarından geçmelerini izin vermedi ve iki ordu çatıştı. İkinci akın sorunlu geçmişse bile, birinci akında Lehistan "dört ay boyunca enine boyuna her yönden dolaşıldı, talan edildi, ateş ve kılıçla çöle çevrildi"; bu nedenle Bali Bey, tahrip olan topraklardan ilk akındaki gibi muhteşem ganimet alamamıştır. Lâkin yine de hayli esir ve değerli ganimetler elde edilmiştir.
Akınlar sonrası > Ganimet

Kili ve Akkerman'a götürülen toplam ganimetler ve taşınabilir mallar muazzamdı ki bu sebeple akınlar askerler arasında "bolluk harbi" olarak anılmıştı. Ganimetlerin beşte biri Sultan'a ayrıldıktan sonra kalan kısım askerlere paylaştırıldı. Akınlarda alınan esir sayısı tartışma konusu iken, öldürülenler sayısı binlercedir. Bazı kaynaklar birinci akında Osmanlı İmparatorluğu'na 10.000 Lehli sürüldüğünü yazmakta. Ancak iki akının toplamında genel kabul gören rakam 100.000 kişidir; bunların çoğu Osmanlı topraklarına götürülerek köle pazarlarında satılmıştır. Bali Bey, başarıları nedeniyle paşa unvanını kazanmıştır. Ayrıca beylerbeyi ve orgeneral rütbelerine yükseltilmiştir.
Akınlar sonrası > Lehistan'ın tepkisi

Panik hâline kapılan Lehistan, Osmanlı İmparatorluğu'yla barış görüşmelerine girmişken aynı zamanda da Macaristan ve Litvanya ile ittifak kurmuştur. Kral I. John Albert, akın sırasında başkent Kraków'daki halkının korkudan şehirden kaçma çabalarının ardından dünyaca bilinen Kraków Barbakanı da dahil olmak üzere aceleyle şehrin savunmalarını yeniledi. Akıncıların karşılarına çıkmaya cesaret eden çok az kişi olduğundan ve kralın ülkesini koruyamaması insanlarda korku ve endişe yarattı. Leh halkı, krala "Ya gel ayak bas, vilayetini himaye et! Ya var Türk sultanına baş indir, itaat et!" diyerek baskı uygulamaya başladılar. Kral Albert'in ilk tepkisi ordusunu güneydoğu sınırlarına konuşlandırmak oldu. Ancak çoğu soylular uzak ve kırsal olan sınır bölgelerinde süresiz olarak hizmet etmeyi reddettiler. 1499'da bu uygulamanın yerine Piotr Myszkowski'nin komutası altında Lehistan'ın Osmanlı'yla olan sınırı boyunca askeri kamplar kuruldu. Askerler kitlesel olarak firar etmeye başlamadan önce vergiler yalnızca üç aylık maaşları ödemeyi yetiyordu. Bu nedenle 1499'dan itibaren Lehistan'ın en önemli ihtiyacı mali yardım olmuştu.
Kral Albert, Lehistan'a sürekli Osmanlı saldırısı olasılığıyla karşı karşıya kalmamak için önce Kutsal Roma İmparatorluğu'na ve daha sonra Papa VI. Alexander'a parasal yardım amaçlı yöneldi. 1499’da Lehistan, Macaristan ile uluslararası yardım arayışında diplomatik çabalarını birleştirmeyi kabul ettikleri bir barış antlaşması imzaladı. Her iki krallığın temsilcisi olarak hareket eden Leh diplomat Mikołaj Rozemberg, İmparator I. Maximilian'ın huzurunda üç kez (Temmuz 1498'de Freiburg, Ocak 1499'da Worms ve Temmuz 1499'da Überlingen meclislerinde) resmî yardım talebinde bulundu.
Mikołaj Rozemberg, Lehistan'ın Osmanlı'ya karşı bir savunma hattı oluşturarak Kutsal Roma İmparatorluğu'nu koruduğunu vurguladı. İstedikleri yardım ise:
Yardım şekline gelince, Majestelerinin İmparatorluğundan askerlere ihtiyaç yoktur, ancak mali bir destek gereklidir. Çünkü katedilen mesafeler öyledir ki, hem adamlar hem de atlar krallıklarımıza ulaşmadan çok önce tükeneceklerdir; ve Türkler böyle bir kuvvetin gelişini öğreneceklerdir... Elektörler ve Majesteleri İmparator, bizim bundan para kazanmaya çalıştığımızı düşünmesinler diye, Elektörler bu parayı bize dağıtmakla görevli bir veya iki temsilci seçsinler.
İmparator yardım çağrılarına olumlu bakmadığından dolayı Kral Albert Papa'ya dönmüştür. Papa 1500 yılında Quamvis ad amplianda adında papalık fermanı ile Hristiyan dünyasını Osmanlı İmparatorluğu'na karşı Haçlı sefere katılmalarına çağırdı. Öncelikle heyecanlı olan Kral Albert, kutsal ittifaktan Ocak 1501'de Osmanlı'yla barış sürecine girmek maksadıyla çekilmiştir. Ancak Macaristan'ın tavassut etmesiyle Leh elçisi İstanbul'a çok değerli hediyelerle Sultan II. Bayezid'ın huzuruna alınmış ve barış müzakereleri böylece başlatılmıştır. Ayrıca 1499-1503 Osmanlı-Venedik Savaşı'nın başlıca nedenlerinden biri, Lehistan'ın Osmanlı karşısında uğradığı ağır yenilgidir; Venedik Cumhuriyeti bunu ve diğer faktörleri fırsat bilip Osmanlı'ya savaş ilan etmiştir.
Bibliografya

Cîmpeanu, Liviu (2022).  Andrei Pogăciaș; Radu Gărmacea (Ed.). Cruciadă împotriva lui Ștefan cel Mare: Codrii Cosminului, 1497 [Büyük Ştefan'a Karşı Haçlı Seferi: Kozmin'in Ormanları, 1497] (Rumence). Bükreş: Humanitas.
Danişmend, İsmail H. (1971). İzahlı Osmanlı Tarihi Kronolojisi. 1. İstanbul: Türkiye Yayınevi.
von Hammer-Purgstall, Joseph.  Çevik, Mümin (Ed.). Büyük Osmanlı Tarihi. 4. Özdek, Refik tarafından çevrildi. İstanbul: Üçdal Neşriyat.
Nowakowska, Natalia (2004). "Poland and the Crusade in the Reign of King Jan Olbracht, 1492–1501".  Norman Housley (Ed.). Crusading in the Fifteenth Century: Message and Impact. Basingstoke: Palgrave Macmillan. ISBN 9781349508310.
Öztuna, Yılmaz (1977). Büyük Türkiye Tarihi. 3. İstanbul: Ötüken Neşriyat.
Shirogorov, Vladimir (2021). War on the Eve of Nations: Conflicts and Militaries in Eastern Europe, 1450–1500. Londra: Rowman & Littlefield. ISBN 978-1-7936-2241-9.
Şimşirgil, Ahmet (Aralık 2013).  Zeynep Berktaş (Ed.). Kayı. 3. İstanbul: Timaş Yayınları. ISBN 978-605-08-1298-5.
Prens III. Ştefan'ın portresi
Esirlikten Dönmek – Osmanlı esirliğinden para yoluyla kurtarılan ve vatanına dönen bir asil Lehli aileyi temsil etmekte
Esirlikten Dönmek – Herhangi bir Lehlinin Osmanlı esirliğinden dönmesini temsil etmekte
Kral I. John Albert'in portresi
İmparator Maximilian'ın portresi
Muharrem Şen

Prof.Dr.Muharrem Şen (28 Aralık 1944,Mersin) Türk Akademisyen.
Yaşamı

Prof.Dr.Muharrem Şen,1944 yılında Mersin'de doğdu.İlk ve orta öğrenimini Mersin'de tamamladıktan sonra 1964 yılında Ankara Üniversitesi DTCF Fransız Dili ve Edebiyatı'na kaydolan Prof.Şen,1968 yılında buradan mezun oldu ardından eski Millî Eğitim Bakanı Prof.Bedrettin Tuncel'in öğrencisi olarak yüksek lisansını tamamladı ve Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı bursuyla 1970 yılında Sorbonne Üniversitesi'ne doktora öğrenimi için gitti.1975 yılında doktora derecesini alıp yurda dönen Prof.Şen,Atatürk Üniversitesi'ne asistan olarak 2 yıl görev yaptı.Daha sonra Selçuk Üniversitesi Fransız Dili ve Edebiyatı'nı kurdu ve bölüm başkanlığını üstlendi.1983 yılında doçent oldu ve 1989 yılında Profesörlük unvanı kazandı.Selçuk Üniversitesi Rektör Yardımcısı oldu (1992-1995).1997 yılında Selçuk Üniversitesi'nden ayrılarak Aydın Adnan Menderes Üniversitesi'ne geçti ve burada Fransız Dili ve Edebiyatı kurucu başkanlığı görevini üstlendi.Aynı üniversitenin eğitim fakültesi dekanlığına getirildi ve bu görevdeyken istifa ederek emekli oldu.Prof.Şen,Marmara Üniversitesi'nde akademik hayatına devam etmektedir.
Prof.Şen,ulusal ve uluslararası birçok sempozyum ve kongreye katılmış olup fransız edebiyatı konusunda birçok çalışması bulunmaktadır.Özel ilgi alanı olarak Marcel Proust gösterilebilir.
Çapa-Şehremini

| Çapa - Şehremini |
| --- | --- |
İstanbul Tramvayı istasyonu
Çapa - Şehremini Tramvay İstasyonu

Konum: Topkapı Mahallesi / Şehremini Mahallesi, Turgut Özal Bulvarı (Millet Caddesi), 34093, Çapa Fatih, İstanbul Türkiye
Koordinatlar: 41°00′55″K 28°56′00″D﻿ / ﻿41.01528°K 28.93333°D﻿ / 41.01528; 28.93333
Sahip: İstanbul Büyükşehir Belediyesi
İşletmeci: Metro İstanbul
Hat(lar): 
Peronlar: 2 kenar peronu, 1 ada peronu
Raylar: 2
Tren işletmecileri: Metro İstanbul
Otobüs güzergâhları:  İETT  İstanbul Tıp Fakülte: 28T, 31, 32A, 33, 33B, 33E, 33Y, 35D, 36, 36ES, 36Y, 46T, 71T, 72T, 73, 73F, 76D, 79E, 79Ş, 82, 85T, 89, 89B, 89C, 89K, 92, 92B, 92C, 92K, 92T, 93, 93C, 93T, 94, 94A, 97, 97A, 97BT, 97T, 145T, 336Y, E-56     Dolmuş  Taksim - Topkapı, Taksim - Cevizlibağ   
Yapı
Yapı türü: Hemzemin
Otopark: Hayır
Bisiklet altyapısı: Evet
Engelli erişimi: Evet
Diğer bilgiler
Durum: İşletmede
Ücret bölgesi: T1
Tarihçe
Açılış: 29 Aralık 1992
Elektriklendirme: 750 V DA Katener (1992)
Hizmetler
Demiryolu ulaşımı Toplu ulaşım
Çapa - Şehremini Tramvay İstasyonu, İstanbul Tramvayı'nın T1 (Kabataş - Bağcılar) Tramvay Hattı'nda yer alan ve 29 Aralık 1992'de hizmete giren hemzemin tramvay istasyonudur. Fatih'in Topkapı Mahallesi ile Şehremini Mahallesi arasında Turgut Özal Bulvarı (Millet Caddesi) üzerinde, İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi'nin karşısında yer almaktadır.
Hatlar

(Kabataş - Bağcılar)
Hizmetler > Güzergâh

| İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Önceki İstasyon | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.İstanbul Tramvayı | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Sonraki İstasyon | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Sefer Sıklığı |
| --- | --- | --- | --- |
| Fındıkzade Kabataş yönünde |  (Kabataş - Bağcılar) | Pazartekke Bağcılar yönünde | 06.00 - 00.00 saatleri arasında pik saatlerde 2 dakikada 1 sefer |
Çevre alanı

Çapa Fen Lisesi
İstanbul Üniversitesi Çapa Yerleşkesi
Çapa Tıp Fakültesi
Şehremini Anadolu Lisesi
Selçuk Anadolu Meslek Lisesi
Medilife Çapa Hastanesi
Rîșcani

| Rîșcani |
| --- | --- |
Şehir

Rîșcani
Ülke:  Moldova
Bölge: Rîșcani
Yüzölçümü
 • Toplam: 5.83 km²
Nüfus (2014)
 • Toplam: 9.259
Zaman dilimi: UTC+02.00 (EET)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (EEST)
Posta kodu: MD-5600
Alan kodu: +373 256
Resmî site riscani.com
Rîșcani (Rumence telaffuz: [rɨʃˈkanʲ], Moldova'nın kuzeyinde, Rîșcani Bölgesi'nin merkezi olan bir şehirdir.
Demografik yapısı

2014 nüfus sayımına göre, Rîșcani'nin nüfusu 9.259 kişiydi. Bu rakam, 2004 yılında 12.117 kişinin kaydedildiği bir önceki nüfus sayımına kıyasla bir düşüşü göstermektedir. Nüfusun 4.318'i erkek ve 4.941'i kadındı.
Rîșcani'nin etnik yapısı (2014)
Moldovalılar (%52.99)
Rumenler (%2.98)
Ruslar (%7.27)
Ukraynalılar (%30.98)
Diğer (%5.78)
Rîșcani'de konuşulan diller (2014)
Moldovaca (%41.78)
Rumence (%10.88)
Rusça (%24.57)
Ukraynaca (%18.19)
Diğer (%4.54)
Polatlı

Başlığın diğer anlamları için Polatlı (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Polatlı |
| --- | --- |
İlçe

 Türkiye'de bulunduğu yer
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Ankara
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Murat Bulacak
 • Belediye başkanı: Mürsel Yıldızkaya (CHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 3473 km²
Rakım: 850 m
Nüfus (2019)
 • Toplam: 125.075
 • Kır: -
 • Şehir: -
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 06900
İl alan kodu: 0312
İl plaka kodu: 06
Resmî site Belediye
Polatlı, Ankara ilinin batı kesiminde, Eskişehir-Ankara Devlet Yolu üzerinde Ankara'ya en yakın ilçedir (76 km). 1 Ağustos 1926 tarihinde 877 sayılı kanunla ilçe olmuştur.
Tarihçe

Polatlı İlçesinde insan yerleşiminin bilinen en eski tarihi M.Ö. 3000 yıllarına kadar dayanmaktadır. Yassıhöyük Mahallesi'nde bulunan antik Gordion Şehrinde M.Ö. 3000 yıllarında yerleşim olduğu bilinmektedir.
Bölgede yaşayan belli başlı uygarlıklar sırasıyla, Hitit, Frigya, Lidya, Pers, Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı uygarlıklarıdır.
Polatlı ilçe merkezinin bugünkü yerleşimi 1860 yılında Sivritepe mevkii Menteşe Mahallesi'nde ve Zafer Mahallesi'nde oluşmuştur. Yerleşimin asıl gelişimi Ankara-İstanbul demiryolunun 1892 yılında buradan geçmesiyle gerçekleşmiştir.
Kurtuluş Savaşı’nın en önemli olaylarından biri olan Sakarya Meydan Muharebesi Polatlı toprakları üzerinde meydana gelmiştir. Atatürk’ün Sakarya Meydan Muharebesi’ni yönettiği karargâh Alagöz Mahallesi’nde, attan düşerek yaralandığı yer İnler Mahallesi’ndedir. Bu savaşın önemli coğrafi mevkileri olan Çal Dağı, Duatepe, Beştepe ve Kartaltepe  de Polatlı sınırlarındadır.
“Polad” kelimesi Farsça olup “demir, kuvvetli” anlamına gelir. Osmanlı belgelerinde “Polad”, “Poladlar”, “Poladlı” kelimesi Ulu-Yörük ve Aydın-Beylü kabilelerine mensup Türkmen Yörük cemaatlerine verilen addır. 1530 yılına ait Tapu Tahrir Defteri'nde Ankara Livası dahilinde bulunan Padişah Hasları arasında, Seferihisar (Sivrihisar) kazası hudutları içinde olup da Erkonmadı adlı kişiye “tımar” olarak verilen Aydın-Beğlü kabilelerinin geliri bu şahıstan alınarak Haymana'ya dahil edilir. Bu kabileler arasında üç “Polad” cemaatinin nüfus ve vergi miktarları şöyledir:
- “Cemaat-i Öksüz nâm-ı diğer (diğer adı) Polad, hane 19, mücerred 15, hasıl 674 akçe.”
- “Cemaat-i Poladlu, hane 8, mücerred 7, imam 1, hasıl 364 akçe.”
- “Cemaat-i Polad an-cemaat-i Aydın-Beğlü, hane 2, mücerred 5, hasıl 14 akçe."
Ekonomi

Polatlı ilçesinin ekonomisi tarih boyunca tarım ağırlıklı olagelmiştir. İlçenin 383.675 dekar sulu, 1.789.500 dekar susuz ve toplam 2.173.175 dekar tarım alanı bulunmaktadır. Yöre topraklarında en fazla üretilen ürünler buğday, arpa, şeker pancarı, kavun ve soğandır. İlçede hayvancılık; büyükbaş, küçükbaş ve kümes hayvancılığına dayalıdır.
İlçe merkezinde kentsel ekonomik faaliyetlerin ve buna bağlı olarak sanayinin ve hizmet sektörünün gelişimi Ankara-İstanbul demiryolunun 1892 yılında Polatlı'dan geçmesi ile başlamıştır.
Türkiye'nin önemli tahıl ambarlarından birini oluşturan Polatlı aynı zamanda en aktif tahıl borsalarından birine de sahiptir. Bunun bir sonucu olarak Polatlı Borsası'nda ilçede üretilen tahılın iki katı kadar bir tahıl alım-satımı meydana gelmektedir. Polatlı Borsası bir “ihtisas borsası” olarak sürekli gelişme göstermekte, İlçe Tarım Müdürlüğü, Ziraat Odası, Tarım Kredi Kooperatifi şubesi, Trakya Birlik Kooperatifi şubesi, Pancar Bölge Şefliği, Yukarı Sakarya Sulama Birliği gibi önemli tarımsal kuruluşlar ilçede faaliyet göstermektedir.
Yakın tarihte inşa edilen Ankara-Sivrihisar yolu ve ilçede istasyonu olan Ankara-Eskişehir hızlı tren yolu yatırımları ile Polatlı, İstanbul-Ankara, Konya-Antalya-İzmir bağlantılarının merkezine oturmuştur.
Polatlı Vergi Dairesi kayıtlarına göre 3747 gerçek usulde, 1578 basit usulde, 875 kurumlar vergisi ve 4957 diğer alanlarda olmak üzere ilçede toplam 11.157 vergi mükellefi bulunmaktadır. 2006 yılı ilk altı ayında ilçede tahakkuk eden vergi 74.733.944,33 TL, tahsil edilen vergi ise 51.237.045,67 TL'dir. Mal Müdürlüğünce 2006 yılı ilk altı ayında yapılan harcamalar toplamı ise 20.727.583,80 TL'dir.
İlçede Ticaret Odasına kayıtlı 613 limited şirket, 56 anonim şirket, 7 kolektif şirket, 83 kooperatif, 2 müessese ve 388 gerçek kişi olmak üzere toplam 1.149 üye bulunmaktadır.
İlçede toplam 13 banka şubesi mevcuttur.
Sanayi

İlçede sanayi gün geçtikçe gelişmektedir. Türkiye'nin önemli sanayi kuruluşlarından olan Şişecam (Trakya Polatlı Cam Sanayii A.Ş), Ortadoğu Rulman Sanayi ve Ankara Dişli Dövme Sanayi Dişli Fabrikası Polatlı'da bulunmaktadır. Bunların yanında ülke geneline galvanizli direk üreten Şa-Ra ile yurt içi ve yurt dışına 2 adet hazır beton fabrikası, 1 adet kâğıt ve matbaa fabrikası, 1 adet hediyelik eşya fabrikası, 1 adet çatı cephe sistemleri fabrikası, 1 adet ambulans donatım fabrikası, 1 adet boru fabrikası, 1 adet tıbbı malzeme üretim fabrikası, 1 adet Doğalgaz Çevrim Santrali, 9 adet un fabrikası, 3 adet yem fabrikası, 8 adet mermer işletme tesisi ile 1 adet tarım aletleri yapım fabrikası ilçede faaliyet göstermektedir. Bu alanda sürekli yeni girişimler ve gelişmeler olmaktadır.
İlçede sanayinin gelişimine önemli katkılar yapacak olan Polatlı Organize Sanayi Bölgesi 2172 dekar alan üzerinde altyapı çalışmaları ve fabrika kuruluş çalışmaları seviyesinde sağlıklı bir gelişme içindedir. Ayrıca Malıköy'de Ankaralı sanayicilerin önderliğinde 5200 dekar alan üzerinde Başkent Organize Sanayi Bölgesi adıyla ikinci bir OSB kurulmaktadır. Bunların dışında yine Malıköy bölgesinde 2. OSB'de ise altyapı çalışmaları devam etmekte olup, yine bu bölgede Anadolu Organize Sanayi Bölgesi adı altında yeni bir OSB kurulması planmala aşamasındadır.
Temelli bölgesinde Ankara Serbest Bölge kurulması yönündeki çalışmalar yer temini aşamasında sürdürülmektedir.
Coğrafya

Polatlı, otlarla kaplı geniş bir bozkır olan yüksek Anadolu Platosu'nun kalbinde yer almaktadır. Kıyıdan uzakta, tipik bir bozkır iklimi görülür. Kışlar soğuk ve genellikle karlı, yazlar ise sıcak ve kurak geçer. İlkbahar ve sonbahar, en yağışlı mevsimlerdir, özellikle de ilkbahar.
Polatlı, Türkiye'nin en verimli tarım ilçelerinden biri olarak bilinir ve başta arpa ve buğday olmak üzere tahıl üretimiyle ünlüdür. Polatlı, Türkiye'nin en büyük tahıl depolarından birine ev sahipliği yapmaktadır. Ayrıca, şeker pancarı, kavun ve soğan gibi ürünler de başarıyla yetiştirilmektedir.