Frida Kahlo Müzesi
Tarihi

Ev, 1904 yılında, kolonyal dönemde Karmelitlere ait olan eski Hacienda del Carmen'e ait araziler üzerine kurulan Coyoacán'daki Colonia Del Carmen'de inşa edilmiştir. O zamanlar ve 20. yüzyılın ilk yarısında, Coyoacán resmi olarak Meksiko'nun Federal Bölgesi'nin bir parçasıydı; ancak yine de nispeten kırsaldı ve Meksiko'nun kentsel yayılmasından etkilenmemektediydi. 19. yüzyılın sonlarından bu yana, Meksiko'nun zengin ailelerinden bazıları, genellikle geçmişin kolonyal tasarımlarını taklit ederek bölgede kır evleri inşa etti. Colonia del Carmen, Francisco Sosa tarafından tanıtılması ve 1923'te eski San Pedro Martír Hacienda'da Escuela de Pintura al Aire Libre'nin (Açık Hava Resim Okulu) kurulması nedeniyle 1920'lerden başlayarak sanatçılar ve entelektüeller arasında popüler oldu. Başlangıçta, evin dışı 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında Meksika'da popüler olan Fransız esintili bir motifle dekore edilmişti.
Frida Kahlo 1907'de bu evde doğdu ve hayatı boyunca ailesinin evi olarak kaldı. Son on üç yılını da burada geçirdi. Frida, Avrupa'dan Meksika'ya göç eden Guillermo Kahlo ve yerli Meksikalı Matilde Calderon y González'in kızıydı. Frida çocukluğunu bu evde geçirdi. Meksika Devrimi sırasında, annesinin, 1913'te bölgedeyken Zapata Ordusu'na erzak bağışlamak için bu evin pencerelerini açacağını belirtti. Ayrıca, ilk olarak 1918'de bir bacağını diğerinden daha kısa bırakacak olan çocuk felci ile vurulduğunda evde iyileşmek için çok zaman harcadı. 18 yaşındayken bir tramvay kazası onu fena halde ezilmiş halde bıraktı. Alçılarda ve ortopedik cihazlarda yatağında yaklaşık iki yıl geçirdi. Zaman geçirmenin bir yolu olarak resim yapmaya başladı. Bu dönemin işlerinden birinde Frida'nın sedye gibi görünen, vücudu sargılı ve bu evin yan tarafına yerleştirilmiş olduğu görülüyor. Frida, Diego Rivera ile Secretaria de Educacion Publica binasında duvar resimleri yaparken tanıştı ve eserini görmesi için Casa Azul'a davet etti. Rivera kısa süre sonra evin düzenli bir ziyaretçisi olmaya başladı. Diğer önemli sanatçılar da evi bölgenin buluşma yerlerinden biri haline getirerek takip etti. Rivera ile evlendikten sonra Frida çocukluk evinden Paseo de la Reforma'daki bir daireye taşındı; ancak Rivera ailenin Casa Azul'daki ipoteğini ödedi. Frida, 1930'ların çoğunda Meksiko'da veya yurtdışında başka yerlerde yaşadı; ancak ailesini sık sık evinde ziyaret etti. Bu 1936'da yapılan Mis abuelos, mis padres y yo, Arbol genealógico adlı bir tabloda görülmektedir.
Kahlo ve Rivera'nın müdahalesi nedeniyle Rus Leon Troçki, Meksika'da sığınma hakkı elde etti. Troçki ve eşi Natalia Sedova, ilk olarak Ocak 1937'den itibaren La Casa Azul'da barındılar. Sokağa bakan pencereler, Stalin tarafından idam cezasına çarptırıldığı için Troçki'nin güvenliği için kerpiç tuğlalarla kapatıldı. Bu ev ile bitişiğindeki ev arasına da yüksek bir duvar örülmüştür. Troçki, ocak 1937'den nisan 1939'a kadar burada yaşadı ve çalıştı, Su moral y la nuestra gibi eserler ve onun düzenli siyasi makaleleri yazdı. Bu durum, Troçki'nin siyasi düşmanlarının düşmanlığı nedeniyle genellikle bölgede güvenlik sorunlarına neden oldu. Tüm bu süre boyunca ev, özellikle Komünizm ile bağlantılı olanlar için entelektüellerin buluşma yeri olmaya devam etti. Nisan 1939'da, Troçki'nin Rivera ile ideoloji ve Rivera'nın Troçki'nin yazılarına yönelik eleştirisi üzerine tartışması ve Viena Caddesi'ndeki yakındaki bir eve taşınması üzerine Troçki ve Sedova Mavi Ev'den ayrıldı.
Rivera ve Kahlo, Kasım 1939'da boşandılar. Ancak çift, tüm ilişkilerini kesmedi ve aralık 1940'ta yeniden evlendiler. 1941'de, Frida'nın babasının ölümünden hemen önce, Rivera, San Angel'da başka bir ikametgâhı sürdürmesine rağmen eve taşındı. Bu süre zarfında Rivera, Londres Caddesi'ne bakan ve avluyu tamamen çevreleyen kanadı inşa etti. Bu bölüm, içine yerleştirilmiş seramik vazolar ile yerel volkanik kayalardan inşa edilmiştir. Deniz kabukları ve ayna ile süslenmiş teraslı bir çatı inşa edildi. Buraya Frida'nın stüdyosu ve yatak odası taşındı. Yeniyi eskiden ayırmak için bir taş duvar, avlu alanını ikiye böler; önünde çeşme, basamaklı piramit, yansıma havuzu ve çiftin arkeolojik koleksiyonu için bir oda bulunur. Dış cephe de orijinal Fransız tarzından bugün görüldüğü haliyle değiştirildi. Evin yeniden tasarım çalışması 1946'da Juan O’Gorman tarafından yapıldı. Ev, çiftin evi olarak hem Meksika'dan hem de yurt dışından Fritz Henle, Concha Michel, Dolores del Río, María Félex, Lucha Reyes ve Chavela Vargas gibi seçkin ziyaretçileri ağırlamaya devam etti.
1943'te Frida, Escuela de Pintura y Escultura de La Esmeralda'da eğitmen oldu; ancak fiziksel durumu çoğunlukla evinde ders vermesini gerektirdi. Bu öğrenciler sonunda sadece dört kişi kaldı ve "Los fridos" olarak adlandırıldılar: Çoğunlukla veranda alanında çalışan ve eğitim alan Fanny Rabel, Guillermo Monroy, Arturo "el Güero" Estrada ve Arturo García Bustos. Frida 1945'ten itibaren bir kez daha evde yatağına kapatıldı. O zamandan 1947'ye kadar, 1945'te Flor de la vida ve 1947'de El sol de la vida gibi eserler yaptı.
Frida, 13 Temmuz 1954'te 47 yaşında bu evin üst katında öldü. Cenazesi Palacio de Bellas Artes'e götürülüp yakıldı. Rivera, ölümünden dört yıl sonra 1958'de evi Meksika ulusuna bağışladı ve korunması için bir vakıf kurdu. Ev, Kahlo'nun yaşamına ve eserlerine adanmış bir müzeye dönüştürüldü. Müzenin ilk müdürü, evi olduğu gibi korumakla görevli Carlos Pellicer'di.
Frida Kahlo 1990'lara kadar sanat dünyasının dışında çok az tanındığı için müze yıllarca nispeten az ziyaretçiye ev sahipliği yaptı. 1980'lerde Neomexicanismo adlı bir hareket onu ve çalışmalarını tanıttı. O zamandan beri, pek çok popüler kültür öğesinde yer aldığı imgeleriyle bir kült simgesi haline geldi ve çalışmalarının çoğu artık yüksek fiyatlara sahip bulmaya başladı. 2006'da Kahlo'nun 1943 tablosu Roots, bir Latin Amerika eseri için 5,6 milyon ABD doları tutarında bir açık artırma rekoru kırdı. Frida'nın popülaritesi müzeyi etkiledi. 1990'ların başında bir süreliğine kapandı, ardından 1993'te bir hediyelik eşya dükkânı ve restoran / kafe eklenerek yeniden açıldı. Bugün müze, Coyoacán'da en çok ziyaret edilen ve Meksiko'nun en çok ziyaret edilen noktalarından biridir.
Binanın ve içeriğinin bir kısmının restorasyon çalışmaları 2009 ve 2010 yıllarında gerçekleştirildi. Çalışmanın sponsorluğu, çabaya 60.000 euro bağış yapan Alman hükûmeti ve kısmen de bir milyon peso katkıda bulunan müzenin kendisi tarafından sağlandı. Çalışmalar, mobilyalar, diğer ekipmanlar, çatı işleri ve koleksiyondaki öğelerin restorasyonu ile sergilenmek ve korumak üzerinde yoğunlaşmaktaydı. Restorasyon, sanatçının Viva la vida, El marxismo dará salud a los enfermos, Frida y la cesárea, Naturaleza muerta con bandera, Retrato de Marta Procel, Retrato de mi familia, Retrato de mi padre Wilhelm Kahlo ve Los hornos de ladrillos adlı eserleri ile Rivera'nın La quebrada ve Paisaje urbano'su; bilinmeyen sanatçının Retrato del niño Don Antonio Villaseñor ve Retrato de niño muerto adlı eserleri, Wolfgang Paalenk'den Composición ve 
Leopold Gottlieb'in Retrato de Diego Rivera adlı eserlerinin yanı sıra 6.500 kişilik bir arşiv ile birlikte Nickolas Muray, Martin Munckaci, Fritz Henle ve Gisele Freund tarafından hazırlanan Kahlo, Rivera'nın arkadaşları, ailesi ve meslektaşları ile fotoğraflarını içermektedir. Koruma çalışması, toplam koleksiyonun yalnızca yaklaşık %35'ini kapsamaktadır.
Avluya geçit
Avluda İspanyol öncesi eserlerin sergilendiği piramit
Diego Rivera tarafından volkanik taş ve kabuklu kabuklarla eklenen yeni bölüm veya kanat
"(...) bilmelisin kızım, aşk biriktiricimde yeterli enerji var (...), bana sadece beş dakika önce seni buldum ve sevmeye başladım gibi görünmekten vazgeçmeden."
Frida ve Diego'nun evde yaşadığını söyleyen duvardaki yazıt
The Blue House'un bahçe avlusu - Meksiko'daki Museo Frida Kahlo
Müzedeki Ölüler Günü için Frida'nın görüntüsü