stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Avusturyalılar

| Toplam nüfus |
| --- | --- |
y. 8–8.5 milyon  

Önemli nüfusa sahip bölgeler
 Avusturya: 6.75 milyon (2011)
 ABD: 684,184
 Almanya: 345,620
 Kanada: 197,990
 Avustralya: 45,530
  İsviçre: 40,300–65,090
 Birleşik Krallık: 21,600–25,000
 Fransa: 20,000
 İtalya: 16,331
 Hollanda: 15,771 (2017)
 İspanya: 12,000
 Güney Afrika: 10,000
 Brezilya: 10,000
 Arjantin: 9,800
 Macaristan: 9,044
 İsrail: 9,000
 İsveç: 6,311
 Şili: 5,000
 Çekya: 5,000
 Yunanistan: 4,000
 Tayland: 4,000
 Lihtenştayn: 3,868
 Polonya: 3,790
 Meksika: 3,500
 Slovakya: 3,154
 Romanya: 3,100
 Slovenya: 3,052
 Belçika: 3,020
 Türkiye: 1,900–14,400
3,400
 Norveç: 3,200
Diller
Almanca (Bavyeraca, Alemannik)
Din
Tarihsel olarak: öncelikle Katolik azınlık Lüterci Günümüzde (2016): Hristiyan (68%) Dinsiz (24%)
İlgili etnik gruplar
Diğer Cermen halkları (özellikle Almanlar, İsviçreliler ve Lihtenştaynlılar)
Avusturyalılar (Almanca: Österreicher), Avusturya'nın çoğunluğunu oluşturan bir etnik gruptur.
Tarihsel olarak, Avusturyalılar Alman olarak kabul edildiler ve kendilerini de öyle gördüler. Avusturya, 1866'daki Avusturya-Prusya Savaşı'na kadar Kutsal Roma İmparatorluğu ve Alman Konfederasyonu'nun bir parçasıydı ancak bu savaştan sonra Prusya, Avusturya'yı Konfederasyon'dan çıkardı. Böylece Almanya, 1871'de siyasi birliğini kurduğunda, Avusturya bu devletin içinde yer alamadı. 1867 yılında Avusturya, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'na evrildi. Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun I. Dünya Savaşı'nın sonunda çöküşünden sonra Avusturya, Alman-Avusturya Cumhuriyeti (Republik Deutschösterreich) adını benimsedi ve Almanya Cumhuriyeti ile birleşme girişiminde bulundu ancak Saint-Germain-en-Laye Antlaşması (1919) nedeniyle iki ülkenin birleşmesi yasaklandı. Birinci Avusturya Cumhuriyeti 1919'da kuruldu. Üçüncü Reich, 1938'de Avusturya'yı Anschluss ile ilhak etti.
Üçüncü Reich'ın çöküşünden sonra hem pancermenizm siyasi ideolojisinin hem de Almanya ile bir olmayı istemenin Nazizm ile ilişkilendirilmesi, Avusturyalıların kendi ayrı ve farklı ulusal kimliklerini geliştirmelerine neden oldu. Günümüzde birçok Avusturyalı kendini Alman olarak tanımlamıyor.
Bu nedenle, Avusturyalılar ayrı bir millet olarak tanımlanabileceği gibi komşu oldukları Almanlara, Lihtenştaynlılara, Güney Tirol halkına ve Almanca konuşan İsviçrelilere yakın homojen bir Cermen etnik grubu olarak da tanımlanabilir.
İsa Bey Camii

Başlığın diğer anlamları için İsa Bey Camii (Üsküp) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
İsa Bey Camii

Genel bilgiler
Durum: Etkin
Mimari tarz: Mermer işlemeciliğinin ve ağaç oymacılığının şaheseri sayılır
Konum: Selçuk, İzmir, Türkiye
Koordinatlar: 37°57′08″K 27°21′57″D﻿ / ﻿37.95222°K 27.36583°D﻿ / 37.95222; 27.36583
Tamamlanma: 1375
Açılış: 1375
Mimar(lar): Ali El-Dımeşki
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Kesme taş
Kubbe sayısı: 2
Minare sayısı: 1

İsa Bey Camii, İzmir'in Selçuk ilçesinde, Artemis Tapınağı'yla Saint Jean Kilisesi arasındadır. 1375 yılında Aydınoğlu İsa Bey tarafından yaptırılmıştır. Mimar Şamlı Ali'nin eseridir.
İsa Bey Camii, Türk mimarlık tarihinin Anadolu Beylikleri dönemine ait en eski ve gösterişli eserlerindendir. 19. yüzyılda kervansaray olarak da kullanılmıştır.
Simetrik olmayan bir plana inşa edilen caminin yamaçta konumlandırılan iki giriş kapısı batı ve doğu tarafındadır. Batı kapısı yazılar ve geometrik şekillerle süslüdür. Batı yönündenki duvarlar mermerle kaplı, diğer cepheler ise kesme taştandır. Cephesi, pencere kenarları ve her iki kubbesinin de kasnağı Selçuklu çinileriyle süslüdür.
İzmir Selçuk'taki tarihi İsa Bey Camii kıble yönü (Mikat isimli Android uygulaması ekran görüntüsü)
Google Earth veritabanını kullanan hassas kıble ölçüm uygulamaları, bu caminin kıblesinin 46 derece hatalı olduğunu göstermiştir.
Caminin doğu ve batı kapısının üstünde yükselen iki minareden birisi tamamen, diğerinin ise şerefeden yukarısı 16. yüzyılın ortalarında meydana gelen depremlerde yıkılmıştır. Aynı depremlerde caminin çatıları da yıkılmıştır. 1975 yılında dönemin Selçuk Müftüsü Abdullah Arılık tarafından yaptırılan iyileştirme çalışmaları ile çatısı ve duvarları onarılmış ve tekrar ibadete açılmıştır.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Erdek

| Erdek |
| --- | --- |
İlçe


 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Balıkesir
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Hasan Göç
 • Belediye başkanı: Burhan Karışık (CHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 1007 km²
Rakım: 180 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 32.963
 • Kır: -
 • Şehir: 32.319
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 10500
İl alan kodu: 0266
İl plaka kodu: 10
Resmî site www.erdek.gov.tr
Erdek, Balıkesir ilinin kuzey uç bölgesinde bulunan ve Türkiye'nin önemli tatil bölgelerinden birisi olan ilçe. Marmara Bölgesi'nin, Marmara Denizi'ne doğru uzanan Kapıdağ Yarımadası'nda Erdek Körfezi'nde yer alır. Türkiye'nin ilk sayfiye yerlerinden birisidir. Türkiye'nin en önemli turizm merkezlerinden biridir. Erdek kış mevsimlerinde küçük bir ilçe nüfusuna sahip olmakla birlikte, yaz mevsimlerinde turizmin de etkisiyle nüfus bazı küçük illerin nüfusunu aşar. Tarihte çeşitli uygarlıklara ev sahipliği yapmış olan ilçe, çeşitli açılardan Türkiye'nin önemli ilçelerinden biridir.
Eski adı Arktonnesos olan Kapıdağ yarımadasından oluşmaktadır. Kuzey ve batı çevresinde Marmara ilçesine bağlı Marmara Adaları bulunmaktadır. Ancak Paşalimanı Adası Erdek'e bağlıdır. Bölgede ılıman Marmara iklimi görülür.
Erdek, antik kentleri, Açık Hava Müzesi, temiz denizi ve kumsalı ile bir turizm merkezidir.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1935 | 13.689 | 4.689 | 9.000 |
| 1940 | 16.815 | 7.387 | 9.428 |
| 1945 | 16.152 | 5.040 | 11.112 |
| 1950 | 18.348 | 5.704 | 12.644 |
| 1955 | 19.464 | 6.184 | 13.280 |
| 1960 | 20.846 | 6.849 | 13.997 |
| 1965 | 23.894 | 7.813 | 16.081 |
| 1970 | 24.594 | 8.541 | 16.053 |
| 1975 | 26.401 | 8.685 | 17.716 |
| 1980 | 28.294 | 10.114 | 18.180 |
| 1985 | 30.290 | 11.760 | 18.530 |
| 1990 | 26.547 | 13.246 | 13.301 |
| 2000 | 32.020 | 18.626 | 13.394 |
| 2007 | 33.187 | 20.475 | 12.712 |
| 2008 | 34.704 | 21.660 | 13.044 |
| 2009 | 33.532 | 20.876 | 12.656 |
| 2010 | 33.236 | 20.693 | 12.543 |
| 2011 | 33.294 | 21.068 | 12.226 |
| 2012 | 32.958 | 21.042 | 11.916 |
| 2013 | 33.410 | 33.410 | veri yok |
| 2014 | 34.676 | 34.676 | veri yok |
| 2015 | 32.899 | 32.899 | veri yok |
| 2016 | 32.477 | 32.477 | veri yok |
| 2017 | 32.317 | 32.317 | veri yok |
| 2018 | 32.963 | 32.963 | veri yok |
| 2019 | 32.120 | 32.120 | veri yok |
| 2020 | 32.319 | 32.319 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Halkın çogunlugu mübâdele ile gelen Selanik ve Girit mübâdil göçmenlere dayanır.
Erdek merkezin nüfus yapısı; Yerli denilen Manavlar, Selanik-Karacaovalı Pomaklar, Boşnaklar, Giritliler, Tikveşli Pomaklar, Çerkezler, Romanlar, sonradan gelen Karadenizliler.
Ocaklar, Narlı, İlhanlar, Doğanlar, Turanlar Ormanlı köyleri geneli Karacaovalı Pomaktır. Ayrıca Narlı ve İlhanlar köylerine az sayıda Giritli muhacirler de yerleşmiştir.
Düzler, Yeniköy (Belkıs), Yukarı Yapıcı ve Ballı Pınar köyleri Kavala Pomaklarındandir.
İlçeye bağlı 28 mahalleden oluşmaktadır.
Turizm

Erdek; Bandırma, Susurluk, Bursa, İstanbul ve Karacabey gibi yerleşimlerin gözde sayfiye mekanlarıdır. Yakınlardaki Kapıdağ'ın ormanlık iç bölgeleri de ilgi çekmekte ve doğa turizmi amacıyla kullanılmaktadır. Kapıdağ'da Selanik göçmeni muhacir Pomakların yaşadığı bakir köyler vardır. Cumhuriyet öncesinde Kapıdağ yöresi Anadolu'da Rum nüfusun en yoğun yaşadığı yerlerin başlıcalarındandır.
Kizikos antik kenti kalıntıları Bandırma Arkeoloji Müzesinde teşhir edilmektedir. Müzede, Kyzikos antik kendinden ve civardan elde edilen mezar stelleri sergilenmektedir.
Erdek'in 10–12 km dışında bulunan ve büyük medeniyetin yaşadığı Kizikos (Kyzikos) kentinde ilk yaşayanların Dolion'lar oldukları ve şehrin kurucusunun da Kral Kyzikos olduğu bilinmektedir. Kyzikos'tan geri kalan ve bilinen tarihi mimari zenginliklerini şöyle sıralayabiliriz; Hadrianus tapınağı, Kyzikos Amfitiyatrosu, Altıköşe kuleler, Bouleuterion, Bergama Kraliçesi Apoolonis'in adına oğulları tarafından yaptırılan tapınak, Kirazlı Yayla Manastırı.
İlçede 1990 yılından bu yana Erdek Belediyesince düzenlenen "Erdek Şenlikler" adı altında Kültür ve Sanat etkinlikleri yapılmaktadır.
1959 yılından bu yana Türkiye'de Turizm hareketlerinin öncülüğünü yapan Erdek, sahilleri ve kumsalı ile Türkiye'nin en güzel plajlarından birine sahiptir. 12 km uzunluğundaki sahil şeridinde turistik otel, motel ve dinlenme tesisleri mevcuttur.
Ekonomi

Turizm başta olmak üzere, ilçenin en önemli tarımsal faaliyeti zeytinciliktir. Bunun yanı sıra kırmızı soğan üretimi ve balıkçılık da bol miktarda yapılmaktadır.
Kültür

Yunanistan'dan 1924 Lozan Mübadelesi ile göçen Pomak köyleri mevcuttur. Kendi aralarında Pomakça konuşmaya devam ediyorlar. Sütlü börek, zelnuk böreği, urus i mesu (kapama), sini pidesi, şişerka, manca, tikvinik, pitilisa, langitka, kurmidni i banik gibi Pomak yemekleri özellikle köylerde hâlâ yapılır.
Giritlilerin de zeytin yağlı ve ot yemekleri meşhurdur. Giritli yaşlılar da kendi aralarında Girit Rumcasını konuşmaya devam ediyorlar.
Rumcadan kalan köy ve mevki isimleri hâlâ halk arasında kullanılmaktadır. Gonya (ocaklar), rutya (narlı), erek (ilhanlar), dragonda (doğanlar), fatya (turanlar) köyleri gibi... Katikirman, iskafiye, polakez, apostol, kastri, palata, gedeve mevkileri gibi...
İlçe ve köylerde halk Türkçeyi Rumeli aksanıyla konuşur. Beya, be, bre, mari, eey, len, üle.. gibi hitaplar konuşurken sıkça kullanılır.
Eğitim

19 tane okul bulunmaktadır ve bu okulların hepsi devlet okuludur.
Bu okullar:
Erdek Atatürk İlkokulu
Halitpaşa İlkokulu
Erdek Halk Eğitim Merkezi
Karşıyaka Çok Programlı Anadolu Lisesi
Reşit Mazhar Ertüzün Anaokulu
Muzaffer Gürer Ortaokulu
İstiklal İlkokulu
Erdek Anadolu Lisesi
Ocaklar Ortaokulu
Ocaklar İlkokulu
Nerime Yüksel Ortaokulu
Ahmet Vehbi Çıkrıkçıoğlu Anadolu İmam Hatip Lisesi
18 Eylül Ortaokulu
Kapıdağ Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi
Karşıyaka Ortaokulu
Karşıyaka İlkokulu
Recep Ahmet Mercan Ortaokulu
Çakıl İlkokulu
Çayağzı İlkokulu
Öğretmen Evi ve Akşam Sanat Okulu
Kestanelik İlkokulu
Ulaşım

Tekirdağ'dan arabalı feribot seferleri ile Erdek Limanı'na her gün araç ve yolcu taşımacılığı yapılmaktadır. Erdek'ten sürekli Avşa, Marmara, Balıklı ve Ekinlik Adalarına arabalı feribot seferleri yapılmaktadır.
Bandırma.. 22 km
Gönen...... 55 km
Susurluk... 62 km
Balıkesir... 107 km
Bursa........120 km
Ayvalık.... 190 km
Antalya.... 627 km
Erdek körfezi
İlçede soğan üreticiliği yaygındır.
1794 Varşova Ayaklanması

Racławice Muharebesi, Wojciech Łuka, (77 x 132 mm), Tychy'deki Profesyonel Minyatür Sanatı Henryk Jan Dominiak Müzesi sergisi.
Varşova Ayaklanması, Kościuszko Ayaklanması sırasında Polonya- Litvanya Topluluğuna bağlı Kraliyet Ordusu ve Varşova sakinlerinin işgalci Rus garnizonuna karşı silahlı bir ayaklanmasıdır. Amaç, şehrin kontrolünü Rus İmparatorluğu'nun elinden almaktı. 17 Nisan 1794'te, Tadeusz Kościuszko'nun Racławice Savaşı'ndaki zaferinin başkente ulaşmasından kısa bir süre sonra başladı.
Ignacy Józef Działyński ve Kosciuszko'nun elçisi Tomasz Maruszewski, 1793'ün sonundan itibaren Varşova'daki ayaklanmayı hazırlamak için çalıştılar. Hala şehirde konuşlanmış olan düzenli Polonya ordusu birimlerinin çoğunluğunu bu fikre ikna etmeyi başardılar ve çeşitli milislerle bağlantılı önemli sayıda sivil de çatışmaya katıldı.
Başlangıçta Varşova'nın Eski Kent'inin batı eteklerinde yalnızca bir sokakta meydana gelen sokak çatışması, birkaç saat içinde tüm şehri kapladı. Önemli sayısal ve teknik üstünlüğe rağmen, Rus garnizonu gelişmeler karşısında şaşırdı. Kraliyet Cephaneliğinde ele geçirilen silahlarla donanmış olan Kraliyet ordusunun düzenli birimleri ve gönüllü milisler, ayaklanmanın ilk saatlerinde çarın ordusunu dağıtmayı başardılar.
Çatışmanın başında Rus birliklerinden bazıları şehirden kaçmaya çalıştı ve önemli kayıplar verdi, diğerleri ise kendilerini Varşova'nın her yerine dağılmış, her taraftan bombalanan izole yerlerde kuşatılmış halde buldular. Yine de diğerleri, orada konuşlanmış Prusya süvari birimlerinin koruması altında Powązki'ye kaçmayı başardı. Ancak Rus birliklerinin çoğu, şehirde mahsur kaldı.
Ayaklanma, Kościuszko Ayaklanması'nın en büyük askeri başarısı olarak kabul edilir; Polonya zaferi, tüm ülkeyi onunla kaplamayı mümkün kıldı. Rusların yenilgisine birçok faktör katkıda bulundu. Askerlerinin bir kısmını Kosciuszko'yı durdurmak için gönderen Osip Igelström, Varşova'daki Rus garnizonunu bilinçli olarak azalttı. Ek olarak, kalan birlikleri beceriksizce konuşlandırdı, bu sayede Polonyalılar onları birbirinden ayırmayı ve birer birer yenmeyi başardı. Ayaklanmanın ilk anlarından itibaren, şehrin sivil nüfusu isyancıları desteklemesi ve Rusların Cephaneliği güvence altına almayı başaramaması nedeniyle Igelström'ün birlikleri, silaha sarılmış 1000'lerce Polonyalı arasında kaldı.
Tarafların güçleri

Ayaklanmaya katılan Polonya kuvvetlerinin önemli bir kısmı düzensiz milisler ve düzenli ordunun çeşitli terhis aşamalarındaki birimleri olduğundan, ayaklanmada savaşan askerlerin kesin sayısını tahmin etmek zordur. Aynı zamanda, Rus garnizonunun listeleri korunmuştur, bu sayede Igelström'ün emrindeki asker sayısını tam olarak tahmin etmek mümkündür.
Tarafların güçleri > Komutanlar

Resmi olarak, tüm Polonya kuvvetlerinin komutanı Hetman Piotr Ożarowski idi. Ancak Targowica'nın bir destekçisi olarak komplocuların planlarına karşı çıktı, bu nedenle savaşın gidişatı üzerinde çok az etkisi oldu. Ayaklanma fikrine karşı tutumu belirsiz olan Varşova garnizonunun komutanı General Jan August Cichocki'ye ne o ne de Devrimci Birlik üyeleri güvendi. Korunan kaynaklardan, ayaklanma planını kimin hazırladığı da net değil ve Polonya tarafının tüm faaliyetleri koordine edecek bir başkomutan olmadan katıldığı muhtemel görünüyor. Savaşın ilk gününün sonunda General Stanisław Mokronowski bu rolü oynamaya başladı.
Rus tarafındaki komuta, aynı zamanda Polonya Cumhuriyeti'nde konuşlanmış tüm Rus birliklerinin genel şefi olan Büyükelçi Igelström'e aitti. Daha sonra olayların gidişatını yardımcısı General Zubov'a atmaya çalıştı, ancak modern tarihçiler, Rus büyükelçiliği kesildiğinde başarısız olan son anlara kadar savaşa katılan tüm birliklere şahsen komuta etmeye çalışanın Igelström olduğu konusunda hemfikir. şehrin geri kalanından.
Tarafların güçleri > Polonya birlikleri

Polonya tarafında ayaklanmaya katılan askerlerin kesin sayısını tahmin etmek zordur ve çeşitli yazarlar tarafından verilen tahminler arasında tutarsızlıklar vardır. Kazimierz Bartoszewicz'e göre, Polonya düzenli kuvvetleri çeşitli birimlerden yaklaşık 3.000 piyade ve 150 süvari içeriyordu. Buna karşılık Wojciech Kępka-Marianski, Varşova'nın tüm garnizonunun yaklaşık 3.900 askerden oluştuğunu tahmin etse de savaşan Polonyalı birlik sayısını izinli ve hastaları çıkardıktan sonra 3.500'ü geçemeyeceğini savundu.
Polonya tarafında savaşan en büyük birim, 950 veya 1041 süngüye sahip Piyade Muhafız Alayıydı. Alay, şehirden biraz uzakta, Fawory'deki kışlada konuşlanmıştı ve görevi, Ujazdowski Kraliyet Kalesi'nde stratejik açıdan önemli diğer birkaç tesisi korumaktı. Ujazdowski Kalesi'nde konuşlanmış 10. Piyade Alayı 600 askere düşürülmesi planlanıyordu, ancak Nisan 1794'te ayaklanma patlak verdiğinde hala 850 asker bulunuyordu. Varşova'da konuşlanmış daha büyük düzenli birimlerin üçüncüsü, cephanelikte konuşlanmış 248 kişilik iki bölüğü olan tasfiye edilmiş 5. Fusiliers Alayı idi.
Bu üç alayın dışında, Kraliyet Mızraklı Süvari Alayı liderliğindeki 331 kılıçla Ön Muhafızların 4. Alayından sökülmüş bir birlik de dahil olmak üzere çeşitli terhis derecelerindeki birçok askerî birliğin unsurları da çatışmalara katıldı. Praga'da, Vistula'nın doğu tarafında, 680 asker ve 337 kraliyet süvari filosu atı ve Pontonier Albay Taburu'ndan 208 asker konuşlanmıştı. Ayaklanmanın ilk saatlerinde ikinci birlikler nehri geçerek çatışmaya katıldılar, ancak atlarını diğer kıyıda bırakmak zorunda kaldılar ve süvariler yaya düzeninde savaştı.
Organizasyon açısından, Polonya piyade birlikleri; Kraliyet Muhafızlarının iki tamamlanmamış taburu, Działyński Alayından iki tabur, Mareşal Sancağından Macar Muhafızlarından bir birliğinden (140 ila 200 kişi) topçu ve mühendis birlikleri, üç topçu bölüğü, iki piyade bölüğü ve seksen avcı ve süvari birlikleri; sırasıyla, At Muhafızlarının dört bölüğü, Ulusal Süvari'nin ikisi ve üç kraliyet uhlanı ve ilave üç bölüğünden oluşuyordu.
Tarafların güçleri > Rus birlikleri

Resmi olarak, Polonya başkentindeki Rus garnizonunun büyüklüğü, 1.500 kılıç ve 39 top kullanan en az bin topçu ve ayrıca belirsiz sayıda Kazak dahil olmak üzere 11.750 askerdi. Bununla birlikte, Rus ordusunda ve kamu hizmetindeki yaygın yolsuzluk nedeniyle, 960 askerden oluşan piyade taburlarının pratikte nadiren 500'ü geçiyordu. Buna göre, Igelström'ün 7.948 silahlı askeri, 1.041 atı ve 34 topu vardı. Çoğu Sibirya ve Kiev Muhafız Alaylarının askerleriydi. Rus komutan, Powązki ile Marymont arasında konuşlanmış ve 1.500 asker ve 4 toptan oluşan Prusya General Friedrich von Wölcky biriminin desteğine de güvenebilirdi. Ancak çatışmaya katılmadı.
Rus ordusunun, 1792 savaşından sonra Varşova'da kalan düzenli Polonya ordusuna göre büyük bir avantajı olmasına rağmen, pratikte Rus birlikleri, çeşitli depoları, antrepoları ve subay konutlarını korudukları için şehrin her yerine dağılmışlardı. Dahası, silahlı bir ayaklanma durumunda onlara verilen emirler genellikle çelişkiliydi ve Polonya ordusunun düzenli birimlerine karşı savaşma olasılığını hesaba katmıyordu.
17 Nisan > Kraliyet Kalesinde Savaş

Bu sırada saat 06:00'da Albay Filip Hauman'ın komutanlığını yaptığı Polonya 10. Piyade Alayı şehrin güneyindeki Ujazdowski Kalesi'ndeki karargâhından ayrılarak Kraliyet Kalesi'ne doğru yürüyüşe geçti. O zamana kadar Rus saflarında kaos hüküm sürerken, alay, komutanları şehirdeki durum hakkında hiçbir bilgisi olmayan ve emir bekleyen Rus ileri karakollarının yanından geçmeden Nowy Świat ve Świętokrzyska Sokaklarının kesişme noktasına ulaşmayı başardı ve ardından Rus birliklerine saldırdı. Ancak Polonyalı birim yalnızca Krakowskie Przedmieście'de en az 600 kişilik bir birlik tarafından durduruldu. Ardından Ruslar yeniden saldırması durumunda mevzilerini güçlendirmeye başladı. Bu kapsam da Rus komutan Prens Fyodor Gagarin'in küçük bir süvari birliği tarafından desteklenen General Vasily Miłaszewicz'in beş topuyla silahlandırıldı. Rus birliği sokağın her iki tarafında uygun ve iyi tahkim edilmiş mevziler aldı: Ruslar Kazimierzowski Sarayı'ndan ve Haç Kilisesi'nin önüne kadar mevzilenmiş durumdaydılar. Bu sırada Albay Filip Hauman ile Rus birliğinin komutan görüşmelere başladı. Müzakerelerin asıl konusu kuşatılmış Rus birliklerin güvenli geçişiydi. Hauman, herhangi bir devrimde yer almaya niyeti olmadığını, yalnızca birliğiyle kralı savunmak istediğini açıkladı. Ancak görüşmeler uzayıp gitti ve saat 08:00 civarında görüşmeler başarısızlıkla sonuçlandı.
Polonyalılar Rus mevzilerine tekrar saldırdı ancak saldırı sonucunda Polonya alayı yeniden püskürtüldü. Polonyalılar mevzileri terk edip kaçmaya başladılar. Binbaşı Stanisław Lipnicki komutasındaki birimlerinden biri, kendisini takip eden Rus birliklerine karşı Moskova Şapeline kadar geri çekilerek burada direniş için şapelin duvarlarını siper olarak kullanırken, Teğmen Sypniewski'nin başka bir birimi Branicki Sarayı'na çekilerek sarayda mevzilenmeye başladı. Diğer birlikler ise Rus mevzilerinin arkasına, Eski Şehir'e doğru çitleri aşmayı başardı. Bu durumda Rus müfrezesi çatışmayı net bir şekilde kazanmasına rağmen kendisini çapraz ateşin içinde bulmuş ve kısa süre önce bozguna uğrattığı bir birlik tarafından kuşatılmıştır. Savaş alanında, Rusların arkasında, Kiliński komutasındaki küçük ama gürültülü bir sivil birlik de vardı ve bu, tüm dağınık Działyń birimlerinin Rus mevzilerine yeniden saldırmasına neden oldu.
Ayaklanmanın en kanlı bölümünün bir sonucu olarak, Rus birliği neredeyse tamamen yok edildi, hayatta kalan askerleri Kazimierzowski Sarayı'na götürmeye çalışırken General Miłaszewicz ciddi şekilde yaralandı ve yakalandı ve Prens Gagarin, Saxon Kuźnia yakınlarında  hayatta kalan son süvarilerle birlikte öldü. Bu zaferin ardından 10. Alay saflarını düzene soktu ve öğlen saatlerinde düzen içinde Kraliyet Kalesi'ne yürüdü ve burada küçük çaplı savaşlara da katıldı. Krakowskie Przedmieście'deki mücadele, ayaklanmanın dönüm noktası olarak kabul ediliyor, bu yenilginin ardından Rus kuvvetleri inisiyatifi kaybetti.
17 Nisan > Miodowa Caddesi'nde daha fazla çatışma

Bu durumda Polonyalılar, Igelström Saray çevresinde yoğunlaşan Miodowa Caddesi'ndeki Rus ordusunun mevzilerine saldırı başlattı. Bunların arasında Johann Jakob Pistor'un taburu, Marywil'den getirilen Albay Parfeniew'in taburu, Sibirya Alayı'ndan bir tabur ve Tuğgeneral Baur'un küçük süvari birlikleri de vardı. Parfenev'in birlikleri dışında, tüm birimler zaten cephaneliğe yapılan başarısız saldırılara veya Kraliyet Kalesi'ne giden yolu açma girişimlerine katılmıştı, bu nedenle hepsi zaten vurulmuştu. Polonyalı birlikler, Senatorska Caddesi boyunca birkaç evi ele geçirmeyi başardılar ve sarayın içinde ve Miodowa Caddesi'nin karşı tarafında bulunan Capuchin Kilisesi'nde siper almak zorunda kalan Ruslara üst katlardan ateş açtılar. Saat 16.00'dan önce 10. Alayın birlikleri Senatorska Caddesi'ne ulaştı ve Rus büyükelçiliği binasına baskın yapmak için yürüdü, ancak Polonya saldırısı kanlı bir şekilde püskürtüldü. Ancak yakındaki evlerin pencerelerinden ve çatılarından çıkan isabetli ateş, Ruslara ağır kayıplara uğrattı. Böylece Rusların kaçan Polonyalıları kovalamasını engellenmiş oldu. Yani Miodowa Caddesi'ndeki durum önceki durumuna döndü. Bu durumda, Igelström'ün dışarıdan gelen ancak gelmeyen takviye kuvvetlerini beklemekten başka seçeneği yoktu.
Hava karardıktan sonra Binbaşı Titow'un küçük bir birliği Powązki'den Miodowa'ya geçti, ancak onun gelişi güç dengesini temelden değiştirmedi. Özellikle karanlıkta diğer Rus birlikleri uyumlarını kaybediyor ve birçoğu kuşatma altındaki bölgeden kendi başlarına kaçmaya çalışıyordu. Diğerleri ise ele geçirilen sarayların etrafına dağıldı ve bölgeyi tamamen yağmaladı.