stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Helyosismoloji
Sismoloji neyi ortaya çıkarabilir?

Sismolojide başarıyla kullanılan salınımlar esasen adyabatiktir. Bu nedenle dinamikleri, basınç kuvvetlerinin  p (artı varsayılan Maxwell gerilmeleri) eylemsizlik yoğunluğuna  \rho  sahip maddeye karşı etkisidir; bu da adyabatik değişim altında aralarındaki ilişkiye bağlıdır ve genellikle (birinci) adyabatik üs  \gamma _{1} aracılığıyla ölçülür.  p ve  \rho  değişkenlerinin denge değerleri (dinamik olarak küçük açısal hız  \Omega  ve manyetik alanla  {\rm {B}} birlikte), Güneş'in toplam kütlesine  M ve yarıçapına  R bağlı olan hidrostatik destek kısıtlamasıyla ilişkilidir. Açıkçası, salınım frekansları  \omega  yalnızca sismik değişkenlere  \rho (p,\Omega ,{\rm {B)}},  \gamma _{1},  \Omega  ve  {\rm {B}} veya bunların herhangi bir bağımsız fonksiyonuna bağlıdır. Sonuç olarak bilginin doğrudan elde edilebilmesi yalnızca bu değişkenler ile ilgilidir. Adyabatik ses hızının karesi  c^{2}=\gamma _{1}p/\rho  yaygın olarak benimsenen bir fonksiyondur çünkü akustik yayılımın esas olarak bağlı olduğu miktar budur. Helyum bolluğu gibi sismik olmayan diğer miktarların özellikleri  Y veya ana dizi yaşı  t_{\odot }, yalnızca ek varsayımlarla desteklenerek çıkarım yapılabilir, bu da sonucu daha belirsiz hale getirir.
Veri analizi > Küresel helyosismoloji

Ham sismik verileri analiz etmenin başlıca aracı Fourier dönüşümüdür. İyi bir yaklaşımla, her mod, frekansın bir fonksiyonu olarak gücün bir Lorentz fonksiyonu olduğu sönümlü bir harmonik osilatördür. Uzaysal olarak çözülmüş veriler genellikle daha sonra Fourier dönüşümüne tabi tutulan zaman serilerini elde etmek için istenen küresel harmoniklere yansıtılır. Helyosismologlar tipik olarak ortaya çıkan tek boyutlu güç spektrumlarını iki boyutlu bir spektrumda birleştirirler.
Salınımların düşük frekans aralığı, granülasyonun neden olduğu varyasyonların hakimiyetindedir. Modların analiz edilmesinden önce (veya aynı zamanda) bunun filtrelenmesi gerekir. Güneş yüzeyindeki granüler akışlar, yükselen granüllerin merkezlerinden aralarındaki dar aşağı yönlü akımlara kadar çoğunlukla yataydır. Salınımlara bağlı olarak granülasyon, yoğunluk açısından görüş hattı hızından daha güçlü bir sinyal üretir, bu nedenle ikincisi, helyosismik gözlemevleri için tercih edilir.
Veri analizi > Yerel helyosismoloji

Charles Lindsey, Doug Braun ve Stuart Jefferies tarafından 1993'te türetilen bir terim olan yerel helyosismoloji, gözlemsel verilerden çıkarımlar yapmak için birkaç farklı analiz yöntemini kullanır.
Fourier-Hankel spektral yöntemi ilk olarak güneş lekelerinin dalga emilimini araştırmak için kullanılmıştır.
İlk olarak Frank Hill tarafından tanıtılan halka diyagramı analizi, güneş ışınlarının yamaları üzerinde hesaplanan güneş salınımlarının güç spektrumlarından ortamdaki akustik dalgaların Doppler kaymalarını gözlemleyerek güneş yüzeyinin altındaki yatay akışların hızını ve yönünü (tipik olarak 15° × 15°) çıkarmak için kullanılır. Bu nedenle, halka diyagramı analizi, Güneş üzerindeki yerel alanlara (Güneş'in yarısının aksine) uygulanan küresel helyosismolojinin bir genellemesidir. Örneğin ses hızı ve adyabatik indeks, manyetik olarak aktif ve aktif olmayan (sessiz Güneş) bölgelerde karşılaştırılabilir.
Zaman-mesafe heliosismolojisi güneş dalgalarının güneş yüzeyindeki herhangi iki konum arasındaki seyahat sürelerini ölçmeyi ve yorumlamayı amaçlamaktadır. İki konumu birbirine bağlayan ışın yolunun yakınındaki homojensizlikler, bu iki nokta arasındaki seyahat süresini bozar. Güneş iç kısmının yerel yapısını ve dinamiklerini anlamak için ters bir problemin çözülmesi gerekir.
Uzak taraf (manyetik) görüntüleme amacıyla Charles Lindsey ve Doug Braun tarafından ayrıntılı olarak tanıtılan helyosismik holografi, faza duyarlı holografinin özel bir durumudur. Buradaki fikir, Güneş'in uzak tarafındaki aktif bölgeler hakkında bilgi edinmek için görünür diskteki dalga alanını kullanmaktır. Helyosismik holografideki temel fikir, dalga alanının, örneğin güneş yüzeyinde gözlemlenen görüş hattı Doppler hızının, herhangi bir zamanda güneşin iç kısmındaki herhangi bir konumdaki dalga alanının tahminini yapmak için kullanılabilmesidir. Bu anlamda holografi, jeofizikte 1940'lardan bu yana kullanılan bir teknik olan sismik göçe çok benzer. Başka bir örnek olarak bu teknik, bir güneş patlamasının sismik görüntüsünü vermek için kullanılmıştır.
Doğrudan modellemede amaç, Fourier alanındaki dalga alanında görülen frekans-dalga sayısı korelasyonlarının doğrudan ters çevrilmesinden yeraltı akışlarını tahmin etmektir. Woodard tekniğin yüzeye yakın akışları f modlarında geri kazanma yeteneğini göstermiştir.
İnversiyon > Giriş

Güneş'in salınım modları, onun sürekli yapısına duyarlı ayrık bir dizi gözlemi temsil eder. Bu, bilim adamlarının Güneş'in iç yapısı ve dinamiği için ters problemleri formüle etmelerine olanak tanır. Güneş'in bir referans modeli göz önüne alındığında, mod frekansları ile Güneş'in mod frekansları arasındaki farklar, eğer küçükse, Güneş'in yapısı ile referans modelin yapısı arasındaki farkların ağırlıklı ortalamalarıdır. Frekans farklılıkları daha sonra bu yapısal farklılıkları anlamak için kullanılabilir. Bu ortalamaların ağırlıklandırma fonksiyonları çekirdekler olarak bilinir.
İnversiyon > Yapı

Güneş'in yapısının ilk ters çevrilmeleri Duvall yasası kullanılarak yapılmıştı ve daha sonra bir referans güneş modeli etrafında doğrusallaştırılan Duvall yasası kullanılarak yapıldı. Bu sonuçlar daha sonra teorik bir referans modeli hakkındaki yıldız salınımlarını tanımlayan denklemlerin tam setini doğrusallaştıran analizlerle desteklenmiştir ve artık frekans verilerini tersine çevirmenin standart bir yolu haline gelmiştir. Ters çevirmeler, güneş modellerindeki farklılıkları gösterir; bunlar, yerçekimsel çökelmenin uygulanmasıyla büyük ölçüde azaltılmıştır: daha ağır elementlerin güneş merkezine doğru kademeli olarak ayrılması (ve bunların yerini almak üzere daha hafif elementlerin yüzeye çıkması).
İnversiyon > Döndürme

Eğer Güneş tamamen küresel olsaydı, farklı azimut dereceleri m olan modlar aynı frekanslara sahip olurdu. Ancak dönüş, bu bozulmayı kırar ve modların frekansları, Güneş'teki açısal hızın ağırlıklı ortalamaları olan dönüşsel bölünmelerle farklılık gösterir. Farklı modlar Güneş'in farklı bölgelerine duyarlıdır ve yeterli veri verildiğinde, bu farklar Güneş boyunca dönüş hızını anlamak için kullanılabilir. Örneğin, Güneş her yerinde düzgün bir şekilde dönüyor olsaydı, tüm p modları yaklaşık olarak aynı miktarda bölünürdü. Aslında ekvatorun kutuplardan daha hızlı döndüğü yüzeyde görüldüğü gibi açısal hız düzgün değildir. Güneş, küresel, dönmeyen bir modelin, dönen çekirdeklerin türetilmesi için gerçeğe yeterince yakın olmasını sağlayacak kadar yavaş döner.
Helyoseismoloji, Güneş'in çeşitli özelliklere sahip bir dönme profiline sahip olduğunu göstermiştir:
iç çekirdeğin dönüş hızı iyi bilinmemekle birlikte, katı şekilde dönen ışınımlı (yani konvektif olmayan) bir bölge;
rijit bir şekilde dönen iç kısım ile diferansiyel olarak dönen konvektif kabuğu ayıran, takoklin olarak bilinen ince bir kesme katmanı;
dönüş hızının hem derinliğe hem de enleme göre değiştiği konvektif bir zarf; ve
Yüzeyin hemen altında, dönme hızının yüzeye doğru yavaşladığı son kayma tabakası.
Diğer alanlarla ilişki > Jeosismoloji

Ana madde: Sismoloji
Helyosismoloji, jeosismoloji ile benzerlikten doğmuştur ancak bazı önemli farklılıklar devam etmektedir. Birincisi, Güneş'in katı bir yüzeyi yoktur ve bu nedenle kayma dalgalarını destekleyemez. Veri analizi perspektifinden bakıldığında küresel helyosismoloji, yalnızca normal modları incelemesi nedeniyle jeosismolojiden farklılık gösterir. Dolayısıyla yerel helyosismoloji, dalga alanının tamamını incelemesi anlamında jeosismolojiye ruhen biraz daha yakındır.
Diğer alanlarla ilişki > Asterosismoloji

Ana madde: Asterosismoloji
Güneş bir yıldız olduğu için helyosismoloji, asterosismoloji olarak bilinen diğer yıldızlardaki salınımların incelenmesiyle yakından ilgilidir. Helyoseismoloji, salınımları aynı zamanda güneş benzeri osilatörler olarak bilinen dış konveksiyon bölgeleri tarafından yönlendirilen ve sönümlenen yıldızların incelenmesiyle en yakından ilişkilidir, ancak temeldeki teori diğer değişken yıldız sınıfları için genel olarak aynıdır.
Temel fark uzak yıldızlardaki salınımların çözülememesidir. Küresel harmoniğin daha parlak ve daha karanlık sektörleri iptal edildiğinden, bu durum asterosismolojiyi neredeyse tamamen düşük dereceli modların (açısal derece  \ell \leq 3) incelenmesiyle sınırlandırır. Bu, ters çevirmeyi çok daha zorlaştırır ancak daha kısıtlayıcı varsayımlar yapılarak üst sınırlara yine de ulaşılabilir.
Daha fazla okuma

Christensen-Dalsgaard, Jørgen. "Lecture notes on stellar oscillations". 21 Şubat 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Haziran 2015.
Pijpers, Frank P. (2006). Methods in Helio- and Asteroseismology. Londra: Imperial College Press. ISBN 978-1-8609-4755-1.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 7840752-7  NKC: ph940059 
Radyal derece n=14, açısal derece l=20 ve azimut derecesi m=16 olan bir güneş basıncı modunun (p modu) gösterimi. Yüzey karşılık gelen küresel harmoniği gösterir. İç kısım, standart bir güneş modeli kullanılarak hesaplanan radyal yer değiştirmeyi göstermektedir. Dalgalar güneşin merkezine yaklaştıkça ses hızındaki artışın akustik dalga boyunda da buna karşılık gelen bir artışa neden olduğunu unutmayın.
Salınımların nerede g-modu karakterine (mavi) sahip olduğunu veya dipol modlarının nerede p-modu karakterine (turuncu) sahip olduğunu gösteren standart bir güneş modeli için yayılma diyagramı. Kesikli çizgi, daha hassas modellemeyle hesaplanan akustik kesme frekansını gösterir ve bu frekansların üzerinde modların yıldızda sıkışıp kalmadığını ve kabaca konuşursak yankılanmadığını gösterir.
Çift logaritmik eksenler üzerinde Güneş ve Heliosferik Gözlemevi'ndeki cihazlardan alınan veriler kullanılarak Güneş'in güç spektrumu. VIRGO/SPM cihazının üç geçiş bandı neredeyse aynı güç spektrumunu gösterir. GOLF'un görüş hattı hız gözlemleri, granülasyon tarafından üretilen kırmızı gürültüye karşı daha az duyarlıdır. Tüm veri kümeleri 3 mHz civarındaki salınım modlarını açıkça göstermektedir.
Güneş ve Heliosferik Gözlemevi'ndeki GOLF ve VIRGO/SPM cihazlarından alınan veriler kullanılarak, modların maksimum güce sahip olduğu Güneş'in güç spektrumu. Düşük dereceli modlar (l<4), düzenli aralıklarla net bir tarak benzeri desen gösterir.
Orta açısal derecenin güç spektrumu (  0\leq \ell <300 ) SOHO gemisindeki MDI cihazından alınan 144 günlük veriler üzerinden hesaplanan güneş salınımları. Renk skalası logaritmiktir ve modları daha görünür kılmak için sinyaldeki maksimum gücün yüzde birine doymuştur. Düşük frekanslı bölgeye granülasyon sinyali hakimdir. Açısal derece arttıkça, bireysel mod frekansları, her biri bir dizi düşük dereceli modlara karşılık gelen net sırtlar üzerinde birleşir.
Güneş'in iç dönüş profili, Güneş Dinamikleri Gözlemevi'ndeki Helyoseismik ve Manyetik Görüntüleyiciden alınan veriler kullanılarak çıkarıldı. Ölçümlerin %1'den daha az kesin olduğu durumlarda iç yarıçap kesilmiştir; bu, çekirdeğe giden yolun yaklaşık 3/4'ünde gerçekleşir. Kesikli çizgi, takoklin olarak bilinen dönüş profilinin değiştiği sınırla çakışan güneş konveksiyon bölgesinin tabanını gösterir.
Solenopsis azteca

Solenopsis azteca, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis avia

Solenopsis avia, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis banyulensis

Solenopsis banyulensis, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis brasiliana

Solenopsis brasiliana, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis balachowskyi

Solenopsis balachowskyi, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis capensis

Solenopsis capensis, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis bucki

Solenopsis bucki, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis clarki

Solenopsis clarki, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis carolinensis

Solenopsis carolinensis, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis clytemnestra

Solenopsis clytemnestra, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Tahsin Ocaklı

| Tahsin Ocaklı |
| --- | --- |

2024'te Tahsin Ocaklı
Türkiye Büyük Millet Meclisi 28. Dönem Milletvekili
Görevde
Makama geliş  2 Haziran 2023
Seçim bölgesi: 2023 - Rize
Kişisel bilgiler
Doğum: 1959 (64-65 yaşında) Ardeşen, Rize, Türkiye
Milliyeti: Türk
Partisi: Cumhuriyet Halk Partisi (2004-günümüz)
Evlilik(ler): Selma Ocaklı
Çocuk(lar): 2
Bitirdiği okul: İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesi
Mesleği: İnşaat Mühendisi, Siyasetçi
Dini: İslam
Resmî site: tahsinocakli.com
Tahsin Ocaklı (d. 1959, Ardeşen, Rize), Türk yüksek inşaat mühendisi ve siyasetçidir. Haziran 2023'ten bu yana Cumhuriyet Halk Partisi Rize Milletvekili olarak görev yapmaktadır.
Kişisel hayatı

Tahsin Ocaklı, Rize'nin Ardeşen ilçesinde Laz asıllı bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Hayatının ilk dönemlerini Ardeşen'de geçiren Ocaklı, eğitim yolculuğuna Ardeşen'de başladı, aynı zamanda Ardeşen'de ilkokul ve ortaokul eğitimini tamamladı. Lise öğretimi için İstanbul'un Kadıköy ilçesinde yer alan Kadıköy Ticaret Lisesi'nde eğitimine devam etti. İstanbul Teknik Üniversitesi'nin İnşaat Mühendisliği bölümünden mezun oldu. İstanbul'da altyapı ve üstyapı projelerinde yönetici pozisyonlarında görev aldı.
Amatör olarak müzikle de ilgilenerek Doğu Karadeniz müziğine ve kültürüne eserler kazandırdı. Dernekler, vakıflar ve sivil toplum kuruluşlarında yöneticilik yaptı.
Evli ve iki çocuk babasıdır, aynı zamanda anadili olan Lazca'yı konuşabilmektedir.
Doğu Karadeniz'in çay tarımı ve doğal varlıkların korunması, sürdürülebilir değerlendirilmesi, yerel yönetimlerin ekonomik gelişmesi, yerel kalkınma ve yerel mimari konularında çalışmalarda bulundu. Yıllarca Cumhuriyet Halk Partisi'nin çatısı altında siyaset yaptı. Partinin pek çok kademesinde yönetici ve adaylık süreçlerinde yer aldı. 2023 yılında Cumhuriyet Halk Partisi listesinden Rize Milletvekili seçildi.
Solenopsis conjurata

Solenopsis conjurata, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Şam hükümdarları listesi

Antik zamanlardan günümüze Şam kadıları listesi
Kenan

Uz ben Shem (c. 2500 BC)
Biryawaza (14th century BC)
Arami-Damascus

Rezon I (c. 950 BC)
Tabrimmon
Ben-Hadad I (c. 885 BCE-c. 865 BC)
Hadadezer (c. 865 BC-c. 842 BC)
Hazael (c. 842 BC-c. 804 BC)
Ben-Hadad III (c. 796 BC)
Tab-El (c. 770 BC)
Rezon II (c. 740 BC-732 BC)
Bağımsız olmayan dönem

Asurlulara bağlı (732 BC-609 BC)
Ilu-Ittia (yaklaşık 8. yüzyıl BC)
Babil'e bağlı (609 BC-539 BC)
Ahameniş İmparatorluğu'na bağlı (539 BC-332 BC)
Makedonya'ya bağlı (332 BC-323 BC)
Antigonid Hanedanı'na bağlı (323 BC-301 BC)
Ptolemaios Krallığı'na bağlı (301 BC-198 BC)
Seleukos İmparatorluğu'na bağlı (198 BC-167 BC)
Ituraea'ya bağlı (167 BC-110 BC) (Seleukos'dan yarı bağımsız)
Dekapolis'e bağlı (110 BC-85 BC) (Seleukos'dan yarı bağımsız)
Nebatî Krallığı'na bağlı (85 BC-64 BC)
Roma Cumhuriyeti/Roma İmparatorluğu/Bizans İmparatorluğu (64 BC-635)
Gassanilere bağlı (529-584; ?-635)
Dört Halife

Halid bin Velid (635-636)
Ebu Ubeyde bin Cerrah (636-637)
Amr bin Âs (637-640)
Yazid ibn Abi Sufyan (640)
Muaviye bin Ebu Süfyan (640-661)
Emevîler

Muâviye bin Ebu Süfyan (661-680)
Yezîd bin Muâviye (680-683)
Ebu Laylâ Muâviye bin Yezîd (683-684)
Mervân bin Hakem (684-685)
Abdülmelik bin Mervan (685-705)
Ebu'l-Abbas el-Velid Bin Abdülmelik (705-715
Süleyman bin Abdülmelik (715-717)
Ömer bin Abdülazîz (717-720 )
Yezîd bin Abdülmelik (720-724)
Hişâm bin Abdülmelik (724-743)
Velîd bin Yezîd (743-744)
Yezîd bin Velîd (744)
İbrahim bin Velîd (744)
Mervân bin Muhammed (Yukarı Mezopotamya, Harran'dan yönetmiştir, 744-750)
Abbâsî emirleri

Abdallah ibn Ali (750-754)
Salih ibn Ali (754)
Abd al-Wahhab ibn Ibrahim ibn Muhammad al-Abbasi(754-764)
Al-Fadl ibn Salih (766-775)
Ebu Cafer Harun er-Reşid (783-786)
Ibrahim ibn as-Salih ibn Ali (791-793)
Musa ibn Yahya al-Barmaki (793-794)
Abd al-Malik ibn Salih (794-797)
Ja'far ibn Yahya (797-803)
Shu'ayb ibn Khazim (803-804)
Yahya ibn Mu'adh ibn Muslim (806-808)
Abd al-Malik ibn Salih (810-811)
Sulayman ibn al-Mansur (811-815)
Tahir ibn al-Husein (815-821)
Abdallah ibn Tahir (821-822)
Ebu İshak Abbas el-Mutasım Billâh (828-829)
al-Abbas ibn al-Ma'mun (829-833)
'Ali ibn Ishaq (833-841)
Rija ibn Ayyub al-Hadari (841-847)
Malik ibn Sauq al-Taglibi (847-850)
Ibrahim al-Muyad ibn Mutawakkil (850-855)
al-Fath ibn Hakan al-Turki (856-861)
'Isa ibn Muhammad ibn al-Shayh (861-864)
Isa ibn Muhammad al-Nawshari.(c. 866)
Isa ibn al-Shaykh al-Shaybani, asi vali (c. 867-870)
Amajur al-Turki (870-878)
'Ali ibn Amajur al-Turki (878)
Mısır Tolunoğulları'na bağlı (877-896)
Tuğç bin Cuff (896–905)
Ahmad ibn Kayghalagh (905–906)
al-Rashidi (928–931)
Muhammed bin Toğaç (931–935)
Mısır İhşîdîler'e bağlı (935-969), istisnalar:
to İbn Râik (939–942)
Muhammad ibn Yazdad al-Shahrzuri (943-945)
Seyfü'd Devle (945'te kısa bir dönem ve 947)
Fâtımî emirleri

Abu Ali Ja'far ibn Fallah al-Kutami (970-971)
Zalim ibn Mauhab al-Ukayli (973-974)
Jaysh ibn Muhammad (974)
Rayn al-Mu'izzi (974)
Alptekin el-Mûizzi (975-978)
Qassam al-Turab (978-983)
Baltakin al-Turki (983)
Bakcur (983-991)
Ya'qub al-Siqlabi (991)
Mançutekin (993-996)
Sulayman ibn Fallah (996)
Bishara al-Ikhshidi (997-998)
Jaysh ibn Muhammad (998-1000)
Sulayman ibn Fallah (1000–1002)
Abu'l-Hasan Ali ibn Jafar (1002–1004)
Abu Salih Muflih al-Lihyani (1004–1009)
Hamid ibn Mulham (1009)
Wajik ad-Dawlah Abu al-Muta Zu-l-Karnayn Hamdan (1010–1011)
Badr al-Attar (1011–1012)
Abu Abdallah al-Muzahhir (1012–1014)
Abd ar-Rahman ibn Ilyas (1015–1021)
Wajik ad-Dawlah Abu al-Muta Zu-l-Karnayn Hamdan (1021–1023)
Shihab ad-Dawlah Shah Tegin (1023–1024)
Wajik ad-Dawlah Abu al-Muta Zu-l-Karnayn Hamdan (1024–1028)
Anushtakin ad-Dizbari (1028–1041)
Nasir ad-Dawlah al-Hamdani (1041–1048)
Baha ad-Dawlah Takiq al-Saklabi (1048–1049)
Rifq al-Khadim (1049)
Mu'in ad-Dawlah Haydar ibn Adud ad-Dawlah (1049–1058)
Makin ad-Dawlah Abu Ali al-Hasan ibn 'Ali (1058)
Nasir ad-Dawlah al-Hamdani (1058–1060)
Sebuq Tegin (1060)
Muwaffaq ad-Dawlah Jauhar al-Mustansiri (1060–1061)
Hasam ad-Dawlah ibn al-Bachinaki (1061)
Uddat ad-Dawlah ibn al-Husein (1061)
Mu'in ad-Dawlah Haydar ibn Adud ad-Dawla (1061–1063)
Bedr el-Cemâli (1063)
Hisn ad-Dawlah Haydar ibn Mansur (1063–1067)
Qutb ad-Din Baris Tegin (1068–1069)
Hisn ad-Dawlah Mualla al-Kitami (1069–1071)
Zain ad-Dawlah Intisar ibn Yahya al-Masmudi (1075–1076)
Selçuklu emirleri

Atsız bin Uvak (1076–1079)
I. Tutuş (1079–1095)
Dukak (1095–1104)
II. Tutuş (1104)
Ertaş (1104)
Böri emirleri

Tuğtekin (1104–1128)
Tacülmülk Böri (1128–1132)
Şemsülmülk İsmail (1132–1135)
Şehabeddin Mahmud (1135–1139)
Cemaleddin Muhammed (1139–1140)
Muinüddin Üner (Naip, 1140–1149)
Mucireddin Abak (1140–1154)
Zengi atabegleri

Nûreddin Mahmud Zengî (1154–1174)
el-Melikü's-Sâlih İmâdüddin İsmâil (1174)
Eyyûbî emirleri (bazıları aynı zamanda Mısır Sultanıdır)

Selahaddin Eyyubi (1174–1186)
Afdal bin Selâhaddîn (1186–1196)
I. Adil (1196–1218)
Muazzam bin Adil (1218–1227)
Nasır Davud (1227–1229)
Al-Ashraf (1229–1237)
Sâlih İsmail (1237)
Kamil bin Adil (1237–1238)
II. Âdil (1238–1239)
es-Sâlih Eyyûb (1239)
Sâlih İsmail (1239–1245)
es-Sâlih Eyyûb (1245–1249)
Muazzam Turanşah (1249–1250)
An-Nasir Yusuf (1250–1260)
Memlûk Devleti naipleri

Sanjar as-Salihi (Ağustos 1260–Ekim 1260)
Taybars al-Waziri (Ekim 1260–1264)
Aqush as-Salihi (1264–)
Sunqur al-Ashqar (1275–1280)
Lajin al-Ashqar (1280-?)
Aqush Bey (yaklaşık 1290s)
İzzeddin Aybek (?-1296)
Shuja ad-Din Adirlu (1296–1297)
Sayf ad-Din Kipchak (1297–1312)
Sayf ad-Din Tanqiz as-Nasiri (1312–1340)
Yilbugha an-Nasiri (1340–1350)
Sayf ad-Din Manjak (1350)
Tash Timur (yaklaşık 1380)
Yilbugha al-Nasiri (?-1393)
Sayf ad-Din Tanibak (1393–1399)
Sudun (1399–1400)
Timur tarafından işgal edildi (1400–1401)
Taghribirdi az-Zahiri (1401-?)
Kijmas (yaklaşık 1470'ler)
Ghazali Arab (yaklaşık 16. yüzyıl)
Sibai (yaklaşık 16. yüzyıl)
Shihab ad-Din Ahmad (1516–1517)
Canberdi Gazâlî (1518–1521)
Suriye Arap Krallığı

I. Faysal (1918–1920)
Suriye'nin başkenti

Ana madde: Suriye devlet başkanları listesi
Fransız Suriye Mandası (1920-1946)
Suriye Cumhuriyeti (1946-1958)
Birleşik Arap Cumhuriyeti (1958-1961)
Suriye Arap Cumhuriyeti (1961-günümüz)
Solenopsis cooperi

Solenopsis cooperi, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
John Phillips

John Phillips (1967)'de
John Edmund Andrew Phillips (30 Ağustos 1935 –18 Mart 2001), Amerikalı şarkıcı ve müzisyen.
Yaşamı ve kariyeri

1960'lı ve 1970'li yılların ses getirmiş müzik grubu The Mamas & the Papas üyesi ve vokalistidir.
1970'li yılların ortalarında The Mamas & the Papas müzik grubunun dağılmasıyla solo müzik çalışmalarına başlamıştır.
John Phillips'in 1957 ve 2001 yılları arasında oyuncu ve şarkıcılar Michelle Phillips ile Geneviève Waïte'ninde olduğu 4 evliliğinden; Mackenzie Phillips, Bijou Phillips, Chynna Phillips, Tamerlane Phillips ve Jeffrey Phillips adında 5 çocuğu vardır.
Diskografi > Tekli çalışmalar

| Yılı | Başlık | Kapak Numarası | US | US A/C | US Country | Albüm |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1970 | "Mississippi" B-side: "April Anne" | Dunhill 4236 | # 32 | #13 | #58 | John Phillips |
Diskografi > Solo albümleri

| Yılı | Başlık | Türü | Plak Şirketi | Vokal | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1970 | John Phillips (John, the Wolf King of L.A.) | Album | Dunhill Records | The backing musicians included members of Wrecking Crew. |  |
| 1970 | Brewster McCloud | Soundtrack | MGM Records | Merry Clayton at vocals. |  |
| 2001 | Pay Pack & Follow | Album | Eagle Rock / Red Ink Records | Mick Jagger on vocals, Keith Richards, Mick Taylor, and Ron Wood on guitar. | Recorded in the 1973–1979, but released one month after his death in April 2001. |
| 2001 | Phillips 66 | Album | Eagle Rock / Red Ink Records |  | Released in August 2001. |
| 2008 | Pussycat | Album | Varèse Vintage |  | Recorded in 1978, released in September 2008. |
| 2009 | Andy Warhol Presents Man on the Moon | Musical | Varèse Sarabande | Written by John Phillips and produced by Andy Warhol and directed by Paul Morrissey. | 1975 musical. Released as part of the John Phillips Presents series of CDs. |
Diskografi > Toplama albümleri

2007: Jack of Diamonds
Solenopsis corticalis

Solenopsis corticalis, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis dalli

Solenopsis dalli, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis decipiens

Solenopsis decipiens, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis delta

Solenopsis delta, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Michelle Phillips

Michelle Phillips
Michelle Phillips 1967'de
Michelle Phillips (doğum adı: Holly Michelle Gilliam, d. 4 Haziran 1944), Amerikalı tanınmış şarkıcı, söz yazarı ve oyuncu. Eşi John Phillips birlikte kurdukları müzik grubu The Mamas & the Papas bünyesinde müzik çalışmaları yaptı. 1990'lı yılların popüler gençlik dizisi Beverly Hills, 90210 'da canlandırdığı Abby Malone rolüyle dikkat çekti.
Amerikalı şarkıcı, söz yazarı ve oyuncu Michelle Phillips 4 Haziran 1944'te Long Beach, Kaliforniya'da doğdu.
Filmografi > Sinema filmleri

1973: Dillinger
1977: Valentino
1980: The Man with Bogart's Face
1981: Savage Harvest
1991: Scissors
1991: Keep on Running
1995: Congo
2000: The Price of Air
2006: And the Sea Took Us
2015: San Andreas
Filmografi > Televizyon dizileri

1979: Knots Landing
1984: Fox Mystery Theater
1993: Second Chances
1997: Spicy City