stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Usame bin Ladin'in ölümü
Olay sonrası > Fotoğrafların kamuoyuyla paylaşılması

CNN, üst düzey bir Amerikalı yetkiliden alıntı yaparak bin Ladin'in cesedinin fotoğraflarının çekildiğini yazdı. Haberde, Afganistan'daki hangarda çekilen fotoğraflar için "en tanınabilir ve tüyler ürpertici olan" tanımlaması yapılırken USS Carl Vinson'daki cenaze töreninde ve baskın sırasında çekilen fotoğrafların da olduğu belirtildi. ABC News tarafından yayınlanan bir haberde, bir kaynaktan elde edilen bilgiye göre askerî bir personel tarafından çekilen bin Ladin'in cesedine ait fotoğrafta "büyük kalibreli bir merminin" yarattığı fiziksel hasar görülebilmekteydi. CBS Evening News, bin Ladin'in sol gözünün üstüne isabet eden merminin sol gözbebeğini patlattığı ve parçalanan kafatasının ön kısmından beyninin gözüktüğü bir fotoğrafın olduğu yönünde bir haber yayınladı.
Harekâtla ilgili fotoğrafların kamuoyuyla paylaşılması konusunda farklı görüşler ortaya atıldı. Yayımlanması gerektiğini savunan kesimler fotoğrafların kamu kaydı olarak sayılması gerektiği, konuyla ilgili yayımlanan haberlerin eksikliğini tamamlaması, ve bin Ladin'in ölümü için kanıt oluşturarak bin Ladin'in hâlâ hayatta olduğuna dair komplo teorilerinin üretilmesinin önüne geçilmesi gibi gerekçeler öne sürdü. Yayımlanmamasını savunan kesim ise Orta Doğu'daki Amerikan karşıtı hareketlerin artma ihtimalinin olduğunu gerekçe olarak sundu. Obama, yaptığı açıklamada fotoğrafların kamuoyuyla paylaşılmayacağını belirtti. 4 Mayıs'ta 60 Minutes'te yayınlanan röportajda Obama "Bu şeyleri bir ödülmüş gibi göstermeyeceğiz." ifadelerini kullandı. Senatör Lindsey Graham bu kararı eleştirerek fotoğrafların yayımlanması gerektiğini söylerken Senatör John McCain ile Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi İstihbarat Daimi Seçilmiş Komitesinin başkanlığını yapan Temsilci Mike Rogers ise kararı desteklediğini belirten açıklamalar yaptı.
Bin Ladin'in cesedine ait 15 fotoğraf, 11 Mayıs'ta Amerika Birleşik Devletleri Senatosu'nun seçilmiş üyelerine gösterildi. Kendisiyle yapılan bir röportajda Senatör Jim Inhofe, gösterilen 12 fotoğrafın baskın sonrasında, diğer 3 fotoğrafın ise gemideki cenaze töreni sırasında çekildiğini söyledi. Inhofe ayrıca, USS Carl Vinson'da çekilen ve bin Ladin'in kan ve diğer şeylerin temizlenmesi sonrasındaki yüzünü gösteren fotoğrafların kamuoyuyla paylaşılması gerektiğini belirtti.
Judicial Watch adlı kuruluş, Bilgiye Erişim Özgürlüğü Yasası kapsamında hukuki bir girişim gerçekleştirdiklerini duyurarak fotoğraflara erişim talebinde bulundu. 9 Mayıs günü Savunma Bakanlığı, karşı yönde bir dava açarak bu girişimi durdurdu. Federal hakim James E. Boasberg, 26 Nisan 2012'de sonuçlanan davada fotoğrafların yayımlanmaması yönündeki kararını açıkladı. Associated Press tarafından gerçekleştirilen bu yöndeki başka bir talep de reddedildi.
Olay sonrası > Bilgiye Erişim Özgürlüğü Yasası talepleri ve reddedilmeleri

Bin Ladin'in öldürüldüğüne dair hiçbir somut delil paylaşılmamasından ötürü Associated Press, Reuters, CBS News, Judicial Watch, Politico, Fox News, Citizens United ve National Public Radio'nun aralarında bulunduğu bazı kuruluşlar Bilgiye Erişim Özgürlüğü Yasası kapsamında fotoğraf, video veya DNA testi sonuçları gibi bilgilerin yayımlanması talebinde bulundu. Bu kapsamda açılan dava kapsamında 26 Nisan 2012'de hakim James E. Boasberg, Savunma Bakanlığının hiçbir kanıtı kamuoyuyla paylaşma zorunluluğu olmadığı yönünde karar verdi.
Savunma Bakanlığı Genel Müfettişi tarafından hazırlanan rapor taslağına göre Amiral William H. McRaven, Savunma Bakanlığına, harekâtla alakalı tüm verilerin CIA'e gönderilmesinin ardından bilgisayarlardan silinmesi talebinde bulunmuştu. Raporun son hâlinde ise bu kararla ilgili herhangi bir ifade yer almamaktaydı. Pentagon tarafından yapılan açıklamaya göre bu, harekâta katılan isimlerin kimliklerini korumak için bir önlemdi. Gerçekleştirilen veri aktarımı, baskın sırasında Navy SEALs'ın aktif bir şekilde CIA ile birlikte çalıştığı ve baskında elde edilen her kanıtın CIA'e ait olduğu belirtilerek hukuki bir temele dayandırıldı. CIA sözcüsü Preston Golson e-posta ile yayımladığı bir demeçte "Bu baskın gibi bir CIA harekâtı sonucunda elde edilen kayıtlar, CIA direktörünün kontrolünde gerçekleştirildiğinden CIA'e aittir." ifadelerini kullandı. Golson'ın demecinde Bilgiye Erişim Özgürlüğü Yasası kapsamında ortaya çıkacak hukuki sorunlardan kurtulmak amacıyla kanıtların CIA'e aktarıldığı görüşü için "tamamıyla yalan" denilmekteydi. National Security Archive, verilerin bir "kara deliğe" gittiğini ifade ederek yapılan bu aktarımı eleştirdi:
"Yapılan veri aktarımıyla gerçekleştirilmek istenen esas şey, bu verilerin CIA arşivlerine girmesi ve 1986'da çıkan CIA'in harekât dosyalarının Bilgiye Erişim Özgürlüğü Yasası'ndan muaf tutulmasıyla ilgili yasaya dayanarak belgelere erişmek isteyen birisinin kara delik ile karşı karşıya gelmesini sağlamaktır."
Savunma Bakanlığı kendisine ait askerî dosyaları, ulusal güvenliğin riske atılacağı gerekçesiyle kamuoyuyla paylaşmama hakkına sahipken, bunların yayımlanmasına dair bir dava açılabilmekte ve mahkemeden hassas olmayan kayıtların yayımlanması yönünde bir karar çıkabilmekteydi. CIA ise özel olarak "harekât dosyalarını" yayımlamama hakkına sahipti ve federal bir mahkemede aksi doğrultuda bir dava açılamıyordu. Associated Press adına yazdığı yazısında Richard Lardner veri aktarımı hamlesini "Amerika Birleşik Devletleri hükûmeti için, en hassas hareketlerini dahi kamuoyuyla paylaşmaktan sakınmak için gerçekleştirilebilecek yeni bir strateji" olarak tanımlamıştı.
Genel müfettişin hazırladığı rapor taslağında ayrıca, eski Savunma Bakanı Leon Panetta'nın Zero Dark Thirty adlı filmin yapımcılarıyla harekâtla ilgili gizli bilgileri paylaşmadığı da belirtilmişti.
Olay sonrası > Olay sonrası elde edilen istihbarat

Yetkililerin açıklamasına göre komplekste ele geçirilen kanıtlar arasında on cep telefonu, beş ila on arasında bilgisayar, on iki sabit disk, en az 100 veri depolama aygıtı (USB bellek ve DVD'ler dahil), el yazısı notlar, dokümanlar, silahlar ve "çeşitli kişisel eşyalar" vardı. Amerika Birleşik Devletleri Savunma Bakanlığından üst düzey bir yetkili konuyla ilgili olarak "bir seferde ele geçirilen en büyük terörist malzeme arşivi" yorumunda bulunmuştu. Elde edilen kanıtlar, Virginia eyaletinin Quantico şehrindeki FBI laboratuvarında toplandı ve bir kısmının içeriği daha sonraları kamuoyuyla paylaşıldı.
Elde edilen dijital materyal ve belgelerin incelenmesi için ayrı bir CIA ekibi oluşturuldu. Bu ekip, elde edilen verilerin analizi için ülkenin diğer devlet kurumlarıyla birlikte çalıştı. Öldürüldüğü sırada bin Ladin'in üzerinde bulunan giysilere dikili olan iki telefon numarasının arama detayı kayıtları da incelendi.
İçinde Eylül 2006'dan Nisan 2011'e kadar tarihlenen e-postalar ve taslaklarının olduğu on yedi belgenin orijinal sürümleri ile İngilizce çevirileri, bin Ladin'in ölümünden bir yıl sonra, 2 Mayıs 2012 tarihinde Terörizmle Mücadele Merkezi tarafından kamuoyuyla paylaşıldı. Belgelerde Amerika Birleşik Devletleri'ndeki haber medyası, yakın kuruluşlar, hedefler, Amerika, güvenlik ve "çok önemli bir olay" olarak tanımlanan Arap Baharı gibi konulardan bahsediliyordu. Belgelerde bin Ladin, el-Kaide'nin sınırlı bir güce sahip olduğunu ve Amerika Birleşik Devletleri'ne saldırmanın en iyi yolunun, ağaç benzetmesi yaparak "gövdeyi kesmeye konsantre olmak" olduğunu yazmıştı. Arap Yarımadası el-Kaidesi lideri Nasır el-Vuheyşi'nin sunduğu Anwar al-Awlaki'nin terfi edilmesi önerisini reddetmiş ve 2009 Noel'indeki yolcu uçağı bombalaması girişimi sonrasında örgütün Amerika Birleşik Devletleri'ndeki faaliyetlerinin "yolcu uçaklarını bombalamakla sınırlı kalmaması" üzere artması gerektiğini belirtmişti. Yayımlanan belgelerde bahsedilen el-Kaide ile İran arasındaki ilişkileri Terörizmle Mücadele Merkezi, "ihtiyaç gereği oluşan, ortak güvensizlik ve düşmanlıkla desteklenen nahoş bir durum" olarak tanımlamıştı.
Mart 2015'te Amerika Birleşik Devletleri Adalet Bakanlığı tarafından on bir yeni belge yayımlandı. 2009 yılında Manchester'daki bir alışveriş merkezine bombalı saldırı planlamaktan mahkûm edilen Abid Nasır'a karşı açılan davada kullanılan belgeler, ölümünden bir yıl önce bin Ladin'e veya bin Ladin tarafından yazılan mektuplardan oluşmakta ve CIA tarafından el-Kaide'ye karşı yürütülen insansız hava araçlı saldırıların örgüte verdiği zarardan bahsedilmekteydi.
Olay sonrası > Abbottabad Komisyonu Raporu

Ana madde: Abbottabad Komisyonu Raporu
Harekât öncesinde, sırasında ve sonrasında yaşananları soruşturmak amacıyla, Pakistan hükûmetinin talebi doğrultusunda Pakistan Yüce Mahkemesi tarafından 20 Haziran 2011'de adli bir komisyon olan Abbottabad Komisyonu oluşturuldu. Komisyon, tanık olarak belirlenen 201 kişinin sorgulanması ve çeşitli dokümanların incelemesi sonucunda hazırladığı raporu 25 Mayıs 2012'de tamamladı. Kamuoyuyla resmî olarak paylaşılmayan raporun tamamı, Temmuz 2013'te Al Jazeera tarafından sızdırıldı.
Raporda bin Ladin'in 2002 yılı ortalarında Pakistan'a giriş yaptığı belirtilirken, bin Ladin'in en genç eşi Emel, Abbottabad'a yerleşmeden önce 2,5 yıl kadar Haripur ilçesindeki Çak Şah Muhammed köyünde yaşadıklarını, 2005 yılı sonlarında ise buraya geldiklerini söylemişti. Emel ayrıca Afganistan'da gerçekleştirilen iki ameliyat sonrasında bin Ladin'in böbreğindeki rahatsızlığın düzeldiğini, kendisinin sağlıklı ve zinde olduğunu belirtmişti.
Olay sonrası > Bin Ladin'in vasiyeti

Bin Ladin'in ölümü sonrasında Kuveyt gazetesi el-Enba, 14 Aralık 2011 tarihinde hazırlandığı belirtilen dört sayfalık bir belge yayımladı. Bu belgede bin Ladin çocuklarından cihadı devam ettirmemeleri ve el-Kaide'ye katılmamaları, eşlerinden ise kendisinin vefatı sonrasında tekrar evlenmemeleri isteğinde bulunmuştu.
Olay sonrası > Komplo teorileri

Ana madde: Usame bin Ladin'in ölümüyle ilgili komplo teorileri
Bin Ladin'in 1 Mayıs 2011'de öldüğü bazı kesimlerce kabul edilmedi. Cesedin hızlı bir şekilde denize bırakılması, DNA testi sonuçlarının çabuk gelmesi, fiziksel delillerin yetersizliği ve cesedin fotoğraflarının yayımlanmaması bin Ladin'in ölmediği veya farklı bir tarihte ve şekilde öldüğü yönünde bazı komplo teorilerinin üretilmesine yol açtı.
Helikopterlerde kullanılan teknoloji

Aviation Week'te yayımlanan bir yazıda, harekâtta kullanılan helikopterlerin radardaki tespit edilebilirliği düşürme amacıyla modifiye edilmiş bir Sikorsky MH-60 Black Hawk olduğu yazılmıştı. Olay yerinde bulunan seri numarası da bu modelin 2009 yapımı olan diğer helikopterleriyle eşleşmekteydi. Helikopterler, askerî bir harekâtta kullanıldığı resmî olarak kabul edilen ilk hayalet helikopterlerdi. Acil iniş gerçekleştiren helikopterin kuyruk rotoru patlama sonucunda bir bütün olarak kompleks duvarının dışında kalmıştı. Pakistanlı güvenlik kuvvetleri önce kumaş bir örtüyle helikopteri sakladı, sonrasında ise branda çekilerek gizlenen kuyruk kısmı traktör yardımıyla çekildi.
Amerika Birleşik Devletleri enkazın iadesini isterken Pakistanlı yetkililer Çin hükûmetinin de enkaza talip olduğunu söyledi. Enkazı iki haftadan fazla elinde tutan Pakistan tarafı, daha sonra Amerika Birleşik Devletleri Senatosu Dış İlişkiler Komisyonu Başkanı John Kerry'ye devretti. Ağustos 2011'de Financial Times'ta yayımlanan bir haberdeki iddiaya göre Pakistanlı yetkililer, kuyruk kısmını incelemek, fotoğraflarını çekmek ve radarda görünürlüğü düşüren boyasından örnek almak üzere Çinli askerî mühendislere izin vermişti. Haberde, Amerikalı bir istihbarat yetkilisinin söyledikleri kaynak olarak gösterilmişti. Pakistan ve Çin Halk Cumhuriyeti yetkilileri ise bu iddiaları reddetti.
Popüler kültüre etkileri

2012'de vizyona giren ve yönetmenliğini Kathryn Bigelow'un üstlendiği Zero Dark Thirty, 11 Eylül saldırıları sonrasındaki Usame bin Ladin'in aranması sürecini ve bin Ladin'in öldürülmesiyle sonuçlanan harekâtı konu almaktaydı. 4 Kasım 2012'de National Geographic Channel'da yayınlanan SEAL Team Six: The Raid on Osama Bin Laden adlı televizyon filmi de harekâtı konu alıyordu.
Usame bin Ladin (1997)
Usame bin Ladin'in Abbottabad'daki kompleksinden bir görünüm (Mayıs 2011)
Uydu görüntülerine göre inşasından önce kompleksin bulunduğu bölge (2004) ve inşası sonrasındaki görünümü (2011).
Usame bin Ladin'in Abbottabad'daki saklanma yerinin diyagramı.
Beyaz Saray Durum Odası'nda toplanan Amerikan ulusak güvenlik yetkilileri monitörden, harekâtla ilgili görüntüleri izlerken (ayrıca bakınız: Situation Room).
Basra Körfezi'nden çeşitli hava harekâtlarını yöneten USS Carl Vinson (4 Nisan 2011).
Barack Obama'nın ulusa sesleniş konuşması
Beyaz Saray önünde Usame bin Ladin'in ölümünü kutlayan Amerikalılar.
Bin Ladin'in ölümü sonrasında Times Square'de gerçekleşen kutlamalar sırasında bir kadın.
Libya bayrağı

| --- | --- |


Kullanan(lar): Libya
Kabul tarihi: İlk 24 Aralık 1951   Tekrar 27 Şubat 2011
Oran: 1:2
Libya bayrağı, Afrika ülkesi Libya'nın ilk defa 24 Aralık 1951 tarihinde kullandığı bayrağın, rejim değişikliği sonrası Libya'nın resmî hükûmeti olan Ulusal Geçiş Konseyi tarafından 27 Şubat 2011 tarihinde yeniden kullanılmaya başlanan bayraktır.
Libya bayrağı yatay olarak konumlandırılan kırmızı, siyah ve yeşil şeritlerden oluşmaktadır. Siyah şerit bayrağın orta kısmında bütününde yarısını kaplayacak şekilde konumlandırılmış olup, dörtte bir oranda yer kaplayan kırmızı renk bayrağın üst bölümünde, yeşil renk ise alt bölümünde bulunmaktadır. Bayrağın orta bölümünde siyah şeridin üzerine gelecek şekilde konumlandırılmış olan beyaz hilal ve yıldız bulunmaktadır. Bayrak 1951-1969 yılları arasında kullanılan Libya Krallığı bayrağıyla aynıdır. İç savaş öncesi kullanılan düz yeşil bir zeminden oluşan bayrak ise Muammer Kaddafi rejiminin sona erdirilmesi ile kullanımdan kaldırılmıştır.
Libya bayrağının tarihi > 1864–1911

"Libya" adı, 1934'te İtalya tarafından yeniden kullanılmadan önce Osmanlı yönetimindeyken bölge Trablusgarp Vilayeti olarak tanınıyordu ve modern Libya ile aynı toprakların çoğunu içeriyordu. Yeşil bir zemin üzerinde birbirine dönük üç beyaz hilal bayrak olarak kullanılıyordu.
Libya bayrağının tarihi > 1911–1947

İtalyan-Türk Savaşı'ndan (1911-1912) sonra İtalya, 1934'te İtalyan Libya'sıyla birleşen Trablusgarp ve Sirenayka'da iki koloni kurdu. Hepsi İtalya bayrağını kullandı.
Libya bayrağının tarihi > 1947–1951

II. Dünya Savaşı'nda İtalya yenildikten sonra  Trablusgarp ve Sirenayka bölgeleri İngiliz askeri yönetimi altında yönetilmeye başlandı ve kendi bayrağı yoktu. Bu nedenle Birleşik Krallık bayrağını kullanıyordu.
II. Dünya Savaşı'nda İtalya yenildikten sonra  Fizan bölgesi Fransız askeri yönetimi altında yönetilmeye başlandı ve kendi bayrağı yoktu. Bu nedenle Fransa bayrağını kullanıyordu.
1949 yılında İngiliz işgali altındaki Sirenayka'da Sirenayka Emirliği ilan edildi. Sirenayka Emiri ve Libya Kralı I. İdris, emirliğin Türkiye bayrağından esinlenen (siyah zemin üzerine beyaz bir ay ve yıldız) bayrağını kişisel bayrağı olarak korudu.
Libya bayrağının tarihi > 1951–1969

Libya'nın ilk ulusal bayrağı 1951 yılında İtalya'dan bağımsızlığın alınmasının ardından Libya Krallığı'nın bağımsızlık simgesi olarak tasarlanmıştır. Yerel geleneklerden ve Libya'da etkili olan dini Senusiye hareketinden izler taşıyan bu bayrak ortada üzerinde beyaz ay ve yıldız olan siyah yatay bir şerit ve bu şeritin alt ve üstünde ölçülerinin yarısı olacak şekilde (üstteki) kırmızı ve (alttaki) yeşil üç ana renkten oluşan bir bayraktı. 2011 Libya İç Savaşı sonucunda Muammer Kaddafi'nin devrilmesi sonucu bu bayrak yeniden kullanıma girdi.
Libya bayrağının tarihi > 1969–1972

Muammer Kaddafi'nin 1969 yılındaki darbeden sonra ülkenin ismini El-Cumhuriye el-Arabiye el-Libiya (Libya Arap Cumhuriyeti) olarak değiştirmesiyle ve bayrak da bunu müteakiben yeniden tasarlandı. Arap milliyetçilerinin ve Baas Partisi'nin millî renkleri olan kırmızı - siyah ve beyaz şeritlerden oluşan üç renkli bir bayrak kabul edildi.
Libya bayrağının tarihi > 1972–1977

Libya 1972 yılında Arap Cumhuriyetleri Federasyonu'na (İttihad el-Cumhuriyet el-Arabiya) üye olunca bayrağı yine değiştirildi. O dönemde Suriye ve Mısır'ın kullandığı ortak bayrağa geçildi. Daha sonra 8 Mart 1977'de ülkenin adı tekrar değiştirilerek Libya Arap Sosyalist Halk Cumhuriyeti yapıldı. (El-Camahiriya el-Arabiya el-Libiya eş-sabıya el-İştrakiye) Enver Sedat'ın İsrail ile 11 Kasım 1977'de masaya oturmasına tepki gösteren Kaddafi, bayrağı değiştirerek tepkisini ortaya koymuştur.
Libya bayrağının tarihi > 1977-2011

1977'den 2011 Libya İç Savaşı sonucu Muammer Kaddafi'nin devrilmesine kadar yeşil düz bir zeminden oluşan Libya bayrağı kullanıldı. Üzerinde herhangi bir arma, simge ya da yazı bulunmayan bayrak, kullanıldığı dönemde dünyada bir ülkeyi temsil eden bayraklar arasında tek renkten oluşan ve üzerinde herhangi bir simge bulunmayan tek bayraktı. Bayrak, Muammer Kaddafi rejiminin sona ermesi ile kaldırılmıştır.
Tasarım

Ulusal bayrağın renk kodları ve ölçüleri aşağıda belirtildiği gibidir.
|  | Kırmızı | Beyaz | Yeşil | Siyah |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| RGB | 231/0/19 | 255/255/255 | 35/158/70 | 0/0/0 |
| Hexadecimal | #e70013 | #FFFFFF | #239e46 | #000000 |
| CMYK | 0/100/92/9 | 0/0/0/0 | 78/0/56/38 | 0/0/0/100 |
Tarihi bayraklar

Osmanlı İmparatorluğu yönetimi altındayken Trablusgarp Eyaleti bayrağı (1864–1911)
İtalyan Libyası bayrağı (1911–1947)
II. Dünya Savaşı sonrası Birleşik Krallık kontrolü altındaki bölgelerde kullanılan bayrak (1947–1951)
II. Dünya Savaşı sonrası Fransa kontrolü altındaki bölgelerde kullanılan bayrak (1947–1951)
Sirinayka Emirliği bayrağı (1949–1951)
Libya Krallığı bayrağı (1951-1969)
Libya Arap Cumhuriyeti Bayrağı (1969–1972)
Arap İslam Cumhuriyeti bayrağı (1974)
Arap Cumhuriyetleri Federasyonu bayrağı (1972–1977)
Libya Arap Cemahiriyesi bayrağı (1977-2011)
Bayrağın ölçüleri
Meşelik, Milas

| Meşelik |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Muğla
Koordinatlar: 37°08′53″N 27°35′38″E﻿ / ﻿37.148°K 27.594°D﻿ / 37.148; 27.594
Ülke:  Türkiye
İl: Muğla
İlçe: Milas
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2016): 1.726
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0252
İl plaka kodu: 48
Posta kodu: 48200
Resmî site 
Meşelik, Muğla ilinin Milas ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Çok eskiden meşelikte, meşe ağaçları çokmuş. Dedelerimiz[kim?] meşeleri budayarak keserek kendilerine ev yerleri açmışlar. Zaman içerisinde meşeler yok olmuş.
Coğrafya

Muğla iline 90 km, Milas ilçesine 30 km, Bodrum ilçesine 20 km Havalimanına 20 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2016: 1726
2000: 1274    
1997: 1168
| g t Milas'ın mahalleleri |
| --- | --- |
 Ağaçlıhüyük  Ahmetçavuş-Hayıtlı  Akçakaya  Akçalı  Akkovanlık  Akyol  Alaçam  Alatepe  Aslanyaka  Avşar  Aydınlıkevler  Bafa  Bağdamları  Baharlı  Bahçeburun  Bahçeköy  Balcılar  Bayırköy  Beçin  Beyciler  Boğaziçi  Bozalan  Bozbük  Burgaz  Cumhuriyet  Çakıralan  Çallı  Çamköy  Çamlıbelen  Çamlıca  Çamlıyurt  Çamovalı  Çandır  Çınarlı  Çiftlikköy  Çomakdağkızılağaç  Çökertme  Çukurköy  Damlıboğaz  Danişment  Demirciler  Dereköy  Derince  Dibekdere  Dörttepe  Eğridere  Ekinanbarı  Ekindere  Emek  Epçe  Etrenli  Fesliğen  Firuzpaşa-Gazipaşa  Gökbel  Gökçeler  Göldere  Gölyaka  Güllük  Gümüşlük  Güneş  Günlük  Gürceğiz  Gürçamlar  Hacıahmetler  Hacıabti  Hacıilyas  Hasanlar  Hisarbaşı-Hoca Bedrettin  Hisarcık  Hüsamlar  İçme  İkizköy  İkiztaş  İsmetpaşa  Kafaca  Kalemköy  Kalınağıl  Kandak  Kapıkırı  Karacaağaç  Karacahisar  Karahayıt  Karakuyu  Karapınar  Kargıcak  Karşıyaka  Kayabaşı  Kayabükü  Kayadere  Kazıklı  Kazıklıbucak  Kemikler  Ketendere  Kılavuz  Kırcağız  Kısırlar  Kıyıkışlacık  Kızılağaç  Kızılcakuyu  Kızılcayıkık  Konak  Korucuk  Koruköy  Köşkköy  Kultak  Kurudere  Kuzyaka  Küçükdibekdere  Menteş  Meşelik  Narhisar  Olukbaşı  Ortaköy  Ovakışlacık  Ören  Pınararası  Pınarcık  Pınarköy  Sakarkaya  Sarıkaya  Savran  Sekköy  Selimiye  Söğütçük  Şenköy  Şevketiye  Tuzabat  Türkevleri  Ulaş  Yakaköy  Yaşyer  Yoğunoluk  Yusufca 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
Bahis

Bahis, sonucu önceden belli olmayan, ancak var olabilecek sonuçlara göre bazı kazanımlar sağlayan bir organizasyonun (spor müsabakaları, seçim sonuçları, vb.) sonuçlarının üçüncü kişiler tarafından tahmin edilmesine dayanan bir sistemdir. Piyango ya da diğer şans oyunlarından farklı bir görünüm çizer. Burada kura veya çekiliş değil, tahmin ve tahmine göre kazanım söz konusudur. Genellikle devlet izniyle düzenlenmekle birlikte yasa dışı bahis de oldukça yaygındır.
Vikisözlük'te  ile ilgili tanım bulabilirsiniz.
Orta Avrupa

Orta Avrupa'nın devlet ve tarihteki ülkeleri

X Koyu yeşil: resmî Orta Avrupa

X Açık yeşil: zaman zaman Orta Avrupa'da sayılan bölgeler
Orta Avrupa, Doğu ile Batı Avrupa arasındaki bir bölgedir.
Devletler

Genel olarak Orta Avrupa ülkesi sayılan ülkeler:
Almanya
Avusturya
Çekya
Lihtenştayn
Macaristan
Polonya
Slovakya
Slovenya
İsviçre
Orta Avrupa'ya  komşu ülkelerin bölgeleri:
Hırvatistan Hırvatistan (Istria ve Dalmaçya hariç) (zaman zaman tam ülke)
Romanya Romanya'nın Erdel ve Bukovina (zaman zaman tam ülke)
Sırbistan Sırbistan'nın Voyvodina Bölgesi (zaman zaman Belgrad bölgesi de)
Ukrayna Ukrayna'nın Zakarpattia Oblast ve Galiçya bölgeleri
Rusya Rusya'nın Kaliningrad Oblastı
Fransa Fransa'nın Alsace ve Lorraine bölgeleri
İtalya İtalya'nın Güney Tirol ili
Mickie James

| Mickie James |
| --- | --- |
Mickie James (2019)
Doğum adı: Mickie Laree James
Doğum: 31 Ağustos 1979 (45 yaşında) Montpelier, Virginia, ABD
Eş(ler)i: Nick Aldis (2015)
Çocuk(lar): 1
Resmî site: Home : Mickie James
Profesyonel güreş kariyeri
Takma ad(lar)ı: Mickie James   Alexis Laree   Queen Alexis   Superball   Vickie Adams
Boyu: 1,65 m (5 ft 5 in)
Kilosu: 61 kg (134 lb)
Eğitildiği yer: Richmond, Virginia, ABD
Eğiten: Lita   CM Punk   OVW
Başlangıç: 1999
Mickie Laree James (d. 31 Ağustos 1979), Amerikalı profesyonel güreşçidir. Daha çok Mickie James adı  ile tanınır. Eski WWE Divası olan James aynı zamanda şarkıcıdır. N.A.C.'den TNA'e terfi edilmiştir. 1999-2003 yılları arasında menajer olarak görev almıştır. Güreşe 2004 yılında başlamıştır.
WWE'ye 2005 yılının sonlarında gelmiştir. Trish Stratus'un en büyük hayranı olmak gibi hikâyeler içinde bulunmuştur. 2007 yılında Melina Perez ile bir düşmanlık içine girmiştir. Düşmanlık daha son bulmadan 2008 yılında Beth Phoenix ile başka bir düşmanlığa girmiştir. 2006-2008 yıllarında 4 şampiyonluk kemeri kazanmıştır. WWE'de rol gereği ve gerçek hayatında Maria Kanellis ile çok yakın arkadaştır. Gerçek hayatta Trish'i değil Lita'yı örnek almıştır ve onun tarafından eğitim almıştır. İlk maç denemesini Trendy ile yapmıştır. Nisan 2010 yılında WWE'den ayrılmıştır. Şu anda TNA'da güreşe devam etmektedir. Ve TNA'in Lock Down PPV'sinde Madison Rayne'i yenerek TNA Knockouts şampiyonu olmuştur.
Erken Hayat

James ve ablası Virginia'ya da bir çiftlikte büyüdü. Çocukken bile bir profesyonel güreş hayranıydı.
Kariyer > Erken Zamanlar (1999-2003)

James, Washington'da  bir profesyonel güreş okulunda eğitime başladı. Ama güreş kariyerine Independent circuit'te 1999 yılında başladı. İlk maçını şu an için eski ring adı olan Alexis Laree olarak yapmıştı. Biraz beklemeden sonra ECW ile anlaşma imzaladı. MCW'da eğitim gördü.
Kariyer > Total Nonstop Action Wrestling (2003)

James bir yıl boyunca Ring of Honor'da çalıştı. Bu süre zarfında, TNA'da güreşe başladı. 26 Mart 2003 günü Trinity ile ilk maçına çıktı. Sonra CM Punk ve Amazing Red ile takım oldu. Lider olan Raven ile ve sonrasında CM Punk ile hikâye gereği ilişki yaşadı.