stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Arthur Wellesley
Erken dönem > Aile

Wellesley, İrlanda'da The Hon adıyla, Protestan Yükselişine mensup aristokrat bir Anglo-İrlandalı ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Arthur Wesley. Wellesley, Anne Wellesley, Mornington Kontesi ve Mornington 1. Kontu Garret Wesley'in oğlu olarak dünyaya geldi. Babası Garret Wesley, 1. Baron Mornington Richard Wesley'in oğluydu ve 1758'de babasını 2. Baron Mornington olarak değiştirmeden önce İrlanda Avam Kamarası'nda seçim bölgesi Trim'i temsil eden kısa bir siyaset kariyeri vardı. Garret Wesley de başarılıydı. besteci ve müzikal ve hayırsever başarılarının tanınmasıyla 1760 yılında Earl of Mornington rütbesine yükseltildi. Wellesley'nin annesi, Wellesley'in adını aldığı 1. Viscount Dungannon olan Arthur Hill-Trevor'ın en büyük kızıydı.
Wellesley, Earl ve Mornington Kontesi'nde doğan dokuz çocuğun altıncısıydı. Kardeşleri arasında Richard, Viscount Wellesley (20 Haziran 1760 - 26 Eylül 1842); daha sonra 1. Marki Wellesley, 2. Mornington Kontu ve The Hon. William Wellesley (20 Mayıs 1763 - 22 Şubat 1845); daha sonra William Wellesley-Pole, 3. Mornington Kontu, 1. Baron Maryborough.
Doğum tarihi ve yeri

Wellesley'in doğumunun kesin tarihi ve nerede olduğu bilinmemektedir, ancak biyografi yazarları, Dublin'deki St Peters Kilisesi'nde vaftiz edilmesinden bir gün önce 1 Mayıs 1769'da doğduğunu söylerken çoğunlukla aynı çağdaş gazete kanıtlarını izlerler. Wellesley'in doğumunun nerede olduğuna gelince, büyük olasılıkla ebeveynlerinin şehir evinde, 24 Upper Merrion Street, Dublin, şimdi Merrion Hotel'de doğmuştu. Bu, annesi Anne Anne'in 1815'te Dublin, 6 Merrion Caddesi'nde doğduğunu hatırladığı raporlarına aykırıdır. Babasının iddia ettiği gibi Mornington House (Yukarı Merrion'daki yan taraftaki ev) dahil olmak üzere başka yerler onun doğum yeri olarak öne sürüldü; Dublin paket teknesi; ve Dük'ün 1851 nüfus sayımına geri döndüğü anlaşılan Athy'nin aile malikanesindeki (1916 yangınlarında tüketilen) konak.
Çocukluk

Wellesley, erken çocukluğunun çoğunu ailesinin atalarının evi olan County Meath, İrlanda'daki Dangan Kalesi'nde geçirdi (gravür, 1842).
Wellesley, çocukluğunun çoğunu ailesinin iki evinde geçirdi; ilki Dublin'de büyük bir evde ve ikinci Dangan Kalesi, County Meath'te Summerhill'in 3 mil (5 km) kuzeyinde. 1781'de Arthur'un babası öldü ve en büyük erkek kardeşi Richard, babasının tapusunu miras aldı.
Dangan'dayken Trim'deki piskoposluk okuluna, Dublin'de Bay Whyte's Academy'ye ve Londra'dayken Chelsea'deki Brown's School'a gitti. Daha sonra 1781'den 1784'e kadar okuduğu Eton Koleji'ne kaydoldu. Oradaki yalnızlığı ondan nefret etmesine neden oldu ve aslında "Waterloo Muharebesi Eton'un oyun alanlarında kazanıldı" demesi pek olası değil. bu genellikle ona atfedilir. Dahası, Eton'un o zamanlar oyun alanı yoktu. 1785'te, Eton'daki başarısızlık, babasının ölümü nedeniyle aile fonlarının yetersizliği ile birleşince, genç Wellesley ve annesini Brüksel'e taşınmaya zorladı. Yirmili yaşlarının başına kadar, Arthur çok az bir ayrım işareti gösterdi ve annesi onun aylaklığına giderek daha fazla endişelenmeye başladı ve "Garip oğlum Arthur ile ne yapacağımı bilmiyorum" dedi.
Bir yıl sonra, Arthur, önemli ölçüde ilerleme kaydettiği, iyi bir atlı olduğu ve daha sonra çok faydalı olduğu anlaşılan Fransızca öğrenen Angers'deki Fransız Kraliyet Eşitlik Akademisi'ne kaydoldu. 1786'nın sonlarında İngiltere'ye döndükten sonra, gelişmesiyle annesini şaşkına çevirdi.
Askeri kariyer > Erken kariyer

1787'den itibaren Wellesley, Dublin Kalesi'nde (resimde) İrlanda'nın iki ardışık Lord Teğmenine yardımcı olarak görev yaptı.
Yeni sözüne rağmen, henüz bir iş bulamamıştı ve ailesinin hala parası yoktu, bu yüzden annesinin tavsiyesi üzerine kardeşi Richard, arkadaşı Rutland Dükü'nden (o zamanki İrlanda Lord Teğmeni) Arthur'u düşünmesini istedi. Orduda bir komisyon. Kısa bir süre sonra, 7 Mart 1787'de 73. Foot of Foot'da resmen ilan edildi. Ekim ayında, erkek kardeşinin yardımıyla, günde on şilinle (bir sancak olarak maaşının iki katı), İrlanda'nın yeni Lord Teğmeni Lord Buckingham'a yardımcısı olarak atandı. Ayrıca İrlanda'da kurulan yeni 76. Alay'a transfer edildi ve 1787 Noel Günü'nde teğmen olarak terfi ettirildi. Dublin'de bulunduğu süre boyunca görevleri çoğunlukla sosyaldi; balolara katılmak, konukları eğlendirmek ve Buckingham'a tavsiyelerde bulunmak. İrlanda'dayken, ara sıra kumar oynadığı için borçlanmada kendini aşırı genişletti, ancak savunmasında "Para ihtiyacının ne olduğunu sık sık biliyordum ama asla çaresizce borçlanmadım" dedi.
23 Ocak 1788'de 41.Ayak Alayına, ardından 25 Haziran 1789'da yine teğmen olarak, 12. (Galler Prensi) Ejderhalar Alayı'na transfer oldu ve askeri tarihçi Richard Holmes'a göre, ayrıca siyasete gönülsüz bir şekilde ayak bastı. 1789 genel seçimlerinden kısa bir süre önce, İrlanda Vatanseverler Partisi'nin parlamento lideri Henry Grattan'a Dublin'in "Freeman" unvanının verilmesine karşı konuşmak için Trim'in çürümüş ilçesine gitti. Başarılı olduktan sonra aday gösterildi ve İrlanda Avam Kamarası'nda Trim için Parlamento Üyesi (Milletvekili) olarak uygun şekilde seçildi. O zamanki sınırlı oy hakkı nedeniyle, üyelerin en az üçte ikisinin seçimlerini yüzden az ilçenin toprak sahiplerine borçlu olduğu bir parlamentoda oturuyordu. Wellesley, önümüzdeki iki yıl boyunca İrlanda parlamentosunda hükûmete oy vererek Dublin Kalesi'nde hizmet vermeye devam etti. 30 Ocak 1791'de kaptan oldu ve 58. Ayak Alayına transfer edildi.
31 Ekim'de 18. Işık Ejderhalarına transfer oldu ve bu dönemde Edward Pakenham, 2. Baron Longford'un kızı Kitty Pakenham'a giderek daha fazla ilgi duymaya başladı. O 'neşe ve çekicilik' dolu olarak tanımlandı. 1793'te elini aradı, ancak Wellesley'i borçlu, çok zayıf bir genç adam olarak gören erkek kardeşi Thomas, Longford Kontu tarafından reddedildi. Hevesli bir amatör müzisyen olan Wellesley, reddedilmekten mahvoldu, kemanlarını öfkeyle yaktı ve ciddi bir askeri kariyere devam etmeye karar verdi. 1793'te 33. Alay'da satın alarak binbaşı oldu. Birkaç ay sonra, Eylül ayında kardeşi ona daha fazla borç verdi ve onunla 33.'de bir yarbaylık aldı.
Hollanda

1793'te York Dükü, Fransa'nın işgaline yönelik bir müttefik gücün İngiliz birliğinin komutanı olarak Flanders'a gönderildi. Haziran 1794'te, 33. alay ile Wellesley, Flanders'deki ordu için takviye getiren bir keşif gezisinin bir parçası olarak Cork'tan Oostende'ye doğru yola çıktı. Çok geç geldiler ve Hollanda'ya doğru geri çekilirken York Dükü'ne katıldılar. 15 Eylül 1794'te, Breda'nın doğusundaki Boxtel Muharebesi'nde, tugayının geçici komutasındaki Wellington, ilk savaş deneyimini yaşadı. General Abercromby'nin üstün Fransız kuvvetleri karşısında geri çekilmesi sırasında 33. süvariler, komşu birimlerin güvenli bir şekilde geri çekilmesine izin vererek düşman süvarilerini durdurdu. Takip eden aşırı sert kış boyunca Wellesley ve alayı, Waal Nehri boyunca savunma hattını tutan müttefik bir gücün bir parçasını oluşturdu. 33'üncü, ordunun geri kalanıyla birlikte, hastalık ve açığa çıkma nedeniyle ağır kayıplara uğradı. Wellesley'in sağlığı da nemli ortamdan etkilendi. İngiltere ordusunun Birleşik Eyaletlerden Almanya'ya sürülmesiyle kampanya feci bir şekilde sona erecek olsa da, Wellesley, ilerleyen sütunlara karşı sabit piyade hatlarının kullanılması ve deniz gücünü desteklemenin yararları dahil olmak üzere birkaç değerli ders öğrenecekti. Kampanyanın başarısızlığının kısmen liderlerin ve genel merkezdeki zayıf örgütün kusurlarından kaynaklandığını anladı. Hollanda'da geçirdiği zamanın ilerleyen saatlerinde, "En azından ne yapmamam gerektiğini öğrendim ve bu her zaman değerli bir ders" dedi.
Mart 1795'te İngiltere'ye döndüğünde, ikinci kez Trim için parlamento üyesi olarak geri döndü. Yeni İrlanda hükûmetinde savaş bakanı olarak görevlendirilmeyi umuyordu, ancak yeni lord-teğmen Lord Camden, ona sadece Ordnance Surveyor-General görevini teklif edebildi. Görevi reddederek, şimdi Southampton'da, Batı Hint Adaları'na yelken açmaya hazırlanan alayına döndü. Denizde yedi hafta geçirdikten sonra, bir fırtına filoyu Poole'a geri döndürdü. 33'üne iyileşmesi için zaman verildi ve birkaç ay sonra Whitehall alayı Hindistan'a göndermeye karar verdi. Wellesley, 3 Mayıs 1796'da kıdeme göre tam albay olarak terfi etti ve birkaç hafta sonra alayıyla Kalküta'ya yelken açtı.
Hindistan

Şubat 1797'de Kalküta'ya vardığında, Filipinler'e kısa bir sefer için gönderilmeden önce orada birkaç ay geçirdi ve burada adamlarının alışılmadık iklimle başa çıkmaları için yeni hijyen önlemlerinin bir listesini oluşturdu. Kasım ayında Hindistan'a döndüğünde, şimdi Lord Mornington olarak bilinen ağabeyi Richard'ın Hindistan'ın yeni Genel Valisi olarak atandığını öğrendi.
1798'de soyadının yazılışını "Wellesley" olarak değiştirdi; o zamana kadar, en büyük ağabeyinin eski ve doğru hecelemeyi düşündüğü Wesley olarak biliniyordu.
Dhoondiah Waugh isyan

Wellesley, 1800 yılında Mysore Valisi olarak hizmet verirken, daha önce Tipu Sultan'ın Patan askeri olan Dhoondiah Waugh liderliğindeki bir isyanı bastırmakla görevlendirildi. Seringapatam'ın düşüşünden sonra güçlü bir haydut oldu, Maratha-Mysore sınır bölgesindeki köylere baskınlar düzenledi. Başlangıçtaki aksiliklere rağmen, bir zamanlar kuvvetlerini takip edip yok eden Doğu Hindistan Şirketi, Ağustos 1799'da onu geri çekilmeye zorladı, dağılmış Mysore askerlerinden oluşan oldukça büyük bir kuvveti kaldırdı, Mysore'daki küçük karakolları ve kaleleri ele geçirdi ve desteğini alıyordu. İngiliz işgaline karşı çıkan birkaç Maratha öldürüldü. Bu, 1800 yılında baskınları, genişlemesi ve İngiliz otoritesini istikrarsızlaştırmaya yönelik tehditleri aniden arttığı için onu bir hayduttan daha fazlası olarak tanımaya başlayan İngiliz yönetiminin dikkatini çekti. Tipu Sultan'ın ölümü bir iktidar boşluğu yarattı ve Waugh  doldurmaya çalışıyordu.
Birleşik Doğu Hindistan Şirketi ve İngiliz Ordusu gücünün bağımsız komutası verilen Wellesley, Waugh'un kuvvetlerinin çoğunluğunun (yaklaşık 30.000) 50.000'in üzerinde olduğunu öğrendikten sonra, Haziran 1800'de 8.000 piyade ve süvari ordusuyla Waugh ile yüzleşmek için kuzeye girişimde bulundu  düzensiz hafif süvari ve İngiliz piyade ve topçuları için ciddi bir tehdit oluşturması olası değil.
Haziran-Ağustos 1800 boyunca Wellesley, Waugh'un topraklarında ilerledi, birlikleri sırayla kaleleri tırmandırdı ve her birini "önemsiz bir kayıpla" ele geçirdi. Kaleler, zayıf yapıları ve tasarımları nedeniyle genellikle çok az direnç gösterdi. Wellesley, her kaleye garnizon yapacak yeterli birliğe sahip değildi ve bir sonraki kaleye ilerlemeden önce çevredeki isyancıları temizlemek zorunda kaldı. 31 Temmuz'da "Dhoondiah'ın bagajını ve altı silahını alıp imha etti ve yaklaşık beş bin kişiyi (boğuldukları yer) Malpoorba'ya götürdü". Dhoondiah geri çekilmeye devam etti, ancak kuvvetleri hızla kaçıyordu, piyadesi yoktu ve muson havasının sel nehir geçişleri nedeniyle artık İngiliz ilerlemesini geçemedi. Wellesley, 10 Eylül'de Conaghul Muharebesi'nde, Dhoondiah ve geri kalan 5.000 süvarisine karşı tek sıra halinde 1.400 İngiliz ejderhası ve Hint süvarisini şahsen yönetti. Dhoondiah çatışma sırasında öldürüldü, cesedi keşfedildi ve bir topa bağlı olarak İngiliz kampına götürüldü. Bu zaferle Wellesley'in kampanyası sona erdi ve İngiliz otoritesi yeniden kuruldu.
Wellesley, dört alayın komutanlığıyla, Dhoondiah'ın daha büyük isyancı kuvvetini ve son savaşta öldürülen Dhoondiah'ın kendisini yendi. Wellesley daha sonra Dhoondiah'ın yetim oğlunun gelecekteki bakımı için ödeme yaptı.
İkinci İngiliz-Maratha Savaşı

Eylül 1802'de Wellesley, tümgeneral rütbesine terfi ettiğini öğrendi. 29 Nisan 1802'de gazetede yayınlandı, ancak haberin kendisine deniz yoluyla ulaşması birkaç ay sürdü. İkinci Anglo-Maratha Savaşı'nda bir orduya komuta etmek için gönderildiği Kasım ayına kadar Mysore'da kaldı.
Wellesley, uzun bir savunma savaşının ordusunu mahvedeceğini belirlediğinde, Maratha İmparatorluğu'nun sayısal olarak daha büyük gücünü yenmek için cesurca hareket etmeye karar verdi. Ordusunun lojistik meclisi tamamlandıktan sonra (toplamda 24.000 adam), 8 Ağustos 1803'te kampı kırma ve en yakın Maratha kalesine saldırı emri verdi. duvar. Kalenin şimdi İngiliz kontrolünde olmasıyla Wellesley, kontrolü güneye Godavari nehrine kadar genişletebildi.
Assaye

Ana Marathas ordusunu takip etmek ve bulmak için ordusunu ikiye ayıran (Albay Stevenson komutasındaki ikinci kuvvet çok daha küçüktü) Wellesley, 24 Eylül'de kuvvetlerine yeniden katılmaya hazırlanıyordu. Ancak istihbaratı, Marathas'ın ana ordusunun Assaye yakınlarındaki iki nehir arasındaki yerini bildirdi. İkinci kuvvetinin gelişini beklerse, Marathalar geri çekilebilirdi, bu yüzden Wellesley hemen bir saldırı başlatmaya karar verdi.
23 Eylül'de Wellesley, güçlerini Kaitna nehrindeki bir geçidin üzerinden geçirdi ve Assaye Savaşı başladı. Geçidi geçtikten sonra piyade birkaç hat halinde yeniden düzenlendi ve Maratha piyadelerine karşı ilerledi. Wellesley süvarilerine, köyün hemen yakınındaki Maratha ordusunun yanından yararlanmalarını emretti. Savaş sırasında Wellesley kendisi ateş altına girdi; atlarından ikisi altından vuruldu ve üçüncüsüne binmek zorunda kaldı. Önemli bir anda Wellesley, güçlerini yeniden bir araya getirdi ve Albay Maxwell'e (daha sonra saldırıda öldürüldü) Maratha mevkisinin doğu ucuna saldırmasını emrederken, Wellesley de merkeze karşı yenilenmiş bir piyade saldırısı düzenledi.
Saldırıdaki bir subay, Wellesley'in kişisel liderliğinin önemi hakkında şunları yazdı: "General, her zaman eylemin içindeydi ... Onun kadar havalı ve kendini toparlayan bir adam görmedim ... yine de sizi temin edebilirim, 'Askerlerimiz günün kaderini ilerletme emrini alana kadar şüpheli görünüyordu ... "Yaklaşık 6.000 Maratha öldürüldü veya yaralandı, düşman bozguna uğradı, ancak Wellesley'in kuvveti peşinden koşacak durumda değildi. İngiliz kayıpları ağırdı: İngiliz kayıpları, 164'ü Avrupalı ve kalan 245'i Hint olmak üzere öldürülen 409 asker olarak sayıldı;  1.622 İngiliz askeri daha yaralandı ve 26 askerin kayıp olduğu bildirildi (İngiliz zayiat rakamları Wellesley'in kendi gönderisinden alındı). Wellesley, erkek kaybından rahatsız oldu ve "23 Eylül'de yaşadığım bu kaybı, böyle bir kazanca katılsam bile bir daha görmeyi sevmemem gerektiğini" umduğunu belirtti. Ancak yıllar sonra, Waterloo'nun değil, Assaye'nin savaştığı en iyi savaş olduğunu söyledi.
Argaum ve Gawilghur

Maratha ordusuna verilen zarara rağmen, savaş savaşı sona erdirmedi. Birkaç ay sonra Kasım ayında Wellesley, Argaum yakınlarında daha büyük bir kuvvete saldırdı ve ordusunu tekrar zafere taşıdı ve sadece 361 İngiliz zayiatı pahasına 5.000 düşman öldü. Gawilghur'daki kaleye yapılan başarılı bir saldırı, Delhi'deki General Lake'in zaferiyle birleştiğinde, Maratha'yı Anjangaon'da Surji-Anjangaon Antlaşması adı verilen bir barış anlaşması imzalamaya zorladı (bir yıl sonrasına kadar sonuçlanmadı).
Askeri tarihçi Richard Holmes, Wellesley'in Hindistan'daki deneyimlerinin kişiliği ve askeri taktikleri üzerinde önemli bir etkiye sahip olduğunu ve ona Yarımada Savaşı'ndaki başarısı için hayati öneme sahip askeri konular hakkında çok şey öğrettiğini belirtti. Bunlar arasında tatbikat ve düzen yoluyla güçlü bir disiplin duygusu, müttefik kazanmak için diplomasi kullanımı ve güvenli bir ikmal hattı için yaşamsal gereklilik vardı. Ayrıca izciler ve casuslar aracılığıyla istihbarat edinilmesine büyük saygı duydu. Kendini beyaz pantolon, koyu bir tunik, Hessian botları ve siyah eğri şapka (daha sonra tarzı ile eşanlamlı hale geldi) giydirmek de dahil olmak üzere kişisel zevkleri de gelişti.
Hindistan'dan ayrılmak

Wellesley Hindistan'da geçirdiği zamandan bıkmıştı ve "Hindistan'da başka herhangi bir yerde hizmet edebilecek herhangi bir erkeğin yapması gerektiği kadar uzun süre hizmet ettim" diyordu. Haziran 1804'te eve dönmek için izin başvurusunda bulundu ve Hindistan'daki hizmetinin bir ödülü olarak Eylül'de Bath Şövalyesi yapıldı. Wellesley Hindistan'dayken, esas olarak kampanyasından elde edilen ödül parasından oluşan 42.000 £ (o sırada hatırı sayılır miktarda) bir servet biriktirmişti. Kardeşinin Hindistan Genel Valisi olarak görev süresi Mart 1805'te sona erdiğinde, kardeşler HMS Howe'da birlikte İngiltere'ye döndüler. Arthur, tesadüfen, küçük Saint Helena adasındaki yolculuğunu durdurdu ve daha sonra Napolyon I'in sürgüne gönderileceği aynı binada kaldı.
Hindistan'dan ayrılmak > Britanya'ya geri döndüm, Nelson'la tanıştım

Eylül 1805'te, Tümgeneral Wellesley Hindistan'daki seferlerinden yeni döndü ve henüz halk tarafından çok iyi tanınmıyordu. Yeni bir görev talep etmek için Savaş Bakanı ofisine rapor verdi. Bekleme odasında, Nil ve Kopenhag'daki zaferlerinin ardından efsanevi bir şahsiyet olan ve Fransız Toulon filosunu Batı Hint Adaları'na kadar takip edip geri döndükten sonra kısa bir süre İngiltere'de bulunan Koramiral Horatio Nelson ile tanıştı. Yaklaşık 30 yıl sonra Wellington, Nelson'ın kendisiyle başladığı ve Wellesley'nin "beni şaşırtacak ve neredeyse tiksindirecek kadar boş ve aptalca bir tarzda neredeyse tamamen kendi tarafında" bulduğu bir konuşmayı hatırladı. Nelson genç generalin kim olduğunu sormak için odadan çıktı ve dönüşünde çok farklı bir üsluba geçerek savaşı, kolonilerin durumunu ve eşitler arasındaki jeopolitik durumu tartıştı. Bu ikinci tartışmada Wellington, "Beni daha çok ilgilendiren bir konuşma yaptığımı bilmiyorum" diye hatırladı. Bu, iki adamın tanıştığı tek zamandı; Nelson, yedi hafta sonra Trafalgar'daki zaferinde öldürüldü.
Wellesley daha sonra, Elbe'ye bir tugay alarak 1805'te Kuzey Almanya'ya yapılan başarısız İngiliz-Rus seferinde görev yaptı.
Daha sonra ordudan bir süre izin aldı ve Ocak 1806'da İngiliz parlamentosunun Tory üyesi olarak Çavdar için seçildi. Bir yıl sonra, Wight Adası'nda Newport milletvekili seçildi ve daha sonra görev yapmak üzere atandı. Richmond Dükü yönetimindeki İrlanda Baş Sekreteri. Aynı zamanda özel bir danışman yapıldı. İrlanda'dayken, kalan Ceza Yasalarının büyük bir ılımlılıkla uygulanacağına dair sözlü bir söz verdi, bu belki de daha sonra Katolik Kurtuluşunu destekleme isteğinin bir göstergesi.
Danimarka'ya karşı savaş

Ana madde: Kopenhag Muharebesi (1807)
Wellesley, İngiltere'nin Danimarka seferini duyduğunda Mayıs 1807'de İrlanda'daydı. Siyasi atamalarını sürdürürken gitmeye karar verdi ve Ağustos ayında gerçekleşen Kopenhag İkinci Muharebesi'nde bir piyade tugayına komuta etmek için atandı. O, teslim sırasında Wellesley ile birlikte, komutasındaki adamların 1.500 esir aldığı Køge'de savaştı.
30 Eylül'de İngiltere'ye döndü ve 25 Nisan 1808'de korgeneral rütbesine yükseltildi. Haziran 1808'de 9.000 kişilik bir seferin komutasını kabul etti. Güney Amerika'daki İspanyol kolonilerine (Latin Amerikalı vatansever Francisco de Miranda'ya yardım etmek için) bir saldırı için yelken açmaya hazırlanan gücünün, bunun yerine Portekiz'e yelken açması, Yarımada Kampanyası'na katılması ve Cebelitarık'tan 5.000 askerle buluşması emredildi.
Yarımada Savaşı

Ana madde: Yarımada Savaşı
Savaşa hazır Wellesley, test edilen ve geliştirilen bir komutan olarak becerileriyle İber Yarımadası'ndaki Fransız kuvvetlerine karşı savaşa katılmak için 12 Temmuz 1808'de Cork'tan ayrıldı. Tarihçi Robin Neillands'e göre, "Wellesley artık daha sonraki başarılarının dayandığı deneyimi edinmişti. Komutanlığı, lojistiğin önemi, düşmanca bir ortamda kampanya yürütmenin önemini sıfırdan biliyordu. Siyasi etkiye sahipti ve  evde desteği sürdürme ihtiyacını fark etti. Her şeyden önce, ulaşılabilir hedefler belirleyerek ve kendi gücüne ve yeteneklerine güvenerek bir kampanyanın nasıl savaşılabileceği ve kazanılabileceği konusunda net bir fikir edinmişti. "
1808

Wellesley, 1808'de Roliça Savaşı ve Vimeiro Savaşı'nda Fransızları yendi, ancak ikinci savaştan hemen sonra komuta yerine geçti. General Dalrymple daha sonra, Kraliyet Donanması'nın Fransız ordusunu tüm ganimetleriyle Lizbon'dan nakletmesini şart koşan tartışmalı Sintra Konvansiyonunu imzaladı ve mevcut tek hükûmet bakanı Wellesley'in birlikteliği konusunda ısrar etti. Dalrymple ve Wellesley, bir Soruşturma Mahkemesi'ne başvurmak için İngiltere'ye geri çağrıldı. Wellesley, ön ateşkes anlaşmasını imzalamayı kabul etmiş, ancak sözleşmeyi imzalamamış ve temize çıkmıştı.
Bu arada Napolyon, emektar birlikleriyle isyanı bastırmak için İspanya'ya girdi; Yarımada'daki İngiliz kuvvetlerinin yeni komutanı Sir John Moore, Ocak 1809'da Corunna Savaşı sırasında öldü.
Genel olarak Fransa ile kara savaşı İngiliz açısından iyi gitmese de, Yarımada Portekizlilerle birlikte Fransa ve müttefiklerine karşı güçlü bir direniş sergiledikleri tek tiyatrodur. Bu, zamanın yanlış yönetilen İngiliz operasyonlarının tipik bir örneği olan felaket Walcheren seferi ile tezat oluşturuyordu. Wellesley, Portekiz'in savunması üzerine Lord Castlereagh'a bir muhtıra sundu. Dağlık sınırlarını vurguladı ve Lizbon'u ana üs olarak savundu çünkü Kraliyet Donanması onu savunmaya yardımcı olabilirdi. Castlereagh ve kabine notu onayladı ve onu Portekiz'deki tüm İngiliz kuvvetlerinin başına atadı.
1809

Wellesley, gemi enkazından kıl payı kurtulduktan sonra 22 Nisan 1809'da HMS Gözetim gemisinde Lizbon'a geldi. Güçlendirilmiş, saldırıya geçti. İkinci Porto Savaşı'nda Douro nehrini ana darbeyle geçti ve Mareşal Soult'un Fransız birliklerini Porto'ya bozguna uğrattı.
Portekiz güvence altına alındığında Wellesley, General Cuesta'nın güçleriyle birleşmek için İspanya'ya ilerledi. Birleşik müttefik kuvveti, 23 Temmuz'da Talavera'da Mareşal Victor'un 1. Kolordu'na saldırı için hazırlandı. Bununla birlikte Cuesta, anlaşmaya isteksizdi ve ancak ertesi gün ilerlemeye ikna edildi. Gecikme, Fransızların geri çekilmesine izin verdi, ancak Cuesta ordusunu Victor'un peşine gönderdi ve kendisini Yeni Kastilya'da neredeyse tüm Fransız ordusu ile karşı karşıya buldu - Victor, Toledo ve Madrid garnizonları tarafından takviye edilmişti. İspanyollar aniden geri çekildi ve geri çekilmelerini örtmek için iki İngiliz tümeninin ilerlemesini gerektirdi.
Ertesi gün, 27 Temmuz'da Talavera Muharebesi'nde Fransızlar üç sütun halinde ilerledi ve Wellesley tarafından gün boyunca defalarca geri püskürtüldüler, ancak İngiliz kuvvetleri için ağır bir maliyetle. Sonrasında Mareşal Soult'un ordusunun güneye ilerlediği ve Wellesley'i Portekiz'den ayırmakla tehdit ettiği keşfedildi. Wellesley, 3 Ağustos'ta onu engellemek için doğuya hareket etti ve İspanyolların gözetiminde 1.500 yaralı bıraktı ve Fransızların gerçekte 30.000 güçlü olduğunu öğrenmeden önce Soult ile yüzleşmeyi planladı. İngiliz komutan, Almaraz'daki Tagus üzerindeki köprüyü tutmak için Hafif Süvari Tugayını bir atıyla gönderdi. Şimdilik Lizbon'dan gelen iletişim ve ikmal ile birlikte, Wellesley, Cuesta'ya tekrar katılmayı düşündü, ancak İspanyol müttefikinin, yaralı İngilizleri Fransızlara terk ettiğini ve tamamen işbirlikçi olmadığını, söz verdiğini ve ardından İngiliz kuvvetlerini tedarik etmeyi reddettiğini, Wellesley'i ağırlaştırdığını ve neden olduğunu öğrendi  İngilizler ve İspanyol müttefikleri arasında önemli sürtüşme. İlkbaharda Fransız takviye tehdidiyle (Napolyon'un kendisinin olası dahil edilmesi dahil) birleştiğinde malzeme eksikliği, İngilizlerin Portekiz'e geri çekilmeye karar vermesine yol açtı.
Talavera'daki zaferinin ardından, Wellesley 26 Ağustos 1809'da Talavera'dan Viscount Wellington ve Somerset İlçesinde Wellington, Wellesley'li Baron Douro'nun yan kuruluş unvanıyla Birleşik Krallık Peerage statüsüne yükseldi.