II. Victor
Papalığı

Papa IX. Leo'nun ölümünden sonra, Hildebrand, daha sonra Papa VII. Gregorius başkanlığındaki Romalı din adamları ve insanlardan oluşan bir delegasyon Mainz'a gitti ve imparatordan Gebhard'ı halef olarak aday göstermesini istemişlerdir. Mart 1055'te Ratisbon'da düzenlenen bir saray meclisinde Gebhard, imparatorun Apostolik Makam'dan alınan tüm malları geri vermesi şartıyla papalığı kabul etmiştir. İmparator kabul ettiğinde Gebhard, II. Victor adını alarak Roma'ya taşınmış ve burada 13 Nisan 1055'te Aziz Petrus Bazilikası'nda din adamları tarafından resmen papa seçilmiş ve halk tarafından selamlanmış; hemen kardinaller tarafından tahta çıkarılmıştır.
27 Mayıs 1055'te Papa Victor, imparatorluk sarayında bulunduğu Floransa'ya geri dönmüştür. 4 Haziran 1055'teki Pentecost bayramında Victor, imparator ile Floransa'da buluşmuş ve yaklaşık 120 piskoposun katıldığı bir konsey düzenlemiş; bu konsey, Papa IX. Leo'nun ruhban evliliğini, benzetmeyi ve kilisenin mallarının kaybını kınamasını güçlendirmiştir. Kasım 1055'e kadar Floransa'da kalmıştır. III. Heinrich Almanya'ya döndüğünde, Papa Victor'a İtalya İmparatorluk Vekili yetkilerini ve Toskanalı Beatrice'in kocası Lorraine Dükü Godfrey'in hırslarını kontrol altına alma görevini vermiştir. Papa, dux et Marchio unvanını taşımaktaydı.
Victor, yılında Carcassonne'lu Ermesinde'nin emriyle Barselona Kontu I. Ramon Berenguer'i ve Almodis de la Marche'yi zina nedeniyle aforoz etmiştir.
Güney İtalya'da bir Teuto ve oğulları saldırmış ve mülksüzleştirilen Teramo piskoposuna ait kaleleri ve mülkleri ele geçirmişlerdi. Papa Victor, öfkeyi düzeltmek için kontu Gerardus'u göndermiş ve ardından 1056 Temmuzunun başlarında kendisi Teramo'yu ziyaret etmiştir. Teramo piskoposluğundaki La Vitice kalesinde bir adli heyet düzenlemiş ve piskoposun göreve geri gelmesi ve mülkünün iadesini denetlemiştir. Duruşmayı kaydeden notere göre Papa Victor, Sedis Apostolicae praesul Urbis Romae gratia Dei, Italiae egregius universali p. p. regimine successus, Marcam Firmanam et Ducatum Spoletinum olarak hareket ediyordu. Daha sonra 1056 yazında papa, pro causis papatus olarak tekrar imparatorluk sarayına gitmiş ve Romalılar, per Romanos male tractatus, tarafından kendisine kötü davranıldığı için imparatora şikayette bulunmak niyetindeydi. 5 Ekim 1056'da Harz'daki Bodfeld'de öldüğünde III. Heinrich ile birlikteydi. III. Heinrich'in bebek oğlu IV. Heinrich'in koruyucusu ve IV. Heinrich'in annesi İmparatoriçe Agnes'in danışmanı olarak Victor, imparatorluk genelinde barışı korumak ve baronların saldırılarına karşı papalığı güçlendirmek için kullandığı muazzam bir güce sahipti. Köln Başpiskoposu Anno II ile diğer kıdemli din adamları ve imparatoriçe arasındaki rekabet sırasında Victor, Agnes ve destekçilerini desteklemiştir. Daha sonra İmparator Henry'nin sözde naibi olacak olan Augsburg Piskoposu II. Heinrich gibi yakın takipçilerinin çoğu terfi ettirilecekti; birkaç Alman prensine yüksek saray ve kilise makamları verilmiştir.
Lent 1057'nin başlangıcında Victor ve sarayı Roma'ya yolculuklarına başladı.
18 Nisan 1057'de Papa Victor, Lateran Bazilikası'nda bir genel konsey topladı. Papa IX. Benedictus (Teofilakt) tarafından ikiye bölünen Marsi piskoposluğu, tek bir piskoposluk altında yeniden birleştirildi. Aynı konseyde, Siena piskoposluğu ile Arezzo piskoposluğu arasında bir mahallenin yargı yetkisine ilişkin anlaşmazlık ilk kez görüşüldü.
Mayıs ayında papa Toskana'ya bir geziye başlamıştır. Dük Godfrey ile konferans yaparak Floransa'da sekiz gün geçirmiştir. Godfrey'in konumu, düşmanı İmparator III.Heinrich'in önceki sonbaharda ölümüyle büyük ölçüde güçlenmişti ve papa, şansölyesi Lorraine'li Friedrich 'in kardeşi ile yakın ilişkinin avantajlarını görmüştür. Siena ve Arezzo piskoposları arasındaki dava, papalık ziyareti sırasında yeniden başlamış ve papa, ihtilaflı bölgeyi ziyaret etme ve cemaatçiler ve yerel aristokrasiyle konuşma zahmetine girmiştir. Daha sonra Arezzo yakınlarındaki S. Donato sarayında bir sinod düzenlemişve tartışmalı mahalleyi Arezzo piskoposluğuna atayan bir bildiri yayınlamıştır.,
14 Haziran 1057'de Papa Victor, şansölyesi Lorraine'li Friedrich'i San Crisogono'nun kardinal papazı pozisyonuna atamıştır.  Kardinal Friedrich, 23 Temmuz'da Arezzo'daki bir sinodda yer almış ve ardından 24 Haziran 1057'de Papa Victor tarafından Montecassino'nun otuz altıncı başrahibi olarak kutsanmıştır.