stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Josef Stalin tankı
IS-2 > IS-2 üretimi

IS-122 prototipi IS-85'in yerini aldı ve IS-2'nin seri üretimi başladı. 85 mm.'lik toplar, yeni T-34-85 tankı için saklanabilecek ve IS-1'lerin bir kısmı da yeniden silahlandırılıp IS-2 olarak kayıtlara geçecekti.
Ana üretim modeli güçlü topu A-19 ile donatılmış IS-2 idi. KV serisinin en ağırı 1942 modelinden biraz daha hızlı ve hafifti ayrıca çok daha gelişmiş bir taret tasarımına sahipti. Tank zırh yapısından dolayı KV serisine kıyasla daha hafif ama daha kalın bir zırha sahipti. IS serisi ön zırhına odaklanırken, KV serisinin zırh şekli daha kötüydü ve arkada bile kalın bir zırha sahipti. IS-2, Alman Panther'inin ağırlığındaydı, Alman ağır tank Tiger serisinden hafifti ve her ikisinden de daha alçaktı.
İlk IS-2'ler küçük sürücü vizörü ve basamaklı ön gövde yapıyısıyla kolaylıkla ayırt ediliyordu. İlk tanklarda top hareket emniyeti, uçaksavar makineli tüfeği bulunmuyordu ve top kalkanı dardı.
IS-3

1944'ün sonlarında tasarım yükseltildi ve IS-3 (Object 703) meydana çıktı. Bu tankın zırh düzeni düzeltildi ve savaş sonrası Sovyet tanklarının damgası haline gelen hemisferik dökme taret(devrik bir çorba kasesine benzeyen) kullanıldı. Bu alçak hemisferik taret, korumayı geliştirmiştir. Aynı zamanda, özellikle yükleyici için çalışma alanı önemli ölçüde azaldı(genel olarak Sovyet tankları Batı tanklarına nazaran rahatsız küçük iç mekan ile karakterize edilir).
IS-3, II. Dünya Savaşı için çok geç geldi. Bu tank Almanlara karşı kullanılamadı ancak bir alay Japonlara karşı Mançurya'da konuşlandırıldı.
1960 yılında başlayan modernizasyonlarla IS-3, hafif IS-2M benzeri bir şekilde, IS-3M olarak modernize edilmiştir.
IS-4

Başlangıçta IS-3 ile rekabet edecek şekilde geliştirilen IS-4 (Object 245), IS-2 benzeri geniş bir tasarıma sahipti. Gövde, ekstra tekerlekler ve geliştirilmiş motor ile uzatıldı. Gövde ve taret zırhı geliştirildi. Sonuçta IS-2'nin orijinal 122 mm silahını muhafaza etmesine rağmen birkaç alternatif silahlanma, kâğıt üzeri çalışmalarda araştırılmıştır. Aynı zamanda Panzer V Panther tankı üzerinde yapılan çalışmalar, IS-4 motor soğutma sisteminin düzenini etkiledi. Tank 1948 yılında seri üretim için onaylandı ama hayal kırıklığına neden olan hız ve hareketlilik nedeniyle sadece 200 adet üretildi. Bunların çoğu 1951 yılında Kore Savaşına müdahale için hazırlık olarak bölgeye aktarılmışlardır. Bu işlem iptal edildiğinde, tanklar 1960'lara kadar yine bu bölgelerde konuşlandırıldı.
IS-6

IS-6 (Object 252) ağır tankları, pratik elektrik iletim sistemi geliştirmek için bir girişim oldu. Benzer sistemler önceden Fransa ve Amerika Birleşik Devletleri tarafından test edilmiş ve aslında Almanlar tarafından Ferdinand (Elefant) tank destroyeri ile başarılı olmuştur. Deneysel iletim, çok güvenilmez olduğunu kanıtladı ve aşırı tehlikeliydi. İletim daha da geliştirilerek IS-6 şasisi oluşturuldu.
IS-7

IS-7 ağır tankı, 1948 yılında geliştirilmiştir. 68 ton ağırlık, kalınca tasarlanmış zırh ve 130mm C-70 silah ile şimdiye kadar SSCB(Sovyetler Birliği) tarafından geliştirilen en büyük tank oldu. Birçok açıdan yenilikçi bir tasarım olmasına rağmen, mücadele bölmesinin çok pratik düzenlenmesi nedeniyle seri üretim için asla kabul edilmedi.İnanılmaz bir taret zırhına sahipti ve 150 mm'lik ön zırhı eğiminden dolayı iki katından fazla etki yaratıyordu.
T-10

IS-10 (Object 730 Okunuşu: Obyekt 730 olarak da bilinir) KV ve IS serisi tankların son tasarım ürünüdür. Bu tank IS-10 olarak 1952 yılında hizmete kabul edildi. Ancak 1953 yılında Stalin'in ölümünün ardından siyasi iklim nedeniyle bu isim T-10M olarak değiştirildi.
Doğrudan atası olan IS-3'ten büyük farkla uzun bir gövde, 6 çift yol tekerlekleri yerine 7 çift tekerlek, geliştirilmiş bir dizel motor ve artan zırh ile duman çıkarıcılı yeni bir silah monte edilmiş büyük bir tarete sahipti. T-10 daha fazla cephane taşıyabilmesine rağmen genel performansı IS-3 ile benzer bulunmuştur.
T-10M'lerın ordularına ait bağımsız tank taburları ve bağımsız tankı alayları konuşlandırıldı. Bu bağımsız tank birlikleri piyade operasyonlarını desteklemek ve atılımlar gerçekleştirmek için mekanize birliklere bağlı olabilirdi.
Bu hizmete giren son Sovyet ağır tankı oldu. Zamanla geliştirilen T-64 MBT tankları T-10M'lerın yerine cephede görev almaya başladı.
Hırvatça

| Hırvatça |
| --- | --- |
hrvatski jezik
Bölge: Balkanlar
Etnisite: Hırvatlar
Konuşan sayısı: 5,533,890  (2001)
Dil ailesi: Hint-Avrupa  Baltık-Slav dilleriSlav dilleriGüney Slav dilleriSırp-HırvatçaHırvatça
Yazı sistemi: Latin (Hırvat alfabesi)
Resmî durumu
Resmî dil:  Hırvatistan  Bosna-Hersek  Sırbistan (Voyvodina)  Avrupa Birliği
Tanınmış azınlık dili:  Karadağ  Avusturya (Burgenland)  Macaristan (Baranya ili)  İtalya (Molise)  Romanya (Carașova, Lupac)
Dil kodları
ISO 639-1: hr
ISO 639-2: hrv
ISO 639-3: hrv
Hırvatça'nın diyalektleri.
Sırp-Hırvat dilleri
Hırvatça (hrvatski), Slav dillerinin güney grubundan, Hırvatların konuştuğu dildir. Sırpça, Karadağca ve Boşnakça'nın da dahil olduğu Sırp-Hırvat dilinin standart bir formu (yazı dili) olarak kabul edilmektedir. Bugün Hırvatistan Cumhuriyeti'nin ve Avrupa Birliği 'nin resmî dili olması dışında Bosna-Hersek'in fiiliyatta üç etnik yapılı bölümlenmesi sebebiyle burada da resmiyete sahiptir.
Sınıflandırma ve köken

Günümüzde sosyopolitik nedenlerce ayrı bir dil statüsünde tutulmasına rağmen Hırvatça dilbilimciler tarafından karşılıklı anlaşılabilirlik ilkesine dayanaraktan Sırp-Hırvatça dilinin standartlaştırılmış bir lehçesi olarak görülmektedir. Bu dil ise 17. yüzyılda günümüzde Bosna Hersek, Sırbistan ve Hırvatistan'ın bulunduğu coğrafyada konuşulan Güney Slav dillerinin tek standart bir yazı dili altında toplanması amacıyla oluşturulmaya başlanmış ve 19. yüzyılda bu hareket hız kazanmıştır. Bunun sonucunda 1850 yılında Sırp-Hırvatça yazı dilinin temelleri Avusturya'da düzenlenen bir toplantıda atılmıştır.
Daha önce Hırvat adı altında çeşitli slav krallıkları bulunmuş olmasına rağmen bir dil olarak Hırvatça ilk olarak 1863 yılında Macaristan ile yapılan bir antlaşmada geçmektedir.
1967 yılında Hırvat yazarların Yugoslavya hükûmetinden Hırvat, Sırp, Sloven, Makedon ve Boşnak dillerinin standartlaştırılmış formlarının da Sırp-Hırvatça ile aynı resmî statülere tabii olmasının gerekliliğini savundukları belge Hırvatçanın ve diğer dillerin ilerleyen zamanlarda Sırp-Hırvatçadan ayrışmasında rol oynamıştır.
Alfabe

Hırvatça, Boşnakça gibi Latin alfabesiyle yazılır. Sırpça ile alfabe ve /e/-/ije/ (belo-bijelo) denkliği bakımlarından farklılık gösterir.
Alfabede 30 harf + 2 (i+e=ie, r+r=ŕ) vardır:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Büyük harfler
| A | B | C | Ć | Č | D | Dž | Đ | E | F | G | H | I | J | K | L | Lj | M | N | Nj | O | P | R | S | Š | T | U | V | Z | Ž |
Küçük harfler
| a | b | c | ć | č | d | dž | đ | e | f | g | h | i | j | k | l | lj | m | n | nj | o | p | r | s | š | t | u | v | z | ž |
q, w, x, y harfleri sadece yabancı özel isimlerde kullanılır.
900 yıllık bir geçmişi vardır. Standart Hırvatça yazı dili, merkez ağız bölgesinden oluşmuştur.
Kelime Haznesi

1288’de yazılan Vinodol Kanunnamesi
1368 tarihli Knez Novak Dua Kitabı
Plesiyozor

Plesiosaurus ile karıştırılmamalıdır.
Plesiyozor veya Pleziyozor (Plesiosauria), Mezozoyik Zaman'da (252 ila 66 myö) yaşamış olup, Kretase-Tersiyer yok oluşu ile muhtemelen neredeyse hepsinin soyunun tükendiği sauropterygian diapsid deniz sürüngenleri takımıdır.
Sistematik

Benson & Druckenmiller (2014)'ın çalışmasını takip eden kladogram.
"Plesiosaurus" macrocephalus'un fosil örneği, henüz geçerli bir cins adı almadı
Kuyruksürengiller

Sarı kuyruksüren (Cynictis penicillata)
Kuyruksürengiller (Herpestidae), etçiller takımından bir kedimsi familyası.
Bu 35 türden oluşan familyanın üyelerine Afrika, Güney Asya ve Güney Avrupa'da rastlanılır. Familyanın Türkiye'de bulunan tek temsilcisi firavunfaresi'dir (Herpestes ichneumon).
Bu familyanın üyeleri zehirli yılan, akrep ve örümcek türlerine bile cesurca saldırıp bu tür hayvanlardan beslendikleri için insanlar antik çağdan beri bu hünerlerinden yararlanmak için kuyruksürengiller türlerini ev hayvanları olarak beslemiş ve daha geniş bir coğrafyaya yayılmalarında yardımcı olmuşlardır.
Özellikler

Kuyruksürengiller zarif vücutlu, kısa bacaklı, küçük yırtıcı hayvanlardır. Çoğu türlerin renkleri gri ya da kahverengi olmak üzere tek renklidir; birkaç türün alacalı lekeleri veya çizgileri vardır. Çoğu türlerin kuyrukları kısadır. Uzunlukları 18–71 cm (+15–53 cm kuyruk) ve ağırlıkları 0,2–5 kg arası değişir. Ayaklarında çoğunlukla beş parmakları vardır. Birkaç cinste sadece dört parmak vardır. Tırnaklarını içeri çekemezler. Çoğu türde kötü bir koku üreten anal beze bulunur. Kafaları vücutlarına göre küçük, kulakları küçük ve yuvarlağımsı, burunları sivridir. Türden türe göre 36 ila 40 adet diş bulunur.
Yayılım ve yaşam alanı

Familyanın en büyük çeşitliliğine Afrika kıtasında Sahara çölünün güneyinde rastlanılır. Birkaç türleri Arap Yarımadası'nda, Güney ve Güneydoğu Asya'da bulunur. Herpestes cinsine ait bir türün (H. ichneumon) İspanya'da ve Türkiye'de bulunmasının doğal mı yoksa insanların yardımı ile mi gerçekleşmiş olduğu kesin olarak bilinmemektedir. Zehirli yılanlar, akrep ve örümcek gibi haşeratlardan korunmak için kuyruksüren türlerinin yardımını kullanan insanlar, bu türleri İtalya, Hırvatistan, Japonya, Karaip Adaları, bazı Büyük Okyanus ve Hint Okyanusu Adalarına da götürmüşlerdir.
Kuyruksürengiller birçok çeşitli yaşam alanlarında rastlanır; çoğu tür açık alanları tercih eder, ama ormanlarda yaşayan birkaç türü de vardır. Genelde fazla kurak olan bölgelerden uzak dururlar.
Yaşam şekli

Kuyruksürengiller genelde yerde, tırnakları ile kazdıkları tünellerde ya da başka hayvanların terk ettikleri mağaralarda yaşarlar. Çoğu tür bir grup içinde, birkaç tür ise yalnız yaşar. Çoğu türler gündüz aktif iken, birkaç tür gece aktif olur.
Kuyruksürengiller genelde küçük hayvanlar ile beslenir; Böcekler, böceklerin kurtları, diğer omurgasızlar (solucanlar ve yengeçler) ve küçük omurgalı hayvanlar. Bazı türler zehirli yılanları ve akrepleri avlayabilme yetenekleri ile tanılır. Farklı derecede meyve gibi bitkisel şeylerle de beslenirler.
Çoğu türün çiftleşme ve üremesi hakkında çok az bilinmektedir. Çoğu türde dişilerin senede bir defadan fazla 40-80 gün gebe kalıp, 1-5 yavru dünyaya getirdiği bilinir. Yavrular birkaç hafta emzirilir ve uzun süre annelerinin yanında kalırlar.
Sınıflandırma

Kuyruksürengiller etçiller takımının kedimsiler alt takımına aittir. Eskiden misk kedisigiller familyasına ait oldukları düşünülüp, kısmen bu familyanın bir alt familyası olarak sınıflandırılmışlardır. Yeni genetik araştırmalardan sonra kuyruksürengillerin sırtlangiller ile akrabalıkları daha yakın olduğu ortaya çıkmıştır. En yakın akrabaları ama madagaskar etçilleridir. Madagaskar etçillerinin ilk ortak atalarının bir kuyruksürengil olduğu ve zamanında Mozambik Boğazı'nı geçerek Madagaskar adasına yerleştiği düşünülür. Madagaskar etçillerinin bir kısmi eskiden kuyruksürengiller familyasının alt familyası olarak sınıflandırılmış, sonradan ama ayrılmıştır.
Familya: Herpestidae
Cins: Atilax
Bataklık kuyruksüreni (Atilax paludinosus)
Cins Bdeogale
Çalı kuyruklu kuyruksüren (Bdeogale crassicauda)
Jackson kuyruksüreni (Bdeogale jacksoni)
Kara ayaklı kuyruksüren (Bdeogale nigripes)
Cins Crossarchus
İskender kuyruksüreni (Crossarchus alexandri)
Ansorge kuyruksüreni (Crossarchus ansorgei)
Uzun burunlu kuyruksüren (Crossarchus obscurus)
Yassı başlı kuyruksüren (Crossarchus platycephalus)
Cins Cynictis
Sarı kuyruksüren (Cynictis penicillata)
Cins Dologale
Pousargues kuyruksüreni (Dologale dybowskii)
Cins Galerella
Kara ince kuyruksüren (Galerella flavescens)
Galerella ochracea
Galerella pulverulenta
İnce kuyruksüren (Galerella sanguinea)
Kara kuyruksüren (Galerella nigrata)
Cins Helogale
Helogale hirtula
Helogale parvula
Cins Herpestes
Kısa kuyruklu kuyruksüren (Herpestes brachyurus)
Boz kuyruksüren (Herpestes edwardsii)
Hint kahverengi kuyruksüren (Herpestes fuscus)
Firavunfaresi (Herpestes ichneumon).
Benekli kuyruksüren (Herpestes javanicus) veya (Herpestes auropunctatus)
Herpestes naso
Bengal kuyruksüreni (Herpestes palustris)
Yakalı kuyruksüren (Herpestes semitorquatus)
Kızıl kuyruksüren (Herpestes smithii)
Yengeç yiyen kuyruksüren (Herpestes urva)
Herpestes vitticollis
Cins Ichneumia
Beyaz kuyruklu kuyruksüren (Ichneumia albicauda)
Cins Liberiictus
Liberya kuyruksüreni (Liberiictis kuhni)
Cins Mungos
Gambiya kuyruksüreni (Mungos gambianus)
Zebra kuyruksüreni (Mungos mungo)
Cins Mungotictis
Dar çizgili kuyruksüren (Mungotictis decemlineata)
Cins Paracynictis
Selous kuyruksüreni (Paracynictis selousi)
Cins Rhynchogale kuyruksüreni
Meller kuyruksüreni (Rhynchogale melleri)
Cins Suricata
Mirket (Suricata suricata)
Kitaplar

Ronald M. Nowak: Walker's Mammals of the World. Johns Hopkins University Press, 1999 ISBN 0-8018-5789-9
Wilson, D. E., and D. M. Reeder: Mammal Species of the World. Johns Hopkins University Press, 2005. ISBN 0-8018-8221-4
Çoğu kuyruksürengillerdeki gibi mirketler de grup içinde yaşar
Firavunfaresi (Herpestes ichneumodon) Türkiyede bulunan tek kuyruksüren türü
Cüce kuyruksüren (Helogale parvula)
Homo floresiensis

Homo floresiensis ya da Flores insanı (resmi olmayan Hobbit ismi de kullanılır) Pleyistosen'de Flores Adası'nda yaşamış bir arkaik insan türüdür. Bu türe ait ilk fosillerin 2003 yılında keşfedilmesi ve çok az olması nedeniyle bu insanlar hakkındaki bilgiler oldukça azdır. İlk aşamada bu insanların kretenizm hastalığına sahip olan bir Homo sapiens alt türü olduğu düşünülse de Homo erectus'un küçülmüş bir versiyonu olduğu da ortaya atılmıştır. Yeni incelemeler ışığında Homo floresiensis fosillerinin, Homo sapiens'lere ait olmadığı kesinleşmiştir.
Homo floresiensis'in en belirgin özellikleri, yetişkin fosil örneklerinin  boylarının  ortalama 1 metre, ağırlıklarının ise 25 kg civarında olmasıdır. Bu küçük boyutları nedeniyle popüler kültürde, J.R.R. Tolkien'in Yüzüklerin Efendisi kitabından esinlenerek Hobbit ismini almıştır. Ayrıca ateş yakabilecek düzeyde zeki olduklarına dair kanıtlar, onları oldukça tartışmalı konuma getirmiştir.
Türün iskelet kalıntılarının yanı sıra arkeolojik kazılarında taş aletler de bulunmuştur.
Fosil buluntuları

Homo floresiensis iskelet kalıntıları şimdi 60.000 ila 100.000 yıl öncesine tarihleniyor; iskelet kalıntılarının yanında ele geçen taş aletler, 50.000 ila 190.000 yıl öncesine ait arkeolojik bulgulardandı. Modern insanlar bölgeye yaklaşık 50.000 yıl önce ulaştı ve bu zamana kadar H. floresiensis'in neslinin tükendiği düşünülüyor. H. floresiensis'in, ateş kullanımı, kasaplık ve –muhtemelen Oldowan alet endüstrisine ait– taş alet yapımı gibi gelişmiş davranışlara ilişkin kanıtlar da  bulunmaktadır.
Anatomi

LB1 adlı örneğin yüksekliğinin 1,06 m olduğu tahmin edilmektedir. İkinci bir iskelet olan LB8'in yüksekliği, kaval kemiği uzunluğuna dayalı olarak 1,09 olarak tahmin edilmiştir. Küçük bir vücut boyutuna ek olarak, H. floresiensis, dikkate değer ölçüde küçük bir beyin boyutuna sahipti. LB1'in beyninin, şempanzelere veya soyu tükenmiş australopitesinlere yakın olarak, 380 cm³ (23 cu inç) bir hacme sahip olduğu tahmin edilmektedir. Bacak kemikleri modern insanınkinden daha sağlamdır. Ayakları, vücudun geri kalanına göre alışılmadık şekilde düz ve uzundur. Sonuç olarak, yürürken dizlerini modern insanlardan daha fazla bükmeleri gerekirdi. Bu nedenle, yüksek adımlı bir yürüyüşe ve düşük yürüme hızına sahip oldukları düşünülüyor. Ayak parmakları ise alışılmadık bir şekle sahipti ve ayak başparmakları çok kısaydı.
Sınıflandırma

Bu türün kalıntılarının, hastalıklı modern insanlar mı yoksa ayrı bir tür mü oldukları yoğun araştırmalara konu olmuştur.
2007'de yayınlanan iki ortopedik çalışma, bilek kemiklerinin modern insanlardan çok şempanzeler ve Australopithecus'unkilere benzediğini bildirdi.
2008 yılında, Güney Afrikalı paleoantropolog Lee Rogers Berger ve meslektaşları, Palau Takımadaları'ndaki en eski insan kalıntılarını tanımladılar ve H. floresiensis ile birkaç paralellik kaydettiler; H. floresiensis'in sözde tanısal özelliklerinin bir H. erectus popülasyonunun, adada cüceleşmesinin bir sonucu olduğunu öne sürdüler.
2009 yılında yapılan bir kladistik analiz, H. floresiensis'in modern insan soyundan çok erken bir tarihte, H. habilis'in 1,96-1,66 milyon yıl önce evriminden kısa bir süre önce veya kısa bir süre sonra ayrıldığı sonucuna varmıştır. 2015 yılında yapılan bir Bayes analizi, Australopithecus sediba, Homo habilis ve ilkel H. erectus georgicus ile büyük benzerliği bulmuştur ve bu, H. floresiensis'in atalarının Afrika'yı H. erectus'un ortaya çıkmasından önce terk ettiği ve hatta muhtemelen bunu yapan ilk homininler olduğu olasılığını yükseltmiştir.
2016 yılında, H. floresiensis'in atası olduğu varsayılan homininlere ait fosil dişler ve kısmi bir çene keşfedildi. Mata Menge'de (Flores), Liang Bua'dan yaklaşık 74 km (46 mil) uzaklıkta bulunan bu fosiller  700.000 yıl öncesine tarihlendi.
2017 yılında yapılan bir araştırma, filogenetik analizle H. floresiensis'in Homo habilis'in kardeş bir taksonu olarak, Homo'nun erken ortaya çıkmış bir türü olduğu sonucuna varıyor.
Örneklerin keşfedildiği Liang Bua mağarası.
MGL 95216 adlı kafatası örneği
Kadın Homo floresiensis'in iskeleti, Londra Doğal Tarih Müzesi
Kafasının yeniden canlandırması
Homo habilis, Homo erectus, Homo floresiensis ve Homo naledi'nin kafatası karşılaştırması
Haliç Üniversitesi
Akademik birimler > Fakülteler > Fen Edebiyat Fakültesi

Amerikan Kültürü ve Edebiyatı
İngilizce Mütercim Tercümanlık
Psikoloji (Türkçe)
Psikoloji (İngilizce)
Matematik
Moleküler Biyoloji ve Genetik (İngilizce)
Türk Dili ve Edebiyatı
Akademik birimler > Fakülteler > İşletme Fakültesi

Halkla İlişkiler ve Tanıtım
İşletme (Türkçe)
İşletme (İngilizce)
Uluslararası Ticaret ve İşletmecilik (İngilizce)
Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler
Yönetim Bilişim Sistemleri (İngilizce)
Turizm İşletmeciliği
Akademik birimler > Fakülteler > Mühendislik Fakültesi

Bilgisayar Mühendisliği (İngilizce)
Yazılım Mühendisliği (İngilizce)
Elektrik ve Elektronik Mühendisliği (İngilizce)
Endüstri Mühendisliği (İngilizce)
Makine Mühendisliği (İngilizce)
Biyomedikal Mühendisliği (İngilizce)
Akademik birimler > Fakülteler > Mimarlık Fakültesi

Mimarlık
İç Mimarlık
Endüstriyel Tasarım
Akademik birimler > Fakülteler > Güzel Sanatlar Fakültesi

Grafik Tasarım
Tekstil ve Moda Tasarımı
Çizgi Film ve Animasyon
Gastronomi ve Mutfak Sanatları
Görsel İletişim Tasarımı
Dijital Oyun Tasarımı
Akademik birimler > Fakülteler > Sağlık Bilimleri Fakültesi

Beslenme ve Diyetetik
Beslenme ve Diyetetik (İngilizce)
Fizyoterapi ve Rehabilitasyon
Fizyoterapi ve Rehabilitasyon (İngilizce)
Ebelik
Hemşirelik
Hemşirelik (İngilizce)
Akademik birimler > Fakülteler > Spor Bilimleri Fakültesi

Antrenörlük
Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği
Rekreasyon
Spor Yöneticiliği
Spor Yöneticiliği (İngilizce)
Akademik birimler > Fakülteler > Tıp Fakültesi

Tıp
Tıp (İngilizce)
Akademik birimler > Fakülteler > Konservatuvar

Tiyatro
Opera ve Konser Şarkıcılığı
Türk Musikisi
Akademik birimler > Meslek Yüksekokulu

Aşçılık
Aşçılık (İÖ)
İlk ve Acil Yardım
Anestezi
Fizyoterapi
Tıbbi Görüntüleme Teknikleri
Bilgisayar Programcılığı
Bilgisayar Teknolojisi
Elektronik Teknolojisi
Elektrik
Makine
Grafik Tasarımı
İç Mekan Tasarımı
Moda Tasarımı
İnşaat Teknolojisi
Bankacılık ve Sigortacılık
Lojistik
Çocuk Gelişimi
Turizm ve Otel İşletmeciliği
Bilişim Güvenliği Teknolojisi
Saç Bakımı ve Güzellik Hizmetleri
Akademik birimler > Enstitüler > Doktora ve Sanatta Yeterlilik Programları

Beden Eğitimi ve Spor Doktora Programı
Beslenme ve Diyetetik Doktora Programı
Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Doktora Programı
Hemşirelik Doktora Programı
İşletme Doktora Programı
Mimarlık Doktora Programı
Tekstil ve Moda Tasarımı Sanatta Yeterlik Programı
Türk Musikisi Sanatta Yeterlik Programı
Akademik birimler > Enstitüler > Yüksek Lisans Programları

Beden Eğitimi ve Spor Tezli
Beslenme ve Diyetetik Tezli
Bilgisayar Mühendisliği Tezli/Tezsiz
Elektrik-Elektronik Mühendisliği Tezli/Tezsiz
Endüstri Mühendisliği Tezli/Tezsiz
Endüstri Mühendisliği (İngilizce)	Tezli/Tezsiz
Endüstriyel Tasarım Tezli/Tezsiz
Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Tezli
Grafik Tasarım Tezli/Tezsiz
Hastane ve Sağlık Kuruluşları Yönetimi Tezli/Tezsiz
Hemşirelik Tezli/Tezsiz
Hesaplamalı Bilim ve Mühendislik Tezli
İç Mimarlık Tezli/Tezsiz
İşletme Tezli/Tezsiz
İşletme (İngilizce) Tezli/Tezsiz
Klinik Psikoloji Tezli
Makine Mühendisliği Tezli
Mimarlık Tezli/Tezsiz
Moleküler Biyoloji ve Genetik Tezli/Tezsiz
Muhasebe ve Denetim Tezli/Tezsiz
Muhasebe ve Finansman Tezsiz
Psikoloji Tezli/Tezsiz
Tekstil ve Moda Tasarımı Tezli/Tezsiz
Tiyatro Tezli/Tezsiz
Turizm İşletmeciliği Tezli/Tezsiz
Türk Dili ve Edebiyatı Tezli/Tezsiz
Türk Musikisi Tezli/Tezsiz
Uluslararası Ticaret ve İşletmecilik Tezli/Tezsiz
Uluslararası İşletme Yönetimi (İngilizce) Tezli/Tezsiz
Uygulamalı Matematik Tezli/Tezsiz
Uygulamalı Psikoloji Tezli/Tezsiz
Yönetim Bilişim Sistemleri Tezli/Tezsiz
Merkezler

Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi
Bilim ve Çağdaş Teknolojiler Merkezi
Ekonomi Güvenliği Uygulama ve Araştırma Merkezi
Kişilerarası Şiddet ve Travma Araştırmaları Merkezi
Sanal ve Arttırılmış Gerçeklik Uygulama ve Araştırma Merkezi
Teknoloji Transfer Ofisi
HI Center Sanal Gerçeklik Kuluçka Merkezi
Kariyer Planlama Merkezi
Sürekli Eğitim Uygulama ve Araştırma Merkezi
Araştırma-Geliştirme ve Proje Koordinatörlüğü
Türkçe Öğretim Uygulama ve Araştırma Merkezi (TÖMER)
Yerleşkeler

Üniversitenin yerleşkeleri şu şekildedir:
Haliç Üniversitesi, 5. Levent Kampüsü
Sosyal Medya

Instagram'da Haliç Üniversitesi
X'te Haliç Üniversitesi
Facebook'ta Haliç Üniversitesi
LinkedIn'de Haliç Üniversitesi
| g t İstanbul'daki üniversiteler |
| --- | --- |
Devlet:  Boğaziçi  Galatasaray  İstanbul  İstanbul-Cerrahpaşa  İstanbul Medeniyet  İTÜ  Marmara  Mimar Sinan Güzel Sanatlar  Türk-Alman  Türk-Japon Bilim ve Teknoloji  Sağlık Blimleri  Yıldız Teknik 
Vakıf:  Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar  Altınbaş  Bahçeşehir  Beykoz  Bezmiâlem Vakıf  Biruni  Demiroğlu Bilim  Doğuş  Fatih Sultan Mehmet Vakıf  Fenerbahçe  Haliç  Işık  İbn Haldun  İstanbul 29 Mayıs  İstanbul Arel  İstanbul Atlas  İstanbul Aydın  İstanbul Beykent  İstanbul Bilgi  İstanbul Esenyurt  İstanbul Galata  İstanbul Gedik  İstanbul Gelişim  İstanbul Kent  İstanbul Kültür  İstanbul Medipol  İstanbul Nişantaşı  İstanbul Okan  İstanbul Rumeli  İstanbul Sabahattin Zaim  İstanbul Sağlık ve Teknoloji  İstanbul Ticaret  İstanbul Topkapı  İstanbul Yeni Yüzyıl  İstinye  Kadir Has  Koç  MEF  Maltepe  Özyeğin  Pîrî Reis  Sabancı  Üsküdar  Yeditepe 
Vakıf MYO:  Ataşehir Adıgüzel  İstanbul Sağlık ve Sosyal Bilimler  İstanbul Şişli 
Askerî:  Milli Savunma 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  ISNI: 0000 0000 8961 9352  LCCN: n2005180459  NKC: ko2007376583  NLI: 987011257506505171  VIAF: 130618777   WorldCat (LCCN): n2005-180459
Edmontosaurus

E. regalis ve E. annectens'in boyut karşılaştırması
Edmontosaurus ve T. rex'in boyut karşılaştırması
Edmontosaurus ("Edmonton kertenkelesi"), 73 ila 66 milyon yıl önce (Kampaniyen-Maastrihtiyen) Kuzey Amerika'da yaşamış bir ördek gagalı dinozor cinsidir. Adını Kanada'nın Edmonton şehrinden alır.
Açıklama

Edmontosaurus'un, 3-4 ton ağırlığında ve 12-13 metre uzunluğunda olduğu tahmin edildi. Dik bir gagaya ve 1.000 gıcırdayan yanak dişi ile donatılmıştı. Hem dört hem de iki bacağı üzerinde yürüyebildiği ve çok keskin görme, işitme ve koklama duyularına sahip olduğu düşünülüyor.