stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İsviçre Silahlı Kuvvetleri

| İsviçre Silahlı Kuvvetleri |
| --- | --- |

Birimler:  İsviçre Kara Kuvvetleri  İsviçre Hava Kuvvetleri 
Website: vtg.admin.ch
Komuta
Başkomutan: Barış zamanı boş.
Federal Savunma, Sivil Savunma ve Spor Bakanı: Guy Parmelin
Genelkurmay Başkanı: Korgeneral Philippe Rebord
Genel Bilgiler
Askerlik yaşı: erkek için zorunlu askerlik hizmeti 19 yaş, gönüllü kadın ve erkek askerlik hizmeti 18 yaş
Zorunlu askerlik: mecburi 19-34 yaş  astsubaylar için 36, subaylar için 52 yaş
Askere alınması mümkün olan vatandaş sayısı: 1,852.580 erkek, yaş 16-49 (2009), 1.807.667 kadın, yaş 16-49 (2009)
Askere alınmaya uygun olan vatandaş sayısı: 1.510.259 erkek, yaş 16-49 (2009), 1.475.993 kadın, yaş 16-49 (2009)
Her sene askerlik yaşına gelen vatandaş sayısı: 48.076 erkek (2009), 44.049 kadın (2009)
Etkin personel sayısı: 147.075 (2013)
Maliye
Harcamalar: 3,9 milyar CHF (~3,6 milyar $ MY08)
GSYİH paydası: 0.9% (2006)
İsviçre Silahlı Kuvvetleri, (Almanca: Schweizer Armee, Fransızca: Armée suisse, İtalyanca: Esercito svizzero, Romanşça: Armada svizra) İsviçre'yi dışarıdan gelebilecek askeri tehditlere karşı korumakla görevli silahlı kuvvetlerdir. İsviçre'nin denize kıyısı olmadığından dolayı deniz kuvvetleri yoktur. Silahlı kuvvetler, kara ve hava kuvvetleri olmak üzere iki ana birimden oluşur. Profesyonel askerler silahlı kuvvetlerin %5'ini teşkil eder. Normal askerler 19-34 yaşları arası silahlı kuvvetlerde görev yaparlar (Bazı durumlarda 50 yaşına kadar.). İsviçre, askerî bakımdan tarafsızdır. Bu nedenden dolayı silahlı kuvvetler, başka ülkelerdeki silahlı çatışmalarda ve BM Barış Güçlerinde görev yapmaz. İsviçre'de bütün erkekler zorunlu askerlik hizmetini yerine getirirler.
1989 yılından itibaren askerî faaliyetlerde önemli azaltmalara gidildi. Hatta silahlı kuvvetlerin kaldırılması için halk oylaması yapıldı. 26 Kasım 1989 tarihinde yapılan halk oylaması sonucunda, silahlı kuvvetlerin kaldırılması halk tarafından kabul edilmedi. Aynı oylama ABD'de gerçekleşen 11 Eylül saldırıları'ndan kısa bir süre sonra yine tekrarlandı. Halkın %77'si bu değişikliğe yine karşı çıktı. Silahlı kuvvetler yine kaldırılamadı.
2003 yılında silahlı kuvvetlerde reformlar yapıldı. Halk oylaması ile bu reformlar kabul edildi. Bu reformlar sonucunda 200.000 olan yedek asker sayısı 80.000'e, 400.000 olan etkin asker sayısı 120.000'e düşürüldü.
Kara Kuvvetleri

Ana madde: İsviçre Kara Kuvvetleri
Hava Kuvvetleri

Ana madde: İsviçre Hava Kuvvetleri
Japan Transocean Air

Japan Transocean Air Boeing 737-429
Japan Transocean Air Co., Ltd. (Japonca: 日本トランスオーシャン航空株式会社 Nippon Toransuōshan Kōkū Kabushiki-gaisha) veya JTA, Japonya merkezli bir havayolu şirketidir. Şirket, 20 Haziran 1967 tarihinde Southwest Air Lines adıyla kurulmuş olup Japan Airlines adıyla ülke içi hizmetlerini yürütmektedir. Merkezi Naha'da yer almaktadır.
İclaliye

| --- | --- |
 Haliç'te demirlemiş İclaliye (1903 öncesi)
Tarihçe
Osmanlı İmparatorluğu
Adı:  İclaliye
İnşa eden:  Stabilimento Tecnico Triestino
Kızağa konuluşu:  Mayıs 1868
Denize indirilişi:  1869
Görevlendirme:  Şubat 1871
Hizmetten çıkışı:  1928
Akıbet:  Söküldü, 1928
Genel karakteristik
Deplasman:  2.228 t (2.193 emperyal ton; 2.456 küçük ton)
Uzunluk:  66 m (tam boy), 63, 6 m (dikmeler arası
Genişlik:  12, 8 m
Su çekimi:  4, 8 m
Kurulu güç:  2 kutu tipi kazan  1.800 ihp (1.300 kW)
İtme gücü:  1 bileşik buhar motoru
Hız:  12 knot (22 km/sa; 14 mph)
Kişi kapasitesi:  1871: 16 subay, 132 denizci 1891: Toplam 180 subay ve denizci
Silah donanımı:  1871: 2 × 228 mm Armstrong top  3 × 178 mm Armstrong top 1885: 2 × 278 mm Krupp top  1 × 152 mm L/22 Krupp top  2 × 87 mm Krupp top  2 × 63,7 mm Krupp top  2 × 37 mm Hotchkiss revolver top  2 × 25,4 mm Nordenfelt top 1905: 2 × 278 mm Krupp top  2 × 87 mm Krupp top  2 × 37 mm Hotchkiss top  2 × 25,4 mm Nordenfelt top 1914: Silahları söküldü
Zırh:  Kemer: 114–152 mm  Kazamat: 114 mm  Barbet: 127 mm
İclaliye (Osmanlı Türkçesi: ﺍﺟﻼلیه, Anlamı: "Şanlı"), 1860'ların sonunda ve 1870'lerin başında Osmanlı donanması için inşa edilmiş, sınıfının tek örneği olan zırhlı savaş gemisidir. Avusturya-Macaristan tersanesi Stabilimento Tecnico Triestino'dan sipariş edildi, Mayıs 1868'de omurgası serildi ve inşası Şubat 1871'de tamamlandı. İclaliye'nin tasarımı, daha önceki Asar-ı Şevket sınıfına dayanıyordu. İki adet 228 mm ve üç adet 178 mm Armstrong top taşıyan İclaliye, 93 Harbi sırasında Kafkasya'da savaşan Osmanlı güçlerini destekledi. Kariyerinin geri kalanının çoğunu, Osmanlı donanmasına çok az bütçe ayrılan bir dönemde hizmet dışında geçirdi. 1912'de donanma, İstanbul'u savunan güçlere topçu desteği sağlamak için İclaliye'yi yeniden hizmete aldı. Birinci Balkan Savaşı sonrasında eğitim gemisi ve kışla gemisi gibi yan görevlerde bulundu. 1928'de hizmetten çıkartıldı ve hurda olarak söküldü.
Sipariş ve inşa

1860'lı yılların başlarında Osmanlı İmparatorluğu'nun Mısır Eyaleti, yabancı tersanelerden bir grup zırhlı savaş gemisi sipariş etti. İclaliye, Mısır hükûmeti tarafından sipariş edilen son gemiydi. İnşa sözleşmesi, 1868'de Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun bir parçası olan Trieste'deki Stabilimento Tecnico Triestino tersanesine verildi. Bu esnada Mısır'ın bağımsızlık kazanma çabaları üzerine Padişah Abdülaziz, 5 Haziran 1867'de Mısır'ın yabancı tersanelerden sipariş ettiği tüm zırhlıları teslim etmesini talep etti. Müzakerelerden sonra Mısır, merkezî hükûmetin daha fazla özerkliği tanıması ve eyaleti Mısır Hidivliği'ne dönüştürmesi karşılığında İclaliye ve diğer Mısır zırhlılarını teslim etti.
Tasarım

İclaliye, Fransa'da inşa edilen önceki Asar-ı Şevket sınıfının biraz büyütülmüş ve daha güçlü silahlar taşıyan bir versiyonuydu. İclaliye, dikmeler arasında 63,6 m, toplam 66,0 m uzunluktaydı. Geminin genişliği 12,8 m, su çekimi ise 4,8 m'ydi. Gemi teknesi demirden inşa edilmişti ve deplasmanı normal yükte 2.228 metrik tondu. İnşa edildiği hâliyle mürettebatı 16 subay ve 132 denizci; 1891 sonrasında ise 16 subay ve 180 denizciden oluşuyordu.
Gemi, gücünü tek bir vida pervaneyi süren tek bir yatay bileşik buhar motorundan alıyordu. Buhar, Stabilimento Tecnico Triestino tarafından üretilen ve gemi ortasında bulunan tek bir bacaya bağlı iki adet kömür yakıtlı kutu kazan tarafından sağlanıyordu. Motor 1.800 nominal beygirgücü (1.300 kW) olarak derecelendirilmişti ve gemiyi deniz denemelerinde saatte 12 deniz mili (22 km/sa) hıza ulaştırabiliyordu ancak gemi 1877'de yalnızca 10 deniz mili (19 km/sa) hıza ulaşabilmekteydi. Onlarca yıl boyunca yapılan kötü bakım, 1896'da geminin hızını 6 deniz miline (11 km/sa) kadar düşmesine sebep olmuştu. İclaliye, 250 metrik ton kömür taşıyabiliyordu. Gemide ayrıca iki direkli yardımcı bir yelken teçhizatı da yer almaktaydı.
Gemi, iki adet 228 mm ile üç adet 178 mm, namludan dolma Armstrong top ile silahlandırılmıştı. İskele ve sancakta birer adet 228 mm ve 178 mm top, merkezî zırhlı bir kazamata monte edilmişti. Üçüncü 178 mm top döner bir kundak ile bir barbetin üzerine yerleştirilmişti. 1885'te bu silahların yerine barbetlere monte edilen 150 mm, 22 kalibre namlu uzunluğunda bir Krupp top ve bir çift 278 mm kazamata monteli Krupp top monte edildi. Ayrıca iki 87 mm ve iki 63,7 mm Krupp kuyruktan dolmalı top, iki 37 mm Hotchkiss revolver top ve iki 25,4 mm Nordenfelt topu içeren ikincil bir hafif silah bataryası eklendi. 1905'te 150 mm ve 63,7 mm toplar çıkarıldı.
Gemi dövme demir zırh plakası ile korunuyordu. Su hattının 2 metre altına ve 2 metre üstüne dek uzanan tam bir zırhlı kemeri vardı. Su hattının üzerindeki kısımda zırh kalınlığı 152 mm, altındaki kısımda ise 114 mm'ydi. Top bataryalarını koruyan kazamatlar 114 mm kalınlığında demir zırh ile korunurken her iki uçtaki enlemesine bölmeler de 102 mm kalınlığındaydı. Barbet kundaklarını, 127 mm kalınlığında demir zırh çevrelemekteydi.
Hizmet geçmişi

İclaliye'nin omurgası Mayıs 1868'te serildi, 29 Ağustos 1868'de resmen Osmanlı İmparatorluğu'na transfer edildi ve ertesi yıl hizmete girdi. 25 Ocak 1871'de İclaliye deniz denemelerine başladı, ertesi ay görevlendirilmeye hazırdı. Mayıs 1876'da Selanik Olayı sırasında Selanik'teydi.
Hizmet geçmişi > 93 Harbi

1875 ortalarındaki Hersek İsyanı, Sırbistan'ın Temmuz 1876'da Osmanlı Devleti'ne savaş ilan etmesi ve Rus İmparatorluğu ile yıllardır artan gerginlik sebebiyle Osmanlı filosu Ruslarla olası bir çatışmaya karşı Eylül 1876'da seferberlik hazırlıklarına başlamıştı. 1877'nin başında İclaliye, zırhlı korvetler Mukaddeme-i Hayr ve Aziziye ile birlikte Girit'te bulunan Osmanlı Akdeniz Filosu'nun ikinci tümenine atandı. 93 Harbi olarak adlandırılan Rus-Osmanlı Savaşı, Rusların 24 Nisan 1877'deki savaş ilanı ile başladı. İlanın ardından İclaliye, Karadeniz filosuna transfer edildi ve savaşın geri kalanını Osmanlı zırhlılarının büyük çoğunluğu ile birlikte Karadeniz'de geçirdi. Hobart Paşa komutasındaki Osmanlı filosu, Rus Karadeniz Filosu'ndan çok daha üstündü; Rusların sahip olduğu zırhlılar sadece savaşta yararsız oldukları ortaya çıkan dairesel gemiler olan Vitse-admiral Popov ve Novgorod'dan ibaretti. Osmanlı filosunun Karadeniz'deki varlığı, Rusları iki kolorduyu kıyı savunması için yedek tutmaya zorladı; ancak Osmanlı genelkurmayı, özellikle Rusya'nın Balkanlar'daki ilerlemesini engellemek gibi alanlarda ellerindeki deniz üstünlüğünü anlamlı bir şekilde kullanamadı. Hobart Paşa, filoyu Karadeniz'in doğusuna çekerek Kafkasya'da Ruslarla savaşan Osmanlı birliklerini desteklemek için daha agresif bir şekilde kullandı. Filo Poti'yi bombardımana tuttu ve Batum savunmasına destek oldu.
14 Mayıs 1877 tarihinde İclaliye ve zırhlı korvetler Avnillah, Muin-i Zafer, Feth-i Bülend, Mukaddeme-i Hayr ve Necm-i Şevket'ten oluşan bir Osmanlı gücü Karadeniz limanı Sohum etrafındaki Rus mevzilerini bombalayarak piyade çıkartması ve Ruslara karşı yerel halkın silahlandırılarak bir ayaklanma başlatması amacına yardımcı oldu. Osmanlılar iki gün sonra Sohum'u ele geçirdi. Savaş sırasında Rus torpido botları Karadeniz'de konuşlanan gemilere birkaç saldırı gerçekleştirdi ancak İclaliye hiçbirinde hasar görmedi. Bu saldırılardan biri, 10 Haziran'da altı torpido botu tarafından yapılan bir saldırıydı; bu esnada İclaliye, Tuna'nın ağzındaki Sulina limanına Feth-i Bülend ve Mukaddeme-i Hayr ile birlikte transfer edilmişti. Bu saldırı sırasında Chesma teknesi İclaliye'yi hedef aldı ancak geminin etrafına kurulan torpido savunma ağları Chesma'nın torpidosunun İclaliye'nin gövdesine isabet etmesini engelledi. İclaliye istim alarak takibe başladı ancak Rus torpido botlarını yakalayacak kadar hızlı değildi; çatışmada Rus torpido botlarından bir tanesi kendi torpidosunun patlamasıyla battı. Savaşın bitiminden sonra 1879'da İstanbul'da Haliç'e çekildi.
Hizmet geçmişi > Sonraki kariyeri

Gemi, 1891 yılında Tersane-i Amire tarafından yeniden donatıldı. Şubat 1897'de Osmanlı-Yunan Savaşı'nın başlangıcında, Osmanlılar filoyu teftiş etti ve İclaliye dâhil olmak üzere neredeyse tüm gemilerin, üç modern Hydra sınıfı zırhlıya sahip olan Yunan donanmasına karşı savaşmaya hiçbir şekilde uygun olmadığını belirledi. Gemilerin silahları ve zırhları çoktan eskimişti, mürettebat eğitimi ise kötüydü. Osmanlı filosu 1897'nin Nisan ve Mayıs ayları boyunca gemilerin mürettebatının moralini yükseltmek amacıyla Ege Denizi'ne birkaç sorti yaptı ancak Osmanlıların Yunan kuvvetlerine saldırmaya niyeti yoktu. Osmanlı filosunun durumu, özellikle İngiliz Amiral Henry Felix Woods ve teftişi yöneten Alman Amiral Eugen Kalau vom Hofe gibi yabancı gözlemcilerden gizlenemedi. Filo, hükûmet için bir utanç olduğunu kanıtladı ve sonunda Sultan II. Abdülhamid'i, zırhlı korvetlerin yabancı tersanelerde modernize edilmesini de içeren bir modernizasyon programına izin vermeye zorladı. Krupp, Schichau-Werke ve AG Vulcan dâhil olmak üzere Alman tersaneleri gemileri yeniden inşa edeceklerdi ancak gemileri inceledikten sonra, gemileri modernleştirmenin pratik olmaması ve Osmanlı hükûmetinin modernizasyon işi için ödeme yapamaması sebebiyle geri çekildi. 1900 yılında sözleşmeler nihayet verildi ancak İclaliye modernizasyon programına dâhil edilmedi.
1904'te geminin barbetleri çıkarıldı, gemi yılın ilerleyen döneminde rezerv filoya alındı. Trablusgarp Savaşı sırasında İclaliye, Haliç'te konuşlanmıştı. 30 Ekim 1912'de Birinci Balkan Savaşı sırasında İclaliye, Bulgaristan'ın Çatalca'daki Osmanlı kuvvetlerine karşı saldırısını durdurmak için yeniden faaliyete geçti. Zırhlı Necm-i Şevket'e katılsa da, her iki geminin de çekilmesi gerektiğinden pozisyonlarında birkaç gün kaldılar. İki gemi daha sonra ön dretnot savaş gemileri Barbaros Hayreddin ve Turgut Reis ile modernize edilmiş zırhlı korvetler Mesudiye ve Asar-ı Tevfik'e katılarak 15-20 Kasım arasında kaldıkları Büyükçekmece'ye çekilerek götürüldüler; ancak Bulgar güçleriyle fazla temas kurmadılar. Gemi, Şubat 1914'ten itibaren Heybeliada'daki Deniz Lisesi için bir kışla gemisi olarak hizmet etti. Şubat 1919'da donanma öğrencileri için İstanbul'da sabit bir eğitim gemisi oldu. 1923 yılında kışla gemisi görevine döndü ve Gölcük Donanma Tersanesi'nde konuşlandı. 1928 yılında hizmetten çıkartıldı ve Gölcük'te hurda olarak söküldü.
Janko Tipsarević

| Janko Tipsarević0 |
| --- | --- |

Kişisel bilgi
Takma adı: Tipsa, Tipsy
Vatandaşlık:  Sırbistan
Doğum yeri: Belgrad, Yugoslavya SFC
Doğum tarihi: 22 Haziran 1984 (40 yaşında)
Yaşadığı yer: Belgrad, Sırbistan
Boy: 1,80 m (5 ft 11 in)
Profesyonellik: 2002
Oyun stili: Sağ el, Çift elli backhand
Toplam ödül: 7,052,594$
Kişisel site: jowiltsonga.fr
Tekler
Kariyer rekoru: 286–254
Toplam kupa: 4
En yüksek sıralama: No. 8 (2 Nisan 2012)
Güncel sıralama: No. 14 (8 Temmuz 2013)
ATP Finalleri: R. turu (2011, 2012)
 Olimpiyatlar: 3. tur (2012)
Grand Slam tekler
 Avustralya Açık: 4. tur (2013)
 Fransa Açık: 4. tur (2012)
 Wimbledon: 4. tur (2007, 2008)
 Amerika Açık: ÇF (2011, 2012)
Çiftler
Kariyer rekoru: 78–100
Toplam kupa: 1
En yüksek sıralama: No. 46 (25 Nisan 2011)
Güncel sıralama: No. 59 (18 Mart 2013)
Grand Slam çiftler
 Avustralya Açık: 3. tur (2011)
 Fransa Açık: ÇF (2008)
 Wimbledon: 3. tur (2010)
 Amerika Açık: 3. tur (2009)
Millî takım turnuvaları
Davis Kupası: Ş (2010)
Son güncelleme: 11 Temmuz 2013
Janko Tipsarević, Yugoslavya doğumlu Sırp tenisçi.
Aktif dünya 9 numarasıdır. Kariyerinin en büyük başarısı Novak Đoković'le beraber 2010'da Sırp erkek tenis takımıyla kazandığı Davis Cup'tır.
Jada Hart

| Jada Hart0 |
| --- | --- |
Hart, 2016 Amerika Açık'ta
Kişisel bilgi
Vatandaşlık:  ABD
Doğum yeri: Colton, Amerika Birleşik Devletleri
Doğum tarihi: 19 Mart 1998 (26 yaşında)
Oyun stili: Sağ el (iki elle backhand)
Toplam ödül: $357
Tekler
Kariyer rekoru: 6–8
Toplam kupa: 0
Çiftler
Kariyer rekoru: 8–8
Toplam kupa: 0
Grand Slam çiftler
 Amerika Açık: 1. tur (2016)
Jada Myii Hart (d. 19 Mart 1998) bir Amerikalı tenis oyuncusu.
Hart, Ena Shibahara ile birlikte çiftler etkinliğinde 2016 yılında Amerika Açık'ta ilk kez bir Grand Slam ana tablosunda yer aldı. Daha sonra ikili turnuvada çift kızlar şampiyonluğunu kazandı.
Gençler Grand Slam finalleri > Çift Kızlar

| Sonuç | Yıl | Turnuva | Zemin | Partneri | Rakipler | Skor |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Şampiyon | 2016 | ABD Açık | Sert |  Ena Shibahara |  Kayla Gün    Caroline Dolehide | 4-6, 6-2, [13-11] |
Jak Sayabalyan

| Jak Sayabalyan |
| --- | --- |

Doğum: Haziran 1880 Konya, Osmanlı imparatorluğu
Ölüm: Nisan/Mayıs 1915 Ankara, Osmanlı imparatorluğu
Takma ad: Paylag
Meslek: Gazeteci, çevirmen ve muavin konsolos
Milliyet: Osmanlı Ermenisi

Jak Sayabalyan (Ermenice: Ժագ Սայապալեան), yazar adıyla Paylag (Փայլակ), Osmanlı Ermenisi gazeteci, çevirmen ve muavin konsolos.
Hayatı

Haziran 1880 tarihinde Konya valisi Ğazaros Sayabalyan'ın oğlu olarak Konya kentinde dünyaya geldi. İlk eğitimini Konya'daki okullarda gördü ve 1896 yılında Kostantiniyye'ye (günümüzdeki İstanbul) yerleşti. Oradaki Ermeni Berberyan Kolejinde eğitim görmüştü. İngilizceyi anadili Türkçe kadar konuşabiliyordu. Konya'daki İngiliz konsolos için 1901 ve 1905 yıllar arasında Türkçe çevirmen ve bir buçuk yıl sonra konsolos yardımcısı olarak çalıştı. Kostantiniyye'ye geri döndükten sonra Surhantag ve Massis gazeteleri için çalıştı.
24 Nisan 1915'te Jak Sayabalyan 2345 Ermeni meslektaşları ile birlikte Kostantiniyye'deki evinde tutuklandı ve Çankırı'ya sürdürüldü. Oradaki hapisten çıkarıldı ve Ankara'da işkence çektirilerek öldürüldü.
JAB Holding Company

| --- | --- |

Tür: Özel şirket
Kuruluş: 1828 (197 yıl önce) (1828)
Genel merkezi: Lüksemburg (şehir), Lüksemburg
Önemli kişiler: Peter Harf, Olivier Goudet, Matthias Reimann-Andersen, Renate Reimann-Haas, Stefan Reimann-Andersen, Wolfgang Reimann - Fabien Simon, Ricardo Rittes ve Jacek Szarzynski
Web sitesi: jabholco.com
JAB Holding Company ("JAB" veya Johann A. Benckiser), esas olarak tüketim malı, ormancılık, kahve, lüks moda ve fast food ve diğer alanlarda bulunan şirketlerin yatırımlarını içeren Lüksemburg'da bulunan özel bir düzenli Alman konglomeratıdır. 1828 yılında Johann Benckiser ve Ludwig Reimann tarafından kuruldu.
Almanya'nın Reimann ailesine ait olan JAB Holding'in% 90'ı, Albert Reimann Jr.'ın dokuz evlatlık çocuğunun dördüne aittir.
Genel bakış

2015 yılı itibarıyla, JAB'nin portföyüne, Reckitt Benckiser, Coty, Peet’s Coffee & Tea, Caribou Coffee Company, Jacobs Douwe Egberts (JDE), Einstein Noah Restaurant Group ve Jimmy Choo dahil idi. JAB ayrıca Bally, Belstaff, Zagliani, Espresso House ve Baresso Coffee de satın aldı.
Ağustos 2014'te Peet's Coffee & Tea markası altında, JAB, San Francisco Bay Area'da bulunan özel bir çay perakendecisi olan Mighty Leaf Tea'yi satın aldı. Ekim 2015'te Peet's Coffee & Tea, Oregon, Portland'da Stumptown Coffee'yi satın aldı. Aynı ayda Chicago merkezli Intelligentsia Coffee & Tea'in çoğunluk hissesini aldı.
Mart 2016'da, JAB ve diğer yatırımcılar Keurig Dr Pepper (Keurig Green Mountain)'ı 13.9 milyar dolara satın aldı. Mayıs 2016'da, JAB kontrolündeki JAB Kayın, ABD'deki donut dükkânı operatörü Krispy Kreme'yi 1,35 milyar dolara satın almak için bir anlaşmaya vardı. 2017 yılının Nisan ayında, JAB, ABD merkezli hızlı bir gündelik pastane kafesi zinciri olan Panera Bread'i 7.5 milyar dolara satın almak için bir anlaşmaya vardı. Yine Nisan ayında, JAB'nin lüks ayakkabı yatırımlarından geri çekildiği ve tasarımcı ayakkabı ve giyim markalarındaki Jimmy Choo, Bally Shoe ve Belstaff'taki hisselerini satmayı planladığı bildirildi. Ağustos 2017'de, JAB, Bruegger's Bagels'i satın aldığını açıkladı.
29 Ocak 2018'de Keurig Green Mountain, JAB'ın birleşik şirketlerin% 87'sine sahip olduğunu Dr Pepper Snapple Group'u satın aldığını açıkladı.  Şubat 2018'den itibaren, JAB, Bally'deki azınlık hisselerinin mülkiyetini Çin menşeli Çinli Shandong Ruyi'ye sattıktan sonra elinde tuttu.
İzler: Sırp ve Hırvat Konuları Dergisi

| --- | --- |

Editör: Dejan Jović
Kategoriler: Siyaset bilimi ·  uluslararası ilişkiler ·  tarih
Sıklık: 6 ayda bir
Yayımcı: Sırp Ulusal Konseyi & Hırvatistan'daki Sırpların Arşivi
İlk sayı: 2018
Ülke: Hırvatistan
Dil: Hırvatça ve Sırpça
Website: İzler
ISSN: 2623-8926
Tragovi: Sırp ve Hırvat Konuları Dergisi (Hırvatça ve Sırpça: Tragovi: časopis za srpske i hrvatske teme, Sırp Kiril alfabesi: Трагови: часопис за српске и хрватске теме, İngilizce: Footprints: Journal for Serbian and Croatian studies), Hırvatistan'de 6 ayda bir yayımlanan sosyal bilimi dergisidir. 2018 yılına kadar editörlük görevini Prof. Dr. Dejan Jović yürütmüştür.
İsmetpaşa (Antalya tramvayı)

| İsmetpaşa |
| --- | --- |
AntRay istasyonu
2022'de İsmetpaşa istasyonu

Konum: Balbey, 07040 Muratpaşa/Antalya
Koordinatlar: 36°53′18″K 30°42′25″D﻿ / ﻿36.88833°K 30.70694°D﻿ / 36.88833; 30.70694
Sahip: Antalya Büyükşehir Belediyesi
İşletmeci: Antalya Ulaşım A.Ş.
Hat(lar): ・
Peronlar: 1 ada peronu
Raylar: 2
Yapı türü: Hemzemin
Diğer bilgiler
Durum: İşletmede
Tarihçe
Açılış: Aralık 2009
İsmetpaşa Tramvay İstasyonu, AntRay'ın T1A ve T1B hattında yer alan ve Aralık 2009'da hizmete giren tramvay istasyonudur.
Hatlar

(Fatih - Havalimanı)
(Fatih - EXPO)
Hizmetler > Güzergâh

| Antalya Büyükşehir Belediyesi> Antalya Ulaşım A.Ş..Önceki İstasyon | Antalya Büyükşehir Belediyesi> Antalya Ulaşım A.Ş..AntRay | Antalya Büyükşehir Belediyesi> Antalya Ulaşım A.Ş..Sonraki İstasyon | Antalya Büyükşehir Belediyesi> Antalya Ulaşım A.Ş..Sefer Sıklığı |
| --- | --- | --- | --- |
| Muratpaşa Fatih yönünde |  (Fatih - Havalimanı) | Doğu Garajı Havalimanı yönünde | 05.45 - 23.35 saatleri arasında akşam saatlerinde 15-20 dakikada, diğer saatlerde 11-12 dakikada bir sefer |
| Muratpaşa Fatih yönünde |  (Fatih - EXPO) | Doğu Garajı EXPO yönünde | 05.45 - 23.35 saatleri arasında akşam saatlerinde 15-20 dakikada, diğer saatlerde 11-12 dakikada bir sefer |
Çevre Alanı

Kale Kapısı Tramvay İstasyonu
Muratpaşa Kaymakamlığı
İtazipço Lakotaları

| --- | --- |
[[Dosya:Spotted eagle.jpg  Spotted Eagle|frameless]]
 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
Diller
Lakotaca, İngilizce
Din
Hristiyanlık, geleneksel kabile dini
Siyu kabile dağılım haritası
İtazipço Lakotaları ya da Sans Arc Lakotaları, Yaysızlar (Lakotaca Itázipčho «yaysız avlanan/those who hunt without bows» Dakotaca Itazipco < itazipe  «yay/bow» + co'daŋ  «olmadan, -sız/without»; İngilizce Sans Arc, Itazipco, Itazipcola, Hazipco < Fransızca Sans Arc «yaysız/without bows»), ABD'de Güney Dakota eyaletlerinde yaşayan Lakota Siyularının ayrıldığı yedi alt kabileden (band) biri. Mnikȟówožu ve Oóhenuŋpa lakotaları ile birlikte Merkezi Lakotalar adı altında toplanırlar.
Kabileleri

Tarihteki (1884) alt kabileleri (thiyóšpaye ya da band):
Itazipcho («Without bows»): önceleri iki ayrı band olarak geçer.
Itazipco-hca («Real Sans Arc»)
Mini sala («Red Water»)
Shinalutaoin ya da Sina luta oin («Scarletcloth earring/Red Cloth Earring»);
Wolutayuta ya da Woluta yuta («Eat-dried venison-from-the-hind-quarter/ Ham Eaters»);
Mazpegnaka ya da Maz pegnaka («Wear-metal-in-the-hair/Wear Metal Hair Ornament»);
Tatankachesli ya da Tatanka Cesli («Dung-of-a-buffalo-bull») ;
Shikshichela ya da Siksicela («Bad-ones-of-different-kinds/Bad Ones»)
Tiyopaoshanunpa ya da Tiyopa Canupa («Smokes-at-the-entrance-to-the-lodge/Smokes at the Entrance»)
Günümüzdeki rezervasyonları

| Rezervasyon | Topluluk | Kabileler | Yer |
| --- | --- | --- | --- |
| Cheyenne River Kızılderili Rezervasyonu | Cheyenne River Sioux Tribe | Minneconjou, Sihasapa, Two Kettle, Sans Arc | Güney Dakota, ABD |
Jacob Hübner

| Jacob Hübner |
| --- | --- |

Doğum: 20 Haziran 1761(1761-06-20)
Ölüm: 13 Ekim 1826 (65 yaşında) Augsburg

Kariyeri
Dalı: Entomoloji
 

Jacob Hübner (d. 20 Haziran 1761 - ö. 13 Eylül 1826, Augsburg) Alman bir entomologdu. Entomolojinin kuruluş eserlerinden biri olan Sammlung Europäischer Schmetterlinge'nin (1796-1805) yazarıydı.
Yaşamı

Hübner, entomolojinin temel eserlerinden biri olan Sammlung Europäischer Schmetterlinge (1796-1805)'nin yazarıydı. Avrupa kelebekleri üzerinde çalışan ilk uzmanlardan biriydi ve birçok yeni tür tanımlamıştı. Sesia bembeciformis (eşek arısı güvesi) ve Euchloe tagis (Pieridae) gibi yaygın olan birçok türün yanı sıra yeni tür cinslerde tanımlamıştır.
Bir tasarımcı ve gravürcü (Ağaç, taş, metal bir levhanın oyularak işlenmesi ve bunun bir yüzeye basılması tekniği) olan Hübner, 1786 yılından itibaren üç yıl boyunca Ukrayna'daki bir pamuk fabrikasında çalışmıştı. Augsburg'daki evinin etrafındaki kırsal alanlarda kelebekler ve güveler topladı. Bunların tanımlamaları ve çizimleri ile birlikte Beiträge zur Geschichte der Schmetterlinge (1786-1790) adlı eserinde yayımladı.
Hübner'in başyapıtı olan "Tentamen" tartışma belgesi olarak tasarlanmıştı. Yanlışlıkla yayınlanması, sınıflandırmada sonraki karışıklıklara neden oldu. Hübner'in yayınları bölümler halinde yayımlandı (bazıları ölümünden sonra yayımlanmıştır). Genellikle yayın tarihleri belirtilmeden yayımlanmıştır. Uluslararası Zoolojik İsimlendirme Komisyonu'nun sekreteri olan Arthur Francis Hemming, Hübner'in önerdiği taksonomik isimlerin tüm alıntılarını özetledi ve eserlerinin geçerli taksonomik yayınlar olarak kabul edilmesini sağladı.