Arap Sosyalist Baas Partisi - Suriye Bölgesi
İdeoloji > Esadcılık

Soğuk Savaş'ın sona ermesi ve 1990'larda Sovyet Bloğu'nun çöküşünden bu yana, Suriye'deki Baasçı dogmanın resmi ideolojik paradigması çökmekte olarak tanımlanmaktadır. Bağımsız Suriye döneminden (1946-1963) daha uzun süren onlarca yıllık tek parti yönetimine rağmen Baas ideolojisinin kendisi popüler meşruiyet kazanamadı. Partinin rolü, Esad ailesini çevreleyen kişilik kültü ve cemaat temelli bağlılıkların konsolidasyonu ile yer değiştirdi. Esad'ın hükümeti kişiselci bir sistemdi ve onun bilgeliği "ortalama vatandaşın kavrayışının ötesinde" olarak tasvir edildi. Esad partinin ve ordunun Alevileştirilmesini derinleştirdi; partinin sivil kanadının rolünü azalttı ve devlet yönetim yapısını liderin ailesine sadakat üzerine kurdu. Hafız Esad'ın devlet biyografisi bu felsefeyi "Esadiye (Esadcılık)" olarak tanımlamaktadır:
"Hafız Esad liderliğindeki Yeni Baas, Suriye'de kendisi tarafından geliştirilen yeni ve özgün bir akımı temsil etmektedir; Nasırcılıktan yararlanan ancak onu aşan bir düşünce ekolüdür, tıpkı geleneksel Baas ekolünü aştığı gibi, her ne kadar bu düşünce ekollerinin hiçbiriyle çelişmese de onları çağdaş ihtiyaçlar doğrultusunda daha da geliştirmiştir."
Esad'ın kişilik kültü ulusun refahı ve güvenliğinin ayrılmaz bir parçası olarak resmedildi. Hafız Esad Suriye ulusunun baba figürü olarak tasvir edildi. Esad'a bağlılık, övgü ve yüceltme törenleri ve sloganları okulların, parti merkezlerinin, devlet dairelerinin, kamusal alanların ve ordunun günlük bir parçasıydı. Resmi devlet propagandası Esad'a doğaüstü yetenekler atfederken, sembolizmin tekrar tekrar kullanılmasıyla toplumun geniş kesimlerini siyasi aktivizm alanlarından uzaklaştırdı. Hafız Esad'ın 2000 yılında ölümü üzerine halefi Beşşar Esad reformist ve genç bir umut olarak tasvir edildi. Hafız'ın yakın çevresindeki seçkinlerin yerini, Beşşar'a daha yakın olan ve genellikle "Yeni Muhafızlar" olarak anılan çok daha kısıtlı bir seçkinler grubu aldı. Silahlı kuvvetlerdeki önemli görevler Alevi sadıklara verildi, aile akrabaları ve Hafız döneminde görev yapan Alevi olmayan birçok elit sınır dışı edildi. Bir diğer önemli değişim de Baas Partisinin pratikteki öneminin sona ermesi oldu; parti Beşşar'a bağlılığı teyit eden resmi bir yapıya indirgendi ve 2000'li yıllarda Şam Baharı sırasında ortaya çıkan yeni bağımsız sivil toplum gruplarına, siyasi aktivistlere ve reformist seslere yönelik yenilenen baskılarına destek verdi.

Siyaset Bilimi Profesörü Lisa Wedeen, Ambiguities of Domination adlı eserinde Esad'ın ideolojik propagandasının doğasını anlatırken şöyle yazıyor:
"Esad'ın kültü meşruiyetten ziyade itaate dayalı bir tahakküm stratejisidir. Rejim, hem onları düzenleyenler hem de onları tüketenler için şeffaf bir şekilde sahte olan hürmet ritüellerine zorla katılım yoluyla itaat üretir. Esad'ın kültü bir disiplin aracı olarak işliyor ve vatandaşların liderlerine saygı duyuyormuş gibi davrandıkları bir kamusal ikiyüzlülük politikası üretiyor ... Kabul edilebilirlik için kılavuzlar üretir; belirli bir ulusal üyelik türünü tanımlar ve genelleştirir; itaatin dayatılmasına vesile olur; vatandaşların Esad'ın tahakkümünü oluşturan normları destekleyerek kendilerinin de "suç ortağı" olduğu pratikler yaratarak suç ortaklığını teşvik eder; Suriyelileri birbirlerinden izole eder ve kamusal alanı, hem üreticilerin hem de tüketicilerin zihinlerini ve bedenlerini yoran tekdüze sloganlar ve boş jestlerle darmadağın eder ... Esad güçlü çünkü rejimi insanları gülünç olanı söylemeye ve saçma olanı dile getirmeye zorlayabiliyor."