stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
SNK

| --- | --- |
SNK Corporation logosu
Merkez ofisin bulunduğu Shin-Osaka 2. NK Binası
Tip: Kabushiki gaisha
Menkul değer sembolü: KRX: 950180
Endüstri: Video oyunları
Ardıl: SNK (2001-günümüz)
Kuruluş: 22 Temmuz 1978 (46 yıl önce) (1978-07-22) (Shin Nihon Kikaku Corporation olarak) 1 Ağustos 2001 (23 yıl önce) (2001-08-01) (Playmore Corporation olarak)
Kurucu: Eikichi Kawasaki
Feshedilme: 30 Ekim 2001 (23 yıl önce) (2001-10-30) (orijinal)
Genel merkezi: Higashiōsaka, Osaka, Japonya (1978–1988) Suita, Osaka, Japonya (1988–2023) Yodogawa-ku, Osaka, Japonya (2023–günümüz)
Önemli kişiler: Ge Zhihui (Yönetim Kurulu Başkanı) Kenji Matsubara (CEO)
Ürün: Video oyunu konsolları Arcade oyunlar Mobil oyunlar
Gelir:  3,105 milyar JP¥ (2017)  115 milyonlarca JP¥ (2015)
Alt kuruluş(lar): Shogun Studios Neo Geo Comics Playmore Creative House SNK Electronics
Sahibi: MiSK Foundation (%96,18) Orient Securities Co., Ltd. 37Games
Çalışan sayısı: ~400 (Aralık 2022 itibarıyla)
Web sitesi: www.snk-corp.co.jp/
SNK Corporation (Japonca: 株式会社SNK Kabushiki-gaisha Esu Enu Kē), Japonya merkezli bir video oyunu donanım ve yazılım şirketidir. Şirket, 22 Temmuz 1978 tarihinde kurulmuş olup ağırlıklı olarak video oyunları ve arcade oyun makineleri üretmektedir. Şirketin merkezi Suita'da yer almaktadır.
SNK, özellikle Metal Slug, Samurai Shodown ve The King of Fighters gibi video oyunu serileri ile bilinmektedir.
Ürünler > Video oyunları

Art of Fighting
Doki Doki Majo Shinpan!
Fatal Fury
Metal Slug
Samurai Shodown
Sengoku
Super Sidekicks
The King of Fighters
The Last Blade
Ürünler > Video oyunu konsolları

Neo Geo AES
Neo Geo CD
Neo Geo CDZ
Neo Geo Pocket
Neo Geo Pocket Color
Neo Geo X
Ürünler > Arcade makineleri

Neo Geo MVS
Hyper Neo Geo 64
SNK Corporation'un Suita'daki genel merkezi
Neo Geo CD
Valeri Polyakov

Valeri Polyakov
| --- | --- |
cinsiyeti: erkek 
vatandaşlığı: Rusya 
ana dilindeki ismi: Валерий Владимирович Поляков 
doğum adı: Валерий Иванович Коршунов 
ön adı: Valeri 
soyadı: Polyakov 
doğum tarihi: 27 Nisan 1942 
doğum yeri: Tula 
ölüm tarihi: 7 Eylül 2022 
ölüm yeri: Moskova 
defin yeri: Vagankovo Cemetery 
ana dili: Rusça 
konuştuğu, yazdığı diller: Rusça 
mesleği: doktor, Astronot 
öğrenim gördüğü okul: I.M. Sechenov First Moscow State Medical University 
astronot görevi: Soyuz TM-6, Soyuz TM-18, Soyuz TM-20, Soyuz TM-7 
siyasi parti üyeliği: Sovyetler Birliği Komünist Partisi 
askerî rütbesi: podpolkovnik 
önemli olay: uzay yolculuğu 
Valeri Polyakov Vladimirovich (Rusça: Валерий Владимирович Поляков, 27 Nisan 1942 - 19 Eylül 2022) eski bir Rus kozmonot. İnsanlık tarihinde Uzay'da en uzun süre kalan kişidir. Mir uzay istasyonu'nda 14 Ay (426 gün 18 saat) kalmıştır. Toplam uzay deneyimi 22 aydır.
Polyakov, 1972'da kozmonot olarak seçildi. İlk uçuşunu Soyuz TM-6uzay mekiğinde 1988 tarihinde yaptı. 240 gün sonra uzay mekiği TM-7 ile dünyaya döndü. 1994-1995 yıllarındaki ikinci uçuşunu Soyuz TM-18'de geçirmiştir. Bu uçuşla uzayda en uzun süre geçiren kişi olmuştur. Toplam 437 gün uzayda kaldıktan sonra TM-20 ile dünyaya dönmüştür.
Yaşamı

Polyakov, 27 Nisan 1942'de Tula, Rusya SFSR'da doğdu. Doğum adı olan Valeri Ivanovich Korshunov, Polyakov olarak 1957 yılında üvey babası tarafından değiştirildi. İlkokul eğitimini Tula'da bulunan 4 nolu ortaokul'da gördü, Aynı okuldan 1959 yılında mezun oldu. 19 Eylül 2022'de Moskova, Rusya'da 80 yaşında ölmüştür.
Kozmonot kariyer > Uçuşları

Soyuz TM-6 / Soyuz TM-7 – Ağustos 28, 1988 Nisan 27, 1989 – 240 gün, 22 saat, 34 dakika
Soyuz TM-18 / Soyuz TM-20 – 8 Ocak 1994-Mart 22, 1995 – 437 gün, 17 saat, 58 dakika
Ödüller

Rusya Federasyonu kahramanı
Sovyetler Birliği kahramanı
SSCB'NİN Pilot-Kozmonot
Lenin'in sipariş
Liyakat Uzay Araştırmaları"madalya "
Sipariş Parasat (Kazakistan)
Subay Lejyon Onur (Fransa)
Afganistan Cumhuriyeti kahramanı
Özgürlük düzeni "Güneş" (Afganistan)
Polyakov, STS-63'nin içinden  Uzay Mekiği Discovery 'ı gözlemlerken Şubat 1995.
Viral giriş

Viral giriş, viral hayat döngüsündeki enfeksiyon aşamasının en erken evresidir, virüs konak hücre ile temasa geçer ve viral materyaller hücreye girer. Viral girişteki aşamalar şu şekillerdedir. Virüsler arasında çeşitlilik olmasına rağmen, viral girişin birkaç ortak şekli vardır.
Hücrelere yakınlaşma

Kapalı uzayda olası konak hücreler ile bu hücrelerin etrafında yüzen bir virüs arasında, difüzyon termodinamiği büyük bir engeldir. Nötr nesneler (yükle yüklenmemiş) birbiri etrafında kümelenmezler; virüs, konak hücre ile temasa geçmek için bir yol bulmak zorundadır. Virüsler duyarlı hücrelere (virüsün bağlanabileceği reseptörleri olan hücreler) tutunma(attachment -- ya da adsorption) eylemi gerçekleştirirler. Virüsün yüzey reseptörleri, duyarlı hücredeki reseptörlerin tamamlayıcısı haline gelerek onlara bağlanır. Bu bağlanma, yüzey proteinleri arasındaki diğer ileri etkileşimleri ve virüs-konak arasındaki yakınlaşmayı sağlar. Tutunma, enfeksiyondan önce yerine getirilmesi gereken ilk koşuldur. Bu gereksinimin sağlanması hücreyi duyarlı hale getirir. HIV ve Herpes simpleks virüsü gibi birçok zarflı virüsler bu davranışı gösterirler.
Bu temel fikir zarfsız virüsleri içine alacak kadar da genişletilebilir. İyi çalışılmış örneklerden olan ve bakterileri enfekte eden virüsler olan bakteriyofajlar ya da basitçe fajlar, kuyruk reseptörlerini bakterlere bağlanmak için kullnaırlar.
Hücrelere yakınlaşma > Genel bakış

Virüs konak hücreye girmeden önce tutunması gerekir. Kapsid ve viral zarf üzerindeki reseptörler hedef hücrenin hücre membranı üzerindeki tamamlayıcı reseptör proteinlerine bağlandığında tutunma sağlanır. Tutunmadan sonra virüs, konak hücre ile dış dünya arasındaki bariyer olan lipit tabakadan geçebilir. Virüslerin konağa giriş türleri:
Membran füzyon ya da Hemifusion Durumu: Viral zarf ile hücre zarı kaynaşarak gerçekleşir.
Endositoz: Virüs konak hücreye endositoz işlemi ile girer, esasen konak virüsü bir gıda parçası gibi içine alır.
Viral Penetrasyon: Viral kapsid ya da genom konak hücre içine enjekte (veya ejekte) edlir.
Yeşil floresan proteini kullanılarak (GFP), virüs girişi ve enfeksiyon gerçek zamanlı olarak görselleştirilebilir. Virüs hücreye girdikten sonra replikayonun başlaması biraz zaman alır (dakikalardan saatlere kadar).
Hücrelere yakınlaşma > Membran füzyon (zar kaynaşması) ile giriş

En iyi bilinen örnek membran füzyon yoluyla giriştir. Zarflı virüslerde konak hücre zarını delmek ya da viral zarfla hücre zarını kaynaştırmak için, viral tutunma reseptörleri konak hücre yüzey reseptörlerine ve ikincil reseptörlere tutunur. Tutunmayı takiben viral zarf ile hücre zarı kaynaşır ve çıplak virüs hücreye girer. Bu yol zarflı virüsler için söz konusudur.
Hücrelere yakınlaşma > Endositoz yoluyla giriş

Zarfsız virüsler konağa endositoz yoluyla giriş yaparlar; Hücreler bu virüslerin zararlı olduklarını bilmeden ve faydalı maddeler olduklarını düşünerek içlerine alırlar. Hücre, yüzey reseptörlerini uyaran çevredeki kaynakları doğal olarak içerisine alır. Hücre içerisine alınan virüs sitoplazmaya ulaşabilmek için öncelikle vezikülden çıkmalıdır.
Hücrelere yakınlaşma > Genetik enjeksiyon (veya ejeksiyon) yoluyla giriş

Üçüncü ve en özgül (spesifik) örnektir, bu yöntemde virüs konağa tutunur ve genetik materyalini konağa enjekte (veya ejekte) eder ve hücreye giren kısım dışındaki virüs kısımları dışarıda kalır. Dışarıda kalan kısma hayalet virüs denir. Bu konuda en iyi çalışılmış örnekler bakteriyofajlardır.
Sonuç

Hücredeki bir virüs öncelikle, protein sentezini harekete geçirir (kendi başına ya da konakçıyı kullanarak) ve imkânı olursa konağın denetimini ele geçirir. Hücre savunmasının bastırılması, hücre iletişiminin engellenmesi ve konak translasyon ve transkripsiyonlarının durdurulması da kontrol mekanizmalarının ele geçirilmesine dahildir. Bu durum sık sık virüsle enfekte olmuş hücrenin çöküşü ve ölümüne neden olur.
Virüs-konak arasındaki tutunma ileri derecede özgüllük gösterir ve bir hücre, duyarlı olduğu virüs türleri tarafından enfekte edilebilir. Virüs konağa girdikten (penetre olduktan) sonra viral enfeksiyonun bir sonraki aşaması olan viral replikasyon başlar.
Membran füzyon ile viral giriş.
Endositoz yoluyla viral giriş.
Lütfiye İlksen Ceritoğlu Kurt

| Lütfiye İlksen Ceritoğlu Kurt> Türkiye Büyük Millet Meclisi 25. ve 26. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görev süresi 23 Haziran 2015 - 16 Mayıs 2018
Seçim bölgesi: Haziran 2015 - Çorum Kasım 2015 - Çorum
Kişisel bilgiler
Doğum: 6 Şubat 1970 (54 yaşında) Çorum, Türkiye
Partisi: Adalet ve Kalkınma Partisi
Bitirdiği okul: Hacettepe Üniversitesi
Mesleği: Eczacı, siyasetçi
Lütfiye İlksen Ceritoğlu Kurt (d. 6 Şubat 1970), Türk siyasetçi ve Adalet ve Kalkınma Partisi (AK Parti) milletvekili. Haziran 2015 ve Kasım 2015 Türkiye genel seçimleri'nde AK Parti Çorum milletvekili olarak meclise giren Kurt, 1993 yılından beri serbest eczacı olarak çalıştı.
İlk yılları ve kariyeri

Kurt, İhsan Bey ve Sevgi Hanım'ın çocuğu olarak 6 Şubat 1970 tarihinde Çorum'da doğdu. TED Ankara Koleji sınavlarını kazanarak TED Ortaokul ve lise bölümlerini Ankara'da tamamlamasının ardından Hacettepe Üniversitesi Eczacılık Fakültesi'nden mezun oldu. Yüksek Lisansını Hacettepe Üniversitesi Eczacılık Fakültesi Farmakognozi Anabilim Dalında yaptı.
1993 yılından itibaren serbest eczacı olarak çalışan Kurt, Mayıs 2014 tarihi itibarıyla Yakın Doğu Üniversitesi Eczacılık Fakültesi'nde ders verdi. Yaşama Değer Derneği (YDD) ikinci Başkanı ve Ankara Eczacı Odası üyesidir. Evli ve iki çocuk annesi olan Kurt, çok iyi düzeyde İngilizce ve orta düzeyde Almanca bilmektedir.
Siyasal yaşamı

3 Ekim 2009 tarihinde yapılan 3. Adalet ve Kalkınma Partisi Olağan Kongresi'nde Merkez Karar Yürütme Kurulu üyeliğine seçilen Lütfiye İlksen Ceritoğlu Kurt, 2011 Türkiye genel seçimleri'ne Adalet ve Kalkınma Partisi (AK Parti) Çorum milletvekili adayı olarak katıldı fakat milletvekili seçilemedi.
Siyasal yaşamı > AK Parti Milletvekilliği

Hiçbir partinin tek başına iktidar olmak için gereken sandalye sayısına ulaşamadığı Haziran 2015 Türkiye genel seçimleri'nde Adalet ve Kalkınma Partisi (AK Parti) Çorum milletvekili olarak meclise giren Lütfiye İlksen Ceritoğlu Kurt, Kasım 2015 Türkiye genel seçimleri'nde tekrar AK Parti Çorum milletvekili seçildi. Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM) Sağlık, Aile, Çalışma ve Sosyal İşler Komisyonu ve Parlamentolararası Birlik Grubu Türk Grubu Üyeliği yapmıştır.
Blue Origin

| --- | --- |
Endüstri: Havacılık ve Uzay
Kuruluş: 8 Eylül 2000
Kurucu: Jeff Bezos
Genel merkezi: Kent, Washington, ABD
Önemli kişiler: Bob Smith (CEO)
Çalışan sayısı: 3500 (2021)
Web sitesi: blueorigin.com
Blue Origin, Jeff Bezos tarafından kurulan ve merkezi Washington'da bulunan havacılık ve uzay araştırma şirketi. 2000 yılında Jeff Bezos tarafından kurulan şirket, CEO Bob Smith tarafından yönetiliyor ve yeniden kullanılabilir fırlatma araçlarıyla uzaya erişimi daha ucuz ve daha güvenilir hale getirmeyi hedefliyor.
Blue Origin, yörünge altı ve yörünge boşluğuna erişim için roketle çalışan dikey kalkış ve dikey iniş (VTVL) araçlarına odaklanarak çeşitli teknolojiler geliştiriyor. Şirketin adı, başlangıç noktası olarak mavi gezegen Dünya'ya atıfta bulunuyor.
Başlangıçta yörünge altı uzay uçuşuna odaklanan şirket, Teksas Culberson'deki tesislerinde New Shepard aracının birçok prototipini tasarladı, inşa etti ve uçurdu. Alan Shepard'ın adını alan New Shepard'ın gelişimsel test uçuşları Nisan 2015'te başladı ve uçuş testleri devam ediyor. Şirket, henüz ticari yolcu uçuşlarına başlamadı ve ne zaman başlayacakları için kesin bir tarih açıklamadı.
Mayıs 2019'da Jeff Bezos, Blue Origin'in uzay vizyonunu açıkladı ve 2024 yılına kadar hazırlanması planlanan "Blue Moon" olarak bilinen aya iniş planını açıkladı.
Fırlatma araçları > New Shepard

New Shepard tamamen yeniden kullanılabilir bir fırlatma aracıdır. Adını astronot Alan Shepard'dan almıştır. Fırlatma aracı roket iticisi ve mürettebat kapsülü olmak üzere 2 aşamadan oluşmaktadır. 1 BE-3PM motoru roketin ilk aşamasına güç vermektedir. New Shepard, bir destek roketi ve bir mürettebat kapsülünden oluşan bir rokettir. Kapsül en fazla altı yolcuyu veya kargoyu taşıyabilecek kapasiteye sahiptir.
Fırlatma araçları > New Glenn

New Glenn geliştirilme aşamasında olan bir fırlatma aracıdır. Adını astronot John Glenn'den almıştır. Fırlatma aracının iki aşamadan oluşması planlanmaktadır. 7 BE-4 motoru roketin ilk aşamasına, 2 BE-3U motoru roketin ikinci aşamasına güç verecektir.
Roket motorları > BE-3PM

Uzun adı BE-3 Propulsion Module (itici modulü) olan bu motor New Shepard'ın ilk aşamasında kullanılmaktadır. Sıvı hidrojen ve sıvı oksijen ile çalışmaktadır.
Roket motorları > BE-3U

Uzun adı BE-3 Upper Stage (üst seviye) olan test aşamasındaki bu motor New Glenn'in ikinci aşamasında kullanılacaktır. Sıvı hidrojen ve sıvı oksijen ile çalışacaktır.
Roket motorları > BE-4

BE-4 sıvı metan ve sıvı oksijen ile çalışan test aşamasında bir motordur. İlk defa ULA'nın Vulcan roketinin ilk aşamasına güç veren bu roket motoru gelecekte New Glenn'in ilk aşamasında da kullanılacaktır.
Roket motorları > BE-7

"Blue Moon" Ay'a iniş aracı için geliştirilmekte olan bu motor sıvı hidrojen ve sıvı oksijen ile çalışacaktır.
Süper lens

Süperlens, kırınım sınırının ötesine giden metamateryallerin kullanıldığı bir mercektir. Kırınım sınırı geleneksel lenslerin  ve mikroskopların çözünürlük duyarlılığının limitidir. Farklı yollar ile kırınım sınırının ötesine geçebilen birçok lens çeşidi vardır ancak onları engelleyen ve işlevlerini etkileyen birçok etmen vardır.
Süper lens kavramının gelişimi

Ernst Abbe'in 1873 yılında bildirdiği gibi, bir kamera veya mikroskop objektifinin herhangi bir görüntünün bazı çok ince ayrıntıları yakalama yeteneği yoktur. Süper lensler bu ince ayrıntıları yakalamak için amaçlanmıştır. Sonuç olarak, geleneksel lenslerdeki bu sınırlama biyolojik bilimlerdeki birçok çalışmanın ilerleyişini engellemiştir. Bunun sebebi bir virüs veya DNA molekülünün, en yüksek enerjili mikroskopların bile görsel aralığının dışında olmasıdır. Ayrıca bu sınırlama, kendi doğal ortamlarında yaşayan bir hücrenin mikrotübülü boyunca hareketindeki  hücresel proteinlerin işlemlerini görmeyi engeller. Ayrıca, bilgisayar çipleri ve birbiriyle etkileşen mikroelektronik çok daha küçük ölçekler de üretilebilmesi gerekmektedir. Bütün bu engelleri aşabilmek için özel optik ekipmanları kullanılmıştır ancak bu özel ekipmanlarda da geleneksel lensler kullanılmıştır. Bu nedenle, süper lens esasları bir DNA molekülü ve hücresel protein işlemleri görüntüleme ya da daha küçük bir bilgisayar yongasında ve mikroelektronik üretiminde yardım etmek için bir potansiyele sahip olduğunu göstermektedir.
Ayrıca, geleneksel lensler yalnızca yayılan ışık dalgalarını yakalayabiliyordu. Bu dalgalar bir ışık kaynağı ya da bir nesneden lense ya da insan gözüne yansıyan dalgalardı. Bu alternatif uzak alan olarak ele alınabilir. Buna karşılık, bir süperlens, uzak alan ve yakın alanda hem de ele alınabilir bir nesnenin yüzeyinin üstünde bulunan ışık dalgalarını ve ilerleyen dalgaları yakalayabilir.
20. yüzyılın başlarında, Dennis Gabor tarafından kullanılan "süperlens"  kavramı, bir şeyleri açıklamak oldukça farklıydı: bir bileşik lenslet dizi sistemiydi.
Teori > Görüntü oluşumu

Bir nesnenin görüntüsü bu nesnenin özelliklerinden elle tutulur, gözle görülür bir temsili olarak tanımlanabilir. Elektromanyetik radyasyon alanları ile etkileşim, görüntü oluşumu için bir gerekliliktir. Ayrıca, bir radyasyon dalgasının dalga boyu resmin çözünürlüğünü ve detay seviyesini belirler. Örneğin, optik mikroskop da, görüntü üretimi ve çözünürlük, görünür ışıkın dalga boyuna bağlıdır. Ancak, bir süperlens kullanılarak, bu sınırlama kaldırılabilir ve yeni sınıf görüntü oluşturulabilir.
Elektron demeti litografisisi bu çözünürlük sınırı sorununu çözeilir. Ancak, optik mikroskop bile 200 nanometrenin üzerine çıkamaz. Fakat yeni teknolojiler ile kombine optik mikroskoplar bir arada kullanıldığında çözünürlüğün artmasına izin verebilir (bkz. aşağıdaki bölümler).
Bu çözünürlük bariyeri ışık dalga boyunun yarısında kesilmiş çözünürlük olarak tanımlanabilir. Bu görünür ışık spektrumu 390 nanometre ile 750 nanometre arasında bir aralığa sahiptir. Yeşil ışık yaklaşık 500 nanometre. Mikroskobla inceleme, diyafram, nesne ile lens arasındaki uzaklık ve incelenen malzemenin kırılma indisi gibi parametreleri dikkate alır. Bu kombinasyon çözünürlük sınırını 200 nanometre çizelgeleştirir ve mikroskopi optik sınırını tanımlar. Bu nedenle, geleneksel lensler kelimenin tam anlamıyla "sıradan" ışık dalgalarını, çok ince bilgi ve fani dalgalar halinde bulunan nesnenin küçük ayrıntıları kullanarak bir nesnenin görüntüsü oluşturan ışık dalgalarını yakalayamaz. Bu Boyutlar  200 nanometreden çok daha küçüktür. Bu nedenle, mikroskop gibi geleneksel optik sistemleri doğru resim, çok küçük nanometre boyutlu yapılar ya da bu tür virüs veya DNA molekülleri ve nanometre büyüklüğünde organizmaları incelemeyi mümkün kılmamıştır.
Standart optik mikroskop sınırlamaları (parlak alan mikroskobu) üç gruba ayrılır:
Tekniği sadece karanlık ya da güçlü kırılma nesnelerinin görüntüsünde etkili.
Kırınım sınırlı nesne ya da hücre, çözüm için yaklaşık 200 nanometre.
Dışarı odak ışık gelen noktaları dış odak düzlem azaltır görüntü netliği.
Hücrenin iç yapıları çoğunlukla renksiz ve saydam olduğu için genellikle yeterli kontrast eksikliği yüzünden canlı hücreler üzerinde başarıyla çalışılamıyor. Kontrastı artırmak için en yaygın yol, seçici boyalarla farklı yapıları belirginleştirmektir, ancak genellikle bu canlıyı öldürmeyi veya örnek sabitlemeyi gerektirir. Boyama, numunenin işlenmesi nedeniyle ve böylece numunenin meşru bir özellik değillerdir belirgin yapısal ayrıntıları ortaya koyabilir.
Teori > Geleneksel lens

Geleneksel cam lens insanlar arasında ve bilim alanında oldukça yaygındır. Bu, optiğin temel barçasıdır çünkü farklı dalga boylarındaki ışık ile etkileşim gösterir. Aynı zamanda, ışığın dalga boyu normal görüntü çizmek için kullanılan bir kalem genişliğine benzer olabilir. Örneğin, bir dijital video sisteminde kullanılan lazer, sadece ışık dalga boyuna göre bir DVD ayrıntıları tespit ederken zaman sınırı göze çarpıyor. Görüntü bu sınırlamanın ötesinde gözlemlenemez.
Böylece, bu fenomen ile ilişkili bir nesnenin yaydığı veya yansıttığı ışık iki tür elektromanyetik radyasyon içerir. Bunlar yakın alan radyasyon ve uzak alan radyasyon. Açıklamasında ima ettiği gibi uzak alan radyasyonu nesnenin ötesine kaçar. Daha sonra kolayca yakalanır ve geleneksel cam lens tarafından manipüle edilir. Ancak, kullanışlı (nanometre büyüklüğünde) çözünürlük ayrıntıları, gözlenmez, çünkü onlar yakın alanda gizlenirler. Onlar geleneksel lens tarafından yakalanan çok ışık yayan nesneye yakın hareket edemez ve lokalize kalır. Yakın alan radyasyon kontrolünde yüksek çözünürlük için, kolayca doğada elde edilen malzemelerden yeni bir sınıf yapılabilmesi kolay değildir. Bu atomik ve moleküler birimler kendi özellikleri gibi kristaller halinde tanıdık katıların, aksine bulunmaktadır. Yeni bir malzeme sınıfı olarak adlandırdığı metamalzemeler, kendi özelliklerini ile yapay olarak daha büyük yapılardan alır. Bu malzemeler, ayrıntılı resimleri aşan sınırlamalar empoze ederek dalga boyu olan ışık gibi yeni özellikler ve yeni çözümlere sahip olmuştu.
Teori > Işık dalga boyunun ötesinde görüntüleme

Bu, gerçek zamanlı olarak canlı biyolojik hücre etkileşimleri, doğal çevreyi ve dalga boyu ötesi görüntüleme ihtiyacını görme arzusuna yol açmıştır. Dalga boyu ötesinde görüntüleme görünür ışığın dalga boyunun altında bir nesneden ya da organizmadan bilgi edinmek için gerekli yetenek ile optik mikroskopi olarak tanımlanabilir (bakınız yukarıdaki bölümler). Diğer bir deyişle, 200 nanometre altında, gerçek zamanlı olarak, gözlemleme yeteneği var. Gündelik ışık iletim ortamı olduğu için optik mikroskop istilacı olmayan bir teknik ve teknolojidir. Optik limitin ötesinde optik mikroskop ile görüntüleme, hücresel düzeyde ve nanometre düzeyinde tasarlanabilir.
Örneğin, 2007 yılında  geleneksel optik lens ile metamalzeme birleştiğinde,  metamalzeme tabanlı objektif sıradan bir optik mikroskop ile görülebilen çok küçük (nano) desenleri görmek için görünür ışık manipüle edebildiği gösterilmiştir. Bu potansiyel  sadece bir canlı hücreler ya da hücresel süreçlerinde proteinler ve yağların hareket ve dışarı hücreleri gibi incelemek için değildir. Bu teknoloji etki, teknoloji alanında, şimdiye kadar küçük bilgisayar çipleri üretimi için gerekli fotolitografi ve nanolitografi ilk adımlarını geliştirmek için kullanılabilir.
Dalga boyunun ötesinde görüntülemeye odaklanma fotonların kullanıldığı dalga boylarından daha küçük olan objeleri görmeye izin veren nadir bir görüntüleme sistemi haline geldi. Bir foton ışık asgari birimidir. Daha fiziksel olarak imkânsız olduğu düşünülen dalga boyunun ötesinde görüntüleme, metamalzemelerin gelişmesi ile birlikte yapılabilir hale gelmiştir. Bu genel olarak birkaç atom kalınlığında altın veya gümüş katmanlardan oluşan bir süperlens ile 1D ve 2D fotonik kristaller kullanılarak yapılabilir. İnce etkileşimi arasında yayılıyor, fani dalgaları, yakın alan görüntüleme ve uzak alan görüntüleme tartışılan bölümleri aşağıda.
Teori > Erken dalga boyu ötesinde görüntüleme

Metamalzeme lensler (Süperlens) her durumda negatif kırılma indisine üreterek nanometre büyüklüğünde görüntüleri yeniden görüntüleyebilir. Hızla azalan bu dengeler fani dalgalar. Metamalzemeler öncesinde, çok sayıda başka teknikler önerilmiştir ve hatta süper çözünürlüklü mikroskopi oluşturmak için çabalar vardı. 1928 yılına kadar, Edward Hutchinson Synge, bir bilim adamı, yakın alan tarama optik mikroskop fikrini tasarlamak ve geliştirmek için kredi verildi.
1974 önerileri için iki-boyutlu üretim teknikleri önerilmişti. Bu öneriler uygun kontak bir düzlemsel substrat üzerinde, kabartma, fotolitografi, elektron litografi, X-ışını litografi veya iyon bombardımanı dahil bir görüğntüleme modeli oluşturmak içindi.
Paylaşılan teknolojik metamalzeme lens ve çeşitli litografinin amacı boyutları vakum içerisindeki ışığın dalga boyunda çok daha küçük olan özelliklere sahip optik çözünürlük. 1981 yılında mavi ışık (400 nm) ile düzlemsel (düz) mikroskopik metal kalıplarının temas görüntüleme iki farklı teknik gösterilmiştir. Bir denemenin sonucunde görüntü çözünürlüğü 100 nm ve başka birinde çözünürlük, 50 ile 70 nm arasınde.
1998 yılından bu yana yakın alan optik litografi nanometre ölçekli özellikleri oluşturmak için tasarlanmıştır. Bu teknoloji üzerine sürekli olarak yapılan araştırmalar 2000-2001 yıllarına gelindiğinde negatif indeks yoğun yerleşim alanları içinde ilk kez deneysel olarak gösterilmiştir. Elektron demeti litografi etkinliği de nanometre ölçekli uygulamalar için yeni milenyumun başından beri araştırılmıştır. Nanobaskı litografi nanometre ölçekli araştırma ve teknoloji için arzu edilen avantajlara sahip olduğu gösterilmiştir.
Gelişmiş derin UV fotolitografi, şimdi 100 nm çözünürlük ile sunabilir, ancak desenleri arasındaki minimum özellik boyutu ve aralık ışık kırınım sınırı tarafından belirlenir. Bu gibi fani yakın alan litografi, yakın alan girişim litografi ve faz değiştirme maske litografi olarak türev teknolojiler, kırınım sınırı aşmak için geliştirilmiştir.
2000 yılında, John Pendry ışığın dalga boyunun altında odaklama için nanometre ölçekli görüntüleme elde edebilen bir Metamalzeme lens kullanmayı önerdi.