stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ballı, Derik

| Ballı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Mardin
Koordinatlar: 37°22′01″N 40°09′29″E﻿ / ﻿37.367°K 40.158°D﻿ / 37.367; 40.158
Ülke:  Türkiye
İl: Mardin
İlçe: Derik
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 630
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
İl plaka kodu: 47
Posta kodu: 47800
Resmî site 
Ballı, Mardin ilinin Derik ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Ballı mahallesi yaz olunca yaşayan sayısı 630 iken kış aylarında 150 düşüyor.
Coğrafya

Mardin il merkezine 93, Derik ilçesine 14 km. uzaklıktadır.
Yaşayan Kişi Sayısı

| Yıllara göre köy yaşayanı verileri |
| --- | --- |
2007: 580
2000: 630    
1997: 560
Solenopsis laevithorax

Solenopsis laevithorax, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis interrupta

Solenopsis interrupta, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis lusitanica

Solenopsis lusitanica, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Beşbudak, Derik

| Beşbudak |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Mardin
Koordinatlar: 37°08′38″N 40°12′32″E﻿ / ﻿37.144°K 40.209°D﻿ / 37.144; 40.209
Ülke:  Türkiye
İl: Mardin
İlçe: Derik
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 970
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
İl plaka kodu: 47
Posta kodu: 47800
Resmî site 
Beşbudak, Mardin ilinin Derik ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin bilinen yakın tarihi hakkında herhangi bir bilgi bulunmamaktadır.
Coğrafya

Mardin il merkezine 66 km, Derik ilçesine 25 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 970    
1997: 1222
Solenopsis macdonaghi

Solenopsis macdonaghi, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis macrops

Solenopsis macrops, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Pops Stables

| Pops Stables |
| --- | --- |
Staples 1974'te
Doğum: Roebuck Staples 28 Aralık 1914(1914-12-28) Winona, Mississippi, ABD
Ölüm: 19 Aralık 2000 (85 yaşında) Chicago, Illinois, ABD
Milliyet: Amerikalı
Diğer ad(lar)ı: "Pops"
Meslek: Müzisyen, söz yazarı ve şarkıcı
Etkin yıllar: 1948-1994

Roebuck "Pops" Staples (28 Aralık 1914 - 19 Aralık 2000), Amerikalı siyahi gospel ve blues müzisyenidir. Aile üyelerinin yer aldığı gospel tarzı müzik yapan grup The Staple Singers 'ın kurucusu ve üyesidir.
1998'de müziğe olan katkılarından dolayı Amerika Birleşik Devletleri'nde halk ve geleneksel sanatların gelişmesine katkıda bulunanlara verilen en önemli saygı ödüllerinden birisi olan Ulusal Sanat Vakfı'na ait Ulusal Miras Nişanı'nı kazanmıştır.
19 Aralık 2000 tarihinde 86 yaşında ölen gospel müzisyeni Pops Staples'in mezarı Şikago'da bulunan Oak Woods Mezarlığı'ndadır.
Maskeli Balo

Festival ve karnaval türü için Maskeli balo sayfasına bakın
| --- | --- |
 Maskeli Balo'dan sonra düello (Ressam:Jean-Leon Gerome)
Özgün isim: Un ballo in maschera
Müzik: Giuseppe Verdi
Libretto: Antonio Somma
Gala: 17 Şubat, 1859
İlk gösterim yeri: Teatro Apollo, Roma, İtalya
Oyuncular:  Riccardo: Warwick Baronu ve Boston valisi  veya Gustavo: İsveç Kralı, tenor  Amelia: Renato'nun karisi, Riccardo'yu sevmekte, soprano  Renato (veya Anckarström Kontu): Amelia'nin kocasi  Riccardo'nun katibi, bariton  Oscar: genc hizmetli, soprano  Ulrika (veya Madam Arvidsson): bir kahin, kontralto  Bir hakim: tenor  Silvano (veya Kristiano): bas  Amelia’nin uşaği: tenor  Samuel (veya Ribbing Kontu), bas  Tom (veya Horn Kontu): bas 
Maskeli Balo (İtalyanca: Un ballo in maschera) Giuseppe Verdi tarafından bestelenen üç perdelik bir opera eseridir. Eserin librettosu Antonio Somma tarafından hazırlanmıştır. Prömiyeri Roma′da Teatro Apollo′da 17 Şubat 1859'da yapılmıştır.
Bu opera birçok opera evi repertuvarında bulunup zaman zaman sahnelenmeye devam etmektedir. Türkiye'de ilk sahnelenmesi 1940'lı yıllarda Ankara Devlet Operasında yapılmıştır. Librettonun Türkçeye çevirisi Saadet İkesus tarafından hazırlanan opera çeviri eserleri arasındadır.
Eser ilk planlandığı zaman, İsveç Kralı Gustav III'un bir komplo suikaste maruz kalıp öldürülmesini incelemek hedefi ile hazırlanmakta iken değişik İtalyan devletleri sansür idarelerinin karışması nedeniyle konu değişmiş ve tarihsel gerçeklerden uzaklaşmıştır. 17. yüzyılda bir hayali Boston Koloni valisinin bir komplo ile bir maskeli balodan sonra bir düello yapılmaya zorlanıp düelloda yaralanıp ölmesi şekline sokulmuştur.
Eser incelediği konu ve sonucu bakımdan bir trajedidir. Fakat konunun işlenmesi çok ustaca yapılmış ve kara bir trajedi yanında yapılan ince alaylarla bir parlaklık kazanmıştır.
Hazırlanışı

Operanın konusu 1833'te, Fransız oyun yazarı Eugène Scribe tarafından yazılmış Gustav III adlı oyundan alınması planlanmıştı. Bu eserin konusu gerçekte 1792'de İsveç Kralı Gustav III'ün bir komplo sonucu suikaste maruz kalıp bir maskeli balodan sonra bir düelloda yaralanıp 13 gün sonra yaralarından dolayı ölmesidir. Scribe oyununda bu gerçekleri ve olaya karışan kişilerin asıl isimlerini kullanmış, ama oyunun büyük bir kısmı yazarın hayalinden ortaya çıkartılmıştı. Bu oyunun kapsadığı konular ve kişiler açıkça ilgilenen herkes tarafından bilinir halde idi. Ayrıca bu oyunu diğer opera bestecileri de (örneğin "Auber") asıl metin olarak kullanmıştı.
Verdi bu eseri kullanıp bir opera hazırlamak için Napoli'deki Teatro San Carlo bir anlaşma yapmıştı. Fakat Napoli Krallığı sansür idaresi yakın zamanlarda bir Avrupa ülkesinde hüküm süren bir kralın bir suikastle öldürülmesini devlete siyasal bakımdan zararlı olacağı nedeniyle sansürden geçirmek istedi. Verdi bazı değişmeleri yapmayı kabul etti. Fakat sansürün diğer değişikliklerini uygun görmeyerek kontratını feshetti ve Napoli'deki tiyatro bunun için dava açtığından onlar aleyhinde karşı bir dava açtı. Bu karmaşık hukuki çatışmalar sonucunda sansür nedeniyle yapılan anlaşmanın geçersiz olduğu kararı alındı ve Verdi bu sefer hazırladığı eseri Roma'da Roma Operası ile anlaştı.
Fakat bu defa Roma sansür idaresi operanın zaman ve mekânının uygun olmadığını belirtti. Bunun üzerine eserini bir kenara bırakmaktansa Verdi eserin mekânını ve zamanının değiştirilmesini uygun buldu. Bu nedenle işlenen olay 18. yüzyıl Avrupası'ndan 17. yüzyılda Boston'a, o şehrin bir İngiliz kolonisi olduğu döneme nakledilmiştir. Suikaste maruz kalan kişi bir Avrupa ülkesi kralı olmaktan çıkartılıp bir koloni valisi olan Riccardo, Warwick Kontu, olarak adlandırılmıştır. Buna uygun olarak oyuncuların isimleri de değiştirilmiştir.
Fakat 20. yüzyılın başından itibaren bu operayı sahnelemek isteyen opera evlerinden bir karşı reaksiyon ortaya çıkmış ve özellikle 1935'te Kopenhag Operası yapımı için gerçekte ve Scribe'in oyunda bulunan isimler ve mekân olarak İsveç kullanılmaya başlanmıştır. Sonraki birçok yapım bu yeni geleneği uygulamaktadırlar.
Roller

| Rol | Ses tipi | Prömiyerde rol, 17 Şubat 1859 (Orkestra şefi: - ) |
| --- | --- | --- |
| Riccardo, Warwick Baronu ve Boston valisi  (veya Gustavo, İsveç Kralı) | tenor | Gaetano Fraschini |
| Amelia, Renato'nun karisi, Riccardo'yu sevmekte | soprano | Eugenia Julienne-Dejean |
| Renato (veya Anckarström Kontu), Amelia'nin kocasi  Riccardo'nun katibi | bariton | Leone Giraldoni |
| Oscar, genc hizmetli | soprano | Pamela Scotti |
| Ulrika (veya Madame Arvidson), bir kahin | kontralto | Zelina Sbriscia |
| Bir hakim | tenor | Giuseppe Bazzoli |
| Silvano (veya Kristiano) | bas | Stefano Santucci |
| Amelia'nin uşaği | tenor | Luigi Fossi |
| Samuel (veya Ribbing Kontu) | bas | Cesare Rossi |
| Tom (veya Horn Kontu) | bass | Giovanni Bernardoni |
Konu özeti > I. Perde

1. Sahne: Riccardo sarayında bir halka açık toplantı. Katılanlanların çoğu kralın destekçisi fakat aralarında kralın düşmesini isteyen düşmanları da bulunmakta
Riccardo verilmekte olan bir maskeli baloya davet edilecek misafirler listesini incelemektedir. Listede sevdiği kadın olan Amelia'nın ismi de bulunmasından çok sevinir. (Riccardo Arya: La rivedrà nell'estaşı - "Onun yüzünü büyük sevinçle göreceğim.") Amelia danışmanı ve arkadaşı olan Renato'nın karısıdır. Renato huzuruna geldiği zaman, Riccardo'yu kendisine karşı gelişen bir komplo hakkında ikaz eder. (Renato arya: Alla vita che t'arride- "San bahsedilmiş hayat için"). Fakat Riccardo bu ikazı umursamaz.
Sonra Riccardo önüne büyücülükle de itham edilen bir kahin olan Ulrica aleyhinde bir şikayet mektubu getirilir. Bir yörel hakim onun sürgüne gönderilmesini istemektedir. Fakat valinin genç hizmetlisi olan Oscar bu kadını müdafaa eder (Oscar aria: Volta la terrea - "Bu somurtkan sürat"). Riccardo durumu kendisi araştırmaya karar verir ve mahkeme üyelerine ait bir kıyafete değiştikten sonra kendini Ulrikca'nın ikamet ettiği evin kapısı önünde bulmalarını söyler.
2. Sahne: Ulrica’nın ikamet ettiği ev
Ulrica büyü gücü ile fenalıkları çağırmaktadır. (Ulrica: Re dell'abisso, affrettati - "Cehennem kralı daha çabuk olmalı")
Bir balıkçı kıyafetine bürünmüş olan Riccardo herkesten önce Ulrica evi önüne gelir. Amelia'nın da Ulrica'nın evine gelmekte olduğunu görünce hemen saklanıp olanı biteni gözetlemeye başlar. Ulrica'yı yalnız gören Amelia Riccardo'ya karşı duyduğu sevginin kendine büyük eziyet verdiğini itiraf eder ve Ulrica'dan kalbine biraz refah getirmek için bir çare bulmasını ister. Ulrica bazı büyüsel güçleri olan bir otu arayıp bulmasını söyler. Riccardo Amelia'nın bu otu bulduğu zaman yanında bulmaya karar verir. Amelia ayrılır.
Riccardo ortaya çıkıp oraya gelen diğer bütün saraylılarla Ulrica'nın evine girer. Ulrica'dan fal bakıp kendine ne olacağını söylemesini ister. (Ricardo Arya: Di' tü se fedele -  "Söyle! Acaba deniz beni sadıkhane bekliyor mu") Ulrica hemen sonradan kendisinin elini ilk sıkacak kişinin onu öldüreceğini söyler. Riccardo bu önbiliciliği kahkahalarla alaya alır. Etrafında bulunan saraylılara elini sıkmak için uzatır, ama hiçbiri elini sıkmayı kabul etmez. Tam o sırada Renato gelir ve Riccardo'nun uzatmış olduğu elini hemen sıkar. O zaman Riccardo'nun şehir valisi olduğu açıklanır ve etraftaki halk onu alkışa başlar.
Konu özeti > II. Perde

Amelia' korkularını yenerek, Ulrica'nın salık verdiği otu toplamak üzere tek başına gelmiştir. (Amelia Arya: Ma dall'arıdo stelo divulsa - "Eğer bu işe yaramaz saplardan") Burada onunla buluşmaya kararlı Riccardo'yu görünce şaşırır. Şimdi ikisi de birbirlerine âşık olduklarını itiraf ederler. Fakat beklenmedik bir şekilde Renato'da gelir. Amelia daha kocası yakınlaşmadan yüzüne eşarbını bir peçe gibi örter. Renato Riccardo'ya aleyhinde komplo kuranların kendini kovaladıklarını ve hayatını kurtarmak için oradan kaçması gerektiğini bildirmek için gelmiştir. Riccardo hemen oradan ayrılır. Ancak peçeli kadını hiç hüviyetini sorup öğrenmeden şehre götürmesini Renato'dan rica eder. Komplo suikastçıları gelirler ve Renato'ya hücum ederler. Kavga sırasında Amelia'nın peçesi düşer. Renato Amelia ile Riccardo arasında bir zina ilişkisi olduğunu sanmaya başlar. Komploculardan Tom ve Samuel'e kendisini ertesi gün görmelerini söyler.
Konu özeti > III. Perde

1. Sahne: Renato’nun evi
Renate karısı Amelia'yı kendini aldattığı ve namusunu yerlere batırdığı için öldürme kararı almıştır. Amelia kendini masum olduğunu iddia eder ve oğlunu son bir defa görmesine izin vermesi için yalvarır. (Amelia Arya: Morrò, ma prima in grazia - "Öleceğim ama son bir isteğim var"). Renate buna inanır ve bu şerefsizliği Amelia değil Riccardo'nun ortaya çıkardığını ve bu nedenle onun ölümü hak ettiğini bildirir. (Renato Arya: Eri tü che macchiavi quell'anima - "Bu ruhu lekeleyen sendin").
Komplocular Tom ve Samuel gelir ve Renato onlarla birlikte hareket etmek istediğini bildirir ve eğer onları aldatırsa ufak oğlunun hayatını almaya hak kazanacaklarını söyler. Riccardo'yu kim öldüreceğine tespit etmek için aralarında bir kura çekmeye karar verirler. Amelia kurayı çekmeye ve kurayı kazanın ismini açıklamaya zorlanır: kazanan Renato'dur.
Riccardo'nun genç hizmetlisi Oscar maskeli baloya davetler ile gelir. Komplocular suikastın burada yapılması üzerine anlaşırlar.
2. Sahne: Balo
Riccado görev hissi ve bir kadına olan aşkı arasında bocalamaktadır. Sonunda görev aşktan üstün gelir ve aşkından vazgeçerek Amelia ve kocası Renato'yu İngiltere'ye geri göndermeye karar verir. (Riccardo arya: Ma se m'è forza perderti -  "Fakat seni kaybetmeye zorlanırsam").
Maskeli baloya Riccardo'nun hangi kıyafetle geleceğini Renato Oscar'dan sorup öğrenir. Oscar önce bunu ifşa etmeyi reddeder (Şaper vorreste -  "Ne elbise giydiğini öğrenmek mi istiyorsun"). Fakat sonunda söyler: Riccardo bir siyah pelerin giyip üstünde bir kırmızı kurdele taşıyacaktır. Baloda Riccardo Amelia'yı tanımayı başarmıştır ve ona verdiği kararı bildirir. Tam birbiriyle elveda etmeye hazırlanırken Renato gelir ve elindeki kamayı Riccardo'ya saplar. Ağır yaralı Riccardo, Amelia'ya aşık olmakla beraber hiçbir zaman birlikte olmadıklarını ve onun evlilik yeminine karşı bir şey yapmadığını açıklar. Bütün komploya karışanları af eder. Bütün arkadaşlarına ve vatanına veda ettikten sonra hayatına gözlerini kapar.
Önemli müziksel parçalar > I. Perde

La rivedrà nell'estasi - Riccardo
Alla vita che t'arride -  Renato
Volta la terrea - Oscar
Re dell'abisso, affrettati-  Ulrica
È scherzo od è follia- Ensambl
Önemli müziksel parçalar > II. Perde

Ma dall'arido stelo divulsa - Amelia
Non sai tu che se l'anima mia - Riccardo ve Amelia
Ve', se di notte qui con la sposa- Ensambl
Önemli müziksel parçalar > III. Perde

Morrò - ma prima in grazia -  Amelia
Eri tu che macchiavi quell'anima-  Renato
Dunque l'onta di tutti sol una - giuramento
Di che fulgor, che musiche-  üçlü Oscar, Amelia ve Renato
Ma se m'è forza perderti - Riccardo
Saper vorreste - Oscar
Ah, perché qui! fuggite... - Amelia ve Riccardo
Ella è pura: in braccio a morte- Finale ensambl
Seçilmiş ses kayıtları

| Yil | Roller  (Riccardo, Amelia, Renato, Oscar, Ulrica) | Orkestra şefi, Opera evi ve orkestra | Marka |
| --- | --- | --- | --- |
| 1954 | Jan Peerce, Herva Nelli, Robert Merrill Virginia Haskins | Arturo Toscanini, NBC Senfoni Orkestrasi Robert Shaw Chorale | Audio CD: RCA Victor |
| 1956 | Giuseppe di Stefano, Maria Callas, Tito Gobbi Eugenia Ratti, Fedora Barbieri | Antonino Votto, Orchestra e Coro del Teatro alla Scala di Milano | Audio CD: EMI Classics |
| 1961 | Carlo Bergonzi, Birgit Nilsson, Cornell MacNeil, Sylvia Stahlman, Giulietta Simionato | Georg Solti, Coro e Orchestra dell'Accademia di Santa Cecilia | Audio CD: Decca |
| 1966 | Carlo Bergonzi, Leontyne Price, Robert Merrill, Reri Grist, Shirley Verrett | Erich Leinsdorf RCA Italiana Opera Korosu ve Orkestrası | Audio CD: RCA Victor |
| 1975 | Plácido Domingo, Katia Ricciarelli,  Piero Cappuccilli, Reri Grist ?? | Claudio Abbado,  Royal Opera House Orkestra ve korosu | DVD: Kultur Video |
| 1979 | José Carreras, Montserrat Caballé, Ingvar Wixell,  Sona Ghazarian, Patricia Payne | Sir Colin Davis,  Royal Opera House Orkestra ve korosu | Audio CD: Philips   Kat: 426 560-2 |
| 1980 | Plácido Domingo, Katia Ricciarelli,  Renato Bruson, Elena Obraztsova ?? | Claudio Abbado,  Teatro alla Scala Orkestra ve korosu | Audio CD: Deutsche Grammophon   Kat: 453 148-2 |
| 1990 | Plácido Domingo, Josephine Barstow, Leo Nucci,  Sumi Jo ?? | Georg Solti, Viyana Devlet Operasi, Viyana Filarmonik Orkestrası | DVD: TDK Video   Kat: 8 24121 00109 4 |

Not: "Kat:" ses kayıt şirketinin verdiği katalog numarası
Medya

Maskeli Balo eserindeki I. Perde'de ansambl şarkı olan "È scherzo od è follia" Enrico Caruso, Frieda Hempel, Maria Duchêne, Andrés de Segurola and Léon Rothier tarafından icra edilmekte (1914):
Bozbayır, Derik

| Bozbayır |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Mardin
Koordinatlar: 37°21′25″N 40°05′35″E﻿ / ﻿37.357°K 40.093°D﻿ / 37.357; 40.093
Ülke:  Türkiye
İl: Mardin
İlçe: Derik
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 654
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
İl plaka kodu: 47
Posta kodu: 47800
Resmî site 
Bozbayır, Mardin ilinin Derik ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Eski adı Mansuri'dir.
Coğrafya

Mardin il merkezine 99 km, Derik ilçesine 17 km uzaklıktadır.
Nüfus

666
Ateş karıncası

Solenopsis invicta veya Ateş karıncası veya da Kırmızı ateş karıncası, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis albidula

Solenopsis albidula, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
V. Christian'ın Tacı

| V>  Christian'ın tacı |
| --- | --- |

Arma tasviri

Detaylar
Ülke:  Danimarka Krallığı
Yapım tarihi: 1671
Ağırlığı: 2,08 kg
Başlık: Kırmızı kadife
Kral V. Christian'ın tacı, Danimarka'nın tüm mutlakiyetçi krallarının taç giyme töreninde kullanılan kraliyet tacı. Bu tacı giyen hükümdarlar 1840'da sona ererken, taç hala 1972'de son kez Danimarka kralının kastrum dolorisinde kullanıldı.
Kral V. Christian'ın döneminden VIII. Christian'a kadar kullanıldı. Paul Kurtz tarafından Kopenhag'da 1670 veya 1671 yılında tasarlanıp yapılmıştır. Emaye ve kesme taşlı altından oluşmakta ve toplam ağırlığı 2080 g. idi. Ayrıca 2 garnet ve 2 safir ile süslendi.
Solenopsis altinodis

Solenopsis altinodis, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis alecto

Solenopsis alecto, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis atlantis

Solenopsis atlantis, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis amblychila

Solenopsis amblychila, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Solenopsis aurea

Solenopsis aurea, Solenopsis cinsine bağlı bir karınca türüdür.
Helyosismoloji

Douglas Gough tarafından türetilen bir terim olan Helyosismoloji, Güneş'in yapısını ve dinamiklerini salınımları yoluyla inceleyen bilimdir. Bunlar esas olarak Güneş yüzeyine yakın konveksiyonla sürekli olarak yönlendirilen ve sönümlenen ses dalgalarından kaynaklanır. Sırasıyla Dünya'nın veya yıldızların salınımları yoluyla incelenmesi olan jeosismoloji veya asterosismolojiye (Gough tarafından da türetilmiştir) benzer. Güneş'in salınımları ilk kez 1960'ların başında tespit edilmiş olsa da, salınımların Güneş boyunca yayıldığı ve bilim adamlarının Güneş'in derin iç kısımlarını incelemesine olanak sağlayabileceği ancak 1970'lerin ortalarında fark edildi. Modern alan, Güneş'in rezonans modlarını doğrudan inceleyen küresel helyosismoloji ve bileşen dalgalarının Güneş'in yüzeyine yakın yayılmasını inceleyen yerel helyosismoloji olarak ikiye ayrılmıştır.
Helyosismoloji bir dizi bilimsel buluşa katkıda bulunmuştur. Bunlardan en dikkate değer olanı, Güneş'ten geleceği tahmin edilen nötrino akışının yıldız modellerindeki kusurlardan kaynaklanamayacağını ve bunun yerine parçacık fiziğiyle ilgili bir sorun olması gerektiğini göstermekti. Güneş nötrino sorunu olarak adlandırılan sorun, sonuçta nötrino salınımları ile çözüldü. Nötrino salınımlarının deneysel keşfi, 2015 Nobel Fizik Ödülü'ne layık görüldü. Helyosismoloji aynı zamanda Güneş'in çekim potansiyelinin dört kutuplu (ve daha yüksek dereceli) momentlerinin doğru ölçümlerine de olanak tanıdı; ki, bunlar Genel Görelilik ile tutarlıdır. Güneş'in iç dönüş profiline ilişkin ilk helyosismik hesaplamalar, katı bir şekilde dönen çekirdek ve diferansiyel olarak dönen bir zarf şeklinde kaba bir ayrım göstermiştir. Sınır tabakası artık takoklin olarak bilinmektedir ve güneş dinamosu için önemli bir bileşen olduğu düşünülmektedir. Her ne kadar kabaca güneş konveksiyon bölgesinin tabanıyla örtüşse de (aynı zamanda helyosismoloji yoluyla da çıkarım yapılıyor), konveksiyon bölgesiyle bağlantılı ve baroklinisite ile Maxwell stresleri arasındaki etkileşim tarafından yönlendirilen meridyensel bir akışın bulunduğu bir sınır katmanı olması nedeniyle kavramsal olarak farklıdır.
Helyosismoloji en çok, ilk olarak Avustralya yazında Güney Kutbu yakınlarından kesintisiz gözlemlerle başlayan, Güneş'in sürekli izlenmesinden yararlanır. Buna ek olarak, çoklu güneş döngüleri üzerinde yapılan gözlemler, helyosismologların Güneş'in yapısındaki onlarca yıl boyunca meydana gelen değişiklikleri incelemesine de olanak tanımıştır. Bu çalışmalar, onlarca yıldır faaliyet gösteren Küresel Salınımlar Ağı Grubu (GONG) ve Birmingham Güneş Salınımları Ağı (BiSON) gibi küresel teleskop ağları tarafından mümkün kılınmaktadır.
Güneş salınımı türleri

Güneş salınımı modları, hidrostatik dengede kabaca küresel simetrik, kendi kendine yerçekimine sahip bir sıvının rezonans titreşimleri olarak yorumlanır. Daha sonra her mod yaklaşık olarak yarıçap  r fonksiyonunun çarpımı ve küresel bir harmonik  Y_{l}^{m}(\theta ,\phi ) olarak temsil edilebilir ve sonuç olarak aşağıdakileri etiketleyen üç kuantum sayısıyla karakterize edilebilir:
Radyal düzen olarak bilinen, yarıçaptaki düğüm kabuklarının sayısı  n ;
açısal derece olarak bilinen, her küresel kabuktaki düğüm dairelerinin toplam sayısı  \ell  ; ve
Azimut sırası olarak bilinen, boyuna olan düğüm dairelerinin sayısı  m .
Salınımların iki kategoriye ayrıldığı gösterilebilir: iç salınımlar ve özel bir yüzey salınımları kategorisi. Daha spesifik olarak şunlar vardır:
Güneş salınımı türleri > Basınç modları (p modları)

Basınç modları özünde sabit ses dalgalarıdır. Baskın geri çağırıcı kuvvet (yüzdürme kuvveti yerine) basınçtır, dolayısıyla adı da buradan gelir. İç kısımla ilgili çıkarımlar için kullanılan tüm güneş salınımları p modlarıdır; frekansları yaklaşık 1 ila 5 milihertz arasındadır ve açısal dereceleri sıfırdan (tamamen radyal hareket) ila  10^{3} mertebesine kadar değişir. Genel olarak konuşursak, enerji yoğunlukları yarıçapla ses hızıyla ters orantılı olarak değişir, dolayısıyla rezonans frekansları ağırlıklı olarak Güneş'in dış bölgeleri tarafından belirlenir. Sonuç olarak bunlardan güneş çekirdeğinin yapısını çıkarmak zordur.
Güneş salınımı türleri > Yerçekimi modları (g modları)

Yerçekimi modları, ışınımsal iç kısım veya atmosfer gibi konvektif olarak kararlı bölgelerle sınırlıdır. Geri çağırıcı kuvvet ağırlıklı olarak kaldırma kuvvetidir ve dolayısıyla dolaylı olarak yer çekimidir ki isimleri de buradan gelir. Konveksiyon bölgesinde hızla kaybolurlar ve bu nedenle iç modların yüzeyde küçük genlikleri vardır ve tespit edilmesi ve tanımlanması son derece zordur. Sadece birkaç g modunun ölçümünün bile Güneş'in derin iç kısmına ilişkin bilgimizi önemli ölçüde artırabileceği uzun zamandır bilinmektedir. Bununla birlikte, dolaylı tespitler hem iddia edilmiş  hem de bunlara karşı çıkılmış olmasına rağmen, hiçbir bireysel g modu henüz kesin olarak ölçülmemiştir. Ayrıca, konvektif olarak kararlı atmosferle sınırlı benzer yerçekimi modları da olabilir.
Güneş salınımı türleri > Yüzey yerçekimi modları (f modları)

Yüzey yerçekimi dalgaları derin sudaki dalgalara benzer ve Lagrangian basınç pertürbasyonunun esasen sıfır olması özelliğine sahiptir.Yüksek derecedeki  \ell  karakteristik bir mesafeye nüfuz ederek  R/\ell  olur ki burada  R güneş yarıçapıdır. İyi bir yaklaşımla, derin su dalgası dağılım yasası olarak adlandırılan yasaya uyarlar:  \omega ^{2}=gk_{\rm {h}} Güneş'in katmanlaşmasına bakılmaksızın,  \omega  açısal frekanstır,  g yüzey yerçekimi ve  k_{\rm {h}}=\ell /R yatay dalga sayısıdır, ve bu ilişkiye asimptotik  k_{\rm {h}}\rightarrow \infty  olarak eğilimlidir.