stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Uri Kilisesi
Mimari

Uri Kilisesi, ilk kez Ekvtime Takaişvili tarafından 1902 yılında tanımlanmıştır. Takaişvili’nin yayımladığı plana göre kilise doğu-batı doğrultusunda dikdörtgen planlı ve tek nefli bir yapıydı. Girişi batı cephesinde bulunuyordu. Naosun kuzey ve güney duvarları, dışa taşırılmış payelerle eşit olmayan üç bölüme ayrılmıştı. Üçe ayrılmış olan nefin orta bölümü geniş tutulmuşken, doğudaki dar bir plana sahipti. Doğudaki bölümün iki yan duvarına birer apsidiyol açılmıştı. Kilisenin batı, kuzey ve güney tarafında birer, sunak kısmında üçer adet olmak üzere, altı adet penceresi bulunuyordu. Uri Kilisesi, oldukça sade biçimde inşa edilmiş, süslemelere yer verilmemişti. Apsisin iki yanında birer kapı ile apsise ve batıya açılan kare planlı birer pastophorion hücresi bulunuyordu.
Vaşlobi Kilisesi

| --- | --- |

Temel bilgiler
Konum: Övündü, Çıldır
Koordinatlar: 41°16′16″K 43°09′35″D﻿ / ﻿41.27111°K 43.15972°D﻿ / 41.27111; 43.15972
İnanç: Doğu Ortodoks Kilisesi
Mezhep: Gürcü Ortodoks Kilisesi
Durum: Harabe
Mimari
Mimari tür: Kilise
Mimari biçim: Gürcü mimarisi
Tamamlanma: Orta Çağ
Özellikler
Malzemeler: Kesme taş, moloz taş, kireç harcı
Vaşlobi Kilisesi (Gürcüce: ვაშლობის ეკლესია), Ardahan ilinin Çıldır ilçesine bağlı ve eski adı Vaşlobi olan Övündü köyünde Orta Çağ'dan kalma Gürcü kilisesisidir.
Tarihçe

Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili, 1902 yılında kiliseyi tanımlamış, Gürcüce Vaşlobi'nin elma bahçesi anlamına geldiğini ve Vaşlobi Kilisesi'nin de elma bahçesi içinde bulunduğunu yazmıştır.
Vaşlobi Kilisesi'nin bulunduğu Vaşlobi köyü, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Cavaheti'de yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü, 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterine göre köyde, Vaşlobi Kilisesi'nin de cemaati olan 22 Hristiyan hane yaşıyordu. Ekvtime Takaişvili'nin kiliseyi tanımladığı 1902 yılında Vaşlobi Kilisesi bütünlüğünü koruyordu. Kilise bahçıvanlar tarafından yaşam alanına dönüştürülmüştü ve duvarları isle kaplanmıştı. 2014 yılında ise kilise önemli ölçüde zarar görmüş haldeydi.
Mimari

Vaşlobi Kilisesi, Vaşlobi Manastırı'nın kilisesi olup üç basamaklı bir platform üzerine inşa edilmiştir. Bu manastıra ait Vaşlobi Kilisesi ile bu kiliseye bitişik bir şapel, kilisenin batısında iki katlı bir bölüm günümüzde tanımlanabilmektedir. Diğer yapılar toprak ve bitki altında bulunmaktadır. Ekvtime Takaişvili'nin kiliseyi tanımladığı 1902 yılında da yapıların önemli bir kısmı tepelerden inmiş olan toprağın altında bulunuyordu.
Vaşlobi Kilisesi, doğubatı doğrultusunda dikdörtgen (7,5 x 5 m) planlı ve tek nefli bir yapıdır. Kuzey cephesinin alt yarısı bir yamaca yaslanmıştır. Kilise, moloz taş ve kireç harcı kullanılarak dolgu duvar tekniğiyle inşa edilmiş, beden duvarları siyahımsı gri renkli, kare ve uzun dikdörtgen biçimli kesme ve kaba yonu taşlarla kaplanmıştır. Kilisenin apsisinin bulunduğu doğu duvarı günümüzde tamamen yıkılmıştır. 
Ekvtime Takaişvili 1902 yılında apsisin beşgen biçimli olduğunu ve dışarıya çıkıntı yaptığını ve bunun benzeri kiliseler için nadir bir durum olduğunu yazmıştır. Vaşlobi Kilisesi'nin çatı örtüsü tamamen çökmüş olmakla birlikte, yapının beşik tonozla örtülü olduğu mevcut kalıntılardan anlaşılmaktadır. Vaşlobi Kilisesi'nin biri batı duvarında, ikisi güney duvarında olmak üzere üç kapısı vardır.
Vaşlobi Kilisesi'ne güneyden bitişik biçimde inşa edilmiş olan şapel (8,3 x 5,5 m), 
doğu-batı doğrultusunda dikdörtgen planlı bir yapıdır. Doğuda kilisenin apsis başlangıcından batıda ise koridorun doğu cephesiyle birleşmektedir. Şapel de dolgu duvar tekniğiyle inşa edilmiş olup duvarlar dıştan sarımsı ve pembemsi, içten ise grimsi düzgün kesme taşlarla kaplanmıştır.
Urumi Kilisesi

| --- | --- |

Temel bilgiler
Konum: Bağdaşen, Ardahan
Koordinatlar: 41°03′54″K 42°21′07″D﻿ / ﻿41.06500°K 42.35194°D﻿ / 41.06500; 42.35194
İnanç: Doğu Ortodoks Kilisesi
Mezhep: Gürcü Ortodoks Kilisesi
Durum: Yıkık
Mimari
Mimari tür: Kilise
Mimari biçim: Gürcü mimarisi
Tamamlanma: ? Orta Çağ
Özellikler
Malzemeler: Kesme taş, kireç harcı
Urumi Kilisesi (Gürcüce: ურუმის ეკლესია), Urum Kilisesi olarak da bilinir, Ardahan ilinin merkez ilçesine bağlı Bağdaşen köyünün sınırları içinde Orta Çağ'dan kalma bir yapıdır. Günümüzde ortadan kalkmış olan ve adının Urumi kelimesinden geldiği tahmin edilen Urumi köyünün kilisesiydi.
Tarihçe

Urumi Kilisesi'nin bulunduğu köy, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Artani'deki yerleşimlerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. Osmanlı idaresinin 1595 tarihli mufassal defterde Urum (اوروم) olarak kaydettiği köy, bu tarihte tamamen boşalmıştı. Bununla birlikte bu kayıt Urumi Kilisesi'nin Osmanlı döneminden önce inşa edilmiş olduğunu göstermesi açısından önemlidir. Urumi köyü, bugün Alabalık Deresi olarak bilinen derenin kıyısında yer alıyordu. Yöre halkı bu dereyi günümüzde de "Urumdere" olarak adlandırmaktadır.
Mimari

Urumi Kilisei, bugünkü Bağdaşen köyünün 3 kilometre batısında, ortadan kalkmış olan Urumi köyünün kilisesi olarak, Urumdere'nin kıyısındaki bir yamaçta iri kesme taşlarla kireç harcı kullanılarak inşa edilmiştir. Küçük bir yapı (6,4×3,3 m) olan kilisenin çatısı ve duvarlarının üst kısımları yıkılmıştır. Günümüze kalan duvarların yüksekliği 3 metreyi bulur. Doğuda yarım dairesel apsisi bulunmakta olup köşelerinde gri renkli düzgün kesme taşlar kullanılmıştır. Apsisin iki yanında birer adet köşeli niş günümüze ulaşmıştır. Urumi Kilisesi'nin girişinin güneyde olduğu tahmin edilmektedir. Yapıda pencere izleri tespit etmek mümkün olmamakla birlikte, apsiste bir pencere olduğu kalıntılardan anlaşılmaktadır.
Ahiza (Güney)

| --- | --- |

Temel bilgiler
Konum: Ferhatlı, Ardanuç
Koordinatlar: 41°07′57″K 42°00′16″D﻿ / ﻿41.13250°K 42.00444°D﻿ / 41.13250; 42.00444
İnanç: Doğu Ortodoks Kilisesi
Mezhep: Gürcü Ortodoks Kilisesi
Durum: Harabe
Mimari
Mimari tür: Kilise
Mimari biçim: Gürcü mimarisi
Tamamlanma: 9-10. yüzyıl
Özellikler
Malzemeler: Dolgu duvar, yontma taş
Ahiza Kilisesi (Gürcüce: ახიზის ეკლესია), tarihsel Klarceti bölgesinde, günümüzde Artvin ilinin Ardanuç ilçesine bağlı ve eski adı Ahiza olan Ferhatlı köyünde Orta Çağ'da Gürcülerden kalma kilisedir. Köyde günümüze kalıntıları ulaşan iki kiliseden biridir.
Tarihçe

Ahiza köyü, Gürcü kralı Vahtang Gorgasali'nin Tao-Klarceti bölgesinde kurdurduğu on iki Gürcü piskoposluğundan birinin merkeziydi ve burada bu dönemde kurulmuş bir manastır bulunuyordu. Köyün güneyinde yer alan Ahiza Kilisesi ise, köyün batısındaki kilise gibi, 9. yüzyılın sonları veya 10. yüzyılın başlarında inşa edilmiştir. Bu dönemde köy Gürcü krallığı sınırları içinde bulunuyordu. Nitekim Osmanlılar Ahiza köyünü ve Klarceti bölgesini 16. yüzyılda Gürcülerden ele geçirmiştir. Osmanlı mufassal defterine göre 1574 yılında köyün nüfusu, tamamı Hristiyan olan 24 haneden oluşuyordu. 1595 yılında köyde 16 hane kalmış ve 4 hane de Müslüman olmuştu. Rus idaresi 1886 nüfus tespitinde 28 haneden oluşan köyün nüfusunu, bir hane hariç "Türk" olarak kaydetmiştir. Osmanlı döneminde köyün nüfusunun tamamen Müslüman olmasıyla kilisenin işlevini yitirdiği ve zaman içinde yıkılmaya başladığı anlaşılmaktadır. 2015 yılına gelindiğinde Ahiza Kilisesi'nin çatı örtüsü ortadan kalkmış, duvarları da belli seviyeye kadar yıkılmıştı.
Mimari

Ahiza Kilisesi, görece irice dikdörtgen (10,20 x 6,60 m) planlı bir yapıdır. Kilisenin çatı örtüsü çökmüş, duvarları yer yer tahrip olmuştur. Yapı doğuda yarım daire planlı bir apsisle sonlanmaktadır. Batı cephesinde kemerli bir kapı açıkılığı bulunmaktadır. Doğu ve batı duvarı ekseninde üst kısımları yıkılmış pencere olabilecek birer açıklık bulunmaktadır. Duvarları dolgu duvar tekniğinde harç kullanılarak inşa edilmiştir. Kabaca yontulmuş ve sarımsı yüzey taşları sadece apsisin alt kısmında kalmıştır.
Berta İncili

12. yüzyıla yazılmış II. Berta İncili’nin kabartmalı ön ve arka kapağı.
Berta İncili (Gürcüce: ბერთის ოთხთავი; okunuşu: "bertis oth'tavi"), tarihsel Gürcistan'ın bir parçası olan Klarceti bölgesinde, günümüzde Artvin ilinin merkez ilçesine bağlı Berta (bugün Ortaköy) köyündeki Berta Manastırı'nda yazıya geçirilmiş Gürcüce iki İncil'in ortak adıdır. İkisi birlikte "Berta İncilleri" olarak bilinir.
I. Berta İncili, Berta Manastırı'nda 10. yüzyılda, iki sütun halinde, Gürcü alfabesinin Asomtavruli harfleriyle yazılmıştır. Deri üzerine yazılmış olan İncil 257 yapraktan oluşur. İncil'in dört ayrı elin eseri olduğu anlaşılmıştır. Bunula birlikte asıl yazıya geçirenlerin Gabrieli ile karısının olduğu bilinmektedir. I. Berta İncili ABD'de Harvard Üniversitesi Kütüphanesi'nde korunmaktadır.
II. Berta İncili, 12. yüzyılda, iki sütun halinde, Gürcü alfabesinin Nushuri harfleriyle deri üzerine yazılmıştır. İncil, 24,5 X 17,5 ebatlarındaki 342 yapraktan oluşur. İncil’in cilt kapakları Opizalı bir el sanatları ustası olan Beşken (Beşken Opizari) tarafından süslenmiştir. Kapağın ön yüzünde İsa'nın çarmıha gerilişi, arka yüzünde Deisis sahneleri betimlenmiştir. İkinci Berta İncili, Gürcistan’ın başkenti Tiflis’teki Ulusal Elyazmalar Merkezi’ndedir.
Ahaldaba Kilisesi

Başlığın diğer anlamları için Ahaldaba (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Bu madde Şavşat'taki Ahaldaba Kilisesi hakkındadır.Ardanuç'taki Ahaldaba Kilisesi için Yeni Rabat Kilisesi sayfasına bakınız.
| --- | --- |

Temel bilgiler
Konum: Tepeköy, Şavşat
Koordinatlar: 41°18′08″K 42°19′01″D﻿ / ﻿41.30222°K 42.31694°D﻿ / 41.30222; 42.31694
İnanç: Doğu Ortodoks Kilisesi
Mezhep: Gürcü Ortodoks Kilisesi
Durum: Yıkılmış
Mimari
Mimari tür: Kilise
Mimari biçim: Gürcü mimarisi
Tamamlanma: Orta Çağ
Özellikler
Malzemeler: Moloz taş, dolgu duvar
Ahaldaba Kilisesi (Gürcüce: ახალდაბას ეკლესია), tarihsel Şavşeti bölgesinde, günümüzde Artvin ilinin Şavşat ilçesine bağlı ve eski adı Ahaldaba olan Tepeköy'de Orta Çağ'da Gürcülerden kalma bir kilisedir.
Tarihçe

Ahaldaba (ახალდაბა), tarihsel olarak bir Gürcü köyüdür ve adı "yeni köy" anlamına gelir. Bu yerleşim, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Şavşeti'de yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü, 16. yüzyılın ikinci yarısının hemen başında Gürcülerden ele geçirmiştir. Şavşeti bölgesinde Osmanlı idaresi tarafından kurulan Şavşat sancağının 1554 tarihindeki sancak beyi, önceden Gürcü tavadi  olan İosebiti idi. 1886 Rus nüfus sayımında, çevredeki eski Gürcü köylerinde Türkçe konuşulduğu halde Ahaldaba köyünün nüfusu Gürcü olarak kaydedilmiştir. Gürcü tarihçi Zakaria Çiçinadze bu durumu, Ahaldaba halkının Osmanlı döneminde bir süre Hristiyanlığı gizlice bir süre sürdürmesine ve çevredeki köylere göre daha geç Müslüman olmasıyla açıklamıştır. Osmanlı dönemi öncesinden kalmış olan Ahaldaba Kilisesi, günümüzde yıkılmış haldedir.
Mimari

Tepeköy'ün kuzey tarafında, köyün camisin yaklaşık 100 metre uzağında, yıkık haldeki Ahaldaba Kilisesi, tek nefli bir köy kilisesidir. Dolgu duvar tekniğinde moloz taşlarla inşa edilmiştir. Bu şekilde inşa edilmiş olan duvarların yüzey taşları tamamen sökülmüştür. Sökülmüş taşların yuvaları ve iç kısımda birkaç adet gri yüzey taşı kalmıştır. Kilisenin sunak apsisinin kuzey kısmı bugüne ulaşmıştır. Kilisenin kuzey yanına bitişik biçimde inşa edilmiş olan yapının da bir kısmı kalmıştır.
Le Corbusier

| Le Corbusier |
| --- | --- |

Kişisel bilgiler
Doğum: 6 Ekim 1887(1887-10-06) La Chaux-de-Fonds, İsviçre
Ölüm: 27 Ağustos 1965 (77 yaşında) Roquebrune-Cap-Martin, Fransa
Vatandaşlık: İsviçre, Fransız
Çalışma ve başarıları
Mimarlık tarzı: Modern mimarlık
Ünlü yapıtları:  Villa Savoye, Poissy  Villa La Roche, Paris  Unité d'Habitation, Marsilya  Notre Dame du Haut kilisesi, Haute-Saône 
İmzası: 
Le Corbusier (telaffuzu: [lə kɔʁbyzje]) olarak tanınan Charles-Edouard Jeanneret (6 Ekim 1887 - 27 Ağustos 1965) İsviçre asıllı Fransız mimar. Modernizm'e ve Uluslararası Uslüp'e yaptığı katkılar ile tanındı. Kariyeri uzun yıllar sürdü ve Avrupa'da, Hindistan'da ve Rusya'ya başlıca olmak üzere oldukça mühim binalar inşa etti. Aynı zamanda; şehir plancısı, ressam, heykeltıraş, yazar ve modern mobilya tasarımcısıydı.
Modern yüksek tasarımın öncü çalışmalarını yaptı ve kendisini toplu konutlar ve kalabalık şehirler için daha iyi yaşam koşullarını sağlamaya adadı. Daha sonra eleştirmenler tarafından mimarlık biçimi-stili ruhsuz monolitler olarak (yekpare dikmeler) ve kendini beğenmiş olarak eleştirildi.
Yaşamı > Çocukluğu ve öğrencilik dönemi

Le Corbusier, İsviçre'de La Chaux-de-Fonds'da doğdu. Babası saat kadranı ustasıydı, annesi ise piyano dersleri veriyordu. Le Corbusier 13 yaşında okulu bırakarak babasının yanında çalışmaya başladı. Aynı zamanda Uygulamalı Sanatlar Okulu'na yazıldı. Orada çizim ve sanat tarihi öğretmeni olan Charles L'Eplattenier'in etkisiyle mimarlığa ve "Arts and Crafts" hareketine ilgi duymaya başladı. Henüz öğrenci iken kübist çizgiler taşıyan bir cep saati tasarımıyla Torino'da uluslararası bir ödül kazandı.
1908'de Paris'te Auguste Perret'nin (1874-1954) yanında çalışmaya başladı ve ondan betonarmenin ilkelerini öğrendi ve aynı zamanda Paris'in kültürel yaşamında yer almaya başladı. 1910'da betonarme bilgisini geliştirmek için Almanya'ya gitti ve orada mimarların bir birliği olan "Deutscher Werkbund" üyeleriyle ilişkiler kurdu. Berlin'de bir süre ilk sanayi tasarımcılarından bir olan Peter Behrens'in yanında çalıştı. Ardından mimarlık eğitiminin en önemli evresi olarak nitelediği ve aralıklarla dört yıl süren doğu gezisine çıktı. Bu dönemde gördüğü Antik Yunan mimarlığı äle Balkanlarda ve Anadolu'da gördüğü yerel mimarlık ve Osmanlı mimarlığı Jeanneret'i derinden etkiledi, onun için önemli bir esin kaynağı oldu.
Yaşamı > Şehircilik Çalışmaları

1922 yılında Le Corbusier'i bir ressam-dekoratör olarak kabul eden "Sonbahar Sergi Salonu" organizatörleri ondan sergi için bir çeşme projesi sipariş ettiler. Bu teklife çok sinirlenen Le Corbusier şöyle cevap verdi: "Tamam size bir çeşme yapacağım, ama çevresine de üç milyonluk bir yerleşim yeri koyacağım" Ardından Amerikan gökdelenlerinin etkisiyle merkezinde 24 tane 60 katlı haç planlı büro binasının ve 10-12 katlı konut bloklarının olduğu ve bu merkezin yeşil bir alanla çevrelendiği "Üç Milyonluk Çağdaş Kent" tasarımını yaptı.
Yine 1922'de "Citrohan" standart ev projesini çizdi. Le Corbusier'in Citroën araba markasının adını çağrıştıracak şekilde seçtiği bu isim evleri de arabalar gibi fabrikada inşa edip, sonra götürüp bi yere yerleştirme fikrinden kaynaklanıyordu. Le Corbusier bunun için gerekli kazık temeller fikrinden asla vazgeçmedi, hatta sonraları 1956'da Marsilya'daki konut birimlerinde bu düşüncesini uyguladı.
1924 yılında Paris'te Sevres sokağındaki eski bir manastırın uzun koridorunu kiralayarak atölyesini kurdu ve kuzeni Pierre Jeanneret ile ortak çalışmaya başladı. 1925 yılında "Süsleme Sanatları Sergisi"nde bir mimarın evini inşa etmesi istendiğinde yine itiraz etti. Bir ev herkes için tasarlanmalıydı. Sergi yönetimiyle yaşadığı sürtüşme yüzünden Le Corbisuer'in pavyonunun "L'Esprit nouveau" etrafı çitlerle örülüp girişi yasaklandı. Pavyon ancak Eğitim ve Güzel Sanatlar Bakanı Anatole de Monzie'nin araya girmesiyle açılabildi. Le Corbusier çatışmadan çekinmediği gibi, üstelik bir de "Günümüzde Süsleme Sanatı" adında bir kitap yazdı.
Sergideki pavyonda sergilediği projede Paris'in büyük kısmını yeniden düzenliyordu. Ren nehrinin kuzeyini tümüyle yıkıp altmış katlı haç şeklinde yapılmış dev kulelerin, ortagonal caddelerin ve park benzeri yeşil alanların olduğu bir plan sergiliyordu.
1925'te Paris'teki uluslararası bir dekoratif sanatlar sergisinde Le Corbusier'nin, yaşayan hücre olarak nitelediği ilk ev modeli yer aldı. Hücre adını verdiği birimler bir araya getirildiğinde bir blok oluşturuyordu. Bu bloklardan biri Marsilya'da 1946-1952 yılları arasında yapılan Unite d'Habitation'dur (Yerleşim Birimi).
1928 yılında SSCB'de Kooperatifler Birliği Centrosoyouz'un kooperatif merkez binası için düzenlediği uluslararası yarışmayı kazandı. Bütün tasarımı bitirdi ancak Sovyet yetkilileri olan anlaşmazlıktan dolayı proje hayata geçirilemedi. Daha sonra projenin yönetimini Nikolai Kolli aldı ve Le Corbusier ile yazışarak binayı onun düşüncesine göre yaptı. Bina Le Corbusier'in beş temel ilkesinin tümünü yansıtır, sadece iç tasarımda Stalinist dönemin yeni zevklerini taşır. Yapı ofislerin olduğu üç dikdörtgen bina ile konser salonu ve büyük salonun olduğu, caddeye açılan kavisli dördüncü binadan oluşur.
Yaşamı > Ustalık Dönemi Çalışmaları

Le Corbusier, Uluslararası Modern Mimarlık Kongreleri (CIAM)'ın kuruluş çalışmalarına da katıldı ve danışmanlık yaptı, konferanslar verdi. CIAM tarafından belirlenen Atina Tüzüğü'nde kent planlamasının temel ilkeleri dört işlev üzerine kuruluyordu: barınma, çalışma, dinlenme ve ulaşım. Bu temel ilkeler Le Corbusier'in kent planları tam da bu bu işlevlere göre bölgeleme anlayışını yansıtıyordu: Merkezde yüksek katlı çalışma alanları ve çeperinde sosyal aktivitelerle birlikte düşünülmüş konut bölgeleri ve onları birbirine bağlayan çok şeritli otoyollar.
Konut Birimi (Unite d'Habitation) bu anlayışın örneklerinden biridir. Doğrusal bir düzen içinde yer alan iki katlı konut birimleri iki yönden güneş alabilmekte, alışveriş, yemek ve temizlik gibi hizmetler yapının içinde sağlanmaktadır. 1.800 kişiyi barındıracak 18 katlı bu yapının içinde, rafa dizilen şişeler gibi yerleştirilmiş, apartman dairelerinin yanı sıra, anaokulu, tiyatro, alışveriş merkezi, spor salonu gibi ortaklaşa kullanılacak hizmet birimleri bulunuyordu.
Kesintisiz bir arazi kullanımı gerçekleştirmek için ayaklar üzerine yükselen yapının boyutları Le Corbusier'in Modülör adını verdiği oran sistemine göre düzenlenmiştir. Bu oran sistemi 1.83 boyundaki bir insanın (belinin yerden yüksekliği 1.13 metre, elini kaldırdığında 2.26 metre) boyu ölçü olarak kullanılmıştır. Le Corbusier prefabrik ve endüstriyel yapım teknikleri için bir rehber olarak düşündüğü Modülör'i 1946"da açıkladı ve iki yıl sonra da yayınladı. Bu dönemde yaptığı en önemli ve en sıra dışı yapısı silo benzeri kuleleri, mantar başına benzeyen kalın beton örtüsü ve küçük açıklıklarıyla Ronchamp Şapeli'dir. (1954)
1951-56 arasında Hindistan'da Chandigarh'da tasarladığı simgesel özelliği güçlü yapılar, 1958'deki Brüksel Dünya Sergisi'nde hiperbolik paraboloit form kullandığı Philips pavyonu yine önemli eserleridir. Le Corbusier'in son yapıtları Yat Kulübü (1965, Chandigarh), Zürih Sergi Pavyonu (1967) ve Venedik'teki Merkez Hastanesi (1965) oldu.
Yaşamı > Diğer Tasarımları

İşlevsel ve sade ev eşyası tasarımı yapan Le Corbusier'nin bazı mobilyalarının yapımında çelik borular kullanıldı.
1953'te ilk kez kent planlama ilkelerini yaşama geçirme olanağı buldu. Kent için bir plan çizerek önemli hükûmet binalarının tasarımını yaptı. Ayrıca Hindistan'da bazı özgün tasarımlı özel evler de yaptı.
Yapıtlarından bazıları

Unite d'Habitation (Fransa/Marsilya)
İsviçre Öğrenci Yurdu (Fransa/Paris)
Notre Dame-du-Haut Kilisesi (Fransa/Ronchamp)
Carpenter Görsel Sanatlar Merkezi (ABD)
Villa Savoye (Fransa)
Batı Sanatları Ulusal Müzesi (Japonya/Tokyo)
Kitapları

Bir Mimarlığa Doğru, Yapı Kredi Yayınları, 2015, 336 sayfa, ISBN: 9789753635509   (orij. 1923, Vers Une Architecture)
Şehircilik, Daimon Yayınevi, 2014, 293, ISBN: 9786058510845 sayfa (orij. 1923Urbanisme, 1925)
L'Art Decoratif d'Aujourd'hui, 1925 (Günümüz Dekoratif Sanatı)
La Peinture Moderne, 1926 (Modern Ressam)
Almanach de L'Architecture Moderne, 1927 (Modern Mimarlık Yıllığı)
Une Maison – Un Palais, 1928 (Bir Ev – Bir Saray)
Precisions, 1930 (Ayrıntılar)
Croisade, 1932 (Sefer)
La Ville Radieuse, 1937 (Işıyan Kent)
Katedraller Beyazken, Daimon Yayınevi, 2017, 234 sayfa, Quand Les Cathedrales Etaient Blanches, 1937
Des Canons, Des Munitions? Merci! Des Logis…S.V.P., 1938  (Silahlar, Cephaneler? Hayır teşekkürler! Bize ev verin...Lütfen)
Sur Les 4 Routes, 1939 (4 Yolda)
Les Constructions “Murondins”, 1941 (“Murondins” Yapıları)
La Charte d'Athenes, 1943 (Atina’nın Fermanı)
Maniere De Penser L'Urbanisme, 1945 (Şehirciliğin Düşünce Biçimi)
U. N. Head Quarters, 1947 (B. M. Genel Merkezi)
Modulor, Yapı Endüstrisi Merkezi Yayınları Mimarlık Dizisi, 2014, Le Modulor, 1949
Poesie Sur Alger, 1950 (Cezair’e Şiir)
Une Petite Maison, 1954 (Küçük Bir Ev)
Modulor 2, Yapı Endüstrisi Merkezi Yayınları Mimarlık Dizisi, 2014, Modulor 2, 1955
My Work, 1960 (Yapıtlarım)
Le-Corbusier-Platz Bern sokak tabelası
Le Corbusier'in 1925'teki Süsleme Sanatları Sergisindeki Nouveau Esprit payyonunda sergilediği Paris için düşünülmüş şehir modeli. Projeye kendisini destekleyen otomobiv sanayicisi Voisin'in adına ithafen Plan Voisin adını vermiştir.
Le Corbusier evi: Le Corbusier'in çalışmalarına adanmış İsviçre sanat müzesi- Zürih
Akria Kilisesi

| --- | --- |

Temel bilgiler
Konum: Uğurköy, Borçka
Koordinatlar: 41°28′55″K 41°58′49″D﻿ / ﻿41.48194°K 41.98028°D﻿ / 41.48194; 41.98028
İnanç: Doğu Ortodoks Kilisesi
Mezhep: Gürcü Ortodoks Kilisesi
Durum: Yıkılmış
Mimari
Mimari tür: Kilise
Mimari biçim: Gürcü mimarisi
Tamamlanma: ? Orta Çağ
Özellikler
Malzemeler: Kaba yontma taş, kireç harcı
Akria Kilisesi (Gürcüce: აკრიას ეკლესია), tarihsel Maçaheli bölgesinde, günümüzde Artvin ilinin Borçka ilçesine bağlı ve eski adı Akria olan Uğurköy'de Orta Çağ'dan kalma Gürcü kilisesidir.
Tarihçe

Akria köyü ile kilisesinin bulunduğu Maçaheli vadisi tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu yöreyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Akria Kilisesi, Osmanlı döneminden önce köy halkının Hristiyanlık inancına mensup olduğu dönemde inşa edilmiştir. Akria köyü bir Gürcü yerleşimidir ve 1886 ile 1922 nüfus sayımlarında da köyün nüfusu Gürcü olarak kaydedilmiştir. 1921 yılında Sovyetler Birliği-Türkiye sınırı belirlenirken Maçaheli vadisinin  Akria köyünü de kapsayan küçük bölümü Türkiye sınırları içinde kalmıştır.
Mimari

Küçük bir köy kilisesi olan Akria Kilisesi (5,2 x 3,8 m), Cami mahallesinin ormanlık alanında, eğimli çatı örtülü tek gözlü küçük bir yapıdır. Kireç harcı ve farklı büyüklükte kabaca işlenmiş taşlar kullanılarak inşa edilmiştir. Bu dikdörtgen planlı yapı, batı-doğu yönünde alçalmaktadır. Güney cephesinden girişi olmasına rağmen bu giriş bugün tahrip olmuş haldedir. Yapının diğer üç yönünde birer penceresi bulunmaktadır. Kuzey ve güney yönündeki duvarlarında oyulmuş birer niş vardır. Köylüler bu yapının bulunduğu yeri “Kilise” olarak adlandırmaktadır.
Ayrıca Akria Kilisesi'nin 30 metre güneydoğusunda, kireç harcıyla inşa edilmiş tonozlu küçük bir yapı kalıntısı bulunmaktadır. Bu yapının eski bir manastıra ait olduğu tahmin etmektedir. Söz konusu yapının bir duvarına oyulmuş küçük bir niş bulunmaktadır. Yapının batı tarafında ayrıca 6-7 metre uzunluğunda duvar da söz konusu yapının kuzey yönündeki uzantısıdır. Yapının girişinin de bulunduğu güney duvarı, son dönemde yol yapım çalışması sırasında yıkılmıştır.
Lukáš Hrádecký

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Lukáš Hrádecký
Doğum tarihi:  24 Kasım 1989 (35 yaşında)
Doğum yeri:  Bratislava, Çekya
Boyu:  1,92 m (6 ft 3+1⁄2 in)
Mevkii:  Kaleci
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Bayer 04 Leverkusen
Numarası:  1
Altyapı kariyeri
0000-2000:  TPK
2001-2008:  TPS
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2008 |  TPS |  0 |  (0) |
| 2008 |  → ÅIFK (kiralık) |  11 |  (0) |
| 2009-2013 |  Esbjerg fB |  76 |  (0) |
| 2013-2015 |  Brøndby |  69 |  (0) |
| 2015-2018 |  Eintracht Frankfurt |  101 |  (0) |
| 2018- |  Bayer Leverkusen |  150 |  (0) |
| Toplam |   |  407 |  (0) |
Millî takım kariyeri‡
| 2006 |   Finlandiya U-17 |  1 |  (0) |
| 2007 |   Finlandiya U-18 |  11 |  (0) |
| 2007-2008 |   Finlandiya U-19 |  5 |  (0) |
| 2008-2009 |   Finlandiya U-20 |  2 |  (0) |
| 2009-2010 |   Finlandiya U-21 |  10 |  (0) |
| 2010- |   Finlandiya |  78 |  (0) |
| Toplam |   |  107 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 11 Mart 2025 (2025-03-11) 
Lukáš Hrádecký (d. 24 Kasım 1989), kaleci pozisyonunda görev yapan Finlandiyalı futbolcudur. Bayer 04 Leverkusen'de forma giymektedir.
Başarıları > Esbjerg fB

DBU Pokalen: 2012-13
Danimarka 1. Ligi: 2011-12