Nükleer holokost
Yok olma hipotezlerinin kökenleri ve analizi

1954 Castle Bravo nükleer patlamasının yarattığı geniş nükleer serpintinin bir sonucu olarak yazar Nevil Shute, 1957'de yayınlanan popüler romanı Sahilde'yi yazdı. Bu romanda, bir nükleer savaşta o kadar çok serpinti ortaya çıkar ki, tüm insan yaşamı sona erer. Bununla birlikte, bir nükleer savaşın ardından tüm insanlığın öleceği ve yalnızca "hamam böceklerinin hayatta kalacağı" önermesi, nükleer silah uzmanı Philip J. Dolan'ın 1988 tarihli Böcekler Dünyayı Miras Alır Mı ve Nükleer Savaştan Endişelenenlere Diğer Konular adlı kitabında eleştirel bir şekilde ele alınır.
1982'de, nükleer silahsızlanma aktivisti Jonathan Schell, birçokları tarafından nükleer savaştan kaynaklanan yok oluşun önemli bir olasılık olduğu sonucuna varan, dikkatlice tartışılan ilk sunum olarak kabul edilen Dünyanın Kaderi'ni yayınladı. Ancak, bu kitapta yapılan varsayımlar kapsamlı bir şekilde analiz edildi ve bunların "oldukça şüpheli" olduğu belirlendi. Fizikçi Brian Martin'e göre Schell'in çalışmasının itici gücü şuydu:
İnsanlar konuyla ilgili harekete geçmiyorsa, bunu yeterince tehdit edici olarak algılamamaları gerektiğine dair üstü kapalı öncül [...]. Belki de bir nükleer savaşta 500 milyon insanın öleceği düşüncesi eylemi teşvik etmek için yeterli değilse, o zaman yok olma düşüncesi bunu yapacaktır. Gerçekten de Schell, "dünya siyasetinin tamamen yeniden düzenlenmesine" ilham vermek için temel olarak yok olma korkusunun kullanılmasını açıkça savunmaktadır. (s. 221)
Nükleer silahsızlanma aktivisti Philip Noel-Baker tarafından 1971'de yapılan şu ifadeyle birlikte, "aşırı ölüm" inancına da yaygın olarak rastlanır: "Şimdi hem ABD hem de Sovyetler Birliği, insanlığı üç veya dört kez -bazıları on kez- yok etmeye yetecek kadar büyük nükleer stoklara sahip diyor." Brian Martin, bu inancın kökeninin Hiroşima'nın bombalanmasının "kaba doğrusal tahminlerinden" kaynaklandığını öne sürdü. Hiroşima'ya atılan bomba 1.000 kat daha güçlü olsaydı, yine de 1.000 kat daha fazla insanı öldüremeyeceğini söyledi. Benzer şekilde, II. Dünya Savaşı'nın tamamında salınan toplam patlayıcı enerjinin yaklaşık 3 megaton olduğunu, Soğuk Savaş'ın zirvelerindeki kadar savaş başlığı stoklarının olduğu bir nükleer savaşın II. Dünya Savaşı'ndaki patlayıcı enerjinin 6.000 katını açığa çıkaracağının belirtildiğini görmek yaygındır. Fizikçi ve silahsızlanma aktivisti Joseph Rotblat, insanoğlunun yok olmasına neden olma potansiyeline sahip olmaya başlamak için gerekli serpinti miktarının tahmini, 1976'da nükleer cephaneliklerdeki megatonajın 10 ila 100 katı olarak görüyor; ancak Soğuk Savaş'ın sona ermesinden bu yana dünya megatonajının azalmasıyla bu olasılık varsayımsal olmaya devam ediyor.
Birleşmiş Milletler'in 1980 tarihli Genel ve Tam Silahsızlanma: Nükleer Silahlar Üzerine Kapsamlı Çalışma: Genel Sekreter Raporu'na göre, o sırada var olan toplam yaklaşık 40.000 nükleer savaş başlığı olduğu ve 13.000 megatonluk bir potansiyel toplam patlayıcı verimi olduğu tahmin ediliyordu.
-Dünya'daki volkanizmanın zaman çizgelesinde- karşılaştırıldığında Tambora Dağı'nın 1815'teki patlaması kabaca 30.000 megatonluk bir güce sahipti ve çoğunlukla kaya ve piroklasttan oluşan, üst tahmin olarak 120 milyon ton kükürt dioksit, küresel karartıcı sülfat aerosolleri ve kül dahil olmak üzere toplam 160 km3 materyal püskürttü ve 1816'yı "yaz yaşanmayan yıl" haline getirdi. Yaklaşık 74.000 yıl önce meydana gelen daha büyük Toba Dağı patlaması, tahminen 2.800 km3 piroklast ve 6.000 milyon ton kükürt dioksit püskürttü, 20.000.000 megaton (Mt) TNT'ye eşdeğer bir olası patlama kuvvetiyle Toba Gölü'nü oluşturdu ve insan nüfusunu sadece on binlere indirdi. Dinozorların yok olmasıyla bağlantılı olan Chicxulub meteoru, ABD ve Sovyetler Birliği'nin toplam cephaneliğinin kabaca 7000 katı olan 70.000.000 Mt enerji saldı.
Süper yanardağlarla yapılan karşılaştırmalar; salınan farklı aerosoller, nükleer silahların olası hava patlaması yüksekliği ve bu potansiyel nükleer patlamaların dünyanın farklı yerlerindeki konumları nedeniyle yardımcı olmaktan çok yanıltıcıdır, bunların tümü bir süper volkanik patlamanın tekil ve yer altı doğasına zıttır. Dahası, tüm dünya silah stokunun bir arada gruplandırıldığını varsayarsak, nükleer kardeş katli etkisi nedeniyle silahların aynı anda patlamasını sağlamak zor olacaktır. Yine de birçok insan, nükleer kış etkisi yoluyla tam ölçekli bir nükleer savaşın insan türünün yok olmasına yol açacağına inanmaktadır, ancak tüm analistler bu nükleer kış modellerine konulan varsayımlar konusunda hemfikir değildir.
Küresel menzile sahip büyük stok (koyu mavi), küresel menzile sahip daha küçük stok (orta mavi), bölgesel menzile sahip küçük stok (açık mavi) bulunduran ülkeler
Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği/Rusya'nın Soğuk Savaş ve sonrasındaki dönem boyunca var olan toplam nükleer bomba/savaş başlığı sayısı bakımından nükleer stokları.
Nükleer silahların yoğun kullanımının, Dünya'nın büyük bölümlerini yaşanmaz hale getirmek için yeterli potansiyele sahip olduğu yaygın olarak düşünülür.