Polonya-Sakson Birliği
Çöküşü

Ülke içinde en etkin ülke Rusya idi. Rusların Polonya'nın iç siyasetine karıştıran bizzat Polonya'nın iç siyasi dengeleriydi. Rusya'nın askeri desteğiyle koltuğa oturan III. August döneminde Polonya'nın Rusya'nın nüfuz yörüngesinden kaçması söz konusu bile değildi. Nitekim III. August döneminde askeri ve mali sisteminde reform yapma girişimleri, Rusya'nın muhalefetiyle karşılaştıklarından başarısız oldu.
Benzer başarısızlıklar Saksonya'da da yaşanıyordu. Saksonya'nın gerçek varisi VI. Charles'ın 1740'ta ölümünden beri III. August'un kurduğu imparatorluk hayalleri ne gerçek askerî güçle ne de mantıklı bir dış politikayla destekleniyordu. Nitekim VI. Charles'ın ölümünden kısa bir süre sonra Saksonya, Prusya tarafından işgal edildi ve işgal durumu birkaç yıl sürdü. İşgalin sona erdirilmesi için yaşanan krizlerle zaten değersiz hale gelmiş olan Sakson parası daha da fazla basıldı ve bu durum Saksonya'nın mali sistemini felç etti. 1763'te imzalanan Paris Antlaşması imzalandığında Kutsal Roma İmparatorluğu'nun siyasi yapısında zaten ikincil öneme sahip olan Saksonya, artık Prusya'nın bir parçası haline geldi.
Saksonya, askeri açıdan güçlü bir devlet değildi ve bu, Büyük Kuzey Savaşı sırasında II. August ordusunun uğradığı yenilgilerle bu hızlıca kanıtlandı ve 1706-1707 yıllarında İsveç'in ülke topraklarını işgal etmesiyle sonuçlanmıştı. Saksonya'nın silahlı kuvvetlerine son darbe ise birkaç on yıl sonra, Yedi Yıl Savaşı sırasında, Sakson ordusunun 14 Ekim 1756'da Pirna'da utanç verici bir şekilde II. Frederick'e teslim olmasıyla zorlanmasıyla geldi ve bunun sonucunda Sakson ordusu fiilen ortadan kalktı.
Polonya-Litvanya Birliği da o sırada siyasi ve ekonomik bir kriz yaşıyordu. Bununla birlikte, iki devletin karşılıklı ilişkilerini en çok belirleyen ve Polonya ile Saksonya'nın gelecekteki kaderi üzerinde belirleyici bir etkisi olan şey, bu devletlerin vatandaşlarının birliğin kendisine ve onunla ilişkili siyasi kavramlara neredeyse tamamen kayıtsız kalmasıydı. II. August tarafından zorlanan birlik esas olarak ideolojik terimlerle kabul edildi, ancak onu farklı (daha gerçek) bir siyasi düzenlemeye dönüştürmek için hiçbir girişimde bulunulmadı.
Bu arada, Polonya-Sakson Birliği'nin dış politika hamleleri, çoğunlukla kaotikti, ancak bazen hükümdar durumu rasyonel bir şekilde değerlendirebildi ve devleti tehdit eden tehlikeleri doğru bir şekilde teşhis edebildi. Ancak Polonya'yı "komşularının saygısına sahip müreffeh bir ülke" yapma hırsı hiçbir şey ifade etmedi. Kralın gücünü pekiştirmek için Polonya'daki gücün en önemli unsuru olan Sejm'i dikkate almadan siyaset yürütme planlarının getirdiği çatışma, soyluların Kral'ın uyguladığı her politikaya karşı çıkmasına neden oldu. II. August ise Polonyalı seçkinlerin tavrı ve otoriterliğini sağlamlaştırmak için etrafını Sakson danışmanlarla çevrelemeye başladı. Bu durum Polonyalılar arasındaki memnuniyetsizliği artırdı. Nitekim bu memnuniyetsizlik soyluların III. August'a karşı Leszczyński'yi desteklemesine ve Lehistan Veraset Savaşına neden olmuştu.
Wettin Hanedanlığı Polonya-Sakson birliğinin sunduğu fırsatı kaçırmıştı. II. August'un harekete geçme arzusunu, reform girişimlerini ve kalıcı değişim yaratma arzusunu inkâr etmek imkansızdır. Bununla birlikte, mesele şu ki, çoğu zaman, bu müdahale tatmin edici sonuçlar vermedi, siyasi hedefler zayıf bir şekilde tanımlandı ve hükümdar, Polonya-Litvanya Birliği'ndeki soyluları siyasi hedefler konusunda ikna edemedi.