stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Avnillah sınıfı zırhlı korvet
Hizmet geçmişi

1861 yılında Abdülaziz, padişah olarak tahta çıkmasının ardından 1853-1856 Kırım Savaşı sırasında ağır kayıplar veren Osmanlı donanmasını güçlendirmek için bir inşaat programı başlattı. Donanma, Osmanlı İmparatorluğu'nun sınırlı finansman olanaklarına rağmen İngiltere ve Fransa'daki tersanelerden birkaç zırhlı savaş gemisi sipariş etti.
Sınıfın her ikisi gemisi hizmete girişlerinin hemen ardından 1866-1869 Girit İsyanı sonrasında adanın istikrara kavuşması için Girit'e konuşlandırıldı. Buna rağmen Osmanlı filosu bu dönemde pek fazla etkinlik görmedi ve büyük ölçüde hareketsiz kaldı. Her iki gemi de 1877-1878 Rus-Osmanlı Savaşı (93 Harbi) sırasında harekete geçti ve Karadeniz'deki Rus kuvvetlerine karşı harekât düzenledi. Öncelikle Kafkasya'daki Osmanlı ordusunu desteklemek için Rus kıyı konumlarını bombaladılar. 14 Mayıs 1877'de Sohum limanına amfibi bir saldırıyı desteklediler. Savaşın geri kalanında Muin-i Zafer, Tuna ağzındaki Sulina'da konuşlanırken Avnillah ise Kafkasya'da Batum'un savunmasında destek verdi. Savaştan sonra her iki gemi de Haliç'e getirildi ve 1882'de küçük bir yeniden donatım gördü.
Şubat 1897'de Osmanlı-Yunan Savaşı'nın başlangıcında Osmanlı filosunda yapılan teftiş, her iki Avnillah sınıfı gemi de dâhil olmak üzere donanmadaki gemilerin neredeyse hiçbirinin Yunan Donanması'na karşı mücadeleye uygun olmadığını ortaya çıkardı. Yunanistan ile savaşın sona ermesinin ardından, hükûmet bir deniz yeniden yapılanma programı başlatmaya karar verdi. İki gemi 1903-1906 yılları arasında Gio. Ansaldo & C. tarafından, kısmen Ansaldo'ya kiralanan Tersane-i Amire'de yeniden inşa edildi. Hizmete döndükten sonra her iki gemi de 1910'da savunma gemisi rolüne indirildi. Eylül 1911'de İtalya ile Osmanlı İmparatorluğu arasında Trablusgarp Savaşı patlak verdiğinde Avnillah Beyrut'ta konuşlanmıştı. Avnillah 24 Şubat 1912'de iki İtalyan zırhlı kruvazörü Guiseppe Garibaldi ve Francesco Ferruccio tarafından saldırıya uğradı. Beyrut Muharebesi olarak adlandırılan çatışmada İtalyan gemileri Avnillah'a birçok mermi ile vurdu ve torpido isabetleri ile gemiyi limandayken batırdı. Bu dönemde Muin-i Zafer, Port Said'de görevliydi. Buradayken, silahları sökülerek şehrin savunmasını güçlendirmek için kullanıldı. 1913'te torpido eğitim gemisi olarak görevlendirildi, 1920'de kışla gemisine dönüştürüldü, 1928'de denizaltılar için bir depo gemisi yapıldı. 1932'de hizmetten çıkartıldı ve daha sonra hurda olarak parçalandı.
Avnillah çizimi
Avnillah'ın ilk inşa edildiği hâli
Muin-i Zafer, 1894'ten önce İstanbul'da
Hipp Holding

| --- | --- |

Tip: Aktiengesellschaft
Endüstri: Gıda endüstrisi
Kuruluş: 1 Temmuz 1932
Kurucu: Georg Hipp
Genel merkezi: Sachseln,  İsviçre, Pfaffenhofen an der Ilm,  Almanya
Önemli kişiler: Claus Hipp (CEO), Reinhard Zinkann
Ürün: bebek maması, bebek formülü, bebek bakım ürünleri
Gelir: €330  milyon (2017)
Çalışan sayısı: 2.600 (2015)
Web sitesi: Sitesi
Hipp Holding, Sachseln merkezli bir İsviçre bebek maması, bebek formülü üreticisidir. Alman şehri Pfaffenhofen an der Ilm'de de  bulunuyor.
Tarihi

1899'da Joseph Hipp (1867-1926), Pfaffenhofen'de yüzyıllardır var olan zencefilli fırın fabrikasının bir parçası olan fırınında bisküvi unu yaptı. 1921'den oğlu Georg Hipp (1905-1967) tarafından Münih'te satıldı. Joseph Hipp'in ölümünden sonra Georg Hipp bisküvi unu üretimini devraldı ve annesi Maria bir kafe ile işi genişletti. 1932'de şirket dağıldı, kardeşi Hans Hipp, halen var olan kafenin yanı sıra şekerleme ve zencefilli yiyecekleri de devraldı.
Georg Hipp 1 Temmuz 1932 yılında, "Hipp Gıda" şirketini kurdu. Nazilerle sorunlara göre üretim Münih'e taşındı. Binalar 1944 bir hava saldırısında yıkılan zaman Hipp Oberpfaffenhofen şehrine tekrar taşındı. Orada, şirket gıda sektöründe lider bir şirket haline geliştirdi.
Hipp, 1950'lerin ortalarından itibaren teneke kutularda endüstriyel olarak bebek maması üreten ilk şirket oldu. Hijyen nedeniyle, meyve ve sebze menüleri 1959 / 1960'tan beri şişelenmiştir.
1964 yılında, babasının işine George'un oğlu Claus Hipp devam etti. O 1967 yılında yönetimi devraldı. Uzun bir süre üç kardeş Claus Hipp, Georg Johann Hipp ve Paul Hipp yönetim oldu. 1999'da İsviçre'deki grup merkezi, Hipp ailesinin 1954'ten beri organik müsli tahıllarda uzmanlaşmış bio-familia AG ile aktif olduğu Sachseln'e taşındı.
2016 yılında Hipp Süt Endüstrisi Şirketi Herford'da Herford GmbH & DMK yan kuruluşu Humana GmbH Co. (MIG) çalışmalarını devraldı. Orada, süt tozu ve hazır bebek sütü üretilir.
HMS Black Prince (1904)

| --- | --- |

Tarihçe

Adı:  HMS Black Prince
Adının geldiği yer/kişi:  Edward, Kara Prens
İnşa eden:  Thames Ironworks
Kızağa konuluşu:  3 Haziran 1903
Denize indirilişi:  8 Kasım 1904
Görevlendirme:  17 Mart 1906
Akıbet:  31 Mayıs 1916'da Jutland Muharebesi'nde battı.
Genel karakteristik
Sınıf ve tipi:  Duke of Edinburgh sınıfı zırhlı kruvazör
Deplasman:  12,790 t (normal)  14,189 t (tam yük)
Uzunluk:  505 ft 6 in (154.1 m)
Genişlik:  73 ft 6 in (22.4 m)
Çekiş:  27 ft (8.2 m) (maksimum)
Kurulu güç:  23,000 ihp (17,000 kW)
İtme gücü:  2 şaft, 4 silindir üçlü genleşme tipi buhar motoru 20 Babcock & Wilcox su tüpü kazan, 6 silindirik kazan
Hız:  23 knot (43 km/sa; 26 mil/sa)
Menzil:  10 knot (19 km/sa; 12 mil/sa) hızda 8,130 deniz mili (15,060 km; 9,360 mil)
Kişi kapasitesi:  789
Silah donanımı:  6 × 1 - BL 9.2 inç Mk X top  10 × 1 - BL 6 inç Mk XI guns  20 × 1 - Vickers QF 3-pounder guns  3 × 1 - su altında 18 inç torpido tüpü
Zırh:  Kemer: 3–6 in (76–150 mm) Güverte: 0.75–1.5 in (19–38 mm) Barbetler: 3–6 in (76–150 mm) Taretler: 4.5–7.5 in (110–190 mm) Zırhlı kule: 10 in (250 mm)  Kompartman duvarları: 2–6 in (51–150 mm)
HMS Black Prince, 1900'lerin ortalarında İngiliz Kraliyet Donanması için inşa edilen Duke of Edinburgh sınıfı bir zırhlı kruvazördür. I. Dünya Savaşı başladığında Akdeniz'de bulunan gemi, Goeben ve Breslau'nun takibine katılmıştır. Black Prince Ocak 1915'te Büyük Filo'ya aktarıldı ve kariyeri boyunca orada kaldı. 31 Mayıs 1916'da I. Dünya Savaşı'nın en büyük deniz muharebesi olan Jutland Muharebesi sırasında batırıldı. Gemi mürettebatından kurtulan olmadı.
Gülcemal

| --- | --- |
 Gülcemal, Karaköy Rıhtımında (1928-1937 arası)
Tarihçe
Birleşik Krallık
Adı:   SS Germanic (1874-1905)  SS Ottawa (1905-1911) 
İşletmeci:   White Star Line (1874-1904)  American Line (1904-1905)  Dominion Line (1905-1911) 
Port kayıt:  Liverpool
İnşa eden:  Harland and Wolff, Belfast
Denize indirilişi:  15 Temmuz 1874
Satın alınışı:  Mayıs 1875
Hizmet:  30 Mayıs 1875
Hizmet dışı:  1911
Akıbet:  Satıldı, 1911
| --- | --- |

Tarihçe
Osmanlı İmparatorluğu   Türkiye
Adı:   Gul Djemal (1911-1928)  Gülcemal (1928-1950) 
Sahibi:   Osmanlı Seyr-i Sefain İdaresi (1911-1928)  Türkiye Seyrisefain İdaresi (1928-1950) 
Hizmet:  1911
Hizmet dışı:  1937
Akıbet:  Söküldü, 1950
Genel karakteristik 
Tipi:  Transatlantik yolcu gemisi
Tonaj:  5008 GRT
Uzunluk:  455 ft (139 m)
Genişlik:  45 ft 2 in (13,77 m)
İtme gücü:   İnşa edildiğinde;  8 × buhar kazanı  2 × 2-cylinder compound buhar makineleri  1 pervane  1895'ten sonra;  Triple-expansion (3 genişlemeli) buhar makineleri 
Hız:  16 knot (30 km/sa; 18 mph)
Kapasite:   İnşa edildiğinde;  1,720 yolcu:  220 × 1. sınıf  1500 × 3. sınıf  1905'ten sonra;  1,750 yolcu:  250 × 2. sınıf  1500 × 3. sınıf 
Gülcemal, ilk ismi ile Germanic, 1874 yılında Belfast kentinde  Harland and Wolff firması tarafından inşa edilen ve 1911 yılında Osmanlı Seyr-i Sefain İdaresi tarafından satın alınan uzun yol buharlı yolcu gemisi. Amerika'ya giden Türk bayraklı ilk gemi olarak Türk Sivil Denizcilik tarihine geçmiştir. 1950 yılında söküldüğünde 75 yıllık hizmet ömrüyle o tarihte dünyanın en uzun süre çalışan ikinci gemisi olarak da kayıtlara ayrıca geçmiştir.
Özellikleri > Genel plan

142 metre uzunluğunda, 14 metre genişliğinde ve su altında kalan kısmı yaklaşık 10 metre olan, üst güvertesi açık, iki bacalı, dört direkli, 5071 grosstonluk geminin teknesi su geçirmez perdelerle 8 bölmeye ayrılmıştı.
Özellikleri > Makineler, kazanlar ve pervane

İnşa edildiği tersane o zamana kadar bu büyüklükte bir geminin makinelerini yapmadığı için 5.000 beygir gücündeki tripıl ekspenşın (üç genişlemeli) makinelerin yapımı bu alanda hayli deneyimli olan Londra merkezli Maudslay, Sons and Field firmasına ısmarlanmıştı. Geminin 8 adet çift tabanlı kazanları ve dakikada 52 devir yaparak dönen 7 metre çapında bir pervanesi  vardı. Günde 85 ton kömür yakarak  saatte 15 deniz milin üzerinde bir hıza erişebilen geminin depoları 1.100 ton kömür alabilecek kapasitedeydi. Gemi kendi döneminin bir teknoloji harikası olarak görülmekteydi.
Özellikleri > Yolcu bölümleri

Geminin yemek ve dinlenme salonları hayli geniş tutulmuş, geniş  oyun yerleri, lüks restoranları, göz kamaştırıcı salonları ile lüks oteller ayarında yüzen bir saray görünümündeydi. Geminin birinci mevkiinde 220 yolcu ağırlanıyordu, ikinci mevki kamaraları yoktu ancak alt kısmında 1500 göçmen taşıyabilecek geniş koğuşları vardı. Geminin mürettebatı 130 kişiden oluşuyordu.
1893'te Amerika'ya Chicago Sergisi'ne görevli olarak giderken Liverpool’dan bu gemiye binen Ubeydullah Efendi gemiden bahsederken geminin gezinti güvertesinin üstünde köşk şeklinde bir kütüphanesinin olduğunu, yemek salonunun vapurun baş tarafına bakan kısmında büyük bir piyano ve ayna bulunduğunu, kütüphanenin duvarına her sabah saat 9’da bir cetvel asıldığını ve bu cetvelde kalkış limanından kaç mil uzaklaşıldığı, varış limanına kaç mil kaldığı gibi seyirle ilgili güncel bilgilerin yel aldığını, geminin içinde çiçek yetiştirilen bir bahçesinin olduğunu ve yemek masalarına her gün oradan taze çiçek getirildiğini ve gemide her gece konserlerin düzenlendiğini belirtmektedir.
Özellikleri > Maliyeti

Geminin inşa maliyeti 200.000 sterlin idi.
Satın alınmadan önceki dönemi

1874 yılında inşa edilen Gülcemal, satın alındığı 1911 yılına kadar olan dönemde ilk önce Germanic, daha sonra Ottawa isimleriyle Atlantik Okyanusu'nda ilk sahiplerine hizmet verdi.
Satın alınmadan önceki dönemi > Germanic

Londra merkezli White Star Line isimli denizcilik şirketine ait bir transatlantik yolcu gemisi olan Germanic, Harland and Wolff tersanelerinde (Belfast, Kuzey İrlanda), ikizi olan Britannic gemisi ile beraber inşa edilmiş ve 15 Temmuz 1874 tarihinde denize indirilmiştir. İlk seferini Liverpool limanından New York limanına 30 Mayıs 1875 tarihinde gerçekleştirmiştir. Hızlı gemi olarak inşa edilen Germanic İrlanda'dan Amerika yönüne ortalama 15.79 knot hızla Atlantik Okyanusu'nu 7 gün, 15 saat, 17 dakika gibi rekor bir sürede tamamlayarak 1876 Şubat ayında 
Atlantik’i en kısa zamanda kateden gemilere verilen “Mavi  Kurdele (Blue Riband)" ve takip eden Nisan ayında da 7 gün, 11 saat, 37 dakika ile dönüş yönünde yine “Mavi  Kurdele (Blue Riband)" ödülünü almıştır. 1883 yılı Ocak ayında New York seferine devam ederken pervane mili kırılmış, daha sonra İrlanda'ya güvenli bir şekilde dönmüştür.
Denize indirilişinden 21 yıl sonra 1895 yılında gemi yeniden donatılmış, geminin hızını arttıran yeni bir makine takılmış, yeni bir güverte eklenmiş ve bacaları yükseltilmiştir. 13 Şubat 1899 tarihinde, şiddetli kar fırtınası nedeniyle geminin güvertesinde, yelkenlerinde, direklerinde ve bunları tutan halatlarda kar ve buz biriktiğinden gemi aşırı yüklü hale gelmiş ve dibe oturmuş, geminin bir tarafı da rıhtıma yaslanmıştı, şans eseri o sırada New York limanında bulunduğu için kurtarılarak 10 gün sonra tekrar yüzdürülmüştür. Ellis Adası kayıtlarına göre Germanic, 1875 ile 1904 yılları arasında 66,378 göçmeni Amerika'ya taşımıştır. Kuzey Atlantik'teki yıllarında 211 sefer ve 1.5 milyon mil yol katederek kendi çağında üstün bir başarı gösteren Germanic 1903 yılı Eylül ayına kadar White Star Line şirketinde hizmet vermiştir.
Satın alınmadan önceki dönemi > Ottawa

1903 yılı Eylül ayında Philadelphia merkezli American Line isimli denizcilik şirketine kiralanan Germanic, 23 Nisan 1904 tarihinde Southampton-Cherbourg-New York seferlerine başladı. Bu servisteki 6. ve son seferine 2 Ekim 1904 tarihinde başlayan Germanic 1905 yılında Liverpool merkezli Dominion Line denizcilik şirketine satıldı ve ismi Ottawa olarak değiştirildi. İki kıta arasında göçmen taşımak amacıyla satın alınan geminin lüks kamaraları geniş yatakhanelere, gösterişli yemek salonları da göçmen yemekhanelerine dönüştürüldü. Gemi 2.sınıf 250 yolcu ve 3.sınıf 1500 yolcu taşıyacak şekilde yeniden donatılarak 27 Nisan 1905 tarihinde Liverpool-Quebec-Montreal seferlerine başladı ve bu rotasyondaki son seferini 2 Eylül 1909 tarihinde yaptı. 1911 yılı Mart ayında Osmanlı İmparatorluğu'na satılan ve 15 Mart 1911 tarihinde Liverpool limanından İstanbul'a hareket eden geminin yeni ismi Gülcemal oldu.
Gülcemal

Osmanlı Seyr-i Sefain İdaresi tarafından 25,110.60 altın liraya satın alınan gemiye Sultan V. Mehmet Reşat’ın annesinin adı olan ve "gül çehreli, gül gibi güzel" anlamına gelen Gülcemal adı verildi. Geminin adı ilk dönem kayıtlarda "Gul Djemal" olarak geçti, 1928 yılında Türkiye Seyrisefain İdaresi'ne devredilince "Gülcemal" olarak düzeltildi.
Gülcemal > İlk yılları

Gemi henüz İngiltere'deyken iyice elden geçirilmiş, mobilyaları, döşemeleri, mutfak ve sofra takımları baştan sona yenilenmişti. Osmanlı Seyr-i Sefain İdaresi tarafından satın alındıktan sonra da Almanya'ya olan bir seferi sırasında tersaneye alınarak esaslı bir revizyondan geçirilmişti.  Gemi ilk zamanlarında Türk askerlerini Yemen'e taşıdı.Karadeniz limanlarına düzenli düzenli posta seferleri yapmaya başladı. 1911'de Sultan Reşad onunla Rumeli seyahatine çıktı. Balkan Savaşı döneminde Osmanlı Devleti'nin Balkanlar'da kalan son askerleri 19 Haziran 1913'te Seman iskelesinden Gülcemal Vapuru ile Rumeli'nden ayrıldı.
Hac zamanlarında binlerce yolcuyu Mekke'ye en yakın liman olan Cidde limanına taşıdı.
Gülcemal > I. Dünya Savaşı yılları

1914'te I. Dünya Savaşı çıktığında Gülcemal asker taşımada kullanılmaya başladı, bir dönem hastane gemisi olarak da hizmet verdi.
27 Şubat 1915 tarihinde Ege'den Marmara'ya sızan İngiliz denizaltısı E14 İstanbul'dan Çanakkale'ye asker taşımakta olan Gülcemal'i 1915 yılının Mayıs ayının başlarında İmralı Adası önlerinde yakalayarak torpillemeyi başardı. Pruvasından yara alan gemideki askerleri kurtarmak için Şirket-i Hayriye Cemal Kaptan idaresindeki 67 numaralı Kalender adlı yeni vapuru ile 27 numaralı Sahilbent adlı araba vapurunu olay yerine gönderdi. Askerler ve savaş malzemeleri birkaç gün içinde yakındaki Bolayır ve Lapseki iskelelerine taşınırken Gülcemal de yedekte çekilerek 2 yıl sürecek tamiratı için İstanbul'a getirildi. 
Savaşın sonunda Gülcemal 1918-1919 yılları arasındaki mütareke döneminde Yunanistan ve Mısır'daki esir kamplarında tutulmakta olan Alman askerlerini Wilhelmhaven ve Hamburg limanlarına taşıdı. Bu arada İstanbul, Selanik ve İskenderiye arasında seferler de yaptı. Türk Kurtuluş Savaşı öncesinde 9.Ordu kumandanı Kazım Karabekir Paşa 12 Nisan 1919 günü İstanbul'dan Trabzon'a Gülcemal ile gitmişti.
Gülcemal > Amerika seferleri (1920-1921)

Amerika'ya 1920 ve 1921 yıllarında toplam 4 sefer yapan Gülcemal, Amerika'ya giden Türk bayraklı ilk gemi olarak Türk Sivil Denizcilik tarihine geçmiştir. Daha önce donanmanın Bursa ve İzmir  isimli korvetleri 1864 yılının Eylül ayında İstanbul'dan yola çıkmışlar, Atlantik'te yollarını kaybederek Brezilya'ya sürüklenmişler, bir süre orada kaldıktan sonra Afrika'nın güneyinden ilerleyerek ertesi yılın Kasım ayında Basra'ya vararak bu seferi tamamlamışlardı, Gülcemal ise Türk Bayrağını Amerika'ya götüren ilk gemi oluyordu.
Türk göçmenleri 1920 yılına kadar yabancı kumpanyaların gemileriyle seyahat ettiler. Vapur acenteliği yapan Jorj Dedeoğlu vasıtasıyla Ottoman-American Line gemi kumpanyası adına Köstence-İstanbul-Napoli ve Marsilya üzerinden New York'a seferler yapmak üzere kiralanan Gülcemal, ilk seferine 9 Ekim 1920 günü başladı ve New York limanına 31 Ekim 1920 günü ulaştı, gemideki 956 yolcunun çoğunluğu Osmanlı tebalı Ermeni ve Rumlar ile Rusya'dan kaçan Yahudi mültecilerdi.
Gülcemal'in ilk seferine çıktığı zaman zabitanı şu kişilerden oluşuyordu: Süvari Lütfi Kaptan, çarkçıbaşı Kadri Bey, ikinci çarkçı Ziya Bey, üçüncü çarkçı Hakkı Bey, dördünce çarkçı Kemal Bey, mülazım çarkçılar Süheyl Bey ve Mesut Bey.
Gülcemal'in New York limanına gelmesi önemli bir olay olmuş, vapurun kaptanlarını görmek için yalnız Türkler değil, Türkiye'den gelmiş Rum, Ermeni, Yahudi, bütün Türk uyrukları gelmişti. Morton Allan Directory of European Passenger Steamship Arrival kayıtlarına göre Gülcemal 1920'deki ilk seferinde Mount Royal Steamship Company of Spain ve 1921 yılındaki diğer 3 seferinde Ottoman-America Line denizcilik şirketlerine kiralanmış olarak seferlerini yapmıştı. 
New York Tribune gazetesinin 12 Ekim 1920 tarihli sayısında, Yunanların kiraladığı ve 1000 göçmen taşıyan Gul Djemal isimli Türk gemisinin İstanbul'dan Amerika'ya olan bu ilk seferinden bahseden bir haber de çıkmıştı.
Seferlerden birinde Gülcemal bir talihsizlik sonucu New York limanında yanaşacağı rıhtıma yanlışlıkla bindirerek hasara yol açtı ve Amerikalılar gemiye tedbir koydu ancak Lütfi Kaptan kişisel girişimleriyle gemiyi hacizden kurtarıp İstanbul'a geri getirdi.  Gülcemal'in Amerika'ya 4. ve son seferi 21 Ekim 1921 tarihinde oldu.
Gülcemal > Sonraki yıllar

Gülcemal, Cumhuriyet döneminde Karadeniz, Ege ve Akdeniz hatlarında posta seferlerinde kullanıldı. 15 Mayıs 1923 tarihinde Trabzon yakınlarında Yosun Burnu'nda karaya oturduysa da Alemdar tahlisiye gemisi tarafından kurtarıldı.
Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesi döneminde Yunanistan'dan Türkiye'ye gelecek mübadiller Selanik'ten İstanbul ve İzmir limanlarına Gülcemal Vapuru ile getirildi. 
Başkanlığını İsmet Paşa'nın yaptığı Lozan Barış Konferansı Heyeti'ni de bu yıllarda Gülcemal taşımıştır.
Atatürk deniz gezilerini zaman zaman Gülcemal Vapuru ile yaptı. Gülcemal Vapuru 1928 yılında Haliç Taşkızak Tersanesi'nde tamirdeydi. 1931 yılında Marmara Denizi'nde karaya oturduysa da kurtarıldı.
Gülcemal > Son yılları (1937-1950)

Gülcemal nihayet 1937'de hizmet dışı bırakıldı ve Haliç'e bağlandı. Uluslararası Lloyd kayıtlarında adı en son 1945 yılında yer aldı. 1949 yılına gelindiğinde limanda ardiye gemisi olarak kullanılıyordu. Ertesi yıl yüzer otel haline getirileceğine dair söylentiler çıktıysa da 75 yaşındaki gemi hurda olarak İtalyanlar'a satıldı. 1950 yılında bir açık deniz römorkörü tarafından çekilerek limandan çıkarıldı ve sökülmek üzere Messina limanına gönderildi. 1950 yılında söküldüğünde 75 yıllık hizmet ömrüyle o tarihte dünyanın en uzun süre çalışan ikinci gemisi olarak kayıtlara geçmiştir.
Atatürk'ün Gülcemal Vapuru ile yaptığı deniz gezileri

Atatürk'ün Gülcemal Vapuru ile yaptığı deniz gezileri şu şekildedir: 
4 Ocak 1926 tarihinde Mudanya’da Gülcemal Vapurunda tertip edilen baloda bulundu, tekrar Bursa’ya döndü. 
17 Ocak 1933 tarihinde Eskişehir’den trenle Derince’ye geldi oradan Gülcemal Vapuru ile Mudanya’ya gitti.
28 Ocak 1933 tarihinde Mersin’de Gülcemal Vapuruna geçti.
29 Ocak 1933 tarihinde Gülcemal vapuru ile Antalya’ya geldi.
30 Ocak 1933 tarihinde Gülcemal vapuru ile Fethiye ve Marmaris koylarını gezdi.
31 Ocak 1933 tarihinde Gülcemal vapuru ile İzmir’e gitti.
6 Şubat 1933 tarihinde Bilecik ve Bursa’dan Mudanya’ya geldi, Gülcemal Vapuru ile İstanbul’a hareket etti.
25 Haziran 1934 tarihinde İran Şahı ile birlikte Çanakkale’de Gülcemal vapuruna bindi.
26 Haziran 1934 tarihinde Adalar ve Moda önünden Gülcemal ile geçti, İran Şahı Rıza Pehlevi ile Sarayburnu’ndan gemiden ayrıldı.
Atatürk, 5 Haziran 1926'da Mudanya'da Gülcemal Vapuru Hatıra Defterine şunları yazmıştır: "Gülcemal Vapuru'nda gördüğüm intizam ve mükemmeliyet takdire değerdir. Genel Müdür Beyefendi'ye, geminin süvarine ve bütün mürettebatına teşekkür ederim. Gazi M. Kemal"
Popüler kültür

Gülcemal Vapuru, Hasan İzzettin Dinamo, Kemal Tahir, Bedri Rahmi Eyüboğlu, Orhan Veli, Rıfat Ilgaz ve Sunay Akın'ın eserlerinde yer almış, Karadeniz manilerine konu olmuştur. Çağan Irmak'ın Dedemin İnsanları filminde mübadele zamanları anlatılırken Gülcemal gemisinden bahsedilmiştir.
Galeri

Gülcemal (1899 yılında, ismi Germanic iken)
Germanic (1890-1900)
Göçmenleri Amerika'ya taşıyan Germanic gemisi Özgürlük Heykeli'nin yanından geçerken (1887)
Germanic
Gülcemal'in ikizi olan Britannic (1890-1903 yılları arası)
Germanic (Gülcemal) gemisini tasvir eden bir çizim (1877-1878)
Maudslay, Sons and Field yapımı makineler
Güverte planı
White Star Line şirketinin bir reklam afişi (1912)
Dominion Line şirketinin bir reklam afişi (1890'lar)
Gülcemal, henüz ismi Germanic iken (1890-1900)
Gülcemal (Germanic) ve Britannic yolcu gemilerini tasvir eden bir resim
İngiliz denizaltısı E14 mürettebatıyla Çanakkale Boğazından ayrılırken (1915)
Gülcemal'in inşa edildiği Harland and Wolff tersanesinden bir görünüm (1911 başları). Arka planda görünen gemi Titanik
Atatürk, Gülcemal Vapuru'nda Mudanya açıklarında (5 Haziran 1926)
Atatürk, Burgaz Vapuru'ndan Gülcemal Vapuru'na geçerken (5 Haziran 1926)
Heinz Schmidt

| Heinz Schmidt |
| --- | --- |

Lakabı: "Johnny"
Doğum: 20 Nisan 1920 Bad Homburg, Weimar Cumhuriyeti
Ölüm: 5 Eylül 1943 (23 Yaşında) Kotelya yakınları, Ukrayna SSC
Bağlılığı: Nazi Almanyası
Branşı: Luftwaffe
Hizmet yılları: 1938-1943
Rütbesi: Hauptmann (Yüzbaşı)
Birimi: JG 52
Komutası: 6./JG 52
Çatışma/savaşları: 2. Dünya Savaşı
Ödülleri: Meşe Yaprağı ilaveli Şövalye Haçı

Heinz Schmidt (20 Nisan 1920-5 Eylül 1943), bir Alman avcı as pilotuydu. Bir avcı ası olarak 712 hava görevinde 173 düşman uçağını düşürmüştür. Bütün hava zaferlerini Doğu Cephesi'nde elde etmiştir.
20 Nisan 1920'de Bad Homburg'da doğdu. Schmidt 1938'de Luftwaffe'ye katıldı. Uçuş eğitimini takiben, 1940'da JG 52(52. Avcı Filosu)'e atandı. İlk muharebe görevini Britanya Muharebesi'nde gerçekleştirdi ve ilk hava zaferini Barbarossa Harekatı'nın başlarında elde etti. 23 Ağustos 1942'de 51. hava zaferini takiben Şövalye Haçıyla taltif edildi. 16 Eylül 1942'de ise 102. hava zaferinden sonra Meşe Yaprağı Eklentili Şövalye Haçıyla taltif edildi. Temmuz 1943'te 6. Filo'nun filo komutanlığıyla görevlendirildi. 5 Eylül 1943'te Markor yakınlarındaki hava muharebesinden sonra kayboldu. Kazara Macar avcı uçakları tarafından düşürüldüğüne inanılıyor. Ölümünden sonra Hauptmann'lığa(Yüzbaşılığa) terfi ettirildi.
İlk yılları ve kariyeri

Schmidt, 20 Nisan 1920'de Metal işçisi bir babanın oğlu olarak Bad Homburg'da doğdu. Arkadaşları ona "Johnny" diye seslenirlerdi. 1930 Paskalyası'nda Realschule'ye başladı ve Mart 1938'de buradan mezun oldu. Schmidt 13 yaşındayken Hitlerjugend'e katıldı ve burada Planör uçurmayı öğrendi. Luftwaffe'ye katılmak için 10 Kasım 1938'de gönüllü oldu. Burada acemi eğitimini tamamladı ve 12 Nisan 1939'da pilot eğitimi almaya başladı. Schmidt 9 Ekim 1939'dan 15 Mayıs 1940'a kadar Plauen Saksonya'daki Flugzeugführerschule'de pilotaj eğitimi aldı. Burada 1 Aralık 1939'da Gefreiter'lığa(Onbaşılığa) terfi etti. Buradan mezun olduğunda Jagdfliegerschule 3(3. Avcı Pilotaj Okulu)'a katıldı. Buradaki eğitimine 17 Mayıs 1940'da 2. Staffel (2. Bölük) ile başladı. Bu eğitim kurslarını bitirdikten sonra 17 Temmuz 1940'da avcı pilotaj eğitimini tamamlamak üzere 2. Staffel'e atandı.