stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Manavgat
Demografi

Ayrıca bakınız: Türkiye demografisi
| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 17.441 | 655 | 16.786 |
| 1935 | 20.405 | 926 | 19.479 |
| 1940 | 19.410 | 1.162 | 18.248 |
| 1945 | 22.725 | 1.093 | 21.632 |
| 1950 | 28.409 | 1.266 | 27.143 |
| 1955 | 35.418 | 2.132 | 33.286 |
| 1960 | 41.358 | 3.218 | 38.140 |
| 1965 | 48.747 | 6.308 | 42.439 |
| 1970 | 60.741 | 11.787 | 48.954 |
| 1975 | 68.418 | 10.804 | 57.614 |
| 1980 | 73.511 | 14.255 | 59.256 |
| 1985 | 87.547 | 21.520 | 66.027 |
| 1990 | 115.731 | 38.498 | 77.233 |
| 2000 | 199.385 | 71.679 | 127.706 |
| 2007 | 165.114 | 75.163 | 89.951 |
| 2008 | 179.311 | 76.605 | 102.706 |
| 2009 | 179.379 | 81.903 | 97.476 |
| 2010 | 185.134 | 89.307 | 95.827 |
| 2011 | 193.738 | 94.661 | 99.077 |
| 2012 | 201.027 | 99.254 | 101.773 |
| 2013 | 208.526 | 208.526 | veri yok |
| 2014 | 215.526 | 215.526 | veri yok |
| 2015 | 222.419 | 222.419 | veri yok |
| 2016 | 224.664 | 224.664 | Veri yok |
| 2017 | 226.394 | 226.394 | veri yok |
| 2018 | 230.597 | 230.597 | veri yok |
| 2019 | 241.011 | 241.011 | veri yok |
| 2020 | 242.490 | 242.490 | veri yok |
| 2021 | 245.740 | 245.740 | veri yok |
| 2022 | 252.941 | 252.941 | veri yok |
| 2023 | 258.367 | 258.367 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Kültür

Ayrıca bakınız: Türk kültürü
Spor

Ayrıca bakınız: Türkiye'de spor
2010 yılında Evrenseki beldesi merkezli kurulan Manavgatspor'un erkek futbol takımı, 2010-11 sezonunda 3. Lig'e çıkmayı başarmış ve 2016-17 sezonuna kadar 3. Lig'de mücadele etmiştir.
Kardeş şehirler

Ayrıca bakınız: Türkiye'deki şehirlerin kardeş şehirleri listesi
Manavgat Belediyesi'nin 1 tane şehirle kardeş şehir anlaşması vardır:
Herford, Almanya
Galeri

Manavgat'taki bir kafe
Manavgat Camii
Manavgat Şelalesi
Köprülü Kanyon
Manavgat Şelalesi
1. Kolordu

1. Kolordu veya Birinci Kolordu şu anlamlara gelebilir:
1. Kolordu (Almanya), II. Dünya Savaşı sırasında Alman Ordusu'na bağlı bir kolordu.
1. Kolordu (Azerbaycan),
1. Kolordu (Osmanlı İmparatorluğu), Osmanlı Devleti'nin I. Dünya Savaşı dönemi askeri birimlerinden biri
Yōko Kasahara

| Madalyalar> Yaz Olimpiyatları |
| --- | --- | --- |
| Gümüş | 1968 Meksiko | Takım |
Yōko Kasahara (笠原 洋子, Kasahara Yōko, d. 1939), Japon voleybolcu.
Meksika'da düzenlenmiş olan 1968 Yaz Olimpiyatları'nda gümüş madalya kazanan Japonya kadrosunda yer almıştı.
Yoko Shinozaki

| Madalyalar>  Japonya adına.Kadınlar voleybolu.Olimpiyat Oyunları |
| --- | --- | --- |
| Altın | 1964 Tokyo | Takım |
Dünya Şampiyonası
| Altın | 1967 Japonya | Takım |
| Altın | 1962 Sovyetler Birliği | Takım |
Yoko Shinozaki (篠崎 洋子, Shinozaki Yōko, d. 29 Ocak 1945) Japon volleybolcu ve Olimpik şampiyon.
Japonya kadın millî voleybol takımına 1962-67 yılları arasında 1962 FIVB Kadınlar Dünya Şampiyonası'nı, 1964 Yaz Olimpiyatları'nı ve 1967 FIVB Kadınlar Dünya Şampiyonası'nı kazandırarak dünyaya hakim olmasında payı olan önemli bir oyuncuydu.
Yoshiko Matsumura

| Madalyalar>  Japonya adına.Kadınlar voleybolu.Olimpiyat Oyunları |
| --- | --- | --- |
| Altın | 1964 Tokyo | Team |
Yoshiko Matsumura (松村 好子, Matsumura Yoshiko, d. 9 Aralık 1941) Japon volleybolcu ve Olimpik şampiyon. Tokyo'da düzenlenen 1964 Yaz Olimpiyatları'nda altın madalya kazanan takımın bir oyuncusuydu.
DF

DF kısaltması ile şunlardan biri kastedilmiş olabilir:
Radyogonyometri (Direction finding)
Defans
Suşi tarihi

Suşi kabı, Hiroshige'nin bir çizimi
Suşi tarihçesi.
Erken dönem

Suşi'nin özgün biçimi, bugün nare-zuşi olarak bilinen türüdür; ilk olarak Güneydoğu Asya'da ortaya çıkmış ve 8. yüzyılda Japonya'ya yaygınlaşmasından önce Çin'de görülmüştür. Suşi Japoncada artık kullanılmayan eski dil bilgisi formunda bir terimdir ve eski, mayalanma kökenine dayalı olan “ekşi” anlamına gelir. Tuzlanmış balığın mayalanmış pirinç içine konmasıyla geleneksel bir pilav yemeği yapılır. Nare-zuşi isimli yemek, tuz doldurulmuş bir balığın mayalanmış piriç içerisinde birkaç ay bekletilmesiyle hazırlanır. Pirincin mayalanmış olması, balığın bozulmasını önlemektedir. Yemek olarak ise pirinç atılır ve sadece balık yenir. Erken dönemlerde bu yöntemler hazırlanan yemekler, Japonya'da önemli bir protein kaynağı olmuştur.
Japonya'da balığın pilav ile ilk tüketimi namanare veya namanari (生成, なまなれ, なまなり) isimli emeklerle olmuştur. Muromachi döneminde namanare en popüler suşi türüdür. Namanare mayalanmış pilavın içine sarılmış kısmen çiğ ve taze olarak konulmuş olan balık ile yapılır. Balığın bu yeni tüketim tarzı, tazeliğini korumak için herhangi bir hazırlama aşaması olmayan yeni bir yemek oluşturmuştur.
Edo Döneminde, haya-zuşi adında üçüncü bir tip suşi yaygınlaşmaya başlamıştır (早寿司, 早ずし). Haya-zuşi, balık ve mayalanmamış pirincin anda yenmesine olanak sağladığı için, Japonya'da çok popüler hale gelmiştir. Pirincin mayalanma için kullanılmamasının ilk örneği budur. Ayrıca yine ilk defa pilavın içine pirinç sirkesi eklenmesi ve daha sonra balık, sebze ve diğer kurutulmuş yiyeceklerin katılması yine bu yemekle olmuştur. Bu tür suşi'ler Japonya'da hala popülerliğini korumaktadır. Her bölge, nesiller boyu aktarılan tariflere göre kendi haya-suşi tariflerini kullanmaktadır.
1800'lü yılların ilk dönemlerinde, Edo bölgesinde (günümüzde Tokyo) sokak satıcıları popülerliğini arttırmıştır. Bu döenmde nigiri-zuşi (握り寿司) bulunmuştur; elle hazırlanan kabaca dikdörtgen şekilli bir pilav üzerine konan çiğ balık ile yapılmaktadır. 1923 yılında olan büyük Kanto depremi ardından nigiri-zuşi şefleri Edo bölgesinden tüm Japonya'ya yayılmış ve bu yemeğin tüm Japonya'da tanınmasını sağlamıştır.
Günümüzde suşi olarak bilinen (Kanto bölgesinde nigirizuşi) yemek türü ise  Hanaya Yohei (華屋与兵衛; 1799 - 1858) tarafından, Edo döneminin sonunda günümüz Tokyo'su olan Edo 'da bulunmuştur. Günümüz Tokyo'sunda olduğu gibi o tarihlerde de hızlı bir şehir hayatı olan Edo 'da bir fast food olarak gerek yol üstünde gerekse de sosyal ortamlarda elle veya çubuklarla kolaylıkla ve hızlı şekilde yenen bir yemek olmuştur.
Erken dönem > Funazuşi

Funazuşi, Shiga bölgesindeki Biwa Gölü çevresinde hazırlanan özgün bir nare-zuşi çeşitidir. 1619 yılından beri Kitamura ailesi, on sekiz nesilden beri yemeği özgün tarife göre yapmaktadır.
Taze yakalanmış funa balığı temizlenir ve solungaçları ile yumurtalıkğı dahil olmak üzere tuzlanır. Önce bu halde bir yıl kadar bekletilen balık, mayalanmış piriç içerisinde bir ila dört yıl kadar daha bekletilir. Bu uzun mayalanma sürecinin sonunda balık ince dilimlenir; tek başına servis edildiği gibi başka yemeklerin içinde de kullanılabilir.
Gerçek funazuşi, göle özgün bir sazandan (Japonca "nigorobuna", latince "Carassius auratus grandoculis") yapılır. Ancak geçmiş yıllarda balık sayısını azalması nedeniyle başka tür sazan kullanımı artmıştır.
Erken dönem > Batı Dünyasına giriş

Oxford Sözlüğü‘ne göre, suşi’den batı kültüründe ile defa 1893 tarihinde yayınlanan “A Japanese Interior” isimli kitapta bahsedilir; “yosun ve diğer malzemeler ile balığa sarılmış soğuk pilav” tanımı yazılmıştır. Ancak 1873 tarihli bir Japonca-İngilizce sözlüğünde ve 1879 tarihinde yayınlanan “Notes and Questies” isimli yemek yazısında da suşi'den bahsedilmiştir.
İngiltere'de suşi tüketimi Prens Akihito'nun (d. 1933) 2. Elizabeth'i ziyareti sırasında Mayıs 1953'te belgelenmiştir. Yine Prens Akhito'nun 1953 Eylül'ünde Amerika ziyaretinde Washington'daki Japonya Büyükelçiliğinde verilen davette suşi servis edilmiştir.
Japonya'da suşi

Japonya'da suşi kelimesinin yer aldığı ilk yazılı metin 718 yılında Yoro Code'undadır. Bir vergi kalemi olarak "雑鮨五斗 (yaklaşık 64 litre zakonozuşi or zatsunozuşi)" ibaresi yer almaktadır. Ancak ima edilen suşi'nin, günümüzdeki yemeğin kaynağı olan yemek olup olmadığı ve hatta telaffuzunun bile aynı olu olmadığı bilinmemektedir. 9. ve 10. yüzyıllarda "鮨" ve "鮓" suşi olarak telaffuz edilmektedir ve bu "suşi", günümüz narezuşi'sine benzerdir.
Takip eden 800 yıl boyunca, suşi de zaman içerisinde değişiklik göstermiştir. Japon yemek kültüründe günlük öğün sayısı üçe çıkmış, pilav buharda değil haşlanarak pişirilmeye başlanmış ve hepsinden önemlisi pirinç sirkesi keşfedilmiştir. Suşi halen balık ve pirincin mayalanması ile yapılırken, mayalanma süresi kademeli olarak azaltılmış pilavı da balık ile beraber yenmeye başlanmıştır. Muromachi döneminde (1336 - 1573), oşisuşi yapımında mayalanma nihayet tamamen bırakılarak pirinç sirkesi kullanımına geçilmiştir. Azuchi-Momoyama döneminde (1573 - 1603), namanare keşfedilmiştir. 1603 tarihli Portekizce - Japonca sözlüğünde namanrina zuşi maddesi yer almaktadır, yarı yapılmış suşi anlamındadır. Namanare, nazrezuşi'ye nazaran daha kısa süre mayalanarak yapılmıştır ve muhtemelen içeriğinde de pirinç sirkesi bulunmaktadır. Ancak kokusu, nazrezuşi'ye özgün kokuya sahiptir.
Narezuşi'nin kokusu, mayalanma sürecinin zamanla bırakılmasına nedenlerden birisidir. Küflü peynir, balık ve pirinç sirkesi karışımı bir koku olarak tarif edilir. 12. yüzyılın erken dönemlerinde Konjaku Monogatarishu tarafından yazılmış bir hikâyede yemeğin tadı güzel olsa bile kokusunun çekici olmadığı iması bulunmaktadır. 18. yüzyılın başlarında oşizuşi Osaka'da bulunmuş ve 18. yüzyılın ortalarında Edo'ya gelmiştir. Süresi az da olsa hala mayalanma süreci ile hazırlandığından, dönemin lokantalarının vitrinlerinde müşterilere suşinin ne zaman çıkacağına dair ilgilendirme yazıları asılmıştır. Bento kutularında suşi'nin satışı Hanami dönemine rastlar. İnarizuşi de satılan suşi'ler arasındadır. Ancak makizuşi ve çiraşizuşi'nin satışı Edo dönemine denk gelir.
Edo döneminde binlerce suşi lokantası arasında üç tanesinin ismi günümüze kadar ulaşmıştır; Matsunozushi (松之鮨), Yoheizushi (興兵衛鮓) ve Kenukizushi (けぬき寿し) . 19. yüzyılın başlarında yaklaşık yirmi yıl aralıklarla açılmışlardır. Nigirisuşi'nin keşfinden sonra yayılması çok hızlı olmuştur. 1852'de yayınlanan Morisadamanko (守貞謾稿) isimli kitapta Edo'da, bir ço'da (100 metreye 100 metrelik, yaklaşık 10.000 metrekare büyüklüğünde bir alan birimi) bir veya iki suşi lokantası olduğu, anca bir ya da iki ço'da bir tane soba lokantası olduğu bilgisi yer almaktadır. 
Nigirizuşi'nin ilk örnekleri bugünkü türlere benzememektedir. Balık eti soya sosu, pirinç sirkesi veya tuz ile marine edilmektedir ve bir çeşni sosa ihtiyacı yoktur. Bazı balıklar ise yemeğe konmadan önce pişirilmektedir. Balık boyutları ise bugünün balık boyutlarının yaklaşık iki katıdır.
Modern buzdolabının keşfi le beraber, çiğ balık kullanımı artmıştır. 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren tüm dünyada suşi tüketimi yaygınlaşmıştır.
Kelime kökeni

Japonca isim olan suşi'nin Çinyazı karakteleri olan Kanji'deki yazımına karşılık gelen kadim Çin yemekleri, günümüz suşi'si ile çok az benzerlik gösterir.
Bunlardan biri, tuz ile turşulanmış balıktır. "鮨" 'nin ilk kullanımı, MÖ 3. yüzyılda en eski Çinçe sözlükte yer almaktadır. Anlamı "bunlar balıklarla yapılan (鮨), bunlar etlerle yapılan (醢)" olarak çevrilebilir. "醢",tuz ve kıyılmış domuz eti ile yapılan mayalanmış et ve "鮨"  tuz ve kıyılmış balık eti ile yapılan mayalanmış balık anlamındadır. Bir Çin karakteri olan "鮨" 'in kökeninin çok daha eski olduğuna inanılır, ancak bu eski köken karakterin sadece yemek ile ilişkilendirildiği zamana aittir, pirinç veya pilav ile ilgisi yoktur.
MS 2. yüzyılda, suşi 'yi ifade eden bir başka karakter  "鮓", Han Handanlığında yayınlanan bir başka sözlükte yer alır: "鮓滓也 以塩米醸之加葅 熟而食之也", il iki karakter olan "鮓滓, "hazır olduğunda yenen pirinç ve tuz ile mayalanmış yemek" anlamındadır. Bu yemeğin narezuşi ile benzerlik gösterdiğine inanılır, örneğin bu yemekte de balık uzun süre pirinç içerisinde mayalanır ve pirinç atılarak sadece balık yenir.
Bir yüzyıl sonra, bu iki karakterin anlamı muğlaklaşmış ve karakterler Japonya'ya ilk geldiğinde Çinliler de anlamlarını idrak edememiştir. DAha sonraki zamanlarda pirinci mayalanma sürecinden çıkartmışlar ve kıyılmış balık yemeyi bırakmışlardır. Ming Hanedanlığında  "鮨" ve "鮓" Çin Mutfağından tamamen çıkmıştır.
Radyo direkleri ve kuleleri

KVLY-TV direği
Radyo direkleri ve kuleleri, telekomünikasyon, radyo, televizyon ve yayın antenlerini desteklemek için tasarlanan yüksek yapılardır. Birçoğu genel olarak dünyanın en yüksek yapılarıdır.
Direkler genellikle bulundukları yayın kuruluşlarının veya yakındaki bir yerleşim yerlerinin adları ile adlandırılırlar.
Kemalpaşa, İzmir

Başlığın diğer anlamları için Kemalpaşa sayfasına bakınız.
| Kemalpaşa |
| --- | --- |
İlçe
 İzmir'in Türkiye'deki yeri
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: İzmir
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Musa Sarı
 • Belediye başkanı: Mehmet Türkmen (CHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 681 km²
Rakım: 225 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 106.298
 • Kır: -
 • Şehir: 110.209
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 35743
İl alan kodu: 232
İl plaka kodu: 35
Resmî site Kemalpaşa Kaymakamlığı
Kemalpaşa, Türkiye'nin İzmir ilinin bir ilçesidir. İlçenin batısında Bornova ve Buca, güneyinde Torbalı ve Bayındır ilçeleri, kuzeyinde Manisa ilinin Yunusemre ve Şehzadeler ilçeleri, doğusunda ise Turgutlu ilçesi bulunmaktadır.
Tarihçe

Kirazıyla meşhur bu ilçenin eski adı Nif'tir (Nymphaion). 8 Eylül 1922 akşamı Mustafa Kemal Paşa'nın bu bölgede konaklamasından dolayı ismi sonradan değiştirilerek Kemalpaşa olmuştur.
Coğrafya

İzmir'in doğusunda yer alan Kemalpaşa'nın batısında Bornova ve Buca, güneyinde Torbalı ve Bayındır ilçeleri, kuzeyinde Manisa ilinin Yunusemre ve Şehzadeler, doğusunda Turgutlu ilçeleri bulunmaktadır. İlçe 681 km² yüzölçümü ve 48 mahallesi ile İzmir ilinin en büyük ilçeleri arasında yer alır.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 21.969 | 4.231 | 17.738 |
| 1935 | 24.951 | 3.730 | 21.221 |
| 1940 | 25.071 | 3.373 | 21.698 |
| 1945 | 26.034 | 3.450 | 22.584 |
| 1950 | 28.593 | 3.676 | 24.917 |
| 1955 | 29.284 | 3.864 | 25.420 |
| 1960 | 32.404 | 4.809 | 27.595 |
| 1965 | 35.025 | 4.953 | 30.072 |
| 1970 | 35.710 | 5.862 | 29.848 |
| 1975 | 38.706 | 7.572 | 31.134 |
| 1980 | 43.489 | 10.184 | 33.305 |
| 1985 | 49.175 | 12.266 | 36.909 |
| 1990 | 56.075 | 16.354 | 39.721 |
| 2000 | 73.114 | 25.448 | 47.666 |
| 2007 | 81.777 | 37.126 | 44.651 |
| 2008 | 87.147 | 67.607 | 19.540 |
| 2009 | 89.084 | 69.605 | 19.479 |
| 2010 | 91.276 | 71.409 | 19.867 |
| 2011 | 93.431 | 73.423 | 20.008 |
| 2012 | 94.831 | 74.990 | 19.841 |
| 2013 | 97.499 | 97.499 | veri yok |
| 2014 | 99.626 | 99.626 | veri yok |
| 2015 | 101.693 | 101.693 | veri yok |
| 2016 | 103.806 | 103.806 | veri yok |
| 2017 | 105.506 | 105.506 | veri yok |
| 2018 | 106.298 | 106.298 | veri yok |
| 2019 | 107.556 | 107.556 | veri yok |
| 2020 | 110.209 | 110.209 | veri yok |
| 2021 | 112.049 | 112.049 | veri yok |
| 2022 | 114.250 | 114.250 | veri yok |
| 2023 | 117.956 | 117.956 | veri yok |
Not: 2008 yılında bazı belde ve köyler mahalle statüsüne geçtiğinden şehir nüfusu artıp kır nüfusu azalmıştır. 2013 yılında ise Büyükşehir yasası nedeniyle köylerin tamamı mahalle statüsüne geçtiğinden kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Yönetim > Yerel Seçimler

| Seçim | Belediye Başkanı | Parti | Parti | Oy Oranı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1963 | Raşit Nephan Taşlı |  | Adalet Partisi | %76,19 |
| 1968 | Raşit Nephan Taşlı |  | Adalet Partisi | %82,15 |
| 1973 | Raşit Nephan Taşlı |  | Adalet Partisi | %65,13 |
| 1977 | Raşit Nephan Taşlı |  | Adalet Partisi | %59,16 |
| 1984 | Oğuz Türkoğlu |  | Milliyetçi Demokrasi Partisi | %45,72 |
| 1989 | Oğuz Türkoğlu |  | Sosyaldemokrat Halkçı Parti | %42,93 |
| 1994 | Mehmet Ali Özüdoğru |  | Refah Partisi | %30,11 |
| 1999 | Mehmet Ali Özüdoğru |  | Fazilet Partisi | %29,31 |
| 2004 | Yakup Karaca |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %37,64 |
| 2009 | Rıdvan Karakayalı |  | Cumhuriyet Halk Partisi | %30,54 |
| 2014 | Arif Uğurli |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %40,65 |
| 2019 | Rıdvan Karakayalı |  | Cumhuriyet Halk Partisi | %45,70 |
| 2024 | Mehmet Türkmen |  | Cumhuriyet Halk Partisi | %44,62 |
Eğitim

İlçede bulunan okullar aşağıda listelenmiştir.
Eğitim > İlkokullar

Yukarıkızılca İlkokulu
80. Yıl Sütçüler İlkokulu
Pakmaya İlkokulu
Bağyurdu Kazım Dirik Ortaokulu
Ören İlkokulu
Merkez Atatürk İlkokulu
Bağyurdu Cumhuriyet İlkokulu
Aşağıkızılca İlkokulu
Damlacık İlkokulu
Sinancılar İlkokulu
Armutlu İlkokulu
Sekiz Eylül İlkokulu
Merkez Cumhuriyet İlkokulu
Yiğitler Özcan Katrancı İlkokulu
Örnekköy Şehit İncekara İlkokulu
(Akalan) Denen Ortaokulu
75. Yıl İlkokulu
Sarılar İlkokulu
Dereköy İlkokulu
Kızılüzüm Şehit Ünal Sipahi İlkokulu
Yenmiş İlkokulu
Dereköy İlkokulu
TOKİ Kemalpaşa İlkokulu
Çambel Şebnem Kardıçalı İlkokulu
Zennure-Mücella Bahçıvan İlkokulu
Halilbeyli Hatice Ali Katrancı İlkokulu
Ansızca İlkokulu
Veli Üzümcü İlkokulu
Kuyucak İlkokulu
Vişneli İlkokulu
Yeni Kurudere İlkokulu
Yenmiş Hürriyet İlkokulu
Hamzababa Hürriyet (Sarıçalı) İlkokulu
Nazarköy Şehit Hasan Alkan İlkokulu
Kamberler İlkokulu
Eğitim > Ortaokullar

Yukarıkızılca Ortaokulu
80.Yıl Sütçüler Ortaokulu
15 Temmuz Demokrasi Şehitleri (Eski adıyla "Pakmaya")Ortaokulu
Bağyurdu Kazım Dirik Ortaokulu
Ören Ortaokulu
Merkez Atatürk Ortaokulu
Bağyurdu Cumhuriyet Ortaokulu
Aşağıkızılca Ortaokulu
Damlacık Ortaokulu
Sinancılar Ortaokulu
Armutlu Ortaokulu
Sekiz Eylül Ortaokulu
Merkez Cumhuriyet Ortaokulu
Yiğitler Özcan Katrancı İlkokulu
Örnekköy Şehit İncekara Ortaokulu
(Akalan) Denen Ortaokulu
75. Yıl Ortaokulu
Sarılar Ortaokulu
Dereköy Ortaokulu
Kızılüzüm Şehit Ünal Sipahi Ortaokulu
TOKİ Kemalpaşa Ortaokulu
Ayşe-Hasan Türkmen Ortaokulu
Aliya İzzetbegoviç Ortaokulu
Kemalpaşa İmam Hatip Ortaokulu
80.Yıl Sütçüler İmam Hatip Ortaokulu
Eğitim > Liseler

Bağyurdu Anadolu Lisesi
Ferzent Bulum Anadolu Lisesi
İbrahim Polat - Ege Seramik Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi
Şehit Halil Kantarcı Anadolu İmam Hatip Lisesi
Kemalpaşa Kız Teknik ve Meslek Lisesi
Mopak Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi
Pakmaya - Ülkü Hızal Anadolu Lisesi
Ulucak Anadolu Lisesi
Ümran Baradan Güzel Sanatlar Lisesi
Yamantürk Çok Programlı Lisesi
Kemalpaşa Lütfü Ürkmez Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi
Hasan Türkmen Anadolu Lisesi
Altyapı

İzmir-Basmane – Manisa – Afyonkarahisar demiryolu'nun şubesi olan Çobanisa – Kemalpaşa şube demiryolu üzerinde bulunan Kemalpaşa Tren İstasyonu ilçeye hizmet vermektedir. İzmir-Gebze Otoyolu ilçeden geçmektedir.
Nif Dağı'ndaki Karabel Geçidi üzerinde Mira Kralı Tarkasnawa'yı tasvir eden kayaya oyulmuş kabartma heykel.
Ali Tandilava

Ali Tandilava
| --- | --- |
cinsiyeti: erkek 
doğum tarihi: 1913 
ölüm tarihi: 1985 
mesleği: filolog, tarihçi 
Ali Tandilava
Ali Tandilava (Gürcüce: ალი თანდილავა; d. 28 Kasım 1913, Sarpi, Rus İmparatorluğu - 1985, Sarpi, Sovyetler Birliği), Lazlar ve Lazca ile ilgili çalışmalarıyla tanınan Laz tarihçi ve filolog. En kapsamlı Lazca-Gürcüce sözlüğün yazarıdır.
Hayatı

Tandilava 1913'te yarısı Gürcistan yarısı Türkiye'ye bağlı olacak şekilde bölünecek Sarp köyünde dünyaya geldi. Köyde Gürcüce eğitim veren okul olmadığından dolayı 1925 yılına kadar Türkçe eğitim veren bir okulda öğrenim gördü. 1928'de yatılı eğitim görmek için Gürcistan'a taşındı. Tiflis Üniversitesi Doğu Kafkas Dilleri Fakültesi'nden 1941'de mezun oldu. 1942-1949 ve 1952'den emekli olduğu 1973'e kadar doğduğu köyde Gürcüce öğretmeni ve okul müdürü olarak çalıştı.
Çalışmaları

Muhammed Vanilişi ile birlikte kaleme aldığı ve Lazları ele alan "ლაზეთი" (Lazeti) adlı kitap 1964'te yayımlandı. Bu kitap Hayri Hayrioğlu tarafından Lazların Tarihi adıyla Türkçeye çevrilmiş ve 1992 yılında yayımlanmıştır.
Tandilava 1949 yılından öldüğü tarihe kadar Lazca-Gürcüce sözlük üzerinde çalıştı. 22.590 kelimeden oluşan ve her kelimenin cümle içinde kullanıldığı sözlük, Merab Çuhua tarafından düzenlenerek 2009'da elektronik olarak yayımlandı. Ali Tandilava'nın doğumunun 100. yılında, Merab Çuhua, Natela Kutelia, Lali Ezugbaia ve Lile Tandilava tarafından yayıma hazırlanan sözlük, kitap halinde basılı olarak yayımlandı. Kitaba Ali Tandilava'nın çalışmalarının yanı sıra bazı folklorik-etnografik kitaplar ve Lazca ders kitaplarından derlenmiş kelimeler de eklendi.
Hwang He-suk

Hwang He-suk (Korece: 황혜숙; d. 9 Aralık 1945), Kuzey Koreli eski voleybolcu. 1972 Yaz Olimpiyatları'nda Kuzey Kore takımıyla birlikte bronz madalya kazandı.
Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'nın 9. değişikliği

Ulusal Arşivlerdeki Haklar Bildirgesi
Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'nın 9. değişikliği (İngilizce: Ninth Amendment), Anayasa'da özel olarak sayılmayan, halk tarafından tutulan hakları ele almaktadır. Haklar Bildirgesi'nin bir parçasıdır. Değişiklik, Haklar Bildirgesi'nin taslağının hazırlanması sırasında, bazı Amerikalı kurucuların, gelecek nesillerin, Haklar Bildirgesi'nde listelenmemiş belirli bir hakkın var olmadığını iddia edebileceğinden endişe duyduklarında tanıtıldı. Bununla birlikte, Dokuzuncu Değişiklik ABD anayasa hukukunda nadiren herhangi bir rol oynadı ve 1980'lere kadar birçok hukuk akademisyeni tarafından genellikle "unutulmuş" veya "ilgisiz" olarak kabul edildi.
Metin

Değişiklik, Kongre tarafından 1789'da önerildiği ve daha sonra Dokuzuncu Değişiklik olarak onaylandığı şekliyle aşağıdaki gibidir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Anayasada belirli hakların sayılması, halkın elinde bulunan diğer hakları inkar veya küçümseme olarak yorumlanamaz. | ” |
Önerilen Haklar Bildirgesi'nin elle yazılmış kopyası, 1789, daha sonra Dokuzuncu Değişiklik olarak onaylanacak metni göstermek için kırpıldı.
Konuyla ilgili yayınlar > Kitaplar

Restoring the Lost Constitution: The Presumption of Liberty. Princeton, NJ: Princeton University Press. 2005. ISBN 0-691-12376-4.
Retained by the People: The "Silent" Ninth Amendment and the Constitutional Rights Americans Don't Know They Have. Perseus Books Group. 2007. ISBN 978-0-465-02298-4.
The Lost History of the Ninth Amendment. Oxford University Press. 2009. ISBN 978-0-19-537261-8.
Konuyla ilgili yayınlar > Makaleler

Barnett, Randy. "The Ninth Amendment: It Means What It Says", Texas Law Review, Vol. 85, p. 1 (2006).
Barnett, Randy. "Kurt Lash's Majoritarian Difficulty", Stanford Law Review, Vol. 60 (2008).
Lash, Kurt. "The Lost Original Meaning of the Ninth Amendment", Texas Law Review, Vol. 83 (2004).
Lash, Kurt. "The Lost Jurisprudence of the Ninth Amendment", Texas Law Review, Vol. 83 (2005).
Lash, Kurt. "A Textual-Historical Theory of the Ninth Amendment", Stanford Law Review, Vol. 60, p. 906 (2008).
McConnell, Michael. "The Ninth Amendment in Light of Text and History 27 Şubat 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.", Cato Supreme Court Review 13 (2009–2010).
Williams, Ryan. "The Ninth Amendment as a Rule of Construction", Columbia Law Review, Vol. 111, p. 498 (2011).
29 Nisan

| --- | --- |
: 29 Nisan günü gerçekleşen en önemli olayları Tarihte Bugün sayfalarına ekleyebilir ve anasayfada görüntülenmelerini sağlayabilirsiniz.
29 Nisan, Miladi takvime göre yılın 119. (artık yıllarda 120.) günüdür. Yıl sonuna kadar kalan 246 gün vardır.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Mart – Nisan – Mayıs
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 |   |  |  |  |  |