stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Oliver Pocher
Diskografi > Singles

2006: "Schwarz und Weiß"
2007: "Ich kann nix dafür" (with Nena & Stephan Remmler)
2008: "Bringt ihn heim" (Germany: 68th best-selling single of 2008)
2009: "Kennst du die Stars" (Bushido feat. Oliver Pocher)
2010: "Wir gehen nur zurück um Anlauf zu nehm’"
Diskografi > DVDs

2005: Best of Pocher: Aufstieg & Fall eines B-Promis (2 DVDs)
2007: It's my life - Aus dem Leben eines B-Promis (2 DVDs)
2008: Best of Schmidt & Pocher (2 DVDs)
2009: Gefährliches Halbwissen - Die Weltrekord Live-Show (2 DVDs)
Ödüller

2004
"Komedi" kategorisinde Golden Bravo Otto
2005
"Komedi" kategorisinde Golden Bravo Otto
"En İyi Canlı Komedi" kategorisinde kuyruklu yıldız
"En İyi Komedi Gösterisi" için Alman Komedi Ödülü
"En Havalı TV Yıldızı" kategorisinde Jetix Çocuk Ödülü
2006
"Komedi" kategorisinde Golden Bravo Otto
Radio Rainbow Komedi Ödülü
2007
"Komedi" kategorisinde Golden Bravo Otto
2008
Rahatsız edilen izleyicilerin ödülü
2009
Kinderlachen'den KIND Ödülü
2019
Linden aptallarının fahri senatörü (1. Karnaval topluluğu "Blau-Weiß Linden" 1965 e. V. Hanover)
Edebiyat

Tigo Zeyen: Oliver Pocher, Tigo Zeyen, Anne Weber-Ploemacher (ed.), Joachim Giesel (fotoğraf): 100 Hannoverli Başlar, Hameln: CW Niemeyer Buchverlage 2006, ISBN 978-3-8271-9251-6 ve 3-8271-9251-X ISBN, s 156f..
İnternet linkleri

Resmi internet sitesi 4 Aralık 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
IMDb'de  Oliver Pocher
Focus.de adresinde röportaj, 3. 28 Ağustos 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Mart 2008 28 Ağustos 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Oliver Pocher, Schmidt & Pocher ile canlı bağlantı (2008)
Haliç

Başlığın diğer anlamları için Haliç (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Haliç'in tuval üzerine yağlı boya tasviri, İvan Ayvazovski tarafından yapılmıştır, 1845.
Haliçin panoramik fotoğrafı. Galata Köprüsü ve Galata Kulesi
Haliç'ten bir manzara
Haliç'in havadan görünümü.
Haliç (Altın Boynuz olarak da bilinir), İstanbul'un Avrupa yakasını kaplayan Çatalca Yarımadası'nın güneydoğu ucunda, Boğaziçi girişinde, İstanbul (Tarihi yarımada) ve Beyoğlu platolarını birbirinden ayıran deniz girintisi. Denizin kendisine ulaşan akarsu yatağının bir bölümünü istila etmesiyle meydana gelen yapının jeomorfolojik adı olan Arapça haliç sözcüğü, İstanbul halicinin kent açısından taşıdığı önemden dolayı Osmanlılar döneminden bu yana bir özel isim haline gelmiş, birçok semti kapsayan bir kent bölgesi adı olmuştur.
Adı

Yunan efsanesine göre; Megaralılar, kralları Byzas'ın annesi Keroessa için Altın Boynuz ismini vermişlerdir.
Tarih

Bizans döneminde kolonileşme de burada başlamıştır. Aynı zamanda Bizans İmparatorluğu'nun denizcilik merkeziydi. Sahil boyunca uzanan duvarlar, şehri bir deniz filosu saldırısından korumak için inşa edilmiştir. Haliç'in girişinde istenmeyen gemilerin girişini engellemek için, şehirden karşıya eski Galata Kulesi'nin kuzeydoğu ucuna uzanan ve kaynaklarda ilk bahsine 717'deki Konstantinopolis Kuşatması'nda rastlanılan geniş bir zincir vardı. Bu kule Latin haçlılarınca Dördüncü Haçlı Seferinde 1204 yılında geniş bir şekilde tahrip edildi. Fakat Cenevizliler yanına yeni bir kule inşa ettiler. Bu kule meşhur Galata Kulesi 1348 Christea Turris (İsa'nın Kulesi) diye adlandırılır.
Haliç'i karşıdan karşıya kapayan zinciri kırabilecek veya hile ile galip gelebilecek dikkate değer üç zaman vardı. Onuncu yüzyılda Viking'ler uzun gemilerini boğaz dışına, Galata etrafına sürüklediler ve onları kızaktan tekrar Haliç'in içine indirdiler. Bizanslılar onları Yunan ateşi ile yendiler. 1204'te 4.Haçlı seferinde, Venedik gemileri zinciri koç ile kırabilecekti. 1453'te Osmanlı Sultanı II. Mehmed'in gemilerini yağlanmış kütükler üzerinde Galata içlerinden karşı yana geçerek Haliç'e indirmesi.*
Şehrin, Fatih Sultan Mehmed'e tesliminden sonra; Rumlar, Gürcüler, Yahudiler, İtalyan tüccarları ve diğer gayrimüslimler Haliç boyunca fener ve Balat bölgesinde yaşamaya başladılar. Bugün altın Boynuz her iki yakada yer alır. Sahil boylarınca parklar vardır. Güzelliği ve tarihinden dolayı turistlerin ilgisini çekmektedir.
Haliç Osmanlı döneminde yoğun Yahudi, Rum, Ermeni ve Gürcü nüfusun yaşadığı bir bölge idi. Osmanlı döneminin münevverlerinin takip ettiği Karyağdıbaba, Karaağaç ve Sütlüce, Giresunlu Tekkesi bu bölgede bulunmaktadır. Günümüzde Galata köprüsü; Galata ve Eminönü'yü Haliç üzerinden birleştirir. Haliç üzerinde diğer iki köprü de Atatürk Köprüsü ve Haliç Köprüsü'dür.
1980'li yıllara kadar; endüstriyel atıkların döküldüğü bir yer olan Haliç, dönemin Belediye Başkanı Bedrettin Dalan "Haliç'i gözlerim gibi mavi yapacağım" vaadiyle döneminde temizlenmeye başlamış ve uzun yıllarca süren çalışmalar sonucu 2000'li yıllarda daha temiz bir hale getirildi. Haliç'in temizlenmesi amacıyla İstanbul Boğazı'ndan deniz suyunun Kağıthane Deresi'ne sürekli akışının sağlanarak dere suyunun yenilenmesi ve Haliç'e sürekli temiz suyun girmesini sağlamak için başlanılan proje 2012 yılında tamamlandı.
Köprüler

Haliç doğal bir limandır. Haliç üzerinde 4 köprü bulunmaktadır. Bunlar;
Galata Köprüsü
Atatürk Köprüsü (Unkapanı Köprüsü)
Haliç Köprüsü
Haliç Metro Köprüsü
Karaağaç Tekkesi

Haliç, Sütlüce da III. Sultan Mustafa (1757-1774) devrinde yapılan Karaağaç Tekkesi, Bektaşi tekkelerinin en önemlilerinden biri olarak biliniyor. 1826 yalında II. Mahmut tarafından “Yeniçeri Ordusu”nun lağvedilmesi ile birlikte diğer Bektaşi tekkeleri gibi kapatılan Karaağaç Tekkesi, Abdülaziz döneminde (1861-1876) “Hasip Baba” tarafından yeniden faaliyete geçirilmiş ancak Cumhuriyet döneminde tekke ve zaviyelerin kapatılmasını öngören kanun gereği ikinci kez kapatılmıştı. Osmanlı arşivlerindeki kayıtlarda ise tekkenin II. Beyazıt Vakfiyesi'ne bağlı olduğu ve 16. yüzyılın başlarından itibaren faaliyette olduğu belirtiliyor. Bu durumda tekkenin 500 yıllık bir geçmişi olduğu ortaya çıkıyor.
Giresunlu Tekkesi

9731 numaralı Maliye'den Müdevver Osmanlı Devlet arşivi defter, göre Haliç'in karşı kıyısında Sütlüce'de Giresunlu Tekkesi ismiyle bir Bektaşi tekkesi daha bulunmaktadır. Karaağaç Tekkesinin yakınında bulunan bu tekke de tamamen yıktırılmıştır.
Defterin kenarlarına düşülen ve "derkenar" olarak adlandırdığımız notlardan bu iki tekkenin de Sultan II. Bayezid evkâfından olduğu kayıtlıdır. Bunun yanı sıra Karyağdı Ali Baba Tekkesi de (yapılış: 1758) bu defterde kayıtlı olup yıktırılan tekkelerden biridir.
9731 no'lu defter bilgileri, Osmanlı Devleti'nin fermanla kendi koyduğu kurala kendisinin uymadığını da göstermektedir.
II. Mahmud yayınladığı fermanda 60 yıldan eski olan Bektaşi tekkelerinin camiye ya da medreseye çevrilmesi yolunda karar vermiş bulunmaktaydı.(BOA.HAT. 290/17351) Ancak bu durumun İstanbul'daki tekkelerde biraz zorlanarak uygulandığı görülmektedir. Karaağaç Tekkesi, III. Mustafa döneminde yapılmıştır; bu dönem başlangıç kabul edilirse tarih ucu ucuna 60 yıla ulaşmaktadır. Karyağdı Ali Baba Tekkesi ise 68 yıllıktır
Leonardo Da Vinci'nin Köprüsü

2006 tarihindeki açıklamasına göre; Çırağan Sarayı, Yıldız Sarayı ve Sümela Manastırı restorasyonlarını yapan Bülent Güngör tarafından Da Vinci'nin orijinal planında olduğu gibi bir köprüyü yapılacağını iletti. Bu köprü, orijinalinde olduğu gibi 240 metre uzunluğunda, 8 metre genişliğinde ve denizin 24 metre üstünde olacak. 1502'de Leonardo da Vinci, tek kemerli ve ayakları arasındaki açıklığı 240 metre (720 ayak) olan köprü çizimini sivil mühendislik projesi olarak Sultan II. Beyazıt için üretti. İki ayağının arasında tarihin en eski Magicland'i vardır. Köprü Altın Boynuz için tasarlanmıştı. Asla inşa edilemedi. Onun dizaynına dayanan küçük bir köprü Norveç'te Aas yakınında inşa edildi (2000).
Popüler kültürde Haliç

Altın Boynuz, ilk defa 29 Temmuz 2006'da Red Bull Hava Yarışı Dünya Serisi'ne (Red Bull Air Race World Series) ev sahipliği yaptı.
Galeri

Sarayburnu, Haliç girişi ve İstanbul Boğazı'nın 1880-1893 yılları arasında bugünkü Beyoğlu ilçesine ait bir bölgeden görünümü. Arka planda Üsküdar ve Kadıköy görülmektedir.
Konuyla ilgili kaynaklar

Karakaya, Enis (Sonbahar 1993). "Bizans döneminde İstanbul'un banliyöleri (III): Haliç ve çevresi". İlgi, 75. ss. 25-30.
1784 yılında İstanbul ve haliçin haritası
Leonardo da Vinci tarafından 1502'de dizayn edilen Altın Boynuz Köprüsü
Haliç'ten bir görünüm, arka planda Haliç Kongre Merkezi (Şubat 2013)
Alain Badiou

| Alain Badiou |
| --- | --- |

Tam adı: Alain Badiou
Doğumu: 17 Ocak 1937 (88 yaşında), Rabat, Fas 
Çağı: 20. yüzyıl felsefesi
Bölgesi: Batı felsefesi
Okulu: Marksizm Kıta Felsefesi
İlgi alanları: Set Teorisi, Matematik, Metapolitika, Ontoloji, Marksizm
Önemli fikirleri: Événement (olay), ontologie du multiple (coklulugun ontolojisi ve ontoloji matematiktir), Un n'est pas
 Etkilendikleri Plato, Marx, Cantor, Albert Lautman, Mao Zedong, Lacan, Althusser, Paul Cohen, Sartre, Deleuze, Lyotard, Hegel, Mallarmé, Beckett, Fernando Pessoa, Sylvain Lazarus 
 Etkiledikleri Slavoj Žižek, Peter Hallward, Simon Critchley, Ray Brassier, Sylvain Lazarus, Jason Barker, Quentin Meillassoux, Bruno Bosteels, Alberto Toscano, Oliver Feltham, Justin Clemens 
Alain Badiou, (doğ. 17 Ocak 1937, Rabat, Fas) önde gelen Fransız sol kanat düşünür, École Normale Supérieure'nin (ENS) eski felsefe bölüm başkanı.
Biyografi

Badiou aynı zamanda Sorbonne ‘da kurs aldığı bir süre olan 1956 ile 1961 arasında öğrencisi olduğu ENS’de bir felsefeci olmak üzere resmi eğitim aldı. Matematiğe yönelik her zaman canlı ve sürekli bir ilgisi vardı. Çok genç yaşlarda siyasal alanda etkin oldu, SFIO Sosyalist Partinin bir uzantısı olan Birleşik Sosyalist Parti'nin (PSU) kurucularındandı. PSU özellikle Cezayir’in sömürge olmaktan kurtulması için etkin bir mücadele içindeydi. İlk romanı Almagestes’i 1964’te yazdı. 1967’de Louis Althusser tarafından oluşturulan ve Jacques Lacan’ın etkisinde hızla büyüyen bir çalışma grubuna katıldı.
Mayıs 1968’de öğrenci ayaklanmaları Badiou’nun aşırı sola geçmesine neden oldu ve UCFML gibi aşırı radikal komünist ve Maoist gruplara katıldı. 1969’da karşı-kültür düşüncesinin kalesi olan 8. Paris Üniversitesi fakültesine (Vincennes-Saint Denis) girdi. Burada felsefe çalışmalarını Althusserci “bilimsel” Marksizm programından sağlıksız sapmalar olarak gördüğü profesör Gilles Deleuze ve Jean-François Lyotard ile ateşli entelektüel tartışmalar yaptı.
1980'lerde hem Althusserci Marksizm hem de Lacan'cı psikanaliz bir düşüşe geçince (Lacan'ın ölümü ve Althusser'in akıl hastanesine yatırlması ile), Badiou, Théorie du sujet (1982) ve en büyük eseri, Being and Event (1988) gibi daha teknik ve soyut felsefe çalışmalarını yayınladı. Bununla birlikte, Badiou, son çalışmalarında da kullandığı, Althusser veya Lacan'ı ve Marksizm'e ve psikanalize dönük sempatik başvurularını, hiçbir zaman elden bırakmadı.
ENS'deki şimdiki pozisyonunu 1999'da aldı. Aynı zamanda başka birçok kurumda da çalışmaktadır; Collège International de Philosophie (Uluslararası Felsefe Okulu) gibi. Kendisi şimdi, 1985'te Maoist UCFML'den bazı yoldaşlarıyla kurduğu "L'Organisation Politique"’in bir üyesidir. Badiou aynı zamanda bir tiyatro yazarı olarak Ahmed le Subtil gibi yazdığı oyunlarla büyük başarılar kazanmıştır.
Son on yılda artan sayıda eseri Deleuze, Manifesto for Philosophy (Felsefe için Manifesto), Metapolitics (Meta Politikalar) ve Being and Event gibi İngilizce’ye çevrilmiştir. İngilizce yayınlanan New Left Review ve Cabinet Magazine gibi dergilerde Badiou’dan kısa metinler yayınlanmaktadır.
Anahtar Düşünceler

Badiou felsefesinde birçok düşüncenin tekrar kullanımını gerçekleştirir. Onun amaçlarından biri gerçeğin bu kategorilerinin her türlü felsefe eleştirisi için kullanışlı olduğunu göstermektir. Bu nedenle, bunları sanat ve tarih kadar ontoloji ve bilimsel keşifler için de kullanır.
Anahtar Düşünceler > Dört Diskur

Badiou’ya göre, felsefe, felsefi gerçekleri üretmesi açısından kendisinin gerçek prosedürler olarak kabul ettiği dört durum (sanat, aşk, politika ve bilim) içinde yapılabilir. Badiou çalışmalarında sürekli olarak, kendisinin felsefi bir "hastalık" olarak nitelendirdiği, bu diskurlardan herhangi birine kendi gerçeğini dayatmaktan felsefenin sakınması gerektiğini dile getirir. Badiou sıklıkla “birleşme noktalarını” veya farklı diskurlar tarafından üretilen gerçekler arasındaki istisnai bağlantı sahalarını bulmaya çalışmıştır. Badiou'nun gerçeklik prosedür içeriğinin dış gerçekliğin inkârı imasını içermediği akılda tutulmalıdır. Badiou, Lacan'ı takip ederek, ‘gerçeği’, gerçeklik prosedürleri çerçevesinde etkide bulunacaklar üzerinde tekrar etkide bulunacak şekilde öğretilebilecek varolanın hacmini ancak sembolize edilemeyecek gerçekliği tasarlamak için kullanmaktadır. Böylece, bir gerçeklik prosedürüne gerçeğe ulaşmak için ihtiyaç duyulduğunda, ‘gerçek’ aynı zamanda onların gerçeği üretimi olasılığında bir dış sınır olarak iş görür.
Anahtar Düşünceler > Estetik Dışı

"The Handbook of Inaesthetics" (Estetik Dışının El Kitabı) kitabında Badiou, ‘inestetik’ ifadesini “yansıma/nesne ilişkisi”ni inkar eden artistik yaratıcılık içeriğine gönderme yapmak için uydurmuştur. Mimesis düşüncesine veya ‘tabiatın’ şiirsel yansımasına karşı bir tepki göstermek adına, Badiou sanatın ‘içkin’ ve ‘biricik” olduğunu iddia eder. Bir sanat eserindeki aracısızlıkta sunulan gerçeklik duygusuyla, içkin ve sanat ve sadece sanatta bulunan gerçeklik duygusuyla, biricik. Felsefe ve sanat arasındaki bağ hakkındaki görüşü, kendisinin işlevlerini “bilginin biçimlerini onların içinde bazı gerçeğin bir delik açabilecek şekilde düzenlendiği” biçiminde iddia ettiği pedogoji motifine bağlıdır. Bu fikirlerini Samuel Beckett'in düz yazıları, Stephane Mallarme'in ve Fernando Pessoa'nun (bunlar O'na göre felsefenin şimdilik nüfuz edemediği eserler meydana getirdiklerini iddia ettiği sanatçılardır) şiirleri ve diğerlerinin eserlerinden oluşan örneklerle geliştirmektedir.
Osman Türkay

Osman Türkay (1927; Ozanköy, Girne - 24 Ocak 2001, Girne), uzay şairi olarak da bilinen Kıbrıslı Türk şair.
Yaşam öyküsü

Özel bir İngiliz okulunda okudu. Londra'ya giderek gazetecilik ve felsefe öğrenimi gördü (1955). Şiir yazmaya ortaokul sıralarında başlayan Osman Türkay, şiirlerini Varlık ve Beşparmak dergilerinde yayımladı. Daha sonra Londra'ya yerleşti ve İngilizce şiirler de yazmaya başladı; aynı zamanda çeviriler yaptı. Londra'da bulunduğu 1951-56 yılları arasında şiir yazmaya ara veren şair, ilgisini başta İngiliz şiiri olmak üzere dünya şiiri üzerinde yoğunlaştırır. Şiirleri, Yunanca, İspanyolca, Çekçe gibi dillere de çevirdi.
24 Ocak 2001 tarihinde yaşlılığa bağlı sağlık sorunları nedeniyle tedavi gördüğü Girne Akçiçek Hastanesi'nde öldü.
Hakkında Diğer

Osman Türkay şiirlerinde insanın kâinattaki yerini göstermeye çalışmış ve işlemiştir.
Şiirleriyle, pek çok ödülü kazandı. Albert Einstein Özel Barış Ödülü bunlardan biridir. "Evrende Rastgele Bir Gezinti" adlı kitabıyla, Amerikan Başarılar Enstitüsü'nün "Yılın Adamı" ve "Bin Yılın Şöhretler Sarayı" ödüllerini, Amerikan Biyografi Enstitüsü'nün "Altın Plak" ödülünü, "Başkanlık Onur Mühürü"nü, Avustralya'da "Uçan Altın Kumru" ödülünü kazandı. Türkay'ın son yıllarda aldığı ödül sayısı 50'yi aştı. Ayrıca, iki kez de Nobel Edebiyat Ödülüne aday gösterildi (1988 ve 1990).
Osman Türkay ayrıca, dünyada en çok mektup alan Türk edebiyatçısıdır. Hayranları arasında Tayland Prensesi Vemulchadra, Türkoloji Profesörü Anna Masala, Hindistan eski başbakanının eşi Sheila Gürjal ve çok sayıda aristokrat bulunuyor.
O. Türkay’ın Eserleri > Osman Türkay’ın kitapları

Yedi Telli, Beşparmak Yayınları, Lefkoşa, 1959.
Uyurgezer, Yeditepe Yayınları, İstanbul, 1969.
Beethoven'de Aydınlığa Uyanmak, Yeditepe Yayınları, İstanbul 1970.
Evrenin Düşünde Gezgin, Yeditepe Yayınları, İstanbul, 1972.
Kıyamet Günü Gözlemcileri, Yeditepe Yayınları, İstanbul, 1975
Beethoven and Other Poems (English Version),Hub Publications Ltd.Athenneum Books, London, 1978
Poetry Türkay, A Special Issue of Poet, India, Madras, May 1982.
Variations, Poets Press, India, 1986.
Symphonies for the World., Oxford University Press, Printing House, Oxford 1989.
Şeçme Şiirler, T C Kültür Bakanlığı, Ankara, 1990.
Edebiyat, Eleştiri ve Dil Üstüne Düşünceler, K.K.T.C Milli Eğitim ve Kültür Bakanlığı Yayınları, 1993.
Poetry Türkay and Epitaphs for a Dying World, A special issue of the magazine International Poets, Madras, India, 1995.
Ölümsüzlük Acısı (Oyun), K.K.T.C Milli Eğitim ve Kültür Bakanlığı Yayınları, 1998.
Piramit Üçlüsü (Oyun), K.K.T.C Milli Eğitim ve Kültür Bakanlığı Yayınları, 1998.
Roaming About Universe, The Pentland Press, Usa, 1998.
Cosmorama, The Pentland Press, Usa, 1999.
O. Türkay’ın Eserleri > Yabancı dilde yayımlanan kitapları

Osman Türkay's Pomes, transleted into;Chinese by Prof.Ka Sang and Prof.Yu Chang Xia, Poetry World, Hong Kong.
Havets Ljus, translated by Bengst Liljenberg and Jitka Forlag Kolibri AB, Malmo, 1989, Sweden.
Lumea Kui Sengül Atomul, translated by Prof.Ion Arion, Litera Press, Bucharest, Romania, 1993.
Sa Te Trezesti Lumina in Beethoven, Editura Polidor? Bucharest 1993.
Cel Ce Prin Somn Cultreierand Si Alte Poeme, Editura Polider, Bucharest, Romania, 1994.
Selected Poems, Poetry Publishing Press, Moscow 1993, Russia
Vselenskiya Strawstviya, Pen Writers section of the Blitz Press, St. Petersburg.Russian Federation.1998.
Namesicnik, transliation by Ludek Hrebicek, Tvorba Publication, Praha Czech Rupublic, 1989.
The Leaves of Love(transleted from Turkish and puplished in Great Britain, in 1975).
O World Stop Rolling(translated from Turkish and puplished in Great Britian in 1972).
Selected Poems of T.S.Eliot, transleted and puplished by Yeditepe Press, İstanbul, 1965.
O. Türkay’ın Eserleri > Hazırladığı Antolojiler

Modern Poetry In Translation, Özel Türk Şiiri Sayısı, (Taner Baybars ile)Londra, 1972
Avrupa Şiiri Antolojisi'nin Türk Şiiri Bölümü, Madras, 1982.
Dünya Şiir Antolojisinin Kıbrıs Türk Şiiri Bölümü 1990.
O. Türkay’ın Eserleri > Çevirileri

T.S.Eliot, Seçme Şiirler, Yeditepe Yayınevi, İstanbul 1965
O World Stop Rolling, (Türkçeden İngilizceye) Stephenson and Sons Ltd. Press, 1972
The Leaves of Love, (Türkçeden İngilizceye), T. Lyon and Co.Press, Liverpool, 1976
The American Historical Review

American Historical Review, Oxford University Press tarafından American Historical Association adına yayınlanan üç ayda bir çıkan akademik tarih dergisidir; aynı zamanda kurumun resmi yayın organıdır. Tarihin tüm dönemleri ve yönleriyle ilgilenen okuyuculara yöneliktir ve sıklıkla dünyadaki en önemli Amerikan tarihi dergisi olarak tanımlanmıştır.
2011 yılında Journal Citation Reports, AHR  için tüm tarih dergileri arasında en yüksek etki faktörüne sahip olduğunu açıklamıştır.
Tarihi

1895 yılında kurulan The American Historical Review, Cornell Üniversitesi ve Harvard Üniversitesi tarih bölümlerinin ortak çalışmasıydı ve The English Historical Review ve French Revue historique örnek alınarak ve "tarihsel çalışmaların teşviki, tarihi belgelerin ve eserlerin toplanması ve korunması ve tarih araştırmalarının yaygınlaştırılması" amacıyla kurulmuştu.
Dergi, Mart, Haziran, Eylül ve Aralık aylarında araştırma makaleleri, kitap incelemeleri gibi konuların yer aldığı kitap benzeri akademik bir yayın olarak yayınlanır (her sayı genellikle yaklaşık 500 sayfadır). Dergide her yıl ortalama 25 makale yayımlanmaktadır. Gönderilen bildirilerin kabul oranı ise yüzde 9 civarında. Dergi ayrıca yılda yaklaşık 1.000 kitap incelemesi yayınlıyor.
Personel ve editörler

Derginin editörlük ofisi Washington DC'deki Amerikan Tarih Derneği merkezinde bulunur ve küçük bir kadro yayını hazırlar. Dergi, editör kurulu ve yardımcı editörlerden oluşan bir ekip tarafından denetlenmektedir.
Dergi, Ekim 2007 sayısından 2011 yılına kadar University of Chicago Press tarafından yayımlandı. Dergi 2023 yılı itibarıyla Oxford University Press tarafından yayınlanmaktadır.
AHR'nin yayın kurulu, tarih araştırmalarının tüm alanlarını temsil eden bilim insanlarından oluşmaktadır.
Konuyla ilgili yayınlar

Stieg, Margaret F. (1986). "The Spread of Scholarly Historical Periodicals: France, Great Britain, and the United States". The Origin and Development of Scholarly Historical Periodicals. Tuscaloosa: University Alabama Press. ss. 39-81. ISBN 0-8173-0273-5.
Bourne, Edward G. (1895). "The American Historical Review ". Journal of Political Economy. 4 (1): 96–97.
Derginin Bloomington, Indiana'daki ofisleri
Kenan Bajramović

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Boyu:  2,06 m (6 ft 9 in)
Pozisyonu:  Uzun forvet
Profesyonel kariyeri
Yıllar:  Takım
1997-2003:  Čelik Zenica
2003-2005:  Bosna
2005-2007:  Azovmash Mariupol
2007-2008:  Lietuvos Rytas
2008-2009:  Kyiv
2009:  Türk Telekom
2009:  ALBA Berlin
2010-2011:  Lietuvos Rytas
2011-2013:  Banvit
2013-2014:  VEF Rīga
2014:  OKK Spars
2014-2015:  Beşiktaş
2015-2016:  OKK Spars Sarajevo
2016:  Socar Petkim SK
2016:  Cholet Basket
2016-2017:  Spars Sarajevo
2017:  Socar Petkim
2017-2018:  Akhisar Belediyespor
2019:  Spars Sarajevo

Kenan Bajramović, (d. 24 Mayıs 1981), Boşnak eski millî basketbolcudur. Uzun forvet pozisyonunda görev almıştır.
Kariyeri

Bajramovic, 1997 yılında KK Čelik takımında profesyonel basketbol kariyerine başladı. 2003 yılına kadar bu takımda görev yaptıktan sonra, bir diğer Boşnak takımı KK Bosna'ya transfer oldu. İki sezon Bosna forması giydi. Bosna ile 2004-05 sezonunda Bosna Hersek Basketbol Ligi'ni şampiyon olarak noktaladılar ve 2005 yılında Bosna Hersek Basketbol Kupası'nı kazandılar. Bajramovic 2004 yılında Bosna All-Star maçında forma giydi.
2005 yılında Ukraynalı BK Azovmaş takımına geçti. Azovmaş ile 2005-06 ve 2006-07 sezonlarında Ukrayna Basketbol Süper Ligi'nı şampiyon olarak noktaladılar ve 2006 yılında Ukrayna Basketbol Kupası'nı kazandılar.
2007 yılında Lietuvos Rytas'a transfer oldu. Daha sonra bir başka Ukrayna takımı BK Kiev'e geçti. 2009 yılında Türkiye Basketbol Ligi takımlarından Türk Telekom'ya transfer oldu. Aynı sezon içinde Basketball-Bundesliga takımı ALBA Berlin'e geçti. 2010-11 sezonunda eski takımı Lietuvos Rytas'a geri döndü.
2011 yılında tekrar Türkiye'ye dönerek bu kez Banvit ile sözleşme imzaladı. İki sezon Banvit forması giydikten sonra, Leton ekibi BK VEF Riga'ya transfer oldu. 2013-14 sezonuna bu takımda başladı, daha sonra OKK Spars takımına geçti.
2014 Ocak ayında Türkiye Basketbol Ligi takımlarından Beşiktaş ile sezon sonuna kadar anlaşma sağladı.
Nedžad Sinanović

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
CB Valladolid
Pozisyon:  Pivot
Lig:  Liga ACB
Kişisel bilgileri
Doğum tarihi:  29 Ocak 1983 (42 yaşında)
Doğum yeri:  Zavidovići, Bosna-Hersek
Boyu:  2,22 m (7 ft 3+1⁄2 in)
Kulüp bilgileri
Kulübü:  CB Valladolid
Kariyer bilgileri
 NBA seçmeleri:  2003  / Seçilmedi
 Portland Trail Blazers tarafından seçildi
Profesyonel kariyeri
Yıllar:  Takım
2003-05:  RBC Verviers-Pepinster
2005-09:  Real Madrid
2009-2012:  Unicaja Málaga
2012-günümüz:  CB Valladolid
 Basketball-Reference.com'daki istatistikleri 

Nedžad Sinanović (d. 29 Ocak 1983, Zavidovići, Bosna-Hersek), İspanyol takımı CB Valladolid'de oynayan Bosnalı profesyonel basketbolcudur. 2.21 boyundaki oyuncu Pivot pozisyonunda oynamaktadır. Avrupadaki en uzun basketbolculardan birisidir.
Siding Spring Gözlemevi

Siding Spring Gözlemevi Avustralya Ulusal Üniversitesi'ndeki (ANU) Astronomi ve Astrofizik Araştırma Okulu'nun (RSAA) bir parçası olan Coonabarabran, Yeni Güney Galler, Avustralya yakınlarında bulunan bir gözlemevidir. Diğer birtakım teleskoplarla birlikte Anglo-Avustralya Teleskobunu da bünyesinde barındırmaktadır. Gözlemevi Woorat Dağı'ndaki Warrumbungle Milli Parkı'nda deniz seviyesinden 1.165 metre (3.822 ft) yüksekte konuşlanmıştır. Bu dağ ayrıca Siding Spring Dağı olarak da bilinmektedir. Siding Spring Gözlemevi, Avustralya Ulusal Üniversitesi(ANU) bünyesinde yer almakta olup, Stromlo Dağı ve Siding Spring Gözlemevleri araştırma okullarının da bir parçasıdır.
Gözlemevi bünyesinde 100 A$'dan fazla değerde araştırma ekipmanları bulunmaktadır.