stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kambur balina
Üreme > Gelişim

Yavrular her iki yarım kürede de ılık tropikal veya tropikale yakın sularda doğurulurlar. Yeni doğan yavrular genellikle 4–5 metre uzunluktadır ve yaklaşık 5 ay boyunca anneleri tarafından emzirilirler. Dişilerin sütü son derece besleyicidir ve yüksek miktarda yağ, protein, laktoz ve su içerir. Cinsel ergenliğe genellikle 4–5 yaş arasında erişilir. Erkeklerde penis uzunluğu cinsel olgunluğun bir belirtisi olabilir. Cinsel olarak olgunlaşmış erkeklerde testislerin ağırlığı ve spermlerin gelişme hızı üreme mevsimi boyunca artar, dişilerin ovulasyonu ile aynı zamana rastlar. Dişilerde cinsel olgunluğa ulaşıldıktan sonra ovaryum ağırlığı tamamen sabit kalır. Ovulasyon yaklaşırken, dinlenen ovaryumların yüzeyindeki Graafian folikülleri büyür. Her üreme mevsiminde genellikle sadece bir ovulasyon gerçekleşir. Üreme genellikle her iki yılda bir defa meydana gelir ama her üç yılda iki defa da gerçekleşebilir. İkinci durumda, emzirme 5 aydan daha uzun sürebilir.
Bir kambur balina suya dalarken...
Suya dalarken bir kambur balinanın kuyruğu...
Sudaki bir kambur balina grubu...
Kambur balina sudan çıkarken, Queensland...
Sadrettin Celal Antel

| Sadrettin Celal Antel |
| --- | --- |
Doğum: 1890
Ölüm: 1954 İstanbul
Meslek: Eğitimci, eğitim düşünürü
Milliyet: Türk
Dönem: II. Meşrutiyet ve erken  Cumhuriyet dönemleri
Konu: Deneysel veriye dayalı pedagoji ve öğretim yöntemleri. Zeka ve bilgi testleri. Tarih öğretimi alanında çalışmalar.
Akrabalar: İhsan Celal (kardeşi) Yusuf Kenan (kardeşi)  Necip Celal (kardeşi)  Belkıs Özdoğan (kardeşi)

Sadrettin Celal Antel (1890-1954). Eğitimci, bilim insanı.
II. Meşrutiyet ve erken Cumhuriyet dönemlerinin önemli eğitim bilimcilerindendir. 1919'da İstanbul'da kurulan Türkiye İşçi ve Çiftçi Sosyalist Fırkası'nın etkin bir üyesi idi. 1936 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Pedagoji profesörü oldu; üniversitede Pedagoji Kürsüsü'nün kuruluşunda ve gelişmesinde rol aldı.
Antel, öğretmen okulu ders kitapları, ilkokullar için ders kitapları, bilimsel araştırmalar, çeviriler, ders materyalleri, dergi yazıları yazarak ve değişik amaçlı zeka ve bilgi testleri geliştirerek Türkiye'de eğitime önemli katkılarda bulundu. Tarih eğitiminin gelişmesine yönelik çalışmalara özel bir yer verdi. Tarih öğretiminde barışçı bir tarih anlayışını savundu. Çocuk edebiyatı alanında da eserler verdi.
Yaşamı

1890 yılında doğdu. Babası Darülfünun'da Deniz Ticaret Hukuku'na ilişkin çalışmalarıyla tanınan, Osmanlı Devleti'nin son yıllarında Salih Paşa kabinesinde kısa süre Adliye Nazırı görevinde bulunmuş müderris Mehmet Celal Bey, annesi Emine Hanım'dır. Beş çocuklu ailenin en büyük evladıdır. Erkek kardeşleri İhsan Celal, Bursa'da kurduğu konserve fabrikası ile Türkiye'de konservecilik alanında hizmet etmiş bir iş insanı; Yusuf Kenan Bey avukat, Necip Celal tanınmış bir müzisyendir. Kız kardeşi Belkıs Celal Özdoğan, Türkiye'nin ilk kadın fizik profesörlerindendir. Aile, Soyadı Kanunu çıktıktan sonra aile dostları şair Yahya Kemal'in önerdiği, "memlekete ant içen" anlamındaki "Andel" ismini söyleyiş kolaylığı için "Antel" olarak değiştirerek soyadı olarak benimsedi.
Sadrettin Celal, 1909'da Osmanlı Devleti'nin sağladığı yurt dışı öğrenim bursunu kazandı ve Fransa'ya gitti. "Saint-Cloud Yüksek Öğretmen Okulu"'ndan (Ecole Normale Superieure de Saint Cloud) mezun oldu ve Sorbonne Üniversitesi'nde sosyolog Émile Durkheim'in derslerini takip etti. Gustave Le Bon'un Les Lois Psychologiques de l’Évolution des Peuples (Kitleler Psikolojisi) kitabını Fuad Köprülü ile birlikte  "Ruh-ül cemaat" adıyla çevirdi (1911). 1913'te yurda döndü.
Yaşamı > Meslek ve siyaset yaşamı

Meslek yaşamının büyük bölümünü öğretmen yetiştiren okullarda geçirdi. İlk olarak Adana Darülmuallim Müdürlüğüne atanan Sadrettin Celal, ardından İstanbul'da çeşitli okullarda müdürlükler, Fransızca, pedagoji (o zamanki adıyla "Terbiye-i Etfal") ve felsefe öğretmenliği yaptı.
Yaşamı > Meslek ve siyaset yaşamı > Türkiye İşçi ve Çiftçi Sosyalist Fırkası üyeliği

1919'da Ethem Nejat'ın sorumlu müdür olduğu Kurtuluş dergisinin yazı kadrosunda yer aldı. Derginin etrafında toplanan sol kesimden isimler Türkiye İşçi ve Çiftçi Sosyalist Fırkası'nı kurdular. Sadreddin Celal kimi kaynaklara göre Son Osmanlı Mebusan Meclisi seçimlerine aday oldu ancak seçilemedi. Kurtuluş dergisinin işgal kuvvetlerince kapatılmasından sonra  Aydınlık dergisini yayımlamaya başladılar. Sadreddin Celal, Aydınlık dergisinin sorumlu müdürü oldu.
20 Kasım 1922'de Komintern 4. Kongresi'ne katılmak için Sankt-Peterburg ve Moskova'ya gitti. Türkiye'den katılan yedi kişilik heyette yer alan Antel, kongrede "Orhan" takma adıyla söz aldı ve Türkiye hakkında bilgi verdi; partisinin, emperyalizm ile mücadele sürecinde⁸ Ankara hükûmeti'ni destekleme kararı aldığını belirtti. 1923'te Hıyanet-i Vataniye Kanunu'na göre tutuklandı ancak mahkeme tarafından beraat ettirildi.
1924 yılında İstanbul Muallimler Cemiyeti Kongresi'ne katılan Sadrettin Celal, derneğin yönetmeliğiyle ilgili görüşme sırasında "dindar ve vatanperver" kelimelerinin derneğin amaçları arasından çıkartılmasını önerdi. Bu önerisi dönemin gazetelerine yansıdı; komünizm propagandası yaptığı şeklinde iddialara neden oldu.
Şubat 1925'te siyasi içerikli yazıları ve görüşlerinden dolayı İstiklal Mahkemesi'nde yargılandı. Takrir-i Sükûn Yasası'na göre tutuklandı ve 7 yıl hapis cezasına çarptırıldı. On sekiz ay tutuklu kaldı. Hapishane koşullarında 112 sayfalık bir makale yazdı ve bu çalışması "Maarif Teşkilatı Hakkında Bir Layiha" adıyla Bakanlık dergisinde yayımlandı. 29 Ekim 1926'da  siyasi tutuklular için Cumhuriyet Bayramı dolayısıyla çıkarılan af yasasından yararlanarak serbest kaldı ve partiden ayrıldı.
Yaşamı > Meslek ve siyaset yaşamı > Tercümanlık ve öğretmenlik

Bir yıl Talim ve Terbiye Dairesi'nde çevirmenlik yapan Antel, Maarif Vekaleti için "Decroly Usulü" adlı kitabı Fransızcadan Türkçeye çevirdi. 1927'de İstanbul Kız Öğretmen Okulu'nda öğretmenlik yaptı; Yurttaşlık Bilgisi ve Psikoloji dersleri verdi. Bu sırada "Cumhuriyet Çocuklarına Sevimli Kıraat" adlı kitabını yayımladı. Ardından İstanbul Erkek Öğretmen Okulu'nda Psikoloji ve Pedagoji öğretmenliği yaptı. İstanbul Sultanahmet'te deneme okulu haline getirilen 44. İlkokulda Decroly Usulu'nü uyguladı. Bu okulda yaptığı uygulamaları uluslararası toplantılarda bildiri olarak sundu. Aynı dönemde "Pedagoji" adlı kitabını yazdı. Türkiye'de yeni harflerle basılmış ilk eğitim kitabı olan bu yapıt, öğretmen okullarında ders kitabı olarak okutuldu.
Tarihçi Jules Michelet'in eğitim anlayışını ve vatandaşlık eğitimi konusunda görüşlerini Yeni Terbiye ve Tedris Tekniği (1931) adlı kitabında detaylı olarak inceledi. Onun görüşlerinden hareketle, laik bayramların halkın eğitiminde önemini vurguladı. 1932, 1935 ve 1937 yıllarında gerçekleşen Uluslararası Eğitim kongrelerine Türkiye temsilcisi olarak katıldı ve bildiriler sundu.
Yaşamı > Meslek ve siyaset yaşamı > Pedagoji Enstitüsü

29 Aralık 1936'da İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nde Pedagoji Enstitüsü'ne atandı. Lisede öğretmenlik yapacaklara pedagoji sertifikası vermek için kurulan bu kurumda Umumi Didaktik dersini okuttu. Ders notlarını 1948-1952 yılları arasında  "Umumi Didaktik adı ile yayımladı.
Pedagoji Enstitüsü'nde öğretmen olacaklara öğretim lisansı dersleri verilirken, Sadrettin Celal tezli öğrencilere
Terbiyevi Rehberlik, Terviyevi İstatistik ve Terbiyede Ölçü dersleri vermekte ve tezlerini yönetmekteydi. Antel, Refref Çelebioğlu'nun "Liselerde Tarih Randımanı 1949-1950" adlı tezini yönetti. Bu tez, tarih öğretimi bakımından verimi üzerine bir tarama çalışmasıydı.
Antel, bu kurumda özellikle test geliştirme, tanınmış yabancı uzmanların hazırladıkları zeka testlerini Türkçeye uyarlama, 1950'lerde İstanbul Üniversitesi'ne giriş sınavlarının testle yapılması, ilkokullar için matematik testlerinin hazırlanması gibi birçok öncü çalışma yaptı.
1938 yılında John Dewey'in "Yarının Mektepleri" adlı kitabını Türkçeye çevirdi. II. Dünya Savaşı yıllarında Zekeriya Sertel'in çıkardığı Tan gazetesinde Nazizm karşıtı ve Sovyet dış politikası lehine bazı yazılar yazdı. 1943 yılındaki II. Maarif Şurası'nda "barışçı tarih" anlayışı hakkında paylaştığı görüşleri nedeniyle devrin ileri gelen yöneticileri tarafından eleştirildi. 1944'te görevinden alınan Antel, Danıştay kararı ile görevine döndü ve 12 Şubat 1954'te ölümüne kadar bu görevini sürdürdü.
Eğitim anlayışı

Antel, Tedrisat-ı İbtidaiye Mecmuası, Sınıf Muallimi, Yaşamak İçin, Muallimler Mecmuası, Bizim Mecmua, Terbiye, Aydınlık gibi pek çok dergide eğitim ile ilgili düşüncelerini kaleme aldı. Bu yazılardan eğitimde ilerlemeci anlayışı benimsediği, politeknik bir eğitim anlayışına önem verdiği anlaşılmaktadır.
Tarih öğretiminde çocuklara   medeniyet tarihinin öğretilmesi gerektiği görüşünü benimsedi. Çocuklara yabancı düşmanlığı yerine; barışseverlik, insana ve emeğe saygı, yardımlaşma, adalet, hürriyet, gibi yüksek hislere bağlılık uyandırılması gerektiği savundu.
Önemli çalışmalarından birisi "Tarih Ders Materyali: Tarih tombalası" adlı kitapçıktır. Sadrettin Celal, kronoloji kavramının öğrencilerde daha iyi gelişmesi için bu tombalayı geliştirmiştir. Ona göre öğretimi bireyselleştirmede bu tür oyunlar kullanışlıdır. Antel, tarih materyallerine büyük önem vermiş; resimli okuma kitapları, tarihî haritalar, takvim ve kronoloji cetvelleri, resimli haritalar ve resimli kartlardan bahsetmiştir.
Tarih eğitimine ilişkin görüşlerini 1924’te yayımladığı "Muallimler Enternasyoneli ve Tarih Tedrisatı" başlıklı yazısında, 1926’daki Layihasında, Jules Michelet’in eğitim anlayışı (1931) yazısında, "'Tarih Ders Materyali: Tarih Tombalası" (1941) adlı küçük kitapçıkta, 1943 yılında yaptığı II. Millî Eğitim Şura toplantısı konuşmalarında, "Umumi Didaktik" kitabında açıklamıştır.
Başlıca eserleri

Antel, pedagoji ve öğretim yöntemleri konusunda altı, ilkokul öğrencileri için on altı, test tekniği konusunda 13 kitap yazmış; Pedagoji Enstitüsü'nce çıkarılan "Pedagoji Bülteni"'nde beş inceleme yayımlamış; uluslararası kongrelere üç bildiri sunmuş, eğitim konusunda üç çeviri yapmış, üç dergi çıkarmış, başlıca meslek dergilerinde önemli yazılar yazmıştır. Öldüğünde de yayına hazır yedi kitabı vardı. Eserlerinin başlıcaları şunlardır:
Lenin ve Leninizm (1924)
Cumhuriyet Çocuklarına Sevimli Kıraat (1929)
Bizim Alfabe (1930)
Yeni Terbiye ve Tedris Tekniği (1931)
Test Usulü (1932)
Maarifimiz ve Meseleleri (1939)
Terbiyede Ölçü (1954)
Başlıca eserleri > Çevirileri

Decroly Usulü (A. Hamai'den, 1926)
Yarının Mektepleri (John Dewey'den, 1938).
Şener Kökkaya

| Şener Kökkaya |
| --- | --- |
Doğum: İzzet Şener Kökkaya 30 Mayıs 1943(1943-05-30) Antalya, Türkiye
Ölüm: 20 Temmuz 2024 (81 yaşında) Adana, Türkiye
Defin yeri: Karşıyaka Mezarlığı
Milliyet: Türk
Meslek: Tiyatro, Oyuncu
Etkin yıllar: 1957-2024

İzzet Şener Kökkaya (30 Mayıs 1943, Antalya - 20 Temmuz 2024, Adana), Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu, sahne amiri ve yönetmendir.
Sanat yaşamına 1957 yılında Eskişehir'de amatör tiyatro ile başlayan Kökkaya, eğitimini sürdürmekte olduğu Eskişehir İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi'ni 2. sınıfında bıraktı. Eskişehir Oda Tiyatrosu ve Eskişehir Belediye Şehir Tiyatrosu'nda birçok oyunda rol aldı. Devlet Tiyatroları'nda konuk oyuncu olarak çalıştı. 1966 yılında Pendik Tiyatrosu'nun kurucusu ve oyuncusu oldu. Bir yıl sonra girdiği Ankara Sanat Tiyatrosu'nda 1982 yılına kadar oyunculuk ve sahne amirliği görevlerinde bulundu. 1970'li yıllarda TRT'de haber saati öncesinde yayınlanan ve Savaş Yurttaş ile sunduğu "5 Dakika" programına geniş kitlelerce tanındı.
Hamdi Ortadirek başlıklı müzikli orta oyununda Erol Demiröz, Savaş Yurttaş, Selçuk Uluergüven ve Akrep Nalan ile aynı sahneyi paylaştı. Üç yıl Ankara Sanat Evi'nde yönetmenlik ve oyunculuk yapan sanatçı, 1986'da sağlık nedeniyle İzmir'e yerleşerek İzmir Sanat Tiyatrosu'nu kurdu. Şiir ve oyun senaryoları da yazan sanatçı, oyunculuğunu tiyatro ile sınırlamayıp kamera karşısına geçerek sinema ve dizi filmlerde rol almıştır. Denizli Belediyesi Konservatuvarı'nda 2 yıl oyunculuk dersi veren Şener Kökkaya, Ankara Ekin Tiyatrosu'nun ardından Adana Devlet Tiyatrosu'nda çalıştı.
Tiyatro oyunları

Ayakta Durmak İstiyorum
72. Koğuş'
Eskici Dükkanı
Sınırdaki Ev
Sait Hopsait
Sakıncalı Piyade
Zengin Mutfağı
Ödenmeyecek
İçerdekiler
Yarın Çok Geç Olacak
Netekim
Alışamadım
Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz
Mevlana
Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım
Ağrı Dağı Efsanesi : Yaşar Kemal - Adana Devlet Tiyatrosu - 1994
Mozuk Düzek
Ölüm
Kanlı Nigar
Hadi Öldürsene Canikom
Guguk Kuşu
Aslan Asker Şvayk
Paşaların Paşası
Mayın (OYUN) (Fikret Otyam) - Ankara Sanat Tiyatrosu - 1967
Sarıpınar 1914 : (R.Nuri Güntekin) - Ankara Sanat Tiyatrosu - 1967
Müfettiş : (Nikolai Gogol) - Ankara Sanat Tiyatrosu - 1967
Zenginin Maceraları : (Tunca Yönder ve Birkan Özdemir) - Ankara Sanat Tiyatrosu - 1966
Filmografisi

Kaçak - 2013
Eyvah Eyvah 3 - 2013
2 Yaka Bir İsmail - 2012
Eyvah Eyvah 2 - 2011
Ay Lav Yu - 2010
Sakarya Fırat - 2009
Hayatın Tuzu - 2009
Kutsal Damacana 2:İtmen - 2010
Nokta  - 2008
Ulak - 2007
Organize İşler - 2005
Şıh Senem - 2003
Vizontele Tuuba - 2003
Vizontele - 2000
Bir Düğün Masalı - 1993
Uzun Bir Gece - 1986
Sürü - 1978
Türkmençay Antlaşması

| --- | --- |
İmzalanma töreni
Tür: Barış Antlaşması
İmzalanma: 10 Şubat, 1828
Yer: Türkmençay, İran
İmzacılar:  Rus İmparatorluğu, İvan Paskeviç   Kaçar Hanedanı, Abbas Mirza
Güney Kafkasya Haritası, 1809-1817
Türkmençay Antlaşması, (Rusça: Туркманчайский договор; Farsça: عهدنامه ترکمنچای) Rus İmparatorluğu ile  Kaçar Hanedanlığı arasında 10 Şubat 1828 tarihinde imzalanmış bir barış antlaşmasıdır.
İran'ın yenilgisiyle sonuçlanan 1826-1828 Rus-İran Savaşı'ndan sonra imzalanmış olan bu antlaşma uyarınca Revan Hanlığı, Nahçıvan Hanlığı ve Talış Hanlığı Rusya'ya verilmiş, Aras Nehri'nin bu iki devlet arasındaki sınırı oluşturmasına karar verilmiştir. Gülistan Antlaşması'yla birlikte İran'ın imzaladığı en kötü hezimetlerden biri olarak kabul edilmektedir.
Gülistan ve Türkmençay antlaşmalarının imzalanması ile Rusya, Güney ve Kuzey Kafkasya'nın bir kısmında işgale son verdi. Rusya tarafından işgal edilen araziler 1918-1920 istisna olmakla birlikte 1991'de bağımsızlığını kazandı.
Antlaşma'nın Önemli Maddeleri

3. madde: İran, 6 ay içerisinde Revan ve Nahçıvan Hanlıkları'nı Rusya'ya bırakacaktır.
4. madde: İran ve Rusya arasında sınır tespiti yapılmıştır.
5. madde: Tespit edilen sınırların kuzeyinde kalan, Kafkas sıra dağları ve Hazar Denizi arasında bulunan bütün toprak ve adaların, bu topraklarda yaşayan halkların Rus İmparatorluğu'na ait olduğu kabul edilmiştir.
6. madde: İran, Rusya'ya tazminat ödemeyi kabul etmiştir.
7. madde: Rusya, İran Veliahdı Abbas Mirza'yı önce veliaht, tahta çıkmasından sonra da hükümdar olarak tanıyacaktır.
8. madde: Hazar'da her iki devletin de ticaret gemileri yüzebilecek, fakat yalnızca Rusya'nın savaş gemileri bulunabilecektir.
13. madde: Her iki taraftan da esir düşenlerin tamamı dört ay içerisinde serbest bırakılacaktır.
14. madde: Her iki devlete sığınanlarla ilgilidir. Rusya'nın onaylamadığı kişilerin İran tarafından, belli bölgelere (Karabağ ve Nahçıvan) yerleşmesine izin verilmeyecektir.
İran'daki Rus Büyükelçiliğinin Yıkılması

Savaşın sona ermesi ve antlaşmanın imzalanmasından sonra İran'da Rus karşıtı atmosfer güçlendi. 11 Şubat 1829'da Tahran'daki öfkeli kalabalık Rus Büyükelçiliğine saldırdı ve neredeyse herkesi öldürdü. Ölenler arasında Rusya'nın yeni İran büyükelçisi Aleksandr Qriboyedov da vardı. Qriboyedov, Türkmençay Antlaşması'nın imzalanmasında aktif bir rol almış bir isimdi. İran'da yaşayan Ermeniler onun çabaları neticesinde Kuzey Nahçıvan, Erivan ve Karabağ bölgelerine toplu göçler gerçekleştirmişlerdir.
Popüler kültürdeki yeri

Savaşın bitiminden sonra imzalanan Türkmençay Antlaşması, XX ve XXI. yüzyıllar boyunca bir milletin ayrılığının (Kuzey ve Güney Azerbaycan) sembolü haline gelmiştir. Azerbaycan edebiyatında özel bir konu haline gelen bir milletin ayrılığına dair onlarca eser ithaf edilmiştir. Örnekler arasında Bahtiyar Vahapzade'nin Gülistan şiiri, Süleyman Rüstem'in Tebrizim şiiri, Sayman Aruz'un Yüzyıl Devrim romanı, Yusuf Vezir Çemenzeminli'nin İki Ateş Arasında romanı ve Halil Rıza Ulutürk'ün eserleri sayılabilir.
Azerbaycanlı bestekar Ali Selimi, 1958 yılında Fərhad İbrahimi'nin "Ayrılık" şiirini besteledi.
Ay Laçın isimli halk türküsü bu ayrılığı dillendiren türkülerden biri olup birçok Azerbaycanlı sanatçı tarafından yorumlanmıştır.
Günümüzde Azerbaycan-İran sınırında Aras üzerinde bulunan ve iki ülkeyi birbirine bağlayan tarihi Hudaferin köprüleri Azerbaycan Türkleri arasında ayrılığın önemli bir simgesidir ve "Hasret Köprüsü" olarak bilinir.
Tebriz adı, özellikle 20. yüzyılın ortalarından itibaren Kuzey Azerbaycan'da Güney Azerbaycan'a duyulan özlemi sembolize etmek için yaygın bir erkek adı olarak kullanılmaktadır. Azerbaycan halk şairi Halil Rıza Ulutürk de Karabağ Savaşı'nda şehit olan oğluna "Tebriz" adını vermiştir.
Erivan Hanlığı ve Nahçivan bölgesine ait bir harita
İstanbul Üniversitesi Jeofizik Mühendisliği Bölümü

İstanbul Üniversitesi Jeofizik Mühendisliği Bölümü Istanbul Darülfün'unun Fen Şubesi (Fakültesi) içindeki “Heyet (Astronomi) ve Jeofizik Enstitüsü”nün 1926-1927 öğretim yılında kuruluşuna dayandırılır.
1933 üniversite reformu sonrasında Fen Fakültesinin de yeniden yapılandırılması çalışmalarıyla Jeofizik Enstitüsü Fen Fakültesi yapısı içinde 1952 yılında açılmıştır. Jeofizik Mühendisliği öğretimine dönük çalışmalar 1955 yılında başlatılmış ancak çalışmalar 1968 yılında Tatbiki Jeofizik Kürsüsü ile kurumsal yapıya ulaşmıştır. 1969 yılında Jeofizik Yüksek Mühendisliği diplomasının verilemesine başlanmıştır Jeofizik, İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi'nden ayrılarak 1978 yılında kurulan Yer Bilimleri Fakültesinin bir bölümü olmuş ve bu fakültede 1980 yılında kadar eğitim ve öğretime devam etmiştir. 1982 yılında Kimya ve Yer Bilimleri Fakültesinin YÖK yasasıyla birleştirilmesi ile kurulmuş olan İstanbul Üniversitesi Mühendislik Fakültesi içinde Jeofizik Mühendisliği Bölümü yer almıştır.
Bilimsel Yapı

Ülkenin ilk jeofizik eğitim kurumu olan bölümde, akademik ve bilimsel faaliyetler, "Uygulamalı Jeofizik", "Yer Fiziği" ve "Sismoloji" Anabilim dallarında yürütülmektedir.
Seçkin Selvi

Seçkin Selvi (d. 1939), Türk çevirmen, tiyatro eleştirmeni, yazar, sahne ve kostüm tasarımcısı, gazeteci, eğitmen.
Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümü'nden mezun olan Seçkin Selvi, 1957 yılında, Güner Sümer ve Sermet Çağan'la birlikte Ankara'da, American Players'dan sonraki ikinci amatör tiyatrosu olan, Sahne Z'yi kurdu. Bu toplulukta sahnelenmek üzere ilk çevirisini William Saroyan'ın Merhaba Dışardaki adlı oyunuyla yaptı. Gen - Ar Tiyatrosu, Arena Tiyatrosu, Gülriz Sururi - Engin Cezzar Tiyatrosu, TMTF (Türkiye Milli Talebe Federasyonu) Üniversite Tiyatrosu ve Ayfer Feray Tiyatrosu'nda dekor ve kostüm çalışmaları uyguladı. Tanju Cılızoğlu ile birlikte 1970 yılında yayımlamaya başladığı Tiyatro '70 dergisi 1982 yılına kadar sürdü. Türkiye Öğretmenler Sendikası Tiyatro topluluğuyla Türkiye'nin bütün illerinde turne yaptı. Selvi, Günaydın ve Sabah gazetelerinde köşe yazarlığı yaptı, Yeditepe Üniversitesi Tiyatro Bölümü'nde, Müjdat Gezen Sanat Merkezi'nde öğretim görevlisi olarak tiyatro eleştirisi dersi verdi. Milliyet Sanat Dergisi'nde tiyatro yazıları yazan sanatçı, 50 yılda, değişik dillerde yazılmış 135 kitabı Türkçeye kazandırdı.
Ödülleri

Çeviri Derneği, 2007, Onur Ödülü
Bazı çevirileri

Müzik ve Sessizlik, 2008, Can Yayınları, ISBN 978-975-07-0948-7
Başyapıt, 2008, Can Yayınları, ISBN 978-975-07-0883-1
Dost Mektupları, 2007, Yapı Kredi Yayınları, ISBN 978-975-08-1324-5
Karanlık Labirent, 2007, Can Yayınları, ISBN 978-975-07-0894-7
Evrensel Doğa Tarihi ve Gökler Kuramı, 2007, Say Yayınları, ISBN 978-975-468-695-1
Berlin Bir Mozaik, Can Yayınları, ISBN 978-975-07-0851-0
Jane Eyre, 2007, Can Yayınları, ISBN 978-975-07-0826-8
Brooklyn Çılgınlıkları, 2007, Can Yayınları, ISBN 978-975-07-0825-1
Vahşetin Çağrısı, 2007, Can Yayınları, ISBN 978-975-07-0831-2
''Kıbrıs'ın Acı Limonları, 2007, Can Yayınları, ISBN 978-975-07-0822-0
Pirinç, 2007, Can Yayınları, ISBN 978-975-07-0806-0
Sokağın Dili Olsa, 2007, Yapı Kredi Yayınları, ISBN 978-975-08-1232-3
Geceye Yürümek, 2007, Can Yayınları, ISBN 978-975-07-0754-4
Evrensel Doğa Tarihi ve Gökler Kuramı, 2020, Fol Yayınları, ISBN 978-625-44420-0
Bir Genç Kızın Anıları, 1971, Payel Yayınları, ISBN 9753880049
Âşık Ummani

Âşık Ummani, doğum adıyla Kurşun Saraç (1933, Sarıçiçek, Posof; 1984, Adapazarı) Türk halk ozanı.
1933 yılında Posof'un Sarıçiçek mahallesinde doğdu. Babası Selimoğullarından Molla Osmanoğlu Ali Ağa, annesi Urubiye Hanım'dır. İlkokulu doğduğu köyün yakınındaki Şulgavur (Kayınlı) mahallesinde okudu.
Bir gün okuldan evine dönerken yolda dinlenmek için oturduğu sırada uyuyakaldı. Bu sırada gördüğü rüyada dervişlerle namaz kılar, sonrasında bu dervişler kendisine şerbet ikram eder. Ayrıca âşığın okuması için de iki tane kitap getirirler. Bu kitapları okuyan âşık, rüyasında sevgilisi olan Melahat adlı bir kızı da görür. Bu kız elma soyarak kendisine yedirir. Bundan sonra da "umman" adlı bir denizin üstünde yürüdüğünü görür. Bu rüyadan sonra "Ummani" mahlasıyla gözüne güzel her şeyle ilgili şiir söylemeye başladı. 1960'a kadar Posof'ta yaşayan âşık daha sonra Kars'ın Selim ilçesine yerleşti. 14 yıl burada yaşadıktan sonra Bursa'ya taşınarak Kestel'e bağlı Burhaniye mahallesine yerleşti.
İlk ustası Posoflu Müdami Baba'dır. Kendisinden saz ve edebiyat dersleri almıştır. Askerlik yıllarında Zülali Baba'dan ders almış, sonrasında ise yaklaşık dört yıl Âşık Efkari ile birlikte çalışmıştır. Çeşitli yarışma ve etkinliklere katılarak Türkiye'nin farklı yerlerini görme fırsatı yakalamıştır. Birçok âşıkla beraber çalışmış ve atışmalarda bulunmuştur. İstanbul ve Ankara radyolarında çeşitli programlar yapmıştır.
Konya Aşıklar Bayramı'na ve yöredeki çeşitli etkinliklere katılan âşığın sazı ve sözü ile beğenildiği belirtilmiştir. 1984'te Adapazarı'nda Âşık Deryami ile yaptığı bir atışma sırasında fenalaştı ve hastanede hayatını kaybetti. Yaşadığı Burhaniye mahallesinde toprağa verildi. Kabri Konya Kültür Turizm Derneği tarafından yaptırıldı.
Okur yazar olan âşık, evli ve yedi çocuk babasıydı.
AKUT Arama Kurtarma Derneği

Başlığın diğer anlamları için Akut (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| AKUT Arama Kurtarma Derneği |
| --- | --- |

Slogan: Geleceğimizi birlikte kurtaralım
Kuruluş: 1996
Tür: Sivil toplum örgütü
Yasal statü: Kamu yararına çalışan dernek
Merkez: Esentepe, İstanbul
Lider: Zeynep Yosun Akverdi
Üyelik: INSARAG, IRO
Resmî site: akut.org.tr
Arama Kurtarma Derneği (Kısa adı: AKUT); mağara, dağ gibi ulaşılması zor olabilecek yerlerde veya doğal afetlerde kaybolanların aranması ve bu koşullarda kaza geçirenlerin kurtarılması için etkinlik gösteren, Türkiye'nin arama kurtarma konusunda ilk sivil toplum örgütü olan dernek.
Derneğin bir dönem Onursal Başkanı, "Kar Leoparı" unvanı sahibi ve Everest Dağı'na tırmanan ilk Türk olan Ali Nasuh Mahruki'dir. 29 Kasım 2016'da gerçekleştirilen Olağanüstü Genel Kurul'da Saydun Gökşin derneğin yönetim kurulu başkanı seçilmiştir. Aynı yıl daha sonra gercekleşen Olağanüstü Genel Kurul'da seçilerek 2017'de göreve gelen Recep Şalcı 2022 yılına kadar derneğin yönetim kurulu başkanlığını yürütmüştür. 2022 yılında Recep Şalcı, AFAD başkanı olarak görevlendirilmesi üzerine yönetim kurulu başkanlığından istifa etmiş ve yerine ikinci başkan olan Mehmet Murat Boz göreve gelmiştir. Ardından 2023 yılında gerçekleşen Olağanüstü Genel Kurul'da yapılan seçimde ise şimdiki başkan Zeynep Yosun Akverdi derneğin ilk kadın başkanı olarak göreve gelmiştir. Kuruculardan Nasuh Mahruki ise 2019 yılında aldığı karar ile Onursal başkanlık görevinden istifa etti.