stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Avrupa Yüksek Denetim Kurumları Örgütü
Kuruluş

EUROSAI, 1990 yılında 30 üye (29 Avrupa Birliği Ülkesinin Yüksek Denetim Kurumları (YDK) ve Avrupa Sayıştayı) ile kurulmuştur. Bugün örgütün üye sayısı 50’ye ulaşmıştır (49 AB Ülkesinin YDK’ları ve Avrupa Sayıştayı).
EUROSAI, INTOSAI’nin yedi Bölgesel Çalışma Grubu içinde en son kurulan olsa da Avrupa’da YDK’ların bir örgüt çatısı altında toplanması fikri, 1953’te INTOSAI’nin kuruluşuna dayanır. EUROSAI’nin kuruluşuna yönelik ilk adımlar, 1974’te Madrid’de düzenlenen VIII EUROSAI Kongresi’nde atılmıştır. 1975 ve 1989 yılları arasında Avrupa Ekonomik Topluluğu’nun Yüksek Denetim Kurumları Başkanları Temas Komitesine güvenen İtalya ve İspanya YDK’ları, EUROSAI tüzüğünün ilk taslaklarını hazırlayarak EUROSAI’nin kurulmasına zemin hazırlamıştır. Haziran 1989’da Berlin’de düzenlenen XIII INTOSAI Kongresi, EUROSAI’nin kurulmasına yönelik anlaşmayı kapsayan “Berlin Deklarasyonunu” kabul etmiştir.
Kasım 1990'da Kurucu Konferans ve ilk EUROSAI Kongresi Madrid'de (İspanya) düzenlenmiştir. Bu etkinlik esnasında ilk EUROSAI Başkanı ve Yönetim Kurulu seçilmiş, EUROSAI Tüzüğü görüşülüp onaylanmış ve genel merkez ve daimi sekreterlik oluşturulmuştur.
Görevler

EUROSAI Tüzüğünün 1. maddesinde belirtilen görevleri, üye YDK'lar arasında mesleki işbirliğinin teşvik edilmesi, belge ve bilgi paylaşımının desteklenmesi, kamu sektörünün denetimine ilişkin çalışmaların geliştirilmesi, üniversitelerde bu alanda kürsüler kurulmasının teşvik edilmesi ve kamu sektörünün denetimi alanında mevcut terminolojinin uyumlaştırılmasına yönelik çalışmalar yürütülmesidir.
Organlar

EUROSAI, faaliyetlerini üç organ aracılığıyla yürütür. Bunlar Kongre, Yönetim Kurulu ve Genel Sekreterliktir.
Organlar > Kongre

Örgütün Tüzüğüne göre EUROSAI Kongresi, örgütün en yetkili organıdır ve tüm üyelerden oluşur. Üç yılda bir toplanır. Şimdiye kadar aşağıdaki kongreler düzenlenmiştir:
1990: Madrid, İspanya (Kurucu Konferans)
1993: Stockholm, İsveç
1996: Prag, Çek Cumhuriyeti
1999: Paris, Fransa
2002: Moskova, Rusya
2005: Bonn, Almanya
2008: Krakow, Polonya
2011: Lizbon, Portekiz
2014: Lahey, Hollanda
2017: İstanbul, Türkiye
Organlar > Yönetim Kurulu

EUROSAI tüzüğüne göre Yönetim Kurulu, resen seçilen dört üye (son iki olağan Kongreye ev sahipliği yapan YDK'ların Başkanları, bir sonraki olağan Kongreyi düzenleyecek YDK'nın Başkanı ve EUROSAI Genel Sekreteri) ve altı yıllığına Kongre tarafından seçilen dört üye (üç yılda bir iki üye yenilenir) olmak üzere sekiz üyeden oluşur. INTOSAI Yönetim Kurulunda yer alan ve EUROSAI üyesi olan YDK'ların Başkanları da gözlemci olarak Yönetim Kuruluna katılır.
Organlar > Genel Sekreterlik

EUROSAI Genel Sekreterlik görevi, aynı zamanda EUROSAI genel merkezi olan İspanya YDK'sı (Tribunal de Cuentas) tarafından yürütülmektedir.
Stratejik Plan

Lizbon'da düzenlenen VIII EUROSAI Kongresi 2011–2017 EUROSAI Stratejik Planını kabul etmiştir. Bu ilk stratejik plan, örgütün misyon, vizyon ve değerlerini tanımlar:
Stratejik Plan > Misyon

EUROSAI, Avrupa'da bulunan Yüksek Denetim Kurumlarının örgütüdür. Üyeleri, bölgede kamu sektörü denetimini güçlendirmek ve böylelikle INTOSAI'nin çalışmalarına katkıda bulunmak için birlikte çalışır.
Stratejik Plan > Vizyon

EUROSAI; hesap verebilirlik, şeffaflık ve dürüstlüğü kapsayan iyi yönetimi teşvik eder. İşbirliği için dinamik bir çerçeve sunar ve üyelerine yetkilerini mümkün olan en iyi şekilde yerine getirmeleri hususunda yardımcı olur.
Stratejik Plan > Değerler

Bağımsızlık, dürüstlük, profesyonellik, güvenirlik, kapsayıcı olma, işbirliği, yenilik, sürdürülebilirlik, çevreye saygı.
Kuruluş, örgüt üyeliğinin ihtiyaç ve önceliklerini yansıtan dört stratejik hedefe dayanır:
1. Hedef – Kapasite Geliştirme: YDK'larda kapasite geliştirme, bir örgütü daha etkin kılan beceri, bilgi, yapı ve çalışma yöntemlerinin geliştirilmesi, mevcut güçlü yanların iyileştirilmesi ve eksik ve zayıf yanların giderilmesi anlamına gelir. EUROSAI; güçlü, bağımsız ve son derece profesyonel YDK'ların geliştirilmesinin desteklenmesi amacına bağlıdır.
2. Hedef – Mesleki Standartlar: YDK'lar, görevlerini yetkin ve profesyonel şekilde yerine getirmek için uluslararası mesleki standartlara yönelik güncel bir çerçeveye ihtiyaç duyar. INTOSAI, bu tür standartlar geliştirmektedir. EUROSAI, üyelerinin bu standartları kendi görev ve ihtiyaçları doğrultusunda uygulamalarını destekler ve kolaylaştırır.
3. Hedef – Bilgi Paylaşımı: Bölgede kamu sektörü denetimi, hesap verebilirlik, iyi yönetim ve şeffaflığı güçlendirmek için EUROSAI, üyeleri arasında ve partnerlerle bilgi, bilgi birikimi ve deneyim paylaşımını iyileştirmeyi amaçlar.
4. Hedef – Yönetim ve İletişim: Görevlerini etkin şekilde yerine getirebilmek ve üyelerinin talepleriyle başa çıkma kapasitesini artırmak için EUROSAI'nin iyi yönetilmesi gereklidir. Mevcut model, iyi yönetim ve etkin iletişim ilkeleri doğrultusunda oluşturulmuştur. Bu model, stratejik hedefleri yansıtır, üye YDK'ların örgütün çalışmalarına en kapsamlı şekilde katılmasını teşvik eder ve stratejik planın uygulanmasına dâhil olan tüm EUROSAI organları arasında güçlü ilişkiler kurar.
Bonn’da düzenlenen VI EUROSAI Kongresi vesilesiyle Almanya’da çıkartılan posta pulu
Darevskia saxicola

Darevskia saxicola, Darevskia cinsine bağlı bir sürüngen türüdür.
Avrupa efsanesi

Avrupa efsanesi, Avrupa Birliği ve kurumlarının faaliyetleri hakkında abartılı veya uydurulmuş efsanelerdir.
Tersine, aynı terim Avrupa şüphecileri tarafından Avrupa Komisyonu'nun yanıltıcı veya abartılı olduğu ileri sürülen iddialarına da uygulanmıştır ve bazıları bu terimin (ilk anlamda) gerçek öykülere yanlış bir şekilde uygulandığı öne sürülmektedir.
Belli bir iddianın doğru olup olmadığına ilişkin tartışmalar bazen orijinal hikâyenin ortaya çıkmasından çok sonra da devam etmektedir. Bazen, Avrupa Konseyi gibi farklı bir Avrupa örgütünün eylemleri yanlışlıkla AB'ye atfedildiğinde bu efsaneler ortaya çıkabilir.
2000 yılında İngiliz hükümeti bu tür efsaneleri kamuoyu önünde çürütme politikasını duyurarak gazetecileri bilgilendirme görevlerini yerine getirmekte başarısız olmakla suçladı. Çarpık veya gerçeğe aykırı habercilik suçlamaları çoğunlukla İngiliz medyasının muhafazakar ve Avrupa şüpheci kesimlerine yönelikti. Hikayeler, Avrupa kamu hizmetini  "sağduyuya meydan okuyan" kurallar hazırlayan biri olarak sunmaktadır. Avrupa efsanesi olarak da anılan örnekler arasında kıymalı turtaları, karides kokteyli cipslerini, kokoreçi, kıvrık muzları ve lapa gibi bezelyeleri yasaklayan regülasyonlar ile ilgili hikayeler yer almaktadır. Diğerleri arasında İngiliz balık ve cips dükkanlarının balıkları için Latince isimler kullanmak zorunda kalacağına dair bir hikaye yer almaktadır, çift katlı otobüslerin yasaklanacağına dair iddialar, barmenlerin göğüs dekoltelerini gizlemeleri gerektiğini söylenmesine dair yasaklar bu efsanelerden bazılarıdır.
Bazı durumlarda hikayelerinin, lobicilerin belirli ürünler için gümrük vergilerinin düzeyi gibi Avrokratların eylemlerini etkilemeye yönelik kasıtlı girişimlerine kadar ileri gitmiştir. AB yetkilileri de bu tür haberlerin çoğunun karmaşık politikalarla ilgili net olmayan veya yanlış anlaşılan bilgilerden kaynaklandığını söylemiştlerdir  ve haberlerdeki küçük hataları tamamen kurgusal olduklarının kanıtı olarak ele aldıkları söylenmektedir.
Azerbaycan'ın sınırları

Azerbaycan'ın sınırları
Hazar Denizi'ndeki sabit ve belirsiz varsayımsal deniz sınırları
Azerbaycan'ın Sınırları, Azerbaycan'ın kara ve deniz sınırlarını ifade eder. Azerbaycan'ın 5 devletle uluslararası kara sınırı bulunmaktadır.
Komşu ülkeler kuzeyde Rusya, kuzeybatıda Gürcistan, güneyde İran, batıda Türkiye (kuzeybatıda Azerbaycan'ın Nahçıvan eksklavı yoluyla) ve batıda, kuzeyde ve doğuda Nahçıvan eksklavı aracılığıyla Ermenistan. Azerbaycan doğuda, dünyanın en büyük gölü ve aynı zamanda kapalı denizi olarak sınıflandırılan Hazar Denizi ile çevrilidir.
Ek olarak, Ermenistan'da üç Azerbaycan yerleşim bölgesi vardır: Berhudarlı, Yukarı Eskipara ve Kerki (Nahçıvan bölgesinin kuzeyinde yer alır). Azerbaycan'ın kuzeybatısında Artsvashen adlı bir köy olan bir Ermeni yerleşim bölgesi bulunur.
Kara ile çevrili bir ülke olarak Azerbaycan'ın açık denize (dolayısıyla okyanusa) erişimi olmamasına rağmen, bir göl veya kapalı deniz olan Hazar Denizi'nin çeşitli tanım ve yorumlara bağlı olarak 713 kilometrelik bir sahil şeridine sahiptir. Büyüklüğü ve beş ülke ile sınırlanmış olması nedeniyle, beş Hazar kıyı devletinin hepsinde (hala kısmen tanımlanmamış) deniz sınırları ve deniz kuvvetleri bulunmaktadır. Azerbaycan'ın Rusya ve Kazakistan ile deniz sınırları belirlendi, ancak İran ve Türkmenistan ile olan sınırları hala tartışmalıdır.
Kara sınırları

Azerbaycan ile kara sınırı olan ülkeler tablosu:
| # | Ülke | Uzunluk (km) | Daha fazla bilgi |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Ermenistan | 1.007 km (626 mi) | Azerbaycan-Ermenistan sınırı |
| 2 |  İran | 765 km (475 mi) | Azerbaycan–İran sınırı |
| 3 |  Gürcistan | 480 km (300 mi) | Azerbaycan–Gürcistan sınırı |
| 4 |  Rusya | 390 km (240 mi) | Azerbaycan-Rusya sınırı |
| 5 |  Türkiye | 8 km (5,0 mi) | Azerbaycan-Türkiye sınırı |
|  | Toplam | 2.650 km (1.650 mi) |  |
Diguetia

Diguetia, Diguetidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Danimarkalı mimarlar listesi

Bu liste Danimarka'nın önde gelen ve kayda değer mimarların bir listesini içerir.
A

Ib Andersen
Stig L. Andersson
Georg David Anthon
Erik Asmussen
B

Ivar Bentsen
Axel Berg
Mathias Bidstrup
Michael Gottlieb Bindesbøll
Thorvald Bindesbøll
Emil Blichfeldt
Theo Bjerg
Martin Borch
Ernst Brandenburger
Henrik Vilhelm Brinkopff
Carl Harald Brummer
Max Brüel
Frederik Bøttger
C

Adrian Carter
Michael Christensen
Karen Clemmensen
Sigurd Carl Christensen
Andreas Laurits Clemmensen
Mogens Becker Clemmensen
D

Vilhelm Dahlerup
Andreas Dall
E

Nicolai Eigtved
Johan Conrad Ernst
F

Tobias Faber
Ole Falkentorp
Ludvig Fenger
Kay Fisker
Erik Ellegaard Frederiksen
Frederik Ferdinand Friis
G

Jan Gehl
Albert Rudolf Gjellerup
Johannes Emil Gnudtzmann
Henrik Christopher Glahn
Jákup Pauli Gregoriussen
Ragna Grubb
Halldor Gunnløgsson
H

Gustav Bartholin Hagen
Ole Hagen
Christian Hansen
Christian Frederik Hansen
Claudius Christoffer Hansen
Henning Hansen
Johannes Henning Hansen
Baron Theophil von Hansen
Harald Lønborg-Jensen
Caspar Frederik Harsdorff
Jørgen Hartmann-Petersen
Malene Hauxner
Lambert van Haven
Alan Havsteen-Mikkelsen
Elias David Häusser
Poul Henningsen
Thorkild Gustav Henningsen
Johan Daniel Herholdt
Gustav Friederich Hetsch
Hans Jørgen Holm
Knud Holscher
Niels Peder Christian Holsøe
Poul Holsøe
Tyge Hvass
Peter Hvidt
Eva Harlou
I

Bjarke Ingels
Anna Maria Indrio
J

Arne Jacobsen
Holger Jacobsen
Niels Jacobsen
Ewert Janssen
Holger Jensen
Jens Severin
Peder Vilhelm Jensen-Klint
Nille Juul-Sørensen
Erik Ole Jørgensen
Henning Jørgensen
Thorvald Jørgensen
K

Hack Kampmann
Jørgen Kastholm
Bodil Kjær
Peter Kjær
Kaare Klint
Ludvig Knudsen
Mogens Koch
Jørgen Hansen Koch
Valdemar Koch
Peter Koch
Jens Christian Kofoed
Eva Koppel
Nils Koppel
Andreas Kirkerup
Johan Cornelius Krieger
Arne Kvorning
L

Philip de Lange
Henning Larsen
Karl Johan Frederik Larsen
Flemming Lassen
Mogens Lassen
Vilhelm Lauritzen
J.C. Lillie
Dan Ljungar
Tage Lyneborg
Eskild Bjerre Laursen
M

Peder Malling
Dorte Mandrup
Ferdinand Meldahl
Knud Munk
C.F. Møller
Christian Jensen Mørup
N

Johan Henrik Nebelong
Niels Sigfred Nebelong
August J. Nielsen
Johan Rudolf Carl Nielsen
Johannes Magdahl Nielsen
Peter Christian Nielsen
Kim Herforth Nielsen
Erik Nobel
Viggo Norn
Martin Nyrop
Hans Næss
O

Steen Ostergaard
Tage Olivarius
Hercules von Oberberg
Anthonis van Obbergen
P

Einar Packness
Johannes Paludan
Bernt Petersen
Knud Arne Petersen
Vilhelm Petersen
Gunnar Biilmann Petersen
Ulrik Plesner
Georg Henry Ponsaing
Axel Preisler
R

Steen Eiler Rasmussen
Lise Roel
Anton Rosen
Johann Gottfried Rosenberg
Holger Rosenkrantz
Henrik Ruse
S

Carl Schiøtz
K.T. Seest
Julien De Smedt
C.M. Smidt
Johann Otto von Spreckelsen
Hans van Steenwinckel the Elder
Hans van Steenwinckel the Younger
Hans van Steenwinckel the Youngest
Lorenz van Steenwinckel
Jon Stephensen
H.C. Stilling
Hermann Baagøe Storck
C.Th. Sørensen
T

Hans-Georg Tersling
Edvard Thomsen
Lauritz de Thurah
Christian Laurits Thuren
Holger Tornøe
Lene Tranberg
Hans Kai Turin-Nielsen
Frederik Vilhelm Tvede
Jesper Tvede
U

Johannes Frederik Christian Uldall
Kjeld Juul Ussing
Susanne Ussing
Jan Utzon
Jørn Utzon
Kim Utzon
W

Niels Wamberg
Lone Wiggers
Hans J. Wegner
Otto Weitling
Heinrich Wenck
Vilhelm Wohlert
V.C.H. Wolf
Dilden Tele Ahenk 2

Dilden Tele Ahenk 2, Türk halk müziği sanatçısı Güler Duman'ın 30 Nisan 2021'de video olarak 1 Eylül 2023 tarihinde ise dijital platformda albüm olarak yayınladığı video albümüdür.
Daha önce yayınladığı albümlerinde yer alan eserleri seslendirdiği videoda sekiz parçaya yer verdi. Videonun yönetmenliğini Özcan İşbil yaparken, videoda yer alan eserlerin kayıt ve mixlerini Dursun Bilgin yapmıştır. GD Müzik Yapım etiketiyle yayınlanan albümde bağlamada Koray Çatal, mey ve düdükte Cem Ekmen, kamançada Emre Katıkcı, klavyede Dursun Bilgin ve perküsyonda Hüseyin Bilgin yer aldı. Orkestranın kayıtları İstanbul'da yer alan Dinamik Stüdyo da gerçekleştirilirken, Güler Duman'ın kayıtları Almanya, Hannover'de yer alan MM Recording & Sounds stüdyolarında gerçekleşti. Güler Duman'ın resmi Youtube kanalında video olarak yayınlandıktan bir buçuk yıl sonra dijital platformlarda albüm olarak yayınlandı.
Genel

Orkestranın kayıtları İstanbul'da yer alan Dinamik Stüdyo da gerçekleştirilirken, Güler Duman'ın kayıtları Almanya, Hannover'de yer alan MM Recording & Sounds stüdyolarında gerçekleşti. Albümde sekiz parça yer aldı. Videonun ve albümün kayıtları Mart 2021 tarihinde yapıldı. Videoda seslendirdiği ilk parça daha önceki albümlerinde yer almayan sözleri Ozan Bindebir'e bestesi ise Hakan Çakmak'a ait olan "Bilemezsin" adlı parçadır. İkinci parça sözleri Erzurumlu Emrah'a bestesi kendisine ait olan Yüreğimden Yüreğinize (2012) albümünde seslendirdiği "Düşesin" adlı parçadır. Üçüncü parça Yüreğimden Yüreğinize Sazım (2017) albümünde seslendirdiği "İşitme" adlı parçadır. Parçanın sözleri Sümmânî'ye bestesi ise Güler Duman'a aittir. Dördüncü parça Kulluk Benim Olsun Sultanlık Senin (1988) albümünde yer alan sözleri ve müziği anonim olan "Medet" adlı parçadır. Beşinci parça Türküler Dile Geldi (2009) albümünde yer alan sözleri Gülüzar Ergin'e bestesi ise kendisine ait olan "Hasret" adlı parçadır.
Video albümün altıncı parçası yine Yüreğimden Yüreğinize (2012) albümünde yer alan sözleri ve müziği anonim olan "Ezeli Mahşerde" adlı parçadır. Albümün yedinci parçası Türküler Dile Geldi (2009) albümünde yer alan sözleri Behzat Karaçor'a bestesi kendisine ait olan "Ayrılık", sekizinci ve son parçası ise söz ve bestesi Cem Malkoç'a ait olan "He Gule" adlı hareketli parçadır.
Parça listesi

| No>  | Başlık | Şarkı yazar(lar)ı | Müzik | Süre |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Bilemezsin"   | Ozan Bindebir | Hakan Çakmak | 3:57 |
| 2. | "Düşesin"   | Erzurumlu Emrah | Güler Duman | 3:50 |
| 3. | "İşitme"   | Sümmani | Güler Duman | 4:53 |
| 4. | "Medet"   | Anonim | Anonim | 3:42 |
| 5. | "Hasret"   | Gülüzar Ergin | Güler Duman | 4:52 |
| 6. | "Ezeli Mahşerde"   | Anonim | Anonim | 5:07 |
| 7. | "Ayrılık"   | Behzat Karaçor | Güler Duman | 4:19 |
| 8. | "Padişahın Gavuğu"   | Cem Malkoç | Cem Malkoç | 3:07 |
Yapım görevlileri

Güler Duman – Vokal (tüm eserler), yapımcı
Koray Çatal – Bağlama
Cem Ekmen – Mey, düdük
Emre Katıkcı – Kamança
Hüseyin Bilgin – Perküsyon
Dursun Bilgin – Klavye, geri vokal, aranjör, kayıt, mix
Özcan İşbil – Video
Darevskia uzzelli

Darevskia uzzelli, Darevskia cinsine bağlı bir sürüngen türüdür.
Darevskia unisexualis

Darevskia unisexualis, Darevskia cinsine bağlı bir sürüngen türüdür.
Diggerlar

Diggerlar (İngilizce: Diggers) ya da Kazıcılar İngiliz İç Savaşı dönemindeki bir siyasi hareketti. Hareket üyeleri Protestan inancına bağlı radikal kişilerdir, modern anarşizmin ve tarım sosyalizminin öncülleri olarak da değerlendirilmektedirler. 1649 yılından sonra benzer bir kökene sahip siyasi hareket olan Levellerlardan ayrım noktalarını belirginleştirmek için Gerrard Winstanley taraftarları kendilerine önce Gerçek Levellerlar daha sonra da kamusal mülkiyette tarım yapma isteğinden hareketle Kazıcılar demişlerdir.
Tarihsel arka plan

Özellikle 1648-49 dönemi İngiltere'de olağanüstü altüst oluşların meydana geldiği bir yıldır. Parlamento yanlıları İngiliz İç Savaşını kazanmış olsalar da yenik kral I. Charles ile anayasal bir zeminde uzlaşma gerçekleştirememiş durumdadırlar. Görüşmeler sırasında kralın yeniden savaşabilmek için gizli görüşmeler yaptığı ve ülkeyi işgal edecek bir ordu kurmaya çalıştığı ortaya çıkınca vatana ihanetten yargılanır ve suçlu bulunarak idam edilir.
İktidar Devlet Konseyi adlı yapıya geçer. Parlamento ile Yeni Ordu arasında da görüş ayrılığı bulunmaktadır. Monarşi yanlıları kralın oğlu II. Charles'ın iktidarını isterken, siyasi etkisi ve ordu içindeki desteği büyüyen Oliver Cromwell mülkiyete dayalı bir genel seçim esasınca belirlenmiş bir parlamentodan yanadır. Öte yandan özellikle Püriten Yeni Ordu askerleri ve Londra halkı arasında etkili olan Levellerlar, John Lilburne tarafından ileri sürülen her erkek vatandaş için genel oy hakkını ve özgürlükçü bir anayasayı savunmaktadır. Fikirlerini Levellerlardan daha ileriye çalışan Diggerlar ise Gerrard Winstanley tarafından dile getirilen daha ileri istekleri talep ederler.
Teori

1649 yılında Gerrad Winstanley ve 14 arkadaşı bir broşür yazarak kendilerine Gerçek Levellerlar diye tanımlarlar. Fikirlerini uygulamaya başlayıp kamu mülkiyetindeki arazileri ekmeye başlayınca hem taraftarları hem de karşıtları onları Diggers olarak çağırmaya başlar. Winstanley'in öğretisine göre insanoğlunun toprakla ve doğayla özgür ilişkisi sayesinde gelişmesi ve hayatta kalması mümkündür. İngiliz toplumunda nesillerden nesile aktarılan muhalif siyasi talepler özellikle siyasi iktidarın otoritesinin zayıfladığı dönemlerde başgöstermiştir. Bu açıdan bakıldığında İngiltere'nin Normanlar tarafından fethi sonrasından bu yana İngiltere'nin Norman boyunduruğu altında olduğu iddia edilip, ülkenin iktidarı gasp etmiş olan bir yabancı klik yarafından, İngiliz halkının aleyhine olacak şekilde yönetildiği öne sürülmektedir.
Uygulamaları

Diggerlar, bazı bölgelerde teorik planda savunduklarını fiiliyata geçirmek üzere harekete geçmişlerdir. İlk başlarda duurmu anlamayan resmi devlet görevlilerin göz yummasıyla belirli bir büyüklüğe erişen topluluklar genelde silah zoruyla fiziki olarak dağıtılmıştır. Öne çıkan girişimlerden başlıcası Weybridge, Surrey'deki St George's Hill girişimidir.
1649 yılı Nisan ayında Devlet Konseyine iletilen bir mektupta Surrey'deki St George's Hill adlı bölgede yaşananlar anlatılır. Buna göre kamusal alana giren çok sayıda kişi burada tarım yapmaya başlamıştır. Mektuba göre bu kişiler çevre halkını da çalışmaya davet ederek herkese yiyecek, içecek ve giysi vaadinde bulunmuştur. Aynı ay içinde Diggerlar en ünlü manifestolarını yayınlamışlardır.
Yerel toprak sahiplerinin ısrarları üzerine bölgeye Yeni Ordu birlikleriyle gelen Sir Thomas Fairfax, Winstanley başta olmak üzere önde gelen Diggerlarla görüşür. Diggerları bir tehlike olarak görmeyen Fairfax, şikayetçi toprak sahiplerinin yerel mahkemeleri ve hukuk sürecini kullanmalarını salık vererek bölgeden ayrılır.
Sonraki dönemde diggerlar, yerel feodal derebeyleri tarafından sistematik ve örgütlü şekilde rahatsız edilir. Fiziki saldırılar, kundaklama kullanılan yöntemlerdir. Diggerların kendilerini savunma ve dolayısıyla konuşma hakları bulunmayan dava sürecinde Diggerlar radikal bir grup olarak suçlu bulunurlar. Mahkemede davayı kaybeden Diggerlar bulundukları kamu mülkiyetindeki toprakları terk etmemeleri durumunda yasa gereğince zorla atılacak oldukları için bölgeden ayrılırlar.
Etkiledikleri

1960'lı yıllarda ABD'nin San Francisco kentine dükkân açan San Francisco Diggers adlı kurum dükkândaki bütün malları ücretsiz olarak isteyenlere vermekteydi. Bunun yanı sıra ücretsiz gıda, sağlık hizmeti ve geçici barınma hizmeti sunan kurum, sanat alanında da eserler meydana getiriyordu. Ücretsiz müzik konserleri, tiyatro gösterileri ve yürüyüşler düzenliyordu. Sol kanat olarak tanımlanabilecek eğilimde olan kurum kapitalizmdeki mülkiyet vurgusuna karşı cephe aldığı için parayla yapılan tüm alışverişe karşıydı.
Drag king

Bir drag king performansçısı
"Drag king"ler çoğunlukla erkeksi drag giysileri giyen ve bireysel veya grup rutininin bir parçası olarak erkek cinsiyet klişelerini kişileştiren kadın performans sanatçılarıdır . Tipik bir drag gösterisi, dans, oyunculuk, stand-up komedi ve şarkı söylemeyi, canlı veya önceden kaydedilmiş parçalarla dudak senkronizasyonunu içerebilir. Drag kralları genellikle abartılı bir şekilde maço erkek karakterler olarak oynarlar, inşaat işçileri ve rapçiler gibi marjinalleştirilmiş erkeklikleri tasvir ederler ya da Elvis Presley, Michael Jackson ve Tim McGraw gibi erkek ünlüleri taklit ederler.
1800'lerin sonlarında ve 1900'lerin başlarında, birkaç drag kralı İngiliz müzikhollerinde yıldız oldular ve sonrasında İngiliz pandomimi kadın erkek rollerinde performans sergileme geleneğini korudu. 1990'ların ortalarından itibaren, drag kingler, daha çok drag queenlerin bilinir olduğu bu alanda, ün ve ilginin bir kısmını kazanmaya başladı.
Tarih ve terminoloji

Drag king terimine ilk kez 1972'de basılı olarak rastlanmış olsa da, erkek giysileri giyen kadın sanatçıların daha eskiye dayanan bir tarihi vardır. Tiyatroda ve operada, pantolon rolleri ve en travesti geleneği vardı. Aktris ve oyun yazarı Susanna Centlivre, 1700'ler civarında pantolon rollerinde göründü. ABD tiyatrosunda ilk popüler erkek kimliği taklitçisi, 1867'de New York'ta sahne almaya başlayan Annie Hindle'dı ; 1886'da kendi şifonyeri Annie Ryan ile evlendi. İngiliz müzikhol sanatçısı Vesta Tilley, 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında bir erkek kimliği taklitçisi olarak aktifti. İngiliz sahnesindeki diğer erkek taklitçiler Ella Shields ve Hetty King'di. Blues şarkıcısı Gladys Bentley, 1920'lerden 1940'lara kadar New York, Los Angeles ve San Francisco'da erkek giysileriyle sahne aldı. Storme DeLarverie, "Storme: The Lady of the Jewel Box" filminde görüldüğü gibi, 1950'ler ve 1960'larda Jewel Box Revue'de kadın kimliği taklitçileriyle birlikte erkek drag'da sahne aldı; DeLarverie, aynı zamanda Stonewall ayaklanmalarının gazisiydi. Avustralya'daki drag king kültürü, 1990'lar ve 2000'lerden itibaren lezbiyen barlarda gelişti, ancak 2010'larda solmaya başladı.
Drag topluluğu

Lesburlesque adlı bir İngiliz lezbiyen kabare topluluğu, geniş İngiliz kabare çevresinde drag king'leri teşvik etmeyi misyonlarının bir parçası haline getirdi. Kurucuları Pixie Truffle, İngiltere'deki The Guardian gazetesine, drag queen'ler ve erkek stand-up komedyenleriyle aralarındaki açığı kapatmak için drag king'lere olan gereksinimleri üzerine bir röportaj verdi.