Afganistan Demokratik Cumhuriyeti
Tarihçe > Amin ve 1979 Sovyet Müdahalesi

Başlangıçta Amin ve Terakki ikilisi, yakın ilişki içindeydi, fakat kısa sürede bu ilişki bozuldu. İlk zamanlarda Terakki'yi parlatmaya ve onu ön plana çıkarmaya yardım eden Amin'in çabalarına rağmen kısa sürede bu propagandaya kendini kaptıran Terakki, sürekli olarak Amin'i ve onun tavsiyelerini göz ardı etmeye başlamıştı. Bu durum da, Amin'i içten içe yaralıyordu. Günden güne araları bozulan ikili, Ordu üzerinde hakimiyet kurmak için kavgaya tutuştu. 1979 Herat İsyanı'ndan sonra, Afganistan Demokratik Halk Partisi Politbürosu, Anavatan Yüksek Savunma Konseyi'ni kurdu. Konseyin başkanı olarak Terakki, yardımcılığına da Amin seçildi. Amin'in bu göreve getirilmesi ve Bakanlar Konseyi'nde sahip olduğu sandalye, onun siyasi açıdan sahip olduğu gücün göstergesi değildi. Zira yapılan anayasal reformlarla, Amin'in koltukları neredeyse tamamen etkisiz hale getirilmişti. Vatancar, Seyid Muhammed Gulabzoy, Şercan Mazdoryar ve Esadullah Serveri'den oluşan, Dörtlü Çete'nin liderliğinde, başarısız bir suikast girişiminde bulunuldu. Bu suikast girişimi, Amin'i Terakki'ye karşı eyleme geçmeye zorladı. Terakki, Havana gezisi sonrası görevinden alındı ve Amin'in emriyle öldürüldü.
Amin 104 gün sürecek kısa iktidarı boyunca, yönetimde kolektif liderlik ilkesini uygulamaya çalıştı. İktidarı ele geçirdiğinde "otokratik bir yönetime izin vermeyeceğine dair söz vermişti." Halkı yatıştırmak ve kendinden önceki dönemini kötülemek için, Terakki döneminde idam edilen 18,000 kişilik bir isim listesi yayınladı ve idamlardan Terakki'yi sorumlu tuttu. Terakki ve Amin döneminde tutuklananların sayısının, 17,000 ila 45,000 kişi arasında olduğu düşünülmektedir.
Amin Afgan halkı tarafından sevilen bir lider değildi. İktidarı döneminde komünist rejime karşı muhalefet arttı ve hükûmet kırsal kesimlerde hakimiyetini kaybetti. Sevr Devrimi'nden sonra 100,000 kişilik Afgan Ordusu, asker kaçakları yüzünden 50,000 ila 70,000 kişi civarına düşmüştü. ADHP'ye ve devlet yönetimine sızan KGB ajanları da, başlı başına ayı bir sorun teşkil ediyordu. Koltuğu günden güne tehlikeye giren Amin'in, SSCB ve Doğu Bloku ülkelerinde sürgünde bulunan rakipleri de, onu devirmek için ellerinden geleni yapıyorlardı. Bir yandan Muhammed İslam Vatancar, Seyid Muhammed Gulabzoy ve Esadullah Serveri intikam planları yaparken, Perçemci lider Babrak Karmal da Amin'i devirmek için, Doğu Bloku'nun önde gelen kişileriyle görüşmeler yapıyordu. Sovyet müdahalesinden hemen önce ADHP, çoğunluğu Pol-i Çarhi Hapishanesi'nde bulunan 10,000 ila 27,000 mahkûmu infaz ettirdi.
Bu arada SSCB'de, Yuri Andropov, Andrey Gromıko, Dmitri Ustinov ve Boris Ponomarev'den müteşekkil, Afganistan konusuyla ilgili Politbüro tarafından görevlendirilmiş özel bir komisyon, Sovyetler Birliği'nin Amin'in politikalarını desteklediği yönündeki izlenimi yok etmeye çalışıyordu. Andropov, şiddetle Afganistan'a müdahale edilmesini savunuyordu. Leonid Brejnev'e, Amin'in izlediği politikaların, gerek ordunun, gerekse de hükûmetin krizi önleme kapasitelerini yok ettiği telkininde bulunuyordu. Andropov, küçük bir askeri kuvvetle müdahale ederek Amin'i görevden almayı ve yerine Karmal'ı getirmeyi planlıyordu. Sovyetler Birliği 12 Aralık 1979'da Afganistan'a müdahale edeceğini duyurdu ve 27 Aralık 1979 tarihinde, askerî müdahalenin ilk aşaması olan Fırtına 333 harekâtını başlattı.
İlişkiler ağır şekilde zedelenmiş olmasına rağmen, Amin'in son ana kadar SSCB'ye olan güveni tamdı. Hatta Afgan gizli servisin, SSCB'nin ülkeyi işgale hazırlandığı ve Amin iktidarını devireceği yönünde kendisine sunduğu raporu, "emperyalistlerin oyunu" şeklinde değerlendirmişti. Bundan birkaç ay sonra SSCB, Afganistan'a asker yollamaya karar verdi. Batılıların aksi yönde düşünmelerine rağmen, SSCB'nin asker gönderme kararı önceden Amin'e bildirilmişti. Amin 27 Aralık 1979 tarihinde, Sovyet askerî güçleri tarafından öldürüldü.