stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Galen
Yaşamı > Roma'daki ilk dönemi (MS. 162-166) > Eudemus’un hastalığı

Galen'in komşusu filozof Eudemus'un ateşli bir hastalık geçirdiği bir dönemde, Galen onunla ilgilenmek zorunda hissetti. Nabzını ölçerek nükseden ateşinin dördüncü gününde sıtmayı teşhis etti. Galen, bu durumla ilgili olarak şöyle yazmıştır: “Eudemus’un durumuna geri dönüyorum. Üç kez şiddetli sıtma nöbeti geçirdi ve doktorlar artık onu tedavi etmeyi bırakmıştı, çünkü kışın tam ortasındaydık”. Eudemos, Galen'in teşhisinin doğruluğunu kabul etti ve etkili kişilerin huzurunda onu övdü. Galen'in adı, kısa sürede iki imparator Lucius Verus ve Marcus Aurelius’un kulağına kadar ulaştı.
Bazı Romalı hekimler, Galen’in Eudemus’a yaptığı tedavide prognoz (hastalık seyri tahmini) kullanmasını eleştirdiler. Bu uygulama, o dönemdeki bakım standartlarıyla çelişiyordu; çünkü dönemin tıbbi uygulamalarda kehanet ve mistisizme dayalı yöntemler daha yaygındı. Ancak Galen, eleştirmenlerine karşı kendi yöntemlerini savundu. Garcia-Ballester, Galen’in şu sözlerini aktarır: “Bir tanı koyabilmek için gözlem yapılmalı ve mantık yürütülmelidir.” Galen, yöntemlerini eleştiren diğer doktorların mantıksız (alogos) ve dikkatsiz (askeptos) olduğunu söyleyerek bu kişilere eleştirilerini yöneltti.
Bununla birlikte, Eudemus Galen'i bu doktorlarla çatışmanın hayatını tehlikeye atabileceği konusunda uyardı. Galen, Eudemus'un uyarılarını şu şekilde aktarmıştır: “Eudemus bunu söyledi ve benzer başka şeyler ekledi; eğer bana zarar vermek için ahlaksız bir yöntem kullanamazlarsa, beni zehirlemeye teşebbüs edecekler. Bana, on yıl kadar önce bir genç adamın kente geldiğini ve benim gibi tıbbi sanatımızın kaynaklarını gösteren pratik gösteriler sunduğunu; ancak bu genç adamın, beraberindeki iki hizmetçisiyle birlikte zehirlenerek öldürüldüğünü anlattı”.
Yaşamı > Roma'daki ilk dönemi (MS. 162-166) > Roma'da yazdığı eserler

Galen, anatomik ve fizyolojik keşifleri üzerine birçok yazı bırakmıştır. Yunan stenografi tekniğinde eğitim almış takygraf adlı katiplere, arkadaşları ve öğrencileri için birçok küçük risale dikte etmiştir; ancak bu risalelerin kopyalarını saklamamıştır. Roma'daki bu ilk döneminde, çoğu kaybolmuş olan temel araştırma içerikli anatomik eserler de kaleme almıştır.
Yaşamı > Roma'daki ilk dönemi (MS. 162-166) > Roma'dan ilk çıkışı

MS. 166 yılında Galen, Romalı tıp uygulayıcılarıyla arasındaki düşmanlık ciddi bir hale gelince, sürgün edilmekten veya zehirlenmekten korkarak Roma'dan aceleyle ayrıldı. Açıkçası, bu ani ayrılışın nedenleri tam olarak net değildir; çünkü çeşitli eserlerinde Galen kendisi farklı açıklamalar yapmıştır.
Asya'ya geri döndükten sonra, Galen, gençlik dönemine ait yazılarını gözden geçirmeye bir kısmını ayırdı. Bu süreçte, 149-151 yılları arasında yazdığı Akciğer ve Göğüs Hareketi Üzerine adlı eserinin yeni bir versiyonunu hazırladı. Bu eser, daha önce vicdansız bir kişi tarafından bir önsöz eklenerek kendi ismiyle yayımlanmıştır.
Yaşamı > Roma'ya geri dönüşü (MS. 166-169)

MS. 161 yılında Roma, kuzeyde Marcomanni kabilelerine karşı Markus Aurelius ve üvey kardeşi Lucius Verus’un liderlik ettiği savaşlarla meşguldü. MS. 169 sonbaharında Roma birlikleri Aquileia’ya dönerken, Akdeniz dünyasında Antoninus Vebası (muhtemelen çiçek hastalığının ilk ortaya çıkışı) olarak bilinen büyük bir veba patlak verdi. Germenlere karşı Trieste’nin kuzeyinde topladıkları ordu, veba tarafından harap olmuştur. Yüzlerce asker hayatını kaybettiler. İlginç bir şekilde ise, Lucius Verus MS. 169 yılında ve Marcus Aurelius ise MS. 180 yılında aynı vebanın kurbanı olarak öldüler.
Bu salgın sırasında Pergamon arazileride “günlük işlerine devam ederken” Galen, Marcus Aurelius ve Lucius Verus'tan bir mektup aldı. Bu mektupta, Galen'i Roma'ya geri çağırdılar ve onun mahkeme doktoru olarak Almanya’ya gitmesini emretti. İki imparator, onu Aquileia’ya gelmeye davet ettiler. Lucius Verus, Roma’ya dönme kararı aldıktan kısa bir süre sonra ani bir şekilde hayatını kaybetti. Marcus Aurelius ise Galen’in Cermenlere karşı düzenlediği seferde kendisine eşlik etmesini emretti. Ancak Galen, bu görevden kaçınmak için elinden geleni yaptı.
Doğu seferi sırasında rahatsızlanan imparator Marcus Aurelius'un şiddetli ateş ve bağırsak sancılarıyla Galen'i saraya çağrıldı, imparatorun diğer hekimleri durumu tedavi etmekte başarısız oldular. Galen, Marcus Aurelius’un nabzını kontrol ettikten sonra bunun bir ateş değil, hazımsızlık olduğunu söyledi. Önerdiği tedavi büyük bir başarı ile sonuçlanır. Peynir perhizi ile iyileştirince imparator kendisine “Romalıların İmparatoru Aurelius'tan hekimlerin imparatoru Galenus’a” yazılı bir madalya hediye etti.  Galen, “İmparator, bildiğin gibi, benim hakkımda sürekli konuşuyordu ve beni hekimler arasında birinci, filozoflar arasında ise tek kişi olarak nitelendiriyordu” diye yazdı. Bu başarısından yararlanan Galen, imparatorluk Theriacaısının (tiryak) hazırlanmasından sorumlu güvenilir bir pozisyon elde etti. Theriaca, 70'ten fazla bileşen içeren, panzehir olarak kabul edilen bir farmasötik preparattı. İçeriğinde afyon ve engerek eti bulunurdu. Marcus Aurelius bu preparatı özellikle beğenerek her gün alıyordu.
Ertesi ilkbaharda Galen, Tedavisi olanaksız sandığı bir hastalıktan ötürü vücuduna acılan yaradan acı çektiği ve Pergamon'daki Asklepion'da tedavi edildiği iddia edilir. Marcus Aurelius, Galen'in Asklepios'tan aldığı bir rapor üzerine ordudaki görevinden muaf tutulmasına izin verdi. Sonuç olarak Galen, imparatorluk varisi Marcus Aurelius'un oğlu genç Commodus’un sağlığından sorumlu olma görevi verilirdi. Galen, bu dönemde tıbbi konularda kapsamlı yazılar yazdı.
Yaşamı > Roma'ya geri dönüşü (MS. 166-169) > Antoninus Salgını

Antoninus Salgını, Marcus Aurelius'un ailesinin "Antoninus" soyadından adını almıştır. Aynı zamanda Galen Vebası olarak da bilinir ve Galen ile olan ilişkisi nedeniyle tıp tarihinde önemli bir yer tutar. Galen, bu hastalığı birebir deneyimlemiş ve hastalığın ilk kez 166 yılında Roma'da ortaya çıktığı dönemde orada bulunmuştur. Ayrıca, 168-69 kışında Aquileia'da konuşlanmış birlikler arasında meydana gelen bir salgın sırasında da hazır bulunmuştur. Galen, bu salgını uzun süren bir hastalık olarak tanımlamış, belirtilerini ve tedavi yöntemlerini açıklamıştır. Ancak, veba hakkındaki referansları dağınık ve kısadır. Galen, bu hastalığı gelecek nesillerin tanıyabileceği bir şekilde betimlemekten çok, tedavi yöntemlerine ve hastalığın fiziksel etkilerine odaklanmıştır. Örneğin, vebaya yakalanmış genç bir adam hakkındaki yazılarında, hastalığın iç ve dış ülserlerinin tedavisine yoğunlaşmıştır.
Niebuhr’a göre, “Bu veba inanılmaz bir şiddetle yayılmış olmalı; sayısız kurban almıştır. Antik dünya, Marcus Aurelius'un hükümdarlığı döneminde saldığı bu vebanın neden olduğu darbeyi hiçbir zaman atlatamamıştır”. Vebanın ölüm oranı %7-10 arasındaydı; MS. 165-168 yılları arasındaki salgın yaklaşık 3,5 ila 5 milyon insanın ölümüne neden olmuş olabilir. Otto Seeck, imparatorluk nüfusunun yarısından fazlasının bu vebadan öldüğüne inanmaktadır. J.F. Gilliam ise Antoninus vebası'nın, MS. 3. yüzyılın ortalarından önceki dönemde imparatorluk tarihindeki diğer tüm salgınlardan daha fazla ölüme neden olduğunu düşünmektedir. Galen'in açıklamaları tam olmasa da, hastalığın çiçek hastalığıyla ilişkili olduğunu kesin bir şekilde tanımlamak için yeterlidir.
Galen, exanthema (döküntü) adı verilen belirtilerin hastanın tüm vücudunu kapladığını ve genellikle siyah renkte olduğunu belirtir. Bu döküntüler, ülser olmayan yerlerde pütürlü ve kabuklu bir hal almıştır. Hayatta kalacak olan hastalarda siyah exanthema geliştiğini söyler. Galen'e göre bunun nedeni, bir ateş kabarcığında irinleşen kan kalıntısıdır. Yazılarında, Antoninus vebası sırasında genellikle kabarcıklı bir döküntü şeklinde görülen kabarık kabarcıkların olduğunu ifade eder. Cilt döküntüsünün, Thukidides’in tanımladığına benzer olduğunu belirtir.
Galen, sindirim sistemi semptomlarını bir hastanın ishal ve dışkısı üzerinden açıkladı. Eğer dışkı çok siyahsa hasta ölürdü. Siyah dışkının miktarının bağırsak lezyonlarının şiddetine bağlı olarak değiştiğini belirtir. Siyah dışkı olmadığında siyah döküntünün ortaya çıktığını gözlemler. Galen, ayrıca hastalığın belirtileri arasında ateş, kusma, kötü kokulu nefes, nezle, öksürük ve gırtlak ile soluk borusunda ülser olduğunu açıklar.
Yaşamı > Galen’in imparatorların hizmetinde ikinci Roma dönemi (MS. 169-193) > Septimius Severus döneminde Galen'in hizmetleri

Galen, ayrıca Roma'da Septimius Severus'un hükümdarlığı sırasında da doktor olarak görev yaptı. MS. 193 - 211 yılları arasında hüküm süren Septimius Severus döneminde, Galen, Commodus zamanında kaybettiği teriyak hazırlayıcılığı görevine geri dönmüştür. Severus ve Caracalla’nın arkadaşları için ilaç stoklarını sürdürmelerini övmüş ve bu ilaçların MS. 198 yılında üç vakada nasıl faydalı olduğundan bahsetmiştir.
Yaşamı > Yaşlılık ve ölüm (MS. 193-216)

İleri yaşlarında Galen, kendisinden bahsetmekte giderek daha çekingen bir tavır sergilemiş ve insani meselelere karşı belirgin bir kayıtsızlık göstermiştir.
Galen'in nerede öldüğü bilinmemektedir. Belgeler, ölümünün Roma’da mı gerçekleştiğini yoksa memleketi Pergamon’a mı döndüğünü kesin olarak ortaya koymamaktadır. Ancak ölüm tarihi hakkında, eski kaynaklarda verilen 199 yılı, Arapça kaynaklar sayesinde düzeltilmiştir.
Ünlü tercüman Huneyn bin İshak’ın oğlu İshak bin Huneyn, “Galen, on yedi yıl çocukluk ve öğrenci olarak, yetmiş yıl ise alim ve öğretmen olarak yaşamıştır” şeklinde bir açıklama yaptı. Bu nedenle, Galen'in 216 yılında 87 yaşında öldüğü en muhtemel sonuç olarak kabul edilmektedir.
Çalışmaları

Galen'in çalışmaları, anıtsal bir ansiklopedik toplamı temsil eder. Bu çalışmalar, öncelikli olarak tıp alanını (Anatomi, fizyoloji, patoloji, tedavi yöntemleri, farmakoloji ve hijyen) kapsamakla birlikte; aynı zamanda felsefe, matematik, mimarlık, edebiyat ve filoloji gibi disiplinlere de yayılır. Üç Roma imparatoru Marcus Aurelius, Commodus ve Septimius Severus dönemlerinde Yunanca olarak kaleme alınan bu çok yönlü çalışmalarin yalnızca küçük bir kısmı günümüze ulaşabilmiştir.
Çalışmaları > Tıp

Galen'e göre tıp, teori, gözlem ve deneyin bir arada kullanılmasıyla en iyi şekilde uygulanabilecek disiplinler arası bir alandır. Hipokrat'ın tıp bilimine tamamıyla hâkim olan Galen, bu bilim dalını orijinal ilkelere göre yeniden düzenlemiştir. Galen ününü özellikle araştırma metoduyla kazandı. Galen'e göre analizler hastalıkların incelenip iyileştirilmesinin temelini oluşturur. Hipoklenik doktrin, Avrupa tıp düşüncesine bir buçuk bin yıl boyunca hâkim olmuş; ancak 17. yüzyıldan itibaren sorgulanmaya başlamış ve daha sonra unutulmaya terk edilmiştir. Buna karşın, Asya'nın ön-bilimsel tıbbi düşünceleri (özellikle Çin ve Hint) aynı kaderi yaşamamıştır.
Çalışmaları > Tıp > Tıbbi Fizik

Galen'in fiziksel düşüncesi, Antik Yunan'ın en büyük düşünürlerinden miras aldığı madde yapısı teorisine dayanmaktadır. Galen'e göre, insan bedeni de dahil olmak üzere tüm maddeler, farklı oranlarda dört elementten oluşur: τὸ πῦρ, to pyr ateş, ὁ ἀήρ, o aér hava, τὸ ὓδωρ to hudôr su, ve ἡ γῆ, ê gê toprak. Bu oranlardaki farklılıklar, bedenin daha baskın olan niteliğini, dört temel nitelik: sıcak, soğuk, nemli, kuru) açıklar. Galen, "element" (stoicheia) terimiyle yalnızca bir elementin kendisini (örneğin, "ateş") veya saf bir niteliği (sıcak) kastetmediğini, bunun yerine belirli bir bedende baskın olan niteliği ifade ettiğini belirtir. Bedenlerde bu elementler veya nitelikler her zaman karışık halde bulunur (κρᾶσις, Crasis (/ˈkreɪsɪs/).
Galen ayrıca, Hipokrat geleneğini takip ederek bedeni, içerisinde fizyo-patolojik süreçlerin gerçekleştiği bir "kara kutu" olarak ele alır. Hekimler, yalnızca bu kutuya giren (solunan hava, yiyecek ve içecekler) ve çıkan (dışkı, idrar, ter, yaralardan akan kan, burun akıntıları, kusma) maddelerin bilgisine dayanarak bu süreçleri modellemeye çalışır. Farklı durumlarda üretilen çeşitli atıkların dikkatlice gözlemlenmesi sonucunda, hekimler beden içinde dolaşan dört sıvının (kan, sarı safra, kara safra ve balgam) varlığını varsaymışlardır. Bu somut maddelerin birbirine dolanmış akışları, her hastalığın doğal nedenlerle açıklanmasını mümkün kılar; bu hastalıklar, bu sıvılardan birinin fazlalığı ya da eksikliğinden kaynaklanır. Sağlık durumu, niteliklerin iyi bir karışımı (eucrasia) ve doğru oranına bağlıdır; buna karşılık, hastalık durumu, kötü bir karışımdan (dyscrasia) kaynaklanır.
Çalışmaları > Tıp > Patoloji

Galen, hastalıklar ve bunların semptomları üzerine birçok eser yazmıştır. Hayatının sonuna doğru, tüm bilgilerini Etkilenen Bölgeler adlı eserinde bir araya getirmiştir.
Galen, patolojinin anlaşılmasına önemli katkılar sağlamıştır. Ona göre herhangi bir patolojik durumu anlamak için fizyolojiyi bilmek gerekir. Patolojide, "etkilenen bölgeler" teorisini savunarak birçok hastalığa yerel bir sebep atfetmiştir. Buna göre, tedaviler yalnızca hastalığın sebep olduğu bölgelere değil, doğrudan hastalığın kaynağına odaklanmalıdır.
Hipokrat'ın Humoral Patoloji Teorisine (Dört vücut sıvısı teorisi) göre, insan ruh halleri, kan, sarı safra, kara safra ve balgam olmak üzere dört vücut sıvısından birinin dengesizliğine bağlı olarak değişiklik göstermektedir. Galen, bu teoriyi ve insan mizaçlarının sınıflandırılmasını desteklemiştir. Galen'e göre, her bir sıvının dengesizliği belirli bir insan mizacıyla ilişkilidir
Kan – sanguin (neşeli),
Kara safra – melankolik (hüzünlü),
Sarı safra – kolerik (öfkeli),
Balgam – flegmatik (soğukkanlı).
Örneğin, kanlı bireyler dışa dönük ve sosyaldir; sarı safralı insanlar enerji, tutku ve karizmaya sahiptir; kara safralı insanlar yaratıcı, nazik ve düşüncelidir; ve balgamlı insanlar güvenilirlik, nezaket ve şefkat ile karakterize edilir.
Galen'de, humoral teori esasen patolojide bir rol oynar; buna karşılık, bu teori geç dönem Galenizm'de merkezi bir konum kazanacaktır. O, tıbbi teorilerin evrensel bir niteliğe sahip olması gerektiğini, ancak bu teorilerin her zaman bireysel vakalara uygulanması gerektiğini vurgulamıştır. Nedenlere ulaşmak için akıl yürütme yolunu tercih etmiştir. Nedensel analize büyük bir ilgi göstermiş ve bu konuda birçok eser kaleme almıştır. Ona göre iki tür neden bulunmaktadır: devamlılığın bozulması ve diskraziler. Devamlılığın bozulması, yaralar ya da ülser gibi deriyi yok eden rahatsızlıkları ifade ederken, diskraziler, dokulardaki, pneumada ya da doğuştan gelen ısıdaki dört özelliğin (sıcaklık, soğukluk, kuruluk, nem) dengesizliğinden kaynaklanır. Hastalık, bu işlevlerin zarar görmesinden kaynaklanır; bunun sonucu olarak vücudun doğal işlevleri ya doğru bir şekilde yerine getirilmez ya da tamamen durur. Hastalık, soğukluk, sıcaklık, kuruluk ya da nem dengesizliğinden kaynaklanıyorsa, tedavi sebebin tersine bir etki yaratılarak yapılır. Örneğin, bir soğuma durumunu ısıtarak, fazla nemi ise kurutarak tedavi etmek gerekir. Galen, ruh ve onun rahatsızlıkları için de aynı türden açıklamalar yapmıştır. Ancak her zaman, tedaviye yönelik genel kuralları hastasının özel koşullarına göre uyarlamayı bilmiştir. Hekim, hastanın yaşını, cinsiyetini, bünyesini, yaşam tarzını ve çevresel faktörleri dikkate almalıdır.
Galen'e göre, teşhisin iki ana göstergesi hastanın idrar durumu ve nabzıdır. Bunun yanı sıra dışkı, kusmuk gibi diğer göstergelere de başvurmuş, cinsiyet farkını ve çevrenin etkisini de dikkate almıştır. Gözlemlenebilir unsurlardan hareketle, gözlemlenemeyen unsurların da çıkarılabileceğini savunmuş, bu konuda Anaksagoras, Demokritos ve hekim Diokles’i takip etmiştir.
Temelde, bir hekim üç ana tedavi yöntemine sahiptir: diyet, farmakoloji ve cerrahi.
Çalışmaları > Tıp > Diyet

Diyet, Hipokrat için önemli bir konu olmuştur. Sağlığın korunması ve hastalıkların önlenmesi amacıyla bir araç olarak kullanılmıştır. Hipokrat’ın izinden giden Galen, Hijyen üzerine yazdığı büyük eserinde (ve diğer birçok eserinde), diyetle sadece yiyecek ve içecekleri değil; uyku ve uyanıklık sürelerini, egzersizleri, dinlenmeyi, cinsel aktiviteleri, banyoları ve masajları, yani günümüzde "sağlıklı yaşam tarzı" olarak adlandırılabilecek her şeyi kapsayan bir konsept sunmuştur. Duruma göre, hastasına kilo verme ya da kilo alma, kurutma ya da nemlendirme, ısıtma ya da soğutma diyetleri ya da fazla vücut sıvılarını boşaltma veya yeniden yapılandırma önerileri sunmuştur.
Çalışmaları > Tıp > Cerrahi

Galen, insan hastalar üzerinde operasyonlar gerçekleştiren yetenekli bir cerrahtı. Beyin ve göz üzerinde gerçekleştirdiği prosedürler ve teknikler gibi birçok uygulaması yüzyıllar boyunca tekrar kullanılmamıştır. Galen’in cerrahi deneyleri, canlı hayvanların atardamarlarının bağlanmasını da içermekteydi. 20. yüzyıldaki birçok tarihçi, Galen’in göz merceğini tam olarak gözün merkezinde olduğunu düşündüğünü iddia etmiş olsa da, Galen aslında kristal merceğin insan gözünün ön kısmında bulunduğunu doğru bir şekilde anlamıştı.
Galen, tedavi yöntemlerinde kan almayı (Flebotomi) ön planda tutmasıyla bilinir. Bu konuda dört eser kaleme almıştır, bunlardan biri "Kan Alarak Tedavi" adını taşır. Kan alma, Hipokrat dönemi Yunanistan'ında (MÖ. 5. yüzyıl) uygulanan bir yöntemdi, ancak yaygın bir uygulama olup olmadığı bilinmemektedir. Daha sonra İskenderiyeli hekim Erasistratos (MÖ. 320-250), kan almanın zararlarını savunmuş ve bunun yerine hafif bir diyet ve biraz egzersizi önermiştir. Dört buçuk yüzyıl sonra Galen, Erasistratos ve Roma'daki takipçilerine karşı birçok eserde sert eleştirilerde bulunmuştur. Galen ve Erasistratos, ateşlerin nedeninin vücut sıvılarındaki fazlalık olduğunda hemfikirdir, ancak tedavi yöntemleri konusunda farklılık göstermişlerdir. Erasistratos üç günlük bir açlık önerirken, Galen kan almayı, hatta bayılma noktasına kadar bu yöntemi uygulamayı tercih etmiştir. Ancak Galen, her zaman ölçülü davranmayı tavsiye etmiş ve hastanın durumuna göre müdahaleyi ayarlamanın önemini vurgulamıştır.
Galen ayrıca tümör çıkarma, mesanedeki taşların alınması, varislerin ameliyatı gibi küçük operasyonlar da yapmıştır. Galen'in gladyatörlerin doktoru olarak edindiği tecrübe, yaraları dikme, ok uçlarını çıkarma ve hatta ampütasyon gibi cerrahi işlemleri kapsıyordu.
Son olarak, Galen çıkıkların ve kırıkların düzeltilmesi, bandajlar ve ateller kullanımı gibi alanlarda da önemli deneyimlere sahipti. Riskli operasyonlar, örneğin kafatasını delmek için kullanılan matkaplar ya da nazal poliplerin alınması gibi hassas işlemleri de gerçekleştirmiştir.
Çalışmaları > Psikoloji

Zihin-Beden Problemi
Galen, zihinsel ve fiziksel olan arasında kesin bir ayrım olmadığını savunmuştur. Bu, o dönemde tartışmalı bir argümandı ve Galen, zihnin ve bedenin ayrı yetiler olmadığına inanan bazı Yunan felsefe okullarıyla aynı görüşü paylaşmıştır. Bunun bilimsel olarak kanıtlanabileceğini düşünmüştür. Bu düşünce, Galen'in Stoacılarla olan karşıtlığının en belirgin hale geldiği noktadır. Galen, bedenin içinde belirli işlevlerden sorumlu organlar önererek bu savını desteklemiştir. Galen'e göre, Stoacıların zihin ve bedenin ayrı olduğu iddialarına yönelik bilimsel bir gerekçe sunamaması, bu iddialarını geçersiz kılmıştır. Bu nedenle, bu konuya karşı güçlü bir şekilde konuşmuştur. Galen'in psikolojik yazılarında ruh-beden ilişkisi üzerine yoğun bir akademik tartışma bulunmaktadır. Galen, kısa eseri Quod Animi Mores Corporis Temperamenta Sequantur’de, ruhun bedenin karışımlarını "takip ettiğini" ve ruhun bedenin bir karışımı olduğunu belirtir. Akademisyenler, bu iddiaları uzlaştırmak için farklı yollar önermiş ve Galen'in zihin felsefesine materyalist bir yorum getirmiştir. Bu materyalist yoruma göre, Galen ruhu bedenin karışımlarıyla özdeşleştirmiştir.
Psikoterapi
Galen'in önemli eserlerinden biri olan De Animi Cuiuslibet Peccatorum Dignotione et Curatione (Ruhun Tutkularının Tanısı ve Tedavisi Üzerine), psikolojik problemlere nasıl yaklaşılacağı ve tedavi edileceği üzerine tartışır. Bu eser, Galen'in ileride psikoterapi olarak adlandırılacak olan alanla ilgili ilk girişimlerinden biridir. Kitap, psikolojik sorunları olan bireylere nasıl danışmanlık yapılacağı, bu kişilerin en derin tutkularını ve sırlarını açığa çıkarmalarını sağlayacak yöntemler ve nihayetinde onları zihinsel yetersizliklerinden nasıl kurtaracağına dair talimatlar içermektedir. Galen'e göre, bu süreci yöneten birey ya da terapist, tercihen yaşça büyük, bilge ve tutkuların kontrolünden uzak bir erkek olmalıdır. Galen, insanların yaşadığı psikolojik problemlerin, bu tutkular tarafından tetiklendiğini savunmuştur.
Günümüz Bergamasında Galen

Galen'in adı doğduğu şehir Bergama'da çeşitli etkinliklerle yaşatılmaktadır. Galen adını taşıyan bir cadde bulunmaktadır. Galen'in heykeltıraş Ekin Erman tarafından yapılan güzel bir heykeli kentin Cumhuriyet Meydanında yer almaktadır.  Ayrıca, 2013 yılından beri gerçekleştirilen Galenos Cup Türkiye Basketbol Ligi, profesyonel basketbol takımlarını her yıl Bergama'da bir araya getiren önemli bir organizasyon yapılmaktadır. Profesyonel sporcular, Türkiye Basketbol Ligi öncesi son hazırlık maçlarını Bergama Belediyesi Kapalı Spor Salonu'nda Galenos Cup'ta gerçekleştirmektedirler. Ek olarak, İzmir Bayraklı’da adını taşıyan bir hastane bulunmaktadır.
Bibliyografi > Yunanca baskı

Galeni Opera Omnia, Karl Gottlob Kühn tarafından düzenlenmiş baskı, Leipzig, 1821-1833, 20 cilt, 19.000 sayfa. Cilt 20: Bibliyografya, Dizin [1].
Almanca, İngilizce ve İtalyanca çevirilerle baskılar [arşiv], Corpus Medicorum Graecorum, Leipzig-Berlin.
Çevrimiçi olarak erişilebilen eski baskılar: https://numerabilis.u-paris.fr/medica/.
Bibliyografi > Yayımlanan eserler

Felsefi ve Mantıksal İncelemeler, Pierre Pellegrin tarafından çevrilmiş, Garnier-Flammarion, 1998, 308 s. Beş inceleme: Yeni Başlayanlar için Ekoller, Ampirik Taslak, Tıbbi Deneyim Üzerine, Sözel Sofizmalar Üzerine, Mantıksal Kurum.
Ruh ve Tutkuları: Ruhun Tutkuları ve Hataları. Ruhun Yetenekleri Vücut Denge Durumlarını İzler. Belles Lettres, V. Barras, T. Birchier ve A.-F. Morand tarafından çevrilmiş, 1995, LVIII-158 s. İki inceleme.
Galien , Les Belles Lettres , “Fransa Üniversiteleri Koleksiyonu”, Paris.
Cilt I: Kendi Kitaplarının Sırası Üzerine Genel Giriş, Kendi Kitapları Üzerine, çeviren: V. Boudon-Millot, 2007, CCXXXVIII-402 s.
Cilt II: Tıp Çalışmalarına Teşvik, Tıbbi Sanat, çeviren: Véronique Boudon, 2000, 464 s.
Cilt III: Hekim, Giriş, çeviren: C. Petit, 2009, CXL-488 s.
Cilt IV: Üzülmemek Üzerine, çeviren: V. Boudon-Millot ve J. Jouanna, 2010, LXXX-320 s.
Cilt V: Gıdaların Yetenekleri Üzerine, John Wilkins tarafından düzenlenmiş ve çevrilmiş, 2013, XLIV-260 s.
Cilt VI: Pison’a Teriyak, V. Boudon-Millot tarafından düzenlenmiş ve çevrilmiş, 2016, CCXLIV-672 s.
Cilt VII: Başlangıç Seviyesi İçin Kemikler, Kasların Anatomisi, çeviren: I. Garofalo ve A. Debru, 2005, XII-350 s.
Cilt VIII: Sinirlerin Anatomisi, Damarların ve Arterlerin Anatomisi, çeviren: I. Garofalo ve A. Debru, 2008, 224 s.
Cilt IX: Hipokrat’ın Akut Hastalıkların Tedavisi Üzerine Rejim Kitabına Yorumlar. Kitap I, çeviren: A. Pietrobelli, 2019.
Cilt X: Pamphilianos’a Teriyak, düzenleyen: Véronique Boudon-Millot, 2021.