stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Karınca
Özellikler

Karıncalar biçim bilimi açısından, dirsekli duyargaları, metaplöral bezleri ve ikinci karın kısımlarının düğüm şeklinde bir petiyol ile bağlanması ile diğer böceklerden ayrılırlar. Kafa, mesosoma ve metasoma ya da gaster, üç ayrı gövde kısmıdır. Petiyol, mesosoma (toraks ile buna kaynamış olan ilk karın bölgesi) ile gaster (petiyol dışında kalan karın bölgesi) arasında ince bir bel oluşturur. Petiyol bir ya da iki düğümden oluşabilir.
Diğer böcekler gibi karıncaların da gövdeleri etrafında koruyucu görevi gören ve kasların bağlanmasını sağlayan bir dış iskeletleri vardır. Böceklerin akciğerleri yoktur ve oksijen ile karbondioksit gibi gazlar, dış iskeletten spirakulum denen küçük deliklerden geçer. Böceklerin aynı zamanda kapalı kan damarları da yoktur bunun yerine gövdelerinin üst kısmında bir kalp gibi iç sıvıların dolaşımını sağlayarak kafaya doğru hemolenfi pompalayan ince ve uzun delikli bir tüp bulunur. Sinir sistemi gövde boyunca uzanan, birkaç düğümü bulunan ve gövdeye bağlı organlara dallarla ayrılan bir ventral sinir telinden oluşur.
Bir karıncanın kafasında birçok algı organı bulunur. Birçok böcek gibi karıncalarda birbirine bağlı sayısız küçük lenslerden oluşan petek göz vardır. Karıncaların gözleri hızlı hareketleri tespit etmede iyi olsa da optik çözünürlüğü yüksek değildir. Ayrıca kafalarının üstünde ışık düzeylerini ve polarizasyonu ayırdeden üç küçük sade göz de bulunur. Omurgalılarla kıyaslandığında karıncaların görüşü kötü ile orta düzey arasındadır, hatta yeraltında yaşayan bazı türler tamamen kördür. Avustralya'da yaşayan Myrmecia cinsi gibi bazı karıncaların görüşü ise oldukça iyidir. Kafalarına bağlı olan iki anten kimyasalları, hava akımlarını ve titreşimleri algılar ve dokunma yoluyla sinyal iletişimine olanak sağlar. Kafada yiyecek taşımaya, nesneleri hareket ettirmeye, yuva kurmaya yarayan ve aynı zamanda savunma amaçlı kullanılan iki kuvvetli çene bulunur. Bazı türlerde ağzın içinde bulunan küçük keselerde besin saklanabilir ve bu besin diğer karıncalara ya da larvalarına verilebilir.
Sınıflandırma > Taksonomi

Karınca familyasına bağlı taksonlar (2022):
Altfamilyalar:
Aenictinae
Aenictogitoninae
Aneuretinae
Apomyrminae
Armaniinae
Cerapachyinae
Dolichoderinae
Dorylinae
Ecitoninae
Formiciinae
Formicinae
Leptanillinae
Leptanilloidinae
Myrmeciinae
Myrmicinae
Nothomyrmeciinae
Paleosminthurinae
Ponerinae
Pseudomyrmecinae
Sphecomyrminae
Cinsler:
Calyptites - Scudder, 1877
Sınıflandırma > Evrim

Formicidae familyası, içinde yaprak arıları, arılar ve yaban arılarını da barındıran Hymenoptera takımında yer alır. Karıncalar, Vespoidea yaban arılarını da içinde barındıran ortak bir atadan türemiştir. Filogenetik analizler karıncaların Kretase Dönemi'nin ortalarında, yaklaşık 110 ile 130 milyon yıl önce ortaya çıktığını gösterir. Yaklaşık 100 milyon yıl önce çiçekli bitkilerin ortaya çıkmasından sonra karınca türleri çeşitlenmiş ve 60 milyon yıl önce ekolojik üstünlüğüne erişmiştir. 
1966 yılında, E.O. Wilson ve meslektaşları Kretase Dönemi'nde yaşamış olan bir karıncanın (Sphecomyrma freyi) fosil kalıntılarını tanımladılar. Kehribar içinde kalmış olan fosil örneği 80 milyon yıl öncesinden kalmaydı ve hem karıncaların hem de yaban arılarının ortak özelliklerini gösteriyordu.
Kretase Dönemi'nde kuzey yarımkürede bulunan süperkıta Laurasia üzerinde yalnızca birkaç ilkel karınca türü yaygındı. Tüm böcek popülasyonunun yalnızca %1'ini oluşturuyorlardı. Karıncalar Tersiyer Dönemi'nin başlarında, çevresel koşullara uyarak, doğal seleksiyon sonucu baskın tür olmuşlardır. Oligosen ve Miyosen dönemlerinde karıncalar bulunan tüm fosil kalıntılarının %20 ile %40'ını oluşturur. Eosen Dönemi'nde yaşamış karınca cinslerinin onda biri günümüze kadar gelmiştir. Baltık bölgesi kehribarlarında bulunan karınca fosillerinde rastlanan cinslerin %56'sı, Dominik Cumhuriyeti kehribarlarında bulunanların ise %92'si günümüze kadar gelmiştir.
Termitler karıncalar ile yakın akraba değildir ve Isoptera takımında yer alırlar. Sosyal yaşamlarının bazı yönleri karıncalarla benzerlik taşır. Karınca arıları büyük karıncalara benzer ama kanatsız dişi yaban arılarıdır.
Dağılım ve habitat

| Bölge | Tür sayısı  |
| --- | --- |
Neotropik: 2162
Nearktik: 580
Avrupa: 180
Afrika: 2500
Asya: 2080
Melanezya: 275
Avustralya: 985
Polinezya: 42
Karıncalar, Antarktika ve Grönland, İzlanda gibi bazı büyük adalar dışında tüm kıtalarda yaşar, Polinezya'nın bazı bölümleri ve Hawaii Adaları gibi adalarda ise kendine özgü türler yoktur. Karıncalar ekolojik nişlerin geniş bir kesiminde bulunur ve doğrudan ya da dolaylı otçul, avcı ve leşçi olarak çok kapsamlı besin kaynaklarından yararlanır. Türlerin çoğunluğu genel hepçildir ama bazı türler besin konusunda özelleşmiştir. Ekolojik baskınlıkları biyokütleleriyle ölçülebilir. Çeşitli ortamlarda yapılan tahminler ortalama biyokütlelerinin, kara üstünde yaşayan tüm hayvanların %15-20 arasında olduğunu ortaya koyar. Bu biyokütle omurgalı hayvanların biyokütlesinin üzerindedir.
Karıncaların boyutları 0,75 mm ile 52 mm arasındadır. Çoğunlukla kırmızı ve kara renkli olan karıncalar çeşitli renklerdedir, yeşil renge daha az rastlanır ve bazı tropik türlerin metalik bir parlaklığı vardır. Günümüzde 12.000'den fazla karınca türü sınıflandırılmıştır ve türlerin 14.000 civarı olduğu sanılmaktadır. En çok çeşitlilik tropiklerdedir. Karıncaların sınıflandırılması konusunda taksonomik çalışmalar devam etmektedir. "AntBase" ve "Hymenoptera Name Server" gibi çevrimiçi bilgi bankaları bilinen ve yeni keşfedilen karınca türlerini izlemeye yardımcı olmaktadır. Kolay bulunmaları ve incelenebilmeleri nedeniyle, biyoçeşitlilik çalışmalarında karıncalar belirleyici türler olarak kullanılmaktadır.
Türkiye'deki durumu

2020 yılında yayımlanan listeye göre, Türkiye'de tür ve alt türler olmak üzere 362 farklı çeşit karınca bulunmaktadır.
Güçlü çeneleri ve mükemmel görüş sağlayan büyük petek gözleriyle Mrymecia cinsi karınca.
1: kordon; 2: duyarga; 3: frontal loblar; 4: antennal fossa; 5: clypeus; 6: alt dudak; 7: pronotum; 8: art kafa; 9: bileşik göz; 10: uzuv; 11: mesonotum; 12: mesothorac ic spiracle; 13: anepistemum; 14: metanotum; 15: metathorac ic spiracle; 16: propodeum; 17: propodeal spiracle; 18: metapleural büyük; 18a: bulla; 18b: delik; 19: petiole; 20: postpetiole; 21: tergite; 22: sternite; 23: iğne; 24: uyluk kemiği; 25: kaval kemiği; 26: tarsal pençe; 27: tibial mahmuzlar; 28: ayak bileği; 29: katepistemum; 30: kalça kemiği; 31: trokanter; 32: vantral süreci; 33: baş; 34: göğüs; 35: karın; 36: ön kanatlar
Baltık kehribarı içinde fosilleşmiş karıncalar.
Küçük Bayram Sokak

Küçük Bayram Sokak, İstanbul'un Beyoğlu ilçesinde yer alan ve seks işçiliği ile trans birey nüfusu vasıtasıyla tanınan bir sokaktır. Sokak, İstiklal Caddesi ve Tarlabaşı Bulvarı arasında, Demirören İstiklal Alışveriş Merkezi'nin arkasında yer alır.
Tarihçe

2019'da sokaktaki Matild Manukyan'a ait 5 katlı metruk bir bina çöktü. 2021'de İsmailağa Cemaati'ne mensup oldukları belirtilmiş kişilerin sokağa gelerek "tebliğ" yaptığı kaydedildi. 2022'de büyük bir grup yabancı uyruklu erkeğin sokağa girerek kargaşa yaratmaları Türkiye'deki sosyal medya kullanıcıları tarafından tepki topladı. Olay sonucunda yapılan operasyonda 120 yabancı uyruklu kişi hakkında geri göndermeye yönelik işlem başlatıldı.
Tarihçe > Mühürlemeler

Sokakta pek çok kez kenstel dönüşüm neden gösterilerek mühürleme ve polis baskınları meydana gelmiştir. Bu baskın ve mühürlemeler zamanında trans bireylerin yoğun yaşadığı Ülker Sokak'tan ve Meis Sitesi'nden kovulmaları ile karşılaştırılmıştır. 2020'de Türkiye'de COVID-19 pandemisi sırasında 18 trans kadın gözaltına alındı ve bu durum HDP İstanbul Milletvekili Züleyha Gülüm tarafından eleştirdi.
Beyoğlu İlçesi Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyonu'nun oy birliği ile aldığı kararla Ağustos 2023'te sokaktaki binaların mühürlenmesine karar verildi. Komisyonun raporunda binada kalan kadınların pencerelerden sarkarak vücutlarını teşhir edip sokaktan geçmekte olan erkeklere seslenerek para karşılığında cinsel ilişkiye davet ettiği öne sürüldü. Mühürleme kapsamında seks işçiliği gerçekleştirilen 4 eve 90 günlüğüne erişim yasaklandı. Mart 2024'te Beyoğlu Kaymakamlığı tarafından sokaktaki 12 numaralı apartman mühürlendi ve apartman sakinlerinin binaya girişlerine izin verilmedi. Bu durum bina sakinleri, çeşitli aktivistler ve İnsan Hakları Derneği tarafından eleştiriye tabi tutuldu.
Schefflera plurifolia

Schefflera plurifolia, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera piperoides

Schefflera piperoides, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera platyphylla

Schefflera platyphylla, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
1929-30 Segunda División

| Segunda División |
| --- | --- |
Sezon: 1929-30
Şampiyon: Deportivo Alavés
Üst lige yükselenler: Deportivo Alavés
Gol kralı: Manuel Olivares (23 gol)
Oynanan maç sayısı: 90
Atılan gol sayısı: 349 (maç başına 3,88)
← 1929  1930-31 →
1929-30 Segunda División sezonunda 10 takım İspanya ikinci liginde mücadele etti. Alavés, Primera División'a yükseldi. Cultural Leonasa, Tercera División'a düştü.
Takımlar

Segunda División'daki takımların konumu
| Takım | Şehir | Stadyum |
| --- | --- | --- |
| Deportivo Alavés | Vitoria | Mendizorrotza |
| Sporting de Gijón | Gijón | El Molinón |
| Iberia SC | Zaragoza | Torrero |
| Sevilla FC | Sevilla | Nervión |
| Real Oviedo | Oviedo | Teatinos |
| Valencia CF | Valensiya | Mestalla |
| Deportivo de La Coruña | A Coruña | Riazor |
| Real Murcia | Murcia | La Condomina |
| Real Betis | Sevilla | Patronato Obrero |
| Cultural y Deportiva Leonesa | León | Campo de Guzmán |
Lig tablosu

| Sıra | Takım | O | G | B | M | AG | YG | GF | P | Yükselme veya küme düşme |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Deportivo Alavés | 18 | 9 | 4 | 5 | 44 | 19 | +25 | 22 |  |
| 2 | Sporting de Gijón | 18 | 9 | 3 | 6 | 29 | 28 | +1 | 21 |  |
| 3 | Iberia SC | 18 | 6 | 9 | 3 | 26 | 22 | +4 | 21 |  |
| 4 | Sevilla FC | 18 | 9 | 2 | 7 | 41 | 26 | +15 | 20 |  |
| 5 | Real Oviedo FC | 18 | 8 | 2 | 8 | 37 | 44 | -7 | 18 |  |
| 6 | Valencia FC | 18 | 7 | 4 | 7 | 40 | 43 | -3 | 18 |  |
| 7 | Deportivo de La Coruña | 18 | 6 | 5 | 7 | 33 | 37 | -4 | 17 |  |
| 8 | Real Murcia | 18 | 6 | 3 | 9 | 40 | 50 | -10 | 15 |  |
| 9 | Real Betis | 18 | 6 | 2 | 10 | 29 | 39 | -10 | 14 |  |
| 10 | Cultural Leonesa | 18 | 5 | 4 | 9 | 30 | 41 | -11 | 14 | Tercera División'a düştü |
Kaynak: RSSSF
Sonuçlar

| İç saha ╲ Dış saha | ALA | BET | CDL | DEP | IBE | MUR | OVI | SEV | SPO | VAL |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Deportivo Alavés |  | 2-0 | 5-0 | 5-1 | 0-0 | 5-0 | 6-0 | 5-0 | 3-1 | 4-1 |
| Betis Balompié | 3-2 |  | 2-1 | 3-1 | 1-1 | 2-1 | 5-2 | 0-2 | 2-4 | 5-2 |
| Cultural y Deportiva Leonesa | 1-1 | 2-2 |  | 2-2 | 0-1 | 4-0 | 3-1 | 2-0 | 4-0 | 0-3 |
| Deportivo de La Coruña | 4-0 | 1-0 | 4-3 |  | 3-0 | 3-4 | 4-1 | 0-0 | 0-0 | 3-1 |
| Iberia SC | 1-0 | 4-1 | 2-2 | 0-0 |  | 2-0 | 4-1 | 2-2 | 0-0 | 3-3 |
| Real Murcia | 2-2 | 4-0 | 3-4 | 6-2 | 1-1 |  | 4-4 | 2-1 | 3-0 | 4-6 |
| Real Oviedo | 0-1 | 4-1 | 3-0 | 2-1 | 2-2 | 1-3 |  | 3-2 | 2-1 | 5-0 |
| Sevilla FC | 2-1 | 2-0 | 6-1 | 4-1 | 1-2 | 6-1 | 4-0 |  | 2-0 | 4-0 |
| Sporting de Gijón | 2-1 | 2-1 | 3-0 | 4-1 | 2-0 | 3-2 | 1-3 | 2-1 |  | 2-1 |
| Valencia FC | 1-1 | 2-1 | 3-1 | 2-2 | 3-1 | 4-0 | 2-3 | 4-2 | 2-2 |  |
Kaynak: RSSSF
Açıklama: Mavi = İç saha takımı galibiyeti; Sarı = Beraberlik; Kırmızı = Deplasman takımı galibiyeti
Schefflera plurispicata

Schefflera plurispicata, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera polita

Schefflera polita, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Hafıza güçlendirme

Hafıza güçlendirme (İngilizce: Memory consolidation) ilk ediniminden sonra bazı bilgilerin hafızaya yerleşmesi için sürdürülen sürecin bütünüdür. Hafıza izi, bir şeyin ezberlenmesi sonucu sinir sisteminde meydana gelen değişikliktir. Hafızanın sağlamlaşması iki özel sürece ayrılır. Geç faz uzun vadeli güçlenmeye karşılık geldiği düşünülen ilk sinaptik güçlendirme, öğrenmeden sonraki ilk birkaç saatte sinaptik bağlantılarda ve sinir devrelerinde küçük ölçekte olur.
İkinci süreç, beyinde daha büyük ölçekte oluşan ve haftalar ila yıllar süren hipokampusa bağlı anıları hipokampustan bağımsız yapan sistem pekiştirmesi'dir.
Son zamanlarda yeniden birleştirme denilen üçüncü bir süreç, araştırmaların odağı haline geldi. Bu işlemde daha önce pekiştirilmiş anılar, bellek izinin yeniden etkinleştirilmesi yoluyla yeniden kararsız hale getirilebilir.
Sinaptik güçlendirme

Sinaptik güçlendirme, tüm türlerde ve uzun süreli hafıza görevlerinde görülen hafıza güçlendirme biçimidir. Sinaptik  güçlendirme bağlamında ele alındığında uzun süreli hafızanın geleneksel olarak en az 24 saat süren hafıza olduğu söylenir.
Sinaptik güçlendirme, sistem güçlendirmesinden daha hızlı elde edilir (bunun tamamlanmasının haftalar, aylar ve hatta yıllar alacağı varsayılır). Sinaptik güçlendirmenin, hafıza kodlaması veya öğrenmesinden sonra dakikalar ila saatler arasında gerçekleştiğini (örneğin akvaryum balıklarında ispatlanmıştır) gösteren kanıtlar vardır ve bu nedenle 'hızlı' güçlendirme türü olarak kabul edilir. Aynı zamanda 'başlangıç güçlendirmesi' de denir.  Eğitimden altı saat sonra anılar, sinaptik güçlendirme ve uzun süreli hafızanın oluşumunu bozan müdahalelere karşı dayanıklı hale gelir. Sinaptik plastisitenin en iyi anlaşılan biçimlerinden birinin uzun süreli formu olan geç faz LTP'nin, sinaptik güçlendirmenin altında yatan hücresel süreç olduğu düşünülmektedir.
Sinaptik güçlendirme > Standart model

Sinaptik güçlendirme standart modeli, sinaptik protein sentezindeki değişikliklerin ve membran potansiyelindeki değişikliklerin, hücre içi transdüksiyon basamaklarının aktifleştirilmesiyle elde edildiğini ileri sürer. Bu moleküler basamaklar, gen ifadesinde değişikliklere yol açan transkripsiyon faktörlerini tetikler. Gen ifadesinin sonucu, sinaptik proteinlerin kalıcı değişiminin yanı sıra sinaptik yeniden şekillenme ve büyümedir. Öğrenmenin hemen ardından kısa bir zaman diliminde, hem transkripsiyon faktörlerinin hem de doğrudan erken genlerin moleküler kademesi, ekspresyonu ve süreci bozulmalara karşı hassastır. Belirli ilaçların, antikorların ve büyük fiziksel travmanın neden olduğu bozulmalar, sinaptik güçlendirme etkilerini engelleyebilir.
Sinaptik güçlendirme > Uzun vadeli potansiyelizasyon

LTP, sinaptik iletimin uzun süreli güçlendirilmesi olarak düşünülebilir ve nörotransmitter üretiminde ve reseptör duyarlılığında dakikalar hatta günler süren artışlara neden olduğu bilinmektedir. LTP süreci, sinaptik plastisiteye ve hafıza oluşumunun altında yatan sinaptik gücün büyümesine katkıda bulunan bir faktör olarak kabul edilmektedir. LTP'nin aynı zamanda beyin bölgelerindeki anıların korunması açısından da önemli bir mekanizma olduğu, dolayısıyla öğrenmeyle ilgili olduğu düşünülmektedir. LTP'nin farelerde Pavlovian korku koşullanması için kritik öneme sahip olduğuna ve bunun memelilerde öğrenme ve hafızaya aracılık ettiğini öne süren ikna edici kanıtlar vardır. Özel olarak, NMDA reseptörü antagonistleri hem LTP'nin hem de korku koşullanmasının uyarımını engeller gibi görünmektedir ve korku koşullanması LTP ile sonuçlanacak amigdaloidal sinaptik iletimi artırmaktadır.
Sinaptik güçlendirme > Ara verme etkisi

Ana madde: Ara verme etkisi
Dağıtılmış öğrenmenin, özellikle ilişkisel hafıza için hafıza konsolidasyonunu arttırdığı bulunmuştur. Deneysel sonuçlar, öğrenmenin 24 saate dağıtılmasının, toplu öğrenmeye kıyasla unutma oranını azalttığını ve ilişkisel hafızanın pekiştirilmesini artırdığını göstermektedir. Sinaptik güçlendirme bağlamında yorumlandığında, sinaptik güçlendirme mekanizmaları, protein sentezinin oluşması için yeterli süreyi sağlayacak ve dolayısıyla uzun süreli hafızayı güçlendirecek hafıza yeniden aktivasyonu aralığına bağlı olabilir.
Bu etkiyi gösteren bir çalışma 1984 yılında Smith ve Rothkopf tarafından yapılmıştır. Bu deneyde denekler akılda tutma ve öğrenmeyi test etmek için üç gruba ayrıldı. "Her gruba aynı 8 saatlik istatistik dersi verildi, ancak bir gruba ders bir günde öğretildi, diğerine dört gün boyunca bir odada ve sonuncusuna da ders dört gün boyunca farklı şekillerde öğretildi. Denekler beş gün sonra tamamen yeni bir ortamda test edildi. Deneyin sonuçları, dersi dört günlük bir süre boyunca almanın, dersi tek bir kitle halinde almaktan çok daha etkili olduğu yönündeydi. İlginç bir şekilde, kursu dört gün boyunca farklı odalarda alan grup, son kalıcılık testinde tüm gruplar arasında en iyi performansı gösterdi." Bu, çalışma oturumlarına ara vermenin ve farklı ortamlarda çalışmanın, beynin güçlenmesi için zaman sağladığından akılda tutmaya yardımcı olduğunu gösterir. Boşluk bırakmanın yararları, Reder ve Anderson (1982) tarafından yapılan daha önceki bir çalışmada da gösterilmişti. Bu çalışmada benzer sonuçlar elde edildi ve aralık etkisinin öğrenme üzerindeki ilgisi ve etkileri doğrulandı.
Sinaptik güçlendirme > Protein sentezi

Protein sentezi yeni anıların oluşmasında önemli rol oynar. Çalışmalar, öğrenmeden sonra uygulanan protein sentezi inhibitörlerinin hafızayı zayıflattığını, bu da hafızanın pekiştirilmesi için protein sentezinin gerekli olduğunu öne sürdüğünü göstermiştir. Ayrıca, protein sentezi inhibitörlerinin etkilerinin de LTP'yi engellediğinde dair raporlar öne sürülmüştür. Ancak diğer sonuçlar protein sentezinin aslında hafıza pekiştirme için gerekli olmayabileceğini göstermiştir çünkü anıların oluşumunun büyük miktardaki protein sentezi inhibisyonuna dayanabildiğinin bulunması, hafıza pekiştirme için gerekli olan bu protein sentezi kriterinin koşulsuz olmadığını düşündürmektedir.
Sistem birleştirme

Sistem birleştirme, bellek birleştirmenin ikinci şeklidir. Anıların ilk kodlandığı hipokampal bölgeden gelen anıların daha kalıcı bir depolama biçiminde neo-kortekse taşındığı bir yeniden düzenleme sürecidir. Sistem birleştirme, yeni bilgilerin anılara sabitlenmesi için yalnızca dakikalar ila saatler süren sinaptik birleştirmenin aksine, insanlarda tam olarak oluşması bir ila yirmi yıl sürebilen yavaş, dinamik bir süreçtir.
Sistem birleştirme > Standart model

Sistem birleştirmenin standart modeli, Squire ve Alvarez (1995) tarafından özetlenmiştir; yeni bilgi orijinal olarak kodlandığında ve kaydedildiğinde, bu yeni uyaranların hafızasının hem hipokampusta hem de kortikal bölgelerde tutulduğunu belirtmektedir. Daha sonra bu bilginin hipokampustaki temsilleri, uyku ve 'çevrimdışı' süreçlerde olduğu gibi açık (bilinçli) hatırlama veya örtülü (bilinçsiz) hatırlamada aktif hale gelir.
Bellek, hipokampusa bağımlı aşamayı temsil eden, ilk öğrenmeden sonra bir haftaya kadar hipokampusta tutulur. Bu aşamada hipokampus, kortekse bilgi hakkında giderek daha fazla 'öğretir' ve bilgi geri çağrıldığında kortiko-kortikal bağlantıyı güçlendirir, böylece hafızayı hipokampustan bağımsız hale getirir. Bu nedenle, ilk eğitim deneyiminden bir hafta sonra ve sonrasında, hafıza yavaş yavaş neokortekse aktarılır ve burada kalıcı olarak depolanır. Bu görüşe göre hipokampus, anıları geçici olarak saklama görevini yerine getirebilir çünkü sinapslar hızla değişebilirken neokortikal sinapslar zamanla değişir. Dolayısıyla birleştirme, hipokampusun neokorteksi aktif hale getirerek ikisi arasında güçlü bağlantıların oluşmasını sağlayan süreçtir. Hipokampus anıları yalnızca geçici olarak destekleyebildiğinden, kalan aktivasyon yalnızca belleği süresiz olarak destekleyebilen neokortekste görülecektir. Squire ve Alvarez, retrograd amnezi hastalarının zamansal olarak derecelendirilmiş doğasını, neokorteks içinde bir bağlantı kurulduğunda hipokampusa artık ihtiyaç duyulmadığı, ancak bu sürecin dinamik olduğu ve birkaç yıl sürdüğü fikrine destek olarak aldı.
Squire ve Alvarez ayrıca MTL yapılarının, hafızanın ilk kodlamasında yer alan birden fazla kortikal bölge için bir bağlanma alanı sağlayarak, neokorteks içindeki hatıraların sağlamlaştırılmasında rol oynadığı fikrini öne sürdü. Bu anlamda MTL, hafızayı oluşturan ve onu bütün bir olay olarak saklayan çeşitli algısal girdiler için bir aktarma istasyonu görevi görecektir. Bu gerçekleştikten sonra MTL, hafızanın kalıcı bir temsilini sağlamak için bilgiyi neokortekse yönlendirir.
Sistem birleştirme > Çoklu iz teorisi

Çoklu iz teorisi (MTT), semantik hafıza ile epizodik hafıza arasındaki ayrıma dayanır ve hipokampusun bağımlılığıyla ilgili olarak standart modelin algılanan eksikliklerini giderir. MTT, hipokampusun her zaman epizodik anıların geri getirilmesi ve depolanmasında rol oynadığını ileri sürmektedir. Epizodik anıların depolanması sırasında kodlanan temel bilgileri içeren anlamsal anıların, birleşme sürecinde neo-korteks gibi hipokampal sistem dışındaki yapılarda da kurulabileceği düşünülmektedir. Bu nedenle, epizodik anıların saklanması ve geri getirilmesi için hipokampal işleyişin uygun olması gerekliyken, anlamsal anıların kodlanması ve kullanılması sırasında daha az gereklidir. Anılar yaşlandıkça, hipokampus ile neo-korteks arasında uzun vadeli etkileşimler ortaya çıkar ve bu, hipokampus dışındaki yapılar içinde hafızaya ilişkin bazı yönlerin oluşmasına yol açar. Dolayısıyla MTT, hem epizodik hem de semantik anıların hipokampusa bağlı olduğunu ve hipokampusun birleşme sırasında bir şekilde hipokampustan bağımsız hale geldiğini belirtir. MTT ile standart model arasındaki önemli bir ayrım, standart modelin birkaç yıl sonra tüm anıların hipokampustan bağımsız hale geldiğini öne sürmesidir. Ancak Nadel ve Moscovitch, yaşları ne olursa olsun tüm uzak otobiyografik anıların hatırlanmasında hipokampusun rol oynadığını göstermişlerdir. Sonuçları yorumlarken vurguladıkları önemli bir nokta da, hatırlanan anıların deney tarihinden 45 yıl öncesine kadar eski olmasına rağmen, hipokampustaki aktivasyonun da aynı derecede güçlü olduğudur. Bu durum, hipokampusun sürekli olarak yeni olayların kodlanmasında yer alması ve bu gerçek nedeniyle aktivasyonun temel ölçümler kullanılarak ayrılmasının zor olması nedeniyle karmaşık hale gelmektedir. Bu nedenle, uzak anıların hatırlanmasında hipokampusun aktivasyonu, deneğin çalışmayı bir olay olarak kodlamasının bir yan ürünü olabilir.
Sistem birleştirme > Çoklu iz teorisi > Eleştiriler

Haist, Gore ve Mao, MTT'yi standart görüşe göre test etmek için hipokampus içindeki birleşmenin zamansal doğasını incelemeye çalıştılar. Hipokampusun, birkaç yıllık bir sürenin ardından uzak anıların hatırlanmasına önemli ölçüde katkıda bulunmadığını buldular. İşlevsel manyetik rezonans görüntülemedeki ilerlemelerin, hipokampus ile entorhinal korteks arasındaki ayrımı geliştirmelerine olanak sağladığını ve bunun uzaktan hafıza alımından aktivasyonunun daha kalıcı olduğunu iddia ettiklerini iddia ederler. Ayrıca testte doğruluğu teyit edilemeyen hafızaların kullanımını da eleştirirler. Son olarak, tarayıcıdaki ilk görüşmenin bir kodlama olayı gibi davrandığını, böylece yakın ve uzak anılar arasındaki farkların gizleneceğini belirtirler.
Sistem birleştirme > Semantik ve epizodik hafıza

Nadel ve Moscovitch, hafıza güçlendirmesinde yer alan yapıları ve sistemleri incelerken, anlamsal hafıza ve olaysal hafızanın iki farklı hafıza sistemine bağlı olarak ayırt edilmesi gerektiğini savundu. Epizodik bilgi kodlandığında, hafızanın anlamsal yönleri de kodlanır ve bu, amnezik hastalarda görülen hafıza kaybının değişen derecelerinin bir açıklaması olarak ileri sürülür. Hipokampal hasarı olan amnezik hastalarda anı izleri görülür ve bu, anıların hipokampal sistemden ayrı tutulduğunu öne sürdüğü için standart modele destek olarak kullanılmıştır. Nadel ve Moscovitch, tutulan bu anıların deneyimin zenginliğini yitirdiğini ve zamanla anlamlandırılan, kişisellikten arındırılmış olaylar olarak var olduğunu ileri sürer. Bunun yerine, olaysal anıların önemli ölçüde hipokampal sisteme bağlı olduğu, ancak anlamsal anıların beynin başka bir yerinde kurulabileceği ve hipokampal hasardan sağ çıkabileceği yönündeki fikirlerine destek sağladığını öne sürer.