Hamburger tarihi
Ticarileştirme

20. yüzyılın şafağı, yüksek nüfus yoğunluğuna sahip, yüksek verimli kentsel merkezlerde yaşayan insanlara yiyecek sağlama ihtiyacına tanık oldu. İşçi sınıfının emeklerini ve endüstriyel üretimlerini sürdürebilmeleri için gıdanın da ekonomik olarak karşılanabilir olması gerekiyordu. Burger, insanların hem "hızlı" hem de "ucuz" yemeye ihtiyaç duyduğu bir zamanda doğdu. Gıda muhafazası alanındaki teknolojik gelişmeler, tarımsal üretim ve ulaşımdaki gelişmelerin yanı sıra, hamburgerlerin yaratılışlarından bu yana şehir sakinleri için pratik bir gıda seçimi olmasını mümkün kılmıştır. Amerika Birleşik Devletleri'nin burgerin popülerlik kazandığı dönemdeki sosyo-ekonomik ortamı, 1. Dünya Savaşı'nın sonu ve 1929 Büyük Buhranı'nın başlangıcına denk geldi. Bu ortam, ucuz yiyecekleri teşvik etmek için özellikle elverişliydi, bu da beş sentlik hamburgerlerin bu kadar popüler olmasının bir nedeniydi. 20. yüzyılın ilk on yılındaki icadından sonra, hamburger, "vizyonerlerin" seri üretim sürecinden büyük fayda sağlayacağını fark etmesiyle büyük ölçekte pazarlanmaya başlandı.
İlk otomobil üretim hattı, 1888'de Almanya'da Karl Benz tarafından kuruldu. Telefonların yaygın görünümü, 20. yüzyılın başında, radyo da dahil olmak üzere diğer modern iletişim araçlarıyla birlikte gerçekleşti. Hayatı boyunca bir restoranda yemek yememiş ortalama bir Amerikalı için şehirlerde ortaya çıkan fast food zincirleri, yemek yemenin büyük ölçüde kamusal bir faaliyet olduğu alternatif bir restoran biçimi sunuyordu. "Yağlı kaşık" kavramı böylece daha ucuz yiyecekler karşılığında hijyenin bozulduğu bu restoranlarda doğdu. Öte yandan, araba, otobüs ve demiryolu ile seyahatlerin giderek daha erişilebilir hale geldiği, birbirine bağlı, büyüyen bir dünya vardı. O zamanlar tüm bu ulaşım araçları gelişiyordu ve kısa süre sonra, iş için sıklıkla farklı şehirlerden geçen, "kalıcı transitte" olan büyüyen bir nüfusu beslemek gerekliydi. George Pullman, 1870'lerde bu insanların ihtiyaçlarına yanıt olarak yataklı arabayı ve yemekli arabayı icat etti. Benzer şekilde, İngiliz göçmen Frederick Henry Harvey, tren istasyonlarının yakınında bulunan bir otel zincirinin patronlarına hizmet veren, trenlerde kaliteli ürünler kullanan ve aynı zamanda yiyecek ve içecek hizmetleri sunan Fred Harvey Şirketi'ni restore etmek için "dinamik kitle hareketini" kullanan ilk kişiydi.
Çağdaş Amerikan toplumu, dünyanın dört bir yanından çeşitli etnik grupların geleneksel mutfağından kaynaklanan yeni hızlı yiyeceklerin yaratılmasına da tanık oldu. Örneğin, Alman göçmen Charles Feltman, sosisli sandviçi 1867'de New York'taki Coney Adası'ndaki tezgahında bir baharatlı alman sosisini ekmekle eşleştirerek icat etti. Harry Magley ve Charles Stevens gibi taklitçiler kısa süre sonra New York Polo Grounds beyzbol oyunlarında sosisli sandviç satmaya başladılar. Benzer şekilde, İtalyan göçmenler de sokaklardaki otomatlardan dondurma ya da restoranlarında makarna sattılar. Çinli göçmenler başlangıçta diğer Çinli-Amerikalılara hitap etmek için restoranlar açtılar, ancak yavaş yavaş Amerikan müşterileri tarafından kabul edildiler ve bazen sebzeli balık gibi gerçek Çin-Amerikan mutfağına yol açtılar. Etnik gıdaların bu çeşitli dünyasında, hamburger ana akım popülerliğe yükselmeyi başardı ve Amerika Birleşik Devletleri'nin ulusal yemeği haline geldi.