stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
XI. Innocentius
Hayatı > Papalıktan önce

Benedetto Ödescachi 1611'de Como'da doğdu. Babası Livio Odescalchi adlı bir asilzade, annesi Gandino'lu Paola Castelli Giovanelli idi. Bir erkek bir kız kardeşi vardı. Benedetto eğitimine yerel Cizvit kolejinde başladı. Babası 1626 öldü. 15 yaşında olan Benedetto Odescalschi okulun edebiyat bölümünü bitirdi. Amcaları Cenova'da bir banka kurup küçük tasarruflar toplayıp kredi vermeye başlayıp işlerini genişletmişlerdi; büyük meblağlarda kredi vermeye; uluslararası bankacılık yapmaya başlamışlardı ve Milano ve Roma  gibi İtalyan ve Nuremberg, Krakov gibi Avrupa'nın mali merkezleri ile iş bağlantıları bulunmaktaydı. Benedetto 15 yaşında iken bu aile bankasında stajyer memur olmak için annesi ile Genova'ya yerleşti. 1630'da yörel bir veba salgınından hayatını gayet güçlükle kurtardı ama annesi bu salgında oldu.
1632 ile 1636'da Benedetto hukuk üzerinde yüksek tahsili yapmak için önce Napoli'de sonra da Roma'da bulundu. Roma'da iken Papalık Devletleri yüksek noterlik dairesinde önemli bir memurluğa tayin edildi. Sonra sırayla  "Papalık Ticaret Odası" başkanlığı; Ancona'da tedarik dairesi başkanlığı; Mecerata baş idarecisi ve Piacenza valisi görevleri verildi. Papa X. Innocentius tarafından Mart 1645'te "Sany Cosma ve Damino" Kardinal-Papazı tayin edildi. Biraz sonra da Sant'Orofrio Kardinal-Papazı yapıldı. Kardinallik yapmakta iken dipten Hristiyan inançları, hayırseverliği, hayır görevlerine hiç nefisini düşünmeden bağlılığı dolayısıyla cemaati tarafından gayet çok beğenilmişti. Ortaya çıkan gayet ciddi açlıktan etkilenen ahaliye destek sağlamak için Ferrera'ya papalık temsilcisi olarak gönderildiği zaman günün papası onu halka "fakirlerin babası" olarak tanıtmıştı. 1850'de Novarra başpiskopusu olarak tayin edildi. Bu piskoposluk bölgesinde kiliseye gelen her türlü kilise gelirlerini hasta ve fakirlere sarf etmesi ile iyi isim yaptı. 1656'da yerine kardeşi Guido geçerek bu başpiskoposluktan ayrıldı. Roma'ya gitti ve orada hayır işleri ile uğraşmaya başladı.
9 Aralık 1669'da Papa IX. Clemens öldüğünde Benedetto Odescalchi papa olarak seçilmeye favori olan adaydı. Fakat Fransa devleti tarafından bu kabul edilmediği için papa olarak X. Clemens seçildi. Papa X. Clemens 1670'te ölünce Fransa Kralı XIV. Louis gayet ısrarlı olarak Odescalchi'yi papa olarak kabul etmeyeceğini belirtti ise de papayı seçen seçmen kardinaller meclisi onun isteklerine uymadılar. 21 Eylül 1676'de Benedetto Odescachi Papa olarak seçildi ve XI. Innocentius ismini aldı.
Hayatı > Papa olduktan sonra

Papa seçilir seçilmez XI. Innocentius Katolik Kilisesi'nin hiyerarşisinin çok gevşek olan mali görüş ve tutumunu değiştirmeye çalıştı. Papazları tekrar hasta ve fakirler tarafını tutan kişiler olmaya çağırdı. Bu nedenle Roma'daki ve diğer kardinalliklerdeki kilise hiyerarşisine bildiri yayınlayarak  kilise ayinleri sonunda toplanan gelirlerin, lüks kilise giysileri ve ayinlere harcanması yerine, hayır harcamalarına döndürülmesini bildirdi. Papa olduğu zaman Katolik Kilisesi merkezi hiyerarşideki giderlerin gelirlerden açığı 170,000 scudiyi bulmuştu ve onun tavsiye, tedbir ve emirleri ile bu açık birkaç yılda kapanma yoluna girdi. Kendisi çok bir mütevazı ve hatta fakirlere layık bir hayat yaşamaya başladı. Katolik kilisesi hiyerarşisinin de en üsteki kardinallerden en altta bulunan kırsal papazlara kadar gösteriş yerine mütevazı yaşamalarını arzu ettiğini bildiren beyannameler yayınladı.
XI. Innocentius'un Papalık döneminde Katolik Kilisesi devamlı olarak Fransa Krallığı hükûmeti ile, özellikle Fransa Kralı XIV. Louis'in mutlak idaresi ile, çekişme halinde idi.
XI. Innocentius Katolik hasta ve fakirlerine uyguladığı insancıl prensipler ve tedbirlerle gayet tezat teşkil edecek dış politika uygulamaktan hiç çekinme duymamıştır. II. Viyana Kuşatması sırasında Lehistan kralı III. Jan Sobieski'yi Viyana'nin yardımına koşmaya ikna ettiği gibi, Osmanlılar kuşatmasının başarısızlıkla sonuçlanmasından sonra Avrupa güçlerini Osmanlılara karşı Kutsal İttifak adı altında birleşmesine ve böylece savaşın tüm Balkanlara yayılmasına büyük destek vermiştir. Avusturyalıların Macaristan'da yerleşik olan Türkleri ve Katolik olmayan Protestan Macarları etnik olarak temizlemek için hiç insafsızca uyguladıkları strateji ve taktiklerin ortaya çıkardığı büyük mali yükü, verdiği büyük sübvansiyonlarla karşılamış olduğu gibi, bu insanlık dışı politikalara doktriner manevi destek sağlamıştır. Avusturya'ya  Viyana'nın kuşatmasının sona ermesinden sonra savaş devam etmesi için milyonlarca "scudi"yi karşılıksız mali destek olarak hibe etmiştir. Avusturyalıların Eylül 1688'de Belgrat kalesini ele geçirmelerini büyük bir heyecanla Katolik Kilisesi olarak kutlanmasına başı çekmiştir.
Papa olarak Dingincilik 1687'de resmen kınadı.
Gülle atma

Çek atlet Remigius Machura, Çekya'nın 2005 seneli şampiyonasında gülle atıyor. Sletiště Stadyumu, Kladno, Çek Cumhuriyeti.
Gülle atma, atletizm içinde yer alan bir spor branşıdır.
Tarihçe

Metalden yapılmış, küre biçimindeki güllenin, erkekler ve kadınlar tarafından omuz hizasından en uzak mesafeye atılmasını içeren, hafif bir atletizm spor dalıdır. Eski Yunanlarda ve Antik Olimpiyat Oyunları'nda gülle yerine 6.5 kg ağırlığında taş veya metal parçalar ile atış yarışmaları yapıldı. Taş yerine gülle ilk kez İngilizler tarafından kullanıldı. Gülle, 1896'dan itibaren modern Olimpiyat Oyunları'nda yer aldı.
Atış stilleri

Günümüzde gülle atma, yalnız bir el ile ve omuz üzerinden 2.135m çapındaki daireden yararlanılarak yapılır. Gülleyi savurarak atmak yerine, adeta iter gibi atmak gerekir.
Bu branş dalında başarılı olmak için eskiden iri cüsseli olmak büyük bir avantajdı. Ancak günümüzde, çevik ve kuvvetli olmak, atletik bir yapıya sahip bulunmak ve kurallara uygun beden hareketi çalışmaları ile büyük bir bilek eforu istemektedir.
Güllede atma alanı beton olup; etrafında çember bulunmaktadır. Çemberin ön kenarında, atış sırasında atletin içeride kalmasını sağlayan çarpma tahtası bulunur. Çarpma tahtası ağaçtan imal edilir. İçten uzunluğu 1.22m, genişliği 114mm olup üstü beyaza boyanır.
Gülle düzgün ve yuvarlak olup, demir, pirinç gibi yumuşak olmayan bir metalden yapılır. İçi kurşun veya benzeri bir madde ile doldurulur. Erkekler için en az 7,257 kg, kadınlar için en az 4 kg ağırlığındadır. Atış yapılan daire beton olduğundan ayakkabılarda çivi yoktur.
Yarışmacı atış hareketine sabit duruşla başlar. Gülle tek elle çeneye yakın tutulmalı, atış süresince bu el başlangıç durumundan aşağıya düşmemelidir. Gülle hiçbir zaman omuz çizgisini geçmemelidir. Süzülüş ile gülle atışına geçilmesi arasındaki hareketler tempolu ve kesintisiz yapılır. Yarışmacı, gülle yere düştükten sonra yarışma alanının çemberin arka yarısından ve ayakta terk eder.
Günümüzde gülle atmada güç, teknik ve zihinsel hazırlık gerektiren Amerikalı atlet Parry O'Brien'ın kendi adıyla anılan tekniği kullanılmaktadır. Burada atlet sırtı dönük bir duruşla başlayarak, 180 derece bir dönüş yaparak gülleyi daha uzağa atma olanağını bulmuştur.
Yarışma

Yarışmacılar üç atış hakkına sahiptirler. İlk 3 atıştan sonra en iyi sekiz yarışmacı daha sonra üçer atış daha yaparlar. Atış sırasında yarışmacı çemberden dışarı çıkar, dengesini kaybedip ayak veya elinin biri ile dahi çemberin dışına dokunursa, gülle takozunun üstüne değerse o atış geçerli sayılmaz. Hakem sayısı sabit olmayıp, her zaman değişebilir.
Atma uzaklığı güllenin düştüğü ilk yerin izi ile direğin iç köşesine kadar olan doğru mesafesi ölçülerek bulunur. Ölçülen uzunluk en yakın cm'ye indirgenir. Aynı dereceyi iki atletin yapması durumunda ikinci iyi derecelerine bakılarak, birinci olan atlet bulunur.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4165935-1  LCCN: sh85122085  NKC: ph241126  NLI: 987007541351205171 
Gülle atma pisti
Naik Yusufov

| Naik Yusifov |
| --- | --- |
Doğum: Naik 5 Ocak 1970(1970-01-05) Ağdam, Tovuz ili, Azerbaycan SSC, SSCB
Ölüm: 24 Mart 1992 (22 yaşında) Koha Nabi, Tovuz ili, Azerbaycan
Defin yeri: Ağdam, Tovuz ili, Azerbaycan
Çatışma/savaşları: Karabağ savaşı
Ödülleri: 

Naik Yusifov (5 Ocak 1970, Tovuz ili, Ağdam - 24 Mart 1992, Tovuz, Koha Nabi), Azerbaycan Ulusal Kahramanı.
Hayatı

Naik Yusifov 5 Ocak 1970 yılında Tovuz ilçesinin Ağdam köyünde doğmuştur. 1987'de burada okulu bitirdikten sonra Sovyet Ordusu sıralarına çağırılmıştır. Naik askeri hizmetini bitirdiği zaman cümhuriyetde gergin durum yaranmış, Ermenistan'la sınır bölgeleri neredeyse kontrolsüz kalmıştı. O zaman Ulusal Ordu kurulmadığından, sadece yerel savunma örgütleri bölgeyi denetliyordu. Naik, sırayla, Ana Vatan borcunu yerine getirme yolunda ilk adım olarak köyde kendini savunma örgütüne yazılıyor. Naikin "Çanlıbel" adlı mekandaki ilk başarılı mücadelesi onu bir sonraki davaya ilham kazanmasına neden oluyor.
Savaşlara katılımı

24 Mart 1992'te ermeni haydutları Tovuz'un Koha Nabi köyüne saldırdılar. Naik kendi savaşa geldiğinde, köy ateşler içinde yanıyordu. O, el bombasını hızla düşmanın PDM'sine doğru çevirdi. Bir anda, makineyi alev aldı. Naik, dostlarını kuşatmadan kurtarmak için hayatını feda etti. İleri atılan yiğit savaşçını el bombası yere yıktığından ayağa kalkamadı. Fakat ona yaklaşan soygunculara ateş açtı. Ana Vatanın cesur oglu, düşmanın eline düşmenin eline düşmesinu engellemek için son bombasını göğsüne itiyor. Böylece son nefesinde yakındaki ermeni soyguncusunu da yok etmiştir.
Guram Rçeulişvili

| Guram Rçeulişvili   გურამ რჩეულიშვილი |
| --- | --- |
Doğum: 4 Temmuz 1934 Tiflis, Gürcistan
Ölüm: 23 Ağustos1960 Gagra, Gürcistan
Defin yeri: Vake Mezarlığı, Tiflis
Meslek: Writer
Dil: Gürcüce
Milliyet: Gürcü
Eğitim: Tiflis Devlet Üniversitesi, Tarih Fakültesi
Dönem: 1957-1960

Guram Rçeulişvili (Gürcüce: გურამ რჩეულიშვილი; 4 Temmuz 1934, Tiflis, Gürcistan - 23 Ağustos 1960, Gagra, Gürcistan) Gürcü yazar.
Hayatı

Guram Rçeulişvili 1934 yılında Tiflis'te doğdu. 1957 yılında Tiflis Devlet Üniversitesi Tarih Fakültesi'nden mezun oldu. İlk öyküleri 1957 yılında Tsiskari gazetesinde yayımlandı. Hayattayken eserlerinin ancak bir kısmı yayımlandı. 23 Ağustos 1960'ta, 26 yaşındayken, dalgalı bir denizde kimliği belirsiz bir Rus kızını kurtarırken Gagra'da öldü. Salamura adlı kolektif eserleri ölümünden sonra, 1961 yılında yayımlandı. Eserleri Almanca, Macarca, Bulgarca, Litvanca, Çekçe ve Rusçaya çevrildi. Tiflis'te Vake Mezarlığı'na gömüldü.
Petre İberi

| Petre İberi |
| --- | --- |
Kudüs'teki Kutsal Haç Manastırı 'nda Petre İberi'nin freskleri
Doğum: c. 417 İberya Krallığı
Ölüm: 2 Aralık, 491 Yavne-Yam
Kutsayanlar: Doğu Hristiyanlığı
Yortu: 2 Aralık (Gürcü Kilisesi) 27 Kasım & 1 Aralık (Süryani Hıristiyanlığı)
İhtilaf: Kristoloji
Petre İberi (Gürcüce: პეტრე იბერი) (c. 417-491) (c. 417-491), erken Hıristiyanlığın önde gelen isimlerinden ve Hristiyan Neoplatonizminin kurucularından biri olan bir Gürcü kraliyet prensi, ilahiyatçı ve filozoftur. Bazılarına göre, geleneksel olarak Areopagite Pseudo-Dionysius olarak bilinen yazardır.
Çalışmaları arasında Beytüllahim'deki ilk Gürcü manastırını kurmak ve Gazze yakınlarında Majuma'nın piskoposu olmak yer almaktadır. En eski Gürcüce yazıt olan Bir el Qutt yazıtlarında babasıyla birlikte Petre'den bahsedilir.
Yaşamı

İberya krallarının (Doğu Gürcistan) Kraliyet Chosroid hanedanlığında doğdu ve başlangıçta İberıa Prensi (Kartli) Murvan (alternatif olarak Nabarnugios) olarak adlandırıldı. Babası İberya Kralı Bosmarios, Lazika'dan ünlü filozof Mithradates'i Murvan'ı eğitmesi için davet etti. Perslere rehin olarak teslim edilmemesi için çocuk bir süre gizli tutuldu.
Prens, 423 yılında beş yaşındayken siyasi rehin olarak İberya'nın Perslere değil Bizanslılara bağlılığını sağlamak için Konstantinopolis'e gönderildi. Burada II . Theodosius'un eşi Roma imparatoriçesi Aelia Eudocia'nın kişisel himayesinde mükemmel bir eğitim aldı.
Biyografi yazarı John Rufus'a göre, Petre münzevi disiplinini baltalayacağı için evine mektup yazmayı veya evden mektup almayı reddetti. Yirmi yaşlarında genç prens, akıl hocası Mithradates ile birlikte saraydan ayrıldı ve Filistin'e hacca gitmek için kaçtı ve Kudüs'te Petre adıyla bir keşiş oldu. 430'da Beytüllahim'de (daha sonra Beytüllahim Gürcü Manastırı olarak anılacaktır) kendi manastırını kurdu. 445'te rahip olarak atandı. Mithradates (şimdiki adı Yuhanna) eşliğinde, Yakın Doğu'nun çeşitli ülkelerini gezdi ve sonunda Gazze yakınlarındaki Majuma'ya yerleşti.
452'de Patrik Theodosius tarafından Majuma piskoposu olarak kutsandı. Yerel hükümdarın emriyle bazı Hristiyanlar sürgün edilmeden önce sadece altı ay hizmet etti. Petre, Enaton'a sığındığı Mısır'a kaçtı, ancak on yıl sonra Filistin'e geri döndü. Çok sayıda takipçi ve mürit edindi. Orta Çağ kaynaklarına göre, birçok ünlü dini eserin yazarıydı. Ancak hiçbiri Petre adıyla bilinmedi.
491'de eski Iamnia limanı Yavneh-Yam'da öldü ve Gazze yakınlarındaki manastırına gömüldü.
Kalkedon inancının tenkitleri

Çeşitli doğu kiliseleri onun Kalkedon Hristiyanlığı doktrininden sapmış olabileceğini düşünmektedir. Bu Kiliseler (Ermeni, Kıpti vb.) Petre İberi'nin bir Miafizit ve bir Keldani karşıtı olduğuna inanırken, bu görüş Gürcü Ortodoks Kilisesi tarafından paylaşılmamaktadır. Biyografileri bu konuyu tartışmasa da, Ermeni kaynaklarının yanında yer alan akademisyenlerin bir kısmı[kim?] onun Keldani karşıtı olduğu fikrini kabul ederken diğerleri etmemektedir. Örneğin, David Marshall Lang kendisinin bir Monofizit olma olasılığına inanırken, Shalva Nutsubidze ve Ernest Honingmann Neoplatonik bir filozof olduğuna inanmaktadır.
Biyografiler

Petre'nin Vita'sı, Maiuma piskoposu olarak sonradan onun halefi olan müridi Yuhanna Rufus (Beth Rufina Yuhanna) tarafından yazılmıştır.
Yunanca orijinal Yuhanna Rufus'un Süryanice versiyonu 8. yüzyıla kadar uzanmaktadır.
Petre'nin çağdaşı, Midilli piskoposu Zacharias Rhetor tarafından Yunanca olarak yazılmış Gürcü versiyonu, M.Ö. 13. yüzyıl.
Bibliyografya

Horn, Cornelia B. (2006), Beşinci Yüzyıl Filistininde Asketizm ve Kristolojik Tartışma: İber Peter'in Kariyeri . Oxford University Press, 0-19-927753-2 .
George Marshall Lang'ın Yaşamlarından ve Gürcü Azizlerin Efsanelerinden İberyalı Peter'in 28 Ekim 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Hayatı
A. Kofsky. İberyalı Peter. Bizans Filistin'de Hac, Manastırcılık ve Kilise Siyaseti
Bizans "Yararlı Hikayeler" Repertuarı
Bizans Babaları 28 Mart 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Georges Florovsky
Mitylene'li Zachariah, Süryani Chronicle (1899). Kitap 6
Konuyla ilgili yayınlar

David Marshall Lang, "İberyalı Peter ve Biyografileri". Kilise Tarihi Dergisi, cilt. 2 (1951), s. 156-168
Jan-Eric Steppa, John Rufus and the World Vision of Anti-Chalcedonian Culture, (Gorgias Press, 2002), xxvii + 199 s. 1-931956-09-XISBN 1-931956-09-X
Ernest Honigmann, Pierre l'iberian et les ecrits du Pseudo-Denys l'Aréopagite, Bruxelles, 1952 (Fransızca)
Petre Iberi. Works, Tiflis, 1961 (Gürcü)
Shalva Nutsubidze. Pseudo-Dionys Areopagit'in Gizemi, Tiflis, 1942 (Gürcüce, İngilizce özet)
Shalva Nutsubidze. İberyalı Peter ve Areopajiti sorunları. - Tiflis Devlet Üniversitesi Tutanakları, cilt. 65, Tiflis, 1957 (Rusça)
A. Kofsky. "İberyalı Peter ve Kutsal Yerler Sorunu", Cathedra 91 (1999), s. 79-96 (İbranice).
Besik Khurtsilava. B'ir el-Qutt'taki Gürcü Manastırı yazıtları ve kronolojisi, "Ortadoğu'da Hıristiyanlık", № 1, Moskova, 2017, s. 129-151
ქართული ლიტერატურის ქრესტომათია. ტ. Ben შედგ. ს. ყუბანეიშვილის მიერ. ტ. I. თბ. 1944.
ძველი ქართული აგიოგრაფიული ლიტერატურის ძეგლები, ი. აბულაძის რედაქციით, II ტ. თბ. 1967.
ძველი ქართული აგიოგრაფიული ლიტერატურის ძეგლები, IV, ე. გაბიძაშვილის და მ. ქავთარიას რედაქციით, ტ. თბ. 1968.
ცხოვრება პერტე იბერისა, ასურული რედაქცია გერმანულიდან თარგმნა, გამოკვლევა, კომემტარები და განმარტებითი საძიებლები დაურთო ი. ლოლაშვილმა, თბილისი, 1988.
პეტრე იბერიელი (ფსევდო-დიონისე არეოპაგელი). შრომები. თარგმ. ეფრემ მცირისა. ს. ენუქაშვილის გამოც. თბ. 1961.
შ. ნუცუბიძე. პეტრე იბერი და ანტიკური ფილოსოფიური მემკვიდრეობა. შრომები. ტ. V. თბ. 1975.
ს. ყაუხჩიშვილი. ბერძნული ლიტერატურის ისტორია. ტ. III. თბ. 1973.
Н. Марр. Житие Петра Ивера, царевича — подвижника ve епископа Мойюмского V века. Православный палестинский сборник. 1896 г. т. 16.
მ. თარხნიშვილი, ახლად აღმოჩენილი ქართული მონასტერი ბეთლემში, ბედი ქართლისა, 16, 1954.
გ. წერეთელი, უძველესი ქართული წარწერები პალესტინიდან, თბილისი, 1960.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 119001241  ISNI: 0000 0001 2096 1923  LCCN: n88196149  NLI: 987007304886305171  NTA: 151293414  SELIBR: 345739  SNAC: w6dn5xc3  SUDOC: 107955415  VIAF: 58176914   WorldCat (LCCN): n88-196149
XII. Leo

| Papa XII>  Leo |
| --- | --- |
Roma Piskoposu
 XII. Leo, 1828
Kilise: Katolik Kilisesi
Papalık başlangıcı: 28 Eylül 1823
Papalık bitişi: 10 Şubat 1829
Önce gelen: VII. Pius
Sonra gelen: VIII. Pius
Papazlığa atanma: 4 Haziran 1783 Marcantonio Colonna
Takdis: 24 Şubat 1794 Henry Benedict Stuart, Duke of York tarafından
Kardinal yapan: 8 Mart 1816 VII. Pius tarafından
Doğum adı: Annibale Francesco Clemente Melchiorre Girolamo Nicola della Genga
Doğum: 2 Ağustos 1760(1760-08-02) Genga, Papalık Devleti
Ölüm: 10 Şubat 1829 (68 yaşında) Roma, Papalık Devleti
Önceki görev:  Titular Archbishop of Tyrus (1794–1816)  Apostolic Nuncio to Germany (1794–1804)  Senigallia Başpiskoposu (1816)  Cardinal-Priest of Santa Maria in Trastevere (1816–1823)  Prefect of the Roman Curia (1820–1823)  Prefect of the Congregation of Ecclesiastical Immunity (1820–1823)  Archpriest of the Basilica di Santa Maria Maggiore (1821–1823)  Vicar-General of Rome (1821–1823) 
İmza: 
Arma: 
Adı Leo olan diğer papalar 
Papa XII. Leo, asıl adı Annibale Sermattei della Genga (d. 22 Ağustos 1760, Spoleto yakınları, Papalık Devleti - ö. 10 Şubat 1829, Roma), 1823-1829 arasında papa.
Büyük Boston Yangını

Büyük Boston Yangını, 1872'deki Boston'un en büyük yangınıydı ve Amerikan tarihindeki en pahalı yangınla ilgili kayıplardan biri olarak yer alıyor. Saldırı, 83-87 Summer Street'teki bir ticari depo bodrumunda, 9 Kasım 1872'de 7:20'de başladı. Yangın, 12 saat sonra, yaklaşık 65 dönümlük Boston şehir merkezi, 776 bina ve finans merkezinin çoğunu tüketti ve 73,5 milyon dolar(enflasyona göre ayarlandığında 1 milyar doların üzerinde) zarar etti. Binalara yapılan imha 13.5 milyon dolar değerinde ve kişisel mal kaybı 60 milyon dolar olarak değerlendirildi. Bu yıkımlara rağmen, iki Boston itfaiyeci de dahil olmak üzere bu felaketde sadece 13 kişi öldü.
Altında yatan nedenler > Bina uygulamaları

1872'de Boston'da sıkı bir şekilde yürürlüğe giren bir yapı kodu yoktu. Sokaklar dardı ve binalar birbirine yakındı. Binaların çoğu, üst katlara ulaşmak için yangın merdivenleri için çok uzundu ve yangın hortumlarından gelen basınç, binaların çatılarındaki alevleri söndürmek için çoğu zaman yetersizdi. Böylece, yangın çatıdan çatıya ve dar sokaklara yayılabildi. Etkilenen binaların çoğu ahşap çerçeveli tuğla ve taştan yapılmıştı. Ayrıca, ahşap mansart çatılar, dönemin ortak bir mimari eğilimiydi. Bir mansart çatısının dik perdesi, bir binanın üst katlarında daha fazla depolama alanı sağlar. Ancak, bu çatılar ahşap yapıları nedeniyle yanıcıdır. Buna ek olarak, Boston şehir merkezindeki depolar genellikle kuru malzemeyi çatının saçaklarında saklayarak yanıcılığı artırtmışdı. Depoların çatılarında depolanan mal vergiye tabi envanter sayılmadı.
Altında yatan nedenler > Sigorta

Boston'daki bina sahiplerinin yangın güvenliği önlemlerini uygulamak için birkaç teşviki vardı. Binalar genellikle değerin üzerinde veya tam değerde sigortalanmıştı. Sigorta parasını kazanmak için kundaklama nadir değildi.
Altında yatan nedenler > Yangın alarm kutuları

1852'de Boston, telgraf tabanlı yangın alarm kutularını kuran dünyadaki ilk şehir oldu. Kutular yangın uyarı sistemi olarak görev yaptı. Eğer alarm kutusunun içindeki kol çekildiyse, itfaiyeye bildirildi ve alarm, itfaiyecilerin doğru yere gönderilmesi için bir koordinat sistemi aracılığıyla kutuya geri izlenebilirdi.
Franklin St. 1872'nin Büyük Boston Yangınından önce ve sonra
San Francisco'da bir yangın alarm kutusu
VIII. Pius

| Papa VIII>  Pius |
| --- | --- |
Roma Piskoposu
 
Kilise: Katolik Kilisesi
Papalık başlangıcı: 31 Mart 1829
Papalık bitişi: 30 Kasım 1830
Önce gelen: Papa XII. Leo
Sonra gelen: Papa XVI. Gregorius
Papazlığa atanma: 17 Aralık 1785
Takdis: 17 Ağustos 1800 Giuseppe Maria Doria Pamphilj tarafından
Kardinal yapan: 8 Mart 1816 VII. Pius tarafından
Doğum adı: Francesco Saverio Castiglioni
Doğum: 20 Kasım 1761(1761-11-20) Cingoli, Marche, Vatikan
Ölüm: 30 Kasım 1830 (69 yaşında) Quirinal Sarayı, Roma, Vatikan
Arma: 
Adı Pius olan diğer papalar 
VIII. Pius (20 Kasım 1761, Cingoli - 30 Kasım 1830, Roma), Katolik Kilisesi'nin başı ve 31 Mart 1829'dan 30 Kasım 1830'da ölümüne kadar olan Papalık Devleti'nin yöneticisi.
VIII. Pius'un en önemli özelliği 19. yüzyılın tüm papalarının en küçüğü ve muhtemelen en az hatırlananı olmasıdır. Onun kısa papalık döneminde, 1829'da Büyük Britanya'daki Katolik kurtuluşuna tanık oldu ve memnuniyetle karşıladı, 1830'da Fransa'daki Temmuz Devrimi'ni istemeyerek kabul etti. Papalığa seçilmesinden iki yıl sonra ölümü, olası bir cinayetin spekülasyonuna yol açmıştır.
Augustus Mozolesi

| --- | --- |
Augustus Mozolesi giriş yolu

Genel bilgiler
Durum: Ziyarete kapalı
Adres: Piazza Augusto Imperatore, 00186 Roma RM, İtalya
Şehir: Roma
Ülke:  İtalya
Koordinatlar: 41°54′22″K 12°28′35″D﻿ / ﻿41.90611°K 12.47639°D﻿ / 41.90611; 12.47639
Adını aldığı: Caesar Divi Filius Augustus
Tamamlanma: MÖ 28
Yenileme: 1930'lar
Yıkılma: 1167
Yükseklik: 42 metre
Ölçüler
Çap: 90 metre
Resmî site
https://www.mausoleodiaugusto.it/it/
Augustus Mozolesi, MÖ 28'de Roma İmparatoru Augustus için Roma'daki Campus Martius'da inşa edilm anıt mezardır. Mozole günümüzde Piazza Augusto Imperatore'de bulunmaktadır ve ziyarete kapalıdır. Zamanın tahribatı ve dikkatsizlik yüzünden kalıntılar oldukça zarar görmüştür. Ancak yine de Campus Martius'un kuzey tarafından yer alan kalıntılar etkileyici ve hakim bir manzaraya sahiptir.
Mozole, Augustus'un MÖ 31 yılında Aktium savaşında kazandığı zaferin ardından Roma şehrinde kabul edilmiş olan ilk projesiydi. Yuvarlak bir plana sahip olan Mozole, iç içe geçmiş tuğla ve toprak halkalardan ibaret olup etrafına Akdeniz servisi ekilmişti ve konik bir çatıya ve bir Augustus heykeline sahipti. Çatıyı kemerler taşıyordu ve defin boşlukları aşağıya açılmıştı. Kemerli giriş yolununun yan taraflarında İkiz pembe granit obeliskler vardı; bunlardan biri şimdi Piazza dell'Esquilino'da (Santa Maria Maggiore bazilikasının kuzeybatı tarafından) diğeri ise Quirinal çeşmesindedir. Mozolenin çapı 90 m, yüksekliği ise 42 m'dir.
Antik Roma'da Mozolenin yeri
Giriş yolundan koridorla Mozolenin kalbi olan ve İmparatorluk ailesinin küllerinin saklandığı altın urnelerin konulduğu üç adet niş bulunan bir odaya ulaşılırdı. Mozoleye naaşları defnedilenler arasında, Marcus Claudius Marcellus (buraya ilk defnedilen), Augustus, Livia (karısı), Marcus Agrippa, Germanicus, Yaşlı Agrippina (Germanicus'un karısı), Tiberius, Caligula, Claudius, Britannicus'da bulunur (Claudius'un oğlu) ve mozolenin kapıları son kez İmparator Nerva için açılmıştır.
410 yılında Roma'nın Alarik tarafından yağmalanması olayında, yağmacı Gotlar mahzenleri soymuşlar, urneleri çalarak külleri etrafa saçmışlar ancak binaya dokunmamışlardır. Yapı Orta Çağlarda, tıpkı Castel Sant'Angelo adıyla bir kaleye çevrilen Hadrian Mozolesi gibi, kale olarak yeniden düzenlenmiş ve Colonna ailesi tarafından işgal edilmiştir. Roma'nın 1167 yılında Tusculum kontu tarafından yerle bir edilmesinden sonra Colonna ailesi gözden düştü ve sürgüne gönderildi. Campo'da yaptıkları tahkimat söküldü ve mozole böylece bir harabe haline geldi.
Kalıntılar, 19. yüzyılda boğa dövüşleri ve konser salonu amaçlı olarak kullanıldı. Yapı, 1930'lu yıllarda yaptıklarını özellikle Augustus'un başarılarıyla ilişkilendiren ve kendini "yeniden doğmuş Augustus" olarak gören Mussolini tarafından, Faşist İtalya ve Roma İmparatorluğu arasındaki bağlantıyı gösterme saplantısına bağlı olarak restore edilmiştir.