Ikarus (taşıt)
Tarihçe > Altın çağ - Komünist Dönem (1948-1989) > 1951-1967 arası modeller

1951'de, mühendisler ve siyasi karar alıcılar arasında yekpare mi yoksa şasi üzeri gövdeli araçların mı üretilmesi gerektiği konusunda uzun ve hararetli bir tartışmanın ardından taraflar uzlaşmaya varabildiler. Unibody yanlısı olan mühendislerin, bu tür bir yapıya sahip gelecek iki modelden birini tasarlamalarına izin verildi. Ancak sadece Tr 3,5'in halefi olan daha küçük bir otobüs geliştirmelerine izin verildi. Bu "uzlaşmadan", şirketin aslında fabrikanın adını taşıyan ilk aracı olan Ikarus 30 meydana çıktı. Ancak otobüsün çok küçük, dar olması ve çatıdaki camların yaz aylarında sera etkisi yaratması nedeniyle şehirlerde kullanılamayacak kadar yetersiz olduğu ortaya çıktı. Bu nedenle halk bu otobüse naylon otobüs lakabını taktı.
Yetersiz bir şehir içi otobüsü olduğu kadar, bir antrenör olarak da başarılı ve çok sayıda ihraç edilecek birçok Ikarus modelinin ilki oldu. Doğu Almanya ve Çin 600'er adet satın alırken, Çekoslovakya da 500 araç sipariş etti.
1951 yılında, Tr 5 modelinin halefi olan Ikarus 60 piyasaya sürüldü. Ikarus 60, daha önce bahsedildiği gibi, Araç Geliştirme Kurumu (Járműfejlesztési Intézet veya JÁFI) tarafından tasarlanan ve Ikarus'un kendisi tarafından inşa edilen, karar vericiler tarafından zorlanan bir gövde üzerinde gövde tasarımıydı. Ayrıca çok yönlü bir araç olduğu kanıtlanmış ve bazı modifikasyonlarla birlikte temeline birçok alt modeli de üretilmişti. En dikkate değer örnek ise, 1952 ile 1956 yılları arasında üretilen ve şirketin ilk troleybüs modeli olan Ikarus 60T'dir.
Diğer önemli alt modeller ise, 1960 ve 1967 yılları arasında dünyanın ilk seri üretilen körüklü otobüs modellerinden biri olarak inşa edilen ITC 600 ve IC 660 idi. Bu değişikliğin Ikarus veya çalışanları tarafından değil, operatör firmalardan biri olan FAÜ tarafından yapıldığını belirtmekte fayda var. Bu nedenle, genellikle FAÜ eklemli (FAÜ-csuklós) olarak anılırlardı.
Şirkete diğer başarılı modellerinden ikisi de Ikarus 55 ve Ikarus 66 kardeş modelleriydi. İki benzersiz modelden 1952 ile 1973 arasında toplam 16.726 adet üretildi. Motorları, belirgin bir konfigürasyona ve görünüme sahip olan araçların arka kısmına monte edildi ve bu da ortak takma adı Faros (kabaca Kalçalar) belirlendi. Kardeş modeller Macar otobüs tarihinin ikonları haline geldi.
1950'lerin ikinci yarısında Ikarus, Ikarus 30 ve 60 modellerinin haleflerini geliştirmeye başladı. Aynı yıl içinde Ikarus 31 ve Ikarus 620'yi tanıttı. Ikarus 31 Doğu Almanya'ya çok sayıda satılırken, ikincisi Macaristan ve Sovyetler Birliği'nde popülerdi.
1963'te Macar devleti, Általános Mechanikai Gépgyár veya ÁMG'yi ("Genel Mekanik Makine Fabrikası") Ikarus ile birleştirmeye karar verdi. ÁMG'nin fabrikası Székesfehérvár'daydı, dolayısıyla Ikarus'un ikinci fabrikası orada kuruldu.
1960'larda, aynı tasarım ve öğelere dayanan Ikarus 180, 556 ve 557 modellerinin doğduğu model paletinin yeniden tasarlanmasıyla geçti. Ikarus 180, Ikarus tarafından geliştirilen ve üretilen ilk mafsallı otobüs modeli olduğu için üçlünün dışında belirtilmelidir. 1960'ların ikinci yarısında, şirket kaynaklarının çoğunu yeni ve çok yönlü bir model serisine yatırmaya karar verdiğinden bu üç aracın geliştirilmesini durduruldu. Ortaya çıkan bu yeni seri ise Ikarus 200 ailesi olarak tanındı.