stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2024 Yaz Olimpiyatları'nda atletizm - Erkekler 5000 metre
Özet > Final

Yapılan itirazların ardından hakemler ve temyiz kurulu, kazalardan etkilenen birkaç atleti finale dahil etti. Böylece finalde 22 sporcu yarıştı. Ancak Abdi Nur ve Mohammed Ahmed finale yükselemedi.
Final Dominic Lobalu'nun tempoyu belirlemesiyle başladı. Onu Thierry Ndikumwenayo takip etti. Etiyopya ve Kenya ekipleri alışılmadık şekilde muhafazakâr bir taktik izleyerek, Hagos Gebrhiwet ve Ronald Kwemoi gibi kilit isimler yarışın başlarında arkada kaldı. Hız arttıkça Addisu Yihune ve Biniam Mehary dönüşümlü olarak liderliği ele geçirdi.
Son 600 metre kala, Gebrhiwet atağa kalkarak öne geçti ve önemli bir fark oluşturdu. Jakob Ingebrigtsen buna hızlıca karşılık verdi ve son 200 metre kala liderliği ele aldı. Ingebrigtsen, farkı açarak rahat bir şekilde altın madalyayı kazandı.
Onun arkasında Kwemoi, Mehary ve Gebrhiwet'i geride bırakarak gümüş madalyayı elde etti. Bronz madalya için yapılan yakın sprintte Grant Fisher sonlara doğru atak yaparak bitiş çizgisinde Lobalu ve Gebrhiwet'i geride bıraktı.
Arka plan

Erkekler 5000 m 1912'den bu yana Olimpiyat atletizm programında yer almaktadır.
| Rekor | Sporcu (Ülke) | Derece (s) | Konum | Tarih |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Dünya rekoru |  Joshua Cheptegei (UGA) | 12:35.36 | Fontvieille, Monako | 14 Ağustos 2020 |
| Olimpiyat rekoru |  Kenenisa Bekele (ETH) | 12:57.82 | Pekin, Çin | 23 Ağustos 2008 |
| Dünya lideri |  Hagos Gebrhiwet (ETH) | 12:36.73 | Oslo, Norveç | 30 Mayıs 2024 |
| Bölge rekoru | Sporcu (Ülke) | Derece (s) |
| --- | --- | --- |
| Afrika (rekorlar) |  Joshua Cheptegei (UGA) | 12:35.36 DR |
| Asya (rekorlar) |  Albert Rop (BHR) | 12:51.96 |
| Avrupa (rekorlar) |  Mohamed Katir (ESP) | 12:45.01 |
| Güney Amerika (rekorlar) |  Santiago Catrofe (URU) | 13:05.95 |
| Kuzey, Orta Amerika ve Karayipler (rekorlar) |  Grant Fisher (USA) | 12:46.96 |
| Okyanusya (rekorlar) |  Craig Mottram (AUS) | 12:55.76 |
Elemeler

Erkekler 5000 metre etkinliği için eleme dönemi 1 Temmuz 2023 ile 30 Haziran 2024 tarihleri arasındaydı. 43 atlet, 13:05.00 saniye veya daha hızlı katılım standardını koşarak ya da bu etkinlik için World Athletics Rankings'e göre ülke başına en fazla üç atlet olmak üzere etkinliğe katılabilir.
Sonuçlar > 1. tur

1. tur 7 Ağustos'ta yapılması ve sabah 11.10'da (UTC+2) başlaması planlandı.
Sonuçlar > 1. tur > 1. seri

| Sıra | Atlet | Ülke | Derece | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Narve Gilje Nordås |  Norveç | 14:08.16 | 0Q0 |
| 2 | Hagos Gebrhiwet |  Etiyopya | 14:08.18 | 0Q0 |
| 3 | John Heymans |  Belçika | 14:08.33 | 0Q0 |
| 4 | Jacob Krop |  Kenya | 14:08.73 | 0Q0 |
| 5 | Edwin Kurgat |  Kenya | 14:08.76 | 0Q0 |
| 6 | Graham Blanks |  Amerika Birleşik Devletleri | 14:09.06 | 0Q0 |
| 7 | Hugo Hay |  Fransa | 14:09.22 | 0Q0 |
| 8 | Thomas Fafard |  Kanada | 14:09.37 | 0Q0 |
| 9 | Jimmy Gressier |  Fransa | 14:09.95 |  |
| 10 | Egide Ntakarutimana |  Burundi | 14:11.29 |  |
| 11 | Abdi Waiss |  Cibuti | 14:11.88 |  |
| 12 | Stewart McSweyn |  Avustralya | 14:12.31 | qJ |
| 13 | Patrick Dever |  Büyük Britanya | 14:13.48 |  |
| 14 | Elzan Bibić |  Sırbistan | 14:14.46 |  |
| 15 | Dominic Lobalu |  Mülteci Olimpik Takımı | 14:15.49 | qR |
| 16 | Mohammed Ahmed |  Kanada | 14:15.76 |  |
| 17 | Aron Kifle |  Eritre | 14:16.77 |  |
| 18 | George Mills |  Büyük Britanya | 14:37.08 | qR |
| 19 | Mike Foppen |  Hollanda | 14:37.34 | qR |
|  | Thierry Ndikumwenayo |  İspanya | 0DNF0 | qR |
|  | Andreas Almgren |  İsveç | 0DNS0 |  |
Sonuçlar > 1. tur > 2. seri

| Sıra | Atlet | Ülke | Derece | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Jakob Ingebrigtsen |  Norveç | 13:51.59 | 0Q0 |
| 2 | Biniam Mehary |  Etiyopya | 13:51.82 | 0Q0 |
| 3 | Isaac Kimeli |  Belçika | 13:52.18 | 0Q0 |
| 4 | Grant Fisher |  Amerika Birleşik Devletleri | 13:52.44 | 0Q0 |
| 5 | Oscar Chelimo |  Uganda | 13:52.46 | 0Q0 |
| 6 | Ronald Kwemoi |  Kenya | 13:52.51 | 0Q0 |
| 7 | Dawit Seare |  Eritre | 13:52.53 | 0Q0 |
| 8 | Addisu Yihune |  Etiyopya | 13:52.62 | 0Q0 |
| 9 | Morgan McDonald |  Avustralya | 13:52.67 |  |
| 10 | Birhanu Balew |  Bahreyn | 13:53.11 |  |
| 11 | Yann Schrub |  Fransa | 13:53.27 | qJ |
| 12 | Jonas Raess |  İsviçre | 13:55.04 |  |
| 13 | Brian Fay |  İrlanda | 13:55.35 |  |
| 14 | Santiago Catrofe |  Uruguay | 13:56.40 |  |
| 15 | Mohamed Ismail Ibrahim |  Cibuti | 13:57.47 |  |
| 16 | Luis Grijalva |  Guatemala | 13:58.81 |  |
| 17 | Benjamin Flanagan |  Kanada | 13:59.23 |  |
| 18 | Sam Atkin |  Büyük Britanya | 14:02.46 |  |
| 19 | Abdihamid Nur |  Amerika Birleşik Devletleri | 14:15.00 |  |
|  | Adel Mechaal |  İspanya | 0DNS0 |  |
Sonuçlar > Final

Final 10 Ağustos'ta akşam saat 20.00'de (UTC+2) başladı.
| Sıra | Atlet | Ülke | Derece | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Jakob Ingebrigtsen |  Norveç | 13:13.66 |  |
|  | Ronald Kwemoi |  Kenya | 13:15.04 |  |
|  | Grant Fisher |  Amerika Birleşik Devletleri | 13:15.13 |  |
| 4 | Dominic Lobalu |  Mülteci Olimpik Takımı | 13:15.27 |  |
| 5 | Hagos Gebrhiwet |  Etiyopya | 13:15.32 |  |
| 6 | Biniam Mehary |  Etiyopya | 13:15.99 |  |
| 7 | Edwin Kurgat |  Kenya | 13:17.18 |  |
| 8 | Isaac Kimeli |  Belçika | 13:18.10 |  |
| 9 | Graham Blanks |  Amerika Birleşik Devletleri | 13:18.67 |  |
| 10 | Jacob Krop |  Kenya | 13:18.68 |  |
| 11 | John Heymans |  Belçika | 13:19.25 |  |
| 12 | Yann Schrub |  Fransa | 13:20.63 |  |
| 13 | Mike Foppen |  Hollanda | 13:21.56 |  |
| 14 | Addisu Yihune |  Etiyopya | 13:22.33 |  |
| 15 | Thierry Ndikumwenayo |  İspanya | 13:24.07 |  |
| 16 | Hugo Hay |  Fransa | 13:26.71 |  |
| 17 | Narve Gilje Nordås |  Norveç | 13:31.34 |  |
| 18 | Stewart McSweyn |  Avustralya | 13:31.38 |  |
| 19 | Dawit Seare |  Eritre | 13:31.50 |  |
| 20 | Oscar Chelimo |  Uganda | 13:31.56 |  |
| 21 | George Mills |  Büyük Britanya | 13:32.32 |  |
| 22 | Thomas Fafard |  Kanada | 13:49.69 |  |
Sovyetler Birliği-Türkiye ilişkileri

| --- | --- |



 Türkiye:  Sovyetler Birliği
 
Sovyetler Birliği-Türkiye ilişkileri, Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği ile Türkiye Cumhuriyeti arasındaki diplomatik ilişkilerdi.
Tarihçe > Türk Kurtuluş Savaşı ve sonrası

Ana madde: Türk Kurtuluş Savaşı'nda Sovyetler Birliği-Türkiye ilişkileri
1917'deki Ekim Devrimi sonrasında kurulan Sovyetler Birliği dünyadaki tüm komünist ayaklanmalara destek vermiş, bununla birlikte sömürgeci ve emperyalist müdahalelere karşı da mücadele etmiştir. Ekim Devrimi'nin ardından Sovyetlerde Rus İç Savaşı (1918-1922) sürerken aynı yıllarda Anadolu'da Türk Kurtuluş Savaşı (1919-1922) devam etmekteydi. Bu dönemde yeni kurulan Sovyetler, batılı devletler ile savaşan Türkiye heyeti ile diplomatik ilişkiler geliştirdi ve Türkiye'ye para, silah ve mühimmat yardımı gönderdi.
1927'de Sovyet Devrimi'nin Moskova'daki onuncu yıl kutlamalarına Türkiye Cumhuriyeti'ni temsilen CHF genel sekreteri Saffet Arıkan gönderildi.
1933 yılında Türkiye Cumhuriyeti'nin onuncu kuruluş yıldönümü törenlerine Sovyetler Birliği'ni temsilen dönemin savunma bakanı Kliment Voroşilov katıldı. Öte yandan Atatürk tarafından Sovyetler Birliği'ne kuruluş yıldönümü için film ısmarlanmıştır. Bir yıl sonra yapımı tamamlanan filmi Sergey Yutkeviç yönetti ve Türkiye'nin Kalbi Ankara ismiyle yayımladı.
Tarihçe > Ticaret ve iş birliği antlaşmaları

Moskova Antlaşması ile iki ülke arasında dostça ilişkiler kuruldu; Türkiye Batum'u Gürcistan'a bıraktı, Kars Oblastı Türkiye'de kaldı, Azerbaycan'a bağlı Nahçıvan Özerk Oblastı oluşturuldu.
Tarihçe > Toprak anlaşmazlıkları

Ana madde: Türk Boğazları krizi
Türkiye, II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar tarafsızlığını korudu. Sovyet hükûmeti tarafından Türk hükûmetine, Rus nakliye gemilerinin Karadeniz'i Akdeniz'e bağlayan Türk Boğazları'ndan serbestçe geçebilmesi için baskı yapılmaya başlandı. Türk hükûmetinin, Sovyetler Birliği'nin taleplerini reddetmesi, bölgedeki tansiyonu arttırarak krizi bir güç gösterisine dönüştürdü. Bu olay, daha sonra Truman Doktrini'nin ortaya çıkmasına belirleyici bir faktör olarak hizmet etti. Bu kriz Türkiye'nin yüzünü tamamen Batı'ya, yani Amerika Birleşik Devletleri ve NATO'ya döndürmesine neden oldu.
Tarihçe > Türkiye'nin NATO üyeliği

Türkiye, 1952'de NATO'ya üye oldu ve Kore Savaşı ve Soğuk Savaş'ta Sovyetler Birliği ile farklı cephelerde yer aldı.
Tarihçe > Soğuk Savaş dönemi

Kıbrıs'ta Türk ve Rum topluluklarının çatışmaya başlaması, Türkiye'nin bu çatışmalara askeri tutum göstermek için hazırlanması sonrası Sovyetler Birliği'nin resmi haber ajansı TASS, Sovyetler Birliği'nin adadaki Rumlara her türlü desteği sağlayacağını, gerekirse müdahaleye başlayacağını yazdı. Bu dönemde Türkiye'nin Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı çeşitli güvenlik şüpheleri bulunuyordu. Türkiye bu bağlamda adadaki durumu dengelemek ve Kıbrıs'a yapılacak olası çıkarmada Sovyetler Birliği müdahalesiyle karşılaşmamak amacıyla Sovyetler Birliği ile ilişkileri düzeltmeye gitti. Sovyetler Birliği, Soğuk Savaş'ın katılığını kaybettiği yıllarda Türkiye'yle ilişkileri geliştirmek için bazı adımlar atmış, dönüş alamamıştı. Kıbrıs'ta yaşanan gelişmelerin ardından Türkiye'den de olumlu dönüş gelince Sovyetler Birliği Politbüro üyesi Nikolai Podgorny, bir heyetle birlikte Türkiye'yi ziyaret etti ve iki ülke arasında ilişkilerde yeni dönem başlamış oldu. 25 Mart 1967 tarihinde Türkiye-SSCB arasında “Teknik ve İktisadi İşbirliği Anlaşması” imzalandı ve bu anlaşmanın sağladığı kredi ve teknik destek sayesinde Türkiye'de, İskenderun Demir Çelik Fabrikaları, Aliağa Rafinerisi, ATAŞ Rafinerisi, Batman Petrol Rafinerisi, İPRAŞ gibi bir dizi sanayi tesisi inşa edildi. 1972'de iki ülke arasında sekiz maddelik "İyi Komşuluk İlişkileri Deklarasyonu" imzalandı ve Sovyetler Birliği, Kıbrıs'ta Türkiye'ye yönelik desteğini açıkladı.
Bir Osmanlı kartpostalında İstanbul'un Sarıyer ilçesinde Boğaz kıyısında bulunan Rusya Büyükelçiliği. (1923 yılından itibaren konsolosluk)
Ekim Devrimi'nin onuncu yıldönümü münasebetiyle Mustafa Kemal (Atatürk) ve İsmet (İnönü) paşalar, SSCB Büyükelçisi Yakov Zaharoviç Surits'in [en] katıldığı bir davette (Sovyet Büyükelçiliği Binası, 7 Kasım 1927)
2024 Dünya Yıldızlar Judo Şampiyonası

| 2024 Dünya Yıldızlar Şampiyonası |
| --- | --- |

Mekan: Kasri Tennis
Yer: Lima,Peru
Tarih: 28 Ağustos-1 Eylül
Sporcu sayısı: 48 ülkeden 403 sporcu
← 20232025 →
2024 Dünya Yıldızlar Judo Şampiyonası, 28 Ağustos-1 Eylül 2024 tarihleri arasında Peru'nun Lima kentinde gerçekleştirilmiş ve son gününde bir karma takım etkinliği ile sona ermiştir.
Madalya tablosu

*   Ev sahibi ülke ( Peru)
| Sıra | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| – |  Uluslararası Judo Federasyonu (IJF) | 3 | 3 | 2 | 8 |
| 1 |  Japonya | 3 | 1 | 0 | 4 |
| 2 |  Azerbaycan | 2 | 0 | 2 | 4 |
| 3 |  Fransa | 1 | 4 | 4 | 9 |
| 4 |  Brezilya | 1 | 3 | 3 | 7 |
| 5 |  Moğolistan | 1 | 2 | 2 | 5 |
| 6 |  Polonya | 1 | 1 | 4 | 6 |
| 7 |  İspanya | 1 | 0 | 2 | 3 |
| 8 |  GEO | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 9 |  Kazakistan | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 9 |  ABD | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 9 |  Slovakya | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 12 |  Ukrayna | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 13 |  Estonya | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 14 |  Hırvatistan | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 15 |  Hollanda | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 15 |  Özbekistan | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 15 |  İtalya | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 18 |  Çekya | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 18 |  Türkiye | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 18 |  Almanya | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 18 |  Sırbistan | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 18 |  İsveç | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Toplam (22 Ülke) | Toplam (22 Ülke) | 17 | 17 | 34 | 68 |
Madalya özeti > Erkekler

| Etkinlik | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| −50 kg |  Aleksei Toptygin (IJF) |  Yuri Pereira (BRA) |  Chinkhuslen Byambasuren (MGL) |
| −50 kg |  Aleksei Toptygin (IJF) |  Yuri Pereira (BRA) |  Mahammadali Husiyev (AZE) |
| −55 kg |  Nihad Mamishov (AZE) |  Bat-Enerel Batbileg (MGL) |  Khazar Heydarov (UKR) |
| −55 kg |  Nihad Mamishov (AZE) |  Bat-Enerel Batbileg (MGL) |  Thomas Sassi (ITA) |
| −60 kg |  Jonathan Yang (USA) |  Fuku Yamamoto (JPN) |  Slava Arkhipov (IJF) |
| −60 kg |  Jonathan Yang (USA) |  Fuku Yamamoto (JPN) |  Jakub Kurowski (POL) |
| −66 kg |  Giorgi Givishvili (GEO) |  Abdullakh Parchiev (IJF) |  Inoyat Telmanov (UZB) |
| −66 kg |  Giorgi Givishvili (GEO) |  Abdullakh Parchiev (IJF) |  Boris Jankovic (SRB) |
| −73 kg |  Jasur Ibadli (AZE) |  Timur Davidov (IJF) |  Inomjon Bakhodirov (UZB) |
| −73 kg |  Jasur Ibadli (AZE) |  Timur Davidov (IJF) |  Noah Boue (FRA) |
| −81 kg |  Abu-Bakr Kantaev (IJF) |  Ilia Simonov (IJF) |  Mykhailo Solianyk (UKR) |
| −81 kg |  Abu-Bakr Kantaev (IJF) |  Ilia Simonov (IJF) |  Mehdi Abbasov (AZE) |
| −90 kg |  Sanzhar Yerulanuly (KAZ) |  Dmytro Lebid (UKR) |  Emil Jabiyev (SWE) |
| −90 kg |  Sanzhar Yerulanuly (KAZ) |  Dmytro Lebid (UKR) |  Gaya Sonntag (FRA) |
| +90 kg |  Rustem Kadzaev (IJF) |  Marek-Adrian Masak (EST) |  Nodar Kobaladze (GEO) |
| +90 kg |  Rustem Kadzaev (IJF) |  Marek-Adrian Masak (EST) |  Kevin Nzuzi Diasivi (FRA) |
Madalya özeti > Kadınlar

| Etkinlik | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| −40 kg |  Aiora Martin Carriches (ESP) |  Mathilde Aurel (FRA) |  Sandra Walendzik (POL) |
| −40 kg |  Aiora Martin Carriches (ESP) |  Mathilde Aurel (FRA) |  Aurora Ferro (ITA) |
| −44 kg |  Patrícia Tománková (SVK) |  Juliana Yamasaki (BRA) |  Irene Garcia Sanchez (ESP) |
| −44 kg |  Patrícia Tománková (SVK) |  Juliana Yamasaki (BRA) |  Africa Puente Lopez (ESP) |
| −48 kg |  Clarice Ribeiro (BRA) |  Anudari Jamsran (MGL) |  Barbara Twarowska (POL) |
| −48 kg |  Clarice Ribeiro (BRA) |  Anudari Jamsran (MGL) |  Nycolly Carneiro (BRA) |
| −52 kg |  Iroha Oi (JPN) |  Rafaela Rodrigues (BRA) |  Elise Rustige (NED) |
| −52 kg |  Iroha Oi (JPN) |  Rafaela Rodrigues (BRA) |  Nicole Marques (BRA) |
| −57 kg |  Ariunzaya Terbish (MGL) |  Manon Agati-Alouache (FRA) |  Evelina Bosiek (IJF) |
| −57 kg |  Ariunzaya Terbish (MGL) |  Manon Agati-Alouache (FRA) |  Jolina Reinhold (GER) |
| −63 kg |  Honoka Kimura (JPN) |  Hanna Zaitseva (POL) |  Sinem Oruç (TUR) |
| −63 kg |  Honoka Kimura (JPN) |  Hanna Zaitseva (POL) |  Amelia Ptasinska (POL) |
| −70 kg |  Lucie Rullier (FRA) |  Nika Slacek (CRO) |  Nina Muteba (FRA) |
| −70 kg |  Lucie Rullier (FRA) |  Nika Slacek (CRO) |  Xanne van Lijf (NED) |
| +70 kg |  Zuzanna Banaszewska (POL) |  Leonie Minkada-Caquineau (FRA) |  Kristyna Kaszperova (CZE) |
| +70 kg |  Zuzanna Banaszewska (POL) |  Leonie Minkada-Caquineau (FRA) |  Emma-Melis Aktas (EST) |
Madalya özeti > Karma takım

| Etkinlik | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| Karma takım |  Japonya |  Fransa |  Brezilya |
| Karma takım |  Japonya |  Fransa |  Moğolistan |
Para ödülleri

Yazılan meblağlar madalya kazanan kişi başına olup, verilen toplam ödüller bireysel yarışmalar için 80.000 $ ve takım yarışması için 20.000 $'a ulaşmaktadır.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Madalya |  | Bireysel | Bireysel | Bireysel |  | Karma takım | Karma takım | Karma takım |
| Madalya |  | Toplam | Judocu | Antrenör |  | Toplam | Judocu | Antrenör |
| 1 Altın |  | $2,300 | $1,840 | $460 |  | $8,000 | $6,400 | $1,600 |
| 2 Gümüş |  | $1,300 | $1,040 | $260 |  | $5,600 | $4,480 | $1,120 |
| 3 Bronz |  | $700 | $560 | $140 |  | $3,200 | $2,560 | $640 |
Babe Ruth

George Herman " Babe " Ruth (6 Şubat 1895 - 16 Ağustos 1948) , Major League Baseball'daki (MLB) kariyeri 1914'ten 1935'e kadar 22 yıl süren Amerikalı profesyonel bir beyzbol oyuncusuydu." Bambino " ve " Svat Sultanı " lakabı ile, MLB kariyerine Boston Red Sox'un yıldız solak atıcısı olarak başladı, ancak en büyük şöhretini New York Yankees'in bir dış saha oyuncusu olarak elde etti. Ruth, Amerikan kültürünün en büyük spor kahramanlarından biri olarak kabul edilir ve birçok kişi tarafından tüm zamanların en iyi beyzbol oyuncusu olarak kabul edilir. 1936'da Ruth, Beyzbol Onur Listesi'nin "ilk beş" üyesinden biri olarak seçildi.
Ruth, yedi yaşındayken, okulun disiplincisi ve yetenekli bir beyzbol oyuncusu olan Xaverian Kardeşler'den Kardeş Matthias Boutlier'in danışmanlığını yaptığı bir ıslahevi olan St. Mary's Endüstriyel Erkek Okulu'na gönderildi. 1914'te Ruth, Baltimore Orioles adına Küçükler Ligi beyzbolu oynamak üzere anlaştı ancak kısa süre sonra Red Sox'a transfer oldu. 1916'ya gelindiğinde, bazen uzun sayı vuruşları yapan olağanüstü bir atıcı olarak ün kazanmıştı; bu, ölü top çağındaki herhangi bir oyuncu için alışılmadık bir başarıydı. Ruth, atıcı olarak bir sezonda iki kez 23 maç kazanmasına ve Red Sox'la üç Dünya Serisi şampiyonası takımının üyesi olmasına rağmen, her gün oynamak istedi ve dış saha oyuncusuna dönüşmesine izin verildi. Düzenli oyun süresiyle, 1919'da 29 sayı ile MLB'nin tek sezonluk iç saha rekorunu kırdı.
O sezonun ardından Red Sox'un sahibi Harry Frazee, tartışmaların ortasında Ruth'u Yankees'e sattı. Ruth, Yankees'te geçirdiği 15 yıl boyunca takımın yedi Amerikan Ligi (AL) flaması ve dört Dünya Serisi şampiyonluğu kazanmasına yardımcı oldu.
Ruth'un kariyeri boyunca, beyzbol maceraları ve saha dışı içki içme ve çapkınlık tutkuları nedeniyle yoğun basının ve kamuoyunun ilgisinin hedefi oldu. Oyuncu olarak emekli olduktan sonra, büyük olasılıkla oyunculuk kariyerinin bazı bölümlerindeki kötü davranışları nedeniyle, büyük bir lig kulübünü yönetme isteği reddedildi. Ruth, son yıllarında, özellikle Amerika'nın II. Dünya Savaşı'ndaki çabalarını desteklemek amacıyla birçok kez halkın önüne çıktı. 1946'da ɡırtlak kanserine yakalandı ve iki yıl sonra hastalıktan öldü. Ruth, Amerikan kültürünün önemli bir figürü olmaya devam ediyor.
George Herman Ruth Jr., 6 Şubat 1895'te Baltimore'un Pigtown bölgesindeki 216 Emory Caddesi'nde, Alman göçmen ve sendikacı olan anne tarafından dedesi Pius Schamberger'e ait bir evde doğdu. Ruth'un ebeveynleri Katherine (kızlık soyadı Schamberger) ve George Herman Ruth Sr., Alman kökenliydi. 1880 nüfus sayımına göre anne ve babasının ikisi de Maryland'de doğmuştu. Baba tarafından büyükanne ve büyükbabası Prusya ve Almanya'nın Hannover kentindendi. Ruth Sr., paratoner satıcısı ve tramvay operatörünün de dahil olduğu bir dizi işte çalıştı. Yaşlı Ruth daha sonra Frederick Caddesi'nde aile tarafından işletilen bir bakkal ve bar işletmesinde tezgahtarlık yaptı.
Miroslav Stević

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  07 Ocak 1970 (54 yaşında)
Doğum yeri:  Ljubovija, Yugoslavya SFC
Boyu:  1,79 m (5 ft 10+1⁄2 in)
Mevkii:  Orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  TSV 1860 München (antrenör)
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1987-1989 |  FK Bratstvo Bratunac |  31 |  (6) |
| 1989-1990 |  Partizan |  4 |  (0) |
| 1990-1992 |  FK Rad |  60 |  (4) |
| 1992 |  Grasshopper |  9 |  (0) |
| 1992-1994 |  Dynamo Dresden |  55 |  (4) |
| 1994-1998 |  TSV 1860 München |  104 |  (3) |
| 1999-2002 |  Borussia Dortmund |  91 |  (8) |
| 2002-2003 |  Fenerbahçe |  18 |  (1) |
| 2003-2005 |  VfL Bochum |  21 |  (1) |
| 2005-2006 |  SpVgg Unterhaching |  22 |  (0) |
| Toplam |   |  415 |  (27) |
Millî takım kariyeri
| 1990-1991 |   Yugoslavya U-21 |  4 |  (2) |
| 1998 |   Yugoslavya FC |  6 |  (0) |
Teknik direktörlük kariyeri
2009-2011:  TSV 1860 München (Sportif müdür)
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Miroslav Stevic imzası
Miroslav Stević (d. 7 Ocak 1970; Ljubovija, Sırbistan), Sırp eski futbolcu ve teknik direktör.
1992'ye kadar eski Yugoslavya liginde mücadele veren Stević, bu ülkenin dağılmasının ardından İsviçre'nin Grasshoppers takımına transfer oldu. Aynı yıl Dynamo Dresden'e geçen Stević, 2002 yılına kadar kariyerini Almanya'da sürdürdü. 2001-02 sezonunda Borussia Dortmund takımıyla  Bundesliga şampiyonluğu yaşadı, UEFA Kupası'nda final oynadı. 6 kez Yugoslavya millî takımında oynadı.
1860 Münih takımında antrenörlüğünü yapan ve 2002 yılından beri Fenerbahçe'yi çalıştıran Werner Lorant'ın isteği üzerine 2002-03 sezonunun başında Fenerbahçe'ye transfer oldu.
Fenerbahçe'de 24 maça çıkan Stević tek pas stili, düzgün ortaları ve etkili şutları ile göz doldurduysa da, ilerlemiş yaşıyla da bağlantılı olarak savunma yönüyle beklenenleri tam anlamıyla karşılayamadı. Bir yıllık sözleşmesinin bittiği 2002-03 sezonunun sonunda Fenerbahçe'den ayrıldı. Tekrar döndüğü Almanya'da 2006 yılında aktif sporculuk yaşantısını noktaladı ve teknik direktörlüğe başladı. 2009-2011 sezonları arası TSV 1860 München takımının Sportif müdürlüğünü yaptı.
Konstantinos Zappas

| Konstantinos Zappas |
| --- | --- |
Konstantinos Zappas'ın portresi
Doğum: 1814 Labovë e Madhe
Ölüm: 1892 Mantes-la-Jolie
Meslek: İş adamı
Tanınma nedeni: 1896 Yaz Olimpiyatları'nın organize edilmesi

Konstantinos Zappas (Yunanca: Κωνσταντίνος Ζάππας; 1814, Labovë e Madhe - 1892, Mantes-la-Jolie), Yunan iş insanı.
Kariyeri

Kuzeni Evangelis Zappas ve kendisinin mirası, Atina'da gerçekleştirilen 1896 Yaz Olimpiyatları'nın organize edilmesinde kullanılmıştı. Zapyon Rum Kız Lisesi'nin kurucusudur.
Bonnie Franklin

| Bonnie Franklin |
| --- | --- |

Doğum: Bonnie Gail Franklin 06 Ocak 1944(1944-01-06) Santa Monica, California, ABD
Ölüm: 01 Mart 2013 (69 yaşında) Los Angeles, Kalifornya, ABD
Ölüm sebebi: Pankreas kanseri
Eğitim: Beverly Hills High School
Mezun olduğu okul(lar): University of California, Los Angeles
Meslek: Oyuncu, yönetmen
Etkin yıllar: 1952–2012
Tanınma nedeni: One Day at a Time Applause
Evlilik: Ronald Sossi (e. 1967; b. 1970) Marvin Minoff (e. 1980; ö. 2009)

Bonnie Gail Franklin (d. 6 Ocak 1944, Santa Monica, California -  ö. 1 Mart 2013, Los Angeles), Amerikalı oyuncudur.
Kariyeri

Televizyon de yayınlanan komedi dizisi One Day at a Time adlı yapımda rol alarak tanındı.
Bonnie Franklin Rus baba ve Romanyalı annenin çocuğu olarak ABD'de doğan sanatçı pankreas kanseri nedeniyle 69 yaşında öldü.
Andreas Palicka

Andreas Miroslav Palicka (d. 10 Temmuz 1986), İsveçli hentbolcudur. Redbergslids IK ve İsveç millî takımında oynamaktadır.
Kariyeri > Kulüp

Andreas Palicka, hentbol kariyerine memleketinin kulübü olan H 43 Lund'da  başladı. 2002 yılında, İsveç birinci lig kulübü Redbergslids IK Göteborg tarafından sözleşmeli olarak alındı ve böylece İsveç liginde ilk kez yer aldı. Göteborg ile 2003 yılında İsveç ligi şampiyonluğunu elde etti. 2008'de Mattias Andersson'un halefi olduğu Alman şampiyonu THW Kiel'e geçti. THW Kiel ile 2009, 2010, 2012, 2013, 2014 ve 2015'te Almanya Ligi'ni, 2009, 2011, 2012 ve 2013'te DHB-Pokal Kupası'nı ve 2010 ve 2012'de Şampiyonlar Ligi'ni kazandı. 2015 yazında Danimarka 1. Ligi kulüplerinden Aalborg Håndbold ile sözleşme imzaladı. 2016 yazında ise Rhein-Neckar Löwen'e katıldı ve ilk sezonunda tekrar Almanya şampiyonluğu yaşadı. 21 Aralık 2021'de Rhein-Neckar Löwen karşılıklı anlaşmayla sözleşmesinin feshedildiğini duyurdu. Ertesi gün, sezon sonuna kadar Göteborg'daki eski kulübüyle anlaştı. 2022-23 sezonu için Fransız kulübü Paris Saint-Germain'e iki yıllığına transfer olduğu açıklandı.
Kariyeri > Millî takım

Andreas Palicka şu ana kadar İsveç millî takımı için 137 millî maçta mücadele etti. 2007 Dünya Genç Erkekler Hentbol Şampiyonası finalinde Almanya takımını mağlup ederek dünya şampiyonu olan İsveç genç millî takımının kadrosunda yer aldı.
2018 Avrupa Şampiyonası ve Dünya Şampiyonası'nda takımıyla gümüş madalya kazandı ve ayrıca 2021'deki dünya şampiyonasının All-Star takımına en iyi kaleci olarak seçildi. İsveç ile Tokyo'daki 2020 Yaz Olimpiyatları'na katıldı. 2022 Avrupa Şampiyonası'nda, şampiyonluk yolunda dokuz maçın sekizinde oynadı. Fransa'ya karşı yarı finalde üç, finalde ise İspanya karşısında boş kaleye atılan bir şut isabeti buldu.