stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Vorkutlag
Vorkutlag'ın mahkum anıları > Edward Buca

Edward Buca, Alman işgali altındaki Polonya'daki Polonya yeraltı direniş hareketi olan Polonya Ev Ordusu'nda bir askerdi. Buca, bir grup başka askerle birlikte Sovyetler Birliği'ne ihanet iddiasıyla tutuklandı. Buca, Vorkutlag'da çalışarak on üç yıl geçirdi: “Yeni 20 numaralı madenin bulunduğu yere götürüldük. Zaten faaliyette olan maden 19 numaralıydı ve her iki maden de her köşesinde gözetleme kuleleri bulunan dikenli tellerle çevriliydi. Bölgeye vardığımızda muhafızlarımızdan bazıları kulelere gitti ve geri kalanı da bizimle kaldı. Bazılarımıza kazma kürek, bazılarımıza levye, yaklaşık on kilo ağırlığında balyoz, balta veya testere verildi. Her biri farklı görevlere sahip çalışma ekiplerine ayrılmıştık: demirhanenin inşa edileceği yerde kar temizlemek, instrumentalka veya alet atölyesi için alanı hazırlamak, binalar için kalasları kesmek. Görevde bir desetnik, yani sivil ustabaşı vardı. Yeni madenin bölüm şefi olacaktı".
Buca, Vorkuta'daki çalışmaları şöyle anlattı: “Arktik soğuğunda yapılan yoğun çalışma ve yetersiz yemek, enerjimizi ve sağlığımızı yıprattı. Sadece üç hafta sonra mahkumların çoğu, yemekten başka hiçbir şeyle ilgilenmeyen, kırgın adamlara dönüştü. Hayvanlar gibi davrandılar, herkesten hoşlanmadılar ve şüphelendiler, dünkü arkadaşlarını hayatta kalma mücadelesinde bir rakip olarak gördüler. Çalışma ekipleri kampa dönüp kapıda toplandıklarında, yalnızca kar ve buzla çevrelenmiş, gözlerinden yanaklarında donan yaşlar akan sarı-gri yüzlerden oluşan sıralar görebiliyordunuz. Bunlar normal gözyaşları değildi, acı soğuktan ve umutsuz çaresizlik hissinden kaynaklanıyordu. Bu duygu, ufkumuzu bir sonraki öğün düşüncesiyle ve biraz ısınma şansıyla sınırladı. Kapıda öylece durduk ve sayılmayı ve kamp muhafızlarına transfer edilmeyi bekledik." Buca, Vorkuta'da gardiyanlarla çatıştı: “Lvov'daki Zamarstınov Hapishanesi'nin tuvalet koridorunun beton zemininde çıplak bir şekilde oturuyordum, kıyafetlerimin dezenfekte edilmesini bekliyordum ki bir NKVD memuru içeri girdi. Tek kelime etmeden beni yere düşürdü. Kasıklarımı korumak için ikiye katlandım. Tekme atmaya devam etti. 'Seni kahrolası Polonyalı faşist! Bugün idam edilmenizi izleyemeyecek olmam çok yazık ama cezanız kesinleşecek, emin olabilirsiniz. Ölmeni izlemek büyük bir zevk olacak.' Sonra sözü kesildi. Benim ve benimle birlikte bekleyen diğer kişilerin kıyafetleri geri verildi ve giyinmeye başladım. Ama beni tekrar tekmelemeye başladığında daha ancak iç çamaşırıma girmiştim. Elbiselerimi önümde tuttum ve o da arkamdayken koridordan aşağı koştum. Aniden betonun üzerinde kaydım ve ağır bir demir parmaklığın tam önüne düştüm. Beni tekrar tekmeledi, sonra nefesi kesilip durdu".
Vorkutlag'ın mahkum anıları > Günter Albrecht

Günter Albrecht, 1944'te İngilizler tarafından savaş esiri olarak yakalanan, Kriegsmarine'de bir öğrenci denizciydi. Stralsund'da Almanya'ya geri serbest bırakıldıktan sonra, liberal etki yaratma umuduyla 1946'da Almanya Liberal Demokrat Partisi'ne (LDP), FDGB ve FDJ'ye katıldı. 1949'da liberal faaliyetleri nedeniyle Sovyetler tarafından tutuklandı ve 1950'de Vorkuta'ya gönderildi. Günter, şunları yazdı: "1949'un sonunda sorgu hakimine geri götürüldüm. Orada başka bir Sovyet subayı daha vardı. Sorgu hakimi, bana bu kişinin savcı olduğunu söyledi. Pek çok önemsiz soru sordu, notlar aldı ve yaklaşık iki saat sonra, yakında Sovyet askeri mahkemesine hesap vermek zorunda kalacağımı açıkladı. Sorgu hakimine defalarca bir savunucu istediğimi açıklamıştım. Tekrar tekrar aynı cevabı aldım: 'Daha sonra.' Ben de sözde savcı huzurunda savunucu talebinde bulundum. Bana bir savunucu alabileceğimi söyledi, ancak tüm Alman Demokratik Cumhuriyeti'nde tek bir savunucu var ve ne kadar boş zamanı olabileceğini bilmiyor. Bir, iki, üç yıl sürebilir. Sonuçta hapisten çıkmak istediğim için bir kampa gelme umuduyla vazgeçtim".
Vorkutlag'ın mahkum anıları > Konstantin Flug

Konstantin Flug, Baumann Teknoloji Üniversitesi'nde bir öğrenciydi. 1932'de muhtemelen bir arkadaşı aracılığıyla Tüm-Birlik Devlet Siyasi İdaresi'nin (OGPU) eline geçen, "terör" hakkında bir makale yazdığı için tutuklandı. Konstantin, 1933'te OGPU'nun özel bir mahkemesi tarafından 58-8, 10 ve 11. maddelere göre uzaktan verilen bir kararla bir iyileştirme çalışma kampında on yıl depo tutukluluğuna mahkûm edildi. Konstantin, Sibirya'da bilinmeyen iki kampa ve Uhta'daki Gulag'a nakledildikten sonra, 1936'da Vorkuta'ya götürüldü ve 1946'ya kadar orada kaldı. Konstantin, Troçkist mahkûmlar tarafından Vorkuta'da düzenlenen bilinen ilk grev hakkında şunları yazdı: "Böylece 1939'da (...) terk edilmiş tuğla fabrikalarına gittim. Kışla duvarlarında kurşun delikleri gördüm, platformların altındaki zeminde fişek kovanları ve paçavralar vardı, platformlarda kahverengi lekeler bulunuyordu. Kil çukuru buldozerle değil, aceleyle kürekle dolduruluyordu. Vücut parçaları yer yer topraktan çıkıntı yapıyordu; çıplak bir topuk, bir dirsek. Sürekli donmuş toprak hızla yükseliyor, dolayısıyla toplu mezarın içindekiler kısa kutup yazında çürümüyor. Bu nedenle, parmakları açık bir el, doldurulmuş kil çukurundan dışarı çıkabilirdi. Bu manzaraya dayanamadım ve atımı alıp buradan ayrılmak üzere yola çıktım".
Vorkutlag'ın mahkum anıları > Horst Hennig

Horst Hennig, Vorkuta Gulag ayaklanmasına katılan çok sayıda mahkûmdan biriydi; Hennig, Halle-Wittenberg Martin Luther Üniversitesi'nde (Halle Üniversitesi) tıp okuyan bir öğrenciydi; 1950'de Hennig, Stasi tarafından tutuklandı ve Halle'deki bir Sovyet askeri mahkemesinde 25 yıl zorunlu çalışma cezasına çarptırıldı. Hennig, hemen ardından Vorkuta'ya nakledildi. Vorkuta'da 5 yıl geçirdi ve bu süre zarfında 1953 ayaklanmasına katıldı ve ayaklanmada mahkûmlarla görüşen Sovyet yetkililerine bir mektup ve mahkûmların taleplerini yazdı. Hennig şunları yazdı: "Çalışmayı durdurma kararımız, bize karşı büyük bir adaletsizliğin yapıldığına, insanlık onurumuzun anayasal kişilik hakkına aykırı olarak ayaklar altında çiğnendiğine, MGB ve MVD'nin organlarının keyfiliğine kurban gittiğimize dair kesin inancımızdan kaynaklanıyor. Bu keyfilikten dolayı tüm tutukluluk süreci boyunca acı çektik ve hâlâ insan varlığımızın her adımında sürekli alay, terör, dayak, hakaret ve aşağılamalara maruz kalıyoruz."
"Böylece bizim için yavaş yavaş yok oluşa yol açacak koşullar yaratıldı. Halk düşmanı Beria'nın kurduğu yönetim, durumumuz hakkındaki gerçeği en yüksek Sovyet organlarının dikkatine sunmamızı hâlâ engelliyor. Artık böyle bir duruma dayanamayız. Bütün bunlara hukuka göre son verilmesi gerekiyor."
Vorkutlag'ın mahkum anıları > Albertine Hönig

Albertine Hönig, II. Dünya Savaşı sırasında Transilvanya'da bir devlet okulu öğretmeniydi. 1944'te Romanya'nın işgal edilmesi ve Sovyet yönetimine girmesinin ardından Alman askerlerine kaçış yardımı sağlamaya başladı. Hönig, 1945'te Rumen gizli polisi tarafından tutuklandı ve Sovyet yetkililerine teslim edildi. Sovyetler Birliği'ne karşı organize direnişten suçlu bulundu ve Gulag sisteminde 8 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Hönig daha sonra Vorkuta'ya nakledildi ve cezasını 1953'e kadar çekti, serbest bırakıldıktan sonra Vorkuta'ya sürgüne gönderildi ve 1959'da Batı Almanya'ya gidene kadar orada kaldı. Hönig, kampta yaşadıklarını şöyle anlattı: "Bir Mart günü başladı. Ancak dışarıda yalnızca koyu gri bir girdap ve dalga görüyoruz, yalnızca uğultulu, uğultulu inlemeler duyuyoruz ve sabah saat dörtte "gong" çaldığında ve kışla şefi bizi nefret edilen "podyom" (uyanın) sesiyle uyandırdığında öfkeleniyoruz."
"Tugay şefimiz diyor ki: "Purga güneybatıdan gelir ve zorludur. Bir günlük izin için, egzersiz yapmaya yeterli olmayacaktır." O haklı, gerekli minimum olan eksi 36 dereceye iddia edildiğine göre ya da gerçekte ulaşılmadı. Akşama kadar yıkanmak istemeyiz," diye düşünüyoruz, "ve soğuk ısırmasını mümkün olduğunca önlemek için yastıklı kulaklıklarımızın üzerine bir bez bağlıyoruz."
"Sabah çorbası en saf sudur, yulaf lapası yanmış ve yenmezdir." "Muhafızlar yoklama yaparken gerçekten uzun zaman alıyor. Fırtına kar ve buz parçalarını yatay olarak savurarak yüzümüzü ıslatıyor, gözlerimizi sulandırıyor. Aniden muhafız, saniyeler boyunca sessiz kalıyor. Sessizliğin içinde uzaktan tuhaf bir titreşim duyulabiliyor; neredeyse bir zilin çınlamasına benziyor. Kömür bacalarında havalandırma sistemleri var. Arkamdan bir ses, Svabya Almancası lehçesiyle şöyle diyor: "Paskalya çanları çalıyor! Bugün Paskalya! Bu canavarlar bizi o kadar ileri götürdü ki neredeyse unutuyorduk." Arkamdaki sıradaki kadın neredeyse çömelmiş, bir çift mavi gözün şimdi öfkeyle parladığı, oldukça dişsiz, yuvarlak bir yüze sahip ancak henüz kırklı yaşlarında olabilir.
Vorkutlag'ın mahkum anıları > Erwin Jöris

Erwin Jöris, Almanya Komünist Partisi'nin (KPD) genç bir üyesiydi ve 1933'te Nazi yönetimi altında komünist faaliyetler nedeniyle Gestapo tarafından tutuklandı ve Sonnenburg toplama kampına (günümüzde Brandenburg) gönderildi. Jöris, 1933'ün sonlarında toplama kampından terhis edildi ve parti adına Moskova'ya göç etti; orada komünist dünya görüşü ile ilgili bir hayal kırıklığı yaşadı ve bu görüşünden koptu. Komünist görüşlerinden koptuğu için 1937'de NKVD tarafından tutuklanarak Lubyanka'ya gönderilen Jöris, bir yıl sonra Almanya'ya geri gönderilerek 1940'ta Wehrmacht'a askere alındı, 1941'de bu sefer Kızıl Ordu tarafından yakalandı ve savaş esiri olarak Sovyetler Birliği'ne yeniden gönderildi. Jöris, Doğu Berlin'e geri gönderildikten sonra bir kez daha tutuklandı ve Sovyet askeri mahkemesi tarafından Vorkuta'da 9. ve 10. kuyularda siyasi mahkûm olarak 25 yıl zorunlu çalışma ve cezaya mahkûm edildi. Jöris 1955'te serbest bırakıldı ve kampta geçirdiği zamanı yazdı: "Başlangıçta Vorkuta şehrinde sözde şehir tugaylarıyla birlikte çalıştık. Oraya bir soğuk hava deposu inşa edildi ve iki genç Alman öğrenciyle birlikte Katlevan adında bir çukur kazmak zorunda kaldım. Hapishanede uzun süre kalmaktan dolayı hepimiz hâlâ oldukça zayıf durumdaydık. Rus mahkumlara evlerinden paketler aracılığıyla ek yiyecek verildi. Yaklaşık bir yıl boyunca su çorbasıyla beslenmek zorunda kaldığımız için, kendi "normlarını" biz yeni gelenlerden daha iyi yönettiler. Berbat standartlara uymayanlar çok daha kötü bir yemekle karşılaştılar. Ayrıca biz Almanlar, Sovyet yöneticileri tarafından "faşist fahişeler" vb. diye hakarete uğradık."
"Bir süre sonra, maden kuyusunda çalışmak üzere görevlendirildim. İyi ve cesur yoldaşım Peter Lange ile birlikte kuyuda (kuyu minimumunda) nasıl çalışılacağı konusunda talimat almak konusunda ısrar ettim. Başarılı olduk ve bir hafta boyunca okul masasında oturduk".
"Eğitimden sonra tünel açma işiyle ilgilenen bir tugayın yanına geldim, dolayısıyla ağır bir işti. Burada da "faşist domuz" diye hakarete uğrardınız. Şaşırtıcı bir şekilde benimle diğerleri arasında iyi bir ilişki oluştu. Sonunda benim zannettikleri gibi bir savaş esiri olmadığımı, bir "elli sekiz" yani bir siyasi tutuklu olduğumu anladılar. Onlara Moskova'daki çalışmalarımdan ve terör zamanından bahsettiğimde buzlar kırıldı. Güzel bir arkadaşlık ortamı oluştu. Kuyudaki iş hem zor hem de çok tehlikeliydi. Çoğu zaman 10 saat boyunca yer altındaydınız. Ve eğer standart karşılanmazsa, buna bağlı olarak daha kötü bir yiyecek tayınınız olurdu. Özellikle biz Almanların işi kolay olmadı".
"Kamptaki hayat gerçekten dayanılmazdı. Birçoğu bana şunu söyledi: "Ya gelecek yıl özgürüm, ya da bir cesedim." Beni neşelendirmek için hep şöyle derdim: "Gelecek yıl ne özgürsün ne de ölü değilsin, sadece bu duruma alıştın." O zaman da öyleydi".
Vorkutlag'ın mahkum anıları > Johannes Krikowski

Johannes Krikowski, Greifswald'da yaşayan bir öğrenciydi ve 1949'da Doğu Almanya'daki siyasi gelişmeleri açıkça eleştirmeye başladı. Hükûmeti ve Doğu Almanya siyasetini eleştirmeye devam etti, 1951'de Stasi tarafından tutuklandı ve duruşma öncesi Greifswald hapishanesinde tutuklu kaldı. Birkaç gün sonra Krikowski, Sovyet organlarına teslim edildi ve Schwerin'e nakledildi. Krikowski, Fransız gizli servisi adına casusluk yaptığı iddiasıyla suçlandıktan kısa bir süre sonra hücre hapsine konuldu. Krikowski'nin sadece birini tanıdığı çok sayıda kişiye karşı davalarda yüzleşti ve Gulag'da 25 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Duruşmadaki diğer sanıklardan üçü idam cezasına çarptırıldı. 1952'de Berlin'e ve ardından Vorkuta'ya götürüleceği Sovyetler Birliği'ne nakledildi. Krikowski kömür madeninde çalıştı, daha sonra (sağlık nedenleriyle) kendisine başka bir iş verildi. Krikowski, Vorkuta'daki zamanı hakkında şunları yazdı: "Hasta olup olmadığınız daha fazla araştırılmadı. Ve sonunda metan gazının bulunduğu bu VI. kuyuya, berbat bir tünele (belki 60 santimetre yüksekliğinde) girdim. Orada başka bir eski öğrenciyle birlikte damga yapmak zorunda kaldım. Bütün güçsüzlüklerden dolayı bu damgayı tutamadık. Ben damgayı tuttum, o da çekici aldı ve hemen çekicin ağırlığından geriye doğru düştü. Kısacası hiçbir zaman kotaya ulaşamadık ve bu nedenle hep cezayla karşı karşıya kaldık. Yiyecek tayınının yüzde 100 kotada olduğunu biliyordum. Onlara hiç ulaşamamıştık. (...) Bu kamptaki en korkunç zamandı. VI. Kuyu'ya giden yollar vardı, iki saat sürüyordu. Purga'da, kar fırtınasında bu korkunçtu. Yani sabahları birisi her zaman sıcaklığı ölçüyordu. Sıcaklık eksi kırk beş derecenin altında olsaydı kuyuya gitmenize gerek kalmazdı. Ama bu çok çok nadirdi. Bir kez oldu. Ve bu bizim için öyle bir tatildi ki bir kez bile dışarı çıkmak zorunda kalmadık".
Vorkutlag'ın mahkum anıları > Eduard Lindhammer

Eduard Lindhammer, Almanya Liberal Demokrat Partisi'nin genç bir üyesiydi. 1950'de Schwerin'de lisedeyken tutuklandı. Lindhammer mahkûm edildi ve Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti Ceza Kanunu'nun 58-10. maddesinin 2. paragrafı ve 58-11. maddesinin 2ç paragrafı uyarınca 25 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Kısa süre sonra Brest üzerinden Orşa ve Rusya'daki Gorki kentine nakledildikten sonra Vorkuta'ya götürüldü ve kampta 4 yıl kaldı. Lindhammer şunları yazdı: "Yaklaşık 3000 mahkumun bulunduğu kampımda yaklaşık 35 farklı ulustan kişiler vardı. Yakalanan Japon balıkçılar ve Koreliler dahil, Avrupa'nın tüm ülkelerinden birileri vardı. Yanımızda Leipzig'de yakaladıkları bir Hintli ve bir Brezilyalı vardı. Kampımızda, Sovyet kahramanlarından Yüksek Sovyet Başkanı'nın oğluna kadar, nomenklatura da dahil olmak üzere her türden toplumsal tabaka vardu. Yahudi entelijanisyasının oranı da dikkat çekiciydi; bunlardan bazıları özellikle birçok Rus'un Yahudi karşıtı olması nedeniyle sıkıntı çekiyordu".
Vorkutlag'ın mahkum anıları > Leonid-Torvald Myutel

Leonid Myutel, Kızıl Ordu'dan sağlık nedenleriyle terhis edilen bir askerdi. Hizmetten ayrıldıktan sonra “Avangard” fabrikasında bir tamirci olarak çalıştı. Myutel'in babası Alvian Myutel, 1937'de tutuklandı ve kısa bir süre sonra Myutel'in annesi ve iki erkek kardeşi, bir halk düşmanı (babası) ile bir daireyi ve geliri paylaşmakla suçlandı. Üç günlük bir süre içinde üçü Leningrad ve çevresinden sürüldü. Myutel, NKVD'deki özel bir komite tarafından sözde mektup paragrafı ASA'ya (Sovyet karşıtı ajitasyon) göre mahkûm edildi, kendisi ve kardeşleri kampta beş yıl hapis cezasına çarptırıldı. Myutel ilk olarak 1939'da Krasnoyarsk bölgesinde oduncu olarak çalıştı ve ardından 1940'ta Vorkuta'ya nakledildi. Myutel, Uhta ile Koşva arasındaki Peçora demiryolunda çalışıyordu, Vorkuta'da toplam 8 yıl tutuklu kaldı ve II. Dünya Savaşı nedeniyle 1946'ya kadar serbest bırakılmadı, daha sonra "bir sonraki duyuruya kadar" kampta tutuldu. Myutel şunları yazdı: "Vatan hainlerinin yaratılması ve yok edilmesi o kadar kapsamlıydı ki hepsi bir anda vurulamazdı ve bu görev Arktik Denizi'nden Karakum Çölü'ne, Kuril Adaları'ndan Brest'e kadar Anavatan'ın büyük inşaatlarına emanet edildi. İyi düşünülerek, gelişigüzel değil, O'nun emriyle inşa edilmeliydi! Ve inşa edildi: Donmuş toprak ve büyük sularla kaplı permafrostta. O böyle emretmişti! Vorkuta'dan doğuya, kutup kıyısı boyunca yollar döşendi. Güzergah yapıldı, ileri gitti ve raylarla birlikte battı. Ama inşa edilmişti, dört yıldan fazla bir süredir insan kemikleri üzerine inşa edilmişti. (...) Mahkumların hayatından hiç kimse sorumlu değildi. Bu sapkın sadizm, ortaçağ aşırılıklarına büründü. Onun beşiği, sorgu ve işkence odalarıydı".
Önemli muhafızlar ve personel

Zoya Voskresenskaya, Vorkuta esir kampının özel bölüm şefi, 1955-1956 yılları arasında görev yaptı.
Kuzma Derevyanko, 1951'den 1954'teki ölümüne kadar Vorkuta kampının şefi.
Popüler kültürde

"Vorkuta'dan Dönüş", en çok Area veya AreA olarak bilinen İtalyan progresif rock, caz füzyonu, elektronik, deneysel grup Area - International POPular Group'un 1978 Gli Dei Se Ne Vanno, Gli Arrabbiati Restano! (1978) albümünün üçüncü şarksıdır. Şarkı yalnızca vokal ve enstrümantal olup, şarkıcı Demetrio Stratos'un yazdığı, çalışma kampından dönen insanların portrelerini tasvir eden bir metin eşlik eder.
The Twilight Zone adlı televizyon dizisinin ilk sezonunun (1985–86) yirmi birinci bölümünün ikinci bölümü olan "Kızıl Kar", Vorkuta'yı bir vampir topluluğunun sığınağı olarak öne çıkarıyor (26 Mart 1986'da yayınlandı).
2010 yapımı Call of Duty: Black Ops video oyununda Alex Mason adlı Amerikalı oyuncu karakteri, Domuzlar Körfezi çıkarması sırasında Küba'da yakalandıktan sonra 1961'den 1963'e kadar Vorkutlag'da hapsedilir. Mason, müttefiki Viktor Reznov ile birlikte bir mahkûm ayaklanmasına katılır.
2016 yapımı "Gulag Vorkuta" filmi, Vorkuta Gulag kampında hapsedilen iki muhalifi konu alan bir filmdir.
Alakalı eserler

Barenberg, Alan (2014). Gulag Town, Company Town: Forced Labor and Its Legacy in Vorkuta [Gulag Kasabası, Şirket Kasabası: Vorkuta'daki Zorunlu Çalıştırma ve Mirası] (İngilizce). Yale University Press. ISBN 978-0-300-20682-1.
67°30′51″K 64°05′02″D﻿ / ﻿67.51417°K 64.08389°D﻿ / 67.51417; 64.08389
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4625842-5 
Lesoreid ayaklanmasının bastırılmasından sonra poz veren Sovyet askeri muhafızları
1950'lerin sonlarında çekişmiş Vorkuta'nın bir panoramik görünümü
Vorkuta Bölgesi'ndeki bir kampın gözaltı hücresi ("ceza izolatörü"), 1945 (Kaynak: Rusya Federasyonu Devlet Arşivi, Moskova)
Tümgeneral Mihail Maltsev
Komi ÖSSC'ndeki Vorkuta Bölgesi içerisinde (kırmızıyla vurgulanmış) Vorkuta (kırmızı nokta).
Batı Rusya üzerinde Vorkutlag
Vorkuta, 2012
John H. Noble, Almanya'nın Nossen kentinde bir konuşma yaparken, Temmuz 2007.
Kış aylarında sürgün edilenlerin barındığı Vorkuta kışlası, y. 1947
Aleksey Kapler ve genç Svetlana Alliluyeva
Amerika'ya iade edildikten sonra Homer Harold Cox
25. Kömür Madeni, Vorkuta, 1968.
25. Kömür Madeni, 1968.
İlk trenin Vorkuta'ya ulaşması. 28 Aralık 1941'de demiryolunun inşasından sorumlu olan Yakov Fomin, bu olayı şahsen fotoğrafladı.
Vorkutlag'daki Litvanyalı siyasi mahkumların mezarları.
Madenciler Kültür Sarayı, Vorkuta, 1963.
Litvanyalı siyasi mahkumlardan oluşan basketbol takımı, Vorkuta, 1954.
Vorkuta çalışma kampının haritası (Almanca). Kuyuların numaraları, daireler içinde belirtilmiştir, Harita, 1951-1956 yılları arasında çizilmiştir. Coğrafya Cilt XI, 1957, s. 208. Kurt Behrens: Sovyetler Birliği'ndeki ceza kamplarında ve hapishanelerde Almanlar, Cilt V/1/2/3. Yayıncı Ernst ve Werner Gieseking, Bielefeld. Münih 1965, s. 25.
İoannis Grivas

| Yanis Grivas Ιωάννης Γρίβας> Yunanistan Başbakanı |
| --- | --- |
Görev süresi 12 Ekim 1989 - 23 Kasım 1989
Cumhurbaşkanı: Hristos Sarcetakis
Yerine geldiği: Canis Cannetakis
Yerine gelen: Ksenofon Zolotas
Kişisel bilgiler
Doğum: 23 Şubat 1923(1923-02-23) Kato Titorea, Amfiklia-Elatia, Yunanistan
Ölüm: 27 Kasım 2016 (93 yaşında) Atina, Yunanistan
Partisi: Bağımsız
Bitirdiği okul: Atina Üniversitesi
Mesleği: Siyasetçi
Dini: Yunan Ortodoks
Yannis Grivas (Yunanca: Ιωάννης Γρίβας; d. 23 Şubat 1923, Kato Titorea - ö. 27 Kasım 2016, Atina), Yunan hukukçu ve siyasetçi. 1989 yılında kısa bir dönem Yunanistan Başbakanı olarak görev aldı.
Yaşam öyküsü

Yoannis Grivas, 1923 yılında Lokris Bölgesi'nin Kato Titorea kentinde doğdu. Atina kentinde hukuk öğrenimi gördü ve 1954 yılında hakim olarak işe başladı. 1979 yılında Yunanistan Yüksek Mahkemesi üyeliğine atandı. Grivas, 1986 yılında bu mahkemenin başkan yardımcılığını; 1989 yılında ise başkanlığını üstlendi.
Başbakanlığı

Aynı yıl Yunanistan'da iki büyük partinin anlaşmazlığı üzerine çıkan hükûmet krizinde, anayasanın ilgili maddesi uyarınca erken genel seçimleri düzenlemek amacıyla kurulacak geçici hükûmetin başkanlığına atandı. 11 Ekim 1989 tarihinde başbakan olarak yemin eden Grivas, yapılan seçimlerin ardından krizin nüksetmesi üzerine 23 Kasım 1989 tarihinde görevini Ksenofon Zolotas'a devrederek asli görevine döndü. 1990 yılında Yüksek Mahkeme Başkanlığından emekli oldu. 27 Kasım 2016'da başkent Atina'da 93 yaşında öldü.
İsrail erkek millî buz hokeyi takımı

| İsrail |
| --- | --- |
Federasyon: İsrail Buz Hokeyi Federasyonu
Genel Menajer: Felix Kozak
Baş antrenör:  Ty Newberry
Kaptan: Mihail Kojevnikov
En fazla forma giyen: Sergey Frenkel (81)
En çok gol atan: Daniel Mazur (48)
En fazla puan alan: Sergey Frenkel (109)
Takım rengi:      
IIHF kodu: ISR
Sıralama
Güncel IIHF: 33 
En yüksek IIHF: 32 (2014)
En düşük IIHF: 40 (2011)
İlk millî maç
İspanya  23–4  İsrail (Johannesburg, Güney Afrika; 22 Mart 1992)
En farklı galibiyet
İsrail  26–2  Yunanistan (Cape Town, Birleşik Arap Emirlikleri; 15 Nisan 2011)
En farklı mağlubiyet
Letonya  32–0  İsrail (Ljubljana, Slovenya; 15 Mart 1993)
IIHF Dünya Şampiyonası
Maçlar: 28 (ilk kez 1992 yılında)
En iyi sonuç: 28. (2006)
İsrail erkek millî buz hokeyi takımı, İsrail'i uluslararası turnuva ve maçlarda temsil eden erkek buz hokeyi takımıdır. İsrail Buz Hokeyi Federasyonu tarafından yönetilmekte olup Uluslararası Buz Hokeyi Federasyonu (IIHF) üyesidir.
İndinavir

İndinavir molekülünün top ve çubuk modeli.
İndinavir, HIV/AIDS tedavisinde oldukça aktif antiretroviral tedavinin bir bileşeni olarak kullanılan bir proteaz inhibitörüdür. Diğer antiviral ilaçlarla kombinasyon halinde oral yoldan verilen çözünür beyaz tozdur. İlaç, proteazın normal şekilde çalışmasını engeller.
Şu anda yan etkilerinden dolayı HIV/AIDS tedavisinde kullanılması önerilmemektedir. Ayrıca, gelişiminden kullanımına kadar birçok nedenden dolayı tartışmalıdır.
1991 yılında patenti alınmış ve 1996 yılında tıbbi kullanım için onaylanmıştır.
Yan etkiler

İndinavirin en yaygın yan etkileri şunlardır:
Gastrointestinal rahatsızlıklar (karın ağrısı, ishal, bulantı, kusma)
Genel halsizlik ve yorgunluk
Nefrolitiazis/ürolitiyazis (böbrek taşlarının oluşumu), bazen böbrek yetmezliği dahil daha ciddi durumlara yol açabilir.
Hiperlipidemi (kolesterol veya trigliserit yükselmeleri) ve hiperglisemi dahil metabolik değişiklikler
Lipodistrofi
Artan bilirübin seviyeleri, cildin ve gözlerin beyaz kısımlarının sararmasına neden olur
Üriner nitrik oksit üretimini engelleyebilir.
Böbrek anormallikleri, steril lökositüri ve azalmış kreatinin klirensi
Sağlıklı HIV negatif erkeklerde endotel fonksiyonunu bozar ve aterosklerotik hastalığı hızlandırabilir.
Potamothrissa

Potamothrissa Pellonulinae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
Potamophilops

Potamophilops, Larainae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.