stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ulukayın
Taşıdığı anlam ve önem

Kayra Han tarafından dikilmiştir. Dünya ile birlikte yaratılmıştır. Dünyanın, yeraltının ve gökyüzünün tam merkezindedir. Dalları gökyüzünü ayakta tutar. Kökleri toprağın tüm katlarını delip yeraltı okyanusuna kadar uzanır. Öksökö kuşu etrafında dönerek uçar ve bazen de tepesine konar. Dokuz boy (Türklerin dokuz kavmi veya yeryüzündeki dokuz büyük insan ırkı) bu ağacın dokuz dalından türemiştir. Umay Ana Yaşam Ağacı'nın sahibidir ve yeryüzüne inerken bu ağacı kullanır. Kübey Hanım bu ağacın içinde yaşar. Kökleri yeraltına, dalları gökyüzüne uzar. Köklerinden yaşam suyu (Bengüsu) akar. Her dalı, altından yetmiş yapraklı olarak tanımlanır. Yapraklarının büyüklüğü birer at derisi kadardır. Türk mitolojisinde çok önemli bir yere sahiptir. Gökleri delip bilinmez yüksekliklere çıkar. Uluğ Kayın'ın dallarından biri Güneşe biri de Aya uzanır. Tepesinde Ülgen oturur. Bazen bir çam ağacı olarak kabul edilir. Ağacın bir yanında ay bir yanında ise Güneş bulunur. Bazen Demirdağ'ın üzerinde durduğu kabul edilir. Sekiz gölgeli, dokuz köklü olarak anılır. İnsanların ruhları bu ağacın dalları arasında uçuşur durur. Bu ruhlar küçük kuşlara benzerler. Osmanlı Devlet'nin kurucusu Osman Bey'in rüyasında gördüğü, büyüyüp tüm Dünyayı kaplaya ağaç da Uluğ Kayın'a benzemektedir. Ağaca bez (çaput) bağlayarak dilekte bulunma da yine Uluğ Kayın ile bağlantılı görünmektedir. İlge denilen reçinesi, onu yiyenlere müthiş bir güç verir. Çuvaş bayrağında sembolize edilmiş bir hayat ağacı vardır. Maniheizm’in etkisiyle Yaşam Ağacı’nın karşıtı olan Ölüm Ağacı da Türk kültürüne girmiştir fakat çok fazla yaygınlaşmamıştır. Bazen aynı kökten çıkan iki ağaç olarak adlandırılır ki, bu durum iki zirvesi olan Dünya Dağı ile de uygun düşer. Mani dini ile bu ikiz ağaçlardan birine Ölüm işlevi yüklenmiştir. Hayat Ağacına hemen hemen aynı özelliklerle ama biraz daha ayrıntısız ve basit olarak Macar mitolojisinde de Vilagfa veya Eletfa adıyla rastlanır. İsim Macarcadır ama motif Ural-Altay düşünüşüne aittir. Macarlara göre şaman trans halindeki yolculuğunda bu ağaca tırmanarak göğe çıkar.
Taşıdığı anlam ve önem > Zambu

Yakutlara göre cennette büyüyen Yaşam Ağacıdır. Tanrıça Kıpay-Hotun bu ağaçta yaşar ve göğüslerini insanlığı beslemek için kullanırdı. Dört nehrin ortaya çıktığı bu ağacın dibinde bir ejderha yatıyordu.
Çalama uygulaması

Çalama, Türk halk inancında kutsal sayılan bir nesneye veya varlığa çaput bağlama anlamına gelir. Ağaçlara bez ve çaput bağlama uygulamasıdır. Yapılan eyleme Çalama/Calama denir. Uluğ Kayın inancıyla bağlantılıdır. Mayalamak sözcüğü Türkçede Çalmak fiili ile ifade edilir. Bu bağlamda bir düşüncenin, isteğin kutlu bir yere mayalanması gibi algılanabilir. Kurbanlık koçlara kurdele bağlanması da yine bu anlayışla alakalıdır. İslam dini bu tür yaklaşımları kesin olarak yasaklamıştır. Çalamak (çaput bağlamak) fiili ile de kullanılır. Çalmak sözcüğünün bir anlamı da kumaşı kesmek olarak yer alır. Yal/Al anlayışı ile de bağlantılı olabilir.
Turuğ

Turuğ, Türk ve Moğol şamanizminde Şaman Ağacı. Moğollar Toruğ derler. Tanrı ilk şamanı yarattığında onun evinin önüne sekiz dallı bir ağaç dikmiştir. Bu nedenle her şaman kendisini temsil eden bir ağaç diker. Bu ağaca “Turuğ” adı verilir. Turuğ, kelime anlamı olarak dayanıklı, yerinde duran, ölümsüz demektir. Tör/Törü/Türe/Törö/Turo/Turu sözcükleri Moğolcada da emir, düzen ve bunun yanında evlilik ve doğum anlamlarını bünyesinde barındırır.
Serge

Serge, Türk, Altay, Yakut ve Dolgan halk kültüründe ve mitolojisinde Kutlu Direk. Sergey veya Sergen de denir. At bağlamak için kurulan direk. Bu direğin koruyucu ruhunun (İyesinin) bulunduğuna inanılır. Genel sergenlerin dışında avluya dikilen özel At Sergenleri vardır. Kiyi Serge / Gelin Sergeni'ne sadece gelinin atı bağlanabilir. Ayrıca ulu bayramlarda dikilen özel sergenler olur. Yerin, suyun ruhlarının manevi desteğini, alabilmek için sayıları üç veya dokuz olan sergenler de mevcuttur. İnekler için dikilen serge de vardır ve buna at bağlanılmaz. Sergeler ağaçlarla, yeleden yapılan süslerle donatılır. Sergenin başına tahtadan atbaşı simgesi konur. Bazı masallarda yer altı, yeryüzü ve gökyüzünü birbirine bağlayan Altın Direk ile eşdeğer görülür. Zenginliği, saygınlığı ve gücü temsil eder. Yeryüzündeki kısmına kahramanlar, yeraltındaki bölümüne Erlik, gökyüzündeki parçasına ise Ülgen atını bağlar. Sözcük, Sırık kelimesi ile bağlantılıdır. Sermek fiilinden gelir.
Etimoloji

Ulukayın: Uluğ ve Kayın sözcüklerinin bileşimidir. Türkçede Kayın/Katın/Kadun/Gayın/Kazın/Gacın/Hazın, Moğolcada ise Kadun/Hadun/Kadan/Hadan biçimleriyle değişik lehçe ve şivelerde yer alır.
Bayterek: Bay (varsıl, ulu, kutlu) ve Terek (ağaç, çam, kavak) sözcüklerinin bileşik halidir.
Kayın Türkçede Akrabalık ilişkilerini de içeren bir sözcüktür. Örneğin Kayın-Ana (Kaynana), Kayın-Ata (Kaynata)  gibi. Bu tamlamalar kayın ağacı ile ilişkili olarak ortaya çıkan akrabalık bağlarını ifade eder ki, muhtemelen geçmiş çağlarda evlilik törenlerinin bu ağacın altında yapılması ile alakalıdır.
Dipnotlar

↑  "Türklerde Ağaçla İlgili İnanışlar, Ramazan Işık" (PDF). 31 Ocak 2012 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Aralık 2011.
↑  "Eski İran'da Dinler ve İnanışlar, Nimet Yıldırım". 29 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Aralık 2011.
Ali Ekber Çiçek

| Ali Ekber Çiçek |
| --- | --- |
Unvanı: Halk Ozanı
Doğum: Ali Ekber Çiçek 5 Haziran 1935 Erzincan, Türkiye
Ölüm: 26 Nisan 2006 (70 yaşında) İstanbul, Türkiye
Tarzlar: Türk halk müziği
Meslekler: Müzisyen
Çalgılar: Bağlama
Etkin yıllar: 1944-2006
Müzik şirketi: Şah Plak

Ali Ekber Çiçek (5 Haziran 1935, Ulalar, Erzincan –  26 Nisan 2006, İstanbul), Türk halk müziği sanatçısı. Başta "Haydar Haydar" olmak üzere Türk halk müziğine birçok unutulmaz türkü armağan eden bağlama sanatçısı ve derlemecidir.
Yaşamı

1935 yılında Ulalar, Erzincan'da doğan Çiçek, babasını 1939 Erzincan depreminde yitirdi ve küçük yaşlarda rençberlik yapmaya başladı. Bu arada bağlamayı öğrendi ve cem toplantılarında kulağı Alevi deyişleri ve ezgileriyle doldu. İlkokul öğreniminden sonra maddi olanaksızlıklar sonucu öğrenimini sürdüremedi, ancak ağır yaşam şartlarına karşın müzikten hiç kopmadı. Müzik aşkı ağır basınca İstanbul'a göç etti ve halk müziğinin önemli isimleriyle tanıştı. Askerden sonra TRT'nin açtığı sınavı kazanarak, Muzaffer Sarısözen döneminde TRT Ankara Radyosu'na ve Yurttan Sesler Korosu'na girdi. 35 yılı aşkın bir sürede 400'den fazla türküyü derleyerek geniş kitlelere ulaştırdı. TRT arşivlerinde 54 kaseti bulunan Ali Ekber Çiçek'in derlemeleri Türkiye'deki bütün türkü sanatçıları tarafından söylenmektedir. 2003 yılının başlarında TRT Belgesel Programlar Müdürlüğü tarafından Ali Ekber Çiçek'in hayatını anlatan Cahilden Uzak Dur, Kemale Yakın isimli belgesel çekilmiştir. Çiçek'in müzik sevdası yıllar boyu bitmemiştir
Özel hayatı

Kendisi gibi sanatçı olan Cemile Cevher Çiçek ile evlendi. Çift, 8 yıllık evliliklerini çocuklarının olmadığı gerekçesiyle sonlandırdı. Ali Ekber Çiçek'in Sevgi Çiçek ile yaptığı evlilikten ise Ebru (d.1976) isminde bir kızı olmuştur.
Vefatı

Ali Ekber Çiçek yakalandığı pankreas kanserine yenik düşerek 2006 yılında, 70 yaşında öldü. Kabri Tahtakuşlar, Edremit köyündeki asri mezarlıktadır.
Türküleri > Çiçek'ten derlenen bazı türküler

Haydar Haydar (On dört Bin Yıl Gezdim Pervanelikte)
Böyle İkrarınan Böyle Yolunan
Bunca Olan Emeğimi
Derdim Çoktur Hangisine Yanayım
Ey Erenler! Akıl Fikir Eyleyin
Gönül Gel Seninle Muhabbet Edelim
Gurbet Elde Bir Hal Geldi Başıma
Gurbet Elde Yadellerin Derdini
Gül Yüzlü Sevdiğim
Hazin Hazin Esen Seher Yelleri
İsmini Sevdiğim Saadetli Dostum
Nasıl Yar Diyeyim Ben Böyle Yare
Sarı Saçlı Yarim
Türküleri > Derlediği bazı türküler

Yolumuz Gurbete Düştü
Bir Güzeli Methedeyim
Çoktan Beri Yollarını Gözlerim
El Vurup Yaremi İncitme Tabib
Gönül Gel Varalım Gülşen Bağına
Şevke'nin Kavakları
Ağlama Gözlerim
Ali Ekber Çiçek'in mezarı, Tahtalıkuşlar Köyü mezarlığı,Edremit
Ukrayna nakışı

Rushnyk - Ukrayna nakış süslemeli havlular. Pereyaslav, Ukrayna.
Ukrayna nakışı (Ukraynaca: Вишивка, Vyshyvka), Ukrayna süsleme sanatları çeşitli dalları içinde önemli yer işgal eder. Nakış, Ukrayna'da tarihi bir zenginliğe sahiptir ve geleneksel evlilik ve diğer kutlamaların bir parçası olduğu kadar Ukrayna kültürü içinde uzun bir görünüme sahiptir. Bütün ülkede boydan boya görünerek, Ukrayna nakışı kaynak bölgeye bağlı olarak değişime uğrar. Poltava'dan, Kiev ve Çernigiv batıda, Volyn ve Polesiye'ya kuzeybatıda Bukovina ve Hutsul güneybatı alanında, nakışı favori renklerinin seçimi ve dikiş tipleri olduğu kadar, dizaynlar süsleme motifleri ve kompozisyonlarını tanımlayan uzun bir tarihe sahiptir.
Tarihçe

Nakış, Ukrayna'nın bir antik ve sembolik geleneğidir. MÖ 513 yılında Yunan tarihçi Herodotos, Darius'un istilasını tanımlamasında günümüzdeki Balkanlar ve Batı Ukrayna'da yaşayan Trakya-Daçya halkının elbiselerini süslemek için nakış kullandığından bahseder. MS birinci yüzyıl sitelerinde yapılan kazılar Ukrayna topraklarında nakışlı elbise örneklerini açığa çıkarmıştır. Nakışın diğer ilk örnekleri Hristiyanlık öncesi tanrıça motiflerini Berehynia gibi içerir. Nakışın on birinci yüzyıla ait örnekleri Kiev'deki Aya Sofya Katedrali'nin Freskleri ve minyatürleri üzerinde vardır. Bu ilk örneklerin çoğu, tarih boyunca yerel nakışdaki farklı benzerliklere sahiptir. Ukrayna nakışı, 19. yüzyıla kadar yaşayan genel halk içinde nakış bir el becerisi olduğunda olağan bir sanat idi.
Nakış çoğunlukla elbise ve kumaş süslemesi için, ev ve kilise süslemesi için kullanıldı. Nakışlı ürünler özellikle havlular, çokça bir seremoni serisi ve Ukrayna'nın dinsel ayinleri için semboliktirler.
Nakış çokça giysi için kullanıldı. Giysinin nakış ile süslenen birincil objesi gömlek veya bluzlardır. Gömleklerin çoğunlukla yen kısımları ve ayrıca elbise yakası, göğüs kısımları nakış ile süslendi. Diğer giysi unsurları boyun atkıları, etekler, önlükler, erkek şapkaları ve pantolonlar, kolsuz ceketler, koyun postu paltolar vb. nakış süslemesiyle işlendiler. Bazı bölgelerde yatak çarşafları ayrıca nakışlandı. Giysilerden başka diğer unsurlardan olan havlular, masa örtüleri, tezgâh örtüleri, peçeler ve başörtüleri ve yastık yüzleri nakışla işlendiler. Bu unsurların pek çoğu kilisenin iç kısımlarının süslemesinde (örnek olarak kutsal ayinler için örte ve ikonların örtülmesinde) kullanıldı.
Ukrayna asıllı bir Kanadalı olan aktivist Mary Doliszny'ye göre Sovyetler Birliği Rusçalaştırma denemelerinde Ukrayna nakışı üzerinden rüşvet aldı. Ukrayna nakış sanatını tahrip etme denemesinden dolayı, Ukrayna diasporası örnekleri belgelemek ve sanatı yeniden yaşatmak için çalışıyordu. Bu araştırmanın çoğu Harvard Üniversitesi ve Toronto Üniversitesi'ndeki Ukrayna enstitüsünde yapıldı.
Halk nakışı büyük ölçüde inanışlar, mitler ve hurafelerle bağlantılı olup, inanışları korumayı ve yaratıcılığı içerir.
Ukrayna'da nakış kadınlar tarafından geliştirildi ve tipik olarak bir kadınları aktivitesidir ve günümüze bir kalıntıdır. Nakış hakkından gelmeyen pek az kadın vardır. Nakış, Ukrayna'da ve yurt dışında yaşayan Ukraynalı halk arasında (ki buralarda pek çok nakış kulüpleri vardır) popülerdir.
Nakış, ulusal bir geçmiş olarak ve Ukrayna kültürünün ve ulusal kimliğin bir parçası olarak hatırlanır.
12. yüzyıl Meryem ikonu, Azize Sofya Katedrali. Kemerdeki nakış işlemeli mendile dikkat ediniz.
Bölgesel olarak Ukrayna nakışlarının yayılımı
Sefer Öztürk

Sefer Öztürk (d. 1950 Afyon) Türk ressam
İlköğreniminin ardından, girdiği sınav sonucunda altı yıllık Eskişehir Yunus Emre İlköğretmen Okulu'nda yatılı okumaya hak kazandı. Öğretmen okullarının güzel uygulamalarından biri olan yeteneğe yönlendirme uygulamasından yararlanarak öğretmen okulunun üçüncü sınıfından dördüncü sınıfa geçerken; ders notlarının aritmetik ortalamasının yüksek oluşuna paralel resim yeteneğinin öğretmenleri tarafından keşfi ile 1966 yılında girdiği yetenek sınavıyla İstanbul Ortaköy İlköğretmen Okulu resim seminerine kayıt yaptırmaya hak kazandı. Sanat eğitimcileri Selahattin Hüsnü Taran ve Hamdi Dicle'nin öğrencisi oldu. Üç yıl boyunca resim derslerinde gördüğü temel sanat eğitiminin ardından 1967 yılında Devlet Resim ve Heykel Sergisi’ne eseri kabul edilen en genç sanatçı Öztürk’ün öğretmen okulunda henüz öğrenci iken bir çalışması, aynı okuldan Cuma Ocaklı’nın birinci olduğu Berlin Konulu Resim Yarışması’nda ikincilik ödülüne değer görüldü.
1969 yılında öğretmen olarak mezun olan Özturk, Denizli'nin bir köyüne tayin oldu. İki ay öğretmenlikten sonra almış olduğu resim eğitiminin cazibesine kapılarak; şimdiki adıyla Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi olan dönemin DevletTatbiki Güzel Sanatlar Yüksek Okulu'nun yetenek sınavlarına katılmaya karar verdi. Sınavı kazanarak resim bölümüne; Mustafa Aslıer, Mustafa Pilevneli ve Erol Eti'nin öğrencisi olarak kaydını yaptırdı. Temelini öğretmen okulundan aldığı resim eğitimine dört yıl boyunca akademik olarak bu okulda devam etti. 1973 yılında mezuniyeti ile birlikte sanatını geliştirme adına çabalarını sürdürürken kendisi gibi ressam ve sanat eğitimcisi eşi Nedret Saraçoğlu Öztürk ile evlendi. Vatani görevini tamamladıktan hemen sonra, İstanbul Devlet Opera ve Balesi'nde sahne ressamı olarak göreve başladı. Bu görevinin yanı sıra resim çalışmalarına da devam etti. Yirmi yedi yıllık görevinin ardından emekli olan sanatçı, hiç ara vermediği resim çalışmalarına emeklilikten sonra daha çok zaman ayırmaya başladı.
İlk sergisini 1972 yılında Tatbiki Güzel Sanatlar son sınıfında öğrenci iken açan Öztürk, Türkiye’de ilk “Keçeresim” çalışmalarını başlatarak aralarında 200x300 cm boyutlu çalışmaların da olduğu beş yüzden fazla keçeresim yaptı. Bu güne kadar otuz sekiz kişisel sergi açan sanatçı, halen İstanbul'daki atölyesinde kendisi gibi ressam olan eşi Nedret Saraçoğlu Öztürk ile birlikte yağlı boya ve keçeresim çalışmalarına devam etmektedir.
Ödüller

1968 Berlin Yarışması 2.lik ödülü
1975 İş Bankası Resim Yarışması Mansiyon
1977 Görsel Sanatçılar Derneği 1.lik ödülü
1978 DYO Resim Yarışması Büyük Ödül
1983 DYO Resim Yarışması Mansiyon
Kişisel Sergiler

1972 Alman Kültür Merkezi - İstanbul
1974 Taksim Sanat Galerisi - İstanbul
1975 Taksim Sanat Galerisi - İstanbul
1976 Taksim Sanat Galerisi - İstanbul
1977 Taksim Sanat Galerisi - İstanbul
1978 Taksim Sanat Galerisi - İstanbul
1979 Galata Sanat Galerisi - İstanbul
1980Cumalı Sanat Galerisi - İstanbul
1881 Taksim Sanat Galerisi - İstanbul
1982 Taksim Sanat Galerisi - İstanbul
1983 Devlet Güzel Sanatlar Galerisi - Ankara
1984 Taksim Sanat Galerisi - İstanbul
1985 İmaj Sanat Galerisi - İstanbul
1986 Pangaltı Sanat Galerisi - İstanbul
1987 Taksim Sanat Galerisi - İstanbul
1990 Pago Sanat Galerisi - İstanbul
1991 İş Bankası Parmakkapı Sanat Galerisi - İstanbul
1994 Hobi Sanat Galerisi - İstanbul
1995 Tobav Sanat Galerisi - İstanbul
1996 Hobi Sanat Galerisi - İstanbul
1997 Ürün Sanat Galerisi - İstanbul
1998 Hobi Sanat Galerisi – İstanbul
1999 Akatlar Kültür Merkezi - İstanbul
1999 Beksav Sanat Galerisi - İstanbul
1999 Eke Sanat Galerisi - Denizli
2000 Emlak Bankası Sanat Galerisi - İstanbul
2001 Atatürk Kültür Merkezi - İstanbul
2001 Memorial Hastanesi Sanat Galerisi - İstanbul
2003 Vakıfbank Sanat Galerisi - İstanbul
2003 Terakki Sanat Galerisi - İstanbul
2004 Myrina Art Center - İstanbul
2005 Bakraç Sanat Galerisi - İstanbul
2007 Leonardo Sanat Galerisi - İstanbul
2007 Ürün Sanat Galerisi - İstanbul
2007 Trabzon Sanat Galerisi - İstanbul
2008 Ürün Sanat Galerisi - İstanbul
2009 Terakki Sanat Galerisi - İstanbul
2009 Meke Sanat Galerisi - İstanbul
2010 Fransa Lion
2010 Kaş Sanat Galeri
2011 Tuze Sanat Galerisi İstanbul
2011 Bakraç Sanat Galerisi İstanbul
2016 Terakki Sanat Galertisi İstanbul
'2016 KadıköyKültür Merkezi İstanbul
2'017 Mor Sanat Galerisi Bodrum
2017 Herodot Kültür Merkezi Bodrum
2018 Dibeklihan Sanat Merkezi Bodrum
2019 Oasis Sanat Galerisi Bodrum
Karma Sergiler

1991 Atatürk Kültür Merkezi - İstanbul
1994 Bilim Sanat Galerisi - İstanbul
1995 Antik Sanat Galerisi - İstanbul
1995 Bilim Sanat Galerisi - İzmir
2004 Kadıköy Belediyesi Sanat Galerisi - İstanbul
2010 Ürün Sanat Galerisi İstanbul
Ahmet Han Sultan

| Ahmet Han Sultan |
| --- | --- |

Doğum: 25 Ekim 1920(1920-10-25) Alupka, Tavrida Guberniyası, (Rusya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti)
Ölüm: 1 Şubat 1971 (50 yaşında) Moskova Oblastı, Rusya SFSC
Bağlılığı:  Sovyetler Birliği
Branşı:  Sovyet Hava Kuvvetleri
Rütbesi: Podpolkovnik
Birimi: 9. Muhafız Avcı Uçakları Alayı
Çatışma/savaşları: II. Dünya Savaşı
Ödülleri:                
Sonraki işi: Gromov Uçuş Araştırma Enstitüsü

Ahmet-Han Sultan (Амет-Хан, Султан, 25 Ekim 1920; Alupka, Tavrida Guberniyası - 1 Şubat 1971, Moskova Oblastı), Kırım Tatarı Sovyet savaş uçağı pilotu. İsmi Amet-Han Soultan, Ahmet-Han Sultan, Amet-Han Sultan ve Sultan Amet-Han biçiminde de söylenir.
Hayatı

İkincisi 29 Haziran 1945'te olmak üzere, iki kere Sovyetler Birliği Kahramanlık Madalyası ile ödüllendirilmiştir. Bu ödüle layık görülen 7 Kırım Tatarından birisidir.
II. Dünya Savaşı sırasında 150 hava saldırısına katılmıştır. Tek olarak 30, grup olarak da 19 Alman uçağı düşürmüştür. Savaş sonrası test pilotu olarak kariyerine devam etmiştir. 1 Şubat 1971 tarihinde test uçuşu sırasındaki bir uçak kazası nedeni ile ölmüştür. Yaşamı boyunca 100'den fazla uçağın test uçuşunu gerçekleştirmiştir.
2013 yılında Ukrayna tarafından Ahmet Han Sultan ve onun hayatı hakkında yönetmenliğini ve başrol oyunculuğunu Ahtem Seytablayev'in üstlendiği Haytarmafisimli bir film çekilmiştir.ilmde Ahmet Han Sultan'ın hayatı veyanı sıra, ırım Tatar halkının 18 Mayıs 1944'te Stalin tarafından sürgün edilmesi konu alınmaktadır.
Amet-Han Sultan'ın kullandığı uçaklardan P-39.
Patrik Schick

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 2020'de Schick, RB Leipzig formasıyla.
Kişisel bilgileri
Doğum tarihi:  24 Ocak 1996 (29 yaşında)
Doğum yeri:  Prag, Çekya
Boyu:  1,91 m (6 ft 3 in)
Mevkii:  Forvet
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Bayer Leverkusen
Numarası:  14
Altyapı kariyeri
2007-2014:  Sparta Praha
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2014-2016 |  Sparta Praha |  4 |  (0) |
| 2015-2016 |  → Bohemians 1905 (kiralık) |  27 |  (8) |
| 2016-2017 |  Sampdoria |  32 |  (11) |
| 2017-2020 |  Roma |  46 |  (5) |
| 2019-2020 |  → RB Leipzig (kiralık) |  22 |  (10) |
| 2020- |  Bayer Leverkusen |  112 |  (59) |
| Toplam |   |  243 |  (93) |
Millî takım kariyeri‡
| 2011 |   Çekya U-16 |  2 |  (0) |
| 2012-2013 |   Çekya U-17 |  11 |  (7) |
| 2013-2014 |   Çekya U-18 |  10 |  (2) |
| 2013-2015 |   Çekya U-19 |  13 |  (7) |
| 2015-2017 |   Çekya U-21 |  12 |  (11) |
| 2016- |   Çekya |  42 |  (20) |
| Toplam |   |  90 |  (47) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 11 Mart 2025 (2025-03-11) 
Patrik Schick (d. 24 Ocak 1996), forvet pozisyonunda oynayan Çek millî futbolcudur. Bundesliga ekiplerinden Bayer Leverkusen'de forma giymektedir.
Prag'da doğan Schick, kariyerine yerel kulüp Sparta Prag'da başladı ve genç yaşta ilk maçına çıkmadan önce altyapılarında yükseldi. Bohemians 1905'te geçirdiği etkileyici sezonun ardından 2016 yılında, 20 yaşındayken İtalya'nın Sampdoria takımına transfer oldu. İtalya'da geçirdiği etkileyici ilk sezonun ardından 2017 yılında kulüp rekoru bir ücret karşılığında Roma'ya transfer oldu. Schick, Eylül 2020'de Bundesliga'daki rakibi Bayer Leverkusen'e kalıcı olarak geçmeden önce 2019'da Almanya'ya taşınarak RB Leipzig'e bir sezonluk kiralık olarak katıldı.
Daha önce 16 yaş altı, 17 yaş altı, 18 yaş altı, 19 yaş altı ve 21 yaş altı seviyelerinde millî olan Schick, Çek Cumhuriyeti için ilk maçına Mayıs 2016'da, 20 yaşındayken çıktı. Millî takımda 30'dan fazla maçta kaptanlık yaptı ve 2020 Avrupa Şampiyonası'nda çeyrek finale kadar yükselmelerine yardımcı oldu. Bu turnuvada, gol krallığı yarışında ikinci oldu ve hem Turnuvanın Golü hem de Gümüş Ayakkabı ödüllerini kazandı.
Kulüp kariyeri > Sparta Prag

Prag doğumlu oyuncu, 11 yaşındayken Sparta Prag tarafından keşfedildi. Sparta formasıyla ilk maçına 3 Mayıs 2014'te Teplice deplasmanında alınan 3-1'lik mağlubiyetle çıktı. Sparta o sezon ligde çifte şampiyonluk yaşadı ancak iki sezonda dört maça çıkan Schick, 2015-16 sezonu için Bohemians 1905'e kiralık olarak katılmak üzere şehri terk etti. Küme düşme mücadelesi veren Bohemians'ta 27 maçta 8 gol attı. Schick, Sparta'ya geri döndü ve 2016-17 sezonunda kulüp için önemli bir rol oynaması bekleniyordu ancak David Lafata tercih edildi ve Sparta, Schick'e yeni bir sözleşme teklif ettiğinde, menajeri direktörü bunu reddetti.
Kulüp kariyeri > Sampdoria

Schick, Haziran 2016'da Sampdoria'ya 4 milyon Avro bonservis bedeli karşılığında imza attı. İtalya'daki ilk sezonunda Sampdoria formasıyla 32 lig maçına çıktı ve 11 gol attı. 14 kez ilk 11'de başladı ve her 137 dakikada bir fileleri havalandırmayı başardı.
Mayıs 2017'de, başka bir kulübe transfer olmayı bekleyerek sözleşmesini uzatmayı reddetti. Haziran 2017'de Juventus, Schick'in sözleşmesindeki 30 milyon Euro'luk serbest kalma maddesini devreye soktu. Schick iki ayrı sağlık kontrolünden geçemedi ve Juventus, 18 Temmuz'da anlaşmadan vazgeçti.
Kulüp kariyeri > Roma

Schick, 29 Ağustos 2017'de Roma'ya 5 milyon Avro karşılığında kiralık olarak katıldı ve belirli sportif hedeflere ulaşıldıktan sonra 9 milyon Avro daha satın alma opsiyonu ile kulüp rekoru olan 40 milyon Avro'ya kadar yükselebilecek bir ücret aldı. Roma sportif direktörü Monchi, imzayı attıktan sonra Schick'i "uluslararası futbolun en parlak potansiyellerinden biri" olarak tanımladı. Schick, Roma'daki döneminin çoğunu sağ kanatta ya da sol önde tek başına oynayarak geçirdi ve 58 maçta sadece 8 kez gol attı.
Başarılar

Çek 1. Ligi: 2013-14
Çek Kupası: 2013-14
Çek Süper Kupası: 2014
Patrik Schick EURO 2020 Eleme Turunda Çek Cumhuriyeti-Karadağ
Roland Barthes

| Roland Gérard Barthes |
| --- | --- |
Fransız filozof ve göstergebilimci  Roland Barthes
Doğum: 12 Kasım 1915(1915-11-12) Cherbourg, Fransa
Ölüm: 25 Mart 1980 (64 yaşında) Paris, Fransa
İmza

Roland Barthes (Türkçe: Roland Bart) (12 Kasım 1915, Cherbourg - 25 Mart 1980, Paris), Fransız felsefeci, göstergebilimci, edebiyat eleştirmeni, edebiyat ve toplum teorisyeni.
Hakkında

Sorbonne'da öğrenim gördü. Fransız Bilimsel Araştırma Ulusal Merkezi'de çalıştı. Collège de France'ta göstergebilim dersleri verdi.
Göstergebilimin kurucu isimlerinden birisidir. Aynı zamanda, postmodern düşüncenin de kurucu öncülerinden sayılır.
Barthes'ın düşünce evrimini  sınıflandırmak kolay değildir. Çünkü onun yapısalcılık'tan postyapısalcılık'a uzanan düşünsel serüveni kolayca sınıflandırmaya elverişli değildir. Onu hem postmodern felsefe'nin oluşturucuları arasında saymak, hem de bizzat postmodern düşüncenin en özgün kuramsal uygulayıcılarından biri olarak anmak gerekir. 
Düşünsel serüvenini anlamak için çalışmalarının seyri izlenebilir.
1950'li yıllar Barthes'ın yazın çalışmalarının başlangıç yıllarıdır. Bu yıllardan itibaren, dilbilimle, edebiyatla, müzikle, göstergebilimin bir bilim olarak kuruluşuyla uğraşacak, giderek boyut değiştiren ve derinlik gösteren bir yönde yapıtları ortaya çıkacaktır.
Barthes, dilbilim'in (Saussure'cü Dilbilim) tezlerini göstergebilimine taşımaya çalışır. Çünkü belli bir noktadan sonra onun için her şey gösterge dizgeleri olarak okunabilecek bir görünüm alır. Günlük hayattaki rastgele öğelerden yüksek sanat yapıtlarına her şey bir gösterge olarak analiz edilebilir ve edilmelidir. Onun göstergebilim anlayışı bu noktada bu gösterge dizgelerini anlamak, işleyiş yapılarını çözmek ve dolayısıyla anlam dünyasının yapısını açıklamak çabasından ileri gelir. Roland Barthes geçirdiği trafik kazası sonucu 64 yaşında Paris, Fransa'da öldü.