stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Dârülfünûn
Darülfünun tarihçesi > Halka Açık Toplantılar (İlk Açılış)

Kırım Savaşı sırasında hastane olarak kullanılmış olan Darülfünun’un binası 1863 yılında içinde ders vermeye hazır hale gelince, bu binadaki ilk ders, 13 Ocak 1863 (22 Receb 1279) tarihinde Kimyager Derviş Paşa'nın verdiği herkese açık fizik dersi idi. Bu dönemde Hekimbaşı Salih Efendi biyoloji, Ahmet Vefik Paşa tarih dersi verdi. Ders verenlerin büyük bölümü kültür sahibi yüksek devlet memurları idi. Ancak konferansları takip edenlerin bilgi düzeyi dersleri almaya yeterli değildi. Bu ilk deneme, bir yıl devam ettikten sonra muhafazakâr çevrelerden gelen baskılar ve devlet işlerinin aksadığı gerekçesiyle sonlandı. Darülfünun binası, 1864'te Maliye Nezaretine tahsis edildi.
Halka açık toplantılar 1864 yılından sonra Çemberlitaş'taki Nuri Efendi Konağı'nda yeniden başlatıldı. Konakta, mükemmel fizik ve kimya laboratuvarları ve büyük bir kütüphane oluşturulmuştu. Eylül 1865’teki yangında konak ile beraber laboratuvarlar ve kütüphane de yok oldu. Bu olaydan sonra derslere devam edilmedi.
Darülfünun tarihçesi > İkinci açılış

1869 yılında yayımlanan "Maarif-i Umumiye Nizamnamesi" ile İstanbul'da "Darülfünun-u Osmanî" kurulacağı, üç yıl eğitim süreli olacağı belirlendi ve öğretim biçimi hakkında geniş bilgi verildi. Okulun eğitim dili Türkçe idi. Öğrenciler üç yıl sonunda bitirme tezi hazırlamakla yükümlü idi.
Darülfünun, 1869 yılında, Divanyolu'da yaptırılan binada (bugünkü Basın Müzesi binası) yeniden açıldı. Hoca Tahsin Efendi kurumun ilk müdürü oldu. Binden fazla istekli arasından 450 öğrenci okula kabul edildi. Kabul edilen öğrencilerin çoğu medrese tatili olan üç aylar (Recep, Şaban, Ramazan) boyunca köylerde harçlık karışılığı dini hizmet  vermekte olduğundan eğitime  hemen başlanamadı. Ramazan boyunca geceleri halka açık konferanslar verildi.
Resmi açılış, 20 Şubat 1870'te hükûmet üyelerinin katıldığı bir törenle gerçekleşti. Eğitim, askeri okullardan sağlanan eğitim kadrosu ile bir yıl devam ettirilebildi. Ertesi sene Ramazan ayında yine geceleri halka açık konferanslar verildi. O sırada İstanbul'da bulunan ve bu konferanslardan birisinde konuşmacı olan Cemaleddin Afgani’nin peygamberliğin bir sanat olduğunu söylemesi olaylara neden oldu. Afgani İstanbul'dan uzaklaştırıldı ve Hoca Tahsin görevden alındı. Bir yıl daha eğitim devam etti ancak 1872'de okul tatil edildi.
Darülfünun tarihçesi > Üçüncü Açılış

Darülfünun üçüncü defa 1874 yılında “Darülfünun-u Sultani” adıyla, Galatasaray Sultanisi'nin içinde açıldı. Sultani'yi kurmuş olan Mehmed Esad Saffet Paşa, Darülfünun'un yeniden açılması için büyük gayret sarf etmişti. Türkçe ders verecek kimse bulunamadığından öğrenim dili Fransızca oldu ve bu nedenle okul yalnız Galatasaray Sultanisi mezunlarının devam edebileceği bir yer hâline geldi. Okul üç defa mezun vermeyi başardı ancak 1877’den önce tasarruf gerekçeleri ve fen kısmına öğrenci bulma sorunu nedeniyle önce Hukuk ve Mühendislik şubesi; son olarak 1880-81 yılında Edebiyat bölümü kapatıldı.
Darülfünun tarihçesi > Dördüncü Açılış

1896'da Sadrazam Mehmed Said Paşa'nın hazırladığı bir layiha üzerine Darülfünunu yeniden açmak için bir çalışma yapıldıysa da 1897 Osmanlı-Yunan Savaşı nedeniyle ertelendi.
Darülfünun, II. Abdülhamid'in isteğiyle Maarif Nazırı Ahmed Zühdü Paşa tarafından “Darülfünun-u Şahane” adıyla  1900 yılında Mekteb-i Mülkiye binasında  yeniden açıldı. Bu yeni dönemde her şey hükûmetin kontrolünde idi ve tüm dersleri müfettişler dinlemekte idi.
II. Meşrutiyet döneminde okul, Vezneciler'deki Zeynep Hanım Konağı'na taşındı; program yeniden düzenlendi; çeşitli öğrenci dernekleri kuruldu. 1909’da ismi “Darülfünun-u Osmanî” olarak değiştirildi, eğitim ücretsiz hale getirildi. 1912'de çıkarılan bir düzenleme ile kuruma bir miktar mali ve idari özerklik verildi; adı “İstanbul Darülfünunu” olarak değişti. Beyrut ve Bağdat ve Konya Hukuk mektepleri, İstanbul’daki Dişçilik ve Eczacılık okulları Darülfünun bünyesine katıldı. Zeynep Hanım Konağı'nın yetersiz gelmesi üzerine Yerebatan'da kimya, Feyzullah Efendi Konağı'nda jeoloji, İbrahimpaşa Konağı'nda Doğu dilleri ve Saffetpaşa Konağı'nda coğrafya enstitüleri kuruldu.
Öğrencilerin tamamı erkek olan Darülfünun'da Balkan Savaşları'ndan sonra kız öğrenciler için konferanslar verildi. Kız öğrencilerin yükseköğrenim görme talebine yanıt vermek için 12 Eylül 1914'te ayrı bir bina içinde “İnâs Darülfünunu” hizmete girdi. 1917'de kız öğrenciler Tıp Fakültesi'ne de kabul edilmeye başlandı ve dersleri peçesiz olarak izleyebilme hakkına sahip oldular. 1918 yılında üniversitede kız ve erkek öğrencilerin birlikte takip edebildiği konferanslar verildi.
I. Dünya Savaşı sırasında Alman profesörlerin katılımı ile kadrosu güçlenen üniversiteye savaştan sonra Beyazıt'taki "Harbiye Nezareti binası" verildi. Yapılan yeni düzenleme ile dört fakültenin temsilcisinin bir emin (rektör) başkanlığında toplanması ile oluşturulan bir divan (senato) tarafından üniversitenin yönetilmesi kararlaştırıldı. İlk emin İsmail Hakkı Bey oldu.
1924 yılında tüzel bir kişilik verilen Darülfünun, 1933 Temmuz ayında çıkarılan 2252 sayılı yasa ile kapatıldı. Yerine İstanbul'da Maarif Vekâletine bağlı yeni bir üniversite kurulması öngörüldü. 1 Ağustos 1933'te yeni bir kadro ve yapı ile İstanbul Üniversitesi açıldı.
İstanbul Üniversitesinin simgesi olan giriş kapısı
Günümüzde Basın Müzesi olarak kullanılan ikinci dârülfünun binası – Çemberlitaş/İstanbul
Galatasaray Lisesi- Beyoğlu
Darülfünun'a verilen Harbiye Nezareti Binası
Reel doğru

Bu madde gelişmiş konular içerir. Basit konular için sayı doğrusuna bakın.
Reel doğru
Matematikte reel doğru veya reel sayı doğrusu, noktaları reel sayı olan bir doğrudur. Bu reel doğru, tüm R reel sayılarının kümesidir. Bu küme geometrik uzay olarak görülür ve bir boyutlu Öklid uzayı olarak adlandırılır. Bir vektör uzayı (veya metrik uzay, topolojik uzay) gibi düşünülebilinir.
Reel sayılar kümesi genellikle R (veya alternatif olarak,  \mathbb {R}  ya da “R”) sembolü ile gösterilir. Birinci Öklid uzayı olduğundan dolayı bazen  R1 ile de gösterilir.
Bu madde, geometri, topoloji ve gerçel analizdeki bir R geometrik uzayını ele alır. Reel sayılar ayrıca cebirde bir cisim olarak önemli rol oynar.
Jeff Barnaby

| Jeff Barnaby |
| --- | --- |

Doğum: 2 Ağustos 1976(1976-08-02) Listuguj, Quebec, Kanada
Ölüm: 13 Ekim 2022 (46 yaşında) Montreal, Quebec, Kanada
Ölüm sebebi: Kanser
Milliyet: Kanadalı
Eğitim: Konkordia Üniversitesi
Meslek: Film yönetmeni, yapımcı, editör, besteci ve senarist
Tanınma nedeni: Rhymes for Young Ghouls Blood Quantum
Evlilik: Sarah Del Seronde (e.?-ö.2022)
Çocuk(lar): 1

Jeff Barnaby (d. 2 Ağustos 1976 –ö. 13 Ekim 2022), Kanadalı film yönetmeni, yapımcı, editör, besteci ve senarist. Katkı verdiği korku türünde Rhymes for Young Ghouls ve Blood Quantum  adlı filmlerle tanındı.
Yaşamı ve kariyeri

Barnaby, 2 Ağustos 1976'da Mikmak yerlisi bir ailenin çocuğu olarak Listuguj, Quebec, Kanada'da doğdu. Dawson Koleji ve Konkordia Üniversitesi'nde eğitim gördü.
Kariyerine kısa film yönetmenliği ile başladı. Barnaby, 2004'teki Yorkton Film Festivali'nde gösterilen From Cherry English adlı kısa filmiyle "En İyi Aborjin Yapımı" ve "En İyi Görüntü" dallarında iki defa Altın Kılıf Ödülü'nün sahibi oldu. 2010 yapımı File Under Miscellaneous adlı kısa filmiyle "En İyi Canlı Aksiyon Kısa Drama" dalında Genie Ödülü'ne aday gösterildi.
İlk uzun metraklı filmi Rhymes for Young Ghouls 2013 yılında Toronto Uluslararası Film Festivali'nin "Keşif" bölümünde tanıtıldı. 2014 yılında yapım şirketi Prospector Filmcilik tarafından Kanada'da ve Temmuz 2014'te Monterrey Medya tarafından Amerika Birleşik Devletleri'nde dağıtımı yapıldı. Filmin yönetmenliğini üstlenen Barnaby'e Vancouver Film Eleştirmenleri Derneği tarafından "En İyi Kanadalı Film Yönetmeni" ödülü verilmiştir.
Barnaby 2015'te Kanada Ulusal Film Kurulu tarafından kısa bir belgesel oluşturmak için arşiv materyallerini kullanmaya davet edilen dört farklı ülkeden film yapımcısından oluşan "Anı" çalışmasına dahil edildi. Etlinisigu’niet (Bleed Down) adlı hazırladığı kısa filmle projede yer aldı.
Blood Quantum adlı ikinci uzun metrajlı filminin tanıtımı 2019'da Toronto Uluslararası Film Festivali'nin "Geceyarısı Matinesi" bölümününde yapılmıştır. Filmiyle festivalde verilen Grolsch Halkın Seçimi Gece Yarısı Matinesi İkincilik Ödülü'nü almıştır. Filmin Amerika Birleşik Devletleri ile uluslararası dağıtımı Shudder ve Kanada'daki yayın hakları ise Crave tarafından üstlenilmiştir.
Son olarak Barnaby, 2021'de Blood Quantum adlı yapımla "En İyi Orijinal Senaryo" dalında 9. Kanada Ekran Ödülleri'ne aday gösterilirken "En İyi Kurgu" dalında ödül kazanmıştır.
Özel yaşamı ve ölümü

Kanada'da yaşayan Mikmak yerlilerinin soyundan gelen Barnaby, Amerika'nın Navaho yerlilerinden olan film yapımcısı Sarah Del Seronde ile evli olup bir erkek çocuk sahibiydi. Barnaby, 13 Ekim 2022'de Montreal, Quebec, Kanada'da kanser nedeniyle 46 yaşında ölmüştür.
Filmografi

From Cherry English (2004)
The Colony (2007)
File Under Miscellaneous (2010)
Rhymes for Young Ghouls (2013)
Etlinisigu'niet (Bleed Down) (2015)
Blood Quantum (2019)
Gabriel Keller

| Gabriel Keller> Fransa'nın Azerbaycan Büyükelçisi |
| --- | --- |
Görevde
Makama geliş  2008-2012
Yugoslavya (sonradan Sırbistan-Karadağ) Büyükelçisi
Görevde
Makama geliş  2000-2003
Kişisel bilgiler
Doğum: 12 Ağustos 1947 Paris, France
Evlilik(ler): Biljana Srbljanovic (b. 2014)
Bitirdiği okul: Nanterre-La Défense Paris Batı Üniversitesi, Ulusal İdare Okulu
Gabriel Keller (d. 12 Ağustos 1947, Paris), Fransız büyükelçi ve öğretmen.
Kariyeri

Nanterre-La Défense Paris Batı Üniversitesi'nde tarih eğitimi görmüş, askerlik hizmeti olarak Hindistan'da bir Fransız lisesinde öğretmenlik yapmış ardından Tunus'ta öğretmenlik yapmıştır (1967-1976). 1979'da Ulusal İdare Okulu'nu bitirmiştir. Dışişleri Bakanlığı'nda çeşitli görevler üstlenmiş, 1993-1994 yılları arasında İnsan Hakları ve İnsani Hareketten sorumlu Bakan Lucette Michaux-Chevry'nin kabine direktörü olarak görev yapmıştır. 1995-1996 yılları arasında Yugoslavya maslahatgüzarı, 1996 yılında ise kısa bir süre Yugoslavya Büyükelçisi olmuş, 1996-1998 yıllarında Birleşik Krallık Büyükelçiliği'nde elçi-müsteşar, 1998-1999 yıllarında AGİT Kosova Misyonu'nda büyükelçi unvanıyla misyon şefi yardımcısı olmuştur. 2000 yılında Yugoslavya için Avrupa Birliği gözlem misyonu şefi olmuştur. 2000-2003 yıllarında Yugoslavya (sonradan Sırbistan-Karadağ) Büyükelçisi, 2003-2004 yıllarında Fransa'nın İnsan Haklarından sorumlu Büyükelçisi, 2005-2008 yıllarında da Biyoetikten sorumlu büyükelçisi olmuş, 2008-2012 yıllarında Azerbaycan Büyükelçisi olarak görev yürütmüş, 2013 yılında emekli olmuştur. Ayrıca iki dönem Dışişleri Bakanlığı'nı temsilen Fransa İnsan Hakları Ulusal Danışma Komisyonu üyeliği yapmıştır.
Naruhiko Higashikuni

| Prens Naruhiko Higashikuni 東久邇宮稔彦王 |
| --- | --- |

Higashikuni, 1908
Japonya Başbakanı
Görev süresi 17 Ağustos 1945 - 9 Ekim 1945
Hükümdar: Shōwa
Yerine geldiği: Kantarō Suzuki
Yerine gelen: Kijūrō Shidehara
Kişisel bilgiler
Doğum: 3 Kasım 1887(1887-11-03) Kyoto, Japonya
Ölüm: 20 Ocak 1990 (102 yaşında) Tokyo, Japonya
Evlilik(ler): Prenses Yasu
Bitirdiği okul: Japon İmparatorluk Kara Kuvvetleri Akademisi
Mesleği: Prens
İmzası: 
Askerî hizmeti
Bağlılığı:  Japonya
Branşı:  İmparatorluk Kara Kuvvetleri
Hizmet yılları: 1908–1945
Rütbesi: General
Çatışma/savaşları: İkinci Çin-Japon Savaşı Pasifik Cephesi
Prens Naruhiko Higashikuni (Japonca: 東久邇宮稔彦王 Higashikuni-no-miya Naruhiko Ō; 3 Kasım 1887-20 Ocak 1990), 17 Ağustos 1945-9 Ekim 1945 tarihleri arasında Japonya'nın 43. başbakanı olarak görev yapmış Japonya prensi ve Japon İmparatorluk Kara Kuvvetleri generali. İmparator Hirohito'nun eşi İmparatoriçe Nagako'nun amcası olup hükûmet başkanı olan tek İmparatorluk ailesi üyesi ve asker kökenli son Japonya başbakanıdır.
Transdinyester Valiliği

Transdinyester Valiliği (Rumence: Guvernământul Transnistriei), Dinyester ve Güney Bug nehirleri arasında, Mihver Devletleri tarafından Barbarossa Harekâtı sırasında Sovyetler Birliği'nden fethedilen ve Romanya tarafından yönetilen, 19 Ağustos 1941'den 29 Ocak 1944'e kadar işgal edilen bir bölgeydi. Batısında Dinyester nehri (Transdinyester'i Besarabya'dan ayıran), doğusunda Güney Bug Nehri (Ukrayna Alman Reichskommissariat'ından ayıran) ve güneyinde Karadeniz vardır. Günümüzdeki Transdinyester bölgesini (Dinyester kıyısı boyunca yalnızca küçük bir şerittir) ve daha doğudaki bölgeleri (Dinyester'in doğusundaki modern Odessa Oblastı, Vinnitsa Oblastı'nın güneyi ve Mıkolaiv Oblastı'nın doğudan küçük bir kısmı) kapsıyordu. II. Dünya Savaşı sırasında Transdinyester'in idari başkenti, Karadeniz'de bir liman kenti olan Odessa'ydı.
İkinci Dünya Savaşı'nda Nazi Almanyası'nın ikna ve yardımıyla Romanya Krallığı tarihte ilk kez Transdinyester'in kontrolünü ele geçirdi. Ağustos 1941'de Adolf Hitler, Ion Antonescu'yu, İkinci Viyana Hükmü'nün ardından Miklós Horthy'nin Macaristan'ı tarafından işgal edilen Kuzey Transilvanya'nın yerini alması için bölgenin kontrolünü ele geçirmeye ikna etti. Romanya yönetimine rağmen, Romanya Krallığı resmi olarak Transdinyester'i idari çerçevesine dahil etmedi; Nazi dostu Antonescu hükûmeti sonunda bölgeyi ilhak etmeyi umuyordu, ancak Doğu Cephesi'ndeki gelişmeler bunu engelledi.
Romanya'ya göre statüsü

Bölgeyi doğrudan ilhak etmese de, Antonescu hükûmeti, Transdinester Valiliği'ndeki bölgeyi vali Gheorghe Alexianu altında örgütledi.
Nazi müttefiki Antonescu hükûmeti sonunda bölgeyi ilhak etmeyi umuyordu, ancak Doğu Cephesi'ndeki gelişmeler bunu engelledi.
Rumen muhalefet partileri, Romanya'nın Besarabya ve Bukovina ötesindeki operasyonlarına karşıydı. Dönemin iki önde gelen siyasi şahsiyeti, Iuliu Maniu ve Constantin Brătianu, "Rumen halkı, mücadelenin ulusal sınırlarımızın ötesinde sürdürülmesine asla rıza göstermeyecektir" dedi.
İdari bölümler

Bölge 13 ilçeye ayrılmıştı. Bu ilçelerin alt seviyesinde Municipiu, Oraş ve Raion adlı alt bölümler vardı.
İdari bölümler > İlçeler

Ananiev (Ananiv)
Balta (Balta)
Berezovca (Berezivka)
Dubăsari
Golta (Pervomaivsk)
Jugastru (Yampil)
Movilău (Mohıliv-Podilskıy)
Oceacov (Özi)
Odesa (Odessa)
Ovidiopol (Hacıdere)
Rîbnița
Tiraspol
Tulcin (Tulçın)
İdari bölümler > Rayonlar ve kasabalar

Judeţul Moghilău (Moghilău)
Oraşul Moghilău
Oraşul Şmerinca
Raionul Balchi
Raionul Copaigorod
Raionul Crasnoe
Raionul Iarişev
Raionul Sargorod
Raionul Şmerinca
Raionul Stanislavcic
Judeţul Tulcin (Tulçın)
Oraşul Moghilău
Raionul Şmerinca
Raionul Braslav
Raionul Spikov
Raionul Trostineţ
Raionul Tulcin
Judeţul Jugastru (Yampil)
Oraşul Iampol
Raionul Cernovăţ
Raionul Crijopol
Raionul Iampol
Raionul Tomaspol
Judeţul Balta (Balta)
Oraşul Balta
Oraşul Berşad
Raionul Balta
Raionul Berşad
Raionul Cicelnic
Raionul Obadovca
Raionul Olgopol
Raionul Pesceana
Raionul Savrani
Judeţul Râbniţa (Râbniţa)
Oraşul Barzula
Oraşul Rabnita
Raionul Barzula
Raionul Camença
Raionul Codâma
Raionul Piesceanca
Raionul Rabnita
Judeţul Golta (Golta)
Oraşul Gölta
Raionul Crivoe-Oziero
Raionul Domaniovca
Raionul Golta
Raionul Liubaşovca
Raionul Vradievca
Judeţul Ananiev (Ananiev)
Oraşul Ananiev
Raionul Ananiev
Raionul Cernova
Raionul Petroverovca
Raionul Sfanta Troiţca
Raionul Siraievo
Raionul Valea Hotului
Judeţul Dubăsari (Dubăsari)
Oraşul Dubăsari
Oraşul Grigoriopol
Raionul Ciorna
Raionul Dubăsari
Raionul Grigoriopol
Raionul Ocna
Raionul Zaharievca
Judeţul Tiraspol (Tiraspol)
Municipiul Tiraspol
Raionul Grosulova
Raionul Razdelnaia
Raionul Selz
Raionul Slobozia
Raionul Tebricovo
Raionul Tiraspol
Judeţul Ovidiopol (Hacıdere)
Oraşul Ovidiopol
Raionul Balaevca
Raionul Franzfeld
Raionul Ovidiopol
Raionul Vigoda
Judeţul Odessa (Odessa)
Belediye Odessa
Raionul Antono-Codincevo
Raionul Blagujevo
Raionul Ianovca
Raionul Odessa
Judeţul Berezovca (Berezivka)
Oraşul Berezovca
Raionul Berezovca
Raionul Landau
Raionul Mostovoi
Raionul Veselinovo
Judeţul Oceacov (Özi)
Oraşul Oceacov
Raionul Crasna
Raionul Oceacov
Raionul Varvarovca
Nüfus

Aralık 1941'de Rumen yetkililer Transdinyester'de bir nüfus sayımı yaptılar ve etnik yapı şu şekildeydi:
| Etnik köken | Sayı | % | Kırsal | Kentsel |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Ukraynalılar/Rutenler | 1.775.273 | 76.3 | 79.9 | 57.4 |
| Rumenler | 197.685 | 8.4 | 9.3 | 4.4 |
| Ruslar | 150.842 | 6.5 | 2.4 | 27.9 |
| Almanlar (ana olarak Karadeniz Almanları) | 126.464 | 5.4 | 5.9 | 2.7 |
| Bulgarlar | 27.638 | 1.2 | 1.1 | 1.4 |
| Yahudiler | 21.852 | 0.9 | 0.7 | 2.0 |
| Polonyalılar | 13.969 | 0,6 | 0,3 | 2.3 |
| Lipovanlar | 968 | - | - | 0.1 |
| Tatarlar | 900 | - | - | 0.1 |
| Diğerleri | 10.628 | 0,5 | 10.2 | 1.7 |
| Toplam | 2.326.224 | 100 | 1.956.557 | 369.669 |
Nüfus > Rumen kentsel nüfusu (Aralık 1941 nüfus sayımı)

| İsim | Durum | Toplam nüfus | Rumen nüfusu | Rumen oranı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Mogilǎu | kasaba | 13,131 | 61 | %0.46 |
| Șmerinca | kasaba | 10,502 | 29 | %0.27 |
| Iampol | kasaba | 5.075 | 20 | %0.39 |
| Tulcin | kasaba | 3.833 | 5 | %0.13 |
| Barzula | kasaba | 8.812 | 314 | %3,56 |
| Rîbnița | kasaba | 6.998 | 1.575 | %22,5 |
| Balta | kasaba | 9.538 | 156 | %1,63 |
| Berşad | kasaba | 4.361 | 1 | %0.02 |
| Dubăsari | kasaba | 4.033 | 1.165 | 28.88% |
| Grigoriopol | kasaba | 8553 | 6.182 | %72.27 |
| Ananiev | kasaba | 11.562 | 1.963 | %16.97 |
| Golta | kasaba | 6.436 | 61 | %0.94 |
| Tiraspol | şehir | 17.014 | 1.285 | %7.55 |
| Ovidiopol | kasaba | 4.324 | 106 | %2,45 |
| Odessa | şehir | 244.572 | 3.224 | %1,31 |
| Berezovca | kasaba | 6.090 | 72 | %1,18 |
| Oceacov | kasaba | 4.835 | 4 | %0,08 |
| Toplam | - | 369.669 | 16.223 | %4.38 |
Nüfus > İlçeye göre Rumen nüfusu (Aralık 1941 nüfus sayımı)

| İsim | Toplam nüfus | Rumen nüfusu | Rumen oranı |
| --- | --- | --- | --- |
| Mogilau | 293.884 | 176 | %0.059 |
| Jugastru | 240.406 | 74 | 0.030 |
| Tulcin | 147.184 | 11 | %0,007 |
| Râbnița | 217.403 | 54.660 | %25.142 |
| Balta | 255,107 | 1,111 | %0.435 |
| Dubăsari | 138.861 | 56.257 | %40.513 |
| Ananiev | 142.401 | 19.748 | %13.867 |
| Golta | 139.013 | 4.621 | 3.554% |
| Tiraspol | 189.809 | 48.427 | %25.513 |
| Ovidiopol | 64.576 | 6.036 | %9,347 |
| Odessa | 331.369 | 3.543 | 1.069% |
| Berezovca | 89,156 | 2.820 | %3.162 |
| Oceacov | 76.822 | 203 | %0.264 |
Teşkilatlanma

Rumen Transdinyester yönetimi işgal sırasında bölgedeki durumu istikrara kavuşturmaya çalıştı. Bu amaçla, daha önce Sovyetler tarafından kapatılan tüm kiliseleri açtı. 1942-1943 yılları arasında bölgede 1.677 Ukraynalı, 311 Rumen, 150 Rus, 70 Alman ve 6 Bulgar olmak üzere 2.200 ilkokul yapıldı. 65 ortaokul, 29 teknik lise ve 23 akademik lise olmak üzere 117 ortaokul ve lise açıldı. Odessa ve Tiraspol'da tiyatroların yanı sıra bölge genelinde çeşitli müzeler, kütüphaneler ve sinemalar açıldı. 7 Aralık 1941'de Odessa Üniversitesi 6 fakülte ile yeniden açıldı - tıp, politeknik, hukuk, bilimler, diller ve ziraat mühendisliği.
Sınırlar, bölge ve idari hiyerarşi

14 Ağustos 1941'de Hitler Antonescu'ya bir mektup yazarak Antonescu'dan Dinyester ile Dinyeper arasındaki yönetimi devralmasını istedi. Antonescu üç gün sonra yanıt verdi ve "araç ve eğitimli personel" eksikliği nedeniyle yalnızca Dinyester ile Bug arasındaki bölgenin sorumluluğunu üstlenebileceğini belirtti. Ancak Rumen lider, Bug ve Dinyeper arasındaki bölgeye güvenlik birlikleri sağlamaya istekliydi. Transdinyester'in kurulmasına ilişkin Alman-Rumen antlaşması 19 Ağustos'ta Tiraspol'de imzalandı. Bu antlaşma, Tiraspol Antlaşması olarak bilinir. Bu antlaşma, 30 Ağustos'ta Tighina'da imzalanan ve Transdinyester'in kuzey sınırlarını açıkça tanımlamayan bir sözleşmeyle (Tighina Antlaşması) pekiştirildi. Antonescu, kuzeydeki Mohıliv-Podilskıy, Jmerinka ve Tulçın kasabalarını talep etti ve Hitler bu talebi kabul etti. Nihai sınırlar, 4 Eylül'de, Transdinyester ile Güney Ordular Grubu'nun arkası arasında bir sınır oluşturan bir Alman emrinde tanındı. Ortaya çıkan bölge 42.000 km2 idi. Her biri kaymakam rolündeki yüksek rütbeli bir subay tarafından yönetilen 13 ilçeye bölündü. Bir il ayrıca rayonlara bölündü, her rayon kaymakamdan çok daha geniş yetkilere sahip olan bir praetor tarafından yönetiliyordu. Tek bir Valilik oluşturan tüm bölge, bir Vali olan Gheorghe Alexianu tarafından yönetiliyordu.
Hava bölümü

Transdinyester bütçe özerkliğine sahipti ve bu nedenle Romanya Hava Kuvvetleri'nin geri kalanından ayrı olarak kendi uçaklarını kullandı. Aşağıdaki uçaklar Transdinyester hava bölümünü oluşturuyordu:
| Model | Menşei | Sayı |
| --- | --- | --- |
| Fw 58 |  Almanya | 1 |
| SET 7K |  Romanya | 3 |
| RWD 13 |  Polonya | 5 |
| Ju 52 |  Almanya | 2 |
Holokost

Birçok Yahudi, Besarabya ve Bukovina'dan Transdinyester'e sürüldü. 1941 – 1944 döneminde, 200.000 Roman ve Yahudi, Romanya'nın Transdinyester'i işgalinin kurbanı oldu Romanya toprağı olmayan Transdinyester, Yahudilerin imhası için bir ölüm alanı olarak kullanıldı. Hayatta kalanlar, sürgünlerin dikkatle planlandığı Nazi Almanyası'ndaki Holokost'a kıyasla, Rumen hükûmetinin sınır dışı edilenlerin kaldığı Transdinyester'de binlerce insanı barındırmaya hazırlanmadığını söylüyor. Bunun yerine insanlar, akan suyu, elektriği veya tuvaleti olmayan kaba kışlalara yerleştirildi. Yürüyemeyenler ise ölüme terk edildi. Toplamda, Transdinyester'de yaklaşık 150 getto ve kamp faaliyet gösterdi.
Odessa'da, Almanların ve Rumenlerin 16 Ekim 1941'de şehri ele geçirdiği sırada, şehrin yaklaşık 180.000 Yahudi'sinden sadece 80.000 ila 90.000'i kaldı. Altı gün sonra, Odessa'daki Rumen askeri karargahında bir bomba patlayarak Yahudilerin katledilmesine yol açtı; birçoğu diri diri yakıldı. Sadece Ekim ve Kasım 1941'de Odessa'daki Rumen birlikleri yaklaşık 30.000 Yahudiyi öldürdü. Transdinyester, iki toplama kampının ve birkaç fiili gettonun (Rumen savaş zamanı hükûmetinin "koloniler" olarak adlandırdığı) yeriydi. Buna ek olarak, Besarabya'da (105.000'den 84.000'i) ve kuzey Bukovina'da (60.000'den 36.000'i) kalan Yahudilerin çoğu da buralara toplandı. Çarpıcı bir paradoks, Antonescu rejimi altındaki Romanya Yahudilerinin çoğunun (375.000) 2. Dünya Savaşı'ndan sağ çıkması gerçeğidir. Holokost Ansiklopedisi (Amerika Birleşik Devletleri Holokost Anma Müzesi) şöyle yazıyor: "Bu gettoların en kötü şöhretlilerinden biri... Bug Nehri'nin batı kıyısındaki Bogdanovka'ydı ... Aralık 1941'de, Rumen birlikleri, Ukraynalı yardımcılarla birlikte, neredeyse tüm Yahudileri katletti. Bogdanovka'da katliamlar bir haftadan fazla sürdü." Benzer olaylar Domanivka ve Ahmetçetka kamplarında meydana geldi ve (aynı kaynaktan alıntı yaparak) " tifüsten harap olmuş Yahudiler Mohilıv-Podilskıy'deki 'koloniye' toplanmıştı. Çok yüksek ölüm oranlarına sahip diğer kamplar, Pechora ve Vapniarka'daydı, ikincisi Romanya'dan sınır dışı edilen Yahudi siyasi mahkumlara ayrılmıştı. Birçok Yahudi, Transdinyester'e sürgünler sırasında veya geldikten sonra açlık veya hastalıktan öldü. Diğerleri ya Transdinyester'de ya da Bug Nehri'nden Alman işgali altındaki Ukrayna'ya sürüldükten sonra Rumen veya Alman birlikleri tarafından öldürüldü. Transdinyester'deki kamplara gönderilen Yahudilerin çoğu geri dönmedi. 70.000 civarında hayatta kalanlar, evlerini kaybettiklerini görmek için 1945'te Romanya'ya döndüler.
Genel nüfus için bile, Transdinyester'deki yiyecek, Rumen planlamasının olmaması nedeniyle çok kıttı. Hayatta kalanlardan birinin anlattığına göre, insanlar bir mezbahanın dışında toplanır ve her sabah temizlikten sonra et, deri ve kemik parçalarının mezbahadan atılmasını beklerdi. "Tıpkı köpekler gibi" kemikler için savaştıklarını ve insanların açlıktan öldüğünü hatırlıyor. Hayatta kalanlar arasında Liviu Librescu ve Norman Manea vardır.
Holokost > Antonescu hükümetinin konumu

Antonescu, bir hükûmet toplantısında, mümkünse tüm Yahudileri Ural Dağları'nın arkasına sürme niyetini gösterdi: "Besarabya'da, birkaç gün içinde Dinyester'i geçecek yaklaşık 10.000 Yahudi kaldı ve koşullar izin verirse, Uralların ötesine götürülecekler".