stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Pucca

Başlığın diğer anlamları için Pucca (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Pucca, Güney Koreli Vooz Club şirketi tarafından yayımlanan ve animasyonlar, DVD'ler ve kitaplardan oluşan bir seridir.
Formula 1
Tarih

Formula 1 yarışlarının kökeni 1920'ler ve 1930'lar da yapılan Avrupa Grand Prix motor yarışlarına dayanır. Formula tüm katılımcıların ve arabaların uymak zorunda oldukları kurallar bütünüdür. Formula 1, II. Dünya Savaşından sonra 1946 yılında üzerinde anlaşılan yeni kuralların adıdır. Savaştan önce Dünya Şampiyonası için pek çok Grand Prix yarış organizasyonu düzenlenmiştir ancak Dünya Sürücüler Şampiyonası 1947'den önce biçimlendirilememiştir. İlk dünya şampiyonası yarışı 1950 yılında İngiltere'nin Silverstone pistinde yapıldı. Üreticiler için şampiyona 1958 yılında yapılmaya başlamıştır. 1960'lar ve 1970'ler de Güney Afrika ve İngiltere de ulusal şampiyonalar yapılmaktaydı. Şampiyona dışı Formula 1 yarışları pek çok yılda yapılmıştır, fakat artan maliyetler dolayısıyla bunlardan sonuncusu 1983 yılında yapılmıştır.
Tarih > Yarışların dönüşü (1950-1958)

İlk Formula 1 Dünya Şampiyonası olan 1950 sezonu'nu İtalyan Nino Farina Alfa Romeo (Formula 1) ile kazanmıştır. Arjantinli takım arkadaşı Juan Manuel Fangio'yu ucu ucuna geçerek birinci olabilmiştir. Buna rağmen, Fangio 1951, 1954, 1955, 1956 ve 1957 sezonlarını kazandı, onun bu serisi iki kez dünya şampiyonu Ferrariden Alberto Ascari tarafından kesilmiştir. Britanya'dan Stirling Moss da düzenli olarak rekabet halinde olsa da, asla Dünya Şampiyonluğunu kazanamamıştır ve hâlâ bu başarıyı elde edememiş en büyük pilot olarak anılır. Fangio Formula 1 yarışlarının ilk on yılını domine eden kişi olarak anılmaktadır. Uzun bir süre boyunca Formula 1'in “büyük ustası” olarak anılmıştır.
Bu dönem yol aracı üreten üreticiler tarafından domine edilmiştir - Alfa Romeo, Ferrari, Mercedes-Benz ve Maserati - bu üreticilerin tamamı savaştan önce de yarışıyorlardı. İlk sezonlar Alfa'nın 158'si gibi savaş öncesi arabaları kullanarak geçti. Bunlar önden motorlu, dar tırtıklı lastikleri olan ve 1.5 litre kompresörlü ya da 4.5 litre normal doğal emişli motoru olan arabalardı. 1952 Formula 1 sezonu ve 1953 Formula 1 sezonu dünya şampiyonaları mevcut Formula 1 araba sayısından duyulan endişeler sebebi ile, daha küçük ve daha az güce sahip arabalar için olan Formula Two kurallarına göre koşuldu. 1954 yılında Formula 1'e motorların 2.5 litre ile sınırlandırılması kuralı eklendiğinde Mercedes-Benz geliştirilmiş W196yı ortaya çıkardı. Bu araba desmodromic valfler ve yakıt enjeksiyonu gibi yenilikleri içermesinin yanında akış çizgilerini de içeren şasi tasarımına sahipti. Mercedes, 1955 Le Mans faciasından sonra tüm motor sporlarından çekilene kadar, sürücüler şampiyonluğunu iki yıl boyunca kazandı.
Tarih > 'Garagistes' (1959 - 1980)

İlk temel teknolojik gelişme, Cooper’ın motoru ortada olan arabalarıdır. Bu araba şirketin başarılı Formula 3 dizaynından geliştirilerek ortaya çıktı. Avustralyalı Jack Brabham, 1959 Formula 1 sezonu, 1960 Formula 1 sezonu ve 1966 Formula 1 sezonu Dünya Şampiyonu, kısa sürede bu yeni dizaynın üstünlüğünü kanıtladı. 1961 Formula 1 sezonu itibarıyla, tüm yarışmacılar motoru ortada arabalara geçtiler.
İlk İngiliz Dünya Şampiyonu, 1958 Formula 1 sezonunda Ferrari ile liderliğe oturan Mike Hawthorn idi. Buna rağmen, Colin Chapman’ın F1’e şasi dizayncısı olarak girmesi ve daha sonra Team Lotus’u kurması ile, BRG pistlerin gelecek onyılını domine etti. Jim Clark ile Jackie Stewart, John Surtees, Jack Brabham, Graham Hill ve Denny Hulme arasında, İngiliz takımları ve sürücüleri 1962 ile 1973 arasında on iki dünya şampiyonluğu kazandılar.
1962 Formula 1 sezonunda, Lotus geleneksel iskelet dizaynının yerine alüminyum monocoque şasiyi kullanan bir arabayı yarışlara soktu. Bunun motoru ortada olan arabaların geliştirilmesinden bu yana gerçekleşen en büyük teknolojik gelişme olduğu iddia edildi. 1968 Formula 1 sezonunda, Lotus Imperial Tobacco amblemini arabalarının üzerine boyadı, bu sponsorluk kurumunun spora girişidir.
1960'larınn sonlarına doğru kanatçıkların ortaya çıkması ile araba dizaynında aerodinamik downforceun önemi giderek artmaya başladı. 1970'lerin sonunda Lotus muazzam downforce ve büyük oranda artan viraj dönüş hızı sağlayan yer etkisi aerodinamiklerini arabasına taşıdı. Bu müthiş aerodinamik güçler arabayı yarış pistine 5”g” ye varan güçle bastırır.
Tarih > Üreticilerin Dönüşü (2000-2008)

1999 ile 2004 yılları arasında Michael Schumacher ve Ferrari benzeri görülmemiş beş art arda sürücüler şampiyonluğu ve altı art arda üreticiler şampiyonluğu kazanmıştır. Schumacher pek çok yeni rekor kırmıştır. Bunların arasında Grand Prix galibiyet sayısı (91), bir sezonda galibiyet sayısı (18 yarışın 13 ü) ve en çok şampiyon olan sürücü (7). 2003 sezonu Raikkönen dünya şampiyonluğunu 2 puanla kaçırdı.2004'te Ferrari yine rakipsizdi. Schumacher'in şampiyonlukları 25 Eylül 2005'te Renault sürücüsü Fernando Alonso'nun Formula 1'in en genç şampiyonu olması ile sona erdi.2005 sezonu Kimi Raikkönen ve Fernando Alonso'nun çekişmesiyle büyük heyecanlıydı.2006'da, Renault ve Alonso şampiyonluğu yeniden kazandı. Yedi kez Dünya Şampiyonu Schumacher, Formula 1'de geçirilen 16 yılın ardından 2006 İtalya GP sonunda emekliye ayrıldığını açıkladı.2007 sezonu tam bir heyecan küpüyü son yarışta Raikkönen 110 puanla 109 puanlı 2 McLaren'i geçerek şampiyon oldu ve sezona cassusluk skandalı damga vurdu.2008'de ise bu sefer yine 1 puanla bu sefer Lewis Hamilton şampiyon oldu.
Bu süreç içerisinde şampiyonanın kuralları pistteki rekabeti geliştirmek ve maliyetleri azaltmak amacı ile sık sık FIA tarafından değiştirilmiştir. Şampiyonanın başladığı 1950 yılından itibaren yasal olan Takım emirleri, 2003 yılında takımların açık açık yarış sonuçlarına hile karıştırmalarından sonra yaşanan pek çok olaydan sonra olumsuz bir kamuoyu yarattı ve yasaklandı. Bu yaşanan olaylardan en meşhuru 2002 Avusturya Grand Prix’inde Ferrari tarafından yapılmıştır. Diğer değişiklikler sıralama formatı, puanlama sistemin, teknik düzenlemeler ile motor ve lastiklerin ne kadar süre ile kullanılması gerektiğini düzenleyen kuralları içermektedir. Lastik sağlayıcı firmalar Michelin ile Bridgestone arasındaki savaş tur sürelerini azaltmasına rağmen, 2005 Amerika Grand Prix’inde Indianapolis’de bazı takımlar lastiklerin güvensiz olduğunu iddia etti. 2006’nın sonunda Max Mosley, Formula 1 için “yeşil” bir gelecek çizdi ve bundan sonra enerjinin verimli kullanımı önemli bir faktör haline geldi.
1983'ten beri, Formula 1 yarışları Williams, Mc Laren ve Benetton gibi uzman yarış takımları tarafından domine edilmiştir. Bu takımlar Mercedes-Benz, Honda, Renault ve Ford gibi büyük araba üreticisi firmaların motorlarını kullanmaktadır. 2000 yılında Ford'un çok başarısız olan projesi Jaguar Racing takımı ile, 1985 yılında Alfa Romeo ve Renault'un yarışlara girmesinden bu yana ilk kez yeni üretici firma takımları Formula 1'e girmeye başladı. 2006 itibarıyla, üretici firma takımları - Renault, BMW, Toyota, Honda ve Ferrari - şampiyonayı domine ettiler ve üreticiler şampiyonasındaki ilk altı pozisyondan beşini aldılar. Tek istisna Mercedes-Benz ile ortaklık yapan McLaren takımı olmuştur. Grand Prix Manufacturers Association (GPMA) {Grand Prix Üreticiler Birliği} vasıtası ile Formula 1'in ticari karından daha büyük bir pay almışlar ve sporun geleceği ile ilgili daha çok söz sahibi olmuşlardır.
Tarih > Dünya Şampiyonasının Dışında

Günümüzde, "Formula 1 yarışı" ve "Dünya Şampiyonası yarışı" terimleri uygulamada tamamen aynı anlamı taşımaktadır; 1984'ten bu yana, her Formula 1 yarışı Dünya Şampiyonası için puanlanmış ve her Dünya Şampiyonası yarışı Formula 1 kurallarına göre yapılmıştır. Bu her zaman böyle değildi. Formula 1'in eski zamanlarında dünya şampiyonası dışında pek çok yarış daha düzenlenirdi.
Otomobiller

Çağdaş F1 otomobilleri tek kişilik olup, sürücü yeri ile tekerlekleri açıktadır. Takımlar otomobilleri kendileri üretseler de, hemen hepsi büyük otomobil markalarının motorlarını, parçalarını kullanırlar. Formula 1' de kullanılan motorlar önceleri V tipi 3 litre, 10 silindirli ve dakikada 19.000 döngüde 900 beygir güç üretirlerken, 2006 yılı için yapılan kural değişiklikleri neticesinde artık V tipi 2,4 litre, 8 silindir ve dakikada 18.000 döngüyle 700 - 750 beygir güç üretmektedir. 2008 sezonuna kadar her araba aynı motorla iki yarış bitirmek durumundaydı. Ancak yeni yapılan kural değişiklikleriyle birlikte her pilotun sezon boyunca toplamda 8 motor kullanma hakkı bulunmaktadır ve değişiklik zamanları pilotların stratejilerine bırakılmıştır. Hız (vites) kutusu 8 yarı otomatik hız konumundan oluşur. Sürücü bir hız konumundan ötekine direksiyondaki düğmelere basarak (debriyaja dokunmadan) geçer. 2014 yılında yapılan yeni kural değişikliği ile 2.4 litre hacmindeki V8 motorlar yerine hâlen kullanılmakta olan 1.6 litrelik turbo beslemeli V6 motorlar kullanılmaya başlanıldı. Bu motorlar dakikada 15.000 döngüyle 750 - 800 beygir güç üretmektedir. Ayrıca F1 araçlarının motorlarının minimum ağırlığı 145 kilogram olmak zorundadır.
F1 otomobilleri, diğer tek kişilik yarış otomobillerine kıyasla çok daha yüksek hızlara ulaşma kapasitesine sahiptir. ABD'de yapılan Indiana yarışlarında kullanılan otomobillere oranla daha hafif ve teknolojik olarak daha gelişmişlerdir.
Logo

Liberty Media tarafından yapılan bir değişiklikle, 23 yıl boyunca kullanılan Formula 1 logosu yenilenmiş ve bu yeni tasarım Uluslararası Otomobil Federasyonu (FIA) tarafından onaylanmıştır.
Yeni logo 2017 Abu Dhabi Grand Prix'inin sonunda düzenlenen sezon finalinden sonra tanıtılmıştır. 
2018 sezonuyla birlikte kullanılmaya başlanacak olan logonun anlamı, bitiş çizgisini geçmek için yarışan iki araç olarak betimlenmiştir.
Juan Manuel Fangio'nun 1951 şampiyonluğunu kazandığı Alfa Romeo 158 modeli araç
Lotus 33 (1964), 2006 yılında bir sürüşte
Emerson Fittipaldi Lotus 72E aracıyla 1973 Avusturya GP'de
2007'de Büyük çıkış yapan Lewis Hamilton ve McLaren MP4-22
Michael Schumacher Ferrari ile yarışırken
Eski logo
70.Yıl için kullanılan logo
Yoncadüzü, Erzin

| Yoncadüzü(Lülük) |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Hatay İli Siyasi Haritası
 Türkiye'de Erzin'in Konumu
Koordinatlar: 36°58′23″N 36°12′36″E﻿ / ﻿36.973°K 36.21°D﻿ / 36.973; 36.21
Ülke:  Türkiye
İl: Hatay
İlçe: Erzin
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 1.711
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: (+90) 326
Posta kodu: 312
Resmî site YerelNET
Yoncadüzü ,bir diğer ismiyle Lülük , Hatay ilinin Erzin ilçesine bağlı bir mahalledir.
Hatay iline 103, Erzin ilçesine 2 km mesafededir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2000: 1057
1990: 953
Abdullah Gül

| Doç>  Dr. Abdullah Gül |
| --- | --- |

11. Türkiye Cumhurbaşkanı
Görev süresi 28 Ağustos 2007 - 28 Ağustos 2014    (7 yıl, 0 gün)
Başbakan: Recep Tayyip Erdoğan
Yerine geldiği: Ahmet Necdet Sezer
Yerine gelen: Recep Tayyip Erdoğan
24. Türkiye Başbakanı
Görev süresi 18 Kasım 2002 - 14 Mart 2003    (116 gün)
Cumhurbaşkanı: Ahmet Necdet Sezer
Yerine geldiği: Bülent Ecevit
Yerine gelen: Recep Tayyip Erdoğan
Türkiye Başbakan Yardımcısı
Görev süresi 14 Mart 2003 - 28 Ağustos 2007    (4 yıl, 167 gün)
Başbakan: Recep Tayyip Erdoğan
Yerine geldiği: Mehmet Ali Şahin
Yerine gelen: Cemil Çiçek
37. Türkiye Dışişleri Bakanı
Görev süresi 14 Mart 2003 - 28 Ağustos 2007    (4 yıl, 167 gün)
Başbakan: Recep Tayyip Erdoğan
Yerine geldiği: Yaşar Yakış
Yerine gelen: Ali Babacan
Türkiye Devlet Bakanı
Görev süresi 28 Haziran 1996 - 30 Haziran 1997    (1 yıl, 2 gün)
Başbakan: Necmettin Erbakan
Yerine geldiği: Cemil Çiçek
Yerine gelen: Güneş Taner
Türkiye Büyük Millet Meclisi 19., 20., 21., 22. ve 23. Dönem Milletvekili
Görev süresi 20 Ekim 1991 - 28 Ağustos 2007    (15 yıl, 312 gün)
Seçim bölgesi: 1991 – Kayseri 1995 – Kayseri 1999 – Kayseri 2002 – Kayseri 2007 – Kayseri
Kişisel bilgiler
Doğum: 29 Ekim 1950 (74 yaşında) Kayseri, Türkiye
Partisi: Refah Partisi (1991-1998) Fazilet Partisi (1998-2001) Adalet ve Kalkınma Partisi (2001-2007)
Uzmanlık alanı: İktisat
Evlilik(ler): Hayrünnisa Gül (e. 1980)
Çocuk(lar): Ahmet Münir Gül (1983-) Kübra Sarımermer (1985-)  Mehmet Emre Gül (1991-)
Bitirdiği okul: İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Exeter Üniversitesi
Mesleği: Siyasetçi, Ekonomist
Hükûmeti: 58. Hükûmet
Dini: İslam
Ödülleri:                   
İmzası: 
Resmî site: abdullahgul.gen.tr
Abdullah Gül (d. 29 Ekim 1950, Kayseri), Türk ekonomist, akademisyen, siyasetçi ve Türkiye'nin 11. cumhurbaşkanı. Cumhurbaşkanlığı görevini 2007 - 2014 yılları arasında sürdürmüştür. Bu görevinden önce 4 aylığına 2002 - 2003 yılları arasında Türkiye Başbakanı olarak görev almıştır. 2003 - 2007 yılları arasında Başbakan Yardımcısı ve Dışişleri Bakanı olarak görev almıştır.
Gül 1991, 1995, 1999, 2002 ve 2007 Türkiye genel seçimlerinde Kayseri milletvekili olarak meclise girdi. Başlangıçta Refah Partisine katılmıştır fakat bu parti 1998 yılında laik cumhuriyet ilkesine aykırı eylemlerinden dolayı kapatılınca Fazilet Partisine katıldı. Fazilet Partisi 1. Olağan Kongresi'nde Genel Başkanlık için Recai Kutan ile yarıştı. 521 oy alarak 2. sırada kaldı ve Genel Başkan seçilemedi. Gül 2001 yılında kurulan Adalet ve Kalkınma Partisinin kurucular kurulu üyesi olarak Parti'nin kuruluşunda önemli rol oynadı.
AK Parti'nin 2002 Türkiye genel seçimlerini kazanmasıyla başbakan oldu ve 58. Türkiye Hükûmetini kurdu. Recep Tayyip Erdoğan'ın siyasal yasağı Gül Hükûmeti tarafından kaldırılınca Erdoğan 2003 Türkiye milletvekili ara seçimleri ile meclise girdi ve başbakan olarak 59. Türkiye Hükûmetini kurdu. I. Erdoğan Hükûmetinin kabinesinde başbakan yardımcısı ve dışişleri bakanı olarak görev yapan Gül, 2007 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçiminde cumhurbaşkanı seçildi ve 2014 yılına kadar bu görevi sürdürdü.
Yaşamı > Eğitimi ve kariyeri

Abdullah Gül 29 Ekim 1950 tarihinde Kayseri'de doğmuştur. Babası Ahmet Hamdi Gül, annesi Adviye Gül'dür. Kayseri Gazi Paşa İlkokulu, Nazmi Toker Ortaokulu ve Orta öğrenimini Kayseri Lisesinde tamamladıktan sonra İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesine girdi. 1974 yılında mezuniyet sonrası aynı fakültede başladığı doktora çalışmaları için iki yıl İngiltere'de kaldı ve 1983'te İstanbul Üniversitesinden "doktor" unvanı aldı. O dönem İTÜ Sakarya Mühendislik Fakültesinde (1992'de İTÜ'den ayrılarak Sakarya Üniversitesine dönüştü) Endüstri Mühendisliği Bölümünün kuruluşunda çalıştı ve aynı bölümde ekonomi dersleri verdi. 1989'da uluslararası ekonomi dalında doçent oldu.
Öğrencilik yıllarında Gençlik Örgütü Millî Türk Talebe Birliği bünyesinde yer aldı. Memleketi Kayseri'de, Necip Fazıl ekolünden Söğüt Fikir Kulübünde çalıştı ve bu ekolün ileri gelenlerinden Ali Biraderoğlu'nun fikrî çevresinde bulundu.
Siyasi kariyeri > Cumhurbaşkanlığı seçimi

Ana maddeler: 2007 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçimi ve e-muhtıra
24 Nisan 2007 tarihinde yapılan AK Parti Grup toplantısında Başbakan Recep Tayyip Erdoğan tarafından 11. Cumhurbaşkanı adayı olduğu açıklandı. 27 Nisan tarihinde yapılan Cumhurbaşkanlığı birinci tur seçimlerinde 357 kabul oyu çıkmasına karşın 367 sayısına ulaşılamadığı için, seçim ikinci tura kalmış; Anayasa'nın ilgili hükmü gereği, ilk oturumun açılabilmesi için 367 üyenin Mecliste hazır bulunması gerektiği gerekçesi ile Cumhuriyet Halk Partisi tarafından oturumun iptali için Anayasa Mahkemesine açılan dava sonucu Meclisin bu birinci oturumu, Anayasa Mahkemesinin 1 Mayıs 2007 tarihli kararı ile iptal edildi. 6 Mayıs 2007 tarihinde Mecliste yapılan iki yoklamada da toplantı yeter sayısının bulunamayışı yüzünden 11. Cumhurbaşkanı seçilememiştir.
22 Temmuz 2007 seçimlerinin ardından AK Parti'nin tek başına iktidara gelmesinde Gül'ün Cumhurbaşkanı seçilememesinin etkili olduğu görüşü öne çıktı. Bunun sonucu olarak da Abdullah Gül tarafından "bunun cumhurbaşkanlığı adaylığına ilişkin açık bir mesaj olduğu" yorumu benimsendi.
13 Ağustos tarihinde kulislerde konuşulan 11. Cumhurbaşkanı adaylığı kesinleşti. 20 Ağustos 2007 tarihinde yapılan cumhurbaşkanlığı seçimi birinci turunda 341 oy aldı. 24 Ağustos 2007 tarihinde yapılan cumhurbaşkanlığı seçimi ikinci turunda 337 oy aldı.
Abdullah Gül 28 Ağustos 2007 tarihinde yapılan cumhurbaşkanlığı seçiminin üçüncü turunda 339 oy alarak Türkiye Cumhuriyetinin 11. cumhurbaşkanı seçildi. Böylece Nisan 2007'de başlayan Türkiye'nin 11. Cumhurbaşkanını seçim süreci sona erdi.
Cumhurbaşkanlığı (2007-2014)

Abdullah Gül 28 Ağustos 2007'den 28 Ağustos 2014'e kadar Türkiye cumhurbaşkanlığı görevini sürdürmüştür. 26.01.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayınlanan 6271 sayılı Cumhurbaşkanı Seçimi Kanunu ile görev süresi 7 yıl olarak netlik kazanmış oldu. Anayasa Mahkemesi kanunun ikinci kere aday olmasını engelleyen hükmünü iptal etti, ancak tekrar aday olmadı. Görevini 28 Ağustos 2014'te Recep Tayyip Erdoğan'a devretti.
Cumhurbaşkanlığı (2007-2014) > Affettiği hükümlüler

2008 Ağustos'unda, kayıp trilyon davasında Necmettin Erbakan'ın "sahtecilik" sebebiyle aldığı ev hapsi cezası, Abdullah Gül tarafından Anayasa'da geçen ‘sürekli hastalık' kapsamında affedildi. Kayıp trilyon davası sanıklarından biri olan Gül, milletvekili olmasından ötürü yargılanamamış daha sonra Cumhurbaşkanı seçildiğinde Başsavcılık tarafından kovuşturmaya gerek olmadığına karar verilmişti.
Özel yaşamı

Abdullah Gül 29 Ekim 1950'de Kayseri'de dünyaya gelmiştir. Annesi Adeviye Hanım ve babası Ahmet Hamdi Gül'dür.
21 Ağustos 1980'de Hayrünnisa Gül (Özyurt) ile evlenen Gül'ün Ahmet Münir, Kübra ve Mehmet Emre adlarında üç çocuğu dünyaya geldi. Gül, İngilizce ve Arapça biliyor. Ayrıca Beşiktaş takımını tutmaktadır.
Gül'ün kızı Kübra'dan 2010 ve 2014 doğumlu iki torunu vardır.
Yapıtları

Abdullah Gül'ün yayımlanmış olan kitapları.
Demokrasi ve Hukuk Yolunda
Global Perspektif
Gelecek Yakın
Diplomaside Erdemli Güç
Türkiye'yi ve Dünyayı Yeniden Düşünmek
Galeri

Abdullah Gül ve Rusya Devlet Başkanı Dmitri Medvedev, Moskova, 8 Eylül 2011
Abdullah Gül ve Brezilya Devlet Başkanı Dilma Rousseff'i Çankaya Köşkünde resmî törenle karşılarken, 7 Kasım 2011
Gül ve mevkidaşı Polonya Cumhurbaşkanı Bronisław Komorowski, Varşova, 6 Haziran 2011
Abdullah Gül Kraliçe II. Elizabeth ile birlikte 2010 Chatham House Ödül töreninde, Londra
Gül ve eşi Güney Kore Devlet Başkanı Li Myong-bak ve eşi ile, Seul, 15 Haziran 2010
Abdullah Gül, Arjantin Devlet Başkanı Cristina Fernandez de Kirchner onuruna verdiği akşam yemeğinde, 20 Ocak 2011
Abdullah Gül ve İtalya Cumhurbaşkanı Giorgio Napolitano ile Quirinal Sarayında basın toplantısında, 29 Ocak 2014
Abdullah Gül Meksika Devlet Başkanı Enrique Peña Nieto ve eşini Çankaya Köşkü'nde resmî törenle karşılarken, 17 Aralık 2013
Abdullah Gül, Recep Tayyip Erdoğan ile devir teslim törenindeyken, 28 Ağustos 2014
Dışişleri Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Abdullah Gül, 2004
Dışişleri Bakanlığı görevini yürüttüğü yıllarda Abdullah Gül (2005)
Abdullah Gül, Kasım 2010
11. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül
Gül'ün cumhurbaşkanlığı süresince gerçekleştirdiği yurt dışı gezileri.
Kayseri Abdullah Gül Üniversitesi'nde bulunan Abdullah Gül Müzesi
2011-12 UEFA Avrupa Ligi

| Turnuva detayları |
| --- | --- |
Tarih: 30 Haziran 2011 - 9 Mayıs 2012
Takım: 48+8   161+33 (eleme turları) (53 federasyondan)
Final durumu
Şampiyon:  Atlético Madrid  (2. kez) 
İkinci:  Athletic Bilbao
Turnuva istatistikleri
Oynanan maç: 205
Atılan gol: 585 (maç başına 2,85)
Gol kralı: Radamel Falcao (Atlético Madrid) (12 gol)
← 2010-11 2012-13 → 
2011-12 UEFA Avrupa Ligi, UEFA Kupası'nın yerini alan UEFA Avrupa Ligi'nin üçüncü sezonudur. Final maçı 9 Mayıs 2012'de Romanya'nın başkenti Bükreş'te bulunan Ulusal Arena'da oynanmış ve İspanyol temsilcisi Atlético Madrid kupayı 2009-2010 sezonunun ardından ikinci kez müzesine götürmüştür.
Ülkelere göre katılımcı sayısı

53 UEFA üyesi ülke federasyonundan toplamda 194 kulübün katıldığı turnavada katılımcı takım sayıları ve bu takımların başlayacağı turlar 2010 UEFA ülkeler sıralaması'na göre belirlenmiştir. Kulüp sayıları aşağıdaki sıralamaya göre belirlenmiştir.
Ülkeler sıralamasında:
1-6. sıralar arasındaki ülkeler: 3 Takım
7-9. sıralar arasındaki ülkeler: 4 Takım
10-51. sıralar arasındaki ülkeler 3 Takım, ön eleme turu dahil. (Lihtenştayn 1 takım gönderir)
52-53. sıralar arasındaki ülkeler 2 Takım, ön eleme turu dahil, göndermişlerdir.
Bu sıralamanın haricinde, UEFA Fair Play puanı en yüksek olan üç ülke federasyonu UEFA Avrupa Ligi'ne fazladan bir takım daha gönderme hakkına sahip olmuştur.
2011-12 UEFA Şampiyonlar Ligi 3. Ön elemeye katılıp elenen 15 takım, 2011-12 UEFA Şampiyonlar Ligi play-off elemelerine katılıp elenen 10 takım ve 2011-12 UEFA Şampiyonlar Ligi gruplarındaki maçların tamamlanması sonucunda oluşan puan durumunda 3. sırayı alan 8 takım katılmıştır. (2011-12 UEFA Şampiyonlar Ligi'nden toplam 33 takım gelmiştir.)
UEFA kurallarına göre sadece önceki sezonun şampiyonu, UEFA Avrupa Ligi gruplarına direkt kalır. Diğer tüm takımlar ön eleme oynar. Ancak 2010-11 UEFA Avrupa Ligi Şampiyonu Porto, 2011-12 UEFA Şampiyonlar Ligi'ne katılma hakkı elde ettiğinden dolayı bu kontenjan boş kalmış ve tüm takımlar ön eleme oynaymıştır.
Turnuva takvimi

Grupları belirleyen kuralar Monako'da, diğer tüm kuralar İsviçre 'nin Nyon kentinde çekilmiştir.
| Maç türü | Tur | Kura tarihi | Birinci maç | İkinci maç |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Ön eleme turları | Birinci ön eleme turu | 20 Haziran 2011 | 30 Haziran 2011 | 7 Temmuz 2011 |
| Ön eleme turları | İkinci ön eleme turu | 20 Haziran 2011 | 14 Temmuz 2011 | 21 Temmuz 2011 |
| Ön eleme turları | Üçüncü ön eleme turu | 15 Temmuz 2011 | 28 Temmuz 2011 | 4 Ağustos 2011 |
| Ön eleme turları | Play-off turu | 5 Ağustos 2011 | 18 Ağustos 2011 | 25 Ağustos 2011 |
| Grup aşaması | 1. Maç günü | 26 Ağustos 2011 | 15 Eylül 2011 | 15 Eylül 2011 |
| Grup aşaması | 2. Maç günü | 26 Ağustos 2011 | 29 Eylül 2011 | 29 Eylül 2011 |
| Grup aşaması | 3. Maç günü | 26 Ağustos 2011 | 20 Ekim 2011 | 20 Ekim 2011 |
| Grup aşaması | 4. Maç günü | 26 Ağustos 2011 | 3 Kasım 2011 | 3 Kasım 2011 |
| Grup aşaması | 5. Maç günü | 26 Ağustos 2011 | 30 Kasım-1 Aralık 2011 | 30 Kasım-1 Aralık 2011 |
| Grup aşaması | 6. Maç günü | 26 Ağustos 2011 | 14-15 Aralık 2011 | 14-15 Aralık 2011 |
| Final aşaması | Son 32 | 16 Aralık 2011 | 16 Şubat 2012 | 23 Şubat 2012 |
| Final aşaması | Son 16 | 16 Aralık 2011 | 8 Mart 2012 | 15 Mart 2012 |
| Final aşaması | Çeyrek final | 16 Mart 2012 | 29 Mart 2012 | 5 Nisan 2012 |
| Final aşaması | Yarı final | 16 Mart 2012 | 19 Nisan 2012 | 26 Nisan 2012 |
| Final aşaması | Final | 16 Mart 2012 | 9 Mayıs 2012 (Ulusal Arena, Bükreş) | 9 Mayıs 2012 (Ulusal Arena, Bükreş) |