stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Roma Cumhuriyeti
Kültür > Din

Ana madde: Antik Roma'da din
Romalıların dini inançları MÖ 800 dolaylarındaki Roma'nın kuruluşuna dek dayanmaktadır. Yine de, çoğunlukla Cumhuriyet ve Erken İmparatorluk ile bağdaştırılan Roma dini, Romalıların Yunan kültürüne rastladığı ve Yunan dini inançlarının çoğunu benimsedikleri MÖ 500 dolaylarına dek başlamamıştır. Özel ve kişisel tapınma, dini uygulamaların önemli bir yanıydı. Bir bakıma, her bir konut tanrılara bir tapınaktı. Her bir evin aile üyelerinin dualarını sunduğu, ayinlerini uyguladığı ve evin tanrılarıyla etkileşime girdiği bir sunağı (lararium) vardı. Romalıların tapındığı tanrıların çoğu Ön-Hint-Avrupalı tanrılardan geliyordu, diğerleriyse Yunan Tanrılarına dayanıyordu. En ünlü iki tanrı Jüpiter (Tanrıların Kralı) ve Mars (Savaş Tanrısı) idi. Akdeniz'in çoğunda yayılan kültürel etkisiyle, Romalılar hem yabancı tanrıları hem de Sinisizm ve Stoacılık gibi diğer felsefi gelenekleri kendi kültürlerine kabul etmeye başladılar.
Askeriye > Yapısal tarih

Roma askeriyesinin yapısal tarihi; Romalı silahlı kuvvetlerinin örgütlenmesindeki ve oluşumundaki büyük kronolojik dönüşümleri belirtir. Roma askeriyesi Roma ordusu ve Roma donanması olarak bölünmüştü; gerçi bu iki erk çağdaş savunma kuvvetlerinde olduğundan daha az birbirinden ayrı durumdaydı. En üst düzey olan ordu ve donanma içerisinde, hem olumlu askeri yeniliğin bir sonucu olarak hem de kadroya ait yapısal evrim yoluyla yapısal değişiklikler ortaya çıktı.
Askeriye > Yapısal tarih > Hoplit orduları (MÖ 509-315)

Ana madde: Falanks
Bu dönemde Romalı askerler, savaşma tarzlarını Yunanlardan almış görünen kuzeydeki Etrüskleri örnek almış görünüyordu. Geleneksel olarak, falanksın Roma ordusuna getirilişi kentin sondan ikinci kralına, Servius Tullius'a (MÖ 578'den 534'e dek hükmetti), yorulur. Titus Livius ve Halikarnaslı Dionisios'a göre; en öndekiler, en iyi gereçleri satın alabilen en varlıklı yurttaşlardan oluşuyordu. Sonraki her bir sınıfsa bir öncekinden daha az varlıklı ve daha yoksul gereçleri olanlardan oluşmaktaydı.
Falanksın bir özelliği de; yalnızca geniş, açık alanlarda dövüşürken etkili olmasından dolayı İç İtalya'nın engebeli arazisinde dövüşen Romalıları dezavantajda bırakan durumuydu. MÖ 4. yüzyılda, Romalılar falanksı bırakarak daha esnek manipüle düzene geçtiler. Bu değişim ara sıra Marcus Furius Camillus'a yorulur ve MÖ 390'da Galyalı İstilası'nın hemen ardından yerleşmiştir. Yine de, belki İkinci Samnit Savaşı'nda (MÖ 326-304) Samnitlerin yengisinin bir sonucu olarak Roma'nın güneydeki düşmanları Samnitlerden alınmış olması daha olasıdır.
Tachyglossus aculeatus

Avustralya'nın 5 centi üzerinde resmi
Kısa burunlu dikenli karıncayiyen (Tachyglossus aculeatus)
Kısa burunlu dikenli karıncayiyen (Latince: Tachyglossus aculeatus) dikenli karıncayiyengiller (Latince: Tachyglossidae) familyasından sadece Avustralya ve Yeni Gine'de rastlanılan bir tek delikli türü.
Özellikleri

Kısa burunlu dikenli karıncayiyenler 35–53 cm uzunluğa ve 2,5 kilo ağırlığa ulaşırlar. En çok dikkati çeken dış özellikleri baştan aşağı dikenlerle kaplı olmalarıdır. Ilk bakışta bir kirpiyi andırsalarda kirpiler ile yakın akrabalıkları yoktur. Ağızlarının yapısı bir gagayı andırır ve ince bir boru şeklindedir.
Çok çeşitli yaşam alanlarında bulunurlar ve aksamları aktif olurlar. Çiftleşme zamanlarının dışında yalnız yaşarlar. Beslenmeleri neredeyse sadece karınca ve termitlerden oluşur. Uzun yapışkan dilleri ile topladıkları karıncaları ve termitleri dilleri ile ezerek yutarlar, çünkü dişleri yoktur.
Karmaşık bir çiftleşme yöntemi ile haziran ve ağustos ayları arasında ürerler. 3-4 hafta sonra dünyaya gelen yumurta (-lar) dişinin karın kısmında bulunan bir kuluçka kesesinde muhafaza edilir. 10 gün sonra yumurtadan çıkan 15 milimetre büyüklüğündeki çıplak yavru 8 hafta daha kuluçka kesesinde tutulur ve emzirilir. Dikenleri büyümeye başladığında keseyi terk eder ama yedi ay boyunca annesinden süt emmeye devam eder. Yumurtladıktan bir yıl sonra annesini terk eder.
Doğada 20, hayvanat bahçesinde 50 yaşına varabilirler. Kısa burunlu dikenli karıncayiyenler Avustralya'nın en yaygın memelileridir. Çünkü yaşam alanlarının seçiminde pek titiz değil ve çok sayıda tehlikeye karşı dayanıklılardır.
5 adet alt türleri tanılmaktadır:
T. a. aculeatus, Avustralya'nın doğusunda
T. a. acanthion, Northern Territory ve Batı Avustralya'da
T. a. multiaculeatus, Kanguru adasında
T. a. lawessi, Yeni Gine de
T. a. setosus Tasmanya da
Tasmanyada yaşayan alt tür bazı zoologlarca ayrı bir tür olarak da kabul edilir.
Daha ayrıntılı bilgi için Dikenli karıncayiyengiller maddesine bakınız.
Uğur Dikmen

Uğur Dikmen (d. 1947, İstanbul), Türk müzisyen, klavyeci, organist, besteci, aranjör ve orkestra şefidir. Birçok ünlü sanatçının grubunda klavyeli çalgıları çalıp, bestecilik ve aranjörlük yaptı. Bu sanatçılar arasında Durul Gence, Cem Karaca, Yasemin Kumral, Yeşim, Erol Duygulu, Osman İşmen, Edip Akbayram, Coşkun Demir, Nil Burak, Neco, İbo (İbrahim Sesigüzel), Grup Piramit, Grup 88, Feridun Hürel, Selda Bağcan, Serpil Barlas ve Özdemir Erdoğan vardır.
Kariyeri > İlk yıllar, Haramiler

Dikmen müzik yapmaya 6 yaşında başladı. Hem Avusturya Lisesini hem de konservatuvarı bitirdi. İlk grubunu 1961-62'de Cahit Berkay ve Seyhan Karabay ile "Siyah İnciler" adıyla kurdu. Profesyonel müzik hayatına ise "Genç Aslanlar" grubu ile başladı. Daha sonra "4 Haramiler" adını alan grup 1966'da Ali Atasagun'un arkasında müzik yapmaya başladı. Atasagun'a org çalan Dikmen ve arkadaşları James Brown gibi isimleri yorumluyorlardı. 1967'de Atasagun'dan ayrılıp Haramiler olarak solo olarak çalmaya başladılar. Dikmen, 1968'de İngiltere'ye gitti ve Türkiye'ye yeni müzik aletleri getirdi. 1968 Altın Mikrofon yarışmasına grupça katılıp 2. oldular. Uğur Dikmen ise yarışmanın en iyi organisti ödülünü kazandı. Bir 45'likte Erkin Koray'a eşlik etti. Bir sene sonra ise Haramiler dağıldı, Dikmen de bir süre eski vokalistleri Koray Oktay ile çalmaya başladı. Ağustos 1969'da Dikmen, Özdemir Erdoğan ile çalışmaya başladı. Bu birliktelik de 1 sene sürdü. 1970'te kısa bir süre Haramiler'i tekrar diriltti.
Kariyeri > 70'ler ve Dervişan

1971'de Durul Gence yedilisine geçti. Uzun süre bu grupla çalıştı. Bu grupta Doğan Canku, Atilla Özdemiroğlu gibi ünlü bestecilerle çalıştı. Bir süre Norveç'te kaldı. Bu dönemde "Asia Minor Mission" adıyla çalıştılar. 73'te grup Türkiye'ye döndü. 1974'te Cem Karaca kendine Dervişan grubunu kurdu. Dikmen de bu kurucu kadroda yer aldı. 1975'te yayınlanan "Tamirci Çırağı" şarkısı ile Dervişan büyük bir ün kazandı ancak Dikmen, grupla devam etmedi. Bir süre Yasemin Kumral ve Erol Duygulu Orkestrası ile çalıştı. 1976'da ikinci Dervişan dönemi başladı. Bu sefer daha politik bir müzik yapıyorlardı. Karaca'nın gerçek anlamda ilk uzun çaları olan Yoksulluk Kader Olamaz'ı kaydettiler. Bu dönemde Yeşim ve Ünol Büyükgönenç'e de eşlik etti. Ancak 1 Mayıs plağından sonra politizasyonu artan müzik tarzı sonucu Dervişan dağıldı. Ancak Dikmen, Karaca ile çalışmayı bırakmadı. Hasret albümünün kayıtlarını ve prodüksiyonunu yaptı.
Kariyeri > Aranjörlük ve Sahne Çalışmaları

Uğur Dikmen'in aranjörlük dönemi 70'li yılların ikinci yarısından itibaren başlar. 1978'de Yeşim'in ilk albümü "Doğuş" LP'sinin aranjörlüğünü yapmıştır. Ünol Büyükgönenç'in "Dışarıda Kar Yağıyor" 45'liği ile 1979'da Edip Akbayram & Dostlar'ın "Eşkiya Dünyaya Hükümdar Olmaz / Gidenlerin Türküsü" 45'liğinde aranjör olarak katkıda bulunmuş aynı zamanda klavyeli çalgıları da çalmıştır. Bu dönemde Osman İşmen Orkestrası'nın "Diskomatik Katibim", "Disko Madımak", "Disko Türkü" LP'leri ile Selda Bağcan'ın "Vurulduk Ey Halkım" albümünde klavyeli çalgıları çalmıştır. 1980 yılında Cem Karaca'nın "Hasret" LP'sinin aranjörlüğünü yaptı. Cem Karaca'nın 1980 yılında Almanya'ya gitmesi üzerine Dikmen, Türk Pop müzik piyasasının değişik isimleri ile birlikte çalışmaya başladı. 1982'de Füsun Önal'ın orkestrasında yer aldı. Yine aynı yıllarda Feridun Hürel'in o dönem hazırlanıp piyasaya çıkmayan solo albümünün düzenlemelerini yaptı. 80'lerin ortalarında ise uzun süre beraber çalışacağı Nil Burak ile çalışmaya başladı. Nil Burak'ın 1984'te Benim Sevdam, 1988'de Zurna Kazım, 1989'da Oldu Olacak, 1992'de İşte Banko albümünlerinin aranjörlüğünü üstlendi. Aynı zamanda Nil Burak'a sahnede eşlik etti. 1990 yılında Selda Bağcan'ın "Koçero" albümünün aranjörlüğünü yaptı. 90'lı yıllarda Cem Karaca ile birlikte çalışmalarını sürdürürken aynı zamanda yaklaşık 5 yıl boyunca Selda Bağcan'ın konser grubunda şef ve klavyeci olarak yer aldı.
Kariyeri > Eurovision

1984-1988 yılları arası Eurovision Şarkı Yarışması Türkiye Finallerinde yarışmış olan Selmi Andak bestelerinin aranjörü ve orkestra şefi olarak görev yaptı. 1995 yılında ise kendi bestesi ile yarıştı. Eurovision'da yıllara göre şu şarkılarda besteci, aranjör ve orkestra şefliği yaptı.
| Yıl | Şarkı | Şarkıcı | Söz | Müzik | Düzenleme & Orkestra Şefi | Derece |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1984 | Sanki Dün Gibi | Coşkun Demir | Hulki Aktunç | Selmi Andak | Uğur Dikmen |  |
| 1984 | O Şarkıyı Henüz Yazmadım | Neco | Aysel Gürel | Selmi Andak | Uğur Dikmen | 3. |
| 1985 | Güneş Bir Kere Doğdu  | Nil Burak | Aysel Gürel | Selmi Andak | Uğur Dikmen | 3. |
| 1986 | Yaşa Yaşa | Nil Burak ve İbo (İbrahim Sesigüzel) | Aysel Gürel | Selmi Andak | Uğur Dikmen | 3. |
| 1987 | Hayat Pencerenin Dışında | Seden Kutlubay (Seden Gürel), Vedat Sakman & Grup Piramit | Nezih Topuzlu | Selmi Andak | Uğur Dikmen |  |
| 1988 | Fazla Vaktim Yok | Grup 88 (Adnan Ergil, Batuhan Şenyücel, Yonca Evcimik) | Nezih Topuzlu | Selmi Andak | Uğur Dikmen |  |
| 1995 | İkibinbir  | Serpil Barlas & Orient Express | Selma Çuhacı | Uğur Dikmen | Uğur Dikmen | 2. |
"Güneş Bir Kere Doğdu" Türkiye Eurovision elemelerini kazanamasa da 1985 Akdeniz Şarkı Festivali birincisi oldu. Finalde orkestrayı Uğur Dikmen yönetti. 1986'da da yine aranjesini yaptığı Nil Burak şarkısı "I Still Love You", 1989 yılında İrlanda Cavan'da yapılan müzik festivalinde 3. oldu.
Kariyeri > 1987 Sonrası Cem Karaca ile Çalışmaları

Nil Burak ile çalışmalarına devam ederken, 1987'de eski dostu Cem Karaca, Türkiye'ye geri döndü. Döndüğü zaman onun konserlerinde yer almaya başladı. 1990'da ise Cahit Berkay'ı aralarına alıp, üçlü olarak 1990'da Yiyin Efendiler albümünü çıkardılar. Aynı yıl Altın Güvercin yarışmasının birincisi olan Karaca-Berkay bestesi "Kahya Yahya"'nın düzenlemesini Dikmen yapmıştı. Üçlü 1992'de Nerde Kalmıştık? albümünü de çıkardı. Uğur Dikmen, 1990-1993 yılları arası Cem Karaca'nın konserlerinde yer almak üzere Cahit Berkay'la birlikte Cem Karaca, Uğur Dikmen, Cahit Berkay ve Yol Arkadaşları (2002 yılında kurulan Yol Arkadaşları'ndan tamamen farklı bir gruptu) grubunu kurdu. 1993 sonlarında Uğur Dikmen, Cem Karaca ile çalışmayı bırakarak bu grubu dağıttı. 1995 yılı sonlarına doğru Cem Karaca ile Uğur Dikmen yeniden birlikte çalışmaya başladılar ancak bu sefer bir grupla değil 1996'dan 1999 yılı sonuna kadar ikili olarak sahne çalışmalarını sürdürdüler. "Cem Karaca & Uğur Dikmen Resitali" adıyla çeşitli konser ve bar programlarında yer aldılar. 1999'da yine ayrıldılar ve tekrar bir araya gelmediler.
1998'de, 60'larda Dikmen'in grubundan bağımsız bir rock grubu olan Haramiler kuruldu. Dikmen, isim için izin isteyen genç müzisyenlere izin verdi. 1999'de Cem Karaca ile Bindik Bir Alamete... albümünü yayınladı. Bu dönemde o zamanlar beraber olduğu Serpil Barlas'la da çalıştı ve "Efkarım Tarumar" albümünü düzenledi. Son yıllarda eski müzik partneri Nil Burak ile Sen de Başını Alıp Gitme şarkısının bestesi konusunda tartışmaya girdiler. İkisi de bestenin kendilerine ait olduğunu iddia etti. 2005-2009 arası eski grubu Dervişan'ı tekrar diriltse de daha sonra gruptan ayrılıp yerini İskender Paydaş'a bıraktı.
Kariyeri > Film Müzikleri

İlk film müziği çalışmalarını Cahit Berkay'ın 1975'te oluşturduğu film müzikleri grubunda yaptı. Cahit Berkay'ın 1975-1980 arası müziklerini yaptığı birçok filmde klavyeli çalgıları Uğur Dikmen çaldı, aynı zamanda düzenlemelere de katkıda bulundu. Ayrıca film müzikleri de besteledi. Kendine ait ilk film müziği çalışmasını 1985'te Ömer Kavur'un Amansız Yol filminin müziklerini besteleyerek yaptı. 1997'de Ağır Roman filminin müziklerine Atilla Özdemiroğlu ve Balık Ayhan ile imza attı. 1998'de Eski Fotoğraflar filmine yaptığı müzik ile Altın Portakal ödülü kazandı. 2000'de yayınlanan Kahpe Bizans filminin müziklerini Serpil Barlas ile besteledi ve düzenledi.
Diskografi > Haramiler

1967: Çamlıca Yolunda / Adanalı
1967: Gimme Some Lovin / I Got You / Friendship / I'm Looking for a Saxophonist
1968: Aya Bak Yıldıza Bak / Arpa Buğday Daneler
Diskografi > Cem Karaca & Dervişan

1974: Beyaz Atlı / Yiğitler
1975: Tamirci Çırağı / Nerdesin?
1975: Nem Kaldı (Bu albümde Nem Kaldı ve Unutamadığım şarkıları Dervişan'ın 1974'te kaydedilmiş olan ilk stüdyo kayıtlarıdır ancak 1975'teki "Nem Kaldı" adlı toplama LP'de yer almıştır.)
1975: Beni Siz Delirttiniz / Niyazi
1976: Parka
1977: Mor Perşembe / Bir Mirasyediye Ağıt
1977: Yoksulluk Kader Olamaz
1978: 1 Mayıs / Durduramayacaklar Halkın Çoşkun Akan Selini
Diskografi > Nil Burak

1984: Benim Sevdam
1988: Zurna Kazım
1989: Oldu Olacak
1992: İşte Banko
Diskografi > Diğer

1966: Yarim / Emine (Ali Atasagun ve Haramiler)
1969: Yine Yalnızım / Yine Aşka Dönüyorum (Erkin Koray)
1976: Vurulduk Ey Halkım Unutma Bizi (Selda Bağcan)
1977: Yeni Bir Türkiye / Oy Gülüm Oy (Ünol Büyükgönenç)
1978: Doğuş (Yeşim)
1978: Diskomatik Katibim (Osman İşmen Orkestrası)
1979: Gidenlerin Türküsü / Eşkiya Dünyaya Hükümdar Olmaz (Edip Akbayram & Dostlar)
1979: Disco Madımak (Osman İşmen Orkestrası)
1980: Disco Türkü (Osman İşmen Orkestrası)
1980: Hasret (Cem Karaca)
1984: Bugün ve Yarınlara (Neco) (O Şakıyı Henüz Yazmadım aranjmanı)
1985: Sanadır Tüm Şarkılarım (Atilla Atasoy) (O Şarkıyı Henüz Yazmadım aranjmanı)
1987: Kim O ? (Coşkun Demir) (Sanki Dün Gibi şarkısının aranjmanı)
1990: Koçero (Selda Bağcan)
1990: Yiyin Efendiler (Cem Karaca & Cahit Berkay & Uğur Dikmen)
1992: Nerde Kalmıştık? (Cem Karaca & Cahit Berkay & Uğur Dikmen)
1992: Ziller ve İpler (Selda Bağcan) (Ziller ve İpler şarkısının aranjmanı)
1998: Efkarım Tarumar (Serpil Barlas)
1999: Bindik Bir Alamete... (Cem Karaca & Uğur Dikmen)
Pınar Aylin

| Pınar Aylin |
| --- | --- |
Unvanı: Altın Kız
Doğum: Fatma Pınar Aylin 12 Mayıs 1972 (52 yaşında) İzmir, Türkiye
Başladığı yer: Türk
Tarzlar: Pop, Dance, Elektronik müzik
Meslekler: Şarkıcı, söz yazarı ve besteci
Çalgılar: Vokal
Etkin yıllar: 1995-günümüz
Müzik şirketi: Ossi Müzik (2019) Pin Prodüksiyon (2011) Seyhan Müzik (2007-2009) Şahin Özer (2004) Sony Music (2000) Raks Müzik (1995-1997-1998)
Resmî site: https://pinaraylin.com/

Pınar Aylin (d. 12 Mayıs 1972, İzmir), Türk pop müziği ses sanatçısı, söz yazarı, besteci, oyuncu ve televizyon sunucusudur.
1990'lı yıllarda seslendirdiği pop şarkıları ve özellikle çıkış şarkısı olan ''Deliler Gibi'' ile geniş kitleler tarafından tanınmış Türk pop müziği sanatçılarından biridir.
Diskografi

1995: Ben Bahara Hazırım
1997: Güneşten
1998: Ay Işığında
2000: Çöl Fırtınası
2004: No. 5
2007: Aslolan Ben
2009: Masal Bu Ya
2011: Hit 70'ler
Diskografi > Single'ları (Tekli)

2019: Aradığın Aşk Bende
2019: Yazık Oldu
Diskografi > Konuk Olduğu Albümler

2006: Pınar Aylin (Jöntürk'ün  ''Şaman'' albümünde ''Bırakma Beni'' şarkısında düet yapmıştır.)
2011: Pınar Aylin (Ümit Sayın'ın ''Söz Müzik Ümit Sayın'' albümünde Pınar Aylin'in 1995 yılında Ben Bahara Hazırım albümünde seslendirdiği söz müziği Ümit Sayın imzası taşıyan ''Ya Sen Gidip De'' adlı eseri Ümit Sayın'ın 2011 yılında çıkardığı proje albümünde birlikte yeniden yorumlayarak düet yapmışlardır.)
Diskografi > Video Klipleri

1995: Deliler Gibi
1995: Ya Sen Gidip De
1995: Karar Ver
1995: Körkütük
1997: Yalvaramam
1997: Adam Olaydın
1997: Arama
1998: Bekletme
1998: Don't Make Me Wait (feat. Michael Damian)
1998: Dokun Bana
2000: Dön Bak
2000: Çöl Fırtınası
2004: Sebebini Sorma
2004: Günahsa Günah
2005: Büklüm Büklüm
2006: Bırakma Beni (feat. Jontürk)
2007: Çanta (Sahte)
2008: Yolcu Yolunda Gerek
2008: Aslolan Ben
2009: Şaşkın
2009: Huysuz
2011: Palavra
2012: Bu Gece
2012: Bana Yalan Söylediler
2012: Aşkın En Güzeli
2019: Aradığın Aşk Bende
2019: Yazık Oldu
Diskografi > Listeler

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Yıl | Albüm | Şarkı | Power Türk | RadyoD | Süper FM |
| 2007 | Aslolan Ben | Çanta | 23 | - | 40 |
| 2007 | Aslolan Ben | Yolcu Yolunda Gerek | - | - | - |
Filmografisi

2009 - Bez Bebek - (Matematik öğretmeni Mimi)
TV programları

2007: Buzda Dans - Dansçı / Show TV
2009: Korolar Çarpışıyor - Jüri / Show TV
Reklam filmleri

1999: Ozmo Show (Sabah Gazetesi, Atv ve BBC işbirliği)
Jonas Basanavičius

| Jonas Basanavičius |
| --- | --- |
Jonas Basanavičius
Doğum: 23 Kasım 1851
Ölüm: 16 Şubat 1927
Milliyet: Litvan
Vatandaşlık: Litvanya
Eğitim: Moskova Tıp Akademisi
Meslek: Politikacı, doktor, yazar
Kurul üyeliği: Litvanya Konseyi
İmza

Jonas Basanavičius (d. 23 Kasım 1851 - ö. 16 Şubat 1927), Litvanyalı bağımsızlık aktivisti politikacı, doktor, yazar. Litvanya'nın bağımsızlığı için çok sayıda çalışma yürüttü. Litvanya Bağımsızlık Yasası imzacıları oturumunun başkanı idi.
Çiftçi bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Basanavičius bir rahip olacaktı, bunun yerine Moskova Tıp Akademisi'nde tıp okumayı seçti. 1880-1905 yılları arasında Bulgaristan Prensliği'nde doktor olarak çalıştı. Uzun mesafeye rağmen Litvan kültürel çalışmalarına büyük çaba gösterdi. 1883'te İlk Litvanca gazetesi Aušra'yı kurdu, Litvanya ile ilgili makaleler yazdı, Litvan folklorunun örneklerini (şarkılar, masallar, efsaneler, bilmeceler vb.) toparladı ve yayınladı. Ayrıca yerel Bulgar siyaseti ile ilgilendi. 1905'te Litvanya'ya döndü ve Litvanya kültürel yaşamına katıldı. 1905 Vilnius Büyük Seimas'ın organizasyon komitesinin başkanı oldu. 1907'de Litvanya tarihi, etnografya, dilbilime adanmış olan Litvanya Bilim Derneği'ni kurdu. 1917'de Vilnius Konferansı ile Litvanya Konseyi'ne seçildi. Meclisin 16 Şubat 1918'de Litvanya Bağımsızlık Yasası'nı kabul eden ve Litvanya Bağımsızlık Yasası imzacılarıilk imzalayan oturumun başkanlığını yürüttü. I. Dünya Savaşı sonrasında Vilnius birkaç kez ülke ve rejim değiştirdi, asanavičius kentin müzelerini, kütüphanelerini, arşivlerini korumayı ve Litvanya kültürel meselelerini ömür boyu araştırmaya devam etti. Ekim 1920'de Vilnius Polonya'nın bir parçası oldu ve Litvanyalı faaliyetler sansürlendi ve sınırlandırıldı. Basanavičius'un kentteki varlığını sürdürmesi, Litvanya'nın şiddetle tartışılan Vilnius Bölgesi'ne dair iddialarının bir sembolü oldu. 1927'de öldüğünde, Litvanya hükûmeti beş günlük yas ilan etti.
Galeri

Vilnius'un Eski Şehir bölgesinde, Litvanya Ulusal Filarmoni'nin önündeki Basanavičius heykeli.
Litvanya Bilim Derneği Komitesi, 1911.
Jonas Basanavičius'un Litvanya'nın Bağımsızlık Yasası'nı okurkenki halini tasvir eden Litvanya posta pulu, 1938.
Jonas Basanavičius resmi, Kaunas'daki, Litvanya Tarihi Başkanlık Sarayı'nın başkanlık çalışma odasında asılıdır.
Jonas Basanavičius'un Vilnius'taki mezarı.
Wigan Athletic FC

Wigan Athletic Football Club, 1932'de Wigan'da kurulan spor kulübüdür. EFL League One'da mücadele etmektedir. DW Stadyumu'nu ragbi kulübü Wigan Warriors ile paylaşmaktadır. Daha önce maçlarını Springfield Park'ta oynamakta olan kulüp 1999 yılından bu yana bu stadı kullanmaktadır.
Kulübün en büyük başarılarından birisi 2013 yılında Manchester City karşısında galip gelerek kazandığı FA Cup'dır fakat o yılın sonunda Premier Ligdeki sekiz sezonluk yerlerini kaybetmişlerdir fakat FA Cup sayesinde bir sonraki sezon UEFA Avrupa Ligi gruplarında mücadele etmişlerdir.
Oyuncular > Birinci-takım Kadrosu

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Vanadzor

Başlığın diğer anlamları için Karakilise sayfasına bakınız.
| Vanadzor |
| --- | --- |
Վանաձոր

 Vanadzor Şehrini Gösteren eski bir Harita.
Vanadzor
Yüzölçümü
 • Toplam: 32 km²
Nüfus (2009)
 • Toplam: 104.800
 • Yoğunluk: oto/km²
Zaman dilimi: UTCUTC+4 (Greenwich Ortalama Zamanı)
Resmî site http://vanadzor.am/
Vanadzor ya da Karakilise (Ermenice: Վանաձոր; Rusça: Ванадзор), ülkenin kuzey kesimindeki Lori Eyaletinin başkenti olarak hizmet veren kentsel bir belediye topluluğu ve Ermenistan'ın üçüncü büyük şehridir. Başkent Erivan'ın yaklaşık 128 kilometre (80 mil) kuzeyinde yer almaktadır. 1979 yılında yapılan resmi nüfus sayımında 148,876 olan nüfusu, 2011 nüfus sayımında 86,199'a düşmüştür. Şu anda kentin nüfusu yaklaşık 76.000'dir. Vanadzor, Ermeni Apostolik Kilisesi'nin Gougark Piskoposluğu'nun merkezidir.
Etimoloji

Şehrin eski adı, burada bulunan siyah kiliseden gelir 1935 yılına kadar Karakilis (Rusça: Каракилис) olarak anılırdı. Sergey Kirov'un ölümünden sonra Karakilis adı Kirovakan olarak değiştirildi. Sovyetler Birliği dağılıncaya kadar bu adla anıldı. Daha sonra Ermeniler şehre "Vanadzor" adını verdiler.
Coğrafya ve iklim

Lori Eyaleti'nin başkenti olan Vanadzor, Erivan'ın 128 km (80 mi) kuzeyinde ve Gümrü'nün 64 km (40 mi) doğusunda yer almaktadır.
Deniz seviyesinden ortalama 1.350 metre (4.430 feet) yükseklikte bulunan Vanadzor, Pambak Nehri vadisinde, Tandzut ve Vanadzor nehirlerinin Pambak Nehri'ne katıldığı noktada yer almaktadır. Şehir, 2.500 metre (8.200 fit) yüksekliğindeki Bazum ve Pambak dağları ile çevrilidir. Güney ve doğu bölgeleri yoğun ormanlarla kaplıyken, kuzey ve batı bölgeleri sadece çalı ve bitkilerle kaplıdır.
Vanazdor'da yazlar serin, kışlar ise nispeten ılık geçmektedir. Kış aylarında ortalama sıcaklık -4,2 °C (24,4 °F) iken, yaz aylarında 20 °C'ye (68 °F) kadar ulaşır. Vanadzor'un iklimi nemli karasal iklim olarak sınıflandırılır. Yağış miktarı 650 mm (25,6 inç) civarındadır.
Kentin güneybatısında yer alan Vanadzor Botanik Bahçesi, Ermenistan Cumhuriyeti'ndeki beş botanik parktan biridir.
Demografi > Nüfus

Vanadzor'un nüfusu, Erivan Valiliği'nin bir parçası haline geldiği 1849 yılından bu yana kademeli olarak artmıştır. Kirovakan-Vanadzor'un nüfusu, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, Stalin'in gelen Ermenilere tarihi anavatanlarında daha iyi bir yaşam vaadiyle Ermenistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ne açık göçe izin vermesiyle önemli ölçüde arttı. Çoğunluğu Ermeni kırımından sağ kurtulanlar olmak üzere, Avrupa'nın ve Orta Doğu'nun farklı yerlerinden gelen Ermeniler, Kirovakan'a göç edip yerleştiler. Sovyet istihbaratı ve İçişleri Bakanlığı tarafından dayatılan sert koşullar nedeniyle göçmenlerin çoğu Sibirya'daki ve başka yerlerdeki çalışma kamplarına gönderildi. Ermeni göçmenlere yönelik bu muamelenin nedeni, neredeyse hepsinin yerel halktan daha eğitimli olması, üçten fazla dil konuşması ve Stalinist hükûmet tarafından ulusal güvenliğe tehdit olarak görülen Ermeni Apostolik Kilisesi'ne açık bir şekilde bağlı olmalarıydı. Zorluklara rağmen, sonraki yıllarda daha fazla Batı Ermenisi Kirovakan'a göç etti. Ancak göçmenlerin birçoğu şehri terk ederek Kıbrıs, Lübnan, Suriye, Yunanistan, Fransa ve Amerika Birleşik Devletleri gibi diaspora ülkelerine geri döndü. Günümüzde Vanadzor'da yaklaşık 2.000 Batı Ermenisi yaşamaktadır ve bunların çoğu günlük yaşamlarında hala Batı Ermenice lehçesini kullanmaktadır.
Vanadzor'un çoğunluğunu etnik Ermeniler oluştururken, küçük topluluklar halinde Rus, Ukraynalı ve Yunan nüfus da bulunmaktadır.
Vanadzor'un 1831'den bu yana nüfus-zaman çizelgesi aşağıdaki gibidir:
| Yıl | Nüfus | Not |
| --- | --- | --- |
| 1831 | 494 |  |
| 1873 | 2.017 |  |
| 1897 | 3.917 |  |
| 1915  | 6.671 | Ağırlıklı olarak Ermeni |
| 1926 | 8.640 |  |
| 1939 | 17.607 |  |
| 1959 | 49.423 |  |
| 1979 | 148.876 |  |
| 2001 | 107.394 |  |
| 2011 | 86.199 |  |