TES-İŞ
Tarihçe > 1980'li Yıllar

Ocak 1980 tarihinde ekonomik istikrarı temin etmek adına 43. Hükûmet tarafından "24 Ocak Kararları" olarak adlandırılan bir dizi karar alındı. Süreç 1980 yaz aylarında Türkiye'de hükûmet bunalımı, sokak kavgaları, üniversite olayları ve terörle dolu bir anarşi ortamı yaşanıyordu. 12 Eylül 1980 askeri müdahalesi sonucunda Türkiye Büyük Millet Meclisi kapatıldı ve sendikacılık faaliyeti de zor bir döneme girdi.
Milli Güvenlik Konseyi kararlarında (grev yasağının tüm işçileri kapsaması dışında) Türk-İş'e yönelik bir uygulama yoktu fakat üye sendikalar da oldukça uzun bir süre sendikal faaliyetler açısından fiilen yasaklı sayıldılar. Bundan ötürü Türk-İş üyesi sendikalar, bir iç genelge ile resmen olmasa da fiilen faaliyet durdurdular. Sendikal faaliyetler ve toplu pazarlık sistemi üzerindeki baskı ve yasaklar 1984 sonuna kadar devam etti.
1982 Anayasasından bir yıl sonra yürürlüğe giren 2821 sayılı Sendikalar Kanunu ve 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu, Danışma Meclisi'nde görüşülmeden Milli Güvenlik Konseyi'nin onayıyla yasalaştı. Bu yasaların kabulünden sonra TES-İŞ, tüzüğünü ve teşkilatlanmasını bu kanun hükümlerine uygun hale getirmek için 21-22 Temmuz 1983 tarihlerinde olağanüstü bir genel kurul topladı. Bu tarih itibarıyla TES-İŞ Federasyonu üyesi 35 sendika bulunmaktaydı. Bu kongrede federasyon, "milli tip" sendikaya dönüşerek "Türkiye Enerji, Su ve Gaz İşçileri Sendikası" (kısaca TES-İŞ) adını aldı.
Aralık 1984 tarihinde TES-İŞ Sendikası tarafından o yıl içinde yaptırılan ve "Enerji İşçilerinin Sosyal ve Ekonomik Durumlarının Tespitine Yönelik" olan istatistik çalışmasının sonuç değerlendirmeleri, Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü'nde yaptırıldı.
1985 yılı sonu itibarıyla TES-İŞ Sendikası şubelerinin geçmiş senelere ait sigorta primleri ve vergi borçlarının tamamı kapatıldı ve (Genel Merkez dahil) tüm şube bina ve dairelerinin yangına karşı sigortaları yaptırıldı.
1986 senesi, TES-İŞ tarihinde birlikte hizmet etmiş yöneticiler ve şube başkanlarının ayrı listelerle karşı karşıya geldiği (Genel Merkez Yönetim ve Denetim Kurulu dahil olmak üzere 30 ilden toplam 306 delege katıldığı) bir genel kurula sahne oldu.
25-26 Mart 1987 tarihli Başkanlar Kurulu toplantısında; sendikanın içinde bulunduğu maddi sıkıntıyı giderebilmek için, %50'si şube hesaplarına %50'si Genel Merkez hesaplarına yatırılan aidatların tamamının Genel Merkez hesaplarına yatırılması kararı alındı.
Çeşitli önlemlere rağmen mali sıkıntılar bir türlü aşılamayınca, 21-24 Mayıs 1988 tarihinde İstanbul DSİ 14.Bölge Müdürlüğü tesislerinde yapılan Başkanlar Kurulu toplantısında, bu duruma kalıcı bir çözüm bulabilmek için olağanüstü genel kurula gidilmesi oy birliği ile karar altına alındı.
17 Temmuz 1988 tarihinde düzenlenen olağanüstü genel kurulda, yapılan tahmini bütçe değişiklikleri ve yıllar itibarıyla hazırlanan bütçe ve ekleri oy birliği ile kabul edildi. Yine aynı gün ICEF (Uluslararası Kimya, Enerji ve Genel Hizmet İşçileri Federasyonu) üyelik başvurusunun yenilenmesi kararı verildi.
Sendikanın 1989 yılı olağan genel kurulu 20-22 Ekim 1989 tarihlerinde Ankara DSİ Genel Müdürlüğü Konferans Salonu'nda gerçekleştirildi ve konuklardan (yaptıkları konuşma sırasına göre) Erdal İnönü, Süleyman Demirel, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı İmren Aykut ile Bayındırlık ve İskan Bakanı Cengiz Altınkaya genel kurula hitaben birer konuşma yaptılar. Ayrıca ICEF temsilcisi Jim Catterson ile Mısır Petrol İşçileri Sendikası'ndan Semir Tuayme de konuşmacılar arasındaydı. Aynı yıl içinde mevcut 42 şube de kendi olağan genel kurullarını düzenlediler.