Murray Rothbard
Görüşleri > Anarko-kapitalizm

Anarko-kapitalistlere göre, çeşitli teorisyenler anarko-kapitalizme benzer yasal felsefeleri benimsemişlerdir. Ancak Rothbard, 20. yüzyılın ortalarında Avusturya İktisat Okulu, klasik liberalizm ve 19. yüzyıl Amerikan bireyci anarşistlerinden unsurları sağ kanat bir anarşizm biçiminde sentezlediği için bu terimi kullanan ilk kişidir. Öğrencisi Hans-Hermann Hoppe'ye göre, "Rothbard olmasaydı anarko-kapitalist hareketten söz edilemezdi". Lew Rockwell bir anma yazısında Rothbard'ı "liberteryen anarşizm" olarak tanımladığı çeşitli akımların "vicdanı" olarak nitelendirmiş ve bu akımların savunucularının çoğu zaman onun örneğinden kişisel olarak ilham aldıklarını belirtmiştir.
Rothbard, 1940'ların sonlarında yüksek lisans yaptığı yıllarda, liberteryen ve laissez faire ilkelerine sıkı sıkıya bağlı kalmanın devletin tamamen ortadan kaldırılmasını gerektirip gerektirmediğini düşündü. Ekonomik Eğitim Vakfı'nın kurucularından Baldy Harper'ı ziyaret etti; Harper, herhangi bir hükûmete ihtiyaç olduğundan şüphe duyuyordu. Rothbard, bu dönemde Lysander Spooner ve Benjamin Tucker gibi 19. yüzyıl Amerikan bireyci anarşistlerinden ve böyle bir sistemin nasıl işleyebileceğini yazan Belçikalı ekonomist Gustave de Molinari'den etkilendiğini söyledi. Böylece, "Mises'in laissez-faire ekonomisi ile bireyci anarşistlerin mutlakçı insan hakları ve devletin reddi görüşlerini birleştirdi".
Rothbard 1950'de kendisini "özel mülkiyet anarşisti" olarak görmeye başlamış ve daha sonra siyasi ideolojisini tanımlamak için "anarko-kapitalist" ifadesini kullanmaya başlamıştır. Onun anarko-kapitalist modelinde, özel mülkiyet sistemi, serbest piyasada rekabet eden ve koruyucu ve adli hizmetlerini kullanmayı seçen tüketiciler tarafından gönüllü olarak desteklenen varsayılan koruma kurumları gibi özel firmalar tarafından desteklenmektedir. Anarko-kapitalistler bunu "devletin güç tekelinin sonu" olarak tanımlamaktadır. Bu şekilde Rothbard, piyasaları desteklemek için bir devletten yana olan Mises'ten ayrılır.
Yayınlanmamış bir makalesinde, ekonomik açıdan bireyci anarşizmin anarko-kapitalizmden farklı olduğunu yazmış ve liberteryenlerin anarşist olmayan terimini benimsemeleri gerekip gerekmediğini şaka yollu sorgulamıştır. Rothbard makalesini, kendisinin ne bir anarşist ne de bir "arşist" olduğunu, daha ziyade arşistlik meselesinde yolun ortasında olduğunu teyit ederek sonlandırmıştır.
Man, Economy, and State (İnsan, İktisat ve Devlet) adlı eserinde Rothbard, çeşitli devlet müdahalesi türlerini üç kategoriye ayırır: "otistik müdahale" (özel ekonomik olmayan faaliyetlere müdahale); "ikili müdahale" (bireyler ve devlet arasındaki mübadele); ve "üçgen müdahale" (bireyler arasında devlet tarafından zorunlu kılınan mübadele). Sanford Ikeda, Rothbard'ın tipolojisinin "Mises'in orijinal formülasyonunda görülen boşlukları ve tutarsızlıkları ortadan kaldırdığını" yazmıştır. Rothbard, Power and Market (Güç ve Piyasa) adlı eserinde iktisatçının serbest piyasadaki rolünün sınırlı olduğunu, ancak ekonomi politikası önerileri isteyen bir hükûmette bu rolün çok daha büyük olduğunu yazar. Rothbard, kişisel çıkarın bu nedenle pek çok iktisatçının görüşlerini devlet müdahalesinin artırılması yönünde etkilediğini savunmaktadır.