stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Emin Alper

| Emin Alper |
| --- | --- |

Doğum: 13 Ağustos 1974 (50 yaşında) Ermenek, Karaman, Türkiye
Eğitim: Ankara Fen Lisesi Boğaziçi Üniversitesi
Meslek: Yönetmen, senarist, yapımcı, akademisyen
Etkin yıllar: 2005-günümüz
İşveren: İstanbul Teknik Üniversitesi
Önemli eser(ler): Tepenin Ardı Abluka

Emin Alper (d. 13 Ağustos 1974, Karaman), Türk yönetmen; senarist, yapımcı ve akademisyen. İstanbul Teknik Üniversitesi'nde akademisyenlik ve çeşitli dergilerde yazarlık da yapan Emin Alper, Tepenin Ardı, Abluka ve Kurak Günler filmleri ile tanınır. Alper'in üçüncü uzun metrajlı filmi olan Kız Kardeşler, ilk gösterimi 69. Berlin Uluslararası Film Festivali'nin "Ana Yarışma" bölümünde gerçekleştirdi. Film, SİYAD'da 10 dalda 11 adaylık elde etti.
Hayatı

Liseyi Ankara Fen Lisesi’nde bitirip Boğaziçi Üniversitesi inşaat mühendisliği bölümüne girdi, fakat mutlu hissetmediği bölümünü iki yıl sonra tekrar sınava girip aynı üniversitenin iktisat bölümünü kazanarak değiştirdi. Boğaziçi Üniversitesi’nde iktisat ve tarih okudu, ardı sıra Boğaziçi Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü’nde Modern Türkiye Tarihi üzerine doktorasını aldı.
Mühendisliğin beslediği bir taraf yok çünkü ben teknik konularda çok cahilimdir. Sinemanın teknik kısmı söz konusu olduğu zaman mühendislik hiç beslemedi. Sosyal bilimlerin muhakkak etkisi vardır. Şu an bunu çok ölçüp biçemiyorum ama muhakkak vardır. Aynı şekilde sanatla, sinemayla uğraşmanın sosyal bilimlere de çok fazla etkisi oldu yani ikisi böyle karşılıklı bir etkileşim içinde gelişti. Ama fen lisesi yıllarımda bile hep tiyatro, sinema, edebiyat çok ilgilendiğim şeylerdi, yani sonradan çıkmış bir karar değil. Taşrada çalışkan öğrenci olduğunuz zaman ister istemez bir yere itiliyorsunuz..
18 yaşındayken izlediği Kusturica filmi Çingeneler Zamanı'ndan etkilenir, kendi deyimi ile "sinemanın büyüsünün farkına varır". Üniversitede senaryo denemeleri yapan Alper, o dönem üniversitenin sinema kulübüne de üyedir. Vaktinin çoğunu sinema kulübünde, bir kısmı film sektöründe de çalışmakta olan arkadaşlarıyla geçirir. Bu dönemde senaryolar, eleştiriler yazar, sürekli notlar alır. Bu dönemde arkadaşları ile "Görüntü" dergisini çıkarır. Kulüp etkinliklerinde film tartışıp dönemin parlayan yönetmenlerini (Zeki Demirkubuz, Nuri Bilge Ceylan gibi) söyleşilere davet ederler. Aynı dönemde hep planladığı sinema geleceği netleşip şekillenir.

İstanbul Teknik Üniversitesi insan ve toplum bilimleri bölümünde akademisyen olarak dersler veren yönetmenin sinema ve siyaset üzerine Tarih ve Toplum, Birikim, Mesele, Altyazı ve Görüntü gibi dergilerde yazıları da yayımlandı.
Kariyer > Filmleri

TRT'de yayınlanan Genç Sinemacılar programı sayesinde (başvurulup kabul edilen projeleri ekipleriyle gelip çeken formata sahip program) Mektup (2005) adlı ilk kısa filmi çekildi. Sonrasında da Rıfat (2006) adlı kısa film geldi. Ardından belli bir süredir senaryosunu ve kurgusunu planladığı ilk uzun metrajlı filmi "Tepenin Ardı" (2012) ile geniş kitlelerce tanındı. Abluka (2015) filmi ise ilk gösterimini 72. Venedik Film Festivali'nde gerçekleştirdi. 

"Tepenin Ardı" ile Berlin Film Festivali'nde Caligari Film Ödülü, Asya Pasifik Film Festivali'nde, 31. İstanbul Film Festivali'nde  En İyi Film, Karlovy Vary Uluslararası Film Festivali'nde NETPAC ödülü, Taipei Film Festivali Uluslararası yeni yetenek yarışması büyük ödülü de dahil olmak üzere 2012 yılında ulusal ve uluslararası alanda 16 ödül aldı. "Abluka" filmi ile 72. Venedik Film Festivali'nde ana yarışma ödüllerinden Jüri Özel Ödülü'nü, Arca CinemaGiovani ve Premio Bisato d'Oro ödüllerini kazandı. 2016 yılında Sinema Yazarları Derneği tarafından Abluka filmiyle En iyi Yönetmen Ödülü'ne layık görüldü. 2019 yılında ise çıkarmış olduğunu Kız Kardeşler filmi ile ödüller toplamıştır. 2021 yılında dördüncü uzun metraj filmi Kurak Günler için çalışmalara başlamıştır.
Kariyer > Dizi

FX ile BluTV ortaklığında yayımlanan Alef dizisinin yönetmenliğini üstlenmiştir.
Sovyetler Birliği'nin uzay programı
Kökenler > Savaş öncesi çabalar

Uzay araştırması teorisi, Birinci Dünya Savaşı'ndan önce Rus İmparatorluğu'nda 19'uncu yüzyılın sonu ve 20. yüzyılın başlarında öncü gazetelerde yayınlayan ve 1929'da Konstantin Tsiolkovski'nin (1857-1935) çok kademeli roketler gibi kavramlarını tanıtan yazılarla sağlam bir temele oturmaktaydı. Tepkili (reaktif) Tahrik Çalışma Grubu'nun üyeleri tarafından gerçekleştirilen erken deneylerde üzerine kurulan pratik yönlerde, 1920'ler ve 1930'larda GIRD kurulmuş (1931'de kurulmuş), Sergey Korolyov gibi öncüler —Mars'a seyahat etmeyi hayal edenler— ve Alman-Rus mühendis Friedrich Zander gibi bilim adamları çalışmıştır. 18 Ağustos 1933'te GIRD, ilk Sovyet sıvı yakıtlı roket Gird-09'u ve 25 Kasım 1933'te, ilk melez yakıtlı roket GIRD-X'i yaptı. 1940-41 yıllarında, Tepkili tahrik alanında bir başka gelişme gerçekleşti: Katyuşa çoklu roketatarının geliştirilmesi ve seri üretimi gerçekleştirildi.
Kökenler > Nazi Almanyası

1930'lu yıllarda Sovyet roket teknolojisi Nazi Almanyası ile karşılaştırılabilirdi ancak Joseph Stalin'in Büyük Tasfiyesi, ilerlemesine ciddi şekilde zarar verdi.[kaynak belirtilmeli] Birçok önde gelen mühendis öldü ve Korolyov ve diğerleri Gulag'lara hapsedildi. Katyuşa, 2. Dünya Savaşı sırasında Doğu Cephesinde çok etkili olmasına rağmen, Alman roket programının gelişmişliği, Avrupa'daki savaşın bitiminden sonra Peenemünde'de ve Mittelwerk'teki kalıntılarını denetleyen Rus mühendislerini şaşırttı. Amerikalılar gizlice en önde gelen Alman bilim adamlarını Operasyon Ataşesi olarak ve 100 V-2 roketini Amerika'ya götürürken, Rus programı ancak, yakalanmış Alman kayıtları ve bilim adamlarından bazılarından, özellikle V-2 üretim alanlarından elde edilen çizimlerden büyük ölçüde yararlandı.
Dimitri Ustinov'un yönetimi altında Korolyov ve diğerleri çizimleri denetlediler. Roket bilim adamı Helmut Gröttrup ve diğer yakalanan Almanlar'dan 1950'lerin başına kadar yardım alınarak, Sovyet nükleer savaş başlıklarının ağırlığının daha güçlü bir güçlendiriciye ihtiyaç duymasına rağmen, R-1 adlı V-2 kopyasını yaptılar. Korolyov'un OKB-1 tasarım bürosu, 1930'ların sonlarında deneyler yapmakta, sıvı yakıtlı kriyojenik roketlere odaklanmaktaydı. Sonuç olarak, bu çalışma, Ağustos 1957'de başarıyla denenen R-7 Semyorka kıtalararası balistik füze (ICBM - Intercontinental ballistic missile) tasarımıyla sonuçlandı.
Sputnik ve Vostok

Sovyet uzay programı, SSCB'nin Beş Yıllık Planlarına bağlıydı ve başlangıçta Sovyet ordusunun desteğiyle ilerliyordu. Her ne kadar "tek yanlı bir uzay yolculuğu hayali tarafından yönlendirilme" olsa da, Korolyov genellikle askeri projelerde çalışırken bunu bir sır olarak sakladı —Özellikle Sovyetler Birliği'nin 1949'daki ilk atom bombası testinden sonra, nükleer bir başlığı ABD'ye taşıyabilecek bir füze— birçoğunu uyduları fırlatma ve insanlı uzay aracı düşüncelerinden alıkoydu. Bununla birlikte, Temmuz 1951'de uzaya çıkan ilk canlı Sovyet roketinde bir araçla fırlatıldı; iki köpek 101 km yüksekliğe ulaştıktan sonra canlı olarak kurtarıldı. Amerika'nın ilk başarısından iki ay önce bu ve sonraki uçuşlar, Sovyetlere uzay tıbbı ile ilgili değerli bir deneyim kazandırdı.
Küresel menzili ile ve yaklaşık beş ton ağırlığa sahip olan güvenilir R-7, sadece nükleer savaş başlıkları için stratejik bir verimli sistem olarak değil aynı zamanda bir uzay aracı için mükemmel bir temel olarak etkili olmuştu. Amerika Birleşik Devletleri'nin Uluslararası Jeofizik Yıldönümü'nde bir uydu fırlatma planını Temmuz 1955'te yaptığı duyuru sonrası, Korolyov'un Sovyet lider Nikita Kruşçev'i Amerikalıları aşmak için Ocak 1956'daki planlarını desteklemek için ikna etmesinde büyük fayda sağlamıştı. Tasarılar, uzay hakkında bilgi edinmek için Dünya yörüngesine uydular (Sputnik) göndermek ve dört insansız askeri keşif uydusundan oluşan Zenit programının başlatımı olarak onaylandı.
İlk Sputnik başarılı propaganda darbesi olduktan sonra —sadece şu an açıklanmayan "Roket-Uzay Sistemlerinin Baş Tasarımcısı",— tasarımını Vostok uzay aracının üretilmesi için Zenit programı ile birleştirilen insanlı programı hızlandırmakla suçlandı. Tsiolkovski'den epey etkilenmiş —Uzay gezisi için en önemli hedef olarak Mars'ı seçmiş olan— 1960'ların başında, Korolyov'un himayesinde olan Rus programı, 1968'den 1970'e kadar erkenden Mars'a yapılacak yolculuklar için önemli taslaklar hazırladı. Kapalı döngü yaşam destek sistemleri ve elektrikli roket motorlarıyla ve yüksek yörüngedeki uzay istasyonlarından başlatılan bu planlar, Amerika'nın Ay'a inme hedefinden çok daha iddialıydı.
Sputnik ve Vostok > Ödenek ve destek

Sovyet uzay programı, Stratejik Roket Güçleri ICBM'lerine askeri finansman konusunda ikincil derecede destek olmuştur. Batı, Kruşçev'in her yeni uzay görevini propaganda amacıyla emrettiğine ve Sovyet liderinin Korolyov ve diğer baş tasarımcılarla olağandışı bir şekilde yakın ilişkiye sahip olduğuna inandığı halde Kruşçev, uzayın araştırılması yerine füzeleri vurguladı ve Apollo ile rekabet etmekle fazla ilgilenmedi.
Hükûmet ve Komünist Parti, programın başarılarını propaganda aracı olarak kullanırken, siyasi sebeplere dayanan görevler için yöntemli/düzenli planlar nadirdi. Ancak istisna, 1963'te Vostok 6 ile uzaydaki ilk kadın Valentina Tereşkova idi. Görevler, bilimsel amaçlarla değil, roket kullanılabilirliği veya geçici nedenlerle planlandı. Örneğin, hükûmet Şubat 1962'de aniden yörüngeye iki Vostok'u içeren iddialı bir görev başlattı "on gün içinde", o ay John Glenn'in Mercury-Atlas 6'sı gizlenmekte; programda Ağustos'a kadar Vostok 3 ve Vostok 4 ile bu gerçekleştirilemedi.
İç çekişme

NASA'nın yöneticisi James Webb tarafından 1960'ların çoğuna yönlendirilen tek bir eşgüdüm yapısında olan Amerikan uzay programının aksine, SSCB'nin programı birkaç rakip tasarım grubu arasında bölünmüştü. 1957-1961 yılları arasında Sputnikler'in ve 1961-1964 yılları arasında Vostoklar'ın olağanüstü başarılarına rağmen 1958'den sonra Korolyov'un OKB-1 tasarım bürosu, rakip baş tasarımcıları Mikail Yangel, Valentin Gluşko ve Vladimir Çelomey'den artan bir rekabetle karşı karşıya kaldı. Korolyov, kalıcı bir insanlı uzay istasyonunun ve insanlı olarak Ay'ın araştırılmasının temelini oluşturacak olan Soyuz uzay aracı ve N-1 güçlendiricileriyle ilerlemeyi tasarladı. Bununla birlikte, Ustinov onu, çok güvenilir Voskhod uzay aracı, değişiklik yapılmış bir Vostok ve Venüs ve Mars gibi yakın gezegenler için gezegenler arası insansız görevlerde kullanarak, Dünya çapındaki görevlere odaklamaya yönlendirdi.
Yangel, Korolyov'un yardımcısıydı, ancak ordunun desteğiyle 1954 yılında öncelikle askeri alan programında çalışmak üzere kendi tasarım bürosuna atandı. Burası, hipergolik yakıtların kullanımı da dahil olmak üzere daha güçlü roket motorları tasarım ekibine sahipti, ancak 1960'ta Nedelin felaketini takiben, Yangel ICBM gelişimine odaklanmaya yönlendirildi. Korolyov'un N-1 modeline benzer askeri uygulamalar ve gelecekteki uzay istasyonlarını kurmakta ve uzaya kargo uçuşları için kendi ağır güçlendirici tasarımlarını geliştirmeye devam etti.
Çelomey, Kruşçev'in himayesinden yararlandı ve 1960'ta, Ay'a ve insanlı bir askeri uzay istasyonuna insanlı bir araç göndermek için bir roket geliştirmenin en temel işine verildi.
Apollo programının ilerlemesi, her biri kendi programını tepki olarak savunan baş tasarımcıları alarma geçirdi. Çakışan birden fazla tasarım onay aldı ve yeni öneriler zaten onaylanmış projeleri tehdit etti. Korolyov, "tekil kalıcılığı" nedeniyle, Ağustos 1964'te —Birleşik Devletler'in niyetlerini beyan etmesinden üç yıldan fazla zaman sonra— Sovyetler Birliği sonunda Ay için yarışmaya karar verdi. 1967'de —Ekim Devriminin 50. yıldönümü— veya 1968'de Ay'a iniş hedefini belirledi. 1960'lı yılların başında bir aşamada Sovyet uzay programı etkin olarak fırlatma ve uzay aracı için 30 proje geliştiriyordu. Kruşçev'in 1964'te düşüşüyle Korolyov'a insanlı uzay programının kontrolünün verilmesi tamamlandı.
Projelerin ve başarıların listesi > Tamamlanan projeler

Sovyet uzay programı aşağıda tanımlı bir dizi projeyi üstlenmiştir:
Almaz uzay istasyonları
Buran programı
Cosmos uyduları
Energia
Foton
N1-L3 İnsanlı Ay iniş programı
Luna Ay alçaktan uçuşları, yörüngeciler, etkiler, kondular, gezginciler, örnek dönüşler
Mars sonda programı
Meteor meteoroloji uyduları
Molniya iletişim uyduları
Mir uzay istasyonu
Proton uydular
Phobos Mars sondaları programı
Salyut uzay istasyonları
Soyuz uzay aracı
Sputnik uydular
TKS uzay aracı
Venera Venüs araştırmaları programı
Vega programı Venüs ve kuyrukluyıldız Halley sondaları programı
Vostok uzay aracı
Voskhod uzay aracı
Zond programı
Diğer projeler > Buran

Sovyet uzay programı uzay mekiği Buran'ı, tarihin 3. süper ağır Energiya fırlatıcısına dayanarak üretti. Energiya, insanlı bir Mars görevinin ana bileşkesi olarak kullanılmak istendi. Buran, ABD Uzay Mekiğine ve ardından Stratejik Savunma Girişimi'ne ilk yanıt olarak geniş uzay tabanlı askeri platformları desteklemek için çalışmak üzere tasarlandı. Sistemin işleyişe geçmesiyle 1988'de stratejik silah azaltma anlaşmaları Buran'ı gereksiz hale getirdi. 15 Kasım 1988'de Buran, yörüngecisi ve Energiya roketi Kazakistan'daki Baykonur Uzay Üssü'nden fırlatıldı ve üç saatlik bir yolculuk ve iki yörünge turundan sonra fırlatma rampasından birkaç kilometre uzakğa iniş yaptı. Birkaç araç üretildi, ancak sadece biri uzaya insansız bir test uçuşunda gönderildi; sivil bir fırlatıcı olarak çalışması çok pahalı bulundu.
Diğer projeler > İptal edilen gezegenlerarası projeler > Mars 4NM

Marsokhod ağır gezginci Mars 4NM, 1974-1975 yılları arasında iptal edilmiş N1 fırlatıcısı ile fırlatılacaktı.
Diğer projeler > İptal edilen gezegenlerarası projeler > Mars 5NM

Mars örnek döndürme görevi Mars 5NM, 1975 yılında tek bir N1 fırlatıcısı ile fırlatılacaktı.
Diğer projeler > İptal edilen gezegenlerarası projeler > Mars 5M

Mars örnek döndürme görevi Mars 5M (ru 1 Ocak 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.), Proton fırlatıcısı ile kısmen fırlatılacak ve daha sonra 1979'da Mars'a uçmak üzere birlikte yörüngede ayrı bir taşıyıcıya kenetlenecekti.
Diğer projeler > İptal edilen gezegenlerarası projeler > Vesta

Vesta görevi, 1991 yılında fırlatılacak olan, iki özdeş iki gezegenlerarası sondalardan oluşacaktı. Mars'a (Venüs'e erken bir uçuş planı yerine) uçması ve daha sonra farklı sınıflara ait dört asteroidi incelemesi amaçlandı. 4 Vesta'da bir itici ile fırlatılacaktı.
Diğer projeler > İptal edilen gezegenlerarası projeler > Tsiolkovski

Tsiolkovski görevi, 1990'lı yıllarda Jüpiter'den bir "sapan çekimi atışı" yapmak için fırlatılan ve daha sonra Güneş'in beş ya da yedi katı yarıçapındaki bir yörüngeden geçmek için planlanan çift amaçlı, derin gezegenlerarası bir sonda olarak planlandı. Bu uzay aracının bir türevi muhtemelen Satürn ve ötesine doğru fırlatılacaktı.
Yeji

Hwang Ye-ji (Çince: 黃葉記, Korece: 황 예지; d. 26 Mayıs 2000) ya da daha çok bilinen sahne adıyla Yeji, Güney Koreli şarkıcı, rapçi ve dansçı. 2019 yılından beri JYP Entertainment’ın oluşturduğu Itzy grubunun bir üyesidir.
Tek sağlık

Tek Sağlık (İngilizce: One Health) "yerel, ulusal ve küresel düzeylerde—insanlar, hayvanlar ve çevre bakımından ideal sağlık elde etmek için — Farklı disiplinlerin işbirlikçi çalışmasıdır ".
Bulaşıcı hastalıkların ortaya çıkması

Birçok gelişmekte olan sağlık sorunları insanlar ve hayvanlar arasında artan temasa, gıda üretimindeki entegrasyona ve uluslararası seyahatlerin genişlemesine bağlanmaktadır. 20. yüzyılda yeni bulaşıcı hastalıkların sayısı arttı, bunlar çoğunlukla hayvanlardan geçmekte, insanları enfekte ettiği bilinen 1.415 mikrobun yüzde 61'i hayvanlardan geliyor. Örneğin, kemirgenler veba ve tifüs etkenlerini insanlara aktarırlar. Kızamık, kabakulak ve boğmaca hastalıklarının orijini evcil çiftlik hayvanlarıdır. Önemli bir istisna Mycobacteria tuberculosis'tir. Mycobacteria tuberculosis insan orijinli olduğu halde hayvanlara bulaşmıştır. Şempanzeler HIV'in doğal konaklarıdır. Yaban hayatının küresel ticareti, hastalıkların ortaya çıkması sorununu şiddetlendirmektedir.
1999'da Batı Nil Virüsü salgını, insan ve hayvan sağlığı arasındaki bağlantıyı vurgulamıştır. Bu salgında, yabani kargalar salgından bir ay önce veya insanlar hasta olmaya başlamadan önce ölmeye başladılar. Eş zamanlı salgınlar birbirleriyle bağdaştırılmadılar, ta ki Bronx Hayvanat Bahçesinde veteriner hekim olan Dr. Tracey McNamara'nın egzotik kuşların ölümünü bu salgınlara bağlamasına kadar. Bu salgınlara Batı Nil virüsünün neden olduğunun kayıtlara geçtiği tarihten sonra, batı yarımkürede vektör kaynaklı hastalıklar, enterik hastalıklar ve gelişmekte olan ve zoonoz bulaşıcı hastalıklar için CDC Zoonotik ulusal merkezi kurdu.
Avian influenza (tavuk vebası, kuş gribi) (HPAI H5N1) salgını 1997'de Hong Kong'da başladı. Bu salgından sonra, hayvan sağlığının ve insan sağlığının bağlantılı olduğuna küresel topluluk zorladı. 1997 salgınında 18 insan etkilendi, 6'sı öldü ve 1.5 milyon kanatlı hayvanın itlafıyla sonuçlandı. HPAI H5N1 virüsü 1998–2003 salgınları arasında izole edildi ancak Güney Kore'de 2003 yılı ortalarında yaygın bir salgın oluştu. Uluslararası raporlamada gecikmeler ve zayıf önlemler virüsün Güneydoğu Asya genelinde yayılmasına katkıda bulundu. Avian influenza'nın (HPAI H5N1) ve başka gelişmekte olan zoonotik hastalıkların dünya çapında tehdit olarak kabul edilmesinden sonra, Gıda ve Tarım Örgütü (FAO), Dünya Sağlık Örgütü (WHO) ve Dünya Hayvan Sağlığı Örgütü (OIE) hayvan -insan - ekosistem konusunda birlikte daha yakından çalışmak için üçlü bir anlaşmayla stratejik bir çerçeve geliştirdi.
Karşılaştırmalı tıp

Hayvanlar, insanlar gibi kalp hastalığı, kanser, diyabet, astım, artrit ve aynı kronik hastalıkların pek çoğundan muzdarip olabilmektedirler. Bazı hastalıklar insanlarda tanımlanmadan uzun süre önce hayvanlarda tanımlanmıştırlar. Örneğin, korku kaynaklı kalp yetmezliği insanlarda tanımlanmadan yaklaşık otuz yıl önce yaban hayatında tanımlanmıştır. Karşılaştırmalı tıp, türler arasında hastalık süreçlerini ve doğal olarak insanları etkileyen hayvan hastalıklarını baz alan çalışmalardır. Karşılaştırmalı tıp kavramı çok eskilere dayanmaktadır. Antik Yunanlar diseksiyonlar ile ve hayvanları inceleyerek insan hastalıklarını anlamada önemli ipuçları elde etmişlerdir. William Harvey'in, karşılaştırmalı anatomik ve fizyolojik çalışmaları tıptaki önemli gelişmelere neden olmuştur; Frederick Banting ve Charles Best'in bu tarz çalışmaları sonucu insülin keşfedilmiştir.
İskelet sistemi karşılaştırmalı tıp çalışmalarına çok uygundur. 1930'larda Otto Stader isimli veteriner hekim ilk harici iskelet sabitlemeyi geliştirdi, 2. Dünya Savaşında ordu cerrahları onun geliştirdiği yöntemi kullandılar. 1940 ve 50'lede Jacques Jenny isimli veteriner hekim cerrah
atlarda ve insanlarda ilk kemik içi pin uygulamaları prosedürlerini geliştirdi.
Çevre

Kentleşme, küreselleşme, iklim değişiklikleri ve terörizm, kamu planlamasında halk sağlığı konusunu ön plana çıkardı ve iş gücü çeşitliliğine ihiyaç duyulmasına neden oldu. Arazi kullanımı değişiklikleri, Büyük karasal ürünler ve deniz ürünleri üretim birimleri oluşturma faaliyetleri, toprak ve su kaynaklarındaki mikrobiyolojik ve kimyasal kirlilik, hayvan ve insan sağlığı konularında yeni tehditler oluşturdu. Örneğin, Tarım için ormansızlaşma zoonotik hastalıkların ortaya çıkmasına yol açabilir. Doktorlar ve veteriner hekimler, hastalık salgınlarını takip etmek, kimyasal maruz kalma nedeniyle ortaya çıkan kronik hastalıkları önlemek ve daha sağlıklı çevre oluşturmak için çevre sağlığı araştırmaları ve uygulamalarına yönelmektedirler. Tek Sağlık, insan sağlık uygulayıcıları, veteriner hekimler ve çevre sağlığı profesyonellerini bir araya getirmek için mükemmel birleştirici bir kavramdır. Bu ortaklık, sürdürülebilir ve etkili toplum sağlığı müdahaleleri geliştirmek ve uygulamak için çevresel etkilerin rolünü değerlendirmek üzere epidemiyolojik ve laboratuvar incelemelerinin güçlendirilmesine olanak sağlamaktadır.
2004'te Yaban hayatı koruma topluluğu koruma ve sağlık uzmanları toplanarak, arazi kullanımının ve yaban hayatının insan sağlığı üzerindeki etkisinin araştırılmasını teşvik etmek amacıyla New York Rockefeller Üniversitesinde "Tek Dünya - Tek Sağlık" ifadesini geliştirdi. Topluluk liderlerinden William B. Karesh, dış işlerine insan, hayvan ve çevre arasındaki sağlık bağlantıları hakkında makale yazdı.
Komisyon

Tek Sağlık Komisyonu: 2007'de Amerikan Veteriner Hekimler Derneği Başkanı (AVHD) Dr. Roger Mahr ile Amerikan Tıp Derneği (ATD) Başkanı Dr. Ronald Davis ile bir araya geldi, takip eden zamanda insan ve hayvan sağlığı toplulukları arasında görüşmeler yaşandı. Dr. Davis ATD'nin bu çaba içinde yer alması için resmî bir "Tek Sağlık " çözümüne geçilmesi önerisinde bulundu. Haziran 2007'de, ATD oy birliği ile bu çözümü kabul etti. AVHD bir Tek Sağlık Girişimi Görev Gücü kurdu ve Temmuz 2008 ATD'nin çözümüne benzer bir sağlık kararını kabul etti. Tek Sağlık Girişimi Görev Gücü, sonunda Dr. Roger Mahr'ın önderliğinde Tek Sağlık Komisyonu oldu. Merkezi Iowa Devlet Üniversitesinde bulunmaktadır.
Girişim

Tek Sağlık Girişimi, Tek Sağlık Komisyonuyla karıştırılmamalıdır. Tek Sağlık Girişimi internet sitesi Tek Sağlığa ilişkin tüm haber ve bilgiler için küresel bir depodur. Bu hareketi destekleyen örgütler internet sitelerinde listelenir ve bu listede Amerikan Tıp Derneği, Amerikan Veteriner Hekimler Derneği, Amerikan Tropikal Tıp ve Hijyen Derneği, Amerikan Halk Sağlığı Doktorları Derneği, Amerika Birleşik Devletleri Hastalık Kontrol ve Korunma Merkezleri (CDC), Amerika Birleşik Devletleri Tarım Bakanlığı (USDA) ve ABD Ulusal Çevre Sağlığı Derneği (NEHA) gibi örgütlerin yanı sıra dünya çapında 700'den fazla önde gelen bilim insanı, doktor ve veteriner hekim vardır. Tek Sağlık girişimi hakkında ek bilgi Horizon International'de mevcuttur, bu kuruluş Yale Üniversitesine bağlı küresel sağlık, çevre ve yoksulluk gibi birbiriyle ilişkili endişe verici konularda çözüm geliştirmeye çalışan ve kâr amacı gütmeyen bir kuruluştur.
Uluslararası çabalar

Avrupa Birliği, Tek Sağlığının önemini kabul etmiştir.
ABD'de, CDC'nin Tek Sağlık araştırmalarıyla ilgili bir internet sitesi var. 1. Uluslararası Tek Sağlık Kongresi 14-16 Şubat 2011'de Melbourne, Avustralya'da yapıldı. İkincisi ise 29 Ocak-2 Şubat 2013'te Bangkok, Tayland'da yapıldı.
1. Tek Sağlık Konferansı 14-15 Temmuz 2011'de Johannesburg, Güney Afrika'da düzenlendi.
Dünya Bankası, Tek Sağlık yaklaşımının küresel sağlık maliyetine etkisini araştırmaktadır. Ayrıca Haziran 2012'de Tek Sağlığın ekonomik faydalarını yayınladı.
Tek Sağlık birçok ülkeden önde gelen bilim insanları ve içinde—Dünya Sağlık Örgütü, Gıda ve Tarım örgütü, Dünya Hayvan Sağlığı Örgütü, Ulaslararsı Hayvan Sağlığı Federasyonu, Kuduz Kontrolü İçin Küresel İttifak, Yeni Zelanda Koruyucu Tıp Merkezi, Asya'da HUBNET, Tek Sağlık Küresel Ağı, Kaliforniya Üniversitesi Tek Sağlık Merkezi, Utrecht Akademik Hastanesi ve Utrecht Hayat Bilimleri, Enfeksiyon Ekolojisi ve epidemiyolojisi Ağı Uppsala, İsveç—gibi kuruluşların da olduğu organizasyonlar tarafından önerilmekte ve desteklenmektedir.