stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Medikal fizik
Eğitim > İngiltere

2011 Ekim ayından beri Bilimsel Kariyerin Modernizasyon şemasının bir parçası olarak, İngilterede ve galler de medikal fizikçi olarak yetki almak Bilimsel Eğitim Programları (STP)  ile sağlanır. Bu düzen 3 yıllıktır ve Ulusal Sağlık Bilimleri Okulu tarafından verilir. Giriş için önceki lisans derecesi fiziksel bilimlere uygun olmalıdır.
STP, Tıbbi Fizik bilimlerinde Ulusal Sağlık Servisinde pratik eğitime ek olarak part time yüksek lisansı  (Londra krallar okulu, Liverpool Üniversitesi ya da Newcastle Üniversileri tarafından verilir)  içerir. Destek uzmanlar ve finansal desteler OSCE ye benzer şekilde diğer klinik çalışanlarından alınır. STP nin tamamlanması Tıpta Fizik ve Mühendislik Enstitüsü (IPEM)  ve Klinik Bilim İnsanı olarak kayıt yaptırılmasına yol açar.
2011'den önce İngilterede verilen iki parçalı eğitim düzeni, iskoçya ve kuzey irlandada hala kullanılmaktadır. Birinci kısım sınırlı kilinik deneyimi ve medikal fizikte tam zamanlı yüksek lisansı içerir. İkinci kısım sadece klinik deneyi içerir.
Kurumlar

ICRU: Radyasyon Birimleri ve Ölçümleri Üzerine Uluslararası Komisyon
ICRP: Radyolojik Koruma Üzerine Uluslararası Komisyon
NCRP: Radyasyon Koruması & Ölçümü Üzerine uluslararası Birlik
NRC: Nükleer Düzenleme Komisyonu
FDA: Besin ve İlaç Yönetimi
IAEA: Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı
İleri araştırmalar

Amador Kane, Suzanne (2009). Introduction to Physics in Modern Medicine, Second Edition. CRC Press. ISBN 978-1-58488-943-4.
Khan, Faiz (2003). The Physics of Radiation Therapy. Lippincott Williams & Wilkin. ISBN 978-0-7817-3065-5.
Attix, Frank (1986). Introduction to Radiological Physics and Radiation Dosimetry. Wiley-VCH. ISBN 978-0-471-01146-0.
American Association of Physicists in Medicine (AAPM). What Do Medical Physicists Do?.
MRI cihazından alınmış hastanın kafasının görüntüsü
Elektrokardiyografi verisi
Kobalt(III)

| --- | --- |


Adlandırmalar
Diğer adlarKobalt triflorür
Tanımlayıcılar
CAS numarası: 10026-18-3  54496-71-8 dihydrate
3D model (JSmol): Etkileşimli görüntü
ChemSpider: 59593 
ECHA InfoCard: 100.030.045 
EC Numarası: 233-062-4
PubChem CID: 66208
UNII: O3R680UKNX 
CompTox Bilgi Panosu (EPA): DTXSID1064908 
 InChI InChI=1S/Co.3FH/h;3*1H/q+3;;;/p-3 Key: WZJQNLGQTOCWDS-UHFFFAOYSA-K  InChI=1/Co.3FH/h;3*1H/q+3;;;/p-3Key: WZJQNLGQTOCWDS-DFZHHIFOAL 
 SMILES F[Co](F)F 
Özellikler
Molekül formülü: CoF 3
Molekül kütlesi: 115.928 g/mol
Görünüm: brown powder
Yoğunluk: 3.88 g/cm3
Erime noktası: 927 °C (1.701 °F; 1.200 K)
Çözünürlük (su içinde): reacts
Manyetik alınganlık (χ): +1900.0·10−6 cm3/mol
Yapı
Kristal yapı: hekzagonal
Tehlikeler
NFPA 704 (yangın karosu):    3 0 2
Aksi belirtilmediği sürece madde verileri, Standart sıcaklık ve basınç koşullarında belirtilir (25 °C [77 °F], 100 kPa). 
Bilgi kutusu kaynakları
Kobalt(III) florür, CoF
3 formülüne sahip inorganik bileşiktir. Hidratları da vardır. Higroskopik kahverengi bir katıdır. Organoflorür bileşiklerini sentezlemek için kullanılır.
Jan Łasicki

| Jan Łasicki |
| --- | --- |
Doğum: 1534
Ölüm: 1599 Zaslaŭje, Belarus
Vatandaşlık: Belarus
Eğitim: Leipzig Üniversitesi
Meslek: Tarihçi

Jan Łasicki (Latin: Johannis Lasitii or Lasicius; 1534–1602), Polonyalı tarihçi ve din bilimci. 1556-1581 yılları arasında çoğunlukla Batı Avrupa'yı çok iyi gezmiş ve çalışmıştır. 1557'de Kalvenizm'e geçti ve 1567'de de  Brethren Birliğine'in üyesi oldu.
En büyük çalışması sekiz ciltlik Historia de origine et rebus gestis fratrum'dur. Sadece 1660'ta yayınlanmış olan ve Brethren'in gelenekleri ve organizasyonu ile ilgili olan cilt günümüze ulaşmıştır. Historia de ingressu Polonorum in Valachiam cum Bogdano (1584) dahil diğer çalışmaları  Diğer çalışmaları Eflak'daki Leh istilasını ele almaktadır. Lehçe'ye Władysław Syrokomla tarafından 1855'te çevrilmiştir. 18 sayfalık Concerning the gods of Samagitians, and other Sarmatians and false Christians (De diis Samagitarum caeterorumque Sarmatarum et falsorum Christianorum 1582'de yazılmış 1615'te yayınlanmıştır.) çalışması, bir  Litvanya tanrıları listesi bulundurur ve bu Litvanya Mitolojisi için çok önemli kaynaktır.
DNA replikasyonu

DNA replikasyonu temsili resmi. İkili sarmal çözülür ve her DNA dizisi bir sonraki dizi için kalıp görevi görür. Nükleotitler yeni eş dizilerin senteszi için eşleşir.
DNA replikasyonu veya DNA ikileşmesi, tüm organizmalarda meydana gelen ve DNA kopyalayarak kalıtımın temelini oluşturan biyolojik bir süreçtir. Süreç, bir adet çift iplikli DNA molekülüyle başlar ve iki özdeş DNA'nın oluşumuyla son bulur. Orijinal çift iplikli DNA'nın her ipliği, tamamlayıcı ipliğin üretiminde (yarı korunumlu replikasyon olarak adlandırılan bir süreç) kalıp görevi görür. Hücresel proofreading ve hata kontrol mekanizmaları replikasyonun neredeyse hatasız gerçekleşmesini sağlar.
Günümüzde yapılan araştırmalar sonucu, aynı tip hücrelerde DNA'nın kimyasal özelliğinin ve toplam miktarının nesilden nesile değişmeden aktarıldığı bilinmektedir. Buna göre DNA'nın tüm özellikleri aynı ata hücreden gelen benzer hücrelerde aynı kalmak zorundadır. Bu yüzden ister prokaryotik ister ökaryotik olsun her bir hücre mitoz bölünmeye hazırlanırken, DNA'lar kural olarak tüm uzunlukları boyunca bir ucundan diğer ucuna doğru kendilerini ikiler.
James Watson ve Francis Crick'in 1953'te yayımladıkları makaleleri, ikili sarmalın nasıl kendini eşleyeceği konusunda fikir vermektedir. "Yarı-saklı (semikonservatif) çoğaltma" olarak bilinen bu modelin geçerliliği o zamandan bu yana değişmemiştir.

Çoğalmanın genel tarzı açıklık kazandıktan sonra araştırmalar, DNA sentezinin tüm ayrıntıları üzerine yoğunluk kazanmıştır. Günümüzde bilinen, DNA'nın kendini eşlemesi için sayısız enzim ve birçok proteine gerek duyduğudur. Sentez sırasındaki olayların karmaşıklığı bu araştırma alanının son derece aktif kalmasını sağlamıştır.
DNA kendini yarı-saklı eşlemeyle çoğaltır

Watson ve Crick, sarmal açıldığı takdirde, iki atasal zincir boyunca sıralanan bazların eşlenebilecekleri proteinleri kendilerine çekebileceklerini önermişlerdir. Buna göre, bazlar hidrojen bağlarıyla kendine uygun olan (örn. Adenin-Timinle 2'li hidrojen bağı, Guanin-Sitozinle 3'lü hidrojen bağı) bazı çeker ve eşleşir. Her iki kalıp boyunca bu nükleotitler kovalent bağlarla polinükleotit oluşturdukça, birbiriyle özdeş iki DNA zinciri oluşacaktır. Kopyalanan her bir DNA molekülünde bir "eski" bir "yeni" zincir bulunacağından, bu tip bir çoğalma "yarı-saklı (semikonservatif) replikasyon" olarak tanımlanır.
DNA kopyalanması için, yine atasal zincirlerin kalıp olarak görev görmesine dayanan iki ayrı yol daha düşünülmüştür. Bunlar;
Saklı (konservatif) replikasyon; tamamlayıcı polinükleotit zincirleri yine aynı şekilde sentezlenir, ancak burada iki yeni zincir bir araya gelirken, atasal eski zincirler tekrar birleşir. Orijinal sarmal bu şeklide "korunur".
Parçalı (dispersif) replikasyonda; atasal zincirler kopyalama sırasında kırılır ve kırılan DNA parçaları iki yeni çift sarmal içinde dağılır. Böylece her bir zincirde hem yeni hem eski DNA bulunur. Üç olasılık içinde en karmaşık olan yol bu olduğu için, gerçekleşme ihtimali en zayıf olandır. Ancak, deneysel olarak teoride olması mümkündür. Her üç modelde baz eşlenikliğine dayandığı halde, yarı-saklı çoğalma en doğru olanıdır.
Tarihte

1958'de Meselson ve Stahl E.Coli 'de yeni sentezlenen bir DNA'nın bir yeni bir de eski zincir içerdiğini göstererek yarı-saklı çoğalma konusundaki sorunu çözmüşlerdir. John Henry Taylor, Loren P. Woods ve Richard W. Hughes, baklanın kök uçlarıyla yaptıkları deneyde ökaryotlarda da yarı-saklı çoğalma olduğunu göstermişlerdir. Aynı dönemde Kornberg, E.Coli 'den DNA Polimeraz I'i saflaştırmıştır. Kalıp ve öncü nükleozit trifosfatların bulunduğu ortamda, bu enzimin in vitro DNA sentezi yapabileceğini göstermiştir. Daha sonra DNA Polimeraz II ve III izole edilmiş ve polimeraz III, in vivo DNA kopyalanmasından sorumlu enzim olarak tanınmıştır.
DNA'nın yapısı

Ana madde: DNA
DNA, tüm hücrelerde bulunan, nesilden nesile aktarılabilen çift bir moleküldür. Bu çift molekül, bir sarmaşığın dalları gibi birbiri çevresinde dönerek bir sarmal oluşturur. Sarmaşık dalına benzer her molekül, bir DNA "ipliği"dir. Bu iplikler birbirlerine kimyasal olarak bağlanmış nükleotitlerden oluşur. Nükleotitler ise bir şeker, bir fosfat ve bir de dört çeşit azotlu bazlardan birisinden oluşur. Bu dört çeşit baz, adenin, timin, sitozin ve guanindir. Sırası ile A, T, C ve G harfleri ile kısaltılırlar. Her baz diğer bazların yalnızca bir çeşidi ile hidrojen bağları kurabilir, kural olarak; A ile T, C ile ise G bağ kurabilir.
DNA replikasyonu

DNA molekülünün replikasyonunda, sarmalın kollarını birbirine bağlayan zayıf hidrojen bağları (Helikaz enzimi ile) fermuar gibi açılır; her iki kolda, eşlerinden ayrılan pürin ve pirimidin uçlarını açıkta bırakır. Hücrenin sitoplazmasında bulunan çeşitli nükleotitlerin iki kol açıldıkça, kollarda bulunan uygun bazların karşılarına gelmeleriyle kendini eşleme başlamış olur. DNA'nın ikili sarmalı birbirinden ayrıldığı zaman, kural olarak Adenin grubu Timin grubuyla, Guanin grubuysa Sitozin grubuyla birleşerek yerlerini alırlar. Diğerleri uymadıkları için geri çevrilirler. Yine aynı şekilde, eski zincirdeki Adeninler Timinlerle, Sitozinler Guanin gruplarıyla ikili sırayı tamamlamak için birleşirler. Bütün nükleotitler eşlendiğinde ise, yeni zincir oluşturulmuş, DNA kendini eşlemiştir. Kopyalanan yeni DNA iplikleri tamamen aynıdır, ancak nadiren çoğalmadaki hatalar nedeniyle kopyalama mükemmel olmaz (bkz. mutasyon).
Replikasyon orijini ve çatalı

Ana maddeler: Replikasyon çatalı ve Replikasyon orijini
Kromozom üzerinde replikasyonun başladığı bölge "replikasyon orijini" olarak adlandırılır. Kromozom üzerinde replikasyonun olduğu noktada sarmala ait zincirlerin açılmasıyla meydana gelen çatala "replikasyon çatalı" denir. Bu çatal, önce sentezin orijin noktasında meydana gelir ve replikasyon devam ettikçe ilerler. Replikasyon çift yönlü ise, orijinden itibaren zıt yöne doğru ilerleyen iki replikasyon çatalı oluşur. Replikasyonun orijini ve yönü ile ilgili kanıtlar açıktır. Prokaryot canlılarda tek replikasyon orijini varken ökaryotlarda birden fazla bulunur. Bundan ötürü ökaryotlarda replikasyon daha hızlı gerçekleşir.
Prokaryotlarda DNA replikasyonu

Ana madde: Prokaryotlarda DNA replikasyonu
DNA replikasyonunda, ikili sarmal açılır ve sentezin başladığı yer olan replikasyon çatalı oluşur. Proteinler açılan sarmalı kararlı kılar ve replikasyon çatalının önünde oluşan sarılma gerilimini hafifletirler. Sentez, kalıp boyunca belirli bölgelerden RNA Primazın, DNA Polimeraz III'ün polimerizasyonu başlatabileceği serbest 3'-OH ucunu sağlayan kısa bir RNA parçasını sentezlemesiyle başlar. İkili sarmalın antiparalel yapısından dolayı polimeraz III, kesintisiz zincirde 5'-3' yönünde sürekli DNA sentezi yapar. Kesintili zincir denen karşı zincirde kısa Okazaki fragmanları sentezlenir ve bu fragmanlar daha sonra DNA Ligaz ile birleştirilir. DNA Polimeraz I, RNA primerini uzaklaştırır ve yerine DNA sentezler, ortaya çıkan polinükleotidler (DNA parçaları) DNA Ligaz ile birleştirilir. DNA replikasyonunda yer alan birçok molekülü etkileyen pek çok mutant bakteri ve faj genlerinin izole edilmesi, tüm replikasyon işleminin karmaşık genetik kontrolünün aydınlanmasına yardımcı olmuştur.
Prokaryotlarda DNA replikasyonu > Replikon, oriC ve ter

Cairns, izotoplar kullanarak, otoradyografi yöntemiyle replikasyonu izlemiş ve E. coli'de replikasyonun tek bir noktadan (orijinden) başladığını göstermiştir. Bu özgül bölgeye oriC denilmiştir. Bu bölgenin konumu E. coli üzerinde haritalanmış ve 245 baz içerdiği saptanmştır. Bu konuda yapılan başka araştırmalarda da, replikasyonun iki yönlü olduğu ve oriC'nin  her iki yönünde hareket ettiği gösterilmiştir. Bu durumda replikasyon ilerledikçe ayrı yönlere doğru birbirinden uzaklaşan iki replikasyon çatalı oluşturur. Bu çatallar tüm kromozom yarı-saklı eşleştikten sonra, "ter" olarak adlandırılan sonlanma bölgesinde birbiriyle birleşir. Bir orijinden replikasyon başladıktan sonra eşleşen DNA'nın uzunluğunun bir birim olduğunu belirten terim "replikon"dur. Buna göre, bakteriyofaj ve bakterilerde DNA sentezi bir noktadan (oriC), başlayıp bir noktada (ter) biter. Bakteriler, tek ve büyük bir kromozoma sahip oldukları için, kromozomun tümü bir "replikon"dur.
Prokaryotlarda DNA replikasyonu > DNA polimeraz I, II ve III

Replikasyonun yarı-saklı ve iki yönlü olduğu anlaşıldıktan sonra, birçok moleküler çalışma DNA kalıbı üzerinden tamamlayıcı uzun polinükleotit zincirlerinin gerçek sentezinin nasıl olduğunu anlamaya yönelmiştir. Bu çalışmalarda kullanılan mikroorganizmalarda, sentezde gerekli olan, DNA Polimeraz I, II ve III olarak bilinen enzimlerin varlığı görülmüştür. (bkz. DNA Polimeraz)
Ökaryotlarda DNA replikasyonu

Ana madde: Ökaryotlarda DNA replikasyonu
John Henry Taylor, Loren P. Woods ve Richard W. Hughes; 1957'de ökaryotlarda da replikasyonun yarı-saklı olduğunu gösteren kanıtı sunmuşlardır. Vicia faba (bakla) bitkisinin kök uçlarıyla yaptıkları deneyde DNA'yı 3H-timidin ile işaretleyip, otoradyografisini çekmişler ve replikasyonu izlemeyi başarmışlardır. Buradaki replikasyonun yarı-saklı olduğunu kanıtlamışlardır.
Ökaryotlardaki DNA replikasyonu prokaryotlardakine benzer ancak daha karmaşıktır. Her iki sistemde de DNA ikili sarmalı "replikasyon orijini"nden açılarak iki "replikasyon çatalı" meydana gelir. DNA polimerazın yönlendirdiği sentez, kesintisiz zincirde ve kesintili zincirde çift yönlü olarak devam eder. Prokaryotlardan en önemli fark olarak, ökaryotlada birçok "replikasyon orijini" ve sentezi yönlendiren daha farklı DNA Polimerazlar bulunmasıdır. Bunun nedenleri şöyle açıklanır:
Ökaryotlarda, prokaryotlara göre daha fazla gen vardır.
Ökaryotik polimerazın saniyede 50 nükleotit olan okuma hızı, prokaryotik polimeraza göre 20 kat yavaştır.
Çoklu replikasyon orijini ile ilk bulguların çoğu bir maya olan Saccharomyces cerevisiae'den elde edilmiştir. Mayadan elde edilen bu repliksyon orijinlerine "özerk replike olan diziler" (ARS) denir. Hücre döngüsünün G1 fazı sırasında bütün ARS dizilerine bazı protein grupları bağlanır ve "orijin tanıma kompleksi" (ORC) meydana gelir. Bu tanıma kompleksleri G1 fazında oluştuğu ve S fazından önce sentez başlamadığı için, sentezin gerçek başlama sinyalinde yer alan daha başka pronteinler de bulunmaktadır. Bu proteinlerin en önemlileri özgül kinazlardır. Kinazlar, hücre döngüsünün ayrılmaz bir parçası olan fosforilasyonun kilit enzimleridir. Kinazlar, ORC'ye bağlandıklarında, DNA polimerazın bağlanmasına açık olan bir "ön tanıma kompleksi" (pre-RC) oluşur. pre-RC'ye bağlanacak DNA polimerazlar, ökaryotik replikasyonun en karmaşık yönüdür. Buna göre, 6 farklı tipte DNA polimeraz formu saflaştırılıp, çalışılmıştır:
Polimeraz α (alfa), β (beta), γ (gamma), δ (delta), ε (epsilon) ve ζ (zeta) (bkz. DNA polimeraz)
Ökaryotlarda doğrusal kromozom uçlarının (telomerler) replikasyonda ortaya çıkan özel sorun, RNA içeren özgün bir enzim olan telomeraz enzimiyle çözülür.
Genetik moleküller arasındaki rekombinasyon, DNA zincirlerini kesen, tekrar sıraya koyan ve tekrar birleştiren bir dizi enzim varlığına dayanır. Gen dönüşümü olayı, bu değiş-tokuşlar sırasında yanlış eşleşme onarımı ile gerçekleştirilen sentez ile en iyi şekilde açıklanabilir.
Salıncak bağı

Salıncak bağı
Salıncak bağı salıncağı bir ağaç dalına asmak için kullanılan bir düğümdür. Bu 1693 numaralı düğüm olarak gösterildiği The Ashley book of knots da "sıkı, kuvvetli, güvenilir ve yük olmadığında kolayca çözülebilen bir düğümdür" diye methedilir. Yelkenci bağı ile aynı bağdır, ucun foralanması farkı olabilir, ip bedeni tarafı birden fazla kez dolanabilir; bu fazladan foralar bağlanacak yer kaygansa, sopanın ucuysa, ip bedeninin çekildiği yöne doğru inceliyorsa yani konik ise işe yararlar.
Bağlanışı

İp ucuna bir Tam kazık bağı bağlayarak başlanır.
Uç dal etrafında devamen dolandırılıp ip bedeni ile buluşturulur
Ucu ip bedeni etrafında yarım tur dolandırılıp, ip bedeninin bir evvelki sarmalı altına sıkıştırılır. Daha da iyisi ip bedeninin tam kazık bağı köprüsü altından geçişindeki ip kesişme noktası altına sıkıştırılmasıdır.
Uç yerine uç dirseği sıkıştırılırsa kullandıktan sonra çözülmesi daha kolay olur.
Ucun düğümden çıktığı noktaya bir durdurma düğümü bağlamak kullanırken kendiliğinden çözülme ihtimalini azaltır.
Salıncak iki iple asılacaksa her iki bağı da dalın aynı yanından sarkacak şekilde bağlamak gerekir; Yoksa sallanırken sürekli sağa sola döndüren çekiştirmeler hissedilir. Salıncak bağında ip bedeni etrafını dolanan uç tarafından ortaya çekildiği için bu çekiştirmeler daha az olur; Örneğin tam kazık bağı kullanınca bu çekiştirmeler daha belirgin olur.
Salıncağın asılacağı canlı dala verebileceği zararı en aza indirebilmek için
Salıncak bağı yerine ip ucunda bir ilik düğümü ya da halka kullanılmamalı böylece salıncağın ileri geri çeke çeke iple dalı testere ya da zımpara gibi aşındırmasına sebep verilmemelidir
Salıncak bağı ile dal arasına kabuğun iç kabuk ile diri odun tabakaları arasındaki can suyu taşıyan kambiyum tabakasını koruyan bir "kambiyum koruyucu" koymak gerekebilir; Bu, dal tarafı yumuşak, ip tarafı kaygan malzemeden bir boru ya da kalınca bir plastik / kumaş / keçe ip kılıfı olabilir.
2016-17 Türkiye Bayanlar Birinci Voleybol Ligi

Türkiye Deplasmanlı Bayanlar Birinci Voleybol Ligi 2016-17 sezonu, Türkiye Bayanlar Voleybol Birinci Ligi'nin 26. sezonudur. 14 şehirden 28 takımın katıldığı lig, deplasmanlı normal lig + Play-Off usulüne göre oynandı. Play-Off maçları sonunda Beylikdüzü Voleybol İhtisas ve İlbank kulüpleri Sultanlar Ligi'ne yükselirken, Işıkkent, Vakıfbank B, Elazığ DSİ ve MSK Urfa kulüpleri ise Türkiye Bayanlar Voleybol İkinci Ligi'ne düştüler.
Lige katılan takımlar

Alaşehir Belediyesi - Manisa
Arkas - İzmir
Beylikdüzü Voleybol İhtisas - İstanbul
Balıkesir Büyükşehir Belediyesi - Balıkesir
Bartın Polisgücü - Bartın
Bolu Belediyesi - Bolu
Bursaspor - Bursa
Elazığ DSİ - Elazığ
Gümüşhane Gençlerbirliği - Gümüşhane
Hendekspor - Sakarya
Işıkkent - İzmir
İlbank - Ankara
IBA Kimya TED Kolejliler - Ankara
Kazan Belediyesi - Ankara
Karayolları - Ankara
Karşıyaka - İzmir
Maltepe Yalıspor - İstanbul
Manisa Büyükşehir Belediyesi - Manisa
MSK Urfa - Şanlıurfa
Numune DSİ - Ankara
Pursaklar Voleybol İhtisas - Ankara
Rota Koleji - İzmir
Salihli Belediyesi - Manisa
Samsun Büyükşehir Belediyesi Anakent - Samsun
TVF Spor Lisesi - Ankara
Vakıfbank B - İstanbul
Yeşil Bayramiç - Çanakkale
Yeşilyurt - İstanbul
Statü

Bayanlarda bir önceki sezonu tamamlamış olan ve bir alt ligden bu lige çıkmaya hak kazanmış olan toplam 28 takım A ve B grubunu oluşturur.



1. ETAP:

Voleybol Federasyonu tarafından Bayanlarda A ve B Grupları 14 Takımlı olarak ayrılan her grup, müsabakalarını kendi arasında deplasmanlı iki devreli lig usulüne göre oynar. Deplasmanlı İki Devreli Lig usulüne göre oynanan müsabakalar sonucunda A ve B grubunda 1., 2. 3. ve 4. (Birinci, İkinci, Üçüncü ve Dördüncü) sırayı elde eden toplam 8 takım, Yarı Finallere katılmaya hak kazanır.



LİGDEN DÜŞME:

1. Etap müsabakaları sonunda aldıkları puana göre yapılan sıralamada A ve B Gruplarında son iki sırayı alan takımlar bir alt lige düşer.



YARI FİNAL:

Yarı Final gruplarından A grubu A1, A4, B2 ve B3 takımlarından oluşurken, B grubu ise B1, B4, A2, A3 takımlarından oluşur. Federasyonca iki gruba ayrılan takımlar, Federasyonca belirlenen bir ilde Tek Devreli Lig usulüne göre turnuva maçları oynarlar. Gruplarında ilk iki sırayı alan takımlar Final Grubuna katılmaya hak kazanırlar.



FİNAL:

Yarı Final'den gelen takımlar Final müsabakalarını Voleybol Federasyonunca belirlenecek ilde Tek Devreli Lig usulüne göre turnuva oynarlar. Final müsabakaları sonunda alınan puanlara göre yapılan sıralamada 1. ve 2. (Birinci ve İkinci) sırayı elde eden takımlar bir üst lige yükselirler.



PUANLAMA SİSTEMİ:

Bu sistemde, önceden belirlenmiş fikstüre göre, kulüp takımlarına puan esasına göre birbirleri ile seri müsabakalar yaptırılır ve müsabaka sonucu elde edilen puanlara göre sıralama yapılır.

3 – 0 ve 3 – 1 galibiyetle sonuçlanan müsabakalarda galip gelen takıma (3) puan,

3 – 2 galibiyetle sonuçlanan müsabakalarda galip gelen takıma (2) puan,

2 – 3 sonuçlanan müsabakalarda mağlup olan takıma (1) puan,

1 – 3 ve 0 – 3 sonuçlanan müsabakalarda mağlup olan takıma (0) puan verilir.



Hükmen galibiyet alan takımın toplam puanına (3) puan eklenir. Setler 25-0, 25-0, 25-0 olarak tescil edilir.



Bir veya birkaç takım tarafından kazanılan puanların eşitliği halinde, sıralama; kazanılan maç sayısına göre belirlenir. Kazandığı maç sayısı fazla olan takım üst sırada yer alır. Kazanılan maç sayısına göre eşitliğin bozulmaması halinde; set averajı uygulanır. Bu uygulamada puanları eşit olan takımların müsabakalar sonunda aldıkları setlerin toplamı, verdikleri setlerin toplamına bölünür. Sıralama, büyük sayıya sahip olan takım üst sırada yer alacak şekilde yapılır. Eşitliğin kazanılan set sayılarına göre de devam etmesi halinde; eşitliği devam eden takımların yaptıkları tüm müsabakalar sonunda aldıkları sayıların toplamı, verdikleri sayıların toplamına bölünür. Takımlar, çıkan sayının büyüklüğüne göre yukarıdan aşağıya sıralanır. Eşitlik yine de bozulmamışsa bu durumdaki takımların kendi aralarında yaptıkları müsabakalardaki maç, puan, set ve sayı averajına sıra ile başvurularak sıralama belirlenir.
A Grubu Puan Durumu

| --- | --- |
: Yarı Final Grubu
|  S |  Takım  |  O |  G |  M |  AS |  YS |  Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Beylikdüzü Voleybol İhtisas | 26 | 23 | 3 | 72 | 20 | 67 |
| 2 | Manisa Büyükşehir Belediyesi | 26 | 21 | 5 | 70 | 32 | 61 |
| 3 | Karşıyaka | 26 | 21 | 5 | 66 | 31 | 61 |
| 4 | Alaşehir Belediyesi | 26 | 21 | 5 | 68 | 35 | 57 |
| 5 | Bursaspor | 26 | 19 | 7 | 65 | 32 | 56 |
| 6 | Balıkesir Büyükşehir Belediyesi | 26 | 17 | 9 | 60 | 38 | 51 |
| 7 | Arkas | 26 | 13 | 13 | 51 | 56 | 39 |
| 8 | Rota Koleji | 26 | 11 | 15 | 47 | 55 | 35 |
| 9 | Salihli Belediyesi | 26 | 10 | 16 | 47 | 54 | 33 |
| 10 | Maltepe Yalıspor | 26 | 8 | 18 | 35 | 63 | 23 |
| 11 | Yeşilyurt | 26 | 6 | 20 | 36 | 66 | 22 |
| 12 | Yeşil Bayramiç | 26 | 4 | 22 | 25 | 68 | 14 |
| 13 | Işıkkent | 26 | 4 | 22 | 22 | 71 | 14 |
| 14 | Vakıfbank B | 26 | 4 | 22 | 30 | 73 | 13 |
|  | Düşenler |  |  |  |  |  |  |
B Grubu Puan Durumu

| --- | --- |
: Yarı Final Grubu
|  S |  Takım  |  O |  G |  M |  AS |  YS |  Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | İlbank | 26 | 23 | 3 | 70 | 19 | 69 |
| 2 | Gümüşhane Gençlerbirliği | 26 | 22 | 4 | 71 | 17 | 66 |
| 3 | Samsun Büyükşehir Belediyesi Anakent | 26 | 21 | 5 | 67 | 23 | 63 |
| 4 | Pursaklar Voleybol İhtisas | 26 | 19 | 7 | 62 | 29 | 57 |
| 5 | Bolu Belediyesi | 26 | 18 | 8 | 62 | 35 | 56 |
| 6 | Karayolları | 26 | 16 | 10 | 58 | 37 | 48 |
| 7 | IBA Kimya TED Kolejliler | 26 | 14 | 12 | 50 | 45 | 40 |
| 8 | Numune DSİ | 26 | 14 | 12 | 44 | 48 | 38 |
| 9 | Kazan Belediyesi | 26 | 11 | 15 | 47 | 54 | 33 |
| 10 | Bartın Polisgücü | 26 | 9 | 17 | 40 | 61 | 27 |
| 11 | Hendekspor | 26 | 6 | 20 | 29 | 66 | 19 |
| 12 | MSK Urfa | 26 | 4 | 22 | 23 | 67 | 15 |
| 13 | TVF Spor Lisesi | 26 | 4 | 22 | 17 | 69 | 12 |
| 14 | Elazığ DSİ | 26 | 1 | 25 | 6 | 76 | 3 |
|  | Düşenler |  |  |  |  |  |  |
MSK Urfa kulübü Gümüşhane Gençlerbirliği ve Kazan Belediyesi maçlarına çıkmadığı hükmen mağlup sayılmış ve 2 hükmen mağlubiyet aldığı için de ligden düşürülmüştür.
TVF Spor Lisesi kulübü Türkiye Voleybol Federasyonu'nun pilot takımı olduğu için düşme veya yükselme sıralamalarına dahil edilmemektedir.
Elazığ DSİ kulübü Bolu Belediyesi maçına çıkmadığı için hükmen mağlup sayılmış ve 1 puanı silinmiştir.
Hendekspor kulübü Pursaklar Voleybol İhtisas maçına çıkmadığı için hükmen mağlup sayılmış ve 1 puanı silinmiştir.
Bartın Polisgücü kulübü Gümüşhane Gençlerbirliği maçına çıkmadığı için hükmen mağlup sayılmış ve 1 puanı silinmiştir.