stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kol böreği
Yörelere Göre Çeşitler > Adana Kol Böreği

Adana Kol Böreği, uzun yıllardan beri kendine has üretim metodu ile üretilen ve yöre ile ünlenmiş bir börek türüdür. Adana Kol Böreği üretiminde özel hamur açma ve katlama yöntemleri kullanılır. İç harcı kıymalı ve peynirli olmak üzere iki çeşittir. Porsiyonları 10–12 cm eninde ve 30–35 cm boyunda olacak şekilde hazırlanır. Genellikle acı süs biberi turşusu ile servis edilir.
Kıymalı Adana Kol Böreği üretiminde dananın farklı bölümlerinden elde edilen kıymaların kullanılması da mümkün olmakla birlikte, genellikle dana kaburga, sırt ve but etleri karışımından elde edilen kıyma tercih edilir.Kıymalı iç harçta yalnızca mor kuru soğan kullanılır.
Peynirli Adana Kol Böreği üretiminde de yalnızca tam yağlı taze beyaz peynir kullanılır.Hamurun bitkisel margarin ile dinlendirilmesi ve el ile serpilerek açılması sonrasında özgün biçimde katlanması ürüne ayırt edicilik kazandırır. Az miktarda tuz dışında baharat kullanılmaz.
Adana Kol Böreği yüzyıllardır üretim metodunu ve muhtevasını korumuştur. Üretim yöntemi nesiller boyu börek ustalarının çırakları eğitmesi ile aktarılmıştır.
Adana Kol Böreği Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Kraft Macaroni & Cheese Dinner

|  |
| --- | --- |
Tür: Makaroni
Sahibi: Kraft Foods
Kökeni: ABD
Çıkış: 1937
Kraft Dinner, Kraft Foods'ın ürettiği kurutulmamış, paketlenmiş kuru makaroni ve peynir ürünüdür, geleneksel olarak kurutulmuş makarna makarna ve bir paket işlenmiş peynir tozu ile birlikte karton kutudadur. İlk olarak 1937'de hem Kanada'da hem de ABD'de Kraft Dinner adı altında tanıtıldı.
Ürün, daha sonra özellikle mikrodalga fırınlar için tasarlanmış tek bir porsiyon ürün olan Macaroni & Cheese Dinner Cups olarak adlandırılan bir ürün olan Kraft Easy Mac Cups da dahil olmak üzere daha birçok lezzet ve diğer formülasyonlara dönüşmüştür.
Ürünün yeniliği, işlenemeyen kuru makarna eriştelerini işlenmiş peynir tozu ile tek bir satın alınabilir öğeye uygun şekilde birleştirmek oldu. Nihai yemek basitçe makarnanın pişirilmesi ve peynir tozunun yanı sıra tereyağı (veya margarin) ve inek sütü gibi katkı maddeleri eklenerek hazırlanabilir.
Kraft Mayo

| --- | --- |
Tür: mayonez
Sahibi: Kraft Foods
Kökeni: ABD
Çıkış: 1933
Kraft Mayo Logo
Kraft Mayo, Kraft Foods tarafından yapılan bir mayonez markasıdır. Çok çeşitli şekillerde ve tatlarda yapılır. Kraft Mayo, 1930'da, Kraft'ın 1933'te piyasaya sürülen Miracle Whip adlı benzer ürünü öncesinde tanıtıldı. Kraft Mayo ilk piyasaya sürüldüğünde Kraft, kör bir tadım testi yaptı. Tercih edilen Kraft Mayo idi. 1993 yılında Kraft Mayo, hafif ve yağsız seçeneklerle genişledi. 2002'de Kraft Mayo, sıkma kapları ve markanın tüm versiyonları ile başka şişe şekilleri yarattı. 2008'de Kraft, "Zeytinyağlı Kraft Mayo" adı verilen yeni bir mayonez yayımladı. Zeytinyağlı Kraft Mayo, normal Kraft Mayo'dan %50 daha az yağlıdır ve daha az kaloriye sahiptir. 2012 yılında Kraft Mayo'dan daha kalın, daha zengin ve biraz daha sarı renkli tam yağlı bir mayonez olan Kraft Mayo Homestyle sunuldu.
Mavi Balina Tatbikatı

| Mavi Balina Tatbikatı |
| --- | --- |
Aksaz Deniz Üssü'nde bekleyen NATO gemileri
Türü: Askerî tatbikat
Sıklığı: Yıllık
Yeri: Aksaz Deniz Üssü
Ülke: Türkiye
Mavi Balina Tatbikatı, Türk Deniz Kuvvetleri tarafından her yıl düzenlenen bir uluslararası askerî tatbikattır.
Mavi Balina Tatbikatı, yılda bir kez davet ile düzenlenmekte ve Akdeniz'deki en büyük denizaltısavar savaşı tatbikatı olarak görülmektedir. Türk Deniz Kuvvetleri Harp Filosu Komutanlığı tarafından yönetilmektedir ve ana merkezi Aksaz Deniz Üssü'ndedir.Tatbikata Türk Deniz Kuvvetlerin'e ait denizaltı fırkateyn, korvet, karakol gemisi, lojistik destek gemisi, deniz karakol uçağı ve helikopter ile Türk Hava Kuvvetleri'ne air F-16 uçakları ile  Bulgaristan, İspanya, Romanya Deniz Kuvvetlerine ait fırkateynler, akaryakıt gemisi ve helikopterler ayrıca Pakistan fırkateyni ile ABD ve Pakistan'a ait deniz karakol uçakları katılmıştır.
Uygulamanın amacı, katılan ülkelerin birimleri ve personeli için yüzey ve denizaltı harekâtında gerçekçi bir harekât eğitimi vermek ve aynı zamanda dostluk, karşılıklı anlayış ve işbirliği geliştirmektir.
Kim Kime Dum Duma (albüm)

Kim Kime Dum Duma, Uğur Işılak'ın 1993 yılında piyasaya sürülen ve Türkiye'de dinleyicilerin beğenisine sunduğu altıncı albümdür. Yapımı Günalp Ltd. Şti. tarafından üstlenilen eserdeki parçaların söz ve müzikleri Uğur Işılak'a aittir.
Eserdeki Parçalar

Kim Kime Dum Duma
Hâl Oldu
Yiğide Yolmu Dayanır
Nerde Benim Mazilerim
Yaşamak Ölmek Güzel
Suları Islatamadım
Yaz Yarim
Unutamam Ki
Daha Ne Duruyorsun
Küçücüksün Yavrum
Delikanlı Erleriz
Kraft Singles

|  |
| --- | --- |
Tür: peynir
Sahibi: Kraft Foods
Kökeni: ABD
Çıkış: 1937
Kraft Singles, Kraft Foods tarafından 1949'da tanıtılan ve satılan işlenmiş peynirdir (Amerikan peyniri). Kraft ayrı ayrı sarılmış "dilimler" gerçekten bir bloktan kesilmiş dilimler değil, üretimde ayrı ayrı oluşturuluyor. Bununla birlikte, Kraft Single'lar, aşağıda içerdiği listede gösterildiği gibi Kraft web sitesinden elde edilen çedar peyniri (pastörize süt, peynir kültürü, tuz, enzim (ler), annatto sebze rengi) ile ortak olan bileşenleri içerir. Bu bileşenler şunlardır: süt, peynir altı suyu, süt proteini konsantresi, milkfat, sodyum sitrat, %2'den az kalsiyum fosfat, peynir altı suyu protein konsantresi, tuz, laktik asit, koruyucu olarak sorbik asit, peynir kültürü, annatto ve kırmızı biber özü (renkli), enzimler, d3 vitamini.
ABD'de Kraft Singles, %2 süt ve yağsız olarak üretilmektedir. Avustralya'da Vegemite Singles adında kısa ömürlü bir ürün Kraft Singles ve Vegemite'i birleştirdi.
Mehmet Nermi Haskan

| Mehmet Nermi Haskan |
| --- | --- |
Doğum: 1927  İstanbul, Türkiye
Ölüm: 5 Kasım 2002 (75 Yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Karacaahmet Mezarlığı, İstanbul
Meslek: Yazar
Milliyet: Türk

Mehmet Nermi Haskan (1927 - 5 Kasım 2002), Türk yazardır.
Yaşamı

1927 yılında Üsküdar'da dünyaya geldi. Babası Ahmet Bey ve annesi Nazire Hanım  Selanik muhacirlerindendir. İlk, orta ve lise tahsilini Üsküdar'da tamamladıktan sonra bir müddet hukuk okumuş ancak daha sonra eğitimini yarıda bırakarak bütün mesaisini kültür ve topografya tarihi araştırmalarına vakfetmiştir. 35 yıllık araştırmalarının sonunda 11 eser meydana getirmiştir. Bunların bir kısmı yayımlanmış bir kısmı ise yayımlanmayı beklemektedir. Mehmet Nermi Haskan 5 Kasım 2002 tarihinde vefat etti. Kabri Karacaahmet Mezarlığı'ndaki aile kabristanındadır.
Eserleri

Eyüp Tarihi, (I-II, İstanbul 1993)
İstanbul Hamamları, (İstanbul 1995)
Hükûmet Kapısı Bâb-ı Âlî, (İstanbul 2000, Çelik Gülersoy ile birlikte)
Yüzyıllar Boyunca Üsküdar, (I-III, İstanbul 2001).
Eyüplü Hattatlar, (İstanbul 2004).
Eyüplü Mûsikişinasla, (İstanbul 2004)
Eyüplü Meşhurlar, (I-II, İstanbul 2004)
Hamîd-i Evvel Külliyesi ve Çevresi, (İstanbul 2018).
Koyunbaba, Bodrum

| Koyunbaba |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Muğla ilinin Türkiye'deki konumu
KoyunbabaKoyunbaba'nın Muğla'daki konumu
Koordinatlar: 37°04′19″N 27°14′42″E﻿ / ﻿37.072°K 27.245°D﻿ / 37.072; 27.245
Ülke:  Türkiye
İl: Muğla
İlçe: Bodrum
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 2.149
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 252
İl plaka kodu: 48
Posta kodu: 48400
Koyunbaba, Muğla ilinin Bodrum ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 2.149 |  |
| 2018 | 2.174 |  |
| 2017 | 1.854 |  |
| 2016 | 1.754 |  |
Mekanik sıkıştırmalı soğutma çevrimi

Mekanik sıkıştırmalı soğutma çevrimi, en yaygın soğutma çevrimidir. Soğutucu akışkanın düşük basınçta çevreden ısı alarak buharlaşmasını sağlayan eleman buharlaştırıcıdır. Evaporatörden alınan buharı yüksek basınçlı kondensere basan eleman kompresördür. Kompresörden gelen sıcak kızgın gazın ısısını alarak onun yoğunlaşmasını sağlayan eleman kondenserdir (yoğunlaştırıcı). Sıvı hale gelen soğutucu akışkanın toplanabileceği eleman sıvı deposudur. (receiver) Sıvı deposundan gelen sıvı soğutucu akışkanın geçişini çeşitli metotlarla kısıtlayarak evaporatörde düşük basınç oluşmasını, dolayısıyla soğutucu akışkanın buharlaşacak hale gelmesini sağlayan eleman genleşme valfidir (expansion valve).
Meiji-mura

| Meiji-mura |
| --- | --- |
博物館明治村
Müzenin kuzey girişi

Açılış: 18 Mart 1965
Konum: Inuyama, Japonya
Koordinatlar: 35°20′31″K 136°59′21″D﻿ / ﻿35.34194°K 136.98917°D﻿ / 35.34194; 136.98917
Tür: Açık hava mimarlık müzesi
Resmî site: meijimura.com
Meiji-mura (Japonca: 博物館明治村, romanize: Hakubutsukan Meiji-mura; "Meiji Köyü Müzesi"), Japonya'nın Inuyama kentinde bulunan bir açık hava mimarlık müzesidir. Müze, 18 Mart 1965 tarihinde açılmış olup Meiji, Taişo ve erken Şova dönemlerine ait tarihi binalara ev sahipliği yapmaktadır.
60'tan fazla tarihi bina, Iruka Gölü'nün yanında 1 kilometrekarelik (250 dönüm) inişli çıkışlı tepelere taşındı ve yeniden inşa edildi. Buradaki en dikkate değer bina, Frank Lloyd Wright'ın tasarımı orijinal olarak 1923'te inşa edilmiş ve ana yapının yeni daha büyük bir versiyonuna yer açmak için yıkıldığı zaman olan 1967'ye kadar Tokyo'da bulunan Imperial Hotel'in yeniden inşa edilmiş ana girişi ve lobisidir.
Orijinal Imperial Hotel
Aziz John Kilisesi
Japonya Kızılhaç Derneği Merkez Hastanesi
Tokyo İmparatorluk Sarayı Kabine Kütüphanesi
Kragerø

| Kragerø |
| --- | --- |
Belediye

  Arma 

Ülke: Norveç
İl: Telemark
Yüzölçümü
 • Toplam: 307.4 km²
 • Kara: 289 km² (111 mil²)
Nüfus (2007)
 • Toplam: 10.505
 • Yoğunluk: 37/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Resmî site www.kragero.kommune.no
Kragerø Norveç'in Telemark ilinde bulunan bir belediyedir. Belediyenin nüfusu 2007 yılı itibarıyla 10,505'tir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4594174-9  MusicBrainz: a05ff6fd-311d-4e6f-aa2e-078cdf41b072  VIAF: 230222026
Kosbrunn

Kosbrunn'un bir parçası
Kosbrunn, Yukarı Frankonya'daki Bayreuth ilçesinde bulunan Pegnitz kasabasında bir belediyedir.
Mekanize piyade

Mekanize piyade
Mekanize piyade, intikali zırhlı personel taşıyıcı veya piyade savaş araçları ile sağlanan piyade birlikleridir. Motorize piyadelerden farkları; kullanılan taşıt araçlarının düşman ateşine karşı zırh koruması barındırmasıdır. Bu sayede ilgili birlikler düşman ateşinden en az hasar görecek şekilde noktalar arasında seyahat edebilmektedir.
Kennedy Caddesi (anlam ayrımı)

Kennedy Road, Toronto
Kennedy Road, Durban
Kennedy Caddesi, Hong Kong
Kennedy Caddesi
John F. Kennedy Caddesi
Kennedy Expressway, Chicago, Illinois
Kennedy Highway in Queensland, Australia
Kennedy Interchange, Louisville, Kentucky
Kennedy Tüneli, Antwerp, Belgium
İnokülasyon

İnokülasyon, bir kişiye veya başka bir organizmaya bir patojen veya başka bir mikrop veya virüs yerleştirme eylemidir. Çeşitli bulaşıcı hastalıklara karşı yapay olarak bağışıklık kazandırma yöntemidir. "İnokülasyon" terimi ayrıca daha genel olarak mikropları, mikrobu kültürlemek için kullanılan bir Petri kabı gibi herhangi bir büyüme ortamına veya yoğurt gibi kültürlenmiş gıdalar ile bira ve şarap gibi fermente içecekler yapmak için gıda bileşenlerine kasıtlı olarak yerleştirmek anlamında da kullanılır. İnokülasyon, çiçek hastalığını ortadan kaldırmak ve çocuk felci gibi diğer bulaşıcı hastalıkları önemli ölçüde azaltmak için kullanılmıştır. "İnokülasyon", "aşılama" ve "bağışıklama" terimleri sıklıkla birbirlerinin yerine kullanılsa da aralarında önemli farklar vardır. İnokülasyon, bir kişiye veya başka bir alıcıya bir patojen veya mikrop yerleştirme eylemidir; aşılama, birine özel olarak bir aşı yerleştirme veya verme eylemidir; ve bağışıklama, bağışıklık sisteminin bir aşıya veya doğal enfeksiyona verdiği yanıttan kaynaklanan hastalık direncinin geliştirilmesidir.
Terminoloji

1800'lerin başına kadar inokülasyon sadece çiçek aşısının öncülü olan variolasyon (Latince variola = çiçek hastalığı kelimesinden) anlamına geliyordu. Edward Jenner tarafından 1796'da tanıtılan çiçek aşısı, inek çiçeği inokülasyonu veya aşı (Latincede vacca) inokülasyonu (Latince vacca = inek) olarak adlandırıldı. Çiçek aşılaması variolasyon olarak adlandırılmaya devam ederken, inek çiçeği aşılaması inokülasyon olarak adlandırıldı (Jenner'in variolae vaccinae = inek çiçek hastalığı teriminden). Louis Pasteur 1861'de aşı ve aşılama terimlerinin geliştirilmekte olan yeni koruyucu prosedürleri de kapsayacak şekilde genişletilmesini önermiştir. Bağışıklama, aşıların yanı sıra difteri veya tetanos ekzotoksinleri gibi önceden oluşturulmuş antikorları içeren antitoksin kullanımını da ifade eder. Teknik olmayan kullanımda inokülasyon artık koruyucu enjeksiyonlar ve diğer bağışıklama yöntemleri ile aşağı yukarı eş anlamlıdır.[kaynak belirtilmeli]
İnokülasyon aynı zamanda in vitro (cam içinde, yani canlı bir vücutta değil) yapılan prosedürler için de özel bir anlama sahiptir. Bunlar arasında araştırma ve teşhis laboratuvarlarında test tüpleri ve petri kapları gibi laboratuvar cihazlarına ve bu cihazlardan mikroorganizmaların aktarılması ve ayrıca bira yapımı, fırıncılık, oenoloji (şarap yapımı) ve antibiyotik üretimi gibi ticari uygulamalar yer almaktadır. Örneğin, mavi peynir Penicillium roqueforti küfü ve genellikle belirli bakterilerle inoküle edilerek yapılır.
Etimoloji

"İnokülasyon" terimi tıbbi İngilizceye, bir bitkiden diğerine bir tomurcuk (veya göz) aşılamak anlamına gelen bahçecilik kullanımı yoluyla girmiştir. Latince in + oculus 'göz'den türemiştir.
Kökenler

Daha fazla bilgi: Aşı (tıp) § Tarihçe ve Aşılama § Tarihçe
Aşılama, çiçek hastalığının önlenmesine yönelik bir yöntem olarak, bir kişinin çiçek püstüllerinden elde edilen materyalin kasıtlı olarak başka bir kişinin derisine sokulmasıyla ortaya çıkmıştır. Çiçek hastalığının olağan bulaşma yolu hava yoluyla ağız, burun ya da solunum yollarının mukoza zarlarını istila ettikten sonra lenfatik sistem yoluyla vücuda geçerek genellikle ağır bir hastalığa yol açmasıdır.[kaynak belirtilmeli]
Buna karşılık, deri enfeksiyonu genellikle daha hafif, lokalize bir enfeksiyona yol açıyordu - ancak en önemlisi, yine de virüse karşı bağışıklığa neden oluyordu. Çiçek hastalığının önlenmesine yönelik bu ilk yöntem, çiçek aşılaması, günümüzde variolasyon olarak da bilinmektedir. Aşılamanın kökeni çok eskilere dayanmaktadır ve bu teknik Hindistan, Afrika ve Çin'de bilinmekteydi.
Kökenler > Çerkesya

Voltaire'e (1742) göre Türkler aşılama yöntemini komşu Çerkesya'dan almışlardır.
Çerkes kadınları çok eski zamanlardan beri, altı aylıktan büyük olmayan çocuklarına çiçek hastalığını, kolda bir kesik açarak ve bu kesik içine başka bir çocuğun vücudundan dikkatlice alınmış bir püstül koyarak bulaştırırlar. Bu püstül, konulduğu kolda, bir hamur parçasındaki maya ile aynı etkiyi yaratır; mayalanır ve emdirildiği nitelikleri tüm kan kütlesine yayar. Yapay çiçek hastalığının bu şekilde inoküle edildiği çocuğun püstülleri, aynı hastalığı başkalarına bulaştırmak için kullanılır. Çerkesya'da neredeyse sürekli bir sirkülasyon vardır; ve ne yazık ki çiçek hastalığı ülkeyi tamamen terk ettiğinde, burada yaşayanlar, hasatları yetersiz kalan diğer uluslar kadar büyük sıkıntı ve şaşkınlık içindedirler...
Voltaire, Çerkeslerin bu tekniği nereden aldıkları konusunda bir spekülasyonda bulunmaz, ancak Çinlilerin "bu yüzyıldır" uyguladıklarını bildirir. Türk uygulaması, 1714 ve 1716 yıllarında, doktorlar Emmanuel Timoni ve Giacomo Pylarini'nin bağımsız olarak İstanbul'dan gönderdikleri mektuplarla Royal Society'ye sunulmuştur.
Kökenler > Hindistan

Ayurvedik metin Sact'eya Grantham'da inokülasyondan bahsedilmektedir. Fransız bilim adamı Henri Marie Husson'un Dictionaire des sciences médicales dergisinde belirttiği gibi, dış dünya inokülasyondan daha sonra haberdar olmuştur. Bununla birlikte, inokülasyonun Hindistan'da ortaya çıktığı fikri de dikkate alınmıştır, çünkü eski Sanskrit tıp metinlerinden birkaçı aşılama sürecini tanımlamıştır. Variolasyon, İrlanda doğumlu cerrah John Zephaniah Holwell'in 1767 tarihli anlatımı sayesinde Hindistan'da on sekizinci yüzyıldan itibaren belgelenmiştir. Holwell'in 1767 tarihli kapsamlı açıklaması, hastalık ile "atmosferde yüzen çok sayıda algılanamayan hayvancık" arasındaki bağlantıya işaret eden aşağıdakileri içeriyordu:
Çiçek hastalığının asıl nedeninin her insan ve hayvan formunun ölümlü kısmında var olduğunu; ilkini harekete geçiren ve onu fermantasyon durumuna sokan aracı (ya da ikinci) nedenin atmosferde yüzen çok sayıda algılanamayan hayvancık olduğunu; bunların tüm salgın hastalıkların ama özellikle de çiçek hastalığının nedeni olduğunu bir ilke olarak ortaya koymaktadırlar.
Holwell bu anlatıyı Brahman muhbirlerine atfetmektedir. Ancak böyle bir teori henüz hiçbir Sanskritçe veya yerel dilde yazılmış eserde keşfedilmemiştir. Variolasyon yapan doktorlar Tikadarlar olarak bilinirdi.
18. yüzyıla gelindiğinde Hindistan'da variolasyon yaygın olarak uygulanmaktaydı. Bazı tarihçiler variolasyonun Hindistan'da 18. yüzyıldan daha eski olabileceğini öne sürmüştür. Oliver Coult 1731 yılında "ilk olarak Champanagar'lı bir hekim olan Dununtary tarafından gerçekleştirildiğini" yazmıştır. Ancak bu raporlar sorgulanmaya başlanmıştır.
Aşılar Hindistan'a 1802 yılında Mumbai'de 3 yaşındaki bir kız çocuğuna çiçek aşısı yapılarak Hindistan'da aşı olan ilk kişi olarak tanıtılmıştır. On dokuzuncu yüzyıldan bu yana aşılamanın Edward Jenner'ın keşiflerinden önce Hindistan'da belgelendiğine dair yaygın söylentiler, dindar Hintleri yeni keşfedilen Jenner prosedürünü kabul etmeye ve eski variolasyon uygulamalarını terk etmeye ikna etmek umuduyla sömürge subayları tarafından Sanskritçe ve Hint yerel dillerinde yazılan propaganda broşürlerine kadar uzanmaktadır. Ralph Nicholas tarafından yapılan önemli bir antropolojik çalışma, yirminci yüzyılın ortalarında Bengal'de Hint çiçek hastalığı tanrıçası Śītalā'yı yatıştırma ritüellerini tanımlamıştır.
Etiyopya'ya giden ilk gezginler, variolasyonun Amhara ve Tigray halkları tarafından uygulandığını bildirmiştir. Bunu rapor eden ilk Avrupalı Nathaniel Pearce'dir. 1831'de bir debtera'nın çiçek hastalığından en çok yarası olan kişiden "bir miktar madde" topladığını, ardından deneğinin "koluna usturayla küçük bir haç çizdiğini" ve "maddenin bir kısmını" daha sonra bir bandajla bağlanan kesiğin içine koyduğunu kaydetmiştir. Bu uygulamayı anlatan sonraki ziyaretçiler arasında İngiliz seyyah William Cornwallis Harris ve 1839-1841 Fransız bilim heyetinden Dr. Petit de bulunmaktadır.
Kökenler > Batı Afrika

Çiçek hastalığına karşı inokülasyon Batı Afrikalılar, özellikle de Akra'nın Ga-Adangbe halkı tarafından biliniyor gibi görünmektedir. Massachusetts Körfezi Eyaleti'nde Onesimus adında köleleştirilmiş bir Afrikalı, 18. yüzyılda Cotton Mather'a inokülasyon prosedürünü açıklamış ve bu bilgiyi Afrika'dan edindiğini bildirmiştir.
Mekanizma

Çiçek hastalığının Variola virüsünün iki türüne bağlı olduğu bilinen iki formu tanınmıştır. Variola minör hastalığına yakalananların ölüm riski, %30 ölüm oranına sahip Variola majör hastalığına yakalananlara kıyasla %1-2 gibi oldukça düşük bir orandaydı. Damlacıklar halinde solunan viral partiküller yoluyla enfeksiyon, küçük bir cilt yarası yoluyla kasıtlı enfeksiyondan daha geniş bir alana yayılmıştır. Daha küçük, lokalize enfeksiyon, virüse karşı spesifik bağışıklık üretmek için bağışıklık sistemini uyarmak için yeterli olurken, hastayı öldürebilecek enfeksiyon seviyelerine ulaşmak için daha fazla virüs nesli gerekir. Yükselen bağışıklık enfeksiyonu sonlandırır. Bu, hastalığın daha az ölümcül olan formunun yakalanmasını sağlar ve bağışıklık sistemine virüsle mücadelede mümkün olan en iyi başlangıcı verir.[kaynak belirtilmeli]
Doğu'da inokülasyon tarihsel olarak çiçek kabuklarının burun deliğine üflenmesiyle gerçekleştirilmiştir. İngiltere, Avrupa ve Amerikan kolonilerinde tercih edilen yöntem, seçilmiş hafif bir vakadaki (Variola minor) çiçek püstülünden alınan materyalin baş ve işaret parmakları arasındaki bir çiziğe sürülmesiydi. Bu işlem genellikle kişi normal sağlık durumundayken ve dolayısıyla direnci en üst seviyedeyken gerçekleştirilirdi. Alıcıda çiçek hastalığı gelişirdi; ancak, akciğerler yerine deri yoluyla bulaştığı için ve muhtemelen inoküle edilen kişinin önceden var olan sağlıklı durumu, küçük inokulum ve ilk enfeksiyonun tek noktadan olması nedeniyle, ortaya çıkan çiçek hastalığı vakası genellikle doğal olarak ortaya çıkan formdan daha hafifti, çok daha az yüz yarası oluşturdu ve çok daha düşük bir ölüm oranına sahipti. Doğal hastalıktan kurtulanlarda olduğu gibi, inoküle edilen birey daha sonra yeniden gelişebilecek bir enfeksiyona karşı bağışıklık kazanmıştır.[kaynak belirtilmeli]
Eskimesi

1798'de İngiliz doktor Edward Jenner deneylerinin sonuçlarını yayınladı ve böylece çiçek hastalığına karşı da bağışıklık kazandıran hafif bir enfeksiyon olan inek çiçeği virüsüyle inokülasyonun çok daha üstün ve güvenli yöntemini tanıttı. Jenner, bu yöntemin etkili olduğuna dair kanıtları yayınlayan ve üretimi konusunda tavsiyelerde bulunan ilk kişiydi. Onun çabaları çiçek inokülasyonun kullanılmamasına ve nihayetinde 1840 yılında İngiltere'de yasaklanmasına yol açtı.
Konuyla ilgili yayınlar

Hopkins, Donald R. (2002). The Greatest Killer: Smallpox in History. Chicago: University of Chicago Press. ISBN 978-0226351681. OCLC 49305765.
Rush, Benjamin (1792). The New Method of Inoculating for the Small-Pox. Philadelphia: Parry Hall. OCLC 55833664.
Morgan, John (1776). A Recommendation of Inoculation According to Baron Dimsdale's Method. Boston: J. Gill. OCLC 62815748.
Mary Wortley Montagu, Charles Jervas tarafından, 1716'dan sonra
Uygulamadan 16 gün sonra çiçek (solda) ve sığır çiçeği (sağda) inokülasyonlarının 1802 tarihli bir karşılaştırması
Mekanik verimlilik

Mekanik verimlilik, bir makineye verilen enerji ile makineden elde edilen kuvvet veya hareketin verimliliğinin ölçümüdür. Verimlilik, ölçülen performansın ideal performansa oranıdır ve matematiksel olarak şöyle ifade edilir:
Aktarım sistemi (şanzıman) veya mekanizma, güç üretmez. Bunların çıkış gücü giriş gücüne eşit olduğunda ideal performansı yakalar. İdeal performansın anlamı, hiçbir kaybın olmamasıdır. Gerçek cihazlarda sürtünme kuvveti, şekil değiştirme ve aşınmaden dolayı güç kaybı olur.
İdeal bir aktarım  veya mekanizmanın verimi %100'dür. Çünkü hiçbir kayıp yoktur. Gerçekte hiçbir cihazın verimi %100 değildir. Güç aslında kaybolmaz, yalnızca ısı olarak ortama yayılır.
Kore'deki kalelerin listesi

Suwon'daki Hwaseong Kalesi
Kore'de sanseong (dağ kalesi), jinseong (kamp kalesi) ve eupseong (şehir kalesi) gibi çeşitli kaleler bulunmaktadır.
Antik

Ayrıca bakınız: Çin'deki Goguryeo kalelerinin listesi
Günümüz Wandu'sunda bulunan Hwando Kalesi (위나암성; 尉那巖城)
Sanggyeong (上京龍泉府; 上京龍泉府) bugünkü Ning'an'da, o zamanlar Balhae'nin başkenti
Hwangnyong Kalesi (皇龍山城; 皇龍山城)
Achasanseong (아차산성; 阿且山城)
Namhansanseong (남한산성; 南漢山城)
Busosanseong Kalesi, Buyeo (부여 부소산성; 扶餘 扶蘇山城) bugünkü Buyeo'da, daha sonra Baekje'nin üçüncü başkenti.
Wiryeseong (위례성; 慰禮城) bugünkü Seul'de, o zamanlar Baekje'nin ilk başkenti.
Seul Mongchontoseong (서울 몽촌토성; 서울 蒙村土城)
Seul Pungnap-dong Toseong (서울 풍납동 토성; 서울 風納洞 土城)
Gyeongju Wolseong (경주 월성; 慶州月城)
Samnyeon Sanseong Kalesi, Boeun  (보은 삼년산성; 報恩 三年山城)
Günümüz Osan'ındaki Doksan Kalesi (독산성; 禿山城)