stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hallstein Doktrini
"Doktrinin" Kökeni

1955'te Konrad Adenauer, Federal Almanya Cumhuriyeti ile Sovyetler Birliği'nin diplomatik ilişkiler kurması konusunda anlaşmaya varılacağı Moskova'yı ziyaret etti. Bu açıkça Almanya Federal Cumhuriyeti'nin çıkarınaydı, ancak Sovyetler Birliği aynı zamanda Alman Demokratik Cumhuriyeti ile diplomatik ilişkiler sürdürmesinden dolayı diğer devletlerin her iki ülkeyle de diplomatik ilişkiler sürdürmemesi konusunda ısrar eden politikasıyla açıkça tutarsızdı. Bu nedenle, politikayı alenen tanımlamaya ve Federal Cumhuriyet'in hem Federal Almanya Cumhuriyeti hem de ("sözde") Alman Demokratik Cumhuriyeti ile diplomatik ilişkiler sürdüren başka hiçbir devleti kabul etmeyeceği mesajını güçlendirmeye ihtiyaç vardı.
Walter Hallstein ve Wilhelm Grewe, Adenauer'e Moskova'ya kadar eşlik eden heyetin üyeleriydi. Politikanın unsurları daha önce Dışişleri Bakanlığı tarafından tasarlanmış ve uygulanmış olmasına rağmen, politikanın ana unsurları Moskova'dan dönüşte ortaya kondu.
Adenauer, 16 Eylül 1955'te düzenlediği basın toplantısında ve yine 22 Eylül 1955'te hükûmetin parlamentoya yaptığı açıklamada, diğer devletleri Alman Demokratik Cumhuriyeti ile diplomatik ilişkiler kurmanın düşmanca bir hareket olarak görüleceği konusunda uyararak politikadan bahsetti. 8 Aralık 1955'te, tüm büyük Alman büyükelçiliklerinin başkanları ve Dışişleri Bakanlığı liderliğinin bir toplantısı yapıldı. Almanya Demokratik Cumhuriyeti'nin tanınmaması politikası gündemin ana maddelerinden biri oldu. Dışişleri Bakanı Brentano, Hallstein ve Grewe'nin konuşmalarının metinleri daha sonra dünya çapındaki büyükelçiliklere dağıtıldı.
"Doktrinin" Kökeni > Yazarlık ve isim

Hallstein Doktrini, adını o zamanlar Alman Dışişleri Bakanlığı'nda "devlet bakanı" (en üst düzey memur) olan Walter Hallstein'dan almıştır, ancak büyük ölçüde Alman Dışişleri Bakanlığı siyasi daire başkanı Wilhelm Grewe tarafından tasarlanmış ve uygulanmıştır.
Doktrin, Batı Almanya 1955'te egemenliğini büyük ölçüde yeniden kazandıktan sonra, dış politikadaki yansıması olarak ele alınabilir. Hallstein Doktrini doğduğunda (veya en azından adlandırıldığında), Heinrich von Brentano dışişleri bakanıydı. Bu nedenle Brentano'nun politikaya veya onun bir varyasyonuna Brentano Doktrini olarak atıfta bulunduğu da bilinmektedir.
Bir süre sonra, 1958'de gazeteciler politikayı Hallstein-Grewe Doktrini olarak adlandırdı ve bu daha sonra Hallstein Doktrini olarak kısaltıldı. Politikanın ana hatlarını tasarlayanın ve izlenecek yol haritası hakkında hükûmete opsiyonlar oluşturanın Grewe'in olması ve bu çerçevede oluşturtulan politikanın ana uygulayıcılarının dışişleri bakanı Brentano ve şansölye Adenauer olması nedeniyle Hallstein doktrini adı yanlış olarak kabul edilebilir.
İçerik ve gerekçe

Hallstein Doktrini, Federal Cumhuriyet'in tüm Almanya'yı temsil etme iddiasındaki münhasır yetkisini (Alleinvertretungsanspruch) takip etti. Üçüncü ülkeler "Alman Demokratik Cumhuriyeti"ni (Doğu Almanya) tanırsa veya Almanya'dan sorumlu Dört Güçten biri olan Sovyetler Birliği dışında onunla diplomatik ilişkiler sürdürürse, Federal Alman hükümetinin bunu düşmanca bir hareket (acte peu amical) olarak göreceğini belirtti. Böylesine düşmanca bir davranışa verilen yanıt, genellikle diplomatik ilişkilerin kesilmesi anlamına geliyordu, ancak bu, ultima ratio olarak kalmasına rağmen, politika kapsamında otomatik bir yanıt olarak ifade edilmedi.
Resmi tanıma ve tam diplomatik ilişkiler dışında hangi eylemlerin yaptırımları tetikleyeceği ve bu yaptırımların ne olacağı, yabancı hükümetlerin sınırları zorlamasını önlemek için kasıtlı olarak (en azından kamuoyunda) belirsiz tutuldu. Grewe, esnekliğin gerekli olduğu ve Doğu Almanya'nın devlet benzeri varlığının yokmuş gibi davranmanın mümkün olmadığı konusunda özel olarak uyardı.
Ne tam diplomatik ilişkilere ne de benzer bir tanıma (exequatur) sahip konsolosluk ilişkilerine müsamaha gösterilmeyecektir. Aynısı, antlaşmanın tanıma anlamına gelmediğini belirten özel hükümler içermeyen antlaşmalar için de geçerliydi. Ancak, devlet dışı ticari temsilcilikler vb. dahil olmak üzere normal ticari faaliyetlere müsamaha gösterilecektir. Ayrıca yoruma açık önemli bir gri alan vardı. Grewe biraz temkinli davransa da, dışişleri bakanı Brentano, Federal Cumhuriyet'in (ekonomik sonuçları ne olursa olsun) Alman Demokratik Cumhuriyeti'ni hukuken tanıyan veya "iki ülke gerçeğini" tanıyan herhangi bir devletle diplomatik ilişkilerini derhal keseceğini açıkça belirtti.
Yasal dayanak

Federal Almanya'nın hukuki bakış açısından Demokratik Alman Cumhuriyeti ile diplomatik ilişkiler başlatan Sovyet Bildirgesi'nin, Sovyet Bölgesi'ni üç batı bölgesinden ayırdığını kabul etmekle beraber söz konusu bölgenin Sovyetler Birliği'nin kontrolü altında olduğu için bölgede ayrı bir hükûmetin olmaması nedeniyle Doğu Almanya'nın devlet olmanın asgari gereksinimlerini karşılamadığını savunuyordu. Hukuki görüş, Batı Almanya ile diplomatik ilişkiler kuran veya savaş halinin sona erdiğini ilan eden herhangi bir devletin, Federal Cumhuriyeti Almanya'yı temsil etmek için münhasır yetkiye sahip olarak zımnen tanıdığı iddiasıyla devam etti.
Batılı müttefikler, 1955 Genel Antlaşması da dahil olmak üzere çeşitli anlaşmalarda, yalnızca Federal Almanya Cumhuriyeti'ni tanımayı kabul ettiler. Batılı işgal güçleri (Fransa, İngiltere ve ABD) önceden var olan Alman Devletinin devam eden varlığını kabul ettiler; ve 18 Eylül 1950 tarihli New York Deklarasyonu, "Federal Almanya Cumhuriyeti hükümetini özgürce ve meşru bir şekilde oluşturulmuş ve bu nedenle uluslararası ilişkilerde Alman ulusu adına konuşma hakkına sahip tek Alman hükümeti olarak gördüklerini" belirtti. Aynı zamanda hazırlanan yayınlanmamış bir "yorum tutanağı", formülün Federal Cumhuriyet Hükûmeti'nin tüm Almanya'nın yasal hükûmeti olarak tanınması anlamına gelmediğini açıklığa kavuşturuyordu.
Politikanın yasal gerekçesi, bir zorunluluk olduğuydu. Siyasi argümanlar şunlardı: anayasa ve Genel Antlaşmaya dayalı olarak, Almanya'nın yeniden birleşmesi için çaba gösterme ve dolayısıyla Doğu Almanya'nın tanınmasını ve dolayısıyla Almanya'nın bölünmesini önleme. Bu tanınmama, statükonun reddi anlamına geliyordu. Bu da Federal Almanya için manevi destek veriyordu.
Hallstein Doktrini Tarihi

Doktrin, 1957'de Yugoslavya'ya ve 1963'te Küba'ya olmak üzere iki kez uygulandı. Her ikisi de önce Doğu Almanya'yı tanımıştı.
1958'de yeni kurulan Gine cumhuriyeti, bir Federal Alman büyükelçisini ve bir Doğu Almanya ticaret misyonunu kabul etti. 1960 yılında ülke Doğu Almanya'ya bir büyükelçi gönderdiğinde, Federal Cumhuriyet kendi büyükelçisini geri çekti. Gine daha sonra Doğu Almanya'ya hiçbir zaman büyükelçi göndermediğini açıkladı.
Doktrinin sorunları

Doktrin, Doğu Almanya'yı en azından önemli Batı veya Üçüncü Dünya devletlerinden izole etmeyi uzun süre başarmış gibi görünüyordu. Ama aynı zamanda federal hükûmetin siyasetini de sınırladı ve 1960'larda bunu sürdürmek giderek daha zor hale geldi.
Birkaç durumda, doktrin aslında uygulanmadı. 1957'de Doğu Almanya, tüm Arap dünyasıyla temas kurmak için Kahire'de bir ofis açtığında, Federal Cumhuriyet Mısır'daki büyükelçisini geri çekmedi. Aynı şekilde 1965'te Federal Cumhuriyet İsrail ile diplomatik ilişkiler kurduğunda, birçok Arap devleti Federal Cumhuriyet ile olan ilişkilerini dondurdu ancak Doğu Almanya'yı tanımadı. Bu, sonunda 1967'den sonra oldu, çünkü Doğu Almanya, Altı Gün Savaşı'nda Arap devletlerini desteklemişti. Doktrin, Doğu Almanya'yı tanımasına rağmen 1969'da Kamboçya'ya da uygulanmadı.
Federal Cumhuriyet, 1967'de Romanya ile diplomatik ilişkiler kurdu ve 1968'de Yugoslavya ile ilişkileri yeniden kurdu. Hükûmetin iddiası, komünist devletlerin aslında Doğu Almanya'yı tanımaya zorlandıkları ve bunun için cezalandırılmaması gerektiğiydi.
Kaldırma

1969'da Willy Brandt, sosyal demokrat/liberal bir hükûmetin başı olarak Almanya Şansölyesi oldu. Yeni hükûmet, Almanya'nın barış ve özgürlük içinde yeniden birleşmesi gibi ana siyasi hedefleri sürdürdü, ancak bu hedeflere ulaşmanın yolunu değiştirdi. Brandt'ın yeni Ostpolitik'i, Alman Demokratik Cumhuriyeti'ndeki Almanların durumunu iyileştirmek için Alman Demokratik Cumhuriyeti hükûmeti ile müzakere etme politikasıydı ve Almanya'nın bir tarafından diğerine destekleyici ziyaretleri içeriyordu. Bunun bir parçası olarak, Federal Cumhuriyet de jure, Alman Demokratik Cumhuriyeti'ni, Almanya'nın Federal Cumhuriyet içinde olmayan bölgelerinin bir devlet örgütü olarak tanıdı. Brandt her iki Alman devletinin de birbirine "yabancı" olamayacağını vurguladı.
1971'de Berlin'de Dört Kuvvet Anlaşması ve 1972'de Temel Antlaşma'nın imzalanması, Ostpolitik'in yeni stratejisine uygun olarak doktrine son verdi.
Benzer durumlar

Diplomaside, başka bir devletin tanınmaması ve üçüncü devletlerin aynısını yapmaktan caydırılması eski bir araçtır. Komünist Sovyetler Birliği ve Çin'in kurulmasından sonraki ilk yıllarda ABD, onlarla diplomatik temas kurmayı reddetti. Benzer politikaları Çin'in Çin Cumhuriyeti (Tayvan) politikasında izlediği Tek Çin politikasında ve iki Vietnam'ın birleştirilmesi için yapılan Vietnam Savaşı sırasında Vietnam'daki iki yönetimin izlediği politikalarda da gözlemlemek mümkündür.
Yeni yaklaşım

2016 yılında Torben Gülstorff, Hallstein doktrinine yeni bir yorum getirdi. Ona göre doktrinin Batı ve Doğu Almanya dış politikası üzerindeki etkisi yalnızca marjinaldi, gerçeklikten çok efsaneydi. Tüm Soğuk Savaş boyunca, ulusal ekonomik ve uluslararası jeostratejik çıkarlar, duvarın her iki tarafında da Alman dışişlerine egemen oldu.
Walter Hallstein, 1969'da Robert Schuman Ödülü'nü kabul etti.
Konrad Adenauer, Moskova, 1955
1965'te Doğu Almanya'nın lideri Walter Ulbricht Mısır'ı ziyaret ederken.
TCDD 5. Bölge

TCDD 5. Bölge Müdürlüğü, merkezi Malatya'daki Malatya Garı olan TCDD müdürlüğüdür.
Müdürlüğün sorumluluk alanında İç Anadolu Bölgesi'nin Yukarı Kızılırmak Bölümü'nün güneydoğusu, Akdeniz Bölgesi'nin Adana Bölümü'nün kuzeydoğusu, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nin Dicle Bölümü'nün kuzeyi ile Doğu Anadolu Bölgesi'nin Yukarı Fırat Bölümü ve Yukarı Murat-Van Bölümü'nde (Kahramanmaraş'ın doğusu, Adıyaman, Malatya, Elazığ, Bingöl, Muş, Bitlis, Van, Diyarbakır, Batman, Siirt) yer alan TCDD'ye ait demiryolu hatları bulunmaktadır.
Müdürlüğün sorumluluk alanı içindeki hatlar -Narlı - Malatya - Çetinkaya arasındaki kısımlar hariç- elektriksiz ve sinyalsizdir.
A. Demiryolu Hatları > 1. Ana Hatlar

Fevzipaşa - Kurtalan demiryolu (Narlı - Yolçatı - Kurtalan arası)
Malatya - Çetinkaya demiryolu
Yolçatı - Tatvan demiryolu
Van - Sufiyan demiryolu
B. Demiryolu Hattında TCDD Taşımacılık Tarafından İşletilen Tren Hatları > 1. Anahat Trenleri

Fırat Ekspresi
Güney Kurtalan Ekspresi
Van Gölü Ekspresi
B. Demiryolu Hattında TCDD Taşımacılık Tarafından İşletilen Tren Hatları > 2. Bölgesel Trenler

Diyarbakır - Batman Bölgesel Treni
Elazığ - Tatvan Bölgesel Treni
Tmarus

Tmarus, Thomisidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Ixora ridsdalei

Ixora ridsdalei, Ixora cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Gürcü halk oyunları

Gürcü halk oyunları (Gürcüce: ქართული ცეკვა) Gürcistan'a özgü geleneksel danslardır. Kökleri, Orta Çağ'da askeri törenlere, spor oyunlarına ve kutlamalarda oynanan danslara dayanır.
Gürcü dansı, Suhişvili Gürcü Ulusal Balesi'nin kurucuları İliko Suhişvili ve eşi Nino Ramişvili tarafından dünyada popülerlik kazandı.
İki Gürcü halk dansı, Perhuli ve Horumi, Gürcistan'ın Somut Olmayan Kültürel Mirasları listesine dahil edilmiştir.

Suhişvili Gürcü Ulusal Balesi tarafından icra edilen Horumi dansı
Denizciler, Horumi oynayan bir Gürcü dansçıyı seyrediyor
Gürcü dansının çeşitleri > Kartuli (ქართული)

Kartuli dansı bir romantizm/düğün dansıdır. Bu dans bir çift tarafından icra edilir. Dans sırasında erkek dansçı partnerine belirli bir mesafeden fazla yaklaşmaz. Erkeğin üst bedeni her zaman hareketsizdir. Bu aşkta bile erkeklerin duygularını kontrol etmesi gerektiğini gösterir. Erkek sanki dünyadaki tek kadınmış gibi gözlerini partnerine odaklar. Kadın ise gözlerini her zaman yere eğer ve bir gölün pürüzsüz yüzeyinde süzülen bir kuğu gibi süzülerek dans eder. Bütün dans, samimiyet ve sevginin ağırbaşlı uyumunu gösterir. Nino Ramişvili, İliko Suhişvili, İamze Dolaberidze ve Pridon Sulaberidze dahil olmak üzere Kartuli'nin sadece birkaç büyük sanatçısı olmuştur.
Gürcü dansının çeşitleri > Horumi (ხორუმი)

Bu dans esasen geçmişte savaş dansı olarak icra edilmekteydi, Gürcistan'ın güneybatısındaki Guria/Acara'da ülkenin tarihte yaşadığı sayısız istilaya dayanarak ortaya çıktı. Dans başlangıçta sadece birkaç erkek tarafından oynanmaktaydı. Ancak zamanla dansçı sayısı arttı. Horumi'nin bugünkü versiyonunda, sayı tek olduğu sürece 30-40 dansçı dansa katılabilir. Dansın dört bölümü vardır: kamp yeri arayışı, düşman kampının gözlemi, savaş, zafer ve kutlama. Dans sert ve basittir ama ayırt edici hareketleri ve dans düzeninin kesinliği sahnede bir azamet duygusu yaratır. Dans, savaş gözlemi ve zaferin kutlanması temalarının yanı sıra Gürcü askerlerinin cesaret ve ihtişamını içeriyor. Horumi'ye geleneksel olarak enstrümanlar eşlik eder ve dansta alkışlama olmaz. Davul (Doli) ve gayda (Çiboni), Horumi'ye eşlik eden iki kilit enstrümandır. Horumi'nin bir diğer benzersiz özelliği de beş vuruş ölçüsüne (3+2) dayanan kendine özgü bir ritmi olmasıdır.
Gürcü dansının çeşitleri > Açaruli (აჭარული)

Açaruli, adını aldığı yer olan Açara'da da ortaya çıkmıştır. Açaruli, rengârenk kostümleri ve sahnede hem erkek hem de kadınların basit ama kesin hareketlerinin yarattığı eğlenceli ruh hali ile diğer danslardan ayrılıyor. Dans, erkekler ve kadınlar arasındaki zarif, yumuşak ve neşeli flört ile karakterizedir. Kartuli'den farklı olarak, bu dansta kadın ve erkek arasındaki ilişki daha gayri resmi ve tasasızdır.
Gürcü dansının çeşitleri > Partsa (ფარცა)

Partsa, Guria'ya özgüdür ve hızlı temposu, ritmi, şenlikli havası ve renkliliği ile karakterize edilmektedir. Partsa, seyirciyi sadece hız ve zarafetle değil, aynı zamanda dansçıların oluşturduğu kuleler ile de büyüler.
Gürcü dansının çeşitleri > Kazbeguri (ყაზბეგური)

Kazbeguri, Gürcistan'ın Kafkas Dağları'ndaki Kazbek bölgesinden gelmektedir. Dans, dağların nispeten soğuk ve sert atmosferini canlandırmak için yaratıldı, hareketlerin gücü ve katılığı ve ayaklarla tutulan tempo ile karakterizedir. Bu dans çoğunlukla erkekler tarafından oynanır. Kostümler uzun siyah renkli bir gömlek, siyah pantolon, bir çift siyah çizme ve siyah başlıktır. Müzik aletleri gayda, panduri, çangi ve davulları içermektedir.
Gürcü dansının çeşitleri > Hancluri (ხანჯლური)

Hancluri rekabet fikrine dayanmaktadır. Bu dansta, kırmızı çoha (geleneksel erkek giyimi) giymiş çobanlar, hançer kullanma ve karmaşık hareketler yapma konusunda birbirleriyle yarışırlar. Bir dansçı diğerinin yerini alır ve sahnede cesaret ve becerilerini sergilerler. Hancluri, hançerler ve bıçaklar içerdiğinden, sanatçılar adına muazzam beceri ve pratik gerektirir.
Gürcü dansının çeşitleri > Hevsuruli (ხევსურული)

Bu dağ dansı sevgi, cesaret, kadınlara saygı, dayanıklılık, rekabet, beceri, güzellik ve renkliliği tek bir performansta birleştiriyor. Dans flört eden bir çiftle başlar. Ansızın başka bir erkek dansçı kadın için ortaya çıkar. Sahnede iki rakip arasında mücadele olur. Mücadele, kadının peçesiyle geçici olarak durdurulur. Geleneksel olarak, bir kadın iki erkeğin arasında peçesini yere attığında, tüm anlaşmazlıklar ve kavgalar durur. Ancak kadın olay yerinden ayrılır ayrılmaz mücadele devam eder. Her iki taraftaki genç adamlar birbirlerine kılıç ve kalkanlarla saldırır. Bazı durumlarda, bir adam 3 saldırganla savaşmak zorundadır. Sonunda bir kadın (ya da kadınlar) içeri girer ve yine peçesiyle mücadeleyi keser. Ancak, dansın finalinin ucu açıktır - yani seyirciler dövüşün sonucunu bilmezler. Hevsuruli çok tekniktir ve dansı kimseyi incitmeden gerçekleştirmek için yoğun bir uygulama ve en üst düzeyde beceri gerektirir.
Gürcü dansının çeşitleri > Mtiuluri (მთიულური)

Mtiuluri de bir dağ dansıdır. Hevsuruli'ye benzer şekilde Mtiuluri de rekabete dayalıdır. Ancak, bu dansta yarışma esas olarak iki genç erkek grubu arasında yapılır ve müzik ölçeğinden daha çok anlatılan olay, savaş sanatı ve ustalığının gerçek bir zaferi, başarısıdır. İlk başta, gruplar karmaşık hareketleri gerçekleştirmek için rekabet eder. Ardından kızın dansı ve bunun ardından bireysel bir dansçının dizleri ve ayak parmakları üzerinde inanılmaz şaşırtmacalı dans performansı bunu takip eder. Sonunda tüm dansçılar birlikte güzel bir final dansı yapar. Bu dans dağlardaki bir festivali andırmaktadır.
Gürcü dansının çeşitleri > Simd ve Honga

Gürcistan'da oynanan Oset halk oyunlarıdır. İki dans arasında benzer yönler de farklılık da çoktur. Dönüşler, kostüm (kostümün kolları uzun, maksimum yükseklikte baş örtüleri) iki dansın ortak özelliğidir ancak Honga dansı Simdi'ye nazaran daha az sayıda dansçı tarafından icra edilir. Honga dansında özellikle zor ve aynı zamanda daha güzel, gösterişli erkek dans bölümü vardır. Simdi dansı ise çiftler arasında, tam dönüşler üzerine kuruludur. Bu dansın başta gelen güzelliği sıralı dansçıların ritüeli, birlikte hareketi ve siyah-beyaz kostümler içerisinde oluşturduğu zıtlıktadır.
Gürcü dansının çeşitleri > Kintouri (კინტოური) ve Şalaho

Kintouri, eski Tiflis'teki şehir hayatını tasvir ediyor. Dans, adını Tiflis'teki seyyar satıcılar olan "Kintolar"dan alır. Siyah kıyafetler ve şalvarlar giyerler ve genellikle şehir içinde eşyalarını başlarında taşırlardı. Bir müşteri mal seçtiğinde, bir kinto gümüş kemerinden sarkan ipek şalı alır ve meyve ve sebzeleri tartmak için sarardı. Kintoların kurnaz, hızlı ve gayri resmi oldukları biliniyordu. Kinto'nun bu tür özellikleri Kintouri'de iyi bir şekilde gösterilmiştir. Dans hafif tabiatlıdır.
Gürcü dansının çeşitleri > Samaia (სამაია)

Samaia, kadın dansı olup, bunun oluşmasında bereket tanrısına ithaf edilmiş bir tür pagan çağı dansı olan, üç kadın tarafından icra edilen “Samaia” dansı (“samta gvamta”-Vahtang Batonişvili) önemli rol oynadı. Paganlık çağında kadın, erkek veya karışık gruplar tarafından “dzeoba” bayramlarında icra edilen perhuli ritüelleri vardı. Samaia termini Sulhan Saba Orbeliani tarafından tanımlanan “Rokva-Şuşpars”da açıklanıyor. Samaia zaman içerisinde ritüel-kült olarak önemini yitirdi. Dansı icra edenlerin sayısı zamanla üç kişi kuralını aştı. Şu anda yaygın olan Samaia üç kişi prensibi üzerine inşa edilmiş olup kadın dansçılar tarafından tiyatral formda sunulmaktadır.
Gürcü dansının çeşitleri > Ceirani (ჯეირანი)

"Ceirani" kelimesi ceylan anlamına gelir. Bu dans bir avın hikâyesini anlatıyor. Gürcü Ulusal Balesi için koreografisi Nino Ramişvili tarafından hazırlandı. Dans, klasik bale hareketlerini ve bir av sahnesini içeriyor.
Gürcü dansının çeşitleri > Karaçoheli (ყარაჩოხელი)

Karaçoheli, Gürcistan'ın sıradan zanaatkarlarıydı. Genellikle siyah çoha (geleneksel erkek giyimi) giyerlerdi. Gürcü şarabına ve güzel kadınlara olan aşklarının yanı sıra sıkı çalışmaları ve kaygısız yaşamları ile tanınırlardı bu özellikleri dansta iyi bir şekilde temsil edilir.
Gürcü dansının çeşitleri > Davluri (დავლური)

Davluri de aynı zamanda bir şehir dansıdır, ancak Kintouri ve Karaçoheli'den farklı olarak şehir aristokrasisini tasvir eder. Dans Kartuli'ye benziyor. Ancak Davluri'deki hareketler daha az karmaşıktır ve erkek/kadın ilişkisi daha az resmidir. Birçok çift tarafından icra edilen dans, müzik ve rengârenk kostümlerle sahnede aristokrat bir şölen tablosu çiziyor.
Gürcü dansının çeşitleri > Mhedruli (მხედრული)

"Mhedari" kelimesi süvari anlamına gelir. Dans, yüksek bir tempoda başlar ve giderek daha yüksek hale gelir. Süvarinin bacakları atın hızlı hareketlerini taklit ederken, vücut ve kol hareketleri düşmanla savaşı taklit eder.
Gürcü dansının çeşitleri > Parikaoba (ფარიკაობა)

Kuzeydoğu Gürcistan'daki Hevsureti'den bir savaşçı dansıdır. Sevgilisini arayan bir kız içeri girer. Sevgilisi başkalarıyla karşılaşıyor, kılıç ve kalkanla enerjik bir savaş başlatıyor gibi görünüyor. Kız mendilini attığında, erkekler geleneğe göre durmalıdır ancak kısa bir süre sonra savaşlarına devam ederler.
Galeri

Svanuri
Açaruli
Açaruli
Mtiuluri
Meyve sepeti tutan bir kinto, fotoğrafçı Aleksandre Roinaşvili
Isparta'da 1969 Türkiye genel seçimleri

12 Ekim 1969 Türkiye genel seçimleri Isparta İli sonuçları;
Sonuçlar

| --- | --- |
Seçmen sayısı: 125.281
Kullanılan Oy: 82.253
Geçerli oy: 79.322
Geçersiz oy: 2.931
Katılım oranı (%): 65,6
Milletvekili sayısı: 4

| Parti | Toplam | Oy oranı  (%) | Milletvekili  sayısı |
| --- | --- | --- | --- |
| Adalet Partisi | 64.465 | 81,3 | 4 |
| Cumhuriyet Halk Partisi | 11.233 | 14,2 | 0 |
| Güven Partisi | 1.954 | 2,5 | 0 |
| Türkiye İşçi Partisi | 780 | 1,0 | 0 |
| Millet Partisi | 451 | 0,6 | 0 |
| Yeni Türkiye Partisi | 339 | 0,4 | 0 |
Milliyetçi Hareket Partisi: -
Bağımsız(lar): -
| Toplam | 79.322 | 100,00 | 4 |
Sonuçlar > İlçelerde en yüksek oyu alanlar

| İlçe | Parti |
| --- | --- |
Merkez: Adalet Partisi
Atabey: Adalet Partisi
Eğirdir: Adalet Partisi
Gelendost: Adalet Partisi
Keçiborlu: Adalet Partisi
Senirkent: Adalet Partisi
Sütçüler: Adalet Partisi
Şarkikaraağaç: Adalet Partisi
Uluborlu: Adalet Partisi
Yalvaç: Adalet Partisi
Seçilenler

| İsim | Parti |
| --- | --- |
Hüsameddin Akmumcu: Adalet Partisi
Ali İhsan Balım: Adalet Partisi
Süleyman Sami Demirel: Adalet Partisi
Yusuf Uysal: Adalet Partisi
Stefan Banach
Yaşamı > Steinhaus tarafından keşfi

1916'da Krakov'un Planty bahçelerinde Banach, zamanın ünlü matematikçilerinden Profesör Hugo Steinhaus ile karşılaştı. Steinhaus'a göre, bahçelerde dolaşırken "Lebesgue integrali" (Lebesgue entegrasyonu o zamanlar matematikte hala oldukça yeni bir fikirdi) terimine kulak misafiri olunca şaşırdı ve araştırmak için yürüdü. Sonuç olarak, Banach ve Otto Nikodym ile tanıştı. Steinhaus, kendi kendini yetiştirmiş genç matematikçiye hayran kaldı. Karşılaşma, uzun süreli bir işbirliği ve dostluk ile sonuçlandı. Aslında, karşılaşmadan kısa bir süre sonra Steinhaus, Banach'ı üzerinde çalıştığı ancak zor olduğu kanıtlanmış bazı problemleri çözmeye davet etti. Banach bunları bir hafta içinde çözdü ve ikisi kısa süre sonra ilk ortak çalışmalarını yayınladılar (On the Mean Convergence of Fourier Series). Steinhaus, Banach ve Nikodym, diğer birkaç Krakov matematikçisi (Władysław Ślebodziński, Leon Chwistek, Alfred Rosenblatt 25 Kasım 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  ve Włodzimierz Stożek) ile birlikte, sonunda Polonya Matematik Derneği haline gelen bir matematik topluluğu kurdu. Dernek resmi olarak 2 Nisan 1919'da kuruldu. Banach'ın müstakbel eşi Łucja Braus ile tanışması da Steinhaus aracılığıyla oldu.