El-Atraş
Tarih > İsmail'in liderliği

Muhammed'in torunu İsmail el-Atraş, 1840'larda Marunilerle olan çatışmalarında Lübnan Dağı Dürzileri adına askeri müdahalede bulunan Dürzi lider Vadi el-Teymli Şibli el-Aryan'a katıldı. İsmail, Dürziler arasında savaş alanında ün kazandı ve el-Aryan'ın ölümünden sonra Dürzilerin fiili lideri olarak onun yerini aldı. İsmail, el-Kureyya köyüne yerleşti ve bölgeyi yöneten Dürzi şeyhlerinden bağımsız hale geldi. Kendi meşihatını (şeyhlik) kurdu ve el-Kureyya'da Dürzi ve Hristiyan yerleşimini teşvik etti. 1840'lar ve 1850'ler boyunca, dindaşlarının Osmanlı yetkilileri ve yerel Bedevi kabileleriyle olan ilişkilerinde Dürzi askeri şefi olarak rolünü pekiştirdi. Bedevilerle zaman zaman düşmanlıklar yaşansa da İsmail, kabilelerle dostane bağlar kurdu ve sonunda Osmanlılara karşı onlarla bir ittifak kurdu. Oğlu Şibli, Bedevi şiir tarzını benimseyen ve şiirleri Havran ile Sina Yarımadası arasındaki bölgeye yayılan kabile üyeleri tarafından okunan bir şairdi.
1850'lerde İsmail, Dürzi yerleşiminin yoğunlaştığı doğu Havran'daki volkanik dağlık bölge olan Cebel Havran'da üstünlük için Hamdan şeyhi Velid el-Hamdan'a rakip oldu. Velid ve aşireti, önde gelen Dürzi aşiretleri arasındaki tek büyük müttefiki Kal'ani ailesi olan Beni el-Atraş ile iktidar mücadelesinde Beni Amer, Azzam, Hanaydi, Ebu Assaf ve Ebu Fahr aşiretlerini destekledi. İsmail, Şam'daki İngiliz konsolosuyla yakın bir ilişki kurdu ve Dürzilerin Şam'daki İngiliz ve Fransız konsoloslarıyla yaptıkları yazışmaların neredeyse tamamı İsmail'in imzasını taşıyordu. Hamdan şeyhleri Cebel Havran Dürzileri üzerindeki geleneksel otoritelerini sürdürmeye devam etseler de Osmanlılar İsmail'e Dürzilerin fiili yöneticisi muamelesi yaptı. Başlıca geleneksel ailelerin şeyhleri, Ekim 1856'da İngiliz konsolosuna dilekçe vererek, yetkilileri Vâkıd'ı Cebel Havran'ın "ilk şeyhi" olarak atamaya zorladılar. Ancak o zamana kadar İsmail bölgede açık bir güç haline gelmişti. El-Kureyya'daki askeri karargâhından yönetimi, Havran'daki güç ilişkilerinde önemli bir değişime işaret ediyordu. 1830'larda Bedevi kabileler baskın durumdaydı ve Dürzi köylerinin sakinleri hala Bedevilere haraç ödemekle yükümlüydü. Ancak 1850'lerin başlarında Dürziler artık haraç ödemezken, Havran ovasındaki Müslüman köylüler bunu yapmaya devam ettiler. Bunun yerine, Bedevi kabileler İsmail'in topraklarında bulunan çeşme ve rezervuarlarda sürülerini sulamalarına izin verilmesi karşılığında İsmail'e ödeme yaptılar.
1860 yılına gelindiğinde Beni Atraş şeyhliği el-Kureyya, Bakka ve Ira'dan oluşuyordu. Sonuncusu Hamdan aşiretinin kalesiydi, ancak 1857'de İsmail tarafından fethedildi. İsmail'in 1860 Lübnan Dağı İç Savaşı sırasında dindaşları adına yaptığı müdahale prestijini daha da artırdı. İsmail 1866'da Suriye Vilayeti valisi Raşid Paşa tarafından Cebel Havran bölge valisi yapıldı. 1867'de Beni Etraş, Malah, Dibin, Salkhad, Arman, Umm er-Rumman ve Mujaymir'i şeyhliklerine ve Sahvat Balatah, Hirbet Avad, Jubayb, Kanakir ve er-Ruha'yı nüfuz bölgelerine ekledi. Hamdan ve Beni Amer aşiretleriyle ilişkiler daha da kötüleşti ve bu aileler 1868'de İsmail'e karşı savaşlarında Bedevi Sulut aşiretine katıldılar. Raşid Paşa savaşa son vermek için İsmail'in yerine oğlu İbrahim'i geçirdi ve Cebel Havran'ı Dürzi şeyhliklerinin sınırlarına göre dört ilçeye böldü. Bani el-Atraş şeyhliği o zamana kadar 18 köyü (Cebel Havran'daki yaklaşık 62 Dürzi köyünden) kapsayacak şekilde genişletilmişti.