stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sudak
Tarihçe

7. yüzyılda Hazar Kağanlığı tarafından ele geçirilen şehre Suğdaq adı verildi. Hazarlar şehri, 800'lü yılların başından 1016'daki Doğu Roma İmparatorluğu ordularının Hazar hakanı Georgius Tzul'u şehirden kovana kadar ellerinde tutmuşlardır. Sonraları Bizans'a bağlı özerk bir şehir olarak kalan Sudak, 9. yüzyıldan 12. yüzyıla kadar Kiev Knezliği ile yoğun ticaret ilişkileri geliştirmiştir. 12. ve 13. yüzyıllarda İpek Yolu üzerinde önemli bir konuma sahip olan şehir, Kıpçakların ve daha sonra da Tatarların saldırılarına maruz kaldı. Bir süre Venediklilerin de egemenliği altında kalan şehir, sahip olduğu Soldaia Kalesi'yle adlandırılmaya başlandı. Sultan Alaeddin, Selçuklu tüccarlarının şikayetleri üzerine Kastamonu emiri Hüsameddin Çoban'ı Karadeniz donanmasıyla Kırım Seferine memur etti. Emir Çoban önemli bir ticaret şehri olan Sudak'ı fethetti. Şehirde bir cami inşa ettirdi ve askerlerini yerleştirdiği bir garnizon kurdu. Ruslar 1224 yılında Sudak'ın Selçuklu hakimiyeti altına girmesini tanımak zorunda kaldılar.
1475'te Osmanlı Devleti tarafından ele geçirilen şehir, Osmanlı'da özerk bir yönetime sahip olan Kırım Hanlığı'na bağlandı.
1771'de şehir, Rumyantsev'in orduları tarafından ele geçirildi ve 1783'te Kırım Yarımadası'nın diğer kısımları gibi Rus İmparatorluğu'na bağlandı. 1778'de büyük bölümü tahliye edilen şehir, küçük bir köy görünümüne büründü. Şehrin nüfusu 1805 sayımlarına göre 33 kişi olarak tespit edildi. Şehir, şu anki statüsünü 1982 yılında aldı.
İdari Merkezler > Kentler

Sudak
İdari Merkezler > Kasabalar

Novıy Svet
İdari Merkezler > Köyler

Vesyoloye köy şurası
Kutlak (Vesyoloye)
Gruşevka köy şurası
Salı (Gruşevka)
El Buzlu (Perevalovka)
Osmançık (Holodovka)
Daçnoye köy şurası
Tarak Taş (Daçnoye)
Suvuk Suv (Lesnoye)
Mejdureçye köy şurası
Ay Serez (Mejdureçye)
Voron
Morskoye köy şurası
Kapsihor (Morskoye)
Şelen (Gromovka)
Solneçnaya Dolina köy şurası
Koz (Solneçnaya Dolina)
Tokluk (Bogatovka)
Arka Deresi (Mindalnoye)
Pribrejnoye
Kardeş şehirler

Eskişehir, Türkiye
Sudak, Kırım
21 Kasım

| --- | --- |
: 21 Kasım günü gerçekleşen en önemli olayları Tarihte Bugün sayfalarına ekleyebilir ve anasayfada görüntülenmelerini sağlayabilirsiniz.
21 Kasım, Miladi takvime göre yılın 325. (artık yıllarda 326.) günüdür. Yıl sonuna kadar kalan 40 gün vardır.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Ekim – Kasım – Aralık
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 |   |  |  |  |  |
Olaylar

1783 - Paris'te, Jean-François Pilâtre de Rozier ve François Laurent d'Arlandes, sıcak hava balonuyla ilk uçuşu gerçekleştirdiler.
1789 - Kuzey Karolina, ABD'nin 12. eyaleti oldu.
1791 - Albay Napoléon Bonaparte, generalliğe terfi ettirildi.
1877 - Edison, pikapı (ses kayıt cihazı) icat ettiğini duyurdu.
1905 - Albert Einstein'ın, enerji ile kütle arasındaki ilişkiyi meşhur E=mc2 denklemi ile ifade ettiği, "Cismin ataleti içerdiği enerji miktarına bağlı mıdır?" adlı makalesi, "Annalen der Physik" dergisinde yayımlandı.
1919 - Mardin şehrinin kurtuluşu.
1938 - Atatürk'ün naaşı, törenle Etnoğrafya Müzesi'ndeki geçici istirahatgâhına getirildi.
1955 - Türkiye, İran, Irak, Pakistan ve Birleşik Krallık'ın katılımıyla Bağdat Paktı kuruldu.
1969 - İlk ARPANET hattı, Kaliforniya Üniversitesi ile SAE'deki işlemciler arasında kuruldu.
1980 - Las Vegas - Nevada'da bir otelde çıkan yangında 87 kişi öldü, 650'den fazla yaralı var.
1982 - Cumhurbaşkanı Kenan Evren, 1982 Türkiye anayasa referandumunda %95 "EVET" oyu veren Fatsa'da halka teşekkür etti.
1985 - ABD Başkanı Ronald Reagan ve Sovyetler Birliği lideri Mihail Gorbaçov Cenevre'de buluştu. Zirveden, stratejik nükleer silahların yüzde 50 azaltılması kararı çıktı.
1990 - Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Konferansı (AGİK) antlaşması Paris'te imzalandı.
1996 - Porto Riko'nun başkenti San Juan'daki bir ayakkabı mağazası ve mağazanın bulunduğu iş merkezinde meydana gelen propan patlamasında 33 kişi öldü.
1996 - Zagreb'te binlerce kişi muhalif radyo istasyonu, Radio 101'in kapatılmaması için eylem yaptı.
2002 - Prag'daki NATO zirvesi'nde; Litvanya, Letonya, Estonya, Bulgaristan, Romanya, Slovakya ve Slovenya'ya, ittifaka katılmaları çağrısı yapıldı.
2002 - Dünya güzellik yarışmasının yapılacağı Nijerya'da bir gazetede İslam peygamberi Muhammed hakkında yayınlanan yazı yüzünden çıkan çatışmalarda 100 kadar kişi öldü, 500 civarında kişi de yaralandı.
2009 - Çin'in Heilongjiang eyaletinin Hegang şehrindeki bir maden ocağında meydana gelen patlamada 104 kişi öldü.
Doğumlar

1694 - François Voltaire, Fransız filozof (ö. 1778)
1710 - Paolo Renier, Venedik Cumhuriyeti Doçesi (ö. 1789)
1740 - Charlotte Baden, Danimarkalı feminist ve yazar (ö. 1824)
1768 - Friedrich Schleiermacher, Alman Protestan teolog, felsefeci ve idealist düşünürü (ö. 1834)
1834 - Hetty Green, Amerikalı iş insanı
1840 - Victoria, Kraliyet prensesi (ö. 1901)
1852 - Francisco Tárrega, İspanyol besteci ve gitarist (ö. 1909)
1854 - XV. Benedictus, Papa (ö. 1922)
1870 - Alexander Berkman, Amerikalı yazar, radikal anarşist ve aktivist (ö. 1936)
1883 - William Frederick Lamb, Amerikalı mimar (ö. 1952)
1898 - René Magritte, Belçikalı ressam (ö. 1967)
1899 - Jobyna Ralston, Amerikalı sinema oyuncusu (ö. 1967)
1902 - Isaac Bashevis Singer, Polonya asıllı Amerikalı yazar ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (ö. 1991)
1914 - Nusret Hasan Fişek, Türk siyasetçi ve hekim (ö. 1990)
1919 - Jacques Sénard, Fransız diplomat (ö. 2020)
1924 - Christopher Tolkien, İngiliz yazar (J. R. R. Tolkien'in en küçük oğlu) (ö. 2020)
1925 - Lila Garrett, Amerikalı radyo sunucusu ve senarist (ö. 2020)
1926 - Şükran Güngör, Türk tiyatrocu ve oyuncu (ö. 2002)
1935 - Fairuz, Lübnanlı şarkıcı
1936 - Ergün Arıkdal, Türk metapsişik araştırmacı ve yazar (ö. 1997)
1939 - Jeannot Szwarc, Fransız asıllı Amerikalı yönetmen (ö. 2025)
1941 - İdil Biret, Türk piyanist
1944 - Harold Ramis, Amerikalı aktör, yönetmen ve senarist (ö. 2014)
1945 - Goldie Hawn, Amerikalı oyuncu
1947 - Andrew Davis, Amerikalı yönetmen ve yapımcı
1952 - Alper Görmüş, Türk gazeteci
1961 - Alexander Siddig, İngiliz aktör
1965 - Björk, İzlandalı şarkıcı
1966 - İsmail Aydın, Türk hakim
1969 - Süleyman Soylu, Türk siyasetçi
1970 - Andrej Benedejčič, Sloven büyükelçi
1975 - Erlend Oye, Norveçli müzisyen
1975 - Zeynep Türkeş, Türk şarkıcı ve besteci
1979 - Alihan Kuriş, Türk mimar ve Süleymancılar'ın lideri
1979 - Vincenzo Iaquinta, İtalyan futbolcu
1980 - Angel Long, Britanyalı pornografik oyuncu ve çıplak model
1985 - Carly Rae Jepsen, Kanadalı şarkıcı
1985 - Jesus Navas, İspanyol futbolcu
1989 - Will Buckley, İngiliz futbolcu
1989 - Dárvin Chávez, Meksikalı futbolcu
1991 - Almaz Ayana, 10.000 m kadınlar dünya rekorunun sahibi Etiyopyalı atlet
1994 - Saúl Niguez, İspanyol millî futbolcu
Ölümler

933 - Ebu Cafer et-Tahavî, Hanefi fıkıh ve akaid bilgini (d. 853)
1011 - Reizei, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 63. imparatoru (d. 950)
1325 - III. Yuri, 1303'ten ölümüne kadar Moskova Büyük Prensi (d. 1281)
1555 - Georgius Agricola, Alman bilim insanı (d. 1490)
1695 - Henry Purcell, İngiliz erken Barok dönemi bestecisi (d. 1659)
1782 - Jacques de Vaucanson, Fransız mucit, sanatçı ve Katolik rahip (d. 1709)
1811 - Heinrich von Kleist, Alman yazar (d. 1777)
1844 - İvan Krılov, Rus gazeteci, şair, oyun yazarı, çevirmen (d. 1769)
1859 - Yoshida Shōin, Japon samuray, düşünür, eğitimci, askeri bilimler uzmanı ve bölge araştırmacısı (d. 1830)
1870 - Karel Jaromír Erben, Çek tarihçi, hukukçu, arşivci, yazar, çevirmen ve şair (d. 1811)
1881 - Ami Boué, Avusturyalı yerbilimci (d. 1794)
1907 - Paula Modersohn-Becker, Alman ressam (d. 1876)
1916 - I. Franz Joseph, Avusturya-Macaristan İmparatoru (d. 1830)
1938 - Leopold Godowsky, Leh asıllı Amerikalı piyano virtüözü ve besteci (d. 1870)
1959 - Max Baer, Amerikalı boksör (d. 1909)
1963 - Robert Franklin Stroud, Amerikalı mahkûm (Alkatraz Kuşçusu) (d. 1890)
1969 - Norman Lindsay, Avustralyalı heykeltıraş, gravürcü, ressam, yazar, sanat eleştirmeni ve çizer (d. 1879)
1970 - C. V. Raman, Hint fizikçi (d. 1888)
1984 - Ben Wilson, Amerikalı basketbolcu (d. 1967)
1995 - Victoria Hazan, Türk şarkıcı, udi ve besteci (d. 1896)
1996 - Abdus Salam, Pakistanlı fizikçi ve (Nobel Fizik Ödülü'nü alan ilk Pakistanlı) (d. 1926)
1999 - Quentin Crisp, Britanyalı yazar, hikâyeci ve aktör (d. 1908)
2001 - Adnan Cemgil, Türk öğretmen, yazar ve çevirmen (d. 1909)
2004 - Tuncay Akdoğan, Türk müzisyen (d. 1959)
2006 - Hassan Gouled Aptidon, Cibutili siyasetçi (d. 1916)
2010 - Kaya Gürel, Türk tiyatro ve sinema oyuncusu (d. 1933)
2011 - Gregory Halman, Hollandalı profesyonel beyzbolcu (d. 1987)
2012 - Emily Squires, Amerikalı yapımcı, senarist ve yönetmen (d. 1941)
2015 - Cavit Şadi Pehlivanoğlu, eski Türk siyasetçi (d. 1927)
2015 - Germán Robles, İspanya-Meksikalı aktör (d. 1929)
2015 - Zoran Ubavič, Sloven eski millî futbolcu (d. 1965)
2016 - Jan Sonnergaard, Danimarkalı yazar (d. 1963)
2017 - Rodney Bewes, İngiliz oyuncu ve senarist (d. 1937)
2017 - David Cassidy, Amerikalı şarkıcı, aktör, söz yazarı ve müzisyen (d. 1950)
2018 - Meena Alexander, Hint şair, çevirmen, eğitimci ve yazar (d. 1951)
2018 - Michele Carey, Amerikalı oyuncu (d. 1943)
2018 - Evaristo Marc Chengula, Tanzanyalı Roma Katolik piskopos (d. 1941)
2018 - Olivia Hooker, Amerikalı eğitimci, yazar, akademisyen ve psikolog (d. 1915)
2019 - Yaşar Büyükanıt, Türk asker ve Türk Silahlı Kuvvetleri'nin 25. Genelkurmay Başkanı (d. 1940)
2019 - Andrée Lachapelle, Emektar Kanadalı oyuncu (d. 1931)
2019 - Gahan Wilson, Amerikalı yazar ve karikatürist (d. 1930)
2020 - Dena Dietrich, Amerikalı aktris (d. 1928)
2020 - Edgar García, Kolombiyalı matador (d. 1960)
2020 - Artemije Radosavljević, Sırp Ortodoks piskopos (d. 1935)
2020 - Ricky Yacobi, Endonezyalı eski millî futbolcu (d. 1963)
Tatiller ve özel günler

Haysiyet ve Özgürlük Günü, 21 Kasım 2013'te Rus yanlısı rejime karşı başlayıp 94 gün süren Euromaidan Protestoları'nı anma amacıyla Ukrayna'da kutlanan gün
| g t Yılın ay ve günleri |
| --- | --- |
Bugün: 12 Şubat 2025 [yenile]
Ocak: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 
Şubat: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 
Mart: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 
Nisan: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
Mayıs: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
Haziran: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
Temmuz: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
Ağustos: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
Eylül: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
Ekim: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
Kasım: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
Aralık: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
Standart olmayan tarihler
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
İbn Butlan

Âlim İbn Butan (solda, mavi bir cüppe üzerine kırmızı pelerin giymiş ve oturur, elini kaldırır hâlde) ve onun [İbn Butan'ın] iki talebesi (sağda, kırmızı ve mavi cüppeler içinde): Codex Tacuinum Sanitatis (Avusturya Ulusal Kütüphanesi: Codex Vindobonesis Serisi)
İbn Butlan (Arapça: ابن بطلان) (Ebü'l-Hasen el-Muhtâr (el-Yuvânis [Johannes]) b. el-Hasen b. Abdûn b. Sa‘dûn b. Butlân (d.?,Bağdat - ö.1038, 1066, Antakya) İlmi tartışmaları ile ünlü Bağdatlı Nasturi Hristiyan hekim.
Bağdat Nasturiler'inden olup Batı dünyasında "Elluchasem Elimithar" adıyla tanınır. Şehrin Kerh bölgesinde yaşayan Hristiyan üstatlardan ilâhiyat, felsefe ve tıp okudu; özellikle dönemin ünlü Hristiyan hekimlerinden Ebul-Farac İbnü’t-Tayyib’in en gözde öğrencisi oldu. 1049 yılında Bağdat’tan ayrılarak Kahire’ye gitti. Basit bir ilmi ayrıntı üzerine burada yaşayan ünlü hekim İbn Rıdvân ile girdiği polemik, karşılıklı yazılan risalelerle kısa sürede Bağdat-Mısır hekimleri arasında bir üstünlük kurma savaşına dönüştü. Neticede İbn Rıdvân’ın çağrısı üzerine Mısırlı hekimler İbn Butlân’ ı boykot ettiler ve onu gelişinden üç yıl sonra Kahire'den ayrılmak zorunda bıraktılar.
Mısır'dan ayrılan İbn Butlân, o dönemde bir veba salgınının yaşanmasına rağmen 1054 yazında İstanbul'a gitti; tartışmaya eğilimli karakterinin dürtüsüyle bu defa da Latin ve Rum kiliseleri arasındaki Evharistiya (aşâ-i rabbânî, ekmek-şarap) ayininin farklı uygulamalarıyla ilgili mezhep tartışmalarına katıldı ve İstanbul patriği Michael Cerularius'un isteği üzerine bu konuda bir risale kaleme aldı. İstanbul'da bir yıl ikamet ettikten sonra ülkesine doğru yola çıktı. Diyarbekir Emiri Ebû Nasr Nasrüddevle Ahmed el-Mervânî ile tanışarak kendisine Da'vetü'l-etıbbâ adlı eserini ithaf etti (1058). Daha sonra uzunca bir süre Halep’ te hekimlik-eczacılık yaptı. 1064 yılında Antakya’ daki bir hastahanenin inşasına katkıda bulunduğu bilinen İbn Butlan, hayatının son zamanlarını toplum yaşayışından kaçıp tek başına yaşamak için bir Antakya manastırında geçirdi. 2 Eylül 1066 yılında orada öldü.
Eserleri

1. Taķvîmü’s-sıhha: Hijyen, diyetetik ve ev tıbbı hakkında olup Batı'da “synopsis”, İslam âleminde “mücedvel” denilen tablolar halinde düzenlenmiştir. Bu yazım tekniğini ilk kullanan kişinin İbn Butlan olduğu sanılmaktadır. Eserin "Tacuini sanitatis Elluchasem Elimithar medici de Baldath" adıyla Latince (1531, 1533) ve "Schachtafeln der Gesundheit" adıyla Michel Herr tarafından yapılan Almanca (Strassburg 1533) tercümeleri yayımlanmıştır.
2. Da'vetü'l-etıbbâ': Meyyafarikin ’in Mervani yöneticisi Nasrüddevle’ye sunduğu bu eserinde dönemin tıp anlayışındaki hataları ve uygulamalardaki aksaklıkları eleştirmekte ve ele aldığı meselelere hekimlik ahlaki açısından bakmaktadır. Onun bu eleştirileri daha sonra İbn Eserdî adlı bir yazarın yazdığı "Şerhu müşkili Da'veti’l-etıbbâ"' da yeniden ele alınmıştır.  Martin Levey bu tartışmalarla ilgili 1965 yılında bir makale yazmıştır. (“Some Eleventh-Century Medical Questions Posed by Ibn Butlān and Later Answered by Ibn Ithirdī").
3. Risâle fî şira'r-raķīķ ve taķlîbi'l-abîd (Kahire 1373): Köle satın alımında ve sağlığının korunmasında dikkat edilecek hususlara dairdir. Beş bölümden meydana gelen eserin son bölümü müzikle ilgili konulara ayrılmış ve kadınların bu hususta erkeklerden daha kabiliyetli olduğu fikri işlenmiştir.
4. El-Maķālâtü'l-muħtâre fî tedbîri'l-emrâżi'l-ârida ale'l-ekŝer bi'l-aġźiyeti'l-me'lûfe ve'l-edviyeti'l-mevcûde yentefi'u bihâ ruhbânü'l-edyire ve men be'ude mine'l-medîne: Şehirlerden uzakta yaşayanların ve özellikle manastırlara kapanmış rahiplerin hasta olmaları durumunda başvurabilecekleri tedavi yöntemlerini ele almaktadır.
5. Maķāle fi'l-i'tiraż alâ men ķāle inne'l-ferħ eĥarru mine'l-ferrûc: Mısır'a yeni gittiğinde İbn Rıdvân ile giriştiği tartışmaların ilk aşaması yazılmıştır. İbn Butlân, aldığı cevaptan sonra aynı yıl "Maķāle ilâ Alî b. Rıđvân" adıyla ikinci bir risâle daha kaleme almış ve bu iki makale, cevaplarıyla birlikte Joseph Schacht ve Max Meyerhof tarafından İngilizceye tercüme edilerek yayımlanmıştır. (The Medico-Philosophical Controversy Between Ibn Butlān of Baghdad and Ibn Rıdvān of Cairo, Kahire 1937)
6. Maķāle fi'l-ķurbâni'l-muķaddes: Evharistiya âyini ve mayasız ekmek hakkında İstanbul patriğinin isteği üzerine 1054 yılında yazdığı bir eser olup G. Graf tarafından Oriens Christianus dergisinde tanıtılmıştır.
7. İbn Butlân, Büveyhiler devri devlet adamlarından Hilâl b. Muhassin es-Sâbî'nin isteği üzerine Bağdat-Kahire seyahatinin izlenimlerini yazmış, bu kişinin oğlu olan Muhammed de bu eseri "Kitâbü’r-Rebî" adlı çalışmasına almıştır.
Yeni Zelanda'nın vize politikası

Yeni Zelanda giriş damgası
Yeni Zelanda Vizesi
Vizeden muaf ülkelerden birinin vatandaşı olmadıkça Yeni Zelanda'ya girmek isteyen bir yabancı uyruklu vatandaşın vize alması gerekmektedir.
61 vize muafiyeti uygun ülkelerden birinin vatandaşı,
Bir vatandaş ya da Trans-Tazman Seyahat Düzenlemesi kapsamında Avustralya'da sürekli ikameti olan,
Birleşmiş Milletler laissez-pasör sahibi ya da
diğer hükümleri uyarınca vizesiz seyahat için uygun (kuvvet, yolcu gemisi yolcu ve mürettebat, uçak mürettebatı vb ziyaret).
Tüm ziyaretçiler 1 ay boyunca geçerli bir pasaportunuz olmalıdır. Ziyaretçiler kaldıktan karşılamak için yeterli fonların kanıt tutmak için gereklidir. 2015'te tüm vize başvuruları online olacaktır.
Vize muafiyeti ülkeleri

2009 Göç Yasası altında  ve Göçmenlik (Visa, Giriş İzni ve İlgili Sorunlar) Düzenlemeleri aşağıdaki 60 ülke pasaportu sahipleri 90 güne kadar vize almadan Yeni Zelanda'ya seyahat edebilirler.
Vize muafiyeti ülkeleri > Cook Adaları

Cook Adaları'na gitmek isteyen tüm ziyaretçiler, milliyetlerine bakılmaksızın, maksimum  31 gün kalış süreli vizeden muaftır. Turistik amaçlı seyahat eden ziyaretçiler 6 aya kadar maksimum, 31 günlük periyotlarla, kalış sürelerini uzatabilirler.
Vize muafiyeti ülkeleri > Niue

Niue'ye gelen tüm ziyaretçiler, milliyetlerine bakılmaksızın, maksimum 30 gün  kalış süreli vizeden muaftır. Konaklama süresinin uzatılması mümkündür.
Vize muafiyeti ülkeleri > Tokelau

Tüm ziyaretçilerin seyahatlerinden en az 2 hafta önce, Apia Tokelau Apia İrtibat Bürosundan Tokelau'ya girmek için izin almaları gerekir. Tokelau'ya sadece Samoa'dan tekne ile ve Samoa Göçmenlik Yönetimlerinden verilen izinle ulaşılabilir.
İstatistikler

Yeni Zelanda 2014/15 mali yılda 262.033 adet ziyaretçi vizesi vermiştir. Ülkeler şunlardır:
| Başvuranın uyruğu | Verilen ziyaretçi vizesi sayısı |
| --- | --- |
 Çin: 128,849
 Hindistan: 40,142
 Fiji: 14,511
 Filipinler: 10,002
 Tonga: 9,128
 Tayland: 8,425
 Samoa: 7,421
 Rusya: 3,994
Çoğu ziyaretçi şu ikamet yerlerinden geldi:
| Ziyaretçi ülkesi | 2015 | 2014 |
| --- | --- | --- |
|  Avustralya | 1,326,800 | 1,247,760 |
|  Çin | 355,904 | 264,864 |
|  ABD | 243,104 | 220,512 |
|  Birleşik Krallık | 203,952 | 194,416 |
|  Japonya | 87,328 | 81,136 |
|  Almanya | 84,544 | 78,912 |
|  Güney Kore | 64,992 | 55,488 |
|  Kanada | 52,352 | 48,800 |
|  Singapur | 49,584 | 48,800 |
|  Hindistan | 46,000 | 37,392 |
|  Hong Kong | 36,288 | 31,456 |
|  Malezya | 34,240 | 31,536 |
|  Fransa | 33,376 | 30,608 |
|  Tayvan | 31,200 | 24,576 |
|  Fiji | 26,352 | 23,824 |
|  Hollanda | 22,256 | 21,600 |
 Tayland: 21,696
|  Samoa | 21,184 | 18,784 |
|   İsviçre | 19,136 | 18,016 |
|  Yeni Kaledonya | 17,728 | 17,200 |
|  Tonga | 17,600 | 15,312 |
|  Güney Afrika | 17,008 | 15,856 |
|  Fransız Polinezyası | 16,912 | 16,320 |
|  Endonezya | 16,176 | 15,296 |
|  Filipinler | 14,016 | 11,888 |
|  İsveç | 13,920 | 12,960 |
|  Brezilya | 13,152 | 12,240 |
|  Cook Adaları | 10,560 | 10,096 |
|  Danimarka | 10,288 | 9,536 |
|  İspanya | 10,144 | 9,136 |
| Toplam | 3,131,927 | 2,857,400 |
Tarihçe > 1881'den önce

İlk yıllarda Yeni Zelanda Avrupalılar tarafından dünyadaki en uzak ülke olarak görülüyordu. Avrupalıların çoğu için Yeni Zelanda açık bir ihtimaldi, tehlikeli denizlerde 100 gün süren bir yolculuk yapıyorlardı.
1792 gibi erken bir tarihte balina avcıları ülkenin kuzey ucuna ve aynı zamanda geçici ziyaretçiler olarak geldi. Ayrıca misyonerler Yeni Zelanda'ya geldi. 1839'da toplam Māori olmayan nüfus yaklaşık 2.000 idi.
1839'a kadar Yeni Zelanda'da yalnızca 2.000 göçmen vardı; 1852 yılına kadar yaklaşık 28.000 vardı. Bu olağanüstü değişimin belirleyici anı 1840'dı. O yıl, Waitangi Antlaşması imzalandı. Bu, Avrupa nezdinde İngiliz otoritesini kurdu ve İngiliz göçmenlere vatandaş olarak yasal haklar verdi. Yeni Zelanda Şirketi yerleşimlerine taşınan kişilerin çoğu İngiliz idi.
1853'ten 1870'e kadar Yeni Zelanda'daki Māori olmayan nüfus, 30.000'in altında iken 250.000'in üzerine çıktı. 1840'ların girişinde olduğu gibi üç ana grup vardı - doğrudan İngiltere'den gelen yardımlı aileler; Tazman Denizi'nden daha iyi bir yaşam arayan bireyler; ve askeri yerleşimciler.
Tarihçe > 1881-1914

Göçle ilgili kısıtlamalar ilk olarak 1881'de uygulanmıştır. O zamana kadar Yeni Zelanda'ya gelen herkes ülkede kalmayı başarmıştı.
1881'deki Çin Göçmenler Yasası, belirli bir insan grubunun ülkeye girişini kısıtlayan ilk yasaydı. Bir gemiye binecek Çinli sayısı, geminin ağırlığının her 10 tonu ile sınırlıydı. Ülkeye giren her Çinli kişiye de 10 sterlinlik bir anket vergisi uygulandı. Çinlilerden farklı olarak, çoğu Kızılderililer İngiliz denekleriydi ve 19. yüzyılın sonlarına kadar Yeni Zelanda'ya girmekte serbestti. 1896'dan itibaren, İngiliz hükûmetinin itirazlarına rağmen, Yeni Zelanda, göçmenleri sadece Çinlileri değil, aynı zamanda Kızılderilileri ve diğer Asyalıları da kısıtlayan daha kapsamlı bir yasa çıkarmaya çalıştı.
Tarihçe > 1914-1945

1916 Savaş Yönetmeliği uyarınca, Birinci Dünya Savaşı sırasında, 15 yaşın üzerindeki hiç kimse Yeni Zelanda'da pasaportu veya uyruğunu veya kimliğini belirten başka bir belge olmadan ülkeye giremezdi.
1919 yılındaki İstenmeyen Göçmenler Hariç Tutma Kanunu uyarınca, Almanların ve Avusturya kökenli Macarların avukat tarafından verilen bir lisans olmadan girmeleri yasaklandı.
1920'de Göçmenlerin Kısıtlanması Değişikliği Yasası, olası Asyadan gelen göçü kısıtlamak için kabul edildi, ancak Asyalılar tek hedef değildi. Ayrıca İngiliz olmayan diğer insanların, özellikle Dalmaçyalılar ve İtalyanlar gibi güney Avrupalıların girişini de engellemek için bu yasa kullanıldı.
1930'ların Depresyon döneminde geçirilen 1931 Göçmen Kısıtlaması Değişikliği Yasası, yabancıların (İngiliz olmayan göçmenlerin bildiği gibi) Avrupa'dan Yeni Zelanda'ya girmesini engelledi. Bunun tek istisnası, istihdamı, önemli miktarda sermayeyi veya bilgi ve becerileri güvence altına almış olmalarıydı.
Tarihçe > 1945 sonrası

1961'den itibaren sadece Avustralyalılar Yeni Zelanda'ya sınırsız giriş yapmıştır. Bu, 1840 yılında Yeni Zelanda'nın Avustralya gibi bir İngiliz kolonisi haline geldiği uzun süredir devam eden bir haktı. 1920'lerde başlayan karşılıklı seyahat düzenlemeleri, bu serbest hareketi bir ülkeden diğerine resmîleştirdi. 1973'te Trans-Tasman Seyahat Düzenlemesi, Avustralya ve Yeni Zelanda vatandaşlarının izin almak için başvuru yapmak zorunda kalmadan birbirlerinin ülkelerini ziyaret etmek, yaşamak, çalışmak veya süresiz olarak kalmalarına izin verdi.
1961 Göçmenlik Değişikliği Yasası uyarınca, İngiliz ve İrlandalı göçmenlerin yanı sıra Yeni Zelanda dışındaki diğer vatandaşların da (serbestçe girebilecek olan Avustralyalılar hariç) Yeni Zelanda'ya girmeden önce izin almaları gerekiyordu. Uygulamada, izin sadece İngilizler ve İrlandalılar için bir formaliteydi; ülkeye varışta izinleri verildi. Bununla birlikte, ilk kez, 1961 Yasası, İngiliz ve İngiliz olmayan insanları Yeni Zelanda'ya girmeye çalıştıklarında aynı temele soktu. 1974'ün göç politikası incelemesinden sonra, diğer tüm göçmenler gibi göçmenlerin de vatanlarından ayrılmadan önce izin almaları istenmiştir. İngilizler ve İrlandalılar artık diğer ülkelerin vatandaşları ile aynı haklara sahipti.
1940'lar ve 1970'ler arasında Yeni Zelanda, Batı Avrupa ülkeleri ile vizesiz anlaşmalar imzaladı.
Fiji, Samoa ve Tonga'ya 18 Şubat 1987'de, Endonezya'ya 21 Ekim 1998'de, Tayland'a 1 Ocak 2001'de, Zimbabve'ye 21 Şubat 2003'te, Kiribati, Nauru ve Tuvalu'ya 8 Aralık 2003'te ve Güney Afrika vatandaşlarına 21 Aralık 2016'da vizesiz giriş hakkı, yasadışı göç nedeniyle iptal edilmiştir.
2017 yılı itibarıyla, 2009 Göç Yasası ve Göçmenlik (Vize, Giriş İzni ve İlgili Konular) Yönetmeliğine göre 60 ülkenin pasaport sahipleri 90 güne kadar vize almadan Yeni Zelanda'ya seyahat edebilirler.
Bu ülkelerin pasaport hamilleri vize almadan Yeni Zelanda'ya seyahat edebilirler  Yeni Zelanda  Vizeden muaf Ülkeler (3 ay)  Birleşik Krallık (6 ay)  Avustralya (mesken hakkı)