Dejan
Akıbeti

Dejan'ın ölümünden sonra, Žegligovo ve Yukarı Struma župe'si hariç, eyaleti, kalıtsal toprakları doğrudan güneyde Slavište olan asilzade Vlatko Paskačić'e tahsis edildi. 1365'e kadar isminden kayda değer bir şey geçmeyen Vukašin Mrnjavčević, Vojislav Vojinović, Dejan ve despot Jovan Oliver'ın ölümlerinden sonra daha güçlü hale geldi, Vukašin'in yükselişi bu kişiler yaşadığı sürece pek olası olmayacaktı. Vukašin'in küçük kardeşi Jovan Uglješa'nın da Dejan eyaletinin parçalanmasına destek verdiği düşünülüyordu, çünkü bu şansı Ser ( Serres) oblastı (il) komşu olan eyaletleri almak için kullandı. Daha sonra çok önemli hale gelecek olan Dejan'ın genç oğullarına kimse bakmadı. Dejan'ın ölümü, Vukašin ve Jovan Uglješa'ya, topraklarını genişletmekte çok fayda sağladı, çünkü Dejan'ın ortadan kaybolması, Mrnjavčević ailesine karşı koyacak daha güçlü bir adayı ortadan kaldırdı.
Konstantin Dragaš Osmanlı önderliğinde vasallık yapmayı sürdürmüştür.Konstantin Dragaš ve onun batıdaki bölgesel komşusu olan bir başka Sırp vasal Marko Mrnjavčević 1395 yılında, I. Bayezid önderliğinde, Eflaklılara karşı yapılan Rovine Muharebesi'nde Osmanlı safında savaşırken ölmüşlerdir.
Daha önce babası gibi, Dejan'ın en büyük oğlu Jovan Uglješa, İmparator Uroš'tan despot unvanını aldı. O ve erkek kardeşi daha sonra Jovan Oliver'ın topraklarının çoğunu aldı. Jovan Oliver'ın oğullarının neden topraklarını miras almadıkları bilinmiyor. Sırp tarihçi V. Ćorović, ne ölçüde geliştiği ve sonuçlarının ne olduğu bilinmemekle birlikte, bunu kargaşa ve anlaşmazlığa bağladı. Daha önceki bilim insanları, Dejanović'in Jovan Oliver'ın akrabaları olduğuna inanıyorlardı, ancak bu teori kabul görmedi. Dejanović kardeşler, Doğu Makedonya'da, İmparatorluğun güney topraklarında geniş bir eyaleti yönettiler ve ölümüne kadar V. Uroš'a sadık kaldılar. İmparator V. Stefan Uroš, o yılın başlarında Osmanlılara karşı Maritsa Savaşı'nda Sırp soylularının birçoğunun öldürülmesinden sonra, 2/4 Aralık 1371'de çocuksuz öldü. Bu, bir zamanlar güçlü olan Sırp İmparatorluğu'nun sonu oldu. Vukašin'in daha önce Genç Kral olarak taç giyen oğlu Marko Mrnjavčević, babasının kraliyet unvanını devraldı, böylece Sırp tahtının haleflerinden biri oldu. Bu arada, soylular bazen birbirleriyle tartışarak kendi çıkarlarının peşinden gittiler. İmparator olmadan Sırbistan "aristokrat bölgelerin bir holdingi" haline geldi ve İmparatorluk böylece eyalet lordları arasında bölündü: Marko Mrnjavčević, Dejanović kardeşler, Đurađ I Balšić, Vuk Branković, Nikola Altomanović ve Lazar Hrebeljanović . 1371'den sonra, feodal gücün yeni yeniden dağılımında, despot Jovan ve gospodin (lord) Konstantin kardeşler eyaletlerini büyük ölçüde genişlettiler, sadece babalarının eyaletini yeniden yaratmakla kalmadılar, aynı zamanda toprakları her tarafta en azından iki katına çıkardılar, ama esas olarak güneydeki toprakları ikiye katladılar. Kardeşler, Vardar'ın sol kıyısında Kumanova'dan Ustrumca'ya kadar hüküm sürdüler. 1373'te, yani Maritsa'dan iki yıl sonra, Dejanović kardeşlerin vilayetindeki olaylar ve aralarındaki ilişki hakkında ilk dedikodular yayılmaya başladı. Marko'nun yaptığı gibi, Dejanović kardeşler de Osmanlı egemenliğini tanıdılar. Vasal olmalarına rağmen kendi hükûmetleri vardı. Devlet sembolü beyaz çift başlı kartaldı ve Nemanjić tarzına göre madeni para basarlardı.