Darwin'in teorisinin yayınlanması
Geçmiş

Darwin'in fikirleri, Beagle araştırma seferinin 1836'daki dönüşünden sonra hızla gelişti. Aralık 1838'de teorisinin ilkelerini geliştirmişti. O zamanlar benzer fikirler, diğerlerini de utandırdı ve devrimci mafya ile ilişki kurdu. Yayınlamadan önce olası tüm itirazları yanıtlama ihtiyacının bilincindeydi. "Birincil hobisi" olarak araştırmaya devam ederken, jeoloji ve Beagle keşif gezisinden elde edilen bulguları analiz etmek ve yayınlamak üzere muazzam miktarda çalışmaktı. Çalışmaları hastalığı nedeniyle defalarca ertelendi.
O zamanlar doğa tarihine, geliri İngiltere'nin Kurulmuş Kilisesi'nden gelen ve günün bilimini, Tanrı'nın planını açıklayan olarak gören ruhani doğa bilimcileri hakimdi. Darwin üç yakın arkadaş buldu: Charles Lyell, Joseph Dalton Hooker ve Thomas Huxley.
Ünlü jeolog Charles Lyell'in kitapları, yolculuk sırasında genç Darwin'i etkilemiş ve ardından, kademeli jeolojik süreçler ve türlerin ilahi yaratılışına ilişkin fikirlerinin destekçisi olarak gördüğü Darwin'le arkadaş oldu.
1840'lara gelindiğinde Darwin, babasının peşinden bu bilime giden genç botanikçi Joseph Dalton Hooker ile arkadaş oldu ve bir araştırma yolculuğuna çıktıktan sonra sonunda bir pozisyon bulmak için bağlantılarını kullandı. 1850'lerde Darwin, uzun bir araştırma gezisinden dönen, ancak bir kariyer bulmak için aile servetinden veya bağlantılarından yoksun olan ve Herbert Spencer'ın etrafındaki ilerici gruba, bilimi bir meslek haline getirmek için savaşan, din adamlarından kurtulan hırslı bir doğa bilimci olan Thomas Huxley ile tanıştı.
Darwin, yakın bilimsel meslektaşlarıyla teorisi hakkında tartışmalar başlatmaya çalıştı. Ocak 1842'de Darwin, Lyell'e yazdığı bir mektupta fikirlerinin geçici bir tanımını gönderdi, ardından teorisinin bir "Kalem Eskizini" hazırladı. 1844'te eskizini bir deneme haline getirdi ve sonunda Hooker'ı Ocak 1847'de bir kopyasını okumaya ikna etti. Jeoloji kitapları ve Beagle bulgularının yayınlanması, 1846'da, doğadaki muazzam miktardaki çeşitliliği keşfederek, sülükayaklı türlerinin sınıflandırılması üzerine sekiz yıllık araştırmaya başladığı zaman tamamlandı.
Eylül 1854'te Darwin, Barnacle monografları'nın sonuncusunu yayına hazır hale getirdi ve dikkatini tamamen türlerin nasıl ortaya çıktığına dair sorulara çevirdi. Konuyla ilgili bir kitap yazma niyetini özgürce tartıştı ve diğer bilim adamlarıyla araştırma yolları planladı. Konuyla ilgili önceki notlarını ve yazılarını gözden geçirdi ve teorisinin sonuçları hakkında araştırma ve araştırma önerileri hazırladı. Bir konu organizmaların coğrafi dağılımını açıklamaktı; uluslararası yazışmalardan bilgi aldı ve dağıtma yöntemlerinin uygulanabilirliği üzerinde deneyler yaptı. Doğadaki değişkenlik üzerine araştırmalarını genişletti ve bitki hibridizasyonu ve çapraz gübreleme üzerine deneyler yaptı.
Evcilleştirme altında çeşitlilik önemli bir araştırma konusu haline geldi: 1855'te evcilleştirilmiş hayvanların, özellikle kümes hayvanları, ördekler, tavşanlar ve güvercinler gibi evcilleştirilmiş hayvanların kökenleri ve çeşitliliği hakkında bilgi almak için hem Birleşik Krallık'ta hem de dünya çapında bir iletişim ağı geliştirmeye başladı. Onu Güney Afrika'daki Edgar Leopold Layard ile temasa geçiren Hindistan'daki Edward Blyth'ten kapsamlı bilgi, örnek ve fikirler aldı. Darwin, William Yarrell'in önerisiyle, evcil güvercin çeşitlerini araştırmak için Down House'da güvercin yetiştirmeye başladı ve Darwin'in ilgisini çeken yönleri araştırmaktan memnun olan William Bernhard Tegetmeier'in uzmanlığına erişim kazandı. Mart ayından itibaren, Cheshire, Delamere'deki papaz evinde kümes hayvanları ve ördekler yetiştiren akrabası William Darwin Fox'tan da bilgi ve örnekler aldı.
1856'da yavaş yavaş arkadaşlarını evrimi bir süreç olarak kabul etmeye yöneltiyordu, ancak Wallace'ın tartışmaya girmesi yayın için yeni bir aciliyet getirdiğinde, onları mekanizma konusunda ikna etmekten uzaktı.