Homunculus
Tarih > Simya

Homunculus ilk olarak Paracelsus'a (1493-1541) atfedilen simya yazılarında ismen geçmektedir. De natura rerum (1537) homunculus yaratma yöntemini şöyle özetler:
Bir erkeğin spermi, bir atın rahminde en yüksek çürüme derecesiyle kırk gün boyunca kapalı bir kabakgiller içinde kendi kendine çürütülür ya da en azından canlanacak, kendi kendine hareket edecek ve kolayca gözlemlenebilecek şekilde kıpırdayacak kadar uzun bir süre. Bu sürenin sonunda bir insana benzer ama şeffaftır, bedeni yoktur. Bundan sonra, insan kanının Arcanum'uyla akıllıca beslenirse ve kırk haftaya kadar beslenirse ve atın rahminin eşit sıcaklığında tutulursa, ondan canlı bir insan çocuğu büyür, tüm üyeleriyle bir kadından doğan başka bir çocuk gibi, ancak çok daha küçüktür.
Daha önceki simyacıların yazılarındaki benzer kavramlarla karşılaştırmalar yapılmıştır. Her ne kadar "homunculus" kelimesi hiç kullanılmamış olsa da, Carl Jung bu kavramın ilk olarak MS üçüncü yüzyılda yazılmış olan Zosimos'un Vizyonları'nda ortaya çıktığına inanmıştır. Vizyonlarda Zosimos, "kendisinin tam tersine, sakatlanmış bir antroparion'a" dönüşen bir rahiple karşılaşır Yunanca "antroparion" kelimesi, "kişi" kelimesinin küçültülmüş hali olan "homunculus "a benzer. Zosimos daha sonra rüyasında başka antroparia'larla karşılaşır ancak yapay yaşamın yaratılmasından söz edilmez. Jung yorumunda homunculus'u Felsefe Taşı'yla, "içsel kişi "yi de İsa'yla eş tutar.
İslam simyasında, Cabir bin Hayyan'ın yazılarında da sıklıkla görülen takvin (Arapça: تكوين) Müslüman simyacıların elde etmek istediği ana amaçtır. Simya bağlamında takvin, minerallerden peygamberlere kadar olan varlık zincirinin tüm halkalarını kapsayan ve demiurgosun işlevini taklit eden yapay bir yaşam yaratımını ifade eder. Cabiri'nin Kitab al-Tajmi'sinde bulunan hayvan yaşamı yaratmaya yönelik bir dizi talimat, hayvan şeklinde bir kap bulmayı ve hayvanın vücut sıvılarını içinde birleştirmeyi, ardından kabı bir gök küre modelinin ortasına yerleştirmeyi ve üzerine ısı uygulamayı içerir. Bazı simyacılar bu yöntemlerin Hindistan veya Güneydoğu Asya'da bir yerde ortaya çıktığına inanmışlardır.
Homunculus Paracelsus'un zamanından sonra da simya yazılarında yer almaya devam etmiştir. Örneğin Chymical Wedding of Christian Rosenkreutz (Christian Rosenkreutz'un Kimyevi Düğünü) (1616), Homunculi ikilisi olarak tanımlanan bir erkek ve dişi formunun yaratılmasıyla son bulur. Alegorik metin okuyucuya simyanın nihai amacının yapay olarak altın üretmek anlamına gelen chrysopoeia olmadığını, bunun yerine yapay bir insan üretimi olduğunu öne sürer. Burada homunculi'lerin yaratılması sembolik olarak ruhani yenilenmeyi ve Hristiyan soteriolojisini temsil etmektedir.
1775 yılında Kont Johann Ferdinand von Kufstein'ın İtalyan bir din adamı olan Abbé Geloni ile birlikte geleceği görme yeteneğine sahip on homunculi yarattığı ve bunların Viyana'daki Mason locasında cam kaplarda saklandığı iddia edilmektedir. Dr. Emil Besetzny'nin Die Sphinx adlı masonik el kitabında wahrsagenden Geister'e (geleceği gören hayaletler) bütün bir bölüm ayrılmıştır. Bunların yerel ileri gelenler de dahil olmak üzere birçok kişi tarafından görüldüğü söylenmektedir.