stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Guatolar
Tarih

Guató halkı, Güney Amerika'nın keşfinden önce, Pantanal bölgesinde yaygın olarak yaşıyordu. Pantanal, dünyanın en büyük tropik bataklıklarından biridir ve bu bölge, Guató halkının geleneksel yaşam alanıdır. Avcılık, balıkçılık ve küçük ölçekli tarım ile geçimlerini sağlarlardı. 20. yüzyılın ortalarından itibaren, bölgede meydana gelen toprak reformları, hayvancılık faaliyetleri ve çevresel değişiklikler, Guató halkının yaşam tarzını ve yerleşim alanlarını etkilemiştir.
Dil

Guató dili, izole bir dil olarak sınıflandırılmıştır ve diğer bilinen dillerle doğrudan bir bağlantısı yoktur. Dilin korunması için çeşitli çalışmalar yapılmış olup, yerli topluluklar bu dili öğretmeye ve nesiller boyunca aktarmaya devam etmektedir.
Günümüzde

Günümüzde Guató halkı, Brezilya hükümeti tarafından tanınmakta ve bazı alanlarda yasal koruma altındadır. Kültürel miraslarının korunması için çeşitli projeler yürütülmekte olup, topluluklar geleneksel bilgilerini ve dillerini yaşatmak için çaba sarf etmektedirler.
Krisippos

Yunan mitolojisinde, Chrysippus ya da Chrysippos ya da Krisippos, Peloponez'de bulunan Elis'in kahramanlarından biriydi ve bazen Pisa'lı Chrysippus olarak anıldı.
Aile

Chrysippus, Pisa kralı Pelops'un gayri meşru oğluydu. Annesi nympha Axioche  veya Danais'tır. Pseudo-Plutarch'a göre, tüm çocukları arasında Pelops en çok Chrysippus'u severdi.
Mitoloji

Chrysippus, Nemea Oyunlarına yarışmak için katılmaya karar verdiğinde, onun öğretmeni olan Thebai prensi Laios eşliğinde yola çıktı ve Laios tarafından kaçırıldı. Laios, onu Thebai'ye götürdü ve tecavüz etti; bu suçtan kendisi, şehri ve ailesi daha sonra tanrılar tarafından cezalandırıldı. Bazıları ise, Chrysippus'u kaçıranın Zeus  ve hatta Theseus olduğunu belirtir. Bir versiyonda Chrysippus'un babası Pelops, oğlunun kaçırılmasının ardından Laios'u kendi çocuklarından biri tarafından öldürülmesi için lanetler.
Chrysippus'un ölümü çeşitli şekillerde ilişkilendirildi. Peisandros'u kaynak olarak gösteren bir yazar, utancından kılıcıyla kendini öldürdüğünü iddia etmektedir. Midilli'li Hellanicus ve Thucydides, üvey kardeşleri Atreus ve Thyestes, Chrysippus'u kıskandığı için onu bir kuyuya atarak öldürdüğünü yazar. Genellikle, çocukların üvey kardeşlerini öldürmelerinin sebebi, anneleri Hippodamia olarak gösterilir; Pelops, Chrysippus'un ölümü için Hippodamia'yı suçlar ve bu yüzden kadın intihar eder  veya Argolid'te Midea'ya sürgün edilir.
Chrysippus'un ölümü bazen, Pelops'a bir yarış kazanmasına yardım ettikten sonra, Pelops'un uçurumdan attığı Myrtilus'un laneti yüzünden gerçekleştiği söylenir.
Euripides olan Chrysippus'a kurulan komployu anlatan, Chrysippus adlı bir oyun yazdı. Ancak bu oyun kayıptır. Oyun, Fenikeli Kadınları içeren aynı üçlemede yer almıştır.
Bibliyografya > Antik kaynaklar

Sofokles, Sofokles'in Elektrası . Sir Richard Jebb tarafından giriş ve notlarla düzenlendi. Sör Richard Jebb. Cambridge. Cambridge Üniversitesi Yayınları. 1894. Cambridge: University Press Warehouse, Ave Maria Lane. Glasgow: 363, Argyle Caddesi. Perseus Digital Library'deki çevrimiçi versiyonu 1 Ocak 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
Apollodorus, Apollodorus, Kütüphane, Sir James George Frazer tarafından İngilizce Çeviri ile, FBA, FRS 2 Ciltte. Cambridge, MA, Harvard University Press; Londra, William Heinemann Ltd. 1921. Perseus Digital Library'deki çevrimiçi versiyonu 29 Ekim 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
Hyginus, Gaius Julius, Hyginus Mitleri 28 Haziran 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. . Düzenleyen ve çeviren Mary A. Grant, Lawrence: University of Kansas Press, 1960.
Pausanias, Pausanias Yunanistan'ın İngilizce Çevirisi ile Tanımı WHS Jones, Litt. D. ve HA Ormerod, MA, 4 Ciltte. Cambridge, MA, Harvard University Press; Londra, William Heinemann Ltd. 1918. Perseus Digital Library'deki çevrimiçi versiyonu 5 Ekim 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
Plutarkhos, Moralia. tarafından İngilizce Çevirisi ile. Frank Cole Babbitt. Cambridge, MA. Harvard Üniversitesi Yayınları. Londra. William Heinemann Ltd. 1936. 4. Topos metninde çevrimiçi sürüm .
Gulick, Charles Burton, (Ed.) (1927–1941). Deipnosophistae. Loeb Classical Library (Grekçe). Heinemann & Harvard University Press. OCLC 688821. 11 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ocak 2022.
Bibliyografya > Modern kaynaklar

Early Greek Myth. Baltimore: Johns Hopkins University Press. 1993.
The Heroes of the Greeks. New York/London: Thames and Hudson. 1959.
Rıdvan Kösemihal

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  1936
Doğum yeri:  Bandırma, Balıkesir, Türkiye
Ölüm tarihi:  9 Eylül 1989 (53 yaşında)
Ölüm yeri:  Bandırma, Balıkesir
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
|  |  Marmara Gençlik |   |   |
|  |  Kütahya Adaspor |   |   |
Teknik direktörlük kariyeri
1967-1968:  Kütahyaspor
1968-1971:  Afyonspor
1971-1972:  Kütahyaspor
1974-1975:  Balıkesirspor
1975-1976:  Bandırmaspor
1981-1983:  Balıkesirspor
1984-1985:  Bandırmaspor
1988-1989:  Bandırmaspor
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir.
Rıdvan Kösemihal (d. 1936, Bandırma - ö. 9 Eylül 1989, Bandırma), Türk eski futbolcu ve teknik direktör.
Futbolculuk kariyeri

Kösemihal amatör olarak Marmara Gençlik ve Kütahya Adaspor'da futbol oynamış ve futbolu bırakmıştır.
Teknik direktörlük kariyeri

Futbolu bıraktıktan sonra Kütahyaspor, Afyonspor, Balıkesirspor ve Bandırmaspor'da teknik direktörlük yapan Kösemihal'in en büyük başarısı Balıkesirspor'u 1974-75 sezonunda Türkiye 2. Futbol Ligi şampiyonu yapmasıdır.
Giancarlo Alessandrini

| Giancarlo Alessandrini |
| --- | --- |

Doğum: 20 Mart 1950 (74 yaşında) Iesi, İtalya
Meslek: Çizgi romancı
Milliyet:  İtalya
Vatandaşlık:  İtalya
Tür: Çizgi roman
Edebî akım: Çizgi roman
Önemli ödülleri: tam liste
  Etkilendikleri Hugo Pratt, Jean Giraud, Sergio Toppi, Aldo di Gennaro 

Giancarlo Alessandrini (d. 20 Mart 1950, Jesi), 1982'den beri Sergio Bonelli Editore tarafından çizgi roman serisi yayınlanan Martin Mystère karakterinin grafik yaratıcısı olarak tanınan İtalyan bir çizgi romancıdır.
Hayatı

Ancona Sanat Enstitüsü'nden mezun olduktan sonra, illüstratör Silvano Marinelli'nin tavsiyesi üzerine 1972 yılında Corriere dei Ragazzi dergisinin çizer kadrosuna katıldı. Burada çeşitli yazarların senaryoları üzerine Uomini contro, Fumetto Verità, Anni 2000 ve Lord Shark gibi seriler yayınladı. Yayınlanan ilk öyküsü, Mino Milani'nin senaryosunu yazdığı Dal Nostro Inviato nel Tempo serisine aitti. Alberto Giolitti'nin stüdyosuyla yaptığı işbirliği, İngiltere pazarı için Fleetway tarafından yayınlanan öyküler yaratmasına yol açtı.
Alfredo Castelli ve Gomboli'nin metinleriyle, 1976'da Cosmopolitan dergisinin İtalyanca edisyonunda yayınlanan 8 bölümlük kısa dizi Eva Kant'ı resimledi, daha sonra bu maceralar Arnoldo Mondadori Editore tarafından yayınlanan Eva Kant - Lontano da Diabolik başlıklı bir albümde toplandı.
1977'de Sergio Bonelli Editore ile çalışmaya başladı ve senaristliğini Giancarlo Berardi'nin yaptığı Ken Parker serisinin altı bölümünü ve Un Uomo, Un Avventura serisinin L'Uomo di Chicago başlıklı macerasını çizdi.
1978'de, kısa bir süre için Mondadori yayın grubu ile SuperGulp! dergisinde işbirliği yaptı ve Alfredo Castelli tarafından yazılan Allan Quatermain serisini (gelecekteki Martin Mystère'in embriyonik bir versiyonu) ve Tiziano Sclavi tarafından yazılan Steve Vandam serisini de çizdi.
1980'de haftalık çocuk dergisi Il Giornalino'nun kadrosuna katıldı ve 1983'e kadar burada kalarak Claudio Nizzi tarafından yazılan Rosco & Sonny serisinin; konusu İtalyan film yönetmeni Folco Quilici'nin belgesellerinden alınan ve metinleri Sanmauro tarafından yazılan Ai Confini dell'Avventura serisinin bazı bölümlerinin ve Renata Gelardini tarafından yazılan Storie di Tutti i Tempi'nin çizerliğini üstlendi.
Hayatı > Martin Mystère'in doğumu

Alfredo Castelli ile olan birlikteliği, 1982 yılında, grafik yaratıcısı, uzun süre ana çizeri ve tüm kapakların yazarı olduğu Martin Mystère karakterinin doğmasına yol açtı.
Giancarlo Alessandrini'nin çizgisini geliştirebildiği dönem, tam da Martin Mystère üzerindeki çalışmaları sırasında oldu. 70'li yıllardan 80'lerin ikinci yarısına kadar olan bu dönem, güçlü tarama ve yoğun siyah kullanımıyla karakterize edilmiştir. Alessandrini, bu dönemde Fransız çizgi romancı Moebius'un çalışmalarını örnek alarak, Fransız-Belçika kökenli Ligne claire olarak adlandırılan tipik temiz çizim tarzına yaklaştı. Bu etki, özellikle Vincenzo Beretta'nın metinleriyle Zona X'te yayınlanan Magic Patrol mini serisi için çizdiği fantastik öykülerde belirgindir.
Hayatı > Diğer işleri

Alessandrini, 1990 yılında Roberto Dal Prà ile ACME yayın grubunun Torpedo dergisi için, daha sonra Fransa'da da yayınlanan L'Uomo di Mosca'yı yarattı; ayrıca ACME için Splatter ve Mostri dergilerinde yayınlanan bazı kısa öyküler çizdi.
1991'de L'Eternauta dergisinde yine Dal Pra'nın metinleriyle dedektif Anastasia Brown'un öyküleri ve metinlerini Antonio Serra'nın yazdığı bir Martin Mystère spin-off'u olan Zona X Presents serisinin bir bölümünü çizdi ve 1992'de En İyi İtalyan Çizer dalında prestijli Yellow Kid Ödülü'nü kazandı.
2004 yılında Dylan Dog Gigante serisinin 13'üncü cildini ve 2006 yılında Texone serisinin (her yıl yayınlanan ve Tex karakterine adanmış özel bir dev formatlı albüm) 20'nci cildini çizdi. Türkiye'de Maceraperest Çizgiler tarafından yayınlanan bu özel Tex albümü, Altın Kalyonu! adıyla basıldı.
Ödülleri

1991: Premio ANAF, En İyi İtalyan Çizer Ödülü
1992: Yellow Kid Ödülü, Lucca Uluslararası Çizgi Roman Festivali
2002: Premio ANAFI
2002: Premio U Giancu
2015: Premio ANAFI, Yaşam Boyu Başarı Ödülü
Max Weber

Başlığın diğer anlamları için Max Weber (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Max Weber |
| --- | --- |
Max Weber, 1918
Tam adı: Karl Emil Maximilian Weber
Doğumu: 21 Nisan 1864(1864-04-21) Erfurt, Prusya Krallığı
Ölümü: 14 Haziran 1920 (56 yaşında) Münih, Bavyera, Weimar Cumhuriyeti İspanyol gribi nedeniyle Zatürre
Alma mater: Friedrich Wilhelm Üniversitesi Göttingen Üniversitesi Heidelberg Üniversitesi
Okulu: Kıta felsefesi Antipozitivizm Liberalizm
İlgi alanları: Felsefe, sosyoloji, ekonomi, politika
Önemli eser: Protestan Ahlakı ve Kapitalizmin Ruhu
İmzası: 
Max Weber (21 Nisan 1864 - 14 Haziran 1920), Alman düşünür, sosyolog ve ekonomi politik uzmanı. Modern antipozitivistik toplumbilimi incelemesinin öncüsü olduğu düşünülür. Sosyolojiyi yöntem bilimsel olgunluğa eriştirmiştir.
Weber, siyaset sosyolojisi ve eğitim sosyolojisi alanında yaptığı araştırmalarıyla da tanınır. Marx'ın sınıf temelli çözümlemelerinin yerine statü kavramını getirmiştir. Bürokrasi üzerine çalışmalarıyla tanınır.
Max Weber, sosyoloji alanında dönüştürücü bir figür olarak kabul edilir. Çalışmaları, modern toplumların gelişimini anlamak için rasyonelleşme, sekülerleşme ve dünyanın büyüsünün bozulması gibi süreçleri merkeze koyar. Weber, bu süreçlerin kapitalizmin ve modernitenin yükselişiyle nasıl iç içe geçtiğini inceledi ve bu bağlantıları "Protestan Ahlakı ve Kapitalizmin Ruhu" adlı eserinde detaylı bir şekilde ele aldı. Bu çalışmada, Weber, pazar odaklı kapitalizmin ve Batı'daki rasyonel-legal sistemlerin yükselişinde ascetik Protestanlığın oynadığı rolü vurguladı. Bu analiz, daha sonra Çin, Hindistan ve antik Yahudi dinlerini de kapsayan geniş kapsamlı dünya dinleri çalışmalarının temelini oluşturdu.
Weber aynı zamanda devleti şiddet tekelinde tanımlayan ve sosyal otoriteyi karizmatik, geleneksel ve rasyonel-legal olmak üzere üç kategoriye ayıran teorileriyle tanınır. Metodolojik antipozitivizmi savunan Weber, sosyal eylemlerin sadece ampirik değil, aynı zamanda yorumlayıcı yöntemlerle de incelenmesi gerektiğini öne sürdü. Ekonomik sosyoloji, siyasi sosyoloji ve din sosyolojisi gibi alanlarda önemli katkılarda bulundu.
Weber'in ölümünden sonra, çalışmalarının etkisi, Weimar Cumhuriyeti'nin siyasi karışıklığı ve Nazi Almanyası'nın yükselişi sırasında azaldı. Ancak, II. Dünya Savaşı sonrasında, Talcott Parsons öncülüğünde yapısal işlevselcilik alanında kullanılan çalışmaları sayesinde tekrar ilgi çekti. Yirminci yüzyılın sonlarına doğru, Weber'in eserlerinin çevirilerinin ve bilimsel yorumlarının artmasıyla beraber ünü de arttı. Marx ve Durkheim ile birlikte sosyolojinin kurucu babalarından biri olarak kabul edilen Weber, sosyal bilimlerin gelişimindeki merkezi figürlerden biri olarak görülmektedir.
Hayatı > Çocukluğu ve gençliği

Weber, Almanya’nın Erfurt kentinde doğmuştur. Sir Max Weber’in yedi çocuğunun en büyüğüdür. Babası seçkin bir liberal politikacı, annesi Helene Fallenstein ise ılımlı bir Protestandı. Sir Weber politikanın içinde bir figürdü ve aile yaşantısına da bunu yansıtmıştı, Weber’lerin salonunda birçok göze batan entelektüel ve siyasi ağırlanırdı.
Genç Weber ve daha sonra kendisi gibi bir sosyolog ve ekonomist olan kardeşi Alfred, işte böyle bir entelektüel ortamda büyümüşlerdir. 1876’da, Max henüz 12 yaşındayken, ailesine Noel hediyesi olarak iki tarihi metin kaleme almıştır: “Alman Tarihi Hakkında, İmparator ve Papa’ya Özel Atıflarla” ve “Konstantin’den Kavimler Göçüne, Roma İmparatorluğu”. 14'üne geldiğinde Homer, Virgil, Cicero ve Livy atıflı makaleler yazıyor ve henüz üniversiteye girmeden evvel Goethe, Spinoza, Kant ve Schopenhauer’u genişçe biliyordu. Weber’in üniversite çağında sosyal bilimler alanında uzmanlaşmak isteyeceği açıkça belli idi.
Hayatı > Alman siyasetindeki yeri ve etkisi

I. Dünya Savaşı sırasında, Heidelberg'deki bir askeri hastanede müdürlük yaptı. 1915 ve 1916’da, savaş sonrasında Belçika ve Polonya'daki Alman üstünlüğünün sürdürülmesi için görevlendirilen komisyonda görev aldı. Savaş sırasında Weber’in Alman İmparatorluğu'nun genişlemesine dair görüşleri gibi, savaş hakkındaki görüşleri de değişti. 1918’de Heidelberg’deki “İşçi ve Asker Konseyi”ne katıldı. Yine aynı yıl, Versay Anlaşması'na katılan Alman Ateşkes Komisyonu’na danışmanlık yaptı ve "Weimar Anayasası komisyonuna üye olarak atandı. Özellikle 48. madde'nin bu anayasada da yer almasını sağladı. Bu madde daha sonra "Hitler" tarafından, muhaliflerini susturmak ve diktatörlüğünü kurmak için kullanılmıştır. Weber'in Alman politikasına yaptığı katkılar halen tartışılmaktadır.
Weber, önce Viyana Üniversitesi'nde, 1919'da ise Münih Üniversitesi'nde ders vermeye yeniden başladı. Münih'te Almanya'nın ilk sosyoloji enstitüsünü kurdu ve başına getirildi ancak sosyoloji bölümü için yeterli personel bulunamadı. 1919 ve 1920'de Weber, sağcıların kışkırtmaları ile siyasetten ayrıldı. Birçok meslektaşı ve öğrencisi, 1918 ve 1919'daki Alman Devrimi boyunca solcuların davranışları ve konuşmaları hakkındaki görüşlerini protesto ettiler. Bazı sağcı öğrenciler ise evinin önünde protesto gösterileri yaptı.
Hayatı > Ölümü

Weber, 14 Haziran 1920'de ispanyol gribi nedeniyle zatürreye yakalanıp öldü.
Weber'in düşüncesi > Esinlendiği kaynaklar

Heinrich Rickert'e göre, Weber'in düşüncesi büyük ölçüde Alman idealizminden, özellikle de Yeni-Kantcılık'tan etkilenmiştir. Özellikle gerçekliğin kaotik ve anlaşılamaz olduğu, insanların dikkatlerini gerçekliğin bazı görünümlerine odakladığı ve sonuçta oluşan algılarını organize etme yoluyla akılcı bir çıkarım yaptıkları şeklindeki Yeni-Kantçı inanış Weber'in eserlerinde önemlidir. Weber'in fikirleri sosyal bilimler metedolojisi açısından çağdaşı olan Yeni-Kantçı filozof ve önemli sosyolog Georg Simmel'in çalışmaları ile paralellik taşır.
Weber, dinsel kesinliklerin kaybolduğu modern çağda anlamsız hale gelmiş olmasına rağmen, Kantçı ahlaktan da etkilenmişti. Bunun dışında Friedrich Nietzsche'nin felsefesinden etkilendiği de belirgindir. Stanford Encyclopedia of Philosophy'ye göre "Kantçı ahlaki zorunluluklar ile Nietzscheci modern kültürel yaşamın kavranması arasındaki derin gerilim Weber'in etik dünya görüşüne koyu bir trajik ve agnostik gölge vermektedir." Weber'in hayatı ve fikirleri üzerindeki bir diğer önemli etki ise Karl Marx'ın yazıları ve akademide ve aktif politikada sosyalist düşüncedeki çalışmalar oldu. Weber, Marx'ın bürokratik sistemler ile ilgili korkularını paylaşır ve bunların insan özgürlüğü ve otonomisine zarar verebilecek kapasitede olduklarını öne çıkarmaya çalışırken, bu yaklaşımı sürekli ve kaçınılmaz biçimde var olan ütopyalarla çatışıyor ve ütopya ruhuna bir türlü uymuyordu. Annesinin Kalvinci dinsel bağlılığı Weber'in tüm yaşamı ve eserlerinde görülür olmasına ve dinlerle ilgili çalışmaları yaşamı boyunca sürdürmesine karşın, kişisel olarak dinsiz olduğu açıktı.
Bir politik iktisatçı ve iktisadi tarihçi olarak Weber, yeni gelişen ve Gustav von Schmoller ve öğrencisi Werner Sombart tarafından temsil edilen Alman Tarih Okulu'ndandı. Weber'in araştırma konuları bu okulla aynı çizgide olmasına karşın, yöntembilim ve değer teorisi konularında Alman tarihçilerden ayrılıyor ve bu tarih okulunun geleneksel düşmanları olan Carl Menger ve Avusturya Okulu'na daha yakın düşünüyordu.
Otorite (Meşru İktidar) Tipolojisi

Weber, yurttaşların belirli bir siyasal sisteme neden itaat ettiklerinin cevabını aramış ve kişilerin otoriteye itaat etmelerinin, iktidarı meşru görmelerinin nedenini üç farklı otorite tipine bağlamıştır.
Geleneksel Otorite: Bu otorite tipinde, siyasi iktidar meşruluğunu yerleşmiş geleneklerden ve bu geleneklerin kutsallığına duyulan inançtan alır. Yönetilenler, iktidarı geleneklere göre ele alan ve kullanan yöneticilerin karar ve emirlerine uymayı görev sayarlar. İktidar sahiplerin yetki sınırları açıkça belirtilmemiştir. Kendilerine geleneklere uygun olarak geniş bir takdir yetkisi hareket alanı bırakılmıştır. [kaynak belirtilmeli]
Hukuksal Akılcı Otorite: Bu otorite tipinde siyasal iktidarı kullananlar, yönetme güçlerini ve haklarını rasyonel ve herkes için bağlayıcı hukuk kurallarından alırlar. İktidara geliş yolları ve yetkileri rasyonel kurallarla açıkça belirlenmiştir. Otorite, hukuk kurallarına uyduğu sürece meşrudur. Yönetilenler, yöneticilerin şahsına değil, işgal ettikleri makama daha doğrusu hukuk düzenine itaat ederler.[kaynak belirtilmeli]
Karizmatik otorite: Bu otorite tipinde iktidarın meşruluğu bir kişinin olağanüstü sayılan niteliklerine dayanır. Halk liderde kutsallık veya kahramanlık, örnek alınacak bir üstün kişilik simgesi gördüğü için ona bağlanır ve yarattığı düzene itaat eder. Karizmatik lider toplumun yerleşmiş düzenine ve geleneklerine veya bunların bir bölümüne karşı çıkarak köklü değişikliklere yönelir. Bu nedenle radikal ve devrimci nitelik gösterir.[kaynak belirtilmeli]
Weber'in bu sınıflandırması sosyoloji ve tarih açısından çok önemlidir ama günümüzün karmaşık siyasi gerçekliğini kavramaktan uzaktır.[kaynak belirtilmeli]
Otorite (Meşru İktidar) Tipolojisi > Ussallaştırma

Ussallaştırma(Ing. Rationalisation) ve giderek daha ussal olan bir toplumdaki bireysel özgürlük sorunu birçok sosyolog tarafından, Max Weber'in eserlerinin ana teması olarak kabul edilir. Bu tema psikolojik etkenler, kültürel değerler ve inançlar (özellikle din) ile toplumun yapısı (özellikle ekonomi tarafından belirlenen) arasındaki ilişkilerin geniş bağlamı çerçevesine yerleştirilmiştir.
Ussallaştırma kavramı ile, Weber ilk olarak bireysel kar-zarar hesabını, ikinci olarak daha kapsamlı biçimde kurumların bürokratik organizasyonunu ve son olarak da en genel anlamda gerçekliğin, gizemli ve sihirli güçlerden uzaklaşarak anlaşılmasını ifade eder.
Günümüzün kaderi ussallaştırma, entelektüelleştirme ve hepsinden önemlisi dünyanın "büyüsünün bozulması"dır.
Weber bu konudaki fikirlerini Protestan Ahlakı ve Kapitalizmin Ruhu kitabında geliştirmeye başladı. Bu kitapta Protestanlık'taki, daha da özelde onun sofu bir mezhebi olan Kalvinizm'deki, dinsellik ve çalışma arasındaki ilişkinin yeniden tanımlanmasının, ekonomik kazanç elde etme konusundaki insani çabayı rasyonel bir çabaya çevirmiş olduğunu ileri sürdü. Protestanlıkta Tanrıya inanç çağrısı daha seküler bir davet biçimini almıştır. Weber'e göre, bu doktrinin rasyonel temelleri giderek gelişti ve dinsel temellerden daha güçlü hale gelerek, onların artık göz ardı edilmesiyle sonuçlandı.
Weber, konu üzerindeki araştırmasına sonraki çalışmalarında da devam etti. Özellikle bürokrasi üzerine yazılarında ve günümüzün modern dünyasında meşruluğun (veya ussallaştırmanın) belirleyici rolünün olduğunu belirttiği (Weber meşru otoriteyi üç tipte ele alır: yasal/akılcı otorite, geleneksel otorite, karizmatik otorite) yazılarında bu konuya sıkça değindi. Weber, çalışmalarında, günümüz toplumunun ussallaşmaya doğru gelişmekte olduğu şeklindeki görüşünü savundu. Benzer şekilde, akılcıl ve hesaplanabilir kapitalizmin gelişmesi sayesinde ekonomide de rasyonalizm görülebilir. Weber'e göre ussallaştırma Batı Avrupa'nın dünyanın geri kalanından ayıran temel özelliklerden de biriydi. Ussallaştırma, ahlakta, dinde, psikoloji ve kültürde derin değişikliklere bağlı idi ve bu değişiklikler ilk olarak Batı Avrupa'da gerçekleşmişti.
Eserleri

Zur Geschichte der Handelgesellschaften im Mittelalter (1889)
Die Römische Agrargeschichte in ihrer Bedeutung für das Staats- und Privatrecht (1891)
Die Verhältnisse der Landarbeiter im ostelbischen Deutschland (1892)
Die Börse (1894–1896)
Der Nationalstaat und die Volkswirtschaftspolitik. (1895)
Gesammelte Aufsatze zur Religionssoziologie (1920–1921)
Gesammelte Politische Schriften (1921)
Die rationalen und soziologischen Grundlagen der Musik (1921)
Gesammelte Aufsätze zur Wissenschaftslehre (1922)
Wirtschaft und Gesellschaft (1922)
Gesammelte Aufsätze zur Soziologie und Sozialpolitik (1924)
Wirtschaftsgeschichte (1924)
Staatssoziologie (1956)
Max Weber, 1917
Piano Piano Bacaksız

| --- | --- |
Filmin sinema afişi
Yönetmen: Tunç Başaran
Yapımcı: Jale Onanç Arif Keskiner
Senarist: Kemal Demirel  Tunç Başaran
Oyuncular: Rutkay Aziz Emin Sivas Meriç Başaran Serap Aksoy Yaman Okay Meral Çetinkaya Ayşegül Ünsal
Müzik: Can Kozlu
Dağıtıcı: Çiçek Film
Cinsi: Sinema filmi
Yapım yılı: 1991
Süre: 80 dk.
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Piano Piano Bacaksız, Tunç Başaran'ın yönetmenliğini yaptığı 1991 yapımı bir film. Piano piano, İtalyancada yavaş yavaş anlamına gelen bir tamlamadır.
Film, 65. Akademi Ödülleri'nde Türkiye'nin yabancı dilde en iyi film dalında Oscar aday adayı olarak seçilmiştir.
Angham

| Angham أنغام |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Angham Muhammed Ali Süleyman أنغام محمد علي سليمان 19 Ocak 1972 (52 yaşında)  İskenderiye, Mısır
Tarzlar: Pop müzik
Meslekler: Şarkıcı, aktris
Çalgılar: Vokal
Etkin yıllar: 1987 - günümüz

Angham Muhammed Ali Süleyman (Arapça: أنغام محمد علي سليمان), bilinen adıyla Angham (Arapça: أنغام; 19 Ocak 1972, İskenderiye), Mısırlı şarkıcı ve oyuncudur.
Albümler

1987: Fil Rokn elBaeed elHady (In The Far Distant Corner)
1988: Awal Gawab (First Letter)
1989: Lalili Lali
1989: Layeg (It Suits)
1989: Shokran (Thank You)
1990: Ettafakna (We Agreed)
1991: Bibasata Kida (As Simple As That)
1992: Inta El A'alam (You Are The World)
1992: Shayfak (I See You)
1993: Ella Ana (Except Me)
1994: Inta Mahboubi (You Are My Beloved, love)
1995: Baollak Eih (Tell You What)
1996: Akdar (I Can Make It Through)
1996: Shey Daa' (Something Lost)
1997: Betheb Meen (Who Do You Love)
1998: Khally Bokra li Bokra (Leave Tomorrow for the Future)
1999: Wahdaniya (Lonely Woman)
2001: Leih Sebtaha (Why Did You Leave Her)
2003: Omry Maak (My Life With You)
2005: Bahibbik Wahashteeny (Loving You, I Miss You)
2007: Kolma N'arrab (Whenever We Come Closer)
2009: Nefsi Ahebak (I'd Like to Love You)
2010: Alhekaya Almohamadia (Prophet Mohammad' Story)
2010: Mahaddesh Yehasebni (Don'the Judge Me)
2015: Ahlam Bari'a (Innocent Dreams)
2018: Rah Tethkerni (You will remember me)
2019: Hala Khasa Gedan (Very Special Case)
2020: Mazh (Fun)
2024: Tigi Neseeb (Let's Leave)