Düz oranlı vergi
Tam tanımlanmış bir şema için gereksinimler > Yürütme ve uygulama

Tüm gelirlere, gelirin kaynağında bir defada tek bir tür düz oranlı vergi uygulanacaktır. Hall ve Rabushka (1995), savundukları düz oranlı verginin varyantının uygulanması için ABD İç Gelir Yasası'nda değişiklik önerisinde bulunmuştu. Yalnızca birkaç sayfa uzunluğundaki bu değişiklik, yüzlerce sayfalık yasal dilin yerini alacaktı (vergi kanunlarındaki çoğu yasal dil, kademeli vergi oranlarını belirlemeye yönelik olmasa da).
Şu anki haliyle, ABD İç Gelir Yasası birkaç milyon kelimeyi aşar ve pek çok açık, indirim ve muafiyet içerir. Düz oranlı vergiyi savunanlar bu açıkların vergilerin toplanmasını ve yasanın uygulanmasını zor bir hale getirdiğini iddia eder.
Ayrıca, mevcut vergi yasasının ekonomik teşvikleri bozarak ve vergiden kaçırmaya izin vererek, hatta teşvik ederek, ekonomik büyümeyi yavaşlattığı ileri sürülmektedir. Düz oranlı vergiyle, mevcut sistemde vergi sığınakları oluşturmak ve diğer vergi kaçırma yöntemlerine baş vurmak için daha az teşvik oluşur.
Düz oranlı vergi eleştirmenleri, düz oranlı vergi sisteminden birçok boşluk yaratılabileceğine veya boşlukları olmayan artan oranlı vergi sistemi oluşturulabileceğini ve hatta artan oranlı vergi sisteminin düz oranlı vergi sistemin kadar basit veya daha da basit olabileceğini iddia eder. Basit bir artan oranlı vergi, vergiden kaçırma konusunda da caydırıcı olacaktır.
İndirimlerin olmadığı saf düz oranlı vergi uygulanırsa, bir şirket her vergi döneminde devlete çalışanlar üzerindeki vergileri ve şirket karı üzerindeki vergileri kapsayan tek bir ödeme yapar. Örneğin, belirli bir yılda ACME adlı bir şirketin 3 milyon dolar kar elde ettiğini, 2 milyon dolar maaş verdiğini ve vergi kanunu uyarınca ödemeyi alanlara vergilendirilebilir gelir olan diğer giderler için (hisse senedi opsiyonları, bonuslar ve belirli yönetici ayrıcalıkları gibi) 1 milyon lira harcadığını varsayalım. %15'lik sabit bir oran verildiğinde, ACME, ABD Internal Revenue Service'e (IRS) (3M + 2M + 1M) × 0,15 = 900.000 dolar borçlu olacaktır. Bu ödeme, bir çırpıda ACME çalışanlarının vergi yükümlülüklerinin yanı sıra ACME'nin borçlu olduğu kurumlar vergisini kapsar. Ücretler, faizler, temettüler, telifler vb. üzerindeki tüm vergiler kaynakta kesileceğinden, ekonomideki çoğu çalışanın IRS ile etkileşime girmesi gerekmeyecektir. Başlıca istisnalar, kişisel girişimlerden geliri olan çalışanlar olacaktır. The Economist, böyle bir sistemin, şu anda vergi işlemlerini gerçekleştirme için gereken kuruluşların sayısını düşüreceğini, çünkü yaklaşık 130 milyon kişi, hane ve işyeri yerine sadece 8 milyon işletme ve serbest meslek sahibinin vergi beyanında bulunacağını iddia ediyor.
Bununla birlikte, bu basitlik herhangi bir vergi indirimine izin verilmemesine (veya en azından farklı kişilerin vergi indirimlerinde hiçbir değişkenliğin olmamasına) bağlıdır. Ayrıca, farklı türlerdeki gelirler ayrı tutulursa (örneğin, geçişkenlik, uzun vadeli üst düzey kazançlar, düzenli gelir vb.), komplikasyonlar ortaya çıkar. Örneğin, gerçekleşen sermaye kazançları sabit vergiye tabi olsaydı, yasa komisyoncuların ve yatırım fonlarının tüm satışlar ve nakde çevirmeler üzerinden gerçekleşen sermaye kazancını hesaplamasını gerektirecekti. Bir kazanç olsaydı, kazanç miktarının %15'ine eşit bir vergi kesilir ve IRS'e gönderilir. Bir kayıp varsa, miktar IRS'e rapor edilir. Kayıp, kazançlar ile telafi edilecek ve ardından IRS, dönem sonunda vergi mükellefleri ile uzlaşacaktır. İndirimler olmadığından dolayı bu program ekonomik ve sosyal politikayı vergi kredileriyle dolaylı olarak uygulama için kullanılamaz ve bu nedenle, yukarıda belirtildiği gibi, hükûmetin gelir tahsilat aygıtındaki basitleştirmeler, bu politikaları yönetmek için gerekli olan yeni hükûmet bakanlıkları tarafından dengelenebilir.