stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Erwin Rommel
Yaşamı > Hitler'e Suikast

17 Haziran 1944'te Rommel'in makam aracı Kraliyet Hava Kuvvetlerine ait bir Spitfire tarafından saldırıya uğradı ve Rommel başından ciddi yaralar aldı. Bu arada 20 Temmuz'daki başarısız Hitler suikastı sonrasında Wehrmacht (Alman Ordusu) içinde sıkı bir soruşturma başlatılmıştı. Soruşturmalar, Rommel'in en yakın yardımcılarının komployla direkt bağlantısı olduğu yolunda sonuçlar gösteriyordu. Aynı anda yerel Nazi görevlileri de Rommel'in hastanedeyken Nazi liderliğini aşırı bir şekilde eleştirdiğini rapor ediyordu. Bormann, Rommel'in harekete dahil olduğundan emindi, Goebbels ise emin olamıyordu.
Rommel'in gerçekte suikast girişimiyle ne kadar ilintili olduğu veya ne kadar bilgi sahibi olduğu hâlâ belirsizdir. Savaş sonrasında karısının ifadelerine göre Rommel, gelecek nesil Almanlara savaşın bir arkadan bıçaklama (Dolchstosslegende I. Dünya Savaşının kaybedilmesinin nedeni olarak içerideki Alman olmayan unsurların arkadan vurduğu inancı) yüzünden kaybedildiği düşüncesinin hakim olmaması için suikaste karşı idi. Rommel'e göre Hitler bir darbeyle yakalanmalı ve halkın önünde hesap vermeliydi.[kaynak belirtilmeli] Tarihçi Richard J. Evans, Rommel'in bir darbeden haberdar olduğu, ancak karışmadığı sonucuna varmıştır.
Liderlik tarzı ve kişiliği

Birçok yazar Rommel'in savaş sırasında, insancıl ve profesyonel bir subay olarak ün yaptığını ve hem kendi birliklerinin hem de düşmanlarının saygısını kazandığını anlatır. Rommel II. Dünya Savaşı sırasında hem cephelerde çatıştı hem de başarısız olmasını uman Almanya'daki muhalifleriyle uğraşmak zorunda kaldı. Adolf Hitler ile arası iyi olmasına rağmen Hitler'in yakın çevresiyle arası iyi değildi. Heinrich Himmler, Martin Bormann gibi Nazi elitleri Rommel'in hızlı yükselişinden çok rahatsız olmuşlardı ve onun Başkomutan olmasından korkuyorlardı. Rommel, diğer Wehrmacht subayları gibi, Nazilerin iktidara yükselişini memnuniyetle karşılamıştı.
Rommel, Oradour-sur-Glane katliamını protesto eden komutanlardan biriydi.
Rommel, Joseph Goebbels liderliğindeki Nazi propagandası sonucu halk kahramanına dönüştü. Tarihçiler, Rommel'in makamını, kahraman statüsünü ve diğer terfilerini Hitler'in desteğine borçlu olduğunu söylüyorlar.
Rütbeleri ve tarihleri

| --- | --- |
 Fähnrich-19 Temmuz 1910  Leutnant-27 Ocak 1912  Oberleutnant-18 Eylül 1915  Hauptmann-18 Ekim 1918  Major-1 Nisan 1932  Oberstleutnant-1 Ekim 1933  :  Oberst-1 Ekim 1937  Generalmajor-1 Ağustos 1939  Generalleutnant-9 Şubat 1941  General der Panzertruppe-1 Temmuz 1941  Generaloberst-24 Ocak 1942  Generalfeldmarschall-21 Haziran 1942
Madalya ve Nişanları

Württemberg Askeri Liyakat Nişanı
1. Sınıf Friedrich Nişanı
Kılıç Eklentili 3. Sınıf Askeri Liyakat Nişanı (Avusturya-Macaristan İmparatorluğu)
Kılıç Eklentili 4. Sınıf Bavyera Askeri Liyakat Nişanı
Demir Haç
2. Sınıf Demir Haç (24 Eylül 1914)
1. Sınıf Demir Haç (29 Ocak 1915)
Pour le Mérite (18 Aralık 1917)
1918 Gümüş Yara Rozeti
Sudetenland Madalyası
Memel Madalyası
Demir Haç'a Toka Eklentisi
2. Sınıf Demir Haç'a Toka Eklentisi
1. Sınıf Demir Haç'a Toka Eklentisi
Gümüş Panzer Rozeti
Meşe Yaprağı, Kılıç ve Elmas ilaveli Şövalye Haçı
Şövalye Haçı (27 Mayıs 1940)
Meşe Yaprakları Eklentisi (20 Mart 1941)
Kılıç Eklentisi (20 Ocak 1942)
Elmas Eklentisi (11 Mart 1943)
Büyük Subay Sınıfı Savoy Askeri Nişanı (11 Mayıs 1941)
Şövalye Büyük Haçı (1942 yazı)
İtalyan Altın Askeri Cesaret Madalyası (Şubat 1942)
Şövalye Sınıfı İtalyan Yıldızı Sömürge Nişanı (Şubat 1942)
Belgeseller

Guido Knopp, 'Hitler'in savaşçıları Almanca: Hitlers Krieger - Rommel - Das Idol, İngilizce: Hitler's Warriors - Rommel - The idol ) (ZDF, 1998) İngilizce ver.19 Kasım 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ZDF Enterprises Resmi sitesi[ ölü/kırık bağlantı ]
6 bölümden oluşan bu belgeselin diğer bölümleri: Paulus, Keitel, Manstein, Udet ve Canaris
İlgili şarkılar

Unser Rommel (Bizim Rommel, 1941) Wir sind das deutsche ... Vorwärts, vorwärts, vorwärts mit unserem Rommel! ...
Panzer rollen in Afrika vor! (Panzer Afrika'da gümbürder, 1941) ... Es rasseln die Ketten, es dröhnt der Motor, Panzer rollen in Afrika vor.24 Ocak 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Heia Safari (Haydi Ava, 1941) ... Das deutsche Korps in Afrika heia heia Safari!25 Kasım 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Rommel Paris'teki geçit töreninde (Haziran 1940)
Erwin Rommel, batı çölünde kurmaylarıyla görüşmede, 1942
(Kuzey Afrika, Haziran 1942)
Georg von Bismarck, Rommel ve Fritz Bayerlein (Kuzey Afrika, Haziran 1942)
"Greif" takma adılı Sd.kfz. 250/3　zırhlı telsiz komuta aracında Rommel ve Fritz Bayerlein (Haziran, 1942)
Erwin Rommel Kuzey Afrika Cephesinde, 1942
Rommel, Gerd von Rundstedt ve Alfred Gause (19 Aralık 1943, Paris)
Rommel'in cenazesini taşıyan top arabası (19 Ekim 1944)
Rommel'in mezarı
Erwin Rommel ve Adolf Hitler (1942)
Charles Kittel

| Charles Kittel |
| --- | --- |
Doğum: 18 Temmuz 1916(1916-07-18) New York, ABD
Ölüm: 15 Mayıs 2019 (102 yaşında)
Mezun olduğu okul(lar):  Cambridge Üniversitesi  Wisconsin Üniversitesi, Madison 
Ödüller:  Oersted Madalyası (1972)  Oliver E. Buckley Yoğun Madde Fiziği Ödülü (1957) 

Kariyeri
Çalıştığı kurumlar:  Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley  Massachusetts Institute of Technology  Bell Labs 
 

Charles Kittel (18 Temmuz 1916, New York - 15 Mayıs 2019), Amerikalı katı hâl-yoğun madde fizikçisi. 1951'de Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley'de profesör oldu. 1978'de emekli oldu.
Yaşamı ve çalışmaları

1938 yılında İngiltere'de Cambridge Üniversitesi'nden lisans derecesiyle (BA) mezun oldu. Tezini 1941'de University of Wisconsin–Madison'da yayımlattı ve 1945-1947 yılları arasında Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nde (MIT) görev aldı. II. Dünya Savaşı'nda Submarine Operations Research Group'a (SORG) katıldı. 1947'den 1951'e dek Bell Laboratories, New Jersey, ABD'de, özellikle feromıknatıslık alanında çalıştı.
1951-1978 arasında yoğun madde fiziğinin bir parçası olan katı hal fiziği alanında ders verdiği ve araştırmalar yaptığı Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley'de görev yaptı. 1945, 1956 ve 1963 yıllarında olmak üzere üç kez Guggenheim Bursu ödülüne değer görüldü.
Kittel sekizinci baskısını yapmış olan Katıhal Fiziğine Giriş (Introduction to Solid State Physics) eseriyle dünya genelinde fizik öğrencileri tarafından tanınır.
Ödülleri

Oliver E. Buckley Yoğun Madde Fiziği Ödülü, 1957
Berkeley İmtiyazlı Öğretmen Ödülü, 1970
Oersted Madalyası, Amerikan Fizik Öğretmenleri Derneği, 1972
Yayınları

Introduction to Solid State Physics, 1st ed. 1953 - 8th ed. 2005, ISBN 0-471-41526-X
Quantum Theory of Solids, 1963, ISBN 0-471-49025-3 and (with C. Y. Fong) 1987, ISBN 0-471-62412-8
Thermal Physics, 2nd ed. 1980, ISBN 0-7167-1088-9, and (with H. Kroemer) 1980.
Berkeley Physics Course: Mechanics. Vol. 1, Walter Knight ve Malvin A. Ruderman ile birlikte.
I. Yaropolk (Kiev büyük knezi)

I. Yaropolk (950 - 980) (Doğu Slavca; Ярополк I Святославич)  972'dan ölümü 980 tarihine kadar 8 yıl tahtta kalan Rus prensi.
Babası I. Svyatoslav'ın Peçenek hükümdarı Kurya (Küre) tarafından öldürülmesine rağmen, Yaropolk'un hükümdarlığı döneminde Ruslar ile Peçenekler arasında dostluk ilişkisi başladı. Hattâ Peçenekler, Rus knezlerinin kendi aralarındaki mücadelelerinde de yer almaya başladılar. Kiev Knezliği de diğer knezlikler içinde en büyüğü idi.
980 yılında henüz 30 yaşında iken öldürülen Yaropolk'un yerine 22 yaşındaki kardeşi I. Vladimir tahta geçti. Yaropolk'un öldürüldüğü yıl oğlu I. Svyatopolk yeni doğmuştu. Svyatopolk tahta geçmek için 35 yaşına kadar bekledi ve 1015'te taç giydi.
Akçe

Osman Gazi tarafından bastırılan ilk Osmanlı akçesi. Üzerinde "Darebe Osman Bin Ertuğru Bin Gündüzalp", yani "Gündüzalp oğlu Ertuğrul Oğlu Osman" yazmaktadır.
Orhan Gazi tarafından Bursa'da bastırılan 1 Akçe
Akçe (Osmanlıca: آقچه), Osmanlı Devleti'nin ilk zamanlarından itibaren bastırılan ve kullanılan  İlk akçe  Osman Gazi tarafından bastırılmıştır. Akçe Osmanlı Devleti'nin temel para birimiydi. Bu para biriminde ilk dönemlerde üzerine basılı bir tarih bulunmamasıyla birlikte, padişah I. Bayezid ile birlikte akçeler üzerine tarih basılma uygulamasına geçilmiştir.
Bazı kaynaklara göre üç akçe bir paraya eşitti. Yüz yirmi akçe ise bir kuruşa eşitti. 1687'de Osmanlı para sistemindeki akçe birimi kaldırılıp paralar, kuruş usulüne göre basıldı. Bu tarihten sonra akçe adıyla para basılmayıp, sadece hesaplarda kullanılan bir birim haline geldi. Bu kuruşun küsuratı olarak da mangır denilen bakır para bastırıldı. İki mangır bir akçeye geçmek üzere, bir kıyye halis bakırdan 800 mangır para basıldı. 1870'lerde ise kuruş yerini liraya bırakmıştır.
| Yıllara göre devalüasyon | 1 altın dükanın akça karşılığı |
| --- | --- |
1477: 45
1488: 49
1510: 54
1523: 55
1548: 57
1550: 60
1566: 60
1575: 60
1586: 120
İsim

İlk sikkesi gümüşten îmâl edildiği için Ak (beyaz, temiz, parlak) para mânâsında akçe denilmiştir. Ak akçe kara gün içindir atasözü de bu paranın beyaz gümüşten îmâl edildiğini ifade ettiği gibi, geçerliliğini de belirtmektedir. İlk zamanlar gümüş para mânâsında kullanılan akçe, on beşinci yüzyıldan sonra umûmî mânâda Osmanlı parası karşılığı olarak kullanılmıştır. Osmanlı para biriminde olan Akçe-i Osmânî adıyla kullanıldığı gibi, padişahların zamanlarına göre değişik isimler almıştır.
On beşinci asırdan itibaren para manasında kullanılan akçeye; Lala Yürgüç akçesi, Avarız akçesi, Geçer akçe, Kalp akçe gibi çeşitli adlar verilmiştir. Ayrıca değer düşüşü neticesinde; Züyuf akçe, Kırpık akçe, Kızıl akçe, Çil akçe adlarını da almıştır. Çürük akçe deyimi ile kullanılan para ise bakır sikkeyi ifade etmektedir.
Deyimler ve tâbirler

Zaman içerisinde akçe ile ilgili çeşitli deyim ve tabirler ortaya çıkmıştır:
Deyimler ve tâbirler > Âkçe-i Osmanî

Kuruştan önce Osmanlı para birimi olarak kullanılan para Osmanlı Devleti tarihinde ilk defa basılan akçelere bu devletin kurucusunun adına izafeten Osmanî ismi verilirdi. Bu paranın millî ve hususi bir unvanla anılması aynı zamanda saltanat hükûmetinin teşekkül ettiğine dair bir işaretti. Yavuz Selim’in saltanatının sonuna kadar Osmânî adı kullanıldı. Fakat devlet memurlarına verilecek maaşların tayin ve tahsisinde akçe tâbiri kullanılınca, bu isim kullanılmaz oldu. Fakat Akçe-i Osmânî tâbiri çok yaygın kullanıldı. Bir müddet sadece akçe tâbiri kullanıldıysa da, II. Osman devrinde yeniden on akçelik Osmânî paralar bastırıldığı için tekrar kullanılmaya başlandı. Eski akçe, dirhemin dörtte biri olduğu hâlde, on akçelik para bir dirhem idi. Bundan sonraki devirlerde de, Osmanlı altınına özel olarak Osmânî denildi.
Deyimler ve tâbirler > Akçe Tahtası

Sarrafların ve resmi dairelerdeki veznedarların üzerinde para saydıkları tahtanın adıdır. İki ucu açık, kenarlı ve ucuna doğru darlaşıp oluk halinde uzun bir tahtadır. Geniş tarafında sayılan para oluk kısmından dökülürdü. Bazı akçe tahtaları üzerinde sayılan paraların, sayılmayan paralarla karışmaması için ayrı bir kısım bulunur.Akçeleri sayacak olan kişi akçeleri geniş kısma yığar, dar olan boğaza doğru sayımı yapar ve kenarı olmayan dar olan boğazdan akçeleri, keseye, eline veya akçeyi vereceği kişinin eline düşürür. Bazı minyatürlerde akçe tahtalarına rastlamak mümkündür, yine Nasreddin Hoca'nın "Gölge Kadısı" isimli fıkrasında "Akçe tahtası" geçmektedir. 2014 yılının Aralık ayında Topkapı Sarayı Müzesi koleksiyonunda Osmanlı döneminden kalma bir adet akçe tahtası eklenmiştir.
Deyimler ve tâbirler > Akçe farkı

Çeşitli devletlerin paralarını veya bir devletin çeşitli paralarını değiştiren sarrafların, iki paranın değişimi neticesinde hasıl olan farka verilen isim. Ayrıca, devlet tarafından iki paranın değişimi neticesinde hazineye gelir kaydedilmek üzere alınan farka da bu ad verilirdi. Devlet hazinesi vaktiyle bir altın, yüz; mecidiye, on dokuz kuruştan alınır; altın, yüz iki buçuk; mecidiye de yirmi kuruşa satılırdı. Alışla satış arasında görülen fark, devlet kayıtlarında akçe farkı adıyla gelir olarak gösterilirdi.
Deyimler ve tâbirler > Akçe başı

Tanzimattan önce belli vergi ve resimlerden başka sulh zamanında devlet harcamalarındaki açıkları kapatmak için, imâdiyye-i hazâriyye ve harp zamanında harp için gereken paraları bulmak için imâdiyye-i seferiyye ve iâne-i cihâdiyye adı altında umumi olarak tekâlif-i örfîyye denilen bir takım vergiler alınırdı. Bazen de bunların yetmeyeceği dikkate alınarak iç borçlanma yoluna gidilirdi. Bu şekildeki borçlanma karşılığı olarak re'sül-mâl, güzeşte ve akçe başı adıyla akçe farkına benzer bir fark ödenirdi. Buna akçe başı adı verilirdi.
Sikke tecdîdi, sikke tağşişi, sikke tashîhi tâbirlerini de akçe tarihiyle yakından ilgilidir;
Deyimler ve tâbirler > Sikke tecdidi

Osmanlı pâdişâhları tahta geçer geçmez ilk iş olarak kendi adlarına hutbe okuturlar ve para bastırırlardı. Sultan, kendi adına bastırdığı yeni akçeleri tedavüle çıkardığında, kendinden önceki padişahın bastırdığı paraların tedavülünü yasaklardı. Bunun üzerine tedavülde bulunan eski paralar ya hurda gümüş olarak veya devletçe tespit edilen bir nisbette yeni akçeyle değiştirilirdi. Ancak yasak uygulaması bazen pek katı olmazdı. Eski akçe sahiplerine değeri kadar yeni akçe verilirdi. Sikke tecdîdi ve eski akçe yasağı hazîneye darb hakkı ve darb ücretinden ileri gelen bir gelir sağlardı. Darphaneler ne kadar fazla gümüş işlerse, bu gelir o kadar artardı. Bazen sikke tecdîdiyle birlikte paranın ağırlığı da düşürülerek tağşiş edilir, böylece küçük çapta bir devalüasyon yapılırdı. Bazen sikke tecdîdi sebebiyle yeniçeriler ayaklanırlardı.
Deyimler ve tâbirler > Sikke tağşîşî

Akçenin ayar ve ağırlığını düşürülmesidir. Hükûmetin kararıyla yapılan sikke tağşîşi, sikke tecdidinin bir kısmıdır. Bazen darphanelerin emirsiz ve izinsiz olarak da sikke tağşişine gittikleri ve paraların ağırlıklarından çaldıkları görülürdü. Bu yüzden padişahın emriyle pek çok darphane kapatılırdı.
Deyimler ve tâbirler > Sikke tashihi

Resmî veya gayr-i resmî akçe tağşişleri, piyasada sıkıntıya sebep olduğu, savaş veya başka bir sebeple acele tedbir alınmadığı zamanlarda akçe kırpıcılığı zuhur ederdi. Bunu çoğu zaman sarraflıkla uğraşan gayrimüslimler, özellikle Yahudiler paraların kenarını kırparak gümüşünü çalarlardı. Bu kargaşalığa son vermek için pâdişâhlar, sikke tecdidinde yaptıklarını sikke tashîhi adıyla yaparlardı. Sikke tashihinde yeni akçeler ya eski ayar ve ağırlıkta veya bir mikdâr ağırlığı düşürülerek tedavüle çıkarılırdı.
Gerek sikke tecdidi, gerek sikke tağşîşi ve gerekse sikke tashîhi suretiyle yapılan akçe ayarlamaları neticesinde eşya fiyatları arttığı gibi, altın paraların rayiçleri de yükselirdi. Bu sebeple önemli para ayarlamaları yapıldığında eşya fiyatları yeniden tespit edilir ve umumi narh cetvelleri yayınlanırdı.
1584 ayarlamasından sonra Koca Sinan Paşa, böyle bir narh listesi çıkartmıştır. 1600'de bu liste üzerinde değişiklik yapılmış, 1641 sikke tashihinde yeni bir narh listesi düzenlenmiştir.
Akçe-i büzürg

Akçe-i büzürg veya Gümüş-i Sultaniye, ilk olarak 1470 (hicri 875) yılında II. Mehmed döneminde basılmış olan yaklaşık 9 gram ağırlığında ve 10 akçe değerindeki gümüş paradır.
Osmanlı Padişahı II. Bayezid tarafından, 1508 senesinde Ankara'da bastırılan akçe. Ön tarafında, "Sultan Beyazıd bin Mehmed Han", arka kısmında ise, "azze nasrühü duribe ANKARA SENE 886" yazmaktadır.
II. Mehmed döneminden itibaren Osmanlı akçesi’nin küsuratı olarak basılan bakır para birimi mangır. Resimde I. Süleyman döneminden bir mangır görülmektedir.
II. Murad tarafından H. 834 senesinde bastırılan akçenin ön tarafı.
Kuruşun yerine bastırılan Osmanlı lirası 1923 yılına kadar kullanılmıştır.
Akçe tahtası
Herman Wouk

| Herman Wouk |
| --- | --- |

Doğum: 27 Mayıs 1915(1915-05-27) New York, Amerika Birleşik Devletleri
Ölüm: 17 Mayıs 2019 (103 yaşında) Palm Springs, Kaliforniya, ABD
Meslek: Yazar
Milliyet: Amerikan
Önemli eser: The Caine Mutiny
Önemli ödülleri: Kurgu dalında Pulitzer Ödülü
Evlilikler: Betty Sarah Brown (d. 1945; ö. 2011)
Çocuklar: Joseph Wouk, Nathanial Wouk, Abraham Wouk
Resmî site
http://www.hermanwouk.com/
Herman Wouk (27 Mayıs 1915, New York - 17 Mayıs 2019, Palm Springs), Pulitzer ödülü kazanmış Yahudi-Amerikan romancı. The Caine Mutiny, The Winds of War, War and Remembrance gibi kitapların yazarıdır. En çok satan romanı 1951'de kendi savaş anılarına dayanarak yazdığı 1952 tarihli Pulitzer ödüllü The Caine Mutiny adlı romanıdır. The Caine Mutiny adlı film bu kitaptan uyarlandı. Onun kitapları 27 dile çevrilmiştir.
İlk yılları ve eğitimi

27 Mayıs 1915'te New York, Bronx'da doğdu. Gençken laik bir hayat yaşadı, sonra dini uygulamalarına geri döndü. Yahudilik hem kişisel hayatında hem de kariyeri için ayrılmaz bir hale geldi. Hayatını etkileyen en önemli iki etmenin dedesi ve Amerika Birleşik Devletleri Donanması olduğunu söylerdi.
Columbia Üniversitesi'nden mezun oldu. Sonra, radyo drama yazarı oldu. Fred Allen için 5 yıl çalıştı ve daha sonra, 1941'de Birleşik Devletler hükûmeti için savaş bonoları satmak için radyo spotları yazıyordu.
Kariyeri

Wouk, Pearl Harbor saldırısını takiben Amerika Birleşik Devletleri Donanması'na katıldı ve II. Dünya Savaşı sırasında Pasifik'te görev yaptı. Daha sonra eğitimsel olarak nitelendirdiği bir deneyimde, savaş için, şunları söylemiştir: "Makine hakkında bilgi edindim, erkeklerin baskılar altında nasıl davrandıklarını öğrendim ve Amerikalılar hakkında birçok şey öğrendim." dedi. Wouk, iki destroyer mayın tarayıcı (DMS), USS Zane ve USS Southar'da bir subay olarak görev yaptı, Wouk daha sonra bu subayların icra memuru oldu. Sekiz istila olayına katıldı ve bir dizi savaş yıldızı kazandı.
Gemide görev dışı saatlerde, Aurora Dawn'ı yazmaya başladı. Wouk, açılış bölümlerinin bir kopyasını felsefe profesörü Irwin Edman'a gönderdi; Columbia Üniversitesi'nde okuduktan sonra New York editörüne birkaç sayfa aktardı. Sonuç olarak, editörün sözleşmesi kabul görerek Wouk'ın gemisine yollandı. Roman 1947'de yayınlandı ve Book of the Month Club ana seçim kitabı oldu. İkinci romanı City Boy, 1948'de ilk yayınlandığında ticari bir hayal kırıklığı yaşadığını kanıtladı. Wouk bir keresinde, Norman Mailer'ın çok satan İkinci Dünya Savaşı romanı olan The Naked and the Dead heyecanının arasında göz ardı edildiğini iddia etti.
Bir sonraki romanını yazarken Wouk, her bölümü karısına tamamlarken okudu. The Caine Mutiny (1951), Pulitzer Ödülü'nü kazandı. The Caine Mutiny'den sonraki ilk romanı, kendisine Time dergisinin kapak hikâyesini kazandıran Marjorie Morningstar (1955) oldu. Üç yıl sonra Warner Brothers, Natalie Wood, Gene Kelly ve Claire Trevor'un rol aldığı bir film haline getirdi. Bir sonraki romanı, 1948'de aynı adlı filmin senaryosunu oluşturan Slattery's Hurricane (1956) idi. Wouk'un kurgusal olmayan ilk eseri 1959'da This is My God: The Jewish Way of Life, Ortodoks Yahudiliğin inanç ve uygulamaları üzerine bir kitaptır.
1970'lerde Wouk iki anıtsal romanı yayınladı:  The Winds of War (1971) ve devamı,  War and Remembrance (1978). Holokost'u yıkıcı bir tasvir içeren "bunu anlatmak zorunda olduğum asıl hikâye" olarak nitelendiren ikincisini açıkladı. Her ikisi de 1983'te ilk ve 1988'de ikinci olan popüler TV mini dizileri haline getirildi. Her ikisi de birkaç yıl sonra ayrılmış olmasına rağmen Dan Curtis tarafından yönetildi ve her ikisi de Robert Mitchum'u ana karakter olan Kaptan Victor "Pug" Henry olarak oynadı. Romanlar tarihi kurmacadır. Her birinin üç katmanı vardır: Hikâye Yüzbaşı Henry ve ailesi ve arkadaşları çevresi bakış açılarından anlatıldı; Savaş olaylarının aşağı yukarı doğrudan bir açıklaması ve Hitler'in askerî personelinden biri olan anlayışlı kurgusal General Armin von Roon tarafından yapılan bir analiz.
Kişisel hayatı

1944 sonlarında Wouk, Güney California Üniversitesi'nden Phi Beta Kappa mezunu Betty Sarah Brown'la tanıştı. 10 Aralık 1945'te evlendiler. Gelecek sene üç çocuğunun ilkinin doğumuyla Wouk, büyümekte olan ailesini desteklemek için tam zamanlı bir yazar oldu. İlk doğan oğlu Abraham Isaac Wouk (1946 - 1951), ismini Wouk'un öldüğü babasından almıştır. Beşinci doğum gününden kısa süre önce Meksika'daki bir yüzme havuzu kazasında boğuldu. İkinci ve üçüncü çocukları, sırasıyla Iolanthe Woulff (1950'de doğdu, Princeton Üniversitesi mezunu ve yazar) ve Joseph Wouk (1954 doğumlu, Columbia mezunu, avukat, film yapımcısı).
Karısı 17 Mart 2011'de öldü.
Kardeşi Victor (1919-2005) elektrik mühendisi ve elektrikli ve hibrid araçların geliştirilmesinde öncü oldu.
Ödüller

Pulitzer Prize for Fiction, 1952
Columbia University Medal for Excellence, 1952
Alexander Hamilton Medal, 1980
University of California, Berkeley Medal, 1984
Golden Plate Award, American Academy of Achievement, 1986
U.S. Navy Memorial Foundation Lone Sailor Award, 1987
Bar-Ilan University Guardian of Zion Award, 1998
University of California, San Diego UCSD Medal, 1998
Jewish Book Council Lifetime Literary Achievement Award, 1999
Library of Congress Lifetime Achievement Award for the Writing of Fiction (inaugural), 2008
Çalışmaları

Aurora Dawn (1947)
City Boy: The Adventures of Herbie Bookbinder (1948)
İsyan (1951)
Marjorie Morningstar (1955)
Slattery's Hurricane (1956)
The "Lomokome" Papers (1949'da yazıldı, 1956'da yayınlandı)
This is My God: The Jewish Way of Life (1959'da yazıldıdı, 1973'te yayınlandı, akademik)
Youngblood Hawke (1961)
Don't Stop the Carnival (1965)
The Winds of War (1971)
War and Remembrance (1978)
Inside, Outside (1985)
The Hope (1993)
The Glory (1994)
The Will to Live On: This is Our Heritage (2000, akademik)
A Hole in Texas (2004)
The Language God Talks: On Science and Religion (2010, akademik)
The Lawgiver (2012)
Herman Wouk Kudüs'te
Muhtar es-Sekafî

| Muhtar es-Sekafî المختار الثقفي |
| --- | --- |

Doğum: Muhtar bin Ebu Ubeydullah es-Sekafi 622 Taif, İslam Devleti
Ölüm: 3 Nisan 687 Kufe, Emevî Devleti
Meslek: Komutan
Ebeveyn(ler): Ebû Ubeyd es-Sekafî

Muhtar es-Sekafî (Arapça: المختار الثقفي), Ali'nin oğullarından olan Muhammed bin Hanefiyye'nin imam olması gerektiğini benimseyen Muhtariyye hizibinin kurucusu.
622'de doğdu. Muhtariyye'nin kurucusu olan Muhtar es-Sekafi hakkında kendisinin aslen başlangıçta Harici, Zübeyri ve Şii olup, daha sonra Keysanilik hareketiyle Kerbelâ Olayı'nın intikamını almak üzere ortaya çıktığı ve Muhammed bin Hanefiyye'nin dâîsi olduğu, bazı gizli ilimlerden bahsettiği ve bir fırsatçı olduğu yönünde yapılan değerlendirmelere sıklıkla rastlanmakla birlikte, bu görüşlere katılmayan bazı çağdaş yazarlar da mevcuttur.
Muhtar es-Sakafi, hem Emevîler'den ayrı bağımsız bir halifelik ilan eden Abdullah bin Zübeyr'in Kufe'deki valisini görevinden uzaklaştırması, hem de Kufe'de karargâh kurarak Hüseyin bin Ali'nin Kerbela Savaşı'nda öldürülmesinin intikamını almak için Emevî halifelerine karşı  bir isyan tertip etmesi ile cihad etmiştir.
Hayatı > Gençliği

Tam adı "Banu Havazin Aşireti'nden Muhtar Ebu Ubeyd Mesud Sakafi" olan Muhtar Taif'te 622 yılında doğmuştur. El-Mukhtâr, Hicrî 13 - Milâdî Kasım 634 yılındaki Köprü Savaşı'nda öldürülen Ebû Ubeyd es-Sekafî'nin oğluydu.
Annesinin adı Hüsna idi ve iki kız kardeşi vardı: Kardeşlerinden Safiye, Ömer bin Hattab'ın ikinci büyük oğlu, hadis ve fıkıh alanlarında şöhret sahibi bir uzman olan ve İlk Fitne savaşında tarafsızlık siyaseti izleyen, Abdullah bin Ömer ile evliydi. Diğer kız kardeşi ise Sad bin Ebu Vakkas'ın oğlu, Rey valisi ve vaiz olan Ömer bin Sad ile evliydi. Kızlarından bir tanesi de İmam Zeynel Âbidin ile evliydi.
Babasının ölümünden sonra annesi ve amcası Sad bin Mesud tarafından yetiştirildi. Amcası Saad bin Mesud, Ömer bin Hattab tarafından Irak'taki Medain şehrine vali olarak tayin edilmişti. Muaviye iktidara gelene kadar bu görevde kalan amcası, Muaviye tarafından Musul valiliğine tayin edildi.