Dragon (asker)
20. yüzyıl

1914 öncesi dönemde İngiliz ve Fransız ordularında, ayrıca Alman, Rus, Avusturya-Macaristan, Kanada, Peru, İsviçre, Norveç, İsveç  Danimarka ve İspanyol ordularında hala dragon alayları vardı. Üniformaları, hussar veya mızraklı alayların karakteristik özelliklerinden yoksun olarak büyük ölçüde değişiyordu. Atlı piyade kökenlerine dair ara sıra hatırlatıcılar vardı; Alman İmparatorluk Ordusu'nun 28 dragon alayı piyade Pickelhaube veya çivili miğfer takarken İngiliz dragonları elbise için kırmızı tunikler giyerken, süvariler ve mızraklı alaylardan biri hariç tümü koyu mavi giyinirdi. Bununla birlikte, diğer açılardan dragonlar, süvari birliğinin diğer kolları ile aynı taktikleri, rolleri ve teçhizatı benimsemişti ve ayrım, geleneksel unvanlardan biri haline gelmişti. Birinci Dünya Savaşı'nın ilk aşamalarında mızrak taşıyan Fransız ve Alman dragon alayları ile silahların tarihi bir bağlantısı sona ermişti.
Tarihi Alman, Rus ve Avusturya-Macaristan dragon alayları, 1917-18'de bu ülkelerin ilgili emperyal rejimlerinin devrilmesinin ardından ayrı kollar olarak var olmaktan çıktı. 1640 yılına dayanan İspanyol süvarileri, İkinci İspanya Cumhuriyeti'nin ordu modernizasyon politikalarının bir parçası olarak 1931'de numaralı süvari alayları olarak yeniden sınıflandırıldı.
Avustralya Hafif Süvari, bazı açılardan 18. yüzyıl dragon alaylarına benziyordu; normalde yaya olarak savaşan piyadelerdi ve atlarının amacı ulaşımdı. İkinci Boer Savaşı ve Birinci Dünya Savaşı sırasında görev yaptılar. Avustralya 4. Hafif Süvari Tugayı, 1917'de Beersheba Muharebesi ile ünlendi ve burada ne kılıçlar ne de mızraklar ekipmanlarının bir parçası olmadığı için ellerinde tüfek süngüleri kullanarak at sırtında hücum ettiler. Daha sonra Filistin harekâtında Model 1908 Süvari Kılıçları çıkarıldı ve Şam'ın düşmesine yol açan seferde kullanıldı.
Muhtemelen savaşta gerçek dragonların (at sırtında piyade) son kullanımı, 1960'lar ve 1970'lerde Angola'daki savaşta Portekiz Ordusu tarafından yapıldı. 1966'da Portekizliler, Doğu Angola'nın yüksek çimenli bölgesinde gerillalara karşı operasyon yapmak için deneysel bir at müfrezesi yarattı ve burada her asker, yaya olarak savaşmak için bir G3 saldırı tüfeği ve at sırtından ateş etmek için otomatik bir tabanca ile silahlandırıldı. At sırtındaki birlikler, motorlu taşıtlara uygun olmayan zorlu arazide hareket edebildiler ve yaya birliklerinin sahip olmadığı çimleri net bir şekilde görerek etraflarındaki alanı kontrol edebilme avantajına sahiptiler. Dahası, bu geleneksel olmayan birlikler, atlı birliklerle yüzleşmeye alışık olmayan ve bu nedenle onlarla başa çıkmak için herhangi bir eğitimi veya stratejisi olmayan bir düşman üzerinde psikolojik bir etki yarattı. Deneysel at müfrezesi o kadar başarılıydı ki, ana taburunun tamamı zırhlı bir keşif biriminden " Angola Dragonları " olarak bilinen üç filodan oluşan bir at taburuna dönüştürüldü. Angola Dragonları tarafından hava mobil kuvvetleriyle işbirliği içinde gerçekleştirilen tipik operasyonlardan biri de, gerillaları kovalayan ve onları bir yöne iten dragonlardan oluşan bir birlik ile, hava taşıtı birliklerini düşmanın arkasına helikopterle indirerek düşmanı iki kuvvet arasında hapsetme üzerineydi.