stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2023 Avrupa Yıldızlar Judo Şampiyonası
Madalya özeti > Erkekler

| Etkinlik | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| −50 kg |  Mahammad Mamishov (AZE) |  Bence Galo (HUN) |  Ahmad Rustamov (AZE) |
| −50 kg |  Mahammad Mamishov (AZE) |  Bence Galo (HUN) |  Ben Tamary (ISR) |
| −55 kg |  Mirkhalig Iskandarov (AZE) |  Marko Jorgic (SRB) |  Gal Blazic (SLO) |
| −55 kg |  Mirkhalig Iskandarov (AZE) |  Marko Jorgic (SRB) |  Amsar Dzhamaldinov (BEL) |
| −60 kg |  Mahammad Musayev (AZE) |  Sebestyén Kollár (HUN) |  Maxence Adriano (FRA) |
| −60 kg |  Mahammad Musayev (AZE) |  Sebestyén Kollár (HUN) |  Izhak Ashpiz (ISR) |
| −66 kg |  Abil Yusubov (AZE) |  Rodrigo Janeiro (POR) |  Giorgi Givishvili (GEO) |
| −66 kg |  Abil Yusubov (AZE) |  Rodrigo Janeiro (POR) |  Mehdi Jafarov (AZE) |
| −73 kg |  Lucio Tavoletta (ITA) |  Stanislav Sahir (UKR) |  Bogdan Velickovic (SRB) |
| −73 kg |  Lucio Tavoletta (ITA) |  Stanislav Sahir (UKR) |  Desir Zoba Casi (FRA) |
| −81 kg |  Boris Rutovic (SRB) |  Emil Valchev (BUL) |  Dušan Grahovac (SRB) |
| −81 kg |  Boris Rutovic (SRB) |  Emil Valchev (BUL) |  Konstantin Distel (GER) |
| −90 kg |  Nikita Yudanov (UKR) |  Cristiano Mincinesi (ITA) |  Fatih Dursun (TUR) |
| −90 kg |  Nikita Yudanov (UKR) |  Cristiano Mincinesi (ITA) |  Luka Tevdoradze (GEO) |
| +90 kg |  Ramazan Ahmadov (AZE) |  İbrahim Tataroğlu (TUR) |  Shotiko Gochiashvili (GEO) |
| +90 kg |  Ramazan Ahmadov (AZE) |  İbrahim Tataroğlu (TUR) |  Matheo Akiana Mongo (FRA) |
Madalya özeti > Kadınlar

| Etkinlik | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| −40 kg |  Patrícia Tománková (SVK) |  Nina Auer (AUT) |  Megan Warners (NED) |
| −40 kg |  Patrícia Tománková (SVK) |  Nina Auer (AUT) |  Rahime Erçin (TUR) |
| −44 kg |  Marta Beorlegui Oses (ESP) |  Ronja Klein (GER) |  Begümnaz Doğruyol (TUR) |
| −44 kg |  Marta Beorlegui Oses (ESP) |  Ronja Klein (GER) |  Rachele Moruzzi (ITA) |
| −48 kg |  Vusala Hajiyeva (AZE) |  Libi Becker (ISR) |  Aitana Diaz Hernandez (ESP) |
| −48 kg |  Vusala Hajiyeva (AZE) |  Libi Becker (ISR) |  Claudia Pla Belmonte (ESP) |
| −52 kg |  Alyssia Poulange (FRA) |  Ciska Adema (NED) |  Alicia Marques (FRA) |
| −52 kg |  Alyssia Poulange (FRA) |  Ciska Adema (NED) |  Khadizha Gadashova (AZE) |
| −57 kg |  Maria Silveira (POR) |  Odalis Santiago-Santana (GER) |  Riina Myllyla (FIN) |
| −57 kg |  Maria Silveira (POR) |  Odalis Santiago-Santana (GER) |  Ielena Nicolas (FRA) |
| −63 kg |  Sinem Oruç (TUR) |  Jana Cvjetko (CRO) |  Nika Markulin (CRO) |
| −63 kg |  Sinem Oruç (TUR) |  Jana Cvjetko (CRO) |  Jelena Nisavic (SRB) |
| −70 kg |  Tuana Gülenay (TUR) |  Marta Navickaite (LTU) |  Anais Nebout (FRA) |
| −70 kg |  Tuana Gülenay (TUR) |  Marta Navickaite (LTU) |  Anna Oliinyk-Korniiko (UKR) |
| +70 kg |  Leonie Minkada-Caquineau (FRA) |  Celia Cancan (FRA) |  Marie Kosnarova (CZE) |
| +70 kg |  Leonie Minkada-Caquineau (FRA) |  Celia Cancan (FRA) |  Emma-Melis Aktas (EST) |
Madalya özeti > Karma takım

| Etkinlik | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| Karma takım |  Azerbaycan |  Fransa |  Türkiye |
| Karma takım |  Azerbaycan |  Fransa |  Gürcistan |
Yom Kippur Savaşı

Yom Kippur Savaşı olarak isimlendirilen 1973 Arap–İsrail Savaşı, 6 ila 25 Ekim 1973 tarihleri arasında Mısır ve Suriye liderliğindeki Arap devletlerinin İsrail'e karşı başlattığı bir savaştı.
Savaş, Yahudi dinî bayramı Yom Kippur'un kutlandığı tarihlerde ilk defa Mısır'ın sürpriz saldırı hamlesiyle başladı. Savaşın büyük bir bölümü, 1967'de İsrail tarafından işgal edilmiş Sina Yarımadası ve Golan Tepeleri'nde gerçekleşti. Mısır'ın savaştaki ilk amacı, Süveyş Kanalı'nın doğu yakasında bir dayanak elde etmek ve ardından bu kazanımları İsrail işgali altındaki Sina Yarımadası'nın geri kalanının geri dönüşünü müzakere etmek için kullanmaktı. Düşmanlıkların patlak vermesinin ardından, hem Amerika Birleşik Devletleri hem de Sovyetler Birliği, savaş sırasında kendi müttefiklerine büyük ikmal çabaları başlattı ve bu, iki nükleer silahlı süper-güç arasında yakın bir çatışmaya yol açtı.
Savaş, Arap koalisyonunun Süveyş Kanalı'nı başarılı bir şekilde geçmesiyle devam etti; Mısır kuvvetleri İsrail'le olan ateşkes hatlarını aştı ve neredeyse çatışmasız bir şekilde Sina Yarımadası'na ilerledi. Ancak İsrail üç gün sonra silahlı kuvvetlerinin çoğunu seferber etti ve Mısır saldırısını durdurarak askerî bir çıkmaza yol açtı. Suriyeliler, Golan Tepeleri'ne yönelik saldırılarını Mısır saldırısıyla aynı zamana denk gelecek şekilde koordine etti ve başlangıçta İsrail'in elindeki topraklarda tehdit edici kazanımlar elde etti. Üç gün süren yoğun çatışmalardan sonra İsrail güçleri Suriyelileri savaş öncesi ateşkes hatlarına geri iteledi. İsrail ordusu daha sonra Suriye'nin ana sınırları içerisine dört günlük bir karşı saldırı başlattı. Bir hafta içinde, İsrail topçuları Suriye'nin başkenti Şam'ın kenar mahallelerini bombalamaya başladı.
Mısır cumhurbaşkanı Enver Sedat, Arap koalisyonunun bozulan bütünlüğü konusunda endişeler yaşadı. Sedat, Sina Yarımadası'nın derinliklerindeki iki stratejik dağ geçidini ele geçirmenin, İsrail ile savaş sonrası müzakereler sırasında Arap pozisyonunu daha da güçlendireceğine inanıyordu ve ardından Mısır kuvvetlerine İsrail'e karşı yeni bir saldırı başlatmasını emretti, ancak bu da İsrail tarafından çok geçmeden geri püskürtüldü. İsrail kuvvetleri daha sonra Mısır'a karşı saldırıya geçti, Süveyş Kanalı'nı geçerek Mısır'a girdi ve her iki tarafta da büyük kayıplara neden olan ve bir haftadan fazla süren şiddetli çatışmalarda yavaş yavaş Süveyş Kanalı'na doğru ilerlemeye başladı.
Savaş öncesi siyasî durum

1967 Arap-İsrail Savaşı'ndan sonra ümitlerini BM toplantılarına ve ABD–Sovyet görüşmelerine bağlamış olan Araplar, sorunun sürüncemede kaldığını anlamışlar ve ümitsizliğe düşmüşlerdir. Ancak ümitlerini dış faktörlerden bağımsız olarak düzeltebilecekleri konusundaki inançlarında artış olmuştur.
Bu gelişmeler ve geçmişte yapılan hatalar, işgâl edilen Arap topraklarının kurtarılması için tek yolun, topyekûn mücadele olduğu görüşünde birleşmelerine yol açmıştır. Başta Mısır, Suriye ve Ürdün olmak üzere Araplar bu düşünce altında askerî hazırlıklarını artırmaya başladılar. Diğer Arap ülkeleri de ekonomik açıdan bu ülkelere destek olmaktadır.
Askerî Hazırlıklar

1967'deki savaştan yenilerek ve toprak kaybederek çıkan Mısır, Ürdün ve Suriye savaştan sonra aldıkları silah ve gereçler ile ordularını yeniden donattılar ve teşkilatlandırdılar. İsrail de aynı dönem içinde, ABD ve Fransa'dan aldığı modern silah ve teçhizat yanında bunların bir kısmını kendi imkânlarıyla imalata başladı.
Mısır, kanalı geçme güçlükleri sebebiyle sulardan geçme eğitimlerine ağırlık veriyordu. İsrail ise, kanalın hemen doğusunda 1967 yılından beri güçlendirdiği "BAR-LEV Hattı" ile bu kesimde oyalama muharebeleriyle gereken zamanı kazanacağını ve bu süre içinde Suriye-Lübnan kesimindeki Arap ordularına taarruz ederek, bunları süratle savaş dışı bırakacağını ümit ediyordu. Mısır ile Suriye arasındaki uzaklığın 300 km oluşu ve Mısır-İsrail arasında, kanal ile çölün bulunuşu İsrail'e iç hat manevrasını uygulama olanağını veriyordu. İsrail; Golan Tepeleri, Ürdün Nehri batı yakası, Gazze Şeridi ve Şarm el-Şeyh üzerindeki isteklerinden ödün vermiyordu. Bunun üzerine barış çabalarından ümidini kesen Mısır Devlet Başkanı Enver Sedat ile Suriye Devlet Başkanı Hafız Esad, 1 Nisan 1973'te buluşarak İsrail'e karşı uygulanacak askerî harekâtın planları hakkında görüş birliği sağladılar.
Mısır ve Suriye savaş hazırlıklarını gizleyebilmek için, 1973 sonbahar tatbikatlarının çapını büyük tuttular ve tatbikat maskesi altında birliklerin yığınaklarını tamamladılar, seferberlik ilân etmeden ihtiyatları silah altına aldılar.
Mısır ve Suriye'de bulunan Sovyet askerî görevlilerinin ve ailelerinin havayolu ile tahliyesinden şüphelenen İsrail, 6 Ekim 1973 saat 03.00'de İsrail Silahlı Kuvvetleri'ni alarma geçirdi.
Güç dengesi ve harekâtın ilerleyişi

6 Ekim 1973'te, Kara Kuvvetleri personel mevcudu, Mısır'ın 325.000, Suriye'nin 112.000 olmak üzere 473.000 iken; İsrail'in savaş mevcudu 105.000 idi. Ancak, İsrail etkin seferberlik sistemiyle 48-72 saat zarfında personel mevcudunu 300.000'e çıkardı.
Bu savaş, hukuken Mısır, Suriye ve İsrail arasında cereyan etti. Lübnan ve Ürdün savaşa hukuken katılmaktan kaçındılar. Ancak bu savaşta tüm Arap ülkeleri tam bir dayanışma içinde Mısır ve Suriye'ye malî, siyasi ve askerî yardımda bulundular.
Mısır ve Suriye orduları, İsraillilerin en büyük bayramını kutladığı gün (Yom Kippur), yani 6 Ekim 1973 günü saat 14.00'de taarruza Suriye Cephesi'ndeki taarruzları Golan mevzî derinliklerinde durduran ve iç hat harekâtı yapan İsrail, önceliği Suriye Cephesi'ne verdi ve 9 Ekim sabahı Golan Cephesi'nde 11 tugay toplayarak karşı taarruza geçti. 22 Ekim 1973'te İsrail, Hermon Dağı'nın en hakim yeri olan 2201 rakımlı tepe bölgesini ele geçirdi ve Suriye topraklarında 20 km derinlik, 40 km genişlikteki araziyi işgal etti.
Sina Cephesi'nde kanalı geçmeye muvaffak olan Mısır 1. ve 2. orduları, BAR-LEV savunma hattını ele geçirdiler ve kanalın 10–15 km kadar doğusuna ilerlediler. 14 Ekim günü 5 piyade tümeni, 1 mekanize tümen ve dört zırhlı tugay (70.000 personel, 700 tank) ile İsrail'in ikinci savunma mevzilerine taarruza geçtiler. Ancak, Suriye Cephesi'nde durumu lehine çevirmeye başaran ve 4 zırhlı tugayını Sina Cephesi'ne kaydıran İsrail, kısa sürede bu cephede de durum üstünlüğü sağlamaya muvaffak oldu. 16 Ekim 1973'te Sina Cephesi'nde genel karşı taarruza geçen İsrail, 18/19 Ekim gecesi Süveyş Kanalı batısına 2 tugay kadar kuvveti geçirmeyi başardı. Mısır, İsrail taarruzlarını İsmailiye-Kahire yolunun 5 km kadar doğusunda durdurabildi.
BM'nin 22 Ekim ve 24 Ekim tarihli ateşkes kararlarına uymayan İsrail, 26 Ekim günü Barış Gücü'nün gelmesiyle ateşkese uydu. Bunda SSCB'nin bölgeye tek taraflı kuvvet gönderme kararlılığı da etkili oldu. Ateşkes kararı yürürlüğe girdiğinde, Mısır 3. ordusuna mensup 20.000 kişi ile 200 tanktan müteşekkil birliklerinin anavatanları ile bağlantısı kesilmiş bulunuyordu.
Bu savaş sonunda Mısır 500, Suriye 500, Irak 120 tank, İsrail ise 600 tank kaybetmiştir. Savaş sırasında Mısır-Suriye kuvvetleri 8500, İsrail ise 6000 kayıp verdi.
Yom Kippur Savaşı, İsrail'i; askeri, diplomatik ve ekonomik alanlarda ABD'ye eskisinden daha bağımlı kıldı. Savaşın hemen ardından başlayan, başını Suudi Arabistan'ın çektiği ve İsrail'i destekleyen ülkeleri hedef alan petrol ambargosu Mart 1974'e kadar sürdü. Ambargo sonucu petrol fiyatları yükselirken, dünya çapında benzin sıkıntısı ortaya çıktı.
Arap-İsrail Savaşlarının Sonuçları

Kökü tarihin derinliklerine inen ve yaklaşık 3500 yıllık bir geçmişe sahip bulunan Arap-İsrail Sorunu; 1850 yıllık bir aradan sonra, 1917 yılından itibaren tekrar başlamış ve 1948 yılında İsrail Devleti'nin kurulmasıyla şiddetlenmiştir.
Taraflar amaçlarını gerçekleştirmek için Millî Güç Unsurları'nı her alanda ve fırsatta kullanmışlarsa da; bu konuda verilen 4 savaş bile kesin sonuç almalarına yetmemiştir. Keza Mısır'ın ABD'nin yanında yer alması ve Camp David Anlaşması dahi soruna kesin ve kalıcı çözüm getirememiştir.
Sorunun halihazır ve gelecekteki muhtemel gelişmesi ve objektif bir değerlendirme yapabilmek için; tekrar amaç kavramına bakmakta yarar görülmektedir.
İsrail için amaç gerçekleştirilmiş olup, tespit edilen amaç doğrultusunda İsrail Devleti kurulmuş, bekası için gerekli şartlar önemli ölçüde sağlanmıştır.
Araplar ise; başlangıçta tespit edilen amaçları gerçekleştirememişlerdir. Diğer bir ifade ile İsrail Devleti'nin kurulmasını engelleyememişler ve bekasının devamlılığını sağlayan şartları ortadan kaldıramamışlardır.
Golan Tepelerinin Gözyaşı vadisi denilen noktada imha edilmiş Suriye Kara Kuvvetleri'ne ait T-62 tankı.
Karşılaştırmalı mistisizm

Karşılaştırmalı mistisizm, çeşitli coğrafyalardaki dinle ilişkisi dışında mistik öğreti ve uygulamaların karşılaştırmalı analizi.
Karşılaştırmalı mistisizm çalışmaları karşılaştırmalı dinler çalışmalarıyla hemen hemen aynı dönemde ortaya çıkmıştır. William James, Evelyn Underhill gibi araştırmacılar mistisizm türleri arasında benzer noktalar bulunduğunu öne sürmüşlerdir. Mistik literatürlerin yabancı dillere çevrilmesi bu tip karşılaştırmalı çalışmaların da rahatlıkla yapılabilmesinin önünü açmıştır.
Ie (köy)

| Ie 伊江村 |
| --- | --- |
Köy
Ie köyü
Iejima Adası
  Bayrak 
IeIe'nin Japonya'daki konumu
Koordinatlar: 26°42′48″K 127°48′26″D﻿ / ﻿26.71333°K 127.80722°D﻿ / 26.71333; 127.80722
Ülke:  Japonya
Bölge: Kyūshū
Prefektörlük: Okinawa
İlçe: Kunigami
Yüzölçümü
 • Toplam: 22,75 km²
Nüfus (2020)
 • Toplam: 4.118
 • Yoğunluk: 180/km²
Zaman dilimi: UTC+09.00 (JST)
Resmî site www.iejima.org
Ie (Japonca: 伊江村, romanize: Ie-son) veya Iejima (伊江島), Japonya'nın Okinawa prefektörlüğünde bulunan bir köy ve adadır. Köy, Okinawa Adası'nın hemen kuzeybatısında Motobu Yarımadası'nın karşısında yer almakta olup Okinawa Adaları'nın bir parçasıdır. Yüzölçümü 22,75 km² olan köyün nüfusu 1 Ekim 2020 tarihi itibarı ile 4.118'dir.
Ie'nin ekonomisi ağırlıklı olarak tarıma dayanmaktadır. Köye Toguchi Limanı ve Iejima Havalimanı hizmet vermektedir.
Viyana Kahveleri

Cafe Central'den bir görüntü.
Viyana Kahveleri (Almanca: Wiener Kaffeehäuser) Viyana kültürünün bir parçasını oluşturan tipik Viyana kurumlarıdır.
Özellik

Başka yerlerdeki kahvehanelerden farklı olarak Viyana kahvelerinde sadece bir tane kahve sipariş ederek saatlerce oturmak ve kahvehanedeki gazeteleri okumak mümkündür. Bunun aynı zamanda "kahvehane edebiyatının" gelişmesinde önemli bir rol oynadığı düşünülmektedir.
19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında Avusturya'nın ünlü edebiyatçıları kahvehaneleri sadece fikir alışverişi amaçlı değil, aynı zamanda yazmak için de kullanıyorlardı. Karl Kraus'un çıkardığı ünlü Fackel dergisi büyük oranda kahvehanelerde ortaya çıkıyordu. Arthur Schnitzler, Alfred Polgar, Friedrich Torberg ve Egon Erwin Kisch de adı sayılması gereken kahvehane edebiyatçılarındandır. Edebiyat ve kahvehane ilişkisinde Viyana'ya benzer bir görünüm Prag'da da vardır.
Viyana kahvelerinde garson kahvenin yanında bir bardak da musluk suyu servisi yapar. Kimi kahvelerde uzun süre oturulduğunda garson istemeden su servisi yapar. Suyun işlevi günümüzde tümüyle farklılaşmıştır. Tarihsel olarak su, kahveyi karıştırdıktan sonra kaşığı yalamanın yakışıksız bir davranış olduğunu düşünen asillerin kaşığı içine bırakmaları için sunulurdu.
Tipik Viyana kahvehanesi farklı şekillerde döşenebilir. Ancak Thonet sandalyeler ve mermer yüzeyli masalar klasik kabul edilir. Günümüzde en iyi korunmuş kahvehanelerden biri Cafe Sperl'dir. Turistik olarak çok ünlü olan Cafe Central Ferstel sarayında bulunur ve büyük bir yeni-rönesans tarzı salonu işgal eder. Cafe Prückel 1950'lereden kalma bir yapıya sahiptir. Kahvehanelerin önünde genellikle açık havada kahve içmeyi sağlayan bir bölüm bulunur.
Kahvehanelerde genellikle küçük çaplı yiyecekler ve hamur tatlıları ya da pastalar bulunur. Elmalı ştrudel gibi Viyana mutfağının önemli tatlılarını kahvehanelerde bulmak mümkündür.
Kimi klasik Viyana kahvelerinde akşamları piyano ya da oda müziği dinleme olanağı vardır. Kimi kahvehanelerde de edebiyat ya da felsefe ağırlıklı özel programlar yapılmaktadır.
Tarihçe

Efsaneye göre Viyana'nın 1683'te II. Viyana Kuşatması'ndan kurtuluşu sırasında içinde kahve çekirdekleri bulunan bir torba bulunmuş, deve yemi zannedilen kahveler yakılmak istenmiştir. Lehistan Kralı Jan III. Sobieski bu torbayı subayı ve çevirmeni Georg Franz Kolschitzky'e vermiş ve Kolschitzky de ilk Viyana kahvesini kurmuştur. Kimi denemelerden sonra süt ve şeker ekleyerek Viyana'nın geleneksel kahve çeşidi olan Melange'ı icat etmiştir.
Gerçekteyse ilk Viyana kahvesini açan 1685 yılında Johannes Diodato adında Osmanlı'dan gelen bir Ermeni'dir. Yeni içecek kısa sürede yaygınlığa ulaşmış, 1819 yılında 25'i şehir merkezinde bulunan 150 tane kahvehane tespit edilmiştir. Bu sayı 20. yüzyılın başında 600'e ulaşmıştır. Sigara içmek ve oyun oynamak için kullanılan bu kahvelerin müdavimleri erkeklerdi. Kadınlar erkeklerle birlikte olduklarında kahvelere girebiliyorlardı. Bu dönemde kahvehaneler altın çağlarını yaşadılar. Peter Altenberg, Alfred Polgar, Karl Kraus, Hermann Broch ve Friedrich Torberg gibi kahvehane edebiyatçılarının yanı sıra, Arthur Schnitzler, Stefan Zweig, Egon Schiele, Gustav Klimt, Adolf Loos, Theodor Herzl, Siegfried Marcus, Sigmund Freud ve Lev Troçki gibi isimler de kahvehanelerin müşterileriydi. Bu dönemde Prag, Budapeşte, Lviv ve Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun başka büyük kentlerinde de Viyana kahvehanelerine benzeyen kahvehaneler açıldı.
1950'li yıllarla birlikte Viyana kahvehaneleri zor bir döneme girdiler. Ünlü kahvehanelerin bir kısmı kapandı. Bunun nedeni büyük oranda boş zaman aktivitelerinin değişmesi, televizyonun yaygınlaşması ve modern espresso barlarının açılmaya başlamasıydı. Bununla birlikte günümüzde de Viyana kahveleri geleneği devam etmektedir.
Kahve çeşitleri

Viyana kahvehaneleri kahvelerin çeşitliliğiyle ünlüdür. Belli başlı çeşitler şöyle sıralanabilir:
Schwarzer ya da Mokka: espresso
Brauner: Schwarzer'in sütle ya da kremayla birlikte servis edilen hali.
Schale Gold: Brauer'in daha fazla kremayla rengi daha açık hale getirilmiş hali.
Verlängerter: Schwarzer ya da Brauner'in iki kat su konularak seyreltilmiş hali.
Melange: Verlängerter'in sütle karıştırılarak elde edileni. Üzerinde genellikle bir süt köpüğü bulunur.
Franziskaner: Melange'ın süt köpüğü yerine krema bulunduranı.
Milchkaffee: Bol miktarda sütün içinde az miktarda kahve.
Wiener Eiskaffee: Krema ya da vanilyalı dondurmayla servis edilen soğutulmuş kahve.
Einspänner: Bir büyük cam bardakta servis edilen bol kremalı Schwarzer.
Kapuziner: Birkaç damla kremalı Schwarzer.
Ayrıca İtalyan usulü kahve yapan lokallerde İtalyan kahveleri bulmak mümkündür. Bunların dışında kimi kahvehanelerde Türk Kahvesi ya da Irishcoffee gibi çeşitler de yapılmaktadır.
Önemli geleneksel Viyana Kahvehaneleri > 1. Viyana'da

Bräunerhof, Stallburggasse 2 – Thomas Bernhard'ın müdavimi olduğu kahvehane.
Café Central, Ferstel Sarayı'nda, Giriş Herrengasse 14 (Strauchgasse köşesi) – Peter Altenberg'in müdavimi olduğu kahvehane.
Café Bellaria, Bellariastrasse 6 – 1870 yılından Jugendstil kahvehane.
Demel, Kohlmarkt 14 – Tipik bir kahvehane olmaktan çok Viyana'nın en ünlü pastacısı.
Café Diglas, Wollzeile 10
Café Griensteidl, Michaelerplatz 2 – Geleneksel Café Griensteidl (1847-1897) yerine 1990 yılında açıldı.
Café Hawelka, Dorotheergasse 6
Café Herrenhof, Herrengasse 10 – Friedrich Torberg'in "Die Tante Jolesch" eseriyle ölümsüzleşen kahvehane.
Café Korb, Brandstätte 9
Café Landtmann, Dr.-Karl-Lueger-Ring 4. Sigmund Freud'un müdavimi olduğu kahvehane.
Café Markusplatz, eski ünlü Café Tuchlauben, Tuchlauben 16
Café Ministerium, Georg-Coch-Platz 4
Café Mozart, Albertinaplatz 2 (Albertina)
Café Museum, Operngasse 7
Café Prückel, Stubenring 24 (Dr. Karl-Lueger-Platz köşesinde, Uygulamalı Sanatlar Müzesi'nin karşısı)
Café Raimund, Museumstraße 6, Volkstheater'ın karşısı.
Café Sacher, Philharmonikerstraße 4, Opera'nın arkası.
Café Schottenring, Schottenring 19
Café Schwarzenberg, Kärntner Ring 17 (Schwarzenbergplatz)
Café Tirolerhof, Führichgasse 8
Kaffee Alt Wien, Bäckerstraße 9
Kleines Café, Franziskanerplatz 3
Önemli geleneksel Viyana Kahvehaneleri > Diğer bölgelerde

Café Dommayer, 13. Bölge, Dommayergasse 1-3/Johann-Strauß-Platz
Café Drechsler, 6. Bölge, Linke Wienzeile
Café Eiles, 8. Bölge, Josefstädter Straße 2
Café Florianihof, 8. Bölge, Florianigasse 45
Café Gloria, 6. Bölge, Otto-Bauer-Gasse 26
Café Hummel, 8. Bölge, Josefstädter Straße 66
Kaffeehaus Jelinek, 6. Bölge, Otto-Bauer-Gasse 5
Café-Konditorei Klement, 17. Bölge, Hernalser Hauptstraße 161
Café Reimann, 12. Bölge, Schönbrunner Straße 285
Café Ritter, 6. Bölge, Mariahilferstraße 73, Amerlingstraße köşesi.
Café Rüdigerhof, 5. Bölge, Hamburgerstr. 20, Wienfluss kıyısında 1902 yılından Jugendstilcafé
Café Sperl, 6. Bölge, Gumpendorfer Straße 11
Café Weidinger, 16. Bölge, Lerchenfelder Gürtel 1
Café Weimar, 9. Bölge, Währinger Straße 68, Wiener Volksoper yakınında.
Café Wilder Mann, 18. Bölge, Währinger Straße 85
Café Westend, 7. Bölge, Mariahilferstraße 128 (Westbahnhof tren garı karşısı)
Café Falk, 22. Bölge, Wagramer Straße 137
Café Frierss, 7. Bölge, Zieglergasse 13
Cafe Zartl, 3. Bölge, Rasumofskygasse 7
Cafe Zuckergoscherl, 3. Bölge, Landstraßer Hauptstraße 41-43, (Rochusmarkt)
Theatercafe, 6. Bölge, Linke Wienzeile 6 (Theater an der Wien yanında.)
Café Dommayer, Viyana, Avusturya
Cafe Central'in dışarıdan görünüşü.
Musa Operasyonu

Musa Operasyonu (İbranice: מבצע משה‎, Mivtza Moşe, İngilizce: Operation Moses) Beta Israel olarak bilinen Etiyopyalı Yahudiler'in 1984'te kıtlık yüzünden Sudan'dan İsrail'e gizlice getirilmesi için yapılan operasyondur. Adını Tora'da adı geçen Musa peygamberden alan bu operasyon İsrail Savunma Kuvvetleri, CIA, Hartum'daki ABD elçiliği ve Sudan güvenlik güçlerinin ortak çabalarıyla düzenlenmiştir.
21 Kasım 1984'te başlayan operasyon 8.000 Etiyopyalı Yahudi'nin uçak yoluyla Sudan'dan İsrail'e göç etmesi sağlandı ve 5 Ocak 1985'te son buldu. Binlerce Falaşa Etiyopya'yı yaya yoluyla terk edip Sudan'daki mülteci kamplarına yerleşti; bu göç esnasında yaklaşık 4.000 Falaşa hayatını kaybetti. Sudan gizlice İsrail'in mülteci kamplarını boşaltmasına izin verdi. Konu medyaya sızınca Sudan Arap ülkeleri tarafından operasyonun durdurulması için baskı gördü, sonuç olarak 1.000 Falaşa mülteci kamplarında mahsur kaldı. Bunların birçoğu ABD destekli Yeşu Operasyonu (Operation Joshua) ile kurtarıldılar. İsrail'de, ailelerinin Afrika'da kalması sonucu 1.000'den fazla çocuk bir süre ebeveynsiz kaldı fakat 1991'de Süleyman Operasyonu (Operation Solomon) ile 14.000 Falaşa daha İsrail'e getirilince çocuklar ailelerine kavuştu.
Andrena varicornis

Andrena varicornis, Andrena cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Akın Tunç

| Hüseyin Akın Tunç |
| --- | --- |
Doğum: 1969 İstanbul, Türkiye
Meslek: sinema oyuncusu, iş insanı
Etkin yıllar: 1983-1996
Evlilik: Maya Tunç
Çocuk(lar): 1

Hüseyin Akın Tunç (1969, İstanbul), Türk sinema oyuncusu ve iş insanı. Bizimkiler dizisinde Cem karakterini canlandırmıştır.
Hayatı, eğitimi ve kariyeri

1969 yılında İstanbul'da dünya'ya gelen Akın Tunç'un babası Muharrem Tunç, Türk sinemasının ilk prodüktörlerindendir. Namık Kemal İlkokulu'ndan sonra sırasıyla İstanbul, Ortaköy, Gaziosmanpaşa Ortaokulu, Kabataş Erkek Lisesi, Münih Whom Üniversitesi Sinema Televizyon Bölümü'nü bitirdi. 1983'te Yıkılan Gurur adlı film ile sinemaya adımını atan Tunç, ikinci filminde Kemal Sunal'ın başrolde oynadığı Gurbetçi Şaban filminde Şaban'ın Türk düşmanı Patronu Hans'ın oğlu olarak yer aldı. Bu filmde Kemal Sunal ile kısa süreli boks sahnelerinde rol aldı.
Sinema kariyeri sonrası

Akın Tunç, 90'lı yılların ortalarında sinema kariyerine son verip, Bulgaristan'a yerleşerek ticaret hayatına atıldı. Günümüzde, işletmeciliğin yanı sıra, Türk malı elektrikli ev aletlerinin 11 ülkeye dağıtımını gerçekleştirmektedir.
Özel hayatı

Bulgaristan'a yerleşen Akın Tunç, Maya isimli Bulgar vatandaşı ile evli olup Mery isimli bir kız babasıdır.
Aslı Çakır Alptekin

Aslıhan Çakır Alptekin (d. 20 Ağustos 1985, Antalya), Türk orta mesafe koşucusudur. Üsküdar Belediyespor sporcusudur. Yarışlarda doping maddeleri kullandığı için Olimpiyat madalyası da dahil olmak üzere kazandığı uluslararası ödüller geri alınmıştır. Türkiye Atletizm Federasyonu tarafından da ömür boyu pistlerden men edilmiştir.