stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Durgunluk noktası
Durgunluk noktaları, kritik noktalar and dönüş noktaları

Durgunluk noktası terimi, kritik nokta terimiyle karıştırılabilir; ancak, kritik noktalar durgunluk noktalarına göre daha genel bir kavramdır. Bir fonksiyonun durgunluk noktası aynı zamanda kritik noktadır. Ancak, kritik noktalar türevin tanımlı olmadığı noktaları da içerir.
Diğer taraftan, dönüş noktaları, fonksiyonun türevinin işaret değiştirdiği noktalardır. Dönüş noktaları hem göreceli maksimum hem de göreceli minimum olabilirler (ayrıca, yerel maksimum ve yerel minimum diye de bilinirler). Eğer fonksiyon türevlenebilirse, o zaman dönüş noktaları durgunluk noktalarıdır, aynı zamanda; buna rağmen her durgunluk noktası, bir dönüş noktası değildir. Eğer fonksiyon iki kez türevliyse, o zaman dönüş noktası olmayan durgunluk noktaları yatay bükülme noktalarıdır. Örnek olarak,  x\mapsto x^{3} fonksiyonunun  x=0 da bir durgunluk noktası vardır, ayrıca bir büküm noktasıdır ama dönüş noktası değildir.
Sınıflandırma

Gerçel değerli ve en azından bir kez ütrevlenebilir bir  f\colon \mathbb {R} \to \mathbb {R}  fonksiyonunun yalıtık durgunluk noktaları birinci türev testi ile dört ayrı çeşide sınıflandırılabilir.
yerel minimum (minimum dönüş noktası veya göreceli minimum) fonksiyonun türevinin negatiften pozitife değiştiği noktalardır.
yerel maximum (maksimum dönüş noktası veya göreceli maximum) fonksiyonun türevinin pozitiften negatife değiştiği noktalardır.
yükselen büküm noktası (veya büküm) fonksiyonun türevinin her iki tarafta da pozitif olduğu noktalardır;
azalan büküm noktası  fonksiyonun türevinin her iki tarafta da negatif olduğu noktalardır;
Eğer bir nokta ya yerel minimum ya da yerel maksimumsa, bu noktaya yerel ekstremum denir. Benzer şekilde, eğer bir nokta ya mutlak maksimum ya da mutlak minimumsa, bu noktaya mutlak ekstremum denir. Fermat teoremi kullanarak, mutlak ekstremum, ( C^{1} fonksiyonu için) sınırda ya da durgunluk noktasında ortaya çıkmalıdır.
Eğri çizimi

Durgunluk noktalarının yerini ve ne tür olduğunu belirlemek türevlenebilir fonksiyonların eğrilerini çizmede yardımcı olur. f'(x) = 0 denklemini çözerek  x koordinatlarındaki tüm durgunluk noktalarını bulabiliriz. Durgunluk noktasının doğası, x noktasındaki, bazı durumlarda ikinci dereceden türevine .f''(x) incelenerek belirlenebilir:
Eğer f''(x) < 0 ise  x'teki durgunluk noktası aşağı doğru içbükey ve maksimal ekstremumdur.
Eğer f''(x) > 0 ise  x'^teki durgunluk noktası yukarı doğru içbükey ve minimal ekstremumdur.
Eğer f''(x) = 0 ise durgunluk noktasının ne olduğunu başka yollarla bulunması gereklidir. Örnek olarak, bazı noktalardaki işaret değişimine bakarak.
Durgunluk noktasını belirlemek için daha açık bir diğer yöntem de, fonksiyonun durgunluk noktaları arasındaki değerlerine bakarak yapılabilinir, eğer fonksiyon tanımlı ve devamlı ise durgunluk noktaları arasında.
Dönüş noktasının basit bir örneği için f(x) = x3 fonksiyonunu değerlendirebiliriz. Fonksiyonun sıfır noktasında açıkça bir içbükeylik var ve bunu yüksek matematiği kullanarak ispatlayabiliriz. Fonksiyonun ikinci türevi, her yerin devamlı olduğu, 6x ve x = 0 noktasında, f′′ = 0 ve bu noktada işaret değişiyor. Bu yüzden, x=0 noktası dönüş noktasıdır.
Daha genel olarak, gerçel değerli fonksiyonun durgunluk noktası f: Rn → R, ilk türevinin sıfır olduğu x0 noktalarının aynı zamanda gradyanları da sıfırdır.
Eğri çizimi > Örnekler

f(x) = x4 fonksiyonu için, f'(0) = 0 ve f''(0) = 0 yazabiliriz. f''(0) = 0 olduğu halde,  f'(x) noktasının negatiften pozitife değişiminden dolayı bu nokta dönüş noktası değildir,.
f(x) = sin(x) fonksiyonu için, f'(0) ≠ 0 ve f''(0) = 0 yazabiliriz. Bu durgunluk noktası değildir, ama dönüş noktasıdır. İçbükeylik, aşağı doğru içbükeylikten yukarı doğru içbükeyliğe değiştiğinden ve f'(x)'nin işareti değişmediğinden (yâni pozitif kaldığından) dolayı durgunluk değil dönüş noktasıdır.
f(x) = x3 fonksiyonu için f'(0) = 0 ve f''(0) = 0 yazabiliriz. Bu nokta hem durgunluk hem de dönüş noktasıdır. İçbükeylik, aşağı doğru içbükeylikten yukarı doğru içbükeyliğe değiştiğinden ve f'(x)'nın işareti değişmediğinden (yâni pozitif kaldığından) dolayı durgunluk değil dönüş noktasıdır.
Eyer noktaları (dönüş ve büküm noktaları). Bu grafikte biri azalıyor diğeri artıyor.
Mitsui O.S.K. Lines

| --- | --- |
Mitsui O.S.K. Lines logosu
Mitsui O.S.K. Lines'ın Tokyo'daki genel merkezi
Tip: Kabushiki gaisha
Menkul değer sembolü: TYO: 9104
Endüstri: Nakliye
Kuruluş: 1884
Genel merkezi: Tokyo, Japonya
Gelir:  15,043 milyar US$ (2012)
Çalışan sayısı: 8.547
Web sitesi: www.mol.co.jp
Mitsui O.S.K. Lines, Ltd. (MOL)  (Japonca: 株式会社商船三井, romanize: Kabushiki-gaisha Shōsen Mitsui), Japonya merkezli bir deniz nakliye şirketidir. Şirket, 1884 yılında kurulmuş olup Mitsui'nin bir parçasıdır. Şirketin merkezi Tokyo'nun Minato semtinde yer almaktadır.
Mitsui O.S.K. Lines, kuru yük gemileri (dökme yük gemileri), konteyner gemileri, sıvılaştırılmış doğalgaz taşıyıcıları, Ro-ro gemileri, tankerler ve konteyner terminalleri içeren bir filoya sahiptir. Dünyanın en büyük deniz nakliye şirketlerinden biridir ve 2017'den bu yana Ocean Network Express'in bir parçasıdır.
Adolph Fischer

Adolph Fischer, Haymarket Anarşistleri Davası (1886) sırasında cinayetle suçlanan sanıklardan biridir.
Adolph Fischer, (1858 –  11 Kasım 1887), Alman asıllı Amerikalı anarşist ve işçi birliği aktivisti. Haymarket Ayaklanması'ndan sonra idam edildi.
İlk yıllar

Adolph Fischer, Almanya'nın Bremen kentinde doğdu ve 8 yıllık ilkokul eğitimini burada aldı. Babası sık sık sosyalist mitinglere katılırdı. Fakat Fischer, okulda sosyalizmin sağlıksız bir yaşam tarzı olduğunu düşünürdü. Bununla birlikte Almanaya'daki çalışma şartlarını gözlemleyerek zıt bir sonuca ulaştı.
1873'te 15 yaşındayken ABD'ye göçtü. Little Rock - Arkansas'ta bir basımevinde çırak dizgici olarak çalışmaya başladı. Sonra 1879'ta, Alman Tipografi Birliği'ne katıldığı St. Louis-Missouri'ye göçtü. 1881'de Johanna Pfauntz ile evlendi. Bu evliliğinden biri kız üç çocukları oldu. 1881'de karısı Johanna ile birlikte Nashville-Tennessee'ye, Alman göçmenler için yayınlanan bir gazete olan Anzeiger Südens'in çıkarılmasında dizgici olarak kardeşine yardım ettiği yere göçtüler.
1883'te ailesiyle birlikte, August Spies ve Michael Schwab tarafından çalıştırılan bir işçi gazetesi olan Arbeiter-Zeitung'da dizgici olarak çalıştığı Chicago'ya göç etti. İşçilere kendilerini savunmalarını öğretmek için oluşturulmuş radikal bir yan kuruluş olan Working Person's Association ve Lehr-und-Wehr Verein'e katıldı.
Haymarket Ayaklanması > Ayaklanmadan önce

3 Mayıs 1886'da McCormick Biçerdöver Fabrikası'nda birkaç işçinin öldürüldüğü ayaklanmadan sonra Fischer, bir karşılık oluşturmak için Lake Caddesinde Greif's Hall'de bir toplantıya katıldı. Bu; ertesi günkü bombalamaların önceden bilindiğinin kanıtlanması için savcılığın kullandığı, adı kötüye çıkmış "Pazartesi Gecesi Komplosu" idi. Toplantıya başkanlık eden ve daha sonra dokunulmazlık karşılığında eyalet adına tanıklık eden George Engel ve Godfried Waller da katılımcılar arasındaydı.
(Bombalamalardan sonra Waller da yakalandı.)
Toplantı, bir sonraki gece Haymarket'de bir toplantı planlanmasıyla sonuçlandı. Fischer, toplantıyı bildiren el ilanlarının basılmasıyla görevlendirildi. İngilizce ve Almanca basılan ilk el ilanları "İşçiler; kendinizi silahlandırın ve tam güç için ortaya çıkın." ifadesini içeriyordu. Toplantıda konuşmaları için davet edilen Spies, bu ifade çıkarılana kadar katılımı reddetti ve Fischer istenmeyen ifadenin olmadığı başka bir ilan hazırladı.
Haymarket Ayaklanması > Ayaklanma

Fischer, ertesi geceki Haymarket toplantısına katıldı ve Albert Parsons ve Samuel Fielden adlı casusların yaptığı konuşmayı dinledi. Fielden'in konuşmasının sonuna doğru, bombalamanın ve ayaklanmanın meydana geldiği anda bulunduğu Zepf's Hall adlı yerel bir salona gitti. Karışıklıktan sonra da evine gitti. Bir sonraki gün yakalandı. Polise göre yakalandığı sırada eşyaları da üzerindeydi: doldurulmuş bir tüfek, keskinleştirilmiş bir eğe ve bombaları tetiklemede kullanılan bir ateşleme kapsülü.
Haymarket Ayaklanması > Duruşma

Duruşmada Fischer'e karşı sürülen deliller genel olarak "Pazartesi Gecesi Komplosu"daki rolü ve Haymarket ilanlarının basılmasındaki rolüydü. Lehr und Wehr Verein'deki üyeliğinin de üzerinde duruldu. Waller; Fischer'in Haymarket toplantısını planlayanlardan biri olduğu (Fischer de, o kişinin Waller olduğunu iddia etti) ve orada polise saldırı için hazır olunarak herhangi bir faciaya
yol açılabilineceği şeklinde tanıklık yaptı. Waller, ayrıca Fischer'in kendisine bir önceki yıl polise karşı kullanmak için bir bomba verdiği şeklinde de tanıklık yaptı. Başka bir tanık da, Fischer'in bombalamaların olduğu anda, bomba atıcıyla birlikte bulunduğu şeklinde tanıklık yaptı.
Haymarket Ayaklanması > Ayaklanmadan sonra ailesi

Adolph'un ölümünden sonra, karısı Johanna ve çocukları; St. Louis-Missouri'nin bir banliyösü olan Maplewood'da kardeşi Rudolph Pfountz'un yakınına, St. Louis bölgesine döndüler.
Çalışmalar

Autobiography of Adolph Fischer 7 Ocak 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
The Accused the Accusers: The Famous Speeches of the Chicago Anarchists in Court: On October 7th, 8th, and 9th, 1886, Chicago, Illinois. Chicago: Socialistic Publishing Society, n.d. [1886].
Konuyla ilgili yayınlar

David, Henry. The History of the Haymarket Affair. New York: Collier Books, 1963.
| g t Anarşizm |
| --- | --- | --- |
Siyaset serisi
| Gelenekler | Anarşist komünizm • Anarko-feminizm • Anarko-sendikalizm • Bireyci anarşizm • Dayanışmacı sendikacılık • Agorizm • Hristiyan anarşizmi • Kolektivist anarşizm • Anarko-kapitalizm • Yeşil anarşizm • Anarko-ilkelcilik • İsyancı anarşizm • Postyapısalcı anarşizm • Sıfatsız anarşizm • Kripto anarşizm |  |
| Anarşistler | Adolph Fischer (1858–1887) • Aleksandros Grigoropulos (1993–2008) • Alexander Berkman (1870–1936) • Alfredo M. Bonanno (1937– ) • Anselmo Lorenzo (1841–1914) • Auguste Vaillant (1861–1894) • Benjamin Tucker (1854–1939) • Bhagat Singh (1907–1931) • Sacco ve Vanzetti (1888–1927) • Buenaventura Durruti (1896–1936) • Carlo Cafiero (1846–1892) • Carlo Giuliani (1978–2001) • Colin Ward (1924–2010) • Daniel Guérin (1904–1988) • Dyer Lum (1839–1893) • Edward Abbey (1927–1989) • Élisée Reclus (1830–1905) • Émile Armand (1872–1963) • Emile Henry (1872–1894) • Émile Pouget (1860–1931) • Emma Goldman (1869–1940) • Errico Malatesta (1853–1932) • Ettore Aguggini (1902–1929) • Fernand Pelloutier (1867–1901) • Ferdinando Nicola Sacco (1891–1927) • Francisco Ascaso Abadía (1901–1936) • Gün Zileli (1946– ) • Henry David Thoreau (1817–1862) • Jacques Ellul (1912–1994) • Jaroslav Hašek (1883–1923) • Johann Joseph Most(1846–1906) • John Zerzan (1943– ) • Joseph Déjacque (1821–1864) • Juan García Oliver (1901–1980) • Jules Bonnot (1876–1912) • Karim Landais (1980–2005) • Lev Tolstoy (1828–1910) • Lucy Parsons (1853–1942) • Luigi Fabbri (1877–1935) • Luigi Galleani (1861–1931) • Lysander Spooner (1808–1887) • Marius Jacob (1879–1954) • Max Stirner (1806–1856) • Mikhail Bakunin (1814–1876) • Murray Bookchin (1921–2006) • Murray Rothbard (1926–1995) • Nestor Mahno (1888–1934) • Noam Chomsky (1928– ) • Paul Avrich (1931– 2006) • Pyotr Kropotkin (1842–1921) • Pierre-Joseph Proudhon (1809–1865) • Ravachol (1859–1892) • Sante Geronimo Caserio (1873–1894) • Sébastien Faure (1858–1942) • Ugo Fedeli (1898–1964) • Volin (1882–1945) • Voltairine de Cleyre (1866–1912) • William Godwin (1756–1836) |  |
| Tarihte anarşizm | Anarşist komünler listesi • Haymarket Olayı • Paris Komünü • Meksika Devrimi • Alman Devrimi • Mahnovşçina harekatı • İspanya Devrimi • 22 Mart Hareketi • 68 Mayıs'ı • Barut Komplosu • Birinci Enternasyonal |  |
| Anarşist teori | Anarşist ekonomi • Anarşizm ve kapitalizm • Anarşizm ve Marksizm • Anarşist hukuk • Anarşist sembolizm • Karşılıklı yardımlaşma • Özyönetim • Post-sol anarşizm • Toplumsal devrim |  |
| Kültür ve anarşizm | Anarşizm • Anarşizm ve din • Anarşizm ve toplum • Anarşizm ve sanat • Anarko punk |  |
| Ülkelere göre anarşizm | Türkiye'de anarşizm |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  ISNI: 0000 0004 4372 6717  LCCN: no2016121905  NTA: 380699265  VIAF: 311823246   WorldCat (LCCN): no2016-121905
Kod

Haber ve bilgiler gönderilirken iletişimde kolaylık sağlamak amacıyla bazen, mesajda kullanılan harf, sözcük ya da sözcük grupları belirli bir kurala göre başka simgelerle değiştirilir. Bu amaçla kullanılan simgeler sistemine kod denir. Örneğin "API-24" bir koddur. Kodlara şifre de denilebilir. Kodlar (şifreler) bir yere giriş gibi şeyler için kullanılabilir. Örneğin bazı bavullarda da kod (şifre) bulunur.
İlk Kan

Başlığın diğer anlamları için Rambo sayfasına bakınız.
| --- | --- |
First Blood (İng.)
Film Posteri
Yönetmen: Ted Kotcheff
Yapımcı: Buzz Feitshans
Senarist: Michael Kozoll William Sackheim Sylvester Stallone (roman: David Morrell)
Oyuncular: Sylvester Stallone Richard Crenna Brian Dennehy David Caruso Jack Starrett
Müzik: Jerry Goldsmith
Görüntü yönetmeni: Andrew Laszlo
Kurgu: Joan E. Chapman
Dağıtıcı: Orion Pictures Corporation
Yapım yılı: 1982, ABD
Süre: 97 dakika
Dil: İngilizce
Bütçe: 14 milyon ABD $
Hasılat: Yurt içi: 47.212.904 $ Dünya geneli: 125.212.904 $
Devam filmi: Rambo: İlk Kan 2
Diğer adları: Rambo: First Blood
İlk Kan (özgün adı: First Blood), Rambo serisinin ilk filmi olan 1982 ABD yapımı aksiyon filmidir.
David Morrell'in First Blood kitabından Michael Kozoll, William Sackheim ve Sylvester Stallone tarafından senaryolaştırılmıştır. Yönetmen Ted Kotcheff olup, orijinal müzik Jerry Goldsmith tarafından yapılmıştır. 97 dakika süren filmin dağıtımı Orion Pictures Corp. tarafından yapılmıştır.
Film çeşitli açılardan okunabilir. Militarizme, güvenlik paranoyasına, devlet terörüne, savaşın askerlerde bıraktığı izlere, insan haklarına dair değerlendirmeler yapılabilir. Ancak her şeyden önce İlk Kan aksiyon sinemasının klasik bir eseridir.
First Blood, 22 Ekim 1982'de Amerika Birleşik Devletleri'nde gösterime girdi. İlk karışık eleştirilere rağmen, film gişede 125.2 milyon dolar hasılatla gişede başarılı oldu. First Blood, piyasaya sürüldüğünden beri eleştirmenler tarafından yeniden değerlendirildi, birçoğu Stallone, Dennehy ve Crenna'nın rollerini vurguladı ve onu aksiyon türünde etkili bir film olarak kabul etti. Filmin başarısı, dört devam filmi (hepsi Stallone tarafından yazıldı ve baş rolde yer aldı), bir animasyon televizyon dizisi ve bir dizi çizgi roman, roman, video oyunu ve Bollywood yapımından oluşan bir pazarlama ağını doğurdu.
Oyuncular

Sylvester Stallone - John Rambo
Richard Crenna - Albay Sam Trautman
Brian Dennehy - Şerif Will Teasle
Bill McKinney - Eyalet Polisi Yüzb. Dave Kern
Jack Starrett - Şerif Yrd. Çvş. Arthur Galt
Michael Talbott - Şerif Yrd. Balford
Chris Mulkey - Şerif Yrd. Ward
John McLiam - Köpekli Adam Orval
Alf Humphreys - Şerif Yrd. Lester
David Caruso - Şerif Yrd. Mitch
David Crowley - Shingleton
Don MacKay - Preston
Yapım > Yapım öncesi

David Morrell, 1972'de yayınlanan romanını yazdığında, yapımcılar önce Steve McQueen'i düşündüler, ancak daha sonra onu 1975'teki bir Vietnam gazisini oynayamayacak kadar yaşlı gördükleri için bu düşünceden vazgeçtiler. Şerif Teasle rolü için yapımcılar Akademi Ödülü sahibi Gene Hackman ve Robert Duvall ile görüştüler ancak ikisi de rolü geri çevirdiler. Oscar kazanan bir oyuncu olan Lee Marvin ise Albay Trautman'ın rolünü geri çevirdi. Kirk Douglas sonunda işe alındı, ancak çekim başlamadan hemen önce Douglas, bir senaryo anlaşmazlığı nedeniyle Albay Trautman'ın rolünü bıraktı; Douglas filmin kitapta olduğu gibi bitmesini istedi (Rambo ve Teasle birbirlerini ölümcül şekilde yaralar, Albay Trautman Rambo'nun isteği ile onu vurarak öldürür ve ardından ölmek üzere olan şerif Teasle'ın son anlarında yanına giderek oturur). Rock Hudson ile temasa geçildi, ancak yakında kalp ameliyatı geçirecekti ve Stallone ile çalışma şansını kaçırmak zorunda kaldı. Richard Crenna hızlı bir şekilde onun yerine işe alındı ve böylece Albay Trautman rolü, performansı çok eleştirel övgüler alan oyuncunun en ünlü rolü oldu.
Yapım > Çekimler

Film 1981 kışında Kanada'nın Britanya Kolumbiyası eyaletinde çekildi. Filmdeki kasaba sahneleri Hope'da ve filmde Chapman Gorge olarak adlandırılan yakındaki Othello Tünelleri'nde çekildi. Filmin geri kalanı ise Capilano Kanyonu, Golden Ears Provincial Park ve Pitt Meadows'daki Pitt Gölü'nde çekildi. Filmde kullanılan silahların Kanada'ya ithal edilmesi gerekiyordu fakat çekimler sırasında 50'den fazla ithal ateşli silah çalınmıştır.
Yapım > Post prodüksiyon

Filmdeki ilk kaba kesinti üç saatin üzerindeydi, muhtemelen üç buçuk saat süren film Sylvester Stallone'ye göre, onu ve menajerini hasta edecek kadar kötüydü. Yoğun şekilde yeniden düzenlemenin ardından film 93 dakikaya indirildi; bu versiyon nihayetinde sinemalarda yayınlandı. Bitmiş filmde kullanılan son, orijinal filmin tatmin edici olmadığına karar verildikten sonra Mart 1982'de çekildi.
İlginç bilgiler

Film çekimleri sırasında Rambo'nun uçurumdan atlayıp ağaçlara takıldığı sahnenin tamamının dublörle çekilmesi planlanmıştır. Ancak Sylvester Stallone bu karardan vazgeçmiş ve bu sahnenin son bölümünde kendi oynamak istemiştir. Yönetmenin tüm karşı çıkışlarına rağmen sahne dublörsüz çekilmiş ve çekim sırasında Stallone'nin 3 kaburgası kırılmıştır. Aktörün kaburgalarının kırıldığı sahne filmde görülmektedir.
Filmin orijinal sonunda Rambo Albay Trautman'ın silahından çıkan kurşunla ölür. Ancak yapımcılar son anda bu sahneyi filmden çıkartmış ve Rambo'nun ölmediği yeni bir son çekilmiştir.
Filmin çok başarılı olması üzerine 3 tane devam filmi çekilmiştir: 1985'te Rambo 2, 1988'de Rambo III, 2008'de Rambo 4 ve 2019'da Rambo: Son Kan.
Tüm dünyada gişelerdede başarılı olan filmin Türkiye'de de taklitlerinin çevrilmesi gecikmedi. Takip eden yıllarda üç benzeri Türk filmi çekildi. Bu yeniden yapımların ilki 1983'te Çetin İnanç'ın yönettiği Vahşi Kan'dı. Bu filmde başrolleri Cüneyt Arkın ve Hüseyin Peyda oynamıştı. İkincisi olan 1986 yapımı Ramo/Türk Rambosu isimli filmi ise yine Mehmet Alemdar yönetmiş, başlıca rollerinde Sönmez Yıkılmaz Rambo olarak ve Levent Çakır oynamışlardı. Üçüncü film ise yine 1986'da Çetin İnanç'ın yönettiği Korkusuz filmidir. Bu filmde de Rambo rolünü vücut geliştirme şampiyonu Serdar Kebapçılar oynamıştır.
Birleşik Krallık coğrafyası

| Birleşik Krallık coğrafyası |
| --- | --- |

Kıta: Avrupa
Bölge: Batı Avrupa
Koordinatlar: 54°0′K 2°30′B﻿ / ﻿54.000°K 2.500°B﻿ / 54.000; -2.500
Yüzölçüm: dünyada 80. sırada 243.610 km² Kara : 98,66 %  Su : 1,34 %
Kıyılar: 12.429 km
Sınırlar: 499 km
En yüksek nokta: Ben Nevis (1,344 m)
En alçak nokta: Doğu İngiltere (−4 m)
En uzun nehir: Severn Nehri (354 km)
En büyük göl: Lough Neagh (392 km²)
Birleşik Krallık, Batı Avrupa'nın kuzeybatısında Britanya Adaları'nda bulunan bir ada ülkesidir. Enlemi 49 °-59 ° ve boylamı 8 °-2 ° arasındadır. Birleşik Krallık, Kuzey Atlantik ile Kuzey Denizi arasında uzanır ve Büyük Britanya ile İrlanda'nın kuzeyi olmak üzere Britanya Adaları'nın büyük bir bölümünü oluşturmaktadır. Fransa'nın kuzeybatı kıyısından 35 km uzaklıkta Manş Denizi ile ayrılmaktadır ve Ayrıca İrlanda ile 499 km'lik sınırı paylaşmaktadır.
Münire Sultan (Şehzade Kemaleddin'in kızı)

| Münire Sultan (Şehzade Kemaleddin'in kızı) |
| --- | --- |
Doğum: 5 Nisan 1880 Dolmabahçe Sarayı
Ölüm: 7 Ekim 1939 (59 yaşında)
Defin: Nice, Fransa
Eş(ler)i: Mehmed Salih Paşa
Hanedan: Osmanlılar
Babası: Ahmed Kemaleddin Efendi
Annesi: Fatma Sezadil Hanım
Münire Sultan (Osmanlı Türkçesi: منیره سلطان‎; 5 Nisan 1880 - 7 Ekim 1939), Sultan Abdülmecid'in oğlu Şehzade Ahmed Kemaleddin'in kızıdır.
Münire Sultan, 5 Nisan 1880'de Dolmabahçe Sarayı'nda doğdu. Babası Şehzade Ahmed Kemaleddin, annesi Fatma Sezadil Hanım'dır. Babası ve annesinin ikinci çocuğuydu. Kendisinden iki yaş büyük olan ve çocuk yaşta ölen Atiyeullah Sultan adında bir kız kardeşi vardı. Sultan Abdülmecid ile Verdicenan Kadıefendi'nin torunudur.
Hanedanın Mart 1924'te sürgün edilmesinden sonra Münire Sultan ve oğlu önce dört yıl yaşadıkları Tunus'a, ardından da Fransa'nın Nice kentine yerleştiler. Burada ikisinin maddi imkanları çok kısıtlıydı. Ve hâlâ kocasının ölümünün yasını tuttuğu için pek ortalıkta gözükmüyordu. 7 Ekim 1939'da 59 yaşında öldü ve oraya gömüldü.
Ayna simetrisi

Matematik ve kuramsal fizikte, ayna simetrisi Calabi-Yau dağıtımlar olarak adlandırılan geometrik cisimler arasındaki ilişkidir. Bu olay, şekilleri geometrik olarak farklı görünen altı boyutlu iki dağıtım için gerçekleşebilir ama yine de eğer bu boyutlar sicim kuramının gizli boyutları ise eşdeğerdirler. Bu durumda, altı boyutlu dağıtımlar için biri diğerinin aynası denir. 
Ayna simetrisi ilk olarak fizikçiler tarafından keşfedilmiştir. 1990'larda ne zaman ki Philip Candelas, Xenia de la Ossa, Paul Green ve Linda Parks ayna simetrisinin Calabi-Yau dağıtımında rasyonel dalgaların sayımında kullanılabileceğini, yani eskiden beri süre gelen problemlerin çözümünde kullanılabileceğini göstermiş; o zaman matematikçiler ayna simetrisiyle ilgilenmeye başlamışlardır. Ayna simetrisine orijinal yaklaşım kuramsal fizikteki kesin olmayan fikirlere dayansa da matematikçiler ayna simetrisindeki bazı matematiksel tahminlerde kesin ispat yapmışlardır.
Bugün, ayna simetrisi soyut matematikte ana araştırma konusudur ve matematikçiler fizikçilerin görülerine dayanan ayna simetrisi için matematiksel bir anlayış geliştirmeye çalışmaktadırlar. Ayrıca, ayna simetrisi sicim kuramındaki hesaplamalar için temel bir araçtır. Ayna simetrisi için ana yaklaşımlar Maksim Kontseviç'in homolog ayna simetrisi programını ve Andrew Strominger, Shing-Tung Yau ve Eric Zaslow'un SYZ varsayımını içerir.