Sofiya Parnok
Kariyer > I. Dünya Savaşı öncesi dönem

Babasının etkisinden kaçmak ve bağımsızlık kazanmak için Parnok ve Volkenstein Eylül 1907'de evlendi ve Saint Petersburg'a taşındı. Düşündüğü gibi, başkentte yaşamak edebi dostlar çevresini genişletti. Kısa süre sonra, gazeteci Liubov Gurevich ve evli bir çift olan Sophia Chatskina ve Yakov Saker ile arkadaş oldu. Çift, Northen Annals dergisine sahipti, o dergide Alexander Blok, Mihail Kuzmin, Vyacheslav Ivanov, Fyodor Sologub ve Maximilian Voloshin gibi şairlerin eserlerini yayınlandı. Parnok, hukuk okumak için Bestuzhev Kurslarına kaydoldu ve çeşitli dergilerde şiirlerini yayınlamaya devam etti.  1908'de Gurevich tarafından Charles Baudelaire'nin Petits poèmes en prose'nin Fransızca-Rusça çevirisini birlikte düzenlemeye davet edilen çeviri çalışmaları yapmaya başladı.  Baudelaire projesi parçalandı, Graves hastalığı alevlendi ve çalışmalarından giderek daha mutsuz oldu.  Ocak 1909'da evliliğini boğucu bulan Parnok, kocasını terk etti ve Moskova'ya yerleşti. Volkenstein nihayet ilkbaharda boşanmayı kabul etti,  ama ayrılıkları ikisini daha da hırçınlaştırdı ve önceki dostlukları hiçbir zaman iyileşmedi.
1910 ve 1917 arasında Parnok, Andrei Polianin takma adı altında bir gazeteci olarak çalıştı,  özellikle edebi eserlerini gazeteciliğinden ayırmayı seçti.  Dönem içinde beş kez Moskova çevresindeki çeşitli adreslere hareket eden göçebe bir hayat yaşadı,  1911'in en az altı ayını Saint Petersburg'da geçirdi.  Saygın dergilerde şiirlerinden bazıları kabul görmesine rağmen Avrupa Messenger ve Rus Düşüncesi şiddetli depresyon nöbetlerinin yol açtığı sağlık sorunları yoğunlaştı.  Babasının 1913'teki ölümü, onu hem özgürleştirdi hem de hapsetti; fiziksel, ama gergin bir ilişkiyi ortadan kaldırdı ama kendi yaşamını kazanmaya zorladı.  Gurevich  Russian Talk edebi bölümünün başkanı olarak devraldı, Parnok'u edebiyat eleştirmeni olarak işe aldığında hem bir anne-figür ve hem yaratıcı danışman olmuştu.  1913 yılında Kuzey Annals'ta Noteworthy Names, Anna Akhmatova, Nikolai Klyuev ve Igor Severyanin tarafından yapılan eserlerin gözden geçirilmesi ve anti-akmeist bir makale olan Seeking the Path of Art gibi bir dizi makale yazdı. Parnok'un edebi yönü muhafazakâr ve kesinlikle anti-modernistti. Dante, Goethe ve Pushkin gibi yazarların klasik eserlerine değer verdi.
Boşanmasından bu yana Parnok'un kalıcı bir ortağı yoktu. 1913 baharında Moskovalı sosyetik Iraida Karlovna Albrecht onu yaratıcı bir döneme itti. Yazını Butovo'da birlikte geçirdikten sonra bir roman üzerinde çalışmaya başladı, Anton Ivanovich, Arabian Nights'a dayanan bir operada Maximilian Steinberg ile işbirliğine başladı ve uzun zamandır tuttuğu ilk kalıcı konutu kiraladı, hatta bir maymun edinmişti. Ayrıca Kuzey Annals'ta inceleme yazdığı bir pozisyonu kabul etti. 1914 baharında, Parnok ve Albrecht yurt dışında uzun bir yolculuğa başladılar, Ascona üzerinden İsviçre'nin İtalyan bölgesine seyahat ettiler ve daha sonra Hamburg'a kuzeye gitmeden önce Milano, Roma ve Venedik'i ziyaret ettiler. Wight Adası'ndaki Shanklin'e ve sonunda Londra'ya devam eden Parnok, yorumlar ve şiirler yazmaya devam etti. Birinci Dünya Savaşı'nın patlak verdiğini öğrenen çift, Parnok'un kardeşlerini çılgınca bulmaya çalıştığı Moskova'ya geri dönmeyi planladı. Yurt dışında olduklarını buldu - Yafa'da Valya ve Dresden'de Liza. Yeni bir daireye taşınırken, Parnok'un savaşın başındaki hayatı sakin ve üretkendi.