stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sylvanus Wade House
İlk yıllar

1844 yılında Sylvanus Wade,birkaç yüz dönümlük arazi satın alarak ailesini bir kasaba inşa etmek için Greenbush bölgesine taşıdı. İnşa ettikleri ilk konut, aile büyüdükçe ve ziyaretçi sayısı arttıkça sürekli büyütülen bir kütük eviydi.
1848-1851 yılları arasında üç katlı ahşap bir Yunan Revival evi inşa edildi. Büyük boyutu ve şık görünümü ile hızla dikkat çekti. Wade, 1849 yılında Sheboygan'da "Half Way House" un reklamını yapmaya başladı. Bu, hanın Fond du Lac ve Wisconsin'deki Sheboygan, Fond du Lac-Sheboygan Plank Yolu üzerindeki Wisconsin arasındaki yarım konumuyla birleştiğinde, 1850'ler ve 1860'lar boyunca gezginler için popüler bir yer haline geldi. Bununla birlikte, at ve posta arabası ile yolculuk eskidiğinde ve Sheboygan ile Fond du Lac arasındaki demiryolu kuzeydeki Glenbeulah'dan geçtikten sonra evin han olarak tam zamanlı kullanımı kesildi. İronik olarak, 1854'te evde bir demiryolu direktörleri seçim toplantısı yapıldı.
Demiryolu sonrası dönem

Aile, devam eden yıllar içinde evde kişisel konukları ağırlamaya devam etti ve iş toplantıları, evlilik yıldönümleri ve duş gibi etkinliklere ev sahipliği yaptı. 1917'de ev, tarihi eski "Wade Evi" olarak anılıyordu.
Ev, 1921'de ölümüne kadar Hollis Wade'e aitti, ölümünden sonra mülkiyeti oğlu William'a geçti. 1927'de evdeki bir iç tartışma, William'ın kayınvalidesi Fred Limberg'i bacağından yanlışlıkla vurmasıyla sona erdi.
1939'da, Wade Evi'ni özel bir iş ve akşam yemekleri için kullanılabilirliğe uygun olacak şekilde bir işletmeye dönüştürmek için çaba harcandı.
Evin mülkiyeti 1941'de of Freeport, Illinois'tan Bay ve Bayan M. J. Dorst of Freeport, Illinois, satıldığı zaman aileden çıktı, yeni sahiplerinin 1850'lerin durumuna geri dönme niyetlerini açıkladı. Martin Dorst, yakındaki Plymouth'un yerlisiydi. ve Mary Dorst Wades'in çocukluğundan beri arkadaşıydı. William Wade 1943'te 71 yaşında öldü.
1940'lar boyunca Sheboygan Press'in toplum sütunlarında evin sık sık dile getirmesi, popüler bir destinasyon olmaya devam ettiğini gösterdi. Haziran 1950'ye kadar odalar bile kiraya veriliyordu. Metodist Greenbush kilisesi, Wade Evi'ni 1944'ten 1946'ya kadar iki yıllık bir süre boyunca kilise hizmetleri için kullandı.
1949 yılında bir işletme faaliyetinde bulunma girişimleri olduğunu açıklayan Martin Dorst'un oğlu Clare Dorst, evde bir restoran işleteceğini duyurdu.
Restorasyon

Mülkü Wisconsin Eyalet Tarih Derneği'ne satacaklarını Nisan 1948'de Bayan Martin Dorst topluma duyurdu. Aralık 1949'da restoranlar için modern sağlık kodlarını karşılaması gereken büyük masraf nedeniyle evi herhangi bir alıcıya satışa çıkardığını açıkladı. Şubat 1950'de, devlet koruma komisyonu, Kettle Moraine Eyalet Ormanı için bir ofis ve ziyaretçi merkezi olarak kullanmak için evi satın almayı önerdi.
Evin satışı, satın alındığı Temmuz 1950'ye kadar gerçekleşmedi, tüm mobilyalar ile birlikte, restorasyon çalışması tamamlandıktan sonra tarihi topluma bağışlamak amacıyla Kohler Vakfı tarafından 17.000 $ karşılığında restore edildikten sonra tamamlandı.
1950'den 1953'e kadar Wade Evi, Kohler Vakfı tarafından İç Savaş görünümüne, Herbert Kohler'in karısı Ruth Miriam DeYoung-Kohler'in öncülüğünde restore edildi. Bayan Kohler, restorasyonu 1943'teki ölümünden önce Wade eviyle ilgilenen kocasının kız kardeşi Marie Christine Kohler'e bir anıt olarak tasarladı. Ruth Kohler 7 Mart 1953'te 46 yaşında öldü ve üç ay sonra evin devlete dönüşüne şahit olamadı.
Tarihi bina 1953 yılında şair ve Lincoln biyografisi Carl Sandburg'un yer aldığı bir törenle Wisconsin Eyalet Tarih Kurumuna (şu anda Wisconsin Tarih Kurumu) devredildi.
Modern tarihi site

Bugün Ulusal Tarihi Yerler Kaydı'nda listelenen han, Wisconsin Tarih Derneği tarafından işletilen tarihi bir müze olan Wade House Tarihi Bölgesi'nin bir parçasıdır. Sitede Ulusal Kayıt'ta iki bina daha var: Charles Robinson House ve Robinson-Herrling Kereste Fabrikası. Tarihi toplum aynı zamanda 19'uncu yüzyıl Amerikan atlı araçlarının geniş bir koleksiyonunu sergileyen Wesley Jung Taşıma Müzesi'ni işletiyor.
1980'lerin ortalarında otoyol Greenbush'un kuzeyinden geçecek şekilde yeniden yönlendirilene kadar ev Wisconsin Ana Karayolu 23 üzerinde bulunuyordu. Wade evi, Wisconsin Tarih Derneği'nin doğrudan gözetimi altına girmeden önce, Wisconsin Eyalet Parkı sisteminin Eski Wade Evi Eyalet Parkı olarak bir parçasıydı.
Ziyaretçi Merkezi
Carlby

| Carlby |
| --- | --- |
Kent
CarlbyCarlby'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Lincolnshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Carlby, İngiltere'nin Lincolnshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Stroganina

Masada hazırlanmış stroganina
Yakut bıçağı ile ‘’stroganina’’ yontulması
'Stroganina'   (Rusçada  'строганина' , "traşlama" anlamına gelir) ve yerli halk yemeğidir. Kuzey kutup Sibirya'nın çiğ, ince, uzun dilimlenmiş ve dondurulmuş balığından yapılır.
Baykal Gölü civarında yemeğe  raskolotka  denir. Geleneksel  stroganina  tatlı su alabalığı ile yapılır Bu Alabalık nelma, muksun, chir ve omul gibi Sibirya kutup sularında bulunur. Nadiren, mersin balığı ile yapılır. Bu yemek yerli Sibiryalılar arasında sevilir ve Yakut mutfağında,Eskimo mutfağı, Komi mutfağı ve Yamal mutfağında bulunur. Genellikle votka ile eşleştirilir.
Malzemeler ve hazırlık

Dondurulmuş balık  stroganina  nın hazırlanması için kullanılır.
 Stroganina  için balık genellikle sonbaharın sonlarına doğru buzda balık avı ile yakalanır.Yerliler balıkları buzdan alır ve yakalanır yakalanmaz balık derhal donar. Geçen günler içinde donmuş parçalar bir kayada parçalanır ve taze donmuş ette buz kristallerini önlemek için tuzla çiğnenir. Balık ince bir şekilde kesilir ve tuzla donmuş olarak yenir. Dondurulmuş balıklar, susuz kalmayı önlemek ve balık etini dondurulmuş bir durumda daha iyi korumak için donmaya yakın buzlu su ile kaplanabilir. Balıkların vücudlarını bükmeden tipik olarak düz bir şekilde dondurulurlar.
Stroganina hazırlanmadan önce, cilt şeritleri arkadan ve karından kuyruktan başa kesilir. Ette dikey kesikler yapılır. Balık sert bir yüzeye baş aşağı yerleştirilir ve derisi yüzülür. İnce balık fileto dilimleri keskin bir bıçak kullanarak vücut boyunca kesilir.Yakut bıçağı 'nın geometrisi, şerit bukleler oluşturacak uzun dilimleri kesmek için en uygun yöntemdir. Dilimleri mümkün olduğunca uzun süre donmuş tutmak için,  stroganina  hemen metalik olmayan donmuş plakalarda veya buz gibi soğuk kaplarda tuz ve karabiberle servis edilir. Hala donmuşken genellikle elle yenir.
Stroganina , havyar gibi, genellikle votka ile tüketilir.
Farklı Çeşitleri

Yemeğin bir çeşidi,  stroganina  ve dondurulmuş taze süt kullanılarak hazırlanan  molochnaya stroganina  dır.
İsim ayrıca ren geyiği etten "stroganina" ya da uygulanır.
Popüler kültürde

Moskova, Rusya'daki restoran "Stroganina Bar", "stroganina" konusunda uzmanlaşmıştır.
[Yakutsk] şehri yerel lezzetleri kutlayan festivaller düzenlemektedir.
Dipnot

↑  "Stroganina? The natives fish through ice, and their catch promptly freezes. In days gone by they simply shattered a fish against a rock and chewed the frozen shards with salt. Today the fish is shaved wafer thin and eaten frozen with salt, ..."
Celebrate (Piero Esteriore ve The MusicStars şarkısı)

|  Celebrate |
| --- | --- |

2004 Eurovision Şarkı Yarışması şarkısı
Ülke: İsviçre
Şarkıcı(lar): Piero & The Musicstars
Dil: İngilizce
Besteci(ler): Greg Manning
Söz yazar(lar)ı: Greg Manning
Finallerdeki sonuçları
Yarı final derecesi: 22.
Yarı final puanı: 0
Sahneye çıkış kronolojisi
◄ Dans le jardin de mon âme (2002)   
Cool Vibes (2005) ►
Celebrate (Türkçe: Kutla) Piero & The Musicstars tarafından seslendirilen ve 2004 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsviçre'yi temsil eden şarkı. 2003 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılmayan İsviçre 2004 yılında yarışmaya geri dönmüş ve bu şarkıylayarışmıştır. Şarkı 0 puan alarak sonuncu olmuştur ve yarı finali geçememiştir.
Teneriffiidae

Teneriffiidae, Anystoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi

Teneriffiidae familyasına bağlı cinsler (2023):
Austroteneriffia - Womersley, 1935
Heteroteneriffia - Hirst, 1925
Himalteneriffia - Schm lzer, 2002
Mesoteneriffia - Irk, 1939
Mesoteneriffiola - Schm lzer, 1956
Neoteneriffiola - Hirst, 1924
Parateneriffia - Thor, 1911
Sinoteneriffia - Yin, Bei and Li, 1995
Teneriffia - Thor, 1911
Bobbie Jo Stinnett Cinayeti

Missouri, Skidmore şehir merkezinde Bobbie Jo Stinnett Anıtı
Bobbie Jo Stinnett (4 Aralık 1981 - 16 Aralık 2004), Missouri, Skidmore'daki evinde ölü bulunan hamile bir kadındı. O zamanlar 36 yaşında olan fail Lisa Marie Montgomery, Stinnett'i arkadan boğmaktan ve ardından 8 aylık hamile kadının bebeğini rahminden çıkarmaktan suçlu bulundu. Çocuk daha sonra yetkililer tarafından güvenli bir şekilde kurtarıldı.
Fail, 13 Ocak 2021'de Amerika Birleşik Devletleri Hapishanesi, Terre Haute'de ölümcül iğne ile idam edildi. Montgomery, 67 yıldır ABD federal hükûmeti tarafından idam edilecek ilk kadın mahkûm ve Birleşik Devletler'de idam cezası alan 55 kadından biri.
Cinayet, 1981'de Ken Rex McElroy'un vurulmasının ardından, Skidmore'da 23 yıl içinde ikinci yüksek profilli cinayet oldu.
Araştırma sonuçları

Bobbie Jo Stinnett, ilk çocuğuna sekiz aylık hamileydi. Stinnett ve kocası evlerinde köpek yetiştiriciliği yapıyorlardı. Stinnett ve katili Montgomery çevrimiçi "Ratter Chatter" adlı sohbet odasında tanıştılar.
Stinnett'in, öldürüldüğü sıralarda Skidmore, Missouri'de potansiyel terrier alıcılarını beklediği bilinmekteydi. Montgomery, Stinnett'e kendisinin de bebek beklediğini söyledi ve böylece e-mail yoluyla hamilelikleriyle ilgili fikir alış-verişi yapmaya başladılar. Ayrıca, Stinnett'in evinde zorla giriş izlerine rastlanmadı. Yetkililer, kendisini Darlene Fischer isimli bir müşteri gibi gösteren Montgomery'nin Stinnett'in evini ziyaret ettiğine inanıyor. 16 Aralık 2004'te eve giren Montgomery, Stinnett'i boğdu ve prematüre bebeği rahimden keserek çıkardı.
Montgomery'nin cinayeti işleme nedeninin ailesinden gizlediği ve düşükle sonlanan bir hamilelikten kaynaklandığı düşünülmekte. Fakat Montgomery'nin ne zaman ve nasıl hamile kaldığı bilinmemekte. Montgomery'nin eski kocası, yetkililere Montgomery'nin 1990 yılında tüp ligasyonu geçirdiğini ve tanıdıklarına hamile olduğu yalanını söylediğini belirtti.
Dosya

Stinnett, annesi Becky Harper tarafından saldırıdan yaklaşık bir saat sonra bir kan havuzunda bulundu. Harper hemen 911'i aradı. Harper, kızının vücudundaki yaraların "midesi patlamış" gibi göründüğünü söyledi. Sağlık görevlilerinin Stinnett'i hayata döndürme girişimleri başarısız oldu ve Maryville'deki St. Francis Hastanesi'nde öldüğü ilan edildi.
Cinayetin ertesi günü, 17 Aralık 2004'te Montgomery; Kansas, Melvern'deki çiftlik evinde tutuklandı. Yenidoğan bebeğin kendisinin olduğunu iddia etti. 1 günlük bebeğin velayeti babasına verildi. Stinnett ve Montgomery'nin iletişimin sağlandığı bilgisayar bilgi kurtarma ve delil toplama için adli teknik ekibe teslim edildi. Montgomery ve Stinnett rat terrier cinsi köpekler yetiştirmiş ve birlikte köpek yarışmalarına katılmış olabilirlerdi. Araştırmanın ilerleyen zamanlarında halkın da yardımını alabilmek için bir AMBER Alarmı verilmesi istendi fakat daha önce hiç yeni doğmuş bir bebek için kullanılmadığı ve kurbanın tarifine sahip olunmadığı için AMBER Alarmı verilmesi onaylanmadı. Daha sonra kongre üyesi Sam Graves'in olaya dahil olmasıyla AMBER Alarmı onaylandı. Yetkililer Montgomery'yi sorgulamaya gittiklerinde onu kucağında bebekle televizyonda AMBER Alarmı açık bir şekilde otururken buldular.
Fail

Lisa Marie Montgomery 27 Şubat 1968'de doğdu. ve cinayetin işlendiği sırada Melvern, Kansas'ta yaşıyordu. Uzun yıllar üvey babası tarafından tecavüze uğradığı sorunlu bir evde büyüdü. Sorunlarından alkol alarak kaçmaya çalıştı. Montgomery 14 yaşındayken annesi istismarı fark etti, ancak duruma kızını silahla tehdit ederek tepki gösterdi. 18 yaşında evlenerek bu durumdan kaçmaya çalıştı ancak hem bu evlilik hem de ikinci bir evlilik daha fazla istismar yaşamasına neden oldu.
Montgomery, tüp ligasyonu geçirdiği 1990 yılına kadar dört çocuk sahibi oldu. Montgomery, hem ilk kocası hem de ikinci kocasının söylediklerine göre işlemi geçirdikten sonra birden çok defa hamile kaldığı yalanını söyledi. 13 Ocak 2021'de zehirli iğne ile idam edildi.
Duruşma ve Hüküm

Montgomery, 1932 tarihli Federal Kaçırma Yasasında tanımlanan ''ölümle sonuçlanan adam kaçırma'' suçuyla yargılandı. Suçlu bulunduğu takdirde, ömür boyu hapis cezası ya da idam cezasına çarptırılmasına karar verildi.
Duruşma öncesinde, bir nöropsikolog, Montgomery'nin birkaç yıl önce maruz kaldığı kafa yaralanmalarının, beynin saldırganlığı kontrol eden kısmına zarar vermiş olabileceğini ifade etti. Federal mahkemede duruşma sırasında savunma avukatı Frederick Duchardt, Montgomery'nin pseudocyesis isimli ve hastanın kendisini hamile zannettiği ''Yalancı Gebelik'' hastalığına sahip olduğunu iddia etti. The Guardian'a göre, Duchardt, Stinnett'in, Montgomery'nin olay anında tanığı olan kardeşi Tommy tarafından öldürüldüğüne dair çelişkili bir argümandan vazgeçmeye zorlandıktan sonra, duruşmanın başlamasından sadece bir hafta önce bu savunma hattını izlemeye çalıştı. Sonuç olarak, Montgomery'nin ailesi Duchardt ile işbirliği yapmayı reddetti ve geçmişini jüriye anlattı.
VS Ramachandran ve MD William Logan, Montgomery'nin depresyon, borderline kişilik bozukluğu ve tramva sonrası stres bozukluğuna ek olarak  pseudocyesis hastası olduğuna ilişkin bir uzman bir ifade verdi. Ramachandran, Montgomery'nin sanrısal duygusal dalgalanmalar sonucunda eylemlerine hakim olamadığını iddia etti. Federal savcı Roseann Ketchmark ve muhalif bilirkişi adli tıp psikiyatristi Park Dietz bu teşhislere şiddetle karşı çıktılar.
22 Ekim 2007'de jüri üyeleri Montgomery'yi suçlu buldu. 26 Ekim'de jüri idam cezası önerdi. Yargıç Gary A. Fenner, Montgomery'yi resmi olarak idama mahkûm etti. 4 Nisan 2008'de bir yargıç, jürinin ölüm tavsiyesini onayladı.
Her nasılsa, Duchardt'ın yukarıda belirtilen savunması, Montgomery'nin geçmiş travması ve farklı akıl hastalığı teşhisleri, temyiz ekibi tarafından mahkûmiyetinin sonrasına kadar jüriye tam olarak açıklanmadı. Bu, gazeteci David Rose dahil olmak üzere eleştirmenlerin, Duchardt'ın Montgomery için yeterli bir savunma hazırlamadığını iddia etmesine yol açtı. Fenner, Duchardt'ın Kasım 2016'da çapraz sorguya alınmasını talep etti. Duchardt tüm eleştirileri reddetti ve davranışını savundu.
Sonrası

19 Mart 2012'de ABD Yüksek Mahkemesi, Montgomery'nin temyiz başvuru dilekçesini reddetti. 11072-031 mahkûm numarasıyla Federal Hapishaneler Bürosu'na kayıtlı olan Montgomery, 2017 yılı itibarıyla Fort Worth, Teksas'taki Carswell Federal Tıp Merkezi'nde hapsedildi ve infaz yerine nakledilene kadar burada kalmasına karar verildi. Şu ana kadar bulunduğu tesiste idam cezasına çarptırılan tek kadın mahkûm.
Montgomery'nin mahkûmiyet sonrası durumunu inceleyen uzmanlar, suçu işlendiği sırada uzun süredir psikoz, bipolar bozukluk ve tramva sonrası stres bozukluğu yaşadığı sonucuna vardı. Montgomery, tüp ligasyonundan sonra birkaç kez hamile olduğunu iddia etti. Çoğu kez gerçeklikle bağını yitirdi. Ebeveynlerinden ve eşlerinden gördüğü şiddet sonucunda Montgomery'nin beyninde kalıcı hasarlar meydana geldi.
Montgomery, 13 Ocak 2021 tarihinde Indiana Terre Haute'de Cezaevi'nde ölümcül iğneyle idam edildi.
ABD federal hükûmeti tarafından yalnızca üç kadın idam edildi:
1865'te Mary Surratt asılarak
1953'te Ethel Rosenberg elektrikli sandalyeyle
1953'te Bonnie Heady gaz odasıyla
Heady, Skidmore'un 20 mil kuzeyindeki Nodaway County'de, Clearmont, Missouri'de büyüdü ve Clearmont'a gömüldü.
Popüler Kültür

Vaka, yazar Diane Fanning'in Baby Be Mine ve M. William Phelps'in Murder in the Heartland kitaplarında anlatılmıştır. Bu vaka, suç dizisi  Ölümcül Kadınlar'ın "Fatal Obsession" adlı bir bölümünde yer aldı. Dava, 29 Ağustos 2019'da Sundance Channel'da yayınlanan No One Saw A Thing adlı belgesel dizisinin beşinci bölümüne konu oldu.
Camerata

Camerata, Uteriporinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Camera Lucida

| --- | --- |
La Chambre claire

Yazar: Roland Barthes
Çevirmen: Richard Howard
Ülke: Fransa
Konular: fotoğrafçılık, felsefe
Yayım: 1980
Yayımcı: Hill & Wang
ISBN: 0-8090-3340-2
OCLC: 7307145
Camera Lucida (Fransızca, La Chambre Claire), Fransız edebiyat eleştirmeni, felsefeci, göstergebilimci Roland Barthes'ın 1980'de yayımlanan kitabıdır.
Susan Sontag'ın 1977'de yayımlanan Fotoğraf Üzerine (On Photography) kitabı ile birlikte, fotoğraf teorisi ve eleştirisi üzerine yazılmış en önemli eser sayılır.
Annesinin ölümünden sonra başladığı ve fotoğraf ile ölüm arasındaki ilişkiyi de kurcalayan kitabın yayımlanmasından kısa süre sonra Barthes bir trafik kazasında yaralanarak ölmüştür.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb16512631g (data)  GND: 4375733-9  LCCN: n81030805  NLI: 987007568074505171  VIAF: 212257922   WorldCat (LCCN): n81-030805
Tenpyō-jingo

Tenpyō-jingo (Japonca: 天平神護), Japonya tarihinde MS Ocak 765-Ağustos 767 tarihlerini kapsayan dönem adıdır. Dönem, Tenpyō-hōji'den sonra gelmekte olup Jingo-keiun'a kadar devam etti. Bu dönemde hüküm süren hükümdar Shōtoku idi.
Sırbistan, Arnavutluk ve Karadağ'ın Kurtuluşu (1918)

Sırbistan, Arnavutluk ve Karadağ'ın Kurtuluşu, I. Dünya Savaşı'nın son haftalarında Balkanlar'da gerçekleştirilen bir askerî harekâttı. 29 Eylül ve 11 Kasım 1918 tarihleri arasında Doğu Müttefik Ordusu, bu üç ülkeyi İttifak Devletleri'nin işgalinden kurtardı.
Arka plan

1914'te Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'na karşı kayda değer bir savunma başarısından sonra, Sırbistan, Bulgaristan'ın Ekim 1915'te savaş ilan etmesinin ardından birleşik İttifak Devletleri tarafından hızla mağlup edildi. Kraliyet Sırp Ordusu'nun kalıntıları, İtilaf deniz kuvvetleri sayesinde önce Yunanistan'ın İyon Adalarından Korfu'ya ardından İtalyan işgali altındaki Arnavut limanları Durazzo ve Valona'ya çekildi. Yine Ekim 1915'te, bir Fransız ve İngiliz keşif kuvvetinin ileri unsurları deniz yoluyla Yunan Makedonya'sındaki Selanik'e ulaştı. Böylece tarafsız Yunanistan kendisini giderek daha fazla savaşın içine çekilmiş buldu. Geri çekilen Sırpların peşine düşen İttifak Devletleri, Arnavutluk'u da işgal ederken, Ocak 1916'da Karadağ da İttifak Devletleri tarafından işgal edildi. Böylece İttifak Devletleri Sırbistan, Karadağ ve Durazzo dahil Arnavutluk'un çoğunu işgal ederken, İtilaf Devletleri Valona'yı elinde tuttu ve kuzey Yunanistan'ın bir bölümünü işgal etti. İtilaf Devletleri bu süreç içinde Yunanistan'ın aktif katılımını teşvik etmek, yeniden konuşlandırılacak bir yer sağlamak ve yeniden organize edilmiş ve yeniden donatılmış bir Sırp ordusunu ikmal etmek ve Balkanlar'da İttifak Devletleri ile savaşmak için Selanik'te Makedon cephesinin kurmak için çabaladı.
Makedon Cephesindeki İtilaf saldırıları, 15 Eylül'de Dobro Pole Muharebesi ile başlayan Vardar saldırısının aniden Bulgar ve İtilaf Devletlerinin savunmasını aştığı Eylül 1918'e kadar etkisizdi. Eylül sonunda isyan, savaşma isteği tükenmiş olan Bulgar ordusunu vurdu. İtilaf güçleri hızla Vardar Makedonya'sına ilerledi. 29 Eylül'de Sırp ve Fransız kuvvetleri, Bulgaristan'ın teslim olmasıyla o zamanlar Üsküp olarak bilinen Üsküp'ü ele geçirdi.
Bulgar ateşkesi, İtilaf Devletlerinin Bulgar demiryollarına erişmesine izin verdi ve Bulgaristan'ın diğer İttifak Güçlerini ülke dışarısına çıkarması gerektirdi. Bu, İttifak Devletleri tüm cephelerde kesin bir şekilde çökmesine ve daha geniş savaşın beklenmedik bir şekilde hızlı bir şekilde sona ermesine neden oldu. Sırbistan'daki 11. Ordu, Arnavutluk'taki XIX. Kolordu ve Bulgaristan'ı destekleyen küçük birlikler dahil olmak üzere Balkanlar'daki Alman ve Avusturya-Macaristan kuvvetleri, sayıca büyük ölçüde üstün ve savunmasız durumda, yenilgiye uğrayarak veya zorla geri çekilerek kuzeye Macaristan'a doğru kaçtı. Yunan ve İngiliz kuvvetleri ile İstanbul arasında hiçbir İttifak Gücü kuvveti kalmadığından, Osmanlı İmparatorluğu 30 Ekim'de ateşkes imzaladı. 1 Kasım'da Belgrad'ın ele geçirilmesi, Sırbistan'ın ve Fransa'nın Macaristan'ı neredeyse karşı konulmaz işgaliyle tehdit etmesi, yerel etnik isyanlar ve büyüyen askeri isyanla birleştiğinde, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun 3 Kasım'da ateşkese zorlanmasına yardımcı oldu. 10 Kasım'da Romanya, Bükreş Antlaşması'nı reddetti ve savaşa yeniden girdi. Tek başına ve yakın, kesin bir yenilgiyle karşı karşıya olan Almanya, 11 Kasım'da ateşkes yapmayı kabul etti.
Sırbistan, Arnavutluk ve Karadağ'ın Kurtuluşu

Müttefik kuvvetler dört yönde ilerledi.
Merkezde, Petar Bojović komutasındaki 1. Sırp Ordusu ve Paul Prosper Henrys komutasındaki Fransız Armée d'Orient'in bir kısmı kuzeye ilerledi. Alman kuvvetleri, Niş'te yeniden bir araya gelip bu ilerlemeyi engelleyemedi. İvranye 5 Ekim'de, Niş 11 Ekim'de ve Belgrad 1 Kasım'da İtilaf Devletlerinin eline geçti. Burada, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun yakında çökeceği sırada 29 Ekim 1918'de Sloven, Hırvat ve Sırp Devleti veya Yugoslavya ilan edildiğinde Sırp Ordusu durdu.
Stepa Stepanović komutasındaki 2. Sırp Ordusu, Fransız kuvvetleriyle birlikte kuzeybatıya Kosova'ya doğru ilerledi. 11. Fransız Sömürge Tümeni; 10 Ekim'de Priştine ve 17 Ekim'de İpek'i ele geçirdi. 3 Kasım'a kadar Bosna-Hersek sınırına ulaşıldı.
Albay Dragutin Milutinović, Karadağ'ı ele geçirmeyi amaçlayan Arnavutluk'un kuzeybatısındaki "Scutari Birlikleri" (daha sonra "Adriyatik Birlikleri") adlı bir Sırp kuvvetine liderlik etti. 31 Ekim'de bu güç, Karadağ'ın yerel paramiliter güçler tarafından çoktan ele geçirilen Podgorica'ya geldi. Son bir çatışmanın ardından Avusturya-Macaristan ordusu 4 Kasım'da Karadağ'ı boşalttı.
Arnavutluk'ta, Karl von Pflanzer-Baltin komutasındaki Avusturya-Macaristan XIX. Kolordusu, kuşatmadan kaçınmak için hızla çekiliyordu. Müttefiklerin 2 Ekim'de Durrës'i bombalamasının gösterdiği gibi, İtilaf Devletleri Adriyatik Denizi üzerinde sıkı bir kontrole sahipti. İtalyan 16. Ordu Kolordusu (CSIO) ve Fransız 57. Tümeni kuzeye doğru ilerleyerek 1 Ekim'de Berat'ı, 16 Ekim'de Dıraç'ı ve 30 Ekim'de İşkodra'yı ele geçirdi. Doğudan Fransız 11. Sömürge Tümeni, 30. Tümen, İtalyan 35. Tümen ve Yunan 3. ve 4. Tümenleri Arnavutluk'a girerek 8 Ekim'de Elbasan'ı ele geçirdi. Kotor'a ulaşan Avusturya-Macaristan kuvvetleri 3 Kasım'da teslim oldu.
Bulgaristan, Romanya ve Türkiye'deki Eylemler

Bulgaristan'ın teslim olmasından sonra, Henri Mathias Berthelot komutasındaki Tuna Ordusu olarak adlandırılan üç Fransız, bir Yunan ve bir İngiliz tümeni olan 26. Tümen, ateşkes koşulları altında Bulgaristan üzerinden demiryolu ile Romanya'ya doğru hareket etti. Ekim sonunda Rusçuk, Plevne ve Veliko Tırnovo'ya ulaşmışlardı. Bu ordu Svishtov ve Nikopol'da Tuna'yı geçerken, ilerlemeleri Romanya'yı 10 Kasım'da savaşa yeniden girmeye motive etti.
Bulgarlar savaştan çıktığında, İtilaf Devletlerinin İstanbul'a ilerlemesini engelleyecek İttifak Devletleri gücü kalmamıştı. İtilaf güçleri 28 Ekim'de Türkiye sınırına 30 km uzaklıktaki Makri'ye ulaştı. Osmanlı Devleti iki gün sonra teslim oldu.
Sonrası

Bulgaristan, Türkiye ve Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun dağılmasıyla İtilaf müttefikleri arasında rekabet ortaya çıktı. İtalya ve Sırbistan, Arnavutluk'taki etki ve Adriyatik Sorunu konusunda çatıştı. Karadağ'da, İtalya tarafından desteklenen Sırbistan ile konfederasyon taraftarları (Yeşiller) ile Sırbistan ile tam bir birlik taraftarları (Beyazlar) arasında bir iç savaş patlak verdi.
Arnavutluk'un ele geçirilmesi (1918)