stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Çetin Işıközlü
Yaşamı

1939 yılında dünyaya geldi. Ankara Devlet Konservatuvarı'nda  Adnan Saygun'la kompozisyon, Ferit Alnar'la orkestra şefliği, Kamuran Gündemir'le piyano çalıştı. 1969'da konservatuvarın kompozisyon bölümünden mezun oldu. Aynı yıl  yazdığı ve balerin eşi Işıl'a adadığı Judith adlı bale müziğiyle büyük başarı kazandı. Yapıtın dünya prömiyeri Alfred Rodrigues in koreografisiyle Ankara Devlet Balesi topluluğu tarafından gerçekleştirildi. Eser, İstanbul'da (1970, 1973), Cape Town'da (1976, 1978), Almanya'nın Giessen kentinde (1979), Tokyo ‘da(1982) ve İzmir'de(1988)  temsil edilmiştir.
1974 yılında İtalyan hükûmetinin bursuyla Roma Santa Cecilia Konservatuvarı'nın kompozisyon ve orkestra şefliği eğitimi aldı. Chigiana Müzik Akademisi nde, İngiltere'de Ernst Read Music Association ve Conford Müzik Okulu'nda, Salzburg Mozarteum Akademisi'nde orkestra şefliği yaz kurslarına katıldı.
1977'den 1985'e dek Almanya'da Giessen ile Detmold Operası'nda korepetitör ve orkestra şefi olarak çalıştı. 1985'te yurda döndükten sonra İzmir Devlet Senfoni Orkestrası'na piyanist ve orkestra şefi olarak atandı. 1987'den yılından itibaren Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı Orkestra Şefliği ve Kompozisyon bölümlerinde ve Bilkent Üniversitesi Müzik ve Sahne Sanatları Fakültesi'nde görev yapmıştır.
Judith adlı bale yapıtının ardından üç perdelik Ağrı Dağı Efsanesi/ Gülbahar (1971), Kültür Bakanlığı'nın siparişi üzerine Emrah ile Selvihan (1989) balesini,  ardından Aşk ve Barış (1991), Dudaktan Kalbe (1994) gibi sahne yapıtları ile başta piyano konçertoları olmak üzere çeşitli senfonik yapıtları besteledi. İlk dönem yapıtlarında daha öncü (avangart) bir müzik dili kullanan Işıközlü, giderek uyuşumsuz (disonans) anlatımla duygusal anlatımın birleştiği ve yer yer geleneksel Türk müziğinin duyumsandığı yalın bir anlatım geliştirmiştir.
Eserleri > İcra edilen eserleri

Judith (Bale, 1 Perde, Op.1, 1967)
Prelüd ve Şarkı(Oda Müziği, Op.2, 1968)
Ağrı Dağı Efsanesi "Gülbahar" (Opera, 3 Perde, Op.4, 1972)
Türk Ordu Donatım Marşı (Op.5, 1972)
Türk Ordu Senfonisi (Senfonik Fantazi, Op.6, 1973)
Keman Konçertosu (Op.7, 1976)
İki piyano için konçerto (Op.9, 1988)
Balad (Solo piyano, Op.11, 1990)
Aşk ve Barış (Opera, 2 Perde, Op.12, 1991)
Viyolensel Konçertosu(Op.13, 1993)
Dudaktan Kalbe (Opera, 3 Perde, Op.14, 1994)
Piyano Konçertosu (Op.15, 1997)
Liedler (Şan ve Piyano için, Op.16, 1998)
Emrah ile Selvihan (Bale, 2 Perde, Op.10, 1989)
İnanna (Opera, 3 Perde, Op.17, 2001)
Yeni Bir Dünya (Senfoni No.1, Op.18, 2004)
Çanakkale Kahramanları (Destansı Oratoryo) Op.19, 2012
Şu Çılgın Türkler (Üç Perde, Op.20) 2006
Yukarı Fırat Ezgileri (Piyano) Op.21, 2012
Eserleri > Diğer eserleri

Rüyada  (Senfonik Şiir, Op.3, 1970)
Piyanı Metodu (Almanca, Op.8, 1982)
Yellice Dağı

Kütahya'nın hemen güneyinden geçen fay çizgisinin gerisinde bulunan 1100 m ortalama yükseltili dar plato alanının kıyısında yükselir. Dağın en yüksek noktası İncebel Tepesi'dir (1764 m). Genel görünümü ile üst kesimi hayli düz olan Yellice kütlesinin üzerinde, doğu-batı doğrultusunda dizilmiş bir takım tepeler mevcuttur. Bunlar, İncebel Tepesi'nin doğusundaki İminicik Tepesi (1699 m), batısındaki Bakırtepe (1758 m) dir.
Sırbistan'ın ilçeleri

İlçe sınırları ve nüfus yoğunlukları
İlçe sınırları (İngilizce versiyonu)
Sırbistan'ın ilçeleri (Sırpça: Управни округ veya Округ) ülkenin idari sisteminde istatistiksel bölgelerin içinde yer alır. Ülkenin idari dağılımında 29 ilçe vardır. Bunlardan 7'si Voyvodina’da, 8’i Şumadiya ve Batı Sırbistan’da, 9’u Güney ve Doğu Sırbistan’da, 5’i fiilen Sırbistan’da yer almayan Kosova ve Metohiya Özerk Bölgesi’nde yer alır.
İlçeler > Voyvodina İlçeleri

| İlçe | Merkez | Alan  (km²) | Nüfus   (2011 yılı) | Nüfus (km² başına) | Belediye ve şehirler | Yerleşim sayısı |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Orta Banat İlçesi  (Srednjebanatski okrug)    | Zrenjanin | 3,256 | 186,851 | 57.4 |  Novi Bečej  Nova Crnja  Žitište  Sečanj  Zrenjanin | 55 |
| Kuzey Bačka İlçesi  (Severnobački okrug)   | Subotica | 1,784 | 185,552 | 104.0 |  Subotica  Bačka Topola  Mali Iđoš | 45 |
| Kuzey Banat İlçesi  (Severnobanatski okrug)   | Kikinda | 2,329 | 146,690 | 63.0 |  Kanije  Senta  Ada  Čoka  Novi Kneževac  Kikinda | 50 |
| Güney Bačka İlçesi  (Južnobački okrug)   | Novi Sad | 4,016 | 607,835 | 151.3 |  Srbobran  Baç  Beçe  Vrbas  Bačka Palanka  Bački Petrovac  Žabalj  Titel  Temerin  Beočin  Karlovac  Novi Sad | 77 |
| Güney Banat İlçesi  (Južnobanatski okrug)   | Pančevo | 4,245 | 291,327 | 68.6 |  Plandište  Opovo  Kovačica  Alibunar  Vršac  Bela Crkva  Pançova Şehri  Kovin | 94 |
| Srem İlçesi  (Sremski okrug)   | Srem Mitroviçası | 3,486 | 311,053 | 89.2 |  Šid  Inđija  Srem Mitroviçası Şehri  İrig  Ruma  Stara Pazova  Pećinci | 109 |
| Batı Baçka İlçesi  (Zapadnobački okrug)   | Sombor | 2,420 | 187,581 | 77.5 |  Sombor Şehri  Apatin  Odžaci  Kula | 37 |
İlçeler > Belgrad Bölgesi Dağılımı

Belgrad Bölgesi, idari dağılımda genişletilmiş Belgrad şehrini oluşturan belediye alanlarından meydana gelir. Başkent bölgesi olarak kısmen farklı bir sisteme sahiptir.
İlçeler > Şumadiya ve Batı Sırbistan İlçeleri

| İlçe | Merkez | Alan  (km²) | Nüfus   (2011 yılı) | Nüfus (km² başına) | Belediye ve şehirler | Yerleşim sayısı |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kolubara İlçesi  (Kolubarski okrug)   | Valjevo | 2,474 | 174,228 | 70.4 |  Osečina  Ub  Lajkovac  Valjevo Şehri  Mionica  Ljig | 218 |
| Maçva İlçesi  (Mačvanski okrug)   | Böğürdelen | 3,268 | 297,778 | 91.1 |  Bogatić  Böğürdelen Şehri  Loznica Şehri  Vladimirci  Koceljeva  Mali Zvornik  Krupanj  Ljubovija | 228 |
| Moraviça İlçesi  (Moravički okrug)   | Çaçak | 3,016 | 212,149 | 70.3 |  Gornji Milanovac  Çaçak Şehri  Lučani  Ivanjica | 206 |
| Pomoravlye İlçesi  (Pomoravski okrug)   | Yagodina | 2,614 | 212,839 | 84.8 |  Yagodina Şehri  Köprü  Paraćin  Svilajnac  Despotovac  Rekovac | 191 |
| Rasina İlçesi  (Rasinski okrug)   | Alacahisar | 2,667 | 240,463 | 90.2 |  Varvarin  Trstenik  Ćićevac  Alacahisar Şehri  Aleksandrovac  Brus | 296 |
| Raşka İlçesi  (Raški okrug)   | Kraljevo | 3,918 | 300,102 | 76.6 |  Kraljevo Şehri  Vrnjačka Banja  Raşka  Yeni Pazar Şehri  Tutin | 359 |
| Şumadiya İlçesi  (Šumadijski okrug)   | Kragujevac | 2,387 | 290,900 | 121.8 |  Aranđelovac  Topola  Rača  Batočina  Knić  Lapovo  Kragujevac Şehri | 174 |
| Zlatibor İlçesi  (Zlatiborski okrug)   | Ujiçe | 6,140 | 284,729 | 46.4 |  Bajina Bašta  Kosjerić  Ujiçe Şehri  Pojega  Čajetina  Arilje  Yeni Varoş  Prijepolje  Seniçe  Priboy | 438 |
İlçeler > Güney ve Doğu Sırbistan İlçeleri

| İlçe | Merkez | Alan  (km²) | Nüfus   (2011 yılı) | Nüfus (km² başına) | Belediye ve şehirler | Yerleşim sayısı |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Bor İlçesi  (Borski okrug)   | Bor | 3,507 | 123,848 | 35.3 |  Bor  Kladovo  Majdanpek  Negotin | 90 |
| Braniçevo İlçesi  (Braničevski okrug)   | Pasarofça | 3,865 | 180,480 | 46.7 |  Veliko Gradište  Pasarofça Şehri  Golubac  Malo Crniće  Žabari  Petrovac  Kučevo  Žagubica | 189 |
| Jablanica İlçesi  (Jablanički okrug)   | Leskofça | 2,769 | 215,463 | 77.8 |  Leskofça Şehri  Bojnik  Lebane  Medveđa  Vlasotince  Crna Trava | 336 |
| Nişava İlçesi  (Nišavski okrug)   | Niş | 2,729 | 373,404 | 136.8 |  Aleksinac  Svrljig  Merošina  Ražanj  Doljevac  Gacin Han  Niş Şehri | 285 |
| Pçinya İlçesi  (Pčinjski okrug)   | Vranye | 3,520 | 158,717 | 45.1 |  Vladiçin Han  Surdulica  Bosilegrad  Tırgovişte Şehri  Vranye Şehri  Buyanovaç  Preşova | 363 |
| Pirot İlçesi  (Pirotski okrug)   | Pirot | 2,761 | 92,277 | 33.4 |  Bela Palanka  Pirot  Babušnica  Dimitrovgrad | 214 |
| Podunavlye İlçesi  (Podunavski okrug)   | Semendire | 1,248 | 198,184 | 158.8 |  Semendire Şehri  Smederevska Palanka  Velika Plana | 58 |
| Toplica İlçesi  (Toplički okrug)   | Ürgüp | 2,231 | 90,600 | 40.6 |  Ürgüp  Blace  Kurşunlu  Žitorađa | 267 |
| Zayeçar İlçesi  (Zaječarski okrug)   | Zayeçar | 3,623 | 118,295 | 32.6 |  Boljevac  Knjaževac  Zayeçar Şehri  Sokobanja | 173 |
İlçeler > “De Jure” Kosova ve Metohiya İlçeleri

Sırbistan'ın idari birimlerinden 5'i, Kosova ve Metohiya'da yer alır. Ancak, Kosova ve Metohiya Özerk Bölgesi, 1998 yılında başlayan çatışmalar sonucunda 1999 yılından itibaren fiilen Sırbistan idari yapısından kopmuştur. 2008 yılında tek taraflı bağımsızlığını da ilan ederek, uluslararası tanınma süreci devam eden ayrı bir devlet statüsü kazanmıştır. Dolayısıyla aşağıdaki 5 ilçede Sırbistan'ın idaresi yoktur. Sadece, Kosova'nın kuzeyindeki birkaç yerleşim biriminde, Sırbistan'ın idari hükmü söz konusudur.
| İlçe | Merkez | Nüfus  (2002 yılı) | Belediyeler ve şehirler |
| --- | --- | --- | --- |
| Kosova İlçesi  (Kosovski okrug)   | Priştine | 672,292 |  Priştine Şehri  Glogovaç  Kosovo Polje  Liplan  Obiliç  Poduyeva  Ferizovik  Ştimle  Kaçanik  Ştırpçe |
| Kosova-Pomoravlye İlçesi  (Kosovsko-Pomoravski okrug)   | Gilan | 217,726 |  Kosova Kameniçesi  Nobırda  Gilan  Viti |
| Kosova Mitroviçası İlçesi  (Kosovskomitrovički okrug)   | Kosova Mitroviçası | 275,904 |  Kosova Mitroviçası  Leposaviç  Skenderay  Vıçıtırın  Zubin Potok  Zveçan |
| İpek İlçesi  (Pećki okrug)   | İpek | 414,187 |  İpek  İstok  Klina  Yakova  Deçan |
| Prizren İlçesi  (Prizrenski okrug)   | Prizren | 376,085 |  Rahofça  Suvareka  Prizren  Gora |
Haritalar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Voyvodina ilçeleri haritası
Kosova ve Metohiya ilçeleri haritası
Çift Anadal Programı

Son dönemlerde birçok üniversite de uygulanmaya başlanılan %50 si ortak ders içeren 2 farklı dalda eğitim mezunu olabilmeye olanak sağlayan YÖK onaylı sistem.
Çift Anadal Programı (ÇAP) için gereken şartlar

Birinci anadal programında öngörülen tüm dersleri alarak başarmak.
En az 3.00 Genel Not Ortalaması (GNO)'na sahip olmak ve anadal lisans programının ilgili sınıfındaki başarı sıralamasında ilk %20'lik dilim içinde yer almak.
Başarı sıralamasına göre, başvurulan Çift Anadal Programı (ÇAP) için ayrılan kontenjan içinde kalmış olmak.
Roman Malinovski

| Roman Malinovski |
| --- | --- |
Роман Вацлавович Малиновский
1913 yılında Duma milletvekiliyken
Doğum: Roman Vatslavoviç Malinovski 1876
Ölüm: 1918
Ölüm sebebi: Kurşuna dizilme
Meslek: Ajan
İşveren: Ohranka
Siyasi parti: Rus Bolşevik Partisi

Roman Vatslavoviç Malinovski (Rusça: Роман Вацлавович Малиновский) (1876-5 Kasım 1918) Rus Bolşevik Partisi Merkez Komitesine kadar yükselmiş Ohranka ajanıdır.
Gençliği

1899 yılında hırsızlıktan hapse atılır. 1901-1905 yılları arasında Rus Ordusunda er olarak görev yapar. 1905 Devrimi sırasında ayaklanmanın içindedir. 1906 yılında Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi'ne girer. St. Petersburg'da metal işçileri sendikasında çalışır.
Ohranka ajanı

1910 yılında Rus gizli polis teşkilatı Ohranka tarafından gözaltına alınsa da serbest bırakılacaktır çünkü gözaltındayken Ohranka için ajanlık yapmaya karar vermiştir. Artık bir ajan olarak Bolşevik Partisi kademelerine sızabilecektir. 1912 yılında Lenin'nin desteğiyle Merkez Komitesine dahil edilir. Duma'da Bolşevikleri temsil eden 6 milletvekilinden birisidir. Gizli ajan olarak birçok önemli Bolşevik liderin (aralarında kendilerini ihbar edenin Malinovski olduğunu bilmeksizin sürgüne gönderilen Stalin ve Sverdlov da vardır) Sibirya'ya sürgüne gönderilmesine sebep olur. 1913 yılında kendisine gelen ihbarlar üzerine Malinovski'nin ajan olduğunu bildiren Menşevik lider Martov'a rağmen Lenin Malinovski'yi savunur. 1914 yılında gerçek kimliği ortaya çıkmasından çekinerek Almanya'ya kaçar. I. Dünya Savaşı patlak verince Almanlar tarafından savaş esiri olarak enterne edilir. Hala onun yanında olan Lenin, Malinovski'nin tutuklu bulunduğu hapishaneye giyecek vb gönderir.
Açığa çıkan arşivler

Ekim Devrimi'nin zaferinden sonra Bolşevikler Okhrana gizli belgelerine ulaşırlar ve gerçekten de Malinovski'nin ajan olduğunu görürler. Savaştan sonra 1918 yılında Rusya'ya dönen Malinovski, Petrograd Sovyetine girmeye çalışmış ancak Grigory Zinoviev tarafından teşhis edilmiştir. Yakalandıktan sonra suçunu itiraf etmiş ve cezasını bildiğini söyleyerek gerekenin yapılmasını istemiştir. Mahkemeye sevk edildikten sonra ölüm cezasına çarptırılmış ve kurşuna dizilmiştir.
Lenin'in öz eleştirisi

Lenin'e Malinovski'nin ajan olduğu kanıtlarıyla beraber gösterildiğinde Lenin şunları söylemiştir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Malinovski şüphesiz birçok insanı mahvetmiştir. Ancak Partinin onbinlerce, yüzbinlerce emekçi nezdinde kazandığı önem ve etki Malinovski veya onun gibiler tarafından ne yönlendirilebilir, ne kontrol edilebilir ne de durdurulabilir! | „ |
— Lenin
Şirin Tekeli

| Şirin Tekeli |
| --- | --- |

Doğum: 28 Şubat 1944(1944-02-28) Ankara, Türkiye
Ölüm: 13 Haziran 2017 (73 yaşında) Bodrum, Muğla, Türkiye
Meslek: Akademisyen, yazar, çevirmen, aktivist
Vatandaşlık: Türkiye
Eğitim: Lozan Üniversitesi
Konu: Kadın hakları
Önemli eser: David Easton'un Sistem Teorisine Katkısı Üzerine Bir İnceleme
Önemli ödülleri: Ordre des Palmes Académiques

Şirin Tekeli (28 Şubat 1944, Ankara - 13 Haziran 2017, Bodrum) Türkiye'deki ikinci dalga kadın hareketinin içinde öncü olmuş kadın hakları savunucusu, feminist yazar ve aktivist.
Kadınların siyasi karar alma mevkilerinde daha fazla bulunması, bu karar alıcı odaklara daha fazla girmesi için çalıştı. Eserlerinin yanı sıra Fransızca ve İngilizceden çevirileriyle de Türkçe feminist literatüre katkılar yaptı.
Hayatı > Gençliği

1944 yılında Ankara'da doğdu. İki felsefe öğretmeninin tek çocuğudur. Annesi Hayrünisa Köni İstanbul Üniversitesi'nde felsefe okumuş ve 30 yıldan fazla liselerde felsefe öğretmeni olarak çalışmış bir feministtir. Babası Yunus Kazım Köni döneminin önemli bürokratlarındandır ve İlköğretim Genel Müdürlüğü görevinde de bulunmuştur.
Şirin Tekeli, Ankara Kız Lisesi'nin fen bölümüne devam ettiği yıllarda yoğun bir şekilde edebiyat ve felsefe kitaplarını okumaya başladı. 1961 yılında liseyi bitirdikten sonra döviz sınavını kazanarak Paris'e gitti ve ilk önce Fransızca öğrendi, 1962 yılında da hukuk okumaya başladı. Şehirdeki politik ortamın hareketli olması, terör, çatışmalar yaşanması hem de  okuduğu bölümde umduğunu bulamaması gerekçeleriyle Paris'ten ayrıldı. Lozan Üniversitesi'nde Sosyal ve Siyasal Bilimler okumaya başladı.
Hayatı > Akademisyen

1967 yılında öğrenimini bitirip İstanbul'a döndü ve aynı yıl İstanbul Üniversitesi'nin İktisat Fakültesi Siyaset Bilimi Kürsüsü'ne girdi. Bu dönemde öğrencilik döneminden tanıdığı eşi Ahmet Tekeli ile evlendi. 1973 yılında David Easton'un Sistem Teorisi merkezli doktora çalışmasını tamamladı. Kadınların siyasete katılması konusundaki doçentlik tezini 1978 yılında  bitirdi. Doçentliği sonrasında seçimler üzerine çalışmaya başladı. Fransız hükûmetinden burs alarak Fransa Ulusal Bilimsel Araştırma Merkezi'nde (Centre National de la Recherche Scientifique - CNRS) "haritalama (cartographie) tekniğini" öğrendi. Bu merkezdeki çalışmalarında bir yandan Türkiye'nin bütün seçim verilerini bilgisayara işlerken, bir yandan da Jean Ranger ve ekibi ile birlikte "şehirde seçim sosyolojisi" konusunu inceledi. 1980-1981 ders yılında üniversitede İstanbul'a uyarlanmış bir siyaset sosyolojisi semineri gerçekleştirdi.
Hayatı > 12 Eylül sonrası

1980 askeri darbesi sonrasında kurulan YÖK'ün "sosyal bilimlerde ‘düşünce ve araştırma’ özgürlüğünü budamasını, tamamen ordu benzeri bir dikey örgüt yapısı kurmasını, bilim yapmak yerine resmi ideolojiyi öğretmek amacını gütmesini, öğrencileri ve öğretim görevlilerini siyaset-dışılaştırmasını" protesto etmek için 1981 yılında üniversitedeki görevinden istifa etti.
Üniversiteden ayrıldıktan sonra, yazar, redaktör ve çevirmen olarak çalışmaya başladı. Kadınlarla ilgili Eşitlik Politikaları konulu bir araştırma gerçekleştirdi. 1981 yılında Yazarlar Kooperatifi, YAZKO'nun davetiyle feminist yayınları çevirmek üzere bir grubun içinde yer aldı. Bu grup bir yandan bilinç yükseltme grubu deneyimine olanak verirken, bir yandan da feminizmin terminolojisini Türkçede oluşturmak gibi önemli bir işlev görmüştür.
Tekeli'nin 1982 yılında Kadınlar ve Siyasal-Toplumsal Hayat adıyla kitap olarak yayınladığı doçentlik tezi, Türkiye'de kadınların politik ve toplumsal alanda marijinalleşmesi üzerine Türkçe yayınlanan ilk kitaptır.
Hayatı > Aktivizmi

Tekeli, 1985'te Kadınlara Karşı Her Türlü Ayırımcılığın Önlenmesi Sözleşmesi 'nin uygulanmasını talep eden dilekçe kampanyasını, Medeni Kanun reformu mücadelesini başlattı.
1987'deki Aile İçi Şiddete Karşı Yürüyüş ve Kariye Şenliği ile başlayan, 1989'da Mor İğne Kampanyası ile devam eden, genç kadınların, taşralı kadınların, Kürt kadınların katılmalarıyla gerçek anlamda bir toplumsal harekete dönüşen aktivitelerin içinde yer aldı.
1989'da Kadın Eserleri Kütüphanesi ve Bilgi Merkezi Vakfı'nın kuruluş çalışmalarına katıldı. Şirin Tekeli'den başka Aslı Davaz Mardin, Füsun Akatlı, Jale Baysal ve Füsun Ertuğ Yaraş'tan oluşan kurucu kadro, 14 Nisan 1990'da İstanbul Belediyesi'ne ait Fener'deki tarihi binada Kadın Eserleri Kütüphanesi ve Bilgi Merkezi'ni hizmete açtı.
1990'da genç feminist araştırmacıların çalışmalarını bir araya getiren bir derleme olan 1980’ler Türkiye’sinde Kadın Bakış Açısından Kadınlar kitabını hazırladı. Bu kitap Almanca ve İngilizce olarak da yayımlanmıştır.
Tekeli, 1997 yılında KA-DER (Kadın Adayları Destekleme Derneği), Ana Kültür Kooperatifi ve Winpeace -Türk ve Yunan Kadınları Barış Girişimi'nin oluşumunda kurucu olarak yer aldı. 2012 yılında ölen eşi Ahmet Tekeli'nin ona bıraktığı miras ile Şirin-Ahmet Tekeli Kadın Hukukçuları Destekleme Vakfı'nı (KAHUDEV) kurulmasını sağladı. Bu Vakıf hukuk öğrencisi veya hukuk alanında faaliyet gösteren kadınların bilimsel ve mesleki gelişimlerine destek olmak amacıyla burslar verir.
Üniversiteden ayrıldıktan sonra hayatını kazanmak için çeviri yaptı. 2011 yılına kadar, Fransızca ve İngilizceden çoğu kadınlar ve demokrasi ile ilgili 25 kitabı Türkçeye kazandırdı.
1996 yılında kendisine Fransa Kültür Bakanlığı'nın Akademik Palmiye Ödülü Ordre des Palmes Académiques verildi. 2008 yılında Baskın Oran'ın başlattığı Ermenilerden özür diliyorum kampanyasına destek verdi.
Şirin Tekeli, beyin tümörü tedavisi gördüğü Bodrum'da 13 Haziran 2017 günü ölmüştür. Şirin Tekeli, ölmeden önce bedenini, bilimsel araştırmalarda kullanılması için Cerrahpaşa Tıp Fakültesi'ne bağışlamıştır. Bu sebeple cenaze töreni düzenlenmedi.
Çalışmaları

1986: İnsan Hakları Derneği kurucu üyesi.
1989: İstanbul Kadın Eserleri Kütüphanesi ve Bilgi Merkezi Vakfı kurucu üyesi.
1990: İstanbul Mor Çatı Kadın Sığınağı kurucu üyesi.
1993: Türkiye Helsinki Yurttaşlar Derneği kurucu üyesi.
Toplum ve Bilim yazarı.
1997: KA-DER, Kadın Adayları Destekleme ve Eğitme Derneği.
2012: Kazete Bağımsız Kadın Gazetesi yazarı.
Kitapları

David Easton'un Sistem Teorisine Katkısı Üzerine Bir İnceleme. İstanbul 1976
Kadınlar ve Siyasal-Toplumsal Hayat. İstanbul 1982
Kadınlar İçin. İstanbul 1988
80'ler Türkiye'sinde Kadın Bakış Açısından Kadınlar. İstanbul: İletişim 1990, 1995, 2010.
Meryem Koray ile: Devlet-Kadın-Politika. İstanbul: TÜSES 1991
Feminizmi Düşünmek, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul, 2017.
Frauen in der türkischen Politik, in: Die Frau in der türkischen Gesellschaft. Abadan-Unat, N. (Hg.), Frankfurt 1985
Frauen in der Türkei der 80er Jahre, in: Aylâ Neusel, Şirin Tekeli, Meral Akkent (Hg.): Aufstand im Haus der Frauen. Frauenforschung aus der Türkei. Berlin, 1991.
Die Neue Frauenbewegung in der Türkei der 80er Jahre, In: Ayşe Esin, Anıl Kaputanoğlu, Ozan Kesim, Mine Kırbıyık (Hg.): Türkische Frauenbewegung. Karlsruhe, 1992.
Women in Modern Turkish Society. Zed Books, 1994.
Çevirileri

Maurice Duverger: Siyaset Sosyolojisi. İstanbul: Varlık 1982.
Andree Michel: Feminizm. İstanbul: Kadın Çevresi 1986.
Alain Rouquié: Latin Amerika'da Askeri Devlet. İstanbul: Alan 1986
19. y.y. Feminizminden seçmeler. İstanbul: Afa, 1987
Edgar Morin: Avrupa'yı Düşünmek. İstanbul: Afa, 1989
Elisabeth Badinter: Biri Ötekidir. Afa, 1992
Diane Scully: (L. Aytek ile birlikte), Tecavüz. Metis, 1994
Immanuel Wallerstein: Sosyal Bilimleri Açın. Metis Yayınları, İstanbul, 1996
Halide Messaudi: Cezayir'de Kadın Olmak. Metis, 1996
Nora Şeni: Marie ve Marie: Konstantiniye'de Bir Mevsim (Marie Et Marie: Une Saison a Constantinople). İletişim, 1999
Sosyal Bilimleri Açın, Wellerstein ve ekibi, Metis, 2014, 10. baskı
Stefanos Yerasimos: Milliyetler ve sınırlar. İstanbul: İletişim 2000 (2014, 6. basım)
Barrington Moore: Diktatörlüğün ve Demokrasinin Toplumsal Kökenleri Çağdaş Dünyanın Yaratılmasında Soylunun ve Köylünün Rolü (Social Origins of Dictatorship and Democracy: Lord and Peasant in the Making of the Modern World). İmge Kitabevi Yayınları; İstanbul 2003
Juliet Mitchell: Kadınlar - En Uzun Devrim (Women: The Longest Revolution). Feminist Kitaplık. Agora Kitaplığı, 2006
Germaine Tillion: (N. Sirman ile birlikte), Harem ve Kuzenler (Le harem et les cousins). Metis, 2006
Nora Şeni: Seni Unutursam İstanbul. Kitap Yayınevi; İstanbul Kitapları; İstanbul, 2008
Semih Vaner (der.): Yirmibirinci Yüzyıl Başında Türkiye. Kitap Yayınevi 2009
Stefanos Yerasimos: Konstantiniye ve Ayasofya Efsaneleri (La fondation de Constantinople et de Sainte Sophie dans les traditions turques). İletişim, 2010, 2014 6. baskı
Dejanirah Couto: Harp ve Sulh - Avrupa ve Osmanlılar. Kitap Yayınevi, 2010
Ali Kazancıgil: Türkiye Üzerine Basmakalıp Düşünceler. Kitap Yayınevi, 2010
Muhteşem Süleyman'ın İmparatorluğunda, Nicolas de Nicolay, (çeviri Şirin Tekeli ve Menekşe Tokyay), Kitap Yayınevi, 2014
Edgar Morin, Mauro Ceruti, Bizim Avrupamız, İletişim, 2014. 1. baskı
Adına Konulan Ödüller

Sabancı Üniversitesi Toplumsal Cinsiyet ve Kadın Çalışmaları Merkezi (SU Gender), Kasım 2017'den başlayarak her yıl Türkiye'de kadın ve toplumsal cinsiyet çalışmalarının öncülerinden olan Tekeli adına Şirin Tekeli Araştırma Ödülü vermektedir. Doktora öğrencileri ile doktora derecesini tamamlamış araştırmacıların toplumsal cinsiyet ve kadın çalışmaları alanında çalışabilmeleri için proje ödülü vermektedir. Her yıl yapılan bir toplantıda ödül sahipleri tanıtılmaktadır.
Kadın Adayları Destekleme Derneği (Ka.Der) ve İstanbul Gedik Üniversitesi'nin birlikte düzenlediği 'Şirin Tekeli Yerel Yönetimler Akademisi' adlı bir çalışma da 2018'den başlayarak  her yıl yapılmaktadır. Yerel yönetimlere katılımda toplumsal cinsiyet eşitliği bakış açısına sahip kadın sayısını arttırmaya katkıda bulunmak amacıyla düzenlenmektedir.