stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Motor kontrol ünitesi
Programlanabilirlik

Bazı motor kontrol üniteleri, son kullanıcı (araç sahibi) tarafından da programlanabilecek ve üzerinde değişiklikler yapılabilecek şekilde tasarlanmıştır.
Aracın ömrü boyunca bakım ya da performans iyileştirme amacıyla motorun herhangi bir parçası değiştirildiğinde, motor kontrol ünitesinin çalışması esnasında motor ile arasında bazı uyumsuzluklar olabilir. Burada motordaki değişikliklerle ECU arasındaki uyumu sağlamak adına, programlanabilir bir ECU kullanılabilir. Örnek olarak turboşarjlı, süperşarjlı ve atmosferik motorlarda yakıt enjeksiyonu, hava-yakıt karışımının ateşlemesi, egzoz sistemi, aktarma organlarının kontrolü gibi birçok fonksiyon grubu, gerektiğinde programlanabilir ECU'lar üzerinden güncellenebilir. Burada aracın fonksiyonlarının bilgisayar üzerinden izlenmesine ve gerekli ayarların/güncellemelerin/iyileştirmelerin ECU'ya iletilebileceği bir arayüz programına ihtiyaç vardır.
ECU'nun programlanması esnasında motor tarafından dışarı atılan egzoz gazı, oksijen (lambda) sensörü ile anlık olarak takip edilir. Bunun sonucunda elde edilen verilerle, motor gücü ve gaz kelebeği açıklık miktarına bağlı olarak püskürtülmesi gereken yakıt miktarları belirlenir. Uzmanlar tarafından gerçekleştirilen bu işlem için motor devri, üretilen motor gücü miktarı, tork miktarı, vites geçişi davranışı gibi çok sayıda bilgiyi görüntüleyebilen bir dinamometreye ihtiyaç vardır. Şasi dinamometresinin yapısı, kabaca koşu bandına benzetilebilir.
Sayılanlara ek olarak, programlanabilir ECU'lar kullanılarak müdahale edilebilecek fonksiyonlardan bazıları aşağıdadır:
Turbo boşluğu önleme sistemi (misfiring system / anti-lag system)
Oksijen (lambda) sensörü
Vites kontrol ünitesi
Ateşleme zamanlaması
Kalkış kontrol sistemi
Düşük basınç (yakıt) regülatörü
RPM (motor devri) sınırlayıcı
Geçici püskürtme (yakıt)
Değişken kam mili zamanlaması
Turboşarj emniyet supabı (wastegate) kontrolü
Motor suyu sıcaklığı
Yarış araçlarında kullanılan motor kontrol üniteleri, genellikle 0,5 ila 16 megabayt arasında bir veri saklama kapasitesine sahiptir ve yarış sırasında sensörlerin ürettiği verileri, yarış sonrasında analiz edilebilmesi için kaydeder. Yarış araçlarındaki çoğu ECU, RS-232 ya da CAN bus gibi çeşitli iletişim protokolleri vasıtasıyla bir gösterge paneline bağlanarak temel motor performans bilgilerini anlık olarak sürücüye iletir.
Sensörler ve Aktüatörler

Silindir içerisine emilen hava miktarı, havanın ya da yakıtın basıncı ve sıcaklığı, motor devri, egzos gazı içerindeki oksijen miktarı, vuruntu, krank açısı gibi birçok parametreyle ilgili veri üreten sensörler, Elektronik Motor Yönetim Sistemi (EEMS) içerisinde hayati öneme sahiptir.
Tarihi > İlk Örnekler

Motorun çalışması esnasında kontrol edilmesi gereken çok sayıdaki fonksiyonu tek noktadan otomatik olarak yönetmeyi amaçlayan ilk girişimlerden biri olan "Kommandogerät" adlı cihaz, BMW tarafından 1939 yılında geliştirildi. İlk olarak BMW 801 adındaki 14 silindirli radyal (yıldız tipi) uçak motorlarında kullanılan cihaz, uçağın sert ivmelenme sürecini yöneten 6 farklı kontrol elemanının yerini tek başına aldı. Ancak bu cihazın bazı sorunları da vardı. Tek motorlu ve tek kişilik bir Alman savaş uçağı olan Fw 190'ın (Focke-Wulf Fw 190 Wurger) motor gücünde yaşanan ani düşüşler, uçağın yakın kol uçuşu yapmasını zorlaştırıyor ve aniden tehlikeli bir şekilde stall durumuna girmesine sebep oluyordu.
Entegre devrelerin ve mikroişlemcilerin gelişmesi, 1970'lerde motor kontrolünün ekonomik olarak verimli hale gelmesini sağladı. 70'lerin başında Japon elektronik endüstrisinin ürettiği entegre devreler ve mikro denetleyiciler, Japon otomobillerinde motor kontrolü için kullanılmaya başlandı. Ford Motor Company tarafından geliştirilen ve Toshiba TLCS-12 mikroişlemcisini kullanan Ford EEC (Elektronik Motor Kontrol) ise 1975 yılında seri üretime geçti.
Tarihi > Hibrit Dijital Tasarımlar

Hibrit dijital ya da analog tasarımlar, 1980'lerin ortalarında popülerdi. Bu sistemler motorla ilgili gerekli ölçümleri yapmak ve bu bilgileri işlemek için analog yöntemler kullanıyorlardı. Motordan gelen ölçüm sonuçları, önceden belirlenmiş ve dijital ROM (Read-Only Memory / Sadece Okunabilir Hafıza)’ya kaydedilmiş bilgilerle karşılaştırılıyor ve buna göre uygun çıktılar oluşturuluyordu. Bu çıktılar, sonraki yıllarda geliştirilen motor kontrol üniteleri tarafından dinamik olarak hesaplanmaya başlandı. Önceden hesaplanan ve ROM’a kaydedilen bu değerler, “ideal” ve yeni ya da az çalışmış bir motorda kullanıldığında sorun yaratmasa da motor çalıştıkça ve parçalar aşındıkça güncelliğini kaybedip verimsizleşiyordu.
Modern Tasarımlar

Modern ECU'larda kullanılan mikroişlemciler, motordaki sensörlerinden gelen bilgileri gerçek zamanlı olarak işleyebilir. Temelde ECU, donanım ve yazılım olmak üzere iki ana bileşenden oluşur. Baskılı devre kartı (PCB) üzerinde yer alan çok sayıdaki elektronik bileşenden en önemlisi, Mikrodenetleyici çiptir. Motor kontrol algoritmalarını içeren yazılım, bu mikrodenetleyici çipte ya da PCB üzerindeki diğer çiplerde, genellikle de EPROM ya da flash bellekte saklanır. Bu sayede merkezi işlem birimi (CPU / Central Processing Unit), yazılımın güncellenmesi ya da çip değişikliği vasıtasıyla yeniden programlanabilir. Bu sistem elektronik motor yönetim sistemi olarak da adlandırılabilir.
ECU'lar, motordaki sensörlerden bilgiyi alır ve bu bilgiyi, motoru oluşturan bileşenleri kontrol etmekte kullanır. Değişken supap zamanlamalarının ve turboşarj emniyet supabının elektronik olarak kontrolü, buna örnektir. Ayrıca ECU, şanzıman kontrol üniteleri ile iletişim kurabilir veya elektronik olarak kontrol edilen otomatik şanzımanlar, çekiş kontrol sistemleri ve benzerleri için doğrudan bir arayüz görevi görebilir. Bu sistemler arasındaki iletişimi sağlamak için genellikle CAN bus iç iletişim ağı teknolojisi kullanılır.
Modern ECU'lar ayrıca hız sabitleyici, şanzıman kontrolü, kaymayı önleyici fren kontrolü ve hırsızlık önleme kontrolü vb. gibi fonksiyonları da yönetebilir.
General Motors'un (GM) 1979'daki pilot ECU projesi hibrit dijital yapıdaydı ve önceden hesaplanmış verileri kullanarak motor kontrolü gerçekleştiriyordu; aynı firmanın 1980'lerdeki tüm ECU projeleri ise mikroişlemci tabanlıydı. ABD'nin Temiz Hava Yasası (Clean Air Act) kapsamındaki egzoz emisyonu değerlerini karşılayabilmek amacıyla 1981 yılında yüksek miktarda ECU üretildi ancak bunların hepsi hibrit yapıdaydı. ECU üretim hacminin çok yüksek olduğu 1981'den sonra üretilen GM araçlarında ise mikroişlemcili modern ECU'lar kullanıldı.
Aynı yıllarda GM, yakıt dağıtım sisteminde de değişikliğe giderek karbüratörlü modellerin yanı sıra doğrudan püskürtme yapılan motorlar da üretmeye başladı. Tek bir enjektör vasıtasıyla yakıtın manifolda püskürtüldüğü ilk GM ürünü olan Cadillac motorları 1980'de, Chevrolet Corvette'te kullanılan Pontiac 2.5L I4 "Iron Duke" ve Chevrolet 5.7L V8 L83 "Cross-Fire" motorları ise 1982'de üretilmeye başlandı. Oldsmobile 5.0L V8 LV2 motoruna sahip 1990 model Cadillac Brougham, Kuzey Amerika pazarında satışa sunulan son karbüratörlü binek otomobil oldu (karbüratörlü bir motorla çalışan 1992 Volkswagen Beetle modeli Meksika'da satın alınabiliyordu, ancak ABD'de ve Kanada’da satışa sunulmadı). ABD’de ve Japonya’nın büyük otomobil üreticileri arasında, binek araçlarda karbüratörlü sistemleri terk ederek yalnızca doğrudan püskürtmeli modellere yönelen son firma, 1991 yılı itibarıyla GM oldu. GM'nin elektronik bölümü olan Delco ise 1988 yılında günde 28.000'den fazla ECU üreterek o dönemde dünyanın en büyük dijital kontrol bilgisayarları üreticisi oldu.
Diğer Uygulamalar

Sadece otomobillerde değil içten yanmalı motora sahip farklı sistemlerde de kullanılan dijital kontrol bilgisayarları ya da ECU’lar, havacılık alanındaki uygulamalarda "FADEC'ler" (Full Authority Digital Engine Controls / Tam Donanımlı Bağımsız Dijital Motor Kontrol Ünitesi) olarak bilinir. Ancak bu kontrol sistemi, piston motorlu küçük uçak ve helikopterlerde, otomobillere kıyasla pek yaygın değildir. Bunun temel sebeplerinden biri, kontrol sisteminin arızalanması durumunda motorun manuel olarak idare edilemeyecek olması ve bunun getirdiği yüksek risktir.
Myagrum

Myagrum Brassicaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Neslia

Neslia Brassicaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Paysonia

Paysonia Brassicaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Sibara

Sibara Brassicaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Thysanocarpus

Thysanocarpus Brassicaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Thelypodiopsis

Thelypodiopsis Brassicaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Streptanthus

Streptanthus Brassicaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Thlaspi

Thlaspi veya pennycress, Brassicaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Sisymbrium

Sisymbrium Brassicaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Sipehsâlâr

Sipehsâlâr Orta Çağ İslam devletlerinde başkumandan anlamında kullanılan askeri ünvan.
Farsça "ordu" anlamına gelen "sipeh" ve komutan anlamına gelen "sâlâr" kelimelerinden oluşmaktadır. Arapçaya İsfehsâlâr (isbehsâlâr) şeklinde geçmiştir. Ordunun eğitiminden, savaşa hazır bulunmasından, sevk ve idaresinden sorumlu olan Sipehsâlâr 10. yüzyıldan itibaren özellikle İran toplulukları arasında yaygınlaşmıştır. Samaniler' de savaşlara çoğu zaman Horasan valileri kumandanlık ettiğinden bu valilere sipehsâlâr ünvanı da verilmiştir. Gazneliler’ de de ordu kumandanı için sipehsâlâr unvanı kullanılmıştır. Gazneliler devrinde sipehsâlârlar, hem eyalet ordularının başkumandanlığını hem de eyalet valisi olarak görev yapmaktaydı. Selçuklular’ da bütün kuvvetlerin başkumandanına "sipehsâlâr-ı büzürg" veya "emîr-i sipehsâlâr (isfehsâlâr)" denilmekte ve vali olarak da görev yapmaktaydı. Harezmşahlar döneminde de  "emîr-i sipehsâlâr (isfehsâlâr)" ünvanı kullanılmıştır.
Anadolu Selçukluları, Fâtımîler, Böriler, Zengîler ve Memlükler’de de bu ünvan kullanılmıştır. Bu ünvan İlhanlılar, 16. yüzyıl başlarına kadar Hindistan’daki müslüman devletler ve Safevîler döneminde de kullanılmıştır. Osmanlılar' da da çok yaygın olmamakla birlikte kullanılmış bir ünvandır. Kaçarlar’da 19. yüzyılın ortasından itibaren sipehsâlâr ünvanının kullanıldığı görülmektedir.
Tropidocarpum

Tropidocarpum Brassicaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Sally Bedell Smith

Sally Bedell Smith 2012 Ulusal Kitap Festivali'nde
Sarah Bedell Smith (d. 27 Mayıs 1948) Amerikalı gazeteci ve biyografi yazarıdır.
Alexis Von Roenne

| Alexis Von Roenne |
| --- | --- |

Doğum: 22 Şubat 1903(1903-02-22) Tukkum, Kurlandiya Guberniyası, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 12 Ekim 1944 (41 yaşında) Plötzensee Hapishanesi, Berlin
Bağlılığı:  Alman İmparatorluğu (1918'e kadar)  Weimar Cumhuriyeti (1933'e kadar)  Nazi Almanyası (1933-1944)
Hizmet yılları: 1939-1944
Rütbesi: Oberst
Ailesi
Eşi: Ursula Von Bülow

Alexis Freiherr von Roenne (22 Şubat 1903 - 12 Ekim 1944) bir Alman Ordusu albayı ve kıdemli istihbarat analisti. Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi'nde olmasına rağmen inançlarına sağdık bir hristiyan olmasından ve ideolojik temelde nazilerle ortak noktada buluşamamasından dolayı gizlice Adolf Hitler karşıtı eylemlerde bulundu ve birçok konuyu kendisinden gizledi. 
20 Temmuz'da Adolf Hitler'e suikast düzenlenmesi sonrasında, von Roenne tutuklandı ve birçok komplocuyla bağlantısı nedeniyle Gestapo tarafından sorguya çekildi. Komploya katıldığına dair somut emareler bulunmamasına karşın idam edildi.
Hayatı

Modern tarihçiler tarafından 'Hitler'in en gözde istihbarat analisti' olarak anılan Von Roenne, Alman istihbaratı aracılığıyla Batı Cephesinde casuslukla görevli kolu olan Batı Yabancı Orduları'nın başına geçti.
Von Roenne, özellikle inançlarının ağır basmasından ötürü Hitler'i ve Alman genelkurmayını kasten yanıltarak ikili bir hayat sürdü. Von Roenne, Müttefik aldatmacası yoluyla yerleştirildiğinden açıkça şüphelendiği istihbarat bilgilerini bilmesine rağmen nazilerin planlarını baltalamak için üst kademelere ve Hitler'e bu aldatmaca istihbaratları kabul ettirtmeyi başardı. Özellikle, Hitler'i Mincemeat Operasyonu (Müttefiklerin Sicilya'yı işgali için aldatma planı) ve Bodyguard Operasyonu (Normandiya çıkarmalarının amaçlanan hedefini gizleyen) gibi İngiliz kampanyalarından elde edilen istihbaratı kabul etmeye ikna etti. Von Roenne'nin eylemleri, Mihver ve Nazi güçlerine karşı planlanan özellikle sahil çıkartmalarının başarılı olmasına sebebiyet verdi. Bunun sonucu olarak birçok Mütttefik kuvveti kayıpsız bir şekilde Avrupa anakarasına ayak bastı.
Tutuklanması ve Ölümü

Alexis von Roenne, kendisinin iddialarına göre, planlanan suikastı 20 Temmuz 1944'ten üç hafta önce, Stauffenberg gibi askeri muhalefet içindeki komplocularla temasları aracılığıyla öğrendi. Planlardan yanaydı ama aktif olarak dahil olmadı.
20 Temmuz suikast girişiminin hemen ardından, sorumlulardan birkaçıyla somut bir suç bağlamında olmasa dahi bağlantısı nedeniyle tutuklanan, ancak kısa bir süre sonra serbest bırakılan Von Roenne, 9 Ağustos'ta yeniden tutuklandı ve 5 Ekim'de Roland Freisler Halk Mahkemesi'nde yargılandı. Nazi ırk politikalarının Hristiyan değerleriyle tutarsız olduğunu ilan ederek, göstermelik duruşmada suçlu bulundu ve 12 Ekim 1944'te Plötzensee Hapishanesinde bir et kancasına asılarak infaz edildi.
Birçok tarihçiye göre Von Roenne, yanlış istihbaratları Hitler'e olan yakın konumundan ötürü ona kabul ettirtmesiyle özellikle sahil çıkartmalarında ciddi nazi savunulmasını aldatmasından ötürü önemli sayıda müttefik askerinin hayatını kurtarmıştır.
Polemonium reptans

Polemonium reptans, Polemoniaceae familyasından anavatanı Kuzey Amerika olan otsu bir bitki türü.
Morfolojik özellikleri

50 cm uzunluğa kadar çıkabilen çok yıllık otsu bitkilerdir. Tüysü yapraklar 20 cm uzunluğunda olup 5-13 yaprakçıktan oluşur. Korollası beş loplu olan çiçek mavimsi-eflatun renklidir.
Diğer özellikleri

Kurutulmuş köklerin hafif buruk ve acı tadı vardır. Deri sağlığı ve zehir sokması da dahil olmak üzere öksürük, nezle, bronşit, larenjit, tüberküloz ile ateşli ve iltihaplı hastalıkların tedavisinde kullanılır.
Daha sonra kullanıma sunmak için sonbaharda hasat edilerek kurutulur.
Varyeteler

Polemonium reptans subsp. reptans
Polemonium reptans subsp. villosum
Kato Moni

| Kato Moni Κάτω Μονή |
| --- | --- |
Köy
Kato MoniKato Moni'nin Kıbrıs'taki konumu
Koordinatlar: 35°3′39″K 33°5′35″D﻿ / ﻿35.06083°K 33.09306°D﻿ / 35.06083; 33.09306
Ülke:  Kıbrıs Cumhuriyeti
Kaza: Lefkoşa
Nüfus (2011)
 • Toplam: 311
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Kato Moni (Yunanca: Κάτω Μονή), Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Lefkoşa kazasında bulunan bir köydür. Köyün nüfusu 2011 yılı itibarı ile 311'dir.
Mangala Narlikar

| Mangala Narlikar |
| --- | --- |

Doğum: Mangala Rajwade 17 Mayıs 1943(1943-05-17) Bombay, Bombay Yönetimi, Britanya Hindistanı
Ölüm: 17 Temmuz 2023 (80 yaşında) Pune, Maharaştra, Hindistan
Ölüm sebebi: Kanser
Eğitim: Bombay Üniversitesi
Meslek: Matematikçi, akademisyen ve yazar
İşveren: Tata Temel Araştırmalar Enstitüsü (TIFR)  Bombay Üniversitesi  Pune Üniversitesi Cambridge Üniversitesi
Evlilik: Jayant Narlikar (e. 1966; ö.2023)
Çocuk(lar): 3

Mangala Narlikar (17 Mayıs 1943 - 17 Temmuz 2023), matematiğin kökeni üzerine araştırmalar yapan ve diğer meslekler üzerine yazılar hazırlayan Hint matematikçi, akademisyen ve yazardır. Matematik eğitiminin ardından ilk olarak Mumbai'deki Tata Temel Araştırmalar Enstitüsü 'nde (TIFR) çalışmış, daha sonra Bombay ve Pune Üniversiteleri'nde öğretim görevlisi olarak görev yapmıştır.
Hayatı

Narlikar, 17 Mayıs 1943'te Bombay, Bombay Yönetimi, Britanya Hindistanı'nda doğdu. Eğitimini Bombay Üniversitesi'nde üstün dereceyle tamamladı. 1966'da kozmolog ve fizikçi Jayant Narlikar ile evlenmiş sonradan hepsi bilim alanında yüksek öğrenim görmüş iyi bir kariyer yapmış Geeta, Girija ve Leelavati adlarında üç kız çocukları olmuştur.
Narlikar, 1964'ten 1966 yılına kadar Mumbai'deki Tata Temel Araştırmalar Enstitüsü Matematik Okulu'nda 1967'den 1969 yılına kadar Cambridge Üniversitesi'nde ve 1974'ten 1980 yılına kadar yine TIFR Matematik Okulu'nda görev almıştır. Evlendikten 16 yıl sonra 1981'de Bombay Üniversitesi'nden matematik doktorasını analitik sayı teorisi üzerine vermiştir. Doktora derecesini aldıktan sonra 1982-1985 yılları arasında Matematik Okulu'nda Havuz Görevlisi olarak TIFR ile çalışmaya devam etti. 1982-1985 yılları arasında Bombay Üniversitesi Matematik Bölümü'nde M Phil sınıfında ders vermiştir. Ayrıca 1989-2002 yılları arasında Pune Üniversitesi Matematik Bölümü'nde aralıklarla ve 2006-2010 yılları arasında Bhaskaracharya Pratishthan'daki merkezde yüksek lisans öğrencilerine dersler vermiştir.
Narlikar'ın temel ilgi alanları reel ve karmaşık analiz, analitik geometri, sayılar teorisi, cebir ile topolojidir.
Narlikar, matematik üzerine kitap yazmaya başlarken; "Matematiğin nasıl ilginç ve erişilebilir hale getirileceği üzerine bir kitap yazmaktan keyif aldım." ifadesinde bulunmuştur. Mesleği ile ev işlerini bir arada yürütmesi hakkında ise; "Benim hikayem belki de benim kuşağımdan iyi eğitimli ancak ev işlerini her zaman kişisel kariyerlerinin önüne koyan pek çok kadının hayatının bir temsilidir." ifadesini kullanmıştır.
Ölümü

Narlikar, 17 Temmuz 2023'te Pune, Maharaştra, Hindistan'da kanser nedeniyle 80 yaşında ölmüştür.
Çalışmaları

Narlikar'ın yayınladığı çok sayıda bilimsel makale ve kitap arasında şunlar yer almaktadır:
Çalışmaları > Makaleleri

Theory of Sieved Integers, Akta Aritmetik 38, 157, 19
On a theorem of Erdos and Szemeredi, Hardy Ramanujan Dergisi 3, 41, 1980
On the Mean Square Value theorem of Hurwitz Zeta function, Hindistan Bilimler Akademisi Bildiriler Kitabı 90, 195, 1981.
Hybrid mean Value Theorem of L-functions, Hardy Ramanujan Dergisi 9, 11 - 16, 1986.
On orders solely of Abelian Groups, Londra Matematik Topluluğu Bülteni, 20, 211 - 216, 1988.
sıradan insanlar arasında matematiğe ilgi uyandırmak için Bilim Çağı'nda matematik üzerine birkaç makale
Çalışmaları > Kitapları

Ganitachyaa Sopya Vata, öğrenciler için Marathi dilinde bir kitap
An Easy Access to Basic Mathematics, öğrenciler için bir kitap.
A Cosmic Adventure, Profesör J. V. Narlikar tarafından Astronomi üzerine yazılmış bir kitabın çevirisi.
Erasistratos

Erasisratos büstü
Erasisratos (Yunanca: Ἐρασίστρατος; MÖ 304 - MÖ 250), Yunan anatomist ve I. Selevkos Nikator'un kraliyet doktorudur.
Herofilos'la birlikte İskenderiye'de anatomik araştırmalarını yaptıkları bir okul kurmuşlardır. Erasistratos, kalbin kapakçıkları ile ilgili yaptığı tanımlamalarla itibar kazanmış ve aynı zamanda kalbin duyguların merkezi olmadığını ama onun yerine bir pompa işlevi gördüğünü saptamıştır. Erasistratos, toplardamarlarla atardamarların farkını ilk saptayanların arasındadır. O, atardamarların tamamıyla hava dolu olduğuna ve hayvansal ruhu (pneuma) taşıdığına inanmıştır. Atomların temel vücut elemanları olduğuna inanmıştır ve sinirlerin beyinden sinirsel bir ruh taşıdığını düşünmüştür. Sensör ve motor sinirlerin işlevlerinin farkını belirlemiş ve bunları beyne bağlamıştır. Erasistratos, serebrumla ve beyincikle ilgili yaptığı derinlemesine açıklamalarıyla da itibar kazanmıştır, çünkü bu açıklamalar dünyada bu konuyla ilgili yapılan ilk açıklamalardan sayılmaktadır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb12237967v (data)  CiNii: DA10355909  GND: 102392293  ISNI: 0000 0000 6143 3708  LCCN: n97038551  NKC: nlk20000083447  NLI: 987007360031205171  NTA: 069923043  RERO: 02-A003219634  SUDOC: 136528503  VIAF: 266089724   WorldCat (LCCN): n97-038551
Nightmare (film, 1981)

| --- | --- |
Nightmare

Yönetmen: Romano Scavolini
Yapımcı: John L. Watkins
Yazar: Romano Scavolini
Oyuncular: Baird Stafford Sharon Smith C.J. Cooke Mike Cribben Danny Ronan
Müzik: Jack Eric Williams
Görüntü yönetmeni: Gianni Fiore
Kurgu: Robert T. Megginson
Dağıtıcı: 21st Century Film Corporation
Çıkış tarih(ler)i: 23 Ekim 1981 (1981-10-23)
Süre: 97 dakika
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Kabus (Hasarlı Beyinde Kabuslar olarak da bilinir), Romano Scavolini tarafından yazılan ve yönetilen, Baird Stafford ve Sharon Smith'in oynadığı 1981 Amerikan slasher filmidir. İçeriği, tıbbi deneylere tabi olan ve New York'taki psikiyatri enstitüsünü eski karısını ve çocuğunu Florida'da öldürmek için terk eden dengesiz bir adamı konu alıyor.
Kabus, Birleşik Krallık'ta video narsistliği olarak yasaklandığından ve distribütörünün şiddetli görüntülerinin birkaç saniyesini düzenlemeyi reddettiği için 18 ay hapis cezasına çarptırıldığından dolayı korku hayranları arasında anında ün kazandı.
Özet

George Tatum, Brooklyn'de bir aileyi cinsel olarak yaralayıp öldürdükten sonra uzun yıllar New York'ta bir psikiyatri kurumunda hapsedildi. Hapsedilmesi sırasında George, beynini yeniden programlayan ve onu sade bir vatandaş haline getiren deneysel bir prosedürden geçirildi. Bununla birlikte, çocukluğundan kaynaklanan şiddetli bir olayın puslu kabusları ile rahatsız olmaya devam ediyordu. Serbest bırakıldıktan sonra George, Times Meydanı'nda, Peep Show ziyaret eder ve annesinin cinayetine kadar gidecek geri dönüşleri tetikleyen bir anı ile sarsılır.
Oyuncular

George Tatum rolünde Baird Stafford
Susan Smith gibi Sharon Smith
CJ Temper olarak CJ Cooke
Bob Rosen rolünde Mik Cribben
Kathy gibi Danny Ronan
Tammy Patterson rolünde Tammy Patterson
Kim Temper rolünde Kim Patterson
Barbara olarak Kathleen Ferguson
Prodüksiyon

Scavolini, Time and Newsweek'te davranışları değiştiren güçlü ilaçlar uygulanan psikiyatrik hastalarıyla ilgili makaleler okuduktan sonra film senaryosunu yazmaya karar verdi.  Senaryoyu 15 günlük bir süre boyunca Florida, Cocoa Beach'teki arkadaşlarını ziyaret ederken yazdı.  Scavolini şöyle hatırlıyordu: “Ben sadece bir izleyici olarak anlatmaya çalışıyordum ve sadece izleyicilerin midesine çarpmıyordum. Seyircinin karnına vurmak için, kökleri fantaziye dayanan değil, gerçekte olan bir hikâye anlatmaya uğraşıyordum. Baba ve annenin genç Tatum tarafından katledilmesi, zihinsel bir bozukluğun patlaması değil, ancak ailesinin sadomazoşist uygulamalarla seks yapmayı sevdiğini "anlamamasından" kaynaklanmaktadır. Filmimde umut yok, çünkü asıl ve son mesaj hepimizin şeytanlarımızın merhametinde olduğumuzdur. "
Film ayrıca Scavolini'nin hardcore pornografideki dalıdaki filmleride etkilenmiştir;
Film çekimleri New York'ta ve ek fotoğrafçılıkla Florida'daki Cocoa Beach'te yapıldı.
Prodüksiyon > Ev medyası

Kanıtlar, filmin bir versiyonunun 1993'ten önce Almanca altyazılı olarak yayınlandığını gösteriyor.
Ayios Nikolaos Kilisesi

| --- | --- |
Ön kapısı

Temel bilgiler
Konum: Topkapı, Fatih, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°01′20″K 28°55′39″D﻿ / ﻿41.02222°K 28.92750°D﻿ / 41.02222; 28.92750
Ayios Nikolaos Kilisesi, İstanbul'un Fatih ilçesine bağlı Topkapı mahallesinde kilisedir.
Suinin (imparator)

| İmparator Suinin |
| --- | --- |

Japonya imparatoru
Hüküm süresi: MÖ 29-MS 70 (geleneksel)
Önce gelen: Sujin
Sonra gelen: Keikō

Doğum: MÖ 69
Ölüm: MS 70
İmparator Suinin (Japonca: 垂仁天皇 Suinin-tennō), Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 11. imparatorudur.
İmparatorun yaşamı veya saltanatı hakkında herhangi bir bir kayıt bulunmamakta olup geleneksel olarak MÖ 29-MS 70 yılları arasında hüküm sürdüğü kabul edilir.
Kocamustafapaşa Hamamı

| --- | --- |


Genel bilgiler
Tür: Hamam
Konum: Sümbül Efendi, Fatih, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°00′13″K 28°55′40″D﻿ / ﻿41.00361°K 28.92778°D﻿ / 41.00361; 28.92778
Tamamlanma: 1486

Kocamustafapaşa Hamamı, İstanbul'un Fatih ilçesi Sümbül Efendi mahallesinde Osmanlı dönemi hamamdır. Halen hamam olarak kullanılmaktadır. 1486'da Koca Mustafa Paşa tarafından yaptırılmıştır.
Geleneksel hamam mimarisine uygun olarak çifte hamam niteliğindedir. Sırasıyla soğukluk, ılıklık ve sıcaklık bölümlerini içerir. Yığma olarak taş ve tuğla malzemeden yapılmış olup büyük ölçüde özgün mimarisini korumuştur.