Samuel Bailey
Düşünce

İlk eseri, 1821'de isimsiz olarak yayımlanan Essays on the Formation and Publication of Opinions (Görüşlerin Oluşumu ve Yayımlanması Üzerine Denemeler), diğer yazılarının hepsinden daha fazla ilgi gördü. Bunun devamı 1829'da Essays on the Pursuit of Truth çıktı. Bu ikisi eseri arasında Questions in Political Economy, Politics, Morals, &c. (1823) ve David Ricardo ve okulunun görüşlerine karşıt olarak Critical Dissertation on the Nature, Measure, and Causes of Value (1825).
Sonraki yayınları da ekonomik veya politik konularda oldu. Rationale of Political Representation (1835) ve Money and its Vicissitudes (1837) adlı yayınları ile Serbest bankacılığın ana teorisyenlerinden biri olarak kabul edildi. Hemen hemen aynı zamanda, Discussion of Parliamentary Reform, Right of Primogeniture Examined, Defence of Joint-Stock Banks gibi bazı kitapçıkları da yayımlandı. 1842'de, Westminster Review'da John Stuart Mill'den ve Blackwood's Magazine'de James Frederick Ferrier'den yanıtlar alan Review of Berkeley 's Theory of Vision yayımlandı. Bailey, daha sonra eleştirmenlerine Letter to a Philosopher in Reply to Some Recent Attempts to Vindicate &c. (1843) adlı yayını ile cevap verdi.
1851'de, çıkarımın doğası üzerine bir tartışma ve tasımın işlevleri ve değeri üzerine etkili bir eleştiri olan Theory of Reasoning'i yayımladı. 1852'de Discourses on Various Subjects yayımladı; ve nihayet felsefi görüşlerini Letters on the Philosophy of the Human Mind (üç seri, 1855, 1858, 1863) 'da özetledi. Mektuplar, psikoloji ve etikteki temel sorunların birçoğuna ait tartışmaları içerir. Bailey, katı ampirik veya idealist okula ait olarak sınıflandırılamaz, ancak genel eğilimi birincisine doğrudur denilebilir. (1) Yönteme gelince, psikolojiyi tamamen içgözlem üzerine kurar. Bu nedenle, bir dereceye kadar İskoç Okulu ile aynı fikirdedir, ancak zihinsel yetiler doktrinini tamamen reddetme konusunda onlardan ayrılır. Yetkiler olarak adlandırılanlar, onun görüşüne göre, yalnızca sınıflandırılmış gerçekler veya bilinç fenomenleridir. Zihinsel işlemleri tanımlarken metaforik dilin alışılmış kullanımını çok sert bir şekilde eleştirir. (2) Kısaca, "dışsal şeylerin duyu organları aracılığıyla algılanması, doğrudan zihinsel bir eylem veya başka herhangi bir şeye çözümlenemeyen bilinç olgusudur" şeklinde olan algı doktrini ile ne kanıtlanabilecek ne de çürütülebilecek olan gerçeklik teorisi, ayrıntılı olarak işlenmez; ancak diğer tüm teorilerin ayrıntılı ve bazen incelikli eleştirileriyle desteklenir. (3) Genel ve soyut fikirler ve genel önermelerle ilgili olarak, görüşleri ampirik ekolün görüşleridir, ancak analizi sık sık meseleye yeni bir ışık tutar. (4) Ahlak kuramında, Bailey faydacılığın savunucusudur ("fayda" terimine dar ve düşüncesizce kirli olduğu için itiraz etse de). Görevin, yükümlülüğün, hakkın tanınmasıyla ilgili "karmaşık" zihinsel gerçeklerin ve oluşumun adımlarını büyük bir ustalıkla çözer.
Tüm ahlaki fenomenleri beş gerçeğe dayandırır:
İnsan zevke (ve acıya) duyarlıdır;
nedenlerini sever (veya sevmez);
alınan zevk ve acıya karşılık vermek ister;
başkalarından böyle bir karşılık bekler;
hemcinslerinde aynı duygulara az ya da çok sempati duyar.
1845'te, ilk şiirinin 1000 kopyasını basan ve bunlardan yalnızca 10'u satılan genç bir şairin tanımını içeren dört kanto'dan oluşan (85 s., Longmans) Maro adlı şiiri yayımladı. Shakespeare üzerine meraklı bir araştırmacı olarak son edebi eseri On the Received Text of Shakespeare's Dramatic Writings and its Improvement (1862) oldu.