Yakûb bin Leys es-Saffâr
Saltanatı > Batı İran'daki seferler

Yakûb, Fars eyaletini fethetmek amacıyla batıya doğru yola çıktı. Kaynaklar daha sonra neler yaşandığı konusunda farklı görüşlere sahipler; ancak Yakûb sonunda sefere devam etmekten vazgeçirildi ve Sistan'a doğru geri döndü. Onun geri çekilmesinin, ya Vali Muhammed bin Vasil'in kendisine boyun eğmesinden ya da halifelik hükümetinin batıya doğru ilerlemekten vazgeçmesi için onu ikna etmek amacıyla gönderdiği elçilerin gelmesinden kaynaklandığı belirtilmektedir. Her iki durumda da, Muhammed kısa bir süre sonra merkezi hükümetle bir yakınlaşmaya vardı ve 872'de haraç (vergi gelirleri) ve muhtemelen Fars hükümetini bir halife temsilcisine devretti. Yakûb daha sonra 874 yılında Taberistan'a gitti ve Zeydî lideri Hasan bin Zeyd ile savaştı. Yakûb, Rey'e gitmeden önce Taberistan'ın başkenti Amul'da vergi topluyordu.
Yakûb bin Leys tekrar Fars'a doğru yola çıktı, bu sefer orayı işgal ederek İstahr'a kadar ilerledi ve Muhammed'in oradaki hazinelerini ele geçirdi. Muhammed, Yakûb'u durdurmak amacıyla Huzistan'dan ayrılıp Fars'a döndü. Ağustos 875'te Bahtigan Gölü yakınlarında karşılaştılar ve çıkan savaşta Muhammed sayıca üstün bir orduya sahip olmasına rağmen yenildi. Muhammed kaçmak zorunda kaldı; Yakûb, Muhammed'in Saidabad'daki kalesini yağmaladı ve Fars'ın kontrolünü ele geçirdi.
876'da Abbasi temsilcisi Muvaffak, Yakûb'a Horasan, Taberistan, Fars, Gürgan ve Rey'in valiliğini ve onu Bağdat'ta güvenlik şefi olarak atamayı teklif etti. Yakûb, bu teklifin halifenin zayıflığından dolayı yapıldığını anlayınca reddetti ve başkente doğru ilerleyeceğini yazdı. Bu teklif, Yakûb'un kendi çıkarları için bir tehdit oluşturduğunu düşünen Samarra Türklerini de yabancılaştırdı. Saffârîler ile anlaşmanın imkânsız olduğunu gören Abbâsî halifesi Mutemid savaşa karar verdi ve Yakûb'a resmen lanet okudu. Mutemid, 7 Mart 876'da başkenti oğlu El-Mufevvad'a bırakarak Samarra'dan ayrıldı. 15 Mart'ta Bağdat'a ulaştı, ardından Kalwadha yakınlarına varıp kamp kurdu.
Yakûb, Huzistan'dan geçerken halifenin eski generallerinden Ebu's-Sac Devdad'ın safını kazanarak Irak'a girdi. Halife General Mesrur el-Belhi, Vasıt dışındaki toprakları sular altında bırakarak ilerleyişini yavaşlatmayı başardı; ancak Saffârî ordusu bunu aşmayı başardı ve 24 Mart'ta Vasit'e girdi. Wasit'ten ayrılıp, Bağdat'a yaklaşık elli mil uzaklıktaki Dayr al-`Aqul kasabasına doğru yola çıktı. Bir kaynağa göre, Yakûb halifenin savaş teklif etmesini beklemiyordu; bunun yerine Saffârîlerin taleplerine boyun eğecekti. Ancak Mutemid, onu durdurmak için Muvaffak'ı gönderdi. İki ordu, Deyrülâkül ile Sib Bani Kuma arasındaki Istarband'da karşılaştı.
Deyrülâkül Muharebesi 8 Nisan'da gerçekleşti. Savaştan önce Yakûb, sayıları on bin civarında olduğu anlaşılan birliklerini gözden geçirdi. Ancak Abbâsîler sayısal üstünlüğe ve aşina oldukları topraklarda savaşmanın ek avantajına sahipti. Abbâsî ordusunun merkezini el-Muvaffak komuta ediyordu. Sağ kanatta Mûsâ bin Boğa, sol kanatta ise Masrur el-Balkhi komuta ediyordu. Saffârîler ile halifeye olan sadakatlerini geri vermeleri için son bir çağrı yapıldı ve savaş başladı.
Çatışmalar gün boyu sürdü. Saffârî ordusu halife ve ordusuyla doğrudan savaşma konusunda biraz isteksizdi. Buna rağmen her iki tarafta da ağır kayıplar oldu, çok sayıda Abbâsî ve Saffârî komutanı öldürüldü. Yakûb da yaralandı, fakat savaş alanını terk etmedi. Akşam yaklaşırken, el-Muvaffak'ı desteklemek için takviyeler geldi. Mevla Nusayr, Dicle üzerindeki teknelerden Saffârîlerin arkasına saldırarak ve Saffârîlerin yük katarını ateşe vererek bir oyalama yarattı ve bu da Abbâsîlere daha fazla avantaj sağladı.
Sonunda Saffârî ordusu savaştan kaçmaya başladı. Yakûb ve korumaları savaşmaya devam ettiler, ancak ordu geri çekilince onları geride bırakarak alanı terk etmek zorunda kaldılar. Halife, savaştan önce Saffârîlerin arkasındaki toprakları sular altında bırakmıştı ve bu da geri çekilmeyi zorlaştırıyordu; birçok adam Abbâsî ordusundan kaçmaya çalışırken boğuldu. Saffârîlerin ani çıkışı üzerine Muvaffak, Yakub'un eşyalarını ele geçirmeyi başardı. Yakûb'un beraberinde getirdiği birkaç siyasi tutuklu, örneğin Tahiri Muhammed bin Tahir, Abbâsîlerin eline geçti ve serbest bırakıldı.
Yakûb daha sonra Irak'tan çekildi ve üç yıl sonra öldü.[sayfa belirt][sayfa belirt]