stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
S'more
Hazırlama

S'mores geleneksel olarak bir kamp ateşi kullanılarak pişirilir, bununla birlikte evde bir fırında, bir mikrodalga fırında veya bir s'mores yapma kitiyle de yapılabilir. Genellikle metal veya tahta bir şiş tarafından tutulan bir marshmallow, altın kahverengi olana kadar ateşin üzerinde ısıtılır. Geleneksel olarak, marshmallow aşırı hassastır, fakat yanmaz, ancak bireysel tercihlere ve pişirme süresine bağlı olarak, marshmallow'lar zorlukla ılık ile kömürleşmiş arasında değişebilir. Kavrulmuş marshmallow sonra bir graham kraker ve bir parça çikolata yarısının üstüne eklenir. Kırıcının ikinci yarısı daha sonra üstüne eklenir.
Varyasyonlar

Graham krakeri, çikolata ve marshmallow içeren çeşitli şekerlemeler genellikle bir s'mores türevi olarak satılır, ancak geleneksel s'orlarla aynı şekilde ısıtılmaları veya servis edilmeleri gerekmez. The Hershey's S'mores barı bir örnektir. Pop-Tart'larda ayrıca çok çeşitli çeşitler de var.
Hershey's S'mores
S'mores Pop-Tarts
S'mores cronut Donut Pub
S'mores donut Peter Pan Bakery
Raziye Sultan Hanı

Raziye Sultan Hanı (Raziye Hatun Kervansarayı; Taşhan), Konya'nın Kadınhanı ilçesinin merkezindeki, bu yerleşime adını vermiş olan kervansaray.
13. yy.'da, Konya-Akşehir ticaret yolu üstünde, Konya'ya 35 km mesafede kurulmuştur. Raziye Hatun tarafından 1223 yılında kışlık bir kervansaray olarak inşa ettirilmiştir. Kitabesinde şöyle yazmaktadır:
'Allah’ım, h.620 yılında Han’ı yaptıran sahibesi olan Mahmut kızı Raziye Hatun’a rahmet eyle."
Han, vakıf tapu belgesi olan az sayıdaki Selçuklu hanlarından biridir. Orijinal belge kaybolmuş olsa da, II. Mehmet ve II. Beyazıt zamanında yeniden kopyalanmış olan belgeler mevcuttur.
Raziye Hatun'un, bu hana gelir olarak vakfettiği mülkler; Saideli (Seyrekviran), Kalamıça (Gelemiş), Meydanlı çiftlikleri ve Konya Esediye (Hatuniye) Mahallesi'ndeki bir köşktür.
Han, 1973 yılında, Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından restore edilmiştir. Kadınhanı Belediyesi tarafından sergi salonu olarak kullanılmaktadır.
Mimari yapısı

Yapı, biri açık avlulu ve diğeri kapalı olan iki bölümden oluşmuştur. Günümüze ulaşabilen, kapalı bölümüdür. Doğu ve batı doğrultusunda uzanmış olan, dikdörtgen planlı bir yapıdır ve üst örtüsü tonozla kapladır. Hanın, 13. yy 'da yapılan diğer hanlarınkine benzer bir mimari yapısı vardır.
Doğu cephesinde, orta eksende beden duvarlarından dışarıya doğru taşırılmış taç kapısı bulunur. Bu kapı, gösterişli geometrik ve bitkisel süslemelerle bezelidir. Kapının üzerindeki blok, madalyonlar içinde dört yapraklı yonca, sekiz ve on altı yapraklı rozet motifleri ile bezenmiştir. Yapının batı cephesinde sonradan açılmış olan ikinci bir kapı yer almaktadır.
Kervansarayın kuzey ve güney cephelerinde aynı hizada yapılmış bulunan çörtenler bulunur. Yapının kemer ve ayakları kesme taş; dış cepheler kesme taş ve devşirme malzeme kullanılarak yapılmıştır. Yapıdaki Bizans dönemi devşirme malzemeler büyük olasılıkla Denizli’den (Laodikya) getirilmiştir. Yapının duvarlarında antik döneme ait steller ve kitabeler vardır. Hanın cephesinde ayakta duran iki kadın kabartması dikkat çekmektedir. Günümüzde dış cephelerde görülen kırmızı kesme taşlar restorasyon sırasında yapılmıştır.
Rivayetler

Kervansarayla ilgili birçok sayıda rivayet bulunur. En yaygın olanı, yapının içerisinde kaçış tünellerinin bulunduğudur.
Topraklama
Koruma topraklaması

Yüksek gerilim tesislerinde insanları yüksek temas gerilimine karşı korumak için koruma topraklaması yapılır. Bunun için işletme akım devresine ait olmayan, fakat bir hata hâlinde gerilim altında kalabilen ve insanların temas edebileceği bütün cihaz ve tesis elemanlarının madeni kısımları, topraklama iletkeni üzerinden bir topraklayıcıya bağlanır.
Alçak gerilim tesislerinde temas gerilimine karşı koruma sağlamak için uygulanan çeşitli metotlar arasında koruma topraklaması da vardır. Fakat bunun çok iyi bir metot olmadığı ve çeşitli sakıncalarının olduğu açıklanmıştır. Buna karşılık yüksek gerilim tesislerinde tehlikeli temas ve adım gerilimlerine karşı koruma sağlamak için yegâne koruma metodu koruma topraklamasıdır. Koruma topraklaması yapılacak tesisin boyutlandırılması bakımından ana kriter temas gerilimi olduğundan Alman VDE yönetmeliklerine göre topraklama tesisleri o şekilde yapılmış olmalıdır.
Yıldız noktası yalıtılmış veya kompanzasyon bobini üzerinden topraklanmış şebekelerde temas gerilimi 50 V'un üstüne çıkmamalıdır.
Yıldız noktası sürekli veya geçici olarak küçük değerli bir direnç üzerinden topraklanan şebekelerde temas gerilimi şekilde verilen eğrideki değerlerin üzerine çıkmamalıdır.
Bu eğrinin her noktası için elektrik miktarının Q= 70 mAs değerini aşmaması şartı yerine getirilmiştir. Zira yapılan araştırmalara göre, ölümle sonuçlanan elektrik kazalarında bu elektrik miktarı tespit edilmediğinden, bu değer bir kriter olarak geçerlidir. Burada vücut direnci için en düşük değer olarak 1000 ohm kabul edilmiştir.
İşletme topraklaması

Elektrik tesislerinde işletme akım devresine ait bir noktanın topraklanmasına işletme topraklaması denir. Cihazların ve tesislerin normal işletmeleri için bu topraklama gerekir. İşletme topraklaması iki cinstir.
Direkt topraklama: Bu durumda topraklama üzerinde topraklama empedansından başka hiçbir direnç bulunmaz. Mesela şebekenin yıldız noktasının direkt topraklanması, bu cins topraklamadır.
Endirekt topraklama: Bu durumda topraklama, ilave bir ohmik, endüktif ve kapasitif direnç üzerinden yapılır. İşletme topraklaması, işletme akım devresinin toprağa karşı potansiyelinin belirli bir değerde bulundurulmasını sağlar.
Koruma topraklaması üzerinden yalnız bir hata sonucu bir akım geçtiği hâlde, işletme topraklaması üzerinden arızasız durumda dahi bir akım geçebilir. Hem alçak gerilim hem de yüksek gerilim tesislerinde yıldız noktasının topraklaması, bir işletme topraklamasıdır. İşletme topraklaması, fonksiyon bakımından koruma topraklaması ile yakından ilgilidir. Mesela, bir fazlı toprak temasında hata akımı devresini işletme topraklaması üzerinden tamamlayarak arıza, bir fazlı kısa devreye dönüşmektedir. Alçak gerilim tesislerini besleyen akım kaynaklarının yıldız noktaları genellikle bir işletme topraklaması üzerinden topraklanır. Bunun toplam direncinin Ro küçük veya = 2 ohm olması arzu edilir. Zira bir faz toprak kısa devresinde Ro direnci üzerinden koruma hattının ve buna bağlı cisimlerin toprağa karşı gerilimi yükselir. Topraklama ve yıldırımdan korunmak için alınan önlemler genel olarak TV verici ve aktarıcı istasyonlarının tesisi sırasında ikinci derecede önemsenen hususlar içinde yer alır. Ancak, istasyonların bulunduğu coğrafi koşullar ve enerji şartları nedeniyle topraklama hatasından ve yıldırımdan meydana gelen etkiler milyarlarca lira değerindeki tesis ve cihazlara büyük zararlar verir. Yaptığı tahribatın büyüklüğü ile doğru orantılı olarak uzun süreli yayın kesintilerine maruz kalınır.
Aleksandar Cankov

| Aleksandar Cankov |
| --- | --- |

1944'te Cankov
21. Bulgaristan başbakanı
Görevde
Makama geliş  9 Haziran 1923 - 4 Ocak 1926
Yerine geldiği: Aleksandır Stamboliyski
Yerine gelen: Andrey Lyapçev
Kişisel bilgiler
Doğum: 29 Haziran 1879 Oryahovo
Ölüm: 27 Temmuz 1959 (80 yaşında) Buenos Aires
Aleksandar Cankov (29 Haziran 1879 - 27 Temmuz 1959), İki savaş arası dönemde önde gelen Bulgar politikacıydı.
Biyografi

1910'dan itibaren Sofya Üniversitesi'nde ekonomi politiği profesörüydü. 1923'te Aleksandar Stamboliyski hükümetinin devrilmesinde öncü bir rol üstlendi. Görevden alınan başbakanın yerine geçen koalisyonun başına seçildi. Bulgar Komünist Partisi'nin Stamboliyski'yi desteklemek yerine Tarımcılara karşı tarafsız bir tavır almasıyla darbe başarılı oldu. Aynı yıl 9 Haziran'da Bulgaristan Başbakanı oldu. 4 Ocak 1926'ya kadar bu görevine devam etti. O dönemde Demokratik İttifak'ın lideriydi. Başbakanlığına, 1925'te Çar III. Boris'e yönelik bir girişim ve Azize Nedelya Katedrali'ne düzenlenen bombalı saldırının ardından Cankov'un sıkıyönetim ilan etmesi ve Komünistleri yasadışı ilan ederek bastırdığı Bulgar Komünist Partisi ile derin iç mücadeleler damgasını vurdu.
Bunu Yunan birliklerinin kısa bir işgali izledi ve Milletler Cemiyeti'nin kınamasının ardından uzun süre orada kalmasalar da ülke borç yüzünden sakat kaldı.
Ana akım siyasi görüşten uzaklaştırıldıktan sonra Cankov, faşizme hayranlık duymaya başladı ve kısa sürede Adolf Hitler'in destekçisi oldu. 1932'de esas olarak Nazi Partisini taklit ederek kendi Ulusal Sosyal Hareketini kurdu.Zveno'nun desteğinden yoksundu ve öncelikle Bulgar Ulusal Lejyonları Birliği'ne ayrılmış olan Nazi onayını alamamıştı. Bununla birlikte Cankov, 1944 yılında Naziler tarafından Kimon Georgiev'in vatan cephesi hükümetine tepki olarak Almanya'da kurulan sürgündeki Bulgar hükûmetinin başbakanı olarak atandı. Bu, Cankov'un Dimitar Peşev'in Yahudilerin sınır dışı edilmesine son verilmesi çağrısında bulunan mektubunu imzalayan iki sağ muhalefetten biri olmasına rağmen oldu. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Cankov Arjantin'e kaçtı ve 1959'da Belgrano kentinde öldü
Adalet

Başlığın diğer anlamları için Adalet (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
‘’Justitia’’, Maarten van Heemskerk tarafından, 1556. ‘’Justitia’’ genelde sembolik öğeler taşır: bir kılıç, terazi ve gözbağı
Adalet, dört temel erdemin bir tanesi, Vitruvio Alberi tarafından, 1589–1590. Fresk, odanın köşesi, studiolo of the Madonna of Mercy, Altemps Plazası, Roma
Adalet, en geniş bağlamda, hem adil olanın sağlanmasını hem de felsefi açıdan neyin adil olduğunun tartışmasını içerir. Adalet kavramı; etik, akılcılık, hukuk, din, eşitlik ve hakkaniyeti de içeren birçok alana, farklı görüşlere ve perspektiflere dayanmaktadır. Sıklıkla adaletin genel tartışması felsefe, dinbilim ve dindeki genel durumu ve hukuk bilimi ve hukukun uygulanması gibi prosedürel adalette bulunan iki farklı alana yoğunlaşır.
Adalet kavramının içerik ve değeri, her kültürde değişiklik gösterir. Adaletle ilgili ilk teoriler Devlet adlı eserinde Eflâtun tarafından ve Nikomakhos'a Etik adlı eserinde Aristo tarafından ortaya konulmuştur. Tarih boyunca birçok teori geliştirilmiştir. İlahi emir teorisi savunucuları adaletin Tanrı tarafından sağlandığı görüşündedirler. 1600'lü yıllarda John Locke gibi teorisyenler doğa kanunlarını savundular. Toplumsal sözleşme geleneğindeki düşünürler adaletin ilgili herkesin ortak uzlaşmasından kaynaklandığını savundular. 1800'lü yıllarda John Stuart Mill'inde dahil olduğu Yararcılık kuramı düşünürleri adaletin en iyi sonuçları doğuran durum olduğunu savundular. Dağıtımcı adalet teorileri neyin dağıtıldığı, kimlere dağıtıldığı ve doğru oranda dağıtımın ne olduğu ile ilgilenir. Egaliteryanlar adaletin sadece eşitlik koordinatları çerçevesinde var olabileceğini savundular. John Rawls adaletin, özellikle de dağıtımcı adaletin hakkaniyetin bir formu olduğunu bir toplumsal sözleşme argümanı kullanarak göstermiştir. Mülkiyet hakları teorisyenleri de (Robert Nozick gibi) dağıtımsal adaletin sonuç odaklı bir görüşünü benimserler ve mülkiyet haklarına dayanan adaletin bir ekonomik sisteminin refah düzeyini mümkün olan en yüksek seviyeye taşıyacağını savunurlar. Cezalandırıcı adalet teorileri yanlışların cezalandırılması ile ilgilenir. Onarıcı adalet mağdurların ve faillerin ihtiyaçlarına odaklanan bir yaklaşımdır.
Harmoni

Devlet adlı eserinde Eflâtun, Sokrates'in hem adil bireyi hem de adil devleti kapsayan adalet argümanını kullanır. Adalet bir bireyin veya devletin farklı parçalarının uyumlu ilişkisidir. Bu bağlamda Platon'a göre adalet kişinin kendine ait olana sahip olması ve kendine ait olanı yapmasıdır. Adil bir birey doğru yerde, elinden gelenin en iyisini yapan ve aldığının karşılığını eşit olarak veren kişidir. Bu hem bireysel hem de evrensel düzeyde geçerlidir. Bir bireyin ruhunun üç temel parçası vardır – akıl, maneviyat ve arzu. Aynı şekilde bir devletin de üç temel parçası vardır. Sokrates burada düşüncesini açıklamak için bir at arabalı asker örneğini kullanır: at arabası işler çünkü iki atın gücü sürücü tarafından yönlendirilmektedir. Bilgelik aşıkları, felsefeciler yöneten olmalıdır çünkü sadece onlar iyinin ne olduğunu anlarlar. Eğer biri hasta ise doktora gider, çiftçiye değil, çünkü doktor sağlık konusunda uzmandır. Aynı şekilde birey, devletini, insanlara onlar için iyi olan yerine ne istediklerini vererek daha fazla güç kazanmak isteyen bir politikacıya değil, iyi ve doğrunun ne olduğunu anlayan bir uzmana teslim etmelidir. Sokrates bu durumu açıklamak için gemi benzetmesini kullanıyor: adil olmayan devlet açık denizde güçlü ama sarhoş bir kaptan tarafından idare edilir ve kaptanın kendilerine geminin rotası konusunda daha fazla güç vermesi için kaptanı manipüle etmeye çalışan güvenilmez danışmanlar ve geminin limana nasıl ulaşacağını bilen tek kişi olan navigasyon uzmanı vardır. Sokrates'e göre geminin limana ulaşmasının tek yolu navigasyon uzmanının kontrolü ele almasıdır.
İlahi Emir

İlahi emir teorisinin savunucuları, adaletin ve aslında ahlakın bütününün, Tanrı'nın yetkili emri olduğunu iddia ederler. Örneğin cinayet yanlıştır ve cezalandırılmalıdır çünkü Tanrı böyle söylemektedir. Teorinin bazı versiyonları insanlıkla olan ilişkisinin doğası gereği, diğer versiyonlar Tanrı'nın iyiliğin kendisi olduğu ve söylediklerini yapmanın herkesin çıkarına olacağından dolayı Tanrı'ya itaat edilmesi gerektiğini ileri sürer.
Euthyphro adlı diyaloğunda Platon'un, İlahi emir teorisi hakkında bir tefekkürü bulunabilir. Euthyphro dileması adı verilen tefekkür su şekilde ilerler: "Tanrı tarafından verilen emir iyi olduğu için mi Tanrı tarafından emir verilmiştir, yoksa verilen emir Tanrı tarafından verildiği için mi iyidir?" Çünkü eğer ikincisi doğru ise adalet keyfi bir durum olabilir; eğer birincisi doğru ise ahlak Tanrı'nın üzerinde bir düzeyde olabilir, bu da onu ahlaki bilgi açısından sadece taşıyıcı durumuna getirir. Immanuel Kant ve C. S. Lewis tarafından iki bağlamda popüler olan bir yanıt, nesnel bir ahlakın varlığının Tanrı'nın varlığını ifade ettiğinin veya tam tersini iddia etmenin tümüyle geçerli olduğudur.
Doğa Kanunu

Adaletin doğa kanunlarının bir parçası olduğunu savunanlar için (ör., John Locke), adalet herhangi bir girişim ya da seçimden doğal olarak türeyen sonuçlar sistemini içerir. Bu sistem fizik kurallarına benzerlik taşır: Newton'un üçüncü hareket kanunu "her hareket için ters yönde ve eşit bir tepki vardır" da olduğu gibi adalet de aynı şekilde bireylerin veya grupların tam olarak hak ettiği veya layık olduklarını almasını gerektirir. Adalet bu açıdan, evrensel ve mutlak bir kavramdır: kanunlar, prensipler, dinler vb. sadece bu kavramı kodlama girişimidir ve bazen adaletin gerçek doğasına tamamıyle zıt sonuçlar ortaya çıkar.
Doğa Kanunu > Despotizm ve şüphecilik

Platon'un Devlet eserindeki karakter Thrasymakhos adaletin güçlünün istekleri; yani güçlü ve kurnaz bir liderin insanların üzerinde empoze ettikleri olduğunu savunur.
Daha fazla bilgi: Devlet (kitap)
Doğa Kanunu > Ortak Anlaşma

Ana madde: Toplumsal Sözleşme
Toplumsal sözleşme savunucuları adaletin ilgili herkesin ortak uzlaşmasından veya başka versiyonlarda, eşitlik ve önyargının olmaması gibi kuramsal şartların geçerli olduğu durumlardan türediği konusunda hemfikirdirler. Bu konuya aşağıdaki "Hakkaniyet olarak adalet" bölümünde değinilmektedir. Önyargının olmaması anlaşmazlık (ya da bir duruşma) içinde olan tarafların eşit şartlarda bulunmasına atfen kullanılır.
Doğa Kanunu > İkincil Değer

John Stuart Mill'de dahil olmak üzere yararcılık teorisi düşünürlerine göre, adalet düşündüğümüz kadar temel bir değer değildir. Daha çok, doğruluk ve sonuççuluk gibi daha basit standardlardan türemiştir. En doğrusu en iyi sonuca (genellikle ortaya çıkan toplam ya da ortalama refah ile ölçülür) sahip olandır. Yani adaletin temel prensipleri en iyi sonuçlara sahip olanlardır. Bu kurallar anlaşmaları tutmak gibi basit şeyler olabilir, ancak, eşit oranda, sonuçlar hakkındaki gerçeklere bağlı olarak, olmayabilirde. Her iki durumda da, önemli olan sonuçlardır ve eğer adaletin bir önemi varsa, bu temel standardtan türemiş olduğu şekliyledir. Mill, iki doğal insan eğiliminden türediğini savunarak adaletin çok önemli olduğu yanlış inancımızı açıklamaya çalışıyor: bize zarar verenlerden intikam almak veya nefsi müdafa ve sempati, kendimizi hayali olarak başkasının yerine koyabilme kabiliyeti. Yani biz, zarar gören birini gördüğümüzde kendimizi onun yerine koyarız ve onun adına intikam almak isteriz. Eğer bu süreç bizim adalet hakkındaki duygularımızın kaynağı ise, bunlara fazla güvenemeyiz.
Dağıtımsal adalet teorileri

Dağıtımsal adalet teorilerinin üç soruya cevap vermesi gerekir:
Hangi maddi değerler dağıtılacak? Malvarlığı, güç, saygınlık, fırsatlar veya bunların bir kombinasyonu mu?
Kimler arasında dağıtılacak? İnsanlar(ölü, yaşayan, gelecek), düşünen varlıklar, tek bir toplumun üyeleri, uluslar ?
Doğru dağıtım nedir? Eşit, meritokratik, sosyal sınıfa göre, ihtiyaca göre, mülk hakları ve barışçıl koşullarda?
Dağıtımsal adalet teorisyenleri genelde kimin uygun görülen dağıtımı yapmaya gücü olduğu sorusunu cevaplamaz. Bununla birlikte mülkiyet hakları teorisyenleri ideal bir dağıtım şekli olmadığını savunurlar. Aksine, dağıtım basitçe yasal iletişim ve işlemler sonucunda ortaya çıkan dağıtım şekline dayanmalıdır. (yani gayri resmi olmayan işlemler). Bu bölüm çok benimsenen dağıtımsal adalet teorilerini ve bu sorulara cevap verme girişimlerini açıklar.
Dağıtımsal adalet teorileri > Sosyal adalet

Sosyal adalet bireyler arasındaki ve bireylerin toplumla olan adil ilişkileri ile ilgilenir, bunu da ayrıcalıkların, fırsatların ve refahın nasıl dağıtılacağını belirleyerek yapar. Sosyal adalet sosyal mobilite ile de yakından ilgilidir. Sosyal mobilite, özellikle bireylerin veya ailelerin kolaylıkla sosyal sınıflandırma sistemi içerisinde hareket edebilmesi ile ilgilidir. Sosyal adalet, bütün insanların ortak ahlaki değerlere sahip küresel bir toplum olduğunu öngören kozmopolitlikten farklıdır. Sosyal adalet aynı zamanda, bütün insanların sınıf, değer ve haklar açısından eşit olduğu egaliteryanlıktan da farklıdır çünkü bütün sosyal adalet teorileri eşitliği öngörmez. Örneğin, toplumbilimci George C. Homans adalet kavramının köklerinin her insanın yaptığı katkılar oranında karşılık alması gerekliliğine dayandığını öne sürmüştü. Ekonomist Friedrich Hayek, adaletin bireysel davranış ve öngörülemeyen market güçlerinin bir sonucu olduğunu söyleyerek, sosyal adalet kavramının anlamsız olduğunu savundu. Sosyal adalet, bir işbirliği veya uzlaşma sürecince olup ortak özelliklere sahip olan bireylerin arasındaki adil ilişkilerle ilgilenen ilişkisel adalet kavramıyla çok yakından ilgilidir.
Dağıtımsal adalet teorileri > Hakkaniyet

John Rawls, "Bir Adalet Teorisi" adlı eserinde bir toplumsal sözleşme argümanını kullanarak adaletin, özellikle de dağıtıcı adaletin bir tür hakkaniyet (ürünlerin eşit dağıtımı) olduğunu gösterir. Rawls bizden, kişiliğimiz, sosyal sınıfımız, ahlaki karakterimiz, refah düzeyimiz, yeteneklerimiz ve hayatla ilgili planlarımız hakkındaki bütün bilgiden uzak tutan bir cehalet perdesi arkasında olduğumuzu hayal etmemizi ister ve sonradan perde kaldırılmış olsa ve kendimiz için yapabileceğimizin en iyisini yapacak olsak hangi adalet teorisini seçeceğimizi sorar. Bu durumda tam olarak kim olduğumuz hakkında bilgimiz yoktur ve kararı kendi lehimize çeviremeyiz. Yani cehalet durumunda karar hakkaniyeti temsil eder çünkü bencil önyargıyı dışarıda bırakır. Rawls'un argümanına göre her birimiz toplam ya da ortalama katkıyı en üst düzeye çıkaracak olan yararcılık teorisini reddederiz çünkü sonuçta başkalarının daha büyük faydası uğruna bizim kendi iyiliğimizin feda edilme ihtimali vardır. Bunun yerine Rawls'un "adaletin iki prensibi"'ni benimseriz:
Her insan, diğer herkes için özgürlük kuramlarıyla uyumlu, en geniş kapsamlı temel özgürlükler hakkına sahip olmalıdır.
Sosyal ve ekonomik eşitsizlikler o şekilde ayarlanmalıdır ki:
en kötü durumda olana en fazla fayda sağlamalıdır ve
bu fırsatların adil eşitliği şartları altında olmalıdır.
Bu kurgulanmış seçim, bu prensiplerin bizim için adaletin prensipleri olarak sağlamasını yapar çünkü adil bir karar verme sürecinde bunlarla mutabık olurduk. Rawls'un teorisi dağıtımı yapılacak iki grup öğe belirler. Birincisi özgürlük hakları ikincisi ise servet, gelir ve güç gibi sosyal ve ekonomik öğelerdir. Rawls bu iki farklı gruba iki farklı dağıtım şekli önerir. Buna göre özgürlük haklarının toplumun üyelerine eşit dağıtımı yapılması gerekir. Eğer sosyal ve ekonomik öğeler bireylerin çabası veya ihtiyacı göz önüne alınarak dağıtıldığında (eşit olmayan dağıtım) en kötü durumdaki bireylerin durumunda bir iyileşme olmuyorsa eşit dağıtım yapılmalıdır.
Bir anlamda, dağıtımsal adalet teorileri herkesin hakettiğini elde etmesi gerektiğini savunabilir. Teoriler neyin hakedildiği konusunda ayrılırlar. Teoriler arasındaki temel ayrım: Öğeler eşit mi dağıtılmalı mı? Yoksa çok çalışmak gibi faktörlere bağlı olarak eşit dağıtılmamalı mı? sorgusundan kaynaklanır.
Meritokratik teorilere göre, özellikle servet ve sosyal sınıf gibi değişkenler yetenek ve çok çalışma gibi bireysel özelliklere bağlı olarak dağıtılmalıdır.
İhtiyaca dayalı teorilere göre, özellikle gıda, barınak ve tıbbi hizmetler bireylerin ihtiyacını karşılayacak şekilde dağıtılmalıdır. Marksizm bir ihtiyaç temelli teoridir ve Karl Marx'ın sloganı "herkişiden yeteneğine göre, herkişiye ihtiyacına göre" bunu açıkça ortaya koyar. Katkı tabanlı teorilere göre, dağıtım bireylerin genel sosyal iyiliğe katkısı oranda yapılmalıdır.
Dağıtımsal adalet teorileri > Mülkiyet hakları

Daha fazla bilgi: Liberteryenizm ve Anayasal İktisat
Anarşi, devlet ve ütopya'da Robert Nozick dağıtımsal adaletteki dağıtımın ideal bir kalıba uymasından ziyade her sahip olunanın doğru bir geçmişe sahip olması gerektiğini savunur. Bireylerin sahip olduklarının sağlamasını yapabilecekleri sadece iki türlü geçmiş olabilir:
Sadece "elde etme"; özellikle daha önce sahip olunmayanlar üzerinde çalışarak;
Sadece"transfer"; bedelsiz bir hediye olarak, satış veya başka bir durum ama hırsızlık değil.
Eğer kişinin bu değere sahip olmasına kadar gelen olaylar zinciri bu kritere uyarsa, o zaman buna sahip olabilir; yani buna sahip olması adildir ve başkasının neye ihtiyacının olup olmadığı ilgisizdir.
Dağıtımsal adaletin bu teorisine göre, Nozick, sahiplerinin onayı olmadan, maddi değerleri ideal bir kalıba göre tekrar dağıtmaya çalışma denemeleri hırsızlıktır. Özellikle, yeniden dağıtım vergilendirmesi hırsızlıktır.
Bazı mülkiyet hakları teorisyenleri (Nozick gibi) dağıtımsal adalete pragmatik açıdan bakar ve mülkiyet hakları tabanlı adaletin bir ekonomik sistemin toplam servetini en üst düzeye çıkaracağını savunurlar. İstemli yapılan işlemlerin Pareto verimliliği adlı bir özelliğe sahip olduğunu açıklarlar. Sonuç olarak mutlak anlamda dünya daha iyi bir yerdir ve kimse daha kötü durumda değildir. Bunun gibi pragmatik mülkiyet hakları teorisyenleri mülkiyet haklarına saygı göstermenin dünyadaki Pareto verimliliğine sahip işlemleri maksimum düzeye getireceğini ve pareto verimliliğine sahip olmayan işlemleri ise minimum düzeyde tutacağını savunurlar. Sonuç olarak dünya, sınırlı ve az bulunan kaynaklardan en üst düzeyde faydayı sağlamış olur. Dahası, bu kimseden hukuk dışı bir işlem ile bir şey alınmadan yapılır.
Dağıtımsal adalet teorileri > Refah maksimizasyonu

Ana madde: Yararcılık
Yararcılara göre, adalet bütün ilgili bireyler için toplam ya da ortalama refah düzeyinin maksimizasyonunu gerektirir. Bu, bazılarının, herkesin iyiliği tarafsız olarak hesaba alındığı için, diğerlerinin refahı için fedakarlık yapmasını gerektirebilir. Yararcılar genel olarak, hareketlerin, kurumların veya bütün dünyanın doğruluk standardının "tarafsız refah sonuççuluğu" olduğunu; Haklar, mülkiyet, ihtiyaç veya herhangi bir yararcı-olmayan kriterle olsa bile ancak dolaylı biçimde ilgili olabileceğini savunurlar. Diğer kriterler insan refahını ilgilendirdiği sürece dolaylı olarak önemli olabilir. O durumda bile insan hakları gibi talepler, geçilmez sınırlar değil, sadece, hesaplamalarda kullanılan faktörler olurdu.