stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Elliott Sober
Kitaplar

Sadelik, Oxford University Press, 1975.
(düzenlendi) Evrimsel Biyolojide Kavramsal Sorunlar: An Anthology, Bradford/MIT Press, 1984; 2. baskı 1993.
Seçimin Doğası: Felsefi Odakta Evrim Teorisi, Bradford/MIT Press, 1984; 2. baskı, University of Chicago Press, 1993.
Geçmişi Yeniden İnşa Etmek: Tutumluluk, Evrim ve Çıkarım, Bradford/MIT Press, 1988; Japonca baskısı, Souju Publishers, Tokyo, 1996.
Felsefede Temel Sorular – Okumalı Bir Metin, Macmillan 1990; Prentice Hall 2. baskı 1995; Pearson Publishers 3. baskı 2000; 4. baskı 2005; 5. baskı 2009, 6. baskı 2013; Routledge 7. baskı 2019.
Philosophy of Biology, Westview Press (İngiltere'de: Oxford University Press), 1993; 2. baskı, 1999; İspanyolca baskısı, Alianza, 1996; Çin baskısı, 2000; Kore baskısı, Chul Hak Kwa Hyun Sil Sa Publishing Co., 2004.
(Erik Wright ve Andrew Levine ile birlikte) Marksizmi Yeniden İnşa Etmek: Açıklama ve Tarih Teorisi Üzerine Denemeler, Verso Press, 1992; Portekiz baskısı, 1993.
Biyolojik Bir Bakış Açısından: Evrimsel Felsefede Denemeler, Cambridge University Press, 1994.
(David Sloan Wilson ile) Diğerlerine: Bencil Olmayan Davranışın Evrimi ve Psikolojisi, Harvard University Press, 1998; İspanyolca baskısı, Siglo Veintiouno de España Editores, 2000.
(Steven Orzack ile birlikte düzenlenmiştir) Adaptationism and Optimality, Cambridge University Press, 2001.
Kanıt ve Evrim, Cambridge University Press, 2008.
Darwin Kökeni Geriye mi Yazdı, Prometheus Books, 2011.
Ockham'ın Jiletleri – Bir Kullanıcı Kılavuzu, Cambridge University Press, 2015.
Tasarım Argümanı, Cambridge University Press, 2018.
Seçilmiş makaleler ve kitap bölümleri

Orzack (1993). "A Critical Assessment of Levins's The Strategy of Model Building in Population Biology (1966)". The Quarterly Review of Biology. University of Chicago Press. 68 (4): 533-546. doi:10.1086/418301. ISSN 0033-5770.
Orzack (1994). "Optimality Models and the Test of Adaptationism". The American Naturalist. University of Chicago Press. 143 (3): 361-380. doi:10.1086/285608. ISSN 0003-0147.
"Adaptation, Phylogenetic Inertia, and the Method of Controlled Comparisons". Adaptationism and Optimality. Cambridge University Press. 4 Haziran 2001. ss. 45-63. doi:10.1017/cbo9780511609084.003. ISBN 978-0-521-59166-9.
Sober (21 Ekim 2002). "Testing the hypothesis of common ancestry". Journal of Theoretical Biology. 218 (4): 395-408. doi:10.1016/S0022-5193(02)93086-9. ISSN 0022-5193. PMID 12384044.
Sober (1 Eylül 2003). "Common Ancestry and Natural Selection". The British Journal for the Philosophy of Science. University of Chicago Press. 54 (3): 423-437. doi:10.1093/bjps/54.3.423. ISSN 0007-0882.
Sober (6 Ocak 2011). "Entropy increase and information loss in Markov models of evolution". Biology & Philosophy. Springer Science and Business Media LLC. 26 (2): 223-250. doi:10.1007/s10539-010-9239-x. ISSN 0169-3867.
Sober (13 Ocak 2011). "Adaptation and Natural Selection revisited". Journal of Evolutionary Biology. Wiley. 24 (2): 462-468. doi:10.1111/j.1420-9101.2010.02162.x. ISSN 1010-061X. PMID 21226890.
Sober (2014). "Time and Knowability in Evolutionary Processes". Philosophy of Science. University of Chicago Press. 81 (4): 558-579. doi:10.1086/677954. ISSN 0031-8248.
Sober (2015). "How probable is common ancestry according to different evolutionary processes?". Journal of Theoretical Biology. Elsevier BV. 373: 111-116. doi:10.1016/j.jtbi.2015.03.012. ISSN 0022-5193. PMID 25796555.
Sober (1 Eylül 2017). "Similarities as Evidence for Common Ancestry: A Likelihood Epistemology". The British Journal for the Philosophy of Science. University of Chicago Press. 68 (3): 617-638. arXiv:1501.04665 $2. doi:10.1093/bjps/axv052. ISSN 0007-0882.
Emas Ulusal Parkı

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  Brezilya
Kriter: Doğal: ix, x
Referans: 1035
Tescil: 2001 (25. oturum)
Bölge: Latin Amerika ve Karayipler
Emas Ulusal Parkı, Portekizcede tam olarak Devekuşu Ulusal Parkı anlamına gelmektedir. UNESCO tarafından Dünya Mirası listesine alınmış bir ulusal park olup Brezilya'da Goiás ve Mato Grosso do Sul eyaletleri arasındadır. Cerrado Savanlarının bulunduğu 1320 km2 lik bir alanı kaplamakta olup geniş soya fasulyesi tarlaları ile çevrilidir.
Konum

Park, Brezilya'nın Merkezi-Batı Bölgesinde Goiás ve Mato Grosso do Sul eyaletleri arasında bulunmaktadır.
Bitki örtüsü ve hayvanlar

Emas Ulusal Parkı ağaçsız bir savan bölgesi oluşu, uzun termit yuvaları, büyük karıncayiyenler, yeleli kurt, Büyük Armadillo, Otlak Geyikleri  ve diğerleriyle birlikte parkın ismini aldığı devekuşlarını hatırı sayılır miktarda barındıran  vahşi yaşamı ile tipik cerrado ekosistem alanındadır. Park, yaklaşık 10-12 adetten oluşan az miktarda bir jaguar nüfusunu da barındırmaktadır. %40 miktarında yedek alanla birlikte toplamda 1320 kilometrekare alan jaguar nüfusu için oldukça iyi bir barınma alanıdır. Puma, İspanya vaşağı, Brezilya tapiri, kırmızı geyik, gri geyik, siyah çığırtkan maymun ve kemirgenlerin en irisi olan capybara ise burada yaşayan diğer iri yapılı memelilerdir.
Ensonhaber

|  |
| --- | --- |
Tür: E-gazete
Sahibi: Serkan Kalemciler 
Genel yayın yönetmeni: İlyas Efe Ünal
Haber editörü: Oğuzhan Özmeşe
Kuruluş tarihi: 2006
Dil: Türkçe
Slogan: Taraftar değil haberciyiz!
Resmî site: ensonhaber.com
Ensonhaber.com, 2006 tarihinde Türkçe olarak yayın hayatına başlamış ve internet üzerinden güncel haber kaynağı olarak faaliyet gösteren web sitesidir.
2019 tarihinde LC Waikiki'nin sponsorluğunda Boğaziçi Üniversitesi'nde, Boğaziçi Bilişim Ödülleri adıyla yedincisi düzenlenen ve yaklaşık 3 milyon kişinin katıldığı oylamanın ödül töreninde, "Yılın En İyi Yerli Mobil Haber Uygulaması" ödülü Ensonhaber'e verilmiştir.
Eliza Binemeciyan

| Eliza Binemeciyan |
| --- | --- |

Doğum: 1 Ocak 1890(1890-01-01) İstanbul, Osmanlı imparatorluğu
Ölüm: 16 Ağustos 1981 (91 yaşında) Toronto, Kanada
Meslek: Oyuncu
Milliyet: Ermeni
Vatandaşlık: Osmanlı Ermenisi

Eliza Binemeciyan (1890, İstanbul - 1981, Toronto, Kanada) Osmanlı tiyatrosunun sanatçılarından olan Ermeni oyuncu.
Hayatı

Mınakyan topluluğunun oyuncularından olan annesi Aghavni Zabel ve babası Rupen Binemeciyan ile tiyatrolarda büyümüş ve küçük yaşta kız ve oğlan çocuk rollerinde sahneye çıkmıştı. Notre Dame de Sion Fransız Okulu'nda eğitim gördü. 1908'de Serbest Sahnede başladığı profesyonel oyunculuk hayatına Mınakyan topluluğunda devam etti. Sonraları sırasıyla Osmanlı Donanma Cemiyeti Heyet-i Temsiliyesi, Yeni Sahne ve Darülbedayi'de sahneye çıktı.
1924'te Paris' e giden Binemeciyan 1926'da Türkiye' ye giderek bir süre sahneye çıktı, daha sonra tekrar Fransa' ya gitti. Bir daha Türkiye'ye dönmeyen Binemeciyan Osmanlı tiyatrosunun en yetenekli ve en ünlü oyuncularından biri oldu.
Rol aldığı bazı oyunlar:

Çürük Temel (1916)
Pençe (film, 1917)
Casus (film, 1917)
Bir Çiçek İki Böcek (1917)
Uçurum (1917)
Füruzan (1918)
Binnaz (film, 1919)
Eski Rüya (1920)
İki Göz Ağrısı (1921)
Zor Nikahı (1921)
Baş Tacı (1922)
Sekizinci (1922)
Emel (dergi)

| --- | --- |
Emel, Sayı : 212, Ocak-Şubat 1996
Editör: Özgür Karahan
Kategoriler: Süreli yayın
Sıklık: 3 Aylık
Tiraj: 1500
Yayımcı: Emel Kırım Vakfı
İlk sayı: 1 Ocak 1930
Ülke: Türkiye, Romanya
Dil: Türkçe
Website: http://www.emelvakfi.org
ISSN: 1011-7385
Emel, 1 Ocak 1930 tarihinde Romanya'nın egemenliği altındaki Güney Dobruca'nın Hacıoğlu Pazarcık şehrinde Müstecip Ülküsal ve 9 arkadaşı tarafından çıkarılmaya başlanan fikir ve kültür dergisidir. Emel, 5. sayısından itibaren, 1917 yılında kurulan Kırım Halk Cumhuriyeti'nin en önde gelen isimlerinden biri olan, Kırım Kurultay hükûmetinin Dışişleri ve Harbiye Bakanı Cafer Seydahmet Kırımer'in isteğiyle, Kırım Türklerinin Milli İstiklal Davasının yayın organı olmuştur.
Emel, 20000 sayfaya yaklaşan külliyatı ile Kırım Davası'nı Türk ve dünya kamuoyuna ulaştıran önemli bir basın organıdır. Birçok akademik çalışmaya, araştırmaya Yüksek Lisans ve Doktora tezlerine kaynaklık etmiş, konu olmuştur.
Tarihi

II. Dünya Savaşı'nda Almanların Ruslarla anlaşmaları ve Romanya'ya gelmeleri üzerine 11 yıl aralıksız çıkan Emel dergisi kapandı. Türkiye'ye yerleşen Müstecip Ülküsal dergiyi 20 yıllık bir aradan sonra 1 Kasım 1960 tarihinden itibaren, Ankara'da yeniden yayınlamaya başladı. Kasım 1962'den sonra derginin idare merkezi İstanbul'a taşındı. Yeni nesil Emelcilerin idaresinde 1983'ten 1998'e kadar Ankara'da, iki ayda bir çıkan, 48 sayfalık dergi formatında düzenli olarak yayın hayatına devam etti.
Emel Kırım Vakfı'nın olağan genel kurulunda Emel dergisi 2008 yılı içinde 3 aylık periyotta yeniden yayımına karar verildi. Derginin sahibi Emel Kırım Vakfı adına Zafer Karatay, yazı işleri müdürü ise Saim Osman Karahan idi. Emel dergisi'nin Eylül 2011 tarihli 236. sayısı ile yayın hayatına bir kez daha son verdi.
23 Nisan 2015'te Saim Osman Karahan'ın vefatının ardından, İstanbul Kırım Derneği'nin yayın organı Bahçesaray dergisinin yazı işleri müdürü Özgür Karahan 2016 yılında göreve getirildi.
Dergi birleştirilmiş yıllık sayılar ile yayın hayatına devam etmektedir. 246/249 (2014) birleştirilmiş Kırım'ın işgali özel sayısı Ocak 2017'de çıktı.
Emel Dergisi’nin Tarihindeki Yazı işleri Müdürleri

Müstecip Ülküsal (1930-1941)
Hüsamettin Korkut (1960-1962)
Ferit Erdem Boray (1962-1965)
İbrahim Otar (1965-1972)
Ali Kemal Gökgiray (1972-1983)
Nurettin Mahir Altuğ (1983)
Ünsal Aktaş (1984)
Serdar Karatay (1985-1998)
Saim Osman Karahan (2009-2015)
Özgür Karahan (2016- )
2009-2015 yılları arasında derginin yazı işleri müdürlüğünü yapan Saim Osman Karahan.
End of the Tunnel (Prison Break bölümü)

| "End of the Tunnel" |
| --- | --- |
Büyük Kaçış bölümü

Bölüm no.: 1. sezon 13. bölüm
Yönetmen: Sanford Bookstaver
Senarist: Paul Scheuring
Yayın tarihi: 28 Kasım, 2005
 
Büyük Kaçış (1. sezon) 
End of the Tunnel, Prison Break dizisinin onüçüncü bölümüdür. İlk olarak Fox kanalında Amerika'da ve Kanada'da yayınlanmıştır. Türkiye'de 22 Ağustos, 2006 tarihinde CNBC-e kanalında ilk olarak gösterilmiştir. Bu bölümün yazarı dizinin yaratıcısı Paul Scheuring 'dir, yönetmeni ise Sanford Bookstaver 'dir. Dizinin bu bölümü diğer bölümler arasında en popüler olanıdır.
Bölüm Özeti

T-Bag, Abruzzi'nin boynunu jiletle kestikten sonra Abruzzi hapishane dışında bir hastahaneye kaldırılır. Lincoln maksimum güvenlik altına alınır, geriye kalan beş mahkûm ne yapacaklarını bilememektedir. Michael, Burrows'un 32 saat gözetim altında olacağını ve bunun için kaçışı ertelemeyi ister. Fakat diğer dördü hemen gitmek isterler. Michael kaçışın bu akşam olabilmesi için gerekli ayarlamaları yapar.
Burrows rahip ile birlikte dua etmek ister. Michael rahibe Burrows'a vermesi için İsa'nın
şeklinin bulunduğu bir haç göndermek ister. Rahip bunu Burrows'a vermeyi kabul eder. Burrows bu haçın arkasındaki metal plakanın altına saklanmış siyah bir hap ve birde ufak kâğıda yazılmış bir not bulur, notta "8:10'da yut" (EAT 8:10) yazılıydı. Michael bunu Lincoln'ü revire götürtebilmek için saklamıştı. Lincoln hapı 8:10 yani kaçıştan 50 dakika önce yutar ve midesinde ağrılar başlar.
Gardiyanlar onu hemen revire götürür, Dr. Tancredi bunun gıda zehirlenmesi olduğunu söyler.
Kaçakların gece orada kalabilmeleri için Michael bir su borusunu patlatır ve etrafı su basar. Bellick geldiğinde onu etrafın sabaha kadar küfleneceğine inandırırlar ve onlara bütün gece burada kalıp etrafı kurutmalarını söyler.
Beş kaçak sırayla borunun içine girmeye başlar ve revirin altındaki odaya ulaşmak için borunun içinde emekleyerek ilerlemektedirler. Sonunda odaya ulaşırlar. Fakat Michael'ın daha önce kimyasal karışım dökerek açtığı deliğin yerine başka bir boru takılmıştı. Boruyu kırmaya uğraştılar ama başaramadılar.
Bu Michael'ı şaşkına çevirmiş ve üzmüştü onlara buradan çıkamayacaklarını söyler. Bölümün sonunda T-Bag Michael'ı tehdit ederek "bu bir seçenek değil sevimli çocuk" dedi.
Encyclopaedia Metallum

| --- | --- |

Sahip: Morrigan, Hellblazer
Oluşturan: Morrigan, Hellblazer
URL: http://www.metal-archives.com/
Ticari?: Hayır
Site türü: Müzik veritabanı, eleştiriler
Kayıt: İsteğe bağlı
Başlama tarihi: Temmuz 2002 (22 yıl önce) (2002-07)
Geçerli durum: Aktif
Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives (Genel olarak Metal Archives diye bilinir) birçok heavy metal, death metal, black metal, speed metal, thrash metal gruplarının diskografisi vs bulunabileceği bir internet sitesidir. Site, Nashville Scene'den Matt Sullivan tarafından "metal dünyasının ana internet veritabanı" olarak nitelendirildi. Terrorizer dergisi siteyi, "tam diskografiler, aktif bir forum ve neredeyse tüm metal gruplarını içeren bir site" olarak tanımladı. Buna rağmen sitede tartışmalı türler altına girmiş ve kabul edilmemiş gruplar da bulunmaktadır.
Encyclopaedia Metallum'un amacı; diskografileri, logoları, resimleri, şarkı sözleri, üyeleri, biyografileri ve üye yorumlarıyla gruplar hakkında detaylı bilgi sağlamaktır.
27 nisan 2017 saat 20:57 itibarıyla sitede; (115.636'dan fazla grup), (614.846 kadar sanatçı (500.154'i hala aktif olarak bir grupta çalıyor. (ve şimdiye dek 3.858 kaza, doğal nedenler gibi sebeplerden ölen sanatçı vardır). (31.255 kadar label (etiket/plak şirketi), (2.256.745'den fazla şarkı), (314.281 kadar albüm, (92.947'den fazla eleştiri) ve (407.994'den fazla kayıtlı kullanıcı (317.552'den fazlası aktif) bulunmaktadır. Reklam bulundurmayan site, bağımsız elden yönetilmektedir.
Kabul edilen gruplar

Website, grupları kabul etmedeki katı tutumuyla bilinir. Encyclopaedia Metallum yalnızca metalle ilişkisi olduğuna inandığı grupları kabul etmektedir. Daha önceden kabul edilmeyen grupların daha sonraları siteye kabul edildikleri görülmüştür. Bunun tam tersi de geçerlidir. Metal grubu üyelerinin çaldığı bir plak şirketiyle dünya çapında dağıtım yapan kardeş projeler, geçmişte metal grubu olan fakat günümüzde metal kabul edilmeyen gruplar ve death metale benzerlik gösteren grindcore ve punk/thrash grupları var olan istisnalardır.
ayrıca fiziksel olarak grubun cd/plak/kaset vs basılmadıysa grup siteye kabul edilmez. (çok eski gruplar istisna olabilir)
Don Kazakları

| --- | --- |

 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
 Rusya: Rostov ve Volgograd Oblastı


Don Kazakları (Rusça: Донские казаки) veya Donlar (Rusça: донцы, donty), orta ve aşağı Don boyunca yerleşmiş Slav asıllı Kazak halk. Tarihsel olarak Don Kazakları, Don Kazak Ordusu (Rusça: Донско́е каза́чье во́йско, Vsevelikoye Voysko Donskoye) denen, kimi zaman tamamen bağımsız, kimi zamansa özerk bir şekilde 16. yüzyıl sonundan 1918'e kadar günümüz Güney Rusya'sı ve Ukrayna'nın Donets bölgesinde hüküm sürmüş demokratik cumhuriyetlerde yaşamışlardır.
1992 yılından itibaren, Rusya Federasyonu başkanlık kararıyla, Kazaklar özel bir sicile kaydedilebilir hale gelmiş ve bu durum onlara bazı haklar tanımıştır. SSCB rejimi boyunca zarar görmüş Kazak kültürel geleneklerini devam ettirmek ve daha ileri götürmek için bir dizi Kazak topluluğu da yeniden yapılandırılmıştır.
Don Kazakları, Rus İmparatorluğu'nun tarihi gelişiminde önemli bir rol oynamıştır ve büyük savaşların çoğuna katıldıklarından ötürü zengin bir askeri geleneğe sahiplerdir.
Etimoloji ve köken

Kazak (казак, козак), feodal bir toplumun (köylüler, soylular, din adamları vb.) dışında yaşayan "özgür insanları" tanımlamak için yaygın olarak kullanılmış bir kelimedir. 'Kazak' kelimesi göçmenler, serbest çalışanlar ve haydutlar için de kullanılmıştır.
Kazakların kesin kökenleri bilinmemektedir. Modern görüş, Don Kazaklarının  Dinyeper, Novgorod Cumhuriyeti ve Ryazan Prensliği kökenli Slav halklar ileKuzey Kafkasya'nın batı kesiminde yaşamış Gotlar ve Alanların soyundan geldiğini desteklemektedir.
Tarih > Erken tarih

İki bin yıldan daha fazla bir süre önce İskitler Don nehrinin kıyısında yaşadılar. Bu alanda birçok İskit mezarı bulunmuştur. Daha sonra bölge Hazarlar ve Kumanlar tarafından iskan edildi. Don Nehri bozkırlarına “Vahşi Alan” (Дикое Поле) adı verildi. Bölge bu dönemde Altın Orda'nın kontrolündeydi ve çok sayıda silahlı Tatar grup bölgedeki Rus ve yabancı tüccarlara saldırmaktaydı.
Don çevresindeki topraklara yerleşmiş ilk Hristiyanlar Jassi ve Kosogi kabileleriydi. 1480'de Altın Orda Devleti'nin yıkılmasından sonra Rus koloniciler, bu topraklara Şelon Muharebesi neticesinde Novgorod Cumhuriyeti'nden ve komşu Ryazan Prensliği'nden gelerek yerleşmeye başladı. 16. yüzyılın sonuna kadar Don Kazakları bağımsız özgür bölgelerde yaşamaktaydı.
Tarih > 15. – 17. yüzyıllar

Ryazan Kazakları, 1444 yılında Altın Orda güçlerine karşı Pereslavl-Zalesski'nin savunucuları olarak bahsedildi ve III. İvan'a gönderilmiş 1502 tarihli bir mektupta adları geçti. Altın Orda'nın 1480'de yıkılmasından sonra Don Nehri etrafındaki alan, Kırım Hanlığı ile Nogay Ordası arasında bölündü. 14. yüzyıldan beri Don bozkırlarında, mevcut sosyal düzenden memnun olmayanlar, toprak sahiplerinin gücünü tanımayanlar, kaçak serfler ve özgürlük isteyen insanlar yaşamaktaydı. Bu halk zaman içerisinde birleşerek bir topluluğa dönüştü ve “Kazak” olarak adlandırıldı. Bu küçük silahlı grubun asıl mesleği avcılık ve balıkçılık olmasının yanı sıra, onlara saldıran Türklere ve Tatarlara karşı sürekli mücadele etmekti. Ancak daha sonra yerleşmeye ve toprakta çalışmaya başladılar.
Tarih > 15. – 17. yüzyıllar > 16. yüzyıl

Kazak köyleriyle ilgili ilk kayıtlar 1549 yılına kadar uzanır. 1552 yılında Ataman Susar Fedorov komutasındaki Don Kazakları, Kazan Kuşatması sırasında Korkunç İvan'ın ordusuna katıldı. 2 Haziran 1556'da Ataman Lyapun Filimonov'un Kazak alayı, Moskova Ordusu ile birlikte Astrahan Hanlığı'nı ele geçirdi ve ilhak etti.
Korkunç İvan (IV. İvan) döneminde Ataman Yermak Timofeyeviç, Sibirya'yı fethetmek için bir sefer yaptı. 1582 sonbaharında Han Kuçum'u yendikten ve Sibirya Hanlığı'nın başkenti Kaşlık'ı ele geçirdikten sonra Yermak, 1583 kışında İrtiş'e Kazaklardan oluşan bir kuvvet gönderdi. Bogdan Bryazga'nın önderlik ettiği birlik (diğer kaynaklara göre, Kazak şefi Nikita Pan) Konda-Pelym Mansilerinin topraklarından geçti ve Samarovo kentinin duvarlarına ulaştı. Kazak saldırısı sonucu şaşıran Hantılar teslim oldu.
1585 sonbaharında, Yermak'ın ölümünden kısa bir süre sonra Voyvoda (ordu komutanı) Ivan Mansurov liderliğindeki Kazaklar, Obi Nehri'nin sağ kıyısında, İrtiş Nehri'nin ağzında Sibirya'nın ilk tahkimli Rus kasabası olan Obskoy'u kurdular. Mansi ve Hantı toprakları böylece Rus devletinin bir parçası haline geldi ve Pelym, Berezov (1592) ve Surgut (1594) kentlerinin kurulmasıyla da bu durum kesinleşti. Yermak'ın seferi sonucunda Rusya, Sibirya'yı ilhak etti.
Tarih > 15. – 17. yüzyıllar > 17. yüzyıl

1605-1618 Lehistan-Rusya Savaşı sırasında, Lehistan-Litvanyalı asil Aleksander Józef Lisowski, Don Kazaklarının da dahil olduğu çeşitli kanun kaçaklarından oluşan bir paralı süvari grubu kurdu ve gruba kurucularına atfen "Lisowczycy" denildi. Bu grup Lehistan tacı altında görev yaptı ve Otuz Yıl Savaşı'nın ilk döneminde savaştı.
Beyaz Dağ Muharebesi sonucunda muzaffer olan grup, savaştan sonra Prag ve diğer şehirlerdeki köy insanlarını gasp etti. Kazaklar, 7 Mayıs 1621'de paraları ödendikten sonra hizmetten çıkarıldılar. Bir kısmı Polonya'ya dönen Kazakların bazıları ise Bavyera Seçmeni Habsburg Maximilian I altında görev yaptı.
Büyük Petro ve müteakip hükümdarlar altında Don Kazakları, Rus İmparatorluğunun Karadeniz'den Baltık Denizi'ne genişlemesi ile sonuçlanan çok sayıda askeri sefere katıldı. Kazaklar yıllarca Osmanlılara ve Kırım Hanlığı'na karşı savaştı. 1637'de Zaporojya Kazakları ile birleşen Don Kazakları, Osmanlı'nın Don'u koruyan Azak Kalesi'ni ele geçirdi. 1641'deki Azak Kalesi savunması, Don Kazak tarihinin kilit eylemlerinden biriydi.
Don Kazaklarının yaşadığı Özgür Topraklar'ın Moskova kontrolüne alınmasından sonra Don Kazak tarihi, Rusya'nın tarihi ile iç içe geçti. Orta Çağ Rusya'sının Güney sınırlarının korunması karşılığında, Don Kazaklarına vergi ödememe ayrıcalığı verildi ve Çarın Kazak topraklarındaki yetkisi Rusya'nın diğer bölgelerinde olduğu gibi mutlak değildi.
Bu dönemde Rusya'nın en ünlü üç asisi olan Stepan Razin, Kondraty Bulavin ve Yemelyan Pugaçov Don Kazaklarıydı.
Tarih > 21. yüzyıl > Modern Don Kazakları

1917 ve 1941 arasında, Don Kazaklarının nüfusunun yarısından fazlası öldürülmüş veya sınır dışı edilmiştir ve bu dönem sırasında sınır dışı edilenlerin çocuk ve torunlarının Rusya'ya geri dönmesi yasaklanmıştır.[kaynak belirtilmeli]  Don Kazakları 1990'ların başında SSCB'nin dağılması sonucunda yeniden dirilmiş ve 1997'de Rusya Federasyonu Hükûmeti tarafından resmi olarak tanınmıştır. Atamanlarına ise bu tanınma doğrultusunda Mareşal unvanı ve üniforması verilmiştir.
Don Kazakları, 1992 Transdinyester Savaşı sırasında ayrılıkçı güçlere katılmıştır.
2014'ten bu yana, Doğu Ukrayna'daki savaşa gönüllü olarak bilinmeyen sayıda Don Kazak katıldı. Bu grupların çoğu DHC ve LHC'nin silahlı kuvvetlerine dağıtılmış ve entegre edilmiştir.
Don Kazaklarının Ulusal Sembolleri > Don Kazak Bayrağı

Don Kazak bayrağı, ilk olarak 4 Mayıs 1918'de Ataman Pyotr Krasnov başkanlığında, Don Cumhuriyeti'nde Novoçerkassk'taki Don Kazakları toplantısı sırasında resmi olarak kullanıldı. Bayrak, mavi, sarı ve kırmızı olmak üzere üç renkten oluşur ve görünüş olarak 1918'de Don Cumhuriyeti'nin batı sınırında kurulmuş Ukrayna Devleti'nin bayrağına benzer.
Don Kazaklarının Ulusal Sembolleri > Arma

Don Kazak Arması, ilk olarak 17. yüzyılda ortaya çıktı ve 15 Eylül 1918'de Don Cumhuriyeti'nin bir sembolü olarak kabul edildi.
Don Kazaklarının Ulusal Sembolleri > Üniforma

1914'e kadar Don Kazak Ordusu'nun ayırt edici rengi kırmızıydı. Uzun, kuzu derisi şapkalar da kırmızı kumaşla birlikte ara sıra giyilirdi. Omuz askıları kaftanlarla aynı şekilde koyu mavi rengindeydi. At sürerken mahmuz yerine kamçı kullanılırdı. 1908'den önce, tüm Kazakların kendi üniformalarını (atlar ve koşum takımı ile birlikte) sağlamaları gerekiyordu.
1908'de koyu mavi palto ve beyaz bluzlar, haki renginde bir saha tuniği ile değiştirildi. Bununla birlikte, Donların karakteristik geniş kırmızı çizgili mavi pantolonları, her iki Dünya Savaşında da aktif olarak kullanılmaya devam edildi.
Don Kazaklarının Ulusal Sembolleri > Don Kazak Marşı

Всколыхнулся, взволновался православный Тихий Дон (ru), Fedor Anisimov tarafından 1853 yılında yazılmıştır.
Din

Don Kazaklarının çoğu Rus Ortodoksudur ve kendilerini bu inancın koruyucuları olarak görürler. Bununla birlikte, eskiden Don Kazaklarının büyük bir kısmı "Eski İnananlar" mezhebine mensuptu. 1903'te bile Don bölgesindeki 2.500.000 bucak üyesinden toplam 150.000 kişi Hristiyanlığın bu koluna üyeydi. Ataman kontu Matvei Platov da kökensel açıdan bu dine bağlı bir aileden gelmekteydi. Don Kazakları, Yahudiler hariç diğer dinlere hoşgörülü davranmış ve Budistler, Müslümanlar, Eski İnananlar ve putperestleri topluluklarına kabul etmişlerdir.
Gelenek ve kültür

Kazaklar, en önemli kararların Ortak Meclis'te (Казачий Круг) verildiği demokratik bir topluma sahipti. Meclis, "Ataman" denen geçici yöneticiler seçmekteydi.
Don Kazakları Kırım Hanlığı ve Osmanlı İmparatorluğu ile uzun süren çatışmaları nedeniyle yetenekli atlılar ve deneyimli savaşçılardı. Askerlik hizmetlerini Doğu Avrupa'daki farklı güçlere satmışlardır.
Rus ve Müslüman toprakları arasında izole edilen Don Kazakları, Ukrayna, Rus, Kalmık ve Tatar unsurlarını birleştiren farklı bir kültür ve dil geliştirmiştir.
Bir Kazak ailesinin oğlu olduğunda, akrabalar çocuğa bir ok, bir yay, bir hartuç, bir kurşun ve bir silah verirdi. Bu eşyaların hepsi duvara, çocuğun yatağının üstüne asılırdı. Üç yaşındayken çocuk ata binmeye başlardı ve 7-8 yaşlarında sokakta gezinmek, balık tutmak ve yetişkinlerle avlanmasına  izin verilirdi.
Okuma listesi

Peter Holquist, "'Conduct Merciless Mass Terror': Decossackization on the Don, 1919," Cahiers du Monde russe, vol. 38, no. 1/2(Jan.-June 1997), pp. 127–162. In JSTOR 28 Ocak 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Paris’te Don Kazakları (1814)
Büyük bir ayaklanmaya yol açan Don Kazak lideri Stepan Razin
Ukrayna Kırımı'ndan Kazak bölgeleri de önemli ölçüde etkilenmiştir.
Don Kazaklarının Bayrağı
Don Kazak Arması
Don bölgesinden bir Kazak, Fyodor Solntsev, 1869.