stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Çiftlikköy, Köşk

| Çiftlikköy |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 37°50′02″N 28°00′54″E﻿ / ﻿37.834°K 28.015°D﻿ / 37.834; 28.015
Ülke:  Türkiye
İl: Aydın
İlçe: Köşk
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Çiftlikköy, Aydın ilinin Köşk ilçesine bağlı bir mahalledir.
| g t Köşk'ün mahalleleri |
| --- | --- |
 Ahatlar  Akçaköy  Altıeylül  Baklaköy  Başçayır  Beyköy  Cumadere  Cumayanı  Çarşı  Çiftlikköy  Gökkiriş  Gündoğan  Güzelköy  Ilıdağ  Karatepe  Ketenyeri  Kıran  Kızılcaköy  Kızılcayer  Koçak  Menteşeler  Mezeköy  Ovaköy  Sarıçam  Serdaroğlu  Soğukkuyu  Uzundere  Yavuzköy 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
İmam (tablo)

| --- | --- |


Sanatçı: Vanmour Okulu sanatçıları
Yıl: 1707-1708
Tür: Tuval üzerine yağlı boya
Boyutlar: 34 cm × 26 cm (13 in × 10 in)
Konum: Pera Müzesi, İstanbul
Koleksiyon: Suna ve İnan Kıraç Vakfı Oryantalist Resim Koleksiyonu
İmam, İstanbul'da, Pera Müzesi'nde sergilenen ve bir imamı sırtında kaftanı, elinde tespihi ve başında sarığı ile ayakta betimleyen yağlı boya tablodur.
Vanmour Okulu sanatçıları tarafından 18. yüzyılda yapılmış bir eserdir. Eser Suna-İnan Kıraç Vakfı Oryantalist Ressamlar Koleksiyonu’nun bir parçasıdır; İstanbul'da Pera Müzesi'nde Oryantalist Resim Koleksiyonu'nun bir parçası olarak sergilenmektedir.
Lale Devri'nde Fransa'dan İstanbul'a gelip 30 yıldan fazla kalan Flaman asıllı ressam Jean-Baptiste Vanmour, İstanbu'da görev yapan Fransız elçisi Ferriol ve Hollanda elçisi Calkoen için imparatorluğun çeşitli bölgelerinde yaşayan milletlere ait genellikle tek figürlü çalışmalar yapmıştır. Onun tablolarının gravür tekniği ile çoğaltılması ile meydana getirilmiş “Recueil Ferriol” adıyla bilinen kitapta yer alan yüz iki resimden kırk tanesi bu konuyu yansıtmaktadır. Amsterdam'da, Rijksmuseum koleksiyonunda bulunan resimlerinden yirmisi de bu tür çalışmalardandır.
Vanmour'un İstanbul'da yerli sanatçılardan oluşan bir atölye kurduğu, resimlerinin bir bölümünün yapımında bu atölyenin ressamlarından yararlandığı ve atölyenin, sanatçının ölümünden sonra da bir süre ürün verdiği sanılmaktadır. Tek figürlü resimlerinden bir kısmının Vanmour’un atölyesindeki  ressamlar tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır.
Çince isimler

Çince isimler (Çince: 姓名; pinyin: xìngmíng), Çin anakarası, Hong Kong, Makao, Tayvan ve Çin diasporası tarafından kullanılan adlardır. Çoğunlukla Çinliler tarafından kullanılır, ancak bazen Kore ve Vietnam'da da Çince isimler kullanılır.
Modern Çince isimler, genelde bir soyadı (姓 xìng) ile ardından gelen bir addan (名 míng) oluşur. Soyadları genellikle tek heceli olup kişi adları ise tek veya iki heceli olabilmektedir. Yazıldıklarında, her hece bir karakterle yazılır. Dolayısıyla bir kişinin adı genellikle iki veya üç karakterle yazılır.
Çamalan, Tavşanlı

| Çamalan |
| --- | --- |
Köy

 Kütahya'nın Türkiye'deki konumu
ÇamalanÇamalan'ın Kütahya'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kütahya
İlçe: Tavşanlı
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
Rakım: 1093 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 111
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0274
İl plaka kodu: 43
Posta kodu: 43302
Çamalan, Kütahya ilinin Tavşanlı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Alabarda olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Kütahya il merkezine 73 km, Tavşanlı ilçe merkezine 28 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 111
2019: 124
2018: 184
2017: 93
2016: 98
2015: 99
2014: 92
2013: 100
2012: 71
2011: 75
2010: 79
2009: 82
2008: 100
2007: 105
2000: 148
1990: 370
1985: 405
Çataksu, Sur

| Çataksu |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Diyarbakır ilinin Türkiye'deki konumu
ÇataksuÇataksu'nun Diyarbakır'daki konumu
Koordinatlar: 37°58′34″N 40°27′11″E﻿ / ﻿37.976°K 40.453°D﻿ / 37.976; 40.453
Ülke:  Türkiye
İl: Diyarbakır
İlçe: Sur
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 135
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 412
İl plaka kodu: 21
Posta kodu: 21200
Çataksu, Diyarbakır ilinin Sur ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Çataksu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 135 |  |
| 2018 | 140 |  |
| 2017 | 147 |  |
| 2016 | 137 |  |
| 2015 | 127 |  |
| 2014 | 129 |  |
| 2013 | 129 |  |
| 2012 | 116 |  |
| 2011 | 125 |  |
| 2010 | 130 |  |
| 2009 | 135 |  |
| 2008 | 143 |  |
Zagreb Ulusal Hırvatistan Tiyatrosu

| --- | --- |


Genel bilgiler
Tür: Tiyatro, bale ve opera binası
Mimari tarz: Neo-barok
Konum:  Hırvatistan Zagreb, Hırvatistan
Koordinatlar: 45°48′34″K 15°58′12″D﻿ / ﻿45.80944°K 15.97000°D﻿ / 45.80944; 15.97000
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Helmer ve Fellner

Zagreb Ulusal Hırvatistan Tiyatrosu (Hırvatça: Hrvatsko narodno kazalište u Zagrebu) Zagreb’de bulunan ulusal tiyatro, bale ve opera evidir. Kısaca “HNK Zagreb” olarak bilinir.
Mareşal Tito Meydanı’nda, 1895 yılında imparator Franz Joseph tarafından açılışı yapılan neo-barok yapıda hizmet verir. Üç sanat dalı (tiyatro, bale, opera)  tek çatı altında, tek sahnede icra edilmektedir.
Tarihçe

Tüccar Kristofor Stankovic, piyangodan kazandığı parayla 1834 yılında Marko Meydanında 750 koltuklu bir tiyatro binası yaptırmıştı. Başlangıçta  Alman tiyatro topluluklarının oyunlarını sahnelediği bu mekanda Novi Sadlı oyuncuların 10 Temmuz 1840’ta Ivan Kukuljevic Sakcinski’nin  Hırvatça oyunu “Juan ve Sofya veya Sisak’taki Türkler” adlı oyununu sahnelemesi ile Zagreb Tiyatrosu  perdelerini açmış oldu. 1846’da ilk Hırvatça opera olan, Vatroslav Lisinski’nin “Aşk ve Kin” adlı eserinin galası da Marko Meydanı’ndaki eski tiyatro binasında yapıldı. Zagreb Tiyatrosu 1860’ta “Ulusal Zagreb Tiyatrosu” adını aldı. 24 Kasım 1869’da aktör Toot Lesic şu açıklamayı yaptı: “Yarından başlayarak bu tiyatroda sadece Hırvatça oyunlar oynanacaktır.”
1870’te Hırvat Operası kuruldu ve daha donanımlı yeni bir bina yapılması düşüncesi  doğdu ancak eski binanın depremde hasar gördüğü 1880 yılına kadar bu konuda bir adım atılmamıştır. 1880’de Hırvat parlamentosu Zagreb’te yeni bir tiyatro binasının inşa edilmesi için gerekli mali kaynakları yaratmak üzere Hırvat yazar ve milletvekili Marijan Derencina  öncülüğünde girişimde bulundu; tiyatro inşaatı konusunda tecrübeli  Viyanalı iki mimara (Helmer ve Fellner) ayrıntılı planı hazırlatıldı. Derencina’nın tiyatrodan ayrılması üzerine çalışmalar yarım kaldı.
İmparator Franz Joseph’in Zagreb’i ziyaret etmesi gündeme gelince tiyatro inşaatı 1893’te yeniden gündeme geldi. Yeni binanın şehrin dışında, o devirde Zagreb pazarının kurulduğu yerde (bugünkü Mareşal Tito Meydanı) inşa edilmesine karar verildi. 1894/1895 sezonu eski binadaki son tiyatro sezonu oldu. Yeni binanın inşaatı dört ayda tamamlandı ve iç dekorasyon işleri başladı. Sahnenin demir perdesi  (sahneyle seyirci salonunu birbirinden ayıran perde) üzerine ressam Vlaho Bukovac tarafından “Hırvat Reformu” başlıklı resim yapıldı. Resimde başta  Ljudevit Gaj olmak üzer Hırvat reformcular Rönesans şairi Ivan Gundulic’i ziyaret ederken gösterilir. Salonun tavanı ve duvarlarındaki resimler Viyanalı sanatçı Alexander Demetrius Goltz tarafından yapıldı.
Tiyatro binası 14 Ekim 1895’te törenle açıldı. İmparator, tiyatronun balkonundaki bir sütun üzerine özel olarak tasarlanmış gümüş bir çekiçle kilit taşına vurarak binanın açılışını gerçekleştirdi.
Binanın önüne ünlü heykeltıraş Ivan Meštrović’in “Yaşam Kuyusu” heykeli 1905 yılında yerleştirildi.
Balenin tiyatro ve operaan bağımsız bir bölüm olarak gelişmesi 1921’den itibaren gerçekleşti. 
Bina 1967-1969’da kapsamlı bir tadilat gördü. Kurum, 1991’de Hırvatistan Cumhuriyet’nin bağımsızlığını kazanmasından sonra Zagreb tiyatrosu devlet ve merkez tiyatrosu statüsünü kazandı.
Galeri

Tiyatro bölgesinin görünümü
İmparator, çekici kilit taşına vururken, 1895
Vlaho Bukovac’ın resimlediği demir perde
Tiyatro binası ve önündeki “Yaşam Kuyusu” heykeli
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 807218-8  MusicBrainz: d472d63a-d3f0-4f78-b979-f9611d0ec7a8  SUDOC: 169154289
Âşık Peri

| Aşık Peri |
| --- | --- |

Doğum: 1881 Maralyan, Cebrayıl
Ölüm: 1847 Şuşa, Azerbaycan
Meslek: Şair

Aşık Peri (Azerbaycan Türkçesi: Aşıq Pəri, tahmini 1811, Maralyan, Hırdapara-Dizag ilçesi, Karabağ Hanlığı - ö. 1847) - Azerbaycanlı aşık, şair.
Hayatı

Aşık Peri, 1811 yılında bugünkü Cebrayıl bölgesinde bulunan Maralyan köyünde doğdu. Küçük yaşlardan itibaren aşık şiiriyle ilgilenmeye başladı. Kısa sürede ünü yayıldı ve devrinin aşıklarının dikkatini çekti. Tahmini olarak 1830'lu yıllarda Şuşa'ya taşındı ve hayatının geri kalanını burada geçirdi.
Feridun Bey Köçerli, Aşık Peri'ni eğitimli ve güzel bir hanım olduğunu yazar. Aşık meclislerinde çok itibar görürdü. Şairler onun güzelliğini şiirlerinde övmüştür.
Aşık Peri, Mirza Hasan Bey Mirza, Kerbelalı Abdullah Canizade, Caferkulu Han Neva, Muhammed Bey Aşık, Mirzacan Medetov gibi aşıklarla aşık atışması yapmış ve ününü artırmıştır.
Güzel şiirleri ve nüktesi ile kısa zamanda Karabağ şairlerinin ilgisini çekmiş, Şuşa'da sık sık şiir toplantılarına katılmıştır. Edebi miras günümüze tam olarak ulaşmamıştır ve sadece 50 civarında şiir bilinmektedir. Şiirleri ilk kez Mirza Yusif Karabağ'ın "Məcmueyi-divani-Vaqif və müasirini-digər" (1856) adlı mecmuasında, daha sonra ise A.Berge'in derlediği "Qafqaz və Azərbaycanda məşhur olan şüəranın əşarına məcmuədir" (Leipzig, 1867) adlı kitabında yayınlanmıştır.
Günümüzde koşukları daha çok bilinmektedir. Bu koşuklar sade ve anlaşılır bir dille söylenmiştir. Aşık Peri, tahminen 1847'de Şuşa şehrinde yaşamını yitirmiştir.
Bibliyografi

Gründ, Françoise; Bois, Pierre, (Ed.) (2008). Anthology of Ashiq: Bards of Azerbaijan (PDF) (Fransızca). Paris, France: INEDIT/Maison des Cultures du Mond for the Ministry of Culture and Tourism of the Republic of Azerbaijan. W26013. 5 Kasım 2013 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
Heß, Michael R. (2016). "Aşıq Pəri".  Fleet, Kate; Krämer, Gudrun; Matringe, Denis; Nawas, John; Rowson, Everett (Ed.). Encyclopaedia of Islam. Leiden, the Netherlands: Brill. ISBN 978-9-004-30574-8. 3 Şubat 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Temmuz 2021.
Kallinikov, Pavel, (Ed.) (1997). "Берже Адольф Петрович" [Bergé Adolf Petrovich]. Rulex Russia (Rusça). Moscow, Russia: Russian Biographical Dictionary-Network Version. 16 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Kasım 2017.
Kocharli, Tofik (2004). Armenian Deception: Historical Information. Baku, Azerbaijan: Eldar. GGKEY:6RDR66T2F86. 16 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Temmuz 2021.
Paksoy, H. B. (1995). "The Dastan Genre in Central Asia".  Steeves, Paul D. (Ed.). The Modern encyclopedia of religions in Russia and the Soviet Union. 5. Gulf Breeze, Florida: Academic International Press. ISBN 978-0-875-69106-0. 25 Temmuz 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Temmuz 2021.
Təkləli, Minaxanım (13 Şubat 2015). "Maralyanlı Aşıq Pəri. Faktlar…təfərrüatlar…" [Marigli Ashig Peri. Facts ... details ...] (Azerice). Azerbaijan: Sənət. 7 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Kasım 2017.
Vahid, Təranə (21 Ocak 2012). "Aşıq Pərinin azad ruhu" [The free spirit of Aşıq Pəri] (Azerice). Baku, Azerbaijan: Mədəniyyət. 29 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Kasım 2017.
Üst orta sınıf otomobil

Mercedes-Benz E Serisi
Hyundai Grandeur
Üst orta sınıf otomobil, orta sınıf otomobillerden büyük E segment otomobil modelidir. Genellikle 2.5 litre ve üstü motor hacmine sahip olup büyük hacimli motorların vergisinin yüksek olduğu bazı pazarlarda 2.0 litre hacimde de olabilmektedir.
Bazı üst orta sınıf otomobiller

Alfa Romeo 166
Audi A6
BMW 5 Serisi
Buick LaCrosse
Cadillac CTS
Chevrolet Impala
Chrysler 300
Citroën C6
Dodge Charger
Ford Taurus
Honda Legend
Hyundai Grandeur
Infiniti Q70
Jaguar XF
Kia Cadenza
Lancia Thesis
Lexus GS
Lincoln Continental
Maserati Ghibli
Mercedes-Benz E Serisi
Nissan Maxima
Opel Omega
Peugeot 607
Renault Latitude
Saab 9-5
Tesla Model S
Toyota Crown
Volvo S90
Çamlık, Yeniçağa

| Çamlık |
| --- | --- |
Köy

 Bolu'nun Türkiye'deki konumu
ÇamlıkÇamlık'ın Bolu'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bolu
İlçe: Yeniçağa
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
Rakım: 1276 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 72
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0374
İl plaka kodu: 14
Posta kodu: 14652
Çamlık, Bolu ilinin Yeniçağa ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Bolu iline 37 km, Yeniçağa ilçesine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 72
2021: 75
2020: 71
2019: 80
2018: 110
2017: 47
2016: 27
2015: 49
2014: 53
2013: 50
2012: 49
2011: 54
2010: 57
2009: 61
2008: 61
2007: 49
2000: 75
1990: 157
Çadır kazığı

Çadır kazığı, genellikle üst ucunda bir kanca veya delik olan bir sivri uçtur. Tipik olarak ahşap, metal, plastik veya kompozit malzemeden yapılır. Bir kamp ve çadırı halat ile yere tutturmak için yere itilir veya sürülür. Çadır direğine de bağlanabilir. Geleneksel olarak, küçük bir ağaç dalının bir bölümünden bir çadır kazığı doğaçlama yapılır, mümkünse küçük bir yan dal bir kanca bırakmak için kesilir.
Çadır kazıkları çelik çubuk veya tel, preslenmiş yassı çelik, alüminyum profil, titanyum alaşımı, köşebent, plastik, polikarbonat, polipropilen, polistiren veya akrilonitril bütadien stiren'den imal edilebilir. Çelik çadır mandalları tipik olarak çinko kaplı veya paslanmaz çeliktir. İşlenmemiş metal çadır mandalları mevcuttur. Karbon fiber metal uçlu çadır kazıkları da üretilmektedir.
Çadır Lunga Stadyumu

| --- | --- |

Tam adı: Saxan Ceadîr-Lunga Stadium
Adres: Çadır Lunga  Moldova,  Gagavuzya
Koordinatlar: 46°03′25″K 28°50′03″D﻿ / ﻿46.05694°K 28.83417°D﻿ / 46.05694; 28.83417
Sahibi: Saksan
Kiracı: Saksan
Kapasite: 2.000
Zemin türü: Çim
İnşaat
Yapılış: 1956
Yenileme: 2012


Ceadîr-Lunga Stadyumu, Moldova'nın Gagavuzya bölgesinde Ceadîr-Lunga şehrinde bulunan 2.000 koltuk kapasiteli bir stadyumdur.
Çerkesya sahili

Çerkesya Sahili
Çerkesya sahili (Adigece:  Адыгэ хы аушу Adyge xy aušu; Rusça: Черкесское побережье Čerkesskoe poberž′e ya da Черкесское причерноморье Čerkesskoe pričernomorje) 
Taman Yarımadası'ndan Bzıb ırmağına kadar olan yere Çerkesya Sahil kıyısı denir. Çerkesler için önemli olan bu kıyı şeridi ticaret ve ekonomi içinde Adigeler arasında önemli yer tutar. Kıyışeridi boyunca başlıca Ubıhlar, Şapsığlar ve diğer adige kabileleri yaşar.
Kıyı şeridi Kafkas Savaşı ve Osmanlı-Rus Savaşlarının sonucu olarak 1829 yılında Rusya'ya devredildi Ancak 1828 yılında Çerkesler Rus kontrolü kabul etmedi. Çerkesya'nın tamamen bir Çerkes toprağı olduğunu savunuyorlardı. Çerkes sahili boyunca yeni kurulan Rus karakolları ve iç toprakları kısmen Rus kontrolüne geçti.
1836 yılında ve İngiltere Çerkesler için yurt dışından silah ve mühimmat sağlaması Rus İmparatorluğu arasında diplomatik çatışmaya neden oldu. Çünkü Çerkesya kıyı sahili hem ekonomik hem tarım ve ticaret bölgesi olduğundan ve Karadenizin merkezi halinde olduğu için İngiltere ve Rusya'nın emperyalist isteklerinin içinde tehlike altına düşmüştür.
Önemli Şehirler

Sohum
Soçi
Tuapse
Anapa
Novorossiysk
Gagra
İran erkek millî hentbol takımı

İran erkek millî hentbol takımı, İran'ı uluslararası turnuva ve maçlarda temsil eden erkek hentbol takımıdır. İran Hentbol Federasyonu tarafından yönetilmektedir.
Yusuf İmamoğlu

Yusuf İmamoğlu'nun Ölümünün Ardından Devlet Gazetesi Baş Sayfası
Yusuf İmamoğlu'nun cenazesinin memleketi Bursa'ya uğurlanması ile ilgili bir gazete haber fotoğrafı
Yusuf İmamoğlu (1945, İnegöl - 8 Haziran 1970, İstanbul) 8 Haziran 1970 günü okumakta olduğu İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nde öldürülen öğrenci.
İlk yılları

Bursa'nın İnegöl ilçesinde yaşayan Bulgaristan göçmeni bir ailenin çocuğudur.
Ölümü

Öldürüldüğü sırada İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya bölümü son sınıfında okumaktaydı. O dönemde İstanbul'daki Yüksek Öğretmen Okulu öğrencileri de derslerini İstanbul Üniversitesi Fen ve Edebiyat Fakültelerinden alıyor fakat bu okulda okuyan ülkücü öğrenciler o günlerde bu fakültelerin karşıt grupların hakimiyetinde olması sebebiyle okullarına giremiyorlardı. Yusuf İmamoğlu, öldürüldüğü gün fakülte girişinde karnelerini imzalatmak için bekleyen fakat okula giremeyen bazı Yüksek Öğretmen Okulu öğrencilerinin karnelerini hocalara imzalatmak için fakülteye girmiştir.
Yusuf İmamoğlu, fakülteye girdikten ve belgeleri hocalara imzalattıktan sonra "Asistan Odası" olarak tabir edilen, asistanların oturduğu İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nin 339 numaralı odasının kapısından çıktığı sırada bir grubun kurşunlarına hedef olarak ölmüştür. O günlerin basın yayın organlarında bu grubun, başında Vural Yıldırımoğlu, Yusuf Kayabaşı, Ali Menekşe, Feridun Şakar ve Vahram Apik isimli kişilerin bulunduğu komünist militanlar olduğu yönünde haberler yayınlanmıştır.
Yusuf İmamoğlu, aldığı kurşun yaralarına rağmen hemen ölmemiş, 23 dakika sonra can vermiştir. Bu süre içinde cinayeti işleyen grup tarafından hiç kimse yanına yaklaştırılmadığı gibi olay sebebiyle çağrılan bir ambulans da yine fakülte bahçesine sokulmamıştır.
Olay günü fakültede ayrıca bir doçent ve iki asistan silahla tehdit edilerek hırpalanmış ve bir profesör de dersinden zorla dışarı atılarak hırpalanmıştır.
Cinayeti işleyen grup herhangi bir müdahale ile karşılaşmadan marşlar eşliğinde fakülteden ayrılmıştır. Polis ise olay yerine olaydan 1,5 saat sonra gelmiştir.
Yusuf İmamoğlu'nun cenazesi kalabalık törenle vapurla memleketi Bursa'ya gönderilmiş ve Bursa Emirsultan Mezarlığı'na defnedilmiştir.
Ölümü üzerine tepkiler

Yusuf İmamoğlu'nun öldürülmesi o dönem ülkücü kamuoyunda büyük bir tepkiye sebep olmuştur. Ülkücü basın yayın organları bu ölümün sorumlusu olarak üniversiteleri komünist şiddete teslim eden üniversite yönetimlerini ve hükûmeti göstermişlerdir.
Yusuf İmamoğlu'nun hayatı ve ölümü Selcan Taşçı'nın Bedel isimli romanına konu olmuştur.
Yusuf İmamoğlu, aynı şekilde Arif Şirin (Ozan Arif) tarafından yazılan ve seslendirilen "Unutamam" isimli şiirde de anılmaktadır.
Mustafa Öztürk tarafından yazılmış olan "Leke" adlı şiir Yusuf İmamoğlu'na ithaf edilmiştir.
Emine Işınsu'nun 1975 tarihli oyunu Göçmen Yusuf, İmamoğlu'nun hayatını konu almaktadır.
Konuyla ilgili yayınlar

Selcan Taşçı: "Bedel", 2007 (ISBN 9756217931)
Çok hücreli bezler

Çok hücreli bezler; çok sayıda hücreden oluşurlar. En basit şekli, salgı hücrelerinden oluşan epitel tabakasıdır. Mide yüzeyini ve uterusu döşeyen yüzey epiteli bu şekildedir ve salgılayan yüzey olarak bilinir. Diğer çok hücreli bezler; epitel tabakasının altındaki bağ dokusu içine yaptıkları invaginasyonlarla oluşmuşlardır. Şekillerine göre şu şekilde gruplandırılırlar:
Tübüler bezler
Alveolar bezler
Tübüloalveolar bezler
Çok geniş ölçekli tümleşim

Çok Geniş Ölçekli Tümleşim (VLSI), binlerce transistörün tek bir yonga üzerinde birleştirilmesi ile tümleşik devrelerin oluşturulması işlemidir. Çok Geniş Ölçekli Tümleşim, 1970'li yıllarda karmaşık yarı iletken ve iletişim teknolojilerindeki gelişmelerle başlamıştır. Günümüz teknolojilerinde birim alana sığdırılabilen transistör sayısının milyarlar seviyesine çıkması ile bu terim yerini ULSI(En Geniş Ölçekli Tümleşim) ifadesine bırakmaya başlamıştır.
İlk yarı iletken teknolojideki yonga 2 transistörden oluşmaktadır. Zamanla gerçekleşen ilerlemeler sayesinde birim alana çok daha fazla transistör eklenebilmiş ve bunun sonucunda daha fazla sayıda bağımsız fonksiyonların ve sistemlerin tümleşimi gerçekleştirilmiştir. İlk tümleşik devreler diyot, transistör, direnç ve kondansatör gibi devre elemanlarından çok az bir kısmını içerebilmekte ve ancak bir veya birkaç mantık kapısının tek bir araçta toplanabilmesine imkân vermekteydi. Daha eskilerden bilinen küçük ölçekli tümleşim (SSI) ve gelişen teknik bu mantık kapısı sayısının bir tasarımda yüzlerce sayıya kadar toplanabilmesini sağlamıştır. İlerleyen iyileştirmeler neticesinde Geniş Ölçekli Tümleşim(LSI)e yönelim gerçekleşmiş ve bunun neticesinde en az binler mertebesinde kapı bulunduran sistemler ortaya çıkmıştır. En son gelinen teknoloji çok daha ileri seviyede bulunmakta ve günümüz mikroişlemcileri milyonlarca kapı ve milyarlarca transistör içermektedir.
Çok Geniş Ölçekli Tümleşik Devre
Geçmişte, çok geniş ölçekli tümleşim'den (VLSI) çok daha büyük tümleşimleri adlandırmak ve ayarlamak için çaba sarfedilmiş ve en geniş ölçekli tümleşim (ULSI) terimi kullanılmaya başlanmıştır. Fakat zamanla büyük oranlı kapılar ve transistörlerin ortak sistemlerde kullanılabilmesi bu ayrımı tartışmalı hale getirdi. Çok geniş ölçekli tümleşimden daha ileri seviyedeki tümleşimleri öneren bu terimler artık yaygın kullanımda değildir. Çok geniş ölçekli tümleşim terimi eski bile olsa hala mikroişlemciler için yaygın varsayım tüm mikroişlemcilerin çok geniş ölçekli tümleşim ve onun daha ileri düzeydeki tümleşimi olduğudur.
Çarıkkaralar, Alaşehir

| Çarıkkaralar |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 38°11′49″N 28°36′43″E﻿ / ﻿38.197°K 28.612°D﻿ / 38.197; 28.612
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Alaşehir
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 197
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
İl plaka kodu: 45
Posta kodu: 45600
Resmî site 
Çarıkkaralar, Manisa ilinin Alaşehir ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Manisa il merkezine 142, Alaşehir ilçesine 32 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 133
2021: 137
2020: 141
2019: 138
2018: 144
2017: 141
2016: 148
2015: 144
2014: 142
2013: 149
2007: 
2000: 197    
1997: 194
Çataklı, Gölova

| Çataklı |
| --- | --- |
Köy

 Sivas'ın konumu
ÇataklıÇataklı'nın Sivas'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Sivas
İlçe: Gölova
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
Rakım: 1276 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 62
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0346
İl plaka kodu: 58
Posta kodu: 58642
Çataklı, Sivas ilinin Gölova ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı 1522 yılı kayıtlarında  Kündük  olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy; Sivas il merkezine 191 km, Gölova ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 62
2020: 68
2019: 75
2018: 106
2017: 42
2016: 49
2015: 43
2014: 48
2013: 42
2012: 28
2011: 26
2010: 31
2009: 31
2008: 43
2007: 22
2000: 56
1990: 128
İran parsı

İran parsı (Panthera pardus saxicolor), kedigiller (Felidae) familyasından parsın 8 alt türünden birisidir.
Parsların en irisidir. Buna rağmen insanlara saldırmaz; insanlardan kaçar. Boyları 190 cm'dir; ayakları ile birlikte erkek en fazla 250 cm olur. Bu hayvan İran, Azerbaycan, Türkiye, Ermenistan, Türkmenistan, Özbekistan, Tacikistan ve Afganistan sınırları içinde görülür. Genelde avını kolay yakalayabileceği otlak ve bozkırları tercih ederler. Diğer adı Kafkas parsıdır.[kaynak belirtilmeli]
Salvia aegyptica

Salvia aegyptica, Salvia cinsine bağlı bir bitki türüdür.