stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Otoetnografi
Değerlendirme > Geleneksel kriterleri yeniden düşünmek > Bilgi birikimine katkılar

Adams, Jones ve Ellis'a göre otoetnografinin ilk amacı şudur: "bilginin hem yerleşik hem de tartışmalı olduğunu kabul etmekle birlikte mevcut bilgi ve araştırmayı birikimini büyütmek" için bilinçli bir çaba içine girmek. Adams Narrating the Closet adlı çalışmasını eleştirirken şunları söyler:
Eşcinsel olduğumu ilan etme deneyimini yaşarken bununla var olan bilgi birikimine katkıda bulunmam gerektiğini de biliyordum. . . Ayrıca ilan etmeyle ilgili yeni bir açıya ihtiyacım vardı; Deneyimim tek başına bir anlatıyı haklı çıkarmak için yeterli değildi.
Adams, Jones ve Ellis anlatıyı narsizm olarak gören genel eleştiriyi akılda tutmakla birlikte otoetnografinin ilk hedefini şöyle tanımlamaya çalışıyordu: "otoetnografinin araştırmacılara ve katılımcılara sunduğu içeriden içgörü göz ardı edilmeden" kişiel deneyim ve mevcut teorik birikimin kaynaştırılma ihtiyacı vurgulanacaktı. Ellis'in Anaç Bağlantılar eseri bu hedefi gerçekleştirmiş iyi bir örnek olabilir: "bakım vermeyi sevgi dolu ve anlam yaratan bir ilişki olarak tasvir etmek yerine, bir sorumluluk olarak sorgulamak"
Değerlendirme > Geleneksel kriterleri yeniden düşünmek > Kişisel ve deneyimsel olana değer verin

Adams, Jones ve Ellis, otoetnografiyi değerlendirirken ikinci kriter  bağlamında dört unsur sıralıyor: "bağlam ve kültür içinde benlik perspektifini öne çıkarmak, deneyimi sosyal yaşam hakkında bir içgörü aracı olarak keşfetmek, araştırmada savunmasız kişiliği sunmanın risklerini kucaklamak ve duyguları ve bedensel deneyimi anlama araçları ve biçimleri olarak kullanmak". Bu hedef, akademik yazıda "ben" i tam olarak tanır, onu över ve öznel deneyimin analiz edilmesinde tavsiye eder. Jones Lost and Found makalesinde şöyle yazıyor:
Evlat edindiğim çocuğumla, evlat edinmemeyi seçtiğim çocukla ve büyükannemle olan ilişkilerimden duyduğum üzüntü ve sevinci aktarıyorum. Büyükannemi hem kaybetmenin hem de anmanın duygularına ve bedensel deneyimlerine odaklanıyorum. '
"Oto"nun ("ben", benlik) dikkatli ve bilinçli bir şekilde araştırmaya dahil edilmesi, otoetnografi sürecinin en önemli yönlerinden biri olarak kabul edilir. Savunmasız benlikleri sunarken gösterilen özen ve etik duruş meselesi, Adams tarafından A Review of Narrative Ethics'te ayrıntılı olarak ele alınmıştır.
Değerlendirme > Geleneksel kriterleri yeniden düşünmek > Hikayeler ve hikaye anlatımı

Otoetnografi, öyküleri bir araç olarak kullanır. Bu araçla birlikte anlam yaratma ve araştırmacı düşünümselliğinin rol aldığı kültürel betimlemeler ve eleştiriler yaratılır. Adams, Jones ve Ellis şöyle yazıyor:
Düşünümsellik, hem toplumdaki yerimizi ve ayrıcalığımızı kabul etmeyi, hem de bunu eleştirmeyi içerir. Bunu yaparken de iktidar, ilişkiler, kültürel tabular ve unutulmuş ve/veya bastırılmış deneyimler hakkında uzun süredir devam eden sessizlikleri kırmak için hikayeleri kullanır.
Bir yazarın diğer analitik yeteneklerinin yanı sıra yazma ve temsil becerilerini geliştirme becerisine de odaklanılır. Adams, Living (In) the Closet: The Time of Being Closeted'da  birinci şahıs ve ikinci şahıs anlatımı arasında geçişler yapar, "okuyucuları hikayeme dahil etmek, onları deneyimlerimi benimle birlikte yaşamaya davet etmek, nasıl hissettiğimi hissetmek ve nasıl olduğumu gösterebilmek için bu yolu seçtim". Benzer şekilde, Maternal Connections'daki Ellis, "bir ebeveyne bakma deneyimini iletmek için duyusal ayrıntılara, hareketlere, duygulara, diyaloga ve sahne ortamına başvurmayı" seçti ve araştırma literatürüne veya teoriye yapılan referansların dahil edilmesinden uzaklaşmayı tercih etti  Yukarıda verilen örnekler azdır. Farklı anlatı yapılarını araştıran otoetnograflar, Andrew Herrmann'ın katmanlı anlatımları, Ellis'in haibun'unu ve Rebecca Long ve Anne Harris'in otoetnografik filmlerini de göz önüne almalıdır.
2019'da yayınladığı otoetnografik eseri Going All City: Struggle and Survival in LA's Graffiti Subculture'da doğruluk ve hikâye anlatma sanatına değinen Stefano Bloch, "Sanatsal işlemeye güveniyorum ama sanatsal lisansa değil" yazıyor.
Değerlendirme > Geleneksel kriterleri yeniden düşünmek > İlişkisel olarak sorumlu yaklaşım

Nitel araştırmalardaki kavramlar arasında “ilişkisel sorumluluk” da yer almaktadır. Araştırmacılar, katılımcıların kimliklerini ve mahremiyetini korumaya özen göstererek, araştırma ilişkilerini mümkün olduğunca işbirlikçi, kararlı ve karşılıklı hale getirmek için çalışmalıdır. Bu kavramın altında, çalışmanın çeşitli okuyuculara erişilebilirliği yer alır ki bu da "kendimizin, katılımcılarımızın ve okuyucuların/izleyicilerin yaşamlarıyla etkileşime girme ve iyileştirme fırsatı" sağlar. Otoetnograflar, Adams'ın kendi cinsel kimliğini ortaya çıkarma ve tanıma konusundaki çalışmalarına yönelik eleştirisinde olduğu gibi, ilişkisel sorumluluk kavramıyla bir mücadele içindedirler:
...başkaları fikirlerimi homofobik ötekilere ve sinsi heteronormatif kültürel yapılara ilişkisel bir sorumsuzlukla taviz verdiğimi düşünüyorlar; Agresif bir şekilde eleştirel olmamakla, eserim başkalarının hayatlarıyla etkileşime girmede ve onları iyileştirmede yeterli olmuyor.
Adams eleştirisine izin almadan koyduğu kısa konuşmaları ve bu şekilde başkalarının deneyimlerini sömürmesini de ekliyor. Böylece ilişkisel bir sorumsuzluk örneği göstermiş oluyor. Adams'ınki benzer duygular, Jones ve Ellis'in kendi yazılarına yönelik eleştirilerinde de yankılanır.
Değerlendirme > Geleneksel kriterleri yeniden düşünmek > "Geçerlilik"ten "gerçeğe"

Sosyal inşacılık ve yorumlayıcı paradigma geleneğinden doğan bir fikir olarak otoetnografi, geçerlilik açısından geliştirilen sosyal araştırmalarda kalite kriterlerini vurgulayan geleneksel sosyal bilimsel metodolojiye meydan okur. Carolyn Ellis şöyle yazıyor: "Otoetnografik çalışmada, geçerliliğe okuyucuların yanı sıra araştırma katılımcıları ve araştırmacılara ne olduğu açısından bakarım. Bana göre geçerlilik, çalışmamızın gerçeğe benzerliği aradığı anlamına gelir; okuyucularda anlatılan deneyimin gerçeğe yakın, inanılır ve mümkün olduğu hissini uyandırır. Ayrıca geçerliliği, okuyucuların kendilerinden farklı başkalarıyla iletişim kurmasına yardımcı olup olmadığına veya katılımcıların ve okuyucuların, hatta kendinizin yaşamlarını iyileştirmenin bir yolunu sunup sunmadığına göre de yargılayabilirsiniz” (Ellis, 2004, s. 124). Bu anlamda, Ellis (2004) otoetnografik yazılar için "anlatı gerçeğini" vurgular.
Hikayeyi, özellikle ilk versiyonda, hatırlayabildiğiniz kadar deneyime yakın bir şekilde oluşturmaya çalışmanız gerektiğine inanıyorum. Bunu yaparsanız, hikayenin anlamı ve amacı üzerinde çalışmanıza yardımcı olacaktır. Ancak anlatıların yaşamları doğru bir şekilde temsil etmesi o kadar önemli değildir - yalnızca Art'ın ( Arthur Bochner ) iddia ettiği gibi, "anlatıcıların bunu yaptıklarına inandıkları" (Bochner, 2002, s. 86) önemlidir. Sanat, olayların bir anlatı yorumunu diğerine karşı yargılayabileceğimize inanır, ancak bir anlatıyı olayların kendilerine göre ölçemeyiz çünkü olayların anlamı yalnızca anlatısal ifadelerinde açıklığa kavuşur. (s.126)
Bunun yerine Ellis, otoetnografik yazıları yalnızca doğruluktan ziyade hikâyenin yararlılığına göre değerlendirmeyi önerir. Art Bochner'dan (2001) da şöyle alıntı yapıyor:
asıl soru, anlatıların ne yaptığı, ne gibi sonuçları olduğu, hangi kullanımlara konulabilecekleridir. Anlatı, geçmişi hatırlama, hayatı dile dönüştürme ve kendimize ve başkalarına deneyimlerimizin gerçeğini açıklama şeklimizdir. Plummer [2001, p. 401] ayrıca hikayelerin kullanımlarına, işlevlerine ve rollerine bakar ve "estetik zevkle geliştirilmiş retorik güce sahip olmaları gerektiğini" ekler (Ellis, 2004, s. 126-127).
Benzer şekilde,
Laurel Richardson [1997, s. 92] geleneksel geçerlik anlayışını sorgularken bir kristal metaforunu kullanır. Bir kristalin sonsuz sayıda şekli, boyutu ve açısı vardır. Bir prizma görevi görür ve şekil değiştirir, ancak yine de bir yapıya sahiptir. Başka bir yazar, Patti Lather [1993, s. 674], bir "hakikat rejimi" olarak geçerliliği bozan ve kritik bir siyasi gündeme yol açan otorite karşı-uygulamalarını önerir [Bkz. Olşen, 2000, s. 231] ve dört alt türden bahseder [s. 685-686]: "temsil sorunlarıyla ilişkin ironik geçerlilik; farklılıkları ve belirsizlikleri onurlandıran paralojik geçerlilik; çokluğu arayan köksap (rizom) geçerliliği; ve angajman ve özdüşünümsellik uygulamaları yoluyla etiği arayan hissel geçerlilik (Ellis), 2004, s. 124~125).
Değerlendirme > Geleneksel kriterleri yeniden düşünmek > "Genellenebilirlik"ten "rezonansa"

Ellis (2004), "genellenebilirlik" terimiyle ilgili olarak, otoetnografik araştırmanın sadece cevaplayıcılardan değil aynı zamanda okuyuculardan da genellenebilirlik aradığına işaret eder. Ellis diyor ki:
Bir hikayenin genellenebilirliğinin her zaman test edildiğini iddia ediyorum - rastgele seçilen örneklem üyelerine sorulan sorular üzerinden demiyorum bunu- ki geleneksel olarak böyle yapılır: Okuyucular bir hikayenin kendi deneyimlerinden mi yoksa tanıdıkları diğerlerinin yaşamlarından mı söz ettiğini sorgularlar. Bu bakımdan genellenebilirliğe işaret ediyorum. Okuyucular, yaşamlarımızın ne kadar benzer ve farklı olduğunu ve nedenlerini düşünerek kendi hayatlarını bizimkiyle karşılaştırarak teorik doğrulama sağlarlar. Bazı hikayeler, okuyucuları tanıdık olmayan insanlar veya yaşamlar hakkında bilgilendirir. Stake'den [1994] sonra, "hikayede 'doğalcı genelleme' var mı?" diye sorabiliriz. Yani bir dünyadan diğerine "hissedilen" haberler getirir ve okuyucuya anlatılanları dolaylı olarak deneyimleme fırsatı verir. Genellenebilirliğin odak noktası, yanıt verenlerden okuyuculara kayar.(s. 195)
Otoetnografik çalışmada okuyucuların yaşamlarının ve "yaşanmış deneyimlerin" (Richardson, 1997) yankılanması yoluyla bu genellenebilirlik, diyalogu kapatmaktan ziyade açmayı amaçlar (Ellis, 2004, s. 22).
Yönteme yönelik eleştiriler

Sparkes'ın (2000) belirttiği gibi, "Otoetnografinin ve benlik anlatılarının ortaya çıkışı… sorunsuz olmadı ve uygun araştırma olarak statüleri sorunlu olmaya devam ediyor" (s. 22). Otoetnografinin benliğe yaptığı güçlü vurgu aynı zamanda ona yönelik en sık tekrarlanan eleştirinin de kaynağıdır: Benliğe yapılan vurgu değerli bir araştırma yöntemi olarak kabul edilmesine direnci artırmaktadır. Bu nedenle otoetnografiler, rahatına düşkün, narsist, içebakışlı ve bireysel olmakla eleştirilmiştir.
Bir başka eleştiri, kişisel anlatıların veya otoetnografilerin temsil ettiği gerçekliktir veya Walford'un (2004) deyişiyle, "İnsanlar kurgu yazmak isterse, bunu yapmaya her türlü hakka sahiptir, ancak buna araştırma demek için her hakka sahip değildirler" (s. 411). Bu eleştiri, Ellis ve Bochner'in (2000) otoetnografiyi "...geçmişin kendisi değil, her zaman geçmişle ilgili bir hikayedir" (s. 745) şeklinde bir anlatı olarak kavrayan ifadesinden kaynaklanmaktadır. Bunun tersi bir görüş, "...araştırmanın amacı kesinlikle çarpıtmayı mümkün olduğu kadar azaltmaktır" diyen Walford'un (2004) görüşüdür (s. 411). Walford'un endişeleri, otoetnografi olarak sunulan anlatıların ne kadarının gerçek konuşmaları veya olayları olduğu gibi temsil ettiğine ve ne kadarının sadece yazarların icatları olduğuna odaklanıyor.
Feridun Sungur

Feridun Sungur, (d. 2 Ocak 1984, Trabzon) Türk futbolcudur.
Futbolculuk kariyeri > Kulüp takımları kariyeri

Futbola Trabzonspor altyapısında başlayan futbolcu 2002 yılında profesyonel oldu. Trabzonspor'da fazla forma şansı bulamayan futbolcu Akçaabat Sebatspor, Karşıyaka ve Elazığspor'da forma giydi. 2005 yılında kulübe geri dönen futbolcu bir yıl sonra devre arasında Samsunspor'a 1.5 yıllığına kiraya verildi. Ağustos 2008'de Süper Lig takımlarından Denizlispor'la 3 yıllık sözleşme imzaladı. Defansın sağ tarafında görev alan oyuncu 2009-2010 yılında Giresunspor'da oynamıştır. 2010-2011 sezonunda Karşıyaka'ya transfer oldu. Burada sadece yarım sezon görev aldıktan sonra 2010-2011 sezonunun ara transfer döneminde sözleşmesi çift taraflı feshedildi ve 1. Lig ekiplerinden Giresunspor'a transfer oldu.
2011-2012 sezonunun yaz transfer döneminde Lefke TSK'ye transfer oldu.
Futbolculuk kariyeri > Millî takım kariyeri

22 kez millî takımlara çağrılan Feridun Sungur, 5 kez Türkiye U-15, 4 kez Türkiye U-16, 3 kez Türkiye U-19, 1 kez Türkiye U-21, 5 kez de Türkiye Olimpik forması olmak üzere toplam 18 kez millî formayı giymiştir ve bu karşılaşmalarda 2 gol kaydetmiştir.
Türkiye 21 yaş altı millî futbol takımı ile 2005 oynanan Akdeniz Oyunları katıldı ve final karşılaşmasında İspanya Olimpik millî futbol takımına yenilerek ikincilik kazanan kadroda yer aldı.
Yalan Olmasın

| "Yalan Olmasın"> Nasıl Delirdim? albümünden Hande Yener şarkısı |
| --- | --- |
Yayımlanma: 15 Mayıs 2007 (2007-05-15)
Kaydedilme: 2007
Tarz: Elektronik
Süre: 5:01
Şirket: Erol Köse
Yazar: Sezen Aksu
Yapımcı: Erol Temizel
"Yalan Olmasın", Hande Yener'in 2007 yılında yayınlanan beşinci albümü "Nasıl Delirdim?'den bir şarkı. Sözleri Sezen Aksu tarafından yazıldı, düzenlemesi ve bestesi Erol Temizel tarafından yapıldı. Şarkının video klibi, albümün üçüncü klibi oldu ve yönetmenliğini Kemal Doğulu yaptı.
Müzik eleştirmenlerinden genel anlamda olumlu eleştiriler topladı. İlk kez "Nasıl Delirdim?" albümünün yayınlanması ile dinlenebilen "Yalan Olmasın", Powertürk Pop 40 ve Türkçe Top 20 listelerine giriş yaptı.
Kompozisyon ve eleştiriler

"Yalan Olmasın", şarkısının sözleri Sezen Aksu'ya aittir. Tamamı Aksu tarafından yazılan Hande Yener şarkılarının ikincisidir. Prodüktörlüğü, bestelenmesi ve düzenlemesi Erol Temizel tarafından üstlenildi. Albüm sıralamasında "Ne Yaparsın?" şarkısından sonra, "Romeo" şarkısından önce yer alır. Nakarat kısmı "Sevdim gidiyorum de, olmasın yalan" sözlerinden oluşur. Kayıtları, Temizel'e ait olan T-Ekspres Studio'da yapılmıştır.
"Yalan Olmasın", müzik eleştirmenlerinden genel anlamda olumlu eleştiriler aldı. Müzik eleştiri sitesi Gerçek Pop, şarkının sözlerinin Aksu tarafından o yıllarda yazılan en iyi şarkı sözlerinden bir olduğunu belirtti. Olcay Tanberken de şarkının sözlerini övdü ve Türk pop müziği tarihindeki en başarılı şarkılardan olmaya aday olarak nitelendirdi.
Şarkı listesi

Albüm versiyon
Ekip

T-Ekspres Studio
Şarkı sözü yazarı: Sezen Aksu
Besteci ve aranjör: Erol Temizel
Mix: Erol Temizel
Prodüktör: Erol Temizel
Albüm prodüktörü: Hande Yener
Yapımcı: Erol Köse Production
Yapımcı firma: Üçüncü Göz Ltd. Şti.
Şarkının personel bilgileri Nasıl Delirdim? albüm kitapçığından alınmıştır.
Listeler

Nasıl Delirdim? albümünün yayınlanmasından ile ilk kez dinlenebilen "Yalan Olmasın", Powertürk TV Pop 40 listesi ile Türkçe Top 20 listesine giriş yaptı.
| Liste (2008) | Tepe noktası |
| --- | --- |
Powertürk Pop 40: 37
Türkçe Top 20 (Billboard): 7

Yener, "Yalan Olmasın" klibinde.
İçmeler, Varto

| İçmeler |
| --- | --- |
Köy

 Muş'un Türkiye'deki konumu
İçmelerİçmeler'in Muş'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Muş
İlçe: Varto
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1847 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 186
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0436
İl plaka kodu: 49
Posta kodu: 49600
İçmeler, Muş ilinin Varto ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Rakkasan olup, Kurmanci'de "reqasan" sözcüğü "rakkaslar" anlamına gelmektedir.
Coğrafya

Köy, Muş il merkezine 76 km, Varto ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 186
2021: 189
2020: 188
2019: 196
2018: 220
2017: 197
2016: 203
2015: 215
2014: 241
2013: 238
2012: 256
2011: 258
2010: 254
2009: 273
2008: 265
2007: 226
2000: 261
1990: 461
1985: 648
1965: 662
Temmuz 2022 Birleşik Krallık hükûmet krizi

Boris Johnson 7 Temmuz 2022 tarihinde Muhafazakar Parti liderliğinden istifa etme niyetini açıkladı.
Temmuz 2022 başında Birleşik Krallık'ın 179 bakanından, parlamento özel sekreterlerinden, ticaret elçilerinden ve parti başkanlarından 62'si ikinci Johnson bakanlığındaki görevlerinden istifa etti, bu istifa Muhafazakâr Parti lideri ve Başbakan Boris Johnson'ın 7 Temmuz'da istifasıyla sonuçlandı. Johnson'ın başbakanlığı çeşitli skandalların ardından aylardır tehlikede olarak görülüyordu, ancak istifaları teşvik ettiren Chris Pincher skandalı oldu. Başbakan için "bardağı taşıran son damla" olarak değerlendirilen skandal, Johnson'ın hakkında çok sayıda cinsel saldırı iddiası bulunan Hükûmet Başkan Yardımcısı Chris Pincher'ı, iddiaları önceden bilmesine rağmen göreve getirdiğinin ortaya çıkmasının ardından patlak verdi.
1402'likler

1402'likler, Türkiye'de 12 Eylül Darbesi sonrasında 1402 sayılı Sıkıyönetim Kanunu ile görevlerine son verilen memur ve bilhassa üniversite öğretim elemanlarına halk arasında verilen isim. Ayrıca işten çıkarılan kişileri nitelemek için de kullanılır. 1971 yılında çıkarılan 1402 sayılı Sıkıyönetim Kanunu'nun ikinci maddesi, 12 Eylül 1980 darbesinden sonra ülke idaresini eline alan Millî Güvenlik Konseyi tarafından 1983 yılında değiştirildi ve akademik personelden devlet memuruna kadar kamuda çalışan birçok kişinin görevine son verildi.
Yasal dayanak

1402 sayılı Sıkıyönetim Kanunu çerçevesinde işten çıkarmalar yapılmıştır.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Sıkıyönetim komutanlarının bölgelerinde genel güvenlik, asayiş veya kamu düzeni açısından çalışmaları sakıncalı görülen veya hizmetleri yararlı olmayan kamu personelinin statülerine göre atanması veya işine son verilmesi, yerel yönetimde çalışanların görevden uzaklaştırılması veya işlerine son verilmesi hakkındaki istemleri ilgili kurum ve organlarca derhâl yerine getirilir. | „ |
Süreç

6 Kasım 1981'de çıkarılan 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu ile, Yükseköğretim Kurulu kuruldu. Bundan sonra 1402 sayılı Sıkıyönetim Kanunu'nun 2301 ve 2766 sayılı Kanun'la değişik maddelerince özellikle sol görüşlü olduğu düşünülen 71 üniversite öğretim görevlisi, YÖK tarafından görevlerinden uzaklaştırıldı. İlk uzaklaştırmalar Şubat 1983'te başladı. Genelkurmay Başkanlığı'nın açıklamalarına göre, toplam 4.891 kamu personeli görevden alınmış ve 38 profesör, 25 doçent, 10 yardımcı doçent; 1402'lik olmuştur. Ancak 1402'lik olmasını istemediğinden bizzat istifa yolunu seçenler de dâhil edildiğinde, toplam mağdur sayısının 20.000 civarında olduğu öne sürülmektedir.[kaynak belirtilmeli] Bazı üniversiteler personel yokluğu nedeniyle bu yasa yüzünden zor duruma düşmüşlerdir.[kaynak belirtilmeli]
12 Mart 1986'da ilk kez Ankara İdare Mahkemesince, 1402'liklerin tüm aylık ve özlük haklarıyla göreve başlatılmaları gerektiği belirtildi ve çalışmadıkları sürelerde mahrum kaldıkları gelirlerin de tazminat olarak ödenmesi öngörüldü.[kaynak belirtilmeli] Sosyaldemokrat Halkçı Parti milletvekilleri, 3 Mayıs 1990'da 1402 sayılı Sıkıyönetim Kanunu'nda değişiklik için Türkiye Büyük Millet Meclisine bir yasa değişikliği teklifi sundu.[kaynak belirtilmeli] Bundan önce, 3 Şubat 1990'da Danıştay kararınca uzaklaştırılan öğretim üyelerine dönüş için izin verildi.[kaynak belirtilmeli] Bu kararla ilk dönen öğretim üyesi Hüseyin Hatemi oldu.[kaynak belirtilmeli]
2003 yılında Adalet ve Kalkınma Partisi tarafından, bu yasayla tutuklanıp tahliye olan devlet memurlarına memnu haklarının iadesi için yasa teklifi hazırlandı.
1402'lik öğretim üyelerinden bazıları > Ankara Üniversitesi

Rona Aybay[kaynak belirtilmeli]
Mümtaz Soysal[kaynak belirtilmeli]
Burhan Cahit Ünal[kaynak belirtilmeli]
Mete Tunçay[kaynak belirtilmeli]
Yılmaz Akyüz[kaynak belirtilmeli]
Alpaslan Işıklı[kaynak belirtilmeli]
Cem Eroğul[kaynak belirtilmeli]
Baskın Oran
Tuncer Bulutay[kaynak belirtilmeli]
Abdülkadir Ateş[kaynak belirtilmeli]
Bahri Savcı[kaynak belirtilmeli]
Korkut Boratav[kaynak belirtilmeli]
Metin Günday[kaynak belirtilmeli]
Ahmet Kılıçoğlu[kaynak belirtilmeli]
Anıl Çeçen[kaynak belirtilmeli]
Kurthan Fişek[kaynak belirtilmeli]
Süleyman Gedik[kaynak belirtilmeli]
Mehmet Ali Kılıçbay[kaynak belirtilmeli]
1402'lik öğretim üyelerinden bazıları > İstanbul Üniversitesi

Aydın Aybay
Murat Sarıca[kaynak belirtilmeli]
Nuri Karacan[kaynak belirtilmeli]
İdris Küçükömer[kaynak belirtilmeli]
Sencer Divitçioğlu[kaynak belirtilmeli]
Üstün Korugan[kaynak belirtilmeli]
Gençay Gürsoy[kaynak belirtilmeli]
Yücel Sayman[kaynak belirtilmeli]
Bülent Tanör
Hüseyin Hatemi [kaynak belirtilmeli]
Niyazi Öktem[kaynak belirtilmeli]
Tarık Zafer Tunaya[kaynak belirtilmeli]
1402'lik öğretim üyelerinden bazıları > Ortadoğu Teknik Üniversitesi

Cemal Koç
Güney Gönenç[kaynak belirtilmeli]
Nizamettin Nazif Tepedelenlioğlu
Orhan Silier[kaynak belirtilmeli]
1402'lik öğretim üyelerinden bazıları > Boğaziçi Üniversitesi

Oya Köymen[kaynak belirtilmeli]
1402'lik öğretim üyelerinden bazıları > Gazi Üniversitesi

Yalçın Küçük[kaynak belirtilmeli]
Tahir Hatipoğlu[kaynak belirtilmeli]
Metin Yurdanur
1402'lik öğretim üyelerinden bazıları > Ege Üniversitesi

Veli Lök[kaynak belirtilmeli]
Rennan Pekünlü[kaynak belirtilmeli]
Ketenlik, Bozüyük

| Ketenlik |
| --- | --- |
Köy

 Bilecik'in Türkiye'deki konumu
KetenlikKetenlik'in Bilecik'teki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bilecik
İlçe: Bozüyük
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1532 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 32
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0228
İl plaka kodu: 11
Posta kodu: 11460
Ketenlik, Bilecik ilinin Bozüyük ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Bilecik il merkezine 80 km, Bozüyük ilçe merkezine 45 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 32
2021: 27
2020: 29
2019: 28
2018: 28
2017: 19
2016: 17
2015: 13
2014: 18
2013: 11
2012: 11
2011: 8
2010: 9
2009: 9
2008: 9
2007: 11
2000: 35
1990: 107
1985: 146
1965: 151
Acarkent, Varto

| Acarkent |
| --- | --- |
Köy

 Muş'un Türkiye'deki konumu
AcarkentAcarkent'in Muş'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Muş
İlçe: Varto
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1788 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 179
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0436
İl plaka kodu: 49
Posta kodu: 49600
Acarkent, Muş ilinin Varto ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı, 1916 yılı kayıtlarında Kurmanci'de "şeyh makamı" anlamına gelen "Zatişeyx" ve ayrıca Zaçex olarak da geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Muş il merkezine 60 km, Varto ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 179
2021: 182
2020: 183
2019: 188
2018: 186
2017: 175
2016: 190
2015: 187
2014: 212
2013: 232
2012: 240
2011: 272
2010: 225
2009: 226
2008: 231
2007: 221
2000: 241
1990: 401
1985: 457
1965: 419
Kayadelen, Varto

| Kayadelen |
| --- | --- |
Köy

 Muş'un Türkiye'deki konumu
KayadelenKayadelen'in Muş'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Muş
İlçe: Varto
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1838 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 38
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0436
İl plaka kodu: 49
Posta kodu: 49600
Kayadelen, Muş ilinin Varto ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı 1916 yılı kayıtlarında Kunar ya da Kunav olup, Kurmanci'de "kunav" sözcüğü "su deliği" anlamına gelmektedir.
Coğrafya

Köy, Muş il merkezine 75 km, Varto ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 38
2021: 51
2020: 55
2019: 63
2018: 77
2017: 60
2016: 73
2015: 94
2014: 92
2013: 101
2012: 105
2011: 81
2010: 116
2009: 125
2008: 116
2007: 110
2000: 99
1990: 264
1985: 310
1965: 261
Onpınar, Varto

| Onpınar |
| --- | --- |
Köy

 Muş'un Türkiye'deki konumu
OnpınarOnpınar'ın Muş'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Muş
İlçe: Varto
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1788 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 147
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0436
İl plaka kodu: 49
Posta kodu: 49600
Onpınar, Muş ilinin Varto ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı, 1912 yılı kayıtlarında Amarak, 1928 kayıtlarında ise Kurmanci'de "Ömerler" anlamına gelen Ömeran ya da Ameran olarak geçmektedir. Tiyatro ve sinema oyuncusu Ali Sürmeli'nin köyüdür.