stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Did You Know That There's a Tunnel Under Ocean Blvd
“Candy Necklace“ Yeni Klip

Candy Necklace “Did You Know That There's a Tunnel Under Ocean Blvd“ Albümünün 6.şarkısıdır ve Del Rey bu şarkıda Jon Batiste ile düet yapmıştır.Lana Del Rey “Candy Necklace“ şarkısına yeni bir klip çekeceğini Youtube hesabında “Lana Del Rey - Candy Necklace (feat. Jon Batiste) [Official Visualizer]“ videosunu paylaşarak açıkça belirtmiştir. Ayrıca İnstagram hesabında klibin Marilyn Monroe temalı olacağına dair fotoğraflar paylaşmıştır.Video klibi "10 Mayıs 2023" tarihinde yayınlanmıştır.  Siyah beyaz renkli klip, 10 dakika 57 saniye uzunluğundadır.
Şarkı 5:14 saniyedir ve Lana Del Rey'in sesi bu şarkıda piyano eşliğinde yumuşak, sakinleştirici bir ton almıştır.
Albüm müzik türleri ve Feat isimleri

"Did You Know There's A Tunnel Under Ocean Blvd?", "psychedelic americana" olarak tanımlanan on altı parçalık bir set albümdür ve bir alternatif pop albümüdür.
Lana Del Rey; Judah Smith, SYML, Father John Misty, Bleachers, Tommy Genesis" gibi isimlerle birlikte çalışmışlardır.
Çalma listesi

| No>  | Başlık | Süre |
| --- | --- | --- |
| 1. | "The Grants"   | 4:55 |
| 2. | "Did You Know That There's a Tunnel Under Ocean Blvd"   | 4:45 |
| 3. | "Sweet"   | 3:36 |
| 4. | "A&W"   | 7:13 |
| 5. | "Judah Smith Interlude"   | 4:36 |
| 6. | "Candy Necklace"   | 5:14 |
| 7. | "Jon Batiste Interlude"   | 3:33 |
| 8. | "Kintsugi"   | 6:18 |
| 9. | "Fingertips"   | 5:48 |
| 10. | "Paris, Texas"   | 3:26 |
| 11. | "Grandfather please stand on the shoulders of my father while he's deep-sea fishing"   | 4:00 |
| 12. | "Let The Light In (featuring Fahter John Misty)"   | 4:38 |
| 13. | "Margaret (featuring Bleachers)"   | 5:39 |
| 14. | "Fishtail"   | 4:02 |
| 15. | "Pepers (featuring Tommy Genesis)"   | 4:08 |
| 16. | "Taco Truck × VB"   | 5:53 |
| Toplam süre: | Toplam süre: | 77:43 |
Jane Lapotaire

| Jane Lapotaire |
| --- | --- |
Doğum: Jane Elizabeth Marie Burgess 26 Aralık 1944 (79 yaşında) Ipswich, Suffolk, İngiltere
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1965–günümüz
Evlilik: Oliver Wood (e. 1965; b. 1967) Roland Joffé (e. 1974; b. 1980)
Çocuk(lar): Rowan Joffé

Jane Elizabeth Marie Lapotaire (kızlık soyadı Burgess ; d. 26 Aralık 1944) İngiliz aktris.
1961'den 1963'e kadar Bristol Old Vic Tiyatro Okulu'nda okudu, program o zaman bugünkü üç yıllık kursun aksine iki yıllık bir kurstu. Daha önce Londra'daki Kraliyet Dramatik Sanat Akademisi (RADA) için seçmelere katılmıştı, ancak giremedi. 1965 yılında Bristol Old Vic tiyatro topluluğuna katıldı 1967'de Ulusal Tiyatro'ya katıldı, 1970/1971'de The Young Vic Theatre'ın kurucu üyesiydi ve 1974'te Royal Shakespeare Company'ye geçti.
Başroldeki Marie Curie (1977) rolündeki performansı ile ilk kez geniş bir ilgi gördü. 1978 yılında, Royal Shakespeare Company'de Piaf oyununda Edith Piaf'ı canlandırdı. Oyun, Stratford-upon-Avon de ve 1979'da Londra'da Depo Tiyatrosu, Covent Garden sergilendi. İki yıl sonra gösteri Broadway'e taşındı. Lapotaire, o yıl Bir Oyundaki En İyi Kadın Oyuncu dalında Tony Ödülü'nü kazandı.
1974'ten 1980'e kadar yönetmen Roland Joffé ile evli kaldı; bir oğulları, senarist ve yönetmen Rowan Joffé (1973 doğumlu) vardı. Boşanmalarının ardından bir süre aktör Michael Pennington'ın ilişkisi oldu.
Royal Shakespeare Company'ye Ekim-Kasım 2013'te Gregory Doran'ın başrolünde David Tennant ile birlikte olduğu Richard II uyarlamasında Gloucester Düşesi olarak döndü. Bunu Ekim-Aralık 2015'te Henry V'de Kraliçe Isobel olarak izledi. 2014'ün Noel Günü'nde Downton Abbey'in 5. sezon 9. bölümünde Prenses Irina Kuragin olarak göründü.
Kaynaklar

↑  Carole Zucker, In the Company of Actors: Reflections on the Craft of Acting (New York: Theatre Arts Books/Routledge, 1999), pp. 79–80.
↑  "Jane Lapotaire". academics.skidmore.edu. 16 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Nisan 2021.
↑  "Stars Who Won a Tony Award and an Olivier Award for the Same Role". The Official Website of the American Theatre Wing's Tony Awards. 12 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ekim 2015.
↑  According to the GRO at findmypast.co.uk 21 Nisan 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Roland V I Joffe married Jane E M Lapotaire in 1974.
↑  Daniel Farson, "The Latest Prince" 3 Ağustos 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The Sunday Telegraph, July 1980.
↑  Vonledebur (11 Ekim 2013). "Jane Lapotaire rejoins the RSC with a role in Richard III". Coventry Telegraph. 18 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Nisan 2021.
↑  "10 Questions for Actress Jane Lapotaire". theartsdesk.com. 28 Eylül 2015. 2 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Nisan 2021.
↑  "The Royal Shakespeare Company's Gregory Doran completes his ambitious 'King and Country' tetralogy with rising star Alex Hassell in the title role of Henry V". Shakespeare Magazine. October 2015. 25 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Nisan 2021.
Henry Molaison

Henry Gustav Molaison (26 Şubat 1926 – 2 Aralık 2008), yaygın adıyla H.M., epilepsisinin tedavisi için beyninin iki yarımküresinden medial (beynin merkezine doğru) temporal lobektomi geçiren; bu operasyonla ön hipokampüslerinin üçte ikisi, parahipokampal korteksleri, entorhinal korteksleri, piriform korteksleri ve amigdalaları alınan Amerikalı hasta. Ameliyatın, Molaison'un epilepsisini kontrol altına almakta kısmi bir başarısı olsa da, hastaya yeni bellek edinme yetisini kaybettirmesi gibi büyük bir yan etkisi vardı.
Ameliyat 1953'te gerçekleşti ve H.M., 1957'nin sonundan 2008'deki ölümüne kadar yaygın biçimde çalışıldı. Süregelen incelemelerde denek olduğu bu zaman boyunca Windsor Locks, Connecticut'ta bir bakım evinde kaldı. Onun vakası, beyin fonksiyonlarıyla bellek arasındaki bağlantıyı açıklayan teorilerin ve bilişsel nöropsikolojinin gelişmesinde önemli bir rol oynadı.
Molaison'un beyni Kaliforniya Üniversitesi, San Diego'da tutuluyordu ve burada, 4 Aralık 2009'da histolojik kesitlere ayrıldı. Daha sonra Kaliforniya Üniversitesi, Davis'teki M.I.N.D Enstitüsüne götürüldü. Oluşturulan beyin atlası 2014'te halka açık hale getirildi.
Biyografi

Henry Molaison 1926'da Manchester, Connecticut'ta doğdu. Bazen sebebi 7 yaşında geçirdiği bisiklet kazasına dayandırılan, kontrolü zor epilepsi nöbetleri geçiriyordu. Yıllar boyunca ufak (kısmi) nöbetler geçirdi ve 16. doğum gününü takiben büyük (tonik-klonik) nöbetler geçirmeye başladı. Bir süreliğine bir seri üretim hattında çalıştı fakat 27 yaşına geldiğinde nöbetleri onu o kadar engelliyordu ki yüksek dozda antikonvülzan (antiepileptik) ilaçlara rağmen ne çalışabiliyor ne de günlük hayatını sürdürebiliyordu.
Molaison 1953'te, Hartford Hastanesinden beyin cerrahı William Beecher Scoville'e yönlendirildi. Scoville, Molaison'un epilepsisinin yerini sol ve sağ medial temporal lob olarak saptadı ve bu bölgelerin ameliyatla alınmasını önerdi. 1 Eylül 1953'te Scoville, Molaison'un beyninin iki hemisferinden de hipokampüs, amigdalanın çoğu ve entorhinal korteksi (hipokampüse önemli duyusal girdileri ileten yapı) içeren medial temporal lobu çıkardı. Molaison'un hipokampüsleri işlevselliklerini tamamen yitirmiş duruyorlardı [kaynak belirtilmeli] çünkü hipokampal dokudan kalan 2 cm'lik kısım atrofiye uğramış gözüküyordu ve anterolateral temporal korteksinin bir kısmı da yok olmuştu.[kaynak belirtilmeli]
Nöbetlerini kontrol etmekte kısmen başarılı olan ameliyattan sonra Molaison'da, şiddetli ileriye dönük amnezi ortaya çıktı: Çalışma ve işlemsel bellekleri sağlamken açık belleğine yeni olayları ekleyemiyordu. Bazı bilim insanlarına göre yeni anlamsal bilgiler edinme yetisini de kaybetmişti.
Bilim insanları bu bozukluğun boyutu hakkında tartışıyorlar. Molaison'da ayrıca orta derecede geriye dönük amnezi de vardı; ameliyattan 1-2 sene önceki olayların çoğunu, 11 sene önceye kadar olan olayların da bazılarını hatırlayamıyordu. Bu da geriye dönük amnezisinin zamansal olarak kademeli olduğunu gösteriyordu.
Onun vakası ilk defa 1957'de, ondan “H.M.” olarak bahseden Scoville ve Brenda Milner tarafından rapor edildi. Tam adı ölümünden sonraya kadar halka açıklanmadı. Araştırmacılar ona durumunun önemini ve sinirbilime ait araştırmalar dünyasındaki şöhretini açıklamış olsalar da, o bu gibi gerçekleri belleğinin bir parçası olarak içselleştiremiyordu.
Hayatının sonuna doğru Molaison düzenli olarak çengel bulmaca çözüyordu. 1953 öncesinden gelen bilgilerine işaret eden ipuçlarına ait cevapları doldurabiliyordu. 1953 sonrasına ait bilgiler için ise önceki zamanlardan aklında kalan anılarda yeni bilgiler ışığında değişiklikler yapabiliyordu. Örneğin, Jonas Salk'a ait bir anıyı polio virüse ait hatrındaki bilgilerde değişiklik yapmak suretiyle ekleyebiliyordu.
Bellek Edinimine Dair İçgörüler

Molaison sadece hafıza kaybı ve amnezi hakkında literatüre kazandırdıklarıyla değil; aynı zamanda geçirdiği beyin ameliyatı tam olarak hangi beyin bölgelerinin bellek edinimi sırasında gerçekleşen belirli süreçlere dahil olduğunun kavranmasına imkan tanıdığı için bir ilham kaynağıydı. Böylece onun vakası, beyin patolojileri hakkında bilgi almak için kullanıldı ve belleğin normaldeki işlevleri hakkında teoriler oluşturulmasına yardımcı oldu.
Özellikle, kısa süreli ve işlemsel bellek gerektiren görevleri tamamlayabilme yeteneğine karşın epizodik bellek gerektirenleri tamamlayamaması, ilgili bellek sistemlerinden yapılan geri çağırma işlemlerinin (recall) kısmen de olsa farklı beyin bölgeleri tarafından gerçekleştirildiği fikrini veriyordu. Benzer şekilde ameliyattan çok önce var olan uzun süreli belleğindeki bilgileri hatırlarken yeni uzun süreli anılar yaratamaması, uzun süreli belleğin kodlanması ve geri çağrılması işlemlerinin de farklı sistemler tarafından gerçekleştiriliyor olabileceğine işaret ediyordu.
Fakat Molaison'un beyninin 1990'ların sonunda görüntülenmesiyle beyindeki hasarın önceden düşünülene göre daha geniş alana yayılmış olduğu ortaya çıktı. Bu da H.M.'nin kusurlarına sebep olan tek bir bölgenin, hatta beynin geri kalanından bağımsız bir bölgeler kümesinin belirlenmesini bile zorlaştırdı.
Bilime Katkısı

Molaison hakkındaki çalışmalar, insan belleğinin organizasyonuna dair anlayışımızı kökünden değiştirdi. Eski teorilerin reddi ve yenilerinin oluşturulması için önemli deliller sundu; bunu, özellikle belleğe dair süreçler ve bunların altında yatan sinirsel yapılar hakkında (bknz. Kolb & Whishaw, 1996) yaptı. Yazının devamında bu önemli içgörülerden bazıları özetlenmiştir.
Molaison'un beyni Dana Vakfı ve Ulusal Bilim Vakfı tarafından desteklenen bir anatomik çalışmada kullanıldı. Kaliforniya Üniversitesi, San Diego'daki Beyin Gözlemevi'nden Jacopo Annese'in yürüttüğü bu projenin amacı, Molaison'un tarihe geçen bellek bozukluğunun nörolojik temellerini hücresel boyutta çözümleyebilmek için tüm beynin mikroskobik incelemesini yapmaktı. Annese'in ekibi 4 Aralık 2009'da Molaison'un beyninden 2401 tane kesit elde etti ve bunların sadece 2'si hasar görmüş olup 16'sında da bazı olası problemler vardı. Beynin dijital ortamda 3 boyutlu şekilde yeniden oluşturulma süreci 2014'ün başında bitti.
Çalışmanın sonuçları Ocak 2014'te Nature Communications dergisinde basıldı. Araştırmacılar sürpriz bir biçimde H.M.’nin hipokampüsünün yarısının 1953’teki ameliyatta zarar görmeden kurtulduğunu buldu. Bu bulgunun, Molaison’u hipokampüsü tamamen alınmış bir hasta olarak gösteren geçmiş literatür üzerine ve H.M’nin nörodavranışsal (neurobehavioral) profilinin geçmiş ve gelecek yorumlamalarına büyük etkileri oldu. Ek olarak, prefrontal kortekste ayrı bir lezyon daha keşfedildi. Bu keşif, önceki davranışsal deneylerden elde edilen ham verilerin de tekrar incelenmesi gerektiğini öne sürmektedir. Beynin üç boyutlu sanal modeli, ameliyat şartlarının yeniden canlandırılmasına olanak sağladı: Sol göz çukurunun üstündeki hasarın, Doktor Scoville frontal lobu kaldırıp medial temporal loblara ulaşmak isterken yaratılmış olabileceği bulundu.
Makale ayrıca beynin sinir sistemi hastalıkları açısından genel durumunu da birden fazla görüntüleme modeli kullanarak açıklıyor. H.M. 82 yaşında öldüğünde beyni de önemli ölçüde yaşlanmıştı. Beyninde, hastanın bilişsel zayıflamasında rolü olabilecek, bazıları ciddi birkaç patolojik özelliğe rastlandı.
H.M.’nin beynine ait dijital atlas internet üzerinden bedava olarak halka açıldı fakat “internet üzerindeki kalıcılığı, kullanıcılardan gelecek katkılara bağlı”.
Bilime Katkısı > Amnezi

Molaison'un genel durumu ağır ileriye dönük ve zamansal olarak kademeli bir geriye dönük amnezi olarak tanımlandı. Molaison'da ameliyattan önce herhangi bir hafıza problemi görülmediğinden, medial temporal loblarının alınması bu hafıza bozukluğundan sorumlu tutulabilir. Sonuç olarak, medial temporal lobların; uzun süreli anlamsal ve epizodik belleklerin ediniminde rol alan önemli bir parça olduğu varsayılabilir (bknz. Medial temporal loblar epizodik kodlamalar için ortak bölge olarak tanımlandı; Smith & Kosslyn, 2007). Medial temporal loblarındaki yapılar alınmış başka hastalarla yapılan çalışmalar da bu varsayımı doğruladı.
Molaison amnezik semptomlarına rağmen entelektüel yeteneklerini ölçen testlerde normal seviyede bir performans gösterdi; bu da bazı bellek işlevlerinin (kısa zamanlı bellek, kelimeleri ve ses birimlerinin depolanması gibi) ameliyatla bozulmadığına işaret etti. Fakat cümle düzeyinde dil anlama ve üretme konularında Molaison, bellek problemlerindeki kusurların aynısını sergiledi. Molaison, kısa zaman dilimleri boyunca bilgileri hatırlayabiliyordu. Bu, önceden gösterilen sayıları hatırlamayı içeren bir çalışma belleği deneyinde test edildi. Hatta bu testteki performansı, kontrol deneklerininkinden daha kötü değildi (Smith & Kosslyn, 2007). Bu bulgu, çalışma belleğinin medial temporal lobdaki yapılarla ilişkili olmadığını gösteriyor. Molaison'un kelimeleri hatırlama yetisinin büyük ölçüde kaybolmaması, sözcüksel (lexical) belleğin de medial temporal lobdaki yapılara bağlı olmadığına dair bir kanıt oluşturuyor.
Bilime Katkısı > Motor Becerilerin Öğrenilmesi

Zarar görmemiş çalışma belleği ve entelektüel yeteneklerinin yanı sıra, Molaison'un yeni motor beceriler edinme yeteneği hakkındaki çalışmalar, motor öğrenmesinin de korunduğunu gösterdi (Corkin, 2002). Milner tarafından 1960'ların başında yürütülen bir çalışmada Molaison, bir şekli aynadaki yansımasına bakarak çizme yeteneğini edindi (Corkin, 2002). Motor öğrenme yeteneğine dair bir başka kanıt da Corkin tarafından 1968'de yapılan bir deneyle geldi. Bu çalışmada Molaison 3 farklı motor öğrenme görevinde test edildi ve hepsinde tam performans gösterdi.
Bir çeşit hazırlama etkisi (priming) olan ve bir uyaranı tekrar tekrar kişiye sunmaya dayanan "tekrara dayalı hazırlama (repetition priming)" metodunu içeren deneyler deneyler, Molaison'un açık (explicit) anlamsal ve epizodik bellek edinememesine rağmen örtülü (implicit) bellek edinme yeteneğinin olduğunu gösterdi (Corkin, 2002). Bu bulgular motor beceri ve hazırlama etkisine bağlı bilinçdışı belleğin, olaylar ve gerçeklerle ilişkili bellek tiplerinden farklı sinirsel yapılara ihtiyaç duyduğunu gösterdi: İşlemsel ve hazırlama etkisine dayalı bellek tipleri Molaison'un beyninden alınmış olan medial temporal yapılara ihtiyaç duymuyorken, anlamsal ve epizodik bellek duyuyor (bknz. Corkin, 1984).
Molaison'un örtülü ve açık belleğe dayalı yeteneklerinin, bu yeteneklerin altında yatan sinirsel yapılarla birlikte ayrıştırılması; insan belleğine dair anlayışımıza önemli katkı sundu: Uzun süreli bellekler tek tip değildir, bildirimsel (başkalarına bildirilebilecek, anlatılabilecek bilgileri içeren) olanlar veya olmayanlar olarak birbirlerinden ayrılabilirler (Smith, Kosslyn, 2007).
Bilime Katkısı > Uzamsal Bellek

Corkin'e göre (2002), Molaison'un bellek yeteneklerine dair çalışmalar aynı zamanda uzamsal bellek ve uzamsal bilginin işlenmesinin altında yatan sinirsel yapılar hakkında da bazı içgörüler sağlıyor. Molaison epizodik ve gerçeklere dayalı bellek edinmedeki yetersizliği ve bazı uzamsal bellek testlerindeki ciddi başarısızlıklarına rağmen oturduğu evin topoğrafik planını detaylı ve doğru biçimde çizebildi. Bu bulgu önemliydi çünkü Molaison bu eve ameliyatından 5 sene sonra taşınmıştı; dolayısıyla şiddetli ileriye dönük amnezisi ve diğer vakalardan gelen içgörüler hesaba katıldığında yaygın beklenti, topoğrafik bellek ediniminin de hasar görmüş olacağıydı. Corkin'e göre (2002) Molaison, “günlük olarak evde odadan odaya dolaşmasının bir sonucu olarak evinin uzamsal düzenine dair bilişsel bir harita oluşturabiliyordu” (sf. 156).
Altta yatan sinirsel yapılar düşünüldüğünde Corkin, Molaison'un kat planını çıkarabilmesinde uzamsal işlemleme ağında (spatial processing network) (ör. parahipokampal girusunun arka kısmı) kısmen bozulmadan kalan yapılar etkiliydi. Molaison topoğrafik belleğine ek olarak fotoğraf hatırlama-tanıma ve ünlülerin yüzlerini tanıma görevlerinde bazı öğrenme belirtileri gösterdi; fakat ikincisinde sesbirimsel bir ipucu daha gerekiyordu. Molaison'un fotoğraf hatırlama-tanıma görevindeki pozitif performansı, ventral perirhinal korteksinde bozulmadan kalan kısımlar sayesinde olmuş olabilir.
Corkin ayrıca Molaison'un yeni bildirimsel bellek edinimindeki genel yetersizliğine rağmen toplum yaşamına dair küçük ve güçsüz bilgi parçaları (ünlülerin yüzlerini bir ipucu eşliğinde tanıyabilme gibi) edinebildiğini iddia ediyor. Bu bulgular Molaison'un hipokampüs çevresinde (extrahippocampal) bozulmadan kalan yapıların anlamsal ve epizodik bellek açısından önemini gösteriyor ve farklı medial temporal lob yapıları arasındaki ilişkilere dair anlayışımızı güçlendiriyor. Molaison'un belli uzamsal bellek görevlerindeki ciddi eksiklikleri de hipokampüs ile uzamsal bellek arasındaki ilişkiye dair bir kanıt daha sunuyor.
Belleğin Sağlamlaşması (Memory Consolidation)
Molaison'un insan belleğini anlamaya sunduğu bir diğer katkı da, sağlam uzun süreli bellek ediniminden sorumlu olan bellek sağlamlaşması süreciyle ilgili oldu (Eysenck & Keane, 2005). Molaison'un zamansal olarak dereceli bir geriye dönük amnezisi vardı; öyle ki “hala çocukluğuna ait anıları hatırlayabiliyor fakat ameliyattan hemen önceki senelerde olan olayları hatırlamakta zorluk çekiyordu”. Eski anıları değil de ameliyata görece yakın zamanlarda gerçekleşenler zarar görmüştü. Bu da eski çocukluk anıları medial temporal loblara bağlı değilken daha yakın zamanda edinilen uzun süreli belleğin bu yapılara bağlı gözüktüğüne dair kanıt oluşturuyor. Kurulan hipoteze göre ameliyatta alınan medial temporal yapılar, belleğin sağlamlaştırılmasında şu yolla rol alıyor: “Medial temporal lob ve çeşitli lateral korteks bölgeleri arasındaki etkileşimlerin belleği, ilgili deneyime ait korteksteki temsiller arasında yavaşça direkt bağlar kurarak, medial temporal lobun dışında depoladığı düşünülüyor”.
Ölümünden Sonraki Tartışmalar

7 Ağustos 2016'da Molaison'un beyin cerrahı William Beecher Scoville'in torunu Luke Dittrich tarafından yazılan bir New York Times makalesi, Molaison'un verileri ve izninin alınması sürecinin onu inceleyen birincil bilim insanı Suzanne Corkin tarafından nasıl yürütüldüğüne dair bazı endişeler uyandırdı. Makale Corkin'in araştırma belgeleri ve verilerini yok ettiğini ve Molaison'un yaşayan en yakın akrabasından izin alamadığını öne sürdü. Makaleye cevaben bir dizi sinirbilimci makalenin taraflı ve yanıltıcı olduğuna dair halka açık bir mektubu imzaladı ve MIT (Massachusetts Teknoloji Enstitüsü), Dittrich'in makalesindeki bazı suçlamaları yalanlayan bir yazı yayımladı. Bunlar da Corkin'le yaptığı bir röportajda Corkin'in yüklü miktarda veriyi yok ettiğini söylediğine dair kayıt sunan Dittrich tarafından yalanlandı.
Ayrıca Bakınız

Bilişsel Nöropsikoloji
Kent Cochrane: Bir motosiklet kazasından sonra hafızasını kaybeden benzer bir hasta
Clive Wearing: Geçirdiği bir enfeksiyondan sonra amnezisi başlayan bir hasta
Phineas Gage
S.M. (hasta): İki amigdalasının da parçalanması sebebiyle korkma yeteneğini kaybeden hasta
Molaison'un iki hipokampüsünün de çoğu alınmıştı.
III. Richard (film, 1955)

| --- | --- |
Laurence Olivier's film of William Shakespeare's Richard III
III. Richard film afişi
Yönetmen: Laurence Olivier
Yapımcı: Laurence Olivier Alexander Korda
Senarist: William Shakespeare (oyun)   Colley Cibber   David Garrick (uyarlama)
Oyuncular: Cedric Hardwicke   John Gielgud   Laurence Olivier
Müzik: William Walton
Görüntü yönetmeni: Otto Heller
Kurgu: Helga Cranston
Stüdyo: London Films
Dağıtıcı: London Films
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Savaş/Tarih/Drama
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1955, İngiltere
Çıkış tarih(ler)i: 16 Nisan 1955    11 Mart 1956 
Süre: 161 dk
Dil: İngilizce
Bütçe: yaklaşık olarak £6,000,000
Önceki film: Hamlet
III. Richard 1955 yapımı bir İngiliz filmidir. William Shakespeare'in aynı adlı eserinden uyarlanmıştır. Ayrıca VI. Henry Bölüm 3'ten de alıntılar yapılmıştır. Yönetmenliğini Laurence Olivier'in yaptığı filmde başrolünde de Olivier oynamıştır.
Ödüller > Adaylıkları

1957 Oscar - En iyi erkek başrol oyuncusu (Laurence Olivier)
Jens Skou

| Jens Christian Skou |
| --- | --- |

Doğum: 8 Ekim 1918(1918-10-08) Lemvig, Danimarka
Ölüm: 28 Mayıs 2018 (99 yaşında)
Milliyet:  Danimarka
Ödüller:  Nobel Kimya Ödülü (1997)

Kariyeri
Dalı: Biyokimya
 

Jens Christian Skou (8 Ekim 1918 - 28 Mayıs 2018), Danimarkalı kimyager. Sodium-potassium adenosine triphosphatase (de:Natrium-Kalium-Pumpe, en:Na+/K+-ATPase) adlı enzimi keşfederek 1997 yılında Paul D. Boyer ve John E. Walker ile birlikte Nobel Kimya Ödülünü aldı.
Skou, aynı zamanda 2009 yılındaki Gazze'ye Destek Bildirisini imzalayan 56 Nobel Ödüllü yazar ve bilim insanından biridir. 28 Mayıs 2018'de 99 yaşında ölmüştür.
Doğanbeyli, Tufanbeyli

| Doğanbeyli |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Adana
Koordinatlar: 38°07′54″N 36°08′03″E﻿ / ﻿38.131583°K 36.134147°D﻿ / 38.131583; 36.134147
Ülke:  Türkiye
İl: Adana
İlçe: Tufanbeyli
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 737
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0322
İl plaka kodu: 01
Posta kodu: 01640
Doğanbeyli, Adana ilinin Tufanbeyli ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Adana il merkezine 183 km, Tufanbeyli ilçesine 22 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 2500
2000: 1047    
1997: 882
Dil (organ)

insan dili
Başlığın diğer anlamları için Dil (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Dil, tipik bir tetrapodun ağzında bulunan kaslı bir organdır. Sindirim sürecinin bir parçası olarak çiğneme ve yutma için yiyecekleri manipüle eder ve birincil tat alma organıdır. Dilin üst yüzeyi (dorsum) çok sayıda lingual papilla içinde yer alan tat tomurcukları ile kaplıdır. Tükürük tarafından hassas ve nemli tutulur ve zengin bir şekilde sinir ve kan damarlarıyla beslenir. Dil aynı zamanda dişleri temizlemek için doğal bir araç görevi görür. Dilin en önemli işlevlerinden biri insanlarda konuşmayı, diğer hayvanlarda ise ses çıkarmayı sağlamaktır.
Anatomisi

Corpus lingua: Dilin ucuyla kökü arasında kalan dil gövdesi.
Radix lingua: Dil kökü. Gırtlak kapağının önünde yer alan ve tonsilla linualis'i (folliculi linguales) taşıyan dil tabanı.
Dorsum lingua: Dil papillerini (papillae linguales) taşıyan dil sırtı.
Margo lingua: Dilin dişlere değen yan kenarları.
Apex lingua: Dil ucu.
Tunica mucosa lingualis: Anat, sümükdokusu