Whataboutism
Analiz > SSCB ve Rusya'da WA-izm kullanımının analizi

Edward Lucas The New Cold War (2008) adlı kitabında whataboutizmi "Sovyet propagandacılarının favori silahı" olarak nitelendirdi. Juhan Kivirähk ve meslektaşları bunu "politik teknolojik" bir strateji olarak adlandırdıla. 2013'te The National Interest'te yazan Samuel Charap, taktiği eleştirdi ve şu yorumu yaptı: "Bu arada Rus politika yapıcılar, 'whataboutism'in huysuz nöbetlerinden çok az şey kazanıyorlar." Ulusal güvenlik gazetecisi Julia Ioffe, 2014 tarihli bir makalesinde, "Sovyetler Birliği'ni okumuş olan herkes, 'whataboutizm' adlı bir fenomeni biliyor." Dedi. Ioffe, Sovyetlerin eleştiriye verdiği yanıtı, "Ve siz zencileri linç ediyorsunuz", whataboutizmin 'klasik' bir biçimi olarak gösterdi. Russia Today'in "yalnızca whataboutism görevine adanmış bir kurum" olduğunu söyledi ve whataboutism'in "kutsal bir Rus taktiği" olduğu sonucuna vardı. Garry Kasparov, Winter Is Coming adlı kitabında Sovyet taktiğini tartıştı ve bunu bir tür "Sovyet propagandası" ve Rus bürokratlarının "Sovyet katliamlarına, zorla sürgünlere ve gulaglara yönelik eleştirilere yanıt verme" yolu olarak adlandırdı. Mark Adomanis, 2015'te The Moscow Times için "Whataboutism, Komünist Parti tarafından öylesine sıklıkta ve utanmazlıkla uygulandı ki, etrafında bir tür sözde mitoloji büyüdü" yorumunu yaptı. Adomanis, "Sovyet tarihinin herhangi bir öğrencisi, neyden ibaret kanonunun bazı kısımlarını tanıyacaktır."
Bloomberg News için 2016'da yazan gazeteci Leonid Bershidsky, whataboutizmi bir "Rus geleneği" olarak nitelendirirken, The National taktiği "etkili bir retorik silah" olarak nitelendirdi. Forsberg ve Haukkala, The European Union and Russia (2016) adlı kitaplarında whataboutizmi "eski bir Sovyet pratiği" olarak nitelendirdiler ve stratejinin "Rusların Batı eleştirisini saptırma girişimlerinde önem kazandığını" gözlemlediler. Yazar Elizaveta Gaufman, Güvenlik Tehditleri ve Halkın Algısı adlı kitabında whataboutizm tekniğini "Liberal Amerikan karşıtlığı üzerine bir Sovyet / Rus dönüşü" olarak adlandırdı ve bunu Sovyetlerin tepkisiyle karşılaştırarak, "Ve siz zencileri linç ediyorsunuz." dedi Dış Politika bu değerlendirmeyi destekledi. 2016'da Kanadalı köşe yazarı Terry Glavin, Ottawa Citizen'da Noam Chomsky'nin ABD dış politikasını eleştiren 11 Eylül saldırılarından sonra yaptığı Ekim 2001 konuşmasında taktiği kullandığını iddia etti. Daphne Skilln , Rusya'da Konuşma Özgürlüğü adlı kitabında taktiği tartıştı ve bunu bir "Sovyet propagandacı tekniği" ve "ortak bir Sovyet dönemi savunması" olarak tanımlad. Jill Dougherty, CNN için yazdığı bir makalede, tekniği su ısıtıcısını siyah olarak adlandıran pota benzetti. Dougherty şöyle yazdı: "Pek çok Rus'un paylaştığı başka bir tutum daha var... Sovyetler Birliği'nde 'whataboutism' denen şey, başka bir deyişle, 'çaydanlık siyahı kimsin?"
Rus gazeteci Alexey Kovalev, 2017'de GlobalPost'a taktiğin "eski bir Sovyet numarası" olduğunu söyledi. Who Lost Russia? Kitabının yazarı Peter Conradi, whataboutizmi "eleştiriye basit bir yanıtla yanıt veren bir ahlaki görecelik biçimi:" Ama sen de yap 'dedi. Conradi, Gaufman'ın taktiği Sovyet cevabıyla karşılaştırmasını yineledi: "Orada zencileri linç ediyorlar". 2017'de Forbes için yazan gazeteci Melik Kaylan, Rus propaganda taktiklerine atıfta bulunarak terimin artan yaygınlığını şöyle açıkladı: "Son yılların Kremlinologları buna 'whataboutism' diyorlar, çünkü Kremlin'in çeşitli ağızlıkları bu tekniği ABD'ye karşı çok kapsamlı bir şekilde kullanıyordu" Kaylan, "Kremlin propagandası ile Trump propagandası arasında şüpheli bir benzerlik" üzerine yorum yaptı. Foreign Policy, Rus whataboutizminin "ulusal ruhun bir parçası" olduğunu yazdı. EurasiaNet, "Moskova'nın jeopolitik yeteneklerinin eşsiz olduğunu" belirtirken, Paste, whataboutizmin yükselişini sahte haberlerin artan toplumsal tüketimi ile ilişkilendirdi.
ABD'nin eski Rusya Büyükelçisi The Washington Post için yazan Michael McFaul, Trump'ın taktiği kullanışını eleştirel bir şekilde yazdı ve onu Putin ile karşılaştırdı. McFaul, "Bu, Rus propagandacılarının Putin'in en acımasız politikalarından bazılarını haklı çıkarmak için yıllardır kullandıkları türden bir argüman" yorumunu yaptı. Los Angeles Times yazarı Matt Welch, taktiği "Trump savunuculuğunun altı kategorisi" arasında sınıflandırdı. Jones Ana, taktiği "geleneksel bir Rus propaganda stratejisi" olarak nitelendirdi ve "whataboutizm stratejisi bir geri dönüş yaptı ve Başkan Vladimir Putin'in Rusya'sında gelişti" dedi.