stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Filozoflar listesi (I-Q)
I

İamblikhos (y. MS. 245 – y. 325)[b][d][e]
Yahya ibn Adi (893–974)[d]
Muhyiddin İbnü'l-Arabî (1164–1240)[b][d][e]
İbnü'r-Râvendî (827–911)[d]
İbn Bacce (veya Avempace) (ö. 1138)[a][b][d][e]
Ibn Daud (veya Rabad I veya Avendauth veya John of Spain) (1110–1180)[a][d][e]
Abraham ibn Ezra (1092/3–1167)[d][e]
Moses ibn Ezra (1070–1138)[d]
Ibn Falaquera (1223–1290)[d][e]
İbn Cebirol (1021–1058)[a][b][c][d][e]
İbn Hazm (994–1069)[d]
Ibn Kammuna (1215–1284)[d][e]
İbn Haldun (1332–1406)[a][b][c][d]
İbni Meserre (883–931)[d]
İbn Miskeveyh (940–1030)[a][d]
Bahya ibn Paquda (1040–1110)[b][d]
İbn Sebîn (1217–1268)[d]
İbn Teymiyye (1263–1328)[d]
Samuel ibn Tibbon (y. 1165 – 1232)[e]
İbn-i Tufeyl (1110–1185)[a][b][d]
Joseph ibn Tzaddik (y. 1149)[b][d]
Ivan Aleksandrovich Il'in (1883–1954)[a][b][d]
Evald Vassilievich Ilyenkov (1924–1979)[d]
Romalı Immanuel (y. 1270 – y. 1330)[d]
Roman Ingarden (1893–1970)[a][b][c][d][e]
William Ralph Inge (1860–1954)[b][d]
José Ingenieros (1877–1925)[b]
Nae Ionescu (1890–1940)[b]
Muhammed İkbal (1877–1938)[b][c][d]
Luce Irigaray (d. 1930)[a][b][c][d]
Terence Irwin (d. 1947)[c]
İsokrates (MÖ. 436–338 BC)[a]
Stellalı Isaac (1105–1177)[b][d]
Isaac Israeli (y. 850–950)[b][d][e]
Ito Jinsai (1627–1705)[b][d]
Vyacheslav Ivanovich Ivanov (1866–1949)[b]
J

Nazarethli İsa (MÖ. 4 – MS. 30 veya 33)
Frank Cameron Jackson (d. 1943)[c]
Friedrich Heinrich Jacobi (1743–1819)[a][b][c][d][e]
Franz Jakubowski (1912–1970)
Viterbolu James (1255–1308)[d][e]
Henry James Sr. (1811–1882)[b]
William James (1842–1910)[a][b][c][d][e]
Fredric Jameson (d. 1934)
Vladimir Jankélévitch (1903–1985)[b]
Anselm Jappe (d. 1962)
Karl Jaspers (1883–1969)[a][b][c][d][e]
Jayarāśi Bhaṭṭa (fl. y. 800)[e]
James Hopwood Jeans (1877–1946)[b]
Thomas Jefferson (1743–1826)[b][c][d][e]
Richard C. Jeffrey (1926–2002)[c]
William Stanley Jevons (1835–1882)[a][b][c][e]
Rudolph von Jhering (1818–1892)[d]
Jinul (veya Chinul) (1158–1210)[b][d]
Fioreli Joachim (1135–1201)[a][b][d]
Friedrich Jodl (1849–1914)[b]
Damascuslu John (y. 676–749)[a][b][d]
Jandunlu John (1280–1328)[b][d]
La Rochelleli John (1190–1245)[b][d]
Mirecourtlu John (y. 1345)[b][d]
Parisli John (1260–1306)[b][d]
Salisburyli John (y. 1115–1180)[a][b][d][e]
St. Thomaslı John (veya Jean Poinsot) (1589–1644)[a][b][d]
Haçlı Yuhanna (1542–1591)[b]
Alexander Bryan Johnson (1786–1867)[b][d]
Samuel Johnson (1649–1703)[d]
Samuel Johnson (1696–1772)[b]
Samuel Johnson (1709–1784)[b][c][d]
William Ernest Johnson (1858–1931)[a][c]
Constance Jones (1848–1922)[e]
Jørgen Jørgensen (1894–1969)[c]
Théodore Simon Jouffroy (1796–1842)[b]
Romalı Judah ben Moses (veya Judah Romano) (1292–1330)[d]
Carl Gustav Jung (1875–1961)[a][b][c][d]
Ernst Jünger (1895–1998)[b]
Joachim Jungius (1587–1657)[b][d]
I. Justinianus (483–565)[d]
Cüveynî (1028–1085)[d]
K

Franz Kafka (1883–1924)[b]
Kaibara Ekiken (1630–1740)[b][d]
Kang Youwei (1858–1927)[a]
Milan Kangrga (1923–2008)
Immanuel Kant (1724–1804)[a][b][c][d][e]
Kao Tzu (y. MÖ. 420 – 350)[a]
David Benjamin Kaplan (d. 1933)[b][c]
Ksenokrates (MÖ. 396–314)[3][4][5]
Kolofonlu Ksenophanes (MÖ. 570–480)[1][3][4][5]
Ksenophon (MÖ. 427–355)[1][4]
Kleanthes (MÖ. 301–232) [2][4]
Kallikles (MÖ. 5. yüzyıl sonları) [4][5]
İskenderiyeli Klement (2.–3. yüzyıl) [1][2][4]
Krates (y. MÖ. 365 – y. MÖ. 285)
Kleomedes (2. yüzyıl) [4]
Kratylos (y. MÖ. 400) [2][3][4]
Mordecai Kaplan (1881–1983)[d]
Konfüçyüs (MÖ. 551–479) [1][2][3][4][5]
Kojin Karatani (d. 1941)
Nikolai Ivanovich Kareev (1850–1931)[b]
Lev Platonovich Karsavin (1882–1952)[b]
Joseph Kaspi (1279–1340) [e]
Walter Kaufmann (1921–1980)[b]
Karl Kautsky (1854–1938)[b][c][d]
Khedrup Gelek Pelzang (1385–1438)[d]
Konstantin Kavelin (1818–1885)[b]
Bartholomew Keckermann (1571–1609)[d]
Hans Kelsen (1881–1973)[b][c][d]
Norman Kemp Smith (1872–1958)[d]
Anthony Kenny (d. 1931)[c]
Johannes Kepler (1571–1630)[a][b][d][e]
John Maynard Keynes (1883–1946)[a][b][c][d]
Hermann Graf Keyserling (1880–1946)[b]
Aleksey Khomyakov (1804–1860)[b]
Søren Kierkegaard (1813–1855)[a][b][c][d][e]
Richard Kilvington (1302–1361)[a][b][d][e]
Robert Kilwardby (1215–1279)[a][b][d][e]
Jaegwon Kim (1934–2019)[a][b][c]
Kindî (801–873)[a][b][c][d][e]
Martin Luther King Jr. (1929–1968)[b]
Athanasius Kircher (1602–1680)
Ivan Kireevsky (1806–1856)[b]
Patricia Kitcher (d. 1948)[b]
Ludwig Klages (1872–1956)[b]
Heinrich von Kleist (1777–1811)[a][b]
William Calvert Kneale (1906–1990)[c]
Martin Knutzen (1713–1751)[b][d]
Ko Hung (4. yüzyıl)[a]
Kurt Koffka (1886–1941)[b]
Wolfgang Köhler (1887–1967)[a][b]
Alexandre Kojève (1902–1968)[d]
Leszek Kołakowski (1927–2009)
Alejandro Korn (1860–1936)[b][c]
Karl Korsch (1886–1961)
Karel Kosík (1926–2003)
Tadeusz Kotarbiński (1886–1981)[a][b][c][d]
Alexandre Koyré (1892–1964)[d]
Aleksei Aleksandrovich Kozlov (1831–1901)[b]
Karl Kraus (1874–1936)[c]
Karl Christian Friedrich Krause (1781–1832)[a][b][d]
Georg Kreisel (1923–2015)[c]
Saul Kripke (d. 1940)[a][b][c][d]
Jiddu Krishnamurti (1895–1986)
Uppaluri Gopala Krishnamurti (1918–2007)
Julia Kristeva (d. 1941)[a][b][c][d]
Nachman Krochmal (1785–1840)[d]
Leopold Kronecker (1823–1891)[d]
Pyotr Kropotkin (1842–1921)[a][b][c][d]
Felix Krueger (1874–1948)[b]
Thomas Kuhn (1922–1996)[a][b][c][d][e]
Kūkai (774–835)[c][d][e]
Kuki Shūzō (1888–1941)[d]
Oswald Külpe (1862–1915)[b]
Kumarila Bhatta (fl. kabaca 700)[e]
Kumazawa Banzan (1619–1691)[b][d]
Kuo Hsiang (veya Guoxiang) (ö. c. 312)[a]
Robert Kurz (1943–2012)
N

Arne Næss (1912–2009)[c][d]
Nagarjuna (y.  MS. 200)[a][b][c][d][e]
Ernest Nagel (1901–1985)[a][b][c][d]
Thomas Nagel (d. 1937)[a][b][c][d]
Musa ibn Nahman (1194–1270)[d]
Jacques-André Naigeon (1738–1810)[b]
Toju Nakae (1608–1648)[b]
Jean-Luc Nancy (1940–2021)[d]
Seyyid Hüseyin Nasr (d. 1933)[b]
Paul Gerhard Natorp (1854–1924)[b][e]
Márcio Bilharinho Naves (d. 1952)
Sergey Neçayev (1847–1882)
Alexander Neckham (1157–1217)[d]
Antonio Negri (1933–2023)
Leonard Nelson (1882–1927)[b]
Emesalı Nemesius (fl. y. 400)[a][b][d]
John von Neumann (1903–1957)[a][b][c][d]
Otto Neurath (1882–1945)[b][c][d][e]
John Henry Newman (1801–1890)[a][b][d]
Isaac Newton (1642–1727)[a][b][c][d][e]
Niçiren (1222–1282)[d]
Autrecourtlu Nicholas (y. 1300–1369)[a][b][c][d][e]
Cusalı Nicholas (1401–1464)[a][b][c][d][e]
Christoph Friedrich Nicolai (1733–1811)[b]
Pierre Nicole (1625–1695)[b]
H. Richard Niebuhr (1894–1962)[d]
Reinhold Niebuhr (1892–1971)[b][d]
Friedrich Nietzsche (1844–1900)[a][b][c][d][e]
Agostino Nifo (1470–1538)[d]
Nishi Amane (1829–1897)[b][d]
Nishida Kitaro (1870–1945)[b][c][d][e]
Nishitani Keiji (1900–1990)[c][d]
Kwame Nkrumah (1909–1972)[c]
John Norris (1657–1711)[b][d][e]
Novalis (1772–1801)[a][b][e]
Robert Nozick (1938–2001)[a][b][c][d]
Apamealı Numenius (2. yüzyıl)[a][b][d][e]
Martha Nussbaum (d. 1947)[a][b][c]
Anders Nygren (1890–1978)[d]
O

Michael Oakeshott (1901–1990)[a][b][c][d][e]
Ockhamlı William (y. 1285–1349)[a][b][c][d][e]
Ogyū Sorai (1666–1728)[b][d]
Lorenz Oken (1779–1851)[b][d]
Karl Olivecrona (1897–1980)[d]
Peter Olivi (1248–1298)[a][b][d][e]
Genç Olympiodorus (495–570)[e]
John Wood Oman (1860–1939)[b][d]
Michel Onfray (d. 1959)
Onora O'Neill (d. 1941)[c]
Oresme (1320–1382)[b][d][e]
İskenderiyeli Origen (y. 182–y. 251)[a][b][d][e]
Isaac Orobio de Castro (1617–1687)[b]
Hans Christian Ørsted (1777–1851)
José Ortega y Gasset (1883–1955)[a][b][c][d][e]
Peter Osborne (d. 1958)
Wilhelm Ostwald (1853–1932)[b]
James Oswald (1703–1793)[d]
Rudolf Otto (1869–1937)[b][d]
Richard Overton (ö. y. 1665)[d]
Gwilyn Ellis Lane Owen (1922–1982)[b][c][d]
Robert Owen (1771–1858)
Q

Antero de Quental (1842–1891)
Ismael Quiles
Willard Van Orman Quine (1908–2000)[a][b][c][d][e]
Anthony Quinton (1925–2010)[c]
Fethi Ahmet Polat

| Fethi Ahmet Polat |
| --- | --- |
Doğum: 1969 Elazığ, Türkiye
Vatandaşlık: Türk

Kariyeri
Dalı: İlahiyat, Tefsir
 

Fethi Ahmet Polat (d.1969, Elazığ), Türk akademisyen, ilahiyat profesörü.
Kariyeri

Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nden 1992'de mezun oldu. Millî Eğitim Bakanlığına bağlı olarak iki yıl öğretmenlik yaptı. Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nde araştırma görevlisi oldu (1994). Kur'ân'a Göre Ruhbanlık ve Rabbânîlik başlıklı teziyle yüksek lisansını tamamladı (1995). 2001 yılında “Çağdaş İslam Düşüncesinde Kur’ân’a Yaklaşımlar” başlıklı teziyle doktora çalışmasını tamamladı. Akademik çalışma için, Kahire (1997-1998), Bakü (2001-2004) ve Almanya'da (2011) bulundu. 2006 yılında doçent, 2011 yılında Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Tefsir Anabilim Dalında Profesör oldu. 2011 yılında Muş Alparslan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nde dekan oldu. 18 Mart 2015 tarihinde Muş Alparslan Üniversitesi'ne Rektör olarak atandı. Evli ve üç çocuk babasıdır. 5 Haziran 2023 tarihli Cumhurbaşkanlığı kararnamesi ile 8 yıldır sürdürdüğü Muş Alparslan Üniversitesi Rektörlüğünü  Prof. Dr. Mustafa Alican'a bırakmıştır.
Uzmanlık alanları

İslam düşüncesinde Kur'an'a yaklaşımlar, tefsir bilim dalı.
Eserleri

İslam Tefsir Geleneğinde Akılcı Söyleme Yöneltilen Eleştiriler,
Çağdaş İslam Düşüncesinde Kur'an'a Yaklaşımlar,
Çağdaş Arap - İslam Düşüncesinde Yeniden Yapılanma,
Bolvadin

Başlığın diğer anlamları için Bolvadin (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Bolvadin |
| --- | --- |
İlçe
 Türkiye'de bulunduğu yer
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Afyonkarahisar
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Ali Arıkan
 • Belediye başkanı: Derviş Aynacı (MHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 1115 km²
Rakım: 995 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 43.398
 • Kır: 12,658
 • Şehir: 32.475
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 03300
İl alan kodu: 0272
İl plaka kodu: 03
Resmî site Bolvadin Kaymakamlığı   Bolvadin Belediyesi
Bolvadin, Türkiye'nin Afyonkarahisar iline bağlı ilçe.
Tarih > Ön tarihi

Bolvadin, Anadolu'nun en eski yerleşim yerlerinden biridir. Mevcut vesikalara göre 10.000 yıllık geçmişi vardır. Bolvadin, antik Paroreos Phrygia vadisinde kurulmuştur.
Bu vadide MÖ 8000'de yerleşik hayata geçilmiştir.
Tarih > Romalılar ve Bizanslılar dönemi

Arkaik devirde bir site şehri olan Bolvadin, Afyon bölgesindeki 52 yerleşim biriminden birisiydi. Anadolu'daki bütün tarihî devirleri yaşamıştır. Romalılar zamanında Polybotum isminde il merkezidir. Üçhöyük mevkiinde mühim bir iskân merkezi olan Kayster Pedion şehri MÖ 401 yılında Persler tarafından yakıldıktan sonra Polybotum hızla gelişmiştir. Grek tarihçisi Ksnefon, "Anabasis" isimli kitabında Kayster Pedion şehri için "yolların birleştiği yerde kalabalık bir şehirdir" der.
133 yılında Polybotum'u ziyaret eden Roma kralı Hadrianus adına 3 cins para basılmıştır. Kralın heykelleri form ve agoraları süslemiştir. Bizans zamanında "Polybotos" ismiyle anılmıştır. Çevresine tesir eden kültür şehri olmuştur. Bizans'ın son zamanlarında Türk ve Arap akınlarının tesiri ile şehir küçülmüş, nüfus dağılmıştır. Bizans tarihçisi Anne Comnenus "Alexia" isimli eserinde bu şehrin çevresinin merkezi olduğunu yazar. 9. asrın başlarında büyük bir deprem geçirir. Şehrin surları ve binaları yıkılır. Bizans Kralı Aleksi Comnenus şimdiki Hisar Mahallesi'nin olduğu yere büyük bir kale yaptırır, halkın bir kısmı ile askerleri buraya taşır, büyük bir kısmı ise Sivrihisar ve Seyitgazi'ye taşınır. 732 yılında Emevi komutanı Mesleme büyük bir ordu ile Bolvadin'e gelir. Burada Akrenon (Afyon) kalesi kuşatılır. Kuşatmada Seyyid Battal Gazi ve Muhammed'in sahabesi Abdulvahab Gazi yaralanır. Seyit Battal Gazi, Seyit Gazi'de; Abdül Vahap Gazi de Bolvadin'de ölürler. Türbeleri bu yerdedir. Bu olayların hatırası olan Sahabe Abdül Vahap Gazi'nin türbesi Eber Gölü kenarında bir höyük üzerindedir.
Tarih > Selçuklular dönemi

Bolvadin, Malazgirt Meydan Muharebesi'nden sonra 1107 tarihinde yapılan Bolvadin Savaşı sonunda Emir Mengücek Bey tarafından Türklerin eline geçmiştir. Bolvadin Savaşı, Anadolu'nun Türkleşmesinde önemli bir rol oynamıştır.
Türklerin eline geçtikten sonra Bolvadin'e Yazır, Avşar, Karkın, Çepni boyları gelip yerleşmişlerdir. Daha sonra aşiretlerin iskanları sırasında çeşitli aşiretler, cemaatler yerleştirilmiştir. Bugünkü Bolvadin ve civarındaki halkın kökleri bu aşiretlere dayanır.
Bolvadin merkezinde Yazır, Peçenek, Karkın ve Çerkez aşiretleri etkindir. Daha sonra Sarıkeçili, Karakeçili ve Tekeli Yörükleri gelmişlerdir. Civarda ise Morcaali Türkmenleri (Kemerkaya), Oğuz Türkleri (Çay), Karabağ Türkmenleri (Büyükkarabağ, Ortakarabağ, Derekarabağ), Tabanlı Türkmenleri (Kurucaova Köyü), Selçuklu Yörükleri (Dişli Kasabası), Avşar Yörükleri (Özburun Kasabası), Karakeçili Yörükleri (Yörükkaracaören ve civarı) yerleşmiştir.
Bolvadin Selçuklular zamanında "Karahisar-ı Devle" ismiyle anılan Afyon'a bağlı 10 kadılıktan birisi olup yeniden imar edilmiştir. Bu devirde 11 nahiyesi (Han, Bayat, Musluca, Göçmen Akviranı, Nevahi-i Barkınlı, İshaklu, Çay, Karamık, Şuhut, Karaadilli, Çölabat), 326 köyü, 11 mahallesi vardı. Büyük bir ticaret merkeziydi. Selçuklular'dan günümüze kadar yalnızca Alaca Camii ulaşmıştır. Alaca Çeşmesi ve Ali Efendi Camisi'nin yalnız kitabeleri ulaşabilmiştir. Mevlana'nın oğlu Sultan Veled, Afyon'u ziyareti sırasında "Bolvadin Mevlevihanesi"ni açmıştır.
Tarih > Anadolu beylikleri dönemi

Bolvadin, Selçuklu Hanedanı yıkıldıktan sonra Eşrefoğulları, Sahipataoğulları ve Karamanlılar'ın eline geçmiştir. Bu devirde Eşrefoğlu Külliyesi ve Erkmenhisarı Camii yapıldı. Bu eserlerden günümüze Eşrefoğlu Camisi'nin kitabesi ve Erkmenhisarı Camisi'nin minaresi (Kırık Minare) gelebilmiştir.
Tarih > Osmanlı dönemi

Bolvadin, Sultan I. Murat zamanında Osmanlı topraklarına katıldı. Osmanlı döneminde, önceleri Germiyan vilayetine (Kütahya), 1839'dan sonra Hüdavendigar vilayetine (Bursa) bağlı kaza merkezi oldu. 1850 yılında Muhassılığa yükseldi. Karahisar-ı Sahip Sancağı (Afyon) iki Muhassılığa ayrılmıştır:
Karahisar-ı Sahip Muhassılığı: Merkez Afyon, Sandıklı, Sincanlı, Dinar (bu dönemde Denizli'nin Çal ve Çivril ilçeleri Geyikler isminde olan Dinara bağlıdır)
Bolvadin Muhassılığı: Merkez Bolvadin, Han, Bayat, Musluca (Emirdağ), Nevahid-i Barçınlı (Kemerkaya), İshaklı (Sultandağı), Karamık, Çay, Şuhut, Karaadilli, Çölabat kazaları
Büyük bir kültür merkezi olan Bolvadin'de ticari hayat ve sanat çok gelişmiştir. 1831 yılında yapılan nüfus sayımındaki istatistiklere göre 150 çeşit meslek grubu vardır. Ziraat Bankası 22. şubesini 1873 yılında Bolvadin'de açmıştır. Bunu takiben Osmanlı Bankası ve Akşehir Bankası da şube açmışlardır. Daha sonra Bolvadinliler 1 Haziran 1914 yılında, Osmanlı Döneminin ilk özel bankalarından olan "Bolvadin İktisadi Osmani Bankası"nı kurmuştur.
Kültür hayatını temsil eden medreselere, tekkelere, ahi kuruluşlarına Selçuklular zamanında raslanır. Bu teşkilatlar Osmanlı zamanında gelişmiştir. Nakşibendi, Kadri, Rufai ve Şazeli tarikatlarının merkezi olmuştur. Arşivlerdeki vesikalara göre 14 tekke vardır. 1924 yılında medreselerin kaldırıldığı tarihte, 28 tane medrese bulunuyordu. Aynı tarihte Afyon'da 19, Sandıklı'da 6, Aziziye (Emirdağ)'de 1 medrese vardı. 1839'dan sonra medreselerin yanı sıra kurulan okullardan Bolvadin'de 7 ibtidaiye (ilkokul), 1 rüştiye (ortaokul) vardır. Ayrıca 63 tane sıbyan (mahalle mektebi) bulunuyordu.
Tarih > Kurtuluş Savaşı

Bolvadin, Türk Kurtuluş Savaşında stratejik yönden önemli bir merkez olmuştur. Birinci ve İkinci Ordu Bolvadin'de kurulmuştur. Cemal Kutay’ın değerlendirmesine göre Mehmet Fahrettin Koçak, “az faniye nasip olacak bir şerefin sahibi”dir. Zira Koçak, Yunan Başkumandanı Nikolaos Trikupis'i esir eden kıtalardan birinin Başçavuşudur ve esir düşman generalini Gazi Mustafa Kemal'in Başkumandanlık Karargâhına götürenler arasındadır. Mehmet Fahrettin Koçak Hicrî 1315'te Bolvadin'de doğmuş, 1978 yılında 79 yaşında ölmüştür.
Coğrafya > Konum

Bolvadin, 31 derece 2 dakika doğu meridyeni ile 38 derece 43 dakika kuzey paralelinin kesiştiği noktada, derin ve uzun bir alüvyon ova üzerine kurulmuştur.
Ege Bölgesi'nin İç Batı Anadolu kesminde yer alan Bolvadin güneyden Sultandağları, kuzeydoğudan Emirdağları ile çevrilidir.
Ulaşım açısından İç Anadolu, Ege ve Akdeniz bölgelerini birbirine bağlayan kilit noktadadır. Deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1016 metre ve yüzölçümü 1108 km²dir. Afyon yüzölçümünün %12,85'ini oluşturur.
Coğrafya > Yüzey şekilleri ve iklim

Bolvadin'in arazileri genellikle ovadır. İlçenin yüzölçümünün ortalama %40'ı tarımsal saha olup büyük bir kısmında tahıl üretilmekte, ikinci sırayı meyvelik, bağ ve bahçe sahaları almaktadır. İlçenin dağlarında sarı meşe, ardıç ve çam ormanları vardır.
Bolvadin iklim bakımından İç Anadolu Bölgesi ile Ege Bölgesi arasında yer aldığından, zaman zaman karasal, zaman zaman ılıman hava kütlelerinin tesiri altında kalmaktadır. Genel olarak yazları kurak ve sıcak, kışları soğuk ve kar yağışlı geçmektedir.
Bolvadin yeraltı suları bakımından zengin bir kuşakta yer almasına rağmen akarsular bakımından fakirdir. Bölgedeki tek akarsu Ahır Dağlarından doğup, Bolvadin'in güneyinden geçerek Eber Gölü'ne dökülen Akarçay'dır. Üzerinde Altıgöz, Develi, Kırkgöz ile Sırt köprüsü gibi köprüler vardır.
Coğrafya > Eber Gölü

Eber Gölü 967 metre ve yüzölçümü 125 km²dir. Bolvadin'e olan uzaklığı 7 kilometredir. Göl Akarçay ve Sultandağlarından gelen kaynak suları ile beslenmektedir. Bolvadin, Çay ve Sultandağı ilçelerine kıyısı olan Eber Golü hiçbir beşeri uğraşa ihtiyaç duyulmadan hasır, yastık ve son yıllarda kağıt üretiminin önemli hammaddesini oluşturan kamış ve kındıra üretim alanıdır. Gölde kamış, kındıra ve berdi ismi verilen sazlıklar arasında sazan balığı, turna balığı dışında su yılanı, su kaplumbağası, kunduz ve su faresi bulunur. Kuşlara barınak görevi gören gölde, avcılık yaygındır. Denizden yüksekliği gölde yetişen kamış, hasırotu ile gölde bulunana sazan ve turna balıkları gölün Bolvadin'in çevresinde bulunan köylüler için geçim kaynağı olmasını sağlamıştır.
Nüfus

Nüfus ve Vatandaşlık Genel Müdürlüğü tarafından Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi (ADNKS) uygulamasıyla yapılan nüfus sayımlarının sonuçlarını açıkladı. Açıklanan nüfus sayımında Afyonkarahisar'ın Bolvadin ilçesinin merkezi nüfusu 52 bin'den 31 bin'e gerileyerek yüzde 40 azaldı.
Nüfus ve Vatandaşlık Genel Müdürlüğü internet sitesinde yayınlanan Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi (ADNKS) uygulamasıyla yapılan nüfus sayımlarının sonuçlarına göre, Bolvadin ilçe merkezinde 15 bin 618 erkek, 15 bin 734 Kadın yaşıyor. Sayım sonuçlarına göre, ilçe merkezi ve ilçe genelinde kadın sayısı erkek sayısından fazla çıktı.
Sayım sonucuna göre, Bolvadin'e bağlı kasabaların nüfusu ise şöyle: "Dişli Kasabası 3 bin 766, Kemerkaya Kasabası 2 bin 232, Özburun Kasabası 1 bin 966, Büyükkarabağ Kasabası 1 bin 621 olarak açıklandı."
İlçe 2 belde, 14 köy ve 64 mahalleden oluşmaktadır.
| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 39.238 | 7.953 | 31.285 |
| 1935 | 43.119 | 9.195 | 33.924 |
| 1940 | 45.151 | 9.492 | 35.659 |
| 1945 | 47.817 | 9.851 | 37.966 |
| 1950 | 53.299 | 10.946 | 42.353 |
| 1955 | 61.113 | 12.575 | 48.538 |
| 1960 | 29.765 | 16.026 | 13.739 |
| 1965 | 35.464 | 20.139 | 15.325 |
| 1970 | 41.026 | 25.417 | 15.609 |
| 1975 | 46.223 | 29.218 | 17.005 |
| 1980 | 47.643 | 30.599 | 17.044 |
| 1985 | 55.427 | 35.509 | 19.918 |
| 1990 | 66.438 | 44.969 | 21.469 |
| 2000 | 79.888 | 52.398 | 27.490 |
| 2007 | 46.520 | 31.352 | 15.168 |
| 2008 | 45.751 | 30.754 | 14.997 |
| 2009 | 45.962 | 31.284 | 14.678 |
| 2010 | 45.949 | 31.387 | 14.562 |
| 2011 | 45.263 | 30.993 | 14.270 |
| 2012 | 45.694 | 31.810 | 13.884 |
| 2013 | 45.710 | 31.691 | 14.019 |
| 2014 | 45.098 | 31.328 | 13.770 |
| 2015 | 44.550 | 31.227 | 13.323 |
| 2016 | 44.539 | 31.464 | 13.075 |
| 2017 | 43.842 | 30.784 | 13.058 |
| 2018 | 43.398 | 30.385 | 13.013 |
| 2019 | 45.384 | 32.610 | 12.774 |
| 2020 | 45.133 | 32.475 | 12.658 |
Ekonomi

Bolvadin'de ekonomik hayat tarım, hayvancılık, ticaret ve sanayiye bağlıdır. Halkın geçim kaynağındaki ana unsur tarım ve hayvancılıktır. Buğday, arpa, mısır, nohut, fasulye, yeşil mercimek, şekerpancarı, haşhaş, ayçiçeği yetiştirilmekte; elma, armut, kayısı, vişne, kiraz gibi meyveler de üretilmektedir. Hayvancılıkta özellikle küçük baş hayvan yetiştiriciliği yaygındır.
Bolvadin, il ve ilçelere sanayi mamulleri pazarlamaktadır. Bunlar emaye ürünleri, işlenmiş kereste, teneke, demir doğrama, kaymak, sucuk, yumurtadır.
Bolvadin denince kaymak üzerinde durmak gerekir. Asıl kaymak Bolvadinli dilinde "camız" denen manda sütünden başkasından yapılmaz. Ancak son senelerde camız nüfusunda bir azalma olduğu söylenmektedir. Camız sütünün kendine has kıvamı, kokusu, yağ oranı ile kaymağın ham maddesi olarak önemli bir yeri vardır.
Burada bir noktayı da belirtmekte fayda var, son zamanlarda Afyon otogarındaki satıcılardan kaymak istendiğinde "kaymak" diye verdiklerinin içinde süt bulunan şekerden başka bir şey olmadığını bilmek ve aldanmamak gerekir. Asıl Bolvadin kaymağı, halis sütün şeker gibi hiçbir katkı maddesi katılmamış halinin özel metodlarla yoğunlaştırılması olduğunu ve mutlaka Bolvadin kaymağının aranması gerektiğinin altını çizmek gerekir.
Ekonomi > Ekonomik göçler > Gurbetçilik

Kasaba ve köyler de dahil nüfusun büyük bölümü bu şehirlerinde yaşamaktadır:
Fransa:  Lyon, Saint-Étienne, Paris
Almanya:  Hamburg, Ottensen (de:Hamburg-Ottensen), Köln, Frankfurt, Aachen, Itzehoe, Mönchengladbach
İsviçre:  Zürih, Bern, Basel
Belçika:  Gent, Anvers, Hamme, Brüksel, Genk
Hollanda:  Amsterdam, Rotterdam, Almelo
Amerika Birleşik Devletleri: New Jersey
Turizm

İlçe çok miktarda yeraltı jeotermal kaynağa sahiptir. Afyonkarahisar-Konya yolunun üzerinde olan Heybeli Termal Tatil Köyü, Bizans döneminden beri kullanılan bir kaplıca olup, o dönemde "Kızılkilise" veya "Kızılkirse" adıyla bilinen, Bolvadin'in önemli bir turizm merkezidir. Bolvadin Belediyesi'nin işlettiği tesis, son yıllarda yapılan çalışmalar ile tam bir turizm merkezi haline gelmiştir. Bolvadin'e 37 km uzaklıktadır. Su sıcaklığı 46 °C ile 52 °C arasında değişmekte olup, pH değeri 6,8'dir.
Bayramlarda ve yaz aylarında kapasitesini zorlayan tesis, bölgenin önemli bir termal tesisidir. Suyu şifalıdır. Birçok cilt hastalığına iyi gelmektedir. Bünyesinde 4 yıldızlı Özer Termal Otel'ini de barındırmaktadır. Büyük bir alana yayılmış olan tesiste; çim saha, basketbol sahası, çay bahçesi, çocuk parkı, 2 tane büyük havuz, 2 tane eski ve daha küçük havuz (Orta havuzlar) ve sayamadığımız birçok mekân vardır. Her devremülkte havuz vardır.
Kırkgöz Köprüsü
Bolvadin'in 6 km Güneyinde Bolvadin ile Sultandağı arasında Akarçay üzerindedir.
Köprü hakkında ilk bilgiler Hitit tabletlerinde bulunmaktadır. Köprü 400 metre uzunluğunda 4 metre genişliğinde taş bir köprüdür İstanbul da başlayan ve Bağdat a kadar uzanan taş kaplı bir yolun parçasıdır. 400 metre olan bu köprünün 60 tane gözü vardır. Kırk göz denilmesinin nedeni Türk mitolojisinde 40 çokluğu ifade ettiği için 40 göz denmiştir.
Yaşanılan dönemde Anadolu'yu doğuya bağlayan tek yol tek geçit burası olması köprünün değerini arttırmıştır. Köprünün önemi o kadar büyüktür ki bu köprüye sahip olan Anadolu'ya sahip olurmuş. Hititlerden sonra Frigler kullanmışlardır. Roma döneminde 2 kez tamir geçirmiş ilk tamiri Sezar bu köprüden geçeceği için yapılmış 2. tamiri Hadrianus döneminde MS 133'te gerçekleştirilmiştir. Roma, Bizans, Selçuklular dönemine ait bütün doğu ve batı seferleri, bu köprü üzerinde yapılmıştır
Osmanlılar zamanında 1553 tarihinde kanuni sultan Süleyman Bizzat mimar Sinan'ı buraya getirerek burayı 2 defa tamir ettirmiştir ve ayrıca Bolvadin yönündeki 175 m'lik bölümü ile 22 gözünü Mimar Sinan yapmıştır. Köprünün gözlerine bakıldığında bu tamir farkları görülmektedir. Osmanlı döneminde köprünün yatağı üzerine bir de namazgâh eklenmiştir. Köprüden namazgaha girilen kapı üzerindeki beyaz mermer kitabeye bununla ilgili iki satırlık bir yazı yazılmıştır. Bugün bu kitabe Afyon Karahisar Müzesi'ndedir.