stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
General der Infanterie
İçindekiler > L

Otto Lasch (1893–1971)
Paul Laux (1887–1944)
Leopold Freiherr von Ledebur (1868–1951)
Paul Emil von Lettow-Vorbeck (1870-1964)
Alfred von Lewinski (1831–1906)
Ernst von Leyser (1889–1962)
Curt Liebmann (1881–1960)
Eduard von Liebert (1850–1934)
Kurt Liese (1882–1945)
Anton Lipošćak (1863–1924)
Alfred von Loewenfeld (1848–1927)
Friedrich "Fritz" Karl von Loßberg (1868–1942)
Erich Ludendorff (1865–1937)
Erich Lüdke (1882–1946)
Hartwig von Ludwiger (1895–1947) (İdam edildi.)
Rudolf Lüters (1883–1945)
Walther von Lüttwitz (1859–1942)
İçindekiler > M

Albrecht Gustav von Manstein (1805–1877)
Friedrich Materna (1885–1946)
Franz Mattenklott (1884–1954)
Gerhard Matzky (1894–1983)
Johannes Mayer (1893–1963)
Friedrich Mieth (1888–1944)
Arnold Ritter von Möhl (1867–1944)
Wolfgang Muff (1880–1947)
Friedrich-Wilhelm Müller (1897–1947)
Ludwig Müller (1892–1972)
İçindekiler > N

Oldwig Anton Leopold von Natzmer (1782–1861)
Paul Nethe (1849–1936)
Ferdinand Neuling (1885–1960)
August Wilhelm von Neumann-Cosel (1786–1865)
Günther von Niebelschütz (1882–1945)
Hermann Niehoff (1897–1980)
İçindekiler > O

Hans von Obstfelder (1886–1976)
Friedrich Olbricht (1888–1944) (İdam edildi.)
Eugen Ott (1890–1966)
İçindekiler > P

Ernst Ludwig von Pfuel (1716−1798)
Carl Ludwig Wilhelm August von Phull (1723–1793)
Friedrich von Phull (1767–1840)
Ernst von Pfuel (1779–1866)
Wilhelm Malte I (1783–1854)
Paul von der Planitz (1837–1902)
Karl von Plettenberg (1852–1938)
Paul von Ploetz (1847–1930)
Helmuth Prieß (1896–1944)
Karl von Prittwitz (1790–1871)
Kurt von Pritzelwitz (1854–1935)
İçindekiler > R

Wilhelm Fürst von Radziwill (1797–1870)
Siegfried Rasp (1898–1968)
Albert von Rauch (1829–1901)
Gustav von Rauch (1774–1841)
Hermann Recknagel (1892–1945)
Hermann Reinecke (1888–1973)
Julius Riemann (1855–1935)
Enno von Rintelen (1891–1971)
Edgar Röhricht (1892–1967)
Karl von Roques (1880–1949)
Ernst von Rüchel (1754–1823)
İçindekiler > S

Benignus von Safferling (1824–1899)
Friedrich August Schack (1892–1968)
Reinhard von Scheffer-Boyadel (1851–1925)
Walther Bronsart von Schellendorff (1833–1914)
Kurt von Schleicher (1882–1934)
Hans Schmidt (1877–1848)
Rudolf Schmundt (1896–1944) (20 Temmuz Komplosu'nda patlayan bombadan aldığı yaralar sonucu öldü)
Wilhelm Schneckenburger (1891–1944)
Rudolf Schniewindt (1875–1854)
Walther Schroth (1882–1944)
Friedrich Schulz (1897–1976)
Albrecht Schubert (1886–1966)
Felix Schwalbe (1892–1974)
Viktor von Schwedler (1885–1954)
Hans Lothar von Schweinitz (1822–1901)
Adolf Freiherr von Seckendorff (1857–1941)
Friedrich Siebert (1888–1950)
Georg von Sodenstern (1889–1955)
Hans Speth (1897–1985)
Otto Sponheimer (1886–1961)
Otto Stapf (1890–1963)
Johann Baptist Stephan (1808–1875)
Albrecht Steppuhn (1877–1955)
Gustav von Stiehle (1823–1899)
Erich Straube (1887–1971)
Otto von Strubberg (1821–1908)
Carl-Heinrich von Stülpnagel (1886–1944) (İdam edildi)
Edwin von Stülpnagel (1876–1933)
Otto von Stülpnagel (1878–1948)
Richard Freiherr von Süßkind-Schwendi (1854–1946)
İçindekiler > T

Ludwig von der Tann-Rathsamhausen (1815–1881)
Bogislav Friedrich Emanuel von Tauentzien (1760–1824)
Hans von Tettau (1888–1956)
Georg Thomas (1890–1946)
Helmut Thumm (1895–1977)
Kurt von Tippelskirch (1891–1957)
Lothar von Trotha (1848–1920)
Erich von Tschischwitz (1870–1958)
Rudolf Toussaint (1891-1968)
İçindekiler > U

Walther von Unruh (1877–1956)
İçindekiler > V

Julius von Verdy du Vernois (1832–1910)
Erwin Vierow (1890–1982)
Konstantin Bernhard von Voigts-Rhetz (1809–1877)
Paul Völckers (1891–1946)
İçindekiler > W

Hugo von Wasielewski (1853–1936)
Erich Weber (1860-1933)
Wilhelm Wegener (1895–1944)
Karl Weisenberger (1890–1952)
August Leopold Karl Wilhelm von Werder (1808–1887)
Wilhelm Wetzel (1888–1964)
Friedrich Wiese (1892–1972)
Gustav Anton von Wietersheim (1884–1974)
Mauritz von Wiktorin (1883–1956)
Joachim Witthöft (1887–1966)
Erwin von Witzleben (1881-1944)
Otto Wöhler (1894–1987)
Ludwig Wolff (1893–1968)
Wilhelm von Woyna (1819–1896)
İçindekiler > Z

Gustav-Adolf von Zangen (1892–1964)
Hans Zorn (1891–1943)
| g t Alman Sınıf Generali Rütbeleri (1935–1945) |
| --- | --- | --- |
| Heer |  General der ...  General der Artillerie  General der Gebirgstruppe  General der Infanterie  General der Kavallerie  General der Nachrichtentruppe  General der Panzertruppe  General der Pioniere  Generaloberstabsarzt  |    |
| Luftwaffe |  General der ...  General der Fallschirmtruppe  General der Flakartillerie  General der Flieger  General der Luftnachrichtentruppe  General der Luftwaffe  |    |
| Waffen-SS |  General der ...  Waffen-SS  |    |
General der Infanterie Yaka Spoleti
General der Infanterie Askeri Kamuflaj Rütbe İşareti
Şişli Etfal Hastanesi

| Şişli Etfal Hastanesi |
| --- | --- |


Resmî adı: Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi
Coğrafya
Konum: Şişli, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°03′28″K 28°59′26″D﻿ / ﻿41.05778°K 28.99056°D﻿ / 41.05778; 28.99056
Genel Bilgiler
Tür: Devlet hastanesi Eğitim ve araştırma hastanesi
Durum: Kullanımda 
Açılış: 1899 (125 yıl önce) (1899)
İşletme
Sahibi: Sağlık Bakanlığı
Yönetim(ler): Prof. Dr. Hasan Sinan Uslu
Bölüm(ler):  Bomonti Ek Hizmet Binası  İsmail Akgün Ek Hizmet Binası  Nişantaşı TRSM  Sultangazi 1 Nolu Eğitim ASM  Sultangazi 2 Nolu Eğitim ASM 
İletişim
İnternet sitesi: sislietfaleah.saglik.gov.tr

Hastaneler - Şehir hastaneleri
Hamidiye Etfâl Hastanesi adıyla kurulan hastanenin 5 Haziran 1899'daki açılış töreninden bir görünüm.
Şişli Etfal Hastanesi ya da resmi adıyla Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi İstanbul'un Şişli ilçesinde yer alan bir eğitim ve araştırma hastanesidir. 1899 yılında Osmanlı padişahı II. Abdülhamid'in emriyle kurulmuştur.
Şişli Etfal Hastanesi Saat Kulesi.
Şişli Etfal Hastanesi Türkiye'nin ilk çocuk hastanesidir. II. Abdülhamid'in 7 aylık kızı Hatice Sultan'ın 14 Şubat 1898 günü difteri hastalığından ölümü üzerine üzüntüye düşen II. Abdülhamid 4 gün sonra Dr. İbrahim Beyi bir etfal (çocuklar) hastanesi kurmakla görevlendirmiştir. Hastane 5 Haziran 1899'da Hamidiye Etfal Hastanesi, yani Abdülhamid Çocuk Hastanesi adı altında hizmete açılmıştır. Dr. İbrahim Bey Abdülhamid'in 1908 yılında tahttan indirilmesine kadar hastanede baştabiplik yapmıştır. Hamidiye Etfal Hastanesi Balkan Savaşları, I. Dünya Savaşı ve Kurtuluş Savaşı yıllarında cephede yaralanan askerlerin tedavisinde önemli bir rol oynamıştır. Hastane 1922 yılında "Şişli Çocuk Hastanesi" adını almış ve Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının yönetiminde bir devlet hastanesi haline gelmiştir.
Şişli Etfal Hastanesi, Şişli Hemşire ve Laborant Okulu (1946-1956), Florence Nightingale Hemşirelik Yüksekokulu (1961-1965) ve Ana-Çocuk Sağlığı İstanbul Merkezi (1962-1988) gibi kurumları bünyesinde bulundurmuş ve geliştirmiştir. Günümüzde 21 ihtisas dalında asistan yetiştirmektedir. Şu anda hastanenin başhekimi Prof. Dr. H.Mustafa Özdemir'dir.
Hastane, 2021 yılında depreme dayanıklı olmadığı gerekçesiyle 2 binaya bölünerek, Sarıyer ve Seyrantepe'deki yeni binalara taşındı.
Saat kulesi

Ana madde: Şişli Etfal Hastanesi Saat Kulesi
II. Abdülhamid'in emriyle 1907 yılında hastane bahçesine yaptırılan saat kulesi Raimondo D'Aronco tarafından tasarlanmış, hastanenin başmimarı Mahmud Şükrü Bey'in de katkılarıyla F. Pellini tarafından yapılmıştır.
Ek hizmet binaları

Şişli Etfal Hastanesi'nin ana yerleşke dışında altı farklı konumda ek hizmet binaları bulunmaktadır. Bu ek hizmet binaları aşağıdaki gibidir.
Sarıyer Hamidiye Etfal EAH
Bomonti Ek Hizmet Binası
İsmail Akgün Ek Hizmet Binası
Nişantaşı TRSM
Sultangazi 1 Nolu Eğitim ASM
Sultangazi 2 Nolu Eğitim ASM
Nsana Simon

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Nsana Claudélion Etienne Simon
Doğum tarihi:  11 Mart 2000 (24 yaşında)
Doğum yeri:  Saint-Denis, Fransa
Boyu:  1,71 m (5 ft 7+1⁄2 in)
Mevkii:  Orta Saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Sakaryaspor
Numarası:  25
Altyapı kariyeri
2006-2013:  Cergy Pontoise
2013-2017:  RC Lens
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2017-2020 |  Lens II |  59 |  (4) |
| 2021 |  FC St. Gallen |  2 |  (0) |
| 2021-2023 |  NK Bravo |  58 |  (3) |
| 2023- |  Sakaryaspor |  17 |  (1) |
| Toplam |   |  136 |  (8) |
Millî takım kariyeri
| 2018 |   Fransa U-18 |  3 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 8 Şubat 2025 (2025-02-08) 
Nsana Simon (d. 11 Mart 2000), Malili profesyonel futbolcu. Forvet mevkiinde görev almaktadır. 1. Lig takımlarından Sakaryaspor'da forma giymektedir.
Karşıyaka, Torbalı

| Karşıyaka |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 İzmir ilinin Türkiye'deki konumu
KarşıyakaKarşıyaka'nın İzmir'deki konumu
Koordinatlar: 38°08′49″N 27°22′23″E﻿ / ﻿38.147°K 27.373°D﻿ / 38.147; 27.373
Ülke:  Türkiye
İl: İzmir
İlçe: Torbalı
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 2.701
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 232
İl plaka kodu: 35
Posta kodu: 35880
Karşıyaka, İzmir ilinin Torbalı ilçesine bağlı bir mahalledir. Torbalı ilçe merkezinin kuzeybatısında yer almaktadır. Eskiden Yörük ve Balkan Türk'ü yerleşimi iken aldığı göçler sonucunda Kürt çoğunluklu yerleşim hâline gelmiştir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 2.701 |  |
| 2018 | 2.762 |  |
| 2017 | 2.913 |  |
| 2016 | 2.953 |  |
| 2015 | 2.919 |  |
| 2014 | 2.947 |  |
| 2013 | 2.934 |  |
| 2012 | 2.840 |  |
| 2011 | 2.773 |  |
| 2010 | 2.795 |  |
| 2009 | 2.799 |  |
| 2008 | 2.674 |  |
| 2007 | 2.512 |  |
Emircan Altıntaş

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Emircan Altıntaş
Doğum tarihi:  15 Haziran 1995 (29 yaşında)
Doğum yeri:  Maçka, Trabzon, Türkiye
Boyu:  1,71 m (5 ft 7+1⁄2 in)
Mevkii:  Sol kanat
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Sakaryaspor
Numarası:  7
Altyapı kariyeri
2006-2009:  Beşiktaş
2009-2010:  Dikilitaş
2010-2011:  Beşiktaş
2011-2014:  İstanbul Başakşehir
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2014 |  İstanbul Başakşehir |  0 |  (0) |
| 2014 |  → Kırıkhanspor (kiralık) |  2 |  (0) |
| 2014-2020 |  Ümraniyespor |  91 |  (31) |
| 2015-2016 |  → Sultanbeyli Belediyespor (kiralık) |  27 |  (7) |
| 2020-2023 |  Alanyaspor |  8 |  (0) |
| 2020-2021 |  → Adana Demirspor (kiralık) |  21 |  (5) |
| 2021-2022 |  → Erzurumspor FK (kiralık) |  33 |  (3) |
| 2022-2023 |  → Çaykur Rizespor (kiralık) |  20 |  (5) |
| 2023 |  → Çorum FK (kiralık) |  0 |  (0) |
| 2024 |  Iğdır FK |  0 |  (0) |
| 2024- |  Sakaryaspor |  4 |  (0) |
| Toplam |   |  206 |  (51) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 8 Şubat 2025 (2025-02-08) 
Emircan Altıntaş (d. 15 Temmuz 1995, Trabzon), orta saha mevkiinde oynayan, Türk futbolcudur. 1. Lig ekiplerinden Sakaryaspor'da oynamaktadır.
Süper Lig'de ilk maçına 16 Şubat 2020 tarihindeki Alanyaspor-Gençlerbirliği maçıyla çıkmıştır.
13 Eylül 2024'te bedelsiz olarak Sakaryaspor'a transfer olmuştur.
Celocedara

| Celocedara Κελοκέδαρα  (Yunanca) Celocedara  (Türkçe) |
| --- | --- |
Köy
 Celocedara'nın Baf Kazası içerisindeki konumu
Celocedara
Koordinatlar: 34°48′44.71326″K 32°39′5.61992″D﻿ / ﻿34.8124203500°K 32.6515610889°D﻿ / 34.8124203500; 32.6515610889
Ülke:  Kıbrıs Cumhuriyeti
Kaza: Baf
Rakım: 485 m
Nüfus (2011)
 • Toplam: 193
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Posta Kodu: 8628
Coğrafi Kodu: 6210
Celocedara (Yunanca: Κελοκέδαρα, Kıbrıs Rumcası: Τζελοτζέδαρα) Kıbrıs'ın Baf Kazası'nda Salamiyu'nun 6 km güneybatısında ve Baf'ın 20 km doğusunda bulunan bir köydür. 2001 yılındaki nüfusu 227'yken 2011 yılındaki nüfusu 193'tür.
Köyün adı Osmanlı kaytlarında ve Kitchener haritalarındaki Türkçe söyleniş olarak Celocedara olarak not edilmiştir. "Kelokedara" ismi köy isimlerinin 1960'ta Kıbrıs Rumcasından Standart Yunancaya çevrilmesiyle ortaya çıkmıştır.
HTC-Highroad

| Takım bilgisi |
| --- | --- |
UCI kodu: THR
Merkez: (1989-2008)  Almanya (2008-2011)  ABD
Kuruluş: 1989
Feshediliş: 2011
Disiplin(ler): Yol
Statü: UCI ProTeam
Bisiklet(ler): Specialized
Kilit personel
Genel menajer: Bob Stapleton
Takım tarihi
1989 1990 1991–2003 2004–2007 2007–2008 2008 2009  2010 2011: Stuttgart-Merckx-Gonsor Stuttgart-Mercedes-Merckx-Puma Team Telekom T-Mobile Team Team High Road Team Columbia Team Columbia–High Road Team Columbia–HTC Team HTC–Columbia HTC–Highroad
HTC-Highroad (UCI takım kodu: THR), uluslararası yol bisikleti yarışlarında yarışan eski bir profesyonel bisiklet takımıydı. Son başlık sponsorları, Tayvanlı bir akıllı telefon üreticisi olan HTC Corporation'dı, ancak 2011 sezonunun sonunda yeni bir sponsor bulamadıkları için feshedildi. High Road Sports, takım yöneticisi Bob Stapleton'ın yönetim şirketiydi. Geçmiş isim sponsorları arasında Columbia Sportswear ve Deutsche Telekom bulunmaktadır .
Takım 1991 yılında Deutsche Telekom sponsorluğunda Team Telekom olarak kuruldu. 2004 yılında isimleri T-Mobile Team olarak değiştirildi. Ekip, Bob Stapleton ve Rolf Aldag'ın yönetimindeydi. Eski liderler arasında Olaf Ludwig, Walter Godefroot ve Eddy Vandenhecke (yöneticiler), Luuc Eisenga (sözcü) ve Brian Holm, Valerio Piva (spor direktörleri) vardı.
Tarih > Takım başlangıçları: 1988–1991

1988'in sonunda, eski Dünya Şampiyonu Hennie Kuiper Stuttgart şehri sponsorluğunda Eddy Merckx bisikletlerine binen bir Alman bisiklet takımı kurdu. Takım, 1989 sezonu için Stuttgart-Merckx-Gonsor olarak adlandırıldı ve dokuz bisikletçisi vardı (bunlara Udo Bölts dahil). Alman bisiklet takımlarının olmadığı ve ülkenin ana bisiklet etkinliğinin olmadığı o dönemde, Rund um den Henninger Turm 1970'teki Rudi Altig'den beri bir Alman tarafından kazanılmamıştı. Kuruluşunun ilk yılında takım bisikletçisi Dariusc Kajzer, takıma Almanya'daki Ulusal Yol Yarışı Şampiyonasında ilk başarısını getirdi. Takım , 1990 yılında Stuttgart-Mercedes-Merckx-Puma oldu ve Bölts, Almanya yol yarışı şampiyonu olarak takımın başarısını sürdürdü.
Tarih > T-Mobile: 2004 - Kasım 2007

2004'ten itibaren ekip adını T-Mobile olarak değiştirdi. Jan Ullrich takıma döndü. Takım, aralarında Steffan Wesemann'ın Ronde van Vlaanderen'ndaki galibiyeti de dahil olmak üzere çok sayıda başarı elde etti. 2004 Tour de France'a yaklaşırken, Kloden Alman yol yarışı şampiyonu oldu ve Ullrich Tour de Suisse'i kazandı ve 2004 Tour de France'da takım lideri olarak yarıştı, Vinokourov ise takım için Tour de France'ta yarışmadı. Jan Ullrich dördüncü bitirirken, Andreas Klöden ikinci sırada takımın en iyi olan bisikletçisiydi. T-Mobile Ekibi, 2004 Turu'nun genel olarak en güçlü takımı olarak takım klasmanını kazandı. 2005 bahar sezonunda Vinokourov, Liège-Bastogne-Liège klasik yarışını kazandı. Takım lideri olarak Ullrich, 2005 Tour de France'ta genel klasmanda 3. oldu. Alexander Vinokourov liderin destekçisi olarak yarıştı ve Champs-Elysees'deki son etap da dahil olmak üzere iki etabı kazanarak beşinci oldu. İtalyan bisikletçi Giuseppe Guerini de bir etap kazandı ve T-Mobile Team, 2005'te takım klasmanını bir kez daha kazanarak 2004 başarısını yakaladı. Zabel sezon sonunda üçüncü kez Paris-Tours'u kazandı.
Temmuz 2005'te, 2005 Turu sırasında Vinokourov'un sözleşmesi bitiyordu ve T-Mobile ile kalması konusunda spekülasyon boldu. Tour de France'ı kazanma şansını kovalamak için takımdan ayrılacağını ve Turdan sonra Liberty Seguros takımına katıldığını duyurdu. Telekom Team ve T-Mobile Team ile 13 yıl geçirdikten sonra, Erik Zabel de 2005 yılında yeni kurulan Team Milram'a gitmek için ayrıldı. 2006 sezonundan önce Walter Godefroot istifa etti ve Olaf Ludwig yeni T-Mobile takım yöneticisi oldu.
Tarih > Team High Road: Kasım 2007 - Haziran 2008

Kasım 2007'de Deutsche Telekom AG, profesyonel bisikletçiliğin sponsorluğunu derhal sona erdireceğini duyurdu. Ekip, "Team High Road" adı altında Haziran 2008'e kadar devam etti. Takım 2008 yılının Şubat ayında Almanya'dan Amerika Birleşik Devletleri'ne geçerek merkezini değiştirdi. Takımın yeni yıl için sponsor toplamak için yeterli zamanı olmadığından, takım sahibi Bob Stapleton'ın finansmanı nedeniyle takım devam etti. Takım, Lüksemburg bisikletçisi Kim Kirchen ile klasik La Flèche Wallonne'u kazanarak yıla başarılı bir başlangıç yaptı. Bunun gibi sonuçlar ve ayrıca High-Road'un Giro d'Italia'daki performansı, ekibin yıl sonu için bir sponsor bulmasına yardımcı oldu.
Tarih > Team Columbia ve Team Columbia-High Road: Temmuz 2008 - Haziran 2009

15 Haziran 2008'de Columbia Sportswear, Tour de France'ın başlangıcı olan 5 Temmuz'da ismini "Team Columbia" olarak değiştirerek takımın üç yıllık sponsorluğunu duyurdu. Sponsorluk hem erkek hem de kadın takımlarını içeriyordu. Ekip, son derece başarılı bir Tura imza attı, 5 etap kazandı (dördü İngiliz sprinter Mark Cavendish'e gitti) ve takım lideri Kim Kirchen, dört gün boyunca genel klasmana ve üç gün puan klasmanına liderlik etti.
Tarih > Team Columbia-HTC: Haziran 2009-Ocak 2010 ve Team HTC-Columbia: Ocak 2010-2011

29 Haziran 2009'da HTC, 2009 Tour de France ile başlayarak takımın üç yıllık sponsorluğunu duyurdu. Takımın yeni adı "Team Columbia-HTC" idi. Columbia Sportswear sponsorluğu gibi, HTC sponsorluğu hem erkek hem de kadın takımlarını içeriyordu. Takım, 2009 Tour de France'da 3 hafta boyunca 6 etap kazanan Mark Cavendish ile büyük bir başarı elde etti. Bunların en unutulmaz olanı Paris'te Champs-Élysées'de büyük bir farkla neredeyse 30 metreyle kazandığı zaferdi; kendi sprint trenindeki Mark Renshaw kollarını kaldırdı ve 2. olmak için yeterli zamana sahipti. Daha sonra HTC-Columbia'nın gözünden 2009 turunu kapsayan Chasing Legends adlı bir belgesel film yayınlandı.
Ağustos, Norveçli çok yönlü Edvald Boasson Hagen için çok iyi bir ay oldu; Tour de Pologne'da iki etap galibiyeti ve bir podyum, iki etap galibiyeti ve 2009 Eneco Tour'da GC galibiyeti. 2009'un diğer iki Grand Tour'undaki etap galibiyetlerinden sonra, Gregory Henderson'ın Vuelta'da bir diğerini kazanması sadece üç gün sürdü.
Pek çok başarısına rağmen, Team Columbia sahip oldukları kadar çok üst düzey bisikletçiyi karşılayamıyor gibi görünüyordu ve çok sayıdaki galibiyetleri nedeniyle, 2010 sezonu için birçok bisikletçi diğer takımlar tarafından hedef alındı. Kim Kirchen, Edvald Boasson Hagen, Michael Barry, George Hincapie ve Thomas Lövkvist gibi önemli bisikletçiler takımdan ayrılmayı seçti. Yerlerine, Jan Ghyselinck, Rasmus Guldhammer ve Martin ve Peter Velits gibi birçok yetenekli genç bisikletçi ile sözleşme yapıldı.
17 Ekim 2010 tarihinde, Takım Columbia HTC ile Specialized 2011 için işbirliği açıkladı. Specialized ekibin şasilerini, maşalarını ve kasklarını tedarik edecekti. Erkekler çoğu yol yarışı için S-Works Tarmac ile, taşlı klasikler için S-Works Roubaix ile ve zamana karşılarda Shiv TT ile yarışacaklardı. Tamamen yeni S-Works Prevail ve TT3 kaskları, bisikletçileri sırasıyla yol ve TT uygulamalarında koruyacaktı.
4 Ağustos 2011'de, Genel Müdür Bob Stapleton, Team HTC-Highroad'ın yeni bir sponsor bulamayınca 2011 sezonunun sonunda çekileceğini duyurdu.
Takımın son etkinliği Ekim 2011'de Chrono des Nations'dı. Erkek ve kadın takımları galibiyetle tamamladı, Tony Martin erkekler 48 km zaman karşıyı, Amber Neben kadınlar 20 km etkinliğini kazandı. Bu, takıma son yılında 121 zaferi getirdi.
HTC-Highroad, Cyclingnews.com  tarafından 2011 Yılın Takımı seçildi ve 2011 Velonews ödüllerinde En İyi Takım ve En İyi Kadın Takımı ödüllerini kazandı.
Ulusal, kıta, dünya ve Olimpiyat şampiyonları

1997 Turu: Lider formasıyla Jan Ullrich'i, Udo Bölts destekliyor.
T-Mobile-Team, 2004 Fransa Turu
Serhiy Honchar 2006 Tour de France'da Prologue'da
George Hincapie ve yeşil mayolu Mark Cavendish, 2009 Tour de France'ın 3. etabında
Celâleddin Fîrûz

| Celaleddin Firuz Halaci |
| --- | --- |
Sultan
Sultan Firuz Halaci (tahtta), Khwaja Hasan ve bir dervişin portresi (yaklaşık 1640)
12. Delhi sultanı
Hüküm süresi: 13 Haziran 1290-19 Temmuz 1296
Taç giymesi: 13 Haziran 1290
Önce gelen: Keyûmers
Sonra gelen: Alaeddin Halaci Rükneddin I. İbrâhim Şah (vekil)

Doğum: y. 1220 Paktiya
Ölüm: 19 Temmuz 1296 (76 yaşında) Kara-Manikpur, Delhi Sultanlığı
Eş(ler)i: Malika-i Cihan
Çocuk(lar)ı: Rükneddin I. İbrâhim Şah
Hanedan: Halaciler
Dini: Sünnilik
Celaleddin Firuz Halacı (Firuz Şah II) (d. 1220 ? - ö. 19 Temmuz 1296, Kara), Delhi sultanı (1290-96).
Muizzilerin egemenliğine son vererek Delhi Sultanlığı'nı 1290'dan 1320'ye değin yöneten Halacı hanedanını kurdu.
Halac Türklerinden olan Celaleddin Firuz, Balaban'ın emirlerindendi. Balaban döneminde (1266-87) Moğollara karşı yapılan savaşlarda büyük yararlılıklar gösterdi, sercandarlık ve Samana naipliğine kadar yükseldi. Balaban'ın ölümünden sonra tahta geçen Muizeddin Keykubad tarafından en yüksek askeri mevki olan arızi-i memalikliğe getirildi. Celaleddin Firuz, sağlığı gittikçe bozulan Keykubad'ın yerine 1290'da küçük oğlu Şemseddin Keyumers'i tahta çıkardı. Kısa bir süre sonra da Keykubad Keyumers'i öldüren Halaci emirleri Celaleddin Firuz'u tahta çıkardılar (13 Haziran 1290).
Firuz Şah, bir süre başkent Delhi'ye gidemedi ve Kilughari'da kaldı. Yeniden düzenleterek surlarla çevirdiği kentin adını Şehr-i Nev olarak değiştirdi. Merkezi yönetimde değişiklikler yaparak önemli mevkilere Halaci emirlerini getirdi. Halkın yeni yönetimi benimsemesinden sonra da Delhi'ye giderek Balaban'ın yeğeni Kara valisi Çahcu Küşlü Han'ın ayaklanmasını bastırdı ve bazı Hint prenslere karşı başarılı seferler yaptı. Ama asıl önemli askeri başarıyı Moğollara karşı kazandı. 1292'de bir istila hareketine girişen Moğollara ağır kayıplar verdirerek barış istemek zorunda bıraktı. Tutsakların çoğunu Delhi yöresine yerleştirdi. Büyük bir bölümü Müslümanlığı benimseyen bu tutsaklar daha sonra Yeni Müslümanlar olarak anıldı. Firuz Şah, Devagir seferinde elde ettiği ganimetleri sözde kendisine sunmak isteyen yeğeni Kara valisi Alaeddin Halaci'nin ihanetine uğrayarak öldürüldü.
Firuz Şah'ın ölümünden beş ay sonra Delhi'ye giren Alaeddin Halaci, Firuz Şah'ın iki oğlunu, damadını ve torununu da öldürerek tahtı ele geçirdi.
Karatekeli, Kınık

| Karatekeli |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 39°04′01″N 27°17′56″E﻿ / ﻿39.067°K 27.299°D﻿ / 39.067; 27.299
Ülke:  Türkiye
İl: İzmir
İlçe: Kınık
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Karatekeli, İzmir ilinin Kınık ilçesine bağlı bir mahalledir. Eskiden Çepni yerleşimi iken aldığı göçler sonucunda günümüzde Kürt çoğunluklu yerleşim hâline gelmiştir.
Tarihçe

Yerleşime bağlı Kodukburun yerleşim birimi bağımsız bir köyken 24 Haziran 1948'de Kınık merkezden ayrılarak Karatekeli'ye bağlanmıştır.
| g t Kınık'ın mahalleleri |
| --- | --- |
Merkez Mahalleler:  Aşağı  Fatih  Osmaniye  Türkcedit  Yeni  Yukarı 
Kırsal Mahalleler:  Arpadere  Arpaseki  Aziziye  Bademalanı  Bağalanı  Balaban  Büyükoba  Cumalı  Çaltı  Çanköy  Çiftlikköy  Değirmencieli  Dündarlı  Elmadere  Hamzahocalı  Işıklar  İbrahimağa  Kalemköy  Karadere  Karatekeli  Kocaömerli  Kodukburun  Köseler  Mıstıklar  Musacalı  Örtülü  Poyracık  Sucahlı  Taştepe  Yayakent  Yaylaköy
II. Alâeddin Keykubad

II. Alâeddin Keykubad (Arap alfabesiyle: علا الدين كيقباد بن كيخسرو, (Alaeddin Keykubad bin Keyhüsrev)) (1239 - 1254) Anadolu Selçuklu Sultanı II. Gıyaseddin Keyhüsrev ile Gürcü Hatun'un küçük oğludur.
Hayâtı

II. Gıyaseddin Keyhüsrev 1243 yılında Kösedağ Savaşı'nda Moğol komutanı Baycu Noyan'a yenilerek Antalya'ya kaçmış ve 1246 yılında orada ölmüştü. Gıyaseddin Keyhüsrev ölmeden önce oğlu Alaeddin Keykubad'ı veliaht ilan etmiş ancak onun ölümünden sonra devlet ileri gelenleri Keyhüsrev'in büyük oğlu II. İzzeddin Keykavus'u tahta çıkardılar. Aynı yıl içinde İzzeddin Keykavus ortanca kardeşi IV. Kılıç Arslan'ı Moğol Hanı Güyük'ün tahta çıkma töreninde hazır bulunmak üzere Moğolistan'a elçi olarak gönderdi. Moğollar IV. Kılıç Arslan'dan hoşnut kalarak onu Türkiye Selçuklu Sultanı olarak tanıdılar. IV. Kılıç Arslan 1248'de Sivas'ta tahta çıktı. Böylece II. İzzeddin Keykavus ile IV. Kılıç Arslan arasında taht kavgaları başladı.