Mulholland Çıkmazı
Tepkiler > Eleştiriler

Yayımlanmasının ardından film, "yakın dönem sinema tarihindeki en sert yakıştırmaları da en güzel iltifatları da alan" bir yapım oldu. Film, 185 incelemenin dikkate alındığı Rotten Tomatoes'ta %84'lük bir ortalamayla 10 üzerinden 7,7 puan alırken eleştirmenlerin ortak görüşü "David Lynch'in rüya benzeri ve gizemli [eseri] Mulholland Çıkmazı, Hollywood'ın karanlık kenarlarındaki bir kadın olarak Naomi Watts'ın büyüleyici performansıyla birlikte, alışılmadık bir yapıya sahip ters köşeye yatıran bir neo-noir" olarak sunulmuştu. 35 incelemenin değerlendirildiği Metacritic'te ise 100 üzerinden 85 puanlık ortalama yakaladı.
Chicago Sun-Times yazarlarından Roger Ebert, "David Lynch, kariyeri boyunca Mulholland Çıkmazı'na [ulaşıncaya] kadar çalışmakta ve artık, o noktaya ulaştığından ötürü Vahşi Duygular (Wild at Heart) ve hatta Kayıp Otoban'dan (Lost Highway) ötürü kendisini affediyorum. En azından deneyi, deney tüplerini kırmamış. Bir Hollywood kara filmi biçimindeki gerçeküstü bir rüyaya benzeyen film, daha az anlam ifade ettikçe izlemeyi bırakmamızı zorlaştırmakta." ifadelerini kullanarak filme dört üzerinden dört yıldız verdi. Kasım 2012'de filme, "Mükemmel Filmler" başlıklı listesinde yer verdi. Filmin, "Fellini'nin 8½'u ve diğer otörist düşlerle, anıtsal bir özyansıtma olarak aynı mertebede olduğu"nu belirten The New York Times'tan Stephen Holden, filmi "Hafiften bakınca, uzunca bir zamandır karşılaşılan en büyük ve en aptalca sinema şöleni: bir film yapımcısının kişisel eğlence dünyasına sallantılı bir yolculuk. Daha ciddi bakıldığında ise, filmlerin gücünü sorgulayarak, iştahı hiçbir zaman giderilemeyecek açgözlü bir şeytanın çığlıklarını duyabileceğiniz bir boşluk yaratıyor." sözleriyle tanımladı. San Francisco Chronicle'dan Edward Guthmann, "rüya benzeri imge ve hiddetli, sıklıkla umursamaz hayal gücü sayesinde coşturucu" olarak tanımladığı film için "ağır temposu, önsezi hissiyatı ve zamanda kaybolmuş havasında büyüleyici bir kalite var ... tüm o deli, leziz ve çileden çıkaran 146 dakikasıyla bizi kendisinde tutan, kendisine bağlayan ve bizi eğlendiren [film], Lynch'in tam formunda ve hâlâ sinirlerimizi bozmada bir usta olduğunu kanıtlıyor" ifadelerini kullandı.
Rolling Stone'daki yazısında Peter Travers, "Mulholland Çıkmazı, filmleri tekrar hayatta gibi hissettiriyor. Lynch için taze bir zafer olan bu günahkâr zevk, [aynı zamanda] bomboş bir yılda yapılmış en iyi filmlerden biri. Vizyoner cüretkârlığı, kendinden geçirici erotizmi ve bir fahişenin dudak parlatıcısı gibi patlayan renklerinden ötürü bu bebek gibisi yok." değerlendirmesini yaptı. J. Hoberman, The Village Voice'taki incelemesinde "Bu şehvetli fantazmagori ... kesinlikle Lynch'in Mavi Kadife, belki de Eraserhead'den beri en sağlam filmi. Kötü çocuk rockabilly felaketi Kayıp Otoban'da kendisini sınıfta bırakan şeylerin -ortada serbestçe dolaşan tehlike, ruhların amaçsızca göç etmeleri, hikâyedeki kışkırtıcı düşük replikler, şatafatlı alternatif evrenler- burada mükemmel bir şekilde hakkı veriliyor." sözleriyle filmi yorumladı. A. O. Scott, The New York Times'taki yazısında bazılarının konuyu "anlatı düzenine karşı hakaret" olarak değerlendirebilse de, filmin "şuursuzluğun kasvetli karanlık dünyasından ortaya çıktığı görünen daha güçlü [şeylerin] hissedildiği anlarla, mest edici bir şekilde mantıktan kurtuluş" olduğunu belirtti.
New York Observer'daki yazısında 2001 yılı içerisinde gördüğü en kötü filmin Mulholland Çıkmazı olduğunu söyleyen Rex Reed, film için "gerzekçe ve anlamsız zırvadan ibaret" dedi. New York'tan Peter Rainer, "Kendisinin diğer rüyalarla ilgili ucube festivallerinin bazılarından daha çok beğensem de hâlen oldukça sönük bir tecrübe ... İnsanlar [ve] toplumun dışına itilmiş kişiler için sahip olduğu derin duygularla Lynch'in kendisini yenilemesi ve bir süreliğine gerzekler, canavarlar ve zombilerden uzak durması gerekiyor." diyerek yönetmenin diğer filmleri gibi bunu da beğenmediğini yazdı. The Washington Post'ta yer alan yazısında film için "Mulholland Çıkmazı'nın ne ile ilgili olduğunu anlıyorsanız, operatörler şu anda bir ipucu için hazır bekliyorlar" diyen Desson Howe, "eğer anlamsızlığına sanatsal bir etiket koymak isterseniz, [Mulholland Çıkmazı] genişletilmiş bir durum operası" şeklinde bir tanım yaptı. Variety'deki incelemesinde Todd McCarthy, "Lynch, bir kısmı kendisinin en iyileri olan akılda kalıcı sahnelerdeki başarısıyla; garip mizah, dramatik olay ve hakiki gizem seviyelerini arttırıyor" derken "Film, nispeten anlatı tutarlılığının sağlam zeminlerinden Lynchçi hayal hayal dünyasına ani bir geçiş yapıyor ... son 45 dakikada Lynch, görünürde herhangi bir anlamı ya da daha önce gelen kısımlarla herhangi bir mantıksal bağlantısı olmayan alternatif bir gerçeklik biçemi sunan kafa karıştırıcı bir hâlde. Bu taktikler İkiz Tepeler ve başka yerlerden tanıdık olsa da, akıl oyunlarına yapılan bu ani değişim, bu noktaya kadar Lynch'in samimi bir konu oluşturmada oldukça mükemmel bir şekilde başarılı olmasından ötürü hayal kırıklığına uğratıcı." ifadelerini kullandı. James Berardinelli incelemesinde "Lynch, kilimi altımızdan çekerek izleyicisini kandırıyor. Yalnızca aklımızı karıştırma amacıyla her şeyi karıştırıyor. Hiçbir şey bir anlam ifade etmiyor, çünkü bir anlam ifade etmemeleri gerekiyor. Yaşananların herhangi bir amacı veya mantığı yok. Lynch, bize büyük bir eşek şakası yapıyor." ifadelerine yer verdi. Ray Carney ise "Söylemeniz gereken bir şey olsaydı, tüm bu duygusal değişimlere ve anlatımdaki gizli kapılara ihtiyacınız olmazdı. Karakterlerin gerçekten ruhları olsaydı, doppelgänger'lere ve gölge şahıslara ihtiyacınız olmazdı." eleştirisinde bulundu.
2011 yılında Slate, "Yeni Klasikler" başlıklı serisinin bir parçası olarak gösterdiği Mulholland Çıkmazı'nı "2000'den beri etkisini en çok sürdüren film" olarak niteledi.