stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Alfonsina Storni
Hayatı > Ölümü

Yakın bir arkadaşı olan Quiroga'nın 1937 yılında intihar etmesinden sonra, göğüs kanseri ve yalnızlık ile boğuştuğu bir döneme girdi. Storni son şiiri olan Voy a dormir ("Uyuyacağım") eserini Ekim 1938'de La Nación gazetesine yolladı. 25 Ekim 1938 tarihinde gece yarısından sonra Arjantin'deki Mar del Plata'da yer alan La Perla kıyısına geldi. Ertesi sabah iki işçi yazarın cesedini sahile vurmuş halde buldu. Ancak biyografi yazarlarına göre sanatçı bir dalgakırandan denize atlayarak deniz derinleşip boğulana kadar denizde yürüyerek intihar etti.
Ölümü Ariel Ramírez ve Félix Luna'ya esin verdi ve onları Alfonsina y el Mar ("Alfonsina ve deniz") adlı şarkıyı bestelemeye itti. Bu şarkı Mercedes Sosa, Tania Libertad, Nana Mouskouri, Mocedades, Andrés Calamaro ve diğer birçok şarkıcı tarafından seslendirildi.
Bunun dışında ölümünden elli yıl sonra da Latin Amerikalı ressam Aquino'ya, yaptığı birçok resimde ilham kaynağı oldu.
Eserleri

1916 La inquietud del rosal
1918 El dulce daño
1919 Irremediablemente
1920 Languidez
1925 Ocre
1926 Poemas de amor
1927 El amo del mundo: comedia en tres actos - oyun
1932 Dos farsas pirotécnicas - oyun
1934 Mundo de siete pozos
1938 Mascarilla y trébol
1938 Antología poética
1968 Poesías completas
1998 Nosotras y la piel: selección de ensayos
1916
Praskyo, Cellaci

| Praskyo Πραστειό  (Yunanca) Praskyo  (Türkçe) |
| --- | --- |
Köy
Praskyo'nun bir görünümü
 Praskyo'nun Limasol kazası içerisindeki konumu
Praskyo
Koordinatlar: 34°48′40″K 33°8′35″D﻿ / ﻿34.81111°K 33.14306°D﻿ / 34.81111; 33.14306
Ülke:  Kıbrıs Cumhuriyeti
Kaza: Limasol
Rakım: 380 m
Nüfus (2011)
 • Toplam: 103
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Posta Kodu: 4505
Coğrafi Kodu: 5133
Bu madde Limasol Kazası'nda, Cellaci yakınında bulunan Prastio hakkındadır.Aynı isimli diğer köyler için Prastio sayfasına bakınız.
Praskyo (Yunanca: Πραστειό, romanize: Prasteio, Kıbrıs Rumcası: Πρασκειό, romanize: Praskeio), Kıbrıs'ın Limasol Kazası'nda bulunan bir köydür. Adadaki aynı isimli diğer köylerden ayırmak için "Cellaci'nin Praskyo'su" olarak nitelendirilir (Yunanca: Πραστειό Κελλακίου, romanize: Prasteio Kellakiou). Konum olarak Cellaci'den 2 km batıda ve Limasol'dan 27 km kuzeydoğudadır. 2011 sayımına göre nüfusu 103'tür.
Melandra

| Melandra Μελάνδρα  (Yunanca) Melandra  (Türkçe) |
| --- | --- |
Köy
 Melandra'nın Baf kazası içerisindeki konumu
Melandra
Koordinatlar: 34°59′21.07374″K 32°31′30.00486″D﻿ / ﻿34.9891871500°K 32.5250013500°D﻿ / 34.9891871500; 32.5250013500
Ülke:  Kıbrıs Cumhuriyeti
Kaza: Baf
Rakım: 575 m
Nüfus (2011)
 • Toplam: 2
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Posta Kodu: 8809
Coğrafi Kodu: 6319
Melandra (Yunanca: Μελάνδρα), Kıbrıs'ın Baf Kazası'nda bulunan bir köydür. Konum olarak İstinco'dan 2 km kuzeyde ve Poli'den 13 km güneydoğudadır. Eski bir Türk köyü olan Melandra'ya 1958'de Taksim politikası kapsamında "Beşiktepe" adı verilmiştir.
Köy 1975'e kadar nüfusunu korumuş olup bu tarihte UNFICYP aracılığıyle köylüleri kuzeye göçmen gitmiştir. Köye daha sonra göçmen Rum yerleşimi yapılmadığı için köy günümüzde harabe haldedir. 2011 sayımında nüfusu 2 olarak tespit edilmiştir.
Sarı Hasır Şapkalı Natürmort

| --- | --- |


Sanatçı: Vincent van Gogh
Yıl: Kasım sonları-Aralık ortaları 1881 yahut 1885 (Kasım sonları-Aralık ortaları 1881 yahut 1885)
Tür: Tuvale sabitlenmiş kâğıt üzerine yağlı boya
Boyutlar: 36.8 cm × 53.3 cm (145 in × 21 in)
Konum: Kröller-Müller Müzesi, Otterlo, Hollanda
Sarı Hasır Şapkalı Natürmort (Almanca:Stillleben mit gelbem Strohhut), Vincent van Gogh tarafından  Kasım - Aralık 1881 ortalarında veya muhtemelen 1885'te Nuenen kasabasında yapılmış tablodur.
Resim, Otterlo, Hollanda'daki Kröller-Müller Müzesi'nin koleksiyonundadır.
Statos–Ayfoto

| Statos-Ayfoto Στατός-Άγιος Φώτιος  (Yunanca) Statos-Ayfoto  (Türkçe) |
| --- | --- |
Köy
 Statos-Ayfoto'nun Baf kazası içerisindeki konumu
Statos-Ayfoto
Koordinatlar: 34°53′18.45395″K 32°36′57.33223″D﻿ / ﻿34.8884594306°K 32.6159256194°D﻿ / 34.8884594306; 32.6159256194
Ülke:  Kıbrıs Cumhuriyeti
Kaza: Baf
Rakım: 800 m
Nüfus (2011)
 • Toplam: 243
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Posta Kodu: 8651
Coğrafi Kodu: 6227
Statos–Ayfoto (Yunanca: Στατός-Άγιος Φώτιος), Kıbrıs'ın Baf Kazası'nda bulunan bir köydür. Konum olarak Baf'tan 20 km kuzeydoğudadır. 2011 sayımına göre aktif yaşayan nüfusu 243'tür.
Yerleşim yeri bölgedeki Statos ve Ayfoto köylerinin birleşimiyle oluşmuştur; bölgede yaşanan heyelanlardan ötürü köyün mevcut yeri planlı mimari ile baştan inşa edilmiştir ve bu iki köy aynı yere taşınmıştır.
Litvanya Kurucu Meclisi

| Litvanya Kurucu Meclisi  Steigiamasis Seimas |
| --- | --- |
 Litvanya
Tür
Tür: Kurucu meclis 
Tarih
Kuruluş: 1920
Dağılış: 1922
Sonraki: Seimas Birinci Seimas 
Sandalye: 150
Seçimler
Oylama sistemi: Doğrudan çok partili seçim

Litvanya Kurucu Meclisi, 1920 yılında, 1922 Litvanya Anayasası'nı hazırlamak ve kabul etmek için demokratik olarak seçilen meclis.
Tarihsel arka plan

1795'te Polonya-Litvanya Birliği'nin son bölümünün de parçalanmasının ardından Litvanya, Rus İmparatorluğu tarafından ilhak edildi ve Rusya'nın bir parçası haline geldi. I. Dünya Savaşı sonunda, 16 Şubat 1918'de Litvanya Konseyi Litvanya'nın bağımsızlığını ilan etti. Bildirge, en kısa zamanda bir Kurucu Meclisin kurulmasını istedi. Ancak Litvanya, 1918'in sonlarında Kiel İsyanı'na kadar Almanya kontrolü altında kaldı. 2 Kasım 1918'de Litvanya Anayasası'nın ilk taslağı kabul edildi. 11 Kasım'da, I. Dünya Savaşı'nı bitiren son ateşkes anlaşmasıyla aynı gün imzalanan metinle birlikte ilk Litvanya hükûmeti kuruldu ve Augustinas Voldemaras ilk başbakan seçildi. Aralık 1918'de Kızıl Ordu Litvanya'ya girdi ve Litvanya-Sovyet Savaşı başladı. Litvanya Bağımsızlık Savaşı başladı. 1919'un sonunda Kızıl Ordu Litvanya topraklarından çekildi ve Rusya SFSC Litvanya'nın bağımsızlığını tanıdığını açıkladı. Ardından yeni devlet kurumlarının ve altyapısının oluşumu başladı.
Temsilcileri

Seçim prosedürlerini ve Kurucu Meclisin yetkilerini açıklayan yasa 30 Ekim 1919'da kabul edildi. Seçimler 14-15 Nisan 1920'de yapıldı. Seçmen katılım oranı yaklaşık %90 idi. Hem erkek hem de kadın seçmenler 112 temsilci seçtiler. Çoğunluğu 59 sandalye ile Hristiyan demokratlar aldı. 28 sandalye Köylüler Birliği ve sosyalistler, 12'si sosyal demokratlar, 10'u azınlıklar (Yahudiler, Polonyalılar ve Almanlar) tarafından alındı. Diğer 3 temsilci bağımsızdı. Sadece 8 temsilci 50 yaşından büyüktü. Temsilcilerin beşi kadındı. Tanınan Litvanyalı yazar Gabrielė Petkevičaitė-Bitė, başkan seçilmeden önce en yaşlı üyenin başkanlık ettiği geleneğini onurlandıran ilk oturuma başkanlık etti. Zaman geçtikçe meclisin 38 üyesi istifa etti ve değiştirildi. Toplamda 150 Kurucu Meclis üyesi vardı.
Polonya kontrolü altındaki Vilnius Bölgesi'nin ve Fransız kontrolü altındaki Klaipėda'nın nüfusu seçimlere katılamadı. Ancak seçim yasası Vilnius bölgesi için 108 sandalye ve Klaipėda bölgesi için 9 sandalye ayırdı. Bu nedenle 229 seçilmiş temsilci olmalıydı.
Başarılar

İlk toplantı 15 Mayıs 1920'de geçici başkent Kaunas'ta yapıldı . Aleksandras Stulginskis fiili başkan olarak seçildi. 10 Haziran 1920 gibi kısa bir sürede anayasanın üçüncü ve nihai taslağını geçti.
12 Haziran 1920'de Rusya SFSC ile bir barış anlaşması imzalandı. Rusya'nın bağımsızlığı tanıması ve Vilnius Bölgesi'nin geniş alanlarının Litvanya'ya ait olduğu kabul etmesi Litvanya için oldukça faydalı oldu. Varşova Muharebesi'ndeki yenilgiden kısa bir süre sonra geri çekilen Kızıl Ordu, anlaşmaya göre Vilnius'u Litvanya'ya teslim etti.
Ekim 1920'den Şubat 1921'e kadar, Lucjan Żeligowski yönetimindeki Polonya Ordusu'nun Litvanya-Belarus Bölümü Vilnius'u ele geçirdiği için Kurucu Meclis ertelendi. Tarihi bölgeyi savunmak için birçok temsilci cepheye gitti. Ertelemeden önce, acil yasaları geçirme yetkisine sahip olan düzenli Kurucu Meclis Başkanı ve altı üyeden oluşan Küçük Seimas'ı (Litvanca: Mažasis Seimas) oluşturdu.
Mart 1921'de uluslararası tahkim sonrasında Letonya ile bir sınır anlaşması imzalandı. Palanga ve Šventoji kasabaları da dahil olmak üzere kıyı şeridinin 21 kilometresi Litvanya'ya verildi. Ayrıca Mažeikiai şehrine olan ilgisini de savundu. Buna karşılık Letonya, Rokiškis'in kuzeyindeki Aknysta ön bölgesini (Letonca: Aknīste) aldı. Litvanya toplamda yaklaşık 100 km² 'den fazla toprak kazandı. Bu antlaşma, Litvanya ile olan tüm sınır çatışmalarını çözdü. Sınır günümüzde de aynı haldedir.
23 Eylül 1921'de Litvanya Milletler Cemiyeti'ne üye oldu. Dünya ülkelerinin çoğu bağımsızlığını hemen tanıdı.
15 Şubat 1922'de arazi reformu yasasını kabul etti. Bu reform Araziyi millileştiren ve Bağımsızlık Savaşı'nda savaşan gönüllülere ve çok az araziye sahip olan veya hiç olmayan köylülere dağıtan on yıl süren bir reformdu. Yıllar boyunca 65.000'den fazla kişiye 459.000 ha arazi dağıtılmıştır. Gönüllü savaşçılar dışında arazi alan kişilerin, arazi karşılığında 36 yıl boyunca devlete para ödemeleri gerekiyordu.
Yeni bir anayasanın kabulü olan ana hedefe 1 Ağustos 1922'de ulaşıldı. Anayasa, Seimas'a geniş yetkiler verdi, Bakanlar Kurulunu seçti ve Cumhurbaşkanı seçildi. Seimas ve cumhurbaşkanı üç yılda bir demokratik seçimlerde seçilecekti. Litvanya, Fransa örneğinden sonra modellenen demokratik bir cumhuriyet ilan edildi. Anayasa, Hristiyan demokratların çoğunluğu nedeniyle Hristiyan fikirlerini açıkça yansıtıyordu. Örneğin din eğitimi zorunlu idi ve eğitimin önsözü "Yüce Tanrı adına" (Litvanca: Vardan Dievo Visagalio) idi.
9 Eylül'de litaları tanıtan ulusal para birimi ile ilgili bir yasa çıkarıldı. 1 Ekim'de tanıtıldı.
6 Ekim 1922'de Kurucu Meclis istifa etti. 13 Kasım'da yeni düzenli Seimas göreve başladı. Kurucu Meclis yaklaşık 150 yasa kabul etti, devletin idari sistemini güçlendirdi ve Litvanya'daki gelecekteki ekonomik, sosyal ve kültürel hayatın temellerini attı.
Litvanya Kurucu Meclis Başkanları

Gabriele Petkevicaite-Bite (Kurucu Meclisin ilk oturumuna başkanlık etti) 15 Mayıs 1920
Aleksandras Stulginskis, 1920-1922.
Kaunas Şehir Tiyatrosu. 15 Mayıs 1920 tarihinde, Litvanya Kurucu Meclisi'nin ilk oturumu burada gerçekleştirilmiştir.
Kurucu Meclis Sarayı. Günümüzde Kaunas Maironis Üniversitesi Spor Salonu'dur.
1991 Sovyetler Birliği darbe girişimi

"Demokrasinin zaferini" ve darbe girişiminin başarısızlığını kutlayan anma pulu
1991 Sovyetler Birliği darbe girişimi (Rusça: Августовский путч; Avgustovskiy putç, Ağustos Darbesi, 19 Ağustos - 21 Ağustos 1991), Sovyetler Birliği hükûmeti üyesi bir grubun ülkede denetimi Sovyet Cumhurbaşkanı Mihail Gorbaçov'dan alma teşebbüsüdür. Darbeciler Sovyetler Birliği Komünist Partisinin sol kanadında yer almakta ve Gorbaçov'un reform programının çok ileri gittiğini düşünerek yeni imzalanacak olan birlik antlaşmasının ülkenin sonunu getirdiğine kanaat getirmişlerdi. Darbe sadece 3 gün sürdükten sonra Gorbaçov tekrar iktidara dönse de olay Sovyetler Birliği'ndeki dengeleri altüst edecek ve hem ülkenin hem de SBKP'nin sonunu getirecektir.
Arka plan

1985 yılında iktidarı aldıktan sonra Gorbaçov çok iddialı bir reform programına girişip perestroika ve glasnost açılımlarını yapacaktır. Perestroyka ekonomik ve politik anlamda yeniden yapılanma, glasnost ise şeffaflık anlamına gelmektedir. Bu açılımlar özellikle komünist sisteme bağlı parti üyelerinde bir direnişle karşılaşmıştır. Yapılan reform Gorbaçov'un beklemediği bazı güçleri de harekete geçirecektir. Özel olarak Sovyetler Birliği'ndeki Rus olmayan uluslarda milliyetçi propaganda güçlendi ve bazı cumhuriyetlerin birlikten ayrılmasından korkulmaya başlandı. 1991 yılında SSCB ciddi bir siyasi krizdeydi. Estonya, Letonya, Litvanya ve Gürcistan zaten SSCB'den bağımsızlıklarını ilan etmişti. Ocak 1991'de zor kullanarak Litvanya'yı tekrar birliğe dahil etme girişimi olmuş ve Vytautas Landsbergis önderliğindeki bağımsızlık isteyen bağımsızlık hareketine karşı ayaklanan Litvanya Komünist Partisi ve Jedinstvo hareketinden yana askerî güç kullanılmış, olaylar sırasında bağımsızlık yanlısı göstericilerden 14 sivil hayatını kaybetmiştir. Bunun yanı sıra Dağlık Karabağ ve Güney Osetya'da etnik çatışmalar yaşanmaktaydı. Rusya 12 Haziran 1990 günü egemenliğini ilan ettiğinde SSCB yasalarının uygulanmasını sınırlandırmış olmaktaydı. Rusya Yüksek Sovyeti ise bu tür yasaların uygulanmasının SSCB yasalarıyla çelişkili olduğu için yasadışı olduğuna karar verince yasaların savaşı denilen durum ortaya çıkmış oldu. Hazırlanan yeni birlik anayasasının cumhuriyetlerde oylanması gündemi Baltık ülkeleri, Ermenistan, Gürcistan ve Moldova'da reddedilmiş, bu ülkelerdeki milliyetçi akımın gücü ortaya konmuştu. 17 Mart 1991 günü yapılan referandumda Ukrayna hariç 8 cumhuriyet yeni birlik antlaşmasını kabul edecektir. Yeni antlaşmaya göre Sovyetler Birliği bağımsız cumhuriyetlerin bir birliği olacak, ortak bir cumhurbaşkanı, ortak bir dış siyaset ve ortak bir orduya sahip olacaktı. Yapılan planlamalara göre Rusya Federasyonu, Kazakistan ve Özbekistan antlaşmayı 20 Ağustos 1991 günü Moskova'da imzalayacaktı.
Plan

11 Aralık 1990 günü KGB Başkanı Vladimir Kryuçkov, Moskova'daki merkezi televizyon kanalı aracılığıyla düzenin tesisi çağrısında bulunmuş, aynı gün iki KGB yetkilisinden SSCB'de olağanüstü bir durumda alınacak acil önlemleri belirlemeleri için talimat vermiştir. Kryuçkov yaptığı plana daha sonra Savunma Bakanı Dmitriy Yazov, İçişleri Bakanı Boris Pugo, Başbakan Valentin Pavlov, Başkan Yardımcısı Gennady Yanayev, SSCB Savunma Konseyinden Oleg Baklanov, Gorbaçov'un sekretaryasından Valeriy Boldin ve SBKP Merkez Komite Sekreteri Oleg Şenin'i dahil eder. Darbeyi planlayanlar Cumhurbaşkanı Mihail Gorbaçov’un sıkıyönetim ilan ederek düzenin sağlanmasına ikna edilebileceğini düşünmüşlerdir. 21 Temmuz 1991 günü Gorbaçov, Rusya Federasyonu Cumhurbaşkanı Boris Yeltsin ve Kazakistan Cumhurbaşkanı Nursultan Nazarbayev devletin yüksek kademelerindeki muhafazakâr Pavlov, Yazov, Kryuçkov ve Pugo gibilerinin daha özgürlükçü isimlerle değiştirilmesi hakkında konuşur. Bu sohbet KGB tarafından dinlenecek ve konuşma metni KGB Başkanı Kryuçkov’a iletilecektir. 4 Ağustos 1991 günü Gorbaçov ailesiyle beraber Kırım’daki yazlığına tatile gider. Moskova’ya yeni birlik antlaşmasının imzalanacağı 20 Ağustos günü dönmeyi planlamaktadır. 17 Ağustos günü darbeciler Moskova’daki KGB Misafirhanesinde toplanarak yeni birlik antlaşmasını bir kez daha okuyarak antlaşmanın Sovyetler Birliği'ni yıkacağında birleşerek derhal harekete geçme kararı alırlar. 18 Ağustos Pazar günü Oleg Baklanov, Valeriy Boldin, Oleg Şenin ve SSCB Savunma Bakan yardımcısı General Valentin Varennikov Gorbaçov ile görüşmek üzere uçakla Kırım’a giderler. Aynı anda Gorbaçov’un kaldığı yazlığın dış dünyayla tüm iletişimi kesilir. Yazlıktan dışarıya kimsenin çıkmaması talimatı alan KGB memurları evin dışında yerlerini alırlar. Görüşmeye gelen heyetten Baklanov, Boldin, Şenin ve Varennikov, Gorbaçov’un ya sıkıyönetim ilan etmesini ya da ülkede asayişin sağlanabilmesi için Başkan Yardımcısı Gennady Yanayev’e tüm yetkilerini devretmesini isterler. Gorbaçov’a bakılırsa o bu ültimatomu hemen reddetmiştir. Ancak Varennikov’a göre ise “Ne yapılmasını gerektiğini düşünüyorsanız yapın, kahretsin!” demiştir. Hangi aktarımın doğru olduğundan bağımsız olarak Baklanov, Boldin, Şenin ve Varennikov Gorbaçov ile görüşmeden sonra açıkça umutsuz ve sinirli çıkmışlardır. Darbeciler Pskov'daki bir fabrikadan 250 bin çift kelepçe sipariş etmişlerdir. Ayrıca Kruchkov tüm KGB personelinin maaşlarına yüzde yüz zam yaparak izindeki personeli göreve çağırmış, Lefortovo Hapishanesi ise yeni mahkûmlar için boşaltılmıştır.
Darbe

Baklanov, Boldin, Şenin ve Varennikov'un Kırım'dan dönüşüyle beraber darbeciler Kremlin'de toplantı yaparlar. Gennady Yanayev, Valentin Pavlov ve Oleg Baklanov “Sovyet Liderliğinin Bildirisi” isimli bir metin kaleme alıp imzalarlar, buna göre SSCB'nin bazı bölgelerinde sıkıyönetim ilan edilmekte Devlet Güvenlik Konseyi GKChP oluşturulmakta ve yönetimi devralmaktaydı. Yeni oluşturulan komitenin üyeleri aşağıdakilerden oluşmuştu:
Gennady Yanayev
Valentin Pavlov
Vladimir Kryuçkov
Dmitriy Yazov
Boris Pugo
Oleg Baklanov
Vasily Starodubtsev
Alexander Tizyakov
Bunu takiben Gennady Yanayev Gorbaçov'un “hastalığa” bağlı olarak görevlerini yerine getiremediği için onun yerine SSCB Cumhurbaşkanı görevlerini üzerine aldığına dair bir emir yayınlar. Yeni kurulan komite olan GKChP, Moskova'da tüm gazetelerin yayınlanmasını durdurur, sadece dokuz adet komünist kontrolündeki gazetelere müsaade edilir. Daha sonra yayınlanan bildirilerde Sovyet insanın onur ve haysiyetinin gözetileceği yeni bir birlik antlaşmasının halk tarafından yazılacağından, şehirlerdeki gıda sorununun halledileceğinden bahsedilir. Ayrıca komite demokratik süreçlerin sürdürüleceğini ve özel teşebbüsün destekleneceğini belirtir.
Darbe > 19 Ağustos

“Sovyet Liderliğinin Deklarasyonu”, Yanayev'in emri ve GKChP bildirileri devlet televizyonunda ve radyolarında sabah 07:00'den başlayarak yayınlanır, Rusya Federasyonu'na bağlı televizyon ve radyo istasyonları kapatılır. Tamanskaya Mekanize Piyade Birliğine bağlı tanklar ve zırhlı araçlar ile Kantemirovskaya tank birliği de Moskova sokaklarına çıkacak, onları paraşütçüler izleyecektir. En tehlikeli görülen dört Rusya Federasyonu milletvekilleri KGB tarafından gözaltına alınmış ve askeri bir üste enterne edilmiştir. Darbeciler Kazakistan'ı ziyaret eden Rusya Federasyonu Cumhurbaşkanı Boris Yeltsin'i ise ülkeye girdikten sonra tutuklamayı planlamaktadırlar ama nedense bunu gerçekleştirmezler. Yeltsin, Beyaz Saray olarak adlandırılan Rusya Parlamento binasına sabah 09:00'da gelir, yanında Rusya Federasyonu Başbakanı İvan Silayev ve Rusya Federasyonu Sovyeti Başkanı Ruslan Khasbulatov olduğu halde bir bildiri okuyarak gerçekleşmekte olan darbenin yasadışı olduğunu açıklar. Ordudan darbeye destek vermemesini ister. Ayrıca Gorbaçov'un halka seslenebilmesi için genel grev çağrısı yapılır. Bu açıklama tüm Moskova'da bildiri şeklinde dağıtılacak ve bu sayede akşama doğru Moskovalılar Parlamento binasına gelmeye ve barikat yapmaya başlarlar. Buna karşılık olarak Gennady Yanayev Moskova'da 16:00 itibarıyla sıkıyönetim ilan eder. Yanayev saat 17:00'de yaptığı basın toplantısında Gorbaçov'un istirahat ettiğini belirterek, geçen yılların onu çok yıprattığını ve dinlenmesi gerektiğini açıklar. Ayrıca Yanayev GKChP'nin reformların takipçisi olduğunu da ekler. Ancak, zayıf görünüşü, titreyen elleri ve kullandığı yuvarlak ifadeler açıklamasından şüphelenenleri kuşkulandıracaktır. Bu sırada Tamanskaya mekanize birlik komutanı Binbaşı Evdokimov, Parlamento önünde Rusya Federasyonu liderliğine bağlı olduğunu açıklayarak taraf değiştirecektir. Tanklardan birisinin üzerine çıkarak halka hitap eden Yeltsin'in konuşması garip bir şekilde devlet televizyonunda gösterilir.
Darbe > 20 Ağustos

Öğleyin Yanayev tarafından Moskova sıkıyönetim komutanlığına atanan Moskova Garnizon komutanı General Kalinin şehirde 23:00-05:00 arası sokağa çıkma yasağı ilan eder. Bu açıklamadan Parlamentoya saldıracağı anlaşıldığında binayı korumak için gelen gönüllülerin çoğu silahsızdır. Yeltsin ve ekibine bağlılıklarını ilan eden tank birliği ise Parlamento önüne gönderilir. Rusya Federasyonu yöneticileri ise Parlamento binasına gelirler. 20 Ağustos akşamı Kryuçkov, Yazov ve Pugo Palamentoya saldırmaya karar verirler ve diğer komite üyelerince desteklenirler. Kryuçkov'un yardımcısı General Ageev ve Yazov'un yardımcısı General Achalov saldırıyı planlarlar, KGB'nin özel harekât birlikleri olan Alfa ve Vympel Gruplarıyla beraber paraşütçü Omon birlikleriyle tank ve helikopterler saldırıya katılacaklardır. Alfa grup komutanı General Viktor Karpukhin ve paraşütçülerin komutanı General Alexander Lebed kalabalığın arasına karışarak yerinde inceleme yaparlar. Kurmayları Ageev'e operasyonun çok zor olduğunu ve çok kan akacağını söyleyerek onu caydırmaya çalışırlarsa da Lebed saldırının sabaha karşı 02:00'de başlayacağını açıklar.
Darbe > 21 Ağustos

Sabaha karşı 01:00 sularında Parlamento binasının yakınlarında olay yerine doğru ilerleyen Tamanskaya mekanize birliğine ait araçlardaki zırhlılar sokakları troleybüs ve sokak temizleme araçlarıyla barikat yaparak kapatırken Dmitriy Komar, Vladimir Usov ve İlya Kriçevski vurularak öldürülür. Halk araçların etrafını sararak ateşe verse de askerlere bir şey olmaz. Ancak KGB'ye bağlı Alfa ve Vympel grupları harekete geçmez ve Parlamento'ya saldırı başlamaz. Yazov durumu öğrenince askerlerin şehirden ayrılmasını emreder. Ordu birlikleri Moskova'dan ayrılırken kararsız GKChP komitesi üyeleri Savunma Bakanlığında toplanarak ne yapacağını bilmez bir şekilde Gorbaçov ile pazarlık yapmak için bir delegasyon gönderirler. Vladimir Kryuçkov, Dmitriy Yazov, Oleg Baklanov, Aleksandr Tizyakov, Anatoliy Lukianov ve Vladimir Ivashko Kırım'a uçar. Satt 17:00'de delegasyon yazlığa gelseler de Gorbaçov onlarla görüşmeyi reddeder. Kopartılan iletişiminin sağlanmasını isteyip bunu elde ettikten sonra GKChP kararlarının geçersiz olduğunu, komite üyelerinin görevden alındığını bildirecektir.
ABD’nin rolü

Sadece Başkan İçin adlı kitabın yazarı Christopher Andrews darbe günlerinde ABD'nin oynadığı önemli rolü anlatır. Zamanın ABD Başkanı Bush'a gelen en önemli istihbarat Kryuçkov ile Yazov arasında geçen ve Moskova'daki askerî birliklerin durumunu anlatan görüşme ABD gizli servislerince algılanır ve çözümlenir. Bush gizli servislerin ayak diremesine rağmen hiç görülmemiş bir kararla görüşme bilgisini ayrıntılarıyla Rusya Federasyonu Başkanı Yeltsin'e iletmeye karar verir. Ayrıca Moskova'daki ABD Elçiliği sayesinde Yeltsin'in askeri komutanlarla kesintisiz görüşme yapması sağlanır. Gizli servis yetkilileri Rus muhaberesinin dinlenebildiği bilgisinin Ruslara verilmesinin ileride önemli imkânları ellerinden alınacağını söyleseler de Bush'a göre öncelik darbenin bertaraf edilmesidir. Darbe ise tahminlerden çok önce sönümlenecek ve sona erecektir.
Sonrası

Gorbaçov ve komite delegasyonu Moskova'ya uçacak ancak 22 Ağustos sabahı erken saatlerde Kryuçkov, Yazov ve Alexander Tizyakov havaalanına indikleri anda tutuklanacaklardır. 22 Ağustos günü tutuklanan Pugo ve eşi ertesi gün intihar edecektir. Pavlov ve Starodubtsev 23 Ağustos günü, Oleg Baklanov, Valeriy Boldin ve Oleg Şenin 24 Ağustos günü yakalanacaktır. Bazı bölge valileri ve yetkililer darbeyi destekledikleri için 21 Ağustos günü Rusya Federasyonu Yüksek Sovyeti Karar No.1626-1 ile Cumhurbaşkanı Yeltsin'e yerel yöneticileri görevden alma yetkisi vererek darbe yanlılarının tasfiyesi hareketini başlattı. Ertesi gün yine Yüksek Sovyet Karar No.1627/1-1 ile beyaz-mavi-kırmızı bayrağı Rusya bayrağı ilan ederek Sovyet kızıl bayrağını tasfiye etti. 24 Ağustos günü ise kimliği belirsiz kişilerce öldürülen Dmitriy Komar, Vladimir Usov ve İlya Kriçevski için yapılan cenaze törenine binlerce Moskovalı katılacaktı.
SBKP’nin sonu

24 Ağustos günü Gorbaçov SBKP Genel Sekreterliğinden istifa ettiğini açıklayacak, onun yerine geçen Vladimir Ivashko ise 29 Ağustos günü istifa edecektir. 24 Ağustos günü Cumhurbaşkanı Yeltsin yayınladığı 83 numaralı emirle SBKP arşivlerini Rusya devlet arşivlerine getirtecek ve ertesi gün yayınladığı emirle Rusya'daki tüm SBKP mallarına el koyacaktır. 6 Kasım günü ise cumhurbaşkanının 189 numaralı kararla ise Rusya'da SBKP faaliyetleri yasaklanacaktır.