stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kurt Heinrich Wolff
Biyografi

1932 yılında Darmstadt’tan mezun olduktan sonra, gelecekteki eşi, Carla Bruck yardımıyla Wolff önce Frankfurt’ta, daha sonra Münih’te, Karl Mannheim öğrencisi olarak, ilk felsefe ve sosyoloji çalışmalarına başladı.
1933 yılında, Almanya'daki Nazi ırkçı yasaları nedeniyle, gelecekteki eşi, Carla Bruck yardımıyla, İtalya’nın, Floransa şehrine taşındı ve Edebiyat Fakültesi’ne yazıldı. O yılların en önemli olayı, okul arkadaşı Aurelio Pace ile doğan dostluğudur. Bu kişi gelecekteki tarihçi ve sanatçı Joseph Pace’nin babasıdır. O yıllarda Almanca’dan, doktora tezi "Bilgi sosyolojisi"ni çevirmesine yardımcı olur. Bu tezi 1935 yılında, Ludovico Limentani  ile ele alır. 1939'a kadar eşinin ve arkadaşı Pace'nin desteğiyle, Wolff İtalya'da kalır ve önceleri Floransa'da ve daha sonra Camogli'de, öğretmen olarak iş bulur. 1939 yılında faşist ırkçı yasalar nedeniyle, Wolff İtalya'dan ayrılır. İngiltere'de kısa bir süre kalır ve ABD'ye gider, 1945 yılında, Amerika Birleşik Devletleri vatandaşlığına geçer.
1939 yılında yeğeni yardımıyla Wolff Southern Methodist University (Teksas) sosyoloji alanında asistan profesör olarak işe başlar. Dört yıl sonra, 1943'te Chicago Üniversitesi'nde eğitim görür ve Yeni Meksika'da bu konularda araştırma yapmak için Sosyal Bilimler Araştırma Konseyi'nden, bir burs alır. Ertesi yıl Earlham Koleji'ne (Indiana)sosyoloji profesörü olarak atanır ve 1952 yılında da Ohio State Üniversitesi'nde, göreve başlar. 1959'da Brandeis Üniversitesi'ne (Massachusetts) atanır, 1993 yılına kadar burada görev yapar.
1964 yılından itibaren, Wolff Sosyolojik Abstrcts Yönetim Kurulunda görev yapmıştır. Bir yıl Freiburg Üniversitesi'ne (1966/67) konuk profesör olmuştur. Georg Simmel  ve Karl Mannheim'in birçok opera eserini, Almancadan İngilizceye çevirmiş ve yaygınlaşmasında etken olmuştur.
1966'dan 1972'ye kadar, Kurt H. Wolff Uluslararası Sosyoloji Derneği Bilgi Sosyoloji'si Araştırma Komitesi Başkanı oldu ve 1972den 1979 kadar, Uluslararası Bilgi Sosyolojisi Derneği Başkanlığı yaptı. Wolff, aynı zamanda Sosyoloji Alman Derneği fahri üyesi oldu.
1987 yılında, doğduğu yer Darmstadt'da, Johann Heinrich Merck Madalyası ile onurlandırıldı.
Eserleri

Trying Sociology (1974).
Surrender and Catch (1976).
Versuch zu einer Wissenssoziologie (1968).
Hingebung und Begriff. Soziologische Essays (1968).
Die persönliche Geschichte eines Emigranten, in: Srubar, Ilja (Hg.), Exil, Wissenschaft, Identität. Die Emigration deutscher Sozialwissenschaftler 1933-1945, Frankfurt am Main: suhrkamp, 1988, S. 13-22 (hier auch Quelle).
Soziologie in der gefährdeten Welt (1998).
o´Loma! (1989).
Transformation in the Writing (1995).
Bibliyografya

J. Maier: Wolff, Kurt H., in: Wilhelm Bernsdorf/Horst Knospe (Hgg.): Internationales Soziologenlexikon, Bd. 2, Enke, Stuttgart ² 1984, S. 934 f.
Joseph Pace Filtranisme, Una vita da raccontare, Quattrochi Lavinio Arte, 2012, Italia.
M. Paris, Joseph Pace Filtranisme, Equitazione&Ambiente Arte, Roma, Italia, 2008
Arin Ilejay

| Arin Ilejay |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Richard Arin Ilejay 17 Şubat 1988 (36 yaşında)
Tarzlar: Heavy metal, hard rock, hardcore punk, metalcore, post-hardcore
Meslekler: Müzisyen
Çalgılar: Bateri
Etkin yıllar: 2005-2015
Müzik şirketi: Warner Bros., Good Life, Hopeless, Science

Richard Arin Ilejay, 17 Şubat 1988 doğumlu bir Amerikalı müzisyendir. Amerikan heavy metal grubu Avenged Sevenfold'un eski bateristidir. 2013 resmi bir üyesi olmadan önce, Avenged Sevenfold ile 2011'den beri sahneye çıkmaktaydı. Arin Ilejay'den önce grubun bateristi Mike Portnoy'du. O da görevi, ölmüş olan grubun asıl bateristi James "The Rev" Sullivan'dan almıştır. Arin Ilejay, Amerikan metalcore grubu olan Confide 'ın da eski bateristidir.23 Temmuz 2015'te Avenged Sevenfold'dan ayrıldığı bildirilmiştir.
Önceki hayatı

Richard Arin Ilejay Ventura, Kaliforniya doğumludur. Arin'in annesinin ve babasının da müzik geçmişi vardır. Arin'in babası profesyonel bir gitarist ve annesi de şarkıcıdır. Arin bateri çalmaya dokuz yaşında başlamıştır. Arin, babası ile funk,caz ve latin caz türlerini genç yaşlarda öğrenmiştir. Arin'in tek resmi eğitimi Palmdale Lisesindeki bando çalışmalarıdır.
Avenged Sevenfold

2011 yılının ocak ayında, Avenged Sevenfold aşağıdaki bildiri ile Arın Ilejay'ın grup ile olan birlikteliğini duyurmuştur:
"Birkaç arkadaşa, konser turu için baterist olarak, kimin Jimmy'i ve onun tarzını ve tabii ki kendi müziğimizi ve kişiliklerimizi bildiği hakkında soruşturduk. Uzun süredir çalıştığımız stüdyo bateri çalışanımız Mike Fasano bize Arin Ilejay'ı önerdi. Arin ile prova yaptık ve becerisi, davranışları ve iş ahlakı yönlerinden etkilendik. Arin ile çıkacağımız konser turu için çok heyecanlıyız ve umuyoruz ki siz de bizim verdiğimiz sıcak karşılamayı göstereceksiniz."
2009 yılının 28 Aralık'ında, grubun asıl bateristi olan James "The Rev" Sullivan'ın ölümünün ardından geçici olarak baterist koltuğunu alan ve aynı zamanda Dream Theater'ın da bateristi ve kurucu üyesi olan Mike Portnoy'dan görevi almıştır. O zamandan beri iki tekli çıkarmıştır grupla, " Not Ready to Die" Call of Duty: Black Ops oyununda "Call of the Dead" haritası için ve "Carry On" Call of Duty: Black Ops II oyunu için. Ilejay, grubun 27 Ağustos 2013 tarihinde çıkardığı "Hail to the King" adlı altıncı albümünde vardır.23 Temmuz 2015'te grup üyeleri tarafından grupla devam etmeyeceğini açıklanmıştır.
| g t Avenged Sevenfold |
| --- | --- |
Matt Shadows • Synyster Gates • Zacky Vengeance • Johnny Christ • Brooks Wackerman   The Rev • Matt Wendt • Justin Sane • Dameon Ash • Arin Ilejay
Stüdyo albümleri:  Sounding the Seventh Trumpet  Waking the Fallen  City of Evil  Avenged Sevenfold  Nightmare  Hail to the King  The Stage 
EP'leri:  1999 Demo  2000 Demo  Warmness on the Soul  Welcome to the Family 
DVD'leri:  All Excess  Live in the LBC & Diamonds in the Rough 
Singlelar:  "Warmness on the Soul"  "Second Heartbeat"  "Unholy Confessions"  "Burn It Down"  "Bat Country"  "Beast and the Harlot"  "Seize the Day"  "Walk"  "Critical Acclaim"  "Almost Easy"  "Afterlife"  "Crossroads"  "Dear God"  "Scream"  "Nightmare"  "Welcome to the Family"  "So Far Away"  "Not Ready to Die"  "Buried Alive"  "Carry On"  "Hail to the King" 
Turlar:  Cities of Evil Tour  Avenged Sevenfold Tour  Nightmare Tour  Nightmare After Christmas Tour  Welcome to The Family Tour  Buried Alive Tour  Far and Middle East Tour  Hail to the King Tour 
Övgü albümleri:  Strung Out on Avenged Sevenfold: Bat Wings and Broken Strings  Strung Out on Avenged Sevenfold: The String Tribute  Strung Out on Avenged Sevenfold: The String Tribute Volume 2 
Kayıt: Warner Bros. • Hopeless Records • Good Life Recordings
İlgili maddeler: Mike Portnoy
J. D. Salinger

| J>  D. Salinger |
| --- | --- |

Doğum: Jerome David Salinger 1 Ocak 1919(1919-01-01) New York, ABD
Ölüm: 27 Ocak 2010 (91 yaşında) Cornish, New Hampshire, ABD
Meslek: Roman ve öykü yazarı
Vatandaşlık: Amerikalı
Dönem: 1940 - 1965
 Etkiledikleri Stephen Chbosky, Jonathan Safran Foer, Haruki Murakami, Tom Robbins, Philip Roth, Louis Sachar, John Updike, Richard Yates, Igor Štiks, John Green 
  Etkilendikleri Sherwood Anderson, Anton Çehov, F. Scott Fitzgerald, Gustave Flaubert, Ernest Hemingway, Franz Kafka, Ring Lardner, Leo Tolstoy 

İmza: 

Jerome David Salinger (telaffuzu /ˈsælɪndʒər/) ya da J. D. Salinger, (1 Ocak 1919, New York - 27 Ocak 2010, Cornish, New Hampshire), 1951 tarihli Çavdar Tarlasında Çocuklar başlıklı romanıyla ve münzevi yaşam tarzıyla tanınan Amerikalı yazar. Yayımlanmış son eseri 1965 tarihlidir ve son röportajını da 1980'de vermiştir.
Hayatı

Manhattan'da büyüyen Salinger, lise yıllarında hikâye yazmaya başladı ve II. Dünya Savaşı'nda görev almadan önce 1940'larda bu öykülerin birçoğunu yayımlattı. İlk öyküleri, Whit Burnett'ın çıkarttığı Story isimli dergide yer aldı. Derginin Mart/Nisan 1940 sayısında yer alan Gençler öyküsü yazarın yayımlanan ilk eseri oldu. 1948'de eleştirmenler tarafından övgüyle karşılanan Muz Balığı İçin Mükemmel Bir Gün başlıklı öyküsü, daha sonraki birçok eserinin de yer alacağı The New Yorker dergisinde yayımlandı. 1951 tarihli ilk romanı Çavdar Tarlasında Çocuklar, popüler başarıyı hemen yakaladı. Romanın baş kahramanı Holden Caulfield'de, bir ergenin yabancılaşmasını ve masumiyetini kaybedişini anlatması, özellikle ergen okurlar arasında ilham kaynağı oldu. Hâlen okunan ve tartışılan roman yılda yaklaşık 250.000 adet satılmayı sürdürmektedir.
Gönülçelen'in yakaladığı başarı dikkatlerin ve ilginin yazarın üzerinde toplanmasına sebep oldu. İnsanlardan uzaklaşan Salinger münzevi bir hayat sürmeye başladı ve gittikçe daha az yeni eser yayımladı. İkinci kitabı olarak Dokuz Öykü isimli hikâye derlemesi (1953), ardından ise bir novella ve bir kısa öykü içeren Franny ve Zooey (1961) yayımlandı. Son kitabı iki novella içeren Yükseltin Tavan Kirişini, Ustalar ve Seymour: Bir Giriş (1963) oldu. Yazarın yayımlanmış son eseri ise, The New Yorker'da 19 Haziran 1965'te yer alan Hapworth 16, 1924 isimli öyküydü.
Sonraki dönemde Salinger, ilgiden uzak yaşamanın mücadelesini verdi. 1980'lerde biyografi yazarı Ian Hamilton'a dava açtı. 1990'larda, anılarını yazan eski sevgilisi Joyce Maynard ve kızı Margaret Salinger ile sorunlar yaşadı. 1996'da ufak bir yayınevi, Hapworth 16, 1924 öyküsünü kitap olarak yayımlamak konusunda yazar ile anlaşmaya vardığını açıkladı, ancak duyurunun ardından gelen yoğun ilgi sebebiyle bu tasarı süresiz olarak ertelendi. Haziran 2009'da başka bir yazarın, Gönülçelen'deki karakterlerden birini kendi eserinde kullanması sebebiyle açılan telif hakkı ihlali davası uzun süre gündemde kaldı. Salinger, 27 Ocak 2010'da Cornish, New Hampshire'daki evinde doğal sebeplerden öldü.
Hayatı > Çocukluğu ve gençliği

Jerome David Salinger 1919'nun yılbaşı günü Manhattan, New York'ta doğdu. Atlantic, Iowa doğumlu annesi Marie (evlenmeden önce Jillich), İskoç, Alman ve İrlanda kökenliydi. Baba tarafından dedesi olan Litvanya doğumlu Simon, Louisville, Kentucky'deki Adath Jeshurun cemaatinde hahamlık yapmıştı. Yazarın babası Sol Salinger, koşer peynir satıcısıydı. Salinger'ın annesi ismini Miriam olarak değiştirmiş ve Yahudilik'e geçmişti. Yazar, annesinin Yahudi olmadığını, Bar Mitsva töreninden hemen sonra öğrendi. Salinger'ın tek kardeşi ablası Dorris'ti (1911–2001).
Küçük Salinger, Manhattan'ın Batı Yakası'nda devlet okullarına devam etti. Ailesi 1932'de Park Avenue'ya taşınınca, Manhattan'daki bir özel okul olan McBurney School'a yazıldı. Bir Musevi olarak bu yeni okulunda uyum sorunları yaşayan Salinger, David yerine dinî kökenini daha az vurgulayan Jerry ismini kullanmaya başladı. Aile içinde ise Sonny ismi kullanılıyordu.
McBurney'de Salinger okçuluk takımının yöneticiliğini yaptı, okul gazetesinde yazılar yazdı ve bazı tiyatro oyunlarında rol aldı. Oynadığı birçok oyunda "doğuştan drama yeteneğini gösterdi", ancak babası J. D.'nin aktör olması fikrine karşı çıktı. Salinger iyi bir öğrenci değildi, derslerinden kaldığı için sonunda okuldan atıldı. Ailesi tarafından Wayne, Pensilvanya'daki Valley Forge Military Academy and College'a yazdırıldı ve buradan 1936'da mezun oldu. McBurney'de okul gazetesinde yazılar yazmıştı ancak Valley Forge'da, "[geceleri] örtülerin altında bir fener yardımıyla" öyküler yazmaya başladı. Ayrıca sınıfının yıllığı olan Cross Sabres'ın edebî editörlüğünü yaptı. Okulda, şarkı kulübü, havacılık kulübü, Fransızca kulübü ve astsubaylar kulübüne katıldı. 1936'da New York Üniversitesi'nde ilk yılına başladı. Burada engelli eğitimi konusunda öğrenim görmeyi düşünüyordu ancak ertesi ilkbaharda okuldan ayrıldı. Takip eden sonbaharda babası Salinger'ın et ithalatı işini öğrenmesini istedi ve yazar Viyana'da bir şirkette çalışmak üzere Avusturya'ya gitti.
Salinger, 12 Mart 1938'deki Nazi ilhakından bir ay önce Avusturya'dan ayrılarak Amerika'ya döndü. 1938 sonbaharında Collegeville, Pensilvanya'daki Ursinus College'a kayıt oldu ancak bir dönem sonra okulu bıraktı. 1939'da Salinger, uzun süredir Story dergisinin editörlüğü yapmakta olan Whit Burnett'ın Columbia Üniversitesi'nde yazarlık dersleri verdiği akşam kursuna devam etti. Burnett'a göre Salinger, kursun ikinci döneminin son birkaç haftasına kadar kendini göstermedi ama o sıralar "birden canlandı" ve üç öykü birden tamamladı. Burnett Salinger'a öykülerinin maharetli ve başarılı olduğunu söyleyerek amaçsız gençler hakkındaki Gençler öyküsünü Story'de yayımlamayı kabul etti. Salinger'ın ilk eseri olan bu öykü derginin Mart-Nisan 1940 sayısında yayımlandı. Burnett Salinger'ın mentoru oldu ve ikili yıllarca yazıştılar.
İnzivâ

Çavdar Tarlasında Çocuklar'la ünlü olan Salinger, toplumun ilgisinden kaçmaya başladı. New York'tan taşınarak New Hampshire'a yerleşti. Kaçtıkça daha çok ilgi görmeye başlayan Salinger, insan içine çıkmamaya, fotoğraf çektirmemeye, röportaj vermemeye çalıştı.
Salinger, Çavdar Tarlasında Çocuklara gösterilen ilgiye herkesten kaçarak, sosyal hayattan uzaklaşıp inzivaya çekilerek cevap vermiştir. Buna paralel olarak da popülaritesi genişleyerek yayıldı.
1965'ten bu yana, herhangi bir şey yayımlamayan, meraklı gözlerden giderek kaçan yazar, kendisi hakkındaki yayınları hukukî yollarla engellemeye çalıştı.
Ortak anılarını kamuoyu ile paylaştığı için eski sevgilisi Joyce Maynard ve kızı Margaret Salinger ile küstü.
Kapalı ve gizli kalmaya önem veren Salinger, hayatı boyunca samimiyetsizlik ve ikiyüzlülük içine düşmemeye çalıştı. Çavdar Tarlasında Çocuklar'da toplumdan kaçışına dair ipuçları bulunur:
"...Ortalık oldukça sessizdi, çünkü bizim Ernie piyano çalıyordu. Herifin piyanoya oturması bile, Tanrı aşkına, kutsal bir şeydi sanki. Yani, hiç kimse onun kadar iyi çalamazdı. Piyanonun önünde kocaman lanet bir ayna vardı, Ernie'nin suratına da iri bir spot lamba çevirmişlerdi, böylece o piyano çalarken suratını seyredebiliyordunuz, parmaklarını değil ama; o kocaman moruk suratını yalnızca. Yemin ederim, ben bir piyanist ya da aktör filan olsaydım ve bu sersemler de benim olağanüstü biri olduğumu düşünselerdi, bu durumdan nefret ederdim. Beni alkışlamalarını bile istemezdim. Ben piyanist olsaydım, gider bir kenefe kapanır, öyle çalardım..."
Jerome David Salinger da Ernie olmaktan hep kaçmıştır. Kendisini bir bakıma kenefe kapamıştır.
Yapılan bir biyografi çalışmasına açtığı dava sırasında, yayımlamadığı en az iki romanı ve birçok hikâyesi olduğu ortaya çıktı. Davayı, sözü geçen biyografide, tanıdıklarına yazdığı mektuplar da yer aldığı için açmıştır.
2000'de ikinci karısı Claire Douglas'dan olan kızı Margaret Salinger Dream Catcher: A Memoir başlığıyla kendi biyografisini yayımladı. Kitabında, babasının kendi idrarını içtiği, annesiyle çok az seviştiği gibi iddialar yer aldı.
Eserleri > Roman

Çavdar Tarlasında Çocuklar (1951)
Dokuz Öykü (1953)
Muz Balığı İçin Mükemmel Bir Gün (1948)
Sarsak Dayı Connecticut'ta (1948)
Eskimolarla Savaştan Hemen Önce (1948)
Gülen Adam (1949)
Teknede (1949)
Esmé İçin - Sevgi ve Yoksunlukla (1950)
Yeşil Gözlüm, Al Dudaklım (1951)
De Daumier-Smith'in Mavi Dönemi (1952)
Teddy (1953)
Franny ve Zooey (1961)
Franny (1955)
Zooey (1957)
Yükseltin Tavan Kirişini, Ustalar ve Seymour: Bir Giriş (1963)
Yükseltin Tavan Kirişini, Ustalar (1955)
Seymour: Bir Giriş (1959)
Eserleri > Yayımlanmış ve derlenmiş öyküler

Git Eddie'yi Gör (1940, derleme: Fiction: Form & Experience, ed. William M. Jones, 1969)
Alışmak (1941, derleme: The Kit Book for Soldiers, Sailors and Marines, 1943)
Lois Taggett'ın Uzun Takdimi (1942, derleme: Stories: The Fiction of the Forties, ed. Whit Burnett, 1949)
Fransa'da Bir Çocuk (1945, derleme: Post Stories 1942–45, ed. Ben Hibbs, 1946)
Bu Sandviçte Mayonez Yok (1945, derleme: The Armchair Esquire, ed. L. Rust Hills, 1959)
Madison Dışındaki Küçük Ayaklanma (1946, derleme: Wonderful Town: New York Stories from The New Yorker, ed. David Remnick, 2000)
Tanıdığım Bir Kız (1948, derleme: Best American Short Stories 1949, ed. Martha Foley, 1949
Eserleri > Yayımlanmış ve derlenmemiş öyküler

Gençler (1940)
Kırık Öykünün Kalbi (1941)
Piyadenin Özel Notları (1942)
Varioni Kardeşler (1943)
İlgili Taraflar (1944)
Az Haşlanmış Çavuş (1944)
Son İznin Son Günü (1944)
Haftada Bir Kez Seni Öldürmez (1944)
Elaine (1945)
Yabancı (1945)
Ben Deliyim (1945)
1941'de Hiç Beli Olmayan Bir Genç Kız (1947)
Ters Orman (1947)
Mavi Melodi (1948)
Hapworth 16, 1924 (1965)
Eserleri > Yayımlanmamış öyküler

Mrs. Hincher (1942)
Peter Pan'ların En İyisi ve En Sonuncusu (1942)
Çocuklar Taburu (1944)
İki Yalnız Adam (1944)
Sihirli Siper (1944)
Bovling Toplarıyla Dolu Okyanus (1945)
Doğumgünü Çocuğu (1946)
Salinger ailesinin 1932 yılında taşındığı 1133 Park Avenue'daki apartman.
Gönülçelen'in özgün dildeki 1985 baskısı.
Aclan Sayılgan

Aclan Sayılgan (1924, İzmir - 5 Eylül 2001, İzmir), Devlet Tiyatroları oyuncusu, yazar ve düşünce adamı.
1947 yılında Türkiye Komünist Partisi'ne katıldı ama sonradan komünist ideolojiyi terk etti ve bir anti-komünist oldu. İnkâr Fırtınası adlı otobiyografisi 1962 yılında yayımlandı. 1951 Tevkifatı'na ismi karışan kişilerdendi. Attilâ İlhan ile yakın bir dostluğu vardı.
Aclan Sayılgan'ın ayrıca, henüz basılmamış çok sayıda tiyatro oyunları bulunmaktadır. Kabri İzmir Doğançay Mezarlığı mezarlığında bulunmakta.
Yapıtları

İnkâr Fırtınası (1962) (Otobiyografisi)
Deprem (Roman)
Tutuklama (Roman)
Yeni Sol
Bizim Radyo ve Operlörleri
Ansiklopedik Marksist Sözlük
Marksist Diyalektiğin Sonu
Yunanistan Buhranı
Soldaki Bitmeyen Kavga
Mazlum Milletler Karşısında SSCB-Sultan Galiev
Soldaki Çatlaklar
Solun Doksan Dört Yılı (1. Basım)
Türkiye'de Sol Hareketler (2. Baskı-Hareket Yayınları, 3. Baskı-Otağ Yayınları)
Dünyayı Saran Tehlike
Kabahat Kimde Çehreler
Gölgenin Bitimi (Mehmet Soğuksulu) Hâkimiyet Gazetesi, (tefrika)
Parazit
Lenin'in Kadavrası (İmzasız)
Ödülleri

1972: Sanat Sevenler Derneği - En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü - Kâtip Çıkmazı (oyun)
Altan Aksoy

Altan Aksoy (d. 5 Şubat 1976, Rize), Türk eski millî futbolcudur. Son olarak 2010-11 sezonunda 1. Lig ekiplerinden Giresunspor'da oynadı.
Futbolculuk kariyeri > İlk yılları

Futbola Göztepe altyapısında başlayan Altan, etkili oyunuyla 92-93 sezonunun ikinci yarısında daha 17 yaşında A takımda yer almıştır. Göztepe için ilk resmî karşılaşmasına 2 Mayıs 1993 tarihinde Sakaryaspor'a karşı oynanan 1. Lig karşılaşmasında çıktı. 1.5 sezon daha Göztepe'de forma giyen Altan diğer kulüplerinde dikkatini çeker ve 94-95 sezonunun ikinci yarısında İstanbulspor'a transfer olur. 1.5 sezonda İstanbulspor forması giyen Altan 96-97 sezonu başında Türk futbolseverlerin kendisini tanıyacağı Adanaspor'a transfer olur.
Futbolculuk kariyeri > İlk yılları > Adanaspor yılları

Adanaspor'da tam 6 sezonda, 183 lig, 10 Türkiye Kupası mücadelesinde forma giydi. Bu karşılaşmalarda toplam 82 gole imza attı. Adanaspor'un bugün bile hatırlanan, Cenk İşler, Ali Asım Balkaya gibi futbolcuların bulunduğu takımdaki en önemli isimlerinden biriydi.
Altan, takıma katıldığı 96-97 sezonunda Adanaspor 1. Ligdeydi. Altan 35 maç ve 15 gol ile yüksek bir performans göstermişti. O sezon ligi orta sıralarda bitiren Adanaspor, 97-98 sezonuna şampiyonluk parolasıyla giriyordu. Nitekim Altan oynadığı 33 maç ve attığı 22 gol ile sezon sonunda gelen şampiyonluk da en büyük pay sahiplerinden biriydi. Adanaspor SüperLig'e çıkmıştı.
İlerleyen sezonlarda oynadığı mevki orta sahanın ortası olmuş ve Altan takımda oyun kurucu görevini üstlenmişti. Artık gol atmaktan çok gol attırmaktı işi. Bu görevide çok iyi başarıyordu. Ayrıca attığı usta işi serbest vuruş golleride futboluna ayrı bir renk katıyordu.
2000-2001 sezonunda takımdaki aksilikler, şanssızlıklar sonucu tekrar 1. Lige düşülmüştü. Fakat Altan takımdan ayrılmamıştı. 2001-2002 sezonunda Altan yine yüksek bir performansla, 30 maç, 19 gol istatistiğiyle Adanaspor'un, 1 sezon aradan sonra tekrar SüperLig'e çıkmasında büyük emek sahibi olmuş ve takımdan ayrılmıştı.
Futbolculuk kariyeri > İlk yılları > Kariyeri

2002-2003 sezonunda Kocaelispor'da birtakım aksilikler nedeniyle sadece 6 maç forma giymiş ve 1 gol atmıştı.
2003 yılının başında tekrar büyük işler yapacağı Konyaspor'a transfer olmuştu. Burada 2 sezon boyunca takımın beyni olması, oyun kurması, attığı frikik golleri, attırdığı goller ile Konyaspor'un SüperLig'de konuşulan bir takım olmasını ve ligi hep iyi yerlerde bitirmesini sağladı. Bu başarılarından dolayı 2005-2006 sezonu başında Galatasaray'a transfer oldu.
Galatasaray'da 9 lig ve 2 Türkiye kupası mücadelesinde forma giydi. Bu forma altında 1 gole imza attı. İlerleyen maçlarda yedek kalması nedeniyle, takımdan kendi isteği ile ayrıldı ve Çaykur Çaykur Rizespor'a kiralık olarak gitti. Bu konuyla ilgili olarak "Ben Galatasaray'da kalsaydım ilk 11'de oynardım. Daha genç yaşta Galatasaray'a gelseydim sabrederdim ancak benim sabredecek bir konumum yoktu. Artık futbolu nerede oynadığım değil, ne kadar oynadığım, iyi oynadığım önemli benim için. Bunları düşünerek zaman kaybetmeden ayrılma kararını verdim, kararımdan da mutluyum." demiştir.
Çaykur Rizespor'da oynadığı 2.5 sezonda yine takımın en önemli ismi olmayı başardı. 59 maçta 12 gol atarken çok daha fazlasını da attırdı. 2007-2008 sezonu sonunda kulüpten ayrıldı.
2008-2009 sezonunda 2. Lig takımlarından, Mersin İdman Yurdu ile anlaşan Altan, sezon sonunda takımının ligi 2. sırada bitirerek 1. Lige çıkmasında büyük pay sahibi olmuştu.
2009-2010 sezonunun ilk yarısını futbol oynamadan geçiren Altan, bir tv programı olan, Acun Ilıcalı'nın organize ettiği Devler Ligi müsabakalarında forma giydi. 2010 yılı Ocak ayında 2. Lig takımlarından Eyüpspor ile anlaşmıştır ve bu kulüple sözleşmesi 2010-2011 sezonu sonunda bitecektir.
2010-11 sezonun başında 1. Lig ekiplerinden Giresunspor'a transfer oldu. Bir sezon ardından sözleşmesi uzatılmadığı için 2011-12 sezonunda kulüpsüz kaldı.
Futbolculuk kariyeri > Millî takım kariyeri

27 kez millî takımlara çağrılan Altan Aksoy, 5 kez Türkiye U-18, 14 kez Türkiye U-21, 5 kez Türkiye Olimpik ve 1 kez de Türkiye forması olmak üzere toplam 25 kez millî formayı giymiştir ve müsabakalarda 2 gol kaydetmiştir.
Türkiye 21 yaş altı millî futbol takımı ile 1997 yılında oynanan Akdeniz Oyunları katıldı ve final müsabakasında İtalya Olimpik millî futbol takımına yenilerek ikincilik kazanan kadroda bulundu.