stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sharpe's Enemy
Konusu

1812 yılında Yarımada Savaşı sürmektedir. İngiliz Ordusunda yoğun firarlar yaşanmaktadır. Sharpe'ın düşmanı olan Obadiah Hakeswill (Pete Postlethwaite) ve Fransız firari Pot-au-Feu (Tony Haygarth) önderliğindeki İngiliz ve Fransız asker kaçakları iki ordunun da başına büyük dertler açmaktadır. Asker kaçakları Portekiz’de küçük bir köyü ele geçirmiştir. Firarilerin ayrıca Portekiz’deki askeri ataşe Sir Augustus Farthingdale’in (Jeremy Child) eşi olan Lady Isabella’yı (Elizabeth Hurley) kaçırdıkları ve fidye istedikleri haber alınır. Aynı zamanda Fransız Albay Dubreton’un (François Guétary) İngiliz eşi Sarah (Helena Michell) de asker kaçaklarının elindedir. Fidyeyi götürmekle görevlendirilen Sharpe ve keskin nişancıları Fransız Albay Dubreton ile karşılaşır. Parayı Hakeswill’e teslim etseler de fidyeyi artıran kaçaklar yeni ödeme için beş gün süre verirler. Sharpe kampa dönüp olanları anlatınca Wellington Dükü (Hugh Fraser) büyüyen asker kaçakları sorununa toptan bir çözüm olması için harekât emri verir. Sharpe firarilerin elindeki Portekiz köyündeyken Fransız Albayın yanında karşılaştığı Binbaşı Ducos’nun (Féodor Atkine) Napolyon Bonapart’ın istihbarat şeflerinden birisi olduğunu öğrenir. Sharpe rehineleri kurtarmak için bir plan yapar. Ataşe Sir Augustus Farthingdale bu türden büyük bir harekâtın en azından bir binbaşı tarafından komuta edilmesi eleştirisi üzerine Wellington, Sharpe’a Galler Prensinin mektubunu iletir. Sharpe’ın başarılarını beğeniyle takip eden Prens, Sharpe’ı binbaşılığa terfi ettirmiştir bile. Noel yortusu akşamında Sharpe, keskin nişancılarıyla beraber asker kaçaklarının elindeki köye baskın düzenlemek için harekete geçer.
Tarihi konular

Ana madde: Firar
Yarımada Savaşı sırasında cephede yaşananların gerçeklikle betimlendiği filmde asker kaçakları konusu da işlenmiştir. Genellikle insan hayatına önem vermeyen mağrur ve otoriter subaylara karşı yaşanan ayaklanma ve firar olayları savaş sırasında artış göstermiştir. Hayatlarına değer verilmediğinden hareketle artık savaşmak istemeyen askerler bir araya gelmiş ve önceden düşman olarak savaştıkları askerlerle kader birliği yapmıştır. Savaş zamanında yaşanan firar olaylarına tarih boyunca verilen idam cezası Yarımada Savaşında da uygulanacaktır.
Oyuncular

| Oyuncu | Rolü |
| --- | --- |
Sean Bean: Binbaşı Richard Sharpe
Daragh O'Malley: Onbaşı Patrick Harper
Assumpta Serna: Komutan Teresa Moreno
Michael Byrne: Binbaşı Nairn
Hugh Fraser: Sir Arthur Wellesley
Féodor Atkine: Binbaşı Pierre Ducos
Pete Postlethwaite: Çavuş Obediah Hakeswill
François Guétary: Albay Dubreton
Elizabeth Hurley: Lady Isabella Farthingdale
Diana Perez: Ramona
Michael Mears: Er Francis Cooper
John Tams: Er Daniel Hagman
Jason Salkey: Er Harris
Lyndon Davies: Er Ben Perkins
1963 Eurovision Şarkı Yarışması

| 1963 Eurovision Şarkı Yarışması>  |
| --- | --- |

Tarihler
Final tarihi: 23 Mart 1963
Ev sahibi
Yer: BBC Televizyon Merkezi, Londra, Birleşik Krallık
Sunucu(lar): Katie Boyle
Orkestra şefi: Eric Robinson
Yönetmen: Yvonne Littlewood
Ev sahibi yayıncı:  British Broadcasting Corporation (BBC)
Açılış gösterisi: Ola & Barbro
Katılımcılar
Katılımcı sayısı: 16
 Katılım haritası       Katılımını onaylayan ülkeler     Yarışmaya daha önce katılan fakat bu yıl katılmayacak olan ülkeler 
Oylama
Oylama sistemi: Yirmi jüri üyesi kendi beş favorilerine puan vermiştir.
Sıfır puan:  Finlandiya  Hollanda  İsveç  Norveç
Kazanan şarkı:  Danimarka "Dansevise"
Eurovision Şarkı Yarışması
◄1962  1964►
1963 Eurovision Şarkı Yarışması, 8. Eurovision Şarkı Yarışması'dır. Yarışma 1962 yarışması'nı kazanan ülke olan Fransa'da yapılmak istense de ekonomik durum nedeniyle ev sahipliği teklifini geri çevirmiş böylece 23 Mart 1963 tarihinde Birleşik Krallık'ın başkenti Londra'da bulunan BBC Televizyon Merkezi'nde yapılmıştır.
Yarışmanın kazananı Danimarka'yı temsil eden "Dansevise" adlı şarkısıyla Grethe & Jørgen Ingmann ikilisi olmuştur. Danimarka yarışmayı ilk defa kazanmış oldu. Finlandiya, Hollanda, İsveç ve Norveç sıfır puan almışladır.
Yer

Daha fazla bilgi: Londra, Ev sahibi şehir ve hakkında
BBC, 1960, 1972 ve 1974 yıllarında olduğu gibi, bir önceki yarışmanın galibi olan Fransa yerine yarışmaya ev sahipliği yapmaya istekli oldu.
Ev sahibi mekan BBC Televizyon merkezi, White City, Londra'da bulunmaktadır. Birçok BBC programlarının barındığı en tanınan tesislerinden biridir. Mart 2013'te kapanana kadar dünyanın en büyük tesislerinden biri olmaya devam etti.
Format

İki stüdyo (TC3 ve TC4) kullanıldı: Biri Katie Boyle, izleyici ve oylama tablosu için; diğeri de katılımcı ve onlara eşlik eden orkestra için. Olağandışı bir şekilde, bir bom mikrofonu (normalde drama ve komedi şovları için kullanılır) kullanıldı. Yarışmaya yenilik katması için bu mikrofon kullanıldı.
Format > Oylama tartışması

Bu yılki tartışma oylama sırasında oldu. Norveç'in oylarını duyurma sırasında Oslo'daki oyları okuyan Roald Øyen, doğru bir prosedürü kullanmadı, çünkü şarkı adının ve ardından ülkenin isminin, puanları vermeden önce duyurulmuş olması gerekiyordu. Katie Boyle, Norveç'ten sonuçlarını tekrarlamasını istedi, ancak Norveçli sözcü, Katie'den tüm diğer sonuçların alınmasından sonra onlara geri dönmesini istedi. Monako ilk olarak hem Birleşik Krallık'a hem de Lüksemburg'a bir puan verdikleri için ikinci kez oylama yapmaları istendi. Daha sonra, Katie Boyle tekrar oy almak için Monako'ya geri döndüğünde, Monako'nun Lüksemburg'a puan verilmemesine neden oldu. (bu durum ülkelerin pozisyonları üzerinde herhangi bir etkisi olmadı).
Katılımcı ülkeler

Daha fazla bilgi: Eurovision Şarkı Yarışması'nda ülkeler listesi
Üçüncü kez Toplamda on altı ülke yarışmaya katılmıştır. Önceki yıl olduğu gibi yarışmaya ilk kez katılan, Geri dönen veya çekilen ülke olmamıştır.
Katılımcı ülkeler > Orkestra şefleri

Her performansın orkestrasını yöneten bir orkestra şefi vardı.
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|   Birleşik Krallık - Eric Robinson   Hollanda - Eric Robinson   Almanya - Willy Berking   Avusturya - Erwin Halletz  |   Norveç - Øivind Bergh   İtalya - Gigi Cicchellero   Finlandiya - George de Godzinsky   Danimarka - Kai Mortensen  |   Yugoslavya - Miljenko Prohaska   İsviçre - Eric Robinson   Fransa - Franck Pourcel   İspanya - Rafael Ibarbia  |   İsveç - William Lind   Belçika - Francis Bay   Monako - Raymond Lefèvre   Lüksemburg - Eric Robinson  |
Sonuçlar

| Sıra | Ülke | Katılımcı | Şarkı | Dil | Derece | Puanlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 01 |  Birleşik Krallık | Ronnie Carroll | "Say Wonderful Things" | İngilizce | 4 | 28 |
| 02 |  Hollanda | Annie Palmen | "Een speeldoos" | Felemenkçe | 13 | 0 |
| 03 |  Almanya | Heidi Brühl | "Marcel" | Almanca | 9 | 5 |
| 04 |  Avusturya | Carmela Corren | "Vielleicht geschieht ein Wunder" | Almanca, İngilizce | 7 | 16 |
| 05 |  Norveç | Anita Thallaug | "Solhverv" | Norveççe | 13 | 0 |
| 06 |  İtalya | Emilio Pericoli | "Uno per tutte" | İtalyanca | 3 | 37 |
| 07 |  Finlandiya | Laila Halme | "Muistojeni laulu" | Fince | 13 | 0 |
| 08 |  Danimarka | Grethe & Jørgen Ingmann | "Dansevise" | Danca | 1 | 42 |
| 09 |  Yugoslavya | Vice Vukov | "Brodovi" | Hırvatça | 11 | 3 |
| 10 |  İsviçre | Esther Ofarim | "T'en va pas" | Fransızca | 2 | 40 |
| 11 |  Fransa | Alain Barrière | "Elle était si jolie" | Fransızca | 5 | 25 |
| 12 |  İspanya | José Guardiola | "Algo prodigioso" | İspanyolca | 12 | 2 |
| 13 |  İsveç | Monica Zetterlund | "En gång i Stockholm" | İsveççe | 13 | 0 |
| 14 |  Belçika | Jacques Raymond | "Waarom?" | Felemenkçe | 10 | 4 |
| 15 |  Monako | Françoise Hardy | "L'amour s'en va" | Fransızca | 5 | 25 |
| 16 |  Lüksemburg | Nana Mouskouri | "À force de prier" | Fransızca | 8 | 13 |
Skor tablosu

Her ülkenin beş favori şarkısını sırasıyla 5, 4, 3, 2 ve 1 puanla ödüllendiren 20 jüri üyesi vardı. Tüm bu puanlar daha sonra toplanarak en çok puan alan beş şarkı sırasıyla 5, 4, 3, 2 ve 1 oy aldı.
|  |  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Birleşik Krallık | 28 |  | 3 |  |  | 5 |  | 3 | 3 | 3 |  | 3 | 5 | 2 |  | 1 |  |
|  | Hollanda | 0 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | Almanya | 5 |  |  |  |  | 2 |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 3 |  |
|  | Avusturya | 16 | 4 |  |  |  |  |  | 4 | 1 |  |  | 2 |  | 3 | 2 |  |  |
|  | Norveç | 0 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | İtalya | 37 | 2 | 1 |  |  | 3 |  | 2 | 5 | 4 | 5 |  | 3 |  | 3 | 5 | 4 |
|  | Finlandiya | 0 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |

|  | Danimarka | 42 | 3 | 5 | 2 | 3 | 4 | 2 | 5 |  |  | 3 |  |  | 5 | 5 |  | 5 |
|  | Yugoslavya | 3 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 1 | 2 |  |  |  |  |
|  | İsviçre | 40 | 5 |  | 4 | 5 | 1 | 5 |  | 4 |  |  |  | 4 | 1 | 4 | 4 | 3 |
|  | Fransa | 25 |  | 4 | 1 | 2 |  | 4 |  |  | 5 | 4 |  | 1 |  | 1 | 2 | 1 |
|  | İspanya | 2 |  |  |  |  |  |  |  |  | 2 |  |  |  |  |  |  |  |
|  | İsveç | 0 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | Belçika | 4 |  |  |  | 4 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | Monako | 25 | 1 | 2 | 5 | 1 |  | 3 |  |  | 1 | 1 | 5 |  | 4 |  |  | 2 |
|  | Lüksemburg | 13 |  |  | 3 |  |  | 1 | 1 | 2 |  | 2 | 4 |  |  |  |  |  |
Tablo görünümüne göre sıralanmıştır
Skor tablosu > 5 puanlar

Aşağıda finaldeki tüm 5 puanın bir özeti verilmiştir:
| N>  | Alan ülke | Oy veren ülke |
| --- | --- | --- |
| 5 | Danimarka | Belçika, Finlandiya, Lüksemburg, Hollanda, İsveç |
| 3 | İtalya | Danimarka, Monako, İsviçre |
| 3 | İsviçre | Avusturya, İtalya, Birleşik Krallık |
| 2 | Birleşik Krallık | Norveç, İspanya |
| 2 | Monako | Fransa, Almanya |
| 1 | Fransa | Yugoslavya |
Uluslararası yayın ve oylama

Aşağıdaki tablo, 1963 yarışmasında oyların, kendi ülkelerinin oylarını duyurmaktan sorumlu olan sözcü ile birlikte verildiği sıralamayı göstermektedir. Her ulusal yayıncı, yarışmanın kendi ana dillerinde yer almasını sağlamak için yarışmaya bir yorumcu gönderdi. Temsilcilerin ve temsil ettikleri yayın organlarının detayları da aşağıdaki tabloda yer almaktadır.
Uluslararası yayın ve oylama > Oylama ve oyları okuyanlar

Birleşik Krallık - Pete Murray
Hollanda - Pim Jacobs
Almanya - Werner Veigel
Avusturya - Emil Kollpacher
Norveç - Roald Øyen
İtalya - Enzo Tortora
Finlandiya - Poppe Berg
Danimarka - TBC
Yugoslavya - Miloje Orlović
İsviçre - Alexandre Burger
Fransa - Armand Lanoux
İspanya - Julio Rico
İsveç - Edvard Matz
Belçika - Ward Bogaert
Monako - TBC
Lüksemburg - TBC
Uluslararası yayın ve oylama > Yorumcular

- Hanns Joachim Friedrichs (ORF)
- Herman Verelst and Denise Maes (BRT); Pierre Delhasse (RTB)
- Ole Mortensen (DR TV)
- Aarno Walli (Suomen Televisio), Erkki Melakoski (Yleisradio)
- Pierre Tchernia (RTF)
- Hanns Joachim Friedrichs (ARD Deutsches Fernsehen)
- Renato Tagliani (Programma Nazionale)
- Pierre Tchernia (Télé-Luxembourg)
Şablon:Ülke veri MMON - Pierre Tchernia (Télé Monte Carlo)
- Willem Duys (NTS)
- Øivind Johnsen (NRK and NRK P1)
(Katılmayan ülke) - TBC (RTP)
- Federico Gallo (TVE)
- Jörgen Cederberg (Sveriges Radio-TV and SR P1)
- Theodor Haller (TV DRS); Georges Hardy (TSR); Renato Tagliani (TSI)
- David Jacobs (BBC TV); Michael Aspel (BBC Light Programme)
- Ljubomir Vukadinović (Televizija Beograd); Gordana Bonetti (Televizija Zagreb); Saša Novak (Televizija Ljubljana)
BBC Televizyon merkezi, Londra - 1963 yarışması'na ev sahipliği yapan mekan.
Süper bilgisayar

Argonne Ulusal Laboratuvarı'ndaki IBM Blue Gene/P süper bilgisayarı "Intrepid",
Süper bilgisayar basit olarak; yoğun paralel işlemciler, yüksek başarımlı vektör
işlemciler ve öbek bilgisayarların oluşturduğu sistem (her bileşen olmak zorunda değil) olarak
tanımlanabilir. Süper bilgisayarlar bilimde, deney ve hesaplamayı birleştiren hesaplamalı bilim gibi yeni metodolojilerin oluşmasını sağlamıştır. Günümüzde süper bilgisayarlar saniyede yüzlerce trilyon işlem yapar hale gelmiştir. Örneğin, dünyanın en hızlı süper bilgisayarı saniyede 136,8 trilyon kalıcı işlemle Amerika'da Lawrance Livermore National Laboratuvary isimli ulusal laburatuarın kullanımındadır (teorik sınır bu rakamın üzerinde olup adı geçen makine için saniyede 183,5 trilyon işlemdir) Süper bilgisayarlar ilk defa 1960'larda Seymour Cray tarafından Control Data Corporation'da tasarlandı.
Tarihçe

1950'li yılların başında, bir bilgisayar eşzamanlı olarak birden fazla program çalıştıramıyordu. Her kullanıcı, bilgisayarı yalnız bir kere kullanma hakkına sahipti ve kendisine ayrılmış belirli  bir sürede kullanacağı program ve delikli kâğıttan kartlar ile bir bant şeritle birlikte bilgisayarı kullanması gerekiyordu. Program makinaya yüklenir ve program sonlandırılana veya çökene kadar çalışacak şekilde ayarlanırdı. Programların hata denetimi makinanın önündeki elektrik şalterleri ve panel ışıklarıyla yapılırdı.
Günümüzde, süper bilgisayarlar genellikle özel olarak Cray, IBM gibi geleneksel firmalar tarafından üretilmektedir. 2013 Haziran'dan beri, Çin'de bulunan Tianhe-2 adlı süper bilgisayar dünyadaki en hızlı süper bilgisayardır. Bu bilgisayar 3 milyon 120 bin çekirdeğe sahip olup saniyede 33.86 katrilyon işlem yapabilmektedir. Bunun için 17.808 kW elektrik gücüne ihtiyaç duymaktadır.
Türkiye'nin ilk süper bilgisayarı İstanbul Teknik Üniversitesi'nde bulunmaktadır.
Kullanım Alanı ve Mainframe ile arasındaki Fark

Büyük bilimsel çalışmalarda, nükleer enerji araştırmalarında, hareketli animasyonlarda, akışkanların karakteristiklerini hesaplamada ve meteoroloji gibi alanlarda gereken hesaplamalar için kullanılır. Mainframe ile arasındaki fark süper bilgisayarlar işlemci gücüne dayalı tek bir çalışmaya has iken mainframe çoklu kullanıcı yapıya sahiptir.
Yazılım ve donanım mimarileri

Yalnızca süper bilgisayarlarda kullanılmak üzere bazı teknolojiler geliştirilmiştir. Vektör işleme, sıvı soğutma, nonuniform bellek erişimi, paralel dosya sistemleri bu teknolojilerden bazılarıdır.
İşletim sistemi

Süper bilgisayarlarda en çok kullanılan işletim sistemi Linux'tur. 1980'lerin ortalarına kadar, süper bilgisayarlar genellikle komut kümesi uyumluluğunu ve şifre taşınılabilirliğini performansı için göz ardı etti. Birçok parça için, süper bilgisayarlar bu zamana kadar çok farklı işletim sistemlerine sahipti. Cray-1 genel olarak bilinmeyen en az 6 farklı özel işletim sistemine sahipti. Benzer şekilde, farklı ve uyumsuz vektörleştirme ve paralelleştirme derleyicileri Fortran için de mevcuttu. Bu eğilim bilgisayar sistemlerinin benimsenmesi ve Cray-1 ve Cray X-MP arasındaki ilk komut kümesi uyumluluğu olmasaydı Cray's Unicos veya Linux gibi ETA-10 ile devam edecekti.
En hızlı süper bilgisayar sistemi

2021 yılından itibaren RIKENde bulunan itibaren ARM mimarili Japon Fugaku, Amerikan Summiti geçerek TOP500 listesinde birinciliği almıştır. 150.000'i aşkın Fujitsu A64FX işlemciye sahiptir ve 28,3 MW'lık bir güç tüketimine sahiptir. Projenin yaklaşık maliyeti 1 milyar amerikan dolarıdır.
Türkiye'de süper bilgisayarlar

Türkiye'de bu alanda İTÜ UYBHM ve Harran Üniversitesi HarranHPC 25 Ocak 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. tarafından çalışmalar yapmaktadır.
Ulusal Yüksek Başarımlı Hesaplama Merkezi Projesi'nde yer alan süper bilgisayarlar, birçok işlemciden oluşmakta ve saniyede trilyonlarca işlem yapabilmektedir. Kamu kaynakları (DPT) ile gerçekleştirilen bu projeler sayesinde, akademik ve endüstriyel araştırmalara hesaplama gücü sunmanın ötesinde bu alanda uzman insan kaynağı ve bilgi birikiminin sağlanması, yüksek başarımlı bilişim uygulamaları için bir sinerji merkezi oluşturulması sağlanmaktadır.
İTÜ UYBHM'nin de katkısı ile TÜBİTAK ULAKBİM bünyesinde TR-GRID adlı bir süper bilgisayar girişimi daha başlatılmıştır.
Süper bilgisayarlarda çok büyük oranda bir Linux sürümü kullanılır.
IBM Roadrunner - LANL
En hızlı 500 süper bilgisayarın MİB mimarileri.
Bir BlueGene/L kabini
Sharpe's Honour

| --- | --- |

Yönetmen: Tom Clegg
Yapımcı: Malcolm Craddock  Muir Sutherland
Senarist: Colin MacDonald
Oyuncular: Sean Bean  Daragh O’Malley  Hugh Fraser  Michael Byrne  Alice Krige Feodor Atkine
Müzik: Dominic Muldowney John Tams
Cinsi: Televizyon filmi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1995 İngiltere ITV
Süre: 100 dakika
Dil: İngilizce
Önceki film: Sharpe's Enemy
Devam filmi: Sharpe's Gold
Sharpe's Honour, Bernard Cornwell'in aynı adlı roman dizisinden televizyona uyarlanan  Sharpe adlı film dizisinin beşinci bölümüdür. İngiliz ITV kanalında ilk olarak 1995 yılında gösterilen filmde  Sean Bean ve Daragh O'Malley başrollerdedir.
Konusu

1813 yılında Yarımada Savaşı sürmektedir. Napolyon'un Rusya Seferi başarısızlıkla sona ermiş ve mağlup ordular Fransa'ya dönmektedir. Bu dönemde İngiliz Ordusunun başındaki Lord Wellington Fransızları İspanya'dan kesin olarak atmak üzere harekete geçmektedir. Richard Sharpe (Sean Bean) ise eşi Teresa'nın ölümünün yasını tutmaktadır.
Sharpe'ın düşmanı Fransız Binbaşı Ducos (Feodor Atkine) İspanya ve İngiliz ilerleyişini durdurmak ve Sharpe'dan intikam almak için bir planı uygulamaya koyar. Fransızlara ajanlık yapan La Marquesa'ya (Alice Krige) zorla eşine hitaben bir mektup yazdırır. Buna göre Sharpe eşinden uzaktaki kadına sarkıntılık yapmıştır. İngilizlerin müttefiki konumundaki İspanyol asil Sharpe'ı düelloya davet eder ancak düello Wellington'un muhafızları tarafından engellenir. O gece dağlarda eşkıyalık yapan El Matarife (Matthew Scurfield) asil İspanyolu öldürünce Sharpe işlemediği bir cinayetten suçlanır. Sharpe askeri mahkemede yargılanır ve suçlu bulunur. Wellington, yaklaşan önemli muharebe öncesinde İspanyol müttefiklerinin desteğini kaybetmek istemez.
Tarihi konular

Ana maddeler: Joseph Bonaparte, VII. Fernando ve Vitoria Muharebesi
Filmde yer verilmese de Napolyon'un Rusya Seferinin başarısızlığı Napolyon Ordularının işgali altındaki tüm Avrupa'da derin etkiler bırakmıştır. İspanya'da da 21 Haziran 1813 günü savaşılan ve filmde de gösterilen Vitoria Muharebesini kaybederek Fransa artık İspanya'dan atılmak üzeredir. 1808 yılında İspanya Kralı ilan edilen Napolyon Bonapart’ın ağabeyi Joseph Bonaparte tahttan feragat etmek zorunda kalacak ve İspanya tahtına VII. Fernando geçecektir.
Fransa’yı işgalinini ardından tahta 1808 yılında çıkmasına izin verilen VII. Fernando iki aydan kısa süre içinde tahttan indirilecek ve 6 yıkl boyunca Fransa’daki Valençay Şatosunda tutulacaktır. Fransız işgaline karşı gelişerek büyüyen İspanyol direnişi ve gerilla savaşı döneminde İspanyol halk örgütlenecek ve bağımsızlık için savaşacaktır. Temmuz 1808’deki Bailén Muharebesi ile kazanılan zaferin ardından Fransızların ülkeden atılabileceği inancı yükselecek ve ülkenin gerçek kralının Joseph Bonaparte değil VII. Fernando olduğu öne sürülecektir. Fransızların geri çekilmesiyle beraber bu hak İngilizler tarafından da resmen kabul edilecek, İspanya’da tutunamayacağını anlayan Napolyon tarafından da 1813 yılında teslim edilecektir. Buna göre Fransa ile İspanya arasında 11 Aralık 1813 günü imzalanan Valençay Antlaşması gereğince VII. Fernando kral olarak ülkesine dönecektir.
Ancak kralın döndüğü ülke 6 yıl önce terk ettiği ülke değildir. Bağımsızlık ve özgürlük için savaşmış ve düşmanı topraklarından atmış olan İspanyollar, kralın mutlak iktidarını kabul etmemekte ve yeni bir liberal anayasa talep etmektedir. Bu sırada İspanyol İmparatorluğu çökerken Latin Amerika ülkeleri birer birer bağımsızlıklarını ilan etmeye başlamıştır. Anayasa yanlılarıyla mutlakiyet yanlıları arasındaki gerilim Carlist Savaşları olarak anılan iç savaşa evrilecektir.
Oyuncular

| Oyuncu | Rolü |
| --- | --- |
Sean Bean: Binbaşı Richard Sharpe
Daragh O'Malley: Onbaşı Patrick Harper
Michael Byrne: Binbaşı Nairn
Hugh Fraser: Sir Arthur Wellesley
Féodor Atkine: Binbaşı Pierre Ducos
Alice Krige: La Marquesa
Nickolas Grace: Peder Hacha
Ron Cook: Napolyon Bonapart
Matthew Scurfield: El Matarife
Diana Perez: Ramona
Michael Mears: Er Francis Cooper
John Tams: Er Daniel Hagman
Jason Salkey: Er Harris
Lyndon Davies: Er Ben Perkins
Sharpe's Sword

| --- | --- |
Yönetmen: Tom Clegg
Yapımcı: Malcolm Craddock  Muir Sutherland
Senarist: Eoghan Harris
Oyuncular: Sean Bean  Daragh O’Malley  Hugh Fraser Hugh Ross Emily Mortimer  James Purefoy
Müzik: Dominic Muldowney John Tams
Cinsi: Televizyon filmi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1995 İngiltere ITV
Süre: 100 dakika
Dil: İngilizce
Önceki film: Sharpe's Battle
Devam filmi: Sharpe's Regiment
Sharpe's Sword, Bernard Cornwell'in aynı adlı roman dizisinden televizyona uyarlanan  Sharpe adlı film dizisinin sekizinci bölümüdür. İngiliz ITV kanalında ilk olarak 1995 yılında gösterilen filmde  Sean Bean ve Daragh O'Malley başrollerdedir.
Konusu

Yarımada Savaşı sırasında Fransa-İspanya sınır bölgesinde ilerleyen bir araba Napolyon Bonapart İmparatorluk Muhafızları tarafından saldırıya uğrar. Arabada bir rahip ve üç rahibe vardır. Rahip, İngiliz komutan Lord Wellington'un bölgedeki en önemli ajanı İspanyol El Mirador'un yakın çevresindendir. Ajanın yerini öğrenmek isteyen muhafızlar rahibe işkence ederek rahibelerle beraber öldürürken, en genç rahibe (Emily Mortimer) kaçmayı başarır.
Bölgede devriye gezen Binbaşı Sharpe (Sean Bean) ve askerleri Fransızları püskürtür ve muhafızların komutanı albayı öldürürken yüzbaşıyı canlı ele geçirirler. Sharpe esirin üzerinde şifre yazılı bir kâğıt parçası bulur ve ele geçirilen yüzbaşının aslında albay olduğundan şüphelenir. Ancak komutanını ve meslekdaşı Yüzbaşı Jack Spears'i (James Purefoy) ikna etmeyi başaramaz, Fransız tutuklanmaz ve şartlı salıverilir. Fransızların katliamından kurtulan genç rahibe ise yaşadığı dehşet anlarının etkisiyle konuşma yeteneğini kaybeder ve kendisini kurtaran Sharpe'ın yanından ayrılmaz.
Wellington'un karargâhında ise Binbaşı Munro (Hugh Ross) önemli bir istihbarat elde etmiştir. Buna göre Wellington'un ajanı El Mirador'u yakalamak için Napolyon bizzat İmparatorluk Muhafız Albayı Leroux'yu (Patrick Fierry) görevlendirmiştir. Munro, El Mirador'un kimliğin Sharpe'a söylemeksizin Fransız Albayı öldürmesini emreder. Sharpre ve South Essex Alayı El Mirador'un bulunduğu kente gider. Kent İngilizlerin denetiminde olmasına rağmen yakındaki bir kale hala Fransızların elindedir. Şehir kaleden beklenmedik bir şekilde top ateşine tutulunca oluşan kargaşadan yararlanan Fransız esir kaleye kaçar ve esirin aslında Fransız Muhafız Albay olduğu gerçeği ortaya çıkar.
Alay kaleye akşam saldırsa da saldırıyı önceden haber alan Fransızlar kanlı bir çarpışma sonucu İngilizleri püskürtmeyi başarır. Alay komutanı ölür, Sharpe da ağır yaralanır. Kaleye alabilmek için topçu desteği bekleyen Sharpe, keskin nişancıları arasında en bilgilisi olan Harris'i (Jason Salkey) Leroux'un üzerinde bulduğu şifreyi çözmekle görevlendirir.
Tarihi konular

Ana madde: İmparatorluk Muhafızları (I. Napolyon)
Filmde Fransız İmparatorluk Muhafızları İngilizlerin gözünden yanlı şekilde resmedilmiştir. Yakalandığında kimliğinin ortaya çıkmaması için emrindeki subayı öldürebilecek bir subayın varlığı tartışmalıdır. Ayrıca savaş sırasında cephede özellikle din adamlarına ve kadınlar başta olmak üzere sivillere karşı işkence ve cinayetlerin sadece Fransız askerleri tarafından yapıldığını düşünmek yanıltıcı olacaktır. Muhafızların daha gerçekçi bir gösterimi ise Sharpe's Waterloo filminde ele alınacaktır.