stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1977 Formula 1 sezonu
Takvim > Takvim değişiklikleri

1976'da ekonomik ve siyasi nedenlerle yapılamayan Arjantin Grand Prix takvime geri döndü.
Belçika Grand Prix ve Monako Grand Prix yer değiştirdi, böylece Monako'daki yarış Belçika'dan önce yapıldı.
Fransa Grand Prix, iki pist arasındaki yarış paylaşım anlaşması nedeniyle Paul Ricard'dan Dijon-Prenois'ya, Britanya Grand Prix de Brands Hatch'ten Silverstone'a taşındı.
Almanya Grand Prix, güvenlik endişeleri nedeniyle Nürburgring'de düzenlenmedi. 1977 yarışı, 1970'ten sonra ilk defa Hockenheimring'de yapıldı.
Birleşik Devletler Grand Prix ve Kanada Grand Prix yer değiştirdi, böylece Kanada'daki yarış ABD'den önce gerçekleşti.
Kural değişiklikleri

FIA ilk kez kasklar için güvenlik standartları belirledi.
Sonuçlar ve sıralamalar > Grand Prix'ler

| Yarış | Grand Prix | Pol pozisyonu | En hızlı tur | Kazanan sürücü | Kazanan takım | Rapor |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Arjantin Grand Prix |  James Hunt |  James Hunt |  Jody Scheckter |  Wolf-Ford | Rapor |
| 2 |  Brezilya Grand Prix |  James Hunt |  James Hunt |  Carlos Reutemann |  Ferrari | Rapor |
| 3 |  Güney Afrika Grand Prix |  James Hunt |  John Watson |  Niki Lauda |  Ferrari | Rapor |
| 4 |  Birleşik Devletler Grand Prix |  Niki Lauda |  Niki Lauda |  Mario Andretti |  Lotus-Ford | Rapor |
| 5 |  İspanya Grand Prix |  Mario Andretti |  Jacques Laffite |  Mario Andretti |  Lotus-Ford | Rapor |
| 6 |  Monako Grand Prix |  John Watson |  Jody Scheckter |  Jody Scheckter |  Wolf-Ford | Rapor |
| 7 |  Belçika Grand Prix |  Mario Andretti |  Gunnar Nilsson |  Gunnar Nilsson |  Lotus-Ford | Rapor |
| 8 |  İsveç Grand Prix |  Mario Andretti |  Mario Andretti |  Jacques Laffite |  Ligier-Matra | Rapor |
| 9 |  Fransa Grand Prix |  Mario Andretti |  Mario Andretti |  Mario Andretti |  Lotus-Ford | Rapor |
| 10 |  Britanya Grand Prix |  James Hunt |  James Hunt |  James Hunt |  McLaren-Ford | Rapor |
| 11 |  Almanya Grand Prix |  Jody Scheckter |  Niki Lauda |  Niki Lauda |  Ferrari | Rapor |
| 12 |  Avusturya Grand Prix |  Niki Lauda |  John Watson |  Alan Jones |  Shadow-Ford | Rapor |
| 13 |  Hollanda Grand Prix |  Mario Andretti |  Niki Lauda |  Niki Lauda |  Ferrari | Rapor |
| 14 |  İtalya Grand Prix |  James Hunt |  Mario Andretti |  Mario Andretti |  Lotus-Ford | Rapor |
| 15 |  Birleşik Devletler Grand Prix |  James Hunt |  Ronnie Peterson |  James Hunt |  McLaren-Ford | Rapor |
| 16 |  Kanada Grand Prix |  Mario Andretti |  Mario Andretti |  Jody Scheckter |  Wolf-Ford | Rapor |
| 17 |  Japonya Grand Prix |  Mario Andretti |  Jody Scheckter |  James Hunt |  McLaren-Ford | Rapor |
Sonuçlar ve sıralamalar > Puanlama sistemi

Daha fazla bilgi: Formula 1 Dünya Şampiyonası puanlama sistemleri listesi
İlk altıya girenlere puan verildi. Markalar şampiyonası için her takımın yarışı en yüksek sırada bitiren pilotunun puanı dikkate alındı. Her iki şampiyonada ilk dokuz yarıştaki en iyi sekiz, sonraki sekiz yarıştaki ise en iyi yedi sonuç sayıldı.
Parantez içinde olmayan numaralar şampiyonluk puanı, parantez içindekiler ise toplamda elde edilen puanları gösterir. Puanlama aşağıdaki sisteme göre yapıldı:
| Pozisyon |  1>   |  2>   |  3>   |  4>   |  5>   |  6>   |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Yarış | 9 | 6 | 4 | 3 | 2 | 1 |

Kaynak:
Sonuçlar ve sıralamalar > F1 Üreticileri Uluslararası Kupası

Kalın sonuçlar şampiyonaya dahil edilen sonuçlardır.
Şampiyona dışı yarışlar

Sezonun tek şampiyona dışı yarışı Race of Champions idi:
| Yarış adı | Pist | Tarih | Kazanan pilot | Takımı | Rapor |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  XII Race of Champions | Brands Hatch | 20 Mart |  James Hunt |  McLaren-Cosworth | Rapor |
Carlos Reutemann, 1977 Monako Grand Prix'de
Ronnie Peterson, altı tekerlekliTyrrell P34 ile Monako'da
Jean-Pierre Jarier, Penske PC4 ile ATS adına yarışırken
İlk turboşarjlı F1 aracı, Renault RS01 (2012)
Ferrari, 312T2 aracıyla takımlar şampiyonu oldu
Lotus, Lotus 78 ile ikinci oldu
McLaren, M23 ve M26 (fotoğraftaki) araçlarıyla üçüncü oldu
Wolf, WR1, WR2 ve WR3 modelleriyle dördüncü oldu
Brabham, BT45 ve BT45B ile beşinci oldu
Kargalar

Kargalar, Özlem Tekin'in 14 Mart 2013'te yayınladığı 7. ve son stüdyo albümüdür. Özlem Tekin'in bugüne kadar yapmış olduğu en sert soundlu albümü olan Kargalar heavy metal tarzındaki şarkılardan oluşmaktadır. Albüm 5 yeni şarkıyla birlikte Kime Ne albümündeki Sebepsiz Savaş ve Öz albümündeki Tarlalar şarkılarının albümün tarzına uygun yeni düzenlemeleri ve 3 şarkının remixinden oluşmaktadır. Albümdeki 5 yeni şarkının sözleri Özlem Tekin'e, müzikleri ise Tekin'in 109876543210 albümünde de birlikte çalıştığı Özhan Deneç ile Özlem Tekin'e aittir.
Şarkı Listesi

Kargalar
Asker
Kıyamet
Ay
Sebepsiz Savaş
Dünyam
Tarlalar
Kargalar (Remix)
Dünyam (Remix)
Asker (Remix)
| g t Özlem Tekin |
| --- | --- |

Albümleri:  Kime Ne (1995) ·  Öz (1998) ·  Laubali (1999) ·  Tek Başıma (2002) ·  109876543210 (2005) ·  Bana Bi' Şey Olmaz (2010) ·  Kargalar (2013)
Filmografisi: Hokkabaz (2006)
Bağlantı maddeler: Diskografi ·  Volvox
Demokratik Sosyalist İttihatçı Parti

| Demokratik Sosyalist İttihatçı Parti al-Hizb al-waHdawi al-ishtiraki ad-dimuqraTi |
| --- | --- |

Genel sekreter: Fadullah Nasreddin
Kuruluş tarihi: 10 Ekim 1974
Yasaklanma tarihi: 29 Ocak 2025 (38 gün önce) (2025-01-29)
Merkez: Şam, Suriye
İdeoloji: Arap sosyalizmi Sendikacılık Nasırcılık
Siyasi pozisyon: Sol
Ulusal üyelik: Ulusal İlerici Cephe (1988-2025)
İnternet sitesi
Facebook sayfası
Suriye
Demokratik Sosyalist İttihatçı Partisi (Arapça: الحزب الوحدوي الاشتراكي الديمقراطي - al-Hizb al-waHdawi al-ishtiraki ad-dimuqraTi) Suriye'de bulunan bir siyasi partiydi. 1974'te Sosyalist İttihatçı Partiden koparak kuruldu.
Baasçı Suriye'nin yıkılmasının ardından parti, 1988'den beri üyesi olduğu Ulusal İlerici Cephe (NPF) ile birlikte 29 Ocak 2025'te Suriye Geçiş Hükümeti tarafından feshedildi.
Tarihçe

1988 yılının Aralık ayı sonunda, hükûmetin sosyalist ve Arap milliyetçisi yönelimini destekleyen ve Baas Partisinin liderliğini kabul eden ve yasal olarak lisanslı partilerin üye olduğu Ulusal İlerici Cepheye katıldı. Demokratik Sosyalist İttihatçı Parti, kuruluşundan 9 Mart 2001'deki ölümüne kadar Genel Sekreter Ahmed el-Esad tarafından yönetildi. El-Esad, 1974'te Sosyalist İttihatçı Genel Sekreter Fayiz İsmail tarafından ihraç edilene kadar Sosyalist İttihatçı Partinin Siyasi Bürosunun bir üyesiydi.
El-Esad'ın 2001'deki ölümünden sonra partinin Siyasi Bürosu, Merkez Komitesi'ni bir genel sekreter seçmeye davet etti. Zafer, kullanılan oyların neredeyse yarısını alan Siyasi Büro sekreteri Ahmed el-Esad'ın oğlu Firas el-Esad'ın oldu. Firas el-Esad, parti liderliğinin resmi kararı ona pozisyon vermeksizin bir yıldan fazla bir süre genel sekreter olarak kaldı. Bu dönemde Fadullah Nasreddin, parti içinden veya dışından gelen baskılara yenik düşen Esad'ı devirmek için harekete geçti. Merkez Komitesinin protestosu sebebiyle üç aylık bir süre için geçici bir genel sekreter seçmeye karar verildi. Fadullah Nasreddin, yeni genel sekreter ve Siyasi Büro'nun partinin genel konferansını yapması şartıyla Firas el-Esad'ın desteğiyle seçildi. Konferans gerçekleşmedi fakat Fadullah, genel sekreterliğe devam etti. Kendisi Baasçı dönemde Suriye Halk Meclisinde görev yapmaktaydı.
22 Nisan 2007'deki Suriye parlamento seçimlerinde parti, parlamentodaki 250 sandalyenin 4'ünü kazandı.
Ousmane Dembélé

Masour Ousmane Dembélé (d. 15 Mayıs 1997) Ligue 1 takımlarından Paris Saint-Germain takımında forvet pozisyonunda görev yapan Fransız futbolcudur.
Kulüp kariyeri

Profesyonel kariyerine 2014 yılında Rennes II kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Rennes, Borussia Dortmund, Barcelona kulüplerinde oynadı.
Kulüp kariyeri > Barcelona

2017 yılında 105+40 milyon € karşısında FC Barcelona takımına transfer oldu.
Kökeni

Moritanya, Senegal ve Mali kökenlidir.
Jānis Straume

| Jānis Straume |
| --- | --- |

Vatan ve Özgürlük Birliği (TB/LNNK) Başkanı
Görev (2002-2006)
Yerine geldiği: Māris Grīnblats
Yerine gelen: Roberts Zīle
Letonya Parlamentosu Başkanı
Görev (1998-2002)
Yerine geldiği: Alfrēds Čepānis
Yerine gelen: Ingrīda Ūdre
Kişisel bilgiler
Doğum: 27 Ağustos 1962 Sigulda, Letonya
Ölüm: 10 Temmuz 2024 (61 yaşında) Jūrmala, Letonya
Ölüm nedeni: Tren çarpması
Partisi: Vatan ve Özgürlük Birliği (TB/LNNK)
Evlilik(ler): Baiba Straume
Bitirdiği okul: Riga Tıp Üniversitesi
Mesleği: Siyasetçi
Jānis Straume (27 Ağustos 1962 – 10 Temmuz 2024), Leton siyasetçi.
Hayatı

Straume, 27 Ağustos 1962'de Sigulda, Letonya'da doğdu. Riga Tıp Üniversitesi'nde eğitim gördü. Vatan ve Özgürlük Birliği (TB/LNNK) bünyesinde siyasete girerek 1998-2002 yılları arasında Letonya Parlamentosu Başkanı ve 2002-2006 yılları arasında Vatan ve Özgürlük Birliği (TB/LNNK) Başkanı olarak görev aldı.
Baiba Straume ile evli olan Straume, 10 Temmuz 2024'te Jūrmala, Letonya'da demiryolu hemzemin geçidinden yaya olarak geçerken kendisine hızla gelen bir trenin çarpması nedeniyle 61 yaşında olay yerinde ölmüştür.
Vincenz Müller

| Vincenz Müller |
| --- | --- |
Vincenz Müller Leipzig'de (1950)
Doğum: 5 Kasım 1894(1894-11-05) Aibach, Bavyera Krallığı, Alman İmparatorluğu
Ölüm: 15 Mayıs 1961 (66 yaşında) Doğu Berlin, Doğu Almanya
Bağlılığı:  Alman İmparatorluğu (1918'e kadar)  Weimar Cumhuriyeti (1933'e kadar)  Nazi Almanyası  NFKD (1945'e kadar)  Doğu Almanya
Hizmet yılları: 1908-1945 1952-1958
Rütbesi: Generalleutnant
Komutası: 56. Piyade Tümeni XII. Kolordu 4. Ordu
Çatışma/savaşları: I. Dünya Savaşı II. Dünya Savaşı
Sonraki işi: Siyasetçi

Vincenz Müller (d. 5 Kasım 1894, Aichach - ö. 12 Mayıs 1961, Doğu Berlin), Alman İmparatorluk ordusunda, Nazi Almanyası'nın Wehrmacht'ında ve savaştan sonra (Doğu) Alman Demokratik Cumhuriyeti Ulusal Halk Ordusu'nda görev yapmış bir askeri subay ve generaldi ; aynı zamanda burada bir politikacıydı. Müller, sonunda Doğu Alman parlamentosu Volkskammer'ın bir üyesi oldu ve Ulusal Halk Ordusu'nun kurmay başkanı olarak görev yaptı.
Erken kariyer

Vincenz Müller, Bavyera Krallığı'nın Aichach kentinde, askeri olmayan bir ailede, bir tabakçının oğlu olarak doğdu. 13. İstihkam Taburu'nda Teğmen (Asteğmen) olarak, I. Dünya Savaşı'nın büyük bir bölümünü Osmanlı İmparatorluğu'ndaki Alman Askeri Misyonu'yla birlikte Türkiye'de geçirdi. Gelibolu'da bir el bombası parçasıyla yaralandı, daha sonra Bağdat'a ve İran Cephesi'ne sevk edildi. Sıtma ve tifüse yakalandıktan sonra Almanya'ya geri döndü. 1917 yılında Türkiye'ye dönerek Türk subaylarına taktik eğitmenliği yaptı.
Savaştan sonra Reichswehr'de çeşitli görevlerde bulunmaya devam etti ve Yüzbaşı rütbesine terfi etti.
Nazi Almanyası

Wehrmacht'ta görev yaparken albaylığa terfi eden Müller, 1938'den itibaren 2. Ordu Grubu'nun genelkurmay kadrosunda görev aldı. Bu dönemde Erwin von Witzleben aracılığıyla ordudaki muhafazakar Nazi karşıtı direnişçilerle temas kurduğu biliniyor; ancak daha sonraki komplolara doğrudan katılmadı.
Siyasi görüşleri belirsizliğini korurken, Müller her zaman Nazi askeri planlarına tam bir bağlılık gösterdi ve Wehrmacht kariyerinde kendi ilerlemesini hedefledi. Bir kurmay subay olarak, 1940 yılında İsviçre'nin başarısız işgali olan Tannenbaum Harekatı'nın ve Sovyetler Birliği'nin işgali olan Barbarossa Harekatı'nın planlanmasında yer aldı . 1943'ten itibaren Müller, korgeneralliğe terfi etti ve Dördüncü Ordu'nun bir parçası olan 56. Piyade Tümeni'nin komutanlığına getirildi. 1944 yılında XII. Kolordu Komutanlığına getirildi.
Müller daha sonra kendini 1944'ün sonlarında Belarus bölgesini etkileyen olayların içinde buldu : IV. Ordu'nun geri kalanıyla birlikte XII. Kolordu, Bagration Harekatı adı verilen stratejik taarruz sırasında Minsk'in doğusunda Sovyet kuvvetleri tarafından kuşatıldı. Müller'in birlikleri bölgede sıkışan kuvvetler arasında muhtemelen en az hasar gören birlikti ve 3 Temmuz'da Dördüncü Ordu'nun tüm kuvvetlerinin komutasını ele geçirdi; yaklaşık 100.000 kişilik bu birlikler 5 Temmuz'da Sovyet hatlarına 100 kilometreden daha az bir mesafedeydi. Cesaret verici olaylara rağmen, Dördüncü Ordu'nun büyük bir kısmının Ruslar tarafından yok edilmesi üzerine 8 Temmuz'da esir alındı.
Sovyet esareti

Müller, esir alındığı andan itibaren Sovyetlerle işbirliğine hazır olduğunu göstermiş ve 4. Ordu birliklerine silah bırakma emri vermiştir.
Savaş esiri olduğu dönemde Müller'in görüşlerinde belirgin bir değişim oldu ve bir Nazi karşıtı olduğunu itiraf etti: Yakalanmasından birkaç gün sonra  Özgür Almanya Ulusal Komitesi'ne (Nationalkomitee Freies Deutschland veya NKFD) ve Walther von Seydlitz-Kurzbach liderliğindeki Bund Deutscher Offiziere'e katıldı . Bagration Harekâtı sırasında esir alınan bir grup generalin üyesiydi ve NKFD'nin faaliyetlerinde özellikle önemli rol oynadılar. Ancak Müller, meslektaşlarının çoğunun aksine, kendisinin inanmış bir komünist olduğunu iddia ediyordu. Müller'in, Bamler ile birlikte 1944'ün sonlarında Krasnogorsk'ta özel eğitime katıldığı ve Sovyet istihbaratı tarafından Friedrich Paulus gibi diğer NKFD üyelerini casusluk yapmak üzere işe alındığı bilinmektedir.
Alman Demokratik Cumhuriyeti

Vincenz Müller, 1948'de Sovyet esaretinden nispeten erken serbest bırakıldı ve Almanya Ulusal Demokratik Partisi'ne (NDPD) katıldı. 1949'dan 1952'ye kadar partinin başkan yardımcısıydı ve Doğu Alman parlamentosu Volkskammer'ın başkan yardımcısıydı . Bu dönemde Doğu Alman devlet güvenliği için muhbir olarak hareket etmeye devam ettiğine inanılıyor.
Müller, Doğu Alman yönetimine olan sadakati konusunda uzun süredir devam eden endişeler arasında 1958'de emekli oldu ve Stasi'den giderek artan bir baskı altına girdi. Şizofreni hastası olduğu söylendi ve 1960'ta bir süre hastanede yattı; ayrıca 1941'de Artemovsk'ta 1.300 Yahudi'nin toplu katliamına ve savaş esirlerinin vurulmasına karıştığı iddiaları yeniden ortaya çıktı. 1961 yılında, hastaneye dönmesi gereken gün evinin balkonundan düşerek, tartışmalı bir şekilde hayatını kaybetti; bir polis aracının dışarı çıkması üzerine intihar ettiği yönünde söylentiler çıktı.
Ödüller ve madalyalar

Müller (NDPD) Volkskammer'de konuşuyor, 15 Eylül 1951
Vincenz Müller DDR Başkanı Wilhelm Pieck'i tebrik ediyor, 1957
İddia

İddaa ile karıştırılmamalıdır.
Hukukta iddia, bir tarafın dava dilekçesinde, suçlamasında veya savunmasında kanıtlanmamış bir olgu iddiasıdır. Kanıtlanana kadar iddialar sadece beyandan ibarettir.
İddia Türleri > Evliliğe İlişkin İddialar

Evliliğe ilişkin iddialar arasında evlilik taahhütnameleri ve evlilik beyannameleri yer alır. Evlilik beyannameleri, nikâhlarını ilan yoluyla değil de evlilik ruhsatı alarak gerçekleştirmek isteyen çiftler için düzenlenirdi. Evlilik beyannamesi, çiftin evliliğe engel herhangi bir durumun bulunmadığını beyan ettiği belgedir.
İddia Türleri > Medeni Şikâyetler

Genellikle bir medeni şikâyette davacı, iddiasını oluşturacak tüm unsurları içeren yeterli olguları ileri sürer ve böylece bir dava sebebi ortaya koyar. Davacının davayı kazanabilmesi için hem ispat yükünü hem de ikna yükünü taşıması gerekir.
Davalı, şikâyete verdiği cevabında olumlu savunmalar ileri sürebilir.
Yetkili mahkemeyi, kişisel yetkiyi ve konu bakımından yetkiyi belirlemek için dilekçede diğer bazı iddiaların da bulunması gerekmektedir.
İddia Türleri > Ayrıksı İddialar

Ayrıksı iddialar, bir dilekçede "veya" bağlacıyla birbirine bağlanan iddialardır. Bir şikâyette, ayrıksı iddialar genellikle kendiliğinden geçersiz sayılır, çünkü bu tür bir dilekçe davalıyı hangi iddiaya karşı savunma yapması gerektiği konusunda açık bir şekilde bilgilendirmez.
Öte yandan, davalılar genellikle alternatif savunmalar ileri sürebilir. Örneğin: "Suçu işlemedim", "Eğer işlediysem farkında değildim" veya "Farkında olsaydım bile geçerli bir mazeretim var" gibi ifadeler kullanılabilir. Böyle bir savunma ayrıksı olarak değerlendirilebilir ve kabul edilebilir nitelikte olabilir.
100 Kadın (BBC)

100 Kadın (BBC)'nin 2021 listesidir. Bu yılın anahtar kelimesi şu şekildedir: “toplumumuzu, kültürümüzü ve dünyamızı yeniden keşfetmek için kendi rollerini oynamaya katkıda bulunan kadınlar." Liste 7 Aralık'ta açıklanmıştır ve Afgan kadınlara odaklanır. Listenin yarıdan fazlası Afgan kadınlardan oluşur.
| Resim | Ad | Ülke | Açıklama |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Lima Aafshid |  Afganistan | Şair ve yazar |
|  | Oluyemi Adetiba-Orija |  Nijer | Nijerya hapishanelerindeki yoksul olduğu için avukatlık hizmeti alamayan mahkûmların adalete kavuşmasına ve hapisten çıkmasına yardımcı olan tamamı kadınlardan oluşan bir vakfın kurucusudur. |
|  | Rada Akbar |  Afganistan | Afgan halkının günlük yaşamını fotoğrafları ile belgelemiş ve sanatı, kadın düşmanlığına sesini yükseltmek için kullanmıştır. |
|  | Catherine Corless |  İrlanda | 800 çocuğun cesedinin bulunduğu bir toplu mezarı ortaya çıkarmış bir yerel tarihçidir. |
|  | Pashtana Durrani |  Afganistan | Kandahar'da kız çocuklarına ve kadınlara eğitim imkanı yaratmak için dijital ortamda eğitim veren LEARN Afghanitan'ı kurdu. |
|  | Saeeda Etebari |  Afganistan | Afganistan’ın geleneksel motiflerinden esinlenerek tasarladığı mücevherler ile tanınmış işitme engelli bir Afgan kadındır. |
|  | Sahar Fetrat |  Afganistan | Feminist aktivist, yazar ve film yapımcısı. |
|  | Melinda French Gates |  ABD | Hayırsever ve iş kadını |
|  | Saghi Ghahraman |  İran | Şair ve İran Queer Organizasyonu kurucusu |
|  | Angela Ghayour |  Afganistan | Afgan kız çocuklarına çevrimiçi ders vermek üzere gönüllü öğretmenlerle bir çevrimiçi okul kurdu. Bu okulda Telegram ve Skype kullanarak 400 kadar öğretmenin ders vermesini sağladı. |
|  | Shamsia Hassani |  Afganistan | Kabil sokaklarında " sokak sanatını " yaygınlaştırdı. |
|  | Mugdha Kalra |  Hindistan | Otistik bireylerin toplumda ayrımcılığa odaklanan çalışmaları ile tanınmış insan hakları aktivisti |
|  | Freshta Karim |  Afganistan | Afgan çocuk hakları aktivisti. Afganistan'da gezici kütüphanelerle çocuklara kitap ve sanat etkinlikleri ulaştıran bir sivil toplum kuruluşunun kurucusudur. |
|  | Aliya Kazimiy |  Afganistan | Eğitmen |
|  | Helena Kennedy |  Birleşik Krallık | Uluslararası Barolar Birliği'nin İnsan Hakları Enstitüsü yöneticisi |
|  | Iman Le Caire |  Mısır | Dansçı, koreopgraf, LGBT Aktivisti. Ülkelerinden kaçan trans sığınmacılara yardım eden Trans Asylias adlı kuruluşu kurucusudur. |
|  | Depelsha Thomas Mcgruder |  ABD | Moms of Black Boys United'ın Kurucusu, Ford Vakfı COO'su |
|  | Fahime Mirzai |  Afganistan | Afganistan'ın ilk kadın semazaeni. Kabul'de kadın semazenler grubu kurmuştur. |
|  | Chimamanda Ngozi Adichie |  Nijerya | Nijeryalı yazar, feminist. |
|  | Lynn Ngugi |  Kenya | Ülkesinin en büyük Youtube kanallarıdan birinin kurucusu olan, kadın öykülerini öne çıkaran ve zorbalığa son verilmesini savunan çalışmaları ile tanınmış dijital içerik üreticisi. |
|  | Rehana Popal |  Afganistan | İngiltere'de baro'ya kabul edilen ilk Afgan. |
Salder Şatosu

| --- | --- |
Schloss Salder
Salder Şatosu, artık belediye müzesi

Genel bilgiler
Tür: Tarihi anıt (Almanya)
Mimari tarz: Rönesans mimarisi
Konum: Salzgitter, Salder, Almanya
Koordinatlar: 52°08′09″K 10°20′15″D﻿ / ﻿52.13583°K 10.33750°D﻿ / 52.13583; 10.33750
Başlama: 1608 (416 yıl önce) (1608)
Sahip: Saldern Ailesi   (1608-1695)   Brunswick-Wolfenbüttel Ailesi (1695-1920)   Brunswick Devleti   (1920-1939)   Reichswerke AG   (1939-1955)   Salzgitter   (1955-günümüz)
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Paul Francke   Hermann Korb

Salder Şatosu, (Almanca: Schloss Salder), Aşağı Saksonya'daki Salzgitter ilinin Salder ilçesinde bulunan bir Rönesans şatodur. Weser Rönesansı tarzındaki yapı, müştemilatıyla birlikte hem prenslik sarayı hem de tarım alanı olarak kullanılmıştır. Günümüzde Salder Kalesi Belediye Müzesi'ne ev sahipliği yapmaktadır.
Şatonun Tanımım > Şato

Şato, Fuhse Nehri yakınında bataklık bir arazide yer almaktadır. Şatonun sağlamlaştırılması için zemine tahta direkler çakılıyor ve Şato bunların üzerine yerleştiriliyordu. Weser Rönesansı tarzında tasarlanan yapı, kum-kireç tuğlalarından inşa edilmiş olup, iç duvarları çoğunlukla ahşap iskeletten oluşmaktadır. Yükseltilmiş ana giriş batıda yer almakta olup köye bakmaktadır. Bunun üzerinde inşaatçı David Sachse'nin arması vardı. Diğer katlara ulaşımı sağlamak için binanın arka tarafına (doğu cephesine) bir merdiven kulesi eklenmiştir. Yapı nispeten sadedir; ana merdiven ve arma dışında yalnızca çatı kornişi ve iki köşe çıkıntısı süsleme işlevi görmektedir.
Şatonun Tanımım > Şatonun oda düzeni

Şato, zemin kattan hemen hemen aynı seviyede bir bodrum, bir zemin kat, bir üst kat ve iki çatı katından oluşmaktadır. Alt kat daha çok günlük yaşam için kullanılırken, üst kat temsili amaçlara hizmet ediyordu. Çatıda hizmetçilerin yaşam alanları ve depo odaları yer alıyordu. Zemin katta giriş holü binanın tüm derinliği boyunca uzanıyordu ve sağında ve solunda dört oda vardır. Solda “yeşil” oda, sağda “kırmızı oda” vardır ve her odanın arkasında bir yatak odası vardı. Mutfak zemin katın doğu kısmında yer alıyor. Giriş holünün duvarları çiçek motifleri ve çeşitli hayvan resimleriyle boyanmıştı. Üst kattaki giriş holünün üstünde Şehzade Odası, onun solunda birer “mavi” ve birer “sarı” oda, diğer tarafında ise “Prensin Odası” ve birer “kırmızı” oda vardı.
Şatonun giriş holünde ve prens odasında bulunan şömine ile ısıtılan şatoda, bodrum katta bulunan sıcak hava ısıtma sistemi ile de alt katın ısıtılması sağlanıyordu. Diğer odalara sobalar yerleştirilmiştir.
Şatonun Tanımım > Şatonun avlusu

Merian'ın 1654 tarihli gravürü, şatoda avlusunda tarımsal yapıların da bulunduğunu gösteriyor. Bunlar şato ile birlikte şato avlusunu çevreleyen bir kare oluşturuyor.
Şatonun doğusuna bir “keyif bahçesi” yapılmıştır. 17. yüzyıl sonlarına ait bir tasvire göre, “gül ağaçları, sazlık, fındık ağaçları ve ligustrum ağaçları” ile çevrili üç bölüme ayrılmıştı. Bu bahçenin bitişiğinde “18 yaşlı armut ağacı, 19 gebe elma ağacı ve 54 genç aşılanmış ağaç” bulunan büyük bir meyve bahçesi vardı.
Tarihçesi > İlk inşaat 1608'den 1695'e kadar

17. yüzyılın başlarında von Saldern ailesi mülklerinin bir kısmını Statius von Münchhausen'e ipotek ettirmek zorunda kaldı. Ondan, Wolfenbüttel'den David Sachse, Salder'deki ıssız atadan kalma araziyi 40 yıllığına kiraladı. Sachse (16. yüzyıl ortası - 1613) Brunswick'in prens albayı ve özel danışmanıydı. 1608 yılında Sachse burada bir Rönesans şatosu inşa ettirdi ve halk arasında kurucusunun adıyla “Sachsenschloss” olarak anıldı. Planlar büyük ihtimalle saray mimarı Paul Francke'ye aittir, en azından Francke'nin diğer binalarıyla yapılan karşılaştırmadan çıkarılabilecek sonuç budur.
Dük Friedrich Ulrich ile yaşadığı anlaşmazlıklar nedeniyle Sachse ülkeyi terk etmek zorunda kaldı ve 1613'te öldü. Dük'ün kendisi o dönemde mali sorunlar yaşadığı için Saldern ailesini, Salder'deki eski mülklerini ve kaleyi Sachse'nin kızlarından geri almaya zorladı.
Otuz Yıl Savaşları sırasında kale, 1641 ve 1642'de General Ottavio Piccolomini komutasındaki imparatorluk birlikleri tarafından yıkıldı. 1654'te Merian, kalenin ıssız durumundan şikayetçiydi. 1687 tarihli bir raporda zeminlerin çürümüş ve kırık olduğu, pencerelerin ise samanla doldurulduğu belirtiliyor ve yapının daha da kötüleştiği belirtiliyor. 1975 tarihli bir raporda, kalenin o dönemde uzun süredir boş olduğu sonucuna varılmıştır.