stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
TCG Sakarya (S-332)

TCG Sakarya, İstanbul Boğazı açıklarında, 1973
S-332 TCG Sakarya, (İlk adı USS Boarfish (SS-327)) Balao sınıfı bir denizaltıdır. Boarfish, İngilizce peri balığı anlamına gelir. Boarfish, General Dynamics-Electric Boat Şirketi tarafından Groton, Connecticut'ta 12 Ağustos 1943 tarihinde inşa edilmiştir. İnşa sürecinde New Jersey Senatörü Arthur Walsh'ın kızı Barbara Walsh tarafından sponsorluk yapılmıştır. Amerika Birleşik Devletleri Donanması tarafından II. Dünya Savaşı'ndaki başarıları sebebiyle hizmet madalyası kazanmıştır. 15 Kasım 1947'de Türk Donanması'na devredilmeden önce bakım için Mare Adası Donanma Tersanesi'ne gelmiştir. 21 Şubat 1948'de Mare Adası'ndan ayrılmış; San Diego (ABD), Panama, New London (Güney Afrika), Malta, Argostolion (Yunanistan) ve İzmir rotasını takip etmiştir. 23 Mayıs 1948'de hizmete alınmış ve Türk Deniz Kuvvetleri tarafından TCG Sakarya (S-332) olarak yeniden adlandırılmıştır. 23 Ağustos 1948'de resmi olarak kayıt altına alınarak hizmete başlamıştır. Türk Donanması'nda 23.08.1948-12.12.1975 tarihleri arasında hizmet vermiştir. Adını Sakarya Meydan Muharebesi'nden almıştır. 28 Şubat 1976 tarihinden itibaren “TCG Sakarya (S-332)” ve “TCG Gür (S-334)”, “TCG Atılay (S-347)” ve “TCG Saldıray (S-348)"in yatak gemisi olarak kullanılmıştır.
Thamnodrilus

Thamnodrilus, Rhinodrilidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Thamnomanes

Thamnomanes, Thamnophilidae familyasına bağlı bir kuş cinsidir.
Thamnomolgidae

Thamnomolgidae, Poecilostomatoida takımına bağlı bir familyadır.
Tamer Dağlı

| Tamer Dağlı> Türkiye Büyük Millet Meclisi 26 ve 27. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görev süresi 17 Kasım 2015 - 14 Mayıs 2023
Seçim bölgesi: Kasım 2015 – Adana 2018 - Adana
Kişisel bilgiler
Doğum: 5 Haziran 1970 (54 yaşında) Kozan
Partisi: Adalet ve Kalkınma Partisi
Çocuk(lar): 3
Bitirdiği okul: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi İktisat Bölümü
Mesleği: İktisatçı, siyasetçi
Tamer Dağlı (5 Haziran 1970; Kozan), Türk Ekonomist ve siyasetçi. Bankacılık sektöründe üst düzey yöneticilik görevlerinde bulunmuş Dağlı, Kasım 2015 Türkiye genel seçimleri'nde AK Parti Adana milletvekili olarak meclise girmiştir. Ayrıca Kamu İktisadi Teşebbüsleri Komisyonu üyesiydi.
Hayatı > İlk yılları ve kariyeri

Tamer Dağlı 5 Haziran 1970 tarihinde Adana'nın Kozan ilçesinde doğdu. İlkokulu Feke Albay İbrahim Karaoğlanoğlu İlkokulunda okuduktan sonra ortaokul için Yüreğir’e gitti. Lise öğrenimini de Adana’da yapan Dağlı daha sonra 1990 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi İktisat Bölümünü bitirdi. 1994 yılında tamamladığı Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesinde Pedagojik Formasyon eğitiminin ardından değişik bankalarda üst düzey görevlerde yer aldı. Türkiye Finans Katılım Bankası’nda şube müdürlüğü, Adana bölge müdürlüğü ve Kobi bankacılığı müdürlüğü görevini yürüttü. 2014 yılında Necmettin Erbakan Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi bölümünden mezun oldu. Bir dönem Mülkiyeler Birliği Adana Şb. Yöneticiliği ATO meslek komitesi üyeliği yaptı.
Hayatı > Siyasal kariyeri

Dağlı, Kasım 2015 Türkiye genel seçimlerinde ve 2018 Türkiye genel seçimlerinde AK Parti Adana milletvekili olarak meclise girdi.
Hayatı > Özel hayatı

Orta düzeyde İngilizce bilen Dağlı, evli ve 3 çocuk babasıdır.
Thamnolaea

Thamnolaea, Muscicapidae familyasına bağlı bir kuş cinsidir.
Thamnomys

Thamnomys, Murinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
TeX Live

| --- | --- |


Orijinal yazar(lar): TeX Users Group
Geliştirici(ler): Karl Berry
İlk yayınlanma: 1996
Güncel sürüm: 2023 / 19 Mart 2023 (18 ay önce) (2023-03-19)
İşletim sistemi: FreeBSD, Linux, macOS, NetBSD, Solaris, Windows
Erişilebilirlik: İngilizce, Çek/Slovak, Fransızca, Almanca, İtalyanca, Japonca, Korece, Lehçe, Rusça, Sırpça, Basitleştirilmiş Çince
Tür: TeX dağıtımı
Lisans: LaTeX Projesi Kamu Lisansı (LPPL), GPL (v2)
Resmî sitesi: tug.org/texlive/
Kod deposu: tug.org/svn/texlive/  
TeX Live, platformlar arası, ücretsiz bir yazılımdır. TeX ile ilgili başlıca programları, makro paketlerini ve yazı tiplerini içeren TeX dizgi sistemi için yazılım dağıtımıdır. Artık desteklenmeyen muadili teTeX'in yerine geçmiştir.
Şu anda openSUSE, Fedora, Debian, Slackware, Ubuntu, Termux ve Gentoo gibi çeşitli Linux dağıtımları için varsayılan TeX dağıtımıdır. OpenBSD, FreeBSD ve NetBSD gibi diğer Unix işletim sistemleri de teTeX'ten TeX Live'a dönüştürülmüştür.
Proje, ilk olarak 1996 yılında Sebastian Rahtz tarafından TeX Kullanıcıları Grubu da dahil olmak üzere dünya çapındaki TeX kullanıcı gruplarıyla işbirliği içinde başlatıldı. Bugün, Karl Berry, Akira Kakuto, Luigi Scarso ve diğer birçok kişi tarafından sürdürülmektedir.
2009 sürümüne kadar TeX Live doğrudan ya da "canlı (live)" olarak CD-ROM'dan, DVD-ROM'dan ya da herhangi bir mobil cihazdan çalıştırılabiliyordu. TeX Live 2010'dan itibaren, depolama alanındaki kısıtlamalar nedeniyle TeX Collection DVD'sinden dağıtımı çalıştırmak artık mümkün değildi. TeX Live, TeX Dizin Yapısını (TeX Directory Structure) takip eder.
2009 sürümünden bu yana, Microsoft Windows için TeXworks editörü ve Asymptote vektör grafik dili dahil edilmiştir.
MacOS için, tam TeX Live dağıtımının yanı sıra Mac'te TeX kullanmak için bazı ek araçlar, özellikle de TeXShop editörü ve BibDesk bibliyografya yöneticisi içeren MacTeX vardır. Temel MikTeX'e benzer şekilde MiKTeX, önemli ölçüde daha küçük bir indirme olan BasicTeX, Mac için de kullanılabilir. TeX Live ayrıca MacPorts veya Homebrew aracılığıyla da derlenebilir ve kurulabilir.
Sürüm geçmişi

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Gösterge: | Eski sürüm | Eski sürüm, hala destekleniyor | Şimdiki kararlı sürüm | Son önizleme sürümü | Gelecek dağıtım |
| Sürüm | Yayınlanma tarihi | Önemli değişiklikler |
| --- | --- | --- |
| Şimdiki kararlı sürüm: 2023 | 19 Mart 2023 | Windows sürümü başlar ve yalnızca 64 bit ikili dosyalar sağlar. |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 2022 | 4 Nisan 2022 |  |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 2021 | 1 Nisan 2021 |  |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 2020 | 10 Nisan 2020 |  |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 2019 | 19 Nisan 2019 | TeX Live Manager için yeni ara yüz. |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 2018 | 28 Nisan 2018 | Unix'te varsayılan olarak büyük/küçük harfe duyarsız dosya adı eşleştirme. LaTeX varsayılan girdi kodlaması artık UTF-8. |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 2017 | 4 Haziran 2017 | LuaTeX 1.04. |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 2016 | 5 Haziran 2016 | LuaTeX 0.90. |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 2015 |  | LaTeX2e artık daha önce fixltx2e'de bulunan düzeltmeleri içeriyor. LuaTeX 0.80. |
Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 2014: 
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 2013 |  | XeTeX artık yazı tipi düzeni için HarfBuzz kullanıyor. LuaTeX 0.77. |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 2012 |  | MorphOS'a port edildi. |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 2011 |  | biber eklendi. LuaTeX 0.70. |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 2010 |  | pdfTeX için otomatik EPS dönüşümü. Varsayılan olarak PDF 1.5 çıktısı. XeTeX'te kenar boşluğu karakterizasyonu var. LuaTeX 0.60. Artık bir DVD'den canlı olarak çalıştırılamaz. |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 2009 |  | TeXworks Windows ve OSX portlarına dahil edilmiştir. Asymptote dahildir. LuaTeX 0.40. |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 2008 |  | İnternet üzerinden artımlı güncellemeler. LuaTeX ile ilk sürüm. |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 2007 |  | XeTeX ile ilk sürüm. |
Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 2005: 
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 2004 |  | Yeni klasör yapısı. |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 2003 |  | Varsayılan olarak e-TeX. Latin Modern dahil edildi. |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 7 | 2002 | Mac OS X desteği |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 6 | Temmuz 2001 | Ayrıntılı koleksiyonlar. |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 5 | Mart 2000 | Özgür olmayan tüm yazılımlar kaldırıldı. |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 4 | 1999 | Windows desteği. Web2C 7.3. |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 3 | 1998 | Web2C 7.2. |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 2 | 1997 |  |
| Eski sürüm, artık desteklenmiyor: 1 | Mayıs 1996 |  |
Bir Şarkısın Sen

Bir Şarkısın Sen şu anlamlara gelebilir:
Bir Şarkısın Sen (yarışma)
Bir Şarkısın Sen (film)
Blame (Calvin Harris şarkısı)

"Blame", İskoç DJ ve plak yapımcısı Calvin Harris' in dördüncü stüdyo albüm'de Motion yer alan şarkıdır.
Beyaz Kelebekler

| Beyaz Kelebekler |
| --- | --- |
Başladığı yer: Türkiye (1963)
Tarzlar: Pop Müzik
Etkin yıllar: 1963-1980
İlişkili hareketler: Azize Gencebay, Orhan Gencebay, Semra İleten, Seyhan Karabay, Modern Folk Üçlüsü, Mavi Işıklar, Cici Kızlar

Eski üyeler: Ülkü Üst Azize Gencebay Sevil Özyurt Semra İleten Ayşe Sütçü Rıfat Eke Altan Eke Ender Akacan Behzat Kutlubağ Turgut Akyüz Bülent Ortaç Ercüment Ateş Gürhan Nafiz Tarako Rıdvan Sinanoğlu Özkan Altıntaş

Beyaz Kelebekler, Türk pop müzik grubu. Topluluğun aktif müzik yaşantısı 1963'ten 1980'e kadar sürmüştür.
Kabataş Erkek Lisesi'nde okuyan 5 genç tarafından kurulmuştur. Turgut Akyüz'ün katılımıyla profesyonel hayata geçip ünlenmeye başlamıştır. Solist olarak ilk Ayşe Sütçü ile çalışan grup Ayşe'nin evlenip müziği bırakmasından sonra yeni solist olarak Azize Gencebay ile yola devam etti. Azize'nin de Orhan Gencebay ile evlenip müziği bırakmasının ardından da grup Ülkü Üst ile anlaştı. Grup 19 Ocak 1970 yılında Adapazarı'na bir konser için giderken trafik kazası geçirir. Bu kazada Behzat Kutlubağ, Altan Eke ve Rıfat Eke'yi kaybeder. Bu olaydan sonra dağılma noktasına gelen grup çevreden gelen ısrarlar üzerine bu kararından döner. İlerleyen yıllarda Turgut Akyüz bir gazinoda Hasan Heybetli'nin kardeşi tarafından vurularak öldürüldü.
70'li yılların ünlü gruplarından olan Beyaz Kelebekler bu dönem pek çok Avrupa ülkesinde konser verdi.
Grup 1980 İzmir Fuarı sonrasından kariyerini noktalar.
Sen Gidince Bak Neler Oldu, Neler Oluyor Hayatta, Bütün Aşklar Tatlı Başlar, Ateş Böceği grubun önemli çalışmalarıdır.
Grubun Üyeleri > Kurucu Üyeler

Rıfat Eke (1963-1970)
Altan Eke (1963-1970)
Ender Akacan (1963-1980)
Behzat Kutlubağ (1963-1970)
Bülent Ortaç (1963-1980)
Grubun Üyeleri > Sonradan Katılan Üyeler

Gurhan Nafiz Tarako (1980)
Ercüment Ateş (1965-1980)
Ahmet Erbay (1980)
Ayşe Sütçü (1966-1967)
Turgut Akyüz (1966-1980)
Azize Gencebay (1967-1969)
Ülkü Üst (1969-1973)
Rıdvan Sinanoğlu (1948-2021)
(Özkan Altıntaş)
(İhsan)
Grubun Üyeleri > Solistler

Ayşe Sütçü
Azize Gencebay
Ülkü Üst
Ahmet Erbay
Sevil Özyurt
Semra İleten
İpek Bilgin
Sevil Özyurt

Özyurt 1 Ocak 1957'de İstanbul'da doğdu. 1960'lı yılların sonunda Kabataş Erkek Lisesi'nde eğitim gören müzisyenler; Rıfat Eke, Altan Eke, Ender Akacan, Behzat Kutlubağ ve Bülent Ortaç tarafından kurulan Beyaz Kelebekler müzik grubuna 1973'te dahil olarak 1978'de evlenene kadar beş yıl boyunca baş vokali oldu. Grup bünyesinde seslendirdiği "Sen Gidince Bak Neler Oldu?" adlı parçası Hollanda müzik listelerinde bir numaraya kadar yükseldi. 1978'de evlenerek müziği kariyerini sonlandıran Özyurt yerini şarkıcı Semra İleten'e bıraktı.
1970'li yıllarda birçok ünlü ismin kuaförü olan Muammer Yaprakgül ile 1978'de evlenmiş beraberliği 2018'de kendi ölümüne kadar sürmüştür. Yazar olan Funda Özyurt isminde bir kızı vardır. 1970'lerin ünlü müzik grubu Beyaz Kelebekler'in baş vokali Sevil Özyurt 21 Ocak 2018'de İstanbul'da 61 yaşında kanser hastalığı nedeniyle öldü. Cenazesi Bebek Camii'nden kaldırılarak Zincirlikuyu Mezarlığı'nda toprağa verildi.
| Semra İleten |
| --- | --- |
Doğum: Semra Emine 12 Ekim 1960 (63 yaşında) Beyoğlu, İstanbul
Tarzlar: Arabesk, Fantezi, TSM, Pop
Meslekler: Şarkıcı, oyuncu
Etkin yıllar: 1970–günümüz
Müzik şirketi: Yaşar Kekeva Plak(1980–günümüz)
Eş: Sami Çalışan (1981–1983)
Çocukları: Semiramis Talita
Semra İleten

Semra Emine ya da sahne adıyla Semra İleten (d. 12 Ekim 1960, Beyoğlu), Türk şarkıcıdır. 1974 yılında 14 yaşındayken Türkiye'nin ünlü gruplarından olan Beyaz Kelebekler grubunun 1982 yılına kadar solistliğini yapan Türk ses sanatçısı.
Müzik eğitimini İstanbul Belediye Konservatuvarı (Günümüz adıyla: İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı) yatılı okulunda Keman, Piyano öğrencisiyken almaya başlayan Sanatçı'nın şöhret basamaklarını çıkan hayatı Yeşilçam'da başlar, Türkân Şoray'ın filmlerinde çocuk rolünü oynamış, sonrasında sinemayı bırakıp müziğe atılmıştır.
Beyaz Kelebekler grubunun en son as solistidir. Beyaz Kelebeklerle yolculuğunu bıraktıktan sonra kariyerine yurt dışında devam etti. Şu anda İngiltere'de yaşamakta ve müziğe katkı sunmaya kızı Semiramis Talita ile birlikte devam etmektedir.
Tepedibi, Haliliye

| Tepedibi |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Şanlıurfa ilinin Türkiye'deki konumu
TepedibiTepedibi'nin Şanlıurfa'daki konumu
Koordinatlar: 37°09′04″N 39°11′28″E﻿ / ﻿37.151°K 39.191°D﻿ / 37.151; 39.191
Ülke:  Türkiye
İl: Şanlıurfa
İlçe: Haliliye
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 1.793
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 414
İl plaka kodu: 63
Posta kodu: 63050
Tepedibi, Şanlıurfa ilinin Haliliye ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 1.793 |  |
| 2018 | 1.736 |  |
| 2017 | 1.689 |  |
| 2016 | 1.608 |  |
| 2015 | 1.541 |  |
| 2014 | 1.515 |  |
| 2013 | 1.472 |  |
Bir Şarkısın Sen (yarışma)

| Bir Şarkısın Sen |
| --- | --- |
Yarışma logosu.
Format: Yarışma
Tür: Müzik Eğlence
Sunucu: Erol Evgin (1 ve 2. Sezon)  Pınar Altuğ (1., 2. ve 3. Sezon)
Ülke:  Türkiye
Dili: Türkçe
Sezon sayısı: 3
Yapım
Mekân: İstanbul
Yayın bilgileri
Kanal: atv (2009-2010, 2012)
Yayın tarihi: 2009 - 2012
Durumu: Sona erdi


Bir Şarkısın Sen, 2009-2012 yılları arasında atv'de haftalık yayımlanan ve yarışmada yarışan 6-15 yaş arası çocukların seslendirdiği eski ve yeni birbirinden güzel şarkılara oy veren, her hafta farklı sanatçıların katıldığı eski ve yeni Türk müziği sanatçılarının, ayrıca halkın oylamasıyla her hafta seçilen birinci çocukdan oluşan, sunuculuğu Erol Evgin ve Pınar Altuğ'un sunduğu programdır. Ayrıca programda orkestra şefliğini de Metin Özülkü yapmaktadır.
Avrupa güç dengesi

Avrupa güç dengesi, uluslararası ilişkilerde tek bir gücün Avrupa kıtasının üzerinde hegemonya kurmasına izin verilmemesi gerektiği ilkesidir. Modern Çağ’ın büyük bir bölümünde bu denge, güç için mücadele eden az sayıda ve sürekli değişen ittifaklar sayesinde sağlanmış ve bu durum 20. yüzyılın başlarındaki Dünya Savaşları ile tepe noktasına ulaşmıştır. 1945’e gelindiğinde Avrupa liderliğindeki küresel hakimiyet ve rekabet sona ermiş ve Avrupa güç dengesi doktrini yerini modern süper güçler olarak Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği’nin arasında dünya çapında bir güç dengesine bırakmıştır.
Tarihi > İngiliz Dış Politikası

16. ve 17. yüzyıllarda İngiliz dış politikası, Avrupa’da Fransa veya İspanya’nın yaratmaya çalışabileceğine inanılan tek bir evrensel monarşinin kurulmasını önlemeye çalışmıştır. Güç dengesini korumak için İngilizler, algılanan tehdide karşı Portekiz, Osmanlı İmparatorluğu ve Hollanda da dahil olmak üzere diğer devletlerle ittifaklar kurdu. Bu Büyük İttifak, Fransa Kralı XIV. Louis ve XV. Louis’e karşı yapılan savaşlarda zirve noktasına ulaştı. Bu ittifaklar genellikle İngilizlerin ve Hollandalıların büyük orduları finanse etmek için Avrupalı müttefiklerine büyük sübvansiyonlar ödemesini içeriyordu.
18. yüzyılda bu durum, o yüzyılın başlıca güçleri olan Avusturya, Prusya, Büyük Britanya ve Fransa’nın bir ulusun ya da ittifakın hegemonyasını önlemek için birçok kez ittifak değiştirmesiyle görkemli dörtlü ittifaka yol açtı. İspanya Veraset Savaşı, Avusturya Veraset Savaşı, Yedi Yıl Savaşı, Bavyera Veraset Savaşı ve Napolyon Savaşları da dahil olmak üzere bir dizi savaş, en azından kısmen, güç dengesini koruma isteğinden kaynaklanmıştır. İngiltere’nin Prusya ile müttefik olduğu Yedi Yıl Savaşı’ndaki başarısının ardından diğer güçlerin çoğu İngiltere’yi Fransa’dan daha büyük bir tehdit olarak görmeye başladı. Başta Fransa olmak üzere birçok devlet, Britanya Amerikası’nın on üç kolonisinin bağımsızlığını sağlamak ve Britanya’nın artan gücünü kırmak için Amerikan Bağımsızlık Savaşı’na girmiştir.
Tarihi > 19. Yüzyıl

Ayrıca bakınız: Uluslararası İlişkiler (1814–1919) ve Pax Britannica
Fransa’nın Rusya hariç Avrupa’nın büyük bölümünü doğrudan ya da dolaylı olarak kontrol ettiği ve Kutsal Roma İmparatorluğu’nun dağıldığı Napolyon Savaşları’nın sona ermesiyle Avrupa Uyumu güç dengesini korumaya çalıştı. Galip Büyük Güçler (Prusya, Avusturya, Rusya ve İngiltere) tarafından 1815 Viyana Kongresi’nde kabul edilen bölgesel sınırlar muhafaza edildi ve daha da önemlisi büyük bir saldırganlık olmadan denge kurulması kabul edildi. Yine de Kongre sistemi tarihçi Roy Bridge’e göre 1823’e kadar başarısız oldu. 1818’de İngilizler kendilerini doğrudan etkilemeyen kıtasal meselelere karışmamaya karar verdi. Çar I. Aleksandr’ın gelecekteki devrimleri bastırma planlarını reddettiler. Büyük Güçlerin ortak hedeflerinin yerini artan siyasi ve ekonomik rekabetler aldıkça Kongre sistemi dağıldı. Artz, 1822’deki Verona Kongresi’nin “sonu işaret ettiğini” söylüyor. Viyana Kongresi’nin sınırlarının ulusal hatlar boyunca revize edilmesi talepleriyle 1848’deki büyük devrimci ayaklanmalar sırasında eski sistemi yeniden kurmak için bir kongre düzenlenmedi.
Donanma, denizcilik, ticari ve mali gücüyle İngiltere, 1815’ten sonra Avrupa güç dengesine bağlıydı. 1830’lar ve 1850 arasında İngiltere ve Fransa, Avrupa’nın en büyük güçleriydi ancak 1850’lere gelindiğinde Orta Avrupa’da batıya doğru genişleyen Rusya’nın ve Avusturya’nın yanı sıra Alman toprakları üzerinde giderek daha fazla kontrol ve etki sahibi olan Prusya’nın artan gücünden derin endişe duymaya başlamışlardı. 1854-55 Kırım Savaşı ve 1859 İtalyan Savaşı, Avrupa’daki Büyük Güçler arasındaki ilişkileri paramparça etti.
1871’de Prusya liderliğindeki Alman İmparatorluğu’nun (Avusturya hariç tutularak) kurulması ve baskın bir ulus olarak yükselişi (Prusya hem Avusturya’yı hem de Fransa’yı savaşlarda hızlıca yenmişti) Avrupa güç dengesini yeniden dizayn etti. Sonraki yirmi yıl boyunca Otto von Bismarck, antlaşmalar önererek Avrupa ulusları arasında Üçlü İttifak gibi birçok karmaşık ittifak oluşturarak güç dengesini korumayı başardı.
Tarihi > Dünya Savaşları

1890’dan sonra Alman İmparatoru Kayzer II. Wilhelm, ülkesinin dünya üzerindeki etkisini ve kontrolünü artırmak için emperyalist Weltpolitik (“dünya politikası”) uygulamaya başladı. Yeni oluşturulan ittifakların kırılgan olduğunu kanıtladı ve bu durum 1914’te Almanya ve Avusturya-Macaristan’ın bir tarafta Büyük Britanya, Fransa, İtalya ve Rusya’nın (1917’e kadar) diğer tarafta yer aldığı Birinci Dünya Savaşı’nı tetikledi.
Birinci Dünya Savaşı sonrasında imzalanan Versay Antlaşması’nın amaçlarından birisi de “Güç Dengesi” kavramının hakimiyetini ortadan kaldırmak ve yerine küresel olan Milletler Cemiyeti’ni getirmek ve çoğunlukla etnik kökene dayalı ülkeler oluşturmaktı (Çek topraklarının içinde kalan Alman bölgelerinin Almanya’ya katılmasına izin verilmemişti).
İdeolojiler, Avrupa’da 1920‘ler ve 1930’larda üç farklı kümeye ayrılmıştı: İngiltere ve Fransa’nın başını çektiği liberal demokratik devletler, Sovyetler Birliği’nin başını çektiği komünist devletler, Almanya ve İtalya’nın başını çektiği otoriter milliyetçiler. Demokratik devletlerin Nazi Almanyası’nın ilerleyişini engellemedeki başarısızlığı ise İkinci Dünya Savaşı’na yol açtı ve bu da Birleşik Krallık ile Sovyetler arasında geçici bir ittifaka neden oldu. Birleşik Krallık, Sovyetlerin 1939’da Polonya’yı işgalini kınamadı ancak Almanya’ya savaş ilan etti. Daha sonra, Mihvet Devletleri’nin Sovyetler Birliği’ni işgal etmesinin ardından Almanya’ya karşı Sovyetler Birliği’nin yanında yer aldı.
Tarihi > İkinci Dünya Savaşı sonrası: Soğuk Savaş dönemi

II. Dünya Savaşı sonrasında Müttefikler iki bloğa ayrılmış, Doğu Bloku (Sovyetler Birliği ile Orta ve Doğu Avrupa’daki sosyalist ülkeler) ile Batı Bloku (başta ABD, Birleşik Krallık ve Fransa olmak üzere Batı demokrasileri) ve tarafsız veya bağlantısız ülkeler (İrlanda, İsveç, İsviçre, Avusturya ve Yugoslavya dahil) arasında bir güç dengesi oluşmuştur. Almanya 1989 yılına kadar Batı Bloku (eski ülkenin kuzeybatı ve güney kısımları) ile Doğu Bloku (Prusya’nın eski topraklarının çoğunu içeren kuzeydoğu kısmı) arasında bölünmüştür. Avrupa’nın demokratik ülkelerinin çoğunluğu, Kanada ve ABD ile birlikte, bugüne kadar devam eden ve Avrupa’daki diğer ülkelere de yayılan NATO askeri ittifakı altında bir araya geldi. NATO’nun ilk NATO Genel Sekreteri İngiliz Lord Ismay, örgütün başlangıçtaki amacının “Rusları dışarıda, Amerikalıları içeride ve Almanları aşağıda tutmak” olarak belirtmiştir.
Tarihi > Soğuk Savaş sonrası dönem

20. yüzyılın sonlarından itibaren Sovyetler Birliği’nin halefi olan Rusya Federasyonu, potansiyel bir süper güç olarak dünya siyasetinde önemli bir büyük güç ve bölgesel bir güç haline gelmiş ve Avrupa’daki başlıca jeopolitik güç olmuştur. Bununla birlikte, Avrupa Birliği’nin en güçlü üç üyesi –Fransa, İtalya ve Almanya- Birleşik Krallık ile birlikte Batı Avrupa’nın Dört Büyükleri olarak anılmaktadır. Bu ülkeler Avrupa’nın başlıca güçleridir ve G7, G8 ve G20’de tam üye olarak temsil edilen tek AB ülkeleridir. NATO Quint, Amerika Birleşik Devletleri ve Dört Büyükler tarafından oluşturulmaktadır.
G4 terimi özellikle dört ülkenin liderler düzeyindeki toplantılarını tanımlamak için kullanılmaktır. Buna ek olarak AB üçlüsü (ya da G-3) terimi İran nükleer müzakereleri sırasında Fransa, Birleşik Krallık (o zamanlar hala AB üyesiydi) ve Almanya dışişleri bakanları grubunu tanımlamak için kullanıldı. Öte yandan İspanya ve Polonya’nın da dahil olduğı içişleri bakanları grubu G6 olarak bilinmektedir. Almanya (Avrupa’nın en büyük ekonomisine sahip), devam eden Avrupa borç krizinde olduğu gibi genellikle AB’nin ekonomik lideri olarak görülürken Fransa ve Birleşik Krallık (her ikisi de BM Güvenlik Konseyi’nin daimi üyeleri) 2011’de Libya’ya yapılan müdahale gibi savunma ve dış politika konularına liderlik etmektedir. Bu bir dereceye kadar, kıtanın Batı bölgesi için liderlik gücünün dengelenmesini temsil etmektedir. 2016’daki Brexit oylamasından ve Birleşik Krallık’ın 2020’de Avrupa Birliği’nden çıkmasından sonra bu dengenin nasıl değişeceği hala bir tartışma konudur. Bununla birlikte, Batı ve Rus gücü arasında daha geniş, stratejik bir denge var olmaya devam ediyor. İki güç arasındaki sınır Sovyetler Birliği’nin dağılmasından bu yana daha doğuya itildi ve Orta Avrupa’daki birçok eski komünist ülke o zamandan beri AB ve NATO’ya katıldı.