stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Alessandro Manzoni
Biyografi > Aile yaşantısı, ölümü

Manzoni 1833 yılında ilk eşini kaybettikten sonra, 1837 yılında Stampa Kontu'nun dul eşi Teresa Borri ile ikinci evliliğini yaptı. İkinci eşi ve iki evliliğinden olan toplam dokuz çocuğunun yedisi, ondan önce öldü.
1860 yılında Kral Victor Emmanuel II Manzoni'yi yaşamı boyunca senatörlüğe seçti. 1873'ün başında, San Fedale Kilisesi'nin merdivenlerinden düşerek, başını sert bir şekilde çarptı. Çarpmanın yarattığı travmanın etkisiyle menenjit oldu. Beş ay bu boyunca hastalıkla mücadele ettikten sonra 22 Mayıs 1873'te hayata gözlerini kapadı. Milano'da San Marco Kilisesi'nde kraliyet ailesinin de katılımıyla düzenlenen ihtişamlı cenaze töreninden sonra, Milano'daki anıtsal mezarlığa (Cimitero Monumentale) defnedildi.
Giuseppe Verdi'nin ünlü Requiem'i, Manzoni anısına yazılmıştır.
Lecco'da Manzoni anıtı
Manzoni'nin Milano'daki cenaze töreni
Vestibüler sistem

Vestibüler sistem, çoğu memelilerde denge ve uzaysal oryantasyon duyusuyla ilişkili, motor koordinasyon ve denge duyusuna liderlik eden duyu sistemidir. İşitme sisteminin bir parçası olan koklea ile birlikte iç kulakta bulunan labirentte ve kulak vestibulumunda yerleşmiştir. Vestibüler sistem iki ana bileşenden oluşur:
lineer ivmelenmeleri tanıyan otolitler ve dönme hareketlerini tanıyan semisirküler kanal sistemi. Vestibüler sistem öncelikli sinyallerini göz hareketlerini kontrol eden  nöral yapılara ve dik bir duruş sağlamak için kaslara gönderir.
Vestibüler denge bozukluğu nedir?

Vestibüler denge bozukluğu, iç kulağın denge ile ilgili yapılarındaki sorunlardan kaynaklanan bir durumdur. Vestibüler sistemin işlev bozukluğu, baş dönmesi, denge kaybı, bulantı, kusma gibi semptomlara yol açabilir. Bu bozukluklar genellikle iç kulakta yer alan labirentteki sıvı veya kristallerdeki dengesizliklerden, iç kulaktaki sinirlerin hasar görmesinden veya merkezi sinir sistemindeki problemlerden kaynaklanabilir.
Vestibüler denge bozukluğu engel oranı

Vestibüler denge bozukluğu olan bir hasta stabil hale geldikten sonra, doktor tarafından en az 6 ay süreyle takip edilir ve aşağıdaki kriterlere göre değerlendirilir;
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Sınıf Türü | Vestibüler denge bozukluğu | Engel Oranı |
| Sınıf 1 | Vestibüler bozukluk işaretlerine ait destekleyici objektif bulguların olması ve günlük aktivitelerin yardımsız gerçekleştirilmesi (bisiklete binmek, hastanın işinin gerektirdiği kirişte-iskelede yürümek gibi belli aktiviteler hariç) | %5 |
| Sınıf 2 | Vestibüler bozukluk işaretlerine ait destekleyici objektif bulguların olması ve günlük aktivitelerin yardımsız gerçekleştirilememesi (kişisel bakım ile ilgili basit aktiveteler, bazı ev işleri, yürümek, başkasının kullanıldığı araca binip gezebilmek hariç) | %15 |
| Sınıf 3 | Vestibüler bozukluk işaretlerine ait destekleyici objektif bulguların olması ve günlük aktivitelerin yardımsız gerçekleştirilememesi (kişisel bakım hariç) | %25 |
| Sınıf 4 | Vestibüler bozukluk işaretlerine ait destekleyici objektif bulguların olması ve günlük aktivitelerin yardımsız gerçekleştirilememesi (hareket gerektirmeyen kişisel bakım hariç) eve bağımlı kalması gereklidir.* | %35 |
Vestibüler sistem yapıları
Pinokyo

Başlığın diğer anlamları için Pinokyo (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.

Pinokyo, (İtalyanca: Pinocchio)  İtalyan yazar Carlo Collodi'nin 1881 yılında yazdığı Pinokyo'nun Serüvenleri adlı çocuk kitabının baş karakteri olan ve daha sonra kitabın farklı türlere uyarlanmasıyla, pek çok filmin, animasyonun ve tiyatro oyununun kahramanı haline gelen kurgusal karakter.
İtalya'nın Toskana yöresinde bir köyde yaşayan yaşlı ve yalnız bir marangoz olan Gepetto Usta'nın sihirli bir odundan yaptığı, gerçek bir oğlan çocuğuna dönüşen ve yalan söyledikçe burnu uzayan oyuncak kukladır. Kimsenin öğüdüne kulak asmayan, aksi mi aksi, kendi bildiğini okuyan biridir ve gerçek bir çocuk olmak arzusuyla evden kaçıp çeşitli maceralara atılır. Genellikle sivri bir şapka, bir ceket, kısa pantolon giymiş olarak tasvir edilir.
İlk defa 1881 yılında bir İtalyan çocuk dergisinde görülen Pinokyo karakteri, tüm dünyada tanınan bir popüler kültür simgesi haline gelmiştir. Gazetede tefrika edildiği sırada ikinci bölümden başlayarak gazetenin çizeri Ugo Fleres'in 'ince uzun, kuru, sıska' bir çocuk olarak  resimlediği kahraman, 1883'te kitap olarak ilk baskısı sırasında Enrico Mazzanti tarafından daha sonraki çizerlerin birçoğu gibi Ugo Fleres'in çizimindekine benzer şekilde resimlenmiştir.
1940 yapımı Walt Disney filmindeki haliyle Pinokyo
Pinokyo ilk defa 1911 yılında Giulio Antamoro'un yönettiği film ile film karakteri olmuştur. Bu filmde "Polidor" adıyla tanınan İtalyan oyuncu Ferdinand Guillaume tarafından canlandırıldı. Pinokyo karakterinin dünya çapında tanınırlığı, Walt Disney'in çektiği animasyon film (1940) ile artmıştır. Bu film, Pinokyo'nun geleneksel çizgilerini değiştirdiği için eleştirilmiştir.
1911 yapımı Pinokyo filmi
Film hayatı

Pinokyo (1911)
Le avventure di Pinocchio (1936) - animated feature
Pinokyo (1940) -  Walt Disney'in film
Le avventure di Pinocchio (1947)
Pinokyo (1968)
Un burattino di nome Pinocchio (1971) - animated feature
Le avventure di Pinocchio (1972)
Pinokyo (1993)
The adventures of Pinocchio (1996)
Pinokyo (2002), Roberto Benigni
Pinokyo 3000 (2004) - animated feature
Pinokyo - animated feature
Guillermo del Toro's Pinocchio (2022) - stop motion animated feature
Pinokyo (2022 canlı aksiyon filmi)
Pinocchio: Unstrung (2024)
Demokrasi ve Totalitarizm

Demokrasi ve Totalitarizm (1968), Fransız filozof ve siyaset bilimci Raymond Aron'un bir kitabıdır. Kitap, Sovyetler Birliği'nin siyasi sistemini ve Batı'daki demokratik ülkelerin siyasi sistemlerini karşılaştırmaktadır.
Sovyet tarihi

Kitabın temeli, Aron'un 1957 ve 1958 yıllarında Sorbonne Üniversitesi'nde verdiği bir dizi konferansa dayanmaktadır. Kitap Fransa'da düzenli olarak yeniden yayımlanmaktadır ve Rusça dahil olmak üzere birçok dilde çevirisi yapılmıştır (1993).
Sovyet tarihi > Parti geçmişi

Aron, Sovyet Komünist Partisinin tarihini beş aşamaya ayırdı:
Kasım 1917'ye kadar: Vladimir Lenin, disiplinli bir şekilde güç ele geçirmeyi ve halkı isyana teşvik etmeyi sağlayabilecek, profesyonel devrimcilerden oluşan bir parti yaratmak istiyordu. Lenin'e göre, böyle bir parti, parlamentoda sosyalizm hakkında önemsiz tartışmalar yapmak yerine, iktidarı başarılı bir şekilde ele geçirebilir ve halkı isyana teşvik edebilirdi. İlk başlarda Sovyet Komünist Partisi kongrelerinde delege seçimleri dürüst bir şekilde gerçekleştirildi, ancak Lenin daha sonra bunları manipüle etti ve genellikle iradesini dayatabildi.
1917-1923: Parti fraksiyonları arasında tartışmalar gerçekleşti. Lenin sıkça azınlıkta kaldı, ancak meslektaşları ona körü körüne güvendi. Partinin Merkez Komitesi sekreteryası güç kazandı. Parti bürokrasisi güç kazanmaya başladı.
1923-1930: Joseph Stalin, Lenin'in diğer meslektaşlarına karşı zafer kazandı ve parti bürokrasisinin desteğini elde etti. Aron, Stalin'in Leon Troçki'ye karşı zaferini şöyle açıklar ve Troçki'nin Stalin'den çok daha yetenekli olduğunu üzülerek ifade eder. Aron şöyle yazar: "Troçki her konuda konuşabilirdi, ancak kongrelerin çoğunluğu, delegelerin Sovyet Komünist Partisi Merkez Komitesi sekreteryası aracılığıyla görevlere atandığı için, kongre delegeleri Stalin'in görüşüne oy veriyordu ve Stalin'e kişisel olarak minnettarlık duyuyordu". Stalin, başlangıçta Grigory Zinovyev ve Lev Kamenev'e karşı ittifak kurdu, ardından Nicolai Bukharin'e karşı Zinovyev ve Kamenev'e karşı ittifak kurdu. Stalin'in bu zaferleri, genellikle oy çoğunluğunu kazandığı parti kongrelerinde gerçekleşti.
1930-1953: Stalin neredeyse mutlak güce sahip oldu. Diğerleriyle danışmalarına devam etmesine rağmen, genellikle kararları kendi iradesine dayatıyordu. Stalin, 1934'ten itibaren meslektaşlarında korku uyandırdı. Parti fraksiyonları acımasızca ortadan kaldırıldı; Stalin'e karşı çıkan tüm muhalifler idam edildi.
1953'ten sonra: Stalin'in halefleri arasındaki rekabet - Nikita Kruşçev, Lavrentiy Beria ve Georgy Malenkov - Lenin'in önerisi doğrultusunda "kanlı çizgiyi" aşmamaya ve kendini imha etmemeye çalıştılar. Tek istisna Beria için geçerliydi - meslektaşları onu zalime yalvaran biri olarak değerlendirdiği için idam edildi.
Sovyet anayasası—kurgu ve gerçeklik

Bolşevikler, seçilmiş olan Demokratik Kurucu Meclis'i ilk toplantısından sonra dağıttı çünkü üyelerinin önemli bir çoğunluğu Bolşeviklere düşmanca yaklaşıyordu.[kaynak belirtilmeli] Tacirler, rahipler ve toprak sahipleri, 1918 Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti Anayasası'na göre seçme haklarından mahrum bırakıldı. Aron'a göre, bu Sovyet Anayasası bir değere sahip değildi çünkü gerçek güç Komünist Parti'ye aitti.
Aron, 1936 Anayasası'na göre şehirler ve köyler arasında hiçbir ayrım yapılmadığını iddia etti. Bu gereksizdi çünkü seçim sonuçlarını manipüle etmek için yeterli fırsatlar vardı. Resmi verilere göre seçmenlerin %99.9'u Komünistlere oy verdi. Komünistler, oy kullanmayı hükûmete karşı bir protesto olarak değerlendirdi.
Rusya Yüksek Sovyeti toplantıları, hükûmetin eylemlerini onayladığının ifadesi için gösterilere dönüştü.
Sovyetler Birliği'nin 1936 Anayasası'na göre vatandaşlar belirli medeni haklara sahipti, ancak bu haklar "işçi çıkarlarına göre" yok sayılabilirdi. Bu madde yetkililere keyfi hareket etme imkanı tanıyordu. Aron'a göre, Sovyetler Birliği Anayasası Batı'nın lehine bir gösteriydi.
Aron, Bolşeviklerin kendilerini geçici bir diktatörlük fikriyle meşrulaştırdığını belirtir. Bolşeviklerin işleri hakkında şunları söylemek mümkündür: "İnsanlar tarihi yapar, ancak yaptıkları tarihi anlamazlar". Sovyet döneminde özgür tartışmalara izin verilmedi, sansür uygulandı ve yetkililer Parti'nin planlarını eleştiren herkesi acımasızca yok etti. Aron'a göre, Komünistlerin faaliyetlerinin planlarıyla sonuçları uyuşmuyordu.
İdeoloji ve terör

Bolşevik teoriye göre, Ekim Devrimi dünya proletaryasının zaferinin bir sembolü haline geldi. Aron'a göre, Ekim Devrimi aslında insanlık tarihinde küçük siyasi grupların önemli rolünün bir örneğidir. Aron, hayali seçimleri ve kongrelerde ve gösterilerde ikiyüzlü karşılama haykırışlarını, Sovyet yönetici çevresinin gücünün sembolleri olarak göstermektedir.
Aron, Lenin'in eylemlerini yönlendirmek için "objektif bir tarih süreci"e güvenmediğini ve hem Marx'ın teorisini hem de kendi önceki beyanlarını sıkça ihlal ettiğini belirtmektedir. SSCB'deki devlet terörünün rolünü gözlemleyen Aron, Oliver Cromwell ve Maximilien de Robespierre gibi kişilerin de terörü kullandığını belirtmiştir. Devlet terörü örneği olarak Aron, Sovyet Komünist Partisi'nin XVII. kongresinde (1934) delegelerin yarısından fazlasının "halkın düşmanı" ilan edildiğini ve "büyük terör" yıllarında gerçekleştirildiğini ifade etmektedir. 1936-1938 yıllarındaki kitlesel "temizlikler" sırasında neredeyse tüm parti kıdemlileri görevden alınmıştır. Bu kıdemlilerin çoğu idam edilmiş veya Gulag'a gönderilmiştir. "Moskova davaları" sırasında genellikle işkenceye maruz kaldıktan sonra kendi "suçlarını" itiraf etmişlerdir.[kaynak belirtilmeli]
Aron, Montesquieu'nün despotizm hakkındaki sözlerini alıntıladı: "Korku, tek bir tiran dışında toplumdaki herkesi farkına varılmadan ele geçirir." Bu bağlamda Aron, Kruşçev'in Stalin ile yaptığı bir toplantıda, Stalin'in ona danışmak mı yoksa tutuklamak mı istediğini asla bilemediğini yazan bir alıntı yapmaktadır. Aron, korkunun Komünist deneyimin bir parçası olduğu sonucuna varmıştır.
Aron, SSCB'de üç tür terör tanımladı:
"Karşıdevrimci faaliyet" veya "toplum için tehlikeli eylemler" suçlamalarına yönelik cezalar veriliyordu. Hüküm verme sürecinde sanığın hazır bulunması gerekmiyor ve temyiz hakkı bulunmuyordu.
Mahkûmların itiraz etme hakkı yoktu. Hüküm verilmesini takiben idam bir gün içinde gerçekleşiyordu.
Bazı "mahkûmlar", Kafkasya, Volga bölgesi, Kırım, Ukrayna, Belarus veya Baltık bölgelerinden Ural (bölgesi), Sibirya ve Orta Asya'ya sürgün ediliyordu.
Totaliterlik

Aron, totalitarizmin beş ana belirtisini adlandırdı:
Tek parti, siyasi faaliyet üzerinde tekel sahibi olur.
Yalnızca hükûmetin tanıdığı devlet ideolojisi, tek otorite olarak kabul edilir.
Resmi gerçeklerin dağıtımı için kitle iletişim araçlarını kontrol eden devletin bilgi tekelidir.
Devlet kontrolünde ekonomi, büyük ekonomik kuruluşların devlet kontrolü altında olduğu bir sistemdir.
İdeolojik terör, ekonomik veya mesleki eylemleri suç haline getirir. İhlal edenler, hukuki takibata ve ideolojik zulme maruz kalırlar. Aron, Sovyet komünizmi, Nazizm ve İtalyan Faşizmi arasında paralellikler çizmiştir. Aron, bu üç siyasi rejimi totaliter olarak kabul eder.
Proletarya diktatörlüğü

Aron, Marx'a göre sosyalizm altında gücün proletaryaya ait olduğunu iddia etti. 1917 Ekim Devrimi'nden önce Rusya'da proletarya nüfusun bir azınlığıydı. Aron'a göre "güç proletaryaya aittir" demagojiydi, çünkü çoğunluğu dışarıda bırakıyordu. Uygulamada, Aron'a göre güç SSCB'deki Parti bürokratlarının hükûmet grubuna aitti. Sosyal demokratlar (sözde "Menshevikler"), 1917'de sosyalist devrimin işçileri yarı yüzyıl boyunca despotizme mahkûm edeceğini uyardı. İkinci Enternasyonal lideri Karl Kautsky, Ekim Devrimi'nden sonra şunları söyledi: "Ekim Devrimi proletaryanın diktatörlüğü değil, Ekim Devrimi Komünist parti diktatörlüğüdür". Trotsky 1917'deki iktidar ele geçirmeyi haklı çıkardı, ancak Sovyet bürokrasisini eleştirdi. Ancak Aron belirttiği gibi, planlı bir ekonominin yönetimi için bürokrasi gereklidir: 1920 Ağustos ayında, memurların sayısı sanayi işçilerinin sayısını iki katından fazla aşmıştır: 1.7 milyon sanayi işçisine karşılık 4 milyon memur bulunmaktadır.[kaynak belirtilmeli]
Sovyet bürokrasisi, Troçki'nin "sürekli devrim" teorisine karşın Stalin'i liderleri olarak görmek istedi; bürokrasi için başka bir devrim gerekli değildi. Troçki hayatının sonunda Marksizm'in doğruluğundan şüphe etmeye başladı.
Sovyetler Birliği ile karşılaştırmalar > Nazi Almanyası

Alman nasyonal sosyalizmi ve Sovyet komünizmi, totaliterliğin iki versiyonudur. Aron'a göre, Nazizm ve Sovyet sisteminin benzerliklerinden biri terörün kullanılmasıdır. Terörün amaçları ve meşruiyeti farklılık gösterir.
Aron, Nazizm ve Sovyet sisteminin diğer benzerliklerini sıraladı ve karşılaştırdı:
tek parti sistemi
resmi ideoloji
her yerde polis
zorbalık
Sovyetler Birliği ile karşılaştırmalar > Rus imparatorluğu

Bürokratik hiyerarşinin varlığı.
Devlet ideolojisi (Ortodoksluk veya komünizm ).
Rus İmparatorluğu'nda Batılılar ve Slav yanlıları arasındaki anlaşmazlıkta gösterilen Batı ile ihtiyatlı ilişki.
Asya tipi bir üretim tarzı olarak Sovyet rejimi
Aron, Karl August Wittfogel'in "Oryantal Despotizm: Toplam Gücün Karşılaştırmalı Bir Çalışması" adlı eserine atıfta bulunur. Marx, "Politik Ekonomi Eleştirisine Katkı" adlı eserinde çeşitli üretim biçimlerini sıralamıştır. Marx, eski, feodal ve kapitalist üretim biçimlerinin yanı sıra (Rus) Asya üretim biçimini de adlandırmıştır.
"Genel hatlarıyla, Asyatik, antik, feodal ve modern burjuva üretim biçimleri toplumun ekonomik gelişiminde ilerlemeyi işaret eden dönemler olarak adlandırılabilir."
Karl Marx
A Contribution to the Critique of Political
Economy, p. 8.
Asya üretim tarzının özellikleri:
Bürokrasi, işi kolektif olarak yönetir.
Tarım, bürokrasinin sulama sistemlerinin inşasını ve onarımını organize edebileceği sulama sistemlerini gerektirir. Bürokrasi, SSCB'de sanayileşmeyi örgütledi.
Piyasa rekabetinin ve özel mülkiyetin iptali.
Sosyal sınıfların yokluğu.
Hükümdarın mutlak gücü. Çinliler, İngiliz büyükelçisinin Çin imparatorunun önünde eğilmesini istedi, ancak İngiliz büyükelçisi bunu reddetti.
Marksizm, Doğu despotizminin teorisidir. Rus İmparatorluğu 1917'ye kadar yarı Asyalıydı. Asya üretim tarzı, Eski Mısır ve Eski Çin'de kuruldu. Aron, Asya üretim tarzının SSCB'de inşa edildiği sonucuna vardı.
Raymond Aron (1966), Erling Mandelmann
1943'te Tahran Konferansı'nda Stalin
Pezizomycetler

Pezizomycetler, apothecial mantarlardandır. Apothecial, spor üreten ve vücutlarından salan anlamına gelmektedir. Tipik olarak asci adında diske benzeyen, üst yüzeylerinde silindirik katmanlı spor üreten hücreler bulunmaktadır. Bu hücreler kuvvetle sporları dışarı atarlar.
Małgorzata Braunek

Braunek Ekim ; (2012).
Małgorzata Braunek (d. 30 Ocak 1947; ö. 23 Haziran 2014), Polonyalı oyuncu.
Filmografi

Przechodnie (1966)
Wycieczka w nieznane (1967)
Matthew's Days, Anna (1967)
The Leap, Teresa (1967)
Matthew's Days (1968)
The Game (1968)
Shifting Sands (1968)
Wniebowstąpienie, Raisa (1969)
Hunting Flies, Irena (1969)
W każdą pogodę (1969)
Oxygen (1970)
Landscape After the Battle (1970)
Lokis: Rękopis profesora Wittembacha (aka The Bear), Julia Dowgiełło (1970)
The Third Part of the Night Helena (1971)
The Devil (1972)
The Deluge (original title: Potop), Billewiczówna Oleńka (1974)
The Shadow Line (1976)
Wielki układ, Marta Nowicka (1976)
Jörg Ratgeb – Painter (1978)
Lalka, as Izabella Łęcka (1977)
Tercet egzotyczny a może erotyczny? (1978)
Wejście w nurt (1978)
Dr Seneki (1980)
The Big Night Bathe, Żana (1980)
...według Christiana Skrzyposzka, Kendisi (1996)
Darmozjad polski, bir turist (1997)
Ktoś pamięta moje imię, seslendirme (1998)
Glina, Tatiana Zubrzycka (2003–2004)
Tulips, Marianna (2004)
Bulionerzy, Marta Berger (2004–2006)
Pełną parą, Bogusia Lamarti (2005)
Pensjonat pod Różą, Wiesława Pasternak (2 bölüm, 2005)
Mikro kara delik

Mikro kara delikler, mekanik kuantum kara delikleri veya mini kara delikler olarak da adlandırılır, varsayımsal minik kara delikler, kuantum mekaniği etkileri için önemli bir rol oynar.
Bu tür ilkel kara delikler, evrenin oluşumundaki yüksek yoğunluklu ortamda (büyük patlamada) veya sonraki aşamalarda oluşmuş olabilirler. onların, parçacıklar vasıtasıyla, hawking radyasyonunu yaymaları beklenmektedir. Onlar, astrofizikçiler tarafından yakın gelecekte, gözlemlenebilir.
Uzay boyutlarını içeren bazı hipotezler, mikro kara deliklerin TeV (teraelectronvolt) aralığı, LHC (Large Hadron Collider, Büyük Hadron Çarpıştırıcısı) gibi parçacık hızlandırıcılarında mevcut olduğu gibi düşük enerjiye dönüşmüş olabileceğini tahmin ediyor. Daha sonra dünyanın sonu senaryoları gibi popüler kaygılar gündeme geldi (Büyük Hadron Çarpıştırıcısı ile Parçacık Çarpışmaları Güvenliğine bakınız).
Ancak bu tür kuantum kara delikler anında, tamamen ya da çok zayıf etkileşim kalıntısı bırakarak buharlaşır. Teorik argümanlar yanında, onlar, TeV'in yüzlerce aralığında, toplu enerjilerin merkezine ulaşmasına rağmen, dünya'yı kozmik ışınların bombardımanına tutmanın, zarar vermediğini fark edebiliriz.
Bir kara deliğin minimum kütlesi

Prensip olarak, bir kara delik, herhangi bir kütleye eşit veya Planck kütlesinden fazla olabilir (yaklaşık 22 mikrogram). Bir kara delik açmak için bir kitle veya enerji, yeterince konsantre olmalı, konsantre olduğu bölgeden kaçış hızı ise ışık hızını aşmalıdır. Bu durum, formülü ile G yerçekimi sabiti, c ışık hızı ve M kara delik kütlesi ile hesaplanarak, Schwarzschild çapı bulunur. Diğer yandan, Compton dalgaboyu, h'nin Planck sabiti olduğu, geri kalan kitlenin ise M ile lokalize edilebileceği bölgenin minimum boyutu için bir sınır temsil eder. Yeterince küçük M için, azaltılmış Compton dalgaboyu (, h'nin olduğu yer azaltılmış planck sabitidir) yarım Schwarzschild yarıçapını aşmakta ve hiçbir kara delik açıklaması bulunmamaktadır. Bir kara delik için bu küçük kitle yaklaşık Planck kitlesi kadardır.
Bugünkü fiziğin bazı uzantıları, uzayın ekstra boyutlarının varlığını, varsayımsal olarak ele alıyor. Yüksek boyutlu uzayda, üç boyuttan farklı olarak, yerçekiminin gücü hızlı bir şekilde artınca mesafeler daha da azalır. Ekstra boyutların bazı özel yapılandırmalarıyla, bu etki Planck ölçeğini TeV aralığına düşürebilir. Bu tür uzantı örnekleri, string teorisi yapılandırması, GKP çözümleri gibi büyük ekstra boyutlar, Randall-Sundrum modeli gibi özel durumları içerir. Bu senaryolarda, kara delik üretimi mümkün olabilir, LHC'ye önemli ve gözlemlenebilir etkileri olabilir. Aynı zamanda kozmik ışınların yol açtığı yaygın bir doğa harikası olacaktır.
Bütün bu varsayımlar, genel teoriler, küçük mesafelerde geçerli kalır. Aksi takdirde, şu an bilinmeyen etkileri, kara deliğin minimum boyutunu sınırlar. Temel parçacıklar, kuantum-mekaniği, iç açısal momentum (Bir temel parçacığın devinim süresi) ile donatılmıştır.
Eğri uzay maddesi, toplam açısal momentum için doğru koruma kanununa ve uzay bükülme özelliğine sahip olmasını gerekir. Bükülme ile yerçekiminin, basit ve en doğal teorisi, Einstein Cartan teorisidir. Bükülmenin varlığında, yerçekimsel alanı Dirac denklemi değiştirir ve dağınık şekilde genişletilmesi parçacıkların fermiyon olmasına neden olur. Fermiyonların mekansal uzantısının, sınırlanması için bir kara deliğin kütlesinin 1016 kg olması, mini kara deliklerin var olmadığını gösterir. Böylee bir kara delik üretmek için gerekli enerji 39 yörüngeden daha fazla LHC'ye ihtiyaç olması, LHC'nin mini kara delikler üretemeyeceğini gösterir.
Mikro kara deliğin kararlılığı > Hawking radyasyonu

1974 yılında Stephen Hawking, kara deliklerin, Hawking radyasyonu temel parçacıklarının (fotonlar, elektronlar, kuarklar, gluonlar, vb.) yayılmasıyla buharlaştığı quantum etkilerini savundu. Onun hesaplamaları, küçük boyuttaki karadeliğin, hızlı buharlaşma oranının patlamayla sonuçlanması, mikro kara deliğin parçacıklarının aniden patlamasını göstermektedir. 
Herhangi bir kara delik, yeterli küçüklükteki Planck kütlesi yanında, evrenin yaşamı içinde, buharlaşıp gider. Bu süreçte, bu küçük karadelikler, maddeyi uzakta yayarlar. Bir çift sanal parçacığın bu resmi, olayın ufkunun yakınında, çiftin bir tanesi ele geçirilirken diğerinin kara deliğin çevresinden kaçtığı görülür, sonuçta net olarak, (enerjinin korunumu için) karadelik kütle kaybeder.
Kara delik termodinamikleri formülüne göre, Planck kitlesi yaklaşana kadar, kara delikler daha fazla kütle kaybeder, daha sıcak hale gelir ve daha hızlı buharlaşır. Bu aşamada, bir kara delik, Hawking sıcaklığına sahip olacaktır, bunun anlamı, yayılan Hawking parçacığının karadeliğin kütlesi ile karşılaştırılabilir bir enerjiye sahip olacağıdır. Böylece termodinamik açıklama tezi yıkılır. Böyle bir mini karadelikte yaklaşık sadece 4 pi nats minimum değerinde bir entropi olurdu. O zaman bu noktada nesne artık klasik bir kara delik olarak tanımlanamaz ve Hawking'in hesaplamalarını altüst eder. 
Hawking radyasyonu sorgulanırken, Leonard Susskind son kitabında bir uzmanın bakış açısını özetler: Sık sık  kara deliğin buharlaşmasının olmadığını iddia eden görüşler çıkacağını söyler. Bu çalışmalar, önemsiz yığınlar olarak, hızla sonsuzluğa doğru kaybolur.
Mikro kara deliğin kararlılığı > Hawking radyasyonu > Nihai durum konjenktürü

Kara deliğin nihai kaderi, toplam buharlaşma ve Planck kütlesi büyüklüğünde bir kara delik kalıntısının üretimini içermektedir.Planck kütle kara delikler, izin verilen enerji seviyeleri arasındaki boşluklar yüzünden, artık ya klasik kara delikler gibi yerçekimsel enerjiyi absorbe edecek ya da Hawking parçacıklarını aynı nedenden dolayı sabit nesneleri etkileyecekler. Böyle bir durumda WIMP's (büyük parçacıkların zayıf etkileşimi) olacaktır. Bu karanlık maddeyi açıklayabilir.