Ludwig von Mises
Resepsiyon > Mises'in argümanları hakkındaki tartışmalar

İktisat tarihçisi Bruce Caldwell, 20. yüzyılın ortalarında pozitivizm ve Keynesçiliğin yükselişiyle birlikte Mises'in birçok kişi tarafından "arketipik 'bilimsel olmayan' iktisatçı" olarak görülmeye başlandığını yazmıştır. The Economist dergisi, 1957 yılında “The Anti-Capitalistic Mentality”(Anti-Kapitalist Zihniyet) adlı kitabı hakkında yaptığı bir değerlendirmede Mises hakkında şunları söylemiştir: "Profesör von Mises'in muhteşem bir analitik zekâsı ve özgürlük için takdire şayan bir tutkusu var; ancak insan doğasının bir öğrencisi olarak sıfırdan daha kötü ve bir tartışmacı olarak Hyde Park standardında". Muhafazakâr yorumcu Whittaker Chambers, National Review'da bu kitap hakkında benzer şekilde olumsuz bir eleştiri yayınladı ve Mises'in anti-kapitalist duyguların "kıskançlıktan" kaynaklandığı yönündeki tezinin "hiçbir şey bilmeyen muhafazakârlığın" en "hiçbir şey bilmeyen" örneğini oluşturduğunu belirtti.
Akademisyen Scott Scheall, iktisatçı Terence Hutchison'ı, Hutchison'ın 1938 tarihli The Significance and Basic Postulates of Economic Theory kitabından başlayarak ve 1981 tarihli The Politics and Philosophy of Economics kitabı gibi daha sonraki yayınlarında "Mises'in apriorizminin en ısrarlı eleştirmeni" olarak adlandırmıştır: Marksistler, Keynesyenler ve Avusturyalılar. Scheall, Friedrich Hayek'in de hayatının ilerleyen dönemlerinde (Mises öldükten sonra) Mises'in apriorizmine ilişkin çekincelerini dile getirdiğini belirtmiştir. 1978'de yapılan bir röportajda Hayek, "[Mises'in] argümanlarındaki ... neredeyse on sekizinci yüzyıl rasyonalizmini asla kabul edemeyeceğini" söylemiştir.
Hayek 1978 yılında verdiği bir röportajda Mises'in Sosyalizm kitabı hakkında şunları söylemiştir:
İlk başta hepimiz onun korkunç derecede abartılı ve hatta saldırgan bir üslup kullandığını düşündük. Gördüğünüz gibi, hepimizin en derin duygularını incitti, ancak yavaş yavaş bizi kazandı, ancak uzun bir süre boyunca - sonuçlarında genellikle haklı olduğunu öğrendim, ancak argümanından tamamen memnun değildim.
Ekonomist Milton Friedman, Mises'in düşüncelerinde esnek olmadığını düşünmüş, ancak Mises'in zorlu yaşamının ve akademi tarafından kabul görmemesinin muhtemel suçlular olduğunu eklemiştir:
Gelir dağılımını ve artan oranlı gelir vergilerinin olup olmaması gerektiğini tartışıyorduk. Oradaki bazı insanlar bunun için bir gerekçe olabileceği görüşünü dile getiriyorlardı. Aynı derecede anlamlı olan bir başka olay: Fritz Machlup, Mises'in öğrencisi ve en sadık müritlerinden biriydi. Mont Pelerin toplantılarından birinde Machlup, sanırım altın standardı fikrini sorguladığı bir konuşma yaptı; dalgalı döviz kurları lehine çıktı. Mises o kadar kızmıştı ki Machlup ile üç yıl boyunca konuşmadı. Bazı insanların gelip onları tekrar bir araya getirmesi gerekiyordu. Bunu anlamak zor, Mises gibi insanların hayatları boyunca nasıl zulüm gördüklerini göz önünde bulundurarak bunu biraz anlayabilirsiniz.
Mises'in öğrencisi olan iktisatçı Murray Rothbard, onun uzlaşmaz olduğunu kabul etmekle birlikte, yıpratıcı olduğu yönündeki haberlere karşı çıkmaktadır. Kendi ifadesiyle, Mises "inanılmaz derecede tatlı, sürekli olarak öğrencilere yapacakları araştırma projeleri bulan, hiç şaşmayan bir nezakete sahip ve zamanının ekonomi kurumunun ellerinde uğradığı ayrımcılık konusunda asla acı çekmeyen" biriydi.
Mises öldükten sonra dul eşi Margit, Benjamin Anderson hakkında yazdığı bir pasajdan alıntı yaptı. Bunun Mises'in kendi kişiliğini en iyi şekilde tanımladığını söyledi:
En önemli özellikleri değişmez dürüstlüğü ve tereddütsüz samimiyetiydi. Asla pes etmedi. Doğru olduğunu düşündüğü şeyleri her zaman özgürce ifade etmiştir. Popüler ama sorumsuz politikalara yönelik eleştirilerini bastırmaya ya da sadece yumuşatmaya hazır olsaydı, kendisine en etkili mevki ve makamlar teklif edilirdi. Ama asla taviz vermedi.