stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Batı Azerbaycan (eyalet)
Etnik yapı

| 2010 yılında Batı Azerbaycan Eyaletinde nüfusun anadiline göre ayrımı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| etnik qrup |  |  | nisbəti |  |
| Azeriler | Azeriler |    | %81.20 | %81.20 |
| Kürtler | Kürtler |    | %16.70 | %16.70 |
| Farslar | Farslar |    | %0.80 | %0.80 |
| Diğerleri | Diğerleri |    | %1.00 | %1.00 |
| Sınıflandırılmamış | Sınıflandırılmamış |    | %0.30 | %0.30 |
Eyaletin nüfusu ağırlıklı olarak Azerbaycan Türkler'den, kısmen Kürtler'den oluşur.
Eyalet genelinde Azerice ve Kürtçe, en büyük şehri olan Urmiye'de ise ilave olarak Farsça, Ermenice ve Yeni Arami dili konuşulmaktadır. Eyalette az sayıda ülkenin diğer bölgelerinden gelen göçmenler de yaşamaktadır.
Halkın çoğunluğu ağırlıklı olarak İslam dinine mensuptur. Diğer azınlık dinleri Hristiyanlık ve Yahudiliktir. Bölgede tarihi kilise kalıntıları bulunur.
Coğrafya ve iklim

Batı Azerbaycan, ülkenin geneliyle karşılaştırılırsa dağlık bir yapıya sahiptir. Bunun yanında tarıma elverişli büyük ovalarıda vardır (örneğin, kuzeydeki Çaldıran Ovası). Ayrıca Urmiye Gölü kıyısında bulunması nedeniyle oldukça ilgi çekici yaban hayatı ve doğa manzaralarına sahiptir.
Batı Azerbaycan, Urmiye Gölü kıyısında olması nedeniyle ılıman bir iklime sahip olsa da, yükseltisinin fazla olması -özellikle güney bölgesinde- ve kuzeyden gelen soğuk hava akımları nedeniyle oldukça soğuk kışlar geçirir. Yazları ise ılık geçer. Eyalet içindeki ortalama sıcaklıklar şu şekildedir: 9.4 °C (Piranşehr), 11.6 °C (Mahabad), 9.8 °C (Urmiye), 10.8 °C (Hoy). Eyalet içinde, Temmuz ayı en yüksek sıcaklık 34 °C iken, Ocak ayı en düşük sıcaklık –16 °C derece olarak ölçülmüştür. Yazları 4 °C, kışları 15 °C 'ye varan sıcaklık farkları oluşur.
İdari yapı

Batı Azerbaycan Eyaleti (ostan), kendi içinde 17 şehristan ve 38 bahşa ayrılmıştır. Eyaletin bu alt idari yapısı aşağıdaki tabloda gösterilmiştir.
| Sıra | Şehristan Adı | Nüfusu | Yönetim merkezi | Bağlı bahşlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Bukan şehristanı | 202.637 | Bukan | Merkezî • Simine |
| 2 | Çaypara şehristanı | 42.225 | Karaziyadin | Merkezî • Hacılar |
| 3 | Çaldıran şehristanı | 44.572 | Çaldıran | Merkezî • Deşteki |
| 4 | Hoy şehristanı | 365.573 | Hoy | Merkezî • Evoğlu • Kotur • Sefaiye |
| 5 | Mahabad şehristanı | 197.441 | Mahabad | Merkezî • Halifan |
| 6 | Maku şehristanı | 174.578 | Maku | Merkezî • Bazergan |
| 7 | Miyanduab şehristanı | 245.153 | Miyanduab | Merkezî • Barık • Merhametabad |
| 8 | Nekede şehristanı | 117.831 | Nekede | Merkezî • Muhammedyar |
| 9 | Uşnu şehristanı | 63.798 | Uşnu | Merkezî • Nalus |
| 10 | Piranşehr şehristanı | 107.677 | Piranşehr | Merkezî • Lacan |
| 11 | Poldeşt şehristanı | 38.586 | Poldeşt | Merkezî • Aras |
| 12 | Salmas şehristanı | 180.708 | Salmas | Merkezî • Kuhsar |
| 13 | Serdeşt şehristanı | 104.146 | Serdeşt | Merkezî • Vezine |
| 14 | Şahindej şehristanı | 89.356 | Şahindej | Merkezî • Keşaverz |
| 15 | Şot şehristanı | 51.476 | Şot | Merkezî • Kara Koyun |
| 16 | Takab şehristanı | 81.395 | Takab | Merkezî • Tahtı Süleyman |
| 17 | Urmiye şehristanı | 856.914 | Urmiye | Merkezî • Enzel • Silvana • Sumay-e Beradust • Nazlı |

Batı Azerbaycan Eyaleti nüfusunun etnik yapısı (2005)
Çaldıran yakınlarında Ermeniler tarafından inşa edilen Kara Kilise
Urmiye Gölü
Kandil Dağları

| --- | --- |
Çiyayên Qendîlê قەندیل جبل قنديل


En yüksek noktası
Yükseklik: 3587 metre
Koordinatlar: 36°32′28″K 44°59′46″D﻿ / ﻿36.54111°K 44.99611°D﻿ / 36.54111; 44.99611
Kandil Dağları (Kürtçe: قەندیل / Çiyayên Qendîlê), Irak-İran sınırında yer alan ve yaklaşık 1.500 km uzunluğundaki Zagros Dağları'nın bir bölümünü oluşturan sıradağlar. Dağın büyük kısmı Irak tarafındaki Erbil ilindedir. Akarsular tarafından derin olarak yarılan Kandil'i, hem Irak hem de İran bölümünde faylar sınırlamıştır. Dağlık bir yapıya sahip olan arazi çeşitli bitki ve hayvan türlerini de barındırmaktadır. Zirveleri kar ve buzullarla, etekleri meşe ağaçları, alıç, kiraz eriği, kuşburnu, elma, ahlat, üvez vb. yabani ağaçlar ve çayır otlarıyla kaplıdır.
Dağlar en çok Türkiye ve Irak'ta etkinlik gösteren yasa dışı silahlı örgüt PKK tarafından ana merkez olarak kullanıldıkları için dikkat çekmektedir. 1999'da PKK lideri Abdullah Öcalan'ın yargılanması sırasında PKK tek taraflı olarak ateşkes ilan etti ve bunun bir parçası olarak tüm güçlerini Türkiye Cumhuriyeti topraklarından çekip Kandil dağlarında üsleneceklerini açıkladı. 2004'te PKK'nın silahlı faaliyetlerine yeniden başlaması üzerine dağlar Türk Hava Kuvvetleri tarafından sıklıkla bombardımana tutulmaya başladı ve bu 2012'de Çözüm Süreci'nin başlamasına kadar devam etti. 2015'te Türk savaş uçakları Kandil'i üç yıl sonra ilk defa yeniden bombaladı. Bunun yanında, Kürdistan Özgür Yaşam Partisi'nin (PJAK) de merkezi Kandil'de bulunmaktadır. Günümüzde yaklaşık 5.000 kadar PKK ve PJAK militanı dağlar üzerinde 50 km²'lik bir alanı kontrol etmektedir ve bu alan TSK tarafından sıklıkla bombalanıp İran Silahlı Kuvvetleri tarafından ara sıra topa tutulmaktadır.
Sıradağların en yüksek noktası, 3.587 metre yüksekliğe sahip olan Kuhe Hacı İbrahim dağıdır.
Milla Jovovich

| Milla Jovovich |
| --- | --- |
Milla Jovovich (2019)
Doğum: Milica Bogdanovna Jovović 17 Aralık 1975 (49 yaşında) Kiev, Ukrayna SSC, Sovyetler Birliği
Meslek: Oyuncu, manken, moda tasarımcısı
Etkin yıllar: 1985-günümüz
Boy: 1,74 m (5 ft 9 in)
Evlilik: Shawn Andrews (1992-1992)   Luc Besson (1997-1999)   Paul W. S. Anderson (2009-günümüz)
Çocuk(lar): 3
Resmî site: http://www.millaj.com/

Milla Jovovich (d. Milica Bogdanovna Jovović; 17 Aralık 1975), Sırp-Rus asıllı Amerikalı model, oyuncu, şarkıcı ve moda tasarımcısı. Toplam serveti 250 milyon dolardır. Tanınmasında ünlü video oyun uyarlaması olan Resident Evil film serisinde canlandırdığı karakter Alice'in büyük etkisi olmuştur, Resident Evil: Son Bölüm filmiyle seriye veda etmiştir.
Hayatı

Milla Jovovich'in, babası Sırp doktor Bogdan ve annesi Rus aktris Loginova'dır. 1981 yılında Milla ve ailesi Sovyetler Birliği'nden kaçarak Londra'ya sonra Sacramento, Kaliforniya en son olarak Los Angeles'e yerleştiler.
1988'de Revlon'un dünyanın en unutulmaz kadınlarından biri seçildi. Yaşı henüz 12 idi. Liseyi Exvelsior Collage'da bitirdi. Aynı zamanda bir şarkıcı olan Milla'nın bir de "The Divine Comedy" adında albümü var.
Milla, 1997'de gösterime giren Fransız bilimkurgu filmi The Fifth Element'te Bruce Willis ve Gary Oldman ile birlikte isminden söz ettirmeyi başardı ve ardından adını Capcom firmasının Resident Evil bilgisayar oyununun uyarlaması olan sinema filmiyle duyurdu. Çıktığı ilk gün 1 numara olan film ilk haftada 17 milyon dolar hasılat yaptı ve toplamda 102 milyon dolardan fazla gelir sağladı. Filmin "PC" ve "Playstation" oyunları en çok oynanan oyun dalında rekor kırmış ve web üzerinden oynanan en iyi oyun seçilmişti.
Dünya çapında 100'den fazla dergiye kapak olan Milla L'Oreal kozmetik firmasının uluslararası sözcülüğünü yapıyor. İngiliz yönetmen Paul Anderson ile nişanlanan Milla, geçtiğimiz günlerde Los Angeles'ta bir kız bebek dünyaya getirdi. Kızına Ever ismini veren ünlü model çocuğunu ABD'de yetiştirmek istemediğini açıkladı. Milla, Rusçanın yanı sıra Sırpça, İngilizce ve Fransızcayı çok iyi konuşabiliyor.
Müzik kariyeri

Müzik kariyesine 1988'de başladı. 1994'te çıkardığı "The Divine Comedy" adlı albüm, eleştirmenler tarafından gayet iyi notlar almasına rağmen fazla satış yapamadı. Milla'nın başka ticari albümü yoktur ancak sayısız demo çalışmasını resmi sitesinden ücretsiz indirerek dinlenebilir. (www.millaj.com) İlk ve tek ticari albümünün kapağı aşağıdaki gibidir (The Divine Comedy)
Ayrıca birçok film için müzikler, şarkılar da yapmıştır. Beşinci Element (little light of love) en akılda kalanıdır.
Filmografi

| Yıl | Yapım | Rolü | Not |
| --- | --- | --- | --- |
| 1989 | Two Moon Junction | Samantha Delongpre |  |

| 1991 | Return to the Blue Lagoon | Lilli Hargrave |  |
| 1992 | Kuffs | Maya Carlton |  |
| 1992 | Chaplin | Mildred Harris |  |
| 1993 | Dazed and Confused | Michelle Burroughs |  |
| 1997 | The Fifth Element | Leeloo |  |
| 1998 | He Got Game | Dakota Burns |  |
| 1999 | The Messenger: The Story of Joan of Arc | Joan of Arc |  |
| 2000 | The Claim | Lucia | Limited release |
| 2001 | The Million Dollar Hotel | Eloise | Seçili sinemalarda |
| 2001 | Zoolander | Katinka Ingabogovinanana |  |
| 2002 | Ölümcül Deney | Alice |  |
| 2002 | You Stupid Man | Nadine |  |
| 2003 | Dummy | Fangora "Fanny" Gurkel | Seçili sinemalarda |
| 2003 | No Good Deed | Erin |  |
| 2004 | Ölümcül Deney: Kıyamet | Alice |  |
| 2005 | Trailer for a remake of Gore Vidal's Caligula | Drusilla |  |
| 2006 | Ultraviolet | Violet Song jat Shariff |  |
| 2007 | .45 | Kat |  |
| 2007 | Ölümcül Deney: İnsanlığın Sonu | Alice |  |
| 2008 | The Palermo Shooting | Kendisi | Cannes Film Festivali'nde yarıştı |
| 2009 | The Fourth Kind | Abbey Tyler | Sream Award - En İyi Korku Aktrisi Adayı |
| 2009 | A Perfect Getaway | Cydney | 7 Ağustos 2009 |
| 2009 | Azazel | Amalia Bezhetskaya | 2008'in yazında film çekimlerine başlandı. |
| 2010 | Stone | Lucetta | Hollywood Spotlight Ödülü - 2010'un En İyi Aktrisi |
| 2010 | Ölümcül Deney: Ölümden Sonra | Alice | 2010 |
| 2010 | Dirty Girl | Sue-Ann |  |
| 2011 | Faces in the Crowd | Anna Marchant | 2011 |
| 2011 | Bringing Up Bobby | Olive |  |
| 2011 | Three Musketeers, TheThe Three Musketeers | Milady de Winter |  |
| 2011 | Vykrutasy (Frills) | Nadya | Rus Filmi |
| 2012 | Ölümcül Deney: İntikam | Alice | 14 Eylül 2012 |
| 2015 | Ölümcül Takip | Kate Abbott |  |
| 2016 | Ölümcül Deney: Son Bölüm | Alice | 3 Şubat 2017 |
| 2020 | Canavar Avcısı | Artemis |  |
| 2024 | Breathe |  |  |
| Yıl | Yapım | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1988 | Night Train to Kathmandu, TheThe Night Train to Kathmandu | Lily McLeod | (TV filmi) |
| 1988 | Paradise | Katie | "Childhood's End" Bölümünde |
| 1989 | Married... with Children | Yvette | "Fair Exchange" Bölümünde |
| 1990 | Parker Lewis Can't Lose | Robin Fecknowitz | "Pilot" Bölümünde |
| 2002 | King of the Hill | Serena | "Get Your Freak Off" Bölümünde |
Milla Jovovich Cannes Film Festivali'nde (2002)
Ving Rhames

| Ving Rhames |
| --- | --- |
Ving Rhames (2010)
Doğum: Irving Rameses Rhames 12 Mayıs 1959 (65 yaşında) New York City, New York, ABD
Evlilik: Valerie Scott (1994–1999)   Deborah Reed (e. 2000)
Çocuk(lar): 3

Irving Rameses Rhames (d. 12 Mayıs 1959; New York City, New York) Amerikalı aktör.
Hayatı

Irving Rameses Rhames, 12 Mayıs 1959 tarihinde New York City, New York'ta dünyaya geldi. Oyunculuk sevgisini keşfettiği New York Sahne Sanatları Lisesi'ne girdi. Liseden sonra oyunculuk öğrencisi Stanley Tucci'nin kendisine "Ving" lakabını verdiği SUNY Purchase'de tiyatro eğitimi aldı. Rhames daha sonra Juilliard School'un Drama Bölümü'ne (Grup 12: 1979-1983) geçti ve burada 1983'te Güzel Sanatlar Lisans derecesi ile mezun oldu.
Ödülleri

| Sonuç | Yıl | Ödül | Kategori | Yapım |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Kazandı | 1998 | Golden Globe Awards | Best Actor in Mini-Series or Motion Picture | Don King: Only in America |
| Kazandı | 2000 | ShoWest Convention | Best Supporting Actor |  |
| Kazandı | 2001 | Locarno International Film Festival | Special Mention | Baby Boy |
Antisemitizm

Antisemitizm (anti-semitizm), Yahudi milletine karşı duyulan düşmanlık, nefret, önyargı veya ayrımcılıktır. Bu tür pozisyonlara sahip bir kişiye antisemit denir. Antisemitizm bir ırkçılık olarak kabul edilir.
Her ne kadar etimolojisi antisemitizmin tüm Sami halklarına yönelik olabileceğini ima etse de, terim ortaya çıkışından itibaren sadece Yahudilere yönelik saldırganlığı belirtmek için kullanılmıştır. Antisemitizm Yahudi bireylere karşı gösterilen münferit nefret ve ayrımcılıktan kalabalık grupların, hatta polis ve askerin tüm bir Yahudi cemaatine yönelik örgütlü saldırılarına kadar geniş bir yelpazede meydana gelebilir. Bu baskının en aşırı örnekleri arasında, 1096'daki Birinci Haçlı Seferi, İspanyol Engizisyonu, Yahudilerin 1290'da İngiltere'den, 1492'de İspanya'dan ve 1497'de Portekiz'den kovulmaları, çeşitli pogromlar ve Nazi Almanyası'nın gerçekleştirdiği Holokost (Yahudi Soykırımı) gösterilebilir.
Türleri

Katolik tarihçi Edward Flanner dört farklı antisemitizm türü belirlemiştir:
Cicero ve Charles Lindbergh'i örnek gösterdiği, siyasi ve ekonomik antisemitizm;
Anti-Yahudilik olarak da bilinen, teolojik veya dini antisemitizm;
Açgözlülük ve kibir gibi belirli özelliklere sahip oldukları iddiası ve kaşrut ve şabat gibi gelenekleri uyguladıkları için Yahudilere saldıran Voltaire ve diğer Aydınlanma dönemi düşünürlerini örnek gösterdiği, milliyetçi antisemitizm;
Holokost (Yahudi Soykırımı) sırasında Naziler tarafından uygulandığı haliyle, ırkçı antisemitizm.
Ayrıca, 1990'lardan bu yana bazı yazarlar yeni bir antisemitizm türü belirlediklerini iddia etmektedirler; aşırı sol, aşırı sağ ve radikal İslamcı kesimlerden gelen bu antisemitizm, Siyonizm ve İsrail Devleti'nde bir Yahudi vatanı karşıtlığına odaklanmakta ve alışılmış antisemitizm motiflerini kullanabilmektedir. Kavramın savunucuları, Siyonizm karşıtlığı, Amerikan karşıtlığı, küreselleşme karşıtlığı, üçüncü dünyacılık ve İsrail'in kötü gösterilmesi ya da davranışlarına yönelik çifte standartların antisemitizm ile ilişkilendirilebileceğini ya da üstü örtülü antisemitizm oluşturabileceğini öne sürmektedir. Karşıtları ise, kavram ile Siyonizm karşıtlığının antisemitizm ile birleştirildiğini, İsrail'e yönelik meşru eleştirilerin çok dar bir çerçeveye hapsedildiğini, İsrail'in kötü gösterilmesi eyleminin ise çok geniş bir çerçevede tanımlandığını, antisemitizmin anlamının sulandırıldığını ve eleştirileri bastırmak için antisemitizmin kullanıldığını iddia etmektedir.
Etimoloji ve kullanım

Semitik terimi; Arapları, Habeşleri, Arami ve Süryanileri hem de İbranileri içine alan dil grubunu konuşanları tanımlamak için kullanılır. Ancak, Antisemitizm terimi özellikle Yahudilere karşı tavırlara atıfta bulunur.
Antisemitik kelimesi muhtemelen ilk olarak 1860 yılında, Avusturyalı Yahudi bilgin Moritz Steinschneider tarafından kullanılmıştır. Steinschneider terimi, Ernest Renan'ın "Sami ırklarının" "Aryan ırklar"dan daha aşağı olduğu yönündeki fikirlerini nitelendirmek için kullanmıştı.
1873 yılında, Alman gazeteci Wilhelm Marr, "Yahudi Ruhunun Cermen Ruhu karşısındaki Zaferi. Dini olmayan bir bakış açısından bir inceleme" başlıklı risalesinde, "Semitismus" kelimesini hem Yahudiler hem de Yahudilik (Yahudi olmak anlamında) kavramlarını belirtmek için kullanmıştır. Marr, 1880 yılında yayımlanan "Cermen Ruhu için Yahudi Ruhu karşısında Zafere Giden Yol" başlıklı risalesinde de daha önce kullandığı semitizm kelimesinden türettiği Antisemitizm kelimesini kullanmıştır. Risale büyük rağbet görmüş, aynı yıl Marr, Almanya ve Alman kültürüne karşı sözde Yahudi tehdidi ile mücadele edilmesini ve ülkeden zorla çıkarılmalarını savunan ilk kuruluş olan "Antisemitler İttifakı"nı kurmuştur.
Tarihçe > Antik dünya

Antik dünyada Yahudilere ve Yahudiliğe karşı antipatinin çeşitli örnekleri rahatlıkla bulunabilir. Birçok putperest Yunan ve Romalı yazarın çalışmalarında Yahudilere ve dinlerine karşı duyulan önyargııyı ortaya koyan ifadeler yer almaktadır. Kudüs Tapınağı'na saygısızlık eden ve sünnet, Şabat'ın uygulanması, Yahudi kutsal kitapları üzerine çalışılması gibi Yahudilerin dini uygulamalarını yasaklayan Yunan yöneticilerin örneklerine rastlamak mümkündür. Milattan önce 3. yüzyılda İskenderiye'de patlak veren Yahudi karşıtı ayaklanmalar ve İskenderiyeli Philon'un aktardığı, M.S. 38 yılında binlerce Yahudinin ölümü ile sonuçlanan İskenderiye'deki Yahudilere yönelik saldırı da bu örnekler arasında verilebilir.
Yahudi halk ile topraklarını işgal eden Roma İmparatorluğu arasındaki ilişkiler de işgalin ilk dönemlerinde son derece gergindi ve çok sayıda isyanla sonuçlanmıştı. Suetonius'a göre, Roma İmparatoru Tiberius, yaşamak için Roma'ya gelen Yahudileri buradan kovmuştur. İngiliz tarihçi Edward Gibbon, M.S. 160 civarından itibaren daha hoşgörülü bir dönemin başladığını belirtir.
Tarihçe > Orta Çağ

Milattan sonra 9. yüzyıldan itibaren, Orta Çağ İslam dünyası zımmi statüsünde değerlendirdiği Yahudilerin (ve Hristiyanların) dinlerini Orta Çağ Hristiyan Avrupa'sında olduğundan daha özgürce yaşamalarına izin vermiştir. Müslümanların yönetimi altında, İber Yarımadası'nda Yahudilere karşı baskıların yaşandığı 11. yüzyıla kadar İspanya'daki Yahudi kültürünün altın çağı yaşanmıştır. On birinci yüzyıldan itibaren Mısır, Suriye, Irak ve Yemen'de sinagogların tahrip edilmesini emreden çok sayıda karar da hayata geçirilmiştir. Kur'an'da yasaklanmasına rağmen, Yahudiler 12 ve 18. yüzyıllar arasında Yemen'in bazı bölgelerinde, Fas'ta ve Bağdat'ta İslama geçmek ya da ölüm arasında seçim yapmaya zorlanmıştır. 1147 yılından itibaren Mağrip ve Endülüs topraklarını kontrolleri altına alan Muvahhidler de çok daha köktenciydiler ve zımmilere oldukça sert davrandılar. Din değiştirme ya da ölüm arasında seçim yapmaya zorlanan birçok Yahudi ve Hristiyan göç etti. Musa ibn Meymun'un ailesi gibi kimileri daha ılımlı Müslüman topraklarına göç ederken, diğerleri ise 13. yüzyıldan itibaren Yahudilerin dinlerini değiştirmeleri yönünde gitgide daha büyük bir baskı ile karşı karşıya kaldığı büyüyen Hristiyan krallıklarına yerleşmek üzere kuzeye gitti.
Orta Çağ boyunca, Avrupa'daki Yahudilere birçok yerde kan iftiraları, kovulmalar, din değiştirmeye zorlamalar ve katliamları içeren baskılar yapıldı. Avrupa'daki Yahudilere yönelik önyargıının temel gerekçesi din kökenliydi. Katliamlar en üst düzeyine Haçlı Seferleri sırasında ulaştı. Birinci Haçlı Seferi (1096) sırasında, Ren ve Tuna boylarındaki Yahudi cemaatleri yok edildi. İkinci Haçlı Seferi (1147) sırasında, Almanya'daki Yahudiler çok sayıda katliama maruz kaldı. 1251 ve 1320 yıllarındaki Çoban Haçlı Seferleri'nde de Yahudiler saldırılara maruz kaldılar. Haçlı Seferleri'ni, aralarında 1290'da tüm İngiliz Yahudilerinin kovulması, 1396 yılında, 100.000 Yahudinin Fransa'dan kovulması ve 1421'de binlerce Yahudinin Avusturya'dan kovulması izledi.
On dördüncü yüzyılın ortasında, Kara Veba salgınının vurduğu ve nüfusunun yarıdan fazlasını kaybeden Avrupa'da Yahudiler günah keçisi yapıldı. Yahudilerin kasıtlı olarak kuyuları zehirlediği dedikodularının yayılmasıyla yüzlerce Yahudi cemaati yok edildi. Papa 6. Clement'in Yahudileri korumaya yönelik çabalarına rağmen, 1348 yılında 900 Yahudi henüz hastalıktan etkilenmemiş olan Strazburg'da diri diri yakıldı.
Tarihçe > On yedinci yüzyıl

On yedinci yüzyılın ortasından sonlarına kadar olan dönemde çok sayıda çatışmaya sahne olan Lehistan-Litvanya Birliği, nüfusunun üçte birini (3 milyondan fazla insan) kaybederken, Yahudi kayıpları da yüz binleri buluyordu. İlk olarak, Khmelnistki Ayaklanması sırasında, Bohdan Khmelnitski'nin Rus Kazakları bugünkü Ukrayna'da on binlerce Yahudiyi katletti. Kesin sayı tam olarak bilinmese de, o dönemde Yahudi nüfustaki düşüş 100.000 ila 200.000 arasında tahmin edilmektedir. Bu sayıya, göç, salgınlara bağlı ölümler ve Osmanlı'ya esir düşenler de dahildir.
Tarihçe > On sekizinci yüzyıl

1744 yılında, Prusya Kralı II. Friedrich Breslau'da yaşayan Yahudilerin sayısını sadece on sözde korunan aile ile sınırlayarak diğer Prusya şehirlerinde de benzer uygulamaları teşvik etti. 1750 yılında, Yahudileri "evlilikten uzak durmak ile Berlin'i terk etmek" arasında bir seçim yapmaya zorladı. Bohemya'da da Yahudiler on yılda bir burada kalmak için para ödemek zorunda kalırken, 1752 yılında her Yahudi aileye tek erkek çocuk sınırlaması getirildi.
Tarihçe > On dokuzuncu yüzyıl

Tarihçi Martin Gilbert, Müslüman ülkelerdeki Yahudilerin durumundaki kötüleşmenin 19. yüzyılda başladığını yazar. Benny Morris, Yahudilerin aşağılanmasının sembollerinden birinin Yahudilerin Müslüman çocuklar tarafından taşlanması olduğunu aktarır.
1850 yılında, Alman besteci Richard Wagner, Neue Zeitschrift für Musik adlı dergide, takma bir adla Müzikte Yahudilik başlıklı bir makale yayımladı. Başta Wagner'in çağdaşları (ve rakipleri) Felix Mendelssohn ve Giacomo Meyerbeer olmak üzere, Yahudi bestecilere yönelik bir saldırı ile başlayan makale, daha da ileri giderek Yahudileri Alman kültüründe zararlı ve yabancı bir unsur olmakla suçlar.
Tarihçe > Yirminci yüzyıl

Yirminci yüzyılın ilk yarısında, Yahudiler iş hayatında, yerleşim ve dinlenme mekanlarına erişimde, kulüp ve örgütlere üyelikte ayrımcılığa uğruyor, üniversitelerde Yahudi öğrenci ve öğretim üyeleri sıkı kotalara tabi tutuluyordu. 1915 yılında, Leo Frank'ın Georgia'nın Marietta şehrinin önde gelenleri tarafından linç edilmesi dikkatleri ABD'deki antisemitizme çevirdi. Ülkedeki Yahudi düşmanlığı iki dünya savaşı arası dönemde zirveye ulaştı. Otomobil üreticisi Henry Ford, kendisine ait The Dearborn Independent adlı gazetesinde antisemitik fikirlerini dile getirirken, Franklin D. Roosevelt'in Yeni Anlaşma'sı 1930'ların sonunda bir Yahudi finansal komplosu olduğu saldırılarına maruz kaldı. Bu görüş, aralarında Louis T. McFadden'in de bulunduğu bazı önde gelen politikacılar tarafından paylaşılıyordu. 1940'larda, pilot Charles Lindbergh ve birçok önde gelen Amerikalı, Önce Amerika Komitesi'nin Faşizme karşı savaşta yer almasına karşı çabalarına öncülük etti.
Nazi işgali altındaki Avrupa'da, Yahudilerin üzerindeki baskı ve temel medeni haklardan mahrum edilmeleri, kitlesel katliama dönüşerek, 1941-1945 yılları arasında Holokost (Yahudi Soykırımı) ile sonuçlandı. Nazilerin kıyım için hedef aldığı 11 milyon Yahudiden altı milyonu bu süreçte katledildi. Bu, kimileri tarafından Avrupa'da nesiller boyunca süren antisemitizmin bir sonucu olarak görülmektedir.
Antisemitizm, Stalin ile Troçki ("Yahudiler Troçkistler, Troçkistler Yahudilerdir") arasındaki anlaşmazlıktan itibaren Sovyet Rusya'da sıklıkla kişisel anlaşmazlıklarda bir araç olarak kullanılmış, resmî propaganda tarafından yayılan sayısız komplo teorisi ile de devam etmiştir. SSCB'de antisemitizm, 1948 yılında "köksüz kozmopolit"lere karşı yürütülen ve çok sayıda Yidiş dilinde yazan şair, yazar, ressam ve heykeltıraşın öldürüldüğü kampanya sırasında daha da büyük boyutlara ulaştı. Bunu, Doktorlar Komplosu takip etti. Polonya'da da, benzer Yahudi karşıtı propaganda, geriye kalan Polonyalı Yahudilerin de ülkeden kaçması ile sonuçlandı. Savaşın ardından, Avrupa'daki antisemitik olaylar arasında, komünist Polonya'daki Kielce pogromu ve Mart 1968 olayları da vardı.
Yahudi anarşistler ve antisemitizm

Antisemitizm, 19. yüzyıldan itibaren Yahudi anarşistlerde de açık şekilde görülmüştür. Güney Fransa'da doğan bir Fransız Yahudisi olan Bernard Lazare, 19. yüzyıl anarşistleri arasında görülen Yahudilerin içe kapanık olmaya meyilli ve dış görünümleri itibarıyla farklı olduğu görüşünü paylaşıyordu. Yahudi anarşistler Yahudilikten hazzetmiyor ve Lazare'ın 1896 tarihli kitabında, aşağıdaki alıntıda belirttiği gibi, konumlarını antisemitizm olarak tanımlıyorlardı:
... antisemitizmin genel sebepleri daima İsrailoğullarının kendisinden kaynaklanmıştır, onlara karşı husumet gösterenlerden değil... kendi başlarına gelen felaketlerin sorumlusu, hiç olmazsa kısmen Yahudilerin kendisidir... Yahudiye bu evrensel husumeti hangi erdemler ya da hangi ahlaksızlıklar kazandırmıştır? Neden İskenderiyeliler ve Romalılar, İranlılar ve Araplar, Türkler ve Hristiyan uluslarının hepsinden kötü muamele ve nefret görmüştür? Çünkü, bugüne kadar, her yerde, Yahudi içe kapanık bir varlık olmuştur. Peki neden içe kapanıktı? Çünkü kendi grubuna münhasır kalmış, bunu ise hem siyasi hem de dini düzeyde gerçekleştirmiş ya da daha ziyade, siyasi ve dini mezhebine, hukukuna sıkı sıkıya sarılmıştır.