stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Young Buck
Diskografi > Teklileri

| Yıl | Şarkı | Listeler> ABD Hot 100 | Listeler> ABD R&B | Listeler> ABD Rap | Albüm |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2004 | "Let Me In" (feat. 50 Cent) | 34 | 15 | 11 | Straight Outta Cashville |
| 2004 | "Shorty Wanna Ride" | 17 | 8 | 6 | Straight Outta Cashville |
| 2004 | "Look at Me Now" (feat. Kon Artis) | — | — | — | Straight Outta Cashville |
| 2006 | "I Know You Want Me" (feat. Jazze Pha) | — | 67 | — | Buck the World |
| 2007 | "Get Buck" | 87 | 43 | 22 | Buck the World |
| 2007 | "U Ain't Goin' Nowhere" (feat. LaToiya Williams) | — | 57 | — | Buck the World |
No Doubt diskografisi

| No Doubt diskografisi |
| --- | --- |
No Doubt, 2002 yılındaki bir konseri sırasında.
Stüdyo albümleri: 6
Derleme albümleri: 3
Video albümleri: 3
Video klipleri: 21
Single'ları: 20
Amerikanlı üçüncü dalga ska grubu No Doubt diskografisi; altı stüdyo albümü, üç derleme albüm, yirmi single çalışması, üç uzun müzik videosu ve iki kutu setten oluşur.
No Doubt, 1986 yılında Anaheim, Kaliforniya'da kuruldu. Bir dizi değişiklikten sonra, kendi adını taşıyan ilk albümünü 1992'de yayımladı fakat grunge hareketinin popüler oluşundan dolayı ska-pop soundlu albüm başarısız oldu. Kendi yayımladıkları The Beacon Street Collection'ın ardından Tragic Kingdom, 1995'te piyasaya çıktı ve ska punk dalgasının yayılmasıyla ve albümün üçüncü single çalışması olan "Don't Speak" şarkısının uluslararası başarı elde etmesiyle en çok satan albümlerden biri oldu.
No Doubt, Return of Saturn albümünü yaklaşık beş yıl sonra yayımladı ve albüm, Birleşik Devletler'de kısa sürede platin sertifika aldı, fakat Tragic Kingdom'ın başarısını elde edemedi. Grup, birçok yapımcı ve başka artistlerle iş birliği yaparak bir yıldan az sürede grubun New Wave ve ragga müzikli pop soundlarının yer aldığı Rock Steady albümünü çıkardı. Albüm, grup için bir geri dönüş oldu, iyi satış yaptı ve grup, kariyerinin en yüksek single liste pozisyonlarını, bu albümle elde etti. Rock Steady albümünden sonra, grup birkaç derleme albüm yayımladı ve ara verdi. Şarkıcı Gwen Stefani, iki solo albüm yayımladı ve gitarist Tom Dumont'ın yan projesi Invincible Overlord, Ted Matson ile yapılan bir iş birliği, The Living Album çalışmasını ve No Doubt'ın "Bathwater" remiksini, web sitesinde yayımladı. Grubun altıncı stüdyo albümü Push and Shove, 25 Eylül 2012'de yayımlandı; albümdeki "Settle Down" ile "Looking Hot" şarkıları single olarak da satışa sunuldu.
Albümleri > Stüdyo albümleri

| Albüm | Albüm bilgisi | Liste tepe noktası> ABD  | Liste tepe noktası> AUS  | Liste tepe noktası> AUT  | Liste tepe noktası> KAN  | Liste tepe noktası> ALM  | Liste tepe noktası> HOL  | Liste tepe noktası> YZ  | Liste tepe noktası> SVE  | Liste tepe noktası> SVİ  | Liste tepe noktası> BK  | Satışlar | Sertifikalar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| No Doubt |  Yayımlanma: 17 Mart 1992 (ABD)  Şirket: Interscope  Format: CD, LP, kaset, dijital indirme | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — |  |  MC: Altın |
| The Beacon Street Collection |  Yayımlanma: 3 Mart 1995 (ABD)  Şirket: Beacon Street  Format: CD, LP, kaset, dijital indirme | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — |  |  |
| Tragic Kingdom |  Yayımlanma: 10 Ekim 1995 (ABD)  Şirket: Trauma, Interscope  Format: CD, LP, kaset, dijital indirme | 1 | 3 | 2 | 1 | 2 | 2 | 1 | 3 | 3 | 3 |  ABD: 10.000.000  Dünya: 16.000.000 |  RIAA: 10× Platin (Elmas)  ARIA: 4× Platin  BPI: Platin  BVMI: Altın  IFPI AUT: Altın  IFPI SVE: 2× Platin  IFPI SVİ: Platin  MC: Elmas  RIANZ: 5× Platin |
| Return of Saturn |  Yayımlanma: 11 Nisan 2000 (ABD)  Şirket: Interscope  Format: CD, LP, kaset, dijital indirme | 2 | 11 | 18 | 4 | 5 | 24 | 14 | 7 | 8 | 31 |  ABD: 1.587.000 |  RIAA: Platin  MC: Platin |
| Rock Steady |  Yayımlanma: 11 Aralık 2001 (ABD)  Şirket: Interscope  Format: CD, LP, kaset, dijital indirme | 9 | 15 | 12 | 21 | 13 | 66 | 17 | 52 | 33 | 43 |  ABD: 2.842.000 |  RIAA: 2× Platin  ARIA: Altın  BPI: Gümüş  MC: Platin |
| Push and Shove |  Yayımlanma: 25 Eylül 2012 (ABD)  Şirket: Interscope  Format: CD, dijital indirme | 3 | 8 | 11 | 5 | 11 | 28 | 11 | 55 | 9 | 16 |  ABD: 240.000 |  |
"—" işareti, çalışmaların listelerde yer almadığını veya sıralamaların açıklanmadığını göstermektedir.
Albümleri > Derleme albümleri

| Albüm | Albüm bilgisi | Liste tepe noktası> ABD  | Liste tepe noktası> AUS  | Liste tepe noktası> AUT  | Liste tepe noktası> KAN  | Liste tepe noktası> ALM  | Liste tepe noktası> HOL  | Liste tepe noktası> YZ  | Liste tepe noktası> SVE  | Liste tepe noktası> SVİ  | Liste tepe noktası> BK  | Satışlar | Sertifikalar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| The Singles 1992–2003 |  Yayımlanma: 25 Kasım 2003 (ABD)  Şirket: Interscope  Format: CD, LP, kaset, dijital indirme | 2 | 15 | 11 | 6 | 14 | 8 | 8 | 1 | 5 | 5 |  ABD: 2,494,334 |  RIAA: 2× Platin  ARIA: Platin  BPI: Platin  IFPI SVİ: Altın  MC: 2× Platin  RIANZ: Platin |
| Everything in Time |  Yayımlanma: 12 Ekim 2004 (ABD)  Şirket: Interscope  Format: CD, dijital indirme | 182 | — | — | — | — | — | — | — | — | — |  |  |
| Icon |  Yayımlanma: 2 Ekim 2010 (ABD)  Şirket: Interscope  Format: CD, dijital indirme | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — |  |  |
"—" işareti, çalışmaların listelerde yer almadığını veya sıralamaların açıklanmadığını göstermektedir.
Albümleri > Video albümleri

| Albüm | Albüm bilgisi | Liste tepe noktası> ABDVideo  | Sertifikalar |
| --- | --- | --- | --- |
| Live in the Tragic Kingdom |  Yayımlanma: 11 Kasım 1997 (ABD)  Şirket: Interscope  Format: VHS | 5 |  MC: Altın |
| Rock Steady Live |  Yayımlanma: 25 Ekim 2003 (ABD)  Şirket: Interscope  Format: DVD | 30 |  RIAA: Altın |
| The Videos 1992–2003 |  Yayımlanma: 6 Nisan 2004 (ABD)  Şirket: Interscope  Format: DVD | 3 |  RIAA: Altın |
Albümleri > Kutu setleri

| Albüm | Albüm bilgisi | Notlar |
| --- | --- | --- |
| Collector's Orange Crate |  Yayımlanma: 16 Aralık 1997  Şirket: Interscope  Format: CD, DVD |  The Beacon Street Collection albümünün tekrar basımı ile Live in the Tragic Kingdom albümünden oluşur. |
| Boom Box |  Yayımlanma: 25 Kasım 2003  Şirket: Interscope  Format: CD, DVD |  The Singles 1992–2003, The Videos: 1992–2003, Everything in Time ve Live in the Tragic Kingdom albümlerinden oluşur. |
Single'ları > Kendisine ait single'lar

| Single | Yıl | Liste tepe noktası> ABD  | Liste tepe noktası> AUS  | Liste tepe noktası> AUT  | Liste tepe noktası> KAN  | Liste tepe noktası> ALM  | Liste tepe noktası> HOL  | Liste tepe noktası> YZ  | Liste tepe noktası> SVE  | Liste tepe noktası> SVİ  | Liste tepe noktası> BK  | Sertifikalar | Albüm |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "Trapped in a Box" | 1992 | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — |  | No Doubt |
| "Squeal" | 1994 | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — |  | The Beacon Street Collection |
| "Doghouse" | 1995 | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — |  | The Beacon Street Collection |
| "Just a Girl" | 1995 | 23 | 3 | 21 | — | 24 | 14 | 9 | 14 | 31 | 3 |  ARIA: Platin | Tragic Kingdom |
| "Spiderwebs" | 1996 | 18 | 46 | — | 11 | — | 85 | 30 | 23 | — | 16 |  | Tragic Kingdom |
| "Don't Speak" | 1996 | 1 | 1 | 2 | 1 | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 |  ARIA: 2× Platin  BPI: Altın  BVMI: Platin  IFPI AUT: Altın  IFPI SVE: Altın  IFPI SVİ: Platin | Tragic Kingdom |
| "Excuse Me Mr." | 1996 | — | — | — | — | — | — | 11 | — | — | — |  | Tragic Kingdom |
| "Happy Now?" | 1997 | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — |  | Tragic Kingdom |
| "Sunday Morning" | 1997 | — | 21 | — | 33 | — | — | 42 | 55 | — | 50 |  ARIA: Altın | Tragic Kingdom |
| "Hey You!" | 1997 | — | — | — | — | — | 51 | — | — | — | — |  | Tragic Kingdom |
| "New" | 1999 | 123 | 89 | — | — | — | 98 | — | — | — | 30 |  | Return of Saturn |
| "Ex-Girlfriend" | 2000 | 111 | 9 | — | — | 34 | 35 | 11 | 18 | 19 | 23 |  ARIA: Altın | Return of Saturn |
| "Simple Kind of Life" | 2000 | 38 | 94 | — | 52 | — | 98 | — | — | — | 69 |  | Return of Saturn |
| "Bathwater" | 2000 | — | 79 | — | — | 73 | — | — | — | — | — |  | Return of Saturn |
| "Hey Baby" (Bounty Killer ile düet) | 2001 | 5 | 7 | 12 | — | 8 | 14 | 2 | 17 | 11 | 2 |  | Rock Steady |
| "Hella Good" | 2002 | 13 | 8 | 44 | 26 | 46 | 57 | 17 | — | 78 | 12 |  ARIA: Altın | Rock Steady |
| "Underneath It All" (Lady Saw ile düet) | 2002 | 3 | 28 | 34 | — | 42 | 49 | 8 | 39 | 54 | 18 |  | Rock Steady |
| "Running" | 2003 | 62 | — | — | — | 55 | — | — | — | — | — |  | Rock Steady |
| "It's My Life" | 2003 | 10 | 7 | 12 | — | 9 | 6 | 8 | 4 | 12 | 17 |  RIAA: Altın  ARIA: Altın | The Singles 1992–2003 |
| "Bathwater (Invincible Overlord Remix)" | 2004 | — | 61 | — | — | 73 | — | — | — | 42 | 17 |  | The Singles 1992–2003 |
| "Settle Down" | 2012 | 34 | 41 | 13 | 23 | 31 | 69 | 34 | — | 48 | 85 |  | Push and Shove |
| "Looking Hot" | 2012 | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — |  | Push and Shove |
"—" işareti, çalışmaların listelerde yer almadığını veya sıralamaların açıklanmadığını göstermektedir.
Single'ları > Tanıtım single'ları

| Single | Yıl | Albüm |
| --- | --- | --- |
| "Stand and Deliver" | 2012 | Push and Shove |
| "Push and Shove" (Busy Signal ve Major Lazer ile düet) | 2012 | Push and Shove |
Konuk görünüşler

| Şarkı | Yıl | Diğer şarkıcı(lar) | Albüm |
| --- | --- | --- | --- |
| "Everything's Wrong" | 1988 | — | Ska-Ville USA Vol. 3 |
| "Up Yours" | 1992 | — | California Ska-Quake, Vol. 1 |
| "Snakes" | 1996 | — | Beavis and Butt-Head Do America soundtrack |
| "Oi to the World" | 1997 | — | A Very Special Christmas 3 |
| "I Throw My Toys Around" | 1998 | Elvis Costello | Rugrat'ler soundtrack |
| "Hateful" | 1999 | — | Burning London: The Clash Tribute |
| "Love to Love You Baby" | 2001 | — | Zoolander soundtrack |
| "Perfect Day" | 2001 | Kelis | Wanderland |
| "Monkey Man" | 2004 | Toots and the Maytals | True Love |
| "D.J.'s" | 2005 | — | Look at All the Love We Found |
Müzik videoları

| Video | Yıl | Yönetmen(ler) |
| --- | --- | --- |
| "Trapped in a Box" | 1992 | Mike Zykoff |
| "Just a Girl" | 1995 | Mark Kohr |
| "Spiderwebs" | 1996 | Marcus Nispel |
| "Don't Speak" | 1996 | Sophie Muller |
| "Excuse Me Mr." | 1996 | Sophie Muller |
| "Sunday Morning" | 1996 | Sophie Muller |
| "Oi to the World" | 1997 | Sophie Muller |
| "Hey You!" | 1998 | Sophie Muller |
| "New" | 1999 | Jake Scott |
| "Ex-Girlfriend" | 2000 | Hype Williams |
| "Simple Kind of Life" | 2000 | Sophie Muller |
| "Bathwater" | 2001 | Sophie Muller |
| "Hey Baby" (Bounty Killer ile düet) | 2001 | Dave Meyers |
| "Hella Good" | 2002 | Mark Romanek |
| "Underneath It All" (Lady Saw ile düet) | 2002 | Sophie Muller |
| "Running" | 2003 | Chris Hafner |
| "It's My Life" | 2003 | David LaChapelle |
| "Bathwater" (Invincible Overlord Remix) | 2004 | Sophie Muller |
| "Settle Down" | 2012 | Sophie Muller |
| "Push and Shove" (Busy Signal ve Major Lazer ile düet) | 2012 | Sophie Muller |
| "Looking Hot" | 2012 | Melina Matsoukas |
The Documentary

The Documentary, Amerikalı rapçi The Game'in ilk stüdyo albümüdür. 18 Ocak 2005'te Interscope Records aracılığıyla yayımlandı. 2001 yılında vurulduktan sonra rap kariyerinin peşinden gitmeye karar veren The Game, Dr. Dre tarafından keşfedildi ve Aftermath Entertainment şirketi ile anlaşma imzaladı. Albümün prodüksiyonu Dr. Dre, Kanye West, Just Blaze, Cool & Dre ve Timbaland tarafından sağlanırken; 50 Cent, Nate Dogg, Eminem, Mary J. Blige, Busta Rhymes ve Faith Evans gibi isimler albümde konuk sanatçı olarak bulundular.
The Documentary, yayımlandığı hafta 586.000 kopya sattı ve Billboard 200 listesine bir numaradan giriş yaptı. RIAA albüme Mart 2005'te iki kez platin plak verdi ve albüm, dünya çapında beş milyondan fazla kopya sattı. Müzik eleştirmenleri albümün prodüksiyonunu övdü; ancak bazıları The Game'in önemli müzisyenlerden sık sık bahsetmesini eleştirdi. Albümün yayımlanmasından sonra The Game, Doğu ve Güney rapçileri tarafından gölgede bırakılan Batı Yakası hip hop sahnesinin yeniden canlanmasında bir itici güç olarak kabul gördü.
Konsept > Genel

Ekim 2001'de The Game, beş kez vuruldu ve uyuşturucu satıcılığı yaptığı bölgede üç kişinin saldırısına uğraması sonucunda üç gün komada kaldı. Hastanede kaldığı dönemde, Reasonable Doubt, Doggystyle, All Eyez on Me, The Chronic, Illmatic ve Ready to Die gibi albümleri inceledi. Beş ay sonra, kardeşinin prodüksiyonu olan bir mixtape'i dinleyen Dr. Dre tarafından keşfedildi. The Game, onu Aftermath Entertainment şirketi bünyesine katan Dr. Dre'nin akıl hocalığında iki yıl boyunca albüm üzerinde çalıştı. 2003 yılı sonunda, Interscope Records CEO'su Jimmy Iovine, The Game'i G-Unit üyesi yapmaya karar verdi ve Interscope ile Aftermath Entertainment şirketlerinin ortak girişimleri olan G-Unit Records bünyesine kattı.
Albümün adı başlangıçta "Nigga Witta Attitude Vol. 1" (N.W.A'ye atıf) olarak belirlendi, ancak yasal nedenlerden dolayı "The Documentary" olarak değiştirildi. Albümün 2004 yılı sonunda yayımlanması planlanıyordu, ancak aynı dönemde Eminem'in Encore albümü gibi önemli kayıtların yayımlanması nedeniyle albüm, 18 Ocak 2005'e ertelendi. The Game, önceki yıllarda Doğu ve Güney rapçileri tarafından gölgede bırakılan Batı Yakası hip hop'ı canlandırma amacıyla albüm üzerinde çalıştı.
Konsept > Kayıt

The Game, G-Unit ile anlaştıktan sonra 50 Cent ile birlikte Farmington, Connecticut'taki ev stüdyosunda dokuz şarkı kaydetti. Daha sonra Los Angeles'a döndü ve Dr. Dre ile birlikte albümü tamamladı. 50 Cent, 2005'te Vibe dergisine verdiği bir röportajda albüm üzerinde çalışmak üzere Interscope Records tarafından getirildiğini ifade etti. Ayrıca albümün rafa kaldırılmanın ve The Game'in de plak şirketinden atılmanın eşiğine geldiğini iddia etti. Ancak The Game, Funkmaster Flex'e verdiği bir röportajda hiçbir zaman durumunun belirsiz olmadığını ve hiçbir zaman şirketten atılmaya yakın olmadığını söyledi. Ayrıca 50 Cent, The Documentary albümündeki on sekiz şarkıdan altısını—"Hate It or Love It", "How We Do", "Church for Thugs", "Special", "Higher" ve "Westside Story"—kendisinin yazdığını ve çalışmaları için uygun krediyi almadığını iddia etti. The Game iddiaları yalanladı ve 50 Cent'in iki şarkının yazımında yardım ettiğini söyledi.
Müzik > Sözler

The Game, şarkılarını çocukluğundan rap alanındaki başarılarına kadar yaşadığı deneyimlerden yola çıkarak yazdı. Albüm sorulduğunda The Game, şunları söyledi:
Oğlanlar evinde büyüdüm ve 8 yaşındayken ailemin yanından alındım... İşte ben, 24. Albümüm çıktığında 25 olacağım yani kendi mücadelem 17 yıldır devam ediyor olacak. Albümde 17 parça var ve her parça son 17 yılımdaki farklı durumlara ışık tuttu.
The Game, albüm çıkmadan önce albümün algısını da yorumladı: "Herkesin gang-bang, 40 ons, low rider müzik beklediğini biliyorum, ama onlara verdiğim bu değil... Gerçek bir hikâye anlatıyorum ve belki de deneyimlerimle bağlantılar kuran insanlar olabilir." Rolling Stone, "her şarkı akılda kalıcı iyi masajlara, bazıları itirazlara sahip ve sözlerin ana fikrini almak için fazla zaman gerekmiyor." yorumunu yaptı.
Müzik > Prodüksiyon

The Documentary albümünün kamuoyunca iyi tanınan prodüktörlerle üstlenilen büyük bütçeli prodüksiyonu olumlu eleştiriler aldı. Albümün ilk yarısı "vurgusuz tempolu, gangsta boogie" parçalar içerirken; diğer yarısı "pürüzsüz hale getirilmiş R&B manevraları" içermektedir. Yedi parçanın ortak yönetici prodüktörlüğünü "minimal sinematik" yaklaşımıyla Dr. Dre üstlendi. "Westside Story" parçası "kötü sound'lu bir piyano tınısı", "Dreams" parçası "eşzamanlı olarak akan, ürpertici" bir ritm ve "Hate It or Love It" parçası "pürüzsüz hale getirilmiş bir R&B funk titreşimi" içermektedir. "Higher" parçası "küt küt çarpan synth patlamaları" ve "How We Do" parçası ritmi değişen el çırpmaları ile "uğursuz bir çekiciliğin leziz şekilde ilkel bir 808 modeli ve sinsi bir synth'le güçlenen hipnotik patlaması"nı tanımlayan bir ritmi barındırır. "Don't Need Your Love" parçası Mary J. Blige'ın "Not Gon Cry" parçasından örnekler içerir ve albümün en duygulu şarkılarından biridir. "Church for Thugs" parçası "vurgulu ses yatağı üzerinde bulunan tekdüze ritimli bir tarz" taşırken, "Put You on the Game", "synth'in karanlık ağıtlarını" içeren bir kulüp parçasıdır.
"Start from Scratch" parçası R&B şarkıcısı Marsha Ambrosius vokalleri içermesine rağmen, "geleneksel R&B hareketliliğinden kaçınan", "işitsel bir gözdağı niteliğinde olan" bir ritme sahiptir. IGN bunu "albümün en can sıkıcı kısmı olarak" niteledi. "The Documentary" parçası, bir eleştirmenin sözleri gölgelediğine inandığı "adamakıllı senfonik, teneke sesli ve yoğun destekli bir parça"dır. "Runnin'" parçası "az miktarda R&B yumuşaklığıyla artırılmış, karanlık ve kasvetli bir melodi"ye sahiptir. "No More Fun and Games" parçası hızlı bir ritme sahiptir ve 1990'lı yılların başına ait prodüksiyonlarından ilham alır. Dr. Dre'nin "The Watcher" parçasından örneklenen "We Ain't", Eminem'in "pat pat sesleriyle dolu synth çağlamaları"nı barındırır ve "tüm albümün en tehditkâr ve aldatıcı numaralarından biridir". Nate Dogg, albümdeki iki pürüzsüzleştirilmiş parçada yer aldı: "Special" ve g-funk esintileri içeren "Where I'm From". "Don't Worry" parçası R&B çeşnili bir parçadır ve "minimal prodüksiyonuna" rağmen bir eleştirmene göre "yine de sert vurur". Son parça "Like Father, Like Son", "melodramatik, yaylılarla-dolu" bir ritme sahiptir.
Müzik > Single'lar

İlk single "Westside Story", Billboard Hot 100 listesinde doksan üç numaraya ulaştı. Rolling Stone dergisi parçayı "'In da Club'ın basit klavye bölümü, 808 ritmi ve yaylılarla daha stresli ve aldatıcı hâle gelmiş L.A. versiyonu" olarak nitelendirdi. "Hate It or Love It", albümün en popüler single'ı hâline geldi ve Hot 100'de iki numaraya yükseldi. Şarkı, 2006 Grammy Ödülleri'nde En İyi Rap Grup Performansı ve En İyi Rap Şarkısı kategorilerinde ödüllere aday gösterildi. Şarkının Saline Project yönetmenliğinde çekilen video klibi 2005 MTV Video Müzik Ödülleri'nde En İyi Rap Videosu kategorisinde ödüle aday gösterildi, ancak Ludacris'in "Number One Spot" video klibi ödülü aldı. "Put You on the Game" parçası Hot R&B/Hip-Hop Singles & Tracks listesinde doksan altı numarada kalarak albümün en düşük liste başarısını gösteren single'ı oldu. Entertainment Weekly dergisi parçayı "Kaliforniyalı bir yeni oğlanı — Ludacris değil — şaşırtan bol yağda kızartılmış ve güney güzelliğini almış crunksal bir kulüp parçasıdır". Şarkının video klibi Damon Johnson tarafından çekildi.
"How We Do", Hot 100 listesinin dört hafta boyunca dört numarasında yer aldı. Dünya çapında orta seviye bir başarı kazandı ve birçok ülkede ilk yirmiye girdi. Şarkının video klibi Hype Williams yönetmenliğinde çekildi. Son single "Dreams", 2003 yılında vurularak öldürülen Yetunde Price'a ithaf edildi. Şarkı, Hot 100'de otuz iki numaraya yükseldi. Bir eleştirmen "The Game, keskin zekâ dolu Martin Luther King Jr. türü duygulu konuşmaları ve Malcolm X'in dolandırıcı cazibesini bir arada başardı." yorumunu yaptı. Şarkının video klibi Phillip Atwell tarafından çekildi.
Eleştiriler

The Documentary müzik eleştirmenlerinden çoğunlukla olumlu eleştiriler topladı. Pitchfork Media albüm için "DJ Quik'in 2002 çıkışlı Under tha Influence LP'sinden sonra en iyi Batı Yakası sokak-rap albümü" yorumunda bulundu ve albümün prodüksiyonunu da "zengin ve mükemmel bir ses gobleni" olarak değerlendirdi. Allmusic albümün "büyük potansiyelin ipuçlarını veren mükemmel bir çıkış" olduğunu ve "en önemli unsurunun onun nasıl besbelli bir gangsta rap ürünü olduğunu ve çok hızlı iz bıraktığını" yazdı. Rolling Stone dergisi The Game'in "büyüleyici kelime oyunları ya da kahkahalar yerine duygusal bir etki bırakmak" çabasında olduğunu yazdı. PopMatters dergisi, "bir kalbe ve lirik içeriğe sahip, kendini bilen, kötü niyetli, nihilist bir gangsta rapçi" yorumunda bulundu. The A.V. Club, albümün prodüksiyonunu "yavaş dönen G-funk ve parlak hiper-soul'un sonik klasiği" sözleriyle överken; The Game'in ünlülerden sıkça bahsetmesini eleştirdi ve "rapçilerden ve albümlerden bahsettiği kısımları çıkarmasını" önerdi. "Bu şekilde 15 ila 20 dakika daha kısa—ve muhtemelen çok daha saygı uyandırıcı olurdu." yorumunda bulundu. Billboard dergisi albümün "yılın en iyi rap albümlerinden biri" olduğunu yazdı ve Entertainment Weekly, "en parlak hip-hop yıldızlarının onu hizaya sokmasıyla The Game, popüler bir başyapıt olacaktır." önerisinde bulundu.
IGN albümdeki konuk sanatçıların sayısının çokluğunu eleştirdi ve "konuk sanatçıların istekleri aslında yükselen yıldızların kendi seslerini kavramayı zorlaştırıyor." OMH Media, "birçok rap albümü gibi The Documentary de çok uzun, ancak ilgiyi yüksek seviyede tutuyor." ve genel olarak "Batı Yakası'nda güçlü bir varlığı tanıtan etkileyici bir çaba" yorumunu yaptı. Stylus Magazine, "kimse hayal kırıklığına uğramayacak" yazdı ve "pazarlamada apaçık havalanamasa da, hâlâ olağanüstü sağlam ve keyifli" yorumunu yaptı. The New York Times gazetesi The Game için "zor ama açık kafiye tarzı çekici ama genel olarak büyüleyici değil... Bu neredeyse kendini asla unutmayan, eğlence için hecelerde asla kendini kaybetmeyen bir rapçi." yazdı. The Village Voice rapçinin söz yeteneğini "The Game'in kafiyeleri tamamen doğallıktan altı derece uzaklıkta" sözleriyle eleştirdi. Yahoo! Music sözleri "şok değeri, mizah ya da iç görüden yoksun" diyerek eleştirirken, prodüksiyonu "müzikal olarak, muhtemelen son yılların en büyük hip-hop albümü – yüksek teknoloji ritimlerle uğursuzca aldatıcı ve akılca kalıcı kısımlarının başarısıyla hatasızlığa yakın." diyerek övdü.
Satış

The Game, Batı Yakası hip hop sahnesini yeniden canlandırmada itici güç olarak itibar gördü. Albüm yayımlanmadan önce The Game, açılış haftasında yüksek satış beklediğini şu sözlerle ifade etti: "İlk haftada bir milyon albüm satmak istiyorum. Sonraki hafta bir albüm de satsam, iyiyim." Ayrıca, sektörün beklentilerini karşılayamamak konusunda gergin olduğunu açıkladı: "Evet, bazı kelebeklerim var. İlk hafta sayıları konusunda endişeliyim ve bu aldatmacanın beklentilerini karşılayabilmek konusunda endişeliyim." Albüm, yayımlandığı hafta 586.000 kopya sattı ve Billboard 200 listesine zirveden giriş yaptı. RIAA albüme 23 Mart 2005'te iki kez platin plak verdi ve albüm, o yılın en çok satan onuncu kaydı unvanına sahip oldu.
The Documentary albümü birçok Avrupa ülkesinde ilk on beşe girdi. İngiltere albüm listesinde yedi numaraya yükselen albüm; otuz üç hafta boyunca liste içinde kaldı. Fransa, Hollanda, İrlanda ve İsviçre'de ilk ona girmeyi başarırken; Almanya, Belçika ve Norveç'te ilk yirmiye girmeyi başardı. Kanada albüm listesinin üç hafta boyunca zirvesinde kalmayı başaran albüm; 100.000 sipariş aldı ve 8 Mart 2005'te platin plak kazandı. Albüm, 2006 yılı itibarıyla dünya çapında beş milyon adetlik satış rakamına ulaştı.