stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Korinthos Birliği

Korinthos Birliği, diğer adıyla Hellen Birliği (Grekçe: κοινὸν τῶν Ἑλλήνων, koinòn tõn Hellḗnōn; kısaca οἱ Ἕλληνες, Héllēnler) II. Philippos tarafından, MÖ 338-337 yıllarında oluşturulmuş Grek kent federasyonuydu.
Philippos, Yunanların sempatisini kazanmaya, Yunanların birliğini sağlayacak tek kişi olarak görülmeye başlanmıştı. Daha sonra Philippos, Yunan kentlerini ulusal bir kongreye katılmaya çağırdı. MÖ 337 yılında Philippas'un başkanlık ettiği kongre Korinthos'ta toplandı. Burada alınan karar gereğince Yunanlar siyasi ve askeri nitelikli bir "Hellen Birliği" oluşturdular. Philippos, üye kentlerin delegelerinden oluşan ve synhedrion adındaki meclis tarafından yönetilecek Birliğin hegemon'u (önderi) seçildi. Ancak Sparta söz konusu birliğin dişında kaldı. Il. Philippos ve oğlu Büyük İskender Perslere karşı büyük bir sefer yapılacağını ilan ettiler. Amacı, Batı Anadolu' daki kentleri Pers boyunduruğundan kurtarmaktı. Philippos'un önderliğinde Makedonyalı ve Yunanlardan oluşan büyük bir ordu ile sefer hazırlıklarına başlanmış ve Batı Anadolu'ya bir öncü kuvvet gönderilmişti. Fakat Philippos MÖ 336'da, kızı Kleopatra'nın evlilik kutlamaları sırasında 46 yaşındayken başkent Pella'da bir suikast sonucu öldürüldü.
Oryantal dans

Oryantal dans veya göbek dansı (Arapça: رقص شرقي, raks şarkî, doğunun dansı ya da رقص بلدي, raks baladî, halk dansı) geleneksel bir Orta Doğu dansı. Batı'da daha çok belly dance (göbek dansı) olarak bilinirken, Anadolu ve Balkanlar'da çiftetelli olarak bilinir. Kadın dansçılara dansöz, erkeklere ise dansör denir.
Oryantal dans dünyanın bilinen en eski danslarının başında gelir. İslâm öncesi inançları içermektedir. Orijini, antik dönemin doğurganlık, bereket kültünde yatar. Tüm antik uygarlıklarda bereketi sembolize eden tanrıçalar görülür. Mesela, Mylitta, Isis, Ashtıreth, Ishtar, Hathor, Afrodit, Venüs ve Ceres gibi. Geleneksel olarak yalınayak yapılan bir danstır. Bu, dansçının Toprak Ana'yla direkt temasının asla kesilmemesine dayanmaktadır.
Oryantal dansı kadın vücudunun özelliklerine göre tasarlanmıştır. Karın kaslarıyla, kalça hareketleriyle, göğüs hareketleriyle en iyi kadın vücuduna uygundur. Toprağa değen yalın ayaklarla, sıkı ve katı bir danstır. İnsan vücudunun akıcı, pürüzsüz, kompleks ve etkileyici hareketleri, çalkalama ve dalgalanma hareketlerinin çeşitliliği ile dansın karakteri ortaya çıkar. Doğu dansları, batının adıma dayalı danslarından farklı olarak kasların hareketine dayalı danslardır. Dolayısıyla adımlar çok narindir ve asla zıplama olmaz, toprakla olan temas daima korunur.
Yılan, kılıç, meşale, mum, peçe, tül, baston ya da sopa gibi malzemelerin dansta sıklıkla kullanıldığı görülür. Bunların her birinin birer anlamı olmakla birlikte genel olarak, sihri ve ilkel insanın korunma amaçlı kullanımını simgelerler. Bu aletlerin dansta kullanılması yörenin folklorunda da görülür.
Oryantal dansçılar

Badia Masabni
Dalilah
Didem Kınalı
Dina Talaat
Fifi Abdou
Layla Tac
Özel Türkbaş
Nadia Gamal
Nagwa Fouad
Sema Yıldız
Nesrin Topkapı
Naima Akef
Rachel Brice
Samiye Cemal
Serena Wilson
Soheir Zeki
Taheyya Kariokka
Zeinat Olwi
Nejla Ateş
Adnan Kasman

Adnan Kasman
Adnan Kasman, Türk akademisyendir.
Eğitimi ve kariyeri

Lisans eğitimini Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat Bölümü'nde 1991 yılında tamamlamıştır. İlk yüksek lisans derecesini Uygulamalı Ekonomi alanında Western Michigan Üniversitesi'nden 1994 yılında almıştır. Ardından ikinci yüksek lisans ve doktora derecelerini Ekonomi alanında sırasıyla 1997 ve 1999 yıllarında Vanderbilt Üniversitesi'nden almıştır.
Vanderbilt Üniversitesi'nde önce öğretim görevlisi, 1999-2002 yılları arasında ise misafir öğretim üyesi olarak çalışmıştır. Adnan Kasman; İşletme Fakültesi İktisat Bölümü bünyesinde 2002 yılında yardımcı doçent, 2005 yılında doçent, 2010 yılında ise profesör unvanını almıştır. 2011 yılında Kaliforniya Üniversitesi'nde kısa bir süre misafir araştırmacı olarak bulunduktan sonra yine DEÜ İşletme Fakültesi'nde ders vermiş ve İktisat Teorisi Anabilim Dalı Başkanlığı, Bilgi Yönetimi Anabilim Dalı Başkanlığı, DEÜ Girişimcilik, İşletme ve Ekonomi Uygulama ve Araştırma Merkezi Müdürlüğü ve 2016-2017 yılları arasında DEÜ Rektörlüğü görevlerini yürütmüştür. Farklı zamanlarda İzmir Ekonomi Üniversitesi'nde de dersler vermiştir. Finansal Ekonomi, Bankacılık ve Ekonometri alanlarında çalışan Adnan Kasman; TÜBİTAK projelerinde yürütücü ve araştırmacı olarak görev almış, ulusal ve uluslararası dergilerde hakemlik yapmış, çoğu uluslararası atıf endekslerince taranan dergilerde 70'in üzerinde makale yayınlamış, yüksek lisans ve doktora tezleri yönetmiştir. Yayınlanmış makalelerine sıklıkla atıf yapılmıştır. Şubat 2020-Temmuz 2023 döneminde Adnan Menderes Üniversitesi, Aydın İktisat Fakültesi'nde öğretim üyesi olarak çalışmıştır. Şu anda akademik çalışmalarını Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi'nde sürdürmektedir.
Çağla Nur Uzundurukan

Çağla Nur Uzundurukan (19 Ekim 2000), guard pozisyonunda oynayan Türk basketbolcu.
Hayatı

Uzundurukan, Trabzonlu bir baba ve Giresunlu bir annenin çocuğu olarak İstanbul'da doğdu. Basketbola 10 yaşında İstanbul Üniversitesi'nin basketbol takımında başladı. Sonrasında 6.5 sene forma giyeceği Dostlukspor'a transfer oldu. %71 işitme engelli olan Uzundurukan, 2016 yılında İşitme Engelliler Milli Basketbol takımına girdi. Dostlukspor'dan sonra yarım sezon forma giyeceği Mersin Üniversitesi'nin basketbol takımına transfer oldu. 2020-21 sezonunda formasını giydiği İzmit Belediyespor formasıyla Kadınlar Basketbol Süper Ligi ve EuroLeague Womenda forma giyen ilk işitme engelli sporcu oldu. 2021 yılında yeniden İstanbul Üniversitesine, 2024 yılında Güngören Belediyesine transfer oldu.
İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Spor Bilimleri fakültesinde Antrenörlük bölümünden mezun oldu.
Başarıları

Deaflympics Olimpiyatları Beşinciliği
U20 Deaflypimcs Avrupa Şampiyonluğu
U21 Deaflypimcs Dünya Dördüncülüğü
Deaflypimcs Avrupa Şampiyonası'nın en iyi guardı ödülü
Deaflypimcs u21 Dünya Şampiyonası'nın en iyi guardı ödülü
Dünya ve Avrupa dördüncülüğü
Eroğlu Holding

| --- | --- |
Tip: Anonim şirket
Endüstri: Giyim endüstrisi
Tür: Perakende
Kuruluş: 1983
Kurucu: Nurettin Eroğlu
Genel merkezi: Sarıyer, İstanbul, Türkiye
Hizmet alanları: Dünya çapında
Önemli kişiler: Nurettin Eroğlu, Yavuz Eroğlu, Ümmet Eroğlu, Şahin Eroğlu, Sıtkı Eroğlu 
Alt kuruluş(lar): Colin's Loft Mexx (2015-17)
İstanbul İstiklal Caddesi'nde bir Colin's mağazası
Belarus'un Brest şehrinde bir Colin's mağazası
Filipinler, Metro Manila'daki Bonifacio Global City'deki SM Aura Premier alışveriş merkezindeki MEXX mağazası
Ankara Cumhuriyet Caddesi'nde bir Colin's mağazası
Eroğlu Holding, İstanbul merkezli giyim perakende şirketi. 2015-2017 yılları arasında, o dönemde 56 ülkede yaklaşık 300 mağazası ve toplamda yaklaşık 5000 satış noktası bulunan Mexx markasının sahibiydi ve merkezi Hollanda'nın Amsterdam şehrindeydi.
Eroğlu Holding ayrıca COLIN'S ve LOFT markalarını da kurmuştur. COLIN'S'in 24 ülkede 600'den fazla mağazası bulunmaktadır. LOFT'un 82 mağazası bulunmaktadır.
Şirketin kökenleri, Nurettin Eroğlu ve dört kardeşinin 1983 yılında mont ve kuş tüyü ceket üretmeye başlayan 150m²'lik bir giyim atölyesi kurmasına dayanır. 1986 yılında Kulis markalı ilk kot pantolonlarını üretmeye başladılar. 1992 yılında İstanbul'un Avcılar ilçesinde 10.000m²'lik bir fabrika açtılar. Üretim günde 1.500 çifte ulaşmıştı ve aynı yıl markalarının adını Colin's Jeans olarak değiştirdiler.
2015 yılına gelindiğinde holdingin yıllık satışları 1,5 milyar ABD dolarının üzerindeydi ve bunların %70'i Türkiye dışından geliyordu. En büyük pazarı Rusya'ydı.
Colin's

2024 itibarıyla Colin's'in 24 ülkede 600'den fazla mağazası bulunmaktadır. 2017 itibarıyla Rusya'da 200 mağaza bulunmaktadır.
1993 yılında Colin's ihracata başladı.
Colin's 2012 yılında Çin'e açıldığını duyurdu. Colin's, Rusya, Ukrayna ve Belarus'da en iyi bilinen giyim markalarından biridir ve 2017 yılında yaklaşık 11 milyon Ukraynalı, 65 Colin's mağazasını ziyaret etti.
Mexx

4 Aralık 2014'te iflasını ilan eden Hollandalı moda markası Mexx, Şubat 2015'te Eroğlu Holding tarafından satın alındı. Satın almanın arkasındaki amaçlardan biri de Mexx'in yerleşik Avrupa marka tanınırlığının Eroğlu Holding'e yeni Avrupa pazarlarına ve satış noktalarına erişim sağlamak için kullanılmasıydı. Ancak 2017'de Mexx, Hollandalı marka grubu RNF Holding tarafından Eroğlu Holding'den satın alındı.
Üretim

Eroğlu Holding, daha önceki fabrikalara ek olarak, 1998 yılında İstanbul Esenyurt'ta 35.000m²'lik yeni bir tesis, 2003 yılında Çorlu'da 45.000m²'lik bir fabrika ve 2004 yılında Eroğlu'nun memleketi Aksaray'da 10.000m²'lik daha küçük bir fabrika açtı. Holding artık Türkiye'de İstanbul ve Aksaray'da üretim yapıyor ve Eroğlu, 2024 yılında Mısır'ın Süveyş Kanalı Ekonomik Bölgesi'nde (SCZone) 2.750 işçiyi istihdam etmek için 62.000m²'lik bir kot fabrikasına 40 milyon dolar yatırım yaptı. 2017 yılına gelindiğinde Colin's markalı ürünlerin %25'i Çin'de, %30'u Bangladeş'te, %10'u Mısır'da ve geri kalanı da Türkiye'de üretiliyordu. 2024 yılına gelindiğinde Grup'un yıllık üretim kapasitesi 20 milyon üniteye ulaşmıştı.
Dokuz Eylül Üniversitesi Senfoni Orkestrası

| Dokuz Eylül Üniversitesi Senfoni Orkestrası |
| --- | --- |
Kısaltma: DESO
Kuruluş tarihi: 2001 (2001)
Orkestra şefi: Ruken Öztopalan
Konum:  İzmir, Türkiye
Bağlı olduğu kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi
Resmî site
Dokuz Eylül Üniversitesi Senfoni Orkestrası (DESO), Türkiye'nin İzmir kentinde bulunan Dokuz Eylül Üniversitesi'nde 2001 yılında dönemin rektörü Emin Alıcı'nın teşvikleri ile kurulmuş senfonik orkestradır. D.E.Ü. Devlet Konservatuvarı Müdürlüğünün kurumsal desteğiyle İzmir Narlıdere'de bulunan konservatuvar binasında çalışmalarını sürdüren orkestranın; T.C. Kültür Bakanlığı'na bağlı olarak kurulan diğer senfoni ve oda orkestralarının yanı sıra, Türkiye'de bir devlet üniversitesinin kurmuş olduğu ilk senfoni orkestrasıdır.
Kurulduğu günden bu yana ayda bir senfonik konser vermeken DESO oda müziği etkinliklerini de sürdürmektedir. İzmir Devlet Senfoni Orkestrası'nın, İzmir Devlet Opera ve Balesi'nin ve İzmir Büyükşehir Belediyesi'nin de kurumsal ve sanatsal anlamda desteğini alan DESO'nun 2015 yılı itibarıyla yöneticiliğini Ümit İşgörür yapmaktadır.
Asil çürüme

Riesling üzümlerinde asil çürüme (Rheingau, Almanya, 2005)
Asil çürüme (Fransızca: Pourriture noble; İngilizce: Noble rot, Almanca: Edelfäule; İtalyanca: Muffa nobile; Macarca: Aszúsodás), şaraplık üzümleri etkileyen gri bir mantar olan Botrytis cinerea'nın yararlı formudur. Botrytis istilası, genellikle 20 santigrat derece ve %80'in üzerinde nem gibi sıcak ve nemli koşullar gerektirir. Hava nemli kalırsa, istenmeyen form olan "salkım çürümesi" veya "gri çürüme", fermantasyonu bozarak ve son şarabın tadını, aromasını ve görünümünü değiştirerek şarap yapımını olumsuz etkiler. Üzümler genellikle olgunlaştıklarında Botrytis ile enfekte olurlar. Daha sonra daha kuru koşullara maruz kalırlarsa ve kısmen kururlarsa, bu enfeksiyon formu asil çürüme olarak bilinir. İstila sırasında belirli bir noktada toplanan üzümler, özellikle kaliteli ve yoğun tatlı şarap üretebilir. Bu yöntemle üretilen şaraplara botrytize şaraplar denir ve tatlı şarapların ayrı bir kategorisi olarak kabul edilirler.
Botrytize edilmiş şaraplar ile geç hasat şarapları, buz şarapları veya saman/kuru üzüm şarapları gibi diğer doğal olarak tatlı, güçlendirilmemiş tatlı şaraplar arasındaki temel fark, üzümlerin Botrytis cinerea mantar enfeksiyonu tarafından üretilen aroma bileşiklerinin çeşitliliği ve zenginliğinde yatmaktadır. Mikrobiyal aktivite nedeniyle şeker alkolü ve asit bileşimi gibi diğer bileşenlerde de önemli farklılıklar görülmektedir. Bu şaraplar için sıklıkla kullanılan tanımlayıcılar, şeftali, kayısı, armut, ayva, kuru üzüm ve bal aromalarının yanı sıra benzersiz "botrytis" veya roti özelliklerini vurgular. Ek olarak, botrytize edilmiş şarapların dikkat çekici bir özelliği, şeker seviyeleri genellikle 200 g/l'yi aşsa bile, baygınlık verici bir tada sahip olmalarını engelleyen yüksek asit içeriğidir.
Üzümler üzerindeki etkisi

Botrytis cinerea üzümleri enfekte ettiğinde, asil çürük şarapların gelişimi için çok önemli olan birkaç fizyolojik değişikliği başlatır. Mantar, üzümlerle beslenirken üzüm kabuklarına nüfuz eder ve meyvelerden suyun buharlaşmasına yol açan mikroskobik yaralar oluşturur. Bu kurutma işlemi, üzümlerdeki kalan şekerleri, asitleri ve tat bileşiklerini yoğunlaştırarak bu temel bileşenlerin daha yüksek bir yoğunluğa sahip olmasını sağlar. Üzümlerin ağırlığı %60'a kadar düşebilir ve geride buruşuk, şeker açısından zengin bir meyve bırakır.
Enfeksiyon ayrıca üzümlerin kimyasal bileşimini önemli ölçüde değiştirir ve üzümdeki şeker konsantrasyonu önemli ölçüde artar. Bu yüksek şeker içeriği, asil çürümeyle ilişkili tatlı şarapların üretimi için gereklidir. Mantar, sağlıklı üzümlerde malik veya sitrik asitten daha yaygın olan tartarik asidi öncelikle tüketir ve kalan tartarik asit glukonik asit ve gliserole dönüşür. Enfeksiyon süreci sırasında tartarik asit/malik asit oranı, Tokaji Aszú için kullanılan Furmint üzümlerinde gözlemlendiği gibi değişir; burada oran sağlıklı meyvelerde 2:1'den botrytize meyvelerde 1:3'e kayar. Mantar tarafından artan sitrik asit seviyeleri ve daha yüksek seviyelerde şeker alkollerinin (gliserol, arabitol, mannitol, sorbitol ve inositol gibi) oluşumu, botrytize şarapların karmaşıklığına ve ağız hissine katkıda bulunur. Üzümlerin metabolik stres tepkisi ayrıca çeşitli aromatik bileşiklerin üretimine ve konsantrasyonuna yol açar. Meyveler limon ve greyfurt gibi turunçgil aromaları için öncülleri yoğunlaştırır ve ayrıca mantar saldırısına doğrudan metabolik bir yanıt olarak kayısı ve şeftali gibi çekirdekli meyve aromaları için bileşikler üretir. Belirgin bal aroması da dahil olmak üzere bu aromatik özelliklerden bazıları doğrudan botrytis mantarının kendisine atfedilebilir.
Üzümlerin botrytis enfeksiyonuna verdiği stres tepkisi kuraklığa verdiği tepkiye benzer. Mantar tarafından üzüm kabuğu hücrelerinin parçalanması suyun buharlaşmasını kolaylaştırır ve susuzlaştırma sürecini yoğunlaştırır. Bu stres tepkisi üzümlerin metabolik olarak adapte olmasını sağlar ve bitkinin etkili bir şekilde tepki verebilmesi için çok hızlı yayılan gri çürümeye kıyasla enfeksiyon oranını yavaşlatır.
René Magritte

| René Magritte |
| --- | --- |
Rene Magritte'in Lothar Wolleh tarafından çekilen fotoğrafı
Genel bilgiler
Doğum adı: René François Ghislain Magritte
Doğum: 21 Kasım 1898(1898-11-21) Belçika
Ölüm: 15 Ağustos 1967 (68 yaşında) Schaerbeek, Belçika
Uyruk: Belçikalı
Alanı: Resim
Katıldığı akımlar: Sürrealizm

İmzası
 
René François Ghislain Magritte (21 Kasım 1898 - 15 Ağustos 1967), Belçikalı gerçeküstücü ressam.
Gerçeküstücülük akımının en önemli temsilcilerinden sayılır. Düş ürünü temaları işlediği resimleri, komedi, korku, tuhaflık ya da ilginçlik kavramlarının bir karışımıdır. Sanatsal resimlerinin yanında yaşamının bir döneminde reklam çizimleri de yapmıştır.
Hayatı

Magritte, Hainaut bölgesindeki Lessines şehrinde, 1898'de, terzi Lèopold Magritte ve kadın şapkacısı Adeline Magritte'in en büyük çocukları olarak dünyaya geldi. 1910 yılında çizim dersleri almaya başladı. 1912 yılında annesi Sambre Nehri'ne atlayarak intihar etti. Magritte, annesinin sudan çıkartılışına şahit oldu. Annesinin cesedinin suyun üzerinde yüzüşünün, elbisesinin kafasını örtmesinin, ressamın 1927-1928 yıllarında çizdiği Les Amants serisine ilham kaynağı olduğu söylendi. Fakat Magritte bu açıklamadan hiç hoşlanmadı. 1918'e kadar iki sene boyunca Brüksel'deki Académie Royale des Beaux-Arts'a devam etti. 1922 yılında, 1913'te tanıştığı Georgette Berger ile evlendi.
Magritte, Brüksel'deki Galerie la Centaure ile tam zamanlı olarak çizim yapmasına olanak sağlayan bir anlaşma imzaladığı 1926 yılına kadar, önce bir duvar kağıdı fabrikasında çalıştı. Daha sonra da afiş ve reklam tasarımcılığı yaptı. 1926'da ilk gerçeküstücü resmi olan Kayıp Jokey (Le Jockey Perdu)i çizdi. 1927'de ise ilk sergisini Brüksel'de açtı. Bu sergisi hakkında aldığı eleştirileri kaldıramayan Magritte, başarısızlığın getirdiği depresyon sebebiyle Paris'e taşındı. Paris'te André Breton ile arkadaş oldu ve gerçeküstücülerin arasına girdi.
Kariyerinin ilk zamanlarında, sürrealistlerin hamisi olan Edward James, ressamı evinde kira ödemeden kalması ve resim yapması için destekledi. James, sanatçının iki resminde görülebilir: The Pleasure Principle ve La Reproduction Interdite.
II. Dünya Savaşı'nda Almanya Belçika'yı istila ettiği sırada Brüksel'de kalan Magritte ile Breton arasında bir kopukluk yaşandı. İlk dönem resimlerinde görülebilen vahşet ve karamsarlığı bu dönemde terk eden ressam, daha sonraları bu temalara geri dönecekti.
Amerika Birleşik Devletleri'nde resimleri ilk olarak New York'ta 1936 yılında sergilendi. Aynı şehirde daha sonraki yıllarda, 1965'te Modern Sanat Müzesi'nde, 1992'de ise Metropolitan Museum of Art'ta iki sergisi oldu.
Magritte, 15 Ağustos 1967'de pankreas kanserinden vefat etti ve Brüksel'deki Schaarbeek Mezarlığı'na gömüldü.
Magritte'in çalışmalarına olan ilgi 1960'larda arttı ve resimleri pop, minimalist ve kavramsal sanata ilham kaynağı oldu. Ressam, 2005'te oluşturulan En Büyük Belçikalılar (De Grootste Belg) listesinin Valonya versiyonuna dokuzuncu, Flaman Bölgesi versiyonunda ise on sekizinci sıradan girdi.
Felsefi ve sanatsal yaklaşımı

Çalışmalarını çoğunlukla bilinen şeylere yeni manalar kazandırmaya ve sıradan nesneleri alışılmadık bir içerikle göstermeye dayandırdı. İmgelerin İhaneti (La trahison des Images) isimli çalışması, objelerin göründüklerinin dışındaki anlatımsal kullanımına örnek oluşturdu. Bu resimde tütün dükkânı reklamının modeli gibi görünen bir pipo çizen Magritte, söz konusu piponun hemen altına "Bu bir pipo değildir" (Ceci n'est pas une pipe) yazdı. Bu cümle ilk başta bir çelişki gibi görünse de esasında doğrudur; resim bir pipo değil, piponun bir görüntüsüdür. (Fransız filozof ve eleştirmen Michel Foucault, kitabı Bu bir pipo değildir'de bu resmi ve onun yarattığı paradoksu anlatır.)
Sanatçı aynı yaklaşımı bir elma resminde de kullandı. Meyveyi son derece gerçekçi çizdikten sonra onun bir elma olduğunu reddetti. "Bu bir ... değildir" çalışmalarında Magritte'in göstermeye çalıştığı gerçekçi sanata ne kadar yaklaşılırsa yaklaşılsın, öğenin kendisine yaklaşılamayacağıdır - Biz, bir pipo resmiyle tütün içemeyiz.
Magritte'in sanatı, Joan Miró gibi çalışmalarında daha otomatik bir tarz belirlemiş sanatçılarla karşılaştırıldığında, gerçeküstücülüğün anlatımsal tarafında kalır. Ressam ayrıca bazı meşhur resimlerin gerçeküstü versiyonlarını da çizmiştir.
Popüler kültürde

1960'larda Magritte'in çalışmalarına olan ilgi büyük boyutlara ulaştı. Eserlerinin halk tarafından tanınmasının önemli sebeplerinden biri de, resimlerin rock albümü kapaklarında yer alan reprodüksiyonları oldu. Bu kapakların ilk örnekleri arasında 1969 yılı çıkışlı Jeff Beck Group albümü Beck-Ola (The Listening Room isimli eseri kullanıldı) ve ressamın L'Empire des Lumieres isimli çalışmasının kullanıldığı Jackson Browne'ın 1974 yılı çıkışlı albümü Late for the Sky sayılabilir. Britanyalı folk-rock grubu Lindisfarne'dan Alan Hull, 1973 ve 1979'da çıkardığı iki solo albümünün kapağı olarak ressamın resimlerini kullandı. 1977'de yayınlanan Styx albümü The Grand Illusionın kapağında Carte Blanche görülebilirken, Gary Numan'ın 1979 tarihli albümü The Pleasure Principleda ve John Foxx'un 2001 yılı albümü The Pleasures of Electricityde Le Principe du Plaisir kullanıldı.
Paul Simon, 1983 yılında çıkan albümü Hearts and Bonesda "Rene And Georgette Magritte With Their Dog After The War" isimli bir şarkıya yer verdi. Büyük bir Magritte hayranı olan Paul McCartney, ressamın pek çok resmine sahiptir. Ayrıca sanatçı kurdukları Apple firmasının ismini verirken de Magritte'ten etkilendiğini açıkladı. Ressam, John Cale'in 2003 yılında çıkarttığı albüm HoboSapiens'te de bir şarkının ismi ve konusudur.
Pek çok filmde de Magritte'ten esinlenilmiş imgelere rastlanabilir. Örneğin bir adamın yüzünün elmayla kapatıldığı Adamın Oğlu isimli çalışması 1992 yapımı Toys (Oyuncaklar), 1999 yapımı İkili Oyun ve 2004 yapımı Ryan isimli filmlerde alıntılandı. 2004 yılında vizyona giren I Heart Huckabeesde Dustin Hoffman'ın canlandırdığı Bernard Jaffe karakteri Magritte'ten esinlenilmişti. Ayrıca Ellen Burstyn imzalı 1998 yapımı The Fear of God: 25 Years of "The Exorcist" isimli belgeselde The Exorcist filminin afişinin Magritte'in L'Empire des Lumieres isimli eseri ilham alınarak yaratıldığı öne sürüldü.
İspanya'da ödüllü çocuk programı El Planeta Imaginario (1983-1986), "M, el extraño viajero" (M, Tuhaf Yolcu) ve "La Quimera" (Ejdarha) isimli iki bölümünü ressama adadı.
Magritte'ten etkilenen ressamlar

Çağdaş ressamlar, Rene Magritte'in imgelerin değişkenliğini sorgulamayı teşvik eden yanından çok etkilendiler. Magritte'in çalışmalarından ilham alan ressamlar arasında John Baldessari, Sherrie Levine, Ed Ruscha, Andy Warhol, Jasper Johns, Vija Celmins, Marcel Broodthaers,Gürbüz Doğan Ekşioğlu ve Martin Kippenberger gibi isimler vardır. Bazı sanatçıların çalışmalarında Magritte'in resimlerine doğrudan referanslar varken bazıları ise ressamın soyut tespitlerine çağdaş bir bakış açısı ile yaklaşmışlardır.
Golconde, 1953
Bu bir pipo değildir (İmgelerin İhaneti 1928-1929)
Ortaköy, Mut

| Ortaköy |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ortaköy'ün Türkiye'deki konumu
Koordinatlar: 36°40′41″N 33°25′16″E﻿ / ﻿36.678°K 33.421°D﻿ / 36.678; 33.421
Ülke:  Türkiye
İl: Mersin
İlçe: Mut
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 220 m
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 324
Resmî site YerelNET
Ortaköy, Mersin ilinin Mut ilçesine bağlı bir mahalledir. Köy halkı çoğunlukla Abdal Alevilerinden oluşur.
Tarih

Ortaköy (eski adıyla Kıpti/Orta Viran), Osmanlı Devleti’nin son yıllarında kurulan köylerdendir. Nitekim Mut’un idari yapısı hakkında Osmanlı Hükümeti’ne sunulan 2 Aralık 1913 tarihli rapora göre Ortaköy, Mut merkez kazaya bağlı 24 haneli, 160 nüfuslu (73 kadın, 87 erkek) ve “Kıpti” adıyla kayıtlı bir köydür.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
1913: 160
1935: 71
1940: 147
1950: 71
1970: 127
1975: 218
1980: 263
1985: 287
1990: 276
1997: 180
2000: 198
2007: 193
2022: 227
2023: 215
Belgelere göre “Kıpti” veya “Mutkıptiyanı” olarak geçen Ortaköyün 1913'teki nüfusu 24 hanede 160 kişidir (73 kadın, 87 erkek). Cumhuriyet döneminde köy nüfusunun istikrarsız bir seyir izlediği dikkati çeker. 1935'te 71 kişi olan nüfus, 1940'ta 147'ye çıkmış; sonra düşüşe geçerek 1945'te 117'ye inmiştir. Görülebilen en yüksek nüfus rakamı 1985'te 287 kişi olarak gerçekleşmiş; fakat takip eden yıllarda tekrar düşmeye başlamıştır. Mahalle nüfusu 2023 verilerine göre 215'tir.
Coğrafya

Mersin merkezine 163, Mut merkezine ise 3 km uzaklıktadır.
Mut’un kuzeyinde, Karaman asfaltı üzerindeki düz arazide kuruludur. Ortaköy'ün beyaz badanalı evleri, karayolunun sağındaki küçük bir tepenin dibindeki düzlükte toplu halde kümelenmiştir. Evler arasında incir, erik, nar, dut gibi meyve ağaçları dikkati çeker. Köyün kuzeyinde bulunan küçük tepe, üzerindeki birkaç çalılık dışında neredeyse tamamen çıplaktır. Güneyindeki tepeler ise seyrek çam ağaçları ve çalılıklarla kaplıdır.