stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Rónald González (Kosta Rikalı futbolcu)
Teknik direktörlük istatistikleri

| Takım | Geliş | Gidiş | İstatistikler> OM | İstatistikler> G | İstatistikler> B | İstatistikler> M | İstatistikler> G % | Kay> .Kay. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  Kosta Rika | 30 Eylül 2019 | 10 Haziran 2021 | &0000000000000014.00000014 | &0000000000000001.0000001 | &0000000000000007.0000007 | &0000000000000006.0000006 | &0&0000000000000007.1000007,1 |  |
| Toplam | Toplam | Toplam | &0000000000000014.00000014 | &0000000000000001.0000001 | &0000000000000007.0000007 | &0000000000000006.0000006 | &0000000000000007.1000007,1 | — |
Kişisel yaşamı

Yuliana Gaitán ile evlidir ve iki çocukları vardır.
Arthur Seyss-Inquart

| Arthur Seyss-Inquart |
| --- | --- |

Avusturya Şansölyesi
Görev süresi 11 Mart 1938 - 13 Mart 1938
Cumhurbaşkanı: Wilhelm Miklas
Yerine geldiği: Kurt Schuschnigg
Yerine gelen: Anschluss (Adolf Hitler, Nazi Almanyası Reich Şansölyesi ve Führer olarak) Karl Renner (1945)
Nazi Almanyası Reich Bakanı
Görev süresi 1 Mayıs 1939 - 30 Nisan 1945
Führer: Adolf Hitler
Hollanda Reich Komiseri
Görev süresi 29 May 1940 - 7 May 1945
Aday Gösteren: Adolf Hitler
Yerine geldiği: Alexander von Falkenhausen (askeri vali)
Almanya Dışişleri Bakanı
Görev süresi 30 Nisan 1945 - 2 Mayıs 1945
Başkan: Karl Dönitz
Şansölye: Joseph Goebbels
Yerine geldiği: Joachim von Ribbentrop
Yerine gelen: Lutz Graf Schwerin von Krosigk
Kişisel bilgiler
Doğum: 22 Temmuz 1892 Stannern, Moravya, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu
Ölüm: 16 Ekim 1946 (54 yaşında) Nürnberg, Almanya
Dini: Roma Katoliği
İmzası: 
Seyss-Inquart (Nürnberg)
Seyss-Inquart, Hitler, Himmler ve Heydrich ile Viyana'da, 1938
Arthur Seyß-Inquart (22 Haziran 1892, Stannern - 16 Ekim 1946, Nürnberg), Avusturyalı nasyonal sosyalist siyasetçi.
Hayatı ve Nazi kariyeri

Seyss-Inquart'ın kendisinden büyük beş kardeşi vardı. Ailesi 1907 yılında Viyana'ya taşındı. Daha sonra Viyana Üniversitesi'ne hukuk okumaya gitti. 1914'ün Ağustos ayında, I. Dünya Savaşı'nın başında, Avusturya ordusunda askerlik hizmetine gönüllü olarak katıldı ve daha sonra Rusya, Romanya ve İtalya'ya gönderildi. İsonzo Muharebeleri'nde savaştı. 1916'da Teğmen oldu. 1917'de hukuk doktorasını verdi.
Savaştan sonra 1919'da stajyerlik yaptı. 1921 yılında kendi hukuk bürosunu kurdu. 1923'te serbest avukatlık yapmaya başladı. Alman Milliyetçi Derneklerin üyesi oldu.
1932'de Deustschen Klüb'ün başkanı ve Avusturya Alman Milliyetçi Dernekleri Birliği Başkanı oldu.
Başarılı bir avukat olarak, 1933 yılında Şansölye Engelbert Dollfuss'un kabinesine katılmaya davet edildi. 1934 yılında Dollfuss cinayetinin ardından, 1937'de Kurt Schuschnigg'in Devlet Danışmanı oldu. Onların görüş ve eylemleri çok sempatik olmasına rağmen başlangıçta Avusturya Millî Sosyalist Parti üyesi değildi. 1937'de müsteşar oldu. Ancak 1938'de siyasi rüzgarlar esiyordu ve Seyss-Inquart hangi yolu seçeceğini biliyordu ve Avusturya Millî Sosyalistleri için saygın bir isim oldu.
Adolf Hitler, kendisine karşı gelme durumunda Avusturya'ya karşı askerî eylemlere girişeceği gerekçesiyle Schuschnigg'i tehdit ettikten sonra 16 Şubat 1938'de, Seyss-Inquart, Schuschnigg tarafından zorla ve baskıyla İçişleri Bakanı olarak atandı.
1938 yılında Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisine katıldı. 11 Mart 1938'den 13 Mart'a kadar Avusturya şansölyesiydi. 13 Mart tarihinde, Avusturya cumhurbaşkanı Wilhelm Miklas'ın Nazi Almanyası'nın baskıları sonucunda görevinden istifa etmesinden sonra Cumhurbaşkanı Vekili oldu. Anschluss ilhak kanununu "Avusturya Cumhurbaşkanı Vekili" sıfatıyla imzaladı ve Nazi Almanyası ile Avusturya birleşmiş oldu.
Fahri SS-Gruppenführer rütbesi aldı ve Mayıs 1939 yılında Hitler'in kabinesine Reich Bakanı olarak atandı.
Polonya Seferinin ardından, Güney Polonya idari şefi oldu ancak Genel Yönetim Oluşturulmadan önce bu görevi almadı. Kendisinin Genel Vali Hans Frank'ın yardımcısı oldu.
1940 yılının Mayıs ayında Hollanda'nın İşgali sonrası bu ülkeye Reichskommissar olarak atandı. Diğer siyasi partiler 1941 yılında yasaklandı ve birçok eski hükûmet yetkilileri Sint-Michielsgestel'de hapse atıldı. Ülkenin idaresi Seyss-Inquart'ın kendisi tarafından kontrol edilerek Hitler'e direkt olarak rapor verildi. Seyss-Inquart'ın yetkilerinin çoğunluğu Temmuz 1944'te Gestapo'ya geçmesine edilmesine rağmen kendisi dikkate alınması gereken bir güç olarak kaldı.
Seyss-Inquart savaşı kaybettiklerini bilmesine rağmen teslim olmak istemiyordu. 7 Mayıs 1945 yılına kadar Reichskommissar olarak kaldı. Galler Kraliyet Piyadelerinin iki üyesi tarafından Hamburg'daki Elbe Köprüsü'nde tutuklandı.
Nürnberg mahkemeleri

Nürnberg Davaları sırasında, savaşı planlama ile savaşın başlatılması ve insanlığa karşı saldırganlık, savaş suçları, barışa karşı suç işlemek için komplo kurmak ile suçlandı. Yargılamalar sırasında Gustave M. Gilbert adlı bir Amerikan ordu psikoloğunun savaş suçlusu Nazi liderlerini incelemesi isteğine izin verildi. Yaptığı testler arasında, IQ testinin bir Almanca versiyonunu uyguladı. Arthur Seyss-Inquart, 141 puan ile Hjalmar Schacht arkasında Nazi liderleri arasında en yüksek ikinci oldu. Seyss-Inquart mahkemedeki son açıklamasında, rehinelerin kurşuna dizilmesi de dahil olmak üzere çeşitli savaş suçları hakkında bilgisi olduğunu inkâr etti ve Yahudilerin sınır dışı edilmesine ahlaki açıdan itirazları olsa da, bazen toplu tahliyeler için gerekçeler olması gerektiğini söyledi ve Müttefiklerin savaştan sonra milyonlarca Alman'ı zorla yerinden etmesine işaret etti. Komiserliği sırasında Hollanda halkının koşullarını iyileştirdiği için "vicdanının rahat olmadığını" da sözlerine ekledi. Seyss-Inquart sözlerini, "Son sözüm, her zaman hareket ettiğim ve son nefesime kadar bağlı kalacağım ilkedir: Almanya'ya inanıyorum."
Seyss-Inquart komplo suçundan beraat etti, ancak diğer tüm suçlamalardan mahkûm edildi ve asılarak ölüme mahkûm edildi. Aleyhindeki nihai karar, Nazi muhaliflerinin sert bir şekilde bastırılmasına ve Yahudilere karşı eylemlere karıştığını gösterdi, ancak özellikle Hollanda'daki faaliyetleri vurgulandı. Onu darağacına göndermeyi haklı çıkarmak için kullanılan bu eylemlerdi.
Ölüm cezasını duyan Seyss-Inquart kaderciydi: "Asılarak ölüm... Şey, tüm bu durum göz önüne alındığında, asla farklı bir şey beklemiyordum. Sorun değil."
Bütün suçlamalardan suçlu bulundu. Diğer Nürnberg sanıkları ile birlikte, 54 yaşında 16 Ekim 1946 tarihinde idam edildi.
Sanıklar içerisinde en son kendisi infaz edilmiş olup, idamından önce Katolikliğe dönerek Peder Bruno Spitzer'in ayini ile günah çıkarttı. İdam sehpasına çıktıktan sonra son sözleri şu oldu: "Umarım bu infaz, İkinci Dünya Savaşı trajedisinin son eylemidir ve bu dünya savaşından alınacak ders barış olacak  ve halklar arasında anlayış olmalıdır. Almanya'ya inanıyorum."
Vücudu, Münih'teki Ostfriedhof'da (Doğu mezarlığı) yakıldı ve külleri Isar Nehrine dağıtıldı.
Artur Axmann

| Artur Axmann |
| --- | --- |

Reichsjugendführer
Görev süresi 8 Ağustos 1940 - 8 Mayıs 1945
Lider: Adolf Hitler
Yerine geldiği: Baldur von Schirach
Yerine gelen: Makam kaldırıldı
Kişisel bilgiler
Doğum: 18 Şubat 1913(1913-02-18) Hagen, Vestfalya, Alman İmparatorluğu
Ölüm: 24 Ekim 1996 (83 yaşında) Berlin, Almanya
Partisi: Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi
Ödülleri:      
Artur Axmann (18 Şubat 1913, Hagen - 24 Ekim 1996, Berlin), Nazi Almanyası'nda 1940-1945 yılları arasında Hitler Gençliği (Hitlerjugend) lideri.
Artur Axmann 1928'de Hukuk öğrencisiydi ve Berlin'deki işçi mahallesi Wedding'de ilk Hitler Gençliği grubunu kurdu. Hitler Gençliği'nin Okul Grupları Yöneticisi oldu. 1931'den itibaren iktisat ve hukuk okudu ve Nazi Partisi'ne katıldı. 1933'te merkez büroda görev yaptı. Berlin bölge yöneticisi, Reich gençliği başkanlığı sosyal hizmetler dairesi yöneticisi oldu. 1939'da askerlik hizmetine girdi. 1940'ta Astsubay olarak terhis oldu.
1940'ta Nazi Partisi Reich Gençlik Lideri (Reichsjugendführer) olarak Baldur von Schirach'ın yerine göreve geldi. 1941'de subay olarak savaşa katıldı ve yaralanınca tekrar terhis edildi. 1945 Şubat'ından itibaren Volkssturm'un zırhlı komando tugayı Hitlerjugend'in komutanı oldu.
Hitler'in son günleri esnasında Axmann, Führerbunker'deydi. 30 Nisan 1945'te, Hitler intihar etmeden hemen önce Führerbunker'den kaçışa izin verdi. 1 Mayıs 1945'te (İntihar'dan 1 gün sonra) Axmann, bir grupla beraber olarak Sovyetlere ait kuşatmadan dışarı çıkmak için SS doktoru Ludwig Stumpfegger ve Martin Bormann'la Führerbunker'dan ayrıldı. Onların grubu, Weidendammer köprüsünde nehri geçmeyi çalıştı. Grubun geri kalanı, Bormann, Stumpfegger ve Axmann, Lehrter istasyonuna demiryolu yolları boyunca yürüdü. Bormann ve Stumpfegger, Stettiner istasyonuna doğru demiryolu yollarını izledi. Axmann, iki arkadaşının aksine yalnız gitmeye karar verdi. Sonra bir Kızıl Ordu devriyesiyle karşılaştı ve geri döndü. Bir yeraltı sığınağında aylarca saklanmayı başardı. Sonra saklandığı yer ortaya çıkarılarak 15 Aralık 1945'te Amerikalılar tarafından tutuklandı.
Nürnberg'de mahkemede yargılandı ve 1949'da Nazilerden arındırma işlemi sonucunda tahliye edildi. Tahliyesinden sonra Axmann ticaret temsilciliği yaptı. Gelsenkirchen ve Berlin'de bir satış görevlisi olarak çalıştı. Doğu-Batı (Almanya-Çin) ticaretinde çalıştı.
19 Ağustos 1958'de Berlin Anti-Nazileştirme Mahkemesi tarafından (yaklaşık olarak 3,000 pound veya $ 23,876.97, dolar) para cezasına çarptırıldı. Mahkeme onu, III. Reich'ın sonuna kadar Alman gençliğini nazizm aşılamaktan dolayı suçlu buldu. Daha sonra Gran Canaria'da bir inşaat şirketinde görev aldı. 1976'da Creditreform danışma bürosunda çalıştı. 1996'da Berlin'de 83 yaşında öldü.
Soldan itibaren: Gertrud Scholtz-Klink, Heinrich Himmler, Rudolf Hess, Baldur von Schirach ve Axmann Hitler Gençliği mitinginde, Berlin Sportpalast, 13 Şubat 1939.
Axmann'ın Nürnberg'deki sorgusu, 16 Ekim 1947
Fritz Todt

Fritz Todt, 1940
Fritz Todt (4 Eylül 1891 - 8 Şubat 1942), Alman mühendis, general ve ünlü Todt Örgütü'nün kurucusu.
Fritz Todt Münih Teknik Üniversitesi'nde inşaat mühendisliği okudu. 1914'te Alman ordusuna gönüllü olarak katıldı. Subay oldu ve hava gözlemciliği yaptı. Savaşta yaralandı ve savaştan sonra eğitimine Karlsruhe'de devam etti. 1922'te Nazi Partisi'ne girdi. 1931'de Münih Teknik Üniversitesi'nde Fehlerquellen beim Bau von Landstraßen aus Teer und Asphalt (Asfalt ve katrandan yolların inşasındaki hata kaynakları) isimli teziyle mühendislik doktorasını tamamladı. Aynı yıl Ernst Röhm'ün karargahında SA-Oberführer, 1933'te Parti Reich yönetiminde Teknik Merkez Dairesi'nin başkanı oldu. 1933'te Adolf Hitler tarafından ulaşım ve savunma örgütü kurmakla görevlendirildi. 30 Haziran 1933'ten itibaren Karayolları Genel Müfettişi, 1938'de inşaat ekonomisinden tam yetkili sorumlu oldu. Atlantik Duvarı'nın yapımında ve büyük inşaatlarda özellikle yabancı ve zorla çalıştırılan işçileri bir araya getiren Todt Örgütü'nün kurucusu oldu. O dönemin işsizlerini toplayarak kurduğu bu örgüt önce geniş bir karayolları ağı kurulması (1933-1938) işini üstlendi. Aynı zamanda SA-Obergruppenführer, Hava Kuvvetleri Tümgenerali oldu. 1940'tan itibaren aynı zamanda Reich Silahlanma ve Mühimmat Bakanı, 1941'den itibaren su ve elektrik genel müfettişi görevlerinde bulundu.
Fritz Todt, Rusya Cephesindeki kara ve demiryolu ulaşımı gibi geri hizmetleri yönettiği sırada 1942'de uçak kazasında öldü. Ölümünden sonra Todt Örgütü'nün yönetimini Albert Speer üstlendi.
Bistâm (Sasani hükümdarı)

| Bistâm |
| --- | --- |
Bistâm'ın Antik Drahmisi, 595/6'de Rey'de basılmış.
Rakip Sasani İmparatorluğu Şehinşahı
Hüküm süresi: 590/1–596 or 594/5–600
Önce gelen: II. Hüsrev
Sonra gelen: II. Hüsrev
Ölüm: 596 veya 600
Eş(ler)i: Gordiya
Hanedan: İspahbudhan Hanedanı
Babası: Şâpûr
Dini: Zerdüştçülük
Bistâm, (Ayıca Wistaxm, Orta Farsça: 𐭥𐭮𐭲𐭧𐭬 wsthm yazılır), Ispahbudhan hanedanından bir Part hanedanıydı ve İran krallarının Sasani kralı II. Hüsrev'in (h. 590-628) dayısıydı. Bistâm, Mihran Hanedanı'ndan bir diğer Part soylusu olan Behrâm-ı Çûbîn'in isyanı sonrasında Hüsrev'in tahtını yeniden kazanmasına yardım etmiş, ancak daha sonra kendisi de bir isyana öncülük ederek Hüsrev ve müttefikleri tarafından yenilene kadar tüm İran Doğu'sunu kapsayan bir bölgeyi bağımsız olarak yönetmiştir.
Erken dönem

Bistâm ve kardeşi Vinduyih, Şapur'un oğulları ve Bawi'nin torunlarıydı. Bunlar, Sasani İmparatorluğu'nun seçkin aristokrasisini oluşturan yedi Part klanından biri olan Ispahbudhan'a mensuptular. Özellikle Ispahbudhanlar o kadar yüksek bir statüye sahiptiler ki, "Sasanilerin akrabası ve ortakları" olarak kabul ediliyorlardı. Aile aynı zamanda Batı'nın, yani Sasani İmparatorluğu'nun güneybatı bölgelerinin (Sawad) Spahbed'i olma gibi önemli bir konuma da sahipti. Bistâm'ın kız kardeşi, Sasani şahı IV. Hürmüz (h. 579-590) ile evlenmiş ve Hürmüzd'ün varisi II. Hüsrev'in annesi olmuştu.
Ancak aile, IV. Hürmüz'ün son yıllarında başlattığı zulümler sırasında diğer aristokrat kabilelerle birlikte sıkıntı çekmiş: Şapur öldürülmüş ve Bistâm babasının yerine Batı'nın spahbed'i olmuştur. Nihayet Hürmüz'ün zulmü 590 yılında komutan Behrâm-ı Çûbîn'in isyanına yol açmıştır. İsyanı hızla geniş bir destek bulan Bahrâm, başkent Tizpon'a yürüdü. Hürmüz, burada iki İspahbudhan'ı saf dışı bırakmaya çalıştı ancak Sebeos'a göre oğlu II. Hüsrev tarafından vazgeçirildi. Vinduyih hapse atıldı, ancak Bistâm görünüşe göre saraydan kaçtı; ancak kısa bir süre sonra, iki kardeş, Hormizd'i tahttan indiren, kör eden ve öldüren ve oğlu Hüsrev'i tahta çıkaran bir saray darbesinin liderleri olarak ortaya çıktı. Ancak Behrâm'ın Tizpon'a yürüyüşüne karşı koyamayan Hüsrev ve iki kardeş Azerbaycan'a kaçtılar. Bistâm birliklerini toplamak için geride kalırken, Vinduyih, Doğu Romalılardan yardım istemek üzere Hüsrev'e eşlik etti. Yolda Behrâm'ın birlikleri tarafından yakalandılar, ancak Vinduyih, yeğeninin yerine geçerek Hüsrev'in kaçmasını garantilemek için kendisinin yakalanmasına izin verdi. 591 yılı başlarında Hüsrev, Doğu Romalıların askeri yardımlarıyla geri döndü ve Bistâm'ın topladığı 12.000 Ermeni süvarisi ve Azerbaycan'dan gelen 8.000 asker de ona katıldı. Blarathon Muharebesi'nde Behrâm'ın ordusu ezici bir yenilgiye uğradı ve II. Hüsrev, Tizpon'u ve tahtını geri aldı.
Modern tarihçi Stephen H. Rapp, Bistâm'ın muhtemelen Gürcü kaynaklarında adı geçen, Sasani İberya'sındaki Mtskheta'nın Sasani komutanı (Gürcüce'de c‛ixist‛avi ) Ustam ile aynı olduğunu belirtiyor. Rapp, eğer ikisi gerçekten aynı kişi ise, bunun İberya'daki marzban ve c‛ixist‛avi'nin farklı ve rakip Part hanedanlarını temsil eden Sasaniler olduğunu gösterdiğini ekler. Bu da, Sasani yöneticilerinin "Kafkasya'da imparatorluğa karşı birleşik bir cephe olasılığını engellemek için Partlar arası gerginlikleri istismar etmek" amacıyla kasıtlı olarak tasarladıkları bir manevra olabilir.
Sonraki yaşam ve isyan

Hüsrev, zaferinden sonra amcalarını yüksek mevkilerle ödüllendirdi: Vinduyih hazinedar ve birinci bakan oldu ve Bistâm, Sebeos'a göre aynı zamanda Ispahbudhan'ın geleneksel vatanı olan Taberistan ve Horasan'ı kapsayan Doğu'nun spahbed'i görevini aldı. Ancak Hüsrev kısa süre sonra niyetini değiştirdi ve babasının cinayetinden kendini uzak tutmaya çalışan Şah, amcalarını idam etmeye karar verdi. Sasani hükümdarlarının aşırı güçlü ileri gelenlere karşı duydukları geleneksel güvensizlik ve Hüsrev'in Vinduyih'in küçümseyici tavrına duyduğu kişisel kızgınlık bu karara kesinlikle katkıda bulundu. Bir Süryani kaynağına göre, Vinduyih kısa süre sonra Doğu'daki kardeşine kaçmaya çalışırken yakalanarak öldürüldü.
Kardeşinin öldürüldüğü haberi üzerine Bistâm açıkça isyan etti. Dîneverî'ye göre Bistâm, taht iddiasını Part ( Arsak ) mirası üzerinden ilan eden bir mektup gönderdi ve Hüsrev'e şöyle dedi: "Sen benden daha fazla hükmetmeye layık değilsin. Aslında, İskender ile savaşan Darius'un oğlu Darius'tan geldiğim için ben daha çok hak ediyorum. Siz Sasaniler hileyle bize [Arsakidler] üstünlük sağladınız ve hakkımızı gasbettiniz ve bize haksızlık ettiniz. Atanız Sasan bir çobandan başka bir şey değildi." Bistâm'ın isyanı, Bahrams'ın kısa bir süre önce yaptığı gibi, destek buldu ve hızla yayıldı. Özellikle Behrâm-ı Çûbîn'in kız kardeşi Gordiya ile evlenmesinden sonra, yerel ileri gelenlerin yanı sıra Behrâm-ı Çûbîn'in ordularından kalanlar da ona akın etmeye başladılar. Bistâm, kendisine sadık olanların onu bastırma çabalarını püskürttü ve kısa sürede İran topraklarının doğu ve kuzey kesimlerinde, yani Ceyhun nehrinden batıda Erdebil bölgesine kadar uzanan topraklarda egemenlik kurdu. Hatta doğuda seferler düzenledi ve Mâverâünnehir'in iki Ak Hun prensi Şaug ve Pariowk'u alt etti. Bistâm'ın ayaklanmasının tarihi belirsizdir. Sikkelerinden isyanının yedi yıl sürdüğü anlaşılmaktadır. Genel kabul görmüş tarihler yaklaşık olarak şöyledir: 590–596, ancak JD Howard–Johnston ve P. Pourshariati gibi bazı akademisyenler, patlak vermesini Ermeni Vahewuni isyanıyla aynı zamana denk getirmek için 594/5'e erteliyor.
Bistâm, Medya'yı tehdit etmeye başlayınca, Hüsrev amcasına karşı birkaç ordu gönderdi, ancak kesin bir sonuç elde edemedi: Bistâm ve taraftarları Gilan'ın dağlık bölgesine çekilirken, kraliyet ordusunun birkaç Ermeni birliği isyan ederek Bistâm'a katıldı. Son olarak Hüsrev, Qumis yakınlarında Bistâm ile savaşan Ermeni IV. Smbat Bagratuni'nin hizmetlerine başvurdu. Savaş sırasında Vistahm, Hüsrev'in ısrarıyla Pariowk tarafından (ya da alternatif bir anlatıma göre karısı Gordiya tarafından) öldürüldü. Bununla birlikte Bistâm'ın birlikleri Qumis'te kraliyet ordusunu püskürtmeyi başardı ve isyanı nihayet sona erdirmek için ertesi yıl Smbat'ın başka bir sefer düzenlemesi gerekti.
Mirası

Bistâm'ın isyanına ve ölümüne rağmen, Ispahbudhan ailesinin gücü kırılmayacak kadar büyüktü. Gerçekten de, Vinduyih'in oğullarından biri, 628'de tahttan indirilen II. Hüsrev'in yargılanmasında etkili olmuş ve Bistâm'ın iki oğlu, Vinduyih ve Tiruyih, kuzenleri Narsi ile birlikte, 634'te Müslüman Araplarla karşı karşıya gelen İran ordusunun komutanlarıdır.
İran'daki Bistâm kasabası ile anıtsal Tak-ı Bostan alanı Bistâm'ın adını almış olabilir.
Mihail Burces

| Mihail Burces |
| --- | --- |
İoannis Skilicis'in vakainamesinden bir minyatür, Burces (duvara yaslı merdivene tırmanan) komutasından Bizans kuvvetleri tarafından 28 Ekim 969 günü Antakya'nın kuşatılması
Doğum: ca. 930/35
Ölüm: 996 sonrası
Bağlılığı: Bizans İmparatorluğu
Rütbesi: Antakya doux, strategos
Çatışma/savaşları: Antakya Kuşatması (968-969), Bardas Skleros'un isyanı, Orontes Muharebesi

Mihail Burces (Yunanca: Μιχαήλ Βούρτζης, Arapça: Miḥā’īl al-Burdjī; ca. 930/35 – 996 sonrası) 10. yüzyılın en önde gelen Bizans generallerinden biriydi. Antakya'yı 969'da Araplardan geri almasıyla dikkat çekti, ancak İmparator II. Nikiforos'un gözünden düştü. Buna kızan Burces, birkaç hafta sonra Nikiforos'a suikast düzenleyen komplocular ile güçlerini birleştirdi. Burces, İmparator II. Basileios ile isyancı Bardas Skleros arasındaki iç savaşta önemli bir rolde yeniden ortaya çıktı ve bağlılığını önce imparatordan isyana çevirdiyse de sonra tekrar geri döndü. Yine de, Basileios tarafından Antakya doux'u olarak yeniden atandı, Fâtımîler karşı verdiği savaşta başarısız olduğu için görevden alındığı 995 yılına kadar bu makamda kaldı.
Hayatı > II. Nikiforos ve I. İoannis yönetiminde kariyeri

Mihail Burces, 11. yüzyılda Bizans askeri aristokrasisinin en büyük kabilelerinden biri haline gelen Yukarı Fırat bölgesinden gelen Burces ailesinin ilk önde gelen üyesidir. İsmin Arapça burç ya da Trabzon yakınlarındaki Burtzo veya Soteropolis yer adından geldiği ileri sürülmüştür. Aynı şekilde ailenin etnik kökeni de bilim adamları arasında tartışılmaktadır: Vitalien Laurent ve Jean-Claude Cheynet Arap kökenini öne sürerken, Peter Charanis ve Nicholas Adontz Ermeni kökenini savunmaktadırlar.
Mihail Burces'in doğum tarihi bilinmemektedir, ancak 930 ile 935 arasında bir yere yerleştirilmesi gerekmektedir. İlk olarak 968'in sonlarında İmparator II. Nikiforos Fokas (h. 963-969) tarafından Amanos Dağları'nın güney uç noktalarında Mauron Oros ("Kara Dağ") isimli küçük themaya patrikios ve Stratigos olarak atandığında bahsedilir. Yeni inşa edilen Pagras kalesinde üssü olan Burces ve bin adamına, Arapların elindeki Antakya şehrinin kuzey yönünü kontrol etmekle görevlendirildi. 969 sonbaharının sonlarında Nikiforos'un yokluğunda şehre saldırmama emrine karşı gelen Burces, şehrin içindeki bir haini, duvarın ana kulelerinden birini teslim etmeye ikna etti ve 28 Ekim'de hemen işgal etti. Daha sonra, stratopedarches Petros önderliğindeki takviye kuvvetleri gelip şehri Bizanslılar için güvenli hale getirene kadar, üç gün boyunca şehrin savunucularının tekrarlanan saldırılarına karşı bu mevkiyi savundu. Bu başarıdaki büyük rolüne rağmen, emirlerine itaat etmemesi veya başka bir anlatıma göre şehri ateşe verip, çoğunu yok ettiği için İmparator Nikiforos onu görevinden aldı ve bir akrabası olan Eustathios Maleinos'u ilk Antakya valisi olarak atadı
Bu muameleden öfkelenen Burces, aralarında İoannis Çimiskes'in de bulunduğu, Nikiforos'tan hoşnutsuz olan bir dizi önde gelen generalin katıldığı bir komploya katıldı. 10/11 Aralık 969 gecesi, aralarında Çimiskes ve Burces'in de bulunduğu bu komploculardan bir grup, deniz yoluyla imparatorluk Bukoleon Sarayı'na erişim sağlayıp, imparatoru öldürüp ve yerine Çimiskes'i yerleştirdiler.Whittow 1996, s. 354 II. Nikiforos suikastındaki önemli rolüne rağmen, tarihsel kaynaklar Çimiskes'in hükümdarlığı (h. 969-976) süresince Burces'den neredeyse hiç bahsetmez. Sadece Antakyalı Yahya, 971 yazında 12.000 adamla bir deprem sonrasında Antakya surlarında yapılan onarımları denetlediğini ve Patrik Hristoforos'un katillerinden birini infaz ettiğini kaydeder, ancak orada vali olarak komuta kademesinde olduğu kesin değildir. Bunun yerine, Çimiskes'in Ocak 976'da öldüğü sırada, İoannis Skilicis, Bardas Skleros'un ordusunda Stratelatai seçkin tagmasını komuta ettiği bildirir.
Türkiye'de Kürtlere yönelik insan hakları ihlalleri

Türkiye'de Kürtlere yönelik insan hakları ihlâlleri, Türkiye'de yaşayan Kürtlere karşı işlenmiş olan insan hakkı ihlallerini incelemektedir.
Sorunlar > Eğitim

Türkiye'de eğitim sistemindeki tek eğitim dili Türkçedir ve kamu eğitim sisteminde Kürtçe ana dil olarak kabul edilmemektedir. Türkiye'deki Kürtler, Kürtçenin devlet okullarında bir ders olmanın yanı sıra eğitim dili olarak da ele alınmasını uzun süredir istemektedir. Deneme amaçlı açılan özel Kürtçe öğreten okullar, yerel halkın ekonomik durumunun kötü olması nedeniyle 2004'te kapatıldı. Günümüzde Kürtçe eğitim veren çok sayıda onaylanmamış özel okul mevcuttur.
Kürtçe, üniversitelerde ders olarak okutulmaktadır. Birkaç özel kurs da Kürtçe öğretim gerçekleştirilmektedir. Bununla beraber, Kürtçe seçmeli bir ders olarak bazı ortaokul ve liselerde okutulmaktadır.