Charlotte Perkins Gilman
Sosyal görüş ve teorileri > Darwinizm reformu ve kadınların toplumdaki rolü

Kendini hümanist olarak nitelendiren Gilman, yerel çevrenin toplumun desteklediği ataerkil inançlarla kadınlara baskı yaptığı inancındaydı. Gilman, Darwinizm reform teorisini benimsedi ve Darwin'in evrim teorilerinin yalnızca erkeğe insanın evrimi sürecinde sunulduğunu, böylece toplumdaki kadın beyninin kökenini rasyonel olarak bulabilecekleri en uygun eşi seçtiğini belirtti.
Gilman, kadınlar için erkek saldırganlığının ve maternal rollerin yapay olduğunu ve tarih öncesi dönemde hayatta kalmak için artık gerekli olmadığını savundu. “Kadın aklı yok. Beyin bir seks organı değil. Kadın yaşamdan da söz edebilir” diye yazdı.
Kadınların başlıca argümanı cinsiyet ve ev ekonomisinin el ele gittiği idi; Bir kadının hayatta kalması için, ailesini maddi olarak desteklemesi ve kocasını memnun etmek için cinsel varlıklarına güveniyordu. Çocukluktan itibaren genç kızlar, kendilerine pazarlanan oyuncaklar ve onlar için tasarlanan kıyafetler ile onları anneliğe hazırlayan sosyal bir kısıtlamaya zorlanmaktadır. Küçük kız ve erkek çocuklarının giydiği kıyafetler, oynadıkları oyuncaklar veya yaptıkları aktiviteler arasında bir fark olmaması gerektiğini belirtti ve kız çocuklarının da kusursuz insanlar olarak bedenlerini rahatça ve sağlıklı bir şekilde kullanan ve koşturan, bir “erkek fatma” (ing. tomboy) olarak nitelendirdi.
Gilman, kadınların medeniyete katkılarının tarih boyunca bir erkekmerkezcilik kültür nedeniyle durdurulduğunu savundu. Kadınlığın, az gelişmiş insanlığın yarısı olduğuna inanıyordu ve insan ırkının bozulmasını önlemek için iyileştirmenin gerekli olduğunu düşünüyordu. Gilman, ekonomik bağımsızlığın, kadınlar için gerçekten özgürlük getirebilecek ve onları erkeklere karşı eşit kılacak tek şey olduğuna inanıyordu. 1898'de, başka şeylerin yanı sıra, kadınların erkeklere boyun eğdirildiğini, anneliğin bir kadının ev dışında çalışmasını engellememesi gerektiğini ve profesyonelleşmiş ev temizliği, yemek pişirme ve çocuk bakımının önlenmesi gerektiğini savunan teorik bir tez olan "Kadın ve Ekonomi"yi yayınladı. Gilman, “İdeal kadın“, “sadece onu evine kilitleyen sosyal bir rol üstlenmedi, aynı zamanda onu sevmesi, neşeli ve eşcinsel olması, gülümsemesi ve uysal olması bekleniyordu” diye yazdı. Cinsel-ekonomik ilişki sona erdiğinde, iç cephede yaşam kesinlikle iyileşecektir, çünkü ilişkilerde hayal kırıklığı çoğu zaman evli eşin dış dünyayla olan toplumsal temas eksikliğinden kaynaklanmaktadır.
Gilman, kadınların iş bakış açıları, kıyafet reformu ve aile gibi konularda konuşmalar yaptı. Ev işinin, kadınlar ve erkekler tarafından eşit olarak paylaşılması gerektiğini ve kadınların erken yaşta özgür olmaları için teşvik edilmeleri gerektiğini savundu. "The Home" (“Ev”) (1903), "Human Work" ("İnsan İşi") (1904) ve "The Man-Made World" ("İnsan Yapımı Dünya") (1911) gibi ana çalışmalarının çoğunda Gilman, ev dışında çalışan kadınları da savundu.
Gilman, ev kavramının sosyal olarak yeniden tanımlanması gerektiğini ileri sürdü. Ev, evli bir çiftin ekonomik fayda ya da zorunluluk nedeniyle bir arada yaşadığı “ekonomik bir varlık” olmaktan, erkek ve kadın gruplarının kişisel yaşamın “barışçıl ve kalıcı olarak paylaşabileceği bir yere” taşınmalıdır.
Gilman, rahat ve sağlıklı bir yaşam tarzına sahip olmanın sadece evli çiftlerle sınırlandırılmaması gerektiğine ve tüm insanların bu olanakları sağlayan bir eve ihtiyaç duyduğuna inandı. Gilman, hem erkeklere hem de kadınlara açık; ortak alanlardan, odalardan ve evlerden oluşan bir konut tipinin inşa edilmesini önermektedir. Bu, bireylerin tek başlarına yaşamalarına ve bir yoldaşlık edinmelerine ve bir evin konforuna sahip olmalarına müsaade ederdi. Hem erkek hem de kadınlar, erkeklerin ya da kadınların ekonomik durumlarının değişmesi gerekmeksizin evliliğin gerçekleşmesini sağlayan bu yaşam düzenlemelerinde tamamen ekonomik olarak bağımsız olacaktır.
Evin yapısal düzenlemesi de Gilman tarafından yeniden tanımlandı. Odaların herhangi bir şekilde düzenlenmesi ve genişletilmesini sağlar ve mutfağı evden uzaklaştırarak, kadınları evde yemeklerin yapılmasından kurtarır. Ev, içinde yaşayan bireyin gerçek bir kişisel ifadesi olur.
Nihayetinde ev ve yaşam biçiminin yeniden yapılandırılması, bireylerin, özellikle kadınların, toplumun ihtiyaçları ve kullanımlarıyla yakın, doğrudan ve kalıcı bir ilişki içinde, sosyal yapının ayrılmaz bir parçası haline gelmesini sağlayacaktır. Bu, genellikle kendilerini erkeklere olan ekonomik bağımlılıklarına dayanan aile hayatıyla sınırlandırılmış olarak kabul edilen kadınlar için çarpıcı bir değişim olacaktır.