West Coast (şarkı)
Kompozisyon

Psikedelik rock ve soft rock baladı olan "West Coast", reggae, indie rock, Latin rock, 1960'ların müziği, 1980'lerin müziği ve swing elementleri taşımaktadır. Şarkının yıkıcı yapısı ise pürüzlü çalgıların bir sonucudur ve groove teması, Classics IV'ın "Spooky" (1967) parçasına benzemektedir. Şarkının açılışındaki gitar rifleri, The Black Keys'in 2014 albümü Turn Blue'yu andırır. "İki parça bir arada" olarak tanımlanan parça temposunu nakarat kısmına geldiğinde düşürür. Nakarattaki ritmi ise The Beatles'ın 1965 çıkışlı parçası "We Can Work It Out"'a benzer. Şarkıcının önceki yapıtlarından daha fazla gitar temalı bir parça olarak, minimal country-tarzında surf-gitar ve davul çalgılarını ağırlıklı olarak kullanır. Şarkının ikinci yavaş tempolu kısmı ise The Beatles'tan "And I Love Her"'ü (1964) andırır. Bunun sebebi olarak da baritonlar ve katmanlı koro senfonisi yapısının yanında neo-noir motiflerinin yer almasıdır. Nakaratında bas ve perküsyon çalgıları mevcuttur. Şarkının sonunda ise G-funk tizli synthler kullanılmıştır.
Rahat vokalleri ele alındığında Del Rey, "Oyna bebeğim, oyna bebeğim / Oh bebeğim, oh bebeğim" dizelerini rahatlıkla söylemiştir. Bu stili ise Stevie Nicks'in 1982 şarkısı "Edge of Seventeen"'e benzetildi. Del Rey, şarkıda zahmetsiz, dudakları kıpırdamadan sergilediği vokal performansını yankı efektleri ile katmanlı hale getirmiştir. Bir eleştiriye göre vokalleri, önceki işlerine kıyasla daha duygulu ve "günahkar" bir tonda kullanılmıştır. Ancak bu vokal tonlamasındaki "anksiyete" ve nefesli söyleme biçimi fark edilir derecedir ve fısıldayışlı şarkı söyleme oktav aralığındadır. Aynı zamanda şarkıdaki geri vokal kısımlarını da kendi söylemiştir. Bu vokaller daha çok "inleme" ve "gerçeklikten uzak, çağrışımlı" olarak tanımlandı. MuuMuse'a göre Del Rey'in sesi, "nefesli ve ekstazi etkisi altında" olarak değerlendirildi. Şarkı boyunca kullandığı tonu aynıdır ancak nakaratlardaki ses tonu sinematik stile geçmektedir.
"West Coast", Portishead ve Beach House gruplarının işlerine benzetildi. Aynı zamanda Born to Die ve Paradise (2012) albümlerinin tonuna yakın ancak onların "evrim geçirmiş hali" olarak değerlendirildi. The Guardian yazarı Harriet Gibsone, şarkıyı "yan vuruşlu, Born to Die melodramasında", olarak tanımlarken," aynı yayın kuruluşundan Tim Jonze, "Born to Die'ın daha hip-hop versiyonu" yazdı. Önceki şarkılarına kıyasla tamamen psikedelik tarzı benimseyen parça, eleştirmenlere The Turtles'ın 1969 parçası "You Showed Me"'yi anımsattı. "West Coast", ortak zamanda 4/4 zamanla dakikada 123 vuruşla yazılmış yavaş tempoda bir şarkıdır ve nakaratında 65 vuruşa düşmektedir. Fa diyez minör notasında yazılmıştır ve vokal aralığı F2'den C5'e kadar uzanmaktadır. Temel olarak nota dizilimi Fm-Fm-E-D-Fm-E-D-E ile başlar, nakaratında ise Bm-D-Fm-Fm-Cm-D-D-E ile devam eder.
Melankolik aşk şarkısı temasına sahip olan "West Coast", şarkı sözlerinde bir kadının aşkı ile tutkusu arasındaki durumu ifade eder. Aynı zamanda Del Rey'in Kaliforniya'daki bölgesine adanmıştır, ve bölgesi de şarkıda yer almıştır. Parçada sevgilisinden ayrılıp Kaliforniya'daki şöhret vaatlerini tercih ettiğini anlatır, bu durumun ise ilişkisindeki yarattığı karmaşıklığı anlatarak devam eder.  Önceki işlerine benzer şekilde sözler hem çok açık, hem de mecazen kapalıdır. "West Coast" içerik olarak zor bir aşk şarkısı olarak tanımlanırken ayrılığa yakın bir temaya sahiptir. Aynı zamanda "gençlik yaz hatıraları ve unutulan romantizm" kategorisinde de yer alır. Sonic Youth'un 1994 şarkısı "Superstar" ile kıyaslayan Molly Lambert, parçayı şöyle analiz etti: "Born to Die döneminde Lana bize 'Beni lütfen fark edin, yapımcılar!' diye bağırırken 'West Coast' parçasında aslında fark edilmek istememesini ve kendi işini istediği şekilde zaten yönlendirebileceğini gösteriyor."