Bulut Sütunu Operasyonu
Arka Planı

Gazze Şeridi’nin sınırları, 1948 Arap-İsrail Savaşı sonrası, 1949 Ateşkesi tarafından belirlenmişti. 1.5 milyon olan nüfusunun, 1.1’i savaştan kaçan sığınakçı durumundaydı. Mısır, 1948’den 1967 yılına kadar Gazze’yi işgal etti ve Altı Gün Savaşı sonrası ise İsrail işgalci güç oldu.
Şubat 2005’te İsrail, Filistin Milli Yönetimi, Hamas ve İslami Cihad bir ateşkes üzerinde anlaştı ve birçok insana göre, bu İkinci İntifada’yı sona erdirdi. Bazıları ise, Yaser Arafat’ın Kasım 2004’te ölümünü ve Hamas’ın büyük bir savaşı bitiren güç olarak yükselmesini, İkinci İntifada’nın bitmesine neden olarak gördü. Buna rağmen, İsraillilere karşı, Filistinliler tarafından yürütülen canlı bomba saldırıları, Şubat ateşkesinden sonra da devam etti. Fakat bu saldırılar, 2005 yılında bitme noktasına geldi. 17 Mart 2005 tarihinde, aralarında Hamas ve İslami Cihad’ında bulunduğu 13 Filistinli militer grup, İsrail’in askerî operasyonları bitirmesi koşuluyla, Şubat anlaşmasına bağlı kalacakları kararını aldılar.
İkinci İntifada ile aynı zamanda, İsrail Başbakanı, Ariel Şaron, 2003 yılında Gazze’den çekilmeyi teklif etti. Bu önerge 2004 yılında İsrail Hükûmeti tarafından, 2005 yılında ise, Knesset tarafından onaylandı. Tek taraflı çekilme planı Ağustos 2005 tarihinde uygulamaya koyuldu ve Eylül 2005’te tamamlandı. Buna ragmen, Kızılhaç, BM ve birçok insan hakları örgütü, İsraili de facto işgalci güç olarak tanımlamaya devam etti, bunun nedeni, Gazze’nin sınırlarının, hava sahasının ve sınırsal sularının kontrolünü, İsrail’in elinden bırakmamasıydı.  
Sonraki yıl 2006’da Hamas, Filistin yasama seçimlerinde sandalyelerin çoğunu kazandı. Bu sonuç, İsrail’i ve ABD’yi şaşırttı, çünkü her ikisi de El Fetih’in tekrar iktidara gelmesini bekliyordu. İsrail, ABD, Avrupa Birliği (AB) ve Rusya, Hamas’tan bütün geçmiş anlaşmaları kabul etmesini, İsrail’in varoluş hakkını tanımasını ve şiddete karşı olmasını istedi. Hamas istekleri reddetti ve buna cevaben diğer taraflar, Filistin Yönetimi’ne yardımları kesti. 2006 yılı yarısında, bir İsrailli asker, Hamas tarafından sınırlar ötesi bir baskında yakalandı. ABD ve İsrail, Fetih’in 2006 Ekim girişimlerine cevaben, seçimin sonuçlarını geçersizleştirme girişimlerinde bulundu ve Fetih’i silahlandırııp güçlendirerek, Hamas’ı Gazze’de devirmek istedi. Haziran 2007’de Hamas, Gazze’nin bütünüyle kontrolünü silah zoruyla aldı.
İsrail bu nedenle, Gazze’yi düşman topraklar olarak ilan atti ve hiçbir egemen devletin parçası olmadığını ilan etti ve Gazze’yi büyük bir ekonomik ve politik ablukaya aldı. Bu ablukayla, Gazze topraklarının tarıma el verişli büyük kısmı tarıma kapatıldı ve balıkçılık yapılabilecek alanın 85% i de ayrıca kapatıldı. Bu abluka Gazze’de büyük ekonomik ve insani problemlere sebep oldu. Uluslararası kurumların büyük bir kısmı bu ablukayı toplu cezalandırma olarak gördü ve yasadışı olarak kabul etti.
2008 yılı Aralık ayı sonlarında, yaşanan bir seri gerginlik, İsrail’in Gazze’ye karşı havadan ve denizden saldırmasına birkaç gün sonra da karasal işgale girmesine yol açtı. Bu savaş 1168 ila 1417 Filistinlinin ve 13 İsraillinin (4’ü kaza kurşunu sebebiyle) ölümüne sebep oldu ve Gazze’deki alt yapılara büyük zarar verdi. İsrail tarafından tek taraflı ateşkesle sonuçlandı ve bunu Hamas’ın bir haftalık ateşkes ilan etmesi takip etti.
2008 ve 2009 gerginliği sonrasında iki tarafta gayri resmi ve kolay olmayan bir ateşkes dönemi sürdürdü ama buna rağmen, Gazze’den gelen roketler hiç durmadı ve İsrail ise Gazze’ye karşı baskınlarına devam etti. İsrail Ordusu, İsrail güneyine Gazze’deki silahlı gruplar tarafından atılan roketlerin giderek arttığını görüyordu. 2011 yılına doğru, toplamda 680 roket oldu yılda ve 2012’de ise 797. Hamas, İsrail’in denizdeki ablukasını sona erdirmesini istedi roketleri durdumalarına koşul olarak. İsrail’deki İnsan Hakları Grubu, B’Tselem, İsrail güvenlik güçlerinin 2008-2009 operasyonları ve 30 Ekim 2012 tarihi arasında 273 Filistinliyi öldürdüğünü bunların 113’ünün herhangi bir şiddete katılmadığını belirtti.
İsrailli güvenlik görevlilerine göre, Hamas, İran’in teknik uzmanlarının yardımıyla ve Sudan hükûmeti aracılığıyla, Gazze’ye İran yapımı Fajr-5 roketlerini sokuyordu. Bu roketlerin menziili ve etkileri artılırılmıştı. Böylece İsrail’deki merkezi şehir alanlarını ve diğer metropolitan merkezleri hedefleyebilecek durumdaydılar. Buna rağmen, İran Devrim Muhafızları komutanı, Mohammad Ali Jafari, “Biz Gazze’ye hiçbir silah göndermedik çünkü yürürlükte olan bir abluka var, fakat gururla sizinle paylaşmak isteriz ki, onlarla Fajr füzelerinin nasıl yapılması gerektiğiyle ilgili teknolojyi paylaştık” dedi. Bu arada, Ali Larijani, İran’ın Hamas’a maddi ve askeri yönlerden yardım etmekle ilgili gurur duyduğunu belirtti. Gazze’de bulunan Filistinli militan sayısı 35000 civarındaydı. ABD’den milyarlarca dolar yardım alan İsrail ise 175000 kişilik nizami orduya sahipti ve bunun dışında 450000 kişi de askerliğe elverişli ve hazır şekilde rezervde buluyordu. İsrail ordusu ise, F-16 uçakları, Apaçi Helikopterler, silahlı gemiler ve Merkava tankları gibi modern silah sistemlerine sahipti.