Zehra Kazımi
Cinayet davası

Şirin Ebadi, Kazımi'nin ailesinin davadaki ana temsilcisiydi ve onları 17-18 Temmuz 2004'te gerçekleşen Ağdam-Ahmedi davasının ikinci ve üçüncü oturumlarında temsil etti. Mahkemede Kazımi'nin annesi, gerçek katilin yargılanmasını istediğini belirtti. Ayrıca, üzerinde işkence izleri bulunan Kazımi'nin cenaze töreninden önce cesedini gördüğünü de belirtti.
Ebadi ve ailenin diğer avukatları, mahkemede Kazımi'nin Ağdam-Ahmedi tarafından öldürülmediğini bildiklerini ve Evin hapishanesinin üst düzey bir memuru olan Muhammed Bahşi olabileceğini tahmin ettikleri gerçek katili bulmak için mahkemeye getirilmesi gereken tanıklara ihtiyaç duydukları konusunda ısrar ettiler. İstedikleri tanıklar listesi, Tahran başsavcısı Said Murtazavi, Muhsin Armin, önceki parlamentonun reformist üyesi Hossein Ansari-Rad [fa], Jamileh Kadivar ve Mohsen Mirdamadi, İstihbarat Bakanı Ali Yunisi, Hukuki İşlerden Sorumlu Başkan Yardımcısı Muhammed Ali Ebtahi, Kültür ve İslami Rehberlik Bakanı Ahmed Mescidcamii, Kazımi'nin sorgusu sırasında hazır bulunan beş yargıç, birkaç çalışan Evin cezaevi, Bağiyyatullah hastanesi başkanı ve dosyasını imzalayan tüm sağlık personeli. Yargıç Farahani tüm talepleri reddetti. Avukatlar ayrıca, Kazımi'nin vücudunun çeşitli yerlerinin hasar gördüğüne ve kıyafetlerinin yırtıldığına ve kana bulandığına dair resmi ölüm raporunu da alıntılayarak, işkence gördüğünü kanıtladı.
14 Temmuz 2004'te İran hükûmeti, İran Dışişleri Bakanı Kemal Harrazi ve yargı yetkililerinin Kanada Dışişleri Bakanı Bill Graham'a verdiği söz ve güvencelere rağmen, Kanada hükûmeti gözlemcilerinin duruşmaya katılma taleplerini reddetti. Aynı gün Graham, Tahran'daki Büyükelçi Philip MacKinnon'u geri çağırdı. MacKinnon, Hollanda büyükelçisi (Avrupa Birliği'ni temsil ediyor) ve İngiliz ve Fransız büyükelçiliklerinden diplomatların daha sonra 18 Temmuz'da olmasa da 17 Temmuz'daki duruşmaya katılmalarına izin verildi. İran Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Hamid Rıza Asefi, "Başından beri bir gözlemciye izin vermemiştik. Ama yasağın nedenini mahkemeye sormalısınız, koltuk sıkıntısı olmuş olabilir." diyerek İran'ın çifte vatandaşlığı tanımadığını ve Kazımi'nin İran pasaportuyla ülkeye giriş yapan ve vatandaşlığının kaldırılmasını hiçbir zaman talep etmeyen bir İran vatandaşı olması nedeniyle davanın açıkça bir iç mesele olduğunu söyledi.
Duruşma, 18 Temmuz'da Kazımi ailesinin avukatlarının delillerin sunulması, tanıkların mahkemeye çıkarılması ve katilin kimliğinin belirlenmesi için yeterli sürenin kalmadığını belirtmesiyle sona erdi. Ayrıca mahkemenin delillerine dikkat etmediğini de belirttiler. Oturum notlarını imzalamayı reddettiler. Kanada Dışişleri Bakanı Bill Graham, bu olayları "gerekli sürecin aleni bir şekilde inkar edilmesi" olarak tanımladı.
24 Temmuz 2003'te Yargıç Farahani kararını açıklayarak Ağdam Ahmedi'yi suçlamalardan akladı. Katilin bulunamadığı için İslami kaynaklara göre kan parasının aileye devlet tarafından ödenmesi gerektiğine de değindi. Kazımi'nin ailesinin avukatları, dosyanın tamamının yeniden gözden geçirilmesi için bir ceza mahkemesi kurulmasını ya da dosyadaki sayısız eksikliklerin tamamlanmasını isteyerek davaya itiraz edeceklerini açıkladı. İran'ın 1954 yılında İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'ni imzalamış olmasına değinerek, aile isterse davayı uluslararası makamlara taşıyacaklarını da belirttiler. Temmuz ayının sonunda İran yargısı, Kazımi'nin ölümünün iddia edilen sebepleri listesine "kazara düşme" ve "açlık grevi"ni ekledi. Kazımi'nin kendi isteğiyle açlık grevi yaptığını, tansiyonunun düşmesine ve başının dönmesine, düşmesine ve başını çarpmasına neden olduğunu iddia ettiler. İtiraz edenler, bu hikayenin kırık kemiklerini, genital yaralanmalarını veya cilt yaralanmalarını açıklamadığına dikkat çekiyor.