Warner Music Group
Tarihçe > Atlantik özerklik uyguluyor

Atlantic/Atco başkanı Ahmet Ertegun'un Warner/Reprise başkanı Mike Maitland'ı rakip olarak gördüğü 1969'da çok geçmeden ortaya çıktı. Maitland, Warner Bros.-Seven Arts müzik bölümünden sorumlu başkan yardımcısı olarak tüm kayıt operasyonları üzerinde son söz hakkına sahip olması gerektiğine inanıyordu ve Atlantic'in arka ofis fonksiyonlarının (pazarlama gibi) çoğunun devre dışı bırakılmasını önererek Ertegun'u daha da kızdırdı. ve dağıtım) Warner/Reprise'daki mevcut departmanlarla birleştirilecek. Geriye dönüp bakıldığında Ertegun, Maitland'ın sonuçta kendisinden daha fazla güce sahip olacağından açıkça korkuyordu ve bu nedenle kendi konumunu güvence altına almak ve Maitland'ı ortadan kaldırmak için hızla harekete geçti.
Maitland, Warner Bros. ve Reprise şirketlerinin başkanları Joe Smith ve Mo Ostin'in sözleşmelerini yeniden müzakere etmeyi erteledi ve bu, Ertegün'e Maitland'ı baltalamanın etkili bir yolunu sağladı. Artık büyük bir hissedar olan Wexler, sözleşme sorununu öğrendiğinde, o ve Ertegun, Smith ve Ostin'i sözleşme altına alması için Eliot Hyman'a baskı yapmaya başladı; bunun nedeni, görünüşte iki yöneticinin rakip şirketlere geçebileceğinden endişeleniyor olmalarıydı ve aslında Ostin, bu durumu kabul etmişti. hem MGM hem de ABC etiketlerinden teklifler geldi.
1969'da Kinney National Company, Warner Bros.-Seven Arts'ı 400 milyon dolara satın aldığında, Hyman'ın yatırımlarının bilgeliği kanıtlandı; bu, Hyman'ın Warner/Reprise ve Atlantic için ödediği tutarın sekiz katından fazlaydı. Kinney başkanı Steve Ross, ailesinin cenaze salonu işinin temelinden başlayarak Kinney şirketini hızla, çizgi roman yayıncılığı, Ashley-Famous yetenek ajansı, otoparklar ve temizlik hizmetleri gibi çıkarları olan karlı bir holdinge dönüştürdü. Devralmanın ardından Warners'ın müzik grubu kısa bir süre için 'şemsiye' adı olan Kinney Music'i benimsedi çünkü o zamanki ABD anti-tröst yasaları üç plak şirketinin tek bir şirket olarak işlem görmesini engelliyordu.
Ross öncelikle şirketin sorunlu film bölümünü yeniden inşa etmeye odaklanmıştı ve grubun kârının çoğunu onların ürettiğini bildiği için şirketin plak şirketlerinin yöneticilerinin tavsiyelerine uymaktan mutluydu. Ertegün'ün Maitland'a karşı kampanyası o yaz ciddi anlamda başladı. Atlantic, Warner Bros.'un Avustralya'da yakında kurulacak yan kuruluşuyla başlayarak, yurtdışındaki markalarını kurma çabalarında Warner Bros.'a yardım etmeyi kabul etmişti, ancak Warner yöneticisi Phil Rose Avustralya'ya vardığında, yalnızca bir hafta sonra bunu keşfetti. Atlantic daha önce rakip yerel plak şirketi Festival Records (sahibi Rupert Murdoch's News Limited'e ait) ile dört yıllık yeni bir dağıtım anlaşması imzalamıştı. Mike Maitland, Kinney yöneticisi Ted Ashley'e acı bir şekilde şikayette bulundu, ancak sonuç alamadı; bu sırada Ertegun, Maitland'a karşı hamle yapmaya hazırdı.
Ertegun, Hyman'da olduğu gibi Steve Ross'tan Mo Ostin ve Joe Smith'in sözleşmelerini uzatmasını istedi; Ross da bu tavsiyeyi memnuniyetle kabul etti. Ancak Ostin, MGM Records ve ABC Records gibi diğer şirketlerden teklifler almıştı ve Ocak 1970'te Ertegün'le buluştuğunda ve Maitland'dan iş teklif edildiğinde hemen yeniden sözleşme imzalamak istemiyordu. Buna yanıt olarak Ertegun, Maitland'ın günlerinin sayılı olduğunu ve kendisi olarak Ertegun'un kayıt bölümünü devralmak üzere olduğunu açıkça ima etti.
Warner/Reprise yöneticilerinden farklı olarak Atlantic'in yöneticileri Ertegün kardeşler (Ahmet ve Neshui) ve Wexler'in Kinney'de hisseleri vardı.
Ostin, pozisyonu kabul etmesi halinde Warner Bros. personelinin Maitland'ı sırtından bıçakladığını hissedeceğinden anlaşılır bir şekilde endişeliydi, ancak avukatı onu, görevi kabul etse de etmese de Maitland'ın ayrılmasının kaçınılmaz olduğuna ikna etti (kısa ve öz bir şekilde) ona "Aptallık etme" diye tavsiyede bulunuyordu. 25 Ocak Pazar günü Ted Ashley, Maitland'ın evine giderek ona işten çıkarıldığını söyledi ve Maitland, film stüdyosundaki iş teklifini reddetti. Bir hafta sonra Mo Ostin, Warner Bros. Records'un yeni Başkanı seçildi ve Joe Smith onun başkan yardımcısı oldu. Ertegun sözde Atlantic'in başkanı olarak kaldı, ancak hem Ostin hem de Smith yeni pozisyonlarını ona borçlu olduklarından, Ertegun artık Warner müzik bölümünün fiili başkanıydı. Ertegün'e resmi olarak Müzik Grubu başkan yardımcısı unvanı verildi. Maitland, aynı yılın sonlarında MCA Records'a taşındı ve MCA'nın plak şirketlerini başarıyla birleştirdi ki bunu Warner'da yapamadı.