Dejan
Hayatı > Stefan Dušan saltanatı

Ana maddeler: Stefan Dušan ve Sırp İmparatorluğu
Stefan Dušan, 16 Nisan 1346  Paskalya'sında Üsküp'te Sırp Başpiskoposu Joanikije II, Ohri Başpiskoposu I. Nikolay, Bulgar Patriği Simeon Bekbulatoviç ve Aynoroz'un çeşitli ruhani liderlerinin katıldığı büyük bir toplantı düzenledi. Bu toplantıda Otosefal Sırp Başpiskoposluğu bir Patriklik statüsüne yükseltildi. Yeni Patrik Joanikije II, Dušan'a "Sırpların ve Romalıların (Yunanların) İmparatoru ve otokratı" olarak törenle taç giydirdi. Dušan bu toplantıda oğlu V. Stefan Uroš'a taç giydirerek Sırp toprakları üzerinde nominal bir yönetim sağladı. Sırp sarayının Bizanslaştırılmasında, özellikle de saray törenlerinde ve unvanlarda daha da artış oldu. İmparator olarak Dušan, en üst unvan olan tek otokrat ve imparator unvanına sahipti. Oğluna yaptığı sembolik taç devri dışında zaten yönetimi de elinde bulunduruyordu. İlerleyen yıllarda Sırp soyluları da yükselmeye başladılar. Dušan tüm devleti yönetmesine rağmen, güneydeki "Roma", yani Yunan toprakları için özel bir sorumluluğu vardı. Sırp mahkemesinin Bizanslılaşmasında, özellikle mahkeme törenlerinde ve ünvanlarda daha fazla artış oldu. Dušan'ın kardeşi Simeon Uroš, kayınbiraderi Jovan Asen ve Jovan Oliver despot unvanını, Dejan ve Branko da sebastokrator unvanını aldılar. Askeri kumandanlar olan Voyvodalar Preljub, Vojihna ve Grgur sezar unvanını aldılar.
Bilinen meşhur sırp asilzadeleri:
despot Simeon Uroš, Dušan'ın üvey kardeşi, Epir ve Acarnania dükü.
despot Jovan Asen, Dušan'ın kayınbiraderi, güney Arnavutluk valisi.
despot Jovan Oliver, Dušan'ın yakın ortağı, Voyvoda ve Ofçabolu (Makedonca: Овче Поле) valisi.
sebastokrator Dejan, Dušan'ın kayınbiraderi, Pčinja İlçesi valisi
sebastokrator Branko Mladenović, Dušan'ın akrabası, Ohri valisi.
ćesar Preljub, Dušan'ın damadı, vojvoda ve Teselya (Yunanca: Θεσσαλία) valisi.
ćesar Vojihna, Dušan'ın akrabası, Voyvoda ve Drama valisi.
ćesar Grgur Golubić, Dušan'ın akrabası (Branko'nun oğlu), vojvoda ve Polog valisi.
Sırp Patrikhanesinin yükselişi piskoposların metropolitanlaşmasına neden oldu.
Sırp hükümdarı geniş otokratik yetkilere sahipti, ancak daimi bir kodamanlar konseyi (velikaši veya velmože) ve papazlar tarafından çevrelenir ve onlara danışmanlık yapılırdı. Mahkeme, Şansölye ve idare Konstantinopolis'den alınmıştı.
1354 yılında Dejan, kendi vakfı olan Kutsal Meryem Ana Arhiljevica Kilisesi'nin inşasını tamamladığında, idaresi altındaki bazı köylerin kiliseye (Metochi) verilmesini istedi. Stefan Dušan'ın 10 Ağustos 1354 tarihli Arhiljevica tüzüğüne göre, kardeşi Rusça: брат царства ми севастократор Дејан adını verdiği sebastokrator Dejan, Karadağ'ın doğusunda Žegligovo ve Preşeva'yı da içeren büyük bir eyalete hükmediyordu. Tüzüğe göre, Arhiljevica, verilen Podlešane, Izvor ve Rućinci köylerinin Jezer (Karadağ) yamaçlarında uzandığı yerdeydi. Dejan'ın Arhiljevica Manastırını yenilemek yerine yeniden inşa etmesi onun sahip olduğu ekonomik gücü de gözler önüne sermektedir. Dušan Dejan'a bir kilise, Koznica Kričanovska, Strojkovo köylerini ve Gospoždino Polje metochion'unu vermiştir.
Dejan, Dušan'ın saltanatının önde gelen isimlerinden biriydi. Sırp İmparatorluğu'nun müteakip düşüşü ve Dušan'ın İmparator Dušan yönetimindeki ölümünden sonra despot Jovan Oliver, kardeşi Bogdan ve sebastokrator Dejan ile birlikte tüm Doğu Makedonya'ya hükmetti. Dušan'ın askeri çabalarında Dejan'dan pek bahsedilmez, ancak ünü ve haleflerinin ünü, Dušan'ın başarılarının çoğunda yer aldığını gösteriyor. Sırbistan'ın ötesindeki namı, VI. Innocentius'un 1355'te Dejan'a hitaben ve ondan Katolik Kilisesi ile Sırp Ortodoks Kilisesi arasındaki birliğin kurulmasını desteklemesini istemesinden de gelmektedir (Bu tarz mektuplar genelde kiliselerin en soylularına gönderilirdi).