Kuantum dolanıklık
Ana Madde > Kuantum mekanik çerçeve > Dolanıklığın sınıflandırması

Tüm kuantum durumları bir kaynak olarak eşit derecede değerli değildir. Bu değeri ölçmek için, her bir kuantum durumuna sayısal bir değer atayan farklı dolanıklık ölçüleri (aşağıya bakın) kullanılabilir. Bununla birlikte, kuantum durumlarını karşılaştırmak için daha az detaylı bir yol bulmak genellikle ilginçtir. Bu, farklı sınıflandırma şemalarına yol açar. Çoğu dolanıklık kategorisi, durumların LOCC veya bu işlemlerin bir alt sınıfı kullanılarak başka durumlara dönüştürülüp dönüştürülemeyeceğine göre tanımlanır. İzin verilen işlemler kümesi ne kadar küçük olursa, sınıflandırma o kadar iyi olur. Önemli örnekler:
İki durum yerel üniter bir işlemle birbirine dönüştürülebiliyorsa, aynı "LU sınıfında" oldukları söylenir. Bu, genellikle kabul edilen sınıfların en iyisidir. Aynı LU sınıfındaki iki durum, dolanıklık ölçümleri için aynı değere ve uzak laboratuvarlar ortamındaki bir kaynak olarak aynı değere sahiptir. Sonsuz sayıda farklı LU sınıfı vardır. (saf durumdaki iki kübitin en basit durumunda bile).
İki durum, 0'dan büyük olasılıklı ölçümler dahil olmak üzere yerel işlemlerle birbirine dönüştürülebiliyorsa, bunların aynı 'SLOCC sınıfında' ("stokastik LOCC") olduğu söylenir. Niteliksel olarak, aynı SLOCC sınıfındaki iki durum  \rho _{1} ve  \rho _{2} eşit derecede güçlüdür (çünkü birini diğerine dönüştürebilirim ve sonra bana ne izin verirse onu yapabilirim) ancak  \rho _{1}\to \rho _{2} ve  \rho _{2}\to \rho _{1} dönüşümleri farklı olasılıkla başarılı olabileceğinden, artık eşit derecede değerli değildirler. Örneğin, iki saf kübit için yalnızca iki SLOCC sınıfı vardır: dolanık durumlar (hem Bell durumlarını hem de  |00\rangle +0.01|11\rangle  gibi zayıf dolanık durumları içerir) ve ayrılabilir (yani,  |00\rangle  gibi çarpım durumları) olanlar.
Bir durumun ( \rho _{1}\to \rho _{2} gibi) tek kopyalarının dönüşümlerini dikkate almak yerine, çok kopyalı dönüşüm olasılığına dayalı sınıflar tanımlanabilir. Örneğin,  \rho _{1}\to \rho _{2}'nin LOCC'e göre imkansız olduğu ancak  \rho _{1}\otimes \rho _{1}\to \rho _{2}'nin mümkün olduğu örnekler vardır. Çok önemli (ve çok az detaylı) bir sınıflandırma, bir  \rho  durumunun keyfi olarak çok sayıda kopyasını en az bir saf dolanık duruma dönüştürmenin mümkün olup olmadığı özelliğine dayanmaktadır. Bu özelliğe sahip olan durumlara damıtılabilir denir. Bu durumlar, yeterince varsa, herhangi bir dolanık duruma dönüştürülebildikleri(yerel operasyonlarla) ve dolayısıyla tüm olası kullanımlara izin verdikleri için en yararlı kuantum durumlarıdır. Tüm dolanık durumların damıtılabilir olmaması başlangıçta bir sürpriz olarak geldi. Olmayanlara 'bağlı dolanık' denir.
Farklı bir dolanıklık sınıflandırması, bir durumda bulunan kuantum korelasyonlarının A ve B'nin yapmasına izin verdiği şeye dayanır: dolanık durumların üç alt kümesi ayırt edilir: (1) yerel bir gizli değişken modeliyle açıklanamayan ve dolayısıyla bir Bell eşitsizliğini ihlal eden korelasyonlar üreten yerel olmayan durumlar, (2) A'nın B'nin koşullu indirgenmiş durumunu yerel ölçümlerle değiştirmesi ("yönlendirmesi") için yeterli bağıntılar içeren yönlendirilebilir durumlar, öyle ki A, B'ye sahip oldukları durumun gerçekten dolaşık olduğunu kanıtlayabilir ve son olarak (3) ne yerel olmayan ne de yönlendirilebilir olan dolanık durumlar. Üç set de boş değil.