stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İşçi Partisi (İrlanda)
Seçim sonuçları > Avrupa Parlamentosu

| Seçim | Lider | 1>  tercih oylar |  % | Sandalyeler | ± | AP Grubu |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1979 | Frank Cluskey | 193,898 | 14.48 (#3) | 4 / 15 | Yeni | SOC |
| 1984 | Dick Spring | 93,656 | 8.36 (#3) | 0 / 15 |  4 | − |
| 1989 | Dick Spring | 155,572 | 9.53 (#4) | 1 / 15 |  1 | SOC |
| 1994 | Dick Spring | 124,972 | 10.99 (#3) | 1 / 15 |  0 | PES |
| 1999 | Ruairi Quinn | 121,542 | 8.73 (#3) | 1 / 15 |  0 | PES |
| 2004 | Pat Rabbitte | 188,132 | 10.56 (#4) | 1 / 13 |  0 | PES |
| 2009 | Eamon Gilmore | 254,669 | 13.92 (#3) | 3 / 12 |  2 | S&D |
| 2014 | Eamon Gilmore | 88,229 | 5.33 (#4) | 0 / 11 |  3 | − |
| 2019 | Brendan Howlin | 52,753 | 3.14 (#6) | 0 / 13 |  0 | − |
| 2024 | Ivana Bacik | 58,975 | 3.38 (#5) | 1 / 14 |  1 | S&D |
Seçim sonuçları > Kuzey İrlanda > Westminster (Avam Kamarası)

| Seçim | Lider | Sandalyeler (Kuzey İrlanda toplamı içindeki)> # | Sandalyeler (Kuzey İrlanda toplamı içindeki)> ± | Hükümet |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1950 | William Norton | 0 / 12 |  | — |
| 1951 | William Norton | 1 / 12 |  1 | Muhafazakâr |
| 1955 | William Norton | 0 / 12 |  1 | — |
Seçim sonuçları > Kuzey İrlanda > Stormont (Kuzey İrlanda Parlamento)

| Seçim | Kurul | Sandalyeler | Sonuç |
| --- | --- | --- | --- |
| 1953 | 8. Parlamento | 1 / 52 | UUP Çoğunluğu |
| 1958 | 9. Parlamento | 0 / 52 | UUP Çoğunluğu |
| 1962 | 10. Parlamento | 1 / 52 | UUP Çoğunluğu |
Kuzey İrlanda seçimlerine artık katılmamaktadır, ancak Sosyal Demokrat ve İşçi Partisi'ni değerlendirmektedir.
Liderlik > Parti lideri

| Adı | Portre | Seçim Bölgesi | Görev Süresi | Görev Süresi | Görev(ler)i |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Thomas Johnson |  | Dublin County | 1917 | 1927 |  |
| Thomas J. O'Connell |  | Mayo South | 1927 | 1932 |  |
| William Norton |  | Kildare | 1932 | 2 Mart 1960 | Tánaiste Sosyal Refah Bakanı Sanayi ve Ticaret Bakanı |
| Brendan Corish |  | Wexford | 2 Mart 1960 | 26 Haziran 1977 | Tánaiste Sağlık Bakanı Sosyal Refah Bakanı |
| Frank Cluskey |  | Dublin South-Central | 1 Temmuz 1977 | 12 Haziran 1981 |  |
| Michael O'Leary |  | Dublin North-Central | 17 Haziran 1981 | 1 Kasım 1982 | Tánaiste Enerji Bakanı |
| Dick Spring |  | Kerry North | 1 Kasım 1982 | 13 Kasım 1997 | Tánaiste Çevre Bakanı Enerji Bakanı Dışişleri Bakanı |
| Ruairi Quinn |  | Dublin South-East | 13 Kasım 1997 | 25 Ekim 2002 |  |
| Pat Rabbitte |  | Dublin South-West | 25 Ekim 2002 | 6 Eylül 2007 |  |
| Eamon Gilmore |  | Dún Laoghaire | 6 Eylül 2007 | 4 Temmuz 2014 | Tánaiste Dışişleri ve Ticaret Bakanı |
| Joan Burton |  | Dublin West | 4 Temmuz 2014 | 20 Mayıs 2016 | Tánaiste Sosyal Koruma Bakanı |
| Brendan Howlin |  | Wexford | 20 Mayıs 2016 | 3 Nisan 2020 |  |
| Alan Kelly |  | Tipperary | 3 Nisan 2020 | 24 Mart 2022 |  |
| Ivana Bacik |  | Dublin Bay South | 24 Mart 2022 | Görevde |  |
Yardımcı liderler

| Adı (Doğum–Ölüm) | Portre | Seçim Bölgesi | Görev Süresi | Görev Süresi | Tutulan Görev(ler) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Barry Desmond |  | Dún Laoghaire | 22 Şubat 1982 | Temmuz 1989 | Sosyal Refah Bakanı Sağlık Bakanı |
| Ruairi Quinn |  | Dublin South-East | Temmuz 1989 | 13 Kasım 1997 | Girişimcilik ve İstihdam Bakanı Maliye Bakanı |
| Brendan Howlin |  | Wexford | 13 Kasım 1997 | 25 Ekim 2002 |  |
| Liz McManus |  | Wicklow | 25 Ekim 2002 | 4 Ekim 2007 |  |
| Joan Burton |  | Dublin West | 4 Ekim 2007 | 4 Temmuz 2014 | Sosyal Koruma Bakanı |
| Alan Kelly |  | Tipperary North | 4 Temmuz 2014 | 20 Mayıs 2016 | Ulaşım ve Toplu Taşıma Bakanı Çevre, Toplum ve Yerel Yönetimler Bakanı |
| Pozisyon boş | Pozisyon boş | Pozisyon boş | 20 Mayıs 2016 | 20 Mayıs 2016 |  |
| Pozisyon kaldırıldı | Pozisyon kaldırıldı | Pozisyon kaldırıldı | Nisan 2017 | Nisan 2017 |  |
TÜRŞAD SK

TÜRŞAD ya da tam adıyla Bitlis Şehit Aileleri Gaziler Gençlik Spor Kulübü, Bitlis'in Adilcevaz ilçesinde Musa boz Ve Bedir yılmaz tarafında 2012 yılında kurulmuş ilk başta korucu esnaf Şehit yakını polis vb kişilerden oluşan bir kadrosu vardı ilk taraftarlarına bu kişilerin aileleriydi şimdi tüm gonullerdeyiz ve 2017 yılından itibaren ve TÜRKİYE EFELER LİGİNDE mücadele eden bir spor kulübüdür.İlk taraftarı Çınar Efe Boz'dur.
Kulübün erkek voleybol takımı, 2021-22 sezonunda da Türkiye Erkekler Voleybol Birinci Ligi'nde mücadele edip final grubunu ilk sırada tamamlayarak 2022-2023 sezonunda Efeler Ligi'nde mücadele etme hakkı kazanmıştır.
Takım maçlarını Adilcevaz Spor Salonunda oynamakta ve Ankarada konaklamaktadır.
Tarihçe

2017-2018 sezonunda ilk kez Türkiye Erkekler Voleybol Bölgesel Ligi'nde mücadele eden kulüp grup aşamasını ilk sırada tamamlayamadı ve finallere kalamadı.O zaman başında Musa Boz ve Bedir Yılmaz vardı.
2018-2019 sezonunda ise TVF'nin taahhütlerini yerine getirerek başvurduğu Türkiye Erkekler Voleybol İkinci Ligi'nde ilk sezonunda mücadele ettiği ligde  7.grubu 6.sırada tamamladı.
2019-2020 sezonunda ise kulüp iddialı bir takım kurup katıldığı Türkiye Erkekler Voleybol İkinci Ligi'nde yer aldığı 6. grubu 1.olarak bitirerek Eskişehir’de oynanacak olan 1.Lige terfi Yarı Final maçlarına katılma hakkı kazandı. Eskişehir'de düzenlenen maçlarda takım Erzin Yeşilkent ve Malatya Büyükşehir Belediyesi'nin ardından grubunu üçüncü sırada tamamlayarak lige direk yükselme hakkı kazanamadı. TVF Covid-19 pandemisinden dolayı 1.Lig Final Etabı müsabakalarının oynanamaması sebebiyle Final Etabı’nda yer alan 4 takımı da bir üst lige alınınca, liglerdeki takım sayısını yeniden 12 yapmak amacıyla kadınlar ve erkeklerde final etabına kaldığı halde ilk 2 takım arasına giremeyen 2’şer takımı bir üst lige davet etti.
2020-2021 sezonunda ilk kez Türkiye Erkekler Voleybol Birinci Lig'nde mücadele eden kulüp, normal sezonda B Grubunda Akkuş Belediyesi ile aynı galibiyet sayısı ve iki puan gerisinde ligi 5.sırada tamamlayarak play-off şansını kaçırdı. Kulübün sadece iki puanla play-offu kaçırmasında, ligin 21.haftasında oynanan ve TÜRŞAD 2-0 ve 16-11 üstünlüğe devam eden maçta çıkan olaylar yüzünden oyunun durması ve sonrasında hakemlerin maçı tatil etmesi sonrası Malatya Büyükşehir Belediyesi karşısında 3-0 hükmen mağlup olması sonrası puan durumunda 4.sırayı rakibi Ordu Akkuş Belediyesine kaptırıp ilk 4 dışında kalmıştır. Kulüp, 2021-22 sezonunda Türkiye Erkekler Voleybol Birinci Ligi'nde mücadele etmiştir. İlk devresi tamamlanan ligde B grubunda takım devreyi 10 galibiyet 1 mağlubiyetle ilk sırada bitirmiş ve final grubunu ilk sırada tamamlayarak 2022-2023 sezonunda Efeler Ligi'nde mücadele etme hakkı kazanmıştır.
Takım Kadrosu

Güncelleme : 7 Ocak 2024
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| FORMA NO | SOYADI - ADI | POZİSYON | D.T |
| 1 | SHEKERDZHIEV PLAMEN | Smaçör | 1998 |
| 2 | DEMİR SELİM | Pasör | 1996 |
| 3 | DEMİRCİLER ALPERAY | Libero | 1993 |
| 4 | EMET İBRAHİM | Orta Oyuncu | 1986 |
| 5 | AVCI MUHAMMET ESAT | Orta Oyuncu | 1997 |
| 7 | BULBUL KAAN | Orta Oyuncu | 2001 |
| 8 | ERKAN HAMDI | Smaçör | 1996 |
| 10 | GRACIANO DA SİLVA FILHO GERALDO | Pasör Çaprazı | 1990 |
| 11 | AKSOY RAHMİ GAGLAR | Pasör Çaprazı | 1984 |
| 12 | UGUR FATİH EREN | Orta Oyuncu | 1990 |
| 13 | YILDIZ YIGIT | Orta Oyuncu | 1999 |
| 15 | LECAT FRANCOIS | Smaçör | 1993 |
| 17 | KAYA MUHAMMET | Pasör | 1995 |
| 34 | ARAY MUHAMMED | Libero | 2003 |
| 72 | ZORLUER BURHAN | Smaçör | 1996 |
Altyapı 2. Lig Takımı

Kulüp altyapı sporcularının daha fazla maç oynayabilmesi amacıyla 2020-2021 sezonundan itibaren Türkiye Erkekler Voleybol İkinci Ligi'nde pilot takımla lige katılmıştır. Takım ilk sezonunda 10 takımın yer aldığı İkinci Lig 6. grupta ligi 7.sırada tamamlamıştır. Pilot takım 2021-2022 sezonunda da Türkiye Erkekler Voleybol İkinci Ligi'nde mücadele etmiştir. Takım Türkiye Erkekler Voleybol İkinci Ligi'nde 29 Ocak 2022 tarihinde oynanması gereken maça çıkmayarak ligdeki ikinci hükmen mağlubiyetini alarak ligden ihraç olmuş ve küme düşmüştür.
Yenişehir GSK

| --- | --- |

Tam isim: Yenişehir Gençlik ve Spor Kulübü
Kuruluş: 1 Haziran 1953
Renkler:    Yeşil, beyaz
Branşlar: Basketbol
Başkan:  Emre Diker
Resmî site: yenisehirsporkulubu.com.tr
Kulübün 2019 öncesinde kullandığı logo.
Yenişehir ya da tam adıyla Yenişehir Gençlik ve Spor Kulübü, Ankara'nın Yenişehir ilçesi merkezli faaliyet gösteren spor kulübü.
Tarihçe

1 Haziran 1953 tarihinde Ankara'nın Yenişehir ilçesinde yeşil ve beyaz renkleri benimseyerek kurulan kulüp, basketbol ve futbol branşlarıyla faaliyete başladı. Her iki takım da spora yeni başlayan Yenişehirli genç oyunculardan kuruldu ve basketbol takımının başına Mehmet Ali Kışlalı, futbol takımının başına ise Mithat Erol getirildi. Basketbol takımı kurulduğu yıl büyük başarı göstererek Ankara şampiyonu olmuş, Fenerbahçeye finalde yenilerek Türkiye ikincisi olmuştur. Futbol takımı ilk yıl katıldığı Ankara mahalli liginin 5. kümesinde ikinci olsa da takip eden dört yıl boyunca üst üste şampiyonluklarla 1. mahalli lige kadar yükseldi.
1970-1971 sezonunda tarihinde ilk kez 3. Lig'de mücadele etmeye başlayan kulüp, 1971-1972 sezonu başında 3. Lig Mavi Grup'ta ligden çekilerek tüm maçlarını hükmen yenik tamamlayarak son sırada yer aldı ve amatör kümeye düştü.
Yenişehir Basketbol takımı ise 1970-1971 sezonunda 2. deplasmanlı lige, 1973-1974 sezonunda da 1. Lig'e yükseldi. 1975-1976 sezonu sonunda Türkiye Basketbol Ligi'nde şampiyon olarak Basketbol Süper Ligi'ne yükseldi. 1976-1983 yılları arasında Süper Lig'de mücadele eden takım, 1982-1983 sezonu sonunda maddi sıkıntılardan ötürü tekrar 1. Lig'e düşmesine rağmen 1984-1985 sezonunda 1. Lig'deki ikinci şampiyonluğuna ulaşıp tekrar Süper Lig'de mücadele etmeye başladı. 1985-1986 sezonu sonunda ise maddi sıkıntılardan dolayı ligden çekildi.
Yenişehir semtinin hızlı kentleşmeye ortadan kalkmasının ardından maddi sıkıntıya düşen kulüp, 1977-1987 yılları arasında sponsorluk anlaşmaları yaparak 11 yıl boyunca 3 farklı firmayla sportif birliktelikler yaşadı. Kulüp, 1977-1979 yıllarında iki sezon boyunca Meysu Yenişehir adını taşıdı. Sonra 1979-1983 yılları arasında İstanbul Bankası Yenişehir adını alan kulüp, Devlet'in İstanbul Bankası'na el koyması sonucu kısa bir süre sponsorsuz kalsa da kısa bir süre sonra yeni bir sponsor bularak 1985-1987 yılları arasında Yenişehir Hortaş adını taşıdı. 14 Mart 1986'da yapılan genel kurulda sponsorluk antlaşması iptal edilse de kulübün adı değiştirilmedi. 20 Şubat 1988'de yapılan olağanüstü genel kurulda ise kulübün adı ilk kurulduğu zamanki gibi sadece Yenişehir oldu ve futbol branşı kapatıldı.
1960'lardan sonra bisiklet, eskrim, hentbol, masa tenisi, satranç ve voleybol şubeleri de açan kulüp, tüm branşlarda muhtelif şampiyonluklar elde etti. Zamanla şubelerini kapatan kulüp günümüzde yalnızca altyapı basketbol takımları ile faaliyet sürdürmektedir.
Lig mücadeleleri

3. Lig: 1970-1972
Ankara Mahallî Ligi: 1959-1966
Amatör ligler: 1953-1959, 1966-1988
Basketbol Süper Ligi: 1976-1983, 1985-86
Middlesbrough FC

Middlesbrough Football Club ya da kısaca Boro, EFL Championship'te mücadele eden Middlesbrough merkezli İngiliz futbol kulübüdür. 1876 yılında kurulan ve ismini Middlesbrough şehrinden alan kulüp, Ağustos 1995 tarihinden beri maçlarını Riverside Stadyumu'nda oynamaktadır. Riverside, Middlesbrough'un profesyonelliğe geçtiği 1889 yılından bu yana kullandığı üçüncü stadyumudur. Ayresome Park, 1903-1995 yılları arasında kulüp tarafından 92 yıl kullanılmış ve kulüp tarihinde en fazla kullanılan stadyum olmuştur.
Kulüp, 1992 yılında kurulan Premier Lig'in kurucu üyelerinden bir tanesidir. Kulübün ana rakipleri Sunderland ve Newcastle United olmasına rağmen aynı zamanda diğer birçok Yorkshire merkezli kulüple çekişme içerisindedir. Bunlardan en önemlisi Leeds United'dır.
Bugüne kadar kulübün en yüksek lig derecesi, 1913-1914 sezonunda elde ettiği üçüncülüktür. Kulüp 1986 yılında ciddi mali zorluklar yaşadıktan sonra yönetim kurulu üyesi ve daha sonra başkan olan Steve Gibson liderliğinde kurulan bir konsorsiyum tarafından kurtarıldı. Middlesbrough, tartışmalı 1996-97 Premier League sezonunda üç puanı silinince küme düştü. Bir sezon sonra tekrar Premier Lig'e terfi eden Middlesbrough, tekrar küme düşeceği 2008-09 sezonuna kadar burada on bir ardışık sezon geçirdi. Middlesbrough, 2004 yılında kulübün ilk ve tek büyük kupası olan EFL Cup'ı kazandı. 2005-06 UEFA Kupası'nda finale yükselme başarısı gösterdi. Finalde, İspanya'nın Sevilla takımına 4-0 mağlup olan kırmızı beyazlılar böylece kulüp tarihinin ilk Avrupa kupası şampiyonluğunu kaçırmış oldu. Middlesbrough, 24 Mayıs 2009 tarihinde on bir yıllık aranın ardından tekrar küme düştü.
Kulübün geleneksel forması kırmızı-beyaz formasıdır. Kulübün tarihi boyunca çeşitli armalarında da yaygın olarak kullanılan şaha kalkmış aslan figürü, Mayıs 2007 yılında tasarlanan en son armada da kullanılmıştır.
Stadyum

Ana maddeler: Ayresome Park ve Riverside Stadium
1876 yılında amatör bir takım olarak kurulduktan sonra, iç saha maçlarını ilk iki yıl Middlesbrough Albert Park'ta oynadı. Oyuncuların ve taraftarlarının neden oldukları hasar sebebiyle, Park Komitesi kulübe maçları oynaması için alternatif bir mekan bulmasını söyledi. Kulüp sahibinden kiraladıkları, bugünkü Middlesbrough Koleji arkasında yer alan Breckon Tepesi'ne taşındı. Ancak, 1880 yılında mekan sahibi kira artışı talep edince kulüp taşınmaya karar verdi. 1882 yılında, Middlesbrough Kriket Kulübü'nün kullandığı Linthorpe Road'a taşındılar. Kriket kulübü 1893-1894 yılında Breckon Tepesi'ndeki alana taşınınca, Middlesbrough stadyumun tek kullanıcısı oldu.
Kulübün büyümesi ve English Football League'de mücadele edecek olması sebebiyle, 1903 yılında Ayresome Park ismindeki yeni stadyuma taşınmak zorunda kaldı. Archibald Leitch tarafından tasarlanan bu stadyum, gelecek doksan iki yıl boyunca kulübün iç saha maçlarına ev sahipliği yaptı. 1990 yılındaki Taylor Raporunu takiben, zemin ve gereksinim duyulan bir takım modern ihtiyaçlardan ötürü yeni bir stadyum gerekliliği ortaya çıktı. Kulüp yeni bir stadyumun yapılması için karar aldı ve 1994-95 sezonunun sonunda dışarı taşındı.
Yeni stadyum çalışmaları 1994 yılının sonbaharında başladı. Otuz iki hafta süren inşaat çalışmaları £16.000.000 mâl oldu. Yapılan oylama sonucunda kulübün taraftarları tarafından Riverside ismi verilen stadyum, 1995 yılında kulübün yeni stadyumu oldu. Mevcut diğer isim seçenekleri ise; Middlehaven Stadyumu, Erimus Stadyumu ve Teesside Stadyumu idi. İlk açıldığında, Cellnet firması ile yapılan anlaşma ile ismi £3.000.000 sponsorluk bedeliyle Cellnet Riverside Stadyumu (ve daha sonra BT Cellnet Riverside Stadyumu) olarak değiştirildi. Anlaşma 2001-02 sezonundan sonra sona erdi. Riverside, İngiliz futbolunda lig sisteminde yer alan en üst düzey iki lig içerisinde, Taylor Raporu önerileri doğrultusunda tümü koltuklu olarak inşa edilen ilk stadyum oldu. Stadyum £16.000.000 maliyetle 30.000 kişilik olarak inşa edildi. 1998 yılında £5.000.000 ekstra bir harcama ile seyirci kapasitesi 35.100'e çıkartıldı. Stadyumun mevcut güncel seyirci kapasitesi 34,988'e indirildi.
Yeni stadyumdaki ilk karşılaşma, 26 Ağustos 1995 tarihinde Chelsea ile oynandı ve 28.286 seyirci ile son 14 yıl içindeki en yüksek seyirci katılımı elde edildi. Middlesbrough maçı 2-0 kazanırken, stadyumdaki ilk golü Craig Hignett kaydetti. Jan Åge Fjørtoft ise stadyumda atılan ikinci golün sahibiydi.
Riverside Stadyumu'nda 2013-14 sezonunun başında, stadyuma gelen konuk takım taraftarların oturacağı bölümler yeniden düzenlendi. Ayrıca, stadyumda bulunan dev TV ekranı Güney-Doğu köşesine yerleştirildi.
Başarıları > Lig

Football League Second Division / Football League Division One:
Football League Third Division:
Northern League:
Başarıları > Lig > Kupa

EFL Cup
FA Cup
FA Amateur Cup
Full Members Cup
FA Youth Cup
Başarıları > Uluslararası

UEFA Kupası
Anglo-Scottish Cup
Kirin Kupası
Oyuncular > Takım Kadrosu

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Oyuncular > Kiralan oyuncular

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Teknik direktörler

Kulübün profesyonel olduğu 1899 yılından bu yana Middlesbrough'u yöneten teknik direktörler şunlardır:
2006 yılında Riverside Stadyumu, ön plânda Ayresome Park'ın eski kapıları görülmekte.
Zafernâme (Ziya Paşa)

| --- | --- |
ظفرنامه
Zafername Şerhi'nin tarihsiz bir matbu kopyasının iç sayfası
Yazar: Ziya Paşa
Dil: Osmanlıca
Tür: Eleştirel şiir
Tam metin: Vikikaynak'ta Zâfernâme
Zafernâme, Tanzimat Dönemi yazarı Ziya Paşa tarafından Girit İsyanı’ndaki olaylar nedeniyle Âli Paşa’yı yermek amacıyla 1869 ilâ 1870 yılları arasında yazılan hiciv türündeki eserdir. Kaside, tahmis ve şerh olmak üzere nazım-nesir karışık üç bölümden oluşmaktadır. 66 beyitlik kaside Fazıl Paşa imzasıyla tarihsiz bir biçimde yayımlanmıştır. Sonrasında bu kasidenin tahmisi yine tarihsiz bir biçimde Hayri Efendi imzasıyla yayınlamıştır. Eserin nesir şerhi de Hüsnü Paşa imzasıyla yayımlamıştır. Bu üç isim Ali Paşa'nın en yakınında bulunan ve güvendiği kişilerdir. Ziya Paşa eseri Ali Paşa'nın en yakınlarının elinden çıkmış gibi göstererek ironik bir tavır sergilemiştir.
Yayımdan sonra Fazıl Paşa cevap mahiyetinde bir eser vermiştir.
Eser

Zafernâmeler, Osmanlı edebiyatında askerî zaferleri övgü amacıyla yazılmış eserlerdir. Ziya Paşa, Girit adasına özerklik verilmesini sanki bir zafermiş gibi ironik bir biçimde eleştirerek eserinin başlığını Zafername koymuştur.
Ziya Paşa'nın eseri; 66 beyitlik bir kaside, bu kasidenin tahmisi ve ayrıca bunun şerhi olarak birbirini tamamlayan üç ayrı eserden oluşmaktadır. Şerhin tarihsiz birkaç baskısı bulunsa da tahminen 1869-1870 yılları arasında, baskıdan baskıya değişmekle beraber 65 ilâ 182 sayfa aralığında basılmıştır.
Kaside Âli Paşa'nın himayesindeki İzmit mutasarrıfı Fazıl Paşa; tahmis Âlî Paşa'nın yakın adamlarından Hayri Efendi; nesir şerhi de Zaptiye Nâzırı Hüsnü Paşa imzasıyla yayımlamıştır. Bu yönüyle Ziya Paşa'nın Londra'da bulunduğu sırada gündemde olan Robert Browning’in The Ring and the Book kitabıyla benzerlikler taşır. İngiliz yazar da eserini başkalarının ağzından kaleme almıştır.
Eser, Türk edebiyatında hiciv konusunda geleneksel tarzdan ilk kopuşu temsil etmektedir. Geleneksel Osmanlı hicvinden unsurlar taşımakla birlikte Batılı anlamda satir türünün unsurlarını da içermektedir ve satir türünün ilk örneğidir.  Ayrıca 19. yüzyılın sonuna kadar kitap hacminde yaratılmış başkaca eleştirel şiir örneği yoktur.
Etkisi ve sonrası

Ziya Paşa'nın bu eser neşredildiği dönemde büyük ilgi görmüş ve halkın Âli Paşa’ya dair görüşlerini önemli ölçüde etkilemiştir. Ahmet Hamdi Tanpınar, “Âlî Paşa’yı cenaze namazına kadar takip eden umumi kinde Zafername’nin hissesi unutulamaz.” diyerek eserin etkisini belirtmiştir. Âli Paşa’nın cenazesinde yer alan ve en önde bulunan kişilerin bile ‘nasıl bilirdiniz’ sorusunu sükutla geçiştirdiği de anlatılan olaylar arasındadır.
Fazıl Paşa, 33 beyitlik bir reddiye kasidesi ve Ziya Paşa hakkında ağır ithamlarda bulunduğu kıtalar yazmış ve yayımlatmıştır. Bu eserinde Ziya Paşa'yı hainlik ve nankörlükle suçlayıp Patrona Halil'e benzetmiştir.
Birinci Çatalca Muharebesi

| g t Birinci Balkan Savaşı |
| --- | --- |
Bulgar Cephesi Kırcaali  Kırkkilise  Lüleburgaz  Alamidere  Balkan Töresi  Varna  Merhamlı  1. Çatalca  Bolayır  Şarköy  Edirne  2. Çatalca Sırp-Karadağ Cephesi Kumanova  Luma  Pirlepe  Alinci  Manastır  İşkodra Yunan Cephesi Sarantaporon  Komçiadis  Gribova  Yenice  Beşpınar  Soroviç  Himara  Driskos  Pista  Görice  1.Yanya  İmroz  Mondros  2.Yanya  Bijan (3.Yanya)
Birinci Çatalca Muharebesi 17 ve 18 Kasım [E.U. 4-5 Kasım] 1912 tarihinde gerçekleşmiş ve Osmanlı zaferi ile sonuçlanmıştır. Birinci Balkan Savaşı'nın Lüleburgaz Muharebesi'yle birlikte en büyük muharebelerinden biri olmuştur.
Muharebe öncesi > Genel durum

Bulgar birinci ve üçüncü orduları, Edirne'de Osmanlı ordusunun Doğu Ordusu'nun bir kısmını sıkıştırıp, Kırklareli muharebesi (Kırkkilise Muharebesi) ve son olarak Lüleburgaz Muharebesi'ni kazandı. Dimetoka, Lüleburgaz ve Kırklareli'yi eline geçirdi. Edirne kuşatma altına alındı. Lüleburgaz Muharebesi sonrası imha olmaktan zorlukla kurtulan Osmanlı 1. ve 2. Doğu ordularına Çatalca'ya 2 Kasım'da çekilme emri verildi. Lüleburgaz Muharebesi esnasında yorulan birliklerini Bulgarlar dinlendirmek zorunda kaldılar. Ayrıca Bulgarlar, Bulgaristan'dan uzaklaştıkça ikmal ve iaşe güçleşiyor, Bulgar askerleri de I. Balkan Savaşı boyunca Osmanlı askerlerinin yaşadığı en büyük sorunla, açlıkla tanışıyordu. Ayrıca askerlerin sağlığı da bozulmuştu. Ölüler ve hayvan leşleri gömülmediğinden salgın hastalıklar artmıştı; hastalıklar nedeniyle bozulan su kaynakları da dizanteri, kolera gibi hastalıkların yaygınlaşmasına neden olmuştu. Bulgar askerler bu hastalığı kaçan Osmanlı ordusunun askerlerinden kapmışlardı.
Yine de ardı ardına kazanılan zaferler sonrası Bulgar ordusu ve askerinin morali son derece düzgündü. Bulgar basınında çıkan gazeteler İstanbul'un alınması sonrasının planını yapıyordu. Buna karşın, Rusya, Birleşik Krallık, Fransa, Almanya gibi devletler uluslararası stratejik dengelerin bozulacağı hesabıyla Bulgar işgaline karşı, İstanbul'a bir donanma gönderme hesabına girmişlerdi.
Bu arada Bulgar ordusunun İstanbul kapılarına dayanması, boğazlar ve İstanbul üzerinde emelleri olan Rusların, tepkisini çekti. 5 Kasım 1912'de Rus Çarı ve hükûmeti; Bulgar hükûmeti ve Kralına, bu bölgede daha fazla ileri gidilmemesi ve İstanbul'a saldırılmaması aksi halde Rus donanması ve askerî birliklerinin Bulgaristan Krallığına saldıracağı yönünde açık tehdit içeren bir mesaj gönderdi. Bu açık mesaja ve baskılara karşın, Bulgar ordusu ilerlemesine devam etti.
6 Kasım 1912'de tekrar ilerlemeye başlayan Bulgarlar, 6 gün boyunca günde 15 km yol kaydetti. Tekirdağ ve ardından 7 Kasım'da Çorlu Bulgar ordularının eline geçti. Ertesi gün Çerkezköy düştü, 9 Kasım'da Malkara, 11 Kasım'da Silivri Bulgar ordusunun eline geçti. Bulgar ordusu, ilerlemesini sürdürerek, 13 Kasım'da Çatalca önlerine ulaştı, sonrasında İstanbul'u ele geçirmek için saldırıya hazırlanmaya başladı. Bulgar Ordusunun İstanbul ile önlerindeki tek engel Çatalca'daki son savunma hattı idi ve şehri ele geçirmek için hazırlanmaya başladılar. 93 Harbi'nde Yeşilköy'e kadar ilerleyen Rus ordusunun İstanbul'u işgal tehlikesi sonrası Osmanlı İmparatorluğu'nun varlığı da açıkça tekrar tehdit altındaydı.