Pieter Brueghel (baba)
Konular > Köylüler

Pieter Bruegel, köylülerin yaşadığı tür resmi konusunda uzmanlaştı, genellikle bir peyzaj unsuruna sahipti ancak dini eserler de yaptı. Köylülerin yaşamını ve tavırlarını bir eserin ana odağı haline getirmek Bruegel'in zamanında resim sanatında nadirdi ve o tür resmin öncülerinden biriydi. Köylü resimlerinin çoğu, ölçek ve kompozisyon açısından iki gruba ayrılıyor, her ikisi de orijinal ve sonraki resim üzerinde etkilidir. Daha önceki stili, yüksek bir bakış açısından görülen ve merkezi resim alanına oldukça eşit bir şekilde yayılmış düzinelerce küçük figürü gösterir. Ortam genellikle figürlerin "temelde bağlantısız bir tasvir tarzına" sahip olduğu, diğerlerini görmezden gelen bireyler veya küçük grupların kendi ayrı faaliyetleriyle meşgul olduğu, binalarla çevrili kentsel bir alandır.
Tarım, avlar, yemekler, festivaller, danslar ve oyunlar da dahil olmak üzere köy yaşamının ritüellerinin dünyevi, duygusuz ama canlı tasviri, kaybolmuş bir halk kültürüne eşsiz pencerelerdir ancak bugün hala Belçika yaşamı ve kültürünün karakteristik özelliği ve bir ana 16. yüzyıl yaşamının hem fiziksel hem de sosyal yönleri hakkında ikonografik kanıtın kaynağıdır. Örneğin, orijinali Mavi Pelerin olan ünlü Felemenk Atasözleri tablosu, çoğu Flamanca, Fransızca, İngilizce ve Hollandaca'da hala kullanılan olan düzinelerce çağdaş özdeyişi gösterir. Flaman ortamı atasözleri ile dolu resimler için geniş bir sanatsal seyirci sağladı çünkü atasözleri eğlenceli olduğu kadar iyi biliniyordu ve tanınırdı. Çocuk Oyunları gençlerin zevk aldığı çeşitli eğlenceleri gösterir.
Karda Avcılar gibi 1565 tarihli kış manzaraları, Küçük Buzul Çağı'nda kışların şiddetini doğrulayan bir kanıt olarak kabul edilir.
Bruegel, Köy Düğünü ve Karnaval ve Perhiz Arasındaki Savaş gibi topluluk olaylarını sık sık resmetti. Köy Düğünü gibi resimlerde Bruegel, bireysel, tanımlanabilir insanları resmederken, Karnaval ve Perhiz Arasındaki Savaşdeki insanlar açgözlülük veya oburluğun muffin yüzlü kinayeleridir.
Bruegel ayrıca, "Pavlus'un Dönüşümü" ve "Vaftizci Aziz John'un Vaazları" nda olduğu gibi geniş bir Flaman manzara ortamında dini sahneler de resmetmiştir. Bruegel'in konusu alışılmadık olsa bile resimlerini yönlendiren dini idealler ve atasözleri Kuzey Rönesansı'nın tipik bir örneğiydi. İncil'den bir alıntıyı tasvir eden Körün Önünde Kör gibi engelli insanları doğru bir şekilde tasvir etti: "Eğer kör körlere liderlik ederse, ikisi de hendeğe düşecektir" (Matta 15:14). Bu tabloyu yorumlamak için İncil'i kullanan altı kör adam, Mesih'in öğretilerine odaklanmak yerine insanlığın dünyevi hedeflere ulaşma konusundaki körlüğünün sembolleridir.
Bol ruh ve komik güç kullanan Bruegel, sanat tarihindeki akut toplumsal protestoların çok erken dönem görüntülerinden bazılarını yarattı. Örnekler arasında Karnaval ve Perhiz Arasındaki Savaş gibi resimler (Protestan Reformu 'nun çatışmalarının bir hicvi) ve Okuldaki Eşek ve Domuzcuklarla Savaşan Kasa Kutuları gibi gravürler yer alır.
1560'larda Bruegel, tipik olarak uzak bir manzara olmadan bir manzara arka planında yalnızca birkaç büyük figürü gösteren bir stile geçti. Manzaralarının hakim olduğu resimleri, figürlerin hem sayısı hem de büyüklüğü açısından orta bir yol izler.
Cockaigne Ülkesi (1567), Alte Pinakothek, Cockaigne olarak adlandırılan Orta Çağ'ın efsanevi bolluk diyarının bir illustrasyonu
Köylü ve Yuva Soyguncusu (1568), Kunsthistorisches Museum, Viyana
Köylü Dansı (1568), Kunsthistorisches Museum, Viyana, meşe panel üzeri yağlıboya
Dilenciler (Cripples) (1568), Louvre, Paris, panel üzeri yağlıboya