stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Disney Channel

| Disney Channel>  |
| --- | --- |
Kuruluş: 18 Nisan 1983 (1983-04-18)
Şirket: The Walt Disney Company
Sahibi: Disney General Entertainment Content
Görüntü formatı: 1080p (HDTV) 480i (SDTV)
Slogan: The Best Place to Be (Olunacak En İyi Yer)
Ülke:  ABD
Dili: İngilizce İspanyolca (SAP ses parçası ile)
Yayın alanı: Ulusal Uluslararası
Genel merkez: Burbank, Kaliforniya
Eski adı: The Disney Channel (1983–1997)
Kardeş kanal(lar): Disney Junior Disney XD Disney Cinemagic Dlife
Dönüşümlü isimleri: Disney Channel East Disney Channel West
Websitesi: disneychannel.disney.com
İzlenebilirlik
Uydu yayını
C-Band: Galaxy 14 – 107. kanal (H2H 4DTV) Galaxy 15 – 7. kanal (4DTV Digital)
DirecTV: 290 (doğu; HD/SD) 291 (batı; yalnızca SD) 1290 (VOD)
Dish Network: 172 (doğu; HD/SD) 173 (batı; yalnızca SD)
Kablo yayını
Diğer birçok ABD kablo sistemlerinde mevcut: Kanal mevcudiyeti için yerel kablo sağlayıcı veya program liste kaynaklarına bakınız
RCN: 250 (Doğu; SD) 251 (Batı; yalnızca SD) 647 (Doğu; HD) 285 (Doğu; SD; Allentown, PA) 286 (Batı; yalnızca SD; Allentown, PA) 1285 (Doğu; HD; Allentown, PA)
İnternet protokolü üzerinden televizyon
Verizon FiOS: 780 (HD) 250 (SD)
AT&T U-verse: 1302 (HD) 302 (doğu; SD) 303 (batı; yalnızca SD)
Google Fiber: 427 (SD/HD)
İnternet televizyonu
Sling TV: İnternet protokol televizyonu
Kanalın 2019-2024 yılları arasında kullandığı logosu
Disney Channel (1983'ten 1997'ye kadar The Disney Channel), Disney–ABC Television Group'un bir birimi olan sahibi Disney Channels Worldwide'a hizmet eden bir ABD kablo ve uydu televizyon ağı.
Kanalın programları, ilk gösterimlik orijinal televizyon dizileri, sinemalarda yayımlanan ve kablolu için yapılan orijinal filmler ile diğer üçüncü parti programlardan oluşmaktadır. Disney Channel –eskiden premium bir hizmet olarak işletilen– ilk olarak 1990'ların sonuna doğru programlarını aileler ve sonrasında ise daha küçük yaştaki çocuklara yönelik pazarladı. Orijinal programlarının birçoğu 6-14 yaş aralığındaki çocuklarI hedeflerken, Disney Junior programları ise 2-7 yaş aralığındaki daha küçük çocukları hedeflemektedir.
Şubat 2015 itibarı ile, Disney Channel Amerika Birleşik Devletleri'nde yaklaşık 96,2 milyon ücretli televizyonun olduğu haneye (en az bir televizyon setine sahip hanelerin %82,7'sine) ulaşmaktadır.
Tarihçe > 1977–83

1977'nin başlarında, Walt Disney Productions yöneticisi Jim Jimirro stüdyodan televizyon ve film materyalini öne çıkaracak bir kablo televizyon ağı düşüncesini ortaya koydu. Şirketin Walt Disney World'daki Epcot Center'in gelişmesine odaklandığından bu yana, Disney başkanı Card Walker öneriyi geri çevirdi. Disney bu düşünceyi Group W'nin uydu birimiyle bir ortaklık içine girerek, 1982'de yeniden canlandırdı (aynı zamanda Viacom'a, The Disney Channel'in ilk rakiplerinden biri olan  Showtime'deki %50 hissesini satmıştı); ancak Group W'nin ödemesi gerektiği kanalın başlangıç masraflarının %50'sine denk malî yükümlülükler ve kanalın yaratıcı denetimi üzerindeki anlaşmazlıklar yüzünden, Group W o Eylül gerçekleşmesi planlanan ortak girişimden çekildi.
Ortağı olan Group W'nin kaybedilmesine karşın, The Disney Channel gelişimiyle devam ediyordu. Ortak olarak Group W'yi kaybetmesine rağmen Disney Channel gelişimini sürdürdü. Artık tamamen Walt Disney Productions'ın gözetimi altında ve kanalın ilk başkanı Alan Wagner'in liderliğinde; Walt Disney Productions 1983 yılında aile odaklı kablolu kanalını resmen duyurdu. Disney daha sonra Hughes Communications uydusu Galaxy 1'in iki transponderinde yer satın almak için 11 milyon ABD doları yatırım yaptı ve program satın almak ve geliştirmek için 20 milyon ABD doları harcadı. Aile izleyici kitlesini hedefleyen birinci sınıf hizmet kavramı (Walt Disney Productions'ın Disney Channel'ı bu şekilde geliştirmeyi seçeceği kavram) ilk olarak 1979'da Take 2'yi yayına sokan HBO tarafından denenmişti (HBO'nun yan ürün niş hizmeti olarak ilk girişimi olan hizmet (Cinemax'ın Ağustos 1980'de yayına başlamasından önce) yayına başladıktan sadece birkaç ay sonra kapandı) ve bunu 1981'de Group W'ye ait Home Theater Network'ün yayına girmesi izledi (bu hizmet, 1980'lerin çoğunda bu izleyici sınıfı için Disney Channel ile sıkı bir şekilde rekabet eden tek ücretli kanaldı, 1987'de HBO'nun yayına girmesine kadar).
Tarihçe > Kuruluşu ve premium kanal olarak ilk yılları (1983–90)

The Disney Channel, 18 Nisan 1983'te Eastern Time 19.00'da ABD'ye özgü bir premium kanal olarak kuruldu.
Uluslararası

Disney Channel, dünya çapında çeşitli ülkelerde kanallar kurdu: Avustralya, Balkan devletleri, Birleşik Krallık, Çekya, Flandre, Güney Afrika, Güneydoğu Asya, Hindistan, Hollanda, Hong Kong, İrlanda, İskandinavya, İsrail, Kanada, Karayipler, Orta Doğu ve Yeni Zelanda. Ayrıca Disney Channel programlarının ABD dışındaki belirli diğer yayın ve kablolu kanallarda yayınlanması için ülkede var olan uluslararası Disney Channel versiyonuna bakılmaksızın lisans verir (eskiden Kanada'daki Family Channel gibi).
Bibliyografya

Joe Flower (1991). Prince of the Magic Kingdom: Michael Eisner and the Re-Making of Disney. John Wiley & Sons. ISBN 0-471-52465-4.
Ron Grover (1991). The Disney Touch: How a Daring Management Team Revived an Entertainment Empire. Business One Irwin. ISBN 1-55623-385-X.
Martin Luther King Jr.
Ailesi ve geçmişi

Martin, Atlanta, Georgia'da Marthin Luther King ve Alberta Williams King'in çocuğu olarak dünyaya geldi. Martin Luther King, Jr.'ın doğum kayıtlarına göre doğduğunda ismi Michael idi. Liseden sonra Marehouse Koleji'ne devam etti. Burada rektör olan ve aynı zamanda bir yurttaş hakları lideri olan Benjamin Mays'den etkilendi. 1948 yılında Sosyoloji bölümünden mezun oldu. Daha sonra 1951 yılında Chester, Pensilvanya'daki Crozer Teoloji Fakültesi'nden 1. olarak mezun oldu. 1955 yılında Boston Üniversitesi'nde Sistematik Teoloji konusunda yüksek lisans yaptı.
King 1953 yılında Coretta Scott ile evlendi. King'in babası düğünü gelinin babasının evinde gerçekleştirdi. King ve Scott'ın 4 çocuğu oldu: Yolanda Denise, Martin Luther III, Dexter Scott ve Bernice Albertine. King'in 4 çocuğu da babalarının yolunda gidip birer yurttaş hakları savunucusu oldular Coretta Scott 30 Ocak 2006'da öldü.
Yurttaş hakları eylemciliği

King, 1953 yılında daha 24 yaşındayken en önemli siyah kilisesi olan Montgomery, Alabama'daki Dexter Avenue Baptist Kilisesi'nin pastörü oldu. 1 Aralık 1955 günü Rosa Parks, Jim Crow yasaları gereği yerini bir beyaza vermesi gerektiği hâlde buna karşı geldiği için tutuklandı. Bunun üzerine King, Montgomery Otobüs Boykotu'nu düzenledi. Boykot 382 gün sürdü ve durum o kadar gerginleşti ki King'in evi bombalandı. Bu boykot sırasında King tutuklandı. Boykot, Amerikan Yüksek Mahkemesi'nin eyaletler arası otobüslerde ve diğer ulaşım araçlarında ırk ayrımcılığını kanun dışı ilan etmesine kadar devam etti.
Bu boykottan sonra King, siyahi kiliselerin güç birliği yapmasını ve yurttaş hakları reformu için barışçıl gösteriler yapmayı amaç edinen Güney Hristiyan Liderlik Konferansı'nın (SCLC) 1957 yılında kurulmasında önemli rol oynadı. King ölümüne kadar bu kuruluşta önemli rol oynadı. King, Mahatma Gandhi tarafından uygulanan, şiddete dayanmayan sivil itaatsizlik felsefesinin takipçisiydi ve bu felsefeyi SCLC tarafından gösterilerde uyguladı.
FBI, 1961 yılından itibaren, Yurttaş Hakları Hareketi'ne komünistlerin sızdığı korkusuyla King'i dinlemeye başladı. Fakat, böyle bir kanıta ulaşılamadı. FBI 6 sene boyunca elde ettiği kayıtları, daha sonra King'i liderlik pozisyonunu bırakması için zorlamak amacıyla kullandı.
Bir pasifist olan A.J. Muste, siyasi eylemlerinde Marthin Luther King'e danışmanlık yaptı. King, Jim Crow yasaları olarak da bilinen güneydeki ırk ayrımcısı sisteme karşı şiddete dayanmayan, iyi organize edilmiş gösteriler medyada büyük ilgi görecekti. Gerçekten de, gazetecilerin yazdıkları ve televizyonlarda yayımlanan programlar Yurttaş Hakları Hareketi'ne karşı büyük bir ilgi uyandırdı ve bu hareketi 1960'lı yıllarda Amerika'nın en önemli gündem maddesi hâline getirdi.
King, siyahların oy hakkı, ayrımcılığın sona ermesi, çalışan hakları ve diğer temel haklar için gösterileri düzenledi ve organize etti. Bütün bu haklar 1964 yılında çıkan Yurttaş Hakları Kanunu (Civil Rights Act of 1964) ile 1965 yılında çıkan Oy Hakkı Kanunu (Voting Rights Act of 1965) ile Amerikan hukukunun birer parçası oldu.
Yurttaş hakları eylemciliği > Washington'a yürüyüş

Ana maddeler: İş ve özgürlük için Washington'a yürüyüş ve Bir Hayalim Var
King, belki de en çok 1963 yılında "İş ve Özgürlük İçin Washington'a Yürüyüş" sırasında Lincoln Anıtı önünde yaptığı "Bir Hayalim Var" konuşmasıyla ünlüdür.
Bir gün, dört çocuğumun da derilerinin rengi ile değil de kişilikleri ile yargılanacağı bir ülkede yaşayacaklarına dair bir hayalim var.
SCLC'yi temsil eden King, "Büyük Altılı" denilen İş ve Özgürlük İçin Washington'a Yürüyüş isimli etkinliğin düzenlenmesinde etkili olan yurttaş hakları örgütlerinin liderleri arasındaydı. Büyük Altılıyı oluşturan diğer örgütler ve kişiler şunlardı: Ray Wilkins, NAACP; Whitney Young Jr., Urban League; Philip Randalph, Brotherhood of Sleeping Car Porters; John Lewis, SCNC; James Farmer, Congress of Racial Equality(CORE). King için bu tartışmaya neden olacak bir roldü, zira King, yürüyüşün odak noktasının değiştirilmesi konusunda John F. Kennedy'nin isteklerine razı olan kişilerden birisiydi. Kennedy başlangıçta yürüyüşe kesin olarak karşı çıktı; çünkü bu yürüyüşün yurttaş hakları hakkındaki kanunun yasalaşmasını olumsuz etkileyeceğini düşünüyordu. Fakat yürüyüşü düzenleyenler yürüyüşün devamı konusunda kararlıydılar.
Yürüyüş başlangıçta Güney'deki siyahların içler acısı hâlini ve yürüyüşü düzenleyenlerin istek ve şikâyetlerini ülkenin başkentinde açıkça ifade etmeleri için bir fırsat olarak düşünülmüştü. Yürüyüşü düzenleyenler, federal hükûmetin Güney'de yaşayan siyahların ve yurttaş hakları çalışanlarının haklarını ve güvenliğini sağlamaktaki yetersizliğini eleştirmeyi düşünüyorlardı. Fakat, grup ABD başkanının baskısına ve etkisine boyun eğdi gösteri çok daha yumuşak bir ton kullandı.
Bunun sonucu olarak, bazı yurttaş hakları eylemcileri gösterinin ırksal uyum hakkında doğru olmayan, istenmeyen kısımlardan arındırılmış bir resim sunduğunu düşündüler. Malcolm X, gösteriyi "Washington'a Saçmalık" (Farce on Washington) olarak isimlendirdi.
Fakat, yürüyüş açıkça bazı isteklerde bulunmuştu: devlet okullarında ırksal ayrıma son verilmesi, bir yurttaş hakları yasasının çıkarılması, işyerinde ırksal ayrımın yasaklanması, yurttaş hakları eylemcilerinin polis şiddetinden korunması, asgari ücretin saatlik 2 dolara çıkarılması.
Gerilimlere rağmen, yürüyüş oldukça başarılı olmuştu. Yürüyüşe farklı etnik gruplardan 250.000 kişi katılmıştı. Bu etkinlik, o zamana kadar Washington tarihindeki en kalabalık gösteri olmuştu. King'in yaptığı "Benim bir hayalim var" (I have a dream) konuşması kalabalığı daha da coşturdu. Bu konuşma, Amerikan tarihinin en iyi konuşmalarından birisi olarak sayılmaktadır.
King görevi süresince birçok defa yazı ve konuşmalar yaptı. 1963 yılında yazdığı, "Birmingham Hapishanesinden Mektup" adalet arayışının tutkulu bir göstergesidir. 1964 yılında, ABD'de ırksal önyargııyı yıkmak için şiddet içermeyen bir direniş sergilediği için, en genç yaşta Nobel Ödülü almış oldu.
Yurttaş hakları eylemciliği > Tazminat konusundaki tutumu

Çeşitli defalar Martin Luther King, siyah Amerikalıların tarihî haksızlıklar nedeniyle tazminat alması gerektiğini ifade etmiştir. 1965 yılında Alex Haley ile konuşurken, beyazlarla siyahlar arasındaki ekonomik farkı kapatmak için sadece siyahlara eşitlik sağlanmasının yeterli olmadığını söylemiştir. King, kölelik nedeniyle mahrum olunan maaşların geri alınmasını amaçlamıyordu, zaten bunun imkânsız olduğunu düşünüyordu. King, 50 milyar dolar değerindeki paranın bir devlet tazminat programı çerçevesinde 10 yıl içinde siyahlara dağıtılmasını öneriyordu. King, bu harcanacak paranın, düşük suç oranları, düşük okul bırakma oranları, aile parçalanmalarının azalması gibi sağlayacağı faydaların topluma harcanan paradan çok daha fazla maddi getirisi olacağını fark ediyordu. King, 1964 yılında yazdığı "Neden Bekleyemeyiz" (Why We Can't Wait) adlı kitabında bu fikrini daha da detaylandırdı.
Yurttaş hakları eylemciliği > "Kanlı Pazar"

King ve SCLC, SCNC'nin de kısmi katılımıyla 25 Mart 1965 tarihinde Selma şehrinden eyalet başkenti Montgomery'ye bir yürüyüş düzenlemeyi denediler. 7 Mart tarihindeki ilk deneme karşıt görüşlü kalabalığın ve polisin şiddet uygulaması nedeniyle iptal edildi. Bu gün, söz konusu tarihten itibaren "Kanlı Pazar" olarak adlandırıldı. Kanlı Pazar, Yurttaş Hakları Hareketi'ne halk desteği sağlanması konusunda bir dönüm noktasıydı. Fakat, King gösteri sırasında mevcut değildi. Başkan Lyndon B. Johnson ile görüştükten sonra King gösteriyi 8 Mart'a ertelemek istedi. Fakat yürüyüş King'in iradesine aykırı olarak yerel yurttaş hakları çalışanları tarafından devam ettirildi. Göstericilere karşı polisin uyguladığı şiddet, geniş bir şekilde yayımlandı ve görüntüler toplumda büyük bir infial uyandırdı.
İkinci teşebbüs 9 Mart tarihinde yapıldı. King, bu denemede göstericileri Selma şehrinin dışındaki Edmund Petrus Köprüsü'nde durdurdu. King, bu hareketini önceden şehrin ileri gelenleriyle müzakere etmişti. King'in bu beklenmedik hareketi, yerel hareket arasında sürpriz bir kızgınlığa neden oldu. Yürüyüş tam olarak 25 Mart'ta devam etti ve sonuçlandı.
Suikast

Ana madde: Martin Luther King Jr. suikasti
1968 yılı Mart ayında King, siyah sağlık çalışanlarını desteklemek için Memphis'e gitti. Siyah sağlık çalışanlarını temsil eden AFSCME Local 1733, 12 Mart'tan beri grevdeydi ve daha yüksek ücretler ve daha iyi muamele talep ediyordu. Örneğin, beyaz işçilerden farklı olarak siyah işçiler kötü hava nedeniyle evlerine gönderildiğinde ücret alamıyor ve beyazlara göre daha az ücret alıyorlardı.
3 Nisan günü King, Memphis'te bir topluluğa hitaben konuştu ve "I've been to the Mountaintop" (Mountaintop'a gittim) isimli konuşmasını yaptı.
King, 4 Nisan günü öğleden sonra saat 6'da Memphis'teki Lorraine Motel'in balkonunda uğradığı silahlı saldırı sonucu öldürüldü. Motel odasındaki arkadaşları silah seslerini duyunca balkona koştu ve King'i boğazından vurulmuş şekilde buldular. Saat 7.04'te St. Joseph's Hastanesinde öldü. Suikast, 60'tan fazla şehirde isyanların çıkmasına neden oldu. 5 gün sonra, ABD Başkanı Lyndon B. Johnson, yas ilan etti. Aynı gün 300.000 kişilik bir kalabalık cenazesine katıldı. Başkan yardımcısı Hubert Humphrey, Başkanı temsilen cenazeye katıldı.
King'in öldürülmesinden 2 ay sonra, kaçak mahkûm James Earl Ray İngiltere Heathrow Havalimanında sahte pasaportla İngiltere'yi terk etmek isterken yakalandı. Ray kısa süre içinde ABD'ye iade edildi. Ray, King'in öldürülmesiyle suçlandı ve suikastı 10 Mart 1969 tarihinde itiraf etti. (Ray 3 gün sonra bu itiraftan geri döndü.) Ray, 99 yıl hapis cezasına çarptırıldı.
Avukatı Parcy Foreman'in önerisi üzerine Ray suçu itiraf edip böylece mahkeme tarafından verilecek bir mahkûmiyeti dolayısıyla da idam cezası alma riskinden kurtulmak istedi. Fakat bu 99 yıl hapis cezası almasına engel olmadı.
Biyografi yazarı Taylor Branch'e göre, King'in otopsisinden çıkan sonuca göre, King öldüğünde 39 yaşında olmasına rağmen 60 yaşında bir insanın kalbine sahipti. Bunun nedeni 13 yıllık yurttaş hakları eylemciliği sırasında yaşadığı stres dolu yaşamdı. Buna göre, King yaşamının son 13 yılında 34 yıl yani normal bir hayat yaşayan bir insana göre 2,5 kat daha hızlı yaşlanmıştı.
Biyografi

Ana madde: Martin Luther King Günü
Morehouse Koleji Sanatlar Fakültesi, 1948 sosyoloji mezunudur. Crozer Theoloji Seminerlerinden ilahiyat lisansını 1951'de almıştır. 1955'te Boston Üniversitesi'nde felsefe doktorası yapmıştır. 1954'te, Martin Luther King, Montgomery, Alabama'daki Dexter Baptist Kilisesi'nin papazı olmuştur. Montgomery otobüs boykotlarında liderlik etmiştir. Otobüs boykotları ülkedeki ayrımcılık yüzünden çıkmıştır. Bayan Rosa Parks'ın bir beyaza kendi oturduğu yeri vermemesi üzerine çıkan gerilim sonrası boykotlar görülmüştür. Siyahların ayaklanmaları başlamıştır. Martin Luther King eylemine, ABD yönetiminin otobüslerde gerçekleşen ayrımcılığı durdurmasıyla beraber son vermiştir.
Irkların eşitliği inancı için çabalamış, haksızlıklara karşı şiddeti öngörmeyen direnişi savunmuştur. Alabama eyaletinin Montgomery kentinde ilk protesto gösterilerini düzenleyen King, Georgia eyaletinin Atlanta şehrinde barışçı eylemleriyle tanınmıştır. "Karanlık karanlığı yok edemez, bunu ancak ışık yapabilir. Nefret nefreti yok edemez, bunu ancak sevgi yapabilir." biçimindeki açıklamalarıyla daima barışçıl tutum ve eylemleri savunmuştur.
King, daha sonra Washington'da Ağustos 1963'te Lincoln Anıtı'nın önünde ünlü "Bir Hayalim Var" konuşmasını yapmıştır. Martin Luther King'in başlattığı barış yanlısı protesto eylemleri, 1964 Yurttaş Hakları Yasası'nın çıkmasını sağlamıştır. Yasayla Amerika Birleşik Devletleri'nde ırk ayrımcılığı yasaklanmıştır.
İnsan hakları için ve siyahların ikinci sınıf vatandaş olmaktan çıkarılması için yaptığı çalışmalarla King, 1964 Nobel Barış Ödülüne layık görülmüştür.
Martin Luther King, Tennessee eyaletinin Memphis kentinde 4 Nisan 1968'de bir suikast sonucu ölmüştür.
1986'dan beri her yıl Ocak ayının üçüncü Pazartesi günü ABD'de King'in doğum gününde medeni haklar lideri ve yaşamı boyunca savunduğu idealler anılıyor, konuşuluyor, King'in barış sevgisi dile getiriliyor.
Martin Luther King, İş ve özgürlük için Washington'a yürüyüş sırasında, 28 Ağustos 1963
1964 Medeni Haklar Yasası'nı imzalayan, dönemin ABD başkanı Lyndon B. Johnson ve arkasında görülen Amerikan medeni haklar hareketinin önderi Martin Luther King (2 Temmuz 1964)

King'in öldürüldüğü Lorraine Motel
Martin Luther King'in mezar taşı
Frasier

Frasier, NBC tarafından 11 yıl boyunca yayımlanan (1993 – 2004) Amerikan yapımı bir sitcom'dur. Dizi, Paramount Television şirketiyle iş birliği içinde David Angell, Peter Casey ve David Lee tarafından Grub Street Productions ürünü olarak yaratıldı.
Cheers'ın bir anlamda devamı olarak, Frasier psikiyatrist Dr. Frasier Crane rolünde Kelsey Grammer'ı başrole taşıdı. David Hyde Pierce, John Mahoney, Jane Leeves ve Peri Gilpin diğer başrol oyuncularıydı.
Frasier yayımlandığı süre boyunca Emmy Ödülleri'ni tam 37 kez kazandı ve İngiliz kanalı Channel 4 tarafından düzenlenen bir ankette tüm zamanların en iyi sitcom'u seçildi. Televizyon tarihinin en başarılı devam dizilerinden biri olan Frasier, tüm zamanların en beğenilen komedi dizilerinden biridir.
Konusu

Psikiyatrist Dr. Frasier Crane (Grammer), Boston'daki (Cheers'ta geçen) hayatını geride bırakarak memleketi Seattle, Washington'a dönüş yapar. Tek başına yaşama planları, bir operasyon sırasında vurularak yaralandığı için emekli olan ve tek başına yaşaması mümkün olmayan babası emekli polis Martin Crane'i (Mahoney) yanına almak zorunda kalınca suya düşer. Frasier ve Martin'e onlarla birlikte yaşamak üzere gelen, Martin'in eksantrik İngiliz fizyoterapisti Daphne Moon (Leeves) ve Martin'in köpeği Eddie (Moose) katılır. Frasier'ın kibirli ve snop küçük kardeşi, bir diğer psikiyatrist Niles (Pierce) eve sıklıkla gelmektedir. Niles'ın Daphne'ye görür görmez tutulması ve bu aşkını yedinci sezonun son bölümüne kadar itiraf etmemesi, süregiden konulardan biridir.
Frasier, KACL 780AM (radyonun adı dizinin yaratıcıları Angell, Casey ve Lee'nin baş harflerinden esinlenmektedir) radyo istasyonunda popüler bir talk show sunmaktadır. Çapkın bir kadın olan yapımcısı Roz Doyle (Gilpin), Frasier'dan pek çok konuda farklı zevklere sahip olmasına rağmen çok yakın dostu hâline gelir. Frasier ve Niles, Café Nervosa’nın düzenli müşterisidir.
İşlenen Unsurlar

Dizi boyunca işlenen başlıca unsur, Frasier, Niles ve Martin arasındaki sınıfsal ve ailevi çatışmalardır. İki oğul, oldukça lüks zevklere sahip, kolay beğenmeyen, elit insanlarken babaları alelade bir halk adamıdır. Dizinin ilk sezonlarında Frasier ve Martin’in aynı evde yaşamalarından kaynaklanan uyum sorunları da sıklıkla ele alınmıştır.
Benzer karakterlere, ilgi alanlarına ve duyarlılıklara sahip olmalarına rağmen Frasier ve Niles da az kavga etmezler. Aralarında yoğunluklu olarak yaşanan kardeş rekabeti, bir diğerinin başarısına karşı duydukları kıskançlıklar ve ikisinin aynı anda konuşmaya başlamaları (böyle anlarda genellikle kimin ne dediği anlaşılmaz) pek çok bölümü sürükler.
Dizide işlenen diğer belli başlı öyküler şu şekilde sıralanabilir:
1.	Niles'ın Daphne’ye olan aşkındaki ilerleme,
2.	Niles’ın tüm dizi boyunca hiç görünmeyen eşi Maris’ten (tıpkı dizinin abisi konumunda olan Cheers’ta Norm’un eşi Vera hakkında sıklıkla konuşulması ama onun hiç görünmemesi gibi) boşanması,
3.	Frasier'ın aşk hayatındaki arayışlar,
4.	İki kardeşin Seattle's kültür-sanat ve sosyete camialarına kabul edilebilme uğraşları.
Yapısal olarak, pek çok bölüm yanlış anlamalara veya birden fazla karakterin gerçeği perdelemek için “oyun oynamak” zorunda kalmalarına dayanır. Ayrıca özellikle Frederick, Lilith ve Bebe Glazer'ın yer aldığı bölümlerde "ara sıra" işlenen konular yer almaktadır.
Kadro > Başroller

Kelsey Grammer : Dr. Frasier Crane. "Are You Being Served" bölümünde Frasier'ın ve Niles'ın isimlerinin annelerinin bir deney için kullandığı farelerin isimlerinden geldiği söylendi.
David Hyde Pierce : Dr. Niles Crane. Bir röportajda Hyde Pierce dizinin ilk tasarlanan hâlinde Frasier'ın kardeşinin yer almadığını açıkladı. Ancak dizinin kadrosunu oluşturan ekipten biri, Pierce'ın bir fotoğrafını gördüğünde Kelsey Grammer'ın biraz daha gençleşmiş hâli olduğunu düşünür. İkinci sezondaki "The Show Where Sam Shows Up" bölümünde Sam Malone’un ilk söylediği şeylerden biri Niles’ın ağabeyine ne kadar benzediği olur. Hyde Pierce, daha önce oynadığı The Powers That Be dizisinde de alıngan ve korkak; himetçisine âşık bir rolü canlandırmıştı.
John Mahoney : Martin Crane. Dizinin son sezonu sırasında yaptığı bir röportajda Mahoney, Martin Crane’i oynaması konusundaki ilk teklifi Grammer’ın telefonda "Babam olur musun?" sözleri ile aldığını belirtiyor. Ancak Peter Casey'ye göre, Mahoney ilk teklifi Universal Studios’da birlikte çalıştıkları yıllardan kendisini iyi tanıyan Paramount Television’ın Başkanı Kerry McCluggage’dan almış.
Jane Leeves : Daphne Moon. Leeves, işçi sınıfından bir İngiliz kadını canlandırabilmek için Kuzey İngiltere aksanlarının karışımı bir şiveyle konuştu. Ancak bu, Essex’te doğup büyüdüğü için güneydoğu İngilizcesi şivesiyle konuşan Leeves açısından bir tezattı.
Peri Gilpin : Roz Doyle (ismi, Frasier’ı yaratan ekibin yarattığı bir diğer dizi olan Wings’teki bir yapımcıdan geliyor). Kadroyu seçen ekip, Gilpin’le Lisa Kudrow arasında kararsız kaldı. Rolü başta Kudrow aldı ancak birkaç denemeden sonra yerine Gilpin getirildi. Yapımcı ekip kendilerini bunu yapmak zorunda hissetmişti çünkü "Lisa yeterince güçlü oynamıyordu".