stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mercedes Sosa

Mercedes Sosa (1972)
Mercedes Sosa (altta) Arjantin devlet başkanı Cristina Fernández de Kirchner ile birlikte
Mercedes Sosa (9 Temmuz 1935 - 4 Ekim 2009), Arjantinli şarkıcı.
Mercedes, 9 Temmuz 1935'te Arjantin Tucuman'da dünyaya geldi. 15 yaşında profesyonel olarak şarkı söylemeye başlayan sanatçı ilk albümünü 1959'da çıkarttı. 1960'ların ortalarına doğru Latin Amerika müziğini Rock ve politik müzikle harmanlayan Nueva canción tarzında yaptığı müziklerle tüm dünyada tanınmaya başlandı.
1976'da Jorge Videla komutanlığında yapılan askeri darbenin ardından ülkesi Arjantin zor günler yaşamaya başladı. Politik tavrından ve müziğinden ödün vermeyen Sosa 1979'da La Plata'da verdiği konser sırasında sahnede gözaltına alındı. Bu olaydan sonra Arjantin'de şarkı söylemesi yasaklandı ve sanatçı sürgün hayatı yaşamak zorunda kaldı. Sosa, ülkesine ancak 1982'de dönebildi.
Bu tarihten itibaren müzik çalışmalarına devam eden sanatçı 30'u aşkın albüme imza attı. Tüm dünyada konserler verdi. Sağlığı bozulana kadar müzik çalışmalarına ve politik mücadelesine devam etti. (Latinbilgi.Net)
İlk albümleri olan La Zafra (1962) ve Canciones con Fundamento (1965) dikkatleri çok çekmemiş olsa da ülkesindeki en önemli festivallerden biri olan Cosquin Festivali'ne katılarak bildiğimiz ününe kavuşmuştu.
İlk diktatörlük döneminde “La Negra” albümündeki tüm şarkılar yasaklanmıştı, ama o 1979 yılına kadar ülkesinde kaldı. Ve 1979 yılında çıktığı bir konserde tutuklandı. Bundan kısa bir süre sonra Avrupa'ya yerleşti ve 1982 yılına kadar orada yaşadı.
Arjantin'e geri dönüşüyle birlikte diktatörlük karşısında kültürel ifadenin yolunu açan Buenos Aires Opera ve Tiyatrosu'nda çeşitli konserler verdi.
Müzik tairihindeki ünü, sosyal adanmışlığı ve insan hakları için verdiği mücadele ile 2002'de Arjantin'de Sarmiento Ödülü'ne layık görüldü.
Victor Heredia ve Leon Gieco ile müzikal-sanatsal bir proje olan Arjantin Şarkı Söylemek İstiyor projesine başladıysa da hastalığı nedeniyle yarım bırakmak zorunda kaldı.
"Amerika'nın Sesi"ne tam da bu yıl Şarkıcı 1 ve Şarkıcı 2 adlı konseptsel bir çalışma ile katkı koymuştu.
"La Negra"nın hassas olan fiziksel durumu, Joan Manuel Serrat, Julieta venegas, Diego Torres, Shakira ve Gustavo Santaolalla gibi sanatçılarıla düetlerini de içeren bu albümü resmi olarak çıkarmasından onu alıkoydu.
Kitaplar

Mercedes Sosa, La Negra, Rodolfo Braceli (İspanyolca)
Mercedes Sosa, La Mami, Fabián Matus (İspanyolca)
Mercedes Sosa, Umut Sesi, Anette Christensen (İngilizce ve İspanyolca)
Mercedes Sosa, Bir Şarkıdan Fazlası, Anette Christensen (İngilizce ve İspanyolca)
Diskografi

Canciones con fundamento (1959)
La voz de la zafra (1961)
Hermano (1966)
Yo no canto por cantar (1966)
Para cantarle a mi gente (1967)
Con sabor a Mercedes Sosa (1968)
Mujeres argentinas (1969)
El grito de la tierra (1970)
Navidad con Mercedes Sosa (1970)
Güemes, el guerrillero del norte (1971)
Homenaje a Violeta Parra (1971)
Cantata Sudamericana (1972)
Hasta la victoria (1972)
Mercedes Sosa y Horacio Guarany (single 1973)
Traigo un pueblo en mi voz (1973)
Mercedes Sosa y Horacio Guarany (single 1974)
A que florezca mi pueblo (1975)
Niño de mañana (1975)
En dirección del viento (1976)
Mercedes Sosa (1976)
Mercedes Sosa interpreta a Atahualpa Yupanqui (1977)
O cio da terra (1977)
Serenata para la tierra de uno (1979)
Gravado ao vivo no Brasil (1980)
A quién doy (1981)
Mercedes Sosa en Argentina (1982)
Como un pájaro libre (1983)
Mercedes Sosa (1983)
Recital (1983)
¿Será posible el sur? (1984)
Corazón americano (1985) (med Milton Nascimento og León Gieco)
Vengo a ofrecer mi corazón (1985)
Mercedes Sosa ’86 (1986)
Mercedes Sosa ’87 (1987)
Gracias a la vida (1987)
Amigos míos (1988)
Live in Europa (1990)
De mí (1991)
30 años (1993)
Sino (1993)
Gestos de amor (1994)
Oro (1995)
Escondido en mi país (1996)
Alta fidelidad (1997) (mod Charly García)
Al despertar (1998)
Misa Criolla (2000)
Acústico (2002)
Argentina quiere cantar (2003) (med Víctor Heredia og León Gieco)
Corazón libre (2005)
Cantora (2009)
Deja la vida volar (2010)
Censurada (2011)
Siempre en ti (2013)
Selva sola (2013)
Ángel (2014)
Lucerito (2015)
Harâbât

Harâbat, Ziya Paşa'nın 1874-1875'te yayınlanan, içerisinde Türk, Arap, İran ve Çağatay sahasında yazılmış şiirlerden seçmeler bulunan 3 ciltlik divan edebiyatı antolojisidir.
Türk şiirinde Tanzimat'tan sonraki yılların en geniş kapsamlı antolojisidir. Ciltleri nazım şekillerine göre düzenlenmiştir. Eserde şiirlerine yer verilen şairler mahlaslarına göre alfabetik dizilmiştir.
Kasidelere ayrılmış birinci ciltte yirmi iki şairin Türkçe, otuz sekiz şairin Farsça, otuz yedi şairin Arapça kasideleri bulunur. İkinci cilt kaside ve mesnevi dışında kalan çeşitli nazım türlerindeki şiirlerden oluşur; 393 Türkçe, 374 Farsça, 345 Arapça toplam 1112 şiir içerir. Üçüncü cilt ise mesnevilerden yapılmış seçmeleri den oluşur; on yedisi Türkçe, otuz altısı Farsça olmak üzere toplam elli üç eserden örnekler içerir.
Ziya Paşa, eserin başına edebî görüşlerini belirten mesnevi şeklinde 795 beyitlik bir manzum mukaddime (önsöz) ilâve etmiştir.
Mukaddime

9 bölümden oluşan önsözde Ziya Paşa dil, edebiyat ve şair hakkındaki görüşlerini anlatır. Divan şiirinin edebî dil, nazım tekniği, geçirdiği gelişim devreleri ve edebi zümreler bakımından özet şeklinde bir tarihçesini sunan uzun önsözde 1860' lardan sonra Türk şiirinde kendini gösteren yenileşme hareketinden bahsedilmez. Ziya Paşa bu önsözde Osmanlıcanın Arapça ve Farsça ile zenginleştiğini savunur, Divan edebiyatını över, halk edebiyatını eleştirir. Halbuki  Ziya Paşa, daha önce Hürriyet gazetesinde yayınlanan Şiir ve İnşa makalesinde edebiyatın Arapça ve Farsça boyunduruğunda anlaşılamaz hale geldiğini söylemiş ve halk edebiyatı biçimlerine dönülmesini savunmuştur. Bu karşıtlık dönem aydınlarında bulunan doğu-batı ikiliğini yansıtmaktadır.
Harâbât mukaddimesi, “Kitâbhâne-i Ebüzziyâ” serisi içinde Mukaddime-i Harâbât adı altında ayrı bir eser olarak basılmıştır.
Mukaddimeye eleştiriler

Ziya Paşa'nın  bu ikili tavrına eleştiri olarak Harabât'ın ilk cildine karşılık Namık Kemal yanıt olarak Tahrib-i Harâbât, ikinci cildine karşılık Takip  adlı eleştirilerini yazmıştır. 
Ziya Paşa, Nâmık Kemal'in bu suçlamalarına yetmiş dört beyitlik bir manzume ile cevap vermişse de bu manzume yayımlanmamıştır.
Motosiklet kulübü

Bir motosiklet kulübü, motosikletçilik grubudur. Ayrıca birincil ilgi ve faaliyetleri motosiklet içeren bir grup kişidir. Bu tür kulüpler bobber, alçak motosiklet, gezi motosikleti, arazi motosikleti, çift spor motosikleti, enduro motosiklet, softail, mobilet ve motosiklet sepeti olan motosikletler içerebilir. Harley Owners Group gibi motosiklet grubları, aynı model araca sahip farklı motosiklet veya motosikletçilerden oluşan gruplar olarak değişebilir. Ayrıca Amerikada kanundışı motosiklet kulübü denilen kulüpler de yaygındır.
Çoğu kulüp ya marka, ya kişiler ya da bir tür binicilik etrafında düzenlenmiştir. Motosiklet kulüpleri hedefleri ve organizasyonlarında büyük farklılık gösterir. Ayrıca spor etkinliklerine ve motosiklet rallisi'ne sponsor olabilirler. Amerikan Motosikletçi Derneği (AMA), Amerikan motosikletçilerin en büyük organizasyonudur.
Hi, How Are You Daniel Johnston?

| --- | --- |

Yönetmen: Gabriel Sunday
Yapımcı: Lana Del Rey Larry Janss Daniel Johnston Dick Johnston David Lee Miller Erica Sterne Sarah Rivka Mac Miller Barrie-James O'Neill
Yazar: Daniel Johnston David Lee Miller Gabriel Sunday
Oyuncular: Daniel Johnston Greg McLeod Myles McLeod Soko Gabriel Sunday
Müzik: Jesse Adams
Görüntü yönetmeni: Timothy A. Burton
Kurgu: Sneer Gabriel Sunday
Çıkış tarih(ler)i: 7 Kasım 2015 (2015-11-07) (MAMA Art Gallery)
Hi, How Are You Daniel Johnston? müzisyen Daniel Johnston hakkında kısa bir Amerikan belgeseli. Filmin prömiyeri Kasım 2015'te Mama Gallery'de Los Angeles'ta yapıldı. Filmin yönetmeni Gabriel Sunday ve ana yapımcıları ise Lana Del Rey ve Mac Miller oldu.
Arka plan ve geliştirme

Billboard'a göre, filmin geliştirilmesi sekiz yıl sürdü. Dergi, filmin amacını "izleyiciyi sanatçının şizofrenik kafasının içine getirmek ve bu mekanı yaratıcı süreçleri için kafes benzeri bir ev gibi davranmasıyla" anlattı. Film, rapçi Mac Miller ve şarkıcı-söz yazarı Lana Del Rey ile Kickstarter'daki kalabalık finansman kampanyasıyla finanse edildi. İkili, 10.000 dolarlık katkılarından dolayı filmin baş yapımcıları olarak kredilendirildi. Del Rey, Johnston'un "Some Things Last a Long Time" nin bir cover versiyonunu film müziği için bir şarkı kaydederek daha yakından yer alacaktı. Şarkı filmin müziklerinde kullanıldı.
Oyuncular

Kendisi olarak; Daniel Johnston
Greg McLeod (1983) Jeremiah The Innocent (seslendirme)
Myles McLeod - 2015 Jeremiah The Innocent (seslendirme)
Soko; Dream Laurie
1983'te Gabriel Sunday; Daniel Johnston
Tanıtım ve yayınlanma

Filmin prömiyeri 7 Kasım 2015'te Los Angeles'taki Mama Galerisi'nde yapıldı . Filmin prömiyeri 11 Kasım'da internette yapıldı ve 2016'da düzenlenen bir film festivaline katıldı ve Sydney Yeraltı Film Festivali'nde Pazar günü Bohemian Rhapsody Ödülü'nü ve Slamdance Film Festivali'nde Anarşi Kısa Ödülü olarak Mansiyon Ödülü aldı.
Filmin kredileri, Sarah Rivka, Matt Roznovak, Tomas Seidita, Ben Speigelman, Erica Sterne ile baş yapımcılar olarak Lana Del Rey, Larry Janss, Daniel Johnston, Dick Johnston, David Lee Miller, Mac Miller ve Barrie-James O'Neill'den bahsediyor. Yapımcıları Jason Suhrke ve Gabriel Sunday .
Itzhak Perlman

| Itzhak Perlman |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: 31 Ağustos 1945 (79 yaşında) Tel Aviv, Filistin (Birleşik Krallık)
Tarzlar: Klasik Müzik, Caz, Klezmer
Meslekler: Orkestra Şefi, Kemancı, Pedagog
Çalgılar: Keman
Etkin yıllar: 1963-günümüz
Resmî site: www.itzhakperlman.com

Itzhak Perlman (İbrani: יצחק פרלמן, d. 31 Ağustos 1945, Tel Aviv‎), İsrailli-Amerikalı kemancı, orkestra şefi, ustalık sınıfı (master class) eğitmeni. 20. ve 21. yüzyılın en üstün kemancılarından biri olarak görülmektedir. Halen eşiyle birlikte New York'ta yaşamaktadır.
Yaşam öyküsü

1945 yılında Birleşik Krallık Filistin Mandası’nda, Tel Aviv şehrinde doğdu ve burada radyodan dinlediği ilk klasik müzik ile kemana olan ilgisi başladı. Büyük keman eğitimcisi Ivan Galamian ve onun asistanı Deraothy DeLay ile Juilliard Okulunda çalışmak için Amerika Birleşik Devletleri’ne taşınmadan önce Shulamit Konservatuvarında ve Tel-Aviv Müzik akademisinde Rivka Goldgart ile çalıştı. 
Perlman dört yaşında çocuk felci olmuştur. İyi bir düzelme göstermiş ve koltuk değnekleri ile yürümeyi öğrenmiştir. Bugün, Itzhak Perlman genellikle koltuk değneklerini kullanmakla beraber hareket etmek ve otururken keman çalmak için elektrikli amigo scooter kullanmaktadır.
Kariyeri > Performansları

Itzhak Perlman kendini Amerika halkına ilk 1958 yılında çıktığı Ed Sullivan Show ile tanıttı.  1964 yılında ise ilk sahneye çıkışını Carnegie Hall’de gerçekleştirdi ve Leventritt yarışmasını kazandı. Kısa bir süre sonra geniş kapsamlı bir tura başladı. Yoğun bir kayıt ve performans kariyerine ek olarak Beyaz Saray’daki bir dizi performans icraatlarının yanı sıra Amerikan televizyonunda The Tonight Show ve Susam Sokağı gibi programlarda konuk olarak görünmeye devam etti. 
1981 yılında, Renata Scotto, Plácido Domingo ve Renato Bruson’nın James Levine ile birlikte yönettiği, Puccini's Tosca’nın EMI kayıtlarında, bir şarkıcı olarak hiçbir zaman piyasaya çıkmamış olmasına karşın “Un carceriere”(gardiyan) rolünde şarkı söylemiştir. 
Daha önce rolü Luciano Pavarotti ve New York Filarmoni Orkestrası'nı yöneten Zubin Mehta ile birlikte Lincoln Center'dan canlı yayın serisinin bir parçası olarak 1980 emeklilik fonu yardım konseri (1980 Pension Fund Benefit Concert) televizyon yayınından bir alıntıda söylemiştir.
1987 yılında Varşova ve Budapeşte'deki konserleri için İsrail Filarmoni Orkestrasına katılmıştır. İsrail Filarmoni Orkestrası ile 1990 ilkbaharında Sovyetler Birliği'nin Moskova ve Leningrad şehirlerinde ve 1994'te ise Çin ve Hindistan'da turnelere katılmıştır.
Öncelikli olarak tek performans sergileyen bir sanatçı olmasının yanında, Aralık 1990 tarihinde Yo-Yo Ma, Jessye Norman, Isaac Stern ve Yuri Temirkanov gibi ünlü müzisyenleri içeren Leningrad'daki Çaykovski'nin 150. yaş günü kutlamasında bu müzisyenler ile birlikte performans sergilemiştir. Ayrıca yakın arkadaşı İsrailli kemancı Pinchas Zukerman ile de çok sayıda performansı bulunmaktadır.
En çok klasik müzik performansları ve kayıtları ile bilinen Itzhak Perlman, ayrıca caz müzik de çalmaktadır. Caz müzik piyanisti Oscar Peterson ve Klezmer tarzı ile yaptığı albüm buna örnektir.
Filmler için bir dizi solo müzikler yapan bir sanatçı olarak Perlman, özellikle en iyi film müziği ile akademi ödülünü kazanan 1993 yapımı John Williams imzalı Schindler's List  filminin müziklerinde kendini göstermiştir. Daha yakın zamanda ise 2005 yapımı Bir Geyşanın Anıları filminde çellocu Yo-Yo Ma ile birlikte solo olarak performans göstermiştir.
Perlman, film müziği seçmelerinde de performans göstermiş ve 78. Akademi Ödülleri'nde kendi başına ve 73. Akademi ödülleri'nde Yo-Yo Ma ile birlikte en iyi film müziği dalında aday gösterilmiştir.
Kariyeri > Ünlü performansları

Perlman, 7 Mayıs 2007 tarihinde Beyaz Saray’daki Kraliçe Elizabeth’in katıldığı devlet yemeğinde performans sergilemiştir.
2009 yılındaki Barack Obama’nın göreve başlama merasiminde John Williams’ın Air and Simple Gifts adlı eserinde Yo-Yo Ma, (çello) Gabriela Montero (piyano) ve Anthony McGill (klarnet) ile birlikte performans sergilemiştir.
Kariyeri > Enstrüman

Perlman, 1714 yılında yapılmış geçmişte Yehudi Menuhin’e ait olan ve Stradivari’nin altın çağında yapılmış olan en iyi keman olduğu düşünülen antik Soil Stradivarius adlı kemanı kullanmaktadır.
Kariyeri > Yönettiği orkestralar

Son yıllarda, Perlman orkestra idare etmeye başlamıştır. Detroit Senfoni Orkestrası’nın baş misafir orkestra şefiliği vazifesini almıştır. 2002-2004 yılları arasında Saint Louis Senfoni Orkestrası’nda müzik danışmanı olarak hizmet vermiştir. Kasım 2007 yılında Westchester Senfoni Orkestrası Perlman’ın sanat yönetmenliğine ve baş orkestra şefiliğine atandığını duyurmuştur. Bu görevlerde ilk konserini 11 Ekim 2008 tarihinde Beethoven’ın 5.Piyano konçertosu’nun çalındığı Leon Fleisher’ın da içinde bulunduğu Beethoven programında düzenlemiştir.
Kariyeri > Eğitimci kimliği

1975 yılında Perlman, Brooklyn College Müzik Konservatuvarı’ndaki fakülte görevini kabul etti. 2003 yılında Juilliard Okulu keman çalışmalarında hocası, Dorothy DeLay’ın yerine geçmiştir. Ayrıca ustalık sınıflarına (master class) ders vermektedir.
Özel yaşamı

Klasik keman eğitimi almış eşi Toby ile birlikte New York'ta yaşamaktadır. Beş çocukları vardır: Noah, Navah, Leora, Rami ve Ariella. 1995 yılında New York Shelter Adası’nda, Perlman Müzik Programı’nı kurmuştur.
Başarıları – Ödülleri

Leventritt Yarışması -Galibiyet (1964)
Grammy Ödülleri
En İyi Oda Müziği Performansı (1979) (1981) (1982) (1988) (1991)
En İyi Enstrümental Solocu Performansı (orkestra ile)
En İyi Enstrümental Solocu Performansı (orkestra olmadan)
En İyi Klasik Albüm
En İyi Tasarlanmış Albüm, Klasik
Newsweek magazine Perlman’ı baş makalede yayınladı (Nisan 1980)
A.B.D Başkanı Ronald Reagan tarafından “özgürlük madalyası” (Medal of Liberty)  ile ödüllendirildi (1986)
A.B.D Başkanı Bill Clinton tarafından “sanatlar ulusal madalyası” (National Medal of Arts) ile ödüllendirildi (2000)
Kennedy Merkezi Ödülleri (2003)
Fahri / Onursal derecelerde Harvard, Yale, Brandeis, Roosevelt, Yeshiva and Hebrew üniversiteleri tarafından ödüllendirildi.
Itzhak Perlman Beyaz Saray'da
Itzhak Perlman Barack Obama’nın göreve başlama merasiminde. Soldan sağa: Itzhak Perlman (keman), Gabriela Montero (piyano), Yo-Yo Ma (çello) ve Anthony McGill (klarnet)
Injong (Koryo)

| Injong> Koryo kralı |
| --- | --- |
Hüküm süresi: 1122-1146
Önce gelen: Yejong
Sonra gelen: Uijong

Doğum: 29 Ekim 1109 Gaegyeong, Koryo
Ölüm: 10 Nisan 1146 Gaegyeong, Koryo
Hanedan: Wang
Injong (Korece: 인종, 仁宗; 20 Ekim 1109-10 Nisan 1146), Kore'de Koryo Hanedanı'nın 17. kralıdır. Saltanatı 1122'den 1146 yılında ölümüne kadar sürmüştür.
Injong'un saltanatı Wang Hanedanı'nı neredeyse sona erdiren ve Kuzey Song Hanedanı'nın çöküşünü ve Doğu Asya'da baskın güç olarak Kin Hanedanı'nın kurulması dahil olmak üzere iki büyük iç kriz gördü.
John Maeda

John Maeda
John Maeda(d.1966, Seattle, Washinton) bir Japon-Amerikan grafik tasarımcı, bilgisayar mühendisi akademisyen ve yazardır.Tasarım, teknoloji ve liderlik üzerindeki çalışması alanların nerede başladığını aydınlatır. Kendisi şu an Rhode Island School of Design’ın başkanıdır.
Paul Rand ve Muriel Cooper'ın çalışmalarından etkilendiğinde, Maeda esasen Massachusetts Institute of Technology’de bilgisayar programlama öğrencisi idi. Cooper  MIT'in  Visual Language Workshop kısmında yönetici idi. Lisansını ve yüksek lisansını MIT'de tamamladıktan sonra Maeda Japonya'nın Tsukuba Üniversitesi’nin Sanat Fakültesinde tasarım üzerine doktora yapmak için devam etti.
Bir artist olarak Maeda'nın ilk eseri elektronik medyayı geleneksel artistik teknikler ile bilgisayar proramı oluşturmak için kullanılan ve bugün göz ardı edilen aktif hareketsel grafikler in perde arkası olarak tanımlanır. Londra, New York ve Paris'te tek kişilik gösterimler sundu. Çalışmaları Modern Sanatlar Müzesinin, San Francisco Modern Sanatlar Müzesinin Paris'teki Cartier Kuruluşunun kalıcı eserler bölümünde yer almaktadır.
Rhode Island School of Design'da STEM’e sanat ekleyerek motora dönüştürme hareketine liderlik etmektedir. Sanat ve tasarımın 21. Yüzyıl ekonomimizin dönüşümü için dengede bulunması gerektiğine inanmaktadır, teknoloji  ve bilimin bir önceki  yüzyılda yaptığı gibi.
1999'da Esquire tarafından 21.yüzyılın en önemli 21 kişisinden birisi ilan edildi. 2001'de ise İletişim Tasarımı için Ulusal Tasarım Ödülünü ve Japon's Manicihi Tasarım Ödülünü Birleşmiş Milletlerde almıştır.
2006'da en çok satan kitabı, büyüyen karmaşık hayata karşı insanlara hayatlarını basitleştirme yolları arayan araştırma projesine dayalı Basitlik Kanunlarını çıkarttı.
2009'da New York Sanat Yöneticileri Kulübü Ün Salonu'nun resmen üyesi yapıldı ve 2011'de AIGA madalyasını kazandı. Kendisi Cooper –Hewitt Ulusal Tasarım Müzesi'nin bir vekilidir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 2107  BNE: XX1799953  BNF: cb13742620c (data)  CiNii: DA1222790X  GND: 122724399  ISNI: 0000 0001 0891 9140  LCCN: n98080880  LNB: 000193664  NDL: 00841382  NKC: utb2010546715  NLI: 987007571036905171  NLK: KAC200712558  NSK: 000684707  NTA: 218228767  RERO: 02-A006027921  RKD: 340669  SNAC: w6r57m9h  SUDOC: 066999529  ULAN: 500292242  VIAF: 42018973   WorldCat (LCCN): n98-080880
Mercedes McNab

| Mercedes McNab |
| --- | --- |

Doğum: 14 Mart 1980 (44 yaşında) Vancouver, Britanya Kolumbiyası, Kanada
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1991–günümüz

Mercedes Alicia McNab (14 Mart 1980, Vancouver), Kanadalı oyuncudur. Buffy the Vampire Slayer ve Angel dizilerinde Harmony Kendall karakterini canlandırmıştır. Aynı zamanda korku türündeki Balta ve Balta II filmlerinde görüldü.
Filmografi > Sinema

1991: The Addams Family
1993: Addams Family Values
1999: White Wolves III: Cry of the White Wolf
2006: Hatchet
2007: The Pink Conspiracy
2008: XII
2010: Hatchet II
Filmografi > TV dizileri

1992: Do Not Bring That Python in the House
1997: Escape from Atlantis
2001: Beer Money
2010: Medium Raw: Night of the Wolf
2011: Glass Heels
Filmografi > Video filmler

2005: 'Angel': The Final Season
2007: Meeting Victor Crowley
2010: Thirst
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 1204465819  ISNI: 0000 0000 4705 8227  LCCN: no2008172295  VIAF: 58909756   WorldCat (LCCN): no2008-172295
JUSMMAT

JUSMMAT (Joint US Military Mission for Aid to Turkey, "Türkiye'ye Yardım için Ortak ABD Askeri Kurulu"), resmi amacı Türk Silahlı Kuvvetleri'ne eğitim yardımı olan, Ankara'da yerleşik ABD askeri kuruluşudur.
Italo Balbo

| Italo Balbo |
| --- | --- |

Doğum: 6 Haziran 1896 Ferrara
Ölüm: 28 Haziran 1940 (44 yaşında) Tobruk
Bağlılığı:  İtalya
Branşı:  MVSN  Regia Aeronautica
Hizmet yılları: 1915-1940
Rütbesi: Mareşal (Maresciallo d'Italia)
Çatışma/savaşları: I. Dünya Savaşı İtalya Cephesi II. Dünya Savaşı: Kuzey Afrika Cephesi 

Italo Balbo (6 Haziran 1896, Ferrara –  28 Haziran 1940, Tobruk), İtalya Hava Kuvvetleri Mareşali (Maresciallo dell'Aria), Libya Genel Valisi, İtalyan Kuzey Afrika Kuvvetleri Başkomutanı (Afrika Settentrionale Italiana ya da ASI) ve İtalyan diktatör Benito Mussolini'nin "veliahtı" olarak gösterilen İtalyan Faşist.
I. Dünya Savaşı'nda görev yaptıktan sonra, Ferrara bölgesinin önde gelen Faşist organizatörü olmuştur. 1922 yılında Mussolini ve Faşistlerin iktidara getirilmesinin dört başlıca mimarlarından biriydi. 1926 yılında, İtalyan Kraliyet Hava Kuvvetlerinde göreve başladı ve İtalya'nın havacılığının dünya üzerindeki popülaritesinde teşvik edici öncü bir rol aldı. 1933 yılında, İtalya'da kendisini çevreleyen gerilimlerden kurtulabilmek için hayatının geri kalanını geçirdiği İtalyan Libyası'nda Libya Genel Valiliğine getirildi. Balbo, Yahudi karşıtı ırkçı yasalar çıkaran Mussolini ve İtalya'nın Nazi Almanyası ile ittifakına karşı çıkan tek faşist lider oldu.
Italo Balbo Mısır işgalinin planlamasından sorumlu oldu. II. Dünya Savaşı başlarında 28 Haziran 1940 tarihinde içinde bulunduğu uçağı yanlış bir düşman hedefi olarak tespit edildi ve İtalyan uçaksavar silahları tarafından Tobruk üzerinde düşürülerek "dost ateşi" ile öldürüldü. Mareşal Balbo, savaş alanında teknolojinin etkisini çağdaşlarından daha iyi değerlendiren bir asker olarak görülmüştür. Ayrıca İtalya'nın Kuzey Afrika'da tek başarı şansının sürprize dayanan hızlı bir taarruz olduğunu görmüştür. İtalya henüz savaşa girmeden Mussolini'ye kuşkularını dile getirmişti. Mussonlini'ye Endişem sadece asker sayısı değil, fakat ellerindeki silahlar konusunda da endişeliyim… Sınırlı sayıda ve çok eski toplar, yok denecek kadar tanksavar ve uçaksavar silahı… Manevra ve muharebe için vazgeçilmez teçhizatla destekleyemeyeceksek binlerce adam göndermenin bir yararı yok. şeklinde görüşünü bildirmiştir. Mareşal Balbo, ölümünden önce Mısır üzerine 15 Temmuz 1940'ta başlayacak bir taarruz için hazırlık yapıyordu.
Uçağı yaylım ateşi sonucu düştü. Ölümü hep bir kaza ateşi olarak belirtildi. Cenazesi 4 Temmuz 1940 tarihinde Trablus'un dışına gömüldü. 1970 yılında, cenazesi İtalya'ya geri getirilerek ailesi tarafından toprağa verildi.
Motosiklet sepeti

Motosiklet sepeti, motosiklet bileşenleri'nden biri olarak motosiklet, scooter veya bisikletin yan tarafına takılı tek tekerlekli bir cihazdır. Daha önce, sepetli motosikletler, bir binek otomobilin ucuz bir alternatifi olarak popülerdi. Bir kısım ülkelerde motosiklet ambulansı olarak da görev yapar.
Üç tekerlek ve üç tekerlekli bisikletin aksine, sepetli motosiklet asimetriktir. Tipik bir motosiklet sepeti, bir yolcu için koltuk ve arkada bir iç bagaj içerir. Bazen bagaj kapağına bir yedek lastik takılır.