stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Alessandro De Bianchi
Hayatı

Alessandro De Bianchi, 15 Kasım 1831'de Mantua'da doğdu. Noter ve akademisyen Celestino Bianchi ve eşi Elisabetta Coffani'nin oğluydu. Bianchi 10 yaşındayken babasını kaybetti. 1854'te Pavia Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. İtalya'daki Avusturya baskısından dolayı Osmanlı İmparatorluğu'na sığındı. 1855-1859 yılları arasında Türk imparatorluk muhafızları ile birlikte İtalyan birliklerinin komutanı olarak Gürcistan, Lazistan ve Ermenistan'ın tamamını ve Kürdistan'ın önemli bir bölümünü gezerek bölgedeki fiziksel, sosyal, politik, dini ve askeri koşullar üzerine incelemelerde bulundu. İlk yıllarda Osmanlı'nın Rusya ile savaş içerisinde olmasından dolayı istediği kadar araştırma yapamadı. Savaş sona erdiğinde Kürdistan'daki yolsuz, hırsız, cahil, misafirperver olmayan batıl kabilelerin sebep olduğu rahatsızlıklara rağmen önemli bilgiler toplamayı başardı. 1859'da bu bilgileri Konstantinopolis'te derleyerek kitap haline getirdi. Kitap 1863'te Milano'da yayımlandı. Bianchi Temmuz 1861'de İtalya'da 22. piyade alayına komutanlık etmeye başladı. Kısa süre sonra Bergamo'da bağlılık yemini etti. Livorno (1863), Alessandria (1864), Ancona ve Bologno (1866), Palermo (1867) ve Floransa'daki (1868) askeri mahkemelerde çalıştı. De Bianchi'nin 1867'de Palermo'da bulunması, muhtemelen Eylül 1866'da halkının hükûmet karşıtı isyanına karşı kullanılan askeri mahkemelerle bağlantılıydı. De Bianchi, Avusturyalılara karşı yürütülen Roma'nın ilhakı seferinde yer aldı. Roma'da eğitmen subay olarak görev aldıktan sonra yeniden Floransa, Verona ve Alessandria'daki askeri mahkemelerde çalıştı. 13 Ekim 1896'da yaş kısıtlamasından dolayı işten çıkarıldı. Alessandro De Bianchi 21 Mayıs 1902'de Brescia'da öldü.
Gözlemleri

Bianchi'nin gözlemlerinin çoğu, yaşam tarzlarını, özellikle de şiddet temalı eğlencelerini ayrıntılı olarak anlattığı Kürtlerle ilgiliydi. Alessandro De Bianchi'ye göre "gerçek" Kürtler 19. yüzyılda Kürt kültürünün merkezi olan Süleymaniye bölgesinde yaşayan kişilerdi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Partlardan miras kalan eski geleneklerini koruyan gerçek Kürtler, Kürdistan'ın en yüksek ve en verimli vadilerinin ortasında yer alan Süleymaniye'nin her yerinde yaşıyorlar. Meslekleri soyguncu olan bu insanlar, sadece neyi yağmalayabilecekleriyle ilgileniyor ve tüm zamanlarını bu faaliyette geçiriyorlar. | ” |
Bianchi, Orta Doğu'da yaşayan Hristiyanları "cahil, önyargılı, fanatik bir şekilde dinlerine bağlı ve bu nedenle diğer dinlerin inananlarına düşman" olarak nitelendirmektedir.
Bianchi ayrıca Yezîdîlerin İbranilerin soyundan geldiklerini iddia etmiştir.
Hubert von Rebeur-Paschwitz

| Hubert von Rebeur-Paschwitz |
| --- | --- |
Hubert von Rebeur-Paschwitz Washington D.C.'de 1912'de diğer subaylarla.
Doğum: 14 Ağustos 1863 Frankfurt (Oder)
Ölüm: 16 Şubat 1933 (69 yaşında) Dresden
Bağlılığı:  Alman İmparatorluğu  Weimar Cumhuriyeti
Branşı:  İmparatorluk Donanması  Reichsmarine
Hizmet yılları: 1889 - 1920
Rütbesi: Koramiral
Çatışma/savaşları: I. Dünya Savaşı İmroz Muharebesi 

Hubert von Rebeur-Paschwitz (d. 14 Ağustos 1863 Frankfurt (Oder) – ö. 16 Şubat 1933 Dresden), Alman amiral.
Kariyeri

1899'da Washington'da Alman Donanması ataşesi olarak görev yaptı, 1912'de Amerika Birleşik Devletleri'ni ziyaret eden bir Alman gemi filosuna komuta etti. I. Dünya Savaşı'nda 1917'de Karadeniz'e transfer edilerek İttifak Devletleri'nin bölgedeki deniz güçlerinin komutasını, açık deniz filosunu komuta etmesi için geri çağırılan Amiral Souchon'dan devraldı. 1918'de İmroz Deniz Muharebesi'nde Osmanlı kuvvetlerini komuta etmiştir.
Hubert von Rebeur-Paschwitz'in Dresden'deki mezarı
Mezamorta Hüseyin Paşa

| Mezamorta Hüseyin Paşa |
| --- | --- |

Osmanlı Kaptan-ı deryası
Görev süresi 1689-1690
Yerine geldiği: Kalaylıkoz Hacı Ahmed Paşa
Yerine gelen: Mısırlıoğlu İbrahim Paşa
Görev süresi 1695 - 21 Temmuz 1701
Yerine geldiği: Köprülü Amcazade Hacı Hüseyin Paşa
Yerine gelen: Abdülfettah Paşa
Cezayir Dayısı
Görev süresi 1683-1688
Yerine geldiği: Baba Hasan
Yerine gelen: Hadj Chabane
Kişisel bilgiler
Ölüm: 21 Temmuz 1701
Mezamorta Hüseyin Paşa
Mezamorta Hüseyin Paşa (? - 21 Temmuz 1701), Osmanlı donanmasında 1688-1689 ile 1696-1701 yılları arasında iki kez kaptan-ı deryalık yapmış Osmanlı devlet adamı. Venediklilerle yapılan bir savaşta çok ağır bir şekilde yaralanmasına rağmen iyileşip geri dönmesinden dolayı İtalyanca Mezzomorto (yarı ölü) ifadesinden bozma Mezamorta lakabını almış, Mezemorta, Mezomorto ya da Mezamorto Hüseyin Paşa olarak da anılmıştır.
Otokar Cobra II

Bu sayfa sadece Otokar Cobra II ve Otokar Cobra II MRAP araçları ile ilgilidir. Otokar Cobra aracı için Otokar Cobra sayfasına bakınız.
| Otokar Cobra II |
| --- | --- |
 Otokar'ın zırhlı tekerlekli personel taşıyıcısı Cobra II, İstanbul, Türkiye'deki IDEF 2019'da.
Çeşidi: Piyade hareketlilik aracı (Otokar Cobra II), MRAP (Otokar Cobra II MRAP)
Uyruğu:  Türkiye
Kullanıcılar: Kullanıcıları gör
Üretim tarihi
Tasarımcı: Otokar Savunma
Üretici: Otokar Savunma
Çeşitleri: Otokar Cobra II  Otokar Cobra II MRAP
Özellikler
Ağırlık: 13.500 kilogram (29.800 lb)
Uzunluk: 6,4 metre
Genişlik: 2,5 metre
Yükseklik: 0,4 metre (yerden yükseklik)


Otokar Cobra II, patlayıcılar ve kara mayınlarından gelen tehditlere karşı koruma sağlayan, Otokar Savunma tarafından Otokar Cobra aracından geliştirilmiş olan 4x4 piyade hareketlilik aracıdır. Çeşitli işlevleri arasında güvenliği sağlama, askerî operasyonlar ve sınır devriyeleri bulunmaktadır. Personel taşıyıcı modüler tasarımı sayesinde kullanıcının farklı güvenlik gereksinimlerine göre farklı versiyonlarda üretilebilir.
Türk Silahlı Kuvvetleri, Bangladeş, Gana ve Tunus ile toplam 4'ten fazla ülke ve Birleşmiş Milletler tarafından kullanılmaktadır.
Varyantlar

Otokar Savunma, Cobra II piyade hareketlilik aracının tasarımına yaptığı bazı değişiklikler ile Mart 2021'de Otokar Cobra II MRAP (→ Türkçe, Mayına dayanıklı pusu korumalı) aracını kamuoyuna sundu. Araç yüksek mayına karşı koruma ve balistik koruma özelliğine sahip olmakla birlikte 11 kişiye kadar personel taşıyabilmektedir.
Özellikler

Aşağıda Otokar Cobra II aracının Otokar Savunma şirketi tarafından paylaşılan teknik özellikleri ve performans değerleri ile Cobra II MRAP aracının defenceturk.net tarafından paylaşılan teknik özellikleri ve performans değerleri verilmiştir.
Özellikler > Otokar Cobra II

Teknik özellikler
Personel kapasitesi: 9 (1 sürücü, 1 komutan, 1 nişancı, 6 asker)
Ağırlık: 13.500 kg
Uzunluk: 6.4 metre
Genişlik: 2.5 metre
Gövde üzerinden yükseklik: 2.3 metre
Yerden yükseklik: 0.4 metre
Motor: Turbo şarjlı dizel motor 360 HP
Performans
Azami hız: 110 km/h
Su üstü hızı: 8 km/h
Azami engel geçişi: 1 metre
Yan eğim: %30
Eğim: %60
Dikey engel geçişi: 0.5 metre
Hendek geçişi: 1 metre
Yaklaşma açısı: 45 derece
Uzaklaşma açısı: 55 derece
Menzil: 700 km
Özellikler > Otokar Cobra II MRAP

Teknik özellikler
Personel kapasitesi: 5 kapalı konfigürasyon; 11 personel (mürettebat dahil), 3 kapılı konfigürasyon; 9 personel (mürettebat dahil)
Ağırlık: 18.000 kg
Uzunluk: 6.35 metre (vinç hariç)
Genişlik: 2.75 metre
Gövde üzerinden yükseklik: 2.65 metre
Yerden yükseklik: 0.45 metre
Motor: Turbo şarjlı dizel motor 360 bg / 375 bg / 400 bg
Performans
Azami hız: 110 km/h
Su üstü hızı: 8 km/h
Sudan geçme: 1 metre
Azami engel geçişi: 1 metre
Yan eğim: %30
Eğim: %60
Dikey engel geçişi: 0.6 metre
Hendek geçişi: 1 metre
Yaklaşma açısı: 45 derece
Uzaklaşma açısı: 55 derece
Menzil: 700 km
Kullanıcı ülkeler

Azerbaycan
Türkiye - 400+
Türk Kara Kuvvetleri
Jandarma Genel Komutanlığı
Emniyet Genel Müdürlüğü
Tunus
Gana
Bangladeş
Birleşmiş Milletler
Ukrayna
Ekvador
Fildişi Sahili
Fildişi Sahili Ordusu
Fildişi Sahili Jandarması
Fildişi Sahili Polisi
Senegal
Senagal Jandarması
Fas
Fas Silahlı Kuvvetleri
2025 Eurovision Çocuk Şarkı Yarışması

| Tarihler |
| --- | --- |
Final: 2025
Ev Sahibi
Yönetici amiri: Martin Österdahl
Katılımcılar
Katılımcı sayısı: 8
Çekilen ülkeler:  Almanya  Estonya
 Katılım haritası frameless}}      Katılımcı ülkeler     Geçmişte katılan ancak 2025 yılında katılmayan Ülkeler 
Oylama
Oylama Sistemi: Her ülkenin profesyonel jürisi 10 şarkıya 12, 10, 8–1 puanlık bir set verir. Dünyanın dört bir yanındaki izleyiciler 3 şarkıya oy verir ve oyları orantılı olarak dağıtılır. Jüri ve izleyicilerin oyları tüm oyların %50'sini oluşturur.
2024 ← Eurovision Çocuk Şarkı Yarışması → 2026
2025 Eurovision Çocuk Şarkı Yarışması, Avrupa Yayın Birliği'nin organize edeceği 23. Eurovision Çocuk Şarkı Yarışması'dır. Yarışma'nın hangi ülkede yapılacağı ileri bir tarihte açıklanacak.
10 Mart 2025 tarihine gören beş ülke yarışmaya katılım ön başvurusunda bulunmuştur.
Katılımını onaylayan ülkeler

Henüz EBU tarafından onaylanmasa da, resmi bir kuruluş veya yetkili bir kişi tarafından katılacağı açıklanmış ülkeler aşağıda verilmiştir. Şu ana kadar iki ülke katılımını onayladı.
| Ülke | Yayıncı | Katılımcı | Şarkı | Dil | Şarkı yazar(lar)ı | Kaynaklar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  Gürcistan | GPB |  |  |  |  |  |
|  Hollanda | AVROTROS |  |  |  |  |  |
|  İrlanda | TG4 |  |  |  |  |  |
|  İtalya | RAI |  |  |  |  |  |
|  Kuzey Makedonya | MRT |  |  |  |  |  |
|  Polonya | TVP |  |  |  |  |  |
|  Portekiz | RTP |  |  |  |  |  |
|  San Marino | SMRTV |  |  |  |  |  |
Katılımını onaylayan ülkeler > Aktif EBU üyeleri

2024'teki yarışmaya katılmış fakat 2025 yılında katılım açıklamasında bulunmayan ülkeler:
Arnavutluk
Ermenistan
Fransa
İspanya
Kıbrıs Cumhuriyeti
Malta
Ukrayna
Sivasspor teknik direktörleri listesi

Sivasspor Teknik Direktörler Listesi Sivasspor'da görev yapmış teknik direktörleri listelemektedir
Roberto Carlos Sivasspor takımının 3. yabancı ve ilk Brezilyalı teknik direktörü
Rıza Çalımbay Sivasspor takımının en fazla maça çıkan teknik direktörü
Teknik Direktörler > Liste

| Dönem | İsim |
| --- | --- |
17 Aralık 1997-31 Mayıs 1999:  Murat Özgen
8 Temmuz 1999-31 Mayıs 2000:  Bülent Albayrak
1 Ağustos 2000-10 Nisan 2001:  Ahmet Kazım Ertem
12 Nisan 2001-31 Mayıs 2001:  Yaşar Elmas
6 Ağustos 2001-24 Eylül 2001:  Bülent Albayrak
4 Ekim 2001-31 Mayıs 2002:  İlyas Tüfekçi
20 Ağustos 2002-31 Temmuz 2003:  Mehmet Şahan
20 Ağustos 2003-14 Kasım 2003:  Muharrem Uğur
14 Kasım 2003-31 Mayıs 2004:  Kemal Kılıç
25 Ağustos 2004-31 Mayıs 2005:  İsmail Kartal
1 Temmuz 2005-30 Haziran 2006:  Werner Lorant
1 Temmuz 2006-6 Kasım 2006:  Karol Pecze
6 Kasım 2006-5 Ekim 2009:  Bülent Uygun
13 Ekim 2009-22 Mart 2010:  Muhsin Ertuğral
25 Mart 2010-25 Ekim 2010:  Mesut Bakkal
25 Ekim 2010-20 Mayıs 2013:  Rıza Çalımbay
3 Haziran 2013-21 Aralık 2014:  Roberto Carlos
23 Aralık 2014-24 Ekim 2015:  Sergen Yalçın
28 Ekim 2015-6 Şubat 2016:  Okan Buruk
8 Şubat 2016- 31 Mayıs 2016:  Mesut Bakkal
Sezonlara Göre > 1. Lig ve 2. Lig Dönemi

| Sezon | İsim |
| --- | --- |
1967-68:  Hikmet Kiremitçi
1968-69:  İlhan Uralgil,  Lütfi Bayguş
1969-70:  Naci Özkaya
1970-71:  Naci Özkaya,   Lefter Küçükandonyadis
1971-72:  Lütfi Bayguş
1972-73:  Bülent Eken
1973-74:  Hilmi Kiremitçi,  İlhan Uralgil
1974-75:  Serpil Hamdi Tüzün,  Erdoğan Gürhan
1975-76:  İsmet Yamanoğlu,  Lütfi Bayguş,   Muhterem Ar
1976-77:  İsmail Kurt,  Selahattin Elbay,   Lütfi Bayguş
1977-78:  Lütfi Bayguş,  Selahattin Elbay,   Mustafa Arslan,  Fevzi Tanyılmaz
1978-79:  Köksal Mesçi
1979-80:  Nazım Koka
1980-81:  Kamuran Soykıray,  Erdoğan Gürhan
1981-82:  Erdoğan Gürhan,  Selahattin Elbay
1982-83:  Uğur Yıldırım
1983-84:  Uğur Yıldırım
1984-85:  Mümtaz Sümer,  Yılmaz Şen
1985-86:  Metin Kurt,  Kadir Giderler
1986-87:  Ömer Uzun,  Selahattin Elbay,   Lütfi Bayguş
1987-88:  Erdoğan Gürhan
1988-89:  Timuçin Çuğ
1989-90:  Oğuz Emiroğlu,  Erdoğan Gürhan
1990-91:  İsa Ertürk,  İlker Tolon,    Halis Reçber
1991-92:  Murat Özgen,  Timuçin Çuğ
1992-93:  Nihat Fırat,  Arda Vural
1993-94:  Üstün Türközer,  Davut Şahin    Arda Vural,  Fikret Çeliktaş
1994-95:  Turgut Kafkas,  Hasan Gül
1995-96:  Göker Ekren
1996-97:  Erhan Dodanlı,  Timuçin Çuğ
1997-98:  Hikmet Sevim,  Faruk Serin,    Murat Özgen
1998-99:  Murat Özgen
1999-00:  Bülent Albayrak
2000-01:  Ahmet Kazım Ertem,  Yaşar Elmas
2001-02:  Bülent Albayrak,  İlyas Tüfekçi
2002-03:  Mehmet Şahan
2003-04:  Muharrem Uğur,  Kemal Kılıç
2004-05:  İsmail Kartal
Sezonlara Göre > Süper Lig Dönemi

| Ülke | İsim | Gel>  Tarih | Git>  Tarih |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Werner Lorant | 1 Temmuz 2005 | 30 Haziran 2006 |
|  | Karol Pecze | 1 Temmuz 2006 | 6 Kasım 2006 |
|  | Bülent Uygun | 6 Kasım 2006 | 5 Ekim 2009 |
|  | Muhsin Ertuğral | 13 Ekim 2009 | 22 Mart 2010 |
|  | Mesut Bakkal | 25 Mart 2010 | 25 Ekim 2010 |
|  | Rıza Çalımbay | 25 Ekim 2010 | 20 Mayıs 2013 |
|  | Roberto Carlos | 3 Haziran 2013 | 21 Aralık 2014 |
|  | Sergen Yalçın | 23 Aralık 2014 | 24 Ekim 2015 |
|  | Okan Buruk | 28 Ekim 2015 | 6 Şubat 2016 |
|  | Mesut Bakkal | 7 Şubat 2016 | 31 Mayıs 2016 |
İstatistikler > Sivasspor'un Süper Lig tarihinde en çok maça çıkan teknik direktörler (1967-2025)

| № | Teknik direktör | Maç | G | B | M | AG | YG | Av |  % G | Puan | MBP | K |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Rıza Çalımbay | &0000000000000233.000000233 | &0000000000000089.00000089 | &0000000000000068.00000068 | &0000000000000076.00000076 | &0000000000000335.000000335 | &0000000000000312.000000312 | +23 | &0000000000000038.20000038,20  |width=30 style="border-right:3px solid grey;"| 335 | 1.44 |  |  |
| 2 |  Bülent Uygun | &0000000000000146.000000146 | &0000000000000070.00000070 | &0000000000000030.00000030 | &0000000000000046.00000046 | &0000000000000204.000000204 | &0000000000000170.000000170 | +34 | &0000000000000047.95000047,95  |width=30 style="border-right:3px solid grey;"| 204 | 1.40 |  |  |
Ülkelere göre teknik direktör sayıları

| Ülke | T> D. Sayısı | İlk Sezon |
| --- | --- | --- |
|  Türkiye | 54 | 1967-68 |
|  Almanya | 1 | 2005-06 |
|  Slovakya | 1 | 2006-07 |
|  Brezilya | 1 | 2013-14 |
Compagnie du Sénégal

XV.Louis'nin isteği üzerine 1673 yılında kurulan Türkçesi Senegal Şirketi anlamında gelen "Compagnie du Sénégal", birçok Fransız sömürge şirketinden biriydi ve 1685 yılında İngiltere Kralı olan XIV. Louis'nin kuzeni York Dükü II.Jacques tarafından 1672 yılında kurulan Kraliyet Afrika Şirketi'nden bir yıl sonra, köle ticaretini doğrudan hedef alan 17. yüzyılda kurulan ikinci Avrupa şirketiydi. İlk yöneticilerinden biri ünlü amiral Jean-Baptiste du Casse idi.
Dokuz yıl önce Colbert tarafından kurulan ancak tütünün geliştirilmesine fazla odaklandığı düşünülen ve ekiciler tarafından Guadeloupe ve Martinik'te kırbaçla çalıştırılan genç kölelerin hızlı tüketimine dayalı bir ürün olan şekerin geliştirilmesinde bir fren olarak algılanan Compagnie des Indes Occidentales'in yerini aldı.
Fransa ve Hollanda ertesi yıl savaşa girdi. Bir önceki yıl İngilizlerin yaptığı gibi, Fransızlar da Hollandalıların tekelinde olan son derece karlı üçgen ticaretine dahil olmak istiyordu. Bu savaş, Hollandalı mühendislerin yardımıyla Fransa'da kurulan fabrikaların ürünlerini ihraç ederken, merkantilizm doktrinine uygun olarak ürünlerini sınırlarda daha iyi vergilendirmek için Afrika ve Batı Hint Adaları'ndaki yeraltı ticaretlerine göz yumarak Hollandalılara yumuşak davranan Colbert'in tavsiyesine karşı yürütüldü.
Büyük Fransız limanlarındaki tüccarlar da artık Amerikan adalarına köle tedariki konusunda Hollanda ile rekabet edebilecekti. İngiliz kardeşi Kraliyet Afrika Şirketi, Jamaika'da şeker ve köleliğin büyümesinde bir adım öndeydi.
Fransız ve İngiliz köle tüccarlarının kitlesel gelişi, Afrika kıyılarındaki köle fiyatlarını artırdı. Ancak Compagnie du Sénégal kölelerin taşınma maliyetini düşürdü ve Martinik'teki şeker kamışı yetiştiricilerini memnun etti. Şirket 1674'te kurulduğunda, on yıl önce 1664'te Compagnie des Indes occidentales (Fransız Batı Hindistan Şirketi) kurulduğunda sahip oldukları 2.700 köleye kıyasla sadece 2.400 köleleri vardı. Şirketin yerini Compagnie du Sénégal'in almasından sadece altı yıl sonra, 1680'de Martinik'teki köle sayısı çoktan iki katına çıkarak 4.900'e ulaşmıştı. Bu rakam çeyrek yüzyıl içinde altı kat artarak 1701 yılında 15.000'e ulaşacaktı. İlk büyük müşterilerden biri, adanın en zengin ekicisi, eski Maintenon Markisi ve Marie-Galante Valisi Charles François d'Angennes'di ve XIV. Louis tarafından İspanyol Venezüella'sıyla ticaret tekeli verilmişti.
Aynı olgu, 1664 ve 1671 yılları arasında köle nüfusunun yedi yıl içinde 6.323'ten 4.627'ye düştüğü Guadeloupe'da da meydana geldi. Yeni Compagnie du Sénégal'in 1674'te kurulması köle sayısını 1700'de 6.076'ya düşürdü. Köleliğin bu genişlemesi, en genç ve en dayanıklı kölelerin Şirket için ayrıldığı ve Louis XIV'ün bir dizi soylu çiftçi/yerleşimci yerleştirdiği Martinik'tekinden daha az hızlıydı.
İlk yerleşim girişimleri ve Saint-Louis'in kurulması

1626 yılında Richelieu, Senegal ve Gambiya'nın sömürülmesinden sorumlu olan Dieppe ve Rouen'li tüccarlardan oluşan Compagnie Normande'yi kurdu. 1628 yılında Senegal'de ilk ticaret merkezi kuruldu. Ardından, 1638'de Norman Thomas Lambert tarafından Senegal Nehri'nin ağzına yakın Bocos adasında bir "yerleşim yeri" oluşturuldu.
Ancak bu ilk ticaret şirketi 1658'de Compagnie Normande'nin feshedilmesiyle ortadan kalktı ve varlıkları Compagnie du Cap-Vert et du Sénégal tarafından satın alındı. 1664'te Colbert tarafından Fransız Batı Hindistan Şirketi'nin kurulmasının ardından bu şirketin kendisi de kamulaştırıldı.
1659 yılında Bocos yerleşimi, Waalo Brak'ına (kral) ait olan ve daha aşağıda bulunan N'Dar adasına nakledilmiştir. Saint-Louis kalesi daha sonra Louis Caullier tarafından inşa edildi. Bu, Afrika'nın batı kıyısı boyunca köle ticaretinin başlangıcıydı.
1677 yılında, şirketin kurulmasından üç yıl sonra, Fransızlar Gorée ve Rufisque adalarını fethetti.
1673 yılında kuruluşu

Bu kuruluş, 1672'de İngiliz Donanması tarafından tutuklanarak hapse atılan korsan Henry Morgan'ın 1674'te kabuğunu değiştirerek şeker ekicisi ve artık korsan arkadaşlarının baskınlarına karşı koruduğu adanın vali yardımcısı olmayı kabul ettiği Jamaika'da şeker plantasyonlarının geliştiği döneme tekabül eder.
Fransa Kralı 14. Louis de aynı şeyi Martinique ve Saint-Domingue'de gerçekleştirmeyi umdu ve iki yıl sonra, korsanları silahsızlandırmaya çalışmadan önce onların arasında isim yapan ve birkaç yıl sonra İspanyol Venezuela'sıyla ticaret tekeli sayesinde Martinique'in en zengin şeker ekicisi haline gelen Marquis de Maintenon'u Charles François d'Angennes gönderdi.
1664'te Jean-Baptiste Colbert, Compagnie du Cap-Vert et du Sénégal'in faaliyetlerini devraldıktan sonra 1664'ten beri Afrika'daki faaliyetler üzerinde tekel sahibi olan Compagnie des Indes occidentales'i kurdu. Batı Hindistan Şirketi 1674 yılında, Kral'ın Senegal bölgesini sattığı Senegal Şirketi'nin kurulmasıyla feshedildi.
Yeni şirketin artık  köle ticareti üzerinde tekeli yoktu; Batı Hint Adaları'nın önemli bir köle tüketicisi olan şekere daha fazla odaklanmak istemesi nedeniyle bu ticaret Nantes ve Saint-Malo limanlarından ve kısa süre sonra Bordeaux'dan gelen tüccarlara da açıktı. 1674 ve 1682 yılları arasında Martinik'in siyah nüfusu dört kat artarak 2400'den 10600 kişi'ye yükseldi.
Afrika kıyılarında köle fiyatları hızla yükseldi. Senegal Şirketi sert bir rekabetle karşılaştı ve 1681 yılında bir milyon pounddan fazla borç bırakarak iflas ederek feshedildi. Yerine 1694 yılına kadar varlığını sürdüren yeni bir şirket kuruldu.
1685 yılında şirketin çalışanları müdüre karşı ayaklandı ve onu Gorée'ye gönderdi. Aynı yıl, Fransız kolonilerindeki kölelerin durumunu düzenleyen Code noir 1676'dan itibaren Colbert tarafından hazırlanmıştı, ancak metne son rötuşları yapan oğlu marquis de Seignelay oldu.
Daha önce, Fransız Batı Hindistan Şirketi

Compagnie du Sénégal, Compagnie française des Indes occidentales'in halefiydi. 1664'ten 1674'e kadar Fransa krallığının Afrika ve Amerika topraklarının sömürülmesinde Colbert tarafından verilen tekele sahip ayrıcalıklı bir birlikti. Senegal'in Ndar kasabasında kuruldu ve Louis XIV onuruna Saint-Louis olarak yeniden adlandırıldı.
Fransız Batı Hindistan Şirketi başlangıçta "Senegal Kraliyet İmtiyazı" olarak adlandırılıyordu ve amacı Senegal'de üretilen fildişi, altın tozu, palmiye yağı ve sakız karşılığında Fransa'dan kumaş, cam eşya ve demir takas etmekti.
Fransız Batı Hindistan Şirketi'nin kurulmasının nedeni üçgen ticaret olmasa da, yavaş yavaş köleler de para birimi olarak kullanılmaya başlandı.
Bu ticaret şehre ve özellikle de bölgenin mestizosu olan Signarelere refah getirdi.
Yazar Jules Verne'in Léopold Sédar Senghor tarafından desteklenen tezi, Dieppois'in bölgedeki ilk Avrupalılar olduğudur. Bazı rivayetlere göre Yeşil Burun Adaları'nın Norman denizciler tarafından keşfi 1364 ya da 1365 yılında, yani Portekizlilerin gelişinden yaklaşık bir asır önce gerçekleşmiştir. 1638'de Fransız denizci Thomas Lambert Senegal Nehri'nin ortasındaki Bocos adasında bir yerleşim kurdu. 1659'da başka bir Norman, Louis Caulier, yerleşimi başka bir ada olan Ndar'a taşımaya karar verdi.
Adanın nüfusu 10000 kişi civarına ulaştı ve Fransızlar ile özgür kadınlar arasındaki sayısız evlilik, karışık ırklıda olsa yavaş yavaş zengin bir elit oluşturacak bir nüfus vadedildi.
1672'den itibaren bir İngiliz kardeş şirketi olan Kraliyet Afrika Şirketi

1672'de İngiliz Stuart Hanedanı, Louis XIV'ün kuzeni, geleceğin kralı II.James tarafından yönetilen Kraliyet Afrika Şirketi'ni (Royal African Company) kurdu. Bu iki şirketin gelişi, 14. Louis ve İngiliz kuzenleri Stuart'ın Karayipler boyunca tütün üreten korsanları saf dışı bırakıp köleliğe dayalı daha büyük ve daha kârlı plantasyonlar kurmak istedikleri bir dönemde, kölelerin toplam maliyetini ve aynı zamanda kâr marjlarını düşürmeye yardımcı oldu.
Zor bir başlangıçtan sonra, iki yeni şirket, Kızılderililer ve korsanlarla silah ticareti yaptıkları ve şekerin gelişimini yeterince hızlı desteklemedikleri için eleştirilen Hollandalıları Batı Afrika'dan çıkardı. Hollandalılar buna, çok daha güneyde, kıtadaki ilk gerçek koloni olan ve 19.yy'a kadar tek koloni olan Cape Town'da ilk yerleşimi kurarak tepki gösterdi.
James'in düşüşünden sonra, Fransa'da sürgünde olan ve Nantes İrlanda kolonisinin yardımıyla İngiltere'yi yeniden fethetmeye çalışan İngilizler, Fransızlara karşı daha sert bir politika benimsedi ve Ocak-Temmuz 1693 arasında Saint-Louis'i işgal etti. 1701 yılında Fransızlar köle ithalatı tekeli olan asiento'yu elde ederek Batı Afrika'ya hakim oldular.
1680'de Batı Hint Adaları'nda Olaylar

Mart 1680'de, Saint-Domingue'nin kuzey kıyısında bir yerleşim yeri olan Cap-Français'de, halihazırda tüm Fransız Batı Hint Adaları'na köle tedarik etmekten sorumlu olan Compagnie du Sénégal'in, 14. Louis'nin şekeri teşvik etmek istemesi nedeniyle çöküşüne neden olduğu tütün çiftliğinden sorumlu Oudiette grubundan devraldığı söylentileri yayıldı. Vali Jacques Neveu de Pouancey düzeni yeniden sağlamak zorundaydı.
Mayıs 1681'de bölge sakinleri, bakan Colbert'e gönderdikleri bir dilekçede, en yoksul yoldaşlarının tütün fiyatlarındaki düşüşten kurtulmak için başıbozukların yanında yer almak zorunda kalmalarından duydukları endişeyi dile getirdiler.
Senegal Kraliyet Şirketi

1694: Compagnie Royale du Sénégal'in kurulması, yöneticisi André Brue, Kayor dameli tarafından ele geçirildi ve fidye karşılığında serbest bırakıldı (1701).
1709: Üçüncü bir Senegal Şirketi'nin kurulması (1709-1718).
1720'den itibaren Doğu Hindistan Şirketi Senegal Şirketi'nin faaliyetlerini devraldı.