Charles Edward Stuart
Daha Sonraki Yaşamı > Varis: 1766–1788

1766'da Charles'ın babası öldü.  Papa Clement XI, baba James'i yaklaşık 40 yıl önce İngiltere, İskoçya ve İrlanda Kralı olarak "James III ve VIII" olarak tanımıştı, ancak Papa XIII Charles'ı tanımadı. 23 Ocak'ta Charles, papanın izniyle babasının 40 yılı aşkın süredir yaşadığı Palazzo Muti'ye taşındı.  Charles, babasının ardılı olması hakkında hem Fransa hem de İspanya Krallarına mektup yazdı, ancak  her iki hükümdar tarafından da kral olarak tanınmadı.  Roma'daki sosyal hayatına geri döndü, papayı ziyaret etti ve avlanma, atıcılık, balolar, konserler ve oyunlar gibi eğlencelerle uğraştı.  Fakat periyodik olarak odasına kapanarak sonraki yaşamında yeni arkadaşlıklar kuramadığı söylendi.  1770'te Floransa ve Pisa'yı ziyaret ederek şehrin termal banyolarında tedavi gördü. Charles, bir Jakobit istilası olasılığını bir kez daha gündeme alan Duc de Choiseul komutasındaki Fransız yetkililerin izniyle  1771 yılı başlarında Paris'e döndü. Ancak toplantı gününde  sarhoş olduğu ve tutarlı bir şekilde konuşamadığı için bu ihtimal de ortadan kalktı.
Charles 51 yaşına geldiğinde, Jakobit destekçileri ve Fransızlar, Charles'ın henüz evlenmemiş olması ve Stuart hanedanının tek erkek vârisi olarak yalnızca bekarlığa yeminli bir rahip olan erkek kardeşinin kalmasında endişe etmekteydiler.   Fransızlar ayrıca Britanya'daki hükûmete karşı potansiyel bir silah olarak Stuart soyunu devam ettirmek istediler.   1771'de Charles, Paris'teyken Sir Edmund Ryan'ı kendisine uygun bir gelin bulması için görevlendirdi.  Müstakbel gelinlerle yapılan görüşmelere rağmen kendisine uygun bir eş bulamadı. Birkaç ay sonra, Charles'ın arkadaşı, Duc d'Aiguillion  ve onun kuzeni Charles Fitz-James Stuart, müstakbel gelin olarak baldızı Stolberg-Gedern'li Prenses Louise'i önerdi.  Buna göre, 28 Mart 1772'de Charles, Prenses Louise ile vekaleten evlendi.  Çift kısa bir süre sonra 17 Nisan 1772'de Macerata'da bir araya geldi ve burada evliliğin tamamlandığı bildirildi.
Yeni evli çift ilk olarak Roma'da yaşadıktan sonra 1774'te Floransa'ya taşındılar ve burada Prens Corsini tarafından kendilerine şimdi Palazzo del Pretendente olarak bilinen Palazzo di San Clemente konutu tahsis edildi.  Floransa'da "Albany Kontu" unvanını kullandı ve karısı Louise de "Albany Kontesi" olarak anılmaya başlandı.   Charles'ın sağlığı daha sonraki yaşamında kötüleşti ve astım, yüksek tansiyon, şişmiş bacaklar ve ülserden muzdarip olduğu bildirildi.  1744'te Floransa'dayken, hizmetkarları tarafından arabasına gidip gelmesi için taşınmasını gerektiren hastalıklarından ötürü sürekli acı çekti.  Charles'ın alkolik olduğu da biliniyordu ve bu durum yaşla birlikte kötüleşiyordu.
Charles ve Louise, 1777'de Floransa'dan ayrıldı ve Roma'ya döndü.  İlişkileri giderek daha tartışmalı hale gelmişti.  Bu durumun bir nedenin, saray mensupları Carl Bonstetten ve İtalyan şair Vittorio Alfieri ile olan zina ilişkileriyle ilgili spekülasyon olduğu söylendi.  Başka bir nedenin, giderek daha fazla mantıksız ve sarhoş olduğu bildirilen Charles'ın bizzat kendisi olduğu belirtildi. Kasım 1780'de  Louise, Charles'tan resmen ayrıldı.  Ayrıldıktan sonra, Charles'ın kendisini fiziksel olarak taciz ettiğini iddia etti.  Bu iddiaya çağdaşlar tarafından genellikle inanılıyordu.  Sonraki yıllarda papa, Charles'a papalıktan almakta olduğu maaşının yarısını ödül olarak verdi ve Charles'ın uluslararası itibarı büyük ölçüde zarar gördü.  Özellikle erkek kardeşi Henry, malikanesinde barındırmayı kabul ettikten sonra, giderek daha izole ve mutsuz bir hayat yaşadığı söylendi.
1783'e gelindiğinde, Charles'ın sağlığı bozulmaya devam etti ve bir süre o kadar ciddi bir şekilde hastalandı ki kendisine kutsal yağ sürme ayinleri yapıldı. Charles iyileşmesine rağmen, yeni bir vasiyet oluşturmayı kabul etti ve gayri meşru kızı Charlotte için bir meşruiyet belgesi imzaladı.  Charles ayrıca ona İskoçya soyluluğunda bulunan "Albany Düşesi"  ve "Majesteleri" unvanını verdi, ancak bu onurlar Charlotte'a tahta geçme hakkı vermedi.  Charlotte sonraki beş yıl boyunca babasıyla birlikte Floransa ve Roma'da yaşadı. İki yıldan daha kısa bir süre sonra babasının yanından ayrıldı ve Kasım 1789'da   hiç evlenmemiş olarak öldü. Nisan 1784'te Charles, kendisini ziyarete gelen İsveç Kralı III. Gustav tarafından karısı Louise hakkında bir boşanma kararnamesi imzalaması hususunda ikna edildi.  Bu ayrılık, Papalık Devletlerinde böyle bir yasal prosedür bulunmadığından resmi bir boşanma olarak kabul edilmese bile, Louise'in kocasından ayrı yaşamasına yasal olarak izin verildi.  Charles son yıllarının çoğunu Floransa ve Roma'da yaşayarak geçirdi. 1785 yılında son kez Floransa'dan ayrılarak Roma'ya döndü.  Hastalığı nedeniyle doktorları tarafından hafif seyahatlerle sınırlandırıldığı bildirildi.