stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Savaş arabası
Avrasya bozkırındaki kökenleri

Ulaşımda kullanılan tekerleğin icadı büyük olasılıkla günümüz Rusya, Ukrayna, Romanya ve Bulgaristan'ını kapsayan Avrupa Pontus Bozkırlarında ortaya çıkmıştır. Tekerlekli araçlara dair kanıtlar ilk olarak M.Ö. 4. binyılın ortalarında ortaya çıkmış olup, Kuzey Kafkasya (Maykop kültürü) ve Orta Avrupa bu araçları erken benimseyen bölgeler olmuştur. Bu ilk araçlar muhtemelen öküz arabalarıydı. Ancak, savaş arabaları gibi tekerlekli araçların geliştirilmesinden önce, hayvanların, özellikle de atların evcilleştirilmesi uygarlık için çok önemli bir ilerlemeydi. Atların evcilleştirilmesinin kökeninin izini sürmek zor olmuştur; kanıtlar muhtemel yer olarak Avrasya steplerini, muhtemelen M.Ö. 3500 civarında günümüz Kazakistan'ındaki Botai kültürünü ya da yaklaşık 6000 yıl önce Doğu Avrupa'daki daha erken evcilleştirmeyi işaret etmektedir.
Kollu tekerlekli savaş arabalarının yayılması erken Hint-İran göçleriyle bağlantılıdır ve Sintashta kültürü teknolojinin kökeni için güçlü bir aday olarak kabul edilmektedir. Bilinen en eski savaş arabaları Sintashta kültürü mezarlıklarında bulunmuştur. Bu savaş arabaları antik savaşlarda önemli bir rol oynamıştır ve Batı Avrasya bozkırlarından gelen atların evcilleştirilmesiyle bağlantılıdır.
Tam gelişmiş kollu tekerlekli at arabaları, modern Rusya ve Kazakistan'da bulunan Sintashta-Petrovka Proto-Hint-İran kültürünün Andronovo (Kereste-Mezar) sitelerinde MÖ 2000 civarında ortaya çıkmıştır. Bu kültürün gelişimi muhtemelen erken Hint-İran kültürlerinin ortaya çıkışına ve M.Ö. 1750 civarında Güney Asya'ya göçlerine denk gelmektedir. Savaş arabalarına dair kanıtlar da M.Ö. 1700 civarında Küçük Asya'da ortaya çıkmıştır.
Bununla birlikte, Sintashta kültürünün araç buluntularının gerçekten savaş arabası olup olmadığı konusunda bazı anlaşmazlıklar vardır. Bazı akademisyenler, eldeki sınırlı kanıtlara dayanarak bunların savaş arabası yerine at arabası olabileceğini savunmaktadır. Avrasya bozkırlarında yapılan son keşifler, savaş arabasının kökeninin bölgede olduğu ve muhtemelen Hint-İran veya Hint-Aryan dillerini konuşanlarla ilişkili olduğu iddiasına yeni bir destek sağlamıştır. Bu keşifler arasında Sintashta ve Krivoe Ozero'da bulunan ve MÖ 2000-1800 yıllarına tarihlenen at takımları ve yaylı tekerlekli araçlar da yer alıyor. Bu buluntular antik Yakın Doğu savaş arabası tanımına uymasa da, bozkırların çarpık tekerlekli araçlarını ve at takımlarını ve ilgili bağlantıları ve bilgi aktarımını daha iyi anlamak için daha fazla çalışmaya ihtiyaç olduğunu göstermektedir.
Yakın Doğu'da Savaş Arabaları ve Tarihsel Gelişimi

Antik savaşın ikonik araçları ve gücün sembolü olan savaş arabaları Yakın Doğu'da M.Ö. 17-16. yüzyıllarda kullanılmaya başlanmıştır. Bazı uzmanlar atlı savaş arabasının antik Yakın Doğu'da muhtemelen M.Ö. 2. binyılın başlarında ortaya çıktığını öne sürmektedir. Arkeolojik kanıtlar, özellikle de M.Ö. 18. veya 17. yüzyıla ait bir Suriye silindir mührü, bu savaş arabalarının varlığını göstermektedir. Bu savaş arabaları aniden ortaya çıkmamıştır; disk ya da çapraz çubuklu tekerleklere sahip daha eski araçlardan geliştirilmiştir. Yakın Doğu'da, M.Ö. 2. binyılın başlarında, kollu tekerlekli, atlı savaş arabalarına dair en eski kanıtlar bulunmaktadır.
Yakın Doğu'da Savaş Arabaları ve Tarihsel Gelişimi > Maykop Kültürü ve Erken Tekerlekli Araçlar

Rusya'nın Kuban bölgesindeki Starokorsunskaya kurganında, atların da bulunduğu Maikop Kültürü'ne ışık tutan bir at arabası mezarı bulunmuştur. Bu kurganda keşfedilen iki masif ahşap tekerlek M.Ö. dördüncü binyılın ikinci yarısına tarihlenmekte ve savaş arabası teknolojisinin erken dönemlerine işaret etmektedir. Dilbilimsel kanıtlar, bu savaş arabalarının mucitlerinin Avrasya'dan gelen Hint-Avrupalı insanlar olabileceğini düşündürmektedir.
Yakın Doğu da tekerlekli araçların erken gelişimine tanıklık etmiştir. Christoph Baumer, Mezopotamya'nın tekerlekleri M.Ö. üçüncü binyılın ilk yarısında, Kuban bölgesindeki bulgulardan biraz daha sonra keşfettiğini belirtmektedir. Mezopotamya'daki erken piktogramlar, Avrupa'daki erken tekerlek keşifleriyle aynı zamanlarda ahşap makaralar veya tekerlekler üzerinde duran kızakların bilindiğini göstermektedir.
Savaş bağlamındaki en eski araç tasvirleri, güney Mezopotamya'daki Ur Standardı'nda bulunur ve yaklaşık M.Ö. 2500'e tarihlenir. Doğru şekilde vagon olarak adlandırılan bu ilk araçlar çift dingilli olup öküzler ya da melez hayvanlar tarafından çekiliyordu. M.Ö. 2. binyılın ortalarına kadar Mezopotamya'da dişli tekerlekler görülmemiştir.
Yakın Doğu'da Savaş Arabaları ve Tarihsel Gelişimi > Antik Kenan, İsrail ve Mısır'da Savaş Arabaları

Savaş arabaları, İbranice Tanah ve Yunanca Eski Ahit gibi çeşitli eski metinlerde önemli bir rol oynar. Genellikle savaş, güç ve ihtişamla ilişkilendirilirler. Yaratılış, Yeşu, Hakimler ve 1 Samuel kitaplarında "demir savaş arabalarından" bahsedilmektedir. Bu savaş arabaları Kenanlılar, İsrailliler ve Filistliler tarafından kullanılmıştır.
Eski Mısır'da savaş arabası kullanımı M.Ö. 1650 civarında Hiksos istilası sırasında öne çıkmıştır. Hint-Avrupalı Hititlerin M.Ö. 1659'da Babil'e karşı kazandığı zafer savaş arabalarının savaştaki etkinliğini göstermiştir. Savaş arabaları Hiksos istilacıları tarafından yaygın olarak kullanılmış ve Mısır tarihi boyunca da kullanılmaya devam etmiştir.
Bu Mısır savaş arabaları, dizginleri kontrol eden sürücü ve yayı ve okları hedeflere yöneltmekten sorumlu ana okçu olmak üzere iki kişi tarafından yönetilen mobil okçuluk platformları olarak hizmet vermiştir. Mısırlılar ayrıca M.Ö. 1500 civarında savaş arabası atları için boyunduruk eyeri icat etmişlerdir. Mısır savaş arabalarının en iyi korunmuş örnekleri Tutankamon'un mezarında bulunmakta ve zengin süsleme ve tasarımlarını sergilemektedir. Mısır'daki savaş arabaları tipik olarak iki veya daha fazla at tarafından çekilirdi ve eski Mısır savaşlarında çok önemli bir rol oynarlardı.
Han hanedanı bronz süvari ve savaş arabası modelleri
Sintashta-Petrovka içinde bulunan tel tekerlekli savaş arabası alanı Proto-Hint-İran kültürü mor renkle gösterilmiştir
Hitit savaş arabası (bir Mısır kabartmasının çizimi)
Selahaddin Eyyubi, Esenyurt

| Selahaddin Eyyubi |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 41°02′42″N 28°39′44″E﻿ / ﻿41.04491°K 28.66221°D﻿ / 41.04491; 28.66221
Ülke:  Türkiye
İl: İstanbul
İlçe: Esenyurt
Bulunduğu yer: Avrupa Yakası 
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 2.6 km²
Nüfus (2023): 29.545
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 212 
İl plaka kodu: 34 
Posta kodu: 34502 
İstatistiki bölge: İstanbul alt bölgesi (TR10) 
Seçim çevresi: İstanbul 3. seçim çevresi 
Selahaddin Eyyubi, İstanbul ilinin Esenyurt ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2015 |  | 17.544 | ADNKS |
| 2016 |  15% | 20.238 | ADNKS |
| 2017 |  12% | 22.624 | ADNKS |
| 2018 |  7% | 24.304 | ADNKS |
| 2019 |  10% | 26.653 | ADNKS |
| 2020 |  4% | 27.666 | ADNKS |
| 2021 |  3% | 28.415 | ADNKS |
| 2022 |  3% | 29.314 | ADNKS |
| 2023 |  1% | 29.545 | ADNKS |
Shogo Taniguchi

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Shogo Taniguchi
Doğum tarihi:  15 Temmuz 1991 (33 yaşında)
Doğum yeri:  Kumamoto, Japonya
Boyu:  1,83 m (6 ft 0 in)
Mevkii:  Orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Kawasaki Frontale
Numarası:  5
Altyapı kariyeri
2010-2013:  Tsukuba Üniversitesi
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2014- |  Kawasaki Frontale |  256 |  (17) |
Millî takım kariyeri
| 2015- |   Japonya |  5 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 5 Ocak 2022 
Shogo Taniguchi (d. 15 Temmuz 1991), Japon millî futbolcudur. Kawasaki Frontale takımında forma giymektedir.
İstatistikleri

| Japonya millî futbol takımı> Yıl | Japonya millî futbol takımı> Maç | Japonya millî futbol takımı> Gol |
| --- | --- | --- |
| 2015 | 2 | 0 |
| Toplam | 2 | 0 |
Selahaddin Eyyubi, Viranşehir

| Selahaddin Eyyubi |
| --- | --- |
Mahalle

 Selahaddin EyyubiSelahaddin Eyyubi'nin Şanlıurfa'daki konumu 
 Mahallenin haritadaki yeri
 Şanlıurfa ilinin Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Şanlıurfa
İlçe: Viranşehir
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 2.851
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 414
İl plaka kodu: 63
Posta kodu: 63700
Selahaddin Eyyubi, Şanlıurfa ilinin Viranşehir ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 2.851 |  |
| 2018 | 2.850 |  |
| 2017 | 3.014 |  |
| 2016 | 3.133 |  |
| 2015 | 3.197 |  |
| 2014 | 3.194 |  |
| 2013 | 3.158 |  |
| 2012 | 3.113 |  |
| 2011 | 3.107 |  |
| 2010 | 3.065 |  |
| 2009 | 3.026 |  |
| 2008 | 3.182 |  |
| 2007 | 3.589 |  |
Selahaddin Eyyubi, Nusaybin

| Selahaddin Eyyubi |
| --- | --- |
Mahalle

 Selahaddin EyyubiSelahaddin Eyyubi'nin Mardin'deki konumu 
 Mahallenin haritadaki yeri
 Mardin ilinin Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Mardin
İlçe: Nusaybin
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 6.998
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 482
İl plaka kodu: 47
Posta kodu: 47300
Selahaddin Eyyubi, Mardin ilinin Nusaybin ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 6.998 |  |
| 2018 | 7.372 |  |
| 2017 | 7.382 |  |
| 2016 | 7.326 |  |
| 2015 | 6.747 |  |
| 2014 | 7.088 |  |
| 2013 | 7.153 |  |
| 2012 | 7.490 |  |
| 2011 | 7.692 |  |
| 2010 | 7.866 |  |
| 2009 | 7.867 |  |
| 2008 | 8.068 |  |
Malatya'da 1930 Türkiye yerel seçimleri

1930 Türkiye yerel seçimleri'nde Malatya Belediyesi ile 8 ilçenin ve 3 beldenin belediye başkanlarının belirlenmesi için belediye meclis üyelerinin seçimi yapılmıştır. Malatya il merkezinde gerçekleştirilen seçimlerde 563 kadın ve 4.587 erkek olmak üzere toplam 5.150 oy kullanılmıştır. İl merkezinde seçimi kazanan Cumhuriyet Halk Fırkası üyeleri, Malatya Belediye Başkanlığına Mustafa Naim Karaköylü'yü seçmiştir.
Kemaliye'de CHF 258 oy alırken, SCF 76 oy almıştır.
İlçelere göre sonuçlar

| İlçe | Parti |
| --- | --- |
Merkez: Cumhuriyet Halk Fırkası
Adıyaman: Cumhuriyet Halk Fırkası
Akçadağ: Cumhuriyet Halk Fırkası
Arapgir: Cumhuriyet Halk Fırkası
Besni: Cumhuriyet Halk Fırkası
Hekimhan: Cumhuriyet Halk Fırkası
Kahta: Cumhuriyet Halk Fırkası
Kemaliye: Cumhuriyet Halk Fırkası
Pütürge: Cumhuriyet Halk Fırkası
Beldelere göre sonuçlar

| Belde | Parti |
| --- | --- |
Eskimalatya (Battalgazi): Cumhuriyet Halk Fırkası
Keferdiz (Doğanyol): Cumhuriyet Halk Fırkası
Polat: Cumhuriyet Halk Fırkası
Lutjanus lunulatus

Lutjanus lunulatus, Lutjanus cinsine bağlı bir balık türüdür.
Schwerbelastungskörper

Schkod: deu, kod: de'ye yükseltildiwerbelastungskörper
Schwerbelastungskörper içindeki restore edilmemiş odalarından biri
Albert Speer'in zafer takı inşaat planları hakkında bilgiler içeren alandaki posterlerden biri
Schwerbelastungskörper, (Almanca: ağır hizmet gövdesi), Almanya'nın başkenti Berlin'in Tempelhof semtinin kuzeybatı kesiminde Dudenstraße, General-Pape-Straße ve Loewenhardtdamm'ın kesiştiği noktada bulunan büyük bir beton silindirdir. Adolf Hitler'in baş mimarı Albert Speer tarafından bölgenin bataklık, kumlu zemininde büyük binalar inşa etmenin mümkün olup olmadığını belirlemek için inşa edildi. 1941 ve 1942 yılları arasında inşa edilen Schwerbelastungskörper, yakındaki bir arsa üzerinde devasa bir zafer takı için zemini test etme amacını taşıyordu. Nazi mimari tarzındaki tak, Paris'tekinden yaklaşık üç kat daha büyük olacaktı. Tak; Berlin'in merkezini, Hitler'in tasavvur ettiği Nazi Almanyası'nın ruhunu yansıtan heybetli, anıtsal bir başkent olarak yeniden tasarlama planının bir bileşeniydi.
Schwerbelastungskörper, Dyckerhoff & Widmann AG tarafından 1941'de 400.000 Reichsmark maliyetle inşa edildi (günümüzde yaklaşık 1.69 milyon avro veya 2 milyon ABD doları). Çapı 11 m'dir, 18,2 m derinliğe ulaşan bir temele sahiptir ve inşası planlanan takın bir sütünu için hesaplanan yüke eşdeğer olduğu tahmin edilen silindirin ağırlığından kaynaklanan zemin çökmesini ölçmek için bir zamanlar aletlerin bulunduğu odaları içerir. Bu temel üzerine sokak seviyesinde 14 m yüksekliğinde ve 21 m çapında 12.650 ton ağırlığında bir silindir dikildi.
Germania

Schwerbelastungskörper, Adolf Hitler'in Berlin şehrini yeniden kurma planlarından kalan birkaç kalıntıdan biridir. 1933'te şansölye olarak atandıktan sonra Hitler, Berlin'i 'ırksal topluluğun ulusal işaretlerini' belirgin olarak sergileyecek şekilde yeniden tasarlamaya kararlıydı. Berlin'in yeniden inşası, bu yeniden inşanın Hitler'in mirasının ve gücünün ebedi bir işaretini yaratacağı ve temsil edeceği fikriyle birlikte başlatıldı. Neyin inşa edildiğine, bir şeyin nerede inşa edildiğine ve yapının Nasyonal Sosyalist gücün ideallerini uygun şekilde örnekleyerek yansıtıp yansıtmadığını belirlemeye geldiğinde Hitler karar verme sürecinin ön saflarında yer aldı. Hitler ve mimarı Albert Speer, Berlin'i Germania adında bir "anıtsal dünya başkenti" haline getirmeyi planladı.
Hitler'in Berlin'i yeniden tasarlama planlarının tanımlayıcı bir özelliği, her şeyin devasa ölçekte olması gerektiğiydi. Binaların kendilerinin güçlü bir sağlamlık ve tekdüzelik duygusu taşıması gerekiyordu. Bu büyük ölçekli tasarımlar ve yüce hırslar, Berlin'deki 1936 Olimpiyatlarına ev sahipliği yapması için inşa edilen Olimpiyat Stadı'nda temsil ediliyor. Hitler ayrıca en az 250.000 kişiyi barındırabilecek kapasitede tasarlanmış devasa bir Kış Stadyumu planladı. Binaların büyüklüğü en iyi Hitler'in Volkshalle planlarında örneklenmiştir. Hitler ve Speer tarafından tasarlanan bu gerçekleşmemiş projenin 290 m yüksekliğindeki bir kubbeye sahip ve 180.000'den fazla kişiyi barındırabilecek bir toplantı salonu olması amaçlanmıştı. 1945'te Speer, Volkshalle'nin tasarımlarını İngiliz ve Amerikalı yapı mühendisleriyle tartıştığında, mühendisler Volkshalle'nin içinin o kadar geniş ve görkemli olacağını iddia ettiler ki, tam kapasitede iken içerde sloganlar atan askerlerin nefeslerinin kubbenin tepesinde yoğunlaşıp bulutlar oluşturacağını ve hatta bu bulutların Volkshalle içinde yağmur yağdırabileceğini söylediler. Bu binanın amacı, Üçüncü Reich'ın başkenti olarak hareket eden kalıcı bir yapı ve Hitler'in gücünü, kudretini ve etkisini ölümsüzleştiren Germania'nın en önemli parçasını yaratmaktı.
Bu büyüklükteki yapılar ilk kez Berlin topraklarında inşa edildiğinden, zeminin test edilmesi gerekiyordu. Schwerbelastungskörper, Hitler'in Zafer Takı için bir test olarak inşa edildi. Speer, zeminin Zafer Takı kadar yoğun ve büyük bir şeyi taşıyamayacak kadar yumuşak olacağından endişeliydi, bu yüzden zeminin masif beton yapıları tutma kabiliyetini test etmek Schwerbelastungskörper'i inşa etti. Hitler'in mimarları ve mühendisleri, silindirin yere ne kadar battığını ölçmeyi planlıyordu. II. Dünya Savaşı'nın başlaması nedeniyle yeni başkent üzerindeki çalışmalar kısa süre sonra durduruldu ve silindirdeki ölçümler Haziran 1944'te durduruldu.
Albert Speer

Schwerbelastungskörper, Hitler'in baş mimarı Albert Speer tarafından inşa edilen ve bugün hala ayakta duran birkaç yapıdan biridir. Speer, 19 Mart 1905'te Almanya'nın Mannheim kentinde üst orta sınıf bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Speer, babası ve büyükbabası gibi mimarlık okumayı seçti. Karlsruhe Üniversitesi'nde okudu ve sonra Münih Teknik Üniversitesi'ne geçti. Speer, 1931'de Nazi Partisi'ne katılmadan önce lisansüstü eğitimini Berlin Teknik Üniversitesi'nde tamamladı.
Hitler, Speer'i 30 Ocak 1937'de Berlin genel müfettişi olarak atadı. Görevi, Berlin'i Hitler'in vizyonuna ve arzusuna göre Nasyonal Sosyalizm'in bir merkezi olarak yeniden tasarlamaktı. Speer'e göre Berlin, Hitler'in ve Nazi rejiminin mimari kendini ifadesinin "baştacı" olacaktı. Speer ayrıca, Hitler'in rejimin vizyonunu özetleyen devasa binalara ve anıtlara yönelik arzularını yerine getirmeye hevesliydi. Speer, Zafer Takı'nın planlarını Hitler'e sunduktan sonra, hızla Schwerbelastungskörper'in inşasını emretti.
Speer, II. Dünya Savaşı'ndan sonra Nürnberg Mahkemeleri'nde mahkûm edildi, dört suçla itham edildi ve 20 yıl hapis yattı.
Silindirin inşası

1941'de, Hitler'in Zafer Takı'nın planlanan yerinde zeminin yük taşıma kapasitesini test etmek amacıyla Schwerbelastungskörper'in inşasına başlandı. Zafer Takı, Hitler'in Germania'daki odak noktası olacaktı, bu nedenle Schwerbelastungskörper hayati ve gerekli bir yapı parçasıydı. Schwerbelastungskörper, Fransız savaş esirleri tarafından zorunlu çalışma kamplarında inşa edildi. 6 cm'den daha az batarsa, toprağın ilave dengeleme olmadan inşaat için yeterince sağlam olduğu kabul edilecekti. Titiz ölçümlerin analizi ancak 1948'de yapıldı ve silindirin iki buçuk yıl sonra yaklaşık 19 cm battığını ortaya çıkardı. Speer tarafından tasarlandığı şekliyle tak, ancak zeminin önemli ölçüde dengelenmesinden sonra inşa edilebilirdi.
Hitler ve Speer, başlangıçta silindirin imha etmeyi asla planlamamışlardı, silindiri sonradan yeni bir yolun altına gömeceklerdi. Savaş nedeniyle kesintiye uğrayan bu planlar hiçbir zaman meyvelerini vermedi.
II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, Schwerbelastungskörper artık herhangi bir amaca hizmet etmiyordu. Zafer Takı'nın inşaatı iptal edilince Schwerbelastungskörper, işe yaramaz 12.650 tonluk sabit bir silindir olarak kaldı. Schwerbelastungskörper, Berlin Teknik Üniversitesi'nin himayesinde, 1977'ye kadar şehrin jeolojik temeli hakkında veri toplama projesinin bir parçası olarak kullanıldı.
Genel algı

Savaştan sonra silindirin yok edilmesi düşünüldü, ancak kütlesi ve yakındaki tren rayları ve apartmanlar nedeniyle yapı, patlayıcılarla güvenli bir şekilde yıkılamadı. 1995'ten beri anıtsal silindir, "Nasyonal Sosyalist şehir planlamasının tek somut kalıntısını" temsil eden tarihi bir anıt olarak korunmaktadır. Schwerbelastungskörper, Hitler'in ve Speer'in Berlin için ayrıntılı planlarının temelinin kalıcı bir hatırlatıcısı olarak durmaktadır. Schwerbelastungskörper, ziyaret ve rehberli turlar için halka açıktır.
Alakalı kitaplar

Roger Moorhouse, Berlin at War: Life and Death in Hitler's Capital, 1939–1945, Bodley Head, 2010.[ISBN'si eksik]
Silindirin inşası, 1941
Lingua franca

Üçdilli Çince-Malayca-İngilizce metin, 1839. Malayca Malakka Boğazı çevresindeki geçer dil olmuştur.
Lingua franca veya geçer dil, ortak bir dili veya lehçeyi paylaşmayan insanların birbiriyle iletişim kurmak için kullandığı ortak dildir. Lingua francalar insan tarihi boyunca, ticari, kültürel, dinî, yönetimsel veya diplomatik gereklilikler dolayısı ile gelişmiş, farklı milletlere mensup bilim insanları ve akademisyenler arasındaki iletişimi sağlamak için de kullanılmıştır.
Terimin ismi Orta Çağ'da denizciler ve tüccarlar tarafından 11. yüzyıldan 19. yüzyıla kadar konuşulmuş, Latin dili bazlı bir pidgin olan Akdeniz Lingua Francası'ndan (Sabir) almıştır ve lingua franca, İtalyancada Frenk dili anlamına gelmektedir. Eğer bir dil belli bir bölgede yaşayan farklı gruplar yerine tüm dünya çapında geçer dil statüsüne sahip ise dünya dili olarak adlandırılır.
Örnekler

Lingua francalar antik çağlardan beri var olmuştur. Latince ve Koini Yunancası, Roma İmparatorluğu ile Helen kültüründe geçer dil statüsünde konuşulmuştur. Akadca ve Aramice de Orta Doğu'da eski zamanlarda geçer dil olmuştur.
Birleşik Krallık'ın kolonicilik yolu ile dünyanın büyük bir kısmını kontrolü altına alması, bu bölgelerde İngilizcenin yönetimde kullanılmasına yol açmıştır. Bunun sonucunda kolonicilik dönemi bitmesine rağmen, pek çok yüksek etnik ve dilsel çeşitliliğe sahip eski koloni ülkesi İngilizceyi resmî dilleri olarak benimsemiştir. İngilizce aynı zamanda günümüzde bir dünya dilidir. Fransızca da benzer bir şekilde Fransız ve Belçika koloniciliği yolu ile günümüzde hâlâ Batı ve Orta Afrika ülkelerinde geçer dildir ve resmî statüye sahiptir.
Eskiden Rus İmparatorluğu veya Sovyetler Birliği'nin bir parçası olmuş veya etkisi altında kalmış Kafkaslar, Orta ve Doğu Avrupa ile Orta Asya gibi bölgelerde Rusça hâlâ bir lingua francadır.
Hindustânî (Hintçe-Urduca) ise Pakistan ve Kuzey Hindistan'da lingua francadır.[Şahsen yayımlanan kaynaklar?][sayfa belirt] Özellikle Arunaçel Pradeş gibi etnik açıdan yüksek çeşitlilik gösteren bölgelerde de Hintçe, toplumun %90'ı tarafından anadilleri olmamasına rağmen konuşulur. Malaycanın bir varyantı olan Endonezce, Cavacanın ülkede daha çok konuşanı bulunmasına rağmen Endonezya'nın tek resmî dilidir. Türkçe, Osmanlı idaresi boyunca Anadolu ve Balkanlar başta olmak üzere Osmanlı topraklarında lingua franca görevi görmüştür. Farsça ise İran'da bulunan çeşitli azınlıklar arasında iletişimin sağlanmasında rol oynar.
Svahili Doğu Afrika'daki Bantular arasında 18. yüzyıl civarında yayılmış, kolonicilerin bu dili yönetim dili seçmesi ile de güçlenerek bölgede geçer dil statüsünü korumuştur. Hausa dili de Batı Afrika ve Kuzey Nijerya'daki çeşitli farklı etnik gruplara mensup bireylerin birbirleri ile iletişimine olanak tanıdığı için bir lingua franca olarak nitelendirilebilir.
İngilizcenin çoğunluğun anadili olduğu bölgeler  İngilizcenin resmî dil olduğu ancak çoğunluğun anadili olmadığı ülkeler
Seleniolycus

Seleniolycus, Zoarcidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Luca Pellegrini (1999 doğumlu futbolcu)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Luca Pellegrini
Doğum tarihi:  7 Mart 1999 (25 yaşında)
Doğum yeri:  Roma, İtalya
Boyu:  1,78 m (5 ft 10 in)
Mevkii:  Sol bek
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Lazio   (Juventus'tan kiralık)
Numarası:  3
Altyapı kariyeri
2011-2018:  Roma
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2018-2019 |  Roma |  4 |  (0) |
| 2019 |  → Cagliari (kiralık) |  12 |  (0) |
| 2019- |  Juventus |  18 |  (0) |
| 2019-2020 |  → Cagliari (kiralık) |  24 |  (0) |
| 2020-2021 |  → Genoa (kiralık) |  11 |  (0) |
| 2022-2023 |  → Eintracht Frankfurt (kiralık) |  9 |  (0) |
| 2023- |  → Lazio (kiralık) |  0 |  (0) |
| Toplam |   |  78 |  (0) |
Millî takım kariyeri
| 2014-2015 |   İtalya U-16 |  9 |  (0) |
| 2014-2015 |   İtalya U-17 |  12 |  (0) |
| 2016 |   İtalya U-18 |  3 |  (0) |
| 2016-2017 |   İtalya U-19 |  3 |  (0) |
| 2018-2019 |   İtalya U-20 |  7 |  (0) |
| 2018-2020 |   İtalya U-21 |  5 |  (0) |
| 2020- |   İtalya |  1 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 3 Şubat 2023 (2023-02-03) 
Luca Pellegrini (d. 7 Mart 1999), sol bek pozisyonunda görev yapan İtalyan millî futbolcudur. Serie A takımlarından Lazio'da forma giymektedir.
Profesyonel kariyerine 2018 yılında Roma takımında başladı. Daha sonra sırasıyla Cagliari, Juventus, Cagliari, Genoa ve Eintracht Frankfurt takımlarında forma giydi.
Lutjanus mahogoni

Lutjanus mahogoni, Lutjanus cinsine bağlı bir balık türüdür.