stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Estonya mimarisi
Tarih > 19. yüzyılın sonlarında mimari

Tüm Avrupa'da olduğu gibi Estonya'da da 19. yüzyılın sonu, çeşitli üsluplarda mimari denemelerin yapıldığı bir dönemdir. Mimarlıkta tarihselliğin korunması ve çeşitli eklektizm türleri yaygınlaşmıştır. Neo-Gotik konaklar arasında popüler bir tarz haline gelmiştir.
Yüzyılın sonunda Modern yönelimin etkisi Estonya'ya ulaşmıştır. Bu etkinin temeli Riga şehri ve kısmen Finlandiya'dır. Estonya'da Modern tarzda çalışan en ünlü mimar Jacques Rosenbaum olarak gösterilebilir.
Tallinn'de bulunan Alexander Nevsky Katedrali, Estonya'nın Rus İmparatorluğu'nun yönetimi altında olduğu 19. yüzyıldaki Rus Uyanış tarzının bir örneğidir.
Tarih > 20. yüzyıl

Sillamyae şehir merkezi bir bütün olarak Estonya'daki Stalinist mimarinin göstergesi olarak gösterilmektedir.
Tarih > Galeri

Muhu. Aziz Catherine Kilisesi (13. yüzyıl)
Koluvere Kalesi (13. yüzyılın başları)
Eczane(15. yüzyılın başları)
Liste Evi, Tallinn (1597)
Kadriorg Sarayı (1718'de başladı)
Vyru.Ekaterina Ortodoks Kilisesi klasisizmin bir örneğidir (1804)
Tartu Üniversitesiana bina (mimar Johann Wilhelm Kraus) (1803-1809)
Tallinn'deki modernist bina (mimar Jacques Rosenbaum, 1910'da tamamlandı)
Modern mimari

Tallinn'de bina
Jigeva otobüs durağı
Tallinn'in Orta Çağ'dan kalma eski kentini oluşturan mimari topluluk, UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde yer alıyor.
Çevre denetimi

Çevre denetimi, çevresel gereksinimlerin karşılanmasına ilişkin olarak faaliyet gösteren özel sektör ve kamu kuruluşlarının bu faaliyetlerinin nesnel, belgeye dayalı ve belli aralıklarla tekrarlanmak suretiyle incelenmesidir. İş kuralları bakımından mali denetimle benzerlik göstermektedir. Çevre denetiminde temel alınacak ölçütler ISO 14001'de tanımlanmıştır.
Özbekistan'da yüksek hızlı demiryolu

Özbekistan'da yüksek hızlı demiryolu, Özbekistan Demiryolları tarafından konvansiyonel hatlar üzerinde modernize edilmiş, Afrosiyob markalı Talgo 250 ekipmanını kullanan 600 km'lik hat ve hizmetlerden oluşmaktadır. Tüm YHD hatları, Rus ölçeğinde yükseltilmiş hatlar kullanılarak inşa edilmiştir. Diğer bölgesel demiryolları mevcuttur.
Yüksel Aksu

Aynı adlı siyasetçi için Yüksel Aksu (siyasetçi)sayfasına bakınız.
Yüksel Aksu (d. 1966, Muğla, Ula), yönetmen, senarist, oyuncu.
Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi sinema ve televizyon bölümünden 1993 yılında mezun oldu. Aynı bölümde yüksek lisans yaptı. Yönetmen olarak kısa filmler, belgeseller ve televizyon diziler yaptı. 2005 yılında yapımcı, yönetmen ve senarist olarak gerçekleştirdiği Dondurmam Gaymak filmiyle yurt içi ve yurt dışında birçok ödül aldı. Ayrıca  İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi'nde ders vermektedir.
Filmografisi > Belgeseller

Underground Kadir ve Sinema Çetesi - 1995
Maksat Namım Yürüsün - 1995 / 1996
Anadolu'nun Son Göçerleri Sarıkeçililer (2010)
Filmografisi > Kısa filmler

Zamanın Labirentinde Karşılaşma - 1993
Filmografisi > Uzun metrajlı filmler

Dondurmam Gaymak - 2005
Entelköy Efeköy'e Karşı - 2011
İftarlık Gazoz - 2015
Cem Karaca’nın Gözyaşları - 2024
Filmografisi > Dizi ve filmler

Yasemince - 1999
Yılan Hikâyesi - 2000
Pilli Bebek - 2003
Bir Dilim Aşk	- 2004
Büyük Yalan - 2004
Leyla ile Mecnun - 2011
Sevdaluk - 2013
Avlu - 2018
Holding - Yakında
Ödülleri

23. Ankara Film Festivali (Entelköy Efeköy'e Karşı)
En İyi Film
En İyi Yönetmen
En İyi Senaryo
47. Altın Portakal Film Festivali (Anadolu'nun Son Göçerleri)
En iyi belgesel
25. İstanbul Film Festivali (Dondurmam Gaymak)
Jüri Özel Ödülü
13. Adana Altın Koza Film Festivali (Dondurmam Gaymak)
Jüri Özel Ödülü
Halk Ödülü
En İyi Erkek Oyuncu
4. Newyork Queens Uluslararası Film Festivali - ABD (Dondurmam Gaymak)
En İyi Yönetmen
En İyi Komedi Filmi
HBO Komedi Filmleri Festivali - ABD (Dondurmam Gaymak)
En İyi Yabancı Film
2. İsmail Dümbüllü Ödülleri (Dondurmam Gaymak)
En İyi Film
18. Ankara Uluslararası Film Festivali - Ulusal Uzun Film Yarışması (Dondurmam Gaymak)
Umut Veren Yeni Yönetmen Ödülü
Mahmut Tali Öngören Özel Ödülü
7. Ankara Uluslararası Film Festival (Underground Kadir ve Sinema Çetesi)
İkincilik ödülü (1995)
Zudomon

| Zudomon |
| --- | --- |

Seviye:: Üstün
Çizgi Film
Character in:: Digimon 01
Partner(ler):: Joe Kido
Digievrim
Bebek: Pitimon
Eğitim: Bukamon
Çaylak: Gomamon
Şampiyon: İkkakumon
Üstün: Zudomon
Zudomon (Japonca: ズドモン), Digimon adlı çizgi dizideki hayali bir karakterdir.
Tanım

Üstün seviyesinde bir Digimondur ve Gomamon'un üstün seviyesindeki formudur. Digimon 01 ve 02'de Michael Sorich tarafından seslendirilmiştir.
Saldırıları

Volkan çekiç ve Bumerang çekiç adlı saldırıları vardır.
Örümcek Adam karakterleri listesi

Ana madde: Örümcek Adam
Örümcek Adam karakterleri, Örümcek Adam filminde yer alan karakterleri barındıran bir listedir.
Akbaba – Vulture
Akrep – Scorpion
Bukalemun – Chameleon
Doktor Ahtopot – Doctor Octopus
Kertenkele – Lizard
Dormammu
Kingpin
Morbius
Kaptan Amerika
Thor
Şokçu – Shocker
Yeşil Cin – Green Goblin
Venom
Kraven the Hunter
Carnage
Fantastik Dörtlü
Demir Adam
Hulk
Herkül
Hydro Man – Su Adam
Mysterio
Baron Mordo
Sinister Six
Hydroman
Hobgoblin
Electro
Sandman – Kum Adam
Rhino
Loki (çizgi roman)
Doktor Kıyamet – Doctor Doom
Red Skull – Kızıl Kafatası
Cezalandırıcı – Punisher
Black Spiderman – Siyah Örümcek-Adam
Yeni Cin – New Goblin
Apocalypse(Örümcek Adam 3. oyunda)
Arsenic Candy (Örümcek Adam 3. oyunda)
Dragon Tail – Ejder Kuyruğu (Örümcek Adam 3. oyunda)
Mad Bomber – Öfkeli Bombacı (Örümcek Adam 3. oyunda)
Özbekistan'daki Türkler

Özbekistan'daki Türkler Özbekistan'da yaşayan etnik Türklerdir. Komşu Türkmenistan veya Kazakistan'ın aksine, Özbekistan'da yaşayan Türkler onlar gibi şanslı değil. Türkler Taşkent'teki 1989 isyanında Uzbeks'le çatışıyorlardı ve bu da 1.500'den fazla can kaybına neden oluyordu. Özbekistan'da, Türk okulları ve Türk dili kurulmamış gibi Türk toplumu sağlama konusunda büyük bir eksiklik var. Özbekistan'daki Türkler, bu ülkedeki son derece Rus ve Ermeni sunumları nedeniyle birçok sorunla karşı karşıya. Ruslar, Ermeniler ve bazı Belaruslular Özbekistan'da, özellikle de Ermenilerin tarihi meseleler nedeniyle faydalarından duydukları tehditlerden korktukları için açık bir Türk toplumu fikrine karşı çıktılar. Özbekistan'daki Türk nüfusunun azalması bir sorun haline geldi.
Özbekistan'daki göller listesi

Taşkent Eyaletinde yapay bir göl olan Çarvak
Türkmenistan sınırındaki Sarygamysh Gölü'nün havadan çekilmiş fotoğrafı, Aralık 2001
Bu, Özbekistan'daki göllerin bir listesidir:
Akçakol Gölü
Aral Gölü
Arnasay Gölleri
Ayazkale Gölü
Aydar Gölü
Botakol
Çarvak Gölü
Karateren Gölü
Sarıgamış Gölü
Toʻdakoʻl suv ombori
Tüyabuguz Rezervuarı
Tuzkon
Zhyltyrbas Gölü
Dominika

Dominik Cumhuriyeti ile karıştırılmamalıdır.
Dominika haritası
Dominika (İngilizce: Dominica), resmî adıyla Dominika Topluluğu, Karayipler'de bir ada ülkesidir. Başkenti Roseau adanın batı kıyısındadır. Coğrafi olarak Küçük Antiller'in güneyini oluşturan Rüzgârüstü Adaları'nda bulunur. Kuzeyinde Guadeloupe, güneyinde Martinik bulunur. Dominika'nın yüzölçümü 750 km², en yüksek noktası 1447 m'lik Morne Diablotins'tir. 2011 verilerine göre adada 71.293 kişi yaşamaktadır.
Adanın ilk yerleşimcileri 5. yüzyılda Güney Amerika'dan göçen Aravaklardır. Karayip halkı 15. yüzyıla kadar bölgedeki hakim güç oldu. Kolomb adayı 3 Kasım 1493'te keşfetti. Ardından Avrupalılar adayı sömürgeleştirdiler. Dominika 1690'lardan 1763'e dek Fransızların elindeydi. Fransızlar kahve plantasyonlarında çalıştırmak üzere Batı Afrika'dan köleler getirdiler. Büyük Britanya, Yedi Yıl Savaşı'nın ardından 1763'te adayı kontrolüne aldı. Bu dönemde İngilizce Dominika'nın resmi dili oldu. Ada 1978'de bağımsızlığını kazandı.
Dominika doğal güzelliklerinden dolayı "Karayipler'in Doğa Adası" olarak adlandırılır. Ada, Küçük Antiller'in en gencidir ve hâlen jeotermal-volkanik faaliyetlerle oluşumu sürmektedir. Bu nedenle dünyanın en büyük ikinci sıcak su kaynağı olan Boiling Gölü ülkenin güneyinde yer alır. Adada ayrıca birçok nadir bitki, hayvan ve kuş türüne ev sahipliği yapan dağlık yağmur ormanları bulunmaktadır. Adanın batı kıyıları kuraktır, iç kesimler ise yoğun yağış alır. Emperyal amazon olarak da bilinen sisserou papağanı sadece Dominka'da bulunur ve adanın millî kuşudur. Mor bir sisserou ülke bayrağında simgelenmiştir ve bu Dominika bayrağını mor renk içeren iki ülke bayrağından biri (diğeri Nikaragua) yapmaktadır. Ülke İngiliz Milletler Topluluğu, Birleşmiş Milletler, Amerikan Devletleri Örgütü ve Bağlantısızlar Hareketi üyesidir.
Tarih

Kristof Kolomb, 1493'te keşfettiği bu adaya Dominika adını verdi. İspanyol ve Fransızların egemenliğinde kaldı. 1763'te İngilizlerin eline geçti (Paris Antlaşması). 1967'de Birleşik Krallık'ta kabul edilen "1967 İlişkili Devlet Yasası" gereğince, anayasası ve dolayısıyla iç yönetimi üzerinde tam kontrole sahipken, Birleşik Krallık dış ilişkiler ve savunma sorumluluğunu korudu. Dominika, 3 Kasım 1978'de Birleşik Krallık'tan bağımsızlığını elde etti. Ülkede süregelen şiddet ve siyasi istikrarsızlık ortamı, kronik az gelişmişliğe bağlıdır. Bunda, sık sık yaşanan ve büyük yıkımlara yol açan kasırgaların da (Ağustos 1979) önemli payı vardır. 1980'deki genel seçimler muhafazakârların zaferiyle sonuçlanmış, iki darbe girişimi sonrası siyasi yaşam karışmıştır. Dominika, İngiliz Milletler Topluluğu, Birleşmiş Milletler ve Karayip Topluluğu'na üyedir. Küba, Venezuela, Bolivya ve Nikaragua'nın içinde yer aldığı ALBA'nın üyesidir.
Coğrafya

Ada, volkanik kökenlidir. Verimli topraklara ve dünyanın ikinci büyük kaynar gölüne sahiptir. Adanın omurgasını oluşturan yüksek sırttan, kıyı şeridine doğru birkaç ırmak iner.
Coğrafya > İklim ve bitki örtüsü

Zengin volkanik toprakta yetişen sık tropikal bitki örtüsü, adanın beşte ikisini kaplar. İklimi sıcak ve nemlidir. Topraklarının ancak onda biri ekilebilir durumdadır.
Demografi

Dominikalıların büyük çoğunluğu Afrika kökenlidir. Avrupa kökenli azınlık (Fransız ve İngiliz sömürgecilerin torunları ve İrlanda kökenli bazı kişiler) ile birlikte artan karma bir nüfus vardır ve az sayıda Lübnanlı, Suriyeli ve Asyalı yaşamaktadır. Dominika, aynı zamanda, komşu adalardan imha edilen veya sürülen Kolomb öncesi yerli Kalinago (daha önce Caribs olarak da bilinir) nüfusu olan tek Doğu Karayip adasıdır. 2014 itibarıyla 3.000'den fazla Kalinago kalmıştır. Dominika'nın doğu kıyısındaki sekiz köyde yaşamaktadır.
Dominika'nın nüfus artış hızı, öncelikle diğer ülkelere göç nedeniyle çok düşüktür. 21. yüzyılın başlarında, en popüler ülkeler için göçmen sayıları şu şekildedir: Amerika Birleşik Devletleri (8.560), Birleşik Krallık (6.739), Kanada (605) ve Fransa (394).
Dominika, 1832'de kısmen Leeward Adaları federal kolonisine entegre edildi. Daha sonra 1871'de Leeward Adaları Federasyonu'nun tam bir parçası oldu. Başından beri, daha önce Dominika, federasyonun diğer daha İngilizce konuşan adalarının siyasi veya kültürel geleneklerinde hiçbir rol oynamamıştı. Şimdi, bir Leeward Adası olarak, binlerce dönüm ormanlık topraklanmamış araziye sahip bu çok daha büyük bölge Montserrat ve Antigua halkına açıktı. 20. yüzyılın başında, Rose'un limon suyunu üreten Rose's Company, ürününe olan talebi, ürünü Montserrat'tan tedarik etme yeteneğinden daha fazla gördü. Bu duruma verdikleri yanıt Dominika'ya toprak satın almak ve Montserrat çiftlik işçilerini yer değiştirmeye teşvik etmekti. Sonuç olarak, Dominika, Wesley ve Marigot'ta iki dil topluluğu vardı.
Ekonomi

Dominika, 1993 yılından bu yana kendi yatırım programı ile vatandaşlık programına sahiptir. Bu yatırımların şu an hükûmetin toplam gelirinin %16'sını oluşturduğu düşünülmektedir. 1 Şubat 2017'de yayınlanan Arton Capital'in Arton Endeksi'nde, yatırım programlarıyla ikamet ve yatırım programlarıyla vatandaşlık programlarının dahil olduğu toplam on iki programdan ikinci seçilmiştir.
Plantasyonlar (muz, kakao, yeşil limon, kopra, vanilya), ponza ve balıkçılıkla birlikte temel geçim kaynaklarını oluşturur. Gıda maddeleri ithal etmek durumundadır. Ekonomik büyümenin temelini turizm oluşturur.
Ekonomi > Turizm

Yaban hayatın korunduğu Morne Trios Pitos Ulusal Parkı, turistlerin gözde uğrak yeridir.
Ayrıca Bakınız

Dominika Ekonomik Vatandaşlık Programı
Yuichi Nakamura

| Yuichi Nakamura 中村 悠一 |
| --- | --- |

Doğum: 20 Şubat 1980 (44 yaşında) Aji, Japonya
Meslek: Seslendirme sanatçısı
Etkin yıllar: 2001-günümüze
Ajans: Sigma Seven
İmza

Yuichi Nakamura (Japonca: 中村 悠一 Nakamura Yūichi; 20 Şubat 1980 Aji, Japonya), Japon erkek seslendirme sanatçısı.
Filmografi > Anime serisi

A Dark Rabbit Has Seven Lives : Gekkou Kurenai
Aquarion Evol : Towano Mykage
Arakawa Under the Bridge : Last Samurai
Aria : Posta çalışanı (4)
Bakugan Battle Brawlers : Capitaine Elright
Basquash! : Iceman Hotty
Black Lagoon : Agent sucre (12), Meier (1-2)
Blassreiter : Bradley Guildford
Blazblue Alter Memory : Hazama
Bleach : Tesla Lindocruz et Muramasa
Broken Blade : Hodr
BTOOOM! : Oda Nobutaka
Clannad  : Tomoya Okazaki
Crush Gear Turbo : Hugo
Dance in the Vampire Bund : Akira Kaburagi
Dear Boys : Satoru Nagase
Dennō Bōkenki Webdiver : Griffion, Ligaon, Raada
Durarara!! : Kyohei Kadota
E's : Guerrilla, Teoerrorno
Engage Planet Kiss Dum : Syuu Nanao
Fairy Tail : Grey Fullbuster
Fate/stay night : Archer/Gilgamesh
Fullmetal Alchemist: Brotherhood : Greed
Gakuen Heaven : Ishizuka
Glass Fleet : Laquld
Guilty Crown : Gai Tsutsugami
Gundam 00 : Graham Aker
Gundam 00 : A Wakening of the Trailblazer : Graham Aker
Hachimitsu to clover : Öğrenci (10)
Haikyu!! : Tetsurou Kuroo
Hyōka : Houtarou Oreki
InuxBoku SS : Sôshi Miketsukami
Inazuma Eleven :  Koujirou Genda, Jin Kageno, Mark Kruger
Initial D : Rin Hojo
K (anime) : Rikio Kamamoto
Kaizoku Sentai Gokaiger : Zangyack Action Commander Deratsuiegar
Kiba : Police B (épisode 1)
Kono Aozora ni Yakusoku o : Wataru Hoshino
L'Ère des Shura : Okita Souji
Lagrange: The Flower of Rin-ne : Villagulio
La Fille des enfers : Suçlu (2)
La storia della Arcana Famiglia : Luca
Le Prince du tennis :
Linebarrels of Iron : Reiji Moritsugu
Love, Elections & Chocolate : Yuki Oujima
Macross Frontier : Alto Saotome
Magical Girl Lyrical Nanoha StrikerS : Vice Granscenic
Mokke : Takanashi (5)
Muteki Kanban Musume : Akihiko Ohta
Natsuyuki Rendezvous : Ryusuke Hazuki
Neo Angelique Abyss : Jet
Net Ghost PiPoPa : Divine Forest
Neuro, le mange-mystères : Tetsuyuki Homura (16)
Nodame Cantabile : Kazushi Iwai
Ōkiku Furikabutte : Takaya Abe
Ore no Imōto ga Konna ni Kawaii Wake ga Nai : Kyousuke Kousaka
Our Home's Fox Deity. : Kūgen Tenko
Pokémon : N
Princesse résurrection : Kizaia
Princesse Tutu :
Prism Ark : Judas
Sawako : Ryu Sanada
Sayonara Zetsubō sensei : Abiru'nun babası (4), Müdür (11), Çalışan (6), Polis (8)
Sekaiichi Hatsukoi : Yoshiyuki Hatori "Tori"
Senyuu : Ross
Seraph of the End : Glen Ichinose
Shangri-La : Leon Imaki
Shirokuma Café : Grizzly-san
Shugo Chara! : Ikuto Tsukiyomi
Sky Girls : Homare Moriyama
Sola : Profesör (2-10)
Squid Girl : Gorô Arashiyama
Starry☆Sky : Kazuki Shiranui
Tatakau Shisho : Volken
Tenpō ibun ayakashi ayashi : Misawa Teizan
The Garden of Sinners : Kouhei (Part 3)
Togainu no Chi : Tomoyuki
Tokumei Sentai Go-Busters : Beet J. Stag/Stag Buster
Tokyo Marble Chocolate : Yamada
Tonari no Kaibutsu-kun : Yoshida Yuuzan
Uta no Prince-sama : Ringo Tsukimiya
Valkyria Chronicles : Kurt Irving
Watamote : Tomoki Kuroki
World Trigger : Yuichi Jin
Working!! : Mashiba Yohei
Yu-Gi-Oh! : Rex Raptor
Zatchbell : Tsaoron
Zettai Karen Children : Kouichi Minamoto
Filmografi > Anime filmler

Fairy Tail The Movie : Grey Fullbuster
Naruto Shippuden: Blood Prison : Muku
Filmografi > Drama CD

Moyashimon  : (2010) : Tadayasu Sawaki
Last mail 2  : (2009): Yamada Kazuki
Futatsu no Spica  : (2009) : Suzuki Shu
Taiyou to umi no kyoshitsu  : (2008) :  Masayuki Misaki
Aitsu no Daihonmei  : (2008) : Takahiko Satô
Kamen Rider Den-O  :  (2007) :  Yūto Sakurai/Kamen Rider Zeronos
Delicious Gakuin  :  (2007) : Ryouji Nangou
Shinigami no Ballad  : (2007) : Makoto Hayama
Puzzle  : (2007) :  Masanori Ootaka
Kazoku Zenzai  : (2007) :  Kou Kamizawa
DD-BOYS  :  (2006) :  Kendisi
Princess Princess D  :  (2006) : Otoya Hanazono
Kitana (i) Hero  : (2006) : Hiroshi Onodera
Kamen Rider Hibiki as  :  (2005) :  Kyosuke Kiriya
Daisuki ! Itsutsu Go !  : (2005)
Gokusen 2  : (2005) : Yūichi Kawada
Etüdler (Chopin)

Étude Op. 25, No. 11
Etüdler (Études), Frédéric Chopin tarafından piyano için 3 set halinde bestelenen solo çalışmalardır. Toplamda 27 tane olan bestelerin onikişerli iki grubu Opus numarası 10 ve 25 ile sınıflandırılmış, üç tanesi ise opus numarası almamıştır.
Etüdlerin listesi > Études Op. 10

Etüdlerin ilk seti 1833'te yayınlandı (bazıları 1829 yılında yazılmıştı). Chopin o zaman 23 yaşında olmasına rağmen çoktan Paris salonlarında tanınan ünlü bir besteci idi. Paris'te Franz Liszt ile tanışan Chopin eserlerini o'na adamıştır. - "Fransızca: à mon ami Franz Liszt" (arkadaşıma, Franz Liszt).
| İsim | Anahtar | İsim | Anahtar |
| --- | --- | --- | --- |
| Étude Op. 10, No. 1 | C major | Étude Op. 10, No. 7 | C major |
| Étude Op. 10, No. 2 | A minor | Étude Op. 10, No. 8 | F major |
| Étude Op. 10, No. 3 | E major | Étude Op. 10, No. 9 | F minor |
| Étude Op. 10, No. 4 | C-sharp minor | Étude Op. 10, No. 10 | A-flat major |
| Étude Op. 10, No. 5 | G-flat major | Étude Op. 10, No. 11 | E-flat major |
| Étude Op. 10, No. 6 | E-flat minor | Étude Op. 10, No. 12 | C minor |
Etüdlerin listesi > Études Op. 25

Chopin'in ikinci etüd seti 1837'de yayınlandı.
| İsim | Anahtar | İsim | Anahtar |
| --- | --- | --- | --- |
| Étude Op. 25, No. 1 | A-flat major | Étude Op. 25, No. 7 | C-sharp minor |
| Étude Op. 25, No. 2 | F minor | Étude Op. 25, No. 8 | D-flat major |
| Étude Op. 25, No. 3 | F major | Étude Op. 25, No. 9 | G-flat major |
| Étude Op. 25, No. 4 | A minor | Étude Op. 25, No. 10 | B minor |
| Étude Op. 25, No. 5 | E minor | Étude Op. 25, No. 11 | A minor |
| Étude Op. 25, No. 6 | G-sharp minor | Étude Op. 25, No. 12 | C minor |
Etüdlerin listesi > Fransızca: Trois nouvelles études

Trois nouvelles études, Ignaz Moscheles ve François-Joseph Fétis tarafında yazılan bir piyano öğretim kitabı olan Fransızca: Méthode des méthodes de piano için katkı amacıyla yazılmış ve opus numarası verilmemiştir.
| İsim | Anahtar |
| --- | --- |
Étude No. 1: F minor
Étude No. 2: A-flat major
Étude No. 3: D-flat major
Çalışmalar > Tüm Etüdler için

Casella, Alfredo. F. Chopin. Studi per pianoforte. Milano: Edizioni Curci, 1946.
Cortot, Alfred. Frédéric Chopin. 12 Études, op.10. Édition de travail des oeuvres de Chopin. Paris: Éditions Salabert, 1915.
Cortot, Alfred. Frédéric Chopin. 12 Études, op.25. Édition de travail des oeuvres de Chopin. Paris: Éditions Salabert, 1915.
Galston, Gottfried. Studienbuch [Study Book]. III. Abend [3rd Recital] (Frédéric Chopin). Berlin: Bruno Cassirer, 1910.
Çalışmalar > Bazı Etüdler için

Busoni, Ferruccio. Klavierübung in zehn Büchern [Piano Tutorial in Ten Books], zweite umgestaltete und bereicherte Ausgabe. Buch 8 (Variationen und Varianten nach Chopin). Leipzig: Breitkopf & Härtel, 1925.
Godowsky, Leopold. Studien über die Etüden von Chopin (Studies on Chopin's Etudes). New York: G. Schirmer Inc., 1899 (Berlin: Schlesinger'sche Buch- und Musikhandlung, 1903).
Joseffy, Rafael. Etudes for the Piano. Instructive Edition. New York: G. Schirmer, 1901.
Yorumlamalar

Godowsky, Leopold. Studien über die Etüden von Chopin (Studies on Chopin's Etudes). New York: G. Schirmer Inc., 1899 (Berlin: Schlesinger'sche Buch- und Musikhandlung, 1903).
Wührer, Friedrich. Achtzehn Studien zu Frédéric Chopins Etuden [sic] [18 Studies on Chopin's Etudes]. In Motu Contrario [In Contrary Motion]. Heidelberg: Willy Müller, Süddeutscher Musikverlag, 1958.
Konuyla ilgili yayınlar

Bülow, Hans von. "Remarks on the Separate Studies." In Auserlesene Klavier-Etüden von Fr. Chopin. München: Jos. Aibl, 1880.
Collet, Robert. "Studies, Preludes and Impromptus." In Frédéric Chopin: Profiles of the Man and the Musician. Ed. Alan Walker. London: Barrie & Rockliff, 1966.
Czerny, Carl. School of Practical Composition London: R. Cocks & Co., [1848]; Reprint, New York: Da Capo Press, 1979.
Deschaussées, Monique. Frédéric Chopin: 24 études - vers une interprétation. Fondettes: Van de Velde, 1995.
Eigeldinger, Jean-Jacques. Chopin: Pianist and Teacher as Seen by his Pupils. Cambridge University Press, 1986
Ekier, Jan, ed. (National Edition)."About the Etudes." "Performance Commentary." "Source Commentary." Chopin Etudes. Warsaw: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1999.
Finlow, Simon. "The Twenty-seven Études and Their Antecedents." In Jim Samson (ed.), The Cambridge Companion to Chopin. Cambridge: Cambridge University Press, 1992.
Galston, Gottfried. Studienbuch. III. Abend (Frédéric Chopin). Berlin: Bruno Cassirer, 1910.
Huneker, James. "The Studies—Titanic Experiments." In Chopin: The Man and His Music. New York: Charles Scribner's Sons, 1900.
Klein, Andreas. The Chopin "Etudes": An Indispensable Pedagogical Tool for Developing Piano Technique. DMA diss., Rice University, 1989.
Kogosowski, Alan. "Mastering the Chopin Études." A compendium to Chopin: Genius of the Piano. E-Book, 2010.
Leichtentritt, Hugo. "Die Etüden." In Analyse der Chopin’schen Klavierwerke [Analysis of Chopin's Piano Works]. Band II. Berlin: Max Hesses Verlag, 1922.
Lear, Angela Chopin’s Grande Etudes. February 5, 2007.
Leontsky, Jan: Interpreting Chopin. Etudes op.10 & op.25. Analysis, comments and interpretive choices. Tarnhelm editions.
Niecks, Frederick. Chopin as a Man and Musician. London: Novello, Ewer and Co., 1888.
Paderewski, Ignacy Jan, Ludwik Bronarski, Józef Turczynsky, ed. ("Paderewski" Edition). "The Character of the Present Edition." "Commentary." Chopin Studies (Etudes). Warsaw: Instytut Fryderyka Chopina, 1949.
Samson, Jim. "Baroque reflections." In The Music of Chopin. London: Routledge and Kegan Paul, 1985.
Schumann, Robert. "Die Pianoforte-Etuden, ihren Zwecken nach geordnet" ["The Pianoforte Études, Categorized According to their Purposes"]. Neue Zeitschrift für Musik No. 11, February 6, 1836, p. 45.
Zimmermann, Ewald, ed. (Henle Edition). "Kritischer Bericht" (Critical Report). Chopin Etudes. München: G. Henle Verlag, 1983.