Dalwhinnie damıtımevi
Tarihçe

1897 yılında Grantown-on-Spey'den John Grant, Kingussie'den George Sellar ve Kingussie'den tasarımcı Alexander Mackenzie, Great North Road ile Highland Railway arasında Dalwhinnie'de Strathspey Damıtımevi'ni inşa etmek için tahmini 10.000 £ tutarında yatırım yaptılar. Mackenzie'nin Kingussie'de bir damıtımevi tasarlama konusunda daha önce bir deneyimi vardı.
1898 yılı Şubat ayında üretim başladı ancak yaz aylarında girişim tasfiye aşamasındaydı. Ekim ayında A.P. Blyth, oğlu için damıtımevini satın alır ve adını Dalwhinnie olarak değiştirir ve 'bina ve tesiste önemli iyileştirmeler' yapıldığını duyurur.
1905 yılında Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en büyük damıtıcılar olan Cook ve Bernheimer, damıtımevini açık artırmada sadece 1.250 £'a satın alır. Birçok kişi İskoç viski endüstrisinin ele geçirilmesinden korkar. Leith'teki büyük bir depo, Dalwhinnie'yi "Amerikan damak tadına uygun" diğer viskilerle harmanlar.
1919 yılında Amerika'da yasaklama başladı. Dalwhinnie İskoçların eline geri döndü; bunlar Macdonald Greenlees'in başkanı ve aynı zamanda Leith'te harmancı olan Sir James Calder idi.
1926 yılında Macdonald Greenlees, Distillers Company Ltd. (DCL) tarafından satın alındı. Dalwhinnie, otuz yıldan kısa bir sürede beşinci sahibini buldu ve James Buchanan and Co.'ya (Black & White ve Buchanan harman viskileriyle tanınan) lisanslandı.
1934 yılı 1 Şubat'ın erken saatlerinde çıkan bir yangın, damıtımevinin dört yıl boyunca kapanmasına neden olur; belki de tesadüf eseri bu, aynı zamanda bölgeye ilk kez elektriğin geldiği ve parafin lambalarının yerini aldığı yıldır.
1937 kışında yeniden inşaat devam ederken, 20 ft (6,1 m) yüksekliğindeki kar kalınlığı çalışmaları aksattı.
Dört yıl sonra, 1938'de Dalwhinnie, Nisan ayında yeniden inşa edilmiş ve yenilenmiş bir şekilde kapılarını açtı.
İkinci Dünya Savaşı zamanı arpa kullanımına getirilen kısıtlamalar nedeniyle çoğu damıtımevi gibi tekrar kapandı.
Yıkama damıtma tesisleri (washback), 1961 yılında kömür yakıtlı bir kazandan buhar ısıtmasına dönüştürüldü.
1968 yılında Maltlama tesisleri üretimi durduruldu. Arpa artık turba ve alkol verimi üzerinde daha fazla kontrol sağlamak için uzman maltçılardan getiriliyor.
1969 yılında British Rail, damıtımevinin özel yan demiryolunu kapattı; Dalwhinnie viskileri artık karayoluyla güneye gidiyor.
1972 yılında modernizasyon devam ederken kömürün yerini petrol türevi yakıtlar alıyor.
Damıtımevi 1987 yılında, United Distillers'ın bir parçası haline geldi. United Distillers, 1987'de kurulan ve ikisi de Guinness'e ait olan Distillers Company ve Arthur Bell & Sons'ın işlerini birleştiren bir İskoç şirketiydi. Dalwhinnie tesisinin modernizasyonu sırasında geleneksel solucan küvetleri kaldırıldı ve kabuk ve boru kondansatörleri takıldı.
1989 yılında "Dalwhinnie 15 Year Old" çeşidi İskoçya'nın Altı Klasik Maltından biri olarak seçildi.
Yeni ziyaretçi merkezi 1991 yılında açıldı.
Met. Office 1994 yılında Dalwhinnie'nin İskoçya'daki ve muhtemelen Birleşik Krallık'taki herhangi bir yerleşim bölgesinin en düşük ortalama sıcaklığına -6 °C (21,2 °F) sahip olduğunu açıkladı.
1995 yılında damıtımevi bir seri yenileme yapıldı. Geleneksel solucan küvetleri, birkaç yıl önce kaldırılmış olmalarına rağmen yeniden kullanılmaya başlandı.
Diageo, 1997 yılında Guinness ve Grand Metropolitan'ın birleşmesiyle kuruldu ve Dalwhinnie, içecek devinin portföyünün bir parçası haline geldi.
Dalwhinnie damıtım evi ve spey nehri havzasında bulunan Diageo'ya ait diğer damıtımevleri (toplam 11 damıtımevi) 2021 yılında küresel çapta su yönetimi sertifikasını alan ilk şirketler oldu.
Spey Nehri, İskoçya'nın en uzun nehirlerinden biridir ve balıkçılığı ve viskisiyle ünlüdür; tüm İskoç viskisinin yüzde 50'si Spey'de damıtılır. Nehrin tamamı, Atlantik somonu da dahil olmak üzere yaban hayatı türleri gibi biyolojik çeşitliliğin korunmasındaki önemi nedeniyle Avrupa mevzuatı kapsamında Özel Koruma Alanı (SAC) olarak korunmaktadır.