Yeni Fransa
Askeri olaylar

Henry Hudson'ın Hudson Körfezi üzerinde İngilizler adına hak iddia etmesinin ardından İngiliz sömürgeleri Kanada'nın kuzeyinden Yeni Fransa'ya doğru ilerlemeye başladılar. 1670 yılında ise Pierre-Esprit Radisson'ın girişimiyle bir şirket kuruldu ve Hudson Körfezi üzerinden yapılan tüm yün ticareti denetim altına alındı. Bu, Kanada merkezli yün ticaretindeki Fransız tekelinin sonu anlamına geliyordu. Buna karşılık Fransızlar sınırlarını güneydeki Amerikan sömürgelerinin batısına dek genişlettiler. 1682'de Ohio ve Mississippi vadilerini keşfeden René Robert Cavelier bu bölgeleri Fransız toprağı ilan etti ve buranın Louisiana adını taşımasına karar verdi. Kendi sömürgesini burada kurmak isteyen La Salle yetersiz eşlemlerin neden olduğu aksaklıklar sonucu sömürgesini Teksas'a taşımak zorunda kaldı. Ne var ki, bu sömürge ağır hastalıklar ve 1688 Hint saldırısı sonucunda yok olmuştur.
Bu bölgedeki sınırlı sömürge etkinliğine karşın vali Louis de Buade de Frontenac'ın isteğiyle birçok hisar yapılmıştır. Bunlar genellikle Yeni Fransa'nın yerleşime açılmamış bölümlerine yapılmışlardır. Bu yapılar Yeni Fransa'daki tek düzenli birlik olan Troupes de la Marine tarafından savunulmuşlardır.
Suskun geçen birkaç yılın ardından İngiliz ve Iroquois birlikleri 1689 yılında Yeni Fransa'ya karşı kapsamlı bir akına giriştiler. Kral William Savaşı olarak adlandırılan bu gerilim 1697'de sona erdi ancak Kraliçe Anne Savaşı'nın 1702'de patlak vermesi barış döneminin yerini yeni bir savaşa bırakmasına neden oldu. Quebec her iki savaşta da savunulurken Port Royal ve Acadia 1690'da düşmana teslim edildi. 1713 yılında imzalanan Utrecht Antlaşması Yeni Fransa'ya barış getirmiştir. Newfoundland ve Acadia'nın bir bölümü antlaşma uyarınca İngilizlere bırakılmasına karşın Fransa, New Brunswick'in bir bölümü ve Cape Breton Adası'nı elinde tutmayı başardı.
Yeni Fransa kısa süre içinde balıkçılık ve tarım endüstrilerinde büyük ilerleme kaydetti. Montreal ve Quebec arasındaki ticareti güçlendirmek amacıyla bir "Kral Yolu" inşa edildi. Deniz ticareti de bu gelişimden kendi payına düşeni almıştır. Sömürgecilerin sayısı gün geçtikçe arttı ve Kanada 1720 yılında 24594 nüfusa ulaştı. Kilise, azalan gücüne karşın eğitim ve toplumsal yardımlaşma alanlarındaki etkinliğini sürdürdü. Bu dönem Fransız Kanadalılar tarafından Yeni Fransa'ın "Altın Çağı" olarak adlandırılmaktadır.
Barış, Massachusetts valisi William Shirley'in 1744 yılında Louisbourg'a saldırmasıyla sona erdi. Güçsüz durumdaki Yeni Fransa birlikleri yetersiz kaldı ve kent düşmana teslim oldu. Fransa burayı 1746'da geri almayı denedi ancak başarılı olamadı. Kent, Aix-la-Chapelle Antlaşması'yla yeniden Fransızlara bırakıldı ancak bu, İngiliz ve Fransızların Kuzey Amerika'daki rekabetine son noktayı koyamadı.
Bugünkü Pennsylvania eyaletinin Pittsburgh kentindeki Allegheny ve Monongahela ırmakları arasındaki bölgede yer alan Duquesne Hisarı Yedi Yıl Savaşı boyunca önemli bir savunma işlevi görmüştür. Bu yapının inşa edilmesindeki temel amaç Ohio Irmağı vadisini Fransız denetiminde tutmaktı. Virginia'dan yola çıkan küçük bir birlik burada bir hisar yapmaya başladı ancak Sieur de Contrecoeur komutasındaki Fransız birlikleri tarafından Nisan 1754'te geri püskürtüldüler.
Ohio'nun denetimini sağlamaya yönelik bu sürtüşme Fransız - Hint Savaşı'na yol açmıştır. Bu, Yedi Yıl Savaşı'nın Kuzey Amerika ayağını oluşturmaktadır. Savaş, George Washington komutasındaki düzensiz birliklerin Fransız taburları tarafından yenilgiye uğratılmalarıyla sona ermiştir. İngilizler bu yenilgi sonrası Yeni Fransa'nın başkenti Quebec City'ye saldırma planları yapmaya başlamışlardır.
Bu sırada Fransızlar batı yönündeki keşiflerini sürdürmüşler ve bu yeni bölgelerdeki yerlilerle ittifaklar kurmuşlardır. Bugünkü Kanada eyaletlerinden Saskatchewan'ın hemen doğusunda Fort de la Corne adında bir hisar yaptırılmıştır. Bu, Fransız İmparatorluğu'nun Kuzey Amerika'da batı yönünde kazandığı son toprak parçasıdır.