1968 Formula 1 sezonu
Şampiyona raporu > Avrupa'da Yaz Sezonu > Yarış 6: Fransa

Sırasıyla 1965, 1966 ve 1967'de Clermont-Ferrand, Reims ve kısa Le Mans pistindeki yarışlardan sonra, Fransa GP, kuzey Fransa'nın ormanlık ve engebeli bir bölgesinde bulunan muhteşem ve tehlikeli 4 mil (6,4 km) uzunluğundaki Rouen-Les-Essarts kırsal yol pistine geri döndü. Bu pist çok hızlı, dardı ve hızlı, banka karşıtı yokuş aşağı virajlar ve pistin sonlarında iki tuğla yüzeyli viraj dahil olmak üzere yüksek hızlı virajlarla doluydu. Alpine-Renault Grand Prix aracı formunda tamamen Fransız bir takımın kendi evindeki yarışta ilk kez sahneye çıkması bekleniyordu ancak motorunun rakiplerine kıyasla 100 fren beygir gücünden yoksun olması nedeniyle hiçbir zaman gerçekleşmedi ve bu da Renault'un projeyi öldürmesine yol açtı. Giriş, iki hafta önce Zandvoort'ta ıslak zeminde yarışan alandan çok da farklı değildi, tek istisna hava soğutmalı V8 motorlu yeni Honda RA302 aracıydı - bu yeni Honda deneysel bir araştırma ve geliştirme aracıydı. Bu, yarışmaya uygun olmadığını düşündüğü için yarışmayı reddeden John Surtees tarafından test edilmişti. Şirketin kurucusu Soichiro Honda, Avrupa satışlarını artırmak için Fransa'yı ziyaret ediyordu ve bu nedenle aracın Honda Fransa tarafından, F2 Matras'ta iki önceki GP'de yarışmış olan popüler 40 yaşındaki Fransız yarışçı Jo Schlesser için girilmesine karar verildi. Cooper, Dan Gurney Eagle'ı için motor eksikliği nedeniyle yokken, merhum Ludovico Scarfiotti ve yaralı Brian Redman'ın yerine İngiliz Vic Elford ve Matra'dan Johnny Servoz-Gavin'i sahaya sürdü. Sıralama turlarında Jackie Oliver, Lotus'una ağır hasar veren 125 mph (201 km/sa) hızındaki bir kazadan zaferle ayrıldı. Araba zamanında tamir edilemedi ve bu yüzden Oliver toplantının geri kalanını kaçırmak zorunda kaldı. Jochen Rindt, Brabham'ıyla sıralama turlarında en hızlı zamanı yaptı; Jackie Stewart'ın Matra-Ford'u ve Jacky Ickx'in Ferrari'si ise gridin ön sırasını paylaştı. Hulme ve Amon ikinci sırayı paylaşırken, Bruce McLaren (McLaren), Surtees (Honda) ve Jean-Pierre Beltoise (Matra) üçüncü sırayı oluşturdu. Şampiyona lideri Graham Hill dokuzuncuydu. Yarış başladığında hafif yağmur yağıyordu ancak sürücülerin çoğu ara lastiklerle başlamaya karar verdi. Tek istisna, tam ıslak lastikleri seçen Ickx'ti. Sonuç olarak, Belçikalı sürücü ilk tur sonunda liderdi. Stewart ve Rindt ikincilik için savaşırken, Surtees dördüncü oldu. Üçüncü turda, başlangıçtan sonra anti-banked süpürücülerden biri olan meşhur Six-Frere's virajında Schlesser, R&D Honda'nın kontrolünü kaybetti ve kaza yaptı. Araba oradaki setin üzerine çıktı, devrildi ve alev aldı. Dolu yakıt deposu ve magnezyum şasi o kadar yoğun bir şekilde yandı ki Schlesser'ı kurtarmak için hiçbir şey yapılamadı. Yangın pistin her yerini yaktı ve sürücüler pistin bu kadar yüksek hızlı bir bölümünde kaçınma eylemi yapmak zorunda kaldılar. O sezon ölen dördüncü F1 sürücüsü oldu (Jim Clark, Mike Spence ve Lodovico Scarfiotti'den sonra). Ancak yarış yine de devam etti. Rindt, kaza yerinde enkazdan dolayı bir lastik patlaması yaşadı ve pite girmek zorunda kaldı, grubun sonuna düştü. Surtees, Stewart'ın önüne geçti ve yedinci turda Rodriguez tarafından geçilene kadar ikinci sırada kaldı. Daha geride, Hill dördüncü sıra için Stewart'ı geçti ancak daha sonra tahrik mili arızasıyla yarış dışı kaldı. Ickx 19. turda pistten çıktı ve Rodriguez ve Surtees'in gerisinde kaldı ancak iki tur içinde her iki adamı da yakalayıp geçti ve öğleden sonra kalanında önde kalarak sadece dokuzuncu Grand Prix'sinde ilk zaferini kazandı. Rodriguez vites kutusu sorunları nedeniyle pite girmek zorunda kaldı ve geride kaldı, Surtees ikinci oldu (Honda sürücüsü de kırık gözlüklerini değiştirmek için pite girse de). Üçüncülük Stewart'a gitti, Cooper-BRM sürücüsü Vic Elford ise Grand Prix'deki ilk yarışında dördüncü oldu.