Parfüm
Aromatik kaynaklar > Bitki kaynakları

Bitkiler uzun zamandır parfümeride uçucu yağlar ve aroma bileşikleri kaynağı olarak kullanılır. Bu aromatikler genellikle bitkiler tarafından otoburlara, enfeksiyonlara karşı koruma sağlamak ve tozlayıcıları çekmek için üretilen ikincil metabolitlerdir. Bitkiler parfümeride kullanılan kokulu bileşiklerin en büyük kaynağıdır. Bu bileşiklerin kaynakları bir bitkinin çeşitli kısımlarından elde edilebilir. Bir bitki birden fazla aromatik kaynak sunabilir, örneğin kişniş'in havadaki kısımları ve tohumları birbirinden oldukça farklı kokulara sahiptir. Portakal yaprakları, çiçekleri ve meyve kabuğu sırasıyla petitgrain, neroli ve portakal yağı kaynaklarıdır.
Kabuk: Yaygın olarak kullanılan kabuklar arasında tarçın ve cascarilla bulunur. Sassafras kök kabuğundaki hoş kokulu yağ, diğer hoş kokulu bileşiklerin sentezinde kullanılan ana bileşeni safrole için doğrudan veya saflaştırılarak kullanılır.
Çiçekler ve ağaç çiçekleri: Şüphesiz parfüm aromatiklerinin en büyük ve en yaygın kaynağıdır. Birkaç gül ve yasemin türünün çiçeklerini, ayrıca osmanthus, plumeria, mimoza, sümbülteber, nergis, kokulu sardunya, cassie, ambrette ve turunçgiller ve ylang-ylang ağaçlarının çiçeklerini içerir. Geleneksel olarak bir çiçek olarak düşünülmese de, karanfilin açılmamış çiçek tomurcukları da yaygın olarak kullanılır. Çoğu orkide çiçeği, parfümeride kullanılmadan önce önce tozlaştırılması ve tohum kabuklarına dönüştürülmesi gereken bir orkide olan vanilya hariç, uçucu yağlar veya mutlaklar üretmek için ticari olarak kullanılmaz.
Meyveler: Elmalar, çilekler, kirazlar gibi taze meyveler çıkarıldığında beklenen kokuları nadiren verir. Eğer bir parfümde bu tür koku notaları bulunuyorsa, bunların sentetik kökenli olma olasılığı daha yüksektir. Önemli istisnalar arasında siyah frenk üzümü yaprağı, litsea cubeba, vanilya ve ardıç meyvesi bulunur. En yaygın kullanılan meyveler aromatiklerini kabuklarından verir; bunlar arasında portakallar, limonlar ve misket limonu gibi turunçgiller bulunur. Greyfurt kabuğu aromatikler için hala kullanılsa da, doğal aromatik kükürt içerdiği ve bozunma ürünü oldukça kötü koktuğu için ticari olarak kullanılan greyfurt aromatiklerinin giderek daha fazlası yapay olarak sentezlenmektedir.
Yapraklar ve dallar: Parfümeride yaygın olarak kullanılanlar lavanta yaprağı, paçuli, adaçayı, menekşeler, biberiye ve turunçgil yapraklarıdır. Bazen yapraklar parfümlere getirdikleri "yeşil" koku için değerlidir, buna örnek olarak saman ve domates yaprağı verilebilir.
Reçineler: Antik çağlardan beri değerli olan reçineler, tütsü ve parfümeride yaygın olarak kullanılmıştır. Çok hoş kokulu ve antiseptik reçineler ve reçine içeren parfümler, birçok kültür tarafından çok çeşitli rahatsızlıklar için ilaç olarak kullanılmıştır. Parfümeride yaygın olarak kullanılan reçineler arasında labdanum, tütsü/olibanum, mür, Peru balsamı, benzoin bulunur. Çam ve göknar reçineleri, birçok diğer sentetik veya doğal olarak oluşan aromatik bileşiğin organik sentezinde kullanılan terpenlerin özellikle değerli bir kaynağıdır. Günümüzde parfümeride kehribar ve kopal olarak adlandırılan maddelerden bazısı fosil kozalaklıların reçineli salgısıdır.
Kökler, köksaplar ve soğanlar: Parfümeride yaygın olarak kullanılan karasal kısımlar arasında iris köksapları, vetiver kökleri, zencefil ailesinin çeşitli rizomları bulunur.
Tohumlar: Yaygın olarak kullanılan tohumlar arasında tonka fasulyesi, havuç tohumu, kişniş, kimyon, kakao, Hindistan cevizi, köksap, kakule ve anason bulunur.
Odunlar: Bir parfümün temel notalarını sağlamada son derece önemli olan odun yağları ve damıtıkları parfümeride vazgeçilmezdir. Yaygın olarak kullanılan ağaçlar arasında sandal ağacı, gül ağacı, agar ağacı, huş ağacı, sedir, ardıç ve çam bulunur. Bunlar maserasyon veya kuru damıtılmış (düzeltilmiş) formlarda kullanılır.
Rom terpenleri. Orkide kokuları