stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Jacques Brel
Hayatı

Brel, Schaerbeek, Belçika'da dünyaya geldi. Paris'in varoşlarından olan Bobigny'de akciğer kanserinden öldü.
Jacques Brel
Brel ailesi Fransızca konuşmasına rağmen, aslen Flaman soyundan gelir. Brel'in babası bir karton fabrikasının ortağıydı ve Jacques da burada çalışmaya başladı. Katolik hümanist organizasyon Franche Cordée'de şarkı söylemeye başladı, orada tanıştığı Thérèse Michielsen (Miche) ile 1950'de evlendi.
1950'lerin başında yazdığı parçalarla Belçika'da başarı kazandı. 1954'ten itibaren ciddi biçimde müzikle uğraşmaya ve uluslararası bir kariyer yapmaya başladı. İşini bırakarak Paris'e yerleşti, kabarelerde ve müzikhollerde çalıp söylemeye başladı. 1956'da Avrupa'yı turlamaya başladı veQuand on n'a que l'amour parçasını kaydederek ilk büyük başarısına ulaştı.
1950'lerin sonunda eşi Miche ve üç kızı Brüksel'e taşındı, bundan böyle Jacques ailesiyle ayrı yaşamaya başladı. Brel, müzisyen arkadaşlarının da etkisiyle değişti, artık bir katolik-hümanist değildi. Aşk, ölüm ve hayat hakkında daha kasvetli şarkılar söylemeye başladı. Müziği daha karmaşık bir hal alıyor, şarkılarındaki temalar çeşitleniyordu. Aşk (Je t'aime, Litanies pour un retour), toplum (Les singes, Les bourgeois, Jaurès) ve ruhani endişeler (Le bon Dieu, Dites, Si c'était vrai, Fernand). Aynı zamanda tek bir stile bağlı kalmayıp Les bonbons, Le lion, Comment tuer l'amant de sa femme gibi eğlenceli parçalar da yapmıştır.
Brel'in keskin algısı ve yaratıcılığı hayatı şiirsel bir dille ifade etmesini sağlamıştır. Kelimeleri etkileyici ve basit biçimde kullanmıştır. Şarkı sözlerinde kimi zaman karanlığın ve ironinin izleri görülebilir. Keskin bir protest sosyalisttir.
Parçalarını Fransızca yazmış ve kaydetmiştir. Fransız olmadığı halde tüm zamanların Fransızca müzik yapan en iyi sanatçılarından biri olarak gösterilir.
Flaman köklerine tavrı biraz çelişkilidir. Kendini Flaman olarak tanıtan ve dünyaya Flaman şarkıcı olarak lanse edilen Jacques Brel, Les Flamandes şarkısında kendi vatandaşlarının tepkisini çekmiş, daha sonra yönettiği Flamingants filminde öfkesini göstermiştir. Aynı zamanda La, la, la (1967) isimli parçada "Vive les Belgiens, merde pour les flamingants" (Çok yaşayın Belçikalılar, kahrolun Flamanlar) gibi bir dize yer almaktadır.
Oynadığı L'homme de la Mancha müzikalini yönetmiştir. Filmlerde de oynayan Brel'in oyunculuk yeteneği, müzikal yeteneğinin yanında sönük kalmıştır. 1969 yapımı Mon oncle Benjamin filminde başroldedir.
1978'de akciğer kanserinden ölmüş, Marquesas Adaları'nda Calvary mezarlığına gömülmüştür. Birkaç metre ötesinde ünlü ressam Paul Gauguin yatmaktadır.
Parçalarının İngilizce çevirileri de birçok şarkıcı ve grup tarafından seslendirilmiştir: David Bowie, Terry Jacks, Alex Harvey, Jack Lukeman, Marc Almond, Neil Diamond, The Paper Chase, Tom Robinson, Frank Sinatra, Dusty Springfield ve The Dresden Dolls.
Marlene Dietrich "Ne Me Quitte Pas"'yı Almancada Bitte geh nicht fort adıyla seslendirdi. Amerikalı Nina Simone da şarkıyı Fransızca seslendirdi.
Diskografi

Jacques Brel'in diskografisi hakkında kesin bir şey söylemek mümkün değildir, birçok parçası birçok farklı ülkede farklı isimlerle yayımlanmıştır.
Bu diskografi, Brel'in çıkan ve daha sonra bir araya toplanmış orijinal albümlerine dayanarak oluşturulmuştur.
Diskografi > Stüdyo albümleri

Grand Jacques (1954)
Quand On n'a Que l'Amour (1957)
Au Printemps (1958)
La Valse à Mille Temps (1959)
Marieke (1961)
Les Bourgeois (1962)
Les Bonbons (1966)
Ces Gens-Là (1966)
Jacques Brel '67 (1967)
J'arrive (1968)
L'Homme de la Mancha (1968)
Ne me quitte pas (1972)
Les Marquises (1977)
Diskografi > Konser albümleri

Enregistrement Public à l'Olympia 1961 (1962)
Enregistrement Public à l'Olympia 1964 (1964)
Diskografi > Nadir

Chansons ou Versions Inédites de Jeunesse (2003)
Filmografi > Yönetmen olarak

Franz (1971)
Le Far West (1973)
Filmografi > Aktör olarak

La Grande Peur de Monsieur Clément (yön. Paul Diebens) (1956)
Les Risques du Métier (yön. André Cayatte) (1967)
Mon Oncle Benjamin (yön. Edouard Molinaro) (1969)
La Bande à Bonnot (yön. Philippe Fourastié) (1969)
Les Assassins de l'Ordre (yön. Marcel Carné) (1971)
Mont-Dragon (yön. Jean Valère) (1971)
Franz (yön. Jacques Brel) (1971)
L'Aventure, c'est l'Aventure (yön. Claude Lelouch) (1972)
Le Bar de la Fourche (yön. Alain Levent) (1972)
Le Far West (yön. Jacques Brel) (1973)
L'Emmerdeur (yön. Edouard Molinaro) (1973)
Brel ve Bobbejaan Schoepen, 1955
GNS3

| --- | --- |


Geliştirici(ler): Jeremy Grossmann, Dominik Ziajka, Piotr Pękala
İlk yayınlanma: 2008 (16 yıl önce) (2008)
Güncel sürüm: 2.2.50 / 21 Ekim 2024 (16 gün önce) (21 Ekim 2024)
Programlama dili: Python
Tür: Ağ simülatörü
Lisans: GNU GPL
Resmî sitesi: gns3.com
Kod deposu: github.com/GNS3/gns3-server  
Graphical Network Simulator-3 (kısaca GNS3), ilk olarak 2008 yılında piyasaya sürülen bir ağ yazılımıdır. Karmaşık ağları simüle etmek için kullanılan sanal ve gerçek cihazların kombinasyonuna izin verir. Cisco IOS'u simüle etmek için Dynamips emülasyon yazılımını kullanır.
GNS3, Exxon, Walmart, AT&T ve NASA dahil olmak üzere birçok büyük şirket tarafından kullanılmaktadır ve ağ profesyonel sertifikasyon sınavlarına hazırlık için de popülerdir. Yazılım 2015 yılı itibarıyla 11 milyon kez indirilmiştir.
Canlı bir ağı yeniden yapılandırmak -örneğin, bir kurumsal ağda erişim kontrol listelerini (ACL'ler) uygularken- zorlu bir görev olabilir. Sıkı değişiklik yönetimi politikaları uygulanıyorsa ve özellikle kesinti ve aksaklıklardan her koşulda kaçınılması gerekiyorsa, bu tür ağlarda sorun gidermek de gerçekten zor olabilir. Bundan kurtulmanın bir yolu, profesyonel karmaşık ağları simüle etmek için GNS3 kullanmaktadır. Ayrıca öğrenciler tarafından çeşitli sertifika sağlayıcıları tarafından yürütülen laboratuvar sınavlarına (CCNA, CCNP, vb.) hazırlanmak için de kullanılmaktadır.
Tarihçe

2005 yılında Christophe Fillot bir Cisco yönlendirici simülatörü olan Dynamips'i yazdı. Metin tabanlı bir arayüze sahipti ve bir seferde bir bilgisayarda yalnızca bir yönlendiriciyi simüle edebiliyordu. Dynamips'in 2006'da yayınlanan 0.2.5 sürümü, hipervizör modunu tanıttı ve tek bir bilgisayarda birden fazla yönlendirici simülasyonunu etkinleştirdi. Ayrıca basit bir sanal anahtar da sağladı.
GNS3, Eylül 2007'de bir GUI, ağ bileşenleri eklemek için sürükle ve bırak olanakları ve oluşturulan nesnelerin ve topolojinin kolay depolanması ile tanıtıldı. GNS3 resmi web sayfasında yazılım, "ağ profesyonellerini güçlendiren yazılım" olarak lanse edilmektedir. Eylül 2023 itibarıyla resmi sitesinden v2.2.43'ün dağıtımı yapılmakta olup Windows, Linux ve Mac platformları için serbestçe indirilip kullanılabilmektedir.
Bağımlılıklar

GNS3 çeşitli kütüphanelere ve bileşenlere bağlıdır. Bu bağımlılıkların başarıyla yüklenmesi bir ön koşuldur. Önemli bağımlılıklar aşağıda listelenmiştir.
Dynamips: Bir Cisco yönlendirici simülatörü olan GNS3'ün temelini oluşturur.
Dynagen: Dynamips ile iletişim kurmak için hipervizör modunu kullanan Dynamips'e metin tabanlı bir ön yüz oluşturur. Sanal yönlendirici yapılandırmalarını belirtmek için basit bir yapılandırma dosyası kullanır ve yönlendiricilerin ve ATM, çerçeve röleleri ve anahtarlar gibi WAN teknolojilerinin birbirine bağlanmasını sağlar. Ayrıca, başlatma, durdurma, askıya alma, yeniden yükleme, konsol bağlantısı vb. gibi cihaz işlevleri için yönetim komut satırı (CLI) sağlar.
Python: Dynagen, Python dilinde yazılmıştır.
VPCS: Bu, dokuz adede kadar PC'yi simüle edebilen sanal bir PC simülatörüdür. Bu sanal PC'lerden veya bu PC'lere doğru ping ve traceroute komutlarını kullanmak mümkündür. VPCS'nin sadece Linux veya Windows üzerinde çalışan ve birkaç ağ komutunu destekleyen bir program olduğunu unutmayın. Ancak, VPCS olmadan bir ağı yapılandırmak zorlaşır. Daha önce, VPCS mevcut değildi ve kullanıcıların test için bir ana bilgisayar (PC) yerine ek bir yönlendirici yapılandırması gerekiyordu.
QEMU: Genel ve açık kaynaklı bir makine emülatörü ve sanallaştırıcıdır. Bir makine emülatörü olarak, bir sistem için yapılan programların farklı makinelerde çalıştırılmasını sağlar (örneğin, ARM için geliştirilen programlar bir PC'de çalıştırılabilir). Bir sanallaştırıcı olarak, konuk kodunu doğrudan ana CPU üzerinde çalıştırarak yerel performanslara yakın performanslar elde eder.
cpulimit: Bu, bir işlemin gerçek CPU kullanımını sınırlamaya çalışır. GNS3'te oluşturulan cihazların CPU kullanımını sınırlamak için faydalıdır.
GNS3 (Dynamips), cihaz komutlarını simüle etmek yerine gerçek IOS'u çalıştırmak için gerçek cihaz IOS görüntülerini (imajlarını) kullanır. Bir cihaz simülatörü örneği Cisco Packet Tracer'dır. Yalnızca belirli IOS sürümleri ve modüller, kartlar, işlem motorları, bağlantı noktası adaptörleri vb. desteklenir.
Planck sabiti

"Planck formülü" buraya yönlendirilmektedir. Kara cisim ışınımı için Planck kanunu sayfasına bakınız.
| h değerleri | Birimler |
| --- | --- |
6,62606957(29)×10-34: J·s
4,135667516(91)×10-15: eV·s
6,62606957(29)×10-27: erg·s
ħ değerleri: Birimler
1,054571726(47)×10-34: J·s
6,58211928(15)×10-16: eV·s
1,054571726(47)×10-27: erg·s
hc değerleri: Birimler
1,98644568×10-25: J·m
1,23984193: eV·μm
Planck sabiti (h), bir fizik sabitidir ve kuantum mekaniğindeki aksiyonum kuantumu için kullanılır. Değeri h= 6.62607015×10−34 J⋅s' dir. Planck sabiti daha önceleri bir Fotonun enerjisi (E) ile elektromanyetik dalgasının frekansı (ν) arasında bir orantı idi. Enerji ile frekans arasındaki bu ilişki Planck ilişkisi veya Planck formülü olarak adlandırılır:
\nu , frekans; λ, dalga boyu ve c ışık hızı olduğunda aralarında λν = c ilişkisi vardır. Planck formülü şöyle de ifade edilebilir:
Bir parçacığın çizgisel momentumu p ise, parçacığın λ olasılık dalgası şöyle olur:
Frekans, çevrim bölü saniye yerine radyan bölü saniye açısal frekansı olarak ifade edilirse, Planck sabiti içindeki 2π katsayısı yutulur. Bu durumda sabit, indirgenmiş Planck sabiti veya Dirac sabiti adını alır. Bu, Planck sabitinin 2π'ye bölümüne eşittir ve ħ ("h-çubuk") sembolü ile gösterilir:
Bir fotonun enerjisi ω açısal frekansına bağlı olarak şöyledir.
Burada, ω = 2πν 'dir.
İndirgenmiş Planck sabiti, kuantum mekaniğinde açısal momentumun kuantumudur.
Planck sabiti, kuantum kuramını bulanlardan biri olan, Max Planck'tan sonra adlandırıldı. Sabit 1900'de keşfedildi. Klasik istatistiksel mekanikte h ın değeri değel kendisinin olması gerekir.
Değeri

Planck sabiti, kuantum mekaniğinde aksiyonun temel birimi (kuantumu) olarak düşünülebilecek bir sabittir. Birimi SI'da joule-saniye (J·s) veya (N·m·s).
Planck sabitinin değeri;
İndirgenmiş planck sabitinin değeri;
Parantezler arasındaki iki rakam (örneğin 29 sayısı), yaklaşık değerin standart hatasını ifade eder.
Kökenleri > Kara cisim ışınımı

Ana madde: Planck kanunu
19. yüzyılda Planck, kara cisim ışınımı problemini ilk inceleyen kişi idi. Fakat bunu Kirchhoff 40 yıl önce ortaya çıkarmıştı.
Kökenleri > Fotoelektrik etki

Ana madde: Fotoelektrik etki
Işığın madde yüzeyine düşmesi sonucu maddeden elektron yayılması olayıdır. İlk kez 1839'da Alexandre Edmond Becquerel tarafından gözlemlendi. Fakat genellikle Heinrich Rudolf Hertz'e ithaf edilir. Hertz ilk kez eksiksiz olarak 1887'de yayımlamıştır.
Kökenleri > Atomik yapı

Ana madde: Bohr modeli
Niels Bohr, atom yapısını ilk belirleyen (1913'te) Danimarkalı fizikçidir. Bohr atomundaki bir elektron belirli miktarda enerjiye sahiptir ve En enerjisi şu formülle bulunur:
Burada R∞, üstel tanımlı sabit (Rydberg sabiti) ve n, herhangi bir tam sayı (n = 1, 2, 3, …). Elektron en düşük enerji yörüngesine ulaştıktan sonra n = 1), artık çekirdeğe daha fazla yaklaşamaz (düşük enerji). Bu yaklaşımdan yola çıkarak Bohr Rydberg formülünü hesapladı.
Parçacığın enerjisi ve hc ifadesi

Frekansı ν olan bir fotonun enerjisi  E=h\nu =\hbar \omega  formülüyle hesaplanabilir. Fotonun hızı c olduğu için frekansı  \nu ={\frac {c}{\lambda }} şeklinde yazılabilir. Bu sayede enerji ifadesi:
E={\frac {hc}{\lambda }} haline dönüşür. Böylece dalga boyu bilinen bir ışığın enerjisinin hızlıca hesaplanabilmesi için hc ifadesinin hesaplanmış büyüklüğü,
Parçacığın enerjisi ve hc ifadesi > Örnek

Kırmızı ışık ortalama 682,5 nanometre dalga boyuna sahiptir. Buna göre;
 E={\frac {1239{\mbox{eV}}{\mbox{nm}}}{682,5{\mbox{nm}}}}=1,8{\mbox{eV}} bir fotonun enerjisi olarak bulunur.
Turuncu ışık ortalama 607,5 nanometre dalga boyuna sahiptir. Buna göre;
 E={\frac {1239{\mbox{eV}}{\mbox{nm}}}{607.5{\mbox{nm}}}}=2,0{\mbox{eV}} bir fotonun enerjisi olarak bulunur.
Sarı ışık ortalama 577,5 nanometre dalga boyuna sahiptir. Buna göre;
 E={\frac {1239{\mbox{eV}}{\mbox{nm}}}{577.5{\mbox{nm}}}}=2,1{\mbox{eV}} bir fotonun enerjisi olarak bulunur.
Yeşil ışık ortalama 532,5 nanometre dalga boyuna sahiptir. Buna göre;
 E={\frac {1239{\mbox{eV}}{\mbox{nm}}}{532.5{\mbox{nm}}}}=2,3{\mbox{eV}} bir fotonun enerjisi olarak bulunur.
Mavi ışık ortalama 467,5 nanometre dalga boyuna sahiptir. Buna göre;
 E={\frac {1239{\mbox{eV}}{\mbox{nm}}}{467.5{\mbox{nm}}}}=2,6{\mbox{eV}} bir fotonun enerjisi olarak bulunur.
Mor ışık ortalama 410 nanometre dalga boyuna sahiptir. Buna göre;
 E={\frac {1239{\mbox{eV}}{\mbox{nm}}}{410.5{\mbox{nm}}}}=3{\mbox{eV}} bir fotonun enerjisi olarak bulunur.
Kuantum mekaniği

Ana madde: Kuantum mekaniği
Planck sabiti kuantum mekaniğinde etki edilen en küçük birimi temsil eder, diğer bir deyişle süreksizliğin birimidir. Kuantum mekaniğinde açısal momentumun x, y ve z bileşen operatörlerinin komutatörleri döndürme grubu  SO_{3} ve ona homomorfik olan  SU_{2} gruplarının Lie cebrini sağlar. Planck sabitinin en küçük etki birimi olduğu buradan da görülebilir.
[L_{x},L_{y}]=i\hbar L_{z}
[L_{y},L_{z}]=i\hbar L_{x}
[L_{z},L_{x}]=i\hbar L_{y}
en genelinden  e_{ijk}\, permütasyon sembolü olmak üzere
[L_{i},L_{j}]=e_{ijk}i\hbar L_{k} ' dir.
Bir kara delik tarafından yutulan herhangi bir frekanstaki ışık şiddeti. Her bir renk, farklı sıcaklığı ifade eder. Bu eğrilerin şekillerini ilk açıklayan Planck idi.
Hidrojen atomunun Bohr modelinin şeması. n=3 yörüngesinden n=2 yörüngesine doğru bir hal değişimi görülüyor. Burada görünür ışığın dalga boyu artarak 656 nm (kırmızı) olur.
Sürüngenler

Sürüngenler (Latince: Reptilia), omurgalıların soğukkanlı, yumurtlayarak çoğalan, büyük bir sınıftır. Basitçe yılanlar, kertenkeleler, kaplumbağalar, timsahlar ve tuataralardan oluşur.
Değişkensıcaklı (heterotermi veya soğukkanlı) omurgalılardan olan sürüngenler, evrimsel olarak amfibiyenlerle sabitsıcaklı (homeotermi veya sıcakkanlı) hayvanlar (kuşlar ve memeliler) arasındaki geçiş sürecini ve denizden karaya kalıcı geçişi temsil ederler. Vücutlarının pul ya da benzer levhalarla kaplı olması nem kaybını en az düzeyde tutmalarını sağlar, bu sayede kurak ortamlara oldukça iyi uyum sağlarlar.
Vücut sıcaklıklarını sabit tutacak metabolizmik mekanizmalara sahip olmadıkları için, vücut ısıları dış ortamın ısısına bağlı olarak değişkendir. Bu nedenle; sürüngen türlerinin çok büyük bir kısmı dünyanın ılıman iklim kuşaklarında yaşamlarını sürdürür, dolayısıyla daha çok yazın görünürler. Aynı nedenle kasları enerji tasarrufu yapar. Kaslarının güç potansiyeli memelilere oranla 4, kuşlara oranla 2 kat daha fazladır.
Tümü akciğerleriyle solunum yapan sürüngenler, yumurtlayarak ürerler. Bazı türlerde yavruların yumurtadan çıkması, dişinin içinde gerçekleşir.
En eski sürüngen fosillerine Karbonifer döneme tarihlenen kayaçlarda rastlanır. Karbonifer Dönemi izleyen Permiyen Dönem ve tüm Mezozoik Zaman boyunca, tür çeşitliliği yönünden hızlı bir evrimleşme göstermişler, Mezozoik Zaman'da karalardaki hakim türleri oluşturmuşlardır. Kretase Döneminin sonunda gerçekleşen (65 milyon yıl önce) Kretase-Tersiyer yok oluşu sonucunda sürüngen türlerinin büyük bir bölümü yok olmuşsa da Senozoyik'te yeniden çeşitlenmişlerdir. Günümüzde yaklaşık 10.000 kadar sürüngen türü yaşamaktadır – tür sayısı, diğer kara omurgalılarından memeliler ve amfibiyenlere göre (her ikisi de yaklaşık 6000 tür içerir) fazla olup, kuşlarla yaklaşık olarak aynıdır.
Geleneksel sınıflandırma

Sınıf Reptilia (kladistik olarak Sauropsida)
Familya † Captorhinidae
Familya † Protorothyrididae veya Hylonomus
Alt sınıf Anapsida
Familya † Mesosauridae
Takım † Procolophonida
Takım Testudines — Kaplumbağalar
Alt sınıf Diapsida
Üst takım † Ichthyopterygia
Infra sınıf Lepidosauromorpha
Üst takım † Sauropterygia
Üst takım Lepidosauria
Takım Rhynchocephalia — Tuatara
Takım Squamata — Pullular
Alt takım Serpentes — Yılanlar
İnfra sınıf Archosauromorpha
Takım Crocodilia — Timsahlar
Takım † Pterosauria
Üst takım Dinosauria — Dinozorlar (kuşları içerir)
Ponginae

Pongidae ile karıştırılmamalıdır.
Ponginae, Primates (Primatlar) takımının Hominidae (Büyük insansı maymunlar) familyasını oluşturan iki alt familyadan biridir. Hominidae familyasını Homininae alt familyasıyla paylaşan Ponginae içinde sınıflanan cinslerden yalnızca Pongo (orangutan) günümüzde varlığını sürdürmektedir.
Sınıflandırma

Ponginae alt familyasının ve içerdiği cinslerin Hominidae familyası içindeki yeri şöyledir:
Familya: Hominidae - büyük insansı maymunlar
Alt familya: Homininae
Cins: Gorilla - goril
Cins: Homo - insan
Cins: Pan - şempanze
Alt familya: Ponginae
Cins: †Gigantopithecus
Cins:†Ankarapithecus
Cins:†Lufengpithecus
Cins: †Sivapithecus
Cins:†Khoratpithecus
Cins: Pongo - orangutan
Sumo robot

Sumo robot
Sumo robotlar, robotikle hobi olarak ilgilenenlerin Japon sumo güreşlerinden esinlenerek aynı güreşi robotlara yaptırmak istemeleriyle ortaya çıkmıştır.
Sumo robotlar otonom hareket yeteneğine sahip, elektronik devreler içeren, birbirleriyle mücadele etmek amacıyla tasarlanan, amaçlanan hareketler için programlanmış robotlardır. Farklı standart ve kategorilerde üretilirler.
Sumo robotları, birbirleriyle Dohyo adı verilen belli standartlara ve özelliklere sahip yuvarlak bir ring üzerinde karşılaşırlar. Karşılaşma süresince sumo robotlar birbirlerini ringin çevresindeki çizginin dışına iterek atmaya çalışırlar. Robotlar kontrast sensörleri sayesinde dohyonun çevresindeki beyaz çiziyi algılar, ring dışına çıkmamaya, ring içinde kalmaya çalışırlar. Robotlara, çevresini ve rakip robotu kısa sürede algılaması için muhtelif sensörler (IR, ultrasonic, lazer, vb) eklenmekte ve geliştirilmiş taktik algoritmalar da yüklenmektedir. Sumo robotların maçı kazanmasında, sahip olduğu mekanik, elektronik tasarım ve yüklü olduğu program algoritmaları etkili olur.
Sumo robot kategorileri

| Sınıf | Yükseklik | En | Boy | Ağırlık |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Sumo | sınırsız | 20 | 20 | 3,000 |
| Mini Sumo | sınırsız | 10 | 10 | 500 |
| Micro Sumo | 5 | 5 | 5 | 100 |
Nano Sumo: 2,5
Sumo güreşi

Sumo robot adı verilen robotların dohyo adlı özel bir alanda aynı sumo gureslerinde olduğu gibi birbirlerini iterek alandan çıkarmaya çalıştıkları mücadeledir.
Dohyo

Etrafı beyaz 2-5 santimetrelik beyaz çizgiyle çevrilmiş veya çapı 154 cm (sumo), 77 cm (mini-sumo) farklı boyutlarda olabilen mat siyah bir dairedir. Robotlar bu alan uzerinde birbirlerini ittirirler. Daire dışına düşen robot güreşi kaybeder.
Dingo

Dingo (Canis dingo, Canis lupus dingo ya da Canis familiaris dingo), köpekgiller (Canidae) familyasından yalnızca Avustralya'da yaşayan bir yaban köpeği. 17. yüzyılda Avustralya'ya yerleşen Avrupalı göçmenler tarafından keşfedilmiştir.
Dingo, Avustralya'daki tek etçil memelidir. Dingoların kılları genellikle sarımsı ya da kum rengi, daha ender olarak kara ve kızıl kahverengidir. Büyüklüğü ve genel görünümüyle Alman çoban (kurt) köpeğini andıran bu hayvan Yeni Gine'den gelen tüccarlar tarafından MÖ 1500'lerden sonra getirilmiştir. Ekinlere zarar veren kanguruları tarlalara yaklaştırmadıkları için dingolar Avustralyalı çiftçiler tarafından kullanılmışlardır. Ama sonradan koyun ve sığır yetiştirilen alanlar genişledikçe bu yaban köpekleri çiftlik hayvanlarına da saldırmaya başladı. Çiftçiler de hayvanlarını koruyabilmek için dingolara savaş açtılar; bu yüzden sayıları iyice azalan dingolar bugün yalnızca ülkenin uzak köşelerinde bulunur. Kıtanın güneyindeki Tazmanya Adası'nda ise bugüne kadar hiç dingoya rastlanmamıştır.
Dingolar yalnız yaşarlar. Ancak gerektiği zaman bir araya gelen küçük gruplar oluşturur. Yalnız dolaşırken tıpkı köpekler gibi kayalara, ağaçlara idrarlarıyla iz bırakarak grubun öbür üyeleriyle haberleşirler. Kanguru gibi iri hayvanları avlayacakları zaman ya da grubun tehlikede olan bir üyesine yardım etmeleri gerektiğinde toplanırlar.
Yavrulama mevsiminde, anne ya da baba olmayan dingolar da yavruların bakımına yardımcı olur. Dişi dingo bir kaya çıkıntısının altında, içi boş bir kütük ya da boş bir tavşan yuvası gibi korunaklı bir yerde dört beş civarı yavru doğurur. Dingolar çoğu kez evcil köpeklerle de çiftleşir ve Avustralya'nın kalabalık nüfuslu bölgelerinde bu melezlere sık rastlanır. Yabani yaşarken kurt gibi uluyan dingolar, yavruyken alınıp evcilleştirilirse havlamayı öğrenebilir.
Dış bağlantlıar

Wikimedia Commons'ta Canis lupus dingo ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur
Vikitür'de Canis lupus dingo ile ilgili ayrıntılı taksonomik bilgiler bulunur.
Rodos kan iftirası

| Rodos kan iftirası |
| --- | --- |

Bölge: Rodos
Tarih: 1840
Saldırı türü: Kan iftirası
İşleyenler: Rodos'un Yunan Ortodoks nüfusu, Avrupa konsolosları ve onların etkisi altındaki Rodos Valisi Yusuf Paşa
Rodos kan iftirası, 1840'ta Yahudilere atılmış bir kan iftirasıdır. O dönemde Osmanlı İmparatorluğu'na bağlı olan Rodos'taki Yunan Ortodokslar, 1840 yılının Şubat ayında kaybolan bir Hristiyan erkek çocuğunu bir ayin esnasında kurban ettikleri gerekçesiyle Yahudileri suçladı.
Başlangıçta kan iftirası, aralarında Birleşik Krallık, Fransa, Avusturya İmparatorluğu, İsveç ve Yunanistan olan bazı Avrupa ülkelerinin konsoloslukları tarafından desteklendi. Bunlardan bazıları ise sonradan Yahudi cemaatini desteklemeye başladı. Rodos'un Osmanlı valisi, uzun yıllar süren kan iftiralarını kabul etmeme geleneğini bozup dini cinayet suçlamalarını destekledi. Hükûmet birkaç Yahudi'yi tutukladı ve bunlardan bazılarına işkence yapıp suçlamaları zorla kabul ettirdi. Yahudi mahallesi on iki gün boyunca ablukaya alındı.
Rodos Yahudi cemaati, İstanbul Yahudi cemaatinden yardım edilmesini talep etti ve İstanbul Yahudi cemaati bu talebi Avrupa hükûmetlerine iletti. Birleşik Krallık ve Avusturya Yahudileri, hükûmetlerinden destek aldı. Bu ülkeler İstanbul'a elçiler yollayıp, kan iftirasını açık bir şekilde kınadı. Bu suçlamaların asılsız olduğuna dair görüş birliğine varıldı. Rodos valisi, fanatik Hristiyanları kontrol altına alamayınca durumu merkezi hükûmete havale etti ve konuyla ilgili resmi soruşturma başlatıldı. Soruşturmalar sonucunda, Temmuz 1840'ta Yahudilerin suçsuz olduğuna karar verildi. Aynı yılın Kasım ayında Osmanlı sultanı bir ferman yayınlayıp kan iftiralarının geçersiz olduğunu bildirdi.
Ön bilgi > Yahudi cemaati

Ayrıca bakınız: Yunanistan'daki Yahudilerin tarihi
Rodos'ta Yahudilerin varlığına dair kayıtlar Helenistik döneme kadar uzanır. MÖ 142'deki bir Roma fetvasında Roma senatosuyla Yahudi ulusu arasındaki dostluk ilişkileri yinelenmiştir. Belgeler, 7. yüzyılda Arapların adayı fethi zamanında Rodos'ta Yahudilerin yaşadığını belirtmektedir. 12. yüzyıl seyyahı Tudelalı Benjamin, Rodos'ta 400 kadar Yahudi ile karşılaştığından bahseder.
1481 ve 1482'de gerçekleşen depremlerde adadaki Yahudi mahallesi yıkıldı ve şehirde sadece 22 ailelik bir Yahudi nüfusu kaldı. 1498 ile 1500 yılları arasında patlak veren veba salgınının ardından, bu dönemde adaya hükmeden Hospitalier Şövalyeleri vaftiz olmayan Yahudileri adadan kovdu. Yaklaşık yirmi yıl içinde 2000-3000 Yahudi kale yapımında kullanılmak üzere esir olarak bölgeye getirildi. 1522'de bu Yahudiler ve onların torunları, Rodos'un Fethi'nde Osmanlı İmparatorluğu'na yardım etti.
Osmanlı hakimiyetinde Rodos, önemli bir Sefarad merkezine dönüştü ve birçok ünlü hahama ev sahipliği yaptı. 19. yüzyılda varlıklı Yahudiler; giysi, ipek, kükürt ve reçine ticareti yapmaktaydı. Yahudilerin geri kalanları ise esnaf, zanaatkar, sokak satıcısı ve balıkçıydı. Cemaat yedi kişilik bir konsey tarafından yönetilmekteydi. Kaynaklar, 19. yüzyıldaki Yahudi nüfusunun 2000-4000 arasında olduğunu belirtmektedir.