stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1896 Yaz Olimpiyatları'nda jimnastik - Erkekler halka

| 1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki  jimnastik etkinlikleri > Koşu etkinlikleri |
| --- | --- | --- |
| Paralel bar |   | erkekler |
| Barfiks |  | erkekler |
| Atlama |  | erkekler |
| Kulplu beygir |  | erkekler |
| Halka |  | erkekler |
| İp tırmanma |  | erkekler |
| Takım paralel bar |  | erkekler |
| Takım barfiks |  | erkekler |
1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki jimnastik etkinlikleri kapsamındaki erkekler halka yarışmaları 9 Nisan tarihinde Panathinaiko Stadyumu'nda düzenlendi.
5 ülkeden 15 sporcunun mücadele ettiği yarışmayı Yunan sporcu Yannis Mitropulos birinci sırada tamamladı. Alman sporcu Hermann Weingärtner ikinci olurken, Yunan sporcu Petros Persakis ise üçüncü sırada yer aldı.
Sonuçlar

| Sıra | Sporcu | Ülke |
| --- | --- | --- |
|  | Mitropulos, YannisYannis Mitropulos |  Yunanistan |
|  | Weingärtner, HermannHermann Weingärtner |  Almanya |
|  | Persakis, PetrosPetros Persakis |  Yunanistan |
| 5 | Schuhmann, CarlCarl Schuhmann |  Almanya |
| - | Böcker, KonradKonrad Böcker |  Almanya |
| - | Flatow, AlfredAlfred Flatow |  Almanya |
| - | Flatow, GustavGustav Flatow |  Almanya |
| - | Wein, DesideriusDesiderius Wein |  Macaristan |
1924-25 Division I

| Division I |
| --- | --- |
Sezon: 1924-1925
Takım sayısı: 14
Şampiyon: Beerschot
← 1923-24  1925-26 →
1924-25 Division I Belçika'nın en üst düzey futbol liginin 25. defa düzenlenen sezonudur. 14 takımın katıldığı turnuvayı Beerschot takımı birinci sırada tamamlayarak şampiyon oldu.
Puan tablosu

| Poz>  | Takım | P>  | G>  | B>  | M>  | A>  | Y>  | P>  | Av>  | Not |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Beerschot | 26 | 18 | 4 | 4 | 55 | 22 | 40 | +33 |  |
| 2 | Royal Antwerp FC | 26 | 13 | 8 | 5 | 39 | 21 | 34 | +18 |  |
| 3 | Royale Union Saint-Gilloise | 26 | 13 | 6 | 7 | 41 | 29 | 32 | +12 |  |
| 4 | Cercle Brugge KSV | 26 | 7 | 9 | 10 | 25 | 24 | 28 | +1 |  |
| 5 | RC de Gand | 26 | 11 | 6 | 9 | 36 | 38 | 28 | -2 |  |
| 6 | Daring Club Bruxelles | 26 | 10 | 7 | 9 | 31 | 23 | 27 | +8 |  |
| 7 | K Berchem Sport | 26 | 11 | 5 | 10 | 46 | 35 | 27 | +11 |  |
| 8 | R. Standard de Liège | 26 | 9 | 8 | 9 | 36 | 39 | 26 | -3 |  |
| 9 | RSC Anderlecht | 26 | 11 | 3 | 12 | 37 | 29 | 25 | +8 |  |
| 10 | La Gantoise | 26 | 7 | 9 | 10 | 24 | 33 | 23 | -9 |  |
| 11 | Club Brugge | 26 | 9 | 3 | 14 | 33 | 44 | 21 | -11 |  |
| 12 | Racing Club Bruxelles | 26 | 7 | 6 | 13 | 25 | 37 | 20 | -12 | Bir alt lige düştü. |
| 13 | KV Mechelen | 26 | 4 | 11 | 11 | 34 | 47 | 19 | -13 | Bir alt lige düştü. |
| 14 | White Star Woluwé FC | 26 | 5 | 4 | 17 | 17 | 53 | 14 | -36 | Bir alt lige düştü. |
1896 Yaz Olimpiyatları'nda halter - Erkekler tek elle kaldırma

| 1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki  halter etkinlikleri  |
| --- | --- | --- |
| Tek elle |   | erkekler |
| İki elle |  | erkekler |
1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki halter etkinlikleri kapsamındaki erkekler tek elle kaldırma yarışması 7 Nisan tarihinde Panathinaiko Stadyumu'nda düzenlendi.
3 ülkeden 4 sporcunun mücadele ettiği yarışmada her sporcunun üç kaldırma hakkı bulunmaktaydı. Günümüzdeki koparma tarzına benzer bir kaldırma gerçekleştiren sporcular, her iki elleriyle de ayrı ayrı halteri kaldırmıştı. Britanyalı sporcu Launceston Elliot, 71 kg ile müsabakayı birinci sırada tamamladı. Her iki eliyle de 57 kg kaldıran Danimarkalı Viggo Jensen ikinci olurken, tek eliyle 57 kg kaldırmasına karşın diğer eliyle 40 kg kaldırabilen Yunan Aleksandros Nikopulos üçüncü sırada yer aldı. Müsabakada mücadele eden diğer Yunan sporcu Sotirios Versis ise iki eliyle de 40 kg kaldırdığından yarışmayı dördüncü ve son sırada tamamladı.
Sonuçlar

| Sıra | Sporcu | Ülke | Derece |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Elliot, LauncestonLaunceston Elliot |  Büyük Britanya | 71 kg |
|  | Jensen, ViggoViggo Jensen |  Danimarka | 57 kg |
|  | Nikopulos, AleksandrosAleksandros Nikopulos |  Yunanistan | 57 kg / 40 kg |
| 4 | Versis, SotiriosSotirios Versis |  Yunanistan | 40 kg |
1896 Yaz Olimpiyatları'nda jimnastik - Erkekler paralel bar

| 1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki  jimnastik etkinlikleri > Koşu etkinlikleri |
| --- | --- | --- |
| Paralel bar |   | erkekler |
| Barfiks |  | erkekler |
| Atlama |  | erkekler |
| Kulplu beygir |  | erkekler |
| Halka |  | erkekler |
| İp tırmanma |  | erkekler |
| Takım paralel bar |  | erkekler |
| Takım barfiks |  | erkekler |
1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki jimnastik etkinlikleri kapsamındaki erkekler paralel bar yarışmaları 10 Nisan tarihinde Panathinaiko Stadyumu'nda düzenlendi.
6 ülkeden 18 sporcunun mücadele ettiği yarışmayı Alman sporcu Alfred Flatow birinci, İsviçreli sporcu Louis Zutter ise ikinci sırada tamamladı.
Sonuçlar

| Sıra | Sporcu | Ülke |
| --- | --- | --- |
|  | Flatow, AlfredAlfred Flatow |  Almanya |
|  | Zutter, LouisLouis Zutter |  İsviçre |
| - | Böcker, KonradKonrad Böcker |  Almanya |
| - | Champaud, CharlesCharles Champaud |  Bulgaristan |
| - | Flatow, GustavGustav Flatow |  Almanya |
| - | Grisel, AlphonseAlphonse Grisel |  Fransa |
| - | Hillmar, GeorgGeorg Hillmar |  Almanya |
| - | Kakas, GyulaGyula Kakas |  Macaristan |
| - | Karvelas, FilipposFilippos Karvelas |  Yunanistan |
| - | Manteuffel, FritzFritz Manteuffel |  Almanya |
| - | Mitropulos, YannisYannis Mitropulos |  Yunanistan |
| - | Neukirch, KarlKarl Neukirch |  Almanya |
| - | Papagiannu, AntoniosAntonios Papagiannu |  Yunanistan |
| - | Röstel, RichardRichard Röstel |  Almanya |
| - | Schuft, GustavGustav Schuft |  Almanya |
| - | Schuhmann, CarlCarl Schuhmann |  Almanya |
| - | Wein, DesideriusDesiderius Wein |  Macaristan |
| - | Weingärtner, HermannHermann Weingärtner |  Almanya |
1896 Yaz Olimpiyatları'nda jimnastik - Erkekler ip tırmanma

| 1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki  jimnastik etkinlikleri > Koşu etkinlikleri |
| --- | --- | --- |
| Paralel bar |   | erkekler |
| Barfiks |  | erkekler |
| Atlama |  | erkekler |
| Kulplu beygir |  | erkekler |
| Halka |  | erkekler |
| İp tırmanma |  | erkekler |
| Takım paralel bar |  | erkekler |
| Takım barfiks |  | erkekler |
1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki jimnastik etkinlikleri kapsamındaki erkekler ip tırmanma yarışmaları 10 Nisan tarihinde Panathinaiko Stadyumu'nda düzenlendi.
4 ülkeden 5 sporcunun mücadele ettiği yarışmaya katılan sporcular, 14 metrelik ipe en kısa sürede tırmanmaya çalışıyorlardı. Yunan sporcu Nikolaos Andriakopulos, 14 metrelik tırmanışı en hızlı gerçekleştiren isim oldu ve yarışmayı birinci sırada tamamladı. Yarışmadaki diğer Yunan sporcu Thomas Ksenakis de 14 metre tırmanmayı başarsa da süre bakımından kıyaslandığında ikinci sırada yer aldı. 12,5 metrelik tırmanışıyla Alman sporcu Fritz Hofmann ise üçüncü sırada yer aldı.
Sonuçlar

| Sıra | Sporcu | Ülke | Yükseklik |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Andriakopulos, NikolaosNikolaos  Andriakopulos |  Yunanistan | 14 m |
|  | Ksenakis, ThomasThomas  Ksenakis |  Yunanistan | 14 m |
|  | Hofmann, FritzFritz Hofmann |  Almanya | 12,5 m |
| 4 | Jensen, ViggoViggo Jensen |  Danimarka | Bilinmiyor |
| 5 | Elliot, LauncestonLaunceston Elliot |  Büyük Britanya | Bilinmiyor |
Aydın Gün

İstanbul'da Süreyya Operası'ndaki büstü
Aydın Gün (d. 1917, Adana - ö. 30 Kasım 2007, Berlin), Türk opera sanatçısı ve rejisör.
Türkiye'de operanın kurucusu olarak kabul edilir. Ankara Operası'nı ve İstanbul Şehir Operası'nı (bugünkü İstanbul Devlet Opera ve Balesi) kurdu. İstanbul Kültür Sanat Vakfı'nın kurucuları arasında yer aldı; yirmi yıl süreyle Uluslararası İstanbul Festivali'nin sanat yönetmenliğini yaptı. 1988 yılında devlet sanatçısı unvanı ile onurlandırıldı.
Aydın Gün Teşvik Ödülü

Aydın Gün anısına İstanbul Kültür Sanat Vakfı tarafından 2012'den beri her yıl  çalgı, şan, bestecilik ve şeflik branşlarında n genç müzisyenlere "Aydın Gün Teşvik Ödülü sunulmaktadır. Ödülü sırasıyla  kemancı Hande Küden (2012), viyolonselci Cansın Kara (2013), kontrbasçı Salih Emre Şahin (2014), kemancı Emre Engin (2015) ve marimbacı Elman Mecid (2016) kazanmıştır.
Hakkında Yazılanlar > Ankara Opera ve Bale Binası

Ankara'da bulunan Opera Sahnesi'ndeki büstünde şu ifadeler yer almaktadır,
AYDIN GÜN
(d.1917, Elasonia - ö. 30 Kasım 2007, Berlin)
Opera Sanatçısı, Rejisör, İstanbul Devlet Operası'nın kurucusu
ŞÖVALYE NİŞANLI OPERACI
Aydın GÜN, 19172de Yunanistan'ın Elasonia şehrinde doğdu. Ailesi mübadele kapsamında Türkiye'ye geldi. 1937'de Ankara Devlet Konservatuvarı şan bölümüne girdi. İlk kez Ankara Devlet Operası'nda 1941 tarihinde Puccini'nin "Madame Butterly" Operası'nda Teğmen Pinkerton rolüyle sahneye çıktı. 10 yıl solistlik yaptıktan sonra konservatuvarda Carl Ebert'in asistanlığıyla birlikte yöneldiği rejisörlüğe geçti.1951'de Rigoletto rejisiyle kazandığı başarıü üzerine devlet tarafından eğitim amacıyla Viyana'ya gönderildi. 1957'de Klagenfurt Operası'nda "Turandot" ve "Rigoletto" nun rejisörlüğünü üstlendi. 1966'da Paris'te Puccini'nin "La Funcuilla del West" (Batının Altın Kızı) operasını sahneledi. Bu, eserin Fransa’daki ilk temsiliydi. 1972’de Nantes kentinde Verdi’nin “Aida” operasını sahneledi. 1960'da İstanbul Devlet Operası'nı kurdu. Ayrıca bir dönem Devlet Opera ve Balesi Genel Müdürlüğü'nü üstlendi.
1947'den 1999'a kadar Ankara Devlet Konservatuvarı ve Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuvarı’nda sahne, diksiyon, şan dersleri verdi. 1972-1992 yılları arasında İstanbul Kültür ve Sanat Vakfı'nın İstanbul Müzik Festivali'nin yönetmenliğini yaptı. Bu dönem CRR Konser Salonu'nun sanat yönetmenliğini üstlendi. 1987'de Devlet Sanatçısı ilan edildi.
Aydın GÜN ayrıca İtalyanların "Commendatore" nişanını, Avrupa Kültür Ödülü'nü (1974) ve Çekoslovakya’nın Smetana Ödülü'nü (1975) almıştır.
İlki 1995 yılında gerçekleşen Leyla Gencer Şan Yarışması'nın yaratıcı olan Aydın GÜN, bu organizasyon ile Yapı Kredi Bankası'nda kültür-sanat organizasyonları alanında IPRA'dan altın madalya kazanmıştır.
IPRA:International Public Relations Association - Uluslararası Halkla İlişkiler Derneği
Ödüller

1988: Türkiye Cumhuriyeti Devlet Sanatçısı unvanı
Aydın Gün'ün Ankara Opera ve Bale Binası'ndaki büstü
10. Altın Portakal Film Festivali

10. Altın Portakal Ulusal Uzun Metraj Film Yarışması, 1-10 Haziran 1973 tarihleri arasında gerçekleşti.
Ulusal Uzun Metraj Film Yarışması adayları

| Film | Yönetmen |
| --- | --- |
Afacan Harika Çocuk: Ülkü Erakalın
Ah Koca Dünya: Oksal Pekmezoğlu
Aşk Sepeti: Oksal Pekmezoğlu
Dinmeyen Sızı: Nejat Saydam
Elif ile Seydo: Remzi Jöntürk
Hayat mı Bu: Orhan Aksoy
İblis: Yılmaz Duru
İlk Aşk: Osman F. Seden
Kara Haydar: Çetin İnanç
Kahpe: Ülkü Erakalın
Kanun Adamı: Nazmi Özer
Oku Beşikten Mezara Kadar: Yavuz Yalınkılıç
Ölüm Dönemeci: Ertem Göreç
Satılık Kadın: Aram Gülyüz
Seni Sevmek Kaderim: Orhan Aksoy
Suçlu: Mehmet Dinler
Tanrı Misafiri: Mehmet Dinler
Ödüller

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Filmin adı | Alan kişi | Ödülün dalı |
| Hayat Mı Bu | Orhan Aksoy | En İyi 1. Film |
| Dinmeyen Sızı | Nejat Saydam | En İyi 2. Film |
| Suçlu | Mehmet Dinler | En İyi 3. Film |
| Dinmeyen Sızı | Nejat Saydam | En İyi Yönetmen |
| Hayat Mı Bu | Hamdi Değirmencioğlu | En İyi Senaryo |
| Dinmeyen Sızı | Melih Sertesen | En İyi Görüntü Yönetmeni |
| Tanrı Misafiri | Hülya Koçyiğit | En İyi Kadın Oyuncu |
| Suçlu | Tarık Akan | En İyi Erkek Oyuncu |
| Hayat Mı Bu | Semra Sar | En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu |
| Dinmeyen Sızı | Yıldırım Önal | En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu |
| Afacan Harika Çocuk | Menderes Utku | En İyi Çocuk Oyuncu |
| Dinmeyen Sızı | Acar Film | En İyi Stüdyo |
| Yuva Hasreti | Behlül Dal | En İyi Kısa Metrajlı Film |
Jüri üyeleri

Mahmut Baler
Nihat Akçan
Melih Başar
Oğuz Özdeş
Ahmet Üstel
Cahit Gürbüzer
Vasil Anas
Metin Çakalıklı
Zeki Özer
Kenan Değer
Atıf Başkan
Tuncer Özal
İsrail ve Batı Almanya Arasındaki Tazminat Anlaşması

İsrail ve Alman Federal Cumhuriyeti arasındaki Tazminat Anlaşması (Almanca: Luxemburger Abkommen Lüksemburg Anlaşması ya da Wiedergutmachungsabkommen "Wiedergutmachung Anlaşması”. İbranice: הסכם השילומים Heskem HaShillumim "Tazminat Anlaşması") 10 Eylül 1952 tarihinde imzalandı ve 27 Mart 1953 tarihinde yürürlüğe girdi. Anlaşmaya göre, Batı Almanya, İsrail’e tazminat ödeyecek ve mülkünü kaybeden her Yahudinin kayıplarını telafi edecekti. İsrail’e verilen tazminatın nedeni, İsrail’in yerlerinden olmuş çok sayıdaki fakir Yahudiyi yeni evlerine getirmesi ve bunun karşılığında ödediği masraftı. Ayrıca Almanya, Nazi zulmüyle Yahudilerin kaybettiği mülk ve varlıklarını tek tek telafi etmeliydi.
Arka Planı

1952 yılında, İsrail’in ilk Başbakanı David Ben Gurion, tazminat talebinin kaybedilen Yahudi mülküyle oldukça eşit olması gerektiğini belirtti. Böylece “katiller aynı zamanda varis olmayacaktı”. Ayrıca Gurion, bu tazminatın, İsrail’e göçen Holokost kurbanlarının rehabilitasyonu ve yerleşmeleri için önemli olduğunu paylaştı.
Talepler Konferansı

Yahudilerin Almanya’dan Maddi Talepleri Konferansı ya da Talepler Konferansı’nın websitesine göre, Eylül 1951’de Şansölye Konrad Adenauer, Batı Almanya Parlamento’suna seslendi, “Alman halkının adına, korkunç suçlar işlendi, maddi ve manevi tazminat ödememiz gerekiyor… Federal Hükümetler, Yahudi temsilcileri ve İsrail Devleti beraberce bunun için hazırlar… maddi tazminat yoluyla maddi zararlar problemini çözeceğiz, bununla birlikte, sonsuz acının ruhsal açıdan uzlaşmaya ulaşmasının yolunu açacağız.”
Adenauer’in konuşmasından bir ay sonra, İsrail Yahudi Ajansı eş başkanı Nahum Goldmann ve Dünya Yahudi Kongresi başkanı, 23 milli ve uluslararası Yahudi kuruluşuyla bir araya geldi. Katılımcılar, bu görüşmelerin sadece maddi tazminatla sınırlanması kararını aldı ve toplantıdan doğan kuruluşun adı, “Yahudilerin Almanya’dan Maddi Talepleri Konferansı” oldu. Yönetim kurulu, toplantıya katılan her kuruluştan delegelerle kuruldu. Her kuruluş iki kişiyi yönetim kuruluna gönderdi.
Talepler Konferansının amacı, Alman Hükûmetiyle, Yahudi kişilerin ve Yahudi halkının, Holokost’ta gördüğü zararı tazminatlandırmaktı.
İsrail’in ikilemi

Holokost sonrası, İsrail ve Almanya arasındaki, halihazırda hassas olan ilişkiler, Soğuk Savaş’ın başladığı ve Almanya’nın Doğu - Batı Almanya olarak bölündüğü dönemde daha karışık hale geldi. Çeşitli nedenlerden dolayı, Batı Almanya’nın İsrail’in Holokost ile iddialarıyla hem muhatap olabilecek hem de muhatap olmak isteyecek taraf olduğu anlaşıldı. Durumu daha karıştıran diğer bir faktör ise, İsrail’in ABD’nin stratejik çıkarlarına karşı olmaması gerektiğiydi. Savaş sonrası Sovyetler Birliği’yle olan ilişkinin kopmasıyla, ABD için Bonn’daki demokratik yönetimin güçlü ve sağlıklı kalması önemliydi.
İsrail Avrupa’da kalan Yahudileri almak istiyordu. İsrail ayrıca 1948 Arap-İsrail Savaşı sonrası kendini toparlıyordu ve derin bir ekonomik kriz içindeydi. Bu kriz nedeniyle kemer sıkma politikası yürürlükteydi. İşsizlik oranı çok yüksekti (özellikle ma’abarot kamplarında) ve döviz rezervleri oldukça azdı. David Ben Gurion ve Mapai Partisi pratik bir yol izledi ve anlaşmayı kabul etmenin, İsrail ekonomisini düzeltmek için tek yol olduğunu dile getirdi. “İki yaklaşım vardır” dedi Mapai merkezi komitesinde. “Birisi getto’daki bir Yahudinin ve diğer ise özgür insanların” dedi. “Almanya’nın arkasından koşup yüzüne tükürmek istemiyorum. Kimsenin arkasından koşmak istemiyorum. Burada oturmak ve inşa etmek istiyorum. Amerika’ya gidip Adanauer’e karşı bir gece nöbetine katılmayacağım” diye ekledi.
Müzakereler

Müzakereler İsrail Dışişleri Bakanı Moşe Şarett ve Batı Almanya Şansölyesi Konrad Adenauer tarafından yapıldı. 
1951’de İsrail yönetimi, savaş sonrası Almanya’yı işgal eden dört güçten tazminat ve geri ödemeyle ilgili talepte bulundu. Bunu, İsrail’in, savaş sonrası yerinden olan 500,000 Yahudiyi kabul ettiğine bağladı. Hesaplarına göre, bu kabulun masrafı her kişi için 3000 dolardı ve toplamda Almanya’dan 1.5 milyar dolar beklediklerini açıkladı. Ayrıca 6 milyar dolarlık Yahudi gayrimenkulünün Naziler tarafından talan edildiğini ekledi. Tazminat Anlaşmasına doğru giden müzakereler, Mart 1952’de başladı ve Federal Cumhuriyet, İsrail Devleti ve Dünya Yahudi Kongresi’nin temsilcileri arasında yapıldı. Müzakereler Dr. Goldman tarafından yönetildi. Bu müzakereler, İsrail’de tatsız bir tartışma başlattı. Hükûmeti oluşturan koalisyonun başı David Ben-Gurion, Holokost kurbanlarından çalınan her şeyin karşılığı olarak bu tazminatın gerekli olduğunu iddia etti. 
Anlaşma Adenauer ve Moşe Şarett tarafından 10 Eylül 1952 tarihinde, Lüksemburg’da imzalandı. Almanya Parlamentosu (Bundestag) anlaşmayı 18 Mart 1953 tarihinde oyladı ve 239’a 35 oy gibi büyük çoğunlukla geçirdi. Arap Ligi anlaşmaya karşı çıktı ve Alman Federal Cumhuriyeti’ni boykot etmekle tehdit etti ama daha sonra bundan vazgeçti çünkü Almanya’yla ticaret yapmayı kaybetmek Araplar için büyük kayıplara neden olacaktı.
Muhalefet

Toplum içindeki tartışma, İsrail tarihindeki en ateşli tartışmalardan birisiydi. Anlaşmaya muhalefet, siyasetin hem sağından (Herut ve Genel Siyonistler) ve hem de solundan (Mapam) geldi. Her iki taraf ta tazminat ödemesi kabul etmenin, Nazileri, yaptıkları o kadar kötülükten sonra affetmekle eşit olduğunu savunuyordu. 
5 Kasım 1951 tarihinde, Mapam’lı Yaakov Hazan Knesset’te şunları söyledi: “Nazilik Almanya’da tekrar doğuyor ve bizim sözde Batılı dostlarımız da bu Naziliği besliyorlar, Nazi Almanyası’nı tekrar hayata döndürüyorlar… Bizim ordumuz, İsrail Ordusu, Nazi Ordu’suyla aynı kampta olacak ve Naziler buraya sızmaya başlayacaklar ve bunu en kötü düşmanımız olarak değil, müttefikimiz olarak yapacaklar…”.
Eylül 1952’de gerçekleşen, Dışişleri ve Güvenlik Komitesi’nin bir oturumunda, o dönemde Mapam vekili olan İzak Ben-Aharon, “Almanya’nın 12 yıllık bir dönem içinde, 3 milyon Mark ödeyeceğine ve bunun boş bir söz olmadığına inanan insanların olduğunu sanmıyorum… İsrail Devleti üç milyon markın verileceğine dair bir kağıttan başka bir şey elde edemeyecek…”Dedi.
Protesto

7 Ocak 1952 tarihinde, Knesset’te gerçekleşeceği düşünülen tartışmadan dolayı, yakınlarındaki bütün yollar kapatıldı. Knesset’in etrafı ise, barikat ve tel örgüyle çevrildi. İsrail Güvenlik Güçleri, olası bir ayaklanmayı durdurmak için hazırdı. Anlaşmaya karşı olan kişilerin oluşturduğu topluluk 15000 kişi olarak bir araya geldi ve Knesset’te alınan bir demokratik karara karşı çıkan İsrail tarihindeki en büyük ayaklanmayı gerçekleştirdiler. Knesset tarihinde bir ilk olarak, genel kurul tartışması ayaklanmadan dolayı kesintiye uğradı ama karar sonunda 61 – 50 oy oranıyla kabul edildi ref name=sikur>"סיקור ממוקד : הויכוח סביב הסכם השילומים". 27 Eylül 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Aralık 2007. </ref>.
Hararetli ve duygusal bir konuşmadan sonra, Menachem Begin, protestocuları, Knesset’e doğru yöneltti. Begin, 1948 yılındaki Altalena Olayı’nı hatırlattı. Olayda, İsrail ordusu, Ben Gurion’ın emriyle, siyonist paramiliter Irgun’e silah taşıyan bir gemi bombalanmıştı. Menachem, “Bana toplarla saldırırken, karşı ateşle karşılık vermemelerini emrettim ama bugün emrediyorum, yapın!” dedi. Gösteriler şiddetlendi ve protestocular Knesset binasının camlarına taş atmaya başladı. Polis karşılığında güç kullanarak onları dağıtmaya başladı. Ayaklamanın başlamasından tam beş saat sonra polis, tazyikli su ve göz yaşartıcı gazla kontrolü ele geçirdi. Yüzlerce kişi tutuklandı. 200 civarında protestocu ve 140 polis yaralanmıştı.
Diğer Protestolar

Karar protestoları durdurmadı. Ekim 1952’de Dov Shilansky, Dışişleri Bakanlığı’nın yakınlarında bir paket dinamitle yakalandı. Duruşması sırasında, Tazminat Anlaşmasında karşı kurulan bir yeraltı kuruluşunun üyesi olmakla suçlandı ve 21 ay hapsine karar verildi. Birçok bomba paketi Adenauer ve diğer hedeflere gönderildi. Bombalardan biri paketle ilgilenen bir polisi öldürdü.
Tekrar açılan iddialar

2007 yılında, İsrailli milletvekili Rafi Eitan, bazı önerilerde bulundu ve bu öneriler anlaşmanın tekrar açılmasına yönelik girişim olarak algılandı. Eitam, daha sonra asıl amacının Alman-İsrailli bir çalışma grubunun kurulmasını ve bu grubun ise, hayatta kalan kurbanlardan ekonomik sorun yaşayanlarına Almanya’nın nasıl yardım edebileceği konusunda çalışma yapmasını önerdiğini açıkladı. Başta Alman Maliye Bakanı Peer Steinbrück, anlaşmanın her hangi bir şekilde genişletilmesinin mümkün olmadını belirtti ama daha sonra, Alman hükûmeti sözcüsü Thomas Steg, Almanya’nın, İsrail’den resmi bir istek gelmesi durumunda, Holokost’ta sağ kalanlara yönelik, ekstra emeklilik ödenmesiyle ilgili tartışmaya meyilli olduğunu belirtti.
Menachem Begin Anlaşmaya karşı, Mart 1952’de protesto gerçekleştiriyor, “Gururumuz parayla satılmamalı. Kanımız mal ya da mülkle telafi edilememeli. Bu utancı kabul etmemeliyiz.”
Tazminat Anlaşması sonrasında Alman kısımlarla yapılan Trenlerden biri, 1956.
1896 Yaz Olimpiyatları'nda halter

| 1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki  halter etkinlikleri  |
| --- | --- | --- |
| Tek elle |   | erkekler |
| İki elle |  | erkekler |
1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki halter etkinlikleri, iki farklı branşta düzenlendi. Her iki branş müsabakalarında da en üst yer aynı iki sporcu tarafından kazanıldı. Bronz madalya iki Yunan halterci arasında paylaşıldı. Müsabakaya beş ulustan toplam yedi halterci katıldı.
Madalya özeti

Bu madalyalar Uluslararası Olimpiyat Komitesi tarafından geriye dönük olarak verildi. Aynı zamanda kazananlara gümüş madalya verildi ve sonraki dereceler ödül almadı.
| Müsabaka | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| Tek elle kaldırma Detay | Launceston Elliot  Büyük Britanya | Viggo Jensen  Danimarka | Alexandros Nikolopoulos  Yunanistan |
| İki elle kaldırma Detay | Viggo Jensen  Danimarka | Launceston Elliot  Büyük Britanya | Sotirios Versis  Yunanistan |
Katılan uluslar

Atina Oyunları'na beş ulustan yedi halterci katıldı:
Danimarka (1)
Almanya (1)
Büyük Britanya (1)
Yunanistan (3)
Macaristan (1)
Madalya tablosu

Bu madalyalar Uluslararası Olimpiyat Komitesi tarafından geriye dönük olarak verildi. Aynı zamanda kazananlara gümüş madalya verildi ve sonraki dereceler ödül almadı.
|  Sıra  | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Danimarka | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 1 |  Büyük Britanya | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 3 |  Yunanistan | 0 | 0 | 2 | 2 |
Almanya ve Macaristan yarışmada halterciye sahipti fakat hiç madalya kazanmadılar.
1924 Avrupa Güreş Şampiyonası

| 1924 Avrupa Güreş Şampiyonası |
| --- | --- |
Ev sahibi şehir: Neunkirchen, Almanya
Tarih: 5-? Eylül
Şampiyonlar
Serbest:  Almanya
← 1921 Offenbach 1925 Milano →  
1924 Avrupa Güreş Şampiyonası, Eylül ayında Almanya'nın Neunkirchen şehrinde düzenlenen, tarihteki üçüncü Avrupa Şampiyonası etkinliğidir. Yalnızca erkekler grekoromen müsabakalarının yapıldığı şampiyonada, takımlar baz alındığında Almanya ilk sırada yer aldı. Bireysel performanslarda da yedişer altın, gümüş ve bronz olmak üzere tüm madalyaları Almanlar kazandı.
Madalya sıralaması

|  Sıra  | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Almanya | 7 | 7 | 7 | 21 |
| Toplam | Toplam | 7 | 7 | 7 | 21 |