Zedoban
Tarihçe

Köyün bilinen eski adı Zedubani’dir. Bu ad Gürcüce Zeda-ubani’den (ზედა-უბანი) değişime uğramıştır ve “yukarı mahalle, yukarı köy” anlamına gelir. Bu yerleşimin adı Türkçeye Ziduban / Zeduban (زەدوبان) olarak  girmiştir. Gürcistan’da bugün de Zedubani (ზედუბანი) adını taşıyan yerleşim yerleri vardır.
Zedoban köyü, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alır. Nitekim bu bölgeyi ve köyü Osmanlılar 16. yüzyılın ortalarına doğru Gürcülerden ele geçirmiştir. Yerleşimin Gürcüce bir ad taşıyor olması da buranın eski bir Gürcü yerleşimi olduğunu göstermektedir.
Zedoban köyü, 1835 tarihli Osmanlı nüfus defterinde Çıldır Eyaleti'ne bağlı Livane sancağının köylerinden biriydi. Sadece erkek nüfusunun tespit edildiği bu tarihte köye 41 hanede 134 erkek tespit edilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplamının yaklaşık 268 kişiden oluştuğu söylenebilir. Bu nüfus sayımında Kintshureti ayrı bir köy olarak kaydedilmiştir. Kintshureti'de ise, 33 hanede 100 erkek yaşıyordu. Bu yerleşimin toplan nüfusunun ise yaklaşık 200 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Bugünkü Zedoban köyünü oluşturan bu iki yerleşimin toplan nüfus ise, 468 kişiyi bulmaktadır.
Zedoban köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin  Zedubani (Зедубани) adıyla kaydettiği köy, Batum sancağının Gonio kazasına bağlı Şuban nahiyesinin beş köyünden biriydi. 1886 tarihli nüfus tespitinde köyde, 76'sı erkek ve 73'ü kadın olmak üzere, 33 hanede 149 kişi yaşıyordu. Kintshureti de bu nahiyenin köylerinden biriydi ve bu yerleşimde, 49'u erkek ve 42'si kadın olmak üzere 18 hanede 90 kişiden bulunuyordu. İki yerleşimin toplam nüfusu ise, 239 kişiden meydana geliyordu. Zedubani ve Kintshureti köylerinin nüfusu, Müslüman Gürcü anlamında "Acar" olarak kaydedilmiştir.
Zedoban köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusların bölgeden çekilmesinin ardından Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 7 Mayıs 1920 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Sovyet Rusya, Artvin sancağını Gürcistan'ın bir parçası olarak tanıdı. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında 16 Mart 1921 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Zedoban köyünü de kapsayan Artvin bölgesi Türkiye'ye bırakıldı.
Zedoban köyü, Artvin livasında 1922 yılında yapılan nüfus tespitinde Borçka kazasının Maradit nahiyesine bağlıydı. "Zeduban" adıyla kaydedilmiş olan köyde, 20'si kadın ve 33'i erkek olmak üzere, 13 hanede 53 kişi yaşıyordu. Aynı idari konuma sahip Kintshureti'de ise 6 hanede 23 kişi kaydedilmiştir. İki köyün nüfusu bu tarihte de Müslüman Gürcü olarak kaydedilmiştir. Zedoban veya Zeduban Türkçe olmadığı için köyün adı 1925 yılında Yüksekköy olarak değiştirilmiştir. Kintshureti köyüne ise Dereiçi adı verilmiştir. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Yükseköy ve Dereiçi aynı idari konuma sahipti. Dahiliye Vekaleti’nin 1933’te yayımladığı Köylerimiz adlı kitapta Yüksekköy Zedoban adıyla Çoruh vilayetinin Borçka kazasında yer alan Yüksekköy, kısa bir süre sonra bir mahalle olarak Karşıköy'e bağlanmıştır.
Zedoban, 2017 yılında İl Genel Meclisi tarafından alınan kararla, Dereiçi (Kintsureti) mahallesinin de eklenmesiyle yeniden köy haline getirilmiştir.