Benevento Muharebesi
Muharebe

Savaş, sabah Manfredo'nun Sarazenlerini ileri göndermesiyle başladı. Charles'ın piyadeleri ve okçuları onları karşılamak için ilerledi, ancak yaya okçular ve hafif süvariler tarafından geri püskürtüldü. Ancak kendilerini açıkta bırakan Sarazenler, Charles'ın birinci hattının Provençal çavuşları tarafından suçlandılar ve hızla bunaldılar. Düşüncesizce mi hareket ettiler yoksa Manfredo tarafından mı emredildi bilinmemekle birlikte, ilk savaşını oluşturan Alman şövalyeleri ve silahlı adamlar köprüyü geçtiler ve Provençal süvarilerine saldırmak için ilerlediler. Almanlar ilk başta üstündü. Hafif bir sayısal avantaja sahiptiler, daha ağır atlara binen daha ağır insanlardı ve zırhları rakiplerinin darbelerine karşı oldukça dayanıklıydı. Provencelıları yavaş ama etkili bir şekilde önlerine ittiler ve Charles, birincisine yardım etmek için ikinci savaşını yapmaya mecbur hissetti. Buna göre, Fransız şövalyeleri ve onlarla birlikte 400 İtalyan'ı da hücum etti. Sayıca üstün olan Almanlar hâlâ cesurca direniyordu; Zırhları tüm darbeleri püskürtmeye devam ettiğinden, Fransız kılıçlarına karşı savunmasız görünüyorlardı. Ancak düşman, teçhizatının zayıf noktasını çok geçmeden keşfetmişti. Macaristanlı Andrew'un tarihçesine göre, bazı keskin gözlü Fransız şövalyeleri, henüz emekleme aşamasında olan yeni plaka zırhın, saldırmak için kol kaldırıldığında koltuk altlarını korumadığını fark etti Alman ağır süvarilerinin biraz sarsılmış safları arasına giren ve kendilerini sıkıştıran Fransız atlılarının daha kısa ve daha keskin uçlu bıçakları, yakın mesafelerde Alman uzun kılıçlarından çok daha etkiliydi. Birkaç dakika içinde önemli sayıda Alman ölümcül şekilde yaralandı. Bunalmış ve bozulmuş, tüm kolordu fiilen yok edildi.
Gelgit şimdi açıkça Manfredo'nun aleyhine dönmüştü. Dar köprüyü geçmek için harcanan uzun zaman, erken hücum eden ilk kolordu ile onlara yardım etmek için konuşlandırdığı ikinci kolordu arasında çok geniş bir boşluk oluşması anlamına geliyordu. Manfredo'nun Almanlara yardım etmek için ikinci savaşı geldiğinde, onlar paramparça olmuşlardı ve Charles üçüncü savaşını onlara saldırmak için çoktan emrettiği için artık kendileri tehlikeli bir durumdaydılar. Bazıları bunu önden yaparken diğerleri kanatlarını taradı ve onları arkadan kuşattı. Fransızların Almanlara yaptıklarını görünce ruhen sarsıldılar, çok zayıf bir direniş gösterdiler; kendilerinin kuşatılmak üzere olduğunu görünce kırıldılar ve kaçmaya çalıştılar ama çoğu öldürüldü. Yenilginin yakın olduğunu anlayan Manfredo'nun üçüncü kolordudaki soyluların çoğu firar ederek kralı kaderiyle baş başa bıraktı. Manfredo artık bir seçimle baş başa kalmıştı: ölüm ya da anında kaçış. Yılmaz ruhu, onu ilk alternatifi seçmeye yöneltti. Manfredo, mêlée'de çok fazla dikkat çekmemek için savaştan önce kraliyet zırhını da verdiği arkadaşı Tebaldo Annibaldi ile kraliyet cüppesini değiştirdikten sonra, kalan birkaç sadık takipçisiyle kapandı ve doğruca atını sürdü. düşmanın ortasında. Aradığı ölümü buldu. Savaş, Fransızların çok az çeyreklik verdiğini gördü; en dikkate değer olanı Giordano Lancia ve kuzeni Kont Bartolommeo olmak üzere yalnızca birkaç esir alındı. Nehir kaçakların arkasındaydı ve yalnızca köprü güvenliydi; ağır zırhlarında su basmış Calore'de yüzmeye çalışanlar çoğunlukla boğuldu.
Manfredo'nun 3.600 ağır süvarisinden yalnızca 600'ü ölümden veya yakalanmadan kaçmayı başardı. Ayrıca, II. Friedrich, Lucera yakınlarında yaklaşık 35.000 Sarazenden oluşan bir koloni diktiğinden beri, Sarazenler Kutsal Roma İmparatorları için paralı asker olarak savaşmışlardı. Onlarca yıl boyunca, bu koloni Alman imparatorlarına yılda 5.000 okçu sağladı. Birim Benevento'da yok edildi.