stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Cesàro toplaması
(C, α) toplamı

Ernesto Cesàro 1890 yılında geniş bir toplam yöntemleri ailesi tanımlamıştır. n sıfırdan büyük bir tam sayı olmak koşuluyla (C, n) biçiminde ifade edilen bu yöntemlerden (C, 0) olağan toplamayı, (C, 1) ise yukarıda tanımlanan Cesàro toplamını belirtmektedir.
Daha yüksek dereceli yöntemler şu biçimde tanımlanabilir: Bir Σan dizisi için
büyüklükleri tanımlanır ve 1 + 0 + 0 + 0 + … dizisi için Enα, Anα değerine eşitlenir. Böylece, Σan'nin (C, α) toplamı
olarak hesaplanır. Bu tanım, ilk toplam yönteminin  \alpha  kez yinelenmesiyle elde edilmektedir. Bu ifade aşağıdaki biçimde de yazılabilir.
Daha genel anlamda,  \alpha \in \mathbb {R} \setminus (-\mathbb {N} ) olmak koşuluyla Anα
dizisinin katsayılarından elde edilebiliyor ve Enα yukarıdaki gibi tanımlanıyorsa (gerçekte Enα, -1 - α üslü binom katsayılarını ifade etmektedir) Σ an'nin (C, α) toplamı yukarıdaki sonucu verir.
(C, α)'nın tanımlı oluşu daha üst düzey toplamların da var olduğunu göstermektedir. Ayrıca, α > -1 ise an = o(nα) eşitliği de sağlanır.
Bir integralin Cesàro toplanabilirliği

α ≥ 0 olmak koşuluyla
tanımlı ise  \scriptstyle {\int _{0}^{\infty }f(x)\,dx} integralinin (C, α) toplamı tanımlı ve sonludur. Bu limit (tanımlıysa) integralin (C, α) toplamına eşittir. Dizi toplamına benzer biçimde, α=0 iken sonuç, belirsiz integralin yakınsaklığıdır. α=1 iken (C, 1) yakınsaklığı
limitine eşittir. Bu aynı zamanda kısmi integraller ortalamasının limitidir.
Bir integral herhangi bir α ≥ 0 değeri için (C,α) toplamına sahipse bu integralin (C,β) toplamı tüm β > α değerleri için tanımlıdır.
Akbaş Cephaneliği Baskını

| g t Kurtuluş Savaşı |
| --- | --- |
 Trakya ve Boğazlar   İstanbul'un İşgali Şehzadebaşı Baskını  Trakya'nın İşgali  Çanakkale Krizi  İstanbul'un Kurtuluşu Batı Cephesi   İzmir'in İşgali  Urla  Malgaç  Bergama  Erbeyli  Erikli  Tellidede  Aydın  Servetiye Cephesi  Akbaş  Yaz Taarruzu (1920)  Gediz  1. İnönü  2. İnönü  Kütahya-Eskişehir  Sakarya  Büyük Taarruz Dumlupınar  Balıkesir  İzmir Doğu Cephesi   Oltu  Sarıkamış  Kars  Gümrü  Batum  2. Artvin Güney Cephesi   Antep  Çukurova  Karboğazı  Karabucak  Kozan  Kovanbaşı  Maraş  Urfa  Yüreğir  Fadıl  Kanlı Geçit İç Cephe   Ali Galip Olayı  Kuvâ-yi İnzibâtiye  Anzavur  Hart  Düzce  Aynacıoğulları  Geyve  Çerkez Ethem  Çopur Musa  Demirci Mehmet Efe  Milli Aşireti  Yozgat  Konya  Koçgiri  İntikam Alayı  Pontus El-Cezire Cephesi   I. Süleymaniye Taarruzu Diğer   Samsun Bombardımanı 
Akbaş Cephaneliği Baskını, Mondros Mütarekesi gereği Fransız kuvvetlerince el konulan Osmanlı ordusuna ait Eceabat yakınındaki cephaneliğe Balıkesir Redd-i İlhak Cemiyeti mensubu Köprülü Hamdi Bey önderliğinde 40 atlı arkadaşın 26-27 Ocak 1920'de düzenlediği baskın.
Öncesi

Mondros Mütarekesi'nin 1. maddesi, “Çanakkale ve İstanbul Boğazlarının açılması, Karadeniz'e serbestçe geçişin temini ve Çanakkale ve Karadeniz istihkamlarının İtilaf Devletleri tarafından işgali sağlanacaktır” hükmünü getirmektedir. İtilaf Devletleri bu maddeye dayanarak Osmanlı Harbiye Nezareti'nden 26 Kasım 1918 akşamına kadar Çanakkale Boğazı mevzilerinin boşaltılmasını istemiştir. Buna göre Gelibolu'daki 14. Kolordu ile 55. Tümen, Malkara'daki 49. Tümen ve Eceabat'taki 60. Tümen, mevzilerini boşaltarak daha geri hatlara çekileceklerdir.
Bu birliklerin geri çekilmelerinin hemen ardından İtilaf Devletlerine bağlı unsurlar Çanakkale Boğazı'nın her iki yakasını da işgal etmişler ve bölgedeki ikmal depolarını kontrol altına almışlardır. Bu ikmal depolarından en önemlisi "Akbaş Deposu”dur. Bu depodaki malzemenin çok büyük bir bölümü, 1917 yılında Bolşevik İhtilali sonucu Doğu Cephesi'nde ele geçirilen malzemedir ve 8.000 tüfek, 40 Rus Maxim ağır makineli, 20.000 sandık cephane ve çeşitli askeri malzeme içermektedir. Deponun işgal edilmesi ardından güvenliği Fransız birliklerine bırakılmıştır. Garnizonda bir Türk birliği de görev yapmaktadır.
İtilaf Devletleri Akbaş Cephaneliği'ndeki malzemeyi Rusya'da Kızıl Ordu'ya karşı çarpışmakta olan Pyotr Nikolayevich Wrangel komutasındaki Wrangel Ordusu olarak bilinen Beyaz Ordu birliklerine aktarmayı planlamaktadırlar. Depodaki bu önemli miktardaki malzemenin kısa süre sonra yurtdışına çıkacağının öğrenilmesi Kuvâ-yi Milliye cephesinde tedirginlik yaratmıştır.
İlk Yunan birliklerinin 15 Mayıs 1919 tarihinde İzmir'i işgalinin yarattığı ortamda, 26 Temmuz 1919 tarihinde başlayan 1. Balıkesir Kongresi, 15 Ağustos 1919 tarihinde düzenlenen Alaşehir Kongresi ve 19 Kasım 1919 tarihindeki 2. Balıkesir Kongrelerinde, Yunan işgaline karşı Ayvalık, İvrindi, Akhisar, Salihli, Soma, Aydın ve Ödemiş cephelerinin kurulması kararları alınmıştı. Ancak, hem Anzavur Ayaklanması'nın neden olduğu cephane sarfiyatı hem de bu cephelerin gereksinmelerinin karşılanması hayati bir ikmal sorunuydu.
Akbaş Cephaneliği'ndeki malzemeye el konulması fikri böyle bir ortamda, Balıkesir'deki 61. Ordu komutanı Kazım (Özalp) Bey'in ve Heyet-i Merkeziye üyesi Köprülülü Hamdi Bey tarafından gündeme gelmiştir.
Akbaş Cephaneliği

Akbaş Cephaneliği, Gelibolu Yarımadası'nın doğusunda, Eceabat ilçesine 10 kilometre mesafede, ancak küçük gemilerin demirlemesine uygun bir koyda bulunmaktadır. Çanakkale Savaşı sırasında Gelibolu Yarımadası'ndaki kuvvetlerin ikmal yönünden desteklenmesine elverişli bir koydur. Depo ve çevresi Senegallilerden oluşan Fransız birlikleri tarafından sıkı bir şekilde korunmaktadır ve Gelibolu'yla doğrudan telefon bağlantısı vardır. İngiliz deniz üssü Çanakkale ile Akbaş koyu ise denizden 20 dk.lık bir mesafededir ve kısa sürede yardım görebilecek durumdadır. Ayrıca Çanakkale Boğazı'nda devriye gezen İngiliz gemileri, bu süreyi daha da kısaltmakta, ayrıca baskında ele geçirilecek malzemenin Anadolu kıyısına sevkiyatını riske sokmaktadır.
Baskın hazırlıkları

Köprülülü Hamdi Bey, baskın öncesinde gerekli incelemeleri yapması için Dramalı Rıza Bey'i görevlendirmiştir. Rıza Bey, yerel köylü kıyafetleri ile bölgede bir hafta kadar çalışmış, depodaki güvenlik önlemleri konusunda koğuşların yerleri, nöbet noktaları, nöbet değişim saatleri, mevcut asker ve subay sayısını, telefon hatlarını, sahilde kayıkların yanaşıp yükleme yapabileceği noktaları kapsamak üzere gerekli incelemeleri yapmıştır.
Dramalı Rıza Bey'in Biga'ya döndüğü gün, Köprülülü Hamdi Bey ile baskın planı oluşturulmuştur. 18 Ocak 1920 tarihinde Lapseki’ye adamlarıyla birlikte gelen Köprülülü Hamdi Bey, Mülkiye’den arkadaşı olan Kaymakam Hasan Basri Bey’le görüşüp yardımını istemiş, böylece depodan ele geçirilecek malzemenin nakliyesi için gerekli olan kayık ve motorlar sağlanmıştır. Dramalı Rıza Bey ise çevre köylerden, hem baskın hem de sevkiyatın hızlı bir şekilde yapılmasını sağlamak için adam toplamaktadır.
Baskın hazırlıkları esasen hilelere dayanan karmaşık bir harekât planına dayanmaktadır. Farklı iki koldan hareket eden Köprülülü Hamdi Bey ve Dramalı Rıza Bey, yöredeki eşkıyanın takibi izlenimi oluşturmuşlardır. Hatta Köprülülü Hamdi Bey’in iki adamı, asker kaçağı olarak yakalanıp Gelibolu Müstahkem Mevki Komutanlığına gönderilmiş, durumdan haberdar olan komutan Halit Bey de bu iki asker kaçağını Akbaş Cephaneliği’ne sevk etmiştir. Cephaneliğe sızma yönünden ikinci bir hareket de Köprülülü Hamdi Bey’in adamlarından olan Yüzbaşı Davut Bey’in, Akbaş’taki Türk Muhafız Birliği komutan yardımcısı süsü verilerek cephaneliğe gitmesidir.
Baskın

Baskın tarihi olarak 26 Ocak 1920 gecesi seçilmiştir. Gecenin ileriki saatlerinde Dramalı Rıza Bey ve 30 kadar adamı Akbaş Cephaneliği garnizonunu basmıştır. Senegalli sömürge askerleri, hiçbir direniş göstermemişlerdir. Anadolu kıyısında bekleyen vapurun çektiği mavna ve kayıklar Akbaş koyuna yanaşmış ve malzeme yüklenmiştir. İngiliz devriye gemilerine yakalanmadan Anadolu kıyısına taşınan malzeme bu kez kara üzerinden iç kesimlere sevk edilmiştir.
Esir alınan sömürge askerleri Akbaş garnizonuna geri gönderilmiştir. Köprülülü Hamdi Bey, İngiliz komutana bir mektup bırakmış ve mektubunda garnizonu 200 kişiyle bastığını, askerlerin direnme şansı olmadığını belirtmiştir.
Baskının sonrası

Akbaş cephaneliğinden kaçırılan silahlar "bir taarruz kuvveti teşkil ve teçhîz ettikten sonra, Soma ile Akhisar arasında büyük bir taarruz yaparak Yunanları İzmir’den çıkarma amacıyla" Yenice'ye getirildi. Anzavur Ahmet ve Gâvur İmam'ın kuvvetleri Yenice'yi kuşattığında Dramalı Rıza bey, yanındakilerle cephaneleri savunmuş, daha fazla ellerinde tutamayacağını anlayınca da cephaneleri ateşe verip çıkan kargaşadan yararlanarak kaçmışlardır.
Yenice baskını sebebiyle Damad Ferid Paşa'yı suçlayan Dramalı Rıza bey, kimi kaynaklarda Miralay Kazım bey tarafından cezalandırılmış, telâfi amacıyla Damat Ferit Paşa'ya suikast düzenlemeyi teklif etmiştir; kimi kaynaklada intikam almak amacıyla Damad Ferid Paşa'ya suikast düzenlemeye karar vermiştir. Çerkez Ethem kendi hatıratında Dramalı Rıza bey'i Damat Ferit Paşa'yı suikast ile kendisinin görevlendirdiğini söylemiştir. Bursa valiliği görevini yürütmekte olan Hacim Muhittin Bey Çerkez Ethem'i yalanlamış Dramalı Rızayı bu göreve kendisinin gönderdiğini söylemiştir. İstanbul'a geçen Dramalı Rıza bey ihbar edilmiş, yargılaması sonucunda Akbaş Cephaneliği Baskını sebebiyle 12 Haziran 1920 yılında İstanbul'da idam edildi.
I. Vardanes

| I>  Vardanes |
| --- | --- |
Kralların kralı
I. Vardanes'in sikkesi; Seleukia'da basılmıştır
Part Kralı
Hüküm süresi: 40 - 46
Önce gelen: II. Erdevân
Sonra gelen: II. Gotarzes

Ölüm: 46
Hanedan: Arşaklılar
Babası: II. Erdevân
Dini: Zerdüştçülük
I. Vardanes, 40 ile 46 yılları arasında kadar Part İmparatorluğu'nun kralıdır. Babası II. Erdevân'in (h. 12-40) veliahtıydı, ancak tahtın rakip adayı olan kardeşi II. Gotarzes'e karşı sürekli savaşmak zorunda kaldı. Vardanes'in kısa saltanatı, Part soylularından oluşan bir grubun kışkırtmasıyla avlanırken suikasta kurban gitmesiyle sona ermiştir.
İsim

"Vardanes" (aynı zamanda Bardanes olarak da yazılır), "gül" anlamına gelen Orta İran ismi Wardān'un Latince tasdikidir. İsim Yunancada Ordanes Grekçe: Ὀρδάνης ve Ordones Grekçe: Ὀρδώνης ve Hatran Aramice'de wrdn olarak olarak çevrilmiştir.
Hayatı

y. 40, Vardanes'in babası ve hüküm süren Part kralı II. Erdevân (h. 12-40) krallığını Vardanes'e emanet ederek ölmüştür. Ancak taht, II. Erdevân'in evlatlık oğlu II. Gotarzes tarafından ele geçirilmiştir. Gotarzes kısa bir süre sonra kardeşlerinden biri olan Erdevân'ı karısı ve çocuğuyla birlikte idam ettirmiştir. Kısa bir süre sonra bu idama karşı bir kargaşa çıkmış ve iki günde 375 mil yol kat ettikten sonra Gotarzes'i hazırlıksız yakalayıp mağlup eden Vardanes'e bir itiraz gönderilmiştir.  Vardanes, komşu Part eyaletlerinin valileri tarafından desteklenmiş ve hızla Part diyarının çoğunun kontrolünü ele geçirmiştir.
MS 35'ten beri isyan halinde olan Mezopotamya kenti Seleukia, Vardanes'i tanımamış ve Vardanes daha sonra şehri kuşatmıştır. Ancak Seleukia'nın uzun süren kuşatması, Gotarzes'in çatışmada üstünlük sağlamasına ve ona yeni bir kuvvet oluşturmasına ve Orta Asya'daki Baktriya'ya kaçan Vardanes'i püskürtmesine olanak tanımıştır. Baktriya'nın Halçayan kentindeki Yüeçilerin (erken Kuşanlar) antik sarayında bir Part kralının çağdaş bir büstü keşfedilmiştir; bunun Yuezhi sarayında sığınma arayan ve muhtemelen bir ittifak arayan Vardanes'i temsil edebileceğini öne sürülmüştür.
Aynı zamanda Ermenistan'da kargaşa yaşanıyordu, Roma imparatoru Claudius (h. 41-54) Vardanes'in kardeşi Arşak kralı Orodes'in  yerine Pharnavazid prensi Mithridates'i atamıştı.
Vardanes ve Gotarzes savaşta çatışmadan hemen önce, Gotarzes'in önde gelen bir grup tarafından kendilerine karşı bir komplo planlandığını Vardanes'e bildirmesinin ardından anlaşmaya vardılar. Anlaşmaya göre Vardanes tacını elinde tutacak, Gotarzes ise Hyrkania'nın hükümdarı olacaktı. 42 Haziran'da Vardanes, yedi yıl süren bir isyanın ardından Seleukia'yı tekrar Partlara boyun eğmeye zorlamıştır. Şehrin özerkliğini önemli ölçüde azaltmış ve kendi parasını basma ayrıcalığını ortadan kaldırmıştır. Aynı sıralarda, Yunan filozofu Tuvanalı Apollonius, Hint-Part diyarına seyahat ederken kendisine bir kervan koruması sağlayan Vardanes'in sarayını ziyaret etmiştir. Apollonius, Hint-Part başkenti Taxila'ya ulaştığında, kervan lideri, Apollonius'a büyük bir konukseverlikle davranan Hint bir yetkiliye Vardanes'in muhtemelen Part dilinde yazılmış olan resmi mektubunu okumuştur.
Son zaferlerinden cesaret alan Vardanes, Ermenistan'ı işgal edip yeniden ele geçirmeye hazırlanmış, ancak Suriye'nin Roma valisi Gaius Vibius Marsus'un savaş tehditleri ve anlaşmayı fesheden Gotarzes ile yeniden yaşanan çatışma nedeniyle sonuçta planlarından vazgeçmiştir. Vardanes, Medya - Hyrkania sınırında bulunan Erindes nehrinde Gotarzes'i yenmiştir. Daha sonra geri kalan Part eyaletlerini fethetmeye devam ederek Aria'ya kadar ulaşmıştır. y. 46 statülerinin tehlikeye girebileceğinden korkan Part soylularından oluşan bir grubun kışkırtmasıyla avlanırken suikasta kurban gitmiştir.
Konuyla ilgili yayınlar

Olbrycht, Marek Jan (2012). "The Political-Military Strategy of Artabanos/Ardawān II in AD 34–371". Anabasis. Studia Classica et Orientalia. ss. 215-237.
Olbrycht, Marek Jan (2014). "The Genealogy of Artabanos II (AD 8/9–39/40), King of Parthia". Miscellanea Anthropologica et Sociologica. ss. 92-97. doi:10.5604/20842937.1134333.
Olbrycht, Marek Jan (2015). "Arsacid Iran and the nomads of Central Asia – Ways of cultural transfer". Bonn Contributions to Asian Archaeology. ss. 333-390.
| g t Part hükümdarları |
| --- | --- |
 I. Arsakes (247–217 MÖ)  II. Arsakes (217–191 MÖ)  Priapatius (191–170 MÖ)  I. Fraates (170–165/64 MÖ)  I. Mithridatis (165/4–132 MÖ)  II. Fraates (132–127 MÖ)  I. Erdevân (127–124 MÖ)  II. Mithridatis (124–91 MÖ)  I. Gotarzes (91–87/80 MÖ)  III. Mithridatis§ (87–80 MÖ)  I. Orodes (80–75 MÖ)  Sinatrukes (75–69 MÖ)  III. Fraates (69–57 MÖ)  IV. Mithridatis (57–54 MÖ)  II. Orodes (57–38 MÖ)  I. Pakorus (39 MÖ)  IV. Fraates (37–2 MÖ)  II. Tiridatis§ (32 MÖ)  Musa (2 BC–4 AD)  V. Fraates (2 BC–4 AD)  III. Orodes (4–6 AD)  I. Vonones (6–12 AD)  II. Erdevân (12–35 AD)  III. Tiridatis (35–36 AD)  II. Erdevân (36–38/41 AD)  I. Vardanes (40–46 AD)  II. Gotarzes (40–51 AD)  Meherdates§ (49–51 AD)  II. Vonones (51 AD)  I. Vologases (51–78 AD)  II. Vardanes§ (55–58 AD)  II. Pakorus (78–110 AD)  II. Vologases§ (78–80 AD)  III. Erdevân§ (79–81 AD)  I. Osroes§ (109–129 AD)  III. Vologases (110–147 AD)  Partamaspates§ (116–117 AD)  II. Sinatrukes§ (116 AD)  V. Mithridatis§ (129–140 AD)  IV. Vologases (147–191 AD)  II. Osroes§ (191 AD)  V. Vologases (191–208 AD)  VI. Vologases (208–228 AD)  IV. Erdevân (213–224 AD) 
§ gaspçı ya da taht iddiacısı
Pierre Boutroux

| Pierre Léon Boutroux |
| --- | --- |

Doğum: 6 Aralık 1880(1880-12-06) Paris, Fransa
Ölüm: 15 Ağustos 1922 (41 yaşında)
Defin yeri: 48°50′12.613″K 2°19′32.250″D﻿ / ﻿48.83683694°K 2.32562500°D﻿ / 48.83683694; 2.32562500
Ödüller: Cours Peccot (1907)

Kariyeri
Dalları: Matematik
Çalıştığı kurumlar:  Princeton Üniversitesi (1913-1914)  Collège de France (1920-1922)  Poitiers Üniversitesi (1908-1920)  Montpellier Üniversitesi (1906-1908) 
 

Pierre Léon Boutroux (Fransızca telaffuz: [butʁu]; 6 Aralık 1880 – 15 Ağustos 1922) bir Fransız matematikçi ve bilim tarihçisi. Boutroux, esas olarak tarih ve matematik felsefesi alanındaki çalışmalarıyla tanınır.
Çalışmaları

1900: L'Imagination et les mathématiques selon Descartes
1903: "Sur quelques propriétés des fonctions entières". 10 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi.
1908: Œuvres de Blaise Pascal, publiées suivant l'ordre chronologique, avec documents complémentaires, introductions et notes, par Léon Brunschvicg et Pierre Boutroux
1908: 'Leçons sur les fonctions définies par les équations différentielles du premier ordre, professées au Collège de France
1914-1919: Les Principes de l'analyse mathématique, exposé historique et critique (2 cilt) Çevrimiçi metin 1 15 Eylül 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. 2 4 Nisan 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
1920: "L'Idéal scientifique des mathématiciens dans l'antiquité et dans les temps modernes" (PDF). 20 Kasım 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
1922: Les Mathématiques.
Konuyla ilgili yayınlar

R. S. Calinger. "Boutroux, Pierre Léon". Biography in Dictionary of Scientific Biography (New York 1970-1990). 25 Mart 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Li Brunschvicg, L'oeuvre de Pierre Boutroux, Revue de métaphysique et de morale 29-30 (1922), 285-289.
Lettre de M. Pierre Boutroux a M. Mittag-Leffler, in The mathematical heritage of Henri Poincaré 2 (Providence, R.I., 1983), 441-445.
Émile Picard

| Émile Picard |
| --- | --- |

Doğum: Charles Émile Picard 24 Temmuz 1856(1856-07-24) Paris, Fransa
Ölüm: 11 Aralık 1941 (85 yaşında) Paris, Fransa
Defin yeri: Montparnasse Mezarlığı 48°50′23.071″K 2°19′37.214″D﻿ / ﻿48.83974194°K 2.32700389°D﻿ / 48.83974194; 2.32700389
Milliyet: Fransız
Eğitim:  École normale supérieure (Paris) (1874-1877)  Lycée Henri-IV (1868-1874)  Lycée Michelet, Vanves (1864-1868) 
Tanınma nedeni:  Painlevé aşkınları  Picard grubu  Picard iterasyonu  Picard izleçi  Picard teoremi  Picard varyetesi  Picard–Fuchs denklemi  Picard–Lefschetz formülü  Picard–Lefschetz teorisi  Picard–Lindelöf teoremi  Picard–Vessiot teorisi 
Evlilik: Marie Hermitte
Ödüller:  Grand Cross of the Legion of Honour (1932)  Poncelet Prize (1886)  Grand prix des sciences mathématiques (1888)  AAAS Fellow  Fellow of the Royal Society 

Kariyeri
Dalı: Matematik
Çalıştığı kurum:  Science Faculty of Paris (1878-1879)  University of Toulouse (1879-1881)  École normale supérieure (Paris) (1877-1878)  École Centrale Paris (1895-1937) 
Doktoradanışmanı: Jean Gaston Darboux, Charles Hermite
Doktora öğrencileri:  Sergei Bernstein  Paul Dubreil  Jacques Hadamard  Gaston Julia  Traian Lalescu  Philippe Le Corbeiller  Paul Painlevé  Mihailo Petrović  Simion Stoilow  Ernest Vessiot  Henri Villat  André Weil  Stanisław Zaremba 
 
İmza

Charles Émile Picard FRS(For) FRSE (Fransızca telaffuz: [ʃaʁl emil pikaʁ]; 24 Temmuz 1856 – 11 Aralık 1941), Fransız matematikçi. 1924'te Académie française'in 1. koltuğunu işgal eden on beşinci üye seçildi
Hayatı

24 Temmuz 1856'da Paris'te doğdu ve orada Lycée Henri-IV'te eğitim gördü. Daha sonra École Normale Supérieure'de matematik okudu.
Picard'ın matematik makaleleri, ders kitapları ve birçok popüler yazısı, olağanüstü bir ilgi alanı yelpazesinin yanı sıra zamanının matematiğinde etkileyici bir ustalık sergiler. Karmaşık değişkenlerin modern öğrencileri muhtemelen onun adıyla bilinen teoremlerinden ikisine aşinadır. Picard'ın küçük teoremi, sabit olmayan her tam fonksiyonun, belki bir istisna dışında, karmaşık düzlemdeki her değeri aldığını belirtir. Picard'ın büyük teoremi, bir temel tekilliğe sahip bir analitik fonksiyonun, tekilliğin herhangi bir komşuluğunda, belki bir istisna dışında, her değeri sonsuz sıklıkta aldığını belirtir. Picard-Vessiot teorisi, Painlevé aşkınlıkları ve bir lineer diferansiyel denklem için bir tür simetri grubunu tanıtması dahil, diferansiyel denklemler teorisine önemli katkılarda bulundu. Ayrıca, yüzey modulo lineer eşdeğerliği üzerindeki cebirsel eğrilerin sınıflarını tanımlayan cebirsel yüzeyler teorisinde Picard grubunu tanıttı. Fonksiyon teorisi üzerine yaptığı çalışmalarla bağlantılı olarak, cebirsel topolojinin ortaya çıkan fikirlerini kullanan ilk matematikçilerden biriydi. Picard, teorik çalışmalarına ek olarak, telegraf ve esneklik teorileri de dahil olmak üzere uygulamalı matematiğe katkılarda bulundu. Derlenmiş makaleleri dört cilttir.
Louis Couturat, 1891 ve 1892'de Picard ile integral hesabı okudu ve derslerin ayrıntılı notlarını aldı. Bu notlar korunmuştur ve şu anda İnternet Arşivi'nde üç kayıt defterinde bulunmaktadır.
Çağdaşı Henri Poincaré gibi Picard da matematik, fizik ve mühendislik öğrencilerinin eğitimiyle çok ilgiliydi. Analiz üzerine klasik bir ders kitabı ve görelilik teorisi üzerine ilk ders kitaplarından biri yazdı. Picard'ın popüler yazıları arasında, kayınpederi Charles Hermite de dahil olmak üzere birçok önde gelen Fransız matematikçinin biyografileri yer alır.
Ailesi

1881'de Charles Hermite'in kızı Marie ile evlendi.
Çalışmaları

1891–96: Traité d'Analyse. Paris: Gauthier-Villars et fils. 1891. OCLC 530823.
1905: La science Moderne et son état Actuel. Paris: E. Flammarion. 1914. OCLC 43307396.
1906: (Georges Simart ile birlikte) Theorie des Fonctions Algebrique de deux Variables Independente volume 2, via Internet Archive
1922: La Théorie de la Relativité et ses Applications à l'astronomie. Paris: Gauthier-Villars. 1922. OCLC 1025334.
1922: Discours et Mélanges. Paris: Gauthier-Villars. 1922. OCLC 4855336.
1931: Éloges et Discours Académiques. Paris: s.n. OCLC 13473598.
1978–81: Œuvres de Ch.-É. Picard. vol. I–IV. Paris: Centre National de la Recherche Scientifique. OCLC 4615520.
Ueno İstasyonu

| Ueno İstasyonu 上野駅 |
| --- | --- |
Tren istasyonu
İstasyon binası

Konum: Taitō, Tokyo Japonya
Koordinatlar: 35°42′48″K 139°46′36″D﻿ / ﻿35.71333°K 139.77667°D﻿ / 35.71333; 139.77667
İşletmeci: ■ JR East  Tokyo Metro
Hat(lar):  Tōhoku Shinkansen  Yamagata Shinkansen [ja]  Akita Shinkansen [ja]  Jōetsu Shinkansen  Hokuriku Shinkansen  Utsunomiya Hattı(Tōhoku Ana Hattı [ja])  Takasaki Hattı [ja]  Keihin-Tōhoku Hattı  Yamanote Hattı  Joban Hattı [ja]  Tokyo Metro Ginza Hattı  Tokyo Metro Hibiya Hattı 
Tarihçe
Açılış: 28 Temmuz 1883
Ueno İstasyonu (Japonca: 上野駅 Ueno-eki), Japonya'nın başkenti Tokyo'da bulunan bir tren istasyonudur. İstasyon Taitō özel semtinde Ueno semtinde yer almaktadır.
Ueno İstasyonu, büyük bir banliyö merkezi olup aynı zamanda Japonya'nın kuzeyinden gelen uzak mesafe trenleri için geleneksel bir istasyon olmasına rağmen, Shinkansen hatlarının Tokyo İstasyonu'na kadar uzatılmasıyla son yıllarda bu rolü azalmıştır.
Çevre alanı

Ueno Parkı
Ueno Hayvanat Bahçesi
Tokyo Sanat Üniversitesi
Tokyo Ulusal Müzesi
Ulusal Batı Sanatları Müzesi
Ulusal Doğa ve Bilim Müzesi
Tokyo Metropolitan Sanat Müzesi
Yodobashi Camera [ja] Multimedia Ueno
Ueno Marui [ja]
Tokyo Metropolitan Ueno Lisesi [ja]
Iwakura Lisesi [ja]
Keisei-Ueno İstasyonu [ja]
Showa Caddesi [ja] (Güzergâh 4 [ja])
Shuto OtoyoluYol 1 Ueno Hattı [ja] Ueno kapısı [ja]
Ameya-Yokochō [ja]
Ōtemachi (Tokyo Metrosu)

| Ōtemachi İstasyonu 大手町駅 |
| --- | --- |
Metro istasyonu
İstasyon girişi

Konum: Chiyoda, Tokyo Japonya
Koordinatlar: 35°41′05″K 139°45′57″D﻿ / ﻿35.68472°K 139.76583°D﻿ / 35.68472; 139.76583
İşletmeci:  Tokyo Metro  Toei metrosu 
Hat(lar):  Chiyoda Hattı (Tokyo Metro)  Hanzōmon Hattı (Tokyo Metro)  Marunouchi Hattı (Tokyo Metro)  Tōzai Hattı (Tokyo Metro)  Mita Hattı (Toei) 
Tarihçe
Açılış: 20 Temmuz 1956
Ōtemachi İstasyonu (Japonca: 大手町駅 Ōtemachi-eki), Japonya'nın başkenti Tokyo'da bulunan bir metro istasyonudur. İstasyon Chiyoda özel semtinde yer almaktadır. Beş hata hizmet vermekte olup Tokyo'nun en büyük metro istasyonudur.
Galeri

İstasyon planı
İstasyon
Hanzōmon Hattı platformu
Mita Hattı platformu
Chiyoda Hattı platformu
Luoxi İstasyonu

| Luoxi İstasyonu 洛溪 |
| --- | --- |



Konum: Luoxi Adası, Panyu Bölgesi, Guangzhou, Guangdong Çin
Koordinatlar: 23°02′45″K 113°17′36″D﻿ / ﻿23.04583°K 113.29333°D﻿ / 23.04583; 113.29333
İşletmeci: Guangzhou Metro Co. Ltd.
Hat(lar): GZM, hat =2
Peronlar: 2 (1 ada peronu)
Yapı türü: yeraltı
Tarihçe
Açılış: 25 Eylül 2010
Hizmetler
s-rail, GZM (s-line, sistem=GZM,hat=2,önceki=Nanpu, sonraki=Nanzhou)
Luoxi İstasyonu (Çince: 洛溪站; pinyin: Luòxī Zhàn; Jyutping: lok6kai1 zaam6), Guangzhou metrosu'nun Hat 2 üzerindeki bir metro istasyonudur. Metro istasyonu, Guangzhou'nun Panyu Bölgesi Xinpu Yolunda (Çince: 新浦路), Luoxi Adası'ndadır.
Komşu Bina

Luoxi New Town