Belçika Devrimi
Devrimin Nedenleri

Devrim, temel olarak dinsel farklılık (bugünkü Belçika'da Katolik, bugünün Hollanda'sında Protestan) ve güneye tanınan genel bir özerklik eksikliği gibi faktörlerin bir kombinasyonundan kaynaklandı.
Diğer önemli faktörler
Bugünün Belçikalılarının Genel Kurul'da yetersiz temsil edilmesi (koltukların %50'si için nüfusun %62'si)
Çoğu kurum Kuzey'de bulunuyordu ve kamu yükleri eşit olmayan şekilde dağıtılmıştı. Dört bakandan sadece biri Belçikalıydı. Yönetimde Belçikalıların dört katı kadar Hollandalı vardı. Hollandalılar, Krallığın ekonomik, siyasi ve sosyal kurumları üzerinde genel egemenliğe sahipti;
Kuzeyin (güneyden daha yüksek olan) kamu borcu da güney tarafından desteklenmek zorundaydı. Orijinal borçlar başlangıçta Birleşik Eyaletler için 1,25 milyar lonca ve Güney için yalnızca 100 milyondu.
I. William'ın eğitim alanındaki eylemleri (okulların inşası, öğretmenlerin niteliklerinin kontrolü ve yeni kurumların oluşturulması, üç Devlet üniversitesinin oluşturulması), onu Katolik görüşü rahatsız eden Devletin tam kontrolü altına soktu.
Milislerin zorunlu askere alınmasıyla Belçika'ya dayatılan birlik orantılı olarak yüksekken, subaylar arasında Belçikalıların oranı düşüktü, yüksek personel esas olarak Fransız veya İngiliz ordusunun eski subaylarından oluşuyordu. Altı subaydan sadece biri Güney'den olacak. Bu nedenle, Belçikalı askerlerin çoğu, aslen Güney Hollandalı olmayan subaylar tarafından komuta ediliyordu. Dahası, Hollanda dili 1823/24'te Hollanda Birleşik Krallığı ordusunun tek dili haline geldi ve bu, Frankofon seçkinler ve Roman lehçelerini konuşan Valon halkı için ek bir şikayetti.
Basın özgürlüğünün ve toplanma özgürlüğünün tatmin edici olmayan kullanımı, Belçikalı entelektüeller tarafından Güney'i Kuzey'den kontrol etmenin bir yolu olarak görüldü.
Belçikalı tüccar ve sanayiciler, 1827'den beri izlenen serbest ticaret politikasından şikayetçiydiler. Fransa'nın ayrılması, Güney sanayisinin cirosunun büyük bir bölümünü kaybetmesine neden olmuştu. Öte yandan, Doğu Hint Adaları kolonisi uzun bir isyan dönemi yaşıyordu ve İngiliz ürünleri Belçika üretimi ile rekabet ediyordu. Kıta ablukasının sona ermesiyle birlikte, kıta, Kuzey tarafından takdir edilen, hala esas olarak tarımsal olan, ancak Güney'in üretimlerini hariç tutan ucuz İngiliz ürünleri tarafından işgal edildi.
1823'teki bir dil reformu, Felemenkçeyi Flaman eyaletlerinde resmi dil haline getirmeyi amaçlıyordu. Bu reform, ister Flandre'den ister Valonya'dan gelsinler, o zamanlar çoğunlukla Fransızca konuşan üst sınıfların yanı sıra o sırada standart Hollandaca konuşmayan, ancak kendileri Flamanca konuşanların güçlü muhalefetiyle karşılandı. 4 Haziran 1830'da bu reform kaldırıldı.
Kuzey Hollanda'daki muhafazakarlar hükûmete yalnızca eski (Protestan) Devlet Kilisesi'nin takipçilerini ataması için baskı yaparken, Belçikalı muhafazakarlar Katolikliği Belçika'da devlet dini olarak yeniden kurmak istediler. Krallık boyunca iki devlet dininin bir arada var olması her iki taraf için de kabul edilemezdi. 1821 yılına kadar hükûmet, devlet aygıtının Protestan karakterini korumak için memurlar atayarak Temel Yasa'ya karşı Katolik muhalefetini kullandı. William I'in kendisi, hükümdarın kilisenin başı olduğu Alman Lutheran geleneğinin bir destekçisiydi. Papa'nın Katolik Kilisesi üzerindeki otoritesine meydan okumak istedi. Piskoposların atanmasını etkileyebilmek istiyordu.