stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2024'te Türkiye millî futbol takımı
Maçlar > 2024 Avrupa Futbol Şampiyonası

Ana maddeler: 2024 Avrupa Futbol Şampiyonası F Grubu ve 2024 Avrupa Futbol Şampiyonası eleme aşaması
| Sıra | Takımg t  | O | G | B | M | AG | YG | GF | P | Eleme |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Portekiz | 3 | 2 | 0 | 1 | 5 | 3 | +2 | 6 | Son 16 turuna |
| 2 |  Türkiye | 3 | 2 | 0 | 1 | 5 | 5 | 0 | 6 | Son 16 turuna |
| 3 |  Gürcistan | 3 | 1 | 1 | 1 | 4 | 4 | 0 | 4 | Son 16 turuna |
| 4 |  Çekya | 3 | 0 | 1 | 2 | 3 | 5 | -2 | 1 |  |
Kaynak: UEFA
Sıralama kuralları: Sıralama kriterleri
Notlar:
1 2  Kendi aralarındaki maç: Türkiye 0-3 Portekiz.
Türkiye  v  Gürcistan
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Türkiye  | 3-1 |  Gürcistan |
|  Müldür  25'  Güler  65'  Aktürkoğlu  90+7'  | Rapor |   32' Mikautadze  |
Türkiye  v  Portekiz
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Türkiye  | 0-3 |  Portekiz |
|  | Rapor |   21' Silva   28' (kk) Akaydin   56' Fernandes  |
Çekya  v  Türkiye
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Çekya  | 1-2 |  Türkiye |
|  Souček  66'  | Rapor |   51' Çalhanoğlu   90+4' Tosun  |
Maçlar > 2024 Avrupa Futbol Şampiyonası > Son 16 turu

Avusturya  v  Türkiye
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Avusturya  | 1-2 |  Türkiye |
|  Gregoritsch  66'  | Rapor |   1', 59' Demiral  |
Maçlar > 2024 Avrupa Futbol Şampiyonası > Çeyrek final

Hollanda  v  Türkiye
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Hollanda  | 2-1 |  Türkiye |
|  de Vrij  70'  Müldür  76' (kk)  | Rapor |   35' Akaydin  |
Maçlar > 2024-25 UEFA Uluslar B Ligi

Ana madde: 2024-25 UEFA Uluslar B Ligi
| Sıra | Takımg t  | O | G | B | M | AG | YG | GF | P | Eleme veya küme düşme |  |  GAL |  TÜR |  İZL |  KAR |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Galler | 6 | 3 | 3 | 0 | 9 | 4 | +5 | 12 | A Ligine |  | — | 0-0 | 4-1 | 1-0 |
| 2 |  Türkiye | 6 | 3 | 2 | 1 | 9 | 6 | +3 | 11 | Play-off ile A Ligine yükselebilir |  | 0-0 | — | 3-1 | 1-0 |
| 3 |  İzlanda | 6 | 2 | 1 | 3 | 10 | 13 | -3 | 7 | Play-off ile C Ligine düşebilir |  | 2-2 | 2-4 | — | 2-0 |
| 4 |  Karadağ | 6 | 1 | 0 | 5 | 4 | 9 | -5 | 3 | C Ligine |  | 1-2 | 3-1 | 0-2 | — |
Kaynak: UEFA
Sıralama kuralları: Sıralama kriterleri
Galler  v  Türkiye
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Galler  | 0-0 |  Türkiye |
|  | Rapor |  |
Türkiye  v  İzlanda
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Türkiye  | 3-1 |  İzlanda |
|  Aktürkoğlu  2', 52', 88'  | Rapor |   37' Palsson  |
Türkiye  v  Karadağ
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Türkiye  | 1-0 |  Karadağ |
|  Kahveci  69'  | Rapor |  |
İzlanda  v  Türkiye
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| İzlanda  | 2-4 |  Türkiye |
|  Óskarsson  3'  Guðjohnsen  83'  | Rapor |   62' Kahveci   67' (pen.) Çalhanoğlu   88' Güler   90+5' Aktürkoğlu  |
Türkiye  v  Galler
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Türkiye  | 0-0 |  Galler |
|  | Rapor |  |
Karadağ  v  Türkiye
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Karadağ  | 3-1 |  Türkiye |
|  Krstović  29', 45', 73'  | Rapor |   37' Yıldız  |
Gol atan futbolcular

Kerem Aktürkoğlu (Galatasaray / Benfica)
Hakan Çalhanoğlu (Internazionale)
Merih Demiral (El-Ehli)
Arda Güler (Real Madrid)
İrfan Can Kahveci (Fenerbahçe)
Barış Alper Yılmaz (Galatasaray)
Mert Müldür (Fenerbahçe)
Cenk Tosun (Beşiktaş)
Samet Akaydin (Panathinaikos)
Kenan Yıldız (Juventus)
Asist yapan futbolcular

Arda Güler (Real Madrid)
Kenan Yıldız (Juventus)
Orkun Kökçü (Benfica)
Kaan Ayhan (Galatasaray)
İsmail Yüksek (Fenerbahçe)
Umut Nayir (Konyaspor)
Eren Elmalı (Trabzonspor)
Kerem Aktürkoğlu (Benfica)
Cine5

| Cine5>  |
| --- | --- |
Kuruluş: 20 Eylül 1993 (1993-09-20) (Test yayını) 11 Kasım 1993 (1993-11-11) (Normal yayın)
Kapanış: 30 Aralık 2015 (2015-12-30)
Şirket: Avrupa ve Amerika Holding (1993-2004) TMSF (2004-2006) Avrupa ve Amerika Holding (2006-2008) TMSF (2008-2011) Al Jazeera Media Network (2011-2015) TMSF (2015)
Sahibi: Erol Aksoy (1993-2004) TMSF (2004-2006) Erol Aksoy (2006-2008) TMSF (2008-2011) Al Jazeera Turk (2011-2015)
Unvan: Cine Beş Filmcilik ve Yapımcılık A.Ş. (1993-2011) Al Jazeera Turk Yayıncılık Hizmetleri A.Ş. (2011-2015) (Tasfiye Oldu)
Görüntü formatı: 576i (16:9 SDTV)
Slogan: Cine5 Televiziyonda Kalite!(1993-1996)   Cine5 Dünyanızı Değiştirir!(1996-2006)   "24 Saat Sizinle" (2006-2009)  "Yeni Beş Yine Beş Cine5" (2009-2013)   "Hep Cine5, Cine5" (2013-2015)
Ülke:  Türkiye
Dili: Türkçe
Yayın alanı: Türkiye Azerbaycan KKTC
İştirakler: Radyo5 (1997-2010)
Genel merkez: Kurtuluş, Şişli, İstanbul
Kardeş kanal(lar): Lig TV (HD) (2015) Show TV (HD) (1993-1999) Show Türk (2015) Showmax (2015)   Gala TV (2000-2010)   Viva TV (2000-2010)   Supersport TV (1997-2009)  CineMax   Maxi TV (1997-2002)   Cine Spor (1997-2002)   Euro Show (1995-1997)   Radyo Nostalji (2000-2007)   Radyo Viva (1999-2010)   Show Radyo (1992-2013)    Radyo5 (1997-2010)
Cine5, 20 Eylül 1993 tarihinde Erol Aksoy tarafından kurulan bir ulusal televizyon ve sinema kanalıdır. Türkiye'nin ilk ücretli ve şifreli kanalıdır. Yayına geçtiği dönemde, seçkin filmleri üyeleri ile buluşturmuştur. Cine5 sırasıyla; Star TV, Flash TV, Teleon, Show TV, Kanal 6, HBB, TGRT, atv ve Kanal D'den sonra Türkiye'nin onuncu özel ve ilk şifreli televizyon kanalı olmuştur. 16 Ocak 2006 tarihinde tamamıyla şifresiz yayına başladı.
Cine5 Haber

Ayla Çetinkaya (Haziran 1999-Mart 2002)
Aydın Özdalga (Mart 2002-Ekim 2004)
Ergün Dilerin (Ekim 2004-Şubat 2005)
Aydın Özdalga (Şubat 2005-Ağustos 2008)
Bülent Çöltekin (Ocak 2009-Aralık 2011)
Turgut Özen (Aralık 2011-Aralık 2015)
Cine5 Haber > Ana Haber sunucuları

Cine5 Ana Haber'i sırasıyla hafta içleri;
Burçin Şimşek (Haziran 1999-Nisan 2002)
Ekin Olcayto (Nisan 2002-Mart 2006)
Burçin Şimşek (Mart 2006-Aralık 2006)
Handan Güçyılmaz (Aralık 2006-Temmuz 2008)
Emra Çokay (Temmuz 2008-Mart 2009)
Ferda Yıldırım (Mart 2009-Ağustos 2010)
Aslıgül Atasagun (Ağustos 2010-Temmuz 2014)
Türkan Varol (Temmuz 2014-22 Aralık 2015)
hafta sonları;
Ayla Çetinkaya (Haziran 1999-Nisan 2002)
Elif Ilgaz (Nisan 2002-Ekim 2003)
Duygu Giray (Ekim 2003-Temmuz 2008)
Esra Balkanlı (Temmuz 2008-Mart 2009)
Yusuf Baykal Bozkurt (Mart 2009-Ağustos 2010)
Yusuf Baykal Bozkurt ve Türkan Varol (Ağustos 2010-Haziran 2012)
Türkan Varol (Haziran 2012-Temmuz 2014)
Emra Şen (Temmuz 2014-20 Aralık 2015)
Yazları;
Burçin Şimşek (Eylül 1999-Nisan 2002)
Elif Ilgaz (Nisan 2002-Ekim 2003)
Duygu Giray (Ekim 2003-Temmuz 2008)
Esra Balkanlı (Temmuz 2008-Ağustos 2009)
Ferda Yıldırım (Ağustos 2009-Ağustos 2010)
Ozan Karataş (Ağustos 2013-Eylül 2013)
Cine5 Haber > Öğle haberleri sunucuları

Ayla Çetinkaya (Ekim 2012-Aralık 2012)
Cine5 Haber > Gece haberleri sunucuları

Yusuf Baykal Bozkurt (Şubat 2009-Aralık 2015)
Ayla Çetinkaya (2011)
Cine5 Haber > Spor haberleri sunucuları

Koray Aydoğmuş (1999-2009)
Barbaros Çıdal (2009-2015)
Programları

Ana madde: Cine5 tarafından yayınlanan programların listesi
Programları > Programlar

Bi Konuşmak Lazım
Cine Sinema
Deniz'den Mutfak Hikâyeleri
Hayatı Fark Et
İpek Tuzcuoğlu ile Yüzleşme
Kadın Olmak
Kim Ne Derse Desin
Tarihte Bu Hafta
Zaman Yolcusu
Programları > Sinema

2015-: Cine5 Sinema Kuşağı
Programları > Belgesel Kuşağı

1993-: Cine5 Belgesel Kuşağı
Programları > Magazin

Dizi Magazin
Türkiye'de sosyoloji

Türkiye'de sosyoloji alanında çalışmalar Türkiye’de sosyolojinin önderi olan Ziya Gökalp ile başlamıştır. Osmanlı'nın şekil olarak dağılmasıyla birlikte yaşanan sorunların olduğu dönemde sosyoloji fark edilmiştir.
Türkiye’de Ziya Gökalp’in temsilciliğinde kurulan sosyoloji, Cumhuriyet’in yeni bilgilerle gelişmesine önemli bir konu olmuştur. Bu noktada sosyoloji toplumu anlama ve çözümlemede bir yardımcı kaynak olarak görülmüştür. Türkiye’de sosyolojiyi ele alırken toplum yapısına ve olaylara daha geniş bakmamız gerekir. Sadece sosyoloji alanındaki gelişmelere değil, Türk toplumunda tarihsel zamanlar içerisinde yaşadığı değişimler önemlidir. Bu çalışmada sosyolojinin Türkiye’ye gelişi ve 1940’lara kadar olan dönem göz önünde bulundurarak, Türkiye’deki sosyoloji çalışmalarına etkileri bağlamında bir değerlendirme yapılmıştır.
Sosyoloji Türkiye'deki ve genel olanı karşılaştırıldığında ilk fark edilen Türk sosyolojisinin Batılı bilgi olan sosyolojiye neredeyse aynı biçimde takip etmesidir fakat Türkiye sosyolojisi, ne tamamen batıya benzeyebilmiş ne de kendi özelliklerine has bir sosyoloji anlayışı geliştirebilmiştir.
Pandemik İnfluenza Ulusal Hazırlık Planı

Pandemik İnfluenza Ulusal Hazırlık Planı veya Ulusal Pandemi Planı, Türkiye'de, küresel grip salgınlarına karşı alınması gereken tedbirleri tanımlayan plan. Aralık 2019'da Türkiye Sağlık Bakanlığı tarafından yayımlandı.
Planın amacı, olası bir influenza pandemisinin etkilerini azaltmak için, Türkiye'deki tüm kişi, kurum ve kuruluşların önceden salgını tanımalarına ve sorumluluklarını yerine getirmek üzere hazırlık yapmalarına ve salgın durumunda koordinasyon içinde hareket etmelerine yardımcı olacak bilgi ve çerçeveyi sağlamaktır.
Türkiye'de pandemi hazırlık çalışmaları 2004 yılında başladı ve 2006'da Başbakanlık Genelgesi ile mevzuata girdi. Sağlık Bakanlığı nezdinde yürütülen proje, İçişleri, Milli Eğitim, Milli Savunma, Tarım ve Orman, Ticaret, Ulaştırma bakanlıkları ile AFAD, Diyanet İşleri Başkanlığı, Türk Kızılayı ve Yükseköğretim Kurulu ile birlikte çalışılarak planın son şekli, Avrupa Hastalık Önleme ve Kontrol Merkezi (ECDC-European Centre for Disease Prevention and Control) ve Dünya Sağlık Örgütü'nün süreç içerisinde yapmış olduğu düzenlemeler çerçevesinde Aralık 2019'da verildi.
Aya Marko Bazilikası

| --- | --- |
Aya Marko Bazilikası

Temel bilgiler
Konum: Kandiye, Yunanistan
Koordinatlar: 35°20′21″K 25°08′01″D﻿ / ﻿35.33917°K 25.13361°D﻿ / 35.33917; 25.13361
İnanç: Roma Katolik
Mimari
Mimari tür: Kilise
Mimari biçim: Venedik
Tamamlanma: 1239
Aya Marko Bazilikası (Yunanca: Βασιλική του Αγίου Μάρκου, romanize: Vasiliki tu Ayu Marku), Yunanistan'ın Kandiye kentinde bulunan bir eski bir Roma Katolik bazilikası ve sanat galerisidir. Bazilika, 13. yüzyılda Venedikliler tarafından inşa edilmiştir ve Elefterios Venizelos Meydanı'nda yer almaktadır. Venedikliler döneminde öncelikle adanın yerel lordlar ve memurlar tarafından kullanılmıştır. 1669'da Girit'in Osmanlı tarafından fethinden sonra Defterdar Ahmet Paşa Camii adıyla camiye çevrilmiş ve 1915'e kadar bu şekilde kalmıştır. Bina 1956'dan sonra restore edilmiş ve o zamandan beri halka açık bir sanat galerisi olarak işlev görmektedir.  Girit şehir ve kasabalarında hala ayakta duran birkaç Roma Katolik kilisesinden biridir. Mimari olarak yükseltilmiş bir merkezi nefe sahip üç nefli bir bazilika kilisesidir. Batı cephesindeki girişinde bir revak vardır.
Tarihçe > Venedik dönemi

Aya Marko Bazilikası, Dördüncü Haçlı Seferi'nin ardından Venediklilerin Girit'i fethinden sonra 1239'da inşa edildi ve ilk taş Yerapetra'nın Latin piskoposu tarafından yerine konuldu. Batı kiliselerine uygun olarak ve Latin dogmasının farklılığını vurgulayarak Gotik tarzda inşa edildi. Girit'in başkenti Kandiye'nin merkezinde, Kandiye Dükü'nün sarayının karşısında inşa edildi ve yerel komünün dük ve üst düzey yetkilileri tarafından ihtiyaçları için kullanıldı. Kilise Latin piskoposa değil, kiliseden sorumlu bir vali veya "papaz" atayan dükün kendisine aitti. Dük dereceleri bazilikanın girişinde ilan edildi ve aynı zamanda lordların ve yetkililerin görevlerinin resmi olarak üstlenildiği yerdi. Dükün ailesinin üyeleri kilisenin bahçesine gömüldü.
İlk kilise 1303 Girit depreminde ciddi hasar gördü, ancak daha sonra restore edildi. 1508'de adayı vuran daha da güçlü bir deprem Aya Marko'ya yeniden zarar verdi. 1552 tarihli bir raporda kuzey duvarının çökmek üzere olduğu ve bu nedenle ikisi günümüze kadar ulaşan dört payanda ile desteklendiği belirtiliyor. 1514 tarihli bir belgede yerel dük, bazilikanın onarım çalışmaları için İsfakiye kasabasından ahşap kirişlerin transfer edilmesini istedi. Bu çalışmalar 1557'de tamamlandı, ancak Aya Marko 1564 ve 1595'teki depremlerin ardından bir kez daha kısmen yıkıldı. Kilisedeki yenileme çalışmaları 1599'da inşaatçı Miheles Raptopulos ve marangoz Yannis Kladas'ın sorumluluğunda gerçekleşti, ancak 1625'teki bir otopsinin ardından kuzey duvarının tekrar çökmek üzere olduğu kabul edildi.
Girit Savaşı (1645–1669) sırasında bazilikanın çan kulesi bir gözlemevi olarak kullanılmış ve çanları her bombardıman başladığında çalmıştır. Aziz Markus'un çan kulesi, tepesi düz ve siperli olması ve ayrıca bir saate sahip olması nedeniyle şehirdeki diğerlerinden farklıydı. Kandiye'nin Osmanlılara teslim olmasından sonra Venedikliler çanları ve diğer kalıntıları götürdüler.
Tarihçe > Osmanlı dönemi

1669'da Kandiye'nin düşmesinden sonra bina, 1661-2'den 1675'e kadar Osmanlı defterdarı olan Ahmet Paşa'ya teslim edildi. Ahmet Paşa, Katolik kilisesini camiye çevirdi ve camiyi finanse etmek için dükün sarayı da dahil olmak üzere şehrin bazı binalarını satın aldı. Aya Marko'nun çan kulesini yıktı ve yerine bir minare inşa edildi, ayrıca kilisenin iç kısmındaki duvar resimleri ve freskler kaldırıldı ve kemik kalıntıları atılarak bir mihrap ve minber inşa edildi. Cami, kurucusu Defterdar Ahmet Paşa'nın adını almıştır. 1915'te Yunan devleti tarafından kapatılıncaya kadar iki yüzyıldan fazla bir süre cami olarak kaldı.
Osmanlı gezgini Evliya Çelebi 1669'da Girit'i ziyaret etti ve bazilikanın Kandiye pazarında, cephesi çeşme meydanına (Morosini Çeşmesi) bakan bir konumda bulunduğunu ve şehrin ana kamu binalarından biri için kusursuz bir İslami köken sağlayan uydurma bir hikâye olan Halife Ömer zamanında Sultan Mansur tarafından kurulduğunu yazdı. Ayrıca binanın kuzeyinde bir avlu bulunabileceğini ve kuzey duvarına musluklar inşa edildiğini yazdı. Caminin kuzeyde, güneyde ve doğuda toplam üç avlusu, bir kuyusu ve bir sarnıcı vardı. Minaresi bazilikanın güney köşesine inşa edildi ve kalıntıları bugün bile hala görülebiliyor. Külliye ayrıca üç dükkan, bir mahzen ve iki katlı bir binadan oluşuyordu.
Yeni caminin bakımı ve işletimi için dokuz ev, iki manastır kompleksi, yirmi iki dükkan ve iki çiftlikten oluşan bir vakıf (vakıf) vardı. Bunlardan altı ev ve bir manastır kompleksi şehrin Hristos Kefalas bölgesinde, bir ev ve bir çiftlik Agros Kefalas bölgesinde, bir ev ve on yedi dükkan Aya Kiryakos bölgesinde, bir ev, bir manastır kompleksi ve bir çiftlik Arhistrategos bölgesinde ve son olarak beş dükkan Yannis Krisostom bölgesinde yer alıyordu. 1688'de Kandiye kadısının hesabına göre, caminin vakfının şehir surlarının dışında bir türbeyi de koruduğu belirtiliyor.
1706'da 1.034 kuruşa mal olan yenileme çalışmaları yapıldı. 1761'de yeni bir yenileme çalışması için yeni bir talepte bulunuldu ve bunun 18.287 paraya mal olduğu tahmin ediliyor.
Tarihçe > Modern dönem

1924'teki Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesi ve adanın Müslüman toplumunun ayrılmasının ardından eski cami Yunanistan Ulusal Bankası'nın ve ardından Kandiye belediyesinin eline geçti ve ilk başta sinema olarak kullanıldı. Minare 1924'te yıkıldı. 1949'da Kandiye Bölge Turizm Komitesi (STCH), kilisenin ve şehrin diğer anıtlarının yenilenmesi için fon sağlamayı önerdi. 1950'lerin başında belediye meclisi kilisenin yıkılmasını ve yerine bir belediye tiyatrosu veya postane inşa edilmesini önerdi, ancak gerekli fonlar toplanamadığı için bu plan terk edildi. 1954'te arkeoloji konseyi kilisenin korunmasına karar verdi ve 1956'da bazilikanın restorasyon çalışmaları Girit Tarih Çalışmaları Derneği tarafından başladı. Bu, Girit'te Batı mimarisine ait bir anıt için yapılan en eski restorasyondu. Bu bazilika, Girit adasında hala ayakta duran birkaç Roma Katolik kilisesinden biridir.
Restorasyon sırasında, orta koridor orijinal yerine geri dönmesi için yükseltildi ve yanlarına her iki tarafta on iki tane olmak üzere sivri pencereler eklendi. Ayrıca, kilisenin yan duvarlarında oluşturulan çeşitli açıklıklar tekrar kapatıldı, kuzey duvarına güneyle uyumlu beş sivri pencere eklendi, revak yeniden inşa edildi, kilisenin zemini yeni levhalarla kaplandı, yeni sıva yapıldı, iç sütun dizisinin tabanları ve pencerelerdeki metal camlar onarıldı ve son olarak bina betonla güçlendirilirken kapılar inşa edildi.
1960'ta restorasyon çalışmalarının tamamlanmasından bu yana, eski kilise belediye sanat galerisi olarak kullanıldı. 1961'de Girit Tarihi Çalışmaları Derneği'nin himayesinde düzenlenen Girit çalışmaları üzerine ilk uluslararası konferansa ev sahipliği yaptı. Sanat eserlerinin sergilendiği sergilere ev sahipliği yapmaktadır, en dikkat çekenleri 1990'daki Domenikos Theotokopulos sergisi, 1998'deki Girit Okulu sergisi ve yine 1998'deki Fayum mumya portreleri sergisi olup, bunları uluslararası konferanslar izlemiştir. Galeride Maria Fioraki, Lefteris Kanakakis, Thomas Fanurakis, Yeoryos Yeoryades ve Lilian Manolakaki gibi birçok Yunan sanatçı eserlerini sergilemiştir.
Mimarisi > Kilise binası

Aya Marko, üç nefli bazilika tipi bir kilisedir. İç kısımda, güney ve batı tarafında boyutları 32 x 15,6 metre iken, kuzey ve doğu tarafları otuz santimetre daha uzundur. Kostas Lassithiotakis, bu asimetrinin kuzey duvarının çeşitli yeniden yapılanmalarından kaynaklandığını teorileştirmiştir. Orta nef, 6,6 m genişliğiyle en geniş olanıdır, güneydeki 4,6 m genişliğinde ve kuzeydeki 4,4 m genişliğindedir. Neflerin uzunlamasına oranları, bazilikanın uzunlamasına boyutlarını büyük ölçüde vurgular. Ekseni, batı-doğu eksenine göre 25 derece güneye doğru eğimlidir. Kilisenin doğu duvarında niş yoktur.
Çatısı ahşaptan yapılmış ve üç parçalıdır, merkezi kısım diğer ikisinin üzerinde çıkıntı yapar, bu da 1625'te Georgios Corner tarafından tasvir edildiği şeklidir. Osmanlı döneminde kilise-cami yeniden düzenlenmiş ve çatı çift taraflı bir şekil almıştır. 1900'lerin ortalarındaki restorasyon çalışmaları sırasında çatı orijinal tasarımına döndürülmüş ve merkezi koridor beton levha kullanılarak yükseltilmiştir. Zemin dikdörtgen plakalardan ve yerel taştan yapılmıştır. Kilisenin merkezi kapısı düz bir lentoya ve kabartma bir kemere sahiptir. Güney duvarında kilisenin orijinal yapımına dayanan beş sivri uçlu pencere korunmuştur. Kuzey duvarındaki pencereler, merkezi koridorun yan duvarlarındaki toplam yirmi dört pencere gibi 1956 yenileme çalışmaları sırasında inşa edilmiştir.
Venedik İttar Sarayı'nın süslü kapısı kilisenin iç kısmına aktarılmış ve kilisenin kuzey girişinin iç tarafına entegre edilmiştir. Aya Marko'nun güney iç duvarında, bilinmeyen bir binadan gelen Gotik tarzda üç loblu bir pencere yerleştirilmiştir. Üç sivri uçlu açıklığı vardır, merkezi olanı en uzun olanıdır ve hepsi sivri uçlu kemerin içindedir. İyi yontulmuş beyaz taşlardan oluşur. Geçmişte hem güney hem de kuzey duvarlarında birden fazla kapı vardı, ancak zamanla bunlar engellendi. Kilisenin iç kısmı, restorasyon çalışmaları yapıldıktan sonra ortaya çıkan Bizans duvar resimleriyle dekore edilmişti.
Bazilikanın güneybatı köşesinde, 4,2 metre yüksekliğinde kare yontulmuş taşlardan yapılmış eski çan kulesinin tabanı ve üzerindeki yıkılmış minarenin kalıntıları hala görülebilir.
Mimarisi > Sütunlar

Koridorlar, her biri altı Gohi kemeri destekleyen yeşil granitten yapılmış beş sütundan oluşan iki sıra sütunla birbirinden ayrılmıştır. Sütunların her biri farklı bir yüksekliktedir. Başlıkları da birbirinden farklıdır, ancak hepsi yaldızlıdır. Kuzey tarafındakilerden dördü basit sepet şeklindedir, en doğudaki ise Gotik yivli tarzdadır ve güney sütun dizisinin en doğudaki sütununda da buna eşdeğerdir. Yivli başlıklar on dördüncü yüzyıla tarihlenmektedir. Yivli bir başlık sütun tabanı olarak kullanılmıştır. Sütunların tabanları da farklıdır, çünkü taştan yapılmışlardır ve dışarıdan dekoratif yaprak tasarımına sahip harçla kaplanmıştır.
Sütunların neden aynı boyutta olmadığı tam olarak bilinmemektedir. Bir teoriye göre her sütun farklı, daha eski binalardan gelmektedir ve hepsi daha sonra Aya Marko'ya dahil edilmiştir. Kostas Lassithiotakis, farklı sütunların Saint Mark'ta şimdiye kadar yapılmış tüm farklı restorasyon çalışmalarının sonucu olmasının en olası olduğunu, bazı sütunların orijinal yapılardan, diğerlerinin ise daha sonraki onarım çalışmalarından kalma olduğunu, buna bazilikanın iç kısmının istikrar için yeniden yapılandırılmasının da dahil olduğunu ileri sürmektedir. Ayrıca 1552 tarihli bir dük raporunda kilisenin sekiz kemeri olduğu söylendiğini, ancak şimdi on iki kemeri olduğunu da belirtmektedir. Ekstra kemerlerin Heracleium ve Knossos arkeolojik alanlarındaki Greko-Romen anıtlarından olması mümkündür.
Mimarisi > Revak

Bina, batı cephesindeki girişinde sütunlu bir revakla birlikte, yaygın olarak Aya Marko'nun Loggia'sı olarak bilinir. Sütunlar, düz bir çatıyı destekleyen beş kemeri desteklemek için kullanılırdı. Ortadaki kemer, 3,83 metrelik bir açıklığa sahip en büyüğüdür. Çevresindekilerden bir metre daha geniştir. Revak 6,15 metre uzunluğundadır.
Kostas Lassithiotakis, Orta Çağ İtalyan kiliselerinin nadiren revaklara sahip olduğunu ve Aziz Mark'ın revakının Rönesans stiline dayanarak, bunun kilisenin orijinal inşasına tarihlenemeyeceğini, bunun yerine çok daha sonra eklendiğini belirtir. Loca, tezgahlarda tahıl satan tüccarlar tarafından kullanılırdı. Osmanlı döneminde düz çatı kaldırıldı ve doğrudan sütunların üzerine dayanan eğimli bir çatı eklendi. Orijinal sütunlardan yalnızca üçü hayatta kaldı ve başlıkları yaklaşık on dördüncü yüzyıla tarihleniyor.
Eski kilisenin yenileme çalışmaları sırasında revakın orijinal haline getirilmesi için girişimlerde bulunuldu. Çatı için takviyeli beton levha kullanıldı ve bu levha içeriden dikdörtgen paneller oluşturan ahşap kirişlerle kaplandı. Rönesans tarzı kabartmalar korniş ve kemerlere yerleştirildi.
Galeri

Revakın yakın çekimi
Sütunların eski fotoğrafı.
Galerinin içerisi.
Eski fotoğraf.
Bibliyografi

Alexiou, Stylianos; Lassithiotakis, Konstantinos (1958). Η αποκατάστασις του ναού του Αγίου Μάρκου του Χάνδακος. Εταιρία Κρητικών Ιστορικών Μελετών.
Georgopoulou, Maria (2001). "Οι γοτθικές εκκλησίες του Αγίου Μάρκου στις αποικίες της Βενετίας". Θ΄ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΡΗΤΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ Ελούντα, 1-6 Οκτωβρίου 2001 Περιλήψεις Επιστημονικών Ανακοινώσεων. Εταιρεία Κρητικών Ιστορικών Μελετών. ISBN 978-960-86721-2-3.
Gerola, Giuseppe (1908). Monumenti Veneti nell' isola di Creta /ricerche e descrizione fatte dal dottor Giuseppe Gerola per incarico del R. Istituto (İtalyanca). Venedik: R. Instituto Veneto di Scienze, Lettere ed Arti.
Gratziou, Olga (2010). Η Κρήτη στην ύστερη μεσαιωνική εποχή: Η μαρτυρία της εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής. Heraklion: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. ISBN 978-960-524-301-2.
Dimanopoulos, Spyros (2015). "Αστικός χώρος, κοινωνικά υποκείμενα και τουριστική ανάπτυξη. Η περίπτωση του Ηρακλείου, 1945-1960". Μνήμων. Cilt 34. ss. 97-124. doi:10.12681/mnimon.10174. ISSN 2241-7524.
Panagopoulos, Beata Maria (1979). Cistercian and mendicant monasteries in medieval Greece. Chicago: University of Chicago Press. ISBN 0-226-64544-4.
20. yüzyılın başında caminin görünümü (Giuseppe Gerola).
Eski Aya Marko Bazilikası'ndaki Görsel Sanatlar Müzesi.
Bazilikanın içi
Revak sütunu.