Kathleen Kenyon
Arkeolojik Kariyeri > Jericho'yu Kazmak

İkinci Dünya Savaşı sırasında, Kenyon Londra Hammersmith'te Kızıl Haç Tümen Komutanı olarak görev yaptı ve daha sonra Londra Üniversitesi Arkeoloji Enstitüsü'nün müdür vekili ve Sekreteri olarak görev yaptı.[kaynak belirtilmeli]
Savaştan sonra Southwark'ta, The Wrekin'de, Shropshire'da ve Britanya'nın başka yerlerinde ve ayrıca Libya'daki bir Roma kenti olan Sabratha'da kazılar yaptı.[kaynak belirtilmeli] Kudüs'teki British School of Archaeology in Jerusalem  (BSAJ) bir üyesi olarak Kenyon, İkinci Dünya Savaşı'nın aradan sonra Okulu yeniden açma çabalarında yer aldı[kaynak belirtilmeli] . Ocak 1951'de Ürdün'e gitti ve Batı Şeria'da Jericho'da (Tell es-Sultan) BSAJ adına kazılar yaptı.[kaynak belirtilmeli] . İlk bulguların kamu oyu ile paylaşımı, 1951 yılında Britanya Festivali'ndeki Keşif Kubbesi'nde Alan Sorrell'in yeniden yapılanma çizimlerinin gösterilmesi ile oldu.[kaynak belirtilmeli] . 1952'den 1958'e kadar, Jericho'daki çalışmaları, onu dünyaca ünlü yaptı ve Levant'ın arkeolojik metodolojisinde kalıcı bir miras oluşturdu.[kaynak belirtilmeli] . Bu antik yerleşimde Levant'ın Neolitik kültürleriyle ilgili çığır açan keşifler yapıldı. İlk Tunç Çağı'nın sonlarına ait surlarla çevrili kent ve dış mezarlıklarda yaptığı kazılar ve bu dönemlere ait tabakalı çanak çömlek analizleri, onu o dönemin önde gelen otoritesi haline getirdi.[kaynak belirtilmeli] . Kenyon, seleflerininkinden farklı olarak City IV'deki Kıbrıs seramiğinin olmamasına dayanarak yıkım tarihinin daha eski olduğunu savundu.[kaynak belirtilmeli] . Jericho, keşifleri nedeniyle tarihteki en eski sürekli yerleşim yeri olarak kabul edildi.[kaynak belirtilmeli] . Aynı zamanda Samaria'daki kazıların yayınını da tamamladı. 1957'de Samaria Sebaste III: The Objects adlı yayını çıktı. 1958'de Tell es-Sultan'da kazılarını tamamlayan Kenyon, 1961'den 1967'ye kadar Kudüs'te, Tapınak Dağı'nın hemen güneyindeki ' Davut Şehri'ne odaklanarak kazılar yaptı.[kaynak belirtilmeli] .
Kenyon'un kazdığı yerlerin Eski Ahit anlatısıyla bağlantılı olduğundan hiç şüphesi olmamasına rağmen yine de tutarsızlıklara dikkat çekerek Süleyman'ın Megiddo'daki "ahırlarının" at tutmak için tamamen pratik olmadığı (1978:72) ve Jericho'nun Joshua'nınkinden çok önce düştüğü sonucuna vardı. varış (1978:35)[kaynak belirtilmeli] . Sonuç olarak, Kenyon'un çalışması, Minimalist İncil Arkeoloji Okulu'nu desteklemek için kaynak olarak gösterilmektedir.[kaynak belirtilmeli] .
Kenyon'un kazı tekniği ve seramik metodolojisi alanındaki mirası, Madaba Ovaları Projesi'nin yöneticilerinden Larry G. Herr tarafından onaylanmıştır. Güney Levant'taki modern çanak çömlek anlayışımızı ortaya çıkaran  (William F. Albrigh) tarafından 1920'lerde Tell Beit Mirsim'de yapılan ilerlemelerden sonra) doğrudan ona atfedilen önemli olaylar:
"İlk olay, Kathleen Kenyon'un Jericho'da yaptığı kazıların katalize ettiği stratigrafik tekniklerin iyileştirilmesiydi. Toprak katmanlarının veya arkeolojik tortuların katı bir şekilde ayrılması, seramik topluluklarının kesin olarak ayrılmasına da izin verdi".
Herr, Kenyon'un güçlü dolaylı etkisini seramik metodolojisinde ilerlemeyi destekleyen ikinci olayda, yani:
" Larry Toombs ve Joe Callaway tarafından Kenyon'un kazma tekniklerinin Ernest Wright'ın Balata'daki projesinde de kullanılması. Burada, Wright'ın en iyi Albright geleneğindeki seramik tipolojisine olan ilgisini, Kenyon'un açık, stratigrafik olarak belirlenmiş çanak çömlek topluluklarının izolasyonunu sağlayan kazı yöntemleriyle birleştirdiler."
Herr, Kenyon'un mirasının biraz karışık doğasını özetlediği metinde; tüm bu olumlu gelişmelere rağmen, eksiklikler olduğunu da belirtmektedir:
"Kenyon... hemen nihai yayınlar üreterek stratigrafik tekniklerinin etkilerinden tam olarak yararlanmadı. Aslında, çoğumuzun sonradan benimsediği kazma yöntemi, kazı yapanların genellikle tutarlı yayınlanmış stratigrafik sentezler üretmek için yeterince uzun süre düz tutmakta zorlandıkları yerlerin çoğalmasına neden olur. Ayrıca, kazının dar hendeklerde devam etmesi konusundaki ısrarı, Jericho raporlarını kullandığımızda, mahallerinin ve bunlarla birlikte gelen çanak çömlek topluluklarının, tutarlı bir şekilde birbirine bağlı yaşam alanları üzerinde anlaşılabilir insan faaliyet kalıplarını temsil ettiğine dair güvenimizi reddediyor. Yetersiz bir şekilde yatay olarak açığa çıkan bireysel katmanlar, işlev açısından güvenilir bir şekilde yorumlanamaz. Bu da yayının hem üretilmesini hem de kullanılmasını zorlaştırmaktadır."
1948'den 1962'ye kadar University College London Arkeoloji Enstitüsü'nde Levanten Arkeolojisi dersleri verdi. Kenyon'un öğretisi, Jericho ve Kudüs'teki kazılarını tamamladı. 1962'de Oxford'daki St Hugh's College'a müdür olarak atandı.