stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Orhan Kemal Müzesi

| Orhan Kemal Müzesi |
| --- | --- |


Açılış: 2000
Konum: Beyoğlu, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°01′50″K 28°59′01″D﻿ / ﻿41.03056°K 28.98361°D﻿ / 41.03056; 28.98361
Tür: Edebiyat müzesi
Koleksiyon(lar): Orhan Kemal’e ait eşyalar, kitaplar, mektuplar, fotoğraflar
Orhan Kemal Müzesi Yazar Orhan Kemal'in anısını yaşatmak üzere İstanbul Beyoğlu'nda, üç katlı bir binada kurulmuş bir müzedir.
Müzede yazarın çoğu Ara Güler tarafından çekilmiş 70 kadar fotoğrafı, aile fotoğrafları, kitaplarının orijinal ilk baskıları, özel mektuplar, hakkında yazılan tez ve makaleler, kullandığı daktilo, özel eşyaları, öldüğünde yüzünden alınan maske gibi nesneler sergilenir. Müze binasında ayrıca bir kitaplık ve İkbal Kahvesi adlı bir kahve de bulunur.
Müze, Orhan Kemal Kültür Sanat Merkezi tarafından 2000 yılında kurulmuştur.
Congrès Internationaux d'Architecture Moderne

Stuttgart’taki Weißenhofsiedlung, 1927.

CIAM, Bauhaus, Weissenhof, De Stijl ve Cenevre’deki Milletler Sarayı gibi dönemin “kübist tarzda” modern mimarisini teşvik etmiştir. Bunun yanı sıra 1920’lerde buna paralel biçimde Ekspresyonizm, Konstrüktivizm, Art Deco ve Tradisyonalizm gibi farklı yaklaşımlar da öne çıkmıştır.
Congrès Internationaux d'Architecture Moderne (CIAM) veya Uluslararası Modern Mimarlık Kongreleri, 1928’de kurulmuş ve 1959’da dağılmış bir organizasyondur. Dönemin en seçkin mimarlarının öncülüğünde Avrupa genelinde düzenlenen bir dizi etkinlik ve kongreden sorumlu olan bu yapı, peyzajdan şehirciliğe ve endüstriyel tasarıma kadar mimarlığın bütün ana alanlarında Modern Hareket’in ilkelerini yaymayı amaçlamıştır.
Kuruluş ve üyelik

Uluslararası Modern Mimarlık Kongreleri (CIAM), 1928 yılının Haziran ayında İsviçre’deki Chateau de la Sarraz’da, Le Corbusier, şatonun sahibi Hélène de Mandrot ve ilk genel sekreter olan Sigfried Giedion’un organize ettiği 28 Avrupalı mimar tarafından kurulmuştur. CIAM, mimarlığı toplumsal bir sanat olarak ileri taşımak amacıyla kaleme alınan 20. yüzyıl manifestolarından biriydi.
Kuruluş ve üyelik > Üyeler

Diğer kurucu üyeler arasında Karl Moser (ilk başkan), Hendrik Berlage, Victor Bourgeois, Pierre Chareau, Sven Markelius, Josef Frank, Gabriel Guevrekian, Max Ernst Haefeli, Hugo Häring, Arnold Höchel, Huib Hoste, Pierre Jeanneret (Le Corbusier'in kuzeni), André Lurçat, Ernst May, Max Cetto, Fernando Garcia Mercadal, Hannes Meyer, Werner M. Moser, Carlo Enrico Rava, Gerrit Rietveld, Alberto Sartoris, Hans Schmidt, Mart Stam, Rudolf Steiger, Szymon Syrkus, Henri-Robert Von der Mühll ve Juan de Zavala bulunmaktadır. Sovyet delegeleri olan El Lissitzky, Nikolai Kolli ve Moisei Ginzburg ise Sarraz konferansı için vize alamamışlardır.
CIAM’a daha sonraki yıllarda Minnette de Silva, Walter Gropius, Alvar Aalto, Uno Åhrén, Louis Herman De Koninck (1929) ve Fred Forbát gibi isimler katılmıştır. 1941’de Harwell Hamilton Harris, New York’ta kurulan ve “Yardım ve Savaş Sonrası Planlama Şubesi” (Chapter for Relief and Post War Planning) olarak bilinen CIAM’ın Amerikan şubesine sekreter olarak seçilmiştir. Josep Lluís Sert, 1929 yılından itibaren kongrelere dâhil olmuş ve 1947–1956 yılları arasında CIAM başkanlığı görevini yürütmüştür. Sert, 1930’da Zaragoza ve Barselona’da sırasıyla GATEPAC ve GATCPAC’in, 1932’de ise Barselona’da “Yeni Sanat Dostları” (ADLAN) adlı oluşumun kurucularından biri olmuştur.
Kuruluş ve üyelik > CIRPAC

CIAM’ın seçilmiş icra organı, Comité international pour la résolution des problèmes de l’architecture contemporaine (Çağdaş Mimarlık Sorunlarının Çözümü için Uluslararası Komite) anlamına gelen CIRPAC idi.
Etki

Kuruluş, Modern Hareket’in mimarlık ilkelerini sistematize etmekle kalmamış, mimarlığı, yapı tasarımı ve şehir planlaması vasıtasıyla dünyayı iyileştirebilecek ekonomik ve siyasi bir araç olarak da görmüştür.
1933 yılında düzenlenmesi planlanan dördüncü CIAM toplantısı Moskova’da yapılacaktı. Ancak Sovyetler Sarayı için Le Corbusier’nin sunduğu projenin reddi, Sovyetlerin CIAM ilkelerini terk ettiğini gösteren kritik bir eşik olarak kabul edilmiş ve toplantının yeri değiştirilmiştir. Kongre, bunun yerine Marsilya’dan Atina’ya giden SS Patris II adlı gemide gerçekleştirilmiştir. Burada grup, mimarlıktan kentsel planlamaya uzanan CIAM etki alanını genişleten “İşlevsel Kent” ilkelerini tartışmıştır. Otuz üç kentin incelenmesiyle CIAM, kentlerin toplumsal sorunlarının, işlevlerin katı bir biçimde ayrıştırılması ve nüfusun geniş aralıklarla konumlandırılmış yüksek apartman bloklarına yerleştirilmesi yoluyla çözülebileceğini öne sürmüştür. Bu görüşmelerin tutanakları, 1933’ten 1943’e dek yayımlanmamış, nihayet Le Corbusier, kendi başına inisiyatif alarak bu metinleri kapsamlı biçimde düzenleyip Atina Anlaşması adıyla yayımlamıştır.
Etki > Dağılma

Savaş sonrasında CIAM üyeleri dünyanın dört bir tarafına seyahat etmesi bu yaklaşımların Avrupa dışına, özellikle ABD’ye yayılmasını sağlamıştır. II. Dünya Savaşı’nı takiben Avrupa’nın yeniden imarında CIAM’ın kent planlama fikirleri benimsenmiş olsa da, o dönemde dahi bazı CIAM üyelerinde kuşkular belirmiştir. Alison ve Peter Smithson başta gelmek üzere çeşitli isimler bu fikirlere karşı çıkmıştır. Savaş sonrasında uygulamaya konulan projeler, çoğunlukla kısıtlı mali imkânlar, kavramsal eksiklikler ya da halkın direnci gibi sebeplerle arzu edilen düzeyde hayata geçirilememiştir. Örneğin, Mart Stam’ın CIAM formüllerine göre savaştan sonra Dresden’i yeniden planlama girişimi, kent sakinleri tarafından “kente topyekûn saldırı” olarak nitelendirilip kabul görmemiştir.
CIAM, 1959 yılında üyelerin görüş ayrılıkları nedeniyle dağılmıştır. Le Corbusier ise 1955’te toplantılarda İngilizcenin artan kullanımına itiraz ederek örgütten ayrılmıştır.
CIAM’ı yeniden yapılandırmak üzere, Team 10 adlı grup 1953’ten itibaren faaliyete geçmiş ve içinden iki farklı akım doğmuştur: İngiliz üyeler Alison ve Peter Smithson’un “Brütalizm” akımı ile Hollandalı üyeler Aldo van Eyck ve Jacob B. Bakema’nın “Yapısalcılık” yaklaşımı.
Konferanslar

CIAM'ın konferansları şunlardan oluşuyordu:
1928, CIAM I, La Sarraz, İsviçre, CIAM'ın kuruluşu
1929, CIAM II, Frankfurt am Main, Almanya, Minimum Konut üzerine
1930, CIAM III, Brüksel, Belçika, Rasyonel Arazi Geliştirme (Rationelle Bebauungsweisen) üzerine
1933, CIAM IV, Atina, Yunanistan, İşlevsel Kent (Die funktionelle Stadt) üzerine
1937, CIAM V, Paris, Fransa, Konut ve İyileşme üzerine
1947, CIAM VI, Bridgwater, İngiltere, CIAM'ın amaçlarının yeniden teyit edilmesi
1949, CIAM VII, Bergamo, İtalya, Atina Anlaşması'nın Uygulaması Üzerine
1951, CIAM VIII, Hoddesdon, İngiltere, Kentin Kalbi üzerine
1953, CIAM IX, Aix-en-Provence, Fransa, Habitat üzerine
1956, CIAM X, Dubrovnik, Yugoslavya (şimdiki Hırvatistan), Habitat
1959, CIAM XI, Otterlo, Hollanda, CIAM'ın 10. Takım tarafından organize bir şekilde dağıtılması
Bibliyografya

Eric Mumford, The CIAM Discourse on Urbanism – 1928–1960, Cambridge Mass. and London 2000. (Kenneth Frampton'ın önsözüyle).
Sigfried Giedion, Space, Time and Architecture – The Growth of a New Tradition, Cambridge Mass. 2009, 5th edition. (CIAM, VI. Bölüm'deki özet).
Max Risselada and Dirk van den Heuvel (eds.), TEAM 10 – In Search of a Utopia of the Present – 1953–1981, Rotterdam 2005. (TEAM 10 out of CIAM).
Lorenzo Mingardi, Reweaving the city: the CIAM summer schools from London to Venice (1949–57), L. Ciccarelli, C. Melhuish (eds), Post-war Architecture between Italy and the UK.Exchanges and transcultural influences, London, UCL Press, 2021, 107-126. ISBN 9781800080836
Otterlo Toplantısı 1959 (aynı zamanda CIAM '59), Team 10 tarafından organize edildi, 43 katılımcı. Buluşma yeri: Hoge Veluwe Milli Parkı'nda bulunan Kröller-Müller Müzesi . CIAM örgütünün feshedilmesi.
Balat Oyuncak Müzesi

| Balat Oyuncak Müzesi |
| --- | --- |
Açılış: 13 Haziran 2021
Konum: Fatih, Ayakapı, Fatih, İstanbul
Tür: Oyuncak müzesi
Koleksiyon boyutu: 17.000 Parça
Yönetici: Timur İnçoğlu
Kurucu: Timur İnçoğlu
Toplu ulaşım: Otobüs hatları: 399C, 55T, 44B, 399B, 41Y, 99A, 99, 41Y, 99Y
Resmî site: balatoyuncakmuzesi.com
Balat Oyuncak Müzesi ön fotoğrafı
Balat Oyuncak Müzesi, İstanbul'un Fatih, Ayakapı semtinde bulunan ve iş insanı Timur İnçoğlu tarafından 13 Haziran 2021'de kurulan oyuncak müzesidir.
Hakkında

Balat Oyuncak Müzesi, aynı zamanda 1980'li yılların film sahnelerinin canlandırıldığı dioramalarla birlikte, ziyaretçilerine Türkiye'nin en büyük kurşun asker koleksiyonunu sunmaktadır. Bu koleksiyon, 3.500 parçadan oluşmaktadır. Müzede toplamda 17.000 parça oyuncak sergilenmekte olup, 17 farklı kategori bulunmaktadır. Bu kategoriler arasında, film sahnelerini canlandıran el yapımı dioramalar, teneke oyuncaklar, diecast araba koleksiyonu, çeşitli çizgi film ve animasyon karakterleri, Tamiya'nın motosiklet maketleri, el yapımı Hacivat ve Karagöz tasvirleri, Eyüp oyuncakları koleksiyonu ve Disney karakter heykelleri gibi birçok ilginç parça yer almaktadır.
Tiyatro gösterileri, atölye çalışmaları ve Müzede Bir Gün gibi etkinliklere ev sahipliği yapan Balat Oyuncak Müzesi aynı zamanda sürekli değişen ve kısa süre mevcut çeşitli aktiviteleri bünyesinde barındırmaktadır.
Dünyadaki diğer oyuncak müzesi örneklerine yetişmek ve geliştirmek amacıyla bünyesindeki koleksiyonu sürekli olarak kendini yenilemesi üzerine faaliyet göstermektedir.
2023'ün Ekim ayında müzede küçük çaplı bir yangın meydana gelmiştir. İtfaiye ekiplerince yapılan müdahale sonrası binanın yapısında oluşan hasardan kaynaklı müze kapılarını kısa süreliğine ziyaretçilere kapamış ancak en yakın zamanda faaliyetlerine sorunsuz bir şekilde geri dönmüştür.
Müze Binası

1000 m2 olan binanın mevcut iki katından ilkinde nadir oyuncaklar, detaylı bebek evleri, eşsiz döküm (diecast) arabalar, klasik ve popüler çizgi filmlerin sahneleri sergilenirken üst katında her yaş demografiğine uygun dev tren konseptindeki koleksiyona yer verilmiştir. Müze, farklı konseptlerde birçok eser barındıran 50 yıllık bir tarihe ev sahipliği yapmaktadır.
Sergilenenler

Balat Oyuncak müzesi sergi örneği
Balat Oyuncak müzesi sergi örneği 2
Balat Oyuncak müzesi sergi örneği 3
Balat Oyuncak müzesi sergi örneği 4
2300 Parçalık Kurşun Asker Koleksiyonu
Bir An veya Film Sahnesinin Canlandırıldığı El Yapımı Dioramalar
1930'lar İtibarıyla Tarihi Teneke Oyuncaklar
Gemi ve Uçak Maketleri
Döküm Diecast Araba Koleksiyonu
1940 ‘lar İtibarıyla Porselen ve Plastik Bebek Koleksiyonu
Lego Koleksiyonu
Günümüz Çizgi/Animasyon Film Karakterleri
Korku filmi Sahnelerinin Canlandırıldığı Dioramalar
Sınırlı Üretim Disney Karakter Heykelleri
Guillermo Forchino'nun Özel Heykel Koleksiyonu
1:24 Ölçeğinde Hareketli Tren ve İstasyon Sahnesi
1:87 Ölçeğinde 1970'ler Almanya Bonn Kasabası Dioraması
Ünlü Maket Markası Tamiya'nın Motosiklet Maketleri
1:1 Ölçeğinde Hezârfen Ahmed Çelebi Kanadı
1950 lar İtibarıyla Pedallı Çocuk Araçları ve Scooter.
Balat Oyuncak Müzesi yakın çekim
Escamol

Escamoles (İspanyolca telaffuz: [eskaˈmoles]; Nahuatl: azcamolli, from azcatl 'ant' and molli 'puree'), halk dilinde Meksika havyarı olarak bilinen, liometopum apiculatum ve L. occidentale var. luctuosum türlerinin karıncalarının yenilebilir larvaları ve pupalarıdır. En çok Mexico City ve çevresinde tüketilir. Escamoles Aztekler döneminden beri Meksika'da tüketilmektedir. Süzme peynirinkine benzer bir dokuya sahiptir, tereyağlı ve cevizli bir tadı vardır.
Tereyağında pişirilmiş escamoles
Escamoles al mojo de ajo
1952 Formula 1 sezonu

| --- | --- |
 1952 FIA Formula 1 Dünya Şampiyonası sezonu
Önceki: 1951: Sonraki: 1953
Pilotlar • Pistler • Yarışlar
1952 Formula 1 sezonu, FIA tarafından organize edilen Formula 1 yarışlarının yedinci, Dünya Sürücüler Şampiyonasının üçüncü sezonudur. 8 yarıştan oluşan sezon, 18 Mayıs'ta başlayıp 7 Eylül'de bitmiştir. 1952 sezonunda ayrıca şampiyonaya dahil edilmeyen 8 yarış yapılmış ve 8 yarıştan oluşan ayrı bir Doğu Almanya Şampiyonası da yapılmıştır.
Formula 1 yarışları az sayıda katılımcı olması korkusu nedeniyle Formula 2 düzenlemeleri altında gerçekleştirilmiştir.
Dünya Sürücüler Şampiyonası'nı Scuderia Ferrari adına yarışan Alberto Ascari kazanmıştır. İtalyan pilot, katıldığı yedi yarıştan altısını kazandı.
Takvim

| # | Grand Prix | Pist | Tarih |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | İsviçre Grand Prix |  Circuit Bremgarten, Bern | 18 Mayıs |
| 2 | Indianapolis 500 |  Indianapolis Motor Speedway, Speedway | 30 Mayıs |
| 3 | Belçika Grand Prix |  Circuit de Spa-Francorchamps, Stavelot | 22 Haziran |
| 4 | Fransa Grand Prix |  Rouen-Les-Essarts, Orival | 6 Temmuz |
| 5 | Britanya Grand Prix |  Silverstone Circuit, Silverstone | 19 Temmuz |
| 6 | Almanya Grand Prix |  Nürburgring, Nürburg | 3 Ağustos |
| 7 | Hollanda Grand Prix |  Circuit Zandvoort, Zandvoort | 17 Ağustos |
| 8 | İtalya Grand Prix |  Autodromo Nazionale di Monza, Monza | 7 Eylül |
Takvim değişiklikleri

Hollanda Grand Prix'si ilk kez şampiyonaya dahil edildi.
Fransa Grand Prix'si bir yıllığına Reims-Gueux'den Rouen-Les-Essarts'a taşındı.
İspanya Grand Prix'sinin 26 Ekim'de yapılması planlanıyordu ancak maddi nedenlerden dolayı iptal edildi.
Sonuçlar ve Sıralamalar > Grand Prix

| # | Grand Prix | Pol pozisyonu | En hızlı tur | Kazanan sürücü | Kazanan Oluşturucu | Lastik | Rapor |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  İsviçre Grand Prix |  Giuseppe Farina |  Piero Taruffi |  Piero Taruffi |  Ferrari | P | Rapor |
| 2 |  Indianapolis 500 |  Fred Agabashian |  Bill Vukovich |  Troy Ruttman |  Kuzma-Offenhauser | F | Rapor |
| 3 |  Belçika Grand Prix |  Alberto Ascari |  Alberto Ascari |  Alberto Ascari |  Ferrari | P | Rapor |
| 4 |  Fransa Grand Prix |  Alberto Ascari |  Alberto Ascari |  Alberto Ascari |  Ferrari | P | Rapor |
| 5 |  Britanya Grand Prix |  Giuseppe Farina |  Alberto Ascari |  Alberto Ascari |  Ferrari | P | Rapor |
| 6 |  Almanya Grand Prix |  Alberto Ascari |  Alberto Ascari |  Alberto Ascari |  Ferrari | P | Rapor |
| 7 |  Hollanda Grand Prix |  Alberto Ascari |  Alberto Ascari |  Alberto Ascari |  Ferrari | P | Rapor |
| 8 |  İtalya Grand Prix |  Alberto Ascari |  Alberto Ascari |  Alberto Ascari |  Ferrari | P | Rapor |
| 8 |  İtalya Grand Prix |  Alberto Ascari |  José Froilán González |  Alberto Ascari |  Ferrari | P | Rapor |
Puanlama Sistemi

Ana madde: Formula 1 Dünya Şampiyonası puanlama sistemleri listesi
Puanlar ilk beş sırayı alan yarışçılara verilirken, bitiş pozisyonuna ve hatta sınıflandırmaya bakılmaksızın en hızlı turu atan yarışçıya ek bir puan verildi. Sadece en iyi dört sonuç şampiyona için sayıldı. Paylaşılan sürüşler, puan kazandıran bir pozisyonda bitirdikleri takdirde her sürücü için yarım puanla sonuçlandı. Birden fazla sürücü aynı en hızlı tur zamanını yaparsa, en hızlı tur puanı sürücüler arasında eşit olarak paylaştırılırdı. Puanlar aşağıdaki sisteme göre verilmiştir:
| Sıra |  1>   |  2>   |  3>   |  4>   |  5>   | e>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Puan | 8 | 6 | 4 | 3 | 2 | 1 |
Sürücüler Klasmanı

† Aynı araçtaki daha fazla sürücü arasında paylaşılan pozisyon
* En hızlı tur için puan farklı sürücüler arasında paylaşılır.
Sadece en iyi dört sonuç şampiyona için sayılmıştır. Parantezsiz sayılar şampiyona puanlarıdır; parantez içindeki sayılar ise toplam puanlardır.
Şampiyona dışı yarışlar > Doğu Almanya Yarışları

Not: Mavi arka plan Doğu Almanya Şampiyonası'nın bir turunu göstermektedir.
| No | Tarih | Yarış Adı | Pist | Kazanan Pilot | Üretici | Rapor |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 20 Nisan 1952 |  I Rostock Osthafenkurs | Rostock |  Paul Greifzu |  BMW-Eigenbau | Rapor |
| 2 | 4 Mayıs 1952 |  I Bernau Autobahnschleife | Bernau |  Rudolf Krause |  BMW-Reif | Rapor |
| 3 | 11 Mayıs 1952 |  I Dessau Autobahnspinne | Dessau |  Fritz Riess |  Veritas-Meteor | Rapor |
| 4 | 2 Haziran 1952 |  III Leipzig Stadtparkrennen | Leipzig |  Edgar Barth |  IFA-Kollektiv | Rapor |
| 5 | 8 Haziran 1952 |  III Strassen-Rennen Halle-Saale-Schleife | Halle-Saale-Schleife |  Edgar Barth |  IFA-Kollektiv | Rapor |
| 6 | 17 Ağustos 1952 |  I Strassen-rennen Leipzig | Leipzig |  Hans Stuck |  AFM-BMW | Rapor |
| 7 | 31 Ağustos 1952 |  V DMV Grenzlandringrennen | Grenzlandring |  Toni Ulmen |  Veritas | Rapor |
| 8 | 7 Eylül 1952 |  IV Sachsenringrennen | Sachsenring |  Edgar Barth |  EMW-BMW | Rapor |
Şampiyona dışı yarışlar > Doğu Almanya Şampiyonası

Aşağıdaki tablo her yarış için verilen puanları göstermektedir. Sadece Doğu Alman sürücüler puan almaya hak kazanmıştır.
| Sıra | Sürücü | Katılımcı | Araba | Puanlama> ROS | Puanlama> LEI | Puanlama> HAL | Puanlama> SAC | Puanlama> Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Edgar Barth | IFA Rennkollektiv | DAMW-BMW 328 | 3 | 6 | 6 | 6 | 21 |
| 2 |  Ernst Klodwig | BSG Motor | Heck-BMW 328 | 2 | 4 |  | 4 | 10 |
| 3 |  Jürgen Perdus | IFA Renkollektiv | DAMW-BMW 328 | 4 |  | 3 |  | 7 |
| 4 |  Paul Greifzu | BSG Motor | Reif-BMW 328 | 6 |  |  |  | 6 |
| 5 |  Rudolf Krause | SV Wismut | Reif-BMW 328 |  |  | 4 |  | 4 |
| 6 |  Heinz Melkus |  | ARO-Veritas-Alfa Romeo |  |  | 2 |  | 2 |
| 8 |  Werner Jäger |  | EMW 340-BMW 328 |  |  | 1 |  | 1 |
Alberto Ascari Ferrari 500 ile şampiyonluğu kazandı.
Türkiye'deki siyasi partiler listesi

Bu maddede, Türkiye'de resmî olarak faaliyet gösteren siyasi partiler listelenmektedir. Türkiye, cumhurbaşkanlığı hükûmet sistemli cumhuriyet ile yönetilmektedir ve 1945 yılından beri çok partili sistem uygulanmaktadır. Siyasi parti illerin kuruluşları, teşkilatlanmaları, işleyişleri, faaliyetleri ve denetlenmeleri gibi esaslar 22 Nisan 1983 tarihinde kabul edilen Siyasi Partiler Kanunu ile düzenlenmektedir. Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı herkes, yasa ile belirlenen şartları sağladığı sürece önceden izin almaksızın siyasi parti kurma hakkına sahiptir.
Siyaset bilimcilerine göre Türkiye'de siyasi partilerin oluşumu, Osmanlı İmparatorluğu'ndan günümüze uzanan bir geçiş süreci olarak ortaya çıkmıştır. Bu nedenle, Türkiye'de kurulan siyasi parti sisteminin geçmişi, Osmanlı'dan devralınan parlamenter geleneğin oluşum süreçlerine bakılarak anlaşılmalıdır. Türk toplumlarında meclis kavramı, ilk devletlerin kurulduğu dönemlerden beri var olmuştur. Ancak anayasal bir süreç olarak parlamenter sistemin oluşumu, 19. yüzyılın sonlarına doğru Osmanlı siyasi sisteminde görülmeye başlamıştır. Bu anlamda Türkiye'nin ilk yazılı anayasası, 1876 yılında yürürlüğe giren Kanun-i Esasi'dir. Kanun-i Esasi'ye giden yolda ise 1808 Sened-i İttifak, 1839 Tanzimat Fermanı, 1856 Islahat Fermanı gibi gelişmeler, anayasa sürecine geçişte atılan önemli adımlar olarak kabul edilebilir.
Türkiye Büyük Millet Meclisi, Genel Kurul Salonu
Türkiye'de etkin parti sayısı her yıl değişkenlik göstermektedir. Bir yıl içinde birçok parti kurulurken, bazıları da çeşitli nedenlerle siyasetten çekilmektedir. Etkin parti sayı çeltiğini İçişleri Bakanlığı tutmaktadır. Her parti kuruluşu sırasında İçişleri Bakanlığı'na dilekçe verir ve İçişleri Bakanlığı partilerin kongrelerini yapıp yapmadığını ve sürekliliğini takip eder. Etkin olmaktan kasıt, "siyasi düşüncelerini ortaya koymaya devam eden ve olağan toplantılarını yapan parti" anlamındadır.
Partilerin seçime girebilmesi için siyasi partiler kanununun 36. maddesine göre, illerin en az yarısında oy verme gününden en az altı ay evvel yani 41 ilde teşkilat kurmuş ve büyük kongrelerini yapmış olması gerekmektedir. Ancak etkin olan partilerin birçoğu bu sayıya sahip değildir. Bu partiler, "tabela partisi" olarak adlandırılan, belli bir seçmen kitlesi olmayan ve seçimlere girme yeterliliğini sağlamayan küçük partilerdir. Partilerin adları eğer Yüksek Seçim Kurulunun şartlarını yerine getirirse oy pusulalarında bulunur. Genel seçimlerde oyların %7'sinden fazlasını alan ve parlamentoda temsil edilir.
Şubat 2025 itibarıyla Türkiye'de 167 siyasi parti etkin durumda bulunurken, Bu tarihte seçimlere katılabilme yeterliliği olan parti sayısı ise 38 olmuştur.
Diğer organlarda temsil edilen partiler

| Siyasi parti | Siyasi parti | Kuruluş | Siyasi pozisyon | İdeoloji | Lider | Ulusal üyelik | Belediye Meclisleri | İl Genel Meclisleri | Yerel yönetim | Üye sayısı |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Büyük Birlik Partisi | 1993 | Aşırı sağ | Türk milliyetçiliği Sosyal muhafazakârlık | Mustafa Destici | Cumhur İttifakı | 261 / 20.953 | 11 / 1.282 | 19 / 1.393 | 111.007 |
|  | Memleket Partisi | 2021 | Merkez | Atatürkçülük Popülizm | Muharrem İnce | — | 10 / 20.953 | 0 / 1.282 | 1 / 1.393 | 55.554 |
|  | Türkiye Komünist Partisi | 1993 | Aşırı sol | Komünizm Marksizm-Leninizm | Kemal Okuyan | Sosyalist Güç Birliği | 9 / 20.953 | 0 / 1.282 | 0 / 1.393 | 7.208 |
|  | Anavatan Partisi | 2011 | Merkez sağ | Sağ popülizm Muhafazakârlık | İbrahim Çelebi | — | 6 / 20.953 | 0 / 1.282 | 0 / 1.393 | 23.661 |
|  | Sol Parti | 2019 | Sol | Sosyalizm İlericilik | Kolektif liderlik | Sosyalist Güç Birliği | 5 / 20.953 | 0 / 1.282 | 2 / 1.393 | 5.894 |
|  | Bağımsız Türkiye Partisi | 2001 | Merkez | Muhafazakârlık Popülizm | Hüseyin Baş | — | 2 / 20.953 | 0 / 1.282 | 0 / 1.393 | 14.129 |
|  | Milli Yol Partisi | 2021 | Aşırı sağ | Türk milliyetçiliği Ülkücülük | Remzi Çayır | — | 1 / 20.953 | 0 / 1.282 | 0 / 1.393 | 5.701 |
|  | Zafer Partisi | 2021 | Aşırı sağ | Türk milliyetçiliği Atatürkçülük | Ümit Özdağ | — | 0 / 20.953 | 0 / 1.282 | 1 / 1.393 | 71.732 |
|  | Anahtar Parti | 2024 | Sağ | Türk milliyetçiliği Muhafazakarlık | Yavuz Ağıralioğlu | — | 1 / 20.953 | 1 / 1.282 | 0 / 1.393 | 44 |
Temsil edilmeyen siyasi partiler

Aşağıda listelenen siyasi partiler, son genel seçimde mecliste sandalye kazanamasalar da seçimlere girme yeterlilikleri bulunmaktadır.
| Siyasi parti | Siyasi parti | Kuruluş | Lider | İdeoloji | Siyasi Pozisyon | Üye sayısı |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Adalet Birlik Partisi | 2018 | İrfan Uzun | Atatürkçülük, Türk milliyetçiliği | Merkez sol | 4.562 |
|  | Adalet Partisi | 2015 | Vecdet Öz | Atatürkçülük, sosyal liberalizm | Merkez sağ | 5.316 |
|  | Anadolu Birliği Partisi | 2020 | Bedri Yalçın | Muhafazakârlık | Merkez sağ | 4.097 |
|  | Doğru Yol Partisi | 2007 | Cenk Küpeli | Atatürkçülük, muhafazakârlık | Merkez sağ | 4.193 |
|  | Genç Parti | 1992 | Burçin Şahindur | Popülizm, ekonomik liberalizm | Merkez | 26.037 |
|  | Güç Birliği Partisi | 2020 | Ali Karnap | Atatürkçülük, muhafazakârlık | Merkez sağ | 3.586 |
|  | Hak ve Özgürlükler Partisi | 2002 | Düzgün Kaplan | Kürt milliyetçiliği, federalizm | Merkez Sol | 1.593 |
|  | Halkın Kurtuluş Partisi | 2005 | Nurullah Ankut | Komünizm, Marksizm-Leninizm | Aşırı sol | 985 |
|  | Millet Partisi | 1984 | Cuma Nacar | Türk milliyetçiliği, muhafazakârlık | Sağ | 4.559 |
|  | Ocak Partisi | 2023 | Kadir Canpolat | Atatürkçülük, muhafazakârlık | Merkez sağ | 5.441 |
|  | Teknoloji Kalkınma Partisi | 1998 | Süleyman Yağcıoğlu | Liberalizm, Mali muhafazakârlık, Pro-Avrupacılık | Merkez sağ | 9.568 |
|  | Türkiye İttifakı Partisi | 2020 | Mehmet Sağlam | Atatürkçülük, Türk milliyetçiliği | Sağ | 9.060 |
|  | Türkiye Komünist Hareketi | 2015 | Aysel Tekerek | Komünizm, Marksizm-Leninizm | Aşırı sol | 887 |
|  | Vatan Partisi | 1992 | Doğu Perinçek | Atatürkçülük, ulusalcılık | Aşırı sol | 13.323 |
|  | Yeni Türkiye Partisi | 2013 | Engin Yılmaz | Türk milliyetçiliği, milli muhafazakârlık | Sağ | 10.349 |
|  | Yenilik Partisi | 2020 | Öztürk Yılmaz | Atatürkçülük, sosyal demokrasi | Merkez | 7.888 |