Roger de Moulins
Hayatı

Roger de Moulins, Tarikatın üstatlığına yükselmeden önce tarihte çok az tanınıyordu. Moulins'den bir Norman şövalyesi olabilir ama buna dair hiçbir kanıt yoktur. Kutsal Topraklara yerleştikten sonra ilk kaygısı, Kudüs Kralı IV. Baudouin'i ve krallığın önde gelen lordlarını Selahaddin Eyyubi'ye karşı savaşı güçlü bir şekilde sürdürmeye teşvik etmek olmuştur. 25 Kasım 1177'de Montgisard Muharebesi'ne katılarak Eyyûbîlere karşı "Haçlı seferlerinin en güzel zaferini" kazanmıştır. Selahaddin'in yenilgisi o kadar ağır kabul ediliyor ki, bu yenilgi ancak on yıl sonra 1187'deki Hıttin Muharebesi'ndeki zaferiyle telafi edilebilmiştir.
Hospitalier, krallığın en güçlü askeri örgütlerinden birini oluşturuyordu, ancak bu, Tarikatın ruhuna aykırıydı ve onları, kurulduğu misafirperverlik çalışmalarından uzaklaştırıyordu. Papa III. Alexander onları 1178 ile 1180 yılları arasında Raymond du Puy'un kurallarına uymaya çağırmış, saldırıya uğramadıkça silaha sarılmalarını yasaklayan bir emir yayınlamış ve onları hasta ve yoksulluk içinde olanların bakımını bırakmamaya çağırmıştır.
Hospitalier, Tapınak Şövalyeleri'nin açık rakipleriydi. III. Alexander, Roger de Moulins'i 1179'da o zamanlar Büyük Üstat ve aynı zamanda Montgisard Muharebesi'ne katılmış olan Eudes de Saint-Amand ile ateşkes yapmaya ikna etmiştir. Papa bir tahkim süreci başlatmıştır. Her tarikattan üç erkek kardeş hakem olarak seçilmiş ve her birinin diğer iki kardeşi atama hakkı vardı. Tahkimin yetersiz olması durumunda rahipler, tarikatların dışındaki kişileri çağıracaklardı. Hala bir anlaşmazlık varsa, konu son çare olarak iki Büyük Üstat'a sunulacaktı. Tapınakçılar ile yapılan anlaşma iyi değildi. Hakları ve malları konusunda sürekli çatışma içindeydiler.
Bir noktada Tapınakçılar ve Hospitalier mükemmel bir uyum içindeydi. Piskoposluk otoritesinin tarikatların ayrıcalıklarına karşı beslediği şikayetler mevcuttu. Laik din adamları, Vatikan'dan gelen iki tarikatın sahip olduğu dokunulmazlık ve ayrıcalıkları kabul etmediler. Mart 1179'da piskoposlar Üçüncü Lateran Konseyi'ne başvurdular; bu konsey suiistimalleri düzeltti ve piskoposluk otoritesinin onayı olmadan din adamlarından kilise ve ondalık alma emirlerini yasakladı ve son moderno temporen bağışları iptal ettiler. Bu karar, suiistimalleri düzeltirken, tarikatların ayrıcalıklarına da dokunulmadı. Canı sıkılan din adamları saldırılarını iki katına çıkardı ve din adamlarının konsil kararlarına, aynı zamanda Hospitalier can ve mallarına saygı gösterme ve Hospitalier ve Tapınakçılara silahlı elle saldıracak herhangi birinin aforoz etme emrini yeniden vermeleri için 26 Ağustos 1180 ve 14 Ağustos 1182 tarihli iki papalık kararnamesi gerekti.
1184 yılında Tapınakçıların Büyük Üstadı Arnau de Torroja ve Kudüs Latin Patriği Herakleios ile birlikte Avrupa'yı gezdiler. Amaçlardan biri, krallara ve Papa III. Lucius'a Selahaddin'in artan gücünün insafına kalmış olan ve İngiltere, Fransa ve Almanya'da Hospitalier Tarikatı'nı kuran Doğu'daki Latin devletlerini güçlendirmek için yeni bir haçlı seferi göndermesi için yalvarmaktı. Dönüş yolunda Sicilya Krallığı'nın 1185'te Selanik'e saldırmasına yardım ettiler. Kendi zamanında, Hospitalier Büyük Üstadı'nın Kudüs Krallığı siyasetine karışması geleneğini kurdu. Ağustos 1186'da V. Baudouin'in ölümünden sonra Roger, Arnold'un Büyük Üstat olarak halefi Gérard de Ridefort ve Lüzinyanlı Guy'a karşı çıkması nedeniyle Raynald de Châtillon ile anlaşmazlığa düştü - ilk başta  Guy 1186'da Kudüs Kralı olarak taç giydiğinde kraliyet hazinesinin anahtarını teslim etmeyi reddetti.