stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Iron Maiden
Grubun tarihi > Müzikal değişim (1986-1988)

Grup turnenin ardından 1980'den beri ilk defa altı aylığına müziğe ara verdi. Bu aranın ardından altıncı stüdyo albümü Somewhere in Time'ın kayıtlarına başlandı. Kayıtları Bahamalar ve Hollanda'da, miksajı ise New York'ta yapılan albüm grubun o güne kadarki en masraflı stüdyo çalışmasıydı. 1986'nın Ekim ayında piyasaya çıkan albüm Britanya'da 3 numaraya kadar yükseldi. ABD'de ise 2 milyon adedin üzerinde satılan ilk Iron Maiden albümü olarak 11 numaraya kadar yükseldi. Albümde o dönemde yeni bir teknoloji olan sinti gitarlar kullanıldı. Grubun daha farklı, folk ağırlıklı bir çizgiye yönelmesi gerektiğini düşünen solist Bruce Dickinson'ın hiçbir bestesine albümde yer verilmedi. Grup albüm sonrası sekiz aylık bir dünya turnesine çıktı.
Grubun yedinci stüdyo albümü Seventh Son of a Seventh Son Münih'teki Musicland Stüdyoları'nda 1988'in Şubat ve Mart aylarında kaydedildi. Aynı yılın Mayıs ayında piyasaya çıkan ve İngiltere'de listelere bir numaradan giren Seventh Son of a Seventh Son ABD dışında tüm dünyada grubun o güne kadar en fazla satış yapan albümü oldu. O dönemde thrash metalin son derece revaçta olduğu ABD'de albüm 12 numaraya kadar yükseldiyse de satışlar bir önceki albümün altında kaldı. Steve Harris'e göre albüm Piece of Mind ile birlikte grubun o güne kadar yayımladığı en iyi albümdü. Albümün ardından çıkılan "Seventh Tour of a Seventh Tour" adlı dünya turnesinde grup yedi ay boyunca 25 ülkede konser verdi. Turne sırasında Michael Kenney klavyeci olarak gruba sahnede eşlik etti. Turnenin Avrupa ayağına başlamadan önce grup 20 Ağustos günü KISS, Megadeth, Guns N' Roses ve Helloween'in yer aldığı İngiltere'deki Donnington Festivali'nde 107.000 izleyici önünde ana grup olarak sahne aldı. Öğlen saatlerinde Guns N' Roses'ın performansı sırasında iki seyirci ezilerek hayatlarını kaybettiler. Iron Maiden üyeleri gece kendi performanslarının bitimine kadar iki seyircinin ölümünden haberdar edilmedi.
Grubun tarihi > Kadroda değişim (1989-1993)

Grup üyeleri 1989 yılında Iron Maiden ile ilgili çalışmalarına ara verdiler. Adrian Smith ASAP adını verdiği grubuyla Eylül ayında Silver and Gold adında bir albüm çıkardı. Solist Bruce Dickinson da aynı yıl Tattooed Millionaire adında bir solo albüm yayımladı. 1990 yılında yeni albümün hazırlıkları öncesinde gruba yüzde 100 katkıda bulunamayacağını düşünen Adrian Smith gruptan ayrıldı. Bu kararında Steve Harris'in önceki iki albümdeki "rafine" tarzın yerine Killers gibi sert bir albüm yapma arzusunun da etkisi vardı. Yerine Bruce Dickinson'ın solo albümünde gitarist olarak yer alan Janick Gers geldi.
Yeni albüm No Prayer for the Dying Steve Haris'in Essex'deki konağında Rolling Stones'un mobil stüdyosunda kaydedildi. 1 Ekim 1990 günü piyasaya çıkan albüm İngiltere'de listelere 2 numaradan girdi, ABD'de ise 17 numaraya kadar yükseldi ve satışlar son beş albümdür ilk kez 1 milyonun altında kaldı. Albümden çıkan "Bring Your Daughter... to the Slaughter" adlı single grubun İngiltere'de bir numaraya yükselen ilk parçası oldu. Albümün ardından çıkılan dünya turnesinde sahne dekorları minimal düzeyde tutuldu. Turnenin ardından verilen arada Steve Harris ve Nicko McBrain, The Who'nun solisti Roger Daltrey, Wimbledon şampiyonu tenisçiler John McEnroe ve Pat Cash ile Led Zeppelin'in "Rock and Roll" adlı parçasını birlikte kaydettiler.
Grubun dokuzuncu stüdyo albümü Fear of the Dark Steve Harris'in ev stüdyosunda kaydedildi ve 1992'nin Mayıs ayında piyasaya çıktı. Grubun İngiltere'de üçüncü defa bir numaraya çıkmasını sağlayan albüm ABD'de 12 numaraya kadar yükseldi. Mayıs ayında başlayan dünya turnesi sırasında Temmuz ayında Şili'de verilmesi planlanan konserler Katolik Kilisesi'nin grubu satanist ilan etmesi üzerine iptal edildi. Britanya Elçiliği duruma müdahale etmek istediyse de değişen bir şey olmadı. Iron Maiden 22 Ağustos günü bir kere daha Donington Festivali'nde ana grup olarak sahneye çıktı. Turnenin birinci bölümü Kasım ayında Japonya'da tamamlandı ve grup iki aylık bir ara verdi. Bu dönemde Bruce Dickinson ilk solo albümünü yayınlayan plak şirketi Sony'den aldığı ikinci albüm teklifini kabul etti ve yeni solo albümü üzerinde çalışmak üzere Los Angeles'a gitti. Kısa bir süre sonra Dickinson grubun diğer üyelerine Iron Maiden'dan ayrılacağını ancak arzu ettikleri takdirde turnenin ikinci bölümünü tamamlayacağını bildirdi. Iron Maiden turnenin ikinci bölümüne 1993'ün Mart ayında başladı. Bruce Dickinson'ın grupla son performansı 1993'ün Ağustos ayında "Raising Hell" isimli televizyon programında gerçekleşti.
Grubun tarihi > Blaze Bayley dönemi (1993-1999)

Grubun yeni bir vokalist için 1993'ün Mart ayında verdiği ilana dünyanın çeşitli yerlerinden binlerce cevap geldi. Ancak Steve Harris'in en baştan itibaren tercihi 1990'da Iron Maiden'ın Britanya turnesinde ön grup olarak sahne alan Wolfsbane grubunun solisti Blaze Bayley'di. Diğer adaylar arasında öne çıkan bir isim ise sonradan Rainbow grubuna katılan Doogie White'dı. 1994'ün Ocak ayında Bayley'nin Iron Maiden'ın yeni solisti olduğu açıklandı. Aynı ay grup bir sonraki albümün beste çalışmalarına başladı. Yeni albüm The X Factor 1995'in Ekim ayında piyasaya çıktı. Grubun o güne kadarki en karamsar temalı albümü olan The X Factor ağır eleştiriler aldı. Birleşik Krallık'ta sekiz numaraya yükselen albüm ABD'de Billboard albümler listesinde 147 numaradan öteye gidemeyerek grubun bu ülkedeki en başarısız albümü oldu. Grup albümün dünya turnesine 28 Eylül'de Kudüs'te verdiği konserle başladı. Bu aynı zamanda grubun Blaze Bayley ile verdiği ilk konserdi. Yaklaşık bir yıl süren turne sırasında İsrail, Bulgaristan, Slovenya, Romanya ve Şili gibi birçok ülkeyi ilk defa ziyaret eden grup toplam 133 konser verdi. Beyrut'ta verilmesi planlanan konser ise Lübnan'ın gruba vize vermemesi yüzünden iptal edilmek zorunda kaldı.
1996'nın Ağustos ayında sözleri gruba ağır eleştiriler getirenleri hedef alan "Virus" adlı tekli piyasaya çıktı. Ardından Kasım ayında grubun ilk toplama albümü Best of the Beast yayımlandı. 1997 yazı sonlarında Iron Maiden yeni stüdyo albümü üzerinde çalışmak üzere bir kere daha Steve Harris'in ev stüdyosunda toplandı. Yeni albüm Virtual XI 1998'in Mart ayında piyasaya çıktı. Birleşik Krallık listelerinde bir önceki albümden de başarısız olarak 16 numarada kalan  Virtual XI Billboard listelerinde de 124. sıraya kadar yükselebildi. Albümle aynı dönemde grubun albüm tasarımlarından esinlenilerek hazırlanan Ed Hunter adlı bilgisayar oyunu da yayımlandı. Virtual XI dünya turnesi Nisan ayında Fransa'nın Lille şehrinde başladı. Yıl sonuna kadar süren turne sırasında grup ilk defa geldikleri İstanbul'da Cemil Topuzlu Açıkhava Tiyatrosu'nda 7 ve 8 Eylül tarihlerinde iki konser verdi. Turne sırasında Blaze Bayley'nin sık sık sesinde yaşadığı rahatsızlıklar performansını olumsuz etkilemeye başladı. Bayley 1999'un Ocak ayında gruptan gönderildi.
Grubun tarihi > Son dönemler (2006'dan bugüne)

Grubun 14. stüdyo albümü A Matter of Life and Death 2006'nın Ağustos ayında piyasaya çıktı. Birleşik Krallık'ta 4 numaraya kadar yükselen albümün ABD'de Billboard listesine 9 numaradan girmesiyle Iron Maiden ilk defa bu ülkede albüm listelerinde ilk onda yer aldı. Albümün ardından Ekim ayında başlayan dünya turnesinin ilk ayağında grup yeni albümü baştan sona çaldı. Turneye verilen aranın ardından grup 9 Mart 2007'de Birleşik Arap Emirlikleri'nde dördüncüsü düzenlenen Dubai Desert Rock Festivali'nde ana grup olarak sahne aldı. 17 Mart 2007'de Hindistan'ın Bangalore şehrinde verdikleri konserle de bu ülkede konser veren ilk heavy metal grubu oldular.
2007 yılının eylül ayında grup resmî internet sitesinde 2008 yılında Somewhere Back in Time adıyla bir dünya turnesine çıkacağını duyurdu. Repertuvarın tamamen grubun 80'li yıllardaki bestelerinden oluştuğu turnede World Slavery turnesindeki sahne dekorları kullanıldı. 1 Şubat 2008'de Hindistan'ın Mumbai şehrinde verilen konserle başlayan turnede grup otuzdan fazla ülkede altmışın üzerinde konser verdi, Avustralya ve Yeni Zelanda'da 1992'den bu yana ilk defa sahne aldı. Grup turne boyunca Ed Force One adını verdikleri ve pilotluğunu solist Bruce Dickinson'ın yaptığı Boeing 757 model uçakla yolculuk etti. Turnenin ilk ayağı 19 Ağustos'ta Moskova'da verilen konserle son buldu.
2010 yılının ağustos ayında grup The Final Frontier adlı 15. stüdyo albümünü çıkardı. 2015'te Bruce Dickinson'ın gırtlak kanseri olmasıyla beraber konserlerine ara veren grup, Bruce Dickinson'ın kanseri yendiğini açıklandıktan sonra yeni albümleri The Book Of Souls'un 4 Eylül 2015'te piyasaya sürüleceğini açıkladı. Bu albüm grup tarihinin en uzun süreli (92:11) ve en uzun arayla (5 yıl) çıkardığı stüdyo albümüdür. Albümün ilk teklisi (single) "Speed of Light"ın video prömiyeri 14 Ağustos 2015'te grubun resmî Youtube kanalı üzerinden yapıldı. Şarkı, dijital indirme ve CD olarak satışa sunuldu. Şarkı büyük ilgi gördü ve videosu bir haftada 4 milyonu aşkın tıklama aldı. Grup, 15 Temmuz 2021 tarihinde (yaklaşık altı yıl sonra) "The Writing on the Wall" adında bir müzik klibi yayımladı. Dört gün sonra, grup yirminci yedinci stüdyo albümleri Senjutsu'nun 3 Eylül 2021'de piyasaya sürüleceğini duyurdu. Senjutsu, 27 ülkede en çok satanlar listesinin zirvesine çıktı, fakat, grup için on beş yıl boyunca Birleşik Krallık listelerinde bir numaraya ulaşmayan ilk albümü oldu. UK Rock & Metal Singles and Albums Charts'da zirveye çıktı. Toplamda, Senjutsu 55 ülkede ilk üçe, 63 ülkede ilk beşe girdi. "The Writing on the Wall" adlı tekli (single) için hazırlanan animasyonlu video, "En İyi Animasyonlu Video" kategorisinde 2021 UK Music Video Awards'a aday gösterildi; ayrıca, Senjutsu, Rolling Stone dergisi tarafından "2021'in En İyi Metal Albümü" unvanına layık görüldü.
Grubun logosu

Grubun logosunu Steve Harris çizmiştir. 16 yaşında okulu bıraktıktan sonra 18 ay teknik resim stajyerliği yapan Harris grubun ilk günlerinden itibaren Iron Maiden'ın konser afişlerini kendisi hazırlamıştır. Bugün hâlen kullanılmakta olan logoyu da Harris 1979'da çizmişti. Logoda kullanılan harf karakterleri grupla ilgili birçok müzik albümü, kitap ve grubun eski veya hâlâ aktif olan üyelerinin diğer müzik çalışmalarında da kullanılmıştır.
Albüm kapaklarında kullanılan Eddie isimli maskot, Steve Harris tarafından başka bir punk grubu için çizilmiş olan Eddie karakteri görülerek tasarlanmıştır.
Diskografi

Ana madde: Iron Maiden diskografisi
Diskografi > Stüdyo albümleri

Iron Maiden (1980)
Killers (1981)
The Number of the Beast (1982)
Piece of Mind (1983)
Powerslave (1984)
Somewhere in Time (1986)
Seventh Son of a Seventh Son (1988)
No Prayer for the Dying (1990)
Fear of the Dark (1992)
The X Factor (1995)
Virtual XI (1998)
Brave New World (2000)
Dance of Death (2003)
A Matter of Life and Death (2006)
The Final Frontier (2010)
The Book Of Souls (2015)
Senjutsu (2021)
Grup üyeleri

Daha fazla bilgi: Iron Maiden grup üyelerinin listesi
Şimdiki üyeler
Steve Harris - bas gitarlar, klavyeler, geri vokaller (1975-bugün)
Dave Murray - gitarlar (1976-1977, 1977-bugün)
Adrian Smith - gitarlar, geri vokaller (1980-1990, 1999-bugün)
Bruce Dickinson - vokaller, ek gitarlar (1981-1993, 1999-bugün)
Nicko McBrain - davullar, vurmalılar (1982-bugün)
Janick Gers - gitarlar (1990-bugün)
Konserlerde

Michael Kenney - klavye (1986-bugün)
Önceki üyeler
Doug Sampson – davullar, vurmalılar (1977–1979)
Dennis Stratton – gitarlar, geri vokaller (1979–1980)
Paul Di'Anno – vokaller (1978–1981)
Clive Burr – davullar, vurmalılar (1979–1982)
Blaze Bayley – vokaller (1994–1999)
Thunderstick – davullar, vurmalılar (1977)
Paul Todd – gitar (1979)
Tony Parsons – gitar (1979)
Paul Cairns – gitar (1979)
Tonny Moore – klavye (1977)
Terry Wapram – gitar (1977-1978)
Bob Sawyer – gitar (1977)
Dennis Wilcock – vokaller (1976-1978)
Dave Sullivan – gitar (1975-1976)
Terry Rance – gitar (1975-1976)
Ron "Rebel" Matthews – davullar, vurmalılar (1975-1977)
Paul Day – vokaller (1975-1976)
Blunted on Reality

| Profesyonel değerlendirmeler> Eleştiri dereceleri.Kaynak | Profesyonel değerlendirmeler> Eleştiri dereceleri.Derece |
| --- | --- |
Allmusic: 
Melody Maker: (olumlu)
New York Times: (olumlu)
Q:  
Rhapsody: (olumlu)
Rolling Stone: 
Vibe: (olumlu)
Yahoo! Music: (olumlu)
Blunted on Reality, Amerikalı hip hop grubu Fugees'in ilk stüdyo albümü. 1 Şubat 1994'te Ruffhouse Records ve Columbia Records etiketiyle yayınlandı.
Parça listesi

| No>  | Başlık | Prodüktör(ler) | Süre |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Introduction"   |   | 1:14 |
| 2. | "Nappy Heads"   | Rashad Muhammad Brand X Wyclef Prakazrel | 4:29 |
| 3. | "Blunted Interlude"   | Wyclef Prakazrel Khalis Bayyan | 6:49 |
| 4. | "Recharge"   | Khalis Bayyan Wyclef Prakazrel | 5:10 |
| 5. | "Freestyle Interlude"   |   | 1:08 |
| 6. | "Vocab"   | Wyclef Prakazrel | 5:02 |
| 7. | "Special News Bulletin Interlude"   |   | 0:20 |
| 8. | "Boof Baf"   | Khalis Bayyan Wyclef Prakazrel | 5:09 |
| 9. | "Temple"   | Wyclef Prakazrel Khalis Bayyan | 4:03 |
| 10. | "How Hard Is It"   | Khalis Bayyan Wyclef Prakazrel | 3:52 |
| 11. | "Harlem Chit Chat Interlude"   |   | 0:49 |
| 12. | "Some Seek Stardom"   | Rashad Muhammad Stephen Walker | 3:42 |
| 13. | "Giggles"   | Wyclef Prakazrel Rashad Muhammad Khalis Bayyan | 4:21 |
| 14. | "Da Kid from Haiti Interlude"   |   | 0:59 |
| 15. | "Refugees On the Mic"   | Wyclef Prakazrel Khalis Bayyan | 4:57 |
| 16. | "Living Like There Ain't No Tomorrow"   | Wyclef Prakazrel | 4:00 |
| 17. | "Shouts Outs from the Block"   |   | 9:16 |
| 18. | "Nappy Heads (Remix)"   | Salaam Remi | 5:22 |
| Toplam süre: | Toplam süre: | Toplam süre: | 1:10:42 |
Listeler

| Liste (1994) | Tepe noktası |
| --- | --- |
ABD Top R&B/Hip-Hop Albums (Billboard): 62
Birleşik Krallık: 122
Sertifikalar

| Bölge | Sertifika | Satış/gönderi |
| --- | --- | --- |
| Birleşik Krallık (BPI) | Silver | 60.000^ |
| Fransa (SNEP) | Altın | 100.000* |
 *yalnızca sertifikaya dayalı satış rakamları ^yalnızca sertifikaya dayalı gönderi rakamları xyalnızca sertifikaya dayalı açıklanmamış rakamlar
Penélope Cruz

| Penelope Cruz |
| --- | --- |
Cruz, 2024
Doğum: Penélope Cruz Sánchez 28 Nisan 1974 (50 yaşında)  Alcobendas, İspanya
Boy: 1,68 m (5 ft 6 in)
Evlilik: Javier Bardem (e. 2010)
Çocuk(lar): 2

Penélope Cruz Sánchez (d. 28 Nisan 1974; Alcobendas, Madrid özerk bölgesi, İspanya), İspanyol oyuncudur. Çoğunluğu İspanyolca olan, farklı tarzlarda birçok filmde rol aldı. Akademi Ödülü ve Britanya Akademisi Sinema Ödülü başta olmak üzere birçok ödül; bir Primetime Emmy Ödülü adaylığı, dört Altın Küre Ödülü adaylığı ve beş Ekran Oyuncuları Derneği Ödülü adaylığı sahibidir. Akademi Ödülleri'ne aday gösterilen ve ödül kazanan tek İspanyol kadın oyuncu, Hollywood Walk of Fame'de yer bulan ilk İspanyol kadın oyuncudur.
2008 yapımı Vicky Cristina Barcelona filmiyle En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu dalında da Akademi Ödülü kazandı.
Javier Bardem ile 14 Temmuz 2010'da evlendi. Javier Bardem ile Leo ve Luna isminde iki çocukları vardır.
Filmografi

| Yıl | Film | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1992 | Jamón, jamón | Silvia |  |
| 1992 | Belle Époque | Luz |  |
| 1997 | Love Can Seriously Damage Your Health (El amor perjudica seriamente la salud) | Genç Diana (Diana'nın kızı) |  |
| 1997 | Open Your Eyes (Abre los ojos) (Aç Gözünü) | Sofía |  |
| 1997 | Live Flesh (Carne trémula) | Isabel Plaza Caballero |  |
| 1998 | The Girl of Your Dreams (La niña de tus ojos) | Macarena | Goya Ödülü aldı. |
| 1998 | Don Juan | Mathurine |  |
| 1999 | All About My Mother (Todo sobre mi madre) | Kız kardeş María Rosa Sanz |  |
| 2000 | All the Pretty Horses | Luisa |  |
| 2000 | Woman on Top | Isabella Oliveira |  |
| 2001 | Blow | Mirtha Jung |  |
| 2001 | Don't Tempt Me (Bendito infierno) | Carmen Ramos |  |
| 2001 | Captain Corelli's Mandolin | Pelagia |  |
| 2001 | Vanilla Sky | Sofia Serrano |  |
| 2003 | Fanfan la tulipe | Adeline La Franchise |  |
| 2003 | Gothika | Chloe Sava |  |
| 2004 | Head in the Clouds | Mia |  |
| 2004 | Don't Move (Non ti muovere) | Italia |  |
| 2004 | Noel | Nina Vasquez |  |
| 2005 | Sahara | Eva Rojas |  |
| 2006 | Chromophobia | Gloria |  |
| 2006 | Bandidas | María Álvarez |  |
| 2006 | Volver | Raimunda | Akademi Ödülleri (Oscar) adayı oldu, Altın Küre Ödülleri'ne ve Ekran Oyuncuları Derneği Ödülleri'ne aday gösterildi, Goya Ödülü aldı. |
| 2007 | The Good Night | Anna |  |
| 2007 | Manolete | Antoñita "Lupe" Sino |  |
| 2008 | Aşkın peşinde | Consuela Castillo |  |
| 2008 | Vicky Cristina Barcelona | María Elena | Akademi Ödülleri (Oscar) aldı. |
| 2009 | G-Force | Juarez (ses) |  |
| 2009 | Broken Embraces (Los abrazos rotos) | Magdalena | Yönetmen Almodóvar ile birlikte çalıştığı dördüncü film olmuştur. |
| 2009 | Nine | Carla | Akademi Ödülleri (Oscar) adayı oldu. |
| 2011 | Karayip Korsanları: Gizemli Denizlerde | Angelica |  |
| 2012 | To Rome with Love | Anna | Adaylık—ALMA Ödülleri |
| 2012 | Twice Born | Gemma | Venuto al mondo Adaylık—En İyi Kadın Oyuncu Goya Ödülü |
| 2013 | I'm So Excited! | Jessica | Los amantes pasajeros |
| 2013 | Danışman | Laura |  |
| 2014 | The Boxtrolls | Winnie Portley-Rind | Seslendirme |
| 2015 | Ma Ma | Magda | Adaylık—En İyi Kadın Oyuncu Goya Ödülü Adaylık—Premios Platino for Best Actress |
| 2016 | Zoolander 2 | Valentina Valencia |  |
| 2016 | Grimsby | Rhonda George |  |
| 2016 | The Queen of Spain | Macarena Granada | La reina de España Adaylık—En İyi Kadın Oyuncu Goya Ödülü |
| 2017 | Loving Pablo | Virginia Vallejo | Adaylık—En İyi Kadın Oyuncu Goya Ödülü |
| 2017 | Doğu Ekspresinde Cinayet | Pilar Estravados |  |
| 2018 | Herkes Biliyor | Laura | Adaylık—En İyi Kadın Oyuncu Goya Ödülü Adaylık—Platino Award for Best Actress |
| 2019 | Dolor y gloria | Jacinta |  |
| 2019 | Wasp Network | Olga Gonzalez |  |
| 2021 | 355 | Graciela Rivera |  |
| 2025 | The Bride! |  |  |
Televizyon

| Yıl | Başlık | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1991 | Série rose | Javotte | Bölüm: "Elle et lui" |
| 1992 | Framed | Lola Del Moreno | 3 bölüm |
| 2018 | The Assassination of Gianni Versace: American Crime Story | Donatella Versace | 5 bölüm Adaylık—Critics' Choice Television Award for Best Supporting Actress in a Movie/Miniseries Adaylık—Altın Küre En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Ödülü - Dizi, Mini Dizi veya TV Filmi Adaylık—Mini dizi ya da Filmlerde En İyi Yardımcı Aktris Emmy Ödülü Adaylık—Mini Dizi veya Televizyon Filminde Kadın Oyuncu Tarafından Üstün Performans Ekran Oyuncuları Derneği Ödülü |
The Love Movement

| Profesyonel değerlendirmeler> Eleştiri dereceleri.Kaynak | Profesyonel değerlendirmeler> Eleştiri dereceleri.Derece |
| --- | --- |
AllMusic: 
Encyclopedia of Popular Music: 
Entertainment Weekly: B+
NME: 7/10
Rolling Stone: 
The Source: 3.5/5
Spin: 4/10
The Love Movement, Amerikalı alternatif hip hop grubu A Tribe Called Quest'in beşinci stüdyo albümü. 29 Eylül 1998'de Jive Records etiketiyle yayınlandı. Prodüktörlüğünü The Ummah'nın üstlendiği ve aşk temasının hâkim olduğu albümde R&B ve caz ağırlıklı minimalist altyapılar kullanıldı. Grup, albümün yayınlanmasından bir ay önce dağıldığını açıkladı.
Albüm, Amerikan Billboard 200 listesine üç numaradan girdi. 1 Kasım 1998 itibarıyla 500 binlik satış adedini aşarak altın plak kazandı. Albüm, müzik yazarlarının beğenisini kazandı. Eleştirilerde grubun daha olgun bir karaktere büründüğü yorumları yapıldı. Albüm, 1999 Grammy Ödülleri'nde En İyi Rap Albümü ödülüne aday gösterildi.
Parça listesi

Belirtilenler dışındaki tüm parçaların prodüktörü: The Ummah (Jay Dee, Q-Tip, Ali Shaheed Muhammad)
| No>  | Başlık | Şarkı yazar(lar)ı | Prodüktör(ler) | Süre |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Start It Up"   | Kamaal Fareed, Ali Shaheed Muhammad, Malik Taylor, James Yancey, Ben Bernie, Kenneth Casey, Maceo Pinkard |   | 3:18 |
| 2. | "Find a Way"   | Fareed, Muhammad, Taylor, Yancey, Bebel Gilberto, Towa Tei |   | 3:23 |
| 3. | "Da Booty"   | Fareed, Muhammad, Taylor, Yancey |   | 3:20 |
| 4. | "Steppin' It Up" (featuring Busta Rhymes & Redman) | Fareed, Muhammad, Taylor, Yancey, Trevor Smith Jr., Reggie Noble |   | 3:21 |
| 5. | "Like It Like That"   | Fareed, Muhammad, Taylor |   | 2:46 |
| 6. | "Common Ground (Get It Goin' On)"   | Fareed, Muhammad, Taylor |   | 2:49 |
| 7. | "4 Moms" (featuring Spanky) | Fareed, Muhammad, Taylor, Yancey |   | 1:49 |
| 8. | "His Name Is Mutty Ranks"   | Fareed, Muhammad, Taylor, Yancey |   | 1:56 |
| 9. | "Give Me" (featuring Noreaga) | Fareed, Muhammad, Taylor, Victor Santiago Jr., Dallas Austin, Michael Bivins, Shawn Stockman, Nathan Morris, Sam Jones |   | 3:52 |
| 10. | "Pad & Pen" (featuring D-Life) | Fareed, Muhammad, Taylor, Ronnie Wilson, Oliver Scott |   | 3:23 |
| 11. | "Busta's Lament"   | Fareed, Muhammad, Taylor, Yancey | The Ummah, Bay-Lloyd | 2:38 |
| 12. | "Hot 4 U"   | Fareed, Muhammad, Taylor, Leon Sylvers III, Joseph Sylvers |   | 3:15 |
| 13. | "Against the World"   | Fareed, Muhammad, Taylor, Yancey, James Smith, Dwayne Simon, Brian Latture |   | 3:58 |
| 14. | "The Love"   | Fareed, Muhammad, Taylor, Douglas Davis, Richard Walters |   | 4:02 |
| 15. | "Rock Rock Y'all" (featuring Punchline, Jane Doe, Wordsworth & Mos Def) | Fareed, Muhammad, Taylor, Rashaan Truell, Latania Morris, Vinson Johnson, Dante Smith, Charles Wright, James Gadson |   | 4:17 |
| Toplam süre: | Toplam süre: | Toplam süre: | Toplam süre: | 48:10 |
Listeler

| Liste (1998) | Tepe noktası |
| --- | --- |
ABD Billboard 200: 3
ABD Top R&B/Hip-Hop Albums (Billboard): 3
Almanya (Offizielle Top 100): 36
Birleşik Krallık (OCC): 38
Fransa (SNEP): 40
İsveç (Sverigetopplistan): 45
Canadian Albums (Billboard): 2
Sertifikalar

| Bölge | Sertifika | Satış/gönderi |
| --- | --- | --- |
| ABD (RIAA) | Altın | 500.000^ |
| Kanada (Music Canada) | Altın | 50.000^ |
 *yalnızca sertifikaya dayalı satış rakamları ^yalnızca sertifikaya dayalı gönderi rakamları xyalnızca sertifikaya dayalı açıklanmamış rakamlar
Fastlane (2018)

Fastlane (2018), WWE tarafından düzenlenen dördüncü Fastlane profesyonel güreş izle ve öde etkinliği. WWE Network'ten yayınlanan etkinlik, 11 Mart 2018 tarihinde SmackDown brand'ine özel olarak Columbus, Ohio'daki Nationwide Arena'da yapılmıştır.
Etkinlikte biri gösteri öncesi olmak üzere yedi maç yapılmıştır. Ana etkinlikte AJ Styles; WWE Şampiyonluğu kemerini six-pack challenge maçında Kevin Owens, Sami Zayn, Baron Corbin, Dolph Ziggler ve serbest durumdaki John Cena'ya korşu korumuştur. Ayrıca Randy Orton, Bobby Roode'u yenerek ilk kez Birleşik Devletler Şampiyonluğu kemerini kazanmış ve on sekizinci Grand Slam Kazananı olmuştur. Charlotte Flair, SmackDown Kadınlar Şampiyonluğu kemerini Ruby Riott'a karşı korumuştur. Maçtan sonra kadınlar Royal Rumble kazananı Asuka gelmiş ve SmackDown debut'unda Flair'a WrestleMania 34'te meydan okumuştur.
Etkinlik

| Rol: | Ad: |
| --- | --- |
İngilizce yorumcular: Tom Phillips
İngilizce yorumcular: Corey Graves
İngilizce yorumcular: Byron Saxton
İspanyol yorumcular: Carlos Cabrera
İspanyol yorumcular: Marcelo Rodríguez
Alman yorumcular: Tim Haber
Alman yorumcular: Calvin Knie
Ring anonsörü: Greg Hamilton
Hakemler: Danilo Anfibio
Hakemler: Jason Ayers
Hakemler: Mike Chioda
Hakemler: Ryan Tran
Röportajcılar: Renee Young
Röportajcılar: Charly Caruso
Röportajcılar: Dasha Fuentes
Gösteri öncesi paneli: Renee Young
Gösteri öncesi paneli: Booker T
Gösteri öncesi paneli: Sam Roberts
Gösteri öncesi paneli: David Otunga
Etkinlik > Gösteri öncesi

Gösteri öncesi Breezango (Fandango ve Tyler Breeze), Tye Dillinger ile takım oldu ve altı kişilik takım maçında Chad Gable, Shelton Benjamin ve Mojo Rawley'yi yendi.