stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Uma Thurman
Ödülleri ve adaylıkları

| Sonuç | Yıl | Ödül | Kategori | Yapım |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Aday gösterildi | 1995 | 67th Academy Awards | Actress in a Supporting Role | Pulp Fiction |
| Aday gösterildi | 1995 | 52nd Golden Globe Awards | Actress in a Supporting Role | Pulp Fiction |
| Aday gösterildi | 1995 | 48th BAFTA Award | Actress in a Leading Role | Pulp Fiction |
| Aday gösterildi | 1995 | 1st Screen Actors Guild Awards | Best Female Actor in a Supporting Role | Pulp Fiction |
| Kazandı | 2003 | Golden Globe Award | Best Actress in a Miniseries or Television Movie | Hysterical Blindness |
| Aday gösterildi | 2003 | Screen Actors Guild Award | Best Actress – Motion Picture Drama | Hysterical Blindness |
| Aday gösterildi | 2004 | 61st Golden Globe Awards | Best Actress – Motion Picture Drama | Kill Bill: Volume 1 |
| Aday gösterildi | 2004 | 57th BAFTA Award | Best Actress | Kill Bill: Volume 1 |
| Kazandı | 2004 | 57th BAFTA Award | Best Actress | Kill Bill: Volume 1 |
| Kazandı | 2004 | 2004 MTV Movie Awards | Best Female Performance | Kill Bill: Volume 1 |
| Kazandı | 2004 | 30th Saturn Awards | Best Actress | Kill Bill: Volume 1 |
| Aday gösterildi | 2005 | 62nd Golden Globe Awards | Best Actress – Drama | Kill Bill: Volume 2 |
| Aday gösterildi | 2005 | 10th Empire Awards | Best Actress | Kill Bill: Volume 2 |
| Aday gösterildi | 2005 | 2005 MTV Movie Awards | Best Female Performance | Kill Bill: Volume 2 |
| Aday gösterildi | 2005 | 2004 Satellite Awards | Best Actress – Motion Picture Drama | Kill Bill: Volume 2 |
| Aday gösterildi | 2005 | 31st Saturn Awards | Best Actress | Kill Bill: Volume 2 |
| Kazandı | 2018 | Broadway.com Audience Award | Favorite Leading Actress in a Play | The Parisian Woman |
| Kazandı | 2019 | David di Donatello | Special David | — |
Suriye Anayasası

Suriye, ilki 1930 Suriye Anayasası olmak üzere çeşitli anayasalara sahip olmuştur. En son anayasa 26 Şubat 2012'den 8 Aralık 2024'te Esad rejiminin devrilmesine kadar yürürlükte kalmıştır. Suriye Geçiş Hükûmeti tarafından 2025 yılı içerisinde yeni anayasa çalışmaları yapılacaktır.
13 Mart 2025 tarihinde geçici bir anayasa taslağı hazırlanmış ve Suriye Geçiş Hükûmeti Başkanı Ahmed eş-Şara tarafından imzalanmıştır.
Tarihçe > İlk anayasalar

İbrahim Hananu başkanlığındaki bir komite tarafından hazırlanan 1930 Suriye Anayasası, Birinci Suriye Cumhuriyeti'nin kurucu anayasasıydı. Anayasa, cumhurbaşkanının İslam inancına sahip olmasını şart koşuyordu (madde 3). Bu anayasanın yerini 5 Eylül 1950 Anayasası almış, bu anayasa 10 Temmuz 1953 Anayasası ve Birleşik Arap Cumhuriyeti Geçici Anayasası ile yenilenmiştir.
Tarihçe > Baasçı Suriye'nin anayasaları

1963 Suriye askeri darbesinin ardından Lu'ay el-Etâsî başkanlığındaki Ulusal Devrim Komutanlığı Konseyinin ilk kararı Birleşik Arap Cumhuriyeti'nin geçici anayasasını askıya almak, Cumhurbaşkanı Nazım el-Kudsi ve Başbakan Halid el-Azm'ı tutuklamak ve Nisan 2011'de kaldırılana kadar 48 yıl sürecek bir olağanüstü hal uygulamak oldu. Yeni bir geçici anayasa 25 Nisan 1964 tarihinde kabul edilmiş ve bu anayasa 1 Mayıs 1969 tarihli geçici anayasa ile değiştirilmiştir.,
Tarihçe > Baasçı Suriye'nin anayasaları > 1973 anayasası

Ana madde: 1973 Suriye Anayasası
Yeni anayasa 13 Mart 1973 tarihinde kabul edildi ve 27 Şubat 2012 tarihine kadar yürürlükte kaldı. Anayasa, Arap Sosyalist Baas Partisi'nin otoritesini sağlamlaştırdı; Suriye, genellikle sanıldığı gibi resmi anlamda tek partili bir sistem olmasa da, 8. maddesi partiyi “toplumda ve devlette lider parti” olarak tanımlıyordu. Anayasa iki kez değiştirilmiştir. 6. Madde 1981 yılında değiştirilmiştir. Anayasa en son 2000 yılında cumhurbaşkanının asgari yaşının 40'tan 34'e indirilmesiyle değiştirilmiştir.
Tarihçe > Baasçı Suriye'nin anayasaları > 2012 anayasası

2011 Suriye devriminin ardından Esad rejimi yeni bir anayasa taslağı hazırladı ve 26 Şubat 2012 tarihinde uluslararası gözlemciler tarafından denetlenmeyen bir referanduma sundu. Anayasadaki değişiklikler sembolik nitelikteydi ve Baas rejiminin ülke çapındaki protestolara verdiği cevabın bir parçasıydı. Bu hamle Esad rejiminin gücünü tekelleştirdiği ve istişare edilmeden hazırlandığı için Suriyeli muhalif ve devrimci partiler referandumu boykot etti ve hükümet verilerine göre katılım çok düşük oldu. Referandum, 27 Şubat 2012 tarihinde yürürlüğe giren yeni anayasanın kabul edilmesiyle sonuçlanmıştır. Bu anayasa, Suriye Geçiş Hükûmeti'nin yeni anayasası yürürlüğe girdiğinde aşamalı olarak yürürlükten kaldırılacaktır.
23 Ocak 2017 tarihinde Rus diplomatlar tarafından sunulan yeni Suriye anayasası taslağı muhalif delegeler tarafından reddedilmiştir.
Tarihçe > 2025 anayasa taslağı

13 Mart 2025'te geçici Cumhurbaşkanı Ahmed eş-Şara geçici bir anayasa imzalayarak Suriye'yi beş yıllığına İslamcıların yönetimine bıraktı ve geçiş döneminde tüm Suriyelilerin haklarını korumayı taahhüt etti. 29 Ocak 2025 tarihinde, Suriye Devrimi Zafer Konferansı sırasında, Askeri Operasyonlar Komutanlığı sözcüsü Hasan Abdülgani, 2012 Suriye Anayasası'nın feshedildiğini açıkladı. Cumhurbaşkanı eş-Şara, yeni bir anayasaya kadar "yasal referans" olarak hizmet edecek bir "anayasal bildiri" yayınlayacağını belirtti.
12 Şubat 2025'te Geçiş Hükümeti, o tarihte yapılacak olan Suriye Ulusal Diyalog Konferansı için yedi üyeden oluşan bir hazırlık komitesi kurulduğunu açıkladı: Hasan el-Dagim, Mahir Alluş, Muhammed Mastet, Yusuf el-Hicir, Mustafa el-Musa, Hind Kabavat ve Huda Etasi. 2 Mart 2025'te Cumhurbaşkanı eş-Şara, Esad rejiminin devrilmesinin ardından ülkenin geçiş sürecine rehberlik edecek bir anayasal bildirge hazırlamakla görevli bir komite kurulduğunu ilan etti ve 13 Mart 2025 tarihinde Cumhurbaşkanı eş-Şara, beş yıl süreyle geçerli olacak geçici anayasayı onayladı. Bu anayasa, düşünce ve ifade özgürlüklerini korurken İslam hukukunu içtihadın ana kaynağı olarak kabul etmektedir. Beş yıllık geçiş sürecinde geçici parlamento olarak görev yapacak ve yeni, kalıcı bir anayasanın hazırlanmasını denetleyecek bir Halk Komitesi kurulmuştur.
Beyoğlu

Başlığın diğer anlamları için Beyoğlu (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Beyoğlu |
| --- | --- |
İlçe


Ülke:  Türkiye
Bölge: Marmara
İl: İstanbul
İdare
 • Belediye Başkanı: İnan Güney (CHP)
 • Kaymakam: Abdullah Atakan Atasoy
Yüzölçümü
 • Toplam: 8,76 km²
Nüfus (2020)
 • Toplam: 226.396
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Resmî site beyoglu.bel.tr  beyoglu.gov.tr
Beyoğlu veya eskiden Pera, İstanbul ilinin Avrupa yakasında bulunan ilçelerinden biridir. Kuzeybatıda Şişli ve Kâğıthane, doğuda Beşiktaş ve İstanbul Boğazı, güneyde ve batıda ise Haliç ile sınırlı ilçenin yüzölçümü 8,76 km2dir ve 45 mahalleden oluşmaktadır. İsmini Pera da denen, Tünel–Taksim arasında uzanan İstiklal Caddesi ve ona açılan sokakların belirlediği alanı kapsayan Beyoğlu semtinden alır.
Etimoloji

Tarihî yarımadanın ve Haliç'in karşısında gelişen bölge Orta Çağdan itibaren, Yunancada "karşı yaka", "öte" anlamına gelen "Pera" (Πέρα) adıyla anılmaktaydı. Türkler tarafından kullanılan "Beyoğlu" adının, bir beyin oğlunun bölgedeki konağından kaynaklandığı ileri sürülmüştür.[kaynak belirtilmeli] Bu konuda öne sürülen iki rivayetten biri; Osmanlı Padişahı II. Mehmed döneminde, Trabzon İmparatorluğu Prensi Aleksios Komnenos'un İslamiyet'i kabul ederek bu bölgeye yerleşmesinden; diğeri ise Padişah I. Süleyman döneminin Venedik elçisi Andrea Gritti'nin, Rum bir kadınla evlenmesi sonucunda dünyaya gelen oğlu Luigi Gritti'nin Taksim dolaylarında bir konakta oturmasından dolayı Beyoğlu adının kullanılmaya başlanıldığını belirtir. 1925 yılında Pera kullanımı resmî yazışmalardan çıkarıldı ve Beyoğlu ismi kullanılmaya başlandı.
Kültür

Beyoğlu İstanbul'un en İstanbul kokan ilçesi olarak tanımlanabilir, kozmopolit teriminin hayat bulduğu yerdir. İstiklal Caddesi ve çevresindeki sokaklar yalnızca Beyoğlu'nun değil İstanbul'un da merkezi sayılabilir. İstiklal Caddesi dışında Cumhuriyet, İnönü ve Cihangir caddeleri de ticaret ve eğlence fonksiyonunun en belirgin oldukları yerlerdir. İlçe sınırları içinde yer alan çeşitli kültürel etkinliklerin yapıldığı tesisler, ilçenin bir kültür merkezi olmasını da sağlamıştır. Sinemalar, tiyatrolar, gösteri merkezleri gibi yerler, Beyoğlu İlçesi'nde yaşayan nüfustan çok fazla nüfusun faydalandığı, İstanbul ve Türkiye genelinde bir anlam ifade eden yerlerdir. Ayrıca Beyoğlu Gürcü ressamların oluşturduğu Pirosmani Sanat galerisine de ev sahipliği yapmaktadır.
2020 yılından itibaren Beyoğlu'nun eski canlılığını ve kültürünü kazanması adına Ticaret Bakanlığı ve Büyükşehir Belediyesi ile Beyoğlu Belediyesi işbirliğinde ilçede Beyoğlu Kültür Yolu Projesi başlatılmış, buna yönelik olarak ilçede her yıl düzenli olarak müzik, resim, sanat, heykeltıraş gibi çeşitli atölyeler; dil, enstrüman kursları; müzikal konserler ve birçok etkinlik yer almaktadır. Aynı proje kapsamına Galataport, Galata Kulesi, Galata Mevlevihanesi, Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi, Narmanlı Han, Mehmet Akif Ersoy Müze Evi, Atlas Pasajı, Emek Sineması, Taksim Camisi ve Atatürk Kültür Merkezi gibi yapılar yenilenip amaçlandırılmış veya en baştan yapılmıştır.
Günümüzde Beyoğlu; tarih ve sanat müzeleri, birçok kültür merkezi, opera salonu, konser alanları, çok amaçlı meydan ve parklar, spor kompleksleri; metro, otobüs, füniküler, minibüs ve metrobüs gibi çeşitli ulaşım araçları, sanat atölyeleri, yardımlaşma merkezleri, halk eğitim kursları ve eğlence mekanlarıyla aktif faaliyetini sürdürmektedir.
Tarihsel, önemli yapı ve yerleri

Ayrıca bakınız: Beyoğlu'ndaki çeşmeler listesi
Tarihsel, önemli yapı ve yerleri > Caddeleri, sokakları, parkları ve meydanları

Bankalar Caddesi
Boğazkesen Caddesi
Cezayir Sokağı
İstiklal Caddesi
Kamondo Merdivenleri
Kazancı Yokuşu
Sıraselviler Caddesi
Taksim Cumhuriyet Anıtı
Taksim Gezi Parkı
Taksim Meydanı
Tarlabaşı Bulvarı
Yeniçarşı Caddesi
Yeşilçam Sokağı
Zürafa Sokağı
Tarihsel, önemli yapı ve yerleri > Müzeleri

500. Yıl Vakfı Türk Musevileri Müzesi
Adam Mickiewicz Müzesi
Aynalıkavak Kasrı
Doğançay Müzesi
Ercüment Kalmık Müzesi
Galatasaray Müzesi
Karikatür ve Mizah Müzesi
Madame Tussauds Müzesi
Masumiyet Müzesi
Miniatürk
Orhan Kemal Müzesi
Osmanlı Bankası Müzesi
Pera Müzesi
Pera Palas Atatürk Müze Odası
Rahmi M. Koç Müzesi
Türvak Sinema, Tiyatro Müzesi ve Sanat Kitaplığı
Uluslararası UFO Müzesi
Yapı Kredi Vedat Nedim Tör Müzesi
Tarihsel, önemli yapı ve yerleri > Kültür merkezleri

Atatürk Kültür Merkezi
Concordia Tiyatrosu (1870'ler-1906)
Crystal Tiyatrosu (1800'ler-1920)
Elhamra Tiyatrosu (1922-1958)
Haliç Kongre Merkezi
İstanbul Modern
Komedi Tiyatrosu (1889-1942)
Naum Tiyatrosu (1844-1870)
Odeon Tiyatrosu (1875-1915)
Ses Tiyatrosu (1885)
Şark Tiyatrosu (1883-1892)
SALT Beyoğlu
SALT Galata
Suna Kıraç Kültür Merkezi
Taksim Belediye Gazinosu
Taksim Stadyumu (1921-1940)
Tepebaşı Tiyatrosu (1890-1983)
Tarihsel, önemli yapı ve yerleri > Tarihî yapıları

Botter Apartmanı
Ceneviz Binası
Doğan Apartmanı
Galata Kulesi
Galatasaray Hamamı
Grand Hotel de Londres
İngiliz Bahriye Hastanesi (günümüzde İstanbul Prof. Dr. N. Reşat Belger Beyoğlu Göz Eğitim ve Araştırma Hastanesi)
Karaköy Palas
Mısır Apartmanı
Narmanlı Han
Papadopulos Apartmanı
Pera Palas
Sen Piyer Hanı
Serpuş Han
Tokatlıyan Oteli
Tophane-i Amire
Tophane Kasrı
Tophane Kışlası (19. yüzyıl-1957)
Tophane Saat Kulesi
Tarihsel, önemli yapı ve yerleri > Tarihi okulları

Alman Lisesi (1868)
Aya Konstantin Rum Mektebi (1875)
Esayan Ermeni Okulu (1895)
Galatasaray Lisesi (1481)
Galileo Galilei İtalyan Lisesi (1870)
Getronagan Ermeni Lisesi (1866)
İtalyan Lisesi (1861)
Karaköy Rum Mektebi (1885)
Mekteb-i Harbiye (günümüzde Askerî Müze) (1834)
Merkez Rum Mektebi (1893)
Saint Benoît Fransız Lisesi (1783)
Sainte-Pulchérie Fransız Lisesi (1846)
Sankt Georg Avusturya Lisesi (1882)
Viscount Mektebi (günümüzde Beyoğlu Anadolu Lisesi) (1849)
Zapyon Rum Mektebi (1885)
Zoğrafyon Rum Lisesi (1893)
Tarihsel, önemli yapı ve yerleri > Diplomatik temsilcilikler

Alman Sefaret Sarayı (günümüzde Almanya Başkonsolosluğu) (1877)
Amerikan Sefaret Sarayı (günümüzde otel) (1882)
Belçika Sefaret Sarayı (günümüzde Belçika Başkonsolosluğu) (1900)
Fransız Sefaret Sarayı (günümüzde Fransız Sarayı) (1847)
Hollanda Sefaret Sarayı (günümüzde Hollanda Başkonsolosluğu) (1859)
İngiliz Sefaret Sarayı (günümüzde Birleşik Krallık Başkonsolosluğu) (1850)
İsveç Sefaret Sarayı (günümüzde İsveç Başkonsolosluğu) (1870)
Japonya Sefareti (günümüzde Japonya Başkonsolosluğu) (1904)
Rusya Sefaret Sarayı (günümüzde Rusya Başkonsolosluğu) (1845)
Venedik Sarayı (günümüzde İtalya Başkonsolosluğu) (1782)
Tarihsel, önemli yapı ve yerleri > Pasajları

İstiklal Caddesi ve çevresi, 19. yüzyılda inşa edilmiş pek çok pasaj ve han barındırır. Bu yapıların bir kısmı caddenin çevresindeki birçok sokak ve caddeye geçiş imkânı sağlamasının yanı sıra, bireylerin günlük yaşantıları içerisinde çeşitli gereksinimlerine cevap veren ve farklı aktivite imkânları sunan mekânlardır. İçerisinde pek çok dükkân bulunduran bazı pasajlar, Türkiye'nin en eski modern alışveriş merkezleri olarak nitelendirilir. Beyoğlu'nda yer alan bazı önemli pasajlar şu şekilde listelenebilir:
Afrika Pasajı (1905)
Anadolu Pasajı (1900)
Aslıhan Pasajı (1983)
Atlas Pasajı (1870)
Avrupa Pasajı (Aynalı Pasaj) (1874)
Aznavur Pasajı (1893)
Beyoğlu Pasajı
Cercle D'Orient (Emek) Pasajı (1875)
Crespin Pasajı (1880-1971)
Çiçek Pasajı (Cite de Pera) (1876)
D'Andria Pasajı (Terkos Çıkmazı) (1882)
Douzio Pasajı
Elhamra Pasajı (1922)
Fransız (Nil) Pasajı (Asmalımescit) (1880)
Fransız Pasajı (Karaköy) (1880)
Frederici Pasajı (1896)
Galatasaray Pasajı
Hazzopulo (Hacopulo) Pasajı (1871)
Halep Pasajı (1884)
Hamson Pasajı (1924)
Karlmann Pasajı (1960)
Leonardo (Topaloğlu) Pasajı (1911)
Lütfullah Pasajı (inşa tarihi belirsizdir)
Olivio Pasajı (inşa tarihi belirsizdir)
Panayia Pasajı (inşa tarihi belirsizdir)
Pinto Fresko Pasajı (1880)
Rumeli Pasajı (1897)
Suriye Pasajı (1909)
Şark Pasajı (Passage Oriental) (1840)
Tünel Pasajı (1886)
Tarihsel, önemli yapı ve yerleri > Camileri

Arap Camii (716)
Bedrettin Camii (1509)
Bereketzade Ali Efendi Camii (1453, 1825 ve 2006)
Bereketzade Medresesi Camii (1705)
Bezmialem Valide Sultan Camii (1855)
Cihangir Camii (1559 ve 1889)
Çavuşbaşı Camii (1538)
Çorlulu Ali Paşa Camii (1706 ve 1894)
Ebul Fadıl Mehmet Efendi Camii (1553 ve 1991)
Ekmekçibaşı Camii (1485 ve 1990'lar)
Emekyemez Camii (1590, 1884 ve 1948)
Firuzağa Camii (1491 ve 1823)
Güzelce Kasımpaşa Külliyesi (1533)
Hacı Mimi Camii (16. yüzyıl)
Handanağa Camii (15. yüzyıl)
Hüseyin Ağa Camii (1597)
Kamer Hatun Camii (1514 ve 1911)
Karabaş Mustafa Ağa Camii (16. yüzyıl)
Karaköy Camii
Kazancı Ali Ağa Camii (17. yüzyıl)
Kılıç Ali Paşa Camii (1580)
Kırmızı Minare Camii (1591)
Kemankeş Mustafa Paşa Camii (1643)
Makbul İbrahim Paşa Camii (1536)
Mihrişah Valide Sultan Camii (1792)
Molla Çelebi Camii (1586 ve 19. yüzyıl)
Muhittin Molla Fenari Camii (1547 ve 1823)
Muhyiddin Çelebi Camii
Nusretiye Camii (1826)
Okçu Musa Camii (15. yüzyıl)
Piyalepaşa Camii (1573)
Seferikoz Camii (17. yüzyıl ve 1981)
Selime Hatun Camii (16. yüzyıl)
Sinan Paşa Camii (1579
Sokollu Mehmet Paşa Camii (1577)
Sururi Mehmet Efendi Camii (1561)
Şahkulu Camii (16. yüzyıl ve 1875)
Şehsuvar Bey Camii (15. yüzyıl ve 1952)
Taksim Camii (2021)
Tomtom Mehmet Kaptan Camii (1592)
Yeraltı Camii (1752)
Tarihsel, önemli yapı ve yerleri > Tekke ve dergahları

Ayni Ali Baba Zaviyesi (1902)
Ciğerim Dede Sadi Dergahı (1828-?)
Çakır Dede Nakşi Zaviyesi (1792-1956)
Çizmeciler Tekkesi (1498-1956)
Ebu'r Rıza Bedevi Asitanesi (1730'lar)
Galata Mevlevihanesi (1491)
Gül Baba Dergahı (1476-17. yüzyıl)
Hasan Burhanettin Cihangiri Asitanesi (1560)
Haşimi Emir Osman Efendi Bayramî Dergahı (1590)
Hüsamettin Uşşaki Asitanesi (1575)
İlyas Çelebi Akarca Tekkesi (16. yüzyıl)
İsmail Rumi Kadiri Asitanesi (1630)
Karabaşı Veli Dergahı (16. yüzyıl-1956)
Kasımpaşa Mevlevihanesi (1623-?)
Keşfi Cafer Efendi Dergahı (1599-1956)
Mağribi Ali Dede Tekkesi (18. yüzyıl-?)
Muhabbir Tekkesi (1611)
Okçular Tekkesi (1490'lar)
Paşmakçı Ali Efendi Tekkesi (1573)
Tatar Efendi Gülşenî Dergahı (1720-1916)
Turabi Baba Dergahı (1598-1896)
Tarihsel, önemli yapı ve yerleri > Kiliseleri

Alman Protestan Kilisesi (1861)
Avedaranagan Amena Protestan Ermeni Kilisesi (1905)
Aya Triada Rum Ortodoks Kilisesi (1880)
Ayias Paraskevi Rum Ortodoks Kilisesi (1692)
Ayios Konstantinos – Ayia Eleni Rum Ortodoks Kilisesi (1861)
Ayios Nikolaos Türk Ortodoks Kilisesi (1834)
Aziz Panteleimon Rus Ortodoks Kilisesi (1917)
Hollanda Protestan Kilisesi (1683)
Ioannis Prodromos Türk Ortodoks Kilisesi (1796)
İsveç Luteryen Kilisesi (1748)
Kefeli Panayia Türk Ortodoks Kilisesi (1840)
Kırım Anma Anglikan Kilisesi (1868)
Meryem Ana Kadim Süryani Kilisesi (1844)
Odigitria Rum Katolik Kilisesi (19. yüzyıl)
Panayia Evangelistria Rum Ortodoks Kilisesi (1893)
Panayia İsodion Rum Ortodoks Kilisesi (1804)
Sant'Antonio di Padova Katolik Kilisesi (1912)
Saint Benoît Latin Katolik Kilisesi (14. yüzyıl)
Saint Esprit Katolik Kilisesi (1845)
Saint Louis Katolik Kilisesi (1628)
Saint Peter ve Saint Paul Katolik Kilisesi (1841)
Sankt Georg Katolik Lazarist Kilisesi (1677)
Santa Maria Draperis Kilisesi (1904)
St. Helenas Anglikan Kilisesi (1692)
Surp Asdvadzadzin Ermeni Katolik Kilisesi (1866)
Surp Harutyun Ermeni Ortodoks Kilisesi (1738)
Surp Hisus Pırgiç Katolik Ermeni Kilisesi (1831)
Surp Hovhan Vosgeperan Ermeni Ortodoks Kilisesi (1863)
Surp Krikor Lusavoriç Ermeni Ortodoks Kilisesi (1800)
Surp Stepanos Ermeni Ortodoks Kilisesi (1831)
Surp Yerrortutyun Ermeni Katolik Kilisesi (1762)
Surp Yerrortutyun Ermeni Ortodoks Kilisesi (1808)
Tarihsel, önemli yapı ve yerleri > Sinagogları

Aşkenaz Sinagogu (1905)
Çıksalın Sinagogu (19. yüzyıl-1998)
Ezger Sinagogu (?-1948)
İtalyan Sinagogu (Kal de los Frankos) (1860'lı yıllar)
Karaim Sinagogu
Knesset (Apollon) Sinagogu (1923-1982)
Maalem Sinagogu
Mayor Sinagogu
Tofre Begadim Sinagogu (1894)
Neve Şalom Sinagogu (1951)
Or Hodeş Sinagogu (1897-1985)
Parmakkapı Sinagogu
Sinyaro Sinagogu (1660-)
Terziler Sinagogu (1894-1964)
Zülfaris (Kal Kadoş) Sinagogu (1671)
Tarihsel, önemli yapı ve yerleri > Tarihi dükkânlar

Ali Muhiddin Hacı Bekir Şekerlemecisi (1777)
Maksim Gazinosu (1921-1980)
Markiz Pastanesi (1937)
Rebul Eczanesi (1895)
Sponeck Birahanesi (1887-1925)
İdari durum

İlçedeki mahallelerin haritadaki yeri
Beyoğlu ilçesi, 20 Nisan 1924 tarihinde yürürlüğe giren 491 sayılı kanunla kurulmuştur. Cumhuriyet döneminin ilk yıllarında Beyoğlu ilçesi; Merkez, Beşiktaş, Kemerburgaz, Şişli ve Taksim bucaklarından meydana geliyordu. 1930'da Beşiktaş ilçesinin kurulmasıyla önce Beşiktaş bu ilçeden ayrıldı. 1935 sayımında Merkez bucağının 3, Kemerburgaz bucağının 10, Şişli bucağının 2 köyü ve Taksim, Beyoğlu ilçesini oluşturuyordu. Kemerburgaz bucağı 1936'da kurulan Eyüp ilçesine, Şişli bucağı da 1954 kurulan Şişli ilçesine bağlandı. 1970'ten beri Beyoğlu ilçesi, mahallelerden oluşan bir idari yapıya sahiptir. Bugün Beyoğlu ilçesi 45 mahalleden oluşmaktadır.
1984'e kadar İstanbul Belediyesi'ne bağlı şube olarak şube müdürlerince yönetilen Beyoğlu, 1984'te büyükşehir ve ilçe belediyeleri için çıkartılan "Yerel Yönetimler Kanunu" çerçevesinde yeniden yapılanarak mevcut statüsünü aldı.
Nüfus

Beyoğlu ilçesi bugünkü sınırlarına ulaştığı 1950'lerden beri 220-250 bin arasında dalgalanan nüfus grafiğine sahiptir. Bunun başlıca sebebi normal gelişme süreci içinde gelişebileceği herhangi bir yer kalmaması nedeniyledir.
| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 302.887 | 294.790 | 8.097 |
| 1935 | 235.051 | 230.000 | 5.051 |
| 1940 | 247.252 | 246.042 | 1.210 |
| 1945 | 257.091 | 253.588 | 3.503 |
| 1950 | 279.238 | 277.807 | 1.431 |
| 1955 | 208.158 | 208.158 | veri yok |
| 1960 | 216.425 | 216.425 | veri yok |
| 1965 | 218.985 | 218.985 | veri yok |
| 1970 | 225.850 | 225.850 | veri yok |
| 1975 | 230.532 | 230.532 | veri yok |
| 1980 | 223.360 | 223.360 | veri yok |
| 1985 | 245.999 | 245.999 | veri yok |
| 1990 | 229.000 | 229.000 | veri yok |
| 2000 | 231.900 | 231.900 | veri yok |
| 2007 | 247.256 | 247.256 | veri yok |
| 2008 | 245.064 | 245.064 | veri yok |
| 2009 | 244.516 | 244.516 | veri yok |
| 2010 | 248.084 | 248.084 | veri yok |
| 2011 | 248.206 | 248.206 | veri yok |
| 2012 | 246.152 | 246.152 | veri yok |
| 2013 | 245.219 | 245.219 | veri yok |
| 2014 | 241.520 | 241.520 | veri yok |
| 2015 | 242.250 | 242.250 | veri yok |
| 2016 | 238.762 | 238.762 | veri yok |
| 2017 | 236.606 | 236.606 | veri yok |
| 2018 | 230.526 | 230.526 | veri yok |
| 2019 | 233.323 | 233.323 | veri yok |
| 2020 | 226.396 | 226.396 | veri yok |
Eğitim ve sağlık

Beyoğlu İlçesi eğitim kurumları açısından zengindir. İlçe sınırları içindeki yükseköğretim kurumları arasında Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi merkez kampüsü, İstanbul Teknik Üniversitesi Gümüşsuyu ve Taşkışla Kampüsleri, İstanbul Galata Üniversitesi kampüsleri,İstanbul Kent Üniversitesi ayrıca Beykent, Haliç ve İstanbul Bilgi üniversitelerinin bazı birimleri bulunur.
Beyoğlu İlçesi'nde 15 yaşın üzerindeki nüfusta okuma yazma bilenlerin oranı yüzde 84.83'tür.
İlçe sınırları içinde 31 ilköğretim okulu ve 30 ortaöğretim kurumu vardır. Galatasaray Lisesi, Beyoğlu Anadolu Lisesi, İstanbul Özel Alman Lisesi, İtalyan Lisesi, Saint Benoît Fransız Lisesi, Avusturya Lisesi, Sainte-Pulchérie Fransız Lisesi Beyoğlu'ndaki yüzyıldan eski eğitim kurumlarıdır. Ayrıca Ermeni ve Rum azınlıklara yönelik hizmet veren eğitim kurumları da vardır.
İlçe sınırları içinde 12 hastane, 29 poliklinik ve dispanser ve 7 sağlık ocağı bulunur.
Spor

Türkiye'nin en köklü spor kulüplerinden biri olan Galatasaray Spor Kulübü'nün ortaya çıktığı Galatasaray Lisesi Beyoğlu'ndadır. Galatasaray Beyoğlu Hasnun Galip Kulüp Merkezi 2004 senesine kadar Galatasaray Spor Kulübü'nün kulüp merkezi olmuştur. Bina, bugün kulübün Stadyum'dan sorumlu bölümlerine ve Sicil Kuruluna hizmet vermektedir.
Galatasaray dışında Kasımpaşa ve Beyoğluspor diğer ünlü spor kulüpleridir. İlçede faaliyet gösteren diğer spor kulüplerinden bazıları Çıksalın Spor Kulübü, Hasköy Spor Kulübü, Sessizler Spor Kulübü, Şişli Spor Kulübü, Beyoğlu Yeni Çarşı ve Tophane Tayfun Spor Kulübü'dür.
İlçedeki spor tesislerinden biri Kasımpaşa Stadı'dır. İlçedeki diğer spor tesisleri İBB Beyoğlu Stadı, Piyalepaşa Spor Tesisi, Okmeydanı Fetih Futbol Sahası, Hasköy Futbol Sahası, Çıksalın Sahası, Sütlüce Spor Kulübü Halı Saha Tesisleri, Beyoğlu Spor Tesisi, Beyoğlu Yüzme Havuzu, Kasımpaşa Spor Kulübü Derneği, Mehmet Oktav Güreş Salonu ve Okmeydanı Atıcılık Okçuluk Tekkesi'dir.
Politika > Yerel Seçimler

Ana madde: Beyoğlu belediye başkanları listesi
| Seçim | Belediye Başkanı | Parti | Parti | Oy Oranı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1984 | Haluk Öztürkatalay |  | Anavatan Partisi | %47,79 |
| 1989 | Hüseyin Aslan |  | Sosyaldemokrat Halkçı Parti | %29,29 |
| 1994 | Nusret Bayraktar |  | Refah Partisi | %30,40 |
| 1999 | Kadir Topbaş |  | Fazilet Partisi | %28,51 |
| 2004 | Ahmet Misbah Demircan |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %40,32 |
| 2009 | Ahmet Misbah Demircan |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %37,45 |
| 2014 | Ahmet Misbah Demircan |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %47,78 |
| 2019 | Haydar Ali Yıldız |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %49,86 |
| 2024 | İnan Güney |  | Cumhuriyet Halk Partisi | %49,22 |
Kaynak:
Ulaşım

Ana madde: Beyoğlu'ndan geçen ulaşım hatları
Kardeş şehirler

Beyoğlu'nun çeşitli ülkelerde kardeş şehirleri bulunmaktadır.
Benalmádena, Malaga
Brüksel
Bunkyō, Tokyo
Cenova
Merkez, Üsküp
Çengdu
Çornomorsk, Odessa
Dortmund
Dubrovnik
Hebron
Katanya
Mannheim
Mitte, Berlin
Novi Grad, Sarajevo
Pecs
Sector 1, Bükreş
Seul
Sidi Bernoussi, Kazablanka
Tozeur
Vatacura
Kozan, Adana, Türkiye