Galya Savaşları
Savaşların askerî gelişimi > Yıl M.Ö. 52: Vercingétorix ayaklanması > Senonlar, Parisiler ve Avlerklerin mağlup edilmesi

Ana kaynak: Jül Sezar, Gallia Savaşı Kitap VII. Bölüm 57-62.
Titus Labienus komutası altındaki 4 lejyonla (daha katî olarak mevkii bilinmeyen) Parisilerin Lütece şehrine hedefle yürüyüşe geçti. Ordunun tedarik ve iașe ağırlıklarını taşıyıp savunan ve İtalya'dan yeni alınıp Galya'ya getirilmiş Romalı askerlerden oluşan kısımlarını "Agendium (günümüzde Sens, Yonne)" şehrinde geride bıraktı. Galliler ordularının komutanlığını Avlerkler kabilesinden Camulogenus'a vermişlerdi. Galyalılar komutanı savaşçılarını Sen Nehri kenarına düzenle yerleştirmişti ve böylece Romalı ordusunun bu nehri geçmesini önleyeceğini planlamaktaydı. Labienus ilerlerken Sen Nehri kıyısında bulunan bir bataklık araziye geldi ve bu araziyi ve nehri geçemeyeceğine karar vererek geri çekildi. Bu geri çekiliş "Metlosedum (günümüzde Melun)" şehrine kadar oldu ve bu şehre Romalılar ordusunun girmesi Galyalılara bir beklenmedik bir sürpriz baskın şeklinde oldu. Bu şehrin hemen kıyısından Romalılar Sen Nehri'ni geçmeyi başardılar. Melun şehrini kaybettikleri haberini alan Galyalılar Lutece şehrini ve Sen Nehrini geçen tüm köprüleri yıktılar. Böylece Labienus ordusu ile nehrin sol sahilinde mahsur kaldı ve ordusuna ait iaşe ve tedarik yükleri ve ordusunun ihtiyat güçleri nehrin sağ sahilinde geride kalmıştı. Buna ilaveten, Sezar'ın yardımcı komutanı olan Labienus'ün arkasında bulunan "Bellovac"'lar "Aedu"ların kendilerine ihanet ettikleri öğrendikleri için, isyankar bir tavır takınıp bir ayaklanma başlatmak üzerinde idiler. Bunun üzerine Labienus tekrar "Agendicum"'a geri dönüp oradan da tekrar Sezar'ın ordusu ile buluşmaya karar verdi. Labienus emrindeki güçleri bir gecede küçük kayıklarla Sen Nehri'ni geçti. Fakat Galyalılar onun Sezar'la buluşmasını önlemeye gayret sarf etmektedirler ve Labienus'un ordusunun geri dönme yolunu kestiler. Camulogenus komutasında Senonlar, Parisiler ve Avlerk Eburovic"'ler savaşçılarından oluşan Galyalı ordu bir savaş saf düzeninde beklemeye koyuldular. Labienus'un ordusunu önce geriye çekeceğini ve sonra da bu ordu ile organize şekilde kaçacağını tahmin etmekteydiler.
Bu mevkide MÖ 53 tarihinde Lutece Muharebesi başladı. İlk şok Romalıların sağ kanadında bulunan Lejyon VII Claudia'nın hücum eden Galyalıları sol kanada doğru püskürtmesi ile oldu. Bu kanatta bulunan Lejyon XII Fulminta askerleri, kendilerine doğru itilen Galyalılara mızrak yağdırmaya başladılar. Fakat Galyalılar, komutanları olarak kendilerine moral ve emir veren Avlerc kabileli yaşlı kabile reisi Comolegonus tarafından verilen cesaret verici emirlerle bu mızrak yağmurundan yılmayıp saf düzenlerini bozmadılar. Ama Roma askeri tribün komutanlarının emirlerine hemen uyan Lejyon VII Claudia Galyalıların arkasına düştüler. Galyalılar ana ordusu iki taraftan sıkışmaya alınmış oldu ve çok geçmeden çembere alındılar. Galyalıların ihtiyat olarak bıraktıkları birlikler bu çemberi kırmak hedefiyle ilerlemeye başladılar ve yakında bir tepeyi ellerine geçirdiler. Galyalı ihtiyatlarının bu taarruzu, Galyalılar ana ordusunu önünde ve arkasında bulunan Romalı lejyonlerin kurduğu tuzak baskısından kurtaramadı. Galyalılar ana ordusunun komutanları ile birlikte ölünceye kadar savaşmak veya kaçmak seçimi yapması gerekti. Kaçmayıp savaşanların tümü öldürüldü. Kaçabilen Galyalı savaşçılar ise Romalı süvariler tarafından kovalanıp büyük bir kısmı öldürüldü.
Büyük bir galibiyet aldığı bu muharebeden sonra Labienus ordusunun ağırlıklarını bıraktığı Agedicum'a geri döndü. Sonra da bütün ordusu ile birlikte Sezar ile buluşmaya gitti.