stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yönetim Bilimleri Dergisi
Editörler ve yazarlar

Derginin kurucusu Prof. Dr. Ali Akdemir'dir. 2018 yılına kadar editörlük görevini Prof. Dr. Suat Uğur ve Doç. Dr. Özgür Topkaya yürütmüştür. Cilt 17 Sayı 33'ten itibaren editörlük görev değişikliği olmuştur. Günümüzde Doç. Dr. Mustafa Kara ve Doç. Dr. Yener Pazarcık derginin editörlüğünü yapmaktadır. Dergi imrad'a uygun makale kabul etmektedir. Dergide Türkiye'den ve dünyadan çok sayıda tanınmış siyaset bilimci, iktisatçı ve diğer bilim insanlarının yazıları yayımlanmıştır. Dergi 2020 yılından itibaren yılda dört kere olarak yayın hayatına devam etmektedir.
Temel veriler ve ilgi konuları

Yönetim Bilimleri Dergisi (ISSN: 1304-5318) Şubat ve Ağustos aylarında olmak üzere 2003'ten bu yana yılda iki kez Türkçe ve İngilizce olarak yayınlanmış hakemli akademik bir dergidir. Dergi 2020 yılından itibaren yılda dört kere olarak yayın hayatına devam etmektedir (Ocak, Mart, Temmuz ve Ekim). Dergi elektronik ve basılı olarak yayınlanmakta olup, online olarak makalelere http://ybd.comu.edu.tr 21 Aralık 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. adresinden ulaşılabilmektedir.
YBD temelde ekonomi, işletme, siyaset bilimi, uluslararası ilişkiler, çalışma ekonomisi, maliye, ekonometri ve benzeri alanlara odaklanmıştır. Gönderilen yazılar ilk olarak editörler ve yazı kurulunca bilimsel anlatım ve yazım kuralları yönünden incelenir. Daha sonra uygun bulunan yazılar alanında bilimsel çalışmaları ile tanınmış üç ayrı hakeme gönderilir. Hakemlerin kararları doğrultusunda yazı yayınlanır veya yayınlanmaz. Hakemlik süreci en fazla altı ay içerisinde tamamlanır. Hakemlerin gizli tutulan raporları dergi arşivlerinde beş yıl süre ile tutulur.
Dergiyi tarayan uluslararası indeksler

Dergi çok sayıda uluslararası akademik indeks tarafından taranmaktadır. Bu indekslerden bazıları şunlardır:
International Bibliography of the Social Sciences (IBSS),
Index Islamicus,
Ulrichs Periodical Directory,
International Bibliography of Periodical Literature in the Humanities and Social Sciences (IBZ),
International Bibliography of Book Reviews of Scholarly Literature in the Humanities and Social Sciences (IBR)
TUBITAK ULAKBIM,
EBSCOHOST Academic Search Complete,
ASSOS INDEX
Worldwide Political Science Abstracts (CSA)
Yönlendirici Bilgi Protokolü

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
İnternet iletişim kuralları dizisi   OSI modeli
|  | Katman | İletişim kuralları |
| 7. | Uygulama katmanı | HTTP, DNS, SMTP, FTP, TFTP, UUCP, NNTP, SSL, SSH, IRC, SNMP, SIP, RTP, Telnet, ... |
| 6. | Sunum katmanı | ISO 8822, ISO 8823, ISO 8824, ITU-T T.73, ITU-T X.409, ... |
| 5. | Oturum katmanı | NFS, SMB, ISO 8326, ISO 8327, ITU-T T.6299, ... |
| 4. | Ulaşım katmanı | TCP, UDP, SCTP, DCCP, ... |
| 3. | Ağ katmanı | IP, IPv4, IPv6, ICMP, ARP, İnternet Grup Yönetim Protokolü, IPX,... |
| 2. | Veri bağlantısı katmanı | Ethernet, HDLC, Wi-Fi, Token ring, FDDI, PPP, L2TP... |
| 1. | Donanım katmanı | ISDN, RS-232, EIA-422, RS-449, EIA-485, ... |
İngilizce Router Information Protocol, yani Yönlendirme Bilgi Protokolü anlamına gelen RIP, bir TCP/IP ağındaki router'ların birbirini otomatik olarak tanımasında kullanılan bir iç yönlendirme protokoldür. Aynı zamanda uzaklık vektör algoritmasına dayanır ve IGP 'nın bir uygulamasıdır. Yönlendirme kararları, düğümler arasındaki sıçramaların sayısına dayanır. Yönlendiriciden geçmek bir sıçrama sayılır.
İlk olarak XNS  protokol kümesinde kullanılmış olup daha sonra IP ağ uygulamalarında kullanılmıştır.
RIP en iyi yol seçimini yaparken tek kriter olarak hop (düğüm) sayısına bakar. Max. 15 hop kabul edilir. 16'dan sonra destination unreachable hatasını gönderir. Router bu protokolde kendisine bağlı olan networkleri 30 saniyede bir komşu router'a bildirir. (classfull bir protokoldür yani ip adresinin sınıfına ait subnet mask seçilerek gönderilir. Subnet mask girilmez diğer bir deyişle) RIP protokolünde çalışan bir router'ın routing table'ında hop sayısı 16 olanlar ulaşılamaz anlamına gelmektedir. Router herhangi bir komşu router'dan 180 saniye bilgi alamazsa o kaydı artık kullanmıyor. Eğer 60 saniye daha bir bilgi alamazsa o router'ı yönlendirme tablosundan siliyor. Yönlendirme tablosunda kaynak adres, mask, router, interface, time gibi bilgiler vardır. Ayrıca router'lar arasında herhangi bir kimlik kanıtlaması yoktur.
Ağ topolojisindeki herhangi bir değişiklik, oraya bağlı olan yönlendirici tarafından sezilir ve yönlendirici yeni durum için değerlendirme yapar. Eğer daha iyi bir yol bulursa, önce kendi tablosunu günceller ve daha sonra komşularına yansıtır. Komşu yönlendiricilerde yeni durumu göz önüne alarak kendi tablolarını güncelleyip kendi komşularına haber verirler. Ancak değişikliği ilk yansıtan yönlendiriciye tekrar gönderilmemelidir. Böyle bir durumda kısır bir döngü oluşur.
Versiyonlar

Yönlendirme bilgi protokolünün üç standart sürümü bulunmaktadır: IPv4 için RIPv1 ve RIPv2, IPv6 için RIPng.
RIP versiyon 1

Rip versiyonunun orijinal talimatnamesi, RIP'in, RFC 1058 içinde tanımlandığı üzere classful (classful ağ: 1981'den CIDR ‘ın(Classless Inter-Domain Routing) tanıtımına kadar internette kullanılan bir  ağ adresleme mimarisidir.Bu metot internet protokol versiyon 4 için adres uzayını 5 adres sınıfına  parçalar. Her bir sınıf, adreslerin ilk 4 bitinde kodlanmıştır, ya farklı bir ağ boyutunu tanımlar mesala unicast adresler için ağa bağlı bilgisayarların sayısı  ya da mulitcast ağlar (sınıf D)  tanımlar.) routing kullandığını söyler. Periyodik yönlendirme  altağ bilgisini taşımadan güncelleme yapar, VLSM için destekten yoksundur. Bu sınırlama aynı ağ sınıfı içinde farklı boyutta alt ağlara sahip olmayı imkansız hale getirmiştir. Diğer bir deyişle, bir ağ sınıfındaki tüm alt ağlar aynı boyuta sahiptirler. Yönlendirici kimlik kanıtlaması için de bir destek yoktur bu da RIP‘i çeşitli ataklara karşı zayıf kılar.
RIP versiyon 2

Orijinal RIP talimatnamesinin eksikliğinden dolayı, RIP versiyon 2 1993 yılında geliştirilmiştir ve en son 1998 yılında standartlaştırılmıştır. RIp versiyon 2 alt ağ bilgisini taşıyacak hale gelmiştir ve bu da CIDR ‘ ı desteklemiştir. Geriye uyumluluğu desteklemek adına, hop sayısı sınırı 15 kalmıştır. RIP versiyon 2 eğer RIP versiyon 1 mesajları içerisindeki tüm protokol alanları sıfır olursa tamamen RIP versiyon 1 ile birlikte çalışabilirliği desteklemektedir. Ek olarak, uyumlu switch özelliği ince taneli birlikte çalışabilirlik ayarlarına da izin vermiştir. Ağa bağlı makinelerde gereksiz yüklenmeden kaçınmak için yönlendirme içerisine katılmamıştır, RIP versiyon 2 tüm yönlendirme tablosunu 224.0.0.9 adresinde tüm komşu yönlendiricilere broadcast yayımlayan RIP v1 e karşın  multicast olarak yayınlar. Özel uygulamalar için unicast adreslemeye izin verilkmiştir. RIP versiyon 2 STD56 internet standardıdır. Yön etiketleri de  RIP versiyonuna eklenmiştir. Bu da tüm yönlendiricilerin  EGP protokollerinden  merkezi yönlerin harici yönlerden ayırt edilmelerine imkân vermiştir.
RIPng

RIPng (RIP gelecek nesil) IPv6 gelecek nesil internet protokolünün  desteklenmesi için RIP versiyon 2 nin gelişmişi olarak  RFC 2080 içinde tanımlanmıştır.
RIP versiyon 2 ve RIPng arasındaki temel fark
Ipv6 ağı için destek
RIPv2, RIPv1 ‘in güncel kimlik kanıtlamalarını desteklerken, IPv6 yönlendiricileri kimlik kanıtlama işlevi  için  IPSec kullanmayı desteklediğinden RIPng desteklemez.
RIPv2 yönlendiricilere gelişigüzel kısaltmalar eklemeye izin verirken, RIPng izin vermez.
RIPv2 her bir yönlendirme girişinde diğer hop ‘u şifreler, RIPng yönlendirme girişlerinin bir kümesi için diğer hop’un özel  şifrelenmesini gerektirir.
RIPng multicast grup FF02::9 u kullanarak UDP 521 portundan güncellemeleri gönderir.
Amaç

İnternet denen ağ, birçok ağın birbirine bağlantısı ile oluşur. Örneğin:
Türkiye'deki çoğu internet servis sağlayıcısı, TTnet'in omurgasına bağlıdır
Belki de binlerce satır yönlendirme bilgisi girecek adam sayısı azdır
Ağ, değişimlere (örneğin TTnet'in su altı kablosunun kopması) karşı dayanıksız olacaktır
Dolayısıyla, RIP ve başka protokoller (OSPF de) router'ların birbirlerini otomatik olarak görmesi için gerekli hizmetleri sunarlar.
>> RIP'in sorunları <<

RIP, sadece kaç adımda gideceğini bildiğinden ortaya kimi sorunlar çıkar. Az önceki örnekte B ile C ağları arasındaki R3 yolunu kestiğimizi varsayalım. Bu durumda:
B router'ı C'ye doğru olan bağlantısını aklından siler
A router'ı B router'ına "ben C'ye iki adımda ulaşabiliyorum" der
B router'ı bunu listesine ekler ve A router'ına "ben C'ye üç adımda ulaşabiliyorum" der
Normalde C'ye B üzerinden ulaştığını bilen A router'ı, tablosunu günceller ve B'ye "ben C'ye dört adımda ulaşabiliyorum" der
Ve bu "sonsuza doğru sayma" böyle devam eder!
Bu sorunun çözümü için RIP 16 adımdan daha fazla adımdan ulaşılan ağları "o aslında ulaşılamıyor" kapsamına alır. Buna ek olarak, daha karmaşık olan OSPF protokolü bu sorunu çözmektedir.
RIP ve Çalıştırılması

RIP bir yönlendirme protokolüdür ve yönlendirme tablosunu dinamik olarak günceller. RIP kullanılan sistemlerde yönlendirme bilgileri, yine RIP'ın komşu sistemlerden gelen yeni bilgiler uyarınca sürekli yenilenir.
UNIX sistemlerin birçoğu RIP ile ilgili programı bünyesinde barındırır. Çalıştırılması için " %routed " yazılması yeterlidir.
Bu komut yürütülmeye başlatıldıktan sonra artık dinamik yönlendirme yapılıyor demektir. Yönlendirme tablosuna "netstat *-rn " komutuyla bakılarak aktif yönlendirme bilgileri görülebilir. Normalde RIP'in koştuğu sistemler, kendi yönlendirme özelliklerini RIP'in koştuğu komşu sistemlere de gönderir. Böylece komşu olan tüm RIP'li sistemler birbirleri hakkında bilgi sahibi olurlar.
RIP ve gateway dosyası

RIP yönlendirme algoritmasına ait " routed " programı ilk çalıştırıldığında yönlendirme tablosu boştur denilebilir. " gateway " dosyası başlangıç yönlendirme bilgilerini tutan bir sistem dosyasıdır. " routed " programı sistem ilk kalktığında bu dosya içindeki bilgileri okur ve tabloya yerleştirir.
Arap Sosyalist Baas Partisi - Suriye Bölgesi
Tarihi

Ana madde: Arap Sosyalist Baas Partisi - Suriye Bölgesinin tarihi
Tarihi > Kuruluş ve ilk yıllar (1947-1963)

Baas Partisi ve dolaylı olarak Suriye Bölgesel Şubesi, 7 Nisan 1947'de Mişel Eflak (Hristiyan), Selahaddin el-Bitar (Sünni Müslüman) ve Zeki el-Arsuzi (Nusayri) tarafından kuruldu. Kongreye göre parti "milliyetçi, halkçı, sosyalist ve devrimciydi" ve "Arap ulusunun anavatanı içinde birliğine ve özgürlüğüne" inanıyordu. Parti, sınıf çatışması teorisine karşı çıktı, ancak büyük endüstrilerin millileştirilmesini, işçilerin sendikalaşmasını, toprak reformunu ve bir dereceye kadar da özel miras ve özel mülkiyet haklarını destekledi. Parti, Edib Çiçekli'nin iktidara gelmesinin ardından Lübnan'da Arap Sosyalist Baas Partisini kurmak için Ekrem el-Havrani liderliğindeki Arap Sosyalist Partisi (ASP) ile birleşti. Çoğu ASP üyesi birleşmeye bağlı kalmadı ve George Alan'a göre "Havrani'nin kişiliğine tutkuyla sadık" kaldılar. Birleşme zayıftı ve ASP'nin orijinal altyapısının çoğu bozulmadan kaldı. 1955'te parti, Nasır'ı ve onun pan-Arap politikaları olarak algıladıkları şeyi desteklemeye karar verdi.
Suriye siyaseti, 1954'te Edib Çiçekli'nin askeri hükûmetinin devrilmesi ve demokratik sistemin yeniden kurulmasıyla dramatik bir dönüş yaşadı. Artık büyük ve popüler bir örgüt olan Baas, o yılki Suriye seçimlerinde 142 parlamento sandalyesinden 22'sini kazanarak parlamentodaki en büyük ikinci parti oldu. Baas Partisi; Mısır yanlılığı, antiemperyalist duruşları ve sosyal reforma verdikleri destek nedeniyle aydınlar tarafından desteklendi.
Baasçı bir albay olan Adnan el-Maliki'nin Nisan 1955'te Suriye Sosyal Milliyetçi Partisinin (SSMP) bir üyesi tarafından öldürülmesi, Baas Partisi ve müttefiklerinin bir baskı başlatmasına ve böylece bir rakibi ortadan kaldırmasına izin verdi. 1957'de Baas Partisi, Suriye'deki muhafazakar partilerin gücünü zayıflatmak için Suriye Komünist Partisi (SKP) ile ortaklık kurdu. O yılın sonunda SKP, Baas Partisini o kadar zayıflattı ki Aralık ayında Baas Partisi Mısır'la birlik için çağrıda bulunan bir yasa tasarısı hazırladı, bu çok popüler bir hareketti. Mısır ve Suriye arasındaki birlik devam etti ve Birleşik Arap Cumhuriyeti (BAC) kuruldu ve Nasır'ın kendi dışındaki partilere düşmanlığı nedeniyle Baas Partisi, Birleşik Arap Cumhuriyeti'nde yasaklandı. Baas liderliği, 1958'de partiyi feshetti ve belirli partilere karşı yasallaştırmanın SKP'ye Baastan daha fazla zarar vereceğine yönelik bir kumar oynadı. 1961'de Şam'da bir askeri darbe BAC'yi sona erdirdi. El-Havrani ve Selahaddin el-Bitar dahil olmak üzere on altı önde gelen politikacı - Bitar daha sonra imzasını geri çekti - darbeyi destekleyen bir bildiriye imza attılar. Baasçılar, 1961 parlamento seçimlerinde birkaç sandalye kazandılar.
Tarihi > 1963 askerî darbesi

Ana madde: 1963 Suriye askerî darbesi
Şubat 1963'te ayrılıkçı rejimi devirmeye hazırlanan askerî grup, bağımsız Nasırcılardan ve Baas subayları da dahil olmak üzere diğer birlikçilerden oluşuyordu. Baasın çoğunluğu oluşturan siyasi gücünün yeniden ortaya çıkması darbeye yardımcı oldu; çünkü siyasi çoğunluk olmadan darbe askeri bir devralma olarak kalacaktı. Ziyad el-Hariri, Şam'dan çok uzakta olmayan İsrail Cephesi'nde konuşlanmış büyük kuvvetleri kontrol ediyordu. Muhammed es-Sufi, Humus'taki önemli tugay karakollarına ve Hariri'nin bağımsız ortaklarından biri olan Hasan Haddad, Çöl Kuvvetlerine komuta ediyordu. Mart ayının başlarında, darbenin 9 Mart'ta hayata geçirilmesine karar verildi. Ancak, 5 Mart'ta, birkaç subay, kansız bir darbe yapma umuduyla darbeyi ertelemek istedi. Nasırcıların, gecikmeyi etkili bir şekilde ortadan kaldıran kendi darbelerini hazırladığı tahmin ediliyordu. Darbe gece başladı ve 8 Mart sabahı Suriye'de yeni bir siyasi dönemin başladığı açıktı.
Tarihi > İktidar partisi (1963-2024)

BAC'den ayrılma, parti için bir krize sebep oldu. Havrani de dahil olmak üzere birçok grup Baas Partisinden ayrıldı. 1962'de Eflak, Suriye Bölgesel Şubesini yeniden kuran bir kongre topladı. Orijinal Baas Partisinde Mişel Eflak liderliğindeki Ulusal Komutanlık ile Suriye Bölgesel Şubesindeki "bölgeciler" arasındaki bölünme, BAC'nin dağılmasından kaynaklandı. Eflak bölgeci unsurları kontrol etmeye çalışmıştı. Bölgeciler; Fayiz el-Casim, Yusuf Zuayyin, Münir el-Abdullah ve İbrahim Makhus liderliğindeki tutarsız bir gruptu. Eflak, Suriyeli olmayan Ulusal Komutanlık üyelerinin çoğunluğunun (o sırada 13) desteğini korudu.
Şubat 1963'te Irak'ta Baas Partisinin Irak Bölgesel Şubesi liderliğindeki darbenin başarısının ardından Askeri Komite, Nazım el-Kudsi'nin başkanlığına karşı bir darbe planlamak için aceleyle toplandı. Darbe - 8 Mart Devrimi olarak da adlandırılır - başarılı oldu ve Suriye'de bir Baas hükûmeti kuruldu. Darbecilerin ilk emri, tamamen Baasçılardan ve Nasırcılardan oluşan ve sivillerden ziyade askerî personel tarafından kontrol edilen Ulusal Devrim Komutanlığı Konseyini (UDKK) kurmaktı. Ancak, iktidardaki ilk yıllarında, Suriye Bölgesel Şubesi geleneksel Baasçılar, radikal sosyalistler ve Askeri Komite üyeleri arasında bir iç güç mücadelesi yaşadı. Nasırcı ve Müslüman Kardeşler muhalefeti 1960'larda Suriye'nin komünistler tarafından ele geçirileceği hayaletini yaymak için güçlerini birleştirdi. Baas Partisine Sünni karşıtı olduğu için saldırdılar ve rejimin devlet laikliğini din karşıtı ve ateist olduğu için kınadılar. Nasır'ın kendisi de Suriye Baasını militan laikliği ve liderlerinin radikal Marksist önerileri nedeniyle yasakladı. Baas yönetiminin ilk dönemi, Eflak ve Bitar liderliğindeki geleneksel Baasçıları deviren ve Askeri Komite başkanı Salah Cedid'i iktidara (resmen olmasa da) getiren 1966 Suriye askeri darbesi ile sona erdi.
Tarihi > İktidar partisi (1963-2024) > 1970 askerî darbesi

Ana madde: Düzeltici Hareket (Suriye)
1967'deki Altı Gün Savaşı'ndan sonra, Cedid ile Hafız Esad arasındaki gerilim arttı ve Esad ile yandaşları ordu üzerindeki baskılarıyla güçlendi. 1968 sonlarında Cedid'in destek ağını dağıtmaya başladılar ve partinin Cedid'in kontrolü altında kalan sivil kolunun etkisiz direnişiyle karşılaştılar. Bu güç ikiliği, Esad'ın Etasi ve Cedid'i devirip hapse attığı Kasım 1970 Düzeltici Devrim'e kadar devam etti. Esad, daha sonra hızlı bir kurum inşa etme projesine başladı, parlamentoyu yeniden açtı ve 1963'ten beri askeri emir ve geçici anayasal belgelerle yönetilen ülke için kalıcı bir anayasayı kabul etti. Esad, selefinin radikal sosyalist ekonomi politikalarını önemli ölçüde değiştirdi, birkaç zengin kentli aileyi özel sektördeki faaliyetlerini artırmaya teşvik etti ve Basra Körfezi bölgesindeki Arap devletlerinden sınırlı yabancı yatırıma izin verdi.
Tarihi > İktidar partisi (1963-2024) > Hafız Esad (1970-2000)

Ayrıca bakınız: Esad ailesi, İran-Suriye ilişkileri ve Suriye İç Savaşı
Hafız Esad'ın yönetimi Pan Arap ideolojisinin fiilen terk edilmesi, yerine sosyalist dönüşüm doktrininin yerleştirilmesi ve Suriye'de sosyalist toplumun inşasına öncelik verilmesiyle damgasını vurdu. Siyasi katılım, Suriye Baası ve Marksist-Leninist partilerin iktidardaki koalisyonu olan Ulusal İlerici Cephe ile sınırlı kaldı ve Sovyet Bloğu içinde sağlam bir yer edindi. Parti ayrıca Esad'ın etrafında bir kişilik kültü inşa etmeye başladı ve silahlı kuvvetlerin seçkinlerini Esad'ın kontrolü altına aldı ve subay kadrosu Alevi sadıklarla dolduruldu; Sünni çoğunluğu partiden daha da uzaklaştırdı.
1970'lerin sonlarına gelindiğinde, Esad yönetimindeki Baas rejiminin devlet aygıtı Sünni karşıtı bir yönelimde birleşmişti. Resmi propaganda, Alevi çiftçileri zengin Sünni toprak sahiplerine karşı kışkırtıyor ve Sünni tüccar ve sanayicileri millileştirme ve sosyalist devrimin düşmanları olarak gösteren stereotipleri düzenli olarak yayıyordu. Esad rejimine, Baas'taki ve silahlı kuvvetlerdeki Alevi elitlere karşı duyulan öfke Sünni çoğunluk arasında yaygınlaşarak İslami bir direnişin temellerini attı. İssam el-Attar gibi Müslüman Kardeşler'in önde gelen liderleri hapsedildi ve sürgüne gönderildi. Geleneksel Suriyeli Sünni ulema, Müslüman Kardeşler devrimcileri ve İslamcı aktivistlerden oluşan bir koalisyon, 1980 yılında Esad'ı cihat yoluyla devirmek ve İslami bir devlet kurmak amacıyla Suriye İslami Cephesini kurdu. Aynı yıl Hafız, Irak ile savaşında İran'ı resmen destekledi ve tartışmalı bir şekilde İranlı savaşçıları ve terör gruplarını Lübnan ve Suriye'ye ithal etmeye başladı. Bu durum ülke içinde artan sosyal gerilimlere yol açtı ve sonunda 1982'de İslami Cephenin önderliğinde tam teşekküllü bir isyana dönüştü. Rejim, Hama ve Halep'teki Sünni halkı katlederek ve çok sayıda camiyi bombalayarak karşılık verdi ve yaklaşık 20.000 - 40.000 sivili öldürdü. Ayaklanma acımasızca bastırıldı ve Esad, Müslüman Kardeşleri yıkılmış olarak kabul etti.
Hafız Esad yönetimindeki Suriye sadık bir Sovyet müttefikiydi ve Soğuk Savaş'ın zirve yaptığı dönemde Sovyet Bloğu'na sıkı sıkıya bağlıydı. Sovyetler Birliği, Suriye'yi Orta Doğu stratejisinin kilit noktası olarak gördü ve 1980'de Dostluk ve İşbirliği Antlaşması'nı imzalayarak doğrudan Suriye'nin savunmasını üstlendi ve Suriye Silahlı Kuvvetlerini Sovyet standartlarına dahil etti. Hafız ise kendisini sosyalist ekonomi ve dış politikalara adamış ve Sovyetlerin Afganistan'ı istilasını açıkça destekleyen az sayıdaki otokrattan biri olmuştur. Soğuk Savaş'ın sona ermesi ve Sovyetler Birliği'nin çöküşü, eski düzene olan nostaljisini koruyan Esad'a derin bir darbe indirdi. Esad, yetkilerini devlet başkanlığında merkezileştirerek 2000 yılındaki ölümüne kadar Suriye'yi yönetmeye devam etti.
Tarihi > Esad sonrası

Esad rejiminin düşmesinin ardından Baasın Merkez Komutanlığı, partinin gazetesi El-Baas'ta bir açıklama yayınlayarak partinin "ülkenin, toprağın, halkın ve kurumların birliğini savunmak" amacıyla Suriye Geçiş Hükûmeti ile işbirliği yapma niyetini duyurdu. Ayrıca siyasi çoğulculuğu ve güçler ayrılığını sağlayacak reformlar yapılması çağrısında bulunuldu. 11 Aralık 2024'te üyeler arasında dağıtılan ve El-Baas'ta yayınlanan bir iç bildiri ile tüm parti faaliyetleri süresiz olarak askıya alındı, partiye ait tüm araç ve silahlar İçişleri Bakanlığına, tüm parti fonları da Maliye Bakanlığına teslim edildi; Özel Şam Üniversitesi de Yükseköğretim Bakanlığının gözetimi altına alındı. Partinin Şam'daki merkezi de şu anda Hey'etu Tahrîri'ş-Şâm üyeleri tarafından yönetilen Suriye Geçiş Hükümetine devredildi.
20 Ocak 2025 tarihinde, partinin Süveyda'daki yerel şubesinin merkezinin bulunduğu bina, Suriye Geçiş Hükümeti tarafından Şam Üniversitesinin yerel bir şubesine devredildi. 29 Ocak 2025'te parti, Suriye Geçiş Hükümetinin yeni başkanı ilan edilen Ahmed eş-Şara tarafından 2012 Anayasası, Halk Meclisi, Suriye Arap Silahlı Kuvvetleri ve devrik rejime bağlı güvenlik servisleri ile birlikte resmen feshedildi.
Organizasyon > Genel Kongre

Genel Kurul'un Merkez Komutanlığı üyelerini seçmek için her dört yılda bir toplanması gerekiyordu. 1980'den bu yana, Merkez Komutanlığı seçme yetkisine sahip olan Merkez Komitesinin işlevleri gölgede kalmıştır. 1985'in 8. Bölgesel Kongresi'nde komuta sekreteri, Merkez Komitesini seçme yetkisine sahipti. 8. Bölge Kongresi, Hafız Esad döneminde yapılacak son kongre olacaktı. Bir sonraki Bölgesel Kongre Haziran 2000'de yapıldı ve Beşşar Esad, komuta sekreteri ve bir sonraki devlet başkanlığı seçimleri için de aday olarak seçildi.
Genel Kongre delegeleri, Merkez Komutanlığı liderliği tarafından önceden seçilir. Tüm delegeler partinin yerel örgütünden gelmekle birlikte, liderliğin sunduğu üyeleri seçmek zorunda kalıyorlar. Ancak, bazı eleştirilere izin verilir. 8. Bölge Kongresi'nde, birkaç delege Suriye'de artan siyasi yolsuzluğu ve ekonomik durgunluğu açıkça eleştirdi. Ayrıca, önemli sorunları Merkez Komutanlığı ile tartışabilirler ve bu da onlarla ilgilenebilirlerdi.
| --- | --- |
1958'de Bölge Şubesi'nin dağılmasından önceki Bölge Kongreleri 1. Bölge Kongresi (Mart 1954)  2. Bölge Kongresi (Mart 1955)  3. Bölge Kongresi (9-12 Temmuz 1957) Bölge Şubesi'nin yeniden kurulmasından sonra düzenlenen Bölge Kongreleri 1. Bölge Kongresi: 5 Eylül 1963  2. Bölge Kongresi: 18 Mart - 4 Nisan 1965  3. Bölge Kongresi: Eylül 1966  4. Bölge Kongresi: 26 Eylül 1968  5. Bölge Kongresi: 8-14 Mayıs 1971  6. Bölge Kongresi: 5–15 Nisan 1975  7. Bölge Kongresi: 22 Aralık - 7 Ocak 1980  8. Bölge Kongresi: 5-20 Ocak 1985  9. Bölge Kongresi: 17-21 Haziran 2000  10. Bölge Kongresi: 6-9 Haziran 2005: Olağanüstü Bölge Kongreleri 1. Olağanüstü Bölge Kongresi: 1 Şubat 1964  2. Olağanüstü Bölge Kongresi: 1 Ağustos 1965  3. Bölgesel Acil Durum Kongresi: 10-13 ve 20-27 Mart 1966  4. Bölgesel Acil Durum Kongresi: Eylül 1967  5. Bölgesel Acil Durum Kongresi: 21-31 Mart 1969  6. Bölge Olağanüstü Hal Kongresi: Haziran 1974
Organizasyon > Genel Kongre > Merkez Komutanlığı

Ana madde: Arap Sosyalist Baas Partisi Merkez Komutanlığı - Suriye Bölgesi
Merkez Komutanlığı Suriye Anayasası'na göre devlet başkanı adayı belirleme yetkisine sahiptir. Anayasa, Merkez Komutanlık sekreterinin Suriye devlet başkanı olduğunu belirtmese de Baas Partisinin üyesi olduğu Ulusal İlerici Cephenin (UİC) tüzüğü, devlet başkanı ve Merkez Komuta sekreterinin UİC başkanı olduğunu belirtir, ancak bu başka herhangi bir yasal belgede belirtilmemiştir. 1964'te yapılan 1. Olağanüstü Bölge Kongresi, Merkez Komutanlık sekreterinin aynı zamanda devlet başkanı olmasına karar verdi. Merkez Komutanlığı resmi olarak Genel Kurula karşı sorumludur.