stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1848 Macar Devrimi
Devrimden önce Macaristan > Macar Jakoben Kulübü

Şubat 1790'da Kutsal Roma İmparatoru II. Joseph ölmüştür; yerine I. Francis geçmiş ve Macaristan'daki aydınlanmacı reformlara son vermiştir; bu durum Fransız Aydınlanma felsefesine dayanan yeni radikal fikirlerin takipçisi olan birçok reform odaklı Fransızca konuşan entelektüeli kızdırmıştır. Yeni Kutsal Roma İmparatoru II. Leopold için 1792'ye kadar gizli ajan olarak çalışan Ignác Martinovics, Oratio pro Leopoldo II'de yalnızca toplumsal sözleşmeden elde edilen otoritenin tanınması gerektiğini açıkça ilan etmiş; sıradan insanların eğitim almasını engelledikleri için aristokrasiyi insanlığın düşmanı olarak görüyordu. Bir diğer eseri olan Halkın ve Vatandaşların İlmihali'nde vatandaşların her türlü baskıya karşı çıkma eğiliminde olduğunu ve egemenliğin halka ait olduğunu savunmuştur. Aynı zamanda Mason olmuş ve Macaristan'da federal bir cumhuriyetin benimsenmesini desteklemiştir. Macar Jakobenlerin bir üyesi olarak, bazıları tarafından devrimci düşüncenin idealist bir öncüsü, bazıları tarafından ise vicdansız bir maceracı olarak görülmüştür. Macar serfleri arasında soylulara karşı bir isyan başlatmış; bu yıkıcı eylem yüzünden Kutsal Roma İmparatoru II. Francis Martinovics ve gizli polisin eski şefi olan patronu Ferenc Gotthardi'yi görevden almıştır. Mayıs 1795'te diğer altı önde gelen Jakoben ile birlikte idam edilmiştir. Şair János Batsányi ve dilbilimci Ferenc Kazinczy'nin de aralarında bulunduğu cumhuriyetçi gizli topluluğun 42'den fazla üyesi tutuklanmıştır.
Macar Jakoben cumhuriyetçi hareketi, Macar Parlamentosu'nu ve parlamentoda bulunan partilerin politikasını etkilemese de şair Sándor Petőfi, roman yazarı Mór Jókai, filozof ve tarihçi Pál Vasvári ve 15 Mart 1848'de Pilvax kahve sarayında devrimi ateşleyen gazeteci József Irinyi gibi radikal gençler ve öğrenciler ile parlamento dışı güçler arasında güçlü ideolojik bağları vardı.
Devrimden önce Macaristan > Reformlar Çağı > Basında reformcuların "uzun tartışması" (1841-1848)

1843 ile 1847 diyetleri arasındaki dönem, çeşitli siyasi partilerin tamamen dağılıp dönüştüğünü görmüştür. Széchenyi açıkça hükûmete katılırken, ılımlı Liberaller aşırılık yanlılarından ayrılarak Merkezciler adında yeni bir parti kurmuşlardır.
Kont Széchenyi, 1841 tarihli Doğu Halkı (Kelet Népe) adlı broşüründe Kossuth'un politikasını analiz etmiş ve Kossuth'un reform önerilerine yanıt vermiştir. Széchenyi, Habsburg hanedanının şiddetli müdahalesinin potansiyel felaket ihtimalinden kaçınmak için ekonomik, politik ve sosyal reformların yavaş ve dikkatli ilerlemesi gerektiğini savunuyordu. Széchenyi, Kossuth'un fikirlerinin Macar toplumunda yayıldığının farkındaydı ve Habsburg hanedanıyla iyi bir ilişki kurma ihtiyacının göz ardı edildiğini düşünüyordu.
Diğer taraftan Kossuth, aristokrasinin rolünü reddetmiş ve yerleşik sosyal statü kurallarını sorgulamıştır. Széchenyi'nin aksine Kossuth, sosyal reform sürecinde sivil toplumu edilgen bir rolde sınırlamanın imkansız olduğuna inanmaktadır. Kossuth'a göre daha geniş toplumsal hareketler sürekli olarak siyasi yaşamın dışında tutulamaz. Kossuth'un toplum anlayışının arkasında, evrensel oy hakkıyla tezahür ettiğini gördüğü, hakların üniter kökenini vurgulayan bir özgürlük kavramı mevcuttur. Széchenyi, siyasi haklarını kullanırken vatandaşların zenginliğini ve eğitimini dikkate almış ve bu nedenle, dönemin Batı Avrupa (İngiliz, Fransız ve Belçika) sınırlı oy hakkına benzer şekilde yalnızca sınırlı oy hakkını desteklemiştir. 1885'te Kossuth, Széchenyi'yi liberal elitist aristokrat olarak adlandırırken, Széchenyi ise kendisini demokrat olarak görmüştür.
Széchenyi, yalnızlık yanlısı bir politikacıdır; Kossuth'a göre ise uluslararası liberal ve ilerici hareketler ile güçlü ilişkiler ve işbirliği, özgürlüğün başarısı için şarttı. Dış politika konusunda Kossuth ve takipçileri, Széchenyi'nin yalnızlık yanlısı politikasını reddetmişler ve böylece kendi ahlaki ve politik standartlarına uygun ülkeleri ve siyasi güçleri destekyerek liberal enternasyonalizm zemininde durmuşlardır. Aynı modern liberal değerleri paylaşan siyasi hareketlerin "feodalist" muhafazakarlara karşı ittifak kurması gerektiğine de inanıyorlardı.
Széchenyi ekonomi politikasını Britanya İmparatorluğu'nun uyguladığı laissez-faire ilkelerine dayandırırken, Kossuth, Macaristan'ın nispeten zayıf sanayi sektörü nedeniyle koruyucu gümrük vergilerini desteklemiştir. Kossuth, hızla sanayileşen bir ülkenin inşasını hayal ederken, Széchenyi ekonominin ana temeli olan geleneksel güçlü tarım sektörünü korumak istiyordu.
Devrimden önce Macaristan > Reformlar Çağı > Reformcu "On İki Madde"

Reformcu liberaller, Széchenyi ve Kossuth'un fikirleri arasında bölünmüştüler, bu nedenle genellikle reformların çoğuna karşı çıkan muhafazakarlar, eski feodal parlamentoda zayıf çoğunluğu koruyabileceklerini düşünüyorlardı. Ancak seçimlerden hemen önce Deák, tüm Liberalleri "On İki Madde" ortak platformunda yeniden birleştirmeyi başarmıştır. On iki madde, daha sonra Nisan ayına ait kanunların temelini oluşturmuştur. Bunlar şöyleydi:
Basın Özgürlüğü (Sansürün ve sansür bürolarının kaldırılması)
Buda ve Peşte'de sorumlu bakanlıklar (Bakanların basit bir şekilde kraliyet tarafından atanması yerine, tüm bakanlar ve hükümet parlamento tarafından seçilip görevden alınmalıdır)
Peşte'de yıllık parlamento oturumu. (kral tarafından düzenlenen nadir özel oturumlar yerine)
Kanun önünde sivil ve dini eşitlik. (Halk ve soylular için ayrı yasaların kaldırılması, soyluların yasal ayrıcalıklarının kaldırılması. Ölçülü hoşgörü yerine tam dini özgürlük: (Katolik) devlet dini'nin kaldırılması)
Ulusal Muhafız. (Kendi Macar ulusal muhafızlarının oluşturulması, sistemin geçişi sırasında kanun ve düzeni sağlamak için bir polis gücü gibi çalışacak, böylece devrimin ahlakını koruyacak)
Vergi yüklerinin ortak payı. (asillerin vergi muafiyetinin kaldırılması, soyluların gümrük ve tarife muafiyetlerinin kaldırılması)
Yüksek sınıfın kaldırılması. (Feodalizmin kaldırılması ve köylülerin serfliğinin ve kölelik hizmetlerinin kaldırılması)
Jüriler ve temsil eşit temelde. (Halk mahkemelerde jüri olarak seçilebilir, herkes öngörülen eğitime sahipse kamu yönetiminin ve yargının en üst kademelerinde bile memur olabilir)
Ulusal Banka.
Ordu anayasayı destekleyeceğine yemin etsin, askerlerimiz yurt dışına gönderilmemeli, yabancı askerler ülkemizi terk etmelidir.
Siyasi mahkûmların serbest bırakılması.
Birlik. (Osmanlı savaşları sırasında ayrılan Macar ve Transilvanya parlamentolarının yeniden birleşmesi de dahil olmak üzere Transilvanya ile birlik)
Bu uzlaşıdan sonra gelen parlamento seçimleri İlericiler için tam bir zaferle sonuçlanmıştır. Bu aynı zamanda eski feodal zümrelerin parlamenter sistemine dayanan son seçim olmuştur. İktidar ile muhalefet arasında uzlaşma sağlamaya yönelik tüm çabalar sonuçsuz kalmıştır. Kossuth yalnızca gerçek şikayetlerin giderilmesini değil, aynı zamanda gelecekteki muhtemel şikayetlerinde önüne geçecek liberal bir reform da talep etmiştir. En yüksek çevrelerde diyetin sona erdirilmesi artık tek çözüm gibi görünüyordu; ancak, bu gerçekleştirilemeden, Paris'teki Şubat devriminin haberi 1 Mart'ta Pressburg'a ulaşmış ve 3 Mart'ta Kossuth'un bağımsız, sorumlu bir bakanlık atanması yönündeki önergesi Alt Meclis tarafından kabul edilmiştir. Hareketin kendisinden çok ses tonundan endişe duyan ılımlılar yeniden, müdahale etmeye çalıştılar; ancak 13 Mart'ta Viyana devrimi patlak vermiş ve İmparator, baskıya veya paniğe boyun eğerek, Kossuth, Széchenyi ve Deák'ın da dahil olduğu ilk Macar sorumlu bakanlığının başbakanı Kont Louis Batthyány'yi atamıştır.
Peşte ve Buda'da bir günlük kansız devrim > Viyana'da Devrim

Kriz, Kossuth'un beklediği gibi yurt dışından gelmiş ve bunu sonuna kadar kullanmıştır. 3 Mart 1848'de, Paris'te devrim haberinin gelmesinden kısa bir süre sonra, gücü aşan bir konuşmasında, Macaristan için parlamenter hükûmet ve Avusturya'nın geri kalanı için anayasal hükûmet talep etmiştir. Habsburg'ların o zamanlar on yedi yaşında "sevgili Arşidük Franz Joseph" umudunu, özgür bir halkın özlemlerini yarı yolda karşılayarak hanedanın kadim ihtişamını sürdürmeye çağırmıştır. Kısa sürede Avusturya'da ve Kıta Avrupası'nın büyük bir kısmında kitlesel olarak popüler bir devrimci konuşmacı haline geldi; konuşması Viyana sokaklarında Metternich'i deviren kalabalığa yüksek sesle okundu (13 Mart) ve Diyet'ten bir heyet, İmparator Ferdinand'ın dilekçelerine onayını almak için Viyana'yı ziyaret ettiğinde, asıl alkışı alan kişi Kossuth olmuştur.
Paris'de gerçekleşen devrim haberinin ulaşması ve Kossuth'un özgürlük ve insan haklarına ilişkin Almanca konuşması, 13 Mart'ta Viyana'daki Avusturyalı kalabalığın heyecanını kamçılamıştır. Viyanalı kitleler Kossuth'u kahramanları olarak kutlarken, 15 Mart'ta Buda'da devrim patlak vermiş; Kossuth hemen eve dönmüştür.
Parlamenter monarşi, Batthyány hükümeti > Avusturya Stadion Anayasası ve düşmanlığın yenilenmesi

4 Mart 1849 günü Viyana'daki Habsburg hükûmeti, Stadion Anayasası adı verilen yeni bir anayasa ilan etmiştir. Merkeziyetçi Stadion Anayasası hükümdara çok önemli bir güç sağlamış ve neo-mutlakiyetçiliğin yolunu açmıştır. Avusturya'nın yeni Mart Anayasası, Macaristan'ın temsil edilmediği Avusturya İmparatorluk Diyeti tarafından hazırlanmıştır. İmparatorluk Diyeti gibi Avusturya yasama organlarının geleneksel olarak Macaristan'da hiçbir gücü yoktu. Buna rağmen, İmparatorluk Diyeti aynı zamanda 12. yüzyılın sonlarından bu yana Macaristan'da en yüksek yasama gücü olarak var olan Macaristan Diyeti'ni de ortadan kaldırmaya çalışmıştır. Avusturya Stadion anayasası, Macaristan'ın mevcut anayasasıyla çelişmiş ve kaldırılmasını hedeflemiştir. Ülkenin toprak bütünlüğü bile tehlike içindeydi: 7 Mart günü imparator Francis Joseph adına, tüm imparatorluk için birleşik bir anayasa tesis eden ve Macaristan Krallığı'nın beş bağımsız askeri bölgeye bölündüğü bir imparatorluk bildirisi yayınlanmıştır.
Bağımsızlık savaşı

1848 ve 1849 yıllarında bağımsızlık isteyen Macar halkı ülkenin yalnızca orta kesimlerinde çoğunluktaydı. Macarlar başka milletlerle çevriliydi.
1848-1849'da Avusturya monarşisi ve onlara danışmanlık yapanlar Hırvatları, Sırpları ve Rumenleri manipüle ederek bir gün Macarlara, ertesi gün Sırplara ve diğer gruplara çelişkili vaatlerde bulunmuşlardır. Bu gruplardan bazıları, kendi bağımsızlıkları için çabalayan liderleri tarafından Macar Hükûmetine karşı savaşmaya yönlendirilmiş; bu, diğerlerinin yanı sıra Macarlar ve Romenler arasında çok sayıda acımasız olayı tetiklemiştir.
Ancak 1848 ve 1849'da Slovakların, Almanların, Rusinlerin ve Macaristan Slovenlerinin çoğu, Macar Yahudileri ve Polonyalı, Avusturyalı ve İtalyan gönüllüler gibi pek çok kişi tarafından Macarlar, destekleniyorlardı. 28 Temmuz 1849'da Macar Devrimci Parlamentosu, Avrupa'daki etnik ve azınlık haklarına ilişkin ilk yasayı ilan etmiş ve yürürlüğe koymuş; ancak bunlar, Rus ve Avusturya ordularının Macar Devrimi'ni ezmesinin ardından kaldırılmıştır. Avusturya tahtı zaman zaman Macaristan'daki böl ve yönet taktiğinde abartıya kaçması bazen istenmeyen sonuçla doğurmuştur. Buna örnek ise savaşa açık bir şekilde Macar karşıtı olmasa da en azından kayıtsız olarak başlayan, ancak Hanedanlığa karşı Macar Hükûmetini destekleyen Slovakların durumunda yaşanmıştır. Ancak başka bir durumda, Avusturyalıların ikiyüzlülüğü, 1849'daki savaş sırasında Macar davasına daha da şaşırtıcı bazı yeni müttefikler kazandırmıştır.
Bağımsızlık savaşı > Hırvatlar

Ana madde: Hırvatistan Krallığı (Habsburg)
Hırvatistan Krallığı, 12. yüzyıldan beri Macaristan Krallığı ile şahsi birlik içindeydi. Hırvat milliyetçiliği, 19. yüzyılın balarında zayıftı, ancak özellikle de Macar Krallığı altındaki Hırvat özerkliğini göz ardı eden Nisan Kanunlarıyla birlikte artan Macar baskısı nedeniyle büyümüştür.
Bu duruma yanıt olarak Hırvat liderler ayrı bir Üçlü Krallık çağrısında bulunmuşlardır. Saygı duyulan bir Hırvat kahramanı olmaya devam edecek olan Ban Josip Jelačić, Habsburglar altında ayrı bir varlık olarak Hırvatistan'ı Macaristan'dan kurtarmak istemiştir. Sonunda Avusturya İmparatorunun danışmanı olarak yemin etmek üzere Viyana'ya gitmiştir. Lajos Kossuth'un Habsburgları tahttan indirerek bağımsız bir Macaristan Krallığı ilan etmesinden kısa bir süre sonra Hırvatlar, Macarlara karşı isyan etmişler ve Avusturya'ya bağlılıklarını ilan etmişlerdir. Macar devrimindeki ilk çatışma Hırvatlar ve Macarlar arasındaydı ve Avusturya'nın sadık Hırvat tebaasının müdahalesi Viyana'da karışıklığa neden olmuştur. Jelačić, Macar devrimcilerin artan gücünü bastırmak umuduyla ordusunu kendi emri altına göndermiş, ancak başarısız olmuş ve 29 Eylül'de Pákozd yakınlarında Macarlar tarafından geri püskürtülmüştür.
Macar Devrimi'nin sona ermesinden sonra Hırvatistan, 1860'lardaki Hırvat-Macar Uzlaşması'na kadar doğrudan Avusturya tarafından yönetilmiştir.
Bağımsızlık savaşı > Transilvanya

29 Mayıs 1848 günü Kolozsvár'da (günümüzde Cluj, Romanya), Transilvanya Diyeti (116 Macar, 114 Székely ve 35 Sakson'dan  oluşuyordu) Macaristan ile yeniden birleşmeyi onaylamıştır. Romenler ve Almanlar karara karşı çıkmışlardır.
10 Haziran 1848 günü Wiener Zeitung gazetesi şunları yazmıştır: Her durumda, tüm insan haklarına aykırı olarak ilan edilen Transilvanya birliği geçerli değildir ve tüm dünyadaki hukuk mahkemeleri, Rumen halkının protestosunun haklılığını kabul etmelidir.
Eylül 1848'de Avusturyalı komutan Karl von Urban, Devrim'e karşı çıkan ilk kişi olmuştur. 10 Eylül'de Transilvanya Prensliği'nin 44 bölgesinin liderlerini Naszód (Năsăud) karargahına çağırmış ve hem zorunlu askerliği reddeden köylere hem de köylü ayaklanmasından korkan toprak sahiplerine koruma teklif etmiştir. Urban daha sonra yüzlerce köylüye ve köy delegesine bağlılık yemini etmiş ve sonunda geniş çapta dağıtılan bir memorandum ile Devrim'i kınamıştır. Von Urban o kadar zorlayıcı bir tavır sergiledi ki, Eylül sonu itibarıyla bölgedeki 918 topluluk Devrim'den uzaklaşmış, İmparatorluk ve Karşı-devrimci davaya katılmıştır. Bu, Transilvanya'daki devrimci partinin gücüne ölümcül bir darbe indirmiştir.
Bağımsızlık savaşı > Transilvanya > Rumenler

Ayrıca bakınız: Avram Iancu
25 Şubat 1849'da Rumen nüfusunun temsilcileri, Habsburg İmparatoru'na, Büyük Transilvanya Prensliği Banat ile, Macaristan ve Bukovina'ya komşu bölgelerden Romanya ulusunun Memorandumunu göndererek, Bukovina, Transilvanya ve Banat'ın bir hükümet (...) Avusturya devletindeki tüm Romenlerin, Monarşinin bir bölümünü tamamlayacak şekilde Avusturya yönetimi altında tek bir bağımsız ulus halinde birleşmesini talep etmişlerdir.
Bağımsızlık savaşı > Transilvanya > Transilvanya Saksonları

1848 yılının Ekim ayının ilk günlerinde Stephan Ludwig Roth, Saksonlar için iki seçenek olduğunu söylemiştir: Bunlardan birincisi, Macarların yanında yer almak ve böylece Rumenlere ve imparatorluğa karşı çıkmak; ikincisi ise Rumenlerin yanında yer almak ve böylece Macarlara karşı imparatorluğu desteklemektir. Bu seçimde Rumenler ve Macarlar tesadüfidir. En önemli prensip Avusturya'nın ilan ettiği anayasanın genişletilmesini garanti eden birleşik imparatorluk ilkesidir.
Transilvanya Saksonları, Transilvanya'nın Macaristan'a dahil edilmesini reddetmişlerdir.
Bağımsızlık savaşı > Milliyetler ile uzlaşma girişimleri

Ağustos-Eylül 1848 gibi erken bir tarihte, Macaristan Parlamentosu'nun Vatandaşlık Komitesi, Rumenler için günümüzün demokratik standartlarını bile karşılayabilecek kadar geniş haklar vadeden bir vatandaşlık yasa tasarısı taslağı hazırladı:
Ana dilde eğitim. Tasarıda, devlet okullarının kurulmasında Rumence konuşan nüfusun da dikkate alınacağı sözü veriliyordu. Ancak Romence'nin eğitim dili olduğu ortaöğretim okullarında, Macar dili ve edebiyatını sıradan bir ders olarak öğretmek zorunda kalacaktı.
Üniversitede bir Romen filolojisi ve edebiyatı bölümü kurulacak.
Ortodoks Kilisesi'nin Katolik ve Protestan kiliseleriyle tam dini eşitliği,
Görevlilerin yerin ulusal oranına göre seçilmesi,
Devlet ile Rumen çoğunluğunun bulunduğu ilçeler ve belediyeler arasındaki resmi yazışmalar Rumence yapılabilir,
Romenler Devlete ve yerel makamlara kendi ana dillerinde hitap edebilirler.
Şehir ve ilçe meclislerine seçilen temsilcilerin Macarca anlamalarına gerek yoktur.
Etnik çoğunluk bölgelerinde, ulusal muhafızlar emirlerini etnik dilde alacaklar.
Bir vatandaşlığa tanınan tüm haklar diğer tüm milletlere de uygulanacaktır.
Macarların bu çabasına rağmen Rumenlerin imparatordan taleplerinin yerine getirilmesini istemeleri Macarlar ile aralarında kanlı bir iç savaşa yol açmıştır.
Bağımsızlık savaşı > Ruslar

Devrimci direnişin başarısı yüzünden Franz Joseph, Mart 1849'da "Avrupa jandarması" Rus Çarı I. Nikolay'dan yardım istemek zorunda kalmıştır. Yaklaşık 8.000 askerden oluşan bir Rus ordusu 8 Nisan 1849 günü Transilvanya'yı işgal etmiştir. Ancak Transilvanya ve Eflak sınırı boyunca Güney Karpat dağ geçitlerini geçtiklerinde, Polonya doğumlu General Józef Bem liderliğindeki büyük bir Macar devrimci ordusuyla karşılaşmışlardır.
Bem, 1830-1831 Polonya ayaklanmasına, 1848'de Viyana'daki ayaklanmaya katılmış ve son olarak 1848'den 1849'a kadar Macaristan'ın en iyi ordu komutanlarından biri olmuştur. Bem, Ruslarla karşılaştığında onları yenmiş ve Transilvanya'daki Hermannstadt (günümüzde Sibiu, Romanya) ve Kronstadt (günümüzde Brașov) kasabalarından çıkarıp, Roterturm Geçidi üzerinden Güney Karpat Dağları üzerinden Eflak'a geri dönmeye zorlamıştır. Yalnızca 2.000 Rus askeri Transilvanya'dan Eflak'a geri dönmeyi başarmış; diğer 6.000 asker Macar Ordusu tarafından öldürülmüş veya esir alınmıştır. Transilvanya'nın tamamını güvence altına aldıktan sonra Bem, 30.000-40.000 kişilik Macar ordusunu kuzey Banat'taki Avusturya kuvvetlerine karşı hareket ettirerek Temeşvar şehrini ele geçirmiştir (şimdi Temeşvar, Romanya).
Ayrıca bakınuz

Transilvanya'da 1848-1849 katliamları
Laszlo Lovassy
1956 Macar Devrimi
Burjuva devrimi
Devrimci Bahar: Yeni Bir Dünya İçin Mücadele 1848-1849, Christopher Clark
Konuyla ilgili yayınlar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Barany, George. "The awakening of Magyar nationalism before 1848." Austrian History Yearbook 2 (1966) pp: 19–50.
Cavendish, Richard. "Declaration of Hungary's Independence: April 14th, 1849." History Today 49#4 (1999) pp: 50–51
Deák, István. Lawful Revolution: Louis Kossuth and the Hungarians 1848–1849 (Phoenix, 2001)
Deme, László. "The Society for Equality in the Hungarian Revolution of 1848." Slavic Review (1972): 71–88. in JSTOR
Gángó, Gábor. "1848–1849 in Hungary," Hungarian Studies (2001) 15#1 pp 39–47. online
Horváth, Eugene. "Russia and the Hungarian Revolution (1848–9)." Slavonic and East European Review 12.36 (1934): 628–645. online
Judah, Tim (1997). The Serbs: History, Myth & the Destruction of Yugoslavia. New Haven, CT: Yale. ISBN 978-0-300-08507-5.
Kosáry, Domokos G. The press during the Hungarian revolution of 1848–1849 (East European Monographs, 1986).
Nobili, Johann. Hungary 1848: The Winter Campaign. Edited and translated Christopher Pringle. Warwick, UK: Helion & Company Ltd., 2021.
Lincoln, W.B. "Russia and the European Revolutions of 1848" History Today (Jan 1973), Vol. 23 Issue 1, pp 53–59 online.
Szilassy, Sandor. "America and the Hungarian Revolution of 1848–49." Slavonic and East European Review (1966): 180–196. in JSTOR
1840'larda Peşte'deki Pilvax Kahve Sarayı giriş odası
Ulusal Şarkı, Ulusal Müze'de okunuyor
Kalabalık, 12 maddenin ve Ulusal Şarkının basıldığı Landerer & Heckenast matbaasını ele geçirmiştir. Böylece 15 Mart, Macaristan'da Basın Özgürlüğünü Anma Günü olmuştur.
Batthyány hükümetinin üyeleri
1848'de kullanılan Macar kokartı
Bir adayın parlamento seçim kampanyası
5 Temmuz 1848: Halkın temsiline dayalı ilk meclisin açılış töreni. İlk sorumlu hükümetin üyeleri balkonda.
Jelačić'in 1848'in son çeyreğindeki saldırıları
Pákozd Muharebesi, sadık Hırvat güçlerini Viyana'ya ve Peşte'ten uzaklaştıran bir beraberlikt
Mayıs 1849'da Budin Kuşatması
Sırp Voyvodina ordusu ile Macar ordusu arasındaki Vršac Muharebesi, Ocak 1849
Tápióbicske'de muharebe (4 Nisan 1849), Mór Than
Slovak gönüllüler, 1848/1849
Ağustos 1849'da Temeşvar Muharebesi
Karl von Urban
Üzerinde milletlerin dilinde yazılar bulunan "Kossuth bankó" adlı Macar parası
Artúr Görgei
Windisch-Grätz Prensi I. Alfred
Világos teslimiyeti, 1849
2021 Dünya Halter Şampiyonası - Erkekler 96 kg

| 2021 Dünya Halter Şampiyonası |
| --- | --- | --- |

|  | Erkekler | Kadınlar |
|  | 55 kg | 45 kg |
|  | 61 kg | 49 kg |
|  | 67 kg | 55 kg |
|  | 73 kg | 59 kg |
|  | 81 kg | 64 kg |
|  | 89 kg | 71 kg |
|  | 96 kg | 76 kg |
|  | 102 kg | 81 kg |
|  | 109 kg | 87 kg |
|  | +109 kg | +87 kg |
g t 
Ana madde: 2021 Dünya Halter Şampiyonası
2021 Dünya Halter Şampiyonası'nda Erkekler 96 kg yarışması, 13-14 Aralık 2021 tarihlerinde gerçekleştirildi.
Program

| Tarih | Saat | Etkinlik |
| --- | --- | --- |
| 13 Aralık 2021 | 21:30 | Grup D |
| 14 Aralık 2021 | 08:30 | Grup C |
| 14 Aralık 2021 | 13:00 | Grup B |
| 14 Aralık 2021 | 16:00 | Grup A |
Madalya kazananlar

| Etkinlik | Altın | Altın | Gümüş | Gümüş | Bronz | Bronz |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Koparma |  Lesman Paredes (COL) | 187 kg |  Boady Santavy (CAN) | 178 kg |  Keydomar Vallenilla (VEN) | 177 kg |
| Silkme |  Fares El-Bakh (QAT) | 222 kg |  Artyom Antropov (KAZ) | 221 kg |  Keydomar Vallenilla (VEN) | 214 kg |
| Toplam |  Lesman Paredes (COL) | 400 kg |  Fares El-Bakh (QAT) | 394 kg |  Keydomar Vallenilla (VEN) | 391 kg |
Rekorlar

Bu yarışmadan önce mevcut dünya rekorları aşağıdaki gibiydi.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Dünya rekoru | Koparma |  Sohrab Moradi (IRI) | 186 kg | Aşkabat, Türkmenistan | 7 Kasım 2018 |
| Dünya rekoru | Silkme |  Tian Tao (CHN) | 231 kg | Tokyo, Japonya | 7 Temmuz 2019 |
| Dünya rekoru | Toplam |  Sohrab Moradi (IRI) | 416 kg | Aşkabat, Türkmenistan | 7 Kasım 2018 |
Yeni rekorlar

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| Koparma | 187 kg |  Lesman Paredes (COL) | DR |
Ahmet Özmumcu

| Ahmet Muhtar Özmumcu |
| --- | --- |
Doğum: 1929 Kütahya
Ölüm: 4 Mayıs 2008 (78-79 yaşlarında) Ankara
Defin yeri: Karşıyaka Mezarlığı, Ankara
Milliyet: Türk
Eğitim: Harp Okulu
Meslek: Senatör
Çocuk(lar): 3

Ahmet Muhtar Özmumcu (1929 - 4 Mayıs 2008), Türk siyasetçidir.
Harp Okulu mezunudur. Balıkesir 5. Topçu Alayı Komutanlığı, 9. Kolordu 51. Topçu Alayı Subaylığı, Polatlı Topçu Okulu Öğretmenliği, Erzurum 3. Ordu Topçu Komutanlığı 630. Tabur Muhabere Subaylığı, Sivritepe 4. Tümen 19. Topçu Taburu Subaylığı, Çorlu 5. Kolordu Topçu Komutanlığı Subaylığı, Eleşkirt 29. Tümen 172. Topçu Tabur Komutanlığı, Cumhuriyet Senatosu Kütahya Üyeliği (14 Ekim 1973 – 14 Ekim 1979) yapmıştır. Evli ve üç çocuk babasıdır.
4 Mayıs 2008 tarihinde Ankara'da ölmüş, ertesi gün Emek Caminde kılınan ikindi namazından sonra Karşıyaka Mezarlığında toprağa verilmiştir.