Ninjutsu
Tarih

Ana madde: Ninja
Japonya'da casusluk, Prens Shōtoku'ya (572-622) kadar uzanmaktadır. Shōninki'ye göre askerî bir sefer sırasında ninjutsunun ilk açık kullanımı, Minamoto no Kuro Yoshitsune'nin bir savaş sırasında shinobi (ninja) olarak hizmet edecek savaşçıları seçtiği Genpei Savaşı'nda olmuştur. Bu el yazması, Kenmu döneminde Kusunoki Masashige'nin sık sık ninjutsu kullandığını belirtmektedir. Belgedeki dipnotlara göre, Genpei Savaşı 1180'den 1185'e kadar sürmüş ve Kenmu Restorasyonu 1333 ile 1336 yılları arasında gerçekleşmiştir. Ninjutsu büyük olasılıkla Nanboku-cho Dönemi'nde geliştirilmiş, çatışmanın her iki tarafında savaşan samuraylar tarafından kullanılmış ve Ōnin Savaşı'ndan sonra ve yükselen birçok samuray savaş lordunun istihbarat toplamak ve düşmanlarına gizli baskınlar düzenlemek için ninja kullandığı Sengoku Dönemi boyunca daha da geliştirilmiştir. Ōnin Savaşı'nı takip eden kaos ortamında, Kōka ve Iga vilayetlerinden jizamuraylar topraklarını haydutlardan, haydut yamabushilerden ve daha büyük samuray kuvvetlerinden korumak için gerilla savaşı yapmaya başladılar. Kōka ve Iga'da yaşayan jizamuraylar kendi kendilerine yetiyorlardı ve topraklarının shugo valilerine hesap vermiyorlardı. Her iki bölgenin yerel samurayları Kōka ve Iga ikki olarak fiilen bağımsız konfederasyonlar olarak faaliyet gösterdiler ve 1574'te Oda Nobunaga tarafından Kōka'nın fethine ve 1581'de Iga'nın fethine kadar devam eden bir ittifak oluşturdular.
Shinobiler tarih boyunca çoğunlukla daimyo olarak bilinen toprak lordları tarafından kiralanan suikastçılar, gözcüler ve casuslardı. Gizlice suikast yapabilmelerine rağmen, birincil rolleri casusluk ve gözcülüktü. Shinobi esas olarak gizlilik ve aldatma kullanımlarıyla tanınır. Bunu mümkünse doğrudan çatışmadan kaçınmak için kullanırlardı, bu da büyük düşman gruplarından kaçmalarını sağlardı.
Birçok farklı okul (ryū) ninjutsunun kendilerine özgü versiyonlarını öğretmiştir. Bunun bir örneği, Daisuke Togakure adında yenilmiş bir samuray savaşçısının Iga bölgesine kaçmasından sonra geliştirildiğini iddia eden Togakure-ryū'dur. Daha sonra savaşçı keşiş Kain Doshi ile temasa geçmiş ve bu keşiş ona hayata yeni bir bakış açısı ve hayatta kalma yollarını (ninjutsu) öğretmiştir.
Ninjutsu, feodal Japonya'nın savaşan devletinde temel hayatta kalma tekniklerinin bir koleksiyonu olarak geliştirilmiştir. Ninjalar sanatlarını şiddetli siyasi kargaşanın yaşandığı bir dönemde hayatta kalmalarını sağlamak için kullanmışlardır. Ninjutsu bilgi toplama yöntemlerini ve fark edilmeme, kaçınma ve yanlış yönlendirme tekniklerini içeriyordu. Ninjutsu kılık değiştirme, kaçma, gizlenme, okçuluk ve tıp eğitimini de içeriyordu. Casusluk ve suikastla ilgili beceriler feodal Japonya'da savaşan gruplar için son derece yararlıydı. Bir noktada, casusluk becerileri topluca shinobi no jutsu olarak bilinir hâle geldi ve bu görevlerde uzmanlaşmış kişilere shinobi no mono adı verildi.
Günümüzde ninjutsunun son otantik vârisi, Koga Ban ailesinin 21. reisi, Igaryu Ninja Müzesi'nin onursal direktörü ve Mie Üniversitesi'nde ninjutsu araştırmalarında uzmanlaşmış profesör olan Jinichi Kawakami'dir. 2012 yılında Kawakami, sanatın modern çağda pratik bir yeri olmadığını belirterek ninjutsu soyunun sonu olmayı seçmiştir.