stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Burhan Altıntop

| Burhan Altıntop |
| --- | --- |
Avrupa Yakası karakteri

İlk görünüm: 3. Sezon - 59. Bölüm
Son görünüm: 6. Sezon - 190. Bölüm
Yaratan: Gülse Birsel
Canlandıran: Engin Günaydın
Bilgileri
Cinsiyet: Erkek
Meslek: İdari Müdür
Unvan: Avrupa Yakası dergisinin İdari Müdürü
Önemli ilişkileri: Makbule Kıral   Sacit Kıral   Fatoş Akın   Volkan Sütçüoğlu   Aslı Sütçüoğlu   Tahsin Sütçüoğlu   İffet Sütçüoğlu   Sadettin Yerebakan   Şahika Koçarslanlı   Gaffur Aksoy   Şehsuvar Kementoğlu   Tanrıverdi Ekşioğulları
Ulus: Türk
Doğum tarihi: 23 Ocak 1971
Doğum yeri: Erbaa, Tokat
Hastalıkları: Panik atak
Burhan Altıntop (23 Ocak 1971, Erbaa, Tokat), Avrupa Yakası isimli dizide Engin Günaydın'ın canlandırdığı kurgusal karakter. Karakterin kullandığı birçok söz ve hareket toplumda yaygın biçimde kullanılmaktadır.
Karakter bilgileri

Avrupa Yakası dergisinin idari müdürüdür. Burhan, iş başvurusu için Tokat'tan İstanbul'a gelir ve Sütçüoğlu Apartmanı'nda yaşamaya başlar. Makbule'ye serveti yüzünden âşık olur ve sözlenirler. Fakat sonrasında derginin %50 hissesini satın alan Şahika'ya serveti yüzünden gönlünü kaptırır. Sırf bu yüzden Sacit'ten dayak yemeyi dahi göze alır. İzzet'in getirdiği deri montları Makbule meselesi yüzünden alamayınca İzzet'e Makbule ile ayrıldıklarını, onun yaşlı ve çirkin olduğunu söyler. Makbule bunu öğrenince Burhan'dan ayrılır. Bunun üzerine Burhan, Osman Koçarslanlı'dan yardım ister. Osman, bunu kabul etse de daha sonra İzzet, Makbule'nin de kendisini sevdiğini söyleyince Osman da durumu fark ederek Burhan'ı uyarır. Burhan, onun mafyalığını eleştirince Osman, Burhan'ı boğmaya kalkar fakat Sacit'le Şahika'yı yan yana görünce Burhan'ı unutur.
Bu planı da tutmayan Burhan Altıntop, Makbule'den iyice ümidi keserek Esra (Yıldız Asyalı) adında bir kızla çıkmaya başlar. Fakat, bu kız da esrar kaçakçısı çıkınca Burhan karakola düşer ve sokakları her gün temizlemesi karşılığında (denetimli serbestlik yasası) serbest kalır. Nişantaşı'nda hiç dostu olmadığını anlayınca Nişantaşı'ndan gitmeye karar verir. Fakat, daha sonra bu fikrinden vazgeçer. Yaşadığı maddi sıkıntılar nedeniyle son çare olarak Var Mısın Yok Musun yarışmasına katılır ve 5 YTL kazanır. Bir başka bölüm de ise İstanbul'a gelen Olimpiyat meşalesini çeşitli kumpaslarla Cem'in yerine taşır. Daha sonra Safiye'yle Evlen Kurtul adlı evlendirme programına katılıp orada Burhan Bey'in taliplisi olarak programa son anda katılan Makbule ile barışır ve evlenme teklifi eder, Makbule de bu teklifi kabul eder. Eve dönünce ise, evlenme teklifini şöhret olabilmek için yaptığını açıklar. Bu arada Melek'in Aslı'ya dost olmak için hediye ettiği resme, Burhan'ın odasını tamir eden ve ısrarlı talepleriyle muhallebicideki Nişantaşı Tatlısı'nın isim hakkını elde eden Karadenizli Dursun yanlışlıkla boya döker. Bunun yüzünden Aslı, Melek'in sergisine son çare olarak Burhan'ın yaptığı resimlerinden birini götürür. Bu resim tahminlerin aksine oldukça beğenilip 17.000 YTL'ye alıcı bulunca Burhan Türkiye'yi ziyaret eden İngiltere kraliçesi Elizabeth'e de yaptığı resimlerden birini hediye etmek ister. Fakat, her şeyi yanlış anladığı ortaya çıkacaktır, zira kraliçe aslında sıradan bir oyuncudur.
Kendisine Tokat'ta amcasından domates tarlası kalmıştır. 200 m² tarlasıyla etrafındakilere toprak ağasıyım diye hava atmaktadır. Etrafındakiler onu paraya aşırı düşkün ve zaman zaman cimri hareketleriyle tanırlar.
İmaret Camii (Akşehir)

| Genel bilgiler |
| --- | --- |

İmaret Camii, Akşehir'deki tek Osmanlı camisidir. Hasan Paşa tarafından 1510 yılında inşa ettirilmiştir.
Yapı kesme taşlardan oluşmaktadır. Caminin tek büyük kubbesi sağırdır. Dört köşesinde askılık görevi yapan kubbecikler yer alır. Dört mermer sütunun tuttuğu üç kubbe, cemaat yerini örter. Caminin önünde 12 tane sütunu olan bir şadırvan vardır.
İmaret Cami girişinin sol tarafındaki ilk sütunun aşağısındaki tunç bileziğin üzeri, Akşehir'e uğrayanların yazılarıyla bir anı defteri gibi doldurulmuştur. Bu yazılardan en önemlisi Evliya Çelebi'ye aittir. Evliya Çelebi yazdığı metinde "Fakir Mehmed Sultan Murad Han - Tanrı kendisini teyit etsin - askerleriyle beraber buraya geldi. Bunu 1048 yılı muharreminin 26. günü yazdı" demektedir.
Dietrich Eckart

| Dietrich Eckart |
| --- | --- |

Doğum: 23 Mart  1868 ( 1868 -03-23) Neumarkt, Bavyera Krallığı
Ölüm: 26  Aralık  1923  (55 yaşında) Berchtesgaden, Bavyera, Weimar Almanya
Evlilikler: Rose Marx (e. 1913; b. 1921)

Dietrich Eckart
Dietrich Eckart (23 Mart 1868 - 26 Aralık 1923), Alman politikacı ve Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi'nin (NSDAP) ilk üyelerinden birisi olup Hitler'in 3.000 Nazi ile Marienplatz'a darbe yapmak amacı ile yürürken polis ateşine maruz kalıp yaralandığı ünlü Birahane Darbesi'nin (8-9 Kasım 1923) katılımcılarından birisidir. Eckart, başarısızlıkla sonuçlanan Birahane Darbesi'nden sonra tutuklandı ve Hitler ve diğer parti yetkilileri ile birlikte Landsberg Hapishanesi'ne yerleştirildi ancak kısa bir süre sonra hastalığı nedeniyle serbest bırakıldı.
Eckart, alkolizm ve morfin bağımlılığıyla birleşen kalp krizi sonucu 26 Aralık 1923'te Berchtesgaden'de öldü. Hans Lammers ve karısı ve kızının nihai mezarlarına uzak olmayan Berchtesgaden'deki eski bir mezarlıkta toprağa verildi.
Adolf Hitler, Mein Kampf'ın ilk cildinde Eckart'tan bahsetmemiş olmasına rağmen, Eckart'ın ölümünden sonra ikinci cildi ona adadı.
Antisemitizm ve Alman İşçi Partisi'nin (DAP) kuruluşu

Eckart her zaman bir Yahudi düşmanı değildi. Örneğin Eckart, 1898'de Yahudi bir kızın erdemlerini ve güzelliğini yücelten bir şiir yazdı ve yayınladı. anti-semitik fikirlere sahip olmadan önce, en çok hayran olduğu iki kişi, her ikisi de Yahudi olan şair Heinrich Heine ve Otto Weininger'dı. Bununla birlikte Weininger, Protestanlığa geçmişti ve sonunda anti-semitik görüşleri benimseyen "kendinden nefret eden bir Yahudi" olarak tanımlandı. Eckart'ın Weininger'e olan hayranlığı, onun dönüşümünde bir rol oynamış olabilir.
Aralık 1918'de Eckart, "Kudüs'e karşı ortak savaşçı" olarak adlandırdığı Alfred Rosenberg ile birlikte çalışarak, anti-semitik haftalık Auf gut Deutsch dergisini ("İyi Almanca") kurdu, yayınladı ve düzenledi. Alman Devrimi ve Weimar Cumhuriyeti'nin sert bir eleştirmeni olarak, vatana ihanet olarak gördüğü Versailles Antlaşması'na şiddetle karşı çıktı ve Yahudilerin arkadan bıçaklanma mitinin (Dolchstoßlegende) savunucusuydu. Bu düşünceye ɡöre Sosyal Demokratlar ve Yahudiler, Almanya'nın savaştaki yenilgisinden sorumluydu.
Eckart'ın anti-semitizmi, Ekim Devrimi'nden kaçan "beyaz Rus" göçmenler tarafından Almanya'ya getirilen sahte yayın The Protocols of the Elders of Sion'dan etkilendi. Kitap, dünyanın kontrolü için uluslararası Yahudi komplosunu ana hatlarıyla açıklıyordu ve birçok sağcı ve volkisch siyasi figür bunun gerçek bir açıklama olduğuna inanıyordu.
Uzun yıllar Berlin'de yaşayan Eckart, Adolf Hitler'in Viyana'dan taşındığı yıl olan 1913'te Münih'e taşındı. Ocak 1919'da,  Gottfried Feder, Anton Drexler ve Karl Harrer, nüfusun daha geniş kesimlerine hitap etmesini sağlamak için Deutsche Arbeiterpartei'yi (Alman İşçi Partisi veya DAP) kurdular, Şubat 1920'de ismini Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei olarak değiştirdi. (Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi veya NSDAP); daha yaygın olarak Nazi Partisi olarak bilinir. Eckart, 1920 yılının Aralık ayında Münchener Beobachter ɡazetesini satın alan partiden büyük ölçüde sorumluydu ve bunun karşılığını ödeyen krediyi ayarladı. 60.000 Mark, General Franz Ritter von Epp tarafından sağlanan Alman Ordusu fonlarından geldi ve kredi, Eckart'ın evi ve mülkleri ile teminat olarak sağlandı. Eckart'ın arkadaşı olan ve Augsburg'lu bir kimyager ve fabrika sahibi olan Dr. Gottfried Grandel, partiye kefil oldu. Gazetenin adı Völkischer Beobachter olarak değiştirildi ve Eckart'ın ilk editörü ve yayıncısı olduğu partinin resmi organı oldu. Ayrıca Nazi sloganı Deutschland erwache'yi ("Almanya uyan") yarattı ve buna dayanarak marşın sözlerini yazdı.
1921'de Eckart, oğulları Birinci Dünya Savaşı sırasında cephede üç haftadan uzun süre hizmet etmiş bir Yahudi aileden bahsedebilecek herkese 1.000 Mark vadetti. Hannover'li haham Samuel Freund, bu koşulu karşılayan 20 Yahudi aileyi isimlendirdi fakat Eckart ödülü vermeyi reddedince dava açtı. Duruşma sırasında Freund, aralarında savaşta en fazla üç oğlunu kaybeden yediye kadar gaziye sahip 50 Yahudi aile daha belirledi. Eckart davayı kaybetti ve parayı ödemek zorunda kaldı.
Eckart ve Hitler > Ayrışma

Hitler, büyük ölçüde Eckart'ın akıl hocalığı sayesinde, kendine ne kadar çok güvense de, Eckart'a bir akıl hocası olarak o kadar az ihtiyaç duydu ki, bu da ilişkilerinin soğumasına neden oldu.
Kasım 1922'de Eckart ve partinin Almanya dışındaki başlıca bağış toplayıcısı Emil Gansser, ipek endüstrisinde zengin bir girişimci olan Alfred Schwarzenbach'ı görmek için İsviçre'nin Zürih kentine bir gezi düzenlediler. Gezi, aile bağlantılarını kullanan Hitler'in yardımcısı Rudolf Hess tarafından düzenlendi. Toplantının ayrıntılı kayıtları günümüze ulaşmamış olsa da, ertesi yıl Hitler'in de katıldığı tekrar bir ziyaret gerçekleştirildi. Bu gezi başarılı olmadı. Hitler, Alman göçmenlere, sağcı İsviçreli subaylara ve düzinelerce İsviçreli iş adamına bir konuşma yaptı, ancak bu konuşma ve ertesi günkü özel görüşme bir fiyaskoyla sonuçlandı. Hitler, gezinin başarısızlığından Eckart'ın sosyal nezaket eksikliğini sorumlu tuttu.
O dönem Almanya Cumhurbaşkanı olan Friedrich Ebert hakkında iftira niteliğinde bir şiir yayınlayan Eckart, 1923'ün başlarında "Dr. Hoffman" sahte adıyla, Almanya-Avusturya sınırına yakın olan Berchtesgaden yakınlarındaki Bavyera Alpleri'ne kaçarak tutuklanmaktan kurtuldu. Nisan ayında Hitler onu Obersalzberg'deki Pension Moritz'de ziyaret etti ve birkaç gün onunla "Herr Wolf" sahte ismiyle kaldı. Bu, Hitler'in daha sonra dağ evi Berghof'u inşa edeceği bölgeyle tanışmasıydı.
Hitler ve Eckart arasında gerginlikler ortaya çıkmaya başladı. Sadece her ikisinin de bir kadına karşı nasıl davranılması ɡerektiği konusunda kişisel anlaşmazlıklar yoktu, Hitler, Eckart'ın Münih'te başlatılan darbenin başarılı bir ulusal devrime dönüşebileceğine inanmamasından rahatsızdı. "Münih, Berlin değil," dedi Eckart, ve "Bu, nihai başarısızlıktan başka bir şeye yol açmazdı" diye ekledi.
Eckart, Hitler'i bir dahi ve mesih olarak tanıtmadaki rolüne rağmen, Mayıs 1923'te Hitler'in akıl hocalarından biri olan Ernst Hanfstaengl'e, Hitler'in "Mesih kompleksi ile Neroizm arasında bir yerde megalomaniye" sahip olduğundan şikayet etti.
Eckart'a duyduğu geçici kızgınlık ve Eckart'ın operasyonel konularda pratik olmaması nedeniyle Hitler, Eckart'ın yardımı olmadan partiyi yönetmeye çalışmaya başladı ve Eckart'ı tekrar etkili bir siyasi olarak kullanmak zorunda kaldığında elde edilen sonuçlar hayal kırıklığı yaratıyordu. Hitler, dağınıklığı ve artan içki alışkanlığı nedeniyle Eckart'ı siyasi bir yük olarak görmeye başladı. Ancak Hitler, yoluna çıkan diğer erken dönem yoldaşlarına yaptığı gibi onu terk etmedi veya kenara itmedi. Eckart'a entelektüel ve duygusal olarak yakın kaldı ve onu dağlarda ziyaret etmeye devam etti. İki adam arasındaki ilişki sadece siyasi bir ilişki değildi.
9 Kasım 1923'te Eckart, başarısızla sonuçlanan Birahane Darbesi'ne katıldı. Tutuklandı ve Hitler ve diğer parti yetkilileriyle birlikte Landsberg Hapishanesi'ne konuldu, ancak kısa bir süre sonra hastalığı nedeniyle serbest bırakıldı. Daha sonra iyileşmek için Berchtesgaden'e gitti.
Eckart ve Hitler > Hitler deha ve mesih olarak

Eckart, Hitler'i Almanya'nın gelecek kurtarıcısı olarak tanıttı. Eckart'ın kahramanı Otto Weininger, deha ve Yahudilerin karşı karşıya geldiği bir ikilik formüle etmişti. Weininger'e göre deha, erkekliğin ve maddi olmayanlığın özüydü; Yahudiler ise en saf haliyle kadınlıktı. Eckart bu felsefeyi benimsedi ve bir dehanın ɡörevinin dünyayı Yahudilerin uğursuz etkisinden kurtarmak olduğunu düşündü. Alman toplumunun birçok kesimi benzer görüşlere sahipti ve bir kurtarıcı, bir "Alman Mesihi", ülkenin Büyük Buhran ve I. Dünya Savaşı'nı sona erdiren Versay Antlaşması'nın ekonomik etkileri sonucu düştüğü ekonomik ve politik bataklıktan onları çıkaracak bir deha arıyordu.
Eckart'ın himayesinde olan Hitler önce kendini o kişi, üstün bir varlık olarak görmeye başladı. Genel olarak dahilerin doğuştan geldiğine ve yaratılmadığına inanıldığı için, kendisini Eckart ve diğerleri tarafından akıl hocalığı almış biri olarak sunamazdı. Bu nedenle Hitler, Mein Kampf]]'ta dünyanın artık doğal deha olarak görmesi gereken Adolf Hitler, Alman Mesihi'ni yaratmada Eckart'tan veya Karl Mayr]] ɡibi etkili olan diğerler kişilerden bahsetmedi.
Parti'nin Aralık 1920'de Völkischer Beobachter'ı satın almasından, Eckart'ın editör olarak atanmasından ve Rosenberg'in asistanı olmasından kısa bir süre sonra, bu iki adam gazeteyi "Hitler Efsanesi"ni yaymak için bir araç olarak kullanmaya başladılar; Hitler'in üstün bir varlık, ilahi Alman Mesihi olacak bir deha - seçilmiş kişi - olduğu fikrini yazdılar. Gazete Hitler'den yalnızca Nazi Partisi'nin lideri olarak bahsetmiyordu; bunun yerine, o "Almanya'nın lideri"ydi. Bavyera'daki diğer gazeteler Hitler'den "Bavyeralı Mussolini" olarak bahsetmeye başladı. Hitler'in özel olduğu fikri yayılmaya başladı, öyle ki iki yıl sonra, Kasım 1922'de, Traunsteiner Wochenblatt gazetesi "halk kitlelerinin [Hitler'i] liderleri olarak yüceltecekleri ve iyi günde kötü günde ona bağlılıklarını sunacakları" günü dört gözle beklediklerini yazdı.
Ölümü

Eckart, 26 Aralık 1923'te Berchtesgaden'de kalp krizinden öldü. Nazi Partisi yetkilisi Hans Lammers ve karısı ile kızının mezarlarından çok da uzak olmayan Berchtesgaden'in eski mezarlığına gömüldü.
Hitler, Mein Kampf'ın ilk cildinde Eckart'tan bahsetmemiş olsa da, Eckart'ın ölümünden sonra ikinci cildi ona ithaf 
etti ve Eckart'ın "yaşamını yazılarında, düşüncelerinde ve en sonunda eylemlerinde halkımızın uyanışına adamış en iyilerden biri" olduğunu yazdı.  Özel olarak, Eckart'ın akıl hocası ve öğretmeni olarak kabul edecek ve 1942'de onun hakkında şunları söyleyecekti: "Hepimiz o zamandan beri ilerledik, bu yüzden [Eckart]'ın o zamanlar ne olduğunu görmedik: bir kutup yıldızı. Diğerlerinin yazıları basmakalıp sözlerle doluydu, ama sizi azarladıysa: ne kadar da zeki! O zamanlar stil açısından daha bebektim." Hitler daha sonra sekreterlerinden birine Eckart ile olan dostluğunun "1920'lerde yaşadığı en iyi şeylerden biri" olduğunu ve bir daha asla böyle "düşünüp ve "hissetmediğini" belirtti.
Kişiliği

İlk Nazi taraftarlarından olan Ernst Hanfstaengl, Eckart'ı "deniz aygırı görünümünde eski moda bir Bavyeralının mükemmel bir örneği" olarak belirtmiştir. Eckart, gazeteci Edgar Ansel Mowrer tarafından "tuhaf bir sarhoş dahi" olarak tanımlandı. Samuel W. Mitcham, Eckart'ı "eksantrik bir entelektüel" ve "aşırı antisemitist" olarak adlandırıyor ve aynı zamanda "şarap, kadın ve bedensel zevklerden" hoşlanan bir "dünya adamı" olduğunu söylüyor. Alan Bullock, Eckart'ı "şiddet yanlısı milliyetçi, anti-demokratik ve din adamı karşıtı görüşlere sahip, İskandinav halk inanışlarına meraklı ve Yahudi düşmanlığı zevki olan bir ırkçı" olarak tanımlıyor ve "sarhoşken bile iyi konuşuyordu" ve "Münih'teki herkesi tanıyordu" şeklinde ɡörüşünü belirtmiştir. Richard J. Evans'a göre, "başarısız ırkçı bir şair ve oyun yazarı" olan Eckart'ın, kariyerinin başarısızlığını Alman kültüründeki Yahudi egemenliğine bağladı ve yıkıcı veya materyalist olan her şeyi "Yahudi" olarak tanımladığını söylemiştir. Joachim C. Fest, Eckart'ı "kaba ve komik bir figür, kalın yuvarlak kafalı, iyi şarap ve kaba konuşmalara düşkünlük" ve "blöf ve karmaşık olmayan tavırlar" serɡileyen birisini olarak tanımlıyor. Devrimci hedefleri "gerçek sosyalizmi" desteklemek ve ülkeyi "faiz köleliğinden" kurtarmaktı diye ekledi. Thomas Weber'e göre, Eckart "neşeli ama karamsar bir yapıya" sahipti. John Toland ise onu "biraz dahice dokunuşa sahip hovarda bir adam" ve "zamanının çoğunu kafelerde ve birahanelerde içkiye ve konuşmaya dikkat ederek geçiren uzun boylu, kel, iri yarı bir eksantrik" olarak tanımlıyor. O "doğuştan romantik bir devrimciydi... kahvehane polemiklerinin ustasıydı. Duygusal bir alaycı, samimi bir şarlatan, sürekli sahnede, en ufak bir fırsat verildiğinde kendi çevresinde, sokakta veya bir kafede dahice dersler veriyordu".
Alan Baker

| Alan Baker |
| --- | --- |

Doğum: 19 Ağustos 1939(1939-08-19) Londra, İngiltere
Ölüm: 04 Şubat 2018 (78 yaşında) Cambridge, İngiltere
Ölüm sebebi: serebrovasküler hastalık
Milliyet: İngiliz
Vatandaşlık: Birleşik Krallık
Eğitim: University College London Trinity College Cambridge Üniversitesi
Mezun olduğu okul(lar): University of Cambridge
Tanınma nedeni: Baker teoremi
Ödüller: Fields Madalyası (1970) Adams Ödülü (1972) Fellow of the American Mathematical Society Fellow of the Royal Society

Kariyeri
Dalı: Matematik, Sayı teorisi
Çalıştığı kurum: University of Cambridge
Tez: Some Aspects of Diophantine Approximation (1964)
Doktoradanışmanı: Harold Davenport
Doktora öğrencileri: John H. Coates Yuval Flicker Roger Heath-Brown David Masser Cameron Stewart Robert Winston Keith Odoni Mark David Coleman
 

Alan Baker FRS (d. 19 Ağustos 1939, Londra - ö. 4 Şubat 2018, Cambridge), sayı teorisindeki etkili yöntemler, özellikle de transandantal sayı teorisinden doğan konular üzerine yaptığı çalışmalarla tanınan İngiliz bir matematikçiydi.
Başarıları

Baker ayrıca a ve q cebirsel olduğunda  q^{a}'nın aşkın veya aşkın olmadığı sorulan Hilbert'in yedinci problemine önemli katkılarda bulundu. Hilbert'in kendisi, bu problemin Riemann varsayımının çözümünden daha zor olmasını beklediğini belirtti. Ancak 1934'te Aleksandr Gelfond ve Theodor Schneider tarafından bağımsız olarak çözüldü, ancak Baker,
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | ... Gelfond-Schneider teoreminin geniş bir genellemesini elde etmeyi başardı. Bu çalışmadan, daha önce tanımlanmamış büyük bir aşkın sayılar kategorisi oluşturdu ve temeldeki teorinin çok çeşitli Diophantine problemlerini çözmek için nasıl kullanılabileceğini gösterdi. | „ |

Baker, özellikle şunu gösterdi:  \alpha _{1},...,\alpha _{n} cebirsel sayılardır (0 veya 1 dışında) ve eğer  \beta _{1},..,\beta _{n},  \{1,\beta _{1},...,\beta _{n}\} rasyonel sayılardan doğrusal olarak bağımsız olan irrasyonel cebirsel sayılarsa, bu durumda  \alpha _{1}^{\beta _{1}}\alpha _{2}^{\beta _{2}}\cdots \alpha _{n}^{\beta _{n}} sayısı aşkındır.
Baker, 1970 Fields madalyasına ek olarak matematiksel katkılarından dolayı birçok onursal ödül aldı. Bunlar arasında Cambridge Üniversitesi'nden Adams ödülü (1972) ve Royal Society of London seçimi (1973) yer alıyor. Université Louis Pasteur Strasbourg'dan (1998) fahri doktora unvanı aldı, University College London'da (1979) fahri bursiyeri, Hindistan Bilim Akademisi (1980), Hindistan Ulusal Bilimler Akademisi'nin yabancı bursiyeri (1993), Academia Europaea'nın (1998) bir üyesi ve Macar Bilimler Akademisi'nin (2001) onursal üyesidir.
2012'de American Mathematical Society'nin bir üyesi oldu. Ayrıca Hindistan Ulusal Bilimler Akademisi'nin yabancı bir üyesi oldu.
Bazı yayınları

Baker, Alan (1966), "Linear forms in the logarithms of algebraic numbers. I", Mathematika, 13 (2), ss. 204-216, doi:10.1112/S0025579300003971, ISSN 0025-5793, MR 0220680
Baker, Alan (1967a), "Linear forms in the logarithms of algebraic numbers. II", Mathematika, cilt 14, ss. 102-107, doi:10.1112/S0025579300008068, ISSN 0025-5793, MR 0220680
Baker, Alan (1967b), "Linear forms in the logarithms of algebraic numbers. III", Mathematika, 14 (2), ss. 220-228, doi:10.1112/S0025579300003843, ISSN 0025-5793, MR 0220680
Baker, Alan (1990), Transcendental number theory, Cambridge Mathematical Library (2. bas.), Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-39791-9, MR 0422171 ; 1st edition. 1975.
Baker, Alan; Wüstholz, G. (2007), Logarithmic forms and Diophantine geometry, New Mathematical Monographs, 9, Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-88268-2, MR 2382891
Baker, Alan. "A Concise Introduction to The Theory of Numbers" (PDF). Cambridge University Press. ISBN 0-521-28654-9. 31 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 30 Ocak 2021.
Onurlandırılması ve ödülleri

1970: Fields Madalyası
1972: Adams Ödülü
1973: Kraliyet Cemiyeti Bursu
İlave okumalar

B. Sury, (Temmuz 2018), Alan Baker (19 August 1939–04 February 2018) 4 Şubat 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
ALAN BAKER 1 Kasım 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. by David Masser.
Masser, David (Ocak 2019). "Alan Baker 1939–2018" (PDF). Notices of the American Mathematical Society. 66 (1): 32-35. 14 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 30 Ocak 2021.
Yann Bugeaud, (Temmuz 2018), On Some Results of Alan Baker
Yuval Z. Flicker, Alan Baker, as I knew him[ölü/kırık bağlantı], Hardy-Ramanujan Journal 42(2019), ss. 12-16
Gisbert Wüstholz, Remembrance of Alan Baker[ölü/kırık bağlantı], Hardy-Ramanujan Journal 42(2019), ss. 4-11
David Masser, Alan Baker: My reminiscences 4 Şubat 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Hardy-Ramanujan Journal 42(2019), ss. 1-3
1950'lerde Alan Baker
Zara (şirket)

| --- | --- |

Tip: Sociedad Anónima
Endüstri: Perakende
Kuruluş: A Coruña, Galiçya, İspanya (1975)
Kurucu: Amancio Ortega Rosalía Mera
Genel merkezi: Arteixo, İspanya
Hizmet alanları: Uluslararası
Önemli kişiler: Ivana Bolta (Zagreb) (Genel Müdür)
Ürün: Giyim
Gelir:  €18,021 milyar (2018)
Web sitesi: zara.com
Türkiye'nin İstanbul şehrindeki Zara mağazası
Zara (İspanyolca telaffuz: [ˈθaɾa]), İspanyol merkezli giyim ve aksesuar markasıdır. 1975 yılında Arteixo, Galiçya'da Amancio Ortega ve Rosalía Mera tarafından kurulmuştur. Dünyanın en büyük 3 hazır giyim şirketinden biridir. 2017 yılı itibarıyla dünya genelinde 93 ülkede 2.200'ün üzerinde mağazası vardır. Inditex grubu bünyesinde yer alan Zara grubun en büyük şirketidir. Inditex grubunda Zara ile beraber; Massimo Dutti, Pull and Bear, Oysho, Uterqüe, Stradivarius, Zara Home ve Bershka markaları da yer almaktadır.
Koleksiyonlar

Zara Woman – Ana koleksiyon, kadınlar için
Zara Studio – Alt koleksiyon, kadınlar için sıra dışı kesimler ve yüksek kaliteli malzemeler
Zara Man – Ana koleksiyon, erkekler için
Zara TRF (kısaca: "Trafaluc") – Uygun fiyatlar, kadınlar ve genç kızlar için
Zara Basic – Alt koleksiyon, kadınlar ve erkekler için temel kıyafetler
Zara Kids – Çocuk giyimi, yeni doğan ve çocuklar için
Zara Kids Studio – Alt koleksiyon, çocuklar için
Zara Home – Ev koleksiyonu, ev aksesuarları ile
Mağazaları

Dünya genelinde 2.000'in üzerinde Zara mağazası vardır.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  Afrika  Fas: 4   Mısır: 4   Tunus: 2  Güney Afrika: 2 |  Asya  Çin: 114   Japonya: 79   Güney Kore: 35   Suudi Arabistan: 26   İsrail: 20   Endonezya: 10   Birleşik Arap Emirlikleri: 9   Hindistan: 8   Malezya: 8   Singapur: 7   Tayland: 7   Filipinler: 6   Kuveyt: 5   Lübnan: 5   Kazakistan: 3   Tayvan: 3   Bahreyn: 2   Ürdün: 2   Katar: 2   Suriye: 2   Umman: 1    Nepal: 1 |  Avrupa  İspanya: 333   Fransa: 118   İtalya: 88   Almanya: 67   Birleşik Krallık: 66   Portekiz: 61   Rusya: 58   Yunanistan: 45   Türkiye: 42   Polonya: 40   Belçika: 27   Hollanda: 21   Romanya: 19   Avusturya: 12    İsviçre: 10   Hırvatistan: 9   İrlanda: 9   İsveç: 9   Ukrayna: 9   Macaristan: 7   Bulgaristan: 7   Kıbrıs Cumhuriyeti: 7   Çekya: 6   Slovenya: 5   Norveç: 5   Finlandiya: 4   Letonya: 4   Litvanya: 4   Sırbistan: 4   Lüksemburg: 4   Danimarka: 4   Slovakya: 3   Gürcistan: 3   Azerbaycan: 3   Bosna-Hersek: 3   Estonya: 2   İzlanda: 1   Kuzey Makedonya: 1   Andorra: 1   Malta: 1   Monako: 1  Karadağ: 1 |  Kuzey Amerika  Meksika: 56   ABD: 44   Kanada: 22   Kosta Rika: 2   Dominik Cumhuriyeti: 3   El Salvador: 2   Guatemala: 2   Honduras: 2   Panama: 2  Porto Riko: 1 |  Okyanusya  Avustralya: 5 |  Güney Amerika  Brezilya: 34   Arjantin: 10   Kolombiya: 10   Venezuela: 9   Şili: 8   Uruguay: 2   Ekvador: 1  Peru: 1 |