Avustralya'daki hükümlüler
Ceza kolonileri > Van Diemen Toprakları (Tazmanya)

1803 yılında, Sidney'den Tazmanya'ya (o zamanlar Van Diemen Toprakları olarak biliniyordu) yeni bir ceza kolonisi kurmak amacıyla bir Britanya keşif heyeti gönderildi. Teğmen John Bowen liderliğindeki küçük ekip, Derwent Nehri'nin doğu yakasındaki Risdon Koyu'nda bir yerleşim yeri kurdu. Başlangıçta Port Philip'e gönderilen keşif gezisi birkaç hafta içinde terk edildi. Kısa bir süre sonra Yarbay David Collins liderliğindeki başka bir keşif ekibi geldi. Collins, Risdon Cove bölgesini yetersiz buldu ve 1804 yılında Tazmanya'daki nehrin batı yakasında Sullivan's Cove'da alternatif bir yerleşim yeri kurdu. Burası daha sonra Hobart olarak adlandırıldı ve Risdon Koyu'daki orijinal yerleşim terk edildi. Collins, Van Diemen Toprakları'nın ilk vali yardımcısı oldu.
Norfolk Adası'ndaki mahkûm istasyonu 1807-1808'de terk edildiğinde, kalan mahkûmlar ve özgür yerleşimciler Hobart'a nakledildi ve yeniden yerleşim için arazi tahsis edildi. Ancak, mevcut küçük nüfus zaten yeterince yiyecek üretmekte zorlandığından, nüfusun aniden iki katına çıkması neredeyse bir felakete yol açtı.
1816'dan itibaren Büyük Britanya'dan daha fazla özgür yerleşimci gelmeye başladı. 3 Aralık 1825 tarihinde Tazmanya, Yeni Güney Galler'den ayrı bir koloni olarak ilan edildi ve ayrı bir yönetime sahip oldu.
Tazmanya'nın Batı Kıyısındaki Macquarie Limanı ceza kolonisi 1820 yılında, burada yetişen değerli Huon Çamı kerestesini mobilya yapımı ve gemi inşası amacıyla kullanmak amacıyla kurulmuştur. Macquarie Limanı, kaçmanın neredeyse imkansız olması gibi ek bir avantaja sahipti; girişimlerin çoğu mahkûmun boğulması, çalılıklarda açlıktan ölmesi ya da yamyama dönüşmesiyle sonuçlandı. Nakil cezasına çarptırılanlar genellikle tekrar suç işleyen kişilerdi ve sert muamele görüyor, sert havalarda çalıştırılıyor ve küçük ihlaller için ağır bedensel cezalara maruz kalıyorlardı. Yerli olmayan yüzlerce siyahi mahkûm Van Diemen Toprakları'na nakledildi. Bunların çoğu Britanya İmparatorluğu aleyhinde konuştukları ya da hareket ettikleri için cezalandırıldı.
1830 yılında Macquarie Limanı'nın yerine Port Arthur mahkûm yerleşimi kuruldu. Çünkü deniz yoluyla düzenli iletişim sağlamak daha kolaydı. Çok sert bir hapishane olarak bilinmesine karşılık gerçekte yönetimi Macquarie Limanı'ndan ya da Yeni Güney Galler'deki ceza kolonilerinden çok daha insancıldı. Port Arthur'da sözde model cezaevi sistemi ile denemeler yapıldı. Hücre hapsi ise çoğunlukla tercih edilen cezalandırma yöntemiydi.
Hükümlülerin genel nüfus içinde ele alınış biçiminde, büyük ölçüde Britanya kamuoyunun hükümlülere yönelik muamelenin sertliği konusundaki görüşlerine cevap veren birçok değişiklik yapıldı. 1830'ların sonlarına kadar hükümlülerin çoğu ya hükûmet tarafından kamu işleri için alıkonuluyor ya da bir tür sözleşmeli işçi olarak özel şahıslara tahsis ediliyordu. 1840'ların başından itibaren, hükümlülerin ana yerleşim yerlerinin dışındaki istasyonlarda bayındırlık işleri çetelerinde genellikle iki yıl olmak üzere bir başlangıç dönemi geçirdikleri, daha sonra belirli bir bölgede ücret karşılığında çalışmak üzere serbest bırakıldıkları "Denetimli Serbestlik Sistemi" uygulanmıştır.
Tazmanya'ya sürgün 1853 yılında sona ermiştir. 2019 yılından itibaren 1803-1900 yılları arasında Van Diemen Toprakları'na nakledilen veya orada doğan hükümlülere ilişkin kayıtlar, Founders and Survivors projesinin bir parçası olarak dijital ortama aktarılmaktadır.