stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Gey ikonu

Oyuncu ve şarkıcı Judy Garland, en çok bilinen gey ikonlarından biridir.
Gey ikonu veya "Gay ikonu" (İngilizce: gay icon); lezbiyen, gey, biseksüel ve transgender (LGBT) topluluklarından birçok kişinin bir ikon olarak benimsediği bir halk şahsiyeti olarak tanımlanır. Bir gey ikonun olası özelliklerinin arasında alımlılık, ihtişam, sıkıntılı durumları güçlü bir şekilde karşılayabilirlik ve androjin bir görünüş. Böyle ikonlar herhangi bir cinsel yönelime sahip veya herhangi bir cinsiyet olabilir; cinsel yönelimi veya cinsiyet kimliği ile açılmış veya açılmamış da olabilirler. Çoğu gey ikonun LGBT sosyal hareketlerine destek vermelerine rağmen bazıları hissedilen bir "LGBT gündemi"ne karşı çıkarak karşıtlıklarını dile getirmişlerdir.
Genellikle tarihî ikonlar, cinsel yönelimlerin tarihçilerin arasında tartışılmasından dolayı böyle bir statüye yükseltilirler. Çağdaş gey ikonları, kariyerleri sürünce LGBT toplulukların arasında büyük bir hayran kitlesini edinirler ve başta olmak üzere dişi sanatçılardır. Gey ikonların çoğu iki kategorinin bir tanesinin kapsamına girer: trajik ve bazen şehit edilmiş şahsiyet, veya öne çıkan bir popüler kültür ikonu.
Bazı gey ikonları

Abhishek Bachchan
Agoney
Ajda Pekkan
Britney Spears
Carmen Miranda
Cem Adrian
Cher
Diana Ross
Prenses Diana
Dolly Parton
Eleanor Roosevelt
Ellen DeGeneres
Eva Perón
Freddie Mercury
Hande Yener
Jake Gyllenhaal
Janet Jackson
Joan Crawford
Judy Garland
Julie Andrews
Kazaky
Kylie Minogue
Lady Gaga
Liza Minelli
Lolita Milyavskaya
Lucy Lawless
Madonna
Mae West
Marilyn Monroe
Martina Navratilova
Seyyal Taner
Sezen Aksu
Oscar Wilde
Oprah Winfrey
Tammy Faye Messner
Nevali Çori

| --- | --- |
Arkeolojik Höyük
Adı:: Nevali Çori
İl:: Şanlıurfa
İlçe:: Hilvan
Köy:: Kantara
Tahribat:: Atatürk Baraj Gölü suları altında kaldı
Türü:: Höyük
Tescil durumu:: 
Tescil No:: 388
Tescil Derecesi:: 
Tescil tarihi:: 1990-02-10
Araştırma yöntemi:: kazı
Dönem:: Çanak Çömleksiz Neolitik B
Tarihlendirme:: M.Ö. 8.400 - 8100 / M.Ö. 8.530 – 7.540

Nevali Çori, Şanlıurfa ilinin Hilvan ilçesine bağlı Güluşağı mahallesinin hemen kuzeybatısında bulunan bir höyüktür. Höyük, Atatürk Baraj Gölü suları altında kalmadan önce Fırat'ın bir kolu olan Kantara Deresi'nin iki yanında yer almaktaydı. Dere höyüğü ikiye bölmüş durumdadır. Yerleşme, derenin doğu yakasında 90 X 40 metre boyutlarında, batı yakasında ise daha küçük bir alandır. Bu yerleşmelerden büyük olanı (doğu) Nevali Çori I, batı taraftaki ise Nevali Çori II olarak adlandırılmaktadır. Yerleşmenin arkeolojik olarak en önemli tabakaları, beş yapı katı olarak izlenen, Nevali Çori I olarak tanımlanan kesimdeki Çanak Çömleksiz Neolitik Çağ tabakalarıdır. Bu tabakalarda yürütülen kazı çalışmaları ve buluntular üzerinde yapılan analizler, Nevali Çori neolitik halkının esas olarak avcı - toplayıcı yaşam tarzını sürdürmekle birlikte, tarım ve hayvancılık yaptığını ortaya koymaktadır. Ortaya çıkarılan mimari kalıntılar ise Orta Fırat Havzası'nın Erken Neolitiği hakkında önemli bilgiler vermiştir. Özellikle, Göbekli Tepe, Urfa – Yeni Mahalle, Karahan, Sefer Tepe, Hamzan Tepe ve Taşlı Tepe gibi arkeolojik alanlarda benzerleri görülen T biçimli sütunların yer aldığı kült binası önemli bir keşif olmuştur.
Kazılar

Höyük, 1980 yılında Hans Georg Gebel başkanlığındaki bir ekibin bölgedeki yüzey araştırmaları sırasında bulunmuştur. Heidelberg Üniversitesi ve Şanlıurfa Müzesi işbirliğiyle, müze müdürü Adnan Mısır başkanlığında, Prof. Harald Hauptmann bilimsel danışmanlığında 1983, 1985 -1987 yıllarında küçük ölçekte sondajlar olarak ve 1989 -1991 yılları arasında ise daha geniş çapta kazılmıştır. İlk etapda derenin doğu yakasındaki Nevali Çori I olarak adlandırılan kesimde kazı yapılmış, 2 metre kalınlıktaki kültür dolgusu geçilerek ana toprağa kadar inilmiş, daha sonra diğer taraftaki Nevali Çori II yerleşmesi kazılmıştır.
Tabakalanma

Yerleşmede yukarında aşağıya (yeniden eskiye), Roma İmparatorluğu, Erken Tunç Çağı I. evre, Bakır Çağı (Halaf) ve Çanak Çömleksiz Neolitik Çağ yapı katları bulunmuştur. Çanak Çömleksiz Neolitik Çağ yerleşimi, Nevali Çori I'de 5, Nevali Çori II'de 2 kattır. İki yerleşmede de yapı planları tümüyle aynıdır. Nevali Çori I'in III. Tabakası, iki alt evre olarak IIIA ve IIIB olarak tanımlanır.
Buluntular > Mimari > Erken Tunç Çağı I Tabakası

Kazı başkanı tarafından MÖ 3.000 – 2.800 yıllarına tarihlenen Erken Tunç Çağı I tabakasında teraslama tekniğiyle, iki yapım evresinde çok odalı bir yapı açığa çıkarılmıştır. Yapının büyük odası 4,30 x 3,16 metre boyutlarındadır. Genişliği 1,50 metre olan ön odasında taş bir sanduka içinde hocker pozisyonunda bir gömüt bulunmuştur. Gömüt armağanı yoktur. Diğer odalar günümüze ulaşmamış olup bir kil seki, ocak yeri ve tabanı taş döşeli yuvarlak bir ateş yeri vardır. Bu tabakada iki tane daha taş sanduka mezar bulunmuştur. Bu gömütlerde kötü korunmuş kadın kemikleri vardır. Gömüt armağanı olarak açık renkli bir kap, iki kırmızı kupa, bronzdan süs eşyaları ile siyah ve beyaz taşlardan bir kolye bulunmuştur. Bu tabakadaki tüm buluntular, Hassek Höyük ve Kurban Höyük buluntularına yakın benzerlik göstermektedir.
Buluntular > Mimari > Kalkolitik Çağ Tabakası

Halaf Dönemi tabakası olan bu tabakada bir yapı kompleksi ortaya çıkarılmıştır. İki yuvarlak oda ve bunları birleştiren uzunluğu 13 metre olan koridor şeklindeki üçüncü bir odadan oluşmaktadır. Odalardan biri 5,20 metre çapındadır. Bu döneme ait yeni bir yapı tipi olarak değerlendirilmektedir. Bu yapı kompleksinde bulunan Çavi Tarlası Halaf tabakaları buluntularıyla benzerdir.
Buluntular > Mimari > Çanak Çömleksiz Neolitik Çağ Tabakası > Küçük buluntular

Neolitik tabakalardaki küçük buluntuların büyük bir bölümü çakmak taşından çift vurma düzlemli byblos ok uçları, kazıyıcı aletler, orak bıçaklara ait parçalar, kalemler ve silika parlaklığı gösteren (bitki kesmekle oluşan aşınma) dilgilerdir. Bu parçalar Çanak Çömleksiz Neolitik B evresine tarihlendirilmektedir. Yontma taş aletler ise küçük yassı baltalar, kireçtaşından kaseler, dibekler, kuvarsit vurgu taşları, taş boncuk ve bileziklerdir. Kilden yapılmış, güneşte kurutulmuş ya da pişirilmiş olan kadın, erkek ve hayvan figürinleri Çayönü buluntularına benzerlik göstermektedir. Stilize ya da aslına benzer olarak işlenmiş çok sayıda insan başı yontusu bulunmuştur. Hayvan figürinleri ise kireçtaşından, son derece incelikli eserlerdir. Örnek olarak panter, at, yaban domuzu, ayı ve kuş, akbaba figürinleri gösterilir. İnsan başlı bir kuş yontusu, arka arkaya çömelmiş iki kadın figüründen oluşan  ilginç buluntular arasındadır.
İlginç buluntulardan biri de pişmiş topraktan bir kap parçası üzerinde, kollarını yukarı kaldırmış halde dans eder biçimde betimlenen üç insan kabartmasıdır.
Buluntular arasında ısıtıldıktan sonra dövülerek yapılan bakır boncuk vardır. Söz konusu bakır boncuk MÖ 7.500 yılına tarihlenmektedir. Bu durumda bilinen en eski maden işçiliği olarak görülmektedir.
Buluntular > Mimari > Çanak Çömleksiz Neolitik Çağ Tabakası > Diğer buluntular

Ölüler evlerin tabanlarında açılan çukurlara gömülmüştür. Bazı çukurlarda erkek ve kadın ya da kadın ve çocuk olmak üzere iki iskelet görünmüştür.
Kazılarda ele geçen hayvan kemikleri üzerinde yapılan incelemelere göre I. Tabaka'dan V. Tabaka'ya kadar, % 40 - % 60 oranında en çok avlanan hayvan ceylandır. Diğer av hayvanları ise çoğunlukla geyik türleri ve yaban domuzudur. Yine kemikler üzerinde yapılan inceleme yerleşmede koyun, keçi ve domuzun evcilleştirildiği anlaşılmaktadır. Nevali Çori, Fırat Nehri'nin günümüz Güneydoğu Anadolu Bölgesi kesiminde kalan vadisinde, keçinin evcilleştirildiği iki yerden biridir. Doğrudan doğruya hayvan kemikleri üzerinden yapılan tarihlendirme MÖ 8.500 – 8.000 tarihlerini vermektedir.
Neolitik Çağ'ın beşinci yapı katında ise tek bir yapı bulunmaktadır. Kilden yapılmış kadın, erkek ve hayvan heykelcikleri buluntular arasındadır. Bunlar Çayönü'ndeki örneklere benzemektedir. Tapınakta ve çevresinde kireç taşından oyulmuş panter, ayı, yaban domuzu, at, kuş, akbaba gibi hayvan yontuları yanında insan başı yontular da bulunmuştur.
Değerlendirme

Nevali Çori buluntuları üzerinde yapılan radyokarbon tarihleme yöntemi neolitik yerleşmenin MÖ 8.400 – 8.100 ya da MÖ 8.530 – 7.540 tarihlerine dayandığını göstermektedir. Kült Yapısı dönem olarak Çanak Çömleksiz Neolitik Dönem'in B evresi başlarına tarihlendirilmektedir.
Nevali Çori sakinlerinin esasen avcılık ve toplayıcılığa dayanan bir geçim tarzı sürdürdükleri anlaşılmaktadır. Yontmataş aletlerin içinde av silahlarının baskın ağırlığı da bunu göstermektedir. Diğer yandan özellikle ele geçen hayvan kemikleri üzerinde yapılan incelemeler, hayvan yetiştiriciliğinin zaman içinde önemi artarken avcılığın öneminin azaldığını göstermektedir. Yine de avcılık ve toplayıcılık günlük beslenmenin ana bileşenlerini oluşturmaya devam etmektedir ama tarım ve hayvancılıktan sağlanan gıda maddeleri, beslenme alışkanlıkları içinde giderek büyüyen bir yer kaplamaktadır.
Nevali Çori neolitik toplumunun, einkorn (Triticum boeoticum, Triticum monococcum), emmer buğdayı (Triticum dicoccoides, Triticum dicoccum), yabani arpa (Hordeum distichon, Hordeum spontaneum), mercimek (Lens culinaris), bezelye (Pisum sativum), burçak (Vicia ervilia), bakla (Lathyrus sativus, Vicia faba) yetiştirdiği, antep fıstığı, badem, üzüm, bazı yabani otlar, kavuzlu buğday topladığı, iki tür ceylan, yaban domuzu, yaban sığırı, iki tür geyik, yabani koyun, yaban keçisi, yaban eşeği avladığı anlaşılmaktadır. Buğday tüleri einkorn ve emmer, tüm neolitik tabakalarda kültüre alınmış olarak görülmektedir, yani toplayıcılık değil, tarımsal faaliyet ürünüdür. Ancak, her ne kadar bitki kalıntıları üzerinde yapılan incelemeler, Nevali Çori'de Çanak Çömleksiz Neolitik B evresi başlarında tarım yapıldığına kanıt teşkil ediyorsa da, bu kanıtlar halen tarımın burada başladığını göstermemektedir. Tarımla ilgili bilgi birikimi ve kullanılan tohumlar başka bir yerden getirilmiş de olabilir.
Şanlıurfa Müzesi'nde sergilenen, bir av sahnesini canlandıran kireçtaşı levha
Tortulanma

Rhône Nehri akıntı içinde Cenevre Gölü
Çökelme veya tortullanma, doğal oluşumlu bir materyaldir ki bu materyal kötü havadan dolayı aşınma ve erozyon sürecinde bozulur. Daha sonra bu tortulanma  hava hareketi, su veya buz ya da parçacıklar üzerinde hareket eden yer çekimi ile taşınır. Meydana gelişi bir çözelti ya da süspansiyondaki katı parçacıkların dibe çökmesiyledir. Çeşitli meteryallerin (kum, taş, bitki ve hayvan kalıntıları) yeryüzünün çukur (jeosenklinal) yerlerinde birikip doğal bir harç ile birleşerek katılaşması sonucu sedimenter yani tortul kayaçlar meydana gelir. Mesela kömür, linyit, tebeşir birer organik tortul kayaçken, kalker (kireçtaşı), jips (alçı taşı), kayatuzu ise kimyasal tortul kayaçlara örnek verilebilir. İnsanlarda da çeşitli sedimantasyon faaliyetleri oluşabilir.
Tortulanmalar daha çok su (akışsal süreç), rüzgâr (esinti süreci) ve buzullar ile taşınır. Sahil ve ırmak kanal birikimleri akışsal taşınma ve yığılmanın örnekleridir, gerçi gölde yavaş hareket eden veya sabit duran suda ve okyanus kumullarında ve taşınan ince taneli topraklarda ortaya çıkan tortulanma rüzgara bağlı  taşınması ve yığılmanın örnekleridir. Buz moren yığılmaları ve toprak aşınmaları buzsal taşınma ile oluşan tortulanmalarıdır.
Bir kumsalda parke taşları
Tortulanma insan yapımı dalgakıranlarla ortaya çıkar. Çünkü dalgakıranlar suyun akış hızını azaltır, bu yüzden dere çok tortu yükü taşıyamaz. Tortulanma bir akışın uzunluğuna, boyutuna, hacmine, yoğunluğuna ve şekline göre taşınır. Daha güçlü akıntı yükselmeyi ve parçacıklar üzerinde sürüklenmeyi arttırır, bu esnada daha geniş ve yoğun parçalar  akıntının içine düşer.
17. yüzyıl klasik Türk edebiyatı nesir yazarları listesi

17. yüzyıl klasik Türk edebiyatı; Nefi, Nabi ve Şeyhülislam Yahyâ gibi tanınmış divan şairlerinin yanında, Evliya Çelebi, Naima ve Kâtip Çelebi gibi önemli nesir yazarları da çıkarmıştır. Bu dönem, toplumsal ve iktisadi alanlarda büyük bir karmaşanın içine giren Osmanlı İmparatorluğu'nun Gerileme Dönemi'ne rastlar. Dönem içerisinde her ne kadar, belirli münşilerden (düz yazı yazanlardan) bahsedilse de; bu dönemdeki nesir yapıtlar klasik tarzla sınırlı değildir. 17. yüzyılda İstanbul’daki Floransa konsolosu sekreteri Filippo Argenti, İtalyan papazlarından Pietro Ferraguto (1580-1656) gibi yabancıların Türkçeyi iyice öğrenip, nesir alanında önemli Türkoloji çalışmaları yaptıkları bilinmektedir. Ayrıca “Cizvitlerin misyonerlik faaliyetleri için” matbaa kurdukları ve bu matbaanın 1703'te kapatıldığı
söylenmektedir.
17. yüzyıl klasik Türk edebiyatında nesir geleneği, önceki yüzyıllarda ortaya çıkmış olan sade, orta ve süslü nesir üslubu kullanma alışkanlığını devam ettirmiştir. Bu yüzyılda en önemli mensur (düz yazı) yapıtlar, şair tezkireleri (biyografi), gezi yazıları ve bibliyografik eserlerdir. yüzyılın önemli mensur eserlerinden sayılan tezkireler, genellikle süslü bir dille meydana getirilmiştir.
Biyografik eserler

17. asır tezkireler bakımından zengin bir dönemdir. Bu dönemde Riyâzî Mehmet Efendi, Fâizî ve Rıza gibi müellifler (yazarlar) tarafından yazılan tezkirelere rastlanır. Bu tezkirelerin en önemlileri Riyâzî'ye ait olan, Riyâzü'ş-Şuarâ ve Fâizî'nin Zübdetü'l-Eş'âr adlı şairler tezkiresidir. Ayrıca bu dönemde yazılmış Rıza Tezkiresi de önemli bir başvuru kaynağı olup, Fatih'ten IV. Murat'a kadar olan şair padişahlarla 1591 tarihinden tezkirenin yazarı Rıza'nın dönemine kadar yetişen şairlere yer vermiştir. Bunun yanında Güftî'nin Teşrifatü'ş-Şu'arâ adlı bir tezkiresi olsa da; bu eser mensur değil; manzum bir biçimde kaleme alınmıştır.
Dönemde bir diğer söz edilmesi gereken yazın ürünleri de zeyillerdir (ekler). Zeyiller daha önce yazılmış tezkirelere yapılan eklemeler olarak tanımlanır. Dönemin önemli zeyillerini Yümnî ve Seyrekzâde Âsım yazmıştır. Ayrıca I. Süleyman'dan 1634'e kadar olan sürede yaşayan bilgin, şeyh ve şairlerin hayatının anlatıldığı Hadâiku'l-Hakâyık fî Tekmileti'ş-Şakâyık adlı biyografik eser Mecdî'nin Hadâiku'ş-Şakâyık'ına Nev'îzâde Atâyî tarafından yapılan zeyildir.
Biyografik eserler > Riyâzî Mehmet Efendi (Riyâzî)

Riyâzî, 1572'de Birgili Mustafa Efendi'nin oğlu olarak Mekke'de doğmuştur. Yenişehir, Halep, Şam, Kudüs ve Kahire kadılıklarında bulunmuştur. 1644'te İstanbul'da ölmüştür. 1602 yılında doğan oğlu Riyâzî-zâde bir divan şairidir.
Biyografik eserler > Riyâzî Mehmet Efendi (Riyâzî) > Riyâzü'ş-Şuarâ

Riyâzî, 17. yüzyılda yaşayan nesir ustalarından biridir. Bunun yanında klasik şiirle de uğraşmış, bir divan oluşturabilecek kadar şiir yazmıştır. Yazarın düz yazı konusundaki ustalık eseri Riyâzü'ş-Şuarâ adındaki -tezkire türündeki- yapıttır. Riyâzü'ş-Şuarâ 1609'da tamamlanıp; dönemin padişahı I. Ahmed'e sunulmuştur. Eserde 15. yüzyıldan başlanarak 17. yüzyılın ilk yarısına kadar yaşayan dört yüz dolayında şair, şiir örnekleriyle birlikte tanıtılmıştır.
Biyografik eserler > Kafzâde Fâizî

Ana madde: Kafzade Abdülhay Çelebi
Fâizî veya Kafzade Abdülhay Çelebi; 1590 veya 1592 tarihinde İstanbul'da dünyaya gelmiştir. Müderrislik gibi yönetimsel görevlerde bulunan Fâizî, Selanik kadılığı sırasında görevinden alınmıştır. Bu sırada başkent İstanbul'da çıkan ayaklanma ile Genç Osman öldürülmüştür. Bu olayın şairde derin izler bıraktığı ve şairin 32 yaşında ölümesinin sebebinin bu olaya karşı hissettiği acının olduğu iddia edilmiştir. Şair öldüğünde o dönem yazmakta olduğu Leyla vü Mecnun adlı mesnevisi de yarım kalmıştır. Döneminin usta şairlerinden biri olarak gösterilen şairin, Nefi ile karşılıklı hicivleri vardır. Şair şiir alanındaki başarısının yanında önemli bir nesir yazarı olarak da tanınmıştır.
Biyografik eserler > Kafzâde Fâizî > Zübdetü'l-Eş'âr

Zübdetü'l-Eş'âr, Fâizî'nin antoloji nitelikli bir tezkiresidir. 15. yüzyılın ikinci yarısından, kendi zamanına kadar yaşamış 500 şair ve 14 kadın şairi alfabetik sıra ile ele almıştır. Bu esere ek olarak (zeyl) yazılmış Yümnî ve Âsım'ın tezkireleri vardır. Âsım'ın zeylinde 123 adet daha şair tanıtılır. Bir diğer ek olan Yümnî'nin zeyli ise şairin 1622'de vefatıyla birlikte tamamlanamamıştır. Bu ek daha sonra Ali Emiri Efendi tarafından tamamlanmıştır. Eser üzerindeki en önemli çalışma Yrd. Doç. Dr. Bekir Kayabaşı tarafından yapılan doktora tezi çalışmasıdır.
Diğer eserleri: Fâizî Divânı, Leylâ vü Mecnûn, Sâkînâme.
Gezi yazıları > Evliya Çelebi

Ana madde: Evliya Çelebi
Evliya Çelebi, 25 Mart 1611'de Unkapanı, İstanbul'da doğmuştur. Aslen Kütahyalı olup, ailesi İstanbul'un Fethi'nden sonra İstanbul'a taşınmıştır. Ayrıca kendisi aile soyunun Hoca Ahmet Yesevi'ye dayandığını söyler. Evliya Çelebi'nin babası Mehmet Zilli Efendi, sarayda kuyumcubaşılık yapmıştır.
Evliya Çelebi, sarayda iyi bir eğitim almış, Kur'an'ı ezberleyerek hafız olmuştur. Sarayda önemli bir mevkiye getirileceği bir sırada, kendi deyimiyle: 1630 yılının 10. Muharrem günü beyne'n-nevm ve'l-yakaza (uyku ve uyanıklık arasındaki bir rüyada) Muhammed Peygamber tarafından kendisine seyahat müjdelenmiş ve 50 yıllık seyahatine İstanbul'dan başlamıştır.
Gezi yazıları > Evliya Çelebi > Seyahatnâme

Ana madde: Seyahatnâme (Evliya Çelebi)
Seyahatnâme, 10 ciltlik bir yapıttır. Eser dil, coğrafya, sosyoloji, folklor ve edebiyat yönünden bolca malzeme içerir.
Evliya Çelebi, seyahatine İstanbul'dan başladığı için Seyahatname'nin birinci cildinde İstanbul'u anlatır. İstanbul'un kuruluşundan Evliya Çelebi'nin yaşadığı zamana kadar olan dönem; tasvirler ve hikâyelerle anlatılmaktadır. Çelebi gezisi boyunca; Rumeli ve Anadolu'yu gezmiş, birçok savaşa katılmıştır. Gezdiği yerler arasında Teselya, Selanik ve Arnavutluk gibi Osmanlı İmparatorluğu'nun o dönemki sınırları içerisinde olan yerler de vardır.
Seyahatnâme gezi içerikli bir kitap değildir, yer yer toplumsal eleştiriye de yer vermiştir. Örneğin kitapta yer yer: Yeniçeri ağası gece gündüz sarhoş bir hâldeydi. Askerleri de onu örnek alıyorlardı. Kale sahipsiz kalmıştı. Osmanlı Devleti'nde iç karışıklıklar oluyordu.
Gece, Melek ve Bizim Çocuklar

| --- | --- |
Film afişi
Yönetmen: Atıf Yılmaz
Yapımcı: Atıf Yılmaz
Senarist: Yıldırım Türker
Hikâye (eser): Yıldırım Türker
Oyuncular: Derya Arbaş Deniz Türkali Uzay Heparı Deniz Atamtürk Kaan Girgin Mehmet Teoman Candan Erçetin Ayten Uncuoğlu Cengiz Sezici Cüneyt Sayıl Bennu Yıldırımlar
Müzik: Gökhan Kırdar
Görüntü yönetmeni: İzzet Akay
Sanat yönetmeni: Mete Özgencil
Kurgu: Mevlüt Koçak
Stüdyo: Yeşilçam Film
Dağıtıcı: Şafak Film Pan Nakliyat Yeşilçam Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram
Renk: 35 mm, Renkli
Yapım yılı: 1993, Türkiye
Çıkış tarih(ler)i: 1 Nisan 1994
Süre: 101 dakika
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Gece, Melek ve Bizim Çocuklar, Atıf Yılmaz'ın yönetmenliğini yaptığı 1993 yapımı Türk sinema filmi. Filmde travesti ve seks işçisi bireylerin yanı sıra toplum tarafından ötekileştirilmiş insanların sosyal yaşantısı ana konu; aşk çevresinde işlenmiştir. Yine filmde İstanbul ilinin arka sokaklarında uyuşturucu satıcıları, eşcinsellerin para kazanma mücadelesi ve ötekileştirilmeleri konu alınmıştır.
Dönemin Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı Telif Hakları ve Sinema Genel Müdürlüğü'nün desteğiyle gerçekleştirilmiştir. Filmin çekimlerine dönemin Beyoğlu Emniyet Müdürlüğü ve Beyoğlu Emniyet Amirliği, Kanal 6 televizyonu ve Divan Oteli'de katkı sağlamıştır.
Prodüksiyon

Filmin çekimleri Beyoğlu ve Taksim Meydanı civarı yerlerde yapılmış, "Şafak Film Stüdyosu"nda hazırlanmış, Atıf Yılmaz önceki filmlerinin aksine bu filminde realist bir gözlemle toplumsal sorunları irdelemiştir. Atıf Yılmaz'ın 1988'de yönetmenliğini yaptığı Arkadaşım Şeytan filminde "Lavinya" karakterini canlandıran Deniz Türkali'nin "Melek" rolünde olduğu filmin sanat yönetmenliğini Mete Özgencil gerçekleştirmiştir. Yine Mete Özgencil şarkılarını albümlerinde seslendirmiş olan Candan Erçetin'de filmde konuk oyuncu olarak yer almıştır.
Başrol oyuncularından ve aynı sene içerisinde geçirdiği bir trafik kazasında ölen Uzay Heparı'nın rol aldığı ilk ve son sinema film olan Gece, Melek ve Bizim Çocuklar filminin adında başrol oyuncularından seks işçisi "Melek" yer almaktadır. Yine filmde 2003 yılında genç yaşında kalp krizinden ölen başrol oyuncularından Derya Arbaş, Uzay Heparı ile oynadığı cesur sahnelerle dikkat çekmiştir. Deniz Türkali'nin canladırdığı "Melek" filmde karşılıksız olarak disko işletmecisi "Osman"'a aşıktır. Yine lezbiyenlik temalı Kutluğ Ataman filmi İki Genç Kız'da "Şevket"'i, Gece, Melek ve Bizim Çocuklar'ın "Osman"ı Cengiz Sezici röportajında bu film için 11 yıl aranın ardından Atıf Yılmaz ile çalışmanın kendisi için "keyifli" olduğunu söylemiştir.
Mekan özellikleri göz önüne alındığında Gece, Melek ve Bizim Çocukları için tema ve seçilen bazı mekanların bir başka eşcinsellik temalı Dönersen Islık Çal filmindeki olayların geçtiği mekanlardan olduğu görülmektedir. Yine filmde bu mekanlarda konuk oyuncu Candan Erçetin'e rastlamak mümkündür. Mehmet Teoman'ın Uzay Heparı ile yaşadığı biseksüel ilişki çarpıcı bir şekilde yansıtılmıştır.
Dönemin televizyon kanallarından Kanal 6'nın da katkı sağladığı filmde LGBT topluluğu arasında konuşulan lubunca terimlerin sık kullanıldığı "laço, but, ibne, kezban" gibi argolara konuşmalarda yer verilmiştir. Travestiler ve genç eşcinseller arasında anne-kız ilişkisinede filmde yer verilmiştir. Yine LGBT'lere yönelik şiddet, polis şiddeti ve ayrımcılık realist bir bakış açısıyla irdelenmiştir.
Oyun kadrosu, müzikleri ve film ekibiyle birlikte kült filmlerden biri olarak nitelendirilmiştir. Film SinemaTürk verilerine göre 13.274 kişi tarafından izlenerek düşük hasılat yakalamıştır. Derya Arbaş, Kaan Girgin ve Candan Erçetin'in de yer aldığı "doğumgünü partisi" bölümü Divan Oteli'nde geçmektedir.
Konusu

Küçük iskender lakabıyla bilinen Derman İskender Över'in filmin içeriği ve konusu hakkında The Kırmızı Başlıklı İstasyon Şefi adlı kitabında bahsetmiştir. Küçük İskender film hakkında "Kimbilir belki de bu masalı dinleyerek uyuyanlar bir daha asla uyanmayacaklardır ya da gece, melek ve bizim çocuklarda Uzay Heparı'nın çay içerek Derya Arbaş'ı beklediği kahvenin önünde bileklerini keseceklerdir." demiştir. Artık hayatta olmayan Derya Arbaş, Uzay Heparı ve Deniz Türkali'nin başrollerinde oynadığı filmin Palermo Film'den yayınlanan VCD'de filmin konusu şöyle anlatılır:
Yine konusu için 1 Ekim 1999 tarihinde yayınlandığı televizyon kanalı Show TV'de "Beyoğlu'nun arka sokaklarında yaşayan alt kültür insanlarının öykülerinden yola çıkarak biri yaşlı biri genç iki fahişenin dayanışmalarının ve sevgilerinin konu edildiği filmde, eşcinsel bir erkeğe aşık olan genç bir kadının dramına şahitlik edeceksiniz." kısaltması yapılmıştır.
Konusu > Gösterim

Film 1993 yapımı olup 1 Nisan 1994 tarihinde vizyona girmiştir. VCD'si Palermo Film tarafından, Yeşilçam Filmcilik etiketiyle piyasaya sürülmüştür. Şişli Site, Beyoğlu Sinepop, Bakırköy İncirli, Çemberütaş Şafak sinemalarında yayınlanmıştır.
Ankara Uluslararası Film Festivali'nden ödülle dönen film 1994'te 13. Uluslararası İstanbul Film Festivali'nde, 2009'da Türk göçmen derneği Elelenin girişimiyle 29 Mart ve 4 Nisan tarihleri arasında Paris, "L'Archipel" sinemasında gösterilmiştir.
2012 yılında Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nde seks işçiliği üzerine yapılan bir söyleşide film gösterilmiştir.