Šarūnas Jasikevičius
İlk yılları

Jasikevičius sporcu bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Litvanyalı ünlü bir hentbol oyuncusu olan annesi Rita, 1975 Dünya Kadınlar Hentbol Şampiyonası'nda Sovyetler Birliği kadın millî hentbol takımıyla gümüş madalya kazandı. Dünya şampiyonasındaki başarının ardından Rita, Montreal'deki 1976 Yaz Olimpiyatları'na hazırlanıyordu. Rita'ya göre: "Her şey hesaplanmış, planlanmıştı: Olimpiyat Oyunları, ardından ailenin büyümesi, bir yıl ara ve sonra tekrar spora dönüş. Ama her şey farklı gelişti" ve oğlu ile Olimpiyat Oyunları arasında bir seçim yapmak zorunda kaldı. Bir çocuk doğurmaya ve Olimpiyat hayalinden vazgeçmeye karar verdi. Daha sonra, Sovyet takımı Montreal Olimpiyatlarında Olimpiyat altın madalyalarını kazanmaya devam etti ve millî takımın baş antrenörü Rita Jasikevičienė'nin gelecekte millî takıma dönmesi için kapıyı kapattı. Ancak Šarūnas'ın annesi bu kararından asla pişmanlık duymadı.
Šarūnas çocukluğunda çok çevik bir çocuktu. Annesi yürümeyi öğrendikten hemen sonra Šarūnas'ın 45 derece eğilerek koşmaya başladığını hatırlıyor. Rita: "Her yere koşup duruyordu ve ben de sürekli onu kovalamak zorunda kalıyordum". Šarūnas için en büyük ceza oturmaktı. Küçük kardeşi Vytenis ise biraz daha farklıydı. O daha yavaştı ama her iki kardeş de çocukluklarında topsuz yaşayamazdı.
Jasikevičius'un babası Linas, her zaman bir spor aşığıydı ve onunla birlikte neredeyse her şeyi takip etti, birlikte SSCB millî takımları veya göğsünde SSCB yazan herhangi bir sporcu için tezahürat yaptılar. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, babası onu 6 yaşındayken ilk basketbol antrenmanına götürdü. İlk antrenörü Kaunas basketbol okulundaki Feliksas Mitkevičius'tu, çok sertti ve antrenmanlardan kaçmaya çalışırken bir kez bile Šarūnas'ı kovalamamıştı. Mitkevičius'a göre Šarūnas 12 yaşındayken basketboldan o kadar sıkılmıştı ki basketbolu bırakmak istiyordu. Ailesini ziyaret etti, durumu özetledi ve bunun Litvanya için büyük bir kayıp olacağını belirtti. Bunun üzerine babası, Šarūnas ile sert bir konuşma yaptı ve basketbolu bırakmasını yasakladı, yerine tenis oynamak istediğini söyledi.
Kaunas basketbol okulunda geleceğin NBA yıldızı Žydrūnas Ilgauskas ile tanıştı ve sonraki on bir yıl boyunca neredeyse her gün okulda, spor salonunda veya başka bir yerde bir araya geldi. Tomas Masiulis takımındaki bir diğer önemli oyuncuydu. Jasikevičius, spor salonuna bağlı olmadığı için ilk başlarda "yetenekli ama tembel" biri olarak görüldüğünü hatırlıyor; tek yaptığı şakalaşmak ve mümkün olduğunca az çalışmaya çalışmaktı. Sonuç olarak, bir keresinde babası onun takımla birlikte Minsk'e gitmesini engelledi. Okuldaki notları felaketti, yine de ailesi onun hiperaktivitesini basketbolda dışa vurduğunu görmekten memnundu ve bu da onu spora teşvik etmelerini sağladı, çünkü bu aynı zamanda bölgedeki kötü arkadaşlardan kaçınmasına da yardımcı oldu. Spor salonunda ve sokakta gerçek sepetler yerine hurda metal kullanarak basket oynuyordu. Çocukluk hayali Žalgiris'te oynamaktaydı ve bu konuda o kadar çılgındı ki her oyuncu hakkında her şeyi, hatta oyuncuların ayakkabı numaralarını bile biliyordu. Žalgiris'in 1986 Kıtalararası Kupa zaferinin ardından, oyuncuları karşılamak için yüzlerce insanın dondurucu soğukta beklediği havaalanına götürmesi için babasına yalvardı. Babası bazı oyuncuları tanıyordu ve odasının tüm duvarlarını süslemek için kullandığı imzalı posterleri ve fotoğrafları almayı başardı.