Doki Doki Literature Club!
Tepkiler > Değerlendirme

Değerlendirme
| Derleyici | Puan |
| --- | --- |
Metacritic: 78/100
| Yayıncı | Puan |
| --- | --- |
Jeuxvideo.com: 18/20
RPGFan: 
GameGrin: 
Quarter to Three: 
Common Sense Media: 
Geeks Under Grace: 
Meristation: 
Multiplayer.it: 
Ragequit.gr: 
OxenGames: 
The Game Hoard: 
Way Too Many Games: 
Everyeye.it: 
CD-Action: 
Doki Doki Literature Club! çoğunlukla olumlu eleştiriler aldı ve Metacritic'te yedi incelemeye göre 100 üzerinden 78 puan topladı.
PC Gamer'dan Steven T. Wright oyunu "temsil ettiği türe postmodern bir aşk mektubu" olarak tanımladı ve oyunun yapısökümcü kalitesini Undertale ile Pony Island'a benzetti. RPGFan'dan Robert Fenner, geleneksel olarak "Key ve 5pb. gibi önemli görsel roman geliştiricilerinin, standart bir anime kahramanının destekleyici oyuncu kadrosuyla olan ilişkilerine dair günden güne uzun anlatılar ürettiğini" söyledi. Fenner'a göre bu türü revize etmek için önceden yapılan Higurashi no Naku Koro ni ve Hatoful Boyfriend gibi girişimler türlerinin "geleneksel klişelerinden kaçamadı ve dramatik potansiyellerini tam olarak ortaya çıkaramazken Doki Doki Literature Club! ise Ren'Py motorunun alışılmadık kullanımı ve olay örgüsünde beklenmedik değişiklikler sunması ile bu alanda başarılı oldu". With a Terrible Fate'den Kent Vainio'ya göre, "Doki Doki Literature Club! dört ana mekanizma (Oyuncunun beklentilerinin altüst olması, oyuncunun seçimi yanılsaması, oyuncunun oyunun hikâyesi içinde tuzağa düşürülmesi ve oyuncu ile oyun arasındaki dördüncü duvarın yıkılması) yoluyla benzersiz bir psikolojik korku deneyimi yarattı".
Oyunun eleştirmenleri, görünüşte oyunun karakter tasarımında belirgin bir anime tarzı olması ve amacının karakterlerden biriyle bir ilişki geliştirmek olması yüzünden tipik eroge oyunlarına olan benzerliği ile oyuncuyu şaşırtmayı başardığını vurguladı. Ek olarak, oyun karakterlerinin sprite aracılığıyla seyrek olarak gösterilen hareketlerinin anime klişelerinden oluşması ve oyuna nazik ve eğlenceli müziklerin eşlik etmesi eleştirmenler tarafından vurgulandı. Eleştirmenlere göre bunlar, oyuncunun karakterlere bağlanmasını sağlayacak standart bir görsel roman izlenimi yaratmak için bir araya getirildi. Oyunun Undertale ve Nier: Automata'ya benzeyen ahenkli yapısı da eleştirmenler tarafından dile getirildi. Jeuxvideo.com'dan VisualNovelist, oyunun görsel kalitesini Everlasting Summer'a benzetti. Eleştirmenler oyundaki korku unsurlarının oyuncunun oyunda olup bitenler üzerindeki kontrol hissinin yok edilmesi ve oyun dünyasındaki bozukluklardan kaynaklanan çaresizlik duygusu üzerine kurulduğuna dikkat çekti. Polygon'dan Victoria Rose, bu yaklaşımın izleyicinin ekranda olup bitenlere karşı soğuduğu geleneksel korku oyunları ve filmlerinden çarpıcı bir şekilde farklı olduğunu belirtti. Rock, Paper, Shotgun'dan Amy Josuweit daha önceki görsel romanlar alıcıyı çökerterek veya fazladan dosyalar ekleyerek dördüncü duvarı yıkarken, Doki Doki Literature Club!'ın yeni dosyalar eklemek yerine var olan dosyaları kasıtlı şekilde yok ederek formata olan bakış açısını değiştirdiğini söyledi. Kotaku'dan Gita Jackson, oyunun "gerçekten özel bir oyun" olduğunu söyledi ancak bunun yanında oyunun bazen "karşılıksız olarak aşırı" olmasını eleştirdi.
GQ'dan Tom Philip, oyunun hikâyesinin zaman zaman "şiir hakkında sonsuz miktarda anlamsız ve cilveli bir konuşma" gibi hissettirdiğini söyledi. Fenner oyunun Bechdel testini geçemediğini belirtti ve protagonisti bir "baştan çıkarıcı kazanova" olarak tanımladı. Ancak kendisi, hikâyenin nihayetinde "kızların gerçekleştirdiği ilerlemenin tamamen protagonist yüzünden olmadığı, ama kendisinin daha ziyade bir semptom olduğu", "harem anime/görsel romanlara karşı keskin bir polemik" olduğunu vurguladı. Fenner ayrıca, oyunun daha önce Katawa Shoujo gibi, "çok gerçek sorunların fetişleştirilmesine tehlikeli bir şekilde yaklaşıyor gibi göründüğünü" belirtti. Yine de eleştirmenler oyunun olay örgüsünün başarılı ve amaca uygun olduğunu onayladı. 8 Bit Rambles, Doki Doki Literature Club!'ın "en çılgın ve yapısökümcü haliyle aşkın etrafında döndüğünü" belirtti ve oyunu postmodern sanatın bir örneği olarak karakterize etti.