stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
TVT

| TVT>  |
| --- | --- |
Kuruluş: 13 Ocak 2005 (ilk açılış) 1 Kasım 2017 (ikinci açılış)
Kapanış: 14 Ekim 2008 (ilk kapanış) 20 Kasım 2019 (ikinci kapanış)
Şirket: Bumerang Yapımcılık Yayıncılık A.Ş.
Sahibi: Yeni Dünya Medya Grubu
Görüntü formatı: 576i (16:9 SDTV) 1080i (16:9 HDTV)
Slogan: Aileden Biri
Ülke:  Almanya (2005-2008)  Türkiye (2017-2019)
Dili: Türkçe
Yayın alanı: Avrupa, Türkiye
Genel merkez: Frankfurt (2005-2008) Eyüpsultan, İstanbul (2017-2019)
Eski adı: TV Türk
Kardeş kanal(lar): Kanal 7 HD Ülke TV HD
Websitesi: tvt.tv.tr (Aktif değil)
İzlenebilirlik
Uydu yayını
Türksat 4A: 12095 H 4800 5/6 (SD)
TVT, 13 Ocak 2005 tarihinde  Kanal 7'ye kardeş televizyon kanalı olarak kuruldu. Avrupa'nın ilk Türkçe müzik kanalıdır. Türkçe pop müziğinin en popüler şarkılarını, Türk halk müziğinin en duygulu nağmelerini, en sevilen sanatçıların kliplerini ekrana getiren TVT'de müzik, magazin, eğlence, sokak röportajları, genç ve dinamik VJ kadrosunun bulunduğu birbirinden eğlenceli klip programları yer almıştır. Kasım 2008 yılında Almanya yayın lisansı iptal edilmiştir. 9 yıl aradan sonra 1 Kasım 2017'de yeniden yayına girmiştir. Kanal 7'nin eski dizilerini ve program tekrarlarını yayınlamaktadır. 2017'den beri KabloTV, tivibu platformu ve mobil uygulaması üzerinden de yayına başlayarak izleyici kitlesini genişletti.
2018-19 sezonu boyunca Eredivisie karşılaşmalarını futbolseverlerle buluşturdu. 20 Kasım 2019 tarihinde yayın hayatına ara vermiştir.
2005-2008'e kadar kullanılan TVT (TV Türk) logosu.
Programları > Diziler

İnadım İnat
Naber Bacanak
Kezban Yenge
Mihrali
Hayat Dediğin
Zeynep
Kalp Gözü
Benimsin
Programları > Müzik-Eğlence

Küstüm Şov (Latif Doğan)
Türkülerin Güler Yüzü (Güler Duman)
İzzet Yıldızhan Şov (İzzet Yıldızhan)
Çayda Çıra (Bülent Serttaş)
İz (Ercan Koç & Canan Çal)
Söz ve Müzik (Mehmet Ercan)
Mahmut Tuncer Show (Mahmut Tuncer)
Programları > Yaşam

Kâbe Yollarında (İkbal Gürpınar & Emre Ermiş)
Bir Yastıkta 40 Yıl
Esra Özmen'le Yöresel Lezzetler (Esra Özmen)
Ezgi ile Şifalı Yemekler (Ezgi Sertel)
Pınar'la Tam Vakti (Pınar Barut)
Mustafa Karataş'la Cuma Sabahı (Mustafa Karataş)
Programları > Gezi

İkbal'le Diyar Diyar (İkbal Gürpınar)
Ana Kuzusu (Mevlüt Acaroğlu & Naciye Ana)
Nil'in Dünyası (Nil Yeğin)
Uçan Halı (Derya Taşbaşı)
Sophia Sergio

| Sophia Sergio |
| --- | --- |
Doğum: 16 Şubat 1992 (32 yaşında) Napoli, İtalya
Uyruk:  İtalya
Boyu: 182 cm
Saç rengi: Siyah
Göz rengi: Kahverengi

 
Sophia Sergio (d. 16 Şubat 1992, Napoli, İtalya), İtalyan model. Esmer olan Sergio, 2016 yılında ülkesinde düzenlenen ulusal güzellik yarışmasında "Miss Universe Italy" seçilmiştir. 86 ülke güzelinin yarıştığı Miss Universe Güzellik Yarışması'nda İtalya'yı temsil etti.
Muhammed Ali
Erken dönemi

Cassius Marcellus Clay Jr. (/ˈkæʃəs/), 17 Ocak 1942'de Louisville, Kentucky'de doğdu. Bir erkek kardeşi vardı. Adını, bir kız ve dört erkek kardeşi olan ve kendisi de Kentucky eyaletinden olan 19. yüzyıl Cumhuriyetçi politikacı ve sadık kölelik karşıtı Cassius Marcellus Clay'in onuruna, babası Cassius Marcellus Clay Sr'dan aldı. Clay'in babasının dedesi John Clay ve Sallie Anne Clay'di; Clay'in kız kardeşi Eva, Sallie'nin Madagaskar'ın yerlisi olduğunu iddia ediyordu. Antebellum Güney'indeki kölelerin soyundan geliyordu ve ağırlıklı olarak Afrika kökenliydi, İrlandalı ve İngiliz aile mirasına sahipti. Annesinin büyük büyükbabası Abe Grady, İrlanda'nın Clare Kontluğu bölgesindeki Ennis kentinden göç etmişti.
Babası tabela ve reklam panosu boyacısıydı, annesi Odessa O'Grady Clay (1917-1994) ise ev işlerinde yardımcı olarak çalışıyordu. Cassius Sr. bir Metodist olmasına rağmen, Odessa'nın hem Cassius Jr. hem de küçük kardeşi Rudolph "Rudy" Clay'i (daha sonra Rahaman Ali adını aldı) Baptist olarak yetiştirmesine izin verdi. Cassius Jr. Louisville'deki Central High School'a devam etti. Disleksikti, bu da okulda ve hayatının büyük bölümünde okuma ve yazmada zorluklar yaşamasına neden oldu.
Irk ayrımcılığının ortasında büyüdü. Annesi bir keresinde bir mağazada su içmesine izin verilmediğini hatırlıyor: "Rengi yüzünden ona su vermediler. Bu onu gerçekten etkiledi." Ayrıca 1955 yılında Emmett Till'in öldürülmesinden de çok etkilenmiş ve bu olay genç Clay ve bir arkadaşının öfkelerini yerel bir demir yolunu tahrip ederek çıkarmalarına neden olmuş. Bir keresinde kızı Hana'ya şöyle demişti: "Hiçbir şey beni Emmett Till'in hikâyesi kadar sarsamaz."
Amatör kariyeri

Clay ilk olarak Louisville polis memuru ve boks antrenörü Joe E. Martin tarafından boksa yönlendirildi. 12 yaşındaki Clay, bir hırsızın bisikletini çalması üzerine öfkelenirken, polis memuru Joe E. Martin ile karşılaştı. Polis memuruna hırsızı "pataklayacağını" söyledi. Memur, Clay'e önce nasıl boks yapılacağını öğrenmesi gerektiğini söyledi. Clay başlangıçta Martin'in teklifini kabul etmedi, ancak yerel bir televizyonda yayınlanan Yarının Şampiyonları adlı boks programında amatör boksörleri gördükten sonra dövüşme ihtimali Clay'in ilgisini çekti. Daha sonra, kendisine "gerçek eğitimi" verdiğini ve sonunda "stilimi, dayanıklılığımı ve sistemimi" şekillendirdiğini söylediği antrenör Fred Stoner ile çalışmaya başladı. Clay'in amatör kariyerinin son dört yılında boksör Chuck Bodak tarafından eğitildi.
Clay, ilk amatör boks maçına 1954 yılında yerel amatör boksör Ronnie O'Keefe karşısında çıktı. Karşılaşmayı bölünmüş kararla kazandı. Altı Kentucky Altın Eldiven şampiyonluğu, iki ulusal Altın Eldiven şampiyonluğu, bir Amatör Atletizm Birliği ulusal şampiyonluğu ve Roma'daki 1960 Yaz Olimpiyatları'nda hafif ağır sıklette altın madalya kazandı. Clay'in amatör rekoru 100 galibiyet ve 5 mağlubiyetti. 1975 tarihli otobiyografisinde, Roma Olimpiyatlarından döndükten kısa bir süre sonra, bir arkadaşıyla birlikte "sadece beyazlara açık" bir restoranda servisin reddedilmesi ve beyaz bir çeteyle kavga etmelerinin ardından altın madalyasını Ohio Nehri'ne attığını yazdı. Bu hikâye daha sonra tartışıldı ve Bundini Brown ve fotoğrafçı Howard Bingham da dahil olmak üzere birçok arkadaşı bunu yalanladı. Ali, Atlanta'daki 1996 Yaz Olimpiyatları sırasında Georgia Dome'da yeni bir madalya aldı ve oyunları başlatmak için meşaleyi yaktı.
Profesyonel kariyeri > Erken kariyeri

Clay ilk profesyonel maçına 29 Ekim 1960 tarihinde çıktı ve Tunney Hunsaker karşısında altı rauntluk bir galibiyet aldı. O tarihten 1963'ün sonuna kadar Clay, 15'i nakavtla olmak üzere 19-0'lık bir rekor elde etti. Aralarında Tony Esperti, Jim Robinson, Donnie Fleeman, Alonzo Johnson, George Logan, Willi Besmanoff, LaMar Clark, Doug Jones ve Henry Cooper'ın da bulunduğu boksörleri yendi. Clay ayrıca 1962'deki bir maçta eski antrenörü ve deneyimli boksör Archie Moore'u da yendi.
Bu ilk dövüşler sorunsuz geçmedi. Clay hem Sonny Banks hem de Cooper tarafından yere serildi. Cooper dövüşünde Clay dördüncü raundun sonunda bir sol kroşeyle yere serildi ve Cooper'ın gözünün ciddi şekilde yaralanması nedeniyle tahmin edilen beşinci rauntta kazanarak zil tarafından kurtarıldı. Doug Jones ile 13 Mart 1963'te yaptığı dövüş, Clay'in bu dönemdeki en zorlu dövüşüydü. Sırasıyla iki ve üç numaralı ağır sıklet rakipleri olan Clay ve Jones, Jones'un kendi sahası olan New York Madison Square Garden'da dövüştü. Jones ilk rauntta Clay'i sendeletti ve Clay'in oybirliğiyle aldığı karar yuhalamalarla ve ringe atılan çöp yağmuruyla karşılandı. Kapalı devre televizyondan maçı izleyen ağır sıklet şampiyonu Sonny Liston, Clay'le dövüşmesi halinde cinayetten hapse atılabileceğini söyledi. Dövüş daha sonra The Ring dergisi tarafından "Yılın Dövüşü" seçildi.
Bu dövüşlerin her birinde Clay rakiplerini yüksek sesle küçümsedi ve yetenekleriyle övündü. Jones'a "çirkin küçük adam" ve Cooper'a "serseri" dedi. Alex Miteff ile ringe çıkmaktan utandığını söyledi ve Madison Square Garden'ın kendisi için çok küçük olduğunu iddia etti. Ali, profesyonel güreşçi "Gorgeous George" Wagner'den esinlenmiş ve George'un konuşma yeteneğinin etkinliklere büyük kalabalıklar çektiğini görmüştü. 1969'da verdiği bir röportajda George ile 1961'de Las Vegas'ta tanıştığını, George'un kendisine büyük konuşmanın ya kazanmasını ya da kaybetmesini isteyen para ödeyen taraftarlar kazandıracağını söylediğini, böylece Clay'in kendini "boşboğaz ve palavracı" olarak tanımladığını belirtti.
1960 yılında Clay, bulaşık yıkama ve süpürme gibi işleri yapmayı reddetmesi nedeniyle Moore'un kampından ayrıldı. Moore'un yerine Clay, Angelo Dundee'yi antrenörü olarak işe aldı. Clay, Dundee ile Şubat 1957'de Clay'in amatör kariyeri sırasında tanışmıştı. Bu sıralarda Clay, uzun zamandır idolü olan Sugar Ray Robinson'dan menajeri olmasını istedi ama reddedildi.
Profesyonel kariyeri > Dünya ağır sıklet şampiyonu > Ali vs. Patterson

Ali unvanını 22 Kasım 1965'te eski ağır sıklet şampiyonu Floyd Patterson'a karşı korudu. Maçtan önce Ali, kendisine eski adı Cassius Clay ile hitap ettiği bilinen Patterson'la "Tom Amca" diye alay etti ve ona "Tavşan" dedi. Ali, dövüş sırasında yaralı görünen Patterson'a karşı daha üstün olmasına rağmen, maç teknik nakavtla sonuçlanmadan önce 12 raunt sürdü. Patterson daha sonra sakroiliak kemiğini incittiğini söyledi. Ali, dövüş sırasında Patterson'la oynuyormuş gibi göründüğü için spor medyasında eleştirildi. Patterson'ın biyografisini yazan W. K. Stratton, Ali ve Patterson arasındaki kavganın gerçek olmadığını, bilet satışlarını ve kapalı devre izleyici kitlesini artırmak için sahnelendiğini ve her iki adamın da tiyatronun suç ortağı olduğunu iddia etti. Stratton ayrıca Howard Cosell'in Ali'nin Patterson'la oynamak yerine, Patterson'ın sakatlandığı anlaşıldıktan sonra onu nakavt etmekten kaçındığını açıkladığı bir röportajına da atıfta bulundu. Patterson daha sonra hiç Ali'ninki kadar yumuşak yumruklar yemediğini söyledi. Stratton, Ali'nin 1972'deki ikinci dövüşü, mali açıdan zor durumda olan Patterson'la, eski şampiyonun IRS'ye olan borcunu ödeyecek kadar para kazanmasına yardımcı olmak için ayarladığını belirtmektedir.
Muhammed Ali (o zamanlar Cassius Clay) ve antrenörü Joe E. Martin, Ocak 1960.
Ali, Mart 1966'da Henry Cooper'a karşı yaptığı şampiyonluk maçının tekrarını izliyor.
Muhammed Ali vs. Joe Frazier maçı tanıtım fotoğrafı.
Geri dönüşü

11 Ağustos 1970'te, davası hala temyizdeyken, Ali'ye Atlanta Şehri Atletizm Komisyonu tarafından boks yapma lisansı verildi. Leroy Johnson, Jesse Hill Jr. ve Harry Pett yerel siyasi nüfuzlarını kullanarak maçı organize etmek için House of Sports şirketini kurdular ve Georgia'nın siyah siyasetinin Ali'nin geri dönüşündeki etkili gücünün altını çizdiler. Ali'nin ilk dönüş maçı 26 Ekim'de Jerry Quarry'ye karşı oldu ve Quarry'nin elinin sakatlanması üzerine üç raunt sonunda galibiyetle sonuçlandı.
Bir ay önce federal mahkemede kazandığı zafer, New York Eyaleti Boks Komisyonu'nu Ali'nin lisansını geri vermeye zorladı. Aralık ayında Madison Square Garden'da Oscar Bonavena ile dövüştü, sönük bir performans sergiledi ve 15. rauntta Bonavena'yı dramatik bir teknik nakavtla yendi. Bu galibiyet Ali'yi, ağır sıklet şampiyonu Joe Frazier'a karşı en büyük rakip olarak bıraktı.
Geri dönüşü > Joe Frazier ile dövüşü

Ali ve Frazier'ın 8 Mart 1971'de Garden'da yapılan ilk dövüşü, her biri ağır sıklet şampiyonu olmak için meşru bir iddiaya sahip iki namağlup boksör arasındaki maçı çevreleyen muazzam heyecan nedeniyle "Yüzyılın Dövüşü" olarak adlandırıldı. Deneyimli ABD'li boks yazarı John Condon, bu maçı "hayatımda tanık olduğum en büyük olay" olarak nitelendirdi. Maç 36 ülkede yayınlandı; organizatörler 760 basın kartı verdi.
Dövüş öncesi yapılan tiyatral gösteriler ve isim takmalar da atmosfere katkıda bulundu. Frazier dövüşten önce Ali'ye "Cassius Clay" dedi, bu Ali'yi kızdırdı ve Frazier'ı "beyaz düzenin aptal bir aracı" olarak tasvir etti. Ali, "Frazier şampiyon olamayacak kadar çirkin ve aptal" dedi. Ayrıca Frazier'a sık sık "Tom Amca" diyerek seslendi. Frazier'ın kampında çalışan Dave Wolf, "Ali, 'Joe Frazier'ı destekleyen tek insanlar takım elbiseli beyazlar, Alabama şerifleri ve Ku Klux Klan üyeleri' diyordu. Ben gettodaki küçük adam için dövüşüyorum. Joe orada oturmuş, yumruğunu avucuna vuruyor ve 'Bu adam getto hakkında ne biliyor ki' diyordu."
Ali, 1971'de Reading, Pensilvanya yakınlarındaki bir çiftlikte antrenman yapmaya başladı ve kır ortamını beğenerek kırsalda gerçek bir antrenman kampı geliştirmeye çalıştı. Pennsylvania'nın Deer Lake köyündeki bir köy yolunda beş dönümlük bir arazi buldu. Ali bu arazide, 1972'den 1981'de kariyerinin sonuna kadar tüm dövüşleri için antrenman yaptığı eğitim kampını kurdu.
Pazartesi gecesi dövüşü, isminin hakkını verdi. Frazier, Ali'ye sürekli baskı yaptı, Ali'nin yumruklarından ve kombinasyonlarından düzenli olarak darbe aldı, ancak durmaksızın saldırdı ve özellikle Ali'nin vücuduna defalarca isabet sağladı. Dövüş ilk rauntlarda eşitti, ancak Ali kariyerinde hiç olmadığı kadar fazla ceza alıyordu. İlk rauntlarda birkaç kez kalabalığa oynadı ve aldığı darbelerden sonra başını "hayır" anlamında salladı. İlerleyen rauntlarda - "halatla uyuşturma stratejisi"nin ilk kez uygulandığı raunttu bu- Ali halatlara yaslandı ve Frazier'ı yormayı umarak ondan gelen yumrukları emdi. 11. rauntta Frazier, Ali'yi sendeleten bir sol kroşe vurdu, ancak Ali'nin ringde geriye doğru sendelerken palyaçoluk yapıyor olabileceği anlaşıldığından, Frazier Ali'nin karşı saldırısından korkarak avantajını kullanmakta tereddüt etti. Son rauntta Frazier, hakem Arthur Mercante'nin bir adamın vurulabileceği kadar sert olduğunu söylediği şiddetli bir sol kroşe ile Ali'yi yere serdi. Ali üç saniye içinde ayağa kalktı. Yine de Ali oybirliğiyle aldığı kararla kaybetti ve ilk profesyonel yenilgisini aldı.
Geri dönüşü > Chamberlain mücadelesi ve Ellis dövüşü

1971'de basketbol yıldızı Wilt Chamberlain, Ali'ye dövüş için meydan okudu ve 26 Temmuz'da bir maç planlandı. 2,18 metre uzunluğundaki Chamberlain'in, Ali'ye karşı müthiş fiziksel avantajları olmasına rağmen -60 kilogram daha ağırdı ve 36 santimetre daha uzağa uzanabiliyordu- Ali, Chamberlain'i ortak bir röportaj sırasında "Kereste!" ve "Ağaç düşecek" çağrılarıyla alay ederek maçı iptal etmesi için etkilemeyi başardı. Bu olaylar üzerine Los Angeles Lakers'ın sahibi Jack Kent Cooke, Chamberlain'e "bu boks aptallığını" terk etmesi koşuluyla rekor bir sözleşme teklif etti ve dövüş iptal edildi. Ali'nin rakibinin yerine, organizatör Bob Arum hemen Ali'nin eski antrenman arkadaşı, Louisville, Kentucky'den çocukluk arkadaşı olan Jimmy Ellis'i dövüştürmek için ayarladı. Hakem on ikinci rauntta maçı durdurduğunda Ali teknik nakavtla maçı kazandı.
Geri dönüşü > Frazier yenilgisi sonrası > Quarry, Patterson, Foster ve Norton ile dövüşleri

Frazier'a kaybettikten sonra Ali, Jerry Quarry ile dövüştü, Floyd Patterson ile ikinci bir maç yaptı ve 1972'de Bob Foster ile karşılaştı ve o yıl toplam altı maç kazandı. 1973'te Ken Norton, Ali'nin çenesini kırarken ona kariyerinin ikinci yenilgisini tattırdı. Başlangıçta emekli olmayı düşünen Ali, ikinci maçlarında Norton'a karşı tartışmalı bir kararla kazandı. Bunun üzerine 28 Ocak 1974'te Madison Square Garden'da Joe Frazier ile rövanş maçına çıktı; Frazier, kısa süre önce unvanını George Foreman'a kaptırmıştı.
Geri dönüşü > Frazier yenilgisi sonrası > Joe Frazier ile ikinci dövüşü

Ali dövüşün ilk rauntlarında güçlüydü ve ikinci rauntta Frazier'ı sendeletti. Hakem Tony Perez yanlışlıkla raundu bitiren zili duyduğunu sandı ve Ali saldırısını sürdürürken iki dövüşçünün arasına girerek Frazier'a toparlanması için zaman verdi. Ancak Frazier orta rauntlarda kendini gösterdi, yedinci rauntta Ali'nin kafasına sert yumruklar geçirdi ve sekizinci rauntun sonunda onu iplere yapıştırdı. Son dört rauntta iki dövüşçü arasındaki momentum raunttan raunda değişti. Ancak maçın büyük bölümünde Ali, Frazier'ın tehlikeli sol kroşesinden kaçmayı ve köşeye sıkıştığında Frazier'ı kilitlemeyi başardı; bu son taktik Frazier'ın cephesinin şiddetle şikayet ettiği bir taktikti. Hakemler Ali'ye oybirliğiyle karar verdi.
Geri dönüşü > İkinci kez Dünya ağır sıklet şampiyonu > Ormandaki Gümbürtü

Frazier'ın yenilgisi, 30 Ekim 1974'te Zaire'nin Kinşasa kentinde ağır sıklet şampiyonu George Foreman'a karşı bir unvan maçı yapılmasına zemin hazırladı ve bu maça "Ormandaki Gümbürtü" lakabı takıldı. Foreman, ağır sıklet tarihinin en sert yumruklarından biri olarak kabul ediliyordu. Analistler dövüşü değerlendirirken, Ali'ye dört zorlu mücadele vermiş ve ikisini kazanmış olan Joe Frazier ve Ken Norton'ın Foreman tarafından ikinci rauntta nakavt edilerek yıkıldıklarına dikkat çekti. Ali 32 yaşındaydı ve yirmili yaşlarından beri hızını ve reflekslerini kaybetmişti. Foreman, daha sonraki görüntüsünün aksine, o zamanlar soğukkanlı ve korkutucu bir kişiliğe sahipti. Sporla ilişkili neredeyse hiç kimse, Ali'nin uzun süredir destekçisi olan Howard Cosell bile eski şampiyona kazanma şansı vermiyordu.
Ali her zamanki gibi dövüşten önce kendinden emin ve renkliydi. Röportajı yapan David Frost'a "Nixon istifa ettiğinde dünyanın şaşırdığını düşünüyorsanız, Foreman'ın kıçını tekmeleyene kadar bekleyin!" dedi. Basına, "Bu dövüş için yeni bir şey yaptım. Bir timsahla güreştim, bir balinayla boğuştum; şimşeği kelepçeledim, gök gürültüsünü hapse attım; daha geçen hafta bir taşı öldürdüm, bir taşı yaraladım, bir tuğlayı hastaneye yatırdım; o kadar kötüyüm ki ilaçları hasta ediyorum." Ali, Zaire'de çılgınca popülerdi ve gittiği her yerde kalabalıklar "Ali, bomaye" ("Ali, öldür onu") sloganları atıyordu.
Kişisel yaşamı > Evlilikleri ve çocukları > Babalık iddiaları

Kiiursti Mensah-Ali, fotoğraflara ve 1988 yılında yapılan babalık testine dayanarak Ali'nin 20 yıl ilişki yaşadığı Barbara Mensah'tan olan biyolojik kızı olduğunu iddia etti. Ali'nin sorumluluğu kabul ettiğini ve kendisine baktığını, ancak dördüncü eşi Lonnie ile evlendikten sonra onunla tüm irtibatının kesildiğini söyledi. Kiiursti, diğer çocuklarıyla da ilişkisi olduğunu belirtti. Ölümünden sonra cenazesinde yas tutmasına izin verilmesi için tekrar hararetli taleplerde bulundu.
2010 yılında Osmon Williams, Ali'nin biyolojik oğlu olduğunu iddia ederek ortaya çıktı. Annesi Temica Williams (Rebecca Holloway olarak da bilinir), 1981 yılında Ali'ye karşı 3 milyon dolarlık cinsel saldırı davası açtı ve 12 yaşındayken onunla cinsel ilişkiye girdiğini ve oğlu Osmon'un (1977 doğumlu) babasının 17 yaşındayken Ali olduğunu iddia etti. Ayrıca Ali'nin başlangıçta kendisini ve oğlunu maddi olarak desteklediğini, ancak dört yıl sonra bunu yapmayı bıraktığını iddia etti. Dava, 1986 yılına kadar devam etti ve sonunda Veronica'nın iddiaları zaman aşımına uğradığı için reddedildi. Veronica'ya göre Ali, Williams'la ilişkisini kabul etmiş ancak Osmon'un kendi oğlu olduğuna inanmamış, Veronica da bunu "Kamptaki herkes o kızla birlikte oluyordu" diyerek desteklemiştir. Ali'nin biyografi yazarı ve arkadaşı Thomas Hauser, bu iddianın "doğruluğu şüpheli" olduğunu söyledi.
Kişisel yaşamı > Dini ve inançları > İslam Milleti'ne bağlılığı

Ali, İslam Milleti'ni ilk kez 1959'da Chicago'da Altın Eldiven turnuvasında dövüşürken duyduğunu ve 1961'de ilk İslam Milleti toplantısına katıldığını söyledi. Toplantılara katılmaya devam etti, ancak katılımını halktan gizledi. 1962'de Clay, kısa süre sonra ruhani ve siyasi akıl hocası olacak olan Malcolm X ile tanıştı. İlk Liston dövüşü sırasında, aralarında Malcolm X'in de bulunduğu İslam Milleti üyeleri Liston'ın çevresinde görülüyordu. Bu durum, dövüşten hemen önce Miami Herald'da Clay'in İslam Milleti'ne katıldığına dair bir haber çıkmasına ve neredeyse maçın iptal edilmesine neden oldu. Haberde baba Cassius Clay'in oğlunun 18 yaşındayken Siyah Müslümanlara katıldığını söylediği aktarılıyordu.
Aslında Clay, boks kariyeri nedeniyle başlangıçta İslam Milleti'ne (o zamanlar genellikle Siyah Müslümanlar olarak adlandırılıyordu) girmeyi reddetti. Ancak 1964'te Liston'dan şampiyonluğu aldıktan sonra İslam Milleti daha anlayışlı davrandı ve üyeliğini kamuoyuna duyurmayı kabul etti. Kısa bir süre sonra 6 Mart'ta Elijah Muhammed bir radyo konuşması yaparak Clay'in Muhammed (övgüye layık olan) Ali (en yüce) olarak yeniden adlandırılacağını söyledi. O sıralarda Ali, Chicago'nun güney yakasına taşındı ve her zaman İslam Milleti'nin Maryam Camii'ne veya Elijah Muhammed'in ikametgâhına yakın olan bir dizi evde yaşadı. Chicago'da yaklaşık 12 yıl kaldı.
Başta Howard Cosell olmak üzere sadece birkaç gazeteci o dönemde yeni ismi kabul etti. Ali, önceki adının bir "köle adı" ve "beyaz adamın adı" olduğunu belirtti ve ekledi "Bunu ben seçmedim ve istemiyorum. Ben Muhammed Ali'yim, özgür bir isim" dedi. Daha önce ismini aldığı kişi, kölelik karşıtı beyaz bir köle sahibiydi. Ali, onun eserlerini inceledikten sonra otobiyografisinde "kölelerinden kurtulmuş olabilir ama (o) beyaz üstünlüğünü sürdürdü" diye açıkladı. Ali şu sonuca vardı: "Neden beyaz köle sahibimin adını görünür, siyah atalarımın adını ise görünmez, bilinmez ve onursuz tutayım ki?"
Beyaz düzene karşı çıkmaktan korkmayan Ali, "Ben Amerika'yım. Ben sizin tanımayacağınız bir parçayım. Ama bana alışın. Siyah, kendinden emin, ukala; benim adım, senin değil; benim dinim, senin değil; benim hedeflerim, benim; bana alışın." Ali'nin Malcolm X ile arkadaşlığı, Malcolm'un Ali'nin katılımından birkaç hafta sonra İslam Milleti'nden ayrılması ve Ali'nin İslam Milleti'nde kalmasıyla sona erdi. Ali daha sonra Malcolm'a sırtını dönmenin hayatında en çok pişmanlık duyduğu hatalardan biri olduğunu söyledi.
Kişisel yaşamı > Dini ve inançları > Sünni İslam'a geçişi

Hauser'in Muhammad Ali: His Life and Times adlı biyografisinde Ali, Tanrı'nın bir oğlu olması fikrinin kulağa yanlış geldiğini ve kendisine mantıklı gelmediğini düşündüğü için Hristiyan olmadığını belirterek, "Tanrı doğurmaz; insan doğurur" dedi. Ancak yine de iyi Hristiyanların veya iyi Yahudilerin bile Tanrı'nın lütfuna mazhar olabileceğine ve cennete girebileceğine inanıyordu çünkü "Tanrı, dinleri ne olursa olsun tüm insanları yarattı" diyordu. Ayrıca, "Eğer birine Müslüman olduğu için karşıysanız bu yanlıştır. Birine Hıristiyan ya da Yahudi olduğu için karşıysanız bu da yanlıştır" dedi.
2004 tarihli otobiyografisinde Ali, ana akım Sünni İslam'a geçişini, babası Elijah Muhammed'in ölümü üzerine İslam Milleti'nin liderliğini üstlenen ve takipçilerini Sünni İslam'a geçmeye ikna eden Warith Deen Muhammed'e atfetti. Bazı insanların bu değişimden hoşlanmadığını ve Elijah'ın öğretilerine bağlı kaldığını, ancak kendisinin bu değişime hayran kaldığını ve bu nedenle Elijah'ın öğretilerini bırakıp Sünni İslam'ın takipçisi olduğunu söyledi.
Ali, 1972'de Mekke'ye Hac ziyaretine gitti ve bu ziyaret ona Malcolm X'e benzer bir şekilde ilham verdi, dünyanın her yerinden farklı renklerden insanlarla tanışmak ona farklı bir bakış açısı ve daha büyük bir manevi farkındalık kazandırdı. 1977'de emekli olduktan sonra hayatının geri kalanını insanlara, hayır işlerine, insanları birleştirmeye ve barışa yardım ederek "Tanrı'yla buluşmaya hazır olmaya" adayacağını söyledi. 1988'de Mekke'ye bir kez daha hacca gitti.
2001'deki 11 Eylül saldırılarından sonra Ali, "İslam'ın bir barış dini olduğunu" ve "terörizmi ya da insan öldürmeyi teşvik etmediğini" ve "dünyanın bu yıkıma neden olan belirli bir grup İslam takipçisini görmesine kızdığını, ancak bunların gerçek Müslümanlar olmadığını" belirtti. Onlar kendilerine Müslüman diyen ırkçı fanatiklerdir." Aralık 2015'te "Gerçek Müslümanlar, sözde İslami cihatçıların acımasız şiddetinin dinimizin ilkelerine aykırı olduğunu bilirler", "Müslümanlar olarak İslam'ı kendi kişisel gündemlerini ilerletmek için kullananlara karşı durmalıyız" ve "siyasi liderler konumlarını İslam dini hakkında anlayış getirmek için kullanmalı ve bu yanlış yönlendirilmiş katillerin insanların İslam'ın gerçekte ne olduğuna dair görüşlerini saptırdıklarını açıklamalıdır" dedi.