Suriye'nin modern tarihi
Suriye Cumhuriyeti (1946-1963)

Ana maddeler: Birinci Suriye Cumhuriyeti ve İkinci Suriye Cumhuriyeti
1946'da Suriye'nin bağımsızlığı elde edildi. Bağımsızlığın ilanından sonra hızlı ekonomik gelişme olmasına rağmen, Suriye siyaseti bağımsızlıktan 1960'ların sonlarına kadar büyük bir karışıklık yaşadı. Bağımsızlığın ilk yıllarına siyasi istikrarsızlık damgasını vurdu.
1948'de Suriye, yeni kurulan İsrail Devleti'ne karşı Arap-İsrail Savaşı'na katıldı. Suriye Ordusu İsrail bölgelerinden dışarı itildi, ancak Golan'daki kalelerini güçlendirdi ve eski sınırlarını korumayı ve bazı ek bölgeleri işgal etmeyi başardı.[kaynak belirtilmeli] Temmuz 1949'da Suriye, İsrail ile ateşkes anlaşması imzalayan son Arap ülkesiydi.
Mart 1949'da, Suriye'nin ulusal hükûmeti Hüsnü Zaim liderliğindeki bir askeri darbeyle devrildi ve böylece, ajanlar Miles Copeland ve Stephen Meade'in yardımıyla CIA tarafından desteklenen bir darbede demokratik yönetim sona erdi.
O yılın ilerleyen döneminde Zaim, meslektaşı Sami el-Hınnavi ve Edib Çiçekli tarafından devrildi. Çiçekli, sivil yönetimin altını oydu ve 1951'de iktidarı tamamen ele geçirdi. Çiçekli, artan halk muhalefetinin onu istifaya ve ülkeyi terk etmeye zorladığı 1955 yılına kadar ülkeyi yönetmeye devam etti. Ulusal hükûmet restore edildi, ancak bu kez yurtdışından gelen istikrarsızlıkla karşı karşıya kaldı. Başkan Çiçekli'nin 1954 darbesiyle devrilmesinden sonra, ordudaki rakip hizipler tarafından desteklenen ve devam eden siyasi manevralar, sonunda Arap milliyetçisi ve sosyalist unsurları iktidara getirdi. 1946 ve 1956 yılları arasında Suriye'de 20 farklı kabine vardı ve dört ayrı anayasa taslağı hazırladı.
1956 Süveyş Krizi sırasında İsrail birliklerinin Sina Yarımadası'nı işgal etmesi ve İngiliz işe Fransız birliklerinin müdahalesinin ardından Suriye'de sıkıyönetim ilan edildi. Daha sonra Suriye ve Irak birlikleri olası bir İsrail işgalini önlemek için Ürdün'e getirildi. Kasım 1956'da Irak boru hatlarına yapılan saldırılar, Irak'ın Bağdat Paktı'nı kabul etmesine karşı misillemeydi. 1957'nin başlarında Irak, Mısır ve Suriye'ye Ürdün'ün olası bir şekilde ele geçirilmesine karşı tavsiyede bulundu.
Kasım 1956'da Suriye, Sovyetler Birliği ile uçak, tank ve diğer askeri teçhizat gönderilmesi karşılığında hükûmet içinde komünist nüfuz için bir dayanak sağlayan bir anlaşma imzaladı. Suriye askeri teknolojisinin gücündeki bu artış, Suriye'nin Türkiye'de bulunan bir şehir olan İskenderun'u geri almaya çalışmasını mümkün gördüğü için Türkiye'yi endişelendirdi. Öte yandan Suriye ve SSCB, Türkiye'yi Suriye sınırına asker yığmakla suçladı. Bu açmaz sırasında komünistler Suriye hükûmeti ve ordusu üzerinde daha fazla kontrol sahibi oldular. Sadece Birleşmiş Milletlerdeki (Suriye'nin orijinal üyesi olduğu) hararetli tartışmalar savaş tehdidini azalttı.
1954 darbesinden sonraki yıllarda Suriye'nin siyasi istikrarsızlığı, Suriye ve Mısır politikalarının paralelliği ve Süveyş Krizi sonrasında Mısır Cumhurbaşkanı Cemal Abdünnasır'ın liderliğinin çağrısı, Suriye'de Mısır ile birliğe destek yarattı. 1 Şubat 1958'de Suriye Devlet Başkanı Şükri el-Kuvvetli ve Nasır, iki ülkenin birleştirilerek Birleşik Arap Cumhuriyeti'nin kurulduğunu duyurdular ve tüm Suriye siyasi partileri ve komünistler açık faaliyetlerini durdurdular.
Ancak birlik başarılı olmadı. 28 Eylül 1961'deki askeri darbenin ardından Suriye, Suriye Arap Cumhuriyeti olarak kendisini yeniden kurarak ayrıldı. Sonraki 18 ayı karakterize eden istikrarsızlık, 8 Mart 1963'te Suriye Ordusu'nun Ulusal Devrim Komutanlığı Konseyi adındaki solcu subayları tarafından, tüm yasama ve yürütmenin kontrolünü üstlenen bir grup askeri ve sivil yetkilinin görevlendirilmesiyle sonuçlanan çeşitli darbelerle karakterize edildi. Darbe, 1940'ların sonlarından beri Suriye ve diğer Arap ülkelerinde aktif olan Arap Sosyalist Baas Partisi üyeleri tarafından tasarlandı. Yeni kabine Baas üyeleri tarafından domine edildi.