stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Merkantilizm
Feodalizmin çöküşü

Merkantilist sistem, feodalizmin külleri üzerine doğmuştur denilebilir. Bu noktada dikkat edilmesi gereken husus, Avrupa geneline bakıldığında feodalizmin sona erişinin hemen hemen her ülkede farklı tarihlere denk geldiğidir. Bu sebeple merkantilizme geçiş, hem tarih açısından hem de düşünce sistemi açısından ülkeden ülkeye değişiklik arz etmektedir. Örneğin; kıta Avrupası'na göre siyasi birliğini daha önce tamamlamış İngiltere’de merkantilizm korumacı ve yayılmacı bir sistem olarak Sanayi Devrimi için güçlü bir millî ortam hazırlarken, Almanya ve Fransa gibi ülkelerde millî birliği sağlamaya yönelik olmuştur.
Feodal sistemdeki iktisadî yapıyı kısaca incelemek gerekirse; yaklaşık 30 kilometrelik, kısıtlı bir mesafe çerçevesinde gerçekleşen küçük ölçekli iktisadî aktiviteyle karşılaşılır. Üretimin dayandığı başlıca temel kaynak, tarımdır. Söz konusu sistem içerisinde belli başlı beş farklı aktör grubu etkin görünmektedir: Krallar, Asiller, Tüccar, Rahipler ve Serfler. Krallar parayı ve emniyeti sağlar, asiller tarımı kontrol eder, tüccar ticarî sistemi idare eder, ruhban sınıfı genel olarak davranışları belirler ve son olarak serfler ise sadece ve sadece hizmet etmeye odaklanmış bir işgücünü meydana getirir. Feodal iktisadî sistem şu dört ana başlık altında karakterize edilebilir:
Yukarıda da belirtildiği üzere, feodal sistemin işgücü açısından dayandığı nokta, bir bakıma yarı köle durumunda hayatlarını sürdürmeye çalışan serf sınıfıdır. Avrupa genelini kasıp kavuran ve “Kara Ölüm” olarak adlandırılan veba salgını işgücünde ciddi bir eksilme meydana getirmiştir. Bununla birlikte aynı dönemlere denk gelen reform çalışmaları ve artan seyahat imkânları, bir yandan insanların hayata bakış açısını değiştirirken diğer taraftan da uluslararası ticaretin gelişmesinin önünü açmıştır. Böylece özel mülkiyet kavramı ortaya çıkmış, genel feodal düzenle çatışmalar yaşanır olmuştur. Yukarıda bahsettiğimiz bütün bu etkenlerin sonucunda da feodal sistemin çözülme sürecinin başladığı söylenebilir.
Merkantilist düşüncenin ortaya çıkışı

Aslında; yaklaşık olarak 16. yüzyılın başından 18. yüzyılın sonuna kadar olan dönemi kapsayan merkantilist dönemin benzer, tek bir düşünce etrafında kenetlenip, o yönde politikalar ürettiğini söylemek oldukça güç, hatta imkânsızdır. Feodalizmin kıta Avrupası genelinde ortadan kalkışının farklı farklı tarihlerde gerçekleşmesi, merkantilist düşüncenin ortaya çıkışı ve gelişmesininde de benzer farklılıkları beraberinde getirmiştir.
Orta Çağ'ın bitimini sembolize eden Reform ve Rönesans hareketleri, yeni iktisadî görüşleri ve beraberinde feodal iktisat düzeninin sonunun geldiğini de haber veriyordu. Yaşanan bu değişim, feodal yapının özelliklerine uygun bir biçimde, yerel bazda gerçekleşmekteydi. Yukarıda da belirtildiği üzere ülkeden ülkeye farklılıklar gözlemlenmekteydi. Bir ada ülkesi olmasının da getirdiği avantajla millî birliğini daha önce tamamlayan İngiltere'deki iktisadî değişim, Almanya veya Fransa'dan daha farklı bir süreci yaşamaktaydı.
Denilebilir ki; Orta Çağ siyasi yapısında yaşanan kökten değişiklikler ve sonucunda millî devletlerin yavaş yavaş tarih sahnesine çıkmaya başlaması, uluslararası kapsamda yaşanan ticarî devrim ve Orta Çağ iktisat sisteminde yaşanan çöküş, merkantilizm olarak adlandırılan dönemin kapılarını açmıştır. Bu dönemde bir yandan kantitatif yöntemler geliştirilirken, söz konusu dönemin sonlarına doğru liberalizme öncülük eden görüşler ortaya çıkmaya başlamıştır. İktisat politikalarının, bir devleti güçlü kılma yolunda hizmet verecek şekilde belirlenmensi gerektiği düşüncesi de bu değişimde etkili olan bir başka etkendir.
Merkantilist düşüncenin ortaya çıkışı > 16. yüzyıl

16. yüzyıl, iktisat biliminin doğduğu dönem olarak kabul edilebilir. İktisadî konular ve sorunlar üzerine yazılı ilk ciddi eserler bu dönemde karşımıza çıkmaktadır. 1571 yılında ölen John Hales, ekonomi ile ilgili görüşlerin ayrı bir bilim dalı olarak ele alınması gerektiğini belirten ilk kişidir. Hales kendisinden sonra gelen Locke, Hume, Adam Smith, John Stuart Mill gibi düşünürlere önderlik etmiştir.
Miktar teorisi de ilk kez yine bu yüzyıl içinde ortaya çıkmıştır. 1552 yılında ünlü bilgin Copernicus, Prusya Meclisi'ne sağlam bir para sisteminin nasıl kurulabileceğini anlatmış, 1556 yılında da Polonya Kralı'nın emriyle bu konudaki düşüncelerini yazılı ortama aktarmıştır. Copernicus'a göre, para bollaştığı zaman değerini kaybetmektedir.
Amerika kıtasının altın ve gümüş stoklarının Avrupa'ya; öncelikle de İspanya'ya akmasıyla 1550'li yıllarda Avrupa'da fiyat devrimi olarak adlandırılan ani fiyat artışları kaydedilmiştir. Değerli madenlerin bollaşması ile fiyat artışları arasındaki ilişki birçok düşünürün dikkatini çekmiş ve bir İspanyol rahip, Navarrus 1556'da teoloji konusunda yazdığı bir kitapta faiz konusunu da ele almıştır. “Para, nerede daha kıtsa orada, bol olduğu yere göre daha kıymetlidir. Para talebi nerede kuvvetli ve arzı azsa orada daha kıymetli olur” diyerek miktar teorisini ortaya koymuş; miktar teorisini, arz – talep teorisinin bir uygulaması olarak ele almıştır.
Miktar teorisinin asıl sahibi olarak ise bir Fransız hukuçusu olan Jean Bodin kabul edilmektedir. Bodin, miktar teorisini 1568'de yazdığı “Bay Malestroit’nun Paradokslarına Bir Cevap” adlı eserinde ilk kez ortaya koymuştur. Ona göre fiyat artışlarının temel olarak beş ayrı sebebi bulunmaktaydı. Altın ve gümüşün bolluğu, monopoller, ihracat ve israf sebebiyle ortaya çıkan mal kıtlıkları, kralların ve asillerin lüks içindeki yaşantıları ve madenî paranın ayarının bozulmasıdır. Bodin'e göre fiyat artışlarındaki en önemli etken, altın ve gümüş bolluğuydu. Bodin bunun yanı sıra faize dinî sebeplerle karşı çıkmış, dış ticareti onaylamış ancak ihracatın fiyatları yükseltirken, ithalatı düşüreceğini savunmuştur.
Merkantilist düşüncenin ortaya çıkışı > Fransa

Fransız kralı 14. Louis'nin maliye bakanı olan Jean Baptiste Colbert zamanında merkantilizm Fransız devletinin resmî politikası haline gelmiş ve bu yüzden Fransız merkantilizmi “Colbertizm” olarak adlandırılmıştır. Fransız merkantilizmi, İngiliz merkantilizminin aksine devlet müdahaleleriyle yönlendiriliyordu. Bir başka deyişle İngiliz merkantilizmi büyük bir hızla devlet müdahalelerinden kurtulmaya yönelmişken, Fransız merkantilizminde bu müdahaleler kurumsal hale getirilmiştir. Colbert döneminde sanayi çeşitli şekillerde desteklenmiş ve gümrük vergileriyle korunmuştur. Fransa içerisindeki eyaletler arası gümrük vergileri kaldırılmış, tek bir Fransız Gümrük Tarifesi getirilmiştir. Her şeyin devlet gözetiminde olduğu bu sistemde, Fransız sanayiinin dışa olan bağımlığını azaltmak için mümkün olan tüm tedbirler alınıyordu. Fransız sömürgeleri artıyor, ticaret gelişiyor ve Colbert feodalizmden kalan tüm düzenlemeleri ortadan kaldırarak Fransız ulus-devletinin hakimiyetini tam anlamıyla yaymak istiyordu.
Merkantilizmin tek bir tanımını yapmanın güçlüğüne delil oluşturacak olan bir diğer örnek de Alman tipi merkantilizmdir. Kammeralizm olarak adlandırılır. Kralın veya prensin hazinesi anlamına gelen “Kammer” kelimesinden türemiştir. Çünkü amaç, devlet hazinesinin zenginleştirilmesi, gelirlerin artırılmasıydı. Bu akımın ortaya çıktığı dönemde Almanya, birbirleriyle sürekli mücadele halinde olan birçok prensliğe bölünmüş durumdaydı. İngiltere, Fransa ve Hollanda'nın hızla geliştiği o tarihlerde Kameralizm, Alman devlet memurlarını eğiterek iktisadî kalkınmayı sağlamaya yönelik bir araç haline gelmiştir. Kameralist düşünce de, İngiliz ve Fransız meslektaşlarına benzer görüşleri savunmuş, bazı noktalarda ise onlardan ayrılmışlardır. Altın ve gümüş biriktirerek millî zenginliğin artacağını öne sürmüş, devlet müdahalesini savunmuşlardır. Ancak; İngiltere'de tüccar ve iş adamları kısa broşürlerle merkantilist düşünceyi savunurken, Almanya, hukuk profesörleri ve maliyecilerin ortaya koyduğu son derece ayrıntılı ve uzun eserlere şahit olmuştur. Kameralistler dış ekonomik ilişkiler, ticaret ve ödemeler dengesi gibi konularla çok az ilgilenmiş, ağırlığı yurt içi tarım ve sanayi konularına vermişlerdir. İngiltere'deki sistemin aksine, birey ile devlet arasında iktisadî açıdan bir menfaat birliği olması bir yana, sürekli bir çıkar çatışması yaşanacağını ileri sürmüş, devletin mutlak otoritesi lehine fikirler geliştirmişlerdir.
Merkantilist düşüncenin ortaya çıkışı > 18. yüzyıl

17. yüzyılın ortalarından itibaren, iş adamları ve tüccarların yanı sıra bazı düşünürler de iktisadî konularla ilgilenmeye başladılar. Bunun sonucunda, kişi hürriyetine daha fazla önem veren ve devletin müdahaleci sistemine karşı çıkan; dolayısıyla merkantilizme karşı gelen bir zümre ortaya çıkmış oldu. Bunlara göre, ekonomi kendi kendine şekil verebilecek, dışarıdan herhangi bir müdahaleye ihtiyaç hissetmeyen bir sistemdi. Dış etki ne kadar az olursa, ekonomi de o kadar iyi çalışırdı. Ayrıca kısıtlama ve müdahalelerin ortadan kalkması, hem kişiler hem de ekonomi için çok daha iyi olacaktı. Nasıl ki merkantilist düşüncenin uygulanışı ülkeden ülkeye değişiyorsa, ortaya çıkan bu yeni liberal düşüncelerin etkileri de farklı farklı olmuştur. Çok sayıda sanayici ve tüccarı içinde barındıran orta sınıfın İngiltere'de yaygın olması, liberal fikirlerin benimsenmesini hızlandırırken, daha yavaş ve dar kapsamlı olsa da Fransa ve Hollanda bu akımda İngiltere'ye eşlik etmişlerdir. Fakat, bir ulus-devlet olma yolunda diğerlerini geriden takip eden Almanya ve İtalya ise merkantilizme sıkı sıkıya bağlı kalmış ve libaral düşüncelere sınırlarını en azından bir süre daha sıkı sıkıya kapatmışlardır.
Merkantilist düşünce sisteminin sağlam temeller üzerine oturmasında en önemli rollerden birisinin Thomas Mun'a ait olduğundan bahsedilmişti. Mun'un ardından iktisadî düşüncede iki yeni temayül belirmişti. Birincisi, kantitatif yöntemlerin iktisadî düşünce içinde kabul görmeye başlaması; diğeri ise, ekonomik sistem üzerindeki devlet müdahalesinin azaltılmasını savunan liberal düşüncedir.
Liberal düşünceye doğru

İktisadın, bir bilim dalı olma yolunda önemli adımlar atılmasını sağlayan merkantilizm, liberal düşünce sisteminin de kapılarını aralamıştır. Bu geçiş döneminin en önde gelen isimleri; John Locke, Josiah Child, Nicholas Burbon, Dudley North, John Law, Richard Cantillon, George Berkeley ve David Hume gibi kişilerdir. Genel olarak merkantilizmden liberalizme geçiş dönemini şekillendiren, yeni ve farklı fikirler üreterek liberal düşüncenin temellerini atan bu bilim adamlarından Dudly North, merkantilizmi tümden redderek liberalizme geçişi savunmuştur. David Hume ise, iktisadın bağımsız bir sosyal bilim olarak kabul edilmesini sağlamıştır. Otomatik denge mekanizması, tam serbest ticaret, liberal dış ticaret dengesi, külçecilikten uzaklaşma, kâğıt paranın tavsiye edilir olması, para, faiz, emek vb kavramlar üzerine derinlemesine analizler yapılmaya bu dönemde başlanmıştır. James Steuart, devlet müdahalesini savunan “son merkantilist” olarak tarihteki yerini almıştır.
Fransa'da uygulanan ve Colbertizm adı verilen merkantilist sistem, ağırlıklı olarak sanayi üretimine önem verdiğinden, tarımla uğraşan kesimin yoğun tepkisine sebep olmaktaydı. Uzun yılların getirdiği birikimin sonucu olarak, halk kurulu düzeni ortadan kaldırmak istemekteydi. Bunun sonucunda, liberalizme giden yoldaki en önemli adım atılmış ve “fizyokrasi” olarak adlandırılan iktisadî düşünce akımı ortaya çıkmıştır. Fizyokratlar; bir lidere sahip ve yazar kadrosu ile bir dergi etrafından bütünleşmiş olan ilk modern iktisadî düşünce okulu olarak kabul edilmektedirler. Kurucusu François Quesnay’dır. Doğal düzeni ve doğa kanunlarını ön plana almışlar; olayların gidişatına bırakıldığında bir şekilde kendi dengesini bulacağını iddia etmişlerdir. Bu düşünce akımının babası olarak John Locke gösterilmektedir. Dünyaca ünlü “Bırakınız yapsınlar, bırakınız geçsinler” (Laissez faire, laissez passe) söyleminin sahibi yine fizyokratlardır.
Böylece liberal düşünceye doğru olan eğilim gittikçe artmış ve Adam Smith’in 1776 yılında yayınlanan “Ulusların Zenginliği” adlı eseriyle, klasik iktisat düşüncesi ve liberalizm tam anlamıyla başlamıştır..
Alt türler / akımlar

Temel beliryecileri aynı olmakla birlikte değişik ülkelerde farklı politikalarla uygulandığı görülmüştür. Bunların en önemlileri şu şekilde sıralanabilir:
1. Kolbertizm (Fransa’da): Merkantilizmin en önemli savunucusu olan Fransız iktisatçı ve hukukçu Jean-Baptiste Colbert'in adından dolayı bu isim verilmiştir. Sanayileşmenin devlet eliyle desteklenmesi savunulur. Bunun için koruyucu / himayeci dış ticaret politikası ve ithalatın kısılarak ihracatın artırılması temel yöntem olarak benimsenir.
2. Kameralizm (Almanya ve Avusturya’da): Almanca altın sikke, madeni para veya hazine odası anlamındaki "Kammer" sözcüğünden kaynaklanmaktadır. 1700'lerde çok sayıda küçük prensliğe bölünen Almanya'nın bozulan ekonomik birliğini tekrar sağlamayı amaçlamıştır. İç ticaretin düzenlenmesine büyük önem verilmiştir. Ekonomiye devlet müdahalesi, kıymetli madenlerin hazinede saklanmasının sağlanması ve nüfus artışının desteklenmesi gibi politikalara yönelmişlerdir.
3. Bulyonizm (İspanya'da): "Bullion" (külçe) sözcüğü kelimenin kökenini oluşturur. Külçeler halinde saklanan altın ve gümüşün, ülke zenginliğinin tek kaynağı kabul eder. Ülkenin ödemeler dengesini ülkenin yararına koruyabilmenin değerli madenlerin ülkeden çıkışının kısıtlanmasıyla sağlanabileceği savunulur.
Merkantilizme tepki olarak doğan görüşler

Mutlak üstünlükler teorisi: Adam Smith tarafından Ulusların Zenginliği kitabında oluşturulmuştur. Dış ticarette ithalatın yapılmasının zorunlu olduğu ve her ülkenin en iyi olduğu alanda üretip satmasını ve en kötü olduğu alanda ise dışardan almasını savunmuştur.
Karşılaştırmalı üstünlükler teorisi: David Ricardo tarafından Ekonomi Politik adlı kitabında oluşturulmuştur. Dış ticarette ithalatın yapılmasının zorunlu olduğu ancak karşılaştırmalı olarak en verimli olduğu alanda üretip satmasını ve iyi olsa bile sektörler arasında karşılaştırmalı olarak en verimsiz olduğu alanda ise dışardan almasını savunmuştur.
Venedik'deki tüccarlar
Fransız maliye bakanı ve merkantilist Jean-Baptiste Colbert 20 yılı aşkın bir süre görev yaptı.
Adam Smith'in Ulusların Zenginliği adlı eserinin çoğu merkantilizme yönelik bir saldırıdır.
Antoine de Léris

Antoine de Léris (Mont-Louis, Roussillon, 28 Şubat 1723 - 1795), Fransız gazeteci ve drama eleştirmeni ve Fransız tiyatro tarihçisidir. Dictionnaire portatif historique et littéraire des théâtres, contenant l'origine des differens théâtres de Paris'in yazarıdır. Paris'in çeşitli tiyatrolarının kökenlerini içeren taşınabilir tarihi ve edebi tiyatro sözlüğüdür. 1754'te Paris'te Jombert tarafından başlık sayfasında yazarın adı olmadan yayınlanmıştır. Düzeltilmiş ve artırılmış ikinci baskı, 1763, tiyatro tarihinin standart bir eseridir. Bir bilgi "kütüphanesi", William Brooks, "Antoine de Léris, özenli doğruluk ve sorumlu yorum söz konusu olduğunda François ve Claude Parfaict'e neredeyse eşit olan birçok yorumcu tarafından hesaba katılıyor." demiştir.
Antoine de Léris, Chambre des comptes'te satın alınan bir sinüs ile kendini mektup adamı olarak, önde gelen huissier ("ilk yer gösterici") olarak desteklemiştir. Abbé Marc-Antoine Laugier ve Antoine Jacques Labbet, abbé de Morambert ile işbirliği yaparak, müziğin ilk Fransızca incelemesini düzenlemiştir. Sentiment d'un harmonophile sur différents ouvrages de musique, müziğin farklı eserlerinde uyum aşığının görüşleridir.
Antoine de Léris, la géographie rendu aine, ou traité méthodique pour apprendre la géographie'nin ("coğrafya kolay hale getirildi veya coğrafya öğrenmek için metodik antlaşma") anonim yazarı olarak kabul edilmiştir.
Ayrıca Après-soupers de la campagne ou, Recueil d'histoires courrantes et amusantes ("akşam yemeğinden sonra ülke akşamları veya güncel ve eğlenceli masalların toplanması"), 1759 ve 1764'te yer almıştır. Friedrich Melchior Grimm, ikinci koleksiyon hakkında fazla düşünmedi, "yazar, halkın çalışmalarını hoşgörüyle aldığını iddia ediyor, mükemmel unutulma denebilirse, yazar minnettar olma hakkına sahiptir".
Magomedali Magomedov

| Magomedali Magomedoviç Magomedov |
| --- | --- |
Rusça: Магомедали Магомедович Магомедов

Dağıstan ÖSSC Bakanlar Kurulu başkanı
Hüküm süresi: 24 Mayıs 1983 — Ağustos 1987
Önce gelen: Magomed Yusupov
Sonra gelen: Abdürezzak Mirzabekov
Dağıstan ÖSSC Liderliği başkanı
Hüküm süresi: Ağustos 1987 — 24 Nisan 1990
Önce gelen: Alipaşa Umalatov
Sonra gelen: Görev kaldırıldı. Kendisi Dağıstan ÖSSC Yüksek Konseyi başkanı olarak görev yaptı
Dağıstan ÖSSC Yüksek Konseyi başkanı
Hüküm süresi: 24 Nisan 1994 — 26 Temmuz 1994
Önce gelen: Yeni makam. Kendisi bundan önce Dağıstan ÖSSC Liderliği başkanı olarak görev yaptı.
Sonra gelen: Görev kaldırıldı. Kendisi Dağıstan Cumhuriyeti Devlet Konseyi başkanı olarak görev yapmaya devam etti.
Dağıstan Cumhuriyeti devlet Konseyi başkanı
Hüküm süresi: 26 Temmuz 1994 — 20 Şubat 2006
Önce gelen: Yeni makam. Kendisi bundan önce Dağıstan ÖSSC Yüksek Konseyi başkanı olarak görev yaptı.
Sonra gelen: Görev kaldırıldı. Kendisinden sonra Mukhu Aliyev Dağıstan Cumhurbaşkanı olarak görev yaptı.

Doğum: 15 Haziran 1930 Levaşi, Dağıstan ÖSSC, RSFSC, SSCB
Ölüm: 5 Aralık 2022 (92 yaşında) Mahaçkale, Dağıstan, Rusya
Eş(ler)i: Zulgicat Magomedova
Çocuk(lar)ı: 'Erkek Çocukları: Magomed, Gadjimurad, Magomedsalam '
Magomedali Magomedoviç (Magomedoğlu) Magomedov (Rusça: Магомедали Магомедович Магомедов; 15 Haziran 1930, Levaşi köyü, Dağıstan ÖSSC, RSFSC, SSCB - 5 Aralık 2022) veya Muhammed Ali Muhammedoviç (Muhammedoğlu) Muhammedov, Sovyet, Rusya ve Dağıstan devlet adamı ve siyasetçidir.
Görevleri

Dağıstan ÖSSC Bakanlar Kurulu Başkanı (24 Mayıs 1983 — Ağustos 1987)
Dağıstan ÖSSC Liderliği Başkanı (Ağustos 1987 - 24 Nisan 1990)
Dağıstan ÖSSC Yüksek Konseyi Başkanı (24 Nisan 1990 - 26 Temmuz 1994)
Dağıstan Cumhuriyeti Devlet Konseyi Başkanı (26 Temmuz 1991 - 20 Şubat 2006)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 1024203700  LCCN: n2016023051  VIAF: 254606620   WorldCat (LCCN): n2016-023051
Francesco Pio Esposito

Francesco Pio Esposito (İtalyanca telaffuz: [eˈspɔːzito]; d. 28 Haziran 2005), santrfor pozisyonunda oynayan İtalyan profesyonel futbolcu. Inter'den kiralık olarak, Serie B ekiplerinden Spezia forması giymektedir.
| g t  Serie B Yılın Futbolcusu |
| --- | --- |
 2011: El Shaarawy  2012: Insigne & Verratti & Immobile  2013: Berardi  2014: Rugani  2015: Masina  2016: Morosini  2017: Cragno  2018: Tonali  2019: Tonali  2020: not awarded  2021: Ricci  2022: Gatti  2023: Fabbian  2024: Esposito
Jean Meslier

| Jean Meslier |
| --- | --- |

Doğum: 15 Haziran 1664(1664-06-15) Mazerny, Fransa
Ölüm: 17 Haziran 1729 (65 yaşında) Étrépigny, Fransa
Milliyet: Fransız
Vatandaşlık:  Fransa
Meslek: Rahip, filozof

Jean Meslier (15 Haziran 1664 - 17 Haziran 1729), Fransız rahip ve filozof. Din ve din adamlarına olan güvenini kaybetmesinin ardından din eleştirisi yapan Meslier, ateist olmuştur. Meslier'nin eleştirileri sadece Hristiyanlıkla sınırlı kalmayıp diğer tüm dinleri kapsıyordu. Eserinin XXXIII ve XXXIV. bölümlerinde İsa'nın akıl sağlığı konusuna değinerek, İsa'nın "kelimenin tam anlamıyla deli ve bir fanatik" (étoit véritablement un fou, un insensé, un fanatique) olduğunu ifade etmiştir. Bunun yanında, Tanrı'yı bir Kimera olarak tasvir etmiş ve ahlâkın, Tanrı ile temellendirilmeden de var olduğunu ve 'ruh' kavramının var olmadığını savunmuştur.
Köyünün ağası olan M. de Touilly'yi bazı kötü muamelelerinden dolayı vaaz verirken köylüye eleştirdi. Ağa tarafından piskoposa şikayet edilen Meslier, Reims piskoposu tarafından azarlanarak mahkûm edildi. Meslier bir sonraki vaazında kürsüye çıkarak kardinalin verdiği karardan ötürü şöyle yakındı:
İşte zavallı köy rahiplerinin alışılmış sonu! Büyük efendiler olan piskoposlar onlara hakaret eder, onları dinlemezler. Şimdi buranın ağası için dua edelim: Antoine de Touilly'yi doğru yola getirmesi, hiçbir zaman yoksula hakaret etmek ve yetimi soymak durumlarına düşürmemesi lütfunu ve iyiliklerini ona layık buyurması için Tanrı'ya niyazda bulunacağız.
Bunun üzerine Meslier ağa tarafından piskoposa yeniden şikayet edilir ve aynı hakaretlere maruz kalır.
1729'da öldüğünde 65 yaşındaydı. Malını mülkünü yoksul köylüye bıraktı.
Evinde 366 sayfalık 3 nüsha kitap bulundu. Tamamı kendi el yazısıydı. Bir nüshasına piskopos el koydu. Diğer bir nüshası adliye bakanlığına gönderildi. Son nüsha ise Comte de Caylus'da kaldı ve bir süre sonra el altından Paris'te satılmaya başlandı.
Voltaire bu nüshalardan birini okuduğunda D'Alambert'e şöyle yazıyordu:
Hollanda'da ölen Jean Meslier'nin vasiyetnamesini yayınlamışlar. Okurken dehşetten titredim. Hristiyanlık eğitimi aldığından dolayı, ölürken Tanrı'dan af isteyen bir rahibin şehadeti, özgür olanları büyük ölçüde sağlamlaştırabilecek içeriktedir. Ölümün kucağında bulunduğu bir sırada Meslier İsa'nın dini aleyhinde yazıyordu; o öyle bir andır ki, düşüncelerini ve duygularını en çok saklayan kimseler bile yalan söylemeye cesaret edemezler, o anda en korkusuzlar titrer.
Bu kitap Türkiye'de ilk olarak Doktor Abdullah Cevdet tarafından "Rahib Melye'nin Vasiyetnamesi Hakkında" adıyla 1924 yılında eski harflerle neşredilmiştir. 1928'de Atatürk'ün emriyle Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları'nca "Aklı Selim" adıyla basılmıştır. Ertesi yıl 2. baskısı yeni harflerle yapılan kitap bugün ise Kaynak Yayınları'nca "Sağduyu Tanrısızlığın İlmihali" adıyla yayımlanmaktadır.
Göller Yöresi

| Göller Yöresi |
| --- | --- |

Havza
Ülke(ler): Türkiye
Şehir(ler): Afyonkarahisar, Antalya, Burdur, Denizli, Isparta, Konya, Uşak
Koordinatlar: 38°2′52″K 30°59′12″D﻿ / ﻿38.04778°K 30.98667°D﻿ / 38.04778; 30.98667
Genel bilgiler
Özellikler: Göllerden oluşan bir bölge
Göller Yöresi (Türkiye)
Göller Yöresi, Akdeniz Bölgesi'nde bulunan Acıgöl, Akgöl, Akşehir, Beyşehir, Burdur, Eber, Eğirdir, Gavur, Ilgın (Çavuşçu), Işıklı, Karamık, Karataş, Kovada, Salda, Suğla ve Yarışlı göllerinden oluşan bölgenin adıdır.
Yöre, Akdeniz Bölgesi'nde, Antalya Bölümü'nün iç kısımlarında, 37°01′-38°30′′ K enlemleriyle, 29°33′-32°°21′D meridyenleri arasında yer alır. Yüzölçümü yaklaşık 1.711.250 ha'dır. Yükseltiler 836 m ile, 2980 m arasında değişir, büyük bölümü 1000–1500 m yüksekliğe sahiptir. Dağlık alanlar arasındaki çukurlara yerleşen göller 172.160 ha alan ile yörenin  %10'unu kapsar. Buradaki göller tektonik ve karstik olaylar le oluştuğundan, yeraltı akışı daha fazladır.Burdur Gölü'ne dökülen Bozçay hariç diğer dereler sel karakterlidir.
Göller Yöresi; Afyonkarahisar, Isparta, Burdur, Antalya, Konya, Denizli topraklarına yayılır. Göller yöresinin sınırlarını; doğuda Beyşehir Gölü, batıda Salda gölü ve Acıgöl, kuzey Eber Gölü, güneyden Köprülü ve Güllük Geçitleri oluşturur.
Alanda tektonik ve volkanik hareketler sonucunda oluşan çukurlar tuzlu, acı ve tatlı suların birikmesiyle değişik özelliklerde göller oluşmuştur. Kireç taşı geniş alanlarda bulunduğundan karstik şekiller, ovalar ve göl çanakları oluşmuştur. 14 göl ile en fazla göl Burdur ilindedir.
Bölgedeki göllerin büyük çoğunluğu tektonik olsa da Isparta'daki Gölcük gibi yer yer volkanik göllere de rastlanır. Yöreye adını veren en önemli göllerden dördünün boyutları ve taban yükseklikleri batıdan doğuya doğru artar. Acıgöl 836 m, Burdur Gölü 854 m. Eğirdir Gölü 916 m ve Türkiye'nin üçüncü büyük gölü olan Beyşehir Gölü 1.121 m yüksekliktedir. Bunlardan Acıgöl ve Burdur Gölü, dışarı akışı olmayan birer kapalı havza durumundadır ve bu nedenle suları tuzludur. Eğirdir ve Beyşehir göllerinin dışa akışı olduğundan suları tatlıdır. Göller Yöresi tümüyle bir kapalı havza değil, içinde yerel kapalı havza durumundaki göllerle birlikte dışa akışlı göllerin de yer aldığı, hidrografya açısından çeşitlilik gösteren bir yöredir.