stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Biyofilik tasarım
Biyofilik Tasarım Modeli > Biyomimikri > Biyomimetik Proje Örnekleri > Eden Project

Biyomimetrik projelerin öncülerinden ve en çok bilinenlerden bir tanesi, İngiltere'de gerçekleşmiş olan Eden Project'tir. Her ne kadar kusursuz olmasa da, biyomimikri ve mimarlık ortaklığının ilk ve başarılı bir uygulamasıdır. Eden Project, Cornwall, İngiltere'de bulunan büyük ölçekli bir bitki tiyatrosudur. Projenin mimari tasarımı Ay'dan ilham alınarak 1996 yılında Nicholas Grimshaw tarafından yapılmıştır. Proje çelik ve termoplastik kullanılarak yapılmış ve 2001 yılında tamamlanmıştır. 50 metre yüksekliği bulan yapı, 23.000metrekare alanı kaplamaktadır. Dev bir böceğe benzer ve içerisinde binlerce bitki türüne ev sahipliği yapmaktadır. Tasarım konsepti, doğal olarak meydana gelen geometrilerdir.
Biyofilik Tasarım Modeli > Biyomimikri > Biyomimetik Proje Örnekleri > Treepod

Doğa kendisi için bir yaşam kaynağı olan atmosferi temizleyerek mekanizmaları geliştirmiş olsa da, bu mekanizmalar, günümüzde özellikle büyük kentlerde, yoğun bir şekilde kirlenmiş atmosferi temizlemek için yeterli olmayabilmektedir. Bu durumdan yola çıkarak Mario Caceres ve Cristian Canonico “SHIFT Boston” yarışması için, Treepod adını verdikleri ve ağaçların karbon filtreleme özelliklerini taklit eden bir proje geliştirmişlerdir. Treepod sistemleri, havadaki karbondioksiti ayırma ve nem salımını ismi verilen bir süreç sonucu karbondioksitten oksijene açığa çıkarma becerisine sahiptir. Buna ek olarak solar paneller ve üzerlerinde ziyaretçin oynayabileceği tahterevallilerden elde ettikleri kinetik enerji ile hem hava filtreleme süreci hem de aydınlatma için gerekli olan enerjiyi üretebilmektedir. TREEPOD'lar plastik şişelerin geri dönüştürülmesi sonucu üretilmektedirler. Projenin tasarımcıları, bu ağaçların sadece ilgi çekici bir kent mobilyasının ötesine geçmesini hedefleyerek, biyomimikriden faydalanarak gerçek bir ağacın işlevine sahip ve doğaya fayda sağlayan bir buluşma alanı olmasını amaçlamışlardır.
Biyofilik Tasarım Modeli > Biyomimikri > Biyomimetik Proje Örnekleri > Super Trees

Tasarımı Wilkinson Eyre tarafından Singapur'un güney marina bölgesi tasarlanan Super Trees projesi bünyesinde 18 adet, sürdürülebilir malzemeler ile üretilmiş ağaç yapılarından oluşmaktadır. Ağaçların yapısı; betorname bir çekirdek üzerinde yer alan çelik gövde, bitki panelleri ve örtü sisteminden oluşmaktadır. Doğayla iç içe olan, ağaç yapısını hem biçimsel hem de bitkilerin yetişebilmesi için uygun koşulları sağlamak amacıyla taklit eden bu proje, enerji ve karbon salınımı konusunda da etkin bir yapıya sahiptir.
Biyofilik Tasarım Modeli > Biyomimikri > Biyomimetik Proje Örnekleri > Kayakçı Barınakları

Winnipeg, Kanada'da Red ve Assiniboine nehirleri arasında kalan bölgede kayak yapanlar için soğuktan ve rüzgardan korunabilecekleri bir barınak birimi ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Patkau Architects, kayakçı barınakları projeleri için, buffaloların korunma davranışlarını taklit ederek sert kış koşullarına karşı kolayca tedbir alabilmektedir. Kontrplak duvarlar, üçgen bir zemin ve omurga üzerine yerleştirerek inşa edilmektedir. Barınaklar kontrplaktan yapılmıştır ve biçimleri rüzgarın aerodinamik etkisini gözünde bulundurarak düşünülmüştür.
Atık Su Dönüşümü ile Mekansal Tasarım > Mavi ve Yeşil Altyapı

Mavi ve yeşil altyapı odaklı tasarım, nüfus artışından kaynaklı hızla büyüyen kentlerin iklime duyarlı sürdürülebilir kentlere dönüşümünü sağlamak amacıyla uygulanan mekansal çözümlemelerden birisidir. Gri, mavi ve yeşil tasarım öğelerinin bir arada yer aldığı; sürdürülebilir, sağlıklı ve dirençli şehirlerin tasarlanmasının amaçlandığı bu yaklaşımda toplumdaki her bireyin kullanabilmesine ve erişebilmesine imkan sağlayan aktif yeşil alanların oluşturulmasını ve bu alanların birbirleri ile ilişkilerini ortaya konmaktadır.
Yeşil altyapı, doğal su döngüsünü koruyan, eski haline getiren veya taklit eden bir su yönetimi yaklaşımıdır. Ekonomiktir ve toplum güvenliğini ve yaşam kalitesini artırır. Yeni bir su arıtma tesisi inşa etmek yerine ağaç dikmek ve sulak alanları restore etmek, yeni bir su tedarik barajı inşa etmek yerine su verimliliğini desteklemektir.
Yeşil altyapı, temiz su sağlamak, ekosistem değerlerini ve işlevlerini korumak ve insanlara ve vahşi yaşam için çok çeşitli faydalar sağlamak için hem doğal çevreyi hem de mühendislik sistemlerini birleştirir.
Yeşil altyapı çözümleri, ev veya bina seviyesinden daha geniş peyzaj seviyesine kadar farklı ölçeklerde uygulanabilir. Yerel düzeyde, yeşil altyapı uygulamaları arasında yağmur bahçeleri, geçirgen kaldırımlar, yeşil çatılar, sızma ekicileri, ağaçlar ve ağaç kutuları ve yağmur suyu toplama sistemleri bulunmaktadır. En büyük ölçekte, doğal peyzajların (ormanlar, taşkın alanları ve sulak alanlar gibi) korunması ve restorasyonu yeşil altyapının kritik bileşenleridir.
Yeşil altyapı yatırımları ekonomiyi canlandırır, toplum sağlığını ve güvenliğini artırır ve rekreasyon, vahşi yaşam ve diğer faydaları sağlar.
Atık Su Dönüşümü ile Mekansal Tasarım > Mavi ve Yeşil Altyapı > Yağmur Suyu Yönetimi

Geleneksel yağmur suyu yönetimi altyapısı, en büyük su hacmini bir sahadan mümkün olan en kısa sürede taşımak ve yeraltı yapılarında yüzey akışını toplamak için tasarlanmıştır. Sürdürülebilir yağmur suyu yönetimi, suyu kaynağa daha yakın bir yerde yakalayarak birleşik kanalizasyon taşmalarını, göllenmeyi ve karayolu taşkınlarını azaltır. Bu süreçte yağmur suyu, kentsel ekolojiyi, mikro iklimleri, hava kalitesini ve kamusal alanın estetik kalitesini iyileştirmek için bir geliştirmedir.
Atık Su Dönüşümü ile Mekansal Tasarım > Mavi ve Yeşil Altyapı > Yağmur Suyu Yönetimi > Bioswales

Bioswales, akış aşağı hareket ederken yağmur suyu akışını yakalamak, tedavi etmek ve sızmak için tasarlanmış bitki örtüsü, sığ, peyzajlı çöküntülerdir. Tipik olarak, bir fırtına olayından kaynaklanan ilk ve çoğu zaman en kirli su hacmi olan "ilk sifon" olarak da bilinen su kalitesi olayını işlemek için boyutlandırılırlar.
Bioswales, altta yatan yeraltı suyu seviyesini yeniden şarj ederken, akış hızını yavaşlatma ve suyu temizlemede en etkili yeşil altyapı tesisi türüdür. Ortancalar, çıkmaz sokaklar, ampul çıkışları ve diğer kamusal alan veya trafik sakinleştirme stratejileri ile entegre olmalarına olanak tanıyan esnek yerleşim gereksinimlerine sahiptirler.
Atık Su Dönüşümü ile Mekansal Tasarım > Mavi ve Yeşil Altyapı > Yağmur Suyu Yönetimi > Flow-Through Planters

Akışlı ekiciler, geçirimsiz bir tabana sahip sert kenarlı yağmur suyu yönetim tesisleridir. Sızma önleyici veya yüksek yoğunluklu kentsel alanlar için uygun olan akışlı ekiciler, akışın toprak matrisinden geçmesine ve bir alt drenaj sistemine filtrelenmesine izin vererek suyu arıtır.
Atık Su Dönüşümü ile Mekansal Tasarım > Mavi ve Yeşil Altyapı > Yağmur Suyu Yönetimi > Pervious Strips

Geçirgen şeritler, akışı yakalayan ve yavaşlatan uzun, doğrusal peyzajlı alanlar veya geçirgen kaplamanın doğrusal alanlarıdır. Altta yatan yeraltı toprağı durumuna bağlı olarak, geçirgen şeritler bir miktar sızma sağlayabilir, ancak bu, biyolojik kanallardan çok daha az ölçüdedir.
Geçirgen şeritler, kentsel yağmur suyu yönetiminde ucuz bir başlangıç adımı sunar, ancak bir sokağın tam su kalitesi olayının arıtılması için yeterli kapasite sağlamaları pek olası değildir.
Atık Su Dönüşümü ile Mekansal Tasarım > Mavi ve Yeşil Altyapı > Yağmur Suyu Yönetimi > Geçirgen Kaldırım

Peyzaj temelli stratejilerin kısıtlandığı veya daha az istendiği durumlarda, geçirgen kaplama etkili bir şekilde yağmur suyu akışını tedavi eder, engeller ve sızar. Geçirgen kaldırımlar, kaldırımlar, sokak mobilya bölgeleri ve tüm yollar (veya sadece park şeritleri veya oluk şeritleri bölümleri) dahil olmak üzere birden fazla uygulamaya sahiptir.
Geçirgen kaplamalar, doğal toprak altı sızma oranını hesaba katacak şekilde tasarlanmalıdır. Geçirgen tabakanın derinliği, boşluk alanı ve alttaki toprakların sızma hızı, tesisin istenen depolama hacmini ve amaçlanan drenaj süresini sağlar.
Sıfır Karbon (Karbon Nötr) Şehirler

Küresel ısınma ile birlikte yaşanan iklim değişiklerinde karbon salınımının büyük ve önemli bir payı vardır. Karbon salınımı, bir bireyin ya da kurumun çevreye yaydığı karbon miktarını ifade eder. Şehir ölçeğinde ele alındığında enerji tüketimi, ulaşım, atık yönetimi, yapılaşma, sanayileşme gibi başlıklarda şehirlerin karbon salınımının iklime etkilerini incelemek mümkündür.
Küresel ısınma ile birlikte yaşanan iklim değişiklerinde karbon salınımının büyük ve önemli bir payı vardır. Karbon salınımı, bir bireyin ya da kurumun çevreye yaydığı karbon miktarını ifade eder. Şehir ölçeğinde ele alındığında enerji tüketimi, ulaşım, atık yönetimi, yapılaşma, sanayileşme gibi başlıklarda şehirlerin karbon salınımının iklime etkilerini incelemek mümkündür.
Karbon salınımının önlenemediğini ya da azaltılamadığı takdirde ciddi problemlere yol açacağının farkında olan yöneticiler, daha yaşanabilir ve sürdürülebilir bir dünya için "karbon nötr" kavramını gündeme getirmişlerdir. Küresel ölçekte karbon salınımını azaltmak ve sıfıra indirmek amacıyla ortaya çıkan bu kavramı takiben Karbon Nötr Şehirler Birliği (CNCA) kurulmuştur.  Bu birliğin uzun vadedeki amacı, 2050 yılına kadar üye şehirlerin karbon nötrlüğe ulaşması ve bunun halka ve işletmelere birçok konuda fayda sağlaması yönündedir. Bu bağlamda ülkelerin karbon nötr olma sözü ile Paris Anlaşması da ivme kazanmıştır.
Dünyanın en yeşil şehirlerinden olarak bilinen Kopenhag (Danimarka), Daha Yeşil Şehir Eylem Planı (GCAP) ile şehrin sürdürülebilir bir ekonomiye dönüşümünü destekleyen ve karbon salınımını azaltmak için bazı hedefler belirleyen Vancouver (Kanada) ve 2021 yılına kadar enerji kullanımının %50'sini yenilenebilir enerjilerden karşılamayı hedefleyen Sidney (Avustralya) dünyada karbon nötr olma yolunda ilerleyen şehirlerden sadece birkaçı.
Sıfır Karbon (Karbon Nötr) Şehirler > Geleceğin Şehirleri

İklim değişikliğinin önemli nedenlerinden biri de artan şehirleşmedir. İnsan yoğunluğunun ve kent yaşamının giderek artması ile birlikte, kaynakların tüketilmesi, çevresel kirlilik, karbon salınımının artması gibi faktörler iklim değişikliği üzerinde etkili olur. Kent yaşamının çeşitli yönlerini kullanarak daha sürdürülebilir ve yaşanabilir şehirler oluşturmak mümkündür. Şehrin kültürel ve bölgesel farklılıkları göz önünde bulundurularak çeşitli çözümler geliştirilebilir.
Daha iyi, daha yaşanabilir ve daha sürdürülebilir şehirler için; geleceğin şehirleri:
Enerji tüketimini kontrol edebilmeli
Doğal kaynaklarını koruyabilmeli
Atık yönetimi yapabilmeli
Çevresel kirliliği en aza indirmeli
Erişilebilir ve fonksiyonel olmalıdır.
Artan şehirleşmenin beraberinde gelen yapılaşma ile birlikte akıllara gelebilecek en önemli sorulardan biri de mevcut olan binaların ne olacağı ile ilgili olabilir. Enerji kullanımı için fosil yakıt tüketmeyen binalara sıfır karbonlu bina (bkz. Karbon ayak izi)denir. Mevcut binaların karbon nötr olabilmesi için, enerji verimliliği önlemleri alınarak enerji tüketimi azaltılabilir, fosil yakıt kullanımına son verilerek enerjisini kendi kaynakları ile karşılayan dahili sistemler kurulabilir ya da enerjisini dışarıdan karbonsuz yenilenebilir enerji kaynaklarından sağlayabilir.
Biyofilik Tasarım Ögeleri
Ulaşım araçları ve karbon ayak izi ölçeği
Sopoćani

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  Sırbistan
Kriter: Kültürel: i, iii
Referans: 96
Tescil: 1979 (3. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Sopoćani manastırı (Sırpça: Сопоћани) (Sırp-Hırvatça telaffuz: [sǒpotɕani]), 1259 - 1270 yılları arasında, Sırbistan Orta Çağ kenti Ras bölgesindeki Raška Nehri kaynağının yakınında yer alır ve Sırbistan Kralı I. Stefan Uroš'un bağışı ile inşa edilmiştir. 1979 yılında Stari Ras ile birlikte bir Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
SMS Prinz Adalbert

| --- | --- |
 SMS Prinz Adalbert son hız seferde.
Tarihçe
Alman İmparatorluğu
Adı:  Prinz Adalbert
Adının geldiği yer/kişi:  Prusya Prensi Adalbert
İnşa eden:  Kaiserliche Werft, Kiel
Kızağa konuluşu:  1900
Denize indirilişi:  22 Haziran 1901
Görevlendirme:  12 Ocak 1904
Akıbet:  23 Ekim 1915'te torpillenerek batırıldı.
Genel karakteristik
Sınıf ve tipi:  Prinz Adalbert sınıfı zırhlı kruvazör
Deplasman:  9.087 metrik ton (normal) 9.875 metrik ton (tam yük)
Uzunluk:  126,5 m
Genişlik:  19,6 m
İtme gücü:  3 şaftlı, 16.200 BG
Hız:  20 knot (37 km/sa)
Menzil:  12 kn (22 km/sa; 14 mph)  hızla 5.080 deniz mili  (9.410 km; 5.850 mil)
Kişi kapasitesi:  34 subay 551 er
Silah donanımı:  4 × 21 cm (8,3 in) / 40 kalibre silah   10 × 15 cm (5,9 in) / 35 kalibre silah   12 × 8,8 cm (3,5 in) silah   4 × 45 cm (18 in) torpido tüpü
Zırh:  Kemer 100 mm   Taret 150 mm   Güverte 40 ilâ 80 mm
SMS Prinz Adalbert, 1900'lerin başında Alman İmparatorluk Donanması için inşa edilen bir Alman zırhlı kruvazörü. İsmini İmparator II. Wilhelm'in üçüncü oğlu Prusya Prensi Adalbert'ten almaktadır. Sınıfının ilk gemisi olan Prinz Adalbert iken, ikinci gemisi ise kardeş gemi Friedrich Carl idi. Prinz Adalbert'in inşasına 1900 yılında, Kiel'deki İmparatorluk Tersanesi'nde başlandı. 16.371.000 Goldmarklık maliyet ile Ocak 1904'te tamamlandı. Dört adet 21 cm'lik ana batarya ile silahlandırılan zırhlı kruvazör, 20 kn (37 km/sa; 23 mph) hız yapabilmekteydi.
Prinz Adalbert, göreve başlayınca topçu eğitim gemisi olarak kullanılmaya başlandı ve bu görev, geminin hizmet süresi boyunca önemli bir süre zarfını teşkil etti. Ağustos 1914'te I. Dünya Savaşı'nın başlaması üzerine Baltık Denizi'ndeki keşif kuvvetlerine atandı. Kasım 1914'te kardeş gemisi batınca, Baltık Denizi'ndeki kruvazör filosunun bayrak gemisi oldu. Burada, Rus kuvvetlerine karşı Libau'nun topa tutulması gibi operasyonlarda bulundu. Temmuz 1915'te bir İngiliz denizaltısı tarafından torpillense de limana geri dönebildi ve tamir edildi. 23 Ekim 1915'te ikinci kez torpillenen gemi, cephaneliğin patlaması üzerine içerisindeki personelle birlikte battı. Gemideki 675 denizciden sadece 3'ü sağ olarak kurtulabildi.
İnşası

Ana madde: Prinz Adalbert sınıfı kruvazör
Prinz Adalbert, ilk olarak "B" geçici adıyla Kiel'de bulunan İmparatorluk Tersanesi'nde 27 inşa numarası ile inşa edildi. 1900 yılında kızağa konuldu ve 22 Haziran 1901'de denize indirildi. Donatım işleri biraz uzun sürdüyse de çalışmalar 12 Ocak 1904'te tamamlandı ve aynı gün Alman İmparatorluk Donanması'nda göreve başladı. Geminin hükûmete toplam maliyeti 16.371.000 Goldmark idi.
Prinz Adalbert'in deplasmanı, inşa edildiğinde 9.087 metrik tondu ve tam yük ile 9.875 metrik tona çıkabiliyordu. Uzunluğu 126,5 m, genişliği 19,6 m ve ön su çekimi ise 7,43 m idi. Dikey vaziyetteki üçlü genleşme tipi buhar motorları 17.272 BG (12.880 kW) kadar güç sağlamakta ve denemelerde 20,4 kn (37,8 km/sa; 23,5 mph) hız yakalanmıştı. Prinz Adalbert, 12 kn (22 km/sa; 14 mph) hızla ve 1.630 ton kömür ile maksimum 5.080 deniz mili (9.410 km; 5.850 mil) uzağa gidebiliyordu.
İkiz taret kulelerinde 21 cm'lik ana bataryalarla silahlandırılmıştı, bu taret kuleleri gemi üst yapısının ön ve arka kısımlarındaydı. İkincil silahlar ise on adet 15 cm'lik top, on iki adet 8.8 cm'lik top ve dört adet 45 cm'lik (18 inç) su altı torpido tüpü idi; bunlardan biri pruvada, biri kıçta ve ikisi de geminin yanlarında bulunuyordu.
Societatea Română de Radiodifuziune

| --- | --- |

Tip: Radyo ağı
Kuruluş: 1 Kasım 1928
Merkez: Bükreş, Romanya
Ulus: Romanya
Sahibi: Romanya hükûmeti
Önemli kişiler: Răzvan-Ioan Dincă
Resmi site: www.srr.ro
Societatea Română de Radiodifuziune (ROR) ("Romanya Radyo Yayın Şirketi") veya kısaca Radio România ("Romanya Radyosu"), Romanya merkezli bir devlet radyo ağıdır. 1 Kasım 1927 tarihinde kurulmuştur. Merkezi Bükreş'te yer almaktadır.
Societatea Română de Radiodifuziune, 1993'ten bu yana Avrupa Yayın Birliği üyesidir.
Hizmetler

Radio România Actualități - genel programlar, haber ve pop müzik
Radio Antena Satelor - kırsal programlar ve folk müzik
Radio România Cultural - klasik müzik, tiyatro ve ana haberler
Radio România Muzical - klasik müzik
Radio Romania International - uluslararası yayın
RRI 1 – Romania Live
RRI 2 – Radio Bridges
eTeatru.ro
Teatrul Naţional Radiofonic
Radio3Net Florian Pittiș
Radio România Junior
Societatea Română de Radiodifuziune, ek olarak 11 yerel radyo kanalı işletmektedir.
Radio România Regional
București FM (Bükreş)
Radio Cluj (Kaloşvar)
Radio Constanța (Köstence)
Radio Vacanța
Radio Craiova (Krayova)
Radio Iași (Yaş)
Radio Reșița (Reșița)
Radio Târgu Mureș (Maroştorda)
Radio Timișoara (Temeşvar)
Radio Romania Brașov FM (Braşov)
Radio Chișinău (Moldova)
Societatea Română de Radiodifuziune'nin Bükreş'teki genel merkezi
Sorianello

| Sorianello |
| --- | --- |
Komün

Ülke: İtalya
Bölge: Calabria
İl: Vibo Valentia ili
Yüzölçümü
 • Toplam: 9.59 km²
Nüfus (1 Ocak 2018)
 • Toplam: 1.181
 • Yoğunluk: 120/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Sorianello İtalya'nın Calabria bölgesine bağlı Vibo Valentia ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2018 tarihi itibarıyla 1,181'dir.
| g t Vibo Valentia ili - Calabria  |
| --- | --- |
Komünler:  Acquaro · Arena · Briatico · Brognaturo · Capistrano · Cessaniti · Dasà · Dinami · Drapia · Fabrizia · Filadelfia · Filandari · Filogaso · Francavilla Angitola · Francica · Gerocarne · Jonadi · Joppolo · Limbadi · Maierato · Mileto · Mongiana · Monterosso Calabro · Nardodipace · Nicotera · Parghelia · Pizzo · Pizzoni · Polia · Ricadi · Rombiolo · San Calogero · San Costantino Calabro · San Gregorio d'Ippona · San Nicola da Crissa · Sant'Onofrio · Serra San Bruno · Simbario · Sorianello · Soriano  Calabro · Spadola · Spilinga · Stefanaconi · Tropea · Vallelonga · Vazzano · Vibo Valentia · Zaccanopoli · Zambrone · Zungri
SolarCity

| --- | --- |

Tip: Yan kuruluş
Endüstri: Enerji geliştirme, Enerji depolama
Kuruluş: 4 Temmuz 2006 (18 yıl önce) (2006-07-04)
Kurucu: Lyndon Rive Peter Rive
Genel merkezi: San Mateo, Kaliforniya, Amerika Birleşik Devletleri
Önemli kişiler: Lyndon Rive (CEO) Peter Rive (CTO) Elon Musk (Yönetici)
Sahibi: Tesla Motors
Çalışan sayısı: 15,000+ (Aralık 2016)
Web sitesi: solarcity.com
SolarCity Corporation, güneş enerjisi hizmetleri konusunda uzmanlaşmış ve merkezi San Mateo, Kaliforniya'da bulunan Tesla Motors'un bir yan kuruluşudur.
SolarCity, ABD'de konutlar ve ticari kullanım için güneş panelleri pazarlar, üretir ve kurar. Aynı zamanda diğer enerji hizmetlerini de sağlar. 2016 yılında şirket Tesla Motors ile birleşti ve şimdi Tesla aracılığıyla enerji depolama hizmetleri sunmaya başladı.
Tesisler

Şirket merkezi San Mateo, Kaliforniya'da bulunurken, şirket yerel operasyon merkezlerinden kurulum sağladığı dağıtılmış bir hizmet modeli kullanıyor. Mayıs 2016 itibarıyla, SolarCity 20 bölgede faaliyet göstermektedir: Hawaii, Kolumbiya Bölgesi ve Batı Kıyısında, Güneybatı'da ve Kuzeydoğu'da 18 eyalette.
F. Albert Cotton

| Frank Albert Cotton |
| --- | --- |

Doğum: 09 Nisan 1930(1930-04-09) Philadelphia, PA
Ölüm: 20 Şubat 2007 (76 yaşında) College Station, TX
Ödüller: Ulusal Bilim Madalyası (1982) NASKimya Ödülü (1990) Priestley Madalyası (1998) Wolf Ödülü (2000) FRS

Kariyeri
Çalıştığı kurumlar: Massachusetts Teknoloji Enstitüsü   Texas A&M Üniversitesi
Doktoradanışmanı: Geoffrey Wilkinson
 

Frank Albert Cotton (9 Nisan 1930 - 20 Şubat 2007) Amerikalı kimyager. Texas Üniversitesi'nde WT Doherty-Welch Vakfı Başkanı ve Seçkin Kimya Profesörüydü. 1600'ün üzerinde bilimsel makale yazdı. Geçiş metallerinin kimyası üzerine yaptığı araştırmalarla tanındı.
Eğitim

Frank Albert Cotton (yayınlarda "Al" Cotton veya "F Albert" olarak bilinir) 9 Nisan 1930'da Philadelphia, Pennsylvania'da doğdu. Drexel Üniversitesi ve ardından Temple Üniversitesi'nden önce yerel devlet okullarına gitti. 1951'de Temple'dan BA derecesini aldıktan sonra Cotton, Doktorasını, tezi Harvard Üniversitesi'ndeki Sir Geoffrey Wilkinson rehberliğinde, metalosenlerde çalışma yaparak 1955 yılında aldı.
Bağımsız kariyer

Harvard'dan mezun olduktan sonra Cotton, MIT'de ders vermeye başladı. 1961'de otuz bir yaşındayken MIT'de tam profesörlük alan en genç kişi oldu. Çalışmalarında hem elektronik yapıyı hem de kimyasal sentezi vurguladı. Çalışmaları kısa süre sonra metal-metal bağlı türlere odaklandı ve krom (II) asetatın yapısını açıkladı.
Metal komplekslerinin kapsamlı kimyasını aydınlatmak için bir araç olarak X-ışını kristalogrofisinin ilk savunucularından biriydi. Kümeler üzerine yaptığı çalışmalarla, birçoğunun "akışkanlık" sergilediğini ve ligandların spektroskopik olarak gözlemlenebilir zaman ölçeklerinde değişim koordinasyon alanlarını gösterdiğini gösterdi. "Haptiklik" terimini ve bundan türeyen isimlendirmeyi yaptı.
1962'de Staphylococcal nükleaz enziminin kristal yapısını üstlendi, 1969'da 2Å çözünürlüğe ulaştı, 1971'de yayınlandı, ve Protein Veri Bankası'na (PDB kodu 1SNS) ilk düzine protein kristalinden biri olarak yatırıldı.
1972'de Cotton, Robert A. Welch Kimya Profesörü olarak Texas A&M Üniversitesi'ne geçti. Ertesi yıl Doherty-Welch Seçkin Kimya Profesörü seçildi. Ayrıca üniversitenin Moleküler Yapı ve Bağlar Laboratuvarı'nda direktör olarak görev yaptı.
Pedagojik etki

Cotton, araştırmasına ek olarak inorganik kimya dersleri verdi. Grup Teorisinin Kimyasal Uygulamalarını yazdı. Bu metin bağlanma ve spektroskopinin grup teorik analizine odaklanmaktadır.
Üniversite öğrencileri arasında, Cotton altıncı İngilizce baskısı olan Advanced Inorganic Chemistry ders kitabının yazarı olarak bilinir. Tez danışmanı Sir Geoffrey Wilkinson ve şimdi de yazar Carlos Murillo ve Manfred Bochmann ile birlikte ders kitabı konuşma dilinde "Cotton ve Wilkinson" olarak biliniyor. Metin, koordinasyon kimyası, küme kimyası, homojen kataliz ve organometalik kimyayı incelemektedir.
Cotton , American Chemical Society, Inorganic Chemistry ve Organometallics dergileri de dahil olmak üzere çeşitli bilimsel dergilerin yayın kurullarında görev yaptı. ACS'nin İnorganik Kimya Bölümü'ne başkanlık etti ve beş yıl boyunca bir ACS Meclis Üyesi oldu. Ulusal Bilim Vakfı'nı ve Argonne Ulusal Laboratuvarı Bilimsel ve Teknik Danışma Komitesi ile Teksas Ulusal Araştırma Laboratuvarı Komisyonunu denetleyen ABD Ulusal Bilim Kurulunda (1986-1998) görev yaptı.
Cotton, 116 doktora öğrencisinin ve 150'den fazla doktora öğrencisinin tez araştırmasını denetlemiştir.
Tanınmışlık

Cotton'un aldığı ödüller arasında 1982'de ABD Ulusal Bilim Madalyası, 2000'de Wolf Ödülü; ve 1998'de Amerikan Kimya Derneği'nin en yüksek tanınırlığı olan Priestley Madalyası bulunuyor.
1995 yılında, Texas A&M Kimya Bölümü, Amerikan Kimya Derneği'nin yerel bölümü ile birlikte, kimyasal araştırmalarda mükemmellik için yıllık FA Cotton Madalyası'nın açılışını yaptı. Onuruna ikinci bir ödül olan Sentetik İnorganik Kimya için F. Albert Cotton Ödülü, her yıl Amerikan Kimya Derneği Ulusal Toplantısında verilmektedir.
Cotton, Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Bilimler Akademisi, Rusya, Çin, İngiltere, Fransa ve Danimarka'daki ilgili akademilerin yanı sıra Amerikan Felsefe Derneği'nin bir üyesiydi. Yirmi dokuz fahri doktora aldı.
FA Kimyasal Araştırmalarda Mükemmellik için Cotton Madalyası

1994 yılında oluşturulan FA Cotton Madalyası, Amerikan Kimya Derneği'nin Teksas A&M Bölümü tarafından her yıl, ne kadar değerli olursa olsun, ayrım yapmak yerine araştırmadaki başarıları tanımak için verilir. Ödül, ilk olarak 1995 yılında ilk madalyanın verildiği Frank Albert Cotton onuruna Carlos A. Murillo tarafından geliştirilen F. Albert Cotton Vakıf Fonu tarafından desteklenmektedir. Alıcı madalyaya ek olarak bronz bir kopyasını ve ödülü açıklayan bir sertifika alır.