stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Spiridon Mavroyeni Paşa

Spiridon Mavroyeni Paşa
Mavroyeni Paşa'nın The Life of Constantine Caratheodory by Mavrogenis
Ispiro Mavroyani veya Spiridon Mavroyeni Paşa (d. 1817 - ö. 1902), Osmanlı padişahı II. Abdülhamit'in özel hekimi, Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane hocası, Cemiyet-i Tıbbiye-i Şahane başkanı ve Meclis-i Ayan üyesiydi.
Spiridon Mavroyeni Paşa 1817 yılında İstanbul'da doğdu. 1835-1845 yılları arasında Viyana'da ve sonra Halkis'de tıp öğrenimi gördü. Bir süre Paris'te de tıp çalışmalarını sürdürdükten sonra 1849 yılında Maltepe Askeri Hastanesi'ne doktor, Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane'ye de hoca olarak atandı. 1850'li yılların sonuna doğru da Osmanlı Sarayına hekim olarak atandı. Daha tahta çıkmadan önce II. Abdülhamit'in özel hekimi oldu ve bu görevi ölümüne kadar sürdürdü. Cemiyet-i Tıbbiye-i Şahane'nin kurulmasına yardımcı oldu. Derneğin yayın organı olan Gazette Médicale d'Orient‘da ve ayrıca kendi yayımladığı Gazette des Hôpitaux Civils et Militaires de l'Empire Ottoman (Ceride-i Emakin üs-Sıhha) adlı Fransızca-Osmanlıca dergide çeşitli makaleleri yayınlanmıştır.
I. Meşrutiyet'in ilanından sonra kurulmuş olan ilk Osmanlı Ayan Meclisi'nde de üyelik yapmış olan Mavroyeni Paşa 1902 yılında İstanbul'da öldü.
İsveç tarihi

İsveç tarihi, günümüzde İsveç Krallığı'nın sınırları içinde kalan bölgelerin tarih öncesi zamanlardan günümüze kadar süregelen tarihidir.
İlk ve Orta Çağlar

İsveç'e ilk insan yerleşmeleri, eldeki belgelere göre MÖ 800 yıllarında İsveç'in güney ucunda görülmüştür. İlk İsveçliler zamanla kuzeye doğru yayılmaya başlamışlardır. Sonraları ticaret yapmak için Akdeniz'e açılmışlar, Romalılarla ticarî ilişkiler kurmuşlardır. İsveç'in adı Svear kabilelerinden gelir. Ülkenin başlangıç târihinde ülkenin güneyinde yerleşmiş olan Gotarlarla Svearlar arasında uzun süreli çatışmalar olmuştur. Svearların Gotarları Brevalla'da yenmesiyle İsveç Krallığı kurulmuştur. İsveç'e MS 4. yüzyıldan başlayarak bazı Cermen kabileleri göç etmişlerdir. 9. yüzyılda İsveç kralları Normanların Batı Avrupa'ya yaptıkları akınlara katıldılar. Ama asıl gayeleri doğuda bir takım topraklar elde etmekti. Doğuya yönelen İsveçliler Novgorod ve Kiev'i ele geçirerek, buralarda birer prenslik kurdular. 10. ve 11. yüzyıllarda Norveç ve Danimarka ile aralıklı çatışmalara girdiler. 11. yüzyılda Hristiyanlık İsveç'te resmi din olarak kabul edildi. 12. yüzyılda kral olan Kral ?, Finlandiya'yı topraklarına kattı. 13. yüzyılda ise, 4 İskandinav ülkesi (İsveç, Norveç, Danimarka ve Finlandiya) Kalmar Birliği adı ile bir tek otorite altında toplandılar (1397).
İsveç İmparatorluğu

Ana madde: İsveç İmparatorluğu
Kalmar Birliği yaklaşık 125 yıl sürdü. Danimarka ile İsveç arasındaki zıtlaşmalar yoğunlaşınca, İsveç kralı Gustaf Vasa, Danimarkalıları İsveç'ten kovarak birliğe son verdi. 1523'te İsveç Kralı Gustaf Vasa, İsveç'in bağımsızlığını ilan etti. 1520'lerde başlayan Lutherci Reform hareketleri başarıya ulaşınca, 1529'da Roma ile ilişkileri kesildi. Bunu takip eden 200 yıl içinde İsveç; Danimarka, Polonya ve Rusya'yla Baltık egemenliği için birçok savaşlar yapmıştır. Kral II. Gustaf Danimarka'yla barış imzalamış, Polonya Prusya'sını ele geçirmiş, Otuz Yıl Savaşları'na önemli katkıda bulunmuştur. Vestfalya Antlaşması ile (1648) İsveç büyük bir devlet olmuştur. (bkz:İsveç İmparatorluğu) Baltık Denizindeki hâkimiyeti, Ruslara Poltava'da İsveç orduları yenilince son bulmuştur (1709). Napolyon'un generallerinden Jean Buptiste Bernadotte 1818 yılında XIV. Karl adıyla İsveç kralı olmuştur. Bugün İsveç'te hüküm süren kral ailesi bu soydandır. XIV. Karl döneminde İsveç ile Norveç birleşmiş bu birleşme 1905 yılında barışcı bir biçimde son bulmuştur.
Yakın tarih

İsveç, I. ve II. Dünya Savaşlarında tarafsız olarak kalmıştır. İsveç, bugün Anayasal Monarşi ile idâre edilmektedir. İsveç, 7 Mart 2024'te NATO'ya katılmıştır.
Vikingler
İsveç kralı Gustav Vasa (1542)
İsveç kralı XVI. Carl Gustaf
Çeçence

| Çeçence |
| --- | --- |
Нохчийн мотт
Telaffuz: Noxc̦iyn mott
Bölge: Çeçenistan
Etnisite: Çeçenler
Dönem: 2010
Dil ailesi: Kuzeydoğu Kafkas dilleri  Nah dilleriVaynah dilleriÇeçence
Diyalektler: Noxc̦iyn
Yazı sistemi: Kiril alfabesi
Resmî durumu
Resmî dil:  Dağıstan  Çeçenistan
Dil kodları
ISO 639-1: ce
ISO 639-2: che
ISO 639-3: che
Çeçencenin Nah-Dağıstan dilleri arasında gsterimi. (açık yeşil)
Çeçen dilinin Kafkas dilleri arasında dağılımı. (açık sarı)
Çeçence (Çeçence: Нохчийн мотт/Noxc̦iyn mott, Çeçen dili), çoğunluğu Çeçenya’da ve başka ülkelerde yaşayan Çeçenlerin konuştuğu bir Kuzeydoğu Kafkas dilidir. Yaklaşık olarak 1.300.000 kişi tarafından konuşulduğu tahmin edilmektedir.
Sınıflandırma

İnguşça ve Batsça ile birlikte Nah dilleri öbeğini oluşturur.
Coğrafî dağılım

Ekim 2002 yılı Rus verilerine göre 1.330.000 kişi Çeçence konuşmaktadır. Ethnologue 3 Ağustos 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. tahminlerine göre bu sayı 995.000’dir. Rusya dışında Çeçence konuşan nüfus ağırlıklı olarak Orta Doğu ülkelerine yayılmıştır. Bu ülkelerin başında Ürdün gelir. Türkiye’de de Çeçence konuşan bir nüfus vardır, ancak kesin sayısı bilinmemektedir.
Resmî statüsü

Çeçence, Rusça ile birlikte Çeçenya’nın iki resmî dilinden biridir.
Lehçeleri

Çeçencenin birkaç lehçesi vardır:
Ploskost
İtumkala (Șatoy)
Melhin
Kist
Ċ̦eberloy
Akkin (Auh)
Alfabeler

Çeçenya’nın dağlık kesiminde Gürcü alfabesiyle ilk yazılı birkaç belge bulunmuş ancak bunun Çeçence olduğu kesin olarak doğrulanamamıştır. Daha sonra Çeçence, Arap alfabesiyle yazılmıştır. Bu alanda ilk reformlar Şeyh Şamil döneminde, daha sonra 1910, 1920 ve 1922 yıllarında yapıldı.
Kiril, Latin ve Gürcü harflerine dayanan Uslar alfabesi, daha çok akademik çevrelerce kullanıldı. Bu alfabe 1911 yılında yeniden düzenlendi, ancak Çeçenler arasında yaygınlık kazanmadı.
1925’te Latin alfabesinden uyarlanan bir alfabe geliştirildi. 1934’te İnguşçanın yazımı içinde ortak hâle getirildi. Ancak 1938 yılında kaldırıldı.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A a | Ä ä | B b | C c | Č č | Ch ch | Čh čh | D d |
| E e | F f | G g | Gh gh | H h | I i | J j | K k |
| Kh kh | L l | M m | N n | N̡ n̡ | O o | Ö ö | P p |
| Ph ph | Q q | Qh qh | R r | S s | Š š | T t | Th th |
| U u | Ü ü | V v | X x | X́ x́ | Y y | Z z | Ž ž |
1938-1992 arasında Çeçencenin yazımında kullanılan Kiril alfabesi.
| Kiril | Kiril karşılığı | Latin harfleriyle karşılığı |
| --- | --- | --- |
| А а | а | A a |
| Аь аь | аь | Ä ä |
| Б б | бэ | B b |
| В в | вэ | V v |
| Г г | гэ | G g |
| ГI гI | гIа | Ġ ġ |
| Д д | дэ | D d |
| Е е | е | E e |
| Ё ё | ё |  |
| Ж ж | жэ | Ƶ ƶ |
| З з | зэ | Z z |
| И и | и | I i |
| Й й | доца и | Y y |
| К к | к | K k |
| Кх кх | кх | Q q |
| Къ къ | къа | Q̇ q̇ |
| КI кI | кIа | Kh kh |
| Л л | лэ | L l |
| М м | мэ | M m |
| Н н | нэ | N n |
| О о | о | O o |
| Оь оь | оь | Ö ö |
| П п | пэ | P p |
| ПI пI | пIа | Ph ph |
| Р р | рэ | R r |
| С с | сэ | S s |
| Т т | тэ | T t |
| ТI тI | тIа | Th th |
| У у | у | U u |
| Уь уь | уь | Ü ü |
| Ф ф | фэ | F f |
| Х х | хэ | X x |
| Хь хь | хьа | Ẋ ẋ |
| ХI хI | хIа | H h |
| Ц ц | цэ | C c |
| ЦI цI | цIа | Ċ ċ |
| Ч ч | чэ | C̦ c̦ |
| ЧI чI | чIа | Ċ̦ ċ̦ |
| Ш ш | шэ | Ș ș |
| Щ щ | щэ |  |
| (Ъ) ъ | чIогIа хьаьрк | Ə ə |
| (Ы) ы | ы |  |
| (Ь) ь | кIеда хьаьрк |  |
| Э э | э | E e |
| Ю ю | ю | yu |
| Юь юь | юь | yü |
| Я я | я | ya |
| Яь яь | яь | yä |
| I I | Iа | J j |
1992 yılında Latin kökenli Çeçen alfabesi geliştirildi. Rusya'dan ayrılma yanlısı hükûmetin yenilgiye uğramasından sonra yeniden Kiril alfabesine dönüldü.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A a | Ä ä | B b | C c | Ċ ċ | C̦ c̦ | Ċ̦ ċ̦ | D d |
| E e | F f | G g | Ġ ġ | H h | X x | Ẋ ẋ | I i |
| J j | K k | K̇ k̇ | L l | M m | N n | Ŋ ŋ | O o |
| Ö ö | P p | Ṗ ṗ | Q q | Q̇ q̇ | R r | S s | Ș ș |
| T t | Ṫ ṫ | U u | Ü ü | V v | Y y | Z z | Ƶ ƶ |
Ə ə:
Türkçeden Çeçence'ye geçen alıntılar

Türkçeden Çeçenceye geçen Türkçe kökenli sözler ile Türkçenin aracılığıyla Arapça ve Farsçadan geçen sözlerden bir kısmı şöyledir:
| --- | --- |
 айгӀар < Türk. aygır  ахча < Türk. akçe  бел < Türk. bel [küreği]  боз < Türk. bez  бусалба < Türk. müslüman  зайт < Türk. zeytin  кема < Türk. gemi  къолам < Türk. kalem:  ламаз < Türk. namaz  нар < Türk. nar  пайда < Türk. fayda  пошмакх < Türk. başmak  гӀум < Türk. kum  хорбаз < Türk. karpuz  хьайба  < Türk. ayva  эскар < Türk. asker
2011 TBMM yemin krizi

Başlığın diğer anlamları için TBMM yemin krizi sayfasına bakınız.
12 Haziran 2011'de yapılan seçimler sonucu BDP destekli bağımsızlardan milletvekilliği YSK tarafından iptal edilen Hatip Dicle ve vekil seçilen fakat tutuklu beş KCK sanığı ile Ergenekon sanıkları CHP'li Mustafa Balbay ile Mehmet Haberal ve MHP'li Engin Alan'ın tahliye taleplerinin reddedilmesini boykot etmek amacıyla BDP ve CHP mecliste yemin etmezken MHP yemin etti.




  AK Parti
  CHP


  MHP
  Blok bağımsızları (BDP)
TBMM yemin krizi, 12 Haziran 2011 seçimleri sonucu meclise girmeye hak kazanan bazı milletvekillerinin tutuklu olması ve tahliye edilmemesi ile Hatip Dicle'nin vekilliğinin düşürülmesi sonucu meydana geldi. Parlamentoda yapılan yemin törenine Adalet ve Kalkınma Partisi (AK Parti) ve Milliyetçi Hareket Partisi (MHP) katılırken Barış ve Demokrasi Partisi'nin (BDP) bağımsız olarak seçimi kazanan milletvekilleri katılmadı. Oktay Ekşi dışındaki CHP'li vekiller ise yemin töreninde yemin etmedi.
8 ve 11 Temmuz 2011 tarihlerinde AK Parti ve CHP arasında yapılan görüşmelerin ardından iki parti anlaşmaya varınca CHP'li milletvekilleri, 11 Temmuz'da genel kurula Egemenlik milletindir kokartıyla gelerek yemin ettiler. BDP'li vekiller ise 1 Ekim tarihinde yemin etti.
Seçim öncesi

İkinci Ergenekon davasının  tutuklu sanıklarından gazeteci Mustafa Balbay ile Tuncay Özkan ve eski Başkent Üniversitesi Rektörü  Mehmet Haberal, CHP'den milletvekili aday adayı oldular. Nisan 2011'de Yüksek Seçim Kurulu'na verilen aday listesinde Balbay ve Haberal yer alırken Özkan yer almadı. BDP'nin de desteklediği Emek, Demokrasi ve Özgürlük Bloku'nun bağımsız adaylarından altısı KCK davasında tutuklu yargılanan kişilerdi: DEP eski milletvekili Hatip Dicle, Faysal Sarıyıldız, Selma Irmak, İbrahim Ayhan, Kemal Aktaş, Gülser Yıldırım.
11 Nisan 2011'de YSK, bağımsız milletvekili adayları ile siyasi partilerin milletvekili geçici aday listeleri üzerindeki incelemelerini tamamlamadı ve bağımsız milletvekili adaylarının adli sicil kayıtlarını inceledi. İnceleme sonrası aralarında Hatip Dicle'nin de olduğu on iki bağımsız milletvekilinin sabıka kayıtları bulunduğunu tespit ederek söz konusu kişilerin 'eski mahkûmiyetleri' gerekçe gösterilerek adaylıkları iptal edildi. BDP eski genel başkanı Selahattin Demirtaş, YSK'nin on iki bağımsız milletvekili adayının adaylığını iptal edişi ile ilgili olarak, "Seçime girmeme ve bütün adayları geri çekme dahil bütün alternatifleri tartışacağız." dedi. 21 Nisan'da YSK, bazı bağımsız milletvekili adaylarının adaylıklarının iptaline ilişkin değerlendirme toplantısı yaptı. Kurul tarafından yapılan açıklamada, BDP'den bağımsız olarak müracaat eden yedi adaydan İsa Gürbüz hariç diğer adayların seçime katılabileceği belirtildi.
Seçim sonrası

12 Haziran 2011'de yapılan seçimler sonucunda CHP adaylarından Balbay ile Haberal ve BDP destekli KCK davası tutuklu adaylarından Mehmet Hatip Dicle, 77 bin 37 oy ile Diyarbakır'dan; Selma Irmak, 46 bin 275 oy ile Şırnak'tan; İbrahim Ayhan 75 bin 58 oy ile Şanlıurfa'dan; KCK Mardin davasından Gülser Yıldırım 53 bin 891 oy ile Mardin'den ve Faysal Sarıyıldız ise 39 bin 351 oy ile Şırnak'tan milletvekili seçildi.
Seçim sonrası > Hatip Dicle'nin vekilliğinin düşürülmesi > Erdoğan formülü

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

2002 seçimleri öncesi YSK tarafından başvurusu kabul edilen Erdoğan (solda) daha sonra yapılan yasal düzenlemelerle meclise girdi. Dicle için de bu şekilde bir yasal düzenlenme istendi. Arınç (sağda), öneriye olumlu yaklaştı.
Dicle'nin milletvekilliğinin YSK tarafından iptal edilmesinden sonra  Dicle için "Erdoğan formülü" önerildi. 3 Kasım 2002 seçimi öncesinde AK Parti genel başkanı sıfatı taşıyan Recep Tayyip Erdoğan'ın adaylık başvurusu YSK tarafından reddedilmiş, bunun sonucunda Erdoğan seçime girememiş ve milletvekili de olamamıştı ve daha sonra yapılan ve CHP'nin de destek verdiği yasal değişikliklerle Erdoğan'a vekillik yolu açılmıştı. Bülent Arınç, bu konuyla ilgili yasal düzenleme için "Haklı taleplere 2002'de nasıl 'evet' dediysek, yine 'evet' deriz." dedi. CHP Genel Başkan Yardımcısı Süheyl Batum, Dicle için şu formülü önerdi: "2002'de ne yapıldı. Hakkında kesin hüküm olan ve milletvekili olması mümkün olmayan Sayın Başbakan için, doğru mu, doğru. Hatip Dicle'nin kesin hükmü var. Sayın Başbakan'ın neydi, hakkında kesin hüküm vardı. Ne yapıldı, anayasa değiştirildi, yasa değiştirildi, dendi ki; milletin seçtiği bir kişiye karşı yasalar uygulanamaz, dendi. Doğru mu, doğru. Hatip Dicle için aynı şey işletilebilir." Eski BDP genel başkanı, Hakkâri Milletvekili Selahattin Demirtaş, yasal düzenlemelerin yapılabileceğini, "Başbakan nasıl kurtarılmışsa Dicle de öyle kurtarılabilir. Bu da hükümete bağlı. YSK da şunu yapabilir: Bir yasa değişikliği yapılacaksa 'ben itirazı bekleteyim' diyebilir." sözleriyle açıkladı.
Fakat anayasa düzenlemesine benzer bir düzenleme yapılması teklifini AK Parti geri çevirdi. AK Parti Grup Başkanvekili Bekir Bozdağ, Dicle'nin durumu ile Başbakan Erdoğan'ın 2002'deki durumunun hiçbir ilgisi olmadığını belirterek, " Hatip Dicle kararının, Sayın Başbakanımızın durumu ile hiçbir benzerliği yoktur. Sayın Başbakanımızın durumunda, Yüksek Yargının araya girmesiyle meri hukuk çiğnenmiştir. Milletvekili adaylığı engellenmiştir. Hatip Dicle olayında ise meri hukuk uygulanmıştır." dedi.
Seçim sonrası > Tutuklu vekiller ve tahliye edilmemeleri > Balyoz davası sanığı: Engin Alan

Ayrıca bakınız: Balyoz darbe planı davası
Balyoz davasında yargılanan ve MHP'den aday olarak milletvekili seçilen Engin Alan'ın mazbatası avukatı Ayhan Nacak aldı. Nacak, mazbatayı ilk baştan adliyeye götüreceğini, adliyede dilekçelerini ekleyip tahliye talebinde bulunacaklarını söyledi. Fakat İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi, Alan'ın tahliye talebini Anayasa'nın 14. maddesini de kararında belirten mahkeme heyeti, "İddianamede sanığa isnat edilen 765 sayılı TCK'nın 147. (5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 312.) maddesinde yazılı suçun niteliği itibarıyla Anayasa'nın 14. maddesi kapsamında kalması, Anayasa'nın 83/2. maddesinin 2. cümlesine göre yasama dokunulmazlığı dışında olması" nedeniyle sanık hakkında yargılamanın durdurulmasına ve milletvekili seçilmesine dayalı olarak tahliyesine yer olmadığına karar verdi. Duruşmanın ardından basın mensuplarına açıklama yapan Alan'ın avukatı Nacak, karara itiraz edeceklerini söyledi. Alan'ın, tahliye talebinin reddine yaptığı itiraz bir üst mahkeme olan İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nde görüşüldü ve İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin tahliye talebini reddeden kararını doğru bularak itirazı oybirliği ile reddetti. Alan'ın tahliye talebinin oybirliğiyle reddedilmesinin ardından MHP genel başkanı Devlet Bahçeli yazılı bir açıklama yaparak bunun "milli iradeye saygı, Türk demokrasisi, hukuk devleti ve yargı bağımsızlığı açısından esef verici bir garabet" olduğunu ifade etti.
Seçim sonrası > Tutuklu vekiller ve tahliye edilmemeleri > KCK davası sanıkları

Diyarbakır'da görülen KCK davasında tutuklu olarak yargılanırken bağımsız milletvekili seçilen Selma Irmak, Kemal Aktaş, Faysal Sarıyıldız, İbrahim Ayhan ve Gülser Yıldırım ile YSK tarafından milletvekilliği düşürülen Hatip Dicle, Diyarbakır 5. ve 6. Ağır Ceza Mahkemelerine tahliye isteminde bulundu fakat savcılar, "suçun vasıf ve mahiyeti, delillerin henüz toplanmamış olması" ve vekillerin "kaçma şüpheleri" gerekçesiyle talebinin reddine karar verilmesini istedi. BDP'nin desteğiyle seçilen bağımsız milletvekileri, tutuklusu vekillerin tahliye edilmemeleri üzerine TBMM'de yemin törenini boykot kararı aldı ve Diyarbakır'da toplandı. Dicle'nin milletvekilliğinin düşürülmesi ve KCK tutuklusu vekillerin tahliye edilmemesi Şişli ilçesinde protesto edildi, Şırnak'ta oturma eylemi düzenlendi. Diyarbakır bağımsız milletvekili Hatip Dicle'nin vekilliğinin düşürülmesi ve tutuklu vekillerin serbest bırakılmamasını boykot eden BDP destekli milletvekilleri bundan sonra atacakları adımları Diyarbakır'da açıkladı.
Çözüm arayışları

CHP'li ve bağımsız milletvekillerinin TBMM'de yemin etmemesiyle ortaya çıkan gelişmeleri görüşmek üzere Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ün  30 Haziran'da Kılıçdaroğlu ve 1 Temmuz'da Şerafettin Elçi ile Ahmet Türk'ü kabul edeceği açıklandı. MHP'ye gelen görüşme teklifi ise "MHP, Meclis'teki krizin tarafı olmadığı için gidilmedi." gerekçesiyle MHP tarafından reddedildi. BDP'nin desteklediği bağımsız milletvekilleri içinde bir heyet oluşturuldu. Heyet, Ankara'da çözüm için bir dizi görüşme programı yaptı. Bu çerçevede Elçi ile Türk'ün de içinde yer aldığı bir heyetin, Cumhurbaşkanı Gül ve Başbakan Erdoğan ile "çözüm görüşmesi" yapmak için randevu talep ettiği öğrenildi ancak Erdoğan'ın yanıtı "Gelip mecliste yemin etsinler, görüşeyim." oldu. BDP Grup Başkanı Selahattin Demirtaş, BDP bloku olarak krizin bir an önce çözülmesi gerektiğini düşündüklerini belirterek, "Herkes şartı, koşulu bir tarafa bırakıp, şartsız koşulsuz bu meseleyi nasıl çözebiliriz gelirse bizler de BDP bloğu olarak katkı sağlarız." diye konuştu.  Bülent Arınç katıldığı NTV'deki Seçimin Ardından programında, çözüm açısından Hatip Dicle olayıyla tutuklu vekillerin durumunu birbirinden ayırarak yapılabilecek bazı yasal düzenlemelerin bugün için olmasa da gelecek açısından Dicle benzeri olayları ortadan kaldırabileceğini söyledi. MHP'li Oktay Vural, krizinin çözümü için hazırladıkları dört aşamalı planı bugün AK Parti ve CHP'ye sunacaklarını söyledi.
4 Temmuz 2011'de TBMM Başkanı seçilen Cemil Çiçek, yemin ve boykot krizini çözmek için  BDP'li Hasip Kaplan ile Sırrı Sakık ve MHP ve CHP ile görüştü. Görüşme sonrası Kılıçdaroğlu, "Bizim hiçbir zaman parlamentoyu kilitlemek, çalıştırmamak gibi bir amacımız olmadı. Amacımız Türkiye'deki demokrasi ayıbını gidermektir." dedi. Kaplan ise "yemin" konusunun ancak liderler ve yetkili kurullarda konuşulacak konular olduğunu ifade etti. Çiçek'in çağrısıyla AK Parti ve CHP heyetleri bir araya geldi ve toplantı sonrasında yapılan açıklamalarda "Pazartesi [11 Temmuz] yemin edebilir misiniz?" sorusuna "CHP, parlamentoyu çalıştırmak isteyen, yasama sürecine katkı vermek isteyen, Türkiye'nin sorunlarını çözmek isteyen bir partidir. Parlamento bizim olmamız gereken yerdir." karşılığını verildi. Çiçek ile görüşen Demirtaş ile Gültan Kışanak, demokratik siyasetin önünün açılması için Meclis'te mutabakat sağlanması hâlinde gelip yemin edeceklerini söyledi.
Çözüm arayışları > CHP'nin yemin etmesi

Meclis Başkanı Çiçek'in çağrısıyla AK Parti ve CHP heyetleri 8 Temmuz'da görüştükten sonra 11 Temmuz'da tekrar  bir araya geldi. Görüşmeye AK Parti'den Grup Başkanvekilleri Nurettin Canikli ve Ahmet Aydın ile Genel Başkan Yardımcısı Haluk İpek, CHP'den Grup Başkanvekili Akif Hamzaçebi, Kırklareli Milletvekili Turgut Dibek ve İstanbul Milletvekili Aydın Ayaydın katıldı. Görüşme sonrasında heyetler mutabakat hazırladı ve hazırlanan ortak metin, Kılıçdaroğlu'nun onayını aldı. Heyet tarafından yapılan açıklamada "TBMM'nin, Türkiye Cumhuriyeti'ni kuran, Kurtuluş Savaşı'nı yöneten ve olağanüstü koşullarda dahi toplanarak, bugün yaşanılanlarla kıyaslanamayacak, çok daha büyük sorunların üstesinden gelen bir Meclis olduğu" vurgulandı. Ortak metinde şu ifadelere yer verildi:
"Siyaset kurumu için sorunların gündeme getirileceği, tartışılacağı, değerlendirileceği ve çözüm bulunacağı yegane ortam TBMM'dir. Siyasi partiler sorunların çözümü için TBMM zemininde olmalıdır. TBMM'nin açılışından bugüne kadar yasama faaliyetine katılmamış olan milletvekillerinin Meclis çalışmalarına iştirak etmelerini ve katkı sağlamalarını arzu ediyoruz."
TBMM'de başlayan oturumda yemin krizinin çözümüyle ilgili ilk açıklamayı Bekir Bozdağ yaptı ve iki parti heyetinin yaptıkları mutabakatla bu sorunu aştığını, kendilerinin de milletin iradesinin meclise yansıması için bu sonucu arzu ettiklerini söyledi. Bozdağ, BDP grubu için de "onları da mecliste görmek istiyoruz." yorumunda bulundu. CHP'nin mecliste yemin etmeye karar vermesi sonrası Cumhurbaşkanı Gül, "Diyalog kapıları açık olunca, karşılıklı oturulup konuşulunca her şey halloluyor. Ümit ederim ki; BDP'ye bağlı milletvekilleri de Meclise katılırlar, aynı şekilde görevlerini yerine getirirler ve milletvekilliği faaliyetlerini gerçekleştirmeye başlarlar." derken, Erdoğan, "Beklentimiz de buydu." dedi. Kılıçdaroğlu ise şöyle konuştu: "Milli iradeye duyduğumuz saygının gereği yerine getirildi."
Çözüm arayışları > BDP'nin yemin etmesi

CHP, temmuzda yemin ederken BDP yemin boykotunu sürdürdü. 1 Ekim 2011'de ikinci yasama yılının açılışını yapan TBMM'de BDP'li vekiller ile BDP destekli milletvekilleri 12 Haziran seçimlerinin ardından sürdürdükleri yemin boykotuna son verdi ve yemin etti. BDP genel başkanı Selahattin Demirtaş, "Halk istediği için buradayız." dedi. Demirtaş, "Bugün başlangıç günü. Herkese hayırlı olmasını istiyoruz. Parlamento tam kadro toplanamıyor. Tutuklu olan vekillerin Meclis’te olmaları için ilgililer hiçbir şekilde çaba sarf etmedi, bunu bizler gözlemledik. Biz BDP olarak birazdan yemin edeceğiz hep birlikte. Ama bir kez daha parlamentonun kapısından içeri girerken veto protestolarında kaybettiğimiz tüm değerler adına bu kapıdan giriyoruz." şeklinde konuştu. Cumhurbaşkanı Gül'ün konuşmasının ardından kürsüye çıkan BDP'li milletvekillerinden önce BDP genel başkanı Demirtaş ve Mardin Milletvekili Ahmet Türk'ün aralarında yer aldığı grup yemin etti. Ardından da Diyarbakır Milletvekili Leyla Zana ve diğer milletvekilleri geldi. Tutuklu milletvekillerinin adları ise okunmadı.
Balbay ve Haberal'ın tahliye edilmemesiyle Kılıçdaroğlu, CHP milletvekillerinin mecliste yemin etmeyeceklerini açıkladı.
Leyla Zana ve diğer BDP vekilleri 1 Ekim 2011'de yemin boykotuna son vererek yemin ettiler.
Strega Ödülü

Strega Ödülü (İtalyanca'da Premio Strega), her yıl İtalya'da yayımlanmış bir kitaba verilen en saygın ödüllerden biridir.
Bir önceki yılın 1 Mayıs gününden içinde bulunulan yılın 30 Nisan gününe kadar yayımlanmış kitaplar ödüle aday olabilirler. 1983'ten bu yana ödülün organizasyonu Bellonci Vakfı tarafından yürütülmektedir. İlk Strega Ödülü, 1947 yılında, Tempo di uccidere adlı yapıtıyla Ennio Flaiano’ya verilmiştir. Ödülü kazananlar arasında, İtalyan edebiyatının önde gelen adları yer alır: Cesare Pavese (1950), Alberto Moravia (1952), Giorgio Bassani (1956), Elsa Morante (1957), Dino Buzzati (1958), Giuseppe Tomasi di Lampedusa (1959), Natalia Ginzburg (1963), Tommaso Landolfi (1975), Primo Levi (1979), Umberto Eco (1981), Gesualdo Bufalino (1988) ve Claudio Magris (1997).
Kuruluşu

1944'te, Goffredo Bellonci ile eşi Maria, her hafta Pazar günü Roma’daki evlerinde İtalyan kültürünün önde gelen adlarının bir araya geldiği buluşmaları başlattılar. Bu toplantılara katılanlar, Pazar (Günü) Arkadaşları (Amici della Domenica) adıyla anılır oldu. Bellonci çifti ve dostları Guido Alberti, 1947’de yeni edebiyat ödülü Premio Strega'yı hayata geçirdiler. Ödülün verileceği eseri, Pazar (Günü) Arkadaşları belirleyecekti.
Pazar (Günü) Arkadaşları, ilk ödülü Ennio Flaiano’nun ilk ve tek romanı Tempo di uccidere'ye verdi.
Seçme süreci

1986’da Maria Bellonci’nin ölümü üzerine, ödülün idaresini Maria ve Goffredo Bellonci Vakfı (Fondazione Maria e Goffredo Bellonci) üstlendi.
İtalyan kültürünün seçkin adlarından oluşan 400 kişilik ödül jürisi, günümüzde de Pazar (Günü) Arkadaşları adıyla bilinir. Bir kitabın ödüle aday olabilmesi için, en az iki Pazar Arkadaşı’nın desteğini alması gerekir. İlk uzun listedeki eserler arasından önce beş kitap seçilir; sonra, Temmuz ayının ilk Perşembe günü yapılan ikinci bir oylamada kazanan eser belirlenir.