stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Afro-Kolombiyalılar

| afro-colombiano> Toplam nüfus |
| --- | --- |
~ 4 944 400 (2013) 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
ağırlıklı olarak Pasifik ve Karayipler
Diller
Kolombiya İspanyolcası
Din
ağırlıklı olarak Roma Katolikliği, azınlık Protestan
İlgili etnik gruplar
Kolombiyalılar
Afro-Kolombiyalılar, Afrika kökenli Kolombiya vatandaşlarına verilen addır. Kolombiya, Brezilya, Amerika Birleşik Devletleri ve Haiti'den sonra Batı yarımkürede dördüncü en büyük siyah nüfusa sahiptir.
Tarih

Kolombiya'da Afrikalı siyahların varlığı, sömürge zamanlarına kadar uzanıyor. Siyah Afrikalılar, on altıncı yüzyılın ilk on yılında İspanyollar tarafından köle olarak ithal edilmeye başlandı. 1520'lerde, Kolombiya'da Kızılderili nüfusundaki istikrarlı düşüşün yerini almak için siyahlar ithal edildi. Zenciler altın, şeker kamışı tarlaları, çiftlikler ve büyük mülklerde çalışmaya zorlandı.
Afrikalı siyah işçiler, modern zamanlarda bile Kolombiya'nın tüm bölgelerinde gereklidir. Siyah işçiler, batı Kolombiya'daki Chocó, Antioquia, Cauca, Valle del Cauca ve Nariño'nun ilgili günümüz bölgelerinde alüvyon yataklarından altın çıkarılmasında ve şeker kamışı ekiminde öncülerdi.
Doğu Kolombiya'da, Vélez, Cúcuta, Socorro ve Tunja kasabalarının yakınında, Afrikalılar ticari fabrikalarda kumaş ürettiler. Bogota'nın dışındaki zümrüt madenleri tamamen Afrikalı İşçilere bağımlı. Ayrıca, tütün, pamuk, el sanatları ve ev işleri gibi Kolombiya ekonomisinin diğer sektörleri, siyah işçiler olmadan imkansız olurdu. Kolombiya'daki kölelik, Amerika'nın başka yerlerinde olduğu kadar adaletsiz ve acımasızdı. Kolombiya toplumunun ortadan kaldırılmasından önceki dönemde, birçok Kolombiyalı köle Kolombiya'ya varır varmaz özgürlük için savaştı. Elbette, siyahların cimarrones olarak yaşayabildiği, yani zalimlerinden kaçan palenques denilen kasabalarda güçlü ve özgür Afrikalı siyahlar vardı.
Bazı tarihçiler, Chocó'yu, özellikle Baudó Nehri bölgelerinde, büyük bir cimarron nüfusu ile büyük bir Palenque olarak görüyor. Benkos Biojo ve Barule gibi birçok ünlü Cimarron lideri özgürlük için savaştı. Siyahlar, İspanya'ya karşı bağımsızlık mücadelesinde önemli bir rol oynadılar. Tarihçiler, Simón Bolívar'ın ordusundaki beş askerden üçünün Afrikalı olduğunu belirtiyor. Sadece bu değil, Afro-Kolombiyalılar siyasi ve askeri yaşamın her seviyesinde yer alıyor.
1851'den beri Kolombiya devleti, sınırı aşan veya yanlış geliştiren bir ideolojiyi teşvik ediyor. Siyah Afrikalı nüfusun bu şekilde beyazlatılması, Kolombiya hükûmetinin Batılılar arasında siyah Afrikalı veya Hint kökenli herhangi bir kalıntıyı azaltma veya mümkün olduğunda tamamen ortadan kaldırma çabasıdır. Böylece, kültürel geleneklerini sürdürmek için, izole edilmiş birçok siyah ve yerli, ormanın derinliklerine girdi. Kolombiyalılar ve yerli halk, onları şeker kamışı plantasyonlarından, kahve plantasyonlarından ve muz plantasyonlarından madencilik ve tomrukçuluk vb. topraklarına taşımak isteyen silahlı aktörlerin hedefi olmuştur ve olmaya devam etmektedir. 1945'te El Chocó bölümü kuruldu; Bu, ağırlıklı olarak siyahilerin ilk siyasi-idari bölümüdür. El Chocó, siyahlara siyahi bir bölgesel kimlik ve bir miktar özerklik inşa etme yeteneği verdi. Ancak, ulusal hükûmette çok güçlü kişiler, yeni idari-siyasi birimin yıkımını görmeye kararlıydı. Sonuç olarak, El Chocó ulusal hükûmetten fazla ilgi görmedi ve bunun yerine, bugüne kadar devam eden bir yer değiştirme ve doğal kaynakların sürekli sömürüsü ile karakterize edildi.
Demografi

1970'lerde, daha büyük sosyal ve ekonomik fırsatlar arayışında olan Afro-Kolombiyalıların kırsal kesimden şehirlere akını oldu. Bu, Cali, Medellin ve Bogota gibi büyük şehirlerin yoksul marjinal alanlarının sayısında bir artışa yol açmıştır. Afrika kökenli Kolombiyalıların yaklaşık %75'i (3,7 milyon kişi) şu anda şehirlerde yaşıyor. 1991'de Kolombiya Anayasası onlara Pasifik kıyılarının ortak mülkiyetini verdi ve kültürel gelişim için özel önlemleri onayladı. Eleştirmenler bu önlemlerin yeterli olmadığını söylüyor.
Afrikalı Kolombiyalılar, çoğu Karayipler ve Pasifik Okyanusu'nun kuzeybatı kıyısında yoğunlaşan 5 milyon insanı veya ülke nüfusunun %10,6'sını oluşturuyor. Choco metropolünde, Quibdo kasabasında, Afro-Kolombiyalılar şehrin toplam nüfusunun %95,3'ünü oluşturuyor.
Afro-Kolombiyalılar, sömürge zamanlarından kalan önyargılar nedeniyle hala ırkçılık yaşayabilirler. Nadiren üst düzey kamu hizmeti pozisyonlarında bulunurlar. Afro-Kolombiyalılar, Kolombiya kültürünün farklı yönlerinin gelişmesini teşvik etmede rol oynadılar. Cumbia ve Vallenato gibi Kolombiya müziğinin birçok türü Afrika kökenlidir. Maria Isabel Urrutia gibi bazı Afro-Kolombiyalılar, uluslararası spor yarışmalarında Kolombiya'yı temsil ediyor.
Raizals

Raizal etnik grubu, San Andrés, Providencia ve Santa Catalina Takımadalarında yaşayan ve San Andrés-Providencia Creole dilini konuşan bir Afrika Karayip halkı grubudur.
San Basilio de Palenque'deki "Festa in Palenque" geleneksel Afrika-Kolombiya dansı, kaçan kölelerin eski bir yerleşim bölgesidir ve şimdi UNESCO tarafından maddi olmayan ve maddi olmayan mirasın ödüllü bir eseri olarak kabul edilmektedir .
Cartagena de Indias, Kolombiya'da Afrikalı meyve satıcısı .
Afro-Kolombiyalı nüfusu kıyı bölgelerinde yoğunlaşmıştır.  72,7%–100%  45%–72,6%  20,4%–44,9%  5,8%–20,3%  0%–5,7%  Veri yok
Camponotus magister

Camponotus magister, Camponotus cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Camponotus maintikibo

Camponotus maintikibo, Camponotus cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Camikebir, Germencik

| Camikebir |
| --- | --- |
Mahalle

 CamikebirCamikebir'in Aydın'daki konumu 
 Mahallenin haritadaki yeri
 Aydın ilinin Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Aydın
İlçe: Germencik
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 3.023
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 256
İl plaka kodu: 09
Posta kodu: 09700
Camikebir, Aydın ilinin Germencik ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 3.023 |  |
| 2018 | 2.996 |  |
| 2017 | 3.031 |  |
| 2016 | 3.089 |  |
| 2015 | 3.036 |  |
| 2014 | 2.923 |  |
| 2013 | 2.891 |  |
| 2012 | 2.868 |  |
| 2011 | 2.706 |  |
| 2010 | 2.786 |  |
| 2009 | 2.835 |  |
| 2008 | 2.893 |  |
| 2007 | 2.909 |  |
Camikebir, Ereğli

| Camikebir |
| --- | --- |
Mahalle

 CamikebirCamikebir'in Konya'daki konumu 
 Mahallenin haritadaki yeri
 Konya ilinin Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Konya
İlçe: Ereğli
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 1.079
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 332
İl plaka kodu: 42
Posta kodu: 42320
Camikebir, Konya ilinin Ereğli ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 1.079 |  |
| 2018 | 888 |  |
| 2017 | 879 |  |
| 2016 | 800 |  |
| 2015 | 758 |  |
| 2014 | 746 |  |
| 2013 | 757 |  |
| 2012 | 775 |  |
| 2011 | 767 |  |
| 2010 | 730 |  |
| 2009 | 690 |  |
| 2008 | 680 |  |
| 2007 | 787 |  |
Camponotus maguassa

Camponotus maguassa, Camponotus cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Camiikebir, Çüngüş

| Camiikebir |
| --- | --- |
Mahalle

 CamiikebirCamiikebir'in Diyarbakır'daki konumu 
 Mahallenin haritadaki yeri
 Diyarbakır ilinin Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Diyarbakır
İlçe: Çüngüş
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 469
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 412
İl plaka kodu: 21
Posta kodu: 21870
Camiikebir, Diyarbakır ilinin Çüngüş ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 469 |  |
| 2018 | 464 |  |
| 2017 | 502 |  |
| 2016 | 523 |  |
| 2015 | 567 |  |
| 2014 | 575 |  |
| 2013 | 581 |  |
| 2012 | 620 |  |
| 2011 | 614 |  |
| 2010 | 637 |  |
| 2009 | 644 |  |
| 2008 | 755 |  |
| 2007 | 857 |  |
Camiikebir, Silifke

| Camiikebir |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Mersin ilinin Türkiye'deki konumu
CamiikebirCamiikebir'in Mersin'deki konumu
Koordinatlar: 36°22′42″N 33°55′23″E﻿ / ﻿36.3783°K 33.9231°D﻿ / 36.3783; 33.9231
Ülke:  Türkiye
İl: Mersin
İlçe: Silifke
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 958
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 324
İl plaka kodu: 33
Posta kodu: 33950
Camiikebir, Mersin ilinin Silifke ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 958 |  |
| 2018 | 1.005 |  |
| 2017 | 1.020 |  |
| 2016 | 1.032 |  |
| 2015 | 1.111 |  |
| 2014 | 1.141 |  |
| 2013 | 1.148 |  |
| 2012 | 1.150 |  |
| 2011 | 1.165 |  |
| 2010 | 1.226 |  |
| 2009 | 1.248 |  |
| 2008 | 1.245 |  |
| 2007 | 1.275 |  |
Camponotus madagascariensis

Camponotus madagascariensis, Camponotus cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Camponotus mainty

Camponotus mainty, Camponotus cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Ahmed el-Tifaşi

Ahmed al-Tifashi  (Arapça: أحمد بن يوسف القيسي التيفاشي), Tunus'ta Gafsa yakınlarındaki bir köy olan Tifash'ta doğdu (1184 - Kahire'de 1253'te öldü), en çok The Delight of Hearts adlı eseriyle tanınan Arap şair, yazar ve antolojistti.
Candelabridae

Candelabridae Capitata alttakımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi

Candelabridae familyasına bağlı cinsler (2023):
Candelabrum - de Blainville, 1830
Monocoryne - Broch, 1909
Ahmet İffet Mercimekoğlu

Ahmet İffet Bey (Mercimekoğlu) (1885, Bilecik - 12 Şubat 1960), Türk siyasetçi.
Husûsî eğitim almıştır. Bilecik İdare Meclisi Kâtipliği, Bilecik Muhasebe Kâtipliği, Belediye Başkanlığı, Bilecik Hey'et-i Müdâfaa-ı Milliye Kuruculuğu, Osmanlı Meclis-i Mebûsan IV. Dönem Ertuğrul Mebusluğu, II. Dönem Ertugrul Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve bir çocuk babasıdır.
Abbots Leigh

| Abbots Leigh |
| --- | --- |
Kent

Abbots LeighAbbots Leigh'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Somerset
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Abbots Leigh, İngiltere'nin Somerset kontluğunda bulunan bir civil parish.
Call of Duty: Warzone Mobile

| Call of Duty: Warzone Mobile |
| --- | --- |

Geliştirici: Digital Legends Entertainment  Beenox  Activision Shanghai Studio  Solid State Studios
Yayımcı: Activision
Seri: Call of Duty
Motor: IW Engine
Platform: Android, iOS
Çıkış: 21 Mart 2024
Tür: FPS
Mod: Çok oyunculu
Call of Duty: Warzone Mobile, Activision tarafından geliştirilen ve yayınlanan birinci şahıs nişancı oyunudur. 21 Mart 2024'te iOS ve Android için yayınlandı.
Gelişim

Eylül 2022'de duyuruldu. Kasım 2022'de beta sürümü Avustralya'da kullanıma sunuldu. Şu anda beta sürümü Avustralya, Şili, Norveç ve İsveç'te mevcuttur. Beta sürümü, Tom'un Rehberinden genel olarak olumlu eleştiriler aldı. Oyun için 45 milyondan fazla erken kayıt yapıldı.
Eurogamer'ın haberine göre son gelişmeler, Call of Duty: Warzone Mobile'ın resmi çıkışında bir gecikme olduğunu gösteriyor. Gözden geçirilen zaman çizelgesi oyun dağıtımının 2024 baharına planlandığını işaret ediyor. Engadget oyunla ilgili beklentilere dair perspektifler sundu ve stratejik gecikmenin ardındaki nedenler hakkında spekülasyonlar yaptı.
Call of Duty: Warzone Mobile'ın 120 oyuncu lobisine sahip bir "Battle Royale" ve "Resurgence" gibi oyun modlarına sahip  olduğu biliniyor. Şu anda oyunun herhangi bir aboneliğe gerek kalmadan oynanabilmesi için ücretsiz olarak piyasaya sürülmesi planlandı.
20 Mart 2024 tarihinde Play Store'da çıkış yaptı.
Harici bağlantılar

Resmi sitesi
2023 Gürcistan Kupası

| Gürcistan Kupası |
| --- | --- |
Sezon: 2023
Oynanan maç sayısı: 30
Atılan gol sayısı: 116 (maç başına 3,87)
← 2022  2024 →
2023 Gürcistan Kupası, tek maçlı eleme sistemiyle oynanan bir kupadır. Kupanın başlangıç tarihi 12 Mayıs 2023'tür. Kupanın kazananı 2024-25 UEFA Konferans Ligi'ne 1. Öneleme Turu'ndan katılacaktır. Torpedo Kutaisi turnuvanın son şampiyonudur.
İlk Tur

12-14 Mayıs tarihleri arasında 18 ilk tur karşılaşması oynanmıştır.
| 1>  Takım |   Sonuç   | 2>  Takım |
| --- | --- | --- |
| Gardabani | 3-1 | Zestafoni  |
| 35-e Skola | 3-0 | Iverya  |
| Bakhmaro | 1-0 | Lokomotiv Tifis II  |
| Tbilisi City | 5-2 | Sulori  |
| Çihura | 3-5 | Saburtalo II  |
| Samegrelo | 0-7 | Betlemi  |
| Zugdidi | 0-1 | Guria  |
| Shturmi | 1-2 | Meshakhte  |
| Merani Martvili II | 2-0 | Odishi 1919  |
| Margveti | 1-2 | Matchakhela  |
| Varketili | 0-2 | Gonio  |
| Shukura II | 1-0 | Rustavi  |
| Kolkheti-1913 II | 0-1 | Irao  |
| Vit Tiflis II | 1-0 | Samgurali II  |
| Basa | 4-0 | Magaroeli  |
| Skuri | 6-2 | Merani Tbilisi  |
| Algeti | 0-2 | FC Aragvi Dusheti  |
| Varketili II | 1-2 | Borjomi |
İkinci Tur

İkinci tur karşılaşmaları, 27 Mayıs'ta oynanacak.
| 1>  Takım |   Sonuç   | 2>  Takım |
| --- | --- | --- |
| 35-e Skola | 1-2 | Bakhmaro  |
| Matchakhela | 3-2 uz. | Saburtalo II  |
| Shukura II | 2-1 uz. | Tbilisi City  |
| Betlemi | 4-1 | Aragvi  |
| Gardabani | 0-2 | Meshakhte  |
| Merani Martvili II | 2-3 | Kolkheti-1913  |
| Tskhumi | 2-6 | Gonio  |
| Basa | 2-4 (uz.) | Guria  |
| Irao Tbilisi | 5-1 | Borjomi  |
| Gori | 2-4 | Kolkheti Khobi  |
| Dinamo Tbilisi II | 0-0 uz. 0-2 p | WIT Georgia  |
| WIT Georgia II | 3-1 uz. | Skuri |
Üçüncü Tur

22-23 Temmuz 2023 tarihlerinde 16 maç oynanacaktır.
| 1>  Takım |   Sonuç   | 2>  Takım |
| --- | --- | --- |
| Irao Tbilisi | 4-0 | Merani Martvili  |
| WIT Georgia | 2-2 (6-7 pen) | Telavi  |
| Lokomotive | 0-0 (3-0 uz) | Shukura  |
| Bakhmaro | 0-3 | Spaeri  |
| Matchakhela | 1-7 | Kolkheti-1913  |
| Samgurali | 3-0 | Gagra  |
| Gareji | 4-1 | Merani Tbilisi  |
| Sioni | 4-1 | Samtredia  |
| Guria | 0-4 | Saburtalo  |
| Betlemi | 1-0 | Gonio  |
| Shukura II | 1-2 | Meshakhte  |
| WIT Georgia II | 0-4 | Kolkheti Khobi |
Son 16 Turu

29-30 Temmuz 2023 ve 7 Eylül 2023 ve 12 Eylül 2023'te 8 maç oynanacaktır.
| 1>  Takım |   Sonuç   | 2>  Takım |
| --- | --- | --- |
| Kolkheti Khobi | 1-3 | Samurgali  |
| Irao Tbilisi | 0-0 (6-5 pen) | Meshakhte  |
| Betlemi | 1-2 | Kolkheti-1913  |
| Lokomotiv Tiflis | 0-1 | Dinamo Tiflis  |
| Bolnisi | 0-2 | Dinamo Batum  |
| Telavi | 0-1 | Saburtalo  |
| Spaeri | — | Torpedo Kutaisi  |
| Gareji | — | Dila Gori  |
Acerentuloides

Acerentuloides, Berberentulinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Büyük Beş (orkestralar)

Amerika Birleşik Devletleri'nin Beş Büyük orkestrası, terimin yaygınlaştığı 1950'lerin sonlarında ve sonrasında birkaç yıl boyunca "müzikal mükemmellik, müzisyenlik kalibresi, toplam sözleşme haftaları, haftalık temel ücretler, kayıt garantileri ve ücretli tatiller" konusunda alana öncülük yapan beş senfoni orkestrasıdır. Kuruluş sırasına göre bu orkestralar şunlardı:
New York Filarmoni (1842)
Boston Senfoni Orkestrası (1881)
Chicago Senfoni Orkestrası (1891)
Philadelphia Orkestrası (1900)
Cleveland Orkestrası (1918)
Kökenler

"Big Five" terimi, uzun süreli kayıtların mevcut olduğu, düzenli orkestra radyo yayınlarının genişlediği ve grubu oluşturan beş orkestranın New York'ta yıllık konser serileri düzenlediği zamanlarda ortaya çıktı. 20. yüzyılın ortalarına gelindiğinde, kayıtlar ve radyo yayınları Doğu Yakası topluluklarının hakimiyetindeyken, en önde gelen orkestralar "Üç Büyükler" olarak biliniyordu: New York, Boston ve Philadelphia. Bu etiket 1950'lerin sonlarında hala kullanılırken (örn. Newsweek, 17 Şubat 1958), George Szell yönetimindeki Cleveland Orkestrası ve Fritz Reiner yönetimindeki Chicago Senfoni Orkestrası'nın artan prestiji, "Üç Büyük"ün "Büyük Beş" haline geldiğini gördü.
Modern kullanım

İnsanlar hala "Büyük Beş" e atıfta bulunur, ancak birçoğu sınıflandırmanın modası geçmiş olduğunu düşünür. Bazı eleştirmenler, 1983'te Time dergisindeki Michael Walsh; ve Mark Swed, Los Angeles Times, 2005. Dahil edilmesi önerilen orkestralar arasında Los Angeles Filarmoni, San Francisco Senfoni, Atlanta Senfoni Orkestrası, Pittsburgh Senfoni Orkestrası, Houston Senfoni, Baltimore Senfoni Orkestrası, Ulusal Senfoni Orkestrası (Washington, DC ), Minnesota Orkestrası (Minneapolis), ve St. Louis Senfoni.
Gramophone tarafından yapılan 2008 eleştirmen anketinde yedi Amerikan orkestrası dünyanın ilk 20'si arasında yer aldı. Bunlar sırasıyla Chicago Senfoni Orkestrası (5.), Cleveland Orkestrası (7.), Los Angeles Filarmoni (8.), Boston Senfoni Orkestrası (11.), New York Filarmoni (12.), San Francisco Senfoni idi. (13.) ve Metropolitan Opera Orkestrası (New York City ) (18.).
21. yüzyılda, Amerikan orkestralarının bazı gözlemcileri, "Big Five" tanımının artık anlamlı olmadığını öne sürüyorlar. Cleveland Orkestrası'nın eski yönetici direktörü Gary Hanson, 2013'te bir orkestranın itibarının bir zamanlar "yetenek için rekabet etme yeteneğinde" önemli bir faktör olduğunu, yani "ün ve kalite arasında doğrudan bir ilişki olduğunu" söyledi. Müzisyenlerin daha fazla coğrafi hareketliliği, büyük orkestra kayıt sözleşmelerinin nadirliği ve daha fazla Amerikan şehrinde yıl boyunca büyük orkestraların varlığı, bir zamanlar Büyük Beş ile ilişkilendirilen prestijin önemini azalttı. New York Times, "iklim ve yaşam maliyetinin, bir müzisyenin işveren seçiminde bir orkestranın tarihi şöhreti kadar önemli olduğunu" öne sürdü. Ek olarak, çok sayıda yetenekli genç müzisyenin mevcudiyeti, tüm Amerikan orkestralarının kalitesini artıran bir "düzeyleme faktörü" olarak tanımlanmaktadır.
Konuyla ilgili yayınlar

Lebrecht, Norman, "Bucks Burada Duruyor: En Büyüklerin En İyisi Olmaması Gerekiyor" 4 Kasım 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., La Scena Musicale, 5 Temmuz 2000.
Afro-Kübalı

| --- | --- |
Trinidad, Küba'da oynayan Kübalı çocuklar(2006)
Toplam nüfus
(1899-2002 Küba nüfus sayımı )  siyahlar Küba nüfusunun % 9,08'i melezler Küba nüfusunun % 22,86'sı 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
Havana, Matanzas, Guantanamo
Diller
kastilya,kreol
Din
Katolik, Afro-Küba dinleri, Protestanlık
Afro-Kübalı siyahi Küba vatandaşlarının politik olarak uygun görülen sınıflandırılma biçimidir. Benzeri sınıflandırma biçimi Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşayan Afrika kökenli vatandaşlar için de Afro-Amerikan şeklinde kullanılır.Afro-Kübalılar'ın kökeni Nijerya'da, Igbo ırkı olarak bilinen etnik gruptur. Köle ticareti döneminde Igbo ırkı genel olarak Küba, Haiti, Jamaika, Barbados ve Belize gibi ülkelerde yoğunluk göstererek dağılmıştır.
Demografi

2001 yılında 11,2 milyon Kübalı nüfus sayımına göre, 1,1 milyon Kübalı kendilerini siyah ve 2,8 milyonu melez olarak tanımlıyor. Bununla birlikte, bu istatistikler insanların kendi ifadelerinden derlenmiştir ve siyahların ve melezlerin gerçek oranı muhtemelen daha yüksektir. Irksal önyargılar “kendini ayrımcılığa” itebilir ve Métis'in bir kısmını kendilerini beyaz ilan etmeye ve siyahların bir kısmını da kendilerini ilan etmeye teşvik edebilir.
Amerika Birleşik Devletleri Araştırmalar Merkezi araştırmacısı Esteban Morales'e göre, çağdaş Küba toplumu çok ırkçı değil: “siyah, beyaz veya karışık ırktan nefret yok. Ne ırk ön yargısı, ne ırk ayrımcılığı ne de ırkçılık sosyal iklime hakim değil” dedi. Etnik ve sosyo-kültürel karıştırma Amerikan kıtasının en yüksek arasındadır ve Amerika Birleşik Devletleri ve diğer bazı Amerika ülkeleri ile karşılaştırılabilir  “etnik gettolar” vardır.
Tarih > İspanyol kolonizasyonu

16. yüzyılda İspanyollar Küba'yı fethettikten sonra, şeker kamışı ve tütün tarlalarında çalışmak üzere Afrika'dan siyah köleler adaya getirilmeye başlandı. Yüzlerce yıl boyunca kölelerin çalışma koşulları korkunç kaldı: Alman gezgin Alexander von Humboldt 1826'da bazı plantasyonlarda yılda 100 köleden 15 ila 18'inin öldüğünü yazdı  .
1817 yılında ilk yasa olan temsilciler nüfusun yaklaşık 20% oluşturmaktadır "serbest renkli" bir tabakanın toplumda ortaya çıkmasına yol açtı ve komşu Karayip kolonilerde benzer katmanları sayıca az Küba'da kölelik, kısıtlamak için kabul edildi  . Bu, ırkların karıştırılmasının nispeten erken bir başlangıcına yol açtı. Bununla birlikte, Küba'ya nihai köle ithalatı, Amerikan İç Savaşı'nın sona ermesinden sonra ancak 1865'te durduruldu. 1886'da kölelik kaldırıldı.
Tarih > İspanyol kolonizasyonu > Bağımsızlık Savaşı

1869 ayaklanması ve 1895-1898 Küba Bağımsızlık Savaşı sırasında, Afro-Kübalılar İspanyol sömürge rejimi altında en dezavantajlı sosyal grup olarak önemli bir rol oynadılar. Afro-Kübalı generaller Antonio Maceo ve Guillermo Moncada, Küba'da hâlâ ulusal kahramanlar olarak saygı görüyor.
1908'de, Kurtuluş Savaşı gazileri olan Afrikalı Kübalılar, Batı Yarımküre'de siyahların toplumsal çıkarlarını beyaz hükûmetin ayrımcılığına karşı savunan ilk siyah parti olan Partido Independiente de Color'ı kurdular. Parti, siyahlar için tam sivil haklar ve yüksek öğrenime ücretsiz erişim talep etti ve ayrıca büyük Amerikan yatırımcılar tarafından atalarının topraklarından sürülen Afrikalı-Kübalı köylülerin çıkarlarını korumaya çalıştı. ülkenin bağımsızlığı. Siyasi protesto hareketi 1912'de Küba hükûmeti tarafından vahşice bastırılan Oriente eyaletinde (doğu Küba) bir Afro-Küba ayaklanmasıyla sona erdi. Aynı zamanda, çeşitli kaynaklara göre öldürüldü,.
Tarih > 1959 devriminden sonra

1959'un başlarında Fulgencio Batista hükûmetinin düşmesinden sonra, devrimci hükûmetin başkanı Fidel Castro, Afro-Kübalılar da dahil olmak üzere Küba toplumunun tüm gruplarının yaşamını etkileyen sosyal reformları üstlendi. Devrimin ikinci yılında kontrollü siyasi dönüşümler gerçekleştirmek için hükûmet kontrolünde çeşitli kitle örgütleri (sendikalar, kadın ve öğrenci sendikaları vb.) kuruldu. Yavaş yavaş ortadan kalkan veya resmen yasaklanan eski bağımsız derneklerin yerini aldılar. Bununla birlikte, Afro-Kübalıların haklarının korunması için, onlarca yıldır var olan kendi kendini örgütleyen merkezi Afro-Küba sociedades de negros ile aynı işlevleri yerine getirebilecek ayrı bir örgüt., yaratılmadı  : hükûmete göre devrimin zaferi ile varlığı gereksiz hale geldi, çünkü yeni toplumda herhangi bir ayrım biçimine yer yok  .
Genel olarak, Afro-Kübalıların ezici çoğunluğu Fidel Castro'nun yeni rejimini destekledi. Salvador Valdes Mesa, Juan Almeida Bosque, Victor Dreque gibi temsilcileri büyük askeri ve devlet adamları oldular. Afro-Kübalıların anti-komünist Escambray Ayaklanması'na katılımı birliklerde  numaralandırılmıştı, ancak milis hükûmet milislerinin ve propaganda tugaylarının önemli bir bölümünü oluşturuyorlardı. Ancak, önde gelen isyancı komutanlar arasında Afro-Kübalılar Eusebio Peñalver ve Margarito Lansa Flores vardı.
Yeni toplumsal düzende ırkçılığın ve buna bağlı ayrımcılığın geriye kalan unsurlarına işaret eden Afro-Kübalı aktivistler ve aydınlar, böylece yasak bir konuyu gündeme getirdiler ve devrimden sonraki ilk otuz yılda sıklıkla zulme uğradılar. Özellikle, uzun süre Komünist Parti'nin aktivisti olan Fransız eğitimli etnolog ve tarihçi Valterio Carbonel, 1953'ten beri Fidel Castro'yu destekleyen ve 1959'dan beri Castro'nun Büyükelçisi olarak atanan zengin bir Afro-Kübalı aileden geliyor. Küba'dan Tunus'a, 1961'de Afro-Kübalıların durumunu eleştirdiği "Cómo surgió la cultura nacional" adlı sosyolojik bir çalışma yayınladı; kısa bir süre sonra yasaklandı ve yayınlanması yazara Dışişleri Bakanlığı'nda bir göreve mal oldu. ... Birkaç yıl sonra Carbonell, ırkçılıkla mücadele için bir sivil toplum örgütü kurdu, "yeniden eğitim" amacıyla iki yıl zorunlu çalışma kampına, ardından birkaç kez bir psikiyatri hastanesine yerleştirildi  . Carbonel ancak 2005 yılında tartışmalı kitabının düzenlenmiş bir biçimde yeniden basıldığı zaman rehabilite edildi. 2011 yılında, hükûmet gazetesi Granma tarafından “tarih yazımı için değerli kaynaklar” nedeniyle ölümünden sonra ödüle layık görüldü  .
1960'larda ve 1970'lerde, gelenek açısından zengin bir Afro-Küba mezhebi olan Abaqua Brotherhood'un birçok üyesi de devlet kurumları tarafından hedef alındı. Ancak 2005 yılında Küba Adalet Bakanlığı tarafından yasal bir dernek olarak tescil edilmiştir.