stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Teumessos tilkisi
Mitoloji

Teumessos tilkisinin tanrılar (belki de Dionysos) tarafından ulusal bir suçun cezası olarak Thebes'in çocuklarını avlamak için gönderildiği söylenir. O zamanlar Thebes'in naibi olan Creon, Amfitrion'a bu canavarı yok etme gibi imkansız bir görev verdi. Kaderinde kovaladığı her şeyi yakalamak olan büyülü köpek Laelaps'ı Teumessos tilkisini yakalaması için getirerek soruna görünüşte mükemmel bir çözüm keşfetti. Birbirlerini dışlayan yeteneklerinin paradoksal doğası nedeniyle kaçınılmaz bir çelişki ile karşı karşıya kalan Zeus, iki canavarı da taşa çevirdi. Her iki hayvan da yıldızlara atıldı ve Canis Major (Laelaps) ve Canis Minor (Teumessos tilkisi) olarak kaldılar.
Kaynaklar

Antoninus Liberalis, Metamorfozlar 41, n ile. 478
Apollodorus, Bibliotheca 2.4.6 6 Ocak 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Corinna (fr. 672 PMG).
Epigoni (fr. 4 PEG).
Hyginus, Poeticon astronomicon 2.35 22 Temmuz 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Ovidius, Metamorphoses 7.762 6 Ocak 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Pausanias, Yunanistan'ın Açıklaması 9.19.1 6 Ocak 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Suda _ Τευμησία 24 Eylül 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Antoninus Liberalis, Antoninus Liberalis'in Metamorfozları Francis Celoria tarafından çevrilmiştir (Routledge 1992). Topos Metin Projesi'ndeki çevrimiçi sürüm. 2 Ekim 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, FBA, FRS, 2 Cilt, Cambridge, MA, Harvard University Press; Londra, William Heinemann Ltd. 1921. ISBN 0-674-99135-4 . Perseus Digital Library'deki çevrimiçi sürüm. 12 Nisan 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Yunanca metin aynı web sitesinden edinilebilir 27 Şubat 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
Gaius Julius Hyginus, The Myths of Hyginus'tan Astronomica, Mary Grant tarafından çevrilmiş ve düzenlenmiştir. Hümanist Çalışmalar Kansas Üniversitesi Yayınları. Topos Metin Projesi'ndeki çevrimiçi sürüm. 15 Ağustos 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Pausanias, WHS Jones, Litt tarafından İngilizce Çeviri ile Yunanistan'ın Tanımı . D. ve HA Ormerod, MA, 4 Ciltte. Cambridge, MA, Harvard University Press; Londra, William Heinemann Ltd. 1918.0-674-99328-4 . Perseus Digital Library'deki çevrimiçi sürüm 27 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Pausanias, Graeciae Açıklama. 3 cilt Leipzig, Teubner. 1903. Perseus Digital Library'de bulunan Yunanca metin 20 Temmuz 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
Publius Ovidius Naso, Brookes More (1859-1942) tarafından çevrilen Metamorfozlar . Boston, Cornhill Yayıncılık A.Ş. 1922. Perseus Digital Library'deki çevrimiçi sürüm. 7 Haziran 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Publius Ovidius Naso, Dönüşümler. Hugo Magnus. Gotha (Almanya). Friedr. Andr. Perthes. 1892. Latince metin Perseus Digital Library'de mevcuttur 29 Haziran 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
Suida, Suda Ansiklopedisi Ross Scaife, David Whitehead, William Hutton, Catharine Roth, Jennifer Benedict, Gregory Hays, Malcolm Heath Sean M. Redmond, Nicholas Fincher, Patrick Rourke, Elizabeth Vandiver, Raphael Finkel, Frederick Williams, Carl Widstrand, Robert tarafından çevrilmiştir. Dyer, Joseph L. Rife, Oliver Phillips ve diğerleri. Topos Metin Projesi'ndeki çevrimiçi sürüm. 6 Ağustos 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Nogentli Guibert

| Guibert de Nogent |
| --- | --- |
Doğum: 15 Nisan 1055(1055-04-15) Clermont, Oise
Ölüm: 0 Aralık 1124 (68 yaşında) Coucy-le-Château-Auffrique
Milliyet: Fransız
Diğer ad(lar)ı: Guibert of Nogent, Nogentli Guibert
Vatandaşlık: Fransa
Meslek: Teolog, tarihçi, otobiyograf, yazar
Kurul üyeliği: Başrahip
Mezhep: Benedikten Tarikatı

Guibert de Nogent (y. 1055 — 1124) bir Benedictine tarihçi, teolog ve otobiyografik anıların yazarıydı. Guibert, kendi döneminde nispeten tanınmıyordu ve çağdaşları tarafından neredeyse hiç anılmıyordu. Orta Çağ yaşamına ışık tutan kapsamlı otobiyografik anıları ve kişiliğiyle daha fazla ilgilenen akademisyenlerin dikkatini ancak son zamanlarda çekmiştir.
Konuyla ilgili okumalar

Paul J. Archambault (1995). A Monk's Confession: The Memoirs of Guibert of Nogent. 0-271-01481-4
John Benton, ed. (1970). Self and Society in Medieval France: The Memoirs of Abbot Guibert of Nogent. A revised edition of the 1925 C.C. Swinton Bland edition, includes introduction and latest research. 0-8020-6550-3 (1984 reprint, University of Toronto Press).
Guibert of Nogent, Dei Gesta per Francos, ed. R.B.C. Huygens, Corpus Christianorum, Continuatio Mediaevalis 127A (Turnhout: Brepols, 1996)
Robert Levine (1997). The Deeds of God through the Franks : A Translation of Guibert de Nogent's `Gesta Dei per Francos' . 0-85115-693-2
Joseph McAlhany, Jay Rubenstein, eds. (2011). Monodies and On the Relics of Saints: the Autobiography and a Manifesto of a French Monk from the Time of the Crusades. Translated from the Latin, with introduction and notes. Penguin Classics. 978-0-14-310630-2
Jay Rubenstein (2002). Guibert of Nogent: Portrait of a Medieval Mind, London. 0-415-93970-4.
Karin Fuchs, Zeichen und Wunder bei Guibert de Nogent. Kommunikation, Deutungen und Funktionalisierungen von Wundererzählungen im 12. Jahrhundert (München: Oldenbourg, 2008) (Pariser Historische Studien, 84).
Laurence Terrier (2013). "La doctrine de l'eucharistie de Guibert de Nogent. De pigneribus Livre II. Texte et Traduction", Paris, Vrin. 978-2-7116-2475-1
Elizabeth Lapina, "Anti-Jewish rhetoric in Guibert of Nogent's Dei gesta per Francos," Journal of Medieval History, 35,3 (2009), 239-253.
Chisholm, Hugh, (Ed.) (1911). "Guibert of Nogent". Encyclopædia Britannica. 12 (11. bas.). Cambridge University Press.
Plexippoides gestroi

Plexippoides gestroi, Plexippoides cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Tarihçe

İlk kez 1920 yılında Raymond Comte de Dalmas tarafından Habrocestum gestroi adıyla tanımlanan tür 1987 yılında Jerzy Prószyński tarafından Plexippoides gestroi adıyla revize edilmiştir.
Vitantonio Liuzzi

| Vitantonio Liuzzi0 |
| --- | --- |
Liuzzi, 2011 Malezya GP'de.
Kişisel bilgi
Ülke:  İtalya
Doğum tarihi: 8 Haziran 1981 (43 yaşında)
Doğum yeri: Locorotondo
Takım: Red Bull Racing, Toro Rosso, Force India, HRT
Aktif yıllar: 2005-2007 2009-2011
Formula 1 Dünya Şampiyonası kariyeri
Katıldığı Yarış: 81
Kariyer Puanı: 26
İlkler ve sonlar
İlk yarış: 2005 San Marino Grand Prix
Son yarış: 2011 Brezilya Grand Prix
Son güncelleme: 15 Mart 2015
Vitantonio Liuzzi (d. 6 Ağustos 1981, Locorotondo, İtalya), İtalyan yarış pilotu. En iyi derecesini 2007 Çin Grand Prix'sinde 6. olarak almıştır.
2005 Britanya Grand Prix.
Plexippoides

Plexippoides, Salticidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Taksonomi

Plexippoides afghanus
Plexippoides annulipedis
Plexippoides arabicus
Plexippoides arkit
Plexippoides cornutus
Plexippoides digitatus
Plexippoides dilucidus
Plexippoides discifer
Plexippoides doenitzi
Plexippoides flavescens
Plexippoides gestroi
Plexippoides jinlini
Plexippoides linzhiensis
Plexippoides meniscatus
Plexippoides nishitakensis
Plexippoides potanini
Plexippoides regius
Plexippoides starmuehlneri
Plexippoides szechuanensis
Plexippoides tristis
Plexippoides validus
Plexippoides zhangi
Eurovision Şarkı Yarışması'nda Gürcistan

| Eurovision Şarkı Yarışması'nda Gürcistan |
| --- | --- |
   
Katılımcı yayıncı: Gürcistan Kamu Yayıncılığı (GPB)
Katılım özeti
Katılımlar: 17
İlk katılımı: 2007
En iyi sonuç: 9.: 2010, 2011
 Katılım geçmişi 2007 2008 2009 2010 2011 2012 20132014 2015 2016 2017 2018 2019 20202021 2022 2023 2024 
Dış bağlantılar
Eurovision.tv'deki Gürcistan sayfası 
 En son katılım için bkz. 2024  Eurovision Şarkı Yarışması'nda Gürcistan
Gürcistan, ilk katıldığı 2007 yılından günümüze kadar Eurovision Şarkı Yarışması'na 16 kez katılmıştır. Gürcistan 2009 yılında katılmayı planlamıştı ancak daha sonra Avrupa Yayın Birliği'nin (EBU) dönemin Rusya başbakanı Vladimir Putin'e gönderme yapan şarkının yeniden yazılmasını talep etmesi üzerine geri çekildi. Gürcistan yarışmada yedi kez finale yükselmiş, Sopo Nijaradze (2010) ve Eldrine (2011) ile iki kez ilk on'da yer almıştır.
Katılımlar

| --- | --- |

1: Birinci
2: İkinci
3: Üçüncü
◁: Sonuncu
X: Katılımcı seçildi ama katılmadı
†: Gelecek etkinlik
| Yıl | Katılımcı | Dil | Şarkı | Final | Puanlar | Yarı | Puanlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2007 | Sopho Halvaşi | İngilizce | "Visionary Dream" | 12 | 97 | 8 | 123 |
| 2008 | Diana Gurtskaya | İngilizce | "Peace Will Come" | 11 | 83 | 5 | 107 |
| 2009 | Stephane & 3G | İngilizce | "We Don't Wanna Put In" | Diskalifiye edildi | Diskalifiye edildi | Diskalifiye edildi | Diskalifiye edildi |
| 2010 | Sopo Nijaradze | İngilizce | "Shine" | 9 | 136 | 3 | 106 |
| 2011 | Eldrine | İngilizce | "One More Day" | 9 | 110 | 6 | 74 |
| 2012 | Anri Cohadze | İngilizce, Gürcüce | "I'm a Joker" | Finale yükselemedi | Finale yükselemedi | 14 | 36 |
| 2013 | Nodi Tatişvili ve Sophie Gelovani | İngilizce | "Waterfall" | 15 | 50 | 10 | 63 |
| 2014 | The Shin ve Mariko | İngilizce | "Three Minutes to Earth" | Finale yükselemedi | Finale yükselemedi | 15 | 15 |
| 2015 | Nina Sublatti | İngilizce | "Warrior" | 11 | 51 | 4 | 98 |
| 2016 | Nika Kocharov ve Young Georgian Lolitaz | İngilizce | "Midnight Gold" | 20 | 104 | 9 | 123 |
| 2017 | Tako Gaçeçiladze | İngilizce | "Keep The Faith" | Finale yükselemedi | Finale yükselemedi | 11 | 99 |
| 2018 | Ethno-Jazz Band Iriao | Gürcüce | "For You" | Finale yükselemedi | Finale yükselemedi | 18 | 24 |
| 2019 | Oto Nemsadze | Gürcüce | "Keep on Going" | Finale yükselemedi | Finale yükselemedi | 14 | 62 |
| 2020 | Tornike Kipiani | İngilizce | "Take Me As I Am" | İptal edildi | İptal edildi | İptal edildi | İptal edildi |
| 2021 | Tornike Kipiani | İngilizce | "You" | Finale yükselemedi | Finale yükselemedi | 16 | 16 |
| 2022 | Circus Mircus | İngilizce | "Lock Me In" | Finale yükselemedi | Finale yükselemedi | 18 | 22 |
| 2023 | İru | İngilizce | "Echo" | Finale yükselemedi | Finale yükselemedi | 12 | 33 |
| 2024 | Nutsa Buzaladze | İngilizce | "Firefighter" | 21 | 34 | 8 | 54 |
| 2025 | Mariam Şengelia | Gürcüce, İngilizce | "Freedom" |  |  |  |  |
Yorumcular ve oyları sunanlar

| Yıl | Yorumcu | Oyları sunan | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 | Sandro Gabisonia ve Sopho Altunashvili | Neli Agirba |  |
| 2008 | Bibi Kvachadze | Tika Patsatsia |  |
| 2009 | Yayın yok | Katılmadı |  |
| 2010 | Sopho Altunishvili | Mariam Vashadze |  |
| 2011 | Sopho Altunishvili | Sofia Nizharadze |  |
| 2012 | Temo Kvirkvelia | Sopho Toroshelidze |  |
| 2013 | Temo Kvirkvelia | Liza Tsiklauri |  |
| 2014 | Lado Tatishvili and Tamuna Museridze | Sopho Gelovani ve Nodiko Tatişvili |  |
| 2015 | Lado Tatishvili and Tamuna Museridze | Natia Bunturi |  |
| 2016 | Tuta Chkheidze ve Nika Katsia | Nina Sublatti |  |
| 2017 | Demetre Ergemlidze | Nika Kocharov |  |
| 2018 | Demetre Ergemlidze | Tamara Gachechiladze |  |
| 2019 | Helen Kalandadze ve Gaga Abashidze (all shows) Nodiko Tatishvili (final) | Gaga Abashidze |  |
| 2021 | Nika Lobiladze | Oto Nemsadze |  |
| 2022 | Nika Lobiladze | None |  |
| 2023 | Nika Lobiladze | Archil Sulakvelidze |  |
Fotogaleri

Sopho Halvaşi, Helsinki'de (2007)
Diana Gurtskaya, Belgrad'da (2008)
Eldrine, Düsseldorf'ta (2011)
Sopho Gelovani & Nodiko Tatishvili, Malmö'de (2013)
The Shin & Mariko, Kopenhag'da (2014)
Nina Sublatti, Viyana'da (2015)
Nika Kocharov ve Young Georgian Lolitaz, Stockholm'da (2016)
Tamara Gaçeçiladze Kiev'de (2017)
Ethno-Jazz Band Iriao Lizbon'da (2018)
Oto Nemsadze Tel Aviv'de (2019)
Circus Mircus, Torino'da (2022)
Iru, Liverpool'da (2023)
Nutsa Buzaladze, Malmö'de (2024)
Kaynaklar ve Not Listesi > Not listesi

↑  2020 yarışması 2019-20 Koronavirüs salgını nedeniyle iptal edildi.
↑  Helen Kalandadze was supposed to announce the results, but due to alleged technical difficulties, the contest's executive supervisor Martin Österdahl announced them instead.
Eurovision Şarkı Yarışması'nda Estonya

| Eurovision Şarkı Yarışması'nda Estonya |
| --- | --- |
   
Katılımcı yayıncı: Eesti Rahvusringhääling (ERR)
Katılım özeti
Katılımlar: 30
İlk katılımı: 1994
En iyi sonuç: 1.: 2001
Ev Sahibi: 2002
 Katılım geçmişi 1993 1994 1995 1996 1997 1998 19992000 2001 2002 2003 2004 2005 20062007 2008 2009 2010 2011 2012 20132014 2015 2016 2017 2018 2019 20202021 2022 2023 2024 
İlgili makaleler
Eesti Laul
Dış bağlantılar
ERR sayfası
Eurovision.tv'deki Estonya sayfası 
 En son katılım için bkz. 2024  Eurovision Şarkı Yarışması'nda Estonya
Estonya, Eurovision Şarkı Yarışması'na ilk kez 1994 yılında, Eesti Rahvusringhääling (ERR) isimli kamusal yayın kuruluşunun Avrupa Yayın Birliği'nin aktif bir üyesi olmasının ardından katılmıştır. aslında ilk katılımını 1993 yılında Janika Sillamaa'nın seslendirmiş olduğu "Muretut meelt ja südametuld" adlı şarkıyla gerçekleştirecekti fakat o yıl doğu ülkelerinin katılmaya ilgi göstermesi nedeniyle 1993 yılı için eleme düzenlenmiş Estonya elemeyi geçemeyerek yarışmaya katılmamıştır. Estonya, 1994 yarışmasında yarışan 25 ülkeden bir tanesidir. O yıldan bu yana ülke yarışmadan hiç çekilmemiştir. (1995 hariç)
Estonya yarışmaya 1994 yılından beri yirmi iki defa katılmış ve 2001 (Tanel Padar, Dave Benton & 2XL tarafından seslendirilen "Everybody" ile) yılında olmak üzere bir kez galip olmuştur. Böylece Estonya, eski Sovyetler Birliği ülkeleri arasında ilk birinci olan ülke unvanını taşır. Ülke yarışmaya yalnızca 2002 yılında olmak üzere sadece bir kez ev sahipliği yapmıştır. Ülkenin en kötü sonucu ise 2002 yılında aldığı yirmi ikinciliktir.
Estonya ayrıca bir kez üçüncü olmuştur; 2002'de Sahlene ile bu sonucu elde etmiştir. Ülke ilk katıldığı yıldan bu yana 13 kez finalde olmayı başarmıştır.
Yarışma tarihi > Zaferleri

Estonya günümüze dek yarışmayı bir kez kazanmıştır. Danimarka'nın başkenti Kopenhag'da yapılan 2001 Eurovision Şarkı Yarışması'nda  Tanel Padar, Dave Benton & 2XL'nin seslendirdiği "Everybody" adlı şarkıyla ülkesine ilk defa birinciliği kazandırmıştır.
Yarışma tarihi > Diğer Katılımları

Yarışmaya katıldığı ilk yılda Estonya'nın temsilci ve şarkısı, Eesti Rahvusringhääling (ERR) tarafından gerçekleştirilen Eurolaul'de belirlendi. Ülkeyi temsil eden ilk katılımcı Silvi Vrait tarafından seslendirilen "Nagu merelaine" idi. İrlanda'da gerçekleştirilen 1994 yarışmasında ilk katılımında 2 puanla yirmi dördüncü olmuştur. 1993-2008 yıllarında temsilci ve şarkı'yı Eurolaul den seçerken 2009–günümüze kadar yine temsilci ve şarkıyı Eesti Laul 'den seçmektedir.
Estonya 1996-2002 yılları arasında en başarılı ülke olmuştur öyle ki 1998 yılı hariç sürekli Top 10'a yükselmiştir. Estonya ilk birinciliğini Danimarka'nın başkenti olan Kopenhag'da gerçektirilmiş olan 2001 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Tanel Padar, Dave Benton & 2XL ikilisinin seslendirmiş olduğu "Everybody" şarkısıyla elde etmiştir. Böylece Estonya, eski Sovyetler Birliği ülkeleri arasında ilk birinci olan ülke unvanını taşır. Estonya aynı başarıyı ev sahipliğini yaptığı 2002 yılında da sürdürmüştür. Estonya, bu başarılara rağmen 2004-2009 yılları arasında Yarıfinal'den Final'e yükselmeyi başaramamıştır. 2004 yılında Estonya'yı Neiokõsõ adlı grubun seslendirmiş olduğu "Tii" adlı şarkı ile temsil etmiş yarıfinal'de Onikinci olarak Finale çıkma şansını elde edememiştir.
Estonya, 2008 Güney Osetya Savaşı yüzünden 2009 Eurovision Şarkı Yarışması'nın Ev sahibi olan Rusya'yı protesto etmek için yarışmaya katılmayacağı yönünde söylentiler ortaya çıkmış, fakat Estonya o yıl Yeni Bir Ulusal final yaparak katılmış Urban Symphony adlı grubun seslendirmiş olduğu "Randajad" şarkısıyla katılmış yarıfinal'den 115 puanla Üçüncü olup Finalde de 129 puanla Altıncı olmuştur. Estonya 2010 yılında Malcolm Lincoln'un seslendirmiş olduğu "Siren" şarkısıyla yarışmış Finale çıkma şansını elde edememiştir. 2011 yılında Getter Jaani'nin seslendirmiş olduğu "Rockefeller Street" şarkısıyla katılmış, o yıl Estonya bu şarkı ile Fransayla birlikte Bahis Şirketlerinde favori olarak gösteriliyordu, Getter Yarıfinalden çıkmış fakat Final'de 25 ülke arasından 24 olabilmiştir. 2012 yılında Ott Lepland, "Kuula" adlı şarkısıyla Estonya'yı finale çıkarmış, final'de de Altıncı olarak 2002 yılından beri 2009 yılı ile birlikte en iyi sonucunu almıştır. Estonya, İsveç'in kenti olan Malmö'de yapılan 2013 Eurovision Şarkı Yarışması'na Birgit Õigemeel'in seslendirmiş olduğu "Et uus saaks alguse" katılmış, Yarıfinalden 52 puanla Onuncu olarak finale çıkmış, Finalde ise 19 puanla Yirminci olmuştur. Estonya, 2014 yılında Tanja'nın seslendirdiği "Amazing" adlı şarkıyla katılmış, Yarı finalde 36 puanla on ikinci olarak finale çıkmayı başaramamıştır. Estonya, Avusturya'nın başkenti Viyana'da yapılacak 2015 Eurovision Şarkı Yarışması'na Elina Born ve Stig Rästa ikilisinin seslendirdiği "Goodbye to Yesterday" adlı şarkıyla katılacaktır.
Ev sahiplikleri

| Yıl | Şehir | Yer | Sunucular |
| --- | --- | --- | --- |
| 2002 | Tallinn | Saku Suurhall Arena | Annely Peebo, Marko Matvere |
Yorumcular ve Oyları Okuyanlar

| Yıl | Televizyon yorumcusu | Radio yorumcusu | Rusça yorumcu | Oyları okuyan | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1993 | Bilinmiyor | Bilinmiyor | Yayın Yok | Katılmadı |  |
| 1994 | Vello Rand | Marko Reikop (Raadio 2) | Yayın Yok | Urve Tiidus |  |
| 1995 | Jüri Pihel | Yayınlamadı | Yayın Yok | Katılmadı |  |
| 1996 | Jüri Pihel | Marko Reikop (Raadio 2) | Yayın Yok | Annika Talvik |  |
| 1997 | Jüri Pihel | Marko Reikop (Raadio 2) | Yayın Yok | Helene Tedre |  |
| 1998 | Reet Linna | Marko Reikop (Raadio 2) | Yayın Yok | Urve Tiidus |  |
| 1999 | Marko Reikop | Vello Rand (Raadio 2) | Yayın Yok | Mart Sander |  |
| 2000 | Marko Reikop | Vello Rand (Raadio 2) | Yayın Yok | Evelin Samuel |  |
| 2001 | Marko Reikop | Vello Rand (Raadio 2) | Yayın Yok | Ilo-Mai Küttim (Elektra) |  |
| 2002 | Marko Reikop | Vello Rand (Raadio 2) | Yayın Yok | Ilo-Mai Küttim (Elektra) |  |
| 2003 | Marko Reikop | Vello Rand (Raadio 2) | Yayın Yok | Ines |  |
| 2004 | Marko Reikop | Vello Rand (Raadio 2) | Yayın Yok | Maarja-Liis Ilus |  |
| 2005 | Marko Reikop | Mart Juur (Raadio 2)  Andrus Kivirähk (Raadio 2) | Yayın Yok | Maarja-Liis Ilus |  |
| 2006 | Marko Reikop | Mart Juur (Raadio 2)  Andrus Kivirähk (Raadio 2) | Yayın Yok | Evelin Samuel |  |
| 2007 | Marko Reikop | Mart Juur (Raadio 2)  Andrus Kivirähk (Raadio 2) | Yayın Yok | Laura Põldvere |  |
| 2008 | Marko Reikop | Mart Juur (Raadio 2)  Andrus Kivirähk (Raadio 2) | Yayın Yok | Sahlene |  |
| 2009 | Marko Reikop and Olav Osolin (final) | Mart Juur (Raadio 2)  Andrus Kivirähk (Raadio 2) | Yayın Yok | Laura Põldvere |  |
| 2010 | Marko Reikop and Sven Lõhmus (final) | Mart Juur (Raadio 2)  Andrus Kivirähk (Raadio 2) | Yayın Yok | Rolf Roosalu |  |
| 2011 | Marko Reikop | Mart Juur (Raadio 2)  Andrus Kivirähk (Raadio 2) | Yayın Yok | Piret Järvis |  |
| 2012 | Marko Reikop | Mart Juur (Raadio 2)  Andrus Kivirähk (Raadio 2) | Ilja Ban, Dmitri Vinogradov and Aleksandra Moorast (Raadio 4) | Getter Jaani |  |
| 2013 | Marko Reikop | Mart Juur (Raadio 2)  Andrus Kivirähk (Raadio 2) | Yayın yok | Rolf Roosalu |  |
| 2014 | Marko Reikop | Mart Juur (Raadio 2)  Andrus Kivirähk (Raadio 2) | Yayın yok | Lauri Pihlap |  |
| 2015 | Marko Reikop | Mart Juur (Raadio 2)  Andrus Kivirähk (Raadio 2) | Yayın yok | Tanja |  |
| 2016 | Marko Reikop | Mart Juur (Raadio 2)  Andrus Kivirähk (Raadio 2) | Aleksandr Hobotov | Daniel Levi Viinalass |  |
| 2017 | Marko Reikop | Mart Juur (Raadio 2)  Andrus Kivirähk (Raadio 2) | Aleksandr Hobotov ve Julia Kalenda | Jüri Pootsmann |  |
| 2018 | Marko Reikop | Mart Juur (Raadio 2)  Andrus Kivirähk (Raadio 2) | Aleksandr Hobotov ve Julia Kalenda | Ott Evestus |  |
| 2019 | Marko Reikop | Yayın yok | Aleksandr Hobotov ve Julia Kalenda | Kelly Sildaru |  |
| 2021 | Marko Reikop | Yayın yok | Aleksandr Hobotov ve Julia Kalenda | Sissi Benita |  |
| 2022 | Marko Reikop | Yayın yok | Aleksandr Hobotov ve Julia Kalenda | Tanel Padar |  |
| 2023 | Marko Reikop | Yayın yok | Aleksandr Hobotov ve Julia Kalenda | Ragnar Klavan |  |
Fotogaleri

Neiokõsõ, Istanbul'da (2004)
Gerli Padar, Helsinki'de (2007)
Kreisiraadio Belgrad'da (2008)
Urban Symphony, Moskova'da (2009)
Malcolm Lincoln & Manpower 4, Oslo'da (2010)
Birgit Õigemeel, Malmö'de (2013)
Tanja, Kopenhag'da (2014)
Elina Born & Stig Rästa, Viyana'da (2015)
Jüri Pootsmann, Stockholm'da (2016)
Koit Toome & Laura, Kiev'de (2017)
Elina Nechayeva, Lizbon'da (2018)
Victor Crone, Tel Aviv'de (2019)
Stefan, Torino'da (2022)
Alika, Liverpool'da (2023)
5miinust ve Puuluup, Malmö'de (2024)
Stavka

Stavka (Rusça: Ставка), Rus İmparatorluğu'nun (I. Dünya Savaşı) ve Sovyetler Birliği'nin (II. Dünya Savaşı) genel karargâhı.
II. Dünya Savaşı'nda 23 Haziran 1941'de Sovyet Halk Komiserliği konseyi ve parti merkez komitesinin emriyle, yüksek Sovyet askeri kurulu olarak teşkilatlandı. Bu kurulda, halk savunma komiseri General Georgi Jukov, Josef Stalin, Vyaçeslav Molotov, Mareşal Kliment Voroşilov, Mareşal Semyon Budyonni ve halk komiseri (Narkom) ve Amiral Nikolay Gerasimoviç Kuznetsov vardı.
Stavka, Sovyet silahlı kuvvetlerinin bütün faaliyetlerini kontrol ediyordu fakat bu kontrolü devlet savunma komitesinin talimatları çerçevesinde yürüyordu. Stavka ile cephede savaşan komutanlar arasındaki iş birliği ve irtibat, komutanların Stavka'ya çağrılarak, bilgi verilmesi suretiyle gerçekleşiyordu. Aynı zamanda bu irtibat zaman zaman kurul temsilcilerinin de bizzat cephelere giderek denetim ve iş birliği yapmalarıyla da sağlanıyordu.
British Aerospace Jetstream

| British Aerospace Jetstream |
| --- | --- |
British Aerospace Jetstream 41
Türü: Bölgesel yolcu uçağı
Ulusal köken:  Birleşik Krallık
Üretici: British Aerospace
İlk uçuş: 28 Mart 1980
Hizmete giriş: 29 Haziran 1982
Durumu: Hizmette
Ana kullanıcı: Pascal Aviation
Diğer kullanıcılar: AIS Airlines FlyPelican
Üretim aralığı: 1980-1993
Üretim sayısı: 386
Gelişimi: Handley Page Jetstream
Değişimleri: British Aerospace Jetstream 41
British Aerospace Jetstream, British Aerospace tarafından üretilen Birleşik Krallık yapımı bir bölgesel yolcu uçağıdır. Handley Page Jetstream üzerinden geliştirilmiştir. Jetstream'in daha büyük bir versiyonu Jetstream 41 olarak bilinmektedir.
Teknik özellikler (Jetstream 31)

Veri kaynağı Jane's All the World's Aircraft, 1988–1989
Genel özellikler
Mürettebat: 2
Kapasite: 19
Uzunluk: 14,37 m (47 ft 1,7 in)
Kanat açıklığı: 15,85 m (52 ft 0 in)
Yükseklik: 5,32 m (17 ft 5,5 in)
Kanat alanı: 25,2 m2 (271 ft2)
Kanat profili: kök: NACA 63A418; gövde: NACA 63A412
Boş ağırlık: 4.360 kg (9.613 lb)
Maksimum kalkış ağırlığı: 6.954 kg (15.332 lb)
Güç kaynağı: 2 × Garrett TPE331-10UG turboprop, her biri 700 kW (940 hp)
Pervaneler: 4 kanatlı sabit hızlı pervane bıçaklı
Performans
Maksimum sürat: 487 km/sa (303 mph, 263 kn)
Menzil: 1.260 km (780 mi, 680 nmi)
Azami irtifa: 7.600 m (25.000 ft)
Tırmanma oranı: 10,6 m/s (2.080 ft/dak)
Kanat yükü: 276 kg/m2 (56,6 lb/ft2)
Güç/kütle: 0,123