Brahmi alfabesi
Kökeni

Çağdaş Kharoṣṭhī yazısının Arami alfabesinin bir türevi olduğu yaygın olarak kabul edilirken, Brahmi yazısının doğuşu konusu kolaylık arz etmemektedir. Salomon 1998'de mevcut teorileri gözden geçirirken, Falk 1993'te bir genel bakış sağladı. İlk teoriler, Mısır hiyeroglif yazısı modeline göre Brahmi yazısı için resimsel-akrofonik bir köken önermiştir. Ancak bu fikirler, "tamamen yaratıcı ve spekülatif" oldukları için inandırıcılığını yitirmiştir. Benzer fikirler, Brahmi yazısı ile İndus yazısı arasında bağlantı kurmaya çalışmıştır, ancak bunlar hala kanıtlanmamıştır ve özellikle İndus yazısının henüz deşifre edilmemiş olmasından dolayı sıkıntılıdır.
Ana akım görüş, Brahmi yazısının Sami (genellikle Aramice) bir kökene sahip olduğu yönündedir. Bu, Albrecht Weber'in (1856) ve Georg Bühler'in On the Origin of the Indian Brahma Alphabet(1895) yayınlarından bu yana yazı bilginlerinin büyük çoğunluğu tarafından kabul edilmektedir. Bühler'in fikirleri özellikle etkili olmuştur, ancak konuyla ilgili eserinin 1895 tarihinde bile, biri yerli bir köken olduğunu öne süren ve diğerleri onu çeşitli Sami modellerinden türeten birkaç beş rakip köken teorisinden fazla teori tanımlayamamıştır.
Brahmi yazısının kökeni hakkında en çok tartışılan nokta, uzun zamandır bunun tamamen yerli bir gelişme olup olmadığı veya Hindistan dışından gelen yazılardan ödünç alınmış veya türetilmiş olup olmadığı olmuştur. T. Goyal (1979), yerli görüşünün savunucularının çoğunun sınırdaki Hint akademisyenler olduğunu, oysa Semitik kökenli teorinin "neredeyse tüm" Batılı bilim adamları tarafından savunulduğuna dikkat çekmektedir ve Salomon da Goyal'ın tartışmanın her iki tarafında da "milliyetçi önyargı" ile "emperyalist önyargı"  olduğuna katılmaktadır. Buna rağmen, yerel köken görüşü, Bühler'den önce  İngiliz akademisyenler arasında yaygındı: Yerli kökenli en eski savunuculardan biri olan Alexander Cunningham'ın bir pasajı, onun zamanında yerli kökenin İngilizlerin bir tercihi olduğunu öne sürmüştür. 1877 tarihli ufuk açıcı Corpus Inscriptionum Indicarum'da Cunningham, Brahmi karakterlerinin diğer şeylerin yanı sıra insan vücuduna dayalı bir piktografik ilkeden türetildiğini ileri sürdü ancak Bühler, 1891'de Cunningham'ın senaryonun kökenlerinin belirsiz olduğunu düşündüğünü belirtti.
Çoğu bilim adamı, Brahmi'nin büyük olasılıkla bir Semitik yazı modelinden türetildiğine veya ondan etkilendiğine inanmaktadırr ve Aramice önde gelen bir adaydır. Ancak, Aramice, Kharoṣṭhī ve Brahmi arasındaki doğrudan kanıt eksikliği ve açıklanamayan farklılıklar nedeniyle sorun çözülmemiştir. Richard Salomon, Brahmi ve Kharoṣṭhī yazısı bazı genel özellikleri paylaşsa da, Kharosthi ve Brahmi yazıları arasındaki farklar "benzerliklerinden çok daha büyüktür" ve "ikisi arasındaki genel farklılıklar, doğrudan doğrusal bir gelişme bağlantısını olası kılmamaktadır" demektedir.
Neredeyse tüm yazarlar, kökenleri ne olursa olsun, Hint alfabesi ile onu etkilediği öne sürülenler arasındaki farkların önemli olduğunu kabul eder. Brahmi yazısının hem grafik biçiminde hem de yapısında Hint gelişiminin derecesi kapsamlı olmuştur. Ayrıca, Vedik dilinin grameriyle ilgili teorilerin muhtemelen bu gelişme üzerinde güçlü bir etkiye sahip olduğu da yaygın olarak kabul edilmektedir. Hem Batılı hem de Hint bazı yazarlar, Brahmi'nin Asoka'nın hükümdarlığı sırasında kısa birkaç yıl içinde icat edilen ve daha sonra Asokan yazıtları için yaygın olarak kullanılan Sami bir yazıdan ödünç alındığını veya esinlendiğini öne sürmektedir. Buna karşılık, bazı yazarlar yabancı etki fikrini reddetmektedir.
Bruce Trigger, Brahmi'nin muhtemelen Arami yazısından ortaya çıktığını, ancak kapsamlı bir yerel gelişme ile ortaya çıktığını, ancak doğrudan ortak bir kaynağa dair hiçbir kanıt olmadığını belirtir. Trigger'a göre Brahmi, Asoka sütunlarından önce, en azından MÖ 4. veya 5. yüzyılda Sri Lanka ve Hindistan'da kullanılırken, Kharoṣṭhī yalnızca kuzeybatı Güney Asya'da (modern Afganistan'ın doğu kısımları ve Pakistan'ın komşu bölgeleri) için kullanılıyordu. Salomon'a göre, Kharoṣṭhī yazısının kullanımına dair kanıtlar öncelikle Budist kayıtlarında ve Hint-Yunan, Hint-İskit, Hint-Parth ve Kushana hanedanı dönemine ait kayıtlarda bulunur. Kharoṣṭhī muhtemelen MS 3. yüzyılda veya civarında genel kullanımdan düşmüştür.
Justeson ve Stephens, Brahmi ve Kharoṣṭhī'deki bu içsel sesli harf sisteminin, harf değerlerinin okunması yoluyla bir Sami ebcedinin iletilmesiyle geliştiğini öne sürdüler. Buradaki fikir, kaynak alfabeyi öğrenenlerin sesleri, ünsüz ile işaretlenmemiş bir sesli harfle birleştirerek okumalarıdır, örn. /kə/, /kʰə/, /gə/ ve başka bir dile ödünç alma sürecinde bu heceler sembollerin ses değerleri olarak alınır. Ayrıca bu araştırmacılar Brahmi'nin bir Kuzey Sami modeline dayandığı fikrini de kabul ettiler.