stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Karaçoban
Tarihçe

Karaçoban ilçesinin tarihi MÖ 1400 yıllarına dayanmaktadır. Uzun yıllar Pers egemenliği altında kalmış, daha sonra Bizanslılar'ın eline geçmiştir. 1071 yılında Selçuklu Sultanı Alparslan'ın Malazgirt Meydan Muharebesi'ni kazanmasıyla, Karaçoban Türk hâkimiyetine geçmiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nun yükselme döneminde Anadolu birliği sağlanırken, Karaçoban tekrar Osmanlı hakimiyetine girmiştir. Birinci Dünya Savaşı öncesi kısa bir süre Rus İmparatorluğu işgalinde kalan ilçe, yeniden Osmanlı hakimiyetine katılmıştır.
Osmanlı İmparatorluğu döneminde doğu illerinde Ermeniler, Türkler ve Kürtler bir arada yaşıyorlardı. 1917 Rus İhtilaline kadar bu durum devam etmiştir. I. Dünya Savaşı'nda doğu illeri Rus işgaline uğramıştır. 1917 Ekim Devrimi ile Rusya'nın doğu illerimizden çekilmesi üzerine Ermeniler de söz konusu yerleri boşaltarak Rus tarafına göç etmişlerdir. 1920'de yapılan anlaşma gereği, Rusya'nın Türkiye topraklarına yakın yerlerde ikamet eden Kürtler ve Türkler Ermeniler'in boşalttığı yerlere yerleştirilmiştir.
Karaçoban'da belediye teşkilatı ilk defa 1965 yılında kurulmuştur. 1987 yılında resmi kararname ile ilçe statüsüne kavuşturulan Karaçoban ilçesi, Doğu Anadolu Bölgesi'nin Erzurum-Kars bölümündeki Erzurum iline bağlı olup il merkezine uzaklığı 190 km'dir. Erzurum'un en güneydoğu ucunda bulunduğundan, Karaçoban esas itibari ile Yukarı Murat-Van bölümüne dahil edilmektedir. 1987 yılından önce Hınıs ilçesine bağlı bir nahiye olan yerleşim daha sonra Karaçoban, Gövendik ve Sarıveli isimli birbirine çok yakın olan üç köyün birleştirilmesi ile ilçe olmuştur. İlçe merkezin 2000 yılı nüfus sayımı verilerine göre toplam nüfusu 12683 olup köyler dahil toplam yüzölçümü 516 km, sadece ilçe merkezi ise 123 km'dir.
Doğal yapı

Coğrafi konum olarak Karaçoban ilçesi 42o-43o doğu boylamları ve 39o-40o kuzey enlemleri arasında yer almaktadır. İlçenin kuzey ve kuzeydoğusunda Karayazı ilçesi, güneybatısında Hınıs ilçesi, güney ve güneydoğusunda Muş'un Bulanık ilçesi ve doğusunda ise Muş'un Malazgirt ilçesi bulunmakta olup ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yükseltisi 1640 m'dir.
İlçe merkezi, Murat Nehri'nin önemli bir kolunu oluşturan Hınıs Çayı'nın doğu-batı yönlü uzanan dar ve uzun alüvyal dolgusu üzerine kurulmuştur. Kuzeyinde Akdağ Masifi (2953 m), güneyinde Akdoğan Dağı (287 9m) ve doğusunda Güzelbaba Dağları (2100 m) tarafından çevrilmiştir.
İklim

Karasal iklim hakimdir. Kışları soğuk ve kar yağışlı, yazlar ise sıcak ve kurak geçer. Doğal bitki örtüsü Bozkırdır. Karaçoban bir plato üzerine kurulmuştur. İlçede ve bağlı mahallelerde doğal kaynak suyu bakımından zengindir. Binpınar'da, isminden de anlaşılacağı üzere, mahallesinin her tarafında doğal kaynak suyu çıkmaktadır. Binpınar mahallesindeki sular alabalık yetiştiriciliği için uygundur.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 19.704 | 7.498 | 12.206 |
| 2000 | 29.503 | 12.683 | 16.820 |
| 2007 | 25.999 | 8.945 | 17.054 |
| 2008 | 25.755 | 8.901 | 16.854 |
| 2009 | 25.715 | 8.804 | 16.911 |
| 2010 | 25.709 | 8.837 | 16.872 |
| 2011 | 25.758 | 8.841 | 16.917 |
| 2012 | 25.542 | 8.894 | 16.648 |
| 2013 | 24.968 | 24.968 | veri yok |
| 2014 | 24.641 | 24.641 | veri yok |
| 2015 | 23.985 | 23.985 | veri yok |
| 2016 | 23.534 | 23.534 | veri yok |
| 2017 | 23.190 | 23.190 | veri yok |
| 2018 | 23.246 | 23.246 | veri yok |
| 2019 | 23.322 | 23.322 | veri yok |
| 2020 | 23.610 | 23.610 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Ekonomi

İlçede ticaret, tarım ve hayvancılık yaygın olarak yapılmaktadır. Başlıca tarım ürünleri buğday, arpa, şeker pancarı, mısır, yonca, yulaf ve fasulyedir. Büyükbaş ve küçükbaş hayvancılığın yanı sıra arıcılık da yapılmaktadır. Besicilik yaygın bir şekilde yapılmaktadır. Hayvanların bir kısmı ticari amaçlı yetiştirilmektedir. Hayvansal ürünlerin satışı konusunda yetersizlikler bulunmaktadır. İlçede süt mandırasının bulunmaması ilçe ekonomisini olumsuz etkilemektedir.
Halkın gelir seviyesi düşük olduğu gözlemlenmekte ancak halkın çoğunluğunun başta İstanbul olmak üzere birçok şehirde yatırımları bulunmaktadır. Karaçoban'da sanayi tesisi bulunmamaktadır. Bunun dışında ilçede ağır hayvancılık hamlesiyle küçük baş ve büyük baş canlı hayvan ticareti geçim kaynağıdır. Özellikle yurt dışına canlı hayvan ihracatı başta Amerika Birleşik Devletleri olmak üzere Avrupa Birliği ülkeleri ve Orta Doğu ülkelerine yapılmaktadır.
Bölgenin haritası
Hamza Grupları

Hamza Grupları amblemleri (En yukarı, soldan sağa; Hamza Grubu (Ankara), Mücâhid Grubu, Muharip Grubu, geriye kalanlar ise Felâh Grubu amblemleri)
Başlangıcında Hamza Grubu ismini alan ve TBMM'nin 23 Nisan 1920 tarihli kararıyla Erkân-ı Harbiye Umûmiye Riyaseti'ne bağlanan oluşum, gizli direniş gruplarının tek merkezden yönetilmesi amacıyla kurulmuştur.
Ancak grubun ismi, grup mensuplarının gizli haberleşmede kullandığı şifrelerin düşmanın eline geçmesi ve Ankara'dan gönderilen kurye çantasının yolda kaybolması üzerine, 15 Aralık 1920 tarihinde Mücâhid olarak değiştirilmiş olup; İngiliz servisinin deşifre çabalarına karşı, 23 Şubat 1921 tarihinde Muharip ve 31 Ağustos 1921 tarihinde ise Felâh olarak değişmiştir.
Felâh Grubu döneminde, istihbarî faaliyetlerin yanı sıra propaganda çalışmalarına da ağırlık verilmiştir. Grubun çalışmaları, 4 Ekim 1923'e kadar devam etmiştir.
Hamza Grubu (Ankara)

Ankara tarafından kurdurulan bu grup, Zâbitân Grubu'nun istihbari konularda kendileriyle rekabete girişmesiyle çalışmalarını azaltmış, daha sonra İstanbul olmak üzere Anadolu'nun farklı yerlerinde aynı isimle çalışmalarına devam etmiştir.
Güneysınır

| Güneysınır |
| --- | --- |
İlçe
   
 Türkiye'de bulunduğu yer
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Konya
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Osman SARI
 • Belediye başkanı: Ahmet Demir (AK Parti)
Rakım: 1130 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 9.458
 • Kır: -
 • Şehir: 9.266
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 42190
İl alan kodu: 0332
İl plaka kodu: 42
Resmî site Belediye
Güneysınır, Konya ilinin bir ilçesidir. Konya'ya 75 km uzaklıkta, Konya-Karaman D715 karayolunun 11 km batısında yer alan ilçe merkezini oluşturan iki yerleşim yeri, Osmanlı döneminde Karasınır ve Elmasun olarak bilinen köyler idi. Her iki köyle ilgili kayıtlara, 1531 tarihli Muhasebe Defteri'nde ve 1584 tarihli tahrir defterlerinde rastlanmaktadır. Ayrıca Elmasun, 19. yüzyılda Batılı coğrafyacılar tarafından hazırlanan çeşitli haritalarda, örneğin Tallis tarafından yayınlanan 1851 tarihli Asia Minor haritasında gösterilmektedir. Her iki köy cumhuriyet döneminde önce Bozkır ilçesine bağlı iken, 1955 yılında Çumra ilçesine bağlanmıştır. 9 Mayıs 1990 tarihinde ise Güneybağ ve Karasınır kasabaları ile Emirhan köyünün birleşmesiyle "Güneysınır" adını alarak ilçe statüsüne kavuşmuştur. İlçe, idare binalarının Karasınır ve Güneybağ mahallelerinin arasındaki alana taşınmasıyla bugünkü görünümüne kavuşmuştur.
Halk arasında "Gavur Hüyüğü" ve "Güdelesin" diye bilinen hüyükten ve civardaki bazı köylerden, eski çağlara ait topraktan yapılmış çanak, çömlek, tuğla ile madenî eşya kalıntılarının ortaya çıkmış olması; ilçede yerleşik hayatın çok eski zamanlarda başlamış olduğuna işaret etmektedir. Bilge Umar'ın Türkiye'deki Tarihsel Adlar kitabında Elmasun adının etimolojisi Hititlerden önce Orta Anadolu'ya hakim olan Luwi diline dayandırılmaktadır.
İlçenin adı, Güneybağ'daki "Güney" ile Karasınır'daki "sınır" kelimelerinin birleştirilmesiyle türetilmiştir. 1990'da ilçenin kuruluşu sırasında, Güneybağ'daki "bağ" ile Karasınır'daki "Kara" kelimelerinin birleştirilmesi sonucunda ilçenin adının Karabağ olması önerildiyse de, aynı adı taşıyan bir kasabanın Cihanbeyli ilçesinde bulunması nedeniyle Güneysınır tercih edilmiştir.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 13.283 | 7.404 | 5.879 |
| 2000 | 24.301 | 10.217 | 14.084 |
| 2007 | 11.286 | 5.089 | 6.197 |
| 2008 | 10.788 | 4.863 | 5.925 |
| 2009 | 10.766 | 4.908 | 5.858 |
| 2010 | 10.434 | 4.824 | 5.610 |
| 2011 | 10.181 | 4.656 | 5.525 |
| 2012 | 10.064 | 4.737 | 5.327 |
| 2013 | 9.928 | 9.928 | veri yok |
| 2014 | 9.769 | 9.769 | veri yok |
| 2015 | 9.636 | 9.636 | veri yok |
| 2016 | 9.546 | 9.546 | Veri yok |
| 2017 | 9.296 | 9.296 | veri yok |
| 2018 | 9.458 | 9.458 | veri yok |
| 2019 | 9.288 | 9.288 | veri yok |
| 2020 | 9.266 | 9.266 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Mazmun

Mazmun kelime anlamı olarak "anlam, kavram" demektir. Edebiyatta, bazı düşüncelerin ifadesinde kullanılan klişileşmiş söz ve anlatımlara denir. Edebiyattaki terim anlamı "bir şeyin özelliklerini çağrıştıracak kelime grupları içinde gizlemek"tir. Divân edebiyatı'nda  divan şairi tarafından sıkça kullanılan bir kavramdır. İslâm edebiyatlarının ortak mazmunları vardır. Çoğu divân şiirine Fars edebiyatından girmiştir. Arap edebiyatının da mazmunları sıkça kullanılır. Türklerin İslam öncesi mazmunları birkaç tanedir ve İslam sonrasında da çok az sayıda kalmıştır. Mazmun, bir sözün içinde gizli olan sanatlılık anlamına da gelebilir. Buna göre belli kelimelerin kullanılması bazı düşünceleri hatırlatır. Mesela sevgilinin ağzı için, "âb-ı hayât, gül, gonca, şarâp ve la'l" mazmunları kullanılır. Okuyucu ağzın bunlardan hangisiyle karşılandığını beyitte geçen diğer sözcüklerden anlar. Nitekim şairlerin bu tür kullanımları sık sık tekrarlan zamanla şiirin iyiden iyiye sanatlaşmasına ve asıl sözün artık söylenmez hale gelmesine yol açmıştır. Yani "la'l veya gonca" denildiği zaman artık "ağız"ı da ayrıca söylemeye gerek kalmamıştır. Okuyucu bunların mazmun olduğunu anlayacaktır.
Araucaria angustifolia

Büyük çam fıstıklarına benzeyen A. angustifolia tohumları yenilebilir
Araucaria angustifolia,Brezilya çamı Araucaria' cinsi kritik derecede tehlike altındaki bir türdür. 40 m (130 ft) yüksekliğe ve göğüs hizasında 1 m (3 ft 3 inç) çapa kadar büyüyen, her dem yeşil bir ağaçtır . İyi drenajlı, hafif asidik toprağı tercih eder ancak drenaj iyi olduğu sürece hemen hemen her toprak tipine uyum sağlar. Bol yağışlı, subtropikal/ılıman bir iklime ihtiyaç duyar ve yaklaşık -5 ila -20 °C'ye (23 ila -4 °F) kadar ara sıra donlara dayanıklıdır. 40 m yüksekliğe ve göğüs hizasında 1 m  çapa kadar büyüyen, her dem yeşil bir ağaçtır . Ancak, Brezilya'nın Rio Grande do Sul eyaletindeki Nova Petrópolis yakınlarındaki en büyük birey 45 m yüksekliğinde ve 3,8 m çevre ölçüsüne sahiptir. Büyük çam fıstıklarına benzeyen A. angustifolia tohumları yenilebilir
Muratlı

Başlığın diğer anlamları için Muratlı (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Muratlı |
| --- | --- |
İlçe

 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Tekirdağ
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: İsmail Altan Demirayak
 • Belediye başkanı: Varol Turel (CHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 427 km²
Rakım: 180 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 28.537
 • Kır: -
 • Şehir: 29.892
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 59700
İl alan kodu: 282
İl plaka kodu: 59
Resmî site http://www.muratli.gov.tr
Muratlı tren istasyonu
Muratlı, Tekirdağ iline bağlı, il merkezine 23 km uzaklıkta bir ilçedir.
Tarihçe

Daha önceleri Çorlu ilçesine bağlı bir nahiye merkezi iken, 13 Ocak 1941'de belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. Muratlı, 27.06.1957 tarih ve 9644 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kanun ile ilçe statüsüne kavuştu.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1960 | 17.194 | 6.234 | 10.960 |
| 1965 | 17.468 | 6.597 | 10.871 |
| 1970 | 16.981 | 6.555 | 10.426 |
| 1975 | 17.330 | 7.167 | 10.163 |
| 1980 | 19.245 | 8.819 | 10.426 |
| 1985 | 19.858 | 10.054 | 9.804 |
| 1990 | 22.952 | 13.192 | 9.760 |
| 2000 | 26.681 | 18.571 | 8.110 |
| 2007 | 25.962 | 18.915 | 7.047 |
| 2008 | 26.175 | 19.138 | 7.037 |
| 2009 | 26.052 | 19.107 | 6.945 |
| 2010 | 25.944 | 19.215 | 6.729 |
| 2011 | 26.010 | 19.537 | 6.473 |
| 2012 | 26.341 | 20.087 | 6.254 |
| 2013 | 26.764 | 26.764 | veri yok |
| 2014 | 26.821 | 26.821 | veri yok |
| 2015 | 26.987 | 26.987 | veri yok |
| 2016 | 27.561 | 27.561 | veri yok |
| 2017 | 28.127 | 28.127 | veri yok |
| 2018 | 28.537 | 28.537 | veri yok |
| 2019 | 29.028 | 29.028 | veri yok |
| 2020 | 29.892 | 29.892 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Eynesil

| Eynesil |
| --- | --- |
İlçe

 Türkiye'de yeri
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Giresun
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Erkut Pamuk
 • Belediye başkanı: Barış Güdük (MHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 72 km²
Rakım: 88 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 13.955
 • Kır: 5,470
 • Şehir: 7.756
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 28850
İl alan kodu: 0454
İl plaka kodu: 28
Resmî site Eynesil Belediyesi Eynesil Kaymakamlığı
Eynesil (Romeika: Ayvasil, Ágios Basílios), Giresun'un Trabzon sınırında Karadeniz'e kıyı bir ilçedir. Eynesil, kemençe ve horon kültürünün Doğu Karadeniz'de en yoğun, en otantik şekilde hissedildiği bölgelerden biridir.
Tarihçe

Eynesil'in  bilinen tarihi M.Ö. 1500 yıllarına kadar dayanmaktadır. Bu dönemde Hitit İmparatorluğu'nun egemenliğinde olan Eynesil, 300 yıl kadar bu devletin yönetiminde kaldıktan sonra M.Ö. 1200 yıllarında Frigya Konfederasyonu emrine girmiştir.
Yunanların yöreye gelişleri M.Ö. 756 yılına kadar dayanmaktadır. Yunanlardan sonra M.Ö. 670 yılında yöre Miletoslularla tanışmıştır. Miletoslular  Eynesil'in de içinde yer aldığı Karadeniz kıyılarında 90 civarında ticaret kolonisi kurmuştur. Eynesil'deki metruk ve büyük bir bölümü yıkılmış olan kalenin de (Eynesil Kalesi) ilk olarak bu dönemde inşa edildiği sanılmaktadır.
M.Ö. 520 yılında, Eynesil Pontus Satraplığı içinde bulunmuştur. Bu dönemde Pers İmparatorluğu'nun 19. eyaleti olan Pontus Satraplığı, 200 yıl kadar sonra Kapadokya Krallığı egemenliğine girmiştir. Ancak Pontus Satraplığında çıkan karışıklıklar bitmek bilmemiş, M.Ö. 298 yılında Pontus Krallığı kurulmuştur. Bu devlet M.Ö. 91 yılında Anadolu'daki en güçlü krallık haline gelmiştir. Bu durum, Romalılar'ın Pontus ülkesine saldırmasına kadar sürmüş, Romalıların saldırıları sonucu, M.Ö. 63 yılında Pontus Krallığı ortadan kalkmıştır. Pontus Krallığı'nın yıkılması ile yöre Roma'ya bağlı Galatya egemenliği altına girmiştir. Eynesil ve tüm Doğu Karadeniz sahillerinin Roma İmparatorluğu egemenliği altındaki dönemi 395 yılında Roma İmparatorluğu'nun ikiye ayrılması ile sona ermiş gibi görünse de, Doğu Roma İmparatorluğu'nun ilçedeki egemenliği 1204 yılına kadar devam etmiştir.
1204 yılında Eynesil, Trabzon İmparatorluğu egemenliğine girdi. Trabzon İmparatorluğu da Ekim 1461'de yöreye Osmanlıların gelişiyle son buldu.
Ekim 1461 tarihinde, Trabzon'un Osmanlı İmparatorluğu tarafından alınmasından iki ay kadar sonra Aralık 1461 tarihinde Eynesil de Osmanlı İmparatorluğu egemenliğine girmiştir.
Yöreye ilk gelen Türk boyu Çepnilerdir. Çepniler, aynı zamanda Alevilikleri ve Hacı Bektaşi Veli'nin de müritleri olması ile bilinen bir Türk boyudur. Çepnilerin Aleviliği ve yöredeki Alevilik olgusuyla ilgili olarak, Avukat Halil İbrahim Türkyılmaz tarafından yazılan Dünden Yarına Tüm Yönleriyle Eynesil isimli kitap hayli ayrıntılı bilgi vermektedir.
Eynesil uzun bir süre Trabzon'a bağlı bir köy olarak kalmıştır. Cumhuriyet'in ilanı ile birlikte Görele'ye bağlı bir köy olan Eynesil, 1953 yılında yine bu ilçeye bağlı bir bucak olmuş, 1 Nisan 1960 tarihinde de ilçe olmuştur.
Kültür

Giresun Türkmen Çepni'lerine özgü yöresel kültür Giyim, Kuşam (peştamal) Hıdırellez, Otçu göçü, Cenaze, imece adetleri yer yer devam etmektedir.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1960 | 13.831 | 4.521 | 9.310 |
| 1965 | 15.469 | 5.210 | 10.259 |
| 1970 | 16.523 | 5.738 | 10.785 |
| 1975 | 17.366 | 6.081 | 11.285 |
| 1980 | 17.369 | 6.599 | 10.770 |
| 1985 | 17.811 | 6.629 | 11.182 |
| 1990 | 16.692 | 6.713 | 9.979 |
| 2000 | 21.110 | 10.667 | 10.443 |
| 2007 | 14.244 | 7.970 | 6.274 |
| 2008 | 14.739 | 8.216 | 6.523 |
| 2009 | 14.036 | 7.876 | 6.160 |
| 2010 | 13.538 | 7.505 | 6.033 |
| 2011 | 13.237 | 7.259 | 5.978 |
| 2012 | 13.020 | 7.126 | 5.894 |
| 2013 | 13.399 | 7.324 | 6.075 |
| 2014 | 13.280 | 7.314 | 5.966 |
| 2015 | 12.928 | 7.305 | 5.623 |
| 2016 | 12.853 | 7.568 | 5.285 |
| 2017 | 12.923 | 7.645 | 5.278 |
| 2018 | 13.955 | 8.069 | 5.886 |
| 2019 | 13.293 | 7.894 | 5.399 |
| 2020 | 13.226 | 7.756 | 5.470 |
Coğrafi yapı

Giresun ilinin 15 ilçesinden biri olan Eynesil, Kuzey kıyı şeridinde ilin en doğu ucunda Trabzon'a sınır, 72 kilometre kare yüz ölçüme sahip bir ilçedir. Önemli sayılacak dağları, ovaları ve akarsuları mevcut değildir. İklim, tipik Karadeniz ikliminin bütün özelliklerini taşımaktadır. Her mevsim yağış almakta olup, yazlar serin, kışlar ılık geçmektedir. Bol yağış almasının sonucu olarak da geniş bir bitki örtüsüne sahiptir.
İlçede akarsu olarak Topallı ve Dizgine dereleri mevcuttur. Ancak göl yoktur. Arazi yapısının dağlık olması ulaşımı ve sosyal gelişmeyi önleyici bir unsur olarak öne çıkmaktadır. Öte yandan denizde liman ve balıkçı barınağı gibi yapay sığınaklar olmadığı gibi doğal sığınak da yoktur.
Halkın geçim kaynağı büyük ölçüde tarıma dayalı olup, fındık ve çay en önemli ürünlerdir. Geçim kaynağı olarak balıkçılık da önemli bir yer tutar. Toprakların dar ve nüfus yoğunluğunun fazla olması nedeniyle büyük kentlere göç olayı yaşanmaktadır. Tarım aile işletmeciliği seklindedir. Her aile fındık, çay ve az da olsa sebzecilik yapabilmektedir.
Ekonomi

İlçe halkının geçim kaynağı genellikle tarım ve hayvancılıktır. Bununla birlikte toprakların dar oluşu halkı başka geçim kaynakları aramaya yöneltmiştir. Bunların başında ticaret ve hizmet sektörü ve diğer sektörlerden, memuriyet ve işçilik oluşturmaktadır. Genelde ilçe'de durgun bir ekonomik hayat yaşanmaktadır.
Tarım

Halkın başlıca tarımsal faaliyetleri fındık ve çaydır. Ayrıca daha çok kendi ihtiyaçlarında kullanılmak üzere mısır, patates, salatalık ve bunların yanı sıra bazı sebzeler yetiştirilmektedir. Arazinin küçük parçalara bölünmüş olması, tarım gelirlerinin ihtiyacı karşılamamasına neden olmaktadır. Çiftlik niteliğinde geniş araziler yoktur. Toprak her türlü ürün yetiştirmeye elverişli olmakla birlikte iklim şartları, üretim üzerinde yıllara göre olumsuz etki yapmaktadır. Son yıllarda kivi üretimi oldukça verimli olup ilçe merkezlerinde satılmaya başlanmıştır
Hayvancılık

Hayvancılık gelir kaynağı olmasından çok, halkın kendi ihtiyacını temin etme amacına yöneliktir. En çok sığır mevcut olup genelde ıslah edilmiştir. Küçükbaş hayvan sayısı toprak durumuna göre yeterli miktardadır. Toprak besicilik için yeterli ve elverişli değildir. Hayvan sayısının son yapılan tespitlere göre; 1750 sığır, 1050 koyun, 35 keçi, 850 kümes hayvanı olmak üzere toplam 3685 tir. Ayrıca 990 adet fenni kovan mevcuttur.
Sanayi ve ticaret > Sanayi durumu

İlçe büyük sanayi kuruluşları bulunmamakla birlikte yaş çay ürününün işlenmesine yönelik faaliyet sürdüren ve 1986 yılında kurulan 130 ton / gün kapasiteli AKFA Çay fabrikası, 60 ton / gün kapasiteli Ören Çay Fabrikası, 40 ton / gün kapasiteli Amber Çay Fabrikası 30 ton/gün kapasiteli Dilber Çay Fabrikası ve 30 ton / gün kapasiteli Kemaloğlu Çay Fabrikaları mevcuttur. Bunların dışında küçük çapta atölyeler bulunmaktadır.
Ticaret durumu

Tarıma dayalı ürünler arasında fındık, çay ürünleri ile hayvansal ürünlerden, tereyağı, yumurta ile arıcılıktan elde edilen bal gelir kaynakları arasındadır. Fındığın bir kısmı ilçe'de bulunan Fiskobirlik tarafından alınırken, bir kısmı da tüccar tarafından satın alınır ve pazarlanır. Üretilen çayın tamamına yakın bir kısmı İlçede bulunan özel sektör çay fabrikaları tarafından alınarak işlenmektedir.
Tüketim malları arasında manifatura, tuhafiye, inşaat malzemeleri, dayanıklı tüketim malları, sebze ve meyve toptan ve perakende ticareti yapılır.
İlçede genel idare kuruluşları dışında, Fiskobirlik ve Tarım Kredi Kooperatifi bulunmaktadır.
Bankalar

T.C. Ziraat bankası ve Görele Akbank Şubesine bağlı ATM merkezi bulunmaktadır. Ayrıca Denizbank, Halkbank ATM'leri de bulunmaktadır. 2022 yılında Halkbank bankası şubesi de açılmıştır
Eğitim

İlçede Eynesil Anadolu Lisesi, Eynesil Lisesi, Eynesil İmam Hatip Lisesi olmak üzere üç adet lise bulunmaktadır. 2008 yılında çocuk gelişimi ve işletme bölümleri olan 1 adet meslek yüksekokulu açılmıştır. Köylerde dokuz adet birleştirilmiş sınıflı ilköğretim okulu olup, bir adet ilçe merkezinde, bir de Ören beldesinde olmak üzere iki ilköğretim okulu mevcuttur. İlçede 2003 yılında açılan İşitme Engelliler İlköğretim, 2004 yılında açılan YİBO okulları mevcuttur.
Hassa

| Hassa |
| --- | --- |
İlçe
 Hatay ili siyasi haritası
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Hatay
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Osman Acar
 • Belediye başkanı: Selahattin Çolak (AK Parti)
Yüzölçümü
 • Toplam: 520 km²
Rakım: 430 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 56.409
 • Kır: -
 • Şehir: 57.361
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 31700
İl alan kodu: 0326
İl plaka kodu: 31
Resmî site www.hassa.bel.tr 30 Eylül 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.  www.hassa.gov.tr 29 Kasım 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Hassa, Hatay ilinin bir ilçesidir. Nüfusu 57.361 kişidir. Amanos Dağlarının doğuya bakan eteklerinde, Hatay-Gaziantep il sınırında yer almaktadır.
Tarihçe

Hassa ilçesi, 1864-1865 yıllarında Amanos Dağlarında yaşamakta olan “Ulaşlı” boyunun isyanı üzerine bölgeye gönderilen Osmanlı Fırka-i Islahiye birlikleri komutanı olan İbrahim Derviş Paşa'nın isyanı bastırarak bölgede konaklaması ile kurulmuştur. Birinci Dünya Savaşı sırasında Fransızlarca işgal edilen ilçe 20 Ekim 1921 Ankara Antlaşması ile 5 Ocak 1922 tarihinde Fransız birliklerince boşaltıldı. Hassa, Hatay'ın Türkiye'ye katılışına kadar Gaziantep ili Islahiye ilçesine bağlı bir bucak iken, Hatay'ın 1939 yılında Türkiye Cumhuriyeti topraklarına katılımı ile ona bağlı ilçe konumuna erişmiştir.
Coğrafya

Hassa ilçesinin yüzölçümü 520 km²'dir. Hatay ilinin kuzeyinde Hatay'a 80 km uzaklıkta, Amanos Dağlarının eteğinde kurulmuştur. Suriye ile 24 km sınırı bulunmaktadır. Hassa ilçesi, coğrafi konum ve yüzölçümü bakımından Hatay'ın 3.büyük ilçesidir. İlçe merkezi Yeni Mahalle, Çay Mahallesi, 15 Kasım Mahallesi, Tepebaşı Mahallesi, Dervişpaşa Mahallesi ve Girne Mahallesi olmak üzere 6 mahalleden oluşmaktadır. İlçe, 39 belde ve köyleri içeren mahalleden oluşmaktadır.
İlçe merkezinin içme suyu ihtiyacı Ödek, Pınarbaşı, Uyuzpınarı ve İncesu kaynak sularından sağlanmaktadır. Ayrıca Çardak Yaylasından getirilen ve sadece içme suyu olarak kullanılan su, ilçenin belirli yerlerinde halkın ihtiyacını karşılamaktadır.
Ekonomi

Hassa ilçesinin ekonomisinde tarım ve hayvancılık önemli geçim kaynağını oluşturmaktadır. Tarımsal üretimde yaş sebze ve meyve (üzüm, nar vb.) önemli yer tutmaktadır. Hayvancılık faaliyetleri olarak koyun ve keçi yetiştiriciliği ön planladır. İlçede kamu iktisadi kuruluşlarına ait Çukobirlik, Tarım Kredi Kooperatifi, Toprak Mahsulleri Ofisi bulunmaktadır. Ayrıca ilçede 2 adet çırçır ve prese fabrikası, 1 adet mısır kurutma tesisi, 1 adet zeytinyağı fabrikası, 5 adet plastik doğrama atölyesi, 2 adet briket, parke ve beton direk atölyesi bulunmaktadır
Eğitim

İlçede 2018 – 2019 eğitim öğretim yılında, 4 Anaokulu, 45 İlkokul, 22 Ortaokul, 3 Meslek ve Teknik Anadolu Lisesi, 3 Anadolu Lisesi ve 2 Anadolu İmam Hatip Lisesi olmak üzere toplam 79 okul bulunmaktadır. Ayrıca ilçede Mustafa Kemal Üniversitesine bağlı Hassa Meslek Yüksekokulu bulunmaktadır.