stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Nihal Atsız bibliyografyası
Eserleri > Makaleleri > Savaş Aleyhtarlığı

"Savaş Aleyhtarlığı", Hüseyin Nihâl Atsız tarafından 1943 yılında yazılmıştır ve Orhun dergisinin 12. sayısında okurlara sunulmuştur. Atsız makalesinin başında savaş için kesin bir hüküm verilmeyeceğini savunmuştur. Atsız'ın bu makalesindeki görüşüne göre savaşa iyi veya kötü demek doğru değildir. Atsız milleti hazırlamadan yapılan ve mağlubiyet ile biten savaşların kötü olduğuna değinirken, tutsak haldeki ırkdaşları kurtarmak, ülkeyi daha ileriye götürmek için yapılacak savaşın iyi olduğuna değinmiştir. Atsız bu makalesinde "Büyük devletler ve büyük medeniyetler daima savaşlardan sonra kurulur." cümlelerini sarf etmiştir. İlim adı altında savaş düşmanlığı yapıldığını savunmuştur. Saldırmayana saldırırlar mantığı ile hareket etmiştir. Savaş aleyhtarlığı yapan bazı kişiler hakkında inceleme ve yorumlarda bulunmuştur. Atsız, Şükrü Kaya'ya makalesinde tepki göstermiştir. "Şükrü Kaya emin olsun ki savaş kalkarsa dünyadan kahramanlık, fazilet ve fedakârlık da kalkar ve insanların, yalnız doymak ve cinsî ihtiyaçlarını kovalamaktan başka gayesi olmayan hayvanlardan hiçbir farkı kalmaz." cümleleri ile de makalesini sonlandırmıştır.
Eserleri > Makaleleri > Çağrı Beğ

"Çağrı Beğ", Hüseyin Nihâl Atsız tarafından 1962 yılının Ekim ayında yazılmış ve Orkun dergisinin 9. sayısında okurlara sunulmuştur. Makalenin isminden de anlaşılacağı gibi Çağrı Beğ, ailesi ve bulundukları kağanlıklar hakkında bilgi verilmiştir. Atsız, makalesine Çağrı Beğ'in babasını tanımak ile başlamıştır hemen ardından o dönemde bulunan Türk devletlerinden aynı zamanda Çağrı Beğ ve Tuğrul Beğ'den bahsedilmiştir. O dönemde Türklerin iç savaşının bulunduğuna değinen Atsız, bu olayların çözümü için Çağrı Beğ'in rolünü anlatmıştır. Çağrı Beğ'in Rumlara yaptığı akına da yer veren Atsız, bundan sonra yaptığı yağmalar ve saldırılara da yer vermiştir. Çağrı Beğ ana yurda döndükten sonra Gazneliler ile savaşlara girişmiştir; Atsız, makalesinde bunlara da yer vermiştir. Bu savaşlardan en önemlisi Çağrı Beğ'in 20 bin kişilik orduyla 100 bin kişilik orduyu yok ettiği savaştır. Makalede Çağrı Beğ'in oğlu Alp Arslan'a da yer verilmiştir. Çağrı Beğ makalesinin son cümleleri şu şekildedir; "1060’ta 70 yaşında olduğu halde öldü. Merv’e gömüldü. Alp Arslan, Yakutu, Kavurt, Süleyman adındaki oğullarından Alp Arslan onun yerine Horasan valisi oldu."
Eserleri > Makaleleri > Abdülhamid Han (Göksultan)

"Abdülhamid Han (Göksultan)", Hüseyin Nihâl Atsız tarafından 11 Mayıs 1956'da yazılmış ve Ocak dergisinin 11. sayısı ile okurlara sunulmuş II. Abdülhamid'i konu alan makaledir. Atsız, makalenin başında II. Abdülhamid'i "Toplumun en büyük haksızlığa uğramış tarihî şahsiyetlerinden biri, II. Abdülhamid’dir. Kendisinden önceki devirlerin ağır yükünü omuzlarında taşıyan, en güvenebileceği adamların ihanetine uğrayan ve dağılmak üzere olan içi dışı düşman dolu bir imparatorluğu 33 yıl sırf zekâ ve hamiyeti ile ayakta tutan bu büyük padişahı katil, kanlı, müstebit, kızıl sultan, cahil ve korkak olarak tanıtılmış, daima aleyhinde işleyen bu propagandanın tesiriyle de böyle tanınmış talihsiz bir insandır." cümleleri ile tanımlamıştır. Abdülhamid'e olan düşmanlığa da değinen Atsız, genelde bunu yapanların ittihatçı, Ermeni, Rum ve Yahudi olduğunu ileri sürmüştür. Ermenilerin düşman olma sebebini Abdülhamid tarafından tepelenmelerine yoran Atsız, Yahudiler içinde Filistin'de bir devlet kurmasını önlediği için Abdülhamid'e, düşman kesildiklerini iddia etmiştir. Ayrıca Abdülhamid'in meclisi kapatmasını da doğru bulmuştur. Dünya Savaşı'nda orduyu yöneten kurmayları yöneten subayların Abdülhamid tarafından yetiştirildiğini söylemiştir. Atsız makalesini "Türkiye dört sınırında yangınlar olan bir ev, Sultan Hamid, o yangınların eve bulaşmaması için hızla koşarak ateşe su serpen, kum döken ve keçe kapatan bir savunucu idi. Bu koşuşmaları sırasında yoluna çıkan bir iki çocuğa çarpıp düşürdüyse, suç onun değildir. Çünkü, yurdun çevresindeki yangınlar göğe yükseliyor ve Gök Sultan, alevleri içeri sokmamak için didiniyordu. Ve sokmadı da… Ne diyelim? Durağı cennet olsun…" cümleleri ile bitirmiştir.
Eserleri > Makaleleri > 3 Mayıs 1944

"3 Mayıs", Hüseyin Nihâl Atsız tarafından 1946 yılında Kür Şad dergisinin ikinci sayısında yazılmış olan makaledir. Atsız, cümlelerine "3 Mayıs Türkçülüğün tarihinde bir dönüm noktası oldu. O zamana kadar yalnız duygu ve düşünce olan, edebi ve ilmi sınırları pek de aşmayan Türkçülük, 1944 yılının 3 Mayısında birdenbire hareket oluverdi." cümleleri ile başlamış, Türkçülüğün 3 Mayıs ile birlikte hareket kazandığını belirtmiştir. Daha sonra Türkçülüğün önemli kişilerini saymış ve bu kişilerin duygu ve düşünce Türkçüsü olduğunu belirtmiştir. Yani hareket Türkçüsü değiller demiştir. Ali Suaviyi bu kişilerden farklı tutmuştur. Çünkü, Atsız'a göre Ali Suavi Türkçülüğü siyaset olarak kullanmıştır. Yine de Ali Suavi'nin de Türkçülüğü harekete geçiremediğini belirtmiştir. Türkçülükte bir ilke değinen Atsız, bunu şu cümleleri ile açıklamıştır. "Türkçülükte ilk hareketi 3 Mayıs 1944 Çarşamba günü, Ankara”daki birkaç bin meçhul Türk genci yaptı. Bu bakımdan Türkçülük tarihinde onların hususi bir şerefi vardır" Atsız bu makalesinde 3 Mayıs'ı Türkçülerin günü ilan etmiştir. 3 Mayıs'ı ne bir bayram, ne de bir ızdırap günü olarak görmüştür. Atsız'a göre 3 Mayıs yürekliyle yüreksizi er meydanında denemek. Kimin ne olduğunu görmektir. Atsız 3 Mayıs'ın bir zaman sonra Türkçülük gününden çıkıp Türklük günü olacağını ileri sürmüştür. Bu gerçekleştiği zamanda kendilerinin arkasından iş çeviren, Türkçülere karşı olan herkesin tarihin yargısına çıkacağını söylemiştir. "Türkçüler toplu veya yalnız, her yerde 3 Mayıs”ı analım. Analım ve Kür Şad”ın hatırasını yüceltelim… Ne mümkün zulm ile bidad ile imha-ı hürriyet,Çalış, idraki kaldır muktedirsen ademiyetten!" cümleleri ile Atsız ilk 3 Mayıs 1944 makalesine son vermiştir.
Eserleri > Makaleleri > Türk Tarihinin Meseleleri

"Türk Tarihinin Meseleleri" Hüseyin Nihâl Atsız tarafından yazılmış, 29 Kasım 1948 tarihinde sunulmuş makaledir. Atsız, bu makalesini a, b, c, ç olarak dörde ayırmıştır. Bundan önce bu ayırmaya zemin hazırlayıp görüşlerini aktarmıştır. Makalesinin hemen başında medeni toplumların kendi kaderini çizdiğini savunmuştur. Türk tarihine gelince ise Türk insanının Türk tarihi hakkında bilgisi olmadığını savunmuştur. Bu tezini de "Bize gelince, her hususta olduğu gibi, tarihimizi anlayış konusunda da acıklı bir kargaşalık içinde bulunuyoruz. Tarihimizin nereden başladığı hakkında ortak bir fikrimiz yoktur. Tarihimizin bölündüğü devirler, herkesin keyfine göre değişmektedir." bu cümleler ile anlatmıştır. Hatta bunların yanına bazı kişilerin millî kahraman veyahut millî düşman sayıldığını eklemiştir. Buna örnek olarak da Cengiz Han'ı göstermiştir. Meşrutiyet sonrası Türk tarihinin bozulduğunu belirten Atsız, Cumhuriyet dönemi sonrası bunun zirve yaptığını dile getirmiştir. Cengiz Han'ın da inanış biçimi yüzünden günümüzde dışlandığını savunan Atsız, Cengiz Han'a ve oğullarına eskiden saygı duyulduğunu belirtmiştir. Türk tarihinde bir kanun olduğunu savunmuştur. Atsız, a, b, c, ç şeklinde ayırdığı tarihin a kısmına Türk Tarihinin Başlangıcı Meselesi adını vermiş ve Türk tarihinin doğuşundan bilgi vermiştir. Türk tarihinin M.Ö 800 ila 1200 arasına da dayanabileceğini söylemiştir. "b" başlığı ise Türk Tarihinin Kadrosu Meselesi şeklindedir ve Atsız burada Cengiz han ve Emir Timur'dan bahsetmiştir. Burada tarihçilerin düştüğü yanlışları ele almıştır. "c" başlığı ise Türk Tarihinin Çağları Meselesi şeklindedir. Atsız, burada Türk Tarihinin çağlara ayrılması hakkında görüşlerini belirtmiştir. "ç" başlığı ise Adların İmlâsı Meselesi şeklindedir.
Ses kayıtları

Nihal Atsız ile Reha Oğuz Türkkan'ın konuşmasının ses kaydı vardır.
| Ses Kaydı | Ses Kaydının İçeriği |
| --- | --- |
Nihal Atsız ile Reha Oğuz Türkkan arasındaki ses kaydı: Ses Kaydı 1 Nisan 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Hakkındaki belgesel(ler)

| Belgesel | Belgeselin içeriği |
| --- | --- |
TRT tarafından yapılmış olan belgesel: Belgesel 17 Nisan 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Hakkında yazılanlar

| Yazar | Yazı/şiir | Yıl |
| --- | --- | --- |
| Altan Deliorman | Atsız'a Saygı Duruşu | 2000 |
| Altan Deliorman | Unutulmayan Türkçüler: “ATSIZ” | 1998 |
| Ahmet Bican Ercilasun | Atsız - Türkçülüğün Mistik Önderi | 2018 |
| Ahmet Kabaklı | Atsız'ın Romanları | 1990 |
| Ahmet Kabaklı | Atsız'ın Şiirleri | 1990 |
| Ahmet Kabaklı | Atsız'ın Karakteri | 1990 |
| İsmail Hakkı Gökhun | Atsız'la İlgili Hatıralar ve Görüşlerim |  ? |
| Erk Yurtsever | Atsız'ın Kabrini Ziyaret | 3 Mayıs 1976 |
| Erk Yurtsever | ATSIZ Beğ'in Kimliği | 2000 |
| Bedriye Sabit Atsız | Atsız'a |  ? |
| İsmail Hakkı Yılanlıoğlu | Atsız'ın Özellikleri | 2000 |
| Fethi Tevetoğlu | Büyük Türkçü Atsız Kimdir? | 1989 |
| Mustafa Kayabek | Atsız'a Ağıt | 1975 |
| Niyazi Yıldırım Gençosmanoğlu | Atsız Tanrı Dağı'nda |  ? |
| Orkun Kutlu | 3 Mayıs ve Atsız |  ? |
| Sadettin Gömeç | Atsız Beğ'in Ölümünün 20. Yılında Akla Gelenler | 2001 |
| Refet Körüklü | Atsız'dan Hatıralar | 2000 |
| Hızırbek Gayretullah | ATSIZ | 1998 |
| Ahmet Selçuk | ATSIZ | 2000 |
| Ş. İmre von Tahnt | Nihal Atsız |  ? |
| Fazıl Ahmet Bahadır | Atsız'ın Ardından | 1998 |
| Ahmet Toksoy | XX. Yüzyılın Kürşadı: “ATSIZ” |  ? |
| Mehmet Orhun | Atsız Beğ Edirne'de | 1999 |
| Mehmet Orhun | Atsız Beğ'de Irkçılık ve Turancılık | 1998 |
| Mehmet Orhun | Atsız Beğ ve Türk Tarih Sistematiği | 1999 |
| Mustafa Lütfi Demirhan | Atsız'dan Atsızlar'a | 1996 |
| Necmettin Sefercioğlu | Türkçü Şairler: “ATSIZ” | 2000 |
| Sakin Öner | Şöhreti ve Tesiri | 1977 |
| Nazan Bekiroğlu | Ruh Adam Üzerine Bir Tahlil Denemesi | 1976 |
| Aydil Erol | Er Kişi |  ? |
| İsa Kocakaplan | Atsız'ın Şiirlerinde Ölüm Fikri – 1 | 1999 |
| İsa Kocakaplan | Atsız'ın Şiirlerinde Ölüm Fikri – 2 | 1999 |
| Enver Yakuboğlu | Türk Milletinin Büyük Evladı |  ? |
| Hayati Baki | Gök Bilge Atsız |  ? |
| Faruk Çil | Atsız ve Türkçülerin Görevi | 1977 |
| Necdet Sevinç | Atsız | 2000 |
| Ozan Karabulak | Atsız ve Türkçülüğün Yarım Asrı: Süreli Yayınlarda Türk Milliyetçiliğinin Seyri (1931-1975) | 2017 |
Tip Ib ve Ic süpernova

SN 2008d, Tip Ib süpernova, X-ışını spektrumunda (sol) ve görünür ışık (sağ) gösterilmiştir. NASA fotoğrafı.
Ib ve Ic tipi süpernovalar, çok büyük kütleli yıldızların çekirdeklerinin çökmesi sonucu oluşan patlamaların kategorilerinden ikisidir. Bu tür yıldızlar yüzeylerindeki Hidrojenin tamamını tüketirler. Ia tipi bir Süpernova'nın spektrumu ile kıyaslandığında, silikona ait emilim çizgilerinin eksik olduğu görülür. Bu Ib ve Ic tipi Süpernovaların çekirdeklerindeki helyumun da büyük çoğunluğunun tükendiği Hipotezi yapılmıştır. Bundan dolayı bu iki tip süpernovaya tükenmiş çekirdeği çöken süpernova denir.
Spektrum

Bir Süpernova gözlemlendiğinde, spektrumundaki emilim çizgilerine dayalı yapılan Minkowski-Zwicky tipi sınıflandırma şemasına göre kategorilendirilebilir. Bir süpernova ilk önce I ya da II tip bir Süpernova olarak sınıflandırılır, sonrasında ise daha karmaşık yöntemlerle alt sınıflara ayrılır. Temel Kategori I'de yer alan süpernovalar spektrumlarında hidrojen eksikliği çekerler; bununla birlikte II tipi süpernovalar spektrumlarında daha fazla hidrojen emilimi gösterir. I kategorisindeki Süpernovalar da bu duruma göre Ia, Ib ve Ic alt sınıflarına ayrılırlar.
Ib & Ic tipi Süpernovalar 635.5 nanometre dalga boyundaki iyonze edilmiş silikonların Tayf Çizgilerinin miktarına göre dağıtılır. Ib ve Ic tipi Süpernovalar yaşlandıkça, emilim spektrumlarında Oksijen, Kalsiyum ve Magnezyum gibi elementler de görülür. Fakat Ia tipi süpernovalarda baskın yoğunluk Demire aittir. Ib tipi Süpernovalar, Ic'den, içlerindeki 587.6 nm dalga boyundaki emilim çizgilerinin azlığına göre ayrılır.
Oluşum

Bir Süpernova patlamasının gerçekleşmesi için gereken öncelikli durum, soğan benzeri yapı içinde olan ve evrimini tamamlamış yüksek kütleli yıldızlarda, farklı tabakalarda sürekli yaşanan füzyondur. En dıştaki katman Hidrojen içerir, sonrasından ise helyum karbon, oksijen... gelir. Bu yüzden dış katmandaki hidrojen azaldığında, bu bir sonraki tabakadaki helyumun füzyonu başlar (bazen bu diğer elementlerle birleşerek devam eder.). Bu ancak çok yüksek sıcaklıklarda yıldızın kütlesinin yüksek bir kısmının yıldızlararası rüzgârlar sonucu azalmasıyla görülür. Yüksek kütleli yıldızlar (Güneş'ten 25 kat ya da daha fazla kütleli) bu olay sırasında kütlelerinin yılda  10−5 Güneş kütlesi kadarını kaybederler - Her 100.000 yılda 1  M☉.
Ib ve Ic tipi Süpernovalar yapılan hipotezlere göre yüksek kütleli yıldızların çekirdeklerinin patlaması sonucu elde edilmektedirler. Bu tür yıldızlar, tepkimeler ya da yıldızlar arası rüzgâr sonucu çekirdeklerindeki tüm Hidrojen ve Helyum'u yitirdiklerinde, çekirdek kütleleri kendini taşıyamayacak miktarda artar.[6] Ib ve Ic tipi yıldızların ataları dış cephelerindeki kütlenin 3–4 M☉ kadarını halihazırda yok etmiş olurlar. Wolf-Rayet yıldızlarında çok daha yüksek dış cephe kütle kaybı görülebilir ve durumdan dolayı bu cisimlerin spektrumlarında neredeyse hiç Hidrojen görülmez. Ib tipi Süpernovaların atası olan yıldızlarda biraz Hidrojen ve Helyum görülürken Ic tipi Süpernovaların atası olan yıldızlarda Hidrojen ve Helyuma hiç rastlanmaz. Başka bir deyişle; Ib tipi süpernovaların atası olan yıldızlara kıyasla Ic tipi Süpernovaların atası olan yıldızların hiç dış cephesi kalmamıştır. Ib ve Ic tipi Süpernovalar arasındaki bu ufak farklılıklar sebebiyle, Ibc tipi Süpernovalar olarak da sınıflandırılabilir..
Birtakım kanıtlar, Ic tipi Süpernovaların küçük bir yüzdesinin gama-ışın patlaması (GIP) sonucu oluşabileceğini öngörmektedir. Özellikle Ic tipi Süpernovaların spektrumlarındaki net çizgiler gama-ışın patlaması'na (GRB) çok benzemektedir. Bu konu hakkında yapılan hipotezler Ib ya da Ic tipi süpernovaların bir GIP sonucu oluşmasının patlamanın geometrisiyle alakası olduğunu önermektedir. Bununla birlikte bu durumu inceleyen pek çok stronom I tipi tüm Spernovaların  beyaz dev gibi çok yüksek kütleli yıldızların patlaması sonucu oluştuğunu düşünmektedirler.
Çok nadir oluştuklarından ve bulunduklarından dolayı Ib ile Ic tipi Süpernovaların oluşma oranının II. tip Süpernovalara göre çok düşük olduğu bilinmektedir. Genellikle yeni yıldız oluşma bölgelerindeki gaz bulutları içinde görülürler ve daha önce hiçbir eliptik gök adada görülmemişlerdir. Oluşma mekanizmalarının benzerliğinden dolayı II. tipteki bazı Süpernovalar ile Ib ve Ic tipi süpernovalar birbirlerine benzerlik gösterirler. Özellikle de Ib ve Ic tipi Süpernovalar bu mekanizmadan dolayı yüzeyini süpürmüş- süpernova denebilir.
Işık Eğrileri

Ib Tipi Süpernovalardaki ışık eğrisi (Parlaklık-zaman grafiği) formunda farklılık gösterebilir, ancak pek çok ayrıntılı durum incelendiğinde Ia tipi Süpernovalardan farklı olduğu görülür... Bununla birlikte Ib tipi süpernovaların ışık eğrileri düşük parlaklıklarda tepe noktasına ulaşabilir ya da kızıla kayabilir. Spektrumun kızılötesi kısmında, Ib tipi süpernovaların davranışları II-L tipi Süpernovalarınkiyle benzerlikler taşır. (Süpernova maddesine bakınız.) Ib tipi Süpernovaların kırılma spetrumlarında, Ic tipi süpernovalardan daha yavaş azalma bir eğrisi vardır.
Ia Süpernovaların ışık eğrileri kozmolojik boyutlarda uzunluk ölçmek için çok kullanışlıdır. Bundan dolayı bu tip süpernovalar kozmolojide standart kandela birimi olarak da kullanılır. bununla birlikte Ib ve Ic tipi süpernovaların spektrumlarının benzerliği sebebiyle, Bu ikilik, süpernova gözlemlerinde bir kirlilik yaratır ve uzunluk hesaplamalarından önce; gözlemlenen örneklerin dikkatlice seçilerek gereksiz örneklerin kaldırılması gerekir.
Yüksek kütleli bir yıldızın soğan benzeri madde yapısı. (ölçek değeri taşımaz)
Denitrifikasyon

Azot döngüsü
Denitrifikasyon ya da nitrat solunumu, nitrat ve nitrit bileşiklerinin, anaerobik koşullarda mikroorganizmalar tarafından redüksiyona Uğratılarak elementer azota dönüştürülmesi olayı.
Atmosferin %78'ini oluşturan azot, canlılardaki temel besin maddelerinden biridir. Gerek canlı bünyesinde gerek ölü organizmalarda bulunan azot, doğada “azot çevrimi” denilen bir döngü içinde sürekli dolanım halindedir. Biyolojik denitrifikasyon, bu çevrimin önemli aşamalarından biridir.
Azot çevrimi

Toprakta bulunan organik azotlu maddeler, proteinler, çekirdek asitleri, Pürin ve pirimidin bazları, glikozamin ve galaktozamin gibi amino şekerlerdir. Topraktaki proteinler, mikroorganizmaların hücre dışına saldığı "proteinaz" enzimleriyle amino asitlere parçalanırlar. Bu faaliyetler sonunda meydana gelen amino asitler, ya yine mikroorganizmalar tarafından besin olarak kullanılır veya daha KüçüK bileşenlerine ayrıştırılırlar.
Bitkiler, azotu genellikle nitrat şeklinde alırlar. Topraktaki nitrat birikimi ise proteinlerin parçalanma ürünü olan amonyağın mikrobiyal oksidasyonuyla oluşur. Bu olay, iki basamakta gerçekleştirilir. Birinci basamakta amonyak nitrite çevrilir ve "nitrosifikasyon" denen bu olayda başlıca Nitrosomonas, Nitrosospira, Nitrosococcus ve Nitrosolobus cinslerine ait bakteri türleri etkin rol oynarlar. İkinci basamakta ise nitrit, Nitrobacter cinsine ait bakteri türleri tarafından nitratlara çevrilir (nitrifikasyon). Bu olaylarla ilgili denklemler aşağıda verilmiştir.: 55NH4 + 76O2 + 109HCO3 → C5H7O2N* + 54NO2 + ::104H2CO3
Mikrobiyal faaliyetler sonucunda meydana gelen nitratlar, eğer hemen bitkiler tarafından alınmazsa yine topraktaki bazı bakteriler tarafından redüksiyona uğratılır ve bu şekilde nitritler, amonyak ve elementer azot oluşur (denitrifikasyon) ve toprak nitrat bakımından fakirleşir. Karbon kaynağı olarak metanolün kullanıldığı denitrifikasyonaait sitokiyometrik bağıntı aşağıda verilmiştir. NO3+ 1, 08CH3OH + H → 0, 065C5H7O2N* + 0, 467N2 + 0, 76CO2 + 2, 44H20 (*)
(*) Bu denklemlerde bakteri hücre formülü olarak C5H7O2N   alınmıştır.
Nitratlar bitkiler tarafından alınınca, bunların önemli birbölümü protein moleküllerinin yapımında kullanılır. Bitkisel proteinleri yiyen hayvanlar, onları hayvansal proteine çevirirler. Hayvanların protein metabolizması sonunda, artıK madde olarak üre ve ürik asit gibi azotlu bileşikler dışarı atılır ve bunlardan amonyak oluşur. Diğer taraftan, ölü hayvanların ve bitkilerin proteinlerinin parçalanmasıyla peptonlar, peptidler, amino asitler ve sonunda amonyak ortaya çıkar (mineralizasyon ve amonifikasyon)[5].
Azot çevriminde önemli bir başka olay da, havanın 4/5'ünü oluşturan serbest azotun bağlanmasıdır. Bu olay, biri simbiyotik diğeri simbiyotik olmayan iki farklı yolla gerçekleşIr. Simbiyotik azot bağlanmasında, baklagil bitkilerinin Köklerine yerleşen ve burada yumrular oluşturan Rhizobium meliloti ve Rhizobium leguminosarum gibi bakteriler rol almaktadır. Ayrıca bazı küf mantarları ve aktinomisetlerin de bitkiler ile simbiyotik yaşayarak azot bağladıkları ifade edilmektedir. Simbiyotik olmayan azot bağlanması olayında ise nötral reaksiyonlu toprakta Azotobacter gibi, asit reaksiyonlu toprakta ise Clostridium pasteurianum gibi, alkali topraklarda ise siyanobakteriler gibi bakteriler görev alırlar. Bu özelliğe sahip bakteriler, sentezledikleri "nitrogenaz" enzimleri sayesinde serbest azot bağlama yeteneğindedirler. Şekil 1.’de azot çevrimi ve etkili mikroorganizmalar özetlenmiştir.
Denitrifikasyon yapan bakteriler

Denitrifikasyon olayı, Proteobacter’lerden ve Archaea’lere kadar olan prokaryotlar arasında geniş bir dağılım göstermektedir. 
Denitrifikasyon üzerinde yapılan çok sayıdaki araştırma sonucunda, Achromobacter, cinetobacter, Aeromonas, Alcaligenes,
Aquaspirillum, Azospirillum, Bacillus, Beggiatoa, Chromobacterium, Clostridium, Desulfovibrio, Erythrobacter, Gallionella, Halobacterium, Halomonas, Hyphomicrobium, Neisseria, Paracoccus, Propionibacterium, Psedomonas, Rhizobium, Rhodopseudomonas, Thiobacillus, Vibrio ve Xanthomonas cinslerine ait çok sayıda bakterinin denitrifikasyon aktivitesine sahip olduğU saptanmıştır
Her Ne kadar denitrifikasyon yapan bakteri sayısı fazla ise de, NO3 giderimi amacıyla üzerinde araştırma yapılan türlerin başlıcaları Pseudomonas aeruginosa, Pseudomonas fluorescens, Pseudomonas stutzeri, Paracoccus
denitrificans, Thiobacillusdenitrificans ve Bacillus licheniformis’' tir.
Road to Rhode Island

| "Road to Rhode Island" |
| --- | --- |
Family Guy bölümü
Bölüm no.: 2. sezon 13. bölüm
Yönetmen: Scott Wood
Senarist: Steve Callaghan
Prodüksiyon no.: 2ACX12
Yayın tarihi: 30 Mayıs 2000 (2000-05-30)
Konuk oyuncular
 Victoria Principal, Dr. Amanda Rebecca rolünde  Danny Smith, çeşitli karakterler rollerinde  Brian Doyle-Murray, Luke rolünde  Wally Wingert, çeşitli karakterler rollerinde 
Bölüm kronolojisi
← Önceki "Fifteen Minutes of Shame" Sonraki → "Let's Go to the Hop"
Family Guy (2. sezon) Family Guy bölümleri listesi
"Road to Rhode Island'" (Türkçe: Road Island Yolunda), komedi dizisi Family Guy'ın ikinci sezonunun on üçüncü ve 'Road To...' (Türkçe: ...yolunda) bölümlerinin ilk bölümü olup, Fox kanalında 30 Mayıs 2000 (2000-05-30)'de yayımlandı. Bölümde Brian, büyükanne ve babasının Kaliforniya'daki evinde kaldığı Stewie'yi getirmeye gönüllü olur ancak ikili dönüş yolunda uçağı kaçırır ve bunun sonucunda yürüyerek Quahog'a geri dönmek zorunda kalır. O sırada Peter, bir porno yıldızı tarafından sunulan evlilik danışmanlığı programına bağımlı olur.
Bölüm, Dan Povenmire tarafından yönetildi ve Gary Janetti tarafından yazıldı. Bölümde Victoria Principal, Dr. Amanda Rebecca; Danny Smith ve Wally Wingert ise çeşitli karakterler rollerinde konuk oyuncu olarak görev aldılar. Bölümün fikri, dizinin yaratıcısı Seth MacFarlane'e aittir ve MacFarlane bu fikre, 1940'larda yayımlanan ve Bing Crosby, Bob Hope ve Dorothy Lamour'un rol aldığı ve kendisinin de severek izlediği Road to... komedi dizisinden esinlenerek ulaştı. Bölüm, televizyon eleştirmenlerinden genel olarak olumlu yorumlar aldı ve Bir Saatten Kısa Süren En İyi Animasyon Programı için Primetime Emmy Ödülü'ne aday gösterildi ancak ödülü Simpsonlar bölümü "Behind the Laughter"a kaptırdı.