stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ebû Said Bahadır
Yaşamı > Emir Çoban'ın nüfuzu altına girmesi

Ebû Said tahta çıktığında 12 yaşındaydı ve iktidar başkumandan Emir Çoban'ın elindeydi. Hükümdarlığının başlarında, Emir Çoban'ın entrikaları sonucu âlim ve vezir Fazullah Reşîdüddîn'in kafasını kestirdi. Ebû Said'ın kız kardeşi Sati Beg ile evli olan Emir Çoban, böylece ülkenin en nüfuzlu kişisi haline geldi. 1325'te Çoban, Altın Ordu hanı Muhammed Uzbek komutasında bir orduyu daha yendi ve onların topraklarını istila etti.
Ebû Said, Çoban'ın kızı Bağdat Hatun'a âşık oldu. Bağdat Hatun, nüfuzlu biri olan Hasan Büzürg'la evliydi. Ebû Said, Hasan Büzürg'u Bağdat Hatun'dan boşanmaya mecbur etti ve sonra da kendisi Bağdat Hatun ile  evlendi.
Yaşamı > Çobanoğulları'nın yönetinden uzaklaştırılması

Çoban ve oğulları devlet hazinesini istedikleri gibi harcıyorlardı. Ebû Said'in Bağdad Hatun'la evlenmesine Çoban'ın karşı çıkması da ilişkilerini bozmuştu. 1326'da Çoban ve oğulları, saldırmaya hazırlanan Çağataylar'a karşı bir sefere çıkıp oğullarından bir tek Demask Kaca'yı sarayda bırakınca Ebu Said bu fırsattan yararlandı. Ağustos 1327'de Ebu Said, Olcaytu'nun cariyelerinden biriyle ilişkilerini bahane ederek Demask Kaca'yı öldürttü. Daha sonra Ebu Said, Çoban ve oğullarına karşı bir kampanya başlattı. Ordusu tarafından terkedilince Çoban kaçmak zorunda kaldı. Ebu Said, Çoban'ın yanına sığınmış olduğu Herat valisine emir yollayarak Çoban'ı öldürttü. Bu arada Memluklar'a sığınan Çoban'ın oğlu Timurtaş da, Ebû Said'in talebi üzerine Memluk sultanı En-Nasır Muhammed tarafından öldürtüldü.
Yaşamı > Sultan Ebû Said Bahâdir dönemi ve sonrasında “Bâtınîllik” hareketleri

Nezarî ve Kuhistanî gibi Şîʿa-i Bâtıniye dâîleri ise Moğollar'ın aldıkları bu ağır yenilgiden hiç de müteessir olmayıp, bilâkis olanca güçleriyle Kuhistan ve Kom gibi koyu Bâtınî merkezlerinde fa'aliyet ve neşriyâtlarına olanca güçleriyle devam ettiler.
Şirâzlı Kadı'ûl-Kazat Muhabb'ed-Dîn Ebû İbrahim Temimî'nin sarf ettiği tüm çabalara rağmen Faris vilâyeti ahalisi “Şîʿa-i Bâtın’îyye” mezhebine girmişlerdi.
Olcaytu’nun vefatından sonra tahta oturan İlhanlı hükümdârı Ebû Said Bahâdir Han’ın sünnîleri himâye etmesi neticesi devrin meşhur sufîlerinden Alâ’ed-Devle Semnanî ile Abd’ûr-Razzak Kâşî’nin zâviyeleri epey alâka ve ehemmiyet görmeğe başlamıştı.
Maverâünnehir’de bir yüzyıldan daha uzun süren buhranların sebepleri arasında “Sultan Ebû Said Bahâdir” iktidarının yetersizliği ve Şiî dâ’îlerle girişmiş olduğu mücadeleler başta gelmekteydi.
Ebû Said Bahâdir Han'ın H. 736 / M. 1336 tarihinde vefatı üzerine Hulâgû’nun erkek evlâdından gelen soyu da böylece tamamen kurumuş oldu. Ebû Said’in vefatını müteakip ortaya bazı küçük devletçikler ortaya çıktı. Bu yeni “Emaretler” arasında en fazla göze çarpan iki hükümetten birisi “Emîr Çoban” diğeri ise “İlkâniyan” adını alan Celâyiroğulları’ndan “Emîr Hasan” sülâlesiydi. Muzafferîler de, Serbedârlar da siyâsi birer oluşum yarattıktan sonra Timur’un ortaya çıkmasıyla yok olup gittiler.
Ayrıca bakınız: İlhanlılar, Çobanoğulları, Celayirîler, Serbedâriler, Muzafferîler (İran) ve İlhanlılar devrinde Aleviler
Yaşamı > Sultan Ebû Said Bahâdir dönemi ve sonrasında “Bâtınîllik” hareketleri > Bu devirde Alevî-Bâtınî tekkelerin hükûmetler üzerindeki itibârları

İmamiyye’nin ulularından addedilen “Seyyid Kıvâm’ed-Dîn Mer’aşî”, Şiîliğin en kuvvetli câzibe merkezi olarak hizmet veren ve Horasan bölgesinin merkezî konumunda bulunan Âmûl kentindeki tekkesinden, bütün “Şîʿa-i Bâtınî’yye” hareketlerini denetim altında tutmaktaydı. Bu devirde Horasan Valisi olan “Efrasiyab” da derviş elbisesi giyerek Seyyid Kıvâm'ed-Dîn Mer'aşî'ye intisap edenler arasında yer almıştı. Fakat daha sonra Seyyid Kıvâm'ed-Dîn'in yükselen şöhreti karşısında kaygılanan öteki Âmûl âlimleriyle ittifak kurarak neyfedilmek üzere Kıvâm'ed-Dîn'i hapsettirdi. O gece Efrasiyab'ın veliâhtı Seyf'ed-Dîn'in aniden vefat etmesi halkın Seyyid hakkındaki i'tikatlarının daha da kuvvetlenmesine sebep oldu. Halk zindana hücum ederek Seyyid Kıvâm'ed-Dîn'i oradan kurtarıp başlar üzerinde taşıyarak “Rabo” köyündeki tekkesine getirdiler. H. 730 / M. 1330 tarihinde ise Kıvâm'ed-Dîn'nin üzerine Efrasiyab komutasında hücuma kalkan “kuvayi te’dibiye” de ağır bir yenilgiye uğradı. Bu müsademede Efrasiyab ile birlikte bulunan üç oğlu da Seyyid'in müridleri tarafından öldürüldü. Üç yüz dervişiyle birlikte Mazenderan dağlarının en sarp yerlerine çekilen “Seyyid Kıvâm’ed-Dîn Mer’aşî” o yörelerin mutlak hâkimi oldu.
Yaşamı > Sultan Ebû Said Bahâdir dönemi ve sonrasında “Bâtınîllik” hareketleri > Serbedârlar devrinde “Alevî-Bâtınîllik” hareketleri

Ayrıca bakınız: Serbedâriler
Serbedârlar tarafından sürekli olarak desteklenen ve himaye edilen Şia-i Bâtıniye mezhebi bu sayede yaptığı hamlelerle yeniden hayât bulmağa uğraşmaktaydı. Serbedârlar hükûmeti Horasan'da meşhur Ebû Bekir Beyhakî’nin de memleketi olan Beyhak kasabasına bağlı “Şîʿa-i Bâtıniye” mezhebinin en yaygın olduğu “Paştin” köyünde doğan Abd'ûr-Razzak adında bir kişi tarafından kurulmuştu. Şeyh Cevrî'nin hâlifesi Emîr Seyyid İzz'ed-Dîn Suğundî'nin nâkibi olan “Seyyid Kıvâm’ed-Dîn” daha İlhanlılar devrinde “Mazenderan” ve “Sari” yörelerinde şiddetli Şiî propagandalarını başlatmış bulunmaktaydı. Bu devirde Horasan’da hiç eksik olmayan isyânların başında mutlaka bir şeyh ya da Şia-i Bâtıniye tarafından idare edilmekte olan bir zâviye bulunmaktaydı. H. 737 / M. 1337 yılında Serbedârlar Hükûmeti’nin kurucusu olan Abd’ûr-Razzak’ın kardeşi Vecd’ed-Dîn’in de aralarında yer aldığı çok mühim kuvvetlerle Tus şehrinin üzerine yürüyen Hasan Cevrî müridlerinden “Derviş Aziz” tarafından Horasan'da büyük bir ihtilâl çıkartıldı. Türkistan, Belh, Tirmiz, Herat, Hâf, Khûhistan, Kerman, Meşhed, Nişapur gibi büyük şehirlerin tamamı Hasan Cevrî müridlerinin denetimi altına alındı.
Yaşamı > Ölümü ve sonası

Ancak, Ebu Said bir varis bırakmadan veya halef seçmeden 1335'te Karabağ'da öldü. Tuluy Han'ın hanedanından Arpa Han yönetimi ele geçirdi. Arpa, Bağdat Hatun'un Ebu Said'i öldürtmüş olduğunu iddia ederek onu idam ettirdi.
Ebu Said'in ölümünü izleyen yıllarda İlhanlı devleti, güçlü ailelerin (Çobanîler, Celayirîler) birbirleriyle mücadeleleri ve Serbedâriler gibi dinî-siyasi oluşumların faaliyetleri ile zayıfladı. İlhanlı devleti bütünlüğünü kaybetti, Moğollar, Türkler ve Persler tarafından yönetilen küçük krallıklara parçalandı. Seyyah İbni Battuta, İran'a ikinci gelişinde, 20 yıl önce o kadar muazzam olan bir diyarın bu kadar hızlı erimesine hayret etmiştir.
Bibliografya

Atwood, Christopher P. (2004). The Encyclopedia of Mongolia and the Mongol Empire. Facts on File, Inc. ISBN 0-8160-4671-9. (İngilizce)
Roux, Jean-Paul (1993), Histoire de l'Empire Mongol, Paris:Fayard, ISBN 2-213-03164-9 (Fransızca)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |


| Önce gelen: Muhammed Hüdabende (Olcaytu)  (1304 - 1316) |  İlhanlılar İmparatorluğu Hulagu Hanedanı 1316 - 1335 | Sonra gelen: Arpa Han Toluy Han Hanedanı (1335–1336) |
| g t İlhanlı hükümdarları |
| --- | --- | --- |
| İlhanlılar | Hülagû Han (1256–1265) • Abaka Han (1265–1282) • Ahmed Teküder (1282–1284) • Argun Han (1284–1291) • Geyhatu Han (1291–1295) • Baydu Han (1295) • Gazan Han (1295–1304) • Olcaytu (1304–1316) • Ebu Said Bahadır (1316–1335) |  |
| Börçigin | Arpa Han (1335–1336) |  |
| İlhanlılar | Musa Han (1336) |  |
| İlhanlılar (Celâyir Sultanlığı) | Muhammed Han (1336–1338) • Cihan Timur (1339–1340) |  |
| İlhanlılar (Çobanoğulları) | Satıbey Hatun (1338–1339) • Süleyman Han (1339–1343) • II. Gazan Han (1356–1357) |  |
| Bilinmeyen (Çobanoğulları) | Anuşirvan (1344–1356) |  |
| Börçigin | Toga Timur Han (1335–1353) • Lokman Han (1353–1388) |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 1240990758  VIAF: 2860163159955001640006
Gökköy
Yerleşim yerleri

Gökköy, Altıeylül - Balıkesir ili Altıeylül ilçesine bağlı mahalle
Gökköy, Kepsut - Balıkesir ili Kepsut ilçesine bağlı mahalle
Gökköy, Lapseki - Çanakkale ili Lapseki ilçesine bağlı köy
Gökköy, Çorum - Çorum ili merkez ilçesine bağlı köy
Gökköy, Salihli - Manisa ili Salihli ilçesine bağlı mahalle
Gökköy, Almus - Tokat ili Almus ilçesine bağlı köy
Jülide Sarıeroğlu

| Jülide Sarıeroğlu |
| --- | --- |

Sarıeroğlu, 2018
Türkiye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı
Görev süresi 19 Temmuz 2017 - 10 Temmuz 2018
Başbakan: Binali Yıldırım
Yerine geldiği: Mehmet Müezzinoğlu
Yerine gelen: Zehra Zümrüt Selçuk
Türkiye Büyük Millet Meclisi 25, 26, 27 ve 28. Dönem Milletvekili
Görevde
Makama geliş  23 Haziran 2015
Seçim bölgesi: Haziran 2015 - Ankara Kasım 2015 - Ankara 2018 - Adana 2023 - Ankara
Kişisel bilgiler
Doğum: 7 Haziran 1979 (45 yaşında) Adana, Türkiye
Partisi: Adalet ve Kalkınma Partisi
Bitirdiği okul: Gazi Üniversitesi
Mesleği: İşçi ekonomisti, sendikacı, kurgu dışı yazar, siyasetçi
Jülide Sarıeroğlu (d. 7 Haziran 1979), Türk çalışma ekonomisti, sendikacı, siyasetçi.
TBMM 25, 26, 28. dönem Ankara, 27. dönem Adana milletvekili olarak görev yaptı. 19 Temmuz 2017 - 10 Temmuz 2018 tarihleri arasında Yıldırım Kabinesinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik bakanı idi.
Yaşamı > İlk yılları ve eğitimi

7 Haziran 1979 tarihinde Adana'da doğdu. Babasının adı Şadi, annesinin adı Kadriye'dir. İlk, orta ve lise öğrenimini Adana'da, lisans öğrenimini Ankara'da Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bölümü'nde tamamladı.
Hak-İş Konfederasyonu çatısı altındaki Öz Sağlık-İş Sendikas'nda genel başkan, Hak-İş'te Kadın Komitesi Başkanı ve Sosyal politikalardan sorumlu genel başkan danışmanı olarak görev yaptı.
Yaşamı > Siyasi yaşamı

Sarıeroğlu, 2008-2015 yılları arasında AK Parti Genel Merkez Kadın Kollarında Merkez Karar Yönetim Kurulu üyesi idi.
2009 Türkiye yerel seçimlerinde Çankaya Belediyesi AK Parti Belediye meclis üyesi olarak seçildi.
Haziran 2015 genel seçimlerinde  ve Kasım 2015 Türkiye genel seçimlerinde milletvekili adayı oldu. AK Parti Ankara (1. Bölge) milletvekili olarak meclise girdi. Mecliste  İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu üye olarak  "12 Eylül Askeri darbesinden Sonra Oluşturulan Diyarbakır 5 No’lu Cezaevi İnceleme Alt Komisyonu"nda görev aldı. "İşçi Sağlığı ve İş Güvenliğini İnceleme Alt Komisyonu"na başkanlık yaptı.
2016 ve 2017 yıllarında da Merkez Karar Yönetim Kurulu üyesi olarak seçildi. 17 Haziran 2016 - 20 Temmuz 2017 tarihleri arasında Genel Merkez Tanıtım ve Medya Başkan Yardımcılığı görevinde bulundu.
19 Temmuz 2017 tarihinde yapılan kabine değişikliğinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik bakanlığına getirildi.
2018 genel seçimlerinde AK Parti'den Adana milletvekili seçildi. Aynı zamanda Ak Parti Genel Başkan Yardımcısı ve Sosyal Politikalar Başkanlığını yürüttü.
2023 genel seçimlerinde AK Parti Ankara milletvekili olarak yeniden meclise girdi
Çalışan kadınların hakları, kayıtlı çalışmanın avantajları, iş arama teknikleri, çocuk hakları ve AB ülkelerindeki sosyal diyalog örnekleri hakkında bazı pratik kitapların yazarıdır.
Kitapları

Kadın Çalışmaları El Kitabı - Çalışan Kadınlar: Hakları ve Yeni Yasal Düzenlemeler
Kayıtlı Çalışmanın Avantajları
İş Arama Teknikleri
Çocuk Hakları
AB Ülkelerinde Sosyal Diyalog Örnekleri
Türkiye millî futbol takımı maçları listesi

Türkiye millî futbol takımı maçları listesi, Türkiye millî futbol takımının 26 Ekim 1923 tarihinden itibaren oynadığı tüm maçların listesidir.
1923 - 1929

| No | Tarih | Sonuç | Rakip |  | Yer | Turnuva | Not |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 26.10.1923 | 2:2 |  Romanya | H | İstanbul |  | İlk Uluslararası maç   Romanya'ya karşı ilk uluslararası maç |
| 2. | 25.05.1924 | 2:5 |  Çekoslovakya | * | Paris (FRA) | Olimpiyat Oyunları | Çekoslovakya'ya karşı ilk uluslararası maç |
| 3. | 17.06.1924 | 4:2 |  Finlandiya | D | Helsinki (FIN) |  | Finlandiya'ya karşı ilk uluslararası maç   İlk galibiyet |
| 4. | 19.06.1924 | 4:1 |  Estonya | D | Tallinn (EST) |  | Estonya'ya karşı ilk uluslararası maç |
| 5. | 22.06.1924 | 3:1 |  Letonya | D | Riga (LAT) |  | Letonya'ya karşı ilk uluslararası maç |
| 6. | 29.06.1924 | 0:2 |  Polonya | D | Łódź (POL) |  | Polonya'ya karşı ilk uluslararası maç |
| 7. | 16.11.1924 | 0:3 |  Sovyetler Birliği | D | Moskova (URS, bugün RUS) |  | SSCB'ye karşı ilk uluslararası maç |
| 8. | 10.04.1925 | 2:1 |  Bulgaristan | E | İstanbul |  | Bulgaristan'a karşı ilk uluslararası maç |
| 9. | 01.05.1925 | 2:1 |  Romanya | D | Bükreş (ROM) |  | Romanya'ya karşı ilk galibiyet |
| 10. | 15.05.1925 | 1:2 |  Sovyetler Birliği | E | Ankara |  |  |
| 11. | 02.10.1925 | 1:2 |  Polonya | E | İstanbul |  |  |
| 12. | 07.05.1926 | 1:3 |  Romanya | E | İstanbul |  |  |
| 13. | 12.09.1926 | 1:6 |  Polonya | D | Lemberg (POL, bugün UKR) |  |  |
| 14. | 17.07.1927 | 3:3 |  Bulgaristan | D | Sofya (BUL) |  |  |
| 15. | 14.10.1927 | 3:1 |  Bulgaristan | E | İstanbul |  |  |
| 16. | 08.04.1928 | 1:2 |  Yugoslavya | D | Zagreb (YUG, bugün CRO) |  | Yugoslavya'ya karşı ilk uluslararası maç |
| 17. | 15.04.1928 | 2:4 |  Romanya | D | Arad (ROM) |  |  |
| 18. | 28.05.1928 | 1:7 |  Mısır | * | Amsterdam (NED) | Yaz Olimpiyatları | Bir Afrika takımına karşı ilk uluslararası maç   Mısır'a karşı ilk uluslararası maç |
1930 - 1939

| No | Tarih | Sonuç | Rakip |  | Yer | Turnuva | Not |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 19. | 27.09.1931 | 1:5 |  Bulgaristan | D | Sofya (BUL) | Balkan Kupası |  |
| 20. | 02.10.1931 | 2:0 |  Yugoslavya | D | Sofya (BUL) | Balkan Kupası | Yugoslavya'ya karşı ilk galibiyet |
| 21. | 17.04.1932 | 1:2 |  Macaristan | E | İstanbul |  | Macaristan'a karşı ilk uluslararası maç |
| 22. | 22.04.1932 | 1:4 |  Macaristan | E | İstanbul |  |  |
| 23. | 04.11.1932 | 2:3 |  Bulgaristan | E | İstanbul |  |  |
| 24. | 12.07.1936 | 3:3 |  Yugoslavya | E | İstanbul |  |  |
| 25. | 03.08.1936 | 0:4 |  Norveç | * | Berlin (GER) | Yaz Olimpiyatları | Norveç'e karşı ilk uluslararası maç   Norveç'e karşı en farklı mağlubiyet |
| 26. | 01.08.1937 | 1:3 |  Yugoslavya | D | Belgrad (YUG, bugün SRB) |  |  |
1940 - 1949

| No | Tarih | Sonuç | Rakip |  | Yer | Turnuva | Not |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 27. | 23.04.1948 | 3:1 |  Yunanistan | D | Atina (GRE) |  | Yunanistan'a karşı ilk uluslararası maç |
| 28. | 30.05.1948 | 0:1 |  Avusturya | E | İstanbul |  | Avusturya'ya karşı ilk uluslararası maç |
| 29. | 02.08.1948 | 4:0 |  Çin | * | Londra (ENG) | Yaz Olimpiyatları | Çin'e karşı ilk uluslararası maç   Çin'e karşı en farklı galibiyet |
| 30. | 05.08.1948 | 1:3 |  Yugoslavya | * | Londra (ENG) | Yaz Olimpiyatları |  |
| 31. | 28.11.1948 | 2:1 |  Yunanistan | E | İstanbul |  |  |
| 32. | 20.03.1949 | 0:1 |  Avusturya | D | Viyana (AUT) |  |  |
| 33. | 13.05.1949 | 3:2 |  Mısır | * | Atina (GRE) | Akdeniz Kupası | Mısır'a karşı ilk galibiyet |
| 34. | 15.05.1949 | 2:1 |  Yunanistan | * | Atina (GRE) | Akdeniz Kupası |  |
| 35. | 20.05.1949 | 2:3 |  İtalya | * | Atina (GRE) | Akdeniz Kupası | İtalya karşısında ilk uluslararası maç |
| 36. | 20.11.1949 | 7:0 |  Suriye | E | İstanbul | DK 1950-Elemeler | Suriye'ye karşı ilk uluslararası maç   En farklı üç galibiyetten biri   Suriye'ye karşı en farklı galibiyet |
İstatistik > Konfederasyon

| Konfederasyon | Sayı | Galibiyet | Beraberlik | Mağlubiyet | Attığı gol | Yediği gol | Av>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| UEFA (Avrupa) | 556 | 206 | 129 | 221 | 734 | 839 | -105 |
| AFC (Asya) | 31 | 22 | 6 | 3 | 73 | 22 | +51 |
| CAF (Afrika) | 24 | 8 | 9 | 7 | 31 | 26 | +5 |
| CONMEBOL (Güney Amerika) | 13 | 3 | 4 | 6 | 10 | 15 | -5 |
| CONCACAF (Kuzey ve Orta Amerika) | 10 | 6 | 2 | 2 | 17 | 8 | +9 |
| OFC (Okyanusya) | 3 | 3 | 0 | 0 | 6 | 2 | +4 |
| Toplam | 637 | 248 | 150 | 239 | 871 | 912 | –41 |
İstatistik > Etkinlikler

| Turnuva | Sayı | Galibiyet | Beraberlik | Mağlubiyet | Attığı gol | Yediği gol | Av>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Dostluk-Hazırlık | 280 | 103 | 76 | 101 | 358 | 399 | -41 |
| Dünya Kupası | 10 | 5 | 1 | 4 | 20 | 17 | +3 |
| Dünya Kupası Elemeleri | 139 | 53 | 27 | 59 | 204 | 206 | -2 |
| Avrupa Şampiyonası | 23 | 7 | 2 | 14 | 22 | 38 | -16 |
| Avrupa Şampiyonası Elemeleri | 128 | 56 | 31 | 41 | 166 | 159 | +7 |
| Uluslar Ligi | 22 | 9 | 6 | 7 | 37 | 26 | +11 |
| FIFA Konfederasyonlar Kupası | 5 | 2 | 1 | 2 | 8 | 8 | 0 |
| Yaz Olimpiyatları | 5 | 1 | 0 | 4 | 8 | 19 | -11 |
| Akdeniz Kupası | 8 | 3 | 2 | 3 | 13 | 11 | +2 |
| Balkan Kupası | 8 | 3 | 1 | 4 | 13 | 20 | -7 |
| ECO Kupası | 9 | 6 | 3 | 0 | 22 | 9 | +13 |
| Toplam | 637 | 248 | 150 | 239 | 871 | 912 | −41 |
İstatistik > Şehirler

Türkiye millî futbol takımı iç saha maçlarını bugüne kadar Türkiye'nin 19 farklı şehrinde oynamıştır.
Takımın iç saha maçlarına en çok ev sahipliği yapan şehir 146 maçla İstanbul olmuştur. İstanbul'u İzmir, Ankara ve Antalya izlemektedir. Diyarbakır, Kocaeli, Manisa, Mersin, Rize ve Sivas ise Türkiye'nin bir maçına ev sahipliği yapmıştır.
Türkiye, iç saha maçlarını kuruluşunun ardından ilk 45 yılda yalnızca İstanbul ve Ankara'da oynamıştır. 1968'de ilk kez Türkiye'nin bir maçına ev sahipliği yapan İzmir, özellikle 1970-1990 arasında pek çok maça ev sahipliği yapmış ve Ankara'yı geride bırakmıştır.
2010'lu yıllarda Türkiye Futbol Federasyonu, Anadolu'da yenilenen stadyumlarda maçlar yapmaya ağırlık vermiştir. Bu kararda İstanbul'da oynanan maçlarda yaşanan olaylar da etkili olmuştur. 1984'te ülkenin üç büyük şehrinin ardından bir millî takım maçına ev sahipliği yapan ilk şehir olan Antalya, 2016'ya kadar 2 maça, 2016-2018 yıllarında ise 7 maça ev sahipliği yapmıştır. Aynı dönemde Konya ve Eskişehir TFF'nin özellikle resmî maçlar için tercih ettiği şehirler olmuştur.
Ankara
Bursa
İstanbul
Kocaeli
Diyarbakır
Eskişehir
Manisa
İzmir
Denizli
Antalya
Konya
Sivas
Mersin
Adana
Kayseri
Samsun
Gaziantep
Trabzon
Rize
Emin Özdemir

| Emin Özdemir |
| --- | --- |
Doğum: Emin Özdemir 1931 Kemaliye, Erzincan
Ölüm: 1 Eylül 2017 (86 yaşında)
Defin yeri: Cebeci Asri Mezarlığı, Ankara
Meslek: Akademisyen · yazar · dilbilimci
Eğitim: Gazi Üniversitesi

Emin Özdemir (1931, Kemaliye, 1 Eylül 2017, Ankara), Türk akademisyen, dilbilimci ve edebiyat araştırmacısı. Köy Enstitüsü çıkışlıdır. Bir süre öğretmelik yapmış ardından Gazi Üniversitesi'nde eğitimine devam etmiştir. Bir süre Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunduktan sonra geri dönüp Hacettepe Üniversitesi ve Ankara Üniversitesi'nde akademisyenlik yapmıştır. Şiir yazmayı çok önceden bırakmış olup daha çok edebiyat araştırmalarına yönelmiş, çeşitli dergilerde Türkçenin özleştirilmesini savunmuştur.
Yaşamı

Erzincan Kemaliye'de bir köyde 1931 yılında dünyaya geldi. İlköğretimini köy okulunda tamamladıktan sonra Pamukpınar Köy Enstitüsünde eğitim gördü (1948). Bu okuldaki yıllarında dünya ve Türk edebiyatından seçkiler okumaya devam edip yazılar yazdı. Mezuniyet sonrasında Kemaliye'de farklı okullarda 3 yıl öğretmenlik yaptı. Yaşadığı çevre ve dönem koşullarının da etkisiyle Toplumcu gerçekçi anlayışta öyküler verdi. Bu yıllarında Varlık dergisinde “Köyden Sesler” başlığı altında köy sorunlarını ele alan yazılar kaleme aldı. Eğitimine Ankara'da Gazi Eğitim Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünde devam etti. Varlık, Pazar Postası
ve Kaynak gibi dergilerde öğrencilik yılları ürünlerini verdi. Öğretmeni Mustafa Nihat Özön'un eleştirileri sonrasında şiir yazmayı bıraktı.
Millî Eğitim Bakanlığı'nın açtığı bir sınavda başarı göstererek 1960 yılında Amerika Birleşik Devletleri'ne gitti. Columbia Üniversitesi'nde “değişik düzeylere göre metin yazma ve anlatım teknikleri” dersleri aldı (1963). Ülkesine geri dönünce mezun olduğu Gazi Üniversitesi'nde çalışmalarına devam etti. Daha sonra Hacettepe Üniversitesi ve Ankara Üniversitesi'ne farklı konumlarda başkanlık ve akademisyenlik yaptı ve 1996'da emekli oldu. TÜBİTAK Bilim ve Teknik ve Bilim Çocuk dergilerinde yayın danışmanlığı görevlerinde bulundu. Türk Dil Kurumu'nda Yönetim ve Yürütme Kurulu üyelikleri ile Terim Kolu Başkanlığı yapttı. Varlık ve Türk Dili dergilerinde Türkçenin özleştirilmesi, geliştirilmesi ve zenginleştirilmesi konularında yazdığı yazılar ile de ön plana çıktı. Aynı zamanda TRT'de uzun yıllar yayımlanan Bir Kelime Bir İşlem programı için kelime analizlerinde bulundu. Kanser tedavisi gören Özdemir, Eylül 2017'de öldü. Daha sonra Cebeci Asri Mezarlığı'na defnedildi.
"Göğüne Sığmayan Bulut – Emin Özdemir Kitabı" adlı eser yazarın yaşamı ve düşünce sistemi hakkında önemli bilgiler içermektedir. Söyleyişi benzeri olan bu kitabın yazarı ise Hatice Aydoğdu'dur.
2018'den bu yana Dil Derneği Emin Özdemir Ödülü düzenlenmektedir.
Eserleri

Özdemir'in verdiği eserler şu şekildedir:
Türk ve Dünya Edebiyatı (1980)
Türk ve Dünya Edebiyatında Dönemler-Yönelimler (3. baskı, 1999)
Edebiyat Bilgileri Sözlüğü (1991)
Yazı ve Yazınsal Türler (1981)
Yazma Tekniği (1966)
Yazmak Sanatı- Kompozisyon (Adnan Binyazar’la birlikte 1969)
Güzel ve Etkili Konuşma Sanatı (1976)
Anlatım Sanatı (11. baskı, 2002)
Okuma Sanatı (3. basım, 1976)
Eleştirel Okuma (4. baskı, 2000)
Okuma ve Metin İnceleme (1991)
Sözcüklerin Vicdanı (2013)
Karadağlı Elena

| Karadağlı Elena |
| --- | --- |
İtalya Kraliçesi

Doğum: Jelena Petrović-Njegoš 8 Ocak 1873(1873-01-08) Çetine, Karadağ Krallığı
Ölüm: 28 Kasım 1952 (79 yaşında) Montpellier, Fransa
Defin: Vicoforte
Eş(ler)i: III. Vittorio Emanuele (e. 1896; ö. 1947)
Çocuk(lar)ı:  Savoylu Prenses Yolanda Margherita Milena Elisabetta Romana Maria (1901–1986)  Savoy Prensesi Mafalda Maria Elisabetta Anna Romana (1902–1944)  Savoy Prensi Umberto Nicola Tommaso Giovanni Maria, Piedmont Prensi  Savoy Prensesi Giovanna Elisabetta Antonia Romana Maria (1907–2000)  Savoy Prensesi Maria Francesca Anna Romana (1914–2001) 
İmza: 
Vlaho Bukovac tarafından 1888'de yapılan genç Elena'nın portresi
Elena'nın Napoli Prensesi dönemi Portresi
Karadağlı Elena (Sırpça; Јелена Петровић Његош / Jelena Petrović Njegoš); (d.8 Ocak 1873 - ö.28 Kasım 1952), 29 Temmuz 1900'den 9 Mayıs 1946'ya kadar Kral III. Vittorio Emmanuel'in eşi olarak İtalya Kraliçesi idi. Vitttorio Emmanuel'in karısı olarak aynı zamanda Etiyopya İmparatoriçesi ve Arnavut Kraliçesi unvanlarını da aldı. Kocası 1943'te resmi olarak bu ünvanlardan feragat ettiğinde kendisinden de her iki unvan da düştü. Elena, Kral I. Nikola ve Karadağ Kraliçesi Milena'nın kızıydı. Azizliğe kabul davasının açılmasıyla birlikte, 2001 yılında Katolik Kilisesi tarafından Tanrı'nın Hizmetkarı ilan edildi.
Biyografi > Erken dönem

O dönemde Karadağ Prensliği'nin başkenti olan Çetine'de doğdu. Aile değerleri ve birliği içinde büyümüştü. Evdeki sohbet Fransızca yapılıyordu. Siyaset ve şiir aynı şekilde tartışılabiliyordu; Petrović-Njegoš ailesindeki alışkanlıklar ve ilişkiler karakter ve kişiliğinin gelişimini çok etkilemedi.
Altı ile on iki yaşları arasında İsviçreli mürebbiye Luisa Neukomm von Hallau'dan (1852–1931) ders aldı. Ardından 18 yaşına kadar Rusya'nın Saint Petersburg kentindeki Smolny Enstitüsü'nde eğitim gördü. Pastel resim, avcılık ve balıkçılıkla ilgileniyordu. Ayrıca Rus İmparatorluk çevresine katıldı ve şiir yazarak Rus edebiyat dergisi Nedelya'da yayınlattı.
Elena utangaç ve içine kapanık ama aynı zamanda oldukça inatçı olarak tanımlanırdı. Geleneklere çok bağlı, hassas bir ruha ve canlı ve meraklı bir zihne sahip olan bu kadın, güçlü bir doğa sevgisine sahipti. En sevdiği çiçek siklamendi. Çok uzun boylu bir kadındı (180 cm. - 5 fit 11 inç).