Santa Clara del Cobre
Tarihçe

Bu bölge, Pátzcuaro Gölü bölgesinin geri kalanı gibi, 12. yüzyıldan itibaren Purépecha halkı tarafından iskân edilmiştir. Purépecha halkı bu bölgede Churucumeo, Cuirindicho, Andicua, Huitzila, Taboreca ve Itziparátzico gibi köyler kurmuş olup modern Santa Clara del Cobre kasabasına en yakın köy Xacuaro'dur. Orta Amerika kültürlerinden yalnızca Oaxaca'daki Purépecha ve Zapotec halkları bakırı yoğun bir şekilde kullanabildi. Bu metal Aztekler arasında nadirdi. Purépecha'lar metalurjide en gelişmiş topluluklardı. Purépecha çan, süsleme, mücevher ve balta gibi aletler yapma becerisiyle metalürjide en ileri seviyedeydi. Ayrıca bakır eşyalara nasıl altın kakacaklarını da biliyorlardı. Buradaki mezarlıklarda balta, maske ve kerpeten gibi bakır eşyalar bulunmuştur. Bunun nedenlerinden biri, bölgede Inguarán ve Opopeo gibi bereketiyle bilinen ve İspanyolları geldiklerinde cezbeden madenlerin bulunmasıdır.
Fetih'in başlangıcında, buradaki yerlilerin çoğu İspanyollardan kaçtı, ancak daha sonra İspanyollar tarafından eski ticaretlerine devam etmek için geri dönmeye ikna edildiler. Vasco de Quiroga'nın Santa Clara bölgesi yerlilerine verdiği teşviklerden biri de büyük bir kazan ile "cazos" üretme hakkıydı. Bunlar bugün hala Meksika'da, genellikle yağ işlemek ya da domuz derisini kızartarak chicharrones yapmak için kullanılmaktadır. Bölgenin müjdelenmesi Keşiş Francisco Villafuerte tarafından gerçekleştirilmiş ve kasaba 1521 yılında Keşiş Martín de Jesús tarafından Santa Clara de Acuero olarak kurulmuştur.
1540 yılında, yerel kaynaklardan değil, kilometrelerce uzaktaki madenlerden elde edilen bakırı eritmek için burada büyük bir demirhane inşa edildi. Eritme işlemi burada yapılıyordu çünkü işlem için cevherden üç kat daha fazla kömür gerekiyordu ve çevredeki ormanlar kömürü sağlıyordu. Kasaba resmi olarak 1553 yılında Santa Clara de los Cobres adıyla kuruldu. Santa Clara, Yeni İspanya'daki en önemli bakır eritme bölgesi haline gelerek kazan, imbik, fıçı, kilise çanı talebini karşıladı ve madeni para basımı için darphaneye bakır gönderdi. 1765 yılında Santa Clara de los Cobres kasabası, Santa María Opopeo ve Santiago de Ario adlı iki Kızılderili yerleşimini bünyesine kattı. Miguel Hidalgo y Costilla 1788 yılında kilisenin papaz yardımcısıydı. Yerleşim 1858 yılında resmi olarak kasaba adını almış ve Cayetano de Portugal'ın onuruna Santa Clara de Portugal olarak adlandırılmıştır.
Bakır üretimi 19. yüzyılın ikinci yarısında zirveye ulaşmıştır. Bu sırada büyük bir yangın kasabayı yok etti ve kasaba 19. yüzyılın sonundan 20. yüzyılın başlarına kadar yoksul kaldı. Kasaba 1910 yılında tekrar yandı ve İspanyol nüfus kasabayı terk ederek yakınlardaki Pátzcuaro ve Morelia'ya gitti, geriye sadece yerliler kaldı. Belediye, Salvador Escalante önderliğinde Francisco I. Madero'yu destekleyen ilk ayaklanmaya sahne olmuştur. Ancak kasaba ekonomik olarak o kadar gerilemişti ki bakırcılık geleneği Dr. Atl tarafından 1921 tarihli klasik eseri The Popular Arts of Mexico'da göz ardı edildi. 1932 yılında kasabanın adı Villa Escalante, belediyenin adı da Salvador Escalante olarak değiştirildi ancak her iki isim de halk arasında hiç kullanılmadı. 1946 yılında bir grup yerel zanaatkâr, bugüne kadar devam eden bir bakır fuarı düzenlemeye karar verdi. Bakır endüstrisi burada süslü testiler, vazolar, orta süsleri ve diğer eşyalar yaparak yeniden canlandı. Ancak, en yakın bakır madenleri 20. yüzyılın ortalarında tükenmiştir. Bugün Santa Clara'ya her hafta gelen 10.000 ton bakır, Meksika ve yurtdışındaki elektrik ve telefon şirketlerinden geri dönüştürülmüş bakır tel ve kablo olarak gelmektedir. 1981 yılında kasaba adını Santa Clara del Cobre olarak değiştirmiş ancak Salvador Escalante'yi belediyenin resmi adı olarak korumuştur.