stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yıldız evrimi
Olgunlaşması > Küçük ve Orta büyüklükte yıldızlar

Büyük yıldızlar yakıtlarını çok hızlı yakarlar ve ömürleri kısa olur. Kırmızı cüce adı verilen küçük yıldızlar yakıtlarını çok yavaş yakar ve on ile yüz milyar yıl arasında yaşamlarını sürdürürler. Yaşamlarının sonuna doğru gittikçe parlaklıklarını kaybeder ve kara cüce hâline dönerler. Böyle yıldızların yaşam süreleri evrenin şimdiki yaşından (13,7 milyar yıl) daha büyük olduğu için kara cücelerin var olması henüz beklenmemektedir.
En azından beşte iki güneş kütlesine sahip olan yıldızlar çekirdeklerindeki hidrojeni tükettiklerinde dış katmanları genişler ve soğuyarak bir kırmızı dev oluşturur. Yaklaşık 5 milyar yıl sonra Güneş kırmızı dev olduğunda o kadar büyük olacak ki Merkür'ü ve büyük olasılıkla Venüs'ü de içine alarak yok edecektir. Kurulan modellemelere göre Güneş'in Dünya'nın şu anki yörüngesinin (1 astronomik birim ya da AU) %99'u kadar genişleyeceği tahmin edilir. Ancak o zamana kadar Güneş'in kütlesinin azalması nedeniyle Dünya'nın yörüngesi  1,7 AU'ya çıkacaktır ve böylece güneşin içinde kalmaktan kurtulacaktır. Ancak Güneş'in parlaklığı birkaç bin katına çıkarken Dünya üzerinde ne okyanus ne de havayuvar (atmosfer) kalacaktır.
Olgunlaşması > Büyük yıldızlar

Dokuz güneş kütlesinden daha fazla kütleye sahip olan yıldızlar helyum yaktıkları aşamada genişleyerek kırmızı süper dev olur. Çekirdekteki bu yakıt da bittikten sonra helyumdan daha ağır elementlerin çekirdek kaynaşmasına devam eder. Sıcaklık ve basınç karbon çekirdek kaynaşmasına yetene kadar çekirdek küçülür. Bu süreç, oksijen, neon, silikon ve kükürtün yakılmasıyla devam eder. Yıldızın yaşamının sonuna doğru yıldızın içindeki soğan katmanları gibi kabuklarda çekirdek kaynaşması gerçekleşebilir. Her kabukta farklı bir element çekirdek kaynaşmasına uğrar. En dışta hidrojen, içeri doğru helyum ve sonra daha ağır elementler diye devam eder.
Son aşamaya, yıldız demir üretmeye başlayınca ulaşılır. Demir atom çekirdeğinin, diğer elementlerin atom çekirdeklerinden daha sıkıca bağlandığı için, çekirdek kaynaşmasına uğradıktan sonra erke açığa çıkarmazlar, dolayısıyla bu süreç erke tüketir. Aynı şekilde daha hafif elementlerin atom çekirdeklerinden daha sıkı bağlandığından bölünüm (fisyon) ile de erke açığa çıkmaz. Görece yaşlı ve çok büyük yıldızların merkezinde büyük ve eylemsiz bir demir çekirdeği toplanır. Daha ağır elementlerin yıldızın yüzeyine çıkarak Wolf-Rayet yıldızı denen nesnelere dönüşür. Bu yıldızların dış gazyuvarının kaçtığı yoğun bir yıldız rüzgârı bulunur.
Yıldız kalıntıları

Bir yıldız yakıtını tükettikten sonra artıkları kütlesine bağlı olarak üç farklı biçim alabilir.
Gelişiminin sonunda, ortalama büyüklükte bir yıldız artık dış katmanlarını kaybederek bir gezegenimsi bulutsuya dönüşür. Eğer dış gazyuvarı döküldükten sonra kalan kütle 1,4 güneş kütlesinden az ise görece oldukça küçük bir nesne (yaklaşık Dünya kadar) hâline gelene kadar küçülür. Daha fazla sıkışmanın oluşması için yeterince büyük olmayan bu yıldızlara beyaz cüce denir. Her ne kadar yıldızlar plazma yuvarları olarak tanımlansalar da beyaz cücenin içindeki eksicik (elektron) yozlaşmış madde artık plazma değildir. Beyaz cüceler oldukça uzun zaman sonra kara cücelere dönüşeceklerdir.
Daha büyük yıldızlarda demir çekirdek artık kendi kütlesini destekleyemeyecek kadar, yani 1,4 güneş kütlesinden daha fazla büyüyene kadar çekirdek kaynaşması devam eder. Çekirdeğin içindeki elektronlara ve protonlara yönlendirilince ve ters beta çözünmesi ya da elektron yakalanması ile patlayıp nötron ve nötrinolar oluşturunca çekirdek birdenbire çöker. Bu çökmenin oluşturduğu şok dalgaları yıldızın geri kalanının bir süpernova olarak patlar. Süpernovalar o kadar parlaktır ki kısa süre içinde bulunduğu gökadanın tamamından daha parlaktır. Samanyolunda oluştuklarında, tarih boyunca daha önce yıldız görülemeyen yerlerde ortaya çıkan "yeni yıldızlar" olarak gözlemlenmişlerdir.
Yıldızın maddesinin çoğu, süpernova patlamasıyla uzaya kaçar ve Yengeç Bulutsusu gibi bulutsuları oluşturur.) Geri kalan bir nötron yıldızı hâline gelir (kendilerini bazen atarca (pulsar) ya da X ışını patlaması şeklinde gösterir) ya da dört güneş kütlesine eşdeğer bir kalıntı bırakacak kadar büyük bir yıldız ise karadelik olur. Bir nötron yıldızında madde, nötron yozlaşmış madde denilen hâlde bulunur ve çekirdekte de kuark maddesi denen daha da egzotik bir yozlaşmış madde bulunur. Karadeliğin içindeki maddenin hâli henüz anlaşılamamıştır.
Ölen yıldızların kaçan dış katmanları yeni yıldız oluşumunda kullanılabilecek ağır elementleri de içerir. Bu ağır elementler kayalık gezegenlerin oluşumuna izin verir. Süpernovalardan ve yıldız rüzgârlarından çıkan akış, yıldızlararası ortamın şekillendirilmesinde önemli rol oynar.
Yıldız kalıntıları > Kara delikler

Ana madde: Kara delik
Yıldızsal kara delikler birkaç güneş kütlesi kadar bir kütleye sahiptirler. Ölmekte olan bir yıldız, eğer Güneş’imizin üç mislinden daha ağırsa, nötron yıldızı düzeyinde kalamaz, çekirdeğindeki tepkime ve yoğunluk artması devam eder ve "kara delik" haline gelir. Yıldızsal kara delik büyük (başlangıç olarak yaklaşık 10 güneş kütlesi kadar kütleli veya daha fazla kütleli) bir yıldızın kalıntısının (artık maddesinin) çekimsel içe çökmesinin ardından doğarlar. Yıldızın kalbinde termonükleer tepkimelerle yanma tamamlandığı zaman, yakıt kalmadığı için, bir süpernova oluşur. Bu süpernova da ardında hızla içe çökecek bir öz kısım bırakabilir.
1939'da Robert Oppenheimer, bu öz kısmın belirli bir sınırdan daha yüksek bir kütleye sahip olması durumunda kütleçekim gücünün kendisini kesinlikle tüm diğer güçlerin üzerine taşıyacağını ve bir kara delik oluşacağını ortaya koymuştur.
Bir kara delik oluşturmak üzere içe çöküş “kütleçekim dalgaları” yaymaya elverişli bir durumdur ki, bu dalgaların yakın bir gelecekte Cascina'daki (İtalya) Virgo  ya da Amerikan LIGO   “girişim aracı” gibi bazı dedektör aygıtlarıyla saptanabileceği sanılmaktadır. Yıldızsal kara delikler günümüzde "X çift yıldızları"nda  ve "mikrokuasar"larda gözlemlenmektedir ve bazı “aktif galaksi çekirdekleri”nde  “akış”ların (Fr.jet) oluşmasına neden olurlar.
NGC 604, Üçgen gökadası içinde dev yıldız oluşum bölgesi.
Yay takımyıldızında yoğun yıldız alanı.
Kedi Gözü bulutsusu, Güneş'le aynı kütledeki bir yıldızın gezegenimsi bulutsu oluşumu.

Yengeç Bulutsusu: yaklaşık olarak 1050 yılında ilk olarak gözlemlenen bir süpernovanın kalıntıları.
M87 gökadasından çıkan bu akış, muhtemelen kütlesi üç milyar güneş kütlesi olan bir dev kara deliğin etkisiyle oluşmuştur. Akışın yalnızca, bize doğru yönelen bir tarafı görünmektedir.
Zita

| Zita |
| --- | --- |

Doğum: 1212 Lucca, Toskana
Ölüm: 27 Nisan 1272 Lucca, Toskana
Kutsayanlar: Katolik Kilisesi
Yortu: 27 Nisan
Zita (1212, Lucca, Toskana - 27 Nisan 1272, Lucca, Toskana), İtalyan azize. Daha sonra 5 Eylül 1696 yılında Papa XII. Innocentus tarafından ‘Azize’ ilan edilmiştir. 27 Nisan'da anılır.
Hayatı

1218'de Toskana'nin Monsagrati köyünde dünyaya geldi. Henüz 12 yaşındayken Fatinelli ailesinin evinde hizmetçi oldu. Ev sahibeleri tarafından güç koşullarda çalıştırıldı, dövüldü. Diğer hizmetçiler tarafından da benzer muameleler gördü. Tüm bu koşullara karşı kendisine karşı kötü davrananlara ve ev sahibelerine karşı saygı ve sevgisini hiç eksiltmedi. İnancının gücünün kendisine kötülük yapanları bile etkileyerek dönüştürdüğü söylenir.
Zita kendisine yükletilen işlerin Tanrı tarafından takdir edildiğine inanmış biriydi. Ev sahibeleri ve çalışanlardan çok önce kalkıp ibadet ettiği bilinmektedir. Zita ile ilgili anlatılan bir hikâyede onun kendi ve efendilerinin yiyeceklerini fakirlere verdiği söylenir. Bir gün diğer hizmetçiler durumu aileye bildirdiklerinde yapılan araştırmada Fatinelli'nin mutfağında ekmek yapan meleklerle karşılaştıkları söylenir. Zita, Fatinelli ailesinin evinde 1272 tarihinde ölmüştür.
Konuyla ilgili yayınlar

Recipe for St. Zita's Bread 23 Haziran 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. from Cook's Blessings, The by Demetria Taylor, Random House, New York, 1965. (Actually a perfectly modern recipe: it makes no claims to resemble loaves made in thirteenth-century Lucca.)
St. Zita 4 Temmuz 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. is a short account of Zita's life published by St. Charles Borromeo Catholic Church, Picayune, MS, USA. It gives no sources.
Life of St. Zita - Butler 30 Mart 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Life of St. Zita - Taken from Vol. IV of "The Lives or the Fathers, Martyrs and Other Principal Saints" by the Rev. Alban Butler, the 1864 edition published by D. & J. Sadlier, & Company)
SCTP

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
İnternet iletişim kuralları dizisi   OSI modeli
|  | Katman | İletişim kuralları |
| 7. | Uygulama katmanı | HTTP, DNS, SMTP, FTP, TFTP, UUCP, NNTP, SSL, SSH, IRC, SNMP, SIP, RTP, Telnet, ... |
| 6. | Sunum katmanı | ISO 8822, ISO 8823, ISO 8824, ITU-T T.73, ITU-T X.409, ... |
| 5. | Oturum katmanı | NFS, SMB, ISO 8326, ISO 8327, ITU-T T.6299, ... |
| 4. | Ulaşım katmanı | TCP, UDP, SCTP, DCCP, ... |
| 3. | Ağ katmanı | IP, IPv4, IPv6, ICMP, ARP, İnternet Grup Yönetim Protokolü, IPX,... |
| 2. | Veri bağlantısı katmanı | Ethernet, HDLC, Wi-Fi, Token ring, FDDI, PPP, L2TP... |
| 1. | Donanım katmanı | ISDN, RS-232, EIA-422, RS-449, EIA-485, ... |
Akış kontrol iletişim protokolü

SCTP (İngilizce : Stream Control Transmission Protocol) taşıma katmanı (transport layer) protokollerinden biridir. TCP ve UDP gibi popüler olan protokollerle aynı işi yapar. Bu protokol  mesaj karışıklığı anında mesajların sıralı ve güvenli bir şekilde iletimini sağlar. Bu  protocol Signaling Transport(SIGTRAN) çalışma grubu tarafından 2000 yılında oluşturulmuştur.
Streamlarda mesajlaşmanın temeli

SCTP kendisine gelen verileri  mesaj ve kontrol bilgileri olmak üzere  parçalara ayırarak yerleştirir ve her bir parça kendisini tanımlayan başlıklara sahiptir. Her bir parça sadece bir tane kullanıcı mesajı içerir. SCTP parçaları SCTP paketlerinin içinde bulunurlar. İnternet protokolüne gönderilen SCTP paketleri bir tane paket başlığı oluşturur. SCTP gerek duyduğunda paketleri kontrol eder.
TCP ile karşılaştırırsak; SCTP işlem yönelimli olarak oluşturulabilir. Yani mesaj parçalarının arasında veri transferi gerçekleşir. Bu yönüyle UDP ile aynıdır. TCP ise stream yönelimlidir.Yani veriyi stream olarak taşır.
Veri parçalarındaki bağımsız birçok stream iletimi için SCTP’nin yeteneklerini tercih eder. Mesela web saydalarında ki resimler  web sayfalarındaki textlerle birlikte gider. Aslında tek bir tane SCTP nin içinde birçok bağlantı paketlenir.
Paket içindeki her stream TCP tarafından korunur. SCTP stream içindeki mesajların sırasını belli eder. Bu farklı streamlar içindeki mesajların sıralamasının bağımsız olmasına izin verir. Yine de mesaj sıralaması isteğe bağlıdır.
SCTP özellikleri

Doğrulama ve onay mekanizması (Flood ataklarından korur, veri parçalarının kaybolmasını veya kopyalanmasını haber verir.)
Jumbo Ethernet yapısı için uygun hata denetimini  geliştirir.
Veri transferi için özel bir yol seçer ve yolun bağlantısın kontrol eder.
Stream içindeki veri parçalarını dağıtmak
Taşıma katmanındaki protokollerin karşılaştırılması:
Taşıma katmanındaki protokollerin karşılaştırılması

| Özellik | UDP | TCP | SCTP | DCCP |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Bağlantı yönelimli | hayır | evet | evet | evet |
| Güvenli iletim | hayır | evet | evet | hayır |
| Güvensiz iletim | evet | hayır | evet | evet |
| Mesaj sınırı koruma | evet | hayır | evet | evet |
| Sıralı dağıtım | hayır | evet | evet | hayır |
| Sırasız dağıtım | evet | hayır | evet | evet |
| Veri Checksum | evet | evet | evet | belirsiz |
| Checksum  boyutu | 16 | 16 | 32 | belirsiz |
| Karışıklık kontrolü | hayır | evet | evet | belirsiz |
| Çoklu stream | hayır | hayır | evet | hayır |
| Paketleme | hayır | evet | evet | hayır |
Paket yapısı

SCTP, TCP ve UDP'den daha basit bir paket yapısına sahiptir. İki temel bölümden oluşur.
Common Header(Ortak başlık) ->bunun boyutu 12 byte'dir.
Veri yığını ->Bu kısımda veri parçalara ayrılmış bir şekilde bulunmaktadır. Burada bulunan her bir parça için belirleyici bir kimlik bulunur.255 tane farklı belirleyici kimlik vardır. Bir parçanın boyutu en fazla 4 KB olabilir.
Güvenlik

SCTP güvenliği sağlamak için belirli özelliklerle dizayn edilmiştir. Yetkilendirme ve doğrulama için kullanılan çok büyük çerezler ve flood ataklarından korunmak için 4-way handshake yöntemi bu güvenlik yöntemlerinden biridir. (Bu TCP'de 3-way handshake….). Güvenlik için şifreleme yöntemi SCTP yapısında bulunmamaktadır. Güvenlik için bazen parmak izi iyi bir yol olabilir. Bazı işletim sistemleri SCTP varsayılan olarak destekler.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: sh2001003092  NLI: 987007534823505171
Seyfi Arkan

Abdurrahman Seyfettin Arkan ya da bilinen adıyla Seyfi Nasih (25 Temmuz 1903, İstanbul – 15 Temmuz 1966 İstanbul), Türk mimar ve şehircilik uzmanı.
1930'lu yıllarda Cumhurbaşkanı Atatürk ile yakınlık kurmuş, "Atatürk’ün mimarı" olarak tanınmıştır. Florya Deniz Köşkü, Florya Genel Sekreterlik, Ankara's a Yaverlik  ve Başbakanlık Köşkleri gibi yapıların mimarıdır. Türkiye'nin öncü sosyal konut örneği olan Zonguldak Üzülmez ve Kozlu-Kılıç işçi sitelerini ve pek çok kent ve kasaba için yerleşim planları hazırlamıştır. Tüm meslek yaşamında modernist bir çizgide tasarım yapmıştır.
Yaşamı > Ailesi ve eğitimi

25 Temmuz 1903 tarihinde bir yumurta ikiz kardeşi Bahaettin ile birlikte Üsküdar'da doğdu. Annesi Mevhibe Hanım, babası Abdullah Nasih Bey'dir. Ünlü matematikçiler yetiştirmiş Gelenbevi ailesine mensuptu. Soyadı Kanunu'ndan sonra "Erkan" soyadını almış, Atatürk’ün isteğiyle bu isim "Arkan"'a dönüşmüştür.
İlkokulu Kadıköy'deki Fransız mektebinde, ortaöğrenimini Galatasaray Lisesi'nde tamamladı. O yıllarda mimarlık eğitimi için lise mezunu olmak gerekmiyordu. Galatasaray Lisesi'inin orta kısmını bitirdikten sonra Sanayi Nefise Mektebi'ne (Bugünkü Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi) kaydoldu ve mimarlık bölümünde öğrenim gördü.
Akademide o yıllarda ders veren iki hocadan birisi Vedat Tek, diğeri Guilio Mongeri idi. Seyfi Nasih, milli mimari akımın temsilcilerinden birisi olan Prof. Vedat Tek'in atölyesine katıldı ve 1928'de bitirdi. Akademinin son yıllarında İnşaat İdare-i Fenniyesi'nde çalıştı.
Yaşamı > Almanya yılları

Arkan ile aynı yıllarda Akademi'de mimarlık eğitimi alan ve 1928'de mezun olan diğer bazı öğrenciler, Türkiye'de modern mimarlığın gelişmesine öncülük edecek olan Zeki Sayar, Şevki Balmumcu, Burhan Arif ve Sedad Hakkı Eldem idi. Bu mimarların hepsi akademiyi bitirdikten sonra yurtdışında eğitimlerine devam ettiler. I.Ulusal Mimarlık akımını bırakıp, mimarlıkta modernist bir çizgiyi benimsemeye karar veren devlet yönetimi, modern mimarlığı öğrenmeleri için mimarlık Şubesi mezunlarını Avrupa'ya  göndermeye başlamıştı. 1928'de gönderilen mezunlar arasında Seyfi Nasih yoktu ancak Milli Eğitim Bakanlığı'nın açtığı Çanakkale Şehitleri Abidesi Yarışması’nı kazanması sonucu 1929'da ihtisas için Almanya’ya gönderildi.
Bir süre Fransa’da kaldıktan sonra Berlin’e geçti. Charlottenburg Technical University ve Berlin Yüksek Teknik Okulu Mimarlık bölümüne devam etti. Bu okulda ünlü dışavurumcu mimar Ord. Prof. Hans Poelzig'in öğrencisi oldu ve onun özel atölyesinde de çalışma şansını elde etti. Yurtdışında geçirdiği bu dönem, kendi mimarlık tarzını oluşturması açısından meslek hayatında çok önemlidir.
Yaşamı > Yurda dönüş

1928-1932 yılları arasında Berlin’de yaşayan Arkan, 1933 yılında yurda dönüşünden sonra Güzel Sanatlar Akademisi'nin Şehircilik bölümüne öğretim üyesi olarak atandı. Bu görevini ömür boyu sürdürürken, bir yandan da bağımsız olarak çalışıyor yarışmalara katılıyordu. Yurda döndüğü 1933 yılında Suadiye’de İhsan Sami Garan Villası’nı tasarladı ve aynı yıl Mısır Krallığı hanedanından Prenses Nermin Hanım ile evlendi. Bu evlilikten 1935 yılında Hoşyar adında bir kızı oldu (Bu ad, daha sonra Atatürk'ün isteği ile "Sur" olarak değişmiştir) .
Yaşamı > Atatürk’ün mimarı

1933-1934 yıllarında açılan Çankaya Hariciye Köşkü Yarışması'nda birinciliği Seyfi Arkan'ın projesi aldı. Bu yapı, sadece bir devlet adamının özel konutu değil, aynı zamanda resmi davetlerin verildiği bir mekândı ve yabancı diplomatlara ülkenin yeni imajını, batılılaşma arzusunu göstermek gibi bir misyonu vardı. Seyfi Arkan'ın tasarımı bu misyona çok uygundu böylece yapı, o yıllarda cumhuriyetin konut ikonu oldu, devletin resmi propaganda dergisi La Turquie Kemaliste gibi yayımlarda fotoğrafları bolca kullanıldı. Binanın tüm mobilyalarını seçme ve bahçe tasarımı konusuyla ilgilenmeyi Seyfi Arkan üstlenmişti. Arkan, Atatürk'le ilk defa bu projeyi arz etmek üzere Cumhurbaşkanlığı Köşkü'ne çağrıldığında tanıştı.
Seyfi Arkan'ın Atatürk için yaptığı ikinci yapı, Makbule Atadan Köşkü (Camlı Köşk) olmuştu. Atatürk'ün kızkardeşi Makbule Hanım için yaptırdığı bu köşk, Atatürk'ün vasiyeti gereği Makbule Hanım'ın ölümünden sonra Misafir ve Başvekil Köşkü olarak düzenlenecekti. Arkan, bu binanın da mobilyalarına varana kadar her türlü tasarımını üstlendi. Bu binanın misyonu da uygar Türk kadınının yaşam mekânına örnek teşkil etmek oldu. Yerel ve yabancı dergilerde köşkün fotoğraflarına sıklıkla yer verildi.
Arkan'ın Atatürk için tasarladığı üçüncü yapı olan Florya Deniz Köşkü, Atatürk’ün yaz aylarında İstanbul’a geldiğinde kalacağı ve denize girmek için Florya’daki halk plajından yararlanabileceği bir yazlık evdi. 1935’te sınırlı sayıda mimarın katılım için davet edildiği bir yarışma açıldı. Bu yarışmaya davet edilenlerden birisi olan Arkan; denizde, kıyıdan 70m.ileride kazıklar üzerinde duran, iskele yolu ile kıyıya bağlanan bir ev planlayarak yarışmayı kazandı. Cumhurbaşkanının tatilini halkın gözü-önünde onlarla iç içe geçirme, halk plajına gelenler birlikte yüzme, kürek çekme gibi arzularını çok iyi anlamış ve bunu gerçekleştirebileceği bir yapı tasarlamıştı. Florya’nın havası ve suyunun cumhurbaşkanının kötüleşen sağlığına faydalı olduğunu doktorlardan öğrenince çok yoğun bir çalışma sonucu inşaatı 43 günde tamamladı, 14 Ağustos 1935 günü hizmete açıldı.
Florya Deniz Köşkü için açılan yarışmayı da kazanınca Atatürk’ün isteği üzerine diğer cumhurbaşkanlığı yapılarını da projelendirme görevi Arkan’a verildi. Bu görevi sırasında yaptığı Florya Genel Sekreterlik (1935-36), Ankara’da Yaverlik ve Başbakanlık Köşkleri (1935-1936) Cumhuriyet dönemi Türk mimarisinin modern anlamda ilk örnekleri sayılır. Bu çalışmaları nedeniyle ‘Atatürk’ün mimarı’ olarak tanınmıştır.
Yaşamı > Diğer bazı eserleri

Yalın ve gösterişsiz yapılar tasarlayan mimarın diğer projeleri arasında şunlar vardır: Üçler ya da Galip Fesçi Apartmanı (1934-35, Ayaspaşa, İstanbul), Kozlu ve Üzülmez işçi mahalleleri ve sosyal tesisleri (1934-36, Zonguldak), Belediye Bankası Genel Müdürlüğü (1935-37, Ankara, bugünkü adıyla İller Binası), Tahran Büyükelçiliği (1935), Çemberlitaş Palas (1937, İstanbul), İzmir Fuarı Sümerbank Pavyonları (1937-1944), İstanbul'da elektrik santralleri ve transfarmatör binaları (1943-47), Türk Ticaret ve Osmanlı bankalarının birçok şubesi (1949-55).
Yaşamı > İniş dönemi

En verimli dönemini 1930'lu yıllarda yaşayan Arkan'ın hayatında 1940'lı yıllarda kişisel ve meslek hayatında sorunlar baş gösterdi. Eşinden ayrıldı, Türk mimari dünyasında modernist üslubun inişe geçmesinden sonra Atatürk dönemindeki iş olanaklarını kaybetti. Kendisine sipariş edilen THY Genel Müdürlük binası ve Tozkoparan Terminal binası gibi itibarlı projelerin de iptal edilmesiyle, kariyerinde hızlı bir düşüşe geçti. 1948'de Kadriye Cemile Güler ile evlendi.
1940-1956 yılları arasında da yoğun mimari üretim yapmasına rağmen bu dönemde yaptığı eserlere mimarlık tarihinde fazla değinilmemiştir. Bu yapıların varlığını Arkan'ın yayımladığı bir kitapçıktan öğrenmek mümkündür. Arkan, Türk mimarlığında ilk kez kendi reklamını yapmak üzere küçük bir kitapçık yayımlayan kişidir. "1933-56: Seyfi Arkan ve Eserleri” adlı kitapçığın 1956'da yayımlandığı sanılıyor.
Mimar Seyfi Arkan 15 Temmuz 1966 tarihinde sağlık problemleri nedeniyle kaldırıldığı hastanede kalp krizi geçirerek hayatını kaybetmiştir.
Yahya Kemal’in Arkan için yazdığı dizeler

Seyfi Arkan'ın Atatürk'ün mimarı olarak anıldığı ve onun ünlü sofralarında bulunduğu dönemde ünlü şair Yahya Kemal Beyatlı, Seyfi Arkan için aşağıdaki övgü dolu dizeleri yazmıştır:
El atsa, bir lahzada çölleri abad eder,
Her işinde münkesirdir, bin kalbi birden şadeder,
Öyle bir insan ki, işlerken düşünmez kârını,
Arkan adında buldu memleket imarını.
Ersin Onulduran

| Ersin Onulduran |
| --- | --- |
Doğum: 1945 Bandırma, Türkiye 
Ölüm: 1 Mart 2021 (76 yaşında)
Vatandaşlık: Türk 

Kariyeri
Dalı: Uluslararası İlişkiler
Çalıştığı kurumlar: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi
Doktora öğrencileri: Hüseyin Avni Bıçaklı   Zeynep Dağı   Ahmet Cural   Selçuk Çolakoğlu
 

Ersin Onulduran (1945 - 1 Mart 2021) uluslararası ilişkiler alanında çalışmaları bulunan Türk akademisyen.
Yaşamı

Ersin Onulduran 1945 yılında Bandırma'da doğdu. Amerika'daki üniversite yıllarında tanıştığı Judith Onulduran ile evlidir ve bir çocuk babasıdır.
Akademik hayatı

Lisans eğitimine Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Uluslararası İlişkiler Bölümü'nde başladı. 1966 senesinde üçüncü sınıf öğrencisiyken gittiği Claremont Men's College'da Siyaset Bilimi dalında eğitimini tamamladı. Yüksek Lisans eğitimini Kaliforniya Eyalet Üniversitesi'de Uluslararası İlişkiler Bilim Dalında, doktora eğitimini University of Southern California'da Siyaset Bilimi Dalında yaptı. 1973 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde asistan olarak göreve başladı. Aynı fakültede 1983'te Doçent, 1989’da Profesör oldu. Türkçe ve yabancı dildeki kitapları özellikle Türk dış politikası, siyasi partiler, uluslararası ilişkiler kuramları üzerinedir. Kendi çalışmaları yanında, Kenneth Waltz ve George Quester'ın "Uluslararası İlişkiler Kuramı ve Dünya Siyasal Sistemi" kitabı gibi bazı yabancı dildeki çalışmaları da Türkçeye kazandırmıştır.
Uluslararası İlişkiler Bölümü öğretim üyesi ve Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Uluslararası İlişkiler Bölümü Başkanlığı görevlerini emekli olana kadar sürdüren Prof. Onulduran, bir dönem aynı üniversitede Yabancı Diller Yüksekokulu Müdürü olarak da görev yapmıştır. Prof. Onulduran 19 Ekim 2012 tarihinde 40 yıla yakın bir süre görev yaptığı Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden emekli oldu. Üniversitedeki çalışmaları yanında Foreign Policy Institute'de yönetim Kurulunda görev yapmıştır.
Ayrıca 1986 - 2010 seneleri arasında Türkiye-ABD Kültürel Mübadele Komisyonu veya bilinen adıyla Fulbright Eğitim Komisyonu'nda Genel Sekreter olarak görev yaptı. Prof. Onulduran'ın bu görevden ayrılması sonrası ise genel sekreterlik görevine Prof. Ersel Aydınlı gelmiştir.
Halen Bilge Adamlar Kurulu üyesi olup emekli olması sonrası da bilgi birikimini paylaşmaya devam eden Onulduran özellikle güncel gelişmeler ve dış politika konularında yerel, ulusal ve uluslararası seviyede yayın yapan basın kuruluşlarına mülakatlar vermektedir. Bilge Adamlar Stratejik Araştırmalar Merkezi'nin yayınları üzerinden de gelişmeleri yorumlamaktadır.
Mihail Kutuzov

| Mihail Kutuzov |
| --- | --- |

Doğum: 16 Eylül 1745(1745-09-16) Sankt-Peterburg, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 28 Nisan 1813 (67 yaşında) Bolesławiec, Polonya
Bağlılığı:  Rusya
Branşı: Rusya İmparatorluk Ordusu
Hizmet yılları: 1759-1813
Rütbesi: Mareşal
Çatışma/savaşları: 1768-1774 Osmanlı-Rus Savaşı   1787-1792 Osmanlı-Rus Savaşı   1806-1812 Osmanlı-Rus Savaşı   Napolyon Savaşları   İbrail Kuşatması (1809)
İmza
 
Prens Mihail İllarionoviç Golenişev-Kutuzov (Rusça: князь Михаи́л Илларио́нович Голени́щев-Куту́зов) (d. 16 Eylül 1745- ö 28 Nisan 1813), Rusya Ordusu'nun başkumandanıydı. 1812 yılındaki Napolyon'un Rusya Seferi'nde, Fransızları geri püskürten Rus mareşalidir.