Arnavutluk Krallığı (Orta Çağ)
Tarih > Kurulması

1266'da Anjoulu Charles, Benevento Muharebesi'nde Manfred'in güçlerini yendikten sonra, 1267 Viterbo Antlaşması imzalanmıştır; bununla Manfred'in Arnavutluk'taki egemenlik alanları üzerinde haklarının yanı sıra Epir Despotluğu ve Mora'da Latin egemenliklerinde kazandığı hakları da elde etmiştir. Benevento Muharebesi'nde Manfred'in ölüm haberini duyan II. Michael komplo kurmuş ve Chinard'ın karısının yardımıyla Manfred'in valisi Philippe Chinard'ı öldürmeyi başarmış, ancak Manfred'in topraklarını ele geçirememiştir. Yerel soylular ve komutanlar, Manfred'in Arnavutluk'taki topraklarını II. Michael'a teslim etmeyi reddetmişlerdir. Aynı olumsuz yanıtı, 1267'de Charles'ın elçisi Gazo Chinard'a da Viterbo Antlaşması'nın maddelerini takip ederek Manfred'in Arnavutluk'taki egemenliklerini teslim etmelerini istediğinde vermişlerdir.
Sekizinci Haçlı Seferi'nin başarısızlığının ardından Anjoulu Charles dikkatini Arnavutluk'a çevirmiştir. Yerel Katolik din adamları aracılığıyla yerel Arnavut liderlerle temasa geçmeye başlamıştır. İki yerel Katolik rahip Dıraç'tan Gjon ve Arbanon'dan Nicola, Anjoulu Charles ile yerel soylular arasında müzakereciler olarak hareket etmişlerdir. 1271 yılında Arnavutluk ile İtalya arasında birkaç gezi yapmışlar ve sonunda görevlerini başarıyla tamamlamışlardır. 21 Şubat 1272'de Arnavut soylulardan ve Dıraç vatandaşlarından oluşan bir delegasyon Charles'ın sarayına doğru yola çıkmışlardır. Charles onlarla bir anlaşma imzalamış ve "piskoposların, kontların, baronların, askerlerin ve vatandaşların ortak rızasıyla" onları koruyacağına ve Bizans İmparatorluğu'nda sahip oldukları ayrıcalıkları koruyacağına söz vererek Arnavutluk Kralı ilan edilmiştir. Antlaşma, Arnavutluk Krallığı (Latince: Regnum Albanie) ile Anjou Kralı Charles (Carolus I, dei gratia rex Siciliae et Albaniae) yönetimindeki Sicilya Krallığı arasındaki birliği ilan edilmiştir. Charles, Gazo Chinard'ı Genel Vekil olarak atamış ve Konstantinopolis'e karşı seferine yeniden başlamayı umuyordu.1272 ve 1273 yılları boyunca Dıraç ve Avlonya kasabalarına büyük miktarda erzak göndermiştir. Bu, yerel Arnavut soylulara mektuplar göndermeye başlayan ve onları Anjoulu Charles'a verdikleri desteği durdurmaya ve taraf değiştirmeye ikna etmeye çalışan Bizans İmparatoru VIII. Mihail'i alarma geçirdmiştir. Arnavut soyluları bu mektubu Charles'a göndererek sadakatlerinden gösterdiler. Daha sonra VIII. Mihail Charles'ın ilerleyişini durdurmak için Papa X. Gregorius'a yöneldi. Gregorius'un Avrupa'yı uzlaştırma, Rum ve Latin kiliselerini birleştirme ve yeni bir haçlı seferi başlatma konusunda büyük umutları vardı; bu amaçla 1274'te Lyon Konseyi'nin toplandığını duyurdu ve bir İmparatorun seçilmesi için çalıştı. Charles'a operasyonlarını durdurmasını emretti.
Anjoulu Charles, Arnavutluk Krallığı'na askeri bir yönetim getirmiştir. Anlaşmada vadedilen özerklik ve ayrıcalıkları "fiilen" kaldırılmış ve yeni vergiler getirmiştir. Anjou soyluları lehine topraklara el konulmuş ve Arnavut soyluları hükûmet görevlerinden dışlanmıştır. Kendi egemenliğini ve yerel sadakatini güçlendirmek amacıyla I. Charles, yerel soyluların oğullarını rehin almıştır. Bu, ülkede genel bir hoşnutsuzluk yaratmış ve birkaç Arnavut soylu, kendilerine eski ayrıcalıklarını kabul etme sözü veren Bizans İmparatoru VIII. Mihail ile temasa geçmeye başlamıştır.