Büyük Diktatör
Müzik

Film müziği Meredith Willson tarafından yazıldı ve bestelendi, daha sonra 1957 müzikal komedi The Music Man'in besteci ve librettisti olarak tanındı:
[Chaplin] bir film müziğini alıp parçalara ayırıp tekrar bir araya getirip işte size hiç düşünemeyeceğiniz bazı sonuçlar elde ederdi - bir besteci asla düşünmezdi. Bunun hakkında kendinizi aldatmayın. Herhangi bir şeyde büyük olurdu - müzik, hukuk, bale dansı veya resim - ev, tabela veya portre. Ben Büyük Diktatör film müziği için ekran kredisi aldım, ama en iyi parçaları hepsi Chaplin'in fikirleriydi, örneğin ünlü balon dans sahnesinde Lohengrin "Prelude" kullanma fikri gibi.
Willson'a göre, Chaplin'in müşteriyi Brahms'ın Macar Dansı No. 5'i eşliğinde tıraş ettiği sahne, o gelmeden önce bir gramofon kaydı kullanılarak çekilmişti. Willson'ın görevi, müziği aksiyona uygun hale getirerek tam stüdyo orkestrasıyla yeniden kaydetmekti. Onlar bunu dikkatlice yapmayı planlamışlardı, genel fikri almak için sahneyi baştan sona geçirdikten sonra sekiz ölçü veya daha azını kaydetmeyi planlamışlardı. Chaplin, kullanılabilir bir şey olursa diye geçiş kaydını kaydetmeye karar verdi. Willson daha sonra, "aptal şans sayesinde her hareketi yakalamıştık ve bu sahnenin yapıldığı tek ve ilk 'alın' buydu, bitmiş görüntüde kullanılan buydu" diye yazdı.
James L. Neibaur, Chaplin'in kendi hayatıyla Hitler'in arasında not ettiği birçok paralelden birinin Wagner müziğine olan eğilimi olduğunu belirtmiştir. Chaplin'in Wagner'e olan ilgisi, yönetmenin film müziğini kullanımına dair çalışmalarda gözlemlenmiştir. Birçok yorumcu, Chaplin'in Hynkel'in dünya balonuyla dans ettiği sahnede Wagner'ın Lohengrin prelüdünü kullandığını belirtmiştir. Chaplin, sürgündeki Hannah'ın demokrasi ve özgürlüğü kutlayan Yahudi berberinin konuşmasını dinlediği son bölüme yaklaşıldığında Lohengrin prelüdünü tekrar kullanmıştır. Müzik diktatörün dansı sırasında kesilir, ancak berberin demokrasiye övgüsü sırasında doruğa ve tamamlanmaya ulaşır.
Bununla ilgili olarak, Lutz Peter Koepnick 2002'de şunları yazmıştır:
Wagner nasıl hem insan bireyselliğinin ilerlemeci bir vizyonunu vurgulamaya hem de mutlak egemenliğin faşist bir öngörüsünü vurgulamaya yardımcı olabilir? Usta'nın müziği aynı anda kaybedilen duygusal bütünlüğe ve otoriter ihtişama duyulan bir arzuyu nasıl belirtir? Chaplin'in Lohengrin'i çift yönlü kullanımı, Nazi kültürü ile Hollywood eğlencesinin rahatsız edici bir birleşimine işaret eder. Chaplin, Wagner'ı, hem faşizmin estetik bütünlüğün ruhundan doğan faşizmin hem de en zorlu estetik programın ruhundan doğan kitlesel kültürün kökeni olarak anlar, ancak Chaplin seyircisinin rekabet eden Wagnerianizm'ler arasında kritik ayrımlar yapmasını istemektedir. Her ikisi de... ütopyacı arzuların itici gücüne, öz-aşkınlık ve gerçek topluluk vaadine dayanırlar, ancak bu mitik özlemleri temelde farklı yönlere yönlendirirler. [Chaplin], Nazi politikasının şaşırtıcı modernitesini ortaya koyarken, Chaplin ne Wagner'ı ne de endüstriyel kültürü iptal etmeye istekli değildir. [Chaplin], Hollywood'un, faşizmdeki hayal gücünün kullanımını hem kınamak hem de endüstriyel kültürdeki ütopyacı olanakları garanti etmek için Wagner'a hiç olmadığı kadar ihtiyaç duyduğunu iddia ediyor.
Adenoid Hynkel olarak Chaplin