stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kortrijk
Kardeş şehirler

Kortrijk şu kentlerle kardeş şehir bağlantısı kurmuştur:
Bad Godesberg, Almanya 1964
Frascati, İtalya
Greenville, Güney Karolina, Amerika Birleşik Devletleri
Lahor, Pakistan
Saint-Cloud, Fransa
Windsor and Maidenhead, Birleşik Krallık
İstanbul, Türkiye
Resimler

Kortrijk Broel Kuleleri geceleyin
Kortrijk Broel Kuleleri
Kortrijk eski kadın manastırı basrahibe evi, şimdi Beguinage Müzesi
Kortrijk, Groeninge anıtı
Kortrijk Leie nehri üzerinde yeni köprü
Kortrijk şehri Schouwburg Tiyatrosu
Kortrijk'de Groeninge kapısı
Kortrijk'de yeni K-Alışveriş-Merkezi
Kortrijk Sint-Maartenskerk Kilisesi Kulesi
Kortrijk Belediye Konağı
Kaynaklar

↑  "Over Campus Kortrijk". Universiteit Gent (Felemenkçe). 14 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Nisan 2023.
Ozark Dağları

Steel Creek yakınlarındaki Buffalo Nehri Yolu üzerindeki bir manzaradan Buffalo Nehri'nde bir viraj
Ozark Dağları, Ozark Yaylaları veya Ozark Platosu olarak da bilinen Ozark Dağları, ABD'nin Missouri, Arkansas ve Oklahoma eyaletlerinde bulunan bir fizyografik bölge ve Kansas'ın güneydoğu köşesindeki küçük bir alandır. Ozark Dağları, Arkansas'ın kuzeyinin önemli bir bölümünü ve Missouri'nin güney yarısının çoğunu kaplar ve Arkansas'taki Interstate 40 otoyolundan, Missouri'deki Interstate 70 otoyoluna kadar uzanır.
Ozarklar'da Arkansas ve Oklahoma'daki Boston Dağları ve Missouri'deki St. Francois Dağları olmak üzere iki sıradağ vardır. A. Wahzhazhe Zirvesi (eskiden Buffalo Lookout olarak bilinirdi), 2.561 fit (781 m) ile Ozarklar'daki en yüksek noktadır ve Boston Dağları'nda, Pettigrew, Newton County, Arkansas'ın 3,4 mil (5,5 km) doğusunda yer alır. Ozarklar, yaklaşık 47.000 mil kareyi (120.000km²) kaplar ve bu da onu Apalaşlar ile Rocky Dağları arasındaki en geniş yayla bölgesi yapar. Ouachita Dağları ile birlikte, alan ABD İç Yaylaları olarak bilinir.
Tripolis ad Meaendrum

| --- | --- |
Grekçe: Τρίπολις, Eth. Grekçe: Τριπολίτης, Latince: Tripolis ad Maeandrum  –  Neapolis (Grekçe: Νεάπολις), Apollonia (Grekçe: Απολλωνία), Antoniopolis (Grekçe: Αντωνιόπολις)
Tripolis ad Maeandrum antik kenti kalıntılarından bir örnek
TripolisTurkey haritasındaki konumu.
Diğer adı: Apollonia ad Maeandrum
Konum: Yenicekent, Buldan, Denizli  Türkiye
Bölge: Lidya
Koordinatlar: 38°03′K 28°57′D﻿ / ﻿38.050°K 28.950°D﻿ / 38.050; 28.950
Tür: Yerleşim
Kazı tarihleri: 1993 - günümüz
Menderes Nehri üzerindeki Tripolis, Lidya
Yaklaşık 10.000 kişi kapasiteli Tripolis ad Maeandrum antik tiyatrosu
Tripolis veya Tripolis ad Maeandrum, (Grekçe: Τρίπολις, Eth. Grekçe: Τριπολίτης, Latince: Tripolis ad Maeandrum) – ayrıca Neapolis (Grekçe: Νεάπολις), Apollonia (Grekçe: Απολλωνία) ve Antoniopolis (Grekçe: Αντωνιόπολις) Denizli il merkezinin 40 km. kuzeyinde, Buldan ilçesine bağlı Yenicekent mahallesinin doğusunda yer alan bir antik şehirdir.
Bergama Krallığı tarafından kurulduğu tahmin edilen kent, Lidya kentleri içinde yer almaktadır. Kent kimi kaynaklarca Frigya, kimilerinde ise Karya sınırları içerisinde gösterilmiştir. Bilinen ise, konumunun verdiği avantaj sayesinde Tripolis'in Lidya - Frigya - Karya üçgeninde gerçekleştirdiği ticaret sonucu bölgenin zengin kentlerinden biri haline geldiğidir. Büyük Menderes nehrinin yakınından geçmesi nedeniyle Tripolis ad Maeandrum olarak da bilinmektedir. Plinius'a göre kentin bir diğer adı Apollonia (Apollonia ad Maeandrum)'dur. Bizanslı Stefanos da kendi zamanında Neapolis (Νεάπολις) olarak adlandırıldığını söyler.
Bölge

Tripolis'in en eski kaydı Plinius (v. 30) tarafından yapılmıştır ve onu bir Lydia kenti olarak ele alır. Batlamyus (v. 2. § 18) ve Bizanslı Stefanos ise onu bir Karya kenti olarak tanımlar. İeroklis (s. 669) da aynı şekilde onu bir Lidya şehri olarak adlandırır.
William Mitchell Ramsay de Tripolis'i Lidya içinde konumlandırır.
Şehir antik çağda sikkeler basmıştır ve bu sikkelerin bazılarında Leto'nun bir tasviri bulunmaktadır. Tripolis sikkelerinin katalogları genellikle şehri Lidya'ya ait olarak gösterir. Ancak, sikke koleksiyonculuğu üzerine bir kitap, bir sayfada Tripolis'i Lidya'nın bir parçası olarak listelerken, başka bir sayfada ondan Karya'nın bir parçası olarak bahseder.
Çeşitli katkıda bulunanların Türk arkeolojisi hakkında haberler verdiği bir web sitesi, Tripolis'i Frigya'nın bir parçası olarak ele alır.
Piskoposluk

Tripolis şehri, Sardis'e bağlı bir metropolitliğin yardımcı piskoposluğu olan antik bir piskoposluk merkeziydi. Piskoposluk hakkında çok az şey bilinmektedir, ancak bazı piskoposların adları mevcuttur, bunlar arasında:
Ramsay, Lidya'daki Tripolis piskoposu Agogius'un 325'teki İznik Konsili'ne katıldığını bildirir.
Leontius
Kommodus, Kalkedon Konsili'nde ve Efes Konsili'nde
Paulus,
Joannes,
Anastasius
Sisinnius
Bu piskoposluk, Katolik Kilisesi'nin itibari (titular) piskoposluklar listesinde yer almaktadır ve onu geç Roma dönemi Lidya eyaletinin bir parçası olarak ele alır.
Nicolas Fryes de Brisaco, (21 Haziran 1456 Atandı – 17 Temmuz 1498)
Kazılar

Günümüze dek ulaşan yapıların çoğunluğu Roma dönemi M.S. I-III. yüzyıllardan kalmadır. Bölgenin aktif fay hatlarına yakınlığı, bunun bir sonucu olarak sık yaşanan depremler şehrin zamanla önemini yitirmesine sebep olmuştur. MS. 325 yılında Birinci İznik Konsili hazır bulunan Lidya piskoposları listesinde Tripolis'in adının geçmesi piskoposluk düzeyinde bir kent olduğunu göstermektedir.
Kentte ilk kazı, küçük çaplı olarak 1993 yılında Denizli Müze Müdürlüğünce yapılmıştır. Sistematik arkeolojik kazı ve araştırmalara 2007 yılı yazında Ege Üniversitesi tarafından başlanmıştır. İlk kazılar Roma caddesi ve doğu nekropolisinde yoğunlaşmıştır. Doğu nekropolisindeki kazıların öncelikli amacı defineciler tarafından yağmalanmış mezarların daha fazla tahribe uğramasını önlemek olmuştur. 2008 yılında aynı bölgelerde kazılar genişletilerek sürdürülmüştür. 2009 yılı sonrasında bürokratik sorunlar nedeniyle çalışmalara ara verilmiştir.
2012 yılından itibaren Denizli Müzesi başkanlığında Pamukkale Üniversitesi Arkeoloji Bölümü Öğretim Üyesi  Prof. Dr. Bahadır Duman'ın bilimsel danışmanlığında kazılar tekrar başlatılmıştır. 2023 yılı kazı programı dâhilinde arkeolojik kazı çalışmaları; Konut Alanı( MKGS Konut1 ve Konut 2), Doğu Sur Duvarı, Taş Kesme Atölyesi Güneyi (Ana Cadde Doğu Portik Mekân 3, Atölye B), Devlet Agorası Doğu Portik ve Tiyatro Tepesi'nde (Milli Mücadele Dönemi Mevzileri, Tiyatro Tepesi Kilisesi) gerçekleştirilmiştir. 2019 yılında yapılan kazı çalışmaları sırasında MÖ 2. yüzyılda yapıldığı tahmin edilen 32 metre genişliğinde ve 7 metre uzunluğunda anıtsal bir çeşme bulunmuştu.
Yenicekent, Türkiye yakınındaki Tripolis ad Maeandrum kalıntıları
Tripolis, destekleyici kemer
Genel görünüm
İskoçya'nın tarihî bölgeleri

İskoçya İdari Haritası 1947
İskoçya'nın Tarihi Bölgeleri (Shires of Scotland), (İskoç Galcesi: Siorrachdan na h-Alba; İskoçça: Scots coonties) veya İskoçya Bölgeleri, İskoçya'nın Orta Çağ'da kurulmuş tarihi alt bölgeleridir ve 1975'e kadar idari bölgeler olarak kullanılmıştır. Başlangıçta adli amaçlı (bir şerifin yargı yetkisine sahip olduğu bölge) olarak kurulmuştur. 17. yüzyıldan itibaren yerel yönetim amacıyla da kullanılmaya başlanmıştır. Adli işlevler için kullanılan alanlar (şeriflikler), 1973 Yerel Yönetim (İskoçya) Yasası uyarınca 1975'ten sonra yerel yönetim amaçları için kullanılmaya son verilen bölgelerden ayrılmaya başlamıştır.
Bugün, İskoçya'daki yerel yönetim, bazen bölge adlarını içeren, ancak sıklıkla çok farklı sınırlara sahip olan konsey alanlarına dayanmaktadır. Bölgeler arazi tescili için kullanılmaya devam etmektedir ve teğmenlik alanlarının temelini oluşturmaktadır.
1890'a kadar bölgelerin listesi

| 1890'a kadar İskoçya'nın tarihi bölgeleri |
| --- | --- |
 Caithness  Sutherland  Ross-shire  Cromartyshire  Inverness-shire  Nairnshire  Elginshire  Banffshire  Aberdeenshire  Kincardineshire  Forfarshire  Perthshire  Argyll  Bute  Ayrshire  Renfrewshire  Dumbartonshire  Stirlingshire  Clackmannanshire  Kinross-shire  Fife  Linlithgowshire  Edinburghshire  Haddingtonshire  Berwickshire  Roxburghshire  Dumfriesshire  Kirkcudbrightshire  Wigtownshire  Lanarkshire  Selkirkshire  Peeblesshire Gösterilmemiş: Zetland (Shetland) Orkney : 
Harita, siyasi olarak parçası oldukları kabul edilen bölgeden fiziksel olarak ayrılmış çok sayıda dış bölgeyi gösteriyor. Özellikle parçalı bir örnek olan Cromartyshire'ın sınırları 1685 gibi geç bir tarihte tamamlandı, ancak o zamanlar "bölge" kelimesi şeriflik için geçerli değildi.
1890'a kadar bölgelerin listesi > 1890'dan 1975'e kadar bölge listesi

| 1890'dan 1975'e kadar İskoçya'nın bölgeleri |
| --- | --- |
 Caithness  Sutherland  Ross and Cromarty  Inverness-shire  Nairnshire  Moray (1918'e kadar Elginshire)  Banffshire  Aberdeenshire  Kincardineshire  Angus (1918'e kadar Forfarshire)  Perthshire  Argyll  Bute  Ayrshire  Renfrewshire  Dunbartonshire  Stirlingshire  Clackmannanshire  Kinross-shire  Fife  East Lothian (1918'e kadar Haddingtonshire)  Midlothian (1918'e kadar Edinburghshire)  West Lothian (1918'e kadar Linlithgowshire)  Lanarkshire  Peeblesshire  Selkirkshire  Berwickshire  Roxburghshire  Dumfriesshire  Kirkcudbrightshire  Wigtownshire  Zetland (Shetland)  Orkney :
Sensör
Ölçüm hatalarının sınıflandırılması

İyi bir sensör aşağıdaki kurallara uyar:
Ölçülen özelliğe duyarlıdır
Uygulamada karşılaşılması muhtemel diğer özelliklere karşı duyarsızdır ve
Ölçülen özelliği etkilemez.
Çoğu sensörün doğrusal bir transfer fonksiyonu vardır. Daha sonra hassasiyet, çıkış sinyali ile ölçülen özellik arasındaki oran olarak tanımlanır. Örneğin, eğer sensör sıcaklık ölçüyorsa ve voltaj çıkışlısa hassasiyet [V/K] birimleriyle sabittir. Duyarlılık transfer fonksiyonunun eğimidir. Sensörün elektrik çıkışını (örneğin V) ölçülen birimlere (örneğin K) dönüştürmek, elektrik çıkışının eğime bölünmesini (veya bunun tersi ile çarpılmasını) gerektirir. Ayrıca çoğu zaman bir ofset eklenir veya çıkarılır. Örneğin 0 V çıkışı −40 C girişine karşılık geliyorsa çıkışa −40 eklenmelidir.
Analog sensör sinyalinin dijital ekipmanda işlenmesi veya kullanılması için analogdan dijitale dönüştürücü kullanılarak dijital sinyale dönüştürülmesi gerekir.
Sensör tipleri

Temelde iki tip sensör vardır, analog sensörler, dijital sensörler.
Sensör tipleri > Analog sensörler

Algıladıkları fiziksel büyüklüğe orantılı olarak değişen bir akım veya gerilim çıktısı verirler. Bu tipte sensörleri dijital çalışan kontrol kartlarımıza bağlayabilmek için analog-dijital çeviriciler (ADC) kullanılır.
Örneğin: LM35 birçok projede kullanılan ısı sensörüdür.
Sensör tipleri > Dijital sensörler

Genellikle I2C, SPI, OneWire vb bir haberleşme protokolü aracılığıyla mikroişlemci ile haberleşir. Bunun yanı sıra, çoğu analog sensör bir op-amp ile birlikte kullanılarak belirli bir seviyenin üzerinde lojik 1 (genellikle 5V veya 3.3V) çıkışı verecek şekilde kullanılabilir. Böylelikle analog çıkışlı sensörler, Raspberry Pi gibi ADC'ye sahip olmayan kontrolcüler ile kullanılabilir.
Ayrıca sensörler aktif sensör ve pasif sensör olarak da ikiye ayrılırlar.
Aktif sensörler, kendi sinyallerini ürettikten sonra bu sinyalin ortamdaki değişimini kontrol ederek algılama yapar. Ultrasonik ve kızılötesi sensörler bu gruptadır. 
Pasif sensörler ise ortamdan aldıkları sinyalleri kontrol ederek algılama yapar. örnek: LDR (ışığa duyarlı direnç), NTC/PTC (ısıya duyarlı dirençler), fototransistör (ışığa duyarlı transistör)
Sensör çeşitleri

Mekanik sensörler: Uzaklık, alan, miktar, kütlesel akış, kuvvet, tork, basınç, hız, ivme, pozisyon
Mesafe sensörleri: Ultrasonik, PIR, kapasitif, endüktif, kızılötesi optik
Kuvvet/Ağırlık/Basınç sensörleri: Kapasitif ve endüktif prensipte çalışan kuvvet ölçerler de vardır.
Eğim sensörleri (Flex, Lineer/Esnek Potansiyometre)
Isı sensörleri: Isı akışı ve sıcaklık, ısıl ikili ve termistor)
Sıcaklık/Nem sensörleri: seviye sensörleri (NTC, PTC, yağmur sensörü)
Elektriksel sensörler: Voltaj, akım, direnç, endüktans, kapasitans, dielektrik katsayısı, polarizasyon, elektrik alanı, frekans
Manyetik sensörler: Hall etkisi, reed röle, alan yoğunluğu, akı yoğunluğu, manyetik geçirgenlik
Işıma sensörleri: Yoğunluk, dalga boyu, polarizasyon, faz, yansıtma, gönderme
Işık/renk sensörleri: Foto direnç, foto diyod, foto transistör, fotosel, LDR, RGB, UV.
Kimyasal sensörler: Yoğunluk, içerik, oksidasyon/redaksiyon, reaksiyon hızı, pH
Ses sensörleri (Dinamik/Kapasitif/Şeritli/Kristal/Karbon Tozlu Mikrofon, ses dalga boyu ve yoğunluğu)
Sensör çeşitleri > Görüntü sensörleri

Ana maddeler: Görüntü sensörü, Yük bağlaşımlı aygıt ve Aktif pikselli sensör
Görüntü sensörü fotoğraf makinesi, video kamera gibi sayısal görüntüleme aygıtlarında, görüntü bilgilerini algılayan ve elektronik ortamda işlenebilir sinyallere dönüştüren temel öğedir. Işığa duyarlı sensörler bunlara bağlı olan mikroişlemci sayesinde yakalanan görüntüyü sayısal ortama aktarır.
Sayısal kameralarda başlıca CCD (İngilizce: Charge-Coupled Device) ve CMOS (İngilizce: Complementary Metal Oxide Semiconductor) sensör olmak üzere iki tür görüntü sensörü kullanılır. CMOS sensör pasif pikselli sensör ve aktif pikselli sensör olarak iki gruptur.
Resim kalitesini belirleyen tek etmen kullanılan algılayıcı değildir. Optik sistem ve verinin firmware (donanım yazılımı) ile işlenme şekli de ayrı bir önem taşır.
Üç rengi tek pikselde yakalayabilen ve geliştirilen sensör türü de vardır.
MOS teknolojisi, dijital görüntüleme ve dijital kameralarda kullanılan yük bağlaşımlı aygıt (CCD) ve CMOS aktif pikselli sensör (CMOS sensörü) dahil olmak üzere modern görüntü sensörlerinin temelidir.
Willard Boyle ve George E. Smith, 1969'da CCD'yi geliştirdi. MOS sürecini araştırırken, elektrik yükünün manyetik baloncuğa benzetildiğini ve küçük bir MOS kapasitöründe depolanabileceğini fark ettiler. Bir dizi MOS kapasitörünü arka arkaya üretmek oldukça kolay olduğundan, yükün birinden diğerine ilerleyebilmesi için bunlara uygun bir voltaj bağladılar. CCD, televizyon yayıncılığı için ilk dijital video kameralarda kullanılan yarı iletken bir devredir.
MOS aktif pikselli sensörü (APS), 1985 yılında Tsutomu Nakamura tarafından Olympus'ta geliştirildi. CMOS aktif piksel sensörü, 1990'ların başında Eric Fossum ve ekibi tarafından geliştirildi.
MOS görüntü sensörleri optik fare teknolojisinde yaygın olarak kullanılır. 1980 yılında Xerox'ta Richard F. Lyon tarafından icat edilen ilk optik farede 5 µm NMOS sensör çipi kullanıldı. 1999'da piyasaya sürülen ilk ticari optik fare olan IntelliMouse'dan bu yana, çoğu optik fare cihazı CMOS sensörlerini kullanır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb137701324 (data)  GND: 4038824-4  LCCN: sh85037291  NKC: ph117262  NLI: 987007550424305171 
Bir kızılötesi sensör
Basınç sensörü
Mesafe sensörü
Isı akış sensörü
Optik sensör
CCD ve CMOS sensörlerinin mikrograflarının karşılaştırılması.
Semipalatinsk Deneme Alanı

Semipalatinsk Deneme Alanı — Sovyetler Birliği'nin ilk ve en büyük nükleer test alanlarından biridir ve Semipalatinsk Nükleer Test Alanı (SNTA) olarak da bilinir. Resmi adı: 2. Devlet Merkezi Bilimsel Araştırma Deneme Alanı (2 GTSNİİP) olarak geçmektedir. Test alanı, deneme yapanlar arasında gayri resmi olarak "ikili" olarak adlandırılmıştır.
29 Ağustos 1991 tarihinde Nursultan Nazarbayev'in kararnamesiyle Semipalatinsk Nükleer Test Alanı kapatılmıştır.
Coğrafi Bilgiler
Test alanı, Kazakistan'ın doğusunda, Semipalatinsk (günümüzde Semey), Pavlodar ve Karaganda bölgeleri arasında, Semipalatinsk'ten (Semey) 130 kilometre kuzeybatıda, İrtiş Nehri'nin sol kıyısında yer almaktadır. Alanın büyüklüğü 18.500 km²'dir. Test alanı içinde daha önce kapatılmış olan Kurçatov şehri bulunmaktadır.
Test Alanının Kapatılması

Test alanına dair bilgiler ilk kez glasnost döneminde kamuoyuna açıklandı. Bu dönemde, Kazakistan Komünist Partisi Merkez Komitesi'nin birinci sekreteri bile test alanını ziyaret etme veya oradaki duruma müdahale etme imkanına sahip değildi. Kazakistan'ın ilk Cumhurbaşkanı Nursultan Nazarbayev'in anılarına göre (o dönemde Kazakistan SSC Bakanlar Kurulu Başkanıydı), Çernobil Nükleer Santrali'ndeki kazadan birkaç ay sonra Moskova'dan gelen bir talimatla Semipalatinsk test alanının Taldıkorgan bölgesi aleyhine genişletilmesi istendi. Nazarbayev, bu belgeyi imzalamayı reddetti ve Taldıkorgan Bölge İcra Komitesi Başkanı Seilbek Shaumakhanov'u Almatı'ya çağırarak, test alanının genişletilmesi konusunda bir söylenti yaymasını ve "beklenmedik bir şekilde toplanan" halkın protesto mitingini düzenlemesini istedi. Ayrıca, Kazakistan Komünist Partisi Semipalatinsk İl Komitesi'nin birinci sekreteri Keshirim Boztaev'in de katkılarıyla, 20 Şubat 1989 tarihinde M.S. Gorbaçov'a, "ilgili bakanlıkların ve dairelerin patlamaların sıklığını ve gücünü geçici olarak durdurmasını veya önemli ölçüde azaltmasını" talep eden bir telgraf gönderildi. Aynı zamanda, Cumhuriyet KGB'si Moskova'ya, protesto ruhunun arttığını ve 1986 yılında Almatı'daki olayların tüm Cumhuriyet genelinde tekrar edebileceğini bildirdi. Sonuç olarak, test alanının genişletilmesinden vazgeçildi.
30 Mayıs 1989'da Nazarbayev, Sovyetler Birliği Yüksek Sovyeti'nin plenar oturumunda şunları söyledi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | 1949'dan beri faaliyet gösteren Semipalatinsk Nükleer Test Alanı'na özellikle değinmek istiyorum. O tarihten bu yana çevresindeki nüfus dört katına çıktı. Ancak askeri yetkililer, bu testlerin insanların sağlığı için yararlı olduğunu bize inandırmaya çalışıyor. Bugün bunun bir devlet gerekliliği olduğunu anlıyoruz. Ancak atomik patlamaların çevre üzerindeki etkilerini derinlemesine analiz etmek ve bunu halka anlatmak gerekiyor. | „ |

1989 yılında, ünlü Kazak toplum lideri Olcas Süleymenov, dünya genelindeki nükleer test kurbanlarını bir araya getiren Nevada - Semipalatinsk hareketini kurdu. Hareketin Aбай bölgesinin merkezi olan Karaual köyünde düzenlediği büyük miting büyük önem kazandı.
Test alanındaki son patlama 19 Ekim 1989'da gerçekleştirildi. Nursultan Nazarbayev'in, Sovyetler Birliği'nin cumhurbaşkanı olarak aldığı ilk kararlardan biri, Semipalatinsk Test Alanı'nın kapatılması ve ardından dünyanın dördüncü en büyük nükleer silah envanterinden tamamen vazgeçilmesiydi. 29 Ağustos 1991'de Kazakistan SSC hükümeti tarafından Semipalatinsk Test Alanı kapatıldı. O gün Nazarbayev, test alanının kapatılmasını tartışmak üzere parlamentonun özel bir oturumunun açıldığını duyurdu. Tartışma sabah başladı ve akşam sona erdi. Tartışmanın sonunda bazı milletvekilleri ve Semipalatinsk bölge yöneticileri, Moskova'da gayri resmi olarak vadedilen maddi tazminat almak için birkaç patlama daha yapılmasını talep ettiler. Nazarbayev, son sözlerinde sorumluluğu üstlendiğini belirtti ve yetkilerini kullanarak, oturum sırasında test alanının kapatılmasıyla ilgili kararnamesini imzaladı.
Tabanlı, Kıbrıs

| İstinco Κιός  (Yunanca) Tabanlı  (Türkçe) |
| --- | --- |
Köy
 İstinco'nun Baf kazası içerisindeki konumu
İstinco
Koordinatlar: 34°58′30″K 32°31′38″D﻿ / ﻿34.97500°K 32.52722°D﻿ / 34.97500; 32.52722
Ülke:  Kıbrıs Cumhuriyeti
Kaza: Baf
Rakım: 425 m
Nüfus (2011)
 • Toplam: 0
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Posta Kodu: 8807
Coğrafi Kodu: 6316
Tabanlı veya İstinco; (Kıbrıs Rumcası: Ιστιντζιόν, romanize: İstintzon) Kıbrıs'ın Baf kazası'nda bulunan bir köydür. 1958 yılında Türkçeleştirme politikası kapsamında köye Tabanlı adı verilirken Kıbrıs Cumhuriyeti'nin resmi Yunanca kayıtlarında Kios (Yunanca: Κιός) olarak geçer. Nüfusu Türklerden oluşan köy 1974 yılında terk edildi.
Tarihçe

İstinco köyü geleneksel olarak Türklerin yaşadığı bir köydü. 1950'lerde ve 1963 yılında nüfusu köyden ayrılmayan köy, 1974 yılına kadar bir sorun yaşamadı. Kıbrıs Harekâtı sırasında Millî Muhafız Ordusu'nun kuşattığı köy, 25 Temmuz 1974'te teslim oldu ve yaşayanları gizlice kuzeye kaçmaya başladı. Kalan son nüfusun Eylül 1975'te UNFICYP aracılığıyla kuzeye taşınmasıyla köy terk edildi.
Nüfus İstatistiği

| Yıl | Kıbrıslı Türk | Kıbrıslı Rum | Toplam |
| --- | --- | --- | --- |
| 1891 | 166 |  | 166 |
| 1901 | 203 | 2 | 205 |
| 1911 | 222 |  | 222 |
| 1921 | 268 |  | 268 |
| 1931 | 213 | 3 | 216 |
| 1946 | 219 | 1 | 220 |
| 1960 | 155 |  | 155 |
| 1973 | 203 |  | 203 |
Manuel Pardiñas

Manuel Pardiñas
Manuel Pardiñas Serrano (1880 veya 1887 – 12 Kasım 1912), İspanya Başbakanı José Canalejas'ı öldüren İspanyol bir anarşist.
Pardiñas, Canalejas'ı 12 Kasım 1912'de Madrid'deki San Martín Kütüphanesi önünde vurdu. Pardiñas daha sonra aynı silahla intihar etti. Kafasına iki kurşun sıkıldığı tespit edildiğinden dolayı bu hikâyede tutarsızlıklar vardır. Huesca eyaletindeki El Grado kasabasından olduğu açıklandı.
Sungai Buloh

| Sungai Buloh |
| --- | --- |
Kasabanın girişi
Sungai Buloh
Koordinatlar: 3°12′36″K 101°32′59″D﻿ / ﻿3.21000°K 101.54972°D﻿ / 3.21000; 101.54972
Ülke: Malezya
Eyalet: Selangor
İlçe: Petaling Gombak Kuala Selangor
Zaman dilimi: UTC+8
Postakodu: 40160, 47000
Alan kodları: +603-60, +603-614, +603-615
Sungai Buloh ya da Sungei Buloh, Malezya’nın Selangor eyaletinde, Petaling Bölgesi’nin kuzeyinde bir kasaba, bir mukim (belde) ve bir parlamento seçim bölgesidir. Adı Malay dilinde "bambu nehri" anlamına gelir. Sungai Buloh, Kuala Lumpur’un merkezinin 16 km kuzeybatısında, Sultan Abdülaziz Şah Havalimanı'nın ise 8 km kuzeyinde, Kuala Selangor otoyolu üzerinde yer alır.
Ülkenin en büyük cüzzam hastanelerinden birine ev sahipliği yapmasıyla bilinir.
Zorunlu programlama

Bilgisayar biliminde zorunlu programlama ya da emperatif programlama, programın durumunu değiştiren ifadeler kullanan yazılımın programlama paradigması'dır. Doğal dillerdeki zorunlu kipin komutları ifade etmesi gibi, zorunlu program da bilgisayar'ın gerçekleştireceği komutlardan oluşur. Zorunlu programlama, beklenen sonuçlarının üst düzey tanımlarından ziyade programın nasıl adım adım çalıştığını açıklamaya odaklanır.
Terim genellikle, programın sonuca "nasıl" ulaşacağının tüm ayrıntılarını belirtmeden programın "neyi" başarması gerektiğine odaklanan bildirimsel programlama'nın aksine kullanılır.
Zorunlu programlamada, programcı, bilgisayarın belirli bir görevi nasıl gerçekleştirmesi gerektiğini adım adım tanımlar. Bu tür programlama, düşük seviyeli donanım etkileşimleri ve bellek yönetimi gerektiren durumlarda yaygın olarak kullanılır.
Yordamsal Programlama

Yordamsal programlama, programın bir veya daha fazla yordamdan (alt programlar veya işlevler olarak da adlandırılır) oluşturulduğu bir zorunlu programlama türüdür. Terimler genellikle eşanlamlı olarak kullanılır ancak yordamların kullanımının, zorunlu programların nasıl göründüğü ve nasıl yapılandırıldıkları üzerinde çarpıcı etkisi vardır. Durum değişikliklerinin yordamlara yerelleştirildiği veya açık argümanlar ve yordamlardan geri dönüşlerle sınırlandırıldığı ağır yordamsal programlama yapısal yapılandırılmış programlama biçimidir. 1960'lardan bu yana, yapısal programlama ve genel olarak modüler programlama, zorunlu programların sürdürülebilirliği ve genel kalitesini iyileştirme teknikleri olarak tanıtıldı. Nesne yönelimli programlama arkasındaki kavramlar bu yaklaşımı büyütmeye çalışır.
Tarihçe

Zorunlu programlama, bilgisayar biliminin başlangıcına kadar uzanır ve Assembly dili gibi düşük seviyeli programlama dillerinde kullanılmıştır. Zamanla, Fortran, C ve Pascal gibi yüksek seviyeli dillerde de benimsenmiştir.
Uygulama Alanları

Zorunlu programlama, özellikle performansın kritik olduğu durumlarda ve sistem programlamada kullanılır. İşletim sistemleri, gömülü sistemler ve gerçek zamanlı uygulamalar bu paradigmayı yaygın olarak kullanır.
Avantajları ve dezavantajları

Zorunlu programlama, işlemlerin sıralı ve kontrol edilebilir olmasını sağlar, bu da hataların izlenmesini ve yönetilmesini kolaylaştırır. Ancak, bu yaklaşım, karmaşık ve büyük yazılım projelerinde bakım ve sürdürülebilirlik sorunlarına yol açabilir.