stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Konaklı, Çatalzeytin

| Konaklı |
| --- | --- |
Köy

 Kastamonu'nun Türkiye'deki konumu
KonaklıKonaklı'nın Kastamonu'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kastamonu
İlçe: Çatalzeytin
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 274 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 189
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0366
İl plaka kodu: 37
Posta kodu: 37942
Konaklı, Kastamonu ilinin Çatalzeytin ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı "Ginolu"'dur. Ginolu adı, günümüzde köyün mahallesi konumundaki yerleşimde bulunan Cinolis antik şehrinden gelmektedir. 1487 yılı tahririnde Ginolu-viranı adıyla yerleşimden bahsedilmektedir. 15. ve 16. yüzyıllarda Devrekani kazasına bağlı Sahil Kinyoli nahiyesinin merkez köyü olmuştur. 19. yüzyılın ilk yarısından itibaren Ginolu kaza statüsünde olup kendisine bağlı 25 divan (değişik statülü köy) bulunmaktadır. Bu tarihlerde kaza merkezinin Ginolu Divanında 65 hane kaydedilmiştir. 1896 yılı Kastamonu Vilâyet Salnâmesi'nde yerleşimde, 40 hanede 269 kişinin yaşadığı görülmektedir.
Coğrafya

Köy, Kastamonu il merkezine 110 km, Çatalzeytin ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 189
2021: 175
2020: 175
2019: 176
2018: 179
2017: 156
2016: 173
2015: 173
2014: 173
2013: 170
2012: 175
2011: 185
2010: 189
2009: 194
2008: 208
2007: 132
2000: 186
1990: 188
1985: 215
Silencer

| Silencer |
| --- | --- |
Başladığı yer: Stockholm
Tarzlar: Black metal
Etkin yıllar: 1995-2001
Müzik şirketi: Prophecy Productions
İlişkili hareketler: Diagnose: Lebensgefahr, Sinneskross

Eski üyeler: Nattramn Andreas Casado

Silencer, İsveçli bir black metal grubuydu. Stockholm merkezli grup 1995'te kuruldu ve 2001'de yalnızca bir tam uzunlukta albüm ve bir demo yayınlayarak dağıldı. Ölüm, mizantropi, delilik ve intihar etrafında dönen lirik temalarla sadece iki resmi üyeden oluşan grup, ürkütücü bir cırtlak vokale sahip olan vokalisti Nattramn ile dikkat çekiyordu. Deli olduğu iddia edildi ve tam uzunluktaki albümleri Death - Pierce Me'nin yayınlanmasının ardından bir psikiyatri koğuşuna kaldırıldığı tahmin ediliyor.
Kısa müzik kariyerlerine rağmen, Silencer, depresif/intihara meyilli black metal alt türünün en önemli gruplarından biri olarak kabul edilir ve black metal underground'unda bir kült takipçi kitlesine ulaşmıştır. Grup hiçbir zaman canlı performans sergilemedi veya herhangi bir resmi röportaj vermedi.
Geçmiş > İlk yıllar

Silencer, 1995 yılında Leere takma adıyla gitarist/basçı Andreas Casado'nun solo projesi olarak kuruldu. 1998'den önce bir noktada, Nattramn grubun vokalisti ve söz yazarı olarak kaydedildi.
1998'in sonlarında, oturum davulcusu Jonas Mattsson'un yardımıyla Silencer, "Death - Pierce Me" adlı on bir dakikalık tek bir şarkıdan oluşan ilk profesyonel demosunu yayınladı.
Geçmiş > Death - Pierce Me

Temmuz 2000'de Silencer, Prophecy Productions tarafından yayınlanan Death - Pierce Me (2001) albümlerini kaydetmeye başladı. Kayıt oturumları, davul çalan Steve Wolz'un (Bethlehem ve Imperia) dahil olduğu albümde performans sergileyen toplam üç üyeyi içeriyordu.
"Sterile Nails and Thunderbowels" şarkısı için, 1990 yapımı deneysel korku filmi Begotten by E. Elias Merhige'den görüntüler içeren bir tanıtım videosu yayınlandı.
Geçmiş > Ayrılık ve sonraki projeler

Death - Pierce Me'nin yayınlanmasının ardından, Nattramn'ın Växjö'de bulunan bir akıl hastanesi olan Sankt Sigfrids sjukhus'ta (İngilizce: "Saint Sigfrid's Hospital") kurumsallaştığı tahmin ediliyor, ancak bunu destekleyecek kesin bir kanıt yok. 2007'de, Diagnose: Lebensgefahr (Almancadan kabaca "Teşhis: Ölümcül Tehlike" olarak çevrilmiştir) proje adı altında Transformalin adlı karanlık bir ortam solo albümü çıkardı. Nattramn bir kitap yayınladı, Grishjärta (İsveççe'de "domuzun kalbi" anlamına gelir), 2011'de, çizimlerini ve şiirlerini içeren sınırlı sayıda bir çalışma ve yüzü gizlenmiş olsa da onun yeni fotoğraflarından küçük bir seçki. Bunlar ve Silencer'da geçirdiği zamana ait, yüzünün de gizlendiği tanıtım fotoğrafları, Nattramn'ın halka açık tek fotoğraflarıdır.
Diğer üye, gitarist/basçı/söz yazarı Andreas "Leere" Casado, 2005 ile 2006 yılları arasında "Casado" takma adıyla Shining'e katıldı. IV – The Eerie Cold albümünden "Eradication of the Condition" şarkısının sözlerine katkıda bulundu. 2006'da Zavorash grubuyla Nihilistic Ascension & Spiritual Death albümündeki "Worthless" adlı şarkının bestecisi olarak Andreas Casado olarak çalıştı.
Diskografi

Death - Pierce Me (demo, 1998)
Death - Pierce Me (tam uzunlukta albüm, 2001)
Üyeler > Resmi kadro

Nattramn (1995–2001) - vokal
Andreas Casado (1995–2001) - gitarlar, bas
Üyeler > Oturum müzisyenleri

Jonas Mattsson – davul (demo, 1998)
Steve Wolz – davul (stüdyo albümü, 2001)
Alpu

| Alpu |
| --- | --- |
İlçe

 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Eskişehir
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Metin Baskın
 • Belediye başkanı: Gürbüz Güller (CHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 936 km²
Rakım: 765 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 11.242
 • Kır: -
 • Şehir: -
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 26850
İl alan kodu: 0222
İl plaka kodu: 26
Resmî site www.alpu.gov.tr
Alpu Tren İstasyonu
Alpu, İç Anadolu Bölgesi'nde Eskişehir iline bağlı ilçe. Türkiye'de yalnız Eskişehir ilinde çıkarılan lületaşı bu ilçeye bağlı eski adı Sepetçi Yeni adı Beyazaltın mahallesinden çıkarılmaktadır.
Coğrafi konum

Batısında il merkezi, kuzeybatısında Sarıcakaya, doğusunda Beylikova, güneyinde Mahmudiye ilçeleri ile kuzeyinde Ankara il sınırının çevrelediği Alpu Ovası üzerinde yer almaktadır.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 18.679 | 5.087 | 13.592 |
| 2000 | 16.727 | 5.708 | 11.019 |
| 2007 | 13.870 | 5.497 | 8.373 |
| 2008 | 13.884 | 5.487 | 8.397 |
| 2009 | 13.225 | 5.238 | 7.987 |
| 2010 | 12.768 | 5.126 | 7.642 |
| 2011 | 12.757 | 5.292 | 7.465 |
| 2012 | 11.957 | 4.845 | 7.112 |
| 2013 | 12.070 | 12.070 | veri yok |
| 2014 | 11.822 | 11.822 | veri yok |
| 2015 | 11.526 | 11.526 | veri yok |
| 2016 | 11.290 | 11.290 | veri yok |
| 2017 | 11.031 | 11.031 | veri yok |
| 2018 | 11.242 | 11.242 | veri yok |
| 2019 | 10.974 | 10.974 | veri yok |
| 2020 | 10.614 | 10.614 | veri yok |
| 2021 | 10.178 | 10.178 | veri yok |
| 2022 | 9.966 | 9.966 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Ulaşım

Alpu ilçesi, Mihalıççık-Beylikova-Eskişehir Kara yollarının ve Ankara-Eskişehir demir yollarının üzerinde kurulmasından dolayı seri bir ulaşım ağı üzerinde bulunmaktadır.
TurkNet

| --- | --- |

Eski ad(lar): Turk.Net (1996-2008)
Tip: Anonim şirket
Endüstri: Telekomünikasyon
Kuruluş: 1996
Genel merkezi: Şişli, İstanbul, Türkiye
Önemli kişiler: Cem Mehmet Çelebiler (Genel müdür)
Ürün: Geniş bant İnternet Sabit telefon Sanal özel ağ Veri merkezi Barındırma hizmeti
Gelir:  2,68 milyar ₺ (2023)
Çalışan sayısı: 773 (Aralık 2023)
Web sitesi: turk.net
TurkNet (tam adıyla TurkNet İletişim Hizmetleri A.Ş.), İstanbul merkezli bir internet servis sağlayıcısıdır.
Tarihçe

TurkNet 1996 yılı Mayıs ayında Turk.Net adıyla kurulmuştur. Kurulmasının ardından Türkiye'deki ilk internet paketi, ilk kişisel web alanı, ilk Türkçe forum ve ilk Türkçe portal uygulamalarını piyasaya sürmüştür.
Sabancı Holding, alan adına ve TNN portalına 1999 yılında Finansinvest üzerinden çoğunluk hissesini alarak ortak olmuştur. 2003 yılı başlarında Sabancı Telekom'un kurulması ile birlikte TurkNet de bu şirketin bünyesine katılarak birleşmiştir. Bu birleşme süreci içinde TNN portalı ve Turk.Net birbirlerinden ayrı olarak faaliyet göstermeye başlamıştır. Turk.Net, 2007 yılı Mayıs ayında Turkcell Superonline ile ilk yerel ağ erişimi sağlama anlaşmasını imzalamıştır. 1996 yılında kurulmuş olan ve Türkiye genelinde özellikle kurumlar için ses ve veri iletişimi sunan Netone Telekom 2007 yılında bu hizmetlerin satın alınması için görüşmelere başlamıştır. Daha sonra 2008 yılı Şubat ayında Turk.Net'in isim hakları ile TNN portalını satın alarak aynı yılın ağustos ayında şirketin adını TurkNet İletişim Hizmetleri A.Ş. olarak, markasını da TurkNet olarak değiştirmiştir. Şirket ilk başta teknolojik olarak yeni satın aldığı alana 5 milyon dolarlık yatırım yapmıştır. TurkNet, satın almanın hemen ardından 2008 yılı mayıs ayında ADSL hizmetleri vermeye başlamıştır. TurkNet, 2002 yılında IP MPLS VPN hizmeti sağlayan ilk operatör olmuştur. TurkNet, 2008 yılında Bulgaristan üzerinden uluslararası fiber optik bağlantısını kurmuştur. 2009 yılında İstanbul'da fiber optik şebekesini tüm iş merkezi bölgelerine ulaştırmıştır.
Şirket yapısı

TurkNet'in yönetim kurulu başkanı Mehmet Çelebiler, şirketin sahibi olarak görev yapmaktadır.
Şirketin genel müdürlüğünü ise Mehmet Çelebiler'in oğlu Cem Çelebiler yürütmektedir Yönetim Kurulu Başkanı Mehmet Çelebiler 2013 yılındaki bir röportajda şirketin Türkiye'deki pazar payının 2013'te şirketin pazar payının %1,5 olduğu ve 2018'e kadar %5'e çıkarmayı planladıklarını açıkladı. Şirketin pazar payı 2022 2. çeyreği itibarıyla BTK tarafından %2.5 olarak açıklanmıştır. 2023 yılı itibarıyla 1 milyon aboneye ulaşan şirket, internet hızı konusunda ilk sırada yer aldı.
Şirket ayrıca Serbest Telekomünikasyon İşletmecileri Derneği TELKODER'e üyedir ve derneğin yedek üyeleri arasında TurkNet şirketi genel müdürü Cem Çelebiler bulunmaktadır. Mehmet Çelebiler ise derneğin 2002'den 2008'e kadar yönetim kurulunda ve bir dönem denetleme kurulu yedek üyeleri arasında görev yapmıştır.
Altyapı

TurkNet, Türkiye'deki yerleşik operatör olan Türk Telekom'un DSL ve fiberoptik altyapısının yanı sıra İstanbul, Ankara, İzmir, Kocaeli, Manisa, Bursa, Tekirdağ gibi illerin belirli bölgelerinde GigaFiber adını verdiği kendi fiber optik altyapısı üzerinden simetrik 1000/1000 Mbps genişbant internet hizmeti vermektedir.
TurkNet; telefon, internet, özel sanal ağ, veri merkezi ve barındırma hizmetleri gibi çeşitli hizmetler sunmaktadır.
2013 yılında Abu Dabi merkezli Gulf Capital ve Avrupa İmar ve Kalkınma Bankası desteği ile teknoloji alanındaki yatırımlarına 30 milyon ABD Doları kredi sağlamış olup bu yatırımlarına sürekli olarak devam etmektedir.[kaynak belirtilmeli]
İnci Holding, BİM, Pirelli, Yurtiçi Kargo, Burger King, Kent Gıda gibi şirketler, TurkNet'in veri ve telefon hizmetlerinden yararlanmaktadır.
Telefon hizmetleri de veren şirket, tüm Türkiye genelinde telefon abonesi olanlara herhangi bir taahhüt, ek cihaz kullanımı veya abonelik gerektirmeden kullanılabilen aranacak numaralardan önce 1-9-0-5 hizmetini (B Tipi - operatör seçimi) sunmuştur.
Şirket bu kullanımda şehir içi aramalarında %46, şehirler arası aramalarda %37, uluslararası aramalarda %58, GSM aramalarında ise %29 oranında kullanıcılara tasarruf ettirdiğini iddia etmiştir.
Şirket bu hizmetinin yanı sıra A Tipi olarak adlandırılan ön seçimli telefon hizmetleri ile birlikte toptan hat kiralama, telefon numarası tahsisi ve sabit telefon numara taşıma hizmetlerini de sunmaktadır.
TurkNet, 2020 yılı itibari ile IPV6 protokolünü Türkiye'de kullanıcılarına açan ilk sağlayıcıdır.
Ödüller

TurkNet, 2013 yılı sonunda RSM International sponsorluğunda düzenlenen 2013-14 Avrupa İş Ödülleri’nde finale kalan şirketler arasında seçilmiş ve Ruban d’Honneur nişanını almaya hak kazanmıştır.
TurkNet hakkında Avrupa İş Ödülleri Genel Müdürü Adrian Tripp, “Jürimiz bu yılın yüksek standartlarından çok etkilendi. TurkNet, son derece çekişmeli geçecek final aşamasında en iyi şans dileklerini hak ediyor” yorumunda bulunmuştur.
Great place to work Türkiye'nin En İyi İşverenleri™ 2021 - 20-49 ödülüne layık görüldü.
Dimboviçe

| Dimboviçe Județul Dâmbovița |
| --- | --- |
İl

  Arma 

Ülke:  Romanya
Kalkınma bölgesi: Sud
Tarihi Bölge: Muntenya
Merkez: Târgoviște
Yüzölçümü
 • Toplam: 4,054 km²
Nüfus (2011)
 • Toplam: 518.745
 • Yoğunluk: 127/km²
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Posta kodu: 13wxyz
Alan kodu: +40 x45
Plaka kodu: DB
Resmî site County Board County Prefecture
Dimboviçe (ya da Rumence: Dâmbovița), Romanya'nın güney kesimindeki bir ili. Merkezi, Târgoviște kentidir.
Orta Amerika Federal Cumhuriyeti

Orta Amerika Federal Cumhuriyeti (İspanyolca: República Federal de Centro América), başlangıçta Orta Amerika Birleşik Eyaletleri (İspanyolca: Provincias Unidas del Centro de América) olarak bilinen, 1823'ten 1839/1841'e kadar Orta Amerika'da varlığını sürdüren egemen bir devletti. Orta Amerika Federal Cumhuriyeti beş eyaletten oluşuyordu: Kosta Rika, El Salvador, Guatemala, Honduras ve Nikaragua, ayrıca 1835'ten 1839'a kadar bir Federal Bölge vardı. Guatemala şehri, 1834'e kadar federal cumhuriyetin başkentiydi ve o yıl federal hükûmetin merkezi San Salvador'a taşındı. Orta Amerika Federal Cumhuriyeti'nin kuzeyinde Meksika, güneyinde Büyük Kolombiya, doğusunda ise Miskito Sahili ve Britanya Hondurası (her ikisi de federal cumhuriyetin egemen toprağı olarak iddia ettiği bölgeler) bulunuyordu.
Eylül 1821'de, o zamanki adıyla Guatemala Genel Kaptanlığı olan Orta Amerika, İspanyol İmparatorluğu'ndan bağımsızlığını ilan ettikten kısa bir süre sonra, Ocak 1822'de Birinci Meksika İmparatorluğu tarafından ilhak edildi ve 1823'te bağımsızlığını tekrar kazanarak bir federal cumhuriyet kurdu. Orta Amerika Federal Cumhuriyeti, Amerika Birleşik Devletleri federal hükûmetine dayanan anayasasını Kasım 1824'te kabul etti. Nisan 1825'te yapılan ilk başkanlık seçiminde liberal siyasetçi Manuel José Arce ülkenin ilk başkanı seçildi. Arce, başkan seçilmek için muhafazakârlara verdiği tavizlere karşı çıkan liberallere rağmen, ülkenin muhafazakârlarıyla aynı çizgide hareket etmeye başladı. 1827'den 1829'a kadar ülke, Arce'yi destekleyen muhafazakârlarla ona karşı çıkan liberaller arasında iç savaşa düştü. Liberal siyasetçi Francisco Morazán sonunda liberalleri zafere taşıdı ve 1830'da başkan seçildi. Federal cumhuriyet, 1838-1940 yılları arasında ikinci bir iç savaş yaşadı. Sonunda Orta Amerika'nın eyaletleri bağımsızlıklarını ilân ederek federal cumhuriyeti sona erdirdi.
Orta Amerika Federal Cumhuriyeti, büyük ölçüde liberaller ve muhafazakârlar arasında savaşlar, isyanlar ve ayaklanmalar yaşadığı için siyasî açıdan oldukça istikrarsızdı. Tarihçiler, ülkenin siyasî istikrarsızlığını federal hükûmet sistemine ve ekonomik zorluklarına bağlamaktadır. Tarımsal ihracatlar yeterli fon sağlayamıyor ve federal hükûmet de dış borçlarını elverişli şartlara rağmen geri ödeyemiyordu. Orta Amerika'nın ekonomik sorunlarının bir kısmı, federal hükûmetin vergi toplayamaması ve eyaletler arasında yeterli yol ve ulaşım ağı bulunmamasından kaynaklanıyordu.
Orta Amerika Federal Cumhuriyeti'nin dağılmasından bu yana, Orta Amerikalı siyasetçiler, yazarlar ve entelektüeller yeniden birleşme çağrısında bulunmuşlardır. 19. ve 20. yüzyıllarda, federal cumhuriyetin ardılı devletlerin hem diplomatik hem de askerî yollarla Orta Amerika'yı yeniden birleştirme girişimleri olmuştur. Ancak bu girişimlerin hiçbiri, beş eski üyenin birleşik bir Orta Amerika devleti altında bir yıldan uzun süre bir araya gelmesini sağlayamamıştır. Orta Amerika Federal Cumhuriyeti'nin beş eski üyesi de, bölgesel kalkınmayı teşvik eden ekonomik ve siyasî bir organizasyon olan Orta Amerika Entegrasyon Sistemi'nin (SICA) üyeleridir.
Adı

Ülkenin, 1 Temmuz 1823 tarihinde Birinci Meksika İmparatorluğu'ndan bağımsızlığını kazanmasının ardından kabul edilen ilk adı, Orta Amerika Birleşik Eyaletleri (İspanyolca: Provincias Unidas del Centro de América) idi. Ülke anayasasının 22 Kasım 1824'te kabul edilmesi üzerine Orta Amerika Birleşik Eyaletleri, adını Orta Amerika Federal Cumhuriyeti (İspanyolca: República Federal de Centro América) olarak değiştirdi. Bağımsızlıktan sonraki yıllarda, bazı resmî hükûmet belgeleri ülkeden Orta Amerika Federal Devletleri (İspanyolca: Estados Federados del Centro de América) olarak söz ediyordu. Ayrıca, federal cumhuriyete alternatif olarak Orta Amerika Federasyonu (İspanyolca: Federación de Centro América) adı da verilmektedir.
Arka plan > Orta Amerika sömürgesi

İspanyollar 16. yüzyılda Orta Amerika'yı fethettiler. 1542 yılında Orta Amerika, bir audiencia olarak örgütlendi, bu tarihten önce bölge birçok audiencia'ya bölünmüştü. Başlangıçta Orta Amerika audiencia'sı kuzeyde Tehuantepec Kıstağı'na ve güneyde Panama Kıstağı'na kadar uzanıyordu, ancak 1560'ta İspanya, Yucatán Yarımadası'nın kontrolünü Yeni İspanya'ya (günümüzde  Meksika) ve 1567'de Panama'nın kontrolünü Peru'ya devretti. 1568 yılında Orta Amerika audiencia'sı, Guatemala Genel Kaptanlığı olarak yeniden organize edildi. Genel kaptanlık, corregimientos, gobiernos, büyük belediyeler ve intendancies olarak alt bölümlere ayrıldı.
Orta Amerika'nın sakinleri, İspanyollar'ın en üstte, melez bireylerin ortada ve Afrikalılar ile yerli Orta Amerikalıların en altta olduğu bir kast sistemine bölündü. İspanyollar, Orta Amerika'nın toprak ve zenginliğinin çoğuna sahipken; yerli Orta Amerikalılar, bölgenin iş gücünün çoğunu oluşturuyordu. Katolik Kilisesi de İspanyol sömürge yönetimi sırasında Orta Amerika toplumunun tüm yönlerine hâkimdi. Orta Amerika'nın yerli sakinleri, sömürge yetkilileri tarafından yavaş yavaş Katolikliğe geçmeye zorlandılar, ancak birçok kültürel geleneklerini de korudular.
Tarihi > Ulusal Kurucu Meclis > Anayasa taslağının hazırlanması

Orta Amerika'nın Meksika'dan bağımsızlığını kazanması üzerine, Orta Amerika kongresi Orta Amerika Birleşik Eyaletleri'nin kurulduğunu ilan etti. Ertesi gün kongre, Ulusal Kurucu Meclis olarak yeniden toplandı ve bağımsızlığını yeni kazanan Orta Amerika için bir anayasa taslağı hazırlamakla görevlendirildi. Delgado, başlangıçta Ulusal Kurucu Meclis'in Arce, Juan Vicente Villacorta ve Pedro Molina Mazariegos'tan bir üçlü hükümdârlık atadığı 10 Temmuz 1823'e kadar Orta Amerika'nın geçici başkanı olarak görev yaptı. Üçlü yönetimin kurulduğu sırada Arce Amerika Birleşik Devletleri'nde olduğundan, onun yerine Antonio Rivera Cabezas atandı. Üç lider, yürütme yetkisini her ay kendi aralarında değiştirecekti.
Başlangıçta Ulusal Kurucu Meclis yalnızca El Salvador ve Guatemala'dan gelen delegelerden oluşuyordu; Kosta Rika, Honduras ve Nikaragua, Meksikalı askerler Orta Amerika'dan çekilene kadar delege göndermeyi reddettikleri için Ekim 1823'e kadar delegelerini göndermediler. Ulusal Kurucu Meclis, Orta Amerika'ya dağılmış 64 delegeden oluşuyordu. Ulusal Kurucu Meclis, anayasa kabul edilene kadar Orta Amerika'nın fiili hükûmeti olarak görev yaptı. Ulusal Kurucu Meclis, iki siyasî grup liberaller ve muhafazakârlardan oluşuyordu. Liberaller federalizmi desteklerken muhafazakârlar merkeziyeti destekliyorlardı.
Ulusal Kurucu Meclis, anayasayı 12 Haziran 1824'te hazırladı ve 4 Temmuz'da yayınladı. Anayasa, Amerika Birleşik Devletleri federal hükûmeti, Amerikan Bağımsızlık Bildirisi ve 1812 İspanyol Anayasası'ndan ilham aldı. 22 Kasım'da anayasa, meclisin 64 üyesinin tamamının imzalamasıyla resmen kabul edildi. Ulusal Kurucu Meclis 23 Ocak 1825'te kendisini feshetti. 6 Şubat'ta yerini Federal Kongre (ülkenin yasama organı) aldı.
Tarihi > Ulusal Kurucu Meclis > Guatemala askerî isyanı

14 Eylül 1823'te Yüzbaşı Rafael Ariza y Torres, Orta Amerika hükûmetinin orduya olan borçlarını ödeyememesi üzerine başkent Guatemala'da bir ayaklanma başlattı. Ariza, Ulusal Kurucu Meclis'e sadakat sözü vermesine rağmen, birçok meclis üyesi şehirden kaçtı ve ayaklanmayı bastırmak için Chiquimula, Quetzaltenango ve San Salvador'dan askerler çağırdı. Ariza'nın isyancıları da, Albay José Rivas ve onun San Salvador'dan gelen 750 askeri de savaşa girmek istemedi. Muhafazakârlar bu durumdan yararlanarak üçlü yönetimi 6 Ekim'de istifaya zorladı. Arce, José Cecilio del Valle ve Tomás O'Horan'dan oluşan ikinci, daha az liberal bir üçlü yönetim kurdular. İkinci üçlü hükümdarlığın oluşumu sırasında hem Arce hem de Valle ülke dışında olduğundan, yerlerine sırasıyla José Santiago Milla ve Villacorta getirildi. Valle ve Arce, sırasıyla Şubat 1824 ve Mart 1824'e kadar üçlü yönetimdeki pozisyonlarını üstlenmediler.
İkinci üçlü yönetim, Rivas'a 150 askeri Guatemala şehrine yürütmesini emretti ve kısa süre sonra Ariza, Meksika'ya sürgüne gitmek üzere ülkeden kaçtı. Ulusal Kurucu Meclis daha sonra Guatemala şehrine döndü. Salvador hükûmeti, Rivas'a Guatemala şehri yakınında kalmasını ve Ulusal Kurucu Meclis'in çalıştığını doğrulamasını emretti. 12 Ekim 1823'te Rivas, meclisin sivil özgürlükleri kısıtladığını belirterek yeniden şehre yürüdü. 17 Ekim'de Quetzaltenango'dan gelen 200 asker, Guatemala şehrine ulaştı ve Rivas'ın El Salvador adına hareket ettiğine inandıkları için onun güçleriyle çatışmaya girdiler. Birkaç gün sonra meclis, her iki orduyu da memnun etmek için bir anlaşma taslağı hazırladı. Rivas'ın güçleri El Salvador'a geri çekildi ve Quetzaltenango'dan gelen askerler evlerine döndüler.
Tarihi > Ulusal Kurucu Meclis > Nikaragua'da iç çatışma

Ordóñez'in 1823'te Meksika yanlısı Nikaragua hükûmetine karşı başlattığı isyanından beri liberaller ve muhafazakârlar Nikaragua'nın kontrolü için savaşıyordu. Liberaller León (liberal başkent) ve Granada'yı, muhafazakârlar ise Managua (muhafazakâr başkent), Rivas ve Chinandega'yı kontrol ediyordu. Çatışmalar sonucunda yüzlerce kişi öldü. Ekim 1824'te ikinci üçlü hükûmet, Albay Manuel Arzú'yu barışı sağlamak için gönderdi ancak arabuluculuk başarısız oldu. Arce, 22 Ocak 1825'te federal bir istilaya liderlik etti. Hem liberallerin hem de muhafazakârların çatışmadan vazgeçerek ateşkes imzalamasını sağladı. Arce, rakip hükûmetleri feshetti ve liderlerini sürgüne gönderdi.
Tarihi > Manuel José Arce'nin başkanlığı > 1825 başkanlık seçimi

Federal cumhuriyetin ilk başkanlık seçimi 21 Nisan 1825 tarihinde gerçekleşti. Arce liberallerin adayı, Valle ise muhafazakârların adayıydı. Seçim sırasında 82 seçmenden 41'i Valle'ye, 34'ü Arce'ye, 4'ü diğer adaylara oy verdi ve 3'ü bu üç seçim bölgesinden oy almadaki zorluklar nedeniyle oy vermedi; hiçbir aday mutlak çoğunluğu kazanamadı. Anayasa gereği başkanın mutlak çoğunluğu kazanması gerektiğinden, Federal Kongre başkanı seçmekle görevlendirildi ve 22-5 oyla Arce'yi başkan seçti. Valle, seçimde ikinci olmasına rağmen, başkan yardımcılığını reddetti. Liberal José Francisco Barrundia da bu pozisyonu kabul etmedi. Sonuç olarak muhafazakâr Mariano Beltranena, Arce'nin başkan yardımcısı oldu. Arce ve Beltranena 29 Nisan'da göreve başladılar.
Arce'nin seçim zaferi, Valle yenildiği için muhafazakârları kızdırırken, özellikle Guatemalalı liberalleri de yabancılaştırdı. Arce, muhafazakâr senatörlerin oylarını kazanmak için El Salvador'da yeni bir Katolik başpiskoposluğunun oluşturulup oluşturulmayacağına Federal Kongre'nin karar vermesine izin verme sözü vermişti; muhafazakârlar, Delgado'nun başpiskopos olacağı için bu başpiskoposluğun kurulmasına karşı çıkıyordu. Liberaller, Arce'nin başkanlık seçimlerini kazanmak için muhafazakârlarla yaptığı bu uzlaşmayı, liberal pozisyonlarına ihanet olarak gördü. Bu algılanan ihanet nedeniyle, liberaller Molina Mazariegos ve Mariano Gálvez, sırasıyla dışişleri ve maliye bakanlığı pozisyonlarına atamaları kabul etmedi. Sonuç olarak Arce, kabinesine muhafazakârları atadı ve bu da liberallerin onu ihanetle daha çok suçlamasına neden oldu.