Kapitalizmin tarihi
20. Yüzyıl > Küreselleşme

Denizaşırı ticaret beş yüz yılı aşkın süredir kapitalizmin gelişimiyle ilişkilendirilse de bazı düşünürler küreselleşmeyle bağlantılı bir dizi eğilimin yirminci yüzyılın son çeyreğinden bu yana insanların ve sermayenin hareketliliğini artırarak devletlerin kapitalist olmayan kalkınma modellerini seçme konusundaki manevra alanını sınırladığını savunmaktadır. Günümüzde bu eğilimler, kapitalizmin artık gerçek bir dünya sistemi olarak görülmesi gerektiği savını güçlendirmiştir (Burnham). Ancak diğer düşünürler, küreselleşmenin niceliksel olarak bile kapitalist ticaretin daha önceki dönemlerinden daha büyük olmadığını savunmaktadırlar.
Bretton Woods sisteminin 1971 yılında terk edilmesinin ve döviz kurlarının sıkı devlet kontrolüne alınmasından sonra, döviz işlemlerinin değerinin, tüm dış mal ve hizmet hareketlerinden en az yirmi kat daha fazla olduğu tahmin edilmektedir. Bazılarının devlet kontrolünün ötesinde gördüğü finansın uluslararasılaşması, büyük şirketlein faaliyetlerini düşük ücretli devletlere taşıyabilmelerinin giderek kolaylaşmasıyla birleşince, sermayenin giderek artan "küreselleşmesinden" kaynaklanan devlet egemenliğinin "gölgelenmesi" sorununu ortaya çıkarmıştır.
Ekonomistler, küresel gelir eşitsizliğinin boyutu konusunda genel olarak hemfikir olsalar da, son dönemdeki değişimin yönü konusunda genel bir anlaşmazlık söz konusudur. Gelir eşitsizliğinin açıkça arttığı Çin gibi örneklerde, kapitalist reformlarla birlikte genel ekonomik büyümenin hızla arttığı da görülmektedir. Indur M. Goklany'nin özgürlükçü düşünce kuruluşu Cato Enstitüsü tarafından yayınlanan "The Improving State of the World" adlı kitabı, Sanayi Devrimi'nden bu yana ekonomik büyümenin çok güçlü olduğunu ve yeterli beslenme, ortalama yaşam süresi, bebek ölümleri, okuryazarlık, çocuk işçiliğinin yaygınlığı, eğitim ve boş zaman gibi faktörlerin büyük ölçüde iyileştiğini savunmaktadır. Stephen Hawking ve Uluslararası Para Fonu araştırmacıları dahil olmak üzere bazı akademisyenler, küreselleşme ve neoliberal ekonomi politikalarının eşitsizlik ve yoksulluğu iyileştirmek yerine daha da kötüleştirdiğini ve yeni çağdaş kölelik biçimleri yarattığını iddia etmektedir. Bu tür politikalar aynı zamanda yerinden edilmiş, işsiz ve hapsedilmiş nüfusları artırmakta, çevrenin tahribatını ve türlerin yok olmasını hızlandırmaktadır. 2017 yılında IMF, küresel eşitsizliğin son yıllarda düşmesine rağmen, uluslararasındaki eşitsizliğin ekonomik büyümeyi tehdit edecek ve daha fazla siyasi kutuplaşmaya yol açabilecek kadar kesin bir şekilde arttığı uyarında bulunmuştur. Ekonomik krizin ardından artan ekonomik eşitsizlik ve bununla bağlantılı öfke, Batı dünyasında sosyalist ve milliyetçi fikirlerin yeniden canlanmasına neden oldu ve Silikon Vadisi, Davos ve Harvard İşletme Okulu gibi yerlerdeki bazı ekonomik elitler kapitalizmin geleceğinden endişe duyar hale geldi.
Akademisyen Gary Gerstle ve Fritz Bartel'e göre, Soğuk Savaş'ın sona ermesi ve neoliberal finansallaşmış kapitalizmin egemen sistem olarak ortaya çıkmasıyla birlikte, kapitalizm 1914'ten bu yana görülmemiş bir şekilde gerçek anlamda küresel bir düzen haline gelmiştir. Ekonomist Radhika Desai, 1914'ün kapitalist sistemin zirvesi olduğu konusunda hemfikir olmakla birlikte, kapitalizmi yeniden önceliğine kavuşturmayı amaçlayan neoliberal reformların bunun yerine dünyada artan eşitsizlikler, bölünmüş toplumlar, ekonomik krizler ve sefalet ile anlamlı bir siyaset eksikliğini yanı sıra Desai'ye göre "kapitalizmin ekonomik ağırlık ve dünya etkisi açısından zemin kaybettiğini" gösteren yavaş büyümeyi miras bıraktığını savunmaktadır. Gerstle, neoliberal dönemin alacakaranlığında "siyasi düzensizlik ve işlevsizliğin hüküm sürdüğünü" savunuyor ve ABD ve dünya için en önemli sorunun bundan sonra ne olacağı olduğunu öne sürüyor.