stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Pocari Sweat

| --- | --- |
 
Tip: Spor içeceği
Üretici: Otsuka Pharmaceutical
Köken: Japonya
İlk üretim yılı: 1980
Pocari Sweat (Japonca: ポカリスエット Pokari Suetto), Otsuka Pharmaceutical tarafından üretilen bir spor içeceğidir. İlk olarak 1980 yılında tanıtılmış olup günümüzde Doğu Asya, Güneydoğu Asya, Orta Doğu ve Avustralya'da satılmaktadır.
Pocari Sweat, yumuşak, nispeten hafif, karbonatsız tatlı bir içecek olup, bir iyon kaynağı içecek olarak tanıtılmaktadır. Su, şeker, sitrik asit, trisodyum sitrat, sodyum klorür, potasyum klorür, kalsiyum laktat, magnezyum karbonat ve aroma maddeler içermektedir ve ağızda hafif bir greyfurt tadı bırakmaktadır. Alüminyum kutular, pet şişeler ve su ile karıştırmak için bir toz olarak satılmaktadır. Ek olarak, Pocari Sweat Ion Water (ポカリスエット イオンウォーター, Pokari Suetto Ion Wōtā) denilen azaltılmış şeker ile yapay olarak tatlandırılmış bir versiyonu da satılmaktadır.
Pessinus

Pessinus bölgesi, Sivrihisar, Eskişehir
Antik Pessinus Kenti'nin kabartma haritada görünümü. Eskişehir Arkeoloji Müzesi'nde sergilenmektedir.
Pessinus (Yunanca: Πεσσινούς veya Πισσινούς), Ankara-Eskişehir kara yolu üzerinde Sivrihisar'ın 16 km güneyindeki Ballıhisar'da bulunmaktadır. Eski Kral Yolu üzerinde olan antik şehrin üzerinde bugün Ballıhisar köyü kurulmuştur. Sarı Mercedes filminde Pessinus antik kentine ait kazı çalışmalarından bahsedilmektedir.
Friglerce Kibele diye de adlandırılan ana tanrıçanın bulunduğu en önemli tapınma yerlerinden biri olarak bilinmektedir. Gökten inen tanrıça idolünün (büyük olasılıkla bir meteor olan siyah taşın) bulunduğu yerdi. Romalılar, Kartaca'ya karşı olan savaşı kazanabilmek için bu taşı MÖ 204 yılında Roma'ya götürmüşler ve bunu Magna Mater (Ulu ana) diye adlandırmışlardır.
Pessinus ana tanrıça için yapılmakta olan törenlere sahne olmuş ve o dönemlerde kendini ana tanrıçaya adayanların merkezi konumuna gelmiştir. Erkeklerin kendilerini ana tanrıçaya adamak için Pessinus'ta erkeklik organlarını kestiği bilinmektedir.
Galeri

Pessinus Antik Kenti'nden çıkarılan bir aslanlı Kibele heykelciği (MÖ 30 - MS 395).
Pessinus Antik Kenti'nden çıkarılan bir aslanlı Kibele heykelciği (MÖ 30 - MS 395).
Pessinus Antik Kenti'nden çıkarılan Asklepios heykelciği (MÖ 30 - MS 395).
Pessinus Antik Kenti'nden çıkarılan arkeolojik buluntular (MÖ 30 - MS 395)
Pessinus Antik Kenti'nden çıkarılan arkeolojik buluntular (MÖ 30 - MS 395)
Pessinus Antik Kenti'nden çıkarılan arkeolojik buluntular (MÖ 30 - MS 395)
Peruthiana

Peruthiana, Canestriniidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Pernilla August

| Pernilla August |
| --- | --- |
Guldbagge Ödülleri'nde Pernilla August (2013)
Doğum: Mia Pernilla Hertzman-Ericson 13 Şubat 1958 (66 yaşında) Stockholm, İsveç
Meslek: Oyuncu, yönetmen, senarist
Etkin yıllar: 1975-günümüz
Evlilik: Klas Östergren (1982-1989; boşandı; 1 çocuk)  Bille August (1991-1997; boşandı; 2 çocuk)

Pernilla August (d. Mia Pernilla Hertzman-Ericson; 13 Şubat 1958), İsveçli oyuncu, yönetmen ve senarist.
Filmografi > Oyuncu olarak

Drapet (2005)
Star Wars Episode II: Klonene angriper (2002)
Jeg er Dina (2002)
Sprengeren (2001)
Star Wars Episode I: Den skjulte trussel (1999)
Glassblåserens barn (1998)
Jerusalem (film) (1996)
Fanny og Alexander (1982)
Filmografi > Yönetmen olarak

Blindgångare (2005)
Skyggesiden  (2010)
Pocenia

| Pocenia |
| --- | --- |
Komün

Pocenia
Ülke: İtalya
Bölge: Friuli-Venezia Giulia
İl: Udine
Nüfus
 • Toplam: 2.440
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
Pocenia, İtalya'nın Friuli-Venezia Giulia bölgesinde bulunan Udine iline bağlı bir şehirdir. Trieste'nin 60 km kuzeybatısında, Udine'nin ise 30 km güneybatısında bulunur. Komünün nüfusu 31 Aralık 2019 tarihi itibarıyla 2.440 kişidir.
Pharomachrus mocinno

Pharomachrus mocinno, Pharomachrus cinsine bağlı bir hayvan türüdür.
Peruştiçe

| Peruştiçe Перущица |
| --- | --- |
Belediye
Peruştitsa belediyesi

PeruştiçePeruştiçe'nin Bulgaristan'daki konumu
Ülke:  Bulgaristan
İl: Filibe
İdare
 • Belediye başkanı: Radi Minçev (RB)
Yüzölçümü
 • Toplam: 48.719 km²
Nüfus (2015)
 • Toplam: 5.129
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Resmî site www.perushtitsa.bg
Peruştiçe veya Peruştitsa (Bulgarca: Перущица Perushtitsa), Bulgaristan'ın Filibe ilinde bulunan bir şehir ve belediyedir.
Şehir, Rodop Dağları'nın eteklerinde yer almaktadır. Yüzölçümü 48.719 km² olan şehrin nüfusu 2015 yılı itibarı ile 5,129'dur.
Pernik

| Pernik Перник Dimitrovo |
| --- | --- |
Şehir

  Bayrak Arma 
PernikPernik'in Bulgaristan'daki konumu
Ülke:  Bulgaristan
İl: Pernik
İdare
 • Belediye Başkanı: Stanislav Vladimirov
Yüzölçümü
 • Şehir: 72.289 km²
Rakım: 710 m
Nüfus (2011)
 • Şehir: 75.191
 • Kent: 97,181
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAS)
Alan kodu: 076
Resmî site Resmî site
Pernik (Bulgarca: Перник), eskiden (1949-62) Dimitrovo, Bulgaristan'da ortabatı kesiminde kent.
Sofya'nın 30 km güneybatısında, Struma Nehri kıyısında yer alır. Bizans ordularının saldırılarına karşı koymak için yapılmış birkaç Bulgar kalesinden biri olan Pernik 1396-1878 arasında Osmanlı yönetiminde kaldı. Başlangıçta küçük bir köy iken, 1891'den sonra, bölgede kömür bulunmasının ardından bir sanayi merkezi durumuna geldi. Günümüzde toplam sanayi üretimi ve sanayide istihdam edilen nüfus bakımından Bulgaristan'daki başlıca sanayi kentlerinden biridir.
2011 sayımına göre nüfusu 81.052 kişidir.
İklim

|  Pernik iklimi > Aylar.En yüksek sıcaklık (°C).Ortalama en yüksek sıcaklık (°C).Ortalama sıcaklık (°C).Ortalama en düşük sıcaklık (°C).En düşük sıcaklık (°C).Ortalama yağış (mm) |  Pernik iklimi > Oca.15,2.4,0.−0,8.−4,5.−26,8.43 |  Pernik iklimi > Şub.19,1.5,6.1,0.−3,5.−26,5.37 |  Pernik iklimi > Mar.29.11,1.5,4.0,8.−21,5.37 |  Pernik iklimi > Nis.30.17,2.11,2.5,1.−6,4.53 |  Pernik iklimi > May.33,1.22,5.16,0.9,5.−3,6.71 |  Pernik iklimi > Haz.34,7.26,5.20,0.12,6.1,7.77 |  Pernik iklimi > Tem.38,2.29,3.22,5.14,5.3,5.48 |  Pernik iklimi > Ağu.37,5.29,5.22,5.14,5.3,5.39 |  Pernik iklimi > Eyl.34,5.24,0.17,8.10,5.−3.43 |  Pernik iklimi > Eki.32,2.18,3.12,0.5,6.−4,9.52 |  Pernik iklimi > Kas.23,2.11,8.6,9.2,0.−14,6.56 |  Pernik iklimi > Ara.17,4.4,7.0,7.−2,3.−18,7.48 |  Pernik iklimi > Yıl.38,2.17,2.11,3.5,4.−26,8.604 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Kaynak: Bulgar Meteoroloji Enstitüsü
Kardeş Şehirler

Ovar, Portekiz
Elektrostal, Rusya
Pardubice, Çekya
Luhansk, Ukrayna
Balashikha, Rusya
Kavadar, Kuzey Makedonya
Lublin, Polonya
Rožaje, Karadağ
Nilüfer, Bursa, Türkiye
Orsha, Belarus
Orosei, Nuoro ili, İtalya
Pernik Madencilik binası
Kültür Sarayı
Elena İş Merkezi
Planodasys

Planodasys, Planodasyidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Planolinus

Planolinus Aphodiini oymağına bağlı bir cinstir.
Planolinellus

Planolinellus Aphodiini oymağına bağlı bir cinstir.
Pocahontas County, Iowa

| Pocahontas ili |
| --- | --- |
İl
Pocahontas County


Ülke:  ABD
Eyalet: Iowa
Kuruluş: 1851
Merkez: Pocahontas
Yüzölçümü
 • Toplam: 1.500 km²
Nüfus (2020)
 • Toplam: 7.078
 • Yoğunluk: 4.7/km²
Zaman dilimi: UTC-06.00 (CST)
 • Yaz (YSU): UTC-05.00 (CDT)
Resmî site pocahontascounty.iowa.gov
Pocahontas ili veya Pocahontas County Amerika Birleşik Devletleri'nin Iowa eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 7,078'dir. İlin merkezi Pocahontas şehridir.
Planodes

Planodes Brassicaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Planorbula

Planorbula, Planorbidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Porcellana

Porcellana, Porcellanidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Porcellanaster

Porcellanaster, Porcellanasteridae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Porcataraneus

Porcataraneus, Araneidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Osmanlı İmparatorluğu'nda misyonerlik

1820 yılında başlayan ve Türk Kurtuluş Savaşı'na sonuna kadar geçen zaman içerisinde Osmanlı İmparatorluğu'nda misyonerlik faaliyetleri çok hızlı bir şekilde gelişmiştir. Misyonerlik faaliyetlerini bu denli başarılı olmasında şüphesiz Osmanlı Devleti'nin Islahat Fermanı ile verdiği ayrıcalıklar, kapitülasyon anlaşmaları ile verilen ayrıcalıklar ve Osmanlı Devleti'nin bölgelerine ilgi göstermemesi etkili olmuştur. Başlangıçta kendilerine Anadolu'da hedef bulamayan misyonerler daha sonra Ermeniler'e odaklanıp çalışmalarında başarılı olmuşlardır. Açtıkları okullardan mezun olanların başarılı olmaları bu okulların etkilerini artırmıştır. Hatta zamanla Müslüman Türkler dahi çocuklarını bu okullara göndermişlerdir.
Misyonerlerin genel hedef kitleleri, İslamiyet'in yaygın olduğu bölgeler olmuştur. Bu çalışma Osmanlı Devleti ile sınırlı kalmayıp Afrika Kıtası, Arap Yarımadası, İran ve Orta Asya halklarına yönelik bir çalışmadır.
Osmanlı Devleti'nin çok milletli ve etnik kökenli yapısı ise bu yönteme çok müsaitti. Çünkü Osmanlı yönetimi altında Rum, Ermeni, Yahudi, Maruni ve Dürzi etnik kimliklerine mensup gruplar yaşamaktaydı. Osmanlı yönetimindeki Lübnan'da Marunileri Fransızlar, Dürzileri İngilizler, Anadolu'daki Ermenileri ise Amerika Birleşik Devletleri kullanmıştır.
Matbaanın rolü

İlk matbaa 1822 yılında Malta'da faaliyete geçmişti. Matbaa Temmuz 1822'de faaliyete geçtikten sonra Aralık 1826'ya kadar geçen sürede yaklaşık sekiz milyon baskı işi yapmıştır. Anadolu'da Rumca, Ermenice, Arapça ve Türkçe ders kitabının eksikliği, misyonerleri bu ders kitaplarını basmaya yönlendirdi. 1830'da Türk-Amerikan ilişkileri resmi olarak başladı ve hemen arkasından İstanbul'da ABD diplomatik temsilciliği faaliyete geçti. Bu da matbaanın artık yasal olmasının önünde engel kalmadığı anlamına geliyordu, çünkü matbaa bir Amerikan matbaasıydı. Osmanlı'nın sürekli müdahalesi ve gözetimi altında İstanbul'da rahat çalışılamayacağı anlaşıldığı için matbaanın İzmir'e taşınmasına karar verildi. Matbaa 1833 yılından 1953 yılına kadar faaliyetlerini İzmir'de sürdürdü. Daha sonra ise ihtiyaçlar doğrultusunda Mersin, Antep ve Beyrut’ta yeni birer matbaa açıldı. Aşağıda incelenen Batı Türkiye Misyonu’nun gider bütçesinin %15–25 gibi bir kısmı matbaaya ait olacaktı.
Elde mevcut bir kataloğa göre, başlangıcından 1881 yılına kadar Malta, İzmir ve İstanbul matbaalarından toplam 725 adet kitap, broşür, risale vb. yayın yapılmıştır.
Matbaanın basın yayım işleri bazen engellemelerle karşılaşsa da I. Dünya Savaşına kadar hızında hiçbir şey kaybetmeden çalışmıştır. İkinci Meşrutiyetin ilan edildiği yıl (1908), ilk günden beri yapılan baskı işi toplam 900.000.000 (dokuz yüz milyon) sayfayı aşmıştı.
19. yüzyılda Osmanlı Devleti’nin misyonerler açısından genel durumu

Gerek Kanuni Sultan Süleyman’dan bu yana sürekli ve genişleyerek devam eden kapitülasyon anlaşmaları, gerek azınlıklara önce Tanzimat Fermanı sonra Islahat Fermanı ile tanınan haklar, gerekse Osmanlı Devleti’nin bir türlü eğitim ve sağlık gibi sosyal yönlü alanlarda başta Anadolu olmak üzere toprakları üzerinde isteklerini yapamaması Osmanlı Devleti’ni misyonerlerin adeta merkezi haline getirmişti.
Osmanlı Devleti'nin verdiği kapitülasyonlar o seviyeye gelmişti ki Osmanlı ülkesinde yaşayan Müslüman halkın yabancılar kadar hakları yoktu. Osmanlı Devleti bu yabancıları hiçbir şekilde sorgulayamaz, yargılayamaz ve onlara kötü muamele yapamazdı. Bazen ya çok düşük bir vergi ödüyorlar, bazen de vergilerden dahi muaf hale geliyorlardı. Devletin herhangi bir mülki amirinin müdahalesi sırasında ise derhal konsolosluğa başvuruluyor ve devlet ya kat kat bedelini ödüyor ya da daha fazla ayrıcalıklar veriyordu. Örneğin; "1895 yılındaki olaylar okulu geniş ölçüde etkilemiş, daha yerinde bir deyişle, Fırat Koleji bu olayların içinde çalkalanmış, okul binalarından sekizi yangın ya da yağmadan zarar görmüş ve o tarihte 88.000 dolar olarak tahmin edilen zarar 1901 yılında 100.000 dolar Osmanlı Devleti'nce ABD'ye ödenmiştir."
3 Kasım 1839'da, yabancılara önemli haklar tanıyan Tanzimat Fermanı'ndan sonra bir de 27 Şubat 1856'da ilan edinen Islahat Fermanı da devlet içindeki yabancılara önemli haklar veriyordu. Islahat Fermanı'nın özellikle bütün toplumlara okul açma yetkisi vermesi, serbest ve eşit şartlar altında ticari ve ekonomik faaliyetlerde bulunmalarını sağlaması ve yabancı devletler ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde yabancıların Osmanlı sınırları içerisinde mülk edinmelerine olanak sağlaması, Osmanlı İmparatorluğu'nda misyonerlik faaliyetleri yürüten, başta ABCFM gibi örgütlerin ve misyonerlerin işini kolaylaştırıyordu.
Tüm bunlara bir de Osmanlı Devleti'nin ve aydınlarının yüzyıllar boyunca Anadolu ile ilgilenmemeleri, bölgenin kültür ve eğitimle beslenmemesi misyonerlerin işini kolaylaştırıyordu. "İkinci Meşrutiyetin ilan edildiği yıl (1908), ilk günden beri yapılan baskı işi toplam dokuz yüz milyon sayfayı aşmıştı." ABCFM arşivi alınan eser Uygur Kocabaşoğlu age.s.114 Bu rakam misyonerlerin işlerini ne kadar ciddiye aldıklarını ve matbaayı bu işte nasıl kullandıklarını gözler önüne seriyor. Geri kalmış bir Anadolu'da bu yayınlara önce hitap edilen kesim olarak Ermeniler göze çarpsa da daha sonraları bir takım yararlarından dolayı müslüman halkda bu yayınlara rağbet etmiştir. Hatta bununla kalmayıp ilerleyen süreçte çocuklarını misyonerlerin yönetimi altındaki misyoner Amerikan okullarına dahi gönderiyorlardı.
Osmanlı Devleti’nde Amerikan misyonerler > Osmanlı Devleti'nde ilk örgütlenme

Amerikalı misyonerler Osmanlı topraklarında faaliyetlere başlamak için Osmanlı–İngiliz ilişkilerini düzelmelerini bekliyorlardı. Çünkü ortada henüz resmi bir Osmanlı-ABD ilişkisi yoktu. 2 Mart 1831'de Amerikan diplomatik temsilciliğini açtıktan sonra William Goodel, 26 Nisan 1831'de İstanbul'a hareket emri aldı ve 9 Haziran 1831'de İstanbul'a vardı. Ondan yaklaşık bir yıl sonra William Schauffler 31 Temmuz 1832'de İstanbul'a geldi ve birlikte ilk misyonerlik faaliyetlerine başladılar. Bu hareketin adı İstanbul Misyonu olarak geçecekti. İlk çalışmaları dil, kitap hazırlıkları, öğretim çalışmaları ve halkla ilişkiler üzerine olmuştur. Amerika, İstanbul'daki diplomatik temsilciliğinden sonra ilk konsolosluğunu Mersin ve Tarsus'ta açmıştır.
İstanbul Misyonunun adı zamanla Ermeni Misyonu olarak değişecektir. Bundaki en önemli neden ise sadece Ermenilerin bu çalışmalara olumlu cevap vermeleri olmuştur. Bu nedenle misyonu alanını sürekli olarak doğuya doğru genişletiştir. Çünkü doğu illerinde yaşayan Ermeni halkın üstünlüğü gözden kaçmamıştır. Bu amaçlarına ulaşmada ise en çok Amerikan misyoner okulları ön plana çıkmıştır.
Misyonlar istasyonlara, istasyonlar ise uç istasyonlara ayrılıyorlardı. Bir misyonun en üst düzey yöneticisi sekreteridir. Aynı şekilde istasyonlarında sekreteleri vardır. Uç istasyonlar ise kasaba ve köylerde, yerli Hristiyan ahaliden bir yardımcının yönetimindeki birimlere verilen addı. Uç istasyonlar alınan kararları uygulamak durumundaydı. Her istasyonun denetimindeki uç istasyon sayısı farklı olabilmekteydi. Örneğin: Mersin`de olduğu gibi, belirli dönemlerde, 70 kadar uç istasyona sahip sahip istasyonlarda bulunabiliyordu.
1834 yılına kadar sadece Mersin, İzmir ve İstanbul istasyon olarak varlıklarını sürdürürken, bunlara bu tarihten itibaren Bursa ve Tarsus ta eklendi. Bu şekilde 1835 yılında Osmanlı Devleti sınırları içerisinde iki misyon, beş istasyon, iki uç istasyon, on bir misyoner, bir matbaa ustası, altı misyoner yardımcısı ve altı yerli misyoner yardımcıdan oluşan, küçük ama imanlı bir misyoner örgütlenmesi vardı. 1836 yılında bu şekilde başlayan örgütlenme çığ gibi büyümüş ve 1900'lü yıllarda 16 istasyon, 247 uç istasyon, 37 misyoner, 97 kadın yardımcı, 112 kilise, 12.109 kilise üyesi ve 44.959 kayıtlı Protestan ile sayısı çok büyük bir örgütlenme örneği göstermişti. Bu büyük örgütlenme zamanla daha kolay yönetim esası açısından Batı Türkiye, Merkezi Türkiye Misyonu ve Doğu Türkiye Misyonu olarak üç bölüme ayrılacaktır. Bunlara ek olarak Bulgar halkı için ABCFM ile birlikte hareket eden BFMPC Avrupa Türkiye'si Misyonu çalışmıştır.
Osmanlı Devleti’nde Amerikan misyonerler > Osmanlı Devleti'nde ilk örgütlenme > Batı Türkiye Misyonu

Batı Türkiye Misyonu çeşitli istasyonlara ayrılmıştı. 1831'de İstanbul, 1834'te Mersin, 1835'te İzmir, 1848'de Bursa, 1852'de Sivas-Merzifon, 1854'te Kayseri misyoner istasyonları kurulmuştu. Ayrıca bir ara İzmit'te ayrı bir istasyon örgütlenmesi göze çarpsa da daha sonra bu düşünceden vazgeçilmiştir. Batı Türkiye Misyonu'nun en önemli iki istasyonu İstanbul ve Mersin'dir. İstanbul'un önemi bütün misyonerlik ihtiyaçlarının buradan karşılanması ve gerekli düzenlemelerin buradan yönetilmesi olmuştur. Mersin'in önemi ise tüm eğitim kurumları ile her türlü çalışmayı yapmalarından kaynaklanmıştır.
Osmanlı Devleti’nde Amerikan misyonerler > Osmanlı Devleti'nde ilk örgütlenme > Merkezî Türkiye Misyonu

Merkezî (Orta) Türkiye Misyonu, Torosların güneyinden Fırat nehri vadisine kadar olan bölgeyi kapsıyordu, özellikle Maraş ve Antep illerine ağırlık veriliyordu. Belirtilen bu yerlerin dışında Halep, Antakya, Tarsus ve Urfa'yı da kapsayan bu misyonda, ilkokuldan yüksek okula kadar bütün eğitim kurumlarının olması, İstanbul'dan sonraki ikinci matbaanın bazı nedenlerden dolayı burada kurulması ve en büyük protestan cemaatin bu bölge sınırları içerisinde Merkezî Türkiye Misyonu'nu önemli bir hale getiriyordu.
Ayrıca, ihtiyaç içinde olanlar için bir tür kendine yardım ilkesine göre çalışan atölyeler açılmıştı. Merkezî Türkiye Misyonu'nunda Antep ve Maraş'ta bulunan yetimhanelerde, 1900 yılında sırasıyla 132 ve 420 yetim çocuk barınıyordu.
Osmanlı Devleti’nde Amerikan misyonerler > Osmanlı Devleti'nde ilk örgütlenme > Doğu Türkiye Misyonu

Doğu Türkiye Misyonu ise Harput, Erzurum, Van, Mardin ve Bitlis'ten başlıca Rus ve İran sınırına kadar olan bütün Doğu Anadolu topraklarını içine alıyordu. 1900 yılında bu beş istasyona bağlı 97 uç istasyon bulunuyordu. Tüm bu kurumlarda 36'sı Amerikalı, 266'sı yerli 302 görevlinin gözetimi altında faaaliyetler sürüyordu. Yine misyonerlerin yönetimdeki yetimhanelerde 2000 çocuk kalıyordu ki bunların yaklaşık 1100'ü Harput'tadır.
Osmanlı Devleti’nde Amerikan misyonerler > Misyonerlerin eğitim alanındaki çalışmaları

Şüphesiz misyonerliğin başlangıçtaki amacı hedef alınan bölgelerdeki kitlelere iyi bir dini eğitim vermekti. Bu amaçla ilk gelen papazlar hemen İncil'i anlatmaya başladılar. İlerleyen süreçte İncil'i Türkçeye ve Osmanlı Devleti'nde hedef aldıkları toplumların dillerine çevirmeye başladılar. Öncelikli hedef olan Ermeni nüfus bölgeleri ilk ve en önemli hedefti. Tüm bu faaliyetler ABCFM (American Board of Commissioners for Foreign Missions) tarafında yollanan misyonerlerce planlanıyor ve yürütülüyordu. ABCFM'nin bu derece etkili olmasının şüphesiz ki en büyük payı maddi desteklemelerinden kaynaklanmıyordu. Zaten ABCFM'nin stratejisi buna uygundu. Başlangıçta yardım ediyor, giderlerini karşılıyor, yönetimini üstleniyordu. Ama zamanla başka örgütlerin, kişilerin, fonların devreye girmesi, eğitimin bir kısmın paralı bir hal alması, bazı yan gelirlerin elde edilmesi ABCFM'yi rahatlatıyordu. Okulların açılmasından yaklaşık 50 yıl sonra yerel yöneticilere devredilmesi planlanmıştı.
Her ne kadar gelen ilk misyonerler kutsal kitabı tanıtmak için okullar açtılarsa da bu zamanla yerini laik okullara veya kolejlere bırakmak zorunda kalmıştır. Bu konuda ABCFM genel sekreteri ile Robert Kolej kurucusu Hamlin defalarca ters düşmüş ve sonunda Hamlin'in isteği kabul edilmişti. Bundan sonra misyoner okulları sadece ilahiyat okulları olarak değil aynı zamanda çağın gerektirdiği bütün alanlarda 8–10 yıl arasında değişen eğitim programları uygulayacaklardı. Öyle ki paralı olduğu halde dahi halk bu okulların açılması için baskı uygulayacaktı.
Zaman için ilkokullar, ortaokulla, yatılı kız ve erkek okulları, kolejler ve ilahiyat okulları ülkenin her yanında faaliyet gösteriyorlar. Öyle ki bu okulların hemen hemen ülkedeki okulların 1/3 üne tekabül ettiği söyleniyordu. ABCFM'nin yanı sıra özellikle kız okullarını WBM ve WBMI gibi kadın misyoner okulları da destekliyordu.
Osmanlı Devleti’nde Amerikan misyonerler > Osmanlı Devletinde göze çarpan belli başlı okullar > İstanbul Robert Koleji

Robert Kolej İstanbul Bebek'te küçük bir evde eğitim ve öğretime başlamıştır. Bu işi başlatan ise ABD'de kuyumculuk yapan ve daha sonra misyoner olmayı seçen Cyrus Hamlin adında bir misyonerdi. Bu okula ileride Robert Kolej denmesinin nedeni ise Rothschild ailesinden New York'lu iş adamlarında Christopher Rinlender Robert'in bu okula çok büyük miktarda yardım yapmasından kaynaklanmıştır. Robert 1878'de ölene dek kolejin bütün harcamalarını üzerine almış ve servetini beşte birinin koleje verilmesini vasiyet etmiştir. Öldüğünde koleje kalan dört yüz bin dolarla okula yeni ve mükemmel binalar yapılmış, bu iyiliklerinden dolayı sonra da okula Robert Kolej adı verilmiştir. Robert Kolej öğrencileri ileriki tarihlerde Bulgaristan'ın siyasal yaşamında aktif rol oynamışlar, hatta ilk 5 Bulgar başbakanı bu okuldan mezun olmuştu.
Osmanlı Devleti’nde Amerikan misyonerler > Osmanlı Devletinde göze çarpan belli başlı okullar > Tarsus Amerikan Koleji: Mersin – 1876

Merkezi Türkiye Misyonu'na bağlı olarak açılan Tarsus Amerikan Koleji 1878 Ekim'inde küçük bir binada eğitime başladı ve 15 Ocak 1878'de Osmanlı Devleti okulu bir idadiye olarak tescil etti. Okulda öğretilen dersler dünya edebiyatı, retorik, ekonomi politik, dünya tarihi, uygarlık tarihi, kimya, analitik kimya, minereloji, fiziki coğrafya, ahlak felsefesi, muhasebe, anatomi, fizyoloji, geometri, cebir, Osmanlı tarihi, Amerikan tarihi, Türkçe, yüksek cebir, doğa tarihi, vokal müzik, Ermeni dili ve edebiyatı, Ermenice ve İngilizce güzel yazı yazma sanatıydı. Okulda başlangıçta üç bölümden oluşuyordu; Hazırlık Bölümü, Bilimler Bölümü ve Tıp Bölümü.
Osmanlı Devleti’nde Amerikan misyonerler > Osmanlı Devletinde göze çarpan belli başlı okullar > Fırat Koleji: Harput – 1878

13 Mayıs 1875 tarihinde kurulan bu okulun özgün adı Ermenistan Koleji'di, ancak Osmanlı Devleti'nin baskıları sonucunda 16 Şubat 1888'den itibaren adı Fırat Koleji olarak değiştirildi. Kolejin öğrenim dili Ermeniceydi ama bu okulda çok iyi derecede İngilizce ve Türkçe dilleri de öğretilmekte idi. Okul 1915 yılında Ermeni Soykırımı nedeniyle okul müdürünün sınır dışı edilmesi ile beraber kapatılmıştır.
Osmanlı Devleti’nde Amerikan misyonerler > Osmanlı Devletinde göze çarpan belli başlı okullar > Anadolu Koleji: Merzifon – 1886

Anadolu Kolejini İstanbul'dan Merzifon'a taşınmasının en büyük nedeni gözlerden uzak ve hedef kitleye daha yakın olma amacıydı. Anadolu Koleji'nin en büyük özelliği hem azınlıklara hem de Müslüman-Türk öğrencilere açık olmasıydı. Kuruluşundan iki yıl sonra hazırlık sınıfları dahil okuyan öğrenci sayısı 130'du. Kolejin 10.000 cildi aşkın bir kütüphanesi ve 7.000'den fazla türü içeren bir botanik müzesi vardı. Okulun Müslüman öğretim elemanlarından Zeki Ketani'nin öldürülmesi sonucu okul karışmış, yönetim suçlanmıştır. Olaylar dinmeyince okul kapatılmış ve Selanik'te aynı isimle eğitim vermeye devam etmiştir.
Bu okullara ek olarak 1878'de Mersinde st. Antuan Katolik Koleji 1882'de Maraş'ta Merkezi Kız Koleji, 1888'de Tarsus'ta Aziz Pavlus Enstitüsü, 1890'da İstanbul'da İstanbul Kız Koleji ve 1903'te İzmir'de Uluslararası Kolej kurulmuştur.