stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Fayo
Hayatı

Fayo, 18 Ekim 1977'de Dieppe, New Brunswick, Kanada'da doğdu. 1996'da çocuk yaşlarda başladığı müzik kariyerini 2024 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü. Fransızca ve İngilizce dillerinde hazırladığı folk ve rock müziği tarzındaki parçalarla bilinir. Müziğe girişi 1996'da "Réveil" adlı müzik grubuyla oldu. 1999'da Taches de naissance adlı şiir kitabını yayınladı.
2000'de La fiève des fèves  adlı müzik çalışmasıyla Caraquet Şarkı Galası'nda yılın şarkıcı-söz yazarı ödülünü kazandı. Ardından iki müzisyen arkadaşı Rémi Arsenault (kontrbas) ve Steven LeBlanc (gitar) ile turneye çıktı. Aynı zamanda yine 2000'de "Yılın Yeni Yüzü" dalında Éloizes Ödülü'nü aldı.
2006'da Accent Aigu adlı ikinci albümünü piyasaya sürdü.
2011'de ise Bosnalı şarkıcı Lepa Brena ile Začarani krug adlı albümünde beraber çalıştılar. Ayrıca hazırladığı Briši me adlı parçasının müziğini Hajrudin Hari Varešanović ile birlikte bestelemiştir.
Fayo, 30 Eylül 2024'te kanser nedeniyle memleketi Dieppe, New Brunswick, Kanada'da 46 yaşında öldü.
Diskografi

| La fiève des fèves (2001)> No. | La fiève des fèves (2001)> Başlık | La fiève des fèves (2001)> Süre |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Chico Harico"   | 3:52 |
| 2. | "Le chat mangera pas ma langue"   | 4:31 |
| 3. | "Attendre en vain"   | 5:29 |
| 4. | "Le mythe du masque à Ray"   | 5:48 |
| 5. | "Identité"   | 5:36 |
| 6. | "Le téléphone sonne"   | 4:06 |
| 7. | "Stove pipe city"   | 2:47 |
| 8. | "Sa mess"   | 5:26 |
| 9. | "La toune de blues"   | 3:28 |
| 10. | "Tramble bam"   | 4:46 |
| 11. | "La ballade d'une firefighter"   | 5:03 |
| 12. | "Le culte des cosses"   | 3:27 |
| 13. | "Matou"   | 2:51 |
| 14. | "Saoul pi stoned"   | 3:28 |
| Accent aigu (2006)> No. | Accent aigu (2006)> Başlık | Accent aigu (2006)> Süre |
| --- | --- | --- |
| 1. | "J'ai back mové"   | 3:16 |
| 2. | "J'ai oublié ton nom"   | 3:53 |
| 3. | "Dans la ville"   | 3:56 |
| 4. | "Le lac a débordé"   | 4:02 |
| 5. | "Une bombe qui tombe"   | 3:03 |
| 6. | "Marie-Mai"   | 3:57 |
| 7. | "Jean sans abri"   | 4:03 |
| 8. | "J'aime ça quand tu me love"   | 4:13 |
| 9. | "Les gambling blues"   | 3:09 |
| 10. | "La Mariecomo"   | 4:12 |
| 11. | "Mon été"   | 3:07 |
| 12. | "La toune à Guy"   | 5:20 |
| Fayo (2012)> No. | Fayo (2012)> Başlık | Fayo (2012)> Süre |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Bonne journée"   | 3:03 |
| 2. | "Ej crache croche"   | 2:44 |
| 3. | "Alonzy-alonzo"   | 3:51 |
| 4. | "Moonshine"   | 2:44 |
| 5. | "Dans mon jardin"   | 2:44 |
| 6. | "Gueule de bois"   | 3:58 |
| 7. | "Galerie"   | 3:09 |
| 8. | "Soleil"   | 3:03 |
| 9. | "Champs de blé d'inde"   | 3:40 |
| 10. | "Les souris"   | 3:11 |
| 11. | "Lilas"   | 2:43 |
| 12. | "Le destin du dessin"   | 3:04 |
Şiirleri

Mario LeBlanc (1999). Taches de naissance. Perce-Neige Yayınları. ISBN 2-920221-75-2.
Uzunlar, Manavgat

| Uzunlar |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Antalya'nın Türkiye'deki konumu
Koordinatlar: 36°44′10″N 31°37′12″E﻿ / ﻿36.736°K 31.62°D﻿ / 36.736; 31.62
Ülke:  Türkiye
İl: Antalya
İlçe: Manavgat
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 553
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0242
İl plaka kodu: 07
Posta kodu: 07600
Resmî site 
Uzunlar, Antalya ilinin Manavgat ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Antalya iline 100 km, Manavgat ilçesine 21 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 553    
1997: 627
BTR-80

| BTR-80 |
| --- | --- |
 Moskova'daki Den Pobedi (Zafer Günü) kutlamaları sırasında Rus BTR-80
Çeşidi: Zırhlı personel taşıyıcı Varyantlar: Piyade savaş aracı Kundağı motorlu toplar
Uyruğu:  Sovyetler Birliği
Hizmet geçmişi
Hizmet: 1986-Günümüz
Kullanıldığı savaşlar: Sovyetler Birliği'nin Afganistan'a müdahalesi Birinci Dağlık Karabağ Savaşı Gürcistan İç Savaşı Türkiye-PKK çatışması Transdinyester Savaşı Tacikistan İç Savaşı Afganistan Savaşı Irak Savaşı Birinci Çeçen Savaşı Dağıstan Operasyonu İkinci Çeçen Savaşı Rusya-Gürcistan Savaşı Kuzey Kafkasya'da çatışmalar Irak İsyanı (2011-2013) Güney Kordofan ve Mavi Nil'deki Sudan çatışması Sri Lanka İç Savaşı Donbas Savaşı İkinci Dağlık Karabağ Savaşı Rusya'nın Ukrayna'yı işgali
Üretim tarihi
Üretici: GAZ
Üretim adedi: 9000
Çeşitleri: BTR-90 ,BTR-94, BTR-3, BTR-4
Özellikler
Uzunluk: 7.65 m
Genişlik: 2.90 m
Yükseklik: 2.35 m
Mürettebat: 3
Yolcu: 8


Ana silahı: 14.5mm'lik KPVT, BTR 80A 2A20 topu
Diğer silahları: 1x 7.62mm'lik eşeksenli PKMT
Motor: Kamaz-7403 dizel 260BG
Boş ağırlık: 13.6ton
Harekat menzili: 500km
Azami hızı: 80 km/h
BTR-80 bir Sovyet yapımı zırhlı personel taşıyıcı dır.Sovyet sekiz tekerli zpt serisinin üçüncü aracıdır. 1986 yılında SSCB'de BTR-60 ve BTR-70 gibi eski modellerin yerini almak üzere üretilmeye başlamıştır. TSK'de yaklaşık 240 adet BTR-80 bulunmaktadır.
Açıklaması

BTR-80 BTR-70 zpt'si temel alınarak tasarlanan sekiz tekerlekli tek dizel motorlu bir zırhlı personel taşıyıcıdır. Motoru BTR-60 ve BTR-70'teki motorlardan geliştirilmiştir. BTR-70 ve BTR-60 ile aynı konfügürasyondadır fakat arka taraf yeniden tasarlanmıştır ve uzunluğu artmıştır.
Versiyonlar

BTR-80
BTR-80K
BTR-80A APC Resimlerde 30 mm top taşıyan araç görünmektedir.
BTR-80S
Ülkelere göre ordularında bulunan BTR-80 sayıları

Afganistan
Azerbaycan - 200 BTR-80
Bangladeş  - 75
Belarus - 230
Birleşik Arap Emirlikleri - 90
Cezayir
Cibuti
Endonezya
Ermenistan - 50
Estonya - 21 BTR-80UNSh
Fildişi Sahili - 6
Güney Afrika
Güney Kore - 20
Gürcistan - 68
Hindistan
İran-850
Irak - 50 BTR-94, 98 BTR-80UP
Kazakistan - 85 BTR-80, 14 BTR-80A
Kırgızistan - 8
Kolombiya - 6
Macaristan - 513 BTR-80 ve 178 BTR-80A
Kuzey Makedonya -  12
Moğolistan -  20
Moldova - 11
Özbekistan - 290
Kuzey Kore - 10 BTR-80A
Romanya - 70 TAB Zimbru
Rusya - 3500-4000
Sudan - 30 BTR-80 A
Sri Lanka - 33 BTR-80/80A
Tacikistan - 26
Türkmenistan - 40 BTR-60, BTR-70 ve BTR-80.
Ukrayna - 456
Venezuela
Vietnam
Ülkelere göre ordularında bulunan BTR-80 sayıları > Eski Kulanıcılar

Finlandiya - 1990'da 2 tane test için satın alındı. 2010'da kullanımdan kaldırıldı.
Türkiye - 240 adet Doğu Almanya ve SSCB fazlasından satın alındı. Termal görüş ile modernize edildiler. Yerli ve modern araçların devreye girmesiyle aktif hizmetten kademeli olarak çıkarıldı.
Sovyetler Birliği
1985 Kırkkuyu Saldırısı

| Kırkkuyu Köy Yolu Saldırısı |
| --- | --- |
Bölge: Kırkkuyu, Siirt (günümüzde Şırnak)
Tarih: 3 Nisan 1985
Saldırı türü: Silahlı saldırı
Ölü: 3 sivil (ve 2 güvenlik görevlisi)
Yaralı: 1 idari yönetici
İşleyenler: PKK
Kırkkuyu Saldırısı ya da Kırkkuyu Köy Yolu Saldırısı, 3 Nisan 1985 tarihinde, Siirt'in merkez ilçesine bağlı (sonradan Şırnak'a bağlanan) Gabar Dağı'nda bulunan Kırkkuyu köyü (Kurmanç Kürtçesi: Deştê lalan (gelincik tarlası)) yolu üzerinde PKK militanlarının saldırısı sonucu 2'si sağlık görevlisi 3 sivil ve 2 güvenlik görevlisi toplam 5 Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının öldüğü ve 1 idari yöneticinin yaralandığı bir silahlı saldırıdır. Saldırıyı HRK üstlenmiştir.
Sonrası

Saldırının, Şahin Baliç isimli Kırkkuyu köyünden PKK'ya katılmış bir PKK militanının liderliğinde bir militan grup tarafından gerçekleştirildiği belirtilmiştir. Şahin Baliç ve grubu ise o günlerde Türkiye Cumhuriyeti tarafından yakalanamaz. Aksine Şemdin Sakık'a göre, bu saldırı vesilesiyle Şahin Baliç PKK içinde yükselir. 1990 yılında ise Abdullah Öcalan'ın emriyle Bekaa Vadisi'nde PKK tarafından infaz edilir.
22 Ekim 1985 günü, bu hadise hakkında o güne kadar gözaltına alınan 6 zanlı için 7. Kolordu ve Sıkıyönetim Komutanlığı Diyarbakır Askeri Mahkemesi'nde gerçekleştirilen ilgili duruşmada, askeri savcı tarafından tüm zanlılar için ikişer kez idam cezası istenmiştir. 19 Temmuz 1986 günü, bir diğer mahkemede ise o güne kadar gözaltına alınan aralarında Adil Timurtaş'nda bulunduğu toplam 11 zanlı arasında 4 zanlıya 13 kez idam cezası ve 7 zanlıya 15 yıl hapis cezası istenmiştir.
Çelik Harekâtı'nın Türkiye komutanlarından Hasan Kundakçı'ya göre, bu saldırıdan sonra, benzer devlet hizmetlerinin sunulması öncesi güvenlik faaliyetlerinin sağlanması aktivitesi gerçekleştirilmeye başlanmıştır.
1994 yılında Kırkkuyu köyü (İnsan Hakları İzleme Örgütü'ne göre köy sakinlerinin, köy korucusu olarak hizmet vermeyi reddetmeleri sebebiyle) boşaltılmıştır ve 2021 itibari ile köyde yerleşik bir nüfus bulunmamaktadır.
Esra Carus

| Esra Carus |
| --- | --- |
Doğum: 1968 İstanbul
Meslek: seramik sanatçısı
Resmî site: https://www.esracarus.com/

Esra Carus Gülaydın, (d. 1968, İstanbul) Türk seramik sanatçısıdır.
Yaşamı

1968 yılında İstanbul'da doğdu. Mimar Sinan Üniversitesi Seramik ve Cam Ana Sanat Dalını 1992 yılında bitirdi. 1992 ile 1993 yıllarında Milliyet Aydın Kitaplar ile Büyük Larousse Sözlük ve Ansiklopedisi yayın kurulunda çalıştı. Sanat üretiminin yanında 1991 ile 2007 yılları arasında kendi stüdyosunda grafik tasarımı ve sanat yönetmenliği yaptı.
Teknik olarak malzemesini tabakalar halinde kullanır. Bu tabakaları zamanın temsili olarak kullanır. Kağıt ve porselen malzemeleri ile kolaj ve heykel üretmektedir.
Kişisel sergiler

2018 Direnmeden Kırılmak, Galeri Sevin, İstanbul
2016 Hiç Kimsenin Suçu, Kuad Galeri, İstanbul
2011 Göster Anlat, Daire Sanat, İstanbul
2011 Ahlak ve Hukuk Mağdurları, Brecht-Haus, Berlin
2006 Yok Mudur Kurtaracak? Galeri A, İstanbul
Ödüller

2008 - 11. Ulusal Mimarlık Ödülleri, Başarı Ödülü "Cihangir’in Çocukları adlı eserle"
1992 - “Vedat Ar” Seramik Yarıması, İkincilik Ödülü
1991 - “İsmail Hakkı Orgar” Seramik Yarışması, Üçüncülük Ödülü
Bir Müzisyenin Portresi

| --- | --- |


Sanatçı: Leonardo da Vinci
Yıl: 1483-1487
Boyutlar: 44,7 cm × 32 cm (17,6 in × 13 in)
Konum: Biblioteca Ambrosiana, Milano
Bir Müzisyenin Portresi (İtalyanca: Ritratto di musico), yaygın olarak İtalyan Rönesans sanatçısı Leonardo da Vinci'ye atfedilen bitmemiş bir tablodur. 1483-1487. Leonardo Milano'dayken üretilen eser, küçük bir ceviz ağacından panel üzerine yağ ve belki de tempera ile boyanmıştır. Bilinen tek erkek portre resmidir ve bakıcısının kimliği bilim adamları arasında yakından tartışılmıştır.
Belki de Antonello da Messina'nın Erken Hollanda portre resim stilini İtalya'ya tanıtmasından etkilenen çalışma, 15. yüzyılda Milano'da hakim olan profil portresinden dramatik bir değişime işaret ediyor. Leonardo'nun orada yaptığı Kayaların bakiresi ve Erminli Leydi gibi diğer resimleriyle pek çok benzerliği paylaşıyor, ancak Müzisyenin Portresi, o zamandan beri Pinacoteca Ambrosiana'da bulunduğu şehirde kalan tek panel resmidir. En az 1672 tarihi olarak bilinmekte. Komisyonun güncel bir kaydı yoktur. Leonardo'nun diğer eserleriyle üslup benzerliklerine dayanarak, güncel olanların çoğu en azından bakıcının yüzünü ona atfediyor. Resmin geri kalanı üzerindeki belirsizlik, Leonardo'nun çalışmasına özgü olmayan, vücudun sert ve katı niteliklerinden kaynaklanmaktadır. Bu, resmin bitmemiş haliyle açıklanabilirken, bazı bilim adamları Leonardo'nun öğrencilerinden biri tarafından yardım edildiğine inanıyor. Portrenin samimiyeti, özel bir komisyonu veya kişisel bir arkadaş tarafından bir kişiyi gösteriyor. 20. yüzyıla kadar Milano Dükü ve Leonardo'nun işvereni Ludovico Sforza'nın gösterilmesi düşünülüyordu. Fakat, 1904-1905 restorasyonu sırasında, üst boyamanın kaldırılması, bakıcının bir müzisyen olduğunu gösteren notaları tutan bir eli ortaya çıkardı. Milan'da aktif olan birçok müzisyen bakıcı olarak önerildi; Franchinus Gaffurius, 20. yüzyıl boyunca en çok tercih edilen adaydı, ancak 21. yüzyılda bilimsel görüş Atalante Migliorotti'ye kaydı. Diğer dikkate değer öneriler arasında Josquin des Prez ve Gaspar van Weerbeke var, ancak bu iddiaların hiçbirini doğrulayacak tarihsel bir kanıt yok. Çalışma, stoacı ve ahşap nitelikleri nedeniyle eleştirildi, ancak yoğunluğu ve konunun yüzündeki yüksek ayrıntı seviyesi ile dikkat çekmiştir.
Flört

Sanat tarihçileri eseri Leonardo'nun ilk Milano dönemine (c. 1482-1499) yerleştirir, bu dönemdeki diğer eserlerle benzerliklerinden dolayı, X-ışını testi yoluyla bulunan bir Ermine ile Leydi'ye üslup benzerlikleri ve Kayaların Bakiresi'nde chiaroscuro'nun işlenmesi ve bronz bir at heykeli için yaptığı eskizler. Daha eski kaynaklar, çalışmayı bu dönemin ortasına tarihlendiriyor 1485-1490 ve 1490 tarihleri verilmiştir. Syson ve Marani de dahil olmak üzere modern bilim adamları, Leonardo'nun portreyi 1487'den çok daha sonra gerçekleştiremeyeceğini gözlemlemişlerdir, bunun gibi anatomik çalışmaları tarafından bildirilen daha sonraki çalışmalarının incelik ve gerçekçiliğinden yoksun olduğu düşünülmektedir. Erminli Leydi; Leonardo, insan anatomisi, özellikle de kafatasının anatomisi üzerine bir çalışmayı ancak 1489'da gerçekleştirdi. Bu nedenle, resmin artık dönemin başlarında, 1480'lerin ortalarında genellikle 1483 ile 1487 arasında tamamlandığı düşünülmektedir.
Arka Fon

Tarihsel Bağlamı
Bir Müzisyenin Portresi, 15. yüzyıl Milano'sunda yaygın olan portre biçiminden radikal bir sapmadır. Milanlı seyirci, İtalya'daki diğer yerlerden daha sanatsal açıdan muhafazakârdı ve Zanetto Bugatto, Vincenzo Foppa ve Ambrogio Bergognone gibi portrelerin hepsi olmasa da çoğunun profilde olmasını beklerdi. Bakıcının üç çeyrek profili, portrelerin genellikle düz siyah bir arka plana yerleştirildiği Erken Hollanda resminde zaten yaygındı. Antonello da Messina, Bir Adamın Portresi (Il Condottiere) ve Kızıl Şapkalı Bir Adamın Portresi gibi çalışmalarla Venedik ve Sicilya'da benzer siyah arka plan ve üç çeyrek görünüm portrelerini tanıtacaktı. Leonardo muhtemelen Antonello'nun tarzından etkilenmiş olabilir ve sanatçının çalışmalarını Antonello'nun 1476 yılında Milano'ya yaptığı kısa ziyaret sırasında veya 1486'da Venedik'te eski öğretmeni Andrea del'i ziyaret ederken şehirde görmüş olabilir. Verrocchio. Sanat tarihçisi Daniel Arasse Bir Müzisyenin Portresi'nin Leonardo'nun portrelerinden Antonello'nun portresine en çok benzeyen olmasına rağmen, figürün sadece Antonello'nun portrelerinin çoğunun değil, aynı zamanda Leonardo'nun da diğer portreleridir. Leonardo'nun çevresinden bir sanatçının Pinacoteca di Brera'daki Genç Adam Portresi (c. 1490-1491), bir Müzisyenin Portresi'nden büyük ölçüde etkilenmiştir.
| Kırmızı Şapkalı Adamın Portresi, 1475-1476, Antonello>  |
| --- | --- |

Boy: 0,43 m (1 ft 5 in)

| Il Condottiere, c>  1475, Antonello. Louvre, Paris. |
| --- | --- |

Boy: 0,43 m (1 ft 5 in)

| Genç Bir Adamın Portresi, 1490-1491, Leonardo Çemberi |
| --- | --- |

Boy: 0,43 m (1 ft 5 in)

Köken ve sergi geçmişi
Bir Müzisyenin Portresi, Leonardo'nun bilinen tek erkek portre resmi ve Milano'da kalan tek panel resmidir. Marani, eserin büyük olasılıkla özel kullanım amaçlı olduğunu kaydetti. Genellikle o zamanlar müze koleksiyonunun büyük bir kısmını oluşturan kurucusu Kardinal Federico Borromeo'nun Ambrosiana'ya hediye ettiği eserler arasında yer almadığı düşünülmektedir. Leonardo'nun The Virgin and Child with Saint Anne ve Saint John the Baptist ve Codex Atlanticus gibi ünlü eser koleksiyoncusu Galeazzo Arconati tarafından 1637'de Ambrosiana'ya verilmiş olması muhtemeldir. Eser ilk olarak 1672'de Pietro Paolo Bosca tarafından Ambrosiana'da kataloglandığında belgelendi. Kaynaklar, Napolyon'un Müzisyen Portresi'ni 1796'da Fransa'ya götürüp götürmediğine göre değişir. Marani, yağmalandığını belirtti, ancak Syson, Fransızların Codex Atlanticus'u daha değerli gördüğünü ve onun yerine aldığını belirtti.Her iki bilim adamı da 1798'de Ambrosiana'da olduğu konusunda hemfikir. Portre, 2011-2012 sergisi Leonardo da Vinci: Milano Mahkemesinde Londra Ulusal Galeri'de 2015 Leonardo 1452-1519: Milano Kraliyet Sarayı'nda Il Disegno del Mondo sergisinde sergilendi.
Eleştirel görüş

Portrait of a Musician'ın eleştirel görüşü tarihsel olarak karışıktır ve bilim adamları bazen ona Leonardo'ya tam bir atıfta bulunma konusunda isteksiz davranırlar. 19. yüzyıl sanat tarihçisi Eugène Müntz, "Rembrandt'a layık modelleme gücünü" tamamladı, ancak eseri somurtkan bir ifade, zayıf renk ve eksiklik nedeniyle eleştirdi. Marani'ye göre, bu yorumlar büyük ölçüde Müntz'in analiz için çok zayıf bir yeniden üretim kullanmasıyla açıklanabilir. Müntz gibi, Zöllner de eserin eksikliğinde ve anlatımında hata buldu; ayrıca pozunun Ginevra de 'Benci'ninkinden daha aşağı olduğunu düşünüyordu. Sanat tarihçisi Jack Wasserman, portrenin Leonardo'nun diğer çalışmalarının tipik yüz yoğunluğundan yoksun olduğunu belirtti; ancak Syson ve Kemp, bakıcının yoğun bakışlarını övdü ve sanat tarihçisi Alessandro Vezzosi bu konuda şunları söyledi: çalışma "Leonardo eşi benzeri görülmemiş bir psikolojik yoğunluğa ulaşır ve Lady'de bir Ermin ile yüceliğe ulaşır." Chiaroscuro bir tartışma konusu olmuştur: Zöllner ve diğer bilim adamları bunu "aşırı vurgulu" olarak eleştirdiler; Syson bunu dramatik ve zorlayıcı olarak değerlendirdi; asaacson ise gölgelemeyi eleştirdi ancak gözlerin ışıklandırmasını övdü. Syson, eserin bitmemiş halinin bu olumsuz tepkileri büyük ölçüde açıkladığını belirtti.
Yorumlama

Çağdaş kayıtların azlığı nedeniyle, bazı bilim adamları resmin amacına ilişkin teoriler önermişlerdir. Bazıları, deneğin yüzündeki gerilimin, o yeni bitirdiği veya performans gösterme sürecinde olduğu için yoğun olduğuna inanıyor. Diğer bilim adamları, resmi, Leonardo'nun, resmin şiir, heykel ve müzik gibi diğer sanat formlarına üstünlüğüne dair kendi kendini ilan eden ideolojisinin bir temsili olarak görürler. Leonardo, Tamamlanmamış Resim Üzerine İncelemesinin başında şunları söyledi:
Müziğin Kız Kardeşi ve Küçük'ü Resme Nasıl Denilmesi Gerekiyor. Müzik, işitmeye, göze ikinci bir duyuya bağlı olduğu ve aynı zamanda çalışan orantılı kısımlarının birleşiminden armoni oluşturduğu için resmin kardeşinden başkası kabul edilmemelidir. [Bu parçalar], üyeleri tarafından bir orantılılığı çevreleyen bir veya daha fazla harmonik tempo içinde ortaya çıkmaya ve ölmeye sınırlıdır; böyle bir armoni, [ilgili] üyeleri tarafından insan güzelliğini yaratan çevresel çizgilerden farklı değildir. Yine de resim müziğin üstündedir ve müziğe hükmeder, çünkü ne yazık ki müzik gibi yaratıldıktan hemen sonra ölmez. Aksine resim varlığını sürdürür ve aslında tek bir yüzeyde olanı canlı olarak gösterir.

- Leonardo da Vinci, Resim Üzerine Bir İnceleme (1490-1492)
Görünüşe göre bu sözler, resmin maddi ve kalıcı fiziksel niteliklerinin aksine müziğin geçici doğasını onaylamıyor. Bu teori, genç adamın gözlerindeki üzüntünün, müziğin bir performanstan sonra kaybolduğu fikrine bağlı olduğunu öne sürüyor. Başka bir yorum, Leonardo'nun adamın güzelliğini tasvir etmek için harekete geçirilmiş olmasıdır. Resmin garip ve görünüşte samimi estetiği düşünüldüğünde, büyük olasılıkla yakın bir arkadaş için kişisel bir hediye olarak yapılmış olmasıdır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 7743326-9
Bold (marka)

| --- | --- |
Tür: çamaşır deterjanı
Sahibi: Procter & Gamble
Kökeni: ABD
Çıkış: 1965
Bold Procter & Gamble'ın sahip olduğu çamaşır deterjanı markasıdır.
İlk olarak 1965 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde tanıtıldı ve 1974'te İngiltere'nin ilk düşük köpüklü biyolojik deterjanı olarak piyasaya sürüldü. 1982 yılında ülkenin tek kombine deterjan / saç kremi olarak yeniden piyasaya sürüldü ve o zamandan beri popüler bir ürün oldu.
2004 yılında Bold 2'de 1 deterjan / saç kremi ürününe bir ambalaj revizyonu verildi.
Komana Pontiki

| --- | --- |
Komaneon Κόμανα Ποντική
Komana PontikiTürkiye haritasındaki konumu.
Diğer adı: Pontik Komana, Komana
Konum: Gümenek, Tokat, Karadeniz Bölgesi, Türkiye
Bölge: Pontus Bölgesi
Koordinatlar: 40°21′26″K 36°38′18″D﻿ / ﻿40.35722°K 36.63833°D﻿ / 40.35722; 36.63833
Tür: Arkeolojik sit
Parçası: Pontus Krallığı
Tarihçe
Kuruluş: MÖ 4. yüzyıl
Devir(ler): Geç Kalkolitik, Tunç Çağı,
Kültür(ler): Helenistik Dönem
Bağlı olduğu: Pontus - Komana Tapınak Devleti
Sit ayrıntıları
Kazı tarihleri: 2004-günümüz
Arkeologlar: Burcu Erciyas
Durum: Kazı çalışmaları devam ediyor
Mülkiyet: Kültür ve Turizm Bakanlığı
Komana Pontiki, Pontik Komana veya kısaca Komana (Pontus Rumcası: Κόμανα Ποντική), Türkiye'nin Tokat ilinin merkez ilçesine bağlı Gümenek köyündeki Yeşilırmak Nehri kıyısında bulunan antik Pontus şehri.
Yeşilırmak yanında kurulmuştur, merkezi konumu onu tercih edilen bir ticaret merkezi haline getirmişti. Şehirde, Ay Tanrıçası'na tapınılırdı. Bu tapınakta hizmet gören köle sayısı 6000 kişiden az değildi. İoannis Hrisostomos, Konstantinopolis'ten sürgüne Aladağlar'da bulunan Cocysus şehrine giderken burada ölmüştür. Komana'dan kalanlar, Tokatın yedi kilometre uzağındaki Gümenek mevkiindedir.
Naomi (şarkıcı)

| Naomi |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Naomi  Moldovan 25 Nisan 1977(1977-04-25) Sighișoara, Romanya
Ölüm: 19 Nisan 2024 (46 yaşında) Dortmund, Almanya
Tarzlar: Hafif müzik
Meslekler:  Şarkıcı  söz yazarı  oyuncu 
Etkin yıllar: 1997–2024
Müzik şirketi: DeSanto Müzik Romanya

Naomi  Moldovan ya da Naomi (25 Nisan 1977, Sighișoara – 19 Nisan 2024, Dortmund, Almanya), Rumen şarkıcı, söz yazarı ve aktris.
Hayatı

Naomi, 25 Nisan 1977'de Sighișoara, Romanya'da doğdu. 15 yaşına gelip orta öğreninimi tamamlayana kadar Luduș'taki bir yetimhanede kaldı. Ardından 1992'de gittiği Bükreş'te müzik üzerine ihtisas yaparak yüksek öğrenimini tamamladı. 
1997'de başladığı müzik kariyerini 2024 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü. 2014 Eurovision Şarkı Yarışması'nın Romanya ön seçmelerinde seslendirdiği "Dacă tu iubești" adlı parçasıyla 3 puanla 10. sırada yer alarak dikkatleri üzerine çekti. 2015'teki Eurovision denemesi fiyaskoyla sonuçlanınca bir yıl sonra 2016'daki yarışmanın İtalya, İsviçre, Norveç ve İsveç ön elemelerinde katılmak için "What's Going On" ve "Să-ți spun ce simt pentru noi" adlı iki parçayla başvurdu.
Ülkesi Romanya'da düzenlenen ulusal hafif müzik festivallerinde toplamda kazandığı 75 ödülle en çok ödül alan sanatçı olarak tarihe geçti.
Noami, 19 Nisan 2024'te geçirdiği inme nedeniyle tedavi gördüğü Dortmund, Almanya'daki bir hastanede 46 yaşında öldü.
Diskografi > Stüdyo albümleri

Un nou început (2006)
Diskografi > Tekliler

"Dacă tu iubeşti" (2014)
"Recunosc că mi-a fost dor de tine" (2014)
"Rămâi cu mine în noaptea de Crăciun" (geri vokal. Vladimir) (2014)
Filmografi

The Crazy Stranger (1997)
Tunç Çağı
Metal kullanımı

Metalin, özellikle de bronzun yaygın kullanımı Bronz Çağı boyunca Avrupa ve Küçük Asya'da yaygındı. Bu dönem, kalay cevherinin çıkarılması ve eritilmesi ve bronz alaşımını oluşturmak için sıcak bakıra kalay eklenmesi gibi özel üretim teknikleri gerektiren bronz teknolojisinin gelişmesiyle karakterize edilmiştir. Kalay kaynaklarının ticaretinde görüldüğü gibi, bu dönemde ticaret ağları da kurulmuştur. Ancak tunç teknolojisinin ortaya çıkışı ve gelişiminin tüm bölge ve kültürlerde eşzamanlı olmadığına dikkat etmek önemlidir. Buna ek olarak, kalay alaşımlı bronzun bilinen en eski kullanımı, bazı uzmanlar bu tarihlendirmeye itiraz etse de, Sırbistan'ın Pločnik kentindeki bir Vinča kültür alanında MÖ 5. binyılın ortalarına tarihlendirilmiştir.
Yakın Doğu

Batı Asya'yı da içine alan Yakın Doğu, MÖ 4000 civarında Mezopotamya'da Sümer uygarlığının yükselişiyle başlayan Bronz Çağı'na giren ilk bölgelerden biriydi. "Medeniyetin beşiği" olarak bilinen bu bölge, yazı sistemleri, merkezi hükûmetleri, yazılı hukuk kuralları ve gelişmiş mimari projeleri olan ileri toplumlar geliştirmiştir. Ayrıca yoğun tarım uyguluyorlardı, şehir devletleri ve imparatorlukları vardı ve kölelikle birlikte karmaşık bir sosyal hiyerarşiye sahiptiler. Ayrıca matematik, astronomi, astroloji, savaş, tıp ve din alanlarında da önemli ilerlemeler kaydetmişlerdir. Yakın Doğu'daki Tunç Çağı üç döneme ayrılabilir: Erken, Orta ve Geç. Kuzey Anadolu'da bulunan Hitit İmparatorluğu, Tunç Çağı boyunca önemli bir uygarlık olmuştur. MÖ 14. yüzyılda güçlerinin doruğuna ulaşmışlar, ancak daha sonra Deniz Halkları'nın istilaları nedeniyle dağılmışlardır. Tunç Çağı'nda bölgedeki diğer önemli uygarlıklar arasında Batı Anadolu'daki Arzawa ve Assuwa ile Tunç Çağı'nın MÖ 3150 civarında Protodinastik dönemde başladığı Mısır yer almaktadır.
Çorum-Boğazköy'den MÖ 1235 yılına tarihlenen Hitit bronz tableti, Anadolu Medeniyetleri Müzesi, Ankara