Atlantic Records
Rock dönemi > AC/DC ve Foreigner

Atlantic'un 1970'lerin sonundaki rock müzikte yeniden başarılı olmasının büyük bir kısmı ünlü A&R yöneticisi John Kalodner'ın çabalarına atfedilebilir. Eski bir fotoğrafçı, plak mağazası müdürü ve müzik eleştirmeni olan Kalodner, 1974 yılında Atlantic'in New York'taki halkla ilişkiler departmanına katıldı. 1975 yılında Kalodner A&R departmanına geçti, hızla yükseldi ve 1976 yılında Atlantic'in ilk Batı Yakası A&R direktörü olarak terfi etti. Sonraki dört yıl boyunca Foreigner, AC/DC, Peter Gabriel ve Phil Collins gibi bir dizi önemli sanatçıyı imzalamada etkili oldu. Kalodner, diğer plak şirketlerinin reddettiği sanatçıları imzalayarak ün kazandı ve belki de bu alandaki başarılarından en önemlisi Anglo-Amerikan grubu Foreigner'ı desteklemesiydi.
Foreigner grubu, expatriate İngiliz müzisyenler Mick Jones (önceki olarak Spooky Tooth) ve King Crimson'un kurucu üyelerinden olan Ian McDonald'ın fikriydi. Grubun ilk albümünü oluşturan şarkıların demo kasetleri (aralarında "Feels Like The First Time" şarkısı da bulunuyordu) neredeyse tüm büyük plak şirketleri tarafından reddedildi, Atlantic dahil - ancak inatçı menajerleri Bud Prager daha sonra, önceki kötü bir anlaşmanın intikamı olarak CBS'e yaklaşık bile gitmediğini açıkladı ("Beni birçok parayla sıkıştırdılar, bu yüzden Foreigner'ı da onlardan mahrum bırakmaya karar verdim. Grup hatta onlara bile sunulmadı."). Prager, Atlantic'e yönelik ısrarını sürdürdü, ancak A&R departmanları ve plak şirketi başkanı Jerry Greenberg, Foreigner'ı sürekli reddetti; ancak Kalodner'ın inancı (ve canlı bir deneme) sonunda Greenberg'i ikna etti ve Kalodner'ı onları imzalamak ve kişisel projesi olarak ele almak için izin verdi. Ancak Kalodner, projeyi üstlenecek birini bulana kadar yirmi altı yapımcı tarafından reddedildi. Tüm dirençlere rağmen, Kalodner'ın Foreigner'a olan inancı grubun muazzam başarısı tarafından tamamen haklı çıkarıldı - grubun 1976 çıkışlı ilk single'ı "Feels Like The First Time" Billboard single listesinde 4 numaraya yükseldi, kendi adını taşıyan ilk albümleri 4 milyondan fazla kopya sattı ve albümün diğer single'ları grupu ABD listelerinde bir yıldan fazla süreyle tuttu. İlerleyen yıllarda, Foreigner Atlantic'in en büyük başarılarından biri ve tarihteki en çok satan gruplardan biri haline geldi ve uluslararası hit şarkılarının yanı sıra dünya çapında 80 milyondan fazla albüm sattı, bunların 37.5 milyonu yalnızca ABD'de satıldı.
1978'de, Atlantic sonunda önde gelen İngiliz progresif grubu Genesis'i ABD'de önemli bir grup olarak tanıttı. Ahmet Ertegun, Phil Collins'in grubun davulcusu / vokalisti olduğu erken Amerika turnelerinden birinde performanslarını ilk kez görmüştü ve o zamandan beri onun büyük bir hayranı oldu. Jerry Greenberg, 1973'te Ertegun'un tavsiyesi üzerine Genesis'i ABD'deki Atlantic'e imzaladı, ancak Avrupa'da çok başarılı olsalar da, Genesis, yediğini içtiğini bilen bir grup olarak çoğu zaman Amerika'da en iyi ihtimalle "kült" bir grup olarak kaldı. Bu arada, orijinal solist Peter Gabriel 1975'te gruptan ayrılmış, ardından 1977'de solist gitarist Steve Hackett de gruptan ayrılmış, grup üç kişilik bir formasyona indirgenmişti. Ertegun, grubun 1978 albümü ...And Then There Were Three... kaydında doğrudan yer aldı ve albümün projelendirilen ilk single'ı olan "Follow You, Follow Me" şarkısını kişisel olarak remiksledi. Grup bu versiyonu kullanmasa da, bu onları sonraki prodüksiyonlarına yön verdi. Collins daha sonra "Onun versiyonunu kullanmadık ama neyin altında yattığını biliyorduk. Önceki dönemde ortaya çıkmayan daha fazla bir şey gördü." yorumunu yaptı. "Follow You, Follow Me" şarkısının yayınlanan versiyonu, Genesis'in ABD'deki ilk hit single'ını verdi, albüm ilk Amerikan altın plaklarından biri oldu ve bu deneyim, Ertegun ve Collins'in yakın arkadaş olmasına yol açtı.
1979 yılında Genesis'in davulcusu/vokalisti Phil Collins, solo kariyerine yönelmeyi düşünüyordu. İlk evliliğinin çekişmeli boşanmasına tepki olarak, evinde yeni şarkılar yazıp kaydetmeye başlamıştı ve bu materyal, Genesis ile kaydettiği materyalden oldukça farklıydı. İddiaya göre birçok kişi ona solo kariyer yapmaktan vazgeçmesini tavsiye etmişti, ancak Collins'i güçlü bir şekilde destekleyen Ertegun, garajında kaydettiği R&B tadındaki demo kasetlerini dinledikten sonra bir albüm kaydetmesini teşvik etti. Ertegun, Collins'in ilk single'ı olan şarkıda değişiklikler yapılmasında da ısrar etti. Şarkının sade düzenlemesi olan açılış bölümünü dinledikten sonra Ertegun, "Geri vites nerede, adamım? Çocuklar nerede olduğunu bilemeyecekler - üstüne daha fazla davul eklemen gerekiyor" dedi. Collins, "Davullar daha sonra geliyor" diye cevap verdi, bunun üzerine Ertegun, "O zamana kadar çocuklar başka bir radyo istasyonuna geçmiş olacaklar" diye karşılık verdi. Ertegun'un isteğine uyan Collins, bitmiş ana kayıt üzerine fazladan davul ekleyerek olağandışı bir adım attı ve daha sonra "O (Ertegun), tamamen haklıydı." yorumunu yaptı.
Phil Collins'in yakın arkadaşlığı Ertegun ile onun solo kariyerine başlamasına yardımcı olsa da, sonunda ABD'de Atlantic ile sözleşme imzalaması şansa da bağlıydı. Collins'in solo albümünü kaydettiği erken 1980'lerde, dünya çapındaki ekonomik durgunluk etkisiyle müzik endüstrisi büyük zarar görmekteydi ve birçok şirket, önemli geri dönüşler sağlamayan sanatçıları ayıklamaya ve silmeye başlamıştı. Bu sırada Genesis'in Atlantic ile sözleşmesi yenileniyordu ve Collins henüz solo sanatçı olarak imza atmamıştı. Collins ve grubunun 'kendilerine ait' bir plak şirketi olan Duke Records istekleri, Ertegun'un kişisel ilgisine rağmen, grubun nispeten mütevazi performansı ve ABD'deki şirketlerin tereddüdü nedeniyle Atlantic yöneticilerini belirsiz kılıyordu. Kalodner, Collins'in solo albümünün kaydını Atlantic'in grubu ve Collins'i imzalamaya kararsız kaldığı bir sırada yönetiyordu, ancak tam bu noktada Kalodner, neredeyse hemen yeni kurulan Geffen Records'un A&R bölümünü yönetmek için işe alındı, ancak Atlantic'taki saygısızlığından öfkelenerek, Collins'in kullanılabilirliğini Geffen'a bildirdi, ancak Geffen veya başka bir ABD şirketi ilgi göstermedi. Daha sonra, Collins'in menajeri Tony Stratton Smith ile iletişim kuran Virgin Records patronu Richard Branson'a haber veren Kalodner, Collins'in solo sanatçı olarak Virgin ile İngiltere'de anlaşma imzalamasına neden oldu.
Ertegun, daha sonra Genesis/Collins kontratıyla ilgili Kalodner'ın anlatısını reddetse de, Gabriel'in kaybının büyük bir hata olduğunu kabul etti ve Gabriel'in sonrasında Geffen ile kazandığı başarı onun bu konudaki pişmanlığını artırdı. Bunun büyük bir kısmı Kalodner'a aitti, çünkü Gabriel'in Atlantic'ten çıkarılmasının hemen ardından bir hata yaptığını fark etti. Gabriel'e telafi etmek için, hem CBS hem de Geffen'a Gabriel'in mevcut olduğunu bildirdi ve bir teklif savaşının ardından Gabriel, Geffen ile anlaştı. 1982'de "Security" adlı dördüncü solo albümünü geniş övgülerle yayınladı ve Gabriel, "Shock The Monkey" single'ı ile ABD'de küçük bir hit kazandı. Gabriel'in beşinci albümü So (1986), İngiltere'de #1 ve ABD'de #2'ye kadar yükselerek ABD'de 5 milyondan fazla kopya sattı ve Atlantic'in pişmanlığı kuşkusuz daha da arttı. İronik olarak, Gabriel, efsanevi Memphis Horns'lu R&B etkisi olan "Sledgehammer" adlı single ile ABD'de #1 hit elde etti ve Gabriel daha sonra şarkıyı "Otis Redding gibi şarkı söyleme şansım" olarak tanımladı.