stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Charles Lauritsen

| Charles Christian Lauritsen |
| --- | --- |

Doğum: 4 Nisan 1892 Holstebro, Orta Yutland, Danimarka
Ölüm: 13 Nisan 1968 (76 yaşında) Pasadena, Kaliforniya, Amerika Birleşik Devletleri
Milliyet:  Danimarkalı  Amerikan
Eğitim: Odense Tekniske Skole Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü
Evlilik: Sigrid Henriksen Lauritsen
Ödüller: Liyakat Madalyası (1948) Dannebrog Nişanı (1953) Tom W. Bonner Ödülü (1967)

Kariyeri
Dalı: Fizik Nükleer fizik
Çalıştığı kurumlar: Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü
Tez: Electron Emission from Metals in Intense Electron Fields (1929)
Doktoradanışmanı: Robert A. Milikan
Doktora öğrencileri: H. Richard Crane William Fowler
 

Charles Christian Lauritsen (4 Nisan 1892 - 13 Nisan 1968) Danimarkalı-Amerikalı fizikçi. Yıllar içinde Lauritsen'in araştırma grubunun gerçekleştirdiği keşifler; nükleer astrofizik, radyoterapi (özellikle radyasyon dozimetrisi), ayna çekirdekleri ve yük simetrisi, nükleer beta bozunumu, güneş enerjisi, atom spektroskopisi, nükleosentezin zaman ölçekleri ve katı hal fiziği gibi alanlarda önemli etkiler yaratmıştır. II. Dünya Savaşı sırasında, ABD'nin silah cephaneliğine roketlerin eklenmesinde kritik bir rol oynamıştır. Savaş sonrasında, ABD hükûmetine bilimsel ve askerî  konularda düzenli ve saygın bir danışman olarak hizmet vermiş ve Soğuk Savaş döneminin büyük bir bölümünde Amerikan savunma politikasının şekillenmesine katkıda bulunmuştur.
Erken yaşam

Danimarka'nın Holstebro kentinde doğdu ve Odense Tekniske Skole'de mimarlık eğitimi alarak 1911 yılında mezun oldu. 1916 yılında eşi Sigrid Henriksen ve oğlu Tommy ile birlikte Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti; önce ailenin bir süre yüzen evde yaşadığı Florida'ya, daha sonra da I. Dünya Savaşı sırasında ressam olarak çalıştığı ve Boston Pekmez Felaketi'ne tanık olduğu Boston'a yerleşti. 1921'de Palo Alto'da gemi ile kıyı arasında iletişimi sağlayan telsizler üzerinde çalışmalar yaptı. Radyo alıcılarının tasarımına ilgi duydu ve 1922'de birkaç ay boyunca iki ortakla birlikte garaj kiralayarak radyo üreten bir iş girişiminde bulundu. 1923'te St. Louis'e taşınarak, burada tüketici radyo alıcıları üreten Kennedy Corporation'da baş mühendis olarak çalışmaya başladı.
Kariyer > Milikan ile tanışma ve Caltech

1926'da Robert Millikan'ın halka açık bir konferansına katıldı. Milikan, bir sohbet sırasında onu Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü'nü ziyaret etmeye davet etti. Lauritsen ailesiyle beraber kısa süre sonra Pasadena'ya taşındı ve burada fizik alanında lisansüstü eğitim almaya başladı. Eğitim aldığı süre boyunca; Epstein, Smythe, Tolman, Bowen, Zwicky ve Bateman gibi fizikçilerin dersinde bulundu. 1929'da Milikan'ın danışmanlığında Electron Emission from Metals in Intense Electron Fields teziyle doktorasını alarak, 1962 yılındaki emekliliğine kadar akademik yaşamının tamamını geçireceği ve fizik bölümüne katıldı. Sırasıyla; 1930'da yardımcı doçent, 1931'de doçent, 1935'te profesör, 1962'de emeritus profesör oldu.
Kariyer > Nükleer fizik

1928 yılında Ralph D. Bennett ile birlikte son derece yüksek voltajlı X ışını tüpleri geliştirdi. Bu tüpler daha sonra, 1931 yılında bir tedavi kliniği olarak inşa edilen Kellogg Radyasyon Laboratuvarı'nda kanser hastalarının radyasyon tedavisi için kullanıldı. 1932'de X ışını tüplerinden birini proton ve helyum iyonları hızlandırıcısına dönüştürerek nükleer reaksiyonları araştırmaya başladı. 1934'te H. Richard Crane ile birlikte Kaliforniya Üniversitesi'ndeki, Gilbert Lewis'ten aldıkları yeni keşfedilmiş bir döteryum örneğini nötron üretmek için kullandılar ve bu nötronları hızlandırıcı tarafından üretilen ilk yapay radyoaktiviteyi oluşturmak için kullandılar. Daha sonra bir pozitron ve bir elektron birbirini yok ettiğinde ortaya çıkan radyasyonu ölçtü. En önemli keşiflerinden biri, protonların bir karbon çekirdeği tarafından yakalanarak gama ışınları açığa çıkarabileceğini göstermesiydi. Bu radyatif yakalama süreci, bir yıldızın çekirdeğindeki nükleer süreçlerin ve daha ağır elementlerin üretiminin araştırılmasında kullanıldı. 1939'a gelindiğinde laboratuvar tıbbi tedaviyi durdurdu ve nükleer fiziğe yoğunlaştı. Lauritsen, kuruluşundan 1968'deki ölümüne kadar 30 yıldan fazla bir süre laboratuvarın müdürü olarak görev yaptı
Silah geliştirme

ABD'nin II. Dünya Savaşı'na girmesinden bir yıldan fazla bir süre önce, Lauritsen silahlar ve silah tasarımı üzerinde çalışmaya başladı. İlk çalışması yakınlık tapasının tasarımı ve geliştirilmesiydi, ancak savaşın büyük bölümünde Caltech'te çoğunlukla donanma için çeşitli roket silahları geliştiren ve üreten büyük bir program yürüttü. Bu bağlamda, Inyokern, Kaliforniya'da Donanma Mühimmat Test İstasyonu'nun (şimdi Donanma Hava Harp Merkezi) kurulmasına yardımcı oldu. Savaşın son aylarında, Fat Man bombasının yüksek patlayıcılı bir kopyası olan "Pumpkin bomb "ın geliştirilmesi de dahil olmak üzere, Amerika'nın atom bombası tasarlama ve üretme çabalarına katkıda bulundu. Savaşı takip eden yıllarda silah çalışmalarına devam etti ve çalışmalarının çoğu gizli tutuldu. Hartwell Projesi, Charles Projesi, Michael Projesi ve Vista Projesi de dahil olmak üzere bir dizi önemli projede yer aldı. İnçon Muharebesi'nden hemen sonra ön saflarda Savunma Bakanlığı için Amerikan silahlarını gözlemledi ve değerlendirdi.
Marangoni sayısı

Marangoni sayısı (Ma), yaygın olarak tanımlandığı üzere, Marangoni akışları ile difüzyon taşıma hızını karşılaştıran bir boyutsuz sayıdır. Marangoni etkisi, sıvının yüzey gerilimindeki gradyanlardan kaynaklanan akışıdır. Difüzyon ise yüzey gerilimindeki gradyanı oluşturan maddenin yayılmasıdır. Bu nedenle, Marangoni sayısı akış ve difüzyon zaman ölçeklerini karşılaştıran bir tür Peclet sayısıdır.
Marangoni sayısı şu şekilde tanımlanır:
 \mathrm {Ma} ={\dfrac {\mbox{yüzey gerilimi gradyanına bağlı advektif taşıma oranı}}{\mbox{gradyan kaynağının difüzif taşıma oranı}}}
Örneğin, sıcaklık gradyanlarından kaynaklanan yüzey gerilimi gradyanları yaygın bir örnektir. Bu durumda ilgili difüzyon süreci termal enerji (ısı) difüzyonudur. Bir diğer örnek ise yüzey aktif maddelerin konsantrasyonlarındaki değişimlerden kaynaklanan yüzey gradyanlarıdır, bu durumda difüzyon, yüzey aktif madde moleküllerinin difüzyonudur.
Bu sayı, İtalyan bilim insanı Carlo Marangoni'nin adını taşımaktadır, ancak kullanımı 1950'lerden itibaren başlamış olup Carlo Marangoni tarafından ne keşfedilmiş ne de kullanılmıştır.
Viskozitesi  \mu  olan basit bir sıvı için, yüzey gerilim değişimi  \Delta \gamma  ve yüzeye paralel mesafe  L ile Marangoni sayısı şu şekilde hesaplanabilir. Bu bağlamda  L problemin tek uzunluk ölçeği olarak kabul edilmiştir ki bu sıvının en az  L derinliğinde olması gerektiğini ifade eder. Taşıma hızı genellikle Stokes akışı denklemleri ile tahmin edilir, burada sıvı hızı gerilim gradyanı ile viskoz dağılımı eşitleyerek bulunur. Yüzey gerilimi birim uzunluk başına kuvvet olarak tanımlanır, bu nedenle ortaya çıkan gerilim  \Delta \gamma /L ölçeğinde, viskoz gerilim ise  \mu u/L ölçeğinde olmalıdır, burada  u Marangoni akışının hızıdır. Bu iki değeri eşitleyerek akış hızı  u=\Delta \gamma /\mu  olarak bulunur. Marangoni sayısı bir tür Péclet sayısı olduğundan, hız, uzunluk ve bir difüzyon katsayısı  D ile bölünerek hesaplanır. Burada  D, yüzey gerilim farkını oluşturan maddenin difüzyon katsayısıdır. Böylece,
\mathrm {Ma} ={\dfrac {uL}{D}}={\dfrac {\Delta \gamma L}{\mu D}}
Isıl gradyanlardan kaynaklanan Marangoni sayısı

Bu kavram, su gibi bir sıvı katmanında, bu katman boyunca bir sıcaklık farkı  \Delta T olduğunda yaygın olarak uygulanır. Bu durum, sıvının buharlaşması veya alttan ısıtılması nedeniyle oluşabilir. Bir sıvının yüzeyinde sıcaklığa bağlı bir yüzey gerilimi vardır ve genellikle sıcaklık arttıkça yüzey gerilimi azalır. Dolayısıyla, küçük bir sıcaklık dalgalanması nedeniyle yüzeyin bir kısmı diğerinden daha sıcak olduğunda, bu yüzey gerilimi farkı nedeniyle daha sıcak olan kısımdan daha soğuk olan kısma doğru bir akış olur, bu akış Marangoni etkisi olarak adlandırılır. Bu akış, termal enerjiyi taşır ve Marangoni sayısı, bu akışla taşınan termal enerjinin oranını termal enerjinin difüzyon oranıyla karşılaştırır.
Bir sıvı katmanının kalınlığı  L, viskozitesi  \mu  ve termal difüzivitesi  \alpha  ile yüzey gerilimi  \gamma , sıcaklık ile değişim oranı  \partial \gamma /\partial T olan bir sıvı katmanı için Marangoni sayısı şu formül kullanılarak hesaplanabilir:
 \mathrm {Ma} =-(\partial \gamma /\partial T).{\frac {L.\Delta T}{\mu .\alpha }}
Marangoni sayısı küçük olduğunda termal difüzyon baskın olur ve akış gerçekleşmez, ancak Marangoni sayısı büyük olduğunda yüzey gerilim gradyanları tarafından yönlendirilen akış (konveksiyon) meydana gelir. Bu olgu Bénard-Marangoni konveksiyonu olarak adlandırılır.
Damar dokusu

Bir böğürtlen çalısındaki damar düzeni detayı.
Kereviz sapının iç kısmındaki, hem floem hem de ksilem içeren iletim demetleri.
Damar dokusu, damarlı bitkilerde bulunan birden fazla hücre tipinden oluşan karmaşık bir iletken dokudur. Damar dokusunun birincil bileşenleri ksilem ve floemdir. Bu iki doku, sıvı ve besinleri içinden taşır. Ayrıca, damar dokusu ile ilişkili iki de meristem vardır: vasküler kambiyum ve mantar kambiyum. Belirli bir bitki içindeki tüm damar dokuları, birlikte o bitkinin damar dokusu sistemini oluşturur.
Damar dokusundaki hücreler genellikle uzun ve incedir. Ksilem ve floem, bitki boyunca su, mineral ve besin maddelerinin iletiminde işlev gördüğünden, şekillerinin borulara benzer olması kaçınılmazdır. Floemin kendine özgü hücreleri, tıpkı bir borunun da bölümlerinde olabileceği gibi, uçtan uca bağlanır. Bitki büyüdükçe, yeni damar dokusu bitkinin büyüyen uçlarında farklılaşır. Yeni doku, mevcut damar dokusu ile uyumlu hale gelir ve bitki boyunca bağlantısını korur. Bitkilerdeki damar dokusu, iletim demeti adı verilen uzun, ayrı iplikçikler halinde düzenlenir. Bu demetler hem ksilem hem de floemin yanı sıra destekleyici ve koruyucu hücreleri de içerir. Saplarda ve köklerde, ksilem genellikle sapın iç kısmına daha yakın uzanırken, sapın dışına doğru da floem bulunur. Hatta bazı Asterales dikotlarının saplarında, ksilemin içine yerleştirilmiş floem de olabilir.
Ksilem ve floem arasında vasküler kambiyum adı verilen bir meristem bulunur. Bu doku ek ksilem ve floem olacak hücreleri birbirinden ayırır. Bu büyüme bitkinin uzunluğunu değil çevresini arttırır. Vasküler kambiyum yeni hücreler üretmeye devam ettiği sürece, bitki de daha fazla büyümeye devam eder. Ağaç ve odunsu yapı geliştiren diğer bitkilerde, vasküler kambiyum, odunsu büyüme üreten damar dokusunun genişlemesine izin verir. Bu büyüme sapın epidermisini parçaladığından, odunsu bitkilerde floem içinde gelişen bir mantar kambiyumu da bulunur. Mantar kambiyumu, bitkinin yüzeyini korumak ve su kaybını azaltmak için kalınlaşmış mantar hücrelerini oluşturur. Hem odun üretimi hem de mantar üretimi ikincil büyüme şeklidir.
Yapraklarda, iletim demetleri süngerimsi mezofil yapısının içinde bulunur. Ksilem yaprağın adaksiyal yüzeyine (genellikle üst tarafa) yönlendirilir iken floem ise yaprağın abaksiyal yüzeyine doğru yönlendirilir. Bu yüzden yaprak bitleri genellikle yaprakların üstünde değil alt kısımlarında bulunur, çünkü floem bitki tarafından üretilen şekerleri taşır ve alt yüzeye daha yakındır.
Allen J. Bard

| Allen J>  Bard |
| --- | --- |
Allen J. Bard - 2014
Doğum: 18 Aralık 1933(1933-12-18) New York, ABD
Ölüm: 11 Şubat 2024 (90 yaşında) Austin, Teksas, ABD
Milliyet: Amerikan
Eğitim: City College of New York (B.S., 1955) Harvard Üniversitesi (M.S., 1956) (Ph.D., 1958)
Ödüller: ACS Fisher Analitik Kimya Ödülü (1984) Charles N. ReilleyÖdülü (1984) Olin-Palladium Madalyası (1987) Eastern Analytical Sempozyum Ödülü (1990) Linus Pauling Ödülü (1998) NAS Kimya Bilimleri Ödülü (1998) Priestley Madalyası (2002) Wolf Kimya Ödülü (2008) Ulusal Bilim Madalyası (2011) Enrico Fermi Ödülü (2013) Kral Faysal Uluslararası Ödülü (2019)

Kariyeri
Dalı: Kimya Elektrokimya
Çalıştığı kurumlar: Texas Üniversitesi
 

Allen Joseph Bard (18 Aralık 1933, New York - 11 Şubat 2024, Austin, Teksas), Amerikalı kimyager. Hackerman-Welch Regents Başkan Profesörlüğü ve Austin Texas Üniversitesi'nde Elektrokimya Merkezi direktörlüğü yapmıştır. Bard "modern elektrokimyanın babası" olarak kabul edilir.[kaynak belirtilmeli]
Hayatın erken dönemi ve eğitim

Allen J. Bard, 18 Aralık 1933'te New York'ta doğdu. Bronx Bilim Lisesi'ne gitti ve 1955'te New York Şehir Koleji'nden mezun oldu. Daha sonra Harvard Üniversitesi'nde Yüksek Lisans (1956) ve Doktora (1958) kazandı.
Araştırma

1958'de Bard, Austin'deki Texas Üniversitesi'nde çalışmaya başladı ve tüm kariyeri boyunca orada devam etti. Ancak, 1973'te bir sabbatical aldı ve Jean-Michel Savéant laboratuvarında çalıştı. Ayrıca Sherman Mills Fairchild bursiyeri olarak California Teknoloji Enstitüsü'nde bir dönem geçirdi. 1987 yılı bahar döneminde Cornell Üniversitesi'nde Baker Öğretim Görevlisi olarak ders verdi. 1988'de Harvard Üniversitesi'nde Robert Burns Woodward misafir profesörü olarak görev yaptı.
Bard 1000'den fazla hakemli araştırma makalesi, 88 kitap bölümü ve birçok yazı yayımladı ve 30'dan fazla patenti var. Üç kitap yazdı: Kimyasal Denge; Elektrokimyasal Yöntemler - Temelleri ve Uygulamaları ve Entegre Kimyasal Sistemler: Nanoteknolojiye Kimyasal Bir Yaklaşım. Elektrokimyasal Yöntemler - Temelleri ve Uygulamaları unvanı üzerinde belirleyici metnidir. Ayrıca Amerikan Kimya Derneği Dergisi'nin baş editörüydü.
Elektrokimya Merkezi, elektrokimyadaki farklı konsantrasyon türleri arasında işbirlikçi bir grup oluşturmak amacıyla 2006 yılında kurulmuştur. Bard ve grubu ışık üretmek için elektrokimyadan faydalanan orijinal araştırmacılardan biriydi. Işığın üretilmesi, bir bireyin HIV olup olmadığını belirleme ve DNA'yı analiz etme de dahil olmak üzere çok çeşitli biyolojik ve tıbbi kullanımlara uygulanabilen hassas bir analiz yöntemi üretti.
Kişisel hayat

Bard, Ağustos 2016'da ölümüne kadar Fran Bard ile evliydi.
Ödüller

Bard'ın ödülleri arasında 2002'de Priestley Madalyası ve 2008 yılında Wolf Kimya Ödülü yer aldı. 1990 yılında Amerikan Bilim ve Sanat Akademisi üyeliğine seçildi. 1982 yılında ise Ulusal Bilimler Akademisi'ne seçildi.
1 Şubat 2013 tarihinde, Başkan Barack Obama, Allen Bard ve John Goodenough'a Ulusal Bilim Madalyaları verdi. Madalya, bilime veya mühendisliğe inanılmaz katkılarda bulunan insanları onurlandırır. Obama, "Bu ilham verici Amerikalı yenilikçileri onurlandırmaktan gurur duyuyorum." Dedi. "Bu milleti uzun zamandır büyük kılan yaratıcılığı ve hayal gücünü temsil ediyorlar ve bize bu yaratıcı niteliklerin girişimci bir ortamda ortaya çıkması durumunda birkaç iyi fikrin sahip olabileceği muazzam etkiyi hatırlatıyorlar. (Austin, Texas Üniversitesi)."
13 Ocak 2014'te Allen Bard, Andrew Sessler ile birlikte Enrico Fermi Ödülü'ne layık görüldü. 2019 yılında Kral Faysal Uluslararası Kimya Ödülünü aldı.
Elektrokimya Derneği 2013 yılında elektrokimyasal bilime özel katkıları için Allen J. Bard Ödülü'nü kurdu.
Ümmü Cemil

Ümmü Cemil ve kocası Ebu Leheb hakkında nazil olan Tebbet suresinin 19. yüzyıla ait el yazımı nüshası.
Erva bint Harb (Arapça: أروى بنت حرب) veya bilinen adıyla Ümmü Cemil (Arapça: أم جميل), Muhammed'e muhalefetiyle tanınan ve Tebbet Suresi'nde hicvedilen kadın, Ebu Leheb'in karısı, Ebu Süfyan'ın kız kardeşi.
Babası Harb bin Ümeyye annesi Fahite bint Amir es-Sekafî'dir. İslam'ın aleyhine faaliyetlerde bulunur ve topladığı kaya parçalarını ve dikenli ağaç dallarını Muhammed'in geçtiği yollara serperek ona eziyet ederdi. Tebbet Suresi'nde kocası Ebu Leheb'in yandığı ateşe boynunda takılı bir iple hamal gibi odun taşıyacağı bildirilmiştir.
Yücel Savaş

| Yücel Savaş> 4. Hak ve Eşitlik Partisi Genel Başkanı |
| --- | --- |
Görev süresi 25 Eylül 2016 - 21 Nisan 2019
Yerine geldiği: Osmancan Tekeşin
Kişisel bilgiler
Doğum: 9 Eylül 1965 (59 yaşında) Sındırgı, Balıkesir, Türkiye
Bitirdiği okul: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi İktisat Bölümü
Mesleği: İş adamı (Emekli)
Askerî hizmeti
Bağlılığı:  Türkiye
Yücel Savaş (d. 9 Eylül 1965, Sındırgı, Balıkesir), Türk siyasetçi ve iş insanı. Hak ve Eşitlik Partisi Eski Genel Başkanı. 9 Eylül 1965'te Balıkesir Sındırgı'da doğdu. Ailesinin işleri dolayısıyla 5 yaşındayken Bursa'ya yerleşti.
Hayatı > Eğitim hayatı

İlkokul ve lise eğitimini Bursa'da tamamlayan Yücel Savaş, Fakülte eğitimi almak için Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi İktisat Bölümüne girip mezun olmuştur.
Hayatı > Askerlik hayatı

Acemi birliğini Diyarbakır ili Silvan ilçesinde, usta birliğini İzmir ili Hacılarkırı'nda icra etti.
Hayatı > İş hayatı

15 yıl Devlet Su İşleri'nde çalıştıktan sonra kendi işini kurmaya karar verdi. Daha çok dokumacılık sektörü ile ilgilenen Yücel Savaş; el halısı ticareti, kilim imalatı ve son olarak fantezi iplik imalatı yaptı.
2015 yılında emekli oldu ve işlerini oğluna devretti. Şu an oğluna iş hayatında tecrübe kazandırmak için yardım etmektedir.
Hayatı > Siyasi hayatı

Bir dönem HEPAR Bursa İl Başkan Yardımcılığı görevini yürüten Yücel Savaş, 25 Eylül 2016 tarihinde gerçekleştirilen 8. Olağanüstü Kurultay'da Genel Başkanlığa seçilmiştir. Partinin kendisini fesih ettiği 21 Nisan 2019 tarihine kadar görevini sürdürmüştür.
Hayatı > Aile hayatı

Evli ve iki çocuk babasıdır.
Daiya Maekawa

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Daiya Maekawa
Doğum tarihi:  8 Eylül 1994 (30 yaşında)
Doğum yeri:  Hiroşima, Japonya
Boyu:  1,91 m (6 ft 3 in)
Mevkii:  Kaleci
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Vissel Kobe
Numarası:  1
Altyapı kariyeri
2013-2016:  Kansai Üniversitesi
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2017- |  Vissel Kobe |  98 |  (0) |
Millî takım kariyeri
| 2023- |   Japonya |  1 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 16 Kasım 2023 
Daiya Maekawa (前川 黛也, Maekawa Daiya, d. 8 Eylül 1994), Japon millî futbolcudur.
Kulüp kariyeri

8 Eylül 1994 tarihinde Japonya'nın Hiroşima eyaletinde doğdu. Kansai Üniversitesi'nden mezun olduktan sonra 2017 yılında J1 League kulübü Vissel Kobe'ye katıldı.
Uluslararası kariyer

2021 yılı Mart ayında kıdemli Japonya kadrosuna çağrıldı.
Kariyer istatistikleri

Son güncelleme: 27 Şubat 2019
| Kulüp performansı> Mevsim.Japon | Kulüp performansı> Kulüp.Japon | Kulüp performansı> Lig.Japon | Lig> Uygulama.Lig | Lig> Hedefleri.Lig | Kupa> Uygulama.İmparatorluk Kupası | Kupa> Hedefleri.İmparatorluk Kupası | Lig Kupası> Uygulama.League Cup | Lig Kupası> Hedefleri.League Cup | Toplam> Uygulama.Toplam | Toplam> Hedefleri.Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | Vissel Kobe | J1 League | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2018 | Vissel Kobe | J1 League | 4 | 0 | 1 | 0 | 7 | 0 | 12 | 0 |
| Career total | Career total | Career total | 4 | 0 | 1 | 0 | 7 | 0 | 12 | 0 |
Maiduguri

Maiduguri (yerel halk tarafından Yerwa da denilir), Nijerya'nın Borno Eyaleti'nin en büyük şehri ve başkentidir. Popüler ismi "Barış Evi" dir. Şehir Çad Gölü çevresindeki alanlarda Firki bataklığı içinde kaybolan mevsimsel Ngadda Nehri üzerinde yer alır. Maiduguri, İngilizler tarafından bir askeri karakol olarak 1907 yılında kurulmuştur. O zamandan beri hızla büyüyen şehir 2007 yılı itibarı ile 1.000.000'u aşan nüfusa sahiptir.
Accademia dei Lincei

Uzun zaman Vaşaklar Akademisi'ne evsahipliği yapan Corsini Sarayı (Roma)
Accademia dei Lincei yani Vaşaklar Akademisi, İtalya'da, Roma'da bulunan bilim akademisidir. 1603 yılında Federico Cesi tarafından kurulmuştur. Akademinin ismi vaşak hayvanından almıştır. İsimde vaşaklara olan atıf şu sebepledir; vaşakların keskin görüşlü olması, bilim için gereken gözlem maharetini sembolize etmekte kullanılmıştır. 1871 yılında akademi ülkenin resmî bilim akademisi hâline gelmiştir.
Her ne kadar faşist rejim sırasında feshedilip Accademia d'Italia yani "İtalyan Akademisi" bünyesine katılsa da faşist rejim sonrasında bu akademi kaldırılınca Accademia dei Lincei tekrar kurulmuştur.
Nitrogliserin
Tarihçe > Savaş zamanı üretim oranları

I. Dünya Savaşı ve II. Dünya Savaşı sırasında askeri itici yakıtlar olarak ve istihkâm işlerinde kullanılmak üzere büyük miktarlarda nitrogliserin üretildi. I. Dünya Savaşı sırasında, İngiltere'deki en büyük  itici yakıt fabrikası olan HM Factory, Gretna, haftada yaklaşık 800 ton kordit RDB üretti. Bu miktar haftada en az 336 ton nitrogliserin (üretimde kayıp olmadığı varsayılarak) gerektiriyordu. Kraliyet Donanmasının, Holton Heath Dorset, İngiltere'de Royal Navy Cordite Factory  adlı kendi fabrikası vardı. I. Dünya Savaşı sırasında Kanada'da büyük bir kordit fabrikası kuruldu. Nobel, Ontario’daki Canadian Explosives Limited kordit fabrikası  ayda 680 ton kordit üretmek için tasarlanmıştır ve ayda yaklaşık 286 ton nitrogliserin gerektirir.
Kararsızlık ve duyarsızlaştırma

Saf hâliyle nitrogliserin kontakt patlayıcı maddedir. Fiziksel şok nitrogliserinin patlamasına neden olur ve zamanla daha kararsız formlara ayrışır. Bu nitrogliserinin taşınması veya kullanılmasını oldukça tehlikeli hâle getirir. Seyreltilmemiş formunda, daha yeni geliştirilen RDX ve PETN ile karşılaştırıldığında dünyanın en güçlü patlayıcılarından biridir.
Tarihinin başlarında sıvı nitrogliserinin yaklaşık 5-10 °C'ye soğutulmasıyla  "duyarsızlaştırıldığı" bulunmuştur. Bu sıcaklıkta, nitrogliserin büzülüp, donar ve sonuçta katılaşır. Çözülmesi, özellikle safsızlıklar varsa veya ısınma çok hızlıysa, son derece hassaslaştırıcı olabilir. Kimyasal olarak "duyarsızlaştırılan" nitrogliserin, kabaca %10–30 etanol, aseton, veya dinitrotoluen gibi maddelerin ilavesiyle, modern yüksek patlayıcı maddeler kadar "güvenli" olarak değerlendirilebilecek bir noktaya kadar mümkündür. (Yüzde oranları kullanılan duyarsızlaştırıcı maddeye göre değişir.) Duyarsızlaştırma "saf" ürünü yeniden oluşturmak için ekstra çaba gerektirir. Aksi hâlde, duyarsızlaştırılmış nitrogliserinin patlamasının çok daha zor olduğu varsayılmalıdır. Bu da duyarsızlaştırılan nitrogliserini muhtemelen pratik uygulama için bir patlayıcı olarak işe yaramaz hâle getirir.
Nitrogliserin kullanımında ciddi sorun, onun 13 °C'lik yüksek donma noktasından kaynaklanır. Katı nitrogliserin sıvıya göre şoka çok daha az duyarlıdır, bu durum patlayıcılarda ortak bir özelliktir. Geçmişte, nitrogliserin genellikle donmuş hâlde sevk edilirdi. Ancak, çözülme işlemi sırasında çok sayıda kazaya neden olmuştur. Bu dezavantaj, nitrogliserinin diğer polinitratlarla olan karışımları kullanılarak aşılır. Örneğin, nitrogliserin ve etilen glikol dinitrat karışımı -29 °C'de donar.
Patlama

Nitrogliserin ve seyrelticileri kesinlikle tutuşabilir (yanabilir). Nitrogliserinin patlayıcı gücü patlamadan kaynaklanır: ilk bozunmadan kaynaklanan enerji etrafındaki yakıtı patlatan güçlü bir basınç dalgası oluşturur. Bu basınç dalgası patlayıcı ortamda ses hızının 30 katına yakın hızda yayılan ve ayrışan yakıtın beyaz sıcak bir gaza dönüştüğü ani basınç kaynaklı kendi kendine devam eden bir şok dalgasıdır. Nitrogliserin patlaması normal oda sıcaklığı ve basıncında ilk hacminin 1,200 kat fazlasını kaplayan gazlar üretir. Serbest kalan ısı sıcaklığı yaklaşık 5000 °C'ye yükseltir. Bu, basınç veya şok ne olursa olsun sadece mevcut yakıta bağlı olan tutuşma işleminden tamamen farklıdır. Bozunma diğer patlayıcılara kıyasla salınan enerjinin gaz mollerine oranının çok daha yüksek olması ile sonuçlanır ve bu da onu en sıcak olarak patlayan yüksek patlayıcı maddelerden biri yapar.