stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Beyazıt-Kapalıçarşı

| Beyazıt - Kapalıçarşı |
| --- | --- |
İstanbul Tramvayı istasyonu
Beyazıt - Kapalıçarşı Tramvay İstasyonu

Konum: Beyazıt Mahallesi / Mimar Hayrettin Mahallesi, Yeniçeriler Caddesi, 34122, Beyazıt Meydanı Fatih, İstanbul Türkiye
Koordinatlar: 41°00′32″K 28°58′00″D﻿ / ﻿41.00889°K 28.96667°D﻿ / 41.00889; 28.96667
Sahip: İstanbul Büyükşehir Belediyesi
İşletmeci: Metro İstanbul
Hat(lar): 
Peronlar: 2 kenar peronu, 1 ada peronu
Raylar: 3
Tren işletmecileri: Metro İstanbul
Otobüs güzergâhları:  İETT  Beyazıt: 32A, 35A, 35C, 36, 36ES, 38, 38Z, 46H, 90B, 91E, 92B, 92K, 93C, 94A, 97, 97B, 97G   
Yapı
Yapı türü: Hemzemin
Otopark: Hayır
Bisiklet altyapısı: Evet
Engelli erişimi: Evet
Diğer bilgiler
Durum: İşletmede
Ücret bölgesi: T1
Tarihçe
Açılış: 13 Haziran 1992
Elektriklendirme: 750 V DA Katener (1992)
Hizmetler
Demiryolu ulaşımı Toplu ulaşım
Beyazıt - Kapalıçarşı Tramvay İstasyonu, İstanbul Tramvayı'nın T1 (Kabataş - Bağcılar) Tramvay Hattı'nda yer alan ve 13 Haziran 1992'de hizmete giren hemzemin tramvay istasyonudur. Fatih'in Beyazıt Mahallesi ile Mimar Hayrettin Mahallesi arasında, Beyazıt Meydanı'nın güneydoğu ucunda yer almaktadır.
Hatlar

(Kabataş - Bağcılar)
Hizmetler > İstasyon yapısı

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Z | Giriş/Çıkış → (Beyazıt) | Bilet Holü → | Platformlar | ← Bilet Holü | ← Giriş/Çıkış (Kapalı Çarşı) |
Hizmetler > Güzergâh

| İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Önceki İstasyon | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.İstanbul Tramvayı | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Sonraki İstasyon | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Sefer Sıklığı |
| --- | --- | --- | --- |
| Çemberlitaş Kabataş yönünde |  (Kabataş - Bağcılar) | Laleli-İstanbul Üniversitesi Bağcılar yönünde | 06.00 - 00.00 saatleri arasında pik saatlerde 2 dakikada 1 sefer |
Çevre alanı

Bayezid Camii
Beyazıt Meydanı
Beyazıt Kulesi
Beyazıt Devlet Kütüphanesi
Eczacılık Fakültesi
Hukuk Fakültesi
İktisat Fakültesi
İletişim Fakültesi
Siyasal Bilgiler Fakültesi
Mimarlık Fakültesi
Sahaflar Çarşısı
Kapalıçarşı
Fındıkzade (İstanbul Tramvayı)

| Fındıkzade |
| --- | --- |
İstanbul Tramvayı istasyonu
Fındıkzade Tramvay İstasyonu

Konum: Molla Gürani Mahallesi / Haseki Sultan Mahallesi, Turgut Özal Bulvarı (Millet Caddesi), 34096, Fındıkzade Fatih, İstanbul Türkiye
Koordinatlar: 41°00′42″K 28°56′26″D﻿ / ﻿41.01167°K 28.94056°D﻿ / 41.01167; 28.94056
Sahip: İstanbul Büyükşehir Belediyesi
İşletmeci: Metro İstanbul
Hat(lar): 
Peronlar: 1 ada peronu
Raylar: 2
Tren işletmecileri: Metro İstanbul
Otobüs güzergâhları:  İETT  Fındıkzade: 28T, 31, 32A, 33, 33B, 33E, 33Y, 35D, 36, 36ES, 36Y, 46T, 71T, 72T, 73, 73F, 76D, 79E, 79Ş, 82, 85T, 89, 89B, 89C, 89K, 92, 92B, 92C, 92K, 92T, 93, 93C, 93T, 94, 94A, 97, 97A, 97BT, 97T, 145T, 336Y, E-56     Dolmuş  Taksim - Topkapı, Taksim - Cevizlibağ   
Yapı
Yapı türü: Hemzemin
Otopark: Hayır
Bisiklet altyapısı: Evet
Engelli erişimi: Evet
Diğer bilgiler
Durum: İşletmede
Ücret bölgesi: T1
Tarihçe
Açılış: 29 Aralık 1992
Elektriklendirme: 750 V DA Katener (1992)
Hizmetler
Demiryolu ulaşımı Toplu ulaşım
Fındıkzade Tramvay İstasyonu, İstanbul Tramvayı'nın T1 (Kabataş - Bağcılar) Tramvay Hattı'nda yer alan ve 29 Aralık 1992'de hizmete giren hemzemin tramvay istasyonudur. Fatih'in Molla Gürani Mahallesi ile Haseki Sultan Mahallesi arasında yer almaktadır.
Hatlar

(Kabataş - Bağcılar)
Hizmetler > İstasyon yapısı

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Z | Giriş/Çıkış → (Cerrahpaşa) | Bilet Holü → | Platform | ← Bilet Holü | ← Giriş/Çıkış (İl Emniyet Müd.) |
Hizmetler > Güzergâh

| İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Önceki İstasyon | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.İstanbul Tramvayı | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Sonraki İstasyon | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Sefer Sıklığı |
| --- | --- | --- | --- |
| Haseki Kabataş yönünde |  (Kabataş - Bağcılar) | Çapa-Şehremini Bağcılar yönünde | 06.00 - 00.00 saatleri arasında pik saatlerde 2 dakikada 1 sefer |
Çevre alanı

Karamanî Mehmed Paşa Camii
Molla Gürânî Türbesi
İstanbul Medipol Üniversitesi Fındıkzade Hastanesi
Ramada by Wyndham Istanbul Old City
İstanbul 1. Noterliği
Kohoutek Kuyruklu Yıldızı

Comet Kohoutek, resmi olarak belirlenmiş C/1973 E1, 1973 XII ve 1973f, ilk kez 7 Mart 1973'te Çek astronom Luboš Kohoutek tarafından görüldü. Aynı yıl 28 Aralık'ta günberi'ye ulaştı.
Kohoutek Kuyruklu Yıldızı bir uzun dönemli kuyruklu yıldız’ dır;son görülmesi bundan yaklaşık 150,000 yıl önceydi ve bir sonraki görünümü yaklaşık 75,000 yıl sonra olacaktır.
1973'teki görünümünde, dev gezegenler ‘den kaynaklanan yerçekimi düzensizlikleri nedeniyle hiperbolik yörünge (e > 1) ‘i vardı. Bilim adamları, izlediği yol nedeniyle Kohoutek'in bir Oort bulutu nesnesi olduğunu teorileştirdiler. Bu nedenle, bunun kuyruklu yıldızın iç Güneş Sistemi'ne ilk ziyareti olduğuna ve bunun da muhteşem bir gaz çıkışı görüntüsüyle sonuçlanacağına inanılıyordu.
Kızılötesi ve görsel teleskopik çalışma, birçok bilim insanının geriye dönük olarak, Kohoutek'in aslında bir Edgeworth/Kuiper-kuşağı nesnesi olduğu sonucuna varmasına neden oldu; bu, görünürdeki kayalık yapısını ve gaz çıkışı olmamasını açıklayacaktır.
Yakına gelmeden önce, Kohoutek medya tarafından "yüzyılın kuyruklu yıldızı" olarak tanıtıldı. Ancak, Kohoutek'in görüntüsü, muhtemelen kuyruklu yıldız Dünya'nın yanından geçmeden önce Güneş'e çok yaklaştığında kısmi parçalanması nedeniyle bir hayal kırıklığı olarak kabul edildi. Bu muhtemelen kuyruklu yıldızın iç Güneş Sistemi'ne ilk ziyareti olduğundan, oluşumundan bu yana hala büyük miktarda donmuş uçucu içeriyor olacaktı. Beklenen seviyelerde parlayamasa da, yine de çıplak gözle görülebilen bir nesneydi. En büyük görsel büyüklüğü günberi noktasındayken, Güneş'ten 014 AU (2,1×109 km; 1,3×109 mi) iken −3'tü. Yörünge eğim ‘i 14.3°'dir. En iyi görüşü, günberi'den sonra, dördüncü büyüklük'e karardığında gece gökyüzündeydi. Kuyruklu yıldız ayrıca bir anti-kuyruk ile birlikte 25° uzunluğa kadar bir kuyruğa sahipti.
Kohoutek, Skylab 4 ve Soyuz 13 ekipleri tarafından gözlemlendi; Apollo 13'ün önemli çıplak gözle Bennett Kuyruklu Yıldızı planlı gözlemleri, Ay'a bağlı geminin oksijen deposu patlamasıyla iptal edilmiş olduğundan, mürettebatlı bir uzay aracı tarafından gözlemlenen ilk kuyruklu yıldız oldu.
C/1973 E1, "Komet Kuyruklu Yıldızı" olarak da adlandırılabilen periyodik kuyruklu yıldız 75D/Kohoutek ile karıştırılmamalıdır. Ayrıca, başka bir iki uzun dönemli kuyruklu yıldız’ları olan C/1969 O1-A (a.k.a. 1970 III, 1969b) ve C/1973 D1 (diğer adıyla 1973 VII, 1973e) Luboš Kohoutek tarafından da keşfedilmiştir.
Pazartekke (İstanbul Tramvayı)

| Pazartekke |
| --- | --- |
İstanbul Tramvayı istasyonu

Konum: Topkapı Mahallesi / Mevlanakapı Mahallesi, Turgut Özal Bulvarı (Millet Caddesi), 34093, Pazartekke Fatih, İstanbul Türkiye
Koordinatlar: 41°01′06″K 28°55′38″D﻿ / ﻿41.01833°K 28.92722°D﻿ / 41.01833; 28.92722
Sahip: İstanbul Büyükşehir Belediyesi
İşletmeci: Metro İstanbul
Hat(lar): 
Peronlar: 1 ada peronu
Raylar: 2
Tren işletmecileri: Metro İstanbul
Otobüs güzergâhları:  İETT  Millet Caddesi: 28, 31, 32A, 33, 33B, 33E, 33Y, 35D, 36, 36ES, 36Y, 41ST, 71T, 72T, 73, 73F, 76D, 79E, 79Ş, 82, 85T, 87, 88, 89, 89B, 89C, 89K, 92, 92B, 92C, 92K, 92T, 93, 93C, 93T, 94, 94A, 97, 97A, 97BT, 97T, 145T, 336Y, E-56, MR11     Dolmuş  Taksim - Topkapı, Taksim - Cevizlibağ   
Yapı
Yapı türü: Hemzemin
Otopark: Hayır
Bisiklet altyapısı: Evet
Engelli erişimi: Evet
Diğer bilgiler
Durum: İşletmede
Ücret bölgesi: T1
Tarihçe
Açılış: 29 Aralık 1992
Elektriklendirme: 750 V DA Katener (1992)
Hizmetler
Demiryolu ulaşımı Toplu ulaşım
Pazartekke Tramvay İstasyonu, İstanbul Tramvayı'nın T1 (Kabataş - Bağcılar) Tramvay Hattı'nda yer alan ve 29 Aralık 1992'de hizmete giren hemzemin tramvay istasyonudur. Fatih'in Topkapı Mahallesi ile Mevlanakapı Mahallesi arasında yer almaktadır.
Hatlar

(Kabataş - Bağcılar)
Hizmetler > Güzergâh

| İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Önceki İstasyon | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.İstanbul Tramvayı | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Sonraki İstasyon | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Sefer Sıklığı |
| --- | --- | --- | --- |
| Çapa-Şehremini Kabataş yönünde |  (Kabataş - Bağcılar) | Topkapı Bağcılar yönünde | 06.00 - 00.00 saatleri arasında pik saatlerde 2 dakikada 1 sefer |
Çevre alanı

Atatürk Çağdaş Yaşam Çok Programlı Anadolu Lisesi
Final Anadolu Lisesi
Küçükbaş Ahmet Şemseddin Camii
İETT Topkapı Garajı
İzmir'in İşgali

| g t Kurtuluş Savaşı |
| --- | --- |
 Trakya ve Boğazlar   İstanbul'un İşgali Şehzadebaşı Baskını  Trakya'nın İşgali  Çanakkale Krizi  İstanbul'un Kurtuluşu Batı Cephesi   İzmir'in İşgali  Urla  Malgaç  Bergama  Erbeyli  Erikli  Tellidede  Aydın  Servetiye Cephesi  Akbaş  Yaz Taarruzu (1920)  Gediz  1. İnönü  2. İnönü  Kütahya-Eskişehir  Sakarya  Büyük Taarruz Dumlupınar  Balıkesir  İzmir Doğu Cephesi   Oltu  Sarıkamış  Kars  Gümrü  Batum  2. Artvin Güney Cephesi   Antep  Çukurova  Karboğazı  Karabucak  Kozan  Kovanbaşı  Maraş  Urfa  Yüreğir  Fadıl  Kanlı Geçit İç Cephe   Ali Galip Olayı  Kuvâ-yi İnzibâtiye  Anzavur  Hart  Düzce  Aynacıoğulları  Geyve  Çerkez Ethem  Çopur Musa  Demirci Mehmet Efe  Milli Aşireti  Yozgat  Konya  Koçgiri  İntikam Alayı  Pontus El-Cezire Cephesi   I. Süleymaniye Taarruzu Diğer   Samsun Bombardımanı 
İzmir'de işgale direnmesiyle ün kazanmış gazeteci Hasan Tahsin
İzmir'in İşgali, I. Dünya Savaşı sonrasında Paris'te toplanan uluslararası barış konferansının kararıyla[kaynak belirtilmeli] İzmir kentinin 15 Mayıs 1919'da Yunanistan Krallığı tarafından işgaliyle başlayan ve 7 Eylül 1922'de Yunan ordusunun İzmir'i terk etmesinin ardından 9 Eylül 1922'de Türk ordusunun kente girmesiyle sona eren işgal.
İşgal, İtilaf Devletleri'nin izniyle Yunan Yüksek Komiseri Aristidis Stergiadis komutası altında yapılmıştır. I. Dünya Savaşı'nda Yunan Krallığı ile Osmanlı İmparatorluğu arasında herhangi bir askeri çatışma yaşanmaması sebebiyle işgal, İtilaf Devletleri arasında da tartışma konusu olmuştur. İşgale izin veren İtilaf Devletleri'nin ana amacı İtalyanların Anadolu'daki toprak kazançlarını dengelemektir. İtalya, Birleşik Krallık ve Fransa arasında 26 Nisan 1917'de yapılan St.-Jean-de-Maurienne antlaşması Yunan işgali ile uygulanamamış, çünkü İtalyanlara söz verilen İzmir bölgesi Yunanlar tarafından işgal edilmiştir. Yunanların eylemleri, Türk Kurtuluş Savaşı'nda İtalya-Anadolu Hareketi arasında yakınlaşmaya sebep olmuştur.[kaynak belirtilmeli]
İzmir kenti ile birlikte Ayvalık, iki kent arasındaki sahil şeridi, Çeşme Yarımadası, Selçuk ve Belkahve'ye kadar İzmir'in arka alanı da işgal edilmiştir. Nisan 1920'den sonra Yunan ordusu İzmir'den harekete geçerek, Bursa, Eskişehir, Kütahya ve Afyon'a kadar Batı Anadolu'nun büyük bir bölümünü de işgal altına almıştır.
İşgal kararı

Esasında Wilson ilkelerinin Türkiye’yi ilgilendiren 12.maddesinde Türklerin bulunduğu ve çoğunluk sağladığı yerlerde bağımsızlık hakkı bulunduğu bildirilmiştir. Osmanlı Devleti’nin resmi istatistiğine göre 1914 yılında kazanın toplam nüfusu olan 264 437 kişinin 100 356’sı Türk 73 676’sı Rumlardan meydana gelmektedir. 1917 yılında ise 279 853 olan nüfusun 102 558’i Türk 96 727’si Rumdur. Savaş nedeniyle nüfus değişime uğrasa dahi Türk nüfusunun daha fazla olduğu söylenebilir. Buna karşın Yunan Başbakanı Venizelos bölgedeki Rum nüfusunun daha fazla olduğunu dolayısıyla İzmir’in işgalinin meşru olduğunu iddia etmiştir.
İşgale giden kararda rol oynayan isimlerden birisi de dönemin İngiltere Başbakanı L.George’tur. Kendisi ABD başkanı Wilson ile görüşmesinde İtalyanların İzmir açıklarına 7 tane savaş gemisi göndererek bir işgal hazırlığında olduğunu ve bunun yanı sıra şehirdeki kışkırtmaların da gittikçe arttığını, dolayısıyla bölgedeki Rumların tehlikede olduğunu bildirmiştir. Ancak bu bilgilerin tam olarak gerçeği yansıtmadığı ve propaganda amaçlı olduğuna dair de karşıt savlar bulunmaktadır. Wilson ise bu söylevlere karşılık olası bir işgale destek vermiştir.
İşgalin nasıl yapılacağı ve ne şekilde meşru bir zemine oturtulacağı 7 Mayıs 1919 tarihli Wilson’un Paris’teki evinde yapılan toplantı içerisinde konu alınmıştır. İşgal öncesinde Türklere haber verilip verilmemesi meselesi bu toplantıda kararı alınan maddelerden birisidir. Venizelos’a göre Türkler ancak işgalin başlamasından hemen önce haberdar edilmelidir çünkü ancak bu şekilde potansiyel bir direnişin önüne geçilebilir. Wilson bu önergeye cevaben işgalden haberdar etmenin daha doğru bir prosedür olacağını ancak bu durumda bir direnişin kesinlikle olacağını dolayısıyla Venizelos’un önerisine sıcak baktığını ve Türklere son ana kadar haber verilmemesini doğru bulduğunu beyan etmiştir. Dolayısıyla işgalin ve hazırlıkların son ana değin gizli tutulmasına karar verilmiştir.
Bütün bu sürecin bir tezahürü olarak 7 Mayıs'ta İngiltere, ABD ve Fransa, Yunan donanmasının İzmir'e gönderilmesinde hemfikir olmuşlardır. Karar ise 15 Mayıs'ta uygulanmıştır.
İşgalin statüsü

İşgalin askeri boyutu ve planı her ne kadar kararlaştırılmış olsa da meşru bir zemine oturtulmasının gerektiği de 7 Mayıs 1919 tarihli toplantıda Wilson, Venizelos ve L.George tarafından konuşulmuştur. Toplantıda bu konu konuşulduğu zaman Başkan Wilson, Mondros Mütarekesi’nin böyle bir işgale hak tanıdığını, Venizelos ise şehirdeki 30 000 Rum’un hayatının tehlikede olduğunu ileri sürmüştür.  Fakat bu savların ne kadar doğru olduğu şüphelidir çünkü kentte bazı küçük çaplı taşkınlıklar dışında belirtildiği gibi ciddi bir asayiş sorunu yoktur.
10 Ağustos 1920'de imzalanan Sevr Antlaşması uyarınca İzmir ve Ayvalık beş yıl süreyle Yunan işgali altında Osmanlı egemenliğinde kalacak, bu sürenin sonunda hangi devlete katılacaklarına ilişkin plebisit (halk oylaması) yapılacağı yönünde karar alınmış, Türk ve dünya kamuoyu İzmir'in işgalini, Türk ulusuna yönelik bir hakaret ve nihai Yunan ilhakına yönelik bir adım olarak değerlendirmiştir.
İşgal nedenleri

İşgale giden yolda gösterilen sebepler şunlar olarak sayılabilir:
1) Venizelos'un Konferans'ta ortaya attığı bölgede Rum nüfusunun daha fazla olduğu iddiası,
2) Lloyd George'un Wilson'u olası bir İtalyan işgaline dair ikna etmesinin doğurduğu gerilim
3)Venizelos'un bölgede 30 bin Rum'un tehlikede olduğunu iddia ederek ortaya attığı ve Müttefiklerin de ikna olduğu Mondros Mütarekesi'nin 7. maddesine dayandırılan işgal hakkı.
Bunlar arasında en çok baz alınan gerekçe hazırlanan sahte raporlarla ilgili bölgedeki Rum sayısının Türk sayısından fazla olduğu ve bununla beraber bölgedeki Rum halkının tehlikede olduğu iddialarıdır. Bunlar her ne kadar doğruluğu ihtilaflı iddialar olsa da bölgenin Yunanlara verilmesi kararlaştırılmıştır. Wilson gerek Lloyd George'un manipülatif bilgileri gerekse İtalyanların talepleri dolayısıyla İtalyanların Anadolu içine sefer başlatmaları olasılığından  şüphelendi ve dolayısıyla İzmir üzerinde olan Yunan hak iddialarına sıcak bakmaya başladı. Bunu İtalyanları cezalandırmak için iyi bir olanak olarak gördü ve Rumlara karşı yapılan zulüm hikâyeleri de onun İzmir'in Yunan ordusu tarafından işgal edilmesine onay vermesinde etkili oldu.
İşgal günü

İzmir'in işgalinden önce, 14 Mayıs'ta İzmir istihkâmları işgal edildi. İngiliz birlikleri Karaburun ve Uzunada'yı, Fransız birlikleri Urla ve Foça'yı, Yunan birlikleri de Yenikale'yi işgal ettiler. 15 Mayıs 1919 sabahı İtilaf Devletleri donanmasının koruması altında Yunan askerleri İzmir rıhtımına çıktılar. İzmir'de ise buna karşı koyabilecek sadece 200 kişilik bir askerî birlik bulunuyordu. İzmir ve çevresindeki birliklerin başında bulunan Ali Nadir Paşa, Yunan askerlerine karşı koyulmaması ve silahları İtilaf Devletleri askerlerine teslim edilmesi için emir verdi. İzmirli Rumların sevinç gösterileri arasında geçit töreni yapan Yunan askerlerine ateş eden Hasan Tahsin bir Yunan askerini öldürdü, akabinde diğer Yunan askerlerinin ateşiyle hayatını kaybetti. Hasan Tahsin'in ateş ettiği kurşun, Türk Kurtuluş Savaşı'nı başlatan ilk kurşun olarak bilinir. Ve bu olay, Türk halkının işgale karşı topyekûn bir direniş başlatmasına zemin hazırlar. Yunan askerleri bu olaya karşılık çevreye yaylım ateşi başlattılar. Askeri kışlada bulunan silahsız Türk askerlerini hedef alan yaylım ateşi, Türk askerlerinin teslim olmasına rağmen devam etti. Türk subayları ve askerleri dipçiklenerek ve süngülenerek öldürüldü. Zito Venizelos (Yaşasın Venizelos) diye bağırmayan Türk subayları süngüleniyordu. Ali Nadir Paşa ise Yunan askerleri tarafından tekmeleniyordu. Türk sivillere karşı öldürme, yağma ve tecavüz olayları başladı. İşgalin ilk günü İzmir'de 400 Türk öldürüldü. 15-16 Mayıs arası çevredeki köylerde ve kazalarda yaşanan olaylar ile 5.000 kadar Türk öldürüldü. 19 Mayıs 1919 tarihli New York Times gazetesi, işgalin ilk günü 300 Türk'ün ve 100 Yunan'ın öldüğünü yazdı. 15 Mayıs günü sonunda toplam 20.000 Yunan askeri İzmir ve etrafındaki bölgeye çıkarılmıştı.
16 Mayıs sabahı İzmir'in işgalini duyan 800 kadar yerli Rum, Türk köylerine saldırmaya başladı. Savunmasız insanlar öldürüldü ve malları yağmalanmaya başlandı. Urla'daki Türk mahalleleri Rumlar tarafından kuşatılmaya başlandı. Bunun üzerine 56. Tümene bağlı  173. Alay Komutanı Yarbay Kâzım Bey yanında bulunan 18 er ve birkaç jandarma ile kasabayı savunmaya başladı. İlk Rum saldırısı püskürtüldü. Aynı gün bu olayı öğrenen kasabadaki Türk halkı, Urla'daki askeri silah deposunda bulunan 120 silâhı ve cephaneyi alarak, 120 kişilik bir milis kuvveti meydana getirmiş, böylece Batı Anadolu’da ilk Kuvâ-yi Milliye birliği doğmuştur. Bunu çevrede hızla başka milis kuvvetlerinin kuruluşu izlemiştir.
Dipnot

↑  ABD İzmir'in işgaline USS Arizona ve üç tane savaş gemisiyle koruma sağlamıştır. Bkz. Türk Kurtuluş Savaşı ve Amerika Birleşik Devletleri
↑  İşgal boyunca İzmir yüksek komiseridir, kumandasındaki Larissa Tümeni birlikleri İzmir'i işgale başlayan Yunan birliği. (Bakınız: 15 Mayıs 1919’da İzmir’e çıkan Evzon Askerleri 23 Eylül 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
Sultanahmet Mitingi'ne dair 24 Mayıs 1919 tarihli İstiklal Harbi Gazetesi sayfası
İzmir'in işgal edilmesi fikrini ortaya atan Yunanistan Başbakanı Elefterios Venizelos
İzmir'de  Yunan askerlerinin geçit töreni
Yunan Evzonlar İzmir'de tören yürüyüşünde
1995 Japonya Grand Prix

| Yarış ayrıntıları |
| --- | --- | --- |
17 yarışlık 1995 Formula 1 sezonunun 16. yarışı

| Tarih | 29 Ekim 1995 |  |
Resmî ad: XXI Fuji Television Japonya Grand Prix
Yer: Suzuka Pisti, Suzuka, Mie, Japonya
Pist:  Yarış pisti   3.665 mil / 5.864 km
Yarışılan mesafe:  53 tur, 194.245 mil / 310.792 km 
Hava: Yağmurlu
Pol
| Pilot |  Michael Schumacher | Benetton-Renault |
Zamanı: 1:38.023
En hızlı tur
| Pilot |  Michael Schumacher | Benetton-Renault |
Zamanı:  1:42.976 (53 turluk yarışın 33. turunda)
Podyum
| Birinci |  Michael Schumacher | Benetton-Renault |
| İkinci |  Mika Häkkinen | McLaren-Mercedes |
| Üçüncü |  Johnny Herbert | Benetton-Renault |
1995 Japonya Grand Prix (resmi adıyla XXI Fuji Television Japonya Grand Prix), 29 Ekim 1995 tarihinde Suzuka Pisti'nde gerçekleştirilmiş olan Formula 1 yarışıdır. Yarış, 1995 Formula 1 sezonunun 16. ve sondan bir önceki etkinliğidir. 53 tur üzerinden düzenlenen yarışı pol pozisyonundan başlayan Michael Schumacher kazanmıştır. McLaren'le yarışan Mika Häkkinen ikinci sırayı alırken üçüncülük Benetton'un ikinci pilotu Johnny Herbert'in olmuştur.
Ferrari pilotu Jean Alesi, yarışa ikinci sırada başlamış ancak aracının yarış başlamadan hareket ettiği gerekçesiyle 10 saniye dur-kalk cezası almıştır. Bunun ardından ikinci sıraya değin yükselen Alesi 25. turda yarıştan çekilmiştir. Schumacher'in Sürücüler Şampiyonası'ndaki rakibi Damon Hill ise Britanya medyasının sert eleştirileriyle yüz yüze kaldığı bir dönemde yarışa dördüncü sırada başlamış ve Alesi'nin yarış dışı kalmasının ardından ikinci sıraya yerleşmiş ancak bu konumunu 40. turda pist dışına çıkarak kaybetmiştir.
Sezonun dokuzuncu birinciliğine imza atan Schumacher 1992'den bu yana Nigel Mansell'a ait olan bir sezonda en fazla sayıda yarış kazanma rekorunu yinelemiştir. Williams'la arasındaki puan farkını artıran Benetton da Markalar Şampiyonluğunu sezonun bitimine bir yarış kala garantilemiştir.
Süreç > Yarış öncesi durum

Sezonun sondan bir önceki yarışına gelirken Benetton sürücüsü Michael Schumacher Sürücüler Şampiyonluğunu elde etmiş bulunmaktaydı. Bir önceki yarış olan Pasifik Grand Prix'sini kazanan Schumacher puanını 92'ye yükseltmiş ve en yakın rakibi Damon Hill'le arasındaki puan farkını 33'e çıkarmıştı. Ne var ki, Markalar Şampiyonası için yarış hâlâ sürmekteydi. 123 puanla ilk sırada olan Benetton'u 102 puanlı Williams izliyordu ve son iki yarışta alınabilecek olan 32 puan şampiyonu değiştirmeye yeterliydi. Daha evvelki yarışlardaki zayıf performansından dolayı yarıştan önceki hafta boyunca İngiliz medyası tarafından ağır biçimde eleştirilen Hill, Williams'ın 1996 sezonunda Heinz-Harald Frentzen ya da Gerhard Berger'le yarışmak istediği yönünde çıkan söylentilere de konu olmuştu. Tüm bunlara karşın, Williams takım patronu Frank Williams sezonun son iki yarışı öncesi Hill'i açıkça desteklemekteydi.
Yarış öncesi iki takımda sürücü değişiklikleri yapıldı. Bunlardan ilki, sezonun beşinci yarışı olan Monako Grand Prix'sinden bu yana Sauber adına yarışan Jean-Christophe Boullion'un yerine Karl Wendlinger'ın getirilmesiydi. Takımdan ayrılan Avusturyalı pilot 1994 Monako Grand Prix'sinde geçirdiği kaza sonucu komaya girmiş ve uzun bir süre yarışamamıştı. Diğer sürücü değişikliği ise geçirdiği apandisit ameliyatı nedeniyle Pasifik Grand Prix'sine katılamayan Mika Hakkinen'in McLaren'e dönüşüydü.