Mary Whiton Calkins
Kariyer > Sonraki işleri > Kendi

Psikolojiye katkılarından biri benlik psikolojisi sistemidir. 1900'den başlayarak Calkins, psikolojiyi bir "benlik bilimi" olarak tanımladığı bir dizi makale yayınlamaya başlamıştır - bu, benlik psikolojisi sisteminin geliştirilmesi için bir öncül olmuştur. Yıllarca benlik fikrini tanımlamaya çalışmış fakat onu hiçbir şekilde tanımlayamayacağı sonucuna varmıştır. Benliğin tanımlanamaz olmasına rağmen, "bir bütünlük, birçok karakterden biri ... benim ben olduğum ve senin de sen olduğun anlamında bir benzersizlik..." olduğunu belirtmiştir.
Sadece birkaç düşünce okulunun olduğu bir dönemde, Calkins benlik psikolojisi ekolünü kurmuştur. Pek çok psikolog benliğin veya ruhun alakalı olduğunu düşünmemesinden dolayı bu konu fazla popüler olmasa bile tartışmalı hale gelmiştir. O zamanlar, ana psikoloji ekolleri, birbiriyle oldukça rekabet halinde olan yapısalcılık ve işlevselciliktir fakat bir ekol tarafından yapılan açıklamalar diğerleri tarafından çürütülebilir veya etkilenebilirdir. Benlik psikolojisi de William James'in çoklu benlik fikri teorisinden (maddi benlik, sosyal benlik ve ruhsal benlik dahil) etkilenmiştir ve Calkins'in, Josiah Royce'un insanların kendilerini kişilerarası iletişim yoluyla tanımladığı teorisine özel bir ilgi duymuştur.
Calkins, kendini hem felsefi hem de psikolojik bakış açılarından da yararlanıp eleştirel bir şekilde inceleyerek, benlik psikolojisi sistemi üzerinde çalışmak için çok zaman harcamıştır. Uzun yıllara dayanan eğitim hayatı boyunca benlik psikolojisi konusunda birçok kitap ve makale yazmıştır. Sistem üzerinde çalışarak geçirdiği yıllar boyunca sistemi pek popüler olmamasından dolayı sistemle ilgili çalışmaları daha az hatırlanmaktadır. Calkin's, yeterli takdiri toplayamamasına rağmen, "bilinçli benlik bilimi" olarak tanımlanan konuya olan ilgisini hiç kaybetmemiştir. Benlik psikolojisi çalışması yoluyla; aynı kalan benlik, değişen benlik, benzersiz benlik ve diğer birkaç tanım gibi benliğin tanımlarını oluşturabilmiştir. Kariyerinin tamamı boyunca benlik psikolojisini tartışmaya devam etmiş ve kitaplarından bazılarında bundan bahsetmiştir, bunlardan biri de "A First Book in Psychology"dir .
Benlik psikolojisinin yeteri kadar popüler olmadığına dair düşüncesi, "Kişi sürekli olarak kendinin farkındadır ki, sansasyonel bir deneyim hakkında rapor verirken anlaşılır bir şekilde bunu gözden kaçırabilir" düşüncesidir ve bunun, iç gözlemsel çalışmalarda benlik hakkında referans eksikliğine neden olduğunu da eklemiştir. Ayrıca, sistemin diğer psikologlar veya bilim adamları tarafından pek iyi karşılanmadığını öne sürmüştür; bunlardan biri, 1917'de "Ruha Karşı Benlik Örneği" adlı makalesinde tartıştığı, benliğin ruhla ilişkisi konusundaki kafa karışıklığıdır. Bu yazıda, ruhumuzun yaşamın kendisi olarak kabul edilmesi gerektiğini açıklayıp psikoloji içindeki düzenleyici rolüne dikkat çekerek, sistemini ilerletmek için teorik argümanlara yönelmiştir. Calkins, benlik psikolojisindeki üç temel kavramı özne, nesne ve özne ile nesne arasındaki ilişki olarak tanımlamıştır. Calkins, benlik psikolojisini daha baskın olan atomculuk, davranışçılık, Gestalt psikolojisi ve psikofiziksel kişiselcilik ekollerinden ayırırken, yine de benlik psikolojisinin bu ekolleri benimsediği temel ilkeler bünyesine katılabileceğini savunmuştur.
Calkins, benlik psikolojisini, kişinin kendi zihinsel deneyimini incelemesini içeren bir içebakışçı psikoloji formu olarak görmüştür. Birinin içgözlemsel olarak düşünmesini sağlamanın; din, ahlak ve akılda başka türlü düşünülemeyecek çeşitli diğer görünümler de dahil olmak üzere hayatlarının birçok alanına yardımcı olabileceğine inanmıştır. İçebakışçı psikoloji iki ekolden oluşmuştur: psikolojik tanımında "benliği" reddeden kişiliksizlik ve psikolojide bilinç, işleyen, deneyimleyen benlikler çalışması olarak tanımlanan kişiliksellik. Calkins'in kanısı, psikolojide yeterli eğitim için bir laboratuvarın gerekli olduğudur. Benlik psikolojisinin deneysel olarak araştırılabileceğini iddia etmiş ancak kişisel olarak benlik psikolojisi ile ilgili laboratuvar deneylerine katılmamıştır. Calkins, benlik psikolojisi ekolünün, işlevselcilerin ve yapısalcıların üzerinde ortak bir zemin bulabilecekleri bir teori olmasını arzulamıştır.
Calkins'in benlik psikolojisi, dönemin diğer psikologlarının eleştirileri olmadan işleve geçirilmemiştir. İşlevselciliğin kurucu babası James Angell, Calkins'in bedeni benliğin bir parçası olarak ihmal etmesine karşı çıkmıştır. Calkins'in Amerikan Psikoloji Derneğindeki başkanlık konuşmasında benlik psikolojisini halka özetlemesinin ardından, Angell şunları iddia etmiştir: "Benim sunduğum işlevsel psikoloji gibi  Bayan Calkins'in 'benlik psikolojisi' tamamen uzlaştırılabilirdi ... Benliğin bir bedene sahip olmasına izin vermeyi reddeden aşırı bilimsel tutuculuğu olmasaydı. . . Onu anladığım şekliyle gerçek psikolojik benlik, saf bedensiz ruhtur - iyi dini ve felsefi kökene sahip takdire şayan bir şey, ama kesinlikle psikolojinin bilmek zorunda olduğu bir şey değildir". Bu konuşma, Calkins'in düşüncelerinin kesin ve kanıtlanabilir olmamasına ithafen yapılmıştır; Calkins aslında duyu-motor süreçleri ve fizyolojik fenomenleri hesaba katarak  bedene hatırı sayılır bir önem vermiştir ancak bedeni, psikolojinin gerekli bir "temel gerçeği" olarak görmemiştir.