Honeymoon (Lana Del Rey albümü)
Kompozisyon > Şarkılar

Albüm, aynı adlı "Honeymoon" parçasıyla açılır ve baroque pop ve blue-eyed soul tarzındadır. The Verge şarkıyı "kekeme tuzaklarıyla dolu" olarak tanımladı ve parçanın arka planındaki "yüzen melodiyi" yorumladı. Time dergisi şarkıyı "karakteristik olarak düşünceli" ve "sinematik" olarak tanımladı ve Born to Die albümüyle aynı temada sese sahip olduğunu yazdı. "Music to Watch Boys To", Exclaim!'e göre "narkotik bir tutku" olarak tanımlandı ve şarkının synth orkestrasına ve flüt tarzı seslerinin yanında "kalabalık" vuruşlarına da değindi. "Terrence Loves You", piyano, ziller ve saksofonun üzerindeki Del Rey vokalleri ile "hipnotik" bulundu. Rolling Stone dergisi, şarkıdaki dizelerin İngiliz şarkıcı ve söz yazarı David Bowie'nin aynı adlı ikinci stüdyo albümündeki "Space Oddity" şarkısından bahsettiğini yazdı. Şarkı, gitar notalarıyla başlayıp piyano ile devam ederken viyolin sesleri başlar ve Del Rey vokalleri şarkıya eşlik eder. Nakarattaki operatik stil konuşuldu ve David Bowie'nin "Ground control to Major Tom/Can you hear me all night long?" dizesinin kullanılması da yorumlandı.
"God Knows I Tried", gitar tınıları ve vokal katmanlı sözlerden oluşur. Şarkıdaki "Bay Yanlış"ı anlatan Del Rey, şiddet temasını kullanır. "High by the Beach", hip hop etkisi altında synthler ile trap–pop şarkısıdır. Yüksek temposu ile Del Rey'in tüm müzikal tarzlarının bir kompozisyonu olarak tanımlandı ve bölüm bölüm olarak Born to Die'ın (2012) hip hop ve trip hop şarkılarına benzetildi. Daha önceki şarkılarından daha yüksek tempoda popa yakın olması ile sakin bir yapıda elektronik bir prodüksiyona sahiptir. Şarkıdaki yavaş ve temiz trap vuruşları, hayalci synth sesleri, hip hop etkili perküsyonlar ve davullar ile orgların uyumu sakin ve havadar bir tarz katmıştır. "Freak" ağır baslara ve uyuşturucudan bahseden sözleriyle The Weeknd şarkılarıyla kıyaslanmıştır. DigitalSpy'dan Amy Davidson, şarkıdaki boğuculuğun "High by the Beach"'e benzerliğini not düşmüştür. The Guardian'dan bir eleştirmen, şarkının trip hop vuruşları içerdiğini yazmıştır. "Art Deco", yavaş tempoda caz tarzı bir baladdır ve ağır vuruşlara, saksofon seslerine, "Amerikan temalı" sözlere sahiptir. "Art Deco", Del Rey'in yakın arkadaşının, rapçi Azealia Banks hakkında olması konuşuldu. Del Rey bu söylentileri NME ile yaptığı bir röportajda yalanladı ve "bir grup gencin her gece dışarı çıkması ile ilgili" olduğunu belirtti.
Albümdeki sekizinci şarkı "Burnt Norton (Interlude)"'da Del Rey, T. S. Eliot'ın  adlı şiirinin giriş kısmını söylemiştir ve Nina Simone'ın "Don't Let Me Be Misunderstood" adlı şarkısının cover versiyonunu seslendirmiştir.
Sekizinci şarkı "Burnt Norton (Interlude)", T. S. Eliot'a ait Four Quartets adlı şiirinden dizeler içerir. Zamanın doğasından ve kaderden bahseder. Parça, art rock prodüksiyonu ile yapılmıştır. "Religion", Del Rey'in en optimistik aşk şarkılarından biri olarak yorumlansa da şarkıcının "favori noir teması" da konuşulmuştur. "Salvatore" viyolin, davul vuruşları ve İtalyanca sözleriyle "1940'lardaki Frank Sinatra şarkılarına" benzetildi. Sözsel olarak "Summertime Sadness"'ın devamı olarak tanımlandı.
"The Blackest Day", modern arılık baladıdır. Sözsel olarak ilk kısmında şarkı temasını reddeder ve ikinci kısımdaki sözlerde ise kızgınlık ve ses tonu artar. "24" adlı şarkı, eleştirmenler tarafından "sinematik" bulundu ve James Bond film şarkılarına benzetildi. Şarkı sözlerinin ise bir Bond kızı tarafından söylenildiği bakış açısı yorumlandı. "Swan Song" yavaş tempoda "şık bir tiyatral havada"dır. Del Rey'in yavaş vuruşlarla "trajik" sözler söylemesi üzerine kuruludur. Albümdeki son şarkı ise Nina Simone'ın "Don't Let Me Be Misunderstood" cover versiyonudur ve Del Rey'in operatik söylemesi, org eşliğinde gerçekleşir.