stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tuncer Cücenoğlu
Sahip olduğu ödüller

4'ü yurt dışından olmak üzere toplam 32 ödül kazanmıştır.
1973 / SANAT SEVENLER DERNEĞİ Övgüye Değer Yazar Ödülü / ÖĞRETMEN
1974 / TÜRK KADINLAR BİRLİĞİ Altın Fındık En Başarılı Yazar Ödülü / KÖRDÖVÜŞÜ
1981 / ABDİ İPEKÇİ Birincilik Ödülü / ÇIKMAZ SOKAK
1983 / TOBAV Birincilik Ödülü / KADINCIKLAR
1984 / AVNİ DİLLİGİL En Başarılı Yazar Ödülü / KADINCIKLAR
1984 / İSMET KÜNTAY Yılın Yazarı Ödülü / KADINCIKLAR
1985 / ANKARA SANAT KURUMU En Başarılı Yazar Ödülü / DOSYA
1986 / AVNİ DİLLİGİL En Başarılı Yazar Ödülü / ÇIKMAZ SOKAK
1987 / HOLLANDA İNSAN HAKLARI Ödülü / ÇIKMAZ SOKAK
1990 / YUGOSLAVYA Dostluk Ödülü
1993 / ULUSLARARASI TİYATRO ENSTİTÜSÜ Ödülü / HELİKOPTER
1996 / TOBAV Ödülü / ŞAPKA
1996 / LİONS En Başarılı Yazar Ödülü / ZİYARETÇİ
1998 / KÜLTÜR BAKANLIĞI Oyun Ödülü / NEYZEN
2001 / LİONS En Başarılı Yazar Ödülü / ŞAPKA
2008 / LİONS En Başarılı Yazar Ödülü / ÇIĞ
2009 / MUHSİN ERTUĞRUL En Başarılı Yazar Ödülü / MUSTAFAM KEMALİM
2009 / MEMLEKET SEVDALILARI DERNEĞİ En Başarılı Yazar Ödülü / MUSTAFAM KEMALİM
2010 / AFİFE CEVAT FEHMİ BAŞKUT En Başarılı Yazar Ödülü / KADIN SIĞINAĞI
2010 / İSMET KÜNTAY Yılın Yazarı Ödülü / KADIN SIĞINAĞI
2010 / DİREKLERARASI SÜREKLİ MÜKEMMELİYET ÖDÜLÜ / KADIN SIĞINAĞI
2016 / KARDELEN YAŞAYAN DEĞERLERİMİZ YILIN TİYATRO ÖDÜLÜ
2016 / UKRAYNA TÜRKİYE İLİŞKİLERİNİ GELİŞTİRMEYE KATKI ÖDÜLÜ
2017 / İSTANBUL FLASH YILIN TİYATRO YAZARI ÖDÜLÜ
2017 / YENİ TİYATRO DERGİSİ ONUR ÖDÜLÜ
2018 / BASAD (BAKIRKÖYLÜ SANATÇILAR DERNEĞİ) YILIN YAZARI ÖDÜLÜ
2018 / GÜRCİSTAN KHULO PROJESİ Yazar Ödülü / ÇIĞ
2018 / YENİ TİYATRO DERGİSİ En Başarılı Yazar Ödülü / BOYACI
2018 / MALTEPE ULUSLARARASI TİYATRO FESTİVALİ TİYATRO EMEK ÖDÜLÜ
2019 / 14. ULUSLARARASI KADIN VE SANAT FESTİVALİ KALİMERHABA YAŞAM BOYU SANAT ÖDÜLÜ
2019 / 13. ULUSLARARASI ANKARA ETHOS TİYATRO FESTİVALİ ONUR ÖDÜLÜ
2019 / 44. İSMET KÜNTAY ULUSLARARASI ALANDA TÜRK TİYATROSUNU TANITIM ÖDÜLÜ
Hikayeleri ve makaleleri

| --- | --- |
 Aşk ya da Elmas ile Servet'in Hikâyesi - Anlatı  Arthur Miller'ın Ölümü - Tiyatro  Atatürk ve Sanat - Tiyatro  Matruşka Romanya'da -Tiyatro  Bu Dünyadan.. - Tiyatro  Gergedan'laşan Dünya - Tiyatro  Polonya İzlenimleri - Tiyatro  Devlet Tiyatroları'na Öneriler - Tiyatro  Repertuvar Politikaları Değişmelidir - Tiyatro :  Yurtdışında Yaşayan Türklere Düşen Görevler (2) - Deneme  Yurtdışında Yaşayan Türklere Düşen Görevler - Deneme  Aşk ya da Elmas ile Servet'in Hikâyesi - Öykü  Uğur Uludağ'ın Önlenemeyen Tırmanışı - Tiyatro  Kiralık Gelinlik - Öykü  Cumhuriyetimizin 80inci Yılında Oyun Yazarlığımız - Tiyatro  Sabahattin Ali Dosyası Açılmalıdır - Deneme  Yazın ve Tiyatro - Tiyatro
Uvala

Sakarya, Kocaali, Karadere mevkiinde fındık bahçeleri içindeki Uvala.
Karstik bir sahada oluşan dolinler zamanla genişler ve derinleşirler. Bu durumda jeolojik olarak çok kısa bir zaman diliminde dolinler'i ayıran kısımlar ortadan kalkar ve dolin çukurları birbirleriyle birleşir. Bu yolla meydana gelen karstik oluşumlara uvala adı verilir.
Bu yapılara halk dilinde kokurdan, koyak, tava gibi isimler de verilmiştir.
Türkiye'deki en önemli uvalalardan birkaçı Uludağ'da Dağtepesi'nde bulunmaktadır.
Çanakkale Şehitleri Anıtı

| --- | --- |
Çanakkale Şehitleri Anıtı

Genel bilgiler
Tür: Anıt
Konum: Eceabat, Çanakkale (il), Türkiye
Koordinatlar: 40°03′01″K 26°13′09″D﻿ / ﻿40.05028°K 26.21917°D﻿ / 40.05028; 26.21917
Başlama: 17 Nisan 1954
Tamamlanma: 21 Ağustos 1960
Yükseklik: 41,7 m
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Feridun Kip İsmail Utkular Doğan Erginbaş

Anıtın tavanına Türk bayrağı işlenmiştir

Çanakkale Şehitleri Anıtı, Çanakkale il ve Eceabat ilçe sınırları içindeki Gelibolu Yarımadası'nda, Çanakkale Boğazı'nın ucunda Morto Koyu önündeki Hisarlık Tepe üzerinde yer alan anıt.
1915 yılında I. Dünya Savaşı sırasında Çanakkale Savaşları'nda hayatını kaybeden Türk askerlerin anısına yaptırıldı. Dört ayak ve bir kubbeden oluşan 41,7 metre yüksekliğindeki yapı, Feridun Kip, İsmail Utkular ve Doğan Erginbaş tarafından tasarlanmıştır. Temeli 17 Nisan 1954 tarihinde atılmış ve 21 Ağustos 1960 tarihinde ziyarete açılmıştır.
Yanında Mehmetçik Anıtı, Türk Bahçesi, Mustafa Kemal Çanakkale'de Anıtı, Yaralı Asker Anıtı, Meçhul Asker Kabri ve Türk Şehitliği bulunur.
Aşamaları

I. Dünya Savaşı'nda Gelibolu Yarımadası, tarihin gördüğü en kanlı savaşlardan birine sahne oldu. İngilizlerin 205 bin, Fransızların ise 47 bin zayiat verdiği savaşta Türk tarafının zayiatı konusunda farklı sayılar ortaya çıkmıştır. 5. Ordu Komutanlığının Başkomutanlık Vekaletine sunduğu zayiat raporlarına göre Türklerin zayiatı toplamda 213.882'dir. Yoğun zayiat nedeniyle ölen askerlerin defnedilmesi her iki taraf adına da ciddi bir soruna dönüşmüştü. Dar bir alanda biriken ölüler, tek kişilik mezarlar yerine toplu mezarlara gömülmek durumunda kaldı.
Mondros Mütarekesi'nin ardından İngilizler tarafından itibaren değişik mevkilerde yeni mezarlık ve abideler inşa edildi. Türk Kurtuluş Savaşı’nın ardından Türkiye hükûmeti, I. Dünya Savaşında değişik nedenlerle ölen İngiltere, Fransa ve İtalya askerlerinin bulunduğu mezarları ve adlarına dikilmiş abidelerin bulunduğu arazileri ilgili devletlere ayrı ayrı ve süresiz olarak bırakmayı kabul etti.
İngilizler, işgal döneminden başlattıkları mezarlık ve abide sayısını Lozan Antlaşması sırasında otuza çıkardı. I. Dünya Savaşı sırasında Seddülbahir'de bir mezarlık inşa eden Fransızlar, 1930'a kadar yeni düzenlemeler yaptılar. Yeni Zelandalılar da 1919'dan itibaren kendi şehitlik ve abidelerini oluşturmaya başladı. Türk şehitler için ise uzun süre Gelibolu’da bir abide dikilemedi.
Türk şehitler için abide dikilmesi konusunda bu dönemde atılan tek somut adım 1934'te Gelibolu'nun ilk Türk abidesi olma özelliğini taşıyan ve bölgede toplanan taşların üst üste konulmasıyla oluşturulan Mehmet Çavuş Abidesi'nin yeniden inşası oldu. Abidenin inşaatını Jandarma Er Okulu gerçekleştirdi. Çanakkale Şehitler Abidesi dikilinceye kadar Türk heyetlerinin bütün resmi törenleri bu anıtın olduğu yerde düzenlendi.
Mimari özellikleri

Üzerinde 25x25 m kaide yer alan 4 ayak üzerine oturtulmuş olan yapının yüksekliği 41,7 metredir. Ayakların genişliği 7,5 metredir. Anıt tümüyle 625 metrekarelik bir alanı kapsamaktadır. Cüssesi ile izleyiciyi etkilemeye isteği görülen anıtın tasarımcısı, Roma döneminden beri kullanılagelen zafer takı formunun farklı bir yorumunu oluşturmaya çalıştığını ifade etmiştir. Uzaktan bakıldığında Mehmetçiğin "M" harfi şeklinde gözükmektedir.
Abidenin tavan kısmına mozaikten Türk bayrağı işlenmiştir. Şeref holüne üzerinde Mehmet Akif Ersoy'un Çanakkale Şehitlerine şiirinden bir dörtlüğün bulunduğu bir lahit taşı yer alır. Abidenin dört ayağında sekiz rölyef bulunmaktadır. Denize bakan dört tanesi deniz savaşlarını, karaya bakan dört tanesi de kara savaşlarını anlatır.
Abidenin girişinin sol tarafında 1992 yılında yaptırılan sembolik şehitlik bulunur. Şehitliğin giriş kapısının hemen sağda Mustafa Kemal'in 1934 yılında yabancı askerlere hitaben yazdığı ve zamanın İçişleri Bakanı Şükrü Kaya tarafından Anzak Günü'nde okunan ünlü sözleri yer almaktadır.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
San Marco Çan Kulesi

San Marco alanından görünüm
Venedik'teki San Marco Bazilikası'nın çan kulesidir. Ayni isimdeki meydanda yer alır. Şehrin sembolü ile tanımlıdır.
Kule 98,6 metre yüksekliğinde, Basilika'nın ön tarafında San Marko meydanının köşesinde ayakta duran tek kuledir. Basit bir forma sahiptir. Gövde düz tuğla sütünludur. 12 metre bir tarafta, 50 metre boyunda, yukarıda çan kulesi şeklinde kubbelenir. 5 adet çana ev sahipliği yapar. Çan kulesi sahanlığı küb ile kapatılır. Birbiri ardı sıra gelen cepheler Venedik'in dişi temsilcisi La Giustizia: Justice ve yürüyen aslan figürlerini gösterir. Kule piramit tepe şeklinde kapatılır. Onun tepesinde baş melek Gabriel Cebrail (melek) durur. Çan kulesi onun şimdiki formuna 1514 yılında ulaştı. Bugünkü duruşu, mamafih, 1902 yılındaki çökmesinden sonra 1912 yılında yeniden inşa edildi ve tamamlandı.
Tarih

Başlangıç inşası, dokuzuncu yüzyılda Pietro Tribuno hükümdarlığı döneminde, Roma kurumunun içine inşa edildi. Ve saat kulesi olarak kullanılıyordu.
İnşaası 12. yüzyılda Domenica Morasini hükümdarlığı döneminde bitirildi. Çan kulesinin taban katı Gotik Sarayı'nın askeri muhafızlarının evlerinin bir parçası idi. Burası Sansovino tarafından yaptırıldı ve 1633'te genişletildi.
Tarih > Restorasyon tekrarlandı

1489 yılı yangınında ciddi şekilde zarar gördü. Ağaçtan olan tepe kısmı tahrip oldu. Çan kulesi onun son şeklini 16'ncı yüzyılda yüklendi. 1511 yılı Mart'ındaki depremin sebep olduğu zarardan sonra yapılan restorasyondan sonra. Çalışmalar mimar Giorgio Spavento tarafından başlatıldı. Daha sonra Bartelemeo Bon of Bergamo nun gözetimi altında yerine getirildi. Atina'ya ait San Mark ve Venedik heykeli,altın yaprak kule konuldu. Çalışmalar 6 Temmuz 1513'te yaldızlanmış baş melek Gabriel Cebrail in seremoni sunumu ile tamamlandı.
Sonraki yüzyıllarda yangınların verdiği zararlar çeşitli araya girmelerle tamir edildi. 1653 yılında Baldesarre Loghena restorasyonları üzerine aldı. 13 Nisan 1745 yangınından sonra pek çok iş yapıldı. Bazı taş işçiliği çatlamalara sebep oluyordu. Ve çalışılan taşların aşağı düşmesi ile pek çok kişi ölüyordu. Sonuçta 1776 yılında çan kulesi yıldırım savar ile donatıldı. 1820 yılında melek heykelinin 
yeni bir tanesi Luigi Zan domenghi tarafından yerleştirildi.
Tarih > Çökme ve yeniden inşa

1902 yılında kulenin kuzey doğu duvarı tehlikeli çatlaklar gösterdi. Sonraki günlerde bu olay devam ediyordu. Sonuçta Pazartesi günü, 14
Temmuz yaklaşık saat 09:45'te çan kulesi tamamen çöktü. Caretaker'in kedisi hariç hiç kimse ölmedi.
Ayni akşam belediye meclisi, çan kulesinin yeniden onarımı için 500.000 lirayı onayladı. Kulenin tam eski haliyle yeniden inşasına karar verildi. Çalışmalar 6 Mart 1912'de tamamlandı. Yeni çan kulesi 1912 yılında San Mark'ın festival günü olayı ile törenle açıldı.
Popüler kültür

Thoomas Pynchon'un 2006 yılı romanı Against the Day' e bir rol oynar.
Galeri

Çan Kulesinin batı kısmı
1831 görünümü
Çan kulesinden Venedik manzarası
Galileo'nun icat ettiği teleskobunu Venediklilere göstermesi anısına San Marco Çan Kulesi'ne 2009 yılında konulan kitabe
Orijinal çan kulesi 1902 yılında çöküyor.
Süleymaniye Camii (Bağdat)

Başlığın diğer anlamları için Musul Numan Paşa Camii sayfasına bakınız.
Numan Paşa Camii, Bağdat'ta Irak Emniyet Genel Müdürlüğü karşısındadır.
1780 yılında Seyid Bektaş kızı Hace Fatma Hatun adlı bir hayırsever tarafından yaptırılmıştır. Adını Fatma Hatun'un eşi ve caminin mütevellisi Hacı Numan Ağa'dan almıştır. Bugün caminin minaresi ile bitişiğindeki türbe ayakta olup, diğer kısımlar yıkılmıştır.
Sâdi Yâver Ataman

| Sâdi Yâver Ataman |
| --- | --- |
Doğum: Sâdi Yâver Ataman 23 Nisan 1906(1906-04-23) Yanya
Ölüm: 10 Aralık 1994 (88 yaşında) İstanbul
Milliyet: Türk
Vatandaşlık:  Türkiye
Meslek: Müzisyen

Sâdi Yâver Ataman (23 Nisan 1906, Yanya - 10 Aralık 1994, İstanbul), Türk müzikolog, folklor uzmanı, eğitimci ve sanatçı.
23 Nisan 1906'da babasının görev yaptığı Yanya'da doğmuştur. Babası Kafkasyalı Şeyh Şamil'in kızkardeşinin oğlu Dr. Ali Yâver Ataman, annesi ise Safranbolu "Cılız" soyundan Habîbe Yektâ Hanım'dır; Ali Şinasi Ataman ile Ahmet Sebati Ataman'ın kardeşidir. Dedesi Mehmet Sadi Beydir.
İptidâî Mekteb ve Rüştiye ve İdâdî'yi Safranbolu'da 1922'de, liseyi ise İstanbul'da İstiklâl Lisesi'nde 1926'da tamamlamıştır. İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği'ne kaydolmuştur fakat müzik tutkusu nedeniyle eğitimini bırakarak, o zamanki ismi Dâru'l-Elhân olan İstanbul Konservatuvarı'na girmiş ve 1930'da mezun olmuştur. Eğitim sürecinde ayrıca Mehmet Fuad Köprülü'den dersler almıştır.
1930-1931 yıllarında müzik öğretmenliği yapmıştır. 1933 yılında askere gitmiş ve 1934 yılında teğmen olarak terhis olmuştur. 1938'e kadar öğretmenlik yapmış ve kendi isteğiyle öğretmenlik mesleğini bırakmıştır. 1938-1940 yıllarında Ankara Radyosu Halk Müziği yayınları yöneticiliği yapmıştır.
1940 yılında bağımsız olarak Karabük belediye başkanlığına seçilmiş ve aynı tarihlerde Karabük halkevi başkanlığını sürdürmüştür. 1940'ta başkanlığı döneminde tekrar teğmen olarak askere alınmış ve 1942'de üsteğmen olarak görevine dönmüştür. 1946'da tekrar askere alınmış ve 1947'de terhis olmuştur.
1948'de İstanbul Beyazıt bucak müdürlüğü ve 1950'de İstanbul Radyosu'nda grup şefliği yapmıştır. 1952 yılında Bucak'taki görevinden ayrılmış ve İstanbul Belediye Konservatuvarı içinde Folklor İnceleme ve Derleme Kurulu başına geçirilmiştir.
1953'te Radyo Islah Komisyonu üyeliği ve Raportörlüğü'ne seçilmiştir. 1955-1960 arasında Radyo Halk Müziği Müşâvirliği yapmıştır. 1963'te Folklor İnceleme ve Derleme Kurulu üyeliğine tekrar getirilmiş ve 21 Aralık 1971'de bu görevden emekli olmuştur. 1972-1976 yıllarında Yapı ve Kredi Bankası genel müdürlüğü kültür ve sanat işleri müşâvirliği görevinde bulunmuştur.
Sâdi Yâver Ataman'ın bir erkek ve üç kız çocuğu vardır.Adnan Ataman (sanatçı) Sâdi Yâver Ataman'ın oğludur. 1991'de Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından Devlet Sanatçısı unvanı verilmiştir. 10 Aralık 1994'te İstanbul'da 88 yaşında ölmüş ertesi gün Safranbolu'da gömülmüştür.
Eserleri

Eserlerinde bazen Emre Kayaoğlu ismini kullanmıştır.
Eserleri > Yayımlanmış Kitapları

Aşık Nâilî, Zonguldak, 1937, Karaelmas Basımevi, 24 s.,
Safranbolu Düğünleri/Oyunlar-Türküler, Bartın, 1936, Memleket Basımevi, 94 s.,
Anadolu Halk Sazları, Yerli Musikiciler ve Halk Musiki (Müzik) Karakterleri, İstanbul, 1938, Burhaneddin Matbaası, 72 s.
Bu Toprağın Sesi/Toprak Kokan-Memleket Havaları, İstanbul, 1951, Şaka Matbaası, 160 s.,
Memleket Havaları/I: Esnaf Türküleri, İstanbul, 1954, V. Meti matbaası, 32 s.
Okullar İçin Halk Müziği ve Müsâmere Türküleri, İstanbul, 1965, Anten Yayınevi, 112 s.
Okullar İçin Yeni Şarkılar ve Kahramanlık Türküleri, İstanbul, 1966, Tan Gazetesi ve Matbaası, 48 s.,
Başını Vermeyen Şehit Gencosman, İstanbul, 1972, Şua Mecmuası Kültür Yayınları: 1, 80 s.
İki Resimli Roman Bir arada: Genç Osman [Yazan: Sadi Yâver Ataman - Çizen: Hamit Yüksek] ve Han Buyruğu [Yazan: Mehmet Taşdiken - Çizen: Hasan Karal], İstanbul, 197(?)/(tarih yok), Otağ Yayınları Resimli Romanlar Serisi, 108 s.
100 Türk Halk Oyunu, İstanbul, 1975, Yapı Kredi Bankası Yayınları, Tifdruk Matbaacılık A.Ş., 160 s.
Dümbüllü İsmail Efendi, İstanbul, 1975(?)/(tarih yok), Türkiye İş Bankası Yayınları, 256+96 s.
Türk Halk Oyunları: 1/BARLAR, İstanbul, 1977, Sarıaltun Yayınları, 111 s.
Mehmet Sâdi Bey, Ankara, 1987, Nüve Matbaası, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları:842, Kültür Eserleri Dizisi:100, 223 s.
Atatürk ve Türk Musikisi, Ankara, 1991, Kültür Bakanlığı/1291, Atatürk Dizisi/31, Atak Ofset, 144 s.
Eski Türk Düğünleri, Ankara, 1992, Kültür Bakanlığı/1425, Kültür Eserleri/186, Türk Tarih Kurumu Basımevi, 151 s.
Türk Halk Musikisi ve Bağlama Metodu, İstanbul, 1992 (?/tarih yok), Akın Erkul-Ataman Elektroteknik Yayınevi, 42 s.
Türk İstanbul, İstanbul, 1997, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür İşleri Daire Başkanlığı, 512.s
Eserleri > Yayımlanmamış kitapları

Aşk Bülbülü Emrah
Aşk Bülbülü Karacaoğlan
Başını Vermeyen Şehit Genç Osman [Sinematoğrafik Süje]
Çocuklar İçin [Okullar İçin] Eğlenceli Müzik, Oyun ve Deyişler
En Yaygın Halk Oyunlarımız: Halaylar
Folklor Araştırmaları Açısından "Ahilik" ve Esnaf Kuruluşları
İlkokullar İçin Müzik Eğitimi/[I-II-III-IV-V. sınıflar için]
Karşılaştırmalı Türk Halk Musikisi [Yapı, Metrik Sistem, Tonal Özellikleri, Türk San'at Musikisi ve Batı Müziklerine Göre Ayrıntılı Bilgiler ve Oyunlarımız]
Kerem ile Aslı [Sinematoğrafik Süje]
Konuşan Anadolu/I
Konuşan Anadolu/II
Uzun Mehmet
Uzun Mehmet [Sinematoğrafik Süje]
Yaşayan Orman
Yaşayan Orman/[Ormanları Koruma Konusunu Ele Alan Orijinal Hikâye]
Eserleri > Plaklarında okuduğu eserler

Aç kapıyı ben geldim (Sahibinin Sesi)
Alçak ceviz dalları (Odeon)
Amani oyun havası (Columbia)
Avşar iskân bozlağı (Hürses)
Benlimi aldım saçaktan (Parlfon)
Ben yârime kal'altıında kavuştum [Bn.Nedime ve Münevver ile birlikte] (Columbia)
Çadır kurdum Eğr'ova'nın düzüne (Sahibinin Sesi)
Çırdak oyun havası (Odeon)
Çuha da yelek ekl'olur [Bn.Nedime ve Münevver ile birlikte] (Columbia)
Dağ olur meşelerde [Bn. Sulhiye (Kuşkaya) ile birlikte] (Columbia)
Dama bulgur sererler/Bartın Varyantı [Bn.Nevin ile birlikte] (Odeon)
Ey milli dost milli dost (Columbia)
Gülîzar taksîm (Tanburla) (Parlfon)
Hac'Osman'ın gelinleri çift oynar (Parlfon)
İki de durnam gelir (Odeon)
Kâbenin dalları bölük bölüktür [Bn.Nedime ve Münevver ile birlikte] (Columbia)
Karaoğlan Karaoğlan [Bn. Sulhiye (Kuşkaya) ile birlikte] (Columbia)
Kastamonu Zeybeği (Odeon)
Kayadan iner akrep (Odeon)
Köroğlu (Columbia)
Mâhur Peşrev (Tanburla) (Parlfon)
Mâhur Saz Semâisi (Tanburla) (Parlfon)
Mavili mavili elâ kız [Bn.Nedime ve Münevver ile birlikte] (Columbia)
Nihâvend Taksîm (Tanburla) (Parlfon)
Okkalı Hacerim (Odeon)
Salına salına suya gidersin/Safranbolu Varyantı [Bn.Nevin ile birlikte] (Odeon)
Sarı kızın ayağında yemeni [Bn.Nedime ve Münevver ile birlikte] (Columbia)
Selâm söylen Beybabam'a (Mahmud'um) (Columbia)
Seymen karşılama havası (Hürses)
Yarım Çırdak (Odeon)
Yaş kiremitten su damlar (Odeon)
Düriye'min güğümleri kalaylı [Bn.Nedime ve Münevver ile birlikte] (Columbia)
Ödüller

1991: Türkiye Cumhuriyeti Devlet Sanatçısı unvanı
Salif Keïta

Salif Keita, 2015
Salif Keïta, (d. 25 Ağustos 1949, Djoliba, Mali) Malili müzisyen, besteci ve şarkıcıdır.
Biyografi

Mali İmparatorluğunu kuran Soundjata Keita'nın doğrudan torunu olan soylu bir ailenin mensubuydu. Eğitimi bittikten sonra ilkokul öğretmeni olmak istedi ama dışlandığı için sınava alınmadı. Bu yüzden şarkıcı olmaya karar verdi. Ancak bu kararı ailesinde bir skandal yarattı. Mali toplumunda, geleneksel olarak müziği sadece Griot sınıfı yapabilirdi ve Keita'lar bir prens ailesiydi.
Ailesi tarafından dışlanan Keita, 1968'de Bamako'ya gitti. Bamako'da bir otelde her akşam çalan saksofonist Tidiani Kone'nin Super Rail Band adındaki grubuna katıldı ve modern bir tarzda yorumladığı geleneksel bestelerden oluşan repertuvarıyla önemli bir başarı sağladı.Ayrıca Muhammed Alinin hayatının anlatıldığı'Ali' filminin müziğini yapmıştır.
Albüm Listesi

Un autre blanc (2018)
Talé (2012)
Anthology (2011)
La différence (2009)
M'bemba (2005)
Moffou (2002)
Papa (1999)
Sosie (1997)
Seydou Bathili (1996)
Folon... The Past (1995)
The Mansa of Mali… A Retrospective (1995)
69-80 (1994)
Amen (1991)
Ko-Yan (1989)
Soro (1987)
Sezaryen

Sezaryen yöntemi ile gerçekleştirilen bir doğum anı
Sezaryen, doğumun doğal olmadığı durumlarda karın ve rahmin kesilerek bebeğin alındığı cerrahi bir işlemdir. Çok nadir durumlarda bu yöntemle rahimdeki ölü fetusun da alındığı olur. İlk modern sezaryen 1881 yılında Alman jinekolog Ferdinand Adolf Kehrer tarafından gerçekleştirilmiştir.
Sezaryen genellikle vajinal doğumun bebeğin veya annenin sağlığını riske atacağı durumlarda gerçekleştirilir. Son yıllarda sezaryen doğum Çin'de %46 gibi bir rekor seviyeye yükseldi. Diğer Asya, Avrupa ve Latin Amerika ülkelerinde ise bu oran %25 gibi bir seviyededir. ABD'de sezaryen doğum oranı 2007 yılında %31.8 olarak tespit edildi. Avrupa ülkelerinde ise bu oran çok büyük farklılıklar göstermektedir: İtalya'da sezaryen doğum oranı %40 iken, bu oran Nordik ülkelerinde yalnızca %14'tür.
Etimoloji

Eski Roma hukukunda doğum sırasında ölen annenin bebeğinin rahminden kesilmesi gerektiği yazar. Bu kanunun kadınların hamile olarak gömülmemelerini söyleyen dini söylemlerden doğduğu söylenir. Vajinal doğum sonrası hayatta kalmayacağı düşünülen anneye hamileliğinin onuncu ayında en azından fetusu koruma amaçlı bu yöntem uygulanır ve fetus rahimden çıkarılırdı. Romalı lider Jül Sezar'ın bu yöntemle doğduğu spekülasyonunun gerçek olmadığı ortaya çıkmıştır. Her ne kadar Romalılar döneminde sezaryen gerçekleştirilmiş olsa bile, hiçbir klasik kaynak o dönemde böyle bir doğumdan sonra hayatta kalabilmiş bir anneyi kaydetmemiştir. Sezaryen doğum sonrası hayatta kalmayı başarabilmiş anneyi kaydeden en yakın tarih milattan sonra 1500'lü yıllardır. Sezar'ın annesi Aurelia Cotta ise milattan önce 100'lü yıllarda yaşamıştır.
Sezaryen kelimesinin "kesme" anlamına gelen caedere kelimesinden türetildiği de iddia edilir. Gaius Plinius Secundus'un Büyük İskender'in tanrısal doğumuyla ilgili söylentilere bir karşılık olarak Jül Sezar'ın atalarından biri için ab utero caeso (rahimden kesilen) bu ifadeyi kullandığı söylenir. Bu olay ve Sezar adı böyle yanlış bir etimoloji hatası meydana getirmiş olabilir. Oxford İngilizce Sözlük'te bu kelimenin caedere'den türediğine dair bir bilgi yoktur. Collins İngilizce Sözlük’te ise kelimenin kökeni olarak caedere kelimesinin geçmiş zaman hali olan caesus kelimesinin öne sürüldüğü belirtilmektedir.
Sezaryenin Jül Sezar veya Romalı diğer imparatorlarla bağlantılı olduğu başka dillerde de görülür. Örneğin modern Almanca, Danca, Felemenkçe, İsveççe ve Macarcada sezaryen kelimesi sırayla kaiserschnitt, kejsersnit, keizersnede, kejsarsnitt ve császármetszés olarak geçer ve bu tam olarak "imparator kesimi" anlamına gelir. Almanca kaiserschnitt kelimesi aynı zamanda Japon ve Kore dillerine de aynı anlamla geçmiştir.
Tarihçe

Sezaryen doğumda anne adayının hayatını yitirmediği ilk operasyon 1500'lü senelerde kaydedilmiştir. Ancak bu dönemlerde anne adayının sezaryen ile hayatını kaybetme riski %80'lerden fazla idi. Bunun sebebi ise doğum sırasında meydana gelen kan kaybının durdurulamamasıydı. Amerika'da gerçekleştirilen ilk başarılı sezaryen doğum ise 1794 senesinde Dr. Jesse Bennett tarafından West Virginia eyaletinde gerçekleştirilmiştir. Doktor, eşi Elizabeth'i ameliyat etmişti. İngiltere'de ise uygulanan ilk başarılı sezaryen operasyon 1815 yılında yapılmıştır. İtalyan profesör Eduardo Porro, 1876 senesinde sezaryen ile doğum yapan kadınların operasyon sırasında rahimlerinin de alınmasını gerektiğini öne sürmüştür. Bu sebeple de ameliyatlarında doğumdan sonra rahmi de almıştır. Bu sayede kanamayı durdurduğunu ve enfeksiyon riskini azalttığını düşünmüştür. Sezaryen operasyonlarında kendiliğinden eriyen dikişler henüz kullanılmamaya başlamıştır. Kendiliğinden eriyen dikişler, enfeksiyon riskini azaltmaktadır. Dikiş atılması ve dikişlerin alınması enfeksiyon riskini arttıracaktır. Enfeksiyon riskini azaltmak amacıyla 1928 senesinde penisilin geliştirildi. Günümüze kadar sezaryen operasyonları oldukça geliştirilmiştir. Annenin ölme, kanama, enfeksiyon riskleri ciddi oranlarda azaltılmıştır. Günümüzde sezaryen operasyonlar rutin şekilde uygulanabilen doğum yöntemi olarak da kabul edilmiştir. Ancak sezaryenin bir ameliyat olduğu unutulmamalı ve yalnızca gerekli durumlar uygulanmasının sağlıklı olacağı akıldan çıkarılmamalıdır.
Belirlenmesi

Eğer bebek anne karnında yan duruyor ve anne adayının doğum yolu tamamen kapalı ise normal yollar ile doğum yapmak imkânsız bir hal alır. Şayet bebek çok iri ise yine sezaryen tercih edilmesi gereken doğum yapma yollarındandır.
Doğum yolu başlangıcında bir darlık söz konusu ise ve doğum yolunun önü kapalı ise bebek kesinlikle normal yol ile dünyaya gelemez. Bu nedenle sezaryen yapılması en uygun olan yöntemdir.
Gebelik boyunca anne adaylarını huzursuz eden en önemli konu normal doğum yapıp yapamayacağını düşünmesidir. Normal doğum yapma olasılığı % 80 olurken geri kalan % 20' lik oranlarda normal doğum şansı oldukça düşüktür.
Ancak sezaryen doğum günümüzde çok yaygınlaşan bir uygulama olarak kullanılmaktadır. Daha önceki dönemlerde ilk olarak anne sağlığı ön planda tutulurken şu an anne ve bebek sağlığı birlikte ön planda tutulmaktadır. Bu nedenle de sezaryen çok yaygınlaşarak tercih edilmektedir.