stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Evcil keçilerin evrimi

Teke
Keçi evrimi, doğal seçilim yoluyla evrim yoluyla yerli keçilerin var olduğu süreçtir. Yaban keçileri, modern insanlar tarafından evcilleştirilen ilk türlerden biriydi ve evcilleştirilme tarihi genellikle MÖ 8.000 olarak kabul edildi. Yerli keçiler, Orta Doğu ve Orta Asya'da , özellikle orman ve dağlar olmak üzere, Türkiye'den Türkmenistan'a kadar bir alanı kapsayan, belirgin şekilde sert ortamlarda bulunan orta boy memelilerdir. Keçiler, bizon, inek ve koyun gibi çeşitli geviş getirenleri içeren geniş ve kalabalık bir grup olan Bovidae ailesinin bir parçasıdır. Bovidlerin hepsi, toynak ve otçul bir diyet gibi birçok özelliği paylaşır ve birçok dişiyle birlikte tüm erkeklerin boynuzları vardır. Bovidler, erken Miyosen çağında geyik ve zürafalardan ayrılmaya başladı. Keçileri, dağ keçilerini ve koyunları içeren Caprinae alt familyasının, diğer bovidlerden geç Miyosen gibi erken bir tarihte ayrıldığı ve grubun en büyük çeşitliliğine buzul çağlarında ulaştığı düşünülmektedir.
Caprini oymağı daha sonra Avrasya'nın dağlık bölgelerine gelen ve daha fazla coğrafi ayrılığa tepki olarak keçi ve koyun olarak ayrılan Capridlerden gelişecekti. Koyunların ataları dağ eteklerinde kalmış, keçilerin ataları daha yükseklere çıkmıştı. Bu farklılık, keçilerin atalarının dağlık bir çevreye adapte olmalarına ve türe özgü olduğu düşünülen birçok özelliğin oluşmasına neden olmuştur. Buz çağları boyunca, Capri adı verilen bir cins evrimleşti ve daha sonra birkaç dağ keçisi türüyle birlikte modern keçi türlerine ayrılacak.
Yaygın olarak, en erken evcilleştirmenin Zagros Dağları'ndaki bezoar dağ keçisi olduğu kabul edilir. Bu en erken evcilleştirilmiş keçiler, neolitik çiftçiler için et ve süt, ayrıca konutlar ve aletler inşa etmek için gereken birçok malzemeyi sağladı. Keçilerin evcilleştirilmesinin ardından, süt üretiminin maksimize edilmesi ve et dahil olmak üzere çeşitli amaçlar için 300'den fazla ırk oluşturulmuştur. Evcilleştirme ve sonuçta ortaya çıkan seçici yetiştirme, keçilerin insanlara tutarlı yakınlıktan etkilendiği düşünülen davranış geliştirmesiyle, keçi evriminin yönü üzerinde önemli bir etkiye sahipti. Seçici yetiştirme, modern keçilerin fiziksel çeşitliliğini de önemli ölçüde artırarak yaban keçilerinde görülmeyen özellikleri ortaya çıkardı.
Bovidae ailesinin evrimi

Bovidlerin en yakın akrabaları, grubun evrimsel soyunun başlarından ayırdığı cervidler ve zürafalardır. Sığırların yaklaşık 20 milyon yıl önce, Miyosen çağının başlarında geyik ve zürafalardan ayrıldığına inanılır. Bu erken dönem sığırların Eski Dünya'daki ormanlık ortamlarda yaşamış olmaları muhtemeldi ve küçük boyutlu ve geyik benzeriydiler.
Bilinen en eski Bovid, modern nilgai ve dört boynuzlu antilop ile yakından ilişkili olan ve Avrasya'nın çoğunda yaşayan küçük antilop benzeri hayvanların bir cinsi olan Eotragus'tur. Eotragus hakkında doğrudan çok az şey bilinmesine rağmen, taçlı dişler de dahil olmak üzere modern ineklerin karakteristik özelliklerinin çoğu gözlemlenmiştir. Eotragus'un ormanda maruz kalmış olabileceği daha sert bitki örtüsü ile başa çıkmak için taçlı dişlerin evrimleştiği varsayılmaktadır. Bu özellikler daha sonra ovalara taşınacak, bu da büyükbaş hayvanların çeşitli otları işlemede ustalaşmasına ve açık ortamlardaki başarılarına yol açacaktı. Boynuzlar aynı zamanda Eotragus fosillerinde de gözlenmiştir ve modern ineklerde olduğu gibi, erkeklerde baskınlık göstermek ve eşleri cezbetmek için muhtemelen kullanılmıştır. Potansiyel saldırganlara karşı caydırıcı ve yırtıcılara karşı bir silah olarak ikiye katlanmaları da mümkündür.
Bu erken dönemdeki ineklerde de biçim ve işlev açısından modern ineklerin toynaklarına benzeyen toynaklarbvardı. Eotragus ormanlık ortamlarda yaşadığından, birçok modern inek ile karşılaştırıldığında küçük kaldı. Bovidae familyasının birçok modern üyesinin karakteristik büyük boyutu, en eski bovid türlerinde bulunmamakla birlikte, üyeler otlaklar ve savanlar gibi daha açık ortamları işgal etmeye başladıkça Eotragus'tan kısa süre sonra bulunan hayvanlarda belirgin hale geldi.
Ailenin doğal tarihinin başlarında, sırasıyla Afrika ve Avrasya'dan gelen Boodontia ve Aegodontia dallarında bir farklılık vardı. Bu farklılık genellikle iki kara parçası arasındaki anlık kıtasal bölünmeye atfedilir. Coğrafi bölünme ortadan kalktıkça, kıtalar daha sonra yeniden birleştikten sonra iki kuşak bir arada var olmaya başladı. Modern keçiler, Bovinae alt ailesi dışındaki tüm sığırları kapsayan Aegodontia oymağının ilk üyelerinden gelmektedir. Genel olarak, modern sığırlar, sosyallikleri gibi davranışlarında, bazıları yalnızken diğerleri gruplar halindeyken büyük ölçüde farklılık gösterir. Bu nedenle, bu erken dönem sığırlarının davranışları hakkında çok az araştırma yapılabilir. Bu da onları nispeten incelenmemiş halde bırakır.
Miyosen dönemi, Caprinae alt ailesinin ayrılması

Yaklaşık 15 milyon yıl önce, geç Miyosen döneminde, Bovidae ailesi, ağırlıklı olarak Asya'da yaklaşık 15 farklı cinse yayıldı. Bunu takiben, ailenin çeşitliliği çarpıcı biçimde artar ve Miyosen'in sonunda toplam 70 cinsin var olduğu söylenir. Bovidae'nin başarısı, genellikle ovalar arasında hızla hareket etme ve taçlı dişleri nedeniyle içlerinde bulunan sert otlarla başa çıkma yeteneklerine bağlanır. Birçok türün Afrika'da da iyi performans göstermesine rağmen, Asya'da antik sığırlardan önemli ölçüde yararlanan otlakların bolluğu, genellikle ailenin Asya'daki daha büyük başarısının nedeni olarak kabul edilir. Geç Miyosen'in ortasındaki bu hızlı çeşitlenme döneminde, Caprinae diğer Bovidae'den ayrıldı. Bu erken dönem Kapridlerin genellikle orta boy keçi benzeri memelilerin bir cinsi olan Serow'a benzediği düşünülür. Kapridler, Cervidae'nin (Geyik) yoğun olarak yaşadığı ovalardan uzakta nişlerini bulmak zorunda kaldılar ve böylece zorlu ortamlarda hayatta kalmak için gereken karakteristik çevikliği geliştirdiler. Farklı kaprid türleri tarafından işgal edilen habitatlar gözle görülür şekilde farklılaşacaktı ve grubun üyeleri o zamandan beri çöller, tundra ve alpin ortamları arasında değişen alanlarda bulundu. Bununla birlikte, daha sert ortamlara evrensel bağımlılıkları, alt familyanın Asya'da, diğer birçok canlı grup gibi, Afrika'dan çok daha başarılı olduğu anlamına geliyordu..
Caprinae alt familyasının ayrışmasını izleyen doğa tarihi

Caprinae alt ailesi de keçi ve koyunları içeren grup olan Caprini oymağına bölünmüştür. Seçici baskı genellikle Caprini ve diğer Caprinae arasındaki bölünmenin nedeni olarak kabul edilir, grubun ilk üyeleri dağlık bölgelere taşınır, avcılara uyum sağlamak ve onlardan kaçmak için belirli özellikler geliştirir. Daha sonra keçiler ve koyunlar arasındaki bölünme, coğrafyadaki daha fazla ayrılma nedeniyle meydana geldi, ikincisi dağ eteklerini işgal etti ve ilki daha yüksek irtifalara taşındı. Bu ayrılma ve sonraki evrimleşme, daha yüksek irtifalara uyum, avcılardan daha kolay kaçınmaya izin verdiği için, avcılardan kaçma ihtiyacına da atfedilir. Buna karşılık koyunlar, yırtıcı hayvanların oluşturduğu tehditle mücadele etmek için sürü davranışı geliştirdi. Dağlarda kalanlar daha sonra, en son buzul çağında, modern keçileri ve çeşitli dağ keçilerini kapsayan Capra cinsini oluşturacaktı. Bu zamana kadar, daha geniş olan Caprinae alt ailesi, bir düşüş yaşamadan önce en büyük çeşitlilik düzeyine ulaşmıştı.
Daha yüksek irtifalara uyum sağlama ihtiyacı, keçilerde merakın gelişimine ve aksi takdirde zehirli olabilecek bitkileri sindirme yeteneklerine muhtemelen katkıda bulunan bir faktör olan, alçak ve kolay erişilebilir çim eksikliği nedeniyle tarama davranışının gelişmesine neden oldu. Aynı zamanda, ağaçlara ve kayalara tırmanma yeteneğinin gelişmesiyle sonuçlanmıştır; bu, bu tür davranışları düzenli olarak uygulayan tek bovidler oldukları için keçilere özgü bir yetenektir. Keçilerin her türlü malzemeyi yiyebilen ve çitle zaptedilmesi zor canlılar olduğu şeklindeki popüler anlayış, sıra dışı bir ortama uyum sağlama ihtiyacının bir sonucu olarak ortaya çıkan yukarıda bahsedilen özelliklerden kaynaklanmaktadır. Keçileri çitlerle sınırlamanın zorluğu, zorlu, dağlık bir araziye tepki olarak gelişen doğal olarak yüksek zekalarından da kaynaklanmaktadır. Sosyal olmalarına ve gruplar halinde yaşamalarına rağmen, bağları nispeten zayıftır ve genellikle, özellikle yemek yerken, yırtıcılardan nispeten güvenli bir ortamda yaşamanın bir sonucu olarak, birbirine yakın durmazlar. Bu aynı zamanda, yavrularının birbirine yakın kalmasını sağlayan Koyunların tam tersine, çocuklarının birbirinden biraz yayılmış şekilde uzanmasına izin veren keçi annelerinin alışılmadık davranışlarına da yansır.
Evcilleştirme

Tahminler farklılık gösterse de, genellikle keçilerin ilk kez yaklaşık 9.500-9.900 yıl önce evcilleştirildiği kabul edilir. Bu, yaklaşık 6.500 yıl önce İran'da ve 2.500 yıl önce Türkiye'nin doğusunda ayrı evcilleştirme örnekleri olmasına rağmen, Güneydoğu Anadolu'da meydana geldi. Bugün evcilleştirilmiş keçilerin çoğu, ilkinden değil, son iki vakadan gelmektedir. Batı Asya'da yaklaşık 8.000 yıl öncesine ait evcilleştirmeye ilişkin başka kanıtlar da mevcuttur. Erken keçi evcilleştirmesi, neolitik çiftçiler için et, süt, giysi ve yakıt sağlayabiliyordu ve kalıntıları barınak ve silah yapımında da kullanılmış olabilirdi. Evcilleştirme süreci, keçi popülasyonunun hem evrimsel gelişim hızını hem de genetik çeşitliliğini hızla artırdı ve şu anda çeşitli amaçlara hizmet eden 300 ırk kaydedildi.
Diğer hayvanlarda görülenlerle tutarlı olarak, keçilerin davranışları, evcilleştirmeden bu yana, insanlarla binlerce yıllık etkileşimden ve seçici üremeden kaynaklanan hızlandırılmış evrime yanıt olarak değişmiştir. Queen Mary Üniversitesi tarafından yapılan araştırmalar, keçilerin insan varlığına uyum sağlamalarının çeşitli yollarını belirledi. Özellikle keçilerin, yeni bir yapbozla veya eski bir yapbozla karşılaşıldığında, gözlerini insan arkadaşlarına çevireceklerine karar verdiler. Araştırmacılar, keçilere içinde gıda bulunan ve açılmayan bir kutu verdi. Daha önce keçilere aynı, ancak açılabilen bir kutu verilmişti. Yukarıda bahsedildiği gibi, dönmeden önce açılamayan kutu ile karşılaştıklarında keçiler insan arkadaşına bakardı. Bu, köpeklerde ve diğer evcil hayvanlarda da görülen bir davranış olan yardım için insan aradıklarını gösterir. Araştırma ayrıca, keçilerin bu insanlara sormaya daha istekli olmasının da gösterdiği gibi, yüzü öne bakan bir insanın daha dikkatli ve yardımsever olarak görüldüğü sonucuna varmıştır. Çalışma, bunun, özellikle görsel yardım olmak üzere, sorunları çözerken insan yardımına bağımlılığın kanıtı olduğu sonucuna varmıştır. Seçici baskı, türlerin fiziksel çeşitliliğini de genişletti ve vahşi doğada normal kabul edilenden daha fazla belirli bir ürün (süt veya et) üreten popülasyonlarla sonuçlandı.
Geyik benzeri küçük bir memeli olan Eotragus, bilinen en eski bovid cinsidir.
Etiketli evcil bir keçi
Jacques Roubaud

| Jacques Roubaud |
| --- | --- |
Roubaud 2010'da
Doğum: 5 Aralık 1932(1932-12-05) Caluire-et-Cuire, Lyon, Fransa
Ölüm: 5 Aralık 2024 (92 yaşında) Paris, Fransa
Meslek: Şair
Milliyet: Fransız
Dönem: 1958-2024
Tür: Matematikçi, oyun yazarı, akademisyen, eğitimci ve şair
Edebî akım: Oulipo Edebiyat Çalışmaları Grubu
Önemli eser: Quelque chose noir (1986)
Önemli ödülleri: Fransa Kültür Ödülü (1986) Kültür Bakanlığı Ulusal Şiir Büyük Ödülü (1990) Amerika Edebiyat Ödülü (1999) Paul-Morand Büyük Edebiyat Ödülü (2008)
Evlilik: Alix Cléo Roubaud (e.1980; ö.1983) Sylvia Roubaud (e.?; ö.2024)

Jacques Roubaud (Fransızca telaffuz: [ʁubo]; 5 Aralık 1932 – 5 Aralık 2024), Fransız matematikçi, oyun yazarı, akademisyen, eğitimci ve şair.
Hayatı

Roubaud, 5 Aralık 1932'de Caluire-et-Cuire, Lyon, Fransa'da doğdu. Paris Bilimler Fakültesi ve Rennes Üniversitesi'nde eğitim gördü. 1958'de başladığı edebiyat ve akademisyenlik kariyerini 2024 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü. Paris Nanterre Üniversitesi'nde, Sosyal Bilimler İleri Araştırmalar Okulu'nda (EHESS), Avrupa Lisansüstü Okulu'nda, Paris Kitap Salonu'nda, Vicenza'daki Leoni Montanari Sarayı'nda dersler verdi. Oulipo Edebiyat Çalışmaları Grubu üyesiydi. Şiir, oyun, roman türünde kitaplar yayınlamış ve aralarında Lewis Carroll'ın The Hunting of the Snark adlı kitabınında yer aldığı çalışmaları İngilizce'den Fransızca'ya çevirdi. Çalışmalarıyla; Fransa Kültür Ödülü'nü (1986), Kültür Bakanlığı Ulusal Şiir Büyük Ödülü'nü (1990), Amerika Edebiyat Ödülü'nü (1999) ve Paul-Morand Büyük Edebiyat Ödülü'nü (2008) aldı.
İki kez evlenen Roubaud, 5 Aralık 2024'te Paris, Fransa'da 92 yaş gününde doğal nedenlerden vefat etmiştir.
James Milner

James Philip Milner (d. 4 Ocak 1986; Leeds, İngiltere), İngiliz millî futbolcu.
Sırasıyla Leeds United, Swindon Town ve Newcastle United'da forma giydi. Futbola kanat oyuncusu olarak başlayan Milner, teknik direktör Martin O'Neill tarafından orta sahanın ortasına adapte edildi.
Milner'ın futbol, kriket ve uzun mesafe koşularındaki yeteneği erken fark edildi. Bu spor dallarında Horsforth'da şehir lisesini sporcu olarak temsil etti ve Rawdon ve Horsforth amatör takımlarında futbol oynadı. Çocukluğundan itibaren Leeds United'ı destekledi ve 1996 yılında Leeds Gençlik Akademisi'ne katıldı. A takım için ilk maçına 2002 yılında 16 yaşında çıktı ve Premier Lig'de gol atan en genç oyuncu ünvanını kazandı ve daha sonra ilk takım deneyimi kazanmak için Swindon Town'da kiralık olarak geçirdi. Leeds United'ın 2003-04 sezonunun sonunda küme düşmesinin ardından Milner, Newcastle United'a satıldı.
Milner, Newcastle United formasıyla 100'den fazla maça çıktı ve 2006 yılında UEFA Intertoto Kupası'nı kazandı. 2008 yılında Aston Villa'ya kalıcı olarak imza atmadan önce bir yıl Aston Villa'da kiralık olarak forma giydi. Milner, 2010 yılında PFA Yılın Genç Oyuncusu ödülünü kazandıktan sonra Manchester City ile sözleşme imzaladı. Manchester City ile iki Premier Lig, bir FA Cup, bir Lig Kupası ve bir FA Community Shield kazandı. Milner 2015 yılında Liverpool'a serbest transfer olarak imza attı ve kaptan yardımcılığına getirildi. Milner, 2019 yılında UEFA Şampiyonlar Ligi'nin yanı sıra üçüncü Premier Lig şampiyonluğunu, UEFA Süper Kupası'nı, FIFA Kulüpler Dünya Kupası'nı ve bir FA Cup ve EFL Cup şampiyonluğu daha kazandı.
Baskı makinesi

1811 yılından bir baskı makinası. Munih, Almanya.
Baskı makinası kâğıt ya da kumaş gibi bir yüzey üzerine, boya taşıyan bir başka yüzey ile mekanik baskı uygulayarak görüntüyü aktaran, matbaacılığın temel aracıdır.
Rabiya Mateo

| Rabiya Mateo |
| --- | --- |
2021'de Mateo
Genel bilgiler
Doğum adı: Rabiya Occeña Mateo
Doğum: 14 Kasım 1996 (28 yaşında) Filipinler
Uyruk:  Filipinler
Meslek(ler): Manken
Boyu: 1,70 m (5 ft 7 in)
Saç rengi: Siyah
Göz rengi: Kahverengi

 
Rabiya Occeña Mateo (d. 14 Kasim 1996, Filipinler) Filipinli manken, sunucu, aktör, işkadını ve güzellik kraliçesi.
Rabiya 2020 yılında Filipinler Kainat Güzellik Yarışmasında birinci seçilmiş, Uluslararası Kainat Güzellik Yarışmasında ise Filipinler adına yarışıp 21. olmuştur.
Gençlik Yılları ve Eğitimi

Rabiya Occeña Mateo Amerikan-Hinti bir babaya ve Filipinli bir anneye doğmuştur, anne ve babası sonrasında ayrılmışlardır.
Rabiya fakirlik içinde büyüdüğünü belirtmiştir, Iloilo Doktorlar Kolejinden Fiziksel Terapi Bilimleri Programından üstün başarı ile mezun olmuştur, 2020 yılı itibari ile Rabiya Manilada bir Eleştiri Merkezinde bir hoca ve eleştiri koordinatörü olarak çalışıyor.
Kardaha

| Kardaha   القَرْدَاحَة |
| --- | --- |
İlçe
Koordinatlar: 35°27′26″K 36°03′35″D﻿ / ﻿35.45722°K 36.05972°D﻿ / 35.45722; 36.05972
Ülke:  Suriye
İl: Lazkiye
Rakım: 420 m
Zaman dilimi: UTC+2
 • Yaz (YSU): UTC+3
Kardaha, Suriye'nin kuzeybatısında, kıyı kenti Lazkiye'ye bağlı ilçedir. Yakın yerleşim yerleri arasında; batısında Kilmakho, güneybatısında Bustan el-Başa, güneydoğusunda Harf el-Müsaytirah ve kuzeyinde Muzayraa yer almaktadır. Suriye Merkezi İstatistik Bürosu'na göre, 2004 yılında Kardaha'nın nüfusu 8.671'di. Nüfusun çoğunluğu Alevilerden oluşmaktadır ve 1970'ten 2024'e kadar Suriye'yi yöneten Esad ailesinin memleketidir.
İklim ve coğrafya

Kardaha'da Akdeniz iklimi hakimdir (Köppen iklim sınıflandırması: Csa). Dağlık bir alanda ve bir ormanın etrafında bulunan Kardaha'da çok yağış olmaktadır. Temmuz ayında ortalama en yüksek sıcaklık 29 °C derece iken, Ocak ayında ise 7 °C derecedir. Kardaha'nın iklimi ve doğası tarıma elverişli olup, elma, portakal tarlaları ve tütün çiftlikleri bulunmaktadır.
İrlanda parlamentosu (anlam ayrım)

İrlanda Cumhuriyeti'nin parlamentosu Oireachtas'tır.
İrlanda parlamentosu şu anlamlara da gelebilir:
Bölünmeden önce

İrlanda parlamentosu, 1297'den 1800'e kadar İrlanda adasındaki bir yasama organı
1801'den 1922'ye kadar İrlandalı milletvekilleri Birleşik Krallık ve İrlanda Birleşik Krallığı Parlamentosu'nda yer aldı
İrlanda Parlamentosu, 1914 tarihli İrlanda Hükümeti 1914 yasası (Üçüncü Ev Yönetimi Yasası) ile oluşturulması planlanan İrlanda yasama organı
Dáil Éireann (İrlanda Cumhuriyeti), 1919–1922 İrlanda Cumhuriyeti'nin devrimci parlamentosu
Bölünmeden sonra > İrlanda Cumhuriyeti

Güney İrlanda Parlamentosu, 1920'den 1921'e kadar Güney İrlanda için parlamento
Oireachtas (Özgür İrlanda Devleti), 1922–1937 yılları arasında Özgür İrlanda Devleti'nin yasama organı
Oireachtas, 1937'den bu yana İrlanda Cumhuriyeti'nin yasama organı
Bölünmeden sonra > Kuzey İrlanda

Kuzey İrlanda Parlamentosu, 1921'den 1972'ye kadar Kuzey İrlanda'nın yasama organı
Kuzey İrlanda Meclisi (1973), 1973'ten 1974'e kadar Kuzey İrlanda için bir güç paylaşımı yasama organı
Kuzey İrlanda Meclisi (1982), 1982'den 1986'ya kadar
Kuzey İrlanda Meclisi, 1999'dan bu yana Kuzey İrlanda'nın devredilmiş yasama organı
Akuatint

Bir akuatint örneği, Karl Bodmer (1841)
Akuatint ya da leke baskı, bakır basım levhasının asitle aşındırılması yöntemiyle yapılan bir kazıresim tekniği. Tekniğin özelliğinden ötürü oluşan resim tonlarının yumuşaklığı, ortaya çıkan eserin bir suluboya resmine benzemesine yol açar.
Akuatint tekniği 1765 ila 1768 yılları arasında Jean Baptiste Leprince tarafından bulunmuş ve Francisco Goya, Joan Miró ve Hans Körnig gibi isimler tarafından yoğun bir biçimde kullanılmıştır. Akuatint tekniği sık sık gravürler ile kombine edilerek kullanılmaktadır
Francisco Goya'nın Los Caprichos başlıklı serisinden akuatint gravür
Deri

Malzeme için deri (malzeme) sayfasına bakın
İnsan derisi.
Bir gergedanın cildi.
Cilt katmanları
Deri, cilt veya ten, bazı hayvanların vücutlarını kaplayan en üst katman olup, altında barındırdığı kas ve organları koruyan doku tabakalarından oluşan bir örtü sistemi organıdır. Bu tabakanın altında yağ tabakası vardır. Yağ tabakası canlının vücudunu sıcak tutar ve darbelere karşı korur. Burada bulunan ter bezleri boşaltıma yardımcı olur. Deri solunumu nemli vücut yüzeyinde gerçekleşir. Hücrelerde oluşan (O2) oksijen difüzyonla atılır. CO2'de difüzyonla atılır. Bu canlıların gelişmiş organları yoktur. Dış ortamla gaz alışverişi nemli deriden difüzyonla geçer. Derinin nemli kalması mukus tabakası ile gerçekleşir.
Cilt hayvanları dışarıya karşı koruyan bir bariyerdir. Aynı zamanda vücut ısısını ve su dengesini korur, çeşitli zararlı maddelerin ter yoluyla vücuttan atılımını gerçekleştirir. Üç tabakadan oluşur. En altta, destek dokusu olan kollajen, kan damarları ve salgı bezleri bakımından zengin dermis tabakası yer alır. Ortada stratum bazale denilen sürekli yeni hücrelerin yapıldığı tabaka vardır ki bu hücreler yavaş yavaş cildin üst tabakalarına doğru yolculuk yaparlar ve yaklaşık 14. günde artık canlılıklarını kaybetmeye başlayarak en üstte birikirler ve stratum korneumu (boynuzsu tabaka) oluştururlar. Stratum bazalenin üstünde yer alan tabaka Stratum spinozumdur. Bu iki tabakaya histologlar Stratum germinativum da demektedirler. Normal bir cildin sağlığını sürdürebilmesi için en üstteki ölü hücrelerin sürekli dökülüp yenilenmeleri gerekir. Çünkü dökülüp yenilendikçe yeni deri 'daha temiz' olur. İnsan derisi kendini yaklaşık her 28 günde bir yeniler. Erkek cildi kadın cildine nazaran daha kalındır ve bu yüzden kendini yenileme süreci daha uzundur.
Memelilerde deri, çok sayıda ektodermal doku katmanından oluşan bir örtü sistemi organıdır ve alttaki kasları, kemikleri, ligament ve iç organları korur. Amfibilerde, sürüngenlerde ve kuşlarda farklı bir yapıdaki deri bulunur.
Balinalar, yunuslar ve musurgiller gibi deniz memelileri dahil tüm memelilerin derilerinde biraz kıl vardır.
Deriler yapısal olarak dermis, bazal membran ve epidermis'den oluşur. Deri altı doku ise omurgalılarda örtü sisteminin en alt tabakasıdır. Hayvanların kıl ile kaplı derisine kürk denir.
x10'luk büyütmede derinin katmanları görülmekte.
I. Aleksandar

| I>  Aleksandar |
| --- | --- |

Yugoslavya kralı
Hüküm süresi: 16 Ağustos 1921 - 9 Ekim 1934
Önce gelen: I. Petar
Sonra gelen: II. Petar

Doğum: 16 Aralık 1888(1888-12-16) Cetinje, Karadağ
Ölüm: 9 Ekim 1934 (45 yaşında) Marsilya, Fransa
Defin: St. George Kilisesi
Eş(ler)i: Maria
Çocuk(lar)ı: II. Petar Prens Tomislav Prens Andrew
Hanedan: Karađorđević Hanedanı
Babası: I. Petar
Annesi: Zorka
Dini: Doğu Ortodoks
İmza: 
I. Aleksandar veya Kral I. Aleksandar Karacorceviç (Sırpça: Краљ Александар I Карађорђевић; d. 16 Aralık 1888, Cetinje - ö. 9 Ekim 1934, Marsilya), 1921-1929 arasında Sırp, Hırvat ve Slovenlerin, 1929-1934 arasında da Yugoslavya Krallığı'nın kralıdır. Etnik ve siyasi olarak bölünmüş Güney Slavların ilk olarak bütünleştiği siyasi oluşum olan Yugoslavya'yı birleştirip kuran kişi olması sebebi ile kendisine "Birleştirici Kral" unvanı verilmiştir.