stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Güney Afrika Cumhuriyeti
Siyaset > Dış siyaset

Güney Afrika Cumhuriyeti Milletler Cemiyetinin kurucu üyelerinden biri olmuş, söz konusu yapının son erdirilip oluşturulan Birleşmiş Milletlerin de kurucu üyeleri arasında yer almıştır. Birleşmiş Milletler'in kuruluşunda oluşturulan BM'nin yasası olarak kabul edilen Birleşmiş Milletler Bildirgesi'nin oluşumunda dönemin Güney Afrika Birliği başbakanı olan Jan Christiaan Smuts yoğun faaliyetlerde bulunmuştur. Ülkenin içerisine bulunduğu Apartheid dönemi boyunca uluslararası alanda dışlanan ve boykot edilen Güney Afrika Cumhuriyeti, bu süreçte 1977 yılında BM tarafından silah ambargosu ile birlikte birçok yaptırımına maruz kalmıştır. Ülkede bulunan birçok yatırımcı ülkeyi terk etmiş, yatırım yapmayı reddetmiş ya da bu ülke ile işbirliği yapılmasını engellemiştir. Sportif alanda da uluslararası organizasyonlardan men edilen Güney Afrika Cumhuriyeti, turizmde de söz konusu olumsuz etkileri yaşamış ve turist ziyaretlerinde büyük düşüşler yaşamıştır. Dönemin başbakanı olan Pieter Willem Botha yaşananları total onslaught (Türkçe: toplu saldırı) olarak adlandırmış ve bu uluslararası adımlara karşı maaşların dondurulması, deregülasyon ve özelleştirme gibi konuları içeren Bothanomics adını verdiği hükûmet programını açıklamıştır.
Güney Afrika Cumhuriyeti birçok uluslararası organizasyonlarda üye olarak bulunmaktadır. Birleşmiş Milletler, Afrika Birliği, Uluslararası Para Fonu, Güney Afrika Kalkınma Topluluğu, Dünya Ticaret Örgütü ülkenin üyeliğinin bulunduğu organizasyonlardan birkaç tanesidir. Ülke ayrıca Afrika kıtasının tek temsilcisi olarak G20 ile BRICS organizasyonlarında yer almaktadır.
Siyaset > Üç başkent

Ülkenin önceli olan Güney Afrika Birliği'ni oluşturan dört farklı sömürge bölgesi olan Cape Kolonisi, Natal Kolonisi, Transvaal Kolonisi ve Oranj Nehri Kolonisi'nin adları yeni ülkede Burun, Natal, Transvaal ve Özgür Devlet olarak adlandırılmış, sömürge bölgesinde bulunan parlamentolar feshedilerek il meclisleri oluşturulmuştur. Geçmiş dönemlerde tek başına bağımsız olan ve ilerleyen süreçte Britanya sömürge bölgesi olan yeni ülkenin yeni illeri arasında ülkenin başkentinin belirlenmesi safhasında da rekabet yaşanmıştır. Ülkenin başkentinin belirlenmesi sürecinde illerden birinin mağduriyet yaşamaması için üç farklı başkent belirlenmiş, bu bağlamda Pretoria idari başkent, Cape Town yasama başkenti ve Bloemfontein'de adli başkent ilan edilmiş, Natalia Cumhuriyeti'nden sonra Natal Kolonisi'nin de başkenti konumunda olan Pietermaritzburg'da herhangi bir başkent görevi verilemediği için maddi tazminat elde etmiştir.
Ordu

Güney Afrika Hava Kuvvetleri Saab Gripen
Güney Afrika yapımı Rooivalk saldırı helikopteri
SAS Spioenkop (F147), Güney Afrika Donanması'nın Valour sınıfı dört gizli güdümlü füze fırkateyninden biridir.
Ülkenin silahlı gücü olan South African National Defence Force (SANDF) ülkenin ordusunu oluşturmaktadır. Apartheid döneminin sona ermesi ile 1994 yılında oluşturulan bu yapının günümüzde 60.000 aktif mensubu bulunmaktadır. SANDF, South African Army adı ile kara kuvvetleri, South African Air Force ile hava kuvvetleri, South African Navy ile deniz kuvvetleri ve South African Military Health Service adı ile de sağlık hizmetleri veren birlikleri bulunmaktadır. 1994 yılına kadar zorunlu olan askerlik eğitimi söz konusu yılda kaldırılmış ve gönüllü profesyonel bir ordu oluşturulmuştur.
İdari yapılanma

Güney Afrika Cumhuriyeti 1996 anayasasında belirlendiği haliyle üç idari düzeye ayrılmış konumdadır. Ülke yönetiminin en tepe noktasında devlet başkanı yer alırken, ikinci sırada devlet başkanının önderliğinde kurulan ulusal hükûmet ile bu hükûmete bağlı idari yapılar.
Hükûmete bağlı idari yapıları oluşturan dokuz adet il, bu ili yöneten başbakan ve başbakana bağlı yürütme kurulu bu idari yapının temelini oluşturmaktadır. Söz konusu dokuz il toplamda 8 büyükşehir belediyesi ve 44 ilçe belediyesi olmak üzere toplam 52 ilçeden oluşmaktadır. İllerde bulunan 44 ilçe belediyesi de 226 yerel belediyeden oluşmaktadır.
Apartheid döneminin sona erdiği 1994 yılında o güne kadar bağımsız ya da yarı bağımsız konumda olan Bantustan (diğer bir adı ile Homelands) bölgelerinin Güney Afrika'nın yeni siyasi yapısına entegre edilmesi gerekmekteydi. Bu sebepten dolayı o güne kadar var olan dört adet il ortadan kaldırılmış, tüm Güney Afrika Cumhuriyeti topraklarını kapsayacak şekilde yeni dokuz il oluşturulmuş, bu illerde toplamda 52 adet ilçeye ayrılmıştır. Güney Afrika Cumhuriyeti'nin illeri şu şekildedir:
| Nr>  | İl | Eski Bantustan ve il adları | Merkez şehir | Yüzölçümü (km2) | Nüfus(2011) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Batı Kap (Western Cape) | Burun | Cape Town | 129.462 | 5.822.734 |
| 2 | Kuzey Kap (Northern Cape) | Burun | Kimberley | 372.889 | 1.145.861 |
| 3 | Doğu Kap (Eastern Cape) | Burun, Transkei, Ciskei | Bhisho | 168.966 | 6.562.053 |
| 4 | KwaZulu-Natal | Natal, KwaZulu, Transkei | Pietermaritzburg | 94.361 | 10.267.300 |
| 5 | Özgür Devlet (Free State) | Özgür Orange Devleti, Bophuthatswana, QwaQwa | Bloemfontein | 129.825 | 2.745.590 |
| 6 | Kuzeybatı (North West) | Transvaal, Kap, Bophuthatswana | Mahikeng | 104.882 | 3.509.953 |
| 7 | Gauteng | Transvaal | Johannesburg | 18.178 | 12.272.263 |
| 8 | Mpumalanga | Transvaal, KwaNdebele, KaNgwane, Bophuthatswana, Lebowa | Nelspruit | 76.495 | 4.039.939 |
| 9 | Limpopo | Transvaal, Venda, Lebowa, Gazankulu | Polokwane | 125.754 | 5.404.868 |
Ayrıca bakınız: Güney Afrika Cumhuriyeti'nin illeri
İdari yapılanma > Şehir

2000 yılında kabul edilen yeni belediye reform yasasına göre birçok Güney Afrika Cumhuriyeti şehri civarında yer alan mahalle ve nahiyelerle birleştirilmiştir. Bu birleşim ile ortaya çıkan büyükşehir belediyelerinin ismi değiştirilmiş, bu değişiklikte de yeni Güney Afrika Cumhuriyeti'nin bir yansıması olarak Bantu dilinden türeyen isimlerin konulmasına özen gösterilmiştir. Ülkede yer alan sekiz büyükşehir belediyeyi oluşturan şehirler şu şekildedir:
| Sıra | Belediye | En büyük şehir | Yüzölçümü (km2) | Nüfus (2011) | İl |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Büyükşehir Johannesburg | Johannesburg | 1644 | 4.434.827 | Gauteng |
| 2 | Büyükşehir Cape Town | Cape Town | 2499 | 3.740.026 | Batı Kap |
| 3 | Büyükşehir eThekwini | Durban | 2292 | 3.442.361 | KwaZulu-Natal |
| 4 | Büyükşehir Ekurhuleni | Germiston | 1924 | 3.178.470 | Gauteng |
| 5 | Büyükşehir Tshwane | Pretoria | 2198 | 2.921.488 | Gauteng |
| 6 | Büyükşehir Nelson Mandela Bay | Port Elizabeth | 1952 | 1.152.115 | Doğu Kap |
| 7 | Büyükşehir Buffalo City | East London | 2528 | 755.200 | Doğu Kap |
| 8 | Büyükşehir Mangaung | Bloemfontein | 6284 | 747.431 | Özgür Devlet |
Ayrıca bakınız: Güney Afrika Cumhuriyeti'ndeki şehirler listesi
Ekonomi > Ekonomi tarihi

Güney Afrika Cumhuriyeti'nin kurulu olduğu bölgelerde uzun süre geçim ekonomisi uygulanmış ve bu doğrultuda tarımsal faaliyetler gerçekleştirilmiştir. Bu alanda gerçekleştirilen faaliyetlerin büyük bölümü kişisel tüketimi karşılamak için gerçekleştirilmiştir. Bölgeye gelen ilk beyaz göçmenler 1652 yılında Cape Town'da kurdukları tedarik istasyonu ile buraya yanaşan gemilerin personeline gıda dağıtımında bulunmuştur. Bu istasyonda dağıtılmak üzere gıda ürünleri ekilmiş ve yetiştirilmiştir. Bölgede tarıma dayalı ekonomi 1867 yılına kadar hakim olmuş, söz konusu yılda Turuncu nehrin kıyılarında elmasın bulunması ile tarım geri plana düşmüştür. Ülkede Transvaal'ın doğu kesimlerinde altın madenin de bulunması ile bölge birçok altın bulma ümidiyle bölgeye gelen kişilerle dolmuştur. 1886 yılında Witwatersrand'ta ilk altının ortaya çıkarılması ile bölgede altına hücum olarak tanımlanan hareket başlatılmış, bu hücum Johannesburg şehrinin kurulmasına yol açmıştır. II. Boer Savaşı neticesinde bölgenin hakimiyetinin Büyük Britanya'ya geçmesi ile birçok yeraltı madeni gün yüzüne çıkarılmıştır. Apartheid döneminde madenlerden elde edilen gelirlerin büyük bölümü beyazlar arasında dağıtılmış, buna karşılık daha tehlikeli ve zor işlerde çalışan siyahi maden işçileri çok daha kötü maddi şartlarda çalışmak durumunda bırakılmıştır. Bu işlerde çalışanların çoğu da işçi olarak farklı ülkelerden gelen kişilerdi. Buna göre 1977 yılında 128.000 Lesotho vatandaşı madenlerde çalışmak üzere ülkeye gelmiştir.
Afrika kıtasının en büyük ekonomilerinden birine sahip olan ülke, Uluslararası Para Fonu'nun Ağustos 2016'da açıkladığı verilere göre Afrika kıtasının en büyük ekonomisi özelliğini Nijerya'dan alarak yeniden elde ettiği ifade edilmiştir.
Ekonomi > Yeraltı madenleri

Yeraltı madenleri açısında zengin bir ülke konumunda olan Güney Afrika Cumhuriyeti'nde ihracat gelirlerinin %40'ı ile %50'si arasındaki kazancı madenler oluşturmaktadır. Ülke gerçekleştirdiği krom ihracatı ile dünya genelinde gerçekleştirilen krom ihracatının %44'ünü tek başına sağlamaktadır. Bunun haricinde platin, vanadyum ve mangan ihracatı da ülke ekonomisinde önemli bir yer tutmaktadır. Ülkede yeraltı madeni olarak bulunan diğer madenler ise altın, elmas, kömür, demir cevheri, nikel, titanyum, antimon ve paladyum olarak listelenmektedir.
Öte yandan bugüne kadar bulunan dünyanın en büyük elması 1905 yılında Güney Afrika Cumhuriyeti'nde keşfedilmiş olup, 3.106 karatlık Cullinan elması 105 parçaya kesilmiştir. Söz konusu elmasın parçalarının bir bölümü İngiliz Kraliyet ailesine ait mücevherlerde kullanılmıştır.
Ekonomi > Tarım

Güney Afrika Cumhuriyeti'nde Gayri safi yurt içi hasılanın sadece %2,4'ü tarım faaliyetleri oluşturuyor olsa da, ülke dünyanın en büyük üçüncü tarım ürünleri ihracatçısı konumundadır. Ülke genelinde başta mısır ve buğday olmak üzere hububat ürünleri ile birlikte şeker kamışı, meyve ve sebze ekilip yetiştirilmektedir.
Ekonomi > Turizm

Turizm ülke için özellikle 20. yüzyıldan sonra önemli bir yer tutmaktadır. Ülkede Apartheid döneminin sona ermesi sonrası kalkan ambargoların da etkisi ile yurt dışından gelen turistler ülke için önemli bir gelir kaynağı haline gelmiştir. 2002 verilerin göre ülkeye söz konusu yılda altı milyon turist geldiği açıklanmış, 2005 yılında ise turizmin gayri safi yurt içi hasılasında oranı %7'ye çıkarak önemli bir artış gerçekleşmiştir. Ülkede çalışan toplumun %3 turizm sektöründe istihdam edilmiş konumdadır. Güney Afrika Cumhuriyeti'nde önemli turistik şehirlerden ve yerlerden bazıları şu şekildedir:
Amathole Dağları
Drakensberg
Durban
Kruger Ulusal Parkı
Namaqualand
Sun City
Vahşi Sahil
Witwatersrand
Ekonomi > İhracat

Ülke ekonomisinin en önemli ihracat ürünlerini altın, elmas, platin başta olmak üzere diğer metaller ve mineraller, makine ve ekipmanları oluşturmaktadır. Ülkenin 2013 verilerine göre ihracat yaptığı ilk dört ülke şu şekildedir:
Çin %32 

 A.B.D. %6.5 

 Japonya %5 

 Hindistan %4.7
Ekonomi > İthalat

Ülke ekonomisinin en önemli ithalat ürünlerini makine ve ekipmanları, petrol ürünleri, kimyasallar, gıda ürünleri ve bilimsel aletler oluşturmaktadır. Ülkenin 2013 verilerine göre ithalat yaptığı ilk beş ülke şu şekildedir:
Çin %16.2 

 Almanya %9.5 

 Suudi Arabistan %8 

 A.B.D. %7 

 Hindistan %4.8
Ulaşım > Havayolu

Merkezi Kempton Park'ta bulunan ve 1934 yılında kurulan South African Airways Güney Afrika Cumhuriyeti'nin havayolları şirketi konumundadır. Havayolu şirketi hem uluslararası hem de ulusal anlamda ülkenin en büyük havayolu şirketi olup, bünyesinde 65 uçak filosu barındırmaktadır. Ülke genelinde 2013 verilerine göre bulunan toplam 566 havalimanından en büyük iki tanesi Johannesburg'da bulunan OR Tambo International Airport ile Cape Town'da bulunan Cape Town International Airport havalimanlarıdır. Bu havaalanlarından yurt içi uçuşların yanı sıra kıta Afrika'sında yer alan Maputo, Nairobi, Lagos, Libreville, Entebbe, Cotonou, Lilongwe, Windhoek, Libreville gibi diğer ülke şehirleri ile diğer kıta şehirleri olan Perth, Peking, Washington, Mumbai, Londra ve Münih gibi şehirlere uçuşlar düzenlenmektedir.
Ülke genelinde mevcut olan söz konusu 566 havaalanından 144 tanesi asfalt piste sahip olup, geri kalan 422 havaalanı toprak pistlere sahiptir.
Ulaşım > Demiryolu

Ülke genelinde bulunan demiryolu hatları öncelikle Transnet Freight Rail tarafından işletilmektedir. Ülke genelinde var olan toplam 20.986 km demiryolu hattında genel itibarıyla mal taşımacılığı gerçekleştirilmektedir. Bunun haricinde aynı hatlar üzerinden gerçekleştirilen insan taşımacılığı ise Passenger Rail Agency of South Africa idaresinde gerçekleştirilmektedir.
Ülke genelinde bulunan demiryolu hatların çoğunluğu kuzey ve kuzeydoğu bölgelerinden geçmekte olup, ülkenin batı ve kuzeybatı bölgelerinde demiryolu hatları neredeyse bulunmamaktadır. Ülke demiryolu hatları üzerinden komşu ülkeler olan Mozambik, Esvatini, Zimbabve, Botsvana, Lesotho ve Namibya'ya da bağlanmış konumda olup, bu ülkelere de mal ve insan taşımacılığı yapılmaktadır.
Ulaşım > Karayolu

Güney Afrika Cumhuriyeti'nde trafik soldan akar. Ülke genelinde 2014 verilerine göre toplamda bulunan 747.014 km karayolundan 158.952 km'si asfaltlanmış konumdadır. Bu alanda özellikle büyük şehirler arasındaki karayolları iyi bir konumda olup, en uzun karayolu Cape Town ile Ermelo arasında bulunan ve National Route 2 olarak adlandırılan 2.190 km uzunluğundaki karayoludur. Ülkede bulunan otoyollar ücretli olup, söz konusu ücret aracın sınıfına göre alınmaktadır.
Ülkede özel araçların dışında toplu taşıma araçları da şehir içi taşımacılığında yer almakta olup, toplu taşımanın yetersiz kaldığı yerlerde de dolmuş ya da motorsuz araçlarla taşıma seçenekleri de bulunmaktadır. Motorsuz araç kullanımında da bisiklet Güney Afrikalılar'ın gündelik hayatında önemli bir yer tutmaktadır. Özellikle kırsal alanda yaşayanlar arasında bisiklet kullanımı yaygın bir konumdadır. Ülkede bisiklet ile karayollarında seyahat edenlerde artış yaşanması nedeniyle gerçekleşen kazalarda da birçok bisiklet sürücüsü hayatını kaybetmektedir.
Spor

Güney Afrika Cumhuriyeti'nde birçok toplumsal alanda olduğu gibi sportif faaliyetlerde de etnik gruplar arasında ayrım bulunmaktadır. Ülkedeki siyahi topluluklar arasında en sevilen spor dalı futboldur. Futbol beyaz topluluklar tarafından da sevilen ve gerçekleştirilen bir spor türü olup, futbol Apartheid döneminde ragbi kadar etnik ayrımdan fazla etkilenmemiştir. Ülke futbolu 1991 yılında kurulan Güney Afrika Futbol Federasyonu (South African Football Association) tarafından yönetilmektedir. Futbol Federasyonu ülkenin millî takımları ile birlikte ulusal alanda 3. Lig ile 5.lig arasındaki organizasyonları gerçekleştirmektedir. Güney Afrika futbolunun 1. ve 2. Lig organizasyonları National Soccer League adı verilen bir organizasyon tarafından gerçektirilmektedir. Ülkenin en üst profesyonel futbol ligini Premier Division adı verilen yapı oluşturmakta olup, 1996/1997 yılından itibaren organize edilen ülkenin en üst liginde on altı takım mücadele etmektedir. Ülkenin en başarılı futbol takımı ise elde ettiği altı şampiyonluk ile Mamelodi Sundowns takımıdır. Taraftarlar tarafından Bafana Bafana (Türkçe:bizim çocuklar) olarak adlandırılan Güney Afrika Cumhuriyeti millî futbol takımı Ağustos 2015'te açıklanan FIFA sıralamasında 72. sırada yer almakta olup, en yüksek sıralamasını 1996 yılında 19. olarak elde etmiştir. Ülke millî takımı 1998 FIFA Dünya Kupası ile 2002 FIFA Dünya Kupası'na katılma başarısını göstermiş, Afrika kıtasında ilk ülke olarak da bir dünya kupası organizasyonu yapmak ile görevlendirilmiş ve bunun sonucunda da 2010 FIFA Dünya Kupası'na ev sahipliği yapmıştır.
Özellikle beyaz topluluk arasında popüler olan spor dalları ragbi ve kriket olmuş, bu spor dalları futbolun aksine neredeyse tamamen beyaz topluluklar tarafından oynanmıştır. Günümüzde de ragbi daha çok Afrikaanca konuşan topluluklar arasında yaygın bir şekilde oynanırken, kriket geleneksel olarak İngilizce konuşan beyazlar arasında oynanmaktadır. Ülkede Springboks (Türkçe: Antiloplar) takma adıyla anılan Güney Afrika Millî Ragbi Birliği (South African Rugby Union) 1995 yılında kendi ülkelerinde ve 2007 yılında Fransa'da gerçekleştirilen Ragbi Dünya Kupası'nda şampiyon olmuştur.
Kültür

Güney Afrika Cumhuriyeti tarihsel gelişimi ve etnik çokluk nedeniyle ortak bir kültüre sahip bir topluluğa sahip değildir. Ülkede yaşayan topluluklar yaşanılan bölgeye ve topluma göre farklı gelenek ve kültürler gösterebilmektedir. Burada yaşanan ve dünya üzerinde çok az ülkede gözlemlenebilen bu çok kültürlülük nedeniyle ülke çoğu kez gökkuşağı ulusu olarak da adlandırılmaktadır.
Günümüzde hala yoksulluk ile yaşamlarını sürdüren siyahi ülke vatandaşları geleneksel müzik ve dans figürlerini devam ettirmektedirler. Şehirleşmenin ve Avrupai yaşamın sonucu olarak kaybolmaya yüz tutan gelenek ve göreneklerini ayakta tutmaya çalışan siyahi topluluklar içerisinde, resmi dil olarak kabul edilmeyen Khoisan dili hala kullanan belli bir grupta bulunmaktadır. Kültürleri olarak gördükleri anadillerinin kaybolmaması ve yok olmaması adına bu dili konuşan topluluklar 21. yüzyılda de mevcudiyetlerini devam ettirmektedirler.
Ülkede Avrupa kökenli olan beyazlar göç ettikleri bölgelerin ve ülkelerin kültürlerine göre yaşamlarını sürdürmektedir. Batı Avrupa, Kuzey Amerika ya da Okyanusya'da geçerli olan yaşam koşulları ve şekilleri burada yaşayan beyaz nüfus tarafından aynı şekilde uygulanmaktadır.
Apartheid döneminde renkliler olarak gruplandırılan topluluklar günümüzde beyaz topluluklar ile aynı şartlarda yaşamaya çabalamaktadır. Burada hakim olan ortak dil Afrikaancanın da etkisi ile renkliler siyahi topluluklardan ziyade beyaz topluluklar ile yakınlık kurmaktadırlar.
Ülkenin, çoğu Hindistan'dan olmak üzere, Asya kökenli toplulukları ise kendi gelmiş olduğu Asya bölgesindeki kültürlerini yaşamaya çaba göstermektedirler. Bu topluluklar kendi dillerini, dinlerini ve diğer kültürel miraslarını Güney Afrika Cumhuriyeti'nde devam ettirmektedirler.
Drakensberg Sıradağları
Güney Afrika'da nüfus yoğunluğu (2011)  <1 nüfus/km2
  1-3 nüfus/km2
  3-10 nüfus/km2
  10-30 nüfus/km2
  30-100 nüfus/km2
  100-300 nüfus/km2
  300-1000 nüfus/km2
  1000-3000 nüfus/km2
  >3000 nüfus/km2
Güney Afrika dillerinin dağılımı  Afrikaanca
  İngilizce
  Güney Ndebelece
  Xhosaca
  Zuluca
  Kuzey Sothoca
  Güney Sothoca
  Tswanaca
  Swatice
  Vendaca
  Tsongaca
  Baskın dil yok
Parow, Cape Town'daki Tygerberg hastanesi
Cape Town Üniversitesi
Jan van Riebeeck'in Ümit Burnu'na gelişini gösteren portre
Apartheid dönemi - Sadece beyazlar için uyarısını içeren bir tabela
Frederik Willem de Klerk ve Nelson Mandela bir arada (1992)
Cyril Ramaphosa 
Güney Afrika Cumhuriyeti devlet başkanı 
(2018 - ...)
Güney Afrika Cumhuriyeti illeri
Güney Afrika Cumhuriyeti ilçeleri
Johannesburg Menkul Kıymetler Borsası (JSE), 1,36 trilyon dolarlık piyasa değeri ile Afrika kıtasının en büyük, dünyanın ise 17. en büyük borsasıdır
Güney Afrika'da mısır tarlaları
African Rainbow Minerals ve Impala Platinum holdings limited'e ait olan Limpopo, Steelpoort'taki Two Rivers madeninin havadan görünümü.
Kruger Ulusal Parkı girişi
South African Airways Airbus A340 Münih Havaalanında
GAC demiryolu hattı
Gautrain yüksek hızlı banliyö demiryolu
GAC ulusal karayolu hatları
Johannesburg'daki Nelson Mandela köprüsü
2010 FIFA Dünya Kupası logosu
Enotriyalılar

Enotriyalılar, Enotri veya Oenotrialılar; Güney İtalya'da Paestum'dan Güney Kalabriya'ya kadarki bölgede yaşamış eski bir İtalik kabileydi. MÖ 6. yüzyıla gelindiğinde Enotriya halkı diğer İtalik kabilelerin içine karışmışlardı.
Etimoloji

Enotriyalı (Oenotrian) etnonimi için olası bir köken Antik Yunanca οἶνος (oînos, 'şarap') kelimesidir. Enotriyalılar, üzüm bağlarıyla zengin bir bölgede yaşıyordu ve Enotriya adı (Antik Yunanca Οἰνωτρῐ́ᾱ, Oinōtrĭ́ā) zamanla Güney İtalya'nın tamamına karşılık gelir oldu. Hesychius, bir tür asma kazığı olan οἴνωτρον (oínōtron) kelimesnden bahsetmektedir.
Tarih

Enotriyalıların; Tiren Denizi bölgesinin Ligurya'dan Sicilya'ya kadar olan (Ligur/Sikan katmanı) kısmında yaşamış olan Ön-Latin'den farklı, çok eski bir etno-dilsel grubun güney kolunu temsil ettiği düşünülmektedir. Genellikle Pelasglara ait gibi tasvir edilirler. Antoninus Liberalis ve Hellanicus'a göre gelişleri, MÖ 1260 dolaylarında Elimlerin Sicilya'ya göçüne sebep olmuştur.
MÖ 1. yüzyıldan antik dönem yazarları Enotriya (Oenotria) adının; Yunanistan'daki Arcadia, Mora'dan göç eden Likaon'un elli oğlundan en genci olan Oenutrus'tan aldığını söylerler. Ancak Tortora'daki eski Enotriya yerleşiminde bulunan MÖ 6. veya 5. yüzyıldan kalma yazıtlar bir İtalik dil konuştuklarını gösteriyor.
Vergilius (MÖ 70-21); onlardan, liderleri Italus'a ithafen topraklarına İtalya diyen insanların ataları olarak bahsediyor. Yaşlı Plinius (MS 23-79), "Velia'nın karşısında Pontia ve Isacia vardır ve ikisi de Oenotrides 'Oenutrus oğulları' olarak bilinmektedir, İtalya'da önceden Enotriyalıların yaşadığının kanıtı" demiştir.
Yunanların Metapontum gibi ilk istikrarlı kolonilere yerleşmesi, Enotriyalıları iç kısımlara sürdü ve Yunan kolonileriyle bir yıpratma savaşı başlattı.
MÖ 5. yüzyıldan itibaren Enotriyalılar, Lukanların baskısından dolayı kayboldular.
Dil

Ayrıca bakınız: Pre-Samnitçe
1991'de Tortora, Kalabriya'daki eski bir Enotriya yerleşim yerinde MÖ 6. veya 5. yy'dan kalma yazıtlar keşfedildi ve Enotriya halkının bugün Enotriyaca denen bir İtalik dil konuştuğu anlaşıldı.
Emirdağ

Başlığın diğer anlamları için Emirdağ (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Emirdağ |
| --- | --- |
İlçe
 Türkiye'de bulunduğu yer
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Afyonkarahisar
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Osman Bilici
 • Belediye başkanı: Serkan Koyuncu(AK Parti)
Yüzölçümü
 • Toplam: 2213 km²
Rakım: 970 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 37.817
 • Kır: -
 • Şehir: -
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 03600
İl alan kodu: 0272
İl plaka kodu: 03
Resmî site Emirdağ Belediyesi   T.C. Emirdağ Kaymakamlığı
Emirdağ, Afyonkarahisar'a bağlı bir ilçedir.
Konum

Ege Bölgesi'nin kuzeydoğusunda, İç Anadolu Bölgesi sınırında yer alır. Afyonkarahisar'a 73 km, Eskişehir'e 110 km, Ankara'ya 186 km, İzmir'e 396 km, İstanbul'a 440 km, Konya'ya ise 225 km uzaklıktadır.
Batısında Afyonkarahisar ili Bayat ilçesi, güneyinde Bolvadin, Sultandağı ilçeleri ve doğusunda Konya ili Çeltik ilçesi, güneydoğusunda Yunak ilçesi, kuzeyinde Eskişehir ili Sivrihisar ve Çifteler ilçeleri, kuzeybatısında ise Han ilçesi ile komşudur.
İsmin ortaya çıkışı ile ilgili iddialar

Türkmenler, 1071’den önce Türkistan’dan Orta Toroslarda bulunan dağ serisi üzerinden Horasan’a gelirler. Daha sonra bugünkü Irak Suriye bölgesine gelerek, Musul-Kerkük ve Halep-Şam’da oldukça fazla Türk
nüfusu oluştururlar. Alparslan, Halep’teki, Şam’daki, Musul’daki ve Kerkük’teki
Türkmenleri toplayarak ordu kurar.  Arap aşiretlerinin Türkleri soylu kabul etmek istememeleri nedeniyle, Alparslan’ın ordusunda hiç Arap asker yoktur. Alparslan, Türkmen askerlerle Kubbetül İslam denilen Ahlat’a gider. Türkmenler önceden yerleştikleri yere Türkistan’dan geldikleri bölgenin ismini veriyorlardı. Buralara Kariyeyi Eymür ismini verirler. Eymür ismi daha sonra Emir kelimesine dönüşüyor.
Diğer bir iddia ise, Bolybotum (Bolvadin) savaşından Selçuklu sultanı Müizzeddin Melikşah'ın komutanlarından Emir Mengücek'in çekildiği dağlara ise Emirdağı ismi verilmiş, ismini bu dağdan almıştır.