Melias
Lykandos'un kuruluşu

Bununla birlikte, 907 veya 908'de, Stratigos Eustathios Argyros müdahalesiyle Ermeni mülteciler, İmparator Leon tarafından affedildiler ve onlara sınır illeri yarı yurtluk olarak verildi: Vasak, Grigorik ve Pazunes isimli üç kardeş, Sebasteia themasının tourma'sı ile sınır oluşturan Larissa Kalesi'ne yerleşti ve burası Kleisura (müstahkem sınır bölgesi) oldu, İsmail (muhtemelen bir Arap-Ermeni) Sempozyum'un terk edilmiş alanını devraldı ve Melias, Hadath Geçidi etrafındaki dağlık sınır bölgesini kapsayan "Euphrateia Boğazları (Trypia, Arapça al-Durub) ve çorak alanların tourmarches'i" olarak atandı. Bu küçük sınır lordlarından yalnızca Melias bu görevi elinde uzun süre tuttu: 909 yılında İsmail bir Melitene saldırısında ölürken, Vasak 913 yılında muhtemelen Konstantinos Dukas'ın başarısız gasp girişimine katılımı nedeniyle ihanet ile suçlandı ve sürgün edildi.
Melias kısa bir süre sonra eski ve terk edilmiş Lykandos'un kalesini işgal etti, yeniden tahkim etti ve karargahı yaptı. İmparator Leon, orayı ve etrafındaki bölgeyi kleisoura seviyesine yükseltti. Ertesi 10 yıl boyunca Ermeni mülteciler yerleştirildi, Araplara karşı saldırıların ana Bizans üssü oldu. Aynı şekilde, Melias Tzamandos ve Symposion'un dağlık bölgesini işgal etmek için ilerledi ve oralar sırasıyla kleisoura ve tourma oldular. Bu yeni vilayetin ve Melias'ın faaliyetlerinin, sınır bölgesi (Thughur) Arap emirlikleri üzerinde yarattığı tehdit, Melias'ın sahib al-Durub ("Boğazların Lordu") olarak adlandırıldığı Arap kaynaklarında da zikredilmektedir. 909 ya da 912 yılında, Rüstem ibn Baradu tarafından komuta edilen büyük bir saldırı ona karşı düzenlendi, fakat geri püskürtüldü. 914/5 yılında, Tarsus Arapları Tzamandos'a saldırıp orayı alıp, yağmaladılar, fakat Melias ve adamları buna karşılık olarak Maraş (Germanikeia, modern Kahramanmaraş) topraklarına kadar akınlar düzenlediler, geri geldiklerinde yanlarında 50,000 esir olduğu söylenir.
Maraş'a karşı başarılarını duyulmasıyla, Lykandos kleisoura'su 916 yılında tam bir thema oldu, kendisi de önce patrikios ve sonra magistros unvanlarıyla bu themanın Stratigos'u oldu. Ertesi yıl, Melias ve birlikleri, 20 Ağustos 917 günü Achelous'ta gene büyük bir felaketle sonuçlanan Bulgaristan'a karşı seferde yer aldılar.
Melias, tekrar İoannis Kurkuas'ın seferlerinde ortaya çıkar, bu seferlerde önemli bir rol oynamıştır. 927 yılında, Kurkuas ve Melias, Melitene'ye saldırdılar ve şehre saldırmayı başarırlarken, iç kale direnmiştir. Sonuçta, Melitene Bizans İmparatorluğu'na vassal olmaya söz vermiştir. Melitene kısa bir süre sonra bu anlaşmadan caydığında Bizans kuşatmasıyla karşılaşmıştır. Arap anlatımlarına göre, Melias, bazı birliklerini zanaatkâr olarak gizleyerek şehre sızmaya çalışmış ama bu manevrası ortaya çıkmıştır. Bununla birlikte, şehir kısa bir süre sonra bir Bizans garnizonuna ev sahipliği yapmayı kabul etmiştir. 930 yılında Melias Samosata yakınlarındaki bölgeyi talan etmiş fakat Arap general Nedim tarafından mağlup edilmiş ve bir oğlu esir alınığ Bağdat'a götürülmüştür. En son 19 Mayıs 934'te Melitene'nin nihai olarak ele geçirilmesine yol açan seferin başlangıç aşamalarına katıldığı biliniyor, ancak ne Arap ne de Bizans kaynakları bu olay sırasında veya sonrasında ondan bahsetmememektedir ve buda onun o zamanlar ölmüş olduğunu göstermektedir.
Melias'ın soyundan gelenler Lykandos'da ve Bizans ordusunda önemli bir rol oynamaya devam etmişlerdir: bir başka Melias'ın İoannis Çimiskes ile hem II. Nikiforos'un (963-969 arası hükümdar) hükümdarlığında hem de Çimiskes'in (969-976 arası hükümdar) kendi hükümdarlığında hizmet vermiştir. Ayrıca, Melias'ın anılarının, Akritik destan Digenis Akritas'taki akritai Melementzes'nın kişiliğnde korunmuş olduğu ileri sürülmüştür.
Melias'ın hayatının çok büyük kısmını geçirdiği Arap-Bizans sınır bölgesi