stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Belarus tarihi
Beyaz Rusların kökeni

Beyaz Rusların ataları Rusların ve Ukraynalıların da ataları olan Doğu Slavları'dır. 9. yüzyılın sonunda bölgede İsveç kökenli Varegler tarafından Polotsk ve Turov prenslikleri kurulduysa da 10. yüzyılın sonunda bu prenslikler Kiev Knezliği'ne bağlandılar. 10. yüzyılda bu bölge Bizans İmparatorluğu tarafından vaftiz edilen Kiev Knezi I. Vladimir tarafından 988 yılından başlayarak Hıristiyanlaştırıldı. 1237 yılında bu prenslikler daha sonra Polotsk Prensliğinden ayrılan Minsk ve Vitebsk prenslikleriyle birlikte özerkliklerini kazandılarsa da aynı yıl Altın Orda Devleti'nin vasalı oldular. Ancak bölge 1239-1320 yılları arasında Litvanya Büyükdüklüğü tarafından fethedildi. Litvanyalılar, devletlerinin başkentlerini Kernavė'den önce Grodno (Beyaz Rusça: Hrodna)'ya, sonra Novogrudok (Beyaz Rusça: Navahrudak)'a taşıdılar ve devletin resmi dili Beyaz Rusça oldu. Ancak 14. yüzyılda devletin başkenti önce Trakai'ye, sonra Vilnius'a taşınınca ve Litvanyalılar paganlıktan önce Ortodoksluğa, sonra Lehlerin etkisiyle 15. yüzyılda Katolikliğe geçince, bu durum Ortodoks inancını büyük ölçüde koruyan Beyaz Ruslar'ın tepkisini çekti. Bugünkü Belarus'u oluşturan bölge Litvanya'ya bağlı Brześć Litewski (Bugün Brest), Vitebsk (Beyaz Rusça: Viciebsk), Novogrudok, Minsk (Beyaz Rusça: Mensk), Polock (Polotsk), Mscislaw (Mstislavl) ve Wilno (Vilnius) illerine bölündü.
1386 yılında Litvanya Büyükdükü Jogalia, II. Wladyslaw adıyla Lehistan Kralı olunca, 2 ülke arasında Jagiellon Hanedanı aracılığıyla kişisel birlik kuruldu. Bu birliktelik 1569 yılında Lublin Birliği antlaşmasıyla kalıcı bir birlikteliğe dönüştü. Litvanya'nın kalıcı birliğe yanaşmada güçlük çıkarması 1567'de Podlasya, Volinya, Podolya ve Kijow (Kiev) illerinin Lehistan Kralı II. Zygmunt tarafından ele geçirilmesine yol açtı. Bu arada daha sonra Rus Çarlığı'na dönüşecek olan Moskova Knezliği'nin tehdidi artmaya başladı. 1514 yılında Smolensk'i ele geçiren Ruslar, 1535 yılında Vilnius'a kadar geldiler. Ruslar, Livonya Savaşı (1558-1582) sırasında 1563'te Polotsk'u işgal ederek Litvanya ordusunu Vilnius'a kadar sürdülerse de Lehler 1572 yılından itibaren Belarus'u geri aldılar ve hatta 1581 yılında Rusya'nın Velike Luki ve Sokol kentlerini işgal edip, Pskov kentini kuşattılar.
18. yüzyıl

1700-1721 arasında yapılan Büyük Kuzey Savaşı'nda Belarus, 1702'de Stanisław Leszczyński'yi Lehistan tahtına geçirmek isteyen İsveç Kralı XII. Karl tarafından işgal edildi. Bu işgalden İsveç ordusunun Rus Çarı I. Petro'ya yenildiği 1709'daki Poltava Savaşı'yla kurtulsa da bölge harabeye döndü ve Leszczyński, 5 sene hüküm sürdükten sonra aynı zamanda Saksonya Kralı olan II. Augustus'a tahtını kaptırdı.
Stanisław Leszczyński, Fransa'nın desteğiyle II. Augustus'un ölümünden sonra yeniden tahta geçti. Ancak, III. Augustus'u tahta geçirmek isteyen Rusya, I. Petro-Litvanya'ya girerek Lehistan Veraset Savaşları'nı başlattı. 5 yıl süren savaş sırasında ülke bölge yeniden harap oldu ve savaş Leszczyński'nin 1736'da Lehistan tahtından vazgeçip Lorraine-Bar dükü olmasıyla sona erdi.
Hükümdarlar

Włodzimierz I Wielki 980-1015
Wsiesław Briaczysławowic 1044-1101
Mendog 1246-1254, 1254-1258
Wojszwiłk 1254, 1258-1263
Treniota 1263-1264
Dowmunt 1281-1285
Witenes 1293-1316
Giedymin 1316-1341
Olgierd 1345-1377
Władysław II Jagiełło 1377-1381, 1382-1392
Kiejstut 1381-1382
Witold 1392-1430
Zygmunt Kiejstutowicz 1432-1440
Kazimierz IV Jagiellończyk 1440-1492
Aleksander Jagiellończyk 1492 - 1506
Zygmunt I Stary 1505 - 1548
II. Zygmunt August 1545(crowned 1530)–1572
III. Henryk Walezy 1573-1574
Stephen Báthory 1576-1586
Zygmunt III Waza 1587-1632
Władysław IV Waza 1632-1648
Jan II Kazimierz Waza 1648-1668
Michał Korybut Wiśniowiecki 1669-1673
III. Jan Sobieski 1674-1696
II. August 1697 - 1706, 1709-1733
Stanisław Leszczyński 1704-1709, 1733 - 1736
August III Sas 1733-1763
Stanisław August Poniatowski 1764-1795
Stanisław Bułak-Bałachowicz 1920
Lucjan Żeligowski 1920-1921
Piotr Maszerau 1965-1980
Stanisłaŭ Šuškievič1991-1994
Alaksandar Łukašenka 1994
Iwonka Szymaniec-Surwiłła 1997
| g t Avrupa tarihi |
| --- | --- |
Egemen devletler:  Almanya  Andorra  Arnavutluk  Avusturya  Azerbaycan  Belarus  Belçika  Birleşik Krallık  Bosna-Hersek  Bulgaristan  Çekya  Danimarka  Ermenistan  Estonya  Finlandiya  Fransa  Gürcistan  Hırvatistan  Hollanda  İrlanda  İspanya  İsveç  İsviçre  İtalya  İzlanda  Karadağ  Kazakistan  Kıbrıs Cumhuriyeti  Kuzey Makedonya  Letonya  Lihtenştayn  Litvanya  Lüksemburg  Macaristan  Malta  Moldova  Monako  Norveç  Polonya  Portekiz  Romanya  Rusya  San Marino  Sırbistan  Slovakya  Slovenya  Türkiye  Ukrayna  Yunanistan  Vatikan 
Sınırlı tanınmışolan devletler:  Abhazya  Güney Osetya  Kosova  Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti  Transdinyester 
Bağımlı ve diğer bölgeler:  Åland  Aynoroz  Cebelitarık  Faroe Adaları  Gagavuzya  Guernsey  Jersey  Man Adası  Svalbard 
Lublin Birliği
Beresteczko Savaşı
Janusz Radziwiłł
Lehistan Kralı II. Jan Kazimierz Vaza
Leh komutan Jan Paweł Sapieha
Uğur Uçar

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Doğum tarihi:  5 Nisan 1987 (37 yaşında)
Doğum yeri:  Bakırköy, İstanbul, Türkiye
Boyu:  1,80 m (5 ft 11 in)
Mevkii:  Sağ bek
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Pendikspor (teknik direktör)
Altyapı kariyeri
1999-2004:  Galatasaray
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2004-2010 |  Galatasaray |  60 |  (0) |
| 2006-2007 |  → Kayserispor (kiralık) |  22 |  (0) |
| 2010-2011 |  Ankaragücü |  33 |  (0) |
| 2012-2014 |  Kardemir Karabükspor |  42 |  (0) |
| 2014-2021 |  İstanbul Başakşehir FK |  87 |  (0) |
| 2021-2022 |  Pendikspor |  6 |  (0) |
| Toplam |   |  250 |  (0) |
Millî takım kariyeri‡
| 2002 |   Türkiye U-16 |  10 |  (1) |
| 2002-2004 |   Türkiye U-17 |  38 |  (0) |
| 2003-2005 |   Türkiye U-18 |  11 |  (0) |
| 2004 |   Türkiye U-19 |  2 |  (0) |
| 2005 |   Türkiye U-20 |  7 |  (0) |
| 2005-2008 |   Türkiye U-21 |  20 |  (0) |
| 2011-2015 |   Türkiye A2 |  2 |  (0) |
| Toplam |   |  90 |  (1) |
Teknik direktörlük kariyeri
2022-2023:  Pendikspor (yardımcı)
2023-2025:  Eyüpspor (yardımcı)
2025-:  Pendikspor
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Uğur Uçar (d. 5 Nisan 1987, İstanbul), Türk eski futbolcu ve teknik direktördür.
Futbolculuk kariyeri > Kulüp takımları kariyeri

Galatasaray altyapısında yetişip 2004 yılından itibaren A takımda forma şansı bulan isimlerden biri olan Uğur Uçar, savunmanın sağında görev yapmaktadır ve 2006-07 sezonunda, Eric Gerets döneminde, Kayserispor'a kiralanmıştır.
Karl-Heinz Feldkamp ile beraber tekrar Galatasaray'a dönen Uğur, 2007-08 sezonunda defansın vazgeçilmezi oldu. Üç yıldır ümit millî takımda da forma giyen Uğur, karlı zemin nedeniyle ertelenmesi istenen Konyaspor maçında Batista ile çarpışarak diz kapağını kırdı.
Yaklaşık 1 yıl süre sakatlık geçiren Uğur Uçar, 5 Şubat 2009 tarihli antrenmana fizyoterapistler eşliğine katılmıştır. 21 Şubat 2009'da takımla birlikte çalışmalara başlamıştır. Uğur Uçar'ın sahalara dönüşü, 2008-09 sezonunun son maçı olan Sivasspor karşılaşmasında olmuştur.
23 Haziran 2010 tarihinde 1,3 milyon TL bedelle Galatasaray'dan, Ankaragücü 'ne transfer edildiği açıklanmıştır. 2011-12 sezonu öncesinde şike soruşturması kapsamında ifadesine başvurulmak üzere İstanbul Emniyet Müdürlüğü'ne çağrıldı. Soruşturma sonrası medyaya kendisine şike teklif edildiği fakat kabul etmediğini açıkladı. Ankaragücünde 2011-12 sezonunda yaşanan ekonomik sorunlar yüzünden alacaklarını tahsil edemediği için takım arkadaşı Özgür Çek'le beraber noter aracılığıyla sözleşmelerini feshettirdi.
2011-12 sezonunun ara transfer döneminde eski takımı Galatasaray'la anlaşıldığı duyuruldu. Bu transferin daha sonra gerçekleri yansıtmadığını ve medya'nın çıkardığı haber olduğu açıklandı. Daha sonra aynı transfer döneminde Galatasaray'dan eski teknik direktörü olan Bülent Korkmaz'ın çalıştırdığı Kardemir Karabükspor'a transfer oldu. Kardemir Karabükspor da 2,5 sezonda 39 lig maçında oynamıştır.2014-2015 sezonunun başında eski takım arkadaşı Ferhat Öztorun ile İstanbul Başakşehir FK'ya transfer olmuştur.
2012 yılında İşler Güçler dizisinin bir bölümüne konuk oyuncu olmuştur.
Futbolculuk kariyeri > Millî takım kariyeri

88 kez millî takımlara çağrılan Uğur Uçar, 9 kez Türkiye U-16, 35 kez Türkiye U-17, 9 kez Türkiye U-18, 1 kez Türkiye U-19, 7 kez Türkiye U-20, 18 kez Türkiye U-21 ve 2 kez de Türkiye A2 forması olmak üzere toplam 81 kez millî formayı giymiştir ve bu müsabakalarda 1 gol kaydetmiştir.
8 ve 9 Şubat 2011 tarihlerinde Belarus ile Antalya'da oynanan özel karşılaşmalarda ilk kez Türkiye A2 millî takımı aday kadrosuna davet edilmiştir.
İstatistikleri > Kulüp takım istatistikleri

| Profesyonel kariyeri> Sezon | Profesyonel kariyeri> Kulüp | Ulusal ligler> Lig kademesi | Ulusal ligler> Maçlar | Ulusal ligler> Goller | Türkiye Kupası> Maçlar | Türkiye Kupası> Goller | Uluslararası ligler> Lig kademesi | Uluslararası ligler> Maçlar | Uluslararası ligler> Goller | Toplam> Maçlar | Toplam> Goller |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2003-04 | Galatasaray |  Süper Lig | 1 | 0 | - | - |  Avrupa | - | - | 1 | 0 |
| 2004-05 | Galatasaray |  Süper Lig | 6 | 0 | 2 | 1 |  Avrupa | ? | ? | ? | ? |
| 2005-06 | Galatasaray |  Süper Lig | 17 | 0 | 2 | 1 |  Avrupa | 2 | 0 | 21 | 1 |
| Toplam | Toplam | - | 24 | 0 | 4 | 1 | - | ? | ? | ? | ? |
| 2006-07 | → Kayserispor (kiralık) |  Süper Lig | 22 | 0 | 5 | 0 |  Avrupa | - | - | 27 | 0 |
| Toplam | Toplam | - | 22 | 0 | 5 | 0 | - | - | - | 27 | 0 |
| 2007-08 | Galatasaray |  Süper Lig | 21 | 0 | 4 | 0 |  Avrupa | 4 | 0 | 29 | 0 |
| 2008-09 | Galatasaray |  Süper Lig | 1 | 0 | - | - |  Avrupa | - | - | 1 | 0 |
| 2009-10 | Galatasaray |  Süper Lig | 14 | 0 | 6 | 0 |  Avrupa | 4 | 0 | 24 | 0 |
| Toplam | Toplam | - | 35 | 0 | 10 | 0 | - | 8 | 0 | 54 | 0 |
| 2010-11 | MKE Ankaragücü |  Süper Lig | 25 | 0 | 4 | 0 |  Avrupa | - | - | 29 | 0 |
| 2011-12 | MKE Ankaragücü |  Süper Lig | 8 | 0 | - | - |  Avrupa | - | - | 8 | 0 |
| Toplam | Toplam | - | 33 | 0 | 4 | 0 | - | - | - | 37 | 0 |
| 2011-12 | Kardemir Karabükspor |  Süper Lig | - | - | - | - |  Avrupa | - | - | - | - |
| Toplam | Toplam | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - |
Güncelleme 26 Aralık 2011
İstatistikleri > Millî takım istatistikleri

| No>  | Tarih | Millî takım | Maç sayısı | Gol sayısı |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 2002 |  Türkiye U-16 | 9  | 1 |  |  |  |  |  |  |  |
| 2. | 2002-2004 |  Türkiye U-17 | 35  | 0 |  |  |  |  |  |  |  |
| 3. | 2004-2005 |  Türkiye U-18 | 9  | 0 |  |  |  |  |  |  |  |
| 4. | 2004 |  Türkiye U-19 | 1  | 0 |  |  |  |  |  |  |  |
| 5. | 2005 |  Türkiye U-20 | 7  | 0 |  |  |  |  |  |  |  |
| 6. | 2005-2008 |  Türkiye U-21 | 18  | 0 |  |  |  |  |  |  |  |
| 7. | 2011 |  Türkiye A2 | 2  | 0 |  |  |  |  |  |  |  |
| Toplam | Toplam | Toplam | 81 | 1 |  |  |  |  |  |  |  |
Güncelleme 26 Aralık 2011
Başarıları

Süper Lig (2): 2005-06, 2007-08
Türkiye Kupası: 2004-05
Süper Lig 2019-20
2. Lig Şampiyonluk 2021-22
I. Charles
Çocukluğu ve ilk gençliği

İskoçya kralı VI. James ve Danimarkalı Anne'nin ikinci oğlu olarak 19 Kasım 1600 tarihinde İskoçya'da Dunfermline Sarayı'nda dünyaya geldi.. Charles doğduğunda babası VI. James adı ile İskoçya Kralı idi ve daha İngiltere Kralı olmamıştı. 23 Aralik 1600'da Edinburg'da İskoçya Kraliyet sarayı olan Holyrood Sarayı'nda bir Protestan vaftiz töreni ile Ross Piskoposu David Lindsay tarafından vaftiz edildi. İskoçya krallarının ikinci erkek çocuklarına verilen "Ormond Markisi", "Ross Kontu" ve "Ardmannoch Lordu" unvanlarını taşımaya başladı.
Charles çok zayıf ve hastalıklı bir çocukluk geçirmişti. Babası Nisan 1603'te karısı ve diğer çocukları ile İngiltere'ye Londra'ya İngiltere Krallığı tahtına geçmek için gittiğinde bile uzun seyahate sağlığı uygun olmayacağı için Charles babasının yakın arkadaşı olan Dunfermline Kontu Lord Fyvie himayesinde İskoçya'da bırakıldı. 1604'un başlarında Charles 3,5 yaşında iken Dunfermline Sarayı'nın büyük salonun bir tarafından diğer tarafına hiç yardım görmeden yürüyebilmekte idi. Bu Charkes'in sıhhatinin seyahat için yeterli iyilikte olduğuna bir gösterge sayılarak Charles Londra'ya ailesinin yanına gönderildi. İngiltere'de saraylı Birinci Monmouth Kontu Sir Robert Carey'nin karısı Lady Carey Charles için mürebbiye ve bakıcı seçildi. Bu hanım Charles'a sert İspanyol sahtiyanından yapılmış ve ayak bilekleri bronz levhalarla desteklenmiş özel ayakkabılar giydirip onlarla eksersiz yaptırarak ayak ve ayak bileklerini kuvvetlendirip hemen hemen normal yürümesini sağladı. Charles'ın konuşma gelişmesi de yavaş oldu. Hayatının tümünde Charles'ın konuşması gayet yavaş ayrık kelimelerle oluşurdu ve hatta kekeme idi.
Ocak 1605'te geleneksel olarak İngiltere Kral'larının ikinci erkek oğullarına verilen York Dükü unvanı ve "Bath Şövalyesi" şeref unvanı Charles'a verildi. Bir Presbiteryen Protestan mezhebinden İskoç olan Thomas Murray Charles'a hoca olarak seçildi. Charles o zamanın iyi eğitimi olarak kabul edilen Klasik Latince ve Yunanca, Avrupa dilleri, matematik ve din konularında dersler almaya başladı. 1611'de Charles İngiltere Krallığı'nın en yüksek şerefi olan "Dizbağı Nişanı" verilip "Dizbağı Şövalyeliği" ile taltif edildi. Sonunda Charles fiziksel zayıflıklarına galip geldi. Çok iyi bir at binici; iyi bir tüfek ve ok atıcı silahşor oldu ve eskirim dersleri alıp iyi kılınç kullanır oldu.
Charles'ın Prens Henry Frederick adlı bir ağabeyi vardı. Charles ağabeyini çok sevip sayardı ve onu kendine örnek olarak kabul etmişti. Charles'ın zayıf nahif bünyesi ve nispeten kısa boyuna kıyasla, ağabeyi Prens Henry Frederick gayet boylu boslu, yakışıklı, gayet zeki ve asiller ile halk arasında gayet popülerdi. Prens Henry Frederick, İskoçya Krallığı veliahtı idi. Babası James İngiltere Kralı olunca Prens Henry Frederick İngiltere Krallığı için veliaht olarak Galler Prensi yapıldı. Fakat Kasım 1612 başlarında Prens Henry Frederick birbenbire hiç beklenmedik bir anda, daha 18 yaşında iken tifodan öldü. Kralın en büyük yaşayan oğlu olarak Charles hemen Kral I. (ve VI.) James'in İngiltere Krallığı ve İskoçya Krallığı için veliaht oldu. Bu sırada Charles iki hafta sonra 12 yaşına girecekti.
Tutukluluk, yargılanma ve idamı

İngiltere'de iç savaş döneminde kral I. Charles Londra'da Parlamento'nun seçtiği bir Yüksek Yargıçlar Kurulu tarafından "vatana ihanet" suçu ile yargılanmış; suçlu bulunarak 30 Ocak 1649 tarihinde kafası kesilerek idam edilmiştir.
Çocukları

I. Charles'ın 9 tane çocuğu olmuştur. Bunlardan iki tanesi doğumda veya doğumdan hemen sonra ölmüşlerdir. Diğerlerinden ikisi ise sonradan İngiltere Kralı olmuşlardır:
| İsim | Doğum tarihi | Ölüm tarihi | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| Charles James, Cornwall Dükü ve Rothesay Dükü | 13 Mayıs 1629 | 14 Mayıs 1629 | Doğduğu gün ölmüştür. Mezarındaki ismi "Charles, Galler Prensi". |
| II. Charles | 29 Mayıs 1630 | 6 Şubat 1685 | Eşi: Bragançalı Catherine (1638–1705). Evlenme: 1662. Doğup yaşayan çocukları yok. |
| Orange Prensesi Mary | 4 Kasım 1631 | 24 Aralık 1660 | Eşi: I. William Orangelı (1626–1650) Evlenme 1641. Tek bir erkek çocuk III. William. |
| II. ve VII. James | 14 Ekim 1633 | 6 Eylül 1701 | Eşi: (1) Anne Hyde (1637–1671) evlilik 1659. Çocukları oldu. Bunlar arasında II. Mary ve Anne (Büyük Britanya Kraliçesi); (2) Mary Modenalı (1658–1718). Evlenme: 1673. Çocukları var. |
| PrensesElizabeth Stuart (1635–1650) | 29 Aralık 1635 | 8 Eylul 1650 | Çocukları yok. |
| Prenses Anne (1637–1640) | 17 Mart 1637 | 5 Kasım 1640 | Küçük yaşta öldü. |
| Prenses Catherine | 29 Haziran 1639 | 29 Haziran 1639 | Doğduğu gün ölmüştür. |
| Henry Stuart, Gloucester Duku | 8 Temmuz 1640 | 13 Eylül 1660 | . |
| Prenses Henrietta Anne | 16 Haziran 1644 | 30 Haziran 1670 | Eşi: I. Filip, Orléans Dükü (1640–1701). Evlenme: 1661. Çocukları var. |
Armaları

York Dükü iken arması (1611-1612)
İngiltere Krallığı veliahdı ve Galler Prensi iken arması (1610-1688)
İskoçya dışında I. Charles'ın kullandığı krallık arması (1625-1649)
İskoçya içinde I. Charles'ın kullandığı krallık arması (1625-1649)
Dış kaynaklar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları mevcuttur.
Carlton, Charles (1995). Charles I: The Personal Monarch (2. ed.) (İngilizce). Londra: Routledge. ISBN 0-415-12141-8.
Cust, Richard (2005). Charles I: A Political Life (İngilizce). Harlow: Pearson Education. ISBN 0-582-07034-1.
Gillespie, Raymond (2006). Seventeenth Century Ireland (3. ed.) (İngilizce). Dublin: Gill & McMillon. ISBN 978-0-7171-3946-0.
Gregg, Pauline (1981). King Charles I (İngilizce). Londra: Dent. ISBN 0-460-04437-0.
Hibbert, Christopher (1968). Charles I (İngilizce). Londra: Weidenfeld ve Nicolson.
Howat, G. M. D. (1974). Stuart and Cromwellian Foreign Policy (İngilizce). Londra: Adam & Charles Black. ISBN 0-7136-1450-1.
Loades, D. M. (1974). Politics and the Nation (İngilizce). Londra: Fontana. ISBN 0-00-633339-7.
Smith,, David L. (1999). The Stuart Parliaments 1603–1689 (İngilizce). Londra: Arnold. ISBN 0-340-62502-3.
Charles, babası I. (VI.) James ve annesi Anne Danimarkalı yak. 1612 (Gravür:Simon de Passe)
I. Charles portresi 1628 Ressam:Gerrit van Honthorst
Kral I. Charles’ın bir gravür resmi
I. Charles "Aziz George" olarak ejderhayı öldürmesi (1629–1630) Ressam: Rubens
I. Charles döneminde basılmış 6 peni sikkesi
I. Charles Aziz Antoine ile (1633) Ressam: Anthony van Dyck , 1633
I. Charles Üç Pozda'Ressam:Anthony van Dyck, 1635–36
1. Staffordshire Kontu Thomas Wentworth
William Laud
Kral I. Charles "Dizbağı Nişanı" mavi kuşağı ile Edgehill Muharebesi'nden önce Ressam: Charles Leandseer
I. Charles at üzerinde Kraliyetçi Ordusunun başında (1644)Ressam: Wenceslaus Hollar
I. Charles’ın yargılanması 1649 (Ressam: Edward Bower)
I. Charles mahkeme salonunda (I. Charles sanık locasında arkasından görüntü ve Yüksek Adalet Mahkemesi yargıçlar heyeti
I. Charles’ın idamı. O zamanda Almanya'da hazırlanmış gravür.
I. Charles'ın ilk beş çocuğu, 1637. Soldan sağa: Mary, II. James, II. Charles, Elizabeth Stuart (1635–1650) ve Anne (1637–1640) Ressam:Anthony van Dyck
Gagavuzya çatışmaları

Gagavuzya çatışmaları (Gagavuzca: Gagauziya çatışmaları; Rumence: Conflictul din Găgăuzia), Moldova SSC'si ile (sonradan bağımsız Moldova Cumhuriyeti) ve Moldova'da daha fazla özerklik isteyen Gagavuz nüfusu arasında bir çatışmaydı. Sovyetler Birliği içinde kalmak amacıyla Moldova'dan ayrı Gagavuz Cumhuriyeti'nin ilanıyla doruğa ulaştı; ancak Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından Gagavuz Cumhuriyeti fiilen bağımsız bir devlet haline geldi. Gagavuzya'nın resmi olarak ülke içinde bir özerk bölge olarak tanındığı 1995 yılında Moldova'ya resmen yeniden entegre edildi.
Klasik mekanik tarihi

Bu maddede klasik mekanik tarihi anlatılmaktadır.
Antik çağlar

Ana maddeler: Aristoteles fiziği ve Matematiksel fizik
Eski yunan filozofları, özellikle Aristoteles,doğanın yönetilmesinde belirli kanunları geçerli olduğunu savunan ilk kişiydi. Aristo Gökyüzü Üzerine (Yunanca: Περὶ οὐρανοῦ) adlı eserinde yeryüzüne ait bedenlerin ait oldukları yere gideceğinden bahsetmiş ayrıca yanlışlıkla biri diğerinin iki katı olan cismin yere aynı yükseklikten yaklaşık yarı zamanlı olarak düşeceğini savunmuştur. Aristoteles, mantığa ve gözlemin gücüne inanmış olsa da bilimsel metotların ortaya çıkışı günümüzden yaklaşık on sekiz yüzyıl önce Francis Bacon tarafından yapılmış bilimsel deneylerle ve kendisinin adlandırdığı şekilde doğanın sıkıntısı olarak tanımladığı deneylerle başlar.
Aristo doğal hareketle kuvvet altındaki hareketin arasındaki farkı anlamış ve varsayımsal olarak herhangi bir bedenin bir itme gücü olmadan bir noktadan öteki bir noktaya gitmesinin mümkün olmadığına inanmıştır. Bu durumun bir sonucu olarak da bedenin ya bir noktada sabit kalması gerektiğini ya da süresiz olarak hızlanmasının mantıklı olduğunu düşünmüştür. Bu metotla, Aristo eylemsizlik kanununa benzeyen yaklaşan ilk kişi olmuştur. Ancak onun inanışına göre bir boşluğun olması imkânsızdı çünkü çevresini kaplayan havanın boşluğun içine dolması ve yer kaplaması gerekirdi. Aristo'nun başka bir inanışına göre ise eğer bir cisim üzerine uygulana kuvvetler kaldırılırsa hareket etmeyi durdurur. Bundan daha sonra Aristo, bir okun yaydan fırladıktan sonra havada devamlı ilerlediği üzerine okun kendi yolu üzerinde bir boşluk oluşturduğu ve havayı geriye doğru ittiği üzerine derin bir incelemede bulunmuştur. Aristo'nun inançları Platon'un öğretilerinden kaynaklanmaktadır. Bunun sonucunda gökyüzündeki hareketlerin yeryüzündeki hareketlerden daha mükemmel olduğuna kanaat getirdi.
Daha sonra Galileo havanın direncinin iki şekilde işlediğini ortaya koydu; ilk yol olarak daha yüksek empedans daha yoğun cisimler için ve ikinci olarak daha yoğun direnç daha hızlı hareket eden cisimler için.
Ortaçağdaki düşünceler

Fransız rahip Jean Buridan enerji teorisini geliştirirken, Albert, Bishop of Halberstadt, daha sonraki teorileri gelştirdi.
Modern zamanlar — klasik mekaniğin oluşumu

Bu dönem Galileo'nun teleskopu icat etmesiyle gökyüzünün mükemmel olmadığını ve değişken olduğunu anlamasıyla başlar. Kopernik in güneş merkezli hipotezine göre dünya öteki gezegenlerle aynıydı ve o ünlü deneyini bu dönemlerde gerçekleştirdi. Deneyde, iki gülleyi Pisa kulesinin tepesinden bırakan Galileo, (Bu deney her ikisinin de aynı anda yere değdiğini gösterdi.). Deneyin gerçekliği şaibeli olsa bile, o eğimli bir yüzeyden topları yuvarlayarak deneylerine devam etmiş günümüzde ispatlanan bu deneyler. Galileo'nun kendi deney sonuçlarında incelenmiştir. Galileo ayrıca dik olacak şekilde bırakılan cisimlerin yatay olarak atılan aynı cisimle eşit sürede yere vardığını ispatlamıştır. Daha önemli sonuçlara göre sabit hızlı olan hareket konumu sabit olan bir hareketten ayırt edilemez ve bunun sonucu olarak da rölativitenin temeli oluşmuş olur.
Newton hareketin üç kanunu tanımlayan (Eylemsizlik Kanunu, yukarıda bahsedilmiş olan ikinci yasa ve etki tepki kanunu), Newton ve aynı dönemde yaşayan taraftarları Christiaan Huygens hariç klasik mekaniğin tüm detayları (Geometrik Optik) ışığı dahil açıklayabileceğini savundular. Newton'un kendi açıklaması "Newton's Rings" dalga prensibini açıklamaktan kaçınmış ve ışık parçacıklarının cam tarafından değiştirilmiş ya da yankılanmış olduğunu öne sürmüştür.
Newton ayrıca matematiksel açıklamalar için önemli olan Kalkülüs'ü geliştirmiş, ancak Newton'dan bağımsız olarak Gottfried Leibniz Kalkülüs'ü geliştirmiş türev ve integralin kullanımını geliştirmiş günümüzde kullanılan hale getirmiştir. Klasik mekanik Newton'un zamanın türevi için bulduğu nokta formülünü kullanmaktadır.
Leonhard Euler, Newton'un kanunu genişletmiş, hareket kanunu parçacıklardan sabit cisimler için ek kanunlarla uygulanmıştır.
Newton`dan sonra yaniden türetilen formüller çok daha fazla problemin çözülmesine izin verdi. Bunlardan ilki İtalyan, Fransız matematikçi 1788'de Joseph Louis Lagrange,tarafından anlaşılmıştır. 1788 Lagrange mekaniğe göre çözüm en az etkiyi içerirken Kalkülüs değişkenleriyle işlemler yapılır. . William Rowan Hamilton Lagrange mekaniğini 1833'te yeniden formülleştirmiştir. Bu mekaniğin avantajı altyapının daha detaylıca prensiplerin anlaşılmasını sağlamak olmuştur. Bu mekaniğin pek çok temeli kuantum mekaniğinde de gözlemlenebilir.
Klasik mekanik öteki klasik fizik teorilerine göre oldukça büyük bir üstünlük sağlamış olsa dahi örenğin klasik elektrodinamik ve termodinamik, pek çok problem on dokuzuncu yüzyılın sonlarına doğru ortaya çıkmış ve ancak bu sorunların modern fizik metoduyla çözülebileceği anlaşılmıştır. Klasik termodinamik ile birleştirildiğinde, klasik mekanik Gibbs paradoksu'unun (Entropin'in iyi tanımlanamadığı bir varsayım) oluşmasına neden olur. Günümüzdeki deneyler atomik düzeye indiğinden artık klasik mekaniğin enerji boyutlarını ve büyüklüklerini bile açıklamakta yetersiz kaldığını görebiliyoruz .Bu problemlerin çözümüne yönelmek kuantum mekaniğinin ortaya çıkmasını sağladı.