stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Nazi Almanyası
Kültür > Sansür

Gazeteler, diğer medya organları gibi devlet tarafından kontrol ediliyordu; Reich Basın Odası gazeteleri ve yayınevlerini kapattı veya satın aldı. 1939'da gazete ve dergilerin üçte ikisinden fazlası doğrudan Propaganda Bakanlığı'na aitti. Nazi Partisi'nin günlük gazetesi Völkischer Beobachter ("Etnik Gözlemci"), Nordik üstünlüğünü savunan ırk teorilerinin yer aldığı Yirminci Yüzyıl Efsanesi kitabını da yazan Rosenberg tarafından düzenlendi. Goebbels, telsiz hizmetlerini kontrol etti ve Almanya'daki tüm gazetelerin yalnızca rejim lehine içerik yayınlamasında ısrar etti. Goebbels'e göre Propaganda Bakanlığı her hafta tam olarak hangi haberlerin yayınlanması gerektiği ve hangi açılardan yararlanılacağı konusunda iki düzine direktif yayınladı; tipik gazete, özellikle neleri atlayacağına ilişkin yönergeleri yakından takip etti. Gazete okuru, kısmen içeriğin kalitesinin düşmesi ve kısmen de radyonun popülaritesinin artması nedeniyle düştü. Savaşın sonlarına doğru insanlar resmi kanalların dışında bilgi edinebildikleri için propaganda daha az etkili oldu.
Kitap yazarları sürüler halinde ülkeyi terk etti ve bazıları sürgündeyken rejimi eleştiren materyaller yazdı. Goebbels, geri kalan yazarların Germen mitleri ve kan ve toprak kavramına ilişkin kitaplara odaklanmasını tavsiye etti. 1933'ün sonunda, çoğu Yahudi yazarlara ait veya Yahudi karakterleri içeren binden fazla kitap Nazi rejimi tarafından yasaklanmıştı. Nazi kitap yakmaları gerçekleşti; 10 Mayıs 1933 gecesi bu türden on dokuz etkinlik düzenlendi. Albert Einstein, Sigmund Freud, Helen Keller, Alfred Kerr, Marcel Proust, Erich Maria Remarque, Upton Sinclair, Jakob Wassermann, HG Wells ve Émile Zola alenen yakıldı. Liberal, demokratik değerleri benimseyen pasifist eserler ve literatürün yanı sıra Weimar Cumhuriyeti'ni destekleyen veya Yahudi yazarlar tarafından yazılan yazılar da yok edilmek üzere hedef alındı.
Kültür > Mimarlık ve sanat

Hitler mimariye kişisel bir ilgi duydu ve devlet mimarları Paul Troost ve Albert Speer ile Roma mimarisine dayalı neoklasik tarzda kamu binaları yaratmak için yakın çalıştı. Speer, Nürnberg'deki Nazi partisi miting alanları ve Berlin'deki yeni bir Reich Şansölyesi binası gibi heybetli yapılar inşa etti. Hitler'in Berlin'i yeniden inşa etme planları arasında Roma'daki Pantheon'a dayanan devasa bir kubbe ve Paris'teki Arc de Triomphe'nin iki katından daha yüksek bir zafer takı vardı. Fakat hiçbir yapı inşa edilmedi.
Hitler'in soyut, Dadaist, dışavurumcu ve modern sanatın çökmekte olduğuna dair inancı politikanın temeli oldu. Birçok sanat müzesi yöneticisi 1933'te görevlerini kaybetti ve yerlerine parti üyeleri getirildi. Yaklaşık 6.500 modern sanat eseri müzelerden kaldırıldı ve Nazi jürisi tarafından seçilen eserlerle değiştirildi. Reddedilen eserlerin "Sanatta Çöküş" gibi başlıklar altında sergileri 1935'e kadar on altı farklı şehirde açıldı. Goebbels tarafından düzenlenen Dejenere Sanat Sergisi Temmuz-Kasım 1937 arasında Münih'te gerçekleşti.
Besteci Richard Strauss, Kasım 1933'te kurulduğunda Reichsmusikkammer'ın (Reich Müzik Odası) başkanlığına atandı. Diğer sanat türlerinde olduğu gibi, Naziler, ırksal olarak kabul edilemez görülen ve çoğunlukla müziği onaylamayan müzisyenleri dışladı. Caz özellikle uygunsuz görüldü ve yabancı caz müzisyenleri ülkeyi terk etti veya sınır dışı edildi. Hitler, Richard Wagner'in müziğini, özellikle Germen mitlerine ve kahramanlık hikâyelerine dayanan parçaları tercih etti ve 1933'ten 1942'ye kadar her yıl Bayreuth Festivali'ne katıldı.
Nüfus

1939'daki nüfus sayımına göre, Nazi Almanyası topraklarında, Reich İşçi Servisi (RAD) ve ordu çalışanları da dahil olmak üzere 79.375.281 kişi yaşıyordu; 38.761.645 (%48,83) erkek ve 40.613.636 (%51,17) kadın. Bunlardan 24.187.422'si (%30,47) büyük şehirlerde, 29.875.968'i (%37,64) 2.000 ila 100.000'den az nüfusa sahip belediyelerde ve 25.311.877'si (%31,89) 2.000'den az nüfuslu belediyelerde yaşıyordu. Çok sayıda eyaleti ile Prusya'nın eski toprakları, açık ara en büyük nüfus alanını (40.941.155 kişi veya %51,58) oluşturuyordu. O zamanlar zaten Nazi Almanyası'na "bağlı" olan Avusturya, 6.881.457 kişiyi (%8,67) oluşturuyordu.
Bakanlıklar

Nasyonal Sosyalist Almanya'da 16 bakanlık bulunmaktaydı. Bunlardan 10 tanesi 1933'ten önce de vardı. 6 tanesi ise 1933'te kuruldu.
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı — Reichsarbeitsministerium
Beslenme ve Tarım Bakanlığı — Reichsministerium für Ernährung und Landwirtschaft
Maliye Bakanlığı — Reichsfinanzministerium
Adalet Bakanlığı — Reichsjustizministerium
Posta Bakanlığı — Reichspostministerium
Ulaştırma Bakanlığı — Reichsverkehrsministerium
Ekonomi Bakanlığı — Reichswirtschaftsministerium
Dışişleri Bakanlığı — Reichsministerium des Auswärtigen
İçişleri Bakanlığı — Reichsministerium des Innern
Savaş Bakanlığı (daha önce Millî Savunma Bakanlığı, “Reichswehrministerium”) — Reichskriegsministerium
1933'te kurulan yeni bakanlıklar:
Halkı Aydınlatma ve Propaganda Bakanlığı — Reichsministerium für Volksaufklärung und Propaganda
Sivil Havacılık Bakanlığı — Reichsluftfahrtministerium
Bilim, Eğitim ve Kültür Bakanlığı — Reichsministerium für Wissenschaft, Erziehung und Volksbildung
Kilise İşleri Bakanlığı — Reichsministerium für die kirchlichen Angelegenheiten
Doğu Toprakları İşgal Bakanlığı — Reichsministerium für die besetzten Ostgebiete
Silahlanma ve Mühimmat Bakanlığı (Ekim 1942'de Silahlanma ve Savaş Üretimi Bakanlığı) — Reichsministerium für Bewaffnung und Munition
Sınırların genişlemesi

1933
1935
1938
1939
1943
Nasyonal sosyalizm döneminde ilk iki yıl geçerli olmuş Alman bayrağı.
21 Ekim 1944'te Sheerness'te ele geçirilen bir Alman E-bot sancağıyla birlikte HMS GARTH muhribindeki Kraliyet Donanması subayları.
"Oyumu Führer'e verdim!" 1936 Alman parlamento seçimleri afişi.
Aile temalı propaganda afişi.
NSDAP'nin seçim afişi, 1933.
“Mareşal (Hindenburg) ve Onbaşı (Hitler)”
1930'larda Almanya'da folklorik geçit.
Berlin'de bir sokak.
Üçüncü Reich bayraklarıyla dekore edilmiş sokaklar.
Hitler Aralık 1935'te orduyu selamlıyor.
Berlin Olimpiyat Stadyumu, 1936.
Berlin, 1 Mayıs 1937.
Berlin Katedrali önünde İşçi Bayramı için Üçüncü Reich bayraklarıyla dekore edilmiş meydan, 1 Mayıs 1937.
Alman askerleri Paris'te. (14 Haziran 1940)
Hitler kurmaylarıyla Maribor köprüsünü geçiyor. (26 Nisan 1941)
Hitler Amerika Birleşik Devletleri'ne savaş ilan ediyor. (11 Aralık 1941)
"Hepimizin tek bir amacı var... Her ne pahasına olursa olsun zafer!" Parole der Woche (29 Nisan 1942) manşeti.
30 Ocak 1944 tarihli Alman posta pulu
1945'in temmuz ayında Berlin.
II. Dünya Savaşı sırasında Eylül 1944'te Alman işgali altındaki Norveç'in Oslo kentindeki Kraliyet Sarayı dışında düzenlenen bir Nazi propaganda etkinliğinde üniformalı Den norske lejyonu ve Germanske SS Norge üyeleri yürüyor.
Nazi Almanya'sında Yahudi karşıtı propaganda: Der Stürmer'de kapitalist/komünist haşere tasviri, Eylül 1944
Adolf Hitler, Benito Mussolini ve üst düzey Nazilerle, 1944. Fotoğraf, 20 Temmuz 1944'te Hitler'e yapılan başarısız suikast girişiminin ardından çekildi.
Roland Flesier 20 Temmuz 1944 günü komplocuların yargılanacağı mahkemenin açılışını yapıyor.
Dr. Carl Goerdeler Hitler'e karşı komplo kurma suçundan yargılanıyor. (1944)
Auschwitz'de çalışan bir zorunlu işçi.
1939'da Nürnberg'de kadın işçi hizmetinin çadır kampı.
Alman Sanat Evi - Haus der deutschen Kunst. (1939)
Alman çocuklar.
"Bu tabelayı takan kişi halkımızın düşmanıdır" – Parole der Woche , 1 Temmuz 1942
Adolf Hitler'in 25 Eylül 1944 tarihli, Berlin'deki reklam sütunlarında yayınlanan, 16 ila 60 yaşları arasındaki, henüz askere alınmamış tüm erkeklerin askere alınacağı Alman Volkssturm'un oluşumu hakkındaki kararnamesi.
6 Ocak 1945 tarihli posta pulu. (Oldenburg'a şehir haklarının verilmesinin 600. yılı)
Nasyonal sosyalizm döneminde Alman savaş sancağı.
1941 tarihli bir propaganda posteri: Zafer bizim olacak!
Adolf Hitler, bir otobanının temel atma töreninde kürek sallarken.
Propaganda posteri: "Kanlarını veriyorlar. Avrupa'yı Bolşevizmden kurtarmak için çalışmanızı verin."
Kış yardımı için Noel kolileri paketleniyor. (Aralık 1935)
Berlin basım ofisi karargah binasındaki Hitler Gençliği üyeleri (y. 1933-36)
Biberach an der Riss'teki Braith-Mali-Museum'dan sergilenen kış yardım organizasyonu için hatıra plaketi. Mozaik, demir ve sac. 1935/36.
Yaş piramidi, 1939. Solda erkekler, sağda kadınlar. Nüfus sayısındaki güçlü daralma, Birinci Dünya Savaşı öncesindeki ve sonrasındaki kötü olaylardan kaynaklanmaktadır. (İspanyol gribi, Weimar Cumhuriyeti'nde hiperenflasyon vb.)
Pelin Çelik

Pelin Çelik (d. 23 Mayıs 1982, İstanbul), eski millî voleybolcu, Fenerbahçe ve Türkiye kadın millî voleybol takımı menajeri.
Hayatı

1982 yılında Hüseyin-Reyhan çiftinin ilk çocuğu olarak İstanbul'da dünyaya geldi. Paşa Hüseyin lakaplı Gençlerbirliği, Adana Demirspor, Fenerbahçe ve Mersin İdman Yurdu takımlarında futbol oynamış Hüseyin Çelik'in kızıdır. Kendisi gibi voleybolcu olan Sezin Çelik ile kardeştir. Alper Emniyetli ile 2014'te evlendi ve 2020'de boşandı. Bu evliliğinden Damla adında bir kızı bulunmaktadır.
Kariyeri > Aktif voleybol hayatı

Voleybola Ankara Vakıfbank'ta başladı. 1997 yılında Vakıfbank A takımına yükseldi. Bu takımın 2000 yılında kapatılması üzerine İstanbul'a gitti ve çeşitli kulüplerde oynadı. 2003 yılında yeniden Ankara'ya geldi ve voleybol kariyerini üç sezon boyunca Türk Telekom kulübünde sürdürdü. Daha sonra iki sezon Fenerbahçe'de görev yapan Pelin Çelik, 2008 yılında DYO Karşıyaka kulübüne transfer oldu. Bir sezon DYO Karşıyaka kulübünde oynadıktan sonra 2009 yılında yeniden Ankara'ya dönerek Ankaragücü kulübünde voleybol kariyerini sürdürmeye başladı. Pelin Çelik Millî formayı 132 kez giydi. Türkiye kadın millî voleybol takımı'nın ilk önemli uluslararası başarısı olan 2003 Avrupa Kadınlar Voleybol Şampiyonası'nda millî takım kadrosunda yer aldı ve gümüş madalya kazandı. 2010 yılında Beşiktaş JK'la anlaştı. 2010-11 sezonunda Beşiktaş JK ile mücadele ettikten sonra Azerbaycan'ın Rabita Bakü takımına transfer oldu. Ocak 2013'te Sarıyer Belediyespor'a transfer oldu. 2014'te Çanakkale Belediyespor ile anlaştı. Aynı yılın temmuz ayında da yeni sezon için Beşiktaş ile anlaştı. 2014-2015 sezonu sonunda aktif voleybol kariyerini noktaladı.
Kariyeri > Televizyon kariyeri

2014-15 sezonu sonrasında voleybola ara veren Pelin Çelik, bu süreçte hamileliğini geçirdi ve televizyonda spor yorumculuğa başladı.
Kariyeri > Menajerlik kariyeri

Ocak 2017'de Türkiye kadın millî voleybol takımı menajerliğine geldi.
Başarılı geçen millî takım serüveni sonrası Eylül 2021'de Fenerbahçe kadın voleybol takımının menajeri oldu.
Başarıları

1998 - Türkiye Ligi Şampiyonluğu-Ankara Vakıfbank.
1998 - Şampiyon Kulüpler Kupası-Gümüş madalya-Ankara Vakıfbank.
1999 - Şampiyon Kulüpler Kupası-Gümüş madalya-Ankara Vakıfbank.
2003 Avrupa Kadınlar Voleybol Şampiyonası -  Gümüş Madalya
2009 Akdeniz Oyunları -  Gümüş madalya - Pescara, İtalya
2009 Avrupa Kadınlar Voleybol Ligi -  İkincilik
2009 - Avrupa Ligi-En iyi pasör.
2010 - Avrupa Ligi-Bronz madalya.
2011 FIVB Kadınlar Dünya Kulüpler Şampiyonası -  Şampiyonluk-(Rabita Bakü)
YaM-5 kutu mayını

YaM-5 tanksavar mayınının ABD ordusu tarafından yayınlanmış kesiti .
YaM-5 (tanksavar mayını 5 kiloluk) SSCB tarafından geliştirilen bir tür ahşap kasalı tahripli tanksavar mayınıdır. Çok farklı çeşitte ahşaptan çok farklı modeller üretilmiştir. Mayın basitçe dikdörtgen ahşap bir kutu ve içerisindeki patlayıcıdan oluşmaktaydı. MUV çekme fünyesi mayının yan tarafında bulunuyordu. Yeterli bir basınca marus kalan baskı tapası çökmekte ve hemen altında bulunan fünye içerisindeki iğneyi harekete geçirmekteydi. Bunun sonucunda ilk ateşleyici yanmakta ve kağıda sarılı bulunan ana patlayıcıları ateşlemekteydi.
YaM-10 adı altında ve YaM-5 modelinin büyütülmüş benzeri bir mayında üretilmiştir.
Ahşap kutular genellikle zeytin yeşili, gri veya beyaza boyanıyordu.
Mayınlarda genellikle tuzaklama düzeneği bulunuyordu.
Aşağı yönlü basınç mayın kapağının düşmesine buda kapağın altında bulunan ateşleyici pimin mayını patlatmasına neden olmaktaydı.
Özellikleri

|  | YaM-5 | YaM-5K | YaM-5M | YaM-5U | YaM-10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Uzunluğu | 49.53 sm | 60 cm | 49.53 sm | 50.16 sm |  |
| Eni | 19.70 sm | 17.50 sm | 19.30 sm | 19.30 sm |  |
| Boyu | 8.89 sm | 16.25 sm | 16.25 sm | 16.25 sm |  |
| Ağırlığı | 6.35 kg | 7.26 kg | 7.26 kg | 6.35 kg | 10 ila 12.25 kg |
| Patlayıcı ağırlığı | 5 kg | 5 kg | 5 kg | 5 kg | 7.26 ila 10 kg |
Çalışma ağırlığı: 136 kg
Houston Rockets
Tarihçe > 1967-1971: San Diego Rockets

Rockets, 1967 yılında Robert Breitbard tarafından San Diego'da kuruldu ve 1967-68 sezonunda, takım sayısını genişleten NBA'ye katılmak için 1.750.000$ giriş ücreti ödedi. San Diego merkezli takıma isim vermek için yerel bir yarışma düzenlendi. "Hareket halinde bir şehir" temasına ve General Dynamics'in Atlas füze ve hızlandırıcı roket programını geliştiren yerel koluna ithafen, San Diego ekibi "Rockets" adını aldı. San Diego Rockets, maçlarını San Diego'da bulunan ve aynı zamanda kulübün kurucusu Robert Breitbard'a ait olan San Diego Sports Arena'da oynadı.
Breitbard, takıma genel menajerlik ve baş antrenörlük yapması için, Cincinnati Royals'in o zamanki koçu Jack McMahon'u getirdi. Seattle Supersonics ile aynı yılda lige dahil olan Rockets, 1967 NBA Seçmeleri'nde 1.tur, 7.sıradan Pat Riley'i seçti. Sezonun ilk iki karşılaşmasını kaybeden Rockets, üçüncü maçında Seattle Supersonics'i 121-114 yendi ve NBA kariyerindeki ilk galibiyetini aldı. Maçta Johnny Green 30 sayı, 25 ribaund ile oynadı. Aynı maçta John Block 32 sayı, 11 ribaunt kaydetti. Rockets, açılış sezonunu 67 mağlubiyet ile tamamladı ve o zamanki maç kaybetme rekorunu kırdı.
1968 NBA Seçmeleri'nde ilk sıradan seçim hakkını kazanan Rockets, Houston Üniversitesi'nden Elvin Hayes'i seçti. Hayes önderliğinde takım sezonu 37 galibiyet, 45 mağlubiyet ile tamamladı ve Playoff turuna katılmaya hak kazandı. Batı Bölümü'nün yarı finallerinde Atlanta Hawks ile karşılaşan Rockets, seride 4-2 kaybetti ve elendi. 1969-70 sezonunda büyük hüsran yaşayan Rockets, sezonu 27-55 bitirdi. Koç Alex Hannum önderliğinde 1970-71 sezonunda sezonu 40-42 bitiren Rockets, Playoff turunu bir maçla kaçırdı.
San Diego Arena'ya ilişkin vergi sorunları ile ciddi ekonomik problemlerle karşı karşıya kalan Breitbard, kulübü satmak zorunda kaldığını duygusal bir basın toplantısında açıkladı. Toplantıda duyurdu; "Tahliye ihbarı aldık...Bunu halletmek için sessizce çalışmaya çalıştım. Ama şu anda imkansız görünüyor. Satmak istemiyorum. San Diego dışında satış yapmakla ilgilenmiyorum. Bana öyle geliyor ki Rockets ve Martılar bu kasabanın bir parçası. Bu arena, Martılar, Roketler benim bir parçam ve taraftarlarımız bizim için harika oldular."
Ekonomik sıkıntılarla boğuşan San Diego Rockets, 23 Haziran 1971'de Breitbard tarafından Houston merkezli bir yatırım grubuna satıldı.
Tarihçe > 1971-1976: Houston'a Taşınma

Texas Sports Ivestments, Rockets'i 5,6 milyon dolara satın aldı ve 1971-72 sezonu başlamadan takımı Houston'a taşıdı. Böylelikle Texas'ı NBA'de temsil eden ilk takım oldu. Houston şehrinin uzay endüstrisiyle olan bağlantısı da göz önüne alınarak Rockets adı değiştirilmedi.
Sezon başlamadan önce Hannum, Denver Rockets ile anlaştı. Hannum'dan boşalan koltuğa Tex Winter getirildi. Sezonun ilk altı maçını kaybeden Rockets, ilk galibiyetini yedinci maçında Detroit Pistons'a karşı aldı. Sezonun ilk galibiyetinde Elvin Hayes 30 sayı attı. Sezonun ikinci galibiyetini, beş gün sonra, Buffalo Braves karşısında 102-87'lik skorla aldı. Houston Rockets sezonu 37-48 tamamladı.
Ocak 1973'te on maçlık mağlubiyet serisinin ardından Winter kovuldu ve yerine Johnny Egan geldi. 1974-75 sezonunda sezonu 41 galibiyet, 41 mağlubiyetle bitiren Rockets, playoff turuna çıkmayı başardı ve bu dönemde popülerlik kazandı. Playoff birinci turunda New York Knicks'i eleyerek yarı finallere kaldı ama yarı finalde Boston Celtics'e karşı seriyi 4-1 kaybederek elendi.
Rockets, klasik sarı ve kırmızı logosuyla birlikte, 1994-95 sezonuna kadar kullandıkları formalarını bu dönemde açıkladı.
Tarihçe > 1976-1982: Moses Malone dönemi

Rockets, 1975-76 sezonunda, 29 yıl boyunca ev sahipliği yapacak The Summit'e taşındı ve sonunda kalıcı bir salona sahip oldular. 1976 Playoffları'nı kaçırdıktan sonra takımın başına Tom Nissalke getirildi. Nissalke, oyun kurucu olarak kolejde ön plana çıkan John Lucas'ı ve ABA'da koçluk yaptığı dönemden tanıdığı Moses Malone'yi takıma getirdi. Yeni gelen oyuncularla birlikte Rockets, Merkez Grubu birinci bitirdi ve ilk grup şampiyonluğunu kazandı. Doğu Konferansı finallerine kadar giden Rockets, Philadelphia 76ers tarafından elendi.
Ertesi sezon Rockets, sadece 28 galibiyet aldı. Bunda takım kaptanı Rudy Tomjanovich'in, Los Angeles Lakers'lı Kermit Washington tarafından yumruklanması, sonucunda Tomranovich'te çok sayıda yüz kırığı oluşması ve beş ay boyunca tedavi görmesi de etkiliydi. John Lucas'ın Golden State Warriors'a Rick Barry karşılığında takasından sonra Rockets, playoffların ilk turunda Atlanta Hawks'a 2-0 yenildi ve elendi. Nissalke takımdan ayrıldı ve yerine asistan Del Harris baş antrenörlüğe terfi etti.
1979'da, George Maloof, Rockets'ı 9 milyon dolara satın aldı. Ertesi yıl öldü ve Maloof ailesi takımı satmakla ilgilendiğini ifade ederken, George'un 24 yaşındaki oğlu Gavin, Rockets'ı devraldı. 1982'de iş insanı Charlie Thomas ve Sidney Shlenker, Rockets'ı 11 milyon dolara satın aldı. Maloof'lar daha sonra 1993'ten 2013'e kadar Sacramento Kings'in sahibi olacaktı.
Rockets'ın yeni sahibi Charlie Thomas; 1981-82 sezonunda tekrar MVP seçilen Moses Malone ile sözleşmeyi yenilemekle ilgilendiğini ifade ederken, daha sonrasında maaşını ödeyemedi ve Caldwell Jones karşılığında Philadelphia 76ers'a takas etti. Rockets, sezonu 14-68 bitirdi ve tarihinin en kötü  sezonu oldu. Del Harris takımdan ayrıldı ve yerine Celtics koçu Bill Fitch getirildi. Takım, 1983 NBA Seçmeleri'nin ilk seçimini kazandı ve pivot Ralph Sampson'ı seçti. İlk sezonunda Sampson, iyi bir performans sergiledi ve Yılın Çaylağı seçildi ancak, takım sonuncu olmaktan kurtulamadı. Tekrar ilk sıradan seçim hakkı kazanan Rockets, 1984 NBA Seçmeleri'nde Houston Üniversitesi'nden Hakeem Olajuwon'u seçti.
Tarihçe > 1984-2001: Hakeem Olajuwon dönemi > 1984-1987: İkiz Kuleler

1984 NBA Seçmeleri'nde 1. tur, 1. sıradan seçilen Olajuwon, ilk sezonunda NBA Yılın Çaylağı oylamasında Michael Jordan'ın ardından ikinci oldu. Rockets, 1984-85 sezonunu 48-34 bitirdi ve Batı'nın en iyi üçüncü takımı olarak playofflara katıldı. Batı playofflarının ilk turunda Utah Jazz ile eşleşen Rockets, seride 3-2 kaybetti ve elendi. Hakeem Olajuwon ve Ralph Sampson ikilisi sezon boyunca övgü aldı ve "İkiz Kuleler" lakabını aldılar.
Sonraki sezon, 51-31 rekorla Orta Batı grup şampiyonluğunu kazandı. Batı Playofflarında Sacramento Kings'i 3-0 yendi ve eledi. Ardından playoff yarı finalde Denver Nuggets'ı 4-2'lik seri ile eledi. Batı konferans finalinde Los Angeles Lakers'ı seride 4-1 yendi ve eledi. Rockets, tarihindeki 2. konferans şampiyonluğunu kazandı. 1986 NBA Finalleri'nde Boston Celtics ile eşleşen Rockets, seriyi 4-2 kaybetti.
Finallerin ardından Celtics koçu K. C. Jones, Rockets'ın geleceğinin parlak olduğunu ve Rockets'ın yeni blok canavarlarına sahip olduğunu söyledi. Ancak takım bir sonraki sezona kötü bir başlangıç yaptı. Ardından oyuncuların kokain kullanımı nedeniyle sağlık sorunları yaşamaları ve cezalandırılmalarının ardından yaklaşık on yıllık bir başarısızlık izledi. 1986-87 sezonunun Batı playofflarında, Portland Trail Blazers'ı 3-1 yenerek, yarı finale yükseldi. Ancak, yarı finalde Seattle SuperSonics'e seride 4-2 kaybetti ve elendi. Serinin son maçında Hakeem Olajuwon, 49 sayı, 25 ribaund, 6 blok ile oynadı ve maçı çift uzatmaya götürdü, ancak Olajuwon'un muhteşem performansı yeterli olmadı ve maçı 125-128 yenilerek elendiler.
1987-88 sezonunun başlarında, yeni bir sözleşme imzalayan Sampson, Golden State Warriors'a takas edildi ve "İkiz Kuleler" dönemi sona erdi. Sampson'ın NBA kariyeri, kronik diz sakatlıkları sebebiyle 1991 yılında sona erdi.
Tarihçe > 1984-2001: Hakeem Olajuwon dönemi > 1987-1992: Zayıf yıllar

Sampson'ın ayrılışından sonraki beş sezonda Rockets, ya playofflara kalamadı ya da ilk turda elendi. 1988'deki playofflarda ilk turda elenme, Fitch'in kovulmasına neden oldu ve onun yerine baş antrenör koltuğuna Don Chaney getirildi. Chaney en iyi dönemini 1990-91 sezonunda geçirdi ve Olajuwon'un sakatlığı yüzünden 25 maç yokluğuna rağmen Rockets'ı 52-30'luk bir rekora taşıdı ve NBA Yılın Koçu seçildi. Yeniden yapılanma sürecindeki Rockets, kadrosunda Kenny Smith, Vernon Maxwell, Robert Horry, Mario Elie, Sam Cassell ve Otis Thorpe gibi geleceğin önemli oyuncularını bir araya getirdi.
1991-92 sezonunun ortasında, 26-26 skorla devam eden koç Chaney kovuldu ve yerine asistanı olan Rockets efsanesi Rudy Tomjanovich getirildi. Rockets o yıl playofflara katılamadı. Sonraki yıl Rockets, 13 maçla rekorunu geliştirdi ve Ortabatı Grubu şampiyonu oldu. Los Angeles Clippers'ı 6 yıl sonra yenerek ilk playoff serisini kazandı. Daha sonrasında Seattle Supersonics'e 4-3 yenilerek elendi.
Tarihçe > 1984-2001: Hakeem Olajuwon dönemi > 1993-1995: Arka arkaya gelen şampiyonluklar

30 Temmuz 1993'te Leslie Alexander, Rockets'ı 85 milyon dolara satın aldı. Rockets 1993-94 sezonunda; Tomjanovich'in baş antrenör olarak ikinci tam yılında, 15-0'lık başlangıçla bir NBA rekorunu kırarak başladı. Sezondaki ilk mağlubiyetlerini 3 Aralık 1993'te Dominique Wilkins'in 27 sayısı kaydettiği maçta, Hawks'ın Rockets'ı 133-111 mağlup etmesiyle geldi. Bir sonraki maçta Rockets, deplasmanda 99-98'lik tek bir sayı farkla kazandıkları Cleveland Cavaliers'a karşı bir geri dönüş yaptı. Rockets, ilk 17 maçta aldığı 16 galibiyetle birlikte, 1948-49 sezonunda Washington Capitols'ın ilk 17 maç rekorunu egale etti. 9 Aralık'ta Heat karşısında Olajuwon, 28 sayı, 16 ribaund ve 4 blok kaydetti ve Rockets 18. galibiyetini uzatmada aldı. Yılın MVP'si ve Savunma Oyuncusu seçilen Olajuwon liderliğindeki Rockets, kendi rekoru olan 58 galibiyet ile normal sezonu tamamladı. Batı Konferansı ilk turda, iki yıl önce final yapmış olan Portland Trail Blazers'ı 4 maçta hızlı bir şekilde dağıttıktan sonra, konferans yarı finalinde, önceki yılın MVP'si Charles Barkley liderliğindeki Batı Konferansı şampiyonu Phoenix Suns ile karşılaştılar. Serinin ilk iki maçında da mağlubiyet alan Rockets, sonraki 5 maçta 4 galibiyet aldı ve seriyi 4-3'lük skorla geçti. Konferans finalinde John Stockton ve Karl Malone liderliğindeki Utah Jazz ile eşleşen Rockets, seriyi 4-1 ile rahat bir şekilde geçti ve Konferans şampiyonu oldu. NBA Finali'nde Doğu Konferansı şampiyonu New York Knicks ile karşılaştı. Knicks 3-2'lik bir avantaj sağladı, ancak Rockets kendi sahasındaki son iki maçı kazandı ve takım tarihindeki ilk şampiyonluğunu elde etti. Olajuwon, maç başına 27 sayı, 9 ribaund ve 4 blok ortalamasıyla NBA Finallerinin MVP'si seçildi.
Sezon başında Olajuwon'un eski takım arkadaşı Clyde Drexler karşılığında Otis Thorpe'u, Portland Trail Blazers'a gönderdiler. 1994-95 sezonuna 9 galibiyet ile başlayan Rockets, sezonu 47 galibiyet ile tamamladı ve Batı Konferansı'nda altıncı olarak play-off'lara katıldı. Batı Konferansı ilk turda Utah Jazz'ı, yarı finalde Phoenix Suns'ı geçen Rockets, bir kez daha NBA Batı Konferansı finalinde boy gösterdi. Konferans finalinde San Antonio Spurs'u 4-2 ile geçti ve yeniden Konferans şampiyonu oldu. Olajuwon, seri içindeki 6 maçta da takımının sayı kralı oldu. Rockets, NBA Finali'nde Shaquille O'Neal ve Penny Hardaway'li Orlando Magic ile karşılaştı ve seriyi 4-0'lık ezici üstünlükle tamamlayıp, ikinci kez üst üste NBA şampiyonu oldu. Olajuwon yine Finallerin MVP'si oldu ve Michael Jordan'dan sonra iki yıl üst üste bu ödülü kazanan ikinci oyuncu oldu.