stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ayasofya
Mimarisi > Bölümleri > Alt kat > Güney nef

Ayasofyanın ana mekânı paye ve sütunlarla üç nefe ayrılmış durumdadır: Orta nef (naos, ana salon) güney nef (ana nefin sağında) ve kuzey nef (ana nefin solunda). Sağdaki güney nefinde de tavan mozaiklerle kaplıdır. Bu mozaiklerde ikonaklazma dönemine özgü semboller göze çarpar. Bunlardan ikisi dört balık ve küçük karelerde yer alan svastika sembolleridir.
Bu güney nefinde I. Mahmud Kütüphanesi bulunur. Kütüphanenin görülebilen odası Osmanlı sultanının namaz kılmadan önce Kur’an okuduğu odadır. Odadaki rahleler sedef işlemeli olup duvarlar İznik fayanslarıyla kaplıdır. Odanın tavan ve zemini orijinal değildir. Odada ayrıca Kur’an’ın saklandığı tahta mahfaza bulunur.
Nefin doğu ucuna doğru soldaki duvarda üzerinde iki yunusu ve Poseidon'un trident olarak bilinen yabasını içeren bir taş işlemesi görülür. Bu, Bizans rahiplerinin, Hristiyan olmalarına rağmen, bir pagan ilaha ait unsuru kiliseye sokabilecek derecede eski Yunan kültürü etkisi altında kalmış olmalarını gösteren bir örnek olarak değerlendirilebilir.
Nefin doğu ucunda üç çeşit sütun görülür. Bunlardan kırmızı porfir taşından yapılma olanları Mısır’dan getirilmiştir. Yeşil olanları ise Yunanistan’dan getirilmiştir. Binada kullanılan beyaz mermerlerin kökeni genellikle Marmara Adası’ndaki mermer ocaklarıdır. Batı dillerindeki mermer sözcüğünün kökeni "Marmara"dır. Ayasofya’da toplam 107 sütun bulunur, bunlardan 40’ı alt katta, 67’si üst kattadır. Bu sütunların hemen hemen hepsi yekpare (monolit) olup Ayasofya’dan da eskidirler, çünkü imparatorluk topraklarındaki eski tapınaklardan getirilmişlerdir. Ayasofya’nın en büyük sütunlarının uzunlukları 20 m civarında, kalınlıklarının yarıçapı ise 1,5 m’dir. En ağırları 70 ton ağırlığındadır. Sütun başlıkları Bizans stili gösterirler; sütun başlıklarından bazılarında küçük bir daire ve harflerden oluşan I. Justinianus’un arması görülür. Bu nefin doğu ucundaki yeşil sütunun yanındaki duvarda bir el izi bulunur, kime ait olduğu bilinmeyen bu el izi hakkında çeşitli rivayetler bulunur.
Mimarisi > Bölümleri > Alt kat > Omphalion ve müezzin mahfili

Güney neften mihraba geçilirken, zeminden yaklaşık 3 m kadar yükselen, balkonu andıran mermerden yapılma bir yapı göze çarpar. Bu, Osmanlı döneminde yapılmış, Ayasofya cami iken her yıl İslam peygamberi Muhammed’in doğum gününde (Mevlid Kandilinde) mevlid okunan müezzin mahfilidir.
Mahfilin hemen yanında zeminde, girilmemesi için kenarları çitle çevrilmiş kare biçimli bir alan göze çarpar. Burası bilinmeyen bir nedenle Bizanslılarca dünyanın merkezi olarak kabul edilirdi. Yunancada "Yer’in Göbeği" anlamında, omphalion (Delf'te omphalos) olarak adlandırılan ve Bizanslılarca kutsal sayılan bu yerde kimilerine göre Ayasofya'nın inşa edilmesinden önce bir tapınak bulunmaktaydı. Kimilerine göre bu yer "ley hatları"nın bir kavşak noktasıydı.
Kutsallığından ötürü Bizans imparatorlarının taç giyme törenleri de burada yapılmaktaydı. Tören sırasında siyasi ve dinî otoriteleri temsil eden kişilerin her birinin durması gereken konumlar bu kare biçimli alan içine daireler oluşturacak biçimde döşenmiş renkli taşlarla belirlenmiştir. Daireleri oluşturan taşlarda kırmızı, sarı, yeşil, turuncu ve gri renkler göze çarpar. Toplam sayıları 16 olan bu dairelerden en büyüğü ortadaki olup muhtemelen imparatorun duracağı yeri gösteren dairedir.
Mimarisi > Bölümleri > Alt kat > Apsis ve mihrap

Binanın doğu kısmının ucu dışarı taşkın durumda olup üstü yarım kubbeyle örtülü bir apsisle son bulur. Üçüncü Ayasofya, diğer eski Doğu Ortodoks kiliseleri gibi geleneksel olarak Kudüs'e yönelik olarak inşa edilmiştir ve diğer eski Doğu Ortodoks kiliselerinde olduğu gibi absidinin ekseni inşa edildiğinde tam olarak Kudüs yönünü göstermekteydi.
İstanbul'a nazaran Kudüs yönü ile Mekke yönü arasında pek büyük olmayan (birkaç derecelik) bir fark bulunur. Bu yüzden İstanbul'da camiye çevrilen kiliselerde kıble yönünü göstermek üzere kilisenin absidi içine yapılan mihrap absidin iyice sağına inşa edilirdi. Fakat Ayasofya'da mihrap apsisin çok sağına değil, hafifçe sağına inşa edilmiştir. Çünkü Ayasofya binası tam olarak olması gereken yönde değildir, yani hafifçe Mekke yönüne doğru bir kayma gösterir. Bu bir yapım hatası olamayacağına göre, binanın zaman içerisinde, tektonik hareketlerden dolayı hafifçe bir kayma geçirmiş olması düşünülebilir. Cebrâil'in parmağıyla Ayasofya'yı çevirdiğine ilişkin olarak çıkarılmış söylentiler bu husustan kaynaklanmıştır.
Apsisin en üst kısmında, 9. yüzyıla tarihlenen, kucağında çocuğu İsa'yı taşıyan, taht üzerinde tasvir edilmiş bir Meryem mozaiği yer alır. Bunun sağında aynı yüzyılda yapılmış, Cebrâil'i tasvir eden bir mozaik bulunur. Meryem mozaiğinin solunda ise, bir deprem sırasında düşmüş bir başka melek mozaiği, muhtemelen Mikâil'i tasvir eden bulunmaktaydı.
Mihrabın her iki yanında 16. yüzyılda I. Süleyman'ın fethettiği Macaristan'daki bir kiliseden getirttiği iki kandil bulunur. Apsiste Bizans döneminde yıkılan pencerelerin yerini Osmanlı döneminde renkli camdan yapılma (vitray), ayetlerle süslü pencereler almıştır. Apsis çevresinde Osmanlı döneminde eklenen yapılar yoğunluk kazanır. Örneğin apsisin sağında mermerden yapılma minber, solunda Osmanlı sultanının namaz kıldığı hünkar mahfili yer alır. Osmanlı sultanı mahfile özel olarak yapılmış bir galeriden ulaşmaktaydı.
Apsis duvarlarında Kur'an ayetlerini içeren çerçeveler ve içine Allah, Muhammed, Dört Halife ve Halife Ali'nin oğulları Hasan ve Hüseyin'in isimleri yazılı olan sekiz yeşil daire bulunur. Bu dairelerin tahtadan yapılma çok daha büyükleri de ana nefin (ana salonun) iç mekânını kuşatacak şekilde asılmışlardır. İsimler her biri 7,5 m yarıçapında olan bu 8 panoya hat sanatı tarzında yazılmıştır. Bunlar Kazasker Mustafa İzzet Efendi'nin (1801-1877) eserleridir. 1930'lu yıllarda restorasyon çalışmaları sırasında yerlerinden indirilen bu panolar 1951'de A. Menderes tarafından yeniden yerlerine koydurulmuştur.
Mimarisi > Bölümleri > Alt kat > Kuzey nefi

Kuzey nefinde ziyaretçilerin ilgisini çeken tek şey, nefin batı ucunda bulunan, beyaz mermerden yapılma kare biçimli sütundur. "Terleyen sütun" olarak adlandırılan ve hakkında kaynaksız sayısız rivayet bulunan bu sütun, günümüzde dilek dileme yeri durumuna gelmiştir. Dilek dilemek isteyenler elinin başparmağını sütundaki deliğe sokup elleriyle bir daire çizerler. Delik günümüzde sütuna geçirilmiş bronz bir plakanın ortasında yer alır.
Mimarisi > Bölümleri > Alt kat > Çıkış

Üst kata çıkılmayıp binadan dışarı çıkılmak istendiğinde iç narteksin güney ucundaki kapıdan çıkılır. Bu çıkış kapısının üzerine yerleştirilmiş bir ayna oraya, çıkış yönünde ilerleyen ziyaretçileri, arkalarında kaldığından göremedikleri bir mozaiğin daha bulunduğu konusunda uyarmak üzere yerleştirilmiştir. 10. yüzyıldan kalma bu mozaik, Fossati tarafından 1849'da keşfedilip tekrar kapatılmış, 1933-1934 yıllarında Byzantine Institute of America kurumundan Thomas Whittemore tarafından temizlenmiştir. Mozaikte ortada çocuğuyla birlikte Meryem yer alır. Meryem değerli taşlarla süslü bir tahttadır. Koyu lacivert bir kaphoriun giyen Meryem'in başörtüsünün kenarlarında altın yaldızlı bir şerit, alnında ve omuzlarında da altın yaldızlı haç bulunur. Olgun bir insanın yüz hatlarıyla tasvir edilen "çocuk İsa" sağ eliyle vaftiz işareti yapmakta ve sol elinde "malik olma"yı simgeleyen bir rulo tutar. Solda Üçüncü Ayasofya’yı inşa ettiren I. Justinianus Meryem’e Ayasofya’nın bir maketini sunar halde tasvir edilmiştir. Bu Ayasofya maketinde kubbenin üzerinde bir haç bulunduğu görülür. Sağda ise Konstantinopolis’in kurucusu sayılan Roma imparatoru Büyük Konstantin Meryem'e surlarla çevrili Konstantinopolis’in bir maketini sunar halde tasvir edilmiştir. Adı Bizans alfabesiyle yukarıdan aşağı doğru yazılmıştır. Meryem'in tahtının zeminini oluşturan mozaik taşlarının yapımında gümüş kullanılmıştır.
Çıkışta yer alan, artık kapatılamayan bronz kapı, dünyanın en eski kapılarından biri sayılır. MÖ II. yüzyıla ait bu kapı Ayasofya’ya Tarsus’taki bir tapınaktan getirilmiştir. Ayasofya’nın zemini Bizans dönemindeki bir depremden sonra bir miktar (30-35 cm) yükseltilmek zorunda kalınmıştır. Bu yüzden bu kapı iptal edilerek yerine yenisi yapılmış, fakat eski kapı başka yere götürülmeyerek orada bırakılmıştır. Bu sayede kapının alt kısmında Ayasofya’nın 6. yüzyıla ait zemini görülebilir.
Mimarisi > Bölümleri > Üst kat

Üst kata alt kattaki iç narteksin batı ucunda yer alan bir kapıdan geçilerek irili ufaklı taşlarla "arnavut kaldırımı" tarzında döşenmiş bir rampadan çıkılır. Sarmal bir biçimdeki rampa 7 halka yaparak üst kata ulaşır. Bu rampa imparatoriçenin tahtıyla sarsılmadan taşınmasına merdiven basamaklarına kıyasla büyük bir kolaylık sağlamaktaydı. Rampa duvarlarında yer yer eski tuğla kemerler görülür. Bizans döneminde de Osmanlı döneminde de üst kat daima kadınlara ayrılmıştı. Üst katta da alt katta olduğu gibi,|250px güney (sağda) ve kuzey nefleri bulunur. Bu iki nef birlikte bir "at nalı" biçimini oluştururlar. Güney üst nefine sağda yer alan (alt kattaki narteksin üzerinde bulunan) bir galeriden geçilerek ulaşılır.
Mimarisi > Bölümleri > Üst kat > Kuzey üst nefi

Kuzey üst nefinde günümüzde Ayasofya'nın mozaiklerinin ve çeşitli kısımlarının büyük boy fotoğrafları sergilenir. Bu nefin sağ tarafında kuytuda kalan bir duvarda imparator Aleksandros'un (912-913) mozaiği bulunur. Mozaik Ernest J. W. Underwood gözetiminde Bizans Enstitüsü tarafından temizlenmiştir. İmparator Aleksandros'un eşcinsel olduğu ve özel yaşamına önem verebilmesi için imparatorluğun yönetimini kardeşi VI. Leon'a bıraktığı belirtilir.
Nefin doğu ucundaki bitiminde, solda aşağı kata iniş rampası bulunur, sağda ise, güney nefinin ucundaki girintinin simetriği tarzında bir girinti yer alır. Buradan bakıldığında tam karşıda, absidin üst kısmı ile yarım kubbe arasındaki kemerde Cebrâil'i tasvir eden mozaik görülür. Mozaik buradan, alt kattan görülme derecesine kıyasla daha iyi ve daha yakından görülebilir. 9. yüzyıla tarihlenen bu mozaikte kanatlarıyla tasvir edilmiş başmeleklerden Cebrâil, sol elinde bir küre tutar halde tasvir edilmiştir. Bu kürenin dünyayı temsil ettiği sanılır. Fakat mozaiğin dünyanın yuvarlak olduğunun bilinmediği 9. yüzyılda yapılmış olduğu göz önüne alınırsa, sanatçının hangi bilgiye dayanarak dünyayı yuvarlak temsil etmiş olması düşündürücü, ilginç bir konu oluşturur.
Absiddeki Meryem mozaiği buradan da görülür. Bu mozaiğin öteki nefin bitimindeki girintiden görülmesine kıyasla buradan görülmesinin tek farkı, buradan Meryem ve İsa'nın bakışlarının düşmüş olduğu sanılan melek mozaiğine yönelmiş olduklarının fark edilebilmesidir.
Mimarisi > Mozaikler

Tonlarca altının kullanıldığı Ayasofya mozaiklerinin yapımında altının yanı sıra, gümüş, renkli cam, pişmiş toprak ve renkli mermer gibi taş parçaları kullanılmıştır. 726'da III. Leo'nun tüm ikonaların yok edilmesi emriyle, tüm ikona ve heykeller Ayasofya'dan kaldırılmıştır. Dolayısıyla Ayasofya'da günümüzde görülen, surat tasvirleri içeren mozaiklerin hepsi ikonoklazm dönemi sonrasında yapılan mozaiklerdir. Bununla birlikte Ayasofya'da surat tasviri içermeyen mozaiklerden az bir kısmı 6. yüzyılda yapılan ilk mozaiklerdir.
1453'te kilise camiye dönüştürüldükten sonra insan figürleri içerenlerin bir kısmı ile ince bir sıvayla kaplanmış ve yüzyıllarca sıva altında kalan mozaikler bu sayede doğal ve yapay tahribattan kurtulabilmiştir. İstanbul'u ziyaret eden 17. yüzyıl gezginlerinin raporlarından Ayasofya'nın camiye çevrilmesini izleyen ilk yüzyıllarda insan figürü içermeyenler ile içerenlerden bir kısmının sıvayla kaplanmadan bırakılmış oldukları anlaşılır. Ayasofya mozaiklerinin tamamen kapatılması 842'de ya da 18. yüzyılın sonlarına doğru gerçekleşmiştir. 1755'te İstanbul'a gelen Baron De Tott artık tüm mozaiklerin badana altında kalmış olduğunu belirtmiştir.
Sultan Abdülmecid’in isteği üzerine 1847 ile 1849 yılları arasında Ayasofya’da çeşitli restorasyon çalışmaları yapan ve sultandan restorasyon sırasında keşfedilebilecek mozaikleri belgeleme iznini alan Fossati kardeşler, mozaiklerin sıvalarını kaldırıp desenlerini belgelerine kopyaladıktan sonra mozaikleri tekrar kapatmışlardır. Bu belgeler günümüzde kayıptır. Buna karşılık, o yıllarda Alman hükûmetince onarım için gönderilen mimar W. Salzenberg bazı mozaiklerin desenlerini de çizmiş ve yayımlamıştır.
Sıvayla kaplı mozaiklerin büyük bir kısmı 1930’larda Byzantine Institute of America adlı kurumun bir ekibi tarafından açılmış ve temizlenmiştir. Ayasofya’nın mozaiklerinin açılması ilk kez 1932’de Byzantine Institute of America kurumunun başındaki Thomas Whittemore tarafından gerçekleştirilmiş olup ilk gün ışığına çıkarılan mozaik "imparator kapısı" üzerindeki mozaik olmuştur.
Doğudaki yarım kubbe üzerindeki sıvanın bir kısmının bir süre önce düşmesi sayesinde bu yarım kubbeyi örten sıvanın altında mozaiklerin bulunduğu anlaşılmıştır.
Mimarisi > Avlu

Alt kattaki çıkış kapısından avluya çıkıldığında görünen, erkeklerin abdest gereksinimini karşılamak üzere inşa edilmiş şadırvan, I. Mahmud döneminde eklenmiştir. Sol taraftaki kapı türbelere açılır. Ayasofya Müzesi'ne ait türbeler, II. Selim'in, III. Murad'ın, III. Mehmed'in, Sultan Mustafa'nın, Sultan İbrahim'in ve şehzadelerin türbeleridir. Türbeler artık ziyarete açılmıştır. Bu türbelerden birinde yürütülen restorasyon çalışmaları sonucu bilinen en büyük boyutlu, Bizans döneminin 6. yüzyıl öncesi erken Hristiyanlık dönemine ait vaftiz havuzu ortaya çıkarılmıştır. Ayrıca, genellikle konserlerde açılan Aya İrini Müzesi de Ayasofya Müdürlüğüne bağlıdır. Avludaki hem taş hem tuğla kullanılarak inşa edilmiş yapı ise Osmanlı döneminde eklenmiş, çocukların Kur'an eğitimi için kullanılmış sıbyan mektebidir. Avluyu çevreleyen diğer binalar müze müdürlüğünün personelince çalışma amaçlı kullanılır.
Galeri

İmparator Kapısı
Bergama'dan getirilen küplerden büyük olanı
Üst kattaki eğik sütun
Kubbe ve iskele
Güney nefi (alt kat) duvar kaplamaları ve mozaikleri
Güney nefi (üst kat) mozaikleri
Tarsus kökenli bronz kapı
Enrico Dandolo'nun mezarı
Sultan Mahfili
Sultan Mahfili (2024)
İmparator Kapısı
Kâbe'yi temsil eden kırık çiniler
İznik çinileri
Vikinglerden kaldığı sanılan runik yazılar
Patrik mozaiklerinden biri, İoannis Hrisostomos
1865-1870 erken stereo kartta Ayasofya Camii ve ahşap evler
Ayasofya gece görünümü
Ayasofya
Ayasofya'nın içinden bir görüntü
Ayasofya
Ayasofya (üst kat)
Sultan Ahmet Parkı'ndan Ayasofya
Konuyla ilgili yayınlar

Mainstone, Rowland J. (1997). Hagia Sophia: Architecture, Structure, and Liturgy of Justinian's Great Church (reprint edition). W W Norton & Co Inc.. ISBN 0-500-27945-4
Hagia Sophia Church, also known as Church of Holy Wisdom.
Akṣit, Ilhan. Hagia Sophia. Akṣit Kültür ve Turizm Yayincilik. ISBN 975-7039-07-1
Turner, J., Grove Dictionary of Art, Oxford University Press, USA; New Ed edition (January 2, 1996); ISBN 0-19-517068-7
H. Veli Yenisoğancı, L. Suat Kongaz, Ali Kılıçkaya, Saadet Barutçu, Süleyman Eskalen, Müjgan Harmankaya, Nilay Yılmaz, Tahsin Aydoğmuş, Ozan Sağdıç. Ayasofya-Müzeler Rehberi, Ankara, ISBN 975-387-042-6
Bordewich, Fergus M., "A Monumental Struggle to Preserve Hagia Sophia" 8 Nisan 2013 tarihinde  at Archive-It sitesinde arşivlendi, Smithsonian magazine, December 2008
Critique (revue), Byzance - Istanbul. Seuil, 1992
A Vision for Empires (Ayasofya: İmparatorluklara Yaraşır Bir Görü) Cyril Mango ve Ahmet Ertuğ Ertuğ&Kocabıyık Yayınları
İkinci Ayasofya kalıntıları. Giriş merdiveni, portik kalıntıları ve vaktiyle cepheyi süsleyen iki mermer blok.
Üstteki mermer bloklardan birinin önden ve yakın plandan görünüşü. Bloktaki kabartmada 12 havariyi temsilen yapılmış 12 kuzudan bazıları ve yaşam ağacı sembolü görülür.
Bizans dönemindeki Ayasofya’nın kesiti
Bizans döneminde kent merkezindeki önemli yapıların konumları
Esliha (silahlar) Müzesi’nde sergilenen Ayasofya çanı. (Abdullah Biraderler, 1880-1893)
Latin İstilası esnasında Venedik Doçu Enrico Dandolo anısına konulan sembolik yazıt
Ayasofya’nın 1880’lerdeki görünümü (Pascal Sebah, 1823-1886)
Tekrar cami olması sonrası asılan tabela.
İç narteksten ana nefe (ana salona) açılan dokuz kapıdan biri olan ve yalnızca imparator tarafından kullanıldığından İmparator Kapısı adı verilen kapıdan ana salona giriş (Mart 2013)
Üst kattan ana salonun (kısmen) görünümü (Mart 2013)
1884 tarihli dünyanın en yüksek binaları diyagramı (Ayasofya 55. sıradadır)
İç narteks
İmparator kapısı mozaiği
Güney nef
Yeşil porfirden sütuna oturtulmuş Bizans sütun başlığı. Yanda kime ait olduğu bilinmeyen bir el izi bulunur.
Minber
Absid. Üstteki mozaik ve ortadaki pencereler Kudüs yönünü gösterir. Altta hafifçe sağda mihrabın üst kısmı görülür.
Orta nef. Tam karşıda pencerelerin bulunduğu kilisenin absidi görülür. Absid içinde, aşağıda caminin mihrabı görülür. Solda hünkar mahfili görülür. Sağda, altta ise müezzin mahfili denilen cami döneminde mevlid okunan balkon görülür.
Serafim fresklerinden biri
"Terleyen sütun"daki dilek yeri
Çıkış mozaiği. Justinianus, Meryem ve Büyük Konstantin
İmparatoriçe locası
Cennet ve cehennem kapısı
II. İoannis Komnenos, Meryem, İsa, İrini
Zoi ve eşi
Absiddeki Meryem
Güney üst nefi
Deisis
Cebrâil mozaiği
İsa ikonu, Ayasofya
Şadırvan
Henri Weber

| Henri Weber |
| --- | --- |

Avrupa Parlamentosu Üyesi (2004-2014)
Fransız Senatosu Üyesi (1995-2004)
Kişisel bilgiler
Doğum: 23 Haziran 1944(1944-06-23) Leninabad, Sovyetler Birliği (şimdiki Khujand, Tacikistan)
Ölüm: 26 Nisan 2020 (75 yaşında) Avignon, Fransa
Milliyeti: Fransız
Partisi: Fransa Sosyalist Parti (PS)
Evlilik(ler): Fabienne Servan-Schreiber
Akraba(lar): Jean-Claude Servan-Schreiber (kayınpederi)
Çocuk(lar): 3
Mesleği: Siyasetçi
Henri Weber (23 Nisan 1944 – 26 Nisan 2020), Fransız siyasetçi.
Yaşamı ve kariyeri

Weber 23 Nisan 1944'te Leninabad, Sovyetler Birliği (şimdiki Khujand, Tacikistan)'da doğdu. Fransa Sosyalist Parti (PS) üyesi olarak siyaset yaptı. Weber 1995-2004 yılları arasında Fransız Senatosu'nda delege olarak yer aldı. Kayınpederi siyasetçi Jean-Claude Servan-Schreiber'dir. Son olarak 2004-2014 yılları arasında Fransa'nın kuzey batı bölgesini temsilen Avrupa Parlamentosu üyeliği görevini yürüttü.
Ölümü

Weber 26 Nisan 2020'de Avignon, Fransa'da COVID-19 hastalığı nedeniyle 75 yaşında öldü.
Jacques Brunhes

| Jacques Brunhes> Turizm Bakanı |
| --- | --- |
Görev süresi 23 Ekim 2001 - 2 Mayıs 2002
Gennevilliers Belediye Başkanı
Görev süresi 22 Eylül 1987 - Ekim 2001
Hauts-de-Seine Genel Konsey Üyesi
Görev süresi 18 Mart 1985 - 27 Haziran 1988
Île-de-France Bölgesel Konsey Üyesi
Görev süresi 1978-1985
Hauts-de-Seine'nin 1. seçim bölgesi  Ulusal Meclis Üyesi
Görev süresi 19 Haziran 2002 - 23 Kasım 2001
Yerine geldiği: Dominique frelaut
Kişisel bilgiler
Doğum: 7 Ekim 1934
Ölüm: 30 Eylül 2020 (85 yaşında)
Milliyeti: Fransız
Partisi: Fransız Komünist Partisi
Jacques Brunhes (d. 7 Ekim 1934, Paris 4. arrondissement - ö. 30 Eylül 2020, Paris 19. arrondissement) Fransız komünist siyasetçi.
Edebiyat öğretmeni olup, 1978'de ilk kez milletvekili seçilmiş, Gennevilliers belediye başkanlığını yürütmüş, Lionel Jospin Hükümeti'nde 2001-2002 yıllarında Turizmden sorumlu Devlet Sekreteri olarak yer almıştır.
Görevleri

Meclis
3 Nisan 1978 - 1 Nisan 1986: Hauts-de-Seine 1. seçim çevresi milletvekili
23 Haziran 1988 - 23 Kasım 2001: Hauts-de-Seine 1. seçim çevresi milletvekili
19 Haziran 2002 - 19 Haziran 2007: Hauts-de-Seine 1. seçim çevresi milletvekili
Hükûmet
23 Ekim 2001 - 6 Mayıs 2002: Donanım, Ulaştırma ve Konut Bakanı nezdinde, Turizmden sorumlu Devlet Sekreteri
Yerel Yönetimler
18 Mart 1985 - 27 Haziran 1988: Hauts-de-Seine genel konseyi üyesi
14 Mart 1983 - 19 Mart 1989: Gennevilliers belediye meclisi üyesi
22 Eylül 1987 - 18 Mart 2001: Gennevilliers belediye başkanı
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  SUDOC: 057801584  VIAF: 195934810
Hermann Goldschmidt

H. Goldschmidt
Hermann Mayer Salomon Goldschmidt, 17 Temmuz 1802 ve 26 Nisan 1866 yılları arasında yaşamış ve özellikle asteroitler dalında birçok gök cisminin keşfini yapmış ünlü bir Alman astronom ve ressamdır. Frankfurt'ta Yahudi bir tüccarın oğlu olarak dünyaya gelmiştir. Paris'e yerleşip burada görsel sanatlar konusunda eğitim almış ve daha sonra kariyerini önceleri hobi olarak ilgilendiği astronomiye adamıştır. Goldschmidt'in bu bilim dalındaki üstün başarıları Ay'da kendisinin adı verilen bir kraterle ebedileştirilmiştir.
Jean-Jack Queyranne

| Jean-Jack Queyranne |
| --- | --- |

Jean-Jack Queyranne (d. 2 Kasım 1945, Lyon) Fransız siyasetçi.
Hukuk ve Edebiyat alanında lisans eğitimi görmüş, Lyon Siyasal Bilgiler Enstitüsü'nden mezun olmuş, Kamu Hukuku ve Siyaset Bilimi alanında uzmanlık diploması almış, Kamu Hukuku doktorası yapmış, Lyon II Üniversitesi'nde Kamu Hukuku ve Siyaset Bilimi alanında öğretim üyeliği görevinde bulunmuştur. Sosyalist Parti'den siyasete atılmış, yerel yönetimlerde görev almış, belediye başkanlığı, milletvekilliği görevlerini üstlenmiştir. Lionel Jospin Hükümeti'nde 1997-2002 yılları arasında yer almıştır. 2004-2016 yılları arasında Rhône-Alpes Bölgesel Konseyi Başkanlığı görevini yürütmüştür.
Görevleri

Yerel Yönetimler
21 Mart 1977 - 27 Haziran 1988: Villeurbanne Belediye Başkan yardımcısı
17 Mart 1978 - 21 Mart 1979: Rhône-Alpes Bölgesel Konseyi üyesi
1 Ağustos 1981 - 21 Mart 1986: Rhône-Alpes Bölgesel Konseyi üyesi
18 Mart 1985 - 29 Mart 1990: Rhône Genel Konseyi üyesi
20 Mart 1989 - 29 Haziran 1997: Bron Belediye Başkanı
30 Haziran 1997 - 23 Nisan 2004: Bron Belediye Başkan yardımcısı
16 Mart 1998 - 10 Temmuz 2002: Rhône-Alpes Bölgesel Konseyi üyesi
29 Mart 2004 - 31 Aralık 2015: Rhône-Alpes Bölgesel Konseyi Başkanı
1 Ocak 2016 - 4 Ocak 2016: Auvergne-Rhône-Alpes Bölgesel Konseyi Başkanı (vekaleten)
Meclis
24 Temmuz 1981 - 1 Nisan 1986: Rhône 6. seçim çevresi milletvekili
2 Nisan 1986 - 14 Mayıs 1988: Rhône milletvekili
23 Haziran 1988 - 1 Nisan 1993: Rhône 7. seçim çevresi milletvekili
12 Haziran 1997 - 4 Temmuz 1997: Rhône 7. seçim çevresi milletvekili
19 Haziran 2002 - 19 Haziran 2012: Rhône 7. seçim çevresi milletvekili
Hükûmet
4 Haziran 1997 - 29 Ağustos 2000: İçişleri Bakanı nezdinde, Denizaşırı iller Devlet Sekreteri
3 Eylül 1998 - 30 Aralık 1998: İçişleri Bakan vekili
29 Ağustos 2000 - 6 Mayıs 2002: Parlamento ile İlişkiler Bakanı
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb12023838g (data)  GND: 1246109867  ISNI: 0000 0000 3367 6964  LCCN: n83181069  SUDOC: 028394275  VIAF: 49238600   WorldCat (LCCN): n83-181069
Aziz Patrik Günü

|    Aziz Patrik Günü |
| --- | --- |
Chicago nehri Aziz Patrick günü için her yıl yeşile boyanır.
Resmî adı: Galce: Lá 'le Pádraig or Lá Fhéile Pádraig
Diğer adı: St. Paddy'nin günü veya Paddy'lerin günü
Ülke: İrlanda
Kutlayanlar:  İrlanda  Kuzey İrlanda
Türü: Tarihsel
Tarih: 17 Mart
Aziz Patrik Günü, Buenos Aires (Arjantin)
Aziz Patrik Günü veya Aziz Paddy'nin Günü (Galce: Lá 'le Pádraig veya Lá Fhéile Pádraig), İrlanda'nın koruyucu azizlerinden biri olan Aziz Patrik'in (385-461) adına kutlanan Hristiyan festivali. Paddy sözcüğü Patrik isminin Galcesi olan Padraig'den türemiştir ve İrlandalılardan bahsederken de kullanılır. Patrik'in öldüğü 17 Mart tarihinde kutlanır. İrlandalıların ulusal günü olan 17 Mart, başta İrlanda ve Kuzey İrlanda olmak üzere ve Montserrat'da Kanada'nın Newfoundland ve Labrador kesimlerinde tatildir. Dünyanın birçok ülkesinde etkinliklerle kutlanan bu gün katolik kilisesi için kutsal bir gündür.
Bu ülkelerde büyük festivaller halinde kutlanmaktadır. İrlanda'da ise bu festivaller 5 gün sürmektedir. Gelmiş geçmiş en büyük festival ise ABD'nin Chicago şehrinde yapılmış ve yaklaşık 2 milyon kişi bu festivale katılmıştır. Bu günün sloganı 17 Martta herkes İrlandalı.. dır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4688508-0  NARA: 10675013
Jean-Luc Martinez

| Jean-Luc Martinez |
| --- | --- |
Doğum: 22 Mart 1964 Paris, Fransa
Mezun olduğu okul(lar): École du Louvre
Meslek: Sanat tarihçisi, arkeolog, Bürokrat
Tanınma nedeni: Louvre'un başkanı
Kurul üyeliği:  Paris-Nanterre Üniversitesi  Louvre Müzesi 
Ödüller: Ordre national du Mérite (France)

Jean-Luc Martinez, (d. 22 Mart 1964, Paris), Fransız bürokrat.
Kariyeri

Louvre'un başkanıdır. Martinez 1997'den beri Louvre'da küratör olarak çalıştı ve daha önce müzenin Yunan, Etrüsk ve Roma sanat bölümlerinin direktörlüğünü yaptı.