stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İtalya (eyalet)
4. ve 5. yüzyıllarda İtalya

Barbar saldırıları Roma'nın en önemli sorunu haline gelince imparatorlar Roma dışına, diğer eyaletlere gitmek zorunda kaldılar ve bu durum eyaletin daha da gerilemesine yol açtı. Nihayet 330 yılında imparator I. Konstantin başkenti, imparatorluk sarayı, ekonomi yönetimi ve askeri yapılanma da dahil olmak üzere Konstantinopolis'e taşıdı.
İmparator Theodosius'un ölümü üzerine (395), İtalya Batı Roma İmparatorluğu'nun bir parçası oldu. Ardından gelen barbar istilası sırasında başkent Mediolanum'dan Ravenna'ya (402) taşındı. Roma 403 yılında, son kez talan edilmesinin üzerinden yedi yüzyıl geçtikten sonra Vizigotlar'ın kralı Alaric tarafından yeniden yağmaladı. Kuzey İtalya Attila liderliğindeki Hunlar'ın saldırısına uğradı ve Roma 410 yılında bir kez daha Alaric I komutasındaki Vizigotlar tarafından yağmalandı.
Barbar generalleri tarafından kontrol edilen zayıf İmparatorların idaresindeki İtalya kıyıları sürekli saldırı altındaydı. 476 yılında Romulus Augustus'un ölmesi ve imparatorluk alâmetlerinin Konstantinopolis'e geri dönmesiyle Batı Roma İmparatorluğu sona erdi. Takip eden birkaç on yıl boyunca İtalya, önce Odoacer, sonra Ostrogotlar ve son olarak Bizans İmparatorluğu tarafından idare edildi. Ancak Lombard işgalinin ardından birkaç krallığa bölünen İtalya, on üç yüzyıl boyunca bir daha yeniden birlik olamayacaktı.
Augustus tarafından idari olarak düzenlenen Roma İtalyası (yeşil alan).
Antoninus Pius'a ait bu sestertius'un arka yüzünde İtalya kişileştirilmiştir.
Cahit Arf

| Cahit Arf |
| --- | --- |
Cahit Arf
Doğum: 24 Ekim 1910(1910-10-24) Selânik, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 26 Aralık 1997 (87 yaşında) İstanbul, Türkiye
Ölüm sebebi: Kanser
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk
Eğitim: École normale supérieure ve Göttingen Üniversitesi
Tanınma nedeni: Arf değişmezi Arf halkaları Arf sabiti Arf kapanışları Hasse–Arf teoremi
Çocuk(lar): Ahmet Arf
Ödüller: TÜBİTAK Bilim Ödülü (1974) Karadeniz Teknik Üniversitesi, İstanbul Teknik Üniversitesi, ODTÜ

Kariyeri
Dalı: Matematik, Topoloji
Çalıştığı kurumlar: Galatasaray Lisesi İstanbul Üniversitesi Boğaziçi Üniversitesi (Robert Koleji) Kaliforniya Üniversitesi (Berkeley) Orta Doğu Teknik Üniversitesi Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu
Doktoradanışmanı: Helmut Hasse
Doktora öğrencileri: Güleç Büke Altıntaş Selma Soysal  Ali Sümer  Hilal Pamir Nakibe Topuz Kemal Özdoğan Bediz Asral  Şüküfe Yamantürk  Bahattin Şamlı  Neşet Ayırtman Özdem Çelik  Gültekin Büyükyenerel  Halil Ibrahim Karakaş  Mehmet Yenigül Murat Kirezci   Azize Hayfavi  Ahmet Yüksel Özemre
 

Cahit Arf (24 Ekim 1910, Selânik - 26 Aralık 1997, İstanbul), Türk matematikçi ve bilim insanı, eski TÜBİTAK Bilim Kolu başkanıdır. 1948'de İnönü Ödülü'nü, 1974'te TÜBİTAK Bilim Ödülü'nü kazanmıştır. Istanbul Erkek lisesi mezunu dur.1980 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi ve Karadeniz Teknik Üniversitesi Onur Doktorası, 1981'de de ODTÜ Onur Doktorası'nı almıştır. 1990 yılında Cahit Arf'ın onuruna Sayılar Teorisi üzerine uluslararası bir sempozyum düzenlenmiştir. İleri düzeyde araştırmalar yaptığı Halkalar ve Geometri üzerine ilk konferanslar da 1984'te İstanbul'da yapılmıştır. 2009 yılından itibaren 10 Türk lirası üzerinde Arf'ın sureti yer almaktadır.
Hayatı

Cahit Arf 1910 yılında, Selanikte doğmuştur. İlkokulu o yıllarda Sultani adı verilen liselerin ilk kısmında okumuş, daha beşinci sınıftayken tanıştığı genç bir öğretmen onun matematikle ilgilenmesini sağlamıştır. Lisenin orta kısmına geldiğinde artık okul arkadaşlarının çözemediği matematik sorularını çözen Cahit Arf'ın bu yeteneği ailesi ve hocalarının ilgisini çekmiş ve Paris'teki St. Louis Lisesi'nde okumak üzere ailesi tarafından Fransa'ya gönderilmiştir. Üç yıllık lise tahsilini iki yılda bitirip Türkiye'ye geri dönen Cahit Arf o sıralarda Türk hükûmeti tarafından yükseköğrenim görmek üzere sınavla Avrupa'ya gönderilecek aday öğrenciler arasına alınmıştır.
Hayatı > Yüksek öğrenimi

Yükseköğrenimini Fransa'da Ecole Normale Superieure'de 1932'de tamamlamıştır. Bir süre Galatasaray Lisesi'nde matematik öğretmenliği yaptıktan sonra İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi'nde doçent adayı olarak çalışmıştır. Doktorasını yapmak için Almanya'ya gitmiştir. 1938 yılında Göttingen Üniversitesi'nde doktorasını bitirmiştir.
Hayatı > Kariyeri

Cahit Arf Türkiye'ye döndüğünde İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi'nde profesör ve ordinaryüs profesörlüğe yükseldi ve 1962 yılına kadar çalıştı. Daha sonra Robert Koleji'nde matematik dersleri vermeye başladı. 1964 yılında Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu (TÜBİTAK) ilk bilim kurulu başkanı olmuştur.
Daha sonra gittiği Amerika Birleşik Devletleri'nde araştırma ve incelemelerde bulundu; Kaliforniya Üniversitesi'nde konuk öğretim üyesi olarak görev yaptı. Türkiye'de yaşamak istemesi üzerine kendi isteğiyle 1967 yılında Türkiye'ye döndü. Döndükten kısa bir süre sonra Kanada ve Amerika'daki üniversitelerden konuk öğretim üyesi olarak teklifler aldı. Ancak kendisi bu tekliflere cevap veremeden Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nden gelen telefon bu üniversiteye atandığını ve uçak biletinin yolda olduğunu söylüyordu ve artık Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nde göreve başlamıştı. 1980 yılında emekli oldu. Emekliye ayrıldıktan sonra TÜBİTAK'ın kurulmasında çok emeği geçti ve TÜBİTAK'a bağlı Gebze Araştırma Merkezi'nde görev aldı. 1983-1989 yılları arasında Türk Matematik Derneğinin başkanlığını yaptı.
Arf, İnönü Armağanı'nı (1943) ve TÜBİTAK Bilim Ödülü'nü kazandı (1974). Bu ödülü alırken yaptığı konuşmada 'Bilim insanının amacı anlamaktır' hemen ardından 'ama büyük harflerle anlamaktır' sözüyle kendine göre bilim insanını açıklamıştır. Onuruna yapılan cebir ve sayılar teorisi üzerine uluslararası bir sempozyum, 1990'da 3-7 Eylül tarihleri arasında Silivri'de gerçekleştirilmiştir. Halkalar ve geometri üzerine ilk konferanslar da 1984'te İstanbul'da yapılmıştır. Arf, matematikte geometri kavramı üzerine bir makale sunmuştur. Cahit Arf, 26 Aralık 1997 tarihinde ağır bir kalp hastalığı nedeni ile ölmüştür.
Çalışmaları

Cahit Arf, cebir konusundaki çalışmalarıyla dünyaca ün kazanmıştır. Sentetik geometri problemlerinin cetvel ve pergel yardımıyla çözülebilirliği konusunda yaptığı çalışmalar, cisimlerin kuadratik formlarının sınıflandırılmasında ortaya çıkan değişmezlere ilişkin Arf değişmezi ve Arf halkaları gibi literatürde adıyla anılan çalışmaların yanı sıra "Hasse-Arf Teoremi" adı ile anılan teoremi matematik bilimine kazandırmıştır. ''Arf Sabiti'' ve ''Arf Kapanışları'' gibi terimleri buldu.
Arf(q)=\sum _{i=1}^{n}q(a;)q(b;)\epsilon Z_{2}a;,b;i=1,2,3.......,n.
Matematik hakkındaki görüşleri

Cahit Arf, matematiği bir meslek dalı olarak değil, bir yaşam tarzı olarak görmüştür. Öğrencilerine sürekli: "Matematiği ezberlemeyin, kendiniz yapın ve anlayın." demiştir.
"Matematik esas olarak sabır olayıdır. Belleyerek (ezberleyerek) değil, keşfederek anlamak gerekir." demiştir.
"Matematik de resim, müzik ve heykel gibi bir sanattır" diyerek matematiğin sanatsal yönünü vurgulamıştır.
"Matematik endüktif (tümevarımsal) bir bilimdir ve bu endüktif bilim sonsuz kümeler için geçerli. Bu sonsuzlukları endüktif bir şekilde kavrıyoruz ve kavradığımız zaman da o sonsuzluğu hissediyoruz. Sınırsızlığı... Ve bu bize mutluluk veriyor çünkü ölümü unutuyoruz... Herkes ölümsüz olduğunu hissettiği alanda çalışmak ister. Ben de matematikte kendimi ölümsüz hissettim."
Hakkında düzenlenen konferanslar

Orta Doğu Teknik Üniversitesi Matematik Bölümü'nde her sene Arf adına ve anısına özel bir konferans düzenlenmektedir.
2009: Gunter Harder - Bonn Üniversitesi Matematik Enstitüsü
2007: Hendrik Lenstra - Leiden Üniversitesi Matematik Enstitüsü
2006: Jean-Pierre Serre - Collège de France
2005: Peter Sarnak - Princeton Üniversitesi ve İleri Araştırma Enstitüsü
2004: Robert Langlands - İleri Araştırma Enstitüsü
2003: David Mumford - Brown Üniversitesi Uygulamalı Matematik Bölümü
2002: Don Zagier - Utrecht Üniversitesi/Collège de France
2001: Gerhard Frey - Essen Üniversitesi Deneysel Matematik Enstitüsü
Cahit Arf, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın 10 liralık banknotunda portresi yer almaktadır.
"Gerçekten evrenin sırrını arıyorsanız benim yaptığım gibi sayılara gelin."
Cahit Arf'ın Zincirlikuyu Mezarlığı'ndaki kabri, İstanbul
Apameia Kibotos

Yunan Phrygia, Apameia antik kentinde darb edilmiş antik sikke. Ön yüzde korint miğferi ile Athena, arka tip dioscuri'nin kapakları ile çevrili maeander deseninin tabanına inen Kartal üstte yıldızlar ve AΠAMEΩN - APAMEON lejantı altta KΩKOY-KOKOU lejantı.
'Apameia Kibotos (Grekçe: Ἀπάμεια) – öncesi Kibotos (Yunanca: κιβωτός), Afyonkarahisar ilinin bugünkü Dinar ilçesinde bulunan bir antik kent. Daha önceki adı Kelainaidir. Antik Roma döneminde Pameia Kibotos adını almıştır. Şehir MÖ 6. yüzyıldan itibaren önemli bir merkez olmuştur. Efes'ten sonra ikinci büyük kent olduğu bilinmektedir. Anıtsal yapıtlardan olan stadyum ve tiyatro kısmen özelliğini koruyarak kalmıştır. Efes'le birlikte bastırdığı bronz sikkeler de vardır. Yarı özerk olarak imparator adına sikkeler bastırmıştır.
İsim

Neredeyse tüm büyük askeri seferler Kelainai/Apameia Kibotos'tan geçti. Kserkses, MÖ 481 yılında Hellenler üzerine yaptığı sefer ve sefer sonrası dönüş yolunda Kelainai'da konaklamıştı. Onu, burada ikamet eden ve Pers kralından sonra bilinen dünyanın en zengini Atys oğlu Pythios büyük bir misafir perverlikle karşıladı. Kserkses, savaşta yenilip Hellas'tan dönerken, dönüş yolunda tekrar Kelainai'a uğramış burada Kelainai kalesini ve saraylarını yaptırmıştı. Genç Kyros MÖ 401 yılında on bin askeriyle birlikte Kelainai'da otuz gün kalmıştı. O da Maiandros'un kaynakları yakınında bir saray ve avlanmak istediği zaman kullanmak üzere paradeisos denilen vahşi hayvanlarla dolu bir park yaptırdı. Büyük İskender de Perslere karşı yaptığı seferinde askerleriyle birlikte burada on gün kalmış, komutanlarından Philippos oğlu Antigonos'u Phrygia'nın satrabı olarak atayıp Kelainai'dan Gordion'a doğru yola çıkmıştı. Seleukos Hanedanı'ndan Antiokhos Soter'in (MÖ 281-261) krallığı dönemine kadar kent Kelainai olarak adlandırılıyordu. Antiokhos, kenti bulunduğu yerden çok da uzakta olmayacak bir yere taşıdı ve yeniden tesis ettiği kente annesi Apama'nın ismine izafeten Apameia adını verdi. Kent bu tarihten itibaren Apameia olarak anıldı. Antik Dönem yazarları tarafından Kelainai ismi kullanılmaya devam etse de resmi belgelerde artık kullanılmadı. Kentin bu tarihten itibaren bastırdığı sikkeler üzerinde daima ΑΠΑΜΕΩΝ lejandı görüldü. III. Antiokhos ile oğlu IV. Seleukos, Roma, Pergamon ve Rhodos ittifakına karşı MÖ 190 yılında yaptığı Magnesia savaşı öncesi ve sonrası belgelenebilir bir şekilde krallığını Apameia'dan yönetmiştir.
Tarihçe

Klasik dönem boyunca Efes'ten sonra en önemli şehri daha önceki adı Kelainai olan elbette ki Apameia idi. Pers döneminde Yunanistan akınından giderken, dinlenen Pers kralı Xerxes'in (sonraları Cyrus ve Büyük İskender'in de yaptığı gibi) kullandığı Paradeisos isimli av bahçesi bu topraklarda yer alıyordu. Dr. Hasan T. Uçankuş tarafından Tatarlı yakınlarında Pers dönemine ait bir mezar kazılmıştır. Kral III. Antiochos tarafından bir Helenistik şehri olarak kurulan ve Pers annesi Apama'nın adıyla anılan Apameia'da geç Helenistik dönemde üzerinde Maeander Nehri ya da flüt çalan Marsyas'ı gösteren resimler olan çok sayıda sikke basılmıştır. Basıldıktan hemen sonra gömülen ve hiç kullanılmayan bu madeni paraların binlercesinden oluşan bir hazine, Seyyid Ahmet Çelikdal tarafından bulundu ve Müze Müdürü Ahmet Topbaş tarafından Afyon Müzesi'ne getirildi.
Strabon'a göre erken Roma İmparatorluğu döneminde Apameia, Efes'ten sonra Asya eyaletinin en büyük ve önemli alışveriş merkezidir. Roma valisi tarafından yönetilen bir idari bölge (conventus) merkezidir. Şehir, önemini, Ankara'dan Attaleia'ya ve Doğu'dan Efes'e giden anayolların kesişmesinden alarak, bir ticari merkez konumuna gelmişti. Bugün Dinar Suçıkan'da, Apameia'dan geçen Marsyas Nehri'nin kaynağı ve efsaneye göre Tanrı Apollo'yu müzik yarışmasına davet ederek meydan okuması yüzünden, Satyr Marsyas'ın önce derisinin yüzülüp sonra asıldığı yer bulunmaktadır.
Bunların yanı sıra Apameia sikkeleri üstünde Orgas, Obrimos ve Therma nehirleri de görülebilmektedir. Eski çağlarda şehirde birçok deprem oldu. Bugün hala görülebilen ama ancak kısmen kazılarak çıkartılmış kalıntıların içinde Mercimek Tepesi yamaçlarındaki Helenistik tiyatro, stadyum, şehrin yanındaki bir tepenin zirvesindeki bir kilise ve Dinar'dan geçen karayolunun hemen kenarında yarım daire şeklinde olan bir yapı yer almaktadır. MS 3. yüzyılda şehirde basılmış bazı sikkeler üzerinde Nuh'un gemisinin resimleri olduğundan bölgede nüfuzlu bir Yahudi topluluğunun bulunduğu sanılmaktadır. Belki de bu yüzden şehre, “sandık” anlamında Kibotos da denilmektedir.
Emet

| Emet |
| --- | --- |
İlçe

 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Kütahya
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Furkan Seyman
 • Belediye başkanı: Mustafa Koca (MHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 1406 km²
Rakım: 750 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 19.986
 • Kır: 8,123
 • Şehir: 11.405
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 43700
İl alan kodu: 0274
İl plaka kodu: 43700
Resmî site Kaymakamlık  Belediye
Emet Kütahya ilinin bir ilçesidir.
Şifalı kaplıcalarıyla termal turizme önemli katkıda bulunmaktadır. 17 Ekim 1993 günü Bakanlar Kurulu kararıyla “Termal Turizm Bölgesi” ilan edilmiştir. Ayrıca dünyada rezervi çok az bulunan bor madeni bu ilçede bol miktarda çıkarılabilmektedir. Hatta dünyanın bor rezervlerinin yaklaşık %70 Türkiye'de bulunmasının yanında Türkiye'deki borun %50'den fazlası Emet'te bulunmakta iken Emet ilçesinde yeni bulunan rezervler sayesinde bu oran daha da yükselmiştir. Bunlara ilaveten dünyada sayısı 10'u gecmeyen asit borik fabrikalarından biri de bu ilçede faaliyetlerini sürdürmektedir. Borun başkenti Emet ilçesi bor madeni sebebiyle stratejik ve ekonomik olarak Türkiye'ye çok büyük katkılar sağlamaktadır.
Tarihçe

Emet tarihi Bakır Çağı (MÖ 5000) sonrası Tunç Çağından bu yana devam etmektedir. Emet'in antik dönemdeki ismi Tiberipolis (Tiberius'un şehri olduğu yazılı kaynaklarda belirtilip, sikkelerde bulunmuştur.
Kazıklı Voyvoda'nın sürgünde hapis edildiği yer Emet ilçesine bağlı Eğrigöz kalesidir. Bu Roma Dönemi kalesi, Bizans döneminde de kullanılmıştır.
1378 yılında Germiyanoğlu Süleyman Şah'ın kızı Devlet Hatun'un çeyizi olarak Yıldırım Beyazıt Han'a vermiştir. Selçuklu ve Osmanlı döneminde de bu yerleşim önemini korumuştur.
Taht kavgası için Şehzade Korkut'un öldürüldüğü yer olan Zeytino Hanı ilçede  hâlâ ayakta ve kullanılır durumdadır.
Kurtuluş Savaşında Eskişehirli Zeytinoğullarından aldıkları borca karşılık Eskişehirli Zeytinoğullarına verilen birkaç yerden biri de Zeytino Hanıdır.
Coğrafya

Karayolları 148. şube şefliğini baskılara aldırmadan olması gereken yer emet diyerek Karayollarını EMET'e kurduran İbrahim Etem ERDİNÇ (cumhuriyet senatosu Kütahya üyesi) rahmet ve saygı ile anılan Emetli'nin çok sevdiği, saydığı bir kişidir, Ayrıca borik asit fabrikasının hemen bütün adımlarında emeği geçen Kütahya milletvekili Ahmet DERİN saygı ve minnet ve rahmetle anılmaktadır.
Emet ilçesi; Kütahya'nın tüm ilçelerinin merkezinde olup bütün büyük ilçelere 45–50 km uzaklıktadır.
Bu ilçe'den iki tane ilçe çıkarttılmıştır. Emet'e 7 km uzaklıktaki Hisarcık kasabası (İlçe olduğundaki nüfusu yaklaşık 2100)(zamanın Anap milletvekili Mustafa Uğur ENER tarafından verilen önerge ile ilçe yaptırılmıştır (Mustafa Uğur ENER Emetli olduğu halde EMET ilçesine ihanet etmiştir.).), Emet'e 40 km uzaklıktaki çavdarhisar kasabası (İlçe olduğundaki nüfusu yaklaşık 1200)
Halen Hisarcık'ın ilçe olmasıyla hisarcık'a geçmek zorunda bırakılan hasanlar kasabası çeşitli tehditlere rağmen yapılan referandumda büyük bir ekseriyetle EMET'e geçmek istedilerse de demokrasi hiçe sayılarak referandum yok sayılıp hisarcıkta bırakılmıştır.
Emet ilçesi tarihi boyunca iki büyük yangın (birini yunan askerleri yakmıştır) ve iki deprem geçirmiş. Cumhuriyet döneminde 156 köye sahip bu ilçe kendinden çıkarttığı iki adet ilçe ve Kendisine bağlı orman zengini olan Gölcük'ü ve gölcüğe kadar olan köyleri Simav'a (Şefik İNAN tarafından Emet'ten koparılıp simav'a bağlatılmıştır.) kömür zengini olan Değirmisaz bölgesini onlarca köyü Tavşanlı'ya (bu bölgelerin halkı istemediği halde diğer ilçelerin siyasetçileri metazori olarak bağlatmışlardır.) bağlanması sebebiyle şu anda 34 köye düşmüştür.
İlçe nüfusu önemli ölçüde göç vermiştir. göç verdiği yerler arasında önemli ölçüde Kütahya merkez (35.000- 40.000 kişi civarı), Manisa (2 adet mahalle oluşturmuştur.) ve ilçeleri vardır bunun yanı sıra tavşanlı Antalya vb. yerlerde de önemli nüfusa sahip olmasına rağmen, ilçede yakın köy ve kasabalardan göç almıştır bu göç eden nüfus ise kasaba köy ve belediyeliklerinin devamı gibi kaygılarla  kasaba ve köylerinde nüfus kaydını yaptırmaktadırlar.
Emet ilçesinin en büyük sorunu; yol sorunudur Kütahya'nın bütün ilçelerinin merkezinde olması, Balıkesir, Uşak gibi illere direkt yol açıldığında diğer ilçelerden açılmış olan yollardan daha kısa daha ekonomik olacağından dolayı en uygun konumda olmasına rağmen hâlâ bu yollar projelendirilip yapılamamaktadır. (Emet'in ihtiyacı kendini ilçelere bağlıyan değil illere bağlıyan yollardır.) Emet seracılık sektörüne açık bir ilçedir. kaplıca sularının boşa akıp gitmemesi için bu atıksu seracılık sektöründe değerlendirilebilir.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 33.684 | 2.711 | 30.973 |
| 1935 | 38.035 | 3.196 | 34.839 |
| 1940 | 39.104 | 2.763 | 36.341 |
| 1945 | 38.387 | 2.834 | 35.553 |
| 1950 | 42.455 | 3.694 | 38.761 |
| 1955 | 45.865 | 3.796 | 42.069 |
| 1960 | 48.788 | 4.132 | 44.656 |
| 1965 | 50.527 | 4.815 | 45.712 |
| 1970 | 54.177 | 6.055 | 48.122 |
| 1975 | 55.227 | 6.239 | 48.988 |
| 1980 | 56.652 | 8.218 | 48.434 |
| 1985 | 59.055 | 11.145 | 47.910 |
| 1990 | 38.859 | 12.246 | 26.613 |
| 2000 | 45.994 | 19.350 | 26.644 |
| 2007 | 24.437 | 10.198 | 14.239 |
| 2008 | 23.892 | 10.502 | 13.390 |
| 2009 | 23.259 | 10.547 | 12.712 |
| 2010 | 22.848 | 10.668 | 12.180 |
| 2011 | 22.428 | 10.805 | 11.623 |
| 2012 | 22.453 | 11.339 | 11.114 |
| 2013 | 22.193 | 11.401 | 10.792 |
| 2014 | 21.506 | 11.232 | 10.274 |
| 2015 | 21.145 | 11.367 | 9.778 |
| 2016 | 20.668 | 11.290 | 9.378 |
| 2017 | 20.151 | 11.157 | 8.994 |
| 2018 | 19.986 | 11.157 | 8.829 |
| 2019 | 19.864 | 11.362 | 8.502 |
| 2020 | 19.528 | 11.405 | 8.123 |
Kayhan Yıldızoğlu

| Kayhan Yıldızoğlu |
| --- | --- |
2020'de Kayhan Yıldızoğlu
Doğum: 28 Mayıs 1933(1933-05-28) İstanbul, Türkiye
Ölüm: 9 Mart 2024 (90 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Feriköy Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk
Eğitim: İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi, İstanbul
Meslek: Oyuncu, yapımcı, yönetmen
Etkin yıllar: 1966-2024
Evlilik: Türkan Sumer (e. 1959; b. 1964) Suna Yıldızoğlu (e. 1976; b. 1978)
Çocuk(lar): 2
Ödüller: Tüm Liste

Kayhan Yıldızoğlu (28 Mayıs 1933, İstanbul - 9 Mart 2024, İstanbul), Türk sinema ve dizi oyuncusudur.
Hayatı

1933 yılında Çerkes ve Gürcü kökenli bir ailede İstanbul'da doğdu. Babası bir ziraat mühendisi, annesi ise Giritli bir öğretmendir. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni üçüncü sınıfta bıraktı. 1955 yılında askerliğini yedek subay olarak yapmıştır. Dönüşünde İstanbul kambiyosunda döviz komiseri olur. Burada çalışırken tesadüfen Muhsin Ertuğrul'un eksik evraklarını tamamlaması üzerine Ertuğrul tarafından oyunculuk seçmelerine çağırılır. Seçmelerde beğenilince Yıldızoğlu için başka bir dönem açılır.
Haldun Taner'in yönlendirmesiyle ilk filmini 1966 yılında çeviren Yıldızoğlu, Türk sinemasında genellikle rahip, doktor, komiser, yardımcı rollerde oynamıştır. 1969 yılında Şener Şen ile beraber Cihangir'de bir dairede 3,5 yıl beraber kalmıştır. Yıldızoğlu, 150'nin üstünde filmde rol almış, ayrıca televizyon dizilerinde oynamıştır. Kanal D'de yayınlanmış Kurtlar Vadisi Pusu dizisinde Yüce Majeste lakaplı bir rolü canlandırdı. Kayhan Yıldızoğlu, kendisi gibi sinema sanatçısı olan Suna Yıldızoğlu ile bir evlilik yapmıştır.
Yıldızoğlu, 9 Mart 2024'te yaşlılığa bağlı nedenlerle 90 yaşında İstanbul'da öldü. Cenazesi Feriköy Mezarlığı'na defnedildi.
Ödüller

2015: 52. Uluslararası Antalya Film Festivali - Yaşam Boyu Onur Ödülü
2018: 23. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri - Sinema Onur Ödülü.
Rixos

Başlığın diğer anlamları için Rixos (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Rixos adı Truva savaşından bilinen yedi kahramandan birinin adı olarak bilinir.
Strabon'a göre, Perge şehri, Truva Savaşı'ndan sonra Mopsos ve Kalkhas isimli kahramanların liderliğinde Argos'tan gelen koloniciler tarafından keşfedilmiştir. Dilbilimsel araştırmalar, Akhalar'ın Pamphylia'ya M.Ö. ikinci bin yılın sonlarına doğru girdiğini doğrular. Bu çalışmalara ek olarak, 1953'te Perge şehrinin Helenistik giriş kapısının avlusunda yapılan kazılarda bulunan M.S. 120 - 121 yıllarına ait yazıtlar da bu kolonileşmeye tanıklık eder; heykellerin altlarındaki yazılarda şehrin efsanevi kurucularından Mopsos, Kalkhas, Rixos, Labos, Machaon, Leonteus ve Minyasas adlı yedi kahramandan söz edilir.
Mira (antik kent)

| --- | --- |
Grekçe: Μύρα
Myra Antik Kenti
MyraTurkey haritasındaki konumu.
Diğer adı: Muri
Konum:  Antalya, Demre
Bölge: Likya
Koordinatlar: 36°15′33″K 29°59′07″D﻿ / ﻿36.25917°K 29.98528°D﻿ / 36.25917; 29.98528
Tarihçe
Kuruluş: MÖ 168
Kültür(ler): Helenistik Dönem,Roma Dönemi, Selçuklu Dönemi
İlgili kişi(ler): II. Teodosius, Aziz Pavlus
Sit ayrıntıları
Buluntu(lar): Aziz Nikolaos Kilisesi, tiyatro, nekropol, akropol, lahit mezar
Kazı tarihleri: 1840
Arkeologlar: Charles Fellows, 2009 Nevzat Çevik
Durum: Restore
Kamusal erişim: Açık
Myra’nın antik tiyatrosu ve arka planda uçurumdaki kaya mezarlarından oluşan antik Likya nekropolü.
Mira, Myra (Grekçe: Μύρα) veya Muri, günümüzde Antalya ilinin Demre ilçesinin bulunduğu yörede yer alan antik bir Likya kentidir. Alacadağ, Akdağlar (Massikytos) ve Ege Denizi arasında Demre Çayı (Myros) tarafından taşınan toprakla oluşmuş verimli alüvyon ovasına kurulmuştur.