Charles Darwin
Yaşamı > Yayına verilen tepkiler

Daha fazla bilgi: Türlerin Kökeni'ne verilen tepkiler
Kitap, popüler ve daha az bilimsel olan Yaratılışın Doğal Tarihinin İzleri'ne kıyasla daha az tartışmayla uluslararası ilgi uyandırdı. Darwin'in hastalığı onu kamusal tartışmalardan uzak tutsa da bilimsel tepkileri hevesle inceledi, basın kupürleri, eleştiriler, makaleler, hicivler ve karikatürler hakkında yorumlarda bulundu ve dünya çapındaki meslektaşlarıyla bu konuda yazıştı. Kitap açıkça insanın kökenini tartışmıyordu ancak insanların hayvan ataları hakkında çıkarım yapılabilecek bir dizi ipucu içeriyordu.
İlk eleştiri "Bir maymun insan olduysa bir insan ne olamaz?" diye soruyordu. Sıradan okuyucular için çok tehlikeli olduğu için bunun ilahiyatçılara bırakılması gerektiği söyleniyordu. İlk olumlu tepkiler arasında, Huxley'nin eleştirileri, Huxley'nin devirmeye çalıştığı bilim kurumunun lideri Richard Owen'ı yerden yere vuruyordu.
Nisan ayında Owen'ın Darwin'in arkadaşlarına saldıran ve fikirlerini küçümseyerek reddeden eleştirisi Darwin'i kızdırdı, ancak Owen ve diğerleri doğaüstü güdümlü evrim fikirlerini desteklemeye başladılar. Patrick Matthew, yeni türlere yol açan bir doğal seçilim kavramını öneren kısa bir ek içeren 1831 tarihli kitabına dikkat çekti, ancak bu fikri geliştirmemişti.
İngiltere Kilisesinin tepkisi karışıktı. Darwin'in eski Cambridge hocaları Sedgwick ve Henslow fikirleri reddetti, ancak liberal din adamları doğal seçilimi Tanrı'nın tasarımının bir aracı olarak yorumladı ve din adamı Charles Kingsley bunu "aynı derecede asil bir Tanrı anlayışı" olarak gördü. 1860 yılında yedi liberal Anglikan teolog tarafından Essays and Reviews (Denemeler ve İncelemeler) adlı kitabın yayınlanması din adamlarının dikkatini Darwin'den uzaklaştırdı. Yüksek eleştiri de dahil olmak üzere fikirleri kilise yetkilileri tarafından sapkınlık olarak saldırıya uğradı. Baden Powell bu kitapta mucizelerin Tanrı'nın yasalarını çiğnediğini, dolayısıyla bunlara inanmanın ateistlik olduğunu savunmuş ve "Bay Darwin'in doğanın kendi kendini geliştirme gücüne dair büyük ilkeyi [destekleyen] ustaca kitabını" övmüştür.
Asa Gray, teleolojiyi Darwin'le tartışmış, Darwin de Gray'in teistik evrimle ilgili broşürü Doğal Seçilim doğal teolojiyle tutarsız değildir'i ithal edip dağıtmıştır. En ünlü karşılaşma, 1860 yılında İngiliz Bilimin İlerlemesi Derneğinin bir toplantısı sırasında Oxford Piskoposu Samuel Wilberforce'un türlerin dönüşümüne karşı çıkmamasına rağmen Darwin'in açıklamasına ve insanın maymundan geldiğine karşı çıktığı halka açık Oxford evrim tartışmasıydı. Joseph Hooker, Darwin'i güçlü bir şekilde savunmuş ve Thomas Huxley'in, yeteneklerini kötüye kullanan bir insan olmaktansa bir maymundan gelmeyi tercih edeceği şeklindeki efsanevi cevabı, bilimin din karşısındaki zaferi olarak sembolize edilmiştir.
Darwin'in yakın arkadaşları Gray, Hooker, Huxley ve Lyell bile çeşitli çekincelerini dile getirmekle birlikte, özellikle genç doğa bilimcileri olmak üzere pek çok kişi gibi güçlü destek verdiler. Gray ve Lyell inançla uzlaşma ararken, Huxley din ve bilim arasındaki kutuplaşmayı tasvir etti. Eğitimde din adamlarının otoritesine karşı sert bir kampanya yürüten Huxley, Owen yönetimindeki din adamları ve aristokrat amatörlerin egemenliğini yeni nesil profesyonel bilim adamları lehine yıkmayı amaçlıyordu. Owen'ın beyin anatomisinin insanların maymunlardan ayrı bir biyolojik takım olduğunu kanıtladığı iddiası, Kingsley tarafından "Büyük Hipokampus Sorunu" olarak parodileştirilen uzun süreli bir tartışmada Huxley tarafından yanlış olduğu gösterildi ve Owen'ın itibarını sarstı.
Yaşamın kökeninin açıklanamadığı yönündeki itirazlara yanıt olarak Darwin, yerçekiminin nedeni bilinmemesine rağmen Newton yasasının kabul edilmesine işaret etmiştir. Bu konudaki eleştiri ve çekincelere rağmen, 1871'de Hooker'a yazdığı bir mektupta yaşamın kökeninin "sıcak küçük bir gölde" meydana gelmiş olabileceğini ileri sürerek ileri görüşlü bir fikir ortaya atmıştır.
Darwinizm çok çeşitli evrimsel fikirleri kapsayan bir hareket haline geldi. 1863'te Lyell'in Geological Evidences of the Antiquity of Man (İnsanın Antik Çağına İlişkin Jeolojik Kanıtlar) adlı kitabı tarih öncesini popülerleştirdi, ancak evrim konusundaki ihtiyatı Darwin'i hayal kırıklığına uğrattı. Haftalar sonra Huxley'in Evidence as to Man's Place in Nature (İnsanın Doğadaki Yeri) isimli kitabı anatomik olarak insanların insansı olduğunu gösterdi, ardından Henry Walter Bates'in The Naturalist on the River Amazons (Amazon Nehri'ndeki Doğa Bilimci) kitabı doğal seçilime dair deneysel kanıtlar sundu.
Lobi faaliyetleri Darwin'e 3 Kasım 1864'te İngiltere'nin en yüksek bilimsel ödülü olan Royal Society Copley Madalyası'nı kazandırdı. O gün Huxley, "saf ve özgür, dini dogmalar tarafından engellenmemiş bilime" adanmış etkili "X Kulübü"nün ilk toplantısını düzenledi. On yılın sonuna gelindiğinde, bilim insanlarının çoğu evrimin gerçekleştiği konusunda hemfikirdi, ancak yalnızca bir azınlık başlıca mekanizmanın doğal seçilim olduğu Darwinci görüşü destekliyordu.
Türlerin Kökeni birçok dile çevrildi ve Huxley'in derslerine akın eden "işçiler" de dahil olmak üzere toplumun her kesiminden ilgi gören temel bir bilimsel metin haline geldi. Darwin'in teorisi o dönemde çeşitli hareketlerde yankı buldu ve popüler kültürün önemli bir demirbaşı haline geldi. Karikatüristler, insanları hayvan özellikleriyle gösteren eski bir gelenekte hayvan soyunun parodisini yaptılar ve İngiltere'de bu komik görüntüler Darwin'in teorisini tehditkar olmayan bir şekilde popülerleştirmeye hizmet etti. Darwin 1862'de hastayken sakal bırakmaya başladı ve 1866'da yeniden kamuoyunun karşısına çıktığında, maymun olarak çizilen karikatürleri evrimciliğin her türünün Darwinizm ile özdeşleştirilmesine yardımcı oldu.