stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Heckler & Koch P7

| Heckler & Koch P7 |
| --- | --- |
 
Çeşidi: Yarı otomatik tabanca
Uyruğu:  Batı Almanya
Kullanıcılar: Bkz. Kullanıcılar
Üretim tarihi
Tasarımcı: Helmut Weldle
Tasarlandığı tarih: 1976
Üretici: Heckler & Koch
Üretildiği tarih: 1979-2008
Çeşitleri: Bkz. Modeller
Özellikler
Ağırlık: PSP: 785 g  P7M8: 780 g  P7M13: 850 g  P7K3: 775 g (.22 LR) / 760 g (.32 ACP) / 750 g (.380 ACP)  P7M10: 1250 g  P7PT8: 720 g
Uzunluk: PSP: 166 mm  P7M8, P7PT8: 171 mm  P7M13, P7M10: 175 mm  P7K3: 160 mm
Namlu uzunluğu: PSP, P7M8, P7M13, P7M10, P7PT8: 105 mm  P7K3: 96.5 mm
Genişlik: PSP, P7M8: 29 mm  P7M13, P7M10: 33 mm
Yükseklik: PSP: 127 mm  P7M8: 129 mm  P7M13: 135 mm  P7M10: 145 mm

Mühimmat: PSP, P7M8, P7M13: 9x19mm Parabellum  P7K3: .22 Long Rifle, .32 ACP, .380 ACP  P7M10: .40 S&W  P7PT8: 9x19mm PT  P7M7: .45 ACP (prototip)
Nişangah: Ön yaprak arpacık, arka çentik gez 148 mm görüş yarıçapı
Heckler & Koch P7, Alman yapımı yarı otomatik bir tabanca olup Heckler & Koch şirketi tarafından üretilmiştir. Silah ilk kez kamuoyuna PSP olarak 1976 yılında PSP (Polizei Selbstlade Pistole, kendinden yüklemeli polis tabancası) olarak ortaya çıktı.
Tarihçe

Batı Alman polisini mevcut 7.65mm kalibreli silahların yerine gelişmiş bir 9mm hizmet tabancaları ile donatma kararı 1972 Münih Olimpiyatları Katliamı sonrasında alındı. Rekabetçi bir teklif sonucunda Alman polis kuvvetleri hizmet için İsviçre yapımı SIG-Sauer P225 (P6 olarak belirlenmiştir) ve iki Alman tasarımı olan P7 (resmî olarak PSP olarak belirlenmiştir) ve Walther P5 olmak üzere üç farklı tabancayı seçti.
P7'nin üretimine 1979 yılında başlandı. Kısa bir süre sonra, silah Alman Federal Sınır Koruma terörle mücadele birimi (GSG 9) ve Alman Ordusu özel kuvvet birimleri tarafından kullanılmaya başlandı. P7, öncelikli olarak H&K lisansıyla Yunan savunma firması Elliniki Biomihania Oplon tarafından üretilmeye başlandı. Ayrıca Meksika'da Departamento de Industria Militar (DIM) tarafından da üretilmektedir. Silah aynı zamanda birkaç ülkeye daha ihraç edilmektedir.
Modeller

P7'nin, P7PT8, P7M13, P7K3, P7M10 ve üretime geçmeyen P7M7 olmak üzere birçok modeli üretildi.
P7PT8, plastik mermili 9x19mm FT eğitim mühimmatı kullanmak üzere modifiye edilmiş özel düz geri tepme eğitim tabancasıdır.
P7M13, P7'nin 13 mermi kapasiteli çift sütun şarjörlü modelidir. Bu tabanca Amerika Birleşik Devletleri Ordusu içinde teklif edilmiştir. P7M13SD modeli, P7M13 karşılaştırıldığında daha uzun bir tırtıllı namlu ağzı ve susturucuya sahip olup sadece Alman özel kuvvetler için sınırlı sayıda üretilmiştir.
P7K3, P7'nin kısaltılmış modeli olup çalışma mekanizması düz geri tepmedir. HK4'ten esinlenmiştir. Bu model sökülebilir namluya sahiptir ve bir gaz silindiri yerine bir kapalı hidrolik geri tepme tampon kullanır. Namlusu ve şarjörü değiştirildikten sonra .380 ACP veya .32 ACP mühimmatı, sürgü, şarjör ve namlusu değiştirildikten sonra ise .22LR mühimmatı kullanabilmektedir.
P7M10, 1991 yılında ABD pazarı için sunuldu. Silah .40 S&W mühimmat kullanmakta olup çift yığınlı 10 mermilik şarjöre sahiptir. Ayrıca Amerikan pazarı için .45 ACP mermilik P7M7 modeli tasarlanmıştır. Ancak, yüksek maliyetler ve yapım karmaşıklığı nedeniyle yalnızca prototip olarak kalmıştır.
Kullanıcılar

ABD: Polis departmanları.
Almanya: Askerî inzibat (Feldjäger). Aynı zamanda Federal Polis (Bundespolizei) ve diğer polis birimleri tarafından da kullanılmıştır.
Bangladeş: Özel Güvenlik Gücü.
Birleşik Arap Emirlikleri: P7M13 modeli.
Kongo DC: P7M13 modeli.
Güney Kore: P7M13 modeli. Ulusal Polis Ajansı SWAT.
İzlanda: Víkingasveitin.
Lüksemburg: P7M13 modeli. Büyük Dükalık Polisi Unité Spéciale de la Police müdahale birimi.
Meksika: Departamento de la Industriá Militar by the Direccion General de Fabricas de la Defensa tarafından lisanslı olarak üretilmektedir.
Norveç: P7M8 variant.
Pakistan: Pakistan Kara Kuvvetleri ve Özel Kuvvetler.
Singapur: P7M8 modeli.
Suudi Arabistan: P7 M13 9mm.
Uruguay: P7M8 modeli.
Yunanistan: P7M8 modeli. EP7 olarak Elliniki Viomihania Oplon tarafından Hava Kuvvetleri ve polis hizmetleri için lisanslı olarak üretilmiştir.
Heckler & Koch P7M13
Present perfect

Present perfect, İngilizce dilbilgisindeki zaman yapılarından biri. Standart olumlu bir cümle sırasıyla  özne, yardımcı fiil (has/have) ve fiilin üçüncü hâlinden (past participle) meydana gelir. Çoğunlukla geçmişte tamamlanmış deneyimler veya geçmişte bir noktada başlamış ve günümüzde de devam eden eylem ve durumlar için kullanılır.
Present perfect Türkçeye bazen "şimdiki tamamlanmış zaman" olarak tercüme edilir ancak bu yapı daha çok geçmişteki eylem ve durumları bildirir ve buradaki "perfect" sözcüğü Latince dilbilgisindeki "perfectus" (bitmiş, tamamlanmış) kavramından İngilizceye geçmiştir.
Cümle yapısı

Olumlu: Subject + has/have + past participle
Olumsuz: Subject + has/have + not + past participle
Olumlu Soru: Has/have + subject + past participle
Olumsuz Soru: Has not/have not + subject + past participle
Kullanım

Present perfect yapısı geçmişte başlamış bir eylem veya durum "hala" devam ediyorsa kullanılır:
They have been married for nearly fifty years.
She has lived in Liverpool all her life.
Geçmişte yinelenen bir eylem hala yapılmaya devam ediliyorsa (bırakılmadıysa) kullanılır:
He has written three books and he is working on another one.
I've played the guitar since I was a teenager.
Bir deneyimin "hiç" gerçekleşip gerçekleşmediğinden bahsederken kullanılır:
I have never had a birthday party.
Have you met John's wife?
NOT: Bir yerde bulunmuş olmaktan (örneğin yabancı bir ülkeye gitmekten) bahsediliyorsa be (bulunmak) fiili kullanılır.
Have you ever been to New York?
Geçmişte gerçekleşmiş bir olay veya durum konuşma esnasında önemliyse, yani şu anı etkiliyorsa kullanılır:
I can't get in the house. I've lost my keys.
Teresa isn't at home. I think she has gone shopping.
I have missed my flight! Now I have to wait for the next one.
Present perfect continuous (progressive) ile karşılaştırma

Eğer cümlede vurgulanmak istenen tamamlanmış bir eylemin "sonucu" ise present perfect kullanılır:
I have painted the room blue.
I have read the book you gave me.
Eğer vurgulanmak istenen eylemin "kendisi" ise ve eylem henüz "tamamlanmamış" ise present perfect continuous (sürekli) zaman yapısı kullanılır:
I have been decorating the house all summer.
I have been reading the book you gave me. I've got another 50 pages to read.
Bir eylemin süresinden bahsederken genellikle continuous yapı kullanılır; o sürede tamamlanmış nesnelerden bahsederken ise present perfect kullanılır:
I have been writing emails for three hours.
I have written twenty emails.
Genişletilmiş gerçel sayılar sistemi

Matematikte genişletilmiş gerçel sayı sistemi gerçel sayılar kümesi ile eksi sonsuz ve artı sonsuzun bileşimi olan kümedir. 
Bu küme, gerçel sayı sistemi  \mathbb {R} ye
her gerçel sayıdan büyük olan  +\infty  ve her gerçel sayıdan küçük olan  -\infty 'un eklenmesiyle 
elde edilen sayı sistemidir. Böylelikle, artı sonsuza artan veya eksi sonsuza azalan dizilerin en küçük üst sınırı ya da en büyük alt sınırı anlamlı bir hâle getirilmiş olur. Türev ve integral hesabında ve analizde,  +\infty  ve  -\infty 'un gerçek limit olarak kullanılmasıyla hesaplamalar önemli ölçüde genişler. Genişletilmiş gerçel sayı sistemi gerçel sayıların Dedekind-MacNeille tamlaştırılmasıdır.
Genişletilmiş gerçel sayı sistemi  {\overline {\mathbb {R} }} ile gösterilir. Kullanılan diğer gösterimler arasında   [-\infty ,+\infty ] ve  \mathbb {R} \cup \left\{-\infty ,+\infty \right\} gösterimleri de vardır. Hatta,  +\infty  kullanımının anlaşıldığı durumlarda bu gösterimin yerine sadece  \infty  gösterimi de kullanılır.
Ayrıca, projektif genişletilmiş gerçel sayılar doğrusu da vardır. Bu sayı doğrusunda   +\infty  ve  -\infty  ayrıt edilmez ve hem sonsuza artan diziler hem de sonsuza azalan diziler için sadece   \infty  ile gösterilen tek bir gerçek sonsuzluk vardır.
Arda Kardeşler

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

Kişisel bilgileri
| Doğum tarihi | 3 Ocak 1988 (37 yaşında) |  |
| Doğum yeri | Bursa, Türkiye |  |
Mesleği: Mühendis
Hakemlik görevi
| Yıl | Turnuva | Görevi |
| 2015- | Süper Lig | Hakem |
Arda Kardeşler (d. 3 Ocak 1988, Bursa), Süper Lig'de görev alan Türk hakem.
Hayatı

3 Ocak 1988'de Bursa'da doğmuştur. Uludağ Üniversitesi Makine Mühendisliği bölümünden mezun olmuştur. Eski Bursasporlu millî kaleci Eser Kardeşler'in oğlu olan Arda Kardeşler, kaleci Erce Kardeşler'in de kardeşidir. Hakemlik kariyerine 2009'da başlamıştır. İlk profesyonel karşılaşmasına 1 Eylül 2013'te çıkmıştır. 2015-2016 sezonundan itibaren Süper Lig'de görev almaktadır.
Ihlamur Kasrı

Ihlamur Kasrı, Merasim Köşkü
Ihlamur Kasrı, Beşiktaş ve Nişantaşı arasındaki vadide yer alan Ihlamur Mesiresi'ndeki kasırdır. Buraya Abdülmecid (1839-1861) tarafından Nigoğos Balyan'a “Merasim Köşkü” ile “Maiyet Köşkü” olarak adlandırılan iki kasır yaptırılmıştır. Bunlardan Merasim Köşkü, asıl Ihlamur Kasrı'dır. Yüksek bir subasman üzerine tek kattan oluşan dikdörtgen planlı köşk, kesme taştan inşa edilmiştir.
Merasim Köşkü'nün biraz ilerisinde bulunan Maiyet Köşkü daha sade bir yapıdır, iki katı olan bu yapıda, giriş cephesinde iki kollu bir merdiven bulunmaktadır. Girişin ortasında bir hol ve merdivenler ile köşelerde 4 adet oda yer almaktadır.
Bugün, çevresinin gürültü ve karmaşasından kendini yüksek duvarlarla koruyan Ihlamur Kasrı çok eskilerden bu yana Ihlamur Mesiresi adıyla anılan bir dinlenme alanının içinde kurulmuş iki yapıdan oluşur. Havuzlu Ihlamur Mahalli, Muhabbet Bahçesi ve Hacı Hüseyin Bağı adlı üç bölümden meydana gelen bu dinlenme alanının, Sultan III. Ahmed döneminde (1703-1730) bir "hasbahçe"ye dönüştürüldüğü, I. Abdülhamid (1774-1789) ve III. Selim (1789-1807) dönemlerindeki düzenlemelerden sonra 19. yüzyılın ilk yarısında Sultan Abdülmecit'in de ilgisini çektiği bilinmektedir. Sultan burada bulunan sade bir bağ evine sık sık gelerek dinlenir, bazı konuklarını, bu arada ünlü Fransız şairi Lamartine'i burada kabul ederek görüşürdü. Daha sonra da bu sade ve küçük kasrın yerine 1849-1855 yılları arasında, bugün bulunanları yaptırdı. Yapılardan biri Merasim Köşkü (törenler için düşünülmüş ve kullanılmıştır.) öbürüyse Maiyet Köşkü (Sultanın maiyeti, kimi zaman da haremi için kullanılmıştır) adlarıyla anılmış, ikisine birden de Ihlamur Kasrı (ya da kasırları) adı verilmiştir.
Maiyet Kasrı olarak tanınan, diğerine göre daha küçük boyutdaki yapıysa, dış süsleme açısından daha yalın olmakla birlikte benzer anlayıştadır. Bu yapının iç süslemeleri de oldukça yalın biçimde ele alınmıştır.
I. Abdülmecid'in genç yaşta ölümünden sonra, Abdülaziz, ağabeyinin sevdiği bu yapılara ve çevreye fazla olmamakla birlikte ilgi gösterir, meraklı olduğu horoz ve koç dövüşleriyle, güreşlerin bazılarını bu bahçede yaptırırdı. Sonraları V. Mehmed, sık sık buraya gelip dinlenmiş, onun zamanında İstanbul'u ziyaret eden konuklardan Bulgar ve Sırp Kralları 1910'da burada ağırlanmıştır.
Galeri

Ihlamur Kasrı'na ait Maiyet Köşkü'nün içinden bir görünüm
Bahçesinden bir görünüm
Abdulkadir Sarı

| Abdulkadir Sarı |
| --- | --- |
Doğum: 1953 Kadirli, Osmaniye
Meslek: Bürokrat

Abdulkadir Sarı (d. 1953, Kadirli, Osmaniye), Türk bürokrat.
İlk ve Ortaöğretimini Osmaniye'de yaptı. 3 yıl Boğaziçi Üniversitesi'nde okuduktan sonra Ankara Siyasal Bilgiler Fakültesi'ne geçiş yaptı. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'ni bitirdi. İlk Kamu görevine 1978 yılında Sakarya'da Maiyet memuru olarak başladı. Sırasıyla Niksar, Muradiye ve Hassa Kaymakam vekilliklerinde bulundu. Bayat, Tuzluca, Oğuzeli Kaymakamlığı görevlerini yaptıktan sonra 1987 yılında Türkiye'de yılın en iyi idarecisi seçildi. Gaziantep Vali Yardımcılığı ve Sarıkamış Kaymakamlığı görevinde bulundu. 25 Eylül 1993 yılında Bingöl Valisi oldu ve
OHAL Valiliğine bir süre vekalet etti. 1996 yılında Van Valiliğine atandı, 4 yıl bu görevi yürüttükten sonra Ankara'da İçişleri Bakanlığı bünyesinde çeşitli görevlerde bulundu. Türk İdareciler Derneği Genel Başkanlığı görevinde de bulundu. Daha sonra 2004-2007 yılları arasında Hatay Valiliği yaptı. Ankara'da İçişleri Bakanlığı bünyesinde Merkez Valisi olarak görev yaparken 2009 yılında emekli oldu. İngilizce ve Fransızca bilen Sarı, evli ve 3 çocuk babasıdır. Van valiliği yaptığı sırada Vanspor kulüp başkanlığını yürütmüştür. Ayrıca Türkiye Partisi'nin siyasi işlerden sorumlu genel başkan yardımcılığını da yapmıştır.
Coşkunöz Holding

| --- | --- |

Kuruluş: 1950
Kurucu: M. Kemal Coşkunöz
Genel merkezi: Bursa, Türkiye
Önemli kişiler: Oya Coşkunöz Aktaş (Yönetim Kurulu Başkanı / CEO)
Çalışan sayısı: 2000
Web sitesi: coskunozholding.com
Coşkunöz Holding, Bursa merkezli holding kuruluşu.
Holdingin temelleri 1950 yılında öğretmenlik yapan M. Kemal Coşkunöz  ve 2 ortağı tarafından SKT şirketini kurarak ticarete atılması ve daha sonra kendi atölyesini kurmasıyla atılmıştır. Coşkunöz Holding ise Coşkunöz Ticari Grup olarak 1976 yılında kurulmuştur. Coşkunöz Holding, 1950 yılında Bursa'da kurulan holding, otomotiv, savunma sanayi, havacılık ve enerji gibi birçok sektörde faaliyet göstermektedir. Holding, Coşkunöz Metal Form, Coşkunöz Savunma ve Havacılık, Coşkunöz MA ve Coşkunöz Alabuga gibi çeşitli yan kuruluşlara sahiptir. Holdinge bağlı 14 şirket ve 2000'den fazla çalışan bulunmaktadır.
Ayrıca holding kurucusu M.Kemal Coşkunöz tarafından 1988 yılında Bursa Coşkunöz Eğitim Vakfı  kurulmuş vakıf holding şirketlerinden elde ettiği gelir ile eğitim ve öğretim faaliyetlerine destek vermektedir.  Vakıf aracılığı ile 1997 yılında Bursa ili Nilüfer ilçesinde M.Kemal Coşkunöz Anadolu Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi adında bir lise yaptırmıştır.  Yine holdinge bağlı olarak 2002 yılında Coşkunöz Spor Kulübü  kurulmuş, kulüp eskrim  ve voleybol gibi spor dallarında sporcular yetiştirmektedir.
M.Kemal Coşkunöz, (d. 25 Ağustos 1921 - ö. 2000, Bursa), Türk iş insanı ve sanayicidir. Coşkunöz Holding'in kurucusudur.
Bursa'da doğan Coşkunöz, ilkokul eğitimiyle birlikte çıraklık yapmaya başladı. 1941 yılında Tophane Sanat Okulu'nu, 1942 yılında ise Yıldız Askeri Nakliye Okulu'nu tamamladı. Çanakkale 101.Topçu Alayında alay makinisti görevindeyken, Mısır'daki İngilizlere ait Tank Montaj Fabrikası'na tank uzmanı olarak yetiştirilmek üzere gönderildi. 1946 yılında Mısır'dan dönüşte Tophane Sanat Okulu'nda öğretmen olarak göreve başladı. 1949 yılında Türkiye'de ilk kez kalıp ile çatal, bıçak, kaşık üretimini gerçekleştirmiştir.
Coşkunöz Savunma ve Havacılık

Coşkunöz Holding'in savunma ve havacılık sektöründeki faaliyetlerini yürüten Coşkunöz Savunma ve Havacılık (UAVERA), özellikle insansız hava araçları (İHA) ve VTOL (Dikey Kalkış ve İniş Yapabilen Araçlar) teknolojilerine yatırım yapmaktadır. Bu kapsamda Coşkunöz, çeşitli projeler geliştirmektedir:
Coşkunöz Savunma ve Havacılık > Çağatay VTOL

Çağatay VTOL, dikey kalkış ve iniş yapabilenbir insansız hava aracıdır. Savunma ve lojistik sektörlerinde kullanılmak üzere tasarlanmıştır. Çağatay VTOL, hem askeri hem de sivil alanlarda farklı görevleri yerine getirebilecek şekilde geliştirilmiştir. Çağatay VTOL, Emniyet Teşkilatı, Türk Hava Kurumu (THK) ve Sahil Güvenlik Komutanlığı envanterinde yer alır. Çağatay VTOL, Emniyet Teşkilatı tarafından güvenlik ve gözetim; Türk Hava Kurumu (THK) tarafından yangın söndürme, arama-kurtarma ve eğitim; Sahil Güvenlik Komutanlığı tarafından ise kıyı güvenliği, kaçakçılık ve arama-kurtarma görevlerinde kullanılmakta.
Coşkunöz Savunma ve Havacılık > Cengaver İHA

Cengaver İHA, Coşkunöz Savunma tarafından geliştirilen başka bir insansız hava aracıdır.
Coşkunöz Savunma ve Havacılık > JACKAL VTOL

JACKAL VTOL, keşif ve arama-kurtarma alanlarında kullanılan bir insansız hava aracıdır. Gebze Teknik Üniversitesi (GTÜ) Teknopark'ta geliştirilen insansız hava aracı, en az 15 kilogram taşıma kapasitesine ve 130 kilometre menzile sahiptir. İngiltere başta olmak üzere çeşitli ülkelere ihraç edilmiştir. 2023 yılında Tayvan'a 160 Jackal VTOL ihracatı gerçekleşmiştir
Abhaz kültürü

Abhazya (Abhazca: Аҧсны Apsny, Gürcüce: აფხაზეთი Apkhazeti ya da Abkhazeti, Rusça: Абха́зия Abhazya), Karadenizin doğu kıyısında, Güney Kafkasya'nın kuzey batısında yer alan fiilen bağımsız ve kısmen tanınan bir ülkedir. Kuzey sınırında Rusya ve doğusunda Gürcistan ile çevirili olan ülke Rusya, Nikaragua, Venezuela ve fiilen bağımsız olan Güney Osetya ve Transdinyester tarafından tanınmıştır. Abhazya Cumhuriyeti Hükûmeti'nin yönetim merkezi Sohum'dur.
Din

Abhazya (tüm etnik gruplar dahil) dini nüfusunun çoğunluğunu Ortodoks Hristiyanlar ve Sünni Müslümanlar oluşturmaktadır. Abhazya'da yaşayan Ermenilerin çoğunluğu Ermeni Apostolik Kilisesi'ne mensuptur. Ancak, çoğu Hristiyan ya da Müslüman dini görevlerini yerine getirememektedir. Çok az sayıda Yahudi, Yehova'nın Şahitleri ve yeni dinlere inanan kişilerde vardır. Kararname yürürlükte olmamasına rağmen Yehova Şahitleri organizasyonu resmen, 1995 yılından bu yana yasaklanmış durumdadır.
Gürcistan anayasalarına göre, Abhazya Özerk Cumhuriyeti ve Abhazya fiili Cumhuriyeti bütün dinlerden olan kişiler (yanı sıra ateistler) kanun önünde eşit haklara sahiptir.
Abhazya Savaşı'ndan bu yana Gürcü Ortodoks Kilisesi bölgede faaliyet yapamaz olmuştur.
Eğitim

Abhazya'da çocuklar 6 yaşında eğitime başlar ve 17 yaşında mezun olurlar. Abhazya'da sadece 1 üniversite vardır.
Spor

Futbol Sovyet zamanında Abhazya'da en popüler spor oldu. Cumhuriyetin resmi spor kulübü olan Dinamo Sohum, Sovyet futbolunun çoğunlukla alt liglerinde oynadı. Ancak, Abhazya Gürcü ekibi FC Dinamo Tiflis ve diğer Sovyet takımlarıyla oynayarak birçok yetenekli futbolcu yetiştirmiştir. Vitaly Daraselia, Nikita (Mkrtych) Simonian, Avtandil Gogoberidze, Niyazbey Dzyapshipa, Giorgi Gavasheli, Temuri Ketsbaia ve Akhrik Tsveiba yerlileri Sovyetler Birliği'nin en önemli futbolcular arasında yer almıştır.
Abhaz sporcular Rus vatandaşları gibi uluslararası yarışmalara katılarak Abhaz nüfusunun çoğunluğu Rus vatandaşlığı da almıştır. Boks (2005 Avrupa Şampiyonu David Arşba; 2006 Rusya Şampiyonası ödül kazanan Aslan Ahba) ve serbest güreşte (2006 American Airlines Serbest Güreş Turnuvası galibi Denis Tsargush) büyük başarılar elde edinilmiştir.
Kırkpınar başpehlivanları listesi

Her yıl haziran sonu ile temmuz başında Edirne'de gerçekleştirilen geleneksel Kırkpınar Yağlı Güreşleri, 2024 yılında 663. kez yapıldı. Eldeki verilere göre tarihi boyunca Kırkpınar başpehlivanları şunlardır:
Osmanlı dönemi

| --- | --- |
 Aliço (27 defa)  Koca Yusuf  Katrancı Mehmet  Adalı Halil (18 defa)  Kurtdereli Mehmet  Hergeleci İbrahim  Kara Ibo  Kavasoğlu Ibrahim  Makarnacı Hüseyin  Kara İbrahim  Yozgatlı Kel Hasan  Yörük Ali  Filiz Nurullah  Hraçba İdris  Tazdaz Ali  Şeyh Cemaleddin  Er Sultan  Bursalı Şüca  Demir Hasan (Baba)  Turgut Reis İpçi  Hüseyin Zünnunoğlu  İbrahim Paşa  Seren Hüseyin Paşa  Avcı Pehlivan  Çoban Hacı Veli  Akçakocalı Ali  Arnavutoğlu Ali  Filibeli Kara Osman  Kara Ahmet  Kızılcıklı Mahmut :  Tekirdağlı Sarı Hafız  Bursalı Rüstem  Şumnulu Mestan  Kazıkçı Karabekir  Hamlacı Kaysıoğlu  Sarı Hüseyin  Ş. Başı Kara İbrahim  Katrancı Halil  Mustafa Büyük Danacı  Küçük Danacı Karagöz  Pomak Ali  Deli Murat  Filibeli Kara Ahmet  Hasahırlı Abdurrahman  Çorumlu Zeynel  Pomak Osman  Soyulcu Mehmet  Mümin Hoca  Koç Ali  Koç Mehmet  Kara Murat  Silivrili Molla İzzet  Çatalcalı Nakkaş Eyüp  Çömlekköylü Kara Emin  Kayıkçıoğlu Ahmet  Geredeli Hikmet  Cin pehlivan  Elazığlı Egemen
Tito-Stalin ayrılığı

Yugoslavya ve SSCB'nin görüş ayrılığına düşen liderleri
Stalin
Tito
Tito–Stalin ayrılığı Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti ve SSCB liderleri arasında baş gösteren ve 1948 yılında Yugoslavya'nın Kominform'dan ihraç edilmesiyle sonuçlanan görüş ayrılığına ve uzlaşmazlık sürecine verilen isimdir. Bu aynı zamanda, Yugoslavya'da Informbiro dönemi adıyla anılacak, SSCB ile olan ilişkilerin iyice zayıfladığı, 1955 yılına kadar devam edecek bir dönemin başlangıcıydı.
Sovyetler bu durumu Yugoslavya'nın sadakatsizliği olarak açıklarken, Yugoslavya ve Batı ülkeleri, Josip Broz Tito'yu Josef Stalin'in Yugoslavya'yı SSCB'nin uydusu haline getirmeyi amaçlayan planlarına karşı duran ulusal kahraman olarak görmekteydiler.
Anlaşmazlığın kaynağı

II. Dünya Savaşı sırasında Yugoslavya Mihver Devletler tarafından işgal edilmişti. İşgale karşı Yugoslav Partizanlar ciddi bir direniş göstermişti. Kızıl Ordu Belgrad'ın Almanların elinden kurtarılmasına yardım etmiş ve daha önce Tito ve Stalin arasında 1944 yılında yapılan anlaşma uyarınca da, amaç hasıl olduktan sonra derhal ülkeden çekilmişti.
Mareşal Josip Broz Tito'nun Yugoslavya'nın özgürlüğüne kavuşmasındaki büyük çabaları ve etkin rolü, onun partisi ve halkı üzerindeki etkisini arttırmış ve yerini sağlamlaştırmıştı. Onun bu durumu, ülkelerinin işgalden kurtulmasına yardım eden SSCB karşısında pek de sesini yükseltemeyen ve boyun eğmiş durumda bulunan diğer Doğu Bloku ülkelerinin aksine, daha fazla talepte bulunma ve daha yüksek sesle konuşabilmesine imkân sağlıyordu. Bu da doğal olarak, hatta daha savaş bitmeden Stalin ve Tito arasında bir takım ayrılıkların oluşmasına yol açmıştı. Görünüşte Tito ve Stalin resmen müttefik olmalarına rağmen, savaş biter bitmez, 1945 yılından başlamak üzere, Stalin, Yugoslav Komünist Partisi içinde faaliyet gösteren kendi casus ağını bile oluşturmuştu.
Savaşın hemen akabinde, Yugoslavya ile Müttefikler arasında birkaç silahlı çatışma hadisesi yaşanmıştı. Savaştan sonra Yugoslavya Istria Bölgesini ve bölgedeki Zadar ve Rijeka (ki, 1920'lerde bu şehrin bir kısmı İtalya sınırlarında kalacak şekilde kurulmuştu) şehirlerini işgal etti. Böylelikle, bölgede yaşayan Slav kökenli halkların (çoğunlukla Hırvat ve Sloven) haklarını garanti altına alıyordu. Yugoslav yönetimi bununla da yetinmeyip, Trieste'yi de ilhak planları yapmaktaydı ki, Müttefikler buna şiddetle karşı çıkmaktaydı. Yugoslavya'nın bu talepleri, Batılı güçlerle Yugoslav ordusunu karşı karşı getirmiş ve silahlı çatışmalar yaşanmıştı. Yugoslav savaş uçakları ABD'ye ait C-47 nakliye uçaklarına saldırmış bu da Batı'nın sert protestolarıyla karşılanmıştı. 1945 ve 1948 yılları arasındaki sürede, en az dört ABD uçağı düşürüldü. Bu duruma karşı çıkmak isteyen Amerika Birleşik Devletleri'nin Belgrad büyükelçisine de kötü muamele uygulandı. Stalin bu tarz eylemlere açıkça karşı çıkıyordu. Zira II. Dünya Savaşı'nın getirdiği yıkım ve kayıplar sebebiyle, kendisini Batı ile açık bir savaşta taraf olabilecek kuvvette görmüyordu.
Tüm bunlara ilave olarak, Tito Yunan İç Savaşı'nda komünistleri desteklemekteydi. Stalin ise Churchill ile Yüzdeler Anlaşması'nı imzalamış, anlaşmaya göre Yunanistan'da İngiliz gücünün hâkim olacağını kabul etmişti fakat Stalin'in egemenliği altında sayılan bir liderin Yunanistan'da komünist eylemlere girişmesi Stalin'i zor durumda bırakıyordu. Yine Tito'nun Stalin'e ait nüfuz alanında sayılan Bulgaristan ve Arnavutluk başta olmak üzere çeşitli ülkelerle Balkan Konfederasyonu kurmaya çalışması, bunu yaparken de Stalin'e haber vermemesi ikili arasındaki başka bir problemdi. Yugoslav ordusu ve bürokrasisi Soğuk Savaş süresince Sovyetler Birliği tarafında yer alan ülkelerin aksine Moskova'ya bağlı değildi, Tito'ya sadıktı bu da Stalin'in Tito'ya karşı Yugoslavya içinde adım atma ihtimalini azaltıyordu. Bu ve bu gibi sebepler Stalin'in Tito'yu hedefe koymasına sebep oldu.
İlk Kominform

Bütün Dünya bu iki ülkeyi "yakın müttefik" olarak görmekteydi. 1947 yılında yapılan Kominform'un ilk toplantısında, Yugoslav delegelerin diğer ülkelerin Komünist partilerine, özellikle de İtalyan Ve Fransız komünistlerin koalisyon girişimlerine karşı yönelttikleri (Komünist hareketi geri götüren eylemler ve davaya canı gönülden hizmet etmemek) sert eleştiriler, SSCB tarafından da desteklenmişti. Hatta Kominform'un merkezi bile Belgrad olarak belirlenmişti. Dışarıdan iki ülkenin ilişkileri son derece iyi görünse de, mevcut anlaşmazlıklar yüzünden ilişkiler hiç de göründüğü gibi değildi.