stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Alvar Aalto
İşler > Kayda değer binalar

1921–1923: Kauhajärvi Kilisesi'nin çan kulesi, Lapua, Finlandiya
1924–1928: Belediye hastanesi, Alajärvi, Finlandiya
1926–1929: Savunma Birliği Binası, Jyväskylä, Finlandiya
1927–1935: Belediye kütüphanesi, Viipuri, Finlandiya (şimdi Vyborg, Rusya)
1928–1929, 1930: Turun Sanomat gazete bürosu, Turku, Finlandiya
1928–1932: Paimio Sanatoryumu, Verem sanatoryumu ve çalışan evleri, Paimio, Finlandiya
1931: Toppila kâğıt imalathanesi Oulu, Finlandiya
1931: Merkez Üniversite Hastanesi, Zagreb, Hırvatistan (Yugoslavya)
1932: – Villa Tammekann, Tartu, Estonya
1934: Corso tiyatrosu, iç restoran, Zürih, İsviçre
1936–1938: Ahlstrom Sunila tomruk imalathanesi, barınak ve şehir planı, Kotka
1937–1939: Villa Mairea, Noormarkku, Finlandiya
1939: Fin Pavyonu, 1939 New York Dünya Fuarı
1945: Bıçkıevi, Varkaus
1947–1948: Baker House, Massachusetts Teknoloji Enstitüsü, Cambridge, Massachusetts, ABD
1949–1966: Helsinki Teknoloji Üniversitesi, Espoo, Finlandiya
1949–1952: Säynätsalo Belediye Binası, 1949 yarışması, 1952 yılında yapıldı, Säynätsalo (günümüzde Jyväskylä'nın bir parçası), Finlandiya
1950–1957: Kansaneläkelaitos (Ulusal Emekli Enstitüsü) ofis binası, Helsinki, Finlandiya
1951-1971: Jyväskylä Üniversitesi ve çeşitli kampüs binaları, Jyväskylä, Finlandiya
1952–1958: Kültür Evi, Helsinki, Finlandiya
1953: Deneysel Ev, Muuratsalo, Finlandiya
1956-1958: Louis Carre için ev, Bazoches, Fransa
1956-1958: Vuoksenniska'ta kilise, Imatra, Finlandiya
1958: Posta ve telgraf ofisi, Bağdat, Irak
1958–1987: Şehir merkezi, Seinäjoki, Finlandiya
1958–1972: KUNSTEN Modern Sanat Müzesi, Aalborg, Danimarka
1959-1962: Topluluk Merkezi, Wolfburg, Almanya
1959–1962: Enso-Gutzeit yönetim binası, Helsinki, Finlandiya
1959-1962: Şehir merkezi (Şehir kütüphanesi, Lakeuden Risti kilisesi ve merkezi yönetim binaları), Seinajoki
1962: Aalto-Hochhaus, Bremen, Almanya
1964-1965: Uluslararası Eğitim Enstitüsü, New York City
1965: Bölgesel Kütüphane, Laponya, Rovaniemi, Finlandiya
1962–1971: Finlandia Salonu, Helsinki, Finland
1963–1965: Västmanland-Dala nation için bina, Uppsala, İsveç
1967-1970: Mount Angel Abbey için kütüphane, St. Benedict, Salem, Oregon, ABD.
1965–1968: İskandinav Evi, Reykjavík, İzlanda
1973: Alvar Aalto Müzesi veya Taidemuseo, Jyväskylä
1959–1988: Essen opera binası, Essen, Almanya
İşler > Mobilya ve cam işleri

1932: Paimio Sandalyesi
1933: Üç ayaklı tabure (Stool 60)
1933: Dört ayaklı tabure (Stool E60)
1935-6: Koltuk 404 (veya Zebra Tank Sandalyesi)
1939: Koltuk 406
1954: Yer lambası A805
1959: Yer lambası A810
1936: Aalto vazosu
Alıntılar

"Tanrı kağıdı üzerine mimarlık çizmek amacıyla yarattı. Onunla yapılacak her şey, en azından benim için kâğıt israfıdır. " Alvar Aalto, Sketches, 1978, 104.
"Basit, güzel, dekore edilmemiş şeyler için çabalamalıyız," devam eder, "insanoğluyla uyum gösteren ve organik olarak sokaktaki küçük adama uyan şeyler için." Alvar Aalto, Londra'daki konuşmasından, 1957.
Kalıt

Aalto pek çok şekilde anılmaya devam etmektedir:
Alvar Aalto, dünyanın en prestijli mimarlık ödüllerinden kabul edilen Alvar Aalto Madalyası'nın isim babasıdır.
Aalto, 2002'de Euro'ya geçilmeden önce kullanılan Fin markkasındaki 50 mk'lık banknotlarda yer aldı.
Aalto'nun 100. doğum yılı 1998'de Finlandiya sadece bazı kitaplar ve müzelerle değil, ayrıca özel şişelenmiş beyaz/kırmızı Aalto şarabı ve özel tasarlanmış çöreklerle mimarı andı.
Öldüğü 1976 senesinde Aalto bir Fin posta puluyla anıldı.
Aalto Üniversitesi, yeni bir Fin üniversitesi (Helsinki Teknoloji Üniversitesi, Helsinki Ekonomi Okulu ve TaiK'e bir eklenti olarak) 2010'da kuruldu.
Alvar Aalto Sokağı, üç farklı Fin şehrinde: Jyväskylä, Oulu ve Seinäjoki'de bulunmaktadır.
Beykoz

| Beykoz |
| --- | --- |
İlçe


Ülke:  Türkiye
Bölge: Marmara
İl: İstanbul
İdare
 • Belediye Başkanı: Özlem Vural Gürzel (vekâleten) (CHP)
 • Kaymakam: Esengül Korkmaz Çiçekli
Yüzölçümü
 • Toplam: 313.00 km²
Nüfus (2020)
 • Toplam: 246.110
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TRS)
Posta kodu: 348xx
Alan kodu: 216
Resmî site beykoz.bel.tr  beykoz.gov.tr
Beykoz, İstanbul ilinin bir ilçesidir. Çatalca-Kocaeli bölümünün Kocaeli Yarımadası batısında yer almakta olup; batıdan İstanbul Boğazı, doğudan Şile ilçesi, kuzeyden Karadeniz ve güneyden de Çekmeköy, Üsküdar ve Ümraniye ilçeleri ile çevrelenmiştir. Cumhuriyetin ilk yıllarından itibaren yapılan sanayi ağırlıklı çalışmaların etkisiyle fabrikaların çoğalması sonucu genelde işçi kesimin tercih ettiği yerleşim yeri olan Beykoz, son yıllarda üst gelir seviyesi kesimden de talep görmektedir.
Beykoz, Kanlıca
Deniz seviyesinden başlayarak 240 metreye kadar yükselen Beykoz'un engebeli arazisini Riva, Küçüksu ve Göksu dereleri parçalamıştır. İlçe ve yakın çevresinde Akdeniz iklimi ile Türkiye'de Karadeniz iklimi nin karışımı olan “Geçiş Tipi İklim” etkilidir. Yazlar, Akdeniz kadar sıcak olmamakla birlikte Karadeniz kadar yağışlı değildir. Beykoz ve çevresi başta kestane, meşe, gürgen, ıhlamur, kayın, kızılağaç ve fındık ağaçlarından oluşan doğal orman örtüsüyle kaplıdır.
Etimoloji

Rivayete göre Farsçada köy anlamına gelen kos sözcüğünün Türkçe bey sözcüğüne eklenmesi sonucunda ortaya çıkan Beykos (Beyköyü) sözcüğü kentin adı olarak kalmıştır. Beykos zamanla Beykoz'a dönüşmüştür. Bilinen bir başka rivayet ise, Beykoz isminin, kentin Osmanlı idaresi altına girdiği dönemden sonra kentte inşa ettirilen On Çeşmeler adlı bir çeşmenin yanında bulunan büyük bir ceviz ağacına binaen ortaya çıktığını iddia etmektedir. Bu rivayete göre söz konusu dönemde "koz" sözcüğü "ceviz" sözcüğünü nitelemek üzere kullanılmaktadır. Bu yörede ceviz ağaçlarının çok fazla sayıda bulunması nedeniyle de bu yöreye Binkos adının verildiği ve bu ismin zamanla Beykoz ismine dönüştüğü öne sürülmektedir.
Tarihçe

Beykoz'un tarihine ilişkin olarak bilinen en eski tarih MÖ 700'lerdir. Bu dönemde deniz yoluyla gelip Beykoz'u kendilerine yurt edinen Traklar, Beykoz'da yerleştiği bilinen ilk halk olarak karşımıza çıkar. Her ne kadar sanat tarihçileri ve arkeologlar çok daha önceki dönemlerde Karadeniz'den Boğaz'a doğru seyreden tepelerde Apollon tapınağı benzeri yapıların olduğunu öne sürmekte ve dolayısıyla da Beykoz'un bir kent olarak tarihini çok daha önceki tarihlere götürmek gerektiğini iddia etseler de, örgütlü bir toplumsal hayatın Beykoz'da söz konusu tarihle birlikte başladığını söyleyebiliriz.
Tarihçe > Traklar Dönemi

Traklar Beykoz'a geldiklerinde, kralları Amikos’un ismine dayanarak, buraya “Amikos” adını vermişlerdir. Amikos, Beykoz'un bilinen en eski adıdır. Boğaz'ı geçerek Beykoz'a gelen Traklar burada Bebrik Devleti'ni kurmuşlardır. Bir rivayete göre Bebrikler isimlerini Akdeniz kıyısında, Pirenelerin kuzeyinde ve güneyinde bulunan eski bir İber kavminden almışlardır. Bebrikler M.Ö. 337 yılında Bitinyalıların saldırısına uğramış ve Bebrik Devleti uzun süren kanlı mücadele ve savaşların ardından yıkılmıştır.
Bitinya dönemi, Beykoz'un yavaş yavaş gelişmeye başladığı bir dönemdir. Beykoz (Amikos), yönetim mekanizmasının babadan oğula geçen bir krallık sistemine bağlı olduğu Bitinyalılar devrinde tam dokuz kral görmüştür. M.Ö. 74 yılında Bitinya kralı IV. Nicomedes ölüm üzereyken tüm krallığını Roma imparatorluğuna devretmiştir. Bunun üzerine Roma İmparatorluğu Bitinya'yı bir eyalet olarak ilan etmiştir. Ancak Pontus kralı III. Mithridates Bithinya'yı zaptetmiş ve M.Ö. 74 yılının ortasında Roma İmparatorluğu bölgeyi yeniden ele geçirmek üzere, askeri bir birlik hazırlamış ve bölgeye yollamıştır. On yıllık bir mücadele neticesinde M.Ö. 65 yılında Bithinya Roma İmparatorluğu tarafından ele geçirilmiş, Pontus toprakları da Bithinya topraklarına dahil edilmiştir. III. Mithridates'in M.Ö. 63 yılında yakalanması ile birlikte tarihte Üçüncü Mithridates Savaşı olarak bilinen savaş son bulmuştur.
Tarihçe > Bizans Dönemi

M.S. 395 yılında Roma İmparatoru Büyük Teodosyus, imparatorluğu Doğu Roma İmparatorluğu ve Batı Roma İmparatorluğu olarak ikiye bölene dek Roma İmparatorluğu sınırları içerisinde yer alan Beykoz, bu tarihten itibaren Bizans İmparatorluğunun egemenliği altına girer.
Pers İmparatorluğu 609 yılında Beykoz'u sınırlarına dahil eder. Persler altmış yıl bu topraklarda kaldıktan sonra, 669 yılında Müslüman Araplar bu toprakları Perslerden alırlar. Kısa bir süre sonra çekilen Arapların ardından bölgenin hakimiyeti yeniden Bizanslıların eline geçer. Bizanslıların bölgedeki bu üstünlükleri yedi yüz yıldan daha fazla, Osmanlı Sultanı Yıldırım Bayezid'ın bölgeyi ele geçirdiği tarih olan 1402 yılına kadar devam eder. İstanbul'un 2. Mehmet tarafından fethinden 51 yıl önce, Beykoz (Amikos) Yıldırım Bayezid tarafından Osmanlı İmparatorluğu'nun sınırları içerisine dahil edilir. Osmanlı İmparatorluğu sınırlarına dahil edilen kentin adı bundan böyle Amikos değil, Beykoz'dur.
Tarihçe > Cumhuriyet Dönemi

Beykoz 28 Mayıs 1928 tarih ve 900 sayı ile resmi gazetede yayımlanarak 1 Haziran 1928 tarihinde 1282 sayılı kanun ile ilçe oldu.
Kaymakdonduran Çeşmesi (Kanije Beylerbeyi Ahmet Paşa tarafından yaptırılmıştır.)
İshak Ağa Çeşmesi
Hidiv Kasrı (Mısır Hıdivi Abbas Hilmi Paşa yaptırmıştır)
İskenderpaşa Camii (Mimar Sinan tarafından yapılmıştır.)
Anadolu Hisarı (Yıldırım Bayezid yaptırmıştır)
Küçüksu Kasrı (Sultan I. Mahmut'a hediye olarak yaptırılmıştır)
Anadolu Feneri
Nüfus

2020 TÜİK verilerine göre ilçede 246.110 kişi yaşamaktadır.
| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1935 | 21.308 | 15.103 | 6.205 |
| 1940 | 41.492 | 31.236 | 10.256 |
| 1945 | 32.813 | 25.611 | 7.202 |
| 1950 | 37.152 | 29.658 | 7.494 |
| 1955 | 48.832 | 36.859 | 11.973 |
| 1960 | 58.317 | 45.679 | 12.638 |
| 1965 | 67.758 | 51.689 | 16.069 |
| 1970 | 76.385 | 61.206 | 15.179 |
| 1975 | 92.767 | 76.804 | 15.963 |
| 1980 | 114.812 | 94.101 | 20.711 |
| 1985 | 136.063 | 118.697 | 17.366 |
| 1990 | 163.786 | 142.075 | 21.711 |
| 2000 | 210.832 | 172.291 | 38.541 |
| 2007 | 241.833 | 200.572 | 41.261 |
| 2008 | 243.454 | 219.960 | 23.494 |
| 2009 | 244.137 | 220.008 | 24.129 |
| 2010 | 246.136 | 221.542 | 24.594 |
| 2011 | 247.284 | 222.075 | 25.209 |
| 2012 | 246.352 | 220.364 | 25.988 |
| 2013 | 248.056 | 248.056 | veri yok |
| 2014 | 248.071 | 248.071 | veri yok |
| 2015 | 249.727 | 249.727 | veri yok |
| 2016 | 250.410 | 250.410 | Veri yok |
| 2017 | 251.087 | 251.087 | veri yok |
| 2018 | 246.700 | 246.700 | veri yok |
| 2019 | 248.260 | 248.260 | veri yok |
| 2020 | 246.110 | 246.110 | veri yok |
| 2021 | 248.595 | 248.595 | veri yok |
| 2022 | 248.260 | 248.260 | veri yok |
| 2023 | 245.647 | 245.647 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
İdari yapı

İlçe, 45 mahalleden oluşmaktadır. Büyükşehir yasası ile köyden mahalleye dönüştürülen yerleşimlerin nüfusları düşüktür. Elmalı Mahallesi orman içine sonradan yerleşilerek oluşmuş köy niteliğinde olup, Karadeniz köyleri özelliğini taşır.
Ulaşım

Ana madde: Beykoz'dan geçen ulaşım hatları
Sosyal etkinlikler

Beykoz Belediyesi, Beykoz İlçe Millî Eğitim Müdürlüğü ile ilçede bulunan çeşitli vakıf ve derneklerin işbirliği sayesinde halk oyunları, tiyatro etkinlikleri ve çeşitli yarışmalar yapılmaktadır. Ayrıca İSMEK'in açtığı kurslara da büyük rağbet vardır. İlçede birde Halk Eğitim Merkezi bulunmaktadır Kütüphanelerin ve çok amaçlı salonların yetersizliği, kültürel faaliyetlerin istenilen düzeye ulaşmasını engellemektedir. İlçede 3 sinema, 3 kütüphane, 11 spor kulübü, 1 spor salonu, 3 futbol sahası, 4'ü şahıslara ait 26 halı saha mevcuttur. Beykoz Çayırı'nda yapılmaya başlayan geleneksel Beykoz Şenlikleri kültürel etkinliklerin sergilendiği önemli bir faaliyettir. Beykoz Çayırı'ndaki askeri kışlanın ve (halk tarafından Saray Hastanesi) olarak bilinen Beykoz Kasrı'nın yakın tarihte turizme açılacak olması turizmi geliştirmiştir.
Turizm

Beykoz merkezindeki Abraham Paşa Korusu çeşitli turistik tesislerle yeniden düzenlenmiştir. Kanlıca'da bulunan Mihrabad Korusu Boğaz manzaralı görünümüyle en gözde mesire alanları arasında yer almaktadır.
Beykoz tarihi yalıları ile de ünlüdür. Anadolu Hisarı'ndan Beykoz Yalıköy'e kadar birçok özel mülk konumunda olan tarihi yalılar, Boğaz görünümüne güzellik katmaktadır. Bu yalıların en önemlisi Anadolu Hisarı'ndaki Hekim Paşa Yalısı'dır.
%60'ı orman alanı olan Beykoz, İstanbul halkının hafta sonu dinlenme ihtiyacının büyük bir bölümünü karşılamaktadır. Anadolu Kavağı, Anadolu Feneri, Poyraz Köy, Riva (Çayağazı), Cumhuriyet, Alibahadır, Değirmen Dere, Bozhane, Göllü, Akbaba, Polonezköy en çok ilgi çeken mesire alanlarıdır. Turizm alt yapısı ve tesisleri yetersizdir. Polonezköy'de bulunan otel ve pansiyonlar dışında turizm amaçlı tesis çok azdır.
Boğaz eskiden beri balıkçılığı ile meşhur olmasına rağmen Beykoz bu açıdan da istenilen ölçüde tanıtılamamıştır. Anadolukavağı'ndaki balık lokantaları deniz ve kara yoluyla gelen yerli ve yabancı turistlerin rağbet ettikleri yerlerdendir. Akbaba köyünde bulunan Akbaba Sultan Türbesi ve Mescidi, Anadolu Kavağı Yuşâ Tepesi’ndeki Yuşâ Türbesi, Kanlıca’daki İskender Paşa Türbesi ve Camii, Dereseki köyündeki Kırklar Baba Türbesi, Orta Çeşme’deki Uzun Evliya Türbesi çok sayıda ziyaretçi çeken yerledir. İlçe sınırları içinde bulunan ve Türkiye’de Kültür ve Tabiatı Koruma Vakfının belirlediği anıtsal ve korunmaya değer ağaçlar vardır ki bunlardan bazıları; Kaymak Donduran da 200 yaşındaki kestane ağacı, Beykoz Çayırı'ndaki 200 yaşındaki Çınar Ağaçları örnek verilebilir.
Turizm > Tarihi yapılar > Hidiv Kasrı

Ana madde: Hidiv Kasrı
1907 yılında Mısır'ın son hidivi Abbas Hilmi Paşa tarafından İtalyan mimar Delfo Seminati'ye yaptırılmıştır. Dönemin mimari modasına uygun olarak art nouveau tarzındadır.
Turizm > Tarihi yapılar > İskenderpaşa Camii ve Türbesi

Ana madde: İskenderpaşa Camii (Beykoz)
I. Süleyman ve II. Selim dönemlerinin devletin ileri gelenlerinden, “Mağusa Fatihi” olarak tanınan Gazi İskender Paşa (ö. 1570) tarafından yaptırılmıştır.
Turizm > Tarihi yapılar > Karakulak Çeşmesi

Beykoz Merkez bucağına bağlı Dereseki Köyündedir.
Turizm > Tarihi yapılar > Yoros Kalesi

Ana madde: Yoros Kalesi
Anadolukavağı sırtlarındaki Doğu Roma döneminden kalma kaledir.
Turizm > Tarihi yapılar > Recep Şahin Köktürk Spor Salonu

1986 yılında spora açılan salon 1750 seyirci kapasiteli olup 60 araçlık otoparkı mevcuttur. Beykoz Belediyesi tarafından işletilen salonu Türkiye Basketbol Ligi'nde Beykoz SK kullanmaktadır.
Turizm > Tarihi yapılar > Diğer yapılar

Beykoz Kasrı 1845-1854 Abdülmecid
Küçüksu Kasrı 1752 I. Mahmut
Anadoluhisarı Kalesi 1396 Yıldırım Bayezit (Güzelcehisar Kalesi)
Mihrişâh Sultan Çeşmesi 1806 III. Selim
Midilli'li Ali Reis Camii 1593 Midillili Ali Reis tarafından yaptırılmıştır.
On Çeşmeler(İshâk Ağa Çeşmesi) 1550-1747 I. Mahmud
Paşa Çeşmesi 1870 Abdülaziz
Anadolu Feneri ve Camii 1567 (I. Mahmud döneminde yaptırılmıştır)
Turizm > Kardeş şehirler

Prizren, Kosova
İskele, KKTC
Zakopane, Polonya
Mohaç, Macaristan
Mülheim an der Ruhr, Almanya
Srebrenitsa, Bosna-Hersek
Berde, Azerbaycan
Beyt Hanun, Filistin
Siyaset > Yerel seçimler

| Seçim | Belediye Başkanı | Parti | Parti | Oy Oranı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1984 | Ali Zengin |  | Anavatan Partisi | %47,81 |
| 1989 | Şevket Arıkan |  | Sosyaldemokrat Halkçı Parti | %30,64 |
| 1994 | Yücel Çelikbilek |  | Refah Partisi | %41,76 |
| 1999 | Alaattin Köseler |  | Demokratik Sol Parti | %27,51 |
| 2004 | Muharrem Ergül |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %42,91 |
| 2009 | Yücel Çelikbilek |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %36,71 |
| 2014 | Yücel Çelikbilek |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %44,51 |
| 2019 | Murat Aydın |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %49,16 |
| 2024 | Alaattin Köseler |  | Cumhuriyet Halk Partisi | %45,87 |
| 2025 | Özlem Vural Gürzel |  | Cumhuriyet Halk Partisi | — |
Kaynak:

Beykoz (1880-1893)
Riva deresi
Fatih Sultan Mehmet Köprüsü
Beykoz Kalesi
Küçüksu Kasrı
Kiraz Festivali
Beykoz İlçesinde yer alan Anadoluhisarı semtinin iskelesi ve çevresi, sol tarafta ileride görünen Fatih Sultan Mehmet Köprüsü (Şubat 2013)
Beykoz İlçesinde yer alan Kanlıca semtinin iskelesi ve çevresi, sağ tarafta ileride görünen Fatih Sultan Mehmet Köprüsü (Şubat 2013)
Alan Lloyd Hodgkin

| Alan Lloyd Hodgkin |
| --- | --- |
Alan Lloyd Hodgkin
Doğum: 05 Şubat 1914(1914-02-05) Banbury, Oxfordshire,  Birleşik Krallık
Ölüm: 20 Aralık 1998 (84 yaşında) Cambridge, Cambridgeshire,  Birleşik Krallık
Milliyet:  Birleşik Krallık
Tanınma nedeni: Hodgkin-Huxley modeli
Ödüller: Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü (1963)

Kariyeri
Dalı: Fizyoloji ve biyofizik
 

Sir Alan Lloyd Hodgkin, OM, KBE, PRS (d. 5 Subat 1914, Banbury, Oxfordshire – ö. 20 Aralık 1998 Cambridge, Cambridgeshire) İngiliz fizyolog ve biyofizikçi. 1963 yılında Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü Andrew Huxley ve John Carew Eccles ile birlikte kazanmıştır.
İlk yılları

Hodgkin, Malvern yakınlarındaki The Downs Okulu'ndan, Gresham Okulu'ndan ve Trinity College, Cambridge'den mezun oldu.
Kariyeri

II. Dünya Savaşı yıllarında Kraliyet Hava Kuvvetleri'nde gönüllü doktor olarak çalışmaya başladı. Daha sonra İletişim Araştırma Birimi'ne transfer olarak burada radarlarla ilgili araştırmalar yaptı.
Güngören

Başlığın diğer anlamları için Güngören (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Koordinatlar: 41°02′06, N°28′51
| Güngören |
| --- | --- |
İlçe

 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: İstanbul
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Abdullah Küçük
 • Belediye başkanı: Bünyamin Demir (AK Parti)
Yüzölçümü
 • Toplam: 8,39 km²
Rakım: 50 m
Nüfus
 • Kır: -
 • Şehir: 280.299
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 34160
İl alan kodu: 212
İl plaka kodu: 34
Resmî site gungoren.bel.tr  gungoren.gov.tr
Güngören, İstanbul ilinin bir ilçesidir. İlin batı yarısında Çatalca Yarımadası'nda yer alır; Türkiye'nin 7 km kare alanı ile yüz ölçümü bakımından en küçük ilçesidir. 3 Haziran 1992'de ilçe olan Güngören, doğuda Zeytinburnu, Esenler güneyde Bakırköy, batıda Bahçelievler kuzeybatıda Bağcılar ilçelerine komşudur. 11 mahalleden oluşan ilçeye bağlı kırsal yerleşme yoktur.
Tarih > 2008'deki bombalı saldırılar

27 Temmuz 2008 tarihinde ilçede meydana gelen iki bombalı saldırının ardından 17 kişi hayatını kaybederken, 154 kişi de yaralandı. Saldırılarda kullanılan bombaların önce RDX (plastik patlayıcı) olduğu yönünde açıklamalar yapıldıysa da, olaylarda TNT (dinamit lokumu) kullanıldığı tespit edilmiştir. Bu patlamaların ardından PKK'dan kuşkulanılmış, Kongra-Gel saldırıların PKK tarafından yapılmadığını iddia etmiştir. DTP'liler bu olayların arkasında Ergenekon'un olduğunu açıklamıştır. Saldırıların kim veya kimler tarafından yapıldığı konusunda çalışmalar devam etmektedir.
Siyaset > Yerel Seçimler

| Seçim | Belediye Başkanı | Parti | Parti | Oy Oranı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1992 | Yahya Baş |  | Refah Partisi | %32,31 |
| 1994 | Yahya Baş |  | Refah Partisi | %26,85 |
| 1999 | Yahya Baş |  | Fazilet Partisi | %36,86 |
| 2004 | Şakir Yücel Karaman |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %50,60 |
| 2009 | Şakir Yücel Karaman |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %43,50 |
| 2014 | Şakir Yücel Karaman |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %50,10 |
| 2019 | Bünyamin Demir |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %53,78 |
| 2024 | Bünyamin Demir |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %50,91 |
Kaynak:
Spor

Güngören, İstanbul amatör kümede oynayan İstanbul Güngörenspor, Haznedarspor, Tozkoparanspor, Güneştepespor gibi semtlere ait amatör futbol kulüpleri de bulundurmaktadır.
Nüfus

Güngören ilçesinin bugünkü sınırları içindeki yerleşme alanlarının nüfuslanması, İstanbul kentsel alanının gelişmesiyle uygunluk göstermektedir. 1935'te 259 olan nüfus, 1960'ta hızla yükselmeye başlamıştır. Hızlı artışta yönetsel değişikliklerle belediye örgütünün kurulması büyük çapta etkili olmuştur. Bunun sonucunda nüfus 1970'te 20.000'i, 1985'te 115.000'i ve 1990'da 180.000'i aşmıştır. 2000'de 272.950 olan Güngören nüfusu 2007 yılı itibarıyla 318.545'tir. 2007 yılına kadar artış gösteren nüfus 2007'den itibaren her sene düşmeye başlamıştır. 2020 yılı itibarıyla Güngören nüfusu 280.299'dur.
| Yıl | Toplam |
| --- | --- |
1940: 2.244
1945: 672
1950: 377
1955: 434
1960: 3.070
1965: 9.196
1970: 22.160
1975: 48.593
1980: 74.761
2000: 272.950
2007: 318.545
2008: 314.271
2009: 311.672
2010: 309.624
2011: 309.135
2012: 307.573
2013: 306.854
2014: 303.371
2015: 302.066
2016: 298.509
2017: 296.967
2018: 289.331
2019: 289.441
2020: 280.299
Mahalleler

İlçedeki mahallelerin haritadaki yeri
Abdurrahman Nafiz Gürman
Akıncılar
Gençosman
Güneştepe
Güven
Haznedar
Mareşal Çakmak
Mehmet Nesih Özmen
Merkez
Sanayi
Tozkoparan
Ulaşım

Ana madde: Güngören'den geçen ulaşım hatları
Deprem

İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin (İBB), Japonya Uluslararası İşbirliği Ajansı (JICA) ile ortaklaşa yürüttüğü Deprem Risk Analiz Çalışması kapsamında, İstanbul'daki 146 bin 987 binaya risk taraması gerçekleştirildi. En tehlikeli ikinci ilçe Güngören olduğu belirlendi.
Bahçelievler

Başlığın diğer anlamları için Bahçelievler (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Bahçelievler |
| --- | --- |
İlçe
Bahçelievler

Ülke:  Türkiye
Bölge: Marmara
İl: İstanbul
İdare
 • Belediye Başkanı: Hakan Bahadır (AK Parti)
 • Kaymakam: Mehmet Boztepe
Yüzölçümü
 • Toplam: 16.7 km²
Nüfus (2022)
 • Toplam: 594.350
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TRS)
Posta kodu: 341xx
Resmî site bahcelievler.istanbul (Belediye)  bahcelievler.gov.tr (Kaymakamlık)
Bahçelievler, İstanbul ilinin bir ilçesidir. Avrupa yakasında, güneyden Bakırköy'e, batıdan Küçükçekmece'ye, kuzeyden Bağcılar'a ve doğudan Güngören'e komşudur. 1992'de Bakırköy'den ayrılarak ilçe olmuştur ve 11 mahalleden oluşmaktadır. İlçeye bağlı bucak veya köy yoktur.
1950'li yıllara kadar bugün Bahçelievler ilçesinin bulunduğu bölgede Kocasinan ve Yenibosna köyleri vardı. Bahçelievler'in bulunduğu kesim, Bakırköy'ün O-1 karayolunun (eski E-5) kuzeyine doğru büyümesiyle oluşmuştur.
Bahçelievler'in nüfusu da, komşu ilçelerinin nüfusu gibi, 60'lı yıllardan itibaren çok hızlı bir artış gösterdi. 1960 yılında 8.500 olan nüfus, 5 yıl sonra 1965'te 20.881'e çıktı. 1975 yılında ise, Bahçelievler'in nüfusu 100 bini aşmıştır.
Mahalleler

İlçedeki mahallelerin haritadaki yeri
Bahçelievler'de 11 mahalle vardır:
Bahçelievler
Cumhuriyet
Çobançeşme
Fevzi Çakmak
Hürriyet
Kocasinan
Siyavuşpaşa
Soğanlı
Şirinevler
Yenibosna
Zafer
Nüfus

| Yıl | Toplam |
| --- | --- |
1935: 523
1940: 542
1945: 601
1950: 812
1955: 1.322
1960: 8.509
1965: 20.881
1970: 49.320
1975: 102.533
1980: 160.733
1985: 237.691
1990: 322.234
2000: 478.623
2007: 571.711
2008: 571.683
2009: 576.799
2010: 590.063
2011: 600.900
2012: 600.162
2013: 602.931
2014: 599.027
2015: 602.040
2016: 598.097
2017: 598.454
2018: 594.053
2019: 611.059
2020: 592.371
Politika > Yerel Seçimler

| Seçim | Belediye Başkanı | Parti | Parti | Oy Oranı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1992 | Muzaffer Doğan |  | Refah Partisi | %27,47 |
| 1994 | Saffet Bulut |  | Anavatan Partisi | %26,73 |
| 1999 | Saffet Bulut |  | Anavatan Partisi | %29,32 |
| 2004 | Osman Develioğlu |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %48,39 |
| 2009 | Osman Develioğlu |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %47,47 |
| 2014 | Osman Develioğlu |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %48,13 |
| 2019 | Hakan Bahadır |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %49,89 |
| 2024 | Hakan Bahadır |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %47,20 |
Kaynak:
Mimari > Tarihi eserler > Havuzlu Köşk ve Çeşmesi

Havuzlu Köşk (Siyavuş Paşa Kasrı), Milli Egemenlik Parkı'nın içinde bulunmaktadır. Yapılan ek ve değişikliklere karşın, köşkün genel görünüşü 16. yüzyıl Osmanlı sivil mimarlığının tüm özelliklerini yansıtmaktadır. Günümüzde çocuk kitaplığı olarak değerlendirilmektedir. Adını; 16. yüzyılda III. Mehmed zamanında iki defa sadrazamlık yapmış olan Siyavuş Paşa'dan almıştır.
Siyavuş Paşa Çeşmesi'de Günümüze kadar gelmiştir. 
Ayrıca Siyavuş Paşa Kasrı çevresinde bulunan diğer tarihi kalıntılarında han ya da hamam olduğu sanılmakta.