stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ahmet Bican Ercilasun
Eserleri > Araştırma

Arpaçay Köylerinden Derlemeler, Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara, 1976 (Prof. Dr. Selâhattin Olcay ve Dr. Ensar Aslan'la birlikte), 398 s.
Bugünkü Türk Alfabeleri, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara, 1977, 1. Cilt: 8+249 s., 2. Cilt: 8+266 s.
Kars İli Ağızları - Ses Bilgisi, Gazi Üniversitesi Yayınları, Ankara, 1983, VIII+386 s.
Kutadgu Bilig Grameri: Fiil, Gazi Üniversitesi Yayınları, Ankara, 1984, XII+196 s.
Dilde Birlik, Conk Yayınları, İstanbul, 1984, 160 s., ilâveli ikinci baskı, Ecdâd Yayınları, Ankara 1993, 262 s.
Örneklerle Bugünkü Türk Alfabeleri, Kültür Bakanlığı Yayınları, 2. baskı; Ankara 1989; 3. baskı: Ankara 1990; 4. baskı: Ankara 1993; 5. baskı: Ankara 1996, XVII+301 s.
Türk Dili ve Kompozisyon Bilgileri (ortak), YÖK Yayınları, Ankara, 1990, X+364 s.
Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Sözlüğü (ortak), Kültür Bakanlığı Yayınları, 1. Cilt: Kılavuz Kitap, Ankara, 1991, XIV+1183 s.; 2. Cilt: Dizin, Ankara, 1992, 502 s.
Türk Dünyası Üzerine İncelemeler, Akçağ Yayınları, Ankara, 1993; 311 s., ilaveli ikinci baskı, Anka
Türk Dili I-II-III-IV (Leylâ Karahan ile birlikte), Deniz Yayınevi, İstanbul, 1994-1996
Türk Dili Tarihi / Başlangıçtan Yirminci Yüzyıla, Akçağ Yayınları, Ankara, 2004; 488 s.
Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Grameri-I: Fiil - Basit Çekim (Editör), Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara, 2006, 802 s.
Türk Lehçeleri Grameri (editör), Akçağ Yayınları, Ankara, 2007, 1.340 s.
Tanzimat Edebiyatı (Tanzimat Gramerlerine Göre Tanzimat Döneminin Dili bölümü), Akçağ Yayınları, Ankara, 2011, 701 s.
Kâşgarlı Mahmud - Dîvânu Lugâti't-Türk: Giriş-Metin-Çeviri-Notlar-Dizin (Ziyat Akkoyunlu ile birlikte), Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara 2014, 995 s.
Türk Kağanlığı ve Türk Bengü Taşları, Dergâh Yayınları, İstanbul, 2016, 758 s.
Bahaeddin Yediyıldız Armağanı (editör), Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü, Ankara, 2018, 380 s.
Mitolojinin Elçisi Kama Abdulla Armağanı (editör), Türk Edebiyatı Vakfı, Ankara, 2020, 592 s.
Divanu Lugati't-Türk'teki Şiirler ve Atasözleri, Bilge Kültür Sanat, Ankara, 2020, 224 s.
Bengü İl Tuta Olurtaçı Sen: Köl Tigin-Bilge Kağan-Tonyukuk Anıtları, Dergâh Yayınları, Ankara, 2021, 269 s.
Türk Dilinde Çekirdek Ekler, Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara, 2022, 95 s.
Kaynaklarda Türk ve Türkçe, Bilge Kültür Sanat, Ankara, 2022, 160 s.
Kara Kam Türk Bitig (Türk Destanı), Ötüken Neşriyat, Ankara, 2022, 332 s.
Nehir Destan Oğuzname (Oguz Bitig), Dergah Yayınları, Ankara, 2022, 696 s.
Türk Dili Temel Kitabı: Herkes İçin Türk Dili, Bilge Kültür Sanat, Ankara, 2023, 176 s.
Köklere Doğru (Türk Dilinin Dokuz Bin Yıllık Macerası), Ötüken Neşriyat, Ankara, 2023, 278 s.
Eserleri > Makale

Batı Türkçesi'nin Doğuşu
Tarihten Geleceğe Türk Dili
Yirmi Birinci Yüzyıla Girerken Milli Kimlik Oluşturmada Dilin Önemi
Türk Dil Kurumu ve Dil Konusunda Tartışmalar
Dede Korkut Mirası
Resimlerle Uyarı
Tarihi Akışı İçinde ve Cumhuriyet Döneminde Türk Dili
Atatürk ve Dil
Kazakçanın Lâtin Alfabesiyle Yazılması Konusunda Düşünceler
Ağız Çalışmalarına Toplu Bir Bakış
Bir Kişi Yañılsar Oguşı Bodunı Bişükiñe Tegi Kıdmaz Ermiş (KT, G, 6 = BK, K, 4) İbaresi Üzerine
Köl Tigin Yazıtı Bir Nutuk Metni midir?
L, N, R'den Sonra Niçin T?
Some Remarks on the Oğuz Kağan Epic [=Oğuz Kağan Destanı Üzerine Bazı Düşünceler]
Türk Dilinde Ek-Ses İlişkisi
Zikredilen Şahıslara Dayanılarak Dede Korkut Boylarının Kronolojik Sıralanması
Dîvânü Lügati't-Türk ve Uygurlar
Oğuz Kağan Destanı Üzerine Bazı Düşünceler
Oğuz-Türkmen Dil Kaynakları
Türk Dünyası Dil ve Edebiyatı Üzerine Türkiye'deki Çalışmalar
Türkiye Türkçesinde Yardımcı Ses
Türkçede Benzerlik Bildiren +m Morfemi
La Enklitiği ve Türkçede Bir "Pekiştirme Enklitiği" Teorisi
Gülensoy, Tuncer Köken Bilgisi Sözlüğü
Dede Korkut Kitabı İle Oğuz Destanı Arasındaki Münasebetler
Alp Er Tunga'ya Ait Bazı Sözler
Türk Dünyasının Entegrasyonunda Dilin Rolü
Deli Dumrul ile Kazakların Korkut Atası Arasında Bir Mukayese
"Kat" Kelimesinin Coğrafi ve Semantik Yolculuğu Üzerine
Salur Kazan Kimdir?
Muallim Cevdet ve Oğuzname
Türk Kültürüne Eleştiri
Türkçenin Dünya Dilleri Arasındaki Yeri
Türk Dili Araştırmalarının Bugünkü Durumu ve Sorunlar
Başlangıcından XIII. Yüzyıla Kadar Türk Nazım ve Nesri
Makaleler Dil Destan Tarih Edebiyat (Yayına hazırlayan: Ekrem Arıkoğlu), Akçağ Yayınları, Ankara, 2007, 751 s.
Türkçülük Yazıları, Bilge Kültür Sanat, Ankara, 2020, 256 s.
Türklük Bilimi Yazıları, Bilge Kültür Sanat, Ankara, 2020, 240 s.
Makaleleler Dil Destan Tarih 2 (Yayına hazırlayan: Ekrem Arıkoğlu), Akçağ Yayınları, Ankara, 2021, 834 s.
Kaynama (Misak Yazıları), Ötüken Neşriyat, Ankara, 2023, 440 s.
İhsan Ketin

| Prof>  Dr. İhsan Ketin |
| --- | --- |

Doğum: 10 Nisan 1914(1914-04-10) Kayseri, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 16 Aralık 1995 (81 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Karacaahmet Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk
Vatandaşlık:  Türkiye
Eğitim: Berlin Üniversitesi, Bonn Üniversitesi
Evlilikler: Bedia Ketin
Ödüller: Tüm Liste

Kariyeri
Dalı: Jeoloji
Çalıştığı kurumlar: İstanbul Teknik Üniversitesi
 

İhsan Ketin (10 Nisan 1914, Kayseri - 16 Aralık 1995, İstanbul), Türk jeolog. Türkiye'de "Jeolojinin Babası" diye anılan jeoloji profesörü İhsan Ketin, yurt dışında 1948 yılında Kuzey Anadolu Fay Hattı'nın gerçek yapısını ortaya koymasıyla tanınmaktadır.
İlk yılları ve eğitimi

1914'te Kayseri'de doğan İhsan Ketin, ortaokulu ve liseyi Kayseri'de yatılı-burslu olarak okudu. Sonrasında Atatürk'ün gelişim için başlattığı yurt dışı bursu için başvuruda bulunan Ketin, bursu kazanıp 1932 yılında Almanya'ya gitti. İki yıllık dil eğitiminden sonra 1934'te Berlin Üniversitesinde jeoloji eğitimi almaya başlayan Ketin, Berlin'deki siyasal karmaşa ve hocalarının arasındaki anlaşmazlıklar yüzünden Bonn Üniversitesine geçti. Ünlü jeolog Hans Cloos'un yanında çalışmalarına devam eden Ketin, 1938 yılında doktora tezini tamamladı ve Türkiye'ye döndü. İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Jeoloji Enstitüsünde yardımcı doçent doktor olarak göreve başlayan Ketin, o sırada 24 yaşındaydı ve ülkenin doktora yapmış ilk jeoloğuydu.
Kariyeri

Ülkeye dönüşünün ertesi senesi yaşanan Erzincan deprem felaketi ve 33.000 kişinin ölümü sonucu depremlerle ilgili çalışmalara başlayan Ketin, yurdun çeşitli bölgelerinde irili ufaklı sayısız depremi araştırdı. 1939'da başladığı çalışmalarını 1948 yılında "Anadolu Bloku" adıyla yayınladı ve dünya çapında ses getirmeyi başardı. "Kuzey Anadolu Fay Hattı"'nın varlığını kanıtladığı bu makale, özellikle eğitim gördüğü Almanya'da çok büyük ilgi gördü ve bu sayede Ketin'e, jeoloji konusunda üst düzey bir ödül sayılan ‘‘Gustav Steinmann Madalyası’' verildi.
1950-51 yılları arasında ABD'ye giden Ketin, dönüşünden kısa bir süre sonra İstanbul Teknik Üniversitesine geçti ve iki üniversite (İstanbul Üniversitesi ve İstanbul Teknik Üniversitesi) arasında uzun sürecek ve hâlen devam eden bir rekabeti başlattı.
Özel yaşamı ve ölümü

1942 yılında Bedia Hanım'la yaptığı evlilikten olan ilk çocukları Ali'yi (1943) 1,5 yaşındayken kaybeden Ketin, 1946 doğumlu ikinci oğlu Mehmet'i ise 1969'da apandisiti zamanında teşhis edilememesi ve patlaması nedeniyle kaybetti. Üçüncü çocukları Ahmet ise inşaat mühendisliği eğitimi aldı ve ABD'ye yerleşti. 1983'te emekli olmasına karşın üniversitede ölümüne kadar çalışmıştır. 1995'te ölen Ketin'in mezarı, İstanbul'daki Karacaahmet Mezarlığı'ndadır.
Ödüller

1981: Bilim Ödülü TÜBİTAK
1981: Hamit Nafiz Pamir Hizmet Ödülü Türkiye Jeoloji Kurumu
1984: Onur Üyeliği Londra Jeoloji Topluluğu, İngiltere
1988: Fahri Doktora Bonn Üniversitesi, Almanya
1988: Gustav Steinmann Madalyası Almanya
1988: Onur Üyeliği Amerikan Jeoloji Topluluğu, ABD
1990: Onur Üyeliği Bulgaristan
1993: Onur Üyeliği Türkiye Bilimler Akademisi
Eserleri

1982: Genel Jeoloji - Yerbilimlerine Giriş İTÜ Vakfı Yayınları
Şaban Oğlu Şaban

| --- | --- |

Yönetmen: Ertem Eğilmez
Yapımcı: Nahit Ataman
Senarist: Sadık Şendil
Oyuncular: Kemal Sunal Halit Akçatepe Şener Şen Adile Naşit Ayşen Gruda Şevket Altuğ Sevda Aktolga
Görüntü yönetmeni: Hüseyin Özşahin
Stüdyo: Arzu Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Komedi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1977
Çıkış tarih(ler)i: 1 Aralık 1977
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Şabanoğlu Şaban, Kemal Sunal'ın canlandırdığı "Şaban" karakteri üzerine yazılan ve çekilen, 1977 yapımı bir Türk filmidir. Yönetmenliğini Ertem Eğilmez yapmıştır. Film, Aralık 1977'de vizyona girmiştir.
Konusu

Askerde kumandanı Hüsamettin'i sürekli yaralayan ve türlü sakarlıklar yapan Şaban ile askerlikten sonra bir eğlence yerinde birlikte çalgıcılık yaptığı asker arkadaşı Ramazan, çalıştıkları yerde kanto yapan Nigar'a aşık olurlar. Sivil hayatta bir polis olan Hüsamettin ve teşkilatının aylardır yakalayamadığı Kadırgalı Eşref'i tesadüfen yakalayıp Hüsamettin'in kayınpederi olan Nazır Paşa'nın gizli polisi olurlar. Nazır Paşa onlara kızkardeşinin kaybolan elmasını bulma görevi verecektir.
Karakterler

Şaban (Şabanoğlu Şaban) - Kemal Sunal: Saftirik, sakar ve patavatsız bir asker. Ramazan'la çok iyi bir dostluk kurmuştur. Filmin ana karakteri.
Ramazan - Halit Akçatepe: Şaban'ın en iyi arkadaşı, Şaban'dan daha akıllı, ama biraz uyanık bir asker.
Kumandan Hüsamettin - Şener Şen: Şaban ve Ramazan'ın kumandanı, sivil hayatta bir polis. Şaban'ın yüzünden hep yaralanmıştır. Nazır Paşa'nın damadı.
Hala/Tavuk Teyze - Adile Naşit: Tavuk gibi gıdaklayan, Nazır Paşa'nın kız kardeşi. Kümeste sakladığı elması kaybolmuştur
Safinaz - Ayşen Gruda: Şaban'a âşık olan, kocası olmayan, Şaban'la evlenmek isteyen Nazır Paşa'nın en küçük kızı.
Kaptan Yunus - Şevket Altuğ: Konuları çok uzatan, bu yüzden Şaban ve Ramazan'ın başına bela olan Nazır Paşa'nın diğer damadı.
Selma - Sevda Aktolga: Nazır Paşa'nın evinin hizmetçisidir. Şaban ve Ramazan hem ona, hem de Nigar'a aşıklardır.
Nazır Paşa/Sıtkı Baba - Sıtkı Akçatepe: Tavuk Teyze'nin ağabeyi, Şaban ve Ramazan'a gizli polis görevi vermiştir. Nigar'a vermek için elması çalmıştır.
Nigar - Ayben Erman: Şarkıcıdır; Hüsamettin, Ramazan ve Şaban ona deli gibi aşıklardır. Dostu da Kadırgalı Eşref'dir.
Kadırgalı Eşref - Dinçer Çekmez: Kabadayıdır. Herkesi bıçaklamaktan aşırı zevk alır. Hüsamettin onu yakalayamaz; ancak Şaban ve Ramazan onu yakalarlar.
Binnaz - Sevil Üstekin: Hüsamettin'in eski karısı, Nazır Paşa'nın ortanca kızı. Hüsamettin onu Nigar' la aldatıyordu.
Serbinaz - Güler Ökten: Nazır Paşa'nın en büyük kızıdır. Üstelik Kaptan Yunus' un eşidir. Ramazan'a elması Binnaz'ın çaldığını söylemiştir. O yüzden Binnaz ona çok kızmıştır. Üstelik dedikoducudur.
Neşet - Necdet Yakın: Nazır Paşa'nın kardeşi. Gözleri çok zayıf görür ve etraftaki kadınları sürekli taciz eder. Ayrıca kendisi Selma'ya aşıktır.
Sünnetçi Sunullah Canyakmaz - İhsan Yüce: Şaban'ı sünnet etmesi için çağırılan sünnetçi.
Eşref'in adamı - Tevfik Şen
Polis - Ergin Orbey: Şaban tarafından kazara öldürüldü.
Zeynep Üçbaşaran

Zeynep Üçbaşaran, Türk piyano sanatçısı.
İstanbul'da doğan Zeynep Üçbaşaran piyano eğitimine Rana Erksan ile başladı. Dört yaşında en genç yaşta konservatuvara kabul edilen öğrenci olarak başladığı İstanbul Belediye Konservatuvarı'nda Özen Veziroğlu ile çalıştı.
Yüksek öğrenimini yaptığı Budapeşte Franz Liszt Müzik Akademisi'nde ünlü besteci Bela Bartok'un öğrencisi Prof. Katalin Nemes, Prof. Zempleni Kornel, Balazs Kecskes ve Prof. Istvan Lantos'tan ders aldı.
1994 yılında Budapeşte Franz Liszt Müzik Akademisi'nden konser artisti diplomasıyla mezun olduktan sonra Almanya'nın Freiburg şehrindeki Hochschule für Musik Okulu'nda müzik çalışmalarını sürdürdü.
Lisans üstü eğitimine Amerika Birleşik Devletleri Güney Kaliforniya Üniversitesi'nde John Perry'den ders alarak devam eden Üçbaşaran, 2000 yılında master ve 2004 yılında doktora çalışmalarını tamamladı.
Türkiye, Mısır, Macaristan, Almanya, İngiltere, Danimarka, İsveç, Norveç, Slovenya, Litvanya, Beyaz Rusya, Estonya ve Amerika Birleşik Devletleri'nde çeşitli solo resitaller ve konserler verdi. Londra'da Wigmore Hall konserini 2004 Kasım ayında gerçekleştirdi.
Eroica Classical Recordings firması tarafından yayınlanan CD'lerinde Franz Liszt, Wolfgang Amadeus Mozart, Ludwig van Beethoven, Domenico Scarlatti, Leonard Bernstein ve Robert Muczynski'nin yanı sıra Ahmet Adnan Saygun eserlerine yer verdi. En son olarak 29 Nisan 2008 tarihinde Ahmet Adnan Saygun Piano Music CD'si Naxos firması tarafından yayınlandı.
1996 yılından beri Kaliforniya, Santa Barbara'da yaşamaktadır.
Ödüller

Amerikan Lizst Topluluğu Ödülü

Rozsnyai Onur Ödülü

Kaliforniya Üniversitesi Santa Barbara 'Ina Broida' Ödülü

1996 Los Angeles Liszt Yarışması İkincilik Ödülü

2000 Los Angeles Liszt Yarışması Özel Ödülü

2001 Aspen Müzik Festivali Bursu ve Leon Fleischer ile Çalışma Hakkı

2003 Kaliforniya'da Atatürk'ün Kızları Derneği 'Üstün Kadın' ödülü
Diskografi

2002 yılından bu yana Eroica Classical Recordings tarafından yayınlanan CD'leri hem ABD'de hem de Avrupa'da olumlu eleştiriler aldı.
Santa Barbara Liszt Album, 2001 (Eroica JDT3092)

Virtuoso Schubert, 2002 (Eroica JDT3108)

Liszt / Sonata in B Minor, 2003 (Eroica JDT3135)

Scarlatti / Beethoven / Saygun / Bernstein / Muczynski, 2005 (Eroica JDT3223)

W.A. Mozart, 2005 (Eroica JDT3222)

W.A. Mozart, 2007 (Eroica JDT3311)

Ahmet Adnan Saygun, 2008 (Naxos 8.570746)
Konser repertuvarı (2008-2010)

Schumann Op. 54 in A minor 

Grieg A minor 

Liszt No. 1 in Eb Major 

Liszt No. 2 in A Major 

Liszt Totentanz 

Liszt/Schubert Wandererfantasie, S366 

Mozart K.459 in F Major 

Mozart K.491 in C minor 

Mozart K.503 in C Major 

Chopin No. 1 in e minor
Saray

Başlığın diğer anlamları için Saray (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Mimar Luigi Mannini tarafından 1904–1910 yılları arasında inşa edilen Portekiz'deki Regaleira Sarayı.
Beylerbeyi Sarayı
Çırağan Sarayı
Saray, hükümdarların veya dinî liderlerin ikâmet ettiği büyük ve gösterişli yapı. Günümüzde zaman zaman otel veya kamu hizmetinde kullanılan bazı büyük yapıları tanımlamakta da kullanılır.
Etimoloji

Saray sözcüğü Türkçeye Farsça seray sözcüğünden geçmiştir. Saray sözcüğünün Batılı dillerdeki karşılığı olan ve Türkçeye Fransızcadan geçen palas sözcüğü de Türkçede zaman zaman otel vb. büyük ve gösterişli yapıları tanımlamak için kullanılır. Palas sözcüğünün kökeni Roma'daki Palatino Tepesi'ne dayanır. Roma imparatorları, ikâmetgâhlarını bu tepe üzerine inşa ederlerdi.
Tarihçe

Yapımları çok masraflı olan, çok fazla insan ve hayvan gücü gerektiren saraylar; tarih boyunca hükümdarların zenginliğinin, gücünün ve bulundukları bölgenin gelişmişliğinin bir simgesi olmuştur. Bu nedenle arkeologların en çok ilgi gösterdiği yapılardandır.
Bilinen en eski saraylar Teb şehrinde Mısır firavunları III. Thutmose (saltanat: MÖ 1504-1450) ve III. Amenhotep (saltanat: MÖ 1417-1379) tarafından yaptırılmıştır. Özellikle Amenhotep'in dikdörtgen bahçesi duvarlarla çevrili, labirentlerle birbirlerine bağlı ufak ve karanlık odalardan oluşan sarayının benzerlerine sonraki dönemlerde Doğu medeniyetlerinde de rastlanır. Asur'daki Nimrūd, Nineveh ve Khorsabad'da Mısır'dakilerden çok daha büyük saraylar inşa edildi. Örneğin II. Sargon'un sarayı (saltanat: MÖ 721-705) 9 hektar genişliğindeki bir platform üzerinde kurulu idi. İki sıra duvarla korunan yapının merkezinde devâsa iki salon vardı ve bunların çevresinde dağınık olarak yerleştirilmiş odalar ve salonlar bulunuyordu.
Asurlular milattan önce 9-7. yüzyıllarda saray mimarisini önemli ölçüde geliştirmiş ve bu dönemden sonra saray kültürü Yunanistan üzerinden Roma ve tüm Avrupa'ya yayılmıştır.[kaynak belirtilmeli]
Hükümdarların tanrısal kişilikler olduğuna inanılan dönemlerde saray, dinsel bir merkez niteliği kazanmış ve her dönemde ülke gücünün bir simgesi olmuştur. Bu simgelem, günümüz ülkelerinin devlet başkanlığı konutları ve bakanlık hizmet binalarında da görülebilmektedir.
Türk kültüründe saray

Türkler tarihte yerleşik yaşama geçmenin, kendilerinin sonu olacağını düşünmüşlerdir ve sürdürdükleri göçebe yaşamdan dolayı hükümdarlar da sarayda değil, çadırda yaşamıştır. Yerleşik yaşama geçildiğinde saray dahil olmak üzere tüm yapılarda sadece ahşap kullanılmış ve bu nedenle Türk kültüründeki ilk saraylar günümüze kadar ulaşamamıştır. Anadolu Beylikleri döneminden saraylara dair pek bir iz bulunamamış, Anadolu Selçuklu Devleti'nden birkaç kalıntı günümüze ulaşmıştır.
Osmanlı İmparatorluğu'nda saray ve saray kültürü özellikle önem kazanmış, hatta 19. yüzyılda batılılaşma hareketinin yönetimde saray-merkezliliği yavaşça kaldırması ve yaşam düzeninin değişmeye başlaması üzerine yeni saraylar inşa edilmiştir.
Fatih Sultan Mehmed tarafından 1478'de yaptırılan ve Dolmabahçe Sarayı yaptırılana kadar yaklaşık 4 asır boyunca imparatorluğun yönetim merkezi olan Topkapı Sarayı.
TCN-45 sınıfı hücumbot

| --- | --- |

Tayland: 
Tipi:: Hücümbot
İnşası:: Lürssen / Almanya
siparişi/üretimi:: 
Genel Özellikler
Deplasman:: 268 ton
Uzunluk:: 45,4 m
Genişlik:: 7,4 m
Yükseklik (max.):: Su altı 2,3 m
Topları:: 1x57 mm, 1x40 mm top
Füzeler ve Torpiller:: 5xGabriel
Silah Kontrol Sistemleri:: 
Radar:: Type 17 yüzey gözlem, WM28 atış kontrol
Karşı Tedbir:: 
Tahrik kuvveti:: 4x3 bin 410 BG MTU 16V 538 TB92 dizel motoru, 4 şaft
Hız:: 40 knot
Menzil:: 15 knot hız ile 3 bin 600 km
Mürettebat:: 5 subay ve 36 astsubay / erbaş / er
Lürssen'in en geniş pazara ulaşan ürünlerinden biri olan TNC-45; Arjantin, Bahreyn, Birleşik Arap Emirlikleri, Ekvator, Kuveyt, Singapur ve Tayland donanmalarının envanterinde yer almaktadır. Arjantin ile Ekvator bu gemileri MM-38 Exocet ile donatırken Bahreyn, Birleşik Arap Emirlikleri ve Kuveyt'in hücumbotlarının ana silahı MBDA üretimi MM-40 modeli Exocet'lerdir. Singapur ve Tayland donanmaları ise Gabriel füzelerini kullanmaktadır. Bu gemiler, farklı ülkelerde 35, 40, 57 ve 76 mm'lik toplar ile donatılmıştır. Singapur, 1991 yılında gerçekleştirdiği modernizasyonla kıç topunu Sadral hava savunma sistemi ile değiştirmiş ve gemiye elektronik harp kabiliyeti kazandırmıştır. 1970 yılında verdiği siparişle TCN-45'lerin ilk kullanıcısı olan Tayland, Gabriel füzelerini Saab üretimi RBS-15'lerle değiştirmektedir. 1980 yılında altı gemilik sipariş veren Kuveyt, 1991 yılında Irak tarafından işgal edildiğinde bir hücumbotu kaçırmayı başarmış; diğerleri ise savaş sırasında kullanılmaz hale gelmiştir. Birleşik Arap Emirlikleri, 2004 yılında başlattığı modernizasyon ile kara hedeflerine taarruz yetenekli MM-40 Block III füzelerini bu hücumbotlara yerleştirmiştir. Yalnızca Arjantin'de kullanılan TCN-45'lerde torpil kovanı bulunmaktadır.
Mabel Matiz

Aynı adlı albüm için Mabel Matiz (albüm) sayfasına bakınız.
| Mabel Matiz |
| --- | --- |
2018 yılında Mabel Matiz
Doğum: Fatih Karaca 31 Ağustos 1985 (39 yaşında) Tömük, Erdemli, Mersin, Türkiye
İkamet: Cihangir, Beyoğlu, İstanbul
Eğitim: İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Bilgi Üniversitesi (bıraktı)
Meslek: Şarkıcı-şarkı yazarı ·  diş hekimi (eski)
Resmî site: mabelmatiz.com

Müzikal kariyeri
Tarzlar: Pop
Çalgılar: Gitar
Etkin yıllar: 2011-günümüz
Müzik şirketi: Esen ·  DMC ·  Zoom ·  Pose Records

 

Mabel Matiz ya da gerçek adıyla Fatih Karaca, (d. 31 Ağustos 1985, Mersin), Türk şarkıcı ve şarkı sözü yazarı.
Sahne adı, Kumral Ada Mavi Tuna romanında yer alan Tuna karakterinin takma adı Mabel ve "çok sarhoş, düşkün kimse" anlamlarına gelen Rumca matiz kelimesinin birleşiminden oluşur.
Hayatı

Mabel Matiz, kimlikteki adıyla Fatih Karaca, 31 Ağustos 1985'te Mersin'in Erdemli ilçesinin Tömük kasabasında ev hanımı Maya Karaca ile tır şoförü ve Kıbrıs Gazisi Ali Karaca'nın ilk çocuğu olarak dünyaya geldi. Çocukken yoğun olarak yaşadığı kekemelik, kendini ifade edememe durumu, onu yazmaya teşvik etmiş ve bu durum onu yeni ifade arayışlarına götürerek müziğe, edebiyata ve şarkı söylemeye yöneltmiştir. Çocukluk yıllarını, kendisine müzikal anlamda çok katkısı olduğunu ifade ettiği Erdemli'de geçirmiştir. Çocukluğu ve ilk gençliği boyunca ağırlıklı olarak 80'ler ve 90'lar Türkçe pop müziği dinlemiştir. Bu dönemlerde en çok dinlediği şarkı Sezen Aksu'nun "Şinanay" isimli parçası olmuştur. Lise ikinci sınıftayken (2001-2002) Yunus Emre'nin hayatını konu alan bir tiyatro oyununda başrol oynamış ve bu oyunun hazırlık çalışmaları sayesinde bir yıl boyunca kekemeliğini kontrol altına almayı öğrenmiştir. Üniversite eğitimini ise 2003-2008 yılları arasında İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesinde almıştır. İlk müzik çalışmalarını üniversite yıllarında gerçekleştirmiş ve 2005 yılında tıp fakültesinden arkadaşı Duygu Has'la birlikte, akustik duo olarak değerlendirilebilecek cover grubunu kurmuştur. İlk şarkılarını yine 2005'te yazmaya başlamıştır. Bunlardan en belirgin olanı 2007 yılında yazdığı ve sonradan ilk albümünün çıkış şarkısı olacak olan "Arafta"dır. Sanatçı 2008’de, dönemin aktif müzik platformu olan Myspace'te bir sayfa açarak gitar - vokal olarak kaydettiği şarkılarının ilk demolarını burada anonim olarak yayımlamıştır. Mabel Matiz adını, gerçek kimliğini saklamak için kullanmış ve uzun süre sayfada kendi hakkında başka hiçbir bilgiye yer vermemiştir. Myspace’te yayımlanan ilk şarkıları kısa sürede viral olarak yayıldı ve internette ses getirmeye başladı. Bu viral etkileşimler onu ilk solo albümü sürecine götürdü. 2008-2010 yıllarında iki yıl boyunca profesyonel olarak diş hekimliği yaptı. 2010 yazında, hayatına yalnızca müzikle devam etmek istediğine emin olduğu bir gün mesleğini aniden bırakma kararı aldı. 2011'de İstanbul Bilgi Üniversitesi İnsan Hakları Hukuku Bölümünde yüksek lisansa başladı. 2011'de İstanbul Bilgi Üniversitesi İnsan Hakları Hukuku Bölümünde başladığı yüksek lisans eğitimini 2014'te yarıda bırakmıştır. Kıbrıs Barış Harekâtı gazisi olan babası Ali Karaca 22 Şubat 2019 tarihinde geçirdiği kalp krizi sonucu Erdemli’de ölmüştür. Vefatı öncesi babasının anısına "Babamı Beklerken" şarkısını yazmıştır. Bu şarkının yer aldığı albüm olan Maya ise Mabel Matiz'in annesinin adını taşımaktadır.
Diskografi

Ana madde: Mabel Matiz diskografisi
Mabel Matiz (2011)
Yaşım Çocuk (2013)
Gök Nerede (2015)
Maya (2018)
Fatih (2023)