Sinestezi
Türler > Genetik

Etkilenen kişilerin birinci derece akrabalarında sinestezinin yaygın olması nedeniyle  epigenetik bir bileşen gösteren monozigotik ikiz çalışmalarıyla gösterildiği gibi genetik bir temel olabilir. [ tıbbi kaynak gerekli ] Sinestezi aynı zamanda lokus heterojenliği, çoklu kalıtım biçimleri ve gen ifadesinde sürekli varyasyon ile oligogenik bir durum da olabilir. [ tıbbi kaynak belirtilmeli ] Bu özelliğin kesin genetik lokusları henüz belirlenmemiş olsa da, araştırmalar sinestezinin altında yatan genetik yapıların, erken dönem araştırmacıların inandığı gibi basit X bağlantılı kalıtım biçiminden çok daha karmaşık olduğunu gösteriyor.  Ayrıca, sinestezinin genetik havuzda varlığını sürdürmesinin, seçici bir avantaj sağlaması nedeniyle mi, yoksa başka bir yararlı seçilmiş özelliğin yan ürünü haline gelmesi nedeniyle mi olduğu belirsizliğini korumaktadır.  İngiltere'nin Cambridge şehrinde yapılan nüfus araştırmalarında, kadınlarda sinestezi gelişme olasılığının 6 kat daha fazla olduğu gösterilmiştir.  Teknolojik donanımlar gelişmeye devam ettikçe, sinestezinin ardındaki genetiğe ilişkin daha net yanıtların arayışı daha da umut verici hale gelecektir.
Her ne kadar sıklıkla "nörolojik bir durum" olarak adlandırılsa da, sinestezi genellikle normal günlük işleyişe müdahale etmediği için ne DSM-IV'te ne de ICD'de listelenmemiştir.  Gerçekten de, sinesteziklerin çoğu deneyimlerinin nötr hatta hoş olduğunu bildiriyor.  Sinestezi, tıpkı mükemmel ses perdesi gibi, algısal deneyimdeki bir farktır.
En basit yaklaşım, renk adları, renk yongaları veya 16,7 sağlayan bir bilgisayar ekranı renk seçicisi uyaranları kullanarak uzun zaman dilimleri boyunca test-tekrar test güvenilirliğidir. Milyonlarca seçenek. Sinestezikler, testler arasında yıllar geçmesine rağmen, ilişkilerin güvenilirliğinde sürekli olarak %90 civarında puan alıyorlar.  Buna karşılık, sinestezisiz kişiler, testler arasında yalnızca birkaç hafta olmasına ve yeniden test edileceklerine dair bir uyarı olmasına rağmen, yalnızca %30-40 puan alıyorlar.
Sinestezi için pek çok test mevcuttur. Her yaygın türün kendine özgü bir testi vardır. Grafem-renk sinestezisi test edilirken görsel bir test yapılır. Kişiye siyah harfler ve rakamlardan oluşan bir resim gösterilir. Sinestezik kişiler harfleri ve rakamları belirli bir renkle ilişkilendirecektir. Sinesteziyi test etmenin bir diğer yolu da işitsel testtir. Bir ses açıldığında kişi bunu bir tatla özdeşleştirir veya şekiller canlandırır. İşitsel test kromestezi (renkli sesleri duyma) ile ilişkilidir. Sinestezinin hafızayla bir ilgisi olup olmadığı sorgulandığı için "tekrar test" uygulanır. Kişiye bir dizi nesne verilir ve bunlardan renkler, zevkler, kişilikler veya daha fazlasını belirlemesi istenir. Bir süre sonra aynı nesneler tekrar gösterilerek kişiden aynı görevi tekrar yapması istenir. Sinestezik kişi, belirli bir nesnenin anıları yerine beyninde kalıcı sinirsel çağrışımlara sahip olduğu için aynı özellikleri ona atfedebilir. [ tıbbi alıntı gerekli ]
Grafem-renk sinestezisi yaşayanlar, bir grup olarak, her harfin rengine ilişkin önemli tercihleri paylaşırlar (örneğin, A kırmızı olma eğilimindedir; O beyaz veya siyah olma eğilimindedir; S sarı olma eğilimindedir, vb.)  Bununla birlikte, sinestezi türlerinde büyük bir çeşitlilik vardır ve her tür içinde, bireyler duyumları için farklı tetikleyiciler ve farklı deneyim yoğunlukları bildirmektedir. Bu çeşitlilik, bir bireyde sinesteziyi tanımlamanın zor olduğu ve sinesteziklerin çoğunun deneyimlerinin bir adı olduğunun tamamen farkında olmadığı anlamına gelir.
Nörolog Richard Cytowic, ilk basım kitabında sinestezi için şu tanı kriterlerini tanımlıyor. Ancak ikinci kitapta kriterler farklıdır:
Sinestezi istemsiz ve otomatiktir.
Sinestetik algılar mekansal olarak genişletilmiştir, yani sıklıkla bir "yer" duygusuna sahiptirler. Örneğin, sinestetikler deneyime katılmak için belirli bir yere "bakmaktan" veya "gitmekten" bahsederler.
Sinestetik algılar tutarlı ve geneldir (yani resimsel olmaktan ziyade basittir).
Sinestezi son derece akılda kalıcıdır.
Sinestezi duygu yüklüdür.
Cytowic'in ilk vakaları çoğunlukla sinestezisi açıkça bedenin dışına (örneğin, kişinin yüzünün önündeki bir "ekranda") yansıtılan bireylerden oluşuyordu. Daha sonraki araştırmalar, bu tür belirgin dışsallaştırmaların sinesteziklerin azınlık bir kısmında gerçekleştiğini gösterdi. Bu kavramı geliştiren Cytowic ve Eagleman, algıları belirli bir mekansal kalite duygusuna sahip olan sinestezikleri, algıları olmayanlardan ayırmak için "yerelleştiriciler" ve "yerelleştirici olmayanlar" arasında ayrım yaptılar.