stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Eskişehir
Tarihi > Osmanlı dönemi

1289'da Anadolu Selçukluları Eskişehir'i Osman Gazi'ye verdi. Orhan Gazi döneminde Karamanlıların eline geçen Eskişehir'i, I. Murad yeniden Osmanlı topraklarına kattı.
Fatih'in ilk zamanlarına kadar şehir Ankara Beyliği'ne bağlı olarak kalmıştır. 1451 yılından sonra Kütahya'nın Beylerbeylik haline gelmesi üzerine Anadolu İdari Teşkilatında değişiklik olmuş, bu arada Ankara'ya bağlı bulunan Eskişehir, Kütahya Beylerbeyliği'ne bağlanmıştır.
Kent 1601'de bir süre Celali Deli Hasan ve yandaşlarının eline geçti. Hüdavendigâr (Bursa) Vilayetinin Kütahya Sancağına bağlı bir kaza olan Eskişehir'e demiryolu 1890'lı yıllarda ulaştı.
Demiryolu'nun Eskişehir'e gelmesi ile şehirde ticaret canlandı.
19. yüzyıl boyunca yöreye Kafkasya, Kırım, Romanya ve Bulgaristan'dan gelen göçmenler yerleştirildi. Şehir 1877-1878 Osmanlı-Rus harbinden sonra muhacirlerin yerleştirilmeye başlamasıyla beraber gelişmeye başlamıştır.
Mondros Ateşkesi'nin maddelerinden biri olan İtilaf Devletleri'nin Osmanlı İmparatorluğu sınırları içindeki önemli noktaları güvenlik gerekçesiyle işgal edebilecekleri maddesine dayanarak 13 Kasım 1918 tarihinde İstanbul'a çıkan İngiliz kuvvetleri, İstanbul-Bağdat demiryolu hattı boyunca önemli gördükleri yerleri işgal etmeye başladılar, bu işgalden 2,5 ay sonra, 1919 yılının Ocak ayı sonlarında Eskişehir İstasyonu çevresinde karargâhlarını kurdu.
Tarihi > Kurtuluş Savaşı dönemi

Ana madde: Türk Kurtuluş Savaşı'nda Eskişehir
Ayrıca bakınız: Kütahya-Eskişehir Muharebeleri
21 Haziran 1920 günü saat 11.00'de Millî Savunma Bakanı Fevzi Çakmak Paşa ve Genelkurmay Başkanı Albay İsmet İnönü ile tren istasyonuna gelmiştir. Yunan taarruzunun aldığı vaziyeti, sınıf arkadaşı ve Batı Cephesi Komutanı Ali Fuat Cebesoy ile burada görüşmüştür. Aynı gece de Ankara'ya hareket etmiştirler.
Eskişehir'de Türk Kurtuluş Savaşı'nın 5 önemli meydan muharebesinin üçü geçmiştir. Mustafa Kemal Atatürk'ün önderliğindeki Türk Kurtuluş Savaşı'nın önemli muharebelerinden biri olan I. İnönü Muharebesi Eskişehir topraklarında gerçekleşmiştir. Eskişehir, Kurtuluş Savaşı'nın kilit nok­talarından birini oluşturduğundan, savaşta maddi ve manevi olarak çok yıpranmıştır.
I. Dünya Savaşı sonrasında demiryolu hattını denetlemek amacıyla 23 Ocak 1919'da Eskişehir İstasyonunu işgal eden İngiliz kuvvetleri, 20 Mart 1920'de Kuvâ-yi Milliye'nin baskısıyla işgale son verdi. 1921 yılında Eskişehir'e 40 km uzaklıktaki İnönü'de, Birinci ve İkinci İnönü Muharebeleri yapıldı.
20 Temmuz 1921'de Yunanların işgal ettiği Eskişehir, bir süre Yunan ordularının karargâhı oldu. Eskişehir-Kütahya Savaşları sonunda Türk ordusu Sakarya'nın doğusuna çekildi. 23 Ağustos 1922'de Yunanlar yeniden saldırdı. 26 Ağustos 1922'de başlayan Büyük Taarruz ile düşman püskürtülmeye başladı ve 2 Eylül 1922 günü, Seyitgazi yönünden gelen Türk süvarileri Tekkeönü'nden Eskişehir'e inerek düşman kuvvetlerini Eskişehir'den çıkardılar. Eskişehir, Kurtuluş Savaşı'nın son aşaması olan Büyük Taarruz sonrasında 2 Eylül 1922'de kurtarıldığında yıkıntı hâlinde harap bir kasabaydı.
Tarihi > Cumhuriyet dönemi

Atatürk'ün 15 Ocak 1923'te Eskişehir hakkındaki sözü:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Eskişehir'i ve Eskişehirlileri çok iyi tanırım. Millî Mücadele yıllarında büyük vatanseverlik ve üstün bir cesaretle mücadelemizin daima yanında olmuş, bu mücadeleye çok geniş yardımlarda bulunmuşlardır. Gördüğüme göre halk aydın ve faaldir. Toprak verimlidir. Az zamanda zayiatı telafi ve fedakârlıklarıyla iftahar edecektir. | „ |

Mustafa Kemal Atatürk, 15 Ocak 1923'te Hükûmet Konağı'nda yaptığı konuşmada vurguladığı gibi Eskişehir, savaşın kazanılmasında büyük katkı yapmıştır. Mustafa Kemal Paşa, bu nedenle kentin imarıyla yakından ilgilenmiştir. Cumhuriyet döneminde yapılan yatırımlarla kısa zamanda modern bir kent yaratılmaya çalışılmıştır.
Cumhuriyet ilan edildikten sonra Eskişehir 1925 yılında il olmuştur. 1926 yılında Eskişehir'in, Sivrihisar, Mihalıççık ve Seyitgazi olmak üzere üç ilçesi bulunmaktaydı. 1954 yılında çıkarılan kanunla Çifteler ve Mahmudiye, 1957 yılında çıkarılan diğer bir kanunla da Sarıcakaya ilçe hâline getirilmiş ve ilçe sayısı 6'ya çıkmıştır.
Daha sonra 1987 tarihinde 3392 sayılı kanunla Alpu, Beylikova ve İnönü; 9 Mayıs 1990 tarih ve 3544 sayılı kanunla Günyüzü, Han ve Mihalgazi ilçe hâline getirilmiş, böylece ilçe sayısı 12'ye çıkmıştır. 22 Mart 2008 tarihli resmî gazetede yayımlanan 5747 sayılı yasa ile de merkez ilçe kaldırılarak Odunpazarı ve Tepebaşı adıyla 2 yeni ilçe daha kurulmuş ve ilin toplam ilçe sayısı 14'e ulaşmıştır.
Eskişehir, 2 Eylül 1993'te çıkarılan 504 sayılı kanun hükmünde kararname ile büyükşehir unvanı kazandı. 2004 yılında çıkarılan 5216 sayılı kanun ile büyükşehir belediyesinin sınırları valilik binası merkez kabul edilerek yarıçapı 20 kilometre olan dairenin sınırlarına genişletildi. 2012 yılında çıkarılan 6360 sayılı kanun ile 2014 Türkiye yerel seçimlerinin ardından büyükşehir belediyesinin sınırları il mülki sınırları oldu.
Tarihi > Cumhuriyet dönemi > Eskişehir Depremi

20 Şubat 1956'da Eskişehir'de oluşan şiddetli yer sarsıntısıdır. Şiddeti Richter ölçeğine göre 6,0 olan bu depremde, 1.379 bina ağır, 1.486 bina orta, 9.862 bina da hafif derecede hasar görmüştür. Bir kişinin öldüğü depremde 19 kişi de yaralanmıştır. Konumu 39° 89' kuzey enlemi ve 30° 49' doğu boylamı, odak derinliği yaklaşık 40 km olan depremin etkilediği alan 350.000 km² olarak hesaplanmıştır. Deprem alanı çeşitli doğrultularda Edirne, İzmir, Konya ve Zonguldak illerine kadar yayılmıştır. Depremin dış merkezinin bulunduğu bölge yerleşim yeri olmadığı için can kaybı fazla olmamıştır. Eskişehir depreminin oluştuğu bölge 3. derecede tehlikeli deprem bölgesidir.
Tarihi > Cumhuriyet dönemi > Sel Felaketi

5 Mart 1950'de Porsuk Çayının taşması sonucu Eskişehir'de sel felaketi meydana gelmiş, 50 bin kişi açıkta kalmıştır. 2500 evin yıkıldığı ve 6 kişinin boğulduğu felakette Marshall Planı'ndan yardım gelmiştir.
Tarihi > Cumhuriyet dönemi > Eskişehir'de Türkiye'nin İlkleri

Eski tarihlerde de birçok ilklere adreslik etmiş coğrafyada, Osmanlı Dönemi ve sonrası Türkiye'nin ilkleri olarak gerçekleşenler
Osmanlı'da ilk verginin alınması (Pazar Baçı)
Osmanlı'da ilk hutbenin okunması (Osman Bey Dönemi)
Türk tarihinin ilk modern haritasının çizilmesi. (1896)
İlk Temyiz Mahkemesinin açılması (1923)
İlk Tarımsal Araştırma Enstitüsü'nün kurulması (1925)
İlk eğitmen kursunun açılması (1936)
İlk Köy Enstitüsü'nün açılması (1940)
İlk Türk otomobili Devrim'in üretimi (1961)
İlk Türk lokomotifi Karakurt'un üretimi (1961)
Dünyada öğrencilerin kanlarını satarak kurduğu ilk tiyatro (1961)
İlk akülü yük aracı üretimi
İlk cadde süpürme aracı üretimi
İlk otobüs yıkama aracı üretimi
İlk damperli kamyon üretimi
İlk kantar üretimi
İlk jet motoru yenilemesi
İlk F-16 motoru üretimi
İlk helikopter parçası üretimi
Başbakanlık ve Cumhurbaşkanlığı kupalarını kazanan ilk anadolu futbol takımı (1970-1971)
Dünyada ilk havaalanı işletme ruhsatı olan üniversiteye sahip olma ''Eskişehir Teknik Üniversitesi''(2007)
İlk Türk 4x4 ticari aracı olan Türkar'ın üretimi (2009)
İlk Yüksek Hızlı Tren seferinin yapıldığı şehir (2009)
İklim

Şehrin iklimi İç Anadolu Bölgesi tipi Karasal iklim'dir. Kışları soğuk ve kar yağışlı, yazlar sıcak ve yağışsızdır. Yağışlar (dağlık kesimler hariç) az ve kısa sürelidir. Temmuz, Ağustos ve Eylül ayları en az yağışı olan aylardır. Yıllık yağış ortalaması 373,6 mm'dir. Bir yılın 90-100 günü yağışlı geçmektedir. Sıcaklık rejimi karasal niteliktedir. Örneğin 800 metre yükseklikte kurulmuş olan Eskişehir il merkezinde en sıcak ve en soğuk ayların ortalamaları 21,5 °C ve -0,8 °C (Temmuz ve Ocak), kaydedilen en yüksek ve en düşük değerler ise 39,1 °C ve -26,3 °C'dir. Bitki örtüsü İç Anadolu Bölgesi'nin tipik bitkisel örtüsü olan bozkırdır.
|  Eskişehir iklimi > Aylar.En yüksek sıcaklık (°C).Ortalama en yüksek sıcaklık (°C).Ortalama sıcaklık (°C).Ortalama en düşük sıcaklık (°C).En düşük sıcaklık (°C).Ortalama yağış (mm) |  Eskişehir iklimi > Oca.20,2.4,0.0,0.−3,5.−27,8.40,6 |  Eskişehir iklimi > Şub.22,3.6,4.1,5.−2,8.−23,8.32,6 |  Eskişehir iklimi > Mar.29,1.11,4.5,2.−0,3.−16,5.37,8 |  Eskişehir iklimi > Nis.31,2.17,0.10,3.3,8.−10,4.40,6 |  Eskişehir iklimi > May.33,9.21,9.15,1.7,9.−2,2.43,0 |  Eskişehir iklimi > Haz.36,8.25,9.19,1.11,4.0,5.32,8 |  Eskişehir iklimi > Tem.40,6.29,1.21,8.14,0.5,0.13,0 |  Eskişehir iklimi > Ağu.39,0.29,3.21,6.13,7.3,6.9,2 |  Eskişehir iklimi > Eyl.36,4.25,4.17,3.9,6.−2.15,1 |  Eskişehir iklimi > Eki.33,0.19,4.11,9.5,4.−7,1.29,8 |  Eskişehir iklimi > Kas.25,4.12,5.6,3.1,1.−14,7.30,0 |  Eskişehir iklimi > Ara.21,4.6,1.2,1.−1,3.−20,3.45,5 |  Eskişehir iklimi > Yıl.40,6.17,3.11,0.4,9.−27,8.370 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Kaynak: Meteoroloji Genel Müdürlüğü
Nüfus

Bu veriler Eskişehir ilinin şehir merkezinin nüfus verileridir. İl nüfusu için Eskişehir (il) sayfasına bakınız.
| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 81.759 | 32.341 | 49.418 |
| 1935 | 103.252 | 47.045 | 56.207 |
| 1940 | 121.883 | 60.742 | 61.141 |
| 1945 | 150.531 | 80.030 | 70.501 |
| 1950 | 175.107 | 89.879 | 85.228 |
| 1955 | 187.629 | 120.092 | 67.537 |
| 1960 | 209.046 | 153.096 | 55.950 |
| 1965 | 243.033 | 173.882 | 69.151 |
| 1970 | 284.100 | 216.373 | 67.727 |
| 1975 | 324.950 | 259.952 | 64.998 |
| 1980 | 373.988 | 309.431 | 64.557 |
| 1985 | 430.670 | 366.765 | 63.905 |
| 1990 | 447.926 | 413.082 | 34.844 |
| 2000 | 519.602 | 482.793 | 36.809 |
| 2007 | 595.157 | 570.825 | 24.332 |
2008 yılında merkez ilçe Odunpazarı ve Tepebaşı ilçelerine ayrılmıştır. Bu ilçelerle birlikte il merkezi nüfusu aşağıdaki gibidir.
| Yıl | Nüfus |
| --- | --- |
2008: 599.796
2009: 617.215
2010: 629.609
2011: 648.396
2012: 659.924
2012 yılında ilin tamamı büyükşehir sınırlarına girmiştir.
Turizm

Avrupa Yatırım Bankası'ndan alınan 250 milyon dolarlık kredinin 50 milyon doları ile ıslahı yapılan Porsuk Çayı ile şehrin çehresi değişmeye başlamıştır. 2004 yılında ise, tramvay taşımacılığı başlamış, Estram hizmete açılmıştır. Tramvay ve Porsuk Çayı ıslahı sonrası Eskişehir güzel bir görünüm kazanmış ve yerli turist çekmeye başlamıştır. Müzeleri, parkları ile sosyal etkinlikleri ile popüler olan şehri, 2022 yılında 500.000 kişi ziyaret etmiştir.
Turizm > Müzeler

Eskişehir'deki şehir müzelerinin sayısı 14 adet olup, ilçelerde de müzeler bulunmaktadır.
Çağdaş Cam Sanatları Müzesi
Modern Müze
Balmumu Heykeller Müzesi
Daktilo Müzesi
Devrim Arabaları Müzesi
Lületaşı Müzesi
Kurtuluş Müzesi
Havacılık Müzesi
Eti Arkeoloji Müzesi
Cumhuriyet Tarihi Müzesi
Eğitim Karikatürleri Müzesi
Ahşap Eserler Müzesi
Osman Yaşar Tanaçan Fotoğraf Müzesi
Kent Belleği Müzesi
Turizm > Parklar

Sazova Parkı
Kentpark
Millet Parkı
Dede Korkut Parkı
Uğur Mumcu Parkı
Turizm > Eskişehir Annelerimize ve Kadınlarımıza Saygı ve Şükran Anıtı

Eskişehir Ulus Meydanı'nda 8 Mart 2024 tarihinde açılmış anıt.
Eskişehir Büyükşehir Belediyesi tarafından annelere ve kadınlara şükran ve saygı anıtı olarak üretimi Eskişehir Büyükşehir Belediyesi Atölyelerinde İranlı bir sanatçıya yaptırılmıştır.
Kardeş şehirler

Celal-Abad, Kırgızistan
Kazan, Rusya
Sudak, Ukrayna
Oral, Kazakistan
Paterson, Amerika Birleşik Devletleri
Paju, Güney Kore
Linz, Avusturya
Changzhou, Çin
Bodrum, Muğla, Türkiye
Namur, Belçika
Zaragoza, İspanya
Morelia, Meksika
Frankfurt, Almanya
Kaloşvar, Romanya
Feodosya, Ukrayna
Brüksel, Belçika
Nancy, Fransa
Girne, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti
Semerkant, Özbekistan
Han ilçesi yakınlarında Friglerden kalma Yazılıkaya anıtı
13. yüzyıldan itibaren Moğollar istilasıyla Türkler ile birlikte Orta Asya'dan gelmiş, yöreye özgü Akbaş çoban köpeği
Eskişehir minyatür sanatı (1536)
Yunan ordusunun Eskişehir'e girişi (1921)
21 Eylül 1925'te Atatürk, Fevzi Çakmak ve İsmet İnönü'nün Eskişehir Garı'nda karşılanması.
1896'da çizilerek Türk tarihinin ilk modern haritası[kaynak belirtilmeli] olan 1/10.000 ölçekli Eskişehir plânı.
Eskişehir Annelerimize ve Kadınlarımıza Saygı ve Şükran Anıtı
Daewoo K2

| Daewoo K2 |
| --- | --- |
 
Çeşidi: Saldırı tüfeği
Uyruğu:  Güney Kore
Hizmet geçmişi
Kullanıcılar: Bakınız: Kullanıcılar
Kullanıldığı savaşlar: Afganistan Savaşı Irak Savaşı 2006 Fiji Askerî Darbesi
Üretim tarihi
Tasarımcı: S&T Daewoo
Tasarlandığı tarih: 1977-1983
Üretici: S&T Daewoo
Üretildiği tarih: 1984-günümüze
Çeşitleri: Bakınız: Çeşitleri
Özellikler
Ağırlık: 3.26 kg
Uzunluk: 980 mm / 730 mm (Dipçiği katlı)
Namlu uzunluğu: 465 mm

Mühimmat: 5.56x45mm NATO
Kalibre: 5.56 mm
Atış hızı: 750 mermi/dak
Etkili menzil: 500-600 m (SS109), 460 m (M193)
Azami menzil: 2400 m
Nişangah: Demir nişangah
Yerel bir piyade tüfeği üretmek için 1970'li yılların sonuna doğru çalışmalara başlayan  daewoo Güney Koreli şirket topluluğu idi. Dewoo Sınai adı altında 22 Mart 1967'de kurulmuştur. 1972 yılında otomotiv alanında faaliyete geçmiştir.Bu amaç doğrultusunda Amerika M16 üzerinden geliştirilen Daewoo K1'lerden az miktarda imal ettikten sonra kendi tasarımı Daewoo K2'ye yönelmiştir. Farklı ülkelerde üretilen piyade tüfeklerinin bir karışımı olarak da tanımlanabilecek K2'nin mermi yükleme sistemi M-16, gaz geri tepmeli mekanizması ise Galil tüfekleri ile aynıdır. Dayanıklılığı ve yüksek isabet oranı ile Güney Koreli askerlerce oldukça sevilen tüfeğin. DR-300 adlı 7.62 mm bir versiyonu da mevcuttur. Güney Kore haricinde Fiji tarafından da kullanılan tüfekten Peru'nun da az miktarda satın aldığı bilinmektedir.
Çeşitleri

Daewoo K1: Daewoo K2'nin karabina versiyonudur.
Daewoo K2: Standart model.
DR-100: .223 Remington mermi kullanan sivil model.
DR-200: DR-100'ün 1994'ten sonraki modelidir.
DR-300: 7.62x39 mm mermi kullanan sivil model.
Kullanıcılar

Fiji
Güney Kore
Lübnan
Nijerya
Peru (sınırlı sayıda)
Senegal
X. Charles

X. Charles veya Artois Kontu Charles-Philippe (1824'e değin), (d. 9 Ekim 1757, Versay - ö. 6 Kasım 1836, Gorizia, Friuli, o zamanda Avusturya İmparatorluğu) 1824-1830 yılları arasında Fransa kralı. XV. Louis'nin torunu, XVI. Louis ve XVIII. Louis'nin kardeşi. Hükümdarlık dönemi, yeniden iktidara gelen Bourbonların tanrısal hak temeline dayalı monarşi geleneği ile 1830 Devrimi öncesinde oluşan demokratik ortamın bağdaşmazlığını sergilemiştir.
Önceki hayatı

Veliaht Louis ile Saksonyalı Maria Josepha'nın beşinci oğluydu. Artois kontu unvanını taşıdığı gençlik yıllarını zevk ve eğlence içinde geçirdi, birçok skandala karıştı. 1773'te Marie-Thérèse de Savoie ile evlendi, bu evlilikten iki çocuğu oldu. 1782'deki Cebelitarık Kuşatması sırasında Fransız ordusunda görev alışı, askerliğe ciddi bir ilgi gösterdiğinden değil, değişik bir eğlence arayışından kaynaklanıyordu. Zamanla yaşam biçimini değiştirerek siyasetle ilgilenmeye başladı. Fransız Devrimi'ni hazırlayan olaylar dizisi içinde, Tiers état'ya (ruhban ve soylular dışında kalan halk) verilen ödünlere karşı çıktı.
Önceki hayatı > Fransız İhtilali ve sürgün yılları

Devrim'den önce birçok rezalete adı karıştığı ve tam bir mutlakiyetçilikten yana olduğu bilindiği için halk arasında pek tutulmuyordu. 14 Temmuz 1789'da Bastille'in düşmesinden sonra, kardeşi Kral XVI. Louis'nin emri üzerine 16 Temmuzu 17 Temmuza bağlayan gece Fransa'yı terk eden Charles önce Avusturya Felemenki'ne gitti, oradan Piemonte'deki Torino kentine geçti. Böylece kraliyet ailesinin sürgüne giden ilk üyesi oldu; Provence kontu olan kardeşi de 1791'de ona katıldı. 1791 ilkbaharına kadar Piemonte'de kaldı ve Devrim'den kaçanların önderi olarak kabul edildi. Braunschweig manifestosu'nu (1792) destekledi. Göçmen ordusunu Valmy'e götürdü.
Provence kontu, XVIII. Louis adıyla kâğıt üzerinde Fransa Kralı ilan edilince Charles'ı kral vekilliğine getirdi. 1814'te Bourbonlar tahta dönünceye değin Charles Avusturya, Prusya, Rusya ve İngiltere'de dolaştı. Yabancı saraylarda yoğun etkinliklerde bulundu. Bu arada Vendée'ye gelerek yöredeki kralcı ayaklanmanın başına geçmek istediyse de başarılı olamadı. İngiltere'ye giderek 1814'e kadar orada kaldı. 1814 nisanında Fransa'ya döndükten sonra geçici hükûmet kendisine olağanüstü kral vekili unvanını verdi; ancak krallık kesinlikle yerine oturunca bir kenara itildi ve aşırı-kralcıların partisi Ultraların önderi oldu.
Kraliyet yılları

1824'te XVIII. Louis'nin ölümü üzerine X. Charles adıyla Fransa kralı oldu (16 Eylül 1824). 29 Mayıs 1825'te, Reims'de, kendisini eski günleri andıran görkemli bir törenle kutsattı. Krallığı süresinde aşırı gerici bakanların oluşturduğu üç hükûmet dönemi boyunca, Charles halk arasındaki yandaşlarını bütünüyle yitirdi.
Kraliyet yılları > Birinci hükûmet

Jean-Baptiste de Villèle tarafından kurulan ilk hükûmet döneminde, sürgüne yollanan soyluların devrim sırasında devletleştirilen toprakları karşılığında, devlet tahvillerini ellerinde tutan burjuva kesiminin zararına tazminat ödendi; kiliseye daha geniş yetkiler tanındı ve dine karşı işlenen bazı suçlar için ölüm cezası kondu. Yeni mecliste hükûmete karşı çoğunluk oluşması üzerine, Villèle görevinden ayrılmak zorunda kaldı.
Kraliyet yılları > İkinci hükûmet

Charles bunun üzerine yarı-liberal Martignac hükûmetini kabullendi, ancak bu ılımlı kralcıya hiçbir zaman güven duymadı. İkinci hükûmet, daha ılımlı olmasına karşın ancak Ocak 1828'den Ağustos 1829'a değin ayakta kalabildi, sonunda aşırı sağcılarla birleşen liberallerce devrildi.
Kraliyet yılları > Üçüncü hükûmet

Sabrını yitiren Charles, halkın tepkisine aldırmadan, kendi istekleri doğrultusunda kilise yanlısı aşırı bir dinci olan ve halk tarafından hiç sevilmeyen Prens Jules de Polignac'ı hükûmeti kurmakla görevlendirdi. Bu hükûmetteki kilit mevkiler halkın sevmediği birtakım yetersiz kişilere verildi. Bunun üzerine patlak veren ayaklanma kralın uzlaşmazlığını daha da kamçılayarak 1830 Temmuz Devrimi'ne giden yolu hazırladı. Mart 1830'da liberal üyeler Polignac kabinesine karşı çıkınca, Charles hükûmeti feshetti.
Kraliyet yılları > Temmuz Devrimi

Ana madde: Temmuz Devrimi
Mayısta yapılan seçimler kralı memnun etmeyen çoğunluğu meclise getirdi. 1830 martında, kışkırtıcı bir söylevin ardından, meclis 221 milletvekilinin imzaladığı ortak bir yazıyla ulusal temsil hakkının dokunulmazlığını ilan etti. Bunun üzerine Charles Saint-Cloud kararnameleriyle zor kullanma yolunu tuttu; bu kararnamelerle basın özgürlüğü askıya alınıyor, seçim yasası değiştirilerek seçmen sayısı daha da sınırlanıyordu. Sonunda, Charles'ın 26 Temmuz'da yayımladığı dört yasanın getirdiği önlemler Paris'te radikallerin ayaklanmasına yol açtı. Böyle bir ayaklanmaya karşı hazırlıksız olan Charles, 27-29 Temmuz çatışmalarının ardından önce Versay'a, oradan da Rambouillet'ye kaçtı. 1 Ağustos'ta Orléans dükü Louis-Philippe'i kral vekilliğine getirdi, 2 Ağustos'ta da torunu Bordeaux dükü lehine tahttan feragat etti. Tahta Louis-Philippe'in çıkması üzerine İngiltere'ye giderek Holyrood'da (İskoçya) yaşamaya başladı. Sonra Prag'a yerleşerek, ölümünden kısa süre öncesine değin orada yaşadı. Altı yılı aşkın bir sürgün yaşamından sonra 6 Kasım 1836 tarihinde Görz'de kolera sonucunda hayatını kaybetti.
Frederiksborg Kalesi

Frederiksborg Castle, Denmark
Frederiksborg Sarayı veya Frederiksborg Kalesi, Danimarka'nın başkenti Kopenhag'ın 30 km kuzeyindeki Hillerød şehrinde, 1600'lerin başlarında Kral 4.Christian tarafından inşa ettirilen yapı.
Kale Gölündeki 3 adacık üzerinde inşa edilen Frederiksborg Sarayı, Danimarka Kralı olan 4.Christian konutu olarak inşa edilmiştir. 1878 yılında ise müzeye çevrilmiştir. Burası günümüzde ülkenin Milli Tarih Müzesine ev sahipliği yapmaktadır. Burada çok sayıda eser sergilenmektedir. Ayrıca sarayın bir bahçesi bulunur. Bu bahçede özel botlarla gezi yapmak mümkündür.
Frederiksborg Sarayı veya kalesi, Danimarka'nın başkenti Kopenhag'ın 30 km kuzeyindeki Hillerød şehrinde bulunur. Frederiksborg Kalesi'ne, Kopenhag'tan tren ile yaklaşık 45 dakikada ulaşılabilir.
Frederiksborg Kalesi, her gün 10:00-17:00 (Kış sezonunda 15:00'e kadar açık) saatleri arasında ziyarette açıktır. Giriş ücreti ise 75 DKK olarak belirlenmiştir. Öğrenci, yaşlı, aile fiyatlandırmaları farklılık göstermektedir.
Sagalara konu olmuş efsanevi Viking savaşçı ve kral Ragnar Lodbrok veya Lothbrok'a (Eski Nors dili: Ragnarr Loðbrók; doğum tarihi bilinmiyor – 864/866), ait büst Frederiksborg Kalesi'nde bulunmaktadır.
Karabağ FK

Bu madde Azerbaycan'da etkinlik gösteren  adlı futbol kulübü hakkındadır.Başlığın diğer anlamları için Karabağ (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Karabağ FK (Azerice: Qarabağ FK), Ağdam kentinde kurulmuş bir Azerbaycan futbol takımıdır. 1993 yılında Karabağ'ın Ermeniler tarafından işgal edilmesinden sonra kulüp sürgün edilmiştir. Bu yüzden Karabağ, sportif etkinliklerini Ağdam kenti işgalden kurtulana kadar Bakü'de devam ettirdi. Ağdam kenti 20 Ekim 2020'de işgalden kurtulduktan sonra artık maçlarını İmaret Arena'da oynamayı planlıyor.
Galatasaray Kulübü Başkanı Dursun Özbek, 26 Mart 2023 tarihinde Bakü'de yaptığı değerlendirmelerde Karabağ FK ile Galatasaray'ın kardeş kulüp olduğunu açıkladı. Dursun Özbek değerlendirmelerinde "Mağazalarımızda Karabağ formalarını satıp, Karabağ'ı anlatacağız. Onlar da burada Galatasaray formalarını satacak." diyerek bu iki kulübun kardeşlik bağlarını geliştireceklerini aktardı.
1951 yılında kurulan Karabağ, 1992 yılında Azərbaycan Premyer Liqası'nın kurucu üyelerinden olmuştur. Bir sezon sonra ilk şampiyonluğunu alan kulüp henüz Bakü'ye taşınmamıştı. Karabağ, Neftçi ile Azərbaycan Premyer Liqası'nın tüm sezonlarında yer almıştır.
Karabağ evindeki maçlarını Bakü'de, Avrupa ligi maçlarını Tevfik Behramov Stadyumu'nda, Lig maçlarını ise Azersun Arena'da oynamaktadır. Ayrıca üç kez Azerbaycan Kuboku'nu almıştır. Aynı yıl play-offlarda Twente'yi eleyip 2014-15 Avrupa Ligi gruplarına kalmıştır. 2017-18 Şampiyonlar Ligi'nde 3 ön eleme turu geçerek grup aşamasına kalma başarısını gösterdi ve böylece Şampiyonlar Ligi'ne katılma başarısı gösteren ilk Azerbaycan takımı olmuştur.
Tarihi > İlk yılları (1951-1991)

Karabağ Futbol Kulübü'nün kurulma tarihi 1950'li yılların öncesine dayanmaktadır. 1951 yılında Ağdam şehir stadının inşasından sonra profesyonel bir spor kulübü olması için ciddi işler yapıldı. Kurulduğu günden sonra bir süre "Mahsul" adı ile mücadele eden "Karabağ" ilk kez 1966 yılında Azerbaycan SSC Şampiyonası'nda yer aldı. Şampiyonayı 4. sırada tamamladı.
Karabağ, dört yıl üst üste yerel şampiyonaya katıldı. Bu yıllar boyunca en iyi sonucunu 1968 yılında ikinci olarak aldı. Ancak, 1968 yılından sonra ilgisizlik ve finansal desteklerin eksikliği nedeniyle uzun süre yerel şampiyonaya katılamadı. 1977 yılında kulüp Şafak adı ile tekrar futbola döndü. Şafak, 1982 yılına kadar Ağdam futbolunun tek temsilcisi oldu. 1982 yılından 1987 yılına kadar ise kulüp "Kooperator" adı ile şampiyonalara katıldı. 1988 yılında Azerbaycan, SSCB bünyesinde iken Karabağ, ilk defa Azerbaycan SSC şampiyonu oldu.
Tarihi > 1990'lar > 1990'ların başları

1991 yılında SSCB dağıldıktan sonra Azerbaycan'ın ilk kez bağımsız bir ligi yapıldı. 1992-1993'li yıllarda rakiplerini Ağdam'da kabul eden "Karabağ" burada 28 maç yaptı. "Karabağ" Ağdam'da yaptığı son 22 maçta galip geldi. "Karabağ"'ın Ağdam'da yenildiği tek maç SSCB'nin dağılmasından sonraki ilk karşılaşması oldu.
1993 yılında Karabağ Savaşı'nda Karabağ'ın Ermenilerce işgal edilmesinden sonra kulüp Ağdam şehrinden sürgün edildi. Ayrıca kulübün teknik direktörü Allahverdi Bağırov öldü. Kulüp sürgünden sonra Bakü'ye taşındı.