stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tsushima Muharebesi
Konuyla ilgili yazılan eserler > İngilizce eserler

Koenig, William (1977, 2004 revised edition). Epic Sea Battles. London: Octopus Publishing Group Ltd. 2004. ISBN 0-7537-1062-5.
Sondhaus, Lawrence (2001). Naval Warfare, 1815-1914. New York: Funk & Wagnall's.
Busch, Noel F. (1969). The Emperor's Sword: Japan vs. Russia in the Battle of Tsushima. New York: Funk & Wagnall's.
Corbett, Julian (1994). Maritime Operations In The Russo-Japanese War 1904-1905. ISBN 1-55750-129-7.
Grant, R. (1907). Before Port Arthur in a Destroyer. London: John Murray.
Hailey, Foster; Milton Lancelot (1964). Clear for Action: The Photographic Story of Modern Naval Combat, 1898-1964. New York: Duell, Sloan and Pierce.
Hough, Richard Alexander (1960). The Fleet That Had to Die. New York: Ballantine Paperbacks.
Novikoff-Priboy, A (1936). Tsushima. London: George Allen & Unwin.
Pleshakov, Constantine (2002). The Tsar's Last Armada: The Epic Voyage to the Battle of Tsushima. ISBN 0-465-05792-6.
Seager, Robert (1977). Alfred Thayer Mahan: The Man And His Letters. ISBN 0-87021-359-8.
Regan, Geoffrey 'The Battle of Tsushima 1905' in The Guinness Book of Decisive Battles, Guinness Publishing, 1992.
Semenoff, Vladimir (1910). Rasplata (The Reckoning). London: John Murray.
Semenoff, Vladimir (1912). The Battle of Tsushima. New York: E. P. Dutton & Co..
Tomitch, V. M. (1968). Warships of the Imperial Russian Navy. Battleships.
Warner, Denis and Peggy (1975). The Tide at Sunrise. A History of the Russo-Japanese War 1904-1905. ISBN 0-7146-5256-3.
Woodward, David (1966). The Russians at Sea: A History of the Russian Navy. New York: Praeger Publishers.
Wilson, H. W. (1969, 1999 revised edition). Battleships in Action. Scholarly Press. ISBN 0-85177-642-6.
Konuyla ilgili yazılan eserler > Japonca eserler

アレクセイ・シルイッチ・ノビコフ プリボイ著、上脇進訳『ツシマ　バルチック艦隊遠征』原書房上・下、2004年、ISBN 4-562-03786-5、ISBN 4-562-03787-3
マヌエル・ドメック・ガルシア著、津島勝二訳『日本海海戦から100年―アルゼンチン海軍観戦武官の証言』鷹書房弓プレス、ISBN 4-8034-0489-5
野村実『日本海海戦の真実』講談社現代新書、ISBN 4-06-149461-9
半藤一利、戸高一成『日本海海戦 かく勝てり』PHP研究所、ISBN 4-569-63337-4
木村勲『日本海海戦とメディア―秋山真之神話批判』講談社選書メチエ、ISBN 4-06-258362-3
別宮暖朗『「坂の上の雲」では分からない日本海海戦―なぜ日本はロシアに勝利できたか』並木書房、ISBN 4-89063-184-4
菊田慎典『「坂の上の雲」の真実』光人社、ISBN 4-7698-1181-0
コンスタンチーン・サルキソフ著、鈴木康雄訳『もうひとつの日露戦争』朝日選書 2009年
エリザ・R・シドモア著、小木曽竜、小木曽美代子訳『日露戦争下の日本 ハーグ条約の命ずるままに―ロシア軍人捕虜の妻の日記』新人物往来社、2005年
鈴木孝『20世紀のエンジン史―スリーブバルブと航空ディーゼルの興亡』三樹書房 ISBN 4-89522-283-7
山下政三『鴎外森林太郎と脚気紛争』日本評論社、2008年。
Ahretten Gelen Adam

| --- | --- |

Yönetmen: Turgut Demirağ
Yapımcı: Turgut Demirağ
Senarist: Mehmet Muhtar, Turgut Demirağ
Oyuncular: Celal İnce, Mualla Kaynak, Zeki Alpan, Vahi Öz, Muazzez Arçay, Feridun Çölgeçen, Niyazi Vanlı, Ali Şen, İnci Birol
Türü: Komedi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1954
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Ahretten Gelen Adam, Turgut Demirağ ve Mehmet Muhtar'ın senaryosunu yazdığı, Turgut Demirağ'ın yönettiği 1954 yılında çekilmiş olan, Türk yapımı sinema filmidir. Filmin yapımcısı aynı zamanda senarist ve yönetmeni de olan Turgut Demirağ'dır.
Konu

Birbirine çok benzeyen bir grup insanın, komik ve eğlenceli öyküsü konu edilmektedir.
Oyuncular

Celal İnce 
 Mualla Kaynak 
 Zeki Alpan 
 Vahi Öz 
 Muazzez Arçay 
 Feridun Çölgeçen 
 Niyazi Vanlı 
 Ali Şen 
 İnci Birol
Eşref Kolçak

| Eşref Kolçak |
| --- | --- |

Doğum: 20 Ocak 1927(1927-01-20) Moskova, SSCB
Ölüm: 26 Mayıs 2019 (92 yaşında) Gemlik, Bursa, Türkiye
Ölüm sebebi: Solunum yetmezliği
Milliyet: Rus ·  Türk
Vatandaşlık:  Türkiye
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1944-2016
Evlilik: Özcan Kolçak (e. 1954; ö. 2010)
Çocuk(lar): Harun Kolçak

Eşref Kolçak (20 Ocak 1927, Moskova, SSCB - 26 Mayıs 2019, Bursa), Rus-Türk televizyon ve sinema oyuncusu ve tiyatrocudur.
Sanat hayatı boyunca iki yüze yakın sinema filmi ve televizyon dizisinde rol aldı. 1950'li ve 1960'lı yıllarda, Türk sinemasında melodram ve kahramanlık filmlerinin jönü olarak tanınmıştır. Pop müzik sanatçısı Harun Kolçak'ın babasıdır.
Hayatı

20 Ocak 1927 tarihinde Moskova'da doğdu. Babası İspir Gaziler köyünden Harun Kolçakoğlu, annesi ise daha sonra Hateme adını alan, Rus asıllı Katya'dır. 5-6 yaşlarında iken ailesi ile Türkiye'ye göç etti. Erzurum'un İspir Kızılimaret (şimdiki ismi Gaziler) köyünde ilköğrenimine başladı. 1938 yılında Erzurum'a giderek Cumhuriyet Ortaokulundan mezun oldu (1938). 1941 yılında ailesiyle İstanbul'a geldi. Sultanahmet Sanat Enstitüsünde Tesviyecilik bölümüne girdi ancak babasının ölümü üzerine okulu bırakmak zorunda kaldı. Marangozluk, ayakkabı tamirciliği, amelelik, gazete satıcılığı gibi işlerde çalıştı. Halkevlerinde ve CHP'nin yürüttüğü sanat faaliyetlerine katılarak piyeslerde rol aldı.
Sahne yaşamı 1944 yılında Atilla Revüsü'nde sahneye çıkmasıyla başladı. 1945-1949 yılları arasında Ses Opereti'nde dansör olarak sahneye çıktı. Bir yandan da filmlerde figüranlık yaptı. İlk defa 1947 yılında, Cahide Sonku ve Seyfi Havaeri'nin yönettiği Fedâkar Ana filminde rol aldı. 1949-1951 arasında askerlik hizmetini yaptıktan sonra Ses Opereti'nde çalışmaya devam etti. 1951 yılında Şinasi Özkonuk'un yönetmenliğini yaptığı Affet Beni Allahım adlı polisiye filmde başrol oyuncusu olarak yer aldı. 1950'li ve 1960'lı yıllarda, Türk sinemasında melodram ve kahramanlık filmlerinin jönü olarak tanındı.
1954 yılında komşusunun kızı olan Özcan Hanım'la evlendi. Eşi Özcan Kolçak, Ocak 2010'da öldü. Bu evlilikten oğlu Harun (d. 1955 ; ö.2017) dünyaya geldi.
İlk ödülünü, 1961 yılında yapılan İstanbul Belediyesi Sanat Festivali İkinci Türk Filmleri Yarışması'nda "Namus Uğruna" adlı filmdeki performansıyla "En Başarılı Erkek Oyuncu" seçilerek aldı. Yüzlerce sinema filminin yanı sıra reklamlarda ve fotoromanlarda rol aldı.
1982 yılında Bursa'nın Gemlik ilçesinde yaşamaya başlayan sanatçı, 26 Mayıs 2019'da Bursa'da hipoksik solunum yetmezliği ve çoklu organ yetmezliği nedeniyle öldü.
Ödüller

1961: Türk Filmleri Yarışması - En İyi Erkek Oyuncu - Namus Uğruna
2000: 37. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu - Güle Güle
1999: 4. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri - Sinema Onur Ödülü
2003: 40. Altın Portakal Film Festivali - Yıldırım Önal Anı Ödülü
Esayan Ermeni Okulu

| Özel Esayan Ermeni İlkokulu, Ortaokulu ve Lisesi |
| --- | --- |


Kuruluş: 1895
Ülke: Türkiye
Şehir: Beyoğlu, İstanbul
Müdür: Satenik Nişan Arlin Yeşiltepe
Resmî sitesi: esayan.k12.tr
Koordinat: 41°02′06″K 28°59′03″D﻿ / ﻿41.03500°K 28.98417°D﻿ / 41.03500; 28.98417
Esayan Ermeni Okulu (Ermenice: Էսայեան Վարժարան Esayian Varjaran) Türkiye'nin İstanbul kentinin Beyoğlu ilçesinde bulunan Ermeni okulu.
Cumhuriyet döneminde okul
İlkokul, ortaokul ve lise seviyelerinde eğitim veren okul 1895'te kurulmuştur. 1913'te karma eğitime başlayan okul I. Dünya Savaşı sırasında hemşirelere tahsis edilmiş. 1915 Ermeni Kırımı'ndan sonra öğrencilerinin ve Hristiyan ziyaretçilerinin sayısı azalmıştır ve okul 1921'de Türkiye'nin ilk laboratuvarına evsahipliği yapmış. Ermeni Soykırımı'ndan dolayı 1922'de bir bölümü yetimhane olarak kullanılmış ve ancak 1923'te yeniden eğitime başlamıştır.
Öğrencileri

Okulda öğrenim görmüş kayda değer kişiler şu şekildedir:
Agop Ayvaz - Tiyatro oyuncusu, yazar
Hayganuş Mark - Yazar
Vahram Papazyan - Oyuncu
Hermine Agavni Kalustyan - Matematikçi
Madam Anahit - Müzisyen
Hayko Bağdat - Yazar
Arthur John Arberry

| Arthur John Arberry |
| --- | --- |
Doğum: 12 Mayıs 1905(1905-05-12) Portsmouth, İngiltere
Ölüm: 02 Ekim 1969 (64 yaşında) Cambridge, İngiltere
Evlilik: Sarina Simons Arberry (e. 1932; ö. 1969)

Akademik geçmişi
Eğitim: Portsmouth Grammar School
Alma mater: Pembroke College, Cambridge
  
Akademik çalışmaları
Kurumları: Kahire Universitesi & Cambridge Universitesi & Londra Üniversitesi, SOAS
Önemli eserleri: Koran Interpreted
 

Arthur John Arberry (d. 12 Mayıs 1905, Portsmouth - ö. 2 Ocak 1969, Cambridge), İngiliz doğubilimcisi.
Kariyeri

Arap, Pers uygarlıkları ve İslamiyet üzerine yaptığı çalışmalarla tanınır. Mısır Kahire Üniversitesi'nde Yunan ve Latin Klasikleri Departman Başkanlığı yapmış; Cambridge Üniversitesi'nde 1947 yılından ölümüne kadar Arap dilleri bölümünde en yüksek seviye olan Sir Thomas Adams'ın Arapça Profesörü olarak görev almıştır. Koran Interpreted adıyla yayımladığı Kur'an tercümesi, Müslüman olmayan yazarların çevirileri arasında en saygı duyulanlarındandır. Nifferî'nin el-Mevâkıf adlı eserini 1935 yılında Londra'da yayımlamış ve İngilizceye çevirmiştir. Aynı yıl Kelabâzî'nin tasavvufa dair et-Taarruf adlı eserini The Doctrine of the Sufis adıyla İngilizceye çevirmiştir. Mevlana hakkında yaptığı araştırmaları ile tanınır ve Mevlana'yı "dünyanın en büyük ozanı" olarak niteler.
Archer Martin

| Archer Martin |
| --- | --- |

Doğum: Archer John Porter Martin 1 Mart 1910(1910-03-01) Londra, İngiltere
Ölüm: 28 Temmuz 2002 (92 yaşında) Llangarron, Herefordshire, İngiltere
Milliyet: İngiliz
Vatandaşlık: Birleşik Krallık
Eğitim: Peterhouse, Cambridge
Evlilik: Judith Bagenal (e. 1943)
Çocuk(lar): 5
Ödüller: FRS (1950)  Nobel Kimya Ödülü (1952) John Price Wetherill Madalyası (1959) Leverhulme Madalyası (1963)

Kariyeri
Dalı: Kimya
Çalıştığı kurumlar: Sussex Üniversitesi Texas'taki Houston Üniversitesi EPFL
 

Archer John Porter Martin (d. 1 Mart 1910, Londra - ö. 28 Temmuz 2002) Nobel Kimya Ödülü sahibi Britanyalı kimyager.
Babası pratisyen hekim olan Martin, Bedford Okulu (Bedford School) ve Cambridge Üniversitesi'nde eğitim gördü. İlk olarak fiziksel kimya laboratuvarında çalışmış, sonra Dunn Besin Laboratuvarı'nda (Dunn Nutritional Laboratory) ve 1938 yılından itibaren de Leeds'teki Yün Sanayii Araştırma Enstitü'nde (Wool Industries Research Institution) çalışmıştır.
1946 ile 1948 yıllarında Boots Pure İlaç Şirketi'nin (Boots Pure Drug Company) biyokimya bölümünün başkanı olarak çalışmıştır. Tıbbi Araştırma Konseyi'ne (Medical Research Council) katıldığında hâlen bu bölümün başkanıydı. 1952'de Ulusal Tıbbi Araştırma Enstitüsü'nün (National Institute for Medical Research) Fiziksel Kimya Bölümü'nün Başkanı olmuş ve 1956'dan 1959'a kadar kimya danışmanı olarak görev yapmıştır.
Martin, biyokimya alanında, Vitamin E ve B2'nin bazı yönlerinde ve kromatografinin bulunmasında temelleri atan teknikler üzerine uzmanlaşmıştır. Aminoasitleri ayırmaya çalışırken ayrıştırma kromatografisini ve ardından gaz-likit kromatografisini geliştirmiştir. 1952 yılında Nobel Kimya Ödülü'ne nail görülmüştür.
Diğer Nobel sahiplerinden çok daha az sayıda makalesi olan Martin'in, sadece 70 makalesi vardır. Ancak 9. makalesiyle Nobel kazanmıştır. Houston Üniversitesi kimya fakültesindeki görevine 1979 yılında, yeteri kadar makale yayımlamadığı için, son verilmiştir.
Evli olan Martin'in, iki oğlu ve üç kızı vardır. Hayatının son yıllarını Alzheimer hastalığı'ndan mustarip geçirmiştir.
Bomba Kemal

| --- | --- |

Yönetmen: Nazif Kurthan
Yapımcı: Ümit Utku
Senarist: Nazif Kurthan
Oyuncular: Yılmaz Güney Figen Say Tuncer Necmioğlu
Görüntü yönetmeni: Erdoğan Engin
Stüdyo: Kervan Film
Yapım yılı: 1967, Türkiye
Dil: Türkçe
Bomba Kemal, yönetmenliğini Nazif Kurthan'in üstlendiği başrolünde ise Yılmaz Güney'in oynadığı 1967 yapımı bir sinema filmidir.
Konusu

Kemal kabadayı olarak nam salmıştır. Gayri meşru çocuk yapıp kaçar. Bu kaçışta pis işlere bulaşan Kemal tutuklanır. Üç aylık çocukla (Küçük Kemal) ortada kalan kadın intihar etmeye kalkışır. Fıstıkçı diye birisi kurtarır. Zaman içinde fıstıkçı kadına ilgi duymaya başlar. Küçük Kemal büyür yedi yaşına basar. Bu sırada Baba Kemal hapisten çıkar karısını bulur. Fakat Fıstıkçıyla kadın evlenmiş mutlu bir hayat sürmektedirler. Baba Kemal haraç istediği Fıstıkçıdan vermeyince öldürür. Küçük Kemal çok sevdiği Fıstıkçının öcünü almak ister.
Oyuncu kadrosu

Yılmaz Güney, Kemal
Figen Say
Tuncer Necmioğlu, Fıstıkçı
Süleyman Necati Güneri

| Süleyman Necati Güneri |
| --- | --- |

Doğum: 1889 Kiğı
Ölüm: 1 Mart 1944 (55 yaşında)
Milliyet: Türk
Meslek: Milletvekili
Çocuk(lar): 3

Süleyman Necati Güneri (d. 1889, Kiğı - ö. 20 Haziran 1944, İstanbul), Türk gazeteci ve siyasetçi.
Hayatı

Konya Hukuk Mektebi mezunudur. Konya İttihâd ve Terakkî İdadisi Öğretmenliği, Erzurum İttihâd ve Terakkî Mektebi Müdürlüğü ve Türkçe Ögretmenliği yapmıştır. 1918 yılında Erzurum'da Albayrak gazetesini çıkarmıştır. Konya İttihâd ve Terakkî Okulu müdürlüğü, Erzurum Kongresi Şarki Anadolu Müdâfaa-ı Hukuk Cemiyeti Karaköse Delegeliği ve Kongre Divân Kâtipliği yapmıştır. 12 Ocak 1920'de İstanbul'da toplanan son Osmanlı Meclis-i Mebusanı'na Erzurum mebusu olarak girmiştir. Meclis-i Mebûsan'ın kapatılmasından sonra 23 Nisan 1920'de Ankara'da açılan Türkiye Büyük Millet Meclisine yine Erzurum milletvekili olarak girmiştir. Gümrü Antlaşması ve Londra Konferansı'ndaki Türk heyetlerinde yer almıştır. Kasım 1921'de mecliste kurulan muhalefet grubu İkinci Grup'un içinde yer almıştır. 1926'da İzmir Suikastı davasından yargılandıysa da beraat etmiştir. Daha sonra V. Dönem (Ara Seçim) Zonguldak
Milletvekili seçilmiştir. Evli ve üç çocuk babasıdır.
The Love Parade

| --- | --- |
The Love Parade

Yönetmen: Ernst Lubitsch
Yapımcı: Ernst Lubitsch
Yazar: Guy Bolton (libretto)
Hikâye (eser): Ernest Vajda (film story)
Oyuncular: Maurice Chevalier Jeanette MacDonald Lillian Roth Eugene Pallette
Müzik: W. Franke Harling John Leipold Oscar Potoker Max Terr Songs: Victor Schertzinger (music) Clifford Grey (lyrics)
Görüntü yönetmeni: Victor Milner
Kurgu: Merrill G. White
Stüdyo: Paramount Famous Lasky Corp.
Dağıtıcı: Paramount Famous Lasky Corp.
Çıkış tarih(ler)i: 19 Kasım 1929 (New York City) 18 Ocak 1930 (US)
Süre: 107 dakika
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
The Love Parade, 	Ernst Lubitsch tarafından yönetilen ve başrollerinde Maurice Chevalier ve Jeanette MacDonald'ın oynadığı müzikal komedi filmi. Sylvania Kraliçesi Louise (MacDonald) ve eşi Kont Alfred Renard'ın (Chevalier) evliliklerinde yaşadıkları zorlukları konu alıyor.
Film Lubitsch tarafından Guy Bolton ve Ernest Vajda'nın Fransız "Le Prince Consort" oyunundan uyarlanan senaryosundan yönetildi. Jules Chancel ve Leon Xanrof tarafından yazılmıştır. Oyun daha önce 1905 yılında William Boosey ve Cosmo Gordon Lennox tarafından Broadway'e uyarlanmıştı.
" The Love Parade " hem Jeanette MacDonald'ın ilk filmi hem de Ernst Lubitsch'in çektiği ilk "talkie" film olmasıyla dikkat çekiyor. Filmin Fransızca versiyonu da Parade d'amour adıyla gösterime girmiştir. Chevalier hiçbir zaman bir kraliyet saray mensubunu canlandıramayacağını düşünmüş ve Lubitsch tarafından ikna edilmek zorunda kalmıştı. Bu büyük gişe başarısı Wall Street crash'in hemen ardından ortaya çıktı ve Paramount'un servetini kurtarmak için çok şey yaptı.
Olay Örgüsü

Paris'teki Sylvania Büyükelçiliği'nin askerî ataşesi Kont Alfred (Maurice Chevalier), büyükelçinin karısıyla yaşadığı ilişki de dahil olmak üzere bir dizi skandalın ardından Kraliçe Louise'e rapor vermesi için Sylvania'ya geri gönderilir. Bu arada kendi başına Sylvania'nın hükümdarı olan Kraliçe Louise (Jeanette MacDonald), tebaasının kiminle evleneceğiyle meşgul olmasından (özellikle de sadece bir prens eş olacaklarından) kraliyetçe bıkmıştır
Kont Alfred'in dosyasından rahatsız olmak yerine ilgisini çeken Kraliçe Louise, ona uygun bir "ceza" bulmaya çalışırken onu akşam yemeğine davet eder. Aralarındaki aşk evlilik noktasına kadar ilerler ve Alfred tüm endişelerine rağmen Louise'in aşkı uğruna Kraliçe'ye itaat etmeyi kabul eder. Bununla birlikte, kısa süre sonra, kendisini harekete geçmeye zorlayan, çoğunlukla yapacak çok az şeyden oluşan (hatta devlet işlerine önerilerde bulunmaya çalıştığı) bir eş olarak yaşam standartlarından rahatsız olur.
Koyunbaba (kişi)

Koyunbaba heykeli; Çorum, Osmancık
Koyunbaba veya Seyit Ali, Türk kalenderi. Muhammed bin Abdullah'ın soyundan geldiği ve Hacı Bektaş-ı Veli'nin çağdaşı olduğu kabul edilir. Hayatı hakkında kesin bir şey bilinmemektedir. Ancak Koyunbaba hakkında çeşitli hikâyelere ulaşılmıştır. Bunlardan biri 16. yüzyıldan kalma Vilâyetnâme-i Koyunbaba'dır. Esere göre Horasan'dan gelmiş, Mekke'ye hacca gitmiş, Medine ve Kerbela'dan geçerek Anadolu'ya gelmiştir. Bugün bile Türkiye'de köprüler ve mahalleler Koyunbaba'nın adını taşımaktadır.
Sultan II. Bayezid yaşadığı söylenen Osmancık'a türbe, köprü ve Bektaşi manastırı yaptırmıştır. Bu manastırdan Evliya Çelebi'nin Seyahatnâme eserinde bahsedilmektedir.
Myanmar
Etimoloji

Ülkenin tarihî adı ülke nüfusunun yarısından fazlasını oluşturan Birmanlardan gelen Burma'dır. Ülkede 1989'da tesis edilen askerî rejim, ülkenin sömürge döneminin izlerini silmek adına Burma olan ülke adını yine Birmanların adının bir başka çeşitlemesinden gelen Myanmar olarak değiştirmiştir ve bu ad günümüzde de resmen kullanılmaktadır. Bu yeni ad ülkedeki rejime destek veren Çin gibi ülkelerce hemen benimsenmişken Batılı ülkeler bu adı reddederek eski ad Burma'yı uzun süre kullansa da ülkedeki demokratikleşme hareketleri sonrası bu tavır yumuşamıştır. Ülkenin eski adı Burma'nın Türkçedeki kullanımı ise Fransızca Birmanie'de gelen Birmanya olup mevcut ad olduğu gibi kullanılmaktadır.
Tarihçe

Myanmar'da gelişkin bir Buda uygarlığı vardır. Terk edilmiş bir kent olan Pagan'da bu uygarlıktan izler görülür. 
Kentte 9-13. yüzyıllar arasında yapılmış binlerce Buda tapına­ğı bulunmaktadır. 11-19. yüzyıllarda Birmanya prensleri arasında amansız savaşlar oldu. 1820'de büyük Myanmar generali Maha Bandula, Hindistan'ın İmphal (Manipur) ve Assam eyaletleri­ni ele geçirip Bengal'e yönelince Hindistan'a o zaman egemen olan İngilizler, Myanmar'a savaş açtılar. Maha Bandula geri püskürtüldü ve Myanmarlılar yalnızca Assam ve İmphal üzerindeki isteklerinden vazgeçmekle kalmadılar, aynı zamanda Aşağı Birmanya'nın Arakan ve Tenasserim bölgelerini de İngilizler'e bırakmak zorunda kaldılar. 1826-82'de İngilizler, Aşağı Myanmar'ı adım adım ele geçirdiler. Kral Thibavv'la 1886'da yapılan savaştan sonra, başkenti Mandalay olan Yukarı Birmanya da İngilizler'in denetimi altına girdi. 1919'dan 1937'ye kadar Myanmar, "Birmanya" adı altında Hin­distan'ın bir eyaleti olarak İngiliz yönetimin­de kaldı. 1948 yılında İngiltere sömürge yönetimi fiilen bitti.
1962 yılında General Ne Win başkanlığındaki askerler yönetime el koydu. 2007'de askeri diktaya karşı Budist rahiplerin öncü rol oynadığı Safran Devrimi adlı girişim başarısız olmasına karşın, ülkede 2008 yılında ilan edilen yeni anayasanın ardından, 2010 yılında gerçekleştirilen seçimler sonucunda cumhuriyet rejimine geçiş yapıldı. Myanmar ordusunun desteğine sahip Birlik, Dayanışma ve Kalkınma Partisi'nin seçimleri %80'lik bir oy oranıyla kazandığının ilan edildiği seçimlerde Nobel ödüllü Aung San Suu Kyi liderliğindeki Ulusal Demokrasi Birliği partisi de geniş çaplı usulsüzlüklerin yaşandığını ileri sürerek seçimleri boykot etti. Ancak 23 Aralık 2012 yılında 664 üyeli parlamentoda milletvekillerinin çeşitli görevlere atanmasıyla boşalan 45 sandalye için yapılan ara seçimlerde Ulusal Demokrasi Birliği partisi 40 sandalyeyi kazandı.
4 Mayıs 2008'de oluşan Nargis kasırgası nedeniyle son belirlemelere göre yaklaşık 51.000 kişi ölmüş, 41.000 kaybolmuştur. İktidardaki askerî cunta, ısrarlar sonucu 8 Mayıs 2008'de uluslararası yardımları kabul etmiştir.
Coğrafya

Myanmar Güneydoğu Asya'da 678.500 kilometrekare (262.000 sq mi) kadar alana yayılmıştır. Şubat 2011 itibarıyla Myanmar 14 eyalet ve bölgeden, 67 ilden, 330 ilçeden, 64 alt-ilçeden, 337 kasabadan, 2,914 vard bölgesinden ve 68,290 köyden oluşmaktadır. Kuzeydoğuda Bangladeş'in Chittagong iliyle Hindistan'ın Mizoram, Manipur, Nagaland ve Arunaçel Pradeş eyaletleriyle sınır komşusudur. Kuzey ve kuzeydoğuda Çin'in Tibet ve Yünnan bölgelerine 2.185 km (1.358 mi) uzunluğunda sınırı vardır. Güneydoğuda Laos ve Tayland ile komşudur. Ülkenin ayrıca Bengal Körfezi'ne ve Andaman Denizi'ne güney ve güneybatısından 1.930 km (1.200 mi) uzunluğunda kıyısı bulunmaktadır.
Kuzeyde Hengduan Dağları, Çin ile olan sınırı belirlemektedir. Ülkenin en yüksek dağı olan Hkakabo Razi, Kaçin eyaletinde yer almaktadır. Yüksekliği 5.881 metre (19.295 ft)'dir.
Coğrafya > İdari bölümler

Myanmar yedi eyalete (ပြည်နယ်) ve yedi bölgeye (တိုင်းဒေသကြီး) ayrılmıştır. Bölgeler etnik köken temelli oluşturulmuş birimlerdir, eyaletler ise birçok etnik grubu içinde barındırır.
Aşağıda 31 Aralık 2001 tarihine ait bir tablo bulunmaktadır.
| No>  | Eyalet/Bölge | İl | Kasaba | Şehir | Vard bölgesi | Köy grupları | Köyler |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Kaçin Eyaleti | 4 | 18 | 20 | 116 | 606 | 2630 |
| 2 | Kayah Eyaleti | 2 | 7 | 7 | 29 | 79 | 624 |
| 3 | Kayin Eyaleti | 3 | 7 | 10 | 46 | 376 | 2092 |
| 4 | Çin Eyaleti | 2 | 9 | 9 | 29 | 475 | 1355 |
| 5 | Sagaing Bölgesi | 8 | 37 | 37 | 171 | 1769 | 6095 |
| 6 | Tanintharyi Bölgesi | 3 | 10 | 10 | 63 | 265 | 1255 |
| 7 | Bago Bölgesi | 4 | 28 | 33 | 246 | 1424 | 6498 |
| 8 | Mangway Bölgesi | 5 | 25 | 26 | 160 | 1543 | 4774 |
| 9 | Mandalay Bölgesi | 7 | 31 | 29 | 259 | 1611 | 5472 |
| 10 | Mon Eyaleti | 2 | 10 | 11 | 69 | 381 | 1199 |
| 11 | Arakan Eyaleti | 4 | 17 | 17 | 120 | 1041 | 3871 |
| 12 | Yangon Bölgesi | 4 | 45 | 20 | 685 | 634 | 2119 |
| 13 | Şan Eyaleti | 11 | 54 | 54 | 336 | 1626 | 15513 |
| 14 | Ayeyarwady Bölgesi | 6 | 26 | 29 | 219 | 1912 | 11651 |
|  | Toplam | 63 | 324 | 312 | 2548 | 13742 | 65148 |
Siyaset > İnsan hakları

1947 yılından bu yana devam eden Arakan İsyanı'nda Myanmar Ordusu ile Myanmar'daki Müslüman azınlık Rohingyalar arasında sık sık çatışmalar yaşanmakta, 2012 Arakan Bölgesi ayaklanmaları ile artan çatışmalar sırasında Myanmar Hükûmeti ve siviller tarafından Müslüman azınlığa yönelik saldırı katliam yapılmıştır.
2016 yılında Myanmar Dinî İşler Bakanı Aung Ko ülkede yaşayan Budistleri tam vatandaş ilan etmiş Müslümanları ise “yan ve yarı vatandaş" şeklinde tanımlanmıştır.
Siyaset > İnsan hakları > 2021 Myanmar Askeri Darbesi

Myanmar ordusu tarafından 1 Şubat 2021 günü iktidardaki lidere ve kabinesine karşı askeri darbe gerçekleşti. Ordu, ülkeyi 1 yıl yöneteceğini açıkladı. 2 Şubat 2021'de Myanmar Genelkurmay Başkanı Min Aung Hlaing tarafından 8 üst düzey askerden ve 3 sivilden oluşan ve yürütme yetkisine sahip olan Devlet İdare Konseyi kuruldu.
Ekonomi > Doğal kaynaklar

Başlıca doğal kaynakları petrol, kereste, kalay, antimon, çinko, bakır, tungsten, kurşun, kömür, mermer, kireç taşı, değerli taşlar, doğal gaz ve su enerjisidir.