stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Zonguldak Havzası
Birikme tarihi > Paleozoyik

Zonguldak Havzası'nda ilk çökelme Ordovisiyen'de yaşanmıştır. Birikimi alt Ordovisiyen yaşlı Soḡuksu Formasyonu ile başlar. Soḡuksu Formasyonu'nun kalınlığı 700–1100 metredir. Tabanında yeşil şeyl ve kumtaşından oluşur ve yukarıya doğru kabalaşarak arkozik konglomeralara dönüşür. Alt Ordovisiyen yaşlı Aydos Formasyonu Soḡuksu üzerinde uyumlu olarak yer alır. Kuvarsitik kumtaşından oluşan bir çakıltaşıdır ve 50-200 metre kalınlığındadır. Fındıklı Formasyonu Zonguldak havzasında üst Ordovisiyen, Silüriyen ve en alt Devoniyen döneminde çökelmiştir. 300-450 metre kalınlığındadır. Fasiyesi zamanla sığlaşan karışık silisiklastik-karbonat şelf ortamının göstergesidir.
Ferizli Formasyonu'nun kırmızı renkli, çapraz tabakalı kumtaşları, Fendikli Formasyonu'nun marnlı çökelleri üzerinde yer alır. Oolitik kumtaşları demir ve demir cevheri içerir. Formasyon, Fındıklı Formasyonu gibi, daha sığ çökelme ortamlarına ve daha yüksek enerjili çökelme ortamlarına doğru bir geçiş göstermektedir. Ferizli Formasyonu'nun genç çökelleri giderek kalsiyum karbonatça zenginleşerek yerini Yılanlı Formasyonu'na bırakır.
Yılanlı Formasyonu Viseyen yaşında olup Zonguldak Havzası'ndaki kömürle ilgili serilerin başlangıcıdır. Yılanlı, kalkerli siyah ve gri şeyllerden oluşan dolomitik kireçtaşı birimidir. Sığ deniz pasif kenar ortamında biriktirildi. Alacaağzı Formasyonu tarafından uyumlu olarak örtülmektedir ve 1000 m'den fazla çökelti biriktirmiştir. Alacaağzı Formasyonu ekonomik kömür yataklarını içermektedir. Birimin alt kesimlerinde ağırlıklı olarak çapraz tabakalı siyah şeyl ve siltlerden oluşur ve formasyonun tepesine doğru giderek kum, şeyl içeren kömür ve konglomeralardan oluşur. Alacaağzı Formasyonu'ndaki fasiyes analizi göl, akarsu ve yelpaze çökellerini içeren kıyı ortamlarını düşündürmektedir.
Alacaağzı Formasyonu'nun üzerinde uyumlu olarak Kozlu Formasyonu yer almaktadır. Kozlu'da toplam 30-32 m uzunluğunda 19 kömür damarı bulunmaktadır. Kozlu, konglomera, kum, silt, çamur ve kömür yataklarından oluşmaktadır. Karadon Formasyonu Kozlu üzerinde uyumlu olarak yer almaktadır. Karadon litolojik olarak Kozlu Formasyonu'na benzemekle birlikte daha az kömür damarı içermektedir. Açısal bir uyumsuzluk Karadon formasyonunun tepesine kadar uzanır ve süresi 46,5 My ile 194 My arasında değişir.
Birikme tarihi > Yerelleştirilmiş biriktirme

Zonguldak Havzası'nın batı kısmında Çakraz Formasyonu'nun çökelmesiyle çökelme yeniden başlamıştır. Çakraz Üst Permiyen'den Alt Jura'ya kadar uzanır. Çakraz üzerinde uyumsuz olarak İnaltı Formasyonu yer almaktadır. İnaltı Üst Jura sırasında çökelmiştir ve bir uyumsuzluk nedeniyle kesilmiştir. İnaltı'nın karbonatları sığ bir pasif kenar ortamını temsil etmektedir.
Birikme tarihi > Kretase

Geç Kretase sırasında, Zonguldak Havzası kabaca 25° kuzey yönündeydi  ve Karadeniz'in arka yayının oluşması nedeniyle çöküntü yaşıyordu. Sonuç olarak Zonguldak'ta erken Kretase'den Eosen'e kadar bir çökelme yaşanmıştır. Farklı yazarlar Zonguldak havzasının farklı stratigrafik sütunlarını sunmaktadır ve bu analiz tercihen daha güncel araştırmaları raporlayacaktır. Bu çökelme döneminde biriken litolojiler kireçtaşlarını, çamurtaşlarını, silttaşlarını ve dolomitleri içerir. Albian, 105-100 Ma, Zonguldak Formasyonu ağırlıklı olarak dolomitleşme alanlı kireçtaşından oluşur. Bu formasyonun üzerinde uyumlu olarak 105-112 milyon yıl öncesine ait Albiyen Kilimli Formasyonu bulunmaktadır. Kilimli kumtaşı ve karbonlu kumtaşından oluşur.
Kilimli, Cemaller Formasyonu'nun kumlu kireçtaşları tarafından uyumsuzlukla örtülmektedir. Uyumsuzluk en az 6.5 My sürmekte ve Zonguldak Havzası'nda Turoniyen-Kampaniyen'den sürekli bir çökelme yaşanmaktadır. Cemaller'in üzerinde Başköy Formasyonu'nun silttaşı ve kireçtaşı yer alır. Cemaller üzerinde yer alan Dinlence Formasyonu andezit ve andezitik tüfitlerden oluşur. Dinlence'nin de andezit ve andezitik tüfitleri içermesi nedeniyle Yemişliçay Formasyonu olması muhtemeldir. Dinlence'nin üzerinde Alapı Formasyonu'na ait marn ve kireçtaşları bulunmaktadır.
Tektonik tarihi > Paleozoyik

Orta Paleozoyik sırasında Zonguldak Havzası Lavrasya plakasının güneye bakan pasif kenarının bir parçasıydı. Karbonifer sırasında çökelti suyu ara yüzeyinin sıcaklığı 25 °C'ye yakındı ve Zonguldak havzasına ısı akışı yaklaşık 1,3 ısı akışı birimi (HFU) idi. En düşük kömür içeren formasyon olan Alacaağzı Formasyonunun geri şeritleme analizi, Karbonifer döneminde Zonguldak bölgesinde sırasıyla maksimum 100 °C ve 2,4 km maksimum sıcaklığa ve 2,4 km derinliğe ulaşır. Benzer şekilde Kozlu Formasyonu'nun tabanı Armutçuk, Zonguldak ve Amasra bölgelerinde sırasıyla maksimum 85, 85 ve 100 °C sıcaklıklara ulaşmaktadır.
Zonguldak Havzası geç Paleozoyik boyunca tektonik olarak aktifti ve bu, Hersiniyen orojenezi nedeniyle yapısal ve gömülme tarihini güçlü bir şekilde etkilemiştir. Hersiniyen orojenezi, Laurasia ve Gondwana arasındaki kıta-kıta çarpışmasının sonucuydu. Bu çarpışma birçok D-KD/B-GB çarpıcı faylar, kıvrımlar yarattı ve Paleozoik çökeltileri eğdirdi. Vestfalyen'in sonuna doğru havzanın bu yükselişi çökelmeyi durdurdu ve Karadon Formasyonu'nun tepesinde açısal uyumsuzluk yarattı. Hersiniyen Orojenezi sırasında Zonguldak Havzası'nda ısı akışı sabit kalırken, yükselme sedimanların yaşadığı sıcaklıkları azalttı. Örneğin, Permiyen sonunda Alacaağzı'nın tepesi yaklaşık 70 °C sıcaklıktaydı ve Zonguldak bölgesindeki çökelti yüzeyinin 1,6 km altındaydı.
Tektonik tarihi > Mezozoyik

Kretase döneminde Zonguldak Havzası'nda genel çöküntü, riftleşme ve faylanma yaşanmıştır. Bu durum bölgede başka bir çökelme dönemine yol açtı ve kömür damarlarında faylanmalara neden oldu. Bu faylanma, meteorik suyun kömür damarlarına girmesi için bir yol sağladı.
Aptiyen sırasında, Türkiye'nin Batı Pontid tektonik bölgesini Sakarya Kıtası'ndan ayıran okyanus olan Intrapontid Okyanusu batmaya maruz kalmıştır. Bu, Karadeniz'in yay arkası havzasının oluşmasına yol açtı. Bu dalma-batmanın başlangıcı Kilimi ve Cemaller formasyonları arasındaki uyumsuzluğun sorumlusudur ve bölgede Alpid orojenezinin başlangıcını işaret etmektedir. Yemişliçay'ın andezitik volkanoklastik çökelleri bu dönemde bölgedeki okyanus kabuğunun dalmasını desteklemektedir. Zonguldak Havzası, Alpid orojenezinin başlamasından sonra Karadeniz havzasındaki riftleşme nedeniyle çökelmeyi sürdürebilmiştir. Karadeniz'deki riftleşme Kretase döneminde Zonguldak Havzası'na ısı akışını da artırdı. Isı akışları 1,5-1,75 HFU kadar yüksekti ve çökelti suyu arayüzünün sıcaklığı yaklaşık 25 °C idi.
Tektonik tarihi > Senozoyik

Pontid İçi Okyanusu, Batı Pontid arazisi ile Doğu Pontid arazisi arasındaki çarpışma nedeniyle dalmayı durdurdu. Aplid orojenezi çökelmeyi durdurdu ve 42 milyon yıl önce başlayan Eosen döneminde Zonguldak havzasını yükseltti. Kömür içeren formasyonlar Alpid orojenezinin başlangıcında en yüksek sıcaklıkları yaşadı. Örneğin Kozlu Fm'in tabanında Armutçuk, Zonguldak ve Amasra bölgelerinde sırasıyla 125, 175 ve 140 °C sıcaklıklar yaşandı.
Anadolu'daki Alpid tektonik bölgeleri kuzeyden güneye Pontidler, Anatolidler, Taridler ve Kenar Kıvrımlarıdır. Bu iller kabaca doğu-batı yönünde bir doğrultuya sahiptir. Zonguldak Havzası şu anda Alp orojenezi tarafından yükseltilmektedir. Havzanın kuzeyine doğru giderek daha yaşlı çökeltiler yüzeye çıkar.
Kaynak kayalar > Kömür

Alacaağzı, Kozlu ve Karadon formasyonlarının kömürleri bitümlü niteliktedir. Alacaağzı, Kozlu ve Karadon formasyonları sırasıyla %70, %81 ve %81'den fazla toplam organik karbon (TOC) içermektedir.
Kaynak kayalar > Yapı

Zonguldak havzasındaki kömürler tip III kerojenlerin ortalama evrimini izlemektedir. Zonguldak havzasının kömürleri %0,45-1,70 oranında vitrinit yansıması (Ro) göstermektedir. Hoşgörmez ve ark. (2002), Kozlu formasyonuna ait kömürlerin %1,0-1,2 oranında Ro sergilediğini, bunun da onlara yüksek uçucu A bitümlü kömür sınıfı verdiğini belirlemiştir. Ayrıca derinlik arttıkça kömürleşme arttı ve kömürler derinlikle birlikte daha aromatik hale geldi. Kömürlerin kaloriifikasyonu da derinlikle birlikte arttı.
Kaynak kayalar > Metan

Metan üretiminin iki geniş ölçekli yolu, termojenik ve biyojenik üretim, kömürlerdeki metan üretiminin çoğunluğunu oluşturmaktadır. Kömürlerde termojenik metan üretimi 80 °C civarında başlar ve vitrinit yansımasının %0,7-1,6'sı civarında zirveye ulaşır. Metanın biyojen üretimi kimyasal olarak ayırt edilebilen iki yolla gerçekleşir. Bu yollar karbondioksitin azaltılması, asetat fermantasyonu ve metanol/metil kullanımıdır. Kömürleştirme işlemi sırasında gözlemlenen sıcaklıklar sterilizasyon için yeterince yüksek olduğundan, tipik olarak biyojenik üretim bir kömür yatağının olgunlaşmasının erken safhalarında gerçekleşir. Bir kömür yatağı yükselip kırılırsa tarihinin ilerleyen dönemlerinde metan üretebilir. Yatakların yükselmesi, onları mikropların kolonizasyonu için yeterince soğutur ve çatlaklar ve faylar, yüzey suyunun sızmasıyla aşılama yolları sağlar.
Zonguldak havzasındaki kömürler karmaşık bir depolanma ve tektonik geçmişe maruz kalmış ve bu durum havzanın metan üretimini etkilemiştir. Alacaağzı formasyonu 25 milyon yıl önce boyunca gömülü kalana kadar 80 °C izotermini geçememiştir. Kozlu formasyonu ilk 260 Ma'da iki farklı durumla karşı karşıya kalmıştır. Kozlu'nun tabanı çoğunlukla 80 °C izoterminin altında, üst kısmı ise bunun üzerinde yer aldı. Kretasedeki çökelmeyle birlikte Kozlu formasyonu 80 °C izotermin altına gömülmüştür. Alacaağzı ve Kozlu 5 milyon yıl civarında 80 °C'yi aştı. Bu noktada kayalar kırılmıştı ve meteorik su, sistemi metanojenik mikroplarla aşılayabiliyordu.
Zonguldak havzasındaki kuyulardan elde edilen izotop verileri metanın esas olarak termojenik nitelikte olduğunu göstermektedir. Kömür yataklarında başlangıçta bir miktar mikrobiyal metan üretimi olmuş olabilir veya havzanın yükselmesinden ve meteorik suyun yataklara girmesinden sonra meydana gelmiş olabilir. Yeniden aşılama, kömür yataklarındaki yarıkların yakınında izotopik olarak daha hafif gazın meydana geldiğine dair kanıtlarla desteklenmektedir.
Kaynak kayalar > Şeyller

Yilani'nin organik açıdan zengin şeylleri %7,9'a kadar TOC içerir ve kömür içeren formasyonların şeylleri ve silt taşları %2-26 TOC içerebilir. Organik madde tip II kerojen olarak bulunur. Yılani gaz penceresine girerken izotop verileri, havzadaki gazın çoğunun Kozlu kömür yataklarından ve ilgili organik zengin şeyllerden elde edildiğini gösteriyor.
Kaynak kayalar > Kaynak kayanın özeti

Zonguldak Havzası'nda hakim kaynak kaya kömürdür. En verimli kaynak kaya, en fazla miktarda kömür ve en fazla miktarda metan içeren Kozlu Formasyonu'dur. Bu durum, Zonguldak havzasında termojenik metan üretiminin yüksek olabileceğini düşündüren Ro değerleri ile doğrulanmaktadır. Şeyl tarafından üretilen metan, havzada bulunan toplam metan miktarına küçük bir katkı sağlıyor olabilir ancak çoğunluğu kömürden elde ediliyor. Kömürden türetilen metan, bir miktar biyojenik üretimle birlikte çoğunlukla termojenik kökenli gibi görünmektedir.
Rezervuar > Kömür

Zonguldak Havzası'nın ana rezervuar litolojisini kömür oluşturmaktadır. Kömür katı bir hidrokarbon olduğundan göç edemez. Kömür aynı zamanda metan açısından da havzada önemli bir rezervuar litolojisidir. Kömür yataklarındaki metan öncelikle emilmiş halde bulunurken, çok küçük bir kısmı serbest gaz olarak bulunur. Gaz, kömürün mikro gözenekli yapısında sıvıya yakın yoğunluktadır. Hoşgörmez ve ark. (2002), Zongulak havzasındaki kömürlerin 12 cm3 g−1'e kadar metan içerdiğini tahmin etmektedir. Ayrıca Karadon Formasyonu'ndaki metanın %90'ı kömür tarafından adsorbe edilmiş, %10'u ise serbest gaz halinde bulunmaktadır. Amasra bölgesindeki Karadon Formasyonu'ndaki kömür yatağı metanının toplam hacminin 862,5-2600 milyon metreküp olduğu tahmin ediliyor.
Rezervuar > Diğer birimler

Yilani Formasyonu'nun dolomitleri potansiyel rezervuar birimleri olarak nitelendirilmektedir. Alacaağzı, Kozlu ve Karadon formasyonlarındaki kumtaşı birimleri de potansiyel rezervuarlardır. Rezervuar niteliği iyi olan bir diğer formasyon ise Yemişliçay veya Dinlence Formasyonu'dur. Yemişliçay'ın tabanı, volkanoklastik çökellerle ardalanan kırmızı pelajik kireçtaşı ile karakterize edilir.
Mühür

Kömürün mikro gözenekli yapısından dolayı Zonguldak Havzası'nda kömür önemli bir mühürdür. Kömürlü formasyonların dışında mühür görevi görebilecek tek formasyon Kilimli Formasyonu'dur.
Kömür madenleri

Kömür madenleri arasında Armutçuk Kömür Madeni ve Karadon Kömür Madeni bulunmaktadır.
Şefaatli Saat Kulesi

| --- | --- |

Genel bilgiler
Tür: Saat kulesi
Konum: Şefaatli, Yozgat, Türkiye
Koordinatlar: 39°29′58″K 34°45′29″D﻿ / ﻿39.49944°K 34.75806°D﻿ / 39.49944; 34.75806
Tamamlanma: 1986

Şefaatli Saat Kulesi, Yozgat ilinin Şefaatli ilçesinde bulunan saat kulesi. 1986 yılında Bayram Karabulut tarafından yaptırılan kule altı ademeli dörtgen bir yapıda inşa edilmiştir.
Şefaettin Severcan

Şefaettin Severcan (d. 10 Ekim 1956, Kayseri), Türk akademisyen.
1980 yılında Erciyes Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nden mezun olduktan sonra ticaretle uğraşmış, 1988 yılında ise İslam Tarihi anabilim dalında araştırma görevlisi olarak çalışmaya başlamıştır. 2000 yılında profesör unvanı alan şefaettin severcan'ın Osmanlı ve selçuklu dönemleri ile ilgili eserleri bulunmaktadır. 2002-2005 yılları arasında Ahmet Yesevi Üniversitesi'nde dekanlık ve rektörlük yapan severcan 2006-2009 yılları arasında da Erciyes Üniversitesi İlahiyat Fakültesi dekanlığı yapmıştır. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Şeffaf dosya

Şeffaf dosya ya da poşet dosya, orijinal olarak 1986'da Mike Townsend tarafından yaratılmış, klasörlerde saklanılan kağıt evrakları tutmak için kullanılan delikli bir kenarı olan düz, yarık plastik bir torbadır. Arşivciler ve korumacılar belgeleri korumak için delikli dosyalar kullanırlar.
Poşet dosyalar genellikle bir belgenin içeriğini çıkarmadan görüntülemeye izin vermek için şeffaf veya yarı şeffaftır. Renkli türleri de mevcuttur. Kağıt belgeleri gözyaşı, su, yiyecek, lekeler ve parmak izlerinden korur ve bu belgelerin buruşmasını kısmen önler. Şeffaf dosyaların sol kenarında, bir dosyaya veya üç halkalı bir bağlayıcıya bağlanabilmelerini sağlayan birkaç delik vardır. Delikli ceplerdeki delikler, bir kağıt belgede delik açmanın zorluğunu bertaraf eder.
Dosyalar için en yaygın kullanılan malzeme polipropilendir. Bununla birlikte, polietilen, selefon veya diğer plastiklerden yapılmış bazı delikli cepler vardır. Bunlar, geri dönüştürülmüş ve biyolojik olarak parçalanabilir plastikler (ASTM D5511 tarafından tanımlandığı gibi)) ile antimikrobiyal katkı maddeleri içeren plastikleri içerebilir. Plastiğin berraklığı, polimerlerin yarı kristal yapısından ve parçacıklar tarafından ışık saçılmasından dolayı cebin kalınlığı ile değişecektir. Tipik olarak, çift eksenli-yönlendirilmiş polipropilen (BOPP), delikli ceplerin netliğini artırmak için kullanılır. Alışılmış plastik kalınlık birimini kullanarak farklı kullanımlar için çeşitli kalınlıklarda üretilir, belgenin her iki tarafını da tamamen kaplayabilir veya içermeyebilir. En ince dosyalar en fazla 4 milin üzerinde iken, en az 2 mil olabilir.
Zımbalanmış dosyalar, en yaygın olanı Avrupa için ISO 216 A4, ABD için ise 8,5 "11" olan birkaç boyutta yapılır.
Açıklığın konumuna bağlı olarak, delikli dosyalar, belgenin nasıl yerleştirileceğini belirleyen üstten yükleme veya yandan yükleme olabilir. Bazıları, iç kısımlarının daha rahat takılmasını veya çıkarılmasını sağlamak için sadece dört taraftan ikisine kapatılabilir.
İsmail Kuşatması (1806-1807)

| g t 1806-1812 Osmanlı-Rus Savaşı |
| --- | --- |
 Balkan Cephesi İsmail  Yergöğü (I)  Obileşti  Yergöğü (II)  İbrail  Cernavoda  Tatariçe  Pazarcık  Rusçuk (I)  Bele  Batin  Vidin  Rusçuk (II)  Tuna Kafkasya Cephesi Arpaçay Ege ve Karadeniz Cephesi Çanakkale  Trabzon (I)  Limni  Trabzon (II) Antlaşmalar Yergöğü  Kale-i Sultaniye  Bükreş 
İsmail Kuşatması, 1806-1812 Osmanlı-Rus Savaşı'nda evre.
İsmail kalesini kuşatan Rus ordusu kaleyi savunan Pehlivan İbrahim Ağa komutasındaki Türk garnizonu tarafından ağır bir yenilgiye uğratıldı.
Kuşatma öncesi

1806 yılında Osmanlı-Rus Savaşı Rusların tek taraflı saldırılarıyla başladı. 1806 Kasım'ında Rus ordusu Eflak ve Boğdan’ı işgal etmeye başladı. Karşısında henüz Osmanlı ordusu bulunmayan Rus ordusu bu iki Prensliği işgal ettiği gibi âyanların zayıf birliklerini bertaraf ederek Hotin, Bender, Kili ve Akkerman kalalerini kolayca ele geçirdi. 1806 Aralık'ına girildiğinde Osmanlı İmparatorluğu'nun Tuna boyunda Yergöğü, İbrail ve İsmail kaleleri kaldı.
İsmail önüne gelen Rus ordusu kaleyi kuşatarak teslim olması için elçi gönderdi. Rusçuk Âyanı Alemdar Mustafa Ağa’nın gönderdiği Pehlivan İbrahim Ağa komutasındaki takviye birliği bu esnada İsmail kalesine ulaştı.
Kuşatma

Direnişle karşılaşan Rus ordusunun daha ilk çatışmada 3.000 civarındaki birliği Pehlivan İbrahim Ağa komutasındaki 600 atlı asker tarafından bozguna uğratıldı. Bu sarsıntı üzerine Rus ordusu kalenin Hotin Kapısı yönündeki düzlükte yeniden toplandıysa da, bu defa kaleden gerçekleştirilen huruç harekâtı neticesinde tekrar ağır kayıplar verdi.
Bu iki yenilginin ardından Rus ordusu sekiz saat mesafedeki Palpu Gölü kenarındaki Tabya Köprüsü civarına çekildi. Buna mukabil, İsmail kalesi de takviyeler almaya devam etti ve Alemdar Mustafa Ağa’nın gönderdiği Boşnak Abdullah Ağa ve Kırım hanedanından Bahadır Giray da kuvvetleriyle birlikte kaledeki garnizona katıldılar. Kale Muhafızı Kasım Paşa da komutanlık yetkilerini fiilen Pehlivan İbrahim Ağa’ya bıraktı.
Rus işgalindeki Kili'den Kili-İsmail arasındaki Çamaşuy köyü civarına gelen 3.000 kişilik bir Rus kuvveti de takviye almış Türk kuvvetlerinin baskınına uğradı. Yaklaşık 1.500 ölü veren Rus kuvvetinden esir alınan 500 asker de İstanbul'a gönderildi.
Osmanlı başkenti Pehlivan İbrahim Ağa'ya Sünne Boğazı'nın güvenliği görevini de verince İbrahim Ağa da bu bölgeye 14 adet ileri karakol inşa ettirdi.
İlkbaharın gelmesiyle çatışmalar yeniden başladı. 1807 Mart sonunda bölgeye sarkmaya çalışan 2.000 kişilik Rus sivari birliği Türk garnizonunun hücumuna uğradı ve 300'ü kurtuldu. 2 Nisan 1807'de ise Pehlivan İbrahim Ağa Kocagöl üzerindeki İmamağa tabyasını sıkıştıran 800-1.000 askerlik Rus kuvvetlerine hücum etti ve Rusları ağır yenilgiye uğrattığı gibi bölgede inşa ettikleri tabyaları da imha etti. Bahadır Giray Han komutasındaki birlikler de Kili kalesine sokularak yaklaşık 1.000 Tatar esiri kurtarmayı başardı. 21 Nisan'da Türk garnizonu Kili Boğazı’ndan Tuna’ya geçmeye kalkışan üç Rus gemisini zaptederek (çatışmada hayatta kalan) 70 asker ve 1 topu esir aldı. 28 Nisan'da ise İsmail önlerine sokulan altı Rus gemisi daha el geçirildi. Dört saat süren çatışmada Türk garnizonunun 22 kaybına karşı Rus kuvvetleri 100'e yakın ölü ve yaralı verirken, Rus askerlerinin önemli bölümü de nehre atlayıp boğuldu.
Kuşatmanın sonlanması

Rusya Osmanlılarla eşzamanlı olarak Dördüncü Koalisyon Savaşları çerçevesinde Napolyon Bonapart Fransa'sıyla da savaş halindeydi ve Rus ordusunun aslî unsurları bu cephedeydi. Bununla birlikte, 1807 Şubat'ında Eylau, Haziran'da ise Friedland muharebelerinde ağır yenilgilere uğrayan Rusya, Osmanlı cephesindeki asker sayısını 30.000'e kadar düşürdü.
Bununla birlikte, Sadrazam İbrahim Hilmi Paşa komutasındaki zayıf Osmanlı ordusu da cepheye ulaşmakta gecikti. Zira, önce aynı yıl Osmanlı-İngiliz Savaşı başlamış ve John Duckworth komutasındaki İngiliz donanması 1807 Şubat'ında Çanakkale Boğazı'ndaki Osmanlı savunmasını aşarak İstanbul önlerine gelmişti. İngiliz donanmasının sonuç alamadan ayrılmasının ardından ise 1807 Mayıs'ında Kabakçı Mustafa İsyanı patlamış ve Osmanlı başkentine tam bir keşmekeş hâkim olmuştu. Fransız cephesinde yenilgiye uğrayarak 9  Temmuz  1807’de  Tilsit Barış Antlaşması'ni imzalayan Rusya ise yıl boyunca ilerleme kaydedemediği Osmanlı cephesini kapatmak için Osmanlılarla ateşkes müzakerelerine başladı. 26 Ağustos 1807'de imzalanan Yergöğü Mütarekesi'yle taraflar aralarındaki savaş hali dokuz aylığına resmen durdu ve barış müzakereleri başladı.
İngiliz donanması ile Türk filosu arasında 19 Şubat 1807'de meydana gelen muharebe
Şavnabada Manastırı

| --- | --- |
Dağın zirvesindeki Şavnabada manastır kompleksi

Temel bilgiler
Konum: Şavnabada Dağı, Tabatskuri'ne 8 km uzaklıkta, Bakuriani'nin 20 km güneydoğusunda, Samtshe-Cavaheti, Gürcistan
Koordinatlar: 41°39′07″K 44°50′24″D﻿ / ﻿41.65194°K 44.84000°D﻿ / 41.65194; 44.84000
İnanç: Gürcü Ortodoks Kilisesi
Durum: Aktif
Mimari
Mimari tür: Gürcü; manastır
Mimari biçim: Manastır kompleksi
Şavnabada Manastırı (Gürcüce: შავნაბადა; ayrıca Şavnabada Aziz Yorgi Manastırı), Gürcistan'ın Samtshe-Cavaheti bölgesindeki Bakuriani şehrinin 20 km güneydoğusunda, Tabatskuri köyüne 8 km uzaklıktaki Şavnabada Dağında konumlanmış bir Orta Çağ Gürcü Ortodoks manastır kompleksidir.
Kilise, Aziz Yorgi'nin onuruna adlandırılmıştır. Yerel bir söylentiye göre, Yorgi, Gürcistan kralının ordusunun kazandığı savaşlardan birini yönetirken siyah bir pelerin giymiştir. Gürcücede "siyah pelerin" anlamına gelen shavi nabadi ismi buradan gelmektedir. Şavnabada Manastırı, manastırın rahipleri tarafından yapılan “Şavnabada” isimli nadir şarap çeşidiyle tanınmaktadır.
Efsane

1795'te, Ağa Muhammed Şah Tiflis'i aldıktan sonra Persler şehri yağmalamaya başladı. İran ordusu gece geç saatlerde kampa geri dönüyordu. Kamp, Soghanlugi yakınlarındaki yüksek dağda, Mtkvari nehrinin sol tarafındaydı.
Bir söylentiye göre, yağma birlikleri geceleri bir sıkıntılı bir duruma maruz kalıyordu: siyah atlı bir süvari, gece yarısı kampa girip birçok askeri öldürerek kamptan ayrılıyordu. Bu durum neredeyse her gün tekrar etti. Persliler siyah süvariye pusu kurup yakalamayı denedi, ancak siyah süvariyi yakalamak veya öldürmek imkânsızdı. Korkmuş Ağa Muhammed Şah ordusuna sığındı ve Gürcistan'dan ayrılmak istediğini söyledi. Şah, Gürcistan'dan ayrıldığında, gelecek yıl tekrar geleceğine ve kırılmadık bir taş bırakmayacağına dair söz verdi.
Siyah Süvari olduğu iddia edilen Aziz Yorgi'nin adına bir kilise inşa edilmiştir.
Bir yıl sonra, Ağa Muhammed Şah Gürcistan'ı fethetmek için bir sefer planladı. Ancak çok iyi şekilde korunan çadırının içinde bıçaklanmış olarak bulundu.
2018 Coupe Banque Nationale

2018 Coupe Banque Nationale, kapalı halı kortlarda oynanan bir tenis turnuvasıdır. Tournoi de Québec'in 26. yılı ve 2018 WTA Tour'un WTA International turnuvalarının bir parçasıdır. 10 - 16 Eylül 2018 tarihleri arasında Québec, Kanada'daki PEPS de l'Université Laval'de gerçekleştirilmiştir.
Puanlar ve para ödülü > Puan dağılımı

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Etkinlik | Ş | F | YF | ÇF | Son 16 turu | Son 32 turu | E | E2 | E1 |
| Tekler | 280 | 180 | 110 | 60 | 30 | 1 | 18 | 12 | 1 |
| Çiftler | 280 | 180 | 110 | 60 | 1 | — | — | — | — |
Puanlar ve para ödülü > Para ödülü

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Etkinlik | Ş | F | YF | ÇF | Son 16 turu | Son 32 turu | Q2 | Q1 |
| Tekler | $43000 | $21400 | $11500 | $6175 | $3400 | $2100 | $1020 | $600 |
| Çiftler | $12300 | $6400 | $3435 | $1820 | $960 | — | — | — |
1 Elemeleri geçen tenisçilerin para ödülü de son 32 turundaki para ödülüne denktir.

2 Takım başına
Tekler ana tablo > Seribaşları

| Ülke | Oyuncu | Sıra1 | Seribaşı |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Arına Sabalenka | 20 | 1 |
|  | Petra Martić | 47 | 2 |
|  | Monica Puig | 55 | 3 |
|  | Monica Niculescu | 62 | 4 |
|  | Sofia Kenin | 65 | 5 |
|  | Lucie Šafářová | 69 | 6 |
|  | Tatjana Maria | 70 | 7 |
|  | Pauline Parmentier | 71 | 8 |
1 Sıralamalar 27 Ağustos 2018 tarihine aittir.