stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Paget Brewster
Kariyeri

Brewster, Concord, Massachusetts'de doğdu. NBC'nin Friends adlı komedi dizisinin dördüncü sezonunda Joey'un kız arkadaşı (ve daha sonra Chandler's) olarak dizide rol aldı. Brewster aynı zamanda Bay Area Talk Show'a da katılmıştı. Ayrıca 2006 Tribeca Film Festivali'nde galası yapılan bağımsız film the Big Bad Swim Amy Pierson'da sudan korkan bir matematik öğretmenini oynadı. 2005 yılında çizgi dizi Harvey Birdman'da Judy Sebben/Birdgirl karakterini seslendirdi.
Paget Brewster üç dil konuşabilmektedir: İngilizce, Almanca ve İspanyolca. Young Storytellers Programı'na oyuncu olarak gönüllü oldu. Eşi Steve Damstra ile birlikte Los Angeles, Kaliforniya'da yaşıyor.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 8064886  BNE: XX1493406  BNF: cb15967211j (data)  ISNI: 0000 0001 1477 3731  LCCN: no2006070891  NLK: KAC2020L4892  VIAF: 90670213   WorldCat (LCCN): no2006-070891
Akçavakıf, Çankırı

| Akçavakıf |
| --- | --- |
Köy

 Çankırı'nın Türkiye'deki konumu
AkçavakıfAkçavakıf'ın Çankırı'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Çankırı
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 849 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 334
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0376
İl plaka kodu: 18
Posta kodu: 18002
Akçavakıf, Çankırı ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1896 yılına ait 'salname'de de bugünkü adını taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Çankırı il merkezine 10 km uzaklıktadır. Köy, Çankırı'nın kuzeyinde olup, D.765 numaralı Kastamonu-Çankırı (Korgun-Çankırı) devlet yolu kenarındadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 334
2020: 343
2019: 341
2018: 388
2017: 341
2016: 359
2015: 366
2014: 405
2013: 406
2012: 403
2011: 401
2010: 413
2009: 399
2008: 416
2007: 446
2000: 485
1990: 501
1985: 469
1965: 439
Veled-i Yaniç Camii

| --- | --- |
Cami kubbesi

Genel bilgiler
Durum: Kullanımda
Mimari tarz: Osmanlı mimarisi
Konum: Osmangazi, Bursa, Türkiye
Koordinatlar: 40°11′06″K 29°03′23″D﻿ / ﻿40.18500°K 29.05639°D﻿ / 40.18500; 29.05639
Tamamlanma: Temmuz 1440
Mimar(lar): Bilinmiyor
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Moloz, taş ve tuğla
Kubbe sayısı: 1
Minare sayısı: 1 - ?

Veled-i Yaniç Camii ya da Yaniçoğlu Camii, Bursa'nın Osmangazi ilçesi, hisar semtinde bulunan erken dönem Osmanlı camisidir. Kapısı üzerindeki yazıtına göre 844 Hicri Safer ayında (Temmuz 1440) Yaniçoğlu Hacı Hayrûddin oğlu Mahmud Çelebi tarafından yaptırılmıştır. Mimarı bilinmeyen caminin kitabe ve vakfiyesi mevcuttur. Plan şeması ve özellikle son cemaat yerinin kullanılışı nedeniyle özel bir düzenlemeye sahiptir.
Veled-i Yaniç

Veled-i Yaniç Camii'nin bahçesinde bulunan mezarda camiyi yaptıran Veled-i Yaniç'in yattığı sanılmaktadır. Asıl adı Mahmut olan Veled-i Yaniç'in, kıpçak kökenli ve sufi bir kumandan olduğu bilinmektedir. I. Murad Hüdâvendigâr ve Yıldırım Bayezid dönemlerinde (15. Yüzyıl) Bursa’da devlet hizmetinde bulunan bu kumandan, I. Bayezid’in Timur’a karşı savaştığı ve kaybettiği Ankara Muharebesi’ne de katılmıştır. Mısır Memlûk Sultanı Nasır Muhammed bin Kalavun’ın emrinde, bazı siyasal olaylara karışması dolayısıyla kaçmak zorunda kalmış ve daha sonra da Osmanlı hizmetine girmiştir. I. Murad tarafından Sırp seferi sırasında Gelibolu’da kıyı güvenliği sağlamakla görevlendirilmiştir.
Ne var ki, mescidin bahçesinde bulunan ve 18. Yüzyılda yenilendiği veya yaptırıldığı sanılan mezarlığı Hicri 736 Miladi 1335 tarihlidir. Ancak bu tarih, Veled-i Yaniç’in aktarımdaki yaşam öyküsü ile örtüşmemekle birlikte, inşa kitabesine de uygun düşmemektedir. Bir insanın öldükten 105 yıl sonra bir mescid inşa etmesi mümkün olmadığına göre bu tarihlerden birinde yanlışlık vardır. Bu yanlış tarih de herhalde mezar taşındaki olmalıdır. Bu nedenle Veled-i Yaniç'in 1335 yılında öldüğü ifadesi araştırmacılarca kabul görmez.
Mimari

Raif Kaplanoğlu'nun aktardığına göre 1955 yılındaki bir gazete haberinde bu tarihte kâgir olan yapının, biri büyük iki kubbesi olduğu aktarılmaktaydı. Bunun dışında mescitte ki süslemelerin varlığından söz ediliyordu. Bugün özgün halini koruyamayan Veled-i Yaniç Camii, yine de karşısında yer alan çeşmesi ile ayakta ve hala kullanımdadır. Cami’nin 25 yıllık kadrolu imamı Harun Baykul’un aktardığına göre camiye minber 1993 yılında kendisi görevdeyken gelmiştir. Bu tarihten sonra Cuma ve bayram namazlarına açılmış. Mescit iken camiye dönüştürülmüştür. Ayrıca camiye resmi kadro verilme tarihi de 1988 yılıdır. Yine Harun Baykal'ın aktardıklarına göre cami içi aslen nitelikli süslemeler barındırmaktaydı, fakat geçirdiği tadilatlar neticesinde düz badana ile kapatıldı.
Asıl ibadet alanı; 6,48 X 6,76 metre iç ölçülerine sahip olan camide, 3,46 metre derinliğinde bir son cemaat yeri vardır. Ana mekânın üzeri, sekizgen kasnak üzerine oturan kurşun kaplı büyük bir kubbe ile örtülmüştür ve bu mekân 7 pencere ile aydınlatılmaktadır. Doğu ve batı yönleri duvarla kapatılmış olan son cemaat yerinin kuzey cephesi, yüksek kalkan duvarlı ve kirpi saçaklıdır. Duvarları moloz taş ve tuğla örgülü olup, bugün üzerleri sıva ve badana ile kapalıdır. Caminin en önemli özelliği 3,46 metre genişliğinde, tek kemerli, üzeri kubbe örtülü son cemaat yerinden sonra 3,43 metre genişliğindeki başka bir kemerle asıl ibadet alanına geçilmesidir. Hızırlık Mescidi ile son cemaat ve asıl ibadet yerine girişi sağlayan geniş kemerlere sahip oluşu nedeniyle benzerlik gösterirler.
Son cemaat yerinin kullanılış tarzı üzerinde durmak gerekir. Bu bölgede normalde kemerlerin içerideki kapalı alana açılması gerekirdi ancak son cemaat duvarında da açıklık vardır. Normalde son cemaat yeri ile sahın arasında bulunması gereken kapı, bu yapıda bulunmamaktadır. Dolayısıyla Ekrem Hakkı Ayverdi burada bulunan 3,5 metrelik açıkta mutlaka bir parmaklık bulunması gerektiğini, aksi takdirde kuzey cephesinde bulunan böylesi bir açıklıkla kış aylarında ibadet yapılmasının mümkün olmayacağı konusunu vurgulamaktadır. Ayrıca Ayverdi'ye göre bu açıklıkta daha önce duvar bulunmadığı da aşikardır, zira kitabe kemerin üzerine konulmuştur. Burada bir duvar bulunsaydı kitabe kemerin üzerine değil, adet olduğu haliyle kemerin içine yerleştirilirdi.
Kubbe baklavalı bir kuşakla oturur; kasnak yerden 5,10 metrede başlar ve yüksekliği 1,90 metredir. Üst sıra pencere yoktur. Yalnız beden duvarlarında dört adet altlık, kasnakta ise üç adet pencere yapıyı aydınlatmaktadır. Mihrabın yanındaki iki pencere sonradan kapatılarak dolaba dönüştürülmüştür. Pencere kemerleri boşaltılmıştır. İçeride aktarmalar büyük boyda prizmatik üçgen (baklava) motifleri veren bir kuşakla sağlanmıştır.
Yapının kitabe ve vakfiyesi > Vakfiye

Vakfiye, çoğunlukla vakıflar tarafından hazırlanan, kimlerin vakıftan yararlanacağı, gelirin nasıl dağıtılacağı, vakfın idaresinin nasıl sağlanacağı gibi konuları ihtiva eden nizamnamelere verilen isimdir. Veled-i Yaniç Camii'ndeki vakfiye Hacı Musa kızı Hacı Ayşe’ye aittir. Hicri 906 yılı Şaban ayına, Miladi takvimle 1501 yılı Şubat ayına tarihlenmektedir. Caminin doğu duvarında ve kubbenin hemen altında yer alan vakfiye, Bursa’nın ikinci taş vakfiyesidir. Bu vakfiyede “Yaniç oğlu mahallesinde Hacı Musa kızı Hacı Ayşe’nin cami imam ve müezzinlerine gelir olarak altı ev yaptırdığı, bununla beraber bir miktar da para vakıf ettiği” belirtilmektedir.
Yapının kitabe ve vakfiyesi > Kitabe

Kitabe giriş kapısının kemeri üstünde, saçağa yakın bir vaziyette bulunmaktadır. 0,40x70 boyutlarındaki kitabe saçağa yakın olması nedeniyle yapılan tamirler esnasında duvarla saçak arasına iyice sıkışmış ve okunamaz hale gelmiştir. Mermerden, nesih harflerle Arapça yazılı kitabede mescidin Sultan Murad zamanında Hacı Hayruddin oğlu hacı Mahmut Çelebi tarafından 844 senesi Safer ayında yapıldığı yazılıdır.
Yapının çeşme ve minaresi

Veled-i Yaniç Camii'nin hemen karşısında cami çeşmesi ve alışılagelmedik bir biçimde camiden ayrı olarak inşa edilmiş minaresi bulunur. Çeşmenin kitabesinde verilen bilgilere göre "Hacı Erkân Paşa’nın mahdumu Hakkı Bey" tarafından yaptırılmıştır. Üç kurnalı ve iç içe geçmiş iki sivri kemerin ortasında bulunan çeşmenin alınlığında Hicri 1331 Miladi 1913 tarihli bir onarım yazıtı vardır. Ancak çeşmenin çok daha eski olduğu düşünülmektedir. Çeşmenin sivri kemerli nişi içinde bir oluk ile musluk bulunmaktadır. Eski resimlerinde, çeşme ve yazıtı dış kemerin ortasında ve çevresi boş olarak görülmektedir. Bundan, çevre dolgusunun yenileme esnasında yapıldığı anlaşılmaktadır. Aslına uygun olarak restore edilen çeşmenin, hem gövdesi hem de kemerleri kesme taş ile üç sıra örgülüdür. Çeşmenin üzerine dört ayak ve bunları birbirine bağlayan kemerlerin üzerinde mescidin minaresi yükselir.
Minare, çok ilginç bir tarzda camiden tamamen ayrı inşa edilmiştir. Cami dışında giriş kapısının tam karşısındaki köşede bulunan çeşmenin üzerinde bulunmaktadır. Kaide olarak Veled-i Yaniç çeşmesinin som duvarı üzerine dört yığma ayakla oturtulmuş ve yuvarlak kemerlerle birbirine bağlanmıştır. Dört yüzü açık olan minare görevi yapan bir tür kare bölmeli gölgeliktir. Üstü iki sıra kirpi saçakla kapatılmış ve ters kiremitle örtülmüştür. Beş basamakla çıkılan bir kule biçimindedir. Caminin alışılmamış başkalıklarından biri ve en zarifi de budur. Altında bulunan çeşmenin hemen yanından üst kısımdaki minare bölümüne çıkılan girişi vardır. Eski tuğla ile işlenmiş olan bu yapı bir çan kulesini andırmaktadır. Bu özelliği açısından Osmanlı mimarisinin en ilginç minarelerinden biridir. Minare’nin böyle oluşu, caminin eski bir kilise ve minarenin eski bir çan kulesi olduğu yönünde iddialara sebep olmuşsa da, bu durumu destekleyecek herhangi bir delil bulunmamaktadır. Aksine cami doğru olarak kıbleye yönlendirilmiş ve yapı tekniği gibi kemer ve tonoz çizimi de 15. Yüzyıl Türk formlarına uygun inşa edilmiştir. Her ne kadar minare küçük bir çan kulesi gibi duruyorsa da buralarda eski bir kilise veya manastır bulunduğu sanılmamaktadır.
Galeri

Vakfiye
Veled-i Yaniç Camii penceresi
Cami kitabesi
Veled-i Yaniç Camii çeşme ve minaresi
Aydın, Karadeniz Ereğli

| Aydın |
| --- | --- |
Köy

Köyün genel görünümü (Ocak 2007)
 Zonguldak'ın Türkiye'deki konumu
AydınAydın'ın Zonguldak'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Zonguldak
İlçe: Karadeniz Ereğli
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 508 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 331
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0372
İl plaka kodu: 67
Posta kodu: 67302
Aydın, Zonguldak ilinin Karadeniz Ereğli ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Zonguldak il merkezine 95 km, Karadeniz Ereğli ilçe merkezine 45 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 331
2020: 332
2019: 350
2018: 374
2017: 355
2016: 367
2015: 376
2014: 376
2013: 408
2012: 427
2011: 425
2010: 431
2009: 466
2008: 485
2007: 452
2000: 714
1990: 936
1985: 948
Pierre Nicolaÿ

Pierre Nicolaÿ (8 Şubat 1918, Angoulême - 24 Kasım 2005), Fransız hukukçu, eski Danıştay Başkan yardımcısı.
Hukuk ve edebiyat alanında lisans yapmıştır. Ekonomi politik ve kamu hukuku alanında yükseköğrenim diploması vardır. Sonradan Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü'ne dönüşen Hür Siyasal Bilgiler Okulu'nu bitirmiştir.
1942'de Danıştay'a girmiştir. Tetkik Hakimlik ve Davalar Dairesi nezdinde hükûmet komiserliği yapmıştır. 1947'de Gaziler Bakanı François Mitterrand'ın yetkili danışmanı olmuş daha sonra Mitterrand'ın bütün bakanlıklarında görev almış ve kabine direktörlüğüne kadar yükselmiştir. Ayrıca 1951'de Bayındırlıktan sorumlu Devlet Sekreteri Roger Duchet'nin teknik danışmanlığını da yapmıştır.
1961'den itibaren Ulusal Yollar ve Köprüler Okulu'nda hocalık yapmıştır. 1964'te Danıştay üyesi olmuş, 1967-1974 yılları arasında Danıştay Davalar Dairesi 2. altdaire başkanlığı görevinde bulunmuştur.
1979 yılında Ulusal Mimarlar Disiplin Odası Başkanı olmuş, 1981 Haziranında Havas Ajansı Yönetim Kurulu Başkanı-Genel Müdür olarak atanmıştır.
3 Ağustos 1982 tarihinde Danıştay Başkan yardımcısı olmuştur. Bu dönemde idari yargılama reformunun hazırlanmasını sağlamış ve bu çalışma 31 Aralık 1987 tarihli kanun ile tamamlanmış ve böylelikle İdari İstinaf Mahkemeleri kurulmuştur.
8 Şubat 1987 tarihinde yaş haddinden emekliye ayrılmıştır.
Arpaören

| Arpaören |
| --- | --- |
Köy

 Tokat'ın Türkiye'deki konumu
ArpaörenArpaören'in Tokat'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Tokat
İlçe: Niksar
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 594 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 271
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0356
İl plaka kodu: 60
Posta kodu: 60602
Arpaören, Tokat ilinin Niksar ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1928 kayıtlarında Cek/Ceg olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Tokat il merkezine 67 km, Niksar ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 271
2019: 311
2018: 334
2017: 164
2016: 144
2015: 161
2014: 281
2013: 396
2012: 302
2011: 297
2010: 347
2009: 380
2008: 444
2007: 397
2000: 418
1990: 654
1985: 659
Tao Ho

Tao Ho (Ho Tao (Çince: 何弢; Jyutping: ho4 tou1; pinyin: Hé Tāo; d. 1936 – ö. 29 Mart 2019)  Hong Konglu mimar. Çin'in Şangay kentinde doğmuştur. Harvard Üniversitesi'nde eğitim gören Ho, Bauhaus'da bir süre asistanlık yapmıştır. 1967 yılında Hong Kong Sanat Merkezi'ni tasarlamıştır.
1997 Şubatında İsviçre Davos'da düzenlenen Dünya Ekonomi Forumu'nda doğu ve batı kültürleri arasında köprüler kurduğu söylenerek ödüle layık görüldü. Hong Kong Bayrağı üzerindeki bahunya çiçeğinin de tasarımcısı olan Ho, 2002 yılında felç geçirip iyileşemeyen Ho Tao 29 Mart 2019'da 82 yaşında ölmüştür.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 121941817  ISNI: 0000 0000 7866 8298  LCCN: n99002405  NLI: 987007339060205171  SNAC: w67b6hnf  VIAF: 96189465   WorldCat (LCCN): n99-002405
Ozzy Osbourne

| Ozzy Osbourne |
| --- | --- |
Osbourne, 2010 Tempe, Arizona
Genel bilgiler
Doğum: John Michael Osbourne 3 Aralık 1948 (76 yaşında) Aston, Birmingham, Birleşik Krallık 
Tarzlar: Heavy Metal
Meslekler: Müzisyen, besteci, söz yazarı, yazar
Çalgılar: Vokal
Etkin yıllar: 1968–1992, 1995'ten beri
Müzik şirketi: Epic, CBS, Jet
İlişkili hareketler: Black Sabbath, Kelly Osbourne
Resmî site: https://www.ozzy.com

John Michael "Ozzy" Osbourne (d. 3 Aralık 1948, Birmingham), İngiliz şarkıcı ve söz yazarı.
1970'lerde heavy metal grubu Black Sabbath'ın vokalisti olarak ünlendi. 1979'da Black Sabbath'tan kovulduktan sonra solo kariyerine başladı ve 13 stüdyo albümü yayımladı. İlk 7 albümünün hepsi 2 milyondan fazla satarak ABD'de Multi-Platinum ödülleri kazandı. Osbourne, kovulduğu Black Sabbath grubuyla ilerleyen dönemde çeşitli etkinliklerde bir araya geldi ve 2013'te grupla birlikte "13" albümünü kaydetti. Metal müziğin ortaya çıkışındaki katkıları ve uzun süreli başarısı nedeniyle kendisine “metalin babası” denmektedir.
Kariyerinin ilk dönemi

Babası Jack Osbourne, General Motors firmasında, annesi Lillian Osbourne ise Lucas adlı araba sarf malzemeleri üreten bir firmada işçi olarak çalışıyordu. Altı kardeşi ile beraber büyüyen Osbourne, okul hayatında pek başarılı olamadı; öğretmenleri öğrenim güçlüğü çektiğini düşünüyorlardı. 14 yaşındayken Beatles'ın müziği sayesinde rock müzikle tanışan Osbourne, 15 yaşındayken okulu bıraktı ve de yerel işletmelerde, inşaattan araba fabrikasına kadar değişen pek çok sektörde çalışarak iş hayatına atıldı. İlk müzik grubunu bu yıllarda, Birchfield Road School'da beraber okuduğu arkadaşı Tony Iommi ile beraber kurdu. Grup, psychedelic rock müziğinin baskın akım olduğu yıllarda, blues etkileşimli sert bir rock müzik eksenini korumaya çalışıyordu. Bas gitarist Geezer Butler, gruba yönetmen Mario Bava'nın korku filmi Black Sabbath'ın adını vermeyi düşündüğünü söyleyince gruplarının adı da konmuş oldu.
Black Sabbath

Grubun ilk albümü Black Sabbath, 13 Şubat 1970 yılında piyasaya çıktı ve de Amerikan müzik listelerinde 8. sıraya kadar yükseldi. İlk albümden sadece dört ay sonra stüdyoya dönen grup, War Pigs adlı ikinci albümleri üzerinde çalışmaya başladı; fakat Vietnam Savaşı'nı yeren albümün adı, müzik şirketinin baskısı üzerine Paranoid Park'e çevrildi. Paranoid, 4 milyondan fazla kopya sattı ve gruba ilk Amerika turnesinin kapısını açtı. Ozzy Osburne, bu albümle beraber şarkıcılık ve söz yazarlığı konusunda heavy metalin en etkili isimlerinden birisi haline gelmeye başladı.
İlk albümlerinin liste başarıları, 1971 yılında Master of Reality, 1973 yılında Volume 4, 1973 yılında Sabbath Bloodly Sabbath ve 1976 yılında Sabotage ile devam etti. Fakat grubun başarılı gidişi, 1976 yılında piyasaya sürülen Technical Ecstasy ile beraber durulmaya başladı. Technical Esctasy, Black Sabbath'ın Amerika listelerinde ilk 50'ye giremeyen ilk albümü olmuştu ve albüm sonrasında grupta çözülmeler görülmeye başlandı ve Ozzy Osbourne, 1977 Kasım'ında, grup yeni albümleri için stüdyoya girmeden kısa bir süre önce Black Sabbath'dan ayrıldığını açıkladı. Grubun gidiş hattından memnun olmadığını söyleyen Osbourne, yine de grubun son albümü olan Never Say Die! kadrosunda yer aldı ve de 1979 yılının sonunda, çok fazla uyuşturucu madde kullandığı ve gruba yeni eserler katacak durumda olmadığı gerekçesiyle gruptan kovuldu.
Diskografi > Black Sabbath ile

1970 Black Sabbath
1970 Paranoid
1971 Master of Reality
1972 Vol. 4
1973 Sabbath Bloody Sabbath
1975 Sabotage
1976 Technical Ecstasy
1978 Never Say Die!
2013 13
Diskografi > Solo albümleri

1980 Blizzard of Ozz
1981 Diary of a Madman
1983 Bark at the Moon
1986 The Ultimate Sin
1988 No Rest for the Wicked
1991 No More Tears
1995 Ozzmosis
2001 Down to Earth
2005 Under Cover
2007 Black Rain
2010 Scream
2020 Ordinary Man
2022 Patient Number 9
Diskografi > Konser albümleri

2002 Live at Budokan
1993 Live & Loud
Diskografi > Derleme albümler

1989 Best of Ozz
1990 Ten Commandments
1997 The Ozzman Cometh
2003 The Essential Ozzy Osbourne
Diskografi > EP'ler

Mr. Crowley Live EP (1980)
Ultimate Live Ozzy (1986)
Back to Ozz (1988)
Just Say Ozzy (1990)
iTunes Festival: London 2010 (2010)
1970 yılında grubuyla ozzy osbourne
Bayağı yayın balığı

Kazakistan'da Siri Derya ırmağında yakalanmış yayın balığı
Bayağı yayın balığı (Silurus glanis), Siluridae familyasından Avrupa'nın ikinci büyük tatlı su balığıdır. Yassı ve geniş kafası, geniş ağzı, dudaklarından sarkan iki uzun anteni ve çenesinden sarkan daha kısa dört anteni, kuyruğuna kadar uzanan alt-yüzgeci ve kafasının yakınında bulunan daha küçük bir sırt-yüzgeci vardır. Bayağı yayın balığı çok iyi duyma kabiliyetine sahiptir. Seksen yaşına kadar yaşayabilir.
Bayağı yayın balığının dişisi kilo başına 30.000 yumurta üretir. Erkek balık, yavrular yumurtalardan çıkana kadar yuvayı korur, bu süre, suyun sıcaklığına göre üç ila on gün arasında değişir.
Bayağı yayın balığı büyük, ılık gölleri ve derin, yavaş akan ırmakları tercih eder. Su akıntılarının oluşturduğu mağaralarda ve suya batmış ağaçların yanında barınmayı sever.
Alt dudağın üsttekinden daha öne çıkık durmasından da anlaşılacağı gibi, suyun ortasında ve suyun dibinde beslenir. Suni göllerde de üretilen yayın balığı yenilen bir balıktır. Ama yaşlı balıkların eti tatlı olmadığı için belli bir yaşa kadar yenilmesi gerekir; o zaman tadı dana etini andırır.
Bayağı yayın balıkları kuzey hariç Avrupa'nın her yerinde bulunur. Türkiye'de de büyük ırmaklarda ve baraj göllerinde bulunur. Fırat ve Dicle Irmaklarının dışında kalan akarsu ve göllerde yayılmıştır. 3 metreye varan uzunluğu ve 150 kiloya varan ağırlığı ile, mersin balığından sonra Avrupa'nın ikinci büyük balığıdır. Ama bu büyüklüğe ulaşan yayın balıkları çok nadirdir, son yüz yıl içinde, bu büyüklükte balık yakaladığını söyleyenlerin inandırıcı kanıtları yoktur. En son inandırıcı kanıtlar 19. yüzyıldan kalmadır. Yayın balığı ortalama 1,30 - 1,60 metre boyundadır. Bazen iki metreden daha büyüğünü yakalamak da mümkündür. Yakın zamanda yakalanan en büyük yayın balıkları Po Nehrinde yakalanan 2,78 metre boyunda ve 144 kilo ağırlığında, Almanya'da yakalanan 2,49 metre boyunda ve 89 kilo ağırlığındaki yayınlardır. Fransa, İspanya ve Yunanistan'da da yaklaşık bu büyüklüklerde yayınlar yakalanmıştır.
Bayağı yayın balığı genellikle balıkla beslenir, ama solucan, sülük, böcek ve yengeç de yer. Belli bir büyüklüğe ulaştıktan sonra, kurbağa, fare, sıçan, ördek ve su kıyısında yaşayan kuş türleriyle de beslenir.
Yayın balığı efsaneleri

Balıkçılar, tuttukları balığın büyüklüğünü abartmaları ile meşhurdur, ama eğer anlatılan balık yayın balığı ise onları biraz daha ciddiye almak gerekebilir:
1985 yılında iki Yugoslav balıkçı, Tuna Nehrinde balığa çıkarlar. Oltalarına takılan dev yayın balığı onları tekneleri ile birlikte Tuna nehrinin akıntısına karşı 20 kilometre çeker. Nihayet yorulan balığı bir traktörün yardımıyla karaya çekerler; balık 3,5 metre boyunda ve 300 kilo ağırlığındadır.
Orta Çağdan kalma belgelere göre, yayın balıklarının suya giren küçük çocukları yedikleri olmuştur.
Kanıtlanmış olaylar
2003 Temmuz ayında Almanya'da yaşlı bir kadının köpeği serinlemek için suya girdiğinde, suyun yüzeyinde büyük bir ağız belirir ve köpek bu ağzın içinde kaybolur. Haber Almanya'da bütün gazetelerde ve televizyonlarda yer alır. Alman medyası bu yayın balığına Yakob adını verir.
Rusyada görev yapmış birinin aktardığına göre bu zamama yakalanan en büyük yayın balığı bir rus köylüsü tarafından ağ ile yakalanmış ve traktör yardımı ile karaya çıkarılabilmiştir. boyu 5.19 mt ağırlığı 321 kg dir.
Ayasofya (İznik)

| --- | --- |
Ἁγία Σοφία  (Yunanca) Ayasofya  (Türkçe)
İznik Ayasofya'sının 2012'deki restorasyondan sonraki görünümü.

Genel bilgiler
Tür:  Kilise  Cami (1331)  Müze (1935)  Cami (2011) 
Şehir: İznik
Ülke:  Türkiye
Koordinatlar: 40°25′45″K 29°43′13″D﻿ / ﻿40.42917°K 29.72028°D﻿ / 40.42917; 29.72028
Adını aldığı: Kutsal Bilgelik, Teslis'in ikinci şahsına yani İsa Mesih'e atıftır
Başlama: 325 (1699 yıl önce) (325)
Yenileme: 1065 (959 yıl önce) (1065)
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Roma tuğlası
Resmî site
Website
İznik Ayasofya Camii, restore edilmiş görüntüsü. 1935'te restorasyon sonrası müze olarak kullanılan yapı, 2011'de camiye dönüştürülmüştür.
İznik Ayasofya Camii veya İznik Ayasofya Orhan Camii veya eskiden Azize Sofya Kilisesi (Yunanca: Ἁγία Σοφία Hagía Sophía), İznik'in tam ortasında, surlarla çevrili kentin dört kapısından gelen yolların kesiştiği yerde inşa edilmiş olan yapıdır.
Hristiyanlıkla ilgili önemli kararların alındığı Yedinci Konsil'in 787 yılında bu kilisede toplanmış olabileceği düşünülür. Yapı, 1331'de İznik'in Osmanlı Beyi Orhan Gazi tarafından fethinden sonra camiye dönüştürüldü. Kanuni Sultan Süleyman döneminde, Mimar Sinan tarafından ekler yapıldı. 200 yıl kadar terk edilip harap olan yapı, 1935 yılından itibaren müze olarak hizmet vermiş; 2011'de camiye dönüştürülmüştür.
Tarihçe

Burada ilk olarak Romalılar tarafından bir gymnasium inşa edilmişti. Bizans Dönemi'nde bu yapının üzerine  üç nefli bir bazilika inşa edildi.
11 Ekim 787 günü, üç yüz elli piskoposla çok sayıda keşişin Patrik Trasios yönetiminde toplandığı Yedinci Konsül toplantısının bu bazilikada gerçekleştiği düşünülür. Toplantının gündemi, kiliselerde ikona sorununun çözümü idi. Bu konsülde alınan kararla ikonaların kiliselerde serbest bir şekilde yer almasına izin verildi.
Yapı, 1065 depreminde yıkıldı ve yeniden inşa edildi. 1331'de  İznik şehri Orhan Gazi tarafından fethedildiğinde restore edilerek camiye dönüştürüldü
Tarihçe > Birinci dönem yapısı

Olasılıkla 4.-5. yüzyıllar arasında, Roma dönemine ait bir gymnasiumun taş temellerine oturulmuş tuğla duvarlı bir bazilikadır. Kuzey ve güneyinde, taş temeller üzerinde görülen tuğla duvarlar bu dönemden kalmadır. 727-787 yılları arasında nef ayrımında kullanılan sütunlar yerine payeler konulmuş ve batı cephesi yeniden inşa edilmiştir.