stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mümtaz Tahincioğlu

Başlığın diğer anlamları için Tahincioğlu sayfasına bakınız.
Mümtaz Tahincioğlu (d. 1952 Mardin, Türkiye) iş insanı, eski otomobil yarışçısı ve spor yöneticisidir. 1997 yılından itibaren beri Türkiye Otomobil Sporları Federasyonu (TOSFED) Başkanlığı yapan Mümtaz Tahincioğlu, FIA konsey üyesi ve Galatasaray Spor Kulübü'nün genel sekreteridir.
Liseyi bitirdikten sonra 1968 yılında İngiltere'ye gitti ve burada Londra Üniversitesi'nde ekonomi okudu. Bu dönemde "Formula 4" kursuna katıldı ve otomobil yarışlarıyla ilgilenmeye başladı. 1989'dan itibaren Türkiye'ye dönerek karting yarışlarının gelişmesi için çalıştı. İstanbul'un ikinci Otomobil Spor Kulübü'nü kurdu. 1989-92 yılları arasında 3 kez Türkiye Karting Şampiyonu oldu. Dünya Karting Şampiyonası'nda Türkiye'yi ilk kez temsil etti.
2001 yılından itibaren Türkiye adına F1 yarışlarında Sportif Komiser olarak atandı. Tahincioğlu aynı zamanda Avrupa Ralli Şampiyonası Organizatörler Komitesi Başkan Yardımcılığı da yapmaktadır. FIA yönetimine yakınlığı ile Türkiye'ye İstanbul Park pistinin yapılması ve Formula 1 ile Dünya Ralli Şampiyonası'nın getirilmesinde önemli rolü oldu.
Mümtaz Tahincioğlu, aynı zamanda ailesine ait olan Türkiye'nin önde gelen şeker ağırlıklı gıda firması "Kent Gıda" başta olmak üzere pek çok firmanın yönetim kurulunda bulunmaktadır.
Oğlu Jason, eşi Ann ve kızı Raina Tahincioğlu da otomobil yarışlarına katılmaktadır. Jason Tahincioğlu 2006 ve 2007'de GP2 takımlarından FMS International adına yarışmıştır.
Aynı zamanda Galatasaray Kulübü üyesidir
Sebastiano Venier

| Sebastiano Venier |
| --- | --- |
Sebastiano Venier portresi  Ressam:Tintoretto

Venedik Cumhuriyeti Doçesi (86.)  Doge di Venezia
Hüküm süresi: 11 Haziran 1577 – 3 Mart 1578 8 ay 20 gün
Önce gelen: I. Alvise Mocenigo
Sonra gelen: Nicolò da Ponte

Doğum: 1496 Venedik
Ölüm: 3 Mart 1578 (yaş: 81) Venedik
Defin: Santi Giovanni e Paolo Kilisesi (diğger ismiyle San Zanipolo Bazilikasi), Venedik
Eş(ler)i: Cecilia Contarini
Çocuk(lar)ı: 2 erkek çocuk
Babası: Mosè Venier
Annesi: Elena Donà
Sebastiano Venier arması ve imzası
Sebastiano Venier (d. 1496, Venedik - ö. 3 Mart 1578, Venedik). 11 Haziran 1577 – 3 Mart 1578 döneminde Venedik Cumhuriyeti "Doçe" unvanı ile devlet başkanlığı yapan 86'ncı dükadır. Doçe I. Alvise Mocenigo'nun ölümünden sonra yapılan seçimden sonra 11 Haziran 1577'de tahta çıktı. 1 yıl 10 ay 1 gün süren Venedik Cumhuriyeti "Doçe"'lik saltanatından sonra 3 Mart 1578'de 88 yaşında Venedik'te öldü.
Hayatı > Doçe olmadan önce

Sebastiano Venier 1496'da Venedik'te Mosè Venier ile Elena Dönà'nın oğlu olarak doğdu. Mose Venier'in asılları ve yakınları Venedikliler Mora Yarımadası kıyılarını ellerine geçirdikten sonra bu yarımadanın güney ucunda bulunan Çuha Adası (İt: Cerrigo) valileri idiler.
Sebastino Venier gayet sıhhatli ve dinç bir çocukluk ve gençlik geçirdi. Gayet yetenekli, zeki ve iyi düşünür olduğu ve bunun için bir harika deha olduğu bildirilmektedir. Fakat gayet sert, haşin ve aptallıklardan hiç hoşlanmayıp hemen kızıp kızgısını hemen açıkça gösteren bir tabiatı vardı.
İyi bir eğitim gördü. Akademik olarak doktora yapmamakla beraber gayet iyi hukuk bilgisi olduğu bildirilir. Gayet belagatlı olarak  düşünceli ve iyi konuşma yapmayı bilmekteydi. Bunun için nispeten genç yaşında hukukçu avukat olarak çalışmaya başladı. Belagatı ve bilgisi ile Venedik hukukçuları arasında iyice tanındı.
Hukuk kariyerinin başlamasından dört yıl sonra Venedik Cumhuriyeti devlet yönetimi kariyerine geçti. Venedik kolonisi olan Girit adasında Hanya şehri valisi olarak atandı ve bu görevde 4 yıl kalıp 11 Ocak 1551'de bu görevden ayrıldı. 1561'de Brescia şehrini "Capitano" adı ile anılan valiliğine atandı. 1564'te Friuli bölgesinde Vendeik Cumhuriyeti devlet sınırları idarecisi oldu. 1566-1568 döneminde Verona şehri genel valisi (podesta) görevini üzerine aldı. Eylül 1562'de Venedik Cumhuriyeti'nin büyük bir şeref kurumu olan "Büyük Savio Koleji (Collegio dei Savi) (tam tercümesi ile "Akiller Koleji)" üyeliğine seçildi. Sonra Venedik Cumhuriyeti kaleler genel müfettişliği görevine atandı. 1570de Venedik Cumhuriyeti'nde doçeden sonra ikinci gelen devlet hizmeti olan "San Marko Proküratörü (Başsavcı)" görevine getirildi. Mart 1570'te Venedik kolonisi olan Korfu adası genel valisi olarak atandı.
20 Mart 1570'te Osmanlı elçisinin Venedik'te o zamanki Venedik Doçe Pietro Loredan'a sunduğu Kıbrıs adasının Venedikliler tarafından Osmanlı Devleti'ne teslim edilmesi isteğini ihtiva eden ültimatomu Doçe'nin reddetmesi ile fiilen Osmanlı-Venedik Savaşı (1570-1573) başlamıştı. 17 Haziran 1570'te Sebastino Venier resmen Venedik Cumhuriyeti Kıbrıs Genel Valisi olarak atandı. Fakat 350-400 parça gemiden oluşan büyük bir Osmanlı donanması ve taşıdığı 60-100 bin askerlik çıkartma kara birlikleri ile 27 Haziran 1570'te İstanbul'dan ayrılmış ve 3 Temmuz'da Larnaka yakınlarında karaya çıkarak başkent Lefkoşa (Nicosia)'ya doğru yürüyüşe geçmişti. Bunun üzerine Sebastino Venier Kıbrıs'a gitmeden 13 Aralık 1570'te (o zamana kadar bu özel unvanı taşımadan donanmaya komuta eden "Girolamo Zane" yerine) Venedik donanmasının başkomutanı olarak "Capitano General da Mar" unvanı ile tayin edildi. Bu görevle Kıbrıs'a gidemeyince Draç kalesini kuşatmaya aldı. Aynı zamanda  Venedik donanmasını Osmanlılarla bir deniz muharebesi yapmak üzere yeni gemiler ve Venedikli halktan hür olan tayfalarla takviye etmeye çaba gösterdi.
Hayatı > İnebahtı Deniz Muharebesi'ndeki rolü

Ana madde: İnebahtı Deniz Muharebesi
25 Mayıs 1571de Venedik Cumhuriyeti, Papa V. Pius'un büyük gayretleri ile Papalık Devleti, İspanya Krallığı ve buna bağlı Napoli Krallığı ve Sicilya Krallığı; Ceneviz Cumhuriyeti; Malta Şövalyeleri; Toskana Büyük Dükalığı; Savoya Dükalığı ve Urbino Dükalığı katılması ile kurulan Hristiyan denizci devletler koalisyonu olan Kutsal İttifak anlaşmasını imzaladı. Bu devletlerin gemilerinden oluşan büyük bir Kutsal İttifak  Haçlılar donanması kuruldu ve bu donanmanın komutanlığına (Kutsal Roma-Germen İmparatoru olan V.Karl (Şarlkent)'un gayrimeşru oğlu ve İspanya Kralı II. Filip'in baba bir yarım kardeşi olan)  Don Juan Avusturyalı getirildi.
Bu Haçlılar donanması Mesina, Sicilya'da toplandıktan sonra Ekim 1571 başında batı Yunanistan kıyılarına yöneldi . 7 Ekim 1571'de Osmanlı donanması ile  Korint Kıstağı'nda, İnebahtı yakınlarında İnebahtı Deniz Muharebesi'ne girişti. Bu Haçlılar donanması 206 kadırga ve (Venedikli deniz mühendislerinin yeni tasarımlayıp yaptıkları büyük boylu, yüksek bordalı ve büyük sayıda top taşıyabilen) 6 galeas veya mavnadan oluşmaktaydı  ve bunlardan 109 kadırga ve 6 mavna Venedik Cumhuriyeti tarafından sağlanmıştı. Bu Venedik filosuna komutan ve Haçlı donanmasının yardımcı komutanı Sebastiano Venier idi. Venedik filosu komutanı olarak Sebastiano Venier Venedik komutan baştardası ile Haçlı donanması savaş düzeninin merkez cenahında ve Haçlı komutanı Juan Avusturyalı'nın komutan baştardasının solunda yer almakta idi. Bu deniz savaşında Haçlılar donanması Osmanlı donanmasına karşı büyük bir galibiyet kazandı. Fakat Haçlılar bu galibiyetlerini iyi kullanamadılar. Haçlılar donanma  komutanı Don Juan Avusturyalı ile Venedik filosu komutanı olan Sebastiano Venier arasında anlaşmazlık çıktı. Ocak 1572'de Venedik Cumhuriyeti Sebastiano Venier'i Haçlı donanması Venedik filo komutanlığından uzaklaştırıp yerine İacobo Foscarini'yi atadı.
Osmanlı-Venedik Savaşı (1570-1573) 7 Mart 1573'te İstanbul'da imzalanan barış anlaşması ile sona erdikten sonra Sebastiano Venier Venedik'e döndü. Şehrin her tarafında ve her sosyal tabakası tarafından popüler br kahraman muamelesi gördü.
Hayatı > Doçelik dönemi

4 Haziran 1577'de önceki Doçe olan I. Alvise Mocenigo ölünce 41 seçmenden oluşan Venedik Cumhuriyeti "Doçe Seçmenler Konseyi"  yeni doçe seçmek için toplandı. Barış yapıldıktan sonra 1577'de Sebastiano Venier Venedik'e büyük bir savaş galibi havalarında dönmüştü ve 1577'deki Doçe seçimi için en güçlü adaydı. Gerçekten de 11 Haziran 1577'de yapılan Doçe Seçmenler Konseyi oylamasında oyların hepsini alıp hiçbir rakibe oy verilmeden ekseriyetle Venedik Doçesi seçildi ve o gün Venedik Doçesi tahtına geçti.
20 Aralık 1577de Venedik Düklük Sarayı (Palazzo Ducale)'nin büyük bir kısmında gayet büyük br yangın çıktı. Bu yangının yayılmış olduğu sarayın odalarının duvarlarında bulunan eşleri bulunmaz ve kıymet bile biçilemez resim sanatının en güzel örnekleri olan  tablolarından çoğunun yanıp kaybolmasına neden oldu.
Sebastiano Venier 3 Mart 1578'de  yaşında iken öldü. Cenazesi Murano adasında bulunan "Santa Maria degli Angeli Kilisesi"nde defnedildi. 1907'de cenazesi Venedik anaadasındaki "Castello" mahallesinde  bulunan "Santi Giovanni e Paolo Bazilikası"'na nakledildi.
Osmanoğulları ile akrabalığı

Sebastiano Venier'in birinci derecede kuzeni Paros Adası Hükümdarı olan Nicolò Venier idi. Nicolo Venier'un 1507de Zantano adlı bir Rum kadınla evlendiği; bu kadından Andre Venier adlı bir oğlu olduğu ve yetişen oğlunun da Cecelia Venier-Baffo adlı bir kızı olduğu belirtilmekteydi. Çeşillia Venier-Baffo bir deniz setahati yapmakta iken korsanlarlar tarafından yakalanaip esir yapıldığı cariye olmak üzere İstanbul'da esir pazarında satıldığı idia edilmektedir. Bu genç ve güzel kızın esir kızın Osmanlı sarayı tarafındana satınalınıp dini değiştirilip Müslüman cariye olarak Topkapı Sarayı'nda Haremde yetiştirildiği muhtemeldir. Bu çok güzel ve gayet kültürlü cariye kıza Müslüman ismi verilerek Kanuni Sultan Süleyman'a sunulduğu; böylece  Kanuni Sultan Süleyman'ın çok bağlı olduğu Hürrem Sultan'ın sarayda ve devlet idaresine olan şahsi nüfuzunun azaltacağı düşünüldüğü iddia edilmektedir. Bu  Cecilia Venier-Baffo'nun müslüman adının Nurbanu'ya değiştirildiği; Saray'da Kanuni Süleyman dikkatini çektiği ama Kanuni Süleyman genç ve güzel Nurbanu'yu beklenildiği gibi kendine cariye yapmayıp oğlu şehzade Selim'e  cariye olarak verdiği iddia edilmektedir. Nurbanu'nun  şehzade Selim'den Şehzade Murat adlı çocuğu olduğu ; II. Selim adıyla padişah olduktan sonra  Nurbanu Sultanı  başhaseki yaptığı iddia edilmektedir. Sonraki  Osmanlı Padişahları III. Murad'ın ve annesi Nurbanu Sultan soyundan gelmişlerdir.
Dış kaynaklar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Norwich, John Julius (1999) A History of Venice. New York: Vintage Books, ISBN 0-679-72197-5 (İngilizce)
da Mosto, Andrea (1983), Dogi di Venezia nella vita pubblica e privata. Floransa:A. Martello (İtalyanca)
Dumler, Helmut (2001), Venedig und die Dogen. Düsseldorf:Artemis & Winkler  ISBN 978-3538071162  (Almanca)
1571 İnebahtı Deniz Muharebesi'nde galip gelen Hristiyan  "Kutsal Lig" donanması komutanları: Don Juan Avusturyalı, Marcantonio Colonna, Sebastiano Venier
Santi Giovanni e Paolo Bazilikası'nda Sebastiano Venier'in heykeli Heykeltraş:Antonio dal Zappo
Pavel Solomin

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Doğum tarihi:  15 Haziran 1982 (42 yaşında)
Doğum yeri:  Taşkent, SSCB
Boyu:  1,76 m (5 ft 9+1⁄2 in)
Mevkii:  Forvet
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2003–2005 |  Traktor Tashkent |  53 |  (23) |
| 2005 |  Pahtakor Taşkent |  12 |  (6) |
| 2006–2007 |  Traktor Tashkent |  31 |  (21) |
| 2007 |  Saturn Moskova Oblast |  21 |  (8) |
| 2008 |  Navbahor Namangan |  25 |  (7) |
| 2009 |  Lokomotiv Taşkent |  23 |  (2) |
| 2010 |  Sriwijaya |  12 |  (5) |
| 2010–2011 |  Putra Samarinda |  15 |  (2) |
| 2012 |  Mash'al Mubarek |  18 |  (7) |
| 2013 |  Shurtan Guzar |  20 |  (7) |
| 2014 |  Putra Samarinda |  10 |  (2) |
| 2015–2016 |  Obod |  10 |  (12) |
Millî takım kariyeri
| 2006–2008 |   Özbekistan |  15 |  (2) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Pavel Solomin (d. 15 Haziran 1982), forvet pozisyonunda görev yapan Özbek millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2003 yılında Traktor Tashkent kulübünde başladı.
Sidi Khalef Muharebesi

Sidi Khalef Muharebesi Satvali Muharebesi akabinde 5 gün sonra Osmanlı Cezayir Beylerbeyliği birlikleri ile Cezayir'i işgal eden Fransız Birlikleri arasında gerçekleşen ikinci muharebedir. Muharebe Osmanlı Cezayir birliklerinin yenilgisi ve İmparator kalesi de dahil Cezayir şehrinin Fransızların eline geçmesi ve Osmanlı'nın Cezayir Beylerbeyliğini kaybı ile sonuçlanmıştır.
Muharebe

Satvali Muharebesi'nden 5 gün sonra 24 Haziran'da, gün ağarırken, bu muharebeden arta kalan ve toplanabilen Cezayir dayısı Hüseyin bin Hüseyin'e bağlı ve damadı İbrahim Ağa komutasındaki Osmanlı Cezayir Yeniçeri birlikleri başta olmak üzere tüm Cezayir kuvvetleri Satvali platosuna tekrar geldi ve Fransız ileri karakollarının karşısında mevzilendi. Ancak sorun şu ki Fransızlar tüm birliklerini gemiden indirmiş ve bu saldırıyı hesaplamışlardı.İlk silah sesleri duyulur duyulmaz, bu saldırıyı tahmin eden gerekli hazırlıkları yapmış olan Fransız general Bourmont aceleyle ileri birinci tümenin tamamı ve ikinci tümenin birinci tugayını, Cezayir kuvvetlerini geri püskürtmek üzere hemen önlerindeki tüm noktalarda taarruza geçmek üzere görevlendirdi; Monk d'Uzer ve Collomb d'Arcine tugayları kamp muhafazası içinde yedekte kaldılar.Fransızlar: sol kanatta Clouet, merkezde Achard ve Poret de Morvan, sağ kanata Damremont birlilleri ile her bölgede çift sütun piyade hattı oluşturdu ve voltigeur denen Fransız hafif piyade avcı bölükleri tarafından bu hatlar desteklendi, yine tugaylar arasında, topçularda avcı erleri üzerinde hizalandı; her şey bir manevra alanında olduğu gibi acele etmeden, ritim içinde bir plan dahilinde yürütülmüştü.Yeniçeriler haricinde çok fazla deneyimsiz ve düzensiz milisten ve süvariden oluşan Osmanlı Cezayir birlikleri bu düzenli Fransız hat piyade birlikleri ateş gücü karşısında tereddüte düştü; saldırıları boşa çıkarıldı. Osmanlı Cezayir birlikleri herhangi bir yerde toplanıp tutunmaya çalıştığında, etkili top atışları onları tekrar geri çekilmeye zorluyordu.
Cezayir birlikleri saatler içinde platonun hemen diğer ucundaki Sidi Khalef köyüne çekilerek yüksekte sarp arazide bulunma avantajından yararlarak bir savunma hattı oluşturmaya çalışsa da Fransızlar kayıplarına karşın düzenli piyade topçu saldırısı ve süngü hücümları ile buraları da ele geçirdi ve Cezayir beylerbeyliği ordusunu tekrar dağıttı. O gün Fransız kayıpları çok azdı ama Fransız başkomutanının dört oğlundan biri olan teğmen Amédée de Bourmont ölenler arasındaydı.
Sonrası

Muharebe akabinde çatışmalar devam etti ve Fransızlar çatışa çatışa ilerleyerek, 4 Temmuz'da Cezayir şehrinin hemen yaķinındaki Fort de l'Empereur'ü (İmparator kalesini) ele geçirdikten sonra, Cezayir şehri 5 Temmuz'da teslim olarak düştü ve bu olay Fransız Cezayiri'nin kurulmasına yol açtı, Osmanlı İmparatorluğu Cezayir'i kaybetmiş oldu. Bununla birlikte Fransızlar Cezayir beylerbeyliğinin 3 beyliğinin 3 valisine de (beyine de) teslim olmalarını talep eden mektuplar gönderdi. Sadece Batı (Oran) Beyliği teslim oldu. Buna karşın Konstantin Beyliği'nden Ahmed Bey bin Muhammed Şerif ve Titteri Beyliği'nden Mustafa Boumezrag Bey bu Fransız çağrısını reddetti ve direnişe devam etti, anlaşmayı tanımadılar ve Dayılık'ı yeniden kurmak ve Fransız işgali altındaki bölgeleri kurtarmak için cihat ilan ettiler. Osmanlı İmparatorluğu'nun vasalı gibi hareket etmeye çalıştılar. Batı (Oran) Beyliği'ndeki çoğu yetkili ise Beyin hükmünü dinlemeyip Fransız işgaline boyun eğmedi ve teslimiyet sadece Oran Beyi ve sözde çevresi ile sınırlı kaldı. Bununla birlkte 1857'ye kadar Fransızlar Oran'ın yanı sıra Titeri ve Konstantin beyliklerini de ele geçirip, kendilerine isyanla Abdülkadir el-Cezairî'nin ihdas ettiği Abdülkadir Emirliği'ni de ele geçirip, Cezayir üzerindeki Osmanlı İmparatorluğu'nun son hakimiyet kalıntılarını da ortadan kaldırmışlardır. Ancak sınırlı da olsa iç kesimlerde 1903'e kadar direniş yine de devam etmiştir.
Ayanna

| Ayanna Αγία Άννα  (Yunanca) Ayanna  (Türkçe) |
| --- | --- |
Köy
 Ayanna'nın Larnaka kazası içerisindeki konumu
Ayanna
Koordinatlar: 34°56′34.52305″K 33°28′50.71634″D﻿ / ﻿34.9429230694°K 33.4807545389°D﻿ / 34.9429230694; 33.4807545389
Ülke:  Kıbrıs Cumhuriyeti
Kaza: Larnaka
Rakım: 135 m
Nüfus (2011)
 • Toplam: 339
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Posta Kodu: 7641
Coğrafi Kodu: 4211
Ayanna (Yunanca: Αγία Άννα, romanize: Aya Anna), Kıbrıs'ın Larnaka Kazası'nda bulunan bir köydür. Konum olarak Vuda'dan 6 km kuzeybatıda ve Larnaka'dan 14 km kuzeybatıdadır. 2011 sayımına göre nüfusu 339'dur.
Tarihi olarak nüfusu karma olan köye Türklerce Taksim politikası kapsamında 1958'de "Akhisar" adı verilmiştir. Köyün Türkleri 1964'te köyden ayrılarak Köfünye'ye ve Vuda'ya sığınmıştır. Sonraki yıllarda köye bazı Türkler dönmüş olsalar da 1974'ten sonra köyün bütün Türk nüfusu kuzeye göç etmiştir. Günümüzde köyde köyün esas Rum nüfusunun yanında kuzeyden göçmen gelen Rumlar yaşamaktadır.
Aureliopolis (Lidya)

Aureliopolis (Lidya) (Grekçe: Αυρηλιούπολις Λυδίας), Roma eyaleti Lidya'da, daha önce Tmolus veya Grekçe: Τμῶλος (Tmolos) olarak adlandırılan bir şehirdir. Bu adların her biri altında sikke bastırmıştır ve bir sikke her iki adı birden birleştirmektedir. Synecdemus'ta Auliou Kome olarak görünür. "Aureliopolis" adı, İmparator Marcus Aurelius onuruna verilmiştir.
Günümüzde, Manisa ilinin Ahmetli ilçesine bağlı Gökkaya köyü yakınlarında bulunmaktadır.
Tarihi

Antik Lidya'da Tmolus Dağı'nda (Bozdağlar) bulunan bir yerleşimdi ve MS 17'deki On İki Şehir Depremi olarak da bilinen Lidya depremi sırasında yıkıldı. Τμωλείτων [Tmoleíton] yazıtlı bazı sikkeler günümüze kadar ulaşmıştır, ancak kendi adına basılan sikkelerin gerçek basımı, daha önemli komşu şehir Sardis'te yapılmış olabilir.
Piskopos

Aureliopolis erken dönem bir piskoposluk yeriydi ve antik piskoposlarından beşinin adı birçok belgede görülmektedir.
Antiochus 325 yılında Birinci İznik Konsili'ne katıldı
John, 321 yılında Efes Konsili'ne aktif olarak katıldı
Eutropius, yaklaşık 460 yılında Konstantinopolis Patriği I. Gennadius'un sinodal kararnamesini imzaladı.
Theodotus 692'deki Trullan Konsili'nde bulundu.
Nicolaus 787'deki İkinci İznik Konsili'nde yer aldı.
Artık yerleşimsel bir piskoposluk olmayan Lidya'daki Aureliopolis, bugün Katolik Kilisesi tarafından unvanlı bir piskoposluk olarak listelenmiştir. Unvanlı piskoposlar şunlardır:
Mateusz Lipski (24 Kasım 1823 - 28 Şubat 1831), Minsk Piskoposu)
Franz Anton Gindl (30 Eylül 1831 Atandı - 2 Temmuz 1832), Brno Piskoposu
Antonín Arnošt Schaaffgotsche (11 Temmuz 1839 - 27 Ocak 1842) Brno Piskoposu )
John Francis (William) Whelan, (7 Haziran 1842 - 13 Aralık 1876)
Jean-Pierre-Ignace Galfione, (31 Ağu 1880 Atandı - 19 Ara 1881)
Joseph Colgan (19 Mayıs 1882 - 25 Kasım 1886), Madras Başpiskoposu )
Edward Likowski (17 Mart 1887 - 13 Ağustos 1914, Gniezno ve Poznań Başpiskoposu )
Hubert-Olivier Chalifoux (30 Eylül 1914 Atandı - 17 Mart 1922)
João de Oliveira Matos Ferreira (11 Aralık 1922 - 29 Ağustos 1962)
Salvatore Asta (13 Ekim 1962 Atandı - 30 Aralık 2004)
Saminu Abdullahi

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Saminu Kwari Abdullahi
Doğum tarihi:  3 Ocak 2001 (24 yaşında)
Doğum yeri:  Jos, Nijerya
Boyu:  1,81 m (5 ft 11+1⁄2 in)
Mevkii:  Orta Saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  FC Juárez
Numarası:  14
Altyapı kariyeri
:  Gee-Lec Academy
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2019-2022 |  FK Spartaks Jūrmala |  47 |  (2) |
| 2021-2022 |  → FC Veles Moscow (kiralık) |  23 |  (1) |
| 2023 |  FC Veles Moscow |  14 |  (0) |
| 2023 |  FC Dynamo Makhachkala |  19 |  (2) |
| 2024-2025 |  FC Khimki |  16 |  (0) |
| 2025- |  FC Juárez |  7 |  (0) |
| Toplam |   |  126 |  (5) |
| Toplam |   |  0 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 6 Şubat 2025 (2025-02-06) 
Saminu Abdullahi (d. 3 Ocak 2001), Nijeryalı profesyonel futbolcu. Orta Saha mevkiinde görev almaktadır. Liga MX ekiplerinden FC Juárez'da forma giymektedir.
Paolo Lucio Anafesto

| Paolo Lucio Anafesto |
| --- | --- |

Venedik doçesi
Hüküm süresi: 697-717
Önce gelen: Makam Oluşturuldu
Sonra gelen: Marcello Tegalliano

Doğum: Oderzo
Ölüm: 717
Defin: Eraclea
Dini: Katolik
Meslek: Venedik bölgesi yuksek idarecisi
Doge Paolo Lucio Anafesto armasi
Paolo Lucio Anafesto  (Latince : Anafestus Paulucius) (d. ?,Oderzo- ö. 717). Geleneksel iddialara göre 697-717 döneminde Venedik Cumhuriyeti "Doçe" unvanı ile devlet başkanı seçilen ve Venedik Dukası unvanını ilk taşıyan kişidir.
Modern Oderzo komünü ve  Anafesto

Modern İtalya'nın Treviso ilinde bulunan Oderzo komünü ve kenti geleneksel olarak ilk Venedik Doçesi olarak bilinen Paolo Lucio Anafesto'nun bu kentte doğduğunu iddia etmekte ve bu kişiyi Oderzo komününün önemli bir mensubu olarak ilan etmektedir. Bu iddiaya dayanarak Oderzo Komünü Belediye Sarayı'nda belediye meclis toplantı salonu duvarı için 1930 yılında ressam Ettore Erler tarafından büyük bir duvar tablosu hazırlanmıştır. Bu tablo (Latince ismi ile) Anafestus Paulucius'nun, Bizans'a dahil bir yerel bölgenin başkenti olarak görev yapan Ereclea kentinde Venedik Cumhuriyeti'nin ilk "doçe"si seçilmesini göstermektedir. Ayrıca Oderzo kentinin en önemli sokaklarından birine bu biraz mitik kişinin adı verilmiştir,
Dış kaynaklar

Norwich, John Julius, (1982) A History of Venice. Londra: Penguin Books, ISBN 014101383, (İngilizce)
Ravegnani, Giorgio (2006) Bisanzio e Venezia. Bologna: il Mulino, (İtalyanca)
Zorzi, Alvize, (1989) Histoire de Venise - La République du Lion. Paris:Perrin  (Fransızca)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

Resmî unvanlar

| Önce gelen: - |    Venedik doçesi 697-717 | Sonra gelen: Marcello Tegalliano |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 132326795  VIAF: 18381811
1927'de Türkiye

Türkiye'de 1927 yılındaki olayların listesini içerir.
Parlamento

Türkiye 2. Parlamentosu (1 Eylül'e kadar)
Türkiye 3. Parlamentosu (1 Eylül'den itibaren)
Görevliler

Cumhurbaşkanı - Kemal Atatürk
Başbakan – İsmet İnönü
İktidar partisi

İktidar partisi – Cumhuriyet Halk Partisi (CHP)
Kabine

Türkiye'nin 4. hükümeti (1 Kasım'a kadar)
Türkiye'nin 5. hükümeti (1 Kasım'dan itibaren)
Olaylar

18 Ocak - Amerika Birleşik Devletleri senatosu Lozan Antlaşması'nı reddetti
1 Şubat – Genel seçimler gerçekleşti
7 Mart - İstiklal Mahkemeleri kapatıldı.
25 Haziran -  Meclis, 1164 sayılı Umumi Müfettişlik kurulmasıns dair kanunu kabul etti.
1 Temmuz - Cumhurbaşkanı Kemal Atatürk İstanbul'u ziyaret etti. Bu, 1917'den sonraki ilk ziyarettir. (Atatürk, Ankara'yı yeni başkent yapmak için ziyaretini bilerek ertelemiştir.)
27 Ağustos - Bir grup çete kaos yaratmak için Samos (Yunanistan) üzerinden Türkiye'ye girdi, ancak tutuklandılar.
7 Eylül – Uluslararası mahkeme, Bozkurt-Lotus davasında Türkiye'nin bakış açısını destekledi (bkz . Türkiye'de 1926). Türk avukat Mahmut Esat daha sonra Bozkurt soyadını aldı
15 Ekim - Kemal Atatürk, Nutuk adlı altı günlük bir konuşmada, Türk Kurtuluş Savaşı'ndaki olayları özetledi.
19 Ekim - Kemal Atatürk'ün vasiyeti.
28 Ekim – Nüfus Sayımı yapıldı (nüfus 13,648,270)
30 Ekim - Ünlü Yavuz zırhlısının bakımına başlandı.
3 Kasım - Meclis'in yeni dönemi ve İsmet İnönü'nün yeni hükümeti
24 Kasım - Zafer Anıtı, Ankara'da Türk Kurtuluş Savaşı ile ilgili bir anıttır.
26 Aralık - Sevinç gemisi battı.
Türkiye'nin ilk çikolata fabrikası İstanbul Feriköy'de açıldı.
Doğumlar > Ocak

1 Ocak – Ahmet Kostarika, oyuncu (ö. 1994)
21 Ocak – Ferruh Bozbeyli, siyasetçi (ö. 2019)
28 Ocak – Eşref Kolçak, oyuncu (ö. 2019)
Doğumlar > Şubat

5 Şubat - İsmail Hakkı Şen, oyuncu (ö. 2005)
Doğumlar > Mart

27 Mart - Coşkun Kırca, akademisyen, politikacı (ö. 2005)
Doğumlar > Nisan

3 Nisan – Fethi Naci, yazar ve eleştirmen (ö. 2008)
Doğumlar > Mayıs

9 Mayıs – Sinan Erdem, voleybolcu, antrenör ve spor yöneticisi (ö. 2003)
16 Mayıs – Doğan Koloğlu, futbolcu, teknik direktör ve spor yazarı (ö. 2013)
Doğumlar > Haziran

22 Haziran – Çetin Altan, gazeteci (ö. 2015)
Doğumlar > Temmuz

24 Temmuz – Gülriz Sururi, tiyatro oyuncusu ve yazar (ö. 2018)
Doğumlar > Ağustos

10 Ağustos – Nejat Uygur, tiyatro oyuncusu (ö. 2013)