Cemal Abdünnâsır

| Cemal Abdünnâsır جمال عبد الناصر |
| --- | --- |

1969'da Abdünnâsır
Birleşik Arap Cumhuriyeti cumhurbaşkanı
Görev süresi 22 Şubat 1958 - 28 Eylül 1970
Yerine geldiği: Makam oluşturuldu
Yerine gelen: Enver Sedat (Mısır devlet başkanı)
2. Mısır devlet başkanı
Görev süresi 23 Haziran 1956 - 28 Eylül 1970
Yerine geldiği: Muhammed Necib
Yerine gelen: Enver Sedat
13. Suriye Devlet Başkanı
Görev süresi 22 Şubat 1958 - 28 Eylül 1970
Yerine geldiği: Şükri el-Kuvvetli
Yerine gelen: Nazım el-Kudsi
Mısır başbakanı
Görev süresi 19 Haziran 1967 - 28 Eylül 1970
Yerine geldiği: Muhammed Sıtkı Süleyman
Yerine gelen: Mahmud Fevzi
Görev süresi 18 Nisan 1954 - 29 Eylül 1962
Yerine geldiği: Muhammed Necib
Yerine gelen: Ali Sabri
Görev süresi 25 Şubat 1954 - 8 Mart 1954
Yerine geldiği: Muhammed Necib
Yerine gelen: Muhammed Necib
Bağlantısızlar Hareketi genel sekreteri
Görev süresi 5 Ekim 1964 - 8 Eylül 1970
Yerine geldiği: Josip Broz Tito
Yerine gelen: Kenneth Kaunda
2. Afrika Birliği Örgütü başkanı
Görev süresi 17 Temmuz 1964 - 21 Ekim 1965
Yerine geldiği: Haile Selassie
Yerine gelen: Kwame Nkrumah
Kişisel bilgiler
Doğum: 15 Ocak 1918(1918-01-15) İskenderiye, Mısır
Ölüm: 28 Eylül 1970 (52 yaşında) Kahire, Mısır
Partisi: Arap Sosyalist Birliği
Evlilik(ler): Tahiye Kâzım (e. 1944-1970)
Mesleği: Asker, siyasetçi
Dini: Sünni İslam
İmzası: 
Askerî hizmeti
Bağlılığı:  Mısır
Branşı: Mısır Kara Kuvvetleri
Hizmet yılları: 1938–1952
Rütbesi:  Albay
Çatışma/savaşları: 1948 Arap-İsrail Savaşı
Cemal Abdünnâsır, Sovyet lider Kruşçev'le birlikte Asvan Barajı'nın temel atma töreninde.
Cemal Abdünnâsır Hüseyin (d. 15 Ocak 1918 - ö. 28 Eylül 1970), 1954'ten 1970'teki ölümüne kadar Mısır'ın ikinci cumhurbaşkanı olarak görev yapan Mısırlı bir subay ve politikacıydı. Nâsır, 1952 Mısır Devrimi'ne öncülük etti ve ertesi yıl geniş kapsamlı toprak reformlarını başlattı. 1954'te bir Müslüman Kardeşler üyesinin suikast girişiminin ardından örgüte baskı uyguladı. Kendisine karşı yapılan bir suikast girişimine adı karışan Devlet Başkanı Muhammed Necib'i ev hapsine aldı ve idari görevi üstlendi. Haziran 1956'da resmen başkan seçildi.
Nâsır'ın Mısır ve Arap dünyasındaki popülaritesi, Süveyş Kanalı Şirketi'ni millîleştirmesi ve ardından Mısır'da Üçlü Saldırganlık olarak bilinen Süveyş Krizi'nde kazandığı siyasi zaferden sonra hızla arttı. Liderliği altında pan-Arap birliğine yönelik çağrılar arttı ve 1958'den 1961'e kadar Suriye ile Birleşik Arap Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla doruğa ulaştı. 1962'de Nâsır, Mısır'da bir dizi büyük sosyalist önlem ve modernizasyon reformuna başladı. Pan-Arabizm davasında yaşanan aksaklıklara rağmen, 1963'te Nâsır'ın destekçileri birçok Arap ülkesinde güç kazandı. Ancak Nâsır Kuzey Yemen İç Savaşı'na ve sonunda çok daha büyük Arap Soğuk Savaşı'na karıştı. Siyasi rakiplerinin adaylığının yasaklanmasının ardından Mart 1965'te ikinci başkanlık dönemine başladı. 1967'deki Altı Gün Savaşı'nda Mısır'ın İsrail'e yenilmesinin ardından Nâsır istifa etti, ancak göreve dönmesi yönünde yapılan gösterilerin ardından göreve geri döndü. 1968'e gelindiğinde Nâsır kendisini başbakan olarak atadı, İsrail işgali altındaki Sina Yarımadası'nı geri almak için Yıpratma Savaşı'nı başlattı, orduyu depolitize etme sürecini başlattı ve bir dizi siyasi liberalleşme reformu yayınladı. 1970 Arap Birliği zirvesinin sona ermesinin ardından Nâsır kalp krizi geçirdi ve öldü. Kahire'deki cenazesi beş ila altı milyon kişinin cenazesine katıldı ve Arap dünyasında büyük bir üzüntüye yol açtı.
Nâsır, özellikle sosyal adalet ve Arap birliğine yönelik atılımları, modernleşme politikaları ve anti-emperyalist çabalarıyla Arap dünyasında ikonik bir figür olmaya devam ediyor. Onun başkanlığı ayrıca Mısır'daki kültürel patlamayı ve Asvan Barajı ve Helvan şehri de dahil olmak üzere büyük endüstriyel projelerin başlatılmasını teşvik etti. Nâsır'ı eleştirenler onun otoriterliğini, insan hakları ihlallerini ve onun görev süresini karakterize eden ordunun sivil kurumlar üzerindeki hakimiyetini eleştiriyor, bu da Mısır'da günümüze kadar neredeyse kesintisiz olarak devam eden bir askeri ve diktatörlük yönetimi modeli oluşturuyor.