stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Aile diktatörlüğü
Başarılı güç geçişleri > Avrupa

Roma Cumhuriyeti: Jül Sezar (MÖ 49–44) yerine büyük yeğeni ve evlatlık oğlu Gaius Julius Caesar Octavianus (MÖ 44–27) geçti.
Roma İmparatorluğu: Roma İmparatorluğu'nun ilk hanedanları olan Principatus, bir aile diktatörlüğüne benzer şekilde işledi. Augustus (MÖ 27–14) saltanatı sırasında bir cumhuriyetin görünümünü korudu, ancak Tiberius'u evlat edinerek ve Senato'yu ölümünden sonra yetkilerini Tiberius'a (MS 14–37) devretmeye ikna ederek kendi halefi Tiberius'u atadı. Üç yüz yıl boyunca, sonraki imparatorlar, en ünlüleri olan Julio-Claudian (27 BCE-68 CE) ve Nerva-Antonine (MS 96-192) hanedanları sırasında, haleflerini geleneksel olarak evlat edinerek belirlediler. Ancak baştan beri bu, Augustus'un tahta geçme konusundaki orijinal niyetlerinden ziyade şanssızlık, siyasi entrika, geçerli bir varisin gerekliliği ve Caligula suikastının (MS 37-41) ardından Praetorian muhafızların etkisi gibi faktörlerin bir kombinasyonundan kaynaklanıyordu. Diocletianus'un (284-305) saltanatından itibaren, Dominatus sırasında, imparatorlar açıkça monarşik bir tarzda hüküm sürdüler.
Hollanda Cumhuriyeti: Stadhouderlar, yalnızca Oranj-Nassau Hanedanı'ndan seçildi. Toplamda, bu hanedanın dokuz prensi Cumhuriyet'i 1559'dan 1795'e kadar yönetti. Stadhouderlar, William Aglionby tarafından 1669 tarihli The Present State of the United Provinces of the Low-Counries adlı kitabında diktatör olarak tanımlandı.
Protektora dönemi: Oliver Cromwell (1653-1658) yerine oğlu Richard Cromwell (1658-1659) Lord Protector oldu. Richard Cromwell, 1659 baharında ordu tarafından devrildi ve ertesi yıl Kral II. Charles'ın restorasyonu gerçekleşti.
Başarılı güç geçişleri > Orta ve Güney Amerika

Paraguay: Carlos Antonio López (Başkan, 1840-1862); yerine oğlu Francisco Solano López (1862-1870) geçti.
El Salvador: Carlos Meléndez (Başkan, 1915-1918), yerine kardeşi Jorge Meléndez (1919-1923), yerine kayınbiraderi Alfonso Quiñónez Molina (1918-1919, 1923-1927) geçti
Dominik Cumhuriyeti: Rafael Trujillo'dan sonra (fiilen 1930–1961, erkek kardeşi Héctor 1952–1960 arasında sembolik devlet başkanı olarak görev yaptı), 1961'de birkaç aylığına oğlu Ramfis Trujillo yerine geçti; Ramfis, ülke üzerindeki gücünü tam olarak sağlamlaştıramadı ve devrildi.
Nikaragua: Anastasio Somoza García (Başkan, 1937–1947, fiili 1947–1950, 1950–1956), yerine oğlu Luis Somoza Debayle (1956–1963, fiili 1963–1967), yerine kardeşi Anastasio Somoza Debayle (1967– 1972, fiili 1972–1974, 1974–1979) geçti. Ayrıca bkz. Somoza ailesi.
Haiti: François Duvalier (Başkan ve daha sonra Ömür Boyu Devlet Başkanı, 1957-1971); yerine oğlu Jean-Claude Duvalier (Ömür Boyu Devlet Başkanı, 1971-1986) geçti. Ayrıca bkz. Duvalier hanedanı.
Küba: Fidel Castro (Başbakan, Başkan ve Komünist Parti Birinci Sekreteri, 1959-2011), yerine kardeşi Raúl Castro (2011-2021) geçti.
Arjantin: Juan Perón (Başkan, 1972–1974) yerine eşi Isabel Martínez de Perón (1974–1976) geçti.
Başarılı güç geçişleri > Asya

Azerbaycan: Haydar Aliyev (Başkan, 1993-2003); yerine oğlu İlham Aliyev (2003-günümüz) geçti.
Çin Cumhuriyeti (Tayvan): Çan Kay Şek (1928-1975) yerine oğlu Chiang Ching-kuo geçti (1975-1988).
Kuzey Kore: Kim Il-sung (1948–1994), yerine oğlu Kim Jong-il (1994–2011), yerine oğlu Kim Jong-un (2011–günümüz) geçti. Kim Jong-il, babasına ölümünden sonra Ebedi Başkanlık görevinin verildiği 1997 yılına kadar resmi olarak göreve başlamadı. 2 Haziran 2009'da Kim Jong-il'in en küçük oğlu Kim Jong-un'un Kuzey Kore'nin bir sonraki lideri olacağı bildirildi. Babası ve büyükbabası gibi ona da resmi lakap olarak Büyük Halef ve Parlak Yoldaş lakapları verildi. Kim Jong-il'in 2012'de oğlunu resmi olarak halefi olarak atamasının beklendiği, ancak Kim Jong-il'in 2011'de öldüğü ve buna rağmen Kim Jong-un'un halefi olarak ilan edildiği bildirildi. "Kore İşçi Partisi'nin On Temel İlkesi"nin 2013 baskısı - Madde 10, Madde 2 - Parti ve Devrim'in "ebediyen" "Baekdu (Kim'in) soyu" tarafından taşınması gerektiğini belirtir. Ayrıca bkz. Kim Hanedanlığı.
Irak: Abdüsselam Arif (Cumhurbaşkanı, 1963–1966); yerine kardeşi Abdürrahman Arif (1966–1968) geçti.
Japonya: Şogunluk yönetimi sırasında (1185-1868), Şogun, İmparator tarafından birkaç klandan atandı ve yönetimi boyunca kalıtsal ardıllığı uyguladı.
Suriye: Hafız Esad (1971-2000), yerine oğlu Beşşar Esad (2000-2024) geçti. Beşşar'ın ağabeyi Basil Esad cumhurbaşkanlığı için belirlenmişti, ancak babasının ölümünden altı yıl önce 1994'te öldü. Ayrıca bkz. Esad ailesi.
Türkmenistan: Kurbankulu Berdimuhammedov'un (2007-2022) yerine oğlu Serdar Berdimuhammedov (2022-günümüz) geçti. Serdar daha önce çok sayıda hükûmet görevinde bulunmuştu.
Başarılı güç geçişleri > Afrika

Çad: Cumhurbaşkanı Idriss Déby'nin (1990-2021) görevdeyken öldürülmesinin ardından oğlu Mahamat Deby (2021-günümüz) Askerî Geçiş Konseyini kurarak ülkenin başına geçti.
Ekvator Ginesi: Teodoro Obiang Nguema Mbasogo (1979-günümüz) bir darbeyle amcası Francisco Macías Nguema'yı (Başkan; 1968-1979) devirdi.
Gabon: Omar Bongo (Başkan Vekili, 1966–1967; Başkan, 1967–2009) Haziran 2009'da öldü. Oğlu Ali Bongo Ondimba (2009-2023) Ağustos 2009'da tartışmalı bir seçim kazandıktan sonra onun yerine geçti.
Nijer: Seyni Kountché'nin (Başkan; 1974-1987) ölümünden sonra kuzeni Ali Saibou (1987-1993) yerine geçmiştir.
Togo: Gnassingbé Eyadéma (Başkan, 1967–2005); yerine oğlu Faure Gnassingbé (2005-günümüz) geçti. Uluslararası baskı sebebiyle, Faure 25 Şubat 2005'te istifa etmek zorunda kaldı, ancak Nisan 2005'te devlet başkanlığına seçildi.
Cibuti: Hassan Gouled Aptidon (Başkan, 1977–1999); yerine yeğeni İsmail Omar Gulle (1999-günümüz) geçti.
Kongo Demokratik Cumhuriyeti: Laurent-Désiré Kabila (Başkan, 1997–2001); yerine oğlu Joseph Kabila (2001-2019) geçti. Joseph Kabila, Ekim 2006'da demokratik olarak seçildi.
↑  Chiang Ching-kuo Başbakan 1972–1978 ve Kuomintang Başkanı 1975–1988 idi.
Dish Network

| --- | --- |

Kuruluş: 1996
Kurucu: Cantey Ergen Charlie Ergen 
Genel merkezi: Colorado, Amerika Birleşik Devletleri
Sahibi: Echostar
Web sitesi: dishnetwork.com
Dish Network, Amerika'da ve Meksika'da hizmet veren bir Direct Broadcast Satellite (Uydudan doğrudan yayın) hizmetleri vermekte olan bir dijital platformdur. Mart 1996 yılında Amerika Birleşik Devletleri, Colorado, Meridian'da kurulmuştur. Kuruluş zamanına göre kıyaslanırsa rakibi olan DirecTV firmasından 6 yıl sonra hizmete geçmiştir.
Yayın Uyduları

61.5° Batı
72.7° Batı
77° Batı
110° Batı
105° Batı
118.7° Batı
119° Batı
121° Batı
129° Batı
148° Batı
Çanak Antenler (Model)

DISH 300
DISH 500
DISH 1000
SuperDISH
DISH 500+
DISH 1000+
Yönetim

Charles Ergen: Kurucu, Başkan ve CEO
Carl Vogel: Yardımcı başkan
R. Stanton Dodge: İdari yardımcı başkan
Bernard L. Han: İdari yardımcı başkan ve Finansal Şef Görevlisi
Mark W. Jackson: EchoStar Technologies başkanı
Dean Olmstead: Sabit Uydu Servisleri başkanı
Steven B. Schaver: EchoStar International Başkanı
Yıllara göre müşteri sayısı

| Yıl | Müşteriler |
| --- | --- |
1995: 20,000
1996: 100.000
1997: 250.000
1998: 500.000
1999: 1.000.000
2000: 2.000.000
2001: 4.000.000
2002: 5.000.000
2003: 9.000.000
2004: 10.000.000
2005: 11.000.000
2006: 13.000.000
2007: 13.780.000
2008: 
SuperDISH çanak anten
Kültürel Marksizm

Kültürel Marksizm, Frankfurt Okuluʼnu modern ilerici hareketlerin, kimlik politikalarının ve politik doğruculuğun kaynağı olarak gösteren aşırı sağcı antisemitik bir komplo teorisidir. Komplo teorisi, gelenekçi muhafazakarlığın sözde “Hristiyan değerleri”ni zedeleyen ve bunların yerine kültürel olarak liberal değerleri koymayı amaçlayan planlı bir kültür savaşı yoluyla Batı toplumunu yıkmaya yönelik süregelen ve kasıtlı bir akademik ve entelektüel çaba olduğunu ileri sürmektedir.
Nazi propaganda terimi olan “Kültür Bolşevizmi”nin çağdaş bir uyarlaması olan bu komplo teorisinin çağdaş versiyonu 1990’larda Amerika Birleşik Devletleriʼnde ortaya çıkmıştır. Başlangıçta sadece aşırı sağcı siyasi uçta rastlanan bu terim, 2010'larda ana akım söyleme girmeye başlayarak artık tüm dünyada kullanılmaktadır. Marksist bir kültür savaşı komplo teorisi sağcı politikacılar, köktendinci dini liderler, ana akım yazılı ve televizyon medyasındaki siyasi yorumcular ve beyaz üstünlükçü terörist gruplar tarafından desteklenmekte ve “alternatif sağ dünya görüşünün temel bir unsuru" olarak tanımlanmaktadır. Komplo teorisi üzerine yapılan akademik analizler, bu teorinin gerçekte hiçbir dayanağı olmadığı sonucuna varmıştır.
Menşei

Avrupalı gericiler, 1960'ların kültür savaşlarında liberallere ve Marksistlere karşı aldıkları yenilgilerin ardından, “Eski Sağ‘ın ana akım muhafazakarlığından ayrılarak, çağdaş toplumu eleştiren ve kültürel normları ve değerleri dönüştürmeye çalışan ’Yeni Sağ' adında bir grup oluşturdular. 21. yüzyılda Avrupa Yeni Sağı, liberal statükoyu gayrimeşrulaştırmak için şiddet içermeyen yollara odaklanma konusunda ABD alternatif sağını etkilemiştir. Bu, Batı kültürünün algılanan düşüşünü ve kapitalizm ile “Kültürel Marksizm” olarak adlandırdıkları şey arasındaki gizli anlaşmanın bir sonucu olduğunu ileri sürdükleri popüler kültürün etkisini eleştirmeyi de içermekteydi.
Bakış açıları

Komplo teorisi, Marksist teorisyenler ve Frankfurt Okulu entelektüellerinden oluşan elit bir grubun Batı toplumunu altüst ettiğini iddia etmektedir. Frankfurt Okulu üyelerinin hiçbiri Batı medeniyetini yok etme veya herhangi bir uluslararası komplonun parçası değildi. Zaten Horkheimer da Frankfurt Okulu üyelerinin Amerika Birleşik Devletleri'nde siyasi aktivizmle meşgul olmasını kesinlikle yasaklamıştır. Marc Tuters'e göre, “bu literatür tarafından önerilen Marksizm analizi, konunun ciddi bir tarihçisi tarafından kesinlikle incelemeye dayanmayacaktır.” Komplo teorisyenleri, Theodor Adorno'nun Radyo Araştırma Projesi'ndeki kitle iletişim araçlarının halkı etkileme kabiliyetini anlamaya çalıştığı ve bunu uygulanacak bir plandan ziyade azaltılması gereken bir tehlike olarak gördüğü çalışmasının niteliğini yanlış aktarmaktadır.
Komplo teorisyenleri kendilerini, genellikle kapitalizme ve ifade özgürlüğüne hizmet eden "Batı uygarlığının" savunucuları olarak konumlandırmaktadır. Komplo teorisi, siyasi doğruculuğun aşırı bir değerlendirmesidir ve ikincisini Hristiyanlığı, milliyetçiliği ve çekirdek aileyi yok etme projesi olmakla suçlamaktadır. Frankfurt Okulu ile ilişkili akademisyenler, statükoyu korumakta çıkarı olan kişilere tehdit gibi görünebilecek hedefler olan ataerkillik ve kapitalist sömürüye karşı uyarıda bulunarak kendilerince daha iyi bir toplum yaratmaya çalıştılar.
Komplo teorisi Frankfurt Okulu'nun etkilerini abartmaktadır; Stuart Jeffries bu teoriyi tartışırken “gerçek dünyadaki etkilerinin ihmal edilebilir düzeyde” olduğunu belirtmiştir. Joan Braune'ye göre, komplo teorisyenlerinin atıfta bulunduğu anlamda Kültürel Marksizm hiçbir zaman var olmamıştır ve herhangi bir tarihsel düşünce okuluna karşılık gelmemektedir. Ayrıca Frankfurt Okulu akademisyenlerinin “Kültürel Marksistler” olarak değil “Eleştirel Teorisyenler” olarak anıldığını belirtmektedir. Komplo teorisyenlerinin iddialarının aksine, postmodernizmin Eleştirel Teori tarafından tipik olarak desteklenen üst anlatılar da dahil olmak üzere Marksizme karşı temkinli ve hatta düşmanca olma eğiliminde olduğuna işaret etmektedir.
Antisemitizm

Yazar Matthew Rose, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Amerikalı Neo-Nazi Francis Parker Yockey'in savlarının komplo teorisinin erken bir örneği olduğunu yazmıştır.
William Lind bir keresinde Holokost inkar konferansında teorilerini ortaya koymuştur.
Political Research Associates'te yardımcı araştırmacı olarak görev yapan Spencer Sunshine, “ Frankfurt Okulu'nun sağcılar tarafından odak noktası haline getirilmesinin, bu okulun özünde var olan Yahudiliği vurgulamaya hizmet ettiğini” ifade etmiştir.
Siyasi şiddet

22 Temmuz 2011'de Anders Breivik, 2011 Norveç saldırılarında 77 kişiyi katletmişti. Breivik, şiddeti uygulamaya koymadan yaklaşık 90 dakika önce 1.003 kişiye 2083 manifestosunu: Avrupa Bağımsızlık Bildirgesi'ni ve Siyasi Doğruluk: Bir İdeolojinin Kısa Tarihi kitabının bir kopyasını e-postayla göndermiştir. Breivik'in manifestosunun ana konusu kültürel marksizm olmuştur. Breivik, “Batı Avrupa'daki cinsel yolla bulaşan hastalık (STD) salgınının kültürel marksizmin bir sonucu olduğunu”, “Kültürel Marksizmin Müslümanları, feminist kadınları, eşcinselleri ve diğer bazı azınlık gruplarını erdemli olarak tanımlarken, etnik Hıristiyan Avrupalı erkekleri kötü olarak değerlendirdiğini” ve “Strazburg'daki Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin (AİHM) kültürel marksizm tarafından kontrol edilen siyasi bir oluşum olduğunu” yazmıştır.
Diğer bazı aşırı sağcı teröristler de bu komplo teorisini benimsemişlerdir. İşçi Partisi milletvekili Rosie Cooper'a suikast planlamaktan hüküm giyen Neo-Nazi Çocuğun cinsel istismarcısı Jack Renshaw, İngiliz Ulusal Partisi için hazırladığı bir videoda komplo teorisini desteklemiştir. 2019 Poway sinagogu saldırısının faili John T. Earnest, beyaz milliyetçi ideolojiden ilham almıştır. İnternette yayınladığı bir manifestoda Earnest, “kültürel marksizm ve komünizmin” teşvik edilmesi yoluyla “her Yahudi'nin Avrupa ırkının titizlikle planlanmış soykırımından sorumlu olduğuna” inandığını ifade etmiştir.
Hukuk profesörü Samuel Moyn, komplo teorisinin neden olduğu gerçek hayattaki siyasi şiddetle ilgili olarak şunları yazmıştır: “'Kültürel Marksizm'in var olmayan bir şeye atıfta bulunan kaba bir iftira olması, ne yazık ki gerçek insanların günah keçisi olarak, yükselen öfke ve endişe duygusunu yatıştırmak için bedel ödemek üzere tuzağa düşürülmediği anlamına gelmemektedir. İşte bu nedenle, 'kültürel marksizm' sadece meşru mağduriyetleri çerçevelemekten üzücü bir şekilde uzaklaşmakla kalmıyor, aynı zamanda giderek daha da zıvanadan çıkan bir dönemde tehlikeli bir tuzağa düşmek anlamına geliyor.”
Çevrimiçi taciz

Gamergate, 2014 yılında başlayan, özellikle kadınları hedef alan ve video oyunları gazeteciliğinde etiği teşvik etmeyi amaçladığı iddia edilen çevrimiçi bir taciz kampanyasıydı. Gamergate katılımcıları, karşıtlarını kültürel marksist olarak adlandırmış ve hedeflerini taciz etmelerini haklı göstermek için ifade özgürlüğü gerekçesini öne sürmüşlerdir. Çevrimiçi hareket kapsamında dikkat çeken tacizler arasında fişleme, hakaret, tecavüz ve ölüm tehditleri yer almaktadır. Torill Mortensen ve Tanja Sihvonen, bir Gamergate figürünün kültürel marksizmi Frankfurt Okulu ile ilişkilendirmesini “bir dereceye kadar doğru” ancak eski ve temelsiz komplo teorileriyle karıştırılmış olarak tanımlamıştır. Güney Yoksulluk Hukuk Merkezi, Gamergate kampanyasını, toplumu “erkekleri ortadan kaldırmayı ya da boyun eğdirmeyi amaçlayan ‘kültürel marksizm’ tarafından desteklenen bir anaerkillik” olarak gördüğünü ifade ederek, erkek üstünlüğünün bir dizi örneğinden biri olarak tanımlamıştır.
Joseph Goebbels Dejenere Sanat sergisini izliyor. Kültürel Marksizm komplo teorisi sıklıkla “Kültürel Bolşevizm” ve “dejenere sanat” hakkındaki antisemitik Nazi propagandasıyla karşılaştırılır.
Breivik'in 2011 Norveç saldırılarını gerçekleştirmek için kullandığı ve Kültürel Marksizme karşı bir savunma olduğunu söylediği sahte polis kimlik kartı
Dubnow Parkı

| Dubnow Parkı |
| --- | --- |


Tür: Şehir parkı
Konum: Tel Aviv, İsrail
Koordinatlar: 32°04′40″K 34°47′04″D﻿ / ﻿32.07778°K 34.78444°D﻿ / 32.07778; 34.78444
İşletmeci: Tel Aviv Belediyesi
Durum: Tüm yıl boyunca açık
Dubnow Parkı İsrail'in başkenti Tel Aviv'de yer alan parklardan biridir. Yahudi tarihçi ve yazar Simon Dubnow'un ismi parka verilmiştir. Köpek sahipleri ve öğrenciler için uğrak mekanlardandır.
William (1995 doğumlu futbolcu)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  William de Asevedo Furtado
Doğum tarihi:  3 Nisan 1995 (29 yaşında)
Doğum yeri:  Pelotas, Brezilya
Boyu:  1,85 m (6 ft 1 in)
Mevkii:  Sağ bek
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Cruzeiro EC
Numarası:  12
Altyapı kariyeri
2011-2012:  EC Juventude
2012-2014:  SC Internacional
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2014-2017 |  SC Internacional |  118 |  (1) |
| 2017-2022 |  VfL Wolfsburg |  83 |  (5) |
| 2021 |  → Schalke 04 (kiralık) |  9 |  (0) |
| 2023- |  Cruzeiro EC |  28 |  (0) |
| Toplam |   |  238 |  (6) |
Millî takım kariyeri
| 2016 |   Brezilya U-23 |  3 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 13 Ocak 2025 (2025-01-13) 
William (d. 3 Nisan 1995), Brezilyalı profesyonel futbolcu. Sağ bek mevkiinde görev almaktadır. Série A (Brezilya) ekibi Cruzeiro EC'da forma giymektedir.
Başarıları > Internacional

Campeonato Brasileiro Sub-20:2013
Copa do Brasil Sub-20: 2014
Campeonato Gaúcho: 2015, 2016
Recopa Gaúcha: 2016
| g t Cruzeiro EC  kadrosu |
| --- | --- |
 1 Cássio  3 Marlon  6 Kaiki  7 Dudu  9 Gabriel B.  10 M. Pereira  11 Bolasie  12 William  15 Fabrício B.  16 Lucas Silva  17 Marquinhos  19 Kaio Jorge  20 Walace  21 Eduardo  22 Vitinho  23 Fagner  25 Villalba  26 Lautaro  29 Romero  33 Peralta  34 Jonathan  41 Léo Aragão  43 João Marcelo  44 Weverton  75 Rodriguinho  77 Japa  88 Christian  97 M. Henrique  — Dinenno  Head coach: Fernando Diniz 
| g t Brezilya kadrosu  -  2016 Yaz Olimpiyatları |
| --- | --- | --- |
|  1 Weverton  2 Zeca  3 Rodrigo Caio  4 Marquinhos  5 Renato Augusto  6 Douglas Santos  7 Luan Vieira  8 Rafinha  9 Gabriel Barbosa  10 Neymar (c)  11 Gabriel Jesus  12 Walace  13 William  14 Luan Garcia  15 Rodrigo Dourado  16 Thiago Maia  17 Felipe Anderson  18 Uilson  Teknik direktör: Rogério Micale  |  1 Weverton  2 Zeca  3 Rodrigo Caio  4 Marquinhos  5 Renato Augusto  6 Douglas Santos  7 Luan Vieira  8 Rafinha  9 Gabriel Barbosa  10 Neymar (c)  11 Gabriel Jesus  12 Walace  13 William  14 Luan Garcia  15 Rodrigo Dourado  16 Thiago Maia  17 Felipe Anderson  18 Uilson  Teknik direktör: Rogério Micale  |  |
DKM Prinz Eugen

Başlığın diğer anlamları için Prinz Eugen (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
 USS Prinz Eugen, Bikini Atolü'nde atom bombası testlerinin öncesinde.
Tarihçe
Nazi Almanyası
Adı:  Prinz Eugen
Adının geldiği yer/kişi:  Prince Eugene of Savoy
Kızağa konuluşu:  23 Nisan 1936
Denize indirilişi:  22 Ağustos 1938
Görevlendirme:  1 Ağustos 1940
Akıbet:  Aralık 1946'da Kwajalein Adaası'nda Nükleer Silah denemesinde batırıldı.
Genel karakteristik
Sınıf ve tipi:  Amiral Hipper sınıfı kruvazör
Deplasman:  Dizayn: 16.970 t (16.700 emperyal ton; 18.710 küçük ton) Full load: 18.750 emperyal ton (19.050 t)
Uzunluk:  207,7 m (681 ft 5 in) overall
Genişlik:  21,7 m (71 ft 2 in)
Su çekimi:  Full load: 7,2 m (24 ft)
İtme gücü:  3 × Blohm & Voss buhar türbinleri 3 × üç bıçaklı pervane 100.000 hp (75 MW)
Hız:  32 knot (59 km/sa; 37 mph)
Kişi kapasitesi:  42 subay 1,340
Silah donanımı:  8 × 20,3 cm (8,0 in) silah 12 × 10,5 cm (4,1 in) silah 12 × 3,7 cm (1,5 in) silah 8 × 2 cm (0,79 in) silah (20×1) 6 × 53,3 cm (21 in) torpido tüpü
Zırh:  Belt: 70 ila 80 mm (2,8 ila 3,1 in) Güverte zırhı: 20 ila 50 mm (0,79 ila 1,97 in) Taret: 105 mm (4,1 in)
Uçak mevcudu:  3 uçak
Havacılık imkanları:  1 fırlatma
Notlar:  
Prinz Eugen, Kriegsmarine'ye ait ağır kruvazör.
Rheinübung Harekâtı

Ana madde: Rheinübung Harekâtı
18 Mayıs 1941'de Koramiral Günther Lütjens'in komutası altında Atlas Okyanusu'nda ticari gemilere baskın yapmak üzere Bismarck ile birlikte Gotenhafen (bugünkü Polonya'nın Gdynia kenti)'den sefere çıkmıştır.
Skagerrak Boğazı'ndan Kuzey Denizi'ne çıkmış ve 24 Mayıs'ta Danimarka Boğazı (İzlanda - Grönland arası)'nda Kraliyet Donanması'na bağlı HMS Prince of Wales (53) ve HMS Hood (51) ile çatışmaya girmiştir. Aynı gün Bismarck ile ayrılarak 1 Haziran 1941'de Fransa'nın Brest limanı'na ulaşmıştır. 2 Temmuz'da Kraliyet Hava Kuvvetleri (RAF)'nin hava bombardımanının sonucu hasar görmüştür.
Cerberus Harekâtı (Channel Dash)

ABD'nin savaşa katılmasından sonra suüstü gemilerinin Atlas Okyanusu'nda ticaret akıncılık harekâtıları imkânsız hale gelince Hitler bu gemileri Norveç'e transfer ettirmeye karar vermiştir.
Fransa'nın Brest'te bulunan Scharnhorst, Gneisenau ve Prinz Eugen Koramiral Otto Ciliax komutası altında 11 Şubat geceyarısı Brest limanından hareket etmişlerdir. İngilizlerin saldırılarına rağmen Manş Denizini katederek 13 Şubat'ta Almanya'nın Brunsbüttel limanına ulaşmıştır.
Prinz Eugen, Müttefik tüccar gemilerine baskın yapmak için operasyon sırasında Bismarck'tan ayrılmıştı, ancak motor sorunları nedeniyle bu kısa kesildi. İşgal altındaki Fransa'ya girdikten ve onarımdan geçtikten sonra gemi, İngiliz Kanalı'ndan Almanya'ya geri dönerek Cerberus Operasyonuna katıldı. Şubat 1942'de Prinz Eugen, Norveç sularına geldikten günler sonra İngiliz denizaltısı Trident tarafından torpillenmesine rağmen, Norveç'te konuşlandırıldı. Torpido geminin kıç tarafına ciddi şekilde hasar vermişti ve bu da Almanya'da onarımları gerektirdi.
Sonrasında

Aktif hizmete döndükten sonra gemi, Doğu Cephesinde geri çekilen Alman Ordusu için topçu desteği olarak hizmet etmeden önce Baltık'ta subay öğrencileri eğitmek için birkaç ay bu amaçla kullanıldı. Mayıs 1945'teki Alman çöküşünden sonra, ABD Donanması'na savaş ödülü olarak transfer edilmeden önce İngiliz Kraliyet Donanması'na teslim edildi. 1946 Aralık ayı sonlarında gemi çok kötü durumdaydı. Birleşik Devletler'deki gemiyi inceledikten sonra, ABD Donanması, kruvazörü Bikini Atölü'ndeki Crossroads Harekâtı kapsamında nükleer testlerine atadı. Atom patlamalarından kurtulan Prinz Eugen, Kwajalein Atolü'ne çekildi. Kwajalein'e zamanında bir kurtarma ekibi getirilemedi, bu nedenle ABD Donanması gemiyi batmasını önlemek için karaya oturtmaya çalıştı, ancak burada Aralık 1946'da alabora oldu ve battı. Ana batarya tabancası taretleri, gemi ters döndüğünde baretlerinden düştü. Pervane tertibatları da dahil olmak üzere geminin kıç tarafı su yüzeyinin üzerinde görünür durumda kaldı. ABD hükûmeti, kirlenmiş çeliğin piyasaya girmesini istemediği gerekçesiyle kurtarma haklarını reddetti. Ağustos 1979'da geminin pervanelerinden biri kurtarıldı ve Almanya'daki Laboe Deniz Anıtı'na sergileniyor. Geminin zili şu anda Birleşik Devletler Donanması Ulusal Müzesi'nde, Tegetthoff'un zili ise Avusturya'nın Graz kentinde tutulmaktadır.
Prinz Eugen'in enkazı, Enubuj'un kenarında, Bucholz Ordu Hava Sahası'nın yaklaşık iki mil kuzeybatısındaki suyun üzerinde kısmen görünmeye devam ediyor.
1974'ten itibaren ABD hükûmeti, geminin dolu yakıt depolarından petrol sızıntısı tehlikesi konusunda uyarıda bulunmaya başladı. Hükûmet, şiddetli bir tayfunun enkaza zarar verme ve sızıntıya neden olma riskinden endişe duyuyordu. Şubat 2018'den itibaren, Donanmanın Mobil Dalış ve Kurtarma Birimi, ABD Ordusu ve Mikronezya Federal Devletleri de dahil olmak üzere ABD Donanması, geminin yakıt tanklarında delikler açan USNS Salvor kurtarma gemisi ile ortak bir petrol çıkarma çalışması yürüttü. Enkazdaki petrolü doğrudan petrol tankeri Humber'e pompaladı.
ABD Donanması, çalışmaların 15 Ekim 2018 tarihine kadar tamamlandığını duyurdu; proje, enkazda kalan yakıtın yüzde 97'sine tekabül eden yaklaşık 250.000 ABD galonu (950.000 l; 210.000 imp gal) akaryakıt çıkardı. Kurtarma operasyonundan sorumlu Teğmen Tim Emge, "Artık aktif sızıntı yok ... kalan petrol sızıntı olmaksızın birkaç iç tankta ve katmanlı koruma ile kapatılmıştır" dedi.
Galeri

Denize inişi (22 Ağustos 1938)
Bikini Mercanadasına götürülmek üzere Panama Kanalı geçerken (1946)
Crossroads Harekâtı'nda atom bombası BAKER 'in patlaması (25 Temmuz 1946)
Prinz Eugen maketi
2018'de Prinz Eugen enkazının havadan çekilmiş fotoğrafı