stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
George Gabriel Stokes
Kişisel yaşamı

4 Temmuz 1857'de Armagh'daki St Patrick Katedrali'nde astronom Rev. Thomas Romney Robinson'ın kızı Mary Susanna Robinson ile evlendi. Beş çocukları oldu: Baronetliği miras alan Arthur Romney; bebekken ölen Susanna Elizabeth; Memoir and Scientific Correspondence of the Late George Gabriel Stokes, Bartta babasının kişisel anısına katkıda bulunan Isabella Lucy (Bayan Laurence Humphry); Dr William George Gabriel, doktor, geçici olarak delirdiği halde 30 yaşında intihar eden sorunlu bir adam; ve bebekken ölen Dora Susanna. Erkek soyu ve dolayısıyla baronetliği tükenmiştir, ancak kadın soyundan bir büyük torun, bir büyük büyük torun ve üç büyük büyük büyük torun hayatta kalmıştır.
Mirası ve onurlandırılması

Daha fazla bilgi: George Gabriel Stokes'un adını taşıyan şeylerin listesi
Cambridge Üniversitesi'nde Lucasian Matematik Profesörü
1851'de üyesi olduğu Kraliyet Cemiyeti'nden, 1852'de ışığın dalga boyu konusundaki araştırmalarından dolayı Rumford Madalyası ve daha sonra 1893'te Copley Madalyası aldı.
1869'da British Association'ın Exeter toplantısına başkanlık etti.
1883'ten 1885'e kadar Aberdeen'de Burnett öğretim görevlisiydi, 1884-1887'de yayınlanan ışık üzerine dersleri, ışığın doğası, bir araştırma aracı olarak kullanımı ve faydalı etkileri ile ilgiliydi.
18 Nisan 1888'de Freeman of the City of London olarak kabul edildi.
6 Temmuz 1889'da Kraliçe Victoria ona Birleşik Krallık Baronetliği'nde Baronet Stokes of Lensfield Cottage unvanını verdi; bu unvan 1916'da yok oldu.
1891'de Gifford öğretim görevlisi olarak Natural Theology (Doğal Teoloji) üzerine bir cilt yayınladı.
Prusyanın Order Pour le Mérite üyesiydi.
Akademik unvanları arasında birçok üniversiteden aldığı onursal dereceler yer aldı:
6 Eylül 1902'de Kraliyet Frederick Üniversitesi'nden matematikçi Niels Henrik Abel'in doğumunun yüzüncü yılını kutladıkları sırada doctor mathematicae (honoris causa) unvanı aldı.
Kinematik viskozitenin bir birimi olan stokes, onun adını almıştır.
Temmuz 2017'de Dublin Şehir Üniversitesi, fizik ve matematiğe katkılarından dolayı bir binaya Stokes adını verdi.
Yayınları

Stokes'un matematiksel ve fiziksel makaleleri (dış bağlantılara bakın) beş cilt halinde toplanmış bir biçimde; ilk üçü (Cambridge, 1880, 1883 ve 1901) kendi editörlüğü altında ve son ikisi (Cambridge, 1904 ve 1905), aynı zamanda Stokes'un Anı ve Bilimsel Yazışmalarını (Memoir and Scientific Correspondence of Stokes) seçen ve düzenleyen Sir Joseph Larmor'un editörlüğünde 1907 yılında Cambridge'de yayınlandı.
Konuyla ilgili yayınlar

Wilson, David B., Kelvin and Stokes A Comparative Study in Victorian Physics , (1987) 0-85274-526-5
Roche, John (26 Mayıs 1988). "Review of Kelvin and Stokes by David Wilson". New Scientist: 73. 7 Ağustos 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Ağustos 2021.
Craik, A.D.D. (2005), "George Gabriel Stokes on water wave theory", Annual Review of Fluid Mechanics, 37 (1), ss. 23-42, Bibcode:2005AnRFM..37...23C, doi:10.1146/annurev.fluid.37.061903.175836
Peter R Lewis, Beautiful Railway Bridge of the Silvery Tay: Reinvestigating the Tay Bridge Disaster of 1879 7 Ağustos 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Tempus (2004). 0-7524-3160-9
Lewis, Peter R.; Gagg, Colin (2004). "Aesthetics versus function: the fall of the Dee bridge, 1847". Interdisciplinary Science Reviews. 29 (2): 177-191. doi:10.1179/030801804225012563.
PR Lewis, Disaster on the Dee: Robert Stephenson's Nemesis of 1847, Tempus Publishing (2007) 978-0-7524-4266-2
George Gabriel Stokes: Life, Science and Faith 7 Ağustos 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Edited by Mark McCartney, Andrew Whitaker, and Alastair Wood, Oxford University Press, 2019. 0-19-882286-3
Daha sonraki yaşlarda Stokes
Bir küreyi geçen yavaş akış: akım çizgileri ve kuvvetler.
Fluorspar
Bazı harflerle çift kırılmayı gösteren bir kağıt üzerine yerleştirilmiş bir kalsit kristali
Crookes Radyometresi
Lord Kelvin
Kirchhoff
Dee Köprüsü yıkıldıktan sonra
Kuzeyden Fallen Tay Köprüsü
Skreen, County Sligo'daki İrlanda Kilisesi.
Thermopylae Muharebesi (anlam ayrımı)

Thermopylae Muharebesi MÖ 480 yılında Pers Savaşları sırasında yapılan bir muharebedir.
Thermopylae Muharebesi ayrıca şu anlamlara da gelebilir:
Thermopylae Muharebesi (MÖ 323), Lamian Savaşı sırasında Leosthenes komutasındaki Yunan şehirlerinden oluşan bir koalisyon ile Antipatros liderliğindeki bir Makedon ordusu arasındaki muharebedir
Thermopylae Muharebesi (MÖ 279), Brennus'un Yunanistan'ı işgali sırasında geçidin Yunanlar tarafından savunulmasıdır
Thermopylae Muharebesi (MÖ 191), Roma kuvvetlerinin Seleukos Kralı III. Antiohos'u mağlup ettiği bir muharebedir
Thermopylae Muharebesi (254), Balkanların Gotlar tarafından işgali sırasında geçidin yerel güçler tarafından başarılı bir şekilde savunulmasıdır
Thermopylae Muharebesi (1941), Yunanistan'ın Alman işgali sırasında Almanlar ile geri çekilen ANZAC'lar arasında muharebedir
Stari Han (Kosjerić)

| --- | --- |
Stari Han

Genel bilgiler
Tür: Han
Mimari tarz: Osmanlı mimarisi
Şehir: Kosjerić
Ülke: Sırbistan
Koordinatlar: 43°59′45″K 19°54′24″D﻿ / ﻿43.99583°K 19.90667°D﻿ / 43.99583; 19.90667
Tamamlanma: 1854

Stari Han (Sırpça: Стари хан), Sırbistan'ın batısındaki Zlatibor ilçesinin Kosjerić kasabasında bulunan eski bir kervansaraydır. Antonije Radojević tarafından 1854 yılında Dubrovnik'ten Belgrad'a giden yolculara hizmet etmesi için Osmanlı tarzında inşa ettirilmiştir. 2019 yılında yenilenmesi için on milyon dinar hibe edilen yapı 1980'lerden beri devletin koruması altındaki bir kültürel anıttır.
Macrauchenia

Macrauchenia ("uzun lama"), Litopterna takımında büyük, uzun boyunlu ve uzun uzuvlu, üç parmaklı bir Güney Amerika toynaklısıydı. Cins, adını ailesine, Macraucheniidae veya "sağlam litopternlere" verir. Diğer litopternler gibi, litopternlerin yaklaşık 66 milyon yıl önce ayrıldığı tek toynaklılarla (Perissodactyla) en yakından ilişkilidir. Cinsin en eski fosilleri yaklaşık yedi milyon yıl önce Geç Miyosen'e aittir ve M. patachonica yaklaşık 20.000-10.000 yıl önce geç Pleistosen sırasında fosil kayıtlarından kaybolur. M. patachonica, ailenin son ve en iyi bilinen üyelerinden biridir ve esas olarak Arjantin'deki Luján Formasyonu'ndan bilinir, ancak güney Güney Amerika'daki yerleşim yerlerinden bilinir. Bir başka macraucheniid Xenorhinotherium cinsi, Geç Pleistosen sırasında kuzeydoğu Brezilya ve Venezuela'da mevcuttu. Tip örneği, Beagle'ın yolculuğu sırasında Charles Darwin tarafından keşfedildi. Hayatta, Macrauchenia, iki takson yakından ilişkili olmasa da, hörgüçsüz bir deveye benzemiş olabilir. Şu anda Güney Amerika'da bulunan çeşitli ortamlardaki bitkilerle beslendi. Tanımlanan türler arasında M. patachonica ve M. ullomensis geçerli kabul edilir; M. boliviensis bir nomen dubium olarak kabul edilir; ve M. antiqua (veya M. antiquus) Promacrauchenia cinsine taşınmıştır.
Taksonomi

Macrauchenia fosilleri ilk olarak 9 Şubat 1834'te Patagonya'daki (Arjantin) Port St Julian'da Charles Darwin tarafından HMS Beagle limanı araştırırken toplandı. Uzman olmayan biri olarak, bulduğu bacak kemiklerini ve omurga parçalarını geçici olarak "büyük bir hayvan, bence bir Mastodon" sözleriyle tanımladı. 1837'de, Beagle'ın dönüşünden kısa bir süre sonra, anatomist Richard Owen, sırt ve boyundaki omurlar da dahil olmak üzere kemiklerin, Owen'ın Macrauchenia patachonica adını verdiği bir lama veya deveye benzeyen devasa bir yaratığa ait olduğunu tanımladı. Owen, onu adlandırırken orijinal Yunanca terimleri kaydetti: makros (büyük veya uzun) ve auchen (boyun), Illiger tarafından Auchenia'nın temeli olarak lama, Vicugna vb. Buluntu, Darwin'in teorisinin başlangıcına yol açan keşiflerden biriydi. O zamandan beri, özellikle Patagonya'da, ayrıca Bolivya, Şili ve Venezuela'da daha fazla Macrauchenia fosili bulundu.
İlgili cins Cramauchenia, Florentino Ameghino tarafından Macrauchenia'nın kasıtlı bir anagramı olarak adlandırılmıştır .
Taksonomi > Evrim

Macrauchenia'nın daha önceki litopternlerden olan Theosodon veya Promacrauchenia veya benzer bir canlıdan evrimleşmesi muhtemeldir. Litopterna, topluca Meridungulatlar olarak adlandırılan endemik Güney Amerika memelilerinin beş (bazı sınıflandırmalarda dördü) eski takımından biriydi. Güney Amerika dışındaki diğer memeli gruplarıyla ilişkileri, erken evrimsel tarihlerinin Batı Gondwana'da olacağı ve Güney Amerika'nın dışında bu bölge şimdi Antarktika olduğu için yeterince anlaşılmamıştır. Güney Amerika, Eosen'de Antarktika'dan ayrıldığında, meridungulat takımları Güney Amerika'da tecrit halinde hayatta kaldı. Çoğu Paleojen'de gelişti ve sonra azaldı. Eskiden, Kuzey Amerikalı paleontologları onları Kuzey Yarımküre taksonlarından daha yaygın olarak görüyorlardı ve Orta Amerika kara köprüsünün kurulmasından sonra Büyük Amerika Biyotik Değişiminde yok olma yarışına girdiler. Bununla birlikte, daha yeni kanıtlar, meridiungulata takımlarından üçünün, başka yerlerdeki ilk memeli gruplarında olduğu gibi, çok daha önce azaldığını göstermektedir. Litopternler ve notoungulatlar yaşamaya devam etti ve daha çeşitli türetilmiş formlara dönüştü. GABI sırasında toxodontid notoungulatlar Kuzey Amerika'ya yayılırken, litopternler Güney Amerika ile sınırlı kaldı. Macrauchenia, Neocaliphrium gibi litopternler ve büyük notungulatlar Toxodon ve Mixotoxodon ile birlikte hayatta kalan son meridungulatlar arasındaydı. Bu son Güney Amerika toynaklı hayvanları, Lujaniyen'in sonunda (10.000-20.000 yıl önce) yok oldular.
Güney Şili'deki bir mağaradan bir M. patachonica fosilinden çıkarılan mitokondriyal DNA'nın dizilimi, Macrauchenia'nın (ve çıkarımla Litopterna) Perissodactyla'nın kardeş grubu olduğunu ve atalarının tahmini ayrışma tarihinin altmış altı milyon yıl önce olduğunu gösteriyor. Macrauchenia ve Toxodon'dan elde edilen kolajen dizilimi analizi, benzer bir sonuca ulaştı ve notoungulatlar'a ait kardeş grup üyeliğini genişletti.
Açıklama

Macrauchenia'nın sağlam bacakları, uzun boynu ve nispeten küçük kafası olan deve benzeri bir vücudu vardı. Ancak ayakları, her ayağında bir orta parmak ve iki yan parmakla modern bir gergedanın ayaklarına daha çok benziyordu. Yaklaşık 3 metre (9.8 ft) uzunluğunda ve 1.042,8 kg'a (2,299 lb) kadar bir ağırlığa sahip, yaklaşık  bir siyah gergedan büyüklüğünde büyük bir hayvandı.
Macrauchenia'nın çarpıcı bir özelliği, başın üstünde, gözlerin üstünde ve arasında burun deliklerinin açılmasıdır. Giderek geri çekilen burun delikleri, sonraki litopternlerde evrimsel bir eğilimdir. Hortumlu memeliler burun deliklerini benzer bir konumda gösterdikleri için, popüler bir hipotez, Macrauchenia'nın tapire benzer bir hortumu veya sayga antilopununki gibi şişirilmiş bir burnu olduğudur – belki de tozu burun deliklerinden uzak tutmak için. Bununla birlikte, tapirlerin kafataslarını ve diğer çeşitli otçul ve soyu tükenmiş memeli türlerinin kafataslarını karşılaştıran bir 2018 araştırması, bunun yerine geyik kafataslarıyla benzerlikler gördü, bu da Macrauchenia ve Huayqueriana gibi diğer macraucheniidlerin hortumlara sahip olmadığını düşündürdü. Bununla birlikte, Kolombiya, Guaviare'deki Serranía de La Lindosa kaya oluşumundan yaklaşık 12.600 ila 11.800 yıl öncesine tarihlenen çeşitli soyu tükenmiş megafaunaları tasvir eden piktograflar, olası bir hortumlu makraucheniid, muhtemelen Xenorhinotherium gibi görünen şeyi gösterdi.
Macrauchenia'nın burnu tamamen kemikle çevrilidir ve hayvanın yukarı doğru uzanmasını sağlayan uzun bir boynu vardır; hortumlu hiçbir mevcut memeli bu özelliklere sahip değildir. Alternatif bir hipotez, bu litopternlerin sert ve dikenli bitki örtüsü üzerinde yüksek tarayıcılar olduğu ve geri çekilmiş burun deliklerinin, burunda takılmadan yapraklara ulaşmalarına izin verdiğidir. Sauropod dinozorları (kozalaklı iğneler ve sikadlar üzerinde yüksek tarayıcılar olarak yeniden yapılandırılmış) benzer burunlara sahiptir ve dikenli bitki örtüsü üzerinde yüksek tarayıcılar olan canlı zürafalar ve gerenuklar, diğer beslenme alışkanlıklarına sahip ilgili taksonlardan daha fazla geri çekilmiş burun deliklerine sahiptir.
Macrauchenia'nın alışkanlıklarına dair bir fikir, ayak bileği eklemleri ve kaval kemiklerinin, yüksek hızda koştuğunda hızla yön değiştirebilen, alışılmadık derecede iyi hareket kabiliyetine sahip olacak şekilde adapte edildiğini gösterebilir.
Makrauchenia'nın, akrabası Theosodon gibi, tam 44 dişe sahip olduğu bilinmektedir.
Paleobiyoloji

Macrauchenia, muhtemelen ağaçlardan veya otlardan gelen yapraklar ile yaşayan bir otoburdu. M. patachonica'nın diş minesinin karbon izotop analizinin yanı sıra hipsodonti indeksi (bu durumda düşük; yani, brakidont idi), vücut büyüklüğü ve nispi ağız genişliği analizi, C4 otları üzerinde otlatma ile C3 yaprakları üzerinde taramayı birleştiren karışık bir besleyici olduğunu gösteriyor. Macrauchenia ve Xenorhinotherium'un bir diş mikro aşınması, oksal emaye ve karbon izotop analizi, her ikisinin de C3 otlarında otlak olduğunu buldu.
Cins, kurudan nemliye, güney Şili'den kuzeydoğu Brezilya'ya ve Venezuela kıyılarına kadar değişen ortamlarda bulundu. Bolivya'da 4000 metre yüksekliğe kadar M. ullomensis fosilleri bulundu. Alışkanlıklar ve beslenme ortamına bağlı olarak değişebilir, ancak bitki besleyicilerinde uzun boyun genellikle ağaçlar ve çalılar üzerinde yüksek düzeyde gezinmeye izin veren bir uyarlamadır. Cins ormanla sınırlı olmadığından, yüksek taramayı düşük tarama ve otlatma ile karıştırarak muhtemelen daha marjinal ortamlardan yararlanabiliyordu. Kuzey Şili'deki bir bölge, birlikte ilişkili beş alt yetişkinin kalıntılarını korudu, bu da Macrauchenia'nın küçük sürüler veya aile grupları halinde yaşamış olabileceğini düşündürüyor.
Macrauchenia ilk ortaya çıktığında, Güney Amerika yerlilerinin en büyük memeli yırtıcılarından olan kılıç dişli sparassodontid Thylacosmilus tarafından avlanmış olabilir. En büyük phorusrhacid kuşları yavrularını avlamış olabilir. GABI'den sonra, yetişkinler üzerindeki birincil yırtıcı, büyük kılıç dişli kaplan Smilodon populator ve dev kısa yüzlü ayılar olurdu. Korkunç kurtlar ve jaguarlar da Macrauchenia'yı, özellikle de yavruları avlamış olabilir.
Macrauchenia'nın yırtıcılarını öncelikle onları geride bırakarak ya da başaramazsa uzun, güçlü bacaklarıyla tekmeleyerek başa çıktığı varsayılmaktadır. Yetişkinlerin büyük boyları, çoğu yırtıcı hayvana karşı savunmasızlıklarını sınırlayabilirdi. Yüksek hızda bükülme ve dönme potansiyeli, takipçilerden kaçmasını sağlayabilirdi; hem Thylacosmilus hem de S. populator, av ilk saldırıdan kaçarsa, muhtemelen uzak mesafeden kaçamayacak olan pusu avcılarıydı.
Dağılım ve yaş

Macrauchenia fosillerinin bulunduğu yerler ve yaşları:
Epecuen Formasyonu, Arjantin
Arjantin
Arroyo Seco ve Luján Formasyonu, Arjantin
Ulloma, Charana, Umala, Tarija ve Ñuapua Formasyonu, Bolivya
Touro Passo Formasyonu, Brezilya
Cueva del Milodón, Şili
Paraguay
San Sebastián Formasyonu, Peru
Sopas ve Dolores Formasyonu, Uruguay
Taima-Taima, Venezuela
Konuyla ilgili yayınlar

Barry Cox, Colin Harrison, R.J.G. Savage, and Brian Gardiner. (1999): The Simon & Schuster Encyclopedia of Dinosaurs and Prehistoric Creatures: A Visual Who's Who of Prehistoric Life. Simon & Schuster.
Jayne Parsons. (2001): Dinosaur Encyclopedia. DK.
Darwin, C. R., (Ed.) (1838). "Description of Parts of the Skeleton of Macrauchenia patachonica". Fossil Mammalia Part 1 No. 1. The zoology of the voyage of H.M.S. Beagle. Londra: Smith Elder and Co.
M. patachonica'nın arka ayak kemikleri
Macrauchenia'nın kafatası çizimi
Bir insana kıyasla M. patachonica'nın boyutu
Macrauchenia patachonica'nın iskelet rekonstrüksiyonu
Robert Bruce Horsfall tarafından M. patachonica'yı fil gibi bir hortumla betimleyen 1913 tarihli bir restorasyon
Geyik benzeri bir burun ile restorasyon
M. patachonica'nın hortumsuz restorasyonu
Emre Hızarcı

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Emre Hızarcı
Doğum tarihi:  1 Mart 1985 (39 yaşında)
Doğum yeri:  Trabzon, Türkiye
Mevkii:  Defans
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2005-2006 |  Trabzonspor |  0 |  (0) |
| 2005-2006 |  → Akçaabat Sebatspor (kiralık) |  8 |  (0) |
| 2006-2008 |  Akçaabat Sebatspor |  23 |  (1) |
| 2007-2008 |  → Arsinspor (kiralık) |  20 |  (3) |
| 2008 |  Arsinspor |  19 |  (0) |
| 2008-2010 |  Adanaspor |  16 |  (1) |
| 2010 |  → Akçaabat Sebatspor (kiralık) |  9 |  (1) |
| 2010-2011 |  Türk Telekom |  16 |  (1) |
| 2011-2012 |  Alanyaspor |  7 |  (0) |
| 2012-2013 |  Akçaabat Sebatspor |  2 |  (0) |
| 2013 |  Bayburt Grup İÖ |  2 |  (0) |
| 2013-2014 |  Arsinspor |  10 |  (1) |
| Toplam |   |  132 |  (8) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Emre Hızarcı (d. 1 Mart 1985, Trabzon), Türk eski futbolcudur. Defans pozisyonunda görev yapmış olan Hızarcı, Akçaabat Sebatspor, Arsinspor, Adanaspor, Türk Telekom SK ve Alanyaspor takımlarında forma giymiştir.
Olimpik Havuz (Gaziantep Tramvayı)

| Olimpik Havuz |
| --- | --- |
Gaziantep Tramvayı istasyonu
İstasyonun platformu

Konum: Batıken Mahallesi, Muhsin Yazıcıoğlu Caddesi Şehitkamil, Gaziantep Türkiye
Koordinatlar: 37°04′10″K 37°20′00″D﻿ / ﻿37.06944°K 37.33333°D﻿ / 37.06944; 37.33333
Sahip: Gaziantep Büyükşehir Belediyesi
İşletmeci: GAZİULAŞ
Hat(lar): ・
Peronlar: 2 kenar peronu
Raylar: 2
Tren işletmecileri: GAZİULAŞ
Yapı
Yapı türü: Hemzemin
Otopark: Hayır
Bisiklet altyapısı: Evet
Engelli erişimi: Evet
Diğer bilgiler
Durum: İşletmede
Ücret bölgesi: T2・T3
Tarihçe
Açılış: 22 Mart 2014
Elektriklendirme: 750 V DA Katener (2014)
Hizmetler
Demiryolu ulaşımı Toplu ulaşım
Olimpik Havuz Tramvay İstasyonu, Gaziantep Tramvayı'nın T2 (Adliye – Gar) Tramvay Hattı'nda ve T3 (Adliye – Burç Kavşağı) Tramvay Hattı'nda yer alan ve 22 Mart 2014'te hizmete giren hemzemin tramvay istasyonudur.
Şehitkamil ilçesi Batıkent Mahallesi'nde yer almaktadır.
Hatlar

(Adliye – Gar)
(Adliye – Burç Kavşağı)
Hizmetler > Güzergâh

| Gaziantep Büyükşehir Belediyesi> GAZİULAŞ.Önceki İstasyon | Gaziantep Büyükşehir Belediyesi> GAZİULAŞ.Gaziantep Tramvayı | Gaziantep Büyükşehir Belediyesi> GAZİULAŞ.Sonraki İstasyon | Gaziantep Büyükşehir Belediyesi> GAZİULAŞ.Sefer Sıklığı |
| --- | --- | --- | --- |
| Ali İhsan Göğüş Adliye yönünde |  (Adliye – Gar) | Sanko Okulları Gar yönünde | 06.00 – 23.30 saatleri arasında 6 dakikada 1 sefer |
| Ali İhsan Göğüş Adliye yönünde |  (Adliye – Burç Kavşağı) | Sanko Okulları Burç Kavşağı yönünde | 06.00 – 23.30 saatleri arasında 6 dakikada 1 sefer |
Çevre alanı

Gaziantep Olimpik Yüzme Havuzu
Topkaya Tren İstasyonu

| Topkaya |
| --- | --- |
Kapatılan TCDD istasyonu

Konum: Üreğil Mahallesi, Kayaş Caddesi, 06270 Mamak, Ankara Türkiye
Koordinatlar: 39°55′03″K 32°56′38″D﻿ / ﻿39.91750°K 32.94389°D﻿ / 39.91750; 32.94389
Sahip: TCDD
İşletmeci: TCDD
Hat(lar): Sincan - Kayaş Banliyö Treni
Uzaklık: 35,559 km (22,1 mi) (Sincan) 10,350 km (6,4 mi) (Ankara Garı) 1,913 km (1,2 mi) (Kayaş)
Peronlar: 1 ada peronu
Raylar: 2
Tren işletmecileri: TCDD
Yapı
Yapı türü: Hemzemin
Otopark: Hayır
Bisiklet altyapısı: Hayır
Engelli erişimi: Hayır
Diğer bilgiler
Durum: Kapatıldı ve yıkıldı.
Ücret bölgesi: 2. Bölge
Tarihçe
Açılış: 1972 (Sincan - Kayaş Banliyö Treni)
Kapanış: 11 Temmuz 2016
Elektriklendirme: 25 kV AA Katener (1972)
Hizmetler
Demiryolu ulaşımı Toplu ulaşım
Topkaya Tren İstasyonu, Ankara'nın Mamak ilçesi Üreğil Mahallesi'nde Kayaş Caddesi üzerinde yer alan TCDD'ye ait eski hemzemin tren istasyonudur.
Ankara - Kars demiryolu üzerinde yer alan istasyon, TCDD tarafından elektrifikasyon altyapısıyla inşa edilerek 1972'de hizmete girmiştir. 1972 - 2016 yılları arasında Sincan - Kayaş Banliyö Treni'ne hizmet vermiş, Başkentray projesinin inşası kapsamında 11 Temmuz 2016'da kapatılmış ve yıkılmıştır.
Hatlar

Ankara - Kars demiryolu
Hizmetler > Güzergâh

| İptal Edilen Hizmet> TCDD.Önceki İstasyon | İptal Edilen Hizmet> TCDD.Banliyö Trenleri | İptal Edilen Hizmet> TCDD.Sonraki İstasyon | İptal Edilen Hizmet> TCDD.Sefer Sıklığı |
| --- | --- | --- | --- |
| Üreğil Sincan yönünde | Sincan - Kayaş Banliyö Treni | Köstence Kayaş yönünde | İptal edildi |
Duisburg (Gaziantep Tramvayı)

| Duisburg |
| --- | --- |
Gaziantep Tramvayı istasyonu
İstasyonun platformu

Konum: Güvenevler Mahallesi, Duisburg Bulvarı Şehitkamil, Gaziantep Türkiye
Koordinatlar: 37°05′07″K 37°20′08″D﻿ / ﻿37.08528°K 37.33556°D﻿ / 37.08528; 37.33556
Sahip: Gaziantep Büyükşehir Belediyesi
İşletmeci: GAZİULAŞ
Hat(lar): ・
Peronlar: 2 kenar peronu
Raylar: 2
Tren işletmecileri: GAZİULAŞ
Yapı
Yapı türü: Hemzemin
Otopark: Hayır
Bisiklet altyapısı: Evet
Engelli erişimi: Evet
Diğer bilgiler
Durum: İşletmede
Ücret bölgesi: T2・T3
Tarihçe
Açılış: 22 Mart 2014
Elektriklendirme: 750 V DA Katener (2014)
Hizmetler
Demiryolu ulaşımı Toplu ulaşım
Duisburg Tramvay İstasyonu, Gaziantep Tramvayı'nın T2 (Adliye – Gar) Tramvay Hattı'nda ve T3 (Adliye – Burç Kavşağı) Tramvay Hattı'nda yer alan ve 22 Mart 2014'te hizmete giren hemzemin tramvay istasyonudur.
Şehitkamil ilçesi Güvenevler Mahallesi'nde yer almaktadır. Durağın ismi, Gaziantep ve Duisburg'un arasında yapılan kardeş kent protokolü ile Gaziantep'teki bulvara verilen Duisburg adından gelmektedir.
Hatlar

(Adliye – Gar)
(Adliye – Burç Kavşağı)
Hizmetler > Güzergâh

| Gaziantep Büyükşehir Belediyesi> GAZİULAŞ.Önceki İstasyon | Gaziantep Büyükşehir Belediyesi> GAZİULAŞ.Gaziantep Tramvayı | Gaziantep Büyükşehir Belediyesi> GAZİULAŞ.Sonraki İstasyon | Gaziantep Büyükşehir Belediyesi> GAZİULAŞ.Sefer Sıklığı |
| --- | --- | --- | --- |
| Güvenevler Adliye yönünde |  (Adliye – Gar) | İbrahimli Merkez Gar yönünde | 06.00 – 23.30 saatleri arasında 6 dakikada 1 sefer |
| Güvenevler Adliye yönünde |  (Adliye – Burç Kavşağı) | İbrahimli Merkez Burç Kavşağı yönünde | 06.00 – 23.30 saatleri arasında 6 dakikada 1 sefer |
Çevre alanı

Güvenevler Semt Pazarı
Simurrum

Simurrum (Akadca: 𒋛𒈬𒌨𒊑𒅎: Si-mu-ur-ri-im) MÖ 2000'den MÖ 1500'e kadar, Akad İmparatorluğu'ndan III. Ur 'a kadar olan dönemde Mezopotamya bölgesinin önemli bir şehir devletidir. Simurrum Krallığı, Eski Babil döneminden sonra kayıtlardan kaybolmuştur. Eski Babil döneminde adının Zabban olduğu ve Adad'ın önemli bir kült merkezi olduğu düşünülmektedir. Lullubi Krallığı'nın komşusu ve bazen de müttefikiydi.
Tarihi

Simurrum Krallığı, Mezopotamya bölgesinin kuzeydoğu kesiminde Hurri şehir devletleri kuşağının bir parçası gibi görünmektedir. III. Ur yöneticileriyle sık sık çatışma halindeydiler.
Simurrum'un birkaç kralı (𒈗, Akadca'da Šàr, " Şar " olarak telaffuz edilir ) bilinmektedir, örneğin İddin-Sin ve oğlu Zabazuna. Çeşitli yazıtlar, onların Kral İşbi-Erra (y. 1953 – y. 1920 BCE). Narām-Sîn'e Karşı Büyük İsyan'da bahsi geçen bir diğer kral ise m Pu-ut-ti-ma-da-al'dı.
Birkaç yazıt, Simurrum'un oldukça güçlü olduğunu öne sürmekte ve Zagros bölgesi etrafındaki çatışmalara ışık tutmaktadır; buna bir örnek de yakınlardaki Lullubi Krallığı'nın Anubanini kaya kabartmasıdır. Simurrum'un dört yazıtı ve bir kabartması (şu anda İsrail Müzesi'nde) Irak'taki Ranya yakınlarındaki Bitwata'da ve biri de İran'daki Serpol Zehab'da tespit edilmiştir.