stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Portokale Deniz Muharebesi

| g t 1787-1792 Osmanlı-Rus Savaşı |
| --- | --- |
 Kılburun  Özi (deniz)  Hotin  Özi (kuşatma)  Yılan Adası  Fokşani  Boze  İzmail (I)  Bender  Kerç  Tendra  İzmail (II)  Andıra  Anapa (Sefer - Kuşatma)  Maçin  Çiligra  Çamlıca  Portokale 
Portokale Deniz Muharebesi, 1787-1792 Osmanlı-Rus Savaşı'nda evre.
Kaptan-ı derya Küçük Hüseyin Paşa komutasındaki Osmanlı donanması 1787-1792 Osmanlı-Rus Savaşı'nda Rusya lehine Ege ve Akdeniz'de korsanlık faaliyeti yürüten Rum Lambros Katsonis komutasındaki filoyu Manya Burnu'ndaki Portokale mevkii açıklarında imha etti.
Muharebe öncesi

1787-1792 Osmanlı-Rus Savaşı 10 Ocak 1792'de imzalanan Yaş Antlaşması'yla sona ermesine rağmen; savaş boyunca Rusya adına Akdeniz ve Ege'de Osmanlılara karşı korsanlık faaliyeti icra eden Rum denizci Lambro bu faaliyetlerine barış döneminde de Mora'nın güneyindeki Manya Burnu'nda Portokale'de kurduğu üsten devam etti. Osmanlı İmparatorluğu Rusya'ya Lambros Katsonis'in halen Rusya adına savaşı savaşmadığını diplomatik yollarla sordu. Rusya'dan barışın teyidine ve Lambros'un artık Rus himayesinde olmadığına dair yanıtın alınması üzerine, III. Selim Lambros'un bertaraf edilmesi için yeni Kaptan-ı derya Küçük Hüseyin Paşa ve Mora Valisi Mustafa Paşa'yı görevlendirdi.
Mustafa Paşa karadan Manya Burnu'na ilerleyerek Portokale üzerine yürüdü. Küçük Hüseyin Paşa komutasındaki Osmanlı donanması ise 10 Haziran 1792'de Çanakkale Boğazı'ndan çıkarak Midilli'ye uğradı. Midilli civarındayken Nakşa ve Berre civarına gönderdiği Halil Bey komutasındaki 6 gemilik Osmanlı filosu Lambros'un maiyetindeki Karakaçan adlı korsanın filosunu Çamlıca'da yakaladı. Ertesi gün ana Osmanlı donanmasının da bölgeye gelmesinin ardından meydana gelen Çamlıca Deniz Muharebesi'nde Rum filosu imha edildi. Ardından Manya Burnu'na hareket eden Osmanlı donanması Portokale yakınlarındaki Cinbova limanına demirledi.
Muharebe

Osmanlı donanması 16 Haziran'da Portokale'ye yöneldi ve limanına abluka kurduğu gibi karaya da asker çıkardı. 17 Haziran'daki çarpışmada Osmanlı donanması Rum filosunu kesin mağlubiyete uğrattı ve 11 gemi ile 65 askeri esir aldı. 18 Haziran'da çarpışmalar sürdü ve Osmanlı donanması kalan 5 gemiyi de zaptederken, karaya çıkarılan askerler de Rum korsanların sahil kenarında inşa ettikleri bina ve istihkâmları da yıktığı gibi, çeşitli boyutlarda 115 topu ele geçirdi. Rum korsan Lambros Katsonis ise 19 Haziran gecesi karanlığında kaçmayı başardı.
Muharebe sonrası

Bu zaferin ardından Küçük Hüseyin Paşa komutasındaki Osmanlı donanması 25 Eylül 1792 tarihinde esir aldığı 18 gemi ve yüzlerce korsanla İstanbul'a girdi. 26 Eylül'de zafer top atışlarıyla kutlandı. 29 Eylül'de ise Küçük Hüseyin Paşa III. Selim'in huzuruna kabul edildi ve samur kürk giydirilerek kıymetli taşlarla işlenmiş bir hançer hediye edildi.
Osmanlıların Venedik Cumhuriyeti'ne sığındığı anlaşılan Lambros Katsonis'in iadesine yönelik diplomatik girişimleri ise sonuçsuz kaldı.
Rum korsan Lambros Katsonis
Müjde Ar

| Müjde Ar |
| --- | --- |
Doğum: Kâmile Suat Ebrem 21 Haziran 1954 (70 yaşında) İstanbul, Türkiye
Milliyet: Türk
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1974-günümüz
Evlilik: Samim Değer (e. 1975; b. 1976) Ercan Karakaş (e. 2005)
Ebeveyn(ler): Ahmet Vedat Akın (Ebrem) Aysel Gürel
Akraba(lar): Mehtap Ar (kardeşi)
Ödüller: Tüm Liste

Müjde Ar, asıl adıyla Kâmile Suat Ebrem, (21 Haziran 1954, İstanbul), Türk oyuncu.
1980'li yıllarda rol aldığı filmlerle sinemada kadın kimliğini değiştiren, kadın cinselliğine farklı bir bakış açısı getiren kadın filmlerinin unutulmaz oyuncusu olmuş; Türk sinemasındaki kadın temsilinin değişmesini sağlamıştır.
Hayatı ve kariyeri

Söz yazarı ve tiyatro oyuncusu Aysel Gürel ile gazeteci Vedat Ebrem'in (Akın) ilk çocuğu olarak dünyaya geldi, oyuncu Mehtap Ar'ın ablasıdır. Sekiz yaşında Oraloğlu Tiyatrosu'nda sahneye çıktı. 1970'lerin başlarında tiyatro ve fotoroman oyunculuğu, fotomodellik ve mankenlik yaptı. Halit Refiğ'in yönetmenliğini yaptığı, Halid Ziya Uşaklıgil'in ünlü romanının ilk televizyon uyarlaması olan 1975 tarihli Aşk-ı Memnu dizisindeki "Bihter" rolüyle bir anda şöhret oldu ve sinemaya geçti. 1970'li yıllarda ağırlıklı olarak sinema endüstrisinin taleplerine göre olan rolleri canlandırdı. Bu arada şarkıcı olarak da sahneye çıktı.
1980'de Atıf Yılmaz'ın yönettiği Deli Kan ve 1981'de Ömer Kavur'un yönettiği Ah Güzel İstanbul filmlerinde rol aldı. Birçok sinema oyuncusunun cesaret edemediği zor rolleri üstlenerek, gitgide, cinselliğinden çekinmeyen, sorunlarına sahip çıkmak isteyen bir kadın tipi yarattı. Bu dönemdeki filmleri arasında Göl (1982), İffet (1982), Şalvar Davası (1983), Dağınık Yatak (1984), Fahriye Abla (1984), Dul Bir Kadın (1985), Adı Vasfiye (1985), Kupa Kızı (1986), Aaahh Belinda (1986), Teyzem (1986), Asılacak Kadın (1986), Afife Jale (1987) ve Arabesk (1988) sayılabilir.
Yönetmenliğini Mustafa Altıoklar'ın yaptığı Ağır Roman'da (1997) "Tina" karakterini, Sinan Çetin'in yönettiği, 2000 yapımı Komser Şekspir'de emektar bir hayat kadınını, Atıf Yılmaz'ın son filmi olan 2004 yapımı Eğreti Gelin'de ise yaşına göre olgun davranmayan oğlu Ali'yi evlendirmeye çalışan "İffet" karakterini canlandırdı.
Müjde Ar, 40 yılı aşkın sanat hayatında Atıf Yılmaz, Zeki Ökten, Halit Refiğ, Osman F. Seden, Nejat Saydam, Kartal Tibet, Ertem Eğilmez, Şerif Gören, Sinan Çetin, Ömer Kavur, Başar Sabuncu, Mustafa Altıoklar, Serdar Akar gibi yönetmenlerin filmlerinde rol aldı.
Adı Vasfiye ve Aaahh Belinda filmindeki performansıyla 1986 yılında, Yolcu filmindeki performansıyla 1993 yılında Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde En İyi Kadın Oyuncu ödülünü kazandı. 1997 yılında düzenlenen 34. Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde Yaşam Boyu Onur Ödülü, 2008 yılında düzenlenen 35. Altın Kelebek Ödülleri'nde Altın Kelebek 35. Yıl Özel Ödülü'nü kazanmıştır.
2007 ile 2009 arasında NTV'de Pınar Kür, Çiğdem Anad ve Aysun Kayacı'yla birlikte Haydi Gel Bizimle Ol adlı programı yaptı. 2008 yılında bu programda yaptığı "Adıyamanlılar hâlâ mağarada yaşıyor" ifadesi nedeniyle Adıyaman ve İlçeleri Dayanışma Derneği Başkanı Şükrü Orak ve avukatı Hacı Orhan tarafından Kayacı ve Ar hakkında suç duyurusunda bulunuldu ve "Basın Yoluyla Hakaret" suçundan Türk Ceza Kanunu 301. maddesinden dava açılması istendi.
Müjde Ar 2020 yılında Bodrum'da yaşadığı gürültü kirliliğinin ardından Gürültüsüz Yaşam Platformu'nu kurdu. Ar'a ilk destek dünyaca ünlü piyanist Fazıl Say'dan geldi.
Özel hayatı

İlk evliliğini 21 yaşında yönetmen Samim Değer ile yaptı. Ar, kısa süre sonra boşandı. Uzun yıllar müzisyen Attila Özdemiroğlu ile beraberlik yaşamış olan Ar, 1995'te birlikte olmaya başladığı Ercan Karakaş ile 2005'ten beri evlidir.
Tiyatro oyunları

Aç Koynunu Ben Geldim
Varyemez (Cimri)
Filmografisi > Sinema

1974: Sayılı Kabadayılar
1975: Köçek
1975: Babacan
1975: Batsın Bu Dünya
1975: Pisi Pisi
1975: Baldız
1976: Deli Gibi Sevdim
1976: Selam Dostum
1976: Taşra Kızı
1976: Adalı Kız
1976: Tosun Paşa
1976: Öyle Olsun
1976: Mağlup Edilemeyenler
1976: Gel Barışalım
1977: Sarmaş Dolaş
1977: Vahşi Sevgili
1977: Tokat / Günahın Bedeli
1977: Kızını Dövmeyen Dizini Döver
1977: Lanet / İlenç
1977: Tatlı Kaçık
1977: Gülen Gözler
1977: Nehir
1978: Şahit
1978: Güneşten de Sıcak
1978: Kaybolan Yıllar
1978: Alevli Yıllar
1978: Kibar Feyzo
1978: Töre
1979: Aşkı Ben mi Yarattım
1980: Kır Gönlünün Zincirini
1981: Deli Kan
1981: Feryada Gücüm Yok
1981: Ah Güzel İstanbul
1981: Çirkinler de Sever
1982: Göl
1982: İffet
1983: Şalvar Davası
1983: Aile Kadını
1983: Aşk Adası
1983: Güneşin Tutulduğu Gün
1984: Gizli Duygular
1984: Dağınık Yatak
1984: Fahriye Abla
1985: Dul Bir Kadın
1985: Adı Vasfiye
1985: Çıplak Vatandaş
1986: Aaahh Belinda
1986: Asiye Nasıl Kurtulur?
1986: Asılacak Kadın
1986: Kupa Kızı
1986: Teyzem
1987: Afife Jale
1987: Kaçamak
1988: Arabesk
1990: Aşk Filmlerinin Unutulmaz Yönetmeni
1994: Yolcu
1997: Ağır Roman
2000: Komser Şekspir
2000: Dar Alanda Kısa Paslaşmalar
2004: Eğreti Gelin
2007: Kilit
2009: Bozkırda Deniz Kabuğu
Filmografisi > Televizyon

1975: Aşk-ı Memnu
2000: Karakolda Ayna Var
2003: Serseri Aşıklar
2003: Alacakaranlık
2006: Ayın Yıldızı - tv filmi
2006: Kuşdili
2009: Benim Annem Bir Melek
2013: Aşk Ekmek Hayaller
Filmografisi > İnternet

2018: Şahsiyet
Yakında: İstanbul Ansiklopedisi
Ödüller

1986: 23. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Kadın Oyuncu - Aaahh Belinda
1986: 23. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Kadın Oyuncu - Adı Vasfiye
1993: 30. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Kadın Oyuncu - Yolcu
1997: 34. Altın Portakal Film Festivali - Yaşam Boyu Onur Ödülü
2008: 13. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri - Sinema Onur Ödülü
2010: 17. Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivali - Yaşam Boyu Onur Ödülü
Vinesh Phogat

Vinesh Phogat (d. 5 Ağustos 2001, Haryana), Hindistanlı güreşçidir. Serbest stil 50 kiloda kariyerini sürdürmektedir. Haryana Yasama Meclisi'nin şu anki üyesi olan bir politikacıdır. Hindistan Ulusal Kongresi'ni temsilen Julana seçim bölgesinden 2024 meclis seçimlerini kazanmıştır. Daha önce güreşçi olarak, 2014, 2018 ve 2022'deki galibiyetleriyle İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları'nda birden fazla altın madalya kazanmıştır.
Kariyeri

Vinesh, Güney Kore'nin Incheon kentinde düzenlenen 2014 Asya Oyunları'nda 48 kg kategorisinde bronz madalya kazandı. İlk turda Kuzey Koreli Yongmi'yi mağlup eden Vinesh, çeyrek finalde Özbekistanlı Dauletbike Yakhshimuratova'yı geçti. Yarı finalde Japon Eri Tosaka'ya 1-3'lük skorla yenildi. Repesaj müsabakasında Moğolistanlı Narangerel Eredenesukh'u teknik üstünlükle yenerek bronz madalya kazandı. Katar'ın başkenti Doha'da düzenlenen 2015 Asya Şampiyonası'nda finalde Japon Yuki Irie'yi yenemeyerek gümüş madalya kazandı.
Antim Panghal 53 kilo sıkletinde Olimpiyat kotası aldığı için Vinesh, Kırgızistan'ın Bişkek kentinde düzenlenen 2024 Asya Güreş Olimpiyat Elemeleri Turnuvası'nda 50 kilo sıkletinde yarıştı ve 2024 Yaz Olimpiyatları'nda 50 kilo kategorisinde kota almaya hak kazandı. Paris Olimpiyatları'nın ilk turunda, Tokyo Olimpiyatları'nda rakiblerine tek bir puan bile vermeyen son Olimpiyat ve dünya şampiyonu Japon Yui Susaki'yi mağlup etti. Phogat çeyrek finalde Ukraynalı Oksana Livaç'ı ve yarı finalde de Kübalı Yusneylys Guzmán'ı puan farkıyla yenerek finale yükseldi. Ancak Phogat final sabahı yapılan tartı sırasında öngörülen kilonun 60 gram üzerinde olduğu için diskalifiye edildi. Diskalifiye edilmesinin ardından Vinesh karara karşı Spor Tahkim Mahkemesi'ne itiraz ettiğini açıkladı. Vinesh, müsabakanın ilk gününde yasal ağırlık sınırları içinde olduğu için etkinlikte kendisine ortak gümüş madalya verilmesini talep etmişti. Ayrıca spordan emekli olduğunu da açıkladı. Spor Tahkim Mahkemesi (CAS) kısa bir kararla, Phogat'ın ortak gümüş madalya talebiyle yaptığı başvuruyu reddetmiştir.
Manfred Kiedorf

| Manfred Kiedorf |
| --- | --- |

Doğum: 21 Ekim 1936(1936-10-21) Berlin, Nazi Almanyası
Ölüm: 01 Ocak 2015 (78 yaşında) Berlin, Almanya
Meslek: Mimar ve tasarımcı

Manfred Kiedorf (21 Ekim 1936, Berlin - 1 Ocak 2015, Berlin), Alman bir mimar ve tasarımcıydı.
Marina Warner

| Dame Marina Warner |
| --- | --- |

Doğum: Marina Sarah Warner 09 Kasım 1946 (78 yaşında) Londra, Ingiltere
Meslek: Mitograf, romancı, öğretim görevlisi, profesör
Resmî site
marinawarner.com
Dame Marina Sarah Warner (d. 9 Kasım 1946), İngiliz romancı, kısa öykü yazarı, tarihçi ve mitograf. Feminizm ve mitolojiye ilişkin pek çok kurgu kitapları ile tanınmaktadır. The London Review of Books, New Statesman, Sunday Times, The Telegraph ve Vogue gibi pek çok yerde yazılar yazdı. Birçok üniversitenin fakültelerinde dersler verdi ve misafir öğretim üyesi olarak görev yaptı.
2014'te Essex Üniversitesi'nde Edebiyat, Sinema ve Tiyatro Çalışmaları Bölümü'ndeki profesörlük görevinden istifa etti ve İngiltere'deki "kâr amacı gütmeyen iş modeli" üniversitelerine yönelik hareketleri sertçe eleştirdi. 2017'de Royal Society of Literature (RSL) başkanlığına seçildi ve RSL'nin kuruluşu 1820'den bu yana bir kadın ilk kez bu görevi seçilmiş oldu.
İlk yılları

Marina Warner, İngiliz bir baba ve İtalyan annenin çocuğu olarak Londra'da doğdu. Babasının dedesi İngiliz kriketçisi Sir Pelham Warner'dır. Kahire, Brüksel ve Berkshire, İngiltere'de büyüdü. St Mary's School, Ascot'ta okudu. Oxford'daki Lady Margaret Hall'da Fransızca ve İtalyanca eğitimi aldı. 1971'de William Shawcross'la evlendi ve bu evliliğinden Conrad adında bir oğlu oldu. Çift 1980'de boşandı.
Kariyeri

İlk kitabı The Dragon Empress: The Life and Times of Tz'u-hsi, Empress Dowager of China, 1835–1908, 1972'de yayımlandı ve ardından 1976'da Roma Katolik Meryem'in azizliğine ilişkin bir çalışma olan Alone of All Her Sex: The Myth and the Cult of the Virgin Mary piyasaya sunuldu. Bu çalışmaların ardından 1981'de Joan of Arc: The Image of Female Heroism ve 1985'te Monuments & Maidens: The Allegory of the Female Form yayımlandı.
Warner'ın The Lost Father romanı 1988'de Man Booker Ödülü final listesinde yer aldı. Kurgu olmayan kitabı From the Beast to the Blonde: On Fairy Tales and Their Tellers, 1996'da Mitopedik Ödülü kazandı. No Go the Bogeyman: On Scaring, Lulling, and Making Mock 2000'de yayımlandı ve British Academy'nin Rose Mary Crawshay Ödülü'nü kazandı. The Leto Bundle (2001) ve Indigo (1992) yazarın diğer romanlarıdır. Aralık 2012'de BBC Radio Four'da Grimm Kardeşler hakkında bir program sundu.1984 yılında Kraliyet Edebiyatı Derneği Üyesi olarak seçildi.
21 Haziran 2006'da Oxford Üniversitesi'nden fahri doktora derecesi (DLitt) aldı. Exeter (1995), York (1997) ve St Andrews (1998)'den 	onursal derece alırken Sheffield Hallam Üniversitesi (1995), Kuzey Londra Üniversitesi (1997), Tavistock Enstitüsü (Doğu Londra Üniversitesi, 1999), Oxford Üniversitesi (2002), Royal Sanat Üniversitesi (2004), Kent Üniversitesi (2005), Leicester Üniversitesi (2006) ve King's College London (2009) gibi yerlerden fahri doktorluk aldı.
Bibliyografya

The Dragon Empress: Life and Times of Tz'u-hsi 1835–1908 (Weidenfeld & Nicolson, 1972)
Alone of All Her Sex: The Myth and the Cult of the Virgin Mary (Weidenfeld & Nicolson, 1976) 0-330-28771-0
In a Dark Wood (Weidenfeld & Nicolson, 1977)
Queen Victoria Sketch Book (Macmillan, 1979)
The Crack in the Tea-Cup: Britain in the 20th Century (André Deutsch, 1979)
Joan of Arc: The Image of Female Heroism (Weidenfeld & Nicolson, 1981)
The Impossible Day (Methuen, 1981)
The Impossible Night (Methuen, 1981)
The Impossible Bath (Methuen, 1982)
The Impossible Rocket (Methuen, 1982)
The Skating Party (Weidenfeld & Nicolson, 1982)
The Wobbly Tooth (André Deutsch, 1984)
Monuments and Maidens: The Allegory of the Female Form (Weidenfeld & Nicolson, 1985)
The Lost Father (Chatto & Windus, 1988)
Into the Dangerous World (Chatto & Windus, 1989)
Imagining a Democratic Culture (Charter 88, 1991)
Indigo (Chatto & Windus, 1992)
L'Atalante (British Film Institute, 1993)
Mermaids in the Basement (Chatto & Windus, 1993)
Richard Wentworth (Thames & Hudson, 1993)
From the Beast to the Blonde: On Fairy Tales and Their Tellers (Chatto & Windus, 1994)
Managing Monsters: Six Myths of Our Time (Reith Lectures) (Vintage, 1994)
Wonder Tales: Six Stories of Enchantment (editor) (Chatto & Windus, 1994)
Six Myths Of Our Time: Little Angels, Little Monsters, Beautiful Beasts, and More (New York: Vintage Books, 1995)
Donkey Business Donkey Work: Magic and Metamorphoses in Contemporary Opera (University of Wales, 1996)
The Inner Eye: Art beyond the Visible (National Touring Exhibitions, 1996)
No Go the Bogeyman: Scaring, Lulling and Making Mock (Chatto & Windus, 1998)
The Leto Bundle (Chatto & Windus, 2001)
Fantastic Metamorphoses, Other Worlds (Oxford University Press, 2002)
Murderers I Have Known and Other Stories (Chatto & Windus, 2002)
Collected Poems by Sally Purcell - preface (Anvil Press, 2002)
Signs & Wonders: Essays on Literature and Culture (Chatto & Windus, 2003)
Phantasmagoria (Oxford University Press, 2006)
Stranger Magic: Charmed States & The Arabian Nights (Chatto & Windus, 2011)
Once Upon a Time - A Short History of Fairy Tale (Oxford University Press, 2014)
Fly Away Home (Salt Publishing, 2015)
No Go the Bogeyman'den çizim
Antiemperyalizm

Antiemperyalizm, emperyalizm karşıtlığını belirtir. Sadece siyasi ve ekonomik bir karşıtlık olmayıp, emperyalizmin kültürel baskılarına ve ele geçirme süreçlerine de bir karşıtlıktır.
Kavramın içeriği ve tarihçesi

Genellikle antiemperyalizm, farklı dil ve kültürdeki komşu ülkelere karşı girişilecek fetih savaşlarına da karşıdır. Kısaca, bir ülkenin kendi sınırları dışına yayılmasına da karşıdır. Antiemperyalistlere bir örnek de Roma'daki Cumhuriyetçi senatörler ve 1898'de İspanyol-Amerikan savaşından sonra kurulan  adındaki antiemperyalist kuruluştur.
"Emperyalizm" kavramı İngilizceye 1870'lerde İngiliz Başbakanı Benjamin Disraeli'nin aşırı agresif ve ses getiren sömürgeci politikaları sonucunda girmiştir. Bu kelime bu politikaları destekleyen Richard Chamberlain tarafından kullanılmıştır. Emperyalizm bazılarına göre idealist ve hayırsever bir politikadır. Bir başka görüşe göre "emperyalizm" kapitalist aç gözlülüğün ve kişisel çıkarlara uygun olarak oluşturulan politikalar ile karakterize edilmiştir. John A. Hobson ve Marksist Lenin bu kavrama daha teorik ve makro ekonomik anlam eklemişlerdir. Sol görüşlü birçok teorisyen emperyalizmin bu yapısal veya sistematik yönünü vurgulayan görüşleri benimsemiştir. Bu tip yazarlar 19. yüzyılın son birkaç on yılını kapsayan kavramı genişleterek yüzyıllara yayılmış Christopher Colombus'a hatta Haçlı Seferlerine kadar uzanan bir dünya sistemine verilen isim haline getirmişlerdir. Kavram, tarihsel süreç içinde yayılınca çoğunlukla birbirine paralel beş farklı ekseni ortaya çıkmıştır. Ahlaki, iktisadi, sistemik, kültürel ve maddi. Bu kavramın bu şekilde evrilmesi, güce ve özellikle batılı güce karşı büyüyen bir rahatsızlık ve hatta tiksinme oluşturmuştur.
Kapitalizm, aristokrasi ve emperyalizm arasındaki ilişki tarihçi ve siyaset bilimciler tarafından uzun süredir tartışılmaktadır. J. A. Hobson (1858-1940), Joseph Schumpeter (1883-1950), Thorstein Veblen (1857-1929) ve Norman Angell (1872-1967). Bunlar gibi marksist olmayan yazarlar 1. Dünya savaşı ve iki savaş arası dönemde oldukça üretkendirler. Özellikle emperyalizmin 1950'lerde Avrupa ve ABD'ye askeri ve siyasi etkileri konusu çalışılmıştır. Hobson'a göre yapılacak sosyal reformlar emperyalizmin olumsuz etkilerini iyileştirici nitelikte olabilir. Hobson'a göre devletin vergi politikaları yoluyla müdahalaleri daha geniş tüketimi sağlayacak, zenginliği artıracak ve barışçı bir uluslararası dünya düzeni kurulmasını sağlayacaktır. Tersi ise, devletin rantiyecilere ve faizden para kazananlara müdahale etmemesi halinde, sağlıksız bir toplumsal yapı ve emperyalizmi getirecektir.
Mocen

Mocen (Farsça: مجن‎), İran'ın Simnan eyaletinde bir kasabadır.
Eyaletin Şahrud şehristanı'nın, Bistam bahşı'nda bulunan kasabanın 2006 yılı itibarıyla nüfusu, 5.526 kişi ve 1.554 hanedir.
Marina Kondratyeva

| Marina Kondratyeva (Марина Кондратьева) |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Marina Viktorovna Kondratyeva 01 Şubat 1934(1934-02-01) Leningrad, Sovyetler Birliği
Ölüm: 08 Temmuz 2024 (90 yaşında) Moskova, Rusya
Meslekler: Balerin eğitimci koreograf
İlişkili hareketler: Bolşoy Balesi

Marina Viktorovna Kondratyeva (Rusça:Марина Викторовна Кондратьева; 1 Şubat 1934, Leningrad – 8 Temmuz 2024, Moskova), Sovyet-Rus balerin, eğitimci ve koreograf.
Hayatı

Kondratyeva, 1 Şubat 1934'te Leningrad, Sovyetler Birliği'nde doğdu. Moskova Devlet Koreografi Akademisi ve Lunarchasky Devlet Oyunculuk Sanatları Enstitüsü'nde (GITIS) eğitim gördü.  eğitim gördü. 1946'da başladığı bale kariyerini 2024 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü. Bolşoy Bale Topluluğu bünyesinde eğitimci, balerin ve koreograf olarak çalıştı. Maris Liepa, Nikolai Fadeyechev, Mikhail Lavrovsky, Boris Khokhlov, V. Tikhonov, Yaroslav Sekh, Marina Semionova ve Galina Ulanova gibi sanatçılarla beraber çalıştı. Özellikle Romeo ve Juliet, The Stone Flower Walpurgis Night ve Anna Karenina gibi yapımlardaki performansları ile göz doldurdu.
Eğitmenliğe ise Moskova Klasik Balesi'nde (şimdiki Kassatkina ve Vassiliov Bale Tiyatrosu) başladı. Ardından 1980-1987 yılları arasında GITIS'te ve 1986'dan itibarende doçent olarak dersler verdi. Bolşoy Balesi'ndeki çalışmalarına ek olarak Kondratyeva Moskova Dans Enstitüsü'nde ve 1990-2000 yılları arasında 1999'da profesör olarak atandığı Moskova Devlet Koreografi Akademisi'nde dersler verdi.
Klasik Bale Tiyatrosu'ndan Margarita Perkoun-Bebezitchi gibi balerinlerle ve Yury Grigorovich'in Bolşoy Balesi sanatçılarıyla denemeler yaptı. 1988'de bale eğitmeni ve yönetmeni oldu. Bolşoy Balesi'nde  Marius Petipa'nin koreografisiyle Paquita ve Anton Dolin'in koreografisiyle Pas de Quatre adlı eserleri sahneledi.
Aralarında; Ludmila Semenyaka, Galina Anna Antonicheva, Ekaterina Shipulina, Galina Stepanenko, Olga Smirnova, Nadezhda Gracheva, Nina Kaptsova, Natalia Osipova, Ioulia Stepanova, A. Tourazachvili, N. Biryukova, Nelli Kobakhidze, Chinara Alizade, Anna Tikhomirova, Joo Yun Bae ve Anna Okuneva'nın olduğu sanatçıları yetiştirdi. Hizmetleriyle Onur Nişanı'nı aldı.
Son olarak 2013'te Bolşoy Balesi Grubu'nun sanat konseyi üyeliğine atanmış ölümüne kadar bu görevde kalmıştır.
Kondratyeva, 8 Temmuz 2024'te Moskova, Rusya'da doğal nedenlerden 90 yaşında öldü. Cenazesi Troyekurovskoye Mezarlığı'nda icra oldu.
Fawaz Gerges

| Fawaz Gerges |
| --- | --- |

Doğum: 1958 (65-66 yaşında) Beyrut, Lübnan
Milliyet: Amerikalı, Lübnanlı
Vatandaşlık: ABD
Evlilik: Nora Colton

Akademik geçmişi
Alma mater: Londra Ekonomi Okulu Oxford Üniversitesi
  
Akademik çalışmaları
Disiplin: Uluslararası İlişkiler Profesörü
Alt disiplin: Toplumsal hareketler uzmanı
Kurumları: Londra Ekonomi Okulu, Sarah Lawrence Koleji, Oxford Üniversitesi, Harvard Üniversitesi, Kolombiya Üniversitesi, Princeton Üniversitesi
Ana ilgi alanları: Uluslararası ilişkiler, Orta Doğu, Süper güçler, Jeopolitik, Amerikan dış politikası, Müslüman kardeşliği, Mücahidler, El Kaide, IŞİD
 

Fawaz A. Gerges Lübnan asıllı Amerikalı akademisyen ve yazar. Orta Doğu, ABD Dış Politikası, Uluslararası İlişkiler, el-Kaide, İslam ve Batı dünyası ilişkileri konuları üzerinde çalışmaktadır. Halen Londra Ekonomik ve Politik Bilimler Okulu (LEPBO)'nda Orta Doğu politikaları ve Uluslararası İlişkiler profesörü olarak görev yapmaktadır. Aynı zamanda LEPBO, Çağdaş Orta Doğu, Birleşik Arap Emirlikleri Kürsübaşkanlığı görevinini yürütmektedir. Bir dönem LEPBO' nun Tören Müdürlüğü görevini de yürüttü.
Gerges, alanının önde gelen kamusal aydınlarından birisi ve dünyanın en başta gelen Orta Doğu Akademisyenlerinden birisidir. CNN, ABC, CBS, NPR, BBC ve El Cezire gibi TV kanalları ve radyo istasyonlarında yayınlara çıkmıştır. 2003 Irak Savaşı zamanında The Oprah Winfrey Show'un, PBS kanalındaki Jim Lehrer ile Haber Saati'nin ve Charlie Rose Show programlarının düzenli konuğu oldu.
11 Eylül saldırılarının 10. yılında, Oxford Üniversitesi Gerges' in Kaide' nin Yükseliş ve Çöküş 'ü adlı  kitabını (2011) bastı. Pelgrave Macmillan yayınevi ertesi yıl Gerges'in Obama ve Orta Doğu (Mayıs 2012) adlı kitabını bastı.