Ahmet Say
Yaşamı

1935 yılında İstanbul'da, Kadıköy'de doğdu. Babası matematik öğretmeni Fazıl Say, annesi felsefe öğretmeni Zehra Nüzhet Say'dır. Küçük yaşta piyano eğitimine başladı. 1946-1950 yıllarında İstanbul Belediye Konservatuvarı'nda öğrenim gördü. Demirhan Altuğ'un teori ve solfej, Verda Ün'ün piyano, Raşit Abed'in armoni öğrencisi oldu.
Konservatuvar eğitimini liseye geçtiğinde bıraktı; İstanbul Erkek Lisesi'ni bitirdi. 1954 yılında basın-yayın eğitimi almak için gittiği Almanya'da altı yıl yaşadı. Bu yıllarda pansiyoner olarak evinde kaldığı müzikolog Kurt Köhler'in özendirmesiyle müzikbilime ilgi gösterdi. Felsefe ve tarih seminerleri takip etti. Sosyal Demokrat Partisi’nin gençlik örgütü Sosyalist Öğrenci Birliği‘nin üyesi oldu.
Almanya'daki eğitimini tamamlayıp Türkiye'ye döndüğünde yedek subay öğretmen olarak Bingöl'de üç yıl askerlik yaptı. Okulu olmayan Göriz köyünde ilkokul öğretimini başlattı. Köyde öğretmenlik yaptığı dönemde ayrıca yetişkinlere de yönelik el sanatları, folklor ve sinema gibi eğitsel alanlarda da faaliyetler düzenledi; amatör bir folklorcü olarak türkü, ağıt ve masallar derledi, halk dansları toplulukları kurdu ve çocuk toplulukları yetiştirdi. Üç yılın ardından İstanbul'a döndüğünde Orhan Kemal'in teşvik etmesi ile izlenimlerini kaleme aldı.
1963 yılında Erzincan'da kısa bir süre halk eğitim uzmanlığı kadrosuyla çalıştıktan sonra 1964'te Ankara'ya yerleşti. Türkiye Öğretmen Dernekleri Milli Federasyonu'nun yayın müdürü oldu. Görevi, Federasyonun çıkardığı Birlik Dergisi adlı yayını sürdürmek ve Öğretmenler Gazetesi adlı yen bir haftalık yayın çıkarmak idi. 1967'de Türk Solu adlı derginin yazı işleri müdürlüğüne getirildi. Aynı yıl eczacı Ayşe Gürgün Özsoyeller ile evlendi, çiftin oğlu Fazıl Say, 1970 yılında doğdu. Bu evlilik 1977'de sonlandı; Ahmet Say, oğlu Fazıl Say'ın velayetini alarak onu müzisyen olarak yetiştirdi.
Ahmet Say, 12 Mart darbesi döneminde çeşitli davalardan yargılandı, yargılandığı bir dava uzun sürdüğü için 7 ay kadar hapis yattı. Edebiyat hayatı cezaevinde kaldığı dönemde başladı. Cezaevinde bir dolandırıcının anlattığı hikayelerden esinlenerek Kocakurt romanını yazdı. Romanı, 1975 Milliyet Roman Ödülleri'nde mansiyona ödülüne değer görüldü. Kocakurt romanının ardından Bingöl Hikayeleri (1980) adlı eseri Bingöl'de öğretmenlik yaptığı dönemin ürünü olarak ortaya çıktı. Kitapta yer alan “Güneşin Savrulduğu Yerden" adlı öykü, TRT Ödülleri Öykü Yarışması Başarı Ödülü'ne; “Arda Kalan” adlı hikâye  Yeni Adımlar Dergisi'nin açtığı  1974 Sabahattin Ali Hikâye Yarışması'nda birincilik ödülüne, "Görizli Mehmet Şerif Efendi” adlı hikâye ise 1975 Antalya Film Şenliği Hikâye Ödülü'nde mansiyon ödülüne değer görüldü. Kocakurt ve Bingöl Hikâyeleri Milliyet Yayınları tarafından basıldı.
1977'de sol eğilimli bir "edebiyat hareketi dergisi" olan Türkiye Yazıları adlı aylık dergiyi çıkartmaya başladı. 72 sayı yayımlanan derginin yazarları Cemal Süreya, Vecihi Timuroğlu, Ragıp Gelencik, Demir Özlü, Ali Püsküllüoğlu idi. Say, 1974'ten başlayarak müzik eğitimciliğine ve müzik yayımcılığına yöneldi. 1978'de Say Yayınları'nı kurdu.
1970'li yıllarda öyküleri çeşitli dergilerde yayımlanan Say'ın ilk öykü kitabı, 1982'de yayınlandı. Uzun bir epik öykü olan İpek Halıya Ters Binen Kedi adlı eseri, Türk edebiyatının ilk epik hikâye olarak bilinir. Bir dolandırıcı tüccarın öyküsünü anlatan eser, 1985'te Almancaya çevrilerek yayımlandı.
1985 yılında Müzik Ansiklopedisi Yayınları'nı kurdu. Müzik Ansiklopedisi, Müzik Sözlüğü, Müzik Öğretimi, Müziğin Kitabı, Müzik Nedir Nasıl Bir Sanattır, yayınladığı müzik kitaplarından bazılarıdır. Türkiye'nin müzik yaşamını yurtdışında tanıtım amacı ile  The Music Makers in Turkey adı ile İngilizce hazırlanan kitabı 1995 yılında yayımlandı. Kitap, Türkiye’nin Müzik Atlası adı ile 1998 yılında Türkçe olarak  yayınlandı. 1996-1999 arasında Cumhuriyet gazetesinde müzikle ilgili haftalık köşe yazıları yazdı.
1992'de kurulan Edebiyatçılar Derneği'nin kurucu üyelerinden olan Say, iki yıl bu derneğin başkanlığını yaptı. Edebiyat ustalarına verilen Edebiyatçılar Derneği Onur Ödülleri Altın Madalyası'nı kurumsallaştırdı.
Anılarını "Ağaçlar Çiçekteydi" (2011) ve "İnsanoğlu İnsanlar” adlı adlı kitaplarda anlattı. 2014-2019 yıllarında Evrensel gazetesinde  "Yörüngemiz" başlıklı  köşe yazıları yazdı. 2020 yılında 48. Uluslararası İstanbul Müzik Festivali Onur Ödülü'ne değer görüldü.
10 Mayıs 2022 tarihinde Ankara'da öldü Naaşı Ankara'da Karşıyaka Mezarlığı'na defnedildi.