stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Livonyalı Kılıç Kardeşleri
Tarihçe > Muharebeler

1205'te, Livonya Kardeşleri'nin ilk katıldığı muharebe gerçekleşti. Semigalya Dükalığının lideri Viesthard, Litvanlar tarafından yerel bir Semigalya kabilesi yok edildikten sonra Kılıç Kardeşleri'nden yardım istemek üzere Riga'ya geldi. Tarikat, Piskopos Albert'in yokluğunda savaşa girmekte isteksizdi. Ancak Viesthard, Kılıç Kardeşleri'ni savaşa girmeleri için ikna etti. Litvanlar ganimetle dönerlerken Kılıç Kardeşleri pusuya hazırlandılar ve pusuda Litvan lideri başsız bıraktılar.
1206'da, Polozk Dükalığı'nın Dükü Vladimir, Haçlıların hizmet süresi sona erdiğinde Daugava'nın sakinlerinden vergi talep etti. Kılıç Kardeşleri, geriye kalan Haçlılarla birlikte aniden Ruslara saldırdılar ve Daugava'ya gelen Rus ordusunu yendiler.
1207'de, Kılıç Kardeşleri, kışın Litvanya'dan gelen bir saldırıyı geri püskürttüler. Kılıç Kardeşleri ve müttefikleri, Daugava'nın kuzeyindeki Lennewarden kalesinde kaldılar. Litvanya ordusu, tarikatı savaşa davet etti ancak Tarikat tarafından mağlup edildiler. Bu zafer, nehir boyunca giden kale hattının değerini gösterdi.
Kılıç Kardeşleri, ağır süvari sınıfında üstünlük sağlarlardı. Bu nedenle, yerli halk Livonya Haçlı Seferi sırasında büyük çaplı çatışmalardan kaçınmaya çalışıyordu. Çoğu karşılaşma baskınlardan ve pusulardan oluşuyordu. Tarikat, Daugava boyunca savunmalı bir hat inşa etti ve bu, bölgede barışçıl bir dönemin başlamasına zemin hazırladı çünkü Livonyalılar, Kılıç Kardeşleri'ni verimli koruyucular olarak görmeye başladı. Buna rağmen, bazı yerli liderler Tarikat'ın kendi otoritelerine meydan okuduğunu düşünmüştü, örneğin Koknese kalesinin asıl sahibi Kral Vetseke gibi. Vetseke, kaleyi yeniden inşa eden Alman işçilerini katletmişti ancak kendisi sonradan cezalandırıldı.
1211'de, Livonya çevresindeki bir dizi tehdit, Riga Piskoposu Albert'i, savunmaları güçlendirmeye itti. Kuzey kanadını korumak için Albert, güney Estonya'ya bir sefer düzenledi. Kılıç Kardeşleri, Ruslar, sadık Livonlar ve Letonlar ile ittifak yaparak Engelbert von Thisenhusen'in komutasında Haçlı ordusunun çekirdeğini oluşturuyordu. Bir kuşatmanın ardından Fellin'i aldılar ve paganların vaftiz edilmeyi kabul etmeleri koşuluyla bir anlaşma yaptılar. Ertesi yıl Tarikat, Sakala direnişini yok etti ve 2.000 Sakalalı'nın öldüğü bir muharebenin galibi oldular.
1211 ile 1212 arasında Kılıç Kardeşleri, bataklıkların donmuş, alt büyümenin zayıf olduğu ve düşmanlarının izlerini örtmekte zorlandığı kışın savaş için en iyi mevsim olduğunu fark etti. Ayrıca, şövalyeler donmuş nehirleri yüksek hızlı yollar olarak kullanabiliyorlardı. Tarikat, bu avantajları 1218'e kadar kullandı ve o yıl güney Estonya'yı fethederek Ruslardan ve Litvanlardan gelen karşı saldırılara karşı zafer kazandılar. 1230'da, Kurlandiya fethedildi ve bölge halkı Tarikat tarafından Hristiyanlaştırıldı.
Tarihçe > İtaatsizlik

Kuruluşundan itibaren itaatsiz olan Tarikat, piskoposlara olan vasallığını çoğu zaman göz ardı etti. Kılıç Kardeşleri'nin Daugava Nehri'nin kuzeyine, Livonya'nın Aa akarsuyu boyunca genişleme arzusu, Tarikatı Piskopos Albert ile çatışmaya sürükledi. Albert, nehrin güneyine yayılmak istiyor ve daha önce Danimarka Kralı II. Valdemar'a vaat edilen Estonya ile ilgilenmiyordu.
Usta Wenno, Piskopos Albert'in izni olmadan kuzeye doğru ilerledi. İlk olarak Treiden kalesini ele geçirdi. 1208'de Aa vadisinde Segewold kalesini kurdular ve daha yukarıda ise Wenden kalesini inşa ettiler. Wenden kalesi gittikçe büyütüldü ve Usta Wenno, Tarikatın karargahını oraya taşıdı. Riga Piskoposu Albert'e sadık olan Wickbert, Wenden kalesini yönetmesi için görevlendirildi. Usta Wenno, Wickbert'i görevden aldı, ancak Wickbert, Riga Piskoposu Albert'in korumasına sığındı ve Usta Wenno'yu baltayla öldürdü.
1219 yılında, Danimarka Kralı II. Valdemar, Piskopos Albert'in yardımıyla Estonya'nın kuzeyini fethetti. 1222'de Estonya, II. Valdemar ve Riga Piskoposu Albert arasında paylaştırıldı ve bu antlaşma, tarikat arasında huzursuzluğa sebep oldu. Ardından Danimarka, bir isyan patlak verene dek köyleri sömürmeye başladı. Papa, çatışmayı düzgün yönetemedikleri için Tarikatı azarladı. Daha sonra Tarikat, Estonya'daki Danimarka topraklarını ele geçirmeye çalıştı, ancak bir papalık temsilcisi onları bu toprakları geri vermeye zorladı. Papalık temsilcisi ayrıldıktan sonra, Kılıç Kardeşler Danimarka topraklarını yeniden ele geçirdi. Ayrıca Piskopos Albert'in topraklarına saldırarak Daugava Nehri üzerinden geçen gemilerden vergi toplamaya başladılar.
1229 yılında Riga Başpiskoposu Albert'in ölümünden sonra, dini otoriteler bu tarikatın artık işe yarar yanının kalmadığını düşündü. Papalık temsilcisi Aulne'li Bernard, Tarikatın feshedilmesine karar verdi ve Reval'deki Danimarka Kalesi'ni geri almaya çalıştı. Ancak tarikat, Bernard'ı mağlup edip esir aldı.
Papa IX. Gregorius, 24 Kasım 1232 tarihli mektubunda Kardeşlerden Novgorod saldırılarına karşı Finlandiya'yı savunmalarını istedi. Ancak, şövalyelerin Finlandiya'daki olası faaliyetlerine dair bilinen hiçbir bilgi günümüze ulaşmamıştır.
Tarihçe > Töton Şövalyelerine bağlanmaları

Tarikat, 1236 yılında Litvan ve Semigalya halkına karşı yapılan Schaulen (Saule) Savaşı'nda ağır kayıplar verdi. Bu muharebe, hayatta kalan Kılıç Kardeşlerinin ertesi yıl Töton Şövalyeleri Tarikatı'na katılmasına yol açtı ve o andan itibaren Livonya Tarikatı olarak anılmaya başlandılar. Kendi Ustaları tarafından yönetilen (de jure olarak Töton Şövalyeleri'nin Büyük Ustası'na bağlı), tüm yönleriyle (kurallar, kıyafetler ve politika) Töton Şövalyeleri'nin özerk bir kolu olarak faaliyet göstermeye devam ettiler.
Ustalar

Wenno (von Rohrbach) 1204–1209
Volkwin (Schenk von Winterstein) 1209–1236
Galeri

Mecklenburglu Kılıç Kardeşi Helmold III. von Plesse.
1260'ta Livonya Konfederasyonu
Solda Töton Şövalyesi ve sağda bir Kılıç Kardeşi
Üçlerkayası, İhsaniye

| Üçlerkayası |
| --- | --- |
Köy

 Afyonkarahisar'ın Türkiye'deki konumu
ÜçlerkayasıÜçlerkayası'nın Afyonkarahisar'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Afyonkarahisar
İlçe: İhsaniye
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1276 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 421
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0272
İl plaka kodu: 03
Posta kodu: 03380
Üçlerkayası, Afyonkarahisar ilinin İhsaniye ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1910 yılı kayıtlarında Leğen olarak geçmektedir.
Coğrafya

Afyonkarahisar il merkezine 42 km, İhsaniye ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 421
2021: 427
2020: 425
2019: 430
2018: 442
2017: 444
2016: 451
2015: 460
2014: 514
2013: 540
2012: 511
2011: 533
2010: 532
2009: 523
2008: 573
2007: 585
2000: 631
1990: 714
1985: 731
Ankara Sancağı

Ankara Sancağı, Osmanlı İmparatorluğu'nun sancaklarından biriydi. Sancağın merkezi Ankara idi.
Tarihçe

Ankara Sancağı 1354 yılında Ahiler'in Osmanlı Devleti'nin egemenliği altına girmesinin ardından kurulmuştur. Ankara Sancağı Anadolu Eyaleti'nin ilk merkez sancağı olup 1841 yılında kurulan Ankara Eyaleti'nin ve 1867 yılında da Ankara Vilayeti'nin merkez sancağı haline geldi.
İdari bölümler

Ankara Sancağı 1912 yılı itibarıyla 10 kazaya ayrılmaktaydı.
| Kaza | Nahiyeler |
| --- | --- |
Ankara: İstanos, Emirler
Ayaş: Güdül
Bâlâhisar (merkez: Karaali): Tabanlı, Çimyanlı
Beypazarı: Semizözü, Adaveren, Karaşar
Haymana (merkez: Yaban): Şeyh Bezenli, Toyaklı
Kalecik (merkez: Keskin Kalecik): iki nahiye
Mihalıççık (merkez: Kuyucak): Koyunağılı, Denek, Çukurviran
Nallıhan: üç çiftlik
Sivrihisar: Gökyüzü
Yabanabad (merkez: Hacı Yozgat): Şorba
Çizmeli, Eruh

| Çizmeli |
| --- | --- |
Köy

 Siirt'in Türkiye'deki konumu
ÇizmeliÇizmeli'nin Siirt'teki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Siirt
İlçe: Eruh
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1109 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 277
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0484
İl plaka kodu: 56
Posta kodu: 56802
Çizmeli, Siirt ilinin Eruh ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Nivilan olarak geçmektedir. Köy, terör tehlikesinden ötürü 1993'te 1 km güneybatıya taşınmıştır.
Coğrafya

Köy; Siirt il merkezine 66 km, Eruh ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 277
2021: 282
2020: 317
2019: 273
2018: 271
2017: 302
2016: 281
2015: 289
2014: 328
2013: 299
2012: 256
2011: 247
2010: 234
2009: 229
2008: 248
2007: 265
2000: 232
1990: 721
1985: 756
Stoa Basileios

İÖ beşinci yüzyılda Atina Agora‘sının planı; Kraliyet Stoa’sı no: 17’dir
Kraliyet Stoası anlamına gelen Stoa Basileios (τοῦ βασιλέως).
MÖ. 6. yüzyılda Atina Agorası'nda inşa edildi ve MÖ. 5. yüzyılda esaslı olarak değiştirilmiştir.
Atina Agorası’nın kuzeybatı köşesinde (orada çok sayıda Hermae kurulduğu için "Hermler" olarak bilinir) bulunuyordu.
Stoa, Dor düzeni'nde inşa edilmiştir ve 18'e 7.5 metre ölçülerindedir. Cephesinde sade bir Dor frizi vardır. Dor tarzındaki dış cephesi 8 sütunlu, iç mekanı ise dört sütunludur. MÖ 5. yüzyılda yapılan değişiklikler, arkaik yapıya iki küçük revak ekledi.
Kraliyet Stoa’sı Arkhon basileos’un ve Areopagos konseyinin (dinî işlerde ve suçlarla ilgili) karargahıydı.
Binanın önünde adaleti temsil eden Themis’in bir heykeli dururdu. Şehir kanunlarının bazı kopyaları stoda saklanırdı.
Binanın önü, Sokrates'in Euthyphro ile buluştuğu ve Platon'un Euthyphron'unda yeniden yarattığı konuşmayı yaptığı yerdi. Burada Sokrates, Meletus tarafından dinsizlikle resmen suçlandı. Tarihçiler, MÖ 5. yüzyılda Atina'da siyasi bir uygulama olan dışlanma (Ostrakismos) için oy vermenin Kraliyet Stoası'nın önünde gerçekleşmiş olabileceğine inanıyor.
Müzik felsefesi

Archytas, müzik bilimi ve felsefesine önemli katkı sağlamış bir matematikçi ve düşünürdür. Bir tam aralığın üçte birinden çok küçük farkla daha küçük bir aralık olan ve herhangi bir tetrakordun pest aralığı olarak 27:28 oranını önermiştir. Bunun yanı sıra, enarmonik cinsin çeyrek aralığı için ise 35/36 oranını önermiştir.
Archytas'ın en önemli özelliği ise müzikte dörtlülerin bir bütün olarak kullanımı ve ayrık veya birleşik bileşiminde ortaya çıkan taksimatların anlamı olduğuna inanmıştır. Buna göre de bu taksimatları sınıflamıştır. Archytas'a göre müziğin üç anlamı bulunmaktadır. Bunlar, "Aritmetik,Geometrik ve armonik" anlamlardır. armoni sözcüğünün günümüzde kullanım alanı bulan homofonik (eşlikli ezgi) yönteminde kullanılan dikey uyum ve yasalarıyla herhangi bir ilgisi olmayıp tamamen dört ses arası uyumu işaret etmekte ve tek sesli ezgi dokusunu açıklamaktadır.
Archytas'ın müziğin etkilerini anlamsal açıdan üç alt alanda sınıflamasıyla M.Ö. 6. yüzyılda yaşayan ve "Matematiği, düşüncelerin sayısal özetinin bilimi" olarak tanımlayan Cassiodorus'un müziği Matematiğin 4 alt alanından biri olarak verdiği sınıflamasının sadece bilginin devamlılığı açıdan bir benzerliği olabilir. Bunun dışında her iki sınıflandırmayı birbirinden ayırt etmek gerekir. Cassiodorus'un matematiğin alt dallarını verdiğ sınıflama aşağıdaki gibidir: Aritmetik, Müzik, Geometri ve Astronomi. Buradaki bilgiler İhvân-ı Safa'da verilen ansiklopedik bilgilerle benzerlik göstermesi ve bu bağlamda Yunan medeniyetindeki bilginin İslam medeniyetine aktarımının kanıtı bakımından önemli kabul edilebilir. Müzik Felsefesine Giriş adlı kitap Bağlam Yayınlarından çıkmıştır. Hazırlayanlar: Vural Yıldırım-Tarkan Koç.
İran'ın nükleer programı

İran'ın nükleer enerji elde etmek için başlattığını söylediği, ancak başta ABD olmak üzere bazı ülkelerin nükleer silah üretmek için başladığını iddia ettiği proje.
İran nükleer programı 1950'lerde Barış için Atom programının bir parçası olarak ABD’nin yardımı ile başlatıldı. ABD’nin ve Batı Avrupalı hükûmetlerin İran’ın nükleer programına desteği, cesaretlendirmesi ve katkısı 1979’da Şah rejimini deviren İslami devrime kadar sürdü. 1979’daki devrimden sonra İran hükûmeti programı durdurdu ve daha sonra devrim öncesine göre daha düşük bir Batı desteği ile yeniden canlandırıldı. İran nükleer programı bir dizi araştırma merkezi, uranyum madeni, bir nükleer reaktör ve bir uranyum zenginleştirme merkezi içeren uranyum işleme yapılarından oluşmaktadır. İran’ın ilk nükleer santrali Buşehr-I’in Mart 2008’de üretime geçmesi beklenmekteydi. Ancak 4 Eylül 2011 tarihi itibarıyla bu tesis devreye alınmış bulunuyor.
Tarihçe > 1950'ler ve 60'lar

İran'ın nükleer programının temelleri 1953'te CIA destekli bir darbe ile demokratik olarak seçilmiş başbakan Muhammed Musaddık'ın görevden alınıp iktidara Şah Muhammed Rıza Pehlevi'in getirilmesinin hemen sonrasına rastlar.
Sivil bir nükleer işbirliği programı ABD'nin Barış için Atom programı altında oluşturuldu. ABD,SSCB'ye karşı nükleer güç kuşağı kurmak istedi. Bu girişime ABD İran, Türkiye ve Pakistan'ı ortak etmek istedi. Bu çerçevede 1967'de İran Atom Enerjisi Kurumu (İAEK) tarafından yönetilen Tahran Nükleer Araştırma Merkezi (TNAM) kuruldu. TNAM, ABD tarafından sağlanan, 5-megawatlık nükleer araştırma reaktörü ile çalışmalara başladı ve yüksek oranda zenginleştirilmiş uranyum yakıtı sağlandı. İran 1968'de Nükleer Silahların Yayılmasını Önleme Antlaşması'nı (NSYÖA) imzaladı ve 1970'te onayladı. İran atom ajansının kurulması ve NSYÖA'nın onaylanmasıyla Şah ABD'nin yardımıyla 2000 yılına kadar 23 nükleer santralın yapılmasını öngören planları onayladı. Bu gelişmeleri takiben, Avrupa ve Amerikan firmaları bu programa ortak olmak için birbirleriyle yarışmaya başladı.
Tarihçe > 1979 Sonrası

1979 Devrimi sonrasında ise ABD ve İran iki can düşmanı oldular. ABD, İran'ın bölgede daha fazla güçlenmesine izin vermedi. Ama İran ın bölgedeki gücü sürekli arttı, bu da ABD ve yakın dostu İsrail tarafından pek iyi bir durum olarak algılanmadı.
Tarihçe > 2000 - Ağustos 2006

2002 yılında Ulusal Direniş Konseyi’nin eski bir üyesi (Bu kuruluş ABD ve Avrupa Birliği’nde terörist grup olarak ilan edilmiştir) ve Tahran’da önde gelen eleştirmenlerinden Alirıza Caferzade, İran rejimi içerisindeki sağlam kaynaklardan edindiği bilgilere dayanarak Natanz ve Arak’taki iki gizli nükleer tesisi ifşa etmiştir. Bu açıklamaların ardından ABD, İran’ı nükleer silah yapmaya teşebbüs etmekle suçlamış ve nükleer kriz süreci başlamıştır.
Avrupa Birliği aktif bir pozisyon alarak İran ile görüşmelere başlamıştır.
Kriz günümüze kadar inişli çıkışlı devam etmiştir. Rusya ve Çin krizde ABD'ye karşı çıkarken, Amerikalı yöneticiler Birleşmiş Milletler'den İran'a askeri müdahale de dahil olmak üzere çok sert önlemler çıkartmaya çalışmıştır. İran ise çalışmalarının tamamen barışçıl amaçlı olduğunu ve enerjinin en önemli hedef olduğunu iddia etmektedir.
Tarihçe > Haziran 2008

14 Haziran 2008 tarihinde AB Ortak Dış Politika ve Güvenlik Yüksek Temsilcisi Javier Solana başkanlığındaki bir heyet Tahran'da İran hükümetine altı büyük dünya gücünün önerisini içeren bir teşvik paketi sundu. Bu teşvik paketini destekleyen ülkeler şunlardı: ABD, Rusya, Çin, Birleşik Krallık, Fransa ve Türkiye
Paket şunları içermekte:
İran’ın hafif su reaktörü ile –şimdi İran’ın sahip olduğu teknolojiye kıyasla bomba yapımı için kullanılması daha zor olduğundan --  sivil bir nükleer program geliştirmesine yardım etmek
yasal olarak geçerli nükleer yakıt kaynağı garantisi
ticaret kolaylığı ve
İran’ın Batı’dan sivil uçak alabilmesi.
İran henüz (16 Haziran 2008) resmi bir yanıt vermiş değil ancak bu konuda sorulan bir soruya hükümet sözcüsü Gulamhüseyin İlham şu yanıtı verdi: "Eğer paket uranyum zenginleştirme işlemini askıya almayı içeriyorsa hiçbir şekilde görüşülebilir bir paket değildir."
İlgili kaynaklar

TR2 Araştırma Reaktörü, Türkiye'nin tek aktif reaktörü
İran nükleer programından vazgeçmiyor DW
"İran nükleer teknolojide 'kararlı'", CNNTürk, 4 Mart 2006[ölü/kırık bağlantı]
"İran görüşmeleri yine sonuçsuz", BBC Türkçe, 3 Mart 2006
Sabah, 23 Şubat 2006[ölü/kırık bağlantı]
İran krizi petrol fiyatını yükseltti, BBC Türkçe13 Şubat 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Dipnot

↑  Haidar, J.I., 2015."Sanctions and Exports Deflection: Evidence from Iran 30 Temmuz 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.," Paris School of Economics, University of Paris 1 Pantheon Sorbonne, Mimeo
↑  "Part I: An Atomic Threat Made in America". 2008. 14 Mayıs 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Şubat 2008.
↑  "Iran Affairs: Blasts from the Past: Western Support for Iran's Nuclear program". 2008. 6 Aralık 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Şubat 2008.
↑  "Nuclear proliferation: The Islamic Republic of Iran", Gawdat Bahgat, Iranian Studies Journal, vol. 39(3), September 2006
↑  "We in Iran don't need this quarrel - International Herald Tribune". 2008. 16 Aralık 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Şubat 2008.
↑  "Publications: Magazines and Newsletters". 2008. 17 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Şubat 2008.
↑  "SECURITY COUNCIL DEMANDS IRAN SUSPEND URANIUM ENRICHMENT BY 31 AUGUST, OR FACE POSSIBLE ECONOMIC, DIPLOMATIC SANCTIONS". 2008. 16 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Şubat 2008.
↑  "Integrated Nuclear Fuel Cycle Information Systems (iNFCIS)". 2008. 1 Kasım 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Şubat 2008.
↑  "The spectre of Operation Ajax". Article (İngilizce). Guardian Unlimited. 2003. 20 Ocak 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2007.
↑  "Foreign Research Reactor Spent Nuclear Fuel Acceptance". U.S. National Nuclear Security Administration. 25 Mart 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi.
↑  "Iran defiant in nuclear row". Article (İngilizce). Reuters. 2008. Erişim tarihi: 16 Haziran 2008.
| g t Amerika Birleşik Devletleri-İran ilişkileri |
| --- | --- |
1925-1979:  Muhammed Musaddık  Ajax Operasyonu  İran-Amerika Derneği  650 Beşinci Cadde  Guadeloupe Konferansı  İran İslam Devrimi 
Askeri ilişkiler ve çatışmalar:  İran rehine krizi  en:Canadian Caper  Irak-İran Savaşı  Tebes Operasyonu  Iran Air'ın 655 sefer sayılı uçuşu  petrol tankerlerinin savaşı  İran-Kontra skandalı  Suriye İç Savaşı  Şehit Süleymani Harekâtı  Kasım Süleymani'nin öldürülmesi  İran'ın nükleer programı 
Yasalar:  ABD'nin Düşmanlarına Yaptırımlarla Karşı Koyma Yasası  ABD'nin İran'a Karşı Yaptırımları 
Başka konular:  Amerika'ya ölüm  Amerika hiçbir halt edemez  Küresel kibir  Büyük Şeytan 
1968 tarihli bir İran gazetesi kupürü: "İran'ın Nükleer Enerji uzmanlarının dörtte biri kadın." Tahran nükleer araştırma reaktörününün önünde poz veren araştırmacı kadınlar.
Lozan Antlaşması

| Lozan Sulh Muâhedenâmesi |
| --- | --- |

Tür: Barış antlaşması
İmzalanma: 24 Temmuz 1923 (101 yıl önce) (1923-07-24)
Yer: Lozan, İsviçre
Yürürlük: 6 Ağustos 1924 (100 yıl önce) (1924-08-06)
İmzacılar:  Horace Rumbold  (İstanbul’da Yüksek Komiser)  Maurice Cesar Joseph Pelle (Fransa Büyükelçisi, Cumhuriyetin Doğuda Yüksek Komiseri)  Marki Camille Garroni (Senatör, İtalya Büyükelçisi, İstanbul'da Yüksek Komiser)  Jules César Montagna (Atina Olağanüstü Temsilcisi ve Orta Elçisi)  Kentaro Otchiai Jusammi (Roma Olağanüstü ve Yetkili Büyükelçisi)  Elefterios K. Venizelos (Eski Bakanlar Kurulu Başkanı)  Dimitri Kaklamanos (Londra Olağanüstü Temsilcisi ve Orta Elçisi)  Constantin I. Diamand (Orta elçi)  Constantin Contzesco (Orta elçi)  Dr. Miloutine Yovanovitch (Bern Olağanüstü Temsilcisi ve Orta Elçisi) İsmet Paşa (Umuru Hariciye Vekili, Edirne Mebusu)  Dr. Rıza Nur Bey (Umuru Sıhhiye ve Muaveneti İçtimaiye Vekili, Sinop Mebusu)  Hasan Bey (Eski vekil, Trabzon Mebusu)
Taraflar:  Britanya İmparatorluğu  Fransa  İtalya  Japonya  Yunanistan  Romanya  Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı Türkiye
Korunma yeri: Paris, Fransa
Dil: Fransızca
 Vikikaynak'ta Lozan Antlaşması
Lozan Antlaşması (Dönemin Türkçesi ile Lozan Sulh Muâhedenâmesi), Lozan Barış Konferansı sonrasında 24 Temmuz 1923 tarihinde İsviçre'nin Lozan şehrinde, Türkiye Büyük Millet Meclisi temsilcileriyle Britanya İmparatorluğu, Fransız Cumhuriyeti, İtalya Krallığı, Japon İmparatorluğu, Yunanistan Krallığı, Romanya Krallığı ve Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı (Yugoslavya) temsilcileri tarafından, Leman Gölü kıyısındaki Beau-Rivage Palace'ta imzalanmış bir barış antlaşmasıdır.
Gelişmeler

1920 yazına gelindiğinde I. Dünya Savaşı'nın galipleri mağluplar ile hesaplaşmalarını bitirmiş, savaşı kaybeden ülkelere barış antlaşmalarının kabul ettirilmesi süreci tamamlanmıştı. Almanya'ya 28 Haziran 1919'da Versay'da, Bulgaristan'a 27 Kasım 1919'da Neuilly'de, Avusturya'ya 10 Eylül 1919'da Saint-Germain'de, Macaristan'a da 4 Haziran 1920'de Trianon'da anlaşmalar imzalatılmış ancak hesaplaşılmayan tek mağlup Osmanlı İmparatorluğu ile 10 Ağustos 1920'de Sevr'de Fransa'nın başkenti Paris'in 3 km batısındaki Sevr banliyösünde bulunan Seramik Müzesi'nde anlaşma imzalanmıştır. Ankara'da TBMM'nin Sevr Antlaşması'na tepkisi çok sert oldu. Ankara İstiklâl Mahkemesinin 1 numaralı kararı ile anlaşmaya imza koyan 3 kişiyi ve Sadrazam Damat Ferit Paşa'yı idama mahkûm etti ve vatan haini ilan etti. Yunanistan dışında Sevr'i hiçbir ülkenin meclislerinde onaylamaması nedeni ile Sevr bir anlaşma taslağı olarak kaldı. Onaylanmamış olmasının yanı sıra Anadolu'daki mücadelenin de başarıya ulaşması ve zaferle sonuçlanması neticesinde Sevr Antlaşması hiçbir zaman uygulanamadı. Buna karşın, İzmir'in Kurtuluşu ile Lozan Antlaşması'na giden süreçte Birleşik Krallık içinde 2 uçak gemisinin de bulunduğu donanmayı İstanbul'a göndermiştir. Aynı süreçte ABD de 13 yeni savaş gemisini Türkiye sularına göndermiştir. Ayrıca, Amiral Bristol komutasındaki USS Scorpion gemisinin istihbarat görevi de yapmak suretiyle 1908-1923 arası sürekli olarak İstanbul'da bulunduğu bilinmektedir.
Gelişmeler > İlk görüşmeler

TBMM Hükûmeti'nin Yunan kuvvetlerine karşı elde ettiği zaferin ardından Mudanya Ateşkes Antlaşması'nın imzalanmasından sonra İtilaf Devletleri 28 Ekim 1922'de TBMM Hükûmeti'ni Lozan'da toplanacak olan barış konferansına davet ettiler. Barış şartlarını görüşmek için Konferansa önce Başvekil Rauf Orbay katılmak istemiştir. Fakat Mustafa Kemal Atatürk İsmet Paşa'nın katılmasını uygun görmüştür. Mustafa Kemal Paşa Mudanya görüşmelerine de katılan İsmet Paşa'nın Lozan'a baş temsilci olarak gönderilmesini uygun buldu. İsmet Paşa Dışişleri Bakanlığına getirildi ve çalışmalar hızlandırıldı. İtilaf Devletleri Lozan'a TBMM Hükûmeti üzerinde baskı kurmak için[kaynak belirtilmeli] İstanbul Hükûmeti'ni de davet ettiler. Bu duruma tepki gösteren TBMM Hükûmeti, 1 Kasım 1922'de saltanatı kaldırdı.
TBMM Hükûmeti Lozan Konferansı'na katılarak Misak-ı Milli'yi gerçekleştirmeyi, Türkiye'de bir Ermeni devletinin kurulmasını engellemeyi, kapitülasyonları kaldırmayı, Türkiye ile Yunanistan arasındaki sorunları (Batı Trakya, Ege adaları, nüfus değişimi, savaş tazminatı) çözmeyi ve Türkiye ile Avrupa devletleri arasındaki sorunları (ekonomik, siyasal, hukuksal) çözmeyi amaçlamış Ermeni yurdu ve kapitülasyonlar hakkında anlaşma sağlanamazsa görüşmeleri kesme kararı almıştır.[kaynak belirtilmeli]
Lozan'da TBMM Hükûmeti, sadece Anadolu'ya saldıran ve orada yendiği Yunanlarla değil I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı Devleti'ni mağlup eden devletlerle de karşılaşıp hesaplaştı ve artık tarihe karışmış olan bu imparatorluğun tüm tasfiye davaları ile yüzleşmek zorunda kaldı. 20 Kasım 1922'de Lozan görüşmeleri başlamıştır. Osmanlı borçları, Türk-Yunan sınırı, boğazlar, Musul, azınlıklar ve kapitülasyonlar üzerinde uzun görüşmeler yapılmıştır. Ancak kapitülasyonların kaldırılması, İstanbul'un boşaltılması ve Musul konularında anlaşma sağlanamamıştır.[kaynak belirtilmeli]