stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Adolf Diesterweg
Biyografi

1808-1811 yılları arasında Herborn ve Tübingen üniversitelerinde öğrenim gören Diesterweg, 1811 yılında öğretmenliğe başladı. Mannheim ve Worms'da yaklaşık iki yıl öğretmenlik yaptıktan sonra Frankfurt am Main'daki örnek okula geçti. Daha sonra Elberfeld'deki Latin okulunun rektörü oldu. 1820'de Mörs'teki yeni öğretmenler okulunun başına getirildi ve burada Pestalozzi'nin yöntemlerini uygulamaya başladı. 1832'de bu kentteki yeni devlet okulları ilahiyat fakültesini idare etmek için Berlin'e çağrıldı. Burada mezhepsiz dinî eğitimin güçlü bir savunucusu olduğunu gösterdi. 1846'da ise Pankow'da Pestalozzi enstitüsünü ve öğretmenlerin dul, öksüz ve yetimlerine yardım amacıyla Pestalozzi topluluğunu kurdu. Ancak okulun başındaki yetkililerle, yükseköğretimin önemli noktalarında yaşadığı fikir ayrılıkları nedeniyle sürekli anlaşmazlıklar yaşadı ve 1847'de ilahiyat fakültesinden istifa etti. Bunun ardından, eğitimle ilgili görüşlerini süreli yayınlar aracılığıyla güçlü şekilde savunmaya devam etti. 1858'de Berlin milletvekili olarak şehir meclisine girdi ve Liberal grupla beraber oy kullandı.
Felsefi görüşü

Diesterweg, eğitimde eleştirelliğin ve ahlaki sorumluluğun önemli olduğunu düşünüyordu ve yayımladığı geniş yankı uyandıran Pädagogisch Wollen und Sollen eseriyle eğitimin toplumsal, iktisadî ve ahlaki yönlerinde reform yapmaya çalıştı. Programında, Katoliklik/Protestanlık mücadelesinde tespit ettiği "yaşam mücadelesinin temel ilkeleri"ni baz almıştır. Çatışmada, tek bir "otorite ya da özgürlük, Katoliklik ya da Protestanlık" olarak ifade edilebilecek çeşitli "zıtlıklar" (farklı seçenekler) olduğu düşüncesindeydi.
Diesterweg, okul eğitiminde yaptığı reform çalışmalarında, öğretimde siyasi ve din temelli etkiyi ortadan kaldırmak ve bunun yerine daha çok toplumsal faktörlere yer vermek istemekteydi. O, eğitimin erişilebilirliğine inanıyordu: "Mesleki eğitimleri ya da sınıfları hakkında endişelenmeden önce insanları eğitin, [çünkü] işçi de köylü de insan olmak için eğitilmelidir"; aynı zamanda eğitim yoluyla yoksullara yardım edilebileceğine inanıyordu. O, devlet öğretmenlerinin uzmanlaşmasını istemiş ve okulların kısmi özerkliği konusunda mücadele etmiş; çıkardığı Rheinische Blätter gazetesiyle de dönemin öğretmenlerini etkilemiştir.
Çalışmaları

Diesterweg, pedagoji alanında ciltler dolusu eser kaleme almıştı ve çeşitli okul ders kitaplarını da kendisi yazmıştı. Yaklaşık 50 kitap yazmış ve 400 makale yayınlamıştır; bir kaynağa göre 'yaparak öğrenmek' deyiminin sahibidir. 1851'de Berlin'de Pädagogisches Jahrbuch'u ("Pedagoji Yıllığı") kurdu. Yayınları arasında şu eserler de vardı:
Wegweiser zur Bildung für deutsche Lehrer. ("Alman Öğretmenlerin Eğitim Kitabı") 2 cilt, 1834; 6. baskı, 1 cilt, 1890
Das pädagogische Deutschland. ("Alman Pedagojisi") 1836
Streitfragen auf dem Gebiete der Pädagogik. ("Pedagoji Alanında Tartışmalı Sorular") 1837
Leitfaden für den Unterricht in der Formlehre. (Eğitimin Formüle Edilme Metodu) (1845)
Lehrbuch der mathematischen Geographie (Coğrafya ve Matematik Kitabı) (1840; 18. baskı, Popüler Bilim adıyla, 1891)
Unterricht in der Kleinkinderschule. (Eğitim ve Öğrenim) (5. baskı, 1852)
Berlin-Schöneberg'deki Alter St.-Matthäus-Kirchhof'daki mezarı
Diesterweg adına dikilmiş bir heykel.
Aguri Suzuki

| Aguri Suzuki0 |
| --- | --- |
2008'de ARTA'da yapımcı iken
Kişisel bilgi
Ülke:  Japonya
Takım: Larrousse, Zakspeed, Footwork, Jordan, Ligier
Formula 1 Dünya Şampiyonası kariyeri
Katıldığı Yarış: 88 (64 yarış başlangıcı)
Şampiyonlukları: 0
Yarış Birincilikleri: 0
İlkler ve sonlar
İlk yarış: 1988 Japonya Grand Prix
Son yarış: 1995 Japonya Grand Prix
Aguri Suzuki (鈴木 亜久里, Suzuki Aguri, d. 8 Eylül 1960, Tokyo) eski Japon yarışçı. Kariyeri boyunca 88 Formula 1 yarışına katılmış olan Suzuki'nin en büyük başarısı 1990 Japonya Grand Prix'sinde elde ettiği üçüncülüktür. Suzuki daha sonra takım patronluğuna soyunmuş, Japonya Formula Nippon Şampiyonası ve IRL'de etkin rol almıştır. Suzuki, 2006 ile 2008 yılları arasında Formula 1'de yarışan Super Aguri F1 takımının başında da bulunmuştur.
Kariyer > Erken kariyer

Suzuki kart yarışlarına 1972 yılında 12 yaşında başladı. 1978 yılında Japon kart şampiyonasını kazandı ve 1979 yılında Japon Formula Üç (Tüm Japonya F3) şampiyonasında ilk çıkışını yaptı. Kartinge devam etti ve 1981 yılında yine Japon Kart Şampiyonu oldu. 1983 yılında Hayashi-Toyota ile Tüm Japonya F3 serisinde ikinci oldu. Daha sonra turne arabası yarışına döndü ve Nissan fabrika takımı için sürerek 1986 yılında Japonya şampiyonluğunu kazandı. Aynı yıl Japonya F2'de ilk çıkışını yaptı ve Le Mans 24 Saat yarışında yarıştı. 1987 yılında Japon F3000 serisinde bir yarış (Suzuka) kazanarak ikinci oldu. 1988 yılında March-Yamaha ile üç galibiyetle (Fuji, Nishi-Nippon ve Suzuka) şampiyonluğu kazandı.
Akdeniz Tümeni

| Akdeniz Tümeni |
| --- | --- |
Zırhlı muharebe kruvazörü Goeben Boğaziçi'nde
Etkin: 1912 – 2 Kasım 1918
Dağılması: 2 Kasım 1918
Ülke: Alman İmparatorluğu
Bağlılık: İmparatorluk Donanması
Tipi: Deniz filosu
Büyüklük: 2 gemi
Savaşları: Goeben ve Breslau'nun takibi
Akdeniz Tümeni (Almanca: Mittelmeer-Division), İmparatorluk Donanması gemileri zırhlı muharebe kruvazörü SMS Goeben ve hafif kruvazör SMS Breslau'dan oluşan Alman İmparatorluğu'nun deniz filosu. Birinci Balkan Savaşı, İkinci Balkan Savaşı ve I. Dünya Savaşı'nda görev aldı. I. Dünya Savaşı başında gemileri İngiliz muharebe kruvazörleri HMS Indomitable ve HMS Indefatigable ve hafif kruvazörler HMS Dublin ve HMS Gloucester tarafından takip edildi. Gemilerin Osmanlı İmparatorluğu'na transfer edilmesinden dört yıl sonra dağıtıldı.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4222811-6  VIAF: 233763755
Akdağ Millî Parkı

| Akdağ Millî Parkı |
| --- | --- |

Tür: Tabiat parkı
Konum:  Afyonkarahisar, Denizli
Yüzölçümü: 14.692,33 hektar
Açılış: 29 Haziran 2000
Akdağ Millî Parkı, Afyonkarahisar iline bağlı Sandıklı ilçesinde yer alan, 29 Haziran 2000'de tabiat parkı ilan edilen park. Yaklaşık 14 bin 500 hektarlık alana sahiptir.
Park içerisinde yabani hayatı gözlem alanları, mağaralar, gölet ve gölcükler, sosyal tesisler ve çeşitli barınma hizmetleri bulunmaktadır.
7. Ordu (Osmanlı İmparatorluğu)

| 7>  Ordu |
| --- | --- |

Etkin: 1877–1911 12 Ağustos 1917 – 7 Kasım 1918
Ülke:  Osmanlı İmparatorluğu
Bağlılık:  Osmanlı ordusu
Sınıfı: Piyade
Tipi: Ordu
Parçası: Yıldırım Ordular Grubu
Savaşları: I. Dünya Savaşı Sina ve Filistin Cephesi 
Komutanlar
Ünlü komutanları: Mustafa Kemal Paşa (5 Temmuz – 9 Ekim 1917) Fevzi Paşa (9 Ekim 1917 – Ağustos 1918) Mustafa Kemal Paşa (7 Ağustos – 7 Kasım 1918)
7. Ordu, I. Dünya Savaşı sırasında Sina ve Filistin Cephesi'nde savaşan bir Osmanlı ordusuydu.
19. yüzyılın sonlarında veya 20. yüzyılın başlarında Osmanlı İmparatorluğu'nun bir ordusu olarak kuruldu. Bir ordu olarak belirlenmiş olsa da, 1918 yılında en fazla kolordu gücünde olmuştur. 7. Ordu Arabistan ve Yemen'de görev yapması için 1877 yılında kuruldu. 1908 yılında 13. ve 14. piyade tümeni, bir süvari alayı ve bir topçu alayından oluşan birlik, Yemen'deki isyancı aşiretlerle mücadeleye dahil edildi.
1908 Savaş Düzeni

7. Orduyu Hümayun (Kumandan: Müşir Ahmed Feyzi Paşa, Kuvva-yı Umumiye Kumandanı)
13. Tümen (On Üçüncü Fırka-i Hümayun
25nci Nizamiye Livası
26ncı Nizamiye Livası
14. Tümen (On Dördüncü Fırka-i Hümayun)
27nci Nizamiye Livası
28nci Nizamiye Livası (Kumandan: Mirliva Yusuf Cemil Paşa)
15. Tümen (On Beşinci Nizamiye Fırka-i Hümayunu) (Kumandan: Müşir Recep Paşa)
29ncu Nizamiye Livası (Kumandan: Mirliva Münir Paşa)
30ncu Nizamiye Livası (Kumandan: Mirliva İbrahim Ethem Paşa)
16. Tümen (On Altıncı Nizamiye Fırka-i Hümayunu) (Kumandan: Müşir Ahmed Ratıb Paşa)
31nci Nizamiye Livası (Kumandan: Ferik Ahmed Hikmet Paşa)
32nci Nizamiye Livası
I. Dünya Savaşı > Ağustos 1917 Savaş Düzeni

Ağustos 1917'de ordu, aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:
7. Ordu, Suriye (Mirliva Mustafa Kemal Paşa)
3. Kolordu
24. Tümen, 50. Tümen
20. Kolordu
19. Tümen, 20. Tümen
Alman Asya Kolordusu
I. Dünya Savaşı > Ocak 1918 Savaş Düzeni

Ocak 1918'de ordu, aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:
7. Ordu (Mirliva Mustafa Fevzi Paşa)
3. Kolordu
1. Tümen, 19. Tümen, 24. Tümen
20. Kolordu
26. Tümen, 53. Tümen
3. Süvari Tümeni
Alman Asya Kolordusu
I. Dünya Savaşı > Haziran 1918 Savaş Düzeni

Haziran 1918'de ordu, aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:
7. Ordu (Mirliva Mustafa Fevzi Paşa)
3. Kolordu
1. Tümen, 24. Tümen, 3. Süvari Tümeni
20. Kolordu
26. Tümen, 53. Tümen, 19. Tümen
Alman Asya Kolordusu
I. Dünya Savaşı > Eylül 1918 Savaş Düzeni

Eylül 1918'de ordu, aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:
7. Ordu (Mirliva Mustafa Kemal Paşa)
3. Kolordu (Miralay İsmet Bey)
1. Tümen, 11. Tümen
20. Kolordu (Miralay Ali Fuat Bey)
26. Tümen, 53. Tümen
Mondros Sonrası > Kasım 1918 Savaş Düzeni

Kasım 1918'de ordu, aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:
7. Ordu (Mirliva Ali Fuad Paşa, vekil)
3. Kolordu
11. Tümen, 24. Tümen
20. Kolordu
1. Tümen, 43. Tümen
3. Kolordu (Osmanlı İmparatorluğu)

| 3>  Kolordu |
| --- | --- |
Esad Paşa ve kurmay heyeti: soldan sağa doğru: Oturanlar: Binbaşı Haydar Bey, Binbaşı Mehmed Hulusi Bey, Yüzbaşı Mehmed Nazım Bey, bilinmiyor, İlk sıra: Miralay Mehmed Rüştü Bey, Miralay Mustafa Kemal Bey, Mirliva Esad Paşa, Orta sıra: Kaymakam Wilhelm Willmer, bilinmiyor, Milaray Hans Kannengiesser, Arka sıra: Binbaşı Ohrili Kemal Bey, Kaymakam Fahreddin Bey, Binbaşı İzzeddin Bey
Etkin: 1911 – 1920
Ülke:  Osmanlı İmparatorluğu
Bağlılık:  Osmanlı ordusu
Sınıfı: Piyade
Tipi: Kolordu
Karargâh: Kırklareli, Tekirdağ, Sivas
Savaşları: Balkan Savaşları I. Dünya Savaşı Çanakkale Cephesi  Sina ve Filistin Cephesi 
Komutanlar
Ünlü komutanları: Mirliva Mahmud Muhtar Paşa (Balkan Savaşları) Mirliva Esad Paşa Miralay İsmet Bey (20 Haziran 1917-24 Ekim 1918 Ali Rıza Paşa
3. Kolordu, İmparatorluk Ordularının en seçkin kolordularından birisidir. Balkan Savaşlarının başlangıcında Avrupa toprakları üzerinde bulunup da yenilmeyen tek kolordudur. Birinci Çatalca Muharebesi ve İkinci Çatalca Muharebesi'nde İstanbul'u başarıyla savunmuş ve şehre taarruz eden Bulgar kuvvetlerini püskürtmüştür. İkinci Balkan Savaşı sırasında 23 Temmuz 1913'te Edirne'ye girerek şehri Bulgar işgalinden kurtarmıştır. Birinci Dünya Savaşı'nda Gelibolu'da savaşarak payitaht İstanbul'un düşmesine engel olmuştur. Günümüzde İstanbul'da konuşlu bulunan aynı adlı 3. Kolordu (Türkiye),bu birliğin devamıdır.
Akdeniz Boğazı Komutanlığı (Çanakkale Müstahkem Mevki Komutanlığı) 7., 8. ve 9. Piyade tümenleri ile 3. Süvari Tugayı ve 3. Kolorduya bağlı birliklerden oluşmuştur.
Düzen > 1911 Savaş Düzeni

Osmanlı Ordusu'na bağlı olarak 1911 yılında Kırklareli merkezli olarak kuruldu. Kolordu seviyesine çıkarılması için yeniden yapılandı. Kolordu, 1911 Birinci Balkan Savaşı'nda aşağıdaki gibi yapılandırıldı:
3. Kolordu, Kırklareli
7. Piyade Tümeni, Kırklareli (Miralay Hilmi)
19. Piyade Alayı, Yemen
20. Piyade Alayı, Kırklareli
21. Piyade Alayı, Tırnovacık
7. Tüfek Taburu, Yemen
7. Topçu Alayı, Kırklareli
7. Tümen Grubu, Kırklareli
8. Piyade Tümeni, Çorlu (Mirliva Celâl Paşa)
22. Piyade Alayı, Çorlu
23. Piyade Alayı, Saray
24. Piyade Alayı, Demirköy
8. Tüfek Taburu, Çorlu
8. Topçu Alayı, Çorlu
8. Tümen Grubu, Çorlu
9. Piyade Tümeni, Babaeski (Miralay Kadri)
25. Piyade Alayı, Yemen
26. Piyade Alayı, Babaeski
27. Piyade Alayı, Lüleburgaz
9. Tüfek Taburu, Yemen
9. Topçu Alayı, Lüleburgaz
9. Tümen Grubu, Babaeski
3. Kolordu Birimleri
3. Tüfek Alayı, Kırklareli
3. Süvari Tugayı, Kırklareli
7. Süvari Alayı, Çorlu
8. Süvari Alayı, Kırklareli
10. Süvari Alayı, Marmaraereğlisi
2. Dağ Topçu Taburu, Marmaraereğlisi
3. Dağ Topçu Taburu, Marmaraereğlisi
2. Alan Obüs Taburu, Edirne
3. İstihkam Taburu, Edirne
2. Ulaştırma Taburu, Kırklareli
Sınır birlikleri x 2
Balkan Savaşları > 17 Ekim 1912 Savaş Düzeni

17 Ekim 1912 tarihinde kolordu aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:
3. Kolordu (Trakya, Doğu Ordusu komutası altında)
7. Tümen, 8. Tümen, 9. Tümen
Afyonkarahisar Redif Tümeni
Balkan Savaşları > 29 Ekim 1912 Savaş Düzeni

29 Ekim 1912 tarihinde kolordu aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:
3. Kolordu (Trakya, 2. Doğu Ordusu komutası altında)
7. Tümen, 8. Tümen, 9. Tümen
Konya Redif Tümeni, Amasya Redif Tümeni
Balkan Savaşları > 17 Kasım 1912 Savaş Düzeni

17 Kasım 1912 tarihinde kolordu aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:
3. Kolordu (Trakya, Çatalca Ordusu komutası altında)
7. Tümen, 8. Tümen, 9. Tümen
Güney Kanat Müfrezesi
3. Geçici Yedek Kolordu
Selimiye Redif Tümeni, Fatih Redif Tümeni, Afyon Redif Tümeni
Balkan Savaşları > 25 Mart 1913 Savaş Düzeni

25 Mart 1913 tarihinde kolordu aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:
3. Geçici Yedek Kolordu (Trakya, Çatalca Ordusu komutası altında)
3. Tümen
Yozgat Redif Tümeni
3. Kolordu (Trakya, Çatalca Ordusu komutası altında)
7. Tümen, 8. Tümen, 9. Tümen
Balkan Savaşları > Temmuz 1913 Savaş Düzeni

3. Kolordu
7. Tümen, 8. Tümen, 9. Tümen
I. Dünya Savaşı > Ağustos 1914, Kasım 1914 Savaş Düzeni

Ağustos 1914, Kasım 1914'te kolordu aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:
3. Kolordu (Trakya)
7. Tümen, 8. Tümen, 9. Tümen
I. Dünya Savaşı > Nisan 1915 Savaş Düzeni

Nisan Sonu 1915'te kolordu aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:
3. Kolordu (Gelibolu)
7. Tümen, 9. Tümen, 19. Tümen
I. Dünya Savaşı > Yaz Sonu 1915, Ocak 1916 Savaş Düzeni

Yaz Sonu 1915, Ocak 1916'da kolordu aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:
3. Kolordu (Gelibolu)
7. Tümen, 8. Tümen, 9. Tümen, 19. Tümen
I. Dünya Savaşı > Ağustos 1916 Savaş Düzeni

Ağustos 1916'da kolordu aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:
3. Kolordu (Kafkasya)
1. Tümen, 7. Tümen, 14. Tümen, 53. Tümen
I. Dünya Savaşı > Ağustos 1917 Savaş Düzeni

Ağustos 1917'de kolordu aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:
3. Kolordu (Suriye)
24. Tümen, 50. Tümen
I. Dünya Savaşı > Ocak 1918 Savaş Düzeni

Ocak 1918'de kolordu aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:
3. Kolordu (Filistin)
1. Tümen, 19. Tümen, 24. Tümen
I. Dünya Savaşı > Eylül 1918 Savaş Düzeni

Eylül 1918'de kolordu aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:
3. Kolordu (Filistin)
1. Tümen, 11. Tümen
3. Kolordu (bağlı birlikler ve üç piyade tümeni) Harbiye Nezareti'nin emri ile barış konuşuna geçmiştir. Buna göre 3. Kolordunun Karargahı Susurluk'taki Ulaştırma Taburu, Tekirdağ'da Ulaştırma Deposu'na bağlı birlikleri, Yerçeşme'de 7. Tümeni (19. Piyade Alayının Muratlı'daki 1. Taburu dışındaki tüm birlikleri), Bandırma'da 8. Tümen ve 22. Piyade Alayı, Ayvalık ve Balıkesir'de 8. Tümenin 23. ve 24. Piyade Alayları, Çanakkale'de 9. Tümen ve bunun 25. Piyade Alayı, Eceabat ve Gelibolu'da 9. Tümenin 26. ve 27. Piyade Alayları Çorlu'da Kolordunun 3. Süvari Tugayı, 7. ve 15. Süvari Alayları, Lüleburgaz'da 4. Süvari Alayı bulunmaktaydı.
Mondros Sonrası > Kasım 1918 Savaş Düzeni

3. Kolordu 7. Ordudan ayrılarak Sivasa sevk edildi. Kasım 1918'de kolordu aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:
3. Kolordu (Suriye)
11. Tümen, 24. Tümen
Mondros Sonrası > Ocak 1919 Savaş Düzeni

Ocak 1919'da kolordu aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:
3. Kolordu (Sivas, Komutan: Miralay Selahaddin Bey)
15. Tümen (Samsun)
9. Piyade Alayı, 13. Piyade Alayı, 15. Piyade Alayı
5. Kafkas Tümeni (Trabzon)
13. Piyade Alayı, 45. Piyade Alayı, 56. Piyade Alayı
Ahmet Bek Hanlığı

Ahmet Bek Hanlığı veya Kursk Hanlığı 13. yüzyılın sonlarında Tatar beyi Ahmet Bek tarafından günümüz Rusya'nın Kursk Oblastı topraklarında kurulmuştur. Altın Orda döneminden kalma Besedinski ve Gochevski Arkeolojik sit alanlarının olduğu bölgede Ahmet Bek tarafından Ahmetkent adında yerleşim yeri kurulmuş başkent yapılmıştır. 14. yüzyıl sonlarına doğru Litvanya Büyük Dükalığı tarafından ilhak edilmiştir.
Kaynaklar

Курск өлкәсендә ислам дине тарихы.
Eskimo halkları

| --- | --- |
[[Dosya:Inupiat Family from Noatak, Alaska, 1929, Edward S. Curtis (restored).jpg  İnuit halklarından bir İnyupik ailesi, Noatak, Alaska, 1930   Yupik halklarından kuzgun maskeli bir erkek Nunivak Çupiği, Alaska, 1929|frameless]]
 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
Grönland, ABD, Kanada, Rusya
Diller
İnuit dilleri, Eskimo - Aleut dilleri, Rusça, Danca
Din
Hristiyanlık (Katolik, Ortodoks, Protestan, Anglikan), Şamanizm, İnuit Dini
İlgili etnik gruplar
Aleut, Yupik
Çadır
Eskimolar ya da İnuit ve Yupikler, Arktik bölgedeki dört ülkeye dağılmış olarak, Doğu Sibirya, Alaska, Kanada ve Grönland'da yaşayan ve Eskimo - Aleut dillerini konuşan Eskimo - Aleut halklarının en büyük grubunu oluşturan avcı ve toplayıcı halk.
Yupik ve İnuit olmak üzere iki ana gruba ayrılırlar. Sirenik Yupiklerinin dilleri diğer Yupik dillerinden belirgin biçimde farklıdır ve bu farklılığa dayanarak Menovşçikov (Меновщиков) gibi kimi uzmanlar Sirenik Yupikçesini Yupik dilleri dışında tutarak Sirenik Eskimocası adı altında Eskimo dillerinin üçüncü ana kolu olarak sınıflandırır.
Eskimo - Aleut halkları
Aleutlar
Eskimolar
Sirenik Eskimoları
Yupik halkları
Sirenik Yupikleri
Öz Yupik halkları
Sibirya Yupikleri
Naukan Yupikleri
Alaska Yupikleri (Yupikler & Çupikler & Nunivak Çupikleri)
Supikler
İnuit halkları
İnyupikler
Batı Kanada İnuitleri (İnuitler)
Doğu Kanada İnuitleri (İnuitler)
Grönland İnuitleri
Adlandırma

Eskiden komşu halklar tarafından Eskimolara verilen adlar :
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Komşu halklar | Komşu dillerde Eskimoların adı | anlamı |
| Çukçice | A´lvayê´lilit | yabancı dilliler |
| Guçince | Anda-kpoen | . |
| Guçince | Ta-kutchi | deniz halkı |
| "Bastard Loucheux" | Ara-k'e | . |
| Satuca (K’áshogot’ine) | En-na-k'e | düşmanlar |
| Denetaca | En-na-k'ié | düşmanlar |
| Denağinaca | Ultsehaga | köleler |
| İnnuca | Ot'el'nna | . |
| Senekaca | Tcieck-rúnen | fok halkı |
Eskimoların komşularınca şimdiki adları :
Ova Kricesi (Plains Cree): Ayaskîmow  ᐊᔭᐢᑮᒧᐤ
Kwayaciiwin Anishinaabemowin (Oji-Cree): Eshkiimewi ᐁᔥᑭᒣᐎ
İnnuca (Montagnais): Aissimeu
Cheyenne: Ma'ométane (neologism 'buz-insan'
Ova Kricesinde iglu anlamındaki askîmêw (eskimow) ᐊᐢᑮᒣᐤ  kelimesi de vardır.
Adlandırma > "Eskimo" adının kökeni

Batı dillerindeki  “Eskimo” kelimesinin etimolojilerinden en yaygın olarak kabul göreni Smithsonian Institution'dan Ives Goddard'ın ileri sürdüğü Algonkin dillerinden İnnuca (Montagnais) “snowshoe-netter” («kar ayakkabısı [ağ gibi] ören») anlamına gelen kelimedir. İnnucada assime·w kelimesi «she laces a snowshoe» anlamına gelir.
Yerel folklorda Eskimo sözcüğünün "çiğ et yiyen kişi" anlamına geldiğine inanıldığı için bu kelimenin kendilerini tanımlamak amacıyla kullanılmasını hakaret kabul ederler. Bununla birlikte Eskimo sözcüğü diğer dillerde hakaret ya da küçümseme anlamı taşımaz ve antropoloji ve arkeolojide yaygın olarak kullanılır. İnuit ve İnuk sözcükleri Kanada'da resmi olarak Eskimo yerine kullanılmaktadır.
Eskimo sözcüğünün kökeni tam bilinmemekle birlikte, Kızılderili lisanı Algonkian'dan geldiğine ve "farklı dilde konuşan kişi" demek olduğuna inanılır. Eskimo sözcüğünün Cree dilinde "çiğ et yiyen kişi" anlamına geldiği savının doğruluğuna dair bir kanıt bulunamamıştır.
Ojibwa Kızılderili dillerinde "kar ayakkabısının ağlarını örmek" anlamına geldiğine inanılır.
Adlandırma > "Eskimo" adının kullanımı

Kanada Eskimoları "Eskimo" adını küçültücü bulup kendileri için kullanılmasını yasal olarak engellerken, Alaska Eskimoları kendilerine yasal olarak "Eskimo" denilmesinden rahatsızlık duymazlar. "Eskimo" adı Kanada'da geçerli olmasa da Alaska'da geçerlidir.
Kanada ve Grönland'da yalnızca İnuit kolundan Eskimolar bulunur. Buradaki halklar için "Eskimo" adının kullanılmaması karışıklık yaratmaz. Yupikleri de içine alan bütünleyici adlandırma olarak "Eskimo" adından kaçınılarak Inuit-Yupik ya da Inuit/Yupik biçiminde bir ikili adlandırma tercih edilir.
Rusya'da yalnızca Yupik kolundan Eskimolar bulunur. Buradaki halklar için "Eskimo" adının kullanılmaması karışıklık yaratabilir. Sirenik Yupikleri kimi uzmanlarca Eskimoların üçüncü ana kolu olarak kabul edilmektedir ve bunlara "Sirenik Eskimoları" denerek Yupik olmadıkları belirtilmek istenmektedir.
Amerika Birleşik Devletlerine bağlı Alaska'da Eskimoların İnuit ve Yupik her iki kolu da bulunur. Buradaki halklar için "Eskimo" adının kullanılmaması kesinlikle karışıklık yaratır.
Dil ve Eğitim

Ana madde: Eskimo dilleri
Eskimo dilleri
Yupik dilleri
Sirenik Yupikçesi
Sibirya Yupikçesi
Naukan Yupikçesi
Yupikçe (Alaska Yupikçesi)
Çupikçe
Nunivak Çupikçesi
Supikçe (Pasifik Yupikçesi)
İnuit dilleri
İnyupikçe (Alaska İnuitçesi)
Batı Kanada İnuitçesi (Inuvialuktun )
Siglit İnuitçesi
Inuinnaqtun
Natsilingmiut İnuitçesi
Doğu Kanada İnuitçesi (ᐃᓄᒃᑎᑐᑦ Inuktitut )
Kivalliq İnuitçesi
Aivilik İnuitçesi
Kuzey Qikiqtaaluk İnuitçesi
Güney Qikiqtaaluk İnuitçesi
Nunavik İnuitçesi
Nunatsiavut İnuitçesi
Grönland İnuitçesi
Tarih

Asya ile Amerika birbirine bağlı kara parçaları iken, son Buzul Çağı'nın bitimine doğru (günümüzden yaklaşık 12000 yıl önce), Sibirya'dan Alaska'ya geçen avcıların torunlarıdır. Bununla birlikte bazı iddialara göre de MÖ 3000 yıllarında Bering Boğazı üzerinden Amerika'ya geçmişlerdir.
Dil verileri ve arkeolojik kalıntılar Eskimo halklarının Bering Boğazı'nın buzlarla kaplanıp kara köprüsü olduğu zamanlarda günümüzden 10.000 yıl önce iki ayrı etnik grup (Eskimo ve Aleut) olarak Alaska'dan Kamçatka'ya kadar olan bölgede bulunduklarını göstermektedir. Eskimo ve Aleutların denizde avlanma tekniklerinin geliştirilmesinden önce bölündüklerini gösteren dil verileri arasında ok ve yay için ortak kelimelerin bulunması, bunun yanında deniz avcılığı terimlerinin Eskimo ve Aleutlarda farklı olması gösterilebilir. Eskimo ve Aleutlar deniz avcılığını birbirlerinden bağımsız olarak geliştirmişlerdir.
Paleo-Eskimo, tarih öncesi Eskimo kültürleri, Rusya, Alaska, Kanada, Grönland, 2500 MÖ – 1500 MS
Arctic small tool tradition, tarih öncesi kültürü, 2500 MÖ, Bering Boğazı
Pre-Dorset, doğu Arktika, 2500–500 MÖ
Saqqaq culture, Grönland, 2500–800 MÖ
Independence I kültürü, kuzeydoğu Kanada ve Grönland, 2400–1800 MÖ
Independence II kültürü, kuzeydoğu Kanada ve Grönland, 800–1 MÖ
Groswater, Labrador ve Nunavik, Kanada
Dorset kültürü, 500 MÖ – 1500 MS, Alaska, Kanada
İnuit halkları, Rusya, Alaska, Kanada, Grönland
Thule kültürü, Proto-İnuit, Alaska, Kanada, Grönland, 900 – 1500 MS
Birnirk kültürü, tarih öncesi İnuit kültürü, Alaska, 500 MS – 900 MS
Yupik halkları
Rusya'nın Çukotka kıyılarındaki antik uygarlıklar erken Proto-Eskimo kültürüne ait üç dönem olarak ele alınır:
Eski Berin Denizi kültürü
Punuk kültürü. Punuk Adalarında da görülür.
Thule kültürü
Eskimoların Yaşamı

Ataları çeşitli bölgelere yerleştikleri için farklı kültür özellikleri geliştirmişlerdir; ama bu çok çeşitli toplulukların günümüzde de yaşayan ortak özellikleri vardır. İnuitler, günümüzde çoğunlukla Grönland'ın, Kanada'nın, ABD'nin ve Rusya'nın yasal sınırlarının iki yanında yaşamaktadırlar.
Alaska'da çamur sıvalı dikdörtgen evlerde, Grönland'da taş, toprak ve balina kemiğinden yapılmış kubbeli evlerde, Kanada'da ise iglo denilen buzdan yapılmış kubbeli evlerde yaşarlar. Bununla birlikte modern evlerde yaşayan İnuitler de vardır. Kara ulaşımını köpeklerin çektiği kızaklarla, deniz ulaşımını "kayak" adı verilen kayıklarla ve kadınların kullandığı umiak adlı ağaç ve deriden yapılmış botlarla sağlarlar. Ancak günümüzde motorlu taşıtlar, motorlu kızaklar, ateşli silahlar ve modern kamp aletlerini de kullanmaktadırlar.
İnuitlerin yaşadıkları geniş tundra bölgesi, yılda sekiz - dokuz ay süren dondurucu kuzey kışından ötürü tarıma elverişli olmayan topraklarla kaplıdır. Bu yüzden Eskimo ekonomisi avcılık ve balıkçılığa (özellikle balina avcılığı) dayanmaktadır. Temel yiyecekleri balık, ren geyiği ve sığındır.