stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Gürcü-Selçuklu savaşları
I. Demetre

Krallık, Davit'in oğlu I. Demetre'nin yönetimi altında gelişmeye devam etti. Her ne kadar hükümdarlığı, kraliyet mirasıyla ilgili yıkıcı bir aile çatışmasına tanık olsa da, Gürcistan güçlü bir orduya sahip merkezi bir güç olarak kaldı. Tahta çıktığı anda komşu Müslüman yöneticiler Gürcistan'a her taraftan saldırmaya başladı. Selçuklu sultanları Şirvanşahların egemenliğini yeniden kurmak için savaştılar. Şirvan'ın büyük Müslüman nüfusu Gürcistan'a karşı ayaklandı. Bu muhtemelen 1129 veya 1130'da Demetre'nin Şirvanşahları yeniden iktidara getirdiği ve kızı Rusudan'ın kocası II. Manuçehr'i tahta oturttuğu zaman gerçekleşti. Şirvanşahlar, Gürcü kralı talep ettiğinde ona asker sağlamak zorundaydı.
1139'da Demetre, Arran'daki Gence şehrine baskın düzenledi. Yenilen şehrin demir kapısını Gürcistan'a getirip Kutaisi'deki Gelati Manastırı'na bağışladı. Bu parlak zafere rağmen Demetre, Gence'yi yalnızca birkaç yıl elinde tutabildi. Buna karşılık İldenizlilerin sultanı Gence'ye birkaç kez saldırdı ve 1143'te şehir yeniden padişahın eline geçti. Mhitar Goş'a göre, Demetre sonunda Gence'nin mülkiyetini ele geçirdi, ancak kızını sultana evlendirdiğinde, ikincisini çeyiz olarak kasabayı sundu ve padişah da burayı yönetmesi için kendi emirini atadı.
Fazl'ın halefi, Ani'nin Şeddâdî emirlerinden Fahreddin Şeddâd, II. İzzeddin Saltuk'un kızının elini istedi, ancak Saltuk onu reddetti. Bu durum Şeddad'da Saltuk'a karşı derin bir nefret oluşmasına neden oldu. 1154 yılında bir komplo planladı ve I. Demetre ile gizli bir ittifak kurdu. Bir Gürcü ordusu pusuda beklerken, Erzurum hükümdarı Saltuklulara haraç teklif etti ve onlardan kendisini vasal olarak kabul etmelerini istedi. 1153-1154'te Emir II. İzzeddin Saltuk Ani'ye yürüdü, ancak Şaddad bunu hükümdarı Gürcistan Kralı'na bildirdi. Demetre, Ani'ye yürüdü, emiri yendi ve esir aldı. Komşu Müslüman yöneticilerin isteği üzerine Saltuk'un damatları tarafından ödenen 100.000 dinarlık fidye karşılığında onu serbest bıraktı ve Saltuk, Gürcülere karşı savaşmayacağına yemin ederek evine döndü.
Sonuçları

IV. Giorgi Tamar'ın politikasını sürdürdü. 1210'larda komşu Müslüman vasal devletlerdeki isyanları bastırdı ve 1220'de Haçlıları desteklemek için Kudüs'e karşı geniş çaplı bir seferin hazırlıklarına başladı. Ancak Moğolların Gürcistan sınırlarına yaklaşması, Haçlı Seferi planını gerçekçi olmaktan çıkardı. İlk Moğol seferi 1221-1222'de Gürcü ordularını yendi. IV. Giorgi 1223'te onlarla savaşırken öldü ve kız kardeşi Rusudan, kendisi ve kızı Tamar'ın Erzurum'un Selçuklu prensleri ve Anadolu Selçuklu Devleti ile evlenmesiyle Moğollara karşı umutsuz bir ittifak kurdu. Eski düşmanlar artık en yakın müttefiklerdi (Kösedağ Muharebesi) ancak bu Moğol ilerlemesini engellemedi.
Eristavi Kvariani, şerbuş, kaba ve tiraz giyen bir bağışçı figürü olarak. Zemo Krihi Kilisesi, Zemo-Krikhi, Racha, Kuzey Gürcistan. 11. yüzyıl, Env. 03086-75.
IV. Davit, Saint Catherine Manastırı'ndaki ikonadan detay, 12. yüzyıl.
I. Demetre, Michael Maglakeli, Matshvarişi'den, 1140. Kufi yazıyla yazılmış Arap tiraz şeritli, önü açık bir kabare giyiyor.
1072–1174 yılları arasında Kafkasya bölgesi.
Erzurum hükümdarı II. İzzeddin Saltuk  540-70 H (MS 1146-1176).
1190'da Anadolu Selçuklu Devleti
II. Zakaria ve İvane Mhargrdzeli, Harichavank'ın doğu cephesinde, Ermenistan, 1201.
1208 ve 1210-1211 yıllarında İldenizlilere karşı Gürcü seferi.
Queen

Başlığın diğer anlamları için Queen (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Queen   |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Başladığı yer: Londra, Birleşik Krallık
Tarzlar: Rock
Etkin yıllar: 1970-günümüz
Müzik şirketi: Parlophone, Hollywood
Resmî site: queenonline.com

Üyeler: Brian May  Roger Taylor

Eski üyeler: Freddie Mercury John Deacon Mike Grose Barry Mitchell Doug Bogie

Queen, 1970 yılında Londra'da kurulmuş İngiliz rock grubu. Grup üyeleri Freddie Mercury (vokal, piano), Brian May (gitar, geri vokal), Roger Taylor (davul, geri vokal) ve John Deacon'dır (bas). İlk çalışmaları progresif rock, hard rock ve heavy metal izleri taşıyordu ama grup zaman içinde daha geleneksel ve radyoda çalınmaya uygun rock tarzına yöneldi, arena rock ve pop rock tarzlarında da eserler verdi.
1999 yılında Channel 4 tarafından düzenlenen "Music of the Millenium" anketinde Queen tüm zamanların en iyi ikinci grubu, rock opera tarzının ilk örneği olarak da gösterilen şarkıları Bohemian Rhapsody ise en iyi şarkı seçilmiştir. Queen'in toplamda 18 albümü, 18 single'ı ve 8 DVD'si 1 numaraya yükselmiş ve bu sayede en çok satan gruplar arasındaki yerini almıştır. Queen, Britanya listelerinde en uzun süre yer alan müzik grubu olma özelliğini de taşımaktadır. Grubun 1981'de yayınlanan ilk derleme albümü olan Greatest Hits, 25 milyondan fazla kopya ile Britanya'da tüm zamanların en çok satan albümü olmuştur.
Queen, 50 yıldan uzun süredir dünya genelinde popüler kültürde tanınırlığını sürdürmektedir. Tahmini 250-300 milyon adet satış rakamıyla dünyanın en çok satan müzik gruplarından biridir.
Freddie Mercury'nin hayatının anlatıldığı Bohemian Rhapsody adlı film 2 Kasım 2018'de yılında vizyona girmiştir.
Tarihçe

May ve Taylor ilk olarak Tim Staffell ile birlikte Smile adlı grubu kurdu. Staffell'in oda arkadaşı olan Mercury grubun müziğini yakından takip etmekteydi. Başka gruplarda (1969-Ibex; 1970-Sour Milk Sea) vokalistlik yapan Mercury Smile'ın müziğinin gelişmesi için fikirlerini paylaşmakta ısrarlıydı. Staffell'in gruptan ayrılıp Humpy Bong'a katılmasıyla dağılma sürecine giren grubun devam etmesi için ısrarını sürdüren Mercury, May ve Taylor ikna etti. Bu süreçte grubun adı Queen olarak değiştirildi. Şubat 1971'de Deacon'ın katılmasıyla grup son şeklini aldı.
İlk olarak 1973 yılında Keep Yourself Alive adıyla 45'lik çıkarmayı başaran grup bu şarkının rüzgârıyla ilk albümleri olan Queen'i aynı yıl piyasaya sürdü.1974 yılında "Seven Seas of Rhye" ile grup ilk kez müzik listelerine girdi. 3. albümleri "Sheer Heart Attack"ten çıkardıkları "Killer Queen" single'ı daha büyük bir başarı yakalayarak 2. sıraya kadar yükseldi. Asıl başarı ise 1975 yılında "A Night at the Opera" albümünden çıkardıkları "Bohemian Rhapsody" ile geldi. Şarkı Britanya listelerinde 9 hafta boyunca bir numarada kaldı ve uluslararası başarıya ulaştı. Bundan sonraki 16 yıl boyunca Queen birçok hit şarkı üretti. 80'ler boyunca Kuzey Amerika haricinde grup başarılı kariyerine devam etti.
1987 yılında Mercury'nin AIDS'li olduğu ortaya çıkınca çalışmalarına bir süre ara verdiler. 1989 yılında The Miracle ve 1991 yılında son albümleri Innuendo'yu piyasaya sürdüler.
1991 yılında 24 Kasım da Londra yakınlarındaki evinde Mercury AIDS e bağlı zatürre nedeniyle hayatını kaybetti. 1995 yılında Mercury'nin ölmeden önceki çalışmalarından derlenen "Made in Heaven" albümünün ardından grup sessiz bir döneme girdi. Bu sessizlik 2004 yılında başlayan "Queen+Paul Rodgers turnesine kadar devam etti.
Sinema ve televizyon

Queen Flash Gordon (1980; Mike Hodges) ve Highlander (1986; Russell Mulcaky) filmlerinin müziklerine doğrudan katkıda bulunmuştur. Bunun yanı sıra pek çok film müziğinden çeşitle Queen şarkıları kullanılmıştır. Belki de bunlar arasında grup tarihi açısından en önemlisi "Wayne's World" filminde kullanılan "Bohemian Rhapsody"dir. Filmin ardından tekrar yayınlanan single Amerikan Billboard listesinde 2 numaraya kadar yükselmiştir. Fakat Queen grubunun sinemayla ilk tanışmaları 1975 ve 1976 yılında çıkan iki albümlerine Marx kardeşlerin unutulmaz filmlerinin isimlerini vermesiyle başlar. 1935 yapımı "A Night at the Opera" 1975 Kasım'ında 4. Queen albümü olarak ve 1937 yapımı "A Day at the Races" 1976 Aralık'ta 5. Queen albümü olarak yerlerini alır.
Müzikal

2002 yılında İngiliz komedyen ve yazar Ben Elton tarafından May, Taylor ve Robert De Niro'nun katkılarıyla hazırlanan "We Will Rock You" adlı müzikal Londra West End'de bulunan Dominion Theater'da prömiyerini yaptı. Şu ana kadar Madrid, Barcelona, Sydney, Perth, Köln, Kuala Lumpur, Güney Afrika, Las Vegas ve Zürih'te sahnelendi. Londra gösteriminin Ekim 2006'da bitirilmesi planlandıysa da halktan gelen yoğun talep nedeni ile gösterim süresiz olarak uzatıldı. Böylece daha önce Grease'in elinde bulundurduğu Dominion Tiyatro'sunda en uzun süre sahnede kalan müzikal rekorunu da eline geçirmiş oldu. Müzikal gösteriminin Kraliçe 2. Elizabeth'in Altın Jübile kutlamalarıyla çakışması nedeniyle, bu kutlamaların bir parçası olarak Brian May Buckingham Sarayı'nın çatısında "God Save the Queen"in gitar solosunu çaldı.
Logo

Queen'in logosu Freddie Mercury tarafından ilk albüm piyasaya sürülmeden önce yaratıldı. Logoda tüm üyelerin zodyak burcu simgeleri kullanılmıştır: Deacon ve Taylor'ı temsilen iki aslan, May'i temsilen bir yengeç ve Mercury'nin başak burcundan olması nedeniyle 2 adet peri. İki aslan tarafından kucaklanmış olan "Q" harfinin ortasında bir taç ve tüm bunların üzerinde büyük bir anka kuşu bulunmaktadır.
Diskografisi

Ana madde: Queen diskografisi
Queen (1973)
Queen II (1974)
Sheer Heart Attack (1974)
A Night at the Opera (1975)
A Day at the Races (1976)
News of the World (1977)
Jazz (1978)
The Game (1980)
Flash Gordon (1980) – soundtrack
Hot Space (1982)
The Works (1984)
A Kind of Magic (1986)
The Miracle (1989)
Innuendo (1991)
Made in Heaven (1995)
Grup üyeleri

Freddie Mercury (1946-1991) klavye ve ana vokal: Grubun ana yüzü ve prodüktörüdür. Sahnedeki ana şovu Freddie üstlenmiştir. Vokalin yanı sıra piyano da çalmıştır. Özel bir tenor sesine sahipti ve Mercury birçok eleştirmen tarafından tüm zamanların en iyi vokalisti kabul edilir. 1992 yılındaki Barcelona olimpiyatları için Monserrat Caballe ile düet yaptıkları albüm oyunların resmî müziği olmuştur. Mercury, ''Killer Queen'', ''Bohemian Rhapsody'', ''We Are The Champions'' gibi birçok Queen şarkısının yazarıdır. Üniversite eğitimini Ealing College'de Grafik sanatları üzerine yapmıştır.
John Deacon (1951) bas gitar ve vokal: Grubun ilk basçılarından memnun kalmaması sonucu yapılan seçmeler ardından gruba 1971 yılında katılmıştır. Aynı zamanda grubun en içine kapanık üyesidir. Grubun stüdyo albümlerinde tek ana vokal yapmayan ismidir. Sonraki yıllarda Queen'in finansal ve idari konularıyla ilgilendi. Evde yaptığı ''Deacy'' adlı amfisiyle Brian May'in gitar çalışmalarına yardımcı olmuştur. Mercury'nin ölümüyle müzik hayatını bıraktı fakat hâlen grubun resmî bir üyesidir. Aralarında "You Are My Best Friend", "Another One Bites The Dust" ve "I Want To Break Free" nin de bulunduğu birçok şarkının bestesini yaptı. Üniversite eğitimini Chelsea College'da elektronik mühendisliği okuyarak tamamlamıştır.
Brian May (1947) gitar ve vokal: Aynı zamanda başarılı bir piyanisttir. Çocukluğunda babası ile birlikte evlerindeki 150 yıllık şömineden ürettikleri "Red Special" adlı gitarı hala kullanmaktadır ve aynı zamanda bu gitarı pena yerine madeni para ''beş peni'' ile çalar. Zaman zaman özellikle kendi bestelerinin vokallerini de yapmıştır. Aralarında "Tie Your Mother Down", "We Will Rock You" ve "Fat Bottomed Girls"ün de bulunduğu pek çok şarkıyı bestelemiştir.1992'de "Back to the Light" ve 1998'de "Another World" olmak üzere iki solo albüm yapmıştır. Az bilinen yanlarından biriyse Imperial College'den mezun bir astrofizikçi olmasıdır.
Roger Taylor (1949) davul ve vokal: Grubun davulcusu olmasının yanı sıra ritim gitar, gitar ve bas da çalmıştır. "Radio Ga Ga", "A Kind of Magic", "These are the Days of Our Lives", "Heaven for Everyone",gibi en önemli besteleri 80'li yılların sonunda gelmiştir. Üniversite eğitimini London Hospital Medical School'da dişçilik okuyarak tamamlamıştır.
Grup üyeleri > Tüm üyeleri

Brian May – lead gitar, geri ve lead vokal, piyano, klavye (1970–günümüz)
Roger Taylor – davul, geri ve lead vokal, perküsyon, ritim gitar, klavye (1970–günümüz)
Freddie Mercury – geri ve lead vokal, piano, ritim gitar, tef, klavye (1970–1991; öldü)
John Deacon – bas gitar, geri vokal, ritim gitar, klavye, kontrbas, üçgen(1971–1997; bıraktı)
Mike Grose – bas gitar (1970)
Barry Mitchell – bas gitar (1970–1971)
Doug Bogie – bas gitar (1971)
Paul Rodgers (2004–2009)
Adam Lambert (2011–günümüz)
David Bowie (1981, 1992)
Annie Lennox (1992)
Lisa Stansfield (1992–1993)
George Michael (1992–1993)
Elton John (1997)
Zucchero (1998)
Robbie Williams (2001)
Kris Allen (2009)
Jessie J (2012)
Lady Gaga (2014)
Morgan Fisher – klavye, piyano (1982)
Fred Mandel – klavye, piyano (1982)
Spike Edney – klavye, piyano, ritim gitar, geri vokal (1984–günümüz)
Jamie Moses – ritim gitar, geri vokal (1998–2009)
Danny Miranda – bas gitar, geri vokal (2005–2009)
Rufus Tiger Taylor – perküsyon, davul, geri vokal (2011–günümüz)
Neil Fairclough – bas gitar, geri vokal (2011–günümüz)
Queen, 1984 Almanya
Finn Lemke

Finn Lemke (d. 30 Nisan 1992), Alman hentbolcudur. MT Melsungen ve Almanya millî takımı'nda oynamaktadır.
Başarıları

Yaz Olimpiyatları :
: 2016
Avrupa Şampiyonası :
: 2016
DHB-Pokal:
:2016
Kişisel hayatı

Erkek kardeşi Jari de, Hentbol Bundesliga'da hentbol oynamaktadır.
Heian Dönemi

Daidairi ve Heian-kyō'nun maketi
Heian dönemi (Japonca: 平安時代 Heian-jidai) Japonya tarihinde MS 794-1185 yıllarını kapsayan dönemdir. Heian dönemi klasik Japon tarihinin son bölümüdür ve adını başkenti bugünkü Kyoto olan Heian-kyō'dan almaktadır. Konfüçyüsçülük ve diğer Çin etkileri doruk noktasındayken Japon tarihinde yerini almış bir dönemdir. Heian Dönem'inde sanata, özellikle de şiir ve edebiyata önem verilmiştir. Heian (平安) kelimesi Japonca "barış" veya "sükûnet" anlamına gelmektedir.
Tarihçe

Heian Dönemi, Nara Dönemi'nin devamıdır ve 794'te Japonya'nın başkentinin Heian kyō (平安京, günümüzde Kyoto)'ya taşınmasından sonra İmparator Kammu (50. imparator) ile başlamıştır. Heian Dönemi'nden nesiller sonra bile övgüyle bahsedilmekte ve Japon kültüründe yüksek bir nokta olarak değerlendirilmektedir. Bu dönem ayrıca samuray sınıfının da yükselişe geçtiği (nihayetinde gücü ele geçirdikleri ve Japonya'nın feodal dönemini başlattıkları) bir süreçtir.
Sözde, hakimiyet imparatora aitti fakat gerçekte asil Fujiwara boyu bu gücü elinde tutuyordu. Bununla beraber, Fujiwaraların ve diğer asillerin vilayetlerdeki çıkarlarını korumak için askerlere, korumalara ve polislere ihtiyaçları vardı. Bu nedenle savaşçı sınıfı Heian dönemi boyunca düzenli kazanç elde etti. 939'da Taira no Masakado, Hitachi'nin doğu bölgesinin ayaklanmasına yol açarak merkezi yönetime gözdağı verdi ve hemen hemen eşzamanlı olarak Fujiwara no Sumitomo batıda isyan çıkardı. Yönetimin gücünün çoğu şogunluğun özel ordusunun içerisinde yer aldığı için askeriyenin kontrolü ele almasına daha yüzyıllar vardı.
Savaşçı sınıfının saray etkisine girişi, Hōgen Ayaklanması'nın bir sonucu idi. Bu sırada Taira no Kiyomori, kral naipliği ile Japonya'yı yönetmek için torununu tahta geçirerek Fujiwara uygulamalarını yeniden canlandırdı. Klanları (Taira boyu) Genpei Savaşı sonrasına kadar tahtta kaldı. Kamakura dönemi 1185'te Minamoto no Yoritomo güce el koyduğu zaman başladı ve bir bakufu (Kamakura Şogunluğu) kuruldu.
Dan Ettinger

Dan Ettinger
Dan Ettinger (d. 1971, Holon), İsrailli orkestra şefi. 2009/2010 sezonundan beri Mannheim Milli Tiyatro'nun (Almanca: Nationaltheater Mannheim) genel müzik direktörlüğünü, ayrıca 2010 yılının Nisan ayından itibaren Tokyo Filarmoni Orkestrası'nın daimi şefliğini ve 2005'ten beri İsrail Senfoni Orkestrasi'nin şefliğini yapmaktadır.
Eğitim hayatı ve kariyeri

İsrail'in Cholon şehrinde doğdu. Müziğe altı yaşında Thelma Yellin High School of the Arts'da piyano eğitimi ile başlayan sanatçı, ardından piyanist ve bariton olarak müzik hayatına devam etmiştir. 1993 yılında Francois Shapira yarışmasında bariton olarak ilk ödülünü almıştır. O yıllarda İsrail Senfoni Orkestrası ile birlikte çalan Ettinger, 1995-1998 yılları arasında Yeni İsrail Operası'nda opera sanatçısı olarak görev almış; yine aynı yıllarda Rubin Academy of Music (Kudüs) ve Tel Aviv Üniversitesi'nde eğitimine devam etmiştir.
Ettinger, 1999 yılı ile birlikte orkestra şefliğine ağırlık vermiştir. Yeni İsrail Operası'nda önce koro şefliği ve şef asistanlığı, ardından Conductor in Residence olarak görev almıştır. Yönettiği opera eserlerinden bazıları şunlardır: Don Pasquale, Cezayir'de İtalyan kız, Don Giovanni, Sihirli Flüt, Norma (opera), La Traviata, Yarasa (operet), Carmen, Tosca, Nabucco, Yevgeni Onegin (Opera) ve Aida.
2002–2003 yılları arasında Ettinger Kudüs Senfoni Orkestrası'nda ilk misafir şefi olarak görev almış ve bu sırada Gioachino Rossini'nin Petite Messe solennelle ve Giuseppe Verdi'nin Requiem eserlerini yönetmiştir. Ardından Berlin Devlet Operası'nda (Almanca: Staatsoper Unter den Linden) ünlü orkestra şefi, başka bir israilli olan Daniel Barenboim'ın yanında Kapellmeister ve genel müzik direktörü asistanı olarak göreve başlamıştır. 2003-2004 sezonunda Turandot, Aşk iksiri, Figaro'nun düğünü, La Traviata ve La Bohème gibi ünlü opera eserlerini yönetmiștir. 2004/05 sezonunda Los Angeles Opera'sında Amerika Debut'sünü Aida ile yapmıştır. Bunu Tokyo Yeni Milli Tiyatro'da (New National Theatre Tokio) Così fan tutte, Tokio Filarmoni Orkestrası'ndaki konserler ve Hamburg Devlet Operası'ındaki (Almanca: Hamburger Staatsoper) Rigoletto izlemiştir.
2005/06 sezonunda sanatçı İsrail Senfoni Orkestrası'nda daimi şeflik görevine getirilmiştir. Ettinger, halen Bavyera Devlet Operası (Almanca: Bayerische Staatsoper) New York Metropolitan Opera, Viyana devlet Operası (Almanca: Wiener Staatsoper), Paris Bastille Opera Binası, Berlin Devlet Operası (Almanca: Staatsoper Berlin) ve Londra Royal Opera House Covent Garden gibi ünlü pek çok opera sahnesinde misafir orkestra şefi olarak görev yapmaktadır.
Sanatçı, 2009/10 sezonundan beri Mannheim Milli Tiyatro'nun (Almanca: Nationaltheater Mannheim) genel müzik direktörlüğü görevini sürdürmektedir. Sözleşmesi 2015 sezonuna kadar uzatılmıştır.
Rudolph von Jhering

| Rudolph von Jhering |
| --- | --- |

Doğumu: Caspar Rudolph Ritter von Jhering 22 Ağustos 1818(1818-08-22) Aurich, Hannover Krallığı, Almanya
Ölümü: 17 Eylül 1892 (74 yaşında) Göttingen, Hannover, Prusya, Almanya 
Çağı: 19. yüzyıl
Bölgesi: Batı felsefesi
İlgi alanları: Hukuk felsefesi
 Etkilendikleri Bentham, Savigny, Darwin 
 Etkiledikleri Philipp Heck, Karl Llewellyn 
Jhering'in Göttingen, Almanya'daki mezarı.
Caspar Rudolph Ritter von Jhering (ayrıca Ihering) (d. 22 Ağustos 1818, ö. 17 Eylül 1892) Alman hukukçu. 1872 yılında yazdığı Der Kampf ums Recht (Hukuk için Mücadele) kitabıyla ve bir hukuk uzmanı ve modern sosyolojik ve tarihi hukuk okullarının kurucusu olarak tanınır.
Bazı çalışmaları

Geist des römischen Rechts (1852-1865) iki cilt
Der Kampf ums Recht, Viyana 1872
Der Zweck im Recht (1877-1883) iki cilt
Scherz und Ernst in der Jurisprudenz (1884)
Der Besitzwille (1889)
Jurisprudenz des taglichen Lebens (1870; Eng. Çev., 1904 (Law in Daily Life, A Collection of Legal Questions Connected with the Ordinary Events of Everyday Life)).
Law as a Means to an End (Der Zweck im Recht, 1. cildinin İngilizce çevirisi, 1913)  McMaster Archive for the History of Economic Thought.20 Ekim 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
The Struggle for Law (İngilizce çeviri)
Law in Daily Life, A Collection of Legal Questions Connected with the Ordinary Events of Everyday Life (İngilizce)
The Evolution of the Aryan (İngilizce çeviri)
Dipnotlar

↑  "Archived copy". 4 Temmuz 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Haziran 2012.
↑  Encyclopaedia Britannica. Cambridge, İngiltere: University of Cambridge. 1911.
↑  "Archived copy". 4 Temmuz 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Haziran 2012.
Rudolf von Jhering anısına çiçekler, 1818-2018
Aurich'te (Almanya), von Jhering'in doğum yerinde anısına bir plaket
Mokşa

İki sadhu Katmandu, Nepal'deki Pashupatinath Tapınağı'nda
Mokşa (Sanskritçe: vimukti, विमुक्ति、vimokSa, विमोक्ष), Sanskritçede özgürlük anlamına gelen Mokşa veya kurtuluş anlamına gelen Mukti terimleri ölüm ve yeniden doğum çemberinden kurtuluşu tanımlar.
Moksha'nın tanımı ve anlamı Hint dinlerinin çeşitli okulları arasında değişmektedir. Mokşa özgürlük, kurtuluş anlamına gelir. Moksha aynı zamanda yeniden doğuştan veya saṃsāra'dan kurtuluş anlamına gelen bir kavramdır. Bu kurtuluşa kişi yeryüzündeyken (jivanmukti) veya eskatolojik olarak (karmamukti, videhamukti) ulaşılabilir. Mokşa inancı Hinduizm, Budizm ve Caynizm de mevcuttur.
Harry Mulisch

| Harry Mulisch |
| --- | --- |
Harry Mulisch, 1981
Doğum: 29 Temmuz 1927 Haarlem, Hollanda
Ölüm: 30 Ekim 2010 (83 yaşında) Amsterdam, Hollanda
Meslek: Romancı
Milliyet:  Hollanda
Dönem: 1947 - 2001

Harry Mulisch (d. 29 Temmuz 1927, Haarlem - ö. 30 Ekim 2010, Amsterdam), Hollandalı yazar. Kitaplarında çoğunlukla Yahudi karakterler ve anti-Semitizm konularını işlemesiyle tanınır. Yazdığı kitaplarını, 20'den fazla dile çevirmiştir. Willem Frederik Hermans ve Gerard Reve ile birlikte Hollanda Savaş Sonrası Edebiyatı'nın Büyük Üçlü'sünden biri olarak kabul edilir. Saldırı isimli Romanı, 1986 yılında film haline getirilmiştir. Ve bu film Altın Küre ile Akademi Ödülü'nü kazanmıştır. 2007 yılında yapılan bir anket sonucunda,1992 yılında yazdığı Discovery of Heaven romanı, Hollanda'nın en iyi kitapları arasına girmiştir.
Ailesi

Harry Mulisch 29 Temmuz 1927 yılında Hollanda Haarlem'da doğdu. 1957 yılında babası öldü. Mulisch'in babası Avusturya-Macaristan göçmeniydi. I. Dünya Savaşı sonrası Hollanda'ya göç etti. II. Dünya Savaşı sırasında Babası bir Alman bankası'nda çalışıyordu. Ancak Mulisch'in annesi bir Yahudiydi. O zamanlar Almanya'nın Yahudilere uyguladığı yaptırımlar nedeniyle Annesi ile göç etmek zorunda kaldı. Mulisch'in anneannesi Naziler ve Babası sayesinde yakalandı ve bir Gaz Odası'na kapatılıp öldürüldü. Mulisch Annesi'ni pek göremediği için evin hizmetçisi Frieda Falk tarafından yetiştirildi.
Ölümü ve açıklamalar

Mulisch 2010 yılında Amsterdam'da ailesinin evinde öldü. Hollanda Başbakanı Mark Rutte ölümünden sonra bir açıklama yaptı: "Harry Mulisch ölümü Hollanda edebiyatı için büyük bir kayıptır."
Hollanda Kültür Bakanı Halbe Zijlstra, "Ne yazıktır ki Hollanda edebiyatında 3 Büyükler diye bir şey kalmadı. Mulisch,bunun son temsilcisiydi," açıklamasını yaptı.
New York Times gazetesine Marlise Simons, "Ahlaki ve felsefi konulardaki ustalığı nedeniyle Mulisch hem Hollanda'da hem de dünyada tanındı," açıklamasında bulundu.
Hollanda'da faaliyet gösteren, The L Magazines dergisisinden Mark Ashe, "Hollanda'nın en büyük yazarı" ve "Hollanda'nın en büyük savaş sonrası yazarı" olduğu açıklamasında bulundu.
Çalışmaları

Harry Mulisch'in 1982 yılında yazdığı Assault romandan yola çıkılarak yapılan 1986 yapımı The Assault filmi Uluslararası alanda büyük bir beğeni topladı. Bu film Akademi Ödülü ve Oscar Ödülü aldı ve bu film 20'den fazla dile tercüme edildi. 1992 yılında yazdığı Hayalet Keşif kitabı,başyapıt olarak kabul edilir. 2007'de Hollanda'da bir gazetenin yaptığı bir anket sonucunda Hollandalı okurlar tarafından Gelmiş Geçmiş En İyi Kitap seçildi. Stephen Fry ve Jeroen Krabbé'nin oynadığı The Discovery of Heaven filmi 2001 yılında vizyona girdi. Harry Mulisch, 1995 yılında Hollanda'nın en önemli ödüllerinden biri olan Hollanda Edebiyat Ödülü ve Yaşam Boyu Başarı Ödülü aldı.
Eserlerindeki konuları

Eserlerinde sık sık II. Dünya Savaşı teması kullanır. Bunun nedeni Babasının Almanlar için çalışmış olmasıydı. Babası daha sonra 3 yıl hapse mahkûm edildi. Savaş'ın Mulisch'in hayatına ve çalışmalarına önemli bir etkisi vardı. 1963 yılında Eichmann Davası ile ilgili olmayan bir kurgu çalışması yazdı; Ceza Kasası 40/61. Bu kitap ile birlikte Adolf Hitler'i zedelemeye çalışmıştır. Mulisch, yazılarında Yunan mitolojisini de ihtiva eden eski efsanelere ve mitlere yer verirdi. Kitaplarını Fidel Castro da okurdu ve bu kitaplar için "Hayranlıkla okudum," demiştir.