Guguklu saat
Tarih > Kara Orman'da yapılan ilk guguklu saatler

Kara Orman'daki ilk guguklu saatleri kimin yaptığı belli değildir ancak kuş çağrısı ile sıra dışı saatin bölgeyi çok çabuk fethettiği konusunda fikir birliği vardır. 18. yüzyılın ortalarında birkaç küçük saatçilik atölyesi ahşap dişlilerle guguklu saatler yaptı. İlk Kara Orman örnekleri 1740 ile 1750 yılları arasında oluşturuldu. En eski Kara Orman örneklerinde kağıtla süslenmiş kalkanlar vardı.
Modern Kara Orman saatlerinin toplam üretimi arasında guguklu saatlerin oranının ne kadar büyük olduğuna karar vermek zordur. Bugüne kadar hayatta kalan parçaların oranlarına göre toplam üretimin küçük bir kısmı olmalıdır.
Kasvetli kökenleri ile ilgili olarak Kara Orman horolojisinin hakkında çelişen ilk iki kroniklerinden iki ana masal vardır: Birincisi 1796'da Peder Franz Steyrer tarafından yazılan "Geschichte der Schwarzwälder Uhrmacherkunst" (Kara Orman'da Saat Yapımı Sanatı Tarihi) adlı kitabındandır. Tahta guguklu saatler satan gezgin bir Bohem tüccarıyla tanışan Furtwangen'den (Kara Orman'da bir kasaba) iki saat seyyar satıcısı arasındaki bir karşılaşmayı anlatır. Her iki Furtwangen tüccarı o kadar heyecanlıydı ki birer tane guguklu saat satın aldılar. Eve getirdiklerinde kopyaladılar ve diğer Kara Orman saat tüccarlarına taklitlerini gösterdiler. Bölgede popülaritesi arttı ve gittikçe daha fazla saatçi onları üretmeye başladı. Tarihçi Adolf Kistner bu tarihçeyle ilgili olarak 1927'de yayınlanan "Die Schwarzwälder Uhr" (Kara Orman Saati) adlı kitabında Bohem guguklu saatlerinin kopyalamak ve örnek yapmak için kullanıldığı tezini doğrulamak için herhangi bir Bohem guguklu saatinin olmadığını iddia etti. Bohemya'nın o dönemde temel saatçilik endüstrisi yoktu.
İkinci hikâye başka bir rahip olan Markus Fidelis Jäck tarafından "Darstellungen aus der Industrie und des Verkehrs aus dem Schwarzwald" (1810) Sanayi ve Kara Orman'ın Sanayisinin ve Araçlarının Açıklamaları) (1810) adlı raporundan alınan bir pasajda şöyle anlatılır: "Guguklu saat Schönwald'dan [tam olarak "Güzel Orman" yani “Kara Orman” anlamındadır] 'dan bir saat ustası [Franz Anton Ketterer] tarafından (1730'da) icat edildi. Bu zanaatkar guguk kuşunun ötüşüyle saati duyurup hareket eden bir kuşla saati süsledi. Saat ustası kilise orgunun körüğünden guguk ötüşünün nasıl yapılacağı fikrini aldı". Ne yazık ki ne Steyrer ne de Jäck iddiaları için herhangi bir kaynaktan alıntı yapmıyor bu da onları doğrulanamaz hale getiriyor.
Zaman geçtikçe, ikinci versiyon daha popüler hale geldi ve bugün genel olarak ilgili olanı oldu ancak kanıtlar yanlış olduğunu göstermektedir. Bu tür bir saat Kara Orman'da saat yapımından çok daha eskidir. 1650 gibi erken bir tarihte mekanik guguk el kitaplarında yazılı referans kitap bilgilerinin bir parçasıydı. Guguklu saatin Kara Orman'a giden yolunu bulması neredeyse bir asır sürdü, burada onlarca yıldır küçük bir niş ürün olarak kaldı. Ek olarak R. Dorer 1948'de Franz Anton Ketterer'in (1734-1806) 1730'da guguklu saatin mucidi olamayacağına çünkü henüz doğmamış olduğuna dikkat çekti. Bu ifade Gerd Bender tarafından Die Uhrenmacher des hohen Schwarzwaldes und ihre Werke'nin (Yüksek Kara Orman Saatçileri ve İşleri) (1998) adlı çalışmasının ilk cildinin en son baskısında da desteklenmiştir. Kara Orman'a özgü değildi ve ayrıca: "Ketterer tarafından yapılan guguklu saatlerin ilk üretim hattından hiçbir iz yok" dedi. Schwarzwalduhren'deki (Kara Orman Saatleri) (1995) kitabında Schaaf, en eski gugukluların yapımına öncülük eden yerin  Bohemya yönünde, (bugünlerde Çek Cumhuriyeti'nin ana bölgesi) Franken-Niederbayern bölgesinde (günümüzde  Özgür Bavyera Eyaleti'nin kuzeyinin üçte ikisini oluşturan Almanya'nın güneydoğusundaki "Franconia ve Aşağı Bavyera”)  olduğunu belirten Steyrer versiyonuna dayanan kendi araştırmasını yazar.
Zamanın geçtiğini bildirmek için bir saate otomatik guguklu kuş yerleştirme fikri Kara Orman'da ortaya çıkmasa da bugün bildiğimiz guguklu saatin 17. yüzyılın sonlarında guguklu saat yapımcılık  geleneğinin başladığı güneybatı Almanya'da bulunan bu bölgeden geldiğini vurgulamak gerekir. Guguklu saat endüstrisini yaratan Kara Orman halkı onu geliştirdi ve guguklu saati tüm dünyada değerli bir sanat eseri haline getiren yeni tasarımlar ve teknik iyileştirmeler yaptı.
Guguk mekanizmasının işlevselliği temelde değişmeden kalsa da bölgede kasa tasarımları ve saat hareketleri geliştikçe görünüm de değişti. Artık geleneksel Kara Orman saat tasarımı olan "Schilduhr" (Kalkan-saat), tüm saat mekanizmasının arkasına takılı olduğu boyalı düz kare bir ahşap yüze sahip olmasıyla nitelendirildi. Meydanın tepesinde genellikle guguk kuşunun kapısını içeren oldukça süslü boyalı ahşaptan bir yarım daire vardı. Bunlar genellikle çiçek desenlerini tasvir ediyordu ("Rosenuhren", gül saatleri) ve genellikle bölüm halkasının her iki tarafında boyalı bir sütun vardı diğerleri de meyve resimleriyle süslenmişti. Bazı parçalarda normalde kadınlar tarafından boyanmış olan kadranda gelin ve damat isimleri de yer alıyordu Bu modelde saat mekanizmasını çevreleyen bir dolap yoktu. Bu tasarım 18. yüzyılın sonu ile 19. yüzyılın ilk yarısı arasında en yaygın olanıydı. Bu zaman tutucular tipik olarak büyük sırt çantalarında gösterilen kadranları ve hareketleri sırtlarında taşıyan "Uhrenträger" (saat seyyar satıcıları, tam olarak "saat taşıyıcıları" anlamındadır) tarafından kapıdan kapıya satılıyordu.
Ondokuzuncu yüzyılın ortalarından 1870'lere kadar guguklu saatler de "Rahmenuhr" (Çerçeveli saat) olarak bilinen Kara Orman tipi saatte üretildi. Adından da anlaşılacağı gibi bu nadir duvarlı guguklu saatler genellikle ahşap bir zemin üzerine boyanmış tipik bir Kara Orman sahnesi veya bir sac levha üzerine boyanmış bir resim çerçevesinden oluşuyordu, litografi ve serigrafi kullanılan diğer tekniklerdi. Tasvir edilen diğer ortak temalar; avcılık, aşk, aile, ölüm, doğum, mitoloji, askeri ve Hristiyan dini sahneleridir. Johann Baptist Laule (1817–1895) ve Carl Heine (1842–1882) gibi ressamların çalışmaları bu ve diğer saat türlerinin cephelerini süslemek için kullanıldı. Resim hemen hemen her zaman bir camla korunuyordu ve bazı modellerde sarkaç salınımıyla çalışan basit bir mekanizma ile çalıştırılan, göz kırpan veya cilveli gözlerle bir kişi veya hayvan sergileniyordu. Guguk kuşu normalde boyanan sahnede yer aldı ve her zamanki gibi saati duyurmak için 3 boyutlu olarak ortaya çıktı.
1860'lardan 20. yüzyılın başlarına kadar, kasalar çok çeşitli stillerde üretildi; Biedermeier (bazı modellerde hareketli gözleri olan insan veya hayvan resmi de vardı), Neoklasik veya Gürcü (bazı parçalar da bir resim sergiliyordu), Gotik, Rönesans, Barok, Art Nouveau vb. Burjuvalar için oturma odası uygun bir tamamlayıcı parça haline geliyordu. Hem mimari hem de ev dekoratif stillerine dayanan bu saatler bekçi evleri (Bahnhäusle tarzı saatler) gibi görünen popüler saatlerden daha nadirdir ve şömine, duvar veya raf saatleri olabilirler.
Ancak popüler ev şeklindeki Bahnhäusleuhr (Demiryolu ev saati) diğer tasarımların birkaç on yıl içinde neredeyse durdurulmasını zorunlu kıldı.