stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Canaletto
Erken dönem kariyeri

Ressam Venedik'te, Artemisia Barbieri ile kendisi gibi ressam olan Bernardo Canal'ın oğlu olarak doğdu ve "küçük Canal" anlamındaki Canaletto isminin kaynağı da buydu. Canaletto çıraklık dönemini babası ve ağabeyinin yanında geçirdi. Babasının mesleğini sürdürerek tiyatrolarda dekor ressamlığı yaptı. Romalı venduta ressamı Giovanni Paolo Pannini'den etkilenerek şehrin ve insanların günlük yaşamlarını resmetmeye başladı.
1719'da Roma'dan döndükten sonra kendine özgü topoğrafik stilinde resim yapmaya başladı. Bilinen ilk imzalı ve tarihli eseri bugün Milano'da özel bir koleksiyonda bulunan ve 1723'ta yaptığı Architectural Capriccio tablosuydu. Şehir manzaraları konusunda oldukça saygı gören bir ressam olan Luca Carlevarijs'tan dersler alan Canaletto bu alanda kısa zamanda ustalaştı. Ressam olan ve aynı zamanda koleksiyoner Stefano Conti için alım da yapan Alessandro Marchesini 1725'te iki Venedik manzarası satın almak istediğinde aracılar ona şu tavsiyede bulunmuştu: "Antonio Canale'yi tercih et... Tıpkı Carlevaris gibi ama onun tablolarında güneşin parladığını da görebiliyorsun."
Erken dönem kariyeri > Açık alan ressamlığı

O dönemde genel uygulama tabloların atölyelerde tamamlanmasıydı. Canaletto'nun birçok erken dönem eseri ise dışarıda direkt "doğadan" çiziliyordu. Son dönem eserlerinde stüdyoya döndüğü ve resimlerini camera obscura görüntülerinden faydalanarak yaptığı düşünülse de Birleşik Krallık Kraliyet Koleksiyonu'nda çalışan sanat tarihçilerine göre Canaletto bu tekniği hemen hemen hiç kullanmadı. Yine de tabloları en ince detayına kadar gerçekçi olmasıyla bilinir: örneğin Venedik'teki kanalların su seviyesindeki mevsimsel değişiklikleri bile resmetmiştir.
İngiltere dönemi

Canaletto'nun birçok eseri önce sanat taciri Owen Swiny, sonraları ise koleksiyoner Joseph Smith tarafından, İtalya'yı ziyaret eden İngilizlere satılmıştı. 1720'lerde Swiny Canaletto'yu, şehre gelen turistlere ve yabancı ziyaretçilere pazarlanmak üzere Venedik şehrinin küçük ölçekli resimlerini yapmaya teşvik etmişti. Canaletto 1728'den önceki bir dönemde ise, Venedik'te yaşayan ve 1744'te şehirdeki İngiltere elçisi olarak atanacak olan iş adamı ve koleksiyoner Joseph Smith ile çalışmaya başladı. Ressamın aracısı ve meseni hâline gelen Smith Canaletto'dan aldığı yaklaşık elli tablo, yüz elli çizim ve on beş gravürden oluşan koleksiyonu 1763'te Kral III. George'a sattı.
1740'larda Avusturya Veraset Savaşı sebebiyle Venedik'e gelen İngiliz ziyaretçilerin azalması Canaletto'nun satışlarını önemli ölçüde engelledi. Smith bu dönemde ressamın veduta ve hayalî mimari yapıları resmeden capriccio türündeki eserlerinin bir kataloğunu yayımlattıysa da beklenen ticari dönüş elde edilemedi. Canaletto alıcılarına daha yakın olabilmek için 1746'da Londra'ya taşındı. 1755'e kadar Londra'da kalan ressam, inşaatı o dönemde tamamlanan Westminster Köprüsü de dahil olmak üzere birçok Londra manzarası ile mesenlerinin evlerinin ve kalelerinin resimlerini yaptı. Bu binaların arasında, sonradan 1. Northumberland Dükü olacak olan Sir Hugh Smithson için çizilen Northumberland House ve sonradan 1. Warwick Earlü olacak olan Lord Brooke için çizilen Warwick Castle da vardı. Aynı zamanda Westminster Köprüsü'nün de finansörlerinden biri olan Smithson'ın Canaletto'yu köprünün hayata geçirilişini kayıt altına almak üzere Londra'ya getirtmiş olması da muhtemeldir.
Canaletto'nun İngiltere manzaralarını, Venedik manzaralarını yaptığı şekilde çizmesi bekleniyordu. Ancak ressam sanatındaki sürekli tekrar artık usanmaya başlamıştı ve eserlerindeki doğallık kaybolmuş, tarzı mekanikleşmişti. Öyle ki, İngiliz sanat eleştirmeni George Vertue 'Canaletto' imzasıyla resimler yapan bu kişinin bir taklitçi olduğunu öne sürdü. Bu iddianın bir sebebi de, aynı takma ismi kullanan ressam yeğeni Bernardo Bellotto olabileceği gibi, bazı sahtekar sanat tüccarlarının birçok sahte Canaletto tablosunu satışa çıkartmış olması da olabilir. Bu iddiaları çürütmek isteyen Canaletto, gazeteye verdiği ilanla isteyen "her beyefendiyi" atölyesine gelerek son çizdiği St James's Park tablosunu incelemeye davet etti ancak ressam hayatının geri kalanında eski itibarını hiçbir zaman geri kazanamadı. Sanat tarihçisi Michael Levey'e göre de sanatçının bu dönemdeki eserleri "kısıtlıdır".
Son yılları ve etkisi

Venedik'e dönen Canaletto 1763'te Accademia üyesi seçildi ve Collegio dei Pittori'de usta unvanı kazandı. 1768'deki ölümüne kadar resim çizmeye devam etti. Son dönemlerinde eski taslaklarını tablolaştırdı ama nadiren de olsa yeni kompozisyonlar da üretti. Bu dönemde eski resimlerinin aksine, sanatsal etkiyi artırmak için topoğrafik kesinlikten uzaklaşmaya başlamıştı.
Canaletto'nun öğrencileri arasında yeğeni Bernardo Bellotto'nun yanı sıra  Francesco Guardi, Michele Marieschi, Gabriele Bella ve Giuseppe Moretti vardı. Giuseppe Bernardino Bison ise stil olarak Canaletto'nun takipçisiydi.
Sanat piyasasındaki yeri

1762'de İngiltere Kralı III. George, Joseph Smith'in Canaletto eserlerinden oluşan büyük koleksiyonunu 20.000 pound karşılığında satın aldı ve sanatçının birçok eseri Royal Collection'a girmiş oldu. Ressamın birçok İngiliz koleksiyonunda da eserleri bulunur. Örneğin Wallace Collection'da on dokuz, Woburn Abbey'nin yemek salonunda 24 eseri vardır. Carlisle Earlü'nün oldukça geniş Canaletto koleksiyonun büyük kısmı 1940'ta Castle Howard'da çıkan yangında yok olurken, kalan parçalar ise yıllar içinde farklı alıcılara satıldı. Bunlardan The Bacino di San Marco: looking East 1939'da Boston Güzel Sanatlar Müzesi, Entrance to the Grand Canal from the Molo, Venice ve The Square of Saint Mark's, Venice ise 1938'de Washington'daki Ulusal Sanat Galerisi tarafından satın alındı.
Canaletto'nun eserleri 18. yüzyıldan itibaren II. Katerina ve diğer Avrupa kraliyet aileleri tarafından ilgi gördü ve yüksek fiyatlara satıldı. Temmuz 2005 tarihli  Sotheby's müzayedesinde View of the Grand Canal from Palazzo Balbi to the Rialto tablosu 18,6 milyon pounda satılarak bir müzayedede el değiştiren en değerli Canaletto eseri oldu.
Galeri

Duvar Ustasının Bahçesi (yak. 1725)
Büyük Kanal'ın Girişi, Venedik (yak. 1730)
Venedik Cephaneliği'nin Girişi (1732)
Westminster Köprüsü (1746)
Westminster Abbey (1749)
Piazza Navona (1750-51)
Warwick Castle (1752)
St. Paul's Cathedral (yak. 1754)
Piazza San Marco (1755-59)
Santa Maria Zobenigo (yak. 1765)
Elijah Cummings

Elijah E. Cummings
Elijah Eugene Cummings (18 Ocak 1951 –17 Ekim 2019), Amerikalı siyasetçi ve insan hakları aktivisti.
Yaşamı ve kariyeri

Cummings 18 Ocak 1951'de Baltimore, Maryland'de doğdu. Baltimore Şehir Koleji ve Maryland Üniversitesi'nde eğitim gördü. 1996 yılından 2019'da ölümüne kadar Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi üyesi olarak görev aldı. Daha öncesinde Maryland Delegasyon Heyeti'nde görev almıştır. Amerika Birleşik Devletleri Demokrat Partisi üyesi olan Cummings parti bünyesinde Gözetim ve Reform Komitesi Başkanlığı'nıda yürütmüştür.
Sağlık sorunları ve ölümü

Cummings Mayıs 2017'de aort kapağında oluşan sorunu düzeltmek için ameliyat oldu ancak iki ay sonra ameliyatla ilgili bir enfeksiyon gelişti. Cummings daha sonra gelişen diz enfeksiyonu nedeniyle tekrar hastaneye kaldırıldı.
Amerikalı siyasetçi ve insan hakları aktivisti Cummings 17 Ekim 2019'da Baltimore, Maryland'de tedavisinin sürdüğü Johns Hopkins Hastanesi'nde 68 yaşında ölmüştür.
Finwë

| Finwë |
| --- | --- |
J. R. R. Tolkien'in kurgusal Orta Dünya evreninde karakter 
Unvanı/Diğer adı: Noldor Kralı, Ñoldóran
Irkı: Elf
Bahsedildiğikitap(lar): Silmarillion (1977)
Finwë, J.R.R. Tolkien'in kurgusal Orta Dünya evreninde bir karakter. Noldor Elflerinin ilk kralıdır; halkına Orta Dünya'dan kutlu Aman Diyarı'ndaki Valinor'a yaptıkları büyük yolculukta önderlik etmiştir. İlk eşi Míriel, ölümsüz Elf halkı arasında benzersiz bir şekilde tek çocukları ve Silmarillerin yapımcısı Fëanor'u doğururken hayatını kaybetmiştir. Finwë Valinor'da öldürülen ilk kişidir: Silmarilleri çalmaya çalışan Karanlıklar Efendisi Morgoth tarafından katledilmiştir. Bu olay, Noldor'un Kaçışı olarak bilinen, Valinor'dan Orta Dünya'daki Beleriand'a olan göçü ve bunun felaketle sonuçlanan etkilerini başlatmıştır.
Kurgusal Tarihi > Orta Dünya'da

Orta Dünya'nın doğusundaki Helcar Denizi'nde bir koy olan Cuiviénen'de uyanan ilk Elfler arasında Noldor, "Derin Elfler" olarak bilinirdi, çünkü her zaman bilgi, beceri ve kavrayışla ilgilenirdiler; liderleri Finwë'ydi. Tanrısal Valar, Elflerden kutlu Valinor ülkesinde onlarla beraber yaşamalarını istedi. Elfler ise bu teklife şüpheyle yaklaştı, bu yüzden Vala Oromë Valinor'u kendileri görmeleri için aralarından üç lideri, Elwë, Finwë ve Ingwë'yi seçti. Gördüklerinden oldukça memnun kalan üç elçi, halklarına döndüklerinde onları Valinor'a yapacakları yolculuğa davet ettiler. Ingwë'nin Güzel Elfleri Valinor'a gitti ve orada kaldılar; Finwë'nin Derin Elfleri de gitti, ancak çoğu daha sonra Orta Dünya'ya döndü; Elwë'nin Elfleri ise yolculuk sırasında birbirlerinden ayrıldı ve birçoğu yolculuğu tamamlayamadı. Elçiler, daha sonra kendi halklarının kralları oldular.
Kurgusal Tarihi > Valinor'da

Finwë, dikiş ve dokumada Noldor'un en yeteneklisi olan Míriel ile evlendi. Míriel, tek çocukları Curufinwë'yi, yani yaygın olarak bilinen adıyla Fëanor'u dünyaya getirdi: Fëanor annesinin maharetini miras alarak Noldor'un en yetenekli ve parlak kişisi, tüm zanaatlarda en güçlü olanı ve özellikle mücevher yapımında en ustası oldu.
Ölümsüz bir Elf olan Míriel, oğlu Fëanor'u doğururken "bedenen ve ruhen tükenip gitmiş" bir halde doğumdan o kadar bitkin düştü ki isteyerek ruhundan vazgeçerek hayatına son verdi. Böylece Finwë, kendi isteği dışında tek başına kaldı: böyle bir şey daha önce hiç olmamıştı ve Finwë yeniden evlenmeye karar verdi. İkinci eşi, Ingwë'nin Güzel Elfleri olan Vanyar'dan İndis oldu. İndis ona iki oğul, Fingolfin ile Finarfin ve iki kız, Findis ile Írimë'yi doğurdu; bu isimler Finwë'nin adını yansıtıyordu.
Fëanor, Finwë'nin diğer oğullarına, üvey kardeşlerine karşı kin beslemeye başladı; kardeşlerin arası hep kavgalıydı. Fëanor, Valinor'un İki Ağacı'nın ışığını içlerinde barındıran, yıldız biçimindeki üç mücevher olan Silmarilleri yaptı.
Karanlıklar Efendisi Melkor Noldor'u yozlaştırmaya uğraştığı sırada Finwë, halkı üzerinde dengeleyici bir etki sağlamaya ve onları Valar'a geri yönlendirmeye çalışmıştır. Fëanor, Fingolfin'i açıkça tehdit ettiği için Elf şehri Tirion'dan sürgün edildiğinde, Finwë onunla birlikte kuzeydeki kaleleri Formenos'a gitti. Orada, Silmarilleri arayan Melkor tarafından Formenos kapılarında öldürüldüğünde Valinor'da katledilen ilk kişi oldu. Bu olay doğrudan olarak Noldor'un Kaçışı'na yol açtı: Noldor felaketle sonuçlanak bir şekilde Valar'a isyan etti ve bunun sonucunda Elflerin Elfleri öldürdüğü Birinci Akraba Kıyımı gerçekleşti.
Kurgusal Tarihi > Mandos'un Salonları'nda

Ölümünden sonra Finwë, ölen Elflerin ruhlarının gittiği yer olan Mandos'un Salonları'nda Míriel ile yeniden buluştu. Valar, Finwë'nin ikinci bir defa evlenmesine izin vermişti, ancak bunu Míriel'in bir daha asla hayata dönmeyeceğini açıkça belirtmesi üzerine yapmışlardı; bir Elfin yaşayan iki eşinin olmasını istemiyorlardı. Savaşta öldürülen Elflerde olduğu üzere, Valar Finwë'ye yeniden hayata dönme seçeneğini sundu; ancak Finwë bu fırsatı Míriel'e vermeye karar verdi. Míriel ise Finwë yeniden evlendiği için artık Noldor arasında bir yeri olmadığını hissederek bunu reddetti. Bunun yerine tanrısal Valar'ın dokumacısı Vairë'nin hizmetine girmeyi seçti; devam ettiği sürece Finwë Hanedanı'nın tüm işlerini halılara dokuyacaktı.
Kaynakça

↑  J.R.R. Tolkien. "Elflerin Gelişine ve Melkor'un Esaretine Dair". Silmarillion.
↑  Fontenot 2019a.
↑  Fontenot 2019b.
↑  J.R.R. Tolkien. "Eldamar'a ve Eldalië Prenslerine Dair". Silmarillion.
1 2  J.R.R. Tolkien. "Fëanor'a ve Melkor'un Serbest Bırakılmasına Dair". Silmarillion.
↑  J.R.R. Tolkien. "Silmarillere ve Noldor'un Huzursuzluğuna Dair". Silmarillion.
1 2  J.R.R. Tolkien, Christopher Tolkien (ed.). "Laws and Customs among the Eldar". Morgoth's Ring.
1 2  J.R.R. Tolkien. "Noldor'un Kaçışına Dair". Silmarillion.
↑  Clark & Timmons 2000, p. 176.
Kâhinlik

Başlığın diğer anlamları için Kehanet (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Bir kâhin kılığında Odin
Kâhinlik (kehanet), çok eski uygarlıklardan beri var olan bir uzmanlık alanı olup, kısaca, meydana gelecek olayları birtakım yöntemlerle önceden bilmeye çalışma olarak tanımlanır. Eski uygarlıklar içinde kâhinlik çalışmalarına önem vermemiş bir uygarlık hemen hemen yok gibidir.
Antik Yunan’da kâhinlik

Kâhinlik uygulamaları içinde en bilinenleri, antik Yunan'daki ve okült bilgilerinin büyük kısmını Etrüskler'den ve bir kısmını da eski Yunanlardan almış Romalılar'daki uygulamalardır. Antik Yunan'da kâhinlik çalışmaları özellikle Apollon tapınaklarının bulunduğu orakl merkezlerinde yoğunluk kazanmıştı. Eski Yunancada kehanet anlamına gelen mantika doğal ve yapay olarak ikiye ayrılırdı: Oneirokritai (haberci rüyaların yorumu), manteuma veya orakl (transa dayalı hikmetli sözler ve bunlardan anlam çıkarma), egkoimesis (istihare) ve nekromansi (bedensiz varlıklardan bilgi alma) doğal mantika içinde yer alırdı. Yapay mantika ise fallardan oluşurdu.
Roma uygarlığında kâhinlik

Romalılar birçok alanda olduğu gibi, kâhinlik çalışmalarını da Etrüsk kültürüne borçludurlar. Eski Roma kâhinliğindeki üç önemli terim signa (çeşitli yollarla gelen ilâhî  mesajlar), omina (içerdiği ilâhî  mesajı anlamak için anlam çıkarılan insan sözü) ve prodigia'dır (kendilerinden anlam çıkarılan olağanüstü doğa olayları). Signa'lar ex caelo (gök işaretleri), signa oblativa (kendiliğinden gelen işaretler) ve signa impetrativa (dinleme yoluyla anlaşılabilen işaretler) olmak üzere üç gruba ayrılırdı. Eski Roma kâhinlerine göre, bir insana veya bir topluma ilâhî bir mesaj verilmek istendiğinde bu mesaj herhangi bir insana da herhangi bir zamanda söylettirilebilirdi (omina). Önemli olan bu sözleri anlayabilmek, iyi yorumlayabilmek, yani mesajı almasını bilmekti. Prodigialar'dan cansız doğadakilere portentum ve ostentum, canlı doğadakilere de monstrum derlerdi. Etrüskler'de en tanınmış kâhinlik türlerinden ikisi gözlemlenen kuş uçuşları ve yıldırımların analitik yorumuydu.
Türk-İslam kültüründe kâhinlik

Şamanist inisiyasyondan geçmiş veya sufilik terbiyesiyle büyümüş eski kâhinler, kendilerine bir sorunla ilgili olarak, danışmak üzere gelenlere bildikleri bir şey varsa konuşur, bilmedikleri veya sakıncalı gördükleri konularda asla konuşmazlardı; ayrıca verdikleri bilgi için en ufak bir maddi veya manevi karşılığı kesinlikle kabul etmezlerdi. Halk arasında ermiş, evliya gibi çeşitli adlarla zikredilen bu zatlar, 21.yy.'a doğru yerlerini yavaş yavaş bu işi bir geçim kaynağı olarak gören, ehil olmayanlara terk etmişlerdir.
Kâhinlik yöntemleri

Kâhinlik yöntemleri şöyle sınıflandırılır:
1-Psişik yöntemler:
İstihare yoluyla alınan mesajlar ve yorumlanması
Haberci rüya yoluyla alınan mesajların yorumlanması
Sezgi yoluyla alınan mesajlar ve yorumlanması
Vizyon yoluyla alınan mesajlar ve yorumlanması
2-Maddi yöntemler (divination)
Gözlemler:
Astrolojik gözlemler ve verilerin değerlendirilme ve yorumları
Nümerolojik gözlemler ve verilerin değerlendirilme ve yorumları
Olayların (omen) gözlemi ve gözlemlerden sentez ve muhakeme yoluyla sonuçlar çıkarılması
Fallar
Nostradamus, Mother Shipton (Shipton ana) ve Edgar Cayce Batı'nın en ünlü kâhinleri arasında sayılırlar.
Domenico Cimarosa

| Domenico Cimarosa |
| --- | --- |
Domenico Cimarosa
Doğum: 17 Aralık 1749(1749-12-17) Aversa, İtalya
Ölüm: 11 Ocak 1801 (51 yaşında) Venedik, İtalya
Meslek: Müzisyen, Opera bestecisi

Domenica Cimerosa (17 Aralık 1749, Aversa – 11 Ocak 1801, Venedik), klasik opera müziği dönemi içinde çalışan ve bu dönem ilkelerine uygun operalar hazırlamış olan Napoli ekolüne dahil bir İtalyan asıllı besteci. Çalışma hayatı döneminde 80 kadar opera bestelemiştir ve en beğenilen eseri Il matrimonio segreto (Gizli Evlenme) (1792) olmuştur.
Dipnotlar

Domenico Cimarosa
Saint Bernard

Saint Bernard, çok büyük ve adeleli, İsviçre kökenli köpek ırkı.
Bernard halk arasında salyalarıyla ünlü olan ve halkın sevgisinin çoğunu Beethoven adlı filmle kazanmış olan bir köpek ırkıdır.
Tüy özellikleri

Tüyleri kısadır. Tüyleri düz ve hafif dalgalı olabilir bunun dışında tüyleri parlak, sık ve yumuşaktır. Sahiplerine haftada birkaç kez fırçalanması önerilir. Tıraş ihtiyacı yoktur. Yıkamak gerektiğinde kuru şampuan uygulanmalıdır. Orta derecede tüy dökücü sınıfına girer. Saint Bernard beyaz, ten rengi, kızıl, siyah kombinasyonlarında kaplan desenli olur.
Irk özellikleri

Kişilik olarak incelendiğinde St. Bernard uysal, nazik, arkadaş canlısı, sevgi dolu ve sabırlıdır. Saint Bernard yavaş hareket eden, sabırlı ve itaatkâr bir köpektir. Tek kötü huyu çok salyalı olmasıdır. Arama köpeği, bekçi köpeği, iz sürücü ve kurtarma köpeği olarak kullanılır. Dev ırk olduğundan erken yaşta diğer insanlarla çok iyi sosyalleştirilmelidir. Eğitim de yine köpek henüz küçük ve kontrol edilebilir büyüklükte iken başlamalı ve tutarlı ve pozitif bir metot kullanılmalıdır. Yaşamaya uygun olduğu iklim soğuk iklim'dir. St. Bernard için en uygun yaşam alanı bahçeli evlerdir. Yatkın olduğu hastalıklar Wobbler sendromu, kalp rahatsızlıkları, deri problemleri, kalça displazisi, ektropion, entropion, distichiasis, mide dönmesi ve osteosarkom'dur. Yaşam süresi 8 ile 10 yıl arasında değişir.
Fiziksel Özellikleri

| Cinsiyet | Boyut | Ağırlık |
| --- | --- | --- |
| Erkek | 69 cm | 50 – 81 Kg |
| Dişi | 63 cm | 50 – 81 Kg |
Kökeni

Çok eski bir ırktır. İtalya ve İsviçre arasındaki zorlu Alp geçidinde yolculara sığınak sağlamak amacıyla kurulan manastırda St Bernard de Menthon tarafından MS 980 yılında üretilmeye başlanmıştır. Tibetan mastifinden türemiştir ve bundan dolayı 1000 yılları civarında Romalılar'ca Alplere getirilen köpeklerden üretildiği düşünülmektedir. Muhtemelen keşişler köpeklerini Danua ve Pirene Dağ Köpekleri ile çiftleştirmişlerdir. Kurtarma köpeği olarak kullanımları ve popülariteleri 17. yüzyıl'da başlamıştır. Saint Bernard manastır yakınlarında geçitte çığ ve kurtarma köpeği olarak kullanılmıştır. Bu köpekler kayıp ya da yaralı yolcuları bulur ve sıcaklık vermek için yüzlerini yalayıp yanlarına yatardı. Ardından gruptan bir köpek manastıra koşarak yardım getirirdi. Saint Bernard'ın koku alma yetisi o kadar güçlüdür ki metrelerce kar altındaki bir kişinin yerini tespit edebilir. Irk ayrıca fırtına ve çığ tehlikesini de önceden hissedebilmesiyle ünlüdür.
Diğerleri

Irk grubu iş köpeği'dir. Diğer bir ismi ise St. Bernhardshund'dur(Almanca'dan gelmektedir.). Bağlı olduğu kulüpler AKC, ANKC, CKC, FCI (Grup 2), KC (GB) ve UKC'dir. Kökeni İsviçre'dir
Kıbrıs Cumhuriyeti'nde din

Kıbrıs Cumhuriyeti hükûmeti kontrolündeki bölgede din, 2021 Sayımı
Doğu Ortodoksluğu (%74.5)
Katolik Kilisesi (%1.5)
Diğer Hristiyan (%1.75)
İslam (%2.1)
Budizm (%0.85)
Sihizm (%0.25)
Diğer (%0.7)
Dinsiz (%1)
Belirtilmedi (%17.3)
Kıbrıs adasının tamamında din (Kuzey Kıbrıs dahil), 2020
Hristiyanlık (%72)
İslam (%25)
Diğer (%3)
Kıbrıs Yahudileri Makarios Bulvarı'nda "Hanuka Kutlu Olsun" yazısını asmıştı.
Kıbrıs Cumhuriyeti'nde din, iki ana dini inanç ve pratikleri ile karakterizedir. Hristiyanlık ada nüfusunun %73'ünü oluşturmaktadır. Kıbrıslı Rumların çoğu ve dolayısıyla Kıbrıs nüfusunun çoğunluğu otosefal Kıbrıs Kilisesi üyeleridir, oysa Kıbrıslı Türklerin çoğu resmi olarak Sünni Müslümanlardır. Kıbrıs'ta Bahai, Katolik, Yahudi, Protestan (Anglikan dahil), Maruni, Ermeni Apostolik ve dini olmayan topluluklar da vardır.
İslam

Ana madde: Kıbrıs Cumhuriyeti'nde İslam
Müslümanlar Kıbrıs nüfusunun yaklaşık %25'ini oluşturmaktadır. Ada, 1570 yılında Osmanlı Komutanı Lala Mustafa Paşa tarafından fethedildi. Bu fetih, 1571'den 1878'e kadar idari görevler, askeri tahkimatlar ve vergi tahsilatı için Türk yerleşimlerini beraberinde getirdi. Kıbrıslı Türkler adanın azınlığıdır ve İslam'ın Sünni koluna bağlıdır. Tasavvuf da önemli bir rol oynar. Tarihsel olarak Müslümanlar Kıbrıs'ın tamamına yayılmışlardı, ancak 1974'ten beri süregelen Türk kontrolünden sonra esas olarak kuzeye yerleştiler. Ahmediye cemaatinin kuzeyde bir varlığı var.
Ateizm

2021 yılında yapılan bir tahmine göre, Kıbrıs Rum hükûmetinin kontrolündeki bölgede, halkın %1'i kendilerini dinsiz veya ateist olarak görüyor. 2018'de Kıbrıs Hümanist Derneği, Kıbrıs Eğitim Bakanlığı'nı resmi web sitesi aracılığıyla ateist karşıtı eğitim materyallerini tanıtarak ateistlere karşı ayrımcılık yapmakla suçladı. Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Konseyi'nin 37. oturumunda Uluslararası Hümanist Birlik, ateistlere ve hümanistlere karşı nefreti teşvik etmekle suçlanan devletler listesinde Kıbrıs'ı listeledi.
Sincar Muharebesi

Sincar Muharebesi veya Sincar Baskını; Mardin'deki Ustacalı Karahan'a takviye için giden Safevi birliklerinin Sincar ovasında düştükleri pusu.
Muharebe

1516 itibari ile Osmanlı İmparatorluğu'nun İran cephesi kumandanı Bıyıklı Mehmed Paşa, Güneydoğu Anadolu'nun ekseriyetini ele geçirdi ve Ustacalı Karahan'ın komutasındaki Safevi ordusunu iyice köşeye sıkıştırdı.
Mardin'e çekilen Karahan, I. İsmail'den takviye talep etti. Bu sırada komuta kademesinde sorun yaşayıp bölünen Osmanlı ordusu da kışı geçirmek için Diyarbakır'a dönüp, Yavuz Sultan Selim'den de takviye istedi.
Bıyıklı Mehmed Paşa, civarı iyi bilen Kürt aşiretler sayesinde hemen hemen bütün Anadolu geçitlerine hakimdi. Bunun farkında olan Safevi ordusu da mühimmat ve asker sevkiyatlarını Irak üzerinden yürütmeye başladı. Bağdat valisi de bu sevkiyatlarda en büyük sorumluluğa sahipti. İstihbaratı sayesinde olanlardan haberdar olan Bıyıklı Mehmed Paşa, İstanbul ve Karaman'dan gelecek takviyeler için zamana ihtiyacı vardı. Bunun için de Kürt aşiretleri baskınlar ve pusular için görevlendirdi.
Safevi kuvvetleri çölden geçerken tedbirsiz davranıyordu. Aralarında İdris-i Bitlisi'nin oğlunun da yer aldığı bazı aşiret beyleri, Cizre'deyken Sincar'dan geçicek bir takviye olduğunu duyunca hemen bölgeye intikal etti. Ani baskınla düzensiz hareket eden Safevi kuvvetleri bozuldu ve baskıncıların sayısını bilmediklerinden paniğe kapılıp dağıldılar. Tüm bunlara rağmen bazıları Mardin'e ulaşmayı başardı.