Drakula (film, 1931)
Yapım

Bram Stoker'ın filmi daha önce 1922'de izinsiz olarak, dışavurumcu Alman yönetmen F.W. Murnau tarafından Nosferatu adıyla sinemaya uyarlanmıştı. Universal'in kurucusu Carl Laemmle'nin oğlu olan hevesli Hollywood yapımcısı Carl Laemmle, Jr da romanın getirmesi muhtemel gişe başarısının farkındaydı. Alman yapımı filmin aksine, bu yapım her türlü izin alınarak çekilecekti. Çünkü Nosferatu, Stoker'ın dul eşinin gazabına uğramıştı ve kadın bu filmin tüm kopyalarını ortadan kaldırmaya çalışmıştı. Film, Hunchback of Notre Dame ve The Phantom of the Opera gibi büyük bütçeli filmlerle rekabet edebilmek amacını da taşıyordu. Bu yüzden Laemmle, o filmlerin yıldızı olan Lon Chaney'nin, Metro-Goldwyn-Mayer'daki anlaşmasının sürmesine rağmen, bu filmde de başrolde olmasını istiyordu. Filmin yönetmeni olarak, Chaney'nin yine bir vampiri canlandırdığı, artık kayıp bir sessiz film olan London After Midnight'ı (1927) da yönetmiş olan Tod Browning seçildi. Ancak bir dizi olay  Laemmle'nin ilk planlarını bozdu. Önce, 1928'den beri gırtlak kanseri hastası olan Chaney öldü. Ardından, stüdyonun finansal sıkıntısı 1929'daki Büyük Bunalım ile birleşince, filmin bütçesi büyük oranda düşürüldü. Bu yüzden, Stoker'ın romanındaki öykü akışınının filmde yakından takip edilmesini sağlayacak pek çok büyük sahneden vazgeçildi.
Broadway'de büyük başarı kazanmış, dolayısıyla denenmiş ve onaylanmış olan Deane/Balderston uyarlamasının, filmin temelini oluşturmasına karar verildi ve böylece yapım süreci hızlandı. Yine de, Kont Drakula rolünü kimin oynayacağı konusu henüz çözümlenememişti. Çeşitli tartışmalardan sonra rol, Macar oyuncu Béla Lugosi'ye verildi. Laemmle ilk başta, sahne performansı hakkındaki olumlu görüşlere rağmen Lugosi ile kesinlikle ilgilenmediğini açıklamıştı ve Ian Keith gibi başka bir aktörün filmde yer alması için çalışıyordu. Stüdyonun bu görüşlerine rağmen yoğun bir lobi çalışması yapan Lugosi sonunda rolü kazandı. Bunda, filmde yer alan diğer oyunculara kıyasla oldukça düşük bir ücrete razı olması da etkili oldu.
Lugosi'nin canlandırdığı Drakula'nın ürkütücü konuşma tarzının sebebi olarak, aktörün İngilizce bilmemesi ve repliklerini fonetik olarak ezberlemiş olması öne sürüldü. Ancak bu çok da doğru değildi. Lugosi 1919'da ABD'de ilk defa sahneye çıktığında, gerçekten de İngilizce bilmiyordu ve o oyundaki sözlerini fonetik olarak ezberlemişti. Ancak filmin çekildiği zamana kadar İngilizce öğrenmişti ve bu dili konuşabileceği en iyi şekilde konuşmaktaydı. Lugosi'nin filmde kullanıdığı konuşma tarzı, daha sonra Drakula'yı canlandıran pek çok aktör tarafından genelde abartılı veya komik şekilde taklit edildi.
Birçok eleştirmenin görüşüne göre Lugosi'nin performansı, Drakula rolünün temel özelliklerini tanımladı. Lugosi'nin perdede güçlü bir varlığı ve otoritesi vardı. Yavaş ve planlı hareket edişi ile konuşma şekli, Drakula'ya yürüyen ve konuşan bir ceset görüntüsü veriyordu ki bu, 1930'ların izleyicisi için oldukça korkutucuydu. Drakula'nın, konuşmadığı sahnelerde bile, özellikle Lugosi'nin yüzüne yapılan yakın çekimlerde de seyirciyi irkilten bir görünümü vardı. Başarıyla canlandırdığı bu rol Lugosi için hem bir lütuf, hem de bir lanet oldu. Sahnede oldukça farklı rollerle başarı kazanmış olan oyuncu, Drakula rolü sonrasında hep birbirine benzer korku filmi karakterlerini canlandırmak zorunda kaldı.
Pek çok görüşe göre filmin çekim çalışmaları oldukça düzensizdi ve genelde çok titiz çalışan Tod Browning çekimlerin çoğunu ünlü görüntü yönetmeni Karl Freund'a bırakıp seti terk ediyordu. Dahası, umutsuz durumdaki Browning, senaryoda gereksiz olduğunu düşündüğü bölümlere ait sayfaları yırtıp atmaya başlamıştı ve bu durum senaryoyu küçümsediğini düşündürüyordu. Yine de Browning'in bu tavrının sebebi muhtemelen, konuya ve senaryoya olan tepkisi değil, filmde birlikte çalışmak istediği arkadaşı Lon Chaney'yi kaybetmiş olmanın verdiği üzüntüydü.
Filmin 1931'de Sevgililer Günü'nde gösterime girdikten sonra, gazetelerde bazı izleyicilerin beyazperdede gördükleriyle şoka girip bayıldıklarına ilişkin haberler çıktı. Stüdyonun gizlice ayarladığı bu haberlerle gelen popülerlik, daha fazla seyircinin filme gelmesini sağladı. Aslında stüdyo Drakula filminin yapımını üstlenerek bir nevi kumar oynamıştı. Filmin edebi temeli sağlam olsa da, Amerikan izleyicisi, tamamı doğaüstü korku unsurlarından oluşan bir film ile ilk defa karşılaşıyordu. Daha önce The Cat and the Canary gibi filmlerde de çeşitli korkutucu karakterler kullanılmıştı. Ancak bu filmde ilk defa, doğaüstü korku unsuruna baskın gelen bir komedi unsuru ya da gizli bir son yoktu.
Yine de film çok büyük bir gişe başarısı kazandı ve aynı yıl içinde bir de Frankenstein filmini gösterime sokan Universal, daha da büyük takdir topladı. Böylece Universal, erken dönem korku sinemasının önderi oldu ve bu dönemin önemli filmleri olan The Mummy, The Invisible Man, Bride of Frankenstein ve The Wolf Man gibi yapımları gerçekleştirdi.
Filmin bazı sahneleri, gösterime giren versiyonunda yer almamıştı. Bunların en ünlüsü, sadece ilk gösterimden sonra bir defa gösterilen epilog sahnesiydi. Bu sahnede, tıpkı Frankenstein'ın prolog sahnesinde olduğu gibi, Universal'in sürekli oyuncularından biri olan Edward Van Sloan yer alıyordu ve izleyicilere az önce seyrettiklerinin bir öykü olduğunu, kâbus görmelerine sebebiyet vermeyeceğini söylüyordu. Seyircileri bu şekilde yatıştıran Van Sloan, yine de sözlerini "Ama vampirler gerçekten vardır!" sözleriyle bitiriyordu.
Drakula filmi artık döneminin ve türünün klasikleri arasında sayılmaktadır. Film 2000'de ABD Ulusal Film Koruma Kurulu tarafından, "kültürel, tarihi ya da estetik açıdan kayda değer" olduğu gerekçesiyle, Ulusal Film Arşivi'ne (National Film Registry) alındı.