stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Osmanlı-İran Savaşı (1774-1779)
Savaş > Osmanlıların karşı taarruzu (1777)

Ana madde: Bane Muharebesi
Ana madde: Sine Muharebesi
Ordusu 1768-1774 Osmanlı-Rus Savaşı'nın sonucunda bir hayli yıpranmış olan Osmanlı İmparatorluğu, merkezinden yaklaşık 2.400 kilometre uzaktaki bu vilayetine merkezden askerî kuvvet gönderebilecek durumda olmadığı gibi, 1776-1777 döneminde Kırım Hanlığı'ndaki olaylara odaklanmıştı. Nitekim, Osmanlı yanlısı IV. Devlet Giray'ın hanlığı döneminde Rus yanlılarının öldürülmeye başlaması üzerine Rus ordusu müdahale etmiş, 21 Kasım 1776'da Urkapı'dan geçerek başkent Bahçesaray'ı ele geçirip 1777 Ocak'ında Rus yanlısı Şahin Giray'ı tahta geçirmişlerdi. Bu gelişmeler, Osmanlı İmparatorluğu'nu Rusya'yla sürekli savaş ihtimali içinde tutarken, Müslüman Kırım halkın da kitleler halinde Osmanlı topraklarına sığınmasıyla Osmanlı İmparatorluğu ilk kez bir göç dalgasıyla karşı karşıya kalmıştı.
Bu çerçevede, Osmanlıların elinde İran'ın Irak'ta yarattığı tehlikeye karşı bölgedeki eyalet askerleriyle mukabele etmekten başka olanak kalmamıştı. Osmanlıların bir diğer tehdit algısı ise, Doğu Anadolu'ya komşu bölgelerde Rusya'ya meyleden Gürcü Kartli-Kaheti Krallığı ile (İran ile Osmanlılar arasında sürekli taraf değiştiren) fiilen bağımsız Azerbaycan hanlıkları yönünden gelebilecek bir Rus ya da İran saldırısıydı (Ruslar 1770 yılında Zend Hanedanıyla ittifak arayışına girmişler, ancak sonuç alamamışlardı). Bu olasılığa karşı, Osmanlılar (Erzurum Eyaletine komşu) Revan Hanı Hüseyin Ali Han, (Van Eyaletine komşu) Hoy Hanı Ahmed Han ve (Çıldır Eyaletine komşu) Gürcü Kralı II. Erekle'ye mektuplar göndermiş, II. Erekle cevabî mektubunda Osmanlı İmparatorluğu'na bağlılığını teyid etmiş, Osmanlılar da bu devletçiklere çeşitli hediyeler göndermişlerdi.
Doğu Anadolu sınırını bu şekilde güvence altına almaya çalışan Osmanlı İmparatorluğu, Irak'taki eyalet idaresi üzerindeki nüfuzunu güçlendirmeye çalıştı. Bu bağlamda, Bağdat Valiliğine önce Kütahya Valisi Abdî Paşa'yı atadıysa da, adıgeçenin Kölemenler üzerinde otorite kuramaması üzerine kısa sürede azlederek yerine bir önceki Vali Ömer Paşa'nın kethüdası Abdullah Paşa'yı tayin etti. Ayrıca Mardin Voyvodası Hasan Ağa'yı Kerkük ve Şehrizor Valisi olarak atadı.
Ardından Osmanlılar 1777 ilkbaharında Baban tarafından Erdelan'a taarruz etti. (Yeniden Osmanlı saflarına katılmış) Mehmed Paşa komutasındaki Osmanlı birliği 22 Nisan'daki Bane'deki muharebede Bane Valisi Salih Han'ı mağlup etti. İlerleyen Osmanlı birliğinin önünü kesmek isteyen Senendec Valisi Hüsrev Han da 5 Mayıs'ta Merivan-Senendec arasındaki muharebede 2-3.000 asker kaybederek büyük bir yenilgiye uğradı İranlıların buna yanıtı ise Kelb-i Ali Han komutasındaki bir birlikle Musul civarını yağmalamak oldu.
Savaş > Zend hanedanının Osmanlılar ve Ruslarla diplomatik girişimleri (1778)

1777 yılı geride kalırken Osmanlılar Doğu Anadolu, Musul, Kerkük ve Bağdat eyaletlerinin sınırlarında olası bir İran hücumu ihtimalini bertaraf etmiş, askerî açıdan caydırıcı bir üstünlük sağlamıştı. Buna karşılık, Bağdat Eyaleti ve Baban Sancağı çevresinde dönen iç çekişmeler nedeniyle Basra'yı İran işgalinden kurtarma gayesine eğilemiyordu. Dolayısıyla, Osmanlı İmparatorluğu ile Zend Hanedanı arasında sahadaki durum (kökten bir değişiklik olmadığı takdirde) kilitlenmiş vaziyetteydi.
Bu süreçte, Osmanlıların Bağdat Valisi Abdullah Paşa öldü ve yerine 4 Nisan 1778'de Kerkük ve Şehrizor Valisi Hasan Paşa atandı. İki ülke de barış müzakerelerine meyletti. Bağdat'ta yapılan görüşmelerden somut bir sonuç alınamadı. Oysaki, Osmanlı Sultanı I. Abdülhamid Selim Sırrı Efendi'yi İran'a elçi olarak göndermişti Bununla birlikte, Kerim Han'ın 1775-1776 arasında Basra'nın kuşatılması sırasında olduğu gibi oyalama taktiği uyguladığı izlenimi doğdu. Zira, Kerim Han Rusya'yla 1778 yılında Rusların Rumeli'den İranlıların da Doğu Anadolu'dan eşzamanlı taarruzunu öngören bir ittifak üzerinde mutabakata varmıştı. Bununla birlikte, bu plan hayata geçirilemeden 2 Mart 1779'da Kerim Han öldü ve İran yeniden taht kavgalarına ve iç karışıklıklara sürüklendi.
Savaş > Osmanlıların Basra'yı geri alması (1779)

Basra'yı 3 yıl boyunca işgali altında bulunduran İranlılar bölgeye tam anlamıyla hâkim olamadılar. Öncelikle kentteki Muhammed Ali Han komutasındaki 12.000 askerlik İran garnizonu, kentin batısına doğru 1779 başında düzenledikleri harekâtta Osmanlı İmparatorluğu'na bağlı Arap aşiretlerinden Müntefik'in Şeyh Tamîr komutasındaki birlikleri karşısında büyük bir yenilgiye uğradı. Komutan Muhammed Ali Han da muharebede öldürülenler arasındaydı. Ardından ise Kerim Han'ın ölümünün ardından Basra'daki İran yöneticisi Sadık Han geride kalan ve gücünü yitirmiş garnizonuyla çekilerek İran'daki taht kavgalarına girdi. Bunun  üzerine, Bağdat Valisi Hasan Paşa, Numan Efendi komutasındaki bir birliği göndererek Basra'yı direnişsiz geri aldı. Basra'yı 1775-1776'daki kuşatmada Basra'yı İranlılara karşı savunan Mütesellim Süleyman Ağa ise serbest kaldıktan sonra Osmanlı İmparatorluğu'nca Vezirlik unvanı verilerek Ekim'de Basra Valiliğine atandı.
Savaş sonrası

Osmanlı İmparatorluğu 1774 yılında Rusya'yla yıpratıcı savaştan yenilgiyle çıkmışken ve Kırım Hanlığı'nın akıbetiyle ilgili gailelerle meşgulken, İran'daki Zend Hanedanı'nın bu zafiyetten istifade etmeye çalışması sonucunda doğu cephesindeki bir savaşa hazırlıksız yakalandıysa da, gerek askerî gerek diplomatik önlemlerle durumu dengeledi, ardından konjonktürü değerlendirerek 1776'da kaybettiği Basra'yı geri aldı.
İran'daki Zend Hanedanı ise önemli askerî kayıplara uğramakla kalmadı, sadece üç yıl elinde tutabildiği Basra'yı da kaybetti ve Kerim Han'ın 1779'da ölümüyle (1794'te Kaçar Hanedanı'nın İran'a hâkim olmasına dek) 15 yıl boyunca iç savaşın içine yuvarlandı.
Osmanlı İmparatorluğu'nun sadece yerel kuvvetlerle kazandığı başarılara rağmen, Irak'taki yönetiminin ne denli zayıfladığını gördü. Zira, gerek Bağdat Eyaleti gerek Baban Sancağı içindeki çekişmeler sonucunda İran'a karşı sonuç alıcı hamleyi uzun süre gerçekleştiremedi. Osmanlılar II. Mahmud dönemindeki yeniden merkezîleşme çabaları çerçevesinde 1831'de Bağdat merkezli Memlûk Hanedanı'na, 1834'te ise Musul'daki Celilî Hanedanı'na son vererek Irak'ı yeniden doğrudan hakimiyetleri altına aldılar.
Savaş sırasında işgale uğrayan Basra'da yaşayan birçok Iraklı tüccar Kuveyt'e göç etti ve burada gemicilik sektörünün gelişmesine katkıda bulundu. İngiliz Doğu Hindistan Şirketi'nin de 1792'de giderek serpilen Kuveyt'e yerleşmesiyle, Kuveyt'in önemi Basra'ya nazaran giderek artmaya başladı.
Bölgede İran'ı en büyük tehlike olarak gören Osmanlı İmparatorluğu ve Umman İmamlığı arasında Umman'ın 1775 yılında donanmasını Osmanlılar lehine Basra'ya göndermesiyle başlayan yakınlık ve fiilî ittifak Osmanlı-İran Savaşının bitiminden sonra da devam etti. Osmanlılar, Basra'nın savunması için (bölgede büyük bir deniz gücü bulundurmaktansa) yıllık ödemeler karşılığında Umman İmamlığı'nun donanmasından destek aldılar. İki devletin ittifakı, Arap Yarımadası'nda ortaya çıkan Vehhabîlik tehdidine karşı da sürdü. Kavalalı Mehmed Ali Paşa 1824'te hacca giden Seyyid Saîd'e Mekke'de büyük bir karşılama töreni düzenletti. Keza, 1850'de tekrar hacca giden Seyyid Saîd, Osmanlı Devleti'nin Cidde Valisi Hasib Paşa'yı ziyaret etti, aynı yılın Nisan'ında Hasib Paşa'ya yazdığı mektupta “Biz işlerimizi daima Devlet-i Aliyye ile uyum içinde yürütürüz” ifadesini kullandı.
İngiliz Doğu Hindistan Şirketi'nin 1763'te Basra'ya, 1792'de ise giderek serpilen Kuveyt'e yerleşmesiyle, Basra Körfezi'ndeki İngiliz mevcudiyeti giderek kurumsallaştı ve pekişti. Osmanlılar 1830'larda Irak'ı yeniden doğrudan hâkimiyetlerine alıp Basra Körfezi'ne açılmak istediklerinde rakip olarak karşılarında bölgede uzun süredir yerleşmiş İngilizleri buldular.
1756 yılında İran ve Zend Hanedanının hâkim olduğu topraklar
1688 yılında Basra ve civarı
1830'lara gelirken Osmanlı Irak'ı ile İran sınırı
Ali Murad Han
1695'te Basra
Memlûk atlısı
Kartli-Kaheti Krallığı, Revan Hanlığı ve Hoy Hanlığı
Osmanlı Padişahı I. Abdülhamid
17. yüzyılın sonlarında Irak'ın güneyinde önemli bir güç olarak ortaya çıkan Müntefik aşireti
1856'da en geniş sınırlarında Umman İmparatorluğu
Hakan Çalışkan (1978 doğumlu futbolcu)

Hakan Çalışkan (d. 1 Ocak 1978, Perşembe), Türk kaleci. Süper Lig takımlarından Beşiktaş'ta kaleci antrenörü olarak görev yapmaktadır.
Futbolculuk kariyeri > Kulüp kariyeri

Futbola Beşiktaş altyapısında başlayan Hakan, 1996 yılında kulübüyle profesyonel sözleşme imzalamıştır. İlk sezonunda 2. Lig'de oynayan Muğlaspor'a kiralık verilmiş, burada 24 maçta takımının kalesini koruyarak profesyonel futbol tecrübesi edinmiştir. İlk profesyonel maçına 6 Ekim 1996'da Soma Linyitspor karşısında çıkmıştır. Sezon sonunda takımına dönen oyuncu 1997-98 sezonunda forma şansı bulamamış, 1998-99 sezonundaysa 13 Eylül 1998'de Bursaspor ile oynanan lig karşılaşmasında birinci kaleci Fevzi Tuncay'ın sakatlanarak oyundan çıkmasıyla kaleye geçerek Beşiktaş formasıyla ilk resmî maçına çıkmıştır. 45 dakika sahada kalan Hakan, ilk yarıda yenen 3 golün ardından maçı gol yemeden tamamlamış ve karşılaşma 3-3 bitmiştir. Beşiktaş formasıyla ikinci maçınaysa ligin son haftalarında Çanakkale Dardanelspor ile oynanan bir lig maçında çıkmış ve 3-1 kazanılan maçta 1 gol yemiştir.
Hakan, 1999-00 sezonu öncesi transfer döneminde Süper Lig ekibi Vanspor'a transfer olmuştur. Burada düzenli forma şansı bulmuş fakat takım ligi sonuncu tamamlayarak ligden düşmüştür. 2000-01 sezonuna da Vanspor'da başlayan Hakan, takım yükselme grubuna kalamayınca bir diğer 2. Lig ekibi Çorluspor'a satılmıştır. Fakat burada da aynı kaderi yaşayan kaleci, takımın grubunu sonuncu bitirmesine engel olamamıştır. 2001-02 sezonu öncesi değişen lig statüsüyle 2. Lig, A ve B kategorileri olmak üzere iki kademeye bölünmüş ve Çorluspor 3. Lig'e düşmüştür. Bunun üzerine Hakan, buradan da ayrılarak 2. Lig kulübü Antalya Kepezspor ile anlaşmıştır. 2 sezon bu takımın formasını giydikten sonra 2003-04 sezonunda ise 1. Lig kulübü Türk Telekomspor ile sözleşme imzalamış fakat sadece 2 maçta şans bulabilmiştir. 2004-05 sezonunun ilk yarısında da 2 maçta forma giyen futbolcu ara transfer döneminde takımdan ayrılarak 3. Lig takımı Yeniköyspor'a geçmiştir. 2005-06 sezonunu Anadolu Üsküdar 1908 ve Kastamonuspor'da geçiren tecrübeli kaleci, daha sonra Aydınspor'a transfer olmuş en son da 2007-08 sezonunda Tarım Kredispor'da oynamıştır. 2008 yılında amatör futbola dönen Hakan, Hadımköy ve Halide Edip Adıvarspor takımlarında oynamıştır.
Futbolculuk kariyeri > Millî takım kariyeri

İlk olarak Beşiktaş altyapısındayken 1993 yılında Montaigu Turnuvası'nda oynayan Türkiye U-15 kadrosuna çağrılan Hakan, 4 kez bu takımın formasını giydikten sonra aynı yılın sonlarında 2 kez Türkiye U-18 ve bir kez de Avrupa Şampiyonası Eleme karşılaşması için Türkiye U-16 kadrolarına alınmıştır. Bundan sonra bir süre millî takıma çağrılmayan kaleci, 1996 yılında Paolo Valente Turnuvası'na katılan Türkiye U-18 kadrosuna dahil edilmiştir. Aynı yılın yazında profesyonel olan oyuncu 1997 yılında Türkiye U-21 takımıyla 1998 Avrupa Şampiyonası eleme maçlarına çıkmaya başlamıştır. 1997 Akdeniz Oyunları'nda finale kadar yükselen Olimpik takımda da yer alan kaleci en son 1999 yılında Türkiye U-21 takımının İtalya ile oynadığı bir özel maçta forma giymiş daha sonra millî takımlara çağrılmamıştır.
Başarıları > Beşiktaş

Şampiyon: 1997-98
Finalist: 1998-99
Başarıları > Millî  takım

Akdeniz Oyunları:
İkincilik (1): 1997 (Türkiye 21 yaş altı millî futbol takımı ile.)
Edin Terzić

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Edin Terzić (2023)
Kişisel bilgileri
Doğum tarihi:  30 Ekim 1982 (42 yaşında)
Doğum yeri:  Menden, Almanya
Boyu:  1,84 m (6 ft 1⁄2 in)
Mevkii:  Santrfor
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2003-2004 |  FC Iserlohn 46/49 |  30 |  (1) |
| 2004-2006 |  SC Westfalia Herne |  30 |  (3) |
| 2006-2007 |  SG Wattenscheid 09 |  33 |  (2) |
| 2007-2008 |  SC Westfalia Herne |  34 |  (8) |
| 2008-2010 |  BV Cloppenburg |  31 |  (7) |
| Toplam |   |  158 |  (21) |
Teknik direktörlük kariyeri
2013:  Borussia Dormund U-16
2013-2015:  Beşiktaş (yardımcı)
2015-2017:  West Ham United (yardımcı)
2018-2020:  Borussia Dortmund (yardımcı)
2020-2021:  Borussia Dortmund (geçici)
2022-2024:  Borussia Dortmund
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Edin Terzić (d. 30 Ekim 1982; Menden), Hırvat asıllı Alman teknik direktör ve santrfor mevkinde görev almış eski futbolcudur.
| g t Borussia Dortmund teknik direktörleri |
| --- | --- |
 Kuzorra (1935-36)  Thelen (1936)  Swatosch (1936-39)  Sevcic (1939)  Thelen (1946)  Fabra (1946-48)  Havlicek (1948-50)  Kretschmann (1950-51)  Schmidt (1951-55)  Schneider (1955-57)  Tauchert (1957-58)  Merkel (1958-61)  Eppenhoff (1961-64)  Kwiatkowski (1964)  Eppenhoff (1964-65)  Multhaup (1965-66)  Murach (1966-68)  Pfau (1968)  Schneider (1968-69)  Lindemann (1969-70)  Witzler (1970-71)  Burdenski (1972)  Brüggemann (1972)  Michallek (1972-73)  Kurrat (1973)  Bedl (1973-74)  Knefler (1974-76)  Buhtz (1976)  Rehhagel (1976-78)  Rühl (1978-79)  Maslo (1979)  Lattek (1979-81)  Bock (1981)  Zebec (1981-82)  Feldkamp (1982-83)  Maslo (1983)  Witte (1983)  Tippenhauer (1983)  Franz (1983-84)  Konietzka (1984)  Ribbeck (1984-85)  Csernai (1985-86)  Saftig (1986-88)  Köppel (1988-91)  Hitzfeld (1991-97)  Scala (1997-98)  Skibbe (1998-2000)  Krauss (2000)  Lattek (2000)  Sammer (2000-04)  van Marwijk (2004-06)  Röber (2006-07)  Doll (2007-08)  Klopp (2008-15)  Tuchel (2015-17)  Bosz (2017)  Stöger (2017-18)   Favre (2018-20)  Terzić (g.) (2020-21)  Rose (2021-22)  Terzić (2022-2024)  Şahin (2024-)
1593-1606 Osmanlı-Avusturya Savaşı

| g t 1593-1606 Osmanlı-Avusturya Savaşı |
| --- | --- |
 Kulpa  Veszprém  Polata (I)  İstolni Belgrad (I)  Estergon (I)  Hatvan  Yanıkkale (I)  Yanıkkale (II)  Estergon (II)  Călugăreni  Köprü  Klis  Brest  Eğri  Haçova  Polata (II)  Vaç  Yanıkkale (III)  Budin (I)  Kanije (I)  Kanije (II)  İstolni Belgrad (II)  İstolni Belgrad (III)  Budin (II)  Budin (III)  Peşte  Haros  Boçkay İsyanı  Estergon (III)  Zitvatorok 
1593-1606 Osmanlı-Avusturya Savaşı ya da genel tarih kaynaklarındaki kullanımlarda Long Turkish War (Türkçe: Uzun Türk Savaşı), Osmanlı Devleti ile Kutsal Roma İmparatorluğu arasında sınır çatışmalarının artması ve Bosna Beylerbeyi Telli Hasan Paşa'nın 1593 yılında Kulpa'da ağır yenilgiye uğraması sonucunda başlayan savaş.
Savaş, iki imparatorluğun ordularının 1596 yılında topyekün karşı karşıya geldikleri ve Osmanlıların zaferiyle sonuçlanan Haçova Muharebesi haricinde, ortak ölçekli birliklerin çarpışmaları ve stratejik önemdeki kalelerin karşılıklı olarak fethedilmesi/kuşatılması/kaybedilmesi şeklinde seyretti.
1606 yılında akdedilen Zitvatorok Antlaşması'yla son bulan savaş sonucunda Osmanlı Devleti Eğri ve Kanije gibi stratejik kaleleri topraklarına katarken, yine Osmanlı Devleti'ne bağlı Erdel Prensliği de topraklarını Slovakya'ya doğru genişletti. Bununla birlikte, bu antlaşmayla Osmanlı Padişahı'nın Kutsal Roma İmparatoru'nun diplomatik denkliğini kabul etmesi Osmanlıların ilk defa üstünlüklerini yitirdiklerine işaret ettiği gibi, keza Kutsal Roma İmparatorluğu'nun Orta Macaristan için 1533'ta imzalanan İstanbul Antlaşması'ndan beri ödediği 30.000 altın verginin kaldırılması da Osmanlıların bu topraklar üzerinde talep ettikleri haklardan feragat ettikleri anlamına geldi.
Savaşın başından itibaren Osmanlı Devleti'ne bağlı Romen prenslikleri Eflak, Boğdan ve Erdel'in (tarihte ilk kez birleşerek) Osmanlılara karşı ayaklanmaları ve Kutsal Roma İmparatorluğu'na bağlanmaları Osmanlıların güçlerini fiilen iki cepheye bölmelerini gerektirdi. Osmanlı Devleti 1599'da Anadolu'da başlayan Celali isyanları, 1603'te önce İstanbul'daki Zorba İsyanı ardından doğuda İran'la savaşın yeniden başlaması nedeniyle çok cepheli bir mücadele içine girdi ve bunalımlı yıllar yaşadı.
Kutsal Roma İmparatorluğu ise özellikle 1604 yılından itibaren ekonomik sıkıntılar, savaşlarındaki asker kaybı ve Erdel'de başlayan Boçkay Ayaklanması nedeniyle tüm cephelerde bir çözülme yaşadı ve barışa razı oldu.
13 yıl süren bu savaş iki İmparatorluk arasında o tarihe kadarki en uzun harp olurken, Zitvatorok Antlaşması ise 1663'e kadar fiilen 57 yıl geçerli kaldı. Nitekim, Osmanlı Devleti 1639'a kadar İran'la savaşlara (1645'ten itibaren ise Venedik'le başlayan Girit Savaşı'na) odaklanırken, Kutsal Roma İmparatorluğu da 1618'den itibaren tüm kaynaklarını 30 Yıl Savaşları'na vakfetti.
Alman ressam Hans von Aachen'in "Five Allegories of the Turkish Wars: Declaration of War before Constantine" adlı eseri (1606)
Savaşın nedenleri

Osmanlı Devleti'nin, İran'a karşı olan zaferinden sonra batıda bazı gelişmeler oldu. Avusturya, yıllık vergisini geciktiriyor, sınırlarda olaylar çıkarıyordu. Bu nedenle, Bosna beylerbeyi Telli Hasan Paşa, Avusturya'ya sefer düzenledi. 1.000 esir, 12 top ve birçok ganimet alıp geri döndü. Ama bu Avusturya ilişkilerini daha da kötüye itti. Böylece Avusturya saldırılara başladı. Ardından Telli Hasan Paşa komutasındaki bir Osmanlı ordusunu Sisak-Moslavina denen yerde pusuya düşürerek neredeyse tümüyle imha etti (Kulpa Bozgunu). Bunun üzerine, Divanda savaşa karar verildi. Ancak neredeyse tüm Avrupa ülkeleri, Avusturya'yı destekliyordu.
Savaşın seyri > 1593 yılı

19 Temmuz'da İstanbul'dan harekete geçen Serdar-ı ekrem Sadrazam Koca Sinan Paşa 4 Eylül gibi sefer mevsimi açısından geç bir tarihte Belgrad'a ulaştı. Kutsal Roma İmparatorluğu da Yanıkkale civarında yaklaşık 20.000 kişilik bir ordu toplamıştı. Budin Beylerbeyi Hasan Paşa'nın eyalet askerleri de orduya katıldıktan sonra Türk ordusu sınır bölgesine yürüdü ve 10 Ekim'de Bespirim'i kuşattı. 3 gün dayanabilen kale garnizonu 13 Ekim'de teslim oldu. Ardından, 19 Ekim'de Palota kuşatıldı ve 21 Ekim'de bu kale de teslim oldu. Türk birliklerinin Viyana'ya mesafesi 200 kilometreden yakındı.
Alınan esirlerden Yanıkkale civarındaki Alman ordusunun İstolni Belgrad'a yürüyecekleri duyumu alınmışsa da, Kasım ayının yaklaşması nedeniyle, kışlağa çekilerek müteakip bahar harekâta devam etme fikri ağır basmıştı.
Türk ordusunun, herhangi bir çarpışma vermeksizin önce Budin sonra Belgrad'a kışlamak üzere çekilmesi üzerine serbest kalan Alman ordusu, beklendiği üzere İstolni Belgrad'a ilerledi. Bu orduyu karşılamak üzere ihtiyatsız bir şekilde bölgeye ilerleyen Budin Valisi Hasan Paşa, sayı ve teçhizat açısından dezavantajlı konumda olmasına bakmaksızın taarruz edince, 4 Kasım'daki muharebede ağır bir yenilgi aldı.
Bu muharebeyle Kulpa Bozgunu'ndan sonra aynı yıl içinde Türk birliklerine ikinci büyük yenilgiyi tattıran Alman ordusu, Slovakya bölgesindeki Osmanlı kalelerinin üzerine yürüdü ve Kasım ayı içinde Filek, Kekkö, Dvin, Somoskö, Devam, Boyak, Seçen, Dregeli ve Hayasko'yu ele geçirdi. Avusturya Arşidükü Matthias komutasındaki bir birlik ise Neograd'ı zaptetti.
Savaşın seyri > 1594 yılı

Ana madde: Yanıkkale Kuşatması (1594)
Serdar-ı ekrem Koca Sinan Paşa Bespirim ve Palota'nın kolayca alınmasından sonra İstanbul'a bir zafername göndermiş, ancak sonraki kayıplar neticesinde takviye istemek zorunda kalmıştı. Bu takviye beklenirken Alman ordusu mevsim erkenken harekete geçti. 4 Mayıs'ta Avusturya Arşidükü Mathias komutasındaki bir kolordu Estergon'u, Stirya Valisi Christoph von Teuffenbach komutasındaki birlikler ise Hatvan'ı kuşattı. Bununla birlikte, Rumeli Beylerbeyi Sinanpaşazade Mehmet Paşa ve Budin Beylerbeyi Sokolluzade Hasan Paşa komutasındaki eyalet askerleri Hatvan'a yardıma gelip, kale dizdarı Aslan Bey'in de huruç harekâtlarının da yardımıyla, Teuffenbach'ın birliklerini kuşatmayı kaldırarak geri çekilmeye zorladılar. Estergon önünde de başarı kazanamayan Avusturya birlikleri Koca Sinan Paşa komutasındaki Türk ordusunun yaklaştığını duyunca çekildilerse de, çekilme sırasında kaledeki Türk birliklerinin 1 Haziran'daki taarruzuyla ağır kayıplara uğradılar.
6 Mayıs'ta Belgrad'dan harekete geçen Koca Sinan Paşa komutasındaki Türk ordusu ise, Estergon önüne geldikten sonra Tata ve Saint Marton kalelerini kuşatarak aldı. 7 Ağustos'ta kuşatılan 12.000 askerlik garnizona sahip Yanıkkale ise 27 Eylül'de teslim oldu. Avusturya Arşidükü Matthias komutasındaki 50.000 askeri aşkın kuvvetteki Alman ordusunun kuşatma öncesinde yenilgiye uğratılarak kale civarından çekilmek zorunda bırakılması bu önemli başarıda pay sahibi olmuştu. Başkent Viyana'ya 120 kilometre mesafedeki bu önemli mevkiinin Osmanlı Devleti'nin eline geçmesi Kutsal Roma İmparatorluğu'nda telaşa neden oldu.
16-22 Ekim'de Komaron'u kuşatmasına rağmen alamayan Türk ordusu kuşatmayı kaldırdıktan sonra kışlamak üzere Budin'e çekilmeye başladı.
Savaşın seyri > 1594 yılı > Bağlıların (Eflak, Boğdan ve Erdel) ayaklanması

Türk ordusu 1594 yılındaki harekâttan başarılarla dönerken, Osmanlı Devleti bugün Romanya'yı oluşturan üç bağlı (vassal) devletin (Eflak, Boğdan ve Erdel) ayaklanmasıyla sarsıldı. Erdel Voyvodası Kutsal Roma İmparatoru II. Rudolf'u metbu olarak tanırken, Boğdan Voyvodası Aron da yeni atanan voyvodayı tanımayarak isyan etti ve üzerine gönderilen Maraş Beyi Mustafa Paşa komutasındaki birlikleri püskürttü. Eflak Voyvodası Mihail'in isyanı ise daha yıkıcı oldu. Kasım 1594'te Bükreş'teki Türk tüccarları idam edip buradaki yaklaşık 2.000 kişilik Türk garnizonunu da imha eden Mihail, daha sonra Yergöğü'nü yaktığı gibi, 1 Ocak 1595'te kuşattığı İbrail kalesini 16 Ocak'ta ele geçirdi. Dobruca'ya girerek Silistre'yi ele geçirmek isteyen Mihail'i 4.000 Eflak askerini kılıçtan geçiren Silistre Beyi durdurabilmişti.
Savaşın seyri > 1595 yılı ve Osmanlı Devleti'nde taht değişikliği

16 Ocak 1595 tarihinde III. Murat öldü. 11 gün sonra da yerine oğlu III. Mehmet tahta çıktı. Koca Sinan Paşa'nın yerine, 1578-1590 Osmanlı-Safevî Savaşı'nda büyük yararlılıklar gösteren Serdar Ferhat Paşa sadrazamlığa getirildi. 22 Nisan 1595 tarihindeki Sipahi Ayaklanmasını güçlükle bastıran Ferhat Paşa, cephe gerisini güvence altına almak amacıyla 1 Mayıs'ta İstanbul'dan ordusunun başında hareket ederek Eflak üzerine yürüdü. Ancak bir saray entrikasıyla azledilerek geri çağrıldı ve idam edildi.