stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Türkiye Kadınlar Hentbol Süper Ligi
Statü (2024-25)

Her takımın biri kendi sahasında, diğeri rakip takımın sahasında olmak üzere, deplasmanlı iki devreli lig usulüne göre oynanacaktır. Play off müsabakaları sonucu finalde rakibini yenen takım 2024-2025 sezonunu şampiyon olarak tamamlar.
Normal lig sezonunu 1. ila 8. sıra arasında bitiren takımlar play-off müsabakaları oynarlar. 2024- 2025 Normal lig sezonu sonunda Süper Ligde 9. ve 10. olan takımlar sezonu tamamlar. Normal sezon sonunda Kadınlar Süper Ligi’nde son sırada yer alan (10.) takım bir alt lige düşer.
Normal sezon sonunda 1 - 2 - 3 ve 4. olan takımlar “Şampiyonluk Etabı” oynar. Şampiyonluk etabı maçları sonunda ligin 1 - 2 ve 3. sü belirlenir. Normal sezonu 5 - 6 - 7 ve 8. olarak tamamlayan takımlar “Play-off Sıralama Etabı” oynarlar. Play-off sıralama etabı maçları sonunda ligin 6 - 7 ve 8. olan takımlar belirlenir. Bu sıralamalardan sonra, Ligin asıl 4. ve 5. olan takımlarının belirlenmesi amacıyla; “Şampiyonluk Etabı” dördüncüsü (4.) ile “Play-Off Sıralama Etabı” beşincisi (5.) kendi aralarında Federasyonun belirleyeceği tarafsız bir sahada, tek bir maç üzerinden asıl lig sıralaması için dördüncülük (4.lük) ve beşincilik (5.lik) maçı oynarlar.
Kulüpler 2024-2025 sezonunda kadrolarında on iki (12) yabancı sporcu bulundurabilirler; bu on iki (12) yabancı sporcunun sekiz (8) tanesine, Süper Ligde maç kadrolarında yer verebilirler.
2024-25 sezonu takımları

Lig statü gereği oluşturulmuştur. 2023-24 sezonunu 3. sırada tamamlayan Konyaaltı Belediyespor, 4. sırada tamamlayan Kastamonu Belediyespor ve 10. sırada tamamlayan Süleymanpaşa Sportif takımları yeni sezona katılmama kararı almıştır. Deprem nedeniye geçen sezon hakları dondurulan Adana Adasokağı SK lige alınmıştır.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2024-25  Hentbol Kadınlar Süper Ligi Takımları | 2024-25  Hentbol Kadınlar Süper Ligi Takımları | 2024-25  Hentbol Kadınlar Süper Ligi Takımları | 2024-25  Hentbol Kadınlar Süper Ligi Takımları | 2024-25  Hentbol Kadınlar Süper Ligi Takımları | 2024-25  Hentbol Kadınlar Süper Ligi Takımları | 2024-25  Hentbol Kadınlar Süper Ligi Takımları |  |
| Sıra | İl | İlçe | Takım | Salon | Kapasite | 2023-24 sonu | 2024-25 sonu |
| 1 | Muğla | Bodrum | Yalıkavakspor | Binnaz Karakaya Spor Salonu | 450 | Şampiyon |  |
| 2 | Ankara | Yenimahalle | Yenimahalle Belediyespor | G.Mustafa Kemal Atatürk S. Komp. | 5.000 | Lig 2/11 |  |
| 3 | Giresun | Görele | Görele Belediyespor | Görele İlçe Spor Salonu | 500 | Lig 5/11 |  |
| 4 | Bursa | Nilüfer | Bursa BBSK | Atıcılar Çok Amaçlı Salon | 500 | Lig 6/11 |  |
| 5 | İstanbul | Üsküdar | Üsküdar Belediyespor | Çamlıca Spor Salonu | 800 | Lig 7/11 |  |
| 6 | İzmir | Konak | İzmir BBSK | Celal Atik Spor Salonu | 1.700 | Lig 8/11 |  |
| 7 | Eskişehir | Tepebaşı | Anadolu Üniversitesi | Porsuk Spor Salonu | 2.000 | Lig 9/11 |  |
| 8 | Adana | Seyhan | Adasokağı SK | Yüreğir Spor Salonu | 2.500 | dondurulmuştu |  |
| 9 | Trabzon | Ortahisar | Ortahisar Belediyespor | Mehmet Akif Ersoy Çok Amaçlı S.S. |  | HK1L'den çıktı |  |
| 10 | Kırşehir | Merkez | Kırşehir Belediyespor | Ahi Evran Ünv. Spor Salonu | 750 | HK1L'den çıktı |  |
Kaynak:
Şampiyonlar

| --- | --- |
Yıl: Şampiyon

1979-80: Genel İş

1980-81: ETİ

1981-82: MTA

1982-83: TAÇ Spor

1983-84: İstanbul Bankası Yenişehir

1984-85: TİY Erkutspor

1985-86: Altınordu

1986-87: Gazi Tıp

1987-88: Arçelik

1988-89: Arçelik

1989-90: Arçelik

1990-91: TMO Ankara

1991-92: TMO Ankara

1992-93: TMO Ankara

1993-94: Kültürspor

1994-95: TMO Ankara

1995-96: Eyüboğlu Koleji

1996-97: YKM

1997-98: YKM

1998-99: TMO Ankara

1999-00: TMO Ankara

2000-01: Anadolu Üniversitesi

2001-02: TMO Ankara

2002-03: TMO Ankara

2003-04: Üsküdar Belediyespor

2004-05: Havelsan

2005-06: Havelsan

2006-07: Maliye Milli Piyango

2007-08: Maliye Milli Piyango

2008-09: Maliye Milli Piyango

2009-10: Maliye Milli Piyango

2010-11: Üsküdar Belediyespor

2011-12: Muratpaşa Belediyespor

2012-13: Muratpaşa Belediyespor

2013-14: Muratpaşa Belediyespor

2014-15: Yenimahalle Belediyespor

2015-16: Yenimahalle Belediyespor

2016-17: Kastamonu Belediyespor


2017-18: Muratpaşa Belediyespor

2018-19: Kastamonu Belediyespor

2019-20: COVID-19 pandemisi sebebiyle şampiyon belirlenmedi.

2020-21: Kastamonu Belediyespor

2021-22: Kastamonu Belediyespor

2022-23: Kastamonu Belediyespor

2023-24: Yalıkavakspor
Galeri

Eski logosu
Marmara Bölgesi

Koordinatlar: 40°63′N, 28°12′E
| Marmara Bölgesi |
| --- | --- |
Türkiye'nin coğrafi bölgesi

Ülke: Türkiye
Yüzölçümü
 • Toplam: 67,000 km²
Nüfus
 • Toplam: 27.899,126
 • Yoğunluk: 300/km²
Demonim: Marmaralı
Zaman dilimi: UTC+03.00
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (CEST)
ISO 3166 kodu: TR-IDF
Marmara Bölgesi, Türkiye'nin 7 coğrafi bölgesinden biridir.
Köprü niteliği ile Avrupa ve Asya'yı birbirine bağladığı söylenebilir. Yaklaşık 67.000 kilometrekarelik bir yüzölçüme sahip olup Türkiye'nin %8,5'ine karşı gelir.
Marmara Denizi de yaklaşık 11.000 km²'lik yüzölçümüyle bu bölgenin bir iç denizi durumunda olup bölgenin tam ortasını kaplar. Marmara Bölgesi'nin toplam nüfusu TÜİK  2022 yılı nüfus sayımına göre 26.650.405 nüfusu vardır.
Marmara Bölgesi'nde sanayi, ticaret, turizm ve tarım gelişmiştir. Bölgedeki en gelişmiş sanayi İstanbul-Bursa-Kocaeli şehirlerinde olmakla birlikte bölgenin diğer yörelerinde de yaygın sanayi faaliyetleri vardır. Başlıca sanayi ürünleri olarak; otomotiv endüstrisi parçaları, çeşitli metal ürünler, işlenmiş gıda, dokuma, hazır giyim, çimento, kimya, kâğıt, petrokimya ürünleri, beyaz eşya sayılabilir.
2019 Marmara Bölgesi ihracat haritası
Ekili alanların yaklaşık yarısı buğday olup buğdayı şekerpancarı, mısır ve ayçiçeği izler. Bölge, Türkiye'nin ayçiçeği üretiminin yaklaşık %73'ünü, mısır üretiminin ise yaklaşık %30'unu gerçekleştirir. Bağcılık da hayli gelişmiş olup Tekirdağ, Şarköy, Mürefte, Avşa ve Bozcaada üzüm ve şarapları meşhurdur.
Yedi coğrafi bölge içinde yükseltisi en az olan bölgedir. Ekili-dikili arazi oranı %30'dur. Ormanlık alan oranı %11,5'tir. Kümes hayvancılığı ve ipek böcekçiliği yaygındır. Nüfus ve nüfus yoğunluğu, göç alması nedeniyle çok yüksektir. Enerji tüketimi ve turizm gelirleri en yüksek bölgedir.
İstanbul, Tekirdağ, Edirne, Kırklareli, Yalova, Kocaeli tamamen bölge sınırları içinde; Sakarya ve Bilecik'in Karadeniz Bölgesi'nde toprakları olup; Bursa ve Balıkesir'in Ege Bölgesi'nde de toprakları vardır. Çanakkale ilinin topraklarının çok büyük bir bölümü Marmara Bölgesi içinde olup sadece Edremit Körfezi çevresindeki yerleşim yerleri Ege Bölgesi sınırları içinde kalır.
Marmara Bölgesi'nin nüfusu bakımından en büyük kenti İstanbul, en küçük kenti ise Yalova'dır.
İdari yapı

İl merkezleri baz alındığında Marmara Bölgesi'nde yer alan iller şunlardır.
Marmara Bölgesi'nde olmayıp bölge sınırları içerisinde toprakları bulunan iller
Düzce, Gümüşova ilçesinin batısı.
Bolu, Sultanpınar Yaylası ve Göynük ilçesine bağlı Hacımahmut ile Kaşıkçışeyhler köyleri.
Eskişehir, İnönü ilçesinin kuzeyi.
Kütahya, Domaniç ilçesine bağlı Safa köyü ve Çiçekli Yayla (Acısu).
Manisa, Kırkağaç ilçesine bağlı Demirtaş, Fırdanlar, Gökçukur, Kocaiskan mahalleleri ve Soma ilçesine bağlı Tabanlar mahallesi.
İzmir, Bergama ilçesine bağlı Ürkütler mahallesinin kuzeyi
Marmara Bölgesinin, yine bölge bazında olan 14 komşusu vardır. Güneyde Ege Bölgesi, doğuda Karadeniz Bölgesi ve güneydoğuda İç Anadolu Bölgesi karadan bölgeyi kuşatmıştır. Bölgenin adını aldığı Marmara Denizi haricinde; İstanbul, Tekirdağ, Kırklareli, Kocaeli ve Sakarya illeri aracılığı ile Karadeniz'e; Çanakkale, Edirne ve Balıkesir illeri aracılığı ile de Ege Denizi'ne kıyısı vardır.
Coğrafya > Bölümler

Marmara Bölgesi 4 bölümden oluşmaktadır. Bunlar Çatalca-Kocaeli, Yıldız Dağları, Ergene ve Güney Marmara bölümleridir.
Coğrafya > Bölümler > Çatalca-Kocaeli bölümü

Adapazarı Ovası'nın doğusundan başlayarak, Silivri'ye kadar devam eder. Marmara Bölgesi'nin kuzeydoğu topraklarını kapsayan bu bölüm İstanbul Boğazı ile ikiye bölünür. Doğudaki kısım Kocaeli Yarımadası ve Adapazarı Ovası, batıdaki kısım ise Çatalca Yarımadası'dır. Bölüm akarsular ile parçalanmış olup, yer yer tepeliklere sahiptir. Ortalama 150 - 200 metre yükseklik gösteren bu tepeler plato özelliği taşır.
Bölümün Karadeniz kıyılarını bakan taraflarında ormanlar görülürken, Marmara Denizi kıyısında bitki örtüsü yerini maki ve zeytinliklere bırakır. Bölümde toprakları bulunan İstanbul, Kocaeli ve Sakarya illerinin üçünde de kuzeyde yerleşim seyrektir. Nüfus yoğunluğu daha ılıman iklime sahip olan, güneydedir. Kuzeydeki en önemli yerleşim merkezi Şile'dir. Buna karşılık güneyde en önemli yerleşim birimleri, Kocaeli ve İstanbul'dur.
Şeker pancarı, zeytin, sebze ve tahıl üretimi yapılmaktadır. Silivri ve Çatalca ilçelerinde önemli ölçüde hayvansal gıda üretilir. Tereyağı, peynir ve yoğurt bunların başlıcalarıdır.
Çatalca ilçesindeki ocaklardan çıkarılan grafit işlenmesi için İstanbul'a gönderilir. Durusu Gölü çevresinde çıkarılan linyit İstanbul'da yakacak ihtiyacı için kullanılır.
Bölümün böylesine gelişmesinin sebebi Asya ve Avrupa kıtalarını birbirine bağlayan Boğaz Köprülerinin bu bölüm içinde İstanbul ilinde olmasıdır. İstanbul ticaret, sanayi, bankacılık, kültür, sanat, medya, ulaşım, tekstil, kimya, dericilik, kundura, ilaç, cam, besin ve turizm bakımından Türkiye'nin merkezidir. Tüm bu sunduğu imkânlar dahilinde İstanbul uzun yıllar durmak bilmez bir göç dalgası ile karşı karşıya kalmış ve bugün Türkiye'nin toplam nüfusunun sekizde birinin bünyesinde bulundurur. Aldığı nüfus ile hızla büyüyen İstanbul ili yaşayanlara yeterli altyapı ve konut sunamamaktadır ve plânsızca büyümektedir. Devlete ve özel sektörün çabalarıyla şehirde kentsel dönüşüm seferberliği başlatılmış, gecekondulaşmanın yerini toplukonutlar ile çözme yoluna gidilmiştir. Günümüzde Kocaeli ve Sakarya, İstanbul'un hemen arkasında hızla büyümektedir. İstanbul ve Sakarya arası büyük bir sanayi sahasıdır. Buralarda devlete ve özel sektöre ait birçok tersane, çimento, beyaz eşya fabrikaları, alüminyum ve petrokimya tesisleri bulunur. Kocaeli'nin Gölcük ilçesi bir donanma üssü ve askeri araçların yapıldığı bir sanayi merkezidir.
Coğrafya > Bölümler > Yıldız Dağları bölümü

Yıldız Dağları Bölümü, Marmara Bölgesi'nin kuzeybatısını oluşturur.İsmini alanın büyük bir alanını kaplayan Yıldız Dağları'ndan alır. Batıda, Bulgaristan sınırından, doğuda Durusu Gölü'ne kadar uzanır. Yıldız Dağları'nın Karadeniz'e bakan yamaçlarında Türkiye'de Karadeniz iklimi  etkilidir. Doğal bitki örtüsü makilik olup, yaklaşık 150  metre yükseklikten sonra ormanlar başlamaktadır. Yıldız Dağları'nın batı kısımları plâto özelliği taşır ve bu alandaki verimli tarım arazilerinde buğday, ayçiçeği, şeker pancarı ve mısır tarımı yapılır. Küçükbaş hayvancılık oldukça gelişmiştir ve buna bağlı olarak bölümde birçok mandıra ve peynir imalathanesi vardır.
Coğrafya > Bölümler > Ergene bölümü

Ergene Bölümü, adını içine alan bu bölüm Yıldız Dağları ile Koru Dağları arasında kalmış bölümü kapsar. Tekirdağ ve Edirne illerinin bütünü ile Kırklareli'nin yarıya yakınını ve Çanakkale'nin Gelibolu ilçesinin çok küçük bir alanını kapsar.
Marmara Bölgesi'nin, en soğuk, en az yağış alan, bitki örtüsünün en cılız olduğu yer Ergene Bölümüdür. Genel bitki örtüsü bozkırlardır. Bölümde yetiştirilen başlıca ürünler; buğday, mısır, çeltik, şeker pancarı, ayçiçeği, susam ve patatestir. Bağcılık ve ayçiçeği üretimi çok gelişmiş olduğundan, buna bağlı olarak da alkollü içecek ve yağ sanayii gelişmiştir. En önemli yerleşim merkezleri, Uzunköprü, Meriç, Babaeski, Lüleburgaz, Çorlu, Çerkezköy, Malkara, Keşan, Edirne, Tekirdağ ve İpsala'dır. Hamitabat beldesinde çıkarılan doğalgazdan elektrik üretilir.
Coğrafya > Bölümler > Güney Marmara bölümü

Güney Marmara Bölümü yeryüzü şekilleri bakımından Marmara Bölgesinin en fazla çeşitlilik gösterdiği bölümdür. Platolar, ovalar, göller, akarsular, körfezler bölümün başlıca yer şekilleridir. Saros Körfezi ile İzmit Körfezi'nin güneyinde kalan, Çanakkale, Balıkesir, Bursa, Yalova, Bilecik illeri ile, Kocaeli ve Sakarya illerinin bir kısmını kapsayan alandır. Bölümdeki ovalarda buğday, ayçiçeği, şeker pancarı ekimi yapılmaktadır. Dutluklara ve meyve bahçelerine rastlanmaktadır. Küçükbaş hayvancılık çok gelişmiştir. Bursa yöresinde ipek böcekçiliği yapılır. Gelibolu ve Kapıdağ yarımadaları ile Çanakkale ilinin genelini kapsayan Biga Yarımadası nüfusun en seyrek olduğu yerlerdir. Buralarda engebe fazladır. Çanakkale Boğazı, Gelibolu Yarımadası ile Biga Yarımadası'nı birbirinden ayırır.
Bölüm akarsu, göl, körfez ve adalar yönünden oldukça zengindir. Bölgenin en önemli akarsuyu Susurluk Çayı'nın vadisi Marmara Denizi'nin ılıman havasının iç kesimlere ulaşmasını sağlar. Biga Çayı ile Gönen Çayı diğer önemli akarsulardır. İznik, Ulubat ve Manyas Kuşgölü bu bölümde bulunur. Bunlar içinde Kuşcenneti Millî Parkı dünyaca üne sahip bir millî parktır.
Bölümün en önemli yerleşim birimi Bursa'dır. Türkiye'nin nüfus bakımından dördüncü büyük kenti olan Bursa geçmişte Osmanlı Devleti'ne başkentlik yapmış eski bir payitaht'dır. Günümüzde ise Bursa güçlü sanayisi, otomotiv, tekstil, mobilya, gıda ve teknoloji gibi alanlarda faaliyet gösteren büyük sanayi kuruluşlarıyla önemli bir sanayi ve endüstri şehridir. Bursa sanayi şehri olmanın yanı sıra tarihi, doğal güzellikleri, sahilleri, gölleriyle ekonomik ve kültürel yönden gelişmiş bir turizm şehridir. Diğer önemli yerleşim merkezleri İnegöl, Balıkesir, Çanakkale, Erdek, Gemlik, Mudanya, Orhangazi, Karacabey, Mustafakemalpaşa, Yalova, Bozüyük, Biga, Bandırma ve Gönen'dir.
İnegöl; Mobilya, Tekstil, İplik, Orman ve ağaç ürünleri konusunda bölümün Bursa'dan sonra en gelişmiş merkezidir. Yine Bursa, Bandırma, Balıkesir, Çanakkale, Yalova ve Bilecik'de gıda sanayi, Balıkesir'de şeker ve kağıt sanayi, Bursa'da tekstil, otomotiv ve konserve sanayi, Bandırma beyaz et üretimi ve kimya sanayi, Erdek, Mudanya, Gemlik, İznik ve Gölyazı ise turizm konusunda gelişmiştir.
Çanakkale'ye bağlı Biga ve Çan ilçelerinde günümüzde faal olan linyit ocakları mevcuttur. Bandırma limanı bölge için çok önemlidir. İstanbul - Bandırma arasında arabalı feribot taşımacılığı yapılır. Yine Bursa ve İstanbul arasında her gün İDO ve BUDO feribot seferleri yapılmaktadır. Bursa, İnegöl ve Gönen'de kaplıca turizmi, Susurluk'da bor çıkarımı, Bilecik ve Marmara Adası gibi merkezlerde ise mermercilik yapılmaktadır.
Coğrafya > Yerleşme

Türkiye'de tarım alanlarının en iyi değerlendirildiği yer Marmara Bölgesi'dir. En fazla ekili dikili alan bu bölgede bulunur. Fakat bölge kendine yetmediğinden, dışarıdan ürün almaktadır. Bölgenin sağladığı iş istihdamı nedeniyle bölge hâlâ yoğun göç almaktadır.
Bölgeye bağlı 21 ada vardır. Adaların çoğunda yerleşim vardır. Ege Denizi'nde bulunan Gökçeada ve Bozcaada da Marmara Bölgesi sınınrları içindedir. Karadeniz'e kıyısı olan Kefken Adası bölgenin sınırları içinde bulunur.
Coğrafya > Adalar > Bursa iline bağlı adalar

İmralı Adası
Halilbey Adası
Mutlu Adası
Terzioğlu Adası
Coğrafya > Adalar > Balıkesir iline bağlı adalar

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Akçaada  Akoğlu Adası  Alibey Adası  Anataş Adacık  Aslı Adacığı  Asmalı Adası  Balık Adası  Çiçek Adası  Çıplak Adası  Dolap Adası  Ekinlik Adası  Fener Adası  Fenerada  Göz Adası  Güvercin Adası  Halı adası |  Haşır Adası  Hayırsız Adası  Hızırreis Adacık  Işık Adası  Kara Ada  Kara Adası  Kayainönü Adası  Kız Adası  Kötürüm Adası  Koyun Adası  Küçükmaden Adası  Kumru Adası  Kuş Adası  Maden Adası  Mamalı Adası  Marmara Adası |  Martı Adası  Oker Adacık  Palamut Adası  Paşalimanı Adası  Pınar Adası  Soğan Adası  Taş Adası  Taslı Adası  Tavuk Adası  Yelken Adası  Yellice Adası  Yelnız Adası  Yerada  Yumurta Adası  Yuvarlak Adası  Zambak Adacık  Zeytinli Ada |
Coğrafya > Adalar > Çanakkale iline bağlı adalar

Bkz: Tavşan Adaları
Coğrafya > Adalar > Kocaeli iline bağlı adalar

Kefken Adası ya da Kerpe Adası; (Kocaeli, Kandıra)
Coğrafya > Adalar > İstanbul iline bağlı adalar

Bakınız Adalar (Prens Adaları)
| --- | --- |
 Burgaz Adası (Adalar)  Büyükada (Adalar)  Eşek Adası (Beykoz)  Hayırsızada (Tuzla)  Heybeliada (Adalar)  İncir Adası (Tuzla)  Kahırsız Adası (Beykoz)  Kaşık Adası (Adalar)  Kınalıada (Adalar)  Kızkulesi veya Kız Adası (İstanbul):  Koç Adası (Tuzla)  Kumbaros (İstanbul)  Kuruçeşme Adası ya da Galatasaray Adası (İstanbul)  Öreke Kayalıkları (Sarıyer)  Sedef Adası (Adalar)  Sivriada  Tavşan Adası veya Balıkçı Adası  Yassıada veya Demokrasi ve Özgürlük Adası  Şemsiye Adası (Tuzla)
Coğrafya > Dağları

Marmara Bölgesi'nde Yıldız dağları, Biga dağları, Kapıdağ, Uludağ, Samanlı dağları, Domaniç Dağı, Koru Dağları, Işıklar dağı, Armutçuk dağı, Kazdağı, Elmacık dağ'ları bulunmaktadır. Bunların en büyüğü Bursa'daki Uludağ'dır. Yüksekliği 2543 metredir. Ayrıca bölgedeki Edirne ilinde herhangi bir dağ bulunmamaktadır.
Coğrafya > Akarsu ve göller

Bölge genelinde, küçük ölçekli olmalarına rağmen sık bir akarsu ağı vardır. Sakarya, Ergene, Susurluk, Meriç ve Biga Çayı bölgedeki başlıca akarsulardır. Bölge'de irili ufaklı birçok doğal ve yapay göl bulunur. Büyükçekmece Gölü, Samandıra Gölü, Küçükçekmece Gölü, Durusu Gölü, İznik Gölü, Sapanca Gölü, Uluabat Gölü ve Manyas Gölü, açık havası olan tatlı su gölleridir. Bunların haricinde özellikle Güney Marmara Bölümü'nde Biga Yarımadası üzerinde sulama yapılır.
Coğrafya > İklim ve bitki örtüsü

Marmara Bölgesi'nin iklimini, tek bir iklim adı ile başlıklandırmak doğru olmaz, Marmara Bölgesi'nde hüküm süren iklim, Türkiye'de Karadeniz iklimi, karasal iklim ve Akdeniz iklimi arasında bir geçiş evresidir. Bölgede yıllık yağış 500 – 1000 mm arasındadır. En çok yağış kış mevsiminde Aralık, Ocak, Şubat aylarında düşer. En kurak aylar ise Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarıdır. Karlı, soğuk ve donlu günlerin sayısı kıyı kesimlerde en azdır. İç kesimlere gidildikçe karasallık etkisi artar. Ege ve Marmara denizi kıyılarında makiler, güney Marmara sahillerinde ise zeytinlikler bulunur. Makiler 200 metre yüksekliğe kadar baskın bitki örtüsüdür. Ergene Havzası'nda bozkırlar oluşmuşsa da bölgenin tamamında yaygınlık göstermez. Yükseltinin olduğu yerlerde, özellikle Trakya'da ormanlara rastlanır.
Hava sıcaklığının 0 °C nin altında geçtiği gün sayısı çok sınırlıdır. Marmara Bölgesi'nin yıllık sıcaklık değerleri: ortalama 14 -16 °C, en sıcak ay ortalaması: 23-25 °C, en soğuk ay ortalaması: 5-6 °C'dir. Yıllık yağış miktarı 600–700 mm civarındadır. Marmara bölgesinde hâkim rüzgârlar genelde Kuzey ve Kuzeydoğu yönlerinden eser.
Bölgedeki millî parklar

Gelibolu Yarımadası Tarihî Millî Parkı (Çanakkale)
Kazdağı Millî Parkı (Balıkesir)
Gala Gölü Millî Parkı (Edirne)
Uludağ Millî Parkı (Bursa)
Kuşcenneti Millî Parkı (Bandırma)
Truva Tarihî Millî Parkı (Çanakkale)
İğneada Longoz Ormanları Millî Parkı (Kırklareli)
Türkiye'nin havadan fotoğrafları, Marmara Denizi'nin uydu görüntüleri
Pompey'in Kafkasya seferi

Pompey'in Kafkasya seferi (Gürcüce: პომპეუსის ლაშქრობა კავკასიაში) Üçüncü Mithridatis Savaşı'nın sonucu olarak MÖ 65 yılında gerçekleşen, Pompey'in komutanlık ettiği askeri seferdir. Roma Cumhuriyeti etki alanını genişletmek ve Orta Doğu'nun efendisi olmayı hedefliyordu. Pontus Krallığı'nı fetheden ve Ermenistan Kralı II. Tigran'a boyun eğdiren Romalılar, MÖ 80'ler, 70'ler ve 60'ların başlarında Pontuslu VI. Mithridatis'in müttefiki olan İberya Krallığı'na, Kolhis'e ve Albanya'ya saldırdılar. Saldırılar Roma zaferiyle sonuçlandı.
Arka planı

Romalı General Lucullus MÖ 73'ten MÖ 67'ye kadar Roma'nın doğu seferlerine liderlik etmişti, ancak orduda patlak veren bir isyandan sonra Galatya'ya çekildi. MÖ 66'da Roma Senatosu, Mithridatis'e karşı düzenlenecek savaşın komutanı olarak Pompey'i atadı. Aynı yıl Pompey, Lykos Savaşı'nda Mithridatis'i kesin olarak yendi. Yenilen Pontus kralı, Kolhis üzerinden Karadeniz'in kuzeyindeki Bosporos Krallığı'na kaçtı. Kralın arkasından bir takip ekibi gönderildi. Ekip, kralı Kolhis'e kadar takip etse de, Mithridatis izini kaybettirmeyi başardı. Bu sırada Pompey, Ermenistan Krallığı'nın Kralı II. Tigran'a karşı sefer hazırlıklarına başladı. Sefer hazırlıklarını öğrenince teslim olan Tigran'ın Ermenistan'ı elinde tutmasına izin verildi, ancak fetihle kazandığı toprakları (Kapadokya, Kilikya, Suriye, Fenike ve Sophene) Roma'ya iade etmek zorunda kaldı. Pompey, Afranius'un askeri denetimi altında Ermenistan'dan ayrıldı, Gabinius'u Mezopotamya'ya gönderdi ve ana ordusu ile (Kirnus nehri vadisine) Albanya Krallığı'na doğru sefere çıktı. Burada birliklerini üç bölüme ayırdı ve kışlık karargahlara yerleştirdi.
İlk seferi

Kafkas Albanları, Romalılar ülkelerini istila etmeden önce harekete geçmeye karar verdi. Albanya kralı Oroeses, bölünmüş Roma kuvvetlerine ortak bir saldırı düzenledi. Saldırıların daha verimli olması için Roma birliklerine Saturnalia bayramı kutlanırken saldırdılar. Buna karşın kıdemli Roma kuvvetleri, Albanya birliklerine kıyasla çok güçlüydü ve saldırıları kolayca geri püskürttü. Oroeses, Romalıların şartlarına boyun eğmek zorunda kaldı. Pompey daha sonra hem Albanya hem de İberya krallıklarını ele geçirmek için hazırlıklar yaptı. Yaklaşan istiladan korkan İberya kralı Artoces, Romalılara koşulsuz dostluk sözü verdi. Pompey şartları kabul etti, ancak istihbarat servisi tarafından İberyalıların gizli bir saldırı planladıkları konusunda uyarıldığı için MÖ 65'in baharında güçlerini İberya'ya sürdü. Her ihtimale karşın Romalıların ani saldırısına hazırlanan Artoces, hazırlıksız yakalandı.
Pompey'in güçleri kısa sürede İberya sınır kapısını ve Harmozike Kalesi'ni ele geçirdi. Artoces panikledi ve Mtkvari Nehri'nin sol kıyısına kaçtı. Romalıların nehri geçememesi için köprüyü yaktı. Pompey nehrin sağ kıyısındakilere boyun eğdirdi. Artoces, Romalıların ateşkesi kabul etmeleri halinde köprüyü onaracağına ve askerlere yiyecek sağlayacağına dair söz verdi. Artoces sözlerine sadık kaldı, ancak Pompey köprü restore edildikten sonra Artoces'i esir almak için birlikleriyle köprüyü geçti.
Artoces, Aragvi Nehri'nin diğer kıyısına kaçtı ve aynı şekilde köprüyü yaktı. İberyalı militanlardan bazıları ormanda saklanarak Roma birlikleriyle partizanlar gibi savaştı. İberyalılar ağaçlardan ok atarak bölgedeki Romalı askerlerini öldürdü. Bildirildiğine göre, bu düzensiz çatışmaya çok sayıda kadın da katıldı. Pompey'in askerleri ormanın bir kısmını kesip geri kalanını yakınca İberyalı düzensiz birliklerler mağlup oldu.
Pompey, Artoces'i İberya'nın merkezine kadar takip etti ve onu Pelorus Nehri'nin yakınlarında sıkıştırdı. Artoces'in en büyük silahı okçularıydı, ancak Pompey Maraton Muharebesi'nde Atinalıların uyguladığı taktiklerin benzerini kullanarak okçuları hızlı bir piyade hücumuyla etkisiz hale getirdi. Yunan tarihçi Plutarkhos, bu muharebeyi büyük bir muharebe olarak nitelendirdi. Yaklaşık 9.000 İber askerinin öldüğü ve 10.000'den fazla kişinin Romalılar tarafından esir alındığını kaydedildi.
İberler sonunda savaşı kaybetti ve kralları bir kez daha masaya oturmak zorunda kaldı. İberya kralı Pompey'e altından yapılmış çok değerli hediyeler göndererek ateşkes istedi. Hediyeleri yetersiz bulan Pompey, Artoces'in çocuklarını rehine olarak almayı talep etti. İberya kralı bu soruya uzun süre cevap vermediği için Pompey askerlerini Aragvi'ye götürdü ve Artoces'e şartlarını kabul etmesi dışında bir seçenek bırakmadı. Artoces teslim oldu, çocuklarını rehine olarak verdi ve Romalılarla barış anlaşması imzaladı. İberya Krallığı, Roma Cumhuriyeti'nin dostu ve müttefiki olacaktı ve vasallık şartlarını kabul edecekti.