stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Transkripsiyon (genetik)
Mekanizma > İşlenme

Prokaryot RNAlar sentezlendikten sonra herhangi bir işlemden geçmeden ribozomlar tarafından okunarak protein sentezinde kullanılırlar; hatta bir RNA'nın sentezi bitmeden bir ribozom onun çevirisini yapmaya başlar.
Ökaryotlarda en son mRNA'nın oluşması için sınıf II RNA polimeraz okumaları (transkriptleri) bir takım işlemlerden geçer. Bu işlemler arasında başlık takılması (İngilizce capping), poliadenilasyon ve intron çıkarılması (uç birleştirme; İngilizce splicing) vardır. Ribozomal ve taşıyıcı RNAlar da işlenir, ama ne başlık alırlar ne de poliadenile olurlar.
Başlık RNA'nın 5' ucunda olur. RNA'ya 5'-5' fosfodiester bağlantısı ile metilli bir guanin nükleotidi eklenir. Bu "başlık", mRNA'nın çeviri sırasında ribozomlar tarafından tanınması için önemlidir.
Poliadenilasyonda RNA'nın ucu kesilerek doğru olan 3' uç ortaya çıkar ve buna bir dizi adenin nükleotiti eklenir. 3' ucun konumu RNA içinde bulunan bir nükleotit dizisi tarafından belirlenir. Bu dizi, AAUAAA, poliadenilasyon sinyali olarak adlandırılır. Gerekli enzimler bu diziyi tanıyınca RNA bu sinyalden 10 - 30 nükleotit aşağıda kesilir ve sonra ona bir dizi adenin eklenir. Bu adeninlerin eklenmesinde bir şablon kullanılmaz; A'lar sadece peşpeşe RNA'nın 3' ucuna eklenir. Bu poli(A) kuyruğu ortalama 200 nükleotit uzunluğunda olur ve RNA'yı yıkımdan korur.
İntronlar, uçbirleştirme (ing. splicing) işlemi sonucu prekürsör RNA'dan çıkartılan bölümlerdir, kalan kısımlar ekson olarak adlandırılır. Çıkartılma mekanizmasına bağlı olarak iki tip introndan söz edilir. Tip I intronlarda RNA'nın katalizör özelliği vardır; kendi kendini kesip birleştirme yeteneğine sahiptir. Tip II intronlarda bu işlemden sorumlu olan splisozom (İngilizce spliceosome) adlı büyük bir RNA/protein kompleksi vardır. Splisozom, intron-ekson sınırını tanıyıp RNA'yı o noktada keser, sonra da bitişik eksonları birleştirerek ergin mRNA'yı meydana getirir.
Ters transkripsiyon

Bazı virüsler (örneğin AIDS hastalığına neden olan HIV) RNA'yı DNA'ya yazar. Bu tür yazılma ters transkriptaz adlı enzim tarafından gerçekleştirilir. HIV'da ters transkriptaz, viral genomdan bir tümleyici (komplementer) DNA ipliği (cDNA) sentezler. Başka bir enzim, ribonükleaz H, RNA ipliğini sindirir. Ardından ters transkriptaz, cDNA'yı tümleyici bir DNA ipliği daha sentezleyerek çift sarmallı bir DNA oluşturur. Bu viral DNA, entegraz adlı bir enzim aracılığıyla konak hücrenin genomuna dahil olur. Bu sürecin sonucunda konak hücre yeni virüslerin oluşumu için gerekli olan viral proteinleri ve RNA ipliğini üretmeye başlar. Ardından hücre programlanmış ölüm mekanizmasıyla (apoptoz) imha olur.
Tarihçe

RNA polimerazın in vitro olarak RNA sentezlediği çeşitli laboratuvarlarda 1965'te gösterilmiştir. Roger Kornberg ökaryotik transkripsiyon mekanizmasının moleküler ayrıntıları üzerinde yaptığı çalışmalardan dolayı Nobel Kimya Ödülü'nü kazanmıştır.
RNA'da bir firkete yapısı
Plesiosaurus

Plesiosauria takımı için Plesiyozor sayfasına bakınız.
Plesiosaurus (Yunanca: πλησίος (plesios), yakın + σαῦρος (sauros), kertenkele), Erken Jura Dönemi'nde yaşamış ve soyu tükenmiş, büyük bir sauropterygian deniz sürüngeni cinsidir. İngiltere, Lias'tan neredeyse eksiksiz iskelet kalıntıları bulunmuştur. Küçük kafası, uzun ve ince boynu, kaplumbağayı andıran geniş gövdesi, kısa kuyruğu ve iki çift büyük, uzun yüzgeçleri ile ayırt edilir. Erken fakat oldukça tipik bir üyesi olduğu Plesiosauria (plesiyozorlar) takımınına adını veren cinstir. Yalnızca Plesiosaurus dolichodeirus adlı tek bir türü içerir. P. brachypterygius, P. guilielmiimperatoris ve P. tournemirensis dahil olmak üzere bir zamanlar bu cinse atanan diğer türler, Hydrorion, Seeleyosaurus ve Occitanosaurus gibi yeni cinslere yeniden atanmıştır.
Keşif

Plesiosaurus'un ilk tam iskeleti, Aralık 1823'te, erken dönem paleontolog ve fosil avcısı Mary Anning tarafından, Sinemuriyen (Erken Jura) yaşlı kayaçlarda keşfedildi. Diğer Plesiosaurus fosilleri, uzun yıllar boyunca Dorset'teki Lias Grubu kayalarında bulundu, "bu (20.) yüzyılın başlarında, Lias Grubu'ndaki taşocakçılığı faaliyetlerinin kesilmesine kadardı." Henry De la Beche ve William Conybeare, iki yıl önce, 1821'de, türü adlandırmak için daha eksik kalıntıları kullanmış olsalar da (hatta kalıntılar daha önce keşfedilmişti) holotip olan Conybeare'in kalıntıları değildi, Anning'inkilerdi.
Plesiosaurus, keşfedilen ilk "tufan öncesi sürüngenlerden" biri olup 19. yüzyıl İngiltere’sinde büyük ilgi uyandırdı. William Conybeare ve Henry De la Beche tarafından "Plesiosaurus" (yakın kertenkele) olarak adlandırıldı; çünkü birkaç yıl önce aynı kaya tabakalarında bulunan Ichthyosaurus’a kıyasla daha çok normal bir sürüngene benzediği düşünülüyordu. Plesiosaurus, Plesiosauria takımının tip cinsi olup ilk tanımlanan türdür ve bu nedenle tüm takıma adını vermiştir. Conybeare ve De la Beche, 1821’de Bristol bölgesi, Dorset ve Lyme Regis’te bulunan dağınık fosiller için bu adı ortaya atmıştır." Plesiosaurus'un tip türü olan P. dolichodeirus, Conybeare tarafından 1824'te Anning'in özgün buluntularına dayanarak adlandırılmış ve tanımlanmıştır.
Açıklama > Kafatası ve diş

Diğer plesiyozor cinsleriyle karşılaştırıldığında, Plesiosaurus'un küçük bir kafası vardır. Kafatası uzundan çok daha dardır, en büyük genişliğine gözlerin hemen arkasında ulaşır. Ön kısım "açıkça üçgen" dir. Yan görünümde, kafatası, kafatası masasının arkasındaki en yüksek noktasına ulaşır. "Dış burun delikleri, iç burun deliklerini örter". Bunlar burnun ucunda değil, daha geride, kafatasının ucundan gözlere daha yakın konumdadırlar. Rhomaleosaurus'un burun deliklerinden farklı olarak sualtında koku alma için uyarlanmış gibi görünmüyorlar. Göz çukuru kabaca daireseldir ve kafatasının uzunluğunun yaklaşık yarısına yerleştirilmiştir. Yüzü yukarı ve yanlara dönüktür. Göz çukurlarının hemen arkasında, göz çukurlarıyla yaklaşık olarak aynı boyutta ve ayrıca kabaca dairesel olan supratemporal fenestralar bulunur. Dört açıklık arasında pineal foramen bulunur ve temporal fenestra arasında dar bir sagital tepe bulunur. Diğer plesiyozorlarda olduğu gibi, damağın pterygoidleri beyin kabuğunun bazioksipitaliyle ancak birleşme pliosaurlar Rhomaleosaurus ve Pliosaurus'taki kadar sağlam değildir. "Damak kemikleri incedir, ancak suborbital fenestra yoktur."
Alt çenenin iki kolu, yaklaşık 45°'lik bir açıyla bir "V" şekli oluşturur. Buluştukları özel bölge olan simfiz sağlamdır. İki rami simfizde kaynaşarak sivri, sığ kepçe benzeri bir şekil oluşturur.
Plesiosaurus'un dişleri, "enine kesitte hafif kavisli ve dairesel" olan "basit, iğneye benzer koniler" dir. Uçtan tabana uzanan ince çizgilerle keskin bir şekilde sivri uçludurlar ve ileriye dönüktürler (yukarı doğru). Bu çıkıntı, kafatasının ön ucuna yakın yerlerde daha belirgin hale gelir ve burada yatayın sadece 10-15° üzerinde olabilir. Üst çenede diş sırası başına 20 ila 25, alt çene diş sırası başına ve 24 diş vardır. Semfiz bölgesinde bir alt çenenin diş sırasının en fazla dört dişi bulunur.
Açıklama > Omurga

Plesiosaurus, yaklaşık 3.5 metre (11 ft) uzunluğa ulaşan orta büyüklükte bir plesiyozordu. 38 ila 42 servikal vertebrayı koruyan farklı örneklerle birlikte yaklaşık 40 servikal omur (boyun omurları) vardır. Omurganın geri kalanında, boyun-gövde geçişinden bir avuç (holotip örneğinde dört veya beş) "pektoral" omur, yaklaşık 21 dorsal omur veya sırt omuru, üç veya daha fazla sakral omur ve en az 28 kaudal omur bulunur. Genel olarak, centra servikal vertebra, nispeten biraz daha uzun uzunluğa göre olan uzamıştır. Bununla birlikte, genişlik genellikle uzunluktan daha büyük veya buna eşittir. Servikal merkezin eklem yüzeyleri "hafif içbükey ve böbrek şeklinde, yuvarlak, hafif buruşuk kenarlıdır." Merkezin ventral yüzeyinde foramina subcentralia adı verilen küçük delikler bulunur. Dorsallerin bazıları, servikaller gibi buruşuk eklem kenarlarına sahiptir; bu özellik tipik olarak kaudallerde yoktur.
Kaburgalar boyundan kuyruğa kadar bulunur. Servikal kaburgalar balta şeklindedir ve iki eklem başı vardır. Dorsal kaburgalar kalındır ve sadece bir başı vardır. Sakral kaburgalar "kısa, sağlam ve her iki uçta da küt veya topuz benzeridir." Kaudal kaburgalar, kuyruk boyunca yerlerine bağlı olarak farklı morfolojilere sahiptir, ön örnekler sivri ve daha uzak örnekler "geniş ve künt" olarak kullanılır. Plesiosaurus ayrıca "göbek kaburgaları" olarak da bilinen gastralyaya sahiptir. Omuz ve pelvis arasında dokuz veya daha fazla gastralya grubu bulunur. Her set yedi elemandan oluşur: orta hatta üç yan elemanla çevrili bir kemik.
Açıklama > Uzuvlar

Omuz kuşağı sadece kısmen biliniyor ancak plesiosaurlar için tipik gibi görünüyor. Ön uçta kaynaşmış klavikulalar, skapulalar (omuz bıçakları) ve büyük korakoidler içerir. Skapula ve korakoidlerin her ikisi de glenoidlere (kol yuvaları) katkıda bulunur. Pektoral fenestra adı verilen bir çift oval delik, skapular/korakoid temasların ortasında bulunur. Ön ayaklar, çoğu plesiyozorunkiyle karşılaştırıldığında uzun ve nispeten dardır. Humerus (üst kol kemiği), sauropterygianlar arasında korunan ilkel bir özellik gibi görünen belirgin bir eğriliğe sahiptir. Olgun Plesiosaurus ayrıca humerusun ventral yüzeyi boyunca belirgin bir oluğa sahiptir. Önkol, düz, geniş, hilal şeklinde bir ulna ve "sağlam ve sütun benzeri" bir radius içerir. Bilek altı kemik içerir. El küreğinin beş parmağı vardır; falangeal formül belirsizdir, ancak "başparmak" tan beşinci "parmak"a kadar büyük bir birey için sayı 4-8-9-8-6'dır.
Pelvis, eşit kasık kemikleri, ischia ve pelvisi vertebral kolona bağlayan bıçak şeklindeki ilia içerir. Asetabulum, kasık kemikleri ve ischia üzerindeki yüzeyler tarafından oluşturulur. Göğüs kemerine benzer şekilde, ischia ve kasık kemikleri arasında bir çift delik vardır. Arka ayaklar uzun ve dardır ve yetişkinlerde ön ayaklardan çok daha küçüktürler. Uyluk kemikleri düzdür. Alt arka bacak kabaca eşit büyüklükte iki kemik, sağlam kaval kemiği ve yarım ay şeklindeki fibula içerir. Ayak bileğinde altı kemik vardır. Ayak pedalı beş basamak içerir. El gibi, falangeal formül de belirsizdir, ancak en içten dışa "ayak parmağına" en az 3-7-9-8-7'dir.
Sınıflandırma

Plesiosaurus tarihsel olarak bir çöp sepeti taksonu olmuştur. Bunun nedeni kısmen ilgili fosillerin az sayıda anatomik veya taksonomik çalışmasıdır. Eleştirel olmayan taksonomik çalışma, Mezozoik'in farklı dönemlerinde yaşamış yüzlerce türün Plesiosaurus'a atanmasıyla sonuçlandı. Daha genç Jura veya Kretase türlerinin hiçbiri Plesiosaurus'a ait değildir. Erken Jura türlerinin gözden geçirilmesi, Plesiosaurus'a uygun şekilde atanan tek İngiliz türünün P. dolichodeirus olduğunu göstermektedir. Birkaç başka Avrupa Erken Jura türü yeni cinse atanmıştır. Örneğin: P. brachypterygius, P. guilielmiimperatoris ve P. tournemirensis, yeni cinsler olan, Hydrorion, Seeleyosaurus ve Occitanosaurus'a atandı.
Aşağıdaki kladogram, Benson ve ark. (2012) tarafından oluşturulmuş olup, Plesiosaurus'un Plesiosauria içindeki yerleşimini gösterir.
Tabakabilim

Kesin Plesiosaurus dolichodeirus örnekleri Dorset'in Lyme Regis bölgesi ile sınırlıdır. İngiltere'nin Lias Grubu'ndaki en yaygın plesiyozor türü gibi görünüyor. Plesiosaurus en iyi "Mavi Liyasın üst kısmı, 'Sığır Eti ile Şeyller' ve alt Siyah Ven Marlları" ile temsil edilir; Lias Grubu ammonit fosil bölgelerini kullanan bu kayalar, erken Sinemuriyen evresine tarihlenmektedir. Diğer bazı Plesiosaurus fosilleri daha sonraki Sinemuriyen kayaçlarındandır. En eski örnek, geç Raetiyen veya erken Hettang kayalarından geldiği düşünülen bir kafatası olabilir.
Paleoekoloji

Plesiosaurus, esas olarak deniz tarağı ve salyangozla beslendi ve belemnitler, balıklar ve diğer avları da yediğini düşünülüyor. U şeklindeki çenesi ve keskin dişleri balık tuzağı gibi olurdu. Kendini küreklerle itiyordu, kuyruğu fazla kullanılamayacak kadar kısaydı. Boynu, bir kovalamaca sırasında seyir halindeyken dümen olarak kullanılmış olabilir. Plesiosaurus, deniz yılanları gibi suda gençken yaşayabilmesi için canlı doğurdu. Gençler açık okyanusa taşınmadan önce haliçlerde yaşamış olabilir.
Plesiosaurus'un uzun boynunun hızlanmaya çalışırken bir engel olacağı, boyundaki herhangi bir bükülmenin türbülans yaratacağı varsayılmıştır. Eğer durum buysa, o zaman Plesiosaurus iyi bir ivme elde etmek için boynunu düz tutmak zorunda kalacaktı, bu da avlanmayı zorlaştıracak bir şeydi. Bu nedenle, bu hayvanların onları takip etmeye çalışmak yerine avın yaklaşmasını gerçekten beklemeleri mümkün olabilir.
Mary Anning'den Plesiosaurus'un keşfiyle ilgili imzalı mektup
Doğa Tarihi Müzesi'nde sergilenen tip örneği
Anılan örnek, bulunan ilk Plesiosaurus iskeleti - 1821'de türlere isim vermek için kullanıldı
Bir insanla Plesiosaurus'un boyut karşılaştırması.
Mary Anning tarafından 1823'te bulunan neredeyse eksiksiz bir plesiosaur iskeletini tanımlayan Conybeare'nin 1824 tarihli makalesinden bir Plesiosaurus dolichodeirus'un iskelet anatomisinin çizimi
Yaşam restorasyonu
Calgary'de geçici olarak atıfta bulunulan örnek
Mahnovşçina

Mahnovistlerin bayrağı. Ukrayna Devrimci Asi Ordusu ve Özgür Bölge tarafından kullanılmıştır. Bayrakta yazan motto şudur: Emekçilerin Özgürlüğünün Önünde Kim Varsa Hepsine Ölüm!
Mahnovşçina, (Rusça: Махновщина) 1918-1921 yılları arasında Ukrayna bölgesinde gerçekleşmiş anarko-komünist isyancı ordunun hareketidir.
Mahnovşçina kelimesi Mahno'ya ait olan anlamına gelir. Hareket üç kolda incelenir:
Mahnovizm
Ukrayna Devrimci Asi Ordusu
Özgür Bölge
Bolşevik hükûmet ile Almanlar arasında imzalanan Brest-Litovsk Antlaşması'nın ardından Avusturya-Alman birlikleri Ukrayna'yı işgal ederek kukla bir hükûmet kurdular. Mahnovistlerin bu hükûmeti devirmeleri üzerine, Aralık 1918'de Ukrayna'nın yolu Bolşeviklere yeniden açıldı. Mahnovistlerin özgür bölgelerine girerek onları, parti, devlet ve Kızıl Ordu'nun otoritesi altına almak istediler. Bunun üzerine, Kızıl Ordu ile Mahnovistler arasında üç yıl süren bir iç savaş başladı.
"Kara Ordu" olarak da bilinen Ukrayna Devrimci Asi Ordusu. Bu grubun başında Fedir Shchus bulunmaktadır (ortada)
Ukrayna anarşist hareketi (Mahnovşçina), anarşist devrim düşüncesinin ilk toplumsal karşılığıdır. Hareketin Mahno'nun kişiliğinde cisimleşen devrimci karakteri, gücünü yoksul Ukrayna köylülerinden almıştır. Yaklaşık 3 yıl boyunca tüm Ukrayna'da Wrangel ve Petlura'nın beyaz karşı devrimci ordularına karşı mücadele veren hareket, özgürlük savaşında Bolşeviklerle de mücadele etmek zorunda kalmıştır. Etkisi sadece savaş stratejisiyle sınırlı olmayan hareketin, Ukrayna'nın tüm kırsal bölgelerinde anarşist komün ve toplumsal dönüşüm projelerini de hayata geçirdiğini söylemek yanıltıcı olmaz. Hareket etkinliğini artırdığı bölgelerde hızla üretim araçlarının toplumsal mülkiyetini geliştirmiş, yerel halk milisleri kurarak toplumsal işleyişi üretimin devamlılığı ve devrimin güvenliği mantığıyla örgütlemiştir. Temel teorik arka planını anarşist komünizmden alan hareket, yaklaşık otuz bin kişilik bir örgütlenme yaratmayı başarmıştır. Hareketin örgütlenmesi yenilgiden 5-6 sene sonra kaleme alınan “Liberter Komünistlerin Örgütlenme Platformu” broşüründe ana hatlarıyla çizilmeye çalışılmıştır.
Asi Ordusu 1919
15 Ekim 1920'de Bolşeviklerle Mahnovistler arasında yapılan son anlaşmanın ardından Mahnovistler, Wrangel Ordusu'na karşı büyük bir saldırı başlattılar. Üç hafta gibi kısa bir sürede 4 bin esir alarak Wrangel kuvvetlerini Kırım'da kesin bir yenilgiye uğrattılar. Bolşevik iktidara yönelen son karşıdevrimci tehlike bertaraf edilmişti! Artık Mahnovistlere ihtiyaç yoktu. Anlaşmanın üzerinde henüz bir ay geçmemişken, Kızıl Ordu ile Mahnovistler arasında, bütün Ukrayna'ya yayılan ve 1921 Ağustosu'nda Romanya sınırında noktalanan amansız bir savaş ve ölüm kasırgası başladı.
Köyiçi, Çiğli

| Köyiçi |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 İzmir'in Türkiye'deki konumu
KöyiçiKöyiçi'nin İzmir 'deki konumu
Koordinatlar: 38°29′51″N 27°03′54″E﻿ / ﻿38.4975°K 27.065°D﻿ / 38.4975; 27.065
Ülke:  Türkiye
İl: İzmir
İlçe: Çiğli
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
Sınır komşuları: Küçükçiğli, Yenimahalle, Ataşehir, Şirintepe, Güzeltepe, Yakakent, Egekent, Çağdaş 
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 14 m
Nüfus (2024) : 3.951
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0232
İl plaka kodu: 35
Posta kodu: 35640
Köyiçi, İzmir ilinin Çiğli ilçesine bağlı bir kentsel mahalledir.
Tarihçe

Mahalle, TUİK'in 1980 yılına kadar olan kayıtlarında İzmir'in Karşıyaka ilçesine bağlı Büyük Çiğli olarak geçmektedir. 
1992 yılında, yeni kurulan İzmir ili Çiğli İlçesi'ne bağlanmıştır.
Coğrafya

Mahalle, İzmir il merkezine 18 km, Çiğli ilçe merkezine 0,5 km uzaklıktadır.
Mahalle, Çiğli'nin merkezindedir. Kuzeybatısında Çağdaş ve Egekent mahalleleri (sınır: 8849. Sokak), doğusunda Yakakent ve Şirintepe mahalleleri (sınır: Dere Caddesi), güneybatısında Yeni Mahalle ve Ataşehir mahalleleri (sınır: D.550 İzmir-Çanakkale Devlet Yolu) vardır. Kaymakamlık ve Büyükçiğli Anadolu Lisesi bu mahallededir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2024: 3.951
2023: 3.988
2022: 3.995
2021: 4.049
2020: 4.084
2019: 4.230
2018: 4.211
2017: 4.216
2016: 4.303
2015: 4.346
2014: 4.492
2013: 4.620
2012: 4.634
2011: 4.610
2010: 4.596
2009: 4.734
2008: 4.678
2007: 4.679
1965: 8.695
Zeytinburnuspor

Zeytinburnuspor, İstanbul'un Zeytinburnu ilçesinin lacivert-beyaz renkli futbol kulübüdür. 1953 yılında kurulmuştur. Maçlarını Zeytinburnu Stadı'nda oynayan Zeytinburnuspor, günümüzde ise Zeytinburnu Stadyumu'nun çürümesi ve uzun zamandır bakımsızlığından dolayı maçlarına 100 kişilik kapasiteye sahip Merkezefendi Stadyumu'nda çıkmaktadır. Kulüp İstanbul 1. Amatör Liginde mücadele etmektedir. Zeytinburnuspor takımı Süper Lig'de 1989-1991, 1993-1995 ve 1996-1997 arası olmak üzere toplam 5 sezon oynamış ve genellikle kümede kalma mücadelesi vermiştir.
Stadyum

Zeytinburnuspor'un maçlarını oynadığı Zeytinburnu Stadyumu 16.000 kişilik kapasiteye sahiptir. Semtin göbeğinde bulunan stad yere gömme bir şekilde inşa edilmiştir. Stad da her yıl düzenli olarak millî bayram gösterileri düzenlenmekteydi fakat bir süredir çürümesinden ve bakımsızlığından dolayı etkinlikler 100 kişilik kapasiteye sahip Merkezefendi Stadyumu'nda düzenlenmekte olup, Zeytinburnuspor maçlarına bu stadyumda oynamaktadır. Ayrıca İstanbulspor, Süper Lig'de yer aldığı dönemde 2005 yılındaki maçlarını bu stadyumda oynamıştır.
Lig mücadeleleri

Süper Lig: 5 Sezon
1989-1991, 1993-1995, 1996-1997
1. Lig: 8 Sezon
1987-1989, 1991-1993, 1995-1996, 1997-2000
2. Lig: 5 Sezon
2001-2002, 2006-2010
3.Lig: 9 Sezon
1984-1987, 2000-2001, 2002-2006, 2010-2011
Bölgesel Amatör Lig: 1 Sezon
2011-2012
Amatör Lig: 43 Sezon
1953-1984, 2012-
İstanbul Süper Amatör Lig: 2012-2013, 2015-2016, 2022-2023
İstanbul 1.Amatör Lig: 2013-2015, 2016-2018, 2020-2022, 2023-
İstanbul 2.Amatör Lig: 2018-2020
Başarıları

1. Lig:
Şampiyonluk (1): 1988-1989
3. Lig
Şampiyonluk (1): 1986-1987
Başarıları > Kadın futbol takımı

Bayanlar Futbol Ligi
Şampiyonluk (1): 2001-02
İkincilik (1): 2000-01
Eski futbolcu Emre Belözoğlu Zeytinburnuspor'un yetiştirdiği önemli futbolculardan biridir.
Gaia

Başlığın diğer anlamları için Gaia (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Gaia |
| --- | --- |
Anselm Feuerbach'ın Gaia tasfiri (1875)
Toprak Ana, Doğa Ana, Titanların anası
Özellikleri
Alanı: Dünya
Semboller: Dünya
Kişisel bilgileri
Eşi: Uranüs, Pontos, Aether ve Tartarus
Çocuklar: Uranüs, Pontos, Ourea, Hekatonkheir'ler, Kiklop'lar, Titan'lar, Gigant'lar, Nereus, Thaumas, Forkis, Keto, Euribia, Aergia, Tifon, Pithon ve Antaios
Gaia, Gaea ya da Ge, Yunan mitolojisinde yeryüzünün kozmik bir varlık olarak kişileştirilmiş halidir.
Tanrıdoğum mitlerinin ilk tanrıçası, tüm yaşamın ata-anasıdır, engin göğüslü, doğurgan Toprak Ana'dır. Gök Baba Uranos’un hem anası, hem de eşidir. Onunla olan birlikteliğinden, başta Titan’lar olmak üzere, mitoloji sahnesine çıkmaya başlayan kahramanlar doğdu.
Gaia'nın Roma mitolojisindeki dengi Terra'dır. Latincede yer, toprak anlamına gelir. Anlamdaş bir sözcük olan Tellus da Tanrıça’nın diğer adıdır. Her iki isim çoğunlukla ‘Mater’ (ana) sözcüğü eklenerek kullanılır.
Mitoloji > Khaos ve Birinci Tanrı Kuşağı

Antik Yunan yazar Hesiodos, mitolojik yaratılış öykülerinin yer aldığı ‘Theogonia’ (Tanrıların Doğuşu) kitabında tanrıdoğum mitlerini anlatmaya “Her şeyden önce Khaos vardı” diyerek başlar. Karanlık ve biçimsiz bir boşluk olarak betimlediği Khaos'un altında Gaia (Toprak/Yeryüzü) ortaya çıkar. Khaos'un uçsuz bucaksız karanlığından bu karanlığı bölüşen yeni karanlıklar doğar: Erebos (yeraltı karanlığı) ile Nyks (gece karanlığı). Yeni doğumların tohumlarını atacak birleşmeler için gerekli olan Sevgi'nin (Eros) ortaya çıkması da bu aşamada olur. Eros'un ilk sevgi kıvılcımlarını parlattığı iki karanlığın, Erebos ile Nyks'in sevişmesinden ışıklı varlıklar doğar: Aither (göksel/tanrısal ışık) ile Hemera (dünyevi ışık-gündüz.) Engin göğüslü, doğurgan Yeryüzü kendine eşit, dört bir yanını saran yıldızlı Gök'ü yaratır. Sonra yüksek dağları (Ourea), ondan sonra da azgın dalgalı Pontos'u (Deniz) doğurur tek başına. Eros'tan gelen sevgi dalgalarıyla Uranos ile Gaia sık sık birlikte olurlar, geniş bir aile kurarlar. Böylece evrenin egemenliğinde ilk tanrı kuşağını oluştururlar.
Mitoloji > Titan’lar ve Uranos’un erkeklikten yoksun bırakılması

Birbirini izleyen doğumlar sonucu Gaia ile Uranos'un altı erkek (Okeanos, Koios, Krios, Hyperion, İapetos, Kronos) ve altı kız (Rheia, Theia, Themis, Phiebe, Tethys, Mnemosyne) çocukları oldu. Bunlar Titan soyunu oluşturdu. Erkeklerin grubu Titanes, kızlarınki Titanides diye anıldı. En son doğan çocuk erkekti, adı Kronos'tu.
Toprak Ana - Gök Baba çiftinin sonraki çocukları dev gövdeli varlıklardı, ama Titan kardeşlerden çok farklıydılar. Hepsi erkek olan ikinci ve üçüncü sıradoğumlu çocuklar korkunç görünümlü yabanıl varlıklardı: Kyklopes (Yuvarlak Gözlüler - tekili Kyklops) ve Hekatonkheires (Yüz Kollular). Kyklops'ların alınlarında yuvarlak ve tek bir göz vardı. İsimleri (Brontes, Steropes ve Arges) simgesel olup sırayla gök gürlemesi, şimşek ve yıldırım ile ilgilidir. Çünkü bu üç doğa gücünü üretme yeteneğine sahiptirler.  Hekatonkheires ise her biri yüz kollu, elli başlı devlerdi.
Uranos korkunç oğullarından hoşlanmamış ve doğar doğmaz, daha gün ışığını göremeden onları Toprak'ın altına, yani Ana'larının karnına geri göndermişti. Fakat bunun neden olduğu şişkinliğin acısından inleyen Gaia öç hesapları yapıyor, Titan oğullarını kötülükle suçladığı babalarına karşı kışkırtıyordu. Baba'yı cezalandırma çağrısına karşılık veren tek oğul Kronos oldu. Annesinin tarafını tutarak pusuya yattı. Toprak Ana gövdesinin derinliklerindeki alevli madenlerden ürettiği, akçelikten yapılma bir tırpan verdi oğluna. Uranos'un, Nyks'in örtüsü altında Gaia'nın üzerine kapandığı gecelerden birinde Kronos savurdu elindeki tırpanı, erkeklikten yoksun bıraktı babasını. Fışkıran kanlar Ana'sının bağrına saçıldı, erbezleri denize düşüp köpüklere dönüştü. Kanların döllediği Toprak Ana'nın Erinyes'i (Öç-Ceza Tanrıçaları), Gigantes'i (Devler) ve Meliae'yi (Dişbudak Ağacı Nympha'larını)  doğurması aylar alacaktı, ama denizdeki köpüklerden bir kız doğuverdi. Aphrodite dediler ona. (Yun. Aphros: Köpük.)
Gaia'nın oğlu Pontos'la birleşmesinden Deniz'in diğer tanrısal varlıkları doğdu: Nereus, Thaumas, Phorkys, Keto ve Eurybia. Nereus, mitolojide denizlerin yaşlı adamı olarak, kızları da Nereides grup ismiyle tanınır.
Gaia korkunç görünümlü iki çocuk daha doğurmuştu. Babaları Tartaros’tu (Yeraltı). Bu çocukların adları Typhon  ve Ekhidna  idi.