Doğa felsefesi
Tarihçe > Erken modern dönemde doğa felsefesi

Bilimsel yöntemin çok eski emsalleri vardır ve Galileo, modern doğa bilimcilerinin ayırt edici özelliği olan matematiksel bir doğa anlayışını örneklemektedir. Galileo, kütleleri ne olursa olsun düşen cisimlerin, düştükleri ortam aynı olduğu sürece aynı hızda düşeceklerini öne sürmüştür. Geleneksel doğa felsefesinden ayrı bir bilimsel girişimin 19. yüzyıldaki ayrımının kökleri önceki yüzyıllara dayanmaktadır. Doğanın incelenmesine daha "sorgulayıcı" ve pratik bir yaklaşım öneren Francis Bacon'ın ateşli inançları, anlayışlı Baconcı yöntemini popülerleştirmek için çok şey yapmıştır. Thomas Browne'ın Pseudodoxia Epidemica (1646-1672) adlı ansiklopedisinde Baconcı yöntem kullanılmış ve doğanın ampirik olarak incelenmesi yoluyla çok çeşitli yaygın safsatalar çürütülmüştür.
17. yüzyılın sonlarında yaşamış olan doğa filozofu Robert Boyle, fizik ve metafizik arasındaki ayrım üzerine Halk Arasında Kabul Görmüş Doğa Kavramı Üzerine Özgür Bir Soruşturma adlı ufuk açıcı bir eserin yanı sıra modern kimya biliminin adını aldığı Şüpheci Kimyager adlı bir kitap yazmıştır (simyanın önbilimsel çalışmalarından farklı olarak). Bu doğa felsefesi eserleri, Avrupa üniversitelerinde öğretilen Orta Çağ skolastisizminden bir kopuşu temsil etmekte ve modern anlamda bilimin uygulanmasına yol açacak gelişmeleri birçok yönden öngörmektedir. Bacon'ın da dediği gibi, deneysel olguların büyük ölçüde tarihsel, hatta anekdotsal gözlemlerine dayanmak yerine, "sırlarını" açığa çıkarmak için "doğayı rahatsız etmek" (bilimsel deney), modern bilimin başarısının anahtarı değilse bile, belirleyici bir özelliği olarak kabul edilecektir.
Boyle'un biyografi yazarları, onun modern kimyanın temellerini attığını vurgularken, teori, uygulama ve doktrinde skolastik bilimlere ne kadar sıkı sıkıya bağlı olduğunu ihmal ederler. Bununla birlikte Boyle, pratik araştırmalarla ilgili gözlemsel ayrıntıları titizlikle kaydetmiş ve daha sonra sadece bu uygulamayı değil, aynı zamanda hem başarılı hem de başarısız deneyler için, bireysel iddiaları tekrarlama yoluyla doğrulamak için bunların yayınlanmasını savunmuştur.
Çünkü bazen doğa sözcüğünü, Skolastiklerin yeterince sert bir şekilde natura naturans olarak adlandırdıkları doğanın yazarı için kullanırız, tıpkı doğanın insanı kısmen cisimsel kısmen de cisimsiz yaptığı söylendiğinde olduğu gibi. Bazen bir şeyin doğası ile özünü ya da okulcuların bir şeyin mahiyeti olarak adlandırmaktan çekinmedikleri şeyi, yani bir şey cisimsel olsun ya da olmasın, ne ise o olan nitelik ya da nitelikleri kastederiz; bir meleğin, bir üçgenin ya da akışkan bir cismin doğasını tanımlamaya çalıştığımızda olduğu gibi. Bazen doğayı içsel bir hareket ilkesi olarak alırız; havaya bırakılan bir taşın doğası gereği dünyanın merkezine doğru taşındığını ve tam tersine ateşin ya da alevin doğal olarak göğe doğru hareket ettiğini söylediğimizde olduğu gibi. Bazen doğadan şeylerin yerleşik gidişatını anlarız, tıpkı doğanın geceyi gündüzün ardından getirdiğini söylediğimizde olduğu gibi, doğa insanların yaşamı için solunumu gerekli kılmıştır. Bazen doğayı bir bedene, özellikle de canlı bir bedene ait güçlerin toplamı olarak alırız, tıpkı doktorların doğanın güçlü ya da zayıf olduğunu ya da tükendiğini ya da şu ya da bu hastalıkta doğanın kendi başına bırakıldığında tedaviyi gerçekleştireceğini söylediklerinde olduğu gibi. Bazen doğayı evren ya da Tanrı'nın cismani eserleri sistemi olarak kabul ederiz, tıpkı bir anka kuşu ya da bir kimera için doğada, yani dünyada böyle bir şey olmadığı söylendiğinde olduğu gibi. Bazen de, ki bu en yaygın olanıdır, doğa ile bir yarı tanrıyı ya da bu söylemin kavramını incelediği gibi başka bir garip varlık türünü ifade ederiz.
XVII. yüzyılın sonları veya XVIII. yüzyılın başlarındaki doğa filozofları bazen aşağılayıcı bir şekilde 'gösterici' olarak tanımlanırdı. Gösterici, insanları icadına yatırım yapmaya davet eden ancak genellikle cihazı pratik olmadığı için güvenilmez olan bir girişimciydi. Jonathan Swift, Gulliver'in Gezileri adlı romanında Royal Society'nin doğa filozoflarını 'göstericiler akademisi' olarak hicvetmiştir. Bilim tarihçileri doğa filozofları ile göstericiler olarak adlandırılanların yöntem ve amaçlarının bazen örtüştüğünü ileri sürmüşlerdir.