stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1950-1951 Bağdat bombalamaları
Bombalama olayları

19 Mart 1950 - Irak Yahudilerinin kullandığı Amerikan Kültür Merkezi ve Kütüphanesinde bomba patladı.
Nisan 1950 - Bağdat'ta El-Dar El-Bida Coffee dükkânına bomba atıldı. Dört Yahudi yaralandı.
10 Mayıs 1950 - Sahiplerinin Yahudi olduğu Beit-Lawi Otomobil şirketine el bombası atıldı.
3 Haziran 1950 - El-Batawin'e ve Bağdat'ta Yahudi mahallesine el bombası atıldı. Ölen veya yaralanan olmadı.
5 Haziran 1950 - El Rasjid Sokağında saldırı düzenlendi. Yaralanan olmadı
14 Ocak 1951 - Masouda Şem-Tov Sinagogu'na atılan el bombası yüksek voltaj kablosuna hasar verdi. Aralarında 12 yaşında bir oğlanın bulunduğı üç, veya dört Yahudi öldü ve 10 kişi yaralandı.
Mart 1951 - ABD Temsilciliği Danışma Bürosuna saldırıldı.
Mayıs 1951 - Bir Yahudi evine saldırıldı.
Haziran 1951 - Bir Yahudi dükkânına saldırıldı.
Gerekçeler

Bombalamaların, Mossad tarafından Irak Yahudilerinin yeni kurulan İsrail devletine göç etmesi için mi yapıldığı yoksa bunun Irak'taki Yahudi karşıtı radikal Arapların işi mi olduğu tartışma konusudur. Bu olay, İsrail'de davalara ve tahkikatlara konu olmuştur. Tarihçi Moşe Gat ve Mossad'ın 1960 yılındaki tahkikatı bu olaylarda Yahudi parmağı olmadığını belirtmektedir. Tarihçi Abbas Şiblak, Irak Yahudisi Naim Giladi ve CIA ajanı Wilbur Crane Eveland ise bunun tersini savunmaktadır.
Mossad iddiaları

Nisan 1950'de Mossad LeAliyah Bet aktivisti Shlomo Hillel, Richard Armstrong adıyla Amsterdam'dan Bağdat'a Near East Air Transport şirketi temsilcisi olarak uçtu ve Irak Yahudilerinin Kıbrıs'a taşınma işlemini organize etti. Near East Air Transport'un sahibi Yahudi Ajansıydı ve Yahudiler Kıbrıs yerine İsrail'e getirildi. Bundan önce Hillel, Bağdat'ta Fuad Salah adı altında Siyonist militanları eğitti. Adam Shatz'a göre, Mossad 1941'den beri Yahudi göçünü teşvik ediyor ve teşvik etmek için Yahudilere kötü davranılan hikâyeler anlatıyordu. Babil Yahudi Mirası Merkezi kurucusu ve başkanı Mordechai Ben Porat Yahudi göçünü koordine ettiği dönemde Yahudi göçünü hızlandırmak için bombalama kampanyalarını düzenlemekle suçlandı. Porat bu iftira üzerine gazeteciye dava açtı fakat gazetecinin özür dilemesiyle dava geri çekildi.
Ben-Porat'ın 1996'da yayınlanan "To Baghdad and Back" (Türkçe: Bağdat'a ve Geriye) isimli kitabında 1960'ta David Ben Gurion tarafından atanan araştırma komisyonunun bombalamalarda Yahudilerin parmağı olmadığını belirten tam raporu yayınladı. Bombalamalara karışma suçundan 10 yıl Irak hapishanesinde yatan Yehuda Tajar sorumluların Müslüman Kardeşler olduğunu belirtti. Tajar, Masuda Şem-Tov Sinogogu bombalaması, önceki tutukluların suçsuzluğunu ıspatlamak için Yosef Beit-Halahmi tarafından yapıldığını ve bunun dul eşi tarafından kendisine ima edildiğini bildirdi.
Irak Yahudi göçünün etkileri

Mart 1950'de Irak hükûmeti Vatandaşlıktan Çıkma Yasası'nı yürürlüğe soktu, bu yasaya göre Yahudilere göç izni Irak vatandaşlığından çıktıkları sürece verilecekti. Irak Başbakanı Tevfik el Suvaidi 125,000 kişilik Yahudi nüfusunun 7000 ila 10,000'inin ülkeyi terkedeceğini düşünüyordu. İlk bombalamalardan önce birkaç bin Yahudi göç için başvurdu. İlk bombalama, Pesah bayramının son gününde 8 Nisan 1950'de gerçekleşti. Irak Yahudileri arasında doğan panikle daha da Yahudi göç için kayıt yaptırdı. Yasanın süresi Mart 1951'de dolmasına rağmen, hükûmet ülkeyi terk etmiş veya etmemiş tüm Yahudilerin mallarını dondurunca bu süre uzatıldı. İlk ve son bombalamalar arasında birkaç bin Yahudi hariç hemen hemen Yahudilerin hepsi ülkeyi terk etti. Ülkeden ayrılma sebeplerinden biri de 1948 Arap-İsrail Savaşının ardından Irak Yahudilerinin sadakatsiz olma şüphesiyle statülerinin kötüye gitmesiydi. Şüpheyle yaklaşıldılar, tehdit edildiler, fiziksel saldırılara uğradılar ve medyada beşinci kol olarak resmedildiler. 1953'te Yahudilerin hemen hemen hepsi ülkeyi terketmişti. Bağdat'taki Yahudi hayatı isimli anılarında Sasson Somekh şunları yazmıştır: "Vatandaşlıktan çıkmak için yapılan kayıtların hızı başlangıçta yavaştı, ama Yahudilerle komşuları arasında gerginlik artınca ve Yahudi işyeri ve kuruluşlara -özellikle Masuda Şem Tov Sinagogu'na- terör hareketleri düzenlenince bu süreç hızlandı... Burası, dış göç yapmak isteyen vatandaşların İsrail'e gitmeden önce valizlerini rapor ettikleri yerdi."
Ülkelerinden çıkmış Irak Yahudileri İsrail'e vardı, 1951
1981 İtalya Bisiklet Turu

1981 İtalya Bisiklet Turu 22 etap içeren bu tur, 1981 yılı 13 Mayıs-7 Haziran tarihlerinde yapıldı. Tur Giovanni Battaglin tarafından kazanıldı.
Final klasmanı

|  | Bisikletçi | Ülke | Zaman |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Giovanni Battaglin |  İtalya | 104 saat 50' 36s |
| 2 | Tommy Prim |  İsveç | + 38s |
| 3 | Giuseppe Saronni |  İtalya | + 50s |
| 4 | Silvano Contini |  İtalya | + 1' 59s |
| 5 | Josef Fuchs |   İsviçre | + 2' 19s |
| 6 | Roberto Visentini |  İtalya | + 5' 37s |
| 7 | Alfio Vandi |  İtalya | + 9' 32s |
| 8 | Beat Breu |   İsviçre | + 10' 02s |
| 9 | Claudio Bortolotto |  İtalya | + 10' 12s |
| 10 | Gianbattista Baronchelli |  İtalya | + 12' 01s |
Etaplar

| Etaplar | dan | a | km | Kazanan | Ulus |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 0 | Trieste (TS) | Trieste (cron.) | 6 | Knut Knudsen |  Norveç |
| 1a | Trieste | Bibione (VE) | 100 | Guido Bontempi |  İtalya |
| 1b | Lignano Sabbiadoro (UD) | Bibione (cron. sq.) | 15 | Hoonved |  İtalya |
| 2 | Bibione | Ferrara (FE) | 211 | Paolo Rosola |  İtalya |
| 3 | Bolonya (BO) | Recanati (MC) | 255 | Giuseppe Saronni |  İtalya |
| 4 | Recanati | Lanciano (CH) | 214 | Mario Beccia |  İtalya |
| 5 | Marina di San Vito (CH) | Rodi Garganico (FG) | 180 | Giuseppe Saronni |  İtalya |
| 6 | Rodi Garganico | Bari (BA) | 225 | Giuseppe Saronni |  İtalya |
| 7 | Bari | Potenza (PZ) | 143 | Palmiro Masciarelli |  İtalya |
| 8 | Sala Consilina (SA) | Cosenza (CS) | 202 | Moreno Argentin |  İtalya |
| 9 | Cosenza | Reggio di Calabria | 231 | Serge Parsani |  İtalya |
| 10 | Roma (RM) | Cascia (PG) | 166 | Gianbattista Baronchelli |  İtalya |
| 11 | Cascia | Arezzo (AR) | 199 | Giovanni Renosto |  İtalya |
| 12 | Arezzo | Livorno Montenero (LI) | 224 | Moreno Argentin |  İtalya |
| 13 | Empoli (FI) | Montecatini Terme (PT) (cron.) | 35 | Knut Knudsen |  Norveç |
| 14 | Montecatini Terme | Salsomaggiore Terme (PR) | 224 | Francesco Moser |  İtalya |
| 15 | Salsomaggiore Terme | Pavia (PV) | 198 | Daniel Gisiger |   İsviçre |
| 16 | Milano (MI) | Mantova (MN) | 173 | Claudio Torelli |  İtalya |
| 17 | Mantova | Borno (BS) | 215 | Benedetto Patellaro |  İtalya |
| 18 | Borno | Dimaro Val di Sole (TN) | 127 | Miguel Maria Lasa Urquia |  İspanya |
| 19 | Dimaro Val di Sole | San Vigilio di Marebbe (BZ) | 125 | Giovanni Battaglin |  İtalya |
| 20 | San Vigilio di Marebbe | Tre Cime di Lavaredo (BL) | 100 | Beat Breu |   İsviçre |
| 21 | Auronzo di Cadore (BL) | Arzignano (VI) | 197 | Piermattia Gavazzi |  İtalya |
| 22 | Soave (VR) | Verona (VR) (cron.) | 42 | Knut Knudsen |  Norveç |
Kırmızı mayo sahipleri

| Bisikletçi | Ülke | Etaplar |
| --- | --- | --- |
| Knut Knudsen |  Norveç | giriş |
| Guido Bontempi |  İtalya | 1.(A) |
| Francesco Moser |  İtalya | 1.(B) ve 3.-5. |
| Gregor Braun |  Batı Almanya | 2. |
| Giuseppe Saronni |  İtalya | 6.-12. |
| Roberto Visentini |  İtalya | 13. |
| Silvano Contini |  İtalya | 14.-19. |
| Giovanni Battaglin |  İtalya | 20.-final |
Diğer mayolar

Beyaz mayo: Giuseppe Faraca  İtalya
Siklamen mayo: Giuseppe Saronni  İtalya
Yeşil mayo: Claudio Bortolotto  İtalya
1979 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Türkiye

|  1979 Eurovision Şarkı Yarışması  |
| --- | --- |
Ülke:  Türkiye
Seçim süreci
Seçim adı: Eurovision Şarkı Yarışması Türkiye Finali
Seçim tarih(ler)i: Yarı final: 22 Aralık 1978 Final: 24 Şubat 1979
Seçilen yarışmacı(lar): Maria Rita Epik & 21. Peron
Seçilen şarkı: "Seviyorum"
Aldığı sonuçlar
Final sonucu: Çekildi
Eurovision Şarkı Yarışması'nda Türkiye
◄1978  1980►
Türkiye, İsrail'in başkenti Kudüs'te gerçekleştirilen 1979 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılımını onaylamış ve şarkısını, ülkenin kamusal yayın kuruluşu Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu (TRT) tarafından düzenlenen Eurovision Şarkı Yarışması Türkiye Finali isimli ulusal final doğrultusunda Maria Rita Epik & 21. Peron tarafından seslendirilen "Seviyorum" olarak belirlemişti. Nitekim TRT, 1979 yılının Mart ayının başlarında ülkenin yarışmadan çekildiğini bildirdi.
Seçim süreci > Yarı final

Elemeler için TRT'ye gönderilen yüz yetmiş üç şarkı arasından on dört tanesini yarı finalde yarışmak üzere 19 ve 20 Aralık 1978 tarihlerinde İstanbul Televizyonu Maçka Stüdyosu'nda kaydedildi. Sekiz şarkının (Mithat Fenmen, Süheyl Denizci ve Günnur Perin'den oluşan) "seçici kurul" tarafından elendiği yarı final, 22 Aralık 1978 tarihinde gerçekleştirildi ve canlı olarak yayınlandı.
| Şarkıcı | Şarkı | Sonuç |
| --- | --- | --- |
| Beyaz Kelebekler | "Yaşa Sen De" | Elendi |
| Cantekin Arefoğlu | "Ayrılmak Olmasa" | Finalist |
| Çetin Alp | "Elveda" | Finalist |
| Füsun Behiç & Arkadaşları | "Burçlar" | Elendi |
| Işıl Germen | "Mutluluk Oyunu" | Elendi |
| Kuzenler Topluluğu | "Bir Gün" | Elendi |
| Kuzenler Topluluğu | "Çağrı" | Finalist |
| İlhan İrem | "Bir Yıldız" | Finalist |
| Maria Rita Epik & 21. Peron | "Seviyorum" | Finalist |
| Ercan Turgut & Grup Stüdyo | "Al Götür Beni De" | Elendi |
| Nur Yoldaş & Golden Horn | "İlyada" | Elendi |
| Saadet Sun | "Sevgilim" | Finalist |
| Serpil Eroymak & The Istanbul Singers | "Senden Aşk Dilemiyorum Ki" | Elendi |
| Sibel & Vokal Ankara | "Evren ve Biz" | Elendi |
Seçim süreci > Final

Ulusal final, 24 Şubat 1979 tarihinde Taksim Meydanı, Beyoğlu'nda bulunan Atatürk Kültür Merkezi'nde gerçekleştirildi ve canlı olarak yayınlandı. İlhan İrem'in "Bir Yıldız" şarkısı resmi yayın tarihinden önce İrem'in albümünde yayınlandığı için diskalifiye edildi; bu nedenle ulusal finalde altı yerine beş şarkı yarıştı. Finalistlere otuz sekizi İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası, onu ise Türk müzik sektörünün ünlü isimlerinden olmak üzere kırk sekiz kişiden oluşan bir orkestra eşlik etti. On yedi ilden onar kişinin oluşturduğu halk jürileri telefonla salona bağlanarak favori şarkılarını 1,2,3,4 ve 5 puan ile ödüllendirdi. "Seviyorum" ve "Çağrı" isimli şarkılar arasında beraberlik olduğu iddia edilse de, Maria Rita Epik karara itiraz etti ve yeniden yapılan sayım doğrultusunda birincinin "Seviyorum" şarkısı olduğu kesinleşti. Ulusal finalin birincisinin 1979 Eurovision Şarkı Yarışması, ikincisi ise Seul Şarkı Festivali'ne gönderilmesi planlanıyordu.
| Sıra | Şarkıcı | Şarkı | Söz / Müzik | Orkestra şefi | Puan | Derece |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Saadet Sun | "Sevgilim" | Ayşe Irmak, Selçuk Başar | Emin Fındıkoğlu | 33 | 4 |
| 2 | Çetin Alp | "Elveda" | Kemal Sünnetçioğlu, Turhan Yükseler | Turhan Yükseler | 28 | 5 |
| 3 | Cantekin Arefoğlu | "Ayrılmak Olmasa" | Cantekin Arefoğlu | Onno Tunç | 57 | 3 |
| 4 | Maria Rita Epik & 21. Peron | "Seviyorum" | Maria Rita Epik | Tuğrul Karataş | 69 | 1 |
| 5 | Kuzenler Topluluğu | "Çağrı" | Hilmi Ersezer, Korkut Erbuğ | Onno Tunç | 68 | 2 |
Ulusal finalin ardından

Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı'nın önerisi üzerine TRT, 4 Mart 1979 tarihinde, Türkiye'nin yarışmadan çekildiğini bildirdi. TRT, Filistinlilerin devlet kurma hakkına değinen, Kudüs'ün güncel statüsüne değinerek İsrail'i "işgalci" olarak niteleyen ve Epik'in Türkiye'yi, bir başka uluslararası festivalde temsil edeceğini içeren bir açıklama metni yayınladı. Bunun üzerine Maria Rita Epik, "Sanatçılar politikaya alet edilmemelidir," dedi. Şarkıcının babası, Pol Epik, yarışma için otuz bin lira kadar masraf ettiklerine değindi ve Maria Rita Epik'in de Münih Katliamı gerekçesiyle yarışma için İsrail'e gitmekten çekindiğini ekledi.
2009 Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı

2009 Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı logosu
2009 Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı ya da yaygın olarak kullanılan adıyla Kopenhag Zirvesi, Danimarka'nın başkenti Kopenhag'da 7-18 Aralık 2009 tarihleri arasında küresel ısınma ve sera gazı salınım oranlarını azaltma amacıyla 192 ülkenin katılımıyla gerçekleştirilen organizasyon. Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi kapsamında düzenlenen on beşinci, Kyoto Protokolü'nün yürürlüğe girmesinin ardından düzenlenen beşinci konferanstır. Bu nedenle COP 15 ve MOP 5 olarak da isimlendirilmektedir.
2009 yılında Kopenhag'da iklim değişikliğiyle ilgili ilk konferans Mart ayında düzenlendi. “Kopenhag İklim Konseyi” tarafından düzenlenen ve iş dünyası temsilcileri ile çevrecilerin katıldığı “İklim Değişikliği: Küresel Riskler, Zorluklar ve Kararlar” başlıklı bilimsel konferansa daha sonra Birleşmiş Milletler genel sekreteri Ban Ki-moon'da katıldı. 22 Eylül günü ise New York'ta “Kopenhag İklim Konseyi” katılımcılarının da davet edildiği bir iklim zirvesi yapıldı.
7 Aralık'ta Bella Center konferans ve sergi salonunda başlayan Kopenhag Konferansı'na Connie Hedegaard başkanlık etti. Danimarka iklim bakanı da olan Hedegaar'ın 16 Aralık tarihinde istifa etmesiyle bu görevi Danimarka başbakanı Lars Løkke Rasmussen sürdürdü. Konferans süresince basında müzakerelerin çok yavaş ilerlediği ve konferansın başarısız sonuçlanacağına dair haberler yer alsa da “Kopenhag Mutabakatı” kabul edilmiştir. Yine de bu mutabakat çevre örgütleri ve sanayileşmekte olan ülkeler tarafından yetersiz bulunmuştur.
ABD, Brezilya, Çin, Hindistan ve Güney Afrika'nın hazırladığı “Kopenhag Mutabakatı” konferansın son günü kabul edildi ve ABD hükûmeti bu mutabakatı “Anlamlı Antlaşma” olarak değerlendirdi. Antlaşma kabul edilmiş olsa da üzerinde uzlaşı sağlanamadığı için oy birliği olmadan geçmiştir. Antlaşmanın genel özellikleri şunlardır:
İklim değişikliğiyle ilgili temel sorunlardan biri olan küresel sıcaklık artışının 2 °C'nin altında tutulması hedefleniyor.
Antlaşmanın ülkelerce yasal bir bağlayıcılığı bulunmuyor.
Ülkelerin karbon gazı salınımlarını azaltmalarına dair bir karar içermiyor.
2020 yılına kadar yoksul ülkelerin iklim değişikliğiyle mücadelesine destek olunması için gelişmiş ülkelerin 100 milyar dolarlık desteği öngörülüyor.
Ülkelerin karbon gazı salınımlarını kota uygulamasıyla sınırlandırmayı sağlayacak olan karbon piyasası ile ilgili ayrıntılı bir açıklama yer almıyor.
1. Ordu (Türkiye)

| 1>  Ordu |
| --- | --- |

Etkin: 9 Ekim 1921–günümüz
Ülke:  Türkiye
Bağlılık: Türk Kara Kuvvetleri
Tipi: Ordu
Büyüklük: 120.000
Parçası: Türk Silahlı Kuvvetleri
Karargâh: Selimiye Kışlası, Üsküdar, İstanbul
Komutanlar
Komutan: Orgeneral Metin Tokel
Kurmay Başkanı: Tümgeneral Mehmet Yasin Kalın
1. Ordu'nun karargâhı olarak kullanılan Selimiye Kışlası (Kasım 2013)
1. Ordu, Türk Kara Kuvvetlerine bağlı 4 ordudan biridir. Komutanlığı İstanbul'da Selimiye Kışlası'nda bulunmaktadır. Asli görevi; Trakya, Boğazlar, İstanbul ve Marmara Bölgesi'ni korumak, bu bölgelerin güvenliğini sağlamaktır. Ordu, mekanize ve zırhlı birliklerden oluşmaktadır. 1. Ordu Komutanı aynı zamanda İstanbul Garnizon Komutanlığı görevini yürütmektedir.
Savaş düzenleri

2. Kolordu
3. Kolordu
5. Kolordu
Savaş düzenleri > 30 Ağustos 1922 Savaş düzeni

30 Ağustos 1922'de Birinci Ordu aşağıdaki gibi organize edildi:
Birinci Ordu (Komutan: Mirliva Nurettin Paşa, Kurmay Başkanı: Miralay Mehmet Emin Bey)
Ordu rezervi
3. Süvari Tümeni (İbrahim Bey)
6. Piyade Tümeni (Nazmi Bey)
1. Kolordu (İzzettin Paşa)
57. Piyade Tümeni (Reşat Bey)
14. Piyade Tümeni (Ethem Necdet Bey)
15. Piyade Tümeni (Ahmed Naci Bey)
23. Piyade Tümeni (Ömer Halis Bey)
6. Kolordu (Kemaleddin Sami Paşa)
11. Piyade Tümeni (Ahmed Bey)
12. Piyade Tümeni (Osman Nuri Bey)
5. Kafkas Piyade Tümeni (Dadaylı Halid Bey)
8. Piyade Tümeni (Kâzım Bey)
2. Kolordu (Ali Hikmet Paşa)
7. Piyade Tümeni (Naci Bey)
4. Piyade Tümeni (Mehmet Sabri Bey)
3. Kafkas Piyade Tümeni (Mehmet Kâzım Bey)
5. Süvari Kolordusu (Fahrettin Paşa)
1. Süvari Tümeni (Mürsel Bey)
2. Süvari Tümeni (Ahmet Zeki Bey)
14. Süvari Tümeni (Mehmet Suphi Bey)
Savaş düzenleri > 1941 Savaş düzeni

Haziran 1941 yılında, Birinci Ordu şöyle organize edildi:
Birinci Ordu (İstanbul, Komutan: Orgeneral Fahrettin Altay)
Trakya Bölgesi
10. Kolordu (Kırklareli)
Çatalca Bölgesi
20. Kolordu
4. Kolordu (Çatalca)
Çatalca Müstahkem Mevkii Komutanlığı
3. Kolordu (Çorlu)
İstanbul ve Boğaz Bölgesi
İstanbul Komutanlığı
İstanbul Boğazı Müstahkem Mevkii Komutanlığı
Savaş düzenleri > 1974 Savaş düzeni

1974 yılında dört kolordudan oluşuyordu:
2. Kolordu (Gelibolu)
3. Kolordu (Istanbul)
5. Kolordu (Çorlu)
15. Kolordu (Köseköy, İzmit)
Savaş düzenleri > Mevcut Savaş düzeni

2. Kolordu (Gelibolu, Çanakkale)
4. Mekanize Piyade Tugayı (Keşan)
8. Mekanize Piyade Tugayı (Tekirdağ)
18. Mekanize Piyade Tugayı (Ortaköy, Gelibolu)
95. Zırhlı Tugayı (Malkara)
102. Topçu Alayı (Uzunköprü)
5. Komando Alayı (Gökçeada)
Kolordu İstihkam Savaş Alayı (Gelibolu)
3. Kolordu (NATO Yüksek Hazırlık Seviyeli Kolordu , Sarıyer, İstanbul)
52. Zırhlı Taktik Tümen (Hadımköy, İstanbul)
2. Zırhlı Tugay (Kartal)
66. Mekanize Piyade Tugayı (Çorlu)
23. Motorize Piyade Tümeni (Hasdal, İstanbul)
5. Kolordu (Çorlu, Tekirdağ)
1. Zırhlı Tugayı (Babaeski)
3. Zırhlı Tugayı (Çerkezköy)
54. Mekanize Piyade Tugayı (Edirne)
55. Mekanize Piyade Tugayı (Süloğlu)
65. Mekanize Piyade Tugayı (Lüleburgaz)
105. Topçu Alayı (Çorlu)
Kolordu Zırhlı Süvari Taburu (Ulaş)
Kolordu İstihkam Savaş Alayı (Pınarhisar)
Not

↑  Kocatepe Zafer Yürüyüşü, Afyonkarahisar Kocatepe University
↑  Mete Tunçay, "İkinci Dünya Savaşı'nın Başlarında (1939-1941) Türk Ordusu", Tarih ve Toplum, S. 35, Kasım 1986, s. 41
↑  British Military Attache's Annual Report on the Turkish Army, Annex A to DA/48, dated 30 March 1974, FCO 9/2127 via Public Record Office, Kew
Kurtuluş Savaşı Komutanları: Soldan sağa: Mirliva Asım (Gündüz), Mirliva Ali Hikmet (Ayerdem), Ferik Ali Sait (Akbaytogan), Mirliva Şükrü Naili (Gökberk), Mirliva Kazım (İnanç), Ferik Fahrettin (Altay), Mirliva Kemalettin Sami (Gökçen), Mirliva Cafer Tayyar (Eğilmez), Mirliva İzzettin (Çalışlar)
2008 Rusya devlet başkanlığı seçimi

2008 Rusya devlet başkanlığı seçimi, Rusya'da 2 Mart 2008 tarihinde yapılan devlet başkanlığı seçimidir. Önceki Devlet Başkanı Vladimir Putin tarafından desteklenen Birleşik Rusya adayı Dmitri Medvedev oyların % 71.2'sini alarak 3. Rusya Devlet Başkanı seçildi.
Seçim sonuçları

| Aday | Parti | Oy |  % |
| --- | --- | --- | --- |
| Dmitri Medvedev | Birleşik Rusya | 52,530,712 | 71.2 |
| Gennadi Züganov | Komünist Parti | 13,243,550 | 18.0 |
| Vladimir Jirinovski | Liberal Demokrat Parti | 6,988,510 | 9.5 |
| Andrey Bogdanov | Demokratik Parti | 968,344 | 1.3 |
| Geçersiz/boş oy | Geçersiz/boş oy | 1,105,533 | – |
| Toplam | Toplam | 74,746,649 | 100 |
| Kayıtlı seçmen/katılım | Kayıtlı seçmen/katılım | 107,222,016 | 69.7 |
Kaynak: Nohlen & Stöver
1956 Kış Olimpiyatları'nda alp disiplini

| --- | --- |
1956 Kış Olimpiyatları'nda Alp disiplini
  
Yer: Tofane ve Faloria (erkekler BS)  Cortina d'Ampezzo, İtalya
Tarih: 27 Ocak – 3 Şubat 1956
Etkinlik sayısı: 6
Ülke sayısı: 29
Sporcu sayısı: 183
← 1952: 1960 →
İtalya, Cortina d'Ampezzo'da düzenlenen 1956 Kış Olimpiyatları'nda, 27 Ocak - 3 Şubat tarihleri arasında altı adet alp disiplini etkinliği düzenlendi.
Avusturyalı Toni Sailer, erkeklerde üç yarışı da kazanarak tek bir Olimpiyatta üç altın madalya kazanan ilk alp disiplini sporcusu oldu.
Faloria dağında düzenlenen erkekler büyük slalom yarışı dışında tüm yarışlar Tofane yakınında yapıldı. Erkekler iniş son yarıştı.
Madalya özeti > Erkek etkinlikleri

| Etkinlik | Altın | Altın | Gümüş | Gümüş | Bronz | Bronz |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| İniş ayrıntılar |  Toni Sailer (AUT) | 2:52.2 |  Raymond Fellay (SUI) | 2:55.7 |  Anderl Molterer (AUT) | 2:56.2 |
| Büyük slalom ayrıntılar |  Toni Sailer (AUT) | 3:00.1 |  Anderl Molterer (AUT) | 3:06.3 |  Walter Schuster (AUT) | 3:07.2 |
| Slalom ayrıntılar |  Toni Sailer (AUT) | 3:14.7 |  Chiharu Igaya (JPN) | 3:18.7 |  Stig Sollander (SWE) | 3:20.2 |
Kaynak:
Madalya özeti > Kadın etkinlikleri

| Etkinlik | Altın | Altın | Gümüş | Gümüş | Bronz | Bronz |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| İniş ayrıntılar |  Madeleine Berthod (SUI) | 1:40.7 |  Frieda Dänzer (SUI) | 1:45.4 |  Lucille Wheeler (CAN) | 1:45.9 |
| Büyük Slalom ayrıntılar |  Ossi Reichert (EUA) | 1:56.5 |  Putzi Frandl (AUT) | 1:57.8 |  Thea Hochleitner (AUT) | 1:58.2 |
| Slalom ayrıntılar |  Renée Colliard (SUI) | 1:52.3 |  Regina Schöpf (AUT) | 1:55.4 |  Yevgeniya Sidorova (URS) | 1:56.7 |
Kaynak:
Madalya tablosu

| Sıra | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Avusturya | 3 | 3 | 3 | 9 |
| 2 |  İsviçre | 2 | 2 | 0 | 4 |
| 3 |  Birleşik Almanya Takımı | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 4 |  Japonya | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 5 |  Kanada | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 5 |  İsveç | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 5 |  Sovyetler Birliği | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Toplam (7 Ülke) | Toplam (7 Ülke) | 6 | 6 | 6 | 18 |
Pist bilgileri

| Tarih | Yarış | Başlangıç yüksekliği | Bitiş yüksekliği | Düşey yükseklik | Pist uzunluğu | Ortalama eğim |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 Şubat  | İniş - erkekler |  2.282 metre (7.487 ft) |  1.380 metre (4.528 ft) |  902 metre (2.959 ft) |  3.461 kilometre (2.151 mi) | %&0000000000000026.10000026,1 |
| 1 Şubat  | İniş - kadınlar |  2.114 metre (6.936 ft) |  1.612 metre (5.289 ft) |  502 metre (1.647 ft) |  1.552 kilometre (964 mi) | %&0000000000000032.30000032,3 |
| 29 Ocak  | Büyük Slalom - erkekler |  2.336 metre (7.664 ft) |  1.713 metre (5.620 ft) |  623 metre (2.044 ft) |  2.660 kilometre (1.650 mi) | %&0000000000000023.40000023,4 |
| 27 Ocak  | Dev Slalom - kadınlar |  2.020 metre (6.627 ft) |  1.612 metre (5.289 ft) |  408 metre (1.339 ft) |  1.366 kilometre (849 mi) | %&0000000000000029.90000029,9 |
| 31 Ocak  | Slalom - erkekler |  1.748 metre (5.735 ft) |  1.497 metre (4.911 ft) |  251 metre (823 ft) |  0.617 kilometre (383 mi) | %&0000000000000040.70000040,7 |
| 30 Ocak  | Slalom - kadınlar |  1.673 metre (5.489 ft) |  1.498 metre (4.915 ft) |  175 metre (574 ft) |  0.456 kilometre (283 mi) | %&0000000000000038.40000038,4 |
Kaynak:
Dünya Şampiyonası

Kış Olimpiyatları'ndaki alp disiplini etkinlikleri, 1948-1980 aralığında iki yılda bir olacak şekilde Dünya Şampiyonası olarak da hizmet etti. Büyük slalomun eklenmesiyle, kombine etkinlik 1950 ve 1952 yıllarında yapılmadı, 1954'te ise oynanan üç etkinliğin sonuçlarıyla belirlenen kağıt üzerinde bir yarış olarak Dünya Şampiyonası'na tekrar eklendi. 1956'dan 1980'e kadar gerçekleştirilen Olimpiyatlar'da, kombine etkinlik için FIS tarafından Dünya Şampiyonası madalyaları verildi. Kombine, 1982 Dünya Şampiyonasında ve 1988 Olimpiyatlarında ayrı bir etkinlik olarak geri döndü.
Kaynaklar

1 2 3 4 5  "VII Olympic Winter Games: Official Report" (PDF). Comitato Olimpico Nazionale Italiano. LA84 Foundation. 1956. ss. 164-174, 585-599. 10 Nisan 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 10 Şubat 2014.
↑  "Alpine Skiing at the 1956 Cortina d'Ampezzo Winter Games". Sports Reference. 17 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Şubat 2018.
1982'de sinema

Aşağıda, en çok hasılat yapan filmler, ödül törenleri ve festivaller, vizyona giren filmlerin bir listesi ve kayda değer ölümler dahil olmak üzere 1982'deki film olaylarına genel bir bakış yer almaktadır.