Cinsel akışkanlık
Cinsiyette değişiklikler > Demografi > Erkekler ve kadınlar

Araştırmalar genellikle kadın cinselliğinin erkek cinselliğinden daha akıcı olduğunu göstermektedir. 1970'lerde cinsel devrimin kadın cinselliğini erkek cinselliğinden daha fazla etkilediğine dair bulgular ile uyarılan cinsel yönelim literatürünün bir derlemesinde Baumeister ve ark. erkeklerle karşılaştırıldığında, kadınların cinsel tutum ve davranışlar arasında daha az uyumu olduğunu ve sosyokültürel faktörlerin kadın cinselliğini daha fazla etkilediğini; ayrıca cinsellikteki kişisel değişimin kadınlarda erkeklere göre daha yaygın olduğunu bulmuştur. Kadın cinselliği (lezbiyen ve heteroseksüel), cinsel yönelimin hem boyutsal hem de kategorik ölçümlerinde erkeklerden önemli ölçüde daha fazla değişmektedir. Ayrıca, daha önce heteroseksüel olarak tanımlanan farklı bir cinsel yönelim olarak tanımlanan eşcinsel kadınların çoğunluğu; oysa erkekler için, daha önce yazarların kadın cinselliğinde daha fazla akışkanlık fikrini desteklediğine inandıkları çoğunlukla biseksüel olarak tanımlanmıştır. Kadınlar ayrıca erkeklerden daha fazla cinsel yönelim ile tanımlandığını ve daha yüksek cinsel yönelim hareketliliğine sahip olduklarını bildirmektedir. Dişiler ayrıca, sadece eşcinsel ya da heteroseksüel olduğunu bildiren erkeklerden daha sık biseksüel ya da cinselliklerinden emin olmadıklarını bildirmektedir. Altı yıllık bir süre boyunca, kadınların cinsel yönelim kimliğinde daha fazla değişim gösterdiği ve cinsel yönelimlerini münhasır olmayan terimlerle tanımlama olasılıklarının daha yüksek olduğu bulunmuştur.
Sosyal yapılandırmacı görüş, cinsel arzunun kültürel ve psikososyal süreçlerin bir ürünü olduğunu  ve erkeklerin ve kadınların farklı sosyalleştiklerini göstermektedir. Sosyalleşmedeki bu farklılık, cinsel istek ve cinsel yönelim istikrarındaki farklılıkları açıklayabilir. Erkek cinselliği fiziksel faktörler etrafında odaklanırken, kadın cinselliği sosyokültürel faktörler etrafında merkezlenir ve  kadın cinselliğini doğası gereği değişime daha açık hale getirir. 1970'lerde cinsel devrimdeki kadın cinselliği üzerindeki daha büyük etki, cinsel yönelim kimliğindeki kadınların değişimlerinin, ılımlı faktörlere (medya gibi) daha fazla maruz kalmaya bağlı olabileceğini göstermektedir. Batı kültüründe, kadınların hem erkeklere hem de kadınlara karşı daha duygusal ve anlamlı olmaları beklenmektedir. Bu sosyalleşme, daha fazla kadın cinsel akışkanlığının makul bir nedenidir. Kadın cinselliğinin doğal olarak daha akışkan olup olmadığı ve bu nedenle sosyal faktörlerden veya sosyal faktörlerden değişmenin kadın cinselliğinin daha az istikrarlı olmasına neden olup olmadığı bilinmemektedir.
Bir evrimsel psikoloji hipotezine göre biseksüellik, kadınların diğer dişilerden annelik katkıları elde etmesini teşvik ederek, yavruları için güvenli ve tutarlı kaynaklara sahip olmasını sağlar. Bu görüşe göre, kadınlar hem cinsiyetle romantik bağlar kurabilirler ve cinsel akışkanlık, yavruların hayatta kalmasını sağlayan bir üreme stratejisi olarak açıklanabilir.
Boylamsal bir çalışma, cinsel yönelim istikrarının değişimden daha yaygın olduğu sonucuna varmıştır. Cinsel yönelim kararlılığındaki cinsiyet farklılıkları alt gruba göre değişebilir ve muhtemelen cinsiyet genelindeki özelliklerden daha fazla bireysel farklılıklarla ilişkili olabilir.