Matthew Fontaine Maury
Bilimsel kariyeri

Maury'nin deniz gezisi günleri, bir kaza sonucu sağ bacağının kırılmasının ardından 33 yaşında aniden sona erdi. Daha sonra, zamanını deniz meteorolojisi, seyrüsefer, rüzgarlar ve akıntıların haritasını çıkarmaya ve Mezmurlar'da bahsi geçen "Denizlerin Yolları"nı aramaya adadı.
Washington, DC'deki Birleşik Devletler Donanması ofisinin sorumlusu olarak "Grafikler ve Aletler Deposu" sorumlusu olarak adlandırılan genç teğmen, 1842'de çok sayıda örgütlenmemiş kayıt defteri ve kütüğün kütüphanecisi oldu. Girişimiyle, ofisinde bilgileri organize ederek ve deniz koşulları ve gözlemler hakkında daha fazla bilgi toplamak için ülkenin gemi kaptanları arasında bir raporlama sistemi kurarak denizciliği iyileştirmeye çalıştı. Çalışmalarının sonucu uluslararası tanınırlık ve 1847'de Wind and Current Chart of the North Atlantic'in yayınlanmasıydı. Uluslararası tanınması, 1854'te ABD Donanma Gözlemevi ve Hidrografi Ofisi'ne deponun amacının ve adının değiştirilmesinde etkili oldu. Nisan 1861'deki istifasına kadar bu görevi sürdürdü. Maury, ulusal bir gözlemevinin kurulmasının başlıca savunucularından biriydi ve bir bilim meraklısı ve eski ABD Başkanı Temsilcisi John Quincy Adams'a, en sonunda Deniz Gözlemevi olacak bir yapının oluşturulması için başvurdu. Maury, astronomiyi bir avokasyon olarak seven Adams'ı Deniz Gözlemevi'nde zaman zaman ağırladı. Maury'nin yukarı Pennsylvania Bulvarı'ndaki evine her zaman uzun bir yolculuk yapmasından endişe duyan Adams, Gözlemevi sahasındaki bir Müfettiş Evini finanse eden bir ödenek tasarısı sundu. Adams, bu nedenle tesisin teleskopundan bakmak için düzenli olarak uğramasında herhangi bir kısıtlama yaşamadı.
Bir denizci olarak Maury, ters rüzgarların ve sürüklenme akımlarının bir geminin yolu üzerindeki etkileri hakkında gemi kaptanları tarafından öğrenilen çok sayıda ders olduğunu belirtti. Kaptanlar dersleri aslına sadık kalarak kayıt defterlerine kaydettiler ama sonra unutuldular. Maury, Gözlemevinde, ABD Donanması'nın başlangıcından kalma sandıklarda saklanan binlerce eski geminin kütük ve çizelgelerinin muazzam bir koleksiyonunu ortaya çıkardı. Her mevsimdeki rüzgar, sakinlik ve akıntı hakkında bilgi toplamak için belgeleri gözden geçirdi. Onun hayali bu bilgiyi tüm kaptanların ellerine teslim etmekti.
Maury ayrıca balinaların göçünün haritasını çıkarmak için eski gemilerin kütüklerini kullandı. O zamanlar balina avcılarının gemileri, balinaların göç ettiğini ve yollarının çizilebileceğini bilmeden, bazen yıllarca denize açılmaktaydı.
Maury'nin okyanus akıntıları üzerine çalışması, Kuzeybatı Geçidi teorisinin yanı sıra, okyanusta Kuzey Kutbu yakınlarındaki bir alanın zaman zaman buzsuz olduğu hipotezini savunmasına yol açtı. Bunun arkasındaki mantık sağlamdı. Eski balina avcısı gemilerinin kütükleri, zıpkınların tasarımlarını ve işaretlerini gösteriyordu. Atlantik'te yakalanan balinalarda bulunan zıpkınlar, Pasifik'teki gemiler tarafından vurulmuştu ve bunun tersi, balinalar Horn Burnu'nu dolaşmış olsaydı imkansız olacak bir sıklıkta olurdu.
Balinanın memeli olduğunu bilen Maury, balinaların nefes almasını sağlamak için okyanuslar arasında buzsuz bir kuzey geçidinin olması gerektiğini teorileştirdi. Bu, birçok kaşif için güvenilir bir deniz rotası aramaya ilham veren popüler bir fikir oldu. Birçoğu onu ararken öldü.
Teğmen Maury, denizcilere okyanus akıntılarını ve rüzgarları kendi avantajlarına nasıl kullanacaklarını ve yolculuklarının uzunluğunu büyük ölçüde azaltacaklarını gösteren Rüzgar ve Kuzey Atlantik Akım Haritasını yayınladı. Seyir Yönleri ve Denizlerin Fiziki Coğrafyası ve Meteorolojisi halen bir standart olmaya devam etmektedir. Maury'nin sinoptik oşinografik verileri kaydetmeye yönelik sistemi, dünyanın dört bir yanındaki donanmalar ve ticaret denizcileri tarafından benimsendi ve tüm önemli ticaret yolları için grafikler geliştirmek için kullanıldı.
Maury'nin Deniz Gözlemevi ekibi, kendisine atanan yardımcılardan oluşuyordu: James Melville Gilliss, Teğmenler John Mercer Brooke, William Lewis Herndon, Lardner Gibbon, Isaac Strain, USN 1854 Darien Exploration Expedition'dan John "Jack" Minor Maury II ve diğerleri. Gözlemevinde görevleri her zaman geçiciydi ve yeni gelenlerin tekrar tekrar eğitilmesi gerekiyordu. Böylece Teğmen Maury, astronomik çalışmalar ve denizcilik çalışmalarında aynı anda istihdam edildi ve bu çalışmalara yardımcı olmak için sürekli olarak yeni kişiler yetiştirdi. Ünü arttıkça, onunla çalışmak üzere görevlendirilecek gençler arasındaki rekabet yoğunlaştı. Sürekli değişse de her zaman asistanları vardı.
Maury, Ordunun West Point'ine rakip olacak bir Donanma okulu da dahil olmak üzere, deniz reformu yolunda çok şey savundu. Bu reform, Maury'nin birçok "Scraps from the Lucky Bag" ve gazetelerde basılan diğer makaleler tarafından bastırıldı ve Birleşik Devletler Donanma Akademisi'nin kurulması gibi nihayet gerçekleştirdiği rüyası da dahil olmak üzere, Donanmada birçok değişikliğe yol açtı.
1848'teki ilk toplantısında, Amerikan Bilimi Geliştirme Derneği'nin (AAAS) kurulmasına yardım etti.
Maury, 1849'da Doğu Amerika Birleşik Devletleri ile Kaliforniya'yı birleştirmek için kıtalararası bir demiryolunun gerekliliğinden bahsetti. Michigan Gölü ve Meksika Körfezi'nden eşit uzaklıkta olduğu için doğu terminali olarak Memphis, Tennessee ile güneyden bir rota önerdi. Teksas'tan geçen güneydeki bir rotanın kış karlarından kaçınacağını ve Meksika'nın kuzey eyaletleriyle ticarete yol açabileceğini savundu. Maury ayrıca Panama Kıstağı boyunca bir demiryolu inşaatını savundu.