stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sevda Karaca (şarkıcı)
Filmografisi

1971: Üç Kızgın Cengaver
1972: Para
1972: Sahtekâr
1972: Ölüm Dönemeci
1974: İmparator
1975: Hayret 17
1975: Yok Devenin Başı
1975: Anahtarı Bendedir
1975: Elma Şekeri
1975: Erkekler Ağlamaz
1975: Kıbrıs Fedaileri
1975: Sevimli Frankenstein
1976: Afilli Delikanlı
1976: Kaplan Pençesi
1977: Ah Bu Ne Dünya
1977: Baba Ocağı
1977: Kara Murat Denizler Hakimi
1977: Çakal Avı
1978: İnsanları Seveceksin
1979: Gazeteci
1981: Bağrımdaki Ateş
1984: Parkta Bir Sonbahar Günüydü
2001: Benimle Evlenir Misin
2004: Perçem
2011: Papatyam
Sarıyer SK

Sarıyer Spor Kulübü, İstanbul'un Sarıyer ilçesinde aynı adı taşıyan spor kulübüdür. 2. Ligde mücadele eden kulüp, maçlarını Yusuf Ziya Öniş Stadyumunda oynamaktadır.
Tarihçe > Lig Serüveni

1982-1994 ve 1996-1997 yılları arasında Türkiye 1. Ligi'nde (şimdiki Süper Lig) oynamıştır. 1. Ligde oynadığı yıllar boyunca çok başarılı sonuçlar alan takım uzunca bir süre İstanbul'un 4. büyük takımı olarak gösterilmiş ancak 1990'lı yılların son bölümünde bölgede inşaatların yasaklanması ve akabinde zengin iş adamlarının Sarıyer'den el çekmeleri ve dolayısıyla kulübü yüzüstü bırakmaları neticesinde gerileme dönemine girmiştir. 2005 yılından bu yana 2. Lig de mücadele etmektedir. 2014-15 ve 2015-16 sezonlarında 2. Ligde Play Off'a yükselse de çeyrek finalde elenerek 1. Lige yükselemedi.
2018-19 2. Lig Beyaz grupta yer alan Sarıyer Serdar Bozkurt yönetiminde ligde mücadele etti. 34 maçta 20 galibiyet, 8 beraberlik ve 6 mağlubiyet aldı. 68 puan toplayarak grubunu 5. tamamladı ve play-off oynamaya hak kazandı. Play-off çeyrek finalinde Kastamonuspor 1966'yı 1-0 ve 1-1'lik 2 maç sonucunda eledi. Yarı finalde Sakaryaspor'a 0-4 ve 0-0'lık maçlar sonucunda elenerek 1. Lig'e çıkma şansını kaybetti.
2022-23 sezonu öncesinde teknik direktörlük görevine Özcan Kızıltan getirildi. 8. Haftada ise 3-1'lik yenilgi ile sonuçlanan Bucaspor 1928 maçının ardından Özcan Kızıltan ile yollar ayrıldı. 2022-23 sezonunu 42 puanla 15. sırada tamamladı.
Renkleri

Sarıyer Gençlik Kulübü gayri federe olarak faaliyet gösterdiğinde forma renkleri: fes rengi (bordo ) forma, sol göğüs üzerinde kavun içi (portakal rengi) yıldız ve beyaz şorttur. Ağırlıklı forma rengi - fes rengi - kavuniçidir. Bu renkler Sarıyer Gençler Cemiyetinin renkleridir. Bilahare kurulan Sarıyer Gençler Mahfili de bu renkleri kullanmıştır. Sarıyer Gençler Mahfili'nin faaliyetlerinin sona ermesi üzerine kurulan Sarıyer Gençlik Kulübü de aynı renkleri benimsemiştir.
Sarıyer Gençlik Kulübü federe olmak için yaptığı başvuruda renklerini fes rengi - kavun içi olarak belirtir. Fakat Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğü Sarıyer Gençlik Kulübü nün tescilini yapmış olmasına rağmen, renklerini lacivert beyaz olarak tescil etmiştir.Yani, kullanılmakta olan lacivert beyaz renkler Sarıyer Gençlik Kulübü ne B.T. Genel Müdürlüğünce verilmiştir.
Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğünün tescil ederek emri vaki olarak bildirdiği lacivert beyaz renkleri, Sarıyer Camiası benimsemekte gecikmedi Lacivert “asaletin”, beyaz da ”temizliğin” simgesi olarak kabul edildi.
Lacivert beyaz renklerin kullanılması ve giyilecek kıyafetin tescili İstanbul Valiliği'nin 6 Aralık 1945 tarih ve 946 - 11 sayılı izinleriyle olmuştur. Bilahare kıyafet ve renklerin kullanılması izni Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğünce 11 Nisan 1946 tarihinde onanmıştır.
Amblem

Sarıyer Gençlik Kulübünün amblemi gibi kuruluşla birlikte tespit edildi. Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğü tescil işlemlerini yaptıktan sonra, giyilecek kıyafetlerinde tescil ettirilmesi gerektiğini bildirdi. Hazırlanan amblem ve giyilecek kıyafet şekli kullanılacak renklerle birlikte resmileştirilerek Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğüne gönderildi. Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğü 6 Aralık 1945 tarih ve 946- 11 numara ile bu renk kıyafet ve amblem şeklini tescil etti.
Lacivert beyaz renkler ambleminde renklerini oluşturuyordu. Amblemi çapraz şerit halinde beyaz renklidir beyaz renkler üzerinde eşit ağırlıklarla Sarıyer Gençlik Kulübü'nün baş harfleri olan "S.G.K" harfleri yer almaktadır. Bu amblem uzun yıllar yaka rozeti olarak kullanıldı. Yaka rozetlerinde lacivert üzerinde beyaz olarak kuruluş tarihi olan 1940 konuldu değişmeyen lacivert beyaz renklere karşın yaka rozetleri zaman zaman değişikliğe uğradı.
Sarıyer Gençlik Kulübünün amblemi 1981-82 sezonu içinde genel kurul kararı gerek görülmeden yönetim kurulunun B.T. Genel Müdürlüğüne yaptığı başvurunun kabulü ile değiştirildi. Bu değişiklikle kulübün kuruluştaki amblemi tarihe mal oldu. Yeni amblemde Sarıyer Gençlik Kulübünü elips şeklindeki beyaz üzerine "S" şeklini yaratan iki balık sembolize etmektedir. Elipsin etrafında Sarıyer Gençlik Kulübü - 1940 yazıları okunmaktadır.
Balkan Kupası

Mehmet İhsan Yalçın'ın başkanlığı döneminde 1991-92 sezonunda mücadele ettiği Balkan Kupası'nda Romanya'da 0-0 biten karşılaşmadan sonra İstanbul İnönü Stadı'nda oynanan 2. maçta Romanya'nın Oţelül Galaţi takımını 1-0 skorla yenerek bu kupayı kazanan 2. Türk takımı olmayı başarmıştır.
Bu kupayı ayrıca 1966-67 sezonunda Yunanistan'ın AEK Atina takımını yenen Fenerbahçe ve 1993-94 sezonunda Yunanistan'ın PAS Giannina takımını yenen Samsunspor takımları da kazanmıştır.
Takım kadrosu

Kadro 22 Kasım 2014 tarihinde güncellenmiştir.
Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Lig mücadeleleri

Süper Lig: 13 sezon
1982-1994, 1996-1997
1. Lig: 24 sezon
1963-1969, 1971-1982, 1994-1996, 1997-2001, 2004-2005
2. Lig: 21 sezon
1969-1971, 2001-2004, 2005-
Amatör Lig: 23 sezon
1940-1963
Başarıları

1. Lig
Şampiyonluk (1) : 1981-82
İkinci (1) : 1995-1996
2. Lig
Şampiyonluk (1) : 2003-04
Play Off Yarı final (1) : 2018-19
Play Off Çeyrek final (2) : 2014-15, 2015-16
3. Futbol Ligi
Şampiyonluk (1) : 1970-1971
Türkiye Kupası
Çeyrek final (7) : 1982-1983, 1987-1988, 1988-1989, 1989-1990, 1990-1991, 1992-1993, 1993-1994
Balkan Kupası
Şampiyonluk (1) : 1991-92
Geçmiş sezonlardaki performansı

Ana madde: Sarıyer SK sezonları listesi
| Sezon | Lig | Poz>  | Maç | G | B | M | AG | YG | P | Kupa | En Golcü | Teknik Direktör |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2012/13 | 2. Lig | 13. | 32 | 8 | 11 | 13 | 37 | 49 | 35 | 3. Tur | Barış Bakır (10) | Erdem Acar / Mehmet Birinci |
| 2013/14 | 2. Lig | 14. | 34 | 6 | 16 | 12 | 38 | 48 | 34 | 2. Tur | Cemre Atmaca (9) | Mehmet Birinci / Beyhan Çalışkan / Mahmut Kocabal / Bahaddin Güneş |
| 2014/15 | 2. Lig | 5. | 34 | 14 | 13 | 7 | 54 | 41 | 55 | Grup | Eser Yayla (14) | Turhan Özyazanlar / Bahri Kaya |
| 2014/15 | Play Off | ÇF | 2 | 0 | 1 | 1 | 2 | 3 | 1 | Grup | Eser Yayla (14) | Turhan Özyazanlar / Bahri Kaya |
| 2015/16 | 2. Lig | 5. | 34 | 15 | 10 | 9 | 37 | 27 | 55 | 3. Tur | Cemre Atmaca (8) | Ayhan Akman / Mehmet Birinci |
| 2015/16 | Play Off | ÇF | 2 | 0 | 1 | 1 | 2 | 4 | 1 | 3. Tur | Cemre Atmaca (8) | Ayhan Akman / Mehmet Birinci |
| 2016/17 | 2. Lig | 7. | 34 | 14 | 9 | 11 | 50 | 41 | 51 | 3. Tur | Emrah Uzun (18) | Taner Taşkın / Bahri Kaya |
| 2017/18 | 2. Lig | 8. | 34 | 13 | 5 | 16 | 44 | 45 | 44 | 4. Tur | Yaser Yıldız (11) | Bahri Kaya / Erbil Uzer / Orhan Kaynak |
| 2018/19 | 2. Lig | 5. | 34 | 20 | 8 | 6 | 56 | 32 | 68 | 4. Tur | Yaser Yıldız (17) | Serdar Bozkurt |
| 2018/19 | Play Off | YF | 4 | 1 | 2 | 1 | 2 | 5 | 5 | 4. Tur | Yaser Yıldız (17) | Serdar Bozkurt |
| 2019/20 | 2. Lig | 9. | 28 | 11 | 7 | 10 | 34 | 33 | 40 | 3. Tur | Doğukan Emeksiz (5) | Ahmet Akcan / Şaban Yıldırım / Ekrem Al |
| 2020/21 | 2. Lig | 6. | 36 | 16 | 13 | 7 | 51 | 33 | 61 | 3. Tur | Bertul Kocabaş (9) | Ahmet Yıldırım / Ekrem Al |
| 2021/22 | 2. Lig | 14. | 38 | 11 | 10 | 17 | 50 | 59 | 43 | 4. Tur | Koray Kılınç (10) | Taşkın Güngör / Mustafa Çapanoğlu / Ekrem Al |
Başkanlar

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  Reşat Pamir (6 dönem)  Fahrettin Özbay (1 dönem)  Fikri Benson (Alipaşaoğlu) (1 dönem)  Kemal Yarar (2 dönem)  Haydar Doğ (1 dönem)  Emin Göraç (1 dönem)  Selahattin Yarar (2 dönem)  Nazım Özbay (2 dönem)  M. Ali Erkan (1 dönem)  |  Numan Uzun (1 dönem)  Fikret Canlı (1 dönem)  İsmail Kızıltuğ (1 dönem)  Mehmet Turla (1 dönem)  Nejat Erimtan (1 dönem)  Tacettin Tekgül (4 dönem)  Halim Tezcan (1 dönem)  Necdet Erdem (1 dönem)  Uğurcan Elmas (3 dönem)  |  Erdal Aksoy (10 dönem)  Galip Bingöl (1 dönem)  İhsan Yalçın (5 dönem)  İsmet Acar (1 dönem)  Yetkin Gürsel (2 dönem)  Mustafa Yetmişbir (1 dönem)  Yusuf Tülün (2 dönem)  M. Sedat Özsoy (3 dönem)  Adnan Albayrak (1 dönem)  |  Salih Acarel (1 dönem)  Haşmet Mürşit (3 dönem)  Mehmet Tahir Sarıoğlu (1 dönem)  İbrahim Balcı (2 dönem)  Mustafa Hepanıl (1 dönem)  İbrahim Bozan (1 dönem)  Mehmet Akdağ (1 dönem)  Hayati Kaptanoğlu (1 dönem)  Saffet Akkoyun (3 dönem)  |
Sacco ve Vanzetti

Sacco ile Vanzetti
Nicola Sacco (22 Nisan 1891 – 23 Ağustos 1927) ve Bartolomeo Vanzetti (11 Haziran 1888 – 23 Ağustos 1927), ABD'nin Massachusetts eyaletine göç etmiş iki İtalyan'dır. Bir cinayet ve gasp olayı ile ilgili olarak suçlanmış ve 7 yıllık mahkûmiyet sonrasında 23 Ağustos 1927'de idam edilmişlerdir. Ancak suçlulukları konusunda derin şüpheler mevcuttur ve Amerikan adalet sisteminin ayıbı olarak hatırlanan davalardan biridir Sacco ve Vanzetti davası. Papa XI. Pius da dahil olmak üzere dünyanın dört bir yanından tepki gösterilmesine, Albert Einstein, H. G. Wells, George Bernard Shaw gibi dönemin birçok önemli isminin imzaladığı bildirgeye rağmen, yükselişte olan İtalyan, göçmen ve anarşistlere olan antipati ve nefret, Sacco ve Vanzetti'nin hayatına mal olmuştur.
Sacco ve Vanzetti, bir ayakkabı fabrikasında muhasebe müdürü olan Frederick Parmenter ve bu fabrikada güvenlik görevlisi olan Alessandro Berardelli'nin, 15 Nisan 1920'de 15.766,51 dolar ile birlikte ödeme yapmak için bankaya doğru yol alırken silahlı saldırı sonucu öldürülmeleri ve soyulmaları olayından sorumlu tutulmuşlardır.
Yaşamları

Bartolomeo Venzetti 1908, Nicola Sacco ise 1909 yılında ABD'ye gelir. Vanzetti göçmenlik deneyimini sonradan şöyle özetler: “Göçmen ofisinde ilk sürprizle karşılaştım. Göçmenler hayvanlar gibi ayrılıyordu. Ne bir kibar laf ne de uzun yolculuk sonrası buraya ulaşan insanlara destek cümlesi. Nereye gideceğimi ve ne yapacağımı bilmiyordum. Bu bizim umudumuz olan topraklardı. Üst geçitler, arabalar ve trenler. Hızla ilerleyen bir hayat ve ben tek başımaydım”.
Sacco, Amerika'ya geldikten sonra Rosina Zambelli ile evlendi ve bu evlilikten Ines adında bir kız çocukları doğdu. Günde on saat olmak üzere haftanın altı günü bir ayakkabı fabrikasında çalışıyordu. İşçi hakları mücadelesine katıldı. Çalışma koşullarının iyileştirilmesi ve maaşların yükseltilmesi için yaptığı konuşmalarla tanındı. Bu konuşmalarından dolayı 1916 yılında tutuklandı.
Vanzetti Amerika'ya geldiği andan itibaren birçok iş ile uğraştı. Plymouth şirketine karşı başlattığı kitlesel grev sebebiyle işten çıkartıldı. Bu yüzden bir daha kimse ona iş vermeyince bir tezgahta balık satmaya başladı.
İkili Amerika'da yaşayan İtalyanların kurduğu anarşist görüşlere sahip bir toplulukta siyaset yapmaya başladılar. Birinci Dünya savaşına asker olarak çağrılma korkusuyla bu topluluğun tüm üyeleri Meksika'ya kaçtı. Savaş sonrası Sacco ve Vanzetti de Amerika'ya geri döndüler ve Massachusetts şehrine yerleştiler.
Suçlama

3 Mayıs 1920 tarihinde Andrea Salsedo isimli bir topluluk üyesi kim olduğu bilinmeyen kişiler tarafından (polisler tarafında olduğu da iddia edilmektedir) Adalet Bakanlığı'na ait bir binanın ondördüncü katından atılarak öldürüldü. 9 Mayıs tarihinde Sacco ve Vanzetti, arkadaşlarını toplayarak bu olayı protesto etmeye karar verdiler ancak eylemden hemen önce polis tarafından göz altına alındılar.
Yargılama süreci

24 Mayıs 1921'de ikilinin yargılanmalarına başlandı. Polis ikiliyi yakaladığında ilk başta anarşist bildirileri bulundurmak ve silah taşımakla suçlamasına karşın birkaç gün sonra iddia değiştirilerek South Braintree'da yapılan  bir soyguna katılmak ve bu olayda öldürülen iki kişinin katili olmakla itham edildildiler.
Sacco ve Vanzetti'nin yargılandığı dava tam yedi sene sürdü. Davaya bakan yargıç Webster Thayer onları “İki aşağılık anarşist” olarak niteledi. Bu sırada yakalanmış bulunan Costa Rika göçmeni işçi Celestino Madeiros'un bu ikilinin suçlandıkları cinayetle alakaları olmadığını yönündeki açık ifadesi kabul edilmedi.
Sacco ve Vanzetti'nin davası üzerinde adaletsiz bir yargılama yapıldığı söylenir. Yargıç Thayer sanıklara yasal oturma izni olmayan göçmenler için kullanılan aşağılayıcı bir kelime ile “Wops” diyerek seslenir. yani “Without papers”. Davanın ilerlediği daha sonraki yıllar ise ABD'de Komünist avının başladığı dönemlere denk gelir.
Konunun basına yansıması ve kamuoyunun ilgisini çekmesi üzerine ABD'de ve dünyanın birçok yerinde ikilinin adil yargılanmaları veya serbest bırakılmaları için çeşitli eylemler yapılır. İtalya'nın başında bulunan faşist diktatör Benito Mussolini, Boston'daki ABD büyükelçiliğine mektup yazar ve iki İtalyan yurttaşın serbest bırakılmasını talep eder. Albert Einstein, George Bernard Shaw, Arturo Giovannitti ve Bertrand Russell gibi pek çok aydın da adil yargılanmaları için uluslararası bir kampanya başlatırlar.
İdam

Yedi sene süren dava sonunda 23 Ağustos 1927 tarihinde saat 00:19'da Nicola Sacco ve Bartolomeo Venzetti yedi dakika arayla elektrikli sandalyeye oturtularak idam edilirler. Haberin duyulmasının ardından Londra, Paris ve Berlin başta olmak üzere birçok ülkenin büyük şehirlerinde eylemler yapıldı.
İade-i itibar

1977 yılında (ölümlerinin üzerinden tam elli yıl geçtikten sonra) Massachusetts valisi Michael Dukakis bu iki İtalyan göçmenin suçsuz olduğunu açıklar. Yaptığı açıklamada şöyle denilmektedir: “Nicola Sacco ve Bartolomeo Vanzetti isimleri üzerinde olan her türlü suçlama ve aşağılamanın sonsuza kadar kaldırıldığını açıklıyorum”.
Tibet

Başlığın diğer anlamları için Tibet (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

 
|   |  Çin içindeki Tibet Özerk Bölgesi |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   | Sürgündeki Tibet grupları tarafından üzerinde hak iddia edilen tarihi Tibet. |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   | Çin tarafından Tibet bölgesi olarak gösterilen bölge. |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   | Aksai Chin eyaletinin bir parçası olarak Hindistan tarafından hak iddia edilen bölge. |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   | Tibet Özerk Bölgesi'nin bir parçası olarak hak iddia edilen ama Çin kontrolü altında olmayan bölge. |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   | Kültürel olarak Tibet etkisi altındaki diğer bölgeler. |  |  |  |  |  |  |  |  |
1912 ile 1950 yılları arasında Tibet bayrağı. Bu versiyon 13. Dalay Lama tarafından 1912'de kullanılmaya başlandı. Sürgündeki Tibet Hükümeti ve dünya üzerinde Tibetli diaspora tarafından hâlen kullanılan bu bayrak Çin'de yasadışı sayılmaktadır.
Tibet (Tibetçe: བོད་ bod; Çince: 西藏; pinyin: Xīzàng, Köktürkçe: 𐱅𐰇𐰯𐰇𐱅 Töpüt, Tüpüt) Orta Asya'da Tibet halkının anavatanı olan, Tibet Platosunun çoğunluğunu kaplayan 2,500,000 kilometre karelik bölgedir. 1951'de Çin'in bağımsız Tibet'i ilhakından beri Tibet Platosunun tamamı Çin Halk Cumhuriyeti kontrolü altında bulunmaktadır. Tibet, idari olarak Çin'in Tibet Özerk Bölgesine ve Çinghay, Gansu, Yunnan ve Siçuan eyaletlerinin bazı kısımlarına bölünmüştür. Tibet, ortalama 4,900 metrelik yükseltisiyle "Dünyanın Çatısı" diye bilinir ve dünya üzerindeki en yüksek bölgedir. Tibet'teki en yüksek nokta deniz seviyesinden 8,848 m (29,000 ft) yükseklikte dünyadaki en yüksek dağ olan Himalayalardaki Everest Dağıdır.
Tibet İmparatorluğu 7. yüzyılda doğmuş, 9. yüzyıldaki yüceliğinde ise batıda Tarim Havzası ve Pamirlerden güneydoğuda Yunnan ve Bengal'e kadar uzanan bir bölgeye hükmetmiştir. İmparatorluk daha sonra birçok bölgeye parçalanarak yıkılmıştır. Batı ve Orta Tibet'i kapsayan bölge (Ü-Tsang) tarihin geri kalanı boyunca çoğunlukla Lhasa ve Şigatse gibi şehirlerdeki merkezi bir yönetim altında kalarak günümüzde Tibet Özerk Bölgesinin çoğunluğunu oluştursa da kuzeydeki Amdo ve doğudaki Kham bölgeleri dağınık bir siyasi yapıda kalarak zamanla Çin himayesi altına girmiş ve Çinghay ve Siçuan eyaletlerinin bir parçası olmuştur. Tibet'in sınırları günümüzdeki şeklinin çoğunu 18. yüzyılda almıştır.
Çin'deki 1911 Devrimiyle Çin'deki imparatorluk sisteminin son bulmasından sonra, Tibet'teki Çing hanedanı askerleri başkent Lhasa'dan kovulmuş ve 13. Dalay Lama 1913'te Tibet'in bağımsızlığını ilan etmiştir. Bağımsız Tibet 13. Dalay Lama altında modern bir ülke olma yolunda ilerlese de kendisi 1933'te ölmüş ve 1950'de yeni kurulan Çin Halk Cumhuriyetinin Tibet'i işgal etmesiyle çabaları yarım kalmıştır. 1959'da Çin yönetimine karşı bir isyan çıkmasıyla 14. Dalay Lama, barışın sağlanamamasının ardından Hindistan hükûmetinin daveti üzerine Hindistan'a gitmiş ve Sürgündeki Tibet Hükümetini kurmuştur.
Etimoloji

Tibet adının Eski Türkçe 𐱅𐰇𐰯𐰇𐱅 (Töpüt) ("tepelik, dağlık yer") sözcüğünden geldiği düşünülmektedir. Bu kelime de Klasik Farsça تبت (tabbat, tubbat) üzerinden "Tibet" şeklinde İngilizce gibi Avrupa dillerine geçmiştir.
Bağımsızlık durumu

Tibet'in bağımsızlığını destekleyenler, geçmişte bağımsız bir devlet olan Tibet'in Çin tarafından 1950'de işgal edildiğini söyler. Çin Halk Cumhuriyeti ise bölgenin tarihî olarak Çin'e ait olduğunu, Tibet'in yalnızca 1913-1950 yılları arasında Çin'in politik nüfuzundan çıktığını düşünmektedir. 1950'de Çin, bu bölgeyi ele geçirerek politik bir özerklik verdiğini iddia etse de, Tibet'te özerk herhangi bir yönetim söz konusu değildir ve yoğun insan hakları ihlalleri günbegün kayda geçmektedir. Tibet'in bağımsızlığını destekleyenler bölgedeki kültür ve zenginliklerinin "kültürel bir soykırım"a tabi tutulduğunu iddia ederken Çin hükûmeti bu "kültürel soykırım" iddialarının gerçek dışı olduğunu savunmaktadır. Günümüzde Çin ile Sürgündeki Tibet Hükümeti arasında Tibet'in ne zaman Çin'in bir parçası olduğu ve Çin'in Tibet'i egemenliği altına alma geçerliliği konusunda anlaşmazlıklar bulunmaktadır.
Coğrafya

Tibet dahil tüm modern Çin, Doğu Asya'nın bir parçası olarak kabul edilir. Tarihsel olarak, bazı Avrupa kaynakları Tibet'in bazı kısımlarının Orta Asya'da olduğunu düşündü.
Tibet, Orta Çin Ovası'nın batısındadır ve Çin anakarası içinde, Tibet, Çince: 西部 (Xībù)'nin bir parçası olarak kabul edilir, Çin medyası tarafından genellikle "Batı Çin" anlamına gelen "Batı bölümü" olarak çevrilen bir terimdir.
Tibet, dünyanın en yüksek dağlarından bazılarına sahiptir ve bunlardan bazıları ilk on listede yer alır. Nepal sınırında bulunan Everest Dağı, 8.848,86 metre (29.032 ft)'da, dünyadaki en yüksek dağ'dır. Bazı büyük nehirlerin kaynağı Tibet Platosundadır (çoğunlukla günümüz Qinghai Eyaletinde). Bunlar arasında Yangtze, Sarı Nehir, İndus Nehri, Mekong, Ganj, Salween ve Yarlung Tsangpo Nehri (Brahmaputra Nehri) vardır. Yarlung Tsangpo Nehri boyunca yer alan Yarlung Tsangpo Büyük Kanyonu, dünyanın en derin ve en uzun kanyonları arasındadır.
Tibet, Asya'nın "Su Kulesi" olarak anılır ve Çin, Tibet'teki su projelerine büyük yatırımlar yapmaktadır.
İndus ve Brahmaputra nehirleri, Batı Tibet'teki Kailaş Dağı yakınlarındaki Mapam Yumco gölünün civarından doğar. Dağ hem Hindular hem de Tibetliler için kutsal bir hac yeridir. Hindular, dağı Şiva'nın meskeni olarak görürler. Kailaş Dağı'nın Tibetçe adı Khang Rinpoche'dir. Tibet, Tibetçe'de "tso" veya "co" olarak adlandırılan çok sayıda yüksek rakımlı göle sahiptir. Bunlar arasında Qinghai Gölü, Manasarovar Gölü, Namtso, Pangong Tso, Yamdrok Gölü, Siling Co, Lhamo La-tso, Lumajangdong Co, Puma Yumco Gölü, Paiku Gölü, Como Chamling, Rakshastal Gölü, Dagze Co ve Dong Co yer alır. Qinghai Gölü (Koko Nor), Çin Halk Cumhuriyeti'ndeki en büyük göldür.
Atmosfer yılın dokuz ayı aşırı derecede kurudur ve yıllık ortalama kar yağışı yağmur gölgesi etkisi nedeniyle yalnızca 46 cm (18 inç)'dir. Batı geçitleri her yıl az miktarda taze kar alır ancak tüm yıl boyunca geçilebilir durumda kalır. Düşük sıcaklıklar, kasvetli ıssızlığın alçak bir çalıdan daha büyük herhangi bir bitki örtüsü tarafından giderilmediği ve rüzgarın uçsuz bucaksız kurak düzlüklerde kontrolsüzce estiği bu batı bölgelerinde yaygındır. Hindistan muson doğu Tibet üzerinde bir miktar etkiye sahiptir. Kuzey Tibet, yazın yüksek sıcaklıklara, kışın ise yoğun soğuğa maruz kalır.
Kültürel Tibet birkaç bölgeden oluşur. Bunlar, idari olarak Qinghai, Gansu ve Sichuan eyaletlerinin bir parçası olan kuzeydoğudaki Amdo'yu ("A mdo") içerir. Güneydoğudaki Kham (Khams) batı Siçuan, kuzey Yunnan, güney Qinghai ve Tibet Özerk Bölgesi'nin doğu kısmını kapsar. Ü-Tsang (dBus gTsang) (Ü ortada, Tsang orta batıda ve Ngari ('mNga' ris) uzak batıda) Tibet Özerk Bölgesinin orta ve batı kısmını kapladı.
Tibet kültürel etkileri komşu eyaletler olan Bhutan, Nepal, Hindistan'ın Sikkim, Ladakh, Lahaul ve Spiti, Spiti gibi Hindistan'ın  bölgelerine, Kuzey Pakistan Baltistan veya Balti-yul'a ek olarak Çin'in komşu eyaletlerinde belirlenmiş Tibet özerk bölgelerine kadar uzanır.
Tibet'te Kültür > Budizm

Tibet'te Budizmin başlangıcı MS 5. yüzyıla dayanmakla beraber 7. yüzyılda Tibet Kralı Songtsen Gampo ile halkın çoğunluğuna bu inanç sistemi yayılmaya başlamıştır. Tibet Budizmine verilmiş bir başka isim de Lamaizm olmuştur, lama (Tibetçe: བླ་མ་, Wylie transliterasyonu: bla ma) Tibet'te ruhani liderlere verilen bir ünvandır. Tabiata tapma, nefsine hakim olma, ahlaki değerlere önem vermek Budizm sisteminin temellerini oluşturur. Tibet Budizmi günümüz bilim adamlarının gruplandırmasına göre; Kuzey Budizmi (Vajrayana) olarak ele alınır ve Tibet, Moğolistan, Bhutan ve Hindistan başta olmak üzere birçok ülkede inananları vardır.
Tibet'te Kültür > İlgili Filmler

'Küçük Buda, (İngilizce: Little Buddha)', (1993)
'Tibet'te Yedi Yıl, (İngilizce: Seven Years in Tibet)', (1997)
'Kundun', (1997)
Tibet'te Kültür > İlgili Belgeseller

Asya Geçidi (İngilizce:Asian Coridor in Heaven)
Tibet'te Kültür > İlgili Müzikler

Mecano, 'Aidalai'.
Rage Against the Machine Tibetan Freedom Concert (Tibet Özgürlük Konseri)
Tibet Platosu ve 1600 m'nin üzerindeki çevre alanlar – topografya. Tibet'e çoğu zaman "dünyanın çatısı" denir.
Tibet platosunun güney kenarında Himalayalar
Lhasa üzerinden bakış. 1993
Yarlung Tsangpo Nehri
Yamdrok Gölü
Gongbo'gyamda İlçesi, doğu Tibet'te Basum Tso
İki Budist keşiş, Sakya Manastırı, Tibet.
Yaşlı bir Tibetli kadın Barkhor'da Lhasa hacı yolunda elinde bir dua çarkı tutarken. Jokhang Tapınağı'nın çevresindeki sokaklardan oluşan Barkhor hem kutsal şehrin manevi kalbi hem de Tibetlilerin ana ticari merkezidir.
Sera Manastırı, Lhasa, Tibet (2006)
Türk halk oyunları

Halk oyunu oynayan çocuklar
Türk halk oyunları, Türkiye sınırları içerisinde yapılan halk danslarıdır. Türkiye'de çeşitli biçimlerde yapılan çok çeşitli halk oyunları türleri vardır ve bunlar her bölgenin kültürel yapısını yansıtır. Türkiye'de oynanan halk oyunları türleri şunlardır:
Ege ve Batı yörelerinde Zeybek
İç Ege, İçbatı Anadolu ve Batı Karadeniz'de kaşıklı zeybek
Göller yöresinde Teke oyunları (Gabardıç, Teke zortlatması)
Erzurum ve çevresinde "Bar"
Çukurova ve çevresi, Orta, Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da "Halay"
Trakya'da "Hora"
Orta ve Doğu Karadeniz'de "Horon";
Konya ve Mersin çevresinde "Kaşık oyunları"
Kars ve Kuzeydoğu Anadolu'da "Lezginka"
Tezkire

Tezkire, sözcük anlamıyla "zikredilen, zikri geçen" anlamına gelen, Fars ve Türk edebiyatlarında kişilerin yaşamlarını, eserlerini ve edebi kişiliklerini anlatan eserlere verilen ortak addır. Tezkireler ilk kez İran edebiyatında ortaya çıkmıştır.
Şairlerin biyografilerinden oluşan tezkirelere "Şuarâ tezkireleri" denir ve genellikle şairlerin isimleri veya mahlasları dikkate alınarak alfabetik düzenlenmiştir. Birkaç nadir örneği olmakla birlikte şairler dışındaki sanatçılar için de tezkireler yazılmıştır. Hattat tezkirelerine Tezkiretü'l–Hattatin; evliya tezkirelerine Tezkiretü'l–Evliya denilmektedir. Mensur yazılmakla birlikte içinde manzum kısımların yer aldığı örnekler de vardır. Tezkireler bugünkü edebiyat tarihlerinin ve şiir antolojilerin yerini tutmaktadır.