stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yıldırım Bekçi

| Yıldırım Bekçi |
| --- | --- |
Doğum: 1959 Samsun, Türkiye
Tarzlar: Türk sanat müziği
Meslekler: Solist
Etkin yıllar: 1974–günümüz

Yıldırım Bekçi (d. 1959, Samsun), Türk sanat müziği solisti.
1959 yılında Samsun'da doğan Yıldırım Bekçi, müzik yaşamına 1974 yılında Samsun Musiki Cemiyeti'nde başladı. Burada Cavit Ersoy’dan müzik eğitimi aldı ve Taner Çağlayan şefliğindeki koroda iki yıla yakın bir süre görev yaptı. Daha sonra 1975 yılında İstanbul Belediye Konservatuvarı sınavını kazanan Bekçi, konservatuvarda aldığı eğitimin yanı sıra Üsküdar Musiki Cemiyeti’ne de devam etti ve burada Emin Ongan’la çalıştı.
Ardından askere giden Yıldırım Bekçi, 1981’de TRT Ankara Radyosu’na girdi ve 1989 yılına dek orada görev yaptı. 1989’da TRT İstanbul Radyosu’na atandı ve 1990 yılında tek albümü olan "Düşündüğüm Biri Var" albümünü çıkarttı. Bu dönemde 1994 yılında Denizciler Geliyor adlı dizide oynayan Bekçi, daha sonra İsmail Dede Efendi’nin yaşamını konu alan bir belgeselde de rol aldı. 1998’de özel işleri nedeniyle kendi isteğiyle İstanbul Radyosu’ndan ayrıldı ve müzik çalışmalarına sahnelerde devam etti.
Sanat yaşamı süresince pek çok projede yer alan Yıldırım Bekçi, aynı dönemin sanatçısı olan ve "çok sevdiğim bir kardeşim, değerli bir arkadaşım" dediği Nalan Altınörs'le de birçok ortak çalışmaya imza attı.
Biri kız, diğeri erkek olmak üzere iki çocuk babası olan Yıldırım Bekçi, müzik yaşamını profesyonel olarak sürdürmektedir.
Seniçe

| Seniçe |
| --- | --- |
Kasaba
Сјеница

  Arma 

Ülke:  Sırbistan
Bölge: Şumadiya ve Batı Sırbistan
İlçe: Zlatibor
Belediye: Seniçe
İdare
 • Belediye başkanı: Muriz Turković
Yüzölçümü
 • Kasaba: 1059 km²
Rakım: 1030 m
Nüfus(2011)
 • Kasaba: 13.056
 • Metropol: 25.248
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Alan kodu: (+382) 20
Plaka kodu: SJ
Resmî site Seniçe Belediyesi
Seniçe (Sırpça: Сјеница Sjenica; Boşnakça: Sjenica) Sırbistan'ın Sancak bölgesindeki bir eski kasaba ve belediye merkezidir. İdari olarak Şumadiya ve Batı Sırbistan bölgesinin Zlatibor İlçesi sınırları içinde yer alır.
Tarih

Seniçe'de bilinen ilk yerleşim MS. 1253 yılında, bölgedeki ticaret faaliyetleri sonucunda ortaya çıkmıştır. Bu merkez, tüccarların gümrük bölgesi konumunda olmuştur.
Osmanlı İmparatorluğu döneminde Seniçe'yi de içine alan bölge genellikle Kosova muhiti ile beraber düşünülmüş ve idare edilmiştir. Bölgenin kültürel yapısı da bu şekilde gelişmiş, şekillenmiştir. 19. yüzyıla ait Osmanlı atlaslarının birisine göre ilgili yüzyıl sonlarında Kosova Vilayeti, Üsküp, Priştine, Seniçe, İpek, Prizren ve Taşlıca sancaklarından oluşmuştur. Söz konusu dönemde Kosova Vilayeti'nin idari merkezi olan Üsküp'ün nüfusu 25.000 idi.
20. yüzyılın başlarında, Osmanlı egemenliği sonrasında Seniçe ve genel olarak Sancak bölgesi, Sırp hükümranlığı altına girmiştir.
1929'dan 1941'e kadar, Sjenica, Yugoslavya Krallığı'na bağlı Zeta Banovina'nın bir parçasıydı. II. Dünya Savaşı sırasında Karl von Krempler'in altında SS Polizei-Selbstschutz-Alay Sandschak tümeni burada konuşlanmış, birçok Sırp vatandaşının hayatlarını kaybettiği bir dönemde, yerel Müslüman halktan oluşuyordu. 1943 yılında Sjenica, Partizanlar ve Alman ordusu arasında yoğun çatışmalara sahne oldu.
Coğrafya

Seniçe, Yeni Pazar-Seniçe-Yeni Varoş karayolu üzerinde, İbre Nehri muhitinde yer almaktadır. Sancak bölgesinin bu kesimi dağlık bir yapıdadır. Bölgede Jadovnik (1734 mnv), Zlatar (1627 mnv), Giljeva (1617 mnv), Javor (1520 mnv), Golija (1833 mnv) adlı dağlar uzanır.
Seniçe muhiti, ayrıca Avrupa'nın en soğuk bölgelerinden biri olarak bilinmektedir. Bölgede kış mevsiminde hava sıcaklığı oldukça düşüktür. 2005 yılında ölçülen en düşük hava sıcaklığı -42 C°'dir.
Nüfus Yapısı

Seniçe Belediyesi sınırları içinde 2011 nüfus sayımı sonuçlarına göre 25.248 kişi yaşamaktadır. Seniçe'nin merkez nüfusu ise 13.056'dır.
2002 Sırbistan verilerine göre Seniçe'nin toplam nüfusu 13161 olmuştur. Bu nüfusun etnik dağılımı; Boşnaklar 10.107 - % 76.79; Sırplar 2.612 - % 19.84; Müslümanlar 320 - % 2.43; Karadağlılar 19 - % 0.14; Yugoslavlar 19 - % 0.14; Arnavutlar 10 - % 0.07; Makedonlar 7 % 0.05; Hırvatlar 4 % 0.03; Romlar 3 - % 0.02; Rumenler 2 - % 0.01; Goralılar 2 - % 0.01; Almanlar 1 - % 0.00; Bulgarlar 1 % 0.00 ve bilinmeyenler 34 - % 0.25 şeklindedir.
Aşçı

Aşçı restoranlar gibi ortamlarda gıda endüstrisinde tüketime yiyecek hazırlayan bireyler için bir meslektir. Aşçılık dünyasında terimler birbirinin yerine geçmese de, bazen aşçı denir. Aşçıların sorumlulukları arasında yemek hazırlamak, yemek istasyonlarını yönetmek, mutfağı temizlemek ve şeflere yardım etmek var. Restoranlar belirlenen istasyonlarına göre aşçılara unvan verir. Örnekler piliç aşçıları, kızartma aşçıları, kiler aşçıları ve sos aşçılarıdır.
M.Ö. 776'da bir sprint yarışında Antik Olimpiyat Oyunlarını kazanan Elis Coroebus da aşçıydı.
Kuzey Fransa'nın Orta Çağ'ında (yaklaşık 9 - 15'inci yüzyıl) aşçı olmak toplumda bilinen bir meslekti. Bir anlamda, aşçılar eğitimli zanaatkarlar olarak kabul edildi. Taillevent, Orta Çağ Fransa'sındaki klasik bir tarif koleksiyonu olan Le Viandier'de, master derecesini almadan önce çırak ve seyahatci olmak gibi farklı seviyelerde eğitim almış olduğunu yazıldı. Master veya kuyruğa ulaşılan bilgi bir nesilden diğerine geçti.
Georges Auguste Escoffier (1846-1935) Tugay De Mutfağı'ndaki aşçıyı Cuisinier olarak tanımladı. Şefler gibi hiyerarşideki en üst seviyelere yardım ederler ve özel yemekler hazırlarlar.
Güney Slavları

Güney Slavlarının yaşadığı ülkeler
(Koyu yeşil)
Güney Slavları Slav ırkının güney kolunu oluştururlar. Güney Slav dillerini konuşurlar. Sayıları 35 milyona ulaşan Güney Slavlarının arasında Boşnaklar, Bulgarlar, Makedonlar, Pomaklar, Sırplar, Hırvatlar, Slovenler ve Karadağlılar  bulunmaktadır.
1918-2003 yılları arasında kullanılan Yugoslavya kelimesi Güney Slavlarının ülkesi anlamına gelmektedir.
| g t Slav etnik gruplar |
| --- | --- | --- |
| Doğu Slavları |  Beyaz Ruslar  Ruslar  Ukraynalılar  Rusinler  |  |
| Batı Slavları |  Çekler Moravyalılar  Lehler Silezyalılar  Keşublar  Sorblar  Slovaklar  |  |
| Güney Slavları |  Boşnaklar  Bulgarlar Pomaklar  Hırvatlar Bunyevatslar  Burgenland Hırvatları  Janjevci  Krašovani  Molise Hırvatları  Šokci  Makedonlar Torbeşler  Karadağlılar  Sırplar  Goralılar  Slovenler  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4058460-4  LCCN: sh85123389  LNB: 000201233  NKC: ph121366  NLI: 987007548627905171
TARSİM (Tarım Sigortaları Havuzu)

TARSİM (Tarım Sigortaları Havuzu) Türkiye'de devlet destekli tarım sigortası poliçelerinin üretim ve hasar işlemlerinin yapılması, riskin paylaştırılması ve reasürans koruması için kurulan havuz.
14/06/2005 tarihli 5363 sayılı "Tarım Sigortaları Kanunu" uyarınca kurulmuştur. Havuzun görevleri arasında prim tahsilatı, hasar tespiti, tazminat ödemesi, reasürans teminatı bulma ve istatistiksel çalışmalar, reklam ve fon yönetimi yer alır. Bu işlemlerin yapılması için havuza bağlı Tarım Sigortaları Havuz İşletmesi A.Ş. kurulmuştur.
Tarihçe

Türkiye'de de tarım sektörünü tehdit eden risklerin teminat altına alınabilmesi amacıyla bir sigorta mekanizmasının devreye sokulması için 14/06/2005 tarihli 5363 sayılı "Tarım Sigortaları Kanunu" çıkarılmıştır
Bu kanuna göre:
Kanun kapsamına alınan riskler ile ilgili olarak yapılacak sigorta sözleşmelerinde standardın sağlanması, riskin en iyi koşullarda transferi için uygun ortam oluşturulması, oluşacak hasarlarda tazminatın tek merkezden ödenmesi ve tarım sigortalarının geliştirilmesi, yaygınlaştırılması amacına yönelik olmak üzere bir Sigorta Havuzu kurulmuştur.
Bu Havuza ilişkin tüm iş ve işlemler, bu havuza katılan sigorta şirketlerinin eşit hisselerle ortak oldukları Tarım Sigortaları Havuz İşletmesi A.Ş. tarafından yürütülmektedir.
Sigorta şirketleri poliçeleri kendi adlarına düzenlemekte, ancak riskin ve primin yüzde 100 ünü zorunlu olarak Havuza devretmektedirler, ihtiyari olarak da Havuzda oluşan riskten retrosesyon yoluyla pay alabilme hakları vardır.
Devlet, bu Kanun kapsamında yapılacak sigorta sözleşmelerine münhasır olarak çiftçi adına sigorta primine destek sağlamaktadır. Devlet prim desteğinin miktarı her yıl için ürün, risk, bölge ve işletme ölçekleri itibarıyla, Bakanlar Kurulu kararıyla belirlenecektir.
TARSİM (Tarım Sigortaları Havuzu), bu kanunun yürürlüğe girmesi ile 21 Haziran 2005 tarihinde kuruldu. 24 Ekim 2005'te Tarım Sigortaları Havuz A.Ş. kuruldu.  İlk TARSİM Yönetim kurulu 16 Ocak 2006'da  Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı tarafından atandı. Bitkisel ürün sigortası ve Hayvan hayat sigortası uygulamaları 2006 yılının Haziran ayında başladı. Arından Sera sigortası ve kümes hayvanları sigortası (2006), Su ürünleri hayat sigortası (2006), Arıcılık (Arılı Kovan) Sigortası (2014), İlçe bazlı kuraklık verim sigortası (2017) başlatılmıştır.
Kurum, 2011 yılında Uluslararası Tarım Sigortacılar Birliği'nin Uluslararası Hasar Tespit Organizasyonu'na, 2016 yılında Uluslararası Tarım Sigortaları Sempozyumu'na  ev sahipliği yaptı. Azerbaycan ile Türkiye arasında 2018 yılında imzalanan "Tarım Sigortaları Alanında Karşılıklı İşbirliği Niyet Beyanı Anlaşması" ile, TARSİM'in Azerbaycan'da kurulacak sisteme rehberlik etmesi süreci başlatıldı.
Sigorta Havuz Uygulaması

Bir sigorta şirketinin tek başına üstlenemeyeceği kuraklık ve don gibi katastrofik risklerin teminat kapsamına alınabilmesi,
Reasürans katılımının teşvik edilerek reasürans kapasitesi ve kapsamının genişletilmesi,
Sigorta şirketlerinin bilgi, personel ve mali kaynaklarının ortak olarak daha verimli bir şekilde kullanılması,
Devletin prim ve hasar fazlası desteğinin etkin şekilde kullanılması,
Fiyatlarda haksız rekabetin önlenmesi
Sigortaya katılımın artırılması sağlanacaktır.
Kurumsal Yapı > Havuz yönetim kurulu

Kanun, Havuzun işleyişine ilişkin uygulama esaslarını, hasar tespit işlemlerine ilişkin esas ve usulleri belirlemek, kanun kapsamında tarım sigortaları alanında faaliyet göstermek isteyen sigorta şirketleri ve havuz Tarım Sigortaları Havuz İşletmesi A.Ş ile sözleşme yapmak, kapsama alınacak riskler ve prim desteğinin belirlenmesi için çalışmalar yaparak önermek ve uygulamada karşılaşılan sorunları tespit etmek, bunların çözümüne yönelik çalışmalar yapmak üzere Tarım Sigortaları Havuzu Yönetim Kurulu'nu görevli ve sorumlu kılmıştır.
Kurul, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığı'ndan ikişer, Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Birliği, Türkiye Ziraat Odaları Birliği ve Tarım Sigortaları Havuz İşletmesi A.Ş'den birer olmak üzere toplam yedi üyeden oluşmaktadır.
Kurulun üç yıl süre ile görev yapacak ilk üyeleri 16 Ocak 2006 tarihinde Bakan oluru ile atanmışlar ve göreve başlamışlardır.
Kurumsal Yapı > Havuz işletmesi

Havuzun işletilmesine ilişkin iş ve işlemler, Havuza katılan sigorta şirketlerinin eşit payla ortak oldukları Tarım Sigortaları Havuz İşletmesi A.Ş. tarafından yürütülmektedir.
Şirketin görevleri kısaca; Havuz Kurulunca alınan kararların uygulamasını yapmak, primleri tahsil etmek, hasar ödemelerine esas teşkil edecek hasar tespit işlemlerini ve tazminat ödemelerini yapmak, reasürans işlemlerini yürütmek, tanıtım faaliyetlerinde bulunmak, istatistik tutmak, Havuz kaynaklarını yatırıma yönlendirmektir.
Şinasi Gündüz

Şinasi Gündüz (1960), Türk dinler tarihçisi.
Hayatı

Şinasi Gündüz 1960'ta Hekimhan'da doğdu. İlk ve orta öğretimini Gaziantep ve Mardin'de tamamladı 1984'te Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'ni bitirdi. 1988-1991 arasında lisansüstü çalışmalarını İngiltere'de Durham Üniversitesi School of Oriental Studies ve Manchester Üniversitesi Department of Middle Eastern Studies'te yaptı. Doktorasını 1991'de tamamladı. 1995'te Dinler Tarihi Doçenti ve 2003'te Dinler Tarihi Profesörü oldu. 2009-2012 yılları arasında İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nde dekan olarak; 2012-2015 yılları arasında ise Makedonya'nın başkenti Üsküp'teki International Balkan University de rektör olarak görev yaptı. 2012 yılından itibaren Türkiye Bilimler Akademisi (TÜBA) asli üyesi olan Gündüz, Milel ve Nihal: İnanç, Kültür ve Mitoloji Araştırmaları Dergisi'nin editörlüğünü yapmaktadır. Halen İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dinler Tarihi Anabilim Dalında çalışmalarına devam eden Şinasi Gündüz, Gnostik gelenekler, Hristiyanlık, heterodoksal akımlar, karşılaştırmalı dinler ve dinlerarası ilişkiler konularında akademik çalışmalarını sürdürmektedir.
Eserleri > Türkçe Eserleri

Sâbiîler Son Gnostikler, Ankara: Vadi 1995
Dinlerde Yükseliş Motifleri (E. Sarıkçıoğlu ve Y. Ünal ile birlikte), Ankara: Vadi 1995
Din ve İnanç Sözlüğü, Ankara: Vadi 1998
Mitoloji ile İnanç Arasında. Ortadoğu Dinsel Gelenekleri Üzerine Yazılar, Samsun: Etüd 1998
Pavlus: Hristiyanlığın Mimarı, Ankara: Ankara Okulu Yayınları 2001
Dinsel Şiddet: Sevgi Söyleminden Şiddet Realitesine Hristiyanlık, Samsun: Etüt 2002 [Şiddet ve Sevgi İkileminde Hristiyanlık, İstanbul: Risale 2006]
Misyonerlik: Hristiyan Misyonerler, Yöntemleri ve Türkiye’ye Yönelik Faaliyetleri (M. Aydın ile birlikte), İstanbul: Kaknüs 2002
Küresel Sorunlar ve Din, Ankara: Ankara Okulu Yayınları 2005 (ISBN 975-8190-66-0)
Misyonerlik, Ankara: DİB Yayınları 2005 (ISBN 975-19-3703-5)
Anadolu’da Paganizm: Antik Dönemde Harran ve Urfa, Ankara: Ankara Okulu Yayınları 2005
''Kur'an'ı Anlamak: İlahi Vahyin Tarihe Açılımı, İstanbul: Mana 2015
İslam ve Sâbiîlik, İstanbul: Hikav Yayınları 2018
Eserleri > Yabancı Dildeki Eserleri

The Knowledge of Life. The Origins and Early History of the Mandaeans and Their Relation to the Sabians of the Qur’an and to the Harranians, Oxford University Press 1994
Ma’rifah al-Hayât: Dirâsât Havle Asli’s-Sâbieti’l-Mandaiyyîn ve Târîhihim ve Alakâtihim bi Sâbieti’l-Kur’ân ve Harrâniyyîn, çev. Sa’dî al-Sa’dî, Angered-Sweden: Merkezü’l-Harfi’-Arabî 1996
Change and essence: dialectical relations between change and continuity in the Turkish intellectual tradition, Şinasi Gündüz, Cafer S. Yaran (eds),Washington: RVP Press 2005
Dhuna Fetare, Krishterizmi nga Theniet Mbi Dashurine ne Realitetin e Dhunes, çev. M. Hoxha, Prishtine 2005
Living Together: An Islamic Perspective on Coexistence of Diversities, Skopje: Logos A 2015.
Zeynep Dağı

| Zeynep Dağı |
| --- | --- |
Doğum: 20 Aralık 1964 (60 yaşında) Ankara, Türkiye
Eğitim: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Uluslararası İlişkiler Bölümü
Meslek: Milletvekili, akademisyen, yazar, köşe yazarı

Zeynep Dağı (d. 20 Aralık 1964; Gölbaşı, Ankara), 23. dönem Ankara milletvekili, akademisyen, yazar.
Ankara, Gölbaşı'nda İbrahim-Fatma Doğdu çiftinin kızı olarak dünyaya gelen Zeynep Dağı, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Uluslararası İlişkiler Bölümü 1987 mezunudur. 1995'te ODTÜ Uluslararası İlişkiler Bölümü'nde yüksek lisansını, 2001'de Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nde ise doktorasını tamamlamıştır.
2000-2002 arasında Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Uluslararası İlişkiler Bölümü'nde araştırma görevlisi olarak çalışmış, 2001-2002 arasında George Washington Üniversitesi Institute for European, Russian and Eurasian Studies bölümünde misafir araştırmacı olarak bulunmuş ve 2002-2004 arasında Atılım Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümü'nde yardımcı doçent olarak öğretim üyeliği yapmıştır. Atılım Üniversitesi'ndeki görevini 2004 sonrası part-time olarak sürdürmektedir.
3 aylık araştırma dergisi olan Demokrasi Platformu Dergisi'nde editörlük, Bugün gazetesinde köşe yazarlığı ve Aksiyon Dergisi'nde yazarlık yapmıştır. İhsan Dağı'nın eşi ve iki çocuk annesi olan Zeynep Dağı, 23. Dönem Adalet ve Kalkınma Partisi Ankara milletvekili olarak seçilmiştir. Halen 23. Dönem'de Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı Parlamenter Asamblesi Türk Grubu Üyesi ve Avrupa-Akdeniz Parlamenter Asamblesi Türk Grubu Başkanı görevini yürütmektedir. Yayımlanmış 3 kitabı bulunmaktadır. Ayrıca TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi'nde öğretim görevlisidir.
Eserleri

Uluslararası Politikayı Anlamak / Ulus-Devlet'ten Küreselleşmeye
Rusyanın Dönüşümü / Kimlik, Milliyetçilik Ve Dış Politika
AK Partili Yıllar / Doğu'dan Batı'ya Dış Politika
Türk edebiyatında LGBT temaları

Türk edebiyatında LGBT temaları, Türk edebiyatı içinde eser veren kişilerin (yazar ya da şair), eşcinsellik ya da LGBT temaları tamamen ya da kısmi olarak ele almasıdır. Kemal Tahir, Attilâ İlhan, Demir Özlü, Ferit Edgü, Selim İleri, Bilge Karasu, Adalet Ağaoğlu, Leyla Erbil, Kamuran Şipal, Fazıl Hüsnü Dağlarca gibi yazarlar eserlerinde bu temaya yer veren bazı yazarlardır. Kimi az kimi çok, kimi belli belirsiz ve kimi de açık bir biçimde, eşcinselliğe değindiler.
Tarihi

Türk edebiyatında, "eşcinsellik" teması normal olarak 1980'lerde Attilâ İlhan’ın Fena Halde Leman'ı ile başlar. 2000'lere gelinceye kadar geçen süre zarfında, ağırlıklı olarak kadınlar arası cinsel ilişkiler ele alındı. 2000’lerden sonra süreklilik kazanan eşcinsellik temalı anlatılar, sayısal zirvesine 2003 yılında ulaştı.
Tarihi > Temalar

Yine Türk edebiyatında çok eskilere dayanan dini terimde oğlancılık (genç erkek çocuklarına) duyulan ilginin yer aldığı birçok edebi eser bulunmaktadır. Yine Mevlana'nın Dîvân-ı Kebîr’deki “men” redifli bir gazelde;
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | “Lengî ne konem, ne bed tekem men / Ki `âşiq-i rûy-i Aybek’em men” (Topallık etmem, koşmam fenâ değildir / Ben Aybek’in yüzünün âşığıyım) | ” |
beytinin te'vîl edilebilecek bir anlamı olmamakla birlikte “bek” kelimesinden de anlaşılacağı gibi “Aybek” erkek ismi olup târîhte de Delhi Sultânı Kutbeddîn Aybek, Mısır Sultânı Aybek gibi kişilerin olması Türk edebiyatında oğlan ve eşcinsellik kavramlarına yer verildiğini göstermektedir.
Bazı eserler > XIX. yüzyıl

1852: Hançerli Hanım Hikâye-i Garibesi (Ceride-i Havadis yayınevi tarafından)
Bazı eserler > Cumhuriyet dönemi

1977: Her Gece Bodrum, Selim İleri
1980: Fena Halde Leman, Attilâ İlhan
1980: Cehennem Kraliçesi, Selim İleri
1981: Dersaadette Sabah Ezanları, Attilâ İlhan
1984: Haco Hanım Vay, Attilâ İlhan
1985: Son Istanbul, Murathan Mungan
1990: Bay Z Düşüncenin Cinselliği, Tufan Erbarıştıran
1990: Kılavuz, Bilge Karasu
1992: Leyla ile Şirin, Hülya Serap Doğaner
1993: Düşlerin Şarkısı Yok, Veysel Dikmen
1996: Şarlo, Bir Kara Kafa İçin Balad, Ahmet Haluk Ünal
1997: Cemil Şevket Bey - Aynalı Dolaba İki El Revolver, Selim İleri
1998: Cahide, Aysel Özdemir
1999: Romantik Salgın, İbrahim Altun
1999: Üç Aynalı Kırk Oda Murathan Mungan
2000: Günahsız, İbrahim Altun
2000: Solmaz Hanım ve Kimsesiz Okurlar İçin, Selim İleri
2000: Sıvı, Turgut Yüksel
2001: Hayat Roman, Turgut Yüksel
2002: İki Genç Kızın Romanı , Perihan Mağden
2002: Bella, Stella Aciman
2002: Ben Kendimi Affediyorum Tanrım Ya Sen?, Tijen Kino
2002: Kilidi Sırlı Anahtar, Baki Koşar
2002: Travesti Pinokyo, Sibel Torunoğlu
2003: Kırlangıçların Ömrü, Stella Aciman
2003: Deniz Kızı, Zeynep Aksoy
2003: Sığınak, Sadık Aslankara
2003: Üçüncü Tekil Şahıs, Mehmet Bilal
2003: Zarife, Deniz Kavukçuoğlu
2003: Kurtlu Elma Şekeri, Pınar Orhan Küzeci
2003: Şimdilik Kadın, Emine Saraçoğlu
2003: Jigolo Cinayetleri, Mehmet Murat Somer
2003: Peygamber Cinayetleri, Mehmet Murat Somer
2003: Buse Cinayeti, Mehmet Murat Somer
2003: Hergele Âşıklar, Niyazi Zorlu
2004: Paramparça, Duygu Asena
2004: Yağmur, Önder Otçu
2005: "Adresinde Bulunamadı", Mehmet Bilal
2006: "Volkan'ın Romanı", Ahmet Tulgar
2007: Sevişen Çocuklar Matinesi, Çağlar Yerlikaya
2009: Birbirimize, Ahmet Tulgar
2009: "Üçüncü Sınıf Kadın", Anıl Alacaoğlu
2009: "Aşkın L Hali", Kaos GL Kadın Grubu
2010: Ali ile Ramazan, Perihan Mağden
2010: "Üvey", Mehmet Bilal
2011: Söylenmeyen-bir @homohobi kitabı, Murat Renay
2011: Fişini Sen Mi Çektin Rüyalarımın, Çağlar Yerlikaya
2011: Gizli Anların Yolcusu, Ayşe Kulin
2012: Ben Senin Bildiğin Erkeklerden Değilim, Murat Renay
2012: Edep Ya Hu, Mehmet Anıl
İsmail Dayı

| İsmail Dayı> Türkiye Büyük Millet Meclisi 17. ve 18. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görev süresi 24 Kasım 1983 - 1 Eylül 1991
Seçim bölgesi: 1983 – Balıkesir 1987 – Balıkesir
Kişisel bilgiler
Doğum: 1926 Dursunbey, Balıkesir
Ölüm: 20 Mart 2008 Ankara
Partisi: Anavatan Partisi
İsmail Dayı (d. 1926, Dursunbey, Balıkesir – ö. 20 Mart 2008, Ankara), Yayıncı, Yazar ve Siyasetçi
İlköğrenimini Dursunbey'de tamamladıktan sonra Bursa'ya gelip Bursa Erkek Lisesi'ni bitirdi. İstanbul'da Milli Türk Talebe Birliği ve Türk Kültür Ocağı'nın düzenlediği toplantılarda yetişti. İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi'ndeki eğitimini son sınıfta bıraktı.
1960 yılında Yağmur Yayınevini kurdu. 27 Mayıs Darbesi sonrası Samsun Senatörü seçilen ve Cumhurbaşkanı adayı olan Ord. Prof. Dr. Ali Fuad Başgil'in tarihteki Ankara yolculuğunun en önemli tanığıdır. Nurettin Topçu'nun önderliğinde kurulan Milliyetçiler Derneği'nin faaliyetlerine katılmıştır. 1962 yılında Aydınlar Kulübü'nün kuruluşunda yer aldı. Aydınlar Kulübü birkaç yıl sonra kulüp faaliyetlerini sona erdirdi ancak 1970 yılında Aydınlar Ocağı olarak yeniden daha büyük bir çatı altında toplandı. 1983 yılında Anavatan Partisi'ne katıldı. İstanbul ve Balıkesir İl Teşkilatlarının kuruluşlarında görev aldı. 6 Kasım 1983 ve 29 Kasım 1987 Genel Seçimlerinde Balıkesir'den milletvekili seçildi. 1984 yılında kurulan Mehmet Akif Ersoy Fikir ve Sanat Vakfı'nın kurucuları arasındadır. Türkiye Yazarlar Birliği'nin gönülden destekçisi oldu.
Salyane

Salyane, Osmanlı Devleti'nde bazı eyaletlerden yılda bir kez toplanan ve başkent İstanbul'a gönderilen vergiye verilen addır.
Salyane veren eyaletler şunlardır: Mısır, Bağdat, Yemen, Habeş, Basra, Lahsa, Cezayir, Trablusgarp ve Tunus.
Bu eyaletlere ait gelirlerin toplanması işi, tımar sisteminde olduğu gibi devletin askeri yöneticilerine (sipahiler) verilmeyip, yerel bir yönetici bütün askeri ve idari masrafları karşıladıktan sonra eyaletin nüfusu ve sosyo-ekonomik konumuna gore belirlenmiş salyane denen sabit bir miktar vergiyi başkent İstanbul'a gönderirdi.
Limon köpek balığı

Limon köpek balığı (Negaprion brevirostris), harharyasgiller (Carcharhinidae) familyasından bir köpek balığı türü. Uzunluğu 3,4 m (11 ft) kadardır. Kaydedilmiş en büyük birey 340 cm, 183 kg'dir. Vivipar ürerler.
Temel besin kaynakları balıklardır ve çoğunlukla gece avlanırlar. Gruplar halinde subtropikal sularda yaşarlar. Kur ve avlanma yetenekleri onlara avantaj sağlar. İnsanlara büyük bir tehlike değillerdir ve ortalama yaşam süreleri 25 30 yıl arasıdır.
Sınıflandırma

İlk limon köpekbalığı adını 1868'de Felipe Poey' den almıştır. Orijinal şekli Hypoprion brevirostris olan ama sonradan Negaprion brevirostris olarak değiştirilmiştir.
Fiziksel tanım

Köpekbalığının sarı rengi ona kum yüzeyde yüzerken fark edilmemesini sağlayan bir kamuflaj sağlar. Genellikle 2.4 ve 3.1 m (7.9 ve 10.2 ft) arası uzunlukta ve 90 kg (200 lb) kilodadır. Cinsel olgunluk  2.24 m (7.3 ft) uzunluğuna gelinince ulaşılır. Bu dişilerde ise 2.4 (7.9 ft) uzunluğunda ulaşılır. Kaydedilmiş maksimum uzunluk 3.43 m (11.3 ft) ve 183 kg (405 lb) dir. Düzleştirilmiş kafası ve kalın burnu ve aynı diğer türler gibi elektro reseptörleri vardır. Bu reseptörler herhangi bir elerktiksel nabzı algılayıp potansiyel avları yakalamasına yardımcı olur.
Yeme alışkanlıkları

Limon köpekbalıkları gece avlanır ve genellikle piscivorouslardır. Rastgele beslenmek yerine avını yüksek bir titizlikle seçer. Takip tekniğini kullanarak avlarını yakalarlar ve bu avlar genellikle papağan başlığı ve majarras' tır. Avlarını yavaşça takip edip ani bir şekilde yakalarlar iyi bir tutmuş yakaladığında avını sağ sola sallayıp öldüğünden emin olur.
Sosyal Davranışları

Limon köpekbalıkları büyük gruplarda ve sosyal bir hayata sahip olmasıyla bilinir. Grup halinde yaşayarak iletişim, kur ve avcılık avantajlarına da sahiptirler. Ama aynı zamanda parazitlerin yayılması da buna olumsuz bir ektir.
Üreme

Limon köpekbalıkları vivipar  ürerler. Yani anne besinleri yumurta sarısı plasenta yoluyla yavrularına doğrudan aktarır ve yavrular canlı doğar. Çiftleşme erkek köpekbalığının dişiyi tutup ısırması ve dişinin cloacasına kendi clasperını aktarmasıyla gerçekleşir. Cinsel olgunluğa 12 ve 16 yaşları arasında ulaşırlar.