stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kültürel çalışmalar
Akademik Algı > Sosyologlar

Kültürel çalışmaların sosyoloji üzerindeki etkisi de kayda değerdir. Örneğin, Stuart Hall Birmingham Okulu’nu terk ettiğinde, bunu Britanya’da yer alan Open Üniversitesi’ndeki sosyoloji bölümünde elde edeceği prestijli profesörlük pozisyonu için yaptı. Bir alt alan olan kültürel sosyoloji, kültürel çalışmaları uygulayan birçok kişinin bu disiplinle ilgili evi hâline gelmiştir. Yine de, genel olarak bir disiplin olan sosyolojiyle bir alan olan kültürel çalışmalar arasında bazı farklılıklar vardır. Sosyoloji kendisini felsefe veya psikoloji konularından bilinçli bir şekilde ayıran çeşitli tarihsel çalışmalar üzerine kurulu iken, kültürel çalışmalar disiplinselliğin geleneksel uygulama ve anlayışlarını açık bir şekilde sorgulamış ve eleştirmiştir. Kültürel çalışmaları uygulayan birçok kişi kültürel çalışmaların diğer disiplinlere
benzememesinin ve kendisi için disiplinselliğe özenmemesinin en iyisi olduğunu düşünür. Bunun yerine, kültürel çalışmalara temel oluşturabilecek bir tür radikal disiplinlerarasılığı desteklerler.
Çalışması kültürel çalışmalar üzerinde önemli bir etkiye sahip olan bir sosyolog da Pierre Bourdieu’dür. Bourdieu
çalışmasında röportajları derinlemesine inceler ve istatistikleri yaratıcı bir şekilde kullanır. Ancak, Bourdieu’nün çalışması her ne kadar kültürel çalışmalarda etkili olmuş ve kendi çalışmasını bir bilim şekli olarak görmüş olsa da, kültürel çalışmalar “bilimselliğe” özenme gereksinimi fikrini hiçbir zaman kabullenmemiş ve kültürel çalışmaların temeli olarak “bilimselliğin” fetişleştirilmesine karşı birçok kuramsal ve yöntemsel parametreler sıralamıştır.
Kültürel çalışmaları eleştiren diğer iki sosyolog da Chris Rojek ve Bryan S. Turner’dır. "Decorative sociology: towards a critique of the cultural turn" adlı makalelerinde
tartıştıkları üzere, özellikle Stuart Hall tarafından savunulan bir olgu olan kültürel çalışmalar istikrarlı bir araştırma gündeminden yoksundur ve metinlerin
çağdaş okumalarına ayrıcalık tanır, böylece tarihdışı bir kuramsal odak oluşturur. Ayrıca, şu iddiayı öne sürerler: Kültürel çalışmalarda "hem tarihi ve kültürlerarası ilişkinin reddi hem de ifade edilen siyasi görüşlerin
doğruluğu hakkında ahlaki bir üstünlük hissi vardır”.
Akademik Algı > Fizikçi Alan Sokal

“Siyasi açıdan kızgınım çünkü her ne kadar hepsi olmasa da bu saçmalığın çoğu kendini ilan eden sol görüşlülerden kaynaklanıyor. Burada yüz seksen derecelik tarihi bir dönüşe şahit oluyoruz. Son iki yüzyılın büyük bir kısmında, sol görüş bilimle özdeşleştirilip gericiliğe karşı olarak görüldü. Rasyonel düşüncenin ve nesnel gerçekliğin (hem toplumsal hem de doğal) cesur analizinin, güçlüler tarafından (kendi içinde haklı olan tutkulu insanlardan bahsetmiyorum bile) teşvik edilen aldatmacalarla savaşmak için akıllıca bir yöntem olduğuna inandık. Yenilikçi ve solcu birçok akademik hümanistin son zamanlarda bilgisel göreliğin o veya bu şekline yönelmesi bu değerli mirasa ihanet ediyor ve yenilikçi toplumsal eleştirinin hala hassas olan görüşlerinin temelini sarsıyor. “Gerçekliğin toplumsal inşası”yla ilgili kuramlar geliştirmek bize AIDS’e etkili bir tedavi bulma veya küresel ısınmayı engellemek için stratejiler oluşturma konusunda yardımcı olmayacak. Eğer doğruluk ve yanlışlık kavramlarını reddedersek siyaset, ekonomi, sosyoloji ve tarihteki yanlış fikirlerle savaşamayız.”
Temel eserler

Hall ve diğerleri, kültürel çalışmalar alanındaki bazı temel
kaynaklı metinleri ya da özgün "müfredatları", belirledi:
• Hoggart'ın The Uses of Literacy
• Raymond Williams'ın Culture and Society ve The Long Revolution
• E. P. Thompson'ın The Making of the English Working Class.
Gallo dili

Gallo, doğu Brittany'nin bölgesel bir dilidir. Fransızcayı da içeren bir Romantizm alt ailesi olan langues d'oïl'den biridir Bugün bu bölgede standart Fransızca hakim olduğundan, nüfusun yalnızca bir azınlığı tarafından konuşulmaktadır.
Gallo ilk olarak şu anda Brittany, Normandiya ve Maine arasındaki sınır topraklarına karşılık gelen Neustria Yürüyüşlerinde konuşuluyordu. Gallo, İngiltere'nin Normanlar tarafından fethinde yer alan, çoğu Yukarı (yani doğu) Brittany ve Aşağı (yani batı) Normandiya kökenli olan ve bu nedenle çok daha büyük olanlarla birlikte kendi payına düşen birçok kişi arasında paylaşılan bir konuşma diliydi.
Gallo, Fransa çapında evrensel eğitimin başlatılmasına kadar Yukarı Brittany, Maine ve Normandiya'nın bazı komşu bölgelerinin günlük dili olarak devam etti, ancak bugün nüfusun yalnızca küçük (ve yaşlanan) bir azınlığı tarafından konuşuluyor.
Bir langue d'oïl olarak Gallo, diğerlerinin yanı sıra Norman, Picard ve Poitevin lehçesini içeren bir lehçe sürekliliğinin bir parçasını oluşturur. Onu Norman'dan ayıran özelliklerden biri Eski İskandinav etkisinin olmamasıdır. Dil sınırı boyunca Norman dilinin bitişik çeşitleriyle ve Guernésiais ve Jèrriais ile bazı sınırlı karşılıklı anlaşılırlık vardır.
Batıda, Gallo'nun kelime dağarcığı Bretonca ile temastan etkilenmiştir, ancak büyük ölçüde Latince kalmıştır. Breton'un etkisi Gallo konuşulan bölgelerde doğuya doğru azalır.
Ulrich Schmidl

Levinus Hulsius'un yaptığı Ulrich Schmidl gravürü, 1599
Ulrich Schmidl veya Schmidl (1514, Straubing - 1579, Regensburg), Alman bir Landsknecht, konkistador, kâşif, tarihçi ve meclis üyesi. Schmidl, Hans Staden'in yanı sıra Yeni Dünya'daki seyahat deneyimlerini yazan birkaç Landsknecht'ten biriydi.
Bibliyografi

Schmidel, Ulrich (1889).  Langmantel, Valentin (Ed.). Reise nach Süd-Amerika in den Jahren 1534 bis 1554 (Almanca). Tübingen: Litterarischer Verein in Stuttgart. OCLC 29076934.
Schmidel, Ulrich; Hernandez, Pero (1891).  Dominguez, Luis L. (Ed.). The Conquest of the River Plate (1535–1555). The Hakluyt Society. OCLC 166620573.
Schmidel, Ulrich (1903).  Quevedo, Samuel A. Lafone (Ed.). Viaje al Río de la Plata, 1534–1554 (İspanyolca). Buenos Aires: Cabaut y Cía. OCLC 11160770.
Vera historia'dan bir illüstrasyon, 1599
Fröhnd

| Flama | Konum |
| --- | --- |

Temel veriler
Eyalet: Baden-Württemberg
İl: Freiburg
Belde: Landkreis Lörrach
İdari merkez: Schönau im Schwarzwald
Koordinatlar: 47°45′30″K 07°53′03″D﻿ / ﻿47.75833°K 7.88417°D﻿ / 47.75833; 7.88417
Rakım: NHN'den 554 metre yüksek
Yüzölçümü: 16,19 km²
Nüfus: 494
Nüfus yoğunluğu: 31 kişi/km²
Posta kodu: 79677
Telefon alan kodu: 07673
Plaka kodu: LÖ
Web sitesi: www.froehnd.de
Belediye başkanı: Michael Engesser
Fröhnd, Almanya'da Baden-Württemberg eyaletinin Lörrach (Landkreise) ilçesinde yer alan bir belediyedir. Wiesental'de, Güney Kara Orman Doğa Parkı'nda 500 ila 1200 metre yükseklikte yer almaktadır.
Belediye, kuzeyde Schönau im Schwarzwald şehri ve Wembach ile, doğuda Todtnau şehrinin Präg-Herrenschwand mahallesi ile, güneyde Häg-Ehrsberg ve Zell im Wiesental şehri ile, batıda Kleines Wiesental belediyesine bağlı Elbenschwand ve Bürchau mahalleleri ile, kuzeybatıda ise Wembach belediyesinin bir eksklav'ı, Böllen ve Schönenberg ile sınır komşusudur.
Tarihi

Fröhnd'ün hala mevcut olan en eski belgesel kaydı 1352 tarihlidir. "Uf der Froende" St. Blasien manastırının kayıtlarında geçmektedir. İsim, Orta Yüksek Almancadaki "vrœnde" kelimesinden gelir ve angarya hizmeti gerektiren bir toprak veya efendi mülkü anlamına gelmektedir. Bazı alt yerleşimlerin adının geçtiği belgeler önemli ölçüde daha eskidir (Künaburg, Hepschingen 1113; Holz, Ittenschwand, Kastel 1260).
12. yüzyılın başlarında, Fröhnd ve Schönau vadi yönetimi büyük ölçüde birbiriyle akraba olan dört soylu ailenin mülkiyetindeydi: Waldeck, Eichstetten, Wehr ve Grenchen Beyleri. Diğer soylu aileler arasında Hinterholz ve Kienberg'de mülkleri olan, Grenchen Beyleri'nin halefi sayılan ve Kastel'de mülkleri olan Stein Beyleri vardı. 1260 yılına kadar St. Blasien Manastırı, bağışlar ve satın almalar yoluyla tüm arazi mülkiyetini eline geçirmiş, böylece Fröhnd'ün tek toprak sahibi olmuş ve düşük yargı yetkisini elde etmişti. Manastırın Habsburglarla yaptığı "Vogteivertrag" (yöneticilik anlaşması) sayesinde manastır, 1356'da Fröhnd için yöneticilik serbestliği kazandı ve yüksek yargı yetkisini de kullanabildi. Fröhnd, St. Blasien'in Schönau vadi yönetimi tarafından yönetilmesine rağmen, sakinleri asıl vadi yönetimi sakinlerinden biraz farklı hak ve yükümlülüklere sahipti. Egemenlik Habsburglardaydı ve Fröhnd, Schönau vadi yönetimiyle birlikte Hauenstein Kontluğu'na ve Ön Avusturya orman yöneticisine bağlıydı ve Ön Avusturya Breisgau'sunun bir parçasıydı.
İmparatorluk Meclisi Baş Kararı ile Ön Avusturya Breisgau'su, kısa ömürlü Modena-Breisgau Dükalığı'na geçti, bu da kısa süre sonra tekrar Habsburg Hanedanı'na miras kaldı. Pressburg Barışı ile bu dükalık 1806'da Baden Elektör Prensliği'ne geçti ki bu da aynı yıl Napolyon tarafından Baden Büyük Dükalığı'na dönüştürüldü. Büyük Dükalık, 1807'deki idari reformunda Schönau İlçe İdaresi'ni kurdu ve Fröhnd de buraya bağlandı. Bu ilçe idaresinin 1924'te lağvedilmesinden sonra Fröhnd için Schopfheim İlçe İdaresi yetkili oldu. Bunun 1 Nisan 1938'de kesin olarak lağvedilmesiyle Fröhnd için devlet Lörrach İlçe İdaresi yetkili oldu. Bu idare, 15 Haziran 1939'da, o zamana kadar yerel özyönetim birliği olan eski Lörrach İlçesi ile birlikte, alt düzey devlet idari bölgesi ve aynı zamanda özyönetim kurumu olarak Lörrach İlçesi tarafından değiştirildi.
Galeri

Unterkastel bölgesindeki Fröhnd belediyesinin belediye binası, Kara Orman, Almanya
Fröhnd'deki Şansölye Köprüsü. Wiese Nehri üzerindeki köprü 1908/09'da inşa edilmiştir ve koruma altındaki bir yapıdır.
Fröhnd Vorder-Holz'daki Aziz Meryem Şapeli. İlk olarak 1714 yılında inşa edilmiş olup burada 1953'ten kalma yeni bina bulunmaktadır.
Fears to Fathom

| Fears to Fathom |
| --- | --- |
Geliştirici: Rayll
Yayımcı: Rayll
Seri: Fears to Fathom
Motor: Unity
Platform: Microsoft Windows
Çıkış: 2 Temmuz 2021
Türler: Macera, Hayatta kalma-korku
Resmî site: fearstofathom.com
Fears to Fathom, Rayll takma adıyla bilinen Hint kökenli video oyunu programcısı ve geliştiricisi Mukul Negi tarafından Steam platformu üzerinden ilk olarak 2021 yazında piyasaya sürülen birinci şahıs macera ve psikolojik korku bağımsız video oyunudur. Periyodik olarak yayınlanan beş bağımsız bölümden oluşur ve bunlardan yalnızca dördü yayınlandı (sonuncusu Ekim 2023'te). Her hikâyenin, kullanıcıların yaratıcıya gönderdiği "gerçek olaylara" dayanan ve yaşadıkları rahatsız edici deneyimleri anlatan farklı bir anlatımı vardır.
Oynanış

Oyuncuya korku aşılamaya çalışan video oyunları gibi, onları olabilecek olaylara karşı sürekli bir beklenti içinde tutmaya çalışır. Daha sade bir atmosfer sağlamak için kullanılan ayar tamamen stabil değildir; daha sade hale getirmek için bir VHS filtresi bulunmaktadır.
Fears to Fathom'un ilk bölümü yalnızca 10 ila 20 dakika uzunluğunda ve çoğunlukla oyunda açıkça korkutucu hiçbir şey yok. Ancak kullanıcıların hikâyelerinden yola çıkarak hazırlanan sonraki bölümler, kaynakların ve senaryoların artırılmasının yanı sıra bölümlerin süresinin de 45 dakikaya veya bir saate kadar çıkmasına olanak sağladı.
Oyun prensibi ve teknolojisi

Bu epizodik bilgisayar oyununun özelliği, bireysel bölümlerin hikâyesinin gerçek olaylara dayanmasıdır. İkinci bölümden itibaren mikrofona erişim oyuna entegre edildi. Örneğin oyuncunun dolaba saklanması ve sessiz olması gerekir, aksi takdirde hırsızın dikkatini çekebilir. Oyuncunun oyunda hangi eylemleri yaptığına bağlı olarak farklı sonlar meydana gelebilir.
Değerlendirme

Fears to Fathom, Metacritic'teki her bölüm için ayrı bir derecelendirme aldı. Burada bölüm sayısı arttıkça ortalama reytingin de arttığı görülüyor. İlk bölüm ortalama 7,1 puan alırken, en son yayınlanan bölüm ortalama 8,3 puan aldı.
IGN'de bireysel bölümler 7,5 ile 8,0 arasında derecelendirme elde etti.
Arabasıyla bir kaza geçiren kahraman, geceyi yol kenarındaki bir motelde geçirmek zorunda kalır.
Dördüncü bölüm, garip olayların meydana geldiği bir orman parkındaki bir korucunun hikâyesini anlatıyor.
Sikorsky UH-60 Black Hawk

| UH-60 Black Hawk |
| --- | --- |
ABD Ordusu'na ait bir UH-60M Black Hawk'ın inişi, 2019
Türü: Genel maksat helikopteri
Ulusal köken:  ABD
Üretici: Sikorsky Aircraft Corporation
İlk uçuş: 17 Ekim 1974
Hizmete giriş: 1979
Durumu: Hizmette
Ana kullanıcı: ABD Ordusu
Diğer kullanıcılar: Türk Silahlı Kuvvetleri Emniyet Genel Müdürlüğü İsrail Hava Kuvvetleri   Kolombiya Hava Kuvvetleri Japonya Öz Savunma Kuvvetleri
Üretim aralığı: 1974-Günümüz
Üretim sayısı: Ocak 2023 itibarıyla 5.000
Gelişimi: Sikorsky S-70
Değişimleri: Sikorsky SH-60 Seahawk Sikorsky HH-60 Pave Hawk Sikorsky MH-60 Jayhawk Mitsubishi H-60
Bu madde Sikorsky S-70 ailesinin ABD Ordusu'nun askerî versiyonları ve operatörleri  hakkındadır.ABD Hava Kuvvetleri varyantları için Sikorsky HH-60 Pave Hawk sayfasına bakınız.S-70 ailesine genel bir bakış ve sivil modelleri ve operatörleri için Sikorsky S-70 sayfasına bakınız.UH-60'a adını veren Sauk ulusu lideri için, Kara Şahin (şef)  sayfasına bakınız.
Sikorsky UH-60 Black Hawk, Sikorsky Aircraft Corporation tarafından üretilen dört kanatlı, çift motorlu, orta sınıf genel maksatlı askerî helikopterdir. Sikorsky, S-70 tasarımını 1972 yılında Amerika Birleşik Devletleri Ordusu'nun Yardımcı Taktik Nakliye Uçağı Sistemi (UTTAS) yarışmasına sundu. Ordu, prototipi YUH-60A olarak belirledi ve Boeing Vertol YUH-61 ile yapılan bir uçuş yarışmasının ardından 1976 yılında Black Hawk'ı programın galibi olarak seçti.
Adını Kızılderili savaş lideri Kara Şahin'den alan UH-60A, 1979 yılında ABD Ordusu'nun taktik nakliye helikopteri olarak Bell UH-1 Iroquois'in yerini almak üzere hizmete girdi. Bunu Black Hawk'ın elektronik harp ve özel operasyon türevlerinin sahaya sürülmesi izledi. Geliştirilmiş UH-60L ve UH-60M genel maksat varyantları da geliştirilmiştir. ABD Donanması, Hava Kuvvetleri ve Sahil Güvenlik için de modifiye edilmiş versiyonlar geliştirilmiştir. ABD Ordusu kullanımına ek olarak, UH-60 ailesi çeşitli ülkelere ihraç edilmiştir. Black Hawk'lar Grenada, Panama, Irak, Somali, Ukrayna, Balkanlar, Afganistan ve Orta Doğu'daki diğer bölgelerdeki çatışmalar sırasında görev yapmıştır.
Başlıca varyantlar arasında deniz amaçlı kullanılan Sikorsky SH-60 Seahawk, savaş arama ve kurtarma için Sikorsky HH-60 Pave Hawk ve çeşitli ihracat, VIP, özel operasyon türleri dâhil olmak üzere diğer birçok tür ve yükseltme yer almaktadır. Yıllar içinde çeşitli yükseltmeler yapılmıştır ve en son versiyon UH-60M'dir.
Geliştirme > İlk gereksinim

1960'ların sonunda Amerika Birleşik Devletleri Ordusu, UH-1 Iroquois'in yerini alacak bir helikopter için gereksinimleri oluşturmaya başladı ve programı Yardımcı Taktik Nakliye Uçağı Sistemi (UTTAS) olarak belirledi. Ordu ayrıca helikopterleri için General Electric T700 olacak yeni, ortak bir türbin motoru geliştirmeye başladı. Vietnam'daki deneyime dayanarak, Ordu hem UTTAS'tan hem de yeni motordan önemli performans, beka kabiliyeti ve güvenilirlik iyileştirmeleri talep etti. Ordu UTTAS teklif talebini (RFP) Ocak 1972'de yayınladı. RFP hava taşımacılığı gereksinimlerini de içeriyordu. Lockheed C-130 içinde taşıma UTTAS kabin yüksekliğini ve uzunluğunu sınırlıyordu.
UTTAS'ın gelişmiş güvenilirlik, beka kabiliyeti ve daha düşük ömür devri maliyetleri gereksinimleri, gelişmiş sıcak ve yüksek irtifa performansına sahip çift motorlar ve modüler bir tasarım (daha az bakım ayak izi); kuru çalışan dişli kutuları; balistik olarak toleranslı, yedekli alt sistemler (hidrolik, elektrik ve uçuş kontrolleri); çarpışmaya dayanıklı mürettebat (zırhlı) ve asker koltukları; çift kademeli oleo ana iniş takımı; balistik olarak toleranslı, çarpışmaya dayanıklı ana yapı; daha sessiz, daha sağlam ana ve kuyruk rotor sistemleri ve balistik olarak toleranslı, çarpışmaya dayanıklı yakıt sistemi gibi özelliklerle sonuçlanmıştır.
Dört prototip üretildi ve ilk YUH-60A 17 Ekim 1974'te uçtu. Prototiplerin ABD Ordusuna teslim edilmesinden önce, Kasım 1975'te uçağın tüm testler sırasında güvenli bir şekilde kullanılabileceğinden emin olmak için bir ön değerlendirme yapıldı. Prototiplerden üçü Mart 1976'da rakip Boeing-Vertol tasarımı YUH-61A'ya karşı değerlendirilmek üzere Orduya teslim edildi ve biri Sikorsky tarafından dâhili araştırma için tutuldu. Ordu Aralık 1976'da üretim için UH-60'ı seçti. UH-60A'nın Orduya teslimatı Ekim 1978'de başladı ve helikopter Haziran 1979'da hizmete girdi.
Tasarım

UH-60 dört kanatlı ana ve kuyruk rotorlarına sahiptir ve iki adet General Electric T700 turboşaft motoru ile güçlendirilmiştir. Ana rotor tamamen mafsallıdır ve rotor kafasında elastomerik yataklara sahiptir. Kuyruk rotoru eğiktir ve sert bir çapraz kirişe sahiptir. Helikopter, Ordunun bir miktar sökme ile C-130 Hercules'te taşıma gereksinimini karşılamak için uzun, düşük profilli bir şekle sahiptir. Ekipmanla birlikte 11 asker taşıyabilir, 2.600 pound (1.200 kg) kargoyu dâhili olarak veya 9.000 pound (4.100 kg) kargoyu (UH-60L / M için) dışarıdan askı ile kaldırabilir.
Black Hawk helikopter serisi, birliklerin taktiksel nakliyesi, elektronik harp ve aeromedikal tahliye dahil olmak üzere çok çeşitli görevleri yerine getirebilir. VH-60N olarak bilinen bir VIP versiyonu önemli hükûmet yetkililerini (örn, Kongre, İcra daireleri) taşımak için kullanılır ve helikopterin çağrı işareti Amerika Birleşik Devletleri Başkanı'nı taşırken "Marine One" olarak kullanılır. Hava saldırı operasyonlarında, 11 muharip birlikten oluşan bir mangayı taşıyabilir veya 105 mm'lik bir M119 obüsünü 30 mermi mühimmat ve dört kişilik mürettebatla tek bir kaldırışta yeniden konumlandırabilir. Black Hawk, Küresel Konumlandırma Sistemi gibi daha fazla beka kabiliyeti ve yetenek için gelişmiş aviyonik ve elektroniklerle donatılmıştır.
UH-60, yakıt tankları veya çeşitli silahlar taşımak için gövdenin üst kısmında saplama kanatlar ile donatılabilir. İlk saplama kanat sistemi Harici Depo Destek Sistemi (ESSS) olarak adlandırılır. Her kanatta toplamda iki adet 230 US gal (870 L) ve iki adet 450 US gal (1.700 L) yakıt tankı taşımak için iki pilonu vardır. Dört yakıt tankı ve ilgili hatlar ve valfler harici genişletilmiş menzil yakıt sistemini (ERFS) oluşturur. ABD Ordusu UH-60'ları ESSS'lerini çarpışmaya dayanıklı harici yakıt sistemi (CEFS) konfigürasyonuna dönüştürerek eski yakıt tanklarını kendinden sızdırmaz yakıt hatları ile birlikte toplam dört adet 200 US gal (760 L) çarpışmaya dayanıklı tankla değiştirmiştir. ESSS ayrıca roketler, füzeler ve silah podları gibi 10.000 lb (4.500 kg) silah taşıyabilir. ESSS 1986 yılında hizmete girmiştir. Ancak, dört yakıt tankının kapı silahlarının ateş alanını engellediği tespit edildi; bu nedenle, saplama kanatlarında iki yakıt tankı taşıyan harici tank sistemi (ETS) geliştirildi.
H-60 modellerinin birim maliyeti, teknik özellikler, ekipman ve miktarlardaki farklılıklar nedeniyle değişmektedir. Örneğin, Kara Kuvvetleri UH-60L Black Hawk'ın birim maliyeti 5,9 milyon dolar iken Hava Kuvvetleri HH-60G Pave Hawk'ın birim maliyeti 10,2 milyon dolardır.
Operasyonel tarihi

UH-60 Black Hawk 2024 yılı itibarıyla 35 farklı ülkede hizmet vermektedir.
Operasyonel tarihi > Avustralya

Avustralya 1980'lerde erken model UH-60 satın aldı ve 2020'lerde daha yeni versiyonlardan oluşan bir filo satın alıyor: Avustralya 1986 yılında on dört adet S-70A-9 Black Hawk ve 1987 yılında 25 adet Black Hawk daha sipariş etmiştir. ABD üretimi ilk Black Hawk 1987 yılında Avustralya Kraliyet Hava Kuvvetleri'ne (RAAF) teslim edilmiştir. de Havilland Australia, Sikorsky lisansı altında 38 Black Hawk üretti ve ilkini 1988'de, sonuncusunu 1991'de teslim etti. 1989'da RAAF'ın Black Hawk filosu Avustralya Kara Kuvvetleri'ne devredildi. Black Hawk'lar Kamboçya, Papua Yeni Gine, Endonezya, Doğu Timor ve Pakistan'da operasyonel hizmet gördü.
Nisan 2009'da dönemin savunma şefi Hava Mareşali Angus Houston, hükûmete Black Hawk'ların Afganistan'a konuşlandırılmamasını çünkü o sırada "zırh ve öz savunma sistemlerinden yoksun" olduklarını ve bunu gidermek için bir yükseltme yapılmasına rağmen müttefiklerin helikopterlerini kullanmanın daha pratik olduğunu söyledi. 2004 yılında hükûmet, Savunma Bakanlığı'nın S-70M Black Hawk'ı önermesine rağmen, Black Hawk'ın yerine NHIndustries NH90'ın bir varyantı olan Çok Rollü Helikopter (MRH-90) Taipan'ı seçti.
Ocak 2014'te Ordu, 34 Black Hawk filosunu hizmetten çekmeye başladı (beşi kazalarda kaybedilmişti) ve bunun Haziran 2018'e kadar tamamlanmasını planlamıştı. Genelkurmay Başkanı, Ordunun özel operasyon rolü oynayabilecek bir MRH-90 geliştirmesini sağlamak için 20 Black Hawk'ın emekliye ayrılmasını 2021 yılına kadar erteledi. 10 Aralık 2021'de S-70A-9 Black Hawk'lar hizmetten çekildi. Aynı gün, MRH-90'ların performansıyla ilgili sorunlar nedeniyle hükûmet bunların yerini UH-60M Black Hawk'ların alacağını duyurdu. Ocak 2023'te Ordu, teslimatları 2023'te başlayacak 40 adet UH-60M'nin satın alındığını duyurdu.
Operasyonel tarihi > Brezilya

Brezilya 1997 yılında Brezilya Kara Kuvvetleri barışı koruma kuvvetleri için dört adet UH-60L helikopteri teslim almıştır. Özel kuvvetler ve arama-kurtarma için yapılandırılmış 6 adet UH-60L'yi 2008 yılında teslim aldı. 2009'da 10 adet UH-60L daha sipariş etti; teslimatlar Mart 2011'de başladı.
Operasyonel tarihi > Çin

Aralık 1983'te Aerospatiale AS-332 Super Puma, Bell 214ST SuperTransport ve Sikorsky S-70A-5 (N3124B) örnekleri test için Lhasa'ya havalandı. Bu gösteriler 17,000 feet (5,200 m) irtifaya kadar kalkış ve inişler ile 24,000 feet (7,300 m) irtifaya kadar rota operasyonlarını içeriyordu. Bu testlerin sonunda Çin Halk Kurtuluş Ordusu, yüksek irtifa performansını artırmak için daha güçlü GE T700-701A motorlarıyla donatılmış 24 adet S-70C-2 satın aldı. İhracat amacıyla S-70'in sivil varyantları olarak belirlenmiş olsalar da, Çin Halk Kurtuluş Ordusu Havacılık birimleri tarafından işletilmektedirler.
Operasyonel tarihi > Kolombiya

Kolombiya UH-60'ları ilk olarak 1987 yılında ABD'den teslim almıştır. Kolombiya Ulusal Polisi, Kolombiya Hava-Uzay Kuvvetleri ve Kolombiya Ordusu UH-60'ları uyuşturucu ve gerilla örgütlerine karşı isyanla mücadele (COIN) operasyonları için karadan ulaşılması zor yerlere asker ve malzeme taşımak, arama ve kurtarma ve tıbbi tahliye için kullanmaktadır. Kolombiya ayrıca UH-60'ın yerel olarak Arpía olarak bilinen saplama kanatlı, militarize edilmiş bir savaş helikopteri versiyonunu da işletmektedir.
Kolombiya Ordusu, 13 Ağustos 2013 tarihinde ilk iki üniteyi teslim aldıktan sonra Arazi Farkındalık ve Uyarı Yetenekli (HTAWS) S-70i'nin dünya çapındaki ilk operatörü oldu.
Operasyonel tarihi > İsrail

İsrail Hava Kuvvetleri (IAF) Ağustos 1994'te Amerika Birleşik Devletleri'nden ihtiyaç fazlası 10 adet UH-60A Kara Şahin aldı. IAF tarafından Yanshuf (Türkçe: Baykuş) olarak adlandırılan UH-60A, Bell 212 genel maksat helikopterlerinin yerini almaya başladı. IAF, UH-60'ları ilk kez 1996 yılında güney Lübnan'da Hizbullah'a karşı Gazap Üzümleri Harekâtında kullandı.
Operasyonel tarihi > Meksika

Meksika Hava Kuvvetleri ilk iki UH-60L'yi 1991'de özel kuvvetler birimlerini taşımak için sipariş etti ve 1994'te dört tane daha sipariş etti. Temmuz ve Ağustos 2009'da Federal Polis uyuşturucu kaçakçılarına yönelik saldırılarda UH-60'ları kullandı. Ağustos 2011'de Meksika Donanması üç adet yükseltilmiş ve denizcileştirilmiş UH-60M aldı. 21 Nisan 2014'te ABD Dışişleri Bakanlığı, Kongre'den onay bekleyen 18 adet UH-60M'nin Meksika'ya satışını onayladı. Eylül 2014'te Sikorsky, Meksika Hava Kuvvetleri için belirlenen 18 adet UH-60 için 203,6 milyon dolarlık (2023'te ~258 milyon dolar) kesin sabit fiyatlı sözleşme değişikliği aldı.