Aşölyen
Aşölyen alet kullanıcıları

Başat olarak, bu tekniği kullanan Homo ergaster (bazen erken Homo erectus olarak adlandırılır), neredeyse tamamen Aşölyen aletleri kullanıyordu. Daha sonra, Neandertaller ve Homo sapiens'in ortak atası olan Homo heidelbergensis bu tekniği geniş çapta kullandı. Geç Aşölyen aletleri, H. erectus'tan türemiş olan Homo sapiens idaltu ve erken Neandertallar gibi türler tarafından da kullanılmaya devam etti.
El baltalarının simetrisi, Aşölyen alet kullanıcılarının dil kullanma yeteneğine sahip olabileceğini düşündürmektedir, çünkü ince motor hareketleri kontrol eden beyin bölgesi, konuşmayı da kontrol eden bölgeyle aynı alandadır. Ayrıca, daha fazla alet çeşidi ve estetik açıdan hoş olan şekilleri, Aşölyen kullanıcılarının daha yüksek bir zekaya sahip olabileceğini gösterebilir. Ancak bazıları, alet yapımı ile dil kullanımı arasında bir ilişki olmadığını ve dilin, alet yapımı gibi aynı şekilde öğrenilmediğini savunmaktadır.
Aşölyen el baltalarıyla ilişkilendirilen Alt Paleolitik buluntular, alet kullanıcılarının sanatsal ifade yeteneklerini savunmak için kullanılmıştır. Almanya'daki Bilzingsleben'den kazınmış bir fil kaval kemiği ve Kenya'nın Kapthurin ile Güney Afrika'nın Duinefontein bölgelerindeki okra buluntuları, insanlık tarihindeki estetik anlayışın en erken örnekleri olarak gösterilmektedir. Bu eserlerin üretilmesine dair başka birçok açıklama öne sürülmüştür; ancak insan sanatına dair kanıtlar, modern Homo sapiens'in ortaya çıkışından yaklaşık 50.000 yıl sonra yaygınlaşmaya başlamıştır.
İngiltere'deki Boxgrove'deki av alanı, bir başka ünlü Aşölyen alanıdır. 1970'lere kadar, bu av alanları, genellikle hayvanların içmek için toplandığı su çukurlarında, Aşölyen alet kullanıcılarının avlarını öldürüp etlerini doğradığı ve ardından kullandıkları aletleri terk ettikleri yerler olarak yorumlanıyordu. Ancak, hayvan kemiklerini arkeolojik alanlardan incelemeye daha fazla önem veren zooarkeoloji biliminin ortaya çıkmasıyla bu görüş değişti. Bu av alanlarındaki birçok hayvanın başka yırtıcı hayvanlar tarafından öldüğü bulunmuş, bu da dönemin insanlarının avcılıkla birlikte ölü hayvanlardan leşçilik yaptığına işaret etmektedir.
İsrail'in kuzeyindeki Hula Vadisi'ndeki Ölü Deniz yarığında bulunan Bnot Ya'akov Köprüsü alanındaki kazılar, bölgedeki insan yerleşiminin 750.000 yıl öncesine kadar uzandığını ortaya koymuştur. Kudüs İbrani Üniversitesi'nden arkeologlar, bu alanın, daha önce tahmin edilenden yarım milyon yıl önce "gelişmiş insan davranışları"na dair kanıtlar sunduğunu iddia etmektedir. Raporlarında, bölgede bulunan Aşölyen katmanında, çok sayıda taş alet, hayvan kemiği ve bitki kalıntısı bulunduğu belirtilmektedir.
Azerbaycan'da bulunan Azıh Mağarası, Aşölyen aletlerin bulunduğu bir başka alandır. 1968 yılında mağaranın beşinci katmanında (Aşölyen katmanı) yeni bir tür homininin alt çenesi keşfedilmiştir. Uzmanlar bu türü "Azykhantropus" olarak adlandırmışlardır.
Aşölyen aletleri kullanan insanların izleri sınırlıdır. Mağaralar yerleşim olarak kullanılmış olabilir, ancak bu dönemdeki avcı-toplayıcılar, Aşölyen aletlerin bulunduğu Grotte du Lazaret ve Terra Amata gibi yerlerde barınaklar da yapmış olabilirler. Bu barınaklar, sitelerdeki büyük taşlardan anlaşılmaktadır; taşlar, çadır gibi yapıları tutmak ya da barınakların temelleri olarak kullanılmış olabilir. Ayrıca, ahşap veya deriden yapılmış barınaklar zamanla kaybolduğu için çok fazla iz bırakmaz. Homo ergaster'ın ateşi kullandığı düşünülmektedir ve bu, daha soğuk Avrasya'ya yerleşmelerinde önemli olmuştur. Ancak, bu erken dönemde ateşi kontrol edebildiklerine dair kesin kanıtlar azdır.
Aşölyen el baltası
Mısır'dan Aşölyen el baltası. Mısır'ın Naqada şehrinin dokuz mil kuzeybatısında, deniz seviyesinden 400 metre yükseklikte bir tepe platosunda bulundu. Londra'daki Petrie Mısır Arkeolojisi Müzesi'nde sergilenmektedir.