stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bizim Kuruntu Ailesi
Oyuncu kadrosu ve karakterler > Konuk oyuncular

Birtan Turan
Yıldırım Öcek
Savaş Akova
Ali Türkoğlu
Cenap Küçüksu
Vehbi Arslan
Tolga Balanoğlu
Faal Evgin
Halil Taşdemir
Sezin Alkoç
Sevgi Onat
Mahmut Taş
Yudum Altınboğa
Rüyam Olunçay
Güngör Varlı
Devrim Parscan
Osman Gidişoğlu
Özlem Çakar
Tamer Erkal
Halim Kızılırmak
Burhan Üçel
Nedir Kıvırcık
Zafer Kıvırcık
Selami Gözüm
Berna Terzierol
Reyzan Karlıdağ
Hamit Haskabal
Ayben Erman
İsmail Düvenci
Nursel Sönmez
Ayşegül Yıldırım
Erdinç Olgaçlı
Bora Sivri
Ahmet Özuğurlu
Özdemir Sevinç
Coşkun Yeltekin
Mümtaz Sevinç
Emrah Akışık
Tuncer Beyazıt
Gizem Çavdaroğulları
Levent Kalecikoğlu
Berk Özcan
Sinan Bengier
Kerem Kobanbay
Meral Uygur
Melahat Hasanoğlu
Fatoş Sezer
Banu Uslu
İsmail Yıldız
Nedim Doğan
Sevda Aktolga
Dilayda Atuner
Sait Genay
İlter Genay
Taylan Erler
Ayçıl Yeltan
Şule Demirel
Giray Alpan
Feri Baycu Güler
Çağım Defne Gürmen
Funda Alp (Saniye)
Deniz Yılmaz
Didem Ulutuncel
Süheyla Zeren
Onur Özekrem
Berna Uslu
Baki Tamer
Tolga Balan
Enis Fosforoğlu
Yıldırım Yanılmaz
Sevtap Türkay
Onur Berkmen
Perihan Savaş (Kendisi 44. bölüm)
Bedia Ener
Su Baloğlu
Nermin Parlak
Rezzan Akçatepe
Reyhan Ayyüzlü
Ersoy Güler
Yayın takvimi

| Sezon | Yayın günü ve saati | Sezon başlangıcı | Sezon finali | Çekilen bölüm sayısı | Bölüm aralığı | Yayın yılı | TV kanalı |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. sezon | Pazar   / Cuma | 2 Kasım 1997 | 26 Haziran 1998 | 34 | 1-34 | 1997-1998 | TGRT |
| 2. sezon | Pazar | 27 Eylül 1998 | 13 Aralık 1998   (Final) | 12 | 35-46 | 1998 | TGRT |

Not: Final bölümü olan 47. bölüm, stok bölüm olarak 2002 yılındaki tekrar yayınlarda yayımlanmıştır. Dizinin tekrar bölümleri ise günümüzde sadece ve sadece 2 tane yerel televizyon kanalında yayımlanmaktadır. "Kanal 15" adlı yerel televizyon kanalında hafta içi Pazartesi, Salı, Çarşamba saat 16.00'da Perşembe ve Cuma günleri saat 10.00'da ve gece 04.00'da dizi tekrarları yayımlanmaktadır. "TH Türkhaber" adlı yerel televizyon kanalında ise sadece her hafta Pazartesi günleri saat 17.15'te yayımlanmaktadır.
Edinburgh Kraliyet Hekimler Koleji

| Edinburgh Kraliyet Hekimler Koleji |
| --- | --- |
College of Physicians of Edinburgh'un cephesi, 9 Queen Street, Edinburgh, İskoçya
Kısaltma: RCPE
Slogan: Non sinit esse feros
Tür: Tıbbi kraliyet koleji
Konum: Edinburgh
Koordinatlar: 55°57′18″N 3°11′47″W﻿ / ﻿55.9550°K 3.1965°B﻿ / 55.9550; -3.1965
Üyeler: 12.000
Başkan: Angela Thomas (vekâleten)
Üyelik: Academy of Medical Royal Colleges MRCP(UK)
Resmî site: rcpe.ac.uk
Edinburgh Kraliyet Hekimler Koleji (RCPE) İskoçya'da bir kraliyet tıp üniversitesidir. Birleşik Krallık'taki doktorlar için uzmanlık eğitim standartlarını belirleyen üç kuruluştan biridir. 1681 yılında Kraliyet Tüzüğü tarafından kurulmuştur. Üniversite dünya çapında 12.000 üyeye sahip olduğunu iddia eder.
Üyelik

MRCP (Birleşik Krallık) veya MRCPCH sınavlarını başarıyla tamamladıktan sonra, doktorlar Kolej Üyeliği'ne hak kazanırlar.
Konuyla ilgili yayınlar

History of the Royal College of Physicians of Edinburgh. Oxford: Blackwell Scientific Publications. 1976.
Yeniköy, Sarıyer

| Yeniköy |
| --- | --- |
Mahalle

Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 41°07′N 29°04′E﻿ / ﻿41.12°K 29.07°D﻿ / 41.12; 29.07
Ülke:  Türkiye
İl: İstanbul
İlçe: Sarıyer
Bulunduğu yer: Avrupa Yakası 
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
Kıyısı olduğu: İstanbul Boğazı 
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 2.2 km²
Nüfus (2023): 14.712
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 212 
İl plaka kodu: 34 
Posta kodu: 34464 
İstatistiki bölge: İstanbul alt bölgesi (TR10) 
Seçim çevresi: İstanbul 2. seçim çevresi 
Yeniköy (Yunanca: Neohorion (Νεοχώριον), Neohori (Νεοχώρι) veya Nihori (Νηχώρι)), Boğaziçi'nin Rumeli yakasında, Sarıyer ilçesinde İstinye ve Tarabya arasında yer alan semt. İdari olarak Sarıyer'e bağlı bir muhtarlıktır. Yeniköy, İstanbul'un fethi sırasında harap bir semtken Osmanlılar tarafından 16. yüzyılda imar edilmiştir.
Tarihçe

Fetihten sonra buraya ilk gelenler Romanya'nın Geni bölgesinden Ulah aileler ve daha sonra Rumlar olmuştur.Bu sebeple Geniköy denen yer I. Süleyman'ın buyruğuyla Yeniköy adını almıştır. Rum halkı köye Yeniköy anlamında Neohorion da derdi. Ulahlardan bir yüzyıl sonra, Doğu Karadeniz'den denizci ve tüccar büyük bir kalabalık gelmiştir.
18.-19. yüzyılda ünlü banker ve levantenlerin, zengin gayrimuslimlerin yalıları ile dolmuştur.
Yeniköy, Bizans döneminde çok çilek yetiştiği için adı “komarodes” imiş. Kanuni döneminde yeniden kurulduğu için “Yeniköy” adını almıştır.
Günümüzde Yeniköy

Günümüzde Yeniköy, sahil kesimlerinde İstanbul ilinin seçkin ve zengin zümresinin yaşadığı, sahile inen yamaçlarda çeşitli sitelerin yanında eski evlerin yer aldığı, daha yukarıda yeni yapılan sitelerin olduğu bir Boğaziçi semtidir. En çok tercih edilen yer ise Köybaşı caddesidir. Vehbi Koç'un oturduğu Tugay apartmanı da ünlülerin bulunduğu müstakil bir sitedir.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 |  | 3.446 | ADNKS |
| 2008 |  2% | 3.524 | ADNKS |
| 2009 |  2% | 3.607 | ADNKS |
| 2010 |  1% | 3.566 | ADNKS |
| 2011 |  0% | 3.579 | ADNKS |
| 2012 |  0% | 3.572 | ADNKS |
| 2013 |  1% | 3.529 | ADNKS |
| 2014 |  0% | 3.517 | ADNKS |
| 2015 |  1% | 3.474 | ADNKS |
| 2016 |  2% | 3.420 | ADNKS |
| 2017 |  1% | 3.442 | ADNKS |
| 2018 |  1% | 3.400 | ADNKS |
| 2019 |  2% | 3.464 | ADNKS |
| 2020 |  2% | 3.390 | ADNKS |
| 2021 |  1% | 3.350 | ADNKS |
| 2022 |  3% | 3.262 | ADNKS |
| 2023 |  351% | 14.712 | ADNKS |
Galeri

Yeniköy (1880-1893)
Yeniköy, Köybaşı Caddesinden bir görünüm
Yeniköy, Köybaşı Caddesinden bir görünüm
Yeniköy, Köybaşı Caddesinden bir görünüm
Konuyla ilgili yayınlar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Türker, Orhan (2004). Nihori'den Yeniköy'e: Bir Boğaziçi Köyünün Hikayesi. İstanbul: Sel Yayıncılık.
| g t Sarıyer |
| --- | --- |
Mahalleler:  Ayazağa  Baltalimanı  Bahçeköy Kemer  Merkez  Yeni  Büyükdere  Cumhuriyet  Çamlıtepe (Derbent)  Çayırbaşı  Darüşşafaka  Demirciköy  Emirgan  Fatih Sultan Mehmet  Ferahevler  Garipçe  Gümüşdere  Huzur  İstinye  Kâzım Karabekir Paşa  Kısırkaya  Kilyos  Kireçburnu  Kocataş  Maden  Maslak  Pınar  Poligon  PTT Evleri  Reşitpaşa  Rumelifeneri  Rumelihisarı  Rumelikavağı  Sarıyer Merkez  Tarabya  Uskumruköy  Yeniköy  Yeni  Zekeriyaköy 
Semtler:  Bahçeköy  Boyacıköy  Hacıosman  Kefeliköy 
Önemli cadde ve sokaklar:  Büyükdere Caddesi 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: n94092503  NLI: 987007531047105171  VIAF: 129162197   WorldCat (LCCN): n94-092503
Mogersdorf

| Haritada Mogersdorf> .Genel Bilgiler | Genel Bilgiler |
| --- | --- |
Bölgesi:: Burgenland
Şehir:: Mogersdorf
Alan:: 12.8 km²
Nüfusu: : 1,166  (2005)
Nüfus Yoğunluğu:: 91/km²
Rakım:: 
Posta kodu:: 8382
Alan kodu:: 

Web sitesi:: www.mogersdorf.at8 Ağustos 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

Mogersdorf (Macarca: Nagyfalva, Slovence: Modinci, Prekmuryanca: Magdinci), Avusturya'nın güneydoğusundaki sınır kentlerinden biridir. 2005 yılı, şehir nüfusu 1166 kişidir. Burgenland eyâleti'ne bağlı Jennersdorf iline bağlıdır.
1664 yılında Osmanlı Devleti ile Birleşik Hristiyan Ordusu arasındaki St. Gotthard Savaşı'nın meydana geldiği yerlerden biridir. St. Gotthard Savaşı'nın ilk çarpışmalarından Mogersdorf çarpışması burada yapılmıştır. 1964 yılında bu savaşın anısına büyük bir haç Schlößlberg tepesine dikilmiştir. Bu savaşta ölen Türk askerleri anısına Türkçe bir hitabeyi içeren anıt taş da şehirde bulunmaktadır.
Galeri

Savaşın 300. yıldönümünde, 1964 yılında Schlößlberg tepesine dikilen haç
Savaşta ölen Türk askerleri anısına dikilen anıt taş
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4474436-5  LCCN: nr2004005033  NKC: ge910525  NLI: 987007463781605171  VIAF: 156591978   WorldCat (LCCN): nr2004-005033
Kim So-hye

| Kim So-hye |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: 19 Temmuz 1999 (25 yaşında) Seul, Güney Kore
Tarzlar: K-pop
Meslekler: Şarkıcı, Oyuncu, Sunucu
Etkin yıllar: 2016–günümüz
Müzik şirketi: S&P Entertainment  (2016-günümüz) RedLine Entertainment (2015–2016) YMC Entertainment (2016–2017)
İlişkili hareketler:  I.O.I 

| Kim So-hye |
| --- | --- |
Hangıl: 김소혜
Hanja: 金素慧
Latin harfleriyle yazımı: Gim So-hye
McCune-Reischauer: Kim So-hye
Kim So-hye (d. 19 Temmuz 1999), Güney Koreli şarkıcı. I.O.I müzik grubu üyesidir.
Diskografi

So-hye'in grubu I.O.I için I.O.I#Diskografisayfasına bakınız.
Filmografi > Dizileri

| Yıl | Başlık | Kanal | Rol | Not |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | Three Color Fantasy | MBC |  |  |
| 2020 | How to Buy a Friend | KBS2 | Uhm Se-yoon |  |
Filmografi > Varyete programları

| Yıl | Başlık | Rol | Kanal | Not |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | The Flatterer |  | Naver TV Cast |  |
| 2016 | Produce 101 | kendisini | Mnet | yarışmacı |
Filmografi > Bulunduğu müzik videolar

| Yıl | Başlık | Sanatçı | Not |
| --- | --- | --- | --- |
| 2015 | "The Light" | The Ark |  |
Volkswagen Amarok

| Volkswagen Amarok |
| --- | --- |
Volkswagen Amarok
Genel Bakış
Üretici: Volkswagen Ticari Araç
Üretim: 2010-günümüz
Montaj: General Pacheco, Arjantin (Kasım 2009-günümüz)  Hannover, Almanya (Haziran 2011-günümüz)
Fabrikası: Almanya Wolfsbur - Arjantin
Selefi: Mercedes X-Class
Gövde ve Şasi
Sınıf: Hafif ticari araç
Gövde tipi: 2-kapılı tek kabin kamyonet  4-kapılı çift kabin kamyonet
Düzen: Arkadan Çekiş veya 4Motion Dört Tekerden Çekiş
Kapılar: 2 Kapı veya 4 Kapı
Karoser: Pick-Up
Benzerleri: Nissan Navara, Toyota Hilux Mitsubishi L200 İsuzu D-max Mercedes X- Class
Teknik Özellikler
Motor: Önden Motor
Kapasite: 1.968 cc 2.968 cc
Güç çıkışı: 2.0L TDI 140HP 340 Nm  2.0L TDI 163HP 400 Nm  2.0L TDI 180 HP 420 Nm 3.0 TDI 204 HP 500 Nm 3.0 TDI 224 HP 550 Nm 3.0L TDI 258HP 580 Nm
Şanzıman: 6 ileri Manuel   8 ileri ZF 8HP Otomatik
Maksimum hız: 169 - 180 - 184 - 188 - 192 - 205
0-100 km/h: 8,3 9,0 7,6
Sıkıştırma oranı: 17:1
Yakıt sistemi: Motorin
Depo hacmi: 80 Litre
Yakıt sarfiyatı: 10,1
Aküsü: 72 ( Ah ) 380 A 92 Ah / 520 A
Dingil mesafesi: 3097
Ön dingil: 1954
Arka dingil: 1954
Uzunluk: 5.181 mm
Genişlik: 1.954 mm (Aynalar Hariç)
Yükseklik: 1.834 mm
Boş ağırlık: 2.048 kg
Rekabet Tarihi
Volkswagen Amarok, Volkswagen Ticari Araç tarafından üretilen orta boy bir kamyonet (pick-up) modelidir. Tek kabin ve çift kabin olmak üzere iki kabin seçeneği olan Amarok'un, arkadan itişli ya da 4Motion adı verilen 4 tekerden çekişli modelleri bulunur. Amarok, turbo benzinli TSI ve turbo dizel TDI motorlarla satılmaktadır. Toyota Hilux, Nissan Navara ve Mitsubishi L200'e rakip olan Amarok, bu araçlardan daha büyüktür.
Tarihçe

2005 yılında Volkswagen, hem pick-up hem de aile arabası olarak kullanılabilecek bir araç üreteceğini duyurdu.
2007 yılında WorldCarFans.com otomotiv sitesinde, Amarok'un RoAnSa Carspy Fotoğrafçılık tarafından çekilen ilk fotoğrafları yayınlandı. Yayınlanan fotoğraflarda Volkswagen tarafından geliştirilen şaside Hilux kılığında testler yapıldı.
2008 yılının Mart ayında Amarok'un Walter de Silva tarafından tasarlanmış hali, casus fotoğrafçı Hans Lehmann tarafından fotoğraflandı.
Volkswagen, 2008 yılının Eylül ayında Amarok'u arama ve kurtarma aracı olarak tanıttı. Bu tasarım, Amarok'un %95 üretim versiyonu olan modeldi.
2010 yılında, Volkswagen'in ilk Pick-Up'u olan Amarok; 7 Ocak 2010 tarihinde General Pacheco, Arjantin'de kamuoyuna sunuldu ve 2010 Arjantin Dakar Rallisi'nde destek aracı olarak 45 adet Amarok kullanıldı.
Amarok, Kasım 2010'da 2010/2011'de Euro NCAP'ten 4 yıldız ile ödüllendirildi. Araç, 2011 yılının şubat ayında ise Australasian Yeni Araç Değerlendirme Programı'ndan (ANCAP) 5 yıldız aldı.
Tarihçe > İsimlendirme

Volkswagen, bu pick-up'a isim bulmak için bir marka ajansı olan Interbrand şirketine ricada bulunmuştur.
4 Haziran 2009'da kamuya duyurulan Amarok isminin İnuitler dilinde kurt anlamı varken Latince kökenli dillerde "Taşları sever" anlamı olduğu iddia ediliyor. Aynı zamanda Amarok  kelimesi İrlandacada ise yarın anlamını andırıyor.
Motorlar

Volkswagen Amarok,TSI ve TDI motorlar ile satılmaktadır. TSI benzinli motorlu modeller Türkiye'de satılmamaktadır. Türkiye'de satılan modellerde 2 litre turbo dizel TDI ve 3 litre turbo dizel TDİ motor bulunur. Amarok'ta 6 ileri düz ya da 8 ileri Z F otomatik şanzıman tercih edilebilmektedir.
VW Amarok Ön
Zorla kaybetme

Tutuklu-Kayıp Aileleri Derneği üyesi kadınlar Pinochet askeri rejimi sırasında La Moneda Sarayı önünde gösteri yaptılar.
Zorla kaybetme (veya zorla kaybettirilme), bir kişinin bir devlet veya siyasi örgüt tarafından veya bir devlet veya siyasi örgütün yetkilendirmesi, desteği veya rızasıyla üçüncü bir tarafça gizlice kaçırılması veya hapsedilmesi ve ardından mağduru hukukun koruması dışına çıkarmak amacıyla kişinin akıbetini ve nerede olduğunu kabul etmeyi reddetmesidir.
Uluslararası Ceza Mahkemesinin 1 Temmuz 2002 tarihinde yürürlüğe giren Roma Statüsü'ne göre, herhangi bir sivil nüfusa yönelik yaygın veya sistematik bir saldırının parçası olarak işlendiğinde, "zorla kaybetme" uluslararası ceza hukukunda zaman aşımına tabi olmayan insanlığa karşı bir suç olarak nitelendirilir. 20 Aralık 2006 tarihinde Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, Bütün Kişilerin Zorla Kaybedilmeye Karşı Korunmasına Dair Uluslararası Sözleşme'yi kabul etmiştir.
Zorla kaybetme çoğu zaman cinayet anlamına gelir; mağdur kaçırılır, yasadışı olarak alıkonulabilir, sorgulama sırasında işkenceye maruz kalır, nihayetinde öldürülür ve cesedi gizlice ortadan kaldırılır. Cinayeti işleyen taraf, kurbanın ölümüne dair hiçbir kanıt olmadığı için makul bir inkâr edilebilirliğe sahiptir. Devletler, uluslararası insan hakları hukuku uyarınca, zorla kaybedilen kişilerin kalıntılarını ailelerine iade etmekle yükümlüdür.
Siyasi rakipleri "ortadan kaldırmak" da rejimler için halkları suç ortaklığına zorlamanın bir yoludur. Zorla kaybetmeler bir yandan her şey normalmiş gibi davranılmasına neden olurken diğer yandan da potansiyel muhaliflere karşı bir terör taktiği olarak kullanılabilir. Arjantin'deki Kirli Savaş ya da Kuzey İrlanda sorununun her iki tarafının eylemleri bunun bir örneğidir.
Hukuki gelişme ve uluslararası içtihat tarihi > 1977 ve 1979 kararları

1977 yılında Birleşmiş Milletler Genel Kurulu 32/118 sayılı kararında kayıplar konusunu tekrar ele aldı. O zamana kadar, Nobel Ödülü sahibi Adolfo Pérez Esquivel uluslararası bir çağrıda bulunmuş ve Fransız hükûmetinin de desteğiyle, Genel Kurulun 20 Aralık 1978 tarihli 33/173 sayılı kararla yanıt vermesini sağlamıştı; bu kararda özellikle "kayıp kişiler"den söz ediliyor ve İnsan Hakları Komisyonundan uygun tavsiyelerde bulunması isteniyordu.
6 Mart 1979'da Komisyon, Dr. Felix Ermacora ve daha sonra siyasi baskılar nedeniyle istifa eden Waleed M. Sadi'nin Şili'deki kayıpların akıbeti sorununu incelemek üzere uzman olarak atanmasına izin verdi ve 21 Kasım 1979'da Genel Kurula bir rapor sundu. Felix Ermacora'nın raporu, daha sonra uluslararası örgütler ve organlar tarafından toplanan bir dizi sonuç ve tavsiyeyi içererek suçun hukuki meselesi konusunda bir referans noktası haline geldi.
Bu arada, aynı yıl içinde, Amerikan Devletleri Örgütü Genel Kurulu, Eylül ayında Arjantin'e gönderdiği ve birbirini izleyen askeri cuntalar tarafından zorla kaybetmelerin sistematik olarak uygulandığını teyit eden Amerikalılar Arası Komisyon heyetinin ardından, 31 Ekim'de Şili ile ilgili bir karar kabul etti ve bu kararda kayıplar uygulamasının "yarımkürenin vicdanına bir hakaret" olduğunu ilan etti. Sivil toplum örgütlerinin ve kurbanların aile örgütlerinin telkinlerine rağmen, 31 Ekim 1979 tarihli aynı kararda, ADÖ Genel Kurulu, Arjantin hükûmetinin baskısı üzerine, sadece kişilerin kaybolduğu devletleri bu tür kayıpların soruşturulmasını engelleyebilecek yasalar çıkarmaktan veya uygulamaktan kaçınmaya çağıran bir bildiri yayınladı.
Félix Ermacora'nın raporundan kısa bir süre sonra, BM İnsan Hakları Komisyonu yapılan önerilerden birini değerlendirdi ve 29 Şubat 1980'de, komisyonun tematik mekanizmalarından ilki ve o zamandan beri hükûmetlere atfedilebilecek vakalarda kayıplar sorunuyla ilgilenen ve komisyona ve hükûmetlere kayıp kişilere ve ailelerine sağlanan korumanın iyileştirilmesi ve zorla kaybetme vakalarının önlenmesi için tavsiyelerde bulunan Birleşmiş Milletlerin en önemli organı olan Zorla veya İrade Dışı Kaybetmeler Çalışma Grubunun kurulmasına karar verdi. O zamandan bu yana, çeşitli uluslararası hukuk organlarında zorla kaybetme konusunda belirli bir içtihat oluşturmaya hizmet eden farklı gerekçeler geliştirilmeye başlandı.
Hukuki gelişme ve uluslararası içtihat tarihi > 1983 ADÖ kararı ve ilk mahkumiyetler

Uluslararası Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi'nin 28. maddesi uyarınca taraf devletlerin yükümlülüklerine uyup uymadıklarını denetlemek üzere 1977 yılında kurulan Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Komitesi, Mart 1982 ve Temmuz 1983'te Eduardo Bleier davaları nedeniyle Uruguay Devleti'ni kınayan iki karar yayınladı, Macaristan ve İsrail'de ikamet eden Uruguay Komünist Partisi eski üyesi, 1975 yılında Montevideo'da tutuklandıktan sonra kayboldu ve Elena Quinteros Almeida, iki ülke arasındaki diplomatik ilişkilerin askıya alınmasına yol açan bir olayda Haziran 1976'da Montevideo'daki Venezuela Büyükelçiliğinde tutuklanmasından bu yana kayıp. Komite kararlarında, Uluslararası Sözleşme'nin özellikle "özgürlük ve kişisel güvenlik hakkı", "tutukluların insanca ve insanın doğuştan sahip olduğu onura saygı gösterilerek muamele görme hakkı" ve "her insanın hukuki kişiliğinin tanınması hakkı" ile ilgili bir dizi maddesine dayanırken, Quinteros davasında ilk kez eşit derecede mağdur olarak kabul edilen yakınları lehine karar vermiştir.
1983 yılında Amerikan Devletleri Örgütü (ADÖ), 666 XIII-0/83 sayılı kararıyla zorla kaybetmenin insanlığa karşı işlenmiş bir suç olarak tanımlanması gerektiğini ilan etti. Birkaç yıl sonra, 1988 ve 1989 yıllarında, Amerikalılar Arası İnsan Hakları Mahkemesi, Honduras Devletini, kaybedilen Angel Manfredo Velásquez Rodríguez'in yaşam, özgürlük ve kişisel bütünlük haklarına saygı gösterme ve bu hakları güvence altına alma yükümlülüğünü ihlal ettiği için suçlu ilan eden ilk mahkûmiyet kararlarını yayınladı. Rodríguez, Eylül 1981'de Tegucigalpa'da Honduras Silahlı Kuvvetlerine ve Saúl Godínez Cruz'a bağlı ağır silahlı siviller tarafından kaçırılan Honduraslı bir öğrenciydi. Zorla kaybetme suçunun açık tanımı henüz yapılmadığından, mahkeme 1969 tarihli Amerikan İnsan Hakları Sözleşmesi'nin farklı maddelerine dayanmak zorunda kalmıştır. Amerikalılar Arası Mahkeme tarafından verilen diğer kararlar Kolombiya, Guatemala ("sokak çocukları" davası da dahil olmak üzere çeşitli davalarda), Peru ve Bolivya'yı mahkûm etti.
Hukuki gelişme ve uluslararası içtihat tarihi > Avrupa'daki durum ve 1993 ve 1995 kararları

Avrupa'da, 1950 tarihli İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi'nin 38. Maddesi uyarınca 1959 yılında kurulan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Avrupa Konseyine üye tüm devletler için daimi ve bağlayıcı tek bir mahkeme haline gelmiştir. Avrupa Sözleşmesi'nde zorla kaybetme uygulamasına ilişkin açık bir yasak bulunmamasına rağmen Mahkeme, 1993 yılında Türk güvenlik güçleri ile Türkiye'nin güneydoğusundaki Kürt bölgesinde yaşayan PKK üyeleri veya destekçileri arasındaki çatışma bağlamında bazı kaybetme vakalarını ele almıştır.
Zorla kaybetme suçunun hukuki tanımına temel oluşturan bir diğer organ da, 14 Aralık 1995 tarihli Dayton Barış Anlaşması'nın Ek 6'sı uyarınca kurulmuş bir insan hakları mahkemesi olan Bosna-Hersek İnsan Hakları Dairesi'dir. 20.000 vakanın çoğuyla ilgilenmek için ratione temporis yetkisiz ilan edilmiş olmasına rağmen, Bosna Sırp Cumhuriyeti ve Bosna-Hersek Cumhuriyeti aleyhine bir dizi mahkûmiyet kararı vermiş ve bazı kayıp ailelerine tazminat ödemiştir.
Hukuki gelişme ve uluslararası içtihat tarihi > 1992 Uluslararası Sözleşmesi'ne doğru

Uluslararası örgütlerin kararlarına paralel olarak, çeşitli sivil toplum örgütleri uluslararası bir sözleşme için projeler hazırladılar. 1981'de Institut des droits de l'homme du Barreau de Paris (Paris Hukuk Fakültesi İnsan Hakları Enstitüsü) kayıplarla ilgili uluslararası bir sözleşmeyi teşvik etmek için üst düzey bir sempozyum düzenledi, bunu Arjantin İnsan Hakları Birliği, 1982'de Peru'nun yıllık kongresinde FEDEFAM ya da 1988'de Bogota'dan Colectivo de Abogados José Alvear Restrepo tarafından önerilen birkaç taslak bildirge ve sözleşme izledi.
Aynı yıl, o zamanki Ayrımcılığın Önlenmesi ve Azınlıkların Korunması Alt Komisyonunun Fransız uzmanı Louis Joinet, 1992 yılında Genel Kurul tarafından kabul edilecek olan taslak metni, Zorla Kaybetmelere Karşı Herkesin Korunmasına Dair Bildiri başlığıyla hazırladı. Sunulan tanım, Zorla veya İrade Dışı Kaybolmalar Çalışma Grubu tarafından geleneksel olarak kullanılan tanıma dayanıyordu. Bildirge, İşkenceye Karşı Sözleşme'nin aksine, devletlerin özel ceza yasaları çıkarmasını birincil yükümlülük olarak içermesine rağmen, evrensel yargı yetkisi ilkesi oluşturulmadı ve Bildirge hükümlerinin ve Çalışma Grubu tavsiyelerinin yasal olarak bağlayıcı olduğu kabul edilmedi, bu nedenle sadece birkaç devlet bunlara uymak için somut adımlar attı.
Birleşmiş Milletler Deklarasyonu, eksikliklerine rağmen, 1987 yılında ADÖ Genel Kurulu tarafından Amerika kıtası için başlatılan bölgesel projenin uyanmasına hizmet etmiştir. 1988 yılında Amerikalılar Arası İnsan Hakları Komisyonu tarafından taslağı hazırlanmış olmasına rağmen, uzun tartışmalara ve durgunlukla sonuçlanan değişikliklere maruz kalmıştır. Haziran 1994'te ADÖ Genel Kurulu nihayet konuyla ilgili ilk yasal bağlayıcılığı olan Kişilerin Zorla Kaybedilmesine ilişkin Amerikalılar Arası Sözleşmeyi onayladı ve sekiz ülke tarafından onaylanmasının ardından 28 Mart 1996'da yürürlüğe girdi: Arjantin, Panama, Uruguay, Kosta Rika, Paraguay, Venezuela, Bolivya ve Guatemala.
Bağlayıcılığı olmayan ve zorla kaybetme uygulamalarını çok az etkileyebilen Birleşmiş Milletler Deklarasyonu'nun yetersiz başarısı karşısında, bir dizi sivil toplum örgütü ve uzman, Birleşmiş Milletler çerçevesinde bir sözleşme kabul ederek kaybetmelere karşı korumayı güçlendirmeyi önerdi. Bunu, Louis Joinet tarafından Ağustos 1988'de bir taslak alt komite şeklinde sunulan 1981 Paris Kolokyumu müzakereleri izledi. Çok sayıda hükûmet, uluslararası örgüt ve sivil toplum kuruluşu, Genel Sekreter Kofi Annan'ın projeye yorum ve gözlemlerini sunma davetine yanıt verdi.
Hukuki gelişme ve uluslararası içtihat tarihi > 2006 Uluslararası Sözleşmesi

20 Aralık 2006 tarihinde Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, 25 yılı aşkın bir geliştirme sürecinin ardından Kişilerin Zorla Kaybedilmesine Dair Uluslararası Sözleşme metnini kabul etmiş ve 6 Şubat 2007 tarihinde Paris'te ilk imzacı 53 ülkenin temsilcilerinin katıldığı ve 20'sinin derhal onayladığı bir törenle imzalanmıştır. İnsan Hakları Komisyonu 19 Nisan 2007 tarihinde sözleşmeyi onaylayan ülkelerin listesini güncellemiş ve bu listede 59 ülke yer almıştır.