stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Marc Bloch
Teknolojinin Tarihi

Annales'in Kasım 1935 sayısında Febvre'nin teknolojinin tarihine yönelik üç temel yaklaşımı konu alan tanıtımı yer alır: teknolojiyi araştırmak, teknolojinin ilerlemesini anlamak ve teknolojinin diğer insan faaliyetleriyle olan ilişkisini anlamak. Bloch'un "Orta Çağ'da Avrupa'daki Watermill'in Gelişimi ve Zaferi" adlı makalesi, bu yaklaşımları teknoloji ile toplumsal meseleler arasındaki bağlantıları araştırarak birleştiriyor.
İkinci Dünya Savaşı

Bloch, 1942 yılının sonlarında Fransız Direnişine katıldı. Kod adı "Narbonne" idi. Lyon'da Vichy polisi tarafından Mart 1944'te yakalandı ve Gestapo'ya devredildi. Daha sonra Montluc cezaevinde tutuldu ve Gestapo tarafından işkence gördü. Hapishanede sorgulamalardan sorumlu olan Klaus Barbie tarafından sorguya çekildi. Bloch'un biyografi uzmanı Carole Fink'e göre gerçek adından daha başka hiçbir bilgi vermedi.
İnfazı

Marc Bloch, yakalanışından on gün sonra 16 Haziran 1944 akşamı saat 18.00 civarında, Alman birliklerince, üstü açık bir kamyonetle 28 direniş tutsağıyla beraber La Rousille adında bir yere götürüldü. Burada, saat 22.00'den kısa bir süre sonra yedi kişilik mahkûm gruplarının ilkiyle beraber makineli tüfekler vasıtasıyla infaz edildi. Bugün öldürüldükleri yerde, orada öldürülenler için bir anıt var.
Yirminci yüzyılın en büyük tarihçilerinden biri olan Direniş kahramanı Marc Bloch, elli sekizinci doğum gününden bir ay önce öldürüldü. Savaşın bitimini takiben Fransa'da ulusal bir şehit haline gelmiştir.
Eserleri

Méthodologie Historique (1988)
Rois et serfs. Un chapitre d'histoire capétienne. Paris 1920
Les Rois Thaumaturges (1924)
La Vie d'Outre-tombe du Roi Salomon (1925)
Les Caractères Originaux de L'histoire Rurale Française, 1931
Feudal Society: Vol 1: The Growth of Ties of Dependence (1939); Feudal Society: Vol 2: Social Classes and Political Organisation (1939)
Apologie pour l'histoire ou Métier d'historien (1949), Tarih Savunusu veya Tarihçilik Mesleği
Hatıralar ve Savaş, 1914–1915 Cornell U. Press, 1980
Strange Defeat (London: Oxford University Press, 1949)
Marc Bloch'un çalışma ofisinden bir parça
Kilim

Bir Orta Anadolu kilimi
Kilim, iki iplik sistemine dayanılarak yapılan, tersi ve düzü bulunmayan havsız bir dokuma.
Bilinen en eski dokuma türlerinden biridir.Süsleme için de kullanılabilir. Yün veya kıl ipliğinden, dikey veya yatay yer tezgahlarında dokunur. Halıdan farkı havsız ve düğümsüz olması, diğer düz dokuma yaygılardan ayrılan yönü ise, iki iplik sistemiyle yapılması ve desenlerinin kabarık olmamasıdır.
Düz dokuma yaygıların geçmişi düğümlü halılardan daha eski olmasına rağmen daha dayanıksız malzemeden üretildikleri için günümüze kalan eski örnekleri azdır. Günümüze ulaşan kilim tekniği ile dokunmuş en eski parça Eski Mısır'ın 18. hanedan dönemine aittir ve IV. Tuthmosis'in mezarından çıkmıştır. Anadolu'da dokunmuş en eski kilim örneği, M.Ö. 2300 yıllarına tarihlenen, Truva kazılarında bulunmuş olan, "kraliçenin örtüsü" diye bilinen ancak bugün nerede olduğu bilinmeyen kilimdir. Ayrıca Gordion kazılarında Frigler'e (M.Ö 7. yüzyıla) ait kilime benzer parçalar ele geçirilmiştir. Güney Sibirya'daki Pazırık'ta milattan önce 5.-4. yüzyıllara tarihlenen ünlü Hun halısıyla birlikte bulunan keçe ve düz dokuma yaygılar, Peru'da milattan önce 8-.2. yüzyıllara tarihlenen parçalar tüm kıtalarda bu tür dokumaların çok eski tarihlerden beri bilindiğini gösterir.
Etimoloji

Kilim kelimesinin kökeni tartışmalıdır. Genelde aslının Farsça olduğu ve bu dilden Urduca ile Türkçeye, Türkçeden de Moğolca, Rusça ve Arapça ile Kafkas ve Balkan dillerine geçtiği kabul edilmektedir.
Düğümlü halı dışında kalan tüm dokumalar, Türkiye'de ve Türkiye dışında dokum tekniğine bakılmaksızın halk arasında "kilim" olarak adlandırılmıştır.
Anadolu kilimleri

Orta Asya'da göçebe Türkler'in, çadırlarının toprak zeminindeki rutubetten kendilerini korumak için düz dokuma tekniğinin aynısını kullanarak keçi yününden "kilim" adını verdikleri zemin kaplamalarını ürettikleri düşünülür. Türkler Anadolu'ya geldiklerinde Orta Asya'daki dokuma geleneğine dayanan dokuma kültürlerini de beraber getirdiler. Konya, Kayseri, Sivas, Aksaray gibi birçok merkez halılarıyla ün kazandı.
Ayrı ayrı gruplar halinde farklı zamanlarda Anadolu'ya gelen, değişik yerlerde değişik zamanlarda konaklayan Türkmen boy ve oymaklarının bazıları kilimlerinde değişmeyen arkaik Türkmen desenlerini dokurken, bazıları ek motif ve kompozisyonlarla sürekli zenginleşen desenler oluşturdular. Her yörenin kendine has yünü ve elde edilebilen değişik boya maddeleri, dokuyucuların kişisel ustalık ve yaratıcılıkları büyük bir çeşitlilik doğmasını sağladı. 14. yüzyıl sonlarına doğru Anadolu kilimleri Avrupa evlerine, kiliselerine ve şatolarına girmeye başladı. Bugün Washington Dokuma Müzesi'nde bulunan ve 15.-16. yüzyıla tarihlendirilen atkılı sumak tekniğinde dokunmuş bir yaygı, Türk düz dokuma yaygıları içinde tarihlendirilebilen en eski örnektir.
Anadolu kilimleri Türkmen, Yörük, Kürt kilimi gibi genel; Eşme (Uşak), Kayabaşı (Silifke), Emirdağ, Dazkırı (Afyon), Pınarbaşı, Bünyan, Avşar (Kayseri), Şarkışla (Sivas) kilimi gibi dokundukları yerlere ve Dirişan (Malatya), Kirkitli (Gaziantep), Şavak (Çemişkezek), Beritan (Van) kilimi gibi dokuyan aşiretlere göre değişik adlar almıştır.
Görseller

Kilim Deseni (Akçakışla, Şarkışla)
Kilim Deseni (Akçakışla, Şarkışla)
Bir İran kilimi
El dokuması Eşme kilimi
Akçakışla Kilimi (Şarkışla) -1
Akçakışla Kilimi (Şarkışla) -2
Türk kilimleri
Kilim Deseni (Akçakışla, Şarkışla)
Naylon

|  Naylon |
| --- | --- |
Yoğunluk: 1.15 g/cm³
Elektriksel iletkenlik (σ): 10−12 S/m
Isıl iletkenlik: 0.25 W/(m·K)
Erime noktası: 463 K-624 K  190°C-350°C  374°F-663°F
Naylon, İngilizce Nylon sözcüğünden türetilmiş isim. Kimyasal adı polihekzametien adipamid'dir.
Yüksek mol kütleli poliamidlerden oluşan sıcağa, aşınmaya ve kimyasal maddelere karşı dayanıklı plastik malzeme. Genellikle lif halinde üretilen naylon, ilk kez 1930'da Amerikalı kimyacı Wallace H. Carothers'e bağlı bir araştırma grubu tarafından geliştirildi.
Eriyik ya da çözeltisinden çekilerek, dökülerek ya da püskürtülerek lif, ince iplikçik, sert kıl ya da levha haline dönüştürülen naylon, ip, halat ve dokuma üretiminde kullanılır veya doğrudan kalıplara dökülerek belirli bir biçimi olan ürünlere (mutfak gereçleri gibi) dönüştürülür.
Soğuk çekme yöntemiyle elde edilen tok, esnek ve dayanıklı ürün ise genellikle ince ya da kalın iplikçikler halinde çorap, paraşüt ve fırça yapımında kullanılır. Ayrıca püskürtmeli döküm yöntemiyle bazı malzemelerin kaplanmasında da yararlanılabilir.
Sanayide, özellikle otomotiv ve tarımda (seracılıkta) yaygın olarak kullanılmaktadır.
Naylonun kimyasal formülü
Ömer Sabancı

| Ömer Sabancı |
| --- | --- |
Doğum: 13 Ocak 1960 (64 yaşında) Adana, Türkiye
Eğitim: Delaware Üniversitesi
Meslek: İş insanı
Organizasyon: Densa Holding, Sabancı Holding
Özvarlık:  $3 milyar[kaynak belirtilmeli]
Evlilik: Arzu Sabancı (e. 1986)
Çocuk(lar): Hacı Sabancı Hakan Sabancı Kerim Sabancı
Ebeveyn(ler): Hacı Sabancı Özcan Sabancı

Ömer Sabancı (d. 13 Ocak 1960, Adana), Türk iş insanı. Densa Holding'in yönetim kurulu başkanı olup; Sabancı Holding'deki ve Densa Holding'deki hisselerinden dolayı net serveti $3 milyardır.[kaynak belirtilmeli]
Yıllar boyu Sabancı Holding yönetim kurulu başkanvekilliği yapmış merhum Hacı Sabancı ve Özcan Sabancı'nın oğludur. Tarsus Amerikan Koleji'ni bitirdikten sonra ABD'de Delaware Üniversitesi'nde eğitimini tamamlamış ve sonra 6 yıl boyunca Almanya'da çalışmıştır.
Ömer Sabancı şu anda Densa Holding yönetim kurulu başkanlığı yapmakla beraber, 3 yıl TÜSİAD başkanlığı yapmıştır. 2004-2007 arası TÜSİAD başkanlığında bulunmuştur. 2005-2007 arası Akdeniz İşadamları Derneği'ne başkanlık yapmış ve hâlen Avrupa'daki CIRFS'ün başkanıdır.
2009 yılında kardeşi Demet Sabancı Çetindoğan ile Densa Holding'i kurarak Sabancı Holding'ten ayrılmıştır. Kuzeni Demir Sabancı ile birlikte inşaat, plastik ve hava taşımacılığı işlerine girmiştir. Odesa Geliştirilmiş Polimer Yatırımları A.Ş. ve Döysa VIP Havacılık A.Ş. şirketlerini kurmuştur. Odesa A.Ş. çok kısa zamanda Dr. Naim H. Alemdaroğlu yönetiminde gıda sektörü için katlanabilir kasalar üretmeye ve ihraç etmeye başlamıştır.
1986 yılında evlendiği Arzu Sabancı ile evli olmakla beraber Hacı Sabancı, Hakan Sabancı ve Kerim Sabancı olmak üzere 3 erkek çocuk babasıdır.
Crew Dragon Demo-2

| --- | --- |


COSPAR kimliği: 2020-033A 
SATCAT no.: 45623 
 

Uzay aracı özellikleri
Uzay aracı: Crew Dragon
 

Mürettebat
Üyeler: Douglas G. Hurley Robert L. Behnken
 

Görev sonu
İniş tarihi: 2 Ağustos 2020
İniş yeri: Meksika körfezi
 
  
Robert Behnken (solda) ve Douglas Hurley (sağda)
SpaceX Demo-2  (SpaceX Demonstration Mission 2, Demo-2  veya Launch America  olarak da bilinir) Crew Dragon uzay aracının planlanan ilk mürettebatlı test uçuşudur. Dragon uzay aracı, 30 Mayıs 2020 günü Kennedy Uzay Merkezinden Falcon-9 roketi üzerinden fırlatılmıştır. 25 Kasım günü saat 17.24 (UTC) itibarıyla görev başlayalı 1639 gün, 22 saat ve 2 dakika geçmiştir. 27 Mayıs 2020 günü 20:33:33 UTC (16:33:33) EDT'de Uluslararası Uzay İstasyonu'na fırlatılacaktı ancak olumsuz hava koşulları nedeniyle 30 Mayıs 2020'ye ertelendi. Demo-2, 2011 yılında Douglas G. Hurley'in pilot olduğu son Uzay Mekiği misyonu STS-135'ten bu yana Amerika Birleşik Devletleri'nden başlatılan ilk mürettebat yörünge uzay uçuşu olacak. Hurley, Robert L. Behnken'in ortak operasyon komutanı olarak katıldığı Crew Dragon Demo-2'de uzay aracı komutanı olacak. Crew Dragon Demo-2, 1982'de STS-4'ten bu yana Amerika Birleşik Devletleri'nden başlatılan ilk iki kişilik yörünge uzay uçuşudur. Görevde kullanılan Falcon-9 roketi, ilk kez uzaya insan taşıyıp tekrar Dünya'ya iniş gerçekleştiren ilk Falcon-9 roketidir.
Mürettebat

Douglas Hurley ve Robert Behnken 3 Ağustos 2018'de ana mürettebat olarak ilan edildi. Her iki astronot da Space Shuttle Program'de yer almıştı ve Demo-2 uçuşu her ikisi için de uzaya üçüncü yolculukları olacak.
Ana Mürettebat
| Mevki | Astronaut | Astronaut |
| --- | --- | --- |
Spacecraft commander:  Douglas G. Hurley, NASA Üçüncü uzay uçuşu
Joint operations commander:  Robert L. Behnken, NASA Üçüncü uzay uçuşu
Yedek Mürettebat
| Mevki | Astronot | Astronot |
| --- | --- | --- |
Uzay aracı komutanı:  Michael S. Hopkins, NASA İkinci uzay uçuşu
Ortak operasyon komutanı:  Victor J. Glover, NASA Birinci uzay uçuşu
Misyon

Crew Dragon Demo-2 misyonu, SpaceX donanımında insanlı uzay uçuşu operasyonları için onaylama işlemini bitirmeyi amaçlıyor. Başarılı olursa, deneme uçuşu, Crew Dragon uzay aracının ve Falcon 9 roketinin, mürettebat ulaşım sisteminin, fırlatma rampasının ve SpaceX'in insanlı uçuşlarına onay vermiş olacaktır. Görev, Crew Dragon'un özelliklerinin yörüngedeki astronot testini içeriyor.
Crew Dragon kapsülü 27 Mayıs 2020'de bir Falcon 9 roketi üstünde Kennedy Uzay Merkezi fırlatma rampası LC-39A'da fırlatılacak ve 28 Mayıs 2020'de ISS'nin Harmony modülünde basınçlı çiftleşme adaptörü PMA-2'ye yerleştirilecek. Hurley ve Behnken Expedition 63'ün mürettebatıyla birlikte 30 ila 119 gün çalışacaklar, yani uzay aracının inişi 23 Eylül 2020'den geç olmayacak.
Kenetlenme ve ayrılma işlemi Crew Dragon uzay aracı tarafından otonom bir şekilde kontrol edilecek, ancak manuel müdahalenin gerekli olacağı durumlar için uçuş ekibi tarafından izlenecektir.
Birinci aşama hızlandırıcı roket, Atlantik Okyanusu'nda konumlandırılan olan "Of Course I Still Love You" yüzen mavnası üzerinde otonom bir şekilde inmeye çalışacaktır.
Dünya'ya döndükten sonra, Crew Dragon kapsülü Atlantik Okyanusu'na düşecek ve burada Go Navigator kurtarma gemisi tarafından kurtarılacak.
Zaman çizelgesi

Crew Dragon Demo-2 misyonu, ilk olarak Uluslararası Uzay İstasyonu'na (ISS) 14 günlük bir test görevinde iki kişilik mürettebatla Ticari Mürettebat Geliştirme sözleşmesinin  bir parçası olarak Temmuz 2019'da olacak şekilde planlandı.
20 Nisan 2019'da, Crew Dragon Demo-1 görevinde Crew Dragon kapsülü, SuperDraco iticilerinin statik yangın testi sırasında harap oldu. SpaceX, anormalliğin nedenini, yüksek basınçlı helyum hatlarına oksitleyiciyi sızdırtan bir bileşen olduğu kanısına vardı, bu bileşen daha sonra bir valfı katılaştırdı ve hasar verdi. O zamandan beri valfler, başka bir anormalliği önlemek için patlama diskleriyle değiştirilmiştir.
19 Ocak 2020'de bir Crew Dragon kapsülü uçuş sırasında iptal testini başarıyla tamamladı.
9 Nisan 2020'de NASA Yöneticisi Jim Bridenstine, astronotların Mayıs sonunda veya Haziran 2020 başında SpaceX'in Crew Dragon uzay gemisinde Uluslararası Uzay İstasyonu'na uçabileceğinden "son derece emin olduğunu " söyledi.
17 Nisan 2020'de NASA ve SpaceX fırlatma tarihinin 27 Mayıs 2020 olduğunu ilan ettiler. Bob Behnken ve Doug Hurley, bir sonraki Crew Dragon fırlatılışına kadar birkaç ay boyunca Uluslararası Uzay İstasyonunda mürettebat olarak görev yapacak ve deneyler yapacaklar. Hurley ve Behnken'in iki ya da üç ay boyunca uzay istasyonunda yaşayıp ve çalışmaları ve daha sonra Cape Canaveral'ın doğusunda Atlantik Okyanusu'nda denize iniş yaparak Dünya'ya dönmeleri bekleniyor.
1 Mayıs 2020'de SpaceX, görev onayı için kritik bir kilometre taşı olan Mark 3 paraşüt sistemini başarıyla gösterdi.
Behnken ve Hurley fırlatma hazırlığı için 20 Mayıs'ta Kennedy Uzay Merkezine geldi. 21 Mayıs'ta Falcon 9 roketi fırlatma rampasına getirildi ve 22 Mayıs 2020'de statik bir yangın testi yapıldı.
Astronotları LC-39A'ya taşımak Tesla Model X'i kullanılacak ve astronot taşımak için ilk kez bir araba kullanılmış olacak.
Beyaz Saray yetkililerine göre, Başkan Trump Florida'daki Kennedy Uzay Merkezi'ni ziyaret etmeyi planlıyor. Başkan Yardımcısı Mike Pence daha önce lansman için Kennedy Uzay Merkezi'ne gitmeyi planladığını açıkladı.
Astronotlar Doug Hurley ve Bob Behnken, lansman günü Crew Dragon uzay gemilerine bir isim verecekler.
Nişan ve boyama

Görev nişanı, uzay aracı komutanı Hurley'in yeğeni olan Minnesota, Brainerd'den bir sanatçı olan Andrew Nyberg tarafından tasarlandı. Nişanlar, Ticari Mürettebat Programı, Falcon 9, Mürettebat Ejderhası ve NASA'nın "köfte" nişanının kırmızı şivronunun logolarını içeriyor. Ayrıca Amerikan bayrağı ve ISS'nin sembolü de tasvir edilmiştir. NASA, SpaceX, Hurley ve Behnken kelimeleri, "İlk mürettebat uçuşu" ve DM-2 kelimelerinin yanı sıra sınırda basılmıştır. Nişan taslağı Mürettebat Ejderha kapsülü şeklindedir.
Falcon 9 roketinde NASA'nın ikonik solucan logosu kullanıldı. Bu logo 1992'de emekli olduğundan beri ilk kez kullanıldı.
İlk aşamada NASA solucan logosunu içeren görev için kullanılacak Falcon 9 roketi
Erik Szilvássy

Erik Szilvássy (d. 21 Aralık 1994), Macar grekoromen stil güreşçisidir.
Kariyeri

Romanya'nın Bükreş kentinde düzenlenen 2019 Avrupa Güreş Şampiyonası'nda 87 kilo müsabakalarında bronz madalyalardan birini kazanmıştır.
2021 yılında İtalya'nın Roma kentinde düzenlenen Matteo Pellicone Güreş Turnuvası erkekler 97 kilo etkinliğinde gümüş madalya kazanmıştır.
Arnavutluk'un Tiran kentinde düzenlenen 2024 Dünya Güreş Şampiyonası'nda erkekler grekoromen 82 kilo final maçında İranlı Muhammed Ali Gerayi'ye 8-0 kaybederek gümüş madalya kazanmıştır. Erik Szilvássy ikinci turda Azerbaycanlı Gurban Gurbanov'u 2-1, çeyrek finalde Özbek Jalgasbay Berdimuratov'u 6-1 ve yarı finalde Türk Ahmet Yılmaz'ı 3-2 yenerek finale yükselmişti.
Red Rose Tea

|  |
| --- | --- |
Tür: Çay
Sahibi: Unilever
Kökeni: Kanada
Çıkış: 1894
Red Rose Tea, Theodore Harding Estabrooks tarafından 1894 yılında Saint John, New Brunswick, Kanada'da kurulan bir içecek firmasıdır. Estabrooks, kariyerine ticaret ithalatı ve ihracatında başladı ve kısa sürede özellikle çay ticaretine geçti. Gevşek yaprak porsiyonlarındaki tutarsızlığı fark eden Estabrooks, her çay fincanı içinde kalite ve tutarlılığı sağlamak için çay yapraklarını tek porsiyonlu torbalara koymaya başladı.
Bu marka eskiden İngiltere'den Brooke Bond Foods'a aitti ve şu anda Kanada'da Unilever'e aittir. Amerika Birleşik Devletleri'nde daha önce Redco Foods'a (Teekanne'nin bir yan kuruluşu) sahipti, ancak 2018 sonbaharında, marka Harris Tea Company tarafından satın alındı.
115 Antakya depremi

| --- | --- |
Suriye haritasında gösterTürkiye haritasında göster
Yerel tarih: 13 Aralık 115
Büyüklük: 7.5 Ms 
Merkez üs: Antakya, Suriye Eyaleti, Roma İmparatorluğu 36°06′N 36°06′E﻿ / ﻿36.1°K 36.1°D﻿ / 36.1; 36.1
Fay: Ölü Deniz Transform Fayı
Maks. şiddet: XI (Aşırı)
Tsunami: Evet
Etkilenen ülkeler/bölgeler:  Roma İmparatorluğu (Günümüzde Türkiye ve Suriye)
Kayıplar: ~260.000 ölü
115 Antakya depremi, 13 Aralık 115 tarihinde Antakya'da meydana gelen ve yüzey dalgası büyüklüğü 7.5 Ms, günümüz ölçümleri ile mercalli şiddet ölçeğinde tahmini ise maksimum XI. (Aşırı) yoğunlukta meydana gelen deprem. Antakya ve çevresinde yaklaşık 260.000 kişinin ölümüne sebebiyet verdiği düşünülen ve çok ciddi maddi hasara neden olan deprem, günümüzde Türkiye coğrafyası sınırları içerisinde en çok can kaybına sebep olan deprem olarak kayıtlara geçmiştir.
Tetiklediği tsunami dalgaları Caesarea Maritima limanına çok ciddi hasarlar vermiştir. Dönemin Roma İmparatoru Trajan, halefi Hadrianus ve konsül Marcus Pedo Vergilianus Perslere karşı yaptıkları seferde kışı geçirmek için konakladıkları sırada yakalanmıştır. Marcus Pedo Vergilianus ölmüş, Trajan ve Hadrianus hafif yaralarla atlatmıştır. Depremden hemen sonra şehri tekrar inşa etme çalışmalarına başlamışlardır.Daphne'nin kaynakları ile Antioch arasında uzanan 6 km uzunluğundaki su kemeri ciddi şekilde hasar gördüğü için Traianus yeni bir su kemeri inşa etmeye başladı veya daha önce inşa ettiği mevcut bir su kemerini onardı. Traianus projeyi bitirecek kadar yaşamadığı için su kemeri üzerindeki çalışmalar Hadrianus tarafından tamamlandı.
Depremden bir yıl sekiz ay sonra, 11 Ağustos MS 117'de Hadrianus, Antioch'daki ordu tarafından imparator ilan edildi. Roma'ya ulaşmak için yola çıktığı 117 Eylül'e kadar şehirde kaldı.
Hasar

Cassius Dio, depremi Roma Tarihi kitabında yazmıştır. Antakya'yı, Trajan orada sefer sırasında kışladığı için imparatorluğun her yerinden seyahat eden askerler ve birçok siville dolu olarak tanımlıyor. Depremin yüksek bir kükreme sesiyle başladığını ve ardından yerin şiddetli bir şekilde sallanmaya başladığını, ağaçların ve insanların havaya atıldığını, düşen enkaz parçalarıyla çok sayıda insan öldüğünü, pek çok insanın enkaz altında kaldığını, takip eden günlerde artçı depremlerin devam ettiğini, enkaz altında kalanların açlıktan öldüğünü yazmıştır.
Trajan bir pencereden çıkarak kaldığı evden kurtulmayı başarmış ve sadece hafif yaralar almıştır. Artçı sarsıntılardan kaynaklanan tehlike nedeniyle, maiyetiyle birlikte açık hipodromda konaklamıştır.
Depremde Epemiye'de yerle bir olmuş, Beyrut ciddi hasar almış, depremin tetiklediği tsunami dalgaları Lübnan sahili boyunca özellikle Kayserya ve Yavne'de çok ciddi hasarlar vermiştir. Caeserea Maritima'daki liman muhtemelen tsunami tarafından tahrip edilmiştir. Bu yorum, limanın dışında bulunan yarım metre kalınlığındaki tsunami yatağının tarihlenmesine dayanmaktadır.
Bildirilen 260.000 ölü sayısı kesin değildir, çünkü yalnızca son yüz yılın kayıtlarında görünmektedir.
Otokinetik etki deneyi

Otokinetik etki deneyi, algısal bir etki olan otokinetik etkiden faydalanarak grup içi sosyal normların oluşumunun incelemek üzere Muzaffer Şerif Başoğlu tarafından 1935 yılında gerçekleştirilmiş bir araştırmadır.
Otokinetik Etki, karanlık veya uyaranlardan yoksun bir arka planda sabit bir ışığın hareket ediyor gibi algılandığı bir görsel algı yanılsamasıdır. Bu nedenle, herhangi bir algı dayanağı olmayan belirsiz durumlarda grup normu oluşumunu araştırmak için otokinetik etkinin kullanılması uygun görülmüştür. Deney, aynı zamanda belirsizlik durumunda bireyin tek başına ve grup içinde belirlediği normların karşılaştırılması da amaçlanmıştır.
Prosedür

Deney, Columbia Üniversitesi Psikoloji laboratuvarında tamamen karanlık odalarda gerçekleştirilmiştir. Deneyin yürütüldüğü bina içindeki deney odasının koordinatını bilmeyen katılımcılar, ışık ve ses geçirmeyen deney odasında arkalıksız bir iskemleye oturtulmuştur. Odanın sonundaki Işık uyaranı kapıdan 85 cm uzağa ve katılımcının oturduğu iskemleden 5 metre uzaklığa yerleştirilmiştir. Deneğin çalışma başlamadan önce herhangi bir ipucu edinme olasılığı göz önünde bulundurulduğundan, oda karartıldığında kaldırılmak üzere, düzeneğin önüne 4 bölmeli taşınabilir bir ekran konulmuştur. Deneyde 7–5 cm x 25 cm uzunluğundaki metal kutuda yer alan 1 mm boyutundaki delikten sızan ışık uyaran olarak kullanılmıştır.
Oda karartılmadan önce deneklere “Oda tamamen karanlık olunca size HAZIROL işareti vereceğim (Kalem vurma sesi) ve siz ışık noktasını göstereceksiniz. Kısa bir süre sonra ışık oynamaya başlayacak. Işığı görür görmez düğmeye basınız. Birkaç saniye sonra ışık kaybolacaktır. Işığın kat ettiği mesafeyi bana bildiriniz. Tahminlerinizi mümkün olduğu kadar doğru yapmaya çalışınız” yazılı bir not verilmiştir.
Deneklere hareket edeceği bildirilen ışık, tüm deney boyunca sabit tutulmuştur. Deneklerin hareket mesafesi için bildirdikleri inç türünden değerler araştırmacı tarafından not edilmiştir. Katılımcının 30 saniye içinde cevap vermediği durumlarda ışık kapatılmış ve mesafe sıfır olarak not edilmiştir. Aynı uyaran arka arkaya 100 kere sunulmuş ve katılımcılardan toplamda 100 adet mesafe yargısı alınmıştır.
Metod > Katılımcılar

19-30 arası erkek katılımcılar, Columbia ve New York Üniversitesi ile Öğretmen Koleji (Teachers College) mezun ve öğrencilerinden oluşmuştur. Katılımcıların otokinetik etki hakkında bilgi sahibi olmadıklarından emin olunmuştur. Bireysel deneyler 19 kişi, grup deneyleri ise 40 kişi ile gerçekleştirilmiştir.
Deneyde iki koşul bulunmaktadır: Deneğin tek başına olduğu bireysel deney koşulu ve Deneğin grup içinde olduğu grup deneyi koşulu. Bu koşullar farklı iki şekilde değişimlenmiştir. Deneklerin bir kısmı önce tek başına daha sonra grup içerisinde test edilmiştir. Bu durum bireyin kendi normunu belirledikten sonra grubun bu norm üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla oluşturulmuştur. Diğer denekler ise önce tanımadıkları bir grup ile daha sonra bireysel olarak deneye alınmıştır. Bu durumun amacı ise, grupla oluşturulan normun kişi tek başına iken sürekliliğini incelemektir.
Metod > Bireysel Deneyler

Bireysel deney koşulunda kişiler odaya tek tek alınmıştır. Kişilerin, fiziksel referans noktalarının olmadığı durumlarda yineleyen uyaranın göreli durumlarını referans alarak bir ölçüt oluşturabildikleri görülmüştür. Bireysel deneylerin diğer günlerde yapılan 2. ve 3. denemelerde kişiler, ilk deneyde oluşturdukları dayanak noktasını korumuştur. Ayrıca deney sonunda deneklerden alınan öz bildirimler de deneklerin bir referans noktası yokluğunda ışığın mesafesini belirlemede oldukça zorlandıklarını ve deney içindeki diğer yargılarını da belirledikleri ilk ölçütlere göre oluşturduklarını ortaya koymuştur.
Metod > Grup deneyleri

Grup deneylerinde her biri 2’şer ve 3’er kişiden oluşan 8 grup bulunmaktadır. Her iki grup kategorisinden de 4’er grup önce bireysel, daha sonra grup deneyine katılmıştır. Diğer 4 grup ise, önce grup deneyine daha sonra bireysel deney koşuluna katılmıştır. Deneyde katılımcılardan hareket mesafesi hakkındaki yargılarını sesli olarak söyledikten sonra deneycinin sesin kime ait olduğunu anlamasını sağlayacak şekilde önceden belirlenmiş renkteki tuşlara basması istenmiştir. Bireysel olarak varılan mesafe yargısı ile gruptaki bireylerin yargıları birbirine yaklaşmaya başlamıştır. Ancak önce bireysel deneye alınan katılımcılar, grup deneyinden önce kendi mesafe yargılarını oluşturdukları için grup normu ile çok fazla yakınlık göstermiştir. Aynı zamanda önce grupla deneye alınan bireylerin, sonrasında katıldıkları bireysel deneydeki mesafe yargılarında grup normunu sürdürme eğiliminde olduğu görülmüştür.