stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bağlanma teorisi

Bağlanma teorisi veya bağlanma kuramı (İngilizce: attachment theory), psikolojide bireyin, başka bir kişiden yakınlık bekleme eğilimi ve bu kişi yanında olduğunda bireyin kendisini güvende hissetmesidir.
Bağlanma, genelde çocuk ile yetişkin bir birey (çoğu zaman anne) arasındaki olumlu bağı ifade etmek için kullanılan bir terimdir. Bağlanma kuramı hayvan gözlemleri ve deneyleri sonucunda gelişmiş bir kuramdır. Bağlanma ile ilgili ilk araştırmaları John Bowlby ve arkadaşları yapmışlardır.
Bağlanma kuramı insanların sosyal varlıklar olduklarını, diğer insanları yalnızca temel ihtiyaçlarını karşılayacak araçlar olarak algılamadıklarını kabul eder. Bu yönüyle Nesne İlişkileri Kuramı'na benzemektedir.
Bazı bağlanma kuramcılarına göre, bir kişinin erişkinlikte başka insanlarla kuracağı ilişkinin niteliği ve insanlardan beklentileri, bu kişinin küçüklüğünde annesiyle kuracağı bağlanma ilişkisi ile belirlenir. Anne ve çocuk arasındaki sıcak duygular, özellikle korku ve stres anlarında birbirlerine sağladıkları rahatlık ve destek bağlanmayı oluşturur. Bağlanma iki taraflı bir ilişkidir ve her iki tarafın da birbirinin ihtiyaçlarını karşılaması ile gelişir. Yeni doğan bir bebek beslenmek, temizlenmek, ısınmak, korunmak, kısaca yaşayabilmek için anneye ya da başka bir bakıcıya muhtaçtır. Ancak anneler, babalar ya da çocuğa bakmakla yükümlü diğer yetişkinler çocuğun bakımını sadece bir görev olarak algılamazlar, bundan mutluluk ve tatmin de sağlarlar. Çocukla yaşadıkları etkileşimin sonucunda onunla aralarında hissettikleri bağ giderek güçlenir. Bu bağlanmanın oluşmasında bebeklerin bir takım davranış özellikleri etkili olur. Bebeğin, ana-babasıyla iletişiminde kullandığı ve hayatının ilk dokuz ayında geliştirdiği davranışlarına bağlanma davranışları denir. Emme, sokulma/uzanma, bakış, gülümseme, ağlama bebeğin başlıca bağlanma davranışlarıdır.
Bağlanma davranışları > Emme

Çocuklar yalnızca süt emmek için annelerini emmezler, aç olmadıklarında da stresten uzaklaşmak için sürekli annelerini emmek isterler. Modern toplumlarda bu isteği yerine getirmek mümkün olmadığından bebekler parmaklarını ya da emziklerini, emilebilecek her türlü nesneyi emmeye alışırlar.
Bağlanma davranışları > Sokulma/uzanma (Temas)

Bütün memeli türlerinde yavruların anneyle yüz yüze gelmeye ve ona dokunmaya yönelik refleksleri vardır. Örneğin maymunlar, doğar doğmaz annelerinin üzerine tırmanırlar. İnsan yavruları doğduklarında kendi kendilerine ayakta duramaz ve yetişkinlerin ellerinde taşınmak zorundadırlar. Ancak onlar da kaskatı durmak yerine vücutlarını kendilerini taşımakta olan yetişkine kolaylık sağlayacak bir biçimde gevşek ve şekillendirebilir bir biçimde tutarlar. Bazı kalıtımsal beyin hasarları nedeniyle bu özelliği gösteremeyen bebekler, kendilerini ellerinde tutan yetişkinler tarafından pek sevecen olmayan bebekler olarak tanımlanmışlardır.
Bağlanma davranışları > Bakış

Çok küçük bebekler bile anne ile göz kontağı ararlar ve bu arayışa anneden bir karşılık gelmezse ağlayıp huysuzlanarak tepki gösterirler. Bir araştırmada öncelikle annelerin bebekleriyle yüz yüze iletişimi gözlenmiş ve şöyle bir iki yönlü etkileşim saptamışlardır: Annelerin bebeklerine yaklaştıklarında genellikle gülümseyip yumuşak ve yüksek perdeden seslerle konuşmaya başlarlar, Bebekler buna karşılık olarak gülümseyip el ve ayaklarını çırparlar. Anneler çocuklarını yumuşak dokunuşlarla sever. Bebekler de kendilerine has sesler ile yanıt verirler. Gerçekten de bu tarz iki- taraflı etkileşim olup olmadığını anlamak için araştırmacılar annelerden bebeklerinin yanında ifadesiz bir yüzle durmalarını istemişler ve bebeklerin anneye olan tepkilerinde bir farklılık olup olmadığını gözlemişlerdir. Bu durumda bebekler, önce annelerini her zamanki gibi karşılamış fakat anneden hiçbir tepki (gülümseme, değişik bir yüz ifadesi) gelmeyince artık anneye bakmaz olmuşlardır. Arada bir küçük bir gülümsemeyle anneye bakıp onun halen ifadesiz olan yüzünü görünce başlarını yeniden başka taraflara çevirmişlerdir. Annelerin çoğunluğu çocuğun iletişim davetine karşılık vermeden durmanın çok zor olduğunu söylemiş, 3 dakika boyunca bebekleri yanında ifadesiz bir yüzle durmaya dayanamamışlardır. Dayanabilenler ise 3 dakikanın sonunda bebeklerinden özür dileyip ‘Ben tekrar eski benim, her şey yolunda, bana yeniden güvenebilirsin...” gibi sözler sarf etmişlerdir. Bu deney bebeklerin anneye bakışının ondan bir tepki almaya yönelik bir davranış olduğunu, anne tepki vermezse çocuğun rahatsız olduğunu ve anneye bakmaktan vazgeçtiğini ortaya koymuştur.
Bağlanma davranışları > Gülümseme

Bebek gülümsemesi, insanlar için genellikle mutluluk vericidir ve pek çok insan bebekleri güldürmeye çalışır. Doğumlarından itibaren ilk 1 ay içinde bebekler yüksek seslere gülümseyerek karşılı verirler. Bunu keşfeden yetişkinler, bebeklerle yüksek sesle konuşur. 5 haftalıktan itibaren sesler değil, görüntüler önem kazanmaya başlar. Bebekler yüzlere, özellikle de hareket halindeki yüzlere gülümserler. Hareket eden bir maske bile bebekte gülümseme davranışını doğurur. 3 aylıktan itibaren bebekler aralarında özel bir bağ kurdukları anne, baba gibi kişiler kendilerine yaklaşırken gülümsemeye başlarlar ve bunun bağlanma açısından önemi çok büyüktür. Bu gülümseyişler anne, baba ve çocukla ilgilenen diğer kişiler için büyük birer ödüldür ve çocukla daha çok zaman geçirme arzusu yaratır.
Bağlanma davranışları > Ağlama

Çocuklar acıktıklarında, üşüdüklerinde, acı duyduklarında ağlarlar ve bu ağlama sesi yetişkinleri çok rahatsız eder. Ağlama, bebeklerin yetişkin ilgisine ve yardımına ihtiyaç duyduklarında kullandıkları bir sinyaldir. Bir iddiaya göre bebeklerin acıktıklarında, üşüdüklerinde, acı duyduklarında kullandıkları ağlama sesleri niteliksel farklılık gösterir. Bir Afrika kabilesinde gözlem yapan bir araştırmacı, bir bebek acı ifade eden ağlama sesini kullanırsa bütün kabile üyelerinin bebeğe koştuğunu, ama acıkmayı ifade eden ağlama sesini kullanırsa sadece annesinin ona koştuğunu iddia etmiştir. Sonraki çalışmalar, bebeklerin ağlama seslerini birbirinden ayıran şeyin niteliksel farklılıklar değil, şiddet farklılığı ve aniden ya da yavaş yavaş artarak ortaya çıkmasının getirdiği bir fark olduğunu göstermişlerdir. Eğer çocuk aniden ve şiddetli ağlarsa yetişkinler ağlamanın acıdan kaynaklandığını düşünürler. Yavaş başlayıp giderek yükselen bir ağlama sesi ise açlıktan, altını değiştirmek gerekmesinden, uykudan kaynaklanıyor olarak algılanır.
Yavru maymunların annelerine bağlanması

1958'de Bowlby'nin İngiltere'deki çalışmalarından henüz haberdar olmayan Harry Harlow tarafından yavru rhesus makakları üzerinde gerçekleştirilen bir dizi deney, bağlanmanın açlık ve benzeri temel gereksinimleri karşılamaya yönelik basit bir tepkiden ibaret olmadığını göstermiştir. Bu deneylerde, doğumdan hemen sonra anne maymun ayrılan yavru maymunlara her biri gerçek annenin farklı özelliklerinden bir tanesini sunan yapay anne maymun modelleri sunulmuştur: Yumuşak ve tüylü bir oyuncak maymun (süt verme ve hareket etme kabiliyeti yok), metal tellerden yapılmış, bir süt şişesi bağlanmış yapay maymun (süt, yumuşaklık, sıcaklık sunma kabiliyeti yok) ve hareket edebilen fakat süt ve yumuşaklık-sıcaklık sağlayamayan maymun modeli. Yavru maymunların sadece besin sağlayan anne maymun modeline değil, hareket ve yumuşaklık sunan anne maymun modellerine de ilgi gösterip zamanlarını onlarla geçirdikleri görülmüştür. Besin sağlasa da, pasif olan anne maymun modeli yavrularda güven hissi uyandırmamış, gerçek anneyi modellemede tek başına yeterli olamamıştır. Gerçek maymunlarla iletişim kurmadan yetişen yavru maymunlar anormal davranışlar göstermiştir: Başka maymunlarla ilk karşılaşmalarında korkmuş ya da saldırganca davranmışlardır. Cinsel davranışlarında da anormallik görülmüştür. Bütün bunlar, erken yaşlarda anne ile kurulan bağın yavruların sosyal gelişimi için önemini göstermektedir.
Bağlanmanın ölçülmesi

Mary Ainsworth adlı gelişim psikoloğu, bir çocuk ile temel bakıcısı arasındaki bağlanma ilişkisini gözlemlemek üzere Yabancı Durum Testi denilen gözlem prosedürünü geliştirmiştir. Bu prosedüre göre 11-17 aylık bir çocuk, yirmi dakika boyunca bir oyun odasında gözlemlenir. Bu arada çocuğun bakıcısı (genelde annesi) ile bir yabancı (araştırmacının bir yardımcısı) belirli aralıklarla odaya girip çıkarlar. Odada yaşanan durumlara (yabancının varlığı, annenin yokluğu...) çocuğun verdiği tepkiler videoya kaydedilir. Oyun odasında çocuğa yaşatılan deneyim şu şekilde gelişir:
Anne ve çocuk gözlem odasına alınır.
Anne ve çocuk odada yalnız bırakılır. Çocuk odayı keşfederken anne ona katılmaz.
Yabancı girer, anneyle selamlaşır, çocuğa yaklaşır.
İlk ayrılık: Anne sessizce odadan çıkar, çocuk ve yabancı odada kalır.
İlk birleşme: Anne gelip çocuğu rahatlatır, sonra yine çıkar.
İkinci ayrılık: Çocuk odada tek başınadır.
İkinci ayrılığın devamı: Yabancı içeri girer, anne ise halen yoktur.
İkinci birleşme: Anne girer, çocukla ilgilenir, yabancı sessizce çıkar.
Bu olaylar sırasında çocuğun iki davranışı gözlenir: a.	Çocuğun keşif davranışı (yeni oyuncaklarla oynaması..vb.) b.Çocuğun, annesinin gidiş ve dönüşlerine verdiği tepki.
Mary Ainsworth'in geliştirdiği Yabancı Durum Testi'nin ardından, 18 aylıktan daha büyük bireylerde bağlanma değerlendirmesi yapmak üzere çeşitli ölçüm araçları geliştirilmiştir.
Bağlanma tarzları

Yabancı Durum Testleri'ndeki davranışlarına göre çocuklar üç sınıfa ayrılırlar. Çocuğun yabancıya tepkileri, anneye bağlanma düzeyine göre değişir. Anneye güvenli bağlanan 1 yaşındaki çocuklar, etrafta bağımsızca dolaşır, ara sıra annelerinin yanına dönerler. Anne odadan ayrılınca üzülürler, geri gelince sevinirler. kaygılı bağlanan 1 yaşındaki çocuklar anne içerideyken bile huzursuzdurlar. Anne gidince ağlarlar, gelince annenin yanına koşarlar fakat anneye vurma ve tekmeleme gibi davranışlar gösterirler. Kaçıngan bağlanan 1 yaşındaki çocuklar anne yokken ağlamaz, anne gelince kaçınır ve anneye öfkeli görünürler. Kaçıngan bağlanmaya "A tipi bağlanma", güvenli bağlanmaya "B tipi bağlanma", kaygılı bağlanmaya "C tipi bağlanma" da denilmektedir.
Çocukların 1 yaşında iken ne tür bir bağlanma gösterdikleri, ilerideki yaşamlarını önemli ölçüde etkiliyor olabilir. Örneğin bir çalışma, 1 yaşında iken güvenli bağlanma geliştirdiği saptanan erkek çocuklarının büyüdüklerinde kaygılı ve kaçıngan bağlananlara göre daha az sıklıkta psikolojik güçlüklerden şikayetçi olduklarını göstermiştir.
Yetişkinlerde bağlanma

Bağlanma Kuramı'na göre, çocuk bebeklikten itibaren annesi ile yaşadığı deneyimleri ve onunla geliştirdiği ilişkisini ilerleyen yaşlarda her türle yakın ilişkisinde model olarak kullanır; kişinin benlik modeli ile başkaları modeli bu sayede gelişir. Benlik modeli (self-esteem), kişinin ne ölçüde kendini sevgiye layık, değerli bir birey olarak gördüğüdür. Başkaları modeli (interpersonal trust) ise kişinin diğer insanları ne ölçüde güvenilir, ilgi ve sevgi sunmaya hazır bireyler olarak algıladığıdır. Bebekliklerinde annelerine her ihtiyaç duyduklarında gecikmeden annelerinden ilgi gören ve bu sayede güvenli bağlanan bireyler, olumlu birer benlik ve başkaları modeli geliştirirler. Duygu ve düşüncelerini başkalarına açmaktan, ihtiyaçlarını ifade etmekten çekinmezler ve kolaylıkla yakın ilişkiler kurabilirler. Öte yandan, bireylerin benlik ve başkaları modellerinden birisinin ya da heri ikisinin birden olumsuz olması mümkündür. Dört farklı yetişkin bağlanma modeli vardır:
Yetişkinlerde bağlanma > Güvenli Bağlanma (Secure Attachment)

Güvenli bağlanma, bir kişinin sağladığı bağın sorunsuz ve düzgün bir şekilde gerçekleştiğini ifade eden bir bağlanma türüdür. Hedeflenen bağlanma stili güvenli bağlanmadır. Bu bağlanma tarzına sahip bireyler, hem kendilerini hem de başkalarını olumlu görme eğilimindedirler. Yakın ilişkilere değer verirler, bu tür ilişkileri başlatmakta ve sürdürmekte başarılıdırlar. Bu nedenle, anne ve babaların, çocuklarına sağlıklı bir bağlanma ortamı sunmaları ve güvenli bağlanmayı sağlamaları büyük bir önem taşımaktadır.
Yetişkinlerde bağlanma > Kayıtsız Kaçıngan Bağlanma (Dismissing-Avoidant Attachment)

Bu bağlanma tarzına sahip bireyler, kendilerini olumlu başkalarını ise olumsuz görme eğilimindedirler. Kimse ile kolay kolay yakın ilişki geliştirmezler. Başkalarına duydukları gereksinimi ve yakın ilişkilerin önemini reddederler.
Bu yapi çocukluk yıllarında gelişir. Çocuk ihtiyaç duyduğu güven, sığınak ve de şefkati anneden göremeyince, bu ihtiyaç duygusunu içinde en düşük dereceye indirmeyi başarır. Bu nedenle bu çocuklar sonraki yıllarda kimsenin ilgisine güvenemez ve de kimse ile kolay yakin ilişki geliştirmezler. Ne bağlanırlar ne de birilerinin kendilerine bağlanmalarına tahammül ederler.
Yetişkinlerde bağlanma > Kaygılı Bağlanma (Preoccupied Attachment)

Bu bağlanma türüne sahip bireyler kendilerine güvenmezlerken başkalarına güvenirler. Bunun nedeni ise başkalarının kendinden daha üstün olarak ve kendilerini daha değersiz görmeleridir.
Yetişkinlerde bağlanma > Korkulu/kaçıngan Bağlanma (Fearful-Avoidant Attachment)

Bu bağlanma tarzına sahip olanlar, hem benlik hem de başkaları modeli olumsuz olan bireylerdir. Kendilerine de başkalarına da güvenmezler.
bireyin; çocukluk yıllarında annesine aşırı bağlılığından kaynaklanan psikolojik bir problemdir. Çocuk annesinin sevgi, güven ve şefkatine ihtiyaç duyduğu durumlarda annenin sabit ve sürekli bir güven alanı kuramadığından kaynaklanır. Çocuk annenin şefkatinden yoksun kalacağı korkusuyla annesine aşırı bağlılık duyar.
Rolf Hoppe

| Rolf Hoppe |
| --- | --- |
2009'da 59. Berlin Uluslararası Film Festivali'nde Rolf Hoppe
Doğum: 6 Aralık 1930(1930-12-06) Ellrich, Prusya Saksonyası, Almanya
Ölüm: 14 Kasım 2018 (87 yaşında) Dresden, Saksonya, Almanya
Eğitim: Staatliches Konservatorium, Erfurt
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1948-2014
Çocuk(lar): 2

Rolf Hoppe (6 Aralık 1930, Ellrich, Thüringen, Doğu Almanya - 14 Kasım 2018, Dresden, Almanya), Alman tiyatro, sinema ve dizi oyuncusudur.
Yaşamı

Hoppe, 6 Aralık 1930'da Ellrich, Thüringen, Almanya'da usta bir fırıncının oğlu olarak doğdu. Fırıncı olarak çıraklık yaptıktan sonra 1945'ten 1948'e kadar antrenör olarak görev yaptı. Daha sonra Erfurt'ta oyunculuk eğitimine başladı bir süre Eros Sirki'nde çalıştı. Daha sonra Halle'deki Thalia Tiyatrosu'nda (Saale) ve Leipzig'deki Young World Tiyatrosu'nda sahne aldı. Dresden'deki Devlet Tiyatrosu, Berlin'deki Alman Tiyatrosu ve Salzburg Festivali'nde çeşitli yapımlarda rol aldı. Ayrıca İsviçre, İtalya, Polonya ve Çin gibi ülkelerde oyunculuk alanında aktif olarak çalışmalar yaptı.
Oyuncu daha çok Doğu Almanya yapımı DEFA Yapımcılık firmasının Western ve savaş türünde filmlerde canlandırdığı karakterleri başarıyla yansıtmıştır. Hikâyesi Alman asker Hermann Göring'i anlatan 1981 yapımı Mephisto filmiyle 1981'de Akademi Ödülleri'ne aday olmuştur.
Özel yaşamı ve ölümü

Hoppe yaşamını Weißig, Dresden'de sürdürmüştür. Evli olup iki kız çocuğu babasıydı. Alman aktör Rolf Hoppe 14 Kasım 2018'de Dresden, Almanya'da 87 yaşında ölmüştür.
Diskografi

2010: Hoppe spricht Schöne Frühlingslieder
Ödülleri

1971: Doğu Almanya Ulusal Ödülü
1981: Macar Gazete Eleştirmenleri Ödülü
1995: Saksonya Devleti Bağımsızlık Ödülü
1998: Grimme Ödülü'
2005: Altın Henne Ödülü
2007: Dresden Şehri Sanat Ödülü
2010: Almanya Federal Devleti Merit 1'ci Sınıf Şeref Nişanı Ödülü
Güney Tirol

İtalya'daki Güney Tirol bölgesinin konumunu gösteren harita
Güney Tirol (Almanca: "Südtirol"), İtalya'nın Trentino-Güney Tirol bölgesinde yer almaktadır. İtalyanlar Alto Adige (doğrudan Türkçesi ile "Yukarı Adige") de derler. Başkenti Bozen'dir. Nüfusun yüzde altmış dördü Avusturya Bavyeralısı veya Tirolyandır ana dil olarak Almanca, yüzde yirmibeşi ise anadili olarak italyanca konuşur. Geri kalan kesimler ise değişik dilleri konuşmaktadır. Bölge önemli derece özerk yetkilere sahiptir. Sınırları oldukça geniş harici yasama, yürütme ve mali yetkilere sahip olan Güney Tirol 2011'den itibaren hem İtalya'nın hem de Avrupa Birliği'nin en zengin bölgeleri arasında yer almaktadır.
Coğrafya

Bölge'nin yüzölçümü 7.399 km².
Coğrafya > İdâre

116 belediyeden oluşmuştur.
Nüfus

31 Aralık 2007 tarihinde nüfusu 493.910'dur.
Nüfus > Diller

Güney Tirol'deki nüfusunun çoğunluğu Almanca konuşur. İtalyanca da bilinir.
Tarih

1918'e kadar Güney Tirol Avusturya'daki Tirol eyâletine aitti.
Siyâset

Güney Tirol Avusturya'yla çok münâsebette bulunur.
Siyâset > Fırkalar

Birinci hareket Südtiroler Volkspartei'dir. (Güney Tirol Halk Fırkası)
Siyâset > Landeshauptmann

Eyâlet başkanı landeshauptmann'dır.
1952–1955: Karl Erckert
1956–1960: Alois Pupp
1960–1989: Silvius Magnago
1989'den itibaren: Luis Durnwalder
Siyâset > Landtag

Güney Tirol'un meclisi Landtag'dır.
Südtiroler Volkspartei (SVP) (Alman ve Ladin): 21 koltuk
Alleanza Nazionale (İtalyan): 3 koltuk
Grüne-Verdi-Vërc (Yeşiller): 3 koltuk
Die Freiheitlichen (Alman): 2 koltuk
Gemeinsam Links-Frieden und Gerechtigkeit :1 koltuk
Forza Italia (İtalyan): 1 koltuk
Unione Autonomista: Il Centro – Margherita (İtalyan): 1 koltuk
Union für Südtirol (Alman): 1 koltuk
Unitalia (İtalyan): 1 koltuk
Süd-Tiroler Freiheit (Alman) : 1 koltuk
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX457069  BNF: cb13601510j (data)  GND: 4078047-8  ISNI: 0000 0001 2348 4130  LCCN: n80043529  MusicBrainz: 17fc26b3-cf6f-4d9a-a367-b50b4ca201e5  NKC: ge520032  NLI: 987007564322405171  RERO: 02-A000021366  SUDOC: 053506294  VIAF: 149551740   WorldCat (LCCN): n80-043529
Türkiye'nin Somut Olmayan Kültürel Mirasları listesi

Bu madde UNESCO SOKÜM Temsilî Listesi'nde yer alan Türkiye'ye ait yaşayan miras unsurları  hakkındadır.Somut Olmayan Kültürel Miras Türkiye Ulusal Envanteri' için SOKÜM Türkiye Ulusal Envanteri sayfasına bakınız.

Türkiye'nin Somut Olmayan Kültürel Mirasları Listesi, UNESCO tarafından 2008'den beri hazırladığı Somut Olmayan Kültürel Miras  Listeleri'nde yer alan, Türkiye'ye ait yaşayan miras unsurlarını ifade eder.
2023 yılı itibarıyla Türkiye'nin UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras Temsilî Listesi'nde (kısaca  Temsilî Liste) kayıtlı toplam 27 unsuru, Acil Korunması Gereken Somut Olmayan Kültürel Miras Listesi'nde 3 unsuru bulunur.  Korumanın İyi Uygulamaları Kaydı başlıklı üçüncü listede Türkiye'nin bir kaydı bulunmaz.
Arka plan

Ana maddeler: UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras Listeleri ve Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi
Somut olmayan kültürel miras, bir topluluğun veya bireyin kendi kültürel mirasının bir parçası olarak gördüğü her türlü bilgi, beceri, uygulama, ifade ve bunlarla ilişkili araç, gereç ve mekânı ifade etmektedir. Kavram, 32. UNESCO Genel Konferansı'nda  17 Ekim 2003 tarihinde kabul edilen sözleşmede tanımlanmıştır. Sözleşmede, Taraf Devletlerin, kendi topraklarındaki somut olmayan kültürel miras ögelerini belirlemek üzere kendi ulusal envanterini oluşturması, sürekli güncellemesi öngörülmüştür. Sözleşmede ayrıca somut olmayan kültürel mirasın dünya çapında daha iyi korunmasını sağlamak ve bunların öneminin fark edilmesini sağlamak amacıyla Somut Olmayan Kültürel Miras Listeleri'nin oluşması öngörülmüştür.
Bu listelerden birisi, "İnsanlığın Somut Olmayan Kültürel Mirası Temsilî Listesi" isimli listedir. Temsilî liste, somut olmaya kültürel mirasın çeşitliliğini göstermek ve önemi hakkında farkındalık yaratmak için tüm dünyadaki bazı önemli  "kültürel uygulamalar ve ifadeleri içerir. Taraf Devletlerin, kendi  ulusal envanterlerindeki öğelerden Temsili Listeye girmek üzere aday gösterdikleri unsurlar, Hükümetlerarası Komite adı verilen, yılda bir kez toplanan ve Taraf Devletlerce seçilmiş üyelerden oluşan bir komite tarafından değerlendirilir; uygun görülenler Temsil'i listede yer alır. Liste ilk olarak 2008 yılında yayınlanmıştır.Sözleşme gereği ayrıca Acil Koruma Gerektiren Somut Olmayan Kültürel Miras Listesi ve Korumaların İyi Uygulamaları Kaydı başlıklı listeler oluşturulmuştur.
Tarihçe

Türkiye UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras Sözleşmesi'ni Türkiye Büyük Millet Meclisinin 19 Ocak 2006 tarihli oturumunda oy birliği ile kabul etmiş ve sözleşme iki gün sonra Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.  Türkiye'nin Sözleşme'ye taraf olma süreci 27 Mart 2006 tarihinde tamamlandı.
UNESCO'nun 2008 yılında oluşturduğu Temsilî Liste'de Türkiye'den  iki unsur yer aldı: meddahlık geleneği ve Mevlevî sema törenleri. Bu unsurlar, UNESCO'nun  2001-2005 yıllarında yürüttüğü bir program kapsamında oluşturulan ve tüm dünyadan 90 kadar SOKÜM unsurunun eklendiği İnsanlığın Sözlü ve Maddi Olmayan Mirasının Başyapıtları adlı listede yer almaktaydı. 2008 listesi, bu Başyapıtlar projesinde oluşturuluş listenin Temsilî Liste'ye kabul edilmesi ile meydana getirilmişti.
Sözleşme imzalandıktan sonra Türkiye'de ulusal envanter oluşturma ve güncelleme çalışmalarını yürüten icracı birim olarak Kültür ve Turizm Bakanlığı bünyesindeki Araştırma ve Eğitim Genel Müdürlüğü  belirlenmiştir.  Genel Müdürlük bünyesindeki Uzmanlar Kurulu ulusal envanterde kayıtlı hangi unsurların UNESCO Temsilî Liste'ye aday gösterileceğini belirler. Belirlenen unsurlar hakkında dosyalar hazırlanır.Türkiye'nin 2023 yılı itibarıyla Temsilî Liste'de kayıtlı 27 unsuru bulunmaktadır.
"Acil Koruma Gerektiren Somut Olmayan Kültürel Miras Listesi" isimli ikinci liste, toplulukların ve ülkelerin, onları canlı tutmak için acil önlem almak zorunda oldukları düşünülen kültürel unsurlardan oluşmaktadır ve bu listede Türkiye'den 3 unsur bulundurmaktadır.
"Korumanın İyi Uygulamaları Kaydı" isimli üçüncü listede ise Türkiye'nin bir unsuru yer almamaktadır.
Acil Korunması Gereken Somut Olmayan Kültürel Miras Listesi

Acil Korunması Gereken Somut Olmayan Kültürel Miras Listesi, "toplulukları ilgilendiren ve "Taraf Devletler"in onları hayatta tutmak için acil önlemler alınması gerektiğini düşündüğü" somut olmayan kültürel miras unsurlarını içermektedir.
| İsim | No>  | Kayıt tarihi |
| --- | --- | --- |
| Türkçe kuş dili | 00658 | 2017 |
| Geleneksel ahlat taş işçiliği | 00655 | 2022 |
| Zeytin yetiştiriciliği ile ilgili geleneksel bilgi, yöntem ve uygulamalar | 01983 | 2023 |
Ava Devine

| Ava Devine |
| --- | --- |
Ava Devine (2013)
Doğum: 22 Ocak 1974 (50 yaşında) Long Island, New York, ABD
Eşi: Ronald Dawson (boşandı)
Boyu: 1,63 m (5 ft 4 in)
Kilosu: 60 kg (130 lb)

IMDb'de Ava Devine
IAFD'de Ava Devine
Adultfilmdatabase'de Ava Devine
Ava Devine (d. 22 Ocak 1974; Long Island, New York) Amerikalı pornografik film oyuncusu.
Hayatı

Ava Devine, 22 Ocak 1974 tarihinde Long Island, New York'ta dünyaya geldi. 18 yaşındayken telekız olarak çalışmaya başladı. 28 yaşında porno sektörüne giriş yaptı. 2002 yılında Internet Pictorials için poz vermeye başladı ve bu pozlar internette dağıtılmaya başlandı. Bir süre sonra çektiği porno filmler sayesinde büyük bir hayran kitlesine ulaştı. Gonzo, anal seks, çift nüfuz ve grup seks sahnelerinde başarıyla rol aldı. Ekim 2005'te oldukça büyük olan göğüslerini küçültmek için ameliyat oldu. Ocak 2006'da verdiği porno sektörüne kaldığı yerden devam etti.
Ödülleri

| AVN Ödülleri (1)> Sonuç | AVN Ödülleri (1)> Yıl | AVN Ödülleri (1)> Kategori | AVN Ödülleri (1)> Yapım | AVN Ödülleri (1)> Notlar | AVN Ödülleri (1)> Kaynak |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kazandı | 2005 | Best Oral Sex Scene - Video | Cum Swallowing Whores 2 | Francesca Le & Arnold Schwartzenpecker, Guy DiSilva, Mario Rossi, Rod Fontana, Scott Lyons, Steven French ile |  |