stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Rus Devrimi (1905)
Devrim dorukta

Ana madde: 1905 Moskova Ayaklanması
5 Şubat günü II. Nikolay danışma görevini yerine getirecek Rus İmparatorluğu Devlet Duması'nı kurulmasını onaylar. Ancak Duma'nın hiçbir şekilde gücü olmayacağı ve seçimlerin son derece sınırlandırıldığı anlaşılınca huzursuzluk artacak ve Ekim ayına gelindiğinde genel grev yapılacaktır. 14 Ekim günü Sergey Vitte ve Alexis Obolenskii tarafından yazılan Ekim Manifestosu Çara teslim edilir. Bundan sonra Zemstvo Kongresi yapılacak ve burada Duma yasa koyucu organ olarak tanımlanacaktır. Çar bir süre bekledikten sonra 30 Ekim 1905 tarihinde manifestoyu imzalar. Çar kitlesel gösterileri bastıracak sayıda askeri olmadığından ötürü imzaladığını itiraf edecek ve imzalarken Romanov Hanedanına ihanet ediyormuş gibi hissettiğini açıklayacaktır.
Manifesto ilan edildiğinde tüm şehirlerde destek mitingleri düzenlenir. Sankt Petersburg ve diğer şehirlerdeki grevler sona erdirilir. Ayrıca bu döneme kadar geçen sürede işlenen siyasi suçlar için genel af çıkartılır. Ancak bu tavizler özellikle sosyalistlere ve devrimcilere karşı artan baskı ve tutuklamalarla gider. Ayrıca özellikle sağ kanat partiler ve örgütler tarafından grevci işçilere, solculara ve Yahudilere karşı saldırılar başlar.
Rus liberaller Çarlıktan istediklerini almanın sevinci içinde Duma seçimlerine hazırlanırken, Çarlığın devrilmesini amaçlayan sosyalistler rejimi devirmek için silahlı ayaklanma planları yaparlar.
Kasım 1905'te Sivastopol'da ayaklanma yaşanır. Genelde ayaklanmaya katılanlar işçiler, yoksul köylüler, komutanlarına isyan etmiş denizciler başta olmak üzere askerlerdir. Rus-Japon Savaşından dönen askerleri taşıyan Sibirya tren hattı boyunca isyanlar yaşanır, terhis edilen askerler ile halk kaynaşır. Çar özel birliklerini göndererek tren hattı boyunca duruma hakim olmaya çalışır.
Ayaklanmalar Moskova'daki ayaklanmanın bastırılmasıyla birer birer çözülür. 5 – 7 Aralık 1905 tarihleri arasında Rusya'nın tamamında işçiler genel greve gider. 7 Aralık günü Moskova'ya giren Çarlık Ordularıyla ayaklanmacılar arasında kıyasıya çarpışmalar yaşanır. 1905 Moskova Ayaklanması olarak anılan bu olaylarda özellikle Kazak süvarilerinin ve topçu birliklerinin desteğini alan Çarlık Orduları 18 Aralık günü şehri teslim alırlar. Moskova'da Bolşeviklerin önderliğinde kalkışılan ayaklanma başarısız olacak ve binlerce kişi hayatını kaybedecektir. Nisan 1906'ya gelindiğinde ülke çapında 14 bin kişi ölmüş, 75 bin kişi de tutuklanmıştır.
Duma ve Stolipin

Ana madde: 1907 Haziran Darbesi
Kurulan veya yasallaştırılan partiler arasında liberal aydınların kurduğu Kadetler, köylü hareketinin önderlerinin kurduğu Trudovikler, liberaller kadar yenilik yanlısı olmayan Oktobristler ve gerici büyük toprak sahiplerinin kurduğu Toprak Sahipleri Birliğidir.
Seçim yasaları Aralık 1905'te onaylanarak yasalaşır. Buna göre 25 yaşından büyük erkeklere oy hakkı tanınsa da atılan oyun değeri seçmene göre değişmekteydi. Seçim sistemine göre toplumdaki bazı sınıfların oyları diğerlerine göre daha değerliydi. Örneğin bir büyük toprak sahibinin oyu, bir köylü veya işçinin oyundan daha etkiliydi. Duma seçimleri Mart 1906 tarihinde yapılacak ve sosyalist partiler olan SRlar ve Bolşevikler tarafından boykot edilecektir. Seçimlerin sonucunda Kadetler 170, Trudovikler 90 vekillik kazanacak, 100 bağımsız aday, 63 ulusla temsilci ve Oktobristlerden 16 aday vekilliğe hak kazanacaktır.
Nisan 1906'da Çarlık hükûmeti yayınladığı temel yasalarla yeni siyasi düzenin sınırlarını belirler. Çarın mutlak otoritesi korunmuş, tüm yürütme yetkisi ona tanınmıştır. Ayrıca dışişleri, kilise ve silahlı kuvvetler alanlarında tek yetkili Çardı. Duma ise yarısı seçilmiş yarısı da Çar tarafından atanmış Devlet Konseyinin alt kanadı haline indirgenmişti. Bir yasal düzenlemenin kanun olabilmesi için sırasıyla Duma, Devlet konseyi ve Çar tarafından onaylanması gerekiyordu. İstisnai durumlarda Duma'nın onayı olmaksızın da yasa onaylanabiliyordu.
Yine Nisan'da ülkenin sıkıntılı ekonomik durumuna çare için 900 milyon rublelik bir mali kaynak bulan Bakan Sergey Witte görevinden istifa eder. Witte'nin yerine İvan Goremykin geçecek, o da görevi Mayıs 1906'da Pyotr Stolipin'e bırakacaktır.
Kürsüsünden sürekli olarak daha fazla reform ve özgürlük talep edilen Duma Çar tarafından Temmuz 1906'da sadece propaganda yaptığı suçlamasıyla kapatılır. Kadetlerin ve Çarlık hükûmetinin beklentilerinin aksine halk Duma'nın kapatılması karşısında hiçbir tepkide bulunmaz. Ne var ki Stolypin'e düzenlenen ve başarısız olan suikast girişiminden sonra terörizm bahanesiyle baskılar artırılacak ve sekiz ay boyunca binin üzerinde devrimci idam edilecektir. 
Kapatılan Duma'dan sonra yeniden yapılan 2. Duma seçimlerine bu sefer sosyalist partiler katılacak ve vekillik kazanacaklardır. Ancak 2. Dumanın da sonu ilki gibi olacak ve Haziran 1907'de kapatılacaktır. Ayrıca seçilmiş sosyalist vekillerin tutuklanmasıyla Çarlık rejimi kesin bir zafer kazanır. Devrimci süreç kapanmış ve otokrasinin devamı sağlanmıştır.
Yükselen terörizm

Devrim sürecinde grev, miting ve gösteri gibi kitle eylemlerinin azaldığı dönemde siyasi terörün arttığı gözlemlenmiştir. SR'ların Savaş Örgütü, eski Narodnik hareketin kalıntıları ve Bolşeviklere bağlı gruplar çok sayıda siyasi cinayet işlemiş ve örgütlere kaynak aktarmak için banka soygunları yapmıştır. 1906-1909 yılları arasında binlerce devlet görevlisi, polis memuru öldürülecektir. Öne çıkan kurbanlar arasında şu kişiler bulunmaktadır:
Dmitri Sipyagin – İçişleri Bakanı. 2 Nisan 1902'de Sankt Petersburg'da öldürülür.
Nikolay Bobrikov – Finlandiya Valisi. 17 Haziran 1904'te Helsinki'de öldürülür.
Vyaçeslav von Plehve – İçişleri Bakanı. 28 Temmuz 1904'te Sankt Petersburg'da öldürülür.
Eliel Soisalon-Soininen – Finlandiya Yüksek Mahkemesi Hakimi. 6 Şubat 1905'te Helsinki'de öldürülür.
Büyük Dük Sergey Aleksandroviç–17 Şubat 1905'te Moskova'da öldürülür.
Viktor Saharov – eski Savaş Bakanı. 22 Kasım 1905'te öldürülür.
Amiral Çuhnin – Karadeniz Donanma Komutanı. 11 Temmuz 1906'da öldürülür.
Baskılar

Devrim sürecinde Çarlık rejimi kimi özgürlükleri tanımak zorunda kalsa da ağır hapis ve idam cezalarını yoğunlukla kullanacak ve toplum üzerindeki baskısını hafifletmeyecektir. Özellikle 1906-1909 sürecinde binlece kişi idam edilecektir. Bu sayılar sadece idam edilen siviller içindir. Bunun yanı sıra ordu ve donanma bünyesinde yaşanan ayaklanmalar sonucunda gerçekleştirilen divanı harp mahkemelerinde binlerce asker idam edilmiş, ayaklanan köylü bölgelerine düzenlenen ve özellikle Sibirya, Kafkaslar ve Baltık bölgelerindeki cezalandırma seferlerinde sayısız köylü öldürülmüştür.
Finlandiya

Rusya'ya bağlı olan ancak sürekli olarak bağımsızlık talebinde bulunan Finlandiya'da sosyalistler 30 Ekim – 6 Kasım 1905 tarihleri arasında genel grev düzenlerler. Bağımsızlık ve özgürlük talebiyle taban örgütleri oluşturulacak ve ilk Kızıl Muhafız birlikleri örgütlenecektir. Genel grev sırasında Yrjö Mäkelin tarafından hazırlanan Kızıl Deklarasyon ile Finlandiya'daki Çarlık Senatosunun kapatılması, seçimlerin yapılması, siyasi özgürlüklerin tanınması ve sansürün kaldırılması talep edilir. Anayasal monarşi taraftarlarından Leo Mechelin tarafından hazırlanan Kasım Manifestosunda ise bağımsız Finlandiya Parlamentosunun kurulması talep edilir. Ayrıca bölgede devam eden Rus asimilasyon politikalarına da son verilmesi istenir. 30 Haziran 1906 tarihinde Helsinki'deki Rus denizciler Fin devrimciler lehine ayaklanacak ve Fin halkı tarafından genel grev ile desteklenseler de Baltık Filosu askerleri tarafından 60 gün süren çatışmalar sonucu bastırılacaklardır.
Estonya

Rusya İmparatorluğuna bağlı Estonya'da ulusal özerklik, basın ve toplanma özgürlüğü ile seçimler için eylemlere girişirler. 16 Ekim 1905 günü Tallinn'deki bir sokak gösterisine ateş eden Rus askerleri 94 kişinin ölmesine sebep olur. Çarlık tarafından ilan edilen Ekim Manifestosu Estonya'da destek görmüş ve gösteriler sırasında ilk kez ulusal Estonya bayrağı meydanlarda görülmüştür. Jaan Tõnisson görece özgürlük ortamından faydalanarak Estonyalıların haklarını artırmak için ilk Estonya siyasi partisi olan Ulusal İlerleme Partisini kurar. Aynı dönemde daha radikal olan Estonya Sosyal Demokrat İşçi Birliği de Jaan Teemant tarafından kurulacaktır. İki siyasi akım Çarlığa karşı izlenecek yolda anlaşamasa da Baltık ülkesinde yaşanmakta olan Cermenleştirme ve Ruslaştırma politikalarına karşı dururlar. Aralık 1905'te çıkan olaylarda çok sayıda büyük toprak sahibinin çiftliği yağmalanacak ve Çarlık Ordusu tarafından işçi ve köylüler ayrım gözetilmeksizin öldürülecektir. Devrimci sürecin sönümlenmesiyle Estonya yine eski statüsüne dönse de 1905 yılında yaşanan gelişmeler 1917 Ekim Devriminden sonra bu ülkenin bağımsız olmasına yarayacaktır.
Değerlendirme

1905 Devrimi kendiliğinden gelişen bir yapıya sahiptir. Özellikle Rus-Japon Savaşı sonrasında çok kötü durumda olan Rus donanmasındaki bahriyeliler bulundukları savaş gemilerinde subaylarına isyan etmiş ve gemileri ele geçirmişlerdir. Bunlardan en önemlisi olan Potemkin Zırhlısı örneğinde de görüleceği gibi Rus askeri yüksek derecede siyasallaşacak ve benzer durumdaki işçi ve yoksul köylülükle eylem birliği yapacaktır.
1905 Devrim sürecinin en önemli özelliklerinden birisi de tabanda asker, işçi ve köylülerin oluşturdukları Sovyet organının kurulmuş olmasıdır. Özyönetim organı olarak ayaklanmanın başarılı olduğu yerlerde yönetimi ele alan bu organ devrimin bastırılmasıyla tasfiye edilse de 1917 Şubat Devrimi ile birlikte yeniden kurulacak ve Ekim Devrimi ile birlikte iktidar organı olacak, yeni kurulan Sovyetler Birliğine adını verecektir.
Moskova'da 1905 yılının Aralık ayında özellikle Bolşeviklerin önderliğinde gerçekleştirilen işçi ayaklanması özellikle Lenin tarafından sonraki dönemde derinliğine incelenecek ve bu deneyimden dersler çıkartılacaktır. Başarısız olmuş olsa da işçilerin desteğini kazanmış olan bir silahlı ayaklanma girişimi Bolşevikler adına Ekim Devrimine ışık tutacak ve çok önemsenecektir.
Etkileri > İlgili filmler

'Potemkin Zırhlısı (Rusça: 'Броненосец Потёмкин', İngilizce: Battleship Potemkin)' (Sergei Eisenstein, 1925) Fragman
Etkileri > İlgili müzikler

Dimitriy Dimitrieviç Şostakoviç, Senfoni No. 11 1905 yılı
Konuyla ilgili yazılan eserler > Rusça eserler

В.И. Ленин Аграрная программа социал-демократии в первой русской революции 1905-1907 годов. — Москва: Издательство политической литературы, 1967.
Л. Троцкий Л. Троцкий. Наша первая революция. Часть 1. — Москва-Ленинград: 1925.
Л. Троцкий Л. Троцкий. Наша первая революция. Часть 2. — Москва-Ленинград: 1925.
Р. Люксембург О социализме и русской революции // Раздел второй. Революция 1905-1907 гг. в России и Польше. — Москва: Издательство политической литературы, 1991.
Гаврилов Б. И. В борьбе за свободу: Восстание на броненосце «Потемкин». — Москва: Мысль, 1987.
Милюков П.Н. Воспоминания. Том 1. — Нью Йорк: Издательство имени Чехова, 1955.
Милюков П.Н. Russia and its crisis (1905). — Chicago: University of Chicago Press, 1905.
Витте С.Ю. Воспоминания. — Издательство Социально - Экономической Литературы, 1960.
Николай II Дневники. — Орбита, 1991. — ISBN 5-85210-024-2
Курлов П. Г. Гибель Императорской России (воспоминания). — М.: Современник, 1992.
Деникин А.И. Старая армия. — М.: Айрис-пресс, 2005. — С. 207-226. — ISBN 5-8112-1411-1
Редигер А.Ф. История моей жизни. Воспоминания военного министра. В двух томах. — М.: Канон-пресс; Кучково поле, 1999.
Т. Шанин Революция как момент истины. Россия 1905-1907 гг. - 1917-1922 гг.. — М.: Весь Мир, 1997. — ISBN ISBN 5-7777-0039-Х
Анна Гейфман Революционный террор в России. 1894-1917. — М.: Крон-Пресс, 1997. — С. 448. — ISBN ISBN 5-232-00608-8
Ганелин Р.Ш. Российское самодержавие в 1905 году. Реформы и революция. — СПб.: Наука, 1991. — С. 221.
Г. Головков Бунт по-русски. Палачи и жертвы. Рандеву с революцией 1905-1907 гг. — Детектив-Пресс, 2005. — С. 624. — ISBN 5-89935-070-9
Ленин В. И., О революции 1905-1907 гг., М., 1955
Пясковский А. В., Революция 1905 −1907 гг. в России, М., 1966
Первая революция в России: взгляд через столетие. Под ред. А. П. Корелина, С. В. Тютюкина. — М.: Памятники исторической мысли, 2005. — 602 с.
Konuyla ilgili yazılan eserler > İngilizce eserler

B. Pares Russia and reform. — London: A. Constable & co., ltd., 1907.
Anthony J Heywood, Jonathan D Smele The Russian Revolution of 1905: Centenary Perspectives (Routledge Studies in Modern European History). — Routledge, 2005. — ISBN 0-415-35568-0
Abraham Ascher The Revolution of 1905: Russia in Disarray. — Stanford, USA: Stanford University Press, 1994. — ISBN 0-8047-2327-3
John Bushnell; Mutiny amid Repression: Russian Soldiers in the Revolution of 1905-1906; Indiana University Press, Bloomington, 1985
Anna Geifman. Thou Shalt Kill: Revolutionary Terrorism in Russia, 1894-1917.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb11935662w (data)  LCCN: sh85125806  NKC: ph138783  NLI: 987007560859905171 
Kanlı Pazar. Halk Kışlık Saraya doğru ilerlerken.
Çatışmalardan sonra harap haldeki Bakü şehri.
1905 yılında Finlandiya'da yapılan bir gösteri.
Kemal Ergüvenç

| Kemal Ergüvenç |
| --- | --- |

Doğum: 5 Ocak 1921 İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 28 Ağustos 1975 (54 yaşında) İstanbul, Türkiye
Ölüm sebebi: Kalp krizi
Defin yeri: Kozlu Mezarlığı
Meslek: Oyuncu, seslendirme sanatçısı

Kemal Ergüvenç (5 Ocak 1921, İstanbul - 28 Ağustos 1975, İstanbul), Türk tiyatro, sinema oyuncusu ve seslendirme sanatçısı.
Hayatı

Ahmet Tarık Tekçe ve Hulusi Kentmen gibi ünlü kişilerin seslendirmesini yapmıştır. 1975'te ilk filmi çekilen Rıfat Ilgaz'ın ölümsüz eserinden beyaz perdeye uyarlanan Türk güldürüsü Hababam Sınıfı'nda Kemal Hoca karakterini canlandırmıştır. Sanatçı bu filmden bir süre sonra 28 Ağustos 1975'te kalp krizi sonucu İstanbul'da öldü.
Alâeddin Özdenören

| Alâeddin Özdenören |
| --- | --- |
Doğum: 20 Mayıs 1940(1940-05-20) Kahramanmaraş
Ölüm: 26 Haziran 2003 (63 yaşında) Balıkesir
Defin yeri: Başçeşme Mezarlığı, Balıkesir
Vatandaşlık: Türkiye
Dönem: Cumhuriyet Dönemi
Tür: Şiir, deneme
Edebî akım: İkinci Yeni
Önemli ödülleri: Türkiye Yazarlar Birliği

Alâeddin Özdenören (20 Mayıs 1940, Kahramanmaraş - 26 Haziran 2003, Balıkesir), Türk şair ve deneme yazarı. Rasim Özdenören'in ikiz kardeşiydi.
Hayatı

Rasim Özdenören'in ikiz kardeşi olarak 1940 yılında Kahramanmaraş'ta doğmuştur. Öğrenimine Kahramanmaraş'ta başlayan Özdenören, babasının memuriyeti nedeniyle öğrenimini Malatya, Tunceli ve İstanbul gibi ayrı şehirlerde tamamlamıştır. 1966 yılında İstanbul Üniversitesi Felsefe Bölümünü bitirip çeşitli şehirlerde öğretmen olarak görev yaptıktan sonra atandığı Kültür Bakanlığı Müşavirliğinden 1991 yılında emekli olmuş ve 1997 yılında Balıkesir'e yerleşmiştir.
Lise yıllarında ikiz kardeşi Rasim Özdenören, Cahit Zarifoğlu ve Erdem Bayazıt ile Maraş'ta çıkardıkları Hamle dergisi ile mahalli gazeteler için hazırladıkları edebiyat sayfalarında edebiyata başlayan Alâeddin Özdenören'in edebiyat hayatı, Necip Fazıl’la Büyük Doğu’da, Sezai Karakoç’la Diriliş’te, Nuri Pakdil’le Edebiyat’ta, Erdem Bayazıt, Rasim Özdenören, Cahit Zarifoğlu ve Mehmet Akif İnan’la, kendisinin de kurucuları arasında yer aldığı Mavera’da devam etmiş, son yazılarını ise Yedi İklim, Hece ve Ay Vakti dergileri için yazmıştır. Şair, kimi zaman kendi adıyla, kimi zaman da Bilal Davut müstearıyla Yeni Devir, Milli Gazete, Zaman, Tutanak ve Sağduyu gazetelerinde de fikrî ve kültürel yazılar kaleme almıştır. Türk edebiyatında Yedi Güzel Adam olarak anılan, çoğunluğu Kahramanmaraşlı yazar ve şairlerden meydana gelen bir edebî oluşumun içerisinde yer alır.
Özdenören'in şiirine yalnızlık, ayrılık ve ölüm temaları hakimdir. Şair, çeşitli röportajlarında şiirinin İkinci Yeni ile başladığını ifade eder. 1996 yılında çıkardığı "Yalnızlık Gide Gide" adlı şiir kitabıyla Türkiye Yazarlar Birliği ödülünü kazanan Özdenören, şiir kitaplarının yanı sıra "Unutulmuşluklar" ve "Açılı/yorum" gibi farklı türlerden eserlerle de okurlarına ulaşmıştır.
2003 yılında Bursa Uludağ Tıp Fakültesi Onkoloji Bölümünde tedavi gördükten sonra Balıkesir'e dönen şair, 26 Haziran 2003'te hayata gözlerini kapamıştır. Şairin cenazesi Balıkesir Başçeşme Mezarlığı'na defnedilmiştir.
Hakkındaki dizi ve filmler

Alaaddin Özdenören'in hayatından kesitler Yedi Güzel Adam dizisinde oyuncu Orhan Kanalp tarafından sahneye aktarılmıştır. TRT 1'de yayınlanan dizide gençlik döneminden alıntılar yer almaktadır. Kahramanmaraş Lisesi'nden arkadaşlarıyla edebi çalışmalara ilk başladıkları dönem yer almıştır.
Eserleri

Güneş Donanması (1974) (Şiir)
İnsan ve İslâm (1982) (Deneme)
Batılılaşma Üzerine (1983) (Deneme)
Devlet ve İnsan (1986) (Deneme)
Yakın Çağ Batı Dünyası ve Türkiye'ye Yansımaları (1986) (Deneme)
Yalnızlık Gide Gide (1996) (Şiir)
Şiirin Geçitleri (1996) (İnceleme)
Şiirler, 1975-1999 (1999) (Şiir)
Unutulmuşluklar (1999) (Hatıra)
Bütün Şiirler (2002) (Şiir)
Açılı/yorum (2004) (Deneme)
Ludovic Chancel

| Ludovic Chancel> Fransa'nın Çekoslovakya Büyükelçisi |
| --- | --- |
Görev süresi 1961-1964
Hükümdar: Charles de Gaulle
Fransa Cumhuriyeti protokol şefi
Görev süresi 1958-1961
Fransa'nın Güney Afrika Büyükelçisi
Görev süresi 1956-1958
Fransa'nın Irak Büyükelçisi
Görev süresi 1953-1954
Yerine geldiği: Achille Clarac
Yerine gelen: Pierre de Vaucelles
Fransa'nın Haiti Büyükelçisi
Görev süresi 1950-1952
Kişisel bilgiler
Doğum: 1 Ocak 1901(1901-01-01) Marsilya, Fransa
Ölüm: 22 Ekim 1976 (75 yaşında) Paris, Fransa
Ebeveyn(ler): Jean-Louis Chancel
Ludovic Chancel (1 Ocak 1901, Marsilya - 22 Kasım 1976, Paris, 16. arrondissement), Fransız diplomat.
Kariyeri

Hukuk eğitimi görmüş, 1928 yılında dışişleri bakanlığına girmiştir. Bükreş konsolosu iken, görevinden istifa ederek Özgür Fransa güçlerine Haziran 1941'de katılmış, 1942'de Fransız Ulusal Kurtuluş Komitesi'nin Etiyopya'daki delegesi olmuş, ardından 1944-1946 yıllarında Fas Hükûmeti'nin danışmanı olmuştur.
1950'ye kadar New York Başkonsolosu, 1950-1952 yılları arasında Haiti Büyükelçisi, 1953-1954 yılları arasında Irak Büyükelçisi, 1956-1958 yılları arasında ise Güney Afrika Büyükelçisi olmuştur. 1958-1961 yılları arasında Charles de Gaulle'un cumhurbaşkanlığı döneminde Fransa Cumhuriyeti protokol şefi olarak görev yapmış, 1961-1964 yılları arasında ise Çekoslovakya Büyükelçisi olarak görev almış, 1964'ten itibaren emekli oluncaya değin hükûmet danışmanı olmuştur.
Kraliçeler Vadisi

Kraliçeler Vadisi'nin havadan görünümü
Kraliçeler Vadisi (Arapça: وادي الملكات Wādī al Malekāt), Eski Mısır'da firavunların eşlerinin gömüldüğü bir bölgedir. O zamanlar "güzelliğin yeri" anlamına gelen Ta-Set-Neferu olarak biliniyordu. Birçok firavun eşinin mezar yeri olmasıyla ünlüdür. Firavunlar ise Krallar Vadisi'ne gömüldü. Christian Leblanc tarafından tanımlanan sınırlara göre Kraliçeler Vadisi, Prens Ahmose Vadisi, Halat Vadisi, Üç Çukur Vadisi ve Dolmen Vadisi ile birlikte mezarların çoğunu içeren ana vadi'den oluşur. Ana vadi 91 mezar içerir ve yan vadiler 19 mezar daha ekler. Ana vadi dışındaki vadilerde bulunan mezarların tamamı 18.Hanedanlığa tarihlenmektedir. Kraliçeler Vadisi'nin mezar yeri olarak seçilmesinin nedeni bilinmemektedir. İşçi köyü Deir el-Medina ve Krallar Vadisi'ne yakınlık bir etken olabilir. Vadi'nin girişinde Hathor'a adanmış kutsal bir mağaranın varlığı başka bir düşünce olabilirdi. Bu mağara, ölülerin gençleşmesi ile ilişkilendirilmiş olabilir.
Onsekizinci Hanedan

Kraliçeler Vadisi'nde inşa edilen ilk mezarlardan biri, Seqenenre Tao ve Kraliçe Sitdjehuti'nin kızı Prenses Ahmose'nin mezarıdır. Bu mezar büyük olasılıkla I.Thutmose saltanatına aittir. Bu dönemden kalma mezarlar, aynı zamanda, bir ahır görevlisi ve bir vezir de dahil olmak üzere soyluların birkaç üyesini içerir.
Üç Çukur Vadisi'ndeki mezarlar çoğunlukla Tutmoseler dönemine aittir. Mezarlar A - L harfleri ile etiketlenmiştir. Bu vadide ayrıca vadi adının kökeni olan üç şaft mezar bulunmaktadır. Bu üç mezarın modern etiketleri QV 89, QV 90 ve QV 91'dir.
Dolmen Vadisi, Deir el-Medina'dan Kraliçeler Vadisi'ne giden işçiler tarafından kullanılan eski bir patika içerir. Bu yol boyunca Ptah ve Meretseger'e adanmış küçük bir kaya tapınağı vardır.
Bu döneme ait mezarlar genellikle basit formdadır ve bir oda ve bir gömü kuyusundan oluşur. Mezarların bazıları birden fazla cenazeyi barındıracak şekilde genişletilmiştir. Mezarlar, birkaç kraliyet prensi ve prensesinin yanı sıra bazı soyluların mezarlarını da içerir.
On dokuzuncu Hanedan

19. Hanedan döneminde Vadi'nin kullanımı daha seçici hale geldi. Bu döneme ait mezarlar yalnızca kraliyet kadınlarına aittir. I.Ramses, I.Seti ve II.Ramses'in eşlerinin çoğu Vadiye gömüldü. En bilinen örneklerden biri, Kraliçe Nefertari (MÖ 1290–1224) için kayadan oyulmuş mezardır. Mezarındaki çok renkli kabartma günümüze kadar korunmuştur. Kraliyet ailesinin diğer üyeleri, Krallar Vadisi'ne gömülmeye devam etti. II.Ramses'in oğullarının mezarı olan KV5 Mezarı bu uygulamaya bir örnektir. Kraliçe Satre'nin mezarı (QV 38) muhtemelen bu hanedanlık döneminde hazırlanan ilk mezar oldu. Muhtemelen I.Ramses döneminde başlamış ve I.Seti döneminde bitirilmiştir. Sahipleri düşünülerek çeşitli mezarlar hazırlanmış ve kraliyet hanımının ölümü üzerine isimler eklenmiştir.
Yirminci Hanedan

20.Hanedanlığın başlangıcında, Vadi hala yoğun bir şekilde kullanılıyordu. III.Ramses'in eşleri için mezarlar hazırlandı ve önceki hanedanlığın geleneklerinden ayrılarak, kraliyet prensleri için de birkaç mezar hazırlandı. Mezarların yapımı en azından VI. Ramses dönemine kadar devam etti. Turin Papirüsü, VI.Ramses döneminde altı mezarın yapıldığından bahseder. Bu papirüste hangi mezarlardan bahsedildiği bilinmemektedir. 20.Hanedan döneminde ekonomik sorunların izleri vardır. Kayıtlar, işçilerin III.Ramses döneminde greve gittiğini gösteriyor. Hanedanlığın sonlarına doğru mezar soygunlarına dair bilgiler var.
Üçüncü Ara Dönem ve sonrası

Vadi, 20.Hanedanlıktan sonra artık bir kraliyet mezarlığı değildi. Mezarların çoğu kapsamlı bir şekilde yeniden kullanıldı. Birkaç mezar, birden fazla gömü tutabilecek şekilde değiştirildi. Kraliçeler Vadisi'nin Ptolemaios Dönemi'nde kullanımı hakkında pek bir şey bilinmemekle birlikte, Roma Dönemi'nde, bir mezarlık alanı olarak yaygın bir kullanımı olmuştur. Kıpti Döneminde bazı Keşiş barınakları inşa edildi. Mezarlar QV60 (Nebettawy) ve QV73 (Henuttawy) Kıpti işgali belirtileri gösteriyor. Duvar sahneleri alçı ile kaplanmış ve Hristiyan sembolleriyle süslenmiştir. Hristiyan varlığı MS 7.yüzyıla kadar sürdü.