stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İvçenko-Progress
Tarih

Şirket, 60 yıldır çeşitli tiplerde uçak ve helikopterlere güç sağlayan motorların tasarımında yer almakta ve ayrıca endüstriyel uygulamalar için sürücüler ve özel ekipmanlar tasarlamaktadır.
Üç önemli tasarımcı bu süre zarfında gelişime öncülük etti:
1945–1968: Oleksandr Heorhiyoviç İvçenko
1968–1989: Volodimir Oleksiyoviç Lotaryev
1989-2010: Fedir Mihayloviç Muravçenko
2010-: İhor Fedoroviç Kravçenko
Başlangıçta General Oleksandr İvçenko pistonlu motorlar tasarladı. Bu motorlar AI olarak adlandırıldı. İlk türbin motorları TS-12 üzerinde çalışmalar 1953'te başladı. 1960'ların başından beri şirket bypass gaz türbini motorları geliştirmektedir. Volodimir Lotaryev yönetimindeki kuruluş, 1971'de ilk operasyonel Sovyet yüksek baypaslı turbofan Lotarev D-36'yı geliştirdi.
Bu organizasyon şimdi İvçenko-Progress ZMKB olarak biliniyor ve Ukrayna'da bulunuyor. Motorları, Volga-Dnepr, Antonov Airlines, Enimex ve Polet dahil olmak üzere dünya çapında çok sayıda havayolu tarafından başarıyla işletilmektedir.
Ocak 2015'te, Diamond Aircraft of Austria, 465 ile çalışan Diamond DA50 -JP7'nin ilk uçuşunu duyurdu. Ukrayna'nın Motor Sich JSC ve İvçenko Progress tarafından geliştirilen AI-450S turboprop motoru aynı zamanda Türkiye'nin taarruzi sınıf İnsansız Hava Aracı olan Akıncı İHA platformuna güç vermektedir.
Ürünler

İvçenko AI-25
Lotarev DV-2
AI-22
AI-222
AI-322
AI-450
Ürünler > Yüksek baypaslı turbofanlar

Lotarev / İlerleme D-18T
Lotarev D-36
İlerleme D-436
Ürünler > Propfanlar

İlerleme D-27
İlerleme D-236
Ürünler > Turboproplar

İvçenko AI-20
İvçenko AI-24
İvçenko-Progress Motor Sich AI-450S / S2
MS-14
MS-500
Ürünler > Turboşaftlar

Lotarev D-136 / İvçenko AI-136
MS-500V
Ürünler > Turbojetler

İvçenko AI-7
Ürünler > Pistonlu motorlar

İvçenko AI-4
İvçenko AI-10
İvçenko AI-14
İvçenko AI-26
↑  "History of Ivchenko Progress ZMKB". 3 Aralık 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Eylül 2020.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 26 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Eylül 2020.
İvçenko-Progress ana sayfası 25 Eylül 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
https://web.archive.org/web/20101206002205/http://www.zmkb.com/
http://www.janes.com/articles/Janes-Aircraft-Component-Manufacturers/Ivchenko-Progress-ZMKB-Ukraine.html İvçenko Progress ZMKB janes.com'da
Vachiria

Vachiria Harpactorini oymağına bağlı bir böcek cinsidir.
Vaceletia

Vaceletia, Verticillitidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Unutamadım (Kaç Kadeh Kırıldı)

"Unutamadım (Kaç Kadeh Kırıldı)", Müslüm Gürses'in 1986 tarihli Bayar Müzik firmasıyla çıkardığı ilk stüdyo albümü olan Küskünüm'den bir şarkı. Sözleri Şakir Askan'a müziği ise Burhan Bayar'a aittir. Genel müzik direktörlüğü albümün de yapımcısı Burhan Bayar tarafından yapılmıştır. Şarkı Poyraz Karayel, Çarpışma, Elkızı dizilerinde, Kutsal Damacana filminde bahsi geçmiştir.
Seslendiren sanatçılar

Berk Gürman
Emre Kaya
Funda Arar
Gökhan Güney
Hakan Altun
İlker Kaleli
Kamuran Akkor
Kibariye
Köfn
Lerzan Mutlu
Müslüm Gürses
Pamela
Rubato
Zara
Cover versiyonları

Ayşen Birgör
Berkay
Cevher
Hakan Altun & Sibel Can
İlker Kaleli
Oğuzhan Koç
Rubato
Serenay Sarıkaya
Toprak Sağlam
Ümit Besen
Ulucami, Ceylanpınar

| Ulucami |
| --- | --- |
Mahalle

 UlucamiUlucami'nin Şanlıurfa'daki konumu 
 Mahallenin haritadaki yeri
 Şanlıurfa ilinin Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Şanlıurfa
İlçe: Ceylanpınar
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 1.672
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 414
İl plaka kodu: 63
Posta kodu: 63570
Ulucami, Şanlıurfa ilinin Ceylanpınar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 1.672 |  |
| 2018 | 1.820 |  |
| 2017 | 1.798 |  |
| 2016 | 1.878 |  |
| 2015 | 1.983 |  |
| 2014 | 2.115 |  |
| 2013 | 2.164 |  |
| 2012 | 2.119 |  |
| 2011 | 2.241 |  |
| 2010 | 2.160 |  |
| 2009 | 2.248 |  |
| 2008 | 2.135 |  |
| 2007 | 2.259 |  |
Unus pro omnibus, omnes pro uno

Unus pro omnibus, omnes pro uno, Türkçede "Birimiz hepimiz, hepimiz birimiz için" anlamına gelen Latince bir deyiştir. Aynı zamanda İsviçre'nin ulusal sloganıdır. Fransızca çevirisi "Un pour tous, tous pour un"  olan cümle Alexandre Dumas tarafından Üç Silahşorlar adlı eserinde kullanıldıktan sonra ünlü olmuştur.
Üç Silahşorlar

Geleneksel olarak "Un pour tous, tous pour un." özlü sözü, Alexandre Dumas Pere tarafından yazılmış olan ve ilk basımı 1844'te olan Üç Silahşorler kitabının başrol karakterleriyle bağdaştırılır. Eserde bu söz Athos, Porthos, Aramis ve d'Artagnan adlı Fransız silahşorların oluşturdukları grubunun sloganı olarak geçer. Birbirlerine her durumda birbirlerine sadık kalacakları anlamını taşır.
Dumas'nın naaşı, 30 Kasım 2002'de Fransız ordusuna bağlı olarak çalışan Garde Républicaine bölümü üyesi 6 asker tarafından aslen gömüldüğü Villers-Cotterêts mezarlığından Panthéon'a özenli bir dinsel törenle taşınmıştır. Tören sırasında tabut mavi ve beyaz renkli bir örtüye sarılıdır. Örtünün üzerinde Üç Silahşorlar'ın sloganı "Un pour tous, tous pour un." yazılıdır.
İsviçre Ulusal Sloganı

İsviçre'nin anayasasında veya herhangi başka yasama metninde ulusal bir slogan bulunmamaktadır. Deyişin Almancası (Einer für alle, alle für einen), Fransızcası (un pour tous, tous pour un) ve İtalyancası (Uno per tutti, tutti per uno) 19. yüzyılda ünlü olmaya ve herkes tarafından kullanılmaya başlamıştır. Eylül ve Ekim 1868'te İsviçre Alp'lerini etkisi altına alan, sonbahar fırtınalarının yol açtığı seller, dağlarda yaşayanların hayatını tehdit etmeye başlayınca yetkililer özellikle gençler arasında yardımlaşma ve dayanışma duygularını uyandırmak adına bu slogan altında bir yardım kampanyası başlatmıştır. Ülkenin her tarafında bu slogan yardım istemek ve para bağışı toplamak adına bütün gazetelerce yayınlanmıştır.
Cümle giderek İsviçre'nin kardeşlik ve dayanışma üzerine yoğunlaşan kuruluş hikâyeleri ile bağdaşlaştırılmaya başlanmıştır. Bu bağdaştırma o kadar üst seviyelere çıkmıştır ki "Unus pro omnibus, omnes pro uno"  cümlesi İsviçre Federal Sarayı mezarlığına yazılmıştır. O günden beri de İsviçre'nin resmi ulusal sloganı olarak kabul edilir.
Unut Beni (şarkı)

| "Unut Beni"> Taktik albümünden.Bengü single'ı |
| --- | --- |
Yayımlanma: 2 Kasım 2007
Format: Dijital yükleme
Tarz: Pop
Süre: 5:14
Şirket: Erol Köse
Unut Beni, Bengü'nün Taktik albümünün ikinci tekli çalışmasıdır.
Şarkı hakkında

Şarkı'nın sözü ve müziği Adnan Fırat'a aittir.
Listeler

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Yıl |   Avrupa |   Billboard | Power Türk | Radyo D | Süper FM |

| 2007 | - | 9 | 1 | 1 | 3 |
İzlanda kadın millî hentbol takımı

İzlanda kadın millî hentbol takımı, İzlanda'yı uluslararası turnuva ve maçlarda temsil eden kadın hentbol takımıdır. İzlanda Hentbol Federasyonu tarafından yönetilmektedir.
Vachonia

Vachonia, Bothriurinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Türküler Yanmaz

Türküler Yanmaz, Edip Akbayram'ın 1994 tarihli 13. stüdyo albümüdür.
Albümde yer alan şarkılar

| No>  | Başlık | Şarkı yazar(lar)ı | Müzik | Süre |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Aşkolsun Sana Çocuk"   | Can Yücel | Mazlum Çimen | 2:07 |
| 2. | "Kuşlar"   | Eda Özülkü | Metin Özülkü | 3:48 |
| 3. | "Yitip Giden"   | Gülbahar | Mazlum Çimen | 2:46 |
| 4. | "Bekle Bizi İstanbul"   | Vedat Türkali | Onur Akın | 4:54 |
| 5. | "Elimdeydi Gül"   | Ali Rıza Özkan | Alaaddin Us | 3:15 |
| 6. | "Türküler Yanmaz"   | Alaaddin Us | Alaaddin Us | 3:41 |
| 7. | "Kasımpaşa Kıyıları"   | Oktay Rıfat | Alaaddin Us | 3:41 |
| 8. | "Çıksam Issız Dağlara"   | Vahdet Başar Ayten Akbayram | Mazlum Çimen | 3:22 |
| 9. | "Gittin Gideli"   | Mazlum Çimen | Mazlum Çimen | 3:11 |
| 10. | "Diyarbekir Gibi"   | Ahmed Arif | Alaaddin Us | 2:14 |
Kadro

Prodüktör: Osman Bayşu
Aranjör-Yönetmen: Ahmet Koç
Stüdyo: İstanbul Ses Kayıt
Tonmaister: Tolga Babür Derin
Fotoğraflar: Stüdyo İrfan
Baskı: FRS Matbaacılık
Grafik: Sibel & Özgür Arcan
Bass Gitar: İsmail Soyberk
Davul: Saygun Arpalı
Keyboard: Tarık Sezer
Gitar: Erdem Sökmen, Erdinç Şenyaylar
Perdesiz Gitar: Erkan Oğur
Ney: Ercan Irmak
Flüt: Ali Koç
Yaylı Çalgılar: Saim Perker, Sevil Perker, Hakkı Çakar, Gülden Turalı, Saim Erkul
Vokaller: Cansu, Sevim, Alp Murat Alper, Orhan Hakalmaz
Solo Bağlama ve Cura: Ahmet Koç
Bağlamalar: Ahmet Koç, Çetin Akdeniz, Güray Hafiftaş
Ugiya

Ugiya madenî paraları.
Ugiya ya da Fransızca yazılışı ile ouguiya (Arapça: أوقية; ISO 4217 kodu: MRO), Moritanya'da kullanılan resmî para birimidir. Moritanya Merkez Bankası tarafından dağıtılır.
Ugiya'nın alt birimi "khoum" ve bir ugiya beş "khoum"'a bölünür. 1973'te CFA frangının yerini alarak 1 ugiya = 5 frank oranı ile yürürlüğe girdi.
Madeni paralar

1 khoum (1/5 ugiya)
1 ugiya
5 ugiya
10 ugiya
20 ugiya
Kağıt paralar

100 ugiya
200 ugiya
500 ugiya
1000 ugiya
2000 ugiya
5000 ugiya (yeni)
| g t Afrika para birimleri |
| --- | --- |
Kuzey:  Cezayir dinarı  Fas dirhemi  Libya dinarı  Mısır lirası  Moritanya ugiyası  Sudan sterlini  Güney Sudan sterlini  Tunus dinarı 
Orta:  Burundi frangı  Kongo frangı  Angola kwanzası  Orta Afrika CFA frangı (Çad, Ekvator Ginesi, Gabon, Kamerun, Kongo Cumhuriyeti ve Orta Afrika Cumhuriyeti)  Ruanda frangı 
Batı:  Avro (Kanarya Adaları ve Madeira)  Batı Afrika CFA frangı (Benin, Burkina Faso, Fildişi Sahili, Gine-Bissau, Mali, Nijer, Senegal ve Togo)  Gambiya dalasisi  Gana cedisi  Gine frangı  Liberya doları  Nijerya nairası  São Tomé ve Príncipe dobrası  Sierra Leone leonesi  Yeşil Burun Adaları eskudosu 
Doğu:  Cibuti frangı  Eritre nakfası  Etiyopya birri  Kenya şilini  Komor frangı  Seyşeller rupisi  Somali şilini  Somaliland şilini (tanınmamış)  Tanzanya şilini  Uganda şilini 
Güney:  Amerikan doları (Zimbabve)  Avro (Fransız Güney ve Antarktika Toprakları, Mayotte, Réunion ve Zimbabve)  Botsvana pulası (Botsvana ve Zimbabve)  Güney Afrika randı (Lesotho, Namibya, Esvatini ve Zimbabve)  İngiliz sterlini (Saint Helena ve Zimbabve)  Esvatini lilangenisi  Lesoto lotisi  Malavi kvaçası  Malgaş ariarysi  Mauritius rupisi  Mozambik meticalı  Namibya doları  Saint Helena sterlini  Zambiya kvaçası  Zimbabve doları 
| g t Moritanya konuları |
| --- | --- | --- |
| Tarih |  Sömürge öncesi  Sömürge  1960-78  1978-91  1991-günümüz  |  |
| Siyaset |  Anayasa  Seçimler  Dış ilişkiler  Kolluk kuvvetleri  Silahlı kuvvetler  Meclis  Siyasi partiler  Cumhurbaşkanı  Başbakan  |  |
| Coğrafya |  Şehirler  ilçeler  Ekolojik bölgeler  Bölgeler  Doğal Yaşam  |  |
| Ekonomi |  Tarım  Merkez bankası  Ouguiya (para birimi)  Turizm  Ulaşım havalimanları  |  |
| Toplum |  Demografi  Eğitim  Filmler  Bayrak  Sağlık  Leblouh  Müzik  Din İslam  Hristiyanlık  Serbest dinler  Kölelik  Spor  Kadın  |  |
Moritanya portalı
Türk Veteriner Hekimleri Birliği

| Türk Veteriner Hekimleri Birliği |
| --- | --- |

Kısaltma: TVHB
Tür: Mesleki
Yasal statü: Yasal
Odak: Veteriner hekim
Hizmet bölgesi:  Türkiye
TVHB Merkez Konseyi Başkanı: Prof. Dr. Murat Arslan
Türk Veteriner Hekimleri Birliği, Türkiye sınırları içerisinde  mesleğini icra eden Veteriner hekimlerin üye olduğu, meslek mensupları arasında dayanışma sağlamayı, mesleki deontolojinin korunmasını temin etmeyi, meslek mensuplarının haklarını savunmayı ve mesleğin kamu ve kişi yararına uygulanıp geliştirilmesinde katkı sağlamayı hedefleyen bir meslek örgütü. Tüzel kişiliğe sahip, kamu kuruluşu niteliğindedir. Dünya Veteriner Hekimleri Birliğinin bir üyesidir.
Geçmişi

Osmanlı devletinde ilk dernekleşme çalışmalar 2. Meşrutiyetin ilanından sonra başladı, ilk dernek İstanbulda Osmanlı Cemiyet-i İlmiyye-i Baytariyesi adıyla 26 Ağustos 1908 tarihinde kuruldu. Takip eden zamanlarda dernekleşme çalışmaları devam etti. 1909'da "Mülkiye Baytarları İttihat ve Teavün Cemiyeti", 1911'de "Mülkiye Baytar Mekteb-i Âlisi Mezunin Cemiyeti", 1911'de "Taşra Baytari Cemiyeti", 1919'da "Mülkiye Baytar Mekteb-i Âlisi Talebe Cemiyeti" ve 1920'de "Türk Baytarlar Birliği" kuruldu. Bu dernekler savaşlar ve istikrarsızlıklar yüzünden etkili olamamışlar ve ömürleri kısa sürmüştür.
Cumhuriyetin ilanından sonra 6 Şubat 1930 tarihinde İstanbulda “Türk Baytarlar Cemiyeti” (şimdiki adı Veteriner Hekimler Derneği) kuruldu daha sonra Ankaraya taşındı. Mesleğin ve hayvancılığın gelişmesinde katkılar sağladı. Dernek 1954 yılına kadar mesleği temsil eden tek kuruluş oldu. 1954 yılında yürürlüğe giren 6343 sayılı yasa ile “Türk Veteriner Hekimleri Birliği” kuruldu. Veteriner Hekimler Derneği, birliğin kurulması aşamasında, odaların kurulacakları yerlerin belirlenmesinde ve Büyük Genel Kurulun toplanmasında resmî  olarak görevlendirildi.
Birlik organları

Büyük Kongre, Veteriner Hekim odalarının üye sayısına göre temsil edildiği ve iki yılda bir kere kasım ayında toplanan kongre.
Merkez Konseyi, Büyük Kongre tarafından iki yıl için seçilen yedi üyeden oluşan ve meslekle ilgi her türlü işi kanuna ve yönetmeliğe uygun şekilde yürütmekten sorumlu konsey.
Yüksek Haysiyet Divanı, Büyük Kongre tarafından iki yıl için seçilen, meslekte 15 yılını tamamlamış ve kanunda belirtilmiş cezaları almamış yedi asıl, yedi yedek üyeden oluşan divan.
Denetleme Kurulu, Büyük Kongre tarafından seçilen üç asıl, üç yedek üyeden oluşan kurul. Birlik hesaplarını ve oda hesaplarını inceler ve gerekli gördüğü zaman Büyük Kongreyi olağanüstü toplantıya çağırır.
Veteriner Hekim Odaları. Sınırları içerisinde en az otuz Veteriner hekim bulunan illerde bölgelerde, Merkez Konseyi kararı ile Veteriner Hekim Odası kurulur. Bu odalar tüzel kişiliğe sahip kamu kurumu niteliğindedirler. Odalar yeterli sayıda üyenin kalmadığı durumlarda Büyük Kongre kararıyla en yakın odayla birleştirilebilir veya kapatılabilirler.
Yayınlar

Türk Veteriner Hekimleri Birliği Dergisi 17 Aralık 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Veteriner Hekimlikte Akılcı Antibiyotik Kullanımı 22 Aralık 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Afişler 22 Aralık 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Vega (Street Fighter)

Cosplay, Montreal Comiccon 2016'da Vega karakterine bürünmüş bir oyuncu.
Vega, Capcom'un Street Fighter dövüş oyunu serisinden kurgusal bir karakterdir. Vega, Japon ninjutsu ve İspanyol boğa güreşini birleştiren özel bir dövüş stili kullanan ve ona "İspanyol Ninjası" lakabını kazandıran, maske takan, pençeleri olan İspanyol bir dövüşçüdür. Vega ilk olarak 1991'de orijinal Street Fighter II'de, oyuncunun tek oyunculu modun sonunda karşılaştığı dört patron rakibin ikincisi olarak ortaya çıkmıştır.
Sağ elindeki pençesi ve yüzündeki demir maskesi ile esrarengiz bir dövüşçü karakterindedir. Uzun boylu, uzun saçlı, yakışıklı, çok kıvrak ve çevik bir karakterdir. Çok yükseğe zıplayabilir. Kendi dövüş alanında tel örgülere tırmanıp rakibinin üstüne atlayarak özel saldırılarda bulunabilir. Elindeki pençesi çok kuvvetli vuruşlar yapma özelliğine sahiptir.
Ryu ve Ken'in düşmanlarından biridir. Birçok hayranı da bulunan Vega bir narsisttir. Gençliğinde bullfight öğrenip ninjitsu yapmıştır. Vega bu iki eğitimi aldıktan sonra savaş tarzını seçmiştir.
Tıva Kültür Merkezi

Tıva Kültür Merkezi (tam adı: Тыва улустуң ёзу-чаңчылдарының, аас чогаал болгаш ус-шеверлер төвү) ("Tıva ulusunun Ananevi Kültür ve Sanatlarının Gelişim Merkezi"), Rusya Federasyonunun Tıva Cumhuriyeti'nin başkenti Kızıl şehrinde, Kültür Bakanlığına bağlı olan bir kültür sarayıdır.
Merkez, bu tip iki esas yerel mekandan biri olan Rus Kültürü Merkezi ile geleneksel kültürün korunması ve sunumu için tedbirler teşkil etmesi ile meşhurdur.
Tarihi

Tıva Kültür Merkezi Tıva halkının teşebbüsü ile oluşturulmuştur. Kongar-ool Ondarın kültürün korunması ve daha da zengin kültürel gelişimin oluşturulması amacıyla kurulmuştur. Merkezin önünde Kongar-ool Ondar'ın heykeli bulunur.
Merkezin açılışı 2008 yılında olmuştur ve 2012 yılında Cumhuriyet Müzesinin eski binasının yerinde kurulmuş yeni binasına taşınmıştır.
Faaliyeti

Uzun zamandır Tıva Kültür Merkezi Tıva halkının maddi ve manevi kültürel birikimini, el işi sanatı, milli giyimler, kültürel oyunlar, halk adet ve ritüellerinin diriliğinin korunması, geliştirilmesi ve popülerleşdirilmesi için şartları oluşturmak amacıyla çalışmaktadır. Her yıl cumhuriyet dahilinde ve Rusya haricinde etnografik malumatlar toplamak için etkinlikler yapılmaktadır.
Başkanlar

2012 ve 2013 arasında - Tıva Kültür Merkezi'nin kurucusu ve ilk müdürü, Rusya Federasyonunun emekdar sanatçısı Konqar-ool Borisoviç Ondar.
2013-2014 arasında - Tıva Cumhuriyetinin halk Ustası Aldar Konstantinoviç Tamdun, hali-hazırda Tıva Cumhuriyetinin Kültür Bakanı;
2014-cü yıldan bu güne kadar - İgor Mihayloviç Köşkendey ;
Yer ve mimarlık

"Tıva Geleneksel Kültür ve Sanatlarının Gelişim Merkezi", Tıvanın başkenti Kızılda, İnternatsionalnaya ve Lenin caddelerinin kesiştiği yerde yer alır.
Merkezin binası doğu mimarlığı elementleri ile kurulmuş, milli görünümü yansıtan yeni iki katlı tahta binadır. Binanın tavanı Tıva Türklerinin  sevdiği kültürel müzik aleti olan igil ile taçlandırılmıştır.
Minnettarlık ve güzel bir hatıra işaret olarak binanın karşısında Tıva Kültür Merkezi kurucusu ve ilk başkanı, Tıvanın Halk hömeycisi Kongar-ool Borisoviç Ondara abide yapıldı.
Tıva Kültür Merkezi'nin binası karşısında Tıva halk hömeyci Konqar-ool Ondarın abidesi
Türközü, Şahinbey

| Türközü |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Gaziantep ilinin Türkiye'deki konumu
TürközüTürközü'nün Gaziantep'teki konumu
Koordinatlar: 36°50′49″N 37°20′53″E﻿ / ﻿36.847°K 37.348°D﻿ / 36.847; 37.348
Ülke:  Türkiye
İl: Gaziantep
İlçe: Şahinbey
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 77
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 342
İl plaka kodu: 27
Posta kodu: 27010
Türközü, Gaziantep ilinin Şahinbey ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Türközü; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 77 |  |
| 2018 | 89 |  |
| 2017 | 74 |  |
| 2016 | 76 |  |
| 2015 | 72 |  |
| 2014 | 67 |  |
| 2013 | 81 |  |
| 2012 | 68 |  |
| 2011 | 68 |  |
| 2010 | 76 |  |
| 2009 | 74 |  |
| 2008 | 76 |  |
| 2007 | 65 |  |
Usame bin Ladin'in Hartum'daki evi

| --- | --- |

Genel bilgiler
Tür: Ev
Konum: Hartum, Sudan
Koordinatlar: 15°34′54″K 32°34′22″D﻿ / ﻿15.58167°K 32.57278°D﻿ / 15.58167; 32.57278

Usame bin Ladin'in Hartum'daki evi, Sudan'ın başkenti Hartum'un el-Riyad semtinde yer alan ve Usame bin Ladin'in 1991-1996 yılları arasında yaşadığı ev.
Usame bin Ladin'in yerleşmesi ve buradaki faaliyetleri

Suudi Arabistan hükûmeti karşıtı konuşmalara devam etmesi sebebiyle ev hapsine mahkûp edilen bin Ladin, aile üyelerinin Kral Fehd ile bağlantısını kullanarak bazı işleri halletmek amacıyla Pakistan'a gitme talebinde bulunmuştu. Nisan 1991'de Pakistan'a varmasının ardından ailesine bir mektup göndererek ülkesine dönmeyeceğini belirtti. Burada birkaç ay geçirdikten sonra Aralık 1991'de ailesi ve çocuklarıyla birlikte, Haziran ayında Ulusal İslami Cephenin desteğiyle askerî darbeye uğrayan Sudan'ın başkenti Hartum'un Mavi Nil kıyısındaki el-Riyad semtinde yer alan üç katlı bir eve yerleşti. Burada yaşadığı dönem boyunca bin Ladin, genel olarak inşaat ve tarım sektörüne yatırım yaptı. Kendisi adına çalışan kişilerin bir kısmı, liderliğini sürdürdüğü El-Kaide üyesiydi.
Bin Ladin'in Sudan'da yaşadığı süre boyunca kaldığı ev, makineli tüfeklerle donanmış korumalar tarafından korunmaktaydı. Kendisine karşı düzenlenen ilk büyük silahlı saldırı, Hartum'daki evinde gerçekleştirildi. Bin Ladin'i "yeterince Müslüman" olarak görmeyen Tekfir ve Hicret adlı tekfirci bir gruba bağlı üç kişi tarafından düzenlenen silahlı saldırı, silah seslerini duyan evin yakınlarındaki Sudanlı güvenlik güçleri tarafından etkisiz hâle getirildi. İki saldırgan öldürülürken, teki yaralı olarak kurtulmuştu. Amerika Birleşik Devletleri'nin baskısı sebebiyle 1996'da Sudan'dan ayrılmak zorunda kalan bin Ladin, Mayıs 1996'da Afganistan'ın Celalabad şehrine döndü. Civarda yaşayan birisi, Bin Ladin'in ayrılmasından sonra, bir ay kadar kalan ve bin Ladin'in eski evi olduğunu öğrenmelerinin ardından evi terk eden yabancılar dışında eve kimsenin yerleşmediğini belirtti.
Ulukışla, Aksaray

Başlığın diğer anlamları için Ulukışla (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Ulukışla |
| --- | --- |
Köy

 Aksaray'ın Türkiye'deki konumu
UlukışlaUlukışla'nın Aksaray'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Aksaray
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
Rakım: 1020 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 460
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0382
İl plaka kodu: 68
Posta kodu: 68010
Ulukışla, Aksaray ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1912'den beri aynı adı taşımaktadır. 29 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Coğrafya

Aksaray il merkezine 34 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 460
2021: 481
2020: 509
2019: 497
2018: 523
2017: 535
2016: 556
2015: 559
2014: 600
2013: 635
2012: 658
2011: 670
2010: 710
2009: 776
2008: 963
2007: 889
2000: 2.340
1990: 1.008
Yönetim > Belediye başkanlığı

| Seçildiği yıl | Belediye başkanları |
| --- | --- |
2009: Hacı Emin Altınkaynak (CHP)
2004: Ahmet Barış (AKP)
1999: Ahmet Barış (MHP)
Ulukışla-Boğazköprü demiryolu

Ulukışla – Boğazköprü demiryolu, Ulukışla – Niğde – Boğazköprü arasında bulunan TCDD'ye ait ana demiryolu hattıdır. Hat, Konya – Yenice demiryolu ile Ankara – Kars demiryolu'nu birbirine bağlayan konvansiyonel yük ve yolcu treni rotasıdır.
Tarihçe

Demiryolu hattının Ulukışla – Kardeşgediği kısmı 1911'de Chemins du Fer Impérial Ottomans de Bagdad / Osmanlı İmparatorluk Bağdat Demiryolu (CIOB) Şirketi tarafından inşa edilmiş ve 1924'e kadar yine bu şirket tarafından işletilmiştir. CIOB Şirketi ve şirketin işlettiği hatlar 1924'te Chemins de fer d'Anatolie Baghdad / Anadolu – Bağdat Demiryolları (CFAB) Şirketi tarafından satın alınmıştır. 1927'de CFAB Şirketi ve şirketin işlettiği hatlar Devlet Demiryolları ve Limanları İdaresi (DDYL'ne devredilmiş ve 1929 yılında ise DDYL'nin yerini -o sıralar adı Devlet Demiryolları Umum Müdürlüğü olan- TCDD almıştır.
Kardeşgediği – Boğazköprü arası ise -o sıralar adı Devlet Demiryolları Umum Müdürlüğü olan- TCDD tarafından 1932 – 1933 yılında inşa edilmiştir.
Ulukışla – Boğazköprü hattının yapımını için 17 Mart 1926'da alınan yetkiyle inşa çalışmaları başlamıştır. Bu süreçte 1928'e kadar hattın etütleri yapılmıştır. Haziran 1928’de Alman İnşaat Şirketi Julius Berger hattın inşasına Ulukışla yönünden başlamıştır. 1930'da sözleşmede yapılan değişikliklerle hattın Boğazköprü tarafından inşasını Amerikan Şirketi Fox Brothers International Corporation üstlenmiştir.  1933'te inşası tamamlanan hat, 2 Eylül 1933'te hizmete girmiştir.
Ayrıca 1985 yılında TCDD tarafından Kardeşgediği – Ulukışla arasında bir varyant inşa edilerek güzergâh iyileştirilmiştir.
Hattın Kısımları ve Hizmete Giriş Tarihleri

| Güzergâh | Mesafe | Hizmete Giriş Tarihi |
| --- | --- | --- |
| Ulukışla – Kardeşgediği | ~2,400 kilometre (1,491 mi) | 1911 |
| Kardeşgediği – Bor | 45,360 kilometre (28,185 mi) | 1931 |
| Bor – Niğde – Boğazköprü | 127,453 kilometre (79,196 mi) | 1932 |
| Kardeşgediği – Ulukışla (Varyant) | ~2,400 kilometre (1,491 mi) | 1985 |
Tren Hatları > A. TCDD Taşımacılık Tarafından İşletilen Hatlar

Erciyes Ekspresi
Görseller

Kardeşgediği-Boğazköprü hattı plan ve profili
Ulukışla- Kayseri Hattı Ulukışla'dan İlk Tren Hareketi
Vileišis

Vileišis şu anlamlara gelebilir:
Jonas Vileišis
Petras Vileišis