stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Marlow Ödülü
Kazananlar

2019 - Samuel Stranks, Cambridge Üniversitesi
2018 - Artem Bakulin
2017 - Steven F. Lee
2016 - Józef Lewandowski
2015 - Philipp Kukura, Flemming Hansen
2014 - Cinzia Casiraghi
2013 - Andrew Goodwin
2012 - Robert Best
2011 - Sharon Ashbrook
2010 - Angelos Michaelides
2008 - Stefan Willitsch
2007 - Alessandro Troisi
2006 - Frederick R. Manby
2005 - Julie V. Macpherson
2004 - Jonathan Reid
2003 - Darren J. Caruana
2002 - Jonathan W. Essex
2001 - Helen H. Fielding
2000 - Jonathan A. Jones
1999 - Andrew Orr-Ewing
1998 - Stephen D. Price
1997 - Patrick Unwin
1996 - Kenneth David Maclean Harris
1995 - David E. Manolopoulos
1994 - Peter J. Knowles
1993 - George S. Attard
1992 - ödüllendirilmedi
1991 - Stephen Keith Scott
1990 - David Logan
1989 - James Edward Baggott
1988 - Steven J. Sibener
1987 - Michael Ashfold
1986 - David Clary
1985 - Dominic Tildesley
1984 - Neville V. Richardson
1983 - David W. Oxtoby
1981 - Godfrey S. Beddard, Graham Richard Fleming
1980 - John Paul Maier
1979 - Thomas F. George
1978 - R. Guy Woolley
1977 - Jonathan NL Connor
1976 - James Joseph Burton
1975 - Geoffrey Duxbury
1974 - Roger Grice
1973 - Karl F. Freed
1972 - Graham Richards
1971 - Geoffrey Luckhurst
1970 - Michael Arthur Alderson Clyne
1969 - John Michael White
1968 - Michael Anthony Atherton
1967 - CN Ramachandra Rao
1966 - Alan Carrington
1965 - Alastair M. Kuzey
1963 - Stuart A. Rice
1962 - John C. Polanyi
1961 - John Stanley Griffith
1959 - Peter Gray
1958 - John Pople
1957 - John Shipley Rowlinson
Mjøsa

| Mjøsa |
| --- | --- |
Mjøsa Gölü

Havza
Konum: Innlandet, Norveç
Koordinatlar: 60°40′K 11°0′D﻿ / ﻿60.667°K 11.000°D﻿ / 60.667; 11.000
Yerleşim(ler) (sahil): Lillehammer, Gjøvik, Hamar
Genel bilgiler
Uzunluk: 117 km (73 mi)
Genişlik: 15 km (9,3 mi)
Yüzölçümü: 365 km2 (141 sq mi)
En derin noktası: 468 m (1.535 ft)
Yüzey rakımı: 123 m (404 ft)
Özellikler: Norveç en büyük gölü
Wikimedia Commons
Mjøsa (Avrupa)Avrupa haritasında gösterMjøsa (Norway)Norway haritasında göster
Mjøsa, Norveç'in en büyük gölü ve Hornindalsvatnet'ten sonra Norveç'in ve Avrupa'nın en derin gölüdür. Norveç'in güney kısmına bulunan göl, Oslo'nun 100 km kuzeyinde bulunmaktadır.
Miguel Falabella

Miguel Falabella Amato (d. 10 Ekim 1956, Rio de Janeiro), Brezilyalı TV, sinema ve tiyatro oyuncusu, yapımcı, yazar ve yönetmen.
Filmografi (seçme)

Kiss of the Spider Woman (1985)
The Lady from the Shanghai Cinema (1988)
A Viagem (1994)
Sai de Baixo (1996)
Redeemer (2004)
Toma Lá, Dá Cá (2007)
McDowell County, Kuzey Karolina

| McDowell ili |
| --- | --- |
İl
McDowell County


Ülke:  ABD
Eyalet: Kuzey Karolina
Kuruluş: 1842
Merkez: Marion
Yüzölçümü
 • Toplam: 1.160 km²
Nüfus (2020)
 • Toplam: 44.578
 • Yoğunluk: 39.0/km²
Zaman dilimi: UTC-05.00 (EST)
 • Yaz (YSU): UTC-04.00 (EDT)
Resmî site www.mcdowellgov.com
McDowell ili veya McDowell County Amerika Birleşik Devletleri'nin Kuzey Karolina eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 44,578'dir. İlin merkezi Marion şehridir.
Kütleçekimsel bağlanma enerjisi

Gökada kümeleri, evrende bilinen en büyük kütleçekimsel olarak bağlı olan yapılardır.
Bir sistemin kütleçekimsel bağlanma enerjisi, sistemin kütleçekimsel olarak bağlı durumunu kaybederek birbirinden tamamen ayrılması için kendisine eklenmesi gereken minimum enerjidir. Kütleçekimsel olarak bağlı bir sistem, tamamen ayrıldıklarında parçalarının enerjilerinin toplamından daha düşük (yani daha negatif) bir kütleçekimsel potansiyel enerjiye sahiptir. Bu durum, sistemi minimum toplam potansiyel enerji ilkesine uygun olarak bir arada tutan şeydir.
Tekdüze yoğunluğa sahip bir küresel cisim için, kütleçekimsel bağlanma enerjisi U, şu formülle hesaplanır:
 U=-{\frac {3GM^{2}}{5R}}
Burada G kütleçekim sabiti, M kürenin kütlesi ve R ise yarıçapıdır.
Dünya'nın tekdüze yoğunlukta bir küre olduğunu (aslında öyle değildir, fakat kabaca bir büyüklük sırası tahmini yapmak için yeterlidir), kütlesinin M = 5,97×1024 kg ve yarıçapının r = 6,37×106 m olduğunu varsayarsak, o zaman U = 2,24×1032 J olur. Güneş'in bir haftada ürettiği toplam enerjiye kabaca eşittir. Bu enerji, 37,5 MJ/kg'ye denk gelir ve yüzeydeki kilogram başına potansiyel enerjinin mutlak değerinin %60'ı kadardır.
Dünya'nın gerçek yoğunluğunun derinliğe bağlı değişimi, sismik dalga sürelerinden tahmin edilir ve Adams-Williamson denklemiyle hesaplanarak PREM (Preliminary Reference Earth Model) modelinde verilir. Bunu kullanarak, Dünya'nın gerçek kütleçekimsel bağlanma enerjisinin U = 2,49×1032 J olduğunu sayısal olarak hesaplayabiliriz.
Virial teoremine göre, bir yıldızın kütleçekimsel bağlanma enerjisi hidrostatik dengeyi korumak için iç termal enerjisinin yaklaşık iki katıdır. Bir yıldızdaki gaz daha göreli hale geldikçe, hidrostatik denge için gereken kütleçekimsel bağlanma enerjisi sıfıra yaklaşır ve yıldız kararsız hale gelir. Güçlü radyasyon basıncı nedeniyle, yüksek kütleli bir yıldız durumunda bir süpernova ya da nötron yıldızı durumunda bir kara deliğe yol açabilir.
Tekdüze bir küre için türetme

Yarıçapı  R olan tekdüze bir kürenin kütleçekimsel bağlanma enerjisi, kürenin birbirinden art arda ayrılan küresel kabuklar halinde sonsuza doğru çekildiği hayal edilerek bulunabilir. Bu kabuklar, en dıştaki kabuktan başlayarak sırayla sonsuza çekilir ve her bir kabuğu sonsuza çekmek için gereken toplam enerji hesaplanır.
Sabit bir yoğunluk  \rho  varsayıldığında, bir kabuk ve içindeki kürenin kütlesi şu şekildedir:
 m_{\mathrm {shell} }=4\pi r^{2}\rho \,dr
ve
 m_{\mathrm {interior} }={\frac {4}{3}}\pi r^{3}\rho
Bir kabuğu sonsuza çekmek için gereken enerji, kütleçekimsel potansiyel enerjinin negatifidir:
 dU=-G{\frac {m_{\mathrm {shell} }m_{\mathrm {interior} }}{r}}
Tüm kabuklar için integral alındığında:
 U=-G\int _{0}^{R}{\frac {\left(4\pi r^{2}\rho \right)\left({\tfrac {4}{3}}\pi r^{3}\rho \right)}{r}}dr=-G{\frac {16}{3}}\pi ^{2}\rho ^{2}\int _{0}^{R}{r^{4}}dr=-G{\frac {16}{15}}{\pi }^{2}{\rho }^{2}R^{5}
Tekdüze yoğunluğa sahip nesneler için  \rho  basitçe toplam kütlenin hacme oranına eşit olduğundan:
\rho ={\frac {M}{{\frac {4}{3}}\pi R^{3}}}
Ve son olarak, bu sonucu denkleme eklediğimizde
 U=-G{\frac {16}{15}}\pi ^{2}R^{5}\left({\frac {M}{{\frac {4}{3}}\pi R^{3}}}\right)^{2}=-{\frac {3GM^{2}}{5R}}
Negatif kütle bileşeni

Birbirlerinden R uzaklığına yerleştirilmiş ve karşılıklı olarak hareket etmeyen iki cisim, R küçük olduğunda üçüncü bir cisme biraz daha zayıf bir kütleçekim kuvveti uygular. Bu, sistemin negatif kütle bileşeni olarak görülebilir ve tekdüze küresel çözümler için şuna eşittir:
 M_{\mathrm {binding} }=-{\frac {3GM^{2}}{5Rc^{2}}}
Örneğin, Dünya'nın şu anki boyutunda kütleçekimsel olarak bağlı bir küre olması 2,49421×1015 kg'lik bir kütleye "mâl olur" (Phobos'un kütlesinin kabaca dörtte biri - Joule cinsinden aynı değer için yukarıya bakınız). Eğer atomları keyfi olarak büyük bir hacme dağılmış olsaydı, Dünya şu anda olduğu kütleye ek olarak 2,49421×1015 kg ağırlığında olurdu (ve üçüncü bir cisim üzerindeki çekim kuvveti de buna göre daha güçlü olurdu).
Bu negatif bileşenin hiçbir zaman sistemin pozitif bileşenini aşamayacağı kolaylıkla gösterilebilir. Sistemin kütlesinden daha büyük bir negatif bağlanma enerjisi, sistemin yarıçapının aşağıdakinden daha küçük olmasını gerektirirdi:
 R\leq {\frac {3GM}{5c^{2}}}
Bu değer, Schwarzschild yarıçapının 





3
10




{\textstyle {\frac {3}{10}}}

'undan daha küçüktür:
 R\leq {\frac {3}{10}}r_{\mathrm {s} }
Bu nedenle, sistem hiçbir zaman dışarıdan gözlemlenemez fakat bu, yalnızca Newtoncu bir yaklaşımdır ve genel görelilik koşullarında diğer faktörlerin de hesaba katılması gerekir.
Tekdüze olmayan küreler

Gezegenler ve yıldızlar, düşük yoğunluklu yüzeylerinden çok daha yoğun sıkıştırılmış çekirdeklerine doğru radyal yoğunluk tırmanışlarına sahiptir. Dejenere madde cisimleri (beyaz cüceler, nötron yıldızı atarcaları) radyal yoğunluk tırmanışlarına ek olarak relativistik düzeltmelere sahiptir.
Nötron yıldızı relativistik durum denklemleri, çeşitli modeller için yarıçap-kütle grafiğini içerir. Belirli bir nötron yıldızı kütlesi için en olası yarıçaplar, AP4 (en küçük yarıçap) ve MS2 (en büyük yarıçap) modelleriyle parantez içine alınmıştır. BE, gözlenen nötron yıldızının kütleçekimsel kütlesi M ile yarıçapı R olan kütleçekimsel bağlanma enerjisi kütle eşdeğerinin oranıdır,
 BE={\frac {0.60\,\beta }{1-{\frac {\beta }{2}}}}
 \beta ={\frac {GM}{Rc^{2}}}.
Verilen mevcut değerlerle
G=6.6743\times 10^{-11}\,\mathrm {m^{3}\cdot kg^{-1}\cdot s^{-2}}
c^{2}=8.98755\times 10^{16}\,\mathrm {m^{2}\cdot s^{-2}}
M_{\odot }=1.98844\times 10^{30}\,\mathrm {kg}
ve güneş kütlesine göre ifade edilen yıldız kütlesi M,
 M_{x}={\frac {M}{M_{\odot }}},
Bu durumda, bir nötron yıldızının göreli kesirsel bağlanma enerjisi:
BE={\frac {885.975\,M_{x}}{R-738.313\,M_{x}}}
Marlon Roudette

| Marlon Roudette |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Marlon Roudette 
Tarzlar: Pop, Reggae
Etkin yıllar: 2005–günümüz
Müzik şirketi: Warner Music Group
İlişkili hareketler: Mattafix
Resmî site: www.marlonroudette.co.uk

Marlon Roudette (d. 5 Ocak 1983, Londra), İngiliz ve Saint Vincent ve Grenadinli müzisyen. Mattafix grubunun resmi bir üyesidir. "New Age" adlı şarkısıyla tanınır. Bu şarkı Almanya, İsviçre ve Avusturya listelerinde bir numaraya kadar yükselmiş uluslararası bir hittir.
Biyografi

Marlon Roudette Londra'da doğdu. İngiliz bir müzik prodüktörü olan Cameron McVey'ın ve Saint Vincent ve Grenadinler kökenli tasarımcı ve sanatçı Vonnie Roudette'in oğludur. Küçük bir çocukken annesi ve kız kardeşiyle Saint Vincent adasına taşınmıştır. 17 yaşında tekrar Londra'ya dönmüştür. Neneh Cherry'nin üvey oğludur.
Stili

Marlon'un müzik stili Gregory Isaac ve Massive Attack'tan etkilenmiştir. Aynı zamanda Sam Cooke, Aretha Franklin ve Sade (müzik grubu)'den de etkilenmiştir. Marlon, kendi müzik stilini pop ve reggae'nin karşımı olarak görmektedir.
Köprüpazar Köprüsü

| Eski Köprü (Köprüçay) |
| --- | --- |
Selçuklu dönemindeki köprünün güneybatıdan görünüşü

Resmî adı: Köprüpazar Köprüsü
Taşınan: Yayalar
Geçiş: Köprüçay nehri
Konum: Manavgat ve Serik, Antalya, Türkiye
Koordinatlar: 36°54′51.88″K 31°9′46.84″D﻿ / ﻿36.9144111°K 31.1630111°D﻿ / 36.9144111; 31.1630111
Türü: Kemer köprü · Tarihi eser
Malzeme: Taş, Roma Çimentosu
Ayak sayısı: 9
Uzunluk: 259,5 m (851 ft) (Roma Köprüsü)
Genişlik: 9,44 m (31,0 ft) (Roma Köprüsü)
En geniş açıklık: 23,52 m (77,2 ft)
Bitiş tarihi: 1300 (723 yıl önce) (1300)
Açılış: 4.Yüzyıl (Roma Köprüsü) 13.yüzyıl (Selçuklu köprüsü)
Tarihî durumu: Kullanımda
Geçiş ücreti: Ücretsiz
Köprüpazar Köprüsü (Türkiye)
Köprüpazar Köprüsü, Roma döneminden kalma, günümüzde Türkiye'de, Aspendos yakınlarında Köprüçay (Eurymedon) nehri üzerinden geçen, 9 kemerli Eurymedon Köprüsü'nün temelleri üzerine Selçuklu Hanedanı tarafından 13. yüzyılda yapılmış, sivri kemerli bir köprüdür. Köprü eski Roma yapısının nehir yatağındaki ayak kalıntılarını takip ettiği için yol güzergâhının ortasında belirgin sapmalar görülür. Köprü 259,50 metre uzunluğunda olup, genişliği 9,44 metredir. Sütun kalınlıkları 9,60 metre, kemer açıklığı 23,52 metredir.
Eurymedon Köprüsü > Eski Yapının Rekonstrüksiyonu

Roma köprüsünün yapısı ve güzergâhı bilgisayar yardımıyla sanal ortamda simüle edildi. Bilgisayar modeli, hala mevcut olan yapı kalıntılarına dayanılarak yapıldı. Bunlar rampaların bir kısmı, her iki kıyıdaki karşı ayaklar ve bir sütunun temelidir. Bunun dışında, nehir yatağında bulunan birçok diğer kalıntı, yerli yerinde olmadıkları yüzünden modelde dikkate alınmamıştır.
Rekonstrüksiyon yapılan köprünün modeli, 259,50 m uzunluğunda ve 9,44 m genişliğinde, 9 yuvarlak kemerli bir köprüyü gösterir. Eurymedon nehrini (Köprüçay) dik bir açıyla geçen yapının genelde düz olan yol güzergâhında sağ kıyıya yakın bir yerde rampanın biraz öncesinde sola doğru hafif bir sapma görülür. Antik köprünün yüksekliği için, yükseklikleri sol kıyıda 12,3 m, sağ kıyıda ise 12,2 m olarak belirlenen iki rampanın meyilleri esas alındı. Rampanın meyli kıyı bölgesinde bittiğinden dolayı, köprünün nehri düz bir seviyede geçtiği biliniyor. Eski köprünün yüksekliği, kalıntıları üzerine yapılan Selçuklu eserinden yakl. 4,1 m daha yüksekti.
Yatay orta kısmındaki 6 kemerin dışında, köprünün rampa alanında sel tahliyesi için biri solda (5,11 m genişliğinde), ikisi sağda olmak üzere üç tane küçük kemeri vardır. Eurymedon nehri, normal su düzeyinde nehrin ortasındaki üç ana kemerin altından akardı. Bu üç kemerin sağ ve solundaki ayaklarında, suyun temelleri eşmemesi için iki taraflı sivrilmeleri bulunan kıyı duvarları bulunuyordu. Arkeolojik bulgulara göre, bu kıyı duvarlarının uzunlukları, akıntıya karşı yönde 8,15 m olup aktıntı yönünde 4,7 m ile daha kısaydı. İlave koruyucu bir önlem olarak köprünün her iki tarafında sivri dalgakıranlar kurulmuştu, ancak bunların bazı sütunlarda sadece tek taraflı oldukları göründü. Üç ana kemerin açıklıkları köprü kalıntılarından hareketle orta kemer için 23,52 m ve her iki yanındaki tonozlu kemerler için 14,95 m olarak saptanabildi. Orta kemerin sağ ve solundaki iki sütun genişlikleri 9,60 m idi.
Sağ taraftaki köprü rampasının açıkta kalan gövdesi, Anadolu'daki bazı Roma dönemi köprülerinde görülen içi oyuk yapıları ifşa etmektedir. Köprüde bulunan ankraş demirleri, antik dönem köprü mimarisinin ne kadar gelişmiş olduğunun bir göstergesidir. Bu ankrajlar, kanca ve halkalarla birbirlerine tutturulan, 1,5 m uzunluğunda demir çubuklarıdır. Bu çubuklar köprü temelinin alt kesme taşları seviyesinde sağlamlaştırılması için kullanıldı. Köprü gövdesi Roma Çimentosundan (Opus Caementitium) yapılmıştı. Bu yapı malzemesi en az bir Selçuklu eseri sütunda da kullanılmıştır.
Eurymedon Köprüsü > Tarihleme

Roma köprüsünün tarihlemesi, yapı malzemesinin bir kısmının alındığı, Aspendos'a kadar uzayan, yakınlardaki Roma dönemi viyadükleri ile bağlantılı olarak yapılmalıdır. Bu bağlamda, sadece köprünün dış katmanında, duvarlarda Aspendos viyadüğü su hattından alınan 250 tane delikli taş devşirilerek kullanıldı. Su hattı belgelerle sabit olduğu üzere m.s. 4. yüzyıla kadar kullanıldığında göre, Eurymedon nehrinin üzerine kurulmuş olan bu yapının bu dönemden daha önce yapılmış olması mümkün değildir. Ancak söz konusu antik köprünün yerinde daha önce de bir Roma köprüsünün bulunmuş olması olasılığı da vardır. Eski yapının Aspendos viyadüğü ile birlikte, m.s. 363 yılında meydana gelmiş olan bir depremde tahrip olmuş olması düşünülebilir. Bu teori, artık kullanılamaz hale gelmiş olan delikli boru taşlarının köprünün yeniden imarında kullanılmış olmasını açıklar.
Selçuklu Eseri > Güzergâh

Yine bir depremde tahrip olduğu düşünülen Geç Roma dönemi köprünün kalıntıları üzerinde Selçuklu döneminde, Sultan Alaeddin Keykubad (1219–1237) tarafından yapıldığı sanılan, yeni bir köprü inşa edildi. Bu köprünün yapımında, mümkün olduğunda eski köprünün arta kalan parçalarından yararlanıldı. Nehrin akıntısının gücüyle kaymış olduğu sanılan bazı parçaların da kullanılması nedeniyle, bugünkü köprü nehrin ortasındaki merkez sütunu hizasında belirgin bir sapma gösterir. Bu zigzag güzergâh ve sivri kemerleri nedeniyle bu köprü Roma yapısından çok farklı bir görünüme sahip olmaktadır.
Selçuklu Eseri > Ebatlar

Selçuklu eseri köprü, antik dönemdeki yapıdan farklı olarak çok daha küçük boyutlara sahiptir. Buysa antik yapı kalıntılarının kullanılabiliyor olması avantajını beraberinde getirdi. Örneğin köprü genişliğinin yarı oranında daraltılması sonucu sadece yarım kalan köprü temelleri yeni yapıya dahil edilebildi. Yükseklik açısından Orta Çağ eserinin kemerleri 4,1 m oranında daha alçaktır. Köprünün uzunluğu, yeni köprü rampası önceki yapının henüz yatay düzleme geçtiği bir yerde başlayacağı şekilde kısaltıldı.
Selçuklu Eseri > Yapıda kullanılan malzemeler

Köprü yapımında kullanılan başlıca malzeme kesme taşlardır. Daha önce, Aspendos viyadüğünden alınarak geç antik dönemi yapısında kullanılan delikli taşlar da bu sefer Selçuklu eseri köprünün rampa kısmında yeniden kullanıldı. Bu şekilde, bu devşirme malzemenin üçüncü kez kullanılması söz konusudur. Yıkılmayla karşı karşıya olan yol kenarı duvarları 1990'lı yılların sonunda restore edildiğinde, Rum ve Arap dillerinde yazılmış eski kitabeler içeren taşlar da kullanıldı. .
Neşriyat

Klaus Grewe et al.: Im Zickzack-Kurs über den Fluß. Die römisch/seldschukische Eurymedon-Brücke von Aspendos (Türkei), in: Antike Welt, Cilt 30, No. 1 (1999), S. 1–12
Harici bağlantılar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
The Aspendos Aqueduct and the Roman-Seljuk Bridge Across the Eurymedon (İng.) 21 Temmuz 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (PDF; 8,91 MB)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  kulturenvanteri.com: 3456  LCCN: sh2018001358  NLI: 987012403598205171 
Aspendos viyadüğünün besleme hattı
Köprünün zigzag güzergâhı
Devşirilen delikli taşlar
Meyve kreması

| Meyve kreması |
| --- | --- |
Limondan yapılmış meyve kreması
Alternatif isim: Meyve curd Meyve loru
Ülke(ler): İngiltere
Ana malzemeler: Yumurta, şeker, turunçgil, tereyağı (bazen), meyve suyu
Meyve kreması, Meyve curd ya da Meyve loru tatlılarda ve hamur işlerinde süsleme ve tatlandırma amacıyla kullanılan bir tür meyve ezmesidir. Çoğunlukla limon, misket limonu, portakal, greyfurt ve mandalina gibi turunçgiller kullanılarak yapılsa bile ahududu, kızılcık, böğürtlen, çarkıfelek meyvesi gibi çeşitli meyveler kullanılarak da yapılan türleri bulunur. Hamur işlerinin üzerine reçel gibi sürülerek ya da tart, krep, cupcake gibi hamur işlerinin içerisinde dolgu malzemesi olarak tüketilir.
Çırpılmış yumurta sarısı, şeker, meyvenin suyu ve kabuğunun rendesinden kullanılarak yapılır. Bu karışım koyulaşana kadar hafifçe pişirilir ardından soğumaya bırakılır. Bu sayede muhallebiye benzer yoğun bir kıvam elde edilir. Meyve püresi bekledikçe daha da kalınlaşır (koyulaşır) bu nedenle tariflerde genellikle soğumaya bırakılması önerilir. Bazı tariflerde meyve kremasının içinde yumurta akı ve tereyağı da bulunur. Tereyağı tarifin içerisine eklendiği zaman lor daha kremsi ve pürüzsüz bir yapıya sahip olur. Kıvam açısından reçel ve muhallebi (veya pasta kreması) arasında bir yapıdadır. Reçel yapılırken meyve suyu meyvenin kendisiyle pişirilirken, meyve kremasının yapımı sırasında ise meyvenin suyu şekerle birlikte pişirilir ve bu sayede reçele ve marmelat kıyasla daha kremamsı bir yapıya sahip olur. Muhallebiye kıyasla daha fazla meyve aroması içerir aynı zamanda muhallebi un ve nişasta gibi ürünler ile koyulaştırılırken meyve kremasının koyulaşması soğumaya bırakılması gerekir. Aynı zamanda muhallebi türündeki tatlılar tek başına tüketilirken meyve kreması yalnız tüketilecek ürünler değildir. Meyve kreması, 20. yüzyılların başlarında İngilizlerin çay partilerinde tükettikleri reçelli hamur işlerine bir alternatif olarak çıktı.
McGrath, Alaska

| McGrath Tochak’, Digenegh |
| --- | --- |
Kent
McGrath
Ülke: Amerika Birleşik Devletleri
Eyalet: Alaska
Yüzölçümü
 • Toplam: 141,4 km²
 • Kara: 488 mil² (126,6 km²)
 • Su: 57 mil² (14,8 km²)
Rakım: 101 m
Nüfus (2010)
 • Toplam: 346
 • Yoğunluk: oto/km²
Zaman dilimi: UTC-09.00 (AZD)
 • Yaz (YSU): UTC-08.00 (AYZD)
McGrath (Yukarı Kuskokvimce Tochak’, Değinakça Digenegh) — Amerika Birleşik Devletleri ne bağlı Alaska eyaletinin Yukon–Koyukuk Census Area sayım bölgesinde Alaska Atabasklarından Yukarı Kuskokvimlerce meskun olan bir şehir ve Kuskokwim Nehri üzerindeki yerli köyü. Toplam alanı 54.6 km² olan yerleşimin nüfusu 2010 yılına göre nüfusu 346 kişidir.
Yerliler

Ana yerli halk Yukarı Kuskokvimler grubundan Kızılderili Alaska Atabasklarıdır. Yerlilerin oranı % 43.89, Beyazlar ise % 42.64 tür.
ANCSA Yapılanması

Yukarı Kuskokvim yerlilerinin 1971 Alaska Yerli Talepleri Çözümleme Yasası (ANCSA) gereği kurulan Alaska Yerli Bölge Şirketlerinden Doyon, Limited yerli bölge şirketine bağlı MTNT Limited  adlı yerli şirketi vardır. Yerüstü kaynakları köy şirketine, yeraltı kaynakları ise bölge şirketine aittir.
İç Alaska'nın Upper Kuskokwim Subregion alt bölgesinde bulunan yerleşimin yerli halkının McGrath Traditional Council adlı idari yapılanması Tanana Chiefs Conference adlı üst yapılanmaya dahildir.
62°57′07″K 155°34′38″B﻿ / ﻿62.95194°K 155.57722°B﻿ / 62.95194; -155.57722
Mazda N platformu

Mazda N platformu, arkadan çekişli spor otomobiller için bir otomobil platformudur. Bu platform, Mazda MX-5 modelinin iki nesli için temel oluşturmuştur.
NA

NA platformu, 323/ Familia motoru, 323 GTX diferansiyel (1.6 L), FC RX-7 (turbo olmayan) diferansiyel ve FB/ FC (turbo olmayan) RX-7 şanzıman gibi birçok fabrika içi bileşen kullandı ancak şasisi özgündü.
1989 – 1997 Eunos Roadster (üstü açılır)
1989 – 1997 Mazda MX-5 (üstü açılır)
1989 – 1997 Mazda Miata (üstü açılır)
NB

NB platformu, mekanik olarak NA platformuna çok yakındı. Değişikliklerin çoğu elektrik tesisatı ve yeni nesil Mazda B motoru kullanımı gibi araç sistemleriyle ilgiliydi.
1998 – 2005 Mazda Roadster (üstü açılır)
1998 – 2005 Mazda MX-5 (üstü açılır)
1998 – 2005 Mazda Miata (üstü açılır)
NC

NC platformu, RX-8 şasisinin uygun biçime kısaltılmış bir versiyonunu kullanır. Birçok süspansiyon ve fren parçaları değiştirilebilir.
2006 – 2008 Mazda Roadster (üstü açılır – kapalı araba)
2007 – 2008 Mazda Roadster PRHT (üstü açılır – kapalı araba)
2006 – 2008 Mazda MX-5 (üstü açılır – kapalı araba)
2007 – 2008 Mazda MX-5 PRHT (üstü açılır – kapalı araba)
2007 – 2008 Mazda MX-5 Roadster Coupe (üstü açılır – kapalı araba)
McFarland standartı

McFarland standartları. 0,5, 1 ve 2
Mikrobiyolojide McFarland standartları, bakteri süspansiyonlarının bulanıklığını ayarlamak için referans olarak kullanılan standartlardır. Böylece bakteri sayısı mikrobiyal testi standartlaştırmak için belirli bir aralık içinde olacaktır. Bu tür testlere bir örnek, tıbbi mikrobiyoloji ve araştırmalarda kullanılan minimum inhibitör konsantrasyonunun ölçülmesiyle yapılan antibiyotik duyarlılık testidir. Kullanılan süspansiyon çok yoğun veya çok seyreltikse herhangi bir antimikrobiyal ajan için hatalı sonuç (yalancı dirençli ya da yalancı duyarlı) verebilir.
Orijinal McFarland standartları belirli miktarlarda baryum klorür ve sülfürik asidin karıştırılmasıyla yapılmıştır. İki bileşiğin karıştırılması çözeltide bulanıklığa neden olan bir baryum sülfat çökeltisi oluşturur. 0.05 mL %1.175 baryum klorür dihidrat (BaCl2•2H2O), 9.95 mL %1 sülfürik asit (H2SO4) ile karıştırılarak 0.5 McFarland standardı hazırlanır.
Günümüzde süspansiyonların raf ömrünü ve stabilitesini uzatan lateks parçacıkların süspansiyonlarından hazırlanan McFarland standartları vardır. Standart görsel olarak steril salin veya besin suyu içindeki bir bakteri süspansiyonu ile karşılaştırılabilir. Bakteri süspansiyonu çok bulanıksa daha fazla seyreltici ile seyreltilir veya yeterince bulanık değilse daha fazla bakteri eklenebilir.
McFarland nefelometre standartları:{2}
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| McFarland Standart No. | 0,5 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| %1.0 baryum klorür (ml) | 0.05 | 0.1 | 0,2 | 0,3 | 0,4 |
| %1.0 sülfürik asit (ml) | 9,95 | 9.9 | 9.8 | 9.7 | 9.6 |
| Yaklaşık. hücre yoğunluğu (1X10^8 CFU/mL) | 1.5 | 3.0 | 6.0 | 9.0 | 12.0 |
|  % geçirgenlik* | 74.3 | 55.6 | 35.6 | 26.4 | 21.5 |
| Absorbans* | 0,08 ila 0,1 | 0.257 | 0.451 | 0.582 | 0.669 |
* 600 nm dalga boyunda
UCSF DeRisi Lab'de ölçülen Hardy Diagnostics'ten (2014-12-10) McFarland lateks standartları:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| McFarland Standart No. | 0,5 | 1 | 2 | 4 | 6 | 8 |
| Absorbans @600 nm | 0.063 | 0.123 | 0.242 | 0.431 | 0.653 | 0.867 |
Meyve morfolojisi

Meyve morfolojisi, meyvenin iç yapısının bitki anatomisidir. olgunlaşmış yumurtalık veya bir veya daha fazla çiçeğin yumurtalıklarıdır. Üç ana anatomik kategoride bulunurlar: toplu meyveler, çoklu meyveler ve basit meyveler.
Meyvelerde ve çekirdekli meyvelerde, perikarp tohumların etrafındaki yenilebilir dokuyu oluşturur. Turunçgiller ve çekirdekli meyveler (Prunus) gibi diğer meyvelerde, perikarpın yalnızca bazı katmanları yenir. Yardımcı meyvelerde, diğer dokular meyvenin yenilebilir kısmına dönüşür.