Resim Kuramı
Tarihçe: Boltzmann'dan Wittgenstein'a

Galileo Galilei gerçek fiziksel dünyayı görünüşlerin ötesinde anlamaya çalışmış ve fiziğin asıl amacını bu asıl gerçekliği anlamak olarak belirlemeye çalışmıştı. Ancak 19. yüzyılın son çeyreğine girilirken Gustav Robert Kirchoff, Galileo'dan beri yerleşmiş olan fiziğin bu amacını reddetmeye başlayarak fizik dünyasında bir sansasyona sebep oldu. Kirchoff'a göre mekaniğin görevi, doğadaki hareketleri en basit ve en eksiksiz şekilde tanımlamak olmalıydı. Bu yeni yolu da fiziği matematik formüllerine indirgeyerek başarabileceğine inanıyordu. Bilim dünyasında yaşanan bu radikal sadeleştirme furyasına Ernst Mach da katılacak ve Kirchoff'un üstlendiği misyona destek olacaktır. Mach, radikal sadeleştirme üzerine çalışmalarına düşünce ekonomisi (de: Denkökonomie) adını verdi. Bu teorinin ilkelerinden biri atomlarla ilgiliydi ve görünüşlerin ötesinde, atomların ve moleküllerin gerçek olduğu fiziksel dünyanın reddi söz konusuydu. Fakat Ludwig Boltzmann, Mach'ın ve Kirchoff'un radikal sadeleştirme çabalarına karşı çıkmalıydı çünkü Boltzmann'ın kendi fizik teorisinin neredeyse tamamı atomların varlığının kabulüne dayanıyordu. Boltzmann bir fizik teorisinin amacının, "tamamen içsel olarak var olan dış dünyanın bir resmini inşa etmek olduğu" şeklindeki formülasyona karşı çıktı ve aynı zamanda, bu tür resimlerin kelimelerle tanımlanamayacağını da kabul etti. Atomların varlığına inanan ve ona yönelen tüm saldırıların karşısında verdiği tavizlere rağmen, örneğin elektronların sürekliliği ve süreksizliği gibi konularda resmin, hipotezleri açıklamak için gerekli olduğunu düşünüyordu. Ek olarak Boltzmann'a göre, kelimelerle söylenebilecek şeyler yine kelimelerle ifade edildiği için formüller asla teorilerin özü olamazlar. Yani, Wittgenstein'ın Tractatus'un önsözünde de belirttiği üzere: "Söylenebilecek ne varsa, açık söylenebilir; üzerine konuşulamayan konusunda da susmalı." önermesi böylelikle kaynağını Boltzmann'da bulur.
Benzer şekilde İngiliz bilim dünyasında da resim, yukarıda değindiğimiz farklı anlamlarda kullanılmış olsalar da sıkça başvurulan bir kavram olmuştur. Örneğin Michael Faraday, James Clerk Maxwell ve John Tyndall gibi bilim insanları birbirlerini etkileyecek şekilde resim kavramını kendi teorileri için kullanmışlardır. Daha çok görsel ve mekanik modeller olarak kullanılan resimlerin teorileri açıklamakta ne kadar işlevsel olabileceği konusunda da belirli fikir ayrılıkları vardır. Ancak bütün bu ayrılıkların yanında resim kavramının bu kadar üzerine düşülmesinin asıl sebebi, beden gözüyle görülemeyecek olan bazı bilimsel içeriklerin (atomlar, elektronlar, kinetik hareketler vb.) temelde zihinsel temsiller aracılığıyla ifade edilmeye çalışıldığı ve bu ifadelerin aktarılışında karşımıza çıkan modellemelerin ve benzetmelerin bir zihinsel resim oluşturduğudur. Özellikle 19. yüzyılın geç dönemlerinin bilim dünyasında  ve bilhassa Almanya, Avusturya gibi bilim çevrelerinde atomların ve parçacıkların gerçekliğine ilişkin kuvvetli muhalefet, Boltzmann'ın bunları zihinsel resimler gibi açıklamasındaki ısrarının nedenini ortaya koyar. Çünkü Mach ve Kirchoff cephesine göre prensipte duyusal olmayan ve bilinçsiz olan gizli kütlelerin veya gizli hareketlerin varlığı metafizik ve bilim dışı kabul edilmekteydi. Fakat bu değerlendirmeyi yaparken o zamanlarda atomlar ve parçacıklar hakkında neredeyse hiçbir şey bilinmiyor olduğunu göz ardı etmemek gerekir. Heinrich Hertz'in 1894 yılında yayımlanan Yeni Bir Bağlamda Mekaniğin İlkeleri (Die Prinzipien der Mechanik in Neuem Zusammenhange) isimli kitabı resim ve resim kuramı terimlerinin daha da popülerleşmesini sağladı. Daha sonraları Max Planck, Albert Einstein ve hatta Mach'ın kendisi bile bu kavramları bilimsel makalelerinde kullanmaya başladılar. Tedricen vazgeçilen Mach-Krichoff radikal sadeleştirme kampanyası hakkında Max Born: "Düşünce ekonomisini (Denkökonomie) uygulamanın en iyi yolu düşünmeyi bırakmaktır." diyerek 1905'ten 1925'e bilim dünyasında değişmekte olan dengeyi özetledi. Dolayısıyla, Wittgenstein'ın amacı bu bakımdan mantık ve mekaniğin karşılıklılığını göstermek olduğunda, görünen o ki Kirchhoff tarafından teşvik edilen metateorik gelişim seçenekleri Wittgenstein'ın mantık hakkındaki düşüncelerini de etkilemişti! Gerçekte, Wittgenstein'ın arkadaşları tarafından tartışılmaya açık olduğu üzere o, zamanın teorik fiziğindeki iki ana metodolojik geleneğini; Maxwell ve Tyndall tarafından vurgulanan İngiliz resim kuramları geleneğini ve Mach, Kirchhoff, Wilhelm Ostwald ve Fransa'da Pierre Duhem tarafından vurgulanan Alman radikal sadeleştirme geleneğini uzlaştırmaya çalıştı.