stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Pelikan
Korunma durumu ve tehditler > Zehirlenme ve çevre kirliliği

2010 yılında meydana gelen Deepwater Horizon petrol sızıntısından sonra petrolle kaplanmış kahverengi pelikanlar
Petrole kaplanmış pelikanlar kurtarma merkezinde yıkanırken
DDT kirliliği Kuzey Amerika'da 1950 ve 960'larda kahverengi pelikan popülasyonunun azalmasının ana nedeniydi. Deniz besin ağına giren DDT çeşitli türlerde birikerek besin ağı boyunca ilerlemiştir. DDT'nin metaboliti olan DDE pelikanlarda ve diğer kuşlarda üretim sistemini etkileyen bir zehirli maddedir. Kuş yumurtalarının kabuğunun incelmesine ve zayıflamasına neden olur dolayısıyla yumurtalar kuluçkaya yatan kuşlar tarafından kazayla kolaylıkla kırılır ve üreme şansını oldukça etkiler. ABD'de 1972'den itibaren DDT kullanımına getirilen yasakla birlikte kahverengi pelikanların yumurta kabukları tekrar kalınlaşmış ve popülasyonları biraz artış göstermiştir.
1960'ların sonunda ABD'nin Louisiana eyaletinde kahverengi pelikan sayılarının çok azalması sonucunda Florida'dan 500 pelikan getirilmiş ancak 300 kadarı 1975 yılının Nisan ve Mayıs aylarında bu sefer endrin adlı pestisit zehirlenmesi nedeniyle ölmüştür. 1990 yılında Salton Denizi'nden yedikleri balıklar sonucunda aralarında 7.500 kadar Amerika ak pelikanı da bulunan 14.000 kadar pelikan botulizm sonucunda telef olmuştur. Kaliforniya'da 1991'de Pseudo-nitzschia cinsi diyatomelerin ürettiği nörotoksik domoik asit ile kirlenmiş balıkları yiyen kahverengi pelikanlar ve Phalacrocorax penicillatus türü karabataklar arasında aşırı sayıda ölümlere rastlanmıştır.
Balıkla beslenen su kuşları olarak pelikanlar petrol sızıntılarından hem doğrudan petrole bulanma yoluyla hem de dolaylı olarak besin kaynaklarının kirlenmesi yoluyla etkilenirler. Kaliforniya'da 2007 yılında yayınlanan resmî bir rapora göre 20 yıllık bir dönemde Kaliforniya'da petrol sızıntısından etkilenen kahverengi pelikan sayısının 500 ila 1.000 arasında olduğu bildirilmiştir. 2011 yılında yayımlanan başka bir rapora göre de 2010 yılı Nisan ayında olan Deepwater Horizon petrol sızıntısından doğrudan petrole kaplanmış 932 kahverengi pelikanın toplandığı ve sızıntının sonucunda bu sayının on katı kadar pelikanın da kötü yönde etkilendiği belirtilmiştir.
Pelikanların balıkçılarla aynı sularda avlandıkları yerlerde özellikle balık ağlarına ve balık oltalarına yakalanmaları da sorun olmaktadır. Balık oltaları yanlışlıkla yutulabildiği gibi boğaz torbasına ya da perdeli ayaklara takılabilmekte; güçlü misinalar gaganın, kanatların ve bacakların etrefına sarılabilmekte ve bunların sonucunda da hayvanlar sakat kalmakta ve açlıktan sıklıkla ölmektedirler. Kuzey Amerika ve Avustralya'da yaralı pelikanları ve diğer hayvanları iyileştirmek için gönüllülük esasına dayanan yerel kurtarma organizasyonları kurulmuştur.
Korunma durumu ve tehditler > Parazitler ve hastalıklar

Diğer kuş familyalarında olduğu gibi pelikanlar da çeşitli parazitlerden etkilenirler. Yeni Dünya ve Atlantik karabataklarında görülen Piagetella cinsi kuş bitlerine, tüm pelikan türlerinin boğaz keselerinde rastlanır. Kuş sıtması, Culex pipens türü sivrisinekle taşınır ve bu sivrisineklerin çok yoğun bulunduğu yerlerde pelikanlar kolonileri terk etmek durumunda kalır. Sülükler kloaka ve bazen de boğaz keselerine yapışabilir. Amerika ak pelikanı üzerinde yapılan bir araştırmada aralarında şerit solucanları, karaciğer kelebekleri, sinekler, pireler, keneler ve yuvarlak solucanların da bulunduğu 75 farklı parazit türüne rastlanmıştır. Bunların çoğunun zararı çok azdır ancak sinekler özellikle zayıf yavruların ölmesine neden olabilir. Kış kenesi Ornithodoros capensis bazen erişkin kuşların yuvaları terk etmesine neden olur. Pelikanlara özgü bazı parazitlerin dışında çoğu diğer kuş gruplarında da görülür.
Sağlıklı pelikanlar genellikle bitlerle başa çıkabilir ancak hasta kuşlar üzerlerinde yüzlerce bit barındırabilir bu da ölmelerini hızlandırır. Boğaz kesesinde görülen Piagetiella peralis türü bit kesede bulunduğundan kuşlar temizleyerek bunlardan kurtulamaz, bazı kuşların boğaz keselerinin içi tamamen bu bitlerle kaplı olabilir. Çok zararlı olmasa da iltihaplanma ve kanama nedeniyle bitler kuşlara zarar verebilir. Kahverengi pelikanlarda da benzer şekilde çok yaygın parazit bulunur. Contracaecum multipapillatum ve C. mexicanum türü yuvarlak solucanlar ile Ribeiroia ondatrae türü karaciğer kelebeği Porto Riko popülasyonunda hastalığa ve ölümlere neden olmuş ve bu adadaki pelikan popülasyonu tehlikeye düşmüştür. 2012 yılı Mayıs ayında yüzlerce Peru pelikanının Peru'da yuvarlak solucanlar ve açlık nedeniyle telef olduğu bildirilmiştir.
Din, mitoloji ve popüler kültür

Mısırca Henet adı verilen pelikan, Antik Mısır'da ölüm ve ölümden sonra yaşam ile bağlantılıdır. Mezar duvarlarındaki tasvirlerde ve cenaze metinlerinde yılanlara karşı koruyucu sembolü ile betimlenmiştir. Henet, Eski Krallık döneminden kalma Piramit Metinlerinde "firavunun annesi" olarak geçer ve dolayısıyla da bir tanrıça olarak görülür. Kraliyet dışı cenaze metinlerinin bulunduğu papirüslerde de pelikanın ölmüş birisinin öte dünyaya güvenli bir şekilde geçişi kehanetini verebilecek yeteneğe sahip olduğu belirtilir.
Yahudiliğe göre temiz olmayan hayvan kabul edildiğinden yenilmesi yasak olan hayvanlar arasında diğer deniz kuşları ile birlikte pelikan da vardır.
Avustralya'da Queensland eyaletinde bulunan Murri halkının köken mitolojisinde Avustralya pelikanının tüylerinin nasıl siyah ve beyaz olduğu anlatılır. Bu mite göre önceden kara tüylü bir kuş olan pelikan büyük bir sel sırasında insanları boğulmaktan kurtarmak için bir kano yapar. Kurtardığı bir kadına aşık olur ancak kadın ve arkadaşları onu kandırarak kaçar. Kaçanlarla savaşmak için hazırlanan pelikan beyaz kilden savaş boyası sürer. Ancak daha hazırlığını bitiremeden başka bir pelikan siyahlı beyazlı pelikana saldırır ve gagasıyla öldürür. Ondan sonra artık tüm pelikanlar siyah ve beyaz tüylere sahip olmuştur.
Antik Peru'da yaşamış Moche halkı doğaya tapınırdı ve özellikle hayvanlara önem veren bu halkın sanatında pelikanlar sıklıkla tasvir edilmiştir.
Din, mitoloji ve popüler kültür > Hristiyanlık

Orta Çağ Avrupa'sında, pelikanların yeterli besin olmadığı zamanlarda kendi göğüslerini kanatarak kanlarıyla yavrularını besleyecek kadar yavrularına düşkün olduğu inancı yaygındı. Sonuç olarak pelikan, İsa'nın yaşamının son on iki saati olan Çilesini ve Efkaristiya'yı sembolize eder hâle gelmiş ve aynı konuyu sembolize eden Hristiyanlık bayrağı taşıyan kuzu sembolü yerine de geçmiştir. Bu mitik özelliğe örnek olarak Aquinalı Thomas'ın Adoro te devote adlı ilahisinin sondan bir önceki mısrasında "göğsünden yavrusunu besleyen sevgili ilahi pelikan" olarak bahsetmesi verilebilir. Bu sembolü benimseyen İngiltere kraliçesi I. Elizabeth kendini "İngiltere Kilisesi'nin annesi" olarak tanımlamıştır. Nicholas Hilliard, I. Elizabeth'in Pelikan Portresi adı verilen resmini 1573 civarında yapmıştır. Kral James İncilinin 1611 yılında yapılan ilk baskının ön sayfasının alt kısmında, oval bir panel içinde yavrularını besleyen bir pelikan tasvir edilmiştir. Benzer pelikan tasvirleri Londra'daki St. Mary Abchurch gibi kiliselerin altar panolarında ve Essex'teki Belchamp Walter kilisesindeki duvar resimlerinde kullanılmıştır.
Pelikanların yavruları için kendilerini feda etme özellikleri Orta Çağ'da hayvan hikâyelerini anlatan kitaplar sayesinde yaygınlaşmıştır. Kendini yaralayan pelikan sembolü armalarda da kullanılmıştır. Bu mit daha eskiye dayanan bir versiyonunda da İsa'nın ölümü ve tekrar dirilişi inancına paralel olarak, pelikan önce yavrularını öldürür ve daha sonra kendi kanını kullanarak tekrar canlandırır. Benzer şekilde bir Hindistan masalında da yavrularını kötü davranarak öldüren ve daha sonra kendi kanıyla onları tekrar canlandıran bir pelikandan bahsedilir.
Pelikanın kendini yaralaması ve kanı ile yavrularını beslemesi söylenceleri muhtemelen pelikanın kendi gagası ile göğsünü yaralıyor izlenimi vermesinden kaynaklanmaktadır. Aslında pelikan boğaz kesesini tamamen boşaltabilmek için gagasını sıklıkla göğsüne bastırır. Başka bir olası çıkış noktası da pelikanın dinlenirken gagası göğsüne dayalı bir duruşa sahip olmasıdır, ayrıca tepeli pelikanın üreme mevsimi başında boğaz kesesinin kan rengine dönüşmesi de bu söylencenin ortaya çıkmasına yardımcı olmuş olabilir.
Din, mitoloji ve popüler kültür > Hristiyanlık > Armacılık

Pelikanlar genellikle yavruları için kendini feda etme olarak görülen Hristiyanlık sembolizmi ile armacılıkta yaygın olarak kullanılmıştır. Bu imge "Corpus Christi" adı verilen Katolik yortusu ile bağlantılı hâle gelmiştir. Hem Oxford hem de Cambridge üniversitelerinin bu yortuya atfen Corpus Christi kolejleri vardır ve Cambridge ile Oxford'daki bu kolejlerin armalarında pelikan yer alır.
Prag'da bulunan Karlova Üniversitesi'nin Tıp Fakültesinin amblemi pelikandır. İrlanda Kan Nakli Merkezi'nin sembolü de bir pelikandır ve merkezleri Dublin'de Pelikan Evi'nde bulunmaktaydı.
Din, mitoloji ve popüler kültür > Günümüzde

Ak pelikan Romanya'nın ulusal kuşudur. Kahverengi pelikan üç Karayip ülkesinin ulusal kuşudur ve armalarında yer alır: Saint Kitts ve Nevis, Barbados ve Sint Maarten. ABD'nin Louisiana eyaleti de halk arasında "Pelikan Eyaleti" olarak bilinir ve eyalet kuşları pelikandır. Pelikan Louisiana'nın hem bayrağında hem de armasında yer alır. Aynı eyalette bulunan Louisiana Devlet Üniversitesi ile Tulane Üniversitesi'nin armasında da pelikan vardır. NBA takımı New Orleans Pelicans'ın, Tulane ve West Indies üniversitelerinin maskotudur. Portekiz bankası Montepio'nun logosunda bir ak pelikan vardır. 1996 yılında çıkarılan 1 Arnavut lekinin üzerinde bir pelikan tasvir edilmiştir. Kitap yayınevi Penguin Books'un markalarından birisi de Pelican Books'tur.
Ağzını açmış ve hava kesesini şişirmiş olan kahverengi pelikan
Amerika ak pelikanının gagasında üreme mevsiminde çıkan yumru
ABD'de yuvasında yavrusu ile kahverengi pelikan. Bu tür uygun ağaç olmadığı zaman yerde yuvalanır.
Hollanda'dan bir grup pelikan.
Geniş kanatlarını açarak süzülen Avustralya pelikanı
Jamaika'da suya balık yakalamak için dalan kahverengi pelikanlar
Kahverengi pelikan, Galapagos Adaları, Santa Cruz Adası, Tortuga Körfezi
Kenya'da birlikte gezinen ak pelikanlar
Antik Mısır'ın Beşinci Hanedan dönemine ait Ebu Gurab tapınağında bulunan rölyefteki pelikanlar
Yavrularını beslemek için göğsünü yaralayan pelikan heykeli
I. Elizabeth'in Pelikan Portresi. Ressam: Nicholas Hilliard (yak.1573). Kraliçenin göğsünde Orta Çağdan kalma pelikan sembolü resmedilmiştir.
Pelikan 1 Arnavut lekinin üzerinde bulunur.
Jakob Philipp Fallmerayer

Jakob Philipp Fallmerayer, 1860
Jakob Philipp Fallmerayer (10 Aralık 1790 Pairdorf, Brixen; 25 Nisan 1861 Münih) bilhassa Trabzon İmparatorluğu üzerine yaptığı çalışmaları ile tanınan oryantalist. Fallmerayer, antik Yunanların MS 600 civarında yok olduğunu, dolayısıyla modern Yunanların antik Yunanlar ile bağının olmadığı iddiasıyla dikkat çekmiştir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX4606718  BNF: cb12150673h (data)  GND: 118685996  ISNI: 0000 0001 2120 8992  LCCN: n84046576  NKC: xx0076454  NLG: 151970  NLI: 987007260927205171  NTA: 072140682  SELIBR: 207963  SUDOC: 030029163  TDVİA: fallmerayer-jacob-philipp  Trove: 930898  VIAF: 12345256   WorldCat (LCCN): n84-046576
Osmanlı İmparatorluğu'nda sahne sanatları

Mınakyan Yönetiminde Osmanlı Tiyatrosu Kadrosu
Osmanlı'da sahne sanatları, Osmanlı Devleti bünyesindeki tiyatro, sinema, müzik, dans, opera, gölge oyunu gibi sahnede icra edilen sanat türlerinin genel adıdır. 18. yüzyıla kadar kukla, meddahlık, Karagöz ve Hacivat ve ortaoyunu gibi geleneksel Türk tiyatrosu olarak adlandırılan sahne sanatları egemendir. 18. yüzyılda başlayan batılılaşma çabaları ile çağdaş anlamdaki tiyatro, opera ve daha sonra sinema sergilenmeye başlanmıştır.
Batılı sahne sanatları Yirmisekiz Mehmet Çelebi gibi aydınların batıdaki sahne sanatlarını tasviri ile edebiyata giriş yapar. Tanzimat Dönemi 19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren batılı değerlerle etkileşimi artırır. İbrahim Şinasi yerli imgeler taşıyan ilk özgün eser  Şair Evlenmesi(1860)'ni yazdı. Güllü Agop ilk yerli tiyatro topluluğunu kurdu. Birinci Meşrutiyet ve İkinci Meşrutiyet ile gittikçe artan oranda batılı sahne sanatları Türk edebiyatına ve kültür hayatına girdi.
Gelenek ve Batılı Değerler

Osmanlı toplumunda dramatik yazın geleneği yoktur. Tanzimat Dönemi'nden önce dönemi kapsayan Geleneksel Türk Tiyatrosu yazılı metne dayanmaz. Geleneksel sahne sanatlarında şarkı, dans, söz oyunların oyun yapısı içerisinde büyük öneme sahiptir. Karakterden çok tiplemeye yer verilmesi, açık biçim, göstermeci özellikler içermesi, taklit, doğaçlama ve güldürü, dans gibi öğeler içermesi geleneksel Türk tiyatrosunun özelliklerindendir. Osmanlı'nın düşünsel ve toplumsal yapısı itibarıyla anlatının çokça gülmece üzerinde şekillendiğini görülmektedir.
Geleneksel tiyatro 19. yüzyılın ortalarından itibaren batılı karşılıklar ile yer değiştirir. Ancak  toplumun geleneksel sanatları bir kültür değeri olarak saklamayı düşünmemesi de ayrı bir sorun oluşturmaktadır. Geleneksel Türk tiyatrosununun kaynak olarak değerlendirilip bir ulusal tiyatronun kurulabileceğini ilk kez ileri süren Ziya Paşa'nın görüşlerinin 28 Mayıs 1870 tarihli İnkılâp Gazetesi'nde, orta oyununun tiyatroya başlangıç sayılamayacağı ve sarayda her gece oynatılan karagözün kültür eğitimi için kullanılamayacağı belirtilerek eleştirilmiştir.
Meddahlık

Ana madde: Meddah
Meddahlık, bir konuyu oynayarak anlatma sanatıdır ve İslam ülkelerinde oldukça yaygın bir gelişme alanı bulmuştur. Öbür gösteri türlerinde güldürüye ağırlık verilmesine karşılık meddahlıkta acıklı, duygusal, dinsel ve kahramanlıkla ilgili konulara da rahatlıkla yer verilebiliyordu. Aynı zamanda kıssahan diye anılan meddahlar, sarayda olduğu gibi halk arasında da büyük ilgi görmüş, özellikle kahvehanelerde İstanbullular'ın eğlence gereksinimini yüzyıllar boyunca karşılamıştır. Fatih Sultan Mehmed'in sarayında Mustafa, Balaban Lâl ve Ömer adlı kıssahan ve nedimleri daha sonra, II. Selim döneminde Nakkaş Hasan, Çokeydi Reis, III. Murad döneminde ise Meddah Eğlence, Lâlin Kaba diye bilinen Bursalı Seyit Mustafa Çelebi ve Derviş Hasan gibi meddahlar izlemişlerdir.
Karagöz ve Hacivat

Ana madde: Gölge oyunu
Bir çeşit gölge oyunudur. Gölge oyununun kökeni konusunda değişik görüşler ileri sürülmektedir. Cava, Endonezya ya da Çin gibi Uzak Doğu ülkesinde ortaya çıkmış ve Hindistan üzerinden Orta Doğu'ya gelmiş olması akla yakındır. Bazı kaynaklar Karagöz'ün 14. yüzyılda Orhan Gazi zamanında Bursa'da ortaya çıktığını ileri sürüyorsa da, günümüzde daha yaygın bir görüşe göre Türkler gölge oyunu tekniğini 16. yüzyılda Mısır'dan almış ve bu oyun türüne Karagöz adı altında kesin biçimini 17. yüzyılda kazandırmışlardır.
Ortaoyunu

Ana madde: Ortaoyunu
Geleneksel Türk tiyatrosunun birçok bakımlardan Karagöz'e benzeyen, ama canlı oyuncularla oynayan bir türü de orta oyunudur. 16. ve 17. yüzyıllardaki kol oyunu, taklit oyunu, meydan oyunu ve zuhuri gibi oyuncu kollarının gösterilerinden kaynaklanan bu gösteri türü kesin biçimini ve orta oyunu adını 19. yüzyılda almıştır. Karagöz'de ve İtalyanlar'ın commedia dell'arte'sinde olduğu gibi orta oyununda da yazılı bir oyun metni yoktur.
Tiyatro

Ana madde: Osmanlı İmparatorluğu'nda tiyatro
Osmanlı Sarayı yabancı topluluklar vasıtasıyla batı tiyatrosunu Türk halkından daha önce benimsemiştir. Halkın tiyatro ile tanışması Tanzimat Dönemi'nde olumuştur. Tiyatro oyunları yabancı yazarlardan çevrilmiş, Türk yazarları da oyun yazmaya başlamıştır. Çağdaş Türk tiyatrosuna ilk öneli adım 1860'ta yapılan Gedikpaşa Tiyatrosu'dur. 1861'de bu mekanı kiralayan Güllü Agop, 1868'de Osmanlı Tiyatrosu adlı bir topluluk kurdu. 1870'te Sadrazam Ali Paşa İstanbul'un çeşitli bölgelerinde Türkçe oyunlar sergiletti. İbrahim Şinasi'nin yazdığı Şair Evlenmesi(1860) ilk özgün Türk oyunudur. Gelişme aşamasındaki milli tiyatro eserlerinin en ünlüsü Namık Kemal'in Vatan Yahut Silistre (1873) adlı yapıtıydı. Musahipzade Celal'in Osmanlı toplumunu eleştirdiği oyunlar da hâlen sergilenmekte olan önemli eserlerdi. İlk dönem tiyatrocuları olan Ermeni oyuncular yanında Ahmed Fehim gibi Müslüman Türk oyuncular da yetişti. Namık Kemal, Ahmed Mithat Efendi, Abdülhak Hamid, Recaizade Mahmut Ekrem, Ahmed Vefik Paşa önemli oyun metinleri yazdılar. Abdülmecid 1858'de Dolmabahçe Sarayı'nın etrafında bir saray tiyatrosu, II. Abdülhamid de 1889'da Yıldız Sarayı'nın bahçesinde bir tiyatro salonu yaptırdı. Mardiros Mınakyan ve Tomas Fasulyeciyan'ın katkılarıyla  tiyatronun kurumsallaşması sağlandı. Bu dönemde tuluat adlı, batı tiyatrosunun konukları ve tipleriyle geleneksel tipleri birleştiren bir tür gelişti. Ortaoyunu ustalarından Kavuklu Hamdi'nin önderliğinde 1875'te kantoyla birlikte  gelişti. 1914'te Darülbedayi kuruldu. İlk Türk-Müslüman kadın sanatçı Afife Jale'de sahneye 1920'de Darülbedayi'de çıktı.
Ayrıca bakınız: Osmanlı Tiyatrosu Millî Osmanlı Tiyatrosu, Osmanlı Dram Kumpanyası
Opera

Ana madde: Türkiye'de opera
Osmanlı'da opera sözcüğü ilk defa 1670 yılında Eremya Kömürcüyan'ın şiirlerinde geçer. 4. Mehmet döneminde, 1675'te bir saray düğünü için opera getirilmesi planlanır. Ancak gerçekleşmez. Yirmisekiz Mehmet Çelebi 1720'de opera temsillerini eserlerinde tasvir eder. 18. yüzyıla kadar Osmanlı sefirleri Avrupa'da gördükleri bu sanatı eserlerinde anlatırlar. 1797'de 3. Selim sarayda bir opera gösterisi izler. Abdülmecid Beyoğlu'nda Avrupalıların oynadığı operaların Türk gençlerine de öğretilmesini isteyince Giuseppe Donizetti görevlendirilir. Başlarda Fransız sanatçılar yoğunluktayken, 19. yüzyıldan 20. yüzyıla dek İtalyan operacılar çoğunluğa geçmiştir. 2. Mahmut İstanbul'da açılan özel tiyatroları desteklemiştir. Arşak Haçaduryan, Dikran Çuhacıyan, Milli Osmanlı Operet Kumpanyası gibi gayri müslim teşebbüslerle İstanbul'da opera etkinliği devam eder. Padişahlar arasında operayla en çok ilgilenen 2. Abdülhamit olmuştur. Yıldız Sarayı'nda İtalyan kumpanyalar ağırlamış, operaya alakasını sabit memurlar tutmakla göstermiştir.
Kabare

Güncel konuların eleştirel biçimde sahnelenmesidir.
Sinema

Karagöz ve Hacivat figürleri
Güllü Agop
Naum Tiyatrosu 1870'te yanana dek, Osmanlı'daki en önemli opera sahnesiydi
Yumurtatepe, Kalkandere

| Yumurtatepe |
| --- | --- |
Köy

 Rize'nin konumu
YumurtatepeYumurtatepe'nin Rize'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Rize
İlçe: Kalkandere
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 327 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 154
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0464
İl plaka kodu: 53
Posta kodu: 53540
Yumurtatepe, Rize ilinin Kalkandere ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1876 yılına tarihlenen Trabzon Vilayeti Salnamesi'nde Hemşince "güneş" anlamına gelen Arev, 1913 tarihli Türk kaynağında ise Yumurtatepe olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy; Rize il merkezine 25 km, Kalkandere ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 154
2019: 159
2018: 166
2017: 160
2016: 176
2015: 176
2014: 176
2013: 196
2012: 173
2011: 159
2010: 163
2009: 145
2008: 156
2007: 159
2000: 148
1990: 302
1985: 404
Georgios Lampakis

Georgios Lampakis 1902
Georgios Lampakis (18 Şubat 1854 – 15 Mart 1914 ), Yunan ilahiyatçı ve arkeolog.
Atina'da İlahiyat Fakültesinde eğitim gören Lampakis, Almanya'da Münih, Erlangen, Leipzig ve Berlin Üniversitelerinde Hristiyan Arkeolojisi dersleri aldı ve Attika'nın antik Hristiyan eserleri üzerine yazdığı teziyle Erlangen Üniversitesinde doktorasını yaptı. 1885 yılında Hristiyan kalıntıları kuratörü olarak atandı. Hristiyan Arkeoloji Cemiyeti'nin kuruluşunun öncülerinden biridir. 1902'de Serez, Trakya ve İstanbul'a bilimsel bir gezi gerçekleştirmiş ve fotoğraflar çekmiştir. Bugün Atina Bizans Müzesi'ne ait olan bu fotoğraflar bugün mevcut olmayan Edirne Meryem Ana Kilisesi'nin yanı sıra, Ainos tapınakları, Dimetoka ve Dedeagaç'tan enstantaneler görülmektedir.
Coca-Cola Hellenic Bottling Company

| --- | --- |
Menkul değer sembolü: Athex: EEE LSE: CCH
Tür: Anonim şirket
Kuruluş: 1969
Genel merkezi: Zug, İsviçre
Önemli kişiler: Anastasios G. David  (Yönetim Kurulu Başkanı) Zoran Bogdanovic (CEO)
Gelir: 6.522.0 milyar € (2017)
Sahibi: Leventis-David Group (%23.6) The Coca-Cola Company (%23.5)
Çalışan sayısı: 31,083 (2016)
Web sitesi: www.coca-colahellenic.com
Coca-Cola HBC A.G., Yunanistan merkezli bir Coca-Cola çıpa şişeleme şirketidir. Şirket, 1969 yılında Hellenic Bottling Company adıyla kurulmuş olup 2000 yılında Coca-Cola Amatil'in Avrupa'daki operasyonlarını satın almasıyla günümüz adını almıştır. 2 milyardan fazla birim kasa satış hacmi ile dünyanın ikinci en büyük Coca-Cola çapa şişeleyicisidir. Şirketin merkezi İsviçre'nin Zug kentinde yer almaktadır.
Coca-Cola HBC A.G., 3 kıtada 28 ülkede faaliyet göstermektedir; iyi kurulmuş pazarları arasında Yunanistan, Kıbrıs, İrlanda, Avusturya, İsviçre ve İtalya yer almaktadır. Gelişmekte olan pazarlar arasında Polonya, Baltık ülkeleri, Çekya, Slovenya, Slovakya, Macaristan ve Hırvatistan ile ayrıca Rusya, Bosna-Hersek, Ukrayna, Belarus, Romanya, Karadağ, Ermenistan, Moldova, Makedonya, Bulgaristan, Sırbistan ve Nijerya bulunmaktadır.
Coca-Cola HBC A.G., Londra Menkul Değerler Borsası ve Atina Menkul Kıymetler Borsası'nda işlem görmektedir.
Aziz Kemal Hızıroğlu

Aziz Kemal Hızıroğlu (d. 23 Mayıs 1949) Türk şair ve yazar.
Hayatı

1949 yılında Adapazarı'nda doğdu. 1967 yılında Kuleli Askeri Lisesi'nden, 1971 yılında İstanbul Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünden mezun oldu. 1980 yılına dek askeri kütüphane ve okullarda asker-öğretmen olarak görev yaptı. 1980 yılında yüzbaşı rütbesindeyken tutuklandı ve 1984'te ordudan ihraç edildi. Ordudan ihraç edilmesinden sonra felsefe ve ekonomi politik çevirileri yapan Hızıroğlu, çeşitli vakıf, dernek ve sendikalarda kurduğu İngilizce atölyelerini yöneterek yaşamını sürdürmektedir.
Eserleri > Şiir

Hoşgeldin Dokunmaya, (1989)
Hazırlıksız ve Yalnız, (1992)
Saprofit, (1996)
Ebrucu, (1996) (A.Nedret Karabulutgil mahlasıyla)
Okyanus Eskiz'i Şeyler, (1998)
Usulca, (1998)
Yaşandınız Öldünüz, (1998)
Şebnem, (2000)
Beyaz da Bitti, (2002)
Seçme Şiirler, (2003)
Mühür, (2004)
Göndere Çekilen Karanfil, (2005)
Tay Sökünü, (2006)
İnsan Neresi, (2009)
Trajedi Koğuşu, (2011)
Eserleri > Roman

Tabanımdaki Çamur, (1996)
Eserleri > Deneme

Şiir, Aşk ve Devrim (2012)
Karanfil Taşıyan Atlılar - I, (2014)
Antik Magnesia

Antik Teselya'yı gösteren harita. Magnesia sağda gösterilmektedir.
Cape Artemisium'da plaj. Uzakta Magnesia.
Magnesia (Eski Yunanca: Μαγνησία) Antik Yunanistan'ın bir bölgesiydi ve sonunda antik Teselya tarafından özümsendi. Başlangıçta Magnetler (Μάγνητες) tarafından iskan edilen Magnesia, batıda Ossa ve Pelion dağları ile doğuda deniz arasında uzanan uzun ve dar bir toprak parçasıydı. Kuzeyden Peneius Nehri'nin ağzından güneyde Pagasaean Körfezi'ne kadar uzanıyordu. Magnetler, Amfiktiyonik Birliği'nin üyesiydi ve Homeros zamanında bu bölgeye yerleşmişlerdi. İlyada 'da da bahsedilmektedirler.
Teselya'daki Magnetes'in, Anadolu'daki Spil dağı yakınlarındaki Magnesia ve Maeander (Büyük Menderes) üzerindeki Magnesia şehirlerini kurduğu söylenir.
Magnesia'nın kasabaları şunlardı: Aesonis, Aphetae, Boebe, Casthanaea, Cercinium, Coracae, Demetrias, Eurymenae, Glaphyrae, Homole veya Homolium, Iolcus, Magnezya, Meliboea, Methone, Mylae, Nelia, Olizon, Pagasae, Rhizus, Spalaethra ve Thaumacia.
Zhaleh Olov

| Zhaleh Olov |
| --- | --- |
Olov 2018'de
Doğum: Shoukat Olov 06 Ağustos 1927(1927-08-06) Tahran, İran
Ölüm: 23 Aralık 2024 (97 yaşında) Tahran, İran
Milliyet: İranlı
Meslek: Oyuncu, seslendirme sanatçısı ve şair
Etkin yıllar: 1948–2024
Evlilik: Nusretullah Mutasım (boşanma) Iraj Razmjoo (boşanma)
Çocuk(lar): 1
Ödüller: Kültür ve Sanat Nişanı

Zhaleh Olov (Farsça:ژاله علو) ; 6 Ağustos 1927 – 23 Aralık 2024), İranlı aktris, seslendirme sanatçısı ve şair.