Fukuşima I Nükleer Santrali kazaları
Fukuşima I nükleer santrali kazası > Reaktörler > Ünite 3

AC gücü kesilmiş olsa da, ünite 3'te bir miktar DC gücü hala mevcuttu ve işçiler RCIC sisteminin reaktörü soğutmaya devam ettiğini uzaktan doğrulayabildiler. Bununla birlikte, DC beslemelerinin sınırlı olduğunu bilen işçiler, 13'ü sabahı komşu bir elektrik santralinden yedek piller getirilene kadar (DC gücünün kaybı ve restorasyonu arasında 7 saat ile) gereksiz ekipmanın bağlantısını keserek yedek DC beslemesini yaklaşık 2 güne uzatmayı başardılar. Ertesi gün saat 11:36'da, 20,5 saatlik çalışmadan sonra RCIC sistemi arızalandı. Buna karşılık, işçiler RCIC'yi yeniden başlatmaya çalışırken soğutma eksikliğini hafifletmek için yüksek basınçlı soğutma sıvısı enjeksiyonu (HPCI) sistemi etkinleştirildi. Ek olarak, FP sistemi, PCV'nin tırmanma sıcaklıklarını ve basınçlarını yavaşlatmak için PCV'ye (esas olarak SC) su püskürtmek için kullanıldı.
Ayın 13'ü sabahı (02:42), DC gücü yeni pillerle geri yüklendikten sonra HPCI sistemi arıza belirtileri gösterdi. HPCI izolasyon valfi, belirli bir basınca ulaşıldığında otomatik olarak devreye giremedi. Buna karşılık, işçiler HPCI'yi kapattı ve düşük basınçlı yangın söndürme ekipmanı aracılığıyla su enjeksiyonuna başladı. Ancak işçiler, SRV'nin DDFP tarafından su enjeksiyonuna izin vermek için reaktör kabından gelen basıncı tahliye etmek için çalışmadığını buldular. Buna karşılık, çalışanlar HPCI ve RCIC sistemlerini yeniden başlatmaya çalıştı ancak her ikisi de yeniden başlatılamadı. Bu soğutma kaybının ardından işçiler, 2. ünitenin yanındaki reaktöre deniz suyu enjekte etmek için vana çukurundan bir su hattı kurdular. Ancak, pompa kapasitesini aşan RPV basınçları nedeniyle su enjekte edilemedi. Benzer şekilde, ünite 3 PCV'yi boşaltmak için de hazırlıklar yapıldı, ancak PCV basıncı yırtılma diskini patlatmak için yeterli değildi.
O sabahın ilerleyen saatlerinde (9:08), işçiler yakındaki otomobillerden toplanan pilleri kullanarak emniyet tahliye valfini çalıştırarak reaktörün basıncını düşürebildiler. Bunu kısa bir süre sonra havalandırma hattı yırtılma diskinin patlaması ve PCV'nin basıncının düşürülmesi izledi. Ne yazık ki, basınçlı hava eksikliği nedeniyle havalandırma yolunda kapanan bir pnömatik izolasyon valfi tarafından havalandırma, hızlı bir şekilde durduruldu ve harici bir hava kompresörü takıldıktan 6 saatten fazla bir süre sonrasına kadar havalandırmaya devam edilmedi. Buna rağmen reaktör basıncı, tatlı su FP tankları tükenene kadar FP sistemi kullanılarak su enjeksiyonuna (TEPCO tarafından sipariş edildiği gibi boratlı tatlı su) izin verecek kadar düşüktü ve bu noktada enjekte edilen soğutucu, valf çukurundan deniz suyuna geçirildi.
Valf çukuru boşaldığında soğutma kaybedildi, ancak iki saat sonra yeniden başlatıldı (ünite 1 soğutması, valf çukuru dolana kadar ertelendi). Bununla birlikte soğutulmasına rağmen, PCV basıncı yükselmeye devam etti ve RPV su seviyesi, bir su seviyesi göstergesinin belirttiği gibi 14'ü sabahı (6:20) yakıt ortaya çıkana kadar düşmeye devam etti ve bunu ünite 1'e benzer olası bir ikinci hidrojen patlamasıyla ilgili endişelerle bölgeyi tahliye eden işçiler izledi.
Soğutma sıvısı hatlarının yeniden kurulması için çalışmaların yeniden başlamasından kısa bir süre sonra, 14 Mart günü saat 11:01'de ünite 3 RB'de bir patlama meydana geldi ve bu da ünite 1'in soğutmasını daha da geciktirdi ve ünite 3'ün soğutma sıvısı hatlarına zarar verdi. Deniz suyu soğutmasını doğrudan okyanustan yeniden kurma çalışmaları iki saat sonra başladı ve ünite 3'ün soğutması öğleden sonra (yaklaşık 16:00) yeniden başladı ve 15'inde saha tahliyesinin bir sonucu olarak soğutma bir kez daha kaybolana kadar devam etti.