stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Dan Sartain
Diskografi > Tekliler

| Yılı | Tekli | Liste pozisyonu> Birleşik Krallık Bağımsız Tekliler Sıralama | Albüm |
| --- | --- | --- | --- |
| 2004 | "Who's Sorry Now?"/"This is How They Beat You Down" | – | none |
| 2005 | "Tryin' to Say" | – | Dan Sartain vs. the Serpientes |
| 2006 | "Walk Among the Cobras Pt. I" | – | Dan Sartain vs. the Serpientes |
| 2006 | "Gun vs. Knife" | – | Join Dan Sartain |
| 2006 | "Replacement Man" | 18 | Join Dan Sartain |
| 2007 | "Flight of the Finch" | 16 | Join Dan Sartain |
| 2007 | "Thought it Over" | 21 | Join Dan Sartain |
| 2009 | "Bohemian Grove" | – | none |
| 2009 | "Hungry End" | – | none |
| 2010 | "Atheist Funeral" | – | Dan Sartain Lives |
| 2010 | "Doin Anything I Say" | – | Dan Sartain Lives |
Video klipler > Müzik videoları

| Yılı | Parça | Albüm |
| --- | --- | --- |
| 2005 | "Leeches Pt. I" | Dan Sartain vs. the Serpientes |
| 2006 | "Walk Among the Cobras Pt. I" | Dan Sartain vs. the Serpientes |
| 2006 | "Replacement Man" | Join Dan Sartain |
| 2007 | "Flight of the Finch" | Join Dan Sartain |
| 2007 | "Thought it Over" | Join Dan Sartain |
| 2010 | "Atheist Funeral" | Dan Sartain Lives |
| 2014 | "Pass This On" | Dudesblood |
Kaynaklar

1 2  Lavin, Will (20 Mart 2021). "Tributes are being paid to Dan Sartain who has died aged 40". NME. 20 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mart 2021.
↑  Knott, Alex. "Dan Sartain announces single + UK tour | Music News". Frost Magazine. 29 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Temmuz 2014.
↑  "Dan Sartain – Sartain Family Legacy". skybucket.com. Skybucket Records. 23 Mart 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Kasım 2007.
↑  "Dan Sartain – Legacy of Hospitality – Review". SoundBlab. 25 Nisan 2011. 29 Nisan 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Temmuz 2014.
↑  "Dan Sartain 7". Bent Rail Foundation online store. Bent Rail Foundation. 14 Kasım 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Kasım 2007.
↑  "Tryin' to Say (7" single)". One Little Indian Shop. One Little Indian Records. 30 Nisan 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Kasım 2007.
↑  "Walk Among the Cobras Pt. I (CD single)". One Little Indian Shop. One Little Indian Records. 2 Mayıs 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Kasım 2007.
↑  "Gun vs. Knife (single)". Cass Records online store. Cass Records. 26 Eylül 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Kasım 2007.
↑  "Replacement Man (CD single)". One Little Indian Shop. One Little Indian Records. 2 Mayıs 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Kasım 2007.
↑  "Flight of the Finch (CD single)". One Little Indian Shop. One Little Indian Records. 1 Mayıs 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Kasım 2007.
↑  "Thought it Over (CD single)". One Little Indian Shop. One Little Indian Records. 1 Mayıs 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Kasım 2007.
↑  "Bohemian Grove". Third Man Records. Third Man Records. 6 Şubat 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ocak 2010.
↑  "Hungry End". Big Legal Mess Records. Big Legal Mess Records. 9 Ocak 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ocak 2010.
Brezilya dövüş tilkisi

Brezilya dövüş tilkisi (Lycalopex vetulus), köpekgiller familyasının Lycalopex cinsine ait, Brezilya'ya özgü bir türdür.
Özellikleri

Kısa postu, üst taraflarda sarımsı ve siyahtır ki bu durum tamamında gri bir etki bırakır. Kulakları ve bacaklarının dış tarafı kırmızımsı ya da sarımsı-kahverengidir. Kuyruğu, uç kısımda ve üst yüzeyde siyahtır. Alt tarafı krem ve bej rengindedir. Dişleri ve kafatası görece küçük, ağız ve burun kısa, yukarıdaki parçalayıcı dişleri az gelişmiş olup, buna karşın öğütücü dişleri görece geniştir. Boyu 58–64 cm kadar olup, kuyruk uzunluğu 28–32 cm'dir. Ağırlığı ise 2,7 ile 4 kg arasında değişir.
Dağılım

Brezilya dövüş tilkisi, ülkenin kuzeyinden bazı yerlerde kaydedilmesine ve Arjantin'den Pleistosen fosilleri bilinmesine rağmen, güney-orta Brezilya'ya özgüdür. Daha marjinal habitatlarda bulunabilmelerine rağmen, genellikle düz veya ağaçlarla dağınık açık ormanlık alanların, çalılıkların ve savanların olduğu 90 ila 1.100 m (300 ve 3.610 ft) arasındaki yüksekliklerde, cerrado'da yaşarlar.
Yaşam şekli

Brezilya dövüş tilkisi, bir savana sakinidir. Dinlenmek ve yavrulamak için, mesela armadilloların kazmış oldukları kovuklara çekilirler. Besinleri kemirgenler, kuşlar, başta çekirgeler olmak üzere böceklerden oluşur. Diş yapısı, başta böcek yemeğe imkân verecek şekilde kapanır. Bir kümes hırsızı olarak göründüğünden halkın peşine düştüğü bir hayvandır. Yavrular, Güney Yarımküre'nin baharına denk gelen Eylül ayında doğarlar. Genelde bir batında 2-4 yavru dünyaya gelir.
Toprak yılanı

Toprak yılanı (Rhynchocalamus melanocephalus), Colubridae familyasında bulunan küçük, zarif ve zehirsiz bir yılan türüdür. Doğu Akdeniz ve Yakın Doğu'ya özgü endemik bir tür.
Özellikleri

Toprak yılanı ortalama uzunluğu sadece 36–40 cm olan, ince bir gövdeye sahip küçük bir türdür. Sırtındaki pullar pürüzsüz ve parlaktır. Gözleri küçük, irisi siyahtır. Baş simetrik ve büyük bir rostral plakla (burun ucu pulu, üst dudak pulu) kaplıdır. Toprağı daha iyi kazmak için rostral plak büyümüştür. Sırt rengi sarımsı, kırmızımsı veya turuncumsu kahverengi tonlarda olup lekesizdir. Baş komple siyah olabilirken, bazı bireylerde baş üstünde birbirinden ayrı iki ayrı siyah leke olabilir. Fakat tüm bireylerin ensesinde büyük siyah bant bulunur. Ense bandı boyun altı bölgesine kadar uzanır. Kafası komple siyah olan bireylerin boyun bandı kafa rengi ile birleşik şekilde tek bir görüntü oluşturur. Eirenis cinsine benzeyen toprak yılanı rostral plağın çok büyük oluşu ile Eirenis türlerinden rahatlıkla ayırt edilebilir. Ventral bölgesi sarımsı beyaz renk tonlarında olup lekesizdir.
Coğrafi dağılım

Dağılımı kesintili bölgeler halinde Türkiye'nin doğu ve güney bölgelerinden başlar buradan Suriye'nin batısına, Lübnan'a, İsrail'e ve Ürdün'ün batısına, kuzey Suudi Arabistan'a ve doğuya doğru Ermenistan, Azerbaycan, kuzey Irak ve batı İran'a (Merkez ve Huzistan Eyaleti) kadar uzanır. Ayrıca Mısır'ın Sina Yarımadası'ndaki Santa Katarina'da izole bir popülasyon yaşıyor.
Yaşam alanı

Habitat olarak genellikle az bitkili taşlık bölgeler, kayalıklar, vadi yamaçları, taşlık yamaçlar, kurak bölgeler, stepler, çam ormanları ve yüksek rakımlı çalılıklar gibi biyotopları tercih eder. Harabeler, zeytinlikler ve diğer kırsal alanlarda yaşarlar. Sina Yarımadası'da 1600 metre yüksekliğe kadar olan bölgelerde yaşar.
Koruma durumu

Toprak yılanı IUCN Nesli Tükenme Tehlikesi Altında Olan Türlerin Kırmızı Listesine göre Asgari Endişe (LC) olarak sınıflandırılmıştır, ancak son derece nadir bir tür olarak Ermenistan, Azerbaycan ve eski SSCB'nin Kırmızı Listelerine dahil edilmiştir.
Eritroplaki

| --- | --- |
Uzmanlık: Oral medicine 
Eritroplaki, başka bir patoloji ile belirlenmiş bir bağlantısı bulunmayan, mukoza zarındaki eritematöz (kırmızı) bir alanı belirten klinik bir terimdir.
Eritroplazi terimi, penisin prekanseröz kırmızı lezyonunu tanımlamak için Louis Queyrat tarafından ortaya çıkarılmıştır. Böylelikle Queyrat'ın erithoplazisi terimi ortaya çıkmıştır. Bu bağlamda bu terim, özellikle penis glansında (glans peniste) veya vulvada kırmızı bir yama gibi görülen karsinoma in-situya atıfta bulunabilir ya da öteki mukoza membranlarında veya geçiş bölgelerinde (tranzisyonel zonlarda) eritroplazinin anlamdaşı olarak kullanılabilir.
Genellikle penisin glansını (penisin başını) etkiler, nadiren gırtlakta ve nadiren ağızda veya anüsteki mukozalarda görülebilir.
Eritroplaki, beyaz lekeleri tanımlayan lökoplaki terimiyle karşılaştırılabilir. Birlikte bunlar geleneksel olarak kabul edilen, ağızdaki 2 premalign lezyon örneğidir. Bir lezyon hem kırmızı, hem de beyaz alanlar içerdiğinde "benekli lökoplaki" veya "eritrolökoplaki" terimi kullanılır.
Her ne kadar oral eritroplaki lökoplakiden çok daha az yaygın olsa da eritroplaki; displazi veya karsinoma in-situ içermesi ve en sonunda invazif skuamöz hücreli karsinom (bir tür oral kanser) haline dönüşmesi riski önemli ölçüde daha yüksektir.
Belirti ve bulgular

Her ne kadar eritroplazi ve eritroplaki terimleri sıklıkla eş anlamlı olarak kullanılsa da bazı kaynaklar bu terimlerin ayrımını yapar; bunların ilkinin (eritroplazinin) papüler (engebeli, tümsekli) olduğunu, ikincisinin de maküler (düz) olduğunu belirtir.
Genital mukozanın eritroplakisine sıklıkla Queyrat eritroplazisi denir.
Eritroplakinin ağızda bulunduğu en yaygın alanlar; ağız tabanı, bukkal vestibül (giriş), dil ve yumuşak damaktır. Sınırları düzgün kırmızı bir makül veya plak olarak görünür. Doku, yumuşak ve kadifemsi olarak tanımlanmaktadır. Eritroplaki ile birlikte komşu bir lökoplaki alanı bulunabilir.
Eritroplazi, laringeal mukozada veya anal mukozada da ortaya çıkabilir.
Nedenler

Eritroplakinin nedeni bilinmemektedir, ancak araştırmacılar yassı hücreli karsinomun nedenleriyle benzerlik gösterdiğini düşünmektedirler. Eritroplakinin yaklaşık %40'ında karsinom bulunmuştur. Çoğunlukla 65-74 yaş arası yaşlı erkeklerde görülür. Genellikle sigara ile ilişkilidir.
Alkol ve tütün kullanımı risk faktörleri olarak tanımlanmıştır.
Tanı > Kırmızı oral bir lezyonun ayırıcı tanısı

Görünüşte benzer olan ve eritroplaki tanısı konulmadan önce dışlanması gereken başka birçok durum bulunmaktadır (tabloya bakınız). Bazen lezyonun kendiliğinden gerileyip gerilemeyeceğini veya başka bir nedenin bulunup bulunamayacağını görmek için tanı iki haftaya değin ertelenir. Eritroplaki sıklıkla displazi ile ilişkilidir ve bu nedenle prekanseröz bir lezyondur.
Tanı > Biyopsi

Mikroskopik olarak doku, olguların %90'ında şiddetli epitelyal displazi, karsinoma in-situ veya invazif skuamöz hücreli karsinom gösterir. Keratin üretimi yoktur ve epitelyal hücrelerin sayısı azalmıştır. Altta yatan vasküler yapılar (damar yapıları), doku tarafından daha az gizlendiğinden eritroplaki klinik bir ortamda incelendiğinde kırmızı bir görünümdedir.
Tedavi

Tedavi, displazi derecesini belirlemek için lezyon biyopsisini de kapsamaktadır. Biyopside bulunan histopatolojiye bağlı olarak bazen lezyonun bütünüyle alınması (eksizyonu) önerilebilir. Bu durumlarda bile eritroplaki nüksü yaygındır ve bu yüzden uzun dönemde izleme gereksinim vardır.
Geçmiş

1911'de Fransız dermatolog Louis Queyrat, penis glansının sınırları keskin, parlak kırmızı, parıltılı kadifemsi prekanser bir lezyonunu tanımladı. Kırmızı lekeleri, beyaz lekeleri belirten "lökoplazi"ye benzetmek için "eritroplazi" terimini türetti. "Lökoplazi", İngilizcedeki lökoplaki (1861'de türetilmiştir) ile eşdeğer olmasından dolayı "eritroplazi" terimi İngilizcede "eritroplaki" haline gelmiştir. Benzer biçimde, lökoplaki terimi başlangıçta idrar yolunun beyaz lezyonlarını tanımlamak için türetilmiş olup 1877'de ilk olarak ağızdaki beyaz lekeler için kullanılmıştır. Eritroplaki teriminin ilk kez ağızdaki kırmızı lezyonları tanımlamak için uyarlanıp uyarlanmadığı açık değildir.
Sözcük kökeni

Eritroplaki sözcüğü "kırmızı yama" anlamına gelir ve Yunanca ερυθρος (kırmızı) ve πλάξ (levha, plaka) sözcüklerinden türetilmiştir. Dünya Sağlık Örgütü oral eritroplakiyi şu biçimde tanımlar:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Klinik veya patolojik olarak açığa çıkarılmış başka bir koşulla nitelendirilemeyen parlak kırmızı kadifemsi plaklar biçiminde varlık gösteren ağız mukozası lezyonu | ” |
Eritroleukoplaki ("benekli lökoplaki"), sol komissür. Biyopsi, hafif epitel displazisini ve kandida enfeksiyonunu gösterdi. Antifungal ilaçlar bu tip lezyonu homojen bir lökoplaki haline getirebilir (yani kırmızı alanlar kaybolacaktır)
And tilkisi

Başlığın diğer anlamları için Patagonya tilkisi sayfasına bakınız.
And tilkisi (Pseudalopex culpaeus), And çakalı, Ateş Toprakları tilkisi, Macellan tilkisi, Culpeo, Culpeo tilki veya Patagonya tilkisi olarak da bilinir, yeleli kurtdan sonra Güney Amerika'nın en büyük yaban köpeği türü.
Özellikleri

And tilkisi, 60–115 cm arası gövde uzunluğuna sahip olup buna ilave yaklaşık 40 cm uzunluğunda kuyruğu vardır. Ortalama 7,5 kg gelirken büyük örneklerinde 13 kg ağırlığa ulaşabilirler. Post rengi gridir. Sırtının üzerinden genelde zayıf olarak fark edilen koyu bir şerit geçer. Türün karakteristik özelliği beyaz çene ve kırmızımsı kahve bacak kısımlarıdır.
Yaşam alanı ve dağılımı

And tilkisi, Ekvador ve Peru'dan Bolivya üzerinden Şili ve Arjantin'e kadar dağılmıştır. Yaşamak için Andlar'ın batı tarafını tercih eder ve 1000 ile 4500 m yükseklikte bulunur. Burada açık arazide yaşarken yapraklı sık ormanlarda bulunmaz. Ateş Toprakları'nda da az sayıdaki yerli memelilerden biri olarak yaşar.
Beslenme

And tilkisinin beslenmesi bulunduğu yaşam alanına bağlıdır. Kuzey popülasyonları tamamen etobur olup tavşan ve kemirgen ile beslenir, ender olarak kuş, kertenkele, böcek ve leş yerler. Dağılım alanları güneyde olanlar bitkisel gıda da yerler. Ateş Toprakları'nda bu oran yaklaşık %30'unu tutar.
Yaşam şekli

And tilkileri, alfa çiftin yönettiği gruplar halinde yaşarlar. Sürünün yönetimi dişiye miras kalırken erkekler grubu terk etmek zorundadır. Bir batında yaklaşık beş yavru dünyaya gelir.
Diğer

Çiftçiler And tilkisini koyunları için bir tehlike olarak görse de koyun sürülerine saldırı çok azdır. Buna rağmen bazı çevrelerde çokça avlanır ve yerleşim bölgelerinde neredeyse nesli tüketilmiştir. Fakat türün tamamı tehdit altında olarak kabul edilmez.
Bering kazı

Anser canagicus
Bering kazı (Anser canagicus), ördekgiller familyasından Bering Denizi çevresinde Alaska ve Kamçatka’da üreyen ve kışları Aleut Adaları’nda geçiren göçmen kaz türü.
Taksonomi

Bering kazı Amerikan Ornitologlar Birliği tarafından Anser cinsinde değil, diğer Kuzey Amerika “beyaz” kazlarıyla birlikte Chen cinsinde Chen canagica olarak sınıflandırılır.
Fiziksel özellikleri

Bering kazı tıknaz bir gövdeye ve gri renkli tüylere sahiptir. Çok ince siyah şeritleri vardır. Başı ve boynunun arkası beyaz renklidir ve çoğunlukla demir zengin sular nedeniyle turuncu lekelidir. Kar kazının mavi versiyonunun aksine beyaz renk boynunun önüne kadar uzanmaz. Erkek ve dişinin renkleri aynıdır ama erişkin olmayan kuşların başları gövdeleriyle aynıdır.
2014 FIBA Kadınlar Basketbol Dünya Kupası

| --- | --- |

Turnuva detayları
Ev sahibi ülke: Türkiye
Tarih: 27 Eylül - 5 Ekim 2014
Takım: 16 takım (213 federasyondan)
Salon: 3 (2 şehirde) (İstanbul, Ankara ev sahibi şehirde)
Final sıralaması
Şampiyon:  ABD (9. kez)
Turnuva istatistikleri
MVP: Maya Moore
Sayı kralı:  Sancho Lyttle (18.2)
Ribaund kralı:  Yelena Leuchanka (13.0)
Asist kralı:  Ineidis Casanova (5.8)
Resmî site
2014 FIBA Dünya Kadınlar Basketbol Şampiyonası
2014 Dünya Kadınlar Basketbol Şampiyonası, 27 Eylül - 5 Ekim 2014 tarihleri arasında Türkiye'de düzenlenen Uluslararası Basketbol Federasyonu (FIBA) ve Türkiye Basketbol Federasyonu tarafından gerçekleştirilen kadınlar basketbol turnuvasıdır.
Sınıflandırma

| Dal | Tarih | Merkez | Sayı | Sıradaki takımlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Ev sahibi ülke | - | - | 1 |  Türkiye |
| 2012 Yaz Olimpiyatları | 28 Haziran - 11 Temmuz 2012 |  (Londra) | 1 |  ABD |
| 2013 Avrupa Şampiyonası | 15 - 30 Haziran 2013 |  Fransa | 5 |  İspanya  Fransa  Sırbistan  Belarus  Çekya |
| 2013 FIBA Amerika Kadınlar Şampiyonası | 21 - 28 Eylül 2013 |  Meksika | 3 |  Küba  Kanada  Brezilya |
| 2013 FIBA Asya Kadınlar Şampiyonası | 13 - 21 Eylül 2013 |  Tayland | 3 |  Japonya  Güney Kore  Çin |
| 2013 FIBA Afrika Kadınlar Şampiyonası | 20 - 29 Eylül 2013 |  Mozambik | 2 |  Angola  Mozambik |
| 2013 FIBA Okyanusya Kadınlar Şampiyonası | 29 Kasım - 4 Aralık 2013 |  Yeni Zelanda | 1 |  Avustralya |
Salonlar

| Şehir | Salon | Kapasite |
| --- | --- | --- |
| İstanbul | Ülker Spor ve Etkinlik Salonu | 13.000 |
| İstanbul | Abdi İpekçi Arena | 12.500 |
| Ankara | Ankara Arena | 10.500 |
Kuralar

Kuralar 15 Mart 2014'te çekildi.
| 1> Torba | 2> Torba | 3> Torba | 4> Torba |
| --- | --- | --- | --- |
|   Avustralya (2)   İspanya (6)   Fransa (4)   ABD (1)  |   Belarus (10)   Çekya (5)   Sırbistan (29)   Türkiye (13)  |   Brezilya (7)   Kanada (9)   Çin (8)   Küba (14)  |   Angola (20)   Japonya (17)   Güney Kore (11)   Mozambik (38)  |
Grup aşaması

Galibiyet: 2 puan
Mağlubiyet: 1 puan
Hükmen Mağlubibet: 0 puan (20-0 tescil edilir)
Puan Eşitliği Durumunda;
İkili veya üçlü averaj
Eşitse Genel Averaj
Onlarda Eşitse Kura çekilerek gerekli eliminasyon yapılır.
| --- | --- |
: Çeyrek finale direk yükselen
: Eleme turuna yükselen
Tüm zamanlar yerel saat dilimine göredir. (UTC+3).
Grup aşaması > A grubu

| Takım | O | G | M | AS | YS | SF | P  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  İspanya | 3 | 3 | 0 | 224 | 149 | +75 | 6  |
|  Çekya | 3 | 2 | 1 | 182 | 179 | +3 | 5  |
|  Brezilya | 3 | 1 | 2 | 190 | 207 | −17 | 4  |
|  Japonya | 3 | 0 | 3 | 163 | 224 | −61 | 3 |
Grup aşaması > B grubu

| Takım | O | G | M | AS | YS | SF | P  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  Türkiye | 3 | 3 | 0 | 169 | 146 | +23 | 6  |
|  Fransa | 3 | 2 | 1 | 200 | 154 | +46 | 5  |
|  Kanada | 3 | 1 | 2 | 172 | 172 | 0 | 4  |
|  Mozambik | 3 | 0 | 3 | 153 | 222 | −69 | 3 |
Grup aşaması > C grubu

| Takım | O | G | M | AS | YS | SF | P  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  Avustralya | 3 | 3 | 0 | 264 | 156 | +108 | 6  |
|  Belarus | 3 | 2 | 1 | 185 | 220 | −35 | 5  |
|  Küba | 3 | 1 | 2 | 199 | 217 | −18 | 4  |
|  Güney Kore | 3 | 0 | 3 | 175 | 230 | −55 | 3 |
Grup aşaması > D grubu

| Takım | O | G | M | AS | YS | SF | P  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ABD | 3 | 3 | 0 | 300 | 174 | +126 | 6  |
|  Sırbistan | 3 | 2 | 1 | 241 | 199 | +42 | 5  |
|  Çin | 3 | 1 | 2 | 184 | 191 | −7 | 4  |
|  Angola | 3 | 0 | 3 | 125 | 286 | −161 | 3 |
Hakemler

Aşağıdaki hakemler turnuvada maçları yönetmiştir.
| --- | --- |
  Fernando Sampietro   Toni Caldwell   Renaud Geller   Guilherme Locatelli   Karen Lasuik   Wang Zebo   José Fernández   Robert Vyklický   Carole Delauné   Anne Panther   Snehal Bendke   Roberto Chiari   Tomas Jasevičius :   Jakub Zamojski   Elena Chernova   Babcar Guèye   Jasmina Juras   Antonio Conde   Abdelaziz Abassi   Serkan Emlek   Özlem Yalman   Yener Yılmaz   Adrian Nunes   Amy Bonner   Roberto Oliveros 
2010 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası'na da ev sahipliği yapan Ankara Arena yüksek seyirci kapasitesine sahip olup, 2014 FIBA Dünya Kadınlar Basketbol Şampiyonası'na ev sahipliği yapmıştır.
En yüksek kritik sıcaklık

Kış uykusuna yatan kara anne ayı ve yavruları
En yüksek kritik sıcaklık, zoolojide belli bir türe dahil pek çok bireyin organize edilmemiş hareketle karşılık vereceği, hayvanı olası ölümüne maruz bırakan sıcaklıktır. Bu konu özellikle, bir organizmanın hareketlerinin kısıtlandığı ve termal stresin azaldığı mikrohabitat arayışı yeteneğinden yoksun olduğu yaz uykusu ya da genel uyku hali dönemleriyle ilgilidir.
Basılı kaynak

Roy W. McDiarmid and Ronald Altig (1999) Tadpoles: The Biology of Anuran Larvae, p 202, University of Chicago Press ISBN 0-226-55762-6
Şili yunusu

Şili yunusu (Cephalorhynchus eutropia), (kara yunus olarak da bilinir ancak bu isim bilimsel çevreler tarafından artık kullanılmamaktadır) Cephalorhynchus cinsinde bulunan dört yunus türünden biridir. Yunus yalnızca Şili sahillerinde ve Arjantin'in güney ucunda bulunur.
Fiziksel tanımlama

Şili yunusu küt bir kafaya sahip olan, 1,7 metre boyuyla küçük bir yunustur. Bu özellikleri nedeniyle zaman zaman yanlışlıkla yunusa benzeyen porpoise olarak tanımlanır. Kalın gövdeli olan yunusun bel çevresi boyunun üçte ikisi kadardır. Diğer yunuslarla karşılaştırıldığında sırt ve yan yüzgeçleri gövdesine oranla küçüktür. Boğazı, karın kısmı ve yan yüzgeçlere yakın olan kısımları beyazdır. Vücudunun geri kalan kısmı grinin çeşitli tonlarındadır. Yunusun üst çenesinde 28-34 çift diş, alt çenesinde de 29-33 çift diş bulunur.
İki ile on bireyden oluşan küçük gruplar hâlinde dolaşan yunusun daha büyük gruplar oluşturduğu da gözlemlenmiştir.
Yaşam süresi, hamilelik ve süt verme süresi bilinmemekle birlikte, üzerinde daha çok çalışma yapılmış olan ve aynı cinsteki beyaz başlı yunus ile alaca yunusa benzer olduğu sanılmaktadır. Diğer iki yunusun yaşam süresi en çok yirmi yıldır ve hamilelik dönemi on ay ile bir yıl arasında değişmektedir.
Popülasyon ve dağılım

Belki de deniz memelileri arasında üzerinde en az çalışma yapılmış olan Şili yunusunun popülasyonu kesin olarak bilinememektedir. Birkaç bin Şili yunusu olduğu sanılmaktadır ancak Steve Leatherwood adlı bir araştırmacı bu sayının daha da az olduğunu önermiştir. Sayısı ne olursa olsun, Şili yunusu Şili sahillerine özgü bir yunustur ve göç ettiği sanılmamaktadır. Diğer Cephalorhynchus türlerinden daha geniş bir enlem aralığında görülmüştür: 33° Güney enlemindeki Valparaíso'dan 55° Güney enlemindeki Horn Burnu'na kadar. Bu yunus türünün 200 metreden daha az derin olan sığ suları ve özellikle de hızlı bir gel-git akıntısı olan bölgelerle nehir ağızlarını tercih ettiği görülmektedir.
İsimlendirme

20. yüzyılın başlarında Şili yunusu daha çok kara yunus adıyla tanınıyordu. Daha sonraları bu adlandırmanın pek doğru olmadığı konusunda anlaşılmıştır. Biliminsanları tarafından ilk başlarda incelenen bireylerin çoğunun derisi hava ile temas nedeniyle kararmıştı ve deniz üzerinde uzak mesafeden gözlemlendiğinde sırt renkleri olduğundan daha koyu görünüyordu. Daha çok örnek incelendiğinde aslında yunusun sırt renginin grinin değişik tonlarından oluştuğu anlaşılmış ve karın bölgesinin de beyaz olduğu görülmüştür. Bilim çevreleri yunusun Şili sahilleri boyunca bulunmasından ötürü artık Şili yunusu diye isimlendirilmesinde hemfikirdir.
Koruma ve avlanma

Şili yunusu Cephalorhynchus cinsi içinde teknelerin yanında su yüzeyinde yüzmeyen tek yunus türüdür. Bunun nedeninin 1980'lerin başına kadar bu yunus türünün zıpkınla avlanması sonucu yunusların teknelerden artık çekinmeleri olduğu sanılmaktadır. Avlanmaları yasaklanana kadar yılda 1.300-1.500 arası yunus öldürülmekteydi. Günümüzde her yıl birkaç yunus balık ağlarına takılmak suretiyle ölmektedir. Popülasyonun hassas durumu göz önüne alındığında bu kayıpların türün sayısının azalmasına neden olacak önemli kayıplar olduğu sanılmakta ama bu kesin olarak bilinememektedir.