stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Serçeler, Orhaneli
Tarihçe

Osmanlı devrinde Anadoludan gelen üç erkek kardeşten ortanca olanın dere kenarına yerleşmesi ile yerleşmenin başladığı söylenmektedir. Köy civarında ve içinde akşamüstleri binlerce serçe kuşu ortaya çıkmaktadır bu kadar serçe kuşunun cıvıldaştığı bir köye başka isim verilemezdi herhalde.
İlçenin hemen batısında ve 2 km yakınında bulunmaktadır. Eski belgelerde “Serciler” olarak da geçmektedir. 16. ve 17. yüzyılda kadı sicillerinde adına rastlanir. Mahallenin, H 937/M 1530 tarihli Muhasebe defterinde kaydı bulunmamaktadır. 1908 Salnamesindeki mülki taksimat ile 1925 tarihli Yunan Fecayii köyler listesinde ve 1927 tarihli Salname haritasında Atranos'a bağlıdır. İç İşleri Bakanlığının 1933 tarihli “Köylerimiz” adlı yayınında da Orhaneli'ne kayıtlıdır. Mahallede, 1908 yılında 23 hane, 1927′de 156, 1990′da 170 kişi yaşamakta idi.
Coğrafya

Bursa iline 61 km, Orhaneli ilçesine 2700 metre uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 84
2000: 84    
1997: 84
| g t Orhaneli mahalleleri |
| --- | --- |
Merkez Mahalleler:  300 Evler  Esentepe  Fevzipaşa  Gazipaşa  İsmetpaşa  Karabekirpaşa 
Kırsal Mahalleler:  Ağaçhisar  Akalan  Akçabük  Altıntaş  Argın  Balıoğlu  Başköy  Belenoluk  Celepler  Çeki  Çınarcık  Çivili  Çöreler  Dağgüney  Deliballılar  Demirci  Dere  Dündar  Emir  Erenler  Eskidanişment  Fadıl  Firoz  Gazioluk  Girencik  Göktepe  Göynükbelen  Gümüşpınar  İkizoluk  Kabaklar  Kadı  Karaoğlanlar  Karasi  Karıncalı  Koçu  Kusumlar  Küçükorhan  Letafet  Mahaller  Nalınlar  Orta  Osmaniyeçatak  Sadağı  Semerci  Serçeler  Sırıl  Söğüt  Süleymanbey  Şükriye  Tepecik  Topuk  Yakuplar  Yenidanişment  Yeşiller  Yörükler 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
Şevketiye, Gölcük

| Şevketiye |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Kocaeli
Koordinatlar: 40°38′53″N 29°47′10″E﻿ / ﻿40.648°K 29.786°D﻿ / 40.648; 29.786
Ülke:  Türkiye
İl: Kocaeli
İlçe: Gölcük
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 173
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 262
İl plaka kodu: 41
Posta kodu: 41650
Şevketiye, Kocaeli ilinin Gölcük ilçesine bağlı Kafkas göçmenlerinin kurduğu mahalledir.
Tarihçe

Köy, 93 Harbi (Rumi takvime göre 1293 yılına denk) diğer adıyla 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Artvin ve Batum'un köylerinden İzmit'e göç eden Gürcü muhacirleri tarafından kurulmuştur. Köyün adı 1890 yılına tarihlenen Richard Kiepert kaynağında Saçmalı, 1910 yılına tarihlenen Türk kaynağında ise Şefkatiye olarak geçmektedir.
Coğrafya

Kocaeli il merkezine 26, Gölcük ilçesine (merkez) 13 km uzaklıktadır. Köy İzmit Körfezi'nin güneyinde Samanlı Dağları'nda 500 m rakımda kurulu bir orman köyüdür.
Hakkında

Ormanlar, genellikle kayın ve gürgen ağaçları ile kaplı olup çeşitlilik arz eden bitki örtüsünün yanında kurt, yaban domuzu, çakal, sansar, gelincik ve boz ayı gibi türler görülmektedir. Dağlarda yöreye mahsus bitkileri bulmak mümkündür. Köyde her evin önünde bahçe mevcuttur ve bahçelerde her türden meyve ağacına rastlamak mümkündür. Kayın ağaçlarının yanı sıra, burada en fazla görülen ağaç gürgendir.Köyün üst kısmında İSU'nun arıtma tesisi vardır. Köyün Mera diye tabir edilen geniş alanında yaz aylarında Kafkas şenlikleri yapılır.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  | 125 | ADNKS |
| 2014 |  3% | 121 | ADNKS |
| 2015 |  5% | 115 | ADNKS |
| 2016 |  10% | 103 | ADNKS |
| 2017 |  17% | 120 | ADNKS |
| 2018 |  35% | 162 | ADNKS |
| 2019 |  1% | 163 | ADNKS |
| 2020 |  6% | 154 | ADNKS |
| 2021 |  4% | 148 | ADNKS |
| 2022 |  12% | 166 | ADNKS |
| 2023 |  4% | 173 | ADNKS |
İnikli, İznik

| İnikli Mahallesi |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Bursa
Koordinatlar: 40°29′46″N 29°43′37″E﻿ / ﻿40.496°K 29.727°D﻿ / 40.496; 29.727
Ülke:  Türkiye
İl: Bursa
İlçe: İznik
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 215
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0224
İl plaka kodu: 16
Posta kodu: 16860
İnikli, Bursa ilinin İznik ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Halk arasında, inek besledikleri için ya da inekli bir Yörük nedeniyle bu adı aldığı söylenir. Bugünkü adı İnekli Ali'den gelmiştir. Ancak mahallenin adına tahrirat defterlerin de rastlanamamıştır. Olasılıkla 15-16. yüzyılda başka bir adı vardı. Olasılıkla 1530 tarihli tahrirat defterinde geçen 20 haneli Gediklimahallesi bu idi. Gedikli adı zamanla İnikli oldu. 1895 ve 1908 Yıllığı'na göre 34 hane bulunan mahallede 1927 yılında 306, 1990 yılında 361, 1997 yılında 328 kişi yaşamaktaydı. Mahalle tarihi Hacı Mehmet Cami, 1943 yılında yapıldığı anlaşılıyor. Mhallede bulunan çok sayıda ahşap tarihi ev olup, gittikçe tahrip olmaktadır. 1995 yılında mahalledeki tarihi evler koruma altına alınmıştır. Ancak evler terk edildiği için evlerin çoğu yıkılmıştır. 1908 Yıllığı'na göre İznik bucağına bağlı 153 haneli Enikli adlı başka bir mahalle vardır. Yerli mahallesidür. Mahallenin alanında bulunan asırlık tarihi asmanın bir eşi yoktur. Tarihi cami koruma altına alınmıştır. Mahallenin batısındaki mezarlıkta Pamuklu Dede adlı bir adak yeri vardır. Mahalle içinde ve çevresinde çok sayıda antik kalıntılar yer almaktadır.
İznik'e 11 km. uzaklıktaki Elbeyli Mahallesinin kuzeyindeki inikli mhallesi ormanlık alanda MS.II.yüzyılda kullanılmış, biri büyük diğeride küçük olmak üzere iki taş ocağı bulunmaktadır. Bu ocaklar sonraki yıllarda tahrip olmuştur. Bu ocaktan çıkarılan taşlar rekristalize kalker dolimitik beyaz renkli bloklardan oluşmaktadır.
Romalılar bu ocağın 100 m. uzunluğunda, 26 m. eninde ve 18,50 m. yüksekliğindeki bölümünü çalıştırmışlardır.
Buradan çıkarılıp İznik'te kullanılan taşların; Mahallede bugün 87 haneden oluşan köy 143 erkek 157 kadın Toplam 300 kişi yaşamaktadır. Samanlı Dağları'nın İznik Gölü'ne bakan bir yamacında kurulmuştur. İlçenin kuzeyinde, Çevresi ormanlıktır. Halk arasında, inek besledikleri için ya da inekli bir Yörük nedeniyle bu adı aldığı söylenir. Bugünkü adı İnekli Ali'den gelmiştir. Ancak mahallenin adına tahrirat defterlerin de rastlanamamıştır. Olasılıkla XV-XVI. yüzyılda başka bir adı vardı. Olasılıkla 1530 tarihli tahrirat defterinde geçen 20 haneli Gediklimahallesi bu idi. Gedikli adı zamanla İnikli oldu. 1895 ve 1908 Yıllığı'na göre 34 hane bulunan mahallede 1927 yılında 306, 1990 yılında 361, 1997 yılında 328 kişi yaşamaktaydı. Mahalledeki tarihi Hacı Mehmet Cami, 1943 yılında yapıldığı anlaşılıyor. Mahallede bulunan çok sayıda ahşap tarihi ev olup, gittikçe tahrip olmaktadır. 1995 yılında mahalledeki tarihi evler koruma altına alınmıştır. Ancak evler terk edildiği için evlerin çoğu yıkılmıştır. 1908 Yıllığı'na göre İznik bucağına bağlı 153 haneli Enikli adlı başka bir köy vardır. Yerli mahallesidür. Mahallenin alanında bulunan asırlık tarihi asmanın bir eşi yoktur. Tarihi cami koruma altına alınmıştır. Mahallenin batısındaki mezarlıkta Pamuklu Dede adlı bir adak yeri vardır. Mahallenin içinde ve çevresinde çok sayıda antik kalıntılar yer almaktadır.
Günümüzde bu ocak içerisinde antik çağa ait keski izleri ve blokların alındığı yerler görülmektedir.
Coğrafya

Bursa il merkezine 94 km, İznik ilçesine 9 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2014: 382
2009: 300    
2005: 336
Berdel

Berdel, ailelerin karşılıklı olarak kızlarını birbirine gelin vermeleri ya da evlenecek iki erkeğin, ailelerindeki kızları karşılıklı olarak kendilerine eş olarak seçmeleri ile gerçekleşen bir evlilik yöntemidir.
Simetrik evlilik ve mübadele evliliği olarak da isimlendirilmektedir. Berdel töresinin, bazen ikiden fazla aile arasında da yapıldığı ve üç aile arasında gerçekleşen uygulamalarının var olduğu ifade edilmektedir. Bu töre, aileler arasındaki kan davalarını ortadan kaldırmak için de bir yöntem olarak kullanılmaktadır.
Berdel türleri > Trampa Berdel

Trampa Berdel, ailelerin, erkek mensuplarını evlendirmek amacıyla, kız almayı hedefledikleri ailenin erkek fertlerine kendi kızlarını vermeleri olarak tanımlanabilecek berdel çeşididir. Aynı anda karar verilen ve aynı anda gerçekleşmesi beklenen ve tamamen eşitlik ve karşılıklılık üzerine inşa edilen bir evlilik türü ve töresidir. Başlık parası uygulamasının alternatifi olarak üretilmiş bir çözümdür.
Tarım ve hayvancılıkla geçinen toplumlarda yaygın olan başlık parası uygulaması, evlenecek kızın ailesine, uğrayacağı iş gücü kaybının bir bedeli olarak  yapılan bir ödemedir; eski Anadolu kültüründe ise evlenen kıza verilen önemin bir göstergesi olarak kadına verilen hediye şeklinde  uygulanmıştır. Günümüzde dünyanın pek çok yerinde olduğu gibi Türkiye'de kırsal kesimde uygulanmaya devam etmektedir. Başlık parası ödemeye maddi durumları elvermeyen ya da başlık vermek istemeyen aileler, karşılıklı kızlarını değiştirmek suretiyle kolay ve ucuz yoldan evlenirler. kız kardeşlerin karşılıklı verilmelerinin yanında, evlenilecek kıza karşılık, kız kardeşlerden başka, bazen teyze çocuklarının bazen amca kızlarının ve bazen de bizzat evlenecek kişinin kendi kızını vermesi söz konusu olabilmektedir.
Trampa berdel uygulamalarında her zaman aynı yaştan kızlar değiştirilmemektedir. Büyük yaşta olan kızın evlendirilip gönderilmesinden çok sonra, bebek ya da çocuk yaşta değiştirilen kız çocuğunun büyüyüp  evlenebileceği yaşa geldikten sonra uygun bir erkekle evlendirildiği durumlar olmaktadır.
Berdel türleri > Kan berdeli

Bir sebeple oluşan bir anlaşmazlık nedeniyle düşman olan aileler arasında akıtılan kanı durdurmak için ya da kan akmasını başlamadan bitirmek amacıyla yapılan berdeldir. Berdel töresinin bu biçiminin uygulanmasında, kan bedeli olarak ya da can teminatı olarak, aileler kızlarını karşı tarafa verirler. mensuplarından birisi ya da birileri öldürülmüş aileye, bu ölümlerin sebebi olan ailenin bir miktar para ödemesi ile  kan davaları sonlandırılabilmektedir. Kan berdelinde akıtılmış olan kanın ya da verilmiş zararın bedeli olarak para yerine kız verilmesi de söz konusudur.
Konuyla ilgili yayınlar

Yücel, Müslüm (2008). "Berdel & Evlilik İttifakı". Agora Kitaplığı.
Yuvacık, Amasya

| Yuvacık |
| --- | --- |
Köy

Köyün genel görünümü ve Şeyh Cui Baba Camii
 Amasya'nın Türkiye'deki konumu
YuvacıkYuvacık'ın Amasya'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Amasya
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 531 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 44
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0358
İl plaka kodu: 05
Posta kodu: 05220
2015 yılı Yuvacık köyü yağmur duası etkinliği.
Yuvacık, Amasya ilinin Merkez ilçesinde bağlı bir köydür.
Tarihçe

Yerleşke, adını Emir Şadgeldi Paşa döneminde Amasya'da yaşamış ve ömrünün son dönemini Yuvacık köyünde geçirmiş Mevlevi Şeyhi, Şeyh Mehmed Celaleddin Cui'den alır. Bugün Yuvacık köyünün yaklaşık 50 metre aşağısında Şeyhcui Mahallesi bulunmaktadır.
Köyün bilinen en eski adı Kelkis'tir. Osmanlı döneminde Gülkiş ve Şeyh Cui olarak bahsedilmiştir. Osmanlı padişahı I. Mehmed döneminde Aydın ve Karaman bölgesinden göç ettirilen Yörükler Kelkis köyüne yerleştirilmiş ve bölge Türkleştirilmiştir. Osmanlı kaynaklarında köyün ismi "Gülkiş Mezrası" tahrir kayıtlarında ise "Mezra‘a-i Gülkiş Nām-ı Diğer Şeyh Cuhi Mālikāne Ve Dīvānī Vakf-ı Zāviye-i Şeyh Cuği" olarak bahsedilir. Köy, 1928 yılı kayıtlarında ise Şeyhcui adını taşımaktadır.
Salih Kahriman ve Fevzi Gür'ün çalışmaları doğrultusunda Amasya Belediyesi tarafından çıkartılan "Amasya Nüfus Defterleri 1840" adlı kitaba göre o dönem 24 haneli köyde 74 kişi yaşamaktadır. Ancak dönemin nüfus kaydında yalnızca erkekler sayılmıştır. Sayımda köyde belirtilen 24 hane arasında Sakaoğlu, Lablaboğlu, Tekkeşinoğlu, Gökçeoğlu, Dümencioğlu gibi ailelerden bahsedilmiştir. Sonradan köye Samsun'un Kavak ilçesinden göç eden Kavaklıoğlu sülalesi de yerleşmiştir. Kavaklıoğlu sülalesi Araboğlu adıyla 1840 nüfus kayıtlarına Yuvacık Köyündedir. Kavaklıoğlu sülalesi Samsun Kavaktan gelmemiştir. Bu sülalenin Osmanlı'daki adı Araboğlu'dur. Akşemsettin'in soyundan gelmektedir.
Kültür

500 yıldır köyde devam eden yağmur duası geleneği kaybolmamış Anadolu değerlerinden biri olarak yaşatılmaktadır. Her yıl Nisan-Mayıs aylarında köyde bulunan camii önünde kazanlar kaynatılır ve bulgur pilavı pişirilir. Köylüye dağıtılan bulgur pilavından önce yağmur duası okunur. Yapılan duanın bereket getireceğine ve insanları beladan, afetlerden koruyacağına inanılır.
Coğrafya

Köy, Amasya il merkezine 3 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 44
2021: 45
2020: 39
2019: 44
2018: 46
2017: 46
2016: 47
2015: 47
2014: 51
2013: 53
2012: 53
2011: 58
2010: 55
2009: 55
2008: 61
2007: 66
2000: 137
1990: 213
1985: 1.218
Palazzo Grassi

Palazzo Grassi, Venedik, İtalya
Palazzo Grassi veya Palazzo Grassi-Stucky, İtalya'nın Venedik şehrindeki Büyük Kanal'da yer alan ve Venedik Klasik mimari tarzından inşa edilmiş bir yapıdır.
Giorgio Massari tarafından tasarlanan yapı 1748 ile 1772 yılları arasında inşa edilmiştir.Venedik şehrinin Büyük Kanal bölgesinde yer alan bu yapı, çevresindeki Bizans, Romanesk ve Barok Venedik yapılarına kıyasla daha sonradan inşa edildiği için, akademik klasik stilde inşa edilen cephesi daha ön plana çıkmaktadır.
Yapının ilk sahipleri olan Grassi ailesi 1840 yılında satmasından sonra, Palazzo Grassi birçok farklı kişi tarafından el değiştirmiştir. En son olarak Fiat Grubu'nun dönemindeki genel müdürü olan Gianni Agnelli tarafından satın alınmış ve de Antonio Foscari Widmann Rezzonico tarafından tam kapsamlı bir restorasyon çalışması ile tamir edilmiştir. Yapı günümüzde bir sanat galerisi olarak kullanılmaktadır. .
1984 ile 1990 yılları arasında Pontus Hulten tarafından yönetilen sanat müzesinde 600 kişilik bir açıkhava tiyatrosu da yer almaktadır. 2006 yılında yapı Fransız bir iş insanı olan  François Pinault tarafından satın alındığından beri burada kendisinin kişisel sanat koleksiyonları sergilenmektedir. Şu anda New York'ta yaşayan Grassi ailesinin yakın zamanda yapıyı tekrar satın alıp sanat müzesi olarak korumak istediğini de belirtmiştir.
Kurşunlu, Karacabey

| Kurşunlu |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Bursa
Koordinatlar: 40°23′53″N 28°16′41″E﻿ / ﻿40.398°K 28.278°D﻿ / 40.398; 28.278
Ülke:  Türkiye
İl: Bursa
İlçe: Karacabey
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 9 m
Nüfus (2000): 813
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0224
İl plaka kodu: 16
Posta kodu: 16700
Resmî site YerelNET
Kurşunlu, Bursa ilinin Karacabey ilçesine bağlı bir mahalledir.
Deniz kıyısında, ormanla iç içe bir sayfiye mahallesidir. Karadağ'ın kuzey eteklerinde, bir antik Misya kasabası olan Placia yakınında yer alır.
Tarihçe

Bizans döneminde Plakia adlı yerleşimin bulunduğu köyde Megas Argos ile Polichnion Polychronia Manastırlarının kalıntıları bulunur.
Köy, Osmanlı döneminde Rumeli'den getirilen Hristiyanlar tarafından kurulmuştur. 1530 tarihli tahrir defterine göre köyde o tarihte 11 Hristiyan hane vardır. 1895 ve 1908 yıllığına göre köyde 73 hane yaşamaktaydı.
Kurtuluş Savaşı'ndan sona Rum halkın tamamen boşalttığı köye 1924 yılındaki Nüfus Mübadelesi ile Yunanistan'ın Drama kentinden gelen 18 hane yerleşti. Bu ailelerin büyük bölümü daha sonra Karacabey'in çiftçiliğe daha müsait ova köylerine gittiler. Köyde kalan muhtar Hüseyin Poyraz'ın gayreti ile Rizeli ve Giresunlu iki aile 1949'da Kurşunlu'ya yerleştiler; onları Giresun ve Rize'den başka aileler izledi.
Kurşunlu, yazlık evlerin inşa edilmesi ile bir tatil yeri haline geldi. Kurşunlu Halk Plajı, 2023'te Türkiye Çevre Eğitim Vakfı'ndan mavi bayrak almaya hak kazandı.
Balıkçılık ve ormancılıkla geçinen köye 2012'de defne kurutma tesisi kuruldu.
Coğrafya

Bursa il merkezine 96, Karacabey ilçesine 42 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2000: 813
1990: 981  
1985: 654
Kınık, Pazaryeri

| Kınık |
| --- | --- |
Köy

 Bilecik'in Türkiye'teki konumu
KınıkKınık'ın Bilecik'teki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bilecik
İlçe: Pazaryeri
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 812 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 246
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0228
İl plaka kodu: 11
Posta kodu: 11800
Kınık, Bilecik ilinin Pazaryeri ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Şablon:Ayıca bakınız
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Köyün ilk kurulduğu yıllarda, adının halk tarafından Otanlı olarak anıldığı bilinmektedir. Anlatılan hikâyede, köyün kurulduğu arazi, Pazaryeri İlçesinin eski yerleşim yeri olan Dereköy'ün daha önceleri mera olarak kullandığı arazidir. Ot anlığı anlamına gelen Otanlı mevkii olması olası bir yaklaşımdır. Anlatılan sözlü hikâyelerde, köye ilk gelen 7 kardeş olarak bilinen bir ailedir. Dört kardeşin burada kalmayıp Anadolu'nun iç kesimlerine doğru muhtemelen Hatay'a gittiği düşünülmektedir. Kalan üç kardeşin bu bölgede arazi satın aldığı, arazi sahibinin Pazarcık nahiyesinden olduğu söylenir. Henüz bir yerleşim olmadığından mevkii adı olarak Otanlı adının kullanıldığı düşünülmektedir. Daha sonra resmi kayıtlarda Kınık adı ile köy yerleşimi oluşturulmuş. 1886 yılında 18 hane ve 81 nüfusun bu bölgede oluşturulan Kınık isimli köye yerleştirildiği görülmektedir. (Demiryürek H. Age. S.132). Halk arasında eski adı Otanlı olarak bilinir. Köyün yerleşim alanı oldukça düz ve hafif eğimli bir arazidir. Pazaryeri – İnegöl yoluna 1 km mesafededir. Evler bitişik bir konumda olup, yolun her iki tarafında sıralanmış, düzenli ve evlerin pencereleri sokağa bakar. Evlerin ve atölyelerin sokağa bakan pencerelerinde, köyde üretilen akıtma desenli saksılar ve içinde renk renk açan çiçekler hoş bir görüntü oluşturur. Köye ilk adımınızı attığınızda buranın bir çömlekçi köyü olduğunu anlamanız zor olmayacaktır. Tertemiz sokakları, genelde beyaz badanalı evleri ile dikkat çeker. Yayla havası iklimi ile yazın köye gelen misafirler için nefes alınacak bir ortam yaratır. Köyde; Muhtarlık binası, İki Köy kahvesi, Cami, Bakkal, Ekmek fırını, Sağlık evi, Kınık Köyü Çömlekçilik ve El Sanatları Derneği, Kınık Köyü Camii Yaptırma ve Yaşatma Derneği, Kınık Amatör Spor Kulübü Derneği ve bir İlköğretim okulu bulunmaktadır.
Coğrafya

Köy, Bilecik il merkezine 36 km, Pazaryeri ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır. Köy, Pazaryeri'nin kuzeybatısında  11.15 numaralı İnegöl-Pazaryeri il yolu yakınındadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 246
2021: 250
2020: 249
2019: 261
2018: 260
2017: 258
2016: 262
2015: 257
2014: 276
2013: 280
2012: 272
2011: 283
2010: 289
2009: 312
2008: 339
2007: 363
2000: 525
1990: 639
1985: 697
1965: 783
Kurucu Meclis (Rusya)

V.I. Lenin, Kurucu Meclis toplantısında
Tüm Rusya Kurucu Meclisi (Rusçası: Всероссийское Учредительное собрание), Rusya'da 1917 Ekim Devriminden sonra toplanan ve demokratik seçimlerle seçilmiş olan yasama organı. 5-6 Ocak 1918 günlerinde sadece 13 saat toplanabilmiştir. Sovyet iktidarını tanımayı reddettiği için Bolşevikler tarafından lağvedilmiştir.
Arka plan

Demokratik yollardan seçilmiş olan bir Kurucu Meclisin toplanarak Rusya Anayasasını yazması 1905 Devriminden önce tüm sosyalist partilerin talepleri arasındaydı. Devrimin bastırılmasından sonra Çar II. Nikolay bazı temel hakları vermeye razı olacak ve devlet güdümünde bir parlamento olan Duma'nın 1906 yılında kurulmasına izin verecekti. Toplanmasına izin verilen Duma'nın anayasa yazma veya rejim değişikliği yetkisi bulunmuyordu. Ayrıca Duma'da öne çıkan siyasi parti sosyalistler değil liberal bir monarşiden yana olan Kadetlerdi. Duma Çarın izin verdiği çerçevede yasalar düzenlese de liberal yasa teklifleri Çar tarafından atanan üyelerden oluşan bir üst parlamento veya bizzat Çar tarafından veto edilmekteydi. Duma'nın bu yapısı Kurucu Meclis taleplerinin devam etmesini sağlayacaktır.
Geçici Hükûmet dönemi(Şubat–Ekim 1917)

Ana maddeler: Geçici Hükûmet (Rusya) ve İkili iktidar
1917 Şubat Devrimi ile Çarlık rejiminin devrilmesiyle birlikte iktidarı Geçici Hükûmet alacaktır. Geçici Hükûmet liberal Çarlık Dumasının devamı durumundadır. Ancak Geçici Hükûmetin otoritesi devrim sürecinde etkili olan işçi ve askerler tarafından kurulan taban örgütü olan Petrograd Sovyeti tarafından sınırlandırılmaktadır. Bu dönem ikili iktidar dönemi olarak bilinir. Devrilen Çar II. Nikolay tahttan kardeşi Mihail Aleksandroviç lehine feragat edecek, ancak kardeşi de tahtı reddedecektir. Dumanın devamı olan hükûmet ise sürekli olarak kendisini “geçici” olarak tanımlamakta, asıl hükûmetin Kurucu Meclisin toplanmasından sonra belirleneceği savunmaktaydı. Geçici Hükûmetin varlığı hem bu “geçici”lik durumu, hem sürmekte olan I. Dünya Savaşı, hem de devrimci altüst oluş arasında karmaşıklaşmıştı.
Geçici Hükûmette önce Savaş Bakanı olan Aleksandr Kerenski daha sonra başbakan olmasıyla beraber Kurucu Meclis seçimlerinin savaşın sona ermesinin ardından yapılacağını bildirir. Buna rağmen Temmuz 1917’de aldığı bir kararla Rusya’yı cumhuriyet ilan eder ve “önparlamento” olarak adlandırdığı kurum için seçim yapmak istediğini açıklar. Bu hareket tarzı her cepheden eleştiriye uğrar. Monarşi yanlıları Rusya'nın bir oldu bittiyle cumhuriyet yapılmasını kabul etmezken, sosyalistler ise Petrograd Sovyetinin etkisini kırmak olarak gördükleri açılıma karşı çıkarlar. Kerenski hükûmeti Kornilov Olayının ardından iyice güçsüzleşecek ve Ekim Devrimi ile birlikte Bolşevikler tarafından devrilecektir.
Bolşevikler ve Kurucu Meclis

Bolşeviklerin Kurucu Meclise bakışları 1917 yılında şekillenir. İlk başta tüm diğer sosyalist partiler gibi fikre destek verdiler. Ancak sürgünde bulunan Bolşevik lider Lenin Nisan ayında Petrograd'a döndüğünde partinin sloganı “Tüm iktidar Sovyetlere!” olacak ve iktidarın işçi ve askerlerin taban örgütlenmesi olan sovyetler tarafından alınması öngörülecektir. Muhalefet tarafından sürekli olarak dile getirilen Kurucu Meclisin toplanması fikrinin ertelenmesi Geçici Hükûmete karşı kullanılmakta ve sovyet iktidarında seçimlerin yapılacağı dile getirilmekteydi.
25 Ekim (7 Kasım) 1917 günü Bolşevikler Geçici Hükûmeti devirerek Petrograd Sovyetinin organı olan Askeri Devrimci Komite aracılığıyla iktidarı alarak toplanmakta olan 2. Tüm Rusya Sovyetleri Kongresine verirler. Kongrede Bolşevikler ve müttefikleri Sol SR’lar 650 delegeden 390’ına sahiptir. Bu çoğunluk adına hareket ederek ilk devrimci hükûmet olan Sovnarkom oluşturulur. Kongrede bulunan ancak azınlıkta kalan Menşevik ve SR’ların protesto ederek kongreden ayrılır.
İktidarlarının ilk haftalarında Bolşevikler Rusya’daki neredeyse tüm önemli şehir merkezlerinde iktidarı alırlar. Sadece etnik olarak Rus olmayan bölgelerde başarısız olacaklardır. Yeni hükûmet sadece sosyalist olmayan ve karşı-devrimci basın organlarını kapatacak ve Çarlık döneminden beri liberal muhalefet yapan anayasal monarşi yanlısı Kadetler partisi ile Çarlık yanlısı örgüt Karayüzleri kapatır. Bu şartlar altında ve görece huzur altında 12 Kasım 1917’de Kurucu Meclis seçimleri yapılır.
Resmî yayınlarda Bolşevikler kendilerini geçici olarak iktidarı almış olarak gördüklerini belirterek Kurucu Meclisin toplanmasını beklediklerini açıklamışlardır.