stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tozlu Çizmeler

Oyunun afişi
Tozlu Çizmeler, İsmet Küntay'ın yazdığı, iki perdelik seyirlik oyundur.
İlk olarak 1970 - 1971 sezonunda Ankara Sanat Tiyatrosu AST'da Mehmet Keskiner rejisi ile, son olarak da İstanbul Şehir Tiyatroları'nca 2007 - 2008 sezonunda sahnelenen oyun, İsmet Küntay tarafından 1970 yılında kaleme alınmış. 27 Mayıs Darbesi'nden sonra, I. Dünya Savaşı'nın Anadolu insanı üzerinde yarattığı olumsuz etkilerin ele alındığı Tozlu Çizmeler'in ilk bölümünde Osmanlı'nın son günlerinde işgalci güçlere karşı mücadele veren halktan kesitler çeşitli karakterlerde yansıtılıyor. İkinci bölüm; bağımsızlık kavgasının kutsallığı üzerine kuruludur, ancak savaş sonrası soru işaretlerini de beraberinde getirir. Eleştirmenler oyunun yapısal tiyatronun öncülerinden sayıldığını belirtmektedirler.[kaynak belirtilmeli] Tozlu Çizmeler, Harbiye Muhsin Ertuğrul Sahnesi'nde gerçekleştirilen son gala olması bakımından da ayrı bir önem taşıyor.
Ödülleri

Pertevniyal Lisesi'nden Yetişenler Derneği, "Yılın En İyileri Ödülleri", en iyi oyun
Pertevniyal Lisesi'nden Yetişenler Derneği, "Yılın En İyileri Ödülleri", en iyi yönetmen
Pertevniyal Lisesi'nden Yetişenler Derneği, "Yılın En İyileri Ödülleri", en iyi erkek oyuncu (Levent Üzümcü)
Pertevniyal Lisesi'nden Yetişenler Derneği, "Yılın En İyileri Ödülleri", en iyi kadın oyuncu (Aslıhan Kandemir)
Kadrosu > Teknik kadro

Yazan : İsmet Küntay
Yöneten : Engin Uludağ
Dekor Tasarımı : Sabahat Çolakoğlu
Kostüm Tasarımı : Aysel Doğan
Dramaturg : Gökhan Aktemur
Işık Tasarımı : Zilkifli Özdemir
Efekt Tasarımı : Ö.Yaşar İşler
Kadrosu > Oyuncular

Levent Üzümcü
Ertuğrul Postoğlu
İbrahim Can
Yıldıray Şahinler
Kutay Kırşehirlioğlu
Aslıhan Kandemir
Caner Candarlı
Emre Narcı
Sevgi Sakarya
Ayşegül İşsever
Rahmi Elhan
Münir Kutluğ
Murat Derya Kılıç
Süleyman Balçın
Ozan Gözel
Cem Uras
Sofya Büyük Camii

| --- | --- |


Genel bilgiler
Konum: Bulgaristan  Sofya Kadıköy
Koordinatlar: 42°41′47″K 23°19′28″D﻿ / ﻿42.69639°K 23.32444°D﻿ / 42.69639; 23.32444
Tamamlanma: 1494

Büyük Camii 1920
Sofya Büyük Camii (Bulgarca: Бююк джамия Byuyuk djamiya), Bulgaristan'ın başkenti Sofya'da bulunur. Bu camiinin asıl adı Koca Mahmut Paşa Camii'dir. Bu caminin inşası vezir Mahmut Paşa döneminde 1451 yılında başlanmış ancak paşanın ölümünden 20 yıl sonra 1494 yılında bitmiştir.
Camii yapısı içerisinde medrese, su sarnıcı ve çeşme bulunmaktadır. Caminin bulunduğu mahalleye halk arasında Büyük Camii mahallesi denilmekteymiş.
Osmanlı Rus savaşı 1877 – 1878 yıllarında camii hastaneye dönüştürülmüştür. Daha sonraki yıllarda camii kütüphane olarak kullanılmış ve 1892 yılından günümüze kadar da Sofya Arkeoloji Müzesi olarak kullanılmaktadır.
Seyir füzesi

ABD yapımı Tomahawk seyir füzesi
Alman Luftwaffeye ait Taurus KEPD 350 seyir füzesi
Seyir füzesi (İngilizce: Cruise missile) kaldırıcı kuvvet olarak kanatçıklarının yardımıyla havanın dinamik yapısından, sürüklenmeyi dengelemek için de çekiş kuvvetlerinden bunun içinde jet motorundan faydalanan güdümlü bir füze sistemidir. Kruz füzesi genel olarak içerisinde klasik patlayıcı veya nükleer bomba bulunan savaş başlıklarını yüzlerce kilometre taşımak üzere tasarlanmıştır. Gelişmiş kruz füzeleri süpersonik veya yüksek sesaltı hızla ilerleyen, kendi kendine sevk edebilen, radara yakalanmamak için çok alçak irtifadan uçabilen araçlardır. Genel olarak bu araçlar savaş başlığı taşımaları ayrıca keşif veya gözetleme değil saldırı amacı taşıdıklarından insansız hava aracı sınıfına girmezler.
Kısa tarihi

Bu füzelerin atası Birleşik Krallık tarafından 1920'li yıllarda denenen Larynx model araçtır. 1944 yılında ise Almanlar gerçek anlamda bir kruz füzesi olan V-1i üretti. V-1 füzesi uçak gövdesinden, kısa kanatçıklı, motoru arka tarafında basit bir güdüm sistemi olan bir silahtı. Güdüm sistemi çok basit jiroskop sisteminden ibaretti. V-1 itiş gücünü pulse-jet motordan alıyordu. Bu motorun çıkarttığı sesten ötürü V-1e kısaca "uçan bomba" adı verildi. Yüksek vuruş etkisinden ötürü sadece geniş alanlara örneğin şehirlere karşı kullanıldı. V-1 ve ilk olarak üretilen diğer benzer silahlar kısaca uçan bomba olarak da anılmaktadır. II. Dünya Savaşı sırasında Japon İmparatorluğu fazladan patlayıcı yüklenmiş pilotlu kamikaze, genel amaçlı roket motorlu ve pilotlu Ohka model uçakları üretti.
Savaştan hemen sonra USAFnin elinde birbirinden farklı 21 güdümlü füze projesi vardı ki bunlar içerisinde kruz füzeleri de bulunuyordu. Dört tanesi hariç diğer projeler iptal edildi. Bunlar BANSHEE, SM-62 Snark, SM-64 Navaho ve MGM-1 Matadordu. BANSHEE tasarım olarak Afrodit Operasyonuna çok benziyordu ve Afrodit projesi başarısız olunca, 1949 yılının Nisan ayında BANSHEE projesi de iptal edildi.
Soğuk Savaş döneminde hem ABD hem de SSCB karadan, denizaltından ve uçaktan atılabilen farklı kruz füzesi denemeleri yaptı. Sonunda Amerikanlılar temel özelliklerini V-1 den alan SSM-N-8 Regulus füzesini geliştirdi.
Bunun yanında Amerikan Hava Kuvvetleri yine V-1 e çok benzeyen karadan karaya fırlatılabilen kanatlı, taşınabilir, nükleer kapasitesi olan MGM-1 Matador füzesini geliştirdi. Bu füzeler daha sonra Batı Almanya, Tayvan ve Güney Kore ye yerleştirildi. 7 Kasım 1956 tarihinde Batı Almanya da bulunan ABD Hava Kuvvetlerine ait Matador birlikleri habersiz bir şekilde her an ateşlenecek şekilde yerleştirildi. Bunun en önemli sebebi 1956 Macar Devrimine karşı SSCB birliklerinin Macaristana girmesiydi.
1957 ile 1961 yılları arasında ABD tutkulu ve iyi şekilde maddi destek sağlanmış bir program dahilinde nükleer başlık taşıyabilen Pluto Projesini hayata geçirdi. Pluto düşman hava radarlarına yakalanmadan, yere yakın bir irtifadan Mach 3 hızı üzerinde uçan ve savaş başlığında hidrojen bombası taşıyabilen bir güdümlü füzeydi. Bu proje esnasında 1961 yılında gücü 500 megawatta dayanan bir motor geliştirildi ki o zamana kadar üretilen en güçlü motordu. Bu proje ICBMlerin üretilmesiyle terkedildi.
Balistik füzeler genellikle geniş alanlarda kullanmak için üretilmiştir Ruslar ise nükleer ve klasik patlayıcı taşıyan tipteki kruz füzelerini Amerikan Deniz Kuvvetlerine ait uçak gemisi filolarına karşı kullanmak üzere geliştirdi. SSCB ye ait büyük denizaltılar (örneğin Echo ve Oscar sınıfı) bu tür silahlarla donatılmış ve ABD uçak gemisi filolarını denizlerde birer gölge gibi izlemiştir. Bu silahların havadan fırlatılan (ALCM) modelleri Backfire, Bear ve Blackjack model Rus ağır bombardıman uçaklarına yüklenmiştir.
Kısa tarihi > Savaşbaşlığı

Birçok kruz füzesinin savaş başlığında klasik türde 500 kiloya yakın patlayıcı bulunur. Bunun sebebi bu füzeler gemileri batırmak ve sığınakları yok etmek amacını taşımaktadır. Bazıları ise nükleer başlık da taşımaktadır.
Kısa tarihi > Havadinamiği

Kruz füzeleri aynen uçaklarda kullanılan kanatlardan yararlanarak havada süzülür.
Kısa tarihi > Motor

Birçok kruz füzesi itiş gücü olarak jet motoru ile turbofan motorundan yararlanır.
Kısa tarihi > Güdüm

Seyrüsefer sistemi olarak en ucuz sistemler radarlı ve barometrik irtifaölçer. Şu an kullanılan bazı füzelerde ise Uydu seyrüsefer ya da jiroskopik güdüm sistemlerinden yararlanılır. Bunlarda nazaran çok daha pahalı olan GPS ve TERCOM sistemleri vuruş yüzdesi bakımından daha başarılıdır. Gemisavar kruz füzeleri olan RGM-84 Harpoon ve SS-N-12 Sandboxnun ise kızılötesi ve radar güdüm sistemleri vardır. 17 Nisan 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Türleri

Kruz füzeleri ebatları, hızları, menzilleri ve nereden atıldıklarına (kara, hava, gemi ya da denizaltından) göre türlere ayrılır. Birçok füze benzer teknik özellikleri olmasına rağmen fırlatma platformlarından ötürü ufak değişiklikler gösterebilir. (örneğin uçak ve denizaltından fırlatılan modeller gemiden fırlatılanlara nazaran daha küçük ve hafif olur)
Güdümleme sistemi olarak çok değişik sistemler kullanılır. Bazı modeller değişik güdüm sistemleri ile uçabilir. Bunlar Jiroskopik seyrüsefer, TERCOM ve Uydu seyrüsefer sistemleridir. Büyük kruz füzeleri hem klasik patlayıcı hem de nükleer başlık taşırken, küçük olanları sadece klasik patlayıcı bulunan başlıklar taşır.
Türleri > Hipersonik

Hipersonik kruz füzeler çok yüksek hızlarda uçma kabiliyetine sahiptir.
Örneğin:
Brahmos-2 (Hindistan/Rusya ortak üretimi) (2013)
Türleri > Süpersonik

Bu füzeler kullandıkları ramjet motorları sayesinde ses hızının üzerinde uçabilirler. Bu füzelerin menzili 100–500 km arasında değişir. Farklı seyrüsefer sistemleri kullanılmaktadır.
Örneğin:
SLAM
P-500 Bazalt (SSCB/Rusya)
P-270 Moskit (SSCB/Rusya)
P-800 Oniks (SSCB)
P-700 Granit (SSCB/Rusya)
PJ-10 BrahMos (Hindistan/Rusya)
Türleri > Uzun menzilli sesaltı

Hem ABD hem de eski SSCB döneminde birçok uzun menzilli sesaltı güdümlü füzesi üretildi. Azami 1,000 km menzilli füzeler ortalama 800 km/s hıza ulaşıyordu. 1.500 kg'a yakın fırlatma ağırlığı bulunan füzeler hem klasik hem de nükleer başlık taşıyabiliyordu. İlk üretilen modelleri jiroskopik seyrüsefer sistemi ile donatılmış, ardından sıkça TERCOM ve DSMAC sistemler kullanılmıştır. Günümüz modern füzelerinde ise uydu seyrüsefer sistemleri kullanılmaktadır. 
Örneğin:
AGM-86B (ABD)
BGM-109 Tomahawk (ABD/Birleşik Krallık)
Kh-55 Granat (SSCB)
Hyunmoo IIIC (Güney Kore)
Babur 2 (Pakistan) tasarım aşamasında
Nirbhay (Hindistan) tasarım aşamasında
Türleri > Orta menzilli sesaltı

Bu füzeler aynı ebat ve aynı hız özelliklerine sahip olmalarına rağmen azami menzilleri 1.000 km nin altındadır. Farklı seyrüsefer sistemleri kullanılmaktadır.
Örneğin:
Taurus KEPD 350 (Almanya/İsveç)
Storm Shadow/SCALP (İngiltere/Fransa)
Babur (Pakistan)
Ra'ad ALCM (Pakistan)
Hyunmoo IIIA/B (Güney Kore)
Türleri > Kısa menzil

Bu kısa menzilli sesaltı füzelerinin ağırlığı ortalama 500 kg (1.100 lb) ve azami menzilleri 70 ila 300 km (40-200 mil) arasında değişmektedir. Seyrüsefer sistemi olarak büyük modeller ile aynı sistemleri kullanmaktadır. Her zaman kruz füzesi olarak anılmazlar. 
Örneğin:
AGM-84 Harpoon (ABD)
RBS 15 (Almanya/İsveç)
C-802 (Çin)
SOM seyir füzesi (Türkiye)
Vazifesi

Bu füzeler genellikle yüksek öneme sahip düşman gemi, komuta merkezi, sığınak, köprü ve barajlarına karşı kullanılmak üzere üretilmiştir. Gümünüz füzeleri sahip oldukları gelişmiş seyrüsefer sistemleri sayesinde yüksek vuruş yüzdeleri yakalamaktadır.
Özellikle 2001 yılınd ABD deniz güçleri tarafından kullanılan BGM-109 Tomahawk modeli ordunun en başarılı ve kullanılan silahlarından birisi olmuştur. Gemi ve denizaltılardan atılan füze uzun menzillerden kara hedeflerine karşı klasik patlayıcı başlıkları ile yüksek vuruş yüzdesi yakalamıştır. Tanesi 600,000 Amerikan dolarına mal olmaktadır. Bu füzenin havadan fırlatılan bir modeli olan AGM-86 ABD hava kuvvetleri tarafından kullanılmaktadır. Bu füze . B-52 Stratofortress bombardıman uçağından fırlatılmaktadır. Hem Tomahawk hem de AGM-86 füzeleri Çöl Fırtınası Harekatı süresinde yoğun biçimde kullanılmıştır. İngiliz Kraliyet Ordusu Deniz Kuvvetlerine bağlı nükleer denizaltılar yine Amerikan yapımı bu füzelerden kullanmaktadır. Kraliyet Donanması 1999 yılında Kosova Savaşı sırasında bu füzelerden fırlatmıştır.
Hem Tomahawk (AGM-109) hem de ALCM (AGM-86) USAF için B-52 ağır bombardıman uçaklarından fırlatılacak nükleer ALCM kruz füzesi olmak için yarışmıştır. USAF uçaklardan fırlatmak için AGM-86, hem USAF hem de Deniz kuvvetleri kamyon ve gemilerden fırlatmak için AGM-109 modelini seçmiştir. Kamyondan fırlatılan AGM-109,Pershing II ve SS-20 Orta Menzilli Balistik Füzeler SSCB ile imzalanan Orta Menzilli Nükleer Güçlerin azaltılması anlaşması çerçevesinde imha edilmiştir.
Hindistan ve Rusya ortak olarak süpersonik hızda uçabilen kruz sınıfında BrahMos füzesi üzerinde çalışmaktadır. Brahmos'un üç farklı modeli vardır: Gemiden/karadan fırlatılan, havadan fırlatılan ve denizaltından fırlatılan. Gemiden/karada fırlatılabilen modeli 2007 sonlarında hizmete girmiştir. Brahmos kara hedeflerine karşı kullanılmak üzere geliştirilmiştir. Ruslar bunun yanında başka modeller üzerinde çalışmaya devam etmektedir Bunlar: SS-N-12 Sandbox, SS-N-19 Shipwreck, SS-N-22 Sunburn ve SS-N-25 Switchblade. Bu alanda İngiltere ve Fransa Storm Shadow, Almanya ve İspanya Taurus missile ve Pakistan tek başına Tomahawk kruz füzesine benzeyen Babur füzesi üzerinde çalışmaktadır. Çin ve Tayvan C-802 kruz füzesi üzerinde çalışmaktadır. Bu füzeler başlıklarında kimyasal, biyolojik, nükleer ve klasik patlayıcı taşıyabilir.
Vazifesi > Nükleer başlıklı modelleri

ABD nin elinde 460 adet AGM-129 Gelişmiş Kruz Füzesi ve bunlarda kullanılabilecek W80 model ve içerisinde 5 kt ila 150 kt güçleri arasında nükleer bomba taşıyan savaş başlığı bulunmaktadır. Bu füzeler B-52 Stratofortress (B-52H) uçaklarından harici kundaklardan fırlatılabilir. Ayrıca ABD nin elinde nükleer başlık taşıyabilen 350 adet denizden fırlatılabilen kruz füzesi bulunmaktadır. Bu füzelerin 3000 km. menzillidir. Bu füzeler gemilerin depolarında saklanmaktadır.
SSM-N-8 Regulus nükleer savaş başlığı taşımak için tasarlanmıştır.
Ruslara ait Kh-55SM kruz füzesi Amerikan AGM-129 ile aynı menzile (3000 km) sahip olmasına rağmen çok daha güçlü (200 kt.) savaş başlığı taşıyabilir.
Vazifesi > Günümüz çatışmalarına etkileri

Kruz füzeleri çatışmalarda tek bir seferde milyon dolarlar harcanan en pahalı silah sistemlerinin başında gelir. Buradaki en önemli sorun vurulan hedef değerinin harcanan füzelere değip değmediğidir. Örneğin halen sürmekte olan Ebedi Özgürlük Harekatı esnasında vurulan hedeflerin kıymetinin harcanan kruz füzelerine kıyasla kıymetsiz olması bu füzelerin kullanımı hakkında bazı soru işaretlerini akıllara getirmektedir. Ancak pilotların eğitimi, askeri kuvvetlerin desteklenmesi ve kontrolü ile ilgili bütün sabit ve daimi tesis maliyetleri kıyaslandığında bu ve benzerleri insansız hava taşıtlarının maliyetleri araçlar ucuz kalmaktadır. Bunun yanında pek çok ordu askerlerinin hayatını riske atmak yerine böyle silahları kullanmayı tercih eder.
Alman V1 füzesinin modifiyesi Fieseler Fi-103 Füzesi
SSM-N-8 Regulus
Ali Dündar

| Ali Dündar |
| --- | --- |
Doğum: 1 Eylül 1924 Kayseri, Akkışla
Ölüm: 7 Kasım 2020 (96 yaşında)
Meslek: Öğretmen, Yazar
Milliyet: Türk
Eğitim: Georgetown Dil Enstitüsü
Önemli ödülleri: Türkçeyi En İyi Kullanan Yazar Ödülü, Sunullah Arısoy Dil Ödülü

Ali Dündar, (1 Eylül 1924, Akkışla, Kayseri - 7 Kasım 2020), Türk öğretmen ve yazardır.
1 Eylül 1924 tarihinde Kayseri'nin Akkışla ilçesinde doğan Ali Dündar, eğitimini Akkışla Atatürk İlkokulu'nun ardından Pazarören Köy Enstitüsü ve Hasanoğlan Yüksek Köy Enstitüsü'nde tamamladı.TODAİ ve ikili anlaşmalar sonucu Ankara'da eğitim veren  Georgetown Dil Enstitüsü'nde de eğitim gören Dündar, 1944 yılından itibaren birçok illerde, ilk ve orta dereceli okullarda öğretmenlik, yöneticilik ve müfettişlik yaptı. 1974 yılında emekli olan Dündar, daha sonra Türkiye Azot Sanayi Kurumu'nda Başdenetçilik ve özel şirketlerde Genel Müdür olarak görev yaptı.
Yazıları 1942 yılından itibaren değişik dergi ve gazetelerde yayımlandı. Ali Dündar'ın yazıları, Köy Enstitüleri Dergisi, Yağmur ve Toprak, Varlık, Türk Dili, Şölen, Hakimiyet, Atatürkçü Düşünce ve Çağdaş Türk Dili dergilerinin yanı sıra ile Ulus, Barış, Halkçı ve Yeni Halkçı gibi gazetelerde yayımladı.
2004 yılında Türk Dili dergisinin "Türkçeyi En İyi Kullanan Yazar" ödülünü aldı. Atatürkçülük ve Dil Devrimi'inden ödün vermeyen Dündar, 7Kasım 2020 tarihinde öldü.
Kitapları

İlk Öpücük (2. bası, 1994)
Ekmek Kokusu (1992)
Kemalizmi Doğru Algılamak (3. basım, 2001)
Şeriata Karşı Laik Eğitim Özgür Toplum (1995)
Dil ve Bilinç (1995)
Yapay Osmanlıcadan Yaratıcı Türkçeye (1998- Sunullah Arısoy Dil Ödülü)
Kemalizm ve Din (1998)
Türkçesi Varken (2001)
Dil ve Düşünce (2001)
Eğitim ve Dil (2002)
Yer aldığı yayınlar

Beş Pınar (1943)
Hasan Ali Yücel (Edebiyaçılar Der. Yay., 1997)
Sözden yazıya (Ankara Dostları Yayını, 1996)
Ankara Dostları (Güldikeni yayını, 1998)
O Yıllar Dile Gelse (Güldikeni yayını, 1997)
Aydınlık Adına Susmayanlar (Güldikeni yayını, 2000)
Kuruluşunun 60. yılında Köy Enstitüleri (Bulancak Atatürkçü Düşünce Derneği, 2000)
Köy Enstitüleri (Tüses yayını, 2000)
Basında Köy Enstitüleri (Güldikeni yayını, 2000)
1986 - 1994 Birleşmiş Milletler Türk Derneği Yıllıkları
Neden Köy Enstitüleri ve Çağdaş Eğitim Vakfı? (Vakıf yayını, 1996)
Atatürk'le Aklın Aydınlığına (Ankara Dostları yayını, 2004)
Shantel

| Stefan Hantel |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Stefan Hantel 2 Mart 1968 (56 yaşında) Mannheim
Tarzlar: Pop folk
Meslekler: Müzisyen
Etkin yıllar: 1992-günümüz
Resmî site: bucovina.de

Stefan Hantel ya da sahne adıyla Shantel (d. 2 Mart 1968, Mannheim), Alman şarkıcı, yapımcı ve DJ'dir. Geleneksel Balkan ve Çingene müzikleri ile çeşitli miksler yapmaktadır. Şarkıları çoğunlukla Sırpça ve Makedoncadır.
Yaşam öyküsü

Sanatçı, Balkanlar’ın geleneksel melodilerini ve Güneydoğu Avrupa’nın farklı ses renklerini, tasarlamış olduğu elektronik altyapılarla buluşturuyor. Doğu Avrupa’nın müzik yelpazesi içinde yer alan neşeli ve kıvrak soundların üzerine kurmuş olduğu remikslerinde Klazmer ve Sefarad gibi geleneksel Yahudi müziklerine de zaman zaman göz kırpıyor.
2001 yılında köklerini keşfetmek üzere çıktığı Bukovina yolculuğu, Shantel’in Frankurt’taki elektronika ve freestyle’a dayanan DJ’liğine yeni bir boyut kazandırmıştı. Şimdi ise, Bukovina’nın savaş öncesi olan kozmopolit kültürel yapısı ve etnik farklılıkları Shantel için önemli bir ilham kaynağı oluşturuyor. Geçmişinden dolayı çingenelerle olan bağlantısı Shantel’in bir diğer esin kaynağı. Çingenelerin Balkan müziğine olan güçlü katkısı, Shantel’in müziğinin temeli. Çingeneler, farklı ülkelere ve kültürlere olan yolculukları boyunca, birçok melodiyi, ritmi ve sesi toplayarak tamamen kendilerine özgü bir tür yaratmıştı. Yirminci yüzyılın sonuna doğru bu müzik türü, elektronika ve dans müziğine dönüşerek farklı bir alana yöneldi.
Kent yaşamı içinde değişen ve gelişen çingene müziği, Stefan Hantel’in yönetiminde kaynakları keyfi bir şekilde yağmalamaktan ve açık tuzaklardan uzak kalan bir yapıda. Her yaştan grubu ve ulusu bir araya getiren fantastik yapılı Bucovina Club albümü, tamamen yeni bir pop akımı başlatarak, Balkan kültürünü kulüp dünyasına taşıyarak, en saygın Fransız müzik eleştirmenleri ödülünü kazandı.
İki yıl sonra seyircilerin ve eleştirmenlerin olumlu tepkilerinden güç alarak yaptığı Bucovina Club Vol. 2’yi İngiliz müzik dergisi Songlines, 2005 yılının en iyi albümü seçti. 2006 yılında BBC Radyo 3’ün Dünya Müzik Ödülleri’nde “club” dalında aldığı ödül, Shantel'e şimdiye kadar bu dalda ödül almış ilk Alman sanatçı unvanını verdi.
Alman DJ, prodüktör, müzisyen Shantel, ödüllü albümü Bucovina Club’ın ardından yeni albümü Disko Partizani ile yüzyıllık melodileri ve ritimleri, modern prodüksiyon teknikleri ile harmanlayarak yeni bir füzyon yaratıyor. Shantel, "Disko Partizani" ile yeni bir çeşit pop müzik yaratıyor ve bu stilde çığır açıyor. Bu albüm yeni Avrupa'nın sesi, eski kıtanın merkezine endekslenmiş olmasına rağmen doğan yeni sınırların, güney doğunun, Yunanistan'ın, Türkiye'nin ve ötesinin etkilerini barındıran bir çalışma. Disko Partizani, akılda kalıcı, enerjik, şenlik havasında olan sürpriz dolu bir pop müzik niteliğini taşıyan bir albüm. “Disko Partizani” albümünün ilk klibi, albümle aynı adı taşıyan parçaya İstanbul'da çekildi.
Shantel, Borat: Şanlı Kazakistan Milletinin Çıkarlarını Arttırmak İçin Amerikan Kültürünün İncelenmesi ve Fatih Akın‘ın 2007 yapımı filmi Yaşamın Kıyısında'nın müziklerini yapmıştır.
Diskografi

1995: Club Guerilla
1997: Auto Jumps & Remixes
1998: Higher than the Funk
2001: Great Delay
2003: Bucovina Club (Derleme)
2004: Bucovina Club 2 (Derleme)
2007: Disko Partizani
2007: Yaşamın Kıyısında Film Müzikleri (Auf der anderen Seite - The Edge of Heaven Soundtrack)
2009: Planet Paprika
Liste başarıları

| Albüm | Tekli | En yüksek>  Türkiye | En yüksek>  Avrupa | En yüksek>  | En yüksek>  | En yüksek>  | En yüksek>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Disko Partizani | "Disko Partizani" | 1 | 88 |  |  |  |  |
Disko Partizani: 
Shantel ile Bukovina kulüp orkestrasının düeti
Kemal Bayram Çukurkavaklı

| Kemal Bayram Çukurkavaklı |
| --- | --- |
Doğum: 14 Ocak 1934 Apasaraycık/Çumra, Konya, Türkiye
Ölüm: 1992 (57-58 yaşlarında)
Meslek: Gazeteci, şair, yazar
Tür: Şiir, gezi

Kemal Bayram Çukurkavaklı (14 Ocak 1934, Konya - 1992, Ankara), Türk gazeteci, yazar ve şairdir.
Yaşam öyküsü

Konya/Çumra Apasaraycık köyünde doğdu. Anne ve babasının genç yaşta ölmesinden sonra 11 yaşında İvriz Köy Enstitüsü Uygulama İlkokulu'na girdi (1945). Yazdığı bir şiir yüzünden 30 Mart 1951 tarihinde İvriz Köy Enstitüsü'nden Haruniye Düziçi Köy Enstutüsü'ne tasdikname ile gönderildi. Düziçi Köy Enstitüsü'nde 17 yaşındayken yargılandı ve tutuklandı. Konya/Çumra ve Adana/Bahçe Cezaevlerinde yattı. Cezaevinden çıktıktan sonra Adana'da kahve ocağında garsonluk ve değişik işlerde çalıştıktan sonra Adana Bugün Gazetesi'nde (1953) çalıştı. Tan Matbaası'nda düzeltmen, Dolmuş isimli mizah dergisinde yönetici, Pazar Postası'nda redaktör, Taş ve Akşam gazetelerinde çalıştı. 1958-1968 yılları arasında İstanbul Gazetesi'nin Adana ve Ankara büroları yöneticisi oldu. Ankara'da Yeni Gün Gazetesi'ni kurup yayınına başladı (1968).
Şiire 13 yaşında başladı. Farklı ödüller aldı. Şiirlerinde söylevsel ögeler ve öğretici deyişler yer aldı. Halk şiiri öğelerini şiirlerinde iç motif olarak kullandı. İlk şiirlerini yazarken Nâzım Hikmet ve Orhan Veli’yi örnek aldı. Şiirlerinde emek ögesi önemli yer tutar 1975 tarihinden itibaren şiirleri slogan şiire dönüştü. Şiirlerindeki tarih bilinci yurt sevgisiyle bütünleşti. Bazı eserlerini “Kemal Bayram” imzasıyla yayınladı. Gezi kitaplarıyla 1983 yılında Evliya Çelebi Ödülünü aldı.
Şiirleri, Adana Bugün, (1953-1954) Yeni Konya, Yeni Meram, Selçuk, Vatan Gazetesi, Sanat Yaprağı, (1953-1954) Yurt Gazetesi, Karaman Gazetesi, Yedigün, Bayrak, Akşam, Gürses, Halkın Sesi, Türk Sözü gazetelerinde ve İvriz, Kaynak (1952), Güney, Salkım (1954), Çizgi Politika (1952), Sancak, Bizim Yayla, Galeri, Onuç, Yelken, Evrim, Okul Postası, Ülkü, Sultandağı, Damla, Halk Dergisi, Dolmuş, Pazar Postası, Yürüyüş, Petek (1957), Proleter (1962), İmece (1965) dergilerinde yayınlandı.
Yayınlanmış on beş kitabı vardır. Eserlerinden bazıları: Biri Yer Biri Bakar (1974), Sabahattin Ali Olayı (1976), Düşe Kalka, Erken Öten Horoz (1977 şiir), Bir Kök Bir Damar (1977 şiir), Sibirya Şafağı (1978), Lenin'in Ülkesi (1978), İpek Yüzlü Çin, Çin İzlenimleri, Mezopotamya Irak Gezi Notları, Nar Dalında Çatlar (1978 şiir), Emek Kartalları (1980), Al Senin Olsun (1984 şiir), Mihrican (1988 şiir), Mevsimsiz Pembe (şiir).
Evli ve iki çocuk babası olan yazar 15.04.1992 tarihinde Ankara'da öldü.
Ödülleri

Evliya Çelebi Ödülü (1983)
Eserlerinden bazıları

Erken Öten Horoz (1976),
Bir Kök Bin Damar (1977),
Biri Yer Biri Bakar (1976),
Düşe kalka (1977),
Lenin'in Ülkesi (1978).
Mezopotamya
Sibirya Şafağı