stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
David Cameron
İlk yılları ve kariyeri

Soyu Kraliçe Victoria'nın amcası IV. William'ın gayrimeşru kızı Erroll Kontesi Elizabeth Hay'a dayanan David Cameron 1966 yılında Londra'nın Berkshire bölgesinde doğdu. Eton Koleji'nde orta öğrenimini gördükten sonra Oxford Üniversitesi'nde Felsefe, Politika ve Ekonomi eğitimi aldı. Mezun olduktan sonra Muhafazakâr Parti'nin Araştırma Bölümü'nde 1988-1993 yılları arasında çalıştı. Daha sonra Maliye Bakanlığı'nda özel danışman olarak görev aldı.
David Cameron'un Oxford Üniversitesi'nden arkadaşı olan Nathaniel Philip Rothschild, 1994 yılında Buckinghamshire'deki ailesinin tarihi Waddesdon Manor malikanesinde bir parti düzenlemiştir. Bu parti için bir eskort kızdan Striptizci kızlar ve uyuşturucu temin etmesini istemiştir. Partiye yüksek topuklu, jartiyerli ve çoraplı üç ince siyah kız katılmıştır.
Bu partiye Oxford Üniversitesi'nden bir diğer arkadaşları olan George Osborne da katılmıştır. George Osborn daha sonra David Cameron hükûmetlerinde Maliye Bakanlığı görevini üstlenmiştir. Partiye katılan siyahi bayanlardan Natalie Rowe 2013 yılının Ekim ayında bir televizyon kanalında partide kokain kullanıldığını ve kiralık zenci erkekler ile fahişelerin partide yer aldığını açıklamıştır. Natalie Rowe, 2013 yılında İngiltere Maliye Bakanlığı görevini yürüten George Osborne'nun partideki fotoğraflarını yayınlaması ve kendi yazdığı Chief Wip kitabında da bunlardan bahsetmesi üzerine polis tarafından tutuklanmıştır.
David Cameron, Samantha Cameron ile evlidir ve bu evlilikten Nancy, Elwen ve Florence adında üç çocuğu vardır.
Siyasal yaşamı

2001 yılında yapılan seçimlerde Muhafazakâr Parti'den Witney bölgesi milletvekili seçilerek parlamentoya ilk kez adım attı. Avam Kamarası Sosyal İşler Komitesi üyeliğinde bulundu. 2003 yılı Haziran ayında gölge hükûmette eğitim bakanlığına getirildi. Aynı yıl Aralık ayında Muhafazakâr Parti Genel Başkan Yardımcısı seçildi. 2005 yılı seçimleri sonrası gölge hükûmette Eğitim Bakanı oldu.
6 Aralık 2005 tarihinde Michael Howard'ın istifasıyla boşalan parti genel başkanlığına büyük oranda oy alarak seçildi. Bu tarihten sonra Ana Muhalefet Partisi Lideri sıfatını kazandı.
5 yıl süreyle önce Başbakan Tony Blair ve sonra Başbakan Gordon Brown hükûmetleri karşısında muhalefet eden ve değişim vadeden Cameron, 6 Mayıs 2010 tarihinde yapılan seçimler sonrası partisini 307 milletvekiliyle birinci olarak hükûmet kurma pozisyonuna getirdi. Ancak tek başına hükûmet etme çoğunluğuna sahip olmadığı için Liberal Demokratlar ile koalisyon görüşmelerine başlayan Cameron 11 Mayıs 2010 tarihinde Kraliçe II. Elizabeth'den başbakanlık görevini aldı. Böylece Cameron hem son 200 yıldır seçilen en genç başbakan oldu, hem de 1945 yılından sonra ilk kez koalisyon hükûmetini oluşturan isim oldu. 13 Kasım 2023 tarihinde Birleşik Krallık Dışişleri Bakanlığı görevine atandı. 2024'teki genel seçimlerde partisinin büyük bir yenilgi yaşamasının ardından, Keir Starmer liderliğindeki İşçi Partisi iktidara gelerek yeni hükûmeti kurdu; böylece Dışişleri Bakanlığı görevinden ayrıldı.
Başbakanlığı (2010-2016) > Birleşik Krallık AB üyeliği referandumu ve istifası

Ana madde: 2016 Birleşik Krallık'ın Avrupa Birliği üyeliği referandumu
Birleşik Krallık'ın 2015 genel seçimleri öncesinde Birleşik Krallık'ın AB'den üyeliği hakkında referandum sözü veren Cameron seçimlerin ardından yaptığı açıklama ile de 23 Haziran 2016 tarihinde bir referandum yapılacağını söyledi. Cameron ve partisi bu referandumda Birleşik Krallık'ın AB'den ayrılmaması yönünde kampanyalar düzenledi ve bu yönde alınacak kararların farklı etkilerinin olacağına dair beyanlarda bulundu. İngiltere, Galler, İskoçya ve Kuzey İrlanda’dan oluşan Birleşik Krallık halkı, referandum sonucunda birliğin AB'den ayrılması yönünde daha fazla görüş bildirdi. Cameron ise bir sonraki Muhafazakâr Parti Kongresi’nde liderliği ve başbakanlığı bırakacağını açıklayarak "Ülkemizin yeni rotasında, dümende olmamın doğru olmadığını düşünüyorum" ifadelerini kullandı. 11 Temmuz 2016 tarihinde düzenlediği basın toplantısı ile istifa tarihini daha da öne çekerek, 13 Temmuz'da II. Elizabeth'e istifasını sunacağını açıkladı. Cameron'un yerine başbakanlık için öne çıkan Boris Johnson gibi siyasetçiler, bu göreve talip olmadıklarını açıkladı. İçişleri Bakanı Theresa May, Enerjiden Sorumlu Devlet Bakanı Andrea Leadsom, Adelet Bakanı Michael Gove, Çalışma Bakanı Stephen Crabb ve Savunma Bakanı Liam Fox, David Cameron'un yerine adaylıklarını koydu. Parti içerisindeki ilk ön seçimde Liam Fox elendi. Parti içerisindeki ikinci seçimde ise Theresa May 199 oy aldı, diğer rakiplerinden Andrea Leadsom da 84 oy aldı. Michael Gove ise 46 oy alarak yarış dışı kaldı. Daha sonra da Andrea Leadsom yarıştan çekildi ve Theresa May başbakanlık için tek aday olarak kaldı.
13 Temmuz 2016 günü de istifasını II. Elizabeth'e sunarak parti liderliği ve başbakanlık görevlerini Theresa May'e bırakmıştır.
Başbakanlığı (2010-2016) > Türkiye ile ilişkiler

Ana madde: Birleşik Krallık-Türkiye ilişkileri
David Cameron, Recep Tayyip Erdoğan ve Ahmet Davutoğlu'nun başbakanlık dönemlerinde Türkiye'yi ziyaret etmiştir. 2010 yılında gerçekleştirdiği ziyarette Gazze konusu ön plana çıkmıştır. Cameron bu ziyaretinde Gazze için açık cezaevi ifadesini kullanmıştır. Bu görüşmede dönemin başbakanı olan Recep Tayyip Erdoğan ve David Cameron sözlerine başlamadan önce birbirlerine  "dostum" şeklinde ifadeler kullanmışlardır. Cameron bu ziyaretinde Anıtkabir'i gezmiş ve Atatürk'ün mozolesine çelenk bırakmıştır. Bu görüşmeden sonra ise Birleşik Krallık Stratejik Ortaklık Belgesi  imzalanmıştır. Cameron'un bu görüşmede Türkiye'nin AB üyelik süreci hakkında: "Türkiye'nin AB tam üyesi olmasını kuvvetle istiyoruz. Türkiye'nin kampın bekçiliğini yaparken, çadırın içinde olmamasından memnun olmadığını biliyorum" ifadelerini kullanmıştır. Daha sonra da "Türkiye'nin olmadığı bir AB daha güçlü değil, daha zayıf olacaktır. Daha güvenli değil, daha az güvenli olacaktır. Daha zengin değil, daha fakir olacaktır" şeklinde görüş bildirmiştir. Görüşmenin diğer konuları ise eğitim, terörizm, Kıbrıs sorunu ve diğer bölgesel sorunlar olmuştur. David Cameron'un 2010 yılında söylediği "Ankara'dan Brüksel'e uzanan yolu birlikte döşeyelim" şeklindeki ifadeleri 2016 Birleşik Krallık'ın Avrupa Birliği üyeliği referandumu öncesinde ülkenin birlikten ayrılması yönündeki kampanyalarda kendisinin aleyhinde olmak üzere bahsedilmiştir. 2014 yılındaki görüşmede ise başbakan Ahmet Davutoğlu ile bir araya gelen Cameron, bir buçuk saatlik bir görüşme gerçekleştirdi. Bu görüşmede ön plana çıkan konular ise yine terörizm, ekonomi ve Kıbrıs sorunu üzerine olurken bir diğer konu ise mülteciler sorunu oldu. Cameron 2010 yılındaki ziyaretine paralel olarak bu ziyaretinde de "Türkiye'nin AB üyeliğini kesinlikle destekliyorum" ifadelerini kullandı. 2016 yılına gelindiğinde ise Birleşik Krallık'ın Avrupa Birliği üyeliği referandumu öncesinde David Cameron bugünkü ilerlemesine bakıldığında Türkiye'nin 3000'li yıllarda AB üyesi olabileceğini söyledi. 19 Haziran 2016 tarihinde ise Türkiye AB üyesi olacak diye hayır oyu kullanmayın şeklinde bir görüş belirtmiştir.
2012 UEFA Şampiyonlar Ligi finalini penaltılar sonucunda Chelsea'nin kazanmasının ardından David Cameron, Angela Merkel, Barack Obama ve François Hollande
David Cameron, Barack Obama, Recep Tayyip Erdoğan ve G20 Antalya zirvesine katılan diğer ülke yetkilileri saygı duruşunda bulunuyor, Antalya, Türkiye, 15 Kasım 2015.
Dekonstrüktivizm

Daniel Libeskind tarafından tasarlanan ve Birleşik Krallık'ın Manchester şehrinde yer alan Imperial War Museum North binası, birbiriyle kesişiyor gibi görünen üç eğrisel kütle içerir.
Dekonstrüktivizm ya da yapısal analiz, 1980'lerin sonlarında ortaya çıkan postmodern mimari akımı. Yapıyı oluşturan mimari unsurların bütünlüğünün parçalanması, yüzeylerle yapılan oyunlar, dış cephe gibi mimari unsurların dikaçılı olmayan köşelerle yamultulması ve kaydırılması gibi yöntemlere dayanır. Dekonstrüktivist tarza sahip binalar bakanlara belirsizlik ve kargaşa hissi verir.
Dekonstrüktivist mimarlar başlangıçta Fransız filozof Jacques Derrida'nın fikirlerinden etkilendiler. Her ne kadar Peter Eisenman ile Jacques Derrida birbirlerine oldukça yakın olsalar da Eisenman'ın mimariye yaklaşımı, tanışmalarından ve dekonstrüktivist olmasından çok önce gelişti. Peter Eisenman'a göre dekonstrüktivizm, radikal şekilciliğe ilgisinin bir uzantısı olarak ele alınmalıdır. Dekonstrüktivizmin bazı uygulayıcıları, konstrüktivizmin geometrik dengesizlikleri ve biçimsel deneylerinden de etkilenmişlerdir.
Dekonstrüktivizm hareketinin tarihinin erken dönemlerinde olan ve de gelişimini etkilemiş önemli üç olay vardır. Bunlardan ilki, 1982 yılına ait Parc de la Villette mimari tasarım yarışmasıdır. Özellikle Jacques Derrida ve Peter Eisenman'in tasarımları ile Bernard Tschumi'nin ödül alan tasarımı, dekonstrüktivizm akımına önemli etkileri olmuştur. İkinci önemli olay olan Modern Sanatlar Müzesi'nin; 1988'de, Philip Johnson ve Mark Wigley tarafından düzenlediği New York Dekonstrüktivist Mimarlığı sergisi hem bu akımın tanınması hem de bu akımla özdeşleşdirilecek mimarların ortaya çıkması bağlamında dönüm noktası olan etkinliklerden birisidir. Modern Sanatlar Müzesi'nin New York sergisi; Frank Gehry, Daniel Libeskind, Rem Koolhaas, Peter Eisenman, Zaha Hadid, Coop Himmelb(l)au, Paul Pogbave Bernard Tschumi tarafından yapılan çalışmaları sergilemiştir. Bu sergiden sonra dekonstrüktivizim akımı ile özdeşleştirilmiş birçok mimar bu kavrama mesafe koymuştur. Fakat bu terim genel olarak kabul görmüş ve bugünün mimarisinde yaygın kullanılan bir akım olarak kendine yer bulmuştur. Bu akıma önemli katkısı olmuş üçüncü olay da ABD'nin Ohio eyaletindeki Columbus şehrinde yer alan Peter Eisenman tarafından tasarlanmış Wexner Sanat Merkezi'nin, 1989 yılında tamamlanıp hizmete sunulmasıdır.
Dekonstrüktivizm akımında modernizm-postmodernizm karşılıklı etkileşimi; dışavurumculuk, kübizm, minimalizm ve çağdaş sanat gibi diğer 20. yüzyıl hareketlerine de referans olmuştur. Dekonstrüktivizmin uygulamacılarının "biçim işlevi takip eder", "biçimin saflığı" ve "malzemelere dürüstlük" gibi prensipleri daraltıcı modernizm "kuralları" olarak görür ve mimariyi bu kavramlardan uzaklaşmayı amaçlar.
Tarihsel gelişimi, etkilendiği fikirler ve akımlar > Konstrüktivizm ve Rus Fütürizmi

Dekonstrüktivizmi mimari stil olarak benimseyen bir grup mimar da 20. yüzyılın başlarında ortaya çıkmış, daha çok grafiksel ve hayalperest mimari tasarımları olan ve çok azının inşa edildiği Konstrüktivizm ve Rus Fütürizmi akımlarından etkilenmişlerdir.
Naum Gabo, El Lissitzky, Kazimir Malevich ve Alexander Rodchenko gibi sanatçılar dekonstrüktivizmi uygulayan Zaha Hadid ve Coop Himmelb(l)au gibi mimarların tasarımlarındaki geometrik biçimlerinin gelişiminde etkili olmuşlardır. Bu mimarlar hem Dekonstrüktivizim hem de Konstrüktivizm akımlarını benimseyerek soyut mimari biçimler oluşturmakla ilgilenmişlerdir. Her iki mimari akımın başka bir ortak yanı, tıpkı grafik sanatları veya heykeltıraşlıkta olduğu gibi, geometrik şekillerin temelden basitleştirilmesine önem vermeleridir. Ancak iki akım belli noktalarda birbirlerinden ayrılırlar. Konstrüktivizm genelde kavramların ve biçimlerin saflaştırılması yani özlerine dönülmesine önem verirken bu kavrama dekonstrüktivizmde önem verilmez. Dekonstrüktivizm akımını benimseyenler biçim ne kadar bozulursa (İngilizce: deformed) tasarım da o kadar parçalanmış (İngilizce: deconstructed) olur fikrini benimsemektedirler.
Konstrüktivizmde yaygın olarak kullanılan grafik motifler dikdörtgen çizgiler ve üçgenimsi şekillerdir; ayrıcı kare ve daire gibi basit şekiller de kullanılmıştır. Prouns adı verilen soyut resimler dizisinde El Lissitzky birçok geometrik şekli farklı açılardan uzayda asılı göstermiştir. El Lizzitzky Bunu yaparken de betornarme çeliği veya biçilmiş kerestenin son derece sıkı bir şekilde veya gevşek bir şekilde birbirine bağlandığı; ya da ortalığa saçılmış bir şekilde durdukları sembolize edilmek istemiştir. Aynı kompozisyonları Daniel Libeskind'nin dekonstrüktivist çalışması olan Micromegas'da da görmek mümkündür.
Konstrüktivist eğik ve çapraz çizgi motifleri kullanılarak duvarın sembolik olarak parçalanması çizgileri tanımlayan duvarın yok olmasına sebep oluyor….Son derece belirgin olan bu kaotik durum çizgiyi tanımlayan duvarın inşa edilmesini yani çizginin alyapısının oluşmasını sağlıyor. Bu içsel karmaşıklık çizginin varolmasını sağlarken aynı zamanda o çizginin, duvar üzerinde çentikler gibi, parçalanmasını da beraberinde getiriyor.
Konstrüktivizm akımı ile dekonstrüktivizm arasındaki önemli başka bir fark da siyasi ideolojileridir. Konstrüktivizm akımı mevcut teknolojinin 1920'lerin SSCB'sinin kuruluş ve komünist ideolojisine uygun bir sosyal amaçla kullanmayı amaçlarken, dekonstrüktivizm akımının böylesi bir sosyal amacı yoktur. Tasarımlarının bazılarının dekonstrüktivizm akımı ile özdeşleştirildiği Hollanda kökenli bir mimar olan Rem Koolhaas, 1977 yılında yayınladığı The Story of the Pool (Türkçesi: Havuzun Hikâyesi) adlı kitapta Konstrüktivistlerin kendi kendine enerji üreten bir Modernist bir havuzun içinde SSCB'den kaçtığını ve ABD'ye vardığını kurgusal bir hikâyede tasvir eder. Bu hikâyeye göre, tıpkı Stalinizm altında olduğu gibi Konstrüktivizm akımı ABD'de de ölmeye mahkûmdur.
Tarihsel gelişimi, etkilendiği fikirler ve akımlar > 1988 MoMa sergisi

Küratörlüğünü Yeni Zelandalı bir mimar olan Mark Wigley ve Amerikalı bir mimar olan Philip Johnson'un yaptığı, 1988 yılına ait Modern Sanatlar Müzesi (MoMa) sergisi dekonstrüktivist akıma enerji vermiş ve onun takipçilerinin birçoğunun ün kazanmasına yardımcı olmuştur. Sergiyle ilgili duyuru makalesini yazan Mark Wigley genelde birbirlerinden farklı olduğu için tanınmış bu mimarların ortak noktalarını bu duyuru makelesinde işlemiştir.
{{Quote2| Bu sergide yer alan projeler son derece farklı bir hassasiyete işaret ediyorlar. Bu hassasiyet saf formun rahatsız edilmesi rüyasıdır. Düşünme şeklimizi rahatsız edebilme yeteneğimiz bu projeleri dekonstrüktivist yapan önemli bir unsurdur. Bu sergi modernizmin gizli potensiyelini incelen birçok mimarın sıra dışı bina tasarımlarının birbiri ile bağlantısıni incelemektedir.|Phillip Johnson ve Mark Wigley, Dekonstrüktif Mimari adlı kitaptan alıntı
23 Haziran 1988 ile 30 Ağustos 1988 tarihleri arasında düzenlenen ve Deconstructivist Architecture (Türkçesi: Dekonstrüvist Mimarlık) isimli bu MoMa sergisinde döneminde oldukça tanınmış yedi mimarın dekonsrüktivist öğeler içeren bazı tasarımları yer almıştır. Sergiye katılan mimarlar arasında Peter Eisenman, Frank Gehry, Zaha Hadid, Coop Himmelblau, Rem Koolhaas, Daniel Libeskind ve Bernard Tschumi vardı. Mark Antony Wigley ve Philip Johnson bu sergiyi düzenlerken Fransız felsefeci Jacques Derrida'nın Dekonstrüksiyon felsefesi görüşlerinden ayrıca Konstrüktivizm'den etkilenmişlerdir. Ancak sergiye katılan yedi mimardan sadece Peter Eisenman ve Bernard Tschumi tasarımlarının Jacques Derrida'nın görüşleri ile bağlantısının olduğunu kabul etmiştir. Ayrıca sadece Zaha Hadid tasarımlarının sadece Konstrüktivizm akımından etkilendiğini kabul etmiştir. Diğer mimarlar zamanla bu kavramların yaygınlaşmasıyla kendilerinin bu akımlarla ilgisi olmadığı görüşünu savunmuşlarsa da, dekonstrüktivizm akımı denilince akla gelen mimarların başında gelmeye devam etmişlerdir.
Tarihsel gelişimi, etkilendiği fikirler ve akımlar > Bilgisayar destekli tasarım

Bilgisayar Destekli Tasarım günümüzün çağdaş mimarlık eserlerinin inşaatı için oldukça önemli bir araçtır. Dekonstrüktivizm stilinde tasarlanmış projelerde bu teknolojinin kullanılması diğer mimari stillere kıyasla daha fazla önem taşımaktadır. Üç boyutlu modelleme ve hem kurgusal hem de gerçek animasyonlarda son derece karmaşık mekânların tasarlanması Bilgisayar Destekle Tasarım ile (İngilizce: CAD veya Computer Aided Design) mümkün olmasının yanı sıra bu teknoloji ile tasarlanmış eserlerin Bilgisayar Destekli Üretim (İngilizce: CAM veya Computer Aided Manufacturing) ile son derece karmaşık bina detaylarının birebir ve ekonomik olarak üretilmesi mümkündür.
Ayrıca zaman içinde teknolojinin gelişmesi ile daha karmaşık mimari modellerin oluşturulması imkânı doğmuştur. Bu yazılımlardan en popüler olanlarından birisi ve Frank Gehry tarafından da kullanılan Digital Project hem CAD programlarının, hem de CATIA adı verilen eşgüdümlü üç boyutlu etkileşimli uygulama programlarının bir araya getirilmesi ile oluşmuş programdır. VectorWorks, ArchiCAD, SolidWorks, Revit gibi farklı yazılımlar da bu amaçla kullanılmaktadır.
Geçmişte inşa edilmiş birçok dekonstrüktivist yapıya bakıldığında bunların tamamımın bilgisayar desteği ile inşa edildikleri düşünülebilir ancak bunun istisnaları da mevcuttur. Örneğin Zaha Hadid'in birçok tasarımı bilgisayar ortamında üretilmemiştir. Ayrıca Frank Gehry'nin birçok eseri, her ne kadar bilgisayar da kullanılmışsa da, daha çok üzerinde çalıştığı maketler ile tasarlanmıştır. Ayrıca hatırlanması gereken başka bir husus bilgisayarlar her ne kadar dekonstrüktivist tasarımların gerçekleşmesini kolaylaştırsalar da her tuhaf gözüken bilgisayar tasarımı dekonstrüktivist değildir.
Dekonstrüktivizm hakkındaki eleştiriler

Kenneth Frampton'a ait Modern Mimari: Bir Eleştiriler Tarihi (İngilizcesi: Modern Architecture: A Critical History) adlı kitabın 1980 yılındaki ilk basımında beri mimarlık teorisinin eleştirilmesi hususunda genel bir bilinçlenme mevcuttur. Bu bağlamda dekonstrüktivizm akımı da Jacques Derrida'nın felsefi bakış açısı baz alınarak postmodernizmin diğer akımları gibi eleştirilmiştir. Bu teorik bakış açısında dekonstrüktivizmin aciliyet ve analiz kavramları baz alınarak eleştirildiği gözlemlenebilir. Ayrıca dekonstrüktivizm akımının eleştirileri incelendiğinde geçmişte inşa edilmiş diğer çalışmaların da yeniden analiz edildiği ve estetk kaygıların arka planda kaldığı görülmektedir; bu bağlamda Wexner Sanat Merkezi iyi bir örnek sayılabilir. Eleştiri Teorisi özünde kapitalizmin eleştirir; oldukça pahalı olan ve genel elit bir tabakanın faydalanabildiği dekonstrüktivist yapılar, teoride ne iddia ederlerse etsinler uygulamada bu beklentiyi karşılamaktan son derece uzaktadır. Yapılan tüm eleştirilerde Frank Gehry'nin dekonstrüktivzim akımının en önemli temsilcilerinden birisi olduğu kabul edilse de mimarın kendisi tasarımlarınin dekonstrüktivist olduğu görüşünü reddetmektedir.
Dekonstrüktivizm akımını eleştirenler bu tasarım biçiminin tamamen fiziksel bir çalışma olduğunu; sosyal hiçbir mesaj içermediğini ve sosyal bağlamda önemsiz oldukları yorumunu getirmektedir. Bu görüşü paylaşan Kenneth Frampton dekonstrüktivizmi “elitist ve gerçeklerden uzak” olarak nitelendirirken; Nikos Salingaros ise bu akımın yıkılmış formları inşa etmek için tasarımın düşüncesini ele geçirmiş bir “virütik dışavurumculuk” olduğunu söylemiştir. Nikos Salingaros'un eleştirileri Derrida ve Philip Johnson'un tanımları ile benzerlik gösterse de, kendisi bu tanımı dekonstrüktivizmi tamamen olumsuz bir şekilde eleştirmek için yapmıştır.
Mimari alanda uygulanan dekonstrüktivizme getirilen diğer eleştiriler dekonstrütivist felsefeye getirilen eleştiriler ile benzerlikler göstermektedir. Yani yeniden inşaat (İngilizce: deconstruction) planlanmış bir aşamalar zinciri değildi, mimar nasıl isterse öyle sonuçlanabilir; hatta mimarın eserlerinde tutarsızlığa da yol açabilir.
Bu bağlamda getirilen başa bir eleştiride günümüzdeki dekonstrüktivizm uygulamalarının ilk felsefi kökeninin tamamen uzaklaştığı ve elimizde sadece dekonstrütivizmin estetik yani görsel yanının kaldığıdır. Bazı eleştirmenler ise mimarlığın dilsel felsefenin konusu olamayacağı veya geçmişte mümkünse bugün artık bunun mümkün olmadığını, bu bağlamda dekonstrüktivizmin felsefi bağlamlarda eleştirilemeyeceği görüşünü savunmaktadırlar. Başka bir grup ise geçmişi reddeden ve yerine başka bir alternatif önermeyen bir mimarlık akımı olan ve tasarım stratejilerinin insanlara vahşi gelebilen dekonstrüktivizmin gelecek nesillere ne tür bir etki yaratacağını sorgulamaktadır.
Dekonstrüktivizm stilinde yapılardan seçmeler

| Açılış yılı | Yapının ismi | Şehir ve ülke | Görsel | Amaç | Mimar | Ref |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1987 | Parc de la Villette |  Paris, Fransa |  | Park | Tschumi, BernardBernard Tschumi |  |
| 1989 | Wexner Sanat Merkezi |  Columbus, Ohio, ABD |  | Sanat Merkezi | Eisenman,  Peter Peter Eisenman |  |
| 1989 | Vitra Design Museum |  Weil am Rhein, Almanya |  | Müze | Gehry, FrankFrank Gehry |  |
| 1993 | Weisman Art Museum |  Minneapolis, Minnesota, ABD |  | Müze | Gehry, FrankFrank Gehry |  |
| 1996 | Dans Eden Ev |  Prag, Çekya |  | Ofis | Milunić, VladoVlado Milunić ve Gehry, FrankFrank Gehry |  |
| 1997 | Guggenheim Müzesi Bilbao |  Bilbao, İspanya |  | Müze | Gehry, FrankFrank Gehry |  |
| 2001 | Berlin Yahudi Müzesi |  Berlin, Almanya |  | Müze | Libeskind,  Daniel Daniel  Libeskind |  |
| 2001 | Gehry Tower |  Hannover, Almanya |  | Ofis | Gehry, FrankFrank Gehry |  |
| 2002 | Imperial War Museum North |  Manchester, Birleşik Krallık |  | Müze | Libeskind,  Daniel Daniel   Libeskind |  |
| 2003 | Rosenthal Çağdaş Sanatlar Merkezi |  Cincinnati, Ohio, ABD |  | Müze | Hadid, ZahaZaha Hadid |  |
| 2003 | Walt Disney Concert Hall |  Los Angeles, Kaliforniya, ABD |  | Konser salonu | Gehry, FrankFrank Gehry |  |
| 2004 | Stata Merkezi |  Cambridge, Massachusetts, ABD |  | Üniversite kampüs binası | Gehry, FrankFrank Gehry |  |
| 2004 | Krzywy Domek |  Sopot, Polonya |  | Alışveriş merkezi | Szotynscy & Zaleski |  |
| 2004 | Seattle Merkez Kütüphanesi |  Seattle, Washington, ABD |  | Kütüphane | Koolhaas, RemRem Koolhaas |  |
| 2004 | Jay Pritzker Pavyonu |  Chicago, İllinois, ABD |  | Park | Gehry, FrankFrank Gehry |  |
| 2005 | Turning Torso |  Malmö, İsveç |  | Gökdelen (sadece iskan amaçlı) | Calatrava, SantiagoSantiago Calatrava |  |
| 2005 | Phaeno Bilim Merkezi |  Wolfsburg, Almanya |  | Müze | Hadid, ZahaZaha Hadid |  |
| 2007 | Akron Art Museum |  Akron, Ohio, ABD |  | Müze | Himmelb(l)au , CoopCoop  Himmelb(l)au  |  |
| 2007 | IAC Binası |  New York,  New York, ABD |  | Ofis | Gehry, FrankFrank Gehry |  |
| 2008 | Avaz Twist Tower |  Saraybosna, Bosna-Hersek | | | Ofis | Faruk Kapidzic |  |
| 2008 | CCTV Genel Merkezi |  Pekin, Çin |  | Medya merkezi | Koolhaas, RemRem Koolhaas ve  Scheeren, OleOle Scheeren |  |
| 2008 | Köprü Pavyonu |  Zaragoza, İspanya |  | Köprü | Hadid, ZahaZaha Hadid |  |

Rem Koolhaas tarafından tasarlanan Seattle Merkez Kütüphanesi, Seattle, Washington, ABD
Frank Gehry tarafından tasarlanmış ve Almanya'nın Weil am Rhein şehrinde yer alan Vitra Design Museum binası
Santiago Calatrava'nın tasarladığı ve İsveç'in Malmö şehrinde yer alan Turning Torso
Coop Himmelb(l)au'nın tasarladığı ve Almanya'nın Dresden şehrinde yer alan Ufa-Kristallpalast binası
Frank Gehry ve Vlado Milunic'in Çekya'nın başkenti Prag'da tasarladıkları Dans Eden Ev
Bilgisayar Destekli Tasarım ürünü olan ve Frank Gehry tarafından tasarlanan ve Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nün bir parçası olan Stata Merkezi'nin inşaatı 16 Mart 2004 tarihinde tamamlanmıştır.
Frank Gehry'nin tasarladığı ve Nervion Nehri'nde yer alan Guggenheim Müzesi, Bilbao, İspanya
Rus protestoları (2011)

2011 Rusya protestoları, Rusya yasal seçim sürecinde, birçok Rus ve yabancı gazeteciler, siyasi aktivistler ve kusurlu olarak kabul kamu üyeleri için bir tepki olarak başladı, küçük ölçekli gösteriler bir hafta sonra, Rusya Moskova, Sovyetler Birliği'nin çöküşünden bu yana en büyük protestolar gördü. İktidar partisi Birleşik Rusya, Vladimir Putin, Başbakan ve önceki iki dönem Başkanı, 2012 yılında Başkan tekrar çalıştırmak için niyetini duyurdu protestoların odak noktası olmuştur.