stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Çatalhöyük
Buluntular > Küçük buluntular > Çatalhöyük (Doğu)

Ele geçen çok çeşitli küçük buluntulardan bazıları, obsidyen aynalar, topuz başları, taş boncuklar, eyer biçimli el değirmenleri, öğütme taşları, havanlar, havanelleri, açkı taşları, taş yüzükler, bilezikler, el baltaları, keserler, oval bardaklar, derin kaşıklar, kepçeler, iğneler, bizler, cilalanmış kemikten kemer kopçaları ve kemik aletlerdir.
Pişmiş kilden damga mühürler, damga mühürlerin ilk örneklerinden sayılır. Dokuma ürünleri ve ekmek gibi çeşitli baskı yüzeylerinde kullanıldıkları düşünülmektedir. Çoğu oval ya da dikdörtgen biçimli olmakla birlikte çiçek şeklinde bir damga mühür de bulunmuştur ve dokuma desenlerinde görülmektedir.
Ele geçen heykelcik buluntuları pişmiş toprak, tebeşir, sünger taşı ve su mermerinden oyulmuştur. Tüm heykelcikler birer tapınma nesnesi olarak görülmektedir.
Kültür – Çatalhöyük (Doğu) > Yaşam tarzı

Konutların bu denli iç içe, yan yana yapılmış olması ayrı bir araştırma konusu olmuştur. Bu konuda kazı başkanı Hodder, savaş ve yıkım izlerine hiç rastlanmadığı için bu sıkışık yapılanmanın savunma endişesine dayanmadığı görüşündedir. Muhtemelen birçok kuşağı kapsayan aile bağlarının kuvvetli olmasıydı ve konutlar, sahiplenilmiş arsalar üzerine, birbiri üstüne inşa ediliyordu.
Konutların temiz ve bakımlı tutulduğu düşünülmektedir. Kazılarda konutların içinde herhangi bir çöp ya da kalıntı bulunmamıştır. Bununla birlikte çöplerin ve küllerin konutlar dışında yığıntılar oluşturduğu görülmüştür. Damlar, sokak olarak kullanıldığı gibi birçok günlük etkinliğin de özellikle havanın iyi olduğu günlerde damlarda sürdürüldüğü düşünülmektedir. Daha geç evrelerde damlarda ortaya çıkarılan büyük ocakların, bu tarzda ve ortaklaşa kullanıldığı kabul edilmektedir.
Çocuk gömütlerinin daha çok odalardaki sekilerin altına, yetişkinlerin ise oda tabanına gömüldükleri görülmektedir. Bazı iskeletler başsız olarak bulunmuştur. Bunların başlarının bir süre sonra alındığı düşünülmektedir. Bazı bedensiz başlar da terk edilmiş konutlarda bulunmuştur. Özenle örülmüş sepetlere konularak gömülen çocuk gömütlerinin incelenmesinde, bazılarının göz çukurlarının çevresinde olağandan fazla delik olduğu saptanmıştır. Bu durumun yetersiz beslenmeye dayanan kansızlıktan kaynaklanmış olabileceği ileri sürülmektedir.
Kültür – Çatalhöyük (Doğu) > Ekonomi

Çatalhöyük'ün ilk yerleşimcilerinin avcı-toplayıcı bir topluluk olduğu anlaşılmaktadır. Yerleşimin sakinlerinin 6. Tabakadan itibaren Tarım Devrimi'ni gerçekleştirdikleri, buğday, arpa ve bezelye gibi bitkilerin tarımını yapmaya başladıkları, yoğun biçimde avcılığa devam ederken sığırı evcilleştirdikleri belirlenmiştir. Ekonomik faaliyetlerin bununla sınırlı olmadığı, Hasan Dağı'ndan obsidyen ve Ilıcapınar'dan tuz üretildiği, kasaba kullanımını aşan üretim fazlasının civar yerleşimlere satıldığı düşünülmektedir. Akdeniz kıyılarından geldiği düşünülen ve takı olarak kullanılan deniz kabuklarının varlığı, bu ticaretin yayılımı hakkında bilgi vermektedir. Öte yandan ele geçen kumaş parçaları dokumacılığın en eski örnekleri olarak tanımlanmaktadır. Çanak çömlekçilik, ahşap işçiliği, sepetçilik, kemik alet üretimi gibi zanaatlerin de gelişkin durumda olduğu belirtilmektedir.
Kültür – Çatalhöyük (Doğu) > Sanat ve Kültür

Konutların iç duvarlarında panolar yapılmıştır. Bazıları bezeksiz, kırmızının çeşitli tonlarında boyalıdır. Bazılarında geometrik bezekler, kilim desenleri, iç içe geçmiş daireler, yıldızlar ve çiçek motifleri bulunmaktadır. Bir kısmında el ve ayak izleri, tanrıçalar, insan, kuş ve diğer hayvanlar, av sahneleri ile doğal çevreyi yansıtan çok çeşitli tasvirlerle bezenmiştir. Kullanılan diğer bir bezeme türü kabartma betimlemelerdir. İç düzenlemelerde platformlara oturtulmuş boğa başları ve boynuzları ilginçtir. Birçok evin duvarında gerçek boğa başlarının kille sıvanmasıyla yapılan kabartmalar mevcuttur. Bazı mekanlarda bunlar bir dizi halindedir ve Mellaart tarafından bu yapıların kutsal mekan ya da tapınak olduğu ileri sürülmektedir. Bina 52 olarak adlandırılan yapının yangın geçirmiş odasında bütün halinde in situ bir boğa başı ve boynuzları bulunmuştur. Duvarın içine yerleştirilmiş olan boğa başı açkılanmamıştır. Üst kısımda ise 11 sığır boynuzuyla bazı hayvan kafatasları bulunmaktadır. Bir dizi boğa boynuzu, boğa başının hemen yanındaki bir sekide yer almaktadır.
Konut duvarlarında yer alan tasvirler av ve dans sahneleri, insan ve hayvan resimleridir. Hayvan resimleri akbaba, leopar, çeşitli kuşlar, geyik ve aslan gibi hayvanlardır. Ayrıca 8800 yıl öncesine ait, kilim motifleri denilebilecek motifler de görülmektedir ve günümüz Anadolu kilim motifleriyle ilişkilendirilmektedir. Figürin buluntular sığır, domuz, koyun, keçi, boğa, köpek ve tek olarak sığır boynuzlarıdır.
Kültür – Çatalhöyük (Doğu) > İnanç

Doğu Höyük, Anadolu'da kutsal yapılara rastlanan en eski yerleşimdir. Kutsal mekan olarak tanımlanan odalar diğerlerinden daha geniştir. Geniş odalar ayin amaçlı yapılmıştır. Duvar resmi, kabartması ve heykeller, diğer konut odalarına oranla daha yoğun ve daha farklıdır. Doğu Höyük'te bu tarz kırktan fazla yapı ortaya çıkarılmıştır. Bu yapıların duvarlar süslemeleri av ve bereketi simgeleyen büyüler ve inançlarını yansıtan betimlemelerle zenginleştirilmiştir. Süslemelerin haricinde kabartma olarak da boğa doğumu gerçekleştiren tanrıça, leopar, koç başları ve boğa figürleri resmedilmiştir. Bu duvarlarda geometrik süslemeler de sıkça yer almaktadır. Diğer yandan toplumu etkileyen doğa olaylarının da betimlendiği görülmektedir. Örnek olarak yakınlardaki volkanik Hasan Dağı'nı patlaması olduğu düşünülen bir betimleme açığa çıkarılmıştır.
Çatalhöyük Doğu Höyük'te III. tabakadan X. tabakaya kadar olan tabakalarda, kutsal yapıların içinde çok sayıda pişmiş kilden yapılma ana tanrıça heykelcikleri, boğa başı ve boynuzları ile kadın göğsü rölyefleri bulunmaktadır. Ana tanrıça, genç kadın, doğuran kadın ve yaşlı kadın olarak betimlenmiştir. Bu buluntuların tarihlendirilmesiyle Anadolu'da en eski ana tanrıça kült merkezlerinden birinin Çatalhöyük olduğu kabul edilmektedir. Bereketi simgeleyen ana tanrıça kültünde erkek ögeyi boynuzlu boğa başlarının temsil ettiği düşünülmektedir. Güleryüzlü ve sevecen betimlemeler ana tanrıçanın doğaya sunduğu yaşamı ve bereketi simgelerken, kimi zaman korkunç denebilecek betimlemeler de, bu yaşam ve bereketi geri alabilme yetisini ifade etmektedir. Elinde akbaba olabileceği düşünülen yırtıcı bir kuşla betimlenen tanrıça heykeli ile yarı ikon tarzı ürkütücü heykelcik ise, ana tanrıçanın ölüler ülkesiyle bağını temsil etmektedir. İki yanındaki leoparlara dayanmış durumda doğum yapan şişman kadın figürü ile aslanlı tahtlarda oturur biçimde tasvirlerine rastlanan Tunç Çağı'nda Mezopotamya'da İnanna - İştar'ı ve Mısır inancındaki İsis - Sekhmet'i arasındaki benzerlik dikkat çekicidir.
Öte yandan Çatalhöyük Neolitik yerleşiminde konutun sadece barınmak, erzak ve eşya depolamak / güven altına almak gibi işlevlerinin olmadığı, aynı zamanda bir dizi sembolik anlam üstlendiği anlaşılmaktadır. Hem konutlarda hem de kutsal mekan olarak görülen yapıların duvar resimlerinde ana tema boğa başlarıdır. Günümüzde yabani sığır olarak tanımlanan boğaların alın kemikleri, alın kemiklerinin boynuzların oturduğu kısımlar ve boynuzlar, kerpiç dikmelerle birleştirilerek mimari öge olarak kullanılmıştır. Konutlardaki duvar resimlerinin, ölülerin gömülmüş olduğu kesimlerde daha yoğun olduğu dikkati çekmiş, bunun belki de ölülerle bir çeşit iletişim kurma amaçlı olduğu ileri sürülmüştür. Öyle ki duvar resimlerinin üstünün tekrar sıvanmasından sonra, sıva altında kalan resmin aynen yeni sıva üzerine boyanmış olduğu saptanmıştır.
İlginç bir buluntu da bir evin gömüt çukurunda bulunan dişlerin, bir alt evredeki evin gömüt çukurundaki çene kemiğinden geldiğinin saptanmasıdır. Böylece evden eve geçen insan ve hayvan kafataslarının miras ya da önemli eşya olarak görüldüğü anlaşılmaktadır.
Değerlendirme ve tarihlendirme

Kazı başkanı Hodder, yerleşmenin uzak bölgelerden gelen göçmenler tarafından değil, küçük bir yerli topluluk tarafından kurulduğunu, zaman içinde nüfus artışına bağlı olarak büyüdüğü düşünmektedir. Gerçekten de ilk katmanlardaki konutlar, üst katmanlarla karşılaştırıldığında daha seyrektir. Daha üst katmanlarda ise iç içe girmiş durumdadırlar.
Öte yandan Orta Doğu'da Çatalhöyük'ten daha eski neolitik yerleşmeler vardır. Örneğin Eriha, Çatalhöyük'ten bin yıl daha eski bir neolitik yerleşimdir. Yine de Çatalhöyük, daha eski ya da çağdaşı yerleşimlerden farklı özelliklere sahiptir. Başta, onbin kişiye ulaşan nüfusudur. Hodder'e göre Çatalhöyük "köy kavramını mantıksal boyutların ötesine taşıyan bir merkez"dir. Pek çok arkeolog Çatalhöyük'teki olağanüstü duvar resimlerinin ve aletlerin, bilinen neolitik geleneklerle bağdaşmadığı görüşündedirler. Çatalhöyük'ün bir başka farklılığı da, belirli bir büyüklüğe ulaşan yerleşimlerde merkezileşmiş yönetim ve hiyerarşinin ortaya çıktığı, genellikle kabul edilmektedir. Oysa Çatalhöyük'te kamusal binalar gibi toplumsal işbölümüne ilişkin kanıtlar bulunmamaktadır. Hodder, son derece büyük bir nüfusu barındırır hale gelmesine karşın Çatalhöyük "eşitlikçi bir köy" niteliğini yitirmemiştir. Çatalhöyük hakkında,
"Bir yandan daha geniş bir örüntünün parçası, öte yandan da tümüyle özgün bir birim, Çatalhöyük'ün en şaşırtıcı yanı da bu."
demektedir.
Daha sonraki araştırmalarda, diğerlerinden daha fazla gömüt barındıran (en fazla 5-10 iken bu evlerden birinde 30 gömüt bulunmuştur), mimarî ve iç dekoratif unsurların çok daha iyi çalışıldığı konutlar dikkat çekmiştir. Kazı ekibi tarafından "tarih evleri" olarak adlandırılan bu yapıların, üretimde (ve tabi dağıtımda) daha fazla kontrol sahibi olduğu, daha zengin olduğu düşünülmüş, Çatalhöyük toplumunun başlangıçta düşünüldüğü kadar eşitlikçi bir toplum olmayabileceği ileri sürülmüştür. Ancak elde edilen çeşitli veriler, bu tarih evlerinin iç dekorasyon ve fazla gömüt sayısı dışında diğer evlerden farklı olmadığı, bir sosyal farklılaşma bulunmadığı anlaşılmıştır. Araştırmalar, Çatalhöyük neolitik kültürünün devamına ilişkin bir ipucu vermemiştir. Neolitik yerleşimin terk edilmesinden sonra neolitik kültürün gerilediği ifade edilmektedir.
Çatalhöyük'te yürütülen kazı çalışmaları
Bir konutun içinden görünüm
Bir konutun içinden farklı görünüm
Duvar resimlerinden bir örnek
Boğa başları
Ünlü Çatalhöyük Ana Tanrıça heykelciği
EXPO Antalya'da Bulunan Çatalhöyük Modellemesi
Deutschlandradio

| --- | --- |

Tip: Radyo ağı
Kuruluş: 1994
Merkez: Köln, Almanya
Ulus: Almanya
Sahibi: ARD
Önemli kişiler: Stefan Raue
Resmi site: www.deutschlandradio.de
Deutschlandradio (DLR) ("Almanya Radyosu"), Almanya merkezli bir devlet radyo ağıdır. 1994 yılında RIAS ve DS Kultur radyolarının birleşmesi sonucu kurulmuştur. Merkezi Köln'de yer almaktadır.
Deutschlandradio, ARD kamu yayıncıları konsorsiyumunun üye kuruluşudur.
Hizmetler

Deutschlandradio, dört ulusal radyo kanalını işletmektedir.
Deutschlandfunk - haber ve enformasyon
Deutschlandfunk Kultur - kültürel programlar
Deutschlandfunk Nova - gençlik programları
Dokumente und Debatten - özel etkinlik
Deutschlandradio'nun Köln'deki genel merkezi
Dja Doğa Siti

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Dja Nehri'nde bir tür kano
Konum:  Kamerun
Kriter: Doğal: ix, x
Referans: 407
Tescil: 1987 (11. oturum)
Bölge: Afrika
Koordinatlar: 3°0′0″K 13°0′0″D﻿ / ﻿3.00000°K 13.00000°D﻿ / 3.00000; 13.00000
Dja Doğa Rezervi ya da Dja Fauna Rezervi, Kamerun'un güney doğusunda yer alan bir doğal parktır. 1987 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir. Park, Dja Nehri ile neredeyse çevrilmiş bir durumdadır. Park, 1,500'den fazla bilinen bitki türüne, 107'den fazla memeli türüne ve 320'den fazla kuş türüne ev sahipliği yapmaktadır. Park, 5,260 kilometrekare alan kaplamaktadır.  Kongo'daki Odzala-Kokou Ulusal Parkı ve Gabon'daki Minkébé Ulusal Parkı ile birlikte Dja Fauna Siti, Kongo Havzası'ndaki en önemli yağmur ormanları koruma alanlarından birisi olan TRİDOM  alanını oluşturmaktadır.
Diyalog (gazete)

|  |
| --- | --- |
Tür: Günlük gazete
Format: Tabloid
Sahibi: Kıbrıs Diyalog Yayıncılık Ltd.
Yayımcı: Reşat Akar
Dil: Türkçe
Genel merkez: Organize Sanayi Bölgesi, 25. Sokak No: 9  Lefkoşa, Kuzey Kıbrıs
Resmî site: diyaloggazetesi.com
Diyalog, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'de yayımlanan günlük gazetedir. Genel Yayın Yönetmeni Reşat Akar'dır.
Diyalog medya grubu bünyesinde Türksat 3A üzerinden izlenebilen TV 2020 ve KKTC'de 91.3 frekansından yayın yapan aynı zamanda uydu üzerinden de dinlenebilen Radyo Diyalog kanalları da bulunur.
Djoudj Kuş Barınağı

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  Senegal
Kriter: Doğal: vii, x
Referans: 25
Tescil: 1981 (5. oturum)
Tehlike: 1984-1988; 2000-2006
Bölge: Afrika
Djoudj Ulusal Kuş Barınağı veya Djoudj Kuş Barınağı (Fransızca:Parc national des oiseaux du Djoudj), Senegal'de, Senegal Nehri'nin güneydoğusunda, St-Louis'in kuzeydoğusunda yer alan bir kuş barınağıdır. Kuşlar için çok verimli bir üreme alanı oluşturan bir dizi sulak alana sahiptir. Başta pelikanlar ve flamingolar olmak üzere yaklaşık 400 kuş türü barındırır.
Londra Stadyumu

| Londra Stadyumu |
| --- | --- |



Yer: Londra, İngiltere
Koordinatlar: 51°32′19″K 0°00′59″B﻿ / ﻿51.53861°K 0.01639°B﻿ / 51.53861; -0.01639
Temel atma: 2007
Açılış: 2011
Maliyet: 537 milyon £
Mimar: Populous şirketi
Ev sahibi: 2012 Yaz Olimpiyatları West Ham United (2016-)
Kapasite: 80.000


Londra Stadyumu veya eski adıyla Londra Olimpiyat Stadyumu, Londra'da, 2012 Yaz Olimpiyatları ve 2012 Paralimpik Yaz Oyunları'nda kullanılması amacıyla inşa edilmiş bir stadyum.
Tarihçe

Stadyumun yapımı 29 Mart 2011'de bitmiştir. 2012 Yaz Olimpiyatları meşalesi bu stadyumda yakılmıştır.
Tarihçe > Olimpiyat sonrası kullanımı

2012 Yaz Olimpiyatları ve 2012 Paralimpik Yaz Oyunları'ndan sonra stadyumun kullanımı hakkı için ihale yapılmıştır. Olimpiyat sonrası stadyumu kullanabilmek için iki ortaklık teklif vermiştir. Bu ortaklıklar;
Tottenham Hotspur & AEG,
West Ham United FC & Newham Council'di.
11 Şubat 2011'de oybirliği ile West Ham United'ın teklifi kabul edildi. West Ham United'nın 2014 yılının yazında bu stadyuma taşınması bekleniyordu. Fakat West Ham United 2016 yılının yazında bu stadyuma taşınabildi.
Ulaşım

Stratford ve Stratford Uluslararası Tren İstasyonu olimpik parkın yakınlarındadır.
Galeri

Stadın Ocak 2009'daki hali.
Stadın Ekim 2009'daki hali.
Stadın 2010 ilkbaharındaki hali.
Stadın 27 Nisan 2011'deki hali.
Zarina Diyas

| Zarina Diyas0 |
| --- | --- |

Kişisel bilgi
Vatandaşlık:  Kazakistan
Doğum yeri: Almatı, Kazakistan
Doğum tarihi: 18 Ekim 1993 (31 yaşında)
Boy: 1,72 m (5 ft 7+1⁄2 in)
Profesyonellik: 2009
Oyun stili: Sağ el, Çift el backhand
Toplam ödül: 1.495.222 $
Tekler
Kariyer rekoru: 349–251
Toplam kupa: 0 WTA, 5 ITF
En yüksek sıralama: No. 31 (12 Ocak 2015)
Güncel sıralama: No. 94 (25 Nisan 2016)
Grand Slam tekler
 Avustralya Açık: 3. tur (2014, 2015)
 Fransa Açık: 1. tur (2014)
 Wimbledon: 4. tur (2014, 2015)
 Amerika Açık: 3. tur (2014)
Çiftler
Kariyer rekoru: 29–43
Toplam kupa: 0 WTA, 0 ITF
En yüksek sıralama: No. 89 (8 Haziran 2015)
Güncel sıralama: No. 190(25 Nisan 2016)
Grand Slam çiftler
 Avustralya Açık: 2.tur
 Wimbledon: 2. tur
 Amerika Açık: Çeyrek final
Son güncelleme: 25 Nisan 2016
Zarina Diyas (d. 18 Ekim 1993, Almatı, Kazakistan), Kazak profesyonel tenis oyuncusudur. Tenise 6 yaşında başlayan Diyas, tek kadınlar sıralamasında 31. sırada yer alarak kariyerinin en yüksek derecesine ulaşmıştır.
Letonya Komünist Partisi

| Letonya Komünist Partisi Latvijas Komunistiskā partija |
| --- | --- |

Kuruluş tarihi: 1904
Kapanış tarihi: 1991
Gazete(ler): Latvijas patiesība
İdeoloji: Komünizm Marksizm-Leninizm
Siyasi pozisyon: Aşırı sol
Uluslararası üyelik: Sovyetler Birliği Komünist Partisi
Resmî renkler: Kırmızı
Parti bayrağı

Letonya
Letonya Komünist Partisi (Letonca: Latvijas Komunistiskā partija, LKP; Rusça: Коммунистическая партия Латвии), Letonya'da bir siyasi partiydi.
Tarih > 1919'a kadar Letonya Sosyal-Demokrasisi

Parti Haziran 1904 kongresinde kuruldu. Başlangıçta parti Letonya Sosyal Demokrat İşçi Partisi (LSDSP) olarak biliniyordu. 1905 yılındaki kongre boyunca parti Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi (RSDLP) programını kendine adapte etti. 1906 yılında toplanan RSDLP'nin Dördüncü Kongresi'nde, LSDSP, saha teşkilatı RSDLP'ye katıldı ve kongreden sonra parti adını Letonya Sahası Sosyal Demokrasisi olarak değiştirdi.
26 Ocak ile 8 Şubat 1914 tarihleri arasınde parti dördüncü kongresini Brüksel'de topladı.
Mayıs 1918 tarihinde, LSD'den atılan Menşevik güçler tarafından Letonya Sosyal Demokrat İşçi Partisi kuruldu.
Tarih > Sovyet Letonya'da Hüküm, 1919–1920

1919 yılında Letonya Sosyalist Sovyet Cumhuriyeti'ni kısaca yönetti ve Mart 1919 tarihinde ismini Letonya Komünist Partisi olarak değiştirdi; 1919 yılında 7,500 üyesi vardı. Partinin genç kanadı, Letonya Genç Komünistler Cemiyeti'ydi (LKJS).
LKP, 1919 yılından itibaren Komintern (Üçüncü Enternasyonal) üyesiydi.
Tarih > Yer altı ve sürgün, 1920–1940

Letonya Bağımsızlık Savaşı'ndan sonra, LKP Letonya'da yasaklandı. Liderlik, SSCB'de sürgüne yerleşirken, Letonya teşkilatı ya yer altı hücreleri ya da "Kızıl" solcu işçi sendikaları gibi yakın teşkilatlar üzerinden gizlice faaliyetlerde bulundu. 1928 yılında parti daha açık faaliyet göstermeye başladı ve 1928 yılında Letonya  parlamento seçimlerine "Sol İşçi Sendikaları" olarak bilinen yakın listeler ile girdiler. Liste, beş sandalye kazandı fakat 1930 yılında yasaklandı. Ertesi yıl gerçekleşen seçimlere "İşçi ve Köylü Sendika Grupları" olarak ismi yenilenen liste ile katıldılar ve altı sandalye kazandılar. 1933 yılında, yüksek mahkeme partiyi kapattı ve milletvekilleri tutuklanıp, ihanetle suçlandılar.
1936 yılında, LKJS'ye paralel gençlik yapılanması Letonya'nın İşçilerinin Gençlik Cemiyeti (LDJS), LKP ve onların önceki rakipleri 1934 yılında Ulmanis coup d'état sonrası yasadışı ilan edilen sabık Menşevik Letonya Sosyal Demokrat İşçi Partisi'nin ortak çabası ile kuruldu.
Tarih > Letonya SSC'de İktidar, 1940–1990

Haziran 1940 tarihinde Letonya'nın Sovyet işgali sonrası ve Ulmanis hükûmetinin kovulması sonrası, LKP ve LDJS yasallaştı ve açok şekilde faaliyet göstermeye başladılar. 1940 yılında yapılan Sovyet güdümlü Parlamento seçimlerinde, "Çalışan Halkın Bloğu" ismiyle tek partinin girmesine izin veridi. Parti daha sonra Sovyetler Birliği (Bolşevik) Komünist Partisi ile birleşti. CPSU(b)'nın Letonya kolu olarak, Letonya Komünist Partisi (Letonca: Latvijas Komunistiskā (boļševiku) partija, (LK(b)P) adını aldı. 1952 yılında CPSU(b), Sovyetler Birliği Komünist Partisi ismini alınca, Letonya kolu eski ismi LKP altında yeniden yapılandı.
1978 tarihli Letonya SSC anayasasının altıncı maddesi LKP'yi Sovyet Letonya'sında siyasi gücünde aşikar şekilde tek güç haline getirdi. 1990 yılında, Letonya Cumhuriyeti Yüksek Mahkemesi (daha önceki Letonya SSC Yüksek Sovyet'i, şimdi Letonya Halk Cephesi'nin baskın olduğu) altıncı maddeyi anayasadan çıkarmayı oyladı.
14 Nisan 1990 tarihinde, Ivars Ķezbers liderliğindeki bağımsızlık yanlısı hizip LKP'den ayrıldı ve Bağımsız Letonya Komünist Partisi'ni (Letonca: Latvijas Neatkarīgā komunistiskā partija) kurdu. LKP'nin ana omurgası Alfrēds Rubiks başkanlığında Moskova ve CPSU liderliğine sadık kaldı. Sonra aynı yılın 14 Eylül'ünde, Ķezbers'in partisi adını resmi olarak Letonya Demokratik İşçi Parti'si (Letonca: Latvijas Demokrātiskā darba partija, LDDP) olarak değiştirip, kendisini sosyal demokrat platforma adapte etti.
Tarih > Bağımsızlık sonrası, 1990–1993

Letonya'nın Sovyetler Birliği'nden bağımsızlığını ilanından sonra Letonya Cumhuriyeti Yüksek Mahkemesi, Letonya'nın bağımsızlığına düşman bir teşkilat gerekçesi ile 10 Eylül 1991 tarihinde LKP'yi yasakladı. Aynı yılın Ekim ayında, Letonya Komünist Partisi resmi yayın organı Cīņa kapatılıp, yasaklandı. Sonra Albert Lebedev tarafından Letonya Komünistleri Cemiyeti ismiyle bir teşkilat oluşturuldu. Bu teşkilatın, başvurusu reddedildi. 1993 yılında, Letonya Komünistleri Cemiyeti, Komünist Partiler Birliği - Sovyetler Birliği Komünist Partisi (UCP-CPSU) üyesi oldu. Ondan sonra, yer altında ve "belirli şartlar" altında faaliyet göstermektedir.
1994 yılında, LKP'nin ardılı olarak Letonya Sosyalist Partisi kurulmuştur.
Basın

Cīņa (Mücadele), Letonya Sosyal-Demokrasisi'nin merkez yayın organı olarak Mart 1904 tarihinde kurulmuştur. Riga, Brüksel ve Petrograd'da düzenli olarak basılmıştır. 1919'dan itibaren, Letonya Komünist Partisi'nin yayın organı olmuştur.
LKP Liderliği, savaş arası ve II. Dünya Savaşı'nda Nazi işgali sırasında, SSCB'de sürgüne yerleşirken, Cīņa Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'nde basıldı. 1940 yılından sonra Riga'da yayınlandı.
Letonya SSC'de, Cīņa Letonya dilinde yayın yapan ana günlük gazeteydi. 1990 yılında, Ķezbers hizbi anan LKP'den ayrılıp Bağımsız Komünistleri kurduklarında, gazetenin adını Neatkarīgā Cīņa (Bağımsız Mücadele) olarak değiştirdiler, 1990'lardaki özelleştirmeden sonra Neatkarīgā Rīta Avīze ismini aldı.
LKP tarafından yayınlanan Cīņa gazetesinin Rus dilindeki kardeşi Sovetskaya Latviya (Sovyet Letonya) idi; Padomju Jaunatne (Sovyet Gençliği) ise Letonya Genç Komünistler Cemiyeti'nin günlük gazetesiydi.
Letonya SSC'de, LKP ayrıca aylık siyasi dergi Padomju Latvijas Komunists (Sovyet Letonya Komünisti, ISSN 0132-6430; 1940 ve 1950'lerde Padomju Latvijas Boļševiks) Rusça paralel edisyonu (Kommunist Sovetskoi Latvii ISSN 0321-2092) ile yayınlıyordu.
Letonya Komünist Partisi Birinci Sekreterleri

| Birinci Sekreter | Görev süresi |
| --- | --- |
Jānis Kalnbērziņš:: 25 Ağustos 1940 – 25 Kasım 1959 (1941–1944 arasında Rusya'da sürgün)
Arvīds Pelše:: 25 Kasım 1959 – 15 Nisan 1966
Augusts Voss:: 15 Nisan 1966 – 14 Nisan 1984
Boriss Pugo:: 14 Nisan 1984 – 4 Ekim 1988
Jānis Vagris:: 4 Ekim 1988 – 7 Nisan 1990 (Parti'nin "iktidar" rolü 11 Ocak 1990 tarihinde kaldırılmıştır)
Alfrēds Rubiks:: 7 Nisan 1990 – 24 Ağustos 1990
Letonya Komünist Partisi İkinci Sekreterleri

| İkinci Sekreter | Görev süresi |
| --- | --- |
Žanis Spure: Ağustos – Aralık 1940
Ivan Lebedev: 1944 – Ocak 1949
Fedor Titov: Ocak 1949 – 1952?
Valentin Ershov: 1952 ? – Haziran 1953
Vilis Krūmiņš: Haziran 1953 – Ocak 1956
Filipp Lashnikov: Ocak 1956 – Ocak 1958?
Arvīds Pelše: Ocak – Nisan 1958?
Vilis Krūmiņš: Nisan 1958? – Şubat 1960
Mikhail Gribkov: Şubat 1960 – 1963
Nikolai Belukha: 1963–1978
Igor Strelkov: 1978–1980
Valentin Dmitriev: 1980–1986
Vitaly Sobolev: 1986–1990
DKW

| --- | --- |
[[Dosya:Dkw-symbol-vorn.jpg DKW Auto Union logosu|frameless|upright=1]]
Endüstri: Otomotiv endüstrisi
Akıbeti: 1932 yılında Auto Union birleşmiştir. Son DKW markalı otomobil 1966 yılında üretilmiştir.
Kuruluş: 1916
Feshedilme: 1932
Genel merkezi: Saksonya, Almanya
Önemli kişiler: Jørgen Skafte Rasmussen, kurucusu
Ürün: Otomobil, Motosiklet
Sahibi: Audi
Dampf-Kraft-Wagen (Almanca : buharla çalışan araba)  (ya da DKW), köklü bir otomobil firması.
Firmanın temelleri 1904 yılında atılmıştı. İlk olarak 1916 yılında buharlı otomobil deneleri yapmaya başlamıştır. İlk buharlı otomobili 500 litrelik bir su deposu taşımaktaydı. Ancak çabuk ısınması ve buharlaşması sonucunda bu girişim başarısız olmuştu. Fima 1922 yılına gelindiğinde ilk motosiklet üretimini gerçekleştirmiş, 1928 yılında da ilk küçük otomobilini üretmiştir. Gövdesi ahşaptan yapılan bu otomobil DKW Front 1932 diye adlandırıldı. 2 silindirli 15 beygir gücünde (hp) olan bu otomobil önden çekişliydi. 1928 yılında ise firmanın ön önemli özelliği Dünyanın en büyük motosiklet fabrikası olmasıydı.