Maurice Gamelin
Askeri kariyeri > II. Dünya Savaşı

1939'da savaş ilan edildiğinde, Château de Vincennes'de Fransa Genelkurmay Başkanı'ydı. Phoney Savaşı sırasında, sadece 8 km (5,0 mil) ilerleyen Saar Saldırısı'nda Alman sınırını geçen birkaç Fransız birliği dışında genel bir harekâtta bulunmadı. Almanya'nın tamamlanmamış Siegfried Hattı'na bile ulaşmadan durdular. Batı Cephesi'ndeki bir görevli Alman general Siegfried Westphal'e göre, eğer Eylül 1939'da Fransa saldırı olsaydı, Alman kuvvetleri bir veya iki haftadan fazla dayanamazdı. Gamelin birliklerini Maginot Hattının arkasına geri çekilmesini emretti ancak Fransa'nın müttefiki Polonya'ya, Fransa'nın Siegfried Hattı'nı kırdığını ve yardımın geleceğini bildirdi. Gamelin'in uzun vadeli stratejisi, Fransa'nın yeniden silahlanmasına ve İngilizlerin ve Fransız ordularının güçlerini kurmalarını beklemekti. Bu da 1941 yılına kadar hazırlanmak anlamına geliyordu. Almanlara misilleme olarak Ruhr'daki endüstriyel alanların bombalanmasını yasakladı. Fransız seferberliği, savaşın ilk haftalarında hayati Fransız endüstrilerini bozan pek çok önemli işçiyi çağırıyordu.
Fransa'nın savunması için vizyonu, Maginot Hattı ile takviye edilmiş olan, Fransız-Alman sınırındaki statik savunmaya dayanıyordu. Bununla birlikte hat, Belçika sınırına uzanmadı. 20. yüzyılın en soğuk dönemlerinden biri olan 1939-40 kış döneminde hattın Belçika sınırında uzatılması çalışmaları yavaş ve orijinal savunma kalitesiyle aynı değildi. Fransız Yüksek Komutanlığı'nın diğer birçok üyesiyle birlikte Ardenler'i geçilmez olarak görerek bölgeyi sadece on yedek tümen ve birkaç istihkâm ile savunmayı hedefledi. Fransız Ordusu'nun çoğu, Belçika sınırında daha kuzeybatıya gönderildi. Alman Panzer komutanı General Hasso von Manteuffel'e göre, Fransa'nın Almanya'dan daha fazla ve daha iyi tankları vardı, ancak onlar bu tankları birliklere dağıtmayı seçti.
Gamelin'in kendi görüşleri, Maginot Hattı'na dayanan tamamen savunma stratejisinden değişmişti. Fransız stratejistler, 1914'teki gibi Belçika'nın kuzeyinden Alman ilerleyişini öngörüyorlardı. Mümkün olduğunca Fransız topraklarından uzak bir yere kadar Belçika ve Hollanda'ya saldıran Alman kuvvetlerini karşılamak için kuzeye hızlı bir ilerleme önermişti. Dyle Planı olarak bilinen bu strateji, Belçika savunma planları ve İngiliz amaçlarıyla da donatıldı. Fransız Ordusu'ndaki motorize kuvvetlerin çoğunu ve İngiliz Yurtdışı Sefer Kuvveti'nin (BEF) tamamını bu strateji için taahhüt etti. Böyle bir strateji, Fransız Ordularının birçoğunun, bilinmeyen Belçika savunma hattındaki savaşa katılmak için Kuzey Fransa'da bir yıllık hazırlık sonucunda oluşan savunma pozisyonlarını bırakması anlamına da geldi.
Alman kuvvetlerinin kurulması ve planlanan Alman saldırısının tarihini bildiği halde, Mayıs 1940'a kadar hiçbir şey yapmadı ve "olayları bekliyoruz" dedi. Sonra Almanlar saldırdığında, BEF de dahil olmak üzere en iyi 40 tümenin Dyle Planı'na göre kuzeye doğru ilerlemesini emretti.
Belçika Savaşı'nın ilk birkaç gününde birçok Müttefik uçağı yerde saldırıya uğradı. Hava desteğinin geri kalanı, Alman saldırısına maruz kalan 150 km'lik (93 mil) koridora saldırmaktan ziyade, Fransız ilerlemesi üzerinde yoğunlaştı. Çabucak, Fransızlar ve İngilizler yüzüstü kalma korkularına kapıldı ve Belçika çapında hazırlanan savunma hatlarından çekildiler. Alman Panzer birlikleri tarafından kuşatılmasını önlemek için onları yeterince hızlı geri çekmediler.
Daha güneyde saldıran Alman kanadı, Meutrut'u ağır Luftwaffe hava bombardımanı yardımıyla beklenenden daha hızlı geçebildi. Meuse üzerindeki hemen hemen tüm geçişler Fransızlar tarafından durdurulmuş olmasına rağmen, Sedan'ın 60 km (37 mil) kuzeyinden geçiş başarıyla yapılmıştı. Bu durum Almanlar tarafından hızla fırsata dönüştürüldü. Bu arada, Fransız silahlarının cephane yetersizliğinden dolayı gereksiz ateş etmelerini engelleme emri verdi. Bu cephede, Korgeneral Heinz Guderian emirlere uymuyor ve ileri hatlarda savaşıyordu. Gamelin bu bölgeden, kıyıdan ziyade Almanların asıl hedefi olarak düşündüğü Paris'i savunmak amacıyla geri çekti.
Kendi stratejisini sorumlu tutmaktan ziyade ihanete uğradığını düşünerek, ön hat komutanlarından 20'sini görevden aldı.
İngiliz Seferi Kuvvetleri'nin Dunkerque'e çekilerek İngiltere'ye tahliye edilmesi, Hollanda'nın saldırıdan beş, Belçika'nın da on sekiz gün sonra teslim olması üzerine 18 Mayıs 1940'ta başbakan Paul Reynaud tarafından görevden alındı. Yerine Maxime Weygand getirildi.