stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Pidasa
Kazı ve Araştırmalar

2007 yılında henüz Bakanlar Kurulu kararı ile kazıların başlanmasından önce alanda yapılan yüzey araştırmaları sırasında makro vejetasyon altında gizlenmiş alanda kaçak kazılarla tahrip edilmiş, kuzey-güney aksında görülen derin bir kaçak kazı çukuru kesitinde saptanan kült adağı terrakotta mask ve heykelcikler o zaman tapınağın yeri konusunda önemli bir veri olarak değerlendirilmişti.
Kutsal Alan MÖ 6. yüzyıldaki Pedasis topraklarının mutlak yönetim merkezi olan Gökçeler Kalesi'nin batısında akropolis'e 250 m uzaklıkta, kentin batı girişindeki yolun düzlüğe ulaştığı noktada kuzeye doğru yükselen tepenin alt yamacında yer alır. Tapınağın önünden geçen yol iç kısımlara doğru Pedasa'nın MÖ 6./5. yüzyıllardaki yönetim merkezi olan akropol ve mezarlık alanlarına ve aşağı
doğal limanlara yönelen yol aksının kesişme noktasındadır. Kutsal Alan önünden geçerek denize yönelen batı yolu aynı zamanda yerleşimin Bitez ve Gümbet doğal limanları ile Alos K'arnos (Halikarnassos)'a bağlanan yol ağı üzerindeydi. Kutsal Alan'ın aşağı kent düzlüğüne ulaşımı 50 m uzunluğundaki bölümünü açığa çıkardığımız tören yolu ile sağlanmaktadır. Dokuz metre genişliğindeki taş döşeli bu özel yolun alt bölümü Maussollos'un Leleg yerleşmelerini Halikarnassos ile birleştirdiği zamanda inşa edilmiş Karakol Binası ile sınırlanmıştır. Tören yolunun ulaştığı en yüksek noktada konumlanan ante'li Dor tapınağı ve onun güney yanındaki açık hava tapınım alanını güneyden sınırlayan büyük teras Athena Kutsal Alanı'ndan günümüze ulaşan ana kalıntılardır. MS 12.- MS 13. yüzyıllarda alanının yerleşim yeri olarak kullanıldığı Doğu Roma Dönemi'nde tören yolu ve Kutsal Alan yapılarının tamamı, kendi özgün malzemesi ile kullanılarak büyük ölçüde tahrip edilmiştir.
Kente ulaşan ziyaretçileri karşılayan yarımadanın Leleg döneminden bilinen en eski ve ilk tapınağına sahip olan Kutsal alan, çok sayıda yazıt yanında anıtlar ve yapılara ait mimari parçaların en yoğun görüldüğü yerdir. Bu ayrıcalıklı durum Kutsal Alan'ın eski bir Anadolu bitig Edebiyat Fakültesi Dergisi 2021/1200 geleneğini devam ettiren Pedases halkının toplanma yeri(agorası) olarak kullanılmasından başka türlü açıklanamaz. Doğrudan erken evrelerin yürüme tabanı üzerine oturan geç dönem yapılarının tamamına yakın bölümü korunarak gerçekleştirilen temizlik ve araştırma sondajları ile Kutsal Alan'da yerleşik in-situ kalıntıların tasar, yapım evresi ve yüklendikleri işlevler ile ilgili aşağıda genel hatları ile özetlenen bazı önemli sonuçlara ulaşılabilmiştir.
Kutsal Alanlar

19. yüzyılın sonlarına doğru Tapınak Terası'nın altındaki Karakol Binası olarak tanımladığımız yapının yanında bulunan, olasılıkla MÖ geç 5. yüzyıla ait, Athena Pedasis'e adanmış olan heykel kaidesi üzerindeki
yazıt, Athena Tapınağı'nın varlığı ve kentin lokalizasyonu hakkında ilk önemli belge olarak yerini almıştır (Paton ve Myres 1896,193-194).
Kutsal Alanlar > Açık hava kült alanı

Açık hava kült alanının düzenlemesi için aynı dönemde batı tarafı anakaya üzerine oturan ortak bir duvarla ayrılan belki de kült yemeklerinin yendiği andron ya da adakların saklandığı iki mekânla sınırlandırılmıştır. Kült etkinliği için inşa edilen mimari kalıntılar bunlarla sınırlı değildir. Doğu-batı doğrultusunda uzayan ilk yapım evresi duvar kalıntısının güney yakınındaki cephesi güneye dönük, doğu iç duvarları kaçak kazı ile tahrip edilmiş at nalı şeklindeki yapı ve onunla birleştirilmiş batıya doğru devam eden duvar uzantısı bunlar arasındadır. Bunlardan güneye cephe veren ve olasılıkla bir zamanlar basamaklara sahip ön kesiminin ilk ve ikinci evre tapınaklarının ortak kullanılan güney teras duvarı inşası tarafından tahrip edilen at nalı şeklindeki erken yapının orta teras ile ilişkili olabileceği de gözden uzak tutulmamaktadır.bitig Edebiyat Fakültesi Dergisi 2021/1202
Arkeolojik malzeme ışığında yapım evrelerinin inşa tarihi söz konusu edildiğinde, Kutsal Alan ilk yapım evresini temsil eden ilk evre tapınağı için kullanılabilecek başta kapı pervazını yanlardan taçlandıran Leleg plaster başlığı ve üst yapıya ait diğer İon kymation bezemeli dizgelerinin stili MÖ 6. yüzyılın ilk yarısını adres göstermektedir ki tarih olarak kendisinden sonra inşa edilen Alazeytin kalesi 30 no'lu yapı için W. Radt (1970) tarafından önerilen rekonstrüksiyonu ile koşutluk göstermektedir. MÖ 10. yüzyıldan Roma Dönemi içlerine dek etkin olduğu anlaşılan Kutsal Alan'ın tüm yarımada için taşıdığı önem, ele geçen yazıtlar, MÖ 2. yüzyıla tarihlenen Athena heykeli ve çok sayıda buluntu ile de desteklemektedir. Sondajlardan gelen malzeme ışığında MÖ 4. ortalarından hemen sonra köklü bir değişim geçiren Athena Kutsal Alanı, yapılanma süreçleri ve malzemesi ile başta Leleg Yarımadası olmak üzere henüz taşları tam olarak yerine oturtulamayan kutsal alan mimarlığının gelişim süreçlerinin takibi ve yorumlanması için önemli bir referans olmaktadır.
Akropolis
Pedasa Akropolisi'nde ikinci halka surun batı alt yamacında yerleşik kentin bilinen tek tapınağı olabilecek yapı ve çevresinde yapılan araştırmalarda yıllar içinde açılan kaçak kazı çukurlarının günümüzde daha da genişletildiği görülmüştür. Kaçak kazı çukuru çevresinde bulunan parçalar Geç Arkaik Döneme ait olduğu görülmüştür. Ancak bu tarihin tapınağın kullanım evresine ne denli yol gösterebileceği şimdilik kesin değildir. Yoğun taş yıkıntısı altında gizlenmiş tapınağın planı konusunda bugün için fazla bir yorum yapma olanağı olmadığı sanılmaktadır. Yapılan arkeolojik çalışmalarda çıkan veriler klasik bir tapınaktan çok bir kült yapısından söz etme durumu olduğunu açıklamaktadır. Yapının plan ve gerçek işlevi ise ancak kapsamlı kazılar sonucu anlaşılabilir.
Balıkesir Kuva-yi Milliye Müzesi

| Balıkesir Kuva-yi Milliye Müzesi |
| --- | --- |
Müze binası

Açılış: 6 Eylül 1996 (28 yıl önce) (1996-09-06)
Konum: Karesi, Balıkesir, Türkiye
Koordinatlar: 39°38′45″K 27°52′46″D﻿ / ﻿39.64583°K 27.87944°D﻿ / 39.64583; 27.87944
Tür: Genel Müze ( Tarihi, Etnografik ve Arkeolojik Eserler )
Müdür: Aytekin Yılmaz
Balıkesir İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü bünyesindeki diğer müzeler
 Balıkesir Kuva-yi Milliye Müzesi  Bandırma Arkeoloji Müzesi  Taksiyarhis Anıt Müzesi 
Balıkesir Kuvâ-yi Milliye Müzesi, Balıkesir'de I. Dünya Savaşı sonrasında Millî Mücadele çalışmalarında karargah olarak kullanılmış eski belediye binasında 1996'da hizmete giren müze.
İki katlı müzenin zemin katında Balıkesir'de Kuvâ-yi Milliye'nin kurulmasına öncülük etmiş 41 kişinin aldıkları yazılı kararlar, kongrenin kararları, bu kişilerin kişisel eşyaları, fotoğrafları ile Atatürk'ün Balıkesir'e gelişlerinde çekilmiş fotoğrafları; ikinci katında ise, Balıkesir'de ortaya çıkan arkeolojik ve etnografik eserler sergilenmektedir.
Müze binası, 1840 yılında Karesi Sancağı Defterdarı Giridizade Mehmet Paşa'nın konağı olarak yaptırılmıştır. İzmir'in İşgalinin ertesi günü Balıkesirlilerin bu binada toplanarak Batı Anadolu'da silahlı mücadele kararı almaları nedeniyle tarihî önemi büyük olan bu bina, uzun zaman II. Kolordu Karargâhı olarak kullanıldı. Bina, 1947-1988 yılları arasında belediye hizmet binası olarak kullanıldıktan sonra restore edildi ve müze haline getirildi. Müze müdürlüğü 1987 yılında kuruldu. Müze, restorasyon ve eser toplama çalışmaları bitirildikten sonra 6 Eylül 1996 tarihinde hizmete girdi.
Turgutköy, Nusaybin

| Turgutköy |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Mardin
Koordinatlar: 37°08′42″N 41°39′11″E﻿ / ﻿37.145°K 41.653°D﻿ / 37.145; 41.653
Ülke:  Türkiye
İl: Mardin
İlçe: Nusaybin
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 179
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
İl plaka kodu: 47
Posta kodu: 47320
Resmî site 
Turgutköy, Mardin ilinin Nusaybin ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Mardin il merkezine 94 km, Nusaybin ilçesine 45 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 179    
1997: 292
Limantepe

| --- | --- |
Limantepe
Limantepe antik kenti
LimantepeTurkey haritasındaki konumu.
Diğer adı: Limantepe
Konum:  İzmir, Urla
Koordinatlar: 38°21′48″K 26°46′33″D﻿ / ﻿38.36333°K 26.77583°D﻿ / 38.36333; 26.77583
Tür: Yerleşim
Tarihçe
Kuruluş: MÖ 1300-1400
Devir(ler): Tunç Çağı
Olay(lar): Turuva Savaşı
Sit ayrıntıları
Kazı tarihleri: 1950
Arkeologlar: Ekrem Akurgal
Durum: Sit alanı
Limantepe, İzmir ili Urla belediyesi sınırları içinde, kasabanın deniz kıyısındaki İskele Mahallesi'nde yer alan ve Tunç Çağı boyunca (MÖ 3. binyıldan itibaren, Truva Savaşı dönemi olarak kabul edilen MÖ 1300-1400'lere kadar) yerleşime konu olmuş tarih öncesi dönem (prehistorya) arkeolojisi siti.
Ege Denizi'nin bilinen en eski limanlarından biridir. Sit alanı, 1950'de Profesör Ekrem Akurgal tarafından keşfedilmiş olup, kazıları 1979'dan günümüze Hayat Erkanal başkanlığındaki uluslararası bir ekip tarafından sürdürülmektedir.
Konumu ve Çevresel Özellikleri

Urla'nın kuzeyinde bulunan kıyı ovası büyük bir olasılıkla bir uzun koyun sonradan dolması sonucu oluşmuştur. Önce bir kum setiyle denizle ilişkisi kesilen koy, Zongurlu ve Kocadere çaylarının getirdiği alüvyonlar sonucu bir birikinti ovasına dönüşmüştür. Bu dönüşüm sırasında deniz içindeki doğal bir kaya grubu anakaya ile birleşerek bugün Liman Tepe'nin bulunduğu yarımadanın ortaya çıkmasına neden olmuştur. Yarımada; kuzeyinde bulunan kayalık yüzünden kuzey rüzgarlarına kısmen kapalıdır. İzmir Körfezi'ne doğru uzanan kayalık çıkıntının iki uç yanının doğal liman oluşu ve özellikle körfezin deniz ticaretine uygun şartlar taşıması; bu yerin Son Neolitik Çağ'dan itibaren iskana maruz kalmasının en büyük nedenlerindendir. Güneydeki bereketli kıyı ovası yerleşiklerin olasılıkla gıda ihtiyaçlarını karşılamıştır. Antik Klozamenai kentinin; tarihöncesi yerleşmelerin yıkıntılarından oluşan tepeyi bir akropol gibi kullanarak hemen güney kesiminde yer alışı, bu alandaki yerleşme tarihini Roma Dönemi'ne kadar devam ettirmektedir. Antik isimlerin çok kez tarih öncesi isimlerden çıktığı düşünülürse, yerleşmenin MÖ 3. bin yıl isminin antik çağ ismine benzeyen bir isimde olduğu ileri sürülebilir. Limantepe, kıyıdaki ve yakın çevresindeki yazlık yapılarla kısmen tahrip edilmiştir. Üzerinden geçen çağdaş asfaltın güzergâh değiştirmesi için de kazı başkanı tarafından girişimde bulunulmuştur.
Konumu ve Çevresel Özellikleri > Yeri

İzmir il merkezinin batı-güneybatısında; Urla ilçe merkezinin kuzeyindeki İskele Mahallesi'nde; modern limanın doğusunda; Karantina Adası'nın güneyinde; tam karşısındadır. Bu yerleşme yerine İzmir-Urla kara yolundan Urla iskelesine doğru ayrılan kara yolu ile ulaşılmaktadır. Karayolu tepenin tam üzerinden geçerek  tepeyi doğu-batı istikametinde kesmiştir.
Tarihçe > Erken / Orta Kalkolitik Çağ

Höyüğün kuzeydeki topoğrafik açıdan yükselen bölümünde, anakayanın hemen üzerinde tespit edilen dönem, düzensiz taşlarla inşa edilmiş tek sıra temellere sahip wattle and daub tekniğinde yapılmış basit bir mimari biçimi yansıtmaktadır. En az iki farklı evreye sahip bu tabakada, dönemin karakteristiği olan perdah bezemeli kaplar, bol miktarda Melos obsidyeni, çeşitli idoller ve mermerden yapılmış konik gövdeli bir kaba ait bir parça ele geçmiştir. Liman Tepe bu dönemde özellikle Doğu Ege Adaları ve Batı Anadolu sahil kesimi ile kültürel açıdan bir bütünlük göstermektedir.
Tarihçe > Geç Kalkolitik Çağ

Orta Kalkolitik tabakanın hemen üzerinde açığa çıkarılan, bu döneme ait yine wattle and daub mimariye sahip büyük bir yangınla yıkılmış bir evin köşesi açığa çıkarılmıştır. Ev içerisinde yanmış halde çok bol miktarda buğday tohumu ele geçmiştir. Bu tabakaya bağlı ele geçen seramik, bölgede çağdaşı Bakla Tepe'den de çok yakından tanınan koyu renk astarlı ve parlak perdahlı, beyaz boyalı örneklerle karakterize olmaktadır. İçten kalınlaştırılmış ağız kenarlı çanaklar en yaygın formdur. Melos obsidyeni bu dönemde de yoğun olarak kullanılmaktadır. Obsidyenden yapılan dilgiler ve ok uçları yine Batı Anadolu sahil kesimi ve Ege Adaları'ndan yakından tanınmaktadır.
Tarihçe > Erken Tunç Çağı I

Liman Tepe, Geç Kalkolitik'ten sonra kesintisiz bir şekilde Erken Tunç Çağı başında da iskân edilmeye devam etmiştir. Erken Tunç Çağı I'in en erken evreleri ile ilgili veriler bugün için çok kısıtlı sayıdadır. Bunu takip eden evrelerde, oldukça kaliteli ‘Kiklad Tavası’ örnekleri ele geçmiştir ki bunlar, Bakla Tepe ve Aphrodisias bölgesi'ndeki Karahisar örneği dışında, Anadolu'da ele geçen tek örnekleri oluşturur. Liman Tepe tava parçaları, Anadolu'da bulunan en kaliteli örnekleri oluşturmaktadır. Liman Tepe, en azından bu dönemden itibaren güçlü bir savuma sistemiyle çevrilmiştir. Dış kısmında, toplama taşlarla yapılmış rampa şeklinde meyilli bir duvarla desteklenen savunma sistemi, levha taşlar kullanılarak inşa edilmiştir. Sur duvarı üzerinde yaklaşık 1.5 m arayla diş şeklinde payandalar yapılmıştır.
Tarihçe > Erken Tunç Çağı II

Kazılan alanda Erken Tunç Çağı II dönemine ait iki mimarî tabaka tespit edilmiştir. Daha geç olan ve Erken Tunç Çağı II sonlarına tarihlenen tabakada bir duvar ile bir yapının batı kısmı açığa çıkarılmıştır. Kenarlarında büyük levha taşlar, orta kısmında ise moloz taşlar kullanılarak inşa edilen duvarın bir kısmı, 2005 yılında açığa çıkarılmış ve duvarın direkt olarak alttaki Erken Tunç Çağı II savunma sistemi üzerine oturduğu tespit edilmişti.
Tarihçe > Orta Tunç Çağı

Geç Tunç Çağı kalıntıları altında açığa çıkarılan Orta Tunç Çağının Liman Tepe'deki 3. ve 4. mimarî tabakalarına ait kalıntılar kısmen korunmuş olarak açığa çıkarılmıştır. Daha geç olan 3. mimarî tabakada çok az kalıntı tespit edilmiş olup dağılmış durumdaki bir çömleğin parçalarının yanında bir adet domuz başı, çömlek parçalarının altında ise aynı domuza ait kaburga, ayak kemikleri
ve sırt omurgasına ait kemikler açığa çıkarılmıştır. Domuzun baş kısmının gövde ile ters istikamette olduğu, omurgalarının ise tamamen başka tarafta yer aldığı görülmüştür. 
Bu durum, hayvanın kesildikten sonra buraya bırakıldığını göstermektedir. Buna ilâveten biri hayvanın baş kısmında, diğeri ise çömlek parçalarının arasında dağılmış durumda iki adet fincan ele geçirilmiştir. Kazılan alanda bu kalıntıların dışında 3. mimarî tabakaya ait başka bir kalıntı tespit edilmemiştir.
Orta Tunç Çağının 4. mimarî tabakasına (LMT III – 4) ait kalıntılar, kuzeybatı-güneydoğu doğrultusunda uzanan bir oval yapının sadece batı kısmından oluşmaktadır. Yapının apsis kısmını kaplayan levha taşların tahribata uğradığı görülmüştür. Bu yapının doğu tarafında 2006 yılında yapılan kazılarda formu belli olmayan üç fırın tabanı açığa çıkarılmıştır. Aynı mimarî tabakaya ait bu fırın tabanlarının buluntu yerleri itibarıyla bu oval yapı ile bağlantı içerisinde kullanılmış olmaları gerekmektedir.
Araştırma ve Kazı

Liman Tepe'yi bir tarihöncesi yerleşme olarak bilim dünyasına ilk defa E. Akurgal duyurmuştur. Klazomenai antik kentinde 1979 yılında G. Bakır ve Ç. Anlağan yönetiminde başlayan kazılar; akropol olma ihtimali ile Limantepe'yi de kapsamıştır. Özellikle 1980 ve 1981 yılı kazılarında çağdaş yolun güneyinde anıtsal bastion/kule bulunmuş, yerleşmenin İlk Tunç Çağı'ndaki önemi ortaya çıkmıştır. 1992 yılından itibaren H. Erkanal yönetiminde, yalnız Liman Tepe'yi kapsayan kazılar hala devam etmektedir. Karada yapılan bu kazılara, Hayfa Üniversitesi Recanati Deniz Bilimleri Enstitüsü'nün yürüttüğü M. Artzy başkanlığındaki su altı kazı çalışmaları ve jeoloji araştırmaları da eklenmiştir. Klazomenai kenti ise 1921-1922 yıllarından itibaren araştırılmaktadır.
Tepealtı, Nusaybin

| Tepealtı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Mardin
Koordinatlar: 37°05′45″N 41°22′06″E﻿ / ﻿37.0958°K 41.3683°D﻿ / 37.0958; 41.3683
Ülke:  Türkiye
İl: Mardin
İlçe: Nusaybin
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 1.150
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
İl plaka kodu: 47
Posta kodu: 47320
Resmî site 
Tepealtı, Mardin ilinin Nusaybin ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Mardin il merkezine 70 km, Nusaybin ilçesine 14 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 1250
2000: 1150
Üçyol, Nusaybin

| Üçyol |
| --- | --- |
Mahalle

Mahallenin haritadaki yeri
 Mardin
Koordinatlar: 37°12′57″N 41°24′31″E﻿ / ﻿37.2158°K 41.4086°D﻿ / 37.2158; 41.4086
Ülke:  Türkiye
İl: Mardin
İlçe: Nusaybin
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): -
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
İl plaka kodu: 47
Posta kodu: 47320
Resmî site 
Üçyol (Suryanice Sederi), Mardin ilinin Nusaybin ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Mardin il merkezine 86 km, Nusaybin ilçesine 31 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: -    
1997: -
Yavruköy, Nusaybin

| Yavruköy |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Mardin
Koordinatlar: 37°14′56″N 41°04′19″E﻿ / ﻿37.249°K 41.072°D﻿ / 37.249; 41.072
Ülke:  Türkiye
İl: Mardin
İlçe: Nusaybin
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 182
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
İl plaka kodu: 47
Posta kodu: 47320
Resmî site 
Yavruköy, Mardin ilinin Nusaybin ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Mardin il merkezine 59 km, Nusaybin ilçesine 36 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 182    
1997: 191
Kılıçlı, Lice

| Kılıçlı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Diyarbakır
Koordinatlar: 38°32′49″N 40°42′43″E﻿ / ﻿38.547°K 40.712°D﻿ / 38.547; 40.712
Ülke:  Türkiye
İl: Diyarbakır
İlçe: Lice
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): -
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0412
Posta kodu: 21700
Resmî site 
Kılıçlı, Diyarbakır ilinin Lice ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Diyarbakır iline 119 km, Lice ilçesine 32 km uzaklıktadır.
Kuyular, Nusaybin

| Kuyular |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Mardin
Koordinatlar: 37°17′53″N 41°07′16″E﻿ / ﻿37.298°K 41.121°D﻿ / 37.298; 41.121
Ülke:  Türkiye
İl: Mardin
İlçe: Nusaybin
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 363
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
İl plaka kodu: 47
Posta kodu: 47320
Resmî site 
Kuyular, Mardin ilinin Nusaybin ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin Kürtce ismi cibilgravdır. Orhan (Xelyo) ailesi cıbılgravda büyük kuyu üzerinde hayvan otlatırken. Bugünkü köylüler Çalı köyünden gelip kendi toprakları üzerinde köyü kurmuşlardır.[kaynak belirtilmeli]
Coğrafya

Mardin il merkezine 77 km, Nusaybin ilçesine 32 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 363    
1997: 563
Burdur Saat Kulesi

| --- | --- |
Burdur Saat Kulesi (Haziran 2012)

Genel bilgiler
Tür: Saat kulesi
Konum: Merkez, Burdur, Türkiye
Koordinatlar: 37°43′03″K 30°17′11″D﻿ / ﻿37.71750°K 30.28639°D﻿ / 37.71750; 30.28639
Tamamlanma: 1937

Burdur Saat Kulesi, Burdur ilinin Merkez ilçesinde bulunan saat kulesi. 1830 ya da 1836 yılında dikilen orijinal kule 1914 yılındaki deprem sırasında yıkılmış ve mevcut kule 1937 yılında aynı noktada yeniden inşa edilmiştir.
Bayırlı, Lice

| Bayırlı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Diyarbakır
Koordinatlar: 38°31′09″N 40°38′05″E﻿ / ﻿38.5191°K 40.6346°D﻿ / 38.5191; 40.6346
Ülke:  Türkiye
İl: Diyarbakır
İlçe: Lice
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): -
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0412
Posta kodu: 21700
Resmî site 
Bayırlı, Diyarbakır ilinin Lice ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Diyarbakır iline 97 km, Lice ilçesine 10 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: -    
1997: 1
Örtülü, Lice

| Örtülü |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Diyarbakır
Koordinatlar: 38°34′19″N 40°31′01″E﻿ / ﻿38.572°K 40.517°D﻿ / 38.572; 40.517
Ülke:  Türkiye
İl: Diyarbakır
İlçe: Lice
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): -
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0412
Posta kodu: 21700
Resmî site 
Örtülü, Diyarbakır ilinin Lice ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: -
2000: -  
1997: -
Taşköy, Nusaybin

| Taşköy |
| --- | --- |
Mahalle

Mahallenin haritadaki yeri
 Mardin
Koordinatlar: 37°16′24″N 41°29′03″E﻿ / ﻿37.2733°K 41.4842°D﻿ / 37.2733; 41.4842
Ülke:  Türkiye
İl: Mardin
İlçe: Nusaybin
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
Sınır komşuları: Midyat 
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): -
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
İl plaka kodu: 47
Posta kodu: 47320
Resmî site 
Taşköy, Mardin ilinin Nusaybin ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Asıl ismi Arbo dur.Türkçeleştirildiği için Taşköy ismi verilmiştir.
Coğrafya

Mardin il merkezine 87 km, Nusaybin ilçesine Midyat ilçesi üzerinden 75 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: -    
1997: -
Ortaç, Lice

| Ortaç |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Diyarbakır
Koordinatlar: 38°20′13″N 40°39′22″E﻿ / ﻿38.337°K 40.656°D﻿ / 38.337; 40.656
Ülke:  Türkiye
İl: Diyarbakır
İlçe: Lice
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2011): 1.000
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0412
Posta kodu: 21700
Resmî site 
Ortaç, Diyarbakır ilinin Lice ilçesine bağlı bir mahalledir.
Mahallenin bilinen eski adı Nenyas'tır. [kaynak belirtilmeli] Diyarbakır iline 80 km, Lice ilçesine 28 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2011: 1000
2000: 314
2000: 206  
1997: 209
Tarihî Bursa Belediye Binası

Tarihî Bursa Belediye Binası, Ahmet Vefik Paşa'nın Bursa valiliği döneminde 1880 yılında Bursa Belediyesi için inşa edilmiş binadır.
19. yüzyıl Bursa mimari yapılarının en sağlam kalmış olanıdır ve halen Bursa Büyükşehir Belediyesi tarafından başkanlık ofisi olarak kullanılır; zemin ve birinci katları halka açıktır. 28x22metre ölçülerinde dikdörtgen biçiminde inşa edilen Ampir üsluptaki yapının mimarı bilinmez, mimar kalfası Kütahyalı Şehbender olarak bilinir.
Bursa merkezindeki Hanlar Bölgesi'nde, 14. yüzyılda inşa edilmiş Orhan Gazi Külliyesi'nin yapılarından biri olan imaret binasının bir yangından sonra boş kalan arazisi üzerinde inşa edilmiştir. Bodrum katı kesme taştan, üst katları ahşap karkas arasında sıvasız tuğla dolgudur. İç mekan düzeni Osmanlı konaklarını çağrıştırır.
İnşaatı 1800 yılında tamamlanan bina, 1889 yılında yangın tehlikesi geçirmiş; 1902'de Vali Mümtaz Reşit Paşa döneminde bazı ekler yapılmıştır. Bu dönemde genişletilen büyük salonu, uzun yıllar nikah salonu olarak kullanılmıştır, günümüzde belediye meclisi toplantı salonudur. Atatürk'ün "son balo"su olarak bilinen toplantı, 2 Şubat 1938'de bu salonda yapılmıştır. Zemin ve birinci katlar, 1995-1996 yıllarında aslına uygun olarak düzenlenip 1997 yılında halka açılmıştır. Halka açılan bu bölüm "Bursalılar Evi" olarak tabir edilmiştir.
Ana giriş kapısı doğu cephesindedir, batı cephede ayrı bir girişi daha vardır. Ana giriş kapısından birkaç basamakla, batı giriş kapısından ise iki taraflı çok basamaklı merdivenlerle birinci kata ulaşılır. Birinci katın ortasında geniş giriş holü, iki yanında çalışma odaları vardır. İkinci kata yapının kuzey ve güneyindeki geniş merdivenlerle erişilir, planı birinci katın benzeridir. Zemin katta da holün çevresinde küçük odalar vardır ve görkemli merdivenlerle birinci kata ulaşılır.