stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ercan Kesal
Ödüller

| Yıl | Ödül töreni | Kategori | Çalışma | Kaynak | Sonuç |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2009 | 14. Sadri Alışık Ödülleri | En iyi yardımcı erkek oyuncu | Üç Maymun |  | Kazandı |
| 2009 | 2009 Yeşilçam Ödülleri | En iyi senaryo | Üç Maymun |  | Kazandı |
| 2011 | 1. Yeşilçam Film Akademisi ödülleri | En iyi senaryo | Bir Zamanlar Anadolu'da |  | Kazandı |
| 2012 | 44. Sinema Yazarları Derneği Ödülleri | En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu | Bir Zamanlar Anadolu'da |  | Kazandı |
| 2012 | 44. Sinema Yazarları Derneği Ödülleri | En iyi Senaryo | Bir Zamanlar Anadolu'da |  | Kazandı |
| 2013 | 32. Uluslararası İstanbul Film Festivali | En İyi Erkek Oyuncu | Yozgat Blues |  | Kazandı |
| 2013 | Slovakya Art Film Festivali | En İyi Erkek Oyuncu | Küf |  | Kazandı |
| 2013 | 20. Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivali | En İyi Erkek Oyuncu | Yozgat Blues |  | Kazandı |
Eserleri

| Yıl | Yapıt | Yayın | Kaynak | ISBN |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2013 | Peri Gazozu | İletişim Yayınları |  | ISBN 9789750512018 |
| 2014 | Evvel Zaman | İthaki Yayınları |  | ISBN 9786053753780 |
| 2015 | Nasipse Adayız | İletişim Yayınları |  | ISBN 9789750518447 |
| 2016 | Cin Aynası | İletişim Yayınları |  | ISBN 9789750520358 |
| 2017 | Bozkırda Bir Gece Yarısı | İletişim Yayınları |  | Resimleyen: Behnan Shabbir ISBN 9789750521638 |
| 2017 | "Aslında..." | İletişim Yayınları |  | ISBN 9789750522796 |
| 2018 | Kendi Işığında Yanan Adam  Tanıdığım Metin Erksan | İletişim Yayınları |  | ISBN 9789750525285 |
| 2019 | Velhasıl | İletişim Yayınları |  | ISBN 9789750527494 |
| 2023 | Hekimlik Sanatı | İletişim Yayınları |  | ISBN 9789750535055 |
Ercan Kesal, Peri Gazozu'ndan okuma yaparken
Lillian Bland

| Lillian Bland |
| --- | --- |

Doğum: 28 Eylül 1878(1878-09-28) Kent, İngiltere
Ölüm: 11 Mayıs 1971 (92 yaşında) Cornwall
Defin yeri: St Sennen Parish Cemetery 50°04′15″N 5°41′42″W﻿ / ﻿50.0708600°K 5.6950700°B﻿ / 50.0708600; -5.6950700
Milliyet: İngiliz İrlandalı
Meslek: foto muhabiri tüccar Uçak tasarımcısı Uçak üreticisi Pilot
Tanınma nedeni: Uçak tasarlayıp, üretip uçuran ilk kadın
Evlilik: Charles Loftus Bland  (e. 1911)
Çocuk(lar): Patricia

Lilian Bland (28 Eylül 1878  - 11 Mayıs 1971) İngiliz-İrlandalı gazeteci ve öncü havacıydı, 1910-11'de Britanya adalarında Mayfly'ı, tasarlayan, inşa eden ve uçuran ilk kadındır.
Erken dönem

Bland, 22 Eylül 1878'de, Maidstone, Kent'te,  Anglo-İrlandalı bir ailenin, John Humphrey Bland'ın ve karısı Emily Charlotte'ın (evlilik öncesi soyadı Madden), üçüncü çocuğu olarak doğdu ve Willington Caddesi'ndeki (eski adı, Willington Lane) Willington House'da yaşadı. Yüzyılın başlarında, çeşitli Londra gazeteleri için gazeteci ve foto muhabiri olarak çalışmaya başladı;  o dönem için alışılmadık bir yaşam tarzı yaşadı; sigara içer, pantolon giyer ve dövüş sanatları ile uğraşırdı.
1900 ile 1906 arasında, annesinin ölümünden sonra, Bland ve babası, Tobercorran Evi'ne taşındı. Tobercorran, Carnmoney'deki aile eviydi ve hemen Glebe Road West üzerinde bulunan ve Belfast'ın kuzeyinde idi. Bland ve babası, buraya teyzesi Sarah'ın yanına taşındı.  Sarah, 15 Aralık 1857'de General William James Smythe ile evlendi, ancak Smythe'in 12 Temmuz 1887'deki ölümüne kadar çocuk sahibi olmadı. İki kardeş (babası ve teyzesi) birlikte ev kurmaya karar verince; Bland ve babası Tobercorran'da yaşamaya başladılar.
Bland, fotoğraf çalışmalarına devam ederek, uzak İskoç adalarında deniz kuşlarının fotoğrafını çekerek günlerini geçirdi.  Foto muhabiri olarak ün kazandı ve kısa süre sonra bir spor yazarı olarak kariyerine başladı.
Havacılık kariyeri

Lilian'ın amcası Robert, Paris'ten Blériot tek kanatlı uçağının bir kartpostalını gönderdi ve uçması için ona ilham verdi. Tek kanatlı uçağın ölçülerini inceleyen Lilian ve kendi planlarıyla Mayfly uçağının tasarımına gerçekleştirdi. Mayfly, Blériot'in tasarımına benzer kanatlara sahipti, ancak kendi başına yerden kalkabiliyordu. Bu zamana dek, İrlanda'da hiç kimse motorlu bir uçuş yapmamıştı - ilki Aralık 1910'da Harry Ferguson gerçekleşecektir - ve bir uçak yapmak, onu kendi başına bir araya getirmeyi gerektiriyordu. Rahmetli amcası, astronom ve Kraliyet Cemiyeti üyesi General William James Smythe, ona atölyesi olan bir ev sağladı. Wright kardeşler hakkında biraz daha bilgi sahibi olduktan ve başarılarının ardından Lilian Bland, başarılı bir modeli, bir çift kanatlı uçağı inşa etti.
Böylece, ladin, bambu ve kanvastan imal ettiği, 1910'un başlarında tamamlanan, başkalarının da yardım aldığı büyük ölçekli bir planörü yaptı. Aylarca deneme sonrası uçağı iyileştirmek için sayısız planör uçuşu yaptı. Sonuç ürünü Mayfly, Carnmoney Hill'den kaydırılarak test edildi, Lilian bir motor takabilecek kadar güçlü olduğunu hissedene kadar; aşamalı olarak güçlendirildi ve ağır yüklerle test edildi. Yük testi dört İrlanda polisle yapıldı. Uçak dört polisi kaldırabildiğinden Bland, bir İngiliz motorunu da taşıyabileceğine inanıyordu. AV Roe & Co.'dan 20 beygir gücünde iki zamanlı hafif bir motor sipariş etti ve gecikmelerle de olsa Temmuz ayında Carnmoney'e getirtti.
Yatay karşılıklı iki silindirli motor, 1000 rpm'de 20 beygir gücü elde etti. Bland, motorlu uçağı benzin deposu hazır olmadan önce test etmeye istekliydi, bu yüzden doğaçlama yaptı: Bland'ın sağır teyzesinin kulak borusunun, yakıt hortumu işlevi gördüğü; Boş bir viski şişesini depo olarak kullandı. Bu yapı başarılı olmadı - motorun titreşimleri uçağın somunlarının, cıvatalarının ve payandalarının güvenliğini tehlikeye attı ve - Lilian'ın uçuşu, beklemek zorunda kaldı.
Mayfly'nin hazırlıkları 1909'da başladı ve ilk başarılı uçuş 1910'da Ağustos sonlarında Randalstown'da yapıldı. Üstü açık kokpitte, kanvas koltuğuna oturup yaklaşık 30 fit ilerleyip  uçuşu dengede tutmak için kontrollerini kullandı. Kontroller bir bisiklet gidonundan oluşuyordu. Bu sadece Lilian Bland'ı İrlanda'da bir uçakla uçuran ilk kadın yapmakla kalmadı, aynı zamanda Mayfly, İrlanda'da ilk motorlu çift kanatlı uçağı oldu.  Mayfly'nin ne zaman yerden havalandığını tespit etmek için birçok zemin incelenmesi gerektirdi, çoğunlukla otuz fit (on metre) uzunluğundaki birçok uçuş denemeleri yaptı. İlk denemeden sonra en uzun uçuş yaklaşık 400 m uzunluğunda, bir milin dörtte biri kadardı. Geliştirilmiş bir versiyon planlamaya başladı ve daha fazla gelişmeyi finanse etmek için de 250 sterlin karşılığı motor ve uçağın örneklerini satışa sundu.  Bland'ın sözlerine göre, Mayfly 90 metreden fazla stabil bir şekilde kayıp sert rüzgarlarda bile 30 feet yükselebilirdi. Bununla birlikte, uçak daha fazlasını yapamazdı ve daha büyük bir motoru da taşıyamazdı.  Sonunda, Lilian Bland Mayfly'ı  bir çocuk kayak kulübüne verdi ve motoru da sattı. Daha sonra kocasıyla kuzey Vancouver Adası'na taşındı.
Daha sonra yaşamı

Lilian Bland'ın uçması, genç bir kadın için sakıncalı olduğu kadar babasına da bir endişe kaynağı olmuştu. Yıl sonunda, babası onu bir araba almak karşılığında Mayfly'den vazgeçmeye ikna etti. 1911 yılının Nisan ayı itibari ile, Lilian Bland, İrlanda'nın Belfast kentinde bir araba galerisi işletiyordu ancak Ekim 1912'de kuzeni Charles Loftus Bland'la (21 Ekim 1881 doğumlu) evlenmek üzere işini bıraktı. Charles, British Columbia'dan bir oduncu idi ve Lilian'a evlilik teklif etmek için İrlanda'ya döndü. Çift, 3 Ekim 1911'de evlendi  ve kısa sürede bakir topraklarda kendi çiftliklerini kurdukları Kanada'ya göç etti.  Charles ve Lilian'ın ilk ve tek çocukları Patricia 13 Nisan 1913'te doğdu; 16 yaşında, Eylül 1929'da tetanosdan öldü. Çift bir süre sonra ayrıldı. Lilian İngiltere'ye geri döndü ve Charles, ikinci karısı Mary ile (hem Lilian hem de Charles'ın kuzeni) evlendi.
Lilian, 1935'te Kent'e yerleşti. Bahçıvan oldu ve daha fazla para kazanmak umuduyla maaşıyla borsada kumar oynadı. Bu süre zarfında, henüz yayınlanmayan hayatı hakkında bir biyografi da yazdı. 1950'lerde, Lilian, Cornwall'da emekli oldu.  1971'de 92 yaşındayken Bland, Belfast Telegraph'taki röportajda kendisine kalan tek heyecanın kumar olduğunu söyledi. Kısa bir süre sonra aynı yılın 11 Mayıs'ında öldü.
Lilian Bland'ın, Carnmoney'deki aile evinde bir Ulster Tarih Çemberi mavi plağı, anı plakası olarak konuldu ve Mayfly, Dublin Kulübüne hediye edildi.
Konuyla ilgili yayınlar

Bracken, Damian; Riain-Raedel, Dagmar Ó (2006). Ireland and Europe in the Twelfth Century: Reform and Renewal. Dublin: Four Courts Press. ISBN 978-1-85182-848-7.
Lebow, Eileen (2002), Before Amelia: Women Pilots in the Early Days of Aviation, Potomac Books, ISBN 9781574884821
Lewis, P. (1962). British Aircraft 1809-1914, ss 126–7. Putnam, London.
Russell, Mary (2012), The Blessings of a Good Thick Skirt, HarperCollins, ISBN 9780007464142
Warner, Guy (2010), Lilian Bland, Nicholson and Bass, ISBN 9781905989515
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  VIAF: 315945689 
Mayfly, 1910'da Lilian Bland tarafından tasarlanan ve yapılan bir uçaktı.
Adini irlandali kadin ucak tasarimcisindan alan ve Glengormley‘de bulunan park.
Muzaffer Özdağ

| Muzaffer Özdağ P> 1952-1 |
| --- | --- |

Doğum: 15 Nisan 1933 Alaca, Çorum, Türkiye
Ölüm: 6 Şubat 2002 (68 yaşında) Ankara, Türkiye
Bağlılığı:  Türkiye
Branşı:  Türk Kara Kuvvetleri
Hizmet yılları: 1952-1961
Rütbesi:  Piyade Kurmay Yüzbaşı
Ailesi
Çocukları: Ümit Özdağ Mehmet Savaş Özdağ
Sonraki işi: Avukat

Muzaffer Özdağ (15 Nisan 1933, Alaca, Çorum - 6 Şubat 2002, Ankara), aslen Dağıstan-Kumuk kökenli Türk asker ve siyasetçi.
İlk ve ortaöğrenimini Gaziantep'te tamamladı. 1950 yılında Kuleli Askerî Lisesinden, 1952 yılında Harp Okulundan piyade asteğmen rütbesiyle devre birincisi olarak mezun oldu. Piyade Okulu, Harp Akademisi ve Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi. 27 Mayıs Darbesi'ne kurmay yüzbaşı olarak fiilen katıldı. 13 Kasım 1960'ta Millî Birlik Komitesinin parçalanması üzerine Ondörtler'den biri olarak Tokyo'ya sürgüne gönderildi. Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi'nde siyasete atıldı, TBMM 13. Dönem Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisinden Afyonkarahisar milletvekili seçildi. 1971 yılından sonra siyaseti bıraktı. Zafer Partisi genel başkanı Ümit Özdağ'ın babasıdır.
Ölümü

6 Şubat 2002'de geçirmiş olduğu beyin kanaması sonucunda hayatını kaybetti.
Eserleri

Türklük ve İslamiyet
Atatürk ve Türk Milliyetçiliği
Örtülü İstila ve Psikolojik Savaş
Türkiye ve Türk Dünyası Jeopolitiği
Devlet Notları
Milli Güvenlik Yazıları
Taşbaşı Kilisesi

| --- | --- |


Temel bilgiler
Konum: Ordu, Türkiye
Koordinatlar: 40°59′31″K 37°52′32″D﻿ / ﻿40.99194°K 37.87556°D﻿ / 40.99194; 37.87556
İnanç: Rum Ortodoks
Durum: Müze
Mimari
Tamamlanma: 1853
Taşbaşı Kilisesi, Türkiye'nin Ordu kentindeki Taşbaşı mahallesinde bulunan eski bir Rum Ortodoks kilisesi.
1853'te inşa edilen tarihî kilise 1937-1977 yılları arasında cezaevi olarak da kullanılmış, 1983 yılında Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından ilk kez restore edilmiştir. 2000 yılında kültür merkezine dönüştürülen kilisenin arkeoloji müzesine dönüştürülme çalışmaları sürmektedir.
Doğu-batı istikametinde dikdörtgen tarzda inşa edilen yapının kubbesi hariç tamamı yerli kesme taştan yapılmıştır.
Cristián Zapata

Cristián Zapata (d. 30 Eylül 1986), Kolombiyalı millî futbolcudur. Atlético Bucaramanga'da forma giymektedir.
Surp Nigoğayos Ermeni Kilisesi (Canik)

Başlığın diğer anlamları için Surp Nigoğayos Kilisesi sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Kilisenin eski bir fotoğrafı

Temel bilgiler
Konum: Samsun, Canik Sancağı, Osmanlı İmparatorluğu
Koordinatlar: 41°17′52″K 36°19′43″D﻿ / ﻿41.29778°K 36.32861°D﻿ / 41.29778; 36.32861
İnanç: Ermeni Apostolik
Durum: 1936'da yıkıldı
Mimari
Tamamlanma: 1840 ya da 1849
Canik Surp Nigoğayos Ermeni Kilisesi (Ermenice: Սամսուն – Ջանիկ Սուրբ Նիկողոս - Նիկողայոս), 1840 veya 1849 yılında Canik Sancağı'na bağlı Samsun'da inşa edilen ve günümüzde varlığını korumayan bir kilise. Ermeni Apostolik Kilisesi'ne bağlıydı.
1897 yılında piskoposluk merkezi olan kilise, Ermeni nüfusun yoğun olarak yaşadığı Selahiye Mahallesi'nde yer almaktaydı ve 1915 Ermeni Kırımı öncesinde Samsun Sancağı'ndaki 49 kiliseden biriydi. Hemen yanında 1883 yılında inşa edilen Nersesyan Ermeni Koleji yer almaktaydı. 7 Haziran 1922 tarihinde Yunanistan ve Amerika Birleşik Devletlerinin Samsun Bombardımanı sırasında ağır hasar almış. Yanındaki Kiliseye bağlı yetimhane yıkılırken Kilise harabe durumuna düşmüştür. Bu harabe 1936 yılında yıkılma tehlikesi nedeniyle Türkiye hükûmeti tarafından yıkılarak temelleri üzerine 30 Ağustos İlkokulu inşa edildi. Bu arazinin hemen yanında bugün Gazi Paşa İlkokulu'nun bulunduğu noktada ise kilise papazının iki katlı ahşap misafirhanesi bulunmaktaydı.
Memur Muzaffer

| --- | --- |
Memur Muzaffer
Yönetmen: Kartal Çidamlı
Yapımcı: Ali Gündoğdu, Mehmet Yiğit Alp
Oyuncular: Ferdi Tayfur   Billur Yazgan   Sevil Üstekin   Yeliz Tozan   Kubilay Penbeklioğlu   Ahmet Akın Canalioğlu   Hasan Önürdeş   Tuğçe Özbudak   Aykut Oray   Funda Postacı   İlker Amuraben   Ufuk Karaali   Sema Aras   Dilşad Bozyiğit   Kubilay Güleçoğlu   Cem Gülaç   Eva Maya   Erdoğan Sıcak   Ahmet Bilgin   Levent İnanır   Zeynep Tunuslu   Jess Molho   Karina Gükrer   Buket Tuba Güzel   Gonca Örs   Kaan Yalçın   Yavuz Karakaş   Pekcan Türkeş   Sait Ali Erişek   Çetin Polatay   Mehmet Savaş   Ayşen Batıgün   Taner Levent Tunçay   Erol Büyükburç   Meral Kaplan
Cinsi: Televizyon dizisi
Türü: Dram
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2008
Kanal: FOX (2008)
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Memur Muzaffer, Kartal Çidamlı'nın yönettiği, yapımcılığını Ali Gündoğdu ve Mehmet Yiğit Alp'in üstlendiği, 2008 yapımı FOX'ta yayımlanan Türk televizyon dizisidir. Dizi, 4. bölümü ile ekranlara veda etti.
Santa Maria Katolik Kilisesi (Trabzon)

Santa Maria Katolik Kilisesi (Ağustos 2011)
Santa Maria Katolik Kilisesi, Trabzon'un Ortahisar ilçesinde bulunan bir kilisedir. Kilise, misafirhane ve iki yardımcı binadan oluşan kompleks, 1869-1874 yılları arasında Sultan Abdülmecid tarafından Trabzon'a gelen turistler için inşa ettirilmiştir. Üç nefli bazilikanın üzeri beşik tonozla örülmüş ve kiremitle kaplanmıştır. Kilisenin içinde birçok ikona ve fresk bulunmaktadır. Yapı, günümüzde de kilise olarak hizmet vermektedir. Kiliseye 2006-2018 yılları arasında çok sayıda saldırı düzenlenmiştir. 2006 yılındaki saldırıda kilisenin rahibi Andrea Santoro silahla vurularak öldürülmüştür.
Adiabene

Adiabene, isim klasik Süryanice'den türetilmiştir: ܚܕܝܐܒ‎, Ḥaḏy’aḇ veya Ḥḏay’aḇ, (Antik Yunanca'da, Ἀδιαβηνή Adiabene, Pehlevice: Nodshēragān, Ermenice: Նոր Շիրական, Nor Shirakan) merkezi Arbela (Erbil) olan, eski Asur'daki bir Yahudi (Uydu) devletiydi.
Coğrafi konumu

Adiabene, Asur bölgesinde, yukarı Zap (Likya) ve Aşağı Zap (Caprus) bölgesi aralığında varlık gösterdi. Zaman içerisinde politik olarak Asur topraklarının büyük bir kısmını kapsadığından, bir süre sonra tüm Asur ülkesi için kullanılmaya başlanmıştır. Strabon'a göre ana şehirleri Arbela ve Ninova'dır. Antakyalı tarihçi Marcellinus; ilaveten, Ekbatan ve Gaugamela-Musul civarı) dan'da bahsetmektedir.
Sembolik olarak Part İmparatorluğu'na bağlılık göstermiş olsa da, MÖ 1. yüzyıldan, MS 1. yüzyılın sonlarına kadar bağımsızlığını sürdürdü ve sınırları Nisibis'e kadar uzandı.Talmud yazılarında adı, Süryanice formu "Hadyab" veya "Hedayab" ile paralel olan (חדייב, חדייף ve הדייב) olarak geçmektedir.
Adiabene Kralları

Artaxares, MÖ 30
Izates I., MS 30
Monobazos I. Bazaios, MS 30-36 /
Helena = MS 30-58
Izates II., 36–59/60
Monobazos II., 59/60–?
Meharaspes, 114 civarı
116/7'den itibaren Roma İmparatorluğu
Adiabene Piskoposları

Adiabene, MS 5. ve 14. yüzyıllar arasında Doğu Süryani Kilisesi'nin büyük metropollerinden biriydi. Pers ve Sasani altındaki Adiabene'den, Hristiyanlığın (sahte olduğu iddia edilen) bir şeceresi verilir ve ilk piskoposların bir kısmının sıralaması yapılır. Aşağıdaki listede yer alan piskoposlardan bazıları başka kaynaklarda onaylanmıştır, ancak ilk piskoposlar muhtemelen efsanevidir. Piskoposların listesi, Rahip ve İlahiyatçı Alphonse Mingana tarafından bulunup, tercüme edilmiş olan ve 1907'de yayımlanan Erbil Vakayinamesin'den alınmıştır. Yayımlandığında orijinal bir metin olup olmadığı tartışmalara konu olmuş ve rahip Mingana sahtecilikle suçlanmıştır.
Pkidha (104-114)
Semsoun (120-123)
Isaac (135-148)
Abraham (148-163)
Noh (163-179)
Habel (183-190)
Abedhmiha (190-225)
Hiran (225-258)
Saloupha (258-273)
Ahadabuhi (273-291)
Sri'a (291-317)
Iohannon (317-346)
Abraham (346-347)
Maran-zkha (347-376)
Soubhaliso (376-407)
Daniel (407-431)
Rhima (431-450)
Abbousta (450-499)
Joseph (499-511)
Huana (511-???
Literatür

J.Neusner: A History of the Jews in Babylonia I(Babil'de Yahudilerin tarihi), 1965, (İngilizce)
J.Neusner: The Conversion of Adiabene to Judaism(Adiabene'nin Yahuduliğe geçişi), in: JBL 83 (1964), S. 60–66, (İngilizce)
Brauer, E., The Jews of Kurdistan, (Kürt Yahudileri) Wayne State University Press, Detroit, 1993, (İngilizce)
Solomon Grayzel, A History of the Jews (Yahudilerin tarihi), New York: Mentor, 1968, (İngilizce)
Brauer, E., The Jews of Kurdistan, Wayne State University Press, Detroit, 1993.
Solomon Grayzel, A History of the Jews,New York: Mentor, 1968.
Gottheil, Richard. "Adiabene". 29 Haziran 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Jewish Encyclopedia. Funk and Wagnalls, 1901-1906.; which cites:
Josephus, Jewish Antiquities xx. 2, § 4;
idem, Wars of the Jews. ii. 19, § 2; iv. 9, § 11; v. 2, § 2; 3, § 3; 4, § 2; 6, § 1, noting that Josephus probably got his information from Adiabenian Jews in Jerusalem (Von Gutschmid, Kleine Schriften, iii. 4).
Pliny the Elder, Historia Naturalis, v. 66, vi. 44 et seq.
Ammianus, History, xviii. 7, § 1; xxiii. 6, § 21
Strabo, Geography, xvi. 745 et seq.
Brüll, Adiabene, in Jahrbuch i. 58 et seq.
Grätz, Heinrich, in Monatsschrift, 1877, xxvi. 241 et seq., 289 et seq.
Von Gutschmid, Gesch. Irans, pp. 140 et seq.
Schürer, Gesch. ii. 562.
MS 1. yüzyıldan Karduya ve Adiabene haritası.Mavi çizgi: MÖ 401'de Onbinlerin Karduya içinde ilerlediği ve geri çekildiği hat.
Kraliçe Helena'nın Lahiti, Louvre Müzesi
Kral Mezarları batı girişi (Kudüs) 19. yüzyıl
Megasthenes

Megastenes (Grekçe: Μεγασθένης, ölümü y. MÖ 290), Helenistik dönemde yaşamış antik Yunan tarihçisi, Hintolog, diplomat, etnograf ve kaşiftir. Hindistan'ı, artık kayıp olan ancak daha sonraki yazarların eserlerinde alıntılanan edebi parçalardan kısmen yeniden oluşturulan "Indica" adlı kitabında tanımlamıştır. Megasthenes, Batı dünyasından Hindistan hakkında yazılı bir tanımlama bırakan ilk kişidir. Ayrıca eski dünyada Hindistan hakkında en etkili iki yazar Megasthenes ve Ctesias idi.
Yaşamı

Megasthenes'in hayatıyla ilgili bilgiler oldukça sınırlıdır. Arrian'ın belirttiği üzere, yalnızca Arachosia satrapı Sibyrtius ile yaşadığı bilinmektedir. Önce Antigonus I, ardından Seleucus I döneminde Arachosia ve Gedrosya satrabı Sibyrtius'un sarayında zaman geçirdi. Sandrocottus ile yaptığı sık görüşmelerin tek bir seyahatte mi yoksa birden fazla ayrı seyahatte mi gerçekleştiği net değildir. Onu Sandrocottus’a gönderenin Seleukus mu yoksa Sibyrtius mu olduğu kesin değildir.
Elçiliği

Megasthenes, I. Seleukos Nikatōr'un Yunan büyükelçisi olarak Chandragupta Maurya'nın sarayında görev yapmıştır. Arrian, Megasthenes'in satrap Sibyrtius ile birlikte Arachosia'da yaşadığını ve buradan Hindistan'ı ziyaret ettiğini belirtir.
Megasthenes, Arachosia satrabı Sibyrtius ile yaşadı ve sık sık Hintlilerin kralı Sandracottus'u ziyaret ettiğinden bahseder..
Megasthenes, Chandragupta Maurya'nın hükümdarlığı sırasında Pataliputra'yı ziyaret etti, ancak Hindistan'ın başka hangi bölgelerini ziyaret ettiği kesin olarak bilinmemektedir. Görünüşe göre, kuzeybatı Hindistan'daki Pencap bölgesinden geçmiş, çünkü bu bölgedeki nehirler hakkında ayrıntılı bir hesap sunmuştur. Daha sonra Yamuna ve Ganj nehirleri boyunca Pataliputra'ya seyahat etmiş olmalıdır. Hindistan'a ziyaretinin tam tarihleri ve Hindistan'da kalış süresi kesin değildir. Megasthenes'in Hindistan'ı ziyaret tarihleri, bilim insanları arasında tartışmalı ve belirsizdir. A. B. Bosworth, Seleukos öncesi erken bir tarih önerirken, Stoneman ve diğerleri yaklaşık MÖ 303'teki Maurya-Seleukos anlaşmasından sonraki bir tarihi savunmaktadır. Arrian, Megasthenes'in Porus ile tanıştığını iddia eder; bu, Megasthenes'in Büyük İskender'in Hindistan'ı işgali sırasında ona eşlik ettiğini ima eder.
Daha sonra Hindistan hakkında "Indica" adlı bir belge şeklinde bilgi derlemiştir; ancak bu eser günümüzde kayıp bir çalışmadır. Bunun bir kısmı, sonraki yazarların alıntılarıyla kısmen korunmuştur.
Megasthenes'ten sonra Hint sarayına gönderilen diğer Yunan elçiler arasında Bindusara'ya elçi olarak Deimachus ve Asoka'ya elçi olarak Dionysius bulunmaktadır.
Değerlendirmeler

Megasthenes'in eserleri üzerine yapılan değerlendirmeler, eski ve modern yazarlar arasında farklılık göstermektedir. Eski yazarlar arasında yalnızca Arrian, Megasthenes hakkında olumlu konuşurken, Diodorus bazı anlatılarını atlayarak onu alıntılamıştır. Öte yandan:
Eratosthenes, Megasthenes'i yanlış bilgi vermekle suçlamış ancak yine de onun Hindistan hakkındaki içeriğinin büyük bir kısmını ödünç almıştır.
Strabon, Megasthenes'i Hindistan hakkında abartılı hikâyeler uydurduğu için yalancılıkla itham etmiş ve diğer erken dönem Hindistan yazarlarını da (Deimachus, Onesicritus, Nearchus gibi) aynı şekilde eleştirmiştir. Strabon'a göre "Deimachos ve Megasthenes'e hiçbir şekilde güvenilemez."
Plinius ise özellikle Megasthenes'in Hindistan'daki fantastik ırklar ve Herakles ile Dionisos hakkındaki anlatımlarını eleştirmiştir.
Modern akademisyenler ise daha dengeli bir yaklaşım sergilemiştir. E. A. Schwanbeck, Megasthenes'in yalnızca Hindistan'da tapılan tanrılar hakkındaki tasvirlerini eleştirirken, B. C. J. Timmer ve Truesdell Sparhawk Brown gibi isimler onun genelde güvenilir bir kaynak olduğunu belirtmişlerdir. Brown, Megasthenes'in Hindistan'ın yalnızca küçük bir bölümünü ziyaret ettiğini ve gözlemlerinin bir kısmının başkalarından alınmış olabileceğini ifade etmiştir. Bu nedenle bazı hatalı bilgiler içerse de Megasthenes'in çalışmaları sonraki yazarlar için Hindistan hakkında temel bir bilgi kaynağı olmuştur.
Hakkındaki eserler

Allan Dahlaquist (1996), Megasthenes and Indian Religion: A Study in Motives and Types, Motilal Banarsidass, ISBN 978-81-208-1323-6
N. S. Kalota (1978), India as Described by Megasthenes, Concept
Kosmin, Paul J. (2014), The Land of the Elephant Kings: Space, Territory, and Ideology in Seleucid Empire, Harvard University Press, ISBN 978-0-674-72882-0
U. P. Arora (1982), "Plagiarism and prejudices in Megasthenes's Indica", Proceedings of the Indian History Congress, Indian History Congress, cilt 43, ss. 171-180, JSTOR 44141228
Kosmin, Paul J. (2013). "Apologetic Ethnography: Megasthenes' Indica and the Seleucid Elephant".  Eran Almagor, Joseph Skinner (Ed.). Ancient Ethnography: New Approaches. Bloomsbury Publishing. ISBN 9781472537607.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 95003436  BNF: cb12968495s (data)  CiNii: DA13114272  GND: 102398771  ISNI: 0000 0000 9075 7939  LCCN: n82154900  NLI: 987007274447205171  NTA: 069831645  RERO: 02-A005231548  SUDOC: 032724543  VIAF: 132649401   WorldCat (LCCN): n82-154900