stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sağcılık
Duruşları > Anti-sosyalizm ve anti-komünizm

İlk sosyalist hareketler, o dönem Avrupa kıtasının çoğunda uygulanan geleneksel monarşilerle karşıt görüşte olmuşlardır. Avrupa monarşilerinin pek çoğu, komünist görüşlerin kamusal alanda ifade edilmesini yasa dışı ilan etmiştir. Karl Marx, Komünist Manifesto'da bu durumdan; "Avrupa'da bir hayalet dolaşıyor" şeklinde bahsederek monarşist yönetimdeki hükümdarların tahtları için endişe ettiklerini ileri sürmüştür. I. Dünya Savaşı öncesi Avrupa'sında en büyük üç monarşist ülke: Rus İmparatorluğu, Alman İmparatorluğu ve Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nda komünizme destek verilmesi yasa dışıydı. Pek çok monarşist (parlamenter monarşistler hariç), varlık ve siyasal güç konusundaki eşitsizliği, kutsal tabii düzenin bir sonucu olarak görmüştür. Ancak I. Dünya Savaşı sonrasında çoğu Avrupa ülkesinde, Kralın Kutsal Hakları gözden düşmüş ve bunun yerine liberal ve milliyetçi hareketler gelmiştir. Avrupa'daki krallar ve hükümdarlar göstermelik yönetici veya kukla başkan hâline gelmiş; seçimle gelmiş hükûmetler gerçek gücü elinde tutmuştur. En muhafazakâr Avrupa monarşilerinden biri olan Rusya İmparatorluğu, Ekim Devrimi sonucu Sovyetler Birliği olarak yeniden kurulmuştur. Rusların bu devrimi, 1917-1922 yıllarında diğer Avrupa devletlerinde başlayan bir dizi devrimi etkilemiştir. Bu devrimlerin pek çoğu, 1918-1919 Alman Devrimi'nde olduğu gibi milliyetçi ve monarşist askerî  birlikler tarafından engellenmiştir.
1920'ler ve 1930'lar, geleneksel sağcılığın sönüşünü görmüştür. Anti-sosyalizm düşüncesi ise artık, bir yandan yükselişteki faşist hareketler, diğer yandan ABD ilhamlı liberal muhafazakârlar tarafından benimsenmiştir. Komünist gruplar ve siyasi partiler, 1920'lerde Çin Cumhuriyeti'nde olduğu gibi dünya çapında görünmeye başlandığında, sömürge yetkilileri veya yerel milliyetçi hareketler onların rakibi olmuştur.
II. Dünya Savaşı'ndan sonra, sosyalizm ve komünizm küresel bir fenomen hâline gelmiştir. Ayrıca, anti-komünizm; hem ABD'nin hem de NATO müttefiklerinin yurt içi ve yurt dışı siyasal ilişkilerinin temel taşlarından biri olmuştur. Savaş sonrası muhafazakârlık, monarşist ve aristokrat köklerini tamamen terk ederek; yurtseverlik, din ve milliyetçiliğe odaklanmıştır. Komünistler de iç ve dış faaliyetlerinde kapitalizm karşıtı tavırlar alarak Wall Street'i, kitleleri baskı altına alan bir fenomen olarak nitelendirmiştir. ABD dış ilişkilerinde antikomünizmi en yüksek öncelik olarak ele almıştır ve Amerikalı pek çok muhafazakâr, yurtlarında komünist etki olarak gördükleri şeylerle mücadele etmişlerdir. Bunun sonucu olarak "McCarthycilik" kavramı altında kümelenen birtakım iç siyaset prensipleri kabul edilmiştir. Soğuk Savaş boyunca; Asya, Afrika ve Latin Amerika'da bulunan muhafazakâr hükûmetler siyasal ve iktisadi destek için ABD'ye yönelmişlerdir.
Duruşları > Din

Çoğunluk dinini hükûmetin desteklemesi, sağcılığın başlangıcından beridir bu hareketin büyük bir parçası olmuştur. Orijinal Fransız sağcılığı, Katolik Kilisesi'nin gücünü desteklemiştir ve solun antiklerikal birliğince teklif edilen laikleşme önerisine karşı çıkmıştır. Fransız Devrimi sonrası Katolik Kilisesi üyeleri gibi sağcı görüşlere sahip dinî şahıslar; dinle bağlantılı toplumsal tabakalaşmayı ve dinî geleneklerin otoritesini geri getirmeyi veya yeniden yaratmayı talep etmişlerdir. Joseph de Maistre, dinle ilgisi olmayan meselelerde Papa'nın dolaylı otoritesinin lehine görüşler bildirmiştir. Maistre'ye göre; sadece, tüm Avrupalı toplumların, özellikle Katolik Avrupa monarşilerinin geleneklerini ve uygulamalarını içeren bir Hristiyan anayasası üzerine kurulan hükûmetler, Fransız Devrimi'ndeki gibi akılcı siyasal programların uygulanmasını takiben oluşacak kargaşa ve kan dökülmesinden sakınabilir.
ABD'de Cumhuriyetçi Parti, Avrupa'da ise Hristiyan demokrat partiler tarafından desteklenen Hristiyan sağ, Batı'daki başlıca siyasi güçlerden biridir. Bu görüşe sahip parti mensupları, dini değerleri tasdik eden ve yasa dışı göçlere karşı çıkan kanunları desteklerler. Hindu milliyetçiliği, Hindistan'daki sağcılığın bir bölümü olmuştur. Muhafazakâr popülizmin bir türü olan bu hareketi, sadece dominant konumlarına yapılacak tecavüzden korkan ayrıcalıklı gruplar değil, aynı zamanda; kültürel onur, düzen ve milli gücün çoğunlukçu retoriği tarafından tanınma arayışı içinde olan "avam" ve yoksul gruplar da desteklemektedir. Ayrıca Büyük Birlik Partisi, Mücahit Ruhban Birliği/Militan Ruhban Birliği ve İran'daki İslami Mühendisler Derneği gibi pek çok İslamcı grup, sağcılıkla bağlantılıdır.
Günümüzde, sosyal ve dinî anlamda pek çok muhafazakâr, özellikle evrim veya küresel ısınma tartışması gibi konularda bilimsel organizasyonlara karşıt bir konumda yer almaktadır. Avrupa'da bu durum özellikle Türkiye'de göze çarpmaktadır.
Farklı kategorilere ayrılması

Sağın tanımı tek tip değildir ve farklı toplumlara, tarihsel dönemlere, siyasi sistemlere ve ideolojilere göre değişir. Liberal demokrasilerde siyasi sağ genellikle sosyalizme ve sosyal demokrasiye karşıdır ve muhafazakar, Hristiyan demokrat, klasik liberal ve milliyetçi partilerin yanı sıra aşırı sağcı faşist grupları da içerir.
Akademisyenler Noël O'Sullivan ve Roger Eatwell sağı beş kategoriye ayırmaktadır: gerici, ılımlı, radikal, aşırı ve yeni. Chip Berlet'e göre bu "düşünce tarzları" Fransız Devrimi'nden sonra ortaya çıkan liberalizm ve sosyalizm gibi sol ideolojilere verilen yanıtlardır.
Gerici sağ geçmişe bakar ve aristokratik, dini ve otoriter eğilimlere sahiptir.
Edmund Burke tarafından örneklendirilen ılımlı sağ ise kademeli değişimi kabul eder ve hukukun üstünlüğü ve kapitalizm de dahil olmak üzere liberalizmin bazı yönlerini destekler. Bununla birlikte, radikal laissez-faire ve bireyciliği topluma zararlı olarak görürler ve milliyetçilik ile sosyal refah politikalarını desteklerler.
Radikal sağ, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra geliştirilen bir terimdir ve McCarthycilik, John Birch Topluluğu, Thatcherizm ve Cumhuriyetçi Parti gibi grup ve ideolojilere uygulanmıştır. Ancak Eatwell, bu sınıflandırmanın demokratik hareketleri tanımlamak için de kullanılmış olması nedeniyle önemli sorunları olduğunu belirtmektedir. Bu kategori sağ kanat popülizmi ve çeşitli alt türlerini kapsamaktadır.
Aşırı sağın dört özelliği vardır: demokrasi karşıtlığı, aşırı milliyetçilik, ırkçılık ve güçlü devlet.
Yeni Sağ ise küçük devlet, serbest piyasa ve bireysel inisiyatifi savunan liberal muhafazakarlardan oluşmaktadır.
Bazı yazarlar merkez sağ ve aşırı sağ arasında ayrım yapmaktadır. Merkez sağ partiler tipik olarak liberal demokrasiyi, kapitalizmi, piyasa ekonomisini (tekelleri kontrol etmek için hükûmet düzenlemeleri ile birlikte), özel mülkiyet haklarını ve sınırlı bir refah devletini destekler. Muhafazakarlık ve ekonomik liberalizm ile aynı çizgide yer alırlar ve sosyalizm ile komünizme karşı çıkarlar.
Öte yandan aşırı sağ, baskın etnik grubu veya dini destekleyen ve diğerlerine karşı ayrımcılık yapan mutlak bir hükûmetten yanadır. İspanya'da Francisco Franco, İtalya'da Benito Mussolini, Nazi Almanya'sında Adolf Hitler ve Şili'de Augusto Pinochet aşırı sağ ile ilişkilendirilen önemli figürlerdir.
Grigori Magistros

Grigori Magistros (Ermenice: Գրիգոր Մագիստրոս; "magistros Gregorios"; yaklaşık 990-1058), Ermeni prensi, dilbilimci, bilgin ve kamu görevlisiydi.
Hayatı

Aydınlatıcı Grigor tarafından kurulan hanedandan geldiği iddia edilen soylu Pahlavuni ailesinden din adamı omayan üyesidir, askeri komutan Vasak Pahlavuni'nin oğludur. Bizans İmparatorluğu, Ani Krallığı'nı ilhak ettikten sonra, Grigori, Edessa eyaletinin valisi (doux) olarak hizmet etmiştir. Görev süresi boyunca, Ermeni ve Bizans Kiliselerinin her ikisinin de sapkın olarak etiketlediği ayrılıkçı bir Hristiyan Ermeni mezhebi olan Tondrakiyan Hareketi'ni etkin şekilde bastırmak için çalışmıştır.
Çalışmaları

Süryanice ve Yunanca hem dini hem de laik edebiyat çalıştı. Anania Shirakatsi'nin eserleri ve Callimachus, Rodoslu Andronikos ve Olympiodorus'un çevirileri de dahil olmak üzere bulunacak bilimsel veya felsefi değeri olan tüm Ermeni el yazmalarını topladı. Platon'un Yasalar, Sokrates'in Savunması, Euthyphron, Timeos ve Phaidon çalışmalarını tercüme etmiştir. Dönemin pek çok din alimi öğrencisidir.
Yazılarının en başında 80 adet olan ve zamanın siyasi ve dini sorunları hakkında bilgi veren "Mektuplar" yer almaktadır. Şiiri, kendi yüzyılının Homeros Yunanca ve Arapçasının etkilerini taşır. Baş şiirsel eseri İncil'de kaydedilen başlıca olayların uzun vezinli bir öyküsüdür. Bu eser, söylendiğine göre, 1045'te üç gün içinde, okuduktan sonra Hristiyan olan bir Müslüman alimin isteği üzerine yazılmıştır. Grigori, Araplar tarafından Ermenistan'a getirilen kafiye kullanımını benimseyen neredeyse ilk şairdir.
Tekerlekli sandalye netbolu

Tekerlekli sandalye netbolu, tekerlekli sandalyeye uyarlanmış bir fileli oyun çeşididir. Engelli veya engelsiz kişiler tarafından oynanabilir.
Tarihi

1949'da Grand Festival of Paraplegic Sport'da netbol ve basketbol karması bir çeşit spor tanıtıldı. Altı takımdan oluşan 37 atlet bu etkinlikte yarıştı. Bu karma file oyunu 1954'e kadar her yıl festivalde oynandı. 1956'da tekerlekli sandalye basketbolu olarak değişti.
Standart tekerlekli sandalye netbolu modern versiyonlarına benzer ancak temas, engel ve hareket açılarından dolayı bazı kuralları değiştirilmiştir.
Hidrolik sıçrama

Galler'deki Canolfan Tryweryn'de hidrolik sıçrama örneği
Hidrolik sıçrama, (ing. Hydraulic jump) hidrolik biliminde, nehirler ve dolusavaklar gibi açık kanal akışında sıklıkla gözlenen bir olaydır. Yüksek hızda sıvı düşük hızda bir bölgeye boşaldığında, sıvı yüzeyinde ani bir artış meydana gelir. Hızla akan sıvı aniden yavaşlar ve yüksekliği artar, bu da akışın başlangıçtaki kinetik enerjisinin bir kısmını potansiyel enerjideki bir artışa dönüştürür, enerjinin bir bölümü çalkantıdan (türbülanstan) ısıya geri dönüşü olmayan bir şekilde kaybolur.
Tanıtım: Hidrolik sıçrama, akımın sel rejiminden (kritik üstü akım) nehir rejimine (kritik altı akım) geçtiği yerde meydana gelen ve su yüzünde ani bir yükselme oluşturan bir olaydır.
İlk olarak 1500'lerde Leonardo da Vinci tarafından gözlemlendi ve belgelendi. Matematiği ilk olarak Giorgio Bidone tarafından, Experiences sur le remou et sur la propagation des ondes adlı bir makalede yayınladığında tanımlanmıştır.
Bu olay başlangıçtaki sıvı hızına bağlıdır. Sıvının başlangıç hızı kritik hızın altındaysa, sıçrama olmaz. Kritik hızın çok üzerinde olmayan başlangıç akış hızları için geçiş dalgalı bir dalga olarak görünür. Başlangıç akış hızı daha da arttıkça, geçiş daha ani hale gelir, yeterince yüksek hızlarda geçiş cephesi kırılır ve kendi üzerine kıvrılır. Bu olduğunda, sıçramaya şiddetli çalkantı, girdap, hava sürüklenmesi ve yüzey dalgalanmaları veya dalgalar eşlik edebilir.
Hidrolik sıçramaların iki ana görünümü vardır ve her biri için tarihsel olarak farklı terminoloji kullanılmıştır. Bununla birlikte, arkasındaki mekanizmalar benzerdir, çünkü bunlar sadece farklı referans çerçevelerinden görülen birbirlerinin varyasyonlarıdır ve bu nedenle her iki tip için fizik ve analiz teknikleri kullanılabilir.
Çeşitli görünümleri:
Sabit hidrolik sıçrama - Şekil 1 ve 2'de gösterildiği gibi, sabit bir sıçramada hızla akan su geçişleri yavaş hareket eden suya geçer.
Gelgit deliği - bir duvar veya dalgalı su dalgası, Şekil 3 ve 4'te gösterildiği gibi aşağı akışta akan suya karşı yukarı doğru hareket eder. Eğer kişi dalga cephesi ile birlikte hareket eden bir referans çerçevesini dikkate alırsa, dalga cephesi çerçeveye göre sabittir ve sabit atlama ile aynı temel davranışa sahiptir.
İlgili bir durum bir çağlayandır - Şekil 5'te gösterildiği gibi, bir duvar veya dalgalı su dalgası, daha sığ bir aşağı akış su akışını sollayarak aşağı doğru hareket eder. Dalga cephesi ile hareket eden bir referans çerçevesinden düşünüldüğünde, bu, sabit bir sıçrama ile aynı analize uygundur.
Şekil 2: Hidrolik sıçramanın yaygın bir örneği, merkezi su akışı etrafında oluşan kabaca dairesel sabit dalgadır. Sıçrama, dairenin hareketsiz göründüğü nokta ile çalkantının görülebildiği nokta arasındaki geçiştedir.
Bu olaylar, çok sayıda teknik açıdan kapsamlı bir şekilde ele alınmıştır.
Hidrolik sıçrama bazen Kimyasalların karıştırılmasında kullanılır.
Hidrolik sıçrama sınıfları

Hidrolik sıçramalar hem "hidrolik sıçrama" olarak bilinen sabit bir biçimde hem de pozitif dalgalanma veya "çeviride hidrolik sıçrama" olarak bilinen dinamik veya hareketli bir biçimde görülebilir. Aynı analitik yaklaşımlar kullanılarak tarif edilebilirler ve sadece tek bir olayın varyantlarıdır.
Hidrolik sıçrama sınıfları > Hareketli hidrolik sıçrama

Hareketli hidrolik sıçramanın bir başka varyasyonu çağlayandır. Art arda sıralı olarak, bir dizi yuvarlanma dalgası veya dalgalı su dalgası, aşağı akış yönünde hareket ederek daha sığ bir akış aşağı su akışını geçmektedir.
Hidrolik sıçrama sınıfları > Sabit hidrolik sıçrama

Sabit bir hidrolik sıçrama, nehirlerde ve baraj çıkışları ve sulama işleri gibi mühendislik özelliklerinde en sık görülen tiptir. Yüksek hızda bir sıvı akışı, nehrin bir bölgesine veya sadece daha düşük bir hızı sürdürebilen işlenmiş yapıya boşaldığında ortaya çıkarlar. Bu meydana geldiğinde, su sıvı yüzeyinde oldukça ani bir artışla (bir basamak veya duran dalga) yavaşlar.
Sıvı zemindeki hidrolik sıçramanın analizi

Akış geçişinin görünür karmaşıklığına rağmen, basit analitik araçların iki boyutlu bir analize uygulanması, hem alan hem de laboratuvar sonuçlarına yakından paralel olan analitik sonuçların sağlanmasında etkilidir. Analiz gösteriyor:
Akışkanlar dinamiğinde süreklilik denklemi etkili bir şekilde kütlenin korunumu denklemidir. Sıkıştırılamaz hareket eden bir akışkan içindeki herhangi bir sabit kapalı yüzey göz önüne alındığında, akışkan bazı noktalarda belirli bir hacme akar ve yoğunluk sabit olduğu için yüzeydeki net kütle değişikliği olmaksızın yüzey boyunca diğer noktalarda akar. Dikdörtgen bir kanal olması durumunda, yukarı akıştaki kütle akısının eşitliği ( \rho v_{0}h_{0}) ve aşağı yönde ( \rho v_{1}h_{1}) verir:
ile  \rho  sıvı yoğunluğu,  v_{0} ve  v_{1} akış yukarı ve akış aşağı derinlik ortalamalı akış hızları ve  h_{0} ve  h_{1} karşılık gelen su derinlikleri.
Düz bir prizmatik dikdörtgen kanal için, sabit yoğunluk varsayıldığında, sıçrama boyunca momentum akısının korunması şu şekilde ifade edilebilir:
Dikdörtgen kanalda, bu tür bir koruma denklemi, açık kanal akışındaki hidrolik sıçrama analizinde yaygın olarak kullanılan boyutsuz M-y denklem formuna daha da basitleştirilebilir.
Akış olarak atlama yüksekliği Sabit ile bölme  \rho  ve süreklilik sonucu ortaya çıkan sonuçların
bazı işlemlerden sonra aşağıdaki gibi yazılabilir:
ki  Fr^{2}={v_{0}^{2} \over gh_{0}}. Buraya  Fr boyutsuz Froude sayısıdır ve yukarı akıştaki yerçekimi kuvvetlerine ataletle ilişkilidir. Bu ikinci dereceden denklemi çözmerek:
eksi (-) cevaplar anlamlı fiziksel çözümler üretmez, bu nedenle aşağıdakilere düşer:
Bélanger denklemi olarak bilinir. Sonuç düzensiz bir enine kesite uzatılabilir.
Bu, üç çözüm sınıfı üretir:
Ne zaman  {\frac {v_{0}^{2}}{gh_{0}}}=1, sonra  {h_{1} \over h_{0}}=1 (yani sıçrama yok)
Ne zaman  {\frac {v_{0}^{2}}{gh_{0}}}<1, sonra  {h_{1} \over h_{0}}<1 (yani, negatif bir sıçrama vardır - bu, enerji tasarrufu sağlamadığı gibi gösterilebilir)
Ne zaman  {\frac {v_{0}^{2}}{gh_{0}}}>1, sonra  {h_{1} \over h_{0}}>1 (yani, olumlu bir sıçrama var)
Bu, şu koşulla eşdeğerdir:  \ Fr>1 .  \ {\sqrt {gh_{0}}} sığ bir yerçekimi dalgasının hızı,  Fr>1 başlangıç hızının süperkritik akışı (Froude sayısı> 1) temsil ederken, son hızın subkritik akışı (Froude sayısı <1) temsil ettiğini belirtmekle eşdeğerdir.
Sıvı zemindeki hidrolik sıçramanın analizi > Hidrolik sıçrama ile enerji dağılımı

\Delta E={\frac {(h_{1}-h_{0})^{3}}{4h_{0}h_{1}}}
Tang'ın Kuçar seferi

Tang'ın Kuçar seferi, Tang Hanedanı emrindeki Türk asıllı bir komutan olan Aşina Şer tarafından Tarım Havzası'ndaki Kuçar vaha devletçiğine düzenlenen askerî seferdir. Kuçar'ın Tang'a bağlılığını bildirmeyerek Batı Göktürk Kağanlığı ile yakınlaşması, bu seferin en önemli nedenidir. Sefer, 648'de başlamış ve 19 Ocak 649'da sona ermiştir. Aksu'daki 40 gün süren bir kuşatmanın ardından Kuçar kuvvetleri yenilgiyi kabul ederek, teslim olmuştur. Kuçar askerleri, Batı Göktürk Kağanlığı'nın desteğiyle krallığı yeniden kurmayı denediyse de, bu yeni isyan hareketi de Tang ordusu tarafından bastırılmıştır.
Sefer

Aşina Şer, sefer hazırlıklarına başlarken ordusunu beş kol şeklinde ayırmıştır. Tang ordusu, Karaşehir'i pas geçerek, Çungarya Havzası'nın kuzeyinden Kuçar'a saldırmayı planlamıştır. Kuçar, kendi güvenliğini sağlamak için bu bölgelerdeki Çiğil vb. Türk boylarıyla ittifak yaptıysa da, Tang ordusu bu boyları da mağlup ederek Tarım Havzası'na girmiştir. Bu durumdan endişe duyan Karaşehir kralı, ülkesinin başkentini terk ederek Kuçar'ın daha güvenlikli olabileceğini düşündüğü doğu bölgelerine doğru yönelmiştir. Aşina Şer'in önderliğindeki Tang ordusu, Karaşehir kralını takip ederek, kralı yakalayıp idam etmiştir.
Kuçar'ın ülke muhafızları, 50.000 askerden oluşan ordusu, Aşina tarafından kurulan bir tuzakta pusuya düşürülmüştür. Aşina Şer'in emrindeki bin atlı kadar Tang kuvveti, Kuçar ordusunun üzerine gönderilmiş ve yem olarak kullanılan bu orduyu ana Tang ordusunun içerisine çekmiştir. Çember içerisinde kalan Kuçar ordusu büyük kayıplar vermiştir. Ancak, kaçmayı başaran Kuçar birlikleri Aksu'ya kadar geri çekilmiştir. Aşina Şer, Kuçar birliklerini takip ederek Aksu'yu kuşatmış, 40 gün süren bir muhasaranın ardından 19 Ocak 649'da Kuçar askerî birlikleri Tang'a teslim olmuş, Kuçar kralı yakalanmıştır. Aşina'nın diplomatik memurlarından biri, bölgedeki yerel beyleri yeni bir savaşa girişmektense, teslim olmaya ikna etmiştir.
644'te Karaşehir'e karşı ilk askerî harekâtı düzenleyen Guo Şiaoke, Anksi Protekratlığı'nın muhafız generali Tang tarafından Kuçar'a atanmıştır. Bu muhafız generalin karargâhı, Kuçar'daki Karahoca bölgesine konuşlandırılmıştır. Aşina Şer, Kuçar kralını yakalamak için operasyon düzenlediği sırada, Kuçar beylerinden Nali, yardım istemek üzere Batı Göktürk Kağanlığı'nın karargâhına doğru yola çıkmıştır. Nali'nin bu isteğini kabul eden Batı Göktürk Kağanlığı, Kuçarlı askerlere çeşitli yardımlar yaparak protekratlık muhafızı Guo'nun suikastını planlamıştır. Guo'nun ölümüyle, Batı Göktürk destekli Kuçar isyankârları, Kuçar devletçiğini yeniden kurmuştur. Bu durum Çin sarayında tedirginliğe neden olmuş ve Aşina Şer yeniden Kuçar'a doğru harekete geçmiştir. Kralın şehirlerinden dördünü ele geçirmiş ve Kuçar'ı teslim olmaya zorlamıştır.Böylece vaha devletçiklerindeki Tang kontrolü yeniden tesis edilmiştir. Tang sarayı tarafından bağlılık yemin ettirilen eski kralın kardeşine yabgu unvanı verilmiş ve bu kişi yabgu olarak Kuçar'da tahta çıkarılmıştır.
Kuçar kralı Aripuşpa, bir mahkûm olarak Tang'ın başkenti Çang'an'a sevk edilmiştir. Tang yasalarına göre, Tang'a isyan eden kişilerin idam edilmesine rağmen, kral Çin imparatorunun atalarına saygı ritüellerini uygulaması karşılığında Li Şimin tarafından affedilerek serbest bırakılmıştır. Ayrıca krala, Li Şimin tarafından "Yüksek Askerî Kumandan" unvanı takdim edilmiştir.
George Plantagenet (1. Clarence dükü)
Ölüm

Günümüzde birçok tarihçi Isabel'in ölüm sebebinin verem ya da lohusalık humması olduğuna inansa da, Clarence eşinin nedimelerinden biri olan Ankarette Twynyho tarafından zehirlendiğine ikna olmuştu. Bu sebeple Twynyho'nun tutuklanmasına ve sonrasında Warwick'te bir jüriyi zorbalık yoluyla ikna ederek Nisan 1477'de idamına sebep oldu. Ölümünden sonra 1478 yılında Kral Edward özür dilemiştir. Zaten hiçbir zaman tam yerinde olmayan Clarence'ın akıl sağlığı bu olaydan sonra iyice kötüleşti ve ağabeyi Edward'a karşı bir başka isyanda rol oynamasına önayak oldu.
1477'de Clarence, Burgonya Düşesi olan Mary'e tekrar talip oldu. Edward bu evliliğe karşı çıkınca Clarence sarayı terk etti.
Clarence'ın hizmetlilerinden astronom John Stacey tutuklanıp Londra Kalesi'ne hapsedildiğinde işkence sırasında, kralın ölümünü hayal edip planladığını ve bunu gerçekleştirmek için kara büyü kullandığını itiraf etti. İfadesinde Thomas Burdett ve Stacey's College'da (Merton Koleji, Oxford) papaz olan Thomas Blake'den de söz etti. Üçü de ihanetten yargılandı, suçlu bulundu ve Tyburn'de asılmaları hükmü verildi. Blake, Norwich Piskopos'u James Goldwell'in hayatı için yalvarması üzerine kurtuldu ancak diğer ikisi kararlaştırıldığı üzere idam edildi.
Bu olay Clarence için açık bir uyarıydı ancak o göz ardı etmeyi seçti. John Goddard'ı parlamentoya dalmak ve hanedanı Burdett ile Stacey'nin ölmeden önce yaptıkları masumiyet beyanlarıyla eğlendirmekle görevlendirdi. Ancak VI. Henry'nin taht iddiasını açıklamış bir eski Lancaster destekçisi olmasından dolayı Goddard çok talihsiz bir seçimdi. Edward Clarence'i Windsor'a çağırdı, ağır bir şekilde azarladı, ihanetle suçladı ve derhal tutuklanarak hapsini emretti.
Clarence Londra Kalesi'nde hapsedildi ve ağabeyi IV. Edward'a ihanetten yargılandı. Clarence mahkemede bulunmadı, Edward kardeşine karşı davayı kendisi yürüttü ve parlamentonun kardeşini suçlu bulmasını talep etti. Herkesin arasından en azından Clarence'ın kardeşi olduğu için kendisine sevgi ve sadakat borçlu olduğunu, bu sebepten "doğal olmayan, kindar ihanet"ten suçlu bulunması gerektiğini ifade etti. Kararın ardından 18 Şubat 1478'de, Bowyer Kalesi'nde gizlilik içerisinde idam edildi. Kısa süre içinde Malmsey şarabı içerisinde boğularak öldürüldüğü dedikoduları yayıldı. III. Richard'ın biyografi yazarı Paul Murray Kendall, Edward'ın kardeşine karşı bu kadar sert olmasının sebebinin Psikopos Robert Stillington'dan George'un, Edward'ın Leydi Eleanor Talbot'a bir sır olan evlilik sözünü ifşa ettiğini öğrenmesi olduğuna inanmaktadır. Bu iddianın doğru olması, Edward'ın Elizabeth Woodville'den olan çocuklarının gayrımeşru sayılmalarına ve taht hakkının kardeşi Richard'a geçmesine sebep olurdu. III. Richard'ın ağabeyinin ölümüne sebep olduğu söylense de, tam tersine engellemeye çalışmış da olabilir.
Shakespeare Eserlerinde

Clarence, Shakespeare'in iki tarihi oyununda önemli bir karakterdir: VI. Henry, Bölüm 3 ve III. Richard. Shakespeare Clarence'ı zayıf iradeli ve dengesiz olarak tasvir eder. IV. Edward'dan Warwick'e dönüşü esasen Edward'ın Elizabeth Woodville ile evliliğine olan öfkesi yüzündendir. Warwick ve VI. Henry'e bağlılığını ifade eden birçok konuşmaya rağmen ağabeyini yeniden gördüğünde hemen onun tarafına geçer. Kardeşleri yalnızca birkaç dizede onu Yorklara yeniden katılmaya ikna eder. Şaraba olan tutkusuna işaret eden pek çok dize vardır.
III. Richard; Gloucester Clarence'ı bir kahin yardımıyla, kralın aklına kardeşiyle ilgili şüphe düşürerek, ihanetle suçladığında başlar. İlk sahnede Clarence tutuklanır ve kaleye götürülür. Gloucester çabuklukla Clarence'ın ölümünü tezgahlar, idam emrini hızlandırır ve Edward fikrini değiştirince çıkacak affa engel olur. Birinci perde dördüncü sahnede, Clarence Glaucester tarafından kazara okyanusa itilip boğulduğu, sonra kendisini cehennemde bulduğu ve Warwick ile Prens Edward'ın hayaletleri tarafından yalancı şahitlikle suçlandığı bir kabus görür. Gloucester tarafından gönderilen celladlar tarafından saldırıya uğradığında asilce yalvarır, ancak bıçaklanarak şarap içerisinde boğulur. Clarence'ın ölümüyle Edward ölümcül bir suçluluk duygusuna kapılır. Clarence oyunda ilk ölendir. Hayaleti önce Gloucester'a görünür. Daha sonra Bosworth Savaşı'ndan önce III. Richard ve Henry Tudor'a  (gelecekte İngiltere Kralı VII. Henry) görünür. Kardeşine lanet okur ve Henry'i cesaretlendirir.