stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Buhara Kuşatması
Arka plan > Başlangıç

Ayrıca bakınız: Harezmşahlar'ın Moğollar tarafından istilası
Moğol istilasının toplam gücü hakkında çelişkili bilgiler bulunmaktadır. En yüksek rakamlar Cûzcânî ve Reşîdüddîn gibi klasik Müslüman tarihçiler tarafından hesaplanmıştır. Morris Rossabi gibi modern bilim insanları Moğol istilasının toplam gücünün 200.000'den fazla olamayacağını belirtmişlerdir; John Masson Smith ise yaklaşık 130.000 civarında bir tahminde bulunmaktadır. 75.000'lik asgari rakam, tümenlerin (Moğolların en büyük askeri birimi) sıklıkla büyüklük olarak abartıldığı hipotezini öne süren Carl Sverdrup tarafından verilmiştir. Moğol orduları dalgalar halinde Harezm'e geldiler: önce Cengiz'in en büyük oğlu Cuci ve general Cebe komutasındaki bir öncü kuvvet Tanrı Dağları geçitlerini geçerek Fergana Vadisi'nin doğusundaki kasabaları harap etmeye başladılar. Cuci'nin kardeşleri Çağatay ve Ögeday daha sonra Otrar'a inip şehri kuşattılar. Cengiz Han kısa süre sonra en küçük oğlu Tuluy'yu de yanına alarak geldi ve işgal kuvvetlerini dört tümene ayırdı: Çağatay ve Ögeday Otrar'ı kuşatmaya devam ederken, Cuci kuzeybatıya, Ürgenç yönüne doğru ilerleyecekti. Küçük bir müfreze de Hucend'i almak için gönderildi, ancak Cengiz Han'ın kendisi ise Tolui'yi ve ordunun yaklaşık yarısını yani 30.000 ila 50.000 kişi arasında askeri alarak batıya doğru yola çıktı.
Harzemşahlar pek çok sorunla karşı karşıyaydı. İmparatorluğu geniş ve yeni kurulmuştu, hala gelişmekte olan bir yönetime sahipti. Annesi Terken Hatun, krallıkta hâlâ önemli bir güce sahipti; Peter Benjamin Golden, Şah ile annesi arasındaki ilişkiyi "huzursuz bir ikilik" olarak nitelendirir ve bu durum sıklıkla Muhammed'in aleyhine işlemiştir. Şah, komutanlarının çoğuna güvenmiyordu; tek istisna, bir önceki yıl Irgız Nehri çatışmasında askeri becerisi kritik öneme sahip olan en büyük oğlu ve vârisi Celâleddin'di. Eğer Harezmşah, komutanlarının çoğunun istediği gibi açık savaşa girmek isteseydi, hem ordunun büyüklüğü hem de becerisi açısından Moğol ordusu tarafından geride bırakılacaktı. Şah, kuvvetlerini imparatorluğun en önemli şehirlerine garnizon birlikleri olarak dağıtmaya karar verdi. Varsayılan savaş alanına uzak olduğundan, Buhara'ya nispeten az sayıda asker bırakıldı. Moğol ordusunda olduğu gibi Şah'ın kuvvetlerinin büyüklüğü ve yapısı konusunda da tartışmalar vardır. Tarihçi Cüveynî, Otrar'a yardım için 50.000 kişinin gönderildiğini ve Buhara'da en az 20.000 kişinin bulunduğunu belirtmektedir. Sverdrup'a göre Buhara'da iki ila beş bin arasında asker vardı. Şah'ın stratejisini anlayan Cengiz, Semerkant kalesini dolaşarak Kızılkum Çölü'nde 300 mil yol kat ederek 7 Şubat 1220'de Buhara'ya ulaşmıştır. Çağdaşları Kızılkum'u büyük orduların geçemeyeceğine inanırken, H. Desmond Martin ve Timothy May bu manevrayı taktiksel bir ustalık hamlesi olarak değerlendirdiler.
Kuşatma

Şah tamamen hazırlıksız yakalandı. Cengiz Han'ın önce Semerkant'a saldıracağını, hem ordusunun hem de Buhara'da bulunan garnizonun kuşatmayı kaldıracağını öngörmüştü. Han'ın Kızılkum'dan geçmesi, Harezm ordusunu güçsüz bırakmıştı; düşmanla savaşa giremiyordu veya halkına yardım edemiyordu. Cüveyni, Buhara'daki garnizonun Gür-Han adlı bir adam tarafından komuta edildiğini kaydeder; 20. yüzyılın başlarındaki tarihçi Vasily Bartold, bunun Cengiz'in eski dostu ve yeni düşmanı olan Camuka olabileceğini öne sürmüştür. Daha yakın tarihçiler ise Camuka'nın 1206'da idam edildiğine inandıkları için bunun pek olası olmadığını düşünüyorlar.
Kuşatmanın asıl askeri hareketi, Sultan'ın 2.000 ila 20.000 kişilik birliklerinin kuşatmanın ikinci veya üçüncü gününde meydana geldi; Cüveyni, bunların Moğollar tarafından nehrin kıyısında yok edildiğini şu şelide kaydeder:
Bu kuvvetler Ceyhun kıyılarına vardıklarında Moğol ordusunun devriyeleri ve öncü birlikleri üzerlerine saldırdı ve hiçbir iz bırakmadı... Ertesi gün güneşin yansımasıyla ova, kanla dolu bir tepsiyi andırıyordu.
Tarihçi Paul Buell, yalnızca Sultan'ın yardımcı birlikleri tarafından yürütülen ve şehir garnizonun katılmadığı bu hurç hareketinin sadece bir kaçma girişimi olabileceğini belirtirken bu kadar ayrılmaya istekli olmalarının Buhara'nın Karahanlılar'dan on yıldan daha kısa bir süre önce alınmış olan çok yeni bir Harezm fethi olmasına bağlıyor. 10 Şubat'ta kasaba teslim oldu. Tek direniş, kaledeki küçük bir sadık grup tarafından gösterildi. Kale en yüksek özelliklere göre inşa edilmişti, ancak Han Çin'den kuşatma savaşı konusunda uzmanlar getirmişti; on gün sonra yangın çıkarıcı ve barutlu silahlar kullanılarak bir gedik açıldı ve kale on ikinci günde düştü.
Sonrası

Kuşatmadan sağ kurtulan binalar. Sol üstten saat yönünde: Kalan Minaresi; çamura gömüldüğü için ayakta kalan Sâmâni Türbesi; ve Magok-i-Attari Camii.
Şehre girdikten sonra Cengiz Han'ın şehrin Ulu camisinde şu konuşma yaptığı kaydedilmektedir:
Ey Ahali, bilin ki büyük günahlar işlediniz ve aranızdaki büyükler bu günahları işlediler. Bana bu sözlerim için ne kanıtım olduğunu sorarsanız, bunun Tanrı'nın cezası olmam olduğunu söylerim. Eğer büyük günahlar işlememiş olsaydınız, Tanrı benim gibi bir cezayı üzerinize göndermezdi.
Kaleden gelecek ufak bir direniş bile Buhara'nın geri kalanına zarar verecekti. Moğollar, direnenleri dışarı atmak amacıyla şehri ateşe verdiler; şehirdeki yapıların çoğu ahşap olduğundan, kısa sürede kontrolden çıkan yangın, ünlü kütüphane de dahil olmak üzere şehrin çoğunu küle çevirmiştir. Yangında ayakta kalan Po-i-Kalyan camisi de dahil olmak üzere taş yapıların çoğu Moğollar tarafından yerle bir edildi; Kalyan Minaresi ise ayakta kaldı.
Kalenin içindeki herkes katledilmiş olmasına rağmen, Merv ve Gürgenç gibi diğer şehirlerin aksine, kale halkı tümüyle yok edilmemiştir. Bunun yerine halk tahliye edilmiş ve bölünmüştür. Kadınların çoğu tecavüze uğramış ve cariye olarak alınmış; şehrin zanaatkarları fabrikalara gönderilerek Moğol silahları üretmeleri talimatı verilmiş ve savaşma çağındaki tüm kalan erkekler Moğol kuvvetlerine alınmıştır. Bu askerler, 1220 ve 1221'de gerçekleşecek Semerkant ve Gürgenç kuşatmalarında canlı kalkan olarak kullanılacaktı. Şah Muhammed Hazar Denizi'ndeki bir adada yoksul bir şekilde ölmüş ve Moğollar sistematik olarak imparatorluğundaki her büyük şehri kuşatmış ve ele geçirmiştir; oğlu Celaleddin en fazla direnişi göstermiş ancak sonunda Kasım 1221'de İndus Muharebesi'nde yenilmiştir.
Sonrası > Mirası

Kısa vadede yıkıcı olsa da kuşatma şehrin sonu olmamıştır. Aslında şehir, yirmi yıl içinde tekrar Asya ticaretinin merkezi olarak hizmet verebilmiştir. Proto-bürokratik unsurlar, Baskak Yelü Ahai'nin himayesinde hızla yerlerine yerleştirilmiştir. Daha sonra uygulamaya konulan kurumların çoğu, Buell'in 'bir prototip Moğol İmparatorluğu' olarak adlandırdığı Karahitay'dan ilham almıştır. 1221 yılında bölgeye gelen bir Taoist heyetin kayıtları, Semerkant ve Buhara'nın Çinli ve Kitan zanaatkar yerleşimcilerle yeniden doldurulmaya başlandığını ortaya koymaktadır; bölge hala istikrarsızdı. O sıralarda Harezmli bir eşkıya reisi, Buhara'daki bir daruyaçiyi öldürmeyi başarmıştı. Harezm'in eski şehirleri daha sonra Ögeday'ın başlıca gelir kaynakları olarak Çağatay Hanlığı'nın kilit şehirleri haline gelmiş; Buhara ve Semerkant daha sonra Timur'un ana şehirleri olmuştur. Dini önemini yeniden kazanarak Orta Asya'nın en önemli tasavvuf merkezi haline gelen Buhara Seyfeddin el-Bakharzi'nin türbesinin etrafındaki bölge en zengin vakıf mülklerinden biri haline gelmiştir.
Cengiz Han'ın 1207-1225 yılları arasındaki seferleri
Ezilenler

| --- | --- |
Униженные и оскорбленные
Kitabın 1904 baskısının kapağı
Yazar: Fyodor Dostoyevski
Ülke: Rusya
Tür: Roman
Yayım: 1861
Sayfa: 450 pp (karton cilt)
ISBN: 9789759099275
Ezilenler (Rusça: Униженные и оскорблённые, Unizhennye i Oskorblyonnye) Dostoyevski'nin bir romanı. 1861 yılında ilk baskısı yapılmıştır. Dostoyevski'nin en başarılı eserlerinden biri olarak kabul edilir. Yazar, bu eseri 1849-1859 yılları arasındaki 10 yıllık Sibirya sürgünü deneyiminin ardından St. Petersburg'da yazdı. Roman, yazarının yaşamından izler taşır. Romandaki anlatıcı, Ivan Petroviç adında, gelecek vadeden genç bir yazardır ve büyük bir ünden yoksulluğa düşer. Ivan Petroviç'in yazma yöntemleri ve toplumsal konumu Dostoyevski'ninkine benzemektedir.
Eser, roman olarak basılmadan önce “Zaman” (Время)  dergisinde ‘Başarısız bir yazarın notlarından’ alt başlığıyla tefrika edildi. Roman olarak ise 1861 yılında Petersburg'da çıkmış ve Dostoyevski henüz hayattayken 1865 ve 1879 yıllarında yeniden yayımlamıştır. Yazar, eserini ağabeyi Mihail Dostoyevski'ye ithaf etmiştir.
Romanda ruh çözümlemelerine sıkça yer verilmiş, okurun romandaki karakterlerin psikolojisine bürünmesi sağlanmıştır. Roman, toplumda hep aşağılanan ve hor görülen insanların, nüfuzlu kimselerin bencilce hesapları arasında ezilişini ve sarsılışını işlenir. Sıradan insanların olağanüstü yaşantıları ve şaşırtıcı karakte özellikleri anlatılır.
Kitabın konusu

Vanya (İvan Petroviç) para kazanmak için yazı yazan, yoksul, genç bir yazardır (Dostoyevski bu karaktere kendi gençliğinden özellikler katmıştır). Beraber büyüdüğü Nataşa'ya aşıktır. Nataşa'nın babası Nikolay İhmenev ve annesi Anna Andreyevna ile de yakın ilişkisi vardır. Vanya ile yakınlaşıp onunla evlenmeye karar veren Nataşa, daha sonra Prens Valkovski'nin tutarsız oğlu Alyoşa'ya aşık olur. Prens Valkovski daha önce İhmenev ile ortaklık yapmış, onu dolandırmıştır. İhmenev bu yüzden kızının Alyoşa ile beraber olmasına razı olmaz, bunun üzerine Nataşa ailesinden ayrılarak Alyoşa ile yaşamaya başlar. Bu arada Vanya, dedesinin ölümüne tanık olduğu kimsesiz, küçük Nelli'yi yanına almıştır. Onun bu ağabeyliğine karşılık, genç kızlığa adım atan Nelli ise Vanya'ya yavaş yavaş içinde büyüyen bir aşk duymaktadır. Nataşa ve Alyoşa'nın beraberliğine karşı olan Prens Valkovski, Alyoşa'yı götürdüğü bir davette Katerina adında soylu bir genç kızla tanıştırır. Zaten bir evliliğe veya sürekli beraberliğe alışık olmayan çocuk ruhlu Alyoşa kısa bir süre sonra Nataşa'dan uzaklaşıp Katerina'ya aşık olur. Bu arada dostlarının araştırmaları sonucunda Vanya Nelli'nin Prens Valkovski'nin kızı olduğunu, Prens'in yıllar önce Nelli'yi ve annesini terk ettiğini öğrenir.
Nihayet Alyoşa'dan ayrılan Nataşa ailesinin evine döner. Nelli'yi de yanına alan Ikhmenevler Nataşa'yı affetmiştir. Birkaç gün sonra Nelli hastalanıp ölür ve İhmenevler Nataşa ve Vanya ile beraber eskisi gibi yaşamaya devam ederler.
Eskimo - Aleut halkları

| --- | --- |

 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
Grönland, Rusya, ABD, Kanada, Rusya
Diller
Eskimo - Aleut dilleri
Din
Hristiyanlık, Şamanizm
Aleut çifti, 1820
Eskimo İnuit halklarından bir İnyupik ailesi, Noatak, Alaska, 1930
Eskimo Yupik halklarından kuzgun maskeli bir erkek Nunivak Çupiği, Alaska, 1929
Eskimo-Aleut halkları, anadilleri Eskimo - Aleut dilleri ailesine giren Sibirya kökenli avcı ve toplayıcı şamanist halklar. Sibirya kökenli olmalarına rağmen, günümüzde Sibirya'da az sayıda bulunurlar; daha çok Kuzey Amerika'nın arktik bölgesi ile Grönland'da yoğunlaşmışlardır ve Arktika'nın birincil ana halkı konumundadırlar. Dil temelli sınıflandırmaya göre, Aleutlar ile Eskimolar olmak üzere iki ana gruba ayrılırlar. Dilce yapılan bu sınıflandırma kültürce yapılan sınıflandırmayla da örtüşür. Yalnız, dilleri Eskimo dillerinin Yupik koluna giren ve İngilizcede Alutiiq adıyla da anılan Supikler, kültürce Eskimolara değil Unangan da denilen Aleutlara yakındır ve geçmişte Ruslarca her iki halk da Çukçilerin verdiği "Aleut" ortak adıyla anılırlar. Eskimo - Aleut dilli halkların nüfusu 102.000 kişidir. Büyük çoğunluğunu Eskimolar oluştururken, Aleutlar 2300 kişilik nüfuslarıyla çok azınlıkta kalırlar.
Dil verileri ve arkeolojik kalıntılar, Eskimo - Aleut halklarının Bering Boğazı'nın buzlarla kaplanıp kara köprüsü (Bering Köprüsü) olduğu zamanlarda günümüzden 10.000 yıl önce iki ayrı etnik grup olarak Alaska'dan Kamçatka'ya kadar olan bölgede bulunduklarını göstermektedir. Eskimo ve Aleutların denizde avlanma tekniklerinin geliştirilmesinden önce bölündüklerini gösteren dil verileri arasında ok ve yay için ortak kelimelerin bulunması, bunun yanında deniz avcılığı terimlerinin Eskimo ve Aleutlarda farklı olması gösterilebilir. Eskimo ve Aleutlar deniz avcılığını birbirlerinden bağımsız olarak geliştirmişlerdir.
Sınıflandırma > Diline göre

Aleutlar
Eskimolar
Sirenik Eskimoları
Yupik halkları
Sirenik Yupikleri
Öz Yupik halkları
Sibirya Yupikleri
Naukan Yupikleri
Alaska Yupikleri (Yupikler & Çupikler & Nunivak Çupikleri)
Supikler
İnuit halkları
İnyupikler
İnuitler
Batı Kanada İnuitleri
Doğu Kanada İnuitleri
Grönland İnuitleri
Sirenik Yupiklerinin günümüzde konuşanı kalmayan dilleri diğer Yupik dillerinden belirgin biçimde farklıdır ve bu farklılığa dayanarak Menovşçikov (Меновщиков) gibi kimi uzmanlar Sirenik Yupikçesini Yupik dilleri dışında tutarak Sirenik Eskimocası adı altında Eskimo dillerinin üçüncü ana kolu olarak sınıflandırır.
Sınıflandırma > Kültürüne göre

Alaska yerlileri beş ana kültür grubuna ayrılır ve bunların ilk üçü Eskimo-Aleut halklarıdır:
1. Aleutlar (Unangan) ve Supikler (Alutiiq)
2. Alaska Yupikleri
3. Sibirya Yupikleri ve İnyupikler
Kanada'da Yupik kolundan Eskimo bulunmaz, hepsi İnuit kolundandır ve Batı Kanada İnuitçesi (İnuvialuktun) ile Doğu Kanada İnuitçesi (İnuktitut) olmak üzere iki dile ayrılırlar. Batı Kanada İnuitleri kültürel açıdan Mackenzie Deltası İnuitleri, Banks Adası İnuitleri, Bakır İnuitleri ve Netsilik İnuitleri olmak üzere dört kültür grubuna ayrılır. Bakır İnuitleri ve Netsilik İnuitleri Merkezî İnuitler adı altında bir üst grupta toplanırlar. Dilleri Batı Kanada İnuitçesine giren Utkuhiksalik İnuitleri ile dilleri Doğu Kanada İnuitçesine giren Kivalliq ve Aivilik İnuitleri birlikte Rengeyiği İnuitleri (İng. Caribou Inuit) kültür grubunu oluşturur. Doğu Kanada İnuitleri ise, Sallirmiut, Iglulik, Baffinland ve Labrador-Quebec olmak üzere dört kültür grubuna ayrılır.
Dilleri üzerine herhangi bir kayıt yapılmadan 1903 yılında Batılı balina avcılarınca getirilen salgın hastalıklardan yok olan Sallirmiut İnuitlerinin günümüzdeki bütün İnuitlerin atası olan Thule kültüründen önceki Dorset kültürüne ait olduğu düşünülüyor.
Nüfus

Alaska Yerli Dil Merkezine göre Eskimo-Aleut halklarının nüfusu ve anadillerini konuşabilen kişi sayısı:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Halk | Etnik nüfus | Anadilini konuşabilen kişi sayısı |
| Aleutlar (Alaska) | 2.300 | 150 |
| Aleutlar (Rusya) | 200 | 5 |
| Supikler (Alaska) | 3.500 | 200 |
| Alaska Yupikleri (Alaska) | 25.000 | 10.400 |
| Sibirya Yupikleri (Alaska) | 1.400 | 1.000 |
| Sibirya Yupikleri (Rusya) | 900 | 300 |
| İnyupikler (Alaska) | 15.700 | 2.144 |
| İnuitler (Kanada) | 30.500 | 24.500 |
Grönland İnuitleri: 47.000
Eskimo - Aleut dillerinde insan

Eskimo - Aleut dillerindeki "insan" anlamına gelen ve kendilerini adlandırıken de temel aldıkları sözlerin benzerliği:
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| dil | tekil | ikil | çoğul |
| Aleutça (Unangan) | anĝaĝinax̂ | anĝaĝinax | anĝaĝinan |
| Sirenik Yupikçesi | йух | (bulunmaz) | йугый |
| Sibirya Yupikçesi | yuk | ? | yuit |
| Naukan Yupikçesi | yuk | ? | ? |
| Alaska Yupikçesi | yuk | yuuk | yuut (< yuuget) |
| Nunivak Çupikçesi | cuk | cuuk | cuuget |
| Supikçe (Alutiiq) | suk | suuk | suuget |
| İnyupikçe | iñuk | iñuuk | iñuit/iñuich |
| Batı Kanada İnuitçesi | inuk | ? | ? |
| Doğu Kanada İnuitçesi | inuk | inuuk | inuit |
| Grönland İnuitçesi | inuk | (bulunmaz) | inuit |
Dip notlar

1 2  "Alaska Native Heritage Center". 14 Ocak 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ağustos 2011.
↑  Georgy Menovshchikov (1990), Contemporary Studies of the Eskimo-Aleut Languages and Dialects: A Progress Report 21 Temmuz 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Arctic Languages, An Awakening, UNESCO
↑  Michael E. Krauss (2007) 9 Mayıs 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Native languages of Alaska. In: The Vanishing Voices of the Pacific Rim
↑  "Edward J. Vajda, Siberian Yupik (Eskimo)". 28 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2012.
↑  Г. А. Меновщиков (1997), Сиреникских эскимосов язык 15 Nisan 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Языки мира. Палеоазиатские языки. - М., 1997. - С. 81-84 (= Генетически С.э.я. относится к эскимосско-алеутской семье; по всей вероятности, он представляет собой последний сохранившийся осколок третьей ветви эскимосских языков, наряду с юпикской и инуитской. Он характеризуется значительным сходством синтаксиса и отчасти морфологической структуры с языками юпикской группы; вместе с тем, лексика и в какой-то степени фонетика включает значительное число отличающихся элементов. ))
↑  "Alaska Native Language Center : Alaska Native Languages / Population and Speaker Statistics". 9 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Kasım 2012.
EverQuest Next

| EverQuest Next |
| --- | --- |

Geliştirici: Daybreak Game Company 
Yayımcı: Sony Online Entertainment
Yapımcılar: Dave Georgeson, Terry Michaels
Programcı: Steve Klug
Besteci: Jeremy Soule
Seri: EverQuest 
Motor: Forgelight Engine
Platformlar: Microsoft Windows, PlayStation 4
Çıkış: TBA
Tür: Devasa çok oyunculu çevrimiçi rol yapma oyunu
EverQuest Next daha önce çıkmış olan EverQuest, EverQuest Online Adventures ve EverQuest II nin halefi olan Devasa çok oyunculu çevrimiçi rol yapma oyunu (MMORPG) dur. Sony Online Entertainment yapımcısı ve yayımcısı olmasıyla birlikte, hala erken dönem yapım aşamasındadır.
Bu oyun daha önce EverQuest ismiyle ortaya çıkmış herhangi bir oyunun, hikâye bakımından devamı olmayacaktır. Norrath isminde "paralel bir dünyada" geçmesi beklenen oyunda, daha önce EverQuest te yer almış karakter ve bölgelerle karşılaşmak mümkün olacak ancak daha farklı ilişkiler ve hikâyeler olarak yer alacak. Geliştiriciler, hala geliştirilmekte olan EverQuest Next in oyun yapısının köklerine dönerek daha çok EverQuest e benzemesi için çaba sarf etmektedir. Sony Online Entertainment daha önce PlanetSide2 ve H1Z1 de kullanılan oyun motoru Forgelight ı EverQuest Next te de kullanmaktadır. Forgelisht detaylı ışıklandırma efektlerine odaklanarak canlı bir dünya ve daha gerçekçi karakterler sunmaktadır.
Gelişim Süreci

Yeni bir EverQuest oyununun gelmekte olduğuna dair ilk belirtiler EverQuest 10th Anniversary Book (2009) isimli kitapta ortaya çıkmıştır.
PAX East 2013'te oyun geliştiricisi Dave Georgeson EverQuest Next isimli yeni bir oyunun varlığını açıkladı. EverQuest Next bölümlere ayrılmış şekilde iki parça halinde gelecek, macera bazlı bir MMORPG ve Landmark isminde bir dünya şekillendirme alet çantası gibi tasarlanmış bir oyun olarak. Landmark hala gelişim süreci devam etmekte olan bir oyundur ve bu evreye dahil olmak isteyen oyuncular başvuruları onaylandığı takdirde oyuna dahil olabilmektedirler. Ayrıca oyunun geliştiricilerinden John Smedley, Landmark'ta tasarlanmış ve ilgi görmüş yapıları daha sonra MMORPG bölümünü aktaracaklarını da söylemektedir.
Sony Online Entertainment Live 2012 organizasyonunda, oyunun baş tasarımcısı John Smedley "Yaptığımız bu oyunun isminin EverQuest olacak olmasından dolayı çok gururlanıyorum. Bu şimdiye kadar tasarlanmış en geniş sandbox oyun olacak... Biz, Norrath'ı baştan sona yeniledik ve bunu gördüğünüzde siz de hak vereceksiniz." iddiasında bulundu. Ayrıca EverQuest Next 'in kısmen oynaması ücretsiz olacağını da belirtti. Bunun anlamı, oyuncu bir kereye mahsus olmak üzere satın alır ve bundan sonra oynamak için aylık bir ücret ödemez.
31 Ocak 2014'te, EverQuest Next'in bir kolu olan Landmark resmi olarak "Alfa" test sürecine geçti. 99.99$ ödeyerek Kurucu Paketi veya 59.99$ ödeyerek Kaşif Paketi alanlar bu sürece dahil olabildiler. Landmark'ın kapalı beta test süreci ise 26 Mart 2014'te başladı.
Ocak 2014'te, John Smedley yaptığı bir açıklamada EverQuest Next'in Playstation 4 için de geleceğini duyurdu.
Şubat 2014'te, John Smedley Reddit üzerinden paylaştığı bir yazıda EverQuest Next'in Oculus Rift'i destekleyeceğini belirtti.
Ağustos 2014'te, SOE Live konferansında EverQuest Next takımı üç adet yeni sınıf açıkladı. Bunlar Tempest, Rahip(Cleric) ve Elementalist. Yeni savaş dinamiklerini gösteren videolar paylaşıldı.
Müzik

Jeremy Soule oyunun müziklerini besteleyen kişidir.
Edfu Tapınağı

Edfu Tapınağı, Nil Nehri'nin batı kanadındaki Edfu şehrinde yer alan Antik Mısır dönemine ait tapınak. Mısır mitolojisindeki şahin başlı tanrı Horus'a ithafen inşa edilmiştir. Karnak Tapınağı'ndan sonraki en büyük ve günümüze kadar en iyi muhafaza edilmiş antik tapınaktır.
Tapınakta ilk önce Horus; ardından Hathor ve Harsomtus'a tapılmıştır.
Tapınağın tavanı
İnşa edildiği dönemde Edfu Tapınağı'nın yanı sıra ayrıca Dendarah, Esna, Kom Ombo ve Philae gibi büyük tapınak ve mabetler de inşa edilmiştir. Tapınağın mimari olarak büyüklüğü ve gösterişli yapısı, o dönemde Mısır'ın içinde bulunduğu ekonomik durumu da ortaya koymaktadır.
Tapınağın bölümleri

Kerpiç çevre duvarı: Kerpiçten inşa edilen bu duvar tapınak ve etrafındaki yapıları korumaktadır. Günümüzde neredeyse tamamı yok olmuştur.
Pilon: Tapınağın ana giriş kapısının yer aldığı devasa duvar. 36 metre yüksekliğindeki duvarın üzerinde Horus ve Ptolemaios Hanedanı üyelerinin kabartmaları vardır.
Revaklı avlu: Açık bir alan olan revaklı avlu halkın da girebildiği bir tören alanıydı. Halk buraya gelip tanrılara sunuda blunurdu.
Sütunlu salon: Kutsal alana giden yol. On iki sütunun yer aldığı bir geçiş alanı.
Kutsal alan: Yalnızca firavunlar ve din adamlarının girebildiği, tapınağın en kutsal kısmı. Horus başta olmak üzere birçok tanrı heykeli bulunur.
Nilometre: Nil'in taşma zamanlarını hesaplamak üzere kullanılan bir ölçüm aracı.
Taş çevre duvarı: Tapınağın hemen etrafından dolaşan ve yalnızca tapınağı korumak için inşa edilen koruma duvarı. Tapınağın etrafını dolanıp pilona bağlanmaktadır.
Havuz: Günlük ihtiyaçların yanı sıra kutsal ayinler sırasında da kullanılırdı.
Depolar: Tapınağın hemen yanında bulunan ve erzak, arşiv, konaklama gibi farklı ihtiyaçlar için kullanılan binalar.
Evil Dead: The Game

| Evil Dead: The Game |
| --- | --- |
Oyunun logosu
Geliştirici: Saber Interactive
Yayımcılar: Saber Interactive Boss Team Games
Yönetmen: Jesús Iglesias Jules Faivre Marcos Falcón Pérez
Tasarımcılar: Jesús Iglesias Santiago cobo roldan
Programcılar: Marcos Falcón Pérez José Daniel Sánchez López Mariano Cicchinelli Cortina
Sanatçılar: Jules Faivre Oscar Martín Quintanilla Germán Zamorano Córdoba Ángel Arenas Civantos Fernando Román
Besteciler: Joseph LoDuca Steve Molitz
Motor: Unreal Engine 4 
Platformlar: Microsoft Windows PlayStation 4 PlayStation 5 Xbox One Xbox Series X ve S Nintendo Switch
Çıkış: 13 Mayıs 2022
Tür: Hayatta kalma-korku
Mod: Tek oyunculu oyun Çok oyunculu oyun
Evil Dead: The Game, Evil Dead film serisine dayanan bir hayatta kalma-korku video oyunudur. Saber Interactive tarafından geliştirilmiş ve yayınlanmıştır. Oyun İşbirliğine dayalı oynanış ve oyuncuya karşı oyuncu (PvP) mücadelesine sahiptir. Ayrıca oyunda Ash Williams rolünde Bruce Campbell, Kelly Maxwell rolünde Dana DeLorenzo ve Ash vs Evil Dead dizisindeki Pablo Simon Bolivar rolünde Ray Santiago yer alıyor.
Evil Dead: The Game, Microsoft Windows, PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One ve Xbox Series X ve S için 13 Mayıs 2022'de piyasaya sürüldü. Daha sonraki bir tarihte Nintendo Switch için çıkması planlandı ama bu plan gerçekleşmedi.
Oynanış

Oyunda hem kooperatif oynanış hem de oyuncuya karşı oyuncu (PvP) mücadelesi, ve yetenek ağacı mekaniği yer alacak. Ayrıca oyunda, Evil Dead film serisinde yer alan ormandaki kabin ile Ash'in elektrikli testeresi dahil olmak üzere 25'in üzerinde silah ve birden fazla harita yer alacak.
Pazarlama

Evil Dead: The Game, 10 Aralık 2020'de The Game Awards'da duyuruldu. Oyunun resmi açıklama fragmanları aynı gün YouTube'a yüklendi.