stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Panagia Vlaherna Meryem Ana Ayazması
Mimarisi

Kapalı Yunan haçı planında olan kilisenin apsis'i dışarıya dört köşe çıkıntı ile açılmaktadır. Orta mekanın üzerini sekizgen yüksek kasnaklı bir kubbe örter. Diğer yerlerin üst örtüsü kiremit kaplı kırma çatıdır. Naos (ana salon) bir basamakla yükselen beş cepheli apsis ile nihayetlenir. Burada gümüş çerçeve içindeki kucağında çocuk İsa'yı taşıyan Meryem ikonası İstanbul'daki Rum kiliselerindeki en eski ikonadır. Çan kulesi avluda demir iskelet üzerine asılmış bir çandan ibaret olup çok basittir. Kilisenin yan tarafında küçük bir Ayazma vardır.
Klasik Rum mimarisinden farklı olarak kilisenin girişi ve narteksi, Naos bölümünün dışında kalan yan taraftadır. Kilisenin “Dünyevi bölüm” olan Naos cemaat alanı olarak da adlandırılıyor. Naos alanının karşısında da perde ile yarım ay şeklinde ayrılmış "Uhrevi bölüm" bulunuyor. Papaz ayini burada başlatır ve bitirir. Özellikle dinin yayıldığı ilk yıllarda vaftiz olmamış Hristiyanlar ayine narteks bölümünden katılırlarmış.
Kilisenin mimarisi ve iç dekorasyonu ile ilgili olarak Semavi Eyice “Meryem Kilisesi” diyor. "İki sütun dizisi ile üç nefe ayrılmış bir bazilika idi. Meryem'in kutsal elbisesi veya örtüsü ise bitişikteki şapelde saklanıyordu. II. lustinos, kilisenin iki tarafına birer çıkıntılı kanat yaptırarak ona bir haç biçimi vermiştir. Duvarlar mermer levhalarla kaplı, orta nişin duvarı mozaiklerle süslenmiştir. Özel saygı gösterilen bir de Meryem ikonası vardır.
200'ü aşkın Meryem tasviri arasında Blaherniotissa olarak adlandırılan bu resimde orans duruşuyla (iki kolunu kaldırmış niyaz eder vaziyette) bir Meryem tasvirinin göğsü üzerinde madalyon içinde İsa'nın büst halinde resmi yer alıyordu. Kilisenin eski yazarların da dikkatini çektiği görünür.
Naos bölümündeki Ayazma çeşmesinde şu palindrom (iki yönden okunduğunda da harfler aynı sırada yer alan yazı) bulunuyor: Sadece yüzünü değil, günahlarını da yıka.
Ayazmanın En Önemli Özelliği

Bu Ayazma'nın en önemli özelliği dünyada Pazar günü ayinini Cuma günü yapan tek Hristiyan Kilisesi olmasıdır. Bu özellik 1400 yıl önceki bir efsaneye dayanmaktadır.
MS 2.YY da Orta Asya'da adı duyulmaya başlayan Avarlar 6.YY da Bizans ordularını defalarca yenilgiye uğratmış, Kafkasya'dan Macaristan’a kadar geniş bir bölgede güçlü bir devlet olmuşlar, ancak İstanbul'u MS 617 ve MS 626 yıllarında iki defa kuşatmalarına rağmen sonuç alamamışlardır.
Efsaneye göre son kuşatmada, bir cuma günü, İstanbul tam teslim olacakken gökyüzünde Meryem Ana görünmüş, sonrasında fırtına yağmur sel gibi çok ciddi tabiat olayları sonucunda Avar orduları başarısız olmuş, kuşatmayı bitirmişler ve İstanbul işgalden kurtulmuştur. Bu olaydan sonra Cuma günü, Panayia Vlaherna Ayazması cemaati tarafından kutsal gün olarak ilan edilmiş ve Pazar ayinleri Cuma günleri yapılmaya başlanmıştır. Bu gelenek günümüzde de halen devam ettirilmektedir.
Galeri

Meryem Ana Ayazması
Ayazmada Meryem Ana ikonası
ikonostaz
Garmravank

| --- | --- |
Günümüzde kilise

Temel bilgiler
Konum: Çarpanak Adası, Tuşba, Van, Türkiye
Koordinatlar: 38°22′20″K 42°54′15″D﻿ / ﻿38.37222°K 42.90417°D﻿ / 38.37222; 42.90417
İnanç: Ermeni Apostolik
Durum: Harabe
Mimari
Tamamlanma: 10. yüzyıl
Garmravank Manastırı veya Kırmızı Kilise ya da Göründü Kilisesi (Ermenice: Կարմրավանք Garmırakvank), 10. yüzyılında Vasburagan kralı I. Kakig tarafından inşa edilmiş Van Gölü'nün güney kıyısında bulunmakta olan tarihî Ermeni Apostolik manastır, fakat 1915 Ermeni kırımı'nda yıkılmıştır. Naregavank manastırı ve Akdamar adasındaki Kutsal Haç Katedrali'nin arasında bulunan Garmravank Manastırı, Gevaş ilçeye bağlı Göründü (eski Ermenice Mehrabed) mahallede yer almaktadır.
Garmravank'da birden fazla kilise bulunmaktaydı fakat günümüzde sadece kırmızı tuğla'dan yapılmış kemerli Aziz Nışan veya Aziz Astuadzadzin Kilisesinin kalıntıları ayakta kalmaktadır. 19. yüzyılın sonları geldiğinde Garmrakvank manastırı, Akdamar Katolikosluğu'na ait bölgedeki az sayıda mülkten birisiydi. Yapı 1895'teki Hamidiye katliamları'nda hasar görmüştür.
1915 Ermeni kırımı zamanında Garmravank kiliselerinin Ermeni cemaati sürgün edildi ve öldürüldü. Manastır büyük hasar görmüştür ve bundan sonra boş bırakılmıştır.
Osteopati

Osteopati, hastalıklarda kas-iskelet sisteminin etkinliği üzerinde duran tamamlayıcı bir tıp metodu.
Bir sinirin veya omurilikten gelen sinirlerin fiziksel veya duygusal etkilenmeden dolayı organlarda görülen özellikle eklemlerdeki fizyolojik bozuklukların hareket kısıtlılığını düzeltme, fonksiyonel bozuklukları ve ağrıları yok etme amacıyla uygulanan tedavi yöntemi olup, vücut fonksiyonlarını, üniter bir bakış açısı baz alarak, kas-iskelet sistemine önem vererek, teşhis koyar ve tedavi eder.
Tarihçe

Amerika'da 1874 yılında Missourili bir doktor olan Andrew Taylor Still tarafından geliştirilerek uygulanmasına başlanılan olan bir doğal terapi yöntemidir. Andrew Taylor 1892 senesinde "American School of Osteopathy" kurulmasını sağlar, Osteopati adıyla çağdaş, modern, sistemik bir bütünlük içeren terapi sistemini oluşturur.
1892 yılında Still, Kirksville'de (Missouri) 
“American School of Osteopathy” okulunu kurdu. Ardından osteopati 
sürekli gelişmeye devam etti. William Garner Sutherland ise öğretiye çok
sayıda yeni ilham kattı. Amerikalı osteopatlar uzun mücadelelerinin 
sonunda mesleklerini yasal olarak kabul ettirdi ve tıp doktorlarıyla 
aynı düzeyde kabul gördüler.
1917 yılına gelindiğinde John Martin Littlejohn osteopatiyi Avrupa'ya taşıdı.
1951 yılında Paris'te Ecole Francaise d‘Osteopathie 
okulu kuruldu ve 1965 yılında İngiltere'ye taşınmasından dört yıl sonra European School of Osteopathy (ESO) adını aldı.
Osteopati İngiltere'de birkaç yıldır yüksek öğrenim dalı olarak kabul görmektedir.
Time Dergisi tarafından 20. yüzyılın en önemli 100 araştırmacısından biri seçilen Fransız osteopat Jean Pierre Barral, yakın zamanda iç organlarının tedavisi için bilimsel ilkeleri kuran ilk kişilerden biri oldu. 
Türkiye'de henüz genç bir tedavi yöntemi olmakla beraber osteopati, bütüncül bir yöntem olarak çok sağlam tarihi ve bilimsel temellere dayanıyor.
Kanada ve ABD'deki Osteopatik Tıp Doktorları lisanslı tıp doktor ve cerrahlarıdır. Birleşik Krallık'taki osteopati kursları ülkenin üniversite sistemiyle bütünleştirilmiştir.
Bugün Dünya Sağlık Örgütü (WHO) tarafından bilimsel bir teşhis ve tedavi yöntemi olarak kabul edilen Osteopati, Avrupa'da ve özellikle Belçika Brüksel U.L.B Üniversitesi, çok ciddi 6 yıllık (Bachelor(3)-Master(2)-Complemantary Master (1)) eğitimin programı karşılığı, öğrencilere beceri ve bilgiyi kazandırarak profesyonel hayata hazırlanmaktadır.
Kanada ve Amerika'da osteopati eğitimleri 4 yıllık "Collage" yüksek okul derecesinde ciddi bir müfredat programı ile bütünleşmiştir. Osteopathy doktoru olmak için ayrıca tıp fakültesi mezunu olmak gerekmemektedir. Bazı sigorta şirketlerinin ödeme kapsamına alınması için ayrıca lisans gereksinmesi istense de böyle bir uygulama zorunlu kılınmamıştır. Osteopathy diplomasına sahip olanlar, aynı zamanda "doktor" unvanına da sahiptirler. Özellikle omurga bilim dalını ilgilendiren bu tedavi yöntemi, trafik kazaları sonucu meydana gelen eklem rahatsızlıklarının tedavilerinde, iş kazalarında; bel ağrıları, baş ağrılar, kas yırtılmaları gibi onlarca hastanın ağrılı rahatsızlığında başarı ile uygulanmaktadır.
Yararları

Osteopat vücuttaki yumuşak dokularda tonus artışlarını ve ona bağlı eklem fonksiyon bozukluklarını tespit eder, rahatsız olan eklemi yeniden dengeleyerek iyileşmesini sağlar. Yani sadece semptomatik değil, sebebe yönelik tedavi eder. Ağrıya veya fonksiyon bozukluklarına yol açan sinir işlevini engelleyen zinciri ortadan kaldırmak ve yeniden kas-iskelet hareket koordinasyonu sağlamak suretiyle Osteopat Hekim rahatsızlıkları oluşturan nedenleri ortadan kaldırır.[kaynak belirtilmeli]
Osteopati omurga rahatsızlıklarında kullanılmakla beraber, sıklıkla rastlanan omuz veya kalça gibi, diğer eklemlerde de uygun endikasyonlarda kullanılmaktadır. Denge ve Duruş bozukluklarını düzeltmek, Omurga ve Pelvis eklemlerine mümkün olabildiği ölçüde fonksiyonunu yeniden kazandırmak amacıyla özellikle lomber ve servikal ağrı sendromları, mekanik bel ağrıları ve Dr.Maigne's faset sendromlarında uygulanır.[kaynak belirtilmeli]
Eleştiriler

İngiliz Ulusal Sağlık Hizmetleri (National Health Service)'ne göre Osteopati kullanımı her zaman bilime dayandırılmaz ve osteopatinin (astım, ağrılı dönemler, omuz ağrısı, baş ve boyun ağrıları, migren, sinüzit, stres, depresyon gibi) sırt ağrısı, diz ve kalça ameliyatları sonrasında iyileşme süreci gibi bazı sağlık durumları dışındaki etkileri konusunda değerli kanıtlar yoktur.
Naregavank

Nareg Manastırı'nın Ermeni kırımından önceki hali (1911)
Narega Anabad ya da Nareg Manastırı (Ermenice: Նարեկավանք Naregavank'), 908 yılında Vasburagan krallığı döneminde inşa edilmiş Van Gölü'nün güney kıyısında bulunmakta olan tarihî Ermeni Apostolik manastır, 1915 Ermeni Kırımı'ndan sonra yıkılmıştır. Bugün arazisinin üstünde Gevaş ilçeye bağlı Yemişlik (eski Ermenice Nareg) köyü'nün camisi yer almaktadır.
Naregavank manastırı 10. yüzyılında Vasburagan kralı I. Kakig tarafından inşa edilmiştir. Orta Çağ Ermeni mimarisinin en önemli eserlerinden biri ve bölgenin ruhbani merkezi olarak anılır. Burada iki kilise bulunmaktaydı: Aziz Sanduht ve Meryem Ana (Surp Asdvadzadzin). Büyük Ermeni şairi Naregli Aziz Krikor (Naregli Krikor - 951–1003) bu manastırda yaşamıştır, türbesi burada bulunmaktaydı.
1915 Ermeni Kırımı zamanında kiliselerinin Ermeni cemaati sürgün edildi ve öldürüldü. Manastır bundan sonra boş bırakılmıştır ve 1951 tarihinde valilik kararıyla tamamen yıktırılmıştır. Ayni zamanda Akdamar'daki Kutsal Haç Katedrali'de birlikte yok edilmek istenmiştir fakat Nareg Manastırı kurtulamamıştır. Halen köylülerin ev duvarlarında kullandığı taşlardan başka izi kalmamıştır. 1994'te, en eski zamanlara kadar dayanan haçkar mezar taşı polis tarafından yok edildiği öğrenildi.
2007 senesinde Patrik II. Mesrob Yemişlik (Nareg) köyü ziyaret etmiştir fakat tarihî kiliseden bir taş kemeri hariç hiçbir şey bulmamıştır.
Radosław Sikorski

Sikorski, 2024
Radosław Tomasz Sikorski, (d. 23 Şubat 1963, Bydgoszcz, Polonya) genellikle Radek Sikorski kısa adıyla anılır, Polonyalı gazeteci ve Platforma Obywatelska (PO) partisinden siyasetçidir. Aralık 2023'ten bu yana Donald Tusk'ın üçüncü kabinesinde Polonya dışişleri bakanı olarak görev yapmaktadır ve bu görevi PO'ya katıldıktan sonra Kasım 2007'den Eylül 2014'e kadar da sürdürdü. Bundan önce, Ekim 2005'ten Şubat 2007'ye kadar Prawo i Sprawiedliwość (PiS) partisi liderliğindeki azınlık hükümetinin bir parçası olarak partisiz bir savunma bakanı olarak görev yaptı. Eylül 2014'ten Haziran 2015'e kadar sejm mareşalliği görevini yürüttü ve Temmuz 2019'dan Aralık 2023'e kadar Avrupa Parlamentosu üyesi oldu.
Siyasî kariyeri
Gazetecilik yapmış, 1992 yılında savunma bakan yardımcısı olmuş, Polonya'nın NATO'ya girmesini savunmuştur. 1997 yılında Polonya'nın Yeniden İnşası için Hareket adlı siyasi partiden milletvekili adayı olmuş ancak seçilememiştir. 1998-2001 yıllarında dışişleri bakan yardımcısı olmuştur. 2005-2007 yılları arasında Hak ve Adalet Partisi'nden senatör seçilmiş ve aynı yıllar arasında savunma bakanlığı yapmıştır. 2007 yılında Sivil Platformdan milletvekili seçilmiş, 2007-2014 yıllarında dışişleri bakanı olarak görev yapmıştır.
Donald Tusk'ın Avrupa Birliği Konseyi başkanı olarak belirlenmesinin ardından Sivil Platform seçmenlerinin isteği Radosław Sikorski olmasına karşın Sejm Mareşali Ewa Kopacz başbakan ve parti başkanı olmuş ve Kopacz'ın kurduğu hükûmette yer almadı, daha sonra sejm mareşali seçildi, ancak Haziran 2015'te gizli görüşmelerin medyaya sızmasının ardından istifa etti.
Görevleri

Parlamento
20 Ekim 2005 - 5 Kasım 2007: Bydgoszcz senatörü
5 Kasım 2007 - 12 Kasım 2015: Bydgoszcz milletvekili
24 Eylül 2014 - 23 Haziran 2015: Sejm Mareşali
Hükûmet
31 Ekim 2005 - 7 Şubat 2007: Millî Savunma Bakanı
16 Kasım 2007 - 22 Eylül 2014: Dışişleri Bakanı
13 Aralık 2013 - ...: Dışişleri Bakanı
Avrupa Parlamentosu
2 Temmuz 2019 - 12 Aralık 2023: Avrupa Parlamentosu Milletvekili
Azize Nino Kilisesi

| --- | --- |

Temel bilgiler
Konum: Ortahisar, Ürgüp
Koordinatlar: 38°37′13″K 34°51′43″D﻿ / ﻿38.62028°K 34.86194°D﻿ / 38.62028; 34.86194
İnanç: Doğu Ortodoks Kilisesi
Durum: Aktif değil
Mimari
Mimari tür: Kaya kilisesi
Azize Nino Kilisesi, Nevşehir ilinin Ortahisar kasabasındaki kiliselerden biridir. Adını Gürcistan’da Hristiyanlığın yayan azize olarak bilinen Kapadokyalı Nino’dan alır. Kilisenin bulunduğu sokak da Azize Nino adını taşımaktadır.
Mimari özelliği

İki katlı bir yapı olan Azize Nino Kilisesi, piramidi andıran bir kaya içerisine oyularak inşa edilmiştir. Birinci katın ibadet yeridir; ikinci katın sığınak görevi gördüğü tahmin edilmektedir. Bitişik odanın ise sonradan eklendiği sanılır. Azize Nino Kilisesi, serbest haç planlı ve kubbeli bir yapıdır. Merkezinde yer alan kubbesinin oval üst kısmı çöktüğü için sonradan ahşapla kapatılmıştır. Kilisenin giriş açıklığı haçın güney kolunda yer alır. Ancak bu kapının sonradan açıldığı tahmin edilmektedir. Kilisenin at nalı formunda tek apsisi bulunmaktadır.
Duvar resimleri

Azize Nino Kilise’nin duvar resimleri büyük ölçüde günümüze ulaşmıştır. Kilisenin kubbesinde Hz. İsa ve Hz. Meryem, iki başmelek arasında dua eder konumda resmedilmiştir. Kilisenin batı duvarında başmelek büyük boyda, kuzey duvarında, günümüze silik biçimde ulaşmış olsa da Deisis sahnesi resmedilmiştir. Batı duvarına resmedilen iki başmelekten sağdakinin Rafael, soldakinin Azrail olduğu alttaki yazılardan anlaşılmaktadır.
Azize Nino Kilisesi'nin adanmış olduğu Azize Nino asmadan haçıyla.
Mikail Müşfik

| Mikail Müşfik |
| --- | --- |

Doğum: Mikail Abdulkadir oğlu İsmayılzade 5 Haziran 1908(1908-06-05) Bakü, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 6 Ocak 1938 (29 yaşında)
Dil: Azerbaycanca
Milliyet: Azerbaycanlı
Akrabalar: Mirza Abdülkadir Vüsaqi

Mikail Müşfik (Azerice: Mikayıl Əbdülqadir oğlu İsmayılzadə) (5 Haziran 1908, Bakü – 06 Ocak 1939, Bakü) 1930'larda etkin olan Azerbaycanlı şair, çevirmen ve pedagog.
İlk öğrenimini Rus-Tatar mektebinde, Bakü Öğretmen okulunda ve 12 numaralı II dereceli mektepte yapmış daha sonra Azerbaycan Devlet Darülfünun'da, Dil ve Edebiyat Fakültesi'ni bitirmiştir. Pedagogluk, öğretmenlik ve çevirmenlik yapmıştır. Eşi Dilber Ahunzade'ye yazdığı "Yenə O Bağ Olaydı" isimli şiiri ile tanınır.
1937 yılında Müşfik "devlet düşmanı" olarak ihanetle suçlanıp tutuklandı ve Bakü yakınlarındaki Bayıl cezaevinde 1938 yılında idam edildi.
1910-cu yılda Mikail Müşfik
Suriye Komünist Partisi (Birleşik)

Suriye Komünist Partisi (Bekdaş) ile karıştırılmamalıdır.
| Suriye Komünist Partisi (Birleşik) Arapça: (الحزب الشيوعي السوري (الموحد |
| --- | --- |

Kısaltma: SKP(B)
Birinci sekreter: Hanin Nimir
Kuruluş tarihi: 1986 (1986)
Yasaklanma tarihi: 29 Ocak 2025 (39 gün önce) (2025-01-29)
Önceli: Suriye Komünist Partisi
Merkez: Şam, Suriye
Gazete(ler): En-Nur
İdeoloji: Komünizm Marksizm-Leninizm
Siyasi pozisyon: Aşırı sol
Ulusal üyelik: Ulusal İlerici Cephe (2025'e kadar)
Uluslararası üyelik: UKİPT
Resmî renkler: Kırmızı
İnternet sitesi
syrcomparty.com
Suriye
Suriye Komünist Partisi (Birleşik) (Arapça: الحزب الشيوعي السوري (الموحد)‏), başlangıçta basitçe Suriye Komünist Partisi olarak biliniyordu (Arapça: الحزب الشيوعي السوري Al-Hizb Al-Shuyū'ī Al-Sūrī), Suriye'de komünist bir partiydi.
Baasçı Suriye'nin yıkılmasının ardından parti, üyesi olduğu Ulusal İlerici Cephe (UİC) ile birlikte 29 Ocak 2025 tarihinde Suriye Geçiş Hükümeti tarafından kapatıldı.
Tarihçe

Parti, 1986 yılında Yusuf Faysal liderliğindeki Perestroyka yanlısı fraksiyonun oluşturduğu Suriye Komünist Partisi içindeki bir bölünmeden ortaya çıktı.
2000 yılındaki Şam Baharı sırasında, parti en-Nur ("Işık") adlı bir gazete yayınlamayı başardı.
Mart 2011'de yapılan 11. parti kongresinde Hanin Nimir yeniden partinin Birinci Sekreteri olarak seçildi.
Esad rejiminin düşmesinin ardından parti, Suriye Geçiş Hükümetine desteğini ifade eden ve yeni bir anayasa yayınlanması çağrısında bulunan bir bildiri yayınladı.
Seçim sonuçları > Suriye Halk Meclisi seçimleri

| Seçim yılı | Koltuk | +/– |
| --- | --- | --- |
| 2007 | 3 / 250 |  |
| 2012 | 3 / 250 |  |
| 2016 | 1 / 250 |  2 |
| 2020 | 1 / 250 |  |
| 2024 | 2 / 250 |  1 |
Müseyib Bey Ahicanov

| Müseyib Bey Ahicanov |
| --- | --- |

Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti Parlamento Üyesi
Görev süresi 27 Eylül 1919 - 27 Nisan 1920
Bakü Guberniyası Gubernatoru
Görev süresi 1918 - 5 Şubat 1919
Yerine geldiği: Muhammed Fathi Bey
Yerine gelen: Raşid Bey Ahundzade
Bakü Guberniyası Gubernatoru Yardımcısı
Görev süresi 1918-1918
Azerbaycan Millî Şûrası Üyesi
Görev süresi 27 Mayıs 1918 - 7 Aralık 1918
Transkafkasya Seymi Üyesi
Görev süresi 23 Şubat 1918 - 26 Mayıs 1918
Kişisel bilgiler
Doğum: 12 Ekim 1892 Tomarhanlı, Celilabad, Azerbaycan
Ölüm: 30 Nisan 1920 Bakü, Bakü Uyezdi, Azerbaycan SSC
Bitirdiği okul: Kiev Devlet Üniversitesi
Müseyib Bey Ahicanov, Ahicanov veya Ahicanovlı (Müseyib bey Kahraman bey oğlu Ahicanov; 12 Ekim 1892, Tomarhanlı, Celilabad kazası - 30 Nisan 1920, Bakü) - Azerbaycan Millî Şûrası Üyesi, Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti Parlamento Üyesi, Transkafkasya Seymi Üyesi, Bakü Guberniyası Gubernatoru.
Hayatı

Ahicanov Müseyib Bey Kahraman Bey oğlu, 1892 yılında Cevad uezd'in Tomarhanlı köyünde doğdu. Kiev Devlet Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden 1912 yılında mezun oldu. 23 Şubat - 26 Mayıs 1918 tarihleri arasında Transkafkasya Seymi'nde Müslüman fraksiyonun üyesiydi. Transkafkasya Demokratik Federatif Cumhuriyeti'nin dağılmasından sonra Azerbaycan Millî Şûrası üyesi oldu. Milli Şura'nın Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti Parlamentosu'nun kurulmasına ilişkin 19 Kasım 1918 tarihli yasasının ardından parlamentoya dahil edildi. "Müsavat" ve tarafsızlar fraksiyonun üyesiydi.
Bakü'nün 15 Eylül 1918'de kurtarılmasının ardından Bakü Gubernatoru Fethi Bey'in yardımcısı oldu. Daha sonra Kasım 1918'den 5 Şubat 1919'a kadar Bakü Gubernatoru olarak görev yaptı.
Nisan İşgali'nden sonra tutuklandı ve 6 Haziran 1920'de Nargin Adası'nda kurşuna dizilerek idam edildi.
Hatırası

Mehmed Emin Resulzade 1923 tarihli "Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Niteliği, Oluşumu ve Bugünkü Durumu" adlı kitabında Müseyib Bey Ahicanov'dan Azerbaycan'ın bağımsızlık şehidi olarak bahsetmiştir.
Karşı Kilise

| --- | --- |
Kilisedeki tavan resimleri (2016)

Temel bilgiler
Konum: Gülşehir, Nevşehir, Türkiye
Koordinatlar: 38°44′27″K 34°38′05″D﻿ / ﻿38.74083°K 34.63472°D﻿ / 38.74083; 34.63472
İnanç: Hristiyanlık
Mezhep: Rum Ortodoks
Açılış: 1212
Durum: Müze
Mimari
Mimari tür: Kilise
Mimari biçim: Bizans mimarisi
Karşı Kilise veya diğer adıyla Aziz Yahya Kilisesi; Nevşehir'in Gülşehir ilçesinde bulunan tarihi bir kilisedir.
Mimari

Kilise, koni biçimli bir kaya kütlesinin içine oyularak inşa edilmiştir. İki katlı yapının giriş katında serbest haç planı uygulanmış olup kuzeybatı köşesinde üst kata çıkan merdivenler yer alır. Günümüzde bu merdivenler ve alt katın orta mekanını örten kubbe büyük oranda hasar görmüştür. Beşik tonoz örtünün kapattığı üst katta ise iki köşe odası, bir apsis ve duvar nişleri yer alır. Mimari planı açısından çağdaşlarıyla herhangi bir benzerlik göstermeyen kilisenin, o dönemde güdülen işlevsellik kaygıları çerçevesinde inşa edildiği düşünülür. İki katın aynı aks üzerine oturmaması sebebiyle de üst kısmın daha ileri bir tarihte eklendiği saptanmıştır. Kilisenin batı duvarında resmedilen kadın baninin, Kapadokya'nın varlıklı ailelerinden birine mensup olduğuna ve bu kiliseyi de bir mezar mahiyetinde yaptırdığına ilişkin görüşler mevcuttur. Alt katın kuzeydeki haç kolunda bulunan mezar da bu savı güçlendirir.
Mimari > Duvar resimleri

Kilisenin alt katında, çıplak kaya üzerine kırmızı boyayla işlenmiş çeşitli geometrik bitki ve hayvan tasvirleri yer alır. Üst katın duvarları ve beşik tonozu da İncil'den sahnelerin tasvir edildiği resimlerle bezelidir. Kilisenin kitabesinde geçen "...İmpator Theodoros Laskaris zamanında..." cümlesinden, yapının ve bağlantılı olarak duvar resimlerinin 13. yüzyıla tarihlendiğine dair genel bir kanıya varılmıştır. Nevşehir ilindeki diğer çağdaş kiliselerin kitabeleriyle karşılaştırma yapıldığında buradaki Hristiyan halkın Türklerin hakimiyetinde fakat İznik'teki imparatora bağlı olarak yaşadıkları saptanmıştır. İznik şehitlerinden Azize Theodora'nın kilisenin batı duvarındaki büyük nişin içine, Aziz Tyrphon'un ise tonoza resmedilmiş olması; bu bilgiyi destekler niteliktedir.
Üst kata işlenmiş olan duvar resimlerinde on bir farklı sahne yer alır. Bu sahneler kronolojik bir düzene göre sıralanmamış olup tonozun etrafına yerleştirilmişlerdir. Eski Ahit peygamberlerine ait madalyonlarının bir şerit halinde ikiye böldüğü tonozun güneyinde Son Akşam Yemeği, İhanet ve Vaftiz sahneleri yer alırken kuzeyinde ise Çarmıhtan İndiriliş, Kadınlar Mezar Başında ve Anastasis sahneleri bulunur. Koimesis ve Üç İbrani Genç tasvirleri de çerçevelerle ayrılmış şekilde güney kısma dahil edilmiştir. Son Mahkeme, Müjde ve Deisis bölümleri ise tonozla birleşen batı ve doğu duvarlarına işlenmiştir. Tonozun kuzeyinde yer alan Meryem figürüne oldukça geniş bir alan ayrılmış olması; bu dönemde Meryem'e, önceki yüzyıllara kıyasla daha çok önem atfedilmesiyle açıklanır.
Kilisenin duvarlarına işlenmiş olan resimlerin ana teması ölüm ve kurtuluştur. Bununla beraber dört bölümde bayram sahnelerine yer verilmiş olması, yine önceki yüzyıllarda sürdürülen geleneklerin dışında bir uygulamadır. Kapadokya'da 10. ve 11. yüzyıllarda inşa edilmiş kiliselerdeki duvar resimlerinde "bayram", çok daha nadir ele alınan konulardandır. Bu bayram sahnelerinden ilki olan Meryem'e Müjde, doğu haç kolundaki bema kemerinin üzerinde yer alır. İsa'nın yaratılışını ve insanlığının kurtuluşunu anlatan bu müjdeleme sahnesinde Meryem otururken tasvir edilmiştir. Çarmıhtan İndiriliş, Kadınlar Mezar Başında ve Anastasis sahneleri ise İsa'nın ölümü ve dirilişine gönderme yapar. Mezar sahnesi tasvirinde Yahya 20:2'den alıntı yapılmış, Anastasis betimlemesinde ise İsa'nın Hades'e karşı elde ettiği zaferden bahsedilmiştir. Son Mahkeme sahnesinin batı duvarında bulunması bölge kiliselerinde yaygın olarak rastlanılan bir durumken, Ruhların Tartılması bölümünde şeytanın kısa kuyruklu ve falluslu olarak resmedilmesi Karşı Kilise'ye has bir kompozisyondur. Son Akşam Yemeği ve İhanet sahnelerinde İsa'ya ihanet edişine gönderme yapılarak halesiz resmedilen Yahuda'nın, Cehennem kısmında yeniden ele alınması da sadece bu kilisede görülür. Yahuda'nın ismi hem yatay hem dikey olarak yazılmıştır ki bu yazım şekli uğursuzluğa karşı önlem amaçlı kullanılır. Üç İbrani Genç sahnesi ise inanç uğruna çekilen eziyeti ve bundan yine inanmak yoluyla kurtulmayı anlatır.
Yedi Kilise (Van)

Yedi Kilise
Ermeni Kırımı'ndan sonra 2009 senesinindeki hali
Yedi Kilise (Ermenice: Վարագավանք Varakavank'), Varagavank ya da Varak Surp Haç manastırı, bugün Van Merkeze bağlı, Yukarı Bakraçlı köyünde yer alan ve 8. yüzyılda inşa edilmiş olan tarihî Ermeni manastırı. 1915  Ermeni Kırımı'nda büyük hasar görmüştür ve 1960 senelerde çoğu kısımları valilik tarafından yıkılmıştır.
Yedi ayrı kilise ve yapıdan oluşan kompleks, değişik zamanlarda biri birine eklenmiştir. Manastırı teşkil eden yedi kilisenin en eskisi St. Sophia (Azize Sofya) kilisesidir. 8. yüzyılda inşa edilmiş olup, sadece apsisi mevcuttur. İkincisi bunun kuzey duvarına bitişik inşa edilmiş ve bugünlerde yıkık olan St. John (Aziz Yuhanna) kilisedir. Bu ikisi yapıların birinci grubunu teşkil etmektedir.
İkinci grup yapıların çekirdeğini 1003-1021 tarihleri arasında inşa edilen Meryem Ana Kilisesi oluşturmaktadır. Dıştan doğu batı doğrultusunda dikdörtgen planlı yapı, içten dörtlü yonca planlı olarak yapılmıştır. Merkezi planlı kilisenin kubbesi yıkılmış durumdadır. Iç mekanı dört yöne açılmış, yarım daire planlı nişlerle köşelere yerleştirilmiş odalar oluşturmaktadır. Sonradan eklenen jamatonla kapatılmış olan batı cephenin ortasındaki bir portalle girilmektedir.
1900
Giriş
2013
2013
2013