stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ehram
Bibliyografya

Hacıoğlu, Nebiye, and Muhammed İhsan Çubukçu. "Yerel ürünlerde Retro pazarlama: Bayburt ehramı üzerine uygulamalı bir araştırma." ETÜ Sentez İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi 11 (2023): 1-20.
Şeker itici yakıtı

Şeker itici yakıtı model roketler için yapılan ve yakıt olarak şeker ve oksitleyici içeren bir roket itici yakıtı çeşididir. İtici yakıt üç bileşene ayrılabilir: yakıt, oksitleyici ve katkı maddeleri. Yakıt şekerdir; en yaygın kullanılan şeker sakkarozdur. En yaygın oksitleyici ise  potasyum nitrat (KNO3)dır. Katkı maddeleri  ya katalizör olarak ya da havalanış veya uçuş estetiğini artırmak amacıyla birçok farklı madde olabilir. Geleneksel şeker itici yakıt formülasyonu genellikle 65:35 oksitleyici - yakıt oranında hazırlanır.
Şeker esaslı bir roket itici yakıtının hazırlanması için birçok farklı yöntem vardır. Kuru preslemede bileşenlerin ısıtılması gerekmez. Formülasyonu oluşturan bileşenler ayrı ayrı öğütülür, karıştırılır ve ardından bu karışım motor içine preslenir. Ancak, bu yöntem ciddi ve önemli denemeler için tavsiye edilmez. Kuru ısıtma da aslında KNO3 erimeyip şeker erir. Isı etkisiyle ergimiş şekerin içerisinde KNO3 çözünür. Isıtma ve ergitme aslında itici yakıt bileşenlerinin her ikisini de eriterek birleştirir.
İtici yakıtı eritmek için asla açık alev kullanılmamalıdır. Karışım direkt olarak asla ısıtılmaz. Ergitilecek olan karışım kendiliğinden tutuşmasına neden olan kızgın temas noktalarını  ya da karamelizasyonu önlemek ve itici yakıtın bozunmaması için bir yağ banyosunda ısıtmalıdır. Yerleşik olarak ortaya çıkan sıcak noktalar tutuşacağı için şeker itici yakıtın bir mikrodalga fırında hazırlanması da tehlikelidir. Şeker itici yakıtı son derece yanıcı olduğundan dolayı, küçük miktarlarda hazırlanmalıdır. Açık havada ve dışarıda yapılacak olan bu ergitme işlemi esnasında yeterli kişisel koruyucu ekipman kullanılmalıdır.
Özgül itici kuvvet, toplam itici kuvvet ve itme kuvveti aynı miktardaki diğer kompozit model roket yakıtlarından genellikle daha düşüktür. Ancak  şeker itici yakıtı diğer kompozit yakıtlara oranla çok daha ucuzdur.
Bileşenler

Şeker itici yakıt bileşenleri üç ana gruba ayrılabilir: yakıtlar, oksitleyiciler ve katkı maddeleri. Asıl yanan yakıttır. Hızla serbest kalan genleşmiş gazlar nozülden çıkarken itme kuvvetini oluştururlar. Oksitleyici yanma işlemi için gerekli olan oksijeni sağlar. Katkı maddeleri yanmayı hızlandırmak ya da yanmayı daha verimli hale getirmek için katalizör rolü oynayabilir. Bununla birlikte, bazı katkı maddeleri ise roketin kalkışının daha estetik olması için kıvılcım ve alev eklenmesi  ya da roketin havada daha kolay izlenmesi için duman eklenmesi görevini üstlenirler.
Bileşenler > Yakıtlar

Şeker itici yakıtı için yakıt olarak birçok farklı şeker kullanılabilirse de en yaygın kullanılan şeker sakkaroz'dur. Basit bir yapay tatlandırıcı olan Sorbitol ile daha yavaş yanma hızının yanında daha az kırılgan bir itici yakıt yapılır. Sorbitol kullanımı itici yakıt tanelerinin çatlama riskini azaltır. Früktoz ve glikoz gibi çift bağlı oksijene sahip şekerler fazla ısıtıldığında ısıl olarak daha az kararlı olup karamelize olmaya eğilimlidirler. Ama hazırlama kolaylığına uygun daha düşük bir erime noktasına sahiptirler. Sorbitol gibi sadece alkol grubuna sahip şekerler bu parçalanmaya çok daha az eğilimlidirler. Yaygın olarak kullanılan diğer bazı şekerler eritritol, ksilitol, laktitol, maltitol ya da mannitol şekerleridir.
Bileşenler > Oksitleyiciler

Şeker motorlarının hazırlanmasında en sık kullanılan oksitleyici potasyum nitrat (KNO3) dır. Diğer oksitleyiciler olarak sodyum ve kalsiyum nitratlar kullanıldığı gibi sodyum ve potasyum nitrat karışımları da kullanılabilir.  Nadir olarak kullanılan diğer bir oksitleyiciler ise amonyum ve potasyum perklorat'tır.
Oksitleyici olarak potasyum nitrat kullanan birinin iki ana konuya dikkat etmesi gereklidir. En önemli konu potasyum nitrat maddesinin saflığıdır. Satın alınan madde ile tatmin edici bir sonuç alınamıyorsa madde yeniden kristallendirilerek olabildiğince saf KNO3 elde edilmelidir. İtici yakıtın oksitleyici açısından dikkat edilmesi gerekli ikinci önemli konu potasyum nitrat maddesinin tanecik boyutudur. İtici yakıt yapan çoğu kişi 100 meç (yaklaşık 150 mikron) ya daha küçük bir tanecik boyutuna sahip KNO3 tercih ederler. Bu tanecik boyutuna sahip potasyum nitrat ise bir kahve değirmeni kullanılarak yapılabilir.
Bileşenler > Katkı maddeleri

Katkı maddeleri çoğu kez roket itici yakıtlarının yanma özelliklerini değiştirmek için katılır. Katkı maddeleri  itici yakıtın yanma hızını artırmak ya da azaltmak için kullanılabilir. Bazı katkı maddeleri alevin rengini değiştirmek ya da duman üretmek için kullanılır. Plastikleştiriciler ya da surfaktanlar gibi katkı maddeleri de formülasyonun kalıplaştırılmasını kolaylaştırdığından bazı itici yakıtların kendi fiziksel özelliğini değiştirmek için kullanılır. Deneysel katkı maddelerinin birçok türü vardır. En yaygın olarak kullanılanlar burada listelenmiştir.
Metal oksitlerin şeker itici yakıtların yanma hızını artırdığı tespit edilmiştir. Bu tür katkı maddelerinin yüzde 1-5  düzeylerinde en iyi iş gördükleri saptanmıştır. En sık kullanılan oksitler demir oksitlerdir. Sarı, kahverengi ya da siyah çeşitlerinden daha kolay elde edildiği için kırmızı demir oksit  daha çok kullanılmaktadır. Kahverengi demir oksit basınç altında alışılmamış yanma hızı artış özellikleri gösterir.
Odun kömürü, karbon siyahı, grafit v.b. formda olabilen karbon, şeker formülasyonlarında bazen yakıt olarak kullanılır. Ancak çoğu kez karbon, görünür bir duman izi yapımı için kullanılır. Karbon, itici yakıtın yanması ile ortaya çıkan ısıyı motor zarfına çabucak iletmektense ısının bir kısmını tutarak bir anlamda ısı yutucu gibi rol oynar.
Bir şeker formülasyonunda alüminyum ya da magnezyum gibi metalik yakıtlar kullanıldığı takdirde oksitleyici de safsızlıktan dolayı çok az miktarda bazik potasyum karbonat ya da potasyum hidroksit bulunursa tehlikeli bir durum ortaya çıkar. Bazik özellikte olan bu maddeler metalle kolaylıkla hidrojen ve ısı oluşturan bir tepkime vererek tehlikeli bir bileşim ortaya çıkar. Zayıf asitler eklemek bu bazik maddeleri nötürleştirmeye yardımcı olur ve onların tehlikesini azaltmaya büyük ölçüde yardımcı olur. Zayıf asit olarak borik asit, tartarik asit veya sitrik asit kullanılabilir.
Çoğu kez şeker formülasyonlarına titanyum metal taneciği ya da süngeri (yaklaşık 20 meç boyutunda) kalkışta kıvılcımlı bir alev ve duman oluşturmak için %5-10 düzeylerinde katılır.
Surfaktanlar, şeker itici yakıtların erime akışkanlığını azaltmak için kulanılır. Örneğin, propilen glikol sakkaroz esaslı itici yakıtların erime akışkanlığını azaltmaya yardımcı olur.
Bileşenler > Formülasyonlar

Standart bir şeker itici yakıt formülasyonu genellikle oksitleyici yakıt oranı 65:35 olacak şekilde hazırlanır. Ancak, bu formülasyonun yakıtı bir parça zengindir. Bu oran erimiş durumdaki formülasyonun daha çok sıvı halde olmasını sağlar. Katkı maddeleri  toplam yakıtın %0-10 arasında olabilir. Model roketçilikte uçuş gerçekleştirmeye yarayacak birçok farklı formülasyon vardır.
Hazırlama

Şeker esaslı bir roket yakıtı hazırlamak için birkaç farklı yöntem vardır. Kuru preslemenin dışında, bu yöntemlerin hepsi yakıtın ısıtılmasını gerektirir. Bu değişik yöntemler şunlardır: kuru presleme, kuru ısıtma ve çözündürüp ısıtma.
Kuru presleme de, şeker ve potasyum nitrat ayrı  ayrı mümkün olduğunca ince olarak öğütülür. Daha sonra öğütülmüş bileşenler homojen bir şekilde karıştırılır. Ardından, bu karışım motor borusunun içerisine preslenir. Ancak, bu yöntem ciddi denemeler için nadiren kullanılmakta olup bu yöntemi kullanmaya karar vermeden önce bazı hususlara dikkat etmek gerekir.
Şeker esaslı bir roket itici yakıtı hazırlamanın daha yaygın bir başka yöntemi kuru ısıtmadır. İlk önce, potasyum nitrat ince bir toz şeklinde öğütülür ve ardından pudra şekeri ile iyice karıştırılır. KNO3 erime noktası 334 santigrat derece olduğundan bu yöntem aslında potasyum nitratın erimesi değildir. Ancak şeker erir ve KNO3 tanecikleri erimiş şekerle kaplanır.
James Yawn adlı çok tanınmış bir deneysel amatör roketçi çözme ve ısıtma yöntemini diğer yöntemlerden daha kullanışlı bulmaktadır. İtici yakıtın çözülmesi ve ısıtılması aslında itici yakıtın her iki öğesinin çözündürülüp birleştirilmesidir. İlk önce, KNO3 ve şeker saplı tencere ya da derin bir tavaya konur. Ardından, KNO3 ve şeker tamamen eritebilmek için yeterince su eklenir. Karışım kaynama meydana gelip su buharlaşıncaya kadar ısıtılır. Karışım çeşitli aşamalardan geçer. Önce kaynar, ardından köpürür ve ağdalaşmaya başlar. Daha sonra karışım yumuşak bir krema kıvamına dönecektir. Isıtmadan önce şeker ve KNO3 ın suda eritilmesinin çeşitli avantajları vardır. Bir avantajı KNO3 ve şekerin ince toz halinde olma zorunluluğu olmamasıdır. Çünkü her ikisi de tamamen suda erimektedirler. Diğer yandan bu hazırlama yöntemi itici yakıtın karamelize oluncaya kadar tencerede daha uzun ömürlü olmasını sağlar. Bu yakıt hazırlayacak kişiye motor zarflarının içine yakıt doldurması için fazladan daha uzun süre avantajı sağlar.
Performans

Şeker esaslı roket itici yakıtlarının ortalama 115-130 saniye arasında bir Isp(özgül itici kuvvet) değeri vardır. Karşılaştırmak gerekirse bir APCP (Amonyum perklorat kompozit itici yakıtı) ortalama Isp değeri 150-180 saniyedir. 65:35 oranındaki standart bir sorbitol ve KNO3 esaslı itici yakıtlar 110 N maksimum bir itme yeteneğine, 110-125 saniye arasında bir Isp değerine sahip olup, ayrıca yaklaşık 40 N. ortalama itme kuvvetine sahip olabilirler. Bununla birlikte, ortalama itme kuvvetleri 100N a kadar, toplam itici kuvvetleri 735 Ns a kadar ve özgül itici kuvvetleri 128 saniyeye kadar olan katkı maddeli sorbitol ve KNO3 roket motorları kaydedilmiştir.
Ksilitol ve KNO3 esaslı roket itici yakıtları ~ 100 saniye özgül itici kuvvet yeteneğine sahip olup, 230Ns a kadar toplam itici kuvvete sahip olabilirler. Bu tür yakıtlar yaklaşık 1.3 mm/san. serbest bir yanma hızına sahiptirler
Dekstroz ve KNO3 esaslı yakıtlar  ~80N ortalama itme kuvveti, 144 Ns bir toplam itici kuvvet ve 118 saniye bir Isp değerine sahiptirler.
Yararlanılan kaynaklar

<references>
1 2 3  "Jacob's Rocketry". 7 Ağustos 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mart 2023.
1 2 3 4  "Richard Nakka'nın Roketçilik Sitesi". 2 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mart 2023.
↑  "Serge's Rocket Workshop". 5 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mart 2023.
↑  "James Yawn Rocketry". 11 Ekim 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mart 2023.
Zaibatsu

1946 yılı Ekim ayında ABD işgal kuvvetleri zaibatsu malvarlığına el koyuyor
Zaibatsu (Japonca: 財閥, plütokrasi anlamına gelir) Meiji dönemiyle II. Dünya Savaşının sonu arasındaki tarihi dönemde Japonya'da ekonominin önemli kısımlarını kontrol eden sanayi ve finans şirketlerini anlatan terimdir.
Terminoloji

19.yüzyıldan itibaren varlığını sürdürmesine rağmen zaibatsu terimi I. Dünya Savaşının ardından sık kullanılmaya başlanır. Tanım olarak geniş aileler tarafından yönetilen ve özellikle bir sektörde tekeli elinde tutan grup şirketlerinin birliğini ifade etmektedir. Şirketler, ekonomik alanda gruba bağlı bankalar ve yan sanayi kuruluşlarının da yönetimini kontrol etmekteydiler.
Önemi

Zaibatsu, öne çıktığı dönemde ekonomi ile sanayi alanında ulusal iç ve dış politikaya yön verebilecek güçteydi. Rikken Seiyukai siyasi partisinin Mitsui grubu ve Japon İmparatorluk Kara Kuvvetleriyle  güçlü bağları bulunmaktaydı. Benzer şekilde Rikken Minseito de Mitsubishi ve Japon İmparatorluk Deniz Kuvvetleriyle bağlara sahipti. II. Dünya Savaşının başladığı dönemde dört büyükler olarak tanımlanan zaibatsunun Japon madencilik, kimya ve metal sanayisinin %30'u, makina ekipmanının %50'si ve ticarî filosunun %60'ına sahipti. 1920 ve 1930'lu yıllarda dünya çapındaki ekonomik bunalıma rağmen piyasadaki tekelci konumları, ucuz işgücü ve ordu üzerinden rekabetsiz satınalım sayesinde yüksek kârlar elde edilmiştir.
Tarihçe > Dört büyükler

Dört büyükler olarak adlandırılan şirket grupları Mitsubishi, Mitsui, Sumitomo ve Yasuda'dır. Özellikle bu gruplar Meiji döneminden itibaren hükûmet tarafından kollanmış, mali yardım almış, vergiden muaf tutulmuş, askeri alımlarda önde tutulmuş ve yabancı ticarette ayrıcalığa sahip olmuştur.
Tarihçe > Yeni zaibatsu

Dört büyük şirket dışında hangi şirketin zaibatsu olarak adlandırılabileceğine dair bir konsensus bulunmamaktadır. Özellikle Rus-Japon Savaşının ardından ikinci kuşak sayılabilecek ayrıcalıklı şirket grupları belirmeye başlamıştır. Bunların en bilinenleri arasında Okura, Furukawa ve Nakajima grupları sayılabilir. Japonya'nın Asya kıtasında sömürgelerinin oluşmasıyla beraber (Mançukuo) başta Nissan olmak üzere yeni gruplar oluşmaya başlar.
Tarihçe > Savaş sonrası durum

Zaibatsu, Japon Ordusu tarafından tam belli olmayan bir yaklaşımla karşı karşıya kalmıştır. Grup şirketleriyle doğrudan bağlı olmasına rağmen ordu, önemli savaş sanayilerinin kamulaştırılmasını istemiştir. II. Dünya Savaşı sırasında ise savaşın yıkımından payını almıştır. Savaşın ardından ABD işgali döneminde ise zaibatsu yapısının dağıtılmasına yönelik kismî başarılı olan girişimlerde bulunulmuştur. ABD bünyesindeki çok sayıdaki ekonomik danışman ABD Başkan Franklin D. Roosevelt tarafından ilan edilen New Deal kapsamında önerilen ekonomik modeli benimsiyor ve tekelci yapıyı hem verimsiz hem de anti-demokratik olarak görmekteydi.
Japonya'nın işgali döneminde 6 adet zaibatsu tamamen kapatılmak için gündeme alınmış, 26 tanesi de tasfiye edilerek yeniden yapılandırma kapsamında değerlendirilmiştir. 1947 yılında kapatılmak üzere gündeme alınan zaibatsu arasında Asano, Furukawa, Nakajima, Nissan, Nomura ve Okura sayılabilir. Bu zaibatsu yönetimindeki ailelerin tüm malvarlığına le konulmuş ve alt grup şirketlerindeki yönetimler görevden alınmıştır. Daha sonra Panasonic adını alacak olan Matsushita şirketi 15 bin sendikalı işçi ve aileleri tarafından yazılan dilekçeler sonucunda tasfiye edilmekten kurtulmuştur.
Bütün girişimlere rağmen zaibatsu tasfiyesi tamamen gerçekleştirilmemiştir. II. Dünya Savaşının ardından Soğuk Savaşın başlamasıyla birlikte Japonya, ABD tarafından doğudaki Sovyet etkisine karşı bir direnç noktası olarak kurgulanmış ve Japon ekonomisine faydalı olarak değerlendirilen zaibatsuya karşı izlenen siyaset değiştirilerek artık korunmaya başlamıştır.
Tarihçe > Günümüze etkileri

Bugün geçmişleri ilk zaibatsu dönemine dayanan çok sayıda grup, banka ve kurum bulunmaktadır. Ancak buna rağmen eski zaibatsu hakimiyetinin kırıldığı iddia edilmektedir. Zaibatsuda yaygın olan tek bir aileye bağlı dikey örgütlenme modeli günümüzde yatayda sağlanan ve keiretsu denilen birliklerle değişmş görünmektedir.
Şirketler

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  Dört büyükler Mitsubishi (三菱財閥)  Mitsui (三井財閥)  Sumitomo (住友財閥)  Yasuda (安田財閥)  |  İkinci nesil zaibatsu Asano (浅野財閥)  Fujita (藤田財閥)  Furukawa (古河財閥)  Mori (森コンツェルン)  Kawasaki (川崎財閥)  Nakajima (中島飛行機)  Nitchitsu (日窒コンツェルン)  |  Nissan (日産コンツェルン)  Nisso (日曹コンツェルン)  Nomura (野村財閥)  Okura (大倉財閥)  Riken (理研コンツェルン)  Shibusawa (渋沢財閥)  |  Tamamen tasfiye zaibatsu Suzuki shoten (鈴木商店)  |
Popüler kültüre etkileri

Zaibatsu terimi kitap, çizgi roman, video oyunları ve filmlerde çoğunlukla sinsi Japon şirketleri olarak gösterilir, genellikle yakuza gibi kurumlarla gizli ilişkileri olur. Tekken serisinde Mishima Zaibatsu geçmekte, Grand Theft Auto 2 oyununda ise zaibatsu bir suç grubunu temsil etmektedir.
Konuyla ilgili yazılan eserler

Alletzhauser, Albert J., The House of Nomura, New York, Harper Perennial, 1991 ISBN 0-06-097397-8
Allinson, Gary D., Japan's Postwar History, Ithaca, New York, Cornell University Press, 1997 ISBN 0-8014-3312-6
Yeşil Cami (Bursa)

| --- | --- |


Genel bilgiler
Durum: Etkin
Konum: Bursa, Türkiye
Koordinatlar: 40°10′56″K 29°04′29″D﻿ / ﻿40.18222°K 29.07472°D﻿ / 40.18222; 29.07472
Başlama: 1413
Tamamlanma: 1424
Mimar(lar): Hacı İvaz Paşa
Teknik ayrıntılar
Minare sayısı: İki 
 UNESCO Dünya Mirası
Tür: Kültürel
Kriter: i, ii, iv, vi
Belirleme: 2014 (38. oturum)
Parçası: Bursa ve Cumalıkızık: Osmanlı İmparatorluğu'nun Doğuşu
Referans no.: 1452
Ülke:  Türkiye
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
 
 

Yeşil Cami ana giriş kapısı
Yeşil Cami iç mekan
Yeşil Caminin muhteşem mihrabı
Yeşil Cami, Bursa'da ilk dönem Osmanlı mimarisinin önemli örnekleri arasında yer alan bir tarihi yapıdır.
İçinde bulunduğu Yeşil Külliye'nin diğer yapıları ile birlikte Bursa kentinin simgelerinden biridir. Caminin ünü, 15. yüzyıl Osmanlı çini sanatı için ayrı bir özelliğe ve öneme sahip çini kaplamalarından gelir.
İşlevi

Şimdi cami olarak bilinen yapı, inşa edildiği dönemde çok-işlevli bir yapı olan zaviyeli-cami tipinde bir yapı olarak inşa edilmişti. Bu tür yapılar inşa edildikleri dönemde "imaret" olarak adlandırılırlardı. İbadetten çok bir şeyh ile müritlerinin kaldıkları, toplandıkları, yolcuların misafir edildiği ve inşa edildikleri bölgede kültürel-dinsel değişime hizmet eden kurumlardı. Osmanlı Beyliği'nde Yıldırım Bayezid devrine kadar anıtsal camiler yerine  bu tür yapılar da beyler tarafından kullanılırdı.
Yeri

Cami, içinde bulunduğu Yeşil semtine adını veren Yeşil Külliye yapılarındandır. “Yeşil” adını, bir zamanlar minarelerinde bulunan yeşil renk ağırlıklı süslemelerinden aldığı düşünülür. Hâlen aktif olarak kullanılan caminin kapasitesi 2000 kişidir.
Kuzey cephe ortasındaki taç kapısında bulunan Arapça kitabeye göre mimarı Hacı İvaz b. Ahî Bayezıt (Hacı İvaz Paşa); bitirildiği tarih Aralık 1419'dur. İç mekanda, hünkar mahfili üzerinde yer alan yazıttan anlaşıldığı kadarıyla  yapının nakkaşı; devrinin en ünlü nakkaşı olan, “Nakkaş Ali”'dir. süslemelerinin tamamlandığı tarih 1424'tür. Osmanlı sultanlarından Çelebi Mehmet'in emri ile yapılan cami; Sultan'ın ölümü üzerine II. Murad devrinde tamamlanmıştır.
Mimari özellikleri

Yeşil Camii, Çelebi Mehmet tarafından aynı zamanda hükûmet konağı olarak inşa edilmiş iki katlı, iki kubbeli görkemli bir yapıdır.
Cami, ters T planlıdır. Kronolojik sıraya göre bu plandaki yapıların, Orhan Gazi Camii ile Yıldırım Camii'den sonra üçüncüsüdür. Caminin büyük ve olağanüstü oyma süslemeleri bulunan ana kapısı kuzey cephede yer alır. Kapıdan  yan odalara açılan dar bir koridora girilir. Asıl ibadet alanına Bizans başlıklı iki sütunun ortasındaki alçak bir kapıdan girilir.
İbadet mekanın iki yanındaki simetrik odalar, sancaklardan gelenlerin meselelerinin görüşüldüğü yerler olarak yapılmıştı. Doğudaki oda Anadolu Beylerbeyliğinden gelenler için, batıdaki oda Rumeli Beylerbeyliğinden gelenler için kullanılıyordu. Daha sonraları bu odalar mahkeme salonu olarak kullanılmıştır. Girişin iki yanındaki merdivenlerle üst kata çıkılır. Yapının üst katında ortada hünkar mahfili, iki tarafında saray daireleri bulunur.
İbadet mekanı, aynı eksen üzerinde üzerli birer kubbe ile örtülü iki ana mekandan oluşur. Kubbelerin çapı 13metre, yerden yüksekliği ise 25metredir. Her iki kubbe büyük bir kemer ve kilit taşı ile birleştirilmiştir.
Mimari özellikleri > Mermer işçiliği

Caminin yapımında Marmara Adası’ndan getirilen mermer kullanılmıştır; eser, Bursa'da yapılan ilk mermer abidedir. Eserin ön yüzü, pencereleri, kapısı, kitabeleri, kapı tavanı mermer işçiliğinin en güzel örneklerindendir.
Mimari özellikleri > Çinileri

Cami, mimari özellikleri yanında çini süslemeleri ile de büyük bir öneme sahiptir. Özellikle iç mekânda eyvanlar, müezzin mahfilleri, hünkar mahfili, tabhaneler, şahnişinler ve mihrap çini süslemenin yoğun olarak kullanıldığı bölümlerdir. Bunlar arasında bütünüyle çini ile kaplanmış mihrap zengin süslemeleriyle dikkat çeker.
Mihrap, eserin güney cephe ortasındadır. 1067 cm. yüksekliğinde ve 628 cm. genişliğindedir ve sır tekniğinde çinilerle kaplanmıştır. Erken Osmanlı döneminin ilk çini süslemeli mihrabıdır. Ağırlıklı olarak bitkisel motif ve kompozisyonlara sahip çinilerle kaplanmıştır. Yeşil Camisindeki çinileri yapan  usta, "Mecnun Mehmet’tir".
Mimari özellikleri > Ahşap işçiliği

Yeşil Camii’nin giriş kapısı ve  pencere kapakları, devrin ahşap işçiliğinin güzel örneklerindendir. Mihrabın batısında bulunan, tepesi altıgen külahla örtülü minber de özenli bir ahşap işçiliğinin ürünüdür.
Mimari özellikleri > Hat eserleri

Mihrap eyvanının doğu ve batı pencereleri üzerinde duvara asılmış  birbirinin eşi olan daire biçiminde iki yazı levhası bulunur. Levhalarda “Amme suresi” yazılıdır. Biri yeşil, biri kırmızı olan bu yazılardan birinde Bursa’da 19. yüzyılda valilik yapmış Ahmet Vefik Paşa’nın adı geçer.
Mimari özellikleri > Minareleri

Caminin minarelerinin birisi kuzeybatı, diğeri güneybatı köşesindedir. Minareler yapının 1855 depreminin ardından, 19. yüzyıl sonlarına doğru yapılmıştır. Orijinal minarelerin camiye adını veren yeşil çinilerle kaplı olduğu düşünülür.
Külliye yapıları

Ayrıca bakınız: Yeşil Külliye
Yeşil Camii'nin inşasından sonra batısına medrese, doğusuna imaret yapılmıştır. Medrese, “Sultaniye Medresesi” olarak anılırdı. Medrese binası, günümüzde Türk İslam Eserleri Müzesi olarak kullanılır.
Caminin karşısında Bursa'nın en değerli anıtsal yapılarından biri olan Yeşil Türbe bulunur.
Bursa’daki “Sultan Han” ve “Fidan Han” adlı hanlar, Yeşil Camii'nin inşasından sonra Çelebi Mehmet'in isteği ile Hacı İvaz Paşa tarafından Yeşil Camii'ye gelir sağlamak için inşa edilmiştir.
Yeşil Cami giriş kapısı.
Yeşil Camii ve Yeşil Türbe'nin 1880-1893 yılları arasındaki bir görünümü.

Yeşil Cami içerisi.
Namazgah.
Bursa Yeşil Cami'nin iç mekanını gösteren video.
Yeşil Camii karşısında bulunan Yeşil Türbe
Ağrı'nın ilçeleri

Ağrı ilinde bulunan ilçeler şunlardır:
Ağrı (il merkezi)
Diyadin
Doğubayazıt
Eleşkirt
Hamur
Patnos
Taşlıçay
Tutak
Kaymakamlar

Görevde olan vali ve kaymakamlar aşağıdaki tabloda gösterilmiştir. (Temmuz 2024)
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Ağrı'da  Görevdeki Vali ve Kaymakamlar

| İlçesi | Sınıfı | Adı | Doğum | Atanma | Öğrenimi | Önceki Görevi |
| Ağrı  (Vali) | 3 | Mustafa KOÇ | 1976-Kozan | Ağustos 2023/376 | İstanbul Ü.-SBF | Niğde Valisi |
| Diyadin | 4 | Mustafa KARALİ | 1991-Güneysu | Ağustos 2022/392 | İstanbul-SBF-SB  ve Kamu Y. | Çat Kaymakamı |
| Doğubayazıt | 3 | Murat EKINCi | 1989-Oltu | Ağustos 2022/392 | Gazi-İİBF Kamu Yönetimi | Şırnak Vali Yard. |
| Eleşkirt | 4 | Ömer SAYGILI | 1988-Kırıkkale | Temmuz 2024/187 | Kırıkkale-İİBF-SB ve Kamu Y. | Gerger Kaym. |
| Hamur | 6 | Mehmet Nesip MAHİR | 1989-.. | Temmuz 2024/187 | Anadolu  Ü-İİBF-İşletme/Adalet | Çatalpınar Kaym. |
| Patnos | 3 | Hasan Taş | 1989-Elazığ | Ocak 2024/17 | Gaziantep Ü.-İİBF | Muş Vali Yard. |
| Taşlıçay | 6 | Emirhan ARIKAN | 1994-Antalya | Ağustos 2023/388 | İstanbul  Ü.-SBF-Siy.Bil.ve K.Yönt. | Karamanlı Kaym. |
| Tutak | 4 | Hasan TAŞ | 1989-Elazığ | 12 Şubat 2024 | Gaziantep  Ü.-İİBF | Muş Vali Yard. |