stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Anadolu
Etimoloji

Anadolu sözcüğü Yunanca doğu veya gündoğumu anlamına gelen Ανατολή sözcüğünden türemiştir. Bizans İmparatorluğu döneminde orta Anadolu'nun bir kısmı imparatorluğun merkezine doğuda olmasından kaynaklı doğu askeri idari birimi ya da Anatolikon Theması (Θέμα Άνατολικῶν, Thema Anatolikōn) olarak adlandırılmaktaydı. Anatolikon Theması Afyon, Isparta, Konya, Kayseri ve Mersin yörelerini kapsamaktaydı.
Osmanlı döneminde ise Anatoli, merkezi önce Ankara (1393-1451), sonra Kütahya (1451-1827) olan kuruluş tarihi ve protokol olarak ikinci beylerbeyliğinin adıdır. Beylerbeyliği'nin (daha sonraki ismiyle Eyalet) doğu sınırlarını Antalya, Isparta, Afyonkarahisar, Ankara, Çankırı ve Sinop oluşturmaktaydı. Beylerbeyliği'nin komşuları (kuzeyden güneye) Rum Eyaleti, Karaman Eyaleti, Adana Eyaleti'dir.
19. yüzyılda genel anlamda imparatorluğun Asya kıtası'nda kalan ve Türklerle meskûn olan bölgesini tanımlamak için kullanılmıştır.
Coğrafya

Yarımada hakim dağlık arazidedir. Büyük kısmı, doğuda yarı çöl Anadolu Yaylaları ve Ermeni Yaylası tarafından işgal edilmiştir. Anadolu Platosu'nun içi, marjinal Kuzey Anadolu Dağları (kuzeyde) ve Toros Dağları (güneyde) ile sınırlanan Anadolu Yaylası tarafından işgal edilmiştir. Ege, Akdeniz ve Marmara Denizi kıyıları boyunca Akdeniz bitki örtüsü ile dar ovalar vardır.
Tanımlama

Anadolu, kuzeyde Karadeniz, güneyde Akdeniz, batıda Ege denizi, kuzeybatıda Marmara denizi ile sınırlanmış bölgedir. Doğuda ise, tarihsel olarak, İskenderun Körfezi'nin güneyindeki Akdeniz kıyılarından sonra 40. meridyen ile Van Gölü arasında bir çizgi olarak kabul edilir ve kuzeyde sınır, Çoruh Nehri'nin alçak seyri ile kabaca çakışır. Cumhuriyetin ilanından itibaren ise, Anadolu Türkiye'nin Asya'da kalan kısmıyla eş anlamlı olarak kullanılmıştır. Yarımada, Asya'nın diğer tüm bölgelerine kıyasla batıdadır.
Anadolu coğrafik olarak daha çok Avrupa'ya benzemektedir. Çünkü bütün Akdeniz'in kuzeyi Avrupa kabul edilmektedir. Anadolu da coğrafik olarak, kendisinden çok farklı özellikler barındıran Asya ülkelerinden (Çin, Hindistan, İran vb.) çok, Akdeniz'in kuzeyindeki Yunanistan, İtalya ve İspanya gibi Avrupa ülkelerine benzemektedir. Doğal sebepler siyasi olayları da etkilediği için Anadolu'nun, tarihte Asya'dan çok Avrupa ile münasebetleri olmuştur. Bütün bunlara rağmen Anadolu'nun Asya içinde düşünülmesi, onun güçlü bir Asya kültürüne sahip olmasındandır. Tarih boyunca Asya kültürü, kendisinin batısındaki Anadolu'ya akmıştır. Asya kökenli Türklerin, eski Yunan-Roma coğrafyası olan Anadolu'daki (ki Diyar-ı Rum tabiri tam da bunu anlatır) varlığı bunun maddi bir göstergesidir.
Tarih

Ana madde: Anadolu tarihi
Anadolu'nun tarihi bir anlamda Balkanlar, Kafkasya ve Ön Asya'dan gelen işgal, istila ve fetih dalgalarının tarihidir.
Tarih > Neolitik Çağ

Asya ve Avrupa'nın stratejik kesişme bölgesinde olmasından dolayı Anadolu, tarih öncesi çağlardan beri pek çok uygarlık için beşik olmuştur.
Neolitik yerleşim olarak Taşhöyük Pottery Neolithic, Çayönü Pre-Potttery Neolithic A to Pottery Neolithic, Nevali Cori Pre-Pottery Neolithic B, Hacılar Pottery Neolithic (Türkiye'de şimdiki Burdur ilinin 25 km güney batısında), Göbeklitepe Pre-Pottery Neolithic A ve Mersin ile. Truva yerleşimi Neolithic çağ ile başlar ve Demir çağı içinde devam ederek ilerler.
Tarih > Bronz Çağı > Hattiler ve Hurriler

Hattiler, MÖ 2300 ile 2000 yıllarında Orta Anadolu'da yaşamış ve Hattice isimli bir yalıtık dil konuşmuş uygarlıktır. Anadolu Yarımadası'nın bilinen en eski adı Hatti Ülkesi'dir ve kendilerinden sonra gelen Hititler gibi halkalar da yaşadıkları bölgeye bu adı vermiştir. Hattilere ait ilk kaynaklar Akad İmparatorluğu tarafından MÖ 24. yüzyılda yazılmıştır.
Hurriler ise Anadolu'nun güneydoğusunda yaşamış Urartular ile ilişkili bir halktır. Tarihsel açıdan Hurricenin varlığı MÖ 20. yüzyıldan eskiye dayanmaktır. MÖ 16. yüzyılda Mitanni gibi Hint-Aryanlar tarafından yönetilmiş Hurri devletleri Anadolu'da önemli ölçüde toprağa sahip olmuştur.
Tarih > Bronz Çağı > Asur İmparatorluğu

Ana madde: Asur Ticaret Kolonileri Çağı
MÖ 21. ve 18. yüzyıllar arasında Hurri ve Hatti bölgeleri Asurlular tarafından kolonize edilmeye başlanmıştır. Akadların kuzey kolu olan Asurlular Anadolu'da özellikle gümüş çıkarmıştır. Kaneş antik kentinde bulunmuş MÖ 20. yüzyıl tarihli Asur tabletleri, gelişmiş bir ticaret sisteminin Anadolu'da yer aldığını ortaya koymaktadır.
Tarih > Bronz Çağı > Hititler

Hititler, MÖ 1600 civarında İç Anadolu'daki Hatti beyliklerini ele geçirerek Hattuşaş merkezli bir devlet kurmuştur. Halk, Hint-Avrupa dillerinin bilinen ilk örneği olan ve Anadolu dilleri sınıfına ait Hititçe, Luvice ve Palaca dillerini konuşmuştur. Hitit kültürü, bölgede yer alan yerli halklar ile Hint-Avrupa kültüründen etkilenmiştir. Kurgan hipotezine göre Hititçenin Anadolu'ya MÖ 2500 civarında geldiği düşünülmektedir.
MÖ 14. yüzyıl ortalarında I. Şuppiluliuma yönetimi altındaki krallık, Levant ve Yukarı Mezopotamya'ya değin genişleyerek bir süper güç hâlini almıştır. Eski Hitit Krallığı olarak anılan bu dönemde sanat, başta Boğazköy olmak üzere Alacahöyük, Bitik, Alişar, Eskiyapar, İnandık, Maşat Höyük, Hüseyindede ve İmikuşağı kazılarının ortaya koyduğu gibi büyük ölçüde Anadolu geleneğine bağlıdır. Ülke içindeki politik çekişmeler nedeniyle zayıflayan Eski Hitit Krallığı MÖ 2. binin ikinci yarısında, II. Tuthaliya devrinde yeniden kuvvetlenmiş ve bir imparatorluk haline gelmiştir. Mısır ile Babil'in yanında Tunç Çağı Orta Doğusu'nun üçüncü büyük politik gücünü oluşturmuştur. Bu yeni evreye Yeni Hitit Devleti ya da Hitit İmparatorluk Çağı denir.
MÖ 2. binyılın son yüzyılları, Bronz Çağı Çöküşü olarak adlandırılan ve tüm Yakın Doğu için kaos ve sıkıntıların doruk noktasına ulaştığı bir dönemdir. Çeşitli yönlerden kopup gelen istilacılar ve göçmenlerin yarattığı bunalımlar sonucunda Hattuşaş'ın son hükümdarı II. Şuppiluliuma'dan sonra Hitit devleti son bulmuştur. Hitit İmparatorluğu'na son veren etkenler arasında, Kaşkaların MÖ 2. binyılın son yüzyılları içinde Palaca konuşan bölgelere yaptıkları göçler de vardır. Eski Hitit (ve Hurri) bölgelerinin büyük bir kısmı Asur kontrolüne girmiştir.
Tarih > Demir Çağı > Geç Hitit Devletleri

Geç Hitit Dönemi, Bronz Çağı Çöküşü sonrasında dağılan Hitit bölgelerinde kurulmuş küçük devletlerin tarihini kapsar. Devletler, Anadolu Demir Çağı'ndaki Luvice, Aramice ve Fenikece konuşan siyasi varlıklarıdır. MÖ 1200'lerde batıdan gelen Ege Göçleri'nin saldırılarından kurtulabilen Hititler güney ve güneydoğu Toroslar’ın dağlık bölgelerine çekilmeleri ile kurmuşlardır. Devletler, Urartu ve Asurlular'a bağımlı olarak hüküm sürmüş, MÖ 7. yüzyılda ise Asurlular tarafından bu devletlerin siyasal varlığına son verilmiştir.
Tarih > Demir Çağı > Luvi bölgeleri

Hitit İmparatorluğu'nun son dönemlerinde Luvice, Hititçeyi geçerek imparatorluğun dominant dili haline gelmiştir. Dil, Hititlerin yıkılmasından sonra da Anadolu'da varlığını sürdürmüştür. Özellikle Ege ve Batı Akdeniz'de yer alan ve MÖ 9. yüzyılda devletleşmeye başlayan tarihi Karya, Likya, Pamfilya ve Side bölgeleri, Yunan etkileri ile bu dillerin konuşurlarının egemenliği altında kalmıştır. Pelasgların ve Truvalıların da bu dilin konuşurları olduğu düşünülmektedir. Bu bölgeler daha sonra Yunanca konuşurları egemenliği altına girmiştir.
Tarih > Demir Çağı > Diğer

Hititler
Luviler
Palalar
Kaşkalar
Arzavalılar
Urartular
Frigyalılar
Kimmerler
Kassitler
Kolhisliler
Karyalılar
Assuvalılar
Lidyalılar
Misyalılar
Likyalılar
Kilikyalılar
Pamfilyalılar
Kapadokyalılar
Pelasglar
Keltler
Muşkiler
Fenikeliler
Ermeniler
Medler
Persler
Taballar
Antik Yunanlar
Asurlular
Yahudiler
Ahameniş İmparatorluğu
Tarih > Helenistik Dönem

Ana madde: Helenistik Dönem
Selevkos
Asya Eyaleti
Lazika
Roma Yunanistanı
Galatya
Ermeni Krallığı
Bitinya
Tarih > Orta Çağ

Roma İmparatorluğu
Doğu Roma İmparatorluğu (Bizans)
Kilikya Ermeni Krallığı
Sasani İmparatorluğu
Bizans-Arap Savaşları
Selçuklu Hanedanı
Anadolu Selçuklu Devleti
Anadolu Beylikleri
Moğollar
İlhanlılar
Safeviler
Osmanlılar
Tarih > Haçlı seferleri

Ana madde: Haçlı seferleri
Tarih > Anadolu beylikleri

Ahlatşahlar Beyliği
Alaiye
Artuklu Beyliği
Aydınoğlu Beyliği
Candaroğulları Beyliği
Çaka Bey
Çobanoğulları Beyliği
Danişmendliler
Dulkadiroğulları Beyliği
Eretna Beyliği
Eşrefoğulları Beyliği
Germiyanoğulları Beyliği
Hamidoğulları Beyliği
İnaloğulları Beyliği
Kadı Burhaneddin Ahmed Devleti
Karamanoğlu Beyliği
Karesi Beyliği
İnançoğulları Beyliği
Mengüçlü Beyliği
Menteşe Beyliği
Pervaneoğulları Beyliği
Ramazanoğulları Beyliği
Sahipataoğulları Beyliği
Saltuklu Beyliği
Saruhanoğulları Beyliği
Tekeoğulları Beyliği
Tarih > Osmanlı İmparatorluğu

Ana madde: Osmanlı İmparatorluğu
Anadolu dilleri

Ana madde: Anadolu dilleri
Anadolu'da MÖ 2. ve 1. binyıllarda kullanılan bir grup Hint-Avrupa diline Anadolu dilleri adı verilir. Bu diller arasında en önemlisi ve en iyi tanınanı, MÖ 1600-1100 yılları arasında yazılı belge bırakmış olan Hititçe'dir (nesili). Hitit imparatorluğu döneminde, Hititçe ile akraba diller olan Luvice (Luwili) ve Palaca da konuşulmuştur. Luvicenin yayılım alanı Güney ve Batı Anadolu, Palaca'nınki ise Kuzeybatı Anadolu'dur.
Erken antik çağda, Luvice'den türemiş olduğu tahmin edilen Likya dili, Lisya dili, Karya dili, Pisidia dili, Side dili ve kökenleri yeterince bilinmeyen Paphlagonia dili ile Kappadokia dili kullanılmıştır. Bu dillerin tümü MÖ 1. yüzyıla doğru Yunancanın egemen dil olması üzerine tarih sahnesinden çekilmişlerdir.
21. yüzyılda ise Anadolu-Mezopotamya bölgesinde Ural-Altay dil ailesine bağlı Anadolu lehçesi kullanılır.
Günümüzde Anadolu

Anadolu'da çok uluslu yapı 20. yüzyıla kadar sürmüştür. 1923 yılında üzerinde Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla birlikte Anadolu topraklarının büyük bir kısmı Türkiye'nin denetimine girmiştir. Şu anda Türkiye halkının demografik yapısının büyük bir kesimini Türkler oluşturmaktadır.
Günümüzde Anadolu'da yaşayan halkın büyük bir kısmı Türkçe konuşmaktadır. Anadolu Türkçe ile 11. yüzyılda Selçuklu Hanedanının fethi ile tanışmıştır. Buna rağmen çok kültürlü yapısını Selçuklular ve Osmanlılar döneminde devam ettirmiştir. Ayrıca Kuzeybatı Anadolu'da Manav, Kuzeydoğu Anadolu'da Laz, Gürcü ve Doğu ve Güneydoğu Anadolu (Kuzey Mezopotamya'nın bir kısmı)'da Kürtlerin, Zazaların ve Arapların yanı sıra az sayıda Süryani de bulunur. Ayrıca özellikle 19. ve 20. yüzyılda çeşitli göç hareketleriyle gelerek Anadolu'ya yerleşen Çerkesler ve Boşnaklar da bulunmaktadır. Anadolu'nun çeşitli bölgelerine yayılmış Rumların çoğu Birinci Dünya Savaşı sonrasındaki mübadelede, Yunanistan'daki Müslüman olan halkla değiş-tokuş edilmişlerdir. Bugün Anadolu'da yaşayan halkın çoğunluğu Müslüman'dır.
Resim galerisi

Roma Asya Eyaleti, Küçük Asya
Anatolikon Theması, Doğu Roma İmparatorluğu
Osmanlı Anadolu Beylerbeyliği
1907 yılına ait, geleneksel tanımı kullanan Anadolu haritası
Eski Anadolu yerleşim birimleri
Beylikler döneminde Anadolu'da yerleşmiş devletler
1911 yılına ait bir etnografya haritası
Günümüzde Anadolu topraklarına yerleşmiş olan Türkiye'nin topoğrafya haritası
Éric Rohmer

| Éric Rohmer |
| --- | --- |
Rohmer (2004)
Doğum: Jean-Marie Maurice Scherer 4 Nisan 1920 Tulle, Fransa
Ölüm: 11 Ocak 2010 (89 yaşında) Paris, Fransa
Etkin yıllar: 1950-2007
Ödüller: Venedik Film Festivali - Altın Aslan 1986  Le Rayon vert

Éric Rohmer (asıl adı Jean-Marie Maurice Scherer, d. 4 Nisan 1920, Tulle - ö. 11 Ocak 2010, Paris), Fransız yönetmen ve senarist.
Kariyeri

Savaş sonrası Yeni Dalga akımı sinemasının kilit isimlerinden biri kabul edilir. Aynı zamanda Fransız sinema dergisi Cahiers du cinéma'nın eski editörüdür.
Takma adı olan Éric Rohmer'i, aktör ve yönetmen Erich von Stroheim ile Fu Manchu serisinin yazarı Sax Rohmer'den etkilenerek aldı.
Fransız Yeni Dalgasının son temsilcilerindendi. Cahiers du cinéma 'dan arkadaşları olan ve aralarında Jean-Luc Godard ile François Truffaut'nun da olduğu bazı yönetmenler uluslararası sinema arenasında seslerini duyurmaktayken Rohmer, 1957 - 1963 yıları arasında  bu derginin editörlüğünü yaptı.
1970 yılında Ma nuit chez Maud (Maud'daki Gecem) adlı filmiyle, En İyi Özgün Senaryo Akademi Ödülü'ne aday oldu.
1986'da The Green Ray / Le Rayon vert filmiyle Altın Aslan'ı kazanan Rohmer ayrıca 1983'te Pauline à la plage filmiyle Berlin Film Festivali'nde en iyi yönetmene verilen Gümüş Ayı ödülünü kazanmıştır.
Kariyeri > „Alti Ahlak Hikayesi“

(Fransızca: Six Contes Moraux)
1962: Monceau'nun Pastaneci Kizi (Fransızca: La boulangère de Monceau), Kisa film
1963: Suzanne'nin Kariyeri (Fransızca: La carrière de Suzanne)
1967: Koleksiyoncu Kadin (Fransızca: La collectionneuse)
1969: Maud'daki Gecem (Fransızca: Ma nuit chez Maud) - dördüncü film ama Rohmer döngünün üçüncü filmi oldugunu söyler
1970: Claire’in Dizi, (Fransızca: Le genou de Claire)
1972: Öğleden Sonra Aşk (Fransızca: L’amour l’après-midi)
Kariyeri > „Komediler ve Özlü Sözler“

(Fransızca: Comédies et proverbes)
1981: Pilotun Karısı (Fransızca: La femme de l’aviateur)
1982: Güzel Evlilik (Fransızca: Le beau mariage)
1982: Pauline Plajda (Fransızca: Pauline à la plage)
1984: Dolunay Geceleri (Fransızca: Les nuits de la pleine lune)
1986: Yeşil Işın (Fransızca: Le rayon vert)
1987: Kız Arkadaşımın Erkek Arkadaşı (Fransızca: L’ami de mon amie)
Kariyeri > „Dört Mevsim Hikayeleri“

(Fransızca: Contes des quatre saisons)
1989: İlkbahar Öyküsü (Fransızca: Conte de printemps)
1992: Kış Öyküsü (Fransızca: Conte d’hiver)
1996: Yaz Öyküsü (Fransızca: Conte d’été)
1998: Sonbahar Öyküsü (Fransızca: Conte d’automne)
Astre ile Seladon'un Aşkları, 2007
Le Canape Rouge, 2004
Üçlü Ajan, 2004
Leydi ve Dük, 2001
Bir Sonbahar Masalı, 1998
Bir Yaz Masalı, 1996
Paris Randevuları, 1995
Ağaç, Belediye Başkanı ve Kültür Merkezi, 1993
Bir Kış Masalı, 1992
Bir Bahar Masalı, 1990
Le trio en si bémol, 1988
Reinette ve Mirabelle'nin Dört Macerası, 1995
Kız Arkadaşımın Erkek Arkadaşı, 1987
Yeşil Işın, 1986
Dolunay Geceleri, 1984
Pauline Plajda, 1983
Le Beau Mariage, 1982
Pilotun Karısı, 1981
Perceval, 1978
Öğleden Sonra Aşk, 1972
Claire'nin Dizi, 1970
Koleksiyoncu Kadın, 1967
Anadolu Efes SK

Anadolu Efes Spor Kulübü kısaca Efes, İstanbul'da Anadolu Grubu'na bağlı Efes Pilsen bira markasının sponsorluğunda 1976 yılında Kadıköy Spor'un devralınmasıyla kurulmuş bir spor kulübüdür.
1996 yılındaki Koraç Kupası şampiyonluğu ile Türk spor tarihinde Avrupa kupası kazanan ilk takım olmayı başararak kendine özel bir yer edinmiş olan kulüp, kuruluşundan günümüze yalnızca basketbol branşında erkek basketbol takımıyla faaliyetini sürdürmektedir. Takım idmanlarını 1982'de hizmete giren ve İstanbul Bahçelievler'de olan kendi tesisinde yapmaktadır. Maçlarını ise 2024 yılına kadar Sinan Erdem Spor Salonu'nda oynamış olup, 2024 yılı itibarıyla Abdi İpekçi Spor Kompleksinin yerine yapılan Basketbol Gelişim Merkezi'nde oynamaya başlamıştır.
Kulüp, 17 Nisan 2010'da çıkarılan alkol ve tütün ürünlerinin sportif ve müzikal faaliyetlerde kullanılmasına ilişkin yasa gereği 29 Haziran 2011'de adını Anadolu Efes Spor Kulübü olarak değiştirmiştir. 2011-12 sezonundan itibaren Efes Pilsen Spor Kulübü artık sportif etkinliklerine Anadolu Efes Spor Kulübü adı altında devam etmektedir.
Tarihçe > 1976-1984: Kuruluş Dönemi ve İlk Şampiyonluklar

Anadolu Efes Spor Kulübü, Efes Pilsen Spor Kulübü adıyla 1976 yılında Kadıköy Spor'un devralınmasıyla kurulmuştur. Tuncay Özilhan başkanlığında, Pano Natof (Genel Kaptan), Berna Sirmen (Müdür), Talat Öztoprak (Yönetici) ve Faruk Akagün (Antrenör) İdari ve Teknik kadrosuyla ülke sporunun gelişmesine katkıda bulunmak amacıyla çalışmalarına başlamıştır.
Efes Pilsen, 1976-77 sezonunda İstanbul Erkekler Basketbol Ligi'nde mücadele etmiş ve Türkiye Basketbol 2. Ligi'nde yükselme maçları oynamıştır. 1977-78 sezonunda ise Türkiye Basketbol 2. Ligi'ndeki maçlarını yenilgisiz tamamlayarak TBL'ye yükselmiştir.
1978-1979 sezonuna ciddi transferle iddialı başlayan Efes Pilsen, normal sezonu 3. tamamlamasına karşın, 5 takımlı final grubunda o dönemlerdeki Eczacıbaşı hegemonyasını 6 galibiyet 2 yenilgi ile kırıp ligdeki ilk sezonunda (1978-79 sezonunda), Faruk Akagün yönetiminde, Türkiye şampiyonu olmayı başarmıştır.

1979-80, 1980-81 ve 1981-82 sezonlarında da şampiyonluk için mücadele eden Efes Pilsen, bu sezonlarda şampiyonluğu Eczacıbaşı'na kaptırmıştır. Avrupa'da ise ilk kez 1979-1980 sezonunda mücadele eden takım, Şampiyon Kulüpler Kupası'nda 1 galibiyet 5 yenilgi ile kupaya grup aşamasında veda etmiştir. Sonraki iki sezonda da Avrupa'da ön eleme turları geçilmesine karşın gruplarda kupalara veda edilmiştir.

1982-83 sezonunda lig 16 takımın 2 gruba ayrılmasıyla oynanmıştır (Kırmızı ve Beyaz Grup). Beyaz Grubu lider bitiren Efes, final grubunu da rahatça lider bitirerek, koç Rıza Erverdi ile 2. şampiyonluğuna ulaşmıştır.

1983-84 sezonundaki en büyük hamle, Eczacıbaşı'nın efsane koçu Aydan Siyavuş’un takıma getirilmesidir. O sezon normal sezonu 2. Bitiren Efes, play-off’larda istediği sonuçları alarak üst üste 2. kez, toplamda ise 3. kez şampiyon olmuştur.
Tarihçe > 1984-1991: Şampiyonluk Hasreti

1983-84 şampiyonluğundan sonra 7 sezon boyunca istediği sonuçları almamasına ve şampiyonluğa hasret kalmasına rağmen Efes Pilsen, Avrupa kupalarında, elemeleri geçip grup maçlarında varlık göstermeye başlamıştır. 1989-90 sezonunda yine Aydan Siyavuş önderliğinde Koraç Kupasında oynanan çeyrek final ise o zamanlar kulüp açısından Avrupa Kupalarında zirve sezon olmuştur. Yine bu sezonda Koraç Kupası 1. Ön Eleme Turu’nda Avusturya’nın Win Wat Wieden takımına karşı İstanbul'da 111-47 kazanan Efes için bu galibiyet hala Avrupa'da aldığı en farklı galibiyettir. Öte yandan, 1986 yılında takım ilk kez Cumhurbaşkanlığı Kupasını kazanmıştır.
Tarihçe > 1999-2001: Bir Devrin Sonu ve Geçiş Döneminde İlk Final Four

1999-2000 sezonunun başında takımın efsaneleri Petar Naumoski, Ufuk Sarıca ve Volkan Aydın ile yollar ayrılmıştır. Ekim ortasında da Aydın Örs istifa etmiş ve Efes Pilsen’de bir dönem böylece noktalanmıştır. Ancak sezon başında Naumoski yerine takıma Damir Mulaömerovic katılmıştır. Ayrıca transferde gelen İbrahim Kutluay ve kadroda bulunan Hidayet Türkoğlu, Predrag Drobnjak ve Ömer Onan gibi oyuncularla ile yine iddialı bir takım kurulmuştur. Takımı geçici olarak Oktay Mahmuti çalıştırmış ancak Ekim sonunda takımı baş antrenör olarak Ergin Ataman devralmıştır. Bu iki koç da Aydın Örs’ün yetiştirdiği koçlardır. Ataman yönetiminde Efes ligi finalde Tofaş’a kaybetse de, Avrupa’da yıllardır peşinden koştuğu hedefe ulaşmıştır. Avrupa Ligi’nde grup maçlarını 1. sırada tamamlayan Efes, 1/8 finalde Alba Berlin’i 2-0’la geçmiştir. Final-four’dan önceki son rakip, daha önce yine aynı seviyede karşılaşılan Asvel’dir. Saha avantajı Efes’tedir. Abdi İpekçi’deki ilk maçı Efes 93-85 kazanmıştır. Fransa’da ise 77-60’la gülen taraf Asvel’dir. Son maç ise ciddi gerginlikle geçmesine rağmen Efes bu kez 68-66 ile kazanmasını bilmiş ve tarihinde ilk kez final-four’a kalmıştır. 2000 yılında Selanik'te düzenlenen final-four'da yarı final’de Panathinaikos’a kaybeden Efes Pilsen, 3.lük maçında Efthimios Rentzias ve Milan Gurovic gibi yıldız oyuncuları olan Barcelona’yı devirmiş ve ilk kez Avrupa 3.sü olmuştur. Bu sonuçla Efes Pilsen, “Türk basketbolunda ilkler” hanesine yeni bir sonuç eklemiştir.

2000-01 sezonuna da yine iddialı girilmiştir. Sezon başında Ülkerspor'u yenen Efes, Cumhurbaşkanlığı Kupasını kazanmıştır. Bu arada yine altyapıdan yetişen Hidayet Türkoğlu'nun NBA'e gitmesiyle, Efes NBA'e 2. kez oyuncu göndermiştir. 2001 Şubat sonunda Ergin Ataman'ın istifası ile baş antrenör Oktay Mahmuti olmuştur.
Tarihçe > 2014-2017 Ivkovic Dönemi ve II. Perasović Dönemi

2014-15 sezonu başında Avrupa Basketbolunun efsanelerinden biri olarak kabul edilen Dušan Ivković takımın başına getirilmiştir. Ivkovic ile yeni bir yapılanmaya giden Efes'te bu sezonda altyapıdan gelen Cedi Osman ve Furkan Korkmaz gibi genç Türk oyuncular ciddi süreler almıştır. Efes, Türkiye Liginde final oynamasına karşın Pınar Karşıyaka'ya şampiyonluğu kaptırmıştır. Ancak 2015 Türkiye Kupası finalinde Fenerbahçe Ülker'i yenen Anadolu Efes, 2010'dan sonra ilk kez bir kupa kazanma başarısı göstermiştir. Euroleague'de ise çeyrek finale yükselen takım, sezonu şampiyon olarak kapatacak olan Real Madrid'e 3-1'le elenmiştir. Ayrıca sezon sonunda 1999'dan beri kulübün genel direktörlük görevini üstlenen Engin Özerhun ile yollar ayrılmıştır.
2015-2016 sezonun başında, Anadolu Efes, Pınar Karşıyaka'yı 76-74 mağlup ederek Cumhurbaşkanlığı Kupası'nı kazanmıştır. Çalıştırdığı takımların ikinci sezon ivme kazanmasıyla tanınan İvkovic bu durumu Efes'te gerçekleştirememiştir. Mücadele ettiği 4 kulvarda da başarı arayan takım Cumhurbaşkanlığı Kupası zaferinden sonra Türkiye Kupasından elenmiştir. Sezon başında final-four hedefi konulan Avrupa'da ise istenilen sonuçlar elde edilememiştir. Efes'teki ikinci sezonunda, Türkiye Liginde zirvede olmasına rağmen, Euroleague top-16 grubunda 5. olarak play-off'ları kaçıran İvkovic ile Anadolu Efes'in yolları sezon bitmeden 25 Nisan 2016 günü ayrılmıştır. Takımı sezon sonuna kadar Ahmet Çakı devralmıştır. Anadolu Efes, 2015-16 sezonunda ligi lider bitirmiştir. Play-Off çeyrek final turunda Gaziantep Basketbol'u 2-0, Darüşşafaka Doğuş'u ise 3-0 yenip, finalde Fenerbahçe'nin rakibi olmuştur. Finalde ise 4-2 kaybetmiştir.
Anadolu Efes, 2010-11 sezonunda takımın başında olan Hırvat koç Velimir Perasović ile 2 seneliğine tekrar anlaştı. 2016-17 Basketbol Süper Ligi normal sezonunu 23 galibiyet, 7 yenilgi ile üçüncü sırada bitirdi. Play-off çeyrek final turunda Galatasaray'ı 2-1 sonuçla yendi. Yarı finalde ise Beşiktaş karşısında 3-1 ile elendi. 2016-17 EuroLeague'de 17 galibiyet, 13 yenilgi normal sezonu altıncı sırada bitirdi ve Play-Off'ta statü gereği normal sezonu üçüncü sırada bitiren Yunan takımı Olimpiakos ile eşleşti. Anadolu Efes, 3-2 sonuçla kaybederek turnuvadan elendi. 2016-17 Türkiye Kupasında çeyrek finalde Fenerbahçe'yi 82-74, yarı finalde ise Pınar Karşıyaka'yı 79-74 yenerek finale yükseldi ve Banvit'in rakibi oldu. Final maçını 75-66 kaybetti. 2017-18 EuroLeague'de 12 maçta sadece 3 galibiyet alabildi. 16 Aralık 2017 tarihinde Baskonia maçını 82-81 kaybetmesi üzerine görevine üzerine Velimir Perasović'in görevine son verildi. Takım, bu süre zarfında Türkiye Ligi'nde 7 galibiyet 4 yenilgi ile altıncı sıradaydı.
Tarihçe > Yeniden Yapılanma: 2023-...

Basketbol Süper Ligi'nde alınan 16. şampiyonluğun ardından Ergin Ataman ile 20 Haziran 2023 tarihinde yolların ayrıldığı duyuruldu.
Ayn gün 2022-23 EuroCup ve 2022-23 Basketbol Süper Ligi yılın koçu ödüllerinin sahibi Erdem Can ile 2 yıllık sözleşme imzalandığı duyuruldu. Euroleague'de 24. haftada deplasmanda Žalgiris Kaunas mağlubiyetinin ardından 1 Şubat 2024 tarihinde Erdem Can görevinden alındı. Aynı gün 14 yıldır kulüpte yardımcı antrenörlük görevini üstlenen Tomislav Mijatović'le sezon sonuna kadar yola devam edileceği duyuruldu. Euroleague'de 24. hafta sonunda 16. sırada olan takım, normal sezonun sonunda ligi 9. sırada bitirdi ve Play-In turnuvasına katılmaya hak kazandı. Turnuvanın ilk maçında Sinan Erdem Spor Salonu'nda Virtus Bologna ile yapılan maçta 64 - 67 kaybeden Anadolu Efes için Euroleague senesi sona erdi. Basketbol Süper Ligi'nde normal sezonu lider tamamlayan Efes, çeyrek finalde Türk Telekom'u 2-0, yarı finalde Pınar Karşıyaka'yı 3-0 skorla geçerek finale kaldı. Finalde Fenerbahçe Beko'ya 3-1 mağlup olarak seneyi ikinci sırada tamamlandı.
2 Mayıs 2024 tarihinde koç Tomislav Mijatović ile 2 yıllık yeni sözleşme imzalandığı açıklandı. Takım, 2024-25 sezonuna Abdi İpekçi Arena yerine yapılan Basketbol Gelişim Merkezi'nde oynanan Cumhurbaşkanlığı Kupası'nı kazanarak başladı. 7 Ocak 2025 tarihinde Luca Banchi ile 1+1 yıllık sözleşme imzalandığı duyuruldu.