stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Moren
Moren türleri > Orta morenler

İki buzul akıntısının kesişmesiyle uzun, ince bir hat ya da kuşak biçiminde biriken döküntülerden oluşur. Ortaya çıkan moren, birleşen iki buzulun ortasında yer alır. Orta morenler, kabaca buz hareketinin yönü doğrultusunda bir sırt biçiminde çökelir. Orta
moreni depoları da yan moreni gibi vadi buzullarının karakteristik birikim şekillerindendir. İki vadi buzulunun birleşmesi halinde, birleşen buzulların birbirine yakın yamaçlarındaki yan morenleri bu birleşme ile buzulun ortasında ve büyük kısmı buzulun yüzey ve yüzeye yakın kesiminde kalırlar. Böylece; eski yan morenler, yeni orta morenleri durumuna gelmiş olurlar. Orta morenlerin bir diğer özelliği ise konumlarının; yan morenleri gibi buzul ilerleme istikametinde olup, vadinin her iki yamacına kabaca paralel şekilde vadiboyunca olmasıdır.
Moren türleri > Cephe morenleri

Buzulun sona erdiği dil kısmında yer alan morenlerdir. Bunlar tek sıra halinde bulunabilecekleri gibi birden fazla sıralar halinde de görülebilirler. Cephe morenlerinin yükseltileri farklıdır. 40–50 m yüksekliğinde olanları bulunduğu gibi, 5–10 m'lik yüksekliğe sahip olanları da vardır. Değişik boyuttaki malzemeden oluşurlar. Örtü buzullarının kenarlarında, dağ buzullarının ise vadi buzulu, sirk buzulu veya diğer türlerinin hareket istikametlerine göre ön kısımlarında bulunan ve moren sırtlarından oluşan buzul biriktirme şekillerine Cephe Moreni Depoları adı verilir.
Cephe moreni depoları şekilsel olarak, kabaca kavisli çizgisellik gösteren buzul birikinti sırtlardır. Bu depoların hacimsel büyüklükleri; buzulun yükü, ne süre ile orada sabit kaldığı ve buzulun büyüklüğü ile doğru orantılıdır. Buzulun ilerlemesi ya da gerilemesi sırasında meydana gelen duraklamalar cephe moreni depolarının oluşmasına fırsat verir. Bir cephe moreni deposunun buzulun ilerlemesi sırasında mı yoksa gerilemesi sırasında mı oluştuğunu anlamak mümkündür. Cephe morenlerinin özellikle oluşum şekillerini dikkate alarak şu şekilde sınıflamak mümkündür:
İtilme morenleri
Nihai morenler
Çekilme morenleri
a. İtilme moreni depoları: Buzulun; mevsimlik ya da daha uzun süreli ilerlemesi ve gerilemesi sırasında farklı kökenli suya doygun tabansal till depoları, tabanındaki kil, silt gibi ince taneli malzemeler ve kısmen de önündeki ayrışma ürünü enkaz malzemeyi iterek, öteleyerek yığmak sureti ile cephe moreni depolarının bir türünü oluşturur.
b. Nihai moreni depoları: Genellikle buzul önü arazisindeki sediment malzemesi olan farklı boyutlardaki irili-ufaklı taneli malzemelerden, glasiyo-flüviyal kökenli elenmiş sedimentlerden, kütle hareketi enkazı ve az da olsa tabansal tillden oluşur.
Moren türleri > Ablasyon morenleri

En belirgin şekilde dağ buzullarında görülen moren deposu türüdür. Buzulların erimesi ile birlikte buzul yükünün taban morenleri üzerine birikmesi ile meydana gelir. Düşey kesiti incelendiğinde ağırlıklı olarak ince taneli malzemelerden oluşan taban yükü üzerine, daha çok kenarlı köşeli olan buzul içi ve yüzey yükünün düzensiz olarak geldiği bir strüktür gözlemlenir. Bu anlamda tekstür farklılığı da dikkat çekicidir.
Ablasyon moren depoları; öncelikli olarak buzul yüzey yükü olmak üzere ayrıca buzul içi yükü ve buzul altı (taban) yüklerinden oluşur. Ablasyon moren deposunun birikimi, durağan buzul yükünün depolanması ile gerçekleşir.
Taban moreni Gainesville, New York

Lois Gölü üzerindeki morenler (Alberta, Kanada)
Dolomit

Dolomit, kendisinin de meydana geldiği kalsiyum, magnezyum, karbonat gibi beyaz renge sahiptir (Dolomit'in üzerinde yer alan ise zincifredir.
Dolomit, kalsiyum ve magnezyumlu karbonat birleşiminde meydana gelen bir mineral.
Kırılgan bir mineral olup özgül ağırlığı 2,8 - 3,2 g/cm³ ve sertliği 3,5-4 arasındadır. Isıtıldığında köpürerek çözündüğü için kalsitten ayrılmaktadır.
Dolomit hem bir minerali CaMg(CO3)2 hem de bu minerali ana bileşeni olarak içeren kayacı tanımlamakta kullanılan bir sözcüktür.
Dolomit minerallerinin oluşturduğu kayaçlara dolotaşı adı da verilmektedir. Bu kayaçların oluşumu dolomitin doğrudan kimyasal bir çökelme ile değil kireç taşlarının magnezyum bakımından zengin suların etkisi altında oluştuğu bilinmektedir. Aşırı buharlaşmanın olduğu denizden bir yükselti ile ayrılmış yarı kapalı ortamlarda suyun magnezyum bakımından giderek zenginleşmesi, tabana çökmüş kalsitten ibaret çamurun bu yoğun çözeltilerle etkileşmeye girerek dolomite dönüşmesi mümkün olabilir.
Dünya'da ve Türkiye'de oldukça geniş yayılma alanına sahip olup rezerv problemi olmayan bir mineraldir.
120 milyon ton civarında olan dünya üretiminin neredeyse yarısı Amerika Birleşik Devletleri'nde gerçekleştirilmektedir. Amerika Birleşik Devletleri'nin dışında Birleşik Krallık, Avusturya, Belçika, Japonya, Polonya, İspanya, Kanada, Brezilya, Almanya ve Avustralya yılda 1 milyon tonun üzerinde dolomit üreten ülkelerdir.
Dünya'da 3 milyon tonun üzerindeki ihracatın 2 milyon tonunu Belçika ve Kanada yapmaktadır. 2 milyon ton civarında ithalatın ise 1,3 milyon tonu Japonya tarafından yapılmaktadır.
Dünya'da dolomit büyük miktarlarda ve çok değişik sektörlerde kullanılmasına rağmen Türkiye'de üretimin çok önemli bölümü sadece demir-çelik ve cam sanayinde kullanılmaktadır. Dolomitik mermer ise kalsitik mermere nazaran asit tepkimelerine ve yüzey aşınmasına daha dayanıklı olması sebebiyle inşaat ve mimari projelerde yoğun olarak kullanılmaktadır.
Petrolün hazne kayacı özelliği göstermesinden dolayı dolomitler jeolojide büyük önem taşımaktadır.
Tarihi

Büyük olasılıkla mineral olarak dolomit ilk 1768'de Carl Linnaeus tarafından tanımlanmıştır. 1791'de, Fransız doğa bilimci ve jeolog Déodat Gratet de Dolomieu (1750–1801) tarafından, önce eski Roma kentindeki binalarda ve de daha sonra Dolomit Alpleri olarak bilinen dağlarda toplanan örnekler kayaç olarak tanımlandı. Kuzey İtalya. Nicolas-Théodore de Saussure ilk olarak Mart 1792'de mineral ismini verdi.
Özellikleri

Dolomit minareli, üçgen-eşkenar dörtgen sistemde kristalleşir. Beyaz, ten rengi, gri veya pembe gibi renklerde kristaller oluşturur. Dolomit, kalsiyum ve magnezyum iyonlarının alternatif bir yapısal düzenlemesine sahip olan karbonattır. İnce toz formunda olmadığı sürece, soğuk seyreltik hidroklorik asit içinde kalsitte olduğu gibi hızla çözünemez ya da köpüremez. Kristalleşme oldukça yaygındır.
Dolomit, baskın demir ankerit ve baskın magnez kutnohorit arasında katı bir çözelti olarak bulunur. Yapıda az miktarda bulunan demir, kristallere sarı veya kahverengi bir ton verir. Yapıdaki manganez ikameleri de yaklaşık yüzde üç MnO'dur. Yüksek mangan içeriği kristallere pembe renk vermektedir. Kurşun, çinko ve kobalt da yapı içerisindeki magnezyumun yerini alır. Dolomit minerali, bileşik huntit Mg3Ca (CO3) 4 ile yakından ilişkilidir. Dolomit hafif asidik suda çözülebildiğinden, dolomit alanları akifer olarak önemlidir ve karstik arazi oluşumuna katkıda bulunmaktadır.
Formasyon

Modern dolomit oluşumunun Brezilya'nın Rio de Janeiro sahili boyunca fazla doymuş tuzlu lagünlerde, yani Lagoa Vermelha ve Brejo do Espinho'da anaerobik koşullar altında oluştuğu bulunmuştur. Dolomitin sadece sülfat azaltıcı bakterilerin, yardımı ile gelişeceği inanılmaktadır. Bununla birlikte, sıcaklığı düşük dolomit, organik madde ve mikrobik hücre yüzeyleri bakımından zengin olan doğal ortamlarda ortaya çıkmaktadır. Bu, organik madde ile ilişkili karboksil grupları tarafından magnezyum kompleksleşmesinin bir sonucu olarak ortaya çıkmaktadır. Jeolojik kayıtta büyük dolomit yatakları vardır, ancak mineral modern ortamlara nispeten daha nadirdir. 1999 yılında ilk kez tekrar edilebilir, inorganik düşük sıcaklıklı dolomit ve manyezit sentezleri yayınlandı. Bu laboratuvar deneyleri, yarı kararlı bir "öncünün" ilk çökelmesinin, periyodik çözünme ve yeniden çökelme aralıkları boyunca kademeli olarak, kararlı faza nasıl değişebileceğini gösterdi. Bu geri dönüşümü bulunmayan jeokimyasal reaksiyonun seyrini düzenleyen genel prensip "Oswald'ın adım kuralını çiğnemek" olarak tanımlanmıştır.
Kullanımları

Dolomit, süs taşı, beton agregası ve magnezyum oksit kaynağı olarak ve de ayrıca magnezyum üretimi için Pidgeon işleminde kullanılmaktadır. Önemli bir petrol rezervuar kayasıdır ve kurşun, çinko ve bakır gibi ana metallerin büyük tabakalara bağlı Mississippi Vadisi Tipi cevher yatakları için ana kaya olarak hizmet etmektedir.
Kalsit kireçtaşının nadir veya çok maliyetli olduğu durumlarda, bazen demirin yerine ve çeliği eritmek için dolomit bir akış olarak kullanılmaktadır.
Bahçecilikte, dolomit ve dolomitik kireç taşı, topraklara ve topraksız saksı karışımlarına pH tamponu ve magnezyum kaynağı olarak eklenebilmektedir.
Dolomit, suyun ph'ındaki tampon değişiklikliğine yardımcı olması için deniz (tuzlu su) akvaryumlarında substrat olarak da kullanılılmaktadır.
Kalsine dolomit ayrıca biyokütlenin yüksek sıcaklıklarda gazlaştırılmasında katranın tahrip edilebilmesi için bir katalizör olarak da kullanılmaktadır. Parçacık fiziğinin araştırmacıları, dedektörlerin mümkün olan en fazla sayıda egzotik parçacığı algılanabilmesini sağlamak için dolomitin katmanlarının altında parçacık dedektörleri oluşturmayı sever. Dolomit nispeten daha az miktarda radyoaktif madde içerdiğinden, arka plan radyasyon seviyelerine katkıda bulunmadan kozmik ışınların oluşturduğu parazitlere karşı izole edilebilmektedir.
Cortina d'Ampezzo yakınındaki Dolomitlere mineral adı verilmektedir.
Raif Dinçkök

| Raif Dinçkök |
| --- | --- |
Doğum: 1 Temmuz 1912(1912-07-01) Selanik, Selanik Vilayeti, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 25 Şubat 1994 (81 yaşında)
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı
Milliyet: Türk
Meslek: İş insanı
Organizasyon: Akkök Holding
Evlilik: Fatma Güzin Dinçkök
Çocuk(lar): Ali Raif Dinçkök Ömer Dinçkök Nilüfer Çiftçi
Ebeveyn(ler): Ali Dinçkök (babası) Emine Dinçkök (annesi)
Ödüller: Türkiye Cumhuriyeti Devlet Üstün Hizmet Madalyası (1999)

Raif Dinçkök (1 Temmuz 1912, Selanik - 25 Şubat 1994), Türk iş insanıdır.
Balkan Harbi sırasında, ailesi, günümüzde Yunanistan ile Kuzey Makedonya arasında kalan Doyran Gölü bölgesinden Türkiye'ye göç ederken, 1912 yılında Selanik'te doğmuştur. İstanbul'da Ticaret Lisesi'ni bitirdikten sonra, 1934 yılında ticaret hayatına atılmıştı. 1934-1943 yılları arasında Ankara'da ticaret ve müteahhitlik faaliyetlerini sürdüren Raif Dinçkök, 1943 yılında İstanbul'a gelerek, Sultanhamam'da iplik ve kumaş ticaretine başlamıştır. İplik ve kumaş ticaretiyle uğraştığı yıllarda, fason dokuma imalatına da başlamıştır. İstanbul Sanayi Odası'nın kuruluş çalışmalarına katılırken diğer yandan da Aksu İplik Dokuma Fabrikası'nın Bakırköy tesislerinin kuruluşunu 1 Ekim 1952 tarihinde gerçekleştirmiştir. Ariş, Dinarsu, Aksa Akrilik, Ak-Al, Ak-Kim, Ak-Tops ve Akenerji tesislerinin kuruluşunu da gerçekleştirmiştir.
Fenerbahçe Spor Kulübü'nde 1947-1950, 1952-1956, 1958-1959 ve 1966-1967 dönemlerinde yöneticilik yaptı ve özellikle basketbol takımının kuruluş yıllarında ayakta kalıp güçlenmesinde büyük pay sahibi oldu.
Bakanlar Kurulunun 24 Aralık 1999 tarihli kararı ile "Devletin Yüceltilmesine ve milli menfaatlerimize önemli ölçüde katkıda bulunması" nedeni ile Türkiye Cumhuriyeti Devlet Üstün Hizmet Madalyası verildi.
Titanik asit

| Tanımlayıcılar |
| --- | --- |
CAS numarası: 20338-08-3
3D model (JSmol): Etkileşimli görüntü
ChemSpider: 15640680
ECHA InfoCard: 100.039.752 
EC Numarası: 243-744-3
MeSH: titanium+hydroxide
PubChem CID: 88494
CompTox Bilgi Panosu (EPA): DTXSID30893907 
 SMILES O[Ti](O)(O)O 
Özellikler
Molekül formülü: TiH4O4
Molekül kütlesi: 115.90 g/mol-1
Görünüm: Beyaz kristal
Aksi belirtilmediği sürece madde verileri, Standart sıcaklık ve basınç koşullarında belirtilir (25 °C [77 °F], 100 kPa). 
Bilgi kutusu kaynakları
Titanik asit, genel formül [TiOx(OH)4−2x]n ile titanyum, hidrojen ve oksijen elementlerinin kimyasal bileşiklerinin bir ailesi için genel bir isimdir. Esas olarak eski literatürde çeşitli basit titanik asitler talep edilmiştir. Bu malzemeler için kristalografik ve az spektroskopik destek yoktur. Brauer'in El Kitabı da dahil olmak üzere bazı eski literatür TiO2'den titanik asit olarak söz eder.
Metatitanik asit (H2TiO3)
Ortotitanik asit (H4TiO4) "TiO2·2.16H2O" altında beyaz tuz benzeri bir toz olarak tarif edilir.
Peroksotitanik asit (Ti(OH)3O2H) ayrıca sülfürik asit içindeki titanyum dioksitin hidrojen peroksit ile işlenmesi sonucu da tarif edilmiştir. Elde edilen sarı katı O2 kaybı ile ayrışır.
Pertitanik asit (H2TiO4)[kaynak belirtilmeli]
Pertitanik asit (TiO(H2O2)2+)
Komninos Restorasyonu

Birinci Haçlı Seferi öncesi Bizans İmparatorluğu.
Komninos restorasyonu; Komninos Hanedanı yönetiminde Bizans İmparatorluğu'nun askeri, mali ve toprak olarak tekrar gelişmesi dönemine tarihçilerin verdiği terimdir. Dönem, I. Aleksios'un tahta çıktığı 1081 yılında başlar, I. Andronikos'un öldüğü 1185 yılında biter. I. Aleksios Dönemi'nin başlangıcında, imparatorluk, Selçuklu Hanedanının 1071 yılında Malazgirt Meydan Muharebesi galibiyetiyle sarsılmıştı. İmparatorluk, Güney İtalya'daki üslerinden Balkanlar'ı istila eden Robert Guiscard'ın Normanları tarafından da tehdit ediliyordu. Bütün bunlar olurken imparatorluğun askeri kurumu kargaşa içinde ve paralı askerlere giderek daha fazla bağımlı hale geliyordu. Önceki imparatorlar, aynı zamanda, Konstantinopolis'in büyük altın birikimlerini de çarçur etmişlerdi, böylece imparatorluğun savunması bozulmuş ve boşlukları doldurmak için de az sayıda asker vardı.
Komninos Hanedanı yine de, Akdeniz dünyasında Bizans'ın üstünlüğünü askeri ve kültürel olarak yeniden değerlendirmeyi başardı. Bizans'ın Doğu ve Batı Avrupa arasındaki ilişkileri gelişti ve I. Aleksios ve daha sonra gelen imparatorlar Haçlılarla işbirliği yaptılar (Aleksios, Birinci Haçlı Seferi çağrısında etkiliydi). Perişan ve dağınık Bizans ordusu Komninos Bizans ordusu olarak bilinen yetkin bir savaş gücü olarak yeniden yapılandırıldı. İmparatorluk, 1185 yılında son Komninos İmparatoru Andronikos'un ölümünden sonra hızla dağılmış olmasına rağmen, Komninos restorasyonu Roma İmparatorluğu'nun binbeşyüzyıllık tarihinin son zirvesini temsil eder.
Komninos öncesi

Komninos'dan on yıl önce, Bizans İmparatorluğu birçok faktörden dolayı sürekli bir düşüş yaşamıştı; en önemlisi, Konstantinopolis'teki devlet bürokrasisi ve Bizans askeri aristokrasisi arasındaki siyasi çatışmaydı.
İmparator II. Basileios'un ölümünden itibaren hemen hemen her yıl, aristokrasi, imparatorluğun doğusundaki ve batısında isyanlar çıkarması, ordunun ileri geri hareket etmesi sonucunu doğurdu, bu da Norman, Peçenek ya da Türk atlılarının sınırlarda baskın vermesine neden oldu. Güney İtalya'daki imparatorluğun mülkleri nihayetinde ele geçiren Robert Guiscard ve oğlu Boemondo yönetimindeki Normanlar hızla zayıf kalan Bizans'ın Balkan vilayetlerini yağmaya yöneldiler. Kırsal kesimde, Batı Avrupa'da farklı özgür bir köylülük vardı. Ancak, aristokrasinin artan gücü, serbest köylülüğün yok edilmesine ve aristokrasi tarafından bazen satın almalar, ancak genellikle sindirme ya da tam bir şiddet yoluyla özel mülklerin genişletilmesine yol açtı. II. Basileios, saltanatında artan güçlerinin acımasız ve başarılı bir şekilde kırmıştı ölümünden sonra süreç yeniden başladı ve hızlandı.
Masum Türker

| Masum Türker |
| --- | --- |

Demokratik Sol Parti Genel Başkanı
Görev süresi 18 Mayıs 2009 - 13 Aralık 2015
Yerine geldiği: Saffet Başaran (Vekil)
Yerine gelen: Önder Aksakal
Türkiye Devlet Bakanı Ekonomi
Görev süresi 10 Ağustos 2002 - 18 Kasım 2002
Başbakan: Bülent Ecevit
Yerine geldiği: Kemal Derviş
Yerine gelen: Ali Babacan
Türkiye Büyük Millet Meclisi 21. Dönem Milletvekili
Görev süresi 18 Nisan 1999 - 3 Kasım 2002
Seçim bölgesi: 1999 − İstanbul
Kişisel bilgiler
Doğum: 1951 (72-73 yaşında) Mardin, Türkiye
Partisi: Demokrat Merkez Partisi (1990-1991) Demokratik Sol Parti (1999-günümüz)
Bitirdiği okul: İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi
Mesleği: Mali Müşavir
Masum Türker (1951, Mardin), Türk siyasetçi, eski Demokratik Sol Parti Genel Başkanı. 2009-2015 yılları arasında Demokratik Sol Parti'nin genel başkanlığını yapmıştır.
Hayatı

1951 yılında Mardin'de Arapça konuşan Türkmen asıllı bir ailede doğmuştur. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi'ni bitirdi. Yeminli Mali Müşavirlik, Türkiye Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odalar Birliği Genel Başkanlığı, Uluslararası Muhasebeciler Federasyonu (IFAC) Eğitim Komitesi Üyeliği, Türkiye Muhasebe Uzmanları Derneği Başkanlığı, Gazete Sahipleri Derneği Başkanlığı, Gazi Üniversitesi Bolu İdari Bilimler Fakültesi öğretim görevliliği, Güneş Gazetesi murahhas üyeliği, Yeni Yüzyıl yazarlığı, Nokta Dergisi genel yayın yönetmenliği yaptı. 1989 yılında yapılan yerel seçimlerde Anavatan Partisi'nden (ANAP) İstanbul-Sarıyer belediye meclis üyeliğine seçildi. Bedrettin Dalan'ın kurucusu olduğu Demokrat Merkez Partisi'nde halkla ilişkilerden sorumlu Genel Başkan Yardımcılığı görevinde de bulundu. 1991 yılında Doğru Yol Partisi'nden (DYP) milletvekili adayı oldu ancak seçilemedi. 1999 yılında ise Demokratik Sol Parti'den (DSP) İstanbul milletvekili seçildi.
2000 yılında TBMM'de Komisyon Başkanı olarak Susurluk Dosyası sanığı ve dönemin Elazığ Bağımsız Milletvekili Mehmet Ağar'ın aklanmasını sağladı. 16 Haziran 2000 tarihli Radikal Gazetesinde şöyle bir ifade yer almaktadır: "DSP'li Masum Türker, İbrahim Yavuz Bildik, Hasan Erçelebi, Hasan Gülay, ANAP'lı Sühan Özkan, Beyhan Aslan, DYP'li Bekir Aksoy ve FP'li Lütfü Yalman Ağar'ı akladı."
Yine aynı dönemde YÖK Başkanı ve aralarında İstanbul Üniversitesi Rektörü'nün de bulunduğu 12 rektör hakkında "usulsüzlük" ve "görevi suiistimal" iddiasıyla suç duyurusunda bulunan, kendisinin de üyesi olduğu TBMM YÖK Araştırma Komisyonu'nun hazırladığı rapora muhalefet etti.
Kemal Derviş'in istifasından sonra 57. Hükümet'in son üç buçuk ayında Ekonomiden Sorumlu Devlet Bakanı olarak görev yaptı. 2004 Yerel Seçimleri'nde DSP'den İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan Adayı olarak yüzde 1,3 (57 bin) oy aldı.
DSP Genel Sekreterliği görevinden ayrılarak genel başkan seçildiği güne kadar parti meclis üyeliğini sürdürmüştür. Bu arada 20 Ekim 2008 tarihinde Ankara'da yapılan, Türkiye Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliği (TURMOB) 19. Seçimli Olağan Genel Kurulunda iki yıl süreyle genel başkanlığa seçildi.
Zeki Sezer'in genel başkanlıktan istifasından sonra toplanan 17 Mayıs 2009 Olağanüstü Kurultayı'nda DSP Genel Merkez yöneticilerinin desteğiyle en geç bir yıl sonra toplanacak olan DSP 8. Olağan Kurultayı'na kadar DSP Genel Başkanlığı'na seçildi. 6 Haziran 2010'da Ankara'da yapılan DSP 8. Olağan Kurultayı'nda tekrar genel başkanlığa seçildi.
Hesap Uzmanlığı alanında doktora sahibidir. Doktorasını, milletvekilliğinin sona ermesinin hemen ardından 2003 yılında İstanbul Üniversitesi'nde yaptı. Evli ve 2 Çocuk babasıdır. Hâlen İstanbul Ticaret Üniversitesi'nde de öğretim üyeliği yapmaktadır.
2019'daki seçimli olağan 23. Genel Kurul'da ekibi ile birlikte muhalefette kalarak TÜRMOB Yönetim Kurulu Üyeliği'ne seçilmiştir.
Egeria (mitoloji)

Egeria, Roma mitolojisinde bir su perisiydi. Roma'nın ikinci kralı Numa Pompilius'un ikinci eşi ve danışmanıydı.
Egeria, Roma mitolojisinde Numa Pompilius'un ölümsüz, tanrıça karısı. "Bir liderin ilahi danışmanı" olarak tanımlanır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb15082822h (data)  GND: 119073293  SUDOC: 240639650  VIAF: 54949927
Ekrem Akurgal

| Ekrem Akurgal |
| --- | --- |
Ordinaryüs Prof. Dr. Ekrem Akurgal
Doğum: 30 Mart 1911(1911-03-30) Tû'l-Kerim, Hayfa, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 1 Kasım 2002 (91 yaşında) İzmir, Türkiye
Defin yeri: Kokluca Mezarlığı, İzmir
Milliyet: Türk
Mezun olduğu okul(lar): Berlin Üniversitesi
Evlilikler: Meral Akurgal
Ödüller: Federal Almanya, Das Grosse Verdienstkreuz mit Stern (1979) Federal Almanya, Goethe-Medaille (1981) Türkiye Cumhuriyeti Kültür Bakanlığı Büyük Ödülü (1981) İtalya, Commendatore (1987) Fransa, Officier de l'ordre de la Légion d'honneur (1987)

Kariyeri
Dalı: Arkeoloji, Akademi
 

Ekrem Akurgal (30 Mart 1911 - 1 Kasım 2002), Türk arkeolog.
Çocukluğu

1911 yılında annesinin ailesinin Filistin'deki çiftliğinin bulunduğu Hayfa yakınlarındaki köyü Tû'l-Kerim'de doğdu (Tû'l-Kerim aynı zamanda sonradan arkeoloji dünyasında büyük önem kazanacak antik Caesareia kentinin kalıntılarının bulunduğu yerdir). Osmanlı'nın Hersek vilayetine müftüler ve yöneticiler yetiştirmiş köklü bir aile olan Rizvanbegovic ailesinden gelen babası başkentte doğmuş görünmesini yeğlediği için nüfusuna İstanbul yazdırmıştır. Akurgal 2 yaşındayken ailesi İstanbul'a dönmüş, bir süre Adapazarı'nın Akyazı ilçesindeki çiftliklerinde kalmışlardır. 6 yaşından itibaren halasının eski Hersek müftüsü olan ve Darülfünun 'da Arap edebiyatı müderrisliği yapan kocası Cabizade Ali Fehmi Efendi'nin evinde kalmaya başlamış ve ilk eğitimini burada almıştır.
Eğitimi

1931'de İstanbul Erkek Lisesi'ni bitirdi. Devlet sınavını kazanarak Almanya'da arkeoloji öğrenimi gördü.1934 yılında Soyadı Kanunu çıkınca, babasının isteği üzerine, bir Sümer kralının adı olan ve Sümerce'de a-'baba, su' kur- 'ülke' ve gal-'büyük' kelimelerinin yan yana gelmesinden oluşan Akurgal soyadını aldı. A-KUR-GAL Türkçeye tercüme edilmek istenirse: "Büyük su ülkesi" anlamına gelmektedir.
1957 yılında Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesinde ordinaryüs profesör oldu.
Arkeolojik çalışmaları

Ege'de Foça (Phokaia), Çandarlı (Pitane), Çeşme-Ildırı Erytrai ve Smyrna/Bayraklı-Tepekule Höyüğü antik kentlerini ortaya çıkarmıştır. Ölümüne dek uzun süre Bayraklı-Eski İzmir kazılarını yürüttü. Eski Yunan, Hitit-Hatti ve eski Anadolu Uygarlıkları üzerine çeşitli dillerde sayısız eseri yayınlanmıştır. Türkiye İnsan Hakları Kurumu Vakfı (TİHAK) kurucu üyesiydi.
Çalışmaları, kendisi de bir uzman arkeolog olan ve sağlığında en yakın asistanlığını yürüten eşi Meral Akurgal tarafından sürdürülmekteydi. Akurgal, Türkiye'de arkeoloji bölümlerinde akademik olarak görev yapmış ve yapmakta olan birçok arkeoloğun hocasıdır. Bu yüzden "Hocaların Hocası" olarak anılır.
Akurgal, Avrupa'da yedi akademiye üyedir ve dünyadaki pek çok bilim kuruluşunun şeref üyesidir.
Akurgal, 2002 yılında İzmir'de öldü. Ordinaryüs Prof. Ekrem Akurgal'ın 30 yılını verdiği Smyrna kazısına gömülme isteği yerine getirilmedi.
Devlet Nişanları

| --- | --- |
: Almanya Yıldızlı Büyük Liyakat Nişanı
: — 1972
| --- | --- |
: İtalya Kumandanı
: — 1986
| --- | --- |
: Fransa Légion d'honneur Subayı
: — 1987
Ödülleri

1981 - Federal Almanya Goethe Madalyası
1981 - Türkiye Cumhuriyeti Kültür Bakanlığı Büyük Ödülü
1983 - Toplum ve İnsan Bilimleri alanı Arkeoloji dalında Türkiye İş Bankası Büyük Ödülü, "Eski İzmir I, Yerleşme Katları ve Athena Tapınağı" ile
1986 - İtalya Premio Internazionale "I Cavalli d'Oro di San Marco
1992 - Abdi İpekçi Barış ve Dostluk Ödülü
Fahri Doktoraları

1961 Bordeaux Üniversitesi Fahri Doktoru
1989 Atina Üniversitesi Fahri Doktoru
1990 Lecce Üniversitesi Fahri Doktoru
1990 Anadolu Üniversitesi Fahri Doktoru