stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Nubar Terziyan

| Nubar Terziyan |
| --- | --- |

Doğum: Nubar Alyanakziya 16 Mart 1908(1908-03-16) Fatih, İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 14 Ocak 1994 (85 yaşında) Sarıyer, İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Balıklı Ermeni Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Ermeni
Diğer ad(lar)ı: Nubar Alyanak
Vatandaşlık: Osmanlı İmparatorluğu Türkiye
Eğitim: Bakırköy Bezezyan Lisesi
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1925-1993
Din: Ermeni Apostolik Kilisesi
Evlilik: Katrin Hanım (e. 1936; ö. 1972)
Çocuk(lar): Berç Alyanakziya
Akraba(lar): Fedon (yeğeni)
Ödüller: Ankara Uluslararası Film Festivali 1993 - Sinema Emek Ödülü

Nubar Terziyan, asıl adıyla Nubar Alyanakziya, (16 Mart 1908, İstanbul - 14 Ocak 1994, İstanbul), Türkiye Ermenisi sinema oyuncusu ve tiyatro sanatçısı. Yeşilçam'da canlandırdığı "sevecen baba", "sütçü dede", "iyi yürekli bakkal" ve "tonton baba" gibi rolleri ustalıkla canlandırdı. Oyunculuk eğitimi almamasına rağmen çoğu zaman rol aldığı film ve tiyatro oyunlarında doğaçlama tekniğini kullanan Terziyan, kendine özgü karakter oyunculuğu ile 450'den fazla filmde rol aldı.
İlk yılları ve eğitimi

Nubar Alyanakziya 16 Mart 1909'da İstanbul'un Fatih ilçesinin Kumkapı semtinde Osmanlı Ermenisi bir ailenin çocukları olarak dünyaya geldi. İlkokulu Dadyan Ermeni Okulu'nda tamamladı. Henüz on yaşındayken annesini kaybedince, babasıyla birlikte Bakırköy'e taşındı. Burada Bakırköy Bezezyan Lisesi'nde eğitimine devam etti fakat babasının yanında çalışmak için okuldan ayrılmak zorunda kaldı. Eğitimi sırasında çeşitli piyeslerde yer aldı.
Sahne hayatı

Nubar Terziyan, çok istediği halde Dârülbedâyi topluluğuna farklı nedenlerle giremese de, 1926 yılında arkadaşlarıyla kurduğu Gençler Temaşa Heyetinde yarı amatör olarak oyunculuk kariyerine başladı. Temaşa Heyetinde sahnede ustalıkla oynayan Terziyan, bunun yanında dekor ve kostüm ekibinde yer aldı ve gişede bilet satışı yaptı. Tiyatronun yanı sıra babasının manifaturacı dükkanında çalışarak babasına yardımcı oldu. İlk gençlik yıllarında "Hamlet", "Otello", "Samson Dalila", "Çarşılı Artin Ağa", "Suzan İmber" ve "Namus İçin" adlı oyunlarda rol aldı. 1949 yılında Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın Efsuncu Baba romanından uyarlanan aynı adlı filmde "Agop" karakterini canlandırarak sinema kariyerine ilk adımını attı.
"Sütçü dede", "tonton baba", "iyi yürekli aile reisi" ve "vicdanlı doktor" karakterleri için aranan bir yüz haline gelen sanatçı, geniş kitlelerce tanındı. Sinema oyunculuğuna başladıktan sonra "Terziyan" soyadını kullanmaya başladı. Bu değişikliğin nedenleri arasında İhsan Alyanak ile karıştırılmak istemediği ileri sürülse de, oğlu Berç Alyanakziya'ya göre ana gerekçesi dönemin yönetmenlerinden Arşavir Alyanak ile karıştırılmamayı arzu etmesi idi. Ermeni kökenini hiçbir zaman saklama gereği duymadı ve doğum adını kullanan nadir Yeşilçam oyuncularından birisi oldu.
Terziyan, başrollerini Zeki Müren ve Belgin Doruk'un paylaştığı 1959 yapımı Kırık Plak adlı filmde yönetmen yardımcısı olarak yer aldı. Agatha Christie'nin 1934'te yazdığı Doğu Ekspresinde Cinayet romanından 1974 yılında aynı adla sinemaya uyarlanan Şark Ekspresinde Cinayet adlı İngiliz yapımı filmde figüran oyuncu olarak yer aldı. Son olarak Yavuz Turgul'un yönetmenliğini üstlendiği ve Şener Şen'in başrolde yer aldığı 1990 yapımı Aşk Filmlerinin Unutulmaz Yönetmeni isimli filmde oynadı. 50 yıllık sanat hayatı boyunca aralarında Bodrum Hâkimi, Melek mi, Şeytan mı?, Sezercik Yavrum Benim ve Adını Anmayacağım'ın da olduğu 465 filmde yer aldı.
14 Ocak 1993'te Terziyan'a, Ankara Uluslararası Film Festivali'nde "Sinema Emek Ödülü" verildi.
Özel hayatı ve ölümü

1936 yılında Katrin Hanım ile evlenen Nubar Terziyan'ın bu evliliğinden Berç Alyanakziya adında bir oğlu oldu. 1972 yılında eşi Katrin Hanımı kaybetti. Terziyan ayrıca şarkıcı Fedon'un dayısıdır.
Hayatının büyük bir kısmını Sarıyer'in Büyükdere semtinde geçiren Nubar Terziyan, 14 Ocak 1994 tarihinde 84 yaşında Sarıyer'deki evinde hayatını kaybetti. Kumkapı Surp Asdvadzadzin Patriklik Kilisesi'nde düzenlenen cenaze töreninin ardından Balıklı Ermeni Mezarlığı'ndaki aile kabristanlığına defnedildi.
Özel hayatı ve ölümü > Ölümünden sonra

Oyuncu Ayhan Işık'ın ölümünden sonra verdiği ilanda, Işık'ın kendine hitap şekli olan "Oğlum Ayhan ve Amcan: Nubar Terziyan" ifadesini kullanması üzerine Ayhan Işık'ın ailesi tarafından gazeteye ilan verilerek bir aile ilişkisi olmadığı belirtilmiştir. Bu ilanlara, Türkiye'deki azınlık meseleleri çerçevesinde çeşitli yazarlar tarafından atıfta bulunulmuştur. Terziyan'ın ismi, "Nubar Terziyan Sanatçılar Sokağı" adıyla 2014 yılında Sarıyer'in Büyükdere mahallesinde yaşadığı sokağa verildi.
Sezen Aksu'nun Kırık Vals adlı şarkısında Terziyan'a atıfta bulunulur.
Kirpiklerinde bir çiğ tanesi olsam 

Ansan o bahçeyi, rüzgârı çağırsan 

Mevsim suluboya olsa 

Günlerden mercan 

İşte  sanki o an 

Nubar Terziyan sırtımı okşar 

Eski filmler hâlâ o bahçede 

Siyah beyaz ağlar.
Ödüller

1993: 5. Ankara Uluslararası Film Festivali - Sinema Emek Ödülü
Eserleri

1995: "Ne İdim Ne Oldum", Nubar Terziyan (İletişim Yayınları Anı Dizisi, İstanbul; ISBN 975-470-486-4)
Nubar Terziyan'ın Balıklı Ermeni Mezarlığı'ndaki kabri, İstanbul
Yunanca

| Yunanca |
| --- | --- |
ελληνικά
eski ve modern Yunan alfabesi
Telaffuz: eliniˈka
Bölge: Akdeniz, Karadeniz
Etnisite: Yunanlar
Konuşan sayısı: 13.400.000  (2012)
Dil ailesi: Hint-Avrupa  Helen dilleriYunanca
Diyalektler: Antik Yunanca lehçeleri Modern Yunanca                  
Yazı sistemi: Yunan alfabesi
Resmî durumu
Resmî dil:  Yunanistan  Kıbrıs Cumhuriyeti  Avrupa Birliği
Tanınmış azınlık dili:  Arnavutluk  Ermenistan  İtalya  Macaristan  Romanya  Türkiye  Ukrayna
Dil kodları
ISO 639-1: el
ISO 639-2: gre (B) ell (T)
ISO 639-3: Çeşitli: grc – Antik Yunanca cpg – Kapadokya Yunancası ell – Modern Yunanca gmy – Miken Yunancası pnt – Pontusça tsd – Tsakoni yej – Yevanik
Yunancanın konuşulduğu ülkeler.
Yunanca (Yunanca: Ελληνικά Elliniká veya Eλληνική γλώσσα Ellinikí Glóssa SesDosya:Elliniki Glossa.ogg), Rumca ya da Helence, Yunanistan, Kıbrıs, Arnavutluk ve Doğu Akdeniz ile Karadeniz çevresinde konuşulan bir dil. Yunanistan'da tek başına, Kıbrıs Cumhuriyeti'nde ise Türkçe ile birlikte resmî dildir. Dil, yazılı olarak yaklaşık 3.500 yılı aşkın bir tarihe sahiptir. Yunanca, genellikle Hint-Avrupa dil ailesi içerisinde kendi başına bir kol olarak sınıflandırılır, ancak daha az destek gören farklı teoriler de öne sürülmüştür. Grekçe olarak da bilinen Antik Yunanca, Klasik Yunan uygarlığının dili olarak kullanılmıştır. Modern Yunanca, Antik Yunancadan farklı olmakla birlikte köken olarak ona dayanır. Yunanca, tarihi boyunca çoğunlukla Yunan alfabesi kullanılarak yazılmıştır ve hâlâ bu yazı sistemi kullanılmaktadır, ancak geçmişte dilin yazımı için Linear B ve Kıbrıs hece yazısı da kullanılmıştır.
Yunanca, dünyada çoğunluğu Yunanistan'da olmakla beraber Avustralya, Almanya ve Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşayan yaklaşık 13 milyon kişinin anadilidir. Türkiye'de anadili Yunanca olan yaklaşık 2.500 Rum Ortodoks olduğu tahmin edilmektedir. Bunların hemen hemen hepsi İstanbul, Gökçeada ve Bozcaada'da yaşar. Bunun yanında 15. ve 17. yüzyıllarda İslamlaşan Trabzonlu ahali tarafından konuşulmaktadır. 1965 nüfus sayımında 4.535 kişi anadilini Pontus lehçesi (Yunanca) olarak kaydettirmişti. Yunanistan, Girit ve Kıbrıs'tan Türkiye'ye göç eden Müslüman Helenler de Batı Anadolu ve Mersin gibi yörelerde dillerini kısmen devam ettirmektedir.
Sınıflandırma

Yunanca, genel kabul edilen görüşe göre Hint-Avrupa dil ailesinde yer alır ve aile içinde kendi başına (ve bazen Antik Makedonca ile birlikte) Helenik diller kolunu oluşturur. Bazı dilbilimciler Yunanca ve Frigceyi Hint-Avrupa dil ailesi içinde varsayımsal Greko-Frig üst grubunda birleştirir. Bunun nedeni, Frigce ve Yunancanın diğer Hint-Avrupa dillerinde bulunmayan çeşitli özellikleri paylaşması olmaktadır. Ayrıca Greko-Ermeni ile Greko-Aryan teorileri, Yunancayı sırasıyla Ermenice ve Hint-Aryan dilleri ile birleştirmeyi öngören diğer teorilerdir, ancak çok desteklenmezler.
Tarihçe

Yunanca, kesintisiz olarak kullanılmış ve tarihi belirlenmiş en eski dillerden biridir. Tarihin büyük bir kesiminin her devrinde önemli bir edebi eser verebilmiş sayılı dillerdendir. Yunan dilinin tarihi gelişimi şu bölümlerden oluşur:
Tarihçe > Miken Yunancası

Miken Yunancası, Dor istilası öncesi Yunancadır. Mora Yarımadası ve Girit bölgesinde konuşulmuş ve Fenike alfabesi adlı ebcedden türetilen Lineer B ile yazılmıştır. Hint-Avrupa dillerinin Helen kolunun bilinen en eski dilidir.
Tarihçe > Klasik Yunanca

Klasik Yunanca, Dor istilası sonrasında Ege denizi’nin iki yanında konuşulan lehçelerin toplamıdır. Klasik Yunanca dört önemli lehçeye ayrılmaktaydı:
Dorik lehçe: Epir, Mora, Girit, Oniki Adalar, Bodrum-Gökova-Datça çevresinde
Aiolik lehçe: Teselya, Sporadlar ve Çanakkale-İzmir arası Batı Anadolu çevresinde
İonia-Attika lehçesi: Atina çevresi (Attika), Euboia, Kikladlar ve İzmir-Güllük arası
Arkadia-Kıbrıs lehçesi: Merkezi Mora ve Kıbrıs
Tarihçe > Helenistik Yunanca

Atina’nın siyasi üstünlüğü sonucu bu dört lehçe Attika lehçesi çevresinde birleşmiş ve Koine Yunancası adlı ortak dil oluşturulmuştur. Helenistik Yunanca Antik Çağ'ın sonunda Makedonya’dan Hindistan’a kadar geniş bir coğrafyada konuşulmuş; Doğu Akdeniz havzasının, Orta Doğu’nun ve Kuzey Afrika’nın lingua franca’sı haline gelmiştir. Yeni Ahit Yunancası da Roma İmparatorluğu'nun resmi dili olan Yunanca da bu ortak dildir.
Koine, Yunanistan Ortodoks Kilisesi'nde, Kıbrıs Başpiskoposluğu'nda, İstanbul Rum Ortodoks Patrikhanesi, Antakya Patrikhanesi ve Kudüs Patrikhanesi'nde ayin dili olarak kullanılmaktadır.
Tarihçe > Ortaçağ Yunancası

Helenistik Yunanca’nın Erken Orta Çağ'dan itibaren Doğu Roma’nın halk diline dönüşmesi evresidir. Bütün Doğu Akdeniz havzasında, Karadeniz’in kuzeyi ve güneyinde, Orta Doğu’da “Rum-Romalı" denilen halkın gündelik dili haline gelmiştir.
Tarihçe > Modern Yunanca

Yunanistan'ın kurulmasıyla devletin resmi dili Katarevusa ilan edildi. Bu dil Eski Klasik Yunancanın diriltilmeye çalışılmış bir haliydi. Okullar ve resmî dairelerde sadece bu diyalekt kullanıldı; ancak halk bu diyalekte yabancı olduğundan evlerde ve sokaklarda Halk Yunancası (Demotiki) konuşulmaya devam edildi.
Demotiki'de birtakım bozulmalar olunca 1964'te okullarda Demotiki'nin de okutulmasına izin verildi.
Bu çift dillilik 1976 yılına kadar devam etti. 1976'da Yunanistan'da çıkan bir kanun ile Kathareuousa devletin resmi dili olmaktan çıkartıldı ve Demotiki resmi dil haline getirildi böylece okul, resmî daire ve evlerde konuşulan dilin aynı olması sağlandı.
1982 yılında kabul edilen ikinci bir kanunla politonik sistem terk edilip monotonik sisteme geçilmiştir. Yani sözcüklerin üzerinde vurgulu heceyi belirtmek için kullanılan aksan işaretleri üç çeşitten teke indirgenmiştir. Bu reform tutucu çevrelerce büyük bir tepkiyle karşılanmış ve "Yunancanın Katli" olarak yorumlanmıştır. Bugün dahi tutucu çevreler hala politonik sistemi kullanmakta ısrar etmektedirler. Fakat gazete, dergi, medya ve devlet yeni düzeni sürdürmektedir.
Başlıca lehçeler > Demotiki

Demotiki (Dimotiki diye okunur), günümüzde Yunanca denilince anlaşılan; Yunanistan ve adalarında, ufak kelime ve telaffuz farklılıklarıyla; Kıbrıs Cumhuriyeti'nde ise halkın konuştuğu lehçedir. Bu ülkelerde bugünkü resmî lehçe Demotiki olup; Kilise yazışmaları hariç; halk, eğitim, basın-yayın, devlet organları bu lehçeyi kullanırlar.
Başlıca lehçeler > Katarevusa

Katarevusa, 19. yüzyılda Adamantios Korais'in büyük çabalarıyla, Antik Yunanca ile Modern Yunanca arasındaki geçişi en iyi temsil eden, modern sözcüklere eski Yunancadan karşılıklar bulmak, Yunan dilini Avrupa ve özellikle Türkçe kökenli sözcüklerden arındırmak için hazırlanmış bir lehçedir.
Her ne kadar 1976'ya kadar devletin resmî dili olarak kabul edilse de, halkın Demotiki lehçesi konuşması engellenememiştir, 1976 yılında okullardaki zorunlu Katarevusa lehçesindeki eğitim kaldırılmış, devlet yazışmaları ve medyada da kullanımı durdurulup resmi dil olmaktan çıkarılmış, revize edilmiş Demotiki resmi lehçe ilan edilmiştir.
Günümüzde hala Yunanistan Ortodoks Kilisesi'nde, Kıbrıs Başpiskoposluğu'nda, Fener Rum Patrikhanesi, Antakya Patrikhanesi ve Kudüs Patrikhanesi'nde yazışma dili olarak kullanılan lehçe Kathareuousa'dır.
Başlıca lehçeler > Tsakonika

Demotiki lehçesinden ayrı bir dil olacak kadar farklı bir lehçedir. Köken olarak Yunancanın Dor lehçesinin devamıdır. Yunanistan'ın Mora Yarımadası'nda bulunan birkaç köydeki yaklaşık 3.000 kişinin anadilidir.
Başlıca lehçeler > Pontos lehçesi

Pontos lehçesi, büyük çoğunluğu 1923 mübâdelesinde Yunanistan'a göçmüş olan ve bugün Kuzey Yunanistan'da varlığını sürdüren Karadenizliler, Trabzon ve Rize'nin bazı köylerinde yaşayan Müslümanlar ile başta Ukrayna olmak Karadeniz sahilinde yer alan eski Yunan kolonilerinde yaşayan Ortodoks Yunan azınlıklar konuşulmaktadır. Romeika en az 5.000'i 200.000'i Yunanistan'da olmak üzere toplam 500.000 kişi tarafından ana dil olarak konuşulduğu hesaplanmaktadır.
Türkiye'de bu lehçeyi konuşanlar, konuştukları dili çoğunlukla "Roma dili" anlamına gelen "Romeika" olarak adlandırırken, Yunanistan'da 19. yüzyıldan itibaren coğrafyaya vurgu yapılarak "Karadeniz'e özgü" anlamında "Pontiaka" olarak adlandırılmıştır ve günümüzde dil bilimciler tarafından da bu şekilde bilinmektedir. Türkiye ve Gürcistan'da yaşayan topluluklarca Pontiaka adı henüz pek bilinmemekte veya yeni duyulmakta olup, "Romeika" olarak adlandırmaya devam etmektedirler. Pontos lehçesi, bir yandan Türkçe, Farsça, Ermenice, Lazca ve diğer Kafkas dillerinden etkilenirken, başta Trabzon ağzı olmak üzere Türkçenin Karadeniz lehçelerinin tümünü, Lazca ve yerel Ermeniceyi de aynı oranda etkilemiştir. Özhan Öztürk'ün Karadeniz Ansiklopedisi'ne göre Türkiye'de (Karadeniz Bölgesi) Pontos lehçesinin ana dil olduğu yerler şunlardır:
Tonya (6 köy)
Köprübaşı (6 köy)
Çaykara (17 köy)
Dernekpazarı (13 köy)
Uzungöl (6 köy)
Bulancak (3 köy)
Maçka
Torul
Yağlıdere
Santa
Rize (21 köy)
Erzincan
Başlıca lehçeler > Kapadokya lehçesi

Kapadokya lehçesi, Bizans Yunancasından doğmuş, Orta Anadolu'da konuşulmuş bugün ise ölmek üzere olan lehçelerden biridir. 1071 yılında Malazgirt Meydan Muharebesi'nden sonra Kapadokya lehçesinin Yunanca konuşulan diğer yerlerle bağlantısı kesildiğinden, bu tarih, lehçenin gelişim sürecinin durmasının başlangıcıdır. Bununla birlikte, Türkçe çoğunluk dili hâlini almıştır. İki halk arasındaki hızlı kültürel etkileşim Yunancadan ayrılmaya başlamış olan Kapadokya lehçesini, daha da başka bir çehreye bürümüştür. Türkçe seslerden, sesli uyumlarına kadar birçok konuşma ve yazı kuralı bu dile girmiştir. Dimotiki lehçesinde hiç bulunmayan, Ü, Ö, Ş, Ç seslerinden, cümledeki öge dizilişine kadar birçok kural bu dile geçmiştir.
Başlıca lehçeler > Kalabriya lehçesi

Kalabriya lehçesi, İtalya'nın Yunanistan'a en yakınlaştığı yerlerde, Apulia ve Kalabriya bölgelerinde konuşulan lehçedir. Çok öncelerde buralarda koloni kurmuş Yunanlar tarafından konuşulmaktadır ve Orta Çağ Yunancasından çok fazla etkilenmiştir.
Başlıca lehçeler > Yahudi Yunancası

Yevanik, (İbranice: Yevan = Yunan) artık konuşanı neredeyse bulunmayan Helen lehçelerinden biridir. Uzun yıllar Yahudiler tarafından konuşulmuştur. Lehçenin yazımı için çoğu zaman İbranî alfabesi kullanılmıştır. Konuşanlarının Yunan, Bulgar ve Türk toplulukları ile kaynaşmasından dolayı asimile olmaları, İsrail Devleti bağımsızlığını ilân edince, kişilerin buraya göç etmesinden ve Yahudilerce kutsal sayılan İbranîce'nin İsrail'de resmî dil olması ve Yahudi Soykırımı sonucu yok edilmelerinden dolayı, kullananların sayısı önemli ölçüde azalmıştır. 1987'de yapılan araştırmalar sonucu 35'i İsrail'de olmak üzere dünyada toplam 50 kişi Yevanik bilmektedir, ancak gelecek 15-20 yıl içinde bu dilin ölü bir dil olma ihtimali çok yüksektir.
Dil bilgisi

Yunancada fiiller ve sıfatlar Almancadakine benzer bir şekilde çekimlenir. Üç ana fiil çekim türü vardır. Fakat bazı düzensiz fiiller bu üç kurala da uymayabilir. Türkçede olduğu gibi, çekimli fiilden önce özne kullanmaya gerek yoktur. Yâni; Ben gidiyorum yerine Gidiyorum denilebilir. Fakat Türkçedekinin aksine bu dilde sıfatlar da çekimlenir. Sıfatlar da çekimlenirken cinsiyet baz alınır. Yunancada isimler, eril, dişi ve nötr olarak üçe ayrılır. Dişi isimler η, eril isimler ο, nötr isimler ise το artikeli ile belirtilir. Bu kavram Türk diline yabancı bir kuraldır. Türkçe ve herhangi bir akrabasında isimlerden önce tanımlık kullanılmaz.
Dil bilgisi > Vurgu

Yunancaya bakıldığında ilk göze çarpan sesli harfler üzerindeki vurgulardır. Yunancada Τόνος (tonos) olarak adlandırılan bu vurgu işaretleri, gerek sözcüğün telâffuzunu, gerek ise anlamını değiştirebilir. İki veya daha fazla heceye sahip tüm sözcüklerde vurgu olur. Aşağıdaki örnekte vurgu işaretinin önemi gösterilmiştir:
Είμαι γερός - eimai gerós : "sağlıklıyım" anlamına gelir; fakat vurguyu yanlış yerde kullanırsak, anlam tamamen değişir:
Είμαι γέρος - eimai géros: "ihtiyarım" anlamına gelmektedir.
Yunancada tek heceli sözcüklerde vurgu kullanılmaz, fakat bu kuralın üç istisnası vardır:
πού (pu): nerede, nereye
πώς (pos): nasıl
ή (i): veya, ya da.
Yazı

Ana madde: Yunan alfabesi
Grekçe ele geçirilmiş ilk metinler MÖ 15. yüzyıl civarında Linear B yazı sistemi ile oluşturulmuştur. Bu heceye dayalı yazı sistemi, muhtemelen Grekçe ile ilişkili olmayan ve henüz deşifre edilememiş, Minosların kullandığı Linear A yazısından türemiştir. MÖ 11. yüzyılda yine Linear A kökenli Kıbrıs hece yazısının tespit edilmiş ilk örnekleri üretilmiştir. Dil, MÖ 9. yüzyıldan beri ise genellikle Fenike alfabesi kökenli Yunan alfabesi kullanılarak yazılmaktadır. Alfabedeki harflerde tarih boyunca çeşitli değişimler meydana gelmiş, bazı harfler kullanımdan düşmüş, bazıları ise ses değişimine maruz kalmıştır. Aşağıdaki tablo, harflerin tarihi ses değerlerini, tekabül ettikleri rakamları ve kökteş veya ardıl alfabelerdeki eşdeğerlerini göstermektedir:
| Simge | Adı> Antik | Adı> Orta Çağ | Adı> Modern | Ses değeri> Antik | Ses değeri> Orta Çağ | Ses değeri> Modern | Rakam | İbrani | Latin | HTML |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Α α | alfa (ἄλφα) | alfa (ἄλφα) | alfa (άλφα) | [a] [aː] | [a] | [a] | 1 | א | a | Α α |
| Β β | beta (βῆτα) | vita (βῆτα) | vita (βήτα) | [b] |   | [v] | 2 | ב | b | Β β |
| Γ γ | gamma(γάμμα) | gamma(γάμμα) | gama (γάμμα / γάμα) | [g] |   | [ɣ, ʝ] | 3 | ג | g | Γ γ |
| Δ δ | delta (δέλτα) | delta (δέλτα) | delta (δέλτα) | [d] |   | [ð] | 4 | ד | d | Δ δ |
| Ε ε | ei (εἶ) | e psilon (ἒ ψιλόν) | epsilon (έψιλον) | [e] |   | [e] | 5 | ה | e | Ε ε |
| Ζ ζ | zeta (ζήτα) | zita (ζήτα) | zita (ζήτα) | [zd] [dz] |   | [z] | 7 | ז | z | Ζ ζ |
| Η η | eta (ἦτα) | ita (ἦτα) | ita (ήτα) | [ɛː] |   | [i] | 8 | ח | ē | Η η |
| Θ θ | theta (θῆτα) | theta (θῆτα) | tita (θήτα) | [tʰ] |   | [θ] | 9 | ט | th | Θ θ |
| Ι ι | iota (ἰῶτα) | iota (ἰῶτα) | iota (ἰῶτα) | [i] [iː] |   | [i] | 10 | י | i | Ι ι |
| Κ κ | kappa (κάππα) | kappa (κάππα) | kapa (κάππα) | [k] |   | [k] | 20 | כ | k | Κ κ |
| Λ λ | lambda (λάμβδα) | labda (λάβδα) | lamda (λάμδα / λάμβδα) | [l] |   | [l] | 30 | ל | l | Λ λ |
| Μ μ | mu (μῦ) | mu (μῦ) | mi (μι / μυ) | [m] |   | [m] | 40 | מ | m | Μ μ |
| Ν ν | nu (νῦ) | nu (νῦ) | ni (νι / νυ) | [n] |   | [n] | 50 | נ | n | Ν ν |
| Ξ ξ | ksei (ξεῖ) | ksi (ξῖ) | ksi (ξι) | [ks] |   | [ks] | 60 | ס | ks, x | Ξ ξ |
| Ο ο | ou (οὖ) | o mikron (ὂ μικρον) | omikron (όμικρον) | [o] |   | [o] | 70 | ע | o | Ο ο |
| Π π | pei (πεῖ) | pi (πῖ) | pi (πι) | [p] |   | [p] | 80 | פ | p | Π π |
| Ρ ρ | ro (ρω) | ro (ρω) | ro (ῥῶ) | [r] |   | [r] | 100 | ר | r, rh | Ρ ρ |
| Σ σ ς | sigma (σῖγμα) | sigma (σῖγμα) | sigma (σίγμα) | [s] [z] |   | [s] [z] | 200 | ש | s | Σ σ ς |
| Τ τ | tau (ταῦ) | tau (ταῦ) | taf (ταυ) | [t] |   | [t] | 300 | ת | t | Τ τ |
| Υ υ | u (ὗ) | u psilon (ὔ ψιλον) | ipsilon (ύψιλον) | [y] [yː] |   | [i] | 400 | ו | u, y | Υ υ |
| Φ φ | phei (φεῖ) | phi (φῖ) | fi (φῖ) | [pʰ] | [ɸ] | [f] | 500 |   | ph | Φ φ |
| Χ χ | khei (χεῖ) | khi (χῖ) | khi (χῖ) | [kʰ] |   | [x] | 600 |   | kh, ch | Χ χ |
| Ψ ψ | psei (ψεῖ) | psi (ψῖ) | psi (ψι) | [ps] |   | [ps] | 700 |   | ps | Ψ ψ |
| Ω ω | o (ὦ) | o mega (ὠ μέγα) | omega (ωμέγα) | [ɔː] |   | [o] | 800 | ע | ō | Ω ω |
Kültürel ve dilsel etki

Yunancanın medeniyete, özellikle Avrupa ve Orta Doğu medeniyetlerine katkısı çok büyük olmuştur ve Antik Çağ'ın Orta Çağ'a ve günümüze bağlantısındaki aracı konumu dolayısıyla insanlık tarihinde en çok iz bırakmış dillerden biridir. Bu sebeple bilim, felsefe ve sanat terminolojisinde ve dünyanın diğer dilleri üzerinde Yunancanın etkisi çok görülür.
Yunan ve Türk kültürünün yüzyıllarca iç içe olması, kültürler arasında büyük etkileşim yaratmıştır. Türkçedeki meyve, sebze ve balıkçılık terimlerinin çoğu Yunancadan Türkçeye girmiştir. Birçok şehir ismi, denizcilik ile ilgili terimlerin çoğu Yunan kaynaklıdır. Bunun yanında Yunancaya da Türkçeden girmiş birçok sözcük vardır.
Örnek metin > Sayılar

0: μηδέν (Miden)
1: ένα (Ena)
2: δύο (Ḍio)
3: τρία (Tria)
4: τέσσερα (Tessera)
5: πέντε (Pente)
6: έξι (Eksi)
7: εφτά (Efta)
8: οχτώ (Oħto)
9: εννιά (Enniaea)
10: δέκα (Ḍeka)
11: ένδεκα (Enḍeka)
12: δώδεκα (Ḍodeka)
13: δεκατρία (Ḍekatria)
14: δεκατέσσερα (Ḍekatessera)
15: δεκαπέντε (Ḍekapente)
16: δεκάξι (Ḍekaksi)
17: δεκαεφτά (Ḍekaefta)
18: δεκαοχτώ (Ḍeka Oħto)
19: δεκαεννιά (Ḍeka Enya)
20: είκοσι (Eikosi)
21: είκοσι ένα (Eikosi Ena)
30: τριάντα (Trianta)
40: σαράντα (Saranta)
50: πενήντα (Peninta)
60: εξήντα (Eksinta)
70: εβδομήντα (Evdominta)
80: ογδόντα (Oğdonta)
90: ενενήντα (Eneninta)
100: εκατό (Ekato)
200: διακόσια (Diakosia)
300: τριακόσια (Triakosia)
400: τετρακόσια (Tetrakosia)
500: πεντακόσια (Pentakosia)
600: εξακόσια (Eksakosia)
700: εφτακόσια (Eftakosia)
800: οκτακόσια (Oktakosia)
900: εννιακόσια (Enniakosia)
1000: χίλια (Hilia)
10000: δέκα χιλιάδες (Deka Hiliades)
Modern Yunancanın ağızları 
  Kuzey ağzı
  Mora-İyon ağzı
  Güney ağzı
  Güneydoğu ağzı
İkinci dereceden yaygın, daha yerel ağızlar
  Attika-Mani ağzı
  Tsakonika  ağzı
Vikikitap
Lee Young-pyo

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Lee Young-Pyo
Doğum tarihi:  23 Nisan 1977 (47 yaşında)
Doğum yeri:  Hongcheon, Güney Kore
Boyu:  1,75 m (5 ft 9 in)
Mevkii:  Defans
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Vancouver Whitecaps FC
Numarası:  12
Altyapı kariyeri
1997-1999:  Konkuk Üniversitesi
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2000-2002 |  Anyang LG Cheetahs |  60 |  (3) |
| 2003-2005 |  PSV |  82 |  (1) |
| 2005-2008 |  Tottenham Hotspur |  70 |  (0) |
| 2008-2009 |  Borussia Dortmund |  18 |  (0) |
| 2009-2011 |  El-Hilâl |  65 |  (1) |
| 2012-2013 |  Vancouver Whitecaps |   |   |
| Toplam |   |  295 |  (5) |
Millî takım kariyeri‡
| 1999-2011 |   Güney Kore |  127 |  (5) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 28 Ocak 2014 
Lee Young-pyo (d. 23 Nisan 1977 tarihinde Hongcheon, Güney Kore) defans mevkiinde görev yapan Güney Koreli futbolcudur.