stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Fatih
Nüfus

Fatih ilçesinin nüfus gelişimi İstanbul'un diğer ilçelerinden farklı olmuştur. Eski Eminönü ilçesinde 1960'larda başlayan nüfustaki gerileme 1990'lı yıllarda da eski Fatih ilçesinde başlamıştır. Bugün de ilçe nüfusu gerilemektedir. Bunun başlıca nedenleri gelişim alanlarının daralması, ekonomik olanakları gelişenlerin başka ilçelere taşınması ve önemli bölgelerin konut alanı olmaktan çıkıp iş alanı niteliği kazanmasıdır.
| Yıl | Fatih | Eminönü | Toplam |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | İl merkezi: | İl merkezi: | 245.982 |
| 1935 | 172.902 | 100.933 | 273.835 |
| 1940 | 160.589 | 105.683 | 266.272 |
| 1945 | 181.025 | 111.064 | 292.089 |
| 1950 | 226.853 | 123.056 | 349.909 |
| 1955 | 286.733 | 146.896 | 433.629 |
| 1960 | 300.594 | 134.852 | 435.446 |
| 1965 | 344.602 | 137.849 | 482.451 |
| 1970 | 417.662 | 136.997 | 554.659 |
| 1975 | 504.127 | 122.885 | 627.012 |
| 1980 | 474.578 | 93.324 | 567.902 |
| 1985 | 497.459 | 93.383 | 590.842 |
| 1990 | 462.464 | 83.444 | 545.908 |
| 2000 | 403.508 | 55.635 | 459.143 |
| 2007 | 422.941 | 32.557 | 455.498 |
| 2008 | 443.955 | veri yok | 443.955 |
| 2009 | 433.796 | veri yok | 433.796 |
| 2010 | 431.147 | veri yok | 431.147 |
| 2011 | 429.351 | veri yok | 429.351 |
| 2012 | 428.857 | veri yok | 428.857 |
| 2013 | 425.875 | veri yok | 425.875 |
| 2014 | 419.266 | veri yok | 419.266 |
| 2015 | 419.345 | veri yok | 419.345 |
| 2016 | 417.285 | veri yok | 417.285 |
| 2017 | 433.873 | veri yok | 433.873 |
| 2018 | 436.539 | veri yok | 436.539 |
| 2019 | 443.090 | veri yok | 443.090 |
| 2020 | 396.594 | veri yok | 396.594 |
| 2021 | 382.990 | veri yok | 382.990 |
| 2022 | 368.227 | veri yok | 368.227 |
| 2023 | 356.025 | veri yok | 356.025 |
Sağlık

Fatih ilçesi ülkenin dört bir yanından gelen hasta ve hasta yakınlarını ağırlamaktadır. Bunun nedeni ise ilçede birçok hastane bulunmasıdır. Genellikle Çapa Tıp Fakültesi'nin adı geçse de ilçede ayrıca Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Vakıf Gureba Hastanesi, Haseki Hastanesi, İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi gibi birçok büyük hastanenin yanı sıra özel hastaneler ve poliklinikler de bulunmaktadır.
Ekonomi

İlçenin ekonomik, özellikle de ticari fonksiyonu dışında diğer önemli fonksiyonları turizm, idari ve eğitimsel fonksiyonlardır. Tarihî yarımada üzerinde yer alan Roma, Bizans ve Osmanlı eserleri ilçede turizm fonksiyonuna giderek önem kazandırmaktadır; özellikle yarımadanın eski Eminönü İlçesi içinde kalan kısmındaki işyerleri giderek turizme dönük işletmelere dönüşmektedir. İstanbul Valiliği'nin burada bulunması, İstanbul ilinin birçok önemli resmî dairesinin de burada yer almasına yol açmıştır.
Çapa semtinde eczaneler ve sağlık ekipmanları satan işletmeler yoğunlaşmıştır. Laleli semtinde, ağırlıklı olarak Bağımsız Devletler Topluluğu ve Orta Doğu ülkelerine dönük satış yapan konfeksiyon mağazaları yoğunlaşmıştır.
Spor

İlçenin profesyonel futbol liglerindeki en büyük temsilcisi İstanbulspor olmuştur. 1926'da İstanbul Lisesi öğrencileri tarafından kurulan İstanbulspor uzun aralıklarla da olsa 2000'li yılların ortalarına kadar Süper Lig'de mücadele etmiş, ancak daha sonra içine düştüğü mali ve idari kriz nedeniyle 2. Lig'e gerilemiştir. Fatih Karagümrük, İstanbulspor kadar başarılı olamamışsa da taraftar olarak ilçenin en güçlü kulübü olmuştur. Kırmızı-Siyahlı renklere sahip olan takım, 1958-1963 ve 1983-84 yılları arasında 1. Lig'de (Süper Lig) mücadele etmiştir ve 2020-21 sezonundan itibaren de bu ligde yer alır. Kulüp yakın zamanda tesisleşme konusunda bir hayli mesafe kaydetmiştir. Bir diğer ünlü spor kulübü ise Vefa Spor Kulübü'dür. Süper Lig'in kuruluşundan 1970'lerin ortalarına kadar aralıklı da olsa bu ligde mücadele eden Vefa, daha sonra düşüşe geçerek amatör lige kadar geriledi. Yeşildirek 1960'ların başında Süper Lig'de oynayıp hâlen amatör ligde mücadele eden bir başka Fatih İlçesi kulübüdür. İstanbul Güreş İhtisas Kulübü güreş branşında Türkiye'nin önde gelen kulüplerindendir. Başlıca spor tesisleri Vefa Stadı ile Vefa Spor Salonu'dur.
Politika > Yerel seçimler

| Seçim | Belediye Başkanı | Parti | Parti | Oy Oranı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1984 | Yetkin Gündüz |  | Anavatan Partisi | %53,53 |
| 1989 | Yusuf Günaydın |  | Sosyaldemokrat Halkçı Parti | %31,97 |
| 1994 | Sadettin Tantan |  | Anavatan Partisi | %42,36 |
| 1999 | Eşref Albayrak |  | Fazilet Partisi | %32,16 |
| 2004 | Mustafa Demir |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %44,18 |
| 2009 | Mustafa Demir |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %42,83 |
| 2014 | Mustafa Demir |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %48,69 |
| 2019 | Mehmet Ergün Turan |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %53,03 |
| 2024 | Mehmet Ergün Turan |  | Adalet ve Kalkınma Partisi | %47,56 |
Kaynak:
Mustafa Demir, 2018 Genel seçimlerinde milletvekili olmak için istifa etmiş ve görevi Hasan Suver'e devretmiştir.
Kültürel yapı

İlçede yaşayan nüfusun büyük kısmının anadili Türkçedir. Bazı bölgelerde Kürtçe, Rumca, Gürcüce, Ermenice, İbranice konuşan nüfus yaşar. Zira Rumlar, Gürcüler ile Ermeni ve Museviler kendi ana lisanlarına, örf ve adetlerine bağlıdırlar. İstanbul'un fethinden sonra Kumkapı bölgesine yerleştirilen Ermeniler hâlâ burada yoğun biçimde yaşarlar. İlçenin güneybatısında yer alan ve İstanbul'un en büyük Çingene mahallesinden biri olan Sulukule, 2005 yılında başlatılan "Sulukule Kentsel Yenileme Projesi" ile büyük ölçüde eski kültürel dokusunu kaybetmiştir. Muhafazakâr yaşam tarzının sınırlarda yaşandığı Çarşamba, kabadayılar semti olarak adlandırılan Karagümrük ve meyhaneleriyle ünlü Kumkapı semtleri Fatih'in kozmopolit yapısını gösterir.
Tiyatrolar

Çevre Tiyatrosu, Fatih Reşat Nuri Sahnesi, Fatih Belediyesi Zübeyde Hanım Kültür Merkezi, gibi modern dönemde yapılmış gösteri mekanlarının yanı sıra Aya İrini gibi tarihsel mekanlar da performanalara ev sahipliği yapar. Ayrıca birçok kütüphanesi bulunmaktadır.
Galeri

Aya İrini
Bozdoğan (Valens) Kemeri
Yeni Cami
Alman Çeşmesi
Mısır Çarşısı
Beyazıt (Yangın) Kulesi
Soğukçeşme Sokağı
Kariye Camii
Süleymaniye Camii
İstanbul Lisesi
Bâb-ı Âli
Yerebatan Sarnıcı
Türk ve İslâm Eserleri Müzesi (İbrahim Paşa Sarayı)
Dikilitaş
Sepetçiler Kasrı
Laleli Camii
Topkapı
Pertevniyal Valide Sultan Camii
Balat
Sveti Stefan Kilisesi

Topkapı Sarayı
Sultan Ahmet Camii
İstanbul Arkeoloji Müzesi
İstanbul Üniversitesi'nin Beyazıt Meydanı'nda bulunan tarihî ana kapısı ve arka kısımda görülen Beyazıt Kulesi
Sirkeci Garı
Özge Ulusoy

| Özge Ulusoy |
| --- | --- |
Doğum: 28 Ekim 1982 (42 yaşında) Ankara, Türkiye
Milliyet: Türk
Meslek: Manken, Oyuncu, Sunucu
Etkin yıllar: 2000-günümüz
Boy: 1,78 m (5 ft 10 in)
Kilo: 55 kg (121 lb)
Evlilik: Ferruh Taşdemir (e. 2010; b. 2010)
Ödüller: Elite Model Look 2001 3.'sü Miss Turkey Universe 2003 2.'si
Resmî site: http://www.ozgeulusoy.com/
Bacak Boyu: 1,20 m (3 ft 11 in)
Saç rengi: Kahverengi
Göz rengi: Kahverengi
Ölçüleri: 90-60-90 (TR)   36-24-36 (EU-US)
Giysi bedeni: 36 (cont) / 8 (UK) / 7 (JP) / 6 (US) (small)
Ayakkabı numarası: 39 (EU) / 6 (UK) / 24.5 (JP) / 8½ (US) - 9.875 inç

Özge Ulusoy (d. 28 Ekim 1982, Ankara), Türk manken, sunucu, sinema ve dizi oyuncusudur. Miss Turkey 2003'te ikinci olmuştur.
Hayatı

Babası emekli albay Haydar Ulusoy (1949-2022) kızı olarak dünyaya geldi. 2001 yılında dünyanın en prestijli model ajanslarından Amerikan Elite Modellik Ajansı'nın düzenlediği bir güzellik organizasyonu olan Elite Model Look'a katıldı ve üçüncülük unvanını kazandı. Bu derecenin ardından Gaye Sökmen Ajans'a kayıt oldu. Aynı zamanda 2003 senesinin Miss Turkey 2003 (Türkiye Güzellik Kraliçesi Yarışması) yarışmasında ikinci seçilen ve bunun ardından Panama'da dünyanın en prestijli güzellik yarışması olan Kâinat Güzellik Yarışması'nda (Miss Universe) Türkiye'yi temsil eden model, Uğurkan Erez ile tanıştı ve profesyonel modellik hayatına Cengiz Abazoğlu defilesi ile adım attı. 2007'de FOX'ta yayımlanan Senin Uğruna dizisinde Rafet El Roman ile başrolde oynadı. Aynı yıl Uğurkan Erez Ajans'a geçti ve hâlen o ajansa bağlı olarak çalışmaktadır. Bu sırada modellik kariyerine önemli modacıların ve firmaların defileleriyle devam etti. Bunlar arasında ilk göze çarpan modacılardan Yıldırım Mayruk, Cemil İpekçi, Vural Gökçaylı, Erol Albayrak, Hakan Yıldırım, Cengiz Abazoğlu, Arzu Kaprol, Özlem Süer, Özgür Masur, Etcetura ve Gamze Saraçoğlu; firmalardan ise Beymen, Vakko, İpekyol, Roman, Mavi Jeans, Mudo, Harvey Nichols ve Mango bulunmaktadır.
Önce 2006 yılında ilk sezonda daha sonra 2008 yılında üçüncü sezonda, yönetmenliğini Orhan Oğuz'un yaptığı, Kanal D'de yayımlanan polisiye dizisi Arka Sokaklar'da rol almaya başladı ve bir sezon boyunca "Yeliz Öğretmen" karakterini canlandıran Özge Ulusoy, 2010 yılında Ferruh Taşdemir ile bir gün süren olaylı evliliği ile adından söz ettirdi. Yine 2010 yılında Star TV'nin Ateşe Yürümek adlı dizisinde Yavuz Bingöl, Ahu Türkpençe ve Şerif Sezer'le birlikte rol aldı. 2011 yılında, kendisinin ilk sinema filmi olan Kutsal Damacana: Dracoola'da başrolde oynadı. Ona yine başrolde Ersin Korkut ve Şahin Irmak eşlik etti. Aynı zamanda rock grubu Badem'in Sen Ağlama, Kalpsiz, Geceyedir Küsmelerim ve Yorgunum kliplerinde rol aldı. İlker İnanoğlu ile yıllarca beraberliği uzun süre konuşulan manken Özge Ulusoy, ünlü Amerikan formatı Survivor'ın Türk versiyonu olan, Show TV'de yayınlanan ve prodüksiyonu Acun Medya tarafından yapılan Survivor Ünlüler-Gönüllüler adlı reality television game show programında Ünlüler Grubu'nda 2 Nisan 2011 tarihinden 6 Haziran 2011 tarihine kadar Dominik Cumhuriyeti'nde yarışmış ve yarışmaya beşinci olarak veda etmiştir. Yarışmadan döndükten bir süre sonra popüler tv programı Bugün Ne Giysem? de yarışmacıların hazırlanıp jüri önüne gönderildiği Uğurlu Oda'yı yönetti. Daha sonra ise Uğurlu Oda'yı bırakıp jüri koltuğuna geçmiştir.
İzmirli bir ailenin en küçük çocuğu olan Özge Ulusoy'un ablası, Bahçeşehir Üniversitesi'nde ve Marmara Üniversitesi'nde doçent öğretim üyesidir, annesi Ankara'da belediye başkanlığı yapmıştır, babası ise emekli askerî hâkimdir.
Eğitim hayatı

İlkokuldan sonra Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı Klasik Bale Bölümü sınavlarını kazanarak ortaokul-lise hayatına orada devam etti. Üniversitenin ilk iki yılını da aynı okulda okuyarak üçüncü sınıfta yatay geçişle Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Devlet Konservatuvarı'na geçti. Orada da bir yıl eğitim aldıktan sonra son senesinde sınıf atlayarak Klasik Bale Bölümü'nden mezun oldu. Miss Turkey 2003 ikincisi olduğu ve profesyonel mankenliğe adım attığı yıl eğitim hayatına da yeniden atıldı ve Yeditepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sanat Yönetimi Bölümü'nü kazanıp eğitimine ikinci bir üniversite okuyarak devam etmeye başladı. Bu okuldan 2007 yılında mezun oldu.
Filmografisi

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| Başlangıç | Yapım | Rol | Notlar |
|  Panama 2003 | Miss Universe 2003 | Kendisi - Özge Ulusoy | Temsilci, Kanal: NBC and TVN Entertainment Corporation, Yarışma, Prodüksiyon: Donald Trump |
|  2007 - 2008 | Senin Uğruna | Burçak | Başrol oyuncusu, Kanal: FOX, Dizi, Prodüksiyon: ABT Prodüksiyon |
|  2008 | Dilek Ağacı | İblis (Şeytan) | Başrol oyuncusu, Kanal: Kanal 7, Dizi, Prodüksiyon: ? |
|  2008 - 2009 | Arka Sokaklar | Öğretmen Yeliz Balkan | Oyuncu, Kanal: Kanal D, Dizi, Prodüksiyon: Erler Film |
|  2009 | Ev |  ? | Konuk oyuncu, Sinema filmi, Prodüksiyon: Pinema Film |
|  2010 | Ateşe Yürümek | Rüya | Oyuncu, Kanal: Star TV, Dizi, Prodüksiyon: Pastel Film |
|  2011 | Kutsal Damacana 3: Dracoola | Demet | Başrol oyuncusu, Sinema filmi, Prodüksiyon: İyi Seyirler Film, Zero Film |
|  2 Nisan 2011 - 6 Haziran 2011 | Survivor Ünlüler vs. Gönüllüler | Kendisi - Özge Ulusoy | Yarışmacı (Ünlüler Grubu), Kanal: Show TV, Yarışma, Prodüksiyon: Acun Medya |
|  2012 | Türk'ün Uzayla İmtihanı | Alev Prenses | Oyuncu, Kanal: Show TV, Dizi |
|  2012 | O Ses Türkiye Yılbaşı Özel | Kendisi - Özge Ulusoy | Konuk, Kanal: Star TV |
|  2013 | Romantik Komedi 2: Bekarlığa Veda | Gözde | Oyuncu, Sinema Filmi |
|  2014 | Muhteşem Yüzyıl | Anna Jagiellon | Konuk Oyuncu, Kanal: Star TV, Dizi |
|  2014 | Kadın İşi: Banka Soygunu | Nihal | Başrol oyuncusu, Sinema filmi, Prodüksiyon: TAFF Pictures |
|  2018 | TOLGSHOW | Kendisi | Konuk |
Videografi

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| Başlangıç | Yapım | Rol | Notlar |
|  | Sen Ağlama | Kendisi - Özge Ulusoy | Oyuncu (Başrol), Yönetmen: Yusuf Pirhasan, Badem Grubu video klibi |
|  | Geceyedir Küsmelerim | Kendisi - Özge Ulusoy | Oyuncu (Başrol) İlker İnanoğlu ile birlikte, Yönetmen: Mehmet Turgut, İlhan Şeşen ve Badem Grubu video klibi, Prodüksiyon: Taşoda, Kur­gu: İlkay Ni­şan­cı | DNA Film |
|  | Kalpsiz | Kendisi - Özge Ulusoy | Oyuncu (Başrol) H. Sezai Paracıkoğlu ile birlikte, Yönetmen: Dağhan İş, Özlem Tekin ve Badem Grubu video klibi, Prodüksiyon: Taşoda, YKM ve Stüdyo Cross katkılarıyla |
|  | Yorgunum | Kendisi - Özge Ulusoy | Oyuncu (Başrol) Kadir Özdal ile birlikte, Yönetmen: Özkan Aksular, Badem Grubu video klibi, Prodüksiyon: Taşoda & Ellipsis |
Daniel Aaron

| Daniel Aaron |
| --- | --- |

Doğum: 4 Ağustos 1912(1912-08-04) Chicago, Illinois, Amerika Birleşik Devletleri
Ölüm: 30 Nisan 2016 (103 yaşında) Cambridge, Massachusetts, Amerika Birleşik Devletleri
Ölüm sebebi: Pnömoni komplikasyonları
Eğitim: BA, Michigan Üniversitesi PhD, Harvard Üniversitesi
Meslek: Amerikanist, akademisyen
İşveren: Harvard Üniversitesi
Ödüller: Ulusal Beşeri Bilimler Madalyası

Daniel Aaron (4 Ağustos 1912 - 30 Nisan 2016), Amerikalı yazar ve akademisyen. Aaron Chicago'da 4 Ağustos 1912'de doğmuştur. 1979 yılında Amerikan Ulusal Kütüphanesi başkanı olmuştur. Aynı yerde 1985 yılında başkanlık yapıp emekli olduktan sonra da yönetim kurulu üyesi olarak göreve devam etmiştir.
Kendi otobiyografisini The Americanist (2007) adıyla yayımlamıştır. Kendisi Smith Koleji'nde 1971-1980 yılları arasında akademisyenlik yapmıştır. Akademisyen, yazar ve kütüphaneci Daniel Aaron yaşlılığa bağlı sebeplerden Cambridge, Massachusetts'de 30 Nisan 2016'da 103 yaşında ölmüştür.
Dmitri Şostakoviç

| Dmitri Dmitriyeviç Şostakoviç Дми́трий Дми́триевич Шостако́вич |
| --- | --- |

Doğum: 25 Eylül 1906(1906-09-25) Sankt-Peterburg, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 9 Ağustos 1975 (68 yaşında) Moskova, SSCB
Milliyet: Rus
Meslek: Müzisyen, Besteci, Piyanist, Milletvekili
İmza

Dmitri Dmitriyeviç Şostakoviç (Rusça: Дми́трий Дми́триевич Шостако́вич, 25 Eylül 1906, Sankt-Peterburg – 9 Ağustos 1975, Moskova), Rus bestecidir. SSCB Yüksek Sovyet Milletvekili, Lenin Nişanı sahibidir. Besteci ve piyanist olmasının yanı sıra film müziği ve caz da dahil olmak üzere pek çok türde eserler verdi. 20. yüzyılın en tanınan bestecilerinden biri olarak kabul edilir.
Şostakoviç, Sovyet mareşali Mihail Tuhaçevski'nin himayesinde ün kazandı. RSFSC Yüksek Sovyeti'nde (1947) ve Sovyetler Birliği Yüksek Sovyeti'nde (1962'den ölümüne kadar) görev yaptı.
Çalışmalarında çeşitli müzik tekniklerini bir araya getirerek hibrit bir ses geliştiren Şostakoviç, Igor Stravinsky'nin öncülediği neoklasik tarzdan ve Gustav Mahler'in geç romantizminden de büyük ölçüde etkilenmiştir. Eserlerinin büyük çoğunluğunda keskin kontrastlar göze çarpmaktadır.
Şostakoviç'in orkestra eserleri 15 senfoni ve altı konçerto içerir.
İlk kınama

1936 Şostakoviç'in gözden düştüğü bir zamandı. O yıl Pravda gazetesinde kendisine bir dizi suçlamalarda bulunuldu. Bunlardan en önemlisi Stalin emriyle hazırlanıldığı düşünülen Müzik yerine karmaşa başlıklı makaleydi. Bu makalede Mtysenkli Lady Macbeth ağır olarak eleştiriliyor ve müziği "Kaba ve ilkel" olarak tanımlanıyordu. Bu olaylar sonunda maaşının bir kısmı düşürüldü.
Büyük Terör yılları olan 1937'de mimlendi, birçok arkadaşı ve akrabası hapsedildi veya öldürüldü. Bu dönemde onun tek tesellisi oğlu Maxim'den 2 yıl sonra, 1936'da doğan kızı Galina oldu. Bütün bu suçlamalara cevabını 1937 yılında yaptığı beşinci senfoni ile verdi. İlk eserleri arasında sayılan bu senfoni muhafazakâr bir türdü.
Çalışmaları

Ana madde: Dmitri Shostakovich besteleri
Ödülleri > Sovyetler Birliği

Sosyalist Emek Kahramanı (1966)
Lenin Nişanı (1946, 1956, 1966)
Ekim Devrimi Nişanı (1971)
Kızıl Bayrak İşçi Nişanı (1940)
Halk Kardeşliği Nişanı (1972)
SSCB Halk Sanatçısı (1954)
Lenin Ödülü (1958)
Stalin ödülü sanat dalında (1941, 1941, 1942, 1946, 1946, 1948, 1949, 1949, 1949, 1950, 1952)
RSFSR Glinka Devlet Ödülü (1968 - Bas, koro ve orkestra için "Stepan Razin'in İnfazı" adlı senfonik şiiri için.)
RSFSR Glinka Devlet Ödülü (1974 - 14. Yaylı Çalgılar Dörtlüsü ve "Fidelity" Korali için.)
Ödülleri > Birleşik Devletler

Oscar Adaylığı, Khovanshchina için, En iyi müzik ödülü 1961
Ödülleri > Birleşik Krallık

Altın Madalya Kraliyet Filarmoni Derneği (1966)
Ödülleri > Avusturya

Avusturya Cumhuriyeti hizmetleri için gümüş şeref madalyası (1967)
Ödülleri > Danimarka

Léonie Sonning Müzik Ödülü (1973)
Ödülleri > Finlandiya

Wihuri Sibelius Prize (1958)
Ödülleri > Belçika

Belçika Kraliyet Bilim, Edebiyat ve Güzel Sanatlar Akademisi Üyesi (1960)
Medya

Shostakovich'in Doğum Yeri (şimdi Okul No. 267). Soldaki hatıra plaketidir
19 yaşındayken.
B.B. King

| B> B. King |
| --- | --- |
B.B. King (2009)
Genel bilgiler
Doğum: Riley B. King 16 Eylül 1925 Berclair, Mississippi, ABD
Ölüm: 14 Mayıs 2015 (89 yaşında) Las Vegas, Nevada, ABD
Tarzlar: Blues, R&B, soul, pop, rock, rock and roll, caz
Meslekler: Müzisyen, şarkıcı, söz yazarı, yapımcı
Çalgılar: Vokal, gitar, piyano
Etkin yıllar: 1948-2015
İlişkili hareketler: Bobby Bland, Eric Clapton, U2
Resmî site: www.bbking.com
Önemli çalgılar
Gibson Lucille
Riley B. King veya B. B. King (16 Eylül 1925 - 14 Mayıs 2015), Amerikan blues gitaristi ve bestecisi. 'King' lakabını taşıyan üç büyük Blues sanatçısından biridir. B.B takısı; "Beale Street Blues Boy" (Beale Caddesi Bluescu Çocuk) olarak 1948'de kendisine lakap olarak verilmiştir. Daha sonra "Blues Boy King" (Blues'in Çocuk/Genç Kralı) olmuş ve son olarak ise B. B. King şeklinde kısaltılmıştır. Gitar hakimiyeti çok iyi usta bir müzisyendir. Birçok sanatçıyla düeti vardır. En önemlilerinden bazıları Jimi Hendrix, Eric Clapton ve Gary Moore gibi müzisyenlerdir. Yaşına rağmen uzun süre konserler vermiştir. En ünlü şarkılarından biri The Thrill is Gone'dur. "Lucille" adında Gibson marka gitarıyla çalmakta ve Lucille için "hayatımda uzun süre kalan tek kadın" demektedir.
Blues Brothers 2000 filminin sonunda Eric Clapton ve Louisiana Gator Boys ile "How blue can you get" parçasını seslendirmiştir. Ayrıca Rolling Stone dergisinde yayınlanan bir listeye göre dünyanın en iyi 3. gitaristidir.[kaynak belirtilmeli]
Ölümü

Nisan ayında bir süredir yaşadığı diyabet sıkıntıları sebebiyle hastaneye kaldırılan King, 14 Mayıs 2015 tarihinde Las Vegas, Nevada'da öldü.
Diskografi

Singin' the Blues (1957)
The Blues (1958)
B.B. King Wails (1959)
King of the Blues (1960)
Sings Spirituals (1960)
The Great B.B. King (1960)
My Kind of Blues (1961)
Blues For Me (1961)
Blues in My Heart (1962)
Easy Listening Blues (1962)
B.B. King (1963)
Mr. Blues (1963)
Confessin' the Blues (1966)
Blues on Top of Blues (1968)
Lucille (1968)
Live & Well (1969)
Completely Well (1969)
Indianola Mississippi Seeds (1970)
B.B. King in London (1971)
L.A. Midnight (1972)
Guess Who (1972)
To Know You Is to Love You (1973)
Lucille Talks Back (1975)
King Size (1977)
Midnight Believer (1978)
Take It Home (1979)
There Must Be a Better World Somewhere (1981)
Love Me Tender (1982)
Blues 'N' Jazz (1983)
Six Silver Strings (1985)
King of the Blues: 1989 (1988)
There Is Always One More Time (1991)
Blues Summit (1993)
Lucille & Friends (1995)
Deuces Wild (1997)
Blues on the Bayou (1998)
Let the Good Times Roll (1999)
Makin' Love Is Good for You (2000)
Riding with the King (2000, Eric Clapton ile)
A Christmas Celebration of Hope (2001)
Reflections (2003)
B.B. King & Friends: 80 (2005)
One Kind Favor (2008)
Bernard Bailyn

| Bernard Bailyn |
| --- | --- |

Doğum: 9 Eylül 1922(1922-09-09) Hartford, Connecticut, ABD
Ölüm: 7 Ağustos 2020 (97 yaşında) Belmont, Massachusetts, ABD
Ölüm sebebi: Kalp yetmezliği
Milliyet: Amerikalı
Eğitim: Williams Koleji Harvard Üniversitesi
Ödüller: Pulitzer Tarih Ödülü (1968, 1987) Bancroft Ödülü (1968)

Kariyeri
Dalı: Amerikan tarihi
Çalıştığı kurumlar: Harvard Üniversitesi
Doktora öğrencileri: Gordon S. Wood, Pauline Maier
 

Bernard Bailyn (d. 9 Eylül 1922 - ö. 7 Ağustos 2020), Amerikalı tarihçi, yazar ve profesör.
Yaşamı ve kariyeri

Bailyn 9 Eylül 1922'de Hartford, Connecticut'ta doğdu. 1953'ten 2020 yılında ölümüne kadar Harvard Üniversitesi'nde profesör olarak çalıştı. Bailyn iki defa Pulitzer Tarih Ödülü'nü (1968 ve 1987) kazandı.
1998'de National Endowment for the Humanities (Beşeri Bilimler Ulusal Vakfı) tarafından Jefferson Lecture için seçildi. 2010 Ulusal Beşeri Bilimler Madalyası'nı kazandı.
Ölümü

Bailyn 7 Ağustos 2020'de Belmont, Massachusetts'teki evinde kalp yetmezliği sonucu 97 yaşında öldü.
İstanbul Metrosu

İstanbul Metrosu'nda kullanılan logolar
İstanbul Metrosu amblem yarışmasında aynı anda birincilik, ikincilik ve üçüncülük ödüllerini kazanan Faruk Çağla'nın tasarladığı logo. Günümüzde hâlâ İstanbul Metrosu'nun resmî logosu olarak kullanılmaktadır.
Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı tarafından yapılan ve işletilen metrolarda kullanılan U logosu.
İstanbul Metrosu, Türkiye'nin nüfus bakımından en büyük şehri olan İstanbul'daki metro sistemidir. 3 Eylül 1989'da M1 hattının hizmete girmesiyle birlikte faaliyete başlamıştır. Günümüzde M1ᴀ, M1ʙ, M2, M3, M4, M5, M6, M7, M8, M9 ve M11 olmak üzere 11 hattan oluşmaktadır.
İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ne bağlı Metro İstanbul ve Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı adına TCDD Taşımacılık şirketleri tarafından işletilen metro ağı zaman içerisinde genişletilmekte olup, günümüzde 103'ü Avrupa Yakası'nda ve 56'sı Anadolu Yakası'nda olmak üzere toplam 159 istasyondan oluşmaktadır ve -Mart 2024 itibarıyla- 243,3 kilometre (151,2 mi) güzergâh uzunluğuna sahiptir. İstanbul dünyada 22. Avrupa'da ise 4. en uzun metro hattına sahip şehirdir.
Tarihçe

Ana madde: İstanbul Metrosu tarihi
İstanbul, Avrupa kıtasındaki ilk metro hattı olan Londra Metrosu'ndan sonra kıtanın en eski ikinci yer altı raylı sistemi olan ve 1875'te hizmete giren Tünel'e ev sahipliği yapmaktadır. 573 metre (1.880 ft) uzunluğunda ve iki istasyonu olan Tünel, Beyoğlu ilçesinde bulunmaktadır ve günümüzde füniküler hattı olarak tanımlanmaktadır.
İstanbul'da toplu taşıma aracı olarak modern metro hatlarının yapımı, hızla artan nüfus yoğunluğunun yol açtığı trafik sıkışıklığı nedeniyle ancak 1980'lerin sonlarında başladı.
Tarihçe > Metro hatlarının hizmete girmesi > 1980'ler

İstanbul'un ilk modern metro hattı olan M1'in inşasına 1986-87 yılları arasında karar verildi ve Aksaray - Kocatepe arasındaki ilk etap 3 Eylül 1989'da hizmete girdi. Hat hizmete girdikten sonra "hafif metro" olarak tanımlansa da 2006 yılında yapılan düzenleme ile M1 olarak değiştirildi. Ardından 3 Aralık 1989'da Esenler istasyonu hizmete girdi.