Yakınma çalışmaları vakası
İkinci Aşama

Gruba yayıncılık konusunda deneyimi olan Helen Pluckrose’un da katılmasıyla daha profesyonel adımlar atma kararı alırlar. Üçlü, ‘yakınma çalışmaları’ adını verdikleri alanlarda yapılan çalışmaları ayrıntılı şekilde incelemekle işe başlar. Yeni projelerinde yöntemlerine dair yeni ilkeler belirlerler. Bunlardan ikisi pek çok makale yazmak ve alandaki en prestijli dergilere göndermektir. Üçüncü olarak, yazacakları makaleleri gönderecekleri dergileri bilhassa cinsiyet çalışmaları, şişman çalışmaları, ırk çalışmaları gibi alanlarda yayınlar yapanlar arasından seçmeye karar verirler. Çünkü eleştirilerini bütün sosyal bilimlere değil yalnızca azınlık çalışmaları olarak adlandırılabilecek olan alanlara yöneltmektedirler. Üçlü yeni projelerinde yine bazı makalelerini daha önce Boghossian ve Lindsay’in yaptığı gibi takma isimlerle, bazılarını da isimlerini ödünç vermek isteyen insanların adlarıyla yayımlar. Dördüncü ilke, makalelerinin yayımlanması için para ödememek yani parayla makale basan dergilere yazı göndermemektir. Son ilke ise herhangi bir aşamada bir dergi editörü ya da hakem tarafından yazdıkları makalenin bir kandırma girişimi olup olmadığı sorulduğunda oyunlarını itiraf etmektir.
Grup, ayrıntılı itiraf yazılarında Boghossian ve Lindsay’in ilk kurmaca makalesinin düşük kaliteli hakem değerlendirmesi yapan bir dergide yayımlandığını, etkisinin sınırlı kaldığını ve söz konusu yazıya gelen pek çok eleştirinin de meşru olduğunu ifade eder. Başarılı bulmadıklarını itiraf ettikleri ilk girişimlerinin ardından yeni projelerini cinsiyet çalışmaları ve ilişkili alanlardaki saygın hakemli dergilerin aşikâr şekilde uydurma olduğu belli olan yazıları yayımladığı iddialarında haklı olup olmadıkları sorusu ekseninde hayata geçirmeye karar verdiklerini söylerler. Grup, kendi kabullerine göre hileli bir yazının komik ve/veya ölçüsüz tezler öne sürme, belirgin olarak amatörce organize edilmiş olma, titizlikten yoksun olma, yazarın alanla ilgili çok az fikre sahip olduğunun açıkça görülüyor olması kriterlerinden en az birini sağlaması gerektiğini ifade eder ve makalelerini bu çerçevede oluşturur.
Üçlünün Helen Wilson takma adıyla gönderilen “Oregon, Portland’da Şehir Köpek Parklarındaki Tecavüz Kültürü ve Queer Performansına İnsan Tepkileri” adlı ilk makalesi birlikte projeye başladıktan beş ay sonra Gender, Place & Culture dergisi tarafından kabul alır ve 22 Mayıs 2018’de yayımlanır. Üçlü, makalelerinde köpek sahiplerinin erkek-erkek köpek çiftleşmelerinin %97’sine, erkek-dişi köpek çiftleşmelerinin %32’sine müdahale ettiğini, erkek-dişi çiftleşmelerinin %18’ine ise güldüğünü ileri sürüp, köpek parklarındaki çiftleşmelere köpek sahiplerinin verdikleri bu tepkiler üzerinden insanların cinsel davranışları hakkında sonuçlar çıkartır. Grup, makalede köpek parklarının tecavüze göz yumulan ve mazlum köpeklerin sistematik olarak zulüm gördüğü alanlar olduğu sonucuna varmaktadır. Üçlünün yazdığı bu kurmaca makaleyi inceleyen hakemlerden biri onu “inanılmaz derecede yenilikçi, analiz açısından zengin, son derece iyi yazılmış ve organize edilmiş mükemmel bir yazı”, bir başkası ise “feminist hayvan coğrafyasına önemli katkılarda bulunacak ilginç bir yazı” olarak değerlendirir. Üçlü, oyunları ortaya çıktığı sırada Feminist Theory dergisine tekrar göndermek üzere gözden geçirdikleri “Süper Frankeştayn ve Maskülen Hayal Ürünü: Feminist Epistemoloji ve Süper Zeki Yapay Zekâ Güvenliği Araştırması” başlıklı bir diğer makalesinde yapay zekanın potansiyel bir tehlike olmasının nedeninin Mary Shelley’nin Frankeştayn’ını ve Lacancı psikoanalizleri kullanan maskülenist ve emperyalist olarak programlanması olduğunu ileri sürer. Grup, oyunları ortaya çıktığında Fat Studies adlı dergide yayımlanmış olan bir başka makalesinde ise şişman aktivizminin şişman vücutlarla ilgili olumsuz yargılara katkıda bulunan pek çok egemen söyleme engel olduğunu fakat bunun henüz rekabetçi vücut geliştirme alanına sirayet etmediğini iddia etmekte, bu bakımdan kilolu insanların vücut geliştirme yarışmalarına katılmalarının şişman aktivizmine önemli bir katkı sağlayacağını ileri sürmektedir.
Grup, 7 Haziran 2018 tarihinde makalelerinden birinin New Real Peer Review adlı bir twitter hesabı tarafından keşfedilmesiyle, 31 Ocak 2019’a kadar sürdürmeyi planladığı projelerini yarıda bırakmak zorunda kalır. New Real Peer Review adlı twitter hesabı aracılığıyla olaydan haberdar olan bazı gazeteler de makalenin hayali yazarına ve makalenin yayımlandığı Gender, Place & Culture dergisine ulaşmaya çalışır. Dergi 6 Ağustos 2018’de makalenin yazarı olan Helen Wilson’ın ‘uydurma isimle ya da bir başkasının adını kullanarak makale göndermeme’ sözleşmesini ihlal ettiğinden şüphelendiklerini ve söz konusu kişinin kimliğini doğrulayan gerekli belgeyi gönderme ricalarına karşılık vermediğini duyuran bir not yayımlar. Aynı hafta The Wall Street Journal adlı gazete de yazardan kimlik ispatı isteyen bir belge talep eden yazı yayımlar. Köşeye sıkışan üçlü The Wall Street Journal’dan haberi takip eden Jillian Kay Melchior’a Ağustos ayının başlarında oyunlarını itiraf eder. Gazetecinin üçlünün oyununu duyuran yazısı 2 Kasım 2018’de yayımlanır. Aynı gün grup da projelerini anlattıkları bir yazı ile birlikte makalelerinin Google Drive arşivini ve hakem değerlendirmelerini de içeren e-mail yazışmalarını yayımlar. Eşzamanlı olarak belgesel film yapımcısı Mike Nayna da Youtube’da projenin gerisindeki hikâyeyi anlatan bir video yayınlar. Olayın duyulmasının ardından üçlünün yayımlanmış olan makaleleri dergiler tarafından geri çekilir. Portland State Üniversitesi Boghossian hakkında bir suistimal soruşturması başlatır.
Üçlü itiraf yazılarında kendilerini cinsiyet çalışmaları ve ilgili diğer disiplinlerde gördükleri süregelen bir problemi anlamak ve eleştirmek isteyen ‘sol liberal kanattan kaygılı akademikler’ olarak tanımlar. Lindsay, Boghossian ve Pluckrose ‘yakınma çalışmaları’ adını verdikleri bu alana daha önce Steven Pinker (2003), Alan Sokal ve Jean Bricmont (1998), Therese Söderlund ve Guy Madison (2017) ve daha başka bilim insanı ve araştırmacılar tarafından yöneltilen resmi eleştirilerin ihtiyaç duyulan reformu sağlayamadığını, bu yola bu nedenle başvurduklarını ifade eder.
Üçlü hazırladıkları bu oyunla söz konusu alanlarda bilim yerine politik bir takım önyargılar üretildiğini gösterdiklerini ileri sürer. Ayrıca, bilimsellikle alakası olmayan bu türden yayınların politik doğruculuk adına çeşitli dergilerde yer bulduğu ve bu tür makaleleri yayımlayacak pek çok düşük profilli dergi türediği de görülür. Gruba göre sosyal bilimleri yozlaştıran bu problem hem akademiye egemen olmakta hem de hızlı bir biçimde kültüre sirayet etmektedir.