stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Trablusşam
Kardeş şehirler

Konya, Türkiye
| g t Lübnan'ın illeri |
| --- | --- |
 Akkar  Baalbek-Hirmil  Beyrut  Bikâ  Cebel-i Lübnan  Cenub  Kisrevan-Cübeyl  Nabatiye  Şimal 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX456126  BNF: cb12379303f (data)  GND: 4262763-1  kulturenvanteri.com: 212829  LCCN: n83022065  MusicBrainz: a373e71c-0085-415b-982f-b339a639717b  NARA: 10044250  NLI: 987007564444405171  SUDOC: 032841787  TDVİA: trablussam  VIAF: 146613966   WorldCat (LCCN): n83-022065
Sad Suresi

Bu madde ismini Sad harfinden alan bir Kur'an suresi hakkındadır.Harfin kendisi için Sad (harf) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Sad Suresi okunuşu
Sınıfı: Mekki
İsmin anlamı: Arap alfabesinde bir harf
Sayısal bilgiler
Sure numarası: 38
Ayet sayısı: 88
Kelime sayısı: 735
Harf sayısı: 2991
g t 
Sad Suresi (Arapça: سورة ص), Kur'an'ın 38. suresidir. Sure 88 ayetten oluşur.
Sure ismini birinci ayettindeki “Sad” harfinden almıştır. Mekke döneminde indirildiğine inanılmaktadır. Surede başlıca, Allah'ın birliği, paganların inkârları ve sapıklıkları sebebiyle azabı hak etmiş oldukları, Davud, Süleyman, Eyyüb, İbrahim, İshak, İsmail, Elyesa ve Zülkifl Peygamberlerin kıssaları, Davut Peygamber'in hakemliği ve Muhammed'in temel görevi konu edilmektedir.
Sad suresi 10. ve 32 ayetlerinin mealleri, aslında Arapçasında hiçbir karışıklığa meydan vermeyecek net ve basit ifadeler yer aldığı halde, meal konusuna keyfi yaklaşımlara örnek olarak verilebilecek türden, birbirleriyle tamamen zıt anlamlara gelen meallerin görülebildiği örneklerdendir. Bu meallerde 10 ayette istifhâm-ı inkârî görmezden gelinmekte, 32 ayette ise Süleyman peygambere yakıştırılamayan bir ifade yer almaktadır.
Sad Suresi
Türkiye Dağcılık Federasyonu

| --- | --- |

Spor: Dağcılık
Kısaltma: TDF
Kuruluş tarihi: 1936
Başkan: Ali Şenkaynağı
Resmî internet sitesi
tdf.tr
Türkiye Dağcılık Federasyonu, Türkiye'de dağcılık sporunu yöneten bir federasyondur
Branşlar

Dağcılık
Spor Tırmanış
Dağ Kayağı
Yüksek Dağ Koşusu
Buz Tırmanışı
Kanyoning
Dağ Mihmandarlığı ve Yürüyüş Liderliği
Başkanlar

Latif Osman Çıkıgil (1936 – 1941)
Nizamettin Kırşan (1941 – 1944)
Asım Kurt (1944 – 1966)
Latif Osman Çıkıgil (1966 – 1973)
Dr. Bozkurt Ergör (1973 – 1976)
Dr. Güner Ünal (1977 – 1978)
Muzaffer Tıraş (1978 – 1979)
Dr. Bozkurt Ergör (1981 – 1984)
Prof. Dr. Abdulmecit Doğru (1980 / 1984 – 1990)
Prof.Dr.Erdem Büyükbingöl (1990 – 1992)
Dr. A. Tayfun Tercan (1993 – 1995)
Ziya Mengenecioğlu (1996 – 1997)
Alaattin Karaca (1997 – 2016)
Prof. Dr. Ersan Başar (2016 – 2024)
Ögr.Gör Ali Şenkaynağı (2024 – günümüz)
Agnès Varda

| Agnès Varda |
| --- | --- |
Agnès Varda, 2019
Doğum: Arlette Varda 30 Mayıs 1928(1928-05-30) Ixelles, Belçika
Ölüm: 29 Mart 2019 (90 yaşında) Paris, Fransa
Meslek: Yönetmen, senarist, kurgucu, oyuncu, yapımcı, fotoğrafçı
Etkin yıllar: 1951–2019
Önemli eser(ler): Paralel Yaşamlar (1955) Cléo Beşten Yediye (1961) Vagabond (1984) Mekânlar ve Yüzler (2017)
Boy: 1,52 m (5 ft 0 in)
Evlilik: Jacques Demy (e. 1962; ö. 1990)
Çocuk(lar): Mathieu Demy Rosalie Varda

Agnès Varda, asıl ismiyle Arlette Varda, (d. 30 Mayıs 1928; Ixelles, Belçika - ö. 29 Mart 2019; Paris, Fransa), Fransız fotoğrafçı ve sinemacı. "Yeni Dalga akımının büyükannesi" diye de anılır. Özellikle La Pointe Courte, Cléo de 5 à 7 (5'ten 7'ye Cléo), Çatısız Kuralsız ve Les Glaneurs et la glaneuse (Toplayıcılar) filmleriyle tanınır. Agnès Varda Fransa'daki feminist politikaların içinde de etkin olarak yer almıştır.
Hayatı

Anadolu'dan göçmüş Yunan baba ve Fransız anneden Brüksel'de doğdu. Çocukluğunun ilk yıllarını Belçika'da geçirdikten sonra önce Sete'ye, daha sonra da Paris'e gitti. Jean Vilar yönetimindeki Théâtre national populaire 'de çalışmaya ve fotoğrafla ilgilenmeye başladı. Daha sonra evleneceği yönetmen Jacques Demy ile tanıştı.
1954'te Alain Resnais'nin La Pointe Courte filminde Philippe Noiret ile çalıştı. Varda daha sonra San Francisco'ya giderek babasının kuzeni Jean Varda üzerine yarı gerçeküstü bir belgesel hazırladı: Uncle Yanko.
1961'de ikinci uzun metrajlı filmi olan ve ölümcül hastalığı olan bir şarkıcının iki saatini anlatan Cléo de 5 à 7 (5’ten 7’ye Cleo) çekti. 60'lı yıllar boyunca, Yeni Dalga içinde değerlendirilen sayısız film yaptı.
1968 - 70 yıllarında Los Angeles'ta hollywoodvari bir hippi filmi olan Lions Love 'ı çekti. Daha sonra, 'feminist ve iyimser' bir film çekmek üzere Fransa'ya döndü: L'une chante, l'autre pas (Biri şarkı söylüyor, diğerleri değil). Tekrar döndüğü Los Angeles'ta 1979-81 yılları arasında iki belgesel film hazırladı: Mur murs ve Documenteur.
1985'te genç oyuncu Sandrine Bonnaire'in rol aldığı Sans toit ni loi filmiyle Venedik Film Festivali'nde Altın Aslan ödülünü aldı.
Eşi Jacques Demy'nin 1990'da ölümünden sonra anısına üç film yaptı: Bir kurgu olan Jacquot de Nantes (Nantlı Jacquot) ve iki belgesel; Les demoiselles ont eu 25 ans ve L'univers de Jacques Demy.
1999'da çektiği belgesel les Glaneurs et la glaneuse (Toplayıcılar) kariyerinin önemli filmlerinden biri oldu. Bir dijital kamera ile toplayıcılık kavramının çevresinde yaptığı geniş tur, onun duyarlı ve sorumlu kimliğini açığa çıkartıyordu. Film hem eleştirmenler hem de seyirci tarafından beğenildi. İki yıl sonra filmin devamı geldi: İki Yıl sonra.
2002 yılında, Fransız Akademisi'nin René Clair ödülünü kazandı.
2005'te Cannes Film Festivalinde uzun metraj yarışma jürisinde yer aldı
Jacques Demy ile evliliğinden olan oğlu Mathieu Demy Fransız sinemasının genç oyuncularındandır.
Filmografi

1955 : La Pointe Courte
1957 : O saisons, ô châteaux (kısa metraj)
1958 : L'Opéra mouffe (belgesel)
1958 : Du côté de la côte (belgesel)
1962 : Cléo de 5 à 7 (Cléo Beşten Yediye)
1963 : Salut les cubains (kısa metraj)
1965 : Le Bonheur
1966 : Les Créatures
1967 : Oncle Yanco (kısa metraj)
1967 : Loin du Viêt Nam (Chris Marker, Jean-Luc Godard, Alain Resnais, Joris Ivens, William Klein, Claude Lelouch ile ortak belgesel)
1968 : Black Panthers (belgesel)
1969 : Lions Love
1970 : Nausicaa (TV)
1975 : Réponses des femmes (belgesel)
1976 : Plaisir d'amour en Iran (kısa metraj)
1977 : L'Une chante, l'autre pas
1977 : Réponses de femmes (belgesel)
1978 : Daguerréotypes (belgesel)
1981 : Murs, murs (belgesel)
1981 : Belgesel
1982 : Ulysse (kısa metraj)
1983 : Une minute pour une image (TV dizisi)
1984 : Les Dites cariatides (belgesel)
1984 : 7p., cuis., s. de b., ... à saisir (kısa metraj)
1985 : Çatısız Kuralsız (Orijinal Adı: Sans toit ni loi)
1986 : T'as de beaux escaliers tu sais (kısa metraj)
1987 : Le Petit Amour
1987 : Jane B. par Agnès V.
1991 : Jacquot de Nantes
1993 : Les Demoiselles ont eu 25 ans (belgesel)
1995 : Les Cent et une nuits de Simon Cinéma
1995 : L'Univers de Jacques Demy (belgesel)
2000 : Les Glaneurs et la glaneuse (belgesel)
2002 : Les Glaneurs et la glaneuse... deux ans après (belgesel)
2003 : Le Lion volatil (kısa metraj)
2004 : Ydessa, les ours et etc. (belgesel)
2004 : Cinévardaphoto (belgesel)
2004 : Der Viennale '04-Trailer (kısa metraj)
2005 : Les dites cariatides bis (belgesel)
2005 : Cléo de 5 à 7: souvenirs et anecdotes (belgesel)
2006 : Quelques veuves de Noirmoutier (belgesel)
2008 : Les plages d’Agnès (belgesel)
2015 : Les 3 Butons (kısa metraj)
2017 : Visages Villages (belgesel)
Suna Pekuysal

| Suna Pekuysal |
| --- | --- |

Doğum: Adile Suna Belener 24 Ekim 1933(1933-10-24) İstanbul, Türkiye
Ölüm: 22 Temmuz 2008 (74 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Merkezefendi Mezarlığı, İstanbul
Meslek: Oyuncu
Evlilik: Ergun Köknar (e. 1964; ö. 2000)
Çocuk(lar): Sait Ali Köknar
Ödüller: Altın Portakal Film Festivali 2001 - Yaşam Boyu Onur Ödülü 

Suna Pekuysal, kimlik adıyla Adile Suna Belener, (24 Ekim 1933, İstanbul - 22 Temmuz 2008, İstanbul), Türk sinema, tiyatro ve televizyon oyuncusu, seslendirme sanatçısıdır.
Hayatı

Asıl adı Adile Suna Belener'dir. Babası İlhami Bey, 27 yaşında attan düşerek felç kaldı. Pekuysal'ın doğumundan 7 ay sonra da hayatını kaybetti.
Suna Pekuysal Cağaloğlu halkevinde büyüdü. İstanbul Belediye Konservatuvarı Şan ve Bale Bölümünde öğrenim görürken, 1949 yılında İstanbul Şehir Tiyatrosu'nun çocuk bölümünde Kadri Ögelman'ın "Artist Aranıyor" adlı oyunuyla ilk kez sahneye çıktı. Ferih Egemen'in kendisini beğenmesi üzerine üç yıl sonra Dârülbedâyi dram bölümüne geçti. Burada Vasfi Rıza Zobu, Mahmut Moralı, Şükriye Atav, Cahide Sonku, Şaziye Moral, Bedia Muvahhit ve Reşit Gürzap gibi isimlerle çalıştı.
Pekuysal, İstanbul Şehir Tiyatroları'nda 1984 yılında sahnelenen, Ekrem Reşit Rey’in 1933 yılında kaleme aldığı, Cemal Reşit Rey’in bestelerini yaptığı ve Haldun Dormen’in sahneye koyduğu "Lüküs Hayat" adlı müzikalde Zihni Göktay ile 14 yıl aralıksız olarak oynadı. Büyük bir başarı kazanan ve yediden yetmişe her yaştan seyirciye nostalji yaşatan "Lüküs Hayat"ın ardından emekli olan sanatçı, Şehir Tiyatroları’nda Joseph Kesselring’in yazdığı ve Çetin İpekkaya’nın yönettiği "Ahududu" adlı oyunda konuk sanatçı olarak rol aldı. 1964 yılında gazeteci Ergun Köknar ile evlendi. 1973 yılında oğulları Sait Ali Köknar dünyaya geldi. Ancak doğumdan sonra ciddi bir omurga zedelenmesi yaşadı.
54 yıl Şehir Tiyatroları'nda görev yapan sanatçı, 24 Ekim 1998 tarihinde Şehir Tiyatroları'ndan emekli oldu.
Sanat yaşamı boyunca 250'den fazla tiyatro oyununda rol alan Suna Pekuysal, 100'e yakın sinema filminde de rol aldı. Son yıllarındaki en ses getiren rolü ATV'de Özkan Uğur ile başrolü paylaştığı "Yeter Anne" adlı komedi dizi oldu.
Pekuysal, "Genç Indiana Jones" dizisinin Türkiye'de geçen hikâyesinde "İstanbul: Eylül 1918" isimli bu filmde bir falcıyı canlandırdı.
Suna Pekuysal'a göre "Sanatçının emeklisi olmaz". O, ölene kadar tiyatro yapmak istiyor ve ısrarla vurguluyordu: "Sahnede ölmek istiyorum!"
Pekuysal, 17 Temmuz 2008 günü evinde düşerek kalça kemiğini kırdı. İstanbul Tıp Fakültesinde tedavi altına alınarak ameliyat edildi, ardından yoğun bakıma alındı. Burada solunum cihazına bağlanan Pekuysal, 22 Temmuz 2008 günü hayata gözlerini kapadı. Yapılan müdahalelerle tekrar yaşama döndürülmesine karşın; TSİ 10.30 sularında tekrar kalbi duran Pekuysal, hayatını kaybetti.
Suna Pekuysal için İstanbul Şehir Tiyatrosu Reşat Nuri Sahnesi'nde bir tören düzenlendi. Törende İstanbul Şehir Tiyatrosu Genel Sanat Yönetmeni Orhan Alkaya ve Suna Pekuysal'ın oğlu Sait Ali Köknar konuşma yaptı. Törenin ardından Ataköy 5. Kısım Camii'nde öğle vakti kılınan namazın ardından Merkezefendi Mezarlığı'na defnedildi.
Tiyatro oyunları

Artist Aranıyor
Kozalar : Adalet Ağaoğlu - İstanbul Şehir Tiyatrosu
Montserrat : Emmanuel Robles - İstanbul Şehir Tiyatrosu
Neşşey-i Muhabbet : Şan Tiyatrosu (1982)
Keşanlı Ali Destanı : Haldun Taner - İstanbul Şehir Tiyatrosu (1987)
Lüküs Hayat : Ekrem Reşit Rey\Cemal Reşit Rey - İstanbul Şehir Tiyatrosu (1987)
Müfettiş (oyun) : Nikolay Vasilyeviç Gogol - İstanbul Şehir Tiyatrosu (1991)
Ahududu (oyun) : Joseph Kesselring - İstanbul Şehir Tiyatrosu (1997)
Hasır Şapka : Eugene Labiche : İstanbul Şehir Tiyatrosu (2001)
Sultan Gelin : Cahit Atay : İstanbul Şehir Tiyatrosu (2003)
Filmografisi

1952: Can Yoldaşı
1953: Halıcı Kız
1957: Berduş
1958: Yaprak Dökümü
1958: Allı Yemeni
1959: Garipler Sokağı
1959: Samanyolu
1959: Sevdalı Gelin
1960: Aşk Rüzgarı
1960: Mahallenin Sevgilisi
1961: Bir Bahar Akşamı
1961: Cilali İbo Zoraki Baba
1961: Derbeder
1961: Minnoş
1961: Otobüs Yolcuları
1961: Unutamadığım Kadın
1961: Zavallı Necdet
1962: Küçük Hanımın Şoförü
1962: Aşk Güzeldir
1962: Bir Gecelik Gelin
1962: Çam Sakızı
1962: Damat Beyefendi
1962: Esir Kuş
1962: Hayat Bazen Tatlıdır
1962: Küçük Hanım Avrupa'da
1962: Küçük Hanımın Kısmeti
1962: Neşemizi Bulalım
1962: Şeytan Bunun Neresinde
1962: Yalnızlar İçin
1962: Yedi Günlük Aşk
1963: Yedi Kocalı Hürmüz
1963: Adanalı Tayfur
1963: Akasyalar Açarken
1963: Aşk Tomurcukları
1963: Aşka Vakit Yok
1963: Cici Can
1963: Erkek Fatma Evleniyor
1963: İlk Gözağrısı
1963: Kiralık Koca
1963: Kötü Tohum
1964: Yalnız Değiliz
1964: Afilli Delikanlılar
1964: Kadın Berberi
1964: Kızgın Delikanlı
1964: Kral Arkadaşım
1964: Şoförler Kralı
1964: Yiğitler Yatağı
1965: Bir Koltukta İki Karpuz
1965: Dört Deli Bir Aptal
1965: Yalancının Mumu
1966: Çalıkuşu
1966: Akşam Güneşi
1966: Fabrikanın Şoförü
1966: Kıskanç Kadın
1966: Sevgilim Artist Olunca
1967: Nemli Gözler
1967: Sen Benimsin
1967: Trafik Belma
1967: Üç Sevdalı Kız
1967: Yıkılan Gurur
1968: İncili Çavuş
1968: Kanlı Nigar
1968: Atlı Karınca Dönüyor
1968: Kadın Değil, Baş Belası
1968: Katip
1968: Paydos
1969: Ayşecik Yuvanın Bekçileri
1969: Esmerin Tadı Sarışının Adı
1969: Kınalı Keklik
1969: Sazlı Damın Kahpesi
1969: Sevdalı Gelin
1970: Kezban Roma'da
1970: Allı Yemeni
1970: Ham Meyva
1970: İç Güveysi
1970: Küçük Hanımın Şoförü
1971: Hayat Sevince Güzel
1971: Hüdaverdi - Pırtık
1971: Keloğlan Aramızda
1971: Şehzade Sinbad Kaf Dağında
1971: Bir Varmış Bir Yokmuş
1971: Bizimkiler
1971: Hasret
1971: Kadifeden Kesesi
1971: Kanunsuz Yaşayanlar
1971: Yalnız Değiliz
1972: Keloğlan ve Can Kız
1976: Ben Bir Garip Keloğlanım
1984: Çare Sende Allah'ım
1986: Kuruntu Ailesi
1995: Boşgezen ve Kalfası
1996: Süper Baba
2002: Yeter Anne
2003: İnşaat
2004: Ekmek Teknesi
2004: Teberik Şanssız
2005: Çapkın
2005: Hırsız Var!
2006: Avrupa Yakası
2006: Hayat Bilgisi
2007: Yalancı Yarim
Ödüller

1980: Avni Dilligil Ödülü (Tırpan)
1980: Ulvi Uraz Ödülü (Tırpan)
1986: 1985-1986 Dönemi Sanat Kurumu Ödülleri - En İyi Kadın Oyuncu Ödülü (Lüküs Hayat)
1987: İsmail Dümbüllü Ödülü (Lüküs Hayat)
1998: 2. Afife Tiyatro Ödülleri - Nisa Serezli Aşkıner Özel Ödülü
2000: Belkıs Dilligil Onur Ödülü
2001: 38. Altın Portakal Film Festivali - Yaşam Boyu Onur Ödülü
2002: 30. Altın Kelebek Ödülleri - En İyi Kadın Komedi Oyuncusu - Yeter Anne
2003: Muhsin Ertuğrul Tiyatro Emek Ödülü
2004: 9. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri - Sinema Onur Ödülü
Suna Pekuysal'ın Merkezefendi Mezarlığı'nda bulunan kabri
Süpürge otu

Sorgum bicolor bitkisi.
Süpürge otu veya Ak Darı (Sorghum bicolor) veya süpürge darısı (Sorghum bicolor var. technicum) ev içinde kullanılacak süpürgelerin yapımında kullanılan bir bitkidir. Tohumu hayvan yemi olarak kullanılır. Tohumları, protein, lif, vitamin ve mineraller bakımından zengindir ve hayvanların beslenmesinde önemli bir rol oynar.
Panicum miliaceum bitkisi.
Tohum taşıyan dalları kurutulmuş tohumsuz hâliyle sokak süpürgesi yapımında kullanılan çalılardan daha yumuşak, toz almaya yarayan yumuşak fırçalardan daha sert olduğu için, halı kilim ve iç mekânda yerleri süpürmeye yarayan ev süpürgeleri için çok elverişlidir.
Afrika'da tohumu geleneksel gıda maddesi olarak yetiştirilen Sorgum ile akraba bir bitkidir.
Çölyak hastaları glüten içermediği için tercih etmektedir.
Dallarından süpürge yapılan ama hem uzak akraba hem de benzer bir bitki olan Panicum miliaceum adlı Asya kökenli çok eski ve geleneksel bir bitkidir.
Süpürge otu yetiştirilmesi su sıkıntısı olsa bile Akdeniz bölgesinde verimi yüksek olan bir yem bitkisidir. Silaj ve kuru ot sağlamak için yetiştirilir.
Panicum miliaceum, buğdaygiller familyasından bir bitkidir. Türkiye’de Güneydoğu Anadolu, İç Anadolu, Karadeniz, Ege, Marmara ve Doğu Anadolu bölgelerinde yetiştirilip; insan gıdası ve hayvan yemi olarak kullanılmaktadır.
Siyam kedisi

| Siyam kedisi |
| --- | --- |

Ülke: Tayland
Irk standartları
CFA: standardı
TICA: standardı
AACE: standardı
ACF: standardı
ACFA/CAA: standardı
CCA-AFC: standardı
Siyam kedisi, Güneydoğu Asya'da resmî adıyla Tayland olarak bilinen Siyam'da kutsal tapınaklarda beslenen ve buradan tüm dünyaya yayılan bir kedi ırkıdır. Siyam kedisi, Güneydoğu Asya'da görülen bir cins kedi olduğu için ismini Siyam'dan alır. Tayland dilindeki adı Wichien Maat'tır.
Siyam kedileri kulakları, patileri, arka ayakları ve kuyruklarında renkli noktaları olan açık renkli bir kürke sahiptir. Yavru siyamlar doğuşta krem veya beyaz renkte olurlar ve ilk aylarda vücutlarının çeşitli bölgelerinde görünür hale gelen noktalar gelişir. Dört haftalık olunca bu noktaların renkleri daha belirgin hale gelir. Yaşı ilerledikçe siyam kedilerin renkleri koyulaşır, ancak sıcak iklimlerde yaşayan yetişkin siyam kedileri soğuk iklimlerde yaşayanlardan daha açık renkte bir kürke sahiptirler. Siyam kedileri tamamen saf ve doğal bir kedi ırkıdır. Köklü ırkları sayesinde birçok yeni ırk ve cinsin doğmasına yol açmıştır. Bunlardan bazıları Himalaya, Oriental,Tonkinese, Balinese ve Havana kedileridir.
Siyam kedileri badem şekilli, parlak mavi renkli gözlere ve kısa tüylere sahiptir.
Geleneksel siyam kedisi akıllı, insan odaklı ve dost canlısıdır. Arkadaşları olan insanlarla sevecen ve samimi bir şekilde ve farklı tonları olan miyavlamaları ve hırıltılarıyla konuşurlar. Sakin tabiatları sayesinde bir evdeki ya da apartman dairesindeki hayata uyum sağlamakta hiç zorluk çekmezler, küçük çocuklara karşı hoşgörülüdürler.
Sıkıldıkları zaman sadece ortalıktan yok olurlar. Çoğu, insanla oynarlarken tırnaklarını kapatır; bu yüzden onların patileri tarafından tırmalanmak az rastlanılan bir olaydır.
Siyam kedileri çok zekidirler fakat bu kolay eğitilebilecekleri anlamına da gelmez. Diğer kedi ırklarında olduğu gibi her siyam kedisinin farklı bir karakteri olabilir. Bazıları eğer erken yaşta eğitilirlerse sorun çıkarmadan tasma takmayı öğrenebilirler. Ortalama yaşam süreleri 8 ile 15 yıl arasındadır.
Fiziksel Özellikleri

Ağırlığı ortalama 2–8 kg arasında ve orta boyutta bir kedi ırkıdır.
Seyyan Hanım

Seyyan Oskay (d. 1913, İstanbul - ö. 16 Mayıs 1989, Maltepe, İstanbul), Türk şarkıcı ve tangocuydu.
Türkiye'de kadınların sahneye çıkması konusunda öncülük etmiş kadınlardandır. Başta Çoban Yıldızı olmak üzere birçok özgün Türk müziği eserini seslendirdi. İlk Türkçe tango olan Mazi Kalbimde Bir Yaradır'ı seslendiren ilk kişi idi. Tango, rumba ve foxtrot icra eden Oskay, seslendirdiği yüzlerce eser arasında en çok tangolarıyla ün kazanmıştır.
Albümleri > Ölümünün ardından çıkarılan albümler

1996'da, içinde yirmi eser barındıran Tangolar – Seyyan Hanım albümü, kaset ve CD olarak yayımlandı. Bu albüm için taş plaklar 130 numaralı gramofonda çalınmış, üç ayrı mikrofondan hard disk'e kaydedilmiş, sesler ekrana grafik olarak yansıtılmış ve tonmeister tarafından filtre edilmiştir.
2019 yılında, Cemal Ünlü taş plakların gramofonla çalınıp olarak çıkardı.
Selçuk Parsadan

Selçuk Parsadan (1952, İstanbul - 25 Temmuz 2006, İstanbul), Türk dolandırıcı. Dönemin Başbakanı Tansu Çiller ve Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'in de aralarında bulunduğu birçok kişiyi büründüğü sahte kimliklerle dolandırdı. Omurilik kanseri nedeniyle öldü.
Soyu ve ailesi

93 Harbi'nde Kafkasya’dan göç eden Çerkes kökenli bir aileden gelen Parsadan’ın dedesi Beyoğlu Polis Müdürü, babası Kadıköy Emniyet merkez memuruydu. 1953 yılında polislikten ayrılan babası Sabahattin Parsadan, dönemin Başbakanı Adnan Menderes’in sevdiği biriydi ve sonradan Menderes’in gönüllü yakın korumalığını üstlendi. Selçuk Parsadan'a göre babası "Başbakan’ın aşk hayatını organize ediyor, sevgilileri ile buluşmalar ayarlıyor ve masraflarını örtülü ödenekten karşılıyordu. Emniyetten ayrıldıktan sonra Türk Basın Ajansı adına bir gazete çıkartan Baba Parsadan, Başbakanla yakınlığı sayesinde çok sayıda abone bulabiliyor, düzenlediği sahte baloların davetiyelerini satıyordu"
Dolandırıcılık faaliyetleri

Selçuk Parsadan 1972 yılında askerliğini İzmir’de havacı olarak yaptı, terhis olduktan sonra da amcasının yardımıyla Etibank’da işe girdi. 2 ay sonra istifa eden Parsadan bir yandan Galatasaray Spor Kulübü’nde basketbol oynamaktaydı ancak geçirdiği verem hastalığı nedeniyle form kaybına uğradı ve takımdan kesildi. 12 Eylül Darbesi sonrasında Selçuk Parsadan Halkçı Parti’ye üye oldu. Bir süre sonra Halkçı Parti Beyoğlu İlçe Başkanı oldu. Sinema ve sahne sanatçıları ile ilişki kuran Parsadan bu dönemde bazı sanatçıların menajerliğini de üstlendi. 1984 yılında babasının Türk Basın Ajansı’nın başına geçen Selçuk Parsadan, 1993 yılında ajansı Ankara’ya taşıdı ve küçük çaplı dolandırıcılık işlerine başladı. Sinema sanatçısı Perihan Savaş’ın adını kullanarak, dönemin Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel’i, Gaziantep Belediye Başkanı Celal Doğan’ı, dönemin Başbakanı Tansu Çiller’i, Adnan Polat’ı dolandıran Parsadan, en büyük vurgununu örtülü ödenekten aldığı para ile yaptı. Bu dönemde basında çıkan haberlerde Meral Zeren ile ilişki yaşadığı iddia edildi.
2 Kasım 1995 günü emekli Orgeneral Necdet Öztorun’un sesini taklit eden Parsadan, Tansu Çiller’i  telefonla arayarak, “Kemalistler Derneği” için 5 buçuk milyar lira istedi. Para ertesi gün Başbakanlık Örtülü Ödeneği'nden Parsadan'ın hesabına yatırıldı. Olayın emniyet tarafından öğrenilmesinin ardından Parsadan 10 Mayıs 1996'da Edremit, Balıkesir’in Altınoluk kasabasına gitti ve gizlendi. Bu arada cep telefonu ile canlı olarak bağlandığı televizyon programlarında Çiller için saf bayan tanımlamasını kullanan Parsadan, kendi deyimiyle "hükümet destekli ülkücü mafyanın" peşinde olduğunu bildiği için hayatından endişe ediyordu.
Yakalanması ve yargı süreci

Cep telefonu görüşmelerinden Parsadan'ın Altınoluk'ta gizlendiğini tespit eden polis yetkilileri düzenledikleri bir operasyonla ilçedeki 4000 evi tek tek arayarak 21 Mayıs 1996 günü Parsadan'ı yakalarlar.
Mahkemede basına ve hakimlere yönelik sert davranışları ile davanın sürekli gündemde kalmasını sağlayan ve bu yolla hayatını garanti altına alan Parsadan, 1997 yılında Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nce Örtülü Ödenek davasından 6 yıl 3 ay, mahkemeye hakaretten 2 yıl ve başka bir dolandırıcılık davasından 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına çarptırıldı.
Bayrampaşa Cezaevi’nden Afyon Cezaevi’ne nakledilen ve Sabancı Suikastı davasının sanığı, DHKP/C itirafçısı Mustafa Duyar'ın kaldığı koğuşun karşısındaki A-6 koğuşunda kalan Parsadan, Mustafa Duyar'a düzenlenen silahlı saldırıda kapı mazgalından "yapmayın, etmeyin" diye seslendiği gerekçesiyle ağzından vurularak ağır yaralandı. Parsadan, Mustafa Duyar'ın Karagümrük Çetesi mensuplarınca öldürüldüğü saldırının asıl hedefinin kendisi olduğunu ileri sürdü.
4 yıl 8 ay 28 gün cezaevinde kalan Parsadan, Rahşan Affı'nden yararlanarak 19 Şubat 2001 tarihinde tahliye edildi.
Ölümü

Yakalandığı omurilik kanseri sebebiyle tedavi gören Parsadan, 25 Temmuz 2006 tarihinde Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde öldü.
Wikimania

| --- | --- |

Sahip: Wikimedia Vakfı
URL: wikimania.wikimedia.org
Site türü: Uluslararası konferans
Başlama tarihi: 2005 (20 yıl önce) (2005)
Wikimania, viki projeleri kullanıcıları için Wikimedia Vakfı tarafından düzenlenen uluslararası bir konferanstır. Viki Çılgınlığı anlamına gelen Wikimania, ilk defa 5, 6, 7 Ağustos 2005 tarihlerinde Almanya'nın Frankfurt şehrinde yapıldı. Araştırmacılar ve konuşmacıların katıldığı konferansta, Vikipedi üzerine yapılan çalışmalar ve araştırmalar, Wikimedia Vakfı tarafından yürütülen diğer projelerle ilgili çalışmalar, wiki kültürü ve teknolojisi konuları işleniyor. Özgür yazılım ve özgür içerik konuları da konferansın ele aldığı başlıklar. Programda, slayt sunumları, poster sunumları, sohbetler bulunmaktadır.