stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Blog haberciliği
Geleneksel medyayla bütünleşme

Tüm bu gelişmeler karşısında, daha önceden İnternet ortamına taşınmış bulunan büyük medya kuruluşları, var olan fotoğraf ve video havuzundan faydalanmaya başlamışlardır. Bunun ilk örneği Amerika ve İngiltere’de görüldü. ABC, BBC ve CNN gibi kanalar kendi İnternet siteleri içerisinde blog habercilerine ve onlar tarafından İnternete yüklenen görüntü ve fotoğraflara yer vermeye başladılar. BBC ve CNN blog gazetecilerinin yüklediği görüntülerden oluşan fotoğraf havuzuna kendi kurumsal İnternet sitelerinde yer verirken, ABC ise İnternet sitesi içerisinde vatandaşların da üye olarak kendi haberlerini ve köşe yazılarını paylaşabilecekleri interaktif bir mecra oluşturdu.
Kişiler kendi bloglarını açmaktansa, geleneksel medyada kendine yer edinmiş bir gazetenin İnternet sitesinde yazmayı tercih etmektedirler. Bunun nedeni olarak, tıklanma oranlarının yüksek olması ve aynı zamanda haber yapan kişiye en baştan bir itibar kazandırması olarak gösterilmektedir.
Bir diğer bütünleşme örneği olarak da, geleneksel medyada kariyer sahibi olmuş gazetecilerin yeni medyada da kendi blogları ile haber yapmaya başlamasını gösterilebilir. Geleneksel gazeteciliğin önem verdiği araştırmacılık, bir konu üzerinde odaklanma gibi hassasiyetler, yeni gazetecilik ve online gazetecilikle birlikte yerini anında haber yapabilme, birden fazla habere odaklanabilme gibi özelliklere bıraktı. Bu konularda kendini geliştiren gazeteciler de kişisel web sitelerinde yurttaş ve online gazeteciliğe devam ettiler. Geleneksel medyada da kendine yer edinmiş gazeteci, ayrıca web sitesinde birlikte çalıştığı muhabirler ve yazarlar ile birlikte sansürsüz yayın yapabilmektedir.
Eleştiriler

Yurttaş gazeteciliğine dair en büyük eleştiri etik kaygılar taşımadığı yönündedir. Geleneksel gazeteciliğin geçtiği öz disiplin ve denetleme gibi kurallara sahip olmayan yurttaş gazeteciler, bazen etik kaygılar taşımayabilirler. 2009 yılında yayınlanan blog yazarlarının etik konusuna bakışı üzerine yapılan araştırmaya göre, kişisel olmayan bloglarda olaylara karşı tutuma, dürüstlük ve zararsızlıktan daha çok önem verildiği saptanmıştır.
Tron Efsanesi

Başlığın diğer anlamları için Tron sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Tron: Legacy film posteri
Yönetmen: Joseph Kosinski
Yapımcı: Sean Bailey Jeffrey Silver Steven Lisberger 
Senarist: Adam Horowitz Edward Kitsis Hikâye Adam Horowitz Edward Kitsis Brian Klugman Lee Sternthal
Oyuncular: Garrett Hedlund Jeff Bridges Bruce Boxleitner Olivia Wilde Michael Sheen James Frain Beau Garrett
Müzik: Daft Punk
Görüntü yönetmeni: Claudio Miranda
Kurgu: James Haygood
Dağıtıcı: Walt Disney Pictures
Türü: Aksiyon, Bilimkurgu, Casusluk, Fantastik, Gerilim, Gizem, Macera
Yapım yılı: 2010
Çıkış tarih(ler)i: ABD: 17 Temmuz 2010
Süre: 127 dak.
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Bütçe: 170 milyon $
Hasılat: 400,062,763 $
Önceki film: Tron
Resmî sitesi
Tron: Legacy, Walt Disney Pictures tarafından üretilen 2010 ABD yapımı bilimkurgu filmi. 1982 yapımı Tron filminin devamıdır. Yönetmenliğini yapan Joseph Kosinski bu film ile ilk yönetmenlik denemesi yapmıştır.
Konusu

Kevin Flynn dünyanın en çok oyununu satan bir oyun firmasının kurucusudur. Bir gün ortadan kaybolur. Aradan 20 yıl geçer ve Kevin'ın oğlu Sam bir gün babası hakkında küçük bir ipucu bulur ve onu aramaya başlar. Babasının eski atölyesini araştırırken babasını Tron'un dijital dünyasında bulur. Kevin'in sadık arkadaşı Quarrayla birlikte baba ve oğul çok fazla gelişmiş ve son derece tehlikeli bir hale gelen, görsel açıdan dudak uçuklatan sanal alemde bir ölüm kalım yolculuğuna çıkarlar.
Gelecek

Üçüncü filmi olacak olan Tron Ascention 2015 yılında iptal edilmiştir. Garrett  Hedlund Eylül 2015 yılında iptal edilmediğini açıkladı stüdyonun kararı 2020'den önce yakın bir gelecekte üçüncü filmin çıkacağını açıkladı. Daha önce 2017 yılında olacağı söylenmişti.
Haziran 2020'de Walt Disney Studios Müzik ve Film Müziği Başkanı Mitchell Leib bir röportajda Disney'de üçüncü bir Tron filmi üzerinde aktif olarak çalışıldığını doğruladı. Disney'in bir senaryosu olduğunu ve bir yönetmen aradığını, ancak Kosinski'nin geri döneceğini umduğunu ve Daft Punk'ın geri dönmesinin onlar için yüksek bir öncelik olduğunu söyledi. Ağustos 2020'de Deadline, Garth Davis'in resmi olarak Jesse Wigutow'un senaryosundan filmi yönetmesi için görevlendirildiğini bildirdi.
AIPAC

| Amerikan İsrail Kamu İşleri Komitesi |
| --- | --- |

Kuruluş: 1951
Merkez: Washington, DC, ABD
Başkan: Betsy Berns Korn
Bütçe: $65 milyon
Personel: 396 (2013)
Resmî site
Amerikan İsrail Halkla İşleri Komitesi (American Israel Public Affairs Committee, AIPAC), Amerika Birleşik Devletleri'nin yasama ve yürütme organlarına İsrail yanlısı politikaları savunan bir lobicilik grubudur. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki İsrail yanlısı lobi kuruluşlarından biri olan AIPAC, 100.000'den fazla üyesi, 17 bölge ofisi ve "geniş bir bağışçı havuzu" olduğunu belirtmiştir. Ayrıca örgüt, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en güçlü lobi gruplarından biri olarak adlandırılmaktadır.
AIPAC, 2021 yılına kadar siyasi adaylar için fon toplamadı; üyeleri, AIPAC ile bağlantısı olmayan siyasi eylem komiteleri aracılığıyla ve başka yollarla adaylar için para topladı. 2021'in sonlarında AIPAC kendi siyasi eylem komitesini kurdu. Ayrıca adaylar adına para harcayabilecek bir Super-PAC planlarını da duyurdu. Onu eleştirenler, onun İsrail hükûmetinin bir ajanı gibi davrandığını ve gücü ve nüfuzuyla ABD Kongresi üzerinde "boğucu" bir etki yarattığını belirtti. AIPAC, İsrail'deki Likud partisi ve ABD'deki Cumhuriyetçi Parti ile güçlü bir ittifak içinde olmakla suçlanıyor. Bir AIPAC sözcüsü bunu "kötü niyetli bir yanlış tanımlama" olarak nitelendirdi. Washington Post, AIPAC ve J Street arasında algılanan farklılıkları şöyle anlattı: "Her iki grup da kendilerini iki partili olarak adlandırsa da, AIPAC, Cumhuriyetçi Yahudilerin ezici bir çoğunluğunun desteğini kazandı.
J Street ise hem Benjamin Netanyahu'nun politikalarından hem de muhafazakarların AIPAC'a akın etmesinden rahatsız olan Demokratlar için kendisini bir alternatif olarak sunuyor."
AIPAC kendisini iki partili bir örgüt olarak tanımlıyor ve Kongre'de kulis yaptığı yasa tasarıları her zaman hem Demokrat hem de Cumhuriyetçi tarafından ortaklaşa destekleniyor. AIPAC'ın destekçileri, AIPAC'ın iki partili yapısının, 2016'da Demokrat Hillary Clinton ve Cumhuriyetçi Donald Trump ɡibi her iki büyük partinin adaylarını da içeren yıllık politika konferansında görülebileceğini iddia ediyor.
Tarih

AIPAC, 1953 yılında Isaiah L. Kenen tarafından Amerikan Siyonist Halkla İlişkiler Komitesi olarak, Amerikan Siyonist Konseyi'nin (AZC) lobicilik bölümü olarak kuruldu. AZC'nin lobicisi olan Kenen, daha önce İsrail Dışişleri Bakanlığı'nda çalışıyordu. Bir lobici olarak Kenen, geleneksel olarak Siyonist olmayan gruplar arasında İsrail'e verilen desteği genişletmeye çalışarak AZC'nin olağan halkla ilişkiler çabalarından ayrıldı. Yeni örgütün kurulması kısmen, Ariel Şaron yönetimindeki İsrail birliklerinin üçte ikisi kadın ve çocuk olmak üzere en az altmış dokuz Filistinli köylüyü öldürdüğü Ekim 1953'teki Kibya katliamına gösterilen olumsuz uluslararası tepkiye bir yanıttı. Eisenhower yönetimi, AZC'nin İsrail hükûmeti tarafından finanse edildiğinden şüphelendiğinden, lobi çalışmalarının ayrı bir finansmana sahip ayrı bir organizasyona ayrılmasına karar verildi.
Gazeteci Connie Bruck'a göre, AIPAC 1963'te kuruldu ve 1974'te emekli olana kadar Kenen tarafından yönetildi ve yerine Morris J. Amitay geçti.
Eski AIPAC gönüllü gazetecisi M.J. Rosenberg'e göre Kenen "eski moda bir liberaldi"; kampanyalara bağış yaparak veya seçimleri başka şekilde etkileyerek destek kazanmaya çalışmıyordu, ancak "bize dağıtılan elle oynamaya" istekliydi.
Michael Oren, Güç, İnanç ve Fantezi: Orta Doğu'da Amerika 1776'dan Günümüze adlı kitabında şöyle yazıyor: "1953'te kurulmasına rağmen, AIPAC ancak 70'lerin ortasında kongreyi etkilemek için gerekli mali ve siyasi nüfuza ulaşmıştı. Kongre'nin her iki kanadının da muhalefetiyle karşılaşan Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Gerald Ford, 'yeniden değerlendirmesini' iptal etti."
1980 yılında Thomas Dine, AIPAC'ın genel müdürü oldu ve taban kampanyasını geliştirdi. 1980'lerin sonlarına gelindiğinde, AIPAC'ın yönetim kurulu dört başarılı iş adamının "hakimiyetindeydi": Mayer (Bubba) Mitchell, Edward Levy, Robert Asher ve Larry Weinberg.
Amaçlar, faaliyetler

AIPAC'ın belirtilen amacı, İsrail ile ilgili konular ve mevzuat konusunda Amerika Birleşik Devletleri Kongresi'nde lobi yapmaktır. AIPAC düzenli olarak Kongre üyeleriyle buluşuyor ve görüşlerini paylaşabileceği etkinlikler düzenliyor.
Amerikan İsrail Eğitim Vakfı

Amerikan İsrail Eğitim Vakfı, AIPAC'ın lobicilik yerine eğitim çalışmalarını yürüten kardeş kuruluşudur. ABD Kongresi üyeleri ve diğer Amerikalı politikacılar için İsrail'e eğitim gezileri de dahil olmak üzere eğitim programları yürüten, kâr amacı gütmeyen bir eğitim kuruluşudur.
Kongre üyelerine yönelik AIEF gezileri her iki yılda bir yapılıyor ve o yıllarda "kongre seyahatlerinde en çok harcama yapan ülke" haline geliyor. Ağustos 2019'da vakıf, 41'i Demokrat ve 31'i Cumhuriyetçi olmak üzere 72 Kongre üyesinin katıldığı bir haftalık gezilere sponsor oldu. İsrail ve Batı Şeria'ya giderek İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu ve Filistin Yönetimi Başkanı Mahmud Abbas'ı ziyaret ettiler. Diğer eğitim faaliyetleri arasında kongre personeline yönelik düzenli seminerler yer almaktadır.
Eleştirmenler, bu gezilerin eğitimden çok propaganda olduğunu ve "hikayenin Filistin tarafını" anlatmadığını ve lobi gruplarının kongre üyelerine kişisel seyahat hediye etmesini yasaklayan etik kuralları ihlal ettiğini iddia ediyor.
Sait Sökmen

Sait Sökmen (13 Eylül 1942), Gine asıllı Türk balet.
Sait Sökmen, Gine‘nin başkenti Conakry'de doğdu. Türkiye'nin ilk bale koreografı ve ilk baletlerinden olan Sökmen, Devlet Baleleri doğal delegesi olup hâlen bale öğretmenliğinin yanı sıra, yönetmen olarak yaşamına devam etmektedir.
Yaşamı

Ankara Devlet Konservatuvarı'nın ilk bale öğrencilerinden biri olan Sait Sökmen, Türkiye'de balenin ilk kurucusu Dame Ninette de Valois, Molly Lake, Travis Kemp, Andre Howard, Ann Parson, Todd Bolender, Cüneyt Gökçer, Turgut Uyar, Tomris Uyar, Mahir Canova, Cemil Sökmen, Aydın Gün, Messerer Sulamit, Beatrice Appleyard, Alfred Rodriguez, Alvin Ailey, Robert Cohen, Gordon Atkins, Joy Newton, Claude Neqman, Dudley Thomlinson, Richard Glasstone, Irina Hudova ve Luigi önemli hocaların öğrencisi olmuştur.
Ankara Devlet Konservatuvarı Bale Anasanat Dalı yüksek devresi mezunudur. Devlet Opera ve Balesi Genel Müdürlüğü bünyesinde 1962-1970 yıllarında Baş Dansçı, Koreograf, Baş Koreograf ve Yönetici olarak görev yaptı. Ayrıca 1970 yılında Devlet Tiyatroları Koreografı, 1971 Devlet Tiyatroları Çağdaş Dans Grubu kurucusu ve Baş Koreografı olarak hizmetlerde bulundu.
1971'de sahibi olduğu Kuğu Bale ve Dans Stüdyosunu kurdu, 1972-1975 yılları arasında Ankara Devlet Konservatuvarı sahne hareket hocalığı görevlerini üstlendi. 1981'de İstanbul Bale Sanat Merkezi, 1984'te Bale Sanat ve Spor Merkezi, 1987 Sait Sökmen Sanat Merkezi, 1989'da ise Gaye Sökmen Ajansı'nı kurmuştur.
Eserleri > Baş dansçı olarak oynadıkları

Aşağıdaki oyunlar ve fazlası:
Giselle
Kuğu Gölü
Uyuyan Güzel
Fındıkkıran
Pagodalar Prensi
Satranç
Don Kişot
Pattineurs
Silvia
Coppelia
Kanlı Düğün
Faust
Bizet Gençlik Balosu
Eserleri > Koreograf olarak sahneye koydukları

Çark
Çift üç
Kurban
Konçerto
Bach ile Gezinti
Kuğu Gölü
Coppelia
İlk Çocuk Müzikali Ne Güzel Şey
Kiss me Kate
Mançalı Adam(Don Kişot)
My Fair Lady
Damdaki Kemancı
Yedi Kocalı Hürmüz
Kanlı Nigar
Zülfiye Zülfü
Küheylan
Saz mı Caz mı
Eserleri > Koreograf olarak sahneye koydukları > Çark

Ana madde: Çark (bale)
Bir balenin yazarı, sahneye koyucusu sanılan koreografların kendi bünyemizden yetişmesi ulusal balenin yaratılması açısından zorunlu bir adımdır, bu açıdan ele alındığında "Çark" balesi ve ilk temsilinin verildiği 6 Kasım 1968 yılı Türk bale tarihimizde özel ve kıvanç verici bir yer tutar. İlk Türk koreografının eseri olması açısından önemli bu balenin yaratıcısı Sait Sökmen, Çark Balesi’nde bu adımlardan ilkini atmıştır. Çark balesi'nde sürekli bir konu yoktur. Bunun yerine savaşı, kötümserliği temsil eden “Kırmızılar” ile iyimserliği, başarıyı ve yapıcılığı temsil eden “Maviler” grubu arasındaki çatışma ve uzlaşma çabaları anlatılmaya çalışılır. İki zıt grup arasında hâliyle hareketlerde de farklılıklar görülür. Kırmızıların sert ve yapmacık hareketlerine karşılık, mavilerin hareketleri yumuşak ve lirik bir özellik gösterir. Bu soyut kısa bale, temsil süresini iki ayrı dramatik bale ile paylaşmıştı.
Eserleri > TV yapımları

Bizim Sokak (TV), Ankara Hatırası, Kaleidoscope ve Oyun Gemisi başta olmak üzere yüzlerce televizyon dizisinde koreograf olarak görev yapmıştır.
Eserleri > Reji asistanlığı ve koreograflık yaptığı operalar

Porgy ve Bess
Viyana Kanı
Midasın Kulakları
Kaleidoscope
Porgy ve Bess
Viyana Kanı
Midasın Kulakları
TRT Uluslararası 23 Nisan Çocuk Şenliği

| TRT Uluslararası 23 Nisan Çocuk Şenliği |
| --- | --- |

Türü: Milli bayram kutlaması
Başlangıcı: 23 Nisan 1979
Ülke:  Türkiye
Aktif yıllar: 1979-günümüz
Devamlılık: Her yıl 23 Nisan
Düzenleyici: TRT
Teması: 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı
Resmî site: trt23nisan.com
2008 yılındaki şenlikte gerçekleşen Murat Boz konseri
TRT Uluslararası 23 Nisan Çocuk Şenliği, Türkiye'nin ulusal bayramlarından olan 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı haftasında, 1979 yılından beri her yıl Türkiye Radyo Televizyon Kurumu tarafından düzenlenen uluslararası çocuk şenliği. Dünyadaki pek çok ülkeden Türkiye'ye gelen 8-14 yaşları arasındaki çocuklar, çocuklu gönüllü Türk aileler tarafından evlerinde ağırlanır.
Şenlik her yıl ortalama 40 ülkenin katılımıyla gerçekleşir. 1979'dan bu yana, 90 farklı ülkeden 20 bin kadar çocuk ve yaklaşık 5 bin grup lideri katılmıştır. Şenliğe katılan temsilciler, ülkelerinin halk oyunlarından, şarkılarından vb. örneklerle ulusal kültürlerini sunarlar.
1979'dan 2000'e kadar başkent Ankara'da düzenlenmiştir. Daha sonraki yıllarda ise İstanbul, Kuşadası, Selçuk, Antalya ve İzmir gibi Türkiye'nin çeşitli yerlerinde kutlanmaya devam etmiştir. 2011'de Bursa'da, 2012'de Konya'da, 2013 yılında İzmir'de kutlanmıştır. 2014 yılında ise Gaziantep'te kutlanması planlanmıştır.
Sıdıka Özdil

| Sıdıka Özdil |
| --- | --- |
Sıdıka Özdil, 2020
Genel bilgiler
Doğum: 1960 Ankara, Türkiye
Alanı: Besteci


Sıdıka Özdil (d. 1960, Ankara), Türk besteci.
Eserleri uluslararası düzeyde kabul gören, seslendirilen ve kayda alınan alınan bir çağdaş müzik bestecisidir.  Kardeşi orkestra şefi İnci Özdil ile birlikte Antalya Devlet Senfoni Orkestrası'nın kurucusudur. Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı Kompozisyon bölümünde eğitim görevlisidir.
Eserleri

Orkestra
Kybele (geniş orkestra için/ large orchestra),1989
Global Mass (yaylı çalgılar/string orchestra), 1991
Solo ve Orkestra
Bulutların Boyutları (keman ve orkestra), 1988
Hittites (piyano konçertosu), 1997
Oda Müziği
Resistance for a Dream (senfonik üfleme çalgılar için), 1990
Dances (yaylı çalgılar dörtlüsü için), 1986
Anadolu’dan Üç Görüntü (üfleme beşlisi için), 1987
Avoiding the Rain ( keman ve çello için), 1988
Kış Seramikleri/ Winter Ceramics (keman ve piyano için),1991
3-D Reams (keman, viyolonsel, piyano için), 1996
Facing Phaselis (10 yaylı çalgı için), 2001
Ses ve Eşlik
Everything is for you (mezzo soprano, viyola, piyano için). Şiirler: Orhan Veli, 1988.
Soul Bird (soprano, oda müziği topluluğu ve iki piyano için). Şiir:Bedri Rahmi Eyüboğlu, 1988
Solo Çalgılar
Variations on a Turkish Folk tune” (viyola), 1986
Variations on a Turkish Folk tune”(keman uyarlaması), 1986
Aganta Burina Burinata (arp), 1991
In Twos and Threes (keman), 1992
Sevgi ve Duygu  (4-el piyano için), 1986
Koro
“Gözlerimin Bahçesinde” (Karma  akapella koro için),1989
Ödülleri

ARAM (2016),
Leverhulme Fellowship, 1988.
Mosco Carner Ödülü,1988 ve 1989.
Bennet of Lincoln Prize, 1988.
William Elkin Prize,1988.
Frederic Corder Prize, 1987.
Josiah Parker Ödülü, 1987.
Arthur Harvey Ödülü,1986.
Ford Otosan

| --- | --- |

Tip: Anonim şirket
Tür: Otomotiv şirketi
Kuruluş: 7 Temmuz 1959 (65 yıl önce) (1959-07-07)
Kurucu: Vehbi Koç
Genel merkezi: Akpınar, Sancaktepe, İstanbul (2008-günümüz) İhsaniye Merkez, Gölcük, Kocaeli (1968-günümüz) Yeniköy Merkez, Başiskele, Kocaeli (2014-günümüz) İnönü, Eskişehir (1976- günümüz) Acıbadem, Üsküdar, İstanbul (1959-2000),  Türkiye
Önemli kişiler: Güven Özyurt (Genel Müdür)  Ali Koç (Yönetim Kurulu Başkanı)
Ürün: Binek araç, hafif ticari araç, ağır ticari (çekici)
Gelir:  65,184 milyar ₺ (2019)
Net gelir:  1,95 milyar ₺ (2019)
Sahibi: Koç Holding: %41  Ford Motor Company: %41  Halka açık: %18
Çalışan sayısı: 20.911 (2023)
Web sitesi: fordotosan.com.tr
Ford Otosan, 1959 yılında Vehbi Koç tarafından Acıbadem, Üsküdar'da kurulmuş Türk otomotiv şirketidir.
1997 yılında Koç Holding ve Ford hisselerinin eşitlenmesiyle Ford Otosan kurulmuştur. 1966-1984 yılları arasında Anadol marka araçları üreten Otosan, ilerleyen yıllarda Ford'un Taunus, Escort, Transit, Connect ve Courier modellerini üretmiştir. Ford Otosan bünyesinde İhsaniye Merkez, Gölcük, Yeniköy Merkez, Başiskele, Kocaeli ve İnönü, Eskişehir Fabrikaları, Cevizli, Kartal Yedek Parça Merkezi ve Akpınar, Sancaktepe AR-GE Merkezinde toplamda 10.000 üzerinde kişi çalışmaktadır. Ford Otosan araç ihracatının yanı sıra son 5 senedir 320 milyon doların üzerinde mühendislik ihracatı yapmıştır. 2014 itibarıyla Sancaktepe'de araştırma ve geliştirme merkezi hizmete girdi. Ford Otosan, 2005 yılından bu yana Türkiye'nin en çok ihracat yapan ilk üç şirketi arasında yer almış, otomotiv sektöründe 2012'den bu yana en çok ihracat yapan şirket olmuştur. 2015 yılında ise Türkiye'nin en çok ihracat yapan şirketi konumuna gelmiştir. Şirket 2019 itibarıyla Türkiye'nin en büyük ikinci sanayi kuruluşudur.
2015 itibarıyla Ford Otosan yıllık 415 bin ticari araç, 80 bin motor ve 140 bin aktarma ünitesi üretim kapasitesiyle Türk otomotiv sektöründeki en yüksek kurulu üretim kapasitesine sahiptir ve Ford Avrupa'nın en büyük ticari araç üretim merkezidir. Ford Otosan, Ford'un ağır ticari araçlar için küresel tasarım ve mühendislik araştırma merkezi, hafif ticari araçlar için ise destek merkezi konumundadır. Günümüzde dünya pazarları için Transit, Custom, Connect, Courier, hafif ve orta ticari ve Cargo, F-MAX ağır ticari araçları ile Ecotorq ve Duratorq dizel motorları üretmektedir. Mart 2021'de imzalanan protokolle şirketin on yıl içinde Kocaeli fabrikasına 2 milyar avroluk yatırım yapmasına karar verildi.
(19/10/2021) Ford Otosan | Türkiye'nin İlk ve Tek Yerli Şanzımanını üretti.
(19/10/2021) tarihli Ford Otosan ve Koç Holding Y.K. Başkan vekili Sn. Ali Koç'un açıklamasına göre şirketin cirosu 7 milyar $ (Dolar), 65 milyar TL (Türk Lirası) seviyesine ulaşmıştır.
Tarihçe

1928 – Vehbi Koç Ford Ankara bayisi oldu.
1959 – Otosan A.Ş. kuruldu ve ilk Ford Otosan Fabrikasının temelleri atıldı.
1960 – Acıbadem Fabrikasında üretim Ford Consul ve Ford Thames kamyonların üretimi ile başladı.
1961 – Ford Thames minibüs üretimi başladı.
1965 – Kamyon üretimi başladı. Ağustos 1983'te üretim sona erdiğinde banttan çıkan Ford Cargo D1210 kamyon sayısı 56.124'tü.
1966 – Anadol aracının üretimine başlandı. 18 yıl boyunca 84.000 adet Anadol üretildi.
1967 – Ford Transit üretimine başlandı.
1973 – Otosan ilk Türk spor otomobili olan Anadol STC-16'nın üretimine başladı.
1977 – Ford Motor Company ile Otosan D1210 Ford Kamyon ile Transit serisinin Türkiye'de imal ve satış hakkı ile motorlarının yerli olarak üretim izinini kapsayan lisans anlaşması yaptı.
1982 – İnönü Fabrikası kuruldu.
1983 – Ford Cargo Kamyon üretimi İnönü Fabrikasında başladı.
1985 – Ford Taunus üretimi Acıbadem Fabrikası'nda başladı.
1992 – Yeni Ford Transit üretimi başladı.
1993 – Ford Escort üretimi başladı. 1999 yılına kadar toplam 59.389 adet üretildi.
1997 – Ford Motor Company %41 ile hisselerini eşitledi.
2001 – Kocaeli, Gölcük Fabrikası kuruldu.
2002 – Ford Transit Connect Kocaeli Fabrikasında seri üretime başladı.
2005 - 1.000.000'uncu araç Kocaeli Fabrikasında banttan indirildi.
2007 - Ford Avrupa'ya olan entegrasyonu sağlamak amacıyla Gebze Ürün Geliştirme Merkezi kuruldu.
2009 - Ford Transit Connect Türkiye'den Kuzey Amerika'ya ihraç edilen ilk araç oldu.
2014 - Ford'un hafif ticari aracı Tourneo Courier ve Transit Courier'nin Yeniköy fabrikasında seri üretimine başlandı.
2014 - Ford'un B platformundaki ilk hafif ticari aracı Tourneo Courier ve Transit Courier modellerinin dünyadaki tek üretim sistemi Türkiye oldu.
2015 - Ford Otosan'ın yıllık üretim kapasitesi 415 bin adede yükseldi.
2015 - 7 bin 500 adet Tourneo Courier üretildi.
2018 - Fikrî mülkiyet haklarının tamamı Ford Otosan'a ait olan Ford F-MAX üretimine başlandı.
Ford Escort
Anadol
İkinci Kuşak Ford Transit
Altıncı Kuşak Ford Transit
Rus Amerikası

Rus Amerikası (Rusça: Русская Америка) günümüzde ABD topraklarının Alaska eyaleti, Kaliforniya'nın bir kısmı ile Hawaii'yi içerisine alan ve 1733 – 1867 yılları arasında Rus İmparatorluğuna ait olan sömürge bölgelerinin adıdır. Amerika'nın Ruslar tarafından sömürgeleştirilmesi ile başlayan sürecin resmiyet kazanıp sömürge topraklarının resmî ilhak edilmesi 1799 yılındaki Çarlık ukazı ile olacaktır.
Alaska'da ilk Ruslar

Alaska'ya ayak basan ilk Avrupalıların Ruslar olduğu bilinmektedir. 1648 yılında Semyon Dejniev, Sibirya'daki Kolima Nehrinin ağzından yola çıkarak Arktik Okyanusu boyunca ilerleyerek yine Sibirya'daki Anadir Nehri ağzına ulaşmıştır. Bir söylentiye göre filosundaki bazı gemiler rotadan saparak Alaska'ya ulaşmıştır. Ancak bu keşiften merkezi yönetimin haberi olduğuna dair bir bilgi yoktur.
1741 yılı Temmuz ayında Kamçatka bölgesine keşif seferi yapan kaptanlardan olan ve Vitus Bering'in yardımcılarından  Aleksey Çirikov günümüzde Galler Prensi Adası olarak bilinen yerde karaya çıkar. Bering Alaska topraklarını gözlemlerken, Çirikov Rusya'ya dönerek yeni keşfedilen toprakların müjdesini verir.