stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bosumtvi Gölü
Ekonomik faaliyetler

Göl, yerel halk tarafından beğenilen bir eğlence yeridir ve hükûmet burada turizmi geliştirmek istemektedir. Burada bir ziyaretçi merkezi açılmış ve göl kıyısında birçok konaklama yeri mevcuttur. En popüler aktiviteler yürüyüş, yüzme ve eğlence amaçlı balıkçılıktır.
Ticari balıkçılık, doğrudan bir gıda kaynağı veya bir gelir kaynağı olarak yaygın bir şekilde geliştirilmiştir. Ancak bu teknik olarak sınırlıdır, çünkü bir tabu nedeniyle sadece paduas adı verilen tahta kalaslardan avlanmaya izin verilir, tekneler yasaktır.
Hidroloji

Göl sarp bir bölgede yer aldığından havzası oldukça küçüktür ve çıkışı yoktur. Gölün seviyesi doğal olarak bir mevsimden diğerine ve birkaç yıllık döngülere göre birkaç metre değişebilir.
Çarpışmadan bu yana iklim birkaç kez değişti. Yoğun yağış dönemleri krateri doldurarak göl seviyesini taşma noktasına getirdi. Bu dönemler, krater duvarlarının tepesindeki balık fosillerinin varlığıyla doğrulanmaktadır. Su, çıkış nehrinden akıyordu. Ancak, su seviyesinin o kadar alçaldığı zamanlar da oldu ki, orman havzaya yerleşerek gölü bir tür bataklığa dönüştürdü. Bu dönem yaklaşık 300 yıl öncesine kadar sürdü.
Koruma

2016'da Bosumtwi Gölü, UNESCO tarafından biyosfer rezervi olarak kabul edildi.
Bosumtwi Gölünün ekolojik önemi büyüktür. Bir yandan Gana'daki tek doğal göl, diğer yandan Afrika'daki biyolojik çeşitliliğin Batı'dan dağılımı için çok önemli bir bölge olan Dahomey Koridoru'nun kenarındadır. Dolayısıyla rezerv, çok farklı üç ekosistemin münavebesinden oluşur: orman, bataklık ve dağ. Her biri belirli bir fauna ve florayı barındırır.
Bosumtwi Gölü Koruma Alanı, göl çevresinde 28.000 hektarlık bir alanı kaplar ve nesli tükenmekte olan küçük pangolin'in korunmasına katkıda bulunur. Perodicticus potto veya buckthorn gibi diğer memelilere yaygın olarak rastlanır. Rezervin simgesel kuşları arasında yalnız guguk kuşu ve beyaz tepeli korna kuşu vardır. Ayrıca rezervde 35'ten fazla ağaç türü tespit edilmiştir.
Fauna

Gölde dişli sazan Roloffia petersii ve Epiplatys chaperi, morina balığı yayın balığı Amphilius atesuensis ve Coptodon discolor, Sarotherodon galilaeus multifasciatus, Hemichromis fasciatus, Chromidotilapia guentheri loennbergi ve „Tilapia“ busumana çiklitleri dahil olmak üzere on bir balık türü yaşamaktadır. Son ikisi endemiktir yani sadece bu göl ve yan kollarında yaşarlar. İnsanlar, bugün göldeki en büyük balık türü olan Oreochromis niloticus 'u tanıttı.
Göldeki balık türleri arasında endemik çiklit Hemichromis frempongi ve endemik çiklitler Tilapia busumana ve Tilapia discolor bulunmaktadır.
İnançlar ve efsaneler

Ashanti, Bosumtwi'yi kutsal bir göl olarak görür. Yerel inanca göre ölülerin ruhları buraya tanrı Twi'ye veda etmeye gelir. Bu nedenle gölde sadece tahta kalaslarla balık avına izin verilir.
Efsaneler, 1648'de Asaman köyünden Akora Bompe adlı bir Ashanti avcısının ormanda yaralı bir antilopu kovaladığını ve hayvanın bir gölette aniden kaybolduğunu söyler. Sanki su ruhu hayvanın hayatını kurtarmak istiyor gibiydi. Avcı bu antilopu hiç yakalayamadı, ancak başarılı şekilde balık tutmaya başladı ve suya yakın kalmaya karar verdi. Buraya 'antilop tanrısı' anlamına gelen 'Bosomtwe' adını verdi. Bu hikâye, o sırada su seviyesinin çok az olduğunu anlatır. Gölden çıkan ve görülebilen büyük ölü ağaçlar da 300 yaşın üzerinde oldukları için bunun kanıtıdır.
Sonraki yüzyıllarda göl üzerinde, özellikle Ashantiler ve Akims arasında birçok savaş görüldü. Ashantiler nihayet galip geldi ve bugün hala bölgedeki çoğunluk etnik gruptur.
Jeoloji

Bosumtwi Krateri, Batı Afrika Kalkan (Birimian Sistemi, yaklaşık iki milyar yıllık) kristal kayalarında barındırılmaktadır. Gölün tabaka tortul kayaçları bir iklim arşivi oluşturur ve 2004 yılında 540 metre derinliğe kadar çeşitli araştırma sondajları tarafından kaydedilmiştir.
Bosumtwi Gölü çarpma kraterinin çapı 10,5 km ve derinliği 500 m ve yaşının 1,07 milyon yıl olduğu tahmin edilmektedir (Pleistosen) bu, onu jeolojik açıdan çok yeni bir krater ve intertropikal bölgede tanımlanan nadir çarpma kraterlerinden biri yapmaktadır. Ana kaya 2,1 milyar yıllık (Proterozoyik) metamorfik kayaçlardan (esasen metagrauwacke) oluşur.
Krater neredeyse tamamen göl tarafından doldurulmuş ve kenarlarına ulaşılması zor ve bol bitki örtüsü ile kaplı olduğundan, bilimsel açıdan çok az biliniyordu ve kökeni uzun süredir tartışılmaktadır (volkan, göktaşı çarpması, vb.).
20. yüzyılın sonunda, Fildişi Sahili'ndeki tektit sahasının keşfi ve tarihlenmesi ile kapsamlı jeolojik çalışmalar, kraterin oluşumunu bir göktaşı çarpmasına bağlamayı mümkün kıldı. İkincisi, kraterin kenarlarında darbe breşleri varlığının yanı sıra kraterden yayılan geniş bir fay ağının altını çizdi. Vurmalı koniler veya şoklu kuvars gibi bu tür yapılara özgü diğer elementler keşfedilmemiştir.
2002'den itibaren yürütülen jeofizik çalışmalar, gölün maskelediği kraterin tabanını ve geniş bir tortu tabakasını görüntülemeyi mümkün kıldı. Sismik profiller, 1.9 km çapında ve kraterin tabanından 130 m yükseklikte merkezi bir tepenin varlığını göstermiştir. Göl yüzeyinden krater yapısı boyunca yapılan sondajlar darbe breşlerinin ve süevitlerin varlığını ortaya çıkarmıştır. Ayrıca, numunelerin mikroskobik analizi, çarpma anında maruz kalınan şok dalgasının sonuçlarının karakteristiği olan düz kırılmaların yanı sıra kayalarda güçlü kırılmalar göstermiştir.
Çarpma krateri

Şablon:Karasal etki alanı bilgi kutusu
Bosumtwi Gölü çarpma kraterinin çapı 10,5 km (6,5 mil) olup, yaklaşık olarak 8 km (5,0 mi) olan mevcut gölden biraz daha büyüktür ve yaşının 1.07 milyon yaşında olduğu tahmin edilmektedir (Pleistosen dönemi).
Kraterin derinliği yaklaşık olarak 380 m (1.250 ft)'dir ancak göl çökeltilerinin derinliği ile birlikte sayılırsa - 750 m (2.460 ft)'dir.
Krater kısmen aşınmış ve yoğun yağmur ormanı içindedir bu nedenle incelemesi ve göktaşı çarpma kökenini doğrulaması zordur.
Parçalanma konileri gibi şok özellikler büyük ölçüde bitki örtüsüyle büyümüştür veya göl tarafından kaplanmıştır. Ancak, kraterin göl tabanının altındaki merkezi yükselişinin sondajı, son zamanlarda bilimsel çalışma için bol miktarda şoklanmış malzeme sağladı. Bu etkiden geldiğine inanılan tektitler komşu ülke Fildişi Sahili'nde ve ilgili mikrotektitler Afrika kıtasının batısındaki derin deniz çökeltilerinde bulundu.
Göktaşı çarpmasında oluşan ve 1000 kilometre batıya (şimdi Fildişi Sahili olan yer) fırlatılan tektitlerin (darbe camları) görünümüdür. Tektitler, dünya çapında 170'ten fazla göktaşı kraterinin yalnızca dördünde gözlemlendi. Tektitlerin oluşumu ve dağılımından, simülasyon çalışmaları, yaklaşık 500 metre büyüklüğünde bir göktaşının doğudan 30 ila 50 derecelik bir açıyla ve saniyede 20 kilometreden daha yüksek bir hızla çarptığı sonucuna varmak için kullanılabilir.
Çarpma olayının geçmişteki sayısal yörünge simülasyonlarının istatistiksel çalışmasına dayanan bir çalışma, çarpmanın olası kaynağının orta ana kuşaktan 17 derece'den daha fazla açıyla gelen bir asteroit olduğunu öne sürmektedir.
Gölde balık tutmak için izin verilen geleneksel ahşap tahta padua üzerinde balıkçı.
Bosumtwi Göl bölgesindeki ormanlarda yaşayan Guib harnaché antilobu.
Hemichromis fasciatus
Bosumtwi çarpışma kraterinden optik ve taramalı elektron mikroskobu altında görülebilen düzlemsel şekil değiştirme özellikleri.
Kasumkent

| Kasumkent Касумкент  • Кьасумхуьр |
| --- | --- |
Kasumkent Belediye Binası
Koordinatlar: 41°40′K 48°08′D﻿ / ﻿41.667°K 48.133°D﻿ / 41.667; 48.133
Ülke:  Rusya
Cumhuriyet:  Dağıstan
Zaman dilimi: UTC+03.00 (UDAS)
Resmî site kasumkent.ru
Kasumkent'in panoramik görünümü.
Kasumkent - (Rusça: Касумкѐнт, Lezgice:  Кьасумхуьр) Rusya Federasyonu'na bağlı Dağıstan Özerk Cumhuriyeti'nin Süleyman-Stalski ilçesinin idari merkezi olan bir köydür.
Kasumkent Dağıstan'ın başkenti Mahaçkale'ye 185 km, Derbent'e 40 km ve Rusya-Azerbaycan sınırına 25 km uzaklıkta yer almaktadır. En yakın demir yoluna 35 km Hazar Denizi kıyısına ise 30 km. uzaklıktadır. Köy 2020 nüfus sayımı rakamlarına göre 12.000 kişilik nüfusu ile Süleyman-Stalsky İlçesi'ndeki en büyük yerleşim yeridir. Köy, Dağıstan'ın güneyinde Çıragçay ve Kurah nehirleri arasında bir dağ eteğinde, kurulmuştur. Köy stratejik olarak önemli bir yol kavşağındadır.
Kasumkent, 19. yüzyılın ilk yarısında kuruldu. Çıragçay kıyısında, yüksek ağaçların arasında kendine bir ev inşa eden Kasum adındaki dağcı köyün kurucusu sayılmaktadır. Köy 1812'de yeni kurulan Kyurin Hanlığı'na dahil edildi. Kyurin Hanlığı da 1866'da  resmi olarak Rus İmparatorluğu'na dahil edildi. 1886 yılında köyde 580 kişi yaşıyordu. 1897 yılında ise köyün nüfusu 1013 kişiye yükseldi.
Kasumkent'te 1917 Ekim Devriminden önce iki yıllık bir okul, iki cami ve bir medrese bulunuyordu. Günümüzde ise üç ortaokulu, çok sayıda kültürel ve sosyal kurumu, geniş ve temiz sokakları, yeşillikler içinde iki katlı evleri, 4.000'den fazla çiftliği ve 12.000'den fazla nüfusu ile Dağıstan'ın en büyük bölgesel merkezlerinden biridir.
İklim

Kasumkent, subtropikal iklim bölgesinin kuzey enlemlerinde yer almaktadır. Bununla birlikte, dağların yakınlığı nedeniyle bölgenin iklimi ılıman, karasal ve kuraktır. Yaz mevsimi Mayıs ortasından Eylül sonuna kadar devam eder. En sıcak ay Temmuz'dur. Kasumkent meteoroloji istasyonu verilerine göre köyde  en yüksek sıcaklık 30 Temmuz 2011'de  + 42.8 santigrat, en düşük sıcaklık ise 8 Şubat 2012 - 19.7 santigrat  olarak kayıtlara geçti. Gerçek sonbahar Ekim ayında gelir. Kışlar serindir, kısa ömürlüdür ve 0 santigrat derecenin altında küçük sıcaklık düşüşleri vardır. İlkbaharda hava çok değişken. Birkaç gün boyunca +30 °C'den 0 °C'ye değişiklikler gözlenir.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Ayhan Ulubelen

| Ayhan Ulubelen |
| --- | --- |

Doğum: 20 Ağustos 1931(1931-08-20)
Ölüm: 29 Kasım 2020 (89 yaşında)
Ölüm sebebi: Covid-19
Milliyet: Türk
Vatandaşlık: Türkiye
Eğitim: İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi(lisans)  İstanbul Üniversitesi Eczacılık Fakültesi (doktora)

Kariyeri
Dalı: Kimya, Analitik kimya
 

Ayhan Ulubelen (20 Ağustos 1931- 29 Kasım 2020), analitik kimyager ve akademisyen
Türkiye'de doğal ürünler kimyası alanının öncülerindendir. Bitkilerden elde edilen doğal bileşiklerin yapı tayini çalışmalarında Nükleer manyetik rezonansı (NMR)  Türkiye'de yoğun olarak kullanan ilk bilim insanıdır.
Ulubelen, çalışmalarıyla 300’den fazla sekonder metabolitin yapısını aydınlatmış; bitkilerden izole ettiği yüzlerce yeni maddeyi uluslararası dergilerde yayımlayarak bilime katkı sağlamıştır. 1967-1998 yılları arasında İstanbul Üniversitesi Eczacılık Fakültesi bölüm başkanlığı görevini sürdürmüştür.
Yaşamı

1931 yılında İstanbul'da doğdu. Babası subay Mehmet Ali Ulubelen, annesi Hikmet Ulubelen'dir.
Yükseköğrenimini İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Kimya bölümünde 1951'de tamamladı. Doktora çalışmalarını aynı üniversitenin Eczacılık Fakültesi'nde  Analitik Kimya alanında Rasim Tulusun danışmanlığında tamamladı (1956). 1960-1962 yılları arasında Fulbright Programı ile ABD'ye giderek Minesota Üniversitesi Eczacılık Fakültesi'nde Ole Gisvold'un laboratuvarında iki yıl doktora sonrası çalışmalar yaptı.
1962 yılında İstanbul Üniversitesi Eczacılık Fakültesi'ne döndü. Ertesi yıl aldığı davet üzerine Arizona Üniversitesi Eczacılık Fakültesi'ne gitti. 1967 yılına kadar Arizona yerli halkının kansere karşı kullandığı bitkilerin kimyasal ve biyolojik etkilerini araştırdı; kansere aktif glikoproteinleri tespit edip yapısal çalışmalar yaptı, bitkilerden elde ettiği bazı glikoproteinler klinik incelemelere alındı. Çalışmaları Amerikan Eczacılık Birliği tarafından 1962, 1963 ve 1964 yıllarında Genç Bilim İnsanı Ödülü ile ödüllendirildi.
1967'de Türkiye'ye dönen ve profesör unvanı alan Ulubelen, bitki kimyası çalışmalarına devam etti. Başta Salvia (Adaçayı) türleri olmak üzere çok sayıda farklı bitki ile çalışarak 300’den fazla sekonder metabolitin yapısını aydınlattı. "Anorganik Kimya", "Organik Kimya" ve "Genel Kimya" olmak üzere üç kitap yazdı. Çalışmalarını bilimsel dergilerde 300’ü aşkın makale olarak yayımladı, çalışmalarına 3000’i aşkın atıf aldı.
1967-1998 yılları arasında İstanbul Üniversitesi Eczacılık Fakültesi Genel Kimya Bilim Dalı Başkanlığı yaptı. 1969, 1976 ve 1992 yıllarında Alman Akademik Değişim Servisi (DAAD) bursunu, 1977 yılında Japon JSPS bursunu, 1980-1981 ve 1993-2000 yılları arasında 3 kez NATO bursunu aldı.
TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi Temel Bilimler Araştırma Enstitüsü'nün Kimya Bölümü'nde Bitki Kimyası Grubuna on yıl danışmanlık yapan Ulubelen, 1985'te Türkiye Kimya Derneği'nin ilk onursal üyesi oldu. 1986-1990 yılları arasında NATO Bilimsel Komitesi'nde Türkiye'yi temsil etti. 1991'de TÜBİTAK Bilim Ödülü'ne değer görüldü. 1994 yılında TÜBA asli üyeliğine seçildi; üyeliği 2011 yılındaki istifasına kadar sürdü.
Ulubelen, 1998 yılında İstanbul Üniversitesi'ndeki görevinden emekli oldu. 2003-2009 yılları arasında ise Uluslararası Temel ve Uygulamalı Kimya Birliği (IUPAC)'ın Chemrawn (Dünya İhtiyaçlarına Uygulanan Kimya Araştırmaları) Komitesi'nde önce yardımcı, daha sonra asli üye olarak hizmet verdi. 25 Kasım 2011'de kurulan Bilim Akademisi'nin kurucu üyeleri arasında yer aldı. Meslekteki 60. yılını kutladığı 2011 yılında Elsevier Yayınevi'nin Phytochemistry Letters adlı bilimsel derginin  4. sayısı Ayhan Ulubelen onuruna çıkarıldı.
2016 yılı "Orta Doğu Teknik Üniversitesi Üstün Hizmet Ödülü" ile ödüllendirildi.
Son yıllarında antioksidan ve anti-alzheimer etkili bileşiklerin doğadan keşfi üzerine araştıralar yapmakta olan Ulubelen, 29 Kasım 2020'de COVID-19 nedeniyle öldü.
Amirallik Birinci Lordu

| Amirallik Birinci Lordu Ofisi  |
| --- | --- |


Admiralty
Görev süresi: Sabit değil, genellikle 3-7 yıl
Oluşum: 1628
Kaldırılma: 1964
Amiralliğin İlk Lordu veya resmi olarak Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Birinci Lord Ofisi, hükümetin tüm denizcilik işlerinde kıdemli danışmanı olan ve yönetim ve kontrolden sorumlu olan Kraliyet Donanması'nın siyasi başkanıydı. Amirallik ve Kraliyet Donanması, Kraliyet Deniz Piyadeleri ve diğer hizmetleri kapsayan Birleşik Krallık Deniz Kuvvetleri Genel idarecisidir. Bilinen en eski kalıcı hükûmet görevlerinden biridir. Kraliyet Donanması'nın siyasi başkanı olmanın yanı sıra görevli, eşzamanlı olarak Lord Yüksek Amiral Ofisini (Amirallik Kurulu olarak bilinir) Tatbikattan Sorumlu Komiserler Kurulu Başkanı unvanına sahipti. Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Birinci Lord ofisi, 1628'den Deniz Kuvvetleri, Hava Bakanlığı, Savunma Bakanlığı ve Savaş Dairesi'nin 1964'te yeni Savunma Bakanlığı'nı oluşturmak için birleştirildiği kaldırılana kadar var oldu.
Pratt & Whitney J57

| J57 / JT3C |
| --- | --- |

USAF Müzesi'nde YJ57-P-3 kesim göstericisi
Tür: Turbojet
Ulusal köken: Amerika Birleşik Devletleri
Üretici: Pratt & Whitney
İlk çalıştırma: 1950
Ana kullanıcılar: Boeing 707   Boeing B-52 Stratofortress  Boeing KC-135 Stratotanker   Douglas DC-8   McDonnell F-101 Voodoo   North American F-100 Super Sabre   Vought F-8 Crusader
Öncül: Pratt & Whitney XT45
Varyantlar: JT3D/TF33
Ardıl: Pratt & Whitney J52/JT8A   Pratt & Whitney J75/JT4A   Pratt & Whitney XT57/PT5
Pratt & Whitney J57 (şirket adı: JT3C), 1950'lerin başında Pratt & Whitney tarafından geliştirilen eksenel akışlı bir turbojet motorudur. J57 (ilk çalıştırma Ocak 1950), Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ilk 10.000 lbf (45 kN) itme sınıfı motordu. J57 / JT3C, J75 / JT4A turbojet, JT3D / TF33 turbofan ve PT5 / T57 turboprop (bunlardan sadece biri üretildi) olarak geliştirildi. J57 ve JT3C, onlarca yıldır savaş uçakları, uçaklar ve bombardıman uçakları üzerinde yoğun bir şekilde kullanıldı.
Varyantlar

Veriler: 1964/65 Dünya Uçak Motorları, 1957 Dünya Uçak motorları.
| --- | --- |
 J57-P-1W11.400 lbf (51 kN) şununla su enjeksiyonu (B-52A) J57-P-1WAP-1W olarak J57-P-1WBP-1W olarak J57-P-2 YJ57-P-3Convair YB-60'ta kullanılan 8.700 lbf (39 kN) itme J57-P-4A16.000 lbf (71,17 kN) itme J57-P-5 J57-P-610.500 lbf (46,71 kN) itme J57-P-6B10.500 lbf (46,71 kN) itme J57-P-714.800 lbf (65,83 kN) itme J57-P-8 J57-P-8A10.400 lbf (46,26 kN) itme J57-P-8B16.000 lbf (71,17 kN) itme J57-P-9 J57-P-9W14.800 lbf (65,83 kN) itme J57-P-1010.500 lbf (46,71 kN) itme J57-P-119.700 lbf (43,15 kN) itme, 14,800 lbf (0,07 kN) itme J57-P-12 J57-P-1314.880 lbf (66,19 kN) itme J57-P-15 J57-P-1616.900 lbf (75,17 kN) itme J57-P-19W12.100 lbf (53,82 kN) itme ile su enjeksiyonu J57-P-2018.000 lbf (80,07 kN) itme; J57-P-20A: 18.000 lbf (80,07 kN) itme J57-P-2117.000 lbf (75,62 kN) itme J57-P-2317.000 lbf (75,62 kN) itme J57-P-2515.000 lbf (66,72 kN) itme :  J57-P-27 J57-P-29W12.100 lbf (53,82 kN) itme ile su enjeksiyonu J57-P-31 J57-P-37A J57-P-39 J57-P-41 J57-P-43W13.750 lbf (61,16 kN) itme J57-P-43WA13.750 lbf (61,16 kN) itme J57-P-43WB13.750 lbf (61,16 kN) itme; J57-P-59W: 13.750 lbf (61,16 kN) itme J57-F-13Yapımcı Ford J57-F-19WYapımcı Ford J57-F-21Yapımcı Ford J57-F-23Yapımcı Ford J57-F-29WYapımcı Ford J57-F-31WYapımcı Ford J57-F-35Yapımcı Ford J57-F-43Yapımcı Ford J57-F-43WYapımcı Ford J57-P-53 J57-P-55 J57-F-59WYapımcı Ford JT3C-2J57-P-43WB'nin sivil türevi, 13.750 lbf (61,16 kN) itme; JT3C-4: JT3C-5 JT3C-613.500 lbf (60,05 kN) itme; JT3C-7: 12.000 lbf (53,38 kN) itme; JT3C-12: 13.000 lbf (57,83 kN) itme; JT3C-26: J57-P-20'nin sivil türevi, 18.000 lbf (80,07 kN) itme
Türevler

JT3D / TF33: J57'nin turbo fan türevi.
XT57 / PT5 : 20 ft çapında (6,1 m), 15.000 beygir gücü (11.185 kW) Douglas C-132 için tasarlanan turboprop
Uygulamalar

Boeing B-52 Stratofortress
Boeing C-135 Stratolifter ve KC-135 Stratotanker
Convair F-102 Delta Hançer
Konvair YB-60
Douglas A3D Skywarrior
Douglas F4D Skyray
Douglas F5D Skylancer
Lockheed U-2
Martin B-57 Canberra
McDonnell F-101 Vudu
Kuzey Amerika F-100 Süper Sabre
Northrop SM-62 Snark
Vought F-8 Haçlı
Boeing 707
Boeing 720
Douglas DC-8
Ekrandaki motorlar

New England Hava Müzesi, Bradley Uluslararası Havaalanı, Windsor Locks, CT'de bir J57 kesiti sergileniyor.
Bir J57 kesiti, Kaliforniya Havacılık ve Uzay Müzesi'nde halka açık olarak sergileniyor. XB-52 programında kullanılan s/n 35'tir.
Özellikler (J57-P-23) > Genel özellikleri

Tür: Son yakma turbojet
Uzunluk: 244 inç (6197,6 mm)
Çap: 39 inç (990,6 mm)
Kuru ağırlık: 5,175 lb (2,347 kg)
Özellikler (J57-P-23) > Bileşenler

Kompresör: tüm eksenel, 9 aşamalı LP kompresör, 7 aşamalı HP kompresör
Yakıcılar: kanül, 8 alev tüpü
Türbin: tüm eksenel, tek aşamalı HP türbin, 2 aşamalı LP türbin verim
Özellikler (J57-P-23) > Performans

Maksimum itme: 11.700 lbf (52.0 kN) kuru, 17.200 lbf (76.5 kN) art yakıcı ile
Genel basınç oranı: 11,5: 1
Hava kütle akışı: maksimum güçte 165 lb / s (75 kg / s)
Türbin giriş sıcaklığı: 1.600 °F (870 °C)
Özgül yakıt tüketimi: Afterburner ile 2,10 lb / (lbf⋅h) (59 g / (kN⋅s))
İtme-ağırlık oranı: 3.32
Özellikler (JT3C-7) > Genel özellikleri

Tür: sivil turbojet
Uzunluk: 155in (3937mm)
Çap: 39 inç (990,6 mm)
Kuru ağırlık: 4200 lb (1905 kg)
Özellikler (JT3C-7) > Bileşenler

Kompresör: tüm eksenel, 9 aşamalı LP kompresör, 7 aşamalı HP kompresör
Yakıcılar: kanül, 8 alev tüpü
Türbin: tüm eksenel, tek aşamalı HP türbin, 2 aşamalı LP türbin
Özellikler (JT3C-7) > Performans

Maksimum itme: 12030 lbf (53,5 kN) @ kalkış, SLS, ISA
Genel basınç oranı: 12.5: 1
Hava kütle akışı: 180 lb / s (81,65 kg / s)
Özgül yakıt tüketimi: 0,785 lb / (lbf⋅h) (22,2 g / (kN⋅s)) @ kalkış, SLS, ISA; ve 0,909 lb / (lbf⋅h) (25,7 g / (kN⋅s)) @ maks seyir 3,550 pound-kuvvet (15,8 kN), M0,85, 35,000 ft (11,000 m), ISA
İtme-ağırlık oranı: 3.44
B- 52D'de J57'ler
Boeing 707-123'e kurulu JT3C'ler
Pratt & Whitney J57 turbojet
Mağara çökelleri

Etiketli en yaygın altı mağara çökeli gösteren resim. Etiketleri görüntülemek için büyütün.
mağara çökeli (pronunciation: /ˈspiːliːəθɛm/ ; Eski Yunanca : "mağara yatağı"), genellikle mağara oluşumları olarak bilinir, bir mağarada oluşan ikincil maden yataklarıdır. mağara çökelleri tipik olarak kireçtaşı veya dolomit çözelti mağaralarında oluşur. İlk olarak Moore (1952)  tarafından ortaya atılan "mağara çökeli" terimi, Yunanca "mağara" +  " yatak " sözcüklerinden türetilmiştir. Çoğu yayındaki  mağara çökeli" tanımı, özellikle madenlerde, tünellerde ve diğer insan yapımı yapılardaki ikincil maden yataklarını hariç tutar. tepe ve kuvvetli mağaralarda mağara çökelleri oluşturan "ikincil mineralleri" daha net bir şekilde tanımladı:
"İkincil" bir mineral, ana kaya veya döküntüdeki bir birincil mineralden bir fizikokimyasal reaksiyonla türetilen ve / veya bir mağaradaki benzersiz bir dizi koşul nedeniyle biriken bir mineraldir; yani, mağara ortamı mineralin çökelmesini etkilemiştir.
Kökeni ve kompozisyon

300'den fazla mağara maden yatağı varyasyonu tanımlanmıştır. mağara çökelleri büyük çoğunluğu kalkerli olup, kalsit veya kalsiyum formunda kalsiyum karbonat veya alçı formunda kalsiyum sülfattan oluşur. Kalkerli mağara çökelleri, karbonat çözünme reaksiyonları yoluyla oluşur. Toprak bölgesindeki yağmur suyu, reaksiyon yoluyla zayıf asidik su oluşturmak için toprak CO 2 ile reaksiyona girer:
Düşük pH'lı su, kalsiyum karbonat anakayasından yüzeyden mağara tavanına geçerken, ana kayayı reaksiyon yoluyla çözer:
Çözelti bir mağaraya ulaştığında, aşağı mağara pCO 2 nedeniyle gaz giderme CaCO 3 çökelmesine neden olur:
Zamanla bu çökeltilerin birikimi, ana speleothem kategorilerini oluşturan dikitler, sarkıtlar ve sütun oluşturur.
Beton yapılar üzerinde meydana gelen akma taşı, speleothemlerden tamamen farklı bir kimya ile yaratılmıştır.
Kimya

Speleothem oluşumlarının şeklini ve rengini, su sızıntısının hızı ve yönü, sudaki asit miktarı, bir mağaranın sıcaklığı ve nem içeriği, hava akımları, yer üstü iklimi, yıllık yağış miktarı ve bitki örtüsünün yoğunluğu. Çoğu mağara kimyası, kireçtaşı ve dolomitte birincil mineral olan kalsiyum karbonat (CaCO 3) etrafında döner. Karbondioksit (CO 2) eklenmesi ile çözünürlüğü artan, az çözünür bir mineraldir. Çözünmüş katıların büyük çoğunluğunun aksine, sıcaklık arttıkça çözünürlüğünün azalması paradoksaldır. Bu azalma, yüksek sıcaklıklar ile çözünürlüğü azalan karbon dioksit ile etkileşimlerden kaynaklanmaktadır; karbondioksit salınırken kalsiyum karbonat çökelir.
Kireçtaşı veya dolomitten oluşmayan diğer çözelti mağaralarının çoğu, çözünürlüğü sıcaklık ile pozitif korelasyonlu olan alçıdan (kalsiyum sülfat) oluşur.