Adolf Eichmann
Yakalanışı

Aralarında Yahudi Nazi avcısı Simon Wiesenthal'ın da bulunduğu Holokost'tan sağ kurtulan birkaç kişi, kendilerini Eichmann ve diğer Nazileri bulmaya adadılar. Wiesenthal, 1953'te kendisine gösterilen bir mektuptan Eichmann'ın Buenos Aires'te görüldüğünü öğrendi ve bu bilgiyi 1954'te Viyana'daki İsrail konsolosluğuna iletti. Eichmann'ın babası 1960'ta öldü ve Wiesenthal, özel dedektiflerin aile üyelerinin gizlice fotoğraflarını çekmesi için düzenlemeler yaptı; Eichmann'ın erkek kardeşi Otto'nun güçlü bir aile benzerliği taşıdığı söylendi ve Eichmann'ın şu anki fotoğrafı yoktu. Bu fotoğrafları 18 Şubat'ta Mossad ajanlarına verdi.
1938'de Arjantin'e göç eden Yahudi bir Alman olan Lothar Hermann da Eichmann'ın kimliğinin ifşa edilmesinde etkili oldu. Kızı Sylvia, 1956'da babasının Nazi maceralarıyla övünen Klaus Eichmann adında bir adamla çıkmaya başladı ve babası Hermann, Batı Almanya'daki Hessen eyaletinin başsavcısı Fritz Bauer'i uyardı. Hermann daha sonra kızını bir gerçeği bulma görevine gönderdi; Klaus'un amcası olduğunu söyleyen Adolf Eichmann tarafından kapıda karşılandı. Ancak çok geçmeden Klaus geldi ve Eichmann'a "Baba" diye hitap etti. 1957'de Bauer, bilgileri bizzat Mossad direktörü Isser Harel'e iletti, o da casusları gözetleme yapmak üzere görevlendirdi, ancak başlangıçta somut bir kanıt bulunamadı. Bauer, Alman polisine veya hukuk sistemine güvenmiyordu ve onları bilgilendirirse, muhtemelen Eichmann'ı ihbar edeceklerinden korkuyordu. Böylece doğrudan İsrail makamlarına başvurmaya karar verdi. Üstelik Bauer, Alman hükûmetine Eichmann'ın Arjantin'den iadesini talep ettiğinde, hükûmet hemen olumsuz yanıt vermişti. İsrail hükûmeti, bilgiyi sağlamasından on iki yıl sonra, 1971'de Hermann'a bir para ödülü verdi. 1950'lerin başında Eichmann ile çalışmış olan Alman jeolog Gerhard Klammer, Bauer'e Eichmann'ın adresini ve fotoğrafını verdi. Klammer'in kimliği ancak 2021'de ortaya çıktı.
Harel, Şin Bet'in baş sorgulayıcısı Zvi Aharoni'yi 1 Mart 1960'ta Buenos Aires'e gönderdi ve birkaç hafta süren soruşturmanın ardından Eichmann'ın kimliğini doğrulayabildi. Arjantin'in Nazi suçlularının iade taleplerini geri çevirme geçmişi vardı, bu nedenle İsrail Başbakanı David Ben-Gurion muhtemelen boşuna bir iade talebinde bulunmak yerine Eichmann'ın yakalanıp yargılanmak üzere İsrail'e getirilmesine karar verdi.
Harel, 1960 Mayıs'ında yakalama operasyonunu denetlemek için Arjantin'e geldi. Mossad ajanı Rafi Eitan, çoğu Shin Bet ajanı olan sekiz kişilik ekibin lideri seçildi.
Ekip, Eichmann'ı 11 Mayıs 1960'ta Buenos Aires merkezinin 20 kilometre (12 mil) kuzeyindeki bir sanayi bölgesi olan San Fernando, Buenos Aires'teki Garibaldi Caddesi'ndeki evinin yakınında ele geçirdi. Ajanlar Nisan'da geldiler ve onun rutinini günlerce gözlemlediler ve her akşam yaklaşık aynı saatte işten eve otobüsle geldiğini belirlediler. Otobüs durağından evine kadar açık bir arazide yürürken onu yakalamayı planladılar. Plan, belirlenen günde neredeyse terk edildi. Eichmann genellikle eve bindiği otobüste değilken ancak yaklaşık yarım saat sonra başka bir otobüsten indi. Mossad ajanı Peter Malkin, Eichmann'a yaklaştı ve İspanyolca "Momentito, señor" (Bir dakika, efendim) dedi. Eichmann korkup kaçmaya çalıştı, ancak Malkin'in birkaç ajan arkadaşı Eichmann'ın yolunu kesti. Malkin onu boynundan yakaladı, güreşerek yere yatırdı, yerde boğuştu ve Buenos Aires'in dışındaki güvenli bir eve götüren arabaya bindirdi. Eichmann'ı arabada yerde bir battaniyenin altına sakladılar. Malkin adama dokunmamak için eldiven taktığını söylemiştir.
Mossad'ın güvenli evinden birine götürülen Eichmann, dokuz gün boyunca orada tutuldu, bu süre zarfında kimliği iki kez kontrol edildi ve doğrulandı. O günlerde Harel, Mossad'ın Buenos Aires'te yaşadığı bilgisine sahip olduğu Auschwitz'in kötü şöhretli Nazi doktoru Josef Mengele'nin yerini bulmaya çalıştı. Mengele'yi aynı uçakla İsrail'e geri getirmeyi umuyordu. Ancak, Mengele şehirdeki bilinen son ikametgâhını çoktan terk etmişti ve Harel'in elinde başka ipucu yoktu, bu yüzden onu yakalama planlarından vazgeçildi. Eitan 2008'de Haaretz gazetesine, ekibin Eichmann operasyonunu tehlikeye atabileceği için Mengele'yi takip etmemeye karar verdiğini söyledi.
20 Mayıs gece yarısına doğru Eichmann'a, Mossad ekibindeki İsrailli bir doktor tarafından uyuşturucu iğne yapıldı ve uçuş görevlisi gibi giydirildi. Birkaç gün önce İsrail heyetini Mayıs Devrimi'nin resmi 150. yıldönümü kutlamalarına taşıyan El Al Bristol Britannia uçağıyla Arjantin'den kaçırıldı. Uçuş izni verileceği zamanı beklerlerken, havaalanında gergin bir gecikme yaşandı, ardından uçak İsrail'e gitmek için havalandı ve yakıt ikmali için Senegal'in başkenti Dakar'a iniş yaptılar. 22 Mayıs'ta İsrail'e vardılar ve Ben-Gurion ertesi öğleden sonra Knesset'e Adolf Eichmann'ın yakalandığı haberini verdi.
Arjantin'de, kaçırılma haberleri, Tacuara Milliyetçi Hareketi de dahil olmak üzere aşırı sağ unsurlar tarafından yürütülen şiddetli bir antisemitizm dalgasıyla karşılandı. Arjantin, İsrail ile yapılan başarısız müzakerelerin ardından, Eichmann'ın kaçırılmasını egemenlik haklarının ihlali olarak gördükleri için Haziran 1960'ta Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nden acil bir toplantı talep etti. Devam eden tartışmada, İsrail temsilcisi (ve daha sonra başbakan) Golda Meir, kaçıranların İsrail ajanları değil, özel kişiler olduğunu iddia etti, bu da olayın yalnızca "Arjantin yasalarının münferit bir ihlali" olduğu anlamına geliyordu. 23 Haziran'da BM Konseyi, Arjantin egemenliğinin ihlal edildiğini kabul eden ve İsrail'den tazminat ödemesini talep eden 138 sayılı Kararı kabul etti. İsrail ve Arjantin, müzakerelerin devam etmesinden sonra 3 Ağustos'ta, Arjantin egemenliğinin ihlal edildiğini kabul eden ancak anlaşmazlığı sona erdiren ortak bir bildiri yayınladı. İsrail mahkemesi, Eichmann'ın yakalanmasının koşullarının, davasının yasallığı üzerinde hiçbir etkisi olmadığına karar verdi.
2006'da gizliliği kaldırılan ABD Merkezi İstihbarat Teşkilatı (CIA) belgeleri, Eichmann'ın yakalanmasının CIA ve Batı Alman Bundesnachrichtendienst'te (BND) alarma neden olduğunu gösteriyor. Her iki örgüt de Eichmann'ın Arjantin'de saklandığını en az iki yıldır biliyorlardı, ancak Soğuk Savaş'taki çıkarlarına hizmet etmediği için harekete geçmediler. Her ikisi de Eichmann'ın Nürnberg Yasaları da dahil olmak üzere birçok Yahudi karşıtı Nazi yasasını birlikte yazan Batı Alman ulusal güvenlik danışmanı Hans Globke hakkındaki ifadesinde neler söyleyebileceği konusunda endişeliydi.
Belgeler ayrıca her iki kurumun da Avrupa komünist ülkeleri hakkında casusluk yapmak için Eichmann'ın eski Nazi meslektaşlarından bazılarını kullandığını ortaya çıkardı.
CIA'in Eichmann'ın yerini bildiği ve bu bilgiyi İsraillilerden sakladığı iddiasına "tarih dışı" olduğu iddiasıyla karşı çıkıldı. Özel dedektif Eli Rosenbaum, 1958'de güvenilir olmayan bir CIA kaynağına atıfta bulunarak, Eichmann'ın İsrail'de doğduğunu, 1952'ye kadar "Clemens" takma adı altında Arjantin'de (yanlış) yaşadığını ve Kudüs'te yaşadığını söyledi.