stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Alexander Rybak
Oynadığı filmler/seslendirdiği karakterler > Yıllara göre şarkı klipleri

| Yıl | Şarkı ismi | Klip yönetmeni |
| --- | --- | --- |
| 2006 | Foolin' |  |
| 2009 | Fairytale | Video Workshop AS |
| 2009 | Roll With The Wind | Bård Røssevold |
| 2009 | Funny Little World | Ligitsfilm |
| 2009 | I Don't Believe In Miracles of Superhero |  |
| 2010 | Fela Igjen ft. Opptur | Tommel Opp Film |
| 2010 | Oah | Lars Kristian Flemmen |
| 2010 | Europe's Skies | Alexander Filatovich |
| 2010 | Небеса Европы (Europe's Skies'ın Rusça versiyonu) | Alexander Filatovich |
| 2011 | Небасхіл Еўропы (Europe's Skies'ın Belarusça versiyonu) | Alexander Filatovich |
| 2012 | Стрела Амура(Strela Amura)  (Oah'ın Rusça versiyonu) | Alexander Filatovich |
| 2012 | Leave Me Alone | Alexander Filatovich |
| 2012 | Dostala (Leave Me Alone'un Rusça versiyonu) | Alexander Filatovich |
| 2013 | 5 to 7 Years | Joakim Kleven |
| 2014 | Into A Fantasy | Olav Stubberud & Tone Lise Asphol |
| 2015 | Kotik |  |
| 2015 | Blant Fjell |  |
| 2016 | I Came To Love You |  |
| 2020 | Magic |  |
| 2021 | Hold Me |  |
| 2022 | Memories |  |
Ödülleri

"Sparre Olsen - Genç müzisyenler için bir yarışma", 2000 ve 2001.
”Anders Jahres Culture-Award” 2004.
TV- yetenek-yarışması "Kjempesjansen”, 2006.
”Hedda-Award”, “Newcomer of the year in Norwegian Theater”, ”Fiddler on the Roof”, Oslo Nye Teater, 2007
“Norwegian Melodi Grand Prix”, 2009, Gelmiş geçmiş en fazla puanı aldı.
“Eurovision Song Contest”, 2009, Gelmiş geçmiş en fazla puanı aldı.
“Australian Radio Listeners Award”, 2009.
“Marcel Bezencon Press Award”, Eurovision 2009.
Rus Grammy Ödülü ”Newcomer of the year” 2010.
Norveç Grammy Ödülleri: "Spellemann of the Year”, 2010.
”International Russian Name Award” Moskova, 2011.
”Countrymen of the Year”, Belarus 2013
"Eurovision On Top song of the year 2014", "Into A Fantasy" şarkısı, How to Train Your Dragon 2 müziği.
Rybak ve Frikar, Norveçte bir konserde, Eylül 2009
Eurovision 2009'da Rybak
Rybak Eurovision 2016'da performans sergilerken.
Snooker dünya bir numaraları listesi

Judd Trump bir numaralı rütbenin şu anki sahibi
Profesyonel snooker'da 1975'ten beri üç sıralama sistemi bulunmaktadır; bu sıralamalar doğrultusunda 11 sporcu dünya bir numarası rütbesine sahip olmuştur: Ray Reardon, Cliff Thorburn, Steve Davis, Stephen Hendry, John Higgins, Mark Williams, Ronnie O'Sullivan, Neil Robertson, Mark Selby, Judd Trump ve Ding Junhui.
Tarih

Snooker tarihinde ilk defa, Ray Reardon'ın en üst sırada yer aldığı 1975/1976 sezonu için bir başarı sırası değerlendirme sistemi öne sürüldü. Bu sistem; Ray Reardon (1976/1977–1982/1983), Steve Davis (1983/1984–1989/1990) ve Stephen Hendry (1990/1991–1997/1998) tarafından birbirini takip eden egemenlik dönemleri görmüş, ilk 22 sezon içinde sadece 1981/1982 sezonunda Cliff Thorburn'un 1 numara olmasıyla kesintiye uğramış dünya sıralaması sistemi ile değiştirilmeden önce bir sezon kullanıldı. Dünya sıralamasında sonraki dönemler; (1998/1999–2009/2010) Ronnie O'Sullivan (beş sezon), John Higgins (üç sezon) ve Mark Williams (üç sezon) tarafından paylaşılırken Hendry 2006/2007 sezonunda bir numara pozisyonunu tekrar kazandı. Dünya sıralamasında ilk 34 yılda sadece yedi sporcu birinci oldu.
Bu egemenlik dönemi, 2010/2011 sezonunda sıralama sisteminin yeniden yapılandırılmasıyla sona erdi; daha önceki sistemde yılda bir defa Dünya Şampiyonasından sonra güncellenen sıralama, bu sezon itibarıyla sıralama puanı veren her turnuva sonunda güncellenmeye başladı. Yeni sistemin uygulanmaya başlanmasından bu yana John Higgins, Neil Robertson, Mark Williams, Mark Selby, Judd Trump, Ding Junhui ve Ronnie O'Sullivan birinciliğe ulaştı. Selby sezonu yedi defa birinci sırada tamamladı ve toplamda bu onu Reardon ve Davis (her biri yedi kez) ile beraber, Hendry'nin (dokuz kez) ardından ikinci sıraya yerleştirdi.
Bazen turnuvalardaki performansın yanı sıra diğer faktörler de sıralamalara etki edebilir. Alex Higgins 1982/1983'te bir numaraya çıkacaktı, ancak disiplin cezası sonucu sıralama puanları düştü; benzer şekilde Robertson, John Higgins'in 2010'da altı aylık bir yasak alması nedeniyle mümkün olandan hızlı şekilde bir numaraya çıktı. John Higgins, 2010/2011 sezonunda yasaklanmasaydı sezonu 1. sırada bitirirdi, çünkü kaçırdığı turnuvalara katılıması halinde alabileceği minumum puanlar dahi onun en üst sıralarda yer alması için yeterliydi. O'Sullivan'ın 2005/2006 sezonunda Malta Kupasına katılmama kararı ona bir sonraki sezonun birinciliğine mal oldu, çünkü kendisine teklif edilen giriş noktaları pozisyonunu koruması için yeterliydi.
Bir numaralı sporcular

Snooker tarihinde birincilik sıralamasına en hızlı yükseliş yapan sporcular Steve Davis ve Stephen Hendry'dir; her ikisi de beş sezonda birinciliğe yükselerek bu alanda rekoru paylaşmaktadırlar. Hendry ayrıca geleneksel sistemde dokuz sezon (1990/1991 - 1997/1998 ve 2006/2007) birinciliği ile en çok birincilik rekorunu elinde tutmaktadır. Bu pozisyonda birbirini izleyen sekiz sezon kalması da ayrı bir rekordur. Günümüzde uygulanan sıralama sisteminde Mark Selby hem toplam birincilik hem de art arda birincilik rekorlarını elinde tutmaktadır.
Sezon başında bir numara olan sporcular

2010/2011 sezonunda, sıralamaların dünya şampiyonasından sonra yılda bir kez güncellendiği geleneksel sistemden her turnuvadan sonra sıralamaların güncellendiği sisteme geçiş dolayısıyla, her sporcunun bir numaralı sırayı işgal ettiği süre açısından kıyaslama imkânsız hale gelmiştir. Örneğin, Steve Davis, Mark Selby'den daha uzun süre birinci sırada kaldı, ancak Davis sıralamasını sezon başına sadece bir defa, dünya şampiyonasında savunmak zorunda kalırken, Selby her turnuvada rütbeyi savunmak zorundaydı. Bununla birlikte, her iki sporcu da dünya şampiyonasından sonra yedi defa bu rütbeye sahipti, yani Selby, Davis'in başarısını birinciliği işgal ettiği süre daha az olmasına karşın, etkin bir şekilde eşitledi. İki sistem arasında yaklaşık bir karşılaştırma yapabilmek için aşağıdaki tabloda her sezonun başında alınan sıralamaların anlık görüntüsü kullanılmıştır.
Diğer istatistikler

Dünya Profesyonel Snooker Şampiyonasını kazanmadan dünya sıralamasında bir numarada yer alan sporcular
| Sporcu | Birinciliğe çıktığı tarih | İlk Dünya Şampiyonası finali | İlk Dünya Şampiyonu unvanı |
| --- | --- | --- | --- |
| Selby, MarkMark Selby | 12 Eylül 2011 | 2007 Dünya Snooker Şampiyonası (6–7 Mayıs 2007) | 2014 Dünya Snooker Şampiyonası (4–5 Mayıs 2014) |
| Trump, JuddJudd Trump | 5 Kasım 2012 | 2011 Dünya Snooker Şampiyonası (1–2 Mayıs 2011) | 2019 Dünya Snooker Şampiyonası (5–6 Mayıs 2019) |
| Ding Junhui | 8 Aralık 2014 | 2016 Dünya Snooker Şampiyonası (1–2 Mayıs 2016) | yok |
Tür resmi

Tür resmi ya da janr resmi ya da genre resmi ya da günlük yaşam resmi (İngilizce: Genre Painting, Fransızca: Peinture de Genre), ressamların belli bir daldaki ya da türdeki konuları özellikle de günlük yaşamdan kareleri çizdikleri resimlere verilen isim. Bu türün sanatçıları pazar yerlerinden, ev içlerinden, meyhanelerden, partilerden ve sokaklardan insan manzaraları betimlediler. Tablolar ressamına göre gerçekçi, hayal ürünü ya da romantik olabiliyordu.
Tarihi

Tür resminin örneklerini veren en önemli ressamlardan biri yaşamı hakkında çok az detay bilinen Flaman sanatçı Yaşlı Pieter Bruegel'dir (1525 - 1569). Köy ve köylü temalı nükteli eserler ürettiği için çoğunlukla ressamın da köylü zannedilmesine karşı çıkan Ernst Hans Gombrich, Bruegel'in bir kentli olduğunu ileri sürdü. Bunun sebebi olarak da sanatçının yaşadığı çağda cahil taşralı insanları bir eğlence aracı olarak görmenin gelenek olmasını öne sürdü. Gombrich'e göre Bruegel'in köylülere bakışı Shakespeare'inkine çok benziyordu.
Bruegel, köy yaşamını ve orada yaşayan insanları açık bir şekilde anlatmayı başarmıştı ve böylece neşeli ama basit olmayan resimlerle kendisinden sonra gelen Flaman ressamlara yeni bir alanın yolunu açmış oldu. Dinde reformu benimseyen Hollanda on yedinci yüzyıla geldiğinde büyük bir refaha da ulaşmıştı. Ülkede resim konusunda da büyük bir talep ve üretim vardı. Sanatçılar, resmi siparişleri yetiştirmeye çalışmanın yanı sıra zengin burjuvazi ve okur yazar olan, eğitimli köylülerin de isteklerine karşılık vermeye çalışıyorlardı. Bu talepler Rembrandt gibi yaratıcı ve büyük isimlerin yanı sıra ciddi bir teknik teknik yeteneğe sahip yüksek sayıda "küçük usta"nın da ortaya çıkmasına sebep oldu. Bu ustalar o yüzyılda sanata hakim olan İtalyanlar'ın küçümsediği günlük yaşamı ve ev içi hayatı anlatan eserler de ürettiler. Hollanda sanatı, Rembrandt hariç tarih resminden uzaklaştı.
Bu tarzın on yedinci yüzyıldaki en önemli isimlerinden biri Jan Steen oldu. Ressamlık mesleğinden kazandığıyla geçinemeyen Steen, bu yüzden bir meyhane de işletiyordu. Bu işi sebebiyle de sık sık eğlenen insanları ve komik tipleri gözlemleme fırsatı buldu ve yaşamdan keyif alan neşeli havaya sahip eserler çizdi.
Rembrandt'tan bir kuşak sonra doğan Jan Vermeer (1632-1675) çoğunlukla tipik bir Hollanda evinde duran sıradan figürleri işledi. Vermeer ile birlikte tür resmi mizahi olmaktan kurtuldu. On yedinci yüzyıl boyunca tür resmi çizen diğer Hollandalı ressamlar arasında Adriaen ve Isaac van Ostade, David Teniers, Aelbert Cuyp ve Pieter De Hooch vardır.
Louis le Nain Fransa'da tür resmini on yedinci yüzılda geliştiren önemli bir isim oldu. On sekizinci yüzyılda, ülkede, bu tarza olan ilgi  Watteau ve Fragonard'ın romantik ve Chardin'nin realist tablolarıyla canlandı.
İngiltere'de ise William Hogarth (1697-1764) sosyal eleştiriyle ahlak derslerini birleştiren, sıradan insanların hikâyelerini anlatan tablolar serisi çizdi. William Powell Frith en popüler tür resmi ressamlarından biriydi ve pek çok çağdaşından takdir gördü. Diğer İngiliz tür ressamları Augustus Leopold Egg, George Elgar Hicks, William Holman Hunt ve Dante Gabriel Rossetti gibi isimlerdi.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ilk tür ressamı bir Alman göçmeni olan John Lewis Krimmel oldu. Krimmel, 1812-1821 tarihleri arasında  Wilkie and Hogarth'tan öğrendiklerini Philadelphia'nın günlük yaşamını mizahi bir şekilde betimlerken kullandı.
Galeri

Yaşlı Pieter Bruegel, Köylü Dansı, 1568
Jan Vermeer, Süt Döken Kadın, 1658-1660
Jan Vermeer, Mektup Okuyan Kadın, 1664'ten sonra
Jan Steen, Köy Düğünü, 1670
William Hogarth, Eski bir Hizmetçiyle Evlilik, 1732-1735
Pieter de Hooch, Kucağında Çocuklu Kadın, 1658
Şehirli halkın güncel yaşamı Ukiyo-e'nin de ana temalarından biri oldu: Onna Yu no Zu ("Bayan umumî banyosu'nun çizimi", Torii Kiyonaga)
İtalyan tarafından, kız ve üzüm tuval üzerine yağ Antonio Rotta
Bruegel'in Köylü Düğünü isimli eseri tür resminin önemli örneklerinden biridir. (1568) Bu eserde resmin anlatım zenginliği ve gözlem gücünün büyüklüğü kadar ressamın  tabloyu ne kalabalık ne de karışık görünmeyecek şekilde düzenlemesi de dikkat çekicidir.
Jan Steen on yedinci yüzyılda tür resminin önemli temsilcilerinden biri oldu.
Oceanborn

Oceanborn, Fin müzik grubu Nightwish'in ikinci stüdyo albümüdür. 1998 yılında yayınlanmıştır.
Hakkında

1998'in Nisan ayında “The Carpenter” teklisine bir klip çekildi. Yaz ayına gelindiğinde grupta eksik kalan son bir halka vardı. Bas gitarı, gitarist Vuorinen çalıyordu ve bu da konserlerde ek bir elemanı zorunlu kılıyordu. Holopainen'ın eski bir arkadaşı olan basçı Sami Vänskä’nin ekibe dahil olmasıyla grubun bütün elemanları tamamlanmış oldu.
6 Mayıs 1998 tarihinde ikinci albüm “Oceanborn” satışa sunuldu. “Angels Fall First”teki geleneksel müzik etkileşimleri bu albümde bir kenara bırakılıp daha teknik ve progresif bir tarz yaratıldı. “Oceanborn”, Finlandiya’da oldukça büyük ilgi gördü ve 5. sıraya kadar yükseldi. Kasım 1998’de yayınlanan “Sacrament of Wilderness” adlı tekli haftalarca 1 numarada kaldı. 
Albüm, Finlandiya dışında piyasaya sürüldüğünde de büyük ilgi gördü. Allmusic; “bütünüyle şahane bir çalışma” olan bu albümü, ilk albümleri “Angels Fall First”e göre daha başarılı buldu”. Bu albüm ile elde ettikleri başarı sayesinde grup turlara çıkmaya ve büyük organizasyonlara katılmaya başladı.
1999'un Ağustos ayında Almanya’da satışa çıkarılan “Sleeping Sun”, “Walking in the Air” teklileri ve “Angels Fall First” albümü ilk ayında 15 bin adet satıldı. “Oceanborn” ile “Sacrament of Wilderness”, Finlandiya'da altın plak kazandı ve grup Rage'le birlikte 26 konserlik bir Avrupa turuna çıktı.
Şarkılar

"Stargazers" – 4:28
"Gethsemane" – 5:22
"Devil & The Deep Dark Ocean" (ft. Tapio Wilska) – 4:46
"Sacrament of Wilderness" – 4:12
"Passion & The Opera" – 4:50
"Swanheart" – 4:44
"Moondance" – 3:31
"The Riddler" – 5:16
"The Pharaoh Sails to Orion" (ft. Tapio Wilska) – 6:26
"Walking in the Air" – 5:31
"Sleeping Sun" (Bonus şarkı) – 4:05
"Nightquest" (Bonus şarkı) – 4:16
Kadro

Tarja Turunen - Kadın vokal
Emppu Vuorinen - Gitar
Sami Vänskä - Bas gitar
Tuomas Holopainen - Klavye, piyano, geri vokal (7. şarkıda)
Jukka Nevalainen - Davul, geri vokal (7. şarkıda)
Kadro > Misafirler

Tapio Wilska - Erkek vokal (3, 7 ve 9 numaralı şarkılarda)
Esa Lehtinen - Flüt
Plamen Dimov - Keman
Kaisli Kaivola - Keman
Markku Palola - Viyola
Erkki Hirvikangas - Çello
Manuel Marulanda

Manuel Marulanda
Pedro Antonio Marín Marín (13 Mayıs 1930 – 26 Mart 2008) kod adı Manuel Marulanda Vélez yoldaşları tarafından takılan lakabı Tirofijo (İspanyolca: Keskin nişancı) olan FARC-EP (Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia-Ejército del Pueblo)(Türkçesi: Kolombiya Devrimci Silahlı Kuvvetleri – Halkın Ordusu) lideriydi.Kolombiya'nın batı-orta bölümündeki kahve yetiştirilen Quindio bölgesinde köylü bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelir. 
Ailesi Liberal Partiye eğilimli olsalar da Marulanda siyasi ve ideolojik olarak Kolombiya Komünist Partisine PCC eğilim gösterir. Liberal Parti lideri Jorge Eliécer Gaitán'ın öldürülmesiyle başlayan şiddet dönemi (1948-58) yıllarında siyasi bilinci oluşur.
Mart 2006'da ABD Başsavcısı Alberto Gonzalez Adalet Bakanlığı ile koordineli şekilde Manuel Marulanda'nın başına 5 milyon dolarlık ödül koydu. Ancak bütün çabalara karşın Trufio yakalanmadı ve 26 Mart 2008 günü kalp krizi yüzünden hayatını kaybetti. Örgütte onun yerine Alfonso Cano geçti.
İlk silahlı eylemleri

Marulanda ve ailesinin üyeleri, birçok Liberal Parti sempatizanı köylü ailede olduğu gibi Jorge Eliecer Gaitan'ın öldürüldüğü haberinin kendilerine ulaşmasıyla beraber silahlı olarak ayaklanacaktır. Kendilerini rakip Muhafazakâr Parti ile yerel polisten korumak amacındadırlar.
Bu süreçte Marulanda ailesinden bazı kişilerle beraber gerilla savaşçısı olarak evden ayrılır ve komünistlerle beraber çarpışır. Partiye bağlı silahlı gruplar bu dönemde çok etkilidir. Bu sırada öldürülen bir sendika liderine atfen Manuel Marulanda kod adını alır. Marulanda bu dönemde Jacobo Arenas olarak da bilinen Luis Morantes ile yakınlaşacak ve dost olacaktır. Arenas Kolombiya Komünist Partisinin önde gelen yöneticilerindendir.
Bu grubun üyeleri daha sonra Marquetalia olarak bilinen bölgeye yerleşecek silahlarını muhafaza edeceklerdi. Kolombiya Ordusuna güvenmedikleri için teslim olmazlar. Bu durum 1953 yılında muhafazakâr cumhurbaşkanı Laureano Gómez'i deviren General Gustavo Rojas yönetiminde de değişmez. Rojas Liberal Parti sempatizanı silahlı milislere silahlarını bırakmaları için af çıkartsa da teslim olanların öldürüldüğü haberleri Marulanda ve yoldaşları arasında huzursuzluk yaratır, Kolombiya Komünist Partisinin şehir merkezlerindeki yönetimi de kararsız kalır.
1957 yılında Rojas'ın devrilmesiyle birlikte 1958 yılında ülkedeki iki esas parti arasında Ulusal Cephe antlaşması imzalanır. Yeni hükûmet bu dönemde en büyük tehlike olarak kendi kendine bağımsızlığını ilan etmiş olan ve silahlı gücü bulunan Marquetalia Cumhuriyetini görür. Muhafazakâr parti ve ABD arafından yeni hükûmete yapılan baskı sonucu bölgeye yoğun askerî harekât yapılacak ve Mayıs 1964'te bölge ordu birliklerince ele geçirilir.
FARC’ın kuruluşu

Kolombiya Ordusunun saldırıları genelde başarısız olur, gerillalar saldırılarla dağıtılsa da neredeyse çoğu başka yerlerde bir araya gelecek ve Bloque Sur (Güney Bloku) adındaki grubu 27 Mayıs 1964 günü oluştururlar. Grup 1966 yılında kurulacak olan FARC örgütünün temelini oluşturacaktır. Marulanda ve Arenas yeni gerilla grubunun liderleri olacaklardır.
1984-1990 Barış Görüşmeleri

1982 yılında yeni seçilen devlet başkanı Belisario Betancur gerilla gruplarıyla uzlaşabilmek amacıyla bir barış açılımı hamlesi yapar. FARC ve diğer silahlı gruplarları barış görüşmeleri için davet eder. FARC bu daveti kabul eder ve görüşmelerin La Uribe bölgesinde yapılmasını ister. Aylar süren uzlaşma görüşmelerinin ardından FARC ve hükûmet La Uribe Kararlarını imzalar. Bu anlaşmanın ışığında Yurtsever Birlik ortaya çıkar. Birlik içerisinde gerilla grupları, sendikalar, insan hakları örgütleri bulunmaktadır. Anlaşma ve bu çerçevedeki ateşkes 1984 yılından başlayacak ve 1990 yılına kadar sürecektir. Ancak süreç içerisinde ateşkes her iki tarafça da sayısız kez ihlal edilecektir. 1990 yılında devlet başkanı Cesar Gaviria yeniden başlayan görüşmeler sırasında Casa Verde'deki FARC karargahına saldırır, FARC lider heyeti ormanlık bölgeye kaçar.
1998-2002 Barış Görüşmeleri

Marulanda 1999 yılında Andrés Pastrana yönetimindeki muhafazakâr hükûmet ile yapılan barış görüşmelerinde FARC heyetinin başındadır. Pastrana hükûmeti FARC'ın önerisi olan beş eyalette silahsızlandırılmış bölge uygulamasını kabul eder. Beş eyalet San Vicente del Caguan etrafında sıralanan eyaletlerdi. FARC bu bölgenin de-facto hakimi durumundaydı, yerel hükûmet temsilcileri bölgeyi zamanında terk etmek zorunda kalmıştı. Anlaşmanın uygulanmasıyla beraber gerillalar bölgede açıkça faaliyet göstermeye başladılar ve FARC günlük hayatın her alanında siyasi, idari, hukuki, eğitimsel başlıklarda önderlik ettiği için neredeyse özerk bir devlet kurulmuştu. FARC bölgede ileriki dönemler için ordusunu eğitmeye ve güçlendirmeye de başlar. Bölgedeki arazilerin kokain ve uyuşturucu imalatı için kullanıldığı iddiaları özellikle sol ideolojiye düşman Kolombiya hükûmetleri ve ABD tarafından sürekli olarak dile getirilecek, örgütün siyasi programından çok bu yöne dikkat çekilmeye çalışılacaktır.
Görüşmelerde daimi ateşkese dair bir konu konuşulmadıysa da çatışmalarda gözle görülür bir düşme yaşanmış, ara sıra iki tarafın da silaha başvurması ve bazı kaçırma olayları görüşmelerdeki elçileri zor durumda bırakmıştır. Barış görüşmelerinin sağladığı ortam Şubat 2002'de FARC'ın bir milletvekilini kaçırmak için uçak kaçırmasıyla sona erecektir. Pastrana hükûmeti için bu olay biçilmiş kaftan olacak ve görüşmeler kesilerek savaş hâline tekrar dönülecektir.
Ölümü

Marulanda 26 Mart 2008 tarihinde kalp krizinden hayatını kaybeder. Ölümünün ilk haberi 24 Mayıs 2008 tarihli Revista Semana adlı Kolombiyalı magazin dergisinde Savunma Bakanı Juan Manuel Santos tarafından dile getirilir. Bakan bu bilgiyi FARC içerisindeki güvenilir bir kaynaktan aldığını da ekler. Bakan, Marulanda'nın kendi bombardımanları sonucu öldüğünü iddia etse de FARC Komuta Merkezinden Timoleón Jiménez teleSUR televizyon kanalına gönderilen video görüntüsünde Marulanda'nın kalp krizi sonucu öldüğünü 25 Mayıs günü açıklar.
Levent Göktaş

| Levent Göktaş MU> 1980-TNK. |
| --- | --- |
Lakabı: Ozan
Doğum: 8 Haziran 1959 (65 yaşında) Erbaa, Tokat, Türkiye
Bağlılığı:  Türkiye
Branşı:  Türk Kara Kuvvetleri
Hizmet yılları: 1980-2004
Rütbesi:  Tank Albay
Komutası: Muharebe Arama Kurtarma Alayı
Ailesi
Çocukları: 2
Sonraki işi: Avukat

Mustafa Levent Göktaş (8 Haziran 1959) Çerkes asıllı Türk asker ve avukat.
Türk Silahlı Kuvvetleri'nde çalıştığı dönemde, PKK terör örgütü lideri Abdullah Öcalan'ın Suriye'den çıkarılması ve Kenya'da yakalanarak Türkiye'ye getirilmesinde görev aldı. Genelkurmay Başkanlığına bağlı Özel Kuvvetler Komutanlığı bünyesindeki Muharebe Arama Kurtarma Alay'ında tim komutanlığı ve alay komutanlığı görevlerinde bulundu. Türk Silahlı Kuvvetleri'nde 3 adet üstün cesaret ve feragat madalyasına sahip olan tek kişidir. 2004'te askerlikten emekli olduktan sonra serbest avukatlık yapmaya başladı.
7 Ocak 2009'da Ergenekon soruşturması’nın 10. dalga operasyonunda gözaltına alındı ve birkaç gün sonra "silahlı terör örgütü üyesi olmak" suçlamasıyla tutuklandı. Suçlamaları reddetti.
5 Ağustos 2013'te İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından karara bağlanan Ergenekon davasında 20 yıl 9 ay hapis cezasına çarptırıldı. Özel Yetkili Mahkemelerin kaldırılmasının, tutuklulukta azami sürenin 5 yıla inmesinin ve Ergenekon mahkemesinin gerekçeli kararını yazmamasına dair Anayasa Mahkemesi'nin hak ihlali kararının ardından 10 Mart 2014 tarihinde tahliye edildi. Hakkındaki kararın temyiz incelemesini yapan Yargıtay 16. Ceza Dairesi 21 Nisan 2016'da, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen kararı bozdu. 9 Haziran 2022'de Hablemitoğlu cinayeti soruşturmasında aralarında Levent Göktaş'ın da bulunduğu 9 emekli asker hakkında gözaltı kararı verildi. Fakat Göktaş adresinde bulunamadı. 31 Ağustos'ta hakkında Interpol tarafından kırmızı bülten çıkarıldı. 2 Eylül 2022'de Bulgaristan'ın Svilengrad kentinde yakalandı ve gözaltına alındı. Hakkında iddianamede düzenlendi ve Hablemitoğlu cinayetinden dolayı ağırlaştırılmış müebbet hapisle cezalandırılması istendi. Yargılanması için Türkiye'ye iade edilmesini Bulgaristan önce reddetti ama bir süre sonra bu talebi kabul etti. Türkiye'ye getirilen Göktaş'a hakkındaki yakalama kararı yüzüne okudu ve Göktaş tutuklandı. 18 Mayıs 2023'te mevcut delil durumunun lehine değişmesi ihtimali nedeniyle tutuksuz yargılanmak üzere tahliye edildi.
Levent Göktaş, Rusça, İngilizce, Arapça ve Kürtçe bilmektedir.
Güneş Sistemi'nin oluşumu ve evrimi

Sanatçı gözüyle gezegen öncesi disk
Güneş Sistemi'nin oluşumu ve evrimi, yaklaşık 4,5 milyar yıl önce dev bir moleküler bulutun küçük bir parçasının yerçekimi etkisiyle çökmesiyle başladı. Çöken kütlenin çoğu, merkezde toplanarak Güneş'i oluştururken, geri kalanı düzleşerek gezegenlerin, uyduların, asteroitlerin ve diğer küçük gök cisimlerinin oluştuğu bir proto-gezegen diskine dönüştü.
Güneş Sistemi'nin ilk olarak Emanuel Swedenborg tarafından 1734 yılında öne sürülen, daha sonra Immanuel Kant tarafından 1755 yılında genişletilen bulutsu hipotezine uygun olarak oluştuğu düşünülmektedir. Benzer bir teori Pierre-Simon Laplace tarafından bağımsız olarak 1796'da üretilmiştir. Bu teoriye göre Güneş Sistemi 4,6 milyar yıl önce dev bir moleküler bulutun çökmesi sonucu oluşmuştur. Bu ilk bulutun birkaç ışık yılı genişliğinde olduğu ve birkaç yıldızın doğumuna da sebep olduğu düşünülmektedir. Çok eski göktaşlarının incelenmesi sonucunda, ancak çok büyük patlayan yıldızların merkezinde oluşabilecek kimyasal elementlere rastlanması Güneş'in bir yıldız kümesi içinde ve birkaç süpernova patlamasının yakınında oluştuğunu kanıtlar. Bu süpernovalardan gelen şok dalgası çevrede bulunan bulutun içinde yüksek yoğunluk bölgeleri oluşturarak iç gaz basıncını yenecek ve içe çöküşe neden olacak kütleçekimsel kuvvetlerin oluşmasına izin vererek Güneş'in oluşmasını tetiklemiş olabilir.