stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mahmut Alınak
Yaşamı

Kars'ın Digor ilçesinde 1952 yılında dünyaya gelen Mahmut Alınak ilköğrenimini Digor'da, liseyi ise Kars'ta tamamladıktan sonra Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne girdi ve bu okuldan mezun oldu.
Hayatını avukatlık mesleği ile kazanan Alınak 1987 genel seçimlerinde SHP'nin Kars adayı olarak TBMM'ye girme hakkı kazandı. Dört yıl sonraki erken genel seçimlerinde ise HEP-SHP ittifakının Şırnak adayı olarak seçimi kazandı. Daha sonra DTP Kars İl Başkanlığı görevini yürüttü.
1994'te milletvekili iken dokunulmazlığı kaldırılan ve Orhan Doğan, Hatip Dicle, Ahmet Türk, Sırrı Sakık, Leyla Zana ile birlikte tutuklanan Alınak, cezaevinde ilk iki kitabını yazdı. 1997'de kaleme aldığı Şiro'nun Ateşi adlı kitap, DGM tarafından yasaklandı ancak yasak kararına rağmen büyük ilgi gördü.
2007'de yapılan genel seçimlerde DTP destekli bağımsız Kars milletvekili adaylığında istediği başarıyı elde edemedi. 2008'de yapılan DTP genel kurultayında başkanlığa aday olduysa da Ahmet Türk'ün adaylığı üzerine aday olmaktan vazgeçti.
Gündem Gazetesi ile Radikal Gazetesi'nin Radikal İki adlı ekinde yazarlık yapan ve serbest avukat olarak çalışan Mahmut Alınak, yaptığı açıklamalarla sık sık gündem oluşturdu. 5 Ocak 2007'de Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'a gönderdiği Kürtçe mektup yüzünden Siyasi Partiler yasasındaki “Türkçeden başka dil kullanmak” yasağına muhalefetten 6 ay hapis cezası aldı ve bu mektup, Demokratik Toplum Partisi'nin bölücülük odağı olduğu iddiasıyla kapatılmasına da delili olarak gösterildi. Ceza, 2010'da Yargıtay 7. Ceza dairesi tarafından bozuldu.
2011 yılının Aralık ayında KCK'ya yönelik soruşturma kapsamında tutuklanan Alınak, cezaevinde iki roman yazdı. Kandıra Cezaevinde bir süre tutuklu kaldıktan sonra 18 Temmuz 2012 tarihinde tahliye edilmiştir.
Kitapları

HEP, DEP ve Devlet, Kaynak Yayınları 19??, (ISBN 975-343-120-1)
HEP, DEP ve Devlet Parlamentodan 9. Koğuşa-2, Kaynak Yayınları 1996, (ISBN 975-343-120-1)
Şiro'nun Ateşi, Berfin Yayınları 1997, (ISBN 9757345600)
Nazo, Berfin Yayınları 1998, (ISBN 975-7354-67-8)
Ateşte Yıkanmak, Berfin Yayınları 2003, (ISBN 975-6680-31-8)
Tarihin Çarmıhında Güneş Ülkesi, Jan Yayınları 2011
Köpekler Manifestosu', Jan Yayınları 2012
Mehmet Tunç ve Bêkes ("Bêkes=kimsesiz"), CHA Yayınevi, 2017
Hatip Dicle

| Hatip Dicle |
| --- | --- |

Türkiye Büyük Millet Meclisi 19. Dönem Milletvekili
Görev süresi 14 Kasım 1991 - 3 Mart 1994
Seçim bölgesi: Diyarbakır
Demokrasi Partisi
Görev süresi 12 Aralık 1993 - 3 Mart 1994
Demokratik Toplum Kongresi Eşbaşkanı
Görev süresi 2014-2017
Kişisel bilgiler
Doğum: Mehmet Hatip Dicle 1955 (69-70 yaşında) Diyarbakır, Türkiye
Vatandaşlığı: Türkiye
Milliyeti: Kürt
Partisi: Halkların Demokratik Partisi
Diğer siyasi bağlantıları: SHP, HEP, DEP, Bağımsız
Bitirdiği okul: İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesi
Mesleği: Siyasetçi, İnşaat Mühendisi
Hatip Dicle (d. 1955, Diyarbakır), Kürt asıllı Türk siyasetçi ve İnşaat Mühendisi. 1991 yılında  Diyarbakır milletvekili seçildi fakat 2 Mart 1994 tarihinde TBMM tarafından Leyla Zana, Selim Sadak ve Orhan Doğan ile Dicle'nin milletvekili dokunulmazlığı kaldırıldı. Yargılandıktan sonra on yıl cezaevinde kaldı. 2004'te tahliye edilen Dicle 12 Haziran genel seçimlerinde Emek, Özgürlük ve Demokrasi Bloğu Diyarbakır bağımsız adayı olarak vekil seçildi fakat vekilliği Yüksek Seçim Kurulu tarafından iptal edildi.
Biyografi

1955 yılında Diyarbakır'da doğdu. Tam adı Mehmet Hatip Dicle'dir. Babası Emin Bey, annesi Mübeccel Hanımdır. Diyarbakır'da Ziya Gökalp Lisesi'nden mezundur. 1979 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesi'nden mezun oldu. 1970'li yıllarda Devrimci Doğu Kültür Derneği'nde (DDKD) çalıştı. 1984 yılında gözaltına alındı. 1990 yılında yapılan İnsan Hakları Derneği (İHD) Diyarbakır Şubesi 2. Olağan Genel Kurulunda Şube Başkanı seçildi. 1991 yılına SHP-HEP seçim ittifakıyla Diyarbakır milletvekili seçildi. Daha sonra (aynı yıl) HEP'e katıldı. 12 Aralık 1993 tarihinde DEP Genel Başkanlığına seçildi. 2 Mart 1994 tarihinde TBMM tarafında milletvekili dokunulmazlığı kaldırıldı. Aynı gün, Orhan Doğan ile Ankara Emniyet Müdürlüğü Terörle Mücadele Ekipleri tarafından gözaltına alındı. Dokunulmazlıkların kaldırılmasına dayanak oluşturan Ankara DGM Başsavcısı Nusret Demiral tarafından hazırlanan iddianamede "vatan hainliği" ile suçlandı. Daha sonra hapis cezası aldı ve 10 yıl cezaevinde kaldı. 10 yıl sonra tekrar yargılanarak 2004 yılında tahliye edildi. Tahliye edildikten sonra siyasi çalışmalarına devam etti. Diğer milletvekili arkadaşları, Kürt siyasetçileri ve aydınlarla birlikte Demokratik Toplum Hareketi'nin kuruluşunda yer aldı. Bu hareket bir süre sonra Demokratik Toplum Partisi'ne dönüştü. Siyasi yasaklı olduğu gerekçesiyle, Anayasa Mahkemesi tarafından parti üyeliği düşürüldü. Siyasi çalışmalarına devam eden Dicle, Demokratik Toplum Kongresi'nin kurulmasına öncülük etti ve bu kongrenin eşbaşkanlığı ve sözcülüğü görevini üstlendi. Dicle, KCK adı altında yürütülen operasyonlar kapsamında 24 Aralık 2009 tarihinde gözaltına alınarak tutuklandı. 29 Haziran 2014 tarihinde avukatlarının yaptığı itiraz sonucu, Diyarbakır Cezaevi'nden tahliye oldu.
Biyografi > 12 Haziran seçimleri

Ayrıca bakınız: Hatip Dicle'nin vekilliğinin düşürülmesi
Dicle, 12 Haziran 2011'de yapılan genel seçimler için Emek, Özgürlük ve Demokrasi Bloğu'nun Diyarbakır bağımsız adayı oldu. Nisan 2011'de Yüksek Seçim Kurulu (YSK), Barış ve Demokrasi Partisi'nin desteklediği ve içinde Dicle'nin de olduğu on iki bağımsız milletvekili adayının adaylıklarını, milletvekili seçilme yeterliliğini etkileyecek eski mahkûmiyetleri bulunduğu gerekçesiyle iptal etti. Daha sonra, bazı bağımsız milletvekili adaylarının adaylıklarının iptaline ilişkin YSK tarafından yapılan değerlendirmede Dicle ile Leyla Zana, Gültan Kışanak, Ertuğrul Kürkçü, Sebahat Tuncel'in milletvekilliğine adaylık konusunda bir engellerinin olmadığı bildirildi. 12 Haziran 2011'de yapılan seçimlerde Dicle, Diyarbakır'dan ikinci kez milletvekili seçildi. Ancak kesinleşen hapis cezası nedeniyle Yüksek Seçim Kurulu kararıyla milletvekilliği düşürüldü.
Martini

Martini şunları belirtebilir:
Martini (kokteyl), popüler bir kokteyl
Martini (vermut), bir vermut markası
Vodka martini, vodka ve martini karışımı
Martini (soyadı), bir İtalyan soyadı
Martini (otomobil şirketi), bir İsviçreli otomobil şirketi
Martini (quartet), 2012 Sweet Adelines Uluslararası şampiyonu dörtlüsü
MARTINI, kimyadaki moleküler dinamik kuvvet alanı
Automobiles Martini, bir Fransız yarış arabası üreticisi
Martini Racing, Martini & Rossi sponsorluğunda motorlu yarış takımları
Martiny Township, Michigan
Mārtiņi, Letonya tatili
Martini'nin yasası, bir derinlik sarhoşluğunun azot narkozunun etkileriyle ilişkilendirir
Emin Sazak

Emin Sazak
Mehmet Emin Sazak (d. 1882, Sazak, Mihalıçcık, Eskişehir - ö. 21 Ocak 1960), Türk siyasetçidir.
Medrese eğitimi almıştır. Kereste fabrikası kuruculuğu, genel meclis ve liva idare heyeti üyeliği, müstantiklik (sorgu hakimliği), Mihalıçcık Ticaret Odası başkanlığı yapmıştır. TBMM I., II, III., IV., V., VI., VII. ve VIII. dönem Eskişehir milletvekilliği yapmıştır. Evli ve 10 çocuk babasıdır. Kırmızı-Yeşil Şeritli İstiklâl Madalyası sahibidir. 1946 seçimlerinde CHP'den istifa ederek geçtiği Demokrat Parti'den milletvekili seçildi.
1993-1994 yılları arasında Fenerbahçe başkanlığı yapan Güven Sazak, Atletizm Federasyonu eski başkanlarından Yılmaz Sazak ve Gümrük ve Tekel eski Bakanı Gün Sazak'ın babasıdır. 21. dönem Eskişehir milletvekili Süleyman Servet Sazak'ın dedesidir.
Jean Metzinger

Fransız Kübist ressam Jean Metzinger'in (1912) portre fotoğrafı.
Jean Metzinger, (d. 1883, Nantes - ö. 1956, Paris) Fransız ressam.
Bir süre yeni izlenimciliğin ve fovizmin etkisinde kaldıktan sonra, bir yandan kübizme, bir yandan da Cézanne'ın anlayışına yaklaşan daha inşacı bir resim tarzına yöneldi. Tam bir çözümlemeye gitmeksizin, konuyu parçalara bölerek her şeyden önce iyi kotarılmış bir kompozisyon ortaya koymaya çalıştı (Mavi Kuş, 1913). Güçlü bir şematizme dayanan bir inşacı gerçekçilik döneminden sonra, kübistlerin şekilci ilkelerine göre stilize edilmiş bir resimle yetindi. Bir kuramcı olarak, Gleizes ile birlikte kaleme aldığı Du Cubisme (Kübizm Üstüne) adlı bir kitap yayımladı (1912).
| g t Ard-İzlenimcilik |
| --- | --- |
19. yüzyıl   hareketleri:  Yeni İzlenimcilik  Bölmecilik  Noktacılık  Klozyonizm  Nabiler  Bireşimcilik  Sembolizm  Art Nouveau 
Sanatçılar:  Cuno Amiet  Charles Angrand  Émile Bernard  Edvard Munch  Pierre Bonnard  Marius Borgeaud  Paul Cézanne  Henri-Edmond Cross  Maurice Denis  Georges Dufrénoy  Paul Gauguin  Hippolyte Petitjean  Paul Ranson  Odilon Redon  Henri Rousseau  René Schützenberger  Paul Sérusier  Georges Seurat  Paul Signac  Henri de Toulouse-Lautrec  Charles Laval  Georges Lemmen  Maximilien Luce  Vincent van Gogh  Théo van Rysselberghe  Félix Vallotton  Édouard Vuillard 
20. yüzyıl   hareketleri:  Fovizm  Die Brücke  Mavi Süvari  Dışavurumculuk  Kübizm 
Sanatçılar:  Georges Braque  Charles Camoin  André Derain  Raoul Dufy  Henri Matisse  Albert Gleizes  Ernst Ludwig Kirchner  Karl Schmidt-Rottluff  Wassily Kandinsky  Sonia Lewitska  Franz Marc  Jean Metzinger  Henry Ottmann  Francis Picabia  Pablo Picasso  Robert Antoine Pinchon  Henriette Tirman  Jean Marchand  Othon Friesz 
Sergiler:  Artistes Indépendants  Les XX  Volpini Exhibition  Le Barc de Boutteville  La Libre Esthétique  Ambroise Vollard  Salon d'Automne  Salon des Cent  Salon des Tuileries 
Eleştirmenler:  Félix Fénéon  Albert Aurier 
İlgili maddeler:  İzlenimcilik  Modernizm  Modern sanat  Sesesyonizm 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb12625390q (data)  CiNii: DA07230676  GND: 118893092  ISNI: 0000 0000 8104 7484  KulturNav: a5fc27e1-a17c-4fc4-9853-0c802eccf31b  LCCN: n82013115  NDL: 00652586  NGV: 1114  NKC: xx0213953  NLA: 36011851  NLI: 987007507792705171  NTA: 244616345  RERO: 02-A003588264  RKD: 55574  SNAC: w64t6mdf  SUDOC: 035290048  Trove: 1184899  ULAN: 500001079  VIAF: 25400846   WorldCat (LCCN): n82-013115
Ziya

Vikisözlük'te  ile ilgili tanım bulabilirsiniz.
Ziya, bir erkek ismi ve soyadı, şu anlamlara gelebilir:
Soyadı Ziya olanlar

Begüm Halide Ziya (1945), Bangladeş başbakanı
Ön adı Ziya olanlar

Ziya Nur Aksun (1930–2010), Türk tarihçi, hukukçu, matbaacı ve yayıncı
Ahmet Ziya Aktaş (1940), Türk siyasetçi
Ziya Alkurt (1990), Türk futbolcu
Ziya Altunyaldız (1963), Türk bürokrat ve siyasetçi
Ziya Arabşahi (1960), İranlı millî futbolcu
Yusuf Ziya Arpacık (1958), Türk yazar
Ziya Aydın (1979), Türk eski futbolcu
Ziya Azazi (1969), Türk dansçı ve koreograf
Ziya Azizov (1998), Azeri futbolcu
Yusuf Ziya Bahadınlı (1927), Türk öğretmen, yazar, yayıncı ve siyasetçi
Ziya Bünyadov (1923–1997), Azeri tarihçi
Ziya Çoker (1933–2019), Türk büyükelçi
Ziya Demirel (1919–2007), Türk tiyatro sanatçısı ve yönetmen
Ziya Doğan (1961), Türk eski futbolcu
Yusuf Ziya Eker (1915–1983), Türk siyasetçi
Tarık Ziya Ekinci (1925), Kürt ve Zaza asıllı doktor ve siyasetçi
Ziya Ercan (1947), Türk siyasetçi
Ziya Erdal (1988), Türk futbolcu
Ziya Gevher Etili (1892–1968), Türk siyasetçi
Ziya Burhanettin Güvenç, Türk akademisyen
Ziya Halis (1948), Türk siyasetçi
Yusuf Ziya İrbeç (1959), Türk akademisyen
Sedat Ziya Kantoğlu, Türk futbolcu ve spor yöneticisi
Ziya Kayla (1912–1996), Türk siyasetçi
Ziya Keskiner (1910–1982), Türk tiyatro oyuncusu ve yönetmeni
Halit Ziya Konuralp (1904–2005), Türk hekim
Abdullah Ziya Kozanoğlu (1906–1966), Türk mimar, müteahhit, romancı ve çizgi-roman yazarı
Ziya Kürküt (1967), Türk tiyatro ve sinema oyuncusu, seslendirme sanatçısı ve sunucu
Ziya Metin (1929), Türk tiyatro ve sinema oyuncusu
Ziya Müezzinoğlu (1919–2020), Türk siyasetçi
Ziya Gökalp Mülayim (1932), Türk akademisyen, siyasetçi ve ressam
Ziya Nebioğlu (1932–2014), Türk gazeteci ve yazar
Ziya Özcan (1961), Türk hakim
Yusuf Ziya Özcan (1951), Türk akademisyen ve büyükelçi
Ziya Öztan (1946), Türk senarist ve yönetmen
Kemal Ziya Öztürk (1925–1976), Türk siyasetçi
Ziya Payzın (1918–2015), Türk mimar
Ziya Pir (1970), Türk ekonomist ve siyasetçi
Ziya Polat (1973), Türk bürokrat
Ziya Rızkı (1919–1994), Kıbrıslı Türk siyasetçi
Ziya Samedi (1914–2000), Uygur milliyetçi ve yazar
Ziya Selçuk (1961), Türk eğitimci ve siyasetçi
Ziya Selışık (1900–1967), Türk asker ve bürokrat
Ziya Soylu (1913–1987), Türk eczacı ve siyasetçi
Ziya Şahin (1976), Türk futbolcu
Ziya Şanal (1956), Türk akademisyen
Ziya Şengül (1944), Türk eski millî futbolcu ve teknik direktör
Ziya Nami Şerefhanoğlu (1914–1982), Kürt siyasetçi
Ziya Tanalı (1943–2018), Türk mimar
Ziya Taner (1924–2001), Türk teknik direktör
Ziya Taşkent (1932–1999), Türk sanat müziği bestekârı ve solist
Ziya Termen (1917–1979), Türk siyasetçi
Ziya Uğur (1920), Türk siyasetçi
Ziya Ulusoy (1953), Türk komünist devrimci
Hilmi Ziya Ülken (1901–1974), Türk yazar, felsefeci ve sosyolog
Yusuf Ziya Yağcı (1926–1982), Türk siyasetçi
Mehmet Ziya Yergök (1951), Türk siyaset adamı
Halit Ziya Yılmayan (1921–2012), Türk eğitimci ve hayırsever
Ahmet Ziya Yüce (1957), Türk eski futbolcu ve teknik direktör
Yusuf Ziya Yücebilgin (1917–2000), Türk siyasetçi
Osmanlı dönemi

Ahmet Ziya Akbulut (1869–1938), Türk ressam
Ziya Arkant (1897–1974), Türk siyasetçi
Mehmet Ziya Bacanak (1888–1944), Türk siyaset adamı
Fuat Ziya Çiyiltepe (1870–1942), Türk siyasetçi
Yusuf Ziya Eraydın (1892–1952), Türk siyasetçi
Ziya Gökalp (1876–1924), Türk yazar, toplumbilimci, şair ve siyasetçi
Nazmi Ziya Güran (1881–1937), Türk ressam ve sanat eğitimcisi
Ziya Hurşit (1892–1926), Türk siyasetçi
Yusuf Ziya İsfendiyaroğlu (1878–1940), Türk siyasetçi
İzzet Ziya (1883–1934), Türk ressam
Enver Ziya Karal (1906–1982), Türk akademisyen
Abdülkadir Ziya Karamürsel (1900–1948), Türk spor yöneticisi
Ziya Karamürsel (1873–1957), Türk siyaset adamı
Ziya Kutnak (1870–1940), Osmanlı generali
Ziya Orbay (1880–1948), Türk siyasetçi
Yusuf Ziya Ortaç (1895–1967), Türk şair, yazar, edebiyat öğretmeni, yayımcı ve siyasetçi
Yusuf Ziya Önder (1914–1984), Türk siyasetçi
Yusuf Ziya Öniş (1892–1960), Türk futbolcu ve spor yöneticisi
Suphi Ziya Özbekkan (1887–1966), Türk besteci ve avukat
Yusuf Ziya Özenci (1875–1951), Türk siyasetçi
Yusuf Ziya Özer (1870–1947), Türk siyasetçi
Ziya Paşa (1829–1880), Osmanlı şairi ve yazarı
Ziya Osman Saba (1910–1957), Türk şair
Safveti Ziya (1875–1929), Türk roman ve hikâye yazarı
Ziya Şakir Soku (1883–1959), Türk gazeteci, tarihçi ve yazar
Ziya Somar (1906–1978), Türk felsefe doktoru
Ziya Songülen (1886–1936), Osmanlı mühendisi
Ahmet Ziya Tonguç (1883–1963), Türk siyasetçi
Yusuf Ziya Turgut (1892–1980), Türk siyaset adamı
Halid Ziya Uşaklıgil (1866–1945), Türk romancı ve yazar
Ziya Yaltırım (1892–1954), Türk siyasetçi
Ziya Yergök (1873–1949), Türk asker
Yusuf Ziya Zarbun (1877–1947), Türk siyasetçi
Abdülaziz Buteflika

| Abdülaziz Buteflika |
| --- | --- |

Buteflika, 2012
Cezayir Cumhurbaşkanı
Görev süresi 27 Nisan 1999 - 2 Nisan 2019
Başbakan: İsmail Hamdani Ahmed Benbitur Ali Benflis Ahmed Uyahya Abdülaziz Belkadim Ahmed Uyahya Abdülmelik Sellal Yusuf Yusfi (Geçici) Abdülmelik Sellal
Yerine geldiği: Liamin Zerval
Yerine gelen: Abdülkadir bin Salih (Geçici)
Kişisel bilgiler
Doğum: 2 Mart 1937(1937-03-02) Ucda, Fas Fransız Protektorası
Ölüm: 17 Eylül 2021 (84 yaşında) Zerad, Cezayir
Partisi: Ulusal Kurtuluş Cephesi
Evlilik(ler): Amal Triki
Dini: İslam
Abdülaziz Buteflika (Arapça: عبد العزيز بوتفليقة, romanize: ʿAbdu'l-ʿAzîz Bû Teflîḳa; d. 2 Mart 1937, Ucda, - ö. 17 Eylül 2021), Cezayirli siyasetçi. Buteflika, 1999-2019 yılları arasında 20 yıl boyunca Cezayir Cumhurbaşkanı görevinde bulundu. 1963 yılından 1979 yılına kadar Dışişleri Bakanı olarak görev yaptı. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Başkanı görevinde bulundu.
İlk olarak 1999 yılında gerçekleştirilen seçimlere katılan Buteflika, ordunun da desteği ile seçimlerden galibiyet ile ayrılarak Liamin Zerval'in ardılı olarak göreve başlamıştır.
Buteflika 2004, 2009 ve 2014 yıllarında da gerçekleştirilen cumhurbaşkanlığı seçimlerinden de birinci olarak ayrılmıştır.
Şubat 2019'da yaptığı açıklamada Nisan 2019 için planlanan cumhurbaşkanlığı seçimlerinde beşinci dönemi için yeniden aday olacağını ifade etmiş, bu açıklamanın ardından ülke genelinde protesto gösterileri gerçekleştirilmiştir. Bu gösterilerin ardından seçimlere katılmaktan vazgeçtiğini ifade etmiştir. 1 Nisan 2019 tarihinde yaptığı açıklamada görevi en geç 28 Nisan 2019 tarihinde devredeceğini açıklamış, bu açıklamadan bir gün sonra da cumhurbaşkanlığı görevinden istifa ettiğini bildirmiştir.
Buteflika 2013 yılında geçirdiği inme rahatsızlığı sonucu Fransa'da tedavi görmüş, 2014 seçimlerine de yaşadığı üç inmenin ardından katılmıştır. Buteflika geçirdiği rahatsızlık nedeniyle uzun süre kamuoyu önüne çıkamamıştır.
Hastalığı döneminde resmi olarak cumhurbaşkanı olsa da, çoğunlukla işleri Cezayir Başbakanları ve kardeşi Said Buteflika yürütmüştür.
2013'ten bu yana belden aşağısı felç şekilde, tekerlekli sandalyeye bağlı yaşayan ve neredeyse hiç konuşamayan Buteflika, 17 Eylül 2021'de 84 yaşında öldü.
Pierre Laval

| Pierre Laval |
| --- | --- |

Fransa başbakanı
Görev süresi 18 Nisan 1942 - 20 Ağustos 1944
Cumhurbaşkanı: Philippe Pétain
Yerine geldiği: François Darlan
Yerine gelen: Charles de Gaulle
Görev süresi 11 Temmuz 1940 - 13 Aralık 1940
Cumhurbaşkanı: Philippe Pétain
Yerine geldiği: Philippe Pétain
Yerine gelen: Pierre-Étienne Flandin
Görev süresi 7 Haziran 1935 - 24 Ocak 1936
Cumhurbaşkanı: Albert Lebrun
Yerine geldiği: Fernand Bouisson
Yerine gelen: Albert Sarraut
Görev süresi 27 Ocak 1931 - 20 Şubat 1932
Cumhurbaşkanı: Gaston Doumergue Paul Doumer
Yerine geldiği: Théodore Steeg
Yerine gelen: André Tardieu
Kişisel bilgiler
Doğum: 28 Haziran 1883(1883-06-28) Châteldon, Fransa
Ölüm: 15 Ekim 1945 (62 yaşında) Fresnes, Fransa
Partisi: Sosyalist (1914–23) Bağımsız (1923–45)
Dini: Roma Katoliği
Pierre Laval  (28 Haziran 1883 - 15 Ekim 1945), Fransız politikacı. Üçüncü Cumhuriyet döneminde, 27 Ocak 1931'den 20 Şubat 1932'ye ve ikinci kez 7 Haziran 1935'ten 24 Ocak 1936'ya kadar Fransa Başbakanı olarak görev yaptı.
İlk yılları

Babası bir kafe sahibiydi ve kasap ve postacılık işlerinde köyde çalıştı; aynı zamanda bir bağ ve at sahibi idi. Laval, Chateldon köy okulunda eğitim gördü. 15 yaşındayken, Bakalorya'da çalışmak için Paris'te bir liseye gönderildi. Zooloji eğitimi almak için Lyon'un güneyine gitti. Lyon'un 62 km güneybatısında Saint-Étienne'de yaşarken, 1903 yılında Sosyalistlere katıldı.
Laval 24 yaşındayken 1907 yılında Paris'e döndü, avukatlık yaptı. Askere çağrıldı ve cephelerde hizmet ettikten sonra bacaklarındaki varis sebebiyle taburcu edildi. Bu dönemde Laval, George Sorel ve Hubert Lagardelle'nin sol kanat doktrinlerine aşina oldu. 1909 yılında, Hukuk'a döndü.
Siyasi kariyeri

1914'ten 1919'a kadar sosyalist milletvekili, 1927'den 1940'a kadar senatör, 1925'ten itibaren ise defalarca bakanlık yaptı (1926'da Adalet Bakanı, 1930-1932'de Çalışma Bakanı).
1931-1932 yıllarında Fransa başbakanı, 1934'ten 1936'ya kadar Dışişleri Bakanı, 1935-1936 yıllarında tekrar Başbakan ve aynı zamanda Dışişleri Bakanı oldu. Bu dönemde İtalya'ya ve Almanya'ya yakınlaşma yanlısı oldu.
1935'te Sovyetler Birliği ile bir yardımlaşma antlaşması imzaladı. 1936'da Halk Cephesi'nin seçim zaferini kazanmasıyla iktidar tarafından dışlandı ve aşırı sağa geçti.
II. Dünya Savaşı yılları

1940'ta Philippe Pétain hükûmetinin Başbakan Vekili ve Dışişleri Bakanı, 1942'den 1944'e kadar Vichy Hükûmeti'nin Başbakanı oldu.
Fransız Kuzey Afrikası'na (Meşale Harekâtı) Müttefik çıkarmaları başlayınca, Wehrmacht Fransa'nın güneyini işgal etti. Adolf Hitler, Fransız hükûmetinin onun yanında savaşmaya hazır olup olmadığını sormaya devam etti ve Vichy hükûmetinin İngiltere'ye karşı savaş ilan etmesini istedi. Laval ve Pétain kesin bir şekilde teklifi reddetmeyi sürdürmeye karar verdiler. Bu süre boyunca ve 1944'teki Normandiya çıkarması sırasında Laval, aşırı işbirlikçi bakanlara karşı bir mücadele içindeydi.
Yaklaşık iki ay sonra, Laval ve diğerleri Almanlar tarafından tutuklandı ve Belfort'a nakledildi. Müttefiklerin ilerleyişinin hızı göz önüne alındığında, 7 Eylül 1944'te Vichy hükûmetinden geriye kalanlar Belfort'tan Almanya'daki Sigmaringen yerleşim bölgesine taşındılar. Pétain, Sigmaringen'deki Hohenzollern kalesine yerleşti. İlk başta Laval da bu kalede ikamet ediyordu. Ocak 1945'te, Sigmaringen yerleşim bölgesinin 12 km dışındaki Wilflingen'deki Stauffenberg kalesine götürüldü. Nisan 1945'te ABD Generali George S. Patton'ın ordusu Sigmaringen'e yaklaştı, bu yüzden Vichy bakanları kendi sığınacak yerler aramaya başladılar. Laval, İspanya'ya gitmek için izin aldı ve bir Luftwaffe uçağıyla Barselona'ya uçtu. Ancak 90 gün sonra de Gaulle, İspanya'ya Laval'ı iade etmesi için baskı yaptı. Onu İspanya'ya uçuran aynı Luftwaffe uçağı, Avusturya'nın Amerikan işgali altındaki bölgesine uçurdu. Amerikalı yetkililer hemen Laval ve karısını tutukladı ve onları Özgür Fransızlara teslim ettiler. Fresnes Hapishanesinde hapsedilmek üzere Paris'e uçtular. Madam Laval daha sonra serbest bırakıldı; Pierre Laval vatana ihanetten yargılanmak üzere cezaevinde kaldı. Tutuklanmadan önce, kendisi için bir ev kiraladığı Portekiz'in Sintra şehrine taşınmayı planlamıştı.
II. Dünya Savaşı yılları > Yargılanması ve idamı

Ana madde: Épuration légale
İki duruşma yapılacaktı. Hataları olmasına rağmen, Pétain davası çok sayıda ilgili materyalin sunulmasına ve incelenmesine izin verdi. Vatana ihanet davasının hükmünü bekleyen tutukluluğu sırasında, Laval tek kitabını, ölümünden sonra yayınlanan Diary'yi (1948) yazdı. Kızı Josée de Chambrun, yazdıklarını hapishaneden sayfa sayfa kaçırdı.
Laval, hemşehrilerini başından beri onların çıkarları doğrultusunda hareket ettiğine ikna edebileceğine kesinlikle inanıyordu. René de Chambrun, Laval'ın avukatlarına "Kayınpeder her şeyi aydınlatacak büyük bir dava istiyor" dedi: "Savunmasını hazırlamasına, konuşmasına, tanık çağırmasına ve yurt dışından ihtiyacı olan bilgi ve belgeleri almasına izin verilirse, kendisini suçlayanları şaşırtacaktır." dedi. Laval, 4 Ağustos'ta avukatlarından birine sordu. "Hiçbir duruşma ve yargılama olmayacak. Seçimlerden önce hüküm giyeceğim ve kurtulacağım."
Laval'in davası 4 Ekim 1945 Perşembe günü saat 13:30'da başladı. Devletin güvenliğine ve düşmanla istihbarata (iş birliğine) karşı komplo kurmakla suçlandı. Üç savunma avukatı vardı (Jaques Baraduc, Albert Naud ve Yves-Frédéric Jaffré). Avukatlarından hiçbiri onunla daha önce tanışmamıştı. Onunla oturan, konuşan, dinleyen ve dikte etmek istediği notları tutan Jaffré'nin çoğunu gördü.
Laval'in masumiyetine hızla ikna olan Baraduc, Chambrun'larla temasını sürdürdü ve ilk başta Laval'in beraat edeceği veya en fazla geçici sürgün cezası alacağı yönündeki kanaatlerini paylaştı. Direniş'in bir üyesi olan Naud, Laval'in suçlu olduğuna inanıyor ve onu, ciddi hatalar yaptığını, ancak kısıtlama altında hareket ettiğini savunmadayken belirtti. Laval onu dinlemedi; masum olduğuna ve bunu kanıtlayabileceğine ikna olmuştu. Naud, "Sanki hayatı değil kariyeri tehlikedeymiş gibi davrandı" dedi.
Laval'ın mahkeme salonunda bulunmadığı sırada ölüm cezası verildi. Avukatlarının yeniden yargılanması talebi reddedildi.
İnfaz, Fresnes Hapishanesinde 15 Ekim sabahı olarak belirlendi. Laval, ceketinin astarına dikilmiş bir şişeden zehir alarak idam mangasını kandırmaya çalıştı. Bir intihar notunda, Fransız askerlerinin bir "adli suçta" suç ortağı olmaları niyetinde olmadığını açıkladı. Ancak zehir o kadar eskiydi ki etkisizdi ve kurtarma çabaları Laval'ı canlandırdı. Laval, avukatlarının infazına tanık olmasını istedi. "Fransa yaşa!" diye bağırarak vuruldu. İddialara göre "Katiller!" Bağırışları ve "Yaşasın Laval!" sesleri hapishaneden duyuldu. Laval'ın dul eşi bir İngiliz gazetesine, "Bir adamı konuşmasına izin vermeden yargılamak Fransız usulü değil" dedi, "O her zaman karşı böyle - Alman usulüyle savaştı."
Cesedi başlangıçta, Thiais mezarlığında isimsiz bir mezara gömüldü. Kasım ayında Montparnasse Mezarlığı'nda Chambrun aile kabristanına gömüldü.
Kızı Josée Laval, 1948'de Churchill'e bir mektup yazarak, babasını öldüren idam mangasının "İngiliz üniforması giydiğini" öne sürdü.
Mektup, bir Amerikan muhafazakar gazetesi olan Human Events'in Haziran 1949 sayısında yayınlandı.