stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Lipödem

| Lipödem |
| --- | --- |
Diğer adlar: Lipalji, adiposalji, adipoaljezi, adipozis doloroza, bacaklarda lipomatozis doloroza, lipohipertrofi doloroza, ağrılı kolon bacak, ağrılı lipödem sendromu

Lipödem, tip III, seviye 1
Uzmanlık: Romatoloji, anjiyoloji 
Belirtiler: Bacak derisinin altında yağ artışı, kolay morarma, ağrı
Komplikasyon: Depresyon
Risk faktörü: Aile bireylerinin hilkayesinde rahatsızlığın bulunması
Tanı: Semptomlara ve muayeneye bağlı
Tedavi: Diyet, egzersiz, kompresyon çorapları, liposuction
Lipödem, cilt altında orantısız bir şekilde artan yağ nedeniyle her iki bacağın da büyümesidir. Ağrı ve kolay morarma da görülebilir ve semptomlar genellikle zamanla kötüleşerek devam eder. Ayaklar genellikle etkilenmez; ancak seyrek de olsa kollar da etkilenebilir. Herhangi bir kilodaki kadınlarda bu durum görülebilir. Kiloya bağlı değidlir. Komplikasyonlar arasında depresyon yer almaktadır.
Nedeni bilinmemekle birlikte genetik ve hormonal faktörlerin rol oynadığı düşünülmektedir. Genellikle daha önce bu hastalığı geçirenlerin ailelerindeki bireylerde görülür. Rahatsızlığın başlangıcında lenf sistemi normaldir. Tanı, semptomlara ve muayeneye dayalı konulur. Benzer diğer durumlar arasında pedal ödemi ve lenfödem bulunur. Genellikle obezite olarak yanlış teşhis edilmektedir.
Kesin bir tedavisi olmasa da yardımcı tedaviler vardır. Bu, normal bir kiloyu korumak için sağlıklı bir diyet ve egzersizi içeren tedavidir fakat rahatsızlı genellikle kilo kaybına karşı dirençlidir. Kompresyon çorapları ağrıyı azaltmaya ve yürüme becerisini geliştirmeye yardımcı olabilir. Liposuction şiddetli semptomlarda yardımcı olabilir.
Lipedemanın Amerika Birleşik Devletleri'ndeki kadınların %11'ini etkilediği tahmin edilmektedir. Bu durum neredeyse sadece kadınlarda görülür. İlk olarak genellikle ergenlik, hamilelik veya menopoz dönemlerinde ortaya çıkmaktadır. Rahatsızlık ilk olarak 1940 yılında tanımlanmış ve tanı için ilk kriterler 1951 yılında belirlenmiştir.
Vitale Candiano

| Vitale Candiano |
| --- | --- |
Candiano arması

Venedik Cumhuriyeti Doçesi (25.)  Doge di Venezia
Hüküm süresi: 978-979 (yak. 1 yıl)
Önce gelen: Pietro Orseolo
Sonra gelen: Tribuno Memmo

Doğum: Venedik
Ölüm: 979 Venedik
Defin: San Giorgio Maggiore Kilisesi
Vitale Candiano (? - 979), 978 – 979 döneminde Venedik Cumhuriyeti "Doçe" unvanı ile devlet başkanlığı yapan 24'üncü dükadır.
Dış kaynaklar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Norwich, John Julius (1999) A History of Venice. New York: Vintage Books, ISBN 0-679-72197-5 (İngilizce)
da Mosto, Andrea (1983), Dogi di Venezia nella vita pubblica e privata. Floransa:A. Martello (İtalyanca)
Dumler, Helmut (2001), Venedig und die Dogen. Düsseldorf:Artemis & Winkler ISBN 978-3538071162 (Almanca)
Liv Racing-Xstra

| --- | --- |

Takım bilgisi
UCI kodu: CCC
Merkez:  Polonya
Kuruluş: 2005 (2005)
Disiplin(ler): Yol bisikleti yarışı
Statü: UCI WorldTeam
Bisiklet(ler): Colnago (2005–2008) Giant (2009–2016) Ridley (2017–2018) Liv (2019–)
Website: Takım resmi sayfası
Kilit personel
Genel menajer: Eric van den Boom
Takım menajeri: Jeroen Blijlevens
Takım tarihi
2005 2006 2007–2008 2009 2010–2011 2012 2012 2013 2014–2016 2017 2017 2018 2019–: DSB Bank DSB Bank–Ballast Nedam DSB–Bank DSB Bank–LTO Nederland Bloeit Stichting Rabo Women Cycling Team Rabobank Women Cycling Team  Rabobank–Liv Giant Rabo–Liv Women Cycling Team Fortitude Pro Cycling WM3 Pro Cycling WaowDeals Pro Cycling CCC Liv Team
CCC Liv (UCI Kodu: CCC), Hollanda merkezli bir kadın profesyonel bisiklet takımı. İsim sponsorları, Polonya merkezli ayakkabı perakendecisi CCC ve Tayvanlı bisiklet üreticisi Giant Bycycles'ın bir alt markası olan Liv. Takımın sportif direktörü Jeroen Blijlevens'tir. CCC Liv, UCI Kadınlar Dünya Turu ve dünyadaki diğer Elit Kadın Bisiklet Yarışmalarında yarışmakdırlar.
Takımın tarihi > 2012

Takımın sezonun ilk galibiyeti Marianne Vos'un zafer elde ettiği Ronde van Drenthe'de geldi. Takımın ilk genel klasman galibiyeti, yine bir etap ile birlikte Vos tarafından kazanılan Luxembourgeois du cyclisme féminin Elsy Jacobs Festival'de gerçekleşti; Annemiek van Vleuten de prolog ve bir etap kazandı. Vos, 2012 Giro d'Italia Femminile'ın 5 etabını ve Genel sınıflandırmayı kazanmaya devam etti. Vos bunu Tour Féminin en Limousin genel klasmanını kazanarak takip etti. Vos, Londra'daki 2012 Olimpiyat Oyunları yol yarışını da kazanarak güçlü galibiyetine devam etti. Takım için son galibiyetler, Vos'un genel klasmanı kazandığı ve iki etap galibiyeti aldığı Holland Ladies Tour'da geldi. Vos daha sonra 2012 UCI Yol Dünya Şampiyonası'nda yol yarışını kazandı.
Takımın tarihi > 2013

Marianne Vos, 2013 UCI Cyclo-cross Dünya Şampiyonası'nda zafere ulaştı. Takım adına sezonun ilk yol galibiyeti Drentse 8 van Dwingeloo'da geldi ve Vos zaferi kazandı. Vos, Ronde van Drenthe ve Ronde van Vlaanderen'de kazanmaya devam etti. Önceki sezonda olduğu gibi, ilk genel klasman galibiyeti Festival Luxembourgisis cyclesme féminin Elsy Jacobs'ta gerçekleşti. Geçen yıl olduğu gibi Annemiek van Vleuten prolog etabını kazandı. Vos, Rabobank 7-Dorpenomloop Aalburg ve Durango-Durango Emakumeen Saria gibi tek-günlük yarışlarda galibiyetine devam etti. Vos, 2013 Giro unvanını korumayı başaramadı, şampiyonluğu Mara Abbott'a kaybetti, ancak puan klasmanını ve üç etabı kazandı. Vos ayrıca Trophée d'Or Féminin'de genel zafer elde etti.
Takımın tarihi > 2014

2014 sezonunda takım sezona farklı bir başlangıç yaptı. Marianne Vos yol sezonuna geç başladı ve takımı yılın açılış yarışlarında diğer sürücüleri desteklemek konusunda yalnız bıraktı. Lucinda Brand Energiewacht Tour'nda takım yılın ilk Genel klasmanını kazandı. Pauline Ferrand-Prévot, La Flèche Wallonne Féminine'de, Anna van der Breggen Dwars door de Westhoek'ta zafer kazandı. Van der Breggen daha sonra Festival Luxembourgeois du cyclisme féminin Elsy Jacobs genel klasmanını kazanırken, Vos puan klasmanını ve Ferrand-Prévot hem Dağlar hem de Genç bisikletçi klasmanlarını kazandılar. Vos daha sonra Büyük Britanya'daki Women's Tour genel klasman zaferini elde etti. Takımda, Ferrand-Prevot Emakumeen Euskal Bira ve Vos Giro d'Italia Femminile'de yarış kazanmaya devam etti. Vos, bu galibiyetlerine  La Course by Le Tour de France'ı kazanarak devam etti.
Takımın tarihi > 2015

Ocak ayında takım UCI Dünya Cyclo-cross Şampiyonası'nda Pauline Ferrand-Prévot ve Marianne Vos sırasıyla 1. ve 3. oldu. Bu, Vos'un sakatlığından dolayı yenilenme modunda yılın çoğunda yarışmadığı yıl oldu. Sezonun ilk Avrupa yol yarışında, Omloop het Nieuwsblad, takım çok güçlü bir şekilde sürdü. 30 kilometre (19 mi) kala Anna van der Breggen, Molenberg'de 15 binici ön grubundan Ellen van Dijk (Boels–Dolmans) ile birlikte kaçtı. İkili, takip eden Arnavut kaldırımlı bölümlerde avantajlarını genişletti ve takip grubunu uzak tuttu, van der Breggen'in iki kişilik sprinti kazandı.
Aralık 2015'te Rabobank, 2016 sonunda profesyonel spor sponsorluğuna son vereceğini açıkladı ve takımı yeni bir sponsor bulmaya zorladı.
Takımın tarihi > 2016

Kasım 2016'da ekip, 2017 yılında WM3 Pro Cycling olarak yarışacağını açıkladı ve Hollanda merkezli bir şirket olan WM3 Energie ile beş yıllık bir sponsorluk anlaşması imzaladı. Takım, 2016 sonunda sponsorluğu sona eren Rabo–Liv'in yerini aldı.
Marianne Vos, Anouska Koster, Katarzyna Niewiadoma, Valentina Scandolara, Yara Kastelijn, Jeanne Korevaar, Moniek Tenniglo, Rotem Gafinovitz, Anna Plichta, Lauren Kitchen ve Riejanne Markus'un yer aldığı kadroya liderlik etti.
Takımın tarihi > 2017

Marianne Vos yıla, girdiği on iki yarıştan sekizini kazandığı Cyclo-Cross yarışmalarında başladı. Altıncı kez 2017 Hollanda Ulusal Cyclo-cross Şampiyonası'nı kazandı. 28 Ocak'ta Lüksemburg Bieles'teki 2017 UCI Cyclo-cross Dünya Şampiyonası'nda ikinci oldu.
Ekim ayında takım, WaowDeals'ın isim sponsoru olarak takıma katılacağını açıkladı ve WM3, 2016 kışında takımla beş yıllık bir anlaşmayı kabul ettikten sonra takımla ikincil sponsor olarak kaldı.
Takım sıralaması

| Sezon | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kadınlar Dünya Kupası | - | - | - | 2. (394 P) | 3. (488 P) | 1. (686 P) | 1. (606 P) | 1. (682 P) | 1. (1515 P) | 1. (1204 P) |
| UCI Kadınlar Sıralaması | - | 2. | 2. | 3. (1,528,35 P) | 2. (2.099.5 P) | 1. (2,594 P) | 2. (1.948,75 P) | 1. (2.879 P) | 1. (3.422,75 P) | 1. (3.120,5 P) |
Fernando Andrade

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Fernando Andrade dos Santos
Doğum tarihi:  8 Ocak 1993 (32 yaşında)
Doğum yeri:  São Paulo, Brezilya
Boyu:  1,82 m (5 ft 11+1⁄2 in)
Mevkii:  Forvet
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Amed SFK
Numarası:  9
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2012-2013 |  São Caetano |  1 |  (0) |
| 2012 |  → Vissel Kobe (kiralık) |  4 |  (0) |
| 2014 |  Guarani |  12 |  (2) |
| 2015 |  Rio Branco-SP |  18 |  (3) |
| 2015-2016 |  Oriental |  36 |  (10) |
| 2016-2017 |  Penafiel |  37 |  (8) |
| 2017-2019 |  Santa Clara |  49 |  (15) |
| 2019-2023 |  Porto |  13 |  (1) |
| 2019-2020 |  → Sivasspor (kiralık) |  27 |  (6) |
| 2020-2021 |  → Çaykur Rizespor (kiralık) |  29 |  (2) |
| 2021 |  → Al Fayha FC (kiralık) |  1 |  (0) |
| 2022 |  Porto B |  2 |  (0) |
| 2023-2024 |  Casa Pia AC |  20 |  (2) |
| 2024-2025 |  Sakaryaspor |  20 |  (5) |
| 2025- |  Amed SFK |  0 |  (0) |
| Toplam |   |  269 |  (54) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 8 Şubat 2025 (2025-02-08) 
Fernando Andrade dos Santos (d. 8 Ocak 1993), Brezilyalı futbolcudur. 1. Lig takımlarından Amed SFK'de oynamaktadır.
Profesyonel kariyerine 2012 yılında São Caetano kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Vissel Kobe, Guarani, Rio Branco-SP, Oriental, Penafiel, Santa Clara, Porto, Sivasspor, Çaykur Rizespor, Al Fayha FC, Porto B, Casa Pie ve Sakaryaspor kulüplerinde oynadı.
III. Gıyâseddin Keyhüsrev

III. Gıyaseddin Keyhüsrev (Farsça: غياث الدين كيخسرو بن قلج ارسلان, Gıyaseddin Keyhüsrev bin Kılıç Arslan; d. 1259, ö. 1284), Anadolu Selçuklu Sultanı ve IV. Kılıç Arslan'ın oğludur.
III. Gıyaseddin Keyhüsrev babası IV. Kılıç Arslan'ın İlhanlılar tarafından idam edilmesi üzerine çocuk yaşta tahta çıktı. Tahta çıktığında artık Anadolu Selçuklu Devleti tamamen Moğolların egemenliği altına girmişti. Anadolu'da artık ne Moğol ne de Selçuklu egemenliğini tanımayan beylikler ortaya çıkmaya başlamıştı. 1277 yılında Memlük sultanı Baybars Anadolu'nun bir bölümünü istila etti. Ancak Memlükler uzun süre Anadolu'da kalamadılar ve egemenlik tekrar Moğolların eline geçti.
III. Gıyaseddin Keyhüsrev 1284 yılında Moğollar tarafından idam edildi. Artık son derece zayıflamış olan Anadolu Selçuklu tahtına amcasının oğlu II. Gıyaseddin Mesud (II. İzzeddin Keykavus'un oğlu) geçti.
Tahta Çıkışı

Moğol vesayeti altındaki Anadolu Selçuklu sultanı IV. Rukneddin Kılıç Arslan’la Pervâne Muineddin Süleyman’ın arası 1266 yılında açılmıştır. Pervâne Muineddin Süleyman, İlhanlı noyanı Nabşı’ya, Kılıç Arslan’ın Moğollara karşı bir direniş örgütlemeye çalışmakta olduğunu, bu amaçla gizlice bir ordu teşkil etmeye çalıştığını ve Memluk sultanı Baybars ile temasta olduğunu gizliden gizliye bildiriyordu. Sonunda İlhanlı sarayının sultanın öldürülmesi için onay alınmıştır. Pervâne Muineddin Süleyman bunun üzerine Kılıç Arslan’ı, Noyan Nabşı’nın düzenlediği bir ziyafette zehirletmiştir. Sultanın öldürülmesinin hemen ardından Pervâne Muineddin Süleyman Akşehir’den Konya’ya giderek çocuk yaştaki III. Gıyaseddin Keyhüsrev’i Anadolu Selçuklu tahtına oturtmuştur. Gıyaseddin Keyhüsrev’in kaç yaşında olduğu konusunda kaynaklar hemfikir değildir. İbn Bîbî ve Müneccimbaşı Ahmed bin Lütfullah’a göre iki buçuk yaşında, Kerimüddin Mahmud Aksarayi’ye göre altı yaşında, Ebu'l-Fidâ ve Ebû’l-Farac’a göre ise dört yaşındadır. Sonuç olarak küçük bir çocuk olan III. Gıyaseddin Keyhüsrev Anadolu Selçuklu pervanesi ve İhlanlı hanı tarafından tahta geçirilmiştir. Artık Anadolu Selçuklu, İlhanlı sarayının talimatlarıyla Pervâne Muineddin Süleyman tarafından idare edilecektir. Yeni sultanın tahta oturma merasimlerinden önce Pervâne Muineddin Süleyman bütün yurda müjde fermanları göndermiştir. Bu müjde haberinde “el-mülki li’llah” yani “mülk Allahındır” ibaresi yer almaktadır. Yeni sultan saltanatı boyunca Pervâne Muineddin Süleyman'n kontrolünde çıkamamış, ülkeyi İlhanlı sarayının direktifleriyle pervane tarafından yönetilmiştir. Yine de 1277 yılına kadar Anadolu Selçuklu sınırları dahilinde günlük yaşamın sakin geçtiği ileri sürülür. Pervâne Muineddin Süleyman'ın öldürülmesi ile ülke “sahipsiz ve devletsiz” kalmış, bütün bütün İlhanlı hakimiyetine girmiştir.
Gufi

Disneyland Paris'te Noel Baba kılığındaki Goofy
Goofy, Walt Disney'in Miki Fare dünyası karakterlerinden bir çizgi film karakteridir. İnsan biçiminde bir köpek ve Miki Fare'nin en yakın arkadaşlarından biri olarak tasvir edilir. 1930'larda yapılan kısa çizgi filmlerde orijinal konsept ismi "Dippy Dawg"'dı. Daha sonra 1950'lerdeki kısa çizgi filmlerde "George Geef" ya da "G.G. Geef" ismi verildi. Bu isimlerin takma adı olarak "Goofy" kullanıldı.
Tahmin edilebileceği gibi beceriksiz olmanın yanı sıra, Goofy genellikle zekası çok az  biri olarak tasvir edilir. Ama bu yorum her zaman kesin değildir; bazen, Goofy sezgisel ve akıllı, kendi eşsiz, eksantrik bir şekilde de olsa olarak tasvir edilir.
Ortaya çıkış > İlk yılları

Goofy ilk olarak 25 Mayıs 1932'de yayınlanan Mickey's Revue kısa filminde göründü. Miki Fare, Minnie Mouse, Horace Horsecollar ve Clarabelle Cow gibi karakterler de başka şarkılar ve dans şovları ile Wilfred Jackson tarafından yönetilen bu kısa filmde yer aldı.
| g t Disney karakterleri |
| --- | --- |
Karakterler: Miki Fare ·  Mini Fare ·  Donald Duck ·  Daisy Duck ·  Gufi ·  Pluto ·  Pete ·  Clarabelle Cow ·  Horace Horsecollar ·  Varyemez Amca ·  Cin, Can ve Cem ·  Ludwig Von Drake ·  Chip 'n' Dale ·  Max Goof ·  PJ ·  Gyro Gearloose ·  Magica De Spell ·  The Beagle Boys ·  Mortimer Mouse ·  The Phantom Blot ·  Flintheart Glomgold ·  Figaro ·  Ayı Humphrey ·  José Carioca ·  Panchito Pistoles ·  John D. Rockerduck ·  Bucky Bug ·  Şanslı Tavşan Oswald
Gruplar: Fare ailesi ·  Ördek ailesi ·  McDuck Klanı ·  Miki Fare dünyası karakterleri ·  Ördek dünyası karakterleri
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 11911514X  LCCN: no2016158236  MusicBrainz: b0270ca3-1e12-4a8d-a9b8-dcdadacb580c  NLI: 987007551623705171  VIAF: 35259232   WorldCat (LCCN): no2016-158236 
İlk olarak 25 Mayıs 1932'de yayınlanan Mickey's Revue kısa filminde görünmüştür.
Tribuno Memmo

| Tribuno Memmo |
| --- | --- |
Tribuno Memmo arması

Venedik Cumhuriyeti Doçesi (25.)  Doge di Venezia
Hüküm süresi: 979-991 (yak. 12 yıl)
Önce gelen: Vitale Candiano
Sonra gelen: I. Pietro Orseolo

Doğum: Venedik
Ölüm: 991 Venedik
Defin: San Giorgio Maggiore Kilisesi
Eş(ler)i: Marina Candiano
Tribuno Memmo  (d. ? Venedik - ö. 991 (Venedik). 979 – 991  döneminde Venedik Cumhuriyeti'ne "Doçe" unvanı ile devlet başkanlığı yapan 25'inci dükadır.
Dış kaynaklar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Norwich, John Julius (1999) A History of Venice. New York: Vintage Books, ISBN 0-679-72197-5 (İngilizce)
da Mosto, Andrea (1983), Dogi di Venezia nella vita pubblica e privata. Floransa:A. Martello (İtalyanca)
Dumler, Helmut (2001), Venedig und die Dogen. Düsseldorf:Artemis & Winkler  ISBN 978-3538071162  (Almanca)
Javier Salas (futbolcu)

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Javier Alván Salas Salazar
Doğum tarihi:  20 Ağustos 1993 (31 yaşında)
Doğum yeri:  Culiacán, Sinaloa, Meksika
Boyu:  1,83 m (6 ft 0 in)
Mevkii:  Defansif Orta Saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  FC Juárez
Numarası:  6
Altyapı kariyeri
:  Dorados de Sinaloa
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2011-2016 |  Dorados de Sinaloa |  46 |  (1) |
| 2014-2015 |  → Club Tijuana (kiralık) |  2 |  (0) |
| 2016-2017 |  → Atlas FC (kiralık) |  31 |  (0) |
| 2017 |  Atlas FC |  15 |  (0) |
| 2018-2019 |  CF Cruz Azul |  38 |  (0) |
| 2020-2022 |  Club Puebla |  80 |  (0) |
| 2022- |  FC Juárez |  53 |  (0) |
| Toplam |   |  265 |  (1) |
| Toplam |   |  0 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 6 Şubat 2025 (2025-02-06) 
Javier Salas (d. 20 Ağustos 1993), Meksikalı profesyonel futbolcu. Defansif Orta Saha mevkiinde görev almaktadır. Liga MX ekiplerinden FC Juárez'da forma giymektedir.
Başarıları > Cruz Azul

Copa MX: Apertura 2018
Lig Kupası: 2019
General der Infanterie

| General der Infanterie |
| --- | --- |
Rütbenin apoleti
Ülke:  Nazi Almanyası
Branşı:  Wehrmacht Heer 
Rütbe'nin NATO Kodu: OF-8
Üst Rütbe: Generaloberst
Alt Rütbe: Generalleutnant
General der Infanterie (Türkçe: Piyade Generali) Heer'da kullanılmış bir Sınıf Generali rütbesiydi. Günümüzde bu görevlendirme veya pozisyon Bundeswehr'da piyadelerin ekipman ve talimlerinin özel işlerinden sorumlu OF-8 rütbesinde bulunan subaylara verilir.
Alman Kara Kuvvetleri'nde Eski Rütbe

General der Infanterie, Alman Kara Kuvvetleri (Alman İmparatorluk Ordusu, Reichswehr ve Wehrmacht)'nde kullanılmış bir Sınıf Generali rütbesiydi. Rütbe ayrıca Avusturya-Macaristan Ordusu ve Prusya Ordusu'nda da kullanıldı. En yüksek üçüncü general rütbesiydi ve yalnızca Generaloberst ve Generalfeldmarschall rütbelerinin astıydı. Günümüzde Korgeneral rütbesinin dengidir. Aynı rütbe (Fince:Jalkaväenkenraali) İki Savaş Arası Dönem'de Fin Ordusu tarafından da kullanılmaya başlandı. 

Rütbenin dengi rütbeye sahip Alman süvari generallerine General der Kavallerie, topçu generallerine ise General der Artillerie denirdi. 1935'te Wehrmacht, sınıf generali rütbelerine General der Panzertruppe (Panzer Birlikleri), General der Gebirgstruppe (Dağ Birlikleri), General der Fallschirmtruppe (Paraşüt Birlikleri) ve General der Nachrichtentruppe'yi (Muhabere Birlikleri) ekledi. Rütbenin Luftwaffe'deki dengi General der Flieger rütbesidir. Rütbe, genelde yalnızca General şeklinde yani rütbe sahibinin generali olduğu kuvveti belirtmeden anılırdı. 
Modern Alman Silahlı Kuvvetleri'nde Generelleutnant rütbesi geleneksel General der Infanterie rütbesine karşılık gelmektedir. Generaloberst rütbesiyle birleşik olduğu Nationale Volksarmee'de rütbenin bir dengi yoktu.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Alt Rütbe Generalleutnant |   General der Infanterie | Üst Rütbe  Generaloberst |
Bundeswehr'da General der Infanterie

Bundeswehr'da bir piyade subayı, genelde Brigadegeneral rütbesiyle, birlik eğitimi ve teçhizine dair belirli sorulardan sorumludur. General der Infanterie pozisyonu Piyade Okulu komutanıyla alakalı bir pozisyondur. Denk hizmet pozisyonları ordunun diğer branşlarında da bulunur. Bu kullanımdan itibaren bir rütbe olarak değil bir pozisyon olarak anılır, bir Oberst bazen ilgili birlik türünün "General der"i olarak görev yapar. Hitap şekli genellikle Herr General yahut Herr Oberst şeklindedir ve Herr General der Infanterie hitabı, General der Infanterie rütbe olarak anılmadığından beri yanlış bir hitap şeklidir.
İçindekiler

A B C Ç D E F G H I J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V W Z
İçindekiler > A

Erich Abraham (1895–1971)
Viktor Albrecht (1859–1930)
Karl Allmendinger (1891–1965)
Constantin von Alvensleben (1809–1892)
Gustav von Alvensleben (1803–1881)
Gustav von Arnim (1829–1909)
Helge Auleb (1887–1964)
İçindekiler > B

Max von Bahrfeldt (1856–1936)
Eugen Ritter von Benzino (1856–1915)
Eugen Beyer (1882–1940)
Franz Beyer (1892–1968)
Bruno Bieler (1888–1966)
Johannes Block (1894–1945)
Günther Blumentritt (1892–1967)
Max Bock (1878–1945)
Herbert von Böckmann (1886–1974)
Ehrenfried-Oskar Boege (1889–1965)
Alfred Boehm-Tettelbach (1878–1962)
Oktavio Philipp von Boehn (1824–1899)
Kuno-Hans von Both (1884–1955)
Julius von Bose (1809–1894)
Hermann von Boyen (1771–1848)
Hermann von Brandenstein (1868–1942)
Kurt Brennecke (1891–1982)
Ludwig Breßler (1862–1955)
Kurt von Briesen (1886–1941)
Walter Graf von Brockdorff-Ahlefeldt (1887–1943)
Heinrich von Bünau (1873–1943)
Rudolf von Bünau (1890–1962)
Rudolph Otto von Budritzki (1812–1876)
Walther Buhle (1894–1959)
Wilhelm Burgdorf (1895–1945) (İntihar etti)
Erich Buschenhagen (1895–1994)
Theodor Busse (1897–1986)
İçindekiler > C

Philipp Carl von Canstein (1804–1877)
Friedrich-Wilhelm von Chappuis (1886–1942)
Kurt von der Chevallerie (1891–1945)
Dietrich von Choltitz (1894–1966)
Eugen Ritter von Clauß (1862–1942)
Hermann von Colard (1857–1916)
Paul von Collas (1841–1910)
Erich Clössner (1888–1976)
İçindekiler > D

Ernst Dehner (1889–1970)
Berthold Karl Adolf von Deimling (1853–1944)
Friedrich Wilhelm Bülow von Dennewitz (1755–1816)
Anton Dostler (1891–1945)
İçindekiler > E

Karl Eibl (1891–1943)
Otto von Emmich (1848–1915)
Werner von Erdmannsdorff (1891–1945) (İdam edildi.)
Waldemar Erfurth (1879–1971)
Friedrich Freiherr von Esebeck (1870–1951)
Ludwig von Estorff (1859–1943)
İçindekiler > F

Alexander von Falkenhausen (1878–1966)
Erich von Falkenhayn (1861–1922)
Eduard Vogel von Falckenstein (1797–1885)
Maximilian Vogel von Falckenstein (1839–1917)
Friedrich Fangohr (1899–1956)
Karl von Fasbender (1852–1933)
Hans Feige (1880–1953)
Hans-Georg Felber (1889–1962)
Bernhard Graf Finck von Finkenstein (1863–1945)
Herbert Fischer (1882–1939)
Walther Fischer von Weikersthal (1890–1953)
Wolfgang Fleck (1879–1939)
Karl Georg Friedrich von Flemming (1705–1767)
Sigismund von Förster (1887–1959)
Hermann Foertsch (1895–1961)
Ernst Freiherr von Forstner (1869–1950)
Hermann von François (1856–1933)
Eduard Friedrich Karl von Fransecky (1807–1890)
Erich Friderici (1885–1964)
Lothar Fritsch (1871–1951)
Georg Frotscher (1868–1943)
İçindekiler > G

Martin Gareis (1891–1976)
Emil Colerus von Geldern (1856–1919)
Hubert Gercke (1881–1942)
Rudolf Gercke (1884–1947)
Hermann Geyer (1882–1946) (İntihar etti)
Werner-Albrecht Freiherr von und zu Gilsa (1889–1945)
Edmund Glaise-Horstenau (1882–1946) (İntihar etti)
Gerhard Glokke (1884–1944)
Bruno Neidhardt von Gneisenau (1811–1889)
August Karl von Goeben (1816–1880)
Hans Gollnick (1892–1970)
Friedrich Gollwitzer (1889–1977)
Friedrich von Gontard (1860–1942)
Konrad Ernst von Goßler (1848–1933)
Walther Graeßner (1891–1943)
Martin Grase (1891–1963)
Anton Grasser (1891–1976)
Kurt von Greiff (1876–1945)
Hans von Greiffenberg (1893–1951)
Horst Großmann (1891–1972)
Julius von Groß (1812–1881)
İçindekiler > H

Siegfried Haenicke (1878–1946)
Walther Hahm (1894–1951)
Hermann Konstantin Albert Julius von Hanneken (1890–1981)
Alexander von Hartmann (1890–1943)
Jakob von Hartmann (1795–1873)
Wilhelm Hasse (1894–1945)
Arthur Hauffe (1892–1944)
Friedrich Herrlein (1889–1974)
Carl Hilpert (1888–1948)
Otto Hitzfeld (1898–1990)
Karl Friedrich von Hirschfeld (1747–1818)
Friedrich Hochbaum (1894–1955)
Gustav Höhne (1893–1951)
Walter Hörnlein (1893–1961)
Rudolf Hofmann (1895–1970)
Albert von Holleben (1835–1906)
Friedrich Hoßbach (1894–1980)
Dietrich von Hülsen-Haeseler (1852–1908)
İçindekiler > J

Erich Jaschke (1890–1961)
Hans Jordan (1892–1975)
İçindekiler > K

Georg von Kameke (1817–1893)
Friedrich Karmann (1885–1939)
Hugo von Kathen (1855–1932)
Bodewin Keitel (1888–1953)
Werner Kienitz (1885–1959)
Eberhard Kinzel (1897–1945) (İntihar etti)
Hugo von Kirchbach (1809–1887)
Baptist Knieß (1885–1956)
Konstantin Schmidt von Knobelsdorf (1860–1936)
Friedrich Köchling (1893–1970)
Albert von Koller (1849–1942)
Joachim von Kortzfleisch (1890–1945) (Çatışmada öldürüldü)
Robert Kosch (1856–1942)
Hugo von Kottwitz (1815–1897)
Hans Krebs (1898–1945) (İntihar etti)
Karl Kriebel (1888–1961)
Ernst-Anton von Krosigk (1898–1945)
Hermann von Kuhl (1856–1958)
Arthur Kullmer (1896–1953)
Ferdinand von Kummer (1816-1900)