stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mustafa Kemal Atatürk'ün dinî inancı
Konuyla ilgili yayınlar

Mehmet Ö. Alkan (ed.), Yakın Türkiye Tarihinden Sayfalar Sina Akşin'e Armağan içinde Erik-Jan Zürcher, "Mustafa Kemal Paşa'nın İslam Tarihi Yorumu", İstanbul, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 2014: 327-341.
| g t Mustafa Kemal Atatürk |
| --- | --- | --- |
| Hayatı |  Askerî hayatı  İzmir Suikastı  Ölümü ve devlet cenaze töreni Anma  Ödülleri  |  |
| Ailesi ve yakınları |  Ali Rıza Efendi  Zübeyde Hanım  Makbule Atadan  Latife Uşşakî  Mecdi Boysan  Ülkü Adatepe  Sabiha Gökçen  Zehra Aylin  Rukiye Erkin  Nebile İrdelp  Abdurrahim Tuncak  Fikriye Hanım  Afet İnan  Mustafa Demir  Dişçibaşı Sami Bey  Foks (köpek)  |  |
| Yaverleri |  Salih Bozok  Cevat Abbas Gürer  Muzaffer Kılıç  Şükrü Tezer  Rüsuhi Savaşçı  Sami Yanardağ  Mahmut Celalettin Üner  Cevdet Tolgay  Ahmet Naşit Mengü  Şükrü Özer  |  |
| Düşünsel |  Kemalizm  Atatürk İlkeleri  Atatürk Devrimleri  Atatürk kişi kültü  Atatürk milliyetçiliği  Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir  Ne mutlu Türk'üm diyene  Türkiye Türklerindir  Ya istiklâl ya ölüm  Yurtta sulh, cihanda sulh  |  |
| Söylevleri |  Gençliğe Hitabe  Onuncu Yıl Nutku  Bursa Nutku  |  |
| Yapıtları |  Nutuk  Geometri  Yurttaşlık Bilgileri  Cumalı Ordugâhı  Taktik Tatbikat ve Seyahati  Takımın Muharebe Talimi  Zabit ve Kumandan ile Hasbihal  |  |
| Kurumsal |  Vatan ve Hürriyet Cemiyeti  Cumhuriyet Halk Partisi  Türk Dil Kurumu  Türk Tarih Kurumu  |  |
| Anıt ve müzeler |  Anıtkabir Tarihi  Artvin Atatürk Heykeli  Atlı Atatürk Anıtı  Atatürk ve Kurtuluş Savaşı Müzesi  İzmir Atatürk Anıtı  Konya Atatürk Anıtı  Mareşal Atatürk Anıtı  ODTÜ Atatürk Anıtı  Samsun Onur Anıtı  Sarayburnu Atatürk Anıtı  Taksim Cumhuriyet Anıtı  Bakü'deki anıtı  Canberra'daki anıtı  Meksiko'daki anıtı  |  |
| Diğer |  Türk Tarih Tezi  Güneş-Dil Teorisi  Popüler kültürdeki yeri  Adını taşıyan şeyler  Dinî inancı  Damal'daki Atatürk silüeti  Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkında Kanun  Atatürk Yılı  |  |
  Kategori   Commons 
1930'da Mustafa Kemal Paşa ile Amasya müftüsü Abdurrahman Kâmil Efendi'nin sohbeti sırasında çekilmiş bir fotoğraf.
Atatürk'ün emriyle yayımlanan mealli Türkçe tefsir Hak Dini Kur'an Dili'nin ciltleri. (1935)
Atatürk Medeni Bilgiler'de yazdı ki "Türkiye Cumhuriyeti'nde herkes Allah'a istediği gibi ibadet eder. Hiç kimseye dinî fikirlerinden dolayı bir şey yapılmaz. Türk Cumhuriyeti'nin resmî dini yoktur. Türkiye'de, bir kimsenin fikirlerini zorla başkalarına kabul ettirmeye kalkışacak kimse yoktur ve buna müsaade edilmez. Artık samîmî mutekitler, derin iman sahipleri, hürriyetin icaplarını öğren."
Atatürk'ün Medeni Bilgiler'de din birliği fikrine yönelik eleştirisinin bir bölümü.
Hugo Pratt

| Hugo Pratt |
| --- | --- |
Hugo Pratt'ın 1989'da Erling Mandelmann tarafından çekilen bir fotoğrafı
Doğum: Ugo Eugenio Prat 15 Haziran 1927 Rimini, İtalya Krallığı
Ölüm: 20 Ağustos 1995 (68 yaşında) Lozan, İsviçre
Milliyet:  İtalya
Vatandaşlık:  İtalya
Tür: Çizgi roman
Edebî akım: Çizgi roman
Önemli ödülleri: tam liste
 Etkiledikleri Frank Miller, Milo Manara,  José Antonio Muñoz, Lele Vianello,  Angelo Stano, Giancarlo Alessandrini,  Suat Yalaz  
  Etkilendikleri Milton Caniff, Lyman Young, Will Eisner,  Héctor Oesterheld, Ernest Hemingway 

İmza: 

Hugo Pratt, gerçek ismiyle Ugo Eugenio Prat (d. 15 Haziran 1927, Rimini - ö. 20 Ağustos 1995, Lozan), çizgi roman sanatının en büyük ustalarından biri olarak kabul edilen ünlü İtalyan çizer.
Yarattığı Corto Maltese, çizgi roman sanatının en ünlü karakterlerinden birisi olmuştur. Hugo Pratt, tüm zamanların en büyük çizgi roman sanatçılarından birisi olarak kabul edilmektedir.
Hayatı > Gençliği

Hugo Pratt'ın babası Rolando Prat bir askerdi, annesi Evelina Genero ise içinden çeşitli şairler çıkarmış Venedikli bir aileden geliyordu. Pratt'ın çocukluğu Venedik lagününde, Lido Adası'ndaki Malomocco kasabasında geçti.
Yıllar sonra Pratt, hayatının bu dönemini Corto Maltese'nin Venedik Masalı albümünde anacaktır. Bu albümün önsözünde Hugo Pratt, 1390'larda İspanya'yı terk etmek zorunda kalan, bir süre Osmanlı topraklarına sığındıktan sonra İzmir'den Venedik'e geçen Sefarad Yahudisi kökenlerini anlatır.
Prat ailesinde Venedikli büyükannenin önemli bir rolü vardı. Hugo'yu macera filmlerini izlemesi için sinemaya götürür ve eve döndüklerinde ona "Hugo, şimdi gördüklerini çiz" derdi. Sonra da ödül olarak hanım arkadaşlarının ve teyzelerinin eşliğinde kurabiyeli sıcak çikolata yerdi: başka bir evren, heterojen ve dişi. Annesi Evelina kartları, özellikle de tarot kartlarını çok severdi; bunlarla kadın arkadaşlarının ve müşterilerinin geleceğini okurdu ki, bu bir tür işe dönüşürdü.
Hugo'nun yetişmesinde sadece kartlar ve filmler yoktu; opera da vardı. Yedi yaşındayken aktris teyzesi onu Wagner'in Nibelungen Yüzüğü'nü dinlemesi ve görmesi için Fenice Tiyatrosu'na götürmüş, böylece ona Cermen tanrılarının dünyasını açarken aynı zamanda Yahudi mitlerini ve Kabala'yı da anlatmıştı.
Tarot ve diğer kartlar, filmler ve opera, kadın toplantıları, fantastik ve mitolojik dünya, Venedik'in akışkan ve değişken dünyası, hepsi Hugo Pratt'ın çalışmalarında mevcuttur. Pratt'ın hayatında önemli izler bırakan Venedik şehri, çocukluğunun ve gençliğinin önemli bir bölümünü geçirdiği ve ona ilk ilhamlarını veren kent olacaktır.
Hayatı > İkinci Dünya Savaşı

Kısa bir süre hapishanede kalmış olan babası, iş bulmakta zorlandığından bir İtalyan sömürgesi olan Etiyopya'ya gider. 1937'de, henüz 10 yaşındayken Hugo Pratt, annesiyle birlikte babasının yanına taşındı. II. Dünya Savaşı patladığında Hugo Pratt ve ailesi, Faşist İtalya'nın Doğu Afrika'daki sömürgelerinde birer koloni vatandaşı olarak yaşamaktadır. 1941'de İtalya'nın Doğu Afrika cephesi çöktüğünde, Prat ailesi Etiyopya'daki Dire Dawa toplama kampında hapsedildi. Hugo Pratt'ın Etiyopya'da koloni polisi olarak çalışan babası ise tutulduğu Fransız askerî toplama kampındaki kötü koşullar yüzünden 1942 yılında öldü.
1942'nin Aralık ayında Kızılhaç'ın girişimleriyle salıverilen esirler arasında olan Hugo Pratt, İtalya'ya döner dönmez bir askerî okula yazılır. Aynı yıl İtalya'nın savaştan çekilmesiyle ülkenin kuzeyinde kurulan İtalyan Sosyal Cumhuriyeti deniz kuvvetlerine gönüllü olarak yazılan henüz 16 yaşındaki Hugo Pratt, anneannesinin şemsiye darbeleriyle oradan çıkarılır. Hugo Pratt 1944'ün sonbaharında bu sefer Naziler tarafından Güney Afrikalı bir casus sanılarak kurşuna dizilme tehlikesi atlatır. Bu dönemde Alman Sahil Güvenliği kuvvetlerince zorla silah altına alınan Hugo Pratt, üç hafta sonra bu zorunlu askerlikten kaçar.
1945'in şubat ayında cephe hattını geçerek müttefiklere sığınan Pratt, savaşın sonuna dek müttefiklere çevirmenlik yapar. 1945'te Venedik'te müttefik askerleri için Carlo Goldoni'den eğlenceli tiyatro oyunları sahneler. Bu dönemde Pratt ilk çizgi romanlarını da üretmeye başladı.
Hayatı > Savaş sonrası

Savaş sonrasında Hugo Pratt, çocukluğu boyunca kendisini çok etkilemiş olan çizgi romanların çizerlerini taklit eden maceraları kaleme aldı. Bu dönemde James Oliver Curwood ve Zane Grey'in öyküleri; Lyman Young, Will Eisner ve özellikle Milton Caniff'in çizgileri Pratt'ı etkilemektedir. Mario Faustinelli ve Alberto Ongaro ile 1945'te Albo Uragano dergisini, 1947'te ise adını sarı kostümlü bir maskeli kahramandan alan Asso di Picche Comics yayınevini kurdu.
Dergi ve yayınevi sonradan ünlü olacak Dino Battaglia, Rinaldo Dami, Giorgio Bellavitis, Damiano Damiani, Ivo Pavone gibi genç yetenekleri kendine çekerken, Asso di Picche (Maça Ası) özellikle Arjantin'de büyük bir başarıyı yakaladı. 1949'da Hugo Pratt, Editorial Abril'den gelen davet üzerine çizer arkadaşlarıyla Arjantin'e gider. Hugo Pratt'ın 12 yıl sürecek olan Arjantin macerası başlamıştır.
Hayatı > Arjantin yılları

Atlas Okyanusu'nda 13 gün süren bir yolculuktan sonra Arjantin'e varan Hugo Pratt, Buenos Aires'te gece mekânlarında gitaristlik, garsonluk, tarih dergileri için çizerlik gibi pek çok işte çalıştı. Arjantin'de bu dönemde keşfettiği Jorge Luis Borges'in eserleri, ona Büyülü gerçekçilik akımını çizgi romana taşımanın sırlarından birini öğretti: "Gerçek şeyleri, büyülü/hayal gibi anlatmak".
Editorial Abril ve Cesare Civita ile olan işbirliği sonrasında Pratt, Héctor Germán Oesterheld'in sahibi olduğu Editorial Frontera'ya geçer. Bu dönem İtalyan sanatçı en önemli eserleri arasında gösterilen işlerden bazılarını çizdi: Ongaro'nun metinlerini yazdığı Junglemen, Sgt. Kirk, Héctor Germán Oesterheld'in metinlerini yazdığı Ernie Pike ile Ticonderoga bu dönemde ortaya çıktı.
Hayatının bu kısmında kariyerinde önemli değişimler yaşayan Hugo Pratt, Brezilya'da yaşayan çizer arkadaşı Alberto Breccia ile Escuela Panamericana de Arte isimli sanat okulunda  resim dersleri vermeye başladı. Dönem dönem Amazonlar, Mato Grosso gibi yerlere seyahatler yaparak buralarda çizim kursları verdi.
Yine bu dönemde ilk albümü, Anna Nella Giungla'yı tamamladı. Dört maceralık bu seri, Oesterheld'den yoğun etkilenmeler içermekle birlikte, gençlik yıllarında onu etkileyen klasik çizgi roman anlayışına bir saygı duruşu gibidir. Bu albümdeki mekân duygusu, sonraki albümleri olan Capitan Cormorant ve Wheeling maceralarında da bütünlüğünü korur. Bu albümlerden sonuncusu, esin kaynağını Zane Grey ve Kenneth Roberts'ın nehir-romanlarından alan, metodik bir kesinlik içinde tarihi olaylarla hayalgücünü birbirine karıştıran bir kurguya sahiptir. Bu kurgu yapısının ustalaşmış hali, ilerleyen yıllarda Corto Maltese'de kendini gösterecektir.
Hayatı > İtalya'ya dönüş: Corto Maltese

1959 ve 1960 yılları arasında Hugo Pratt, Fleetway Publications için kısa savaş öyküleri çizmek için Londra'ya döner. ABD'de yaşadığı başarısız bir girişim sonrasında önce Güney Amerika'ya, 1963 yılında ise temelli olarak İtalya'ya döner. İtalya'da efsanevi çocuk dergisi Corriere dei Piccoli için yoğun bir çalışma temposunun içine giren Pratt, Robert Louis Stevenson'un Define Adası ve Kaçırılan Çocuk gibi çocuk edebiyatının klasikleşmiş eserlerini Mino Milani ile birlikte çizgi romana dönüştürdü. Bu dönemde Alberto Ongaro ile birlikte bir diğer "maskeli adalet savaşçısı"na hayat verir: L'Ombra (Gölge).
Hugo Pratt kariyerindeki önemli bir dönüm noktasını Cenovalı bir yayıncı olan Florenzo Ivaldi ile tanışarak yaşar. İkili birlikte Sgt. Kirk isimli bir dergi çıkararak, çizerin Arjantin'de çıkardığı albümleri ve elinde hazırda bekleyen yayınlanmamış maceralarını yayınlamaya karar verirler. Bu derginin birinci sayısında basılan "yayınlanmamış maceralar"ın ilki, Corto Maltese'nin ilk macerası olan Bir Tuz Denizi Şarkısı'dır. Hugo Pratt'ın yarattığı en önemli karakter olan Corto Maltese, macera edebiyatının büyük isimleri olan Conrad, Melville, Lewis, Cooper ve Dumas'ın açtığı anlatım geleneğini ustaca izlemektedir. Bu ilk albümün asıl esin kaynağı ise Henry De Vere Stacpoole'un Mavi Lagün romanıdır.
1970 yılından itibaren Hugo Pratt, maceraperest denizci Corto Maltese'nin 21 kısa macerasını Fransız çocuk dergisi Pif Gadget için çizer. Burada yayınlanan ilk maceranın adı Tristan Bantam'ın Sırrı'dır.
70'li yıllar Avrupa'da sol rüzgârların estiği yıllardır ve bu dönemin çekişmelerinden Pratt da payını alır. Politik olarak Fransız Komünist Partisi'ne yakın olan yayıncısı, onu sol liberteryenizm ile suçlayarak dergiden kovar. Hugo Pratt bunun üzerine, Tenten karakterinin yaratıcısı Belçikalı ünlü çizer Hergé'nin de yayıncısı olan rakip yayınevi Casterman ile anlaşır.
1970'lerin ortasında Pratt ile tanışan genç yetenek Lele Vianello, sanatçının çizim tekniklerini ve stilini neredeyse birebir kopya eder ve bir süre sonra onun asistanı ve sağ kolu oldu.
1974'te Corto Maltese'nin Corte Sconta detta Arcana (Türkiye'de yayınlanan adıyla, Corto Maltese Sibirya'da) macerasını çizmeye başlayan Hugo Pratt, çizgisinde basitleşmeye giderek önemli bir değişime girer. "Tek bir çizgiyle her şeyi anlatabilmeyi isterdim" diyen Hugo Pratt'ın eserleri, 70'lerin ortasından itibaren neredeyse birer "grafik roman"a dönüşür. Bu yeni yaklaşımın ürünü olan Venedik Masalı, Semerkant'taki Altın Yaldızlı Ev gibi bazı albümler, yüksek anlatım gücü ve büyülü atmosferiyle günümüzde İtalyan çizgi roman ekolünün başyapıtları arasında sayılmaktadır. Bu Corto Maltese serisi, 1988'de çizilen ve 1992'de yayınlanan Mu albümüyle son buldu.
Hayatı > Son dönem işleri

Corto Maltese sonrasında Hugo Pratt tarafından çizilen bir diğer seri, Gli Scorpioni del Deserto (Çöl Akrepleri) albümleridir. Hugo Pratt'ın resmetmeyi sevdiği İkinci Dünya Savaşı'nı dekor olarak kullanan 7 kitaplık bu serinin ilk beş macerası Hugo Pratt tarafından çizilirken, son iki macera Pratt'ın ölümünden sonra diğer çizerler tarafından tamamlandı.
Hugo Pratt 1976'dan 1980'e uzanan dönemde İtalyan çizgi roman ekolünün Sergio Toppi, Milo Manara, Aurelio Galleppini, Guido Crepax, Ivo Milazzo gibi devlerini bir araya getiren Un Uomo, Un Avventura isimli 30 kitaplık serinin 4 hikâyesini çizdi.
Ekim 1983'te, Nathaniel Hawthorne'un Kızıl Mektup romanından esinlenen Hugo Pratt'ın hikâye örgüsü ve sahneleri üzerine Milo Manara'nın erotik çizgileriyle inşa edilen Tutto Ricominciò con un Estate Indiana (Her Şey Bir Pastırma Yazında Başladı) macerasını yayınlamaya başladı. İlk olarak ünlü İtalyan çizgi roman dergisi linus'un yan yayınlarından biri olan Corto Maltese çizgi roman dergisinde basılan ve sonrasında albümleştirilen Tutto Ricominciò con un Estate Indiana ve El Gaucho; iki sanatçının en büyük başyapıtlarından ve İtalyan çizgi romanının en iyi eserlerinden biri olarak kabul edilir.
Hugo Pratt, yayınlanmış ve yayınlanmamış tüm çizim ve albümlerinin maddi ve manevi tüm haklarını, 24 Nisan 1987'de Cong SA'ya bağışladı.
Hayatı > Ölümü

Hugo Pratt, 20 Ağustos 1995 tarihinde kalın bağırsak kanseri yüzünden öldü. Leman Gölü'nün kenarında, İsviçre'nin Vaud kantonunda, bugün müze haline getirilmiş evinin bulunduğu Grandvaux kasabasında gömülüdür. Müze haline getirilmiş evinin bahçesine, Cenevre Gölü'ne doğru bakan dev bir Corto Maltese heykeli dikilmiştir.
Tasarımları

Hugo Pratt çizgi roman albümleri dışında pek çok endüstriyel tasarım ürününe de imzasını attı. Fransız sigara markası Gitanes'ın F1 arabasının giydirilmesi, İtalyan Invicta markası için sırt çantası, France Telecom için ankesörlü telefon kartları gibi pek çok obje, Hugo Pratt tarafından tasarlandı.
2001 yılında İsviçreli saat üreticisi Swatch, içinde Bir Tuz Denizi Şarkısı macerasının geçtiği hayali adanın haritasının ve bir pusulanın bulunduğu, sadece 11.111 adet üretilen özel bir saat çıkardı. 2007 yılında Swatch firması, Corto Maltese'nin doğumunun 40. yılı için Corto Maltese'nin desenlerini taşıyan yeni bir model daha çıkardı.
2013 yılında Fransız yayınevi Matagot, Corto Maltese macera ve çizimleri üzerine kurulu bir masa oyunu çıkardı.
Türkiye'de Hugo Pratt

Hugo Pratt'ın eserleri Türkiye'de ilk olarak 70'li yıllarda, Milliyet Çocuk ve Doğan Kardeş dergilerinde yayınlandı. Hugo Pratt'ın ünlü Corto Maltese serisi ise kitap formatında ilk defa 1999'da, Dost Kitabevi Yayınları tarafından basıldı. Sadece 10 albümü yayınlanan bu seri, siyah beyaz bir baskıya ve büyük baskı boyutlarına sahiptir.
2012'den itibaren NTV Yayınları tarafından basılan Corto Maltese maceralarıysa, bilgisayar ortamında renklendirilmiş olması ve orijinalinden daha küçük boyutlarda basılması gibi nedenlerle çizgi roman sevenlerin çeşitli olumsuz eleştirileriyle karşılaştı.
Corto Maltese serisi, 2019 yılında Yapı Kredi Yayınları tarafından Casterman baskısı esas alınarak; büyük boyutlarda, kaliteli bir kağıt ve sayfa düzenlemesiyle yeniden yayınlanmaya başlandı.
Ödülleri

1969: Yellow Kid Ödülü, 5° Lucca Uluslararası Çizgi Roman Festivali, En İyi İtalyan Çizer Bir Tuz Denizi Şarkısı
1971: Prix Phenix, En İyi Macera Çizeri, Corto Maltese
1974: Prix Saint-Michel, En İyi Gerçekçi Hikâye Ödülü, Gli Scorpioni del Deserto
1974: Premio ANAF, Yılın En İyi Çizgi Karakteri (Corto Maltese için)
1975: Premio ANAF, En İyi Çizer Ödülü (Dino Battaglia ile birlikte)
1976: Angoulême Uluslararası Çizgi Roman Festivali, En İyi Yabancı Gerçekçi Çizgi Roman Kitabı, Bir Tuz Denizi Şarkısı
1976: Premio ANAF, En İyi Çizer Ödülü (Guido Buzzelli ile birlikte)
1981: Elle Ödülü, Angoulême Uluslararası Çizgi Roman Festivali
1987: Alfred Ödülü, Angoulême Uluslararası Çizgi Roman Festivali, En İyi Yabancı Çizgi Roman Kitabı, Her Şey Bir Pastırma Yazında Başladı (Milo Manara ile birlikte)
1988: Angoulême Uluslararası Çizgi Roman Festivali, 15. Yıl Angoulême Kenti Özel Ödülü
1993: Premio ANAFI, En İyi Çizer
1994: Premio U Giancu
1995: Premio ANAFI, En İyi Çizer
1995: Premio ANAFI, En İyi Albüm, Brise De Mer
1996: Max & Moritz Ödülü, Almancaya Uyarlanmış En İyi Yabancı Çizgi Roman Ödülü, Saint-Exupéry - Son Uçuş
1996: Premio ANAFI, En İyi Albüm, Wheeling
2005: Eisner Ödülü, Hall of Fame
2012: Eisner Ödülü, Best U.S. Edition of International Material, Her Şey Bir Pastırma Yazında Başladı (Milo Manara ile birlikte)
Corto Maltese suluboya çizim
Fransız yayınevi Matagot'un yayınladığı masa oyunu "Corto"
Yılın Şarkısı Grammy Ödülü

| Yılın Şarkısı Grammy Ödülü |
| --- | --- |
Açıklama: Söz ve melodiye sahip kaliteli şarkılara verilmektedir
Dağıtan: National Academy of Recording Arts and Sciences
Ülke: ABD
Verilmeye başlandığı yıl: 1959
Resmî sitesi: grammy.com
Yılın Şarkısı Grammy Ödülü, Grammy Ödülleri'nde verilen bir ödül.
Seul Uluslararası Drama Ödülleri

Oyuncu Chon Shu 2009 Seul Uluslararası Drama Ödülleri töreninde
Seul Uluslararası Drama Ödülleri (Hangıl: 서울 국제 드라마 어워즈), Güney Kore'nin başkenti Seul'de düzenlenen televizyon ödülleri organizasyonudur.
Kazananlar > Büyük Ödül

| Yıl | Büyük Ödül | Kaynak |
| --- | --- | --- |
| 2008 |  Missing |  |
| 2009 |  Memoirs in China |  |
| 2010 |  Shoe-shine Boy |  |
| 2011 |  Three Kingdoms |  |
| 2012 |  Deep Rooted Tree |  |
| 2013 |  Prisoners of War sezon 2 |  |
| 2014 |  Kaboul Kitchen sezon 2 |  |
| 2015 |  Naked Among Wolves |  |
| 2016 |  The Night Manager |  |
| 2017 |  This is Us |  |
| 2018 |  Babylon Berlin |  |
| 2019 |  On the Spectrum |  |
Geronimo kod adı tartışması

Geronimo'nun 1887'de çekilen fotoğrafı.
Geronimo kod adı tartışması, Usame bin Ladin'in öldürülmesiyle sonuçlanan harekâtta "Geronimo" kod adının kullanılması sebebiyle yaşanan tartışma. Geronimo'nun harekâtın tamamını, bin Ladin'in kendisini, bin Ladin'in öldürülmesini veya canlı olarak yakalanmasını temsil ettiğine dair farklı haberler yayınlanmıştır. Geronimo, Apaçi savaşları sırasında Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı mücadele eden Apaçilerin liderlerindendir.
Geronimo'nun temsil ettiği kavrama yönelik görüşler

Bazı haberlerde harekâtta bin Ladin için "Geronimo" kod adı kullanıldığı öne sürülse de resmî kaynaklar daha sonra bunu yalanladı. Yetkililer, harekât planındaki her aşamanın alfabetik olarak sıralandığını, "Geronimo"nun harekâttaki "G" aşamasına karşılık geldiğini ve bin Ladin'in yakalanması veya öldürülmesini belirttiğini açıkladılar. Farklı kaynaklara göre bin Ladin için kullanılan kod adı ise "Cakebread", "Crankshaft" veya "Jackpot" idi. Harekâta katılanlardan Matt Bissonnette'in Mark Owen mahlasıyla yazdığı No Easy Day adlı kitapta Geronimo'nun bin Ladin'in kendisi için kullanılan kod adı olduğu yazılmıştır. 8 Mayıs 2011 günü katıldığı 60 Minutes adlı programdaki röportajında Obama, Geronimo'nun bin Ladin için kullanılan kod adı olduğunu söyledi. Öte yandan harekâtın tamamlanmasının ardından takım lideri telsiz üzerinden "For God and country-Geronimo, Geronimo, Geronimo" ("Tanrı ve ülke için-Geronimo, Geronimo, Geronimo") sözlerini kullanırken, harekâtı yöneten isimlerden William H. McRaven'dan gelen onay sonrasında "Geronimo E.K.I.A." ("Geronimo düşman çatışmada öldü") sözlerini söylemişti.
Tepkiler

Amerika Birleşik Devletleri Kızılderilileri haklarını koruma amacı güden Washington, DC merkezli Morning Star Institute adlı kurumun başkanı Suzan Shown Harjo kod adı seçimi için "Amerika'nın genel düşünce yapısında 'Kızılderililer düşmandır' fikrinin saklı olduğunun bir göstergesi" yorumunu yaptı. Çeroki Ulusu'na mensup olan avukat Keith Harper The Washington Post'a yazdığı e-postada "Geronimo gibi bir liderin bin Ladin'i tanımlamak için kullanılmasının düşüncesiz bir hareket olduğu konusunda hiç kuşku yok." ifadelerini kullandı.
Birkaç Amerikan yerli kabilesi lideri Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Barack Obama'dan, geçmişe yönelik olarak Geronimo kod adının değiştirilmesi talebinde bulundu. Fort Sill Apaçi Kabilesi Başkanı Jeff Houser Obama'ya gönderdiği ve kabilenin resmî web sitesinde yayınlanan mektupta "efsanevi Apaçi savaşçısının" "toplu katliam gerçekleştiren korkak bir teröristle" ilişkilendirilmesinin doğru olmadığını yazdı. Mektupta Houser "Şu anda tüm ülke genelindeki yerli Amerikalı çocuklar, en çok saygı duydukları figürlerden birinin bir terörist ve yüzlerce masum Amerikalının katliamından sorumlu biriyle bağdaştırılması gerçeğiyle yüzleşmekte." ifadelerini kullanmıştı. Channel 4 News'te yayınlanan bir haberde "Bugün yapılan bazı analizlere göre Amerikan ordusunun bu kod adını seçmesinin sebebi bin Ladin'in, Geronimo gibi yıllarca kaçak hayatı sürmesidir. Amaçları söylenti oluşturmamaya çalışmaksa, görünen o ki yanlış kod adı seçtiler." ifadelerine yer verildi. Navajo Ulusu Başkanı Ben Shelly The Washington Times'a yaptığı açıklamada "Bin Ladin'i yakalama veya öldürme görevi geride kaldı... çocukların tarih kitaplarında karşılaşmaması için bu ad değiştirilmeli." dedi. Geronimo'nun büyük torunu Harlyn Geronimo konuyla ilgili bir demeç yayınlayarak açıklama ve özür talebinde bulundu. Onondaga Şefleri Konseyi yaptığı açıklamada, kod adı olarak Geronimo'nun kullanılmasının Kızılderili kavramının çağrıştırdığı olumsuz anlamları daha da pekiştireceğini ifade etti. Nimipulardan olan Amerika Birleşik Devletleri Senatosu Kızılderili İlişkileri Komitesi personel müdürü ve baş danışmanı Loretta Tuell konuyla ilgili olarak "Yerli Amerikalıların ikonlarının ve kültürlerinin bu şekilde uygunsuz kullanımı toplumumuzda oldukça yaygın ve yerli ya da yerli olmayan çocuklar üzerindeki etkisi devasa boyutlarda" dedi.
Amerika Birleşik Devletleri Savunma Bakanlığı kod adlarının rastgele seçildiğini ve ortada herhangi bir saygısızlık belirtisi olmadığını söyledi.
Michael Braungart

| Michael Braungart |
| --- | --- |

Doğum: 1958 Schwäbisch Gmünd, Batı Almanya
Milliyet: Alman
Vatandaşlık: Alman
Eğitim: Darmstadt

Greenpeace Enternasyonal'in kurucu ortağı
Michael Braungart (1958, Schwäbisch Gmünd), Alman kimyager, eski bir Greenpeace eylemcisi, politikacı.
Hayatı

Michael Braungart çevresel sorunlara dikkat çeken 1960'lardaki bilim adamları arasında ilk sıradaydı. Hannover Üniversitesi'nde kimya bölümü öğrencisiyken Greenpeace'in kimya bölümünü kurdu. Ayrıca Alman Yeşiller Partisi'nin de kurucularından biridir. Çalışmalarını her zaman daha iyi bir dunya geliştiren Braungart, 1987 yılında kendi araştırma şirketi EPEA Internationale Umweltforschung GmbH'yi (Environmental Protection Encouragement  Agency) kurdu.
EPEA'nın New York ofisini kurduğunda Amerikalı mimar ve tasarımcı William A. McDonough ile tanıştı ve ikisi 1995 yılında Amerikan şirketi MBDC'yi (McDonough Braungart Design Chemistry) kurdu. Michael Braungart hayatı boyunca Lüneburg Üniversitesi Kimya ve Üretim Mühendisliği bölümlerinde profesörlük yapmış ve 2008 yılında Rotterdam ve Delft'teki Erasmus Üniversitesi'nde hem endüstriyel çevrebilim hem de şirketler için Cradle-to-Cradle (Beşikten  Beşiğe) yönetimi alanlarında kendisi için açılmış kürsünün başına geçmiştir.
Braungart, dünümüzde bir kimyager olarak kitaplar yazmaya ve Braungart Danışmanlık çatısı altında çevre sorunlarına dair sesini duyurmaya devam etmektedir.
Kitapları

The Upcycle: Beyond Sustainability (İleriye Dönüşüm: Sürdürülebilirliğin Ötesi
John Cooke

John Cooke (1608 - 16 Ekim 1660) İngiliz İç Savaşının ardından kurulan İngiltere Topluluğu'nun ilk başsavcısıdır. Devrik kral I. Charles'ın davasını yürütmüştür. Monarşinin restorasyonundan sonra tutuklanır. Yargılanır, kralın idamına dahil olmaktan suçlu bulunur. 16 Ekim 1660 günü Charing Cross'da asılır, çekilir ve dörde parçalanır. Tarihteki ilk savaş suçları mahkemesi olarak kabul edilebilecek mahkemenin önemli isimlerindendir.