stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hochstift
Adlandırılması

Das Stift [çoğul: "die Stifte" veya bazı bölgelerde "die Stifter"] veya Hollandaca'da "het sticht" (kelime anlamıyla "bağış"), orijinal anlamında, bir kurulu (Katolik kanon hukuku) ve ona ait kiliseyi (Stiftskirche, yani kurul kilisesi) ve bu kilisenin rahipler topluluğunu (Stiftsherr[en]) veya rahibeler topluluğunu (Stiftsfrau[en]) desteklemek için kullanılan gelirleri sağlayan, bağışlanmış veya başka yollarla elde edilmiş mülk fonunu ifade eder. Eğer 'Stift' bir katedral'in özel kurulunu (yani bir katedral bölümünü) desteklemek için kullanılan bir fon ise, bu 'Stift' genellikle 'das Domstift' (yani katedral bağış [fonu]) olarak adlandırılırdı.
"Hochstift", hoch ("yüksek") kelimesiyle oluşturulmuş bir bileşik kelimedir ve bir prens-piskoposluk için kullanılır. Kelimenin tam anlamı "yüksek [statülü kilise] bağışı [mülk fonu]" demektir. Oysa Erz… ("arch[i]...") ile bir bileşik olan Erzstift, bir prens-başpiskoposluğa karşılık gelen ifadeydi. Aynı anda başpiskoposluk olan Köln (Kurköln), Mainz (Kurmainz) ve Trier (Kurtrier) adlı üç prens elektörlüğü için karşılık gelen terim Kurerzstift (elektör-başpiskoposluk)'tir. Bölge olarak Stift'e ilişkin sıfat stiftisch'tir (bir prens-piskoposlukla ilgili olan; prens-piskoposluk ile alakalı). Günümüzde, bileşik bir terim olarak 'Stift' kelimesi, genellikle öncül bileşik olarak kullanıldığında bağlayıcı 's' harfini alır. Tıpkı; Stiftsadel (bir prens-piskoposluğun vasal asaleti), Stiftsamtmann (=bir Stift'in yetkilisi), Stiftsmann (çoğul: Stiftsleute; =bir Stift malikanesinin vassal kiracısı), Stiftssasse (=bir prens-piskoposluğun tebaası/sakini), Stiftsstände (=bir bölge olarak bir prens-piskoposluğun mülkleri) veya Stiftstag (bir prens-piskoposluğun mülklerinin diyeti) örnekleri gibi.
Belirli prens-piskoposluklar genellikle 'Hochstift/Erzstift X' şeklinde adlandırılırdı. Örneğin, 'Hochstift Augsburg' veya 'Erzstift Bremen' gibi. Burada 'stiftbremisch' terimi Bremen Prens-Başpiskoposlugu'na ait veya onunla ilgili anlamına gelirken, 'stadtbremisch' terimi Bremen şehrine ait veya onunla ilgili anlamına gelirdi. Buna karşılık, manevi varlıklar olan piskoposluk bölgeleri, Almancada 'Bistum' (piskoposluk, "diocese") veya 'Erzbistum' (başpiskoposluk, "archdiocese") olarak adlandırılır. 'Hochstift/Erzstift' ile 'Bistum/Erzbistum' arasındaki fark, yazarlar için her zaman net değildir. Bu nedenle, akademik olmayan metinlerde 'Hochstift' veya 'Erzstift' terimleri sıklıkla yanlış bir şekilde basitçe piskoposluk bölgesi/piskoposluk veya başpiskoposluk bölgesi/başpiskoposluk olarak çevrilmektedir.
Tarihi

Almanca: Hochstift, genellikle Orta Çağ'da kral/imparatorun bağışları, yerel lordların vasiyetleri veya satın alma yoluyla elde edilen topraklardan oluşuyordu. Çoğunlukla bitişik olmayan parçalardan oluşuyordu ve bunların bir kısmı piskoposun piskopos bölgesinin dışında bulunabiliyordu. Bir piskoposluk manevi bir bölgesel yetki alanı olsa da, bir prens-piskoposluk veya Almanca: Hochstift, seküler bir bölgesel yetki alanı ve Kutsal Roma İmparatoru tarafından yaratılıp verilen bir derebeylikti. Dini ve dünyevi olmak üzere ikili bir işlevi yerine getiren prens-piskoposlar, dolayısıyla iki farklı yasal dayanağa ve iki yargı yetkisine tabiydi. İki işlev arasındaki ilişki kısmen 1122 tarihli Worms Konkordatosu tarafından yönetiliyordu. Bir dizi Hochstifte 1180 yılında Saksonya Dükalığı'nın kısmen dağılmasının ardından kurulmuştu.
Katedral bölümünün kanonları (kurallar bütünü) tarafından seçilen ve çoğunlukla yüksek soylulara ait olan prens-piskopos, tipik olarak imparatorluk yakınlığının tadını çıkarıyordu; kendi prensliği üzerinde, dük veya uçbeyi gibi herhangi bir seküler prensin kendi prensliği üzerinde sahip olduğu otoritenin aynısını kullanıyordu. İmparatorluk Meclisi'nde sandalyesi ve oy hakkı vardı.
Orta Çağ'ın sonlarında 40'ı aşan Hochstifte sayısı (başpiskoposluklar dahil) 18. yüzyılın sonlarında 26'ya düşmüştü. 1356 Altın Boğa kararnameleri ile Fulda Prenslik Manastırı'nın 1752'de piskoposluğa dönüştürülmesi arasında geçen yaklaşık dört yüzyıl boyunca yenisi oluşmadı. Geriye kalan tüm Hochstifte bölgesel otoriteleri 19. yüzyılın ilk yıllarında Napolyon Savaşları sırasında sekülerleştirildi ve 1806'da Kutsal Roma İmparatorluğu'nun dağılması sırasında sadece Breslau bölgesel otoritesi kaldı. O da, 1810'da Prusya tarafından kaldırıldı.
Hochstiften Listesi

Aşağıda belirtilen başlangıç tarihleri, bölgesel otoritenin ilk belgelenmiş kazanımını göstermektedir. Bu tarihler genellikle piskoposluk bölgesinin kuruluşundan çok daha sonradır.
Hochstiften Listesi > Prens-Başpiskoposluğu

Trier Elektörel Prens-Başpiskoposluğu (Almanca: Kurtrier), 898-1801, Katolik
Köln Elektörel Prens-Başpiskoposluğu (Almanca: Kurköln), 954-1803, 1580'lerdeki Köln Savaşı hariç Katolik
Bremen Prens-Başpiskoposluğu, 1180-1648, 1566'ya kadar Katolik, daha sonra Lutherci yönetim altında ve 1648'de Bremen Dükalığı olarak sekülerleştirildi.
Magdeburg Prens-Başpiskoposluğu, 1180-1648, 1566'ya kadar Katolik, daha sonra Lutheran yönetimi altında ve 1648'de Brandenburg-Prusya'da Magdeburg Dükalığı olarak sekülerleştirildi.
Besançon Prens-Başpiskoposluğu, 1184-1803, Katolik; 1678'de Nijmegen Antlaşmaları ile Fransa'ya kaybedilen bölge
Salzburg Prens-Başpiskoposluğu, 1278-1803, Katolik; Salzburg Elektörlüğü olarak sekülerleştirildi.
Mainz Elektörel Prens-Başpiskoposluğu (Almanca: Kurmainz), 1356-1803, Katolik
Cambrai Prens-Piskoposluğu, 1007-1802, Katolik; 1559'da Başpiskoposluğa yükseltildi, 1678'de Nijmegen Antlaşmaları ile Fransa'ya kaptırıldı
Hochstiften Listesi > Prens-Piskoposluğu

Prens-Piskoposluğu Speyer, 7. yüzyıl-1803
Prens-Piskoposluğu Strasbourg, 775-1803
Prens-Piskoposluğu Worms, 861-1802
Prens-Piskoposluğu Augsburg, 888-1803
Prens-Piskoposluğu Metz, 945-1648
Prens-Piskoposluğu Chur, 958-1798
Prens-Piskoposluğu Zeitz sonra Naumburg, 968-1564
Prens-Piskoposluğu Liège, 972-1795
Prens-Piskoposluğu Verdun, 997-1648
Prens-Piskoposluğu Passau, 999-1803
Prens-Piskoposluğu Sion, 999-1648
Prens-Piskoposluğu Merseburg, 1004-1565
Prens-Piskoposluğu Trent, 1004-1803
Prens-Piskoposluğu Utrecht, 1024-1528
Prens-Piskoposluğu Brixen, 1027-1803
Prens-Piskoposluğu Basel, 1032-1803
Prens-Piskoposluğu Toul, 1048-1648
Prens-Piskoposluğu Münster, 1122-1802
Prens-Piskoposluğu Havelberg, 1144-1571
Prens-Piskoposluğu Cenevre, 1154-1535
Prens-Piskoposluğu Konstanz, 1155-1803
Prens-Piskoposluğu Brandenburg, 1165-1569
Prens-Piskoposluğu Würzburg, 1168-1803
Prens-Piskoposluğu Schwerin, 1171-1648
Prens-Piskoposluğu Halberstadt, 1180-1648
Prens-Piskoposluğu Lübeck, 1180-1803
Prens-Piskoposluğu Meissen, 1180-1666
Prens-Piskoposluğu Minden, 1180-1648
Prens-Piskoposluğu Verden, 1180-1648
Prens-Piskoposluğu Breslau, 1198-1810
Prens-Piskoposluğu Freising, 1220-1802
Prens-Piskoposluğu Osnabrück, 1226-1803
Prens-Piskoposluğu Hildesheim, 1235-1803
Prens-Piskoposluğu Ratzeburg, 1236-1648
Prens-Piskoposluğu Bamberg, yaklaşık 1242-1802
Prens-Piskoposluğu Cammin, 1248-1650
Prens-Piskoposluğu Lozan, 1270-1536
Prens-Piskoposluğu Regensburg, 13. yüzyıl-1803
Prens-Piskoposluğu Paderborn, 1281-1802
Prens-Piskoposluğu Eichstätt, 1305-1802
Prens-Piskoposluğu Fulda, 1752-1803
Prens-Piskoposluğu Corvey, 1792-1803
Chiemsee, Gurk, Lavant ve Seckau gibi bazı Avusturya ve Bavyera piskoposluklarının bölgesel yetkileri yoktu ve bu nedenle İmparatorluk diyetlerine katılmış olmalarına rağmen listeye dahil edilmediler.
18. yüzyılın sonlarında iki prens-piskoposluk ( Hochstifte )
Münster Prens-Piskoposluğu (arması sol tarafta) ve Hollanda'nın Overijssel eyaletinin bölgelerini sınırlayan, 1766'dan kalma taş işaret
Birkan Sokullu

| Birkan Sokullu |
| --- | --- |
Birkan Sokullu, 2020 yılında Masumlar Apartmanı dizi setinde
Doğum: 6 Ekim 1985 (39 yaşında) İstanbul, Türkiye
Etnik köken: Boşnak
Eğitim: Maltepe Üniversitesi Radyo Televizyon Sinema Bölümü
Meslek: Oyuncu, Manken
Etkin yıllar: 2008-günümüz
Boy: 1,9 m (6 ft 3 in)
Kilo: 85 kilogram 
Evlilik: Aslı Enver (e. 2012; b. 2015)
Ödüller: Liste

Birkan Sokullu (d. 6 Ekim 1985, İstanbul), Türk dizi, film oyuncusu ve mankendir.
Hayatı ve kariyeri

6 Ekim 1985 tarihinde İstanbul'da Bosna göçmeni bir ailede doğdu. Ortaokul ve lise yıllarında okul takımlarında basketbolla ilgilendi, Tekel Spor Kulübünde sahaya çıktı. Üniversiteye başladığı yıllarda basketbola ara verdi. 2003 yılında Best Model of Turkey yarışmasında üçüncü oldu.[kaynak belirtilmeli] Maltepe Üniversitesi Radyo Televizyon Sinema Bölümünü bitirdi. Maltepe Üniversitesinde okurken mankenlik ve modellik yaptı. Daha sonra İstanbul Aydın Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Drama ve Oyunculuk Bölümünü bir yıl okuyup bıraktı. 21 yaşındayken, annesini beyin kanamasından kaybetmesiyle hayatında büyük zorluk yaşadı.
Sokullu oyunculuğa ilk olarak, 2008 yılında Elif adlı diziden teklif gelince Dolunay Soysert'ten oyunculuk dersleri alarak başladı. Ardından Küçük Kadınlar dizisinde oynadığı "Ayaz" karakteriyle dikkat çekti. 2010-2011 yılları arasında yayımlanan Küçük Sırlar dizisinde canlandırdığı "Demir" karakteriyle büyük beğeni kazandı. 2012 yılında yayımlanan Uçurum dizisinde gazeteciyi, 2013 yılında yayımlanan Fatih dizisinde "Şehzade Mustafa"yı canlandırdı. 2014 yılının Şubat ayında yayımlanmaya başlayan ve aynı yıl sona eren Kurt Seyit ve Şura adlı dizide Kıvanç Tatlıtuğ ile birlikte rol aldı.
13 Temmuz 2012 tarihinde evlendiği oyuncu Aslı Enver ile 26 Ağustos 2015 tarihinde boşandı.
2016-2017 yılları arasında Kanal D’de yayımlanan ve senaryosunu Mahinur Ergun’un yazdığı, yönetmenliğini Cem Karcı’nın yaptığı Hayat Şarkısı adlı dizide Tayanç Ayaydın, Burcu Biricik, Ecem Özkaya, Seray Gözler, Ahmet Mümtaz Taylan ile başrolde yer aldı. 2017 yılında Yüz Yüze, 2019 yılında Bir Aile Hikayesi dizisinde oynadı. 2020 yılında Rise of Empires: Ottoman ve Ya İstiklal Ya Ölüm adlı dizide tarihî karakterleri canlandırdı.
Son olarak, 2020-2022 yılları arasında TRT 1'de yayımlanan Masumlar Apartmanı dizisinde "Han Derenoğlu" karakterini canlandırdı.
Filmografisi > Reklamları

Nike (Çık Oyna)
Beymen Club
Ödülleri ve adaylıkları

| Yıl | Ödül Töreni | Kategori | Proje | Sonuç |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 | 43. Altın Kelebek Ödülleri | En İyi Erkek Oyuncu | Hayat Şarkısı | Aday gösterildi |
| 2016 | 43. Altın Kelebek Ödülleri | En İyi Dizi Çifti (Hülya & Kerim) | Hayat Şarkısı | Aday gösterildi |
| 2020 | 3. Uluslararası İzmir Film Festivali | En İyi Yardımcı Erkek Oyuncusu | Rise of Empires: Ottoman | Aday gösterildi |
| 2020 | 10. İTÜ Sosyal Medya Ödülleri | En İyi Erkek Oyuncu | Masumlar Apartmanı | Aday gösterildi |
| 2020 | 15. GSÜ En Ödülleri | En İyi Erkek Dizi/Film Oyuncusu | Masumlar Apartmanı | Aday gösterildi |
| 2021 | MGD 25. Altın Objektif Ödülleri | Yılın En İyi Erkek Dizi Oyuncusu | Masumlar Apartmanı | Kazandı |
| 2021 | 9. TV Yıldızları Ayaklı Gazete Ödülleri | En İyi TV Erkek Oyuncu | Masumlar Apartmanı | Aday gösterildi |
| 2021 | 5. PRODU Awards | Yabancı Dilde En İyi Erkek Oyuncu | Masumlar Apartmanı | Kazandı |
| 2021 | 47. Altın Kelebek Ödülleri | En İyi Erkek Oyuncu | Masumlar Apartmanı | Aday gösterildi |
| 2022 | 11. KTÜ Medya Ödülleri | Yılın En Beğenilen Oyuncusu | Masumlar Apartmanı | Aday gösterildi |
Hyrrokkin (uydu)

Hyrrokkin veya Satürn XLIV Satürn'ün bir doğal uydusudur. Keşfi Scott S. Shepard, David C. Jewitt, Jan Kleyna ve Brian Geoffrey Marsden tarafından 12 Aralık 2004 ile 30 Nisan 2006 arasında yapılan gözlemlere dayanılarak 26 Haziran 2006'da duyuruldu.
Hyrrokkin yaklaşık 8 kilometre çapındadır. Satürn'ün etrafında 914 günde döner.
Sabinianus (papa)

| Papa Sabinianus |
| --- | --- |
Roma Piskoposu
Kilise: Katolik Kilisesi
Papalık başlangıcı: 13 Eylül 604
Papalık bitişi: 22 Şubat 606
Önce gelen: I. Gregorius
Sonra gelen: III. Bonifacius
Doğum: y. 530 Blera, Doğu Roma İmparatorluğu
Ölüm: 22 Şubat 606 Roma, Doğu Roma İmparatorluğu
Önceki görev: Kutsal Roma Kilisesi Kardinal-Diyakonu (15 Ekim 590 - 13 Eylül 604)
Papa Sabinianus, 13 Eylül 604'ten 22 Şubat 606'daki ölümüne kadar Roma piskoposuydu . Papalık dönemi Doğu Roma'nın papalık hakimiyeti döneminde gerçekleşmiştir. Konstantinopolis'e gelen eski apocrisiarius'lardan papa seçilen dördüncü kişiydi.
Apokrisyarit

Sabinianus, Viterbo yakınlarındaki Blera'da (Bieda) doğdu. Kendisi hakkında büyük saygı duyan Papa I. Gregorius tarafından apocrisiarius olarak Konstantinopolis'teki imparatorluk sarayına gönderilmişti. 595 yılında, İmparator Mauricius ile Konstantinopolis patriği IV. İoannis'in "ekümenik patrik" unvanını tartışmalı bir şekilde üstlenmesi konusunda yaptığı tartışmada Sabinianus'un çözümsüz kalması Gregorius'u öfkelendirdi. Sabinianus daha sonra geri çağrıldı ve aynı yıl Galya'ya bir göreve gönderildi. He returned to Rome in 597. 597'de Roma'ya döndü.
Papalığı

Sabinianus, muhtemelen Mart 604'te Gregorius'un yerine seçildi, ancak Eylül ayında kutsanmadan önce imparatorluk onayını beklemek zorunda kaldı. Papalık döneminde Sabinianus, I. Gregorius'un bir benzeri olarak görülüyordu. Liber pontificalis, kiliseyi rahiplerle doldurduğu için onu övüyor; Gregorius ise kilisedeki pozisyonları keşişler ile doldurma eğilimindeydi.
Sabinianus, mevsimsiz ekonomileri nedeniyle popülerlik kazanmadı ancak Liber Pontificalis papalık döneminde Roma'da yaşanan kıtlık sırasında tahıl dağıttığını belirtiyor. Gregorius, istila yaklaştığında Roma halkına tahıl dağıtırken, tehlike geçince Sabinianus tahılı onlara sattı. Halkın tahılı az bir ücret karşılığında veya bedavaya almasına izin veremediği veya vermek istemediği için, daha sonraki zamanlarda selefinin onu açgözlülüğü yüzünden cezalandırdığı yönünde bir dizi efsane ortaya çıktı. Sabinianus 22 Şubat 606'da öldü. Şehirdeki cenaze alayı, düşman Romalılara çarpmamak için rotasını değiştirmek zorunda kaldı.
Onofrio Panvinio, 1557 tarihli Epitome pontificum Romanorum adlı eserinde, kanonik saatlerde çan çalma geleneğinin ve Efkaristiya kutlamasının Sabinianus'a dayandığını belirtmektedir bu nedenle saat (Latince clocca : çan) gibi ifadeler kullanılmaktadır. Buna ilişkin ilk atıf Guillaume Durand'ın on üçüncü yüzyılda yazdığı Rationale Divinorum Officiorum'daydı.
Sabri Esat Siyavuşgil

| Sabri Esat Siyavuşgil |
| --- | --- |
Doğum: Haziran 1907 İstanbul
Ölüm: 06 Ekim 1968 (61 yaşında) İstanbul
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Meslek: Yazar, Şair, Çevirmen,   Öğretim Üyesi (Prof.Dr.)
Vatandaşlık:  Türkiye
Eğitim: İstanbul Erkek Muallim Mektebi  İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Lyon Üniversitesi
Edebî akım: Yedi Meşaleciler
Önemli eser: Cyrano de Bergerac (çeviri)
Etkin yılları: 1927-1968

Sabri Esat Siyavuşgil, (1907, İstanbul - 6 Ekim 1968, İstanbul), Türk şair, yazar, psikolog, çevirmen, ansiklopedist.
Yedi Meşaleciler Topluluğu'nun kurucularındandır. Psikoloji alanında akademik kariyer yaptı ve 1942'de profesör olarak ömrünün sonuna kadar öğretim üyeliğini sürdürdü. Fransız şairlerin şiirlerini Türkçeye, Sait Faik hikâyelerini Fransızcaya çevirdi; Edmond Rostand'ın ünlü oyunu Cyrano de Bergerac'ın Türkçe çevirisiyle büyük ün yaptı.
Hayatı

1907'de İstanbul'da dünyaya geldi. Antalya'da başlayan öğrenimine İstanbul Erkek Muallim Mektebi ve İstiklal Lisesinde devam etti. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi son sınıfta okurken Fransa'ya gönderildi ve Dijon ve Lyon Üniversitelerinde felsefe eğitimi aldı. Yurda döndükten sonra Gazi Terbiye Enstitüsü'nde felsefe öğretmenliği yaptı. 1942 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde psikoloji profesörü oldu. Ömrünün sonuna dek öğretim üyeliğini sürdürdü. Türk Psikoloji Derneği, Pen Kulüp başkanlığında bulundu.
İlk şiirlerini 1927'de Güneş ve Hayat dergilerinde yayınladı. 1928'de Yedi Meşaleciler adlı şiir topluluğuna katıldı. Topluluğun çıkardığı Yedi Meşale adlı ortak kitaba 14 şiiriyle katıldı. Sekiz sayı çıkabilen Meşale dergisinde şiirlerini yayınlamayı sürdürdü; dergi kapanınca şiirlerini Muhit ve Varlık dergilerinde yayımladı. Hece ölçüsüyle dışavurumcu şiirler yazmaktaydı. Şiir yazmayı 10 yıl sürdürdükten sonra bıraktı.
Varlık dergisinin 15 Ekim 1968 sayısı Sabri Esat Siyavuşgil özel sayısıdır.
Eserleri > Telif eserleri

Odalar ve Sofalar (1933)
Psikoloji ve Terbiye Bahisleri (1940)
Tanzimat'ın Fransız Efkar-ı Umumiyesi'nde Uyandırdığı Yankılar (1940)
Karagöz (1941, Fransızca 1951, İngilizce 1955)
Folklor ve Millî Hayat (1943)
Roman ve Okuyucu (1944)
Eserleri > Çevirileri

"Bilgi ve Hata", Ernst Mach,«felsefe», 1935, M. E. Basımevi .
"Çocukta Dil ve Düşünce", Jean Piaget, «psikoloji», 1938, M. E. Basımevi.
"Çocukta Hüküm ve Muhakeme, Jean Piaget, «psikoloji», 1939, M. E. Basımevi.
"Anormal Çocuklar" A. Binet ve Th. Simon, «psikoloji», 1939, M. E. Basımevi.
"Yeni Terbiyenin Prensipleri", Albert Malche,«pedagoji», 1939, Eminönü Halkevi
"Cephe Sohbetleri", André Maurois, «roman», 1937, Remzi Kitabevi, 2. tabı 1943.
"O'Grady'nin Gevezelikleri", André Maurois, «roman», 1943, Remzi Kitabevi.
"Tepe", Jean Giono, «roman», 1938, Remzi Kitabevi.
"Değirmenimden Mektuplar", Alphonse Daudet  «hikâyeler», 1943, Remzi Kitabevi. 1944, M. E. Basımevi.
"Philebos", Eflâtun, 1943, M. E. Basımevi.
"Aktörlük Hakkında Aykırı Düşünceler",Diderot, 1943, M. E. Basımevi.
"Cyrano de Bergerac", Edmond Rostand «manzum oyun», 1942, M. E. Basımevi.
"Gil Blas de Santillane'ın Maceraları, Lesage, I ve II, 1945, M. E. Basımevi
"Gil Blas de Santillane'ın Maceraları, Lesage, III ve IV
"Yeni Mabut", François de Curel, «piyes»
"Tiyatro ve Bizler", Fortunat Strowski, «etüd»
Un Point Sur La Carte (1962 - Sait Faik'in hikâyelerinin Fransızca çevirisi).
"Ruy Blas", Victor Hugo, «Roman»
John Christie (seri katil)

| John Christie |
| --- | --- |

Doğum adı: John Reginald Halliday Christie
Diğer ad(lar)ı: Londra Canavarı
Doğum: 8 Nisan 1899(1899-04-08) Northowram, West Riding of Yorkshire
Ölüm: 15 Temmuz 1953 (54 yaşında) HM Pentonville Hapishanesi, Londra
Ceza: İdam
Kurbanların sayısı: 8
Cinayetlerin süresi: 24 Ağustos 1943-6 Mart 1953
Cinayet yöntemi: İple boğma
Tutuklama tarihi: 31 Mart 1953
John Reginald Halliday Christie, (d. 8 Nisan 1899, Northowram - ö. 15 Temmuz 1953, London) İngiliz seri katil ve tecavüzcüdür. 1940'larda ve 1950'lerin başında eşi Ethel dahil en az sekiz kadını Londra, Notting Hill, 10 Rillington Place adresindeki evinde boğarak öldürdü.
Hayatı

John Christie, 8 Nisan 1899'da Halifax yakınlarındaki Northowram'da yedi çocuklu bir ailenin altıncı çocuğu olarak doğdu. Babası Ernest John Christie ile sorunlu bir ilişkisi vardı. Babası çocuklarına karşı çok az duygu gösteren, katı ve iletişimsiz bir adamdı. 24 Mart 1911'de, Christie'nin büyükbabası David Halliday, uzun bir hastalığın ardından Christie'nin evinde 75 yaşında öldü. Christie büyükbabasının cesedini bir sehpanın üzerinde yatarken görmenin ona güç ve esenlik hissi verdiğini söyledi.
Christie, 11 yaşındayken Halifax Ortaokulundan burs kazandı ve burada en sevdiği ders matematik, özellikle de cebirdi. Tarih dersinde de iyiydi. Daha sonra IQ'sunun 128 olduğu tespit edildi. 22 Nisan 1913'te okulu bıraktı ve bir sinema salonunda işe girdi.
Daha sonraki yaşamında, Christie'nin çocukluk arkadaşları onun "tuhaf bir çocuk" olduğunu ve "kendi halinde yaşadığını" belirttiler. İktidarsızlık sorunu ergenlik döneminde başladı; ilk seks girişimleri başarısızlıkla sonuçlanmış ve arkadaşları tarafından "Reggie-No-Dick" ve "Can't-Do-It-Christie" olarak adlandırılmıştır. Christie'nin cinsel sorunları ömür boyu sürdü; çoğu zaman sadece fahişelerle ilişkiye girebiliyordu. (Otopsi raporunda Christie'nin cinsel organlarının fiziksel olarak normal olduğu ortaya çıkmıştır.)
Eylül 1916'da I. Dünya Savaşı sırasında Christie İngiliz Ordusu'na katıldı; 12 Nisan 1917'de piyade olarak hizmet etmek üzere 52. Nottinghamshire ve Derbyshire Alayı'na çağrıldı. Nisan 1918'de alay Fransa'ya gönderildi ve burada Christie, Wellington Dükü Alayı'na işaretçi olarak atandı.
Sonraki Haziran ayında Christie bir hardal gazı saldırısında yaralandı ve Calais'deki bir askerî hastanede 1 ay yattı. Daha sonra bu saldırının kendisini 3 yıl boyunca kör ve dilsiz bıraktığını ve yüksek sesle konuşma yeteneğini kalıcı olarak etkilediğini iddia etti. Ludovic Kennedy, Christie'nin körlüğüne dair hiçbir kayıt bulunmadığını ve hastaneye kaldırıldığında sesini kaybetmiş olabileceğini ancak eğer dilsiz kalmış olsaydı hastaneden taburcu edilmeyeceğini söyledi. Kennedy, yüksek sesle konuşamamasının gazın kalıcı bir toksik etkisinden ziyade gaza karşı psikolojik bir tepki olduğunu öne sürdü. Bu tepki ve Christie'nin saldırının etkilerini abartması, dikkat ve sempati çekme amacıyla hastalık belirtilerini abartma eğiliminde olan histrionik kişilik bozukluğuna sahip olmasından kaynaklanmaktaydı.
Christie, 22 Ekim 1919'da ordudan terhis edildi. 13 Aralık 1923'te Kraliyet Hava Kuvvetleri'ne katıldı ancak 15 Ağustos 1924'te tekrar terhis edildi.
Evliliği

Christie, 10 Mayıs 1920'de Bradfordlu Ethel Simpson ile evlendi. Evlenmesinden sonra da fahişelerle ilişkiye girmeye devam etti. Evliliğin başlarında Ethel düşük yaptı. Dört yıllık evlilikten sonra çift ayrıldı. O yıl Ethel ve kardeşleri Sheffield'a taşındı. 1923'te Christie Londra'ya taşındı; Christie sonraki on yılın çoğunu hapishanede geçirirken Ethel, akrabalarıyla birlikte Yorkshire'da kaldı. 1934'te Christie serbest bırakıldı ve çift yeniden bir araya gelip 10 Rillington Place'e taşındı.
İlk suçları

Ethel ile evliliğinin ilk on yılında, Christie birkaç suçtan tutuklandı. 10 Ocak 1921'de Halifax'ta posta memuru olarak çalışmaya başladı ve ilk suçu 20 Şubat ve 26 Mart tarihlerinde posta emirleri çalmak oldu; 12 Nisan 1921'de üç ay hapis cezasına çarptırıldı. Cezasını HM Manchester Hapishanesinde çekti ve 27 Haziran 1921'de serbest bırakıldı. Christie, 15 Ocak 1923'te sahtecilik ve darp suçlarından tutuklandı; bu suçlardan biri için kefaletle serbest bırakıldı ve diğeri için on iki ay denetimli serbestlik aldı. 1924 yılı içinde iki hırsızlık suçundan tekrar tutuklandı ve 22 Eylül 1924'te HM Wandsworth'ta ardışık olarak üç ve altı ay hapis cezası aldı. 13 Mayıs 1929'da, iki yıldan fazla bir süre kamyon şoförü olarak çalıştıktan sonra, 6 Almeric Road, Battersea'de birlikte yaşadığı Maud Cole'a saldırmak suçundan tutuklandı ve altı ay ağır iş cezasına çarptırıldı; Cole'a bir kriket sopası ile vurmuştu ve yargıç bu durumu “ölümcül bir saldırı” olarak nitelendirdi, bu nedenle tekrar HM Wandsworth Hapishanesine gönderildi. Son olarak, araç hırsızlığı suçundan tutuklandı ve 1 Kasım 1933'te üç ay hapis cezasına çarptırıldı ve yine HM Wandsworth Hapishanesine gönderildi.
Cinayetleri

Christie cinayetlerini 1943 ile 1953 arasındaki on yıllık bir süre boyunca, kurbanlarını evdeki karbonmonoksit içeren gazla bayılttıktan sonra boğarak işledi; bazılarına baygınken tecavüz etti.
Cinayetleri > İlk cinayetler

Christie'nin öldürdüğünü itiraf ettiği ilk kişi, ara sıra masraflarını karşılamak için fuhuş yaparak gelirini artıran 21 yaşındaki Avusturyalı silah fabrikası işçisi Ruth Fuerst'ti. Christie, 24 Ağustos 1943'te Fuerst'i seks yapmak için evine davet etti. Daha sonra Fuerst'ı bir iple boğarak öldürdü. Başlangıçta Fuerst'in cesedini oturma odasının döşeme tahtalarının altına sakladı, ardından ertesi akşam arka bahçeye gömdü.
Ertesi yıl Acton radyo fabrikasında katip olarak yeni bir iş buldu. Orada ikinci kurbanı meslektaşı Muriel Amelia Eady ile tanıştı. 7 Ekim 1944'te Eady'yi bronşitini iyileştirebilecek "özel bir karışım" hazırlayacağı vaadiyle evine davet etti. Eady, karışımı bir tüp aracılığıyla bir kavanozdan soluyacaktı. Karışım aslında Christie'nin evdeki gaz kokusunu gizlemek için kullandığı Friar's Balsam'dı. Eady oturup sırtı dönük olarak tüpten karışımı soluduktan sonra Christie gaz musluğuna bağlı kavanozun içine ikinci bir tüp yerleştirdi. Eady nefes almaya devam ederken evdeki gazı içine çekti ve kısa bir süre sonra bayıldı; 1940'larda evdeki gaz %15 Karbonmonoksit içeriğine sahip Kömür gazıydı. Christie, Eady'yi Fuerst'in yanına gömmeden önce tecavüz etti ve boğdu.