McLaren
Formula 1 Geçmişi > TAG-Porsche and Honda motorları (1983-1992)

1980'lerin başında, Renault, Ferrari ve Brabham gibi takımlar, 1966'dan beri standart olan 3.0 litrelik doğal emişli motorlar yerine 1.5 litrelik turboşarjlı motorlar kullanıyordu. 1982'de kendi turbo motorlarına ihtiyaç duyduklarını gören Dennis, Williams destekçisi Techniques d'Avant Garde'ı (TAG) Porsche tarafından Barnard'ın spesifikasyonlarına göre üretilen ve TAG markalı turbo motorları finanse etmeye ikna etti; TAG'ın kurucusu Mansour Ojjeh daha sonra McLaren hissedarı olacaktı. Bu arada, eski rakip Lauda'nın 1982'de emeklilikten dönerek Watson ile birlikte MP4'ün o yılki 1B versiyonunda yarışmasına rağmen, Cosworth motorlarıyla devam ettiler. İkisi de ikişer yarış kazandı, özellikle Watson Detroit'te 17. sıradan başlayarak kazandı ve sezonun bir aşamasında McLaren, markalar şampiyonasında ikinci sıradaydı. FISA ile olan bir anlaşmazlık nedeniyle San Marino Grand Prix'sini boykot ettiler. 1983 çok verimli olmasa da, Watson yine Amerika Birleşik Devletleri'nde, bu kez Long Beach'te 22. sıradan başlayarak kazandı.
Renault tarafından işten çıkarılan Prost, 1984'te tekrar McLaren'a döndü. Artık TAG motorlarını kullanan takım, 12 zafer ve en yakın rakibi Ferrari'nin 2.5 katı kadar markalar puanı ile sezonu domine etti. Sürücüler Şampiyonası'nda Lauda, Prost'u yarım puanla geçerek kazandı, bu, tarihteki en dar farktı. McLaren-TAG'lar 1985'te de güçlüydü; üçüncü Markalar Şampiyonası'nı kazandılar ve bu kez Prost Sürücüler Şampiyonası'nı kazandı. 1986'da, Williams takımı, Honda motorları ve sürücüleri Nigel Mansell ve Nelson Piquet ile yeniden yükseldi, McLaren'da ise Lauda'nın yerine geçen 1982 şampiyonu Keke Rosberg araca uyum sağlayamadı. Williams Markalar Şampiyonası'nı kazandı ancak Prost, San Marino, Monaco ve Avusturya'da kazandığı yarışlar ve Williams sürücülerinin birbirlerinden puan almaları sayesinde son yarış olan Avustralya Grand Prix'sine şansını koruyarak gitti. Orada, Mansell'in bir patlama yaşaması ve Piquet'nin ihtiyati bir pit stop yapması, Prost'a yarışı ve ikinci şampiyonluğunu kazandırdı, böylece Jack Brabham'dan bu yana üst üste şampiyonluk kazanan ilk sürücü oldu. 1987'de Barnard Ferrari'ye katıldı ve yerine Steve Nichols geçti. Ancak Prost ve Stefan Johansson'un elinde Nichols'un MP4/3'ü ve TAG motoru, Williams-Honda'yı geçemedi.
1988'de Honda, tedariklerini McLaren'a devretti ve Prost'un teşvikiyle Dennis, Ayrton Senna'yı sürücü olarak imzaladı. Turbo otomobillerin güçlerini azaltan ve yakıt kapasitelerini düşüren (dolayısıyla güçlerini de) düzenlemelere rağmen Honda, turboşarjlı motorla devam etti. MP4/4'te Senna ve Prost, sezon boyunca süren bir mücadeleye girişti, 16 yarışın 15'ini kazandılar (diğer yarış Monza'da, Senna rahat bir şekilde öndeyken geri kalan sürücü Jean-Louis Schlesser ile çarpıştı). Portekiz Grand Prix'sinde, Senna Prost'u pit duvarına sıkıştırınca ilişkileri bozuldu; Prost kazandı ancak sonrasında "Tehlikeliydi. Dünya şampiyonluğunu bu kadar istiyorsa, alabilir." dedi. Prost o yıl daha fazla puan topladı ancak sadece en iyi 11 sonucun sayılması nedeniyle, Senna şampiyonluğu Japonya'daki sondan bir önceki yarışta kazandı.
Ertesi yıl, turbolar yasaklandı ve Honda yeni 3.5 litrelik doğal emişli V10 motorunu sağladı ve McLaren yine her iki şampiyonluğu da MP4/5 ile kazandı. Sürücüler arasındaki ilişki, özellikle San Marino Grand Prix'sinde Prost, Senna'nın ilk virajda birbirlerini geçmeme anlaşmasını ihlal ettiğini düşündüğünde, kötüleşmeye devam etti. Honda ve Dennis'in Senna'yı kayırdığını düşünen Prost, sezon ortasında Ferrari'ye geçeceğini duyurdu. İkinci yıl üst üste Sürücüler Şampiyonası Japonya Grand Prix'sinde kazandı, bu kez Senna ve Prost çarpıştı (Senna başlangıçta toparlandı ve yarışı kazandı ancak daha sonra diskalifiye edildi). Eski McLaren adamları Nichols ve Prost (Barnard Benetton takımına geçmişti) ile Ferrari, 1990'da İngiliz takımını daha yakından zorladı. McLaren ise Ferrari'den Gerhard Berger'i getirdi ancak önceki iki sezonda olduğu gibi, Sürücüler Şampiyonası Prost ve Senna tarafından önde götürüldü ve Japonya'daki sondan bir önceki yarışta çözüldü. Burada, Senna ilk virajda Prost ile çarpıştı ve her ikisini de yarış dışı bıraktı ancak bu sefer Senna ceza almadı ve şampiyonluğu aldı; McLaren ayrıca Markalar Şampiyonası'nı kazandı. 1991 yılı McLaren ve Senna için bir diğer başarılı yıl oldu ve yükselen Renault motorlu Williams takımı en yakın rakipleriydi. 1992'ye gelindiğinde, Williams gelişmiş FW14B arabasıyla McLaren'i geçerek, McLaren'in dört yıllık şampiyonluk serisini kırdı ancak yine de beş yarışı kazandılar.