stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Brave (web tarayıcısı)
Özellikler > Brave Wallet

Brave Wallet, uzantıya gerek olmayan yerel bir kripto cüzdanıdır. Tüm EVM uyumlu zincirleri (Polygon, xDai, Avalanche vb.) ve L2 zincirlerini destekler. Ayrıca, Brave Wallet, NFT'leri depolamak için de kullanılabilir. Masaüstü sürümü ayrıca Ledger ve Trezor gibi donanım cüzdanlarını da desteklerken, mobil destek planlanmıştır.
Özellikler > Brave Swap

Brave Swap, 0x tabanlı bir kripto DEX'lerin agregatörüdür. Kullanıcılara tarayıcı içinden Ethereum token'ları başka token'larla değiştirme imkanı tanır. Brave, bundan küçük bir "router" ücreti alarak para kazanır. Şirket, bu ücretin %20'sini kullanıcıya BAT token'ı olarak geri vermeyi planlar.
Özellikler > Gizlilik

Dublin Üniversitesi'nden Douglas J. Leith'in tarayıcıların arka uç sunucularına bildirdiği verileri analiz eden bir araştırma, test edilen tarayıcılar arasında Brave'in en yüksek gizlilik düzeyine sahip olduğunu rapor etti.
Diğer tarayıcılar ile karşılaştırma

Şubat 2020'de Trinity College Dublin Bilgisayar Bilimi ve İstatistik Okulu tarafından yayınlanan araştırma raporunda bir dizi tarayıcıyı test edildi ve Brave'nin içlerinden en gizli tarayıcı olduğu tespit edildi. Üç gruba ayırılarak yapılan değerlendirmede ilk ve gizlilik açısından en iyi grupta Brave Tarayıcı, ikinci grupta Chrome, Firefox ve Safari tarayıcıları, üçüncü ve gizlilik açısından en kötü grupta ise Edge ve Yandex tarayıcıları bulunuyor.
Vitale Falier

| Vitale Falier |
| --- | --- |

Vitale Falier'in mührü
Venedik doçesi (32.) Doge di Venezia
Görev süresi 1084-1095
Yerine geldiği: Domenico Selvo
Yerine gelen: I. Vitale Michiel
Kişisel bilgiler
Doğum: Bilinmiyor
Ölüm: 1095
Defin yeri: San Marco Bazilikası
Dini: Katolik Kilisesi
Falier'inin Doçe olduğu 1084'te Venedik Cumhuriyeti ve Adriyatik Denizi'ni çevreleyen diğer devletler.
Vitale Faliero Dodoni (ayrıca Falier de' Doni olarak bilinir) ya da Vitale Falier 1084 ile öldüğü 1095 yılına kadar 32. Venedik doçesi olarak hizmet etmiştir.
Hayatı

Muhtemelen Fano'dan olan soylu bir Venedik ailesinin üyesiydi. Minor consiglio (doçe danışmanları konseyi) üyesi, diğerleri yanında Falier tarafından başlatılan 1084 Aralık'ta Domenico Selvo'yu deviren isyanda Doçe seçildi. San Marco Bazilikası'sının yüksek sunağı yanında onun olduğu iddia edilen resim ile resmi bilinen ilk doçedir.
Doçe olduğunda Venedik, Robert Guiscard'ın yönetimindeki Normanlara karşı savaşta Bizans İmparatorluğu'nu destekliyordu. (bkz. Dirrahium Muharebesi). 1095 baharında, Venedik filosu, Selvo'nun Korfu'daki yenilgisinin intikamını alan Butrinthos'ta (günümüz Arnavutluk'ta) büyük bir deniz zafer kazandı. Şehrin saygınlığındaki iyileşme, yeniden yapılanma sırasında tamamlanmış olan San Marco Bazilikası'nin kutsanması için papa karşı yapılan Investiture İhtilafı sırasında müttefik olduğu İmparator İmparator IV. Heinrich'ün ziyaretine de tanıklık eder.
Hükümdarlığının son bölümünde şehir bir deprem, bir deniz fırtınası ve ağır bir kıtlıktan etkilenmiştir.
Falier, Aralık 1095'te öldü. Cornella Bembo ile evlendi. Oğlu Ordelafo daha sonra doçe oldu.
Silvestro Valiero

| Silvestro Valiero |
| --- | --- |
Silvestro_Valiero portresi

Venedik Cumhuriyeti Doçesi (109.)  Doge di Venezia
Hüküm süresi: 25 Şubat, 1694 – 7 Temmuz, 1700 6 yıl 4 ay 12 gün
Önce gelen: Francesco Morosini
Sonra gelen: II. Alvise Mocenigo

Doğum: 8 Mart 1630 Venedik
Ölüm: 7 Temmuz 1700 (yaş: 70) Venedik
Defin: Santi Giovanni e Paolo Bazilikası, Venedik
Eş(ler)i: Elisabetta Querini
Babası: Bertuccio Valiero
Annesi: Benedetta Pisani.
.
Silvestro Valier arması
'Silvestro Valiero veya Silvestro Valier (d. 8 Mart 1630, Venedik - ö. 8 Mart 1700, Venedik).15 Subat 1694 – 7 Temmuz 1700 döneminde Venedik Cumhuriyeti'ne "Doçe" unvanı ile devlet başkanlığı yapan 109'uncu dükdür. Doçe Francesco Morosini'nun ölümünden sonra yapılan seçimden sonra 25 Şubat, 1694'te tahta çıktı. 6 yıl 4 ay 12 gün süren Venedik Cumhuriyeti "Doçe"'lik saltanatından sonra 7 Temmuz 1700 'de 70 yaşında Venedik'te öldü.
Doçeliği sırasında 1684-1699 yılları arasında gayet uzun süren Venedik, Avusturya ve Lehistan'dan oluşan  Kutsal İttifak devletleri ile Osmanlı Devleti arasında süren ve özellikle Venedik için bu savaşın bir kısmı olan Mora Savaşı devam etmiş ve bu savaş 26 Ocak 1699'da imzalanan Karlofça Antlaşması ile sona ermiştir.
Hayatı > Doçe olmadan önce

Silvestro Valiero 3 Ocak 1628de Venedik'te doğdu. Babası Bertuccio Valiero, 1656-1658 döneminde  Venedik Doçesi olmuştu. Annesi  Benedetta Pisanı idi. Silvestro ailenin tek çocuğu idi. 19 yaşında iken 1647'de Elizabeth Querini ile evlilik yaptı. O yıl Venedik Cumhuriyet devlet yönetimine girip, bir miktar para sarf ederek, devlete "nakit harcamaları mali kontrolörü" oldu. Günün tarihçileri yönetim için özel bir yeteneği olmadığını; ancak gayet yakışıklı olup gayet güzel dikkat çekici şekilde konuşma yapabildiğini belirtmektedirler. Devlet hizmeti kariyerinde kendinin bu özel nitelik ve yeteneklerinin önemli olduğu diplomatik görevlerde bulundu. Rahat ve konforlu bir hayat geçirmeyi sevmekte idi. Aynı zamanda az gelirliler ve fakir ve fukaraya karşı gayet eli açıktı. Bu nedenle halk tarafından sevilmekte idi.
Venedik Doçesi olan Francesco Morsini 16 Ocak 1694'te öldü. Morosini bir asker olup 1683-1699 döneminde süren Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşları'nın bir parçası olan Mora Savaşı'nda Mora'nın 1684-1686 döneminde Venedikliler tarafından ele geçirilmesinde Venedik ordusu komutanı olduğu için bir kahraman gözü ile bakılmakta idi. Fakat Venedik'in de dahil olduğu Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşları Morsini öldüğü zaman hala şiddetle devam etmekte idi ve Venedik Cumhuriyeti bu savaş harcamaları nedeni ile büyük mali sıkıntılara maruz kalmıştı. Bu nedenle Venedik "Doçe Seçmenler Konseyi" halk kahramanı olmayan ve daha az başarma tutkusu olan bir kişiyi Doçe olarak seçmeyi tercih etti. 25 Şubat 1694'te bu konseyde yapılan oylama ile Silvestro Valiero 64 yaşında iken Venedik Doçesi seçildi .
Hayatı > Doçelik dönemi

Silvestro Valiero 25 Şubat 1694'te Venedik Doçesi seçilip taç giydikten sonra geleneksel olarak yeni doçe için, masrafları yeni doçe tarafından karşılanan, şehrin ana sokaklarında çok şaşaalı bir sokak alayı, şehirde her tarafa yaygın şenlik ve etkinler ve ziyafetler tertip edilmekte idi. Silvestro Valiero'nun Doçe olması şerefine yapılan bu şenlik ve etkinlikler çok savurgan bir şekilde yapıldı ve yeni doçe için çok masraflı  oldu. Özellikle 1694'te Venedik Büyük Konseyi masrafları devlet maliyesi tarafından yapıldığı için yüksek devlet harcamalarını kısıtlamak için yeni dogeressa (doçenin karısı) şerefine yapılan kutlama törenin mütevazı olması hakkında bir kanun çıkartıp çok harcama gerektiren şaşaalı bir tören yapılmasını önlemek istemişti. Fakat Silvestro Valier, eşi dogeressa Elisabet Querini için 4 Mart 1694'te yapılan tören için bu kuralın bir istisna olarak uygulanmamasını sağladı. Böylece dogressa için törene Elisebet Querini altın sırmalı kumaştan yapılmış ve üzeri nadir siyah samur kürklerle süslenmiş bir giysi, gayet ince beyaz peçe ve Venedik doçe ve dogeressalarına has özel şekilli olan "corno ducale" olarak anılan bir şapka giymiş olarak katıldı. Birçok kıymetli taşlardan mücevharat ihtiva eden pek çok takılar taşımaktaydı ve göğüsünde gayet büyük elmasla süslü bir istavroz bulunmaktaydı. Doçe ve karısı  dogeressa bu törende Venedik Cumhuriyeti'nin özel tahtında oturdular. Venedikte bulunan dış ülkeler  elçileri, yüksek rütbeli devlet konseyleri üyeleri, devlet yargıçları  ve Onlar Konseyi üyeleri sıra sıra gelip onların doçe ve dogeressa olmalarını kutladılar.
Doçe'nin ölmeden önce epeydir sıhhati iyi değildi.Fakat bu hasta halinde ailesi içinde bir seri anlaşmazlıklarla uğraşması gerekti ve bunlarda zaten bozuk sıhhatine menfi etkiler yaptı. 7 Temmuz 1700 tarihinde oldü. Mezarı için, içinde 24 diğer Venedik Doçesinin mezarı da bulunan, Santi Giovanni e Paolo Bazilikası seçildi ve buraya gömüldü. 1705-1708'de ise bu bazilikada Silvestro Valiero, karısı Elisabetta ve babası Bertuccio Valiero'nun mezar ve lahitlerini ihtiva eden yeni bir anıt-mezar yapıldı. Bu anıt-mezar siyah mermerden olup önünde siyah mermerden iki büyük sütun bulunmaktadır. Bu anıt-mezar mimar Andrea Tirallı tarafından tasarlanmıştır; anıt-mezarda bulunan heykeller İtalyan heykeltıraş olan Antonio Tarsia, Pietro Baratta ve diğerleri tarafından hazırlanmış ve üstündeki derin röliyetleri Gruppello Marino kontrolü altinda kazılmıştır. Bu Valiero ailesine ait anit-mezar Venedik'te doçeler için yapılmış olan en son anıt-mezar olmuştur.
Santi Giovanni ve Paolo Bazilikasi'nda Valier ailesinin anit-mezari
Aile anit-mezarinda Silvestro Valier heykeli
Dış kaynaklar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Norwich, John Julius (1999) A History of Venice. New York: Vintage Books, ISBN 0-679-72197-5 (İngilizce)
da Mosto, Andrea (1983), Dogi di Venezia nella vita pubblica e privata. Floransa:A. Martello ISBN 88-09-02881-3  (İtalyanca)
Rendina, Claudio (2003)  I dogi. Storia e segreti. Roma:Newton & Compton,, ISBN 88-8289-656-0 (İtalyanca)
Dumler, Helmut (2001), Venedig und die Dogen. Düsseldorf:Artemis & Winkler  ISBN 978-3538071162  (Almanca)
Miyadiye Muharebesi

| g t 1798-1802 Osmanlı-Fransız Savaşı |
| --- | --- |
 Ehramlar  Nil  Korfu  Abukir  El-Ariş-I  Yafa  Akka  El-Ariş-II  Heliopolis  Miyadiye  Rahmanlar  Haneke Antlaşmalar Osmanlı-Rus  Osmanlı-İngiliz  El-Ariş  Paris-I  Paris-II ayrıca bkz.: Osmanlı-Fransız Savaşları 
Miyadiye Muharebesi, 1798-1802 Osmanlı-Fransız Savaşı'nda evre.
Deerfield Katliamı

Deerfield Katliamı, Fransızların Kuzey Amerika'daki İngiliz kolonistlere karşı yürüttüğü katliamdır.
Savaşın gelişimi

29 Şubat 1704 tarihinde 47 Fransız askeri ve 200 yerli, Deerfield şehrinin sakinlerine saldırdı. Grup yaklaşık 50 kişiyi anında öldürdü. 111 kişiyi esir ettiler. Bunlardan pek çoğu yolculuk sırasında öldü. Daha sonra Fransızlar 60 kişinin geri dönmesine izin verdiler.
Konuyla ilgili yayınlar

↑  George Childs Kohn, Savaş Sözlüğü, Doruk Yayınları, 2007 İstanbul, ISBN 9755534504
Demos, John. "The Unredeemed Captive: A Family Story from Early America", (New York, 1994)
Haefeli, Evan and Sweeney, John. "Captors and Captives: The 1704 French and Indian Raid on Deerfield", (Amherst, 2003)
Smith, Mary. "Boy Captive of Old Deerfield", (Aeonian, 1976)
Antonio Priuli

| Antonio Priuli |
| --- | --- |
Antonio Priuli portresi

Venedik Cumhuriyeti Doçesi (94.)  Doge di Venezia
Hüküm süresi: 17 Mayıs 1618 – 12 Ağustos 1623  5 yıl 2 ay 26 gün
Önce gelen: Nicolò Donato
Sonra gelen: Francesco Contarini

Doğum: 10 Mayıs 1548 Venedik
Ölüm: 12 Ağustos 1623 (yaş: 75) Venedik
Defin: San Lorenzo Kilisesi, Venedik
Eş(ler)i: Elena Barbarigo
Çocuk(lar)ı: Adriana Priuli ve Matteo Priuli dahil 14 çocuk
Babası: Gerolamo Priuli
Annesi: Elisabetta Cappello
Priuli sülalesi'nin ve Antonio Priuli'nin arması
Antonio Priuli (d. 10 Mayıs 1548, Venedik – ö. 12 Ağustos 1623, Venedik), 17 Mayıs 1618 – 12 Ağustos 1623 tarihleri arasında, 5 yıl 2 ay 26 gün süren dönemde, Venedik Cumhuriyeti'nde "Doçe" unvanı ile devlet başkanlığı yapan 94'üncü dükadır.
Antonio Priuli doçe seçildiğinde Venedik Cumhuriyeti ile İspanya Krallığı ile İspanya'nın Venedik elçisi I. Bedmar Markizi Alfonso de la Cueva'nin ortaya çıkarttığı "Bedmar Komplosu" ile ilgili büyük siyasal kriz devam etmekteydi ve bu ciddi kriz 1622'nin sonuna kadar şiddetle devam etti.
Hayatı > Doçe olmadan önce

Antonio Priuli, 10 Mayıs 1548'de Venedik'te Gerolamo Priuli ve karısı Elisabetta Cappello'nun oğlu olarak doğdu. Antonio Priuli önce denizci tüccar ve bu arada denizci askeri olarak uğraşlarda bulundu. Antonio Priuli gayet koyu Katolik dindar idi. Amiral Agostino Barbarigo'nun kızı olan Elena Barbarigo ile evlilik yaptı ve bu evlilikten 12 (bazı kaynaklara göre 14) çocuğu oldu. Oğullarından 2'si Katolik Kilisesi'nde papaz oldular ve bu papaz oğullarından Matteo Priuli Kardinal rütbesine erişti. Kızlarından 7'si hiç evlenmeyip manastıra geçilip rahibe oldular ama Adriana Prioli 101. Venedik Doçesi Francesco Cornaro'nun eşi oldu. Antonio Priuli bu büyük ailesinin bakimi için büyük masraflar yapması gerektiğinden devamlı olarak ağır borçlanma altına girmişti.
1618'de devlet hizmetine girip "provveditore" unvanı ile Adriyatik Denizi kuzeyinde bir adada bulunan Veglia (modern Krk) kentine vali tayin edildi.
Dış kaynaklar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Norwich, John Julius (1999) A History of Venice. New York: Vintage Books, ISBN 0-679-72197-5 (İngilizce)
da Mosto, Andrea (2003), I Dogi di Venezia. Floransa: Giunti editore ISBN 978-8809028814. (İtalyanca)
Dumler, Helmut (2001), Venedig und die Dogen. Düsseldorf: Artemis & Winkler ISBN 978-3538071162 (Almanca)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

Resmî unvanlar

| Önce gelen: Nicolò Donato |    Venedik doçesiVenedik Doçesi 1618 - 1623 | Sonra gelen: Francesco Contarini |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 143808370  ISNI: 0000 0001 1683 3451  NKC: pna2012736818  SUDOC: 202659585  ULAN: 500354105  VIAF: 89129105
İnkerman Muharebesi

| g t Kırım Savaşı |
| --- | --- |
 Karadeniz Cephesi Sinop Balkan Cephesi Kalafat  Oltenitsa  Cetate  Silistre Kafkas Cephesi Şekvetil  Kürekdere  Kars  İngur Kırım Cephesi Petropavlovsk  Alma  Sivastopol  Balaklava  İnkerman  Gözleve  Taganrog  Çernaya Nehri  Malakof  Kılburun 
İnkerman Muharebesi 5 Kasım 1854'te İngiliz ve Fransız birliklerinden oluşan müttefik ordusunun Rus kuvvetlerine saldırması sonucu gerçekleşmiştir. Rus ordusundan alanda bozulması Sivastopol Kuşatması'nı zorunlu kılacaktır. Birliklerin, sisli havada kendi inisiyatifleri ile muharebeyi kazanmaları sonucu "Askerin Muharebesi" olarak adlandırılmıştır.
Müttefikler; İngiltere, Fransa ve Osmanlı Rus donanma üssünün bulunduğu Sivastopol'a 14 Eylül 1854'te çıkarma yaptı. Plan, Rus donanmasını esir almaktı. Müttefikler Alma Muharebesinde bozguna uğrayan Rusları, düzensiz bir şekilde şehre ilerlemeye zorladı.
Birlikler kendini toparlayamadan bir saldırı amaçlanıyordu fakat müttefik komutanları Sivastopol'a yapılacak saldırı üzerinde anlaşamadı.
Bunun üzerine şehrin arka tarafına ilerlemeye ve kuşatma altına almaya karar verildi.
Kuşatmadan önce Rus komutanı Sivastopol'u savunmak için bir garnizon bırakarak ordusuyla birlikte şehri tahliye etti.
Muharebe

5 Kasımda Ruslar şehrin doğusundan müttefiklerin sağ kanadına saldırdılar. Saldırı iki dizi askerden oluşan 42.000'lik bir kuvvetle yapıldı. Rus saldırısı ilk olarak İngiliz İkinci Bölüğündeki 2.700 asker tarafından karşılandı. Ruslar müttefik ordusuna takviye ulaşmadan bu kanadı imha etmek istiyorlardı. Rus general, Soymonov aldığı emirler doğrultusunda kuvvetleri Çrneya Vadisinde konuşlandırdı, bu tüm birlikleri etkili kullanmamasına neden oldu.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: sh85066468  NLI: 987007550604505171 
Savaşı-Bosquet tümeni'nin gelişi
Arsuz

| Arsuz |
| --- | --- |
İlçe
Arsuz'daki yat limanı (Haziran 2019)
 Hatay ili siyasi haritası
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Hatay
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Hacı Hasan Gökpınar
 • Belediye başkanı: Sami Üstün (CHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 462 km²
Rakım: 3 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 90.456
 • Kır: -
 • Şehir: 97.217
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 31290
İl alan kodu: 0326
İl plaka kodu: 31
Resmî site www.arsuz.bel.tr  www.arsuz.gov.tr
Arsuz, Hatay ilinin bir ilçesidir. Amanos Dağları ve Akdeniz kıyısı arasında yer almaktadır. 2020 yılı itibarıyla 97.217 kişilik nüfusa sahiptir. Uluçınar ile Gökmeydan mahallelerinden oluşan ilçe merkezine tamamı dağlık ve kırsal kesimlerde bulunan 25 köy bağlıdır. İlçenin ekonomik durumu tarım, hayvancılık, turizm ve balıkçılığa dayanmaktadır. Arsuz, yüzölçümü bakımından Hatay'ın 4. büyük ilçesidir.
Tarihçe

Arsuz ilçesi, tarihi boyunca; Rhosus (Grekçe: Ῥῶσός ve Ῥωσός), Rhopolis, Port Panel, Kabev, Arsous ve bugünkü adı olan Arsuz isimlerini almıştır. Arsuz'da ilk yerleşim çok eskilere dayanmaktadır. Ancak bilinen tarihi Selevkoslarla başlamaktadır. Arsuz, M.Ö. 300 yıllarında Makedonya Kralı Büyük İskender'in generallerinden Selevkos I Nikator'un, M.Ö. 64 yılında Roma'nın, M.S. 638 yılında Arapların, M.S. 969 yılında Bizans'lıların ve 1268 yılında ise Memlüklüler'in egemenliği altına girmiştir. Arsuz, Bizans ve Roma dönemlerinde çok önemli bir liman ve yerleşim yeri konumundaydı. Bu dönemlere ait tarihi bir bölümü günümüzde mevcut olup, askeri bölge içerisinde bulunmaktadır.
30 Aralık 1994 tarihinde Uluçınar ve Arpaçiftlik köylerinin birleştirilmesiyle belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. Arsuz, 12 Kasım 2012'de 6360 sayılı kanun ile İskenderun'a bağlı bir belde iken ilçe oldu.
Coğrafya

Arsuz ilçesinin yüzölçümü 462 km²'dir. Arsuz, Hatay il merkezine 87 kilometre uzaklıktadır. İlçe topraklarının kuzeyinde İskenderun, kuzeydoğusunda Belen, doğusunda Amanos dağları, güneyinde Samandağ ve batısında Akdeniz bulunur. Hatay'ın kıyı şeridinin yaklaşık %20'si Arsuz ilçe sınırları içerisindedir. Ayrıca Arsuz 462 km²'lik yüzölçümüyle Hatay yüzölçümünün %8,4'ünü oluşturur. Arsuz ilçe toprakları genelde düz alanlarla kaplıdır. Amanos Dağları'na yakın kesimlerinde yüksek tepeler, vadiler ve platolar bulunmaktadır. İlçenin rakımı 3 metredir. Arsuz ilçe merkezi, Uluçınar ve Gökmeydan mahalleleri olmak üzere 2 mahalleden oluşmaktadır ve Akdeniz kıyısında düz bir alanda kurulmuştur. İlçenin en önemli akarsuları Zilli ve Arsuz çaylarıdır.
Nüfus

2020 yılı nüfus sayımı sonuçlarına göre Arsuz'un nüfusu 97.217'dir.
| Yıl | Toplam |
| --- | --- |
2013: 79.782
2014: 81.001
2015: 82.498
2016: 84.889
2017: 87.666
2018: 90.456
2019: 92.749
2020: 97.217
Tarihî yerler

Arsuz ilçe merkezinde bulunan dünyanın en eski kiliselerinden biri kabul edilen Maryo Hanna Kilisesi ve Arsuz'a bağlı Hacıahmetli köyü yakınlarında Meryem Ana'nın banyo yaptığı yer olduğu iddia edilen Meryem Ana Havuzu bulunmaktadır.
Tarihî yerler > Arsuz Kalesi

Arsuz ilçesinin 30 km kadar güneyinde bulunan Kale köyünde Selçuklular zamanında yapıldığı tahmin edilen bir kale bulunmaktadır. Kale denize paralel olarak yüksekliği 10 metre olan bir tepe üzerinde inşa edilmiştir. Kalenin hangi tarihte yapıldığına dair bilgi yoktur. Ancak köyün adından da anlaşıldığı gibi eski zamanlarda bu köyde bir kalenin olduğu bilinmektedir. Kalenin adının ise Arsuz Kalesi olduğu tahmin edilmektedir. Kale denizden gelebilecek saldırılara karşı büyük bir beton duvarla üstü kapatılmıştır. Günümüzde kalenin bulunduğu yer yıkılmış ve yok olmuş durumdadır. Ancak kalenin kalıntılarını görmek mümkündür.
Ulaşım

Arsuz ilçe merkezinden bağlı mahalle ve köylere ulaşım minibüs ve dolmuşlarla sağlanmaktadır. İlçe merkezinden köylere dolmuş ve minibüs bulmak mümkündür. Arsuz ilçesine ulaşım karayolu ile sağlanmaktadır. İskenderun - Arsuz ilçe yolu 37 km'dir. Hatay - Arsuz otoyolu ise 87 km'dir. Arsuz'un 10 km güneyinde Konacık köyünde bir balıkçı barınağı bulunmaktadır.
Coğrafi konum

Arsuz ilçesi, coğrafi konum ve yüzölçümü bakımından Hatay'ın 4.büyük ilçesi konumunda bulunmaktadır. Arsuz, 462 km² alana sahiptir. İlçe merkezinin ortalama rakımı 3 metre civarındadır. Dağlık kesimlerinde en yüksek rakımı ise 1.700 metrenin üzerindedir. Arsuz ilçe topraklarının doğusunda Amanos dağları, batısında Akdeniz ve ortasında Arsuz ovası bulunur. Ayrıca Arsuz; kuzeyde İskenderun, kuzeydoğuda Belen, doğuda Antakya ve güneyde Samandağ ilçeleriyle komşudur. Aşağıkepirce köyünden başlayan Arsuz ilçesinin sınırı sahil şeridine takiben Kale köyüne kadar uzanır. İlçe topraklarının sonlandığı noktanın karşısında Samandağ ilçesinin Keldağı vardır. Arsuz ilçesinin 40 kilometre uzunluğunda kıyı şeridi bulunmaktadır. Bu bakımdan Hatay'ın en uzun kıyı şeridine sahip 2. ilçesi konumundadır.
Coğrafi konum > Dağ ve tepeler

Arsuz ilçe topraklarının %50,5'ini dağlar, %45,7'sini ovalar ve %5,3'ünü platolar oluşturur. İlçe topraklarının doğu-güney hattında Amanos Dağları yer almaktadır. Arsuz ilçe sınırları içerisinde kalan en yüksek nokta 1.755 metre ile Daz tepedir. İlçe sınırları içinde kalan bir diğer önemli nokta ise Arsuz - Belen ilçe sınırında bulunan Çobandede tepesidir. Bu tepenin en yüksek rakımı 1.722 metre civarındadır.
Coğrafi konum > Jeolojik yapı

Arsuz ilçe topraklarının ana çatısını Amanos Dağları ve Arsuz düzlüğü oluşturur. Bu dağ sırası ile ovanın jeolojik yapısını peridotit ve serpantin gibi gabro yeşil kütleler oluşturmaktadır.
Coğrafi konum > Bitki örtüsü

Arsuz ilçesinin doğal bitki örtüsünü makiler ve ormanlar oluşturur. Amanos Dağları'nın denize bakan kesimlerinde makilik alanlarda 800 metreden 1200 metreye dek ardıç gibi ibreli ağaçlarla meşe, kayın, kızılcık, kavak ve çınar gibi yapraklı ağaçları bulunmaktadır. 1200 metrenin üzerinde ibreli ağaçlardan kızılçam, karaçam, sedir ve yer yer ardıçlardan oluşan geniş ormanlar bulunur.
Coğrafi konum > Akarsular

Arsuz ilçesinin en önemli akarsuları; Zilli, Hacıahmetli, Arsuz, Avcılarsuyu, Hüyük ve Konacık çaylarıdır. Dağlardan kaynaklanan sular küçük dereler halinde denize dökülmektedir.
Coğrafi konum > Baraj ve göller

Arsuz ilçe sınırları dahilinde Madenli köyü mevkiinde bulunan Zilli çayı üzerinde Arsuz Gönen Barajı ve Konacık köyü yakınlarında ise Arabın gölü kanyonu bulunmaktadır.
Coğrafi konum > Yeraltı zenginlikleri

Arsuz ilçesinde asbest varlığı bulunmaktadır. Asbestin toplam rezervi 3 milyon 523 bin 300 tondur.
Coğrafi konum > Enerji ve tabii kaynaklar

Arsuz'un Kale Köyünde 1320 MW'lık
Güney Akdeniz Entegre Termik Santrali yapılacaktır.
Arsuz ilçesi Rüzgâr, Güneş, Hidroelektrik ve Jeotermal gibi yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanılmasında çok verimli ve uygun bir coğrafi bölgede bulunmaktadır. Arsuz çok rüzgârlı ve çok güneş alan bir yerleşim yeridir, bu açıdan tabii kaynakları oldukça verimlidir.
İklim

Arsuz ilçesinde Akdeniz iklimi görülmektedir. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve yağışlı geçmektedir. Temmuz ayı 8 mm yağışla yılın en kurak ayıdır. Ocak ayı 152 mm yağışla yılın en fazla yağış alan ayıdır. Ağustos ayı 34,7 °C ile yılın en sıcak ayıdır. Ocak ayı 10,3 °C ile yılın en soğuk ayıdır. Yılın en kurak ve en yağışlı ayı arasındaki yağış miktarı 144 mm'dir. Yıl boyunca ortalama sıcaklık 17,4 °C civarında seyretmektedir.
Ekonomi

Arsuz ilçesinin ekonomisi turizm, tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Başlıca tarımsal faaliyetler arpa ve buğday gibi tahıl ürünleri yetiştiriciliği ağırlıklı olmak üzere, patates, soğan, patlıcan, domates, biber, maydanoz, ıspanak, mısır, kayısı, pamuk, üzüm, portakal, limon, muz, yer fıstığı ve zeytin en çok yetiştirilen sebze ve meyve tarımından oluşmaktadır. Ayrıca köylerde ve yaylalarda besicilik yoluyla hayvancılık ile arıcılık yapılmaktadır. Arsuz'un birçok köyünde büyük baş ve küçük baş hayvancılık yapılmaktadır. Kıyı kesimlerinde küçük çapta balıkçılık da yapılmaktadır. Arsuz ilçe topraklarının %50,4'ü tarım arazisidir. İlçede; Arsuz İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü, 1864 Sayılı Arsuz Tarım Kredi Kooperatifi ve T.C. Ziraat Bankası Arsuz Şubesi tarafından çiftçilere tarım ve hayvancılık alanında destek verilmektedir.
Altyapı bilgileri

Arsuz ilçe merkezi ve mahallelerinde elektrik, su, telefon ve kanalizasyon şebekesi mevcuttur. Ancak köylerde elektrik ve su hattı vardır, Fakat telefon ve kanalizasyon şebekesi yoktur. İlçede; Arsuz Ptt Merkez Müdürlüğü, Tedaş Arsuz İlçe İşletme Şefliği ve Hatsu Arsuz İlçe İşletme Şefliği bulunmaktadır.
Eğitim

2015 yılı verilerine göre İlçede; Arsuz Halk Eğitim Merkezi, 4 Anaokulu, 9 Lise, Mesleki ve Teknik Lisesi, 77 İlk ve Ortaokulu, 5 Rehberlik ve Araştırma Merkezi ve özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi ile 3 Sürücü Kursu bulunmaktadır.
Sağlık

Arsuz ilçesinde; Özel Medica Arsuz Tıp Merkezi Arsuz Toplum Sağlığı Merkezi, Arsuz 1.Nolu 112 Acil Sağlık Hizmetleri İstasyonu, 2 Sağlık Kabini, 13 Aile Sağlığı Merkezi, 17 Aile Hekimliği Birimi ve 27 eczane bulunmaktadır. 2023 senesinin Şubat ayında Arsuz Devlet Hastanesi hizmete açılmıştır.