stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1794 Varşova Ayaklanması
18 Nisan

Gece boyunca şehrin çeşitli yerlerinde çatışmalar değişen yoğunlukta devam etti. Polonyalılar izole direniş noktalarına baskın düzenlerken, Ruslar şehir sınırlarının ötesine geçmeye çalıştı. 18 Nisan sabahı erken saatlerde Mokronowski, Miodowa Caddesi'ndeki ana direniş noktasına saldırılara devam etme emri verdi. Silahlı sivillerden oluşan milislerin desteklediği düzenli Polonya askerî birlikleri, Mlodziejowski Sarayı'nın avlusuna defalarca baskın düzenledi. Tüm saldırılar kanlı bir şekilde püskürtüldü, ancak Ruslar da ağır kayıplar verdi, ayrıca yakınlardaki evlerin pencerelerine ve çatılarına yerleştirilmiş avcılar tarafından yürütülen sürekli taciz edici ateşe maruz kaldılar.
Igelström'ün ordusu tarafından işgal edilen bölge temelde Długa ve Miodowa Sokakları ile Krasiński Sarayı ve çevredeki bahçeyi kapsıyordu. Rus komutanın kendisi, harap olmuş elçilik binasının daha fazla savunulmasının anlamsız olduğuna karar verdi ve 400 kişilik bir koruma grubuyla birlikte Krasiński Sarayı'na çekildi. Oradan şehri geçmeyi planladı, ancak sabaha çevredeki tüm sokaklar Polonyalı piyade ve toplarla doluydu. Birliklerinin büyük bir kısmıyla bağlantısını kaybettiğini ve geri kalanının bir kazana kilitlendiğini fark eden Igelström, sabah 10: 00'da teslim olmak için izin istedi.
Mokronowski bir ateşkes yapmayı kabul ettiğinde, Igelström koşullarını bozdu ve kuşatma altındaki bölgeden Powązki'deki Prusya kampına ve oradan da Karczew'e kaçtı. Bu strateji sayesinde yanında kaç asker getirmeyi başardığı tam olarak belli değil, çoğu tahmin 300 ila 400 adam ve 8 toptan bahseder. Rus komutanın yokluğu fark edilir edilmez Polonyalılar, Rus mevzilerine yönelik saldırılarına yeniden başladılar. Ancak, Rus büyükelçiliğinin harabelerinde kalan birliklerin cephaneleri nihayet tükendi ve saat 17:00'de Kiliński komutasındaki milislerin desteklediği 10. Kalinowski Alayı, son savunucuların çeyreğini temizledi.
Miodowa Caddesi'ndeki çatışmanın son bölümünde, diğerlerinin yanı sıra Albay Parfeniew esir alındı. Rus büyükelçiliğinin altındaki mahzenlerden; orada yasadışı olarak tutulan siyasi mahkûmlar, 1763'ten beri Polonya topraklarındaki tüm Rus operasyonlarının ayrıntılarını içeren elçiliğin gizli arşivi, çoğu kısa süre sonra asılan tüm Polonyalı yetkililerin kayıtları ve Rus büyükelçisinin kasasında 95.000 düka altın bulundu.
Elçiliğin ele geçirilmesi ayaklanmanın başarısını taçlandırdı, tüm Rus kuvvetleri bozguna uğratıldı veya kaçmaya zorlandı ve günün sonunda Rus direnişinin son noktaları teslim oldu. 18 Nisan akşamı, on yıllardır ilk kez, Polonya'nın başkenti Rus çarlarının etkisinden kurtuldu.
Kayıplar

Rus tarafındaki kurbanların sayısı tam olarak net değil, Kazimierz Bartoszewicz yaklaşık 2.265 ölü ve yaklaşık 2.000 yaralı olarak belirtiyor. Henry Smith Williams ise kayıp Rus sayısını 2.000 olarak belirtirken, Marian Kukiel 2.250 rakamını vermektedir. PWN ansiklopedisi "Igelström'ün 4.000'den fazla askeri kaybettiğinden" bahseder, ancak bu sayı muhtemelen esirleri de içerir. Yaklaşık iki bin Rus askeri Polonyalılar tarafından esir alındı: Bartoszewicz, 161'i memur olmak üzere yaklaşık 1.926 esir olduğunu belirtmektedir. Kukiel yaklaşık 1.500 esir, Alfred Rambaud ve Edgar Saltus ise 2.000 esir olduğunu tahmin etmiştir.
Polonya tarafının kayıpları önemli ölçüde daha azdı: 800'den 1.000'e kadar ölü ve yaralı kaybetti, siviller ve milisler arasındaki kayıplar 700'ü geçmedi.
Polonya'nın başkentindeki çatışmalar sonucunda Polonya tarafı, 2.143 tüfek, 507 tabanca ve 3.005 kılıç dahil olmak üzere önemli miktarda askeri teçhizat ele geçirdi.
Sonrası

Varşova'daki ayaklanmanın zaferi, Kościuszko Ayaklanması için bir dönüm noktasıydı ve bunun haberi kısa sürede tüm ülkeye yayıldı. Ignacy Zakrzewski, şehrin başkomutanı ve başkanı seçildi. General Mokronowski, özel olarak kuzeni olan krala ayaklanmanın liderliğini devralması için yalvardı, ancak o her seferinde reddetti ve sonunda şehir üzerindeki güç, Zakrzewski, Kiliński, Józef Wybicki ve Mokronowski'nin elinde kaldı. İkincisi, Kościuszko ile olan anlaşmazlığı nedeniyle kısa süre sonra bileşiminden çıkarıldı. Nihayet 27 Mayıs 1794'te Konsey kendini feshetti ve tüm yetkiyi Kościuszko tarafından oluşturulan Yüksek Ulusal Konsey'e devretti.
Biraz önce, 9 Mayıs'ta, Targowica'nın dört önemli destekçisi (Józef Ankwicz, Józef Kossakowski, Hetman Piotr Ożarowski ve Hetman Józef Zabiełło), onları vatana ihanetten asılarak idama mahkûm eden Ağır Ceza Mahkemesi'ne teslim edildi. Ceza, Eski Şehir Meydanı'ndaki belediye binasının hemen önünde halka açık bir şekilde infaz edildi. Birkaç hafta sonra, 28 Haziran'da, öfkeli bir kalabalık hapishanelerin kapılarını zorladı, orada tutulan Targowica taraftarlarını dışarı sürükledi ve onları Varşova sokaklarında linç etti. Linç edilenler arasında Piskopos Ignacy Jakub Massalski, Prens Antoni Stanisław Czetwertyński-Światopełk, Büyükelçi Karol Boscamp-Lasopolski gibi kişiler vardı. Szczęsny Potocki kurtulmayı başardı, bu yüzden halk portresini asttı.
Kościuszko Ayaklanması sırasında, Varşova şehrinin milis gücü 20.000'ye ulaştı ve Rusya'ya karşı savaşan ordunun büyük bölümünü oluşturdu. Zaferden sadece birkaç gün sonra, General Mokronowski şehrin tahkimatını, sonraki haftalarda milislerin kurulmasını, askerlerin askere alınmasını ve 4 Mayıs'ta milislerin Mazovya'da seferber edilmesini emretti.
Varşova'daki devrimin sonucu tüm dünyada, özellikle de hakkında geniş çapta yorum yapılan Rusya'da yankı buldu. Yenilginin ardından, Igelström utanç içinde görevlerinden geri alındı, ancak kısa süre sonra Çariçe ona kendini kurtarma şansı verdi. Igelström bu şansı iyi değerlendirecekti.
19. yüzyıl Rus tarih yazımında, Varşova Ayaklanması, genellikle silahsız Rus askerlerinin kana susamış bir kalabalık tarafından katledilmesi olarak, açık bir şekilde olumsuz bir ışık altında sunuldu. Rus tarihçi Platon Zhukovich, ayaklanmayla ilgili açıklamasını pek çok korkunç ayrıntıyla süsledi, ancak bunların gerçekle pek ilgisi yok: örneğin, Rusya'da Ortodoks kilisesi olmamasına rağmen silahsız Rus askerlerinin ayin sırasında öldürüldüğünü yazdı. O zamanlar Varşova ve başka hiçbir kaynak Rus garnizonunun silahlı olmadığını doğrulamıyor. Bununla birlikte, Varşova'daki yenilgi bazen, 1794 sonbaharında şehrin ele geçirilmesi sırasında Rus birliklerinin Varşova'da 10.000 ila 20.000 sivili katlettiği Praga katliamının bir açıklaması veya nedenlerinden biri olarak sunuldu.
Gelenek ve Kültürde Varşova Ayaklanması

Ayaklanma, Kasım ayında gerçekleşen Praga Przedmość'taki savaşla birlikte Varşova Meçhul Askerin Mezarı'nda anılan savaşlardan biridir ve "Varşova 17 Nisan - 4 Kasım 1794" sözleriyle işaretlenmiştir.
Jarosław Marek Rymkiewicz, Asma adlı kitabında ayaklanmanın tarihini ve onu takip eden birkaç ayı ayrıntılı olarak anlatıyor; özellikle hainlerin devrimci Paris'te idam edilmesi ile Varşova Şehir Meydanı'nda da asılması gibi benzerlikleri ve sivil bir Polonya ulusunun bir tür kurucu cinayeti olabilecek Kral II. Stanisław August Poniatowski'nin asılmaması ile XVI. Louis'in Fransa'da asılması gibi farklılıkları ele alarak analiz yapmaktadır.
Ayaklanmanın yüzüncü yılında, Varşova'da Kilińszczyzna adlı yurtsever bir gösteri gerçekleşti.
Gelenek ve Kültürde Varşova Ayaklanması > Tarihçilik

Ayaklanma, nedenleri ve sonuçları, tamamlandıktan kısa bir süre sonra birçok çalışmaya konu oldu. Bununla birlikte, günlük niteliğindeki mevcut kaynak metinler ciddi hatalarla doludur. General Johann Jakob Pistor tarafından yazılan Pologne sur la révolution de la Pologne, Rus tarafındaki askeri operasyonların sadık bir tanımını vermelerine rağmen, yazarın yenilgideki suçunu en aza indirmeye ve bunu çağdaşlarının ve gelecek nesillerin gözünde haklı çıkarmaya çalışıyor. Yazar ayrıca, çatışma sırasında gönüllü milislerin önemini de küçümsüyor. Ayaklanma sırasında Varşova'da kalan Prusya ve Avusturya elçilerinin korunmuş mektupları ve günlükleri de değerli bir birincil kaynaktır. General Ludwik Kamieniecki'nin kağıtları arasında bulunan bir anı kitabının anonim yazarı veya ayaklanmanın muhalifi Antoni Trębicki gibi olaylara katılan bazı kişilerin günlükleri de günümüze kadar ulaşmıştır, ancak günümüzde bunlar önyargılı kabul edilmektedir.
Ayaklanma üzerine en değerli çalışmalardan biri, Wacław Tokarz'ın çalışmalarıdır (özellikle de 17 ve 18 Nisan 1794 adlı Varşova Ayaklanması adlı monografisidir): Yazar, çoğu günümüze ulaşamayan birkaç düzine nadir el yazması kaynağa ulaştı. Andrzej Zahorski ve Stanisław Herbst'ün çalışmaları da bu alandaki çalışmalar arasında yüksek bir yere sahiptir.
General Stanisław Mokronowski
1831 haritasında görüldüğü şekliyle Varşova merkezi
Varşova cephaneliği, Ayaklanma sırasında ve 35 yıl sonra Kasım Ayaklanması sırasında şiddetli çatışmalara sahne oldu.
Çatışmanın bir tanıklarından birisi de Fransa doğumlu Polonyalı ressam Jan Piotr Norblin'di (1740–1830).
Krakowskie Przedmieście'de Miodowa Caddesi'nde savaş, Jan Piotr Norblin'in çizimi, 1794
Arka planda klasik saray binası Varşova'daki Brühl Sarayı.
Rus Büyükelçiliğine saldırı, Jan Piotr Norblin'in çizimi.
Varşova şehrinin Kościuszko Ayaklanmasına katılım belgesi, 19 Nisan'da imzalandı
Jan Piotr Norblin'in çağdaş bir tablosu olan Varşova'nın Eski Şehir Pazarında hainlerin asılması. Polonya'nın İkinci Bölünmesinden sorumlu olan Targowica Konfederasyonu'nun destekçileri halk düşmanı oldukları asılırlar. Yakalanamadıkları durumda portreleri asıldı.
Siddasena

Siddhasēna Divākara (Cayn Prakrit: सिद्धसेन दिवाकर) M.S. beşinci yüzyılda Cayn felsefesi ve epistemolojisi üzerine eserler yazmış bir Cayn keşişiydi. Cayn geleneğinin aydınlatıcısı olarak görüldüğü için bu nedenle Divākara, yani "Güneş" olarak bilinmeye başlandı. Çoğu günümüze ulaşamamış birçok kitabın yazarı olarak da tanınır. Sanmatitarka ('Gerçek Doktrinin Mantığı'), mantık üzerine Sanskritçe yazılmış ilk büyük Cayn çalışmasıdır.
Yaşamı

Siddasena Divakara'nın M.S. dördüncü veya beşinci yüzyılda yaşadığı tahmin edilmektedir. Doğuştan Brahmin kastına mensuptu ve bir bilgindi. Açarya Vruddhavadi tarafından inisiye edilmiş ve keşiş yapılmıştır. Söylenene göre, Siddasena Divakara bir zamanlar tüm Cayn eserlerini Prakrit dilinden Sanskritçeye çevirmeyi planlamıştı. Efendisi ondan ceza olarak tüm Cayn tapınaklarını ziyaret etmesini istedi. Böylece on iki yıl boyunca Hindistan'ı gezerek çeşitli Cayn tapınaklarını ziyaret etti. Daha sonra Ujjain'de bir Linga tapınağına geldi. Tapınakta ayakları Şiva'nın sembolü olan Linga'ya doğru bakacak şekilde yattı ve uyudu. Tapınağın bulunduğu bölgenin kralı Vikramaditya, dindar Hinduların isteği üzerine onu işlediği bu günahtan dolayı dövdürdü. Ancak mucizevi güçlere sahip Siddasena Divakara, kendisi yerine kralın karısının dayak yemesini sağladı ve onun bu mucizevi güçlerini gören kral tarafından serbest bırakıldı. Kral Vikramaditya, Siddasena'dan Linga'nın önünde uyumamasını ve ona ibadet etmeye başlamasını istedi. Siddasena, krala Linga'nın onun bağlılığını ve bhaktisini kaldıramayacağını belirterek kralın isteğine cevap verdi ve bir Cayn duası olan "Kalyan Mandir Stotra"yı okumaya başladı. 11. dizeye ulaştığında gökyüzü gürledi, tapınağın çanları çalmaya başladı ve Linganın içi açıldı. Linganın içinde  Avanti Parshwanath'ın idolü olduğu ortaya çıktı. Avanti Parshvanath'ın idolünün bizzat Maha Kaal tarafından yaratıldığına inanılıyor.
Düşüncesi

Siddasena'nın Sanmatitarka'ya yaptığı ana katkı, Caynizmin Anekantavada teorisine ilişkin analizidir. Jeffery Long'a göre Siddasena, yedi klasik Cayn nayasını (bakış açıları) iki kategoriye ayırır: "varoluşun özselliğini onaylayanlar (dravyāstikanaya) ve varoluşun geçici, değişken yönlerini onaylayanlar (paryāyāstikanaya)." Bu görüş, gerçekliğin en iyi açıklamasının, karmaşık bir çelişkili ilişkiler kümesinde kalıcılığı ve geçiciliği, kimliği ve farklılığı içeren bir açıklama olması gerektiğini düşünür. Siddasena ayrıca olası nayaların yani gerçekliğe dair bakış açılarının sayısının potansiyel olarak sonsuz olduğunu savunmuştur.
Çalışmaları

Sammati-tarka-prakarana'nın yazarıydı ve Nyāyāvatāra, Sanmati sutra ve Kalyan Mandir stotra'yı da kendisinin yazdığı söylenir.
Dipnotlar

1 2 3  Long 2009.
↑  Qvarnström, Olle; Jainism and Early Buddhism: Essays in Honor of Padmanabh S. Jaini, sayfa 154.
↑  Dundas 2002.
1 2 3 4  Orsini & Schofield 1981.
1 2  Natubhai Shah 2004.
↑  von Glasenapp 1999.
↑  Balcerowicz & Mejor 2004.
Jiang Zemin

Bu bir Çin adıdır; soyadı Jiang .
| Jiang Zemin Basitleştirilmiş Çince: 江泽民 |
| --- | --- |

Çin Komünist Partisi Merkez Komitesi Genel Sekreteri
Görev süresi 24 Temmuz 1989 - 15 Kasım 2002
Yerine geldiği: Zhao Ziyang
Yerine gelen: Hu Cintao
Çin Komünist Partisi Merkez Askeri Komisyonu Başkanı
Görev süresi 9 Kasım 1989 - 19 Eylül 2004
Yerine geldiği: Deng Şiaoping
Yerine gelen: Hu Cintao
Çin devlet başkanı
Görev süresi 27 Mart 1993 - 15 Mart 2003
Hükûmet başkanı: Li Peng Zhu Rongji
Başkan Yardımcısı: Rong Yiren Hu Cintao
Yerine geldiği: Yang Shangkun
Yerine gelen: Hu Cintao
Çin Halk Cumhuriyeti Merkez Askeri Komisyonu Başkanı
Görev süresi 19 Mart 1990 - 8 Mart 2005
Yerine geldiği: Deng Şiaoping
Yerine gelen: Hu Cintao
Kişisel bilgiler
Doğum: 17 Ağustos 1926(1926-08-17) Yangzhou, Jiangsu
Ölüm: 30 Kasım 2022 (96 yaşında) Şanghay
Partisi:  Çin Komünist Partisi
Evlilik(ler): Wang Yeping (王冶坪)
Çocuk(lar): Jiang Mianheng Jiang Miankan
Bitirdiği okul: Şanghay Jiao Tong Üniversitesi
Dini: Yok (ateist)
Jiang Zemin (Çince: 江泽民 / 江澤民, pinyin: Jiāng Zémín, d. 17 Ağustos 1926 - ö. 30 Kasım 2022), Çinli politikacıdır. Çin'in beşinci devlet başkanıydı. 1989-2002 arası Çin Komünist Partisi Genel Sekreteri ve 1993-2003 arası Çin Devlet Başkanı'ydı.
Devlet medyası tarafından yapılan açıklamada, Zemin'in 30 Kasım 2022'de öldüğü açıklandı.
Yaşamının ilk dönemi

Jiang Zemin, 17 Ağustos 1926'da Jiangsu'nun Yangzhou şehrinde doğdu. Ataları, Anhui, Jingde İlçesi'ndeki Jiangcun Köyü'ndendi (江村). Bu köy aynı zamanda Çin akademik ve entelektüel kurumlarında önde gelen birçok şahsiyetin memleketiydi. Jiang, Japon işgali yıllarında büyüdü. Amcası ve üvey babası Jiang Shangqing, 1939'da Japonlarla savaşırken öldü ve milli kahraman oldu. Shangqing'in ölümünden sonra Zemin onun erkek vârisi oldu.
Jiang, Ulusal Chiao Tung Üniversitesi'ne (şimdiki Shanghai Jiao Tong Üniversitesi) geçmeden önce Japon işgali altındaki Nanjing'deki Ulusal Merkez Üniversitesi Elektrik Mühendisliği Bölümünde eğitim aldı. 1947'de oradan elektrik mühendisliği alanında lisans derecesi ile mezun oldu. Jiang, üniversitedeyken Çin Komünist Partisi'ne katıldı. Çin Halk Cumhuriyeti'nin kurulmasının ardından Jiang, eğitimini 1950'lerde Moskova'da Stalin Automobile Works'te aldı. Ayrıca Changchun'un First Automobile Works için çalıştı.
1962'de Şanghay'a döndü ve Şanghay Elektrik Araştırma Enstitüsü'nün müdür yardımcısı oldu. 1966'da Birinci Makine İmalat Bakanlığı tarafından Wuhan'da kurulan Termal Mühendislik Araştırma Enstitüsünün müdürü ve parti sekreter yardımcısı olarak atandı. Kültür Devrimi aynı yıl başladığı kargaşada çok zorluk çekmedi ama enstitü müdürlüğü görevinden alındı ve Yedinci Mayıs Kadro Okulu'na gönderildi. 1970 yılında kadro okulundan ayrıldıktan sonra bakanlığın Dışişleri Bürosu müdür yardımcısı oldu ve Romanya Sosyalist Cumhuriyeti'ne gönderildi ve Romanya'da on beş makine imalat tesisi kurmak için uzman ekibin başına geçti. 1972'de görevini tamamladıktan sonra Çin'e döndü.
1979'da, Çin ve ABD arasındaki diplomatik ilişkiler düzeldikten sonra, Deng Xiaoping kendi Dört Modernizasyon planının parçası olarak özel ekonomik bölgeleri teşvik etmeye karar verdi. Çin'in Devlet Konseyi ticareti ve yabancı yatırımlarını artırmak için iki bakanlık komisyonu kurdu. Bu komisyonlara Jiang'ı bakan yardımcılığına eşdeğer konumda olan her iki komisyonun da başkan yardımcısı olarak atayan başbakan yardımcısı Gu Mu başkanlık ediyordu. Jiang'ın rolü, bu ÖEB'lerin yabancı ideoloji için "kanallar" haline gelmeden ekonomik refahın artırmasını sağlamaktı. 1980'de Jiang, oniki ülkede diğer ÖEB'leri gezen delegasyona başkanlık etti ve dönüşünde, yerel makamların vergi indirimleri ve arazi kiralamalarına izin verilmesini ve yabancı ortak girişimlerin gücünün artırılmasını tavsiye eden radikal bir rapor yayınladı. Rapor başlangıçta parti liderleri arasında "şaşkınlığa neden oldu" ama onun faydacı ve deneysel sunuşu Deng Xiaoping'in ilgisini çekti. Önerileri Ulusal Halk Kongresi'nde onaylandı ve Jiang'ı Deng Xiaoping Teorisi'nin "ilk uygulayıcısı" olarak destekledi.
Mart 1982'de iki komisyonun başkan yardımcılığından ihraç edildi. Başbakan Gu ve Şanghay belediye başkanı Wang Daohan'ın baskısının ardından "ateşli reformcu" Zhao Ziyang Jiang'ı yeni kurulan Elektronik Sanayi Bakanlığı'nın ilk bakan yardımcısı ve parti sekreteri olarak atadı.
Eylül 1982'de düzenlenen 12. Parti Kongresi'nde Jiang, politikayı belirleyen ve Politbüro üyelerini seçen ÇKP Merkez Komitesi'nin üyesi oldu.
Jiang Zemin, bir ateistti.
Josef Manas

| Josef Manas |
| --- | --- |
Doğum: 1835 Osmanlı imparatorluğu
Ölüm: 1916 Osmanlı imparatorluğu
Meslek: Ressam ve diplomat
Milliyet: Osmanlı Ermenisi
Akrabalar: Gaspar Manas

Josef Manas (1835-1916), Osmanlı Ermenisi ressam, diplomat. Manas ailesi mensubudur.
Hayatı

Kaynaklarda Hovsep, Joseph Manas ya da Yosef olarak da geçen ve minyatürist/minyatür ressamı ve madalyon portrelerin ustası olarak anılan Zenop Manas'ın yeğeni Josef Manas, 1835-1916 yılları arasında yaşamıştır. Ailenin diğer ressamları gibi çeşitli diplomatik görevler alan ve kuzeni Sebuh Manas'tan sonra saray ressamlığı yapan ressamın atölyesinin (1890'larda) Pera'da Yağhane Sokak'ta olduğu bilinmektedir. Sultan II. Mahmud döneminde (1808-1839) yaygınlaşan fildişi üzerine madalyon portre geleneğini 20. yüzyıl başına kadar yaptığı padişah portreleri ile sürdürmüş ve daha çok Sultan Abdülaziz ve Sultan II. Abdülhamid döneminde etkin olmuştur.
Eserleri

Sultan Abdülhamid döneminde saray fotoğrafçısı Kostantin Kargopulo'nun idari yardımcılığına getirilen Josef Manas'ın eserlerinden padişahın övgüyle söz ettiği kaynaklarda geçmektedir. Sanatçı, dönemin diğer ressamlarının danıştığı usta bir saray ressamı olarak anılmıştır. İstanbul Üniversitesinde bulunan bir envanter defterindeki listeye göre padişah portrelerinin yanı sıra siparişlere göre manzara ve tarih konulu resimler de yapmıştır. Örneğin kendisine, 1898'de Alman İmparatoru II. Wilhelm ve eşinin Sultan II. Abdülhamid'i ziyaretlerinin anısına portreleri sipariş edilmiştir. Milli Saraylar Arşivi'nde bulunan 1899-1900 tarihli bir belgeye göre de Alman İmparatoriçesi Augusta Victoria'nın portresi için Josef Manas'a 30 lira ödenmiştir. Sultan II. Abdülhamid'in verdiği sipariş üzerine yapılan söz konusu portrelerden birinin Topkapı Sarayı Müzesi'nde bulunan eser olduğu düşünülmektedir. Nitekim 1899 tarihli ve fotoğraf üzerine yağlıboya tekniğinde yapılmış portre Josef Manas imzalıdır.
Sultan Abdülaziz döneminden 20. yüzyıl başına kadar karton veya fildişi üzerine portreler yapan ve zaman zaman da fotoğrafları renklendiren Josef Manas, fotoğrafçı Abdullah Biraderler ve Sebah & Joaillier'in atölyelerinde de çalışmıştır. Onların çektikleri fotoğrafları renklendirmiş ya da fotoğraflarından yararlanarak portrelerini yapmıştır . Armenag Sakızyan, 1933 tarihli makalesinde Josef Manas'ın aynı zamanda fotoğrafçı olduğundan söz eder. Küçükhasköylü'ye göre buna göre 19. yüzyılın ikinci yarısında yaygın olan fotoğrafları renklendirme işini sürdürürken fotoğrafçılarla birlikte çalışmış ve/veya fotoğraf sanatıyla da ilgilenmiştir. Etkinlikleri göz önüne alındığında Josef Manas'ın da kuzenleri gibi daha çok portre ressamı olduğu ve saray için çalıştığı anlaşılmaktadır.
Uzay istasyonları listesi

Farklı uzay istasyonlarının büyüklüklerinin karşılaştırılması
Uzay istasyonları listesi geçmişte aktif olan ve halen yörüngede bulunan uzay istasyonlarını kapsar. Kendileri yapay uydular olan bu yapılar, insanların yörüngede uzun süreler hayatta kalmalarını ve çeşitli bilimsel faaliyetlerde bulunmalarını sağlar. İlk uzay istasyonu Salyut-1, 1971 yılında faaliyete geçmiştir. Salyutun ardından faaliyete geçen Sovyetler Birliğinin Mir Uzay İstasyonu yerini Uluslararası Uzay İstasyonuna (İSS) bırakmıştır. Günümüzde İSS dışında Çin Halk Cumhuriyeti'ne ait Tiangong uzay istasyonu (TSS) aktiftir.
Geçmiş dönem uzay istasyonları

| Geçmiş dönem uzay istasyonları> İsim | Geçmiş dönem uzay istasyonları> P | Geçmiş dönem uzay istasyonları> M | Geçmiş dönem uzay istasyonları> Gidiş | Geçmiş dönem uzay istasyonları> Dönüş | Geçmiş dönem uzay istasyonları> Y# | Geçmiş dönem uzay istasyonları> H# | Geçmiş dönem uzay istasyonları> Top | Geçmiş dönem uzay istasyonları> İ | Geçmiş dönem uzay istasyonları> İ | Geçmiş dönem uzay istasyonları> Kütle | Geçmiş dönem uzay istasyonları> Hacim |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Salyut-1 | SSCB | 3 | 19 Nisan 1971 | 11 Ekim 1971 | 175 | 24 | 6 | 2 | 0 | 18.4 ton | 100 |
| DOS-2 | SSCB | - | 29 Temmuz 1972 | 29 Temmuz 1972 | Başarısız | - | - | - | - | 18 ton | - |
| Salyut 2 | SSCB | - | 3 Nisan 1973 | 16 Nisan 1973 | 13 | - | - | - | - | 18.5 ton | - |
| Kosmos 557 | SSCB | - | 11 Mayıs 1973 | 22 Mayıs 1973 | 11 | - | - | - | - | 19.4 ton | - |
| Skylab | ABD | 3 | 14 Mayıs 1973 | 11 Temmuz 1979 | 2249 | 171 | 9 | 3 | 0 | 77 ton | 360 |
| Salyut 3 | SSCB | 2 | 25 Haziran 1974 | 24 Ocak 1975 | 213 | 15 | 2 | 1 | 0 | 18.9 ton | 90 |
| Salyut 4 | SSCB | 2 | 26 Aralık 1974 | 3 Şubat 1977 | 770 | 92 | 4 | 2 | 1 | 18.9 ton | 90 |
| Salyut 5 | SSCB | 2 | 22 Haziran 1976 | 8 Ağustos 1977 | 412 | 67 | 4 | 3 | 0 | 19 ton | 100 |
| Salyut 6 | SSCB | 2 | 29 Eylül 1977 | 29 Temmuz 1977 | 1764 | 683 | 33 | 16 | 14 | 19 ton | 90 |
| Salyut 7 | SSCB | 3 | 19 Nisan 1982 | 7 Şubat 1991 | 3216 | 816 | 22 | 10 | 15 | 19 ton | 90 |
| Mir | SSCB | 3 | 19 Şubat 1986 | 23 Mart 2001 | 5511 | 4594 | 125 | 39 | 68 | 129.7 ton | 350 |
| Tiangong-1 | Çin | 3 | 29 Eylül 2011 | 2 Nisan 2018 | 2377 | 22 | 6 | 2 | 1 | 8.5 ton | 15 |
| Tiangong-2 | Çin | 2 | 15 Eylül 2016 | 19 Temmuz 2019 | 1037 | 29 | 2 | 1 | 1 | 8.5 ton | 15 |
Aktif uzay istasyonları

| Aktif uzay istasyonları> İsim | Aktif uzay istasyonları> P | Aktif uzay istasyonları> M | Aktif uzay istasyonları> Gidiş | Aktif uzay istasyonları> Dönüş | Aktif uzay istasyonları> Y# | Aktif uzay istasyonları> H# | Aktif uzay istasyonları> Top | Aktif uzay istasyonları> İ | Aktif uzay istasyonları> İ | Aktif uzay istasyonları> Kütle | Aktif uzay istasyonları> Hacim |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ISS | ABD-Rusya-AB-Kanada-Japonya | 7 | 20 Kasım 1998 | - | 9557 | 8846 | 230 | 88 | 94 | 450 ton | 1000 |
| TSS | Çin | 3-6 | 29 Nisan 2021 | - | 1361 | 1231 | 24 | 8 | 8 | 100 ton | 340 |
Gazi Süleyman Paşa Camii (Safranbolu)

| --- | --- |

Genel bilgiler
Konum: Safranbolu, Türkiye
Koordinatlar: 41°14′37″K 32°41′28″D﻿ / ﻿41.24361°K 32.69111°D﻿ / 41.24361; 32.69111
Tamamlanma: 1322

Gazi Süleyman Paşa Camii, (Eski Cami) Karabük ilinin Safranbolu ilçesinde bulunan bir camidir. Candaroğulları'ndan Gazi Süleyman Paşa tarafından yaptırılmıştır. İlçenin Cami-i Kebir Mahallesi'ndedir.
Caminin yapım tarihi tam olarak belli değildir. Ancak caminin yakınındaki Gazi Süleyman Paşa Medresesi'nin 1322 yılında yapıldığı bilinmektesir. Buradan çıkarak Gazi Süleyman Paşa Camii'nin de bu tarihlerde yapıldığı tahmin edilmektedir.
Caminin bir kiliseden camiye çevrildiği rivayeti de bulunmaktadır. Ancak bunu kanıtlayacak bir ize ulaşılamamıştır.[kaynak belirtilmeli]
Halid bin Velid Camii

| --- | --- |

Genel bilgiler
Durum: Aktif
Mimari tarz: Osmanlı mimarisi
Konum: Humus, Suriye
Koordinatlar: 34°44′12″K 36°42′56″D﻿ / ﻿34.73667°K 36.71556°D﻿ / 34.73667; 36.71556
Başlama: 1908
Tamamlanma: 1913
Mimar(lar): Abdallah Ulsun
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Taş
Kubbe sayısı: 5
Minare sayısı: 2

Harita

Halid bin Velid Camii (Arapça:مسجد خالد ابن الوليد), Humus, Suriye'de, El Şüheyda Meydanı'ndaki, Hama Caddesi yanında bulunan, Humus'ta ölmüş olan, Halid bin Velid adına yaptırılan bir camidir.