stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Parashqevi Qiriazi

| Parashqevi Qiriazi (Paraskevi D>  Kyrias) |
| --- | --- |
Parashqevi Qiriazi
Doğum: 02 Haziran 1880(1880-06-02) Manastır, Manastır Vilayeti, Osmanlı İmparatorluğu (Günümüz  Bitola, Kuzey Makedonya)
Ölüm: 17 Aralık 1970 (90 yaşında) Tiran, Arnavutluk
Defin yeri: Tiran, Varrezat e Sharrës
Milliyet: Arnavut
Vatandaşlık: Arnavut
Mezun olduğu okul(lar): Amerikan Kız Koleji, İstanbul (B.A.), Oberlin Koleji (Yüksek Lisans)
Meslek: eğitimci, yayıncı
Önemli eser(ler): Yll'i Mëngjezit (Sabah Yıldızı), Boston, 1917–1920
Ebeveyn(ler): Dhimitër Qiriazi, Maria Qiriazi (Vodica)
Akraba(lar): Tashko Qiriazi, Kostandin Qiriazi, Theofania "Fanka" Qiriazi (Trajan), Gjerasim Qiriazi, Gjergj Qiriazi, Sevasti Qiriazi, Kristo Qiriazi, Naum Qiriazi, and Perikli "Pandi" Qiriazi
Ödüller:  Halkın Öğretmeni   Ulusun Onuru Yurtsever Faaliyet Nişanı  
İmza

Paraskevi D. Kyrias olarak da bilinen Parashqevi Qiriazi (2 Haziran 1880  - 17 Aralık 1970), hayatını Arnavut alfabesine ve yazılı Arnavut dilinin öğretimine adamış, Qiriazi ailesinin Arnavut öğretmeniydi. Arnavut alfabesinin biçimine karar veren Manastır Kongresi'ne katılmış tek kadındı ve bir kadın derneği olan Yll' i Mengjesit'in kurucusuydu. Parashqevi ayrıca 1919 Paris Barış Konferansı'na Arnavut-Amerikan topluluğunun bir üyesi olarak katıldı. 1891'de Korça'da açılan ilk Arnavut Kız Okulu'nun müdürü Sevasti Qiriazi'nin kız kardeşidir.
Biyografi

Parashqevi, Manastır'da (şimdi Bitola, Manastır Vilayetinde, Osmanlı İmparatorluğu, bugünkü Kuzey Makedonya'da doğdu).  Henüz 11 yaşındayken erkek kardeşi Gjerasim Qiriazi ve kız kardeşi Sevasti Qiriazi'ye Arnavutluk'taki ilk kız okulu olan ve 15 Ekim 1891'de açılan Kız Okulu'nda (Arnavutça: Shkolla e Vashave) kızlara Arnavutça yazı öğretmeleri için yardım etmeye başladı.
Daha sonra İstanbul'da Robert Kolej'de okudu. Mezun olduktan sonra 1887'de açılan ilk Arnavut okulu olan Mësonjëtorja'da kız kardeşi Sevasti ile birlikte ilkokul öğretmeni olarak Korçë'ye gitti
1908'de Manastır Kongresi'ne katılmış ve orada bulunan tek kadın olmuştur.
1909'da ilkokullar için bir abecedarium yayınladı. Manastır Kongresi yeni alfabeye karar vermiş olsa da alfabenin iki versiyonu hala onun kitaplarında mevcuttu, bu da Kongre'nin fikir birliğinin ne kadar kırılgan olduğunu gösteriyordu. Bununla birlikte, yeni Arnavut alfabesinin savunulması üzerine çok iyi bilinen bazı makaleler yayınladı:
Ayrıca Arnavutluk'un güneyindeki diğer köylerde çocuklar için eğitim ve gece okulları düzenlemesi ve yerel kütüphanelerin kurulmasına yardım etmesiyle tanınır.
1909'da Yll' i Mëngjesit (Sabah Yıldızı) derneğinin kuruluşuna katkıda bulundu ve sonrasında ABD'ye göç edincede 1917'den 1920'ye kadar aynı isimli dergiyi çıkarmaya devam etti. Dergi iki haftada bir yayınlanıyor ve Arnavut siyaseti, toplumu, tarihi, filolojisi, edebiyatı ve folkloru üzerine makaleler içeriyordu.
1914'te şehrin Yunan işgalinin sonucu olarak kız kardeşiyle birlikte Romanya'ya gitmek üzere Arnavutluk'tan ayrıldı.
Daha sonra Amerika Birleşik Devletleri'ne gitti ve Arnavutların haklarını temsil etmek için 1919'da Paris Barış Konferansı'na katıldığı Arnavut-Amerikan topluluğunun bir üyesi oldu.
Parashqevi 1921'de Arnavutluk'a geri döndü ve ardından oradaki siyasi gelişmeleri gözden kaçırmadan ilgiyle takip etti. Kız kardeşi Sevasti ve kayınbiraderi Kristo Dako ile birlikte Tiran ve Kamëz'de ailesinin adını taşıyan "Kyrias" Kadın Enstitüsü'nün kurucuları ve yöneticilerinden biri oldu.
Parashqevi, 1939'daki İtalyan işgalinden başlayarak II. Dünya Savaşı boyunca katı bir anti-faşist olarak konumlandı. Anti-faşist görüşleri nedeniyle o ve kız kardeşi, Xhaferr Deva liderliğindeki Nazi yanlısı birimler tarafından Belgrad yakınlarındaki Anhaltelager Dedinje toplama kampına gönderildi.
Burada hayatta kaldı ve savaştan sonra Tiran'a döndü, ancak o ve kız kardeşinin ailesi zulüm görmeye devam etti. Kristo Dako, Zog ile geçmişteki ilişkisi nedeniyle ölümünden sonra komünist rejim tarafından karalandı ve Kyrias aileleri Tiran'dan çıkmaya zorlandı. Parashqevi'nin iki yeğeni (Sevasti'nin oğulları) hapsedildi ve sonunda biri hapishanede öldü.
Arnavut bilim adamı Skënder Luarasi ve politikacı Vito Kapo'nun çabaları sonunda Kyrias kardeşlerin kısmen rehabilitasyonunu sağladı. Parashqevi, 17 Aralık 1970'te Tiran'da öldü.
Yayınlanmış çalışmalar

Aşağıdaki eserlerin Parashqevi Qiriazi tarafından yazıldığı bilinmektedir:
“Kortcha'daki Arnavut Kız Okulu”. Kadın XXXV için Yaşam ve Işık, nr. 8 (Boston: Woman's Board of Missions, Ağustos 1905).
"Türk İmparatorluğunda Okulların Gelişimi ve Arnavutluk İçin İdeal Bir Eğitim Sistemi", Arnavutluk'ta, Yakın Doğu'nun Ana Anahtarı (Boston: EL Grimes, 1919), s. 248-266. (2020'de yeniden yayınlandı, IAPS,978-1-946244-29-1 ).
Abetare për shkollat e para . (Manastır: Bashkimi i Kombit, 1909).
Mirası

Parashqevi Qiriazi ve kız kardeşi Sevasti Qiriazi, Arnavutluk'ta halk arasında "Qiriazi Kız Kardeşler". "Arnavut eğitiminin anneleri" olarak kabul ediliyorlar.
Arnavutluk ve Kosova'daki birçok eğitim kurumu ve kuruluşu onların adını taşıyor.
Arnavutluk Kamëz'de orijinal Kyrias Enstitüsü'nün (1922–1933) arazisinde Qiriazi adını taşıyan bir kolej açıldı.
New York City'deki bir Arnavut-Amerikan Kadın Örgütü (AAWO), kız kardeşlerin adını taşıyor.
Parashqevi Qiriazi'den Abetare
Çay (akarsu)

Çay, coğrafi terim olarak dereden büyük, ırmaktan küçük akarsuya denir. Bu sınıflandırma akarsuyun uzunluğu, genişliği ve taşıdığı su miktarına göre belirlenmektedir.
Buğulu Gözler (film)

Başlığın diğer anlamları için Buğulu Gözler (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Filmin afişi
Yönetmen: Safa Önal
Yapımcı: Ümit Utku
Senarist: Safa Önal
Hikâye (eser): Türkan Şoray
Oyuncular: Türkan Şoray Murat Soydan
Müzik: Metin Bükey
Görüntü yönetmeni: Cengiz Tacer
Cinsi: Sinema filmi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1970
Süre: 83 dakika
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Buğulu Gözler , başrollerinde Türkan Şoray ve Murat Soydan'ın yer aldığı, yönetmenliğini ve senaristliğini Safa Önal'ın yaptığı 1970 yılı çıkışlı sinema filmi.
Oyuncular

Türkan Şoray - Canan
Murat Soydan - Faruk
Önder Somer - Ergin
Semra Yıldız - Jale
Leman Akçatepe - Büyükanne
Muammer Gözalan
Yasemin Öztürk - Dilek & Uğur
Nusret Hızır

| Abdülbaki Nusret Hızır |
| --- | --- |
Doğum: 1899 İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 8 Mart 1980 (81 yaşında) İstanbul, Türkiye
Meslek: Akademisyen
Evlilik: Neriman Hızır

Abdülbaki Nusret Hızır, (d. 1899, İstanbul) - (ö. 8 Mart 1980, İstanbul) Türk eğitimci, akademisyen ve felsefeci.
İlgi alanı dil, mantık, tarih, bilim felsefesi üzerine yoğunlaşmış bir felsefecidir. Bilimle felsefe arasındaki ilişkiyi incelemiş, felsefenin bilimselleşmesi gerektiğini savunmuştur. Hans Reichenbach’ın bilimsel felsefe ve lojistik ekolünün temsilcisi kabul edilir.
Hayatı

Nusret Hızır, 1899'da İstanbul’da doğdu. İstanbul'da bir Fransız Lisesi'ni bitirdikten sonra Mühendis Mektebi'nde elektrik mühendisliği eğitimine başladı. I. Dünya Savaşı'nın başlaması üzerine askere alındı. Savaştan sonra dokuz yıl Almanya’da fizik, matematik, müzik ve felsefe öğrenimi gördü. Bir çok alanda bilgisini artırıp, çok yönlü bir kültür birikimi edindi; ancak hiçbir okuldan mezun olmadı. 1934’te İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü’nde Hans Reichenbach’ın asistanı oldu. O sırada aynı  fakültede görev yapan pedagog Neriman Hilal ile evlendi, bu evlilikten bir oğlu oldu.
Ankara'ya yerleşerek 1937-1942 arasında Türk Tarih Kurumu’nda uzman olarak çalıştı. 1941-1948 arasında dünya klasiklerinin çevrilmesinden sorumlu "Tercüme Odası" adlı kurulda bulundu. Erasmus, Leibniz, Nietzsche gibi bazı düşünürlerin yapıtlarını Türkçeye çevirdi. Hasan Ali Yücel'in teşvikiyle 1942'de dışarıdan doçentlik sınavlarında girdi; "Bünye tahliline ve bu tahlilin Condillac'rn tarih görüşüne tatbikine dair" adlı çalışması ve Buffon ve Lamark hakkında verdiği derslerle, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü'nde öğretim üyesi oldu. 1954 yılında profesör unvanı aldı.
27 Mayıs 1960'tan sonra üniversiteden uzaklaştırılan 147 öğretim üyesi arasındaydı.1962'de yeniden göreve çağrıldığı Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'ndeki derslerini ve Türk Tarih Kurumundaki danışmanlığını, 1968 yılında emekliye ayrılana kadar sürdürdü. 1964'te Paris'te Yüksek Öğretmen Okulu'nda (École Normale Supérieure) modern mantık üzerine bir ders ve seminer verdi. 1967'de Felsefe Araştırmaları Enstitüsü Müdürü oldu.
Emekli olduktan sonra bir yıl Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Basın Yayın Yüksek Okulu'nda, iki buçuk yıl Orta Doğu Teknik Üniversitesi’nde, bir yarıyıl Hacettepe Üniversitesi Felsefe Bölümü’nde felsefe ve mantık dersleri verdi. 1971’den ölümüne dek evinde, özel olarak küçük gruplarla  derslerini  sürdürdü. Türkiye’de mantık ve bilgi felsefi üzerine kurulu bir felsefe anlayışının yerleşmesinde önemli payı oldu. Felsefe dilinin arılaşmasına katkıda bulundu. Olasılık terimini Türkçeye kazandırdı.
1945’te kısa bir süre Ant dergisinde yayımladığı yazılarında faşizmin kaynaklarına ilişkin tezler ileri sürdü.1949-1950’de Yaprak dergisinde çıkan yazılarında ise felsefe kavramlarına açıklık kazandırmaya çalıştı1976’da Felsefe Yazıları’nda topladı ve bu yapıtıyla, 1977’de Türk Dil Kurumu Deneme Ödülü’nü aldı. 1979 yılında Türkiye Felsefe Kurumu tarafından Onur Başkanı seçildi.
Kısa süren bir hastalıktan sonra 18 Mart 1980'de İstanbul’da öldü.
Felsefe Yazıları kitabında yer almayan diğer yazıları, ölümünden sonra asistanı Füsun Akatlı tarafından derlenerek, Bilimin Işığında Felsefe ve Geride Kalanlar adıyla basıldı. Füsun Akatlı’nın “Çağdaş ve Çağcıl bir Rönesans adamıydı” dediği Hızır, felsefe, mantık, fizik ve matematik dışında, tarih, dil, müzik ve edebiyat alanlarında da büyük bir birikime sahipti.
Yapıtları

"Felsefe Yazıları", 1976
"Bilimin Işığında Felsefe", 1985 (Ölümünden sonra Füsun Akatlı tarafından derlenen makalelerini içeren kitap.)
"Geride Kalanlar", 1987 (Ölümünden sonra Füsun Akatlı tarafından derlenen notlarını içeren kitap.)
Çevirileri

Leibniz, Metafizik Üzerine Konuşma, (MEB Yayınları, 1949)
Çin Denemeleri (Derleme / derleyen Wolfram Eberhard), (MEB Yayınları)
Erasmus, Deliliğe Övgü (Kırmızı Yayınları)
Semington Kanal Havuzları

Semington'daki Buckley Kanal Havuzu çalışanlarının evi
Semington Kanal Havuzları, İngiltere'de Kennet ve Avon Kanalı üzerinde Semington, Wiltshire'da bulunan iki kanal havuzudur. Her iki havuz da 1718 ve 1723 yılları arasında Newbury'li mühendis John Hore gözetiminde inşa edilmiştir. Kombinasyonlu bir şekilde toplamda 4.9metrelik bir yükseliş/düşüşe sahiptirler.
Üzerindeki iki kanal havuzunun isimleri 15 numaralı Buckley Kanal Havuzu ve 16 numaralı Barrett Kanal Havuzu'dur. Havuzların bitişiğinde eski Wilts ve Berks Kanalı'nın Kennet ve Avon Kanalı'na katıldığı nokta bulunmaktadır. Yakınlarda, kanalı Semington çayının üzerinden taşıyan ve derece II ile tescillenmiş  Semington Su Kemeri bulunmaktadır. Kanal havuzunun doğusuna, 2004 yılında, A350 yoluna geçiş sağlayabilmesi için, köprüye modern inşaat olarak yeni bir kemer köprü yapılmıştır.
Kamla Verma

| Kamla Verma |
| --- | --- |

Haryana Yasama Meclisi Üyesi (1977-1981) (1987-1991) (1996-2020)
Kişisel bilgiler
Doğum: 1 Ocak 1928(1928-01-01) Gujranwala, Britanya Hindistanı  (şimdiki: Pencap, Pakistan)
Ölüm: 8 Haziran 2021 (93 yaşında) Jagadhri, Haryana, Hindistan
Ölüm nedeni: COVID-19
Milliyeti: Hint
Partisi: Hindistan Halk Partisi (BJP)
Mesleği: Siyasetçi
Kamla Verma (1 Ocak 1928 - 8 Haziran 2021), Hint siyasetçidir.
Yaşamı

Verma, 1 Ocak 1928'de Gujranwala, Britanya Hindistanı'nda (şimdiki: Pencap, Pakistan) doğdu. Hindistan Halk Partisi (BJP) bünyesinde siyasete girdi. Yamunanagar kentini temsilen Haryana Yasama Meclisi'nde delege olarak (1977-1981, 1987-1991 ve 1996-2000) üç dönem görev yaptı.
Özel tıp eğitimi aldı ve siyasete girmeden önce bir süre Arya Samaj klanına bağlı olarak hareket etti. Hindistan Halk Partisi (BJP) Merkezi Yönetim Kurulu Üyesiydi ve 1980'den sonra partinin başkanı olan Jan Sangh'ın baş danışmanıydı. Verma, ülkesi Hindistan'daki "Acil Durum" döneminde 19 ay hapis yattı. Ayrıca Devi Lal'in Hindistan Başbakan Yardımcılığı döneminde kabinede görev aldı.
Ölümü

Verma, 8 Haziran 2021'de Jagadhri, Haryana, Hindistan'daki özel bir hastanede COVID-19 ile ilişkili mukormikoz rahatsızlığı nedeniyle 93 yaşında öldü.
Aach (Hegau)

| Aach |
| --- | --- |

  Arma 
Aach
Ülke:  Almanya
Eyalet: Baden-Württemberg
İdare
 • Belediye Başkanı: Severin Graf
Nüfus (31 Aralık 2018)
 • Toplam: 2.296
Resmî site www.aach.de
Aach, Almanya'nın Baden-Württemberg eyaletinde yer alan bir şehirdir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4084608-8  MusicBrainz: a5457384-a249-4a16-be86-a725c20f3191  VIAF: 2593147270548535700002
Aslî günah

Âdem ve Havva'nın günahının tasviri (Aziz Sofya Katedrali duvar süslemesi, Novgorod)
Orijinal günah; insanların doğum anından itibaren kusurlu, yenilenmeye ihtiyaç duyan bir doğaya sahip olduğunu ve günahkar davranışa eğilimi miras aldıklarını kabul eden Hristiyan doktrinidir.  İnancın İncil'deki temelleri Tekvin 3'e (Adem ve Havva'nın Cennet Bahçesi'nden kovulmasının hikâyesi), Mezmur 51:5'teki bir satıra ("Ben fesat içinde doğdum ve annem günah içinde bana hamile kaldı") ve Pavlus'un Romalılara Mektubu, 5:12-21'e ("Bu nedenle, nasıl günah bir adam aracılığıyla dünyaya girdiyse -ve ölüm de günah aracılığıyla dünyaya girdi- ve bu şekilde ölüm tüm insanlara geldi, çünkü hepsi günah işledi...") dayanmaktadır.
İnanç, 3. yüzyılda ortaya çıkmaya başladı ancak "orijinal günah" (Latin: peccatum originale) ifadesini kullanan ilk yazar Hippo Augustine (354-430) ile tam olarak şekillendi.   Augustinus'tan etkilenen Kartaca (MS 411-418) ve Orange (MS 529) konseyleri, Kilise'nin resmi sözlüğüne orijinal günahla ilgili teolojik spekülasyonlar getirdi.
Martin Luther ve John Calvin gibi Protestan reformcular, orijinal günahı şehvetle (veya "zararlı arzu") eş gördüler ve bunun vaftizden sonra bile devam ettiğini, iyilik yapabilme özgürlüğünü tamamen yok ettiğini doğrularken orijinal günahın ayrıca, günah işleme kabiliyeti hariç tüm özgür iradeyi yok ettiğini ileri sürdüler.  Roma Katolik Kilisesi'nin 1653'te sapkın ilan ettiği Jansenist hareket de, orijinal günahın irade özgürlüğünü yok ettiğini iddia etti.  Bunun yerine Katolik Kilisesi şunları beyan etti: "Vaftiz, Mesih'in lütfunu insanlara bağışlayarak ilk günahı yok sayar ve insanı Tanrı'ya geri döndürür. Ancak doğa için sonuçlar, zayıflamış ve kötülüğe meyilli insanoğlunda süregelerek onu ruhsal bir mücadeleye zorlar." ve "Adem'in düşüşüyle zayıflayan ve eksiltilmiş bu özgür irade, insanlık için henüz yok edilmemiştir."
Doktrinin Tarihi > Kutsal kitaplardaki arka plan ve ilk gelişmeler

Yahudilik, insan doğasını bir tür orijinal günah tarafından geri döndürülemez şekilde kirlenmiş olarak görmez  çünkü Havari Pavlus'a göre; Adem'in eylemi, günah ve ölümün, insanlığın doğal kaderi haline geldiği bir etkiyle sonuçlanmıştır.
Erken Hristiyanlığın, 4. yüzyıldan önce kesin bir orijinal günah doktrini yoktu.  Fikir, Yeni Ahit'in yazılmasından sonraki yüzyıllarda, ilk Kilise babalarının yazılarıyla adım adım gelişti.  Didache, Hermas'ın Çobanı ve Barnabas'ın Mektubu'nun yazarları, tümü 1. yüzyılın sonlarından veya 2. yüzyılın başlarından, çocukların günahsız doğduklarını varsaydılar; Aynı dönemden Romalı Clement ve Antakyalı Ignatius, evrensel günahı doğal kabul ettiler ancak kökenini açıklama gereği duymadılar; 2. yüzyılın sonlarında, İskenderiyeli Clement günahın Adem'den miras kaldığını öne sürmüş olsa da nasıl kaldığını açıklamadı.
Orijinal günahın İncil'deki temelleri genellikle aşağıdaki parçalarda bulunur. Bunların ilki ve sonuncusu günahın neden "orijinal" olarak tanımlandığını açıklar:
Yaratılış 3, Adem ve Havva'nın Cennet Bahçesi'nden kovulmasının hikâyesi;
Mezmur 51:5, "Ben fesat içinde doğdum ve günah içinde annem bana hamile kaldı";
Pavlus'un Romalılara Mektubu, 5:12-21, "Bu nedenle, nasıl günah bir adam aracılığıyla dünyaya girdiyse -ve ölüm de günah aracılığıyla dünyaya girdi- ve bu şekilde ölüm tüm insanlara geldi, çünkü hepsi günah işledi..."
Cennet Bahçesi'nin öyküsü Tekvin 3, seks ile Adem ve Havva'nın itaatsizliği arasında hiçbir ilişki kurmaz; ne yılan Şeytan'la ilişkilendirilir, ne de "günah", "yüz çevirme", "isyan" ya da "suçluluk" gibi kelimeler kullanılır . Mezmur 51:5'in sözleri şöyledir: "İşte bak, ben fesat içinde doğdum ve günah içinde annem bana hamile kaldı." Fakat konuşmacı günahkârlığının izini gebe kalınan ana kadar sürerken, bunun tüm insanlığa uygulanabileceği fikrini destekleyebilecek az şey vardır.  Romalılar'da Pavlus, "günahın tek bir adam (yani, Adem) aracılığıyla dünyaya girdiğini" yazarken kastettiği Tanrı'nın, Adem'in yaptıkları için sonraki nesilleri cezalandırdığı değil; Adem'in hikâyesinin tüm insanlığı temsil ettiğidir.
Michelangelo'nun, Sistine Şapeli tavanından, Adem ve Havva'nın günahını resmettiği tablo
Sederek (rayon)

| --- | --- |

Rayonun Azerbaycan'daki konumu
Merkez: Heydərabad
Başkan: Mahirə Adnayeva
Alan: 16.374+44.44 (km2)
Nüfus: 23000 (13.03.2021)
Plaka kodu: Az 73
Telefon kodu: +99436549
Posta kodu: AZ 7300
g t 
Sederek Rayonu (Azerice: Sədərək rayonu), Azerbaycan'da, Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti'nde rayon. İdari merkezi Haydarabad kasabasıdır.
28 Ağustos 1990 tarihinde kuruldu. Eskiden Şerur Rayonu'nun sınırları içinde yer alırdı.
Rayona bağlı Kerki köyü (Azerice: Kərki kəndi) 1990 yılında Ermenistan tarafından işgal edildi.
Coğrafya

Sederek Rayonu, ülkenin en batıdaki rayonudur. İran ve Ermenistan ile sınırlıdır. Azerbaycan'ın Türkiye ile 11 km'lik sınırı tek bu rayondadır. Aras Nehri üzerinde 1992 yılında inşa edilen Ümit Köprüsü Nahçivan'ı Türkiye ile bağlamaktadır.
Ümit Beyaz

| Ümit Beyaz> Türkiye Büyük Millet Meclisi 27. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görev süresi 7 Temmuz 2018 - 14 Mayıs 2023
Seçim bölgesi: 2018 - İstanbul (III)
Kişisel bilgiler
Doğum: 1971 Gümüşhane, Türkiye
Partisi: İYİ Parti (2017-2025)
Ümit Beyaz (d. 1971, Gümüşhane), Türk iş insanı, siyasetçi ve 27. dönem İYİ Parti İstanbul milletvekilidir.
Hayatı

Ümit Beyaz 1971 yılında Gümüşhane'de doğdu.
Siyasi kariyeri

2018 genel seçimlerinde İYİ Parti İstanbul milletvekili olarak seçilmiştir. 7 Ocak 2025 tarihinde kurucusu olduğu İYİ Parti'den istifa etti.
Suavi

| Suavi |
| --- | --- |
Doğum: Mehmet Suavi Saygan 26 Ağustos 1950 (74 yaşında) Kırıkkale, Türkiye
Meslekler: Şarkıcı-şarkı yazarı
Etkin yıllar: 1991-Günümüz

Mehmet Suavi Saygan (d. 26 Ağustos 1950; Kırıkkale), Türk şarkıcı-şarkı yazarı.
Hayatı ve kariyeri

Memur bir baba ile ev hanımı bir annenin dört çocuğundan biri olarak dünyaya gelen Suavi'nin çocukluğu Kırıkkale'de geçti. Kırıkkale'de Meçhuller Grubunu kurdu ve aktif müzik hayatına başladı. 1968-1972 yıllarında üniversite öğrenciliği sırasında Ankara'da gece kulüplerinde değişik grup ve müzisyenlerle çaldı, söyledi. Okul giderlerini böylece karşılayan Suavi, aynı yıllarda kendi şarkılarını ve grubunu da oluşturmaya başlamıştı.
ODTÜ Mimarlık Bölümü'nden mezun olduktan sonra uzun yıllar orkestralarda bateri ve gitar çaldı ve solistlik yaptı. Beyaz Güvercin İstanbul Yarışması'nda İki Gözüm İki Çeşme şarkısıyla ikinci oldu. Suavi, 1994 yılında da TRT'de Altın Anten yarışmasında "Yalıçapkını" isimli eseriyle birinci olup Kazakistan Almatı'da 24 ülkenin katıldığı Asya'nın Sesi (Voice Of Asia) yarışmasında Türkiye'yi temsil etmeye hak kazandı. Yarışmada jüri tarafından beş yıldır kimsenin layık görülmediği ve birincinin de üstünde kabul edilebilecek "Grand Prix" ödülünü aldı fakat bu kendi ülkesinin medyasında pek yer almadı. 1997 yılında Kuşadası Altın Güvercin Müzik Yarışması'nda De Lan şarkısıyla profesyonel kategoride en iyi besteci ve en iyi profesyonel yorumcu seçildi. Nâzım Hikmet, Ahmed Arif, Hasan Hüseyin Korkmazgil gibi önemli isimlerin şiirlerini besteledi.
Diskografi

1991: Deli Gönlüm
1992: Yıllar Sonra / Aydın Mısın?
1995: Yalıçapkını
1999: Tükenme
2002: Çığlık Çığlığa
2011: Hasret Türküsü
2011: Gül'le Diken Arasında
2015: Drama Köprüsü
Kevork Malikyan

| Kevork Malikyan |
| --- | --- |
Doğum: Գևորգ Մալիքյան 2 Temmuz 1943 (81 yaşında)  Diyarbakır, Türkiye
Milliyet:  Ermeni
Vatandaşlık:  İngiltere
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1968-günümüz

Kevork Malikyan (Ermenice: Գևորգ Մալիքյան            d. 2 Temmuz 1943; Diyarbakır, Türkiye), Ermeni asıllı İngiliz oyuncu.
Diyarbakır'da dünyaya geldi, 10 yaşında dinî eğitim için geldiği İstanbul'da Karagözyan Yetimhanesinde ve Surp Haç Tbrevank Lisesinde eğitim gördü. 20 yaşında Londra'ya giderek tiyatro eğitimine başladı.
Hayatı

Malikyan, Diyarbakır'da doğdu. Malikyan 10 yaşındayken bir başpiskopos, Türkiye'nin çeşitli yerlerinden Ermeni ailelerin yoksul çocuklarını alıp rahip olarak yetiştirmek amacıyla İstanbul Üsküdar'da bir din okulu açmaya karar verdi. Malikyan, rahiplik için iyi bir aday olup olmadığını belirlemek isteyen bir rahip tarafından sorgulandı. Babası, maddi sorunlar nedeniyle eğitim almaya gücü yetmediği için papaz okuluna gitmesini söyledi. Malikyan, İstanbul'da hiç arkadaşı olmadığı ve ailesini geride bırakmak zorunda kaldığı için endişelense de rahip olmak için şehre gitti.
Malikyan, Üsküdar'daki din okuluna gitmeden önce iki yılını geçirdiği Şişli'deki Karagözyan Yetimhanesine gönderildi. Seminerde öğrencilerin Türkçe ve Ermenice performans sergilediği küçük bir sahne vardı. 16 yaşındayken, onlara İngilizce öğretmek için okula bir Anglikan rahibi davet edildi. Tarih kitapları yazan bir Oxford mezunuydu. Adam aynı zamanda oyunculuğa düşkündü ve Malikyan'ın Richard'ı oynadığı Shakespeare'in III. Richard'ını İngilizce olarak hazırlamıştı. Papaz, Malikyan'ın performansını beğenmiş olmalı ki, okul müdürüne Malikyan'ın rahip değil oyuncu olması gerektiğini söyledi. Patrik, Malikyan'a konuyla ilgili fikrini sordu, ancak Malikyan mali sorunlar nedeniyle emin değildi. İngiliz bir rahip olan Peder Harding, ona İngiltere'de bir burs buldu.
Malikyan, İstanbul'da Surp Haç Ermeni Lisesinden mezun oldu. Daha sonra prestijli Rose Bruford College School of Drama'dan yüksek lisans oyunculuk eğitimi almak için 1963'te Londra'ya taşındı ve okuldan oyunculuk ve öğretmenlik diplomaları aldı. Şu anda İstanbul'da yaşıyor ve aynı zamanda öğretmen olarak çalışıyor.
Film Kariyeri

Kariyeri boyunca Steven Spielberg, Roger Moore, Alan Parker, Sigourney Weaver, Michael Caine ve Anthony Hopkins gibi birçok yönetmen ve oyuncuyla çalıştı. Film çalışmalarına ek olarak; The Saint, The Professionals, Mind Your Language, Auf Wiedersehen Pet, The Avengers, Doctor Who ve iki kez Minder'daki bölümler de dâhil olmak üzere çok sayıda televizyon yapımında yer aldı.
Filmleri

The Man Who Haunted Himself (1970) – Luigi
Geceyarısı Ekspresi (1978) – Savcı
Sphinx (1981) – Bell Boy
Trenchcoat (1983) – Arab
Half Moon Street (1986) – Diplomat
Pascali's Island (1988) – Mardosian
Indiana Jones: Son Macera (1989) – Kazım
Paparazzo (1995) – Mackenzie
The Commissioner (1998) – Yunan Komiser
Belly of the Beast (2002) – Demetrio Altafini
Anka'nın Uyanışı (2004) – Rady
Renaissance (2006) – Nusrat Farfella
The Palace (2011) – Sergeant Karem Akalin
Takip: İstanbul (2012) – Müffettiş Durmaz
Yozgat Blues (2013) – Sadettin Usta
Şarkı Söyleyen Kadınlar (2013) – Mesut
The Cut (2014) – Hagob Nakashian
Exodus: Tanrılar ve Krallar (2014) – Jethro
Niyazi Gül Dörtnala (2015) – Süleyman
The Promise (2016) – Vartan Boğosyan