stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Rakım Paşa Çeşmesi

| --- | --- |
Ocak 2023

Genel bilgiler
Tür: Çeşme
Konum: Rumelihisarı, Sarıyer, İstanbul, Türkiye
Adres: Arpacı Çeşme Sk. No:2
Koordinatlar: 41°05′19″K 29°03′24″D﻿ / ﻿41.08861°K 29.05667°D﻿ / 41.08861; 29.05667
Tamamlanma: Hicrî 1128 Miladi 1715 - 1716

Rakım Paşa Çeşmesi, İstanbul ili Sarıyer ilçesi Rumelihisarı mahallesinde sahil yolu üzerindeki Ali Pertek Camii kıble duvarına bitişik bulunan Osmanlı dönemi çeşmedir. İbrahim Efendi Çeşmesi olarak da bilinir. Osmanlı defterdarlığı, Habeş ve Mısır Valiliği görevlerinde bulunmuş Rakım Mehmed Paşa, babası Defterdar İbrahim Efendi'nin ruhu için yaptırmıştır. Kesme küfeki taşından yapılmıştır. Suyu akmaktadır. Tadilat sırasında üzeri betonla kaplanmış, ayrıca teknesi değiştirilmiştir.
Babasının yaptırdığı cami aynı sahil hattı üzerinde Kuruçeşme'de Defterdar İbrahim Paşa Camii'dir.
Martin Eden (film, 2019)

| --- | --- |
Martin Eden
Yönetmen: Pietro Marcello
Yapımcı: Pietro Marcello Beppe Caschetto Thomas Ordonneau Michael Weber Viola Fügen
Senarist: Maurizio Braucci Pietro Marcello
Uyarlama: Martin Eden –Jack London
Oyuncular: Luca Marinelli Carlo Cecchi Jessica Cressy Vincenzo Nemolato Marco Leonardi Denise Sardisco Carmen Pommella
Müzik: Marco Messina Sacha Ricci
Görüntü yönetmeni: Alessandro Abate Franco Di Giacomo
Kurgu: Aline Hervé Fabrizio Federico
Stüdyo: Avventurosa IBC Movie Rai Cinema Shellac Sud The Match Factory
Dağıtıcı: 01 Distribution (Italy) Shellac Distribution (France)  Kino Lorber (US)
Çıkış tarih(ler)i: 2 Eylül 2019 (2019-09-02) (Venice) 4 Eylül 2019 (2019-09-04) (İtalya) 16 Ekim 2019 (2019-10-16) (Fransa)
Süre: 129 minutes
Ülke: İtalya Fransa
Dil: İtalyanca
Hasılat: $3 milyon
Martin Eden, Pietro Marcello'nun yönettiği 2019 İtalyan-Fransız tarihi romantik drama filmi.
Film, Jack London'ın Napoli'de geçen aynı adlı romanından uyarlanmış ve okuma yazma bilmeyen bir denizcinin, savaş sonrası İtalya'da yazar olarak kendini kanıtlama yolculuğunu konu almaktadır.
Film, Luca Marinelli'nin En İyi Erkek Oyuncu dalında Volpi Kupası'nı kazandığı 76. Venedik Uluslararası Film Festivali'nde Altın Aslan için aday gösterildi.
Oyuncular

Luca Marinelli as Martin Eden
Carlo Cecchi as Russ Brissenden
Jessica Cressy as Elena Orsini
Vincenzo Nemolato as Nino
Marco Leonardi as Bernardo
Denise Sardisco as Margherita
Carmen Pommella as Maria
Autilia Ranieri as Giulia
Savino Paparella as Edmondo Peluso
Elisabetta Valgoi as Matilde Orsini
Pietro Ragusa [it] as Mr. Orsini
Giustiniano Alpi as Arturo Orsini
Dario Iubatti as Leone
Anna Patierno as Carmela
Vincenza Modica as Annina
Gaetano Bruno [it] as Judge Mattei
Maurizio Donadoni as Renato
Lana Vladi [it] as Rebecca
Chiara Francini as Nora
Aniello Arena [it] as François
Rinat Khismatouline as Corporal
Giordano Bruno Guerri as Alfio
Prodüksiyon

Filmin ana çekimleri Mayıs 2018'de İtalya'nın Napoli kentinde başladı.
Yayınlanma

Filmin dünya prömiyeri 2 Eylül 2019'da Venedik Uluslararası Film Festivali'nde yapıldı.  2019 Toronto Uluslararası Film Festivali'nde Platform Ödülü programında gösterildi ve ana ödülü kazandı.
12 Eylül 2019'da 01 Dağıtım tarafından İtalya'da yayınlandı. 16 Ekim 2019'da Fransa'da Shellac Dağıtımı tarafından piyasaya sürüldü
Resepsiyon

Martin Eden, Kuzey Amerika'da 0 dolar, diğer bölgelerde ise 3 milyon dolar hasılat elde etti. Devam eden COVID-19 salgını nedeniyle Kino Lorber bir VOD yayınını tercih etmişti.
Resepsiyon > Kritikler

İnceleme derleyici Rotten Tomatoes'da film, 108 incelemeye göre ortalama 7.4/10 puanla 87% bir onay derecesine sahip. Web sitesinin eleştirel fikir birliğine göre: " Martin Eden, bir adamın tatmin arayışını, karmaşık bir dizi sosyal ve kişisel temaya iddialı ve çoğu zaman ödüllendirici bir bakış için yakıt olarak kullanıyor."  Metacritic'te film, 22 eleştirmene göre 100 üzerinden 75 puan aldı ve bu da "genel olarak olumlu eleştiriler" olduğunu gösteriyor.
Sevilay Çelenk Özen

| Sevilay Çelenk Özen> Türkiye Büyük Millet Meclisi 28. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görevde
Makama geliş  2 Haziran 2023
Seçim bölgesi: 2023 – Diyarbakır
Kişisel bilgiler
Doğum: 1967 (57-58 yaşında) Maden, Elazığ, Türkiye
Partisi: Halkların Eşitlik ve Demokrasi Partisi
Bitirdiği okul: Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi
Mesleği: Akademisyen, Siyasetçi
Sevilay Çelenk Özen (d. 1967; Maden, Elazığ), akademisyen ve siyasetçi.
28. dönem TBMM'de DEM Parti Diyarbakır milletvekilidir.
22 yıl Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi'nde görev yaptı. Kültürel çalışmalar perspektifinden film ve medya çalışmaları, anlatılar ve gündelik hayatın sosyolojisi alanında akademik çalışmalar üretti. Barış Bildirisi imzacısı olması nedeniyle görevinden ihraç edildi. Birçok gazetede ve internet haberciliği yapan mecralarda yazıları yayımlanır.
Yaşamı > Gençlik yılları ve eğitimi

1967 yılında Elazığ'ın Maden ilçesinde doğdu. Ailesi Diyarbakırlıdır. Çocukluğu ve ilk gençlik yılları Diyarbakır'da geçti. 1990'da Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun oldu.
Görsel-işitsel programcılık konusunda eğitim için Japonya Uluslararası İşbirliği Ajansı (JICA) bursunu alarak 1992'de bir yıla yakın bir süre Japonya'da bulundu. Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi Radyo Televizyon Sinema Bölümünden "Türkiye'de televizyon program endüstrisi: Bağımsız prodüksiyon şirketleri üzerine bir inceleme" (1998) başlılı tezi ile  yüksek lisans, "Televizyonda içerik yapılaşması ve toplumsal kültür: Yayın akışı ekseninde eleştirel bir inceleme" (2003) başlıklı tezi ile doktora derecesi aldı.
Yaşamı > Meslek yaşamı

1996 yılında Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesinde  araştırma görevlisi olarak çalışmaya başladı. Aynı kurumda öğretim üyesi olarak 2017 yılına kadar görev yaptı. 2007-2009 yılları arasında Estonya'daki Tallinn Üniversitesi'nin Baltık Film ve Medya Okulu'nda  misafir öğretim elemanı olarak bulundu.
Akademik çalışmaları sırasında iki dönem Öğretim Elemanları Sendikası'nda yönetim kurulu üyeliği yaptı. 2012-2014 yılları arasında, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi mezunlarının derneği olan Mülkiyeliler Birliği'nin genel başkanlığını yaptı.
1128 akademisyenin imzaladığı 11 Ocak 2016 tarihli Barış İçin Akademisyenler Bildirisi 'ni imzaladı. 6 Ocak 2017'de 679 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (KHK)  ile göre Ankara Üniversitesi’nden ihraç edilen 21 akademisyenden biri oldu.   KK/KCK silahlı terör örgütünün propagandasını yaptığı iddiasıyla kamu davası açıldı. 2019'da bu davadan beraat etti ancak Olağanüstü Hal Komisyonu'nun kararı nedeniyle Ankara Üniversitesi'ne iade edilmedi.
Görevden ihracının ardından Ankara'daki Sokak Akademisi'nde, Ankara Dayanışma Akademisi'nde ve İnsan Hakları Okulunda dersler verdi. Gazete Duvar'da ve Medyascope adlı medya platformunda her hafta düzenli olarak yazdı; ayrıca Medyascope'ta a 100 haftayı aşkın bir süre Yeri Gelmişken isimli haftalık bir siyasi analiz programı yaptı.
Ağustos 2021'den  itibaren iki yıl süreyle  Kanada 'da  Carleton Üniversitesi Film Çalışmaları bölümünde uzaktan fahri misafir öğretim üyesi olarak yer aldı. Akademik çalışmalarını 2022 yılında bir süreliğine Fransa'da sürdürdü.
Yaşamı > Siyasi yaşamı

2023 Türkiye genel seçimleri'nde YSP'den Diyarbakır'ı temsilen Türkiye Büyük Millet Meclisine milletvekili seçildi.
Eserleri

Televizyon-Temsil-Kültür, 2005
Başka Bir İletişim Mümkün, 2008
İletişim Çalışmalarında Kırılmalar ve Uzlaşmalar, 2008
Türkiye'de Medya Politikaları, 2001 (editör- Beybin Kejanlıoğlu ve Gülseren Adaklı ile birlikte-)
François-Xavier Demaison

| François-Xavier Demaison |
| --- | --- |
François-Xavier Demaison 2017'de
Doğum: 22 Eylül 1973 (51 yaşında) Asnières-sur-Seine, Fransa
Meslek: Oyuncu, Komediyen
Etkin yıllar: 2002–present
Çocuk(lar): 1
Resmî site: http://www.fxdemaison.fr

François-Xavier Demaison (d. 22 Eylül 1973, Asnières-sur-Seine), Fransız oyuncu.
Yaşamı

Oyuncu Demaison 22 Eylül 1973'te Asnières-sur-Seine'da doğdu. Annesi ve babası avukattı. Tiyatro eğitimi aldı ancak ekonomik yönden daha iyi bir kariyer yapmak için bıraktı. 1998 yılında Paris'teki Sciences Po'dan mezun olduktan sonra kariyerine Uluslararası Vergilendirme alanında Landwell & Associés'e (PricewaterhouseCoopers PWC hukuk firması) katılmadan önce denetçi olarak başladı.
Ağustos 2001'de New York'taki bir ofise stajyer olarak gönderildi. 11 Eylül 2001'de Demaison, Manhattan'daki ofisinde 11 Eylül saldırılarına tanık oldu. Bu travmatik olaydan sonra, bu kariyer yoluna devam etmemeye ve ilk aşkı olan tiyatroya geri dönmeye karar verdi.
Kendi tiyatro şovunu gerçekleştirmesine yardımcı olmaları içim eski öğretmenleriyle temasa geçti, Act Two adlı şovu için (5000 avroluk tasarruf yatırımı) sağlanmıştır. 2 Aralık 2002'de Paris'te sahnelerini açan Marie Bell Gymnasium Tiayatrosu'nda çalışmalarını sürdürdü.
Tiyatro

| Yılı | Başlık | Yönetmen | Yazarı | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2002-05 | A story pour les gens qui believe in dreams | Éric Théobald | Samuel Le Bihan & Mickaël Quiroga | Théâtre des Mathurins |
| 2007 | Demaison s'envole | Éric Théobald (2) | Samuel Le Bihan & Mickaël Quiroga | Casino de Paris |
| 2007 | L’Arbre de joie | Christophe Lidon | Louis-Michel Colas & David Khayat | Théâtre de la Gaîté-Montparnasse |
| 2011 | Demaison s'évade | Éric Théobald (3) | Samuel Le Bihan & Mickaël Quiroga | Théâtre de la Gaîté-Montparnasse |
Filmografi

| Yılı | Başlık | Rolü | Yönetmen | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2005 | Tout pour plaire | The realtor | Cécile Telerman |  |
| 2005 | Olé! | Caron's driver | Florence Quentin |  |
| 2006 | Sable noir | The server | Samuel Le Bihan | TV dizisi (1 bölüm) |
| 2007 | L'Auberge rouge | Simon Barbeuf | Gérard Krawczyk |  |
| 2007 | Confidences |  | Laurent Dussaux | TV Mini-Series |
| 2008 | The First Day of the Rest of Your Life | Doctor Marcaurel | Rémi Bezançon |  |
| 2008 | Disco | Guillaume Navarre | Fabien Onteniente |  |
| 2008 | 48 heures par jour | TV host | Catherine Castel |  |
| 2008 | A Day at the Museum | The head home | Jean-Michel Ribes |  |
| 2008 | Coluche: l'histoire d'un mec | Coluche | Antoine de Caunes | Nominated - César Award for Best Actor |
| 2008 | Ça se soigne? | Philippe Barrois | Laurent Chouchan |  |
| 2009 | Little Nicholas | Mr. Dubon | Laurent Tirard |  |
| 2009 | Tellement proches | Jean-Pierre | Olivier Nakache & Éric Toledano |  |
| 2009 | Neuilly Yo Mama! | Father Dinaro | Gabriel Julien-Laferrière |  |
| 2009 | Divorces! | Alex | Valérie Guignabodet |  |
| 2009 | Une place à prendre | The dredger | Charles Meurisse | Short |
| 2009 | Réveil d'un mouton | Jonathan Cordiale | Julien Paolini | Short |
| 2010 | My Afternoons with Margueritte | Gardini | Jean Becker |  |
| 2010 | Sans laisser de traces | Patrick Chambon | Grégoire Vigneron |  |
| 2011 | 360 | Taxi Driver | Fernando Meirelles |  |
| 2011 | La chance de ma vie | Julien Monnier | Nicolas Cuche |  |
| 2011 | Beur sur la ville | Picolini | Djamel Bensalah |  |
| 2011 | Émilie Jolie | Seslendirme | Philippe Chatel & Francis Nielsen |  |
| 2011 | Moi, Michel G., milliardaire, maître du monde | Michel Ganiant | Stéphane Kazandjian |  |
| 2011 | Nicostratos le pélican | Aristote | Olivier Horlait |  |
| 2011 | Fais pas ci, fais pas ça | Jean-Pierre Bouley | Gabriel Julien-Laferrière (2) | TV dizisi (1 bölüm) |
| 2012 | Just Like Brothers | Boris | Hugo Gélin |  |
| 2012 | Zarafa | Malaterre | Jean-Christophe Lie & Rémi Bezançon (2) |  |
| 2012 | Il était une fois, une fois | Willy Vanderbrook | Christian Merret-Palmair |  |
| 2012 | L'écharpe rouge | The Boss | Romain Nonn | Short |
| 2013 | Paris à tout prix | Thierry | Reem Kherici |  |
| 2013 | Hubert and Takako | Hubert | Hugo Gittard | TV dizisi (1 bölüm) |
| 2014 | Nicholas on Holiday | Mr. Dubon | Laurent Tirard (2) |  |
| 2015 | Trois fois rien |  | Frédéric Petitjean | Short |
| 2015 | The Disappearance | Bertrand Molina | Charlotte Brandström | TV dizisi (8 bölüm) |
| 2016 | Arrête ton cinéma | Jack | Diane Kurys |  |
| 2016 | Team Spirit | Fabien Keller | Christophe Barratier |  |
| 2016 | La macchinazione | Moreau | David Grieco |  |
| 2016 | Comment j'ai rencontré mon père | Eliott Berthet | Maxime Motte |  |
| 2017 | Les têtes de l'emploi |  | Alexandre Charlot & Franck Magnier |  |
Ödülleri

2009 yılı César Ödülleri Coluche, l'histoire d'un mec adlı yapım ile En İyi Erkek Oyuncu dalında (Adaylık)
François-Xavier Demaison (2010)'da
Domuztepe Höyüğü (Osmaniye)

| --- | --- |
Arkeolojik Höyük
Adı:: Domuztepe Höyüğü
il:: Osmaniye
İlçe:: Düziçi
Köy:: Çerçioğlu
Türü:: Höyük
Tahribat:: 
Tescil durumu:: 
Tescil No ve derece:: 
Tescil tarihi:: 
Araştırma yöntemi:: Kazı

Domuztepe Höyüğü, Osmaniye il merkezinin 35 km. güneydoğusunda yer alan bir höyüktür. Günümüzde Aslantaş Barajı kıyısında yer alan höyüğü tarihöncesi yerleşim katları su altında kalmıştır.
Kazılar

Bugün Osmaniye iline bağlı Düziçi ilçesi yakınlarındaki Karatepe-Aslantap bölgesinde 1947 yılından itibaren yapılan çalışmalarda, Ceyhan Nehri'nin diğer kıyısındaki sarp yamaçlardan oluşan yarımada da incelenmiştir. O günkü çalışmalarda tepenin üst kısmında bir yerleşme olduğu kararına varılmıştı. Daha sonra Prof. Dr. Uluğ Bahadır Alkım tarafından 1949-52 yılları arasında başkanlığındaki kazılarda bilim dünyasına tanıtılmıştı. Ancak hemen yakınındaki Karatepe Höyüğü'nde ortaya çıkan "olağanüstü" buluntular yüzünden ihmal edilmiştir. Bununla birlikte yapılması kararlaştırılmış olan Aslantaş Barajı'nın havzasının araştırılması gerekmiş, bu çalışmalara 1976 senesinde başlanmıştı. Bu çalışmalar sırasında Domuztepe ile ilgili olarak yapılacaklar, yamaçtaki iki aslan heykelinin çekilerek güven altına alınması ve kırık parçaların civarda araştırılarak bulunmasıydı. Geç Hitit Dönemi'ne tarihlenen söz konusu kapı aslanı heykelleri, her biri yaklaşık 3,5 ton ağırlığında bazalt heykeller olup 20 metre aralıklıydı. Altmış derece eğimli, yoğun meşelik ve çalılık arazide bir rampa açılarak aslanlar zirveye çekildi. Bu rampanın açılması sırasında, bitki örtüsü kaldırılırken, üzerinde bir tanrı kabartması bulunan bir stel bulunmuştur. Bunun üzerine tepede daha geniş çaplı araştırma yapılmasına karar verilmiştir.
Bu çalışma 1983 yılına ertelenmiştir. Ancak 1983 yılındaki bu, nispeten sınırlı bir zaman alacağı düşünülen bu çalışmalar, beklenmedik buluntulara ulaşılmasıyla sonuçlandı. Yapılan araştırmalarda MÖ 7. binyıla kadar uzanan, neolitik çağ'dan MÖ 2. binyıla tarihlenen anıtsal yapılar, surlar, Geç Hitit Dönemi'nde de iskan edilmeye devam edilen bir kentin varlığını su yüzüne çıkarmıştır.
Kazılara başlanılmadan önce 45 bin metrekarelik bir alanda ağaçların ve diplerindeki çalıların kesilmesi, yer yer yarım metre kalınlığa ulaşan kuru yığının süpürülmesi gerekmiştir.
Tabakalanma

Kazı çalışmalarında üç ana kültür evresi ortaya çıkarılmıştır.
Neolitik Çağ (MÖ 7. binyıl sonu – 6. binyıl başı)
Geç Kalkolitik Çağ – Erken Tunç Çağ  geçişi (MÖ 4. binyıl sonu – 3. binyıl başı)
Orta Tunç Çağı – Erken Demir Çağı (MÖ 2. binyıl başı MÖ 6. yüzyıl)
Geç Hitit Dönemi (üç yapı evresi. En üstten itibaren MÖ 8. yüzyıl, MÖ 9. yüzyıl başı ve MÖ 9. yüzyıl başı)
Helenistik Dönem
Roma Dönemi
Buluntular

Neolitik Çağ kültür evresi, genel olarak Halaf Öncesi Çanak Çömlekli Neolitik Çağ olarak görülmektedir. Önasya'da çok az bilinen bu döneme ilişkin bu buluntular göz önüne alındığında, burası gibi engebeli bir arazide bu döneme ait başka bir yerleşmenin bugüne kadar saptanmamış olduğu belirtilmektedir. Neolitik Çağ yerleşiminin MÖ 6.200 – 5.800 yılları arasında olduğu öne sürülmektedir. Kazı raporlarında bir kültür evresi olarak verilmemekle birlikte araştırmalarda Paleolitik Çağ buluntuları da ele geçmiştir.
Geç Kalkolitik Çağ – Erken Tunç Çağı kültür evresinde Obeyd - Uruk Dönemi geçiş evresine ait ve muhtemelen Uruk Dönemi'ne ait buluntular vardır.
Orta Tunç Çağı – Erken Demir Çağı kültür evresinde en az sekiz yapı katı saptanmıştır. Orta Tunç Çağı başlarında yerleşmenin bir surla çevrili olduğu anlaşılmaktadır. Orta Tunç Çağı sonlarında yerleşmenin daha yükseğe çekildiği ve yeni bir sur inşa edildiği görülmektedir.
Erken Demir Çağı yerleşimin daha da yukarı kaymıştır. MÖ 10. 8. yüzyıllara tarihlenmesi gerekir.
Tepenin kuzeydoğudan görünümü
Litvanya'da yolsuzluk

Litvanya'da yolsuzluk, Litvanya'da yolsuzluğun önlenmesini ve varlığını ifade eder.
Özet

Freedom House'un hazırladığı 2020 Dünya Özgürlük Raporu, yolsuzluğun Litvanya'da bir sorun olmaya devam ettiğini belirtiyor ancak ilgili ana alanlar için yüksek puanlar veriyor: resmi yolsuzluğa karşı güçlü ve etkili korumalar (4 üzerinden 3), hükûmetin açıklığı ve şeffaflığı (4 üzerinden 3) ve bağımsız yargı (4 üzerinden 3).
Avrupa Yolsuzlukla Mücadele ve Devlet İnşası Araştırma Merkezi (ERCAS), Litvanya'nın kapsamlı bir yolsuzlukla mücadele yasal tabanına sahip olmasına rağmen kolluk kuvvetlerinin zayıf olduğunu belirtiyor. Merkez tarafından yayınlanan 2019 Kamu Bütünlüğü Endeksi'nde Litvanya, 117 ülke arasında 30. sırada yer alıyor.
Avrupa Komisyonu tarafından yayınlanan Flash Eurobarometer 482: İşletmelerin AB'de Yolsuzluğa Karşı Tutumları'na göre, şirket yöneticilerinin yalnızca %15'i iş yaparken yolsuzluğun bir sorun olduğunu belirtti. STT tarafından yayınlanan 2019 Litvanya Yolsuzluk Haritası raporu, rüşvet ödeyen işletmelerin yüzdesinin son on yılda kademeli olarak azaldığını, işletmelerin yalnızca %9'unun son 5 yılda ve %5'inin son 12 ayda rüşvet ödediğini belirtmektedir.
Avrupa Birliği'nin 2021 Küresel Yolsuzluk Barometresi'ne (GCB EU 2021) göre, Litvanyalıların %48'i hükûmetin yolsuzlukla mücadelede kötü performans gösterdiğini düşünürken, %42'si hükûmetin iyi performans gösterdiğini düşünüyor; bu oran sırasıyla %49 ve %43 olan AB ortalamasıyla neredeyse eşleşiyor.
Özet > Kapsam

GCB EU 2021 raporuna göre insanlar, yolsuzluğun en fazla olduğu kurum veya kişilerin şunlar olduğunu düşünüyor: milletvekilleri (%33), şirket yöneticileri (%27), yerel yönetim temsilcileri ve belediye başkanları (%21), hakimler ve savcılar (%21). Raporda son 12 ayda hizmete göre en sık görülen rüşvet vakaları şöyle sıralanıyor: Sağlık kurumları (%19), kimlik belgeleri (%6) ve polis (%4).
STT tarafından yayınlanan 2019 Litvanya Yolsuzluk Haritası raporu; nüfus, şirket yöneticileri ve kamu görevlileri anketlerine dayalı bir genel bakış sunuyor. İnsanlar arasında yapılan bir ankete göre, en yaygın yolsuzluk biçimleri şunlardır: adam kayırma, siyasi patronaj ve rüşvet. En yaygın yolsuzluk vakalarının sağlık kurumları, mahkemeler, parlamento, belediyeler ve siyasi partilerde olduğu algılandı.
Baltijos tyrimai'nin 2019'da yaptığı bir ankete göre insanların %69'u polise, %62'si Litvanya Anayasa Mahkemesi'ne ve %55'i STT'ye güveniyordu. Ancak halkın yalnızca yüzde 39'u savcılara ve yüzde 33'ü mahkemelere güvendi. Vilmorus tarafından 2020'de yapılan bir anket, ankete katılanlar tarafından en çok yolsuzluğun algılandığı alanların sağlık (%47), mahkemeler (%37) ve parlamento (%30) olduğunu gösterdi. Aynı anket, Litvanyalıların yolsuzluğu ülkedeki dördüncü en ciddi sorun olarak gördüklerini belirtiyor. Ankete katılanların yalnızca %3'ü önceki yıl rüşvet verdiğini itiraf etti.
Özet > Uluslararası sıralamalar

| Endeks | Sıralama | İncelenen ülkeler |
| --- | --- | --- |
| 2022 Yolsuzluk Algısı Endeksi | 33. | 180 |
| 2019 ERCAS Kamu Dürüstlüğü Endeksi | 30. | 117 |
Uluslararası Şeffaflık Örgütü'nün 2022 Yolsuzluk Algısı Endeksi'ne göre Litvanya, endekste yer alan 180 ülke arasında 33. sırada yer alırken, en dürüst kamu sektörüne sahip ülke olarak ilk sırada yer aldı. Endeks, ülkeleri 0'dan ("yüksek derecede yolsuzluk") 100'e ("çok temiz") kadar puanlıyor ve ardından ülkeleri puana göre sıralıyor. Litvanya, 2022'de 62 puan aldı. Karşılaştırma için, 2022'deki en iyi puan 90 (1. sırada), en kötü puan 12 (180. sırada) ve ortalama puan 43 idi.
Yolsuzlukla mücadele mekanizmaları

Özel Soruşturma Servisi (STT, Litvanca: Specialiųjų tyrimų tarnyba), Litvanya'da yolsuzlukla mücadele eden ana kolluk kuvvetidir. Diğer kolluk kuvvetleri de yolsuzlukla mücadelede önemli bir rol oynamaktadır. Özellikle, Mali Suç Soruşturma Servisi (FNTT, Litvanca: Finansinių nusikaltimų tyrimo tarnyba) kara para aklama ve önemli mali dolandırıcılık faaliyetlerini araştırır. Litvanya Ulusal Denetim Bürosu (Valstybės kontrolė), devlet fon ve kaynaklarının yönetiminin ve kullanımının hukuka uygunluğunu ve etkinliğini de denetleyen yüksek denetim kurumudur.
2019 yılında, yolsuzluk veya diğer ihlalleri bildirenlere yasal korumanın yanı sıra ücret ve diğer tedbirleri sağlayan İhbarcıların Korunmasına Dair Kanun yürürlüğe girdi. Litvanya'da lobicilik, 2001 tarihli Lobicilik Yasası ile düzenlenmektedir. AB Üyeleri Araştırma Servisi'nin 2016 tarihli raporuna göre Litvanya, lobiciler için davranış kurallarına ve zorunlu kayıtlara sahip olan birkaç AB ülkesinden biridir.
Yolsuzlukla mücadele sözleşmeleri ve kuruluşları

Litvanya, aşağıdakilerin bir üyesidir:
Yolsuzluğa Karşı Devletler Grubu (GRECO) (kurucu devlet; 1 Mayıs 1999)
BM Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Sözleşmesi (9 Mayıs 2002'de imzalandı)
Avrupa Konseyi Yolsuzluğa Karşı Ceza Hukuku Sözleşmesi (8 Mart 2002'de imzalandı)
Avrupa Konseyi Yolsuzluğa Karşı Medeni Hukuk Sözleşmesi (17 Ocak 2003'te imzalandı)
Birleşmiş Milletler Yolsuzluğa Karşı Sözleşme (21 Aralık 2006'da imzalandı)
Uluslararası Yolsuzlukla Mücadele Akademisi (IACA) (22 Mart 2013'te üye oldu)
OECD Rüşvetle Mücadele Sözleşmesi (16 Mayıs 2017'de imzalandı)
Şile Kalesi

| --- | --- |


Genel bilgiler
Tür: Kale
Mimari tarz: Gözlem amaçlı
Şehir: İstanbul
Ülke: Türkiye
Koordinatlar: 41°10′53″K 29°36′33″D﻿ / ﻿41.18139°K 29.60917°D﻿ / 41.18139; 29.60917

Şile Kalesi
Şile Kalesi veya Ocaklı Ada Kalesi, İstanbul'un Şile ilçesindeki Ocaklı Ada'nın üzerinde konumlanmış kaledir. 2015'teki restorasyon sonrasındaki görünümü SüngerBob'a benzediği için eleştirilmiştir.
Tarihi

Gözetleme kalesi olarak inşa edilen yapının tarihi ile ilgili iki farklı iddia vardır. Günümüzde kabul gören iddiaya göre Cenevizliler tarafından 2000 yıl önce inşa edilmiştir. Bir başka iddiaya göre ise Bizanslılar tarafından inşa edilmiş ve sonrasında Osmanlılar tarafından kullanılmıştır. 1305'te Cenovalıların eline geçen kale, 1396 yılında Yıldırım Bayezid komutasındaki Osmanlı ordusu tarafından fethedilmiştir. Kale tarih boyunca iki kez onarılmıştır.[kaynak belirtilmeli]
Özellikleri

100 metrekarelik alana inşa edilmiş olan kale 12 metre yüksekliğindedir. 4 katlı olan kalenin yapımında beyaz renkli kireç taşı kullanılmıştır. İlk katı kiler olarak kullanılan kalenin diğer katları 20 kişilik asker birliğinin barınabileceği şekilde tasarlanmıştır.
Riva Kalesi

| --- | --- |
Riva Kalesi'nin giriş kısmı (Ocak 2023)

Diğer ad(lar): Revan Kalesi
Genel bilgiler
Tür: Kale
Mimari tarz: Gözlem amaçlı
Konum: Riva, Beykoz, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°13′26″K 29°13′02″D﻿ / ﻿41.22389°K 29.21722°D﻿ / 41.22389; 29.21722
Yenileme: 2016

Riva Kalesi, İstanbul'un Beykoz ilçesine bağlı Riva'da, Riva Deresi'nin Karadeniz'e döküldüğü tepede konumlanan kaledir. Bizans döneminde yapıldığı düşünülen kalenin yapıldığı tarih tam olarak bilinmemektedir. İlk olarak 18. yüzyılda "Revancık Kalesi" adıyla arşivlerde yer alan kalenin, Karadeniz'den Riva Deresi'ne girişi kontrol etmek ve sahil güvenliğini sağlamak amacıyla yapıldığı belirtilir. Osmanlı döneminde Karadeniz'den gelebilecek tehditlere karşı savunma amacıyla kullanılan kale, bu dönemde çeşitli bakım ve onarım çalışmalarıyla güçlendirilmiştir. İstanbul'un İşgali döneminde tahrip edilen yapı, 2016'da restore edilmiş olup günümüzde gezi amaçlı kullanılır.
Kalenin iç ve dış kısmında birer avlu bulunur. Bölgede bulunan kayaçlardan elde edilen taşlarla yapılan kalenin bazı yerlerinde tuğla kullanımına da rastlanılır. Kale, mimari özellikleri nedeniyle 18. ve 19. yüzyıl dönemi İstanbul kalelerine benzetilir.