stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tek ve çift fonksiyonlar
Bazı durumları > Tek ve çift fonksiyonların toplamı

Her fonksiyon, çift ve tek fonksiyonu toplamı ile ifade edilebilir. İspat:
f{(x)}, tüm reel sayılarda tanımlı herhangi bir fonksiyon olsun. 
Bunu, şöyle de sembolize edebiliriz:
{\frac {f{(x)}}{2}}+{\frac {f{(x)}}{2}}+{\frac {f{(-x)}}{2}}-{\frac {f{(-x)}}{2}}.
Tekrar şöyle yazılabilir:  {\frac {f{(x)}+f{(-x)}}{2}}+{\frac {f{(x)}-f{(-x)}}{2}}.
g{(x)},  {\frac {f{(x)}+f{(-x)}}{2}} ve  h{(x)},  {\frac {f{(x)}-f{(-x)}}{2}} olsun.
Burada, şu eşitlik elde edilir:  f{(x)}=g{(x)}+h{(x)}.
Şimdi,  g{(x)}, çifttir.  \because g{(-x)}={\frac {f{(-x)}+f{(x)}}{2}}=g{(x)}.
h{(x)}, tektir.  \because h{(-x)}={\frac {f{(-x)}-f{(x)}}{2}}=-{\frac {f{(x)}-f{(-x)}}{2}}=-h{(x)}. Q.E.D.
Çift ile tek fonksiyonun toplamı, fonksiyonlardan biri tanım kümesi üzerinde verilen sıfıra eşit olmadığı müddetçe, ne çifttir ne de tektir.
Bazı durumları > Seriler

Çift fonksiyonun Maclaurin serisinde yalnızca çift kuvvetler bulunur.
Tek fonksiyonun Maclaurin serisinde yalnızca tek kuvvetler bulunur.
Periyodik çift fonksiyonun Fourier serisinde yalnızca kosinüs terimi bulunur.
Periyodik tek fonksiyonun Fourier serisinde yalnızca sinüs terimi bulunur.
Bazı durumları > Cebirsel yapı

Çift fonksiyonun herhangi bir doğrusal kombinasyonu çifttir ve çift fonksiyonlar reel sayılar üzerindeki vektör uzayında bulunur. Benzer şekilde tek fonksiyonun herhangi bir doğrusal kombinasyonu tektir ve tek fonksiyonlar da reel sayılar üzerinde vektör uzayında bulunur. Tüm reel değerli fonksiyonların vektör uzayı, tek ve çift fonksiyonların alt uzaylarının doğrudan toplamıdır. Başka bir ifade ile her f(x) fonksiyonu, çift fonksiyon ve tek fonksiyonun toplamı olarak eşsiz biçinde yazılabilir:
ƒ(x) = x2, bir çift fonksiyondur.
ƒ(x) = x3, bir tek fonksiyondur.
Kilâb bin Mürre

Kilâb bin Mürre ya da Mekkeli Ebû Zehra Hâkim Kilâb (Arapça: كلاب بن مُرة) (Doğumu: Milâdî 373) Mûrrah ibn-i Kâ’b ibn-i Lu'ay ibn-i Gâlib ibn-i Fihr ibn-i Mâlik'in "Hind bint-i Sureyr ibn-i Selebeh ibn-i Haris ibn-i Fihr ibn-i Mâlik" adındaki ilk hânımından olan büyük oğlu idi.
Anne ve baba tarafından "Fihr ibn-i Mâlik" ile olan akrabalığı

"Ebû Zehra Hâkim Kilâb", hem annesi hem de babasının ecdâdı tarafından hesaplandığında "En son ortak atası", Kureyş kabilesinin isim babası olan "Fihr ibn-i Mâlik" idi. Hem annesi hem de babasının soyu, Kureyş kabilesinin isim babası olan "Fihr ibn-i Mâlik" aracılığıyla önce Adnaniler'e, sonra da İsmail (Ishmael) oğullarından "Kedar Aşireti" vasıtasıyla İbrahim'e (Abraham) dayanmaktadır.
İslâm Peygamberi Muhammed'in annesi "ʿÂmine" ile olan akrabalığı

"Hâkim Kilâb", İslâm Peygamberi Muhammed'in annesi ʿÂmine'nin hem baba tarafından dedesinin dedesi (ʿÂmine bint-i Vehb ibn-i ʿAbd-i Menâf ibn-i Zühre ibn-i Kilâb), hem de ʿÂmine'nin anneannesi olan ʿÂmine bint-i Barra bint-i Ümmü Hâbib'in dedesinin dedesi (Essâd ibn-i ʿAbdû’l-Uzza ibn-i Kusayy ibn-i Kilâb) olur.
Kardeşleri

İki tane anneleri farklı olan erkek kardeş sahibi idi. Bunlar anneleri, babası Mûrrah ibn-i Kâ’b'ın ikinci hânımı "Esmâ bint Adîy" (Hind bint Hariseh el-Barikiyyeh) olan, "Teym ibn Mûrrah" ile "Yakazeh ibn Mûrrah" idi.
Hânımı ve oğulları

Fatıma bint Sa'd bin Seyl ile evlendi ve bu evlilikten iki oğlu oldu. Büyük oğlu Zühre bin Kilâb daha sonra Beni Zühre kabilesinin isim babası oldu. Daha genç olan oğlu Kusay bin Kilab ise Kâbe'nin Kureyşli ilk muhâfızı oldu. Ölümünden sonra ise hanımı, Beni Ezra kabilesinden Rabia bin Haram ile evlendi.
Ceza diskografisi

| Ceza diskografisi |
| --- | --- |
Stüdyo albümleri: 6
EP'leri: 1
Ceza'nın diskografisi  5 solo albüm, 3 ortak albüm, 1 EP ve 1 maxi single'dan oluşmaktadır.
Stüdyo albümleri

Med-Cezir (2002)
Rapstar (2004)
Yerli Plaka (2006)
Onuncu Köy (2010)
Suspus (2015)
Yatay Zeka (2024)
EP

Evin Delisi (2007) (EP)
Single

Feyz Al (2006) (Maxi single)
Analog (2023) (Maxi single)
Netflex (2023) (Maxi single)
Maytap (2024) (Single)
Düet albümleri > Dr. Fuchs ile Nefret grubu olarak

Meclis-i Âlâ İstanbul (2000)
Anahtar (2001)
Düet albümleri > Killa Hakan ile

Bomba Plak (2008)
| g t Ceza |
| --- | --- |
Diskografi
Stüdyo albümleri:  Med Cezir (2002)  Rapstar (2004)  Yerli Plaka (2006)  Bomba Plak (Killa Hakan ile ortak albüm, 2008)  Onuncu Köy (2010)  Suspus (2015) 
EP'ler:  Feyz Al (2006)  Evin Delisi (2007) 
Tekliler:  Beatcoin (2019) 
İşbirlikleri:  Sahilden (2004)  Gelsin Hayat Bildiği Gibi (2006) 
Nefret albümleri:  Nefret: Meclis-i Ala İstanbul (2000)  Nefret: Anahtar (2001)
Marie-Thérèse-Louise de Savoie

| Marie Thérèse Louise of Savoy |
| --- | --- |
Princess of Lamballe
Doğum: 8 Eylül 1749(1749-09-08) Palazzo Carignano, Turin, Savoy
Ölüm: 3 Eylül 1792 (42 yaşında) Paris, France
Din: Roma Katolikliği
Evlilik: Louis Alexandre de Bourbon, Prince de Lamballe (e. 1767; ö. 1768)
Ebeveynler: Louis Victor of Savoy, Prince di Carignano (baba) Landgravine Christine of Hesse-Rotenburg (anne)
İmza

Marie-Thérèse-Louise de Savoie (8 Eylül 1749; Torino, İtalya - 3 Eylül 1792, Paris, Fransa), İtalyan asıllı Fransız soylu ve prensestir.
On sekiz yaşında Lamballe prensinden dul kaldı. Kendisini 179 yılında evinin başkahyalığıyla görevlendiren kraliçe Marie-Antoinette'in dostu oldu.
1792 yılında Force cezaevine hapsesilmiş; Eylül katliamı sırasında başı kesilerek katledilmiştir. Kesilen kafası Marie-Antoinette'nin hapsedildiği Temple'nin pencereleri önünde teşhir edildi.
Gençliği

Maria Teresa Luisa, 8 Eylül 1749'da İtalya'nın Torino kentindeki Palazzo Carignano'da doğdu. Annesi Hesse-Rotenburg Prensesi Christine idi. Doğumunda, birçok sivilin sokaklarda sıralandığı, Maria Teresa'nın doğumu için tezahürat yaptığı ve şarkı söylediği söylenmektedir. Onun çocukluğu hakkında çok az şey biliniyor.
Fanny ve Alexander

| --- | --- |
Fanny and Alexander

Yönetmen: Ingmar Bergman
Yapımcı: Jörn Donner
Yazar: Ingmar Bergman
Oyuncular:  Pernilla Allwin  Bertil Guve  Jan Malmsjö  Börje Ahlstedt  Anna Bergman  Gunn Wållgren  Kristina Adolphson  Erland Josephson  Mats Bergman  Jarl Kulle 
Müzik: Daniel Bell
Görüntü yönetmeni: Sven Nykvist
Kurgu: Sylvia Ingemarsson
Stüdyo:  Cinematograph  Sveriges Television  Gaumont International  Personafilm  Tobis Film  Swedish Film Institute 
Dağıtıcı:  Sandrew Film & Teater (Sweden)  Gaumont (France)  Tobis Film (Germany) 
Çıkış tarih(ler)i: 17 Aralık 1982 (1982-12-17) (Sweden) 9 Mart 1983 (1983-03-09) (France) 8 Ekim 1983 (1983-10-08) (West Germany)
Süre:  TV miniseries: 312 dakika  Theatrical film: 188 dakika 
Ülke:  Sweden  France  West Germany 
Dil:  Swedish  German 
Bütçe: US$6 milyon
Hasılat: US$6.7 milyon
Fanny ve Alexander, 1982 yapımı bir dönem drama filmi olup, senaryosu ve yönetmenliği Ingmar Bergman tarafından gerçekleştirilmiştir. Film, İsveç’in Uppsala kentinde yaşayan iki kardeş ve geniş ailelerinin hikâyesine odaklanmaktadır. Roger Ebert, filmde geçen kentin isimsiz olduğunu gözlemlerken, bazı yayınlar buranın Bergman’ın doğduğu şehir olan Uppsala olduğunu belirtir. Frank Gado, şehrin ismen tanımlanmasa da "şüphesiz Uppsala" olduğunu öne sürer. Film, 20. yüzyılın ilk on yılında İsveç'te geçmektedir. Çocukların babası (Allan Edwall) öldükten sonra anneleri (Ewa Fröling) önemli bir piskopos (Jan Malmsjö) ile evlenir, ancak piskopos, Alexander’ın hayal gücü yüzünden ona karşı zalimce davranmaya başlar.
Bergman, Fanny ve Alexander filmini son filmi olarak planlamış ve senaryo yarı otobiyografik niteliktedir. Alexander, Fanny ve üvey baba Edvard karakterleri sırasıyla kendisinin, kız kardeşi Margareta Bergman’ın ve babası Erik Bergman’ın temsilleridir. Birçok sahne Uppsala’da çekilmiştir. Filmin yapım sürecini anlatan belgesel film Fanny ve Alexander'ın Yapımı da uzun metrajlı filmle aynı anda çekilmiştir.
Yapım, başlangıçta bir televizyon mini dizisi olarak tasarlanmış ve bu şekilde 312 dakikalık bir versiyon olarak kurgulanmıştır; daha sonra sinema gösterimi için 188 dakikalık bir versiyon yaratılmıştır. Ancak sinema versiyonu aslında ilk olarak gösterime giren versiyondur. Televizyon versiyonu daha sonra tam bir film olarak piyasaya sürülmüş ve her iki versiyon da dünya genelinde sinemalarda gösterilmiştir. 312 dakikalık versiyon, sinema tarihinin en uzun filmlerinden biridir.
Sinema versiyonu evrensel düzeyde eleştirmenlerce övülmüştür. Film, En İyi Yabancı Dilde Film Akademi Ödülü de dahil olmak üzere dört Oscar kazanmıştır; üç 19. Guldbagge Ödülleri de dahil olmak üzere, En İyi Film ve diğer ödüllerle onurlandırılmıştır. Fanny ve Alexander, sahne uyarlamaları ve Bergman’ın 1992'de yayımlanan En İyi Niyetler (yönetmen: Bille August) ve Pazar Çocukları (yönetmen: Daniel Bergman) adlı diğer yarı otobiyografik senaryolarını takip etmiştir. Film, hem Rotten Tomatoes hem de Metacritic sitelerinde 1980'lerin en yüksek puanlı filmi olarak yer almakta olup, Bergman’ın en iyi çalışmaları arasında, İsveç sinemasının ve 1980’lerin en önemli eserlerinden biri olarak değerlendirilmektedir.
Samen

Saman yeraltı şehri
Samen (Farsça: سامن‎), İran'ın Hamedan Eyaleti'nde şehir.
Eyaletin Melayer şehristanı'ndaki, aynı isimli Samen bahşı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 4.025 kişi ve 1.207 hanedir.
Enchanted April

| --- | --- |
Enchanted April

Yönetmen: Mike Newell
Yapımcı: Mark Shivas Simon Relph Ann Scott Matthew Hamilton
Yazar: Peter Barnes
Oyuncular:  Miranda Richardson  Josie Lawrence  Polly Walker  Joan Plowright  Alfred Molina  Michael Kitchen  Jim Broadbent 
Müzik: Richard Rodney Bennett
Görüntü yönetmeni: Rex Maidment
Kurgu: Dick Allen
Stüdyo: BBC Films
Dağıtıcı: Curzon Films Miramax
Çıkış tarih(ler)i: 6 Kasım 1991 (1991-11-06) (United Kingdom)
Süre: 95 dakika
Ülke: Birleşik Krallık
Dil: İngilizce
Hasılat: $13,200,170
Enchanted April , Mike Newell tarafından yönetilen 1991 yapımı bir filmdir. Peter Barnes'ın senaryosu Elizabeth von Arnim'in 1922 tarihli The Enchanted April adlı romanından uyarlandı. Yardımcı rollerde Alfred Molina, Michael Kitchen ve Jim Broadbent ile birlikte başrolde Miranda Richardson, Josie Lawrence, Polly Walker ve Joan Plowrightt vardır.
Kaynaklar

↑  "Enchanted April (1991)". BBFC. 24 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Nisan 2021.
↑  "The Stats" (PDF). British Film Institute. 19 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 19 Ocak 2023.
↑  "BBC - Enchanted April - BBC Films". www.bbc.co.uk. 22 Kasım 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi.
↑  "A Month in The Country". 3 Ağustos 1992. 2 Aralık 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi  – content.time.com vasıtasıyla.
↑  "Enchanted April (1992)". BFI. 18 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Aba atma

Aba atma, Konya civarında oynanan bir çocuk oyunun adı olup oyuncular birbirlerini top gibi kullandıkları bir bohça ile vurmaya çalışmaktadırlar. Oyun Gaziantep'te aba dolambaç, İstanbul'da orospu bohçası veya ebem kızda, Isparta'da boğça adlarıyla bilinmektedir.[kaynak güvenilir mi?]
AXN Romanya

| AXN Romanya |
| --- | --- |
Şirket: AXN
Ülke:  Romanya
Genel merkez: Bükreş
Eski adı: Acasa
Yerini aldığı: AXN Romanya
Kardeş kanal(lar): AXN, AXN Crime, AXN Sci-fi
Websitesi: axn.ro
AXN Romanya, AXN tarafından işletilen ve Romanya'da yayın yapan bir televizyon kanalı. Genellikle TV dizileri yayınlayan bu kanal,
AXN Avrupa'nın bir parçasıdır.
İtalya Savaşları

İtalya Savaşları (1494-1559), Orta Çağ'dan Yeni Çağ'a geçiş döneminde Avrupa ve Akdeniz coğrafyasının büyük güçlerini karşı karşıya getiren savaşlar dizisidir.
Haçlı Seferleri sonrasında İtalya parçalanmış halde, zayıf fakat oldukça zengindi. Bu haliyle tüm Avrupalı güçlerin ilgisini çekiyordu. İtalya'daki küçük prensliklerin kendi aralarında çatışmasıyla başlayan savaşlar, büyük devletlerin de karışmasıyla tüm kıtayı etkiledi.
Medici, Borgia, Habsburg ve Valois hanedanları savaşta önemli rol oynadı.
Savaşlar

1494 ile 1516 yılları arasındaki dönem içinde Fransa kralları VIII. Charles, XII. Louis ve I. François Napoli Krallığı ile Milano Dükalığını ele geçirmek için seferler düzenlediler. Bu dönemde beş savaş yaşanmıştır.
| Savaş | Dönem |
| --- | --- |
I. İtalya Savaşı: 1494 - 1497
II. İtalya Savaşı: 1499 - 1500
III. İtalya Savaşı: 1501 - 1503
IV. İtalya Savaşı: 1508 - 1513
V: İtalya Savaşı: 1515 - 1516
1516 yılında Papa X. Leon ile Fransız kralı I. Françoise arasında Noyon Anlaşması imzalandı. Fransızlar savaşa Fransızlar aleyhine katılan İsviçrelilerle bir anlaşma imzaladılar. Ancak bu barış dönemi sadece beş yıl sürdü. 1521 yılında sadece İtalya topraklarında değil daha da geniş bir alana yayılarak sürdü. 1521 ile 1559 arasındaki savaşlara ise Valois-Habsburg savaşları denildi.
Kutsal Roma İmparatoru I. Maximilian (Kutsal Roma İmparatoru)'ın ölümü sonrasında V. Karl (Şarlken) 1519'da Alman imparatoru seçilerek Avrupa'daki en büyük imparatorluğun hükümdarı oldu. V. Karl dört krallık ailesinin birden varisi idi. Habsburg, Burgonya, Aragon ve Kastilya tahtları üzerinde çeşitli akrabalık ilişkileri ile egemenlik sağlamıştı. 1520'de Kutsal Roma İmparatoru da ilan edilince gücünü daha da artırdı. Buna karşın I. François de imparatorluk için aday olmuştu. Her ikisi de İngiltere kralı VIII. Henry'yi kendi safına çekmeye çalıştı. Şarlken'in başarılı olması üzerine hem İtalya hem Fransa'da iki güç arasında savaş başladı.
Şarlken ile Françoise arasındaki savaş, bir dönem Françoise'in esir düşmesi üzerine anlaşma (14 Ocak 1526 Madrid Anlaşması) ile bitmiş gibi görünse de yeniden başlayarak 1559 yılına kadar sürdü. Bu dönemde Fransa Osmanlı Devleti ile ittifak yaptı, Protestan Alman prensliklerinin desteğini almaya çalıştı. Françoise ölüp yerine oğlu II. Henry, Şarlken ölüp yerine II. Felipe geçtikten sonra da savaş oğullar arasında devam etti. II. Felipe İngiltere kraliçesi Mary Tudor ile evlenmiş olduğu için, Fransa hem İspanya hem de İngiltere ile savaşmak zorunda kaldı.
Nihayet 1559 yılında Fransa, İspanya ve İngiltere arasında Cateau-Cambresis Anlaşması imzalandı. II. Henry bu anlaşma ile İtalya topraklarından vazgeçiyor ancak Fransa'nın kuzey ve kuzeydoğusunda güçlenmiş oluyordu. Ayrıca II. Felipe'nin kızlarından biriyle evlenmeyi kabul ediyordu. Ancak Temmuz 1559'da, evlilik kutlamaları sırasında gözünden yaralanarak öldü.
Cepheler > Kuzey İtalya

En stratejik noktası Milano şehriydi. Floransa ise Papa'ya karşı reform çağrılarının yapıldığı yer olması nedeniyle dinî ve siyasi önem taşıyordu.
Fransızların istilası karşısında Habsburg ülkeleri birlikte karşı saldırıya geçti, Alman ve İspanyol orduları bölgeye girdi. 1525 Pavia Muharebesi'nde Fransız ordusu yenilerek kralı esir düştü.
Savaşlar sırasında bölgede artan Fransız ve Avusturya etkisi ve rekabeti, XIX. yüzyılda İtalyan Birliği'nin kuruluşuna dek sürecekti.
Cepheler > Güney İtalya

İspanyolların buraya sızması kolay oldu, ancak 1481'de çıkarma yapan Osmanlıların varlığı İspanyollar için tehditti. Osmanlıların Korfu Adası seferi üzerine düzenlenen deniz harekâtı başarısız olunca İspanyol varlığı tehlikeye girdi.
Cepheler > Denizler

Ayrıca bakınız: İtalya Savaşı (1551)
Venedik ve Cenova arasındaki rekabet, Osmanlı ve İspanya'nın da karışmasıyla büyük savaşlara yol açtı.
Fransa'nın Cenova'yı işgali, Cenovalı korsanları İspanya ile ittifaka itti. Öte yandan Osmanlı baskısı altında kalan Venedik de çareyi İspanya ile işbirliği yapmakta buldu. Buna karşın Osmanlı da Fransa ile güç birliği yaptı ve Cezayir üzerinden Kuzey İtalya limanlarına saldırılar düzenledi.
Cepheler > Papalık

Papa VI. Alexander'ın oğlu Cesare Borgia, İtalya'yı bir uçtan bir uca istila ettiği zaman Papalık, kendini savaşların ortasında buldu. Borgia ailesinin tasfiyesinden sonra bile Papa II. Julius çatışmaları sürdürdü. Fransız taraftarı VII. Clement'in Papa olmasıyla beraber Habsburglar müdahalede bulunmak zorunda kaldı ve Alman orduları Roma'yı işgal ederek yağmaladı.
Sonuçlar

Savaşın en önemli sonucu Rönesans'ın yayılması oldu. XIV. yüzyılda İtalya'da ortaya çıkan Rönesans hareketi, İtalya'ya giren yabancı kralları ve prensleri etkileyerek diğer ülkelere de yayıldı.
Rönesans'a paralel olarak Hümanizm düşüncesi de İtalya'dan tüm Avrupa'ya yayıldı.
Papalığın aktif olarak savaşa katılması ve ona karşı ittifakların kurulması, kilise karşıtlığını ve Reform hareketini güçlendirdi.
Haçlı Seferleri ile başlayan İtalya'nın altın çağı sona erdi. İtalyan şehirleri yağmalandı ve ülke dışa bağımlı hale geldi.
Askerî teknolojide önemli gelişmeler kaydedildi. Fransız şövalye Bayard'ın tüfekle vurularak öldürülmesi, Orta Çağ'ın romantik şövalye geleneğinin bittiğini, ateşli silahlar döneminin başladığını gösterdi.
1494'te İtalya
Elbert County, Georgia

| Elbert ili |
| --- | --- |
İl
Elbert County


Ülke:  ABD
Eyalet: Georgia
Kuruluş: 1790
Merkez: Elberton
Yüzölçümü
 • Toplam: 970 km²
Nüfus (2020)
 • Toplam: 19.637
 • Yoğunluk: 22/km²
Zaman dilimi: UTC-05.00 (EST)
 • Yaz (YSU): UTC-04.00 (EDT)
Resmî site www.elbertga.us
Elbert ili veya Elbert County Amerika Birleşik Devletleri'nin Georgia eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 19,637'dir. İlin merkezi Elberton şehridir.
Romantik gitar

| Romantic guitar |
| --- | --- |
Erken Romantik gitar (yaklaşık 1830, Paris) Jean-Nicolas Grobert (1794-1869)
Hornbostel-Sachs sınıfı: 321.322
Yaratıcısı: Ferdinando Gagliano (ilk bilinen)
Geliştirilmesi: 18. yüzyıl
İlişkili çalgılar:  Liste  Akustik gitar  Barok gitar  Klasik gitar  Gittern  Lute  Parlor guitar  
Üreticiler:  Liste  Johann Georg Stauffer  René François Lacôte  Christian Frederick Martin  Antonio de Torres Jurado  
Klasik ve Romantik dönemin gitarı erken romantik gitar 1790'dan 1830'a kadar dikkate değer bir tutarlılık gösterir. Gitarlarda altı veya daha çok tek sıra tel bulunurken, Barok gitarın genellikle beş çift dizisi vardı (en yüksek dize tek olabilir). Romantik gitar sonunda Antonio de Torres Jurado'nun modern klasik gitarın öncülleri olan hayran destekli İspanyol gitarlarına yol açtı.
18. yüzyılın sonlarından itibaren gitar, Ruggero Chiesa'nın belirttiği gibi önemli popülerlik kazandı ancak sonraki bilim adamları klasik müzikteki yerini büyük ölçüde görmezden geldiler. Fernando Sor, Ferdinando Carulli, Mauro Giuliani ve Matteo Carcassi gibi gitarist-bestecilerin dönemiydi. Ayrıca genellikle gitarla ilgisiz veya gitar için beste yapmayan birçok tanınmış besteci: Luigi Boccherini ve Franz Schubert gitar için birkaç parça yazdı, ki Hector Berlioz ne klavye çalan ne de gitarda akademik müzik eğitimi alan yetkin bir gitaristti, keman virtüözü Niccolò Paganini gayri resmi olarak gitar çalardı ve Anton Diabelli bir dizi gitar bestesi yapmıştı (bkz. Anton Diabelli'nin besteleri listesi).
Tarih

(Sol): Londra'da "Pons" tarafından yapılan gitar, 1819. Musikmuseum, Basel; (orta): C.F. New York'ta yapılan Martin gitar, c. 1838; (sağda): C.F. Martin Rönesans modeli, c. 1843–52
Bilinen ilk gitar, tel çiftleri yerine tek tellerle dizilerek 1774'te Napoli'de Ferdinando Gagliano tarafından yapılmıştır. Müze dağılmadan önce Köln Heyer Müzesi'nde sergilenen bu gitar modern klasik gitardan bazı önemli farklılıkları vardı. 5 tek teli, kakma pirinç perdeleri, tel uzunluğuna göre uzun boynu (gövdesine 11. perdede buluşan klavyesiyle), sabitlenmiş bir köprüsü ve karakteristik şekil-8 şekilli akort başı vardı. Erken romantik gitarla özdeş kılmak için sadece altıncı bir teli yoktu.
En eski altı telli gitar 1779'da Gaetano Vinaccia (1759 - 1831'den sonra) tarafından Napoli, İtalya'da yapıldı. Vinaccia luthiers ailesi de mandolini geliştirmesiyle bilinir. Bu gitar, çift yönlü bir gitardan hiçbir değişiklik belirtisi göstermez. 1790'lardan önceki gitarların gerçekliği genellikle sorgulanır. Moretti'nin 6 telli yöntemi 1792'de ortaya çıktı.
Aynı sıralarda Fransa da altı adet tek sıralı gitar üretmeye başladı ve kısa süre sonra bunu İspanya izledi. İtalyan, Fransız ve İspanyol altı telli gitarlar, barok gitardan benzer şekilde farklıydı. Daha önce bahsedilen gelişmelere ek olarak, gitara kademeli olarak daha belirgin eğriler ve daha büyük bir gövde verilirken, süsleme daha kısıtlıydı, çoğunlukla gövdenin kenarlarında ve daha fazla hacim sağlamak için dekoratif bir gül içermeyen ses deliğinde kaldı. Perdeler artık bağlı bağırsaktan değil, önce abanoz veya fildişi, sonra metal gibi daha sert bir malzemeden sabit şeritlerdi. Ahşap mandallar daha sonra metal ayar makineleri ile değiştirildi.
Teknik

Gitarist çalıyor, Vasily Tropinin tarafından resimlenmiştir, 1832
Museu de la Música de Barcelona'da sergilenen romantik gitar
Zamanın birçok eğitici kitabı standart bir çalım tekniği değil daha çok eski geleneklere dayandığını gösterir. Örneğin, İspanyol gitarist Nicario Juaralde, sağ elin serbestliğinin kaybolmasına karşı uyarıda bulunarak modern görüşü benimsemesine rağmen genellikle gitar tablasında sağ elin desteklenmesini önerir. Başparmak ve ilk iki parmak, 19. yüzyılda, 20. yüzyılda tercih edilen dinlenme vuruşundan (apoyando) daha yaygın olarak serbest vuruş (tirando) ile esasen koparmak için kullanıldı. Günümüzdeki çoğu klasik gitaristin aksine, oyuncular tırnak kullanıp kullanmama konusunda bölünmüşlerdi. Örneğin Fernando Sor, vatandaşı Dionisio Aguado kullanırken onları kullanmadı.
Romantik gitarın daha dar klavyesi, bazı gitaristler tarafından altıncı teli germek için sol el başparmağının kullanılmasına izin verdi, ancak Fernando Sor, yönteminde bunu reddederek, sol el başparmağının ensenin arka merkezinde kalmasını tavsiye ediyor ve dikkat çekiyor. "yüksek" başparmak pozisyonunun ne bas teline dokunmaya ne de gitarı desteklemeye yardımcı olduğunu. Romantik gitarlarda genellikle oyuncunun boynunda bir boyun askısı bulunurken, Dionisio Aguado enstrümanı tutmak için bir "tripodion" icat etti. Aguado ayrıca, daha sonraki geleneksel duruşu elde etmek için bir tabure kullanmak yerine, her iki ayağı sağlam bir şekilde yere basan bir sandalyeye yaslanarak rahat bir duruşu savundu; boyun yukarı, sola doğru değil, oyuncunun gövdesine daha yakın getirilerek sandalyenin kenarı, gitarın sağa kaymasını önlemek için kullanıldı.
Besteciler

Antoine de Lhoyer (1768–1852)
Francesco Molino (1768–1847)
Ferdinando Carulli (1770–1841)
François de Fossa (1775–1849)
Joseph Küffner (1776–1856)
Fernando Sor (1778–1839)
Anton Diabelli (1781–1858)
Mauro Giuliani (1781–1829)
Dionisio Aguado (1784–1849)
Carl Blum (1786–1844)
Charles Michael Alexis Sola (1786–1857)
Matteo Carcassi (1792–1853)
Josiah Andrew Hudleston (1799–1865)
Johann Kaspar Mertz (1806–1856)
Napoléon Coste (1805–1883)
Adam Darr (1811–1866)
Eduard Bayer (1822–1908)
Giulio Regondi (1822–1872)
Jacques Bosch (1825–1895)
Julian Arcas (1832–1882)
Francisco Tárrega (1852–1909)
Luthier'ler

Johann Georg Stauffer
René François Lacôte
Jean Nicolas Grobert
Christian Frederick Martin
Antonio de Torres Jurado
Louis Panormo
Joseph Pons
Etienne Laprevotte
Gennaro Fabricatore