stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Erek Dağı

| --- | --- |
Erek Dağı'ndan bir görünüm (Eylül 2017)

En yüksek noktası
Yükseklik: 3.204 m (10.512 ft)
Listelenme: Ultra zirve
Koordinatlar: 38°27′15″K 43°29′43″D﻿ / ﻿38.45417°K 43.49528°D﻿ / 38.45417; 43.49528
Jeoloji
Dağ türü: Tektonik
Türkiye' deki konumu
Erek Dağı, Van ilinin merkezinde bulunan 3204 metre yükseklikteki Van ilinin 2. yüksek doruğudur. Van ili dağın eteğinde kurulduğundan ulaşım kolaydır. Dağın zirvesinde sadece temmuz, ağustos ve eylül aylarında kar yoktur. Dağdan eşsiz Van Gölü, Süphan Dağı, Artos Dağı, Van ili ve Edremit ilçesi görünmektedir. Dağda doğuya ait Uçkun adlı bitki yetişmektedir. Tırmanış için en uygun mevsim yaz mevsimidir. Ayrıca Erek Dağı, büyük Erek Dağı ve küçük Erek Dağı olarak ikiye ayrılmaktadır.
Eiger Dağı

| --- | --- |
Eiger'in kuzey yüzü

En yüksek noktası
Yükseklik: 3.975
Çıkıntı: Bern Alpleri
Yalıtılma: 2,21 kilometre (1,37 mi)
Koordinatlar: 46°34′39″K 8°00′19″D﻿ / ﻿46.57750°K 8.00528°D﻿ / 46.57750; 8.00528
Jeoloji
Dağ türü: geo.
Tırmanma
İlk tırmanan: 11 Ağustos 1858
En kolay rota: Ana Kaya/kar/buz tırmanışı
Eiger, Bern Alpleri'nde bulunan ve İsviçre'nin önde gelen dağlarından biri. Jungfrau, Mönch ile birlikte Berner Oberland'ın önde gelen üç dağlardandır. Yüksekliği 3.975 metredir.
1858: Batı taraftan ile ilk çıkış, 11 Ağustos (Charles Barrington, Christian Almer ve Peter Bohren). Harrer'in "Beyaz örümcek"ine göre, Barrington, onun yerine ilk Matterhorn çıkışını yapmış olacaktı ama onun parasal durumu, Eiger bölgesinde orada yolculuk yapması için izin vermedi.
1871: Güneybatı sırt ile ilk çıkış, 14 Temmuz (W.A.B. Coolidge, Meta Brevoort, Christian Bohren, Christian Almer ve Ulrich Almer).
1890: Kışta ilk çıkış. Mead ve Woodroffe, Ulrich Kaufmann ve Christian Jossi rehberliğinde.
10 Eylül 1921: Mittellegi tarafından ilk çıkış, Fritz Amatter, Samuel Brawand, Yuko Maki ve Fritz Steuri tarafından sırt haline koyar.
1924: Eiger buzulu yoluyla ilk kayak çıkışı.
1932: Kuzeydoğu yüzde Lauper rotası yoluyla ilk çıkış.
Kuzey yüzü (yamacı, duvarı)

Eiger'in kuzey yüzü 1.800 metrelik kayalıktan oluşup, Grandes jorasses (4.208 metre)'in kuzey yüzü (Walker buttress) ve Matterhorn (4.478 metre)'un kuzey yüzü ile birlikte tırmanışın zor olduğu rota olarak bilinmekte ve "Üç Büyük Kuzey Yüz" olarak anılmaktadır.
1934: Willy Beck, Kurt Löwinger ve Georg Löwinger tarafından kuzey yüzüne ilk çıkış yaparak 2,900 m yüksekliğe uzanıyor.
1935: Almanlar tarafından kuzey yüzde ilk deneme. Onlar 3,300 m'de donarak öldüler. Gnümüzde "Çadırsız ölüm kampı" olarak bilinen yerdir.
1936: 4 Avusturyalı ve Alman tırmanıcılar, Andreas Hinterstoisser, Toni Kurz, Willy Angerer ve Edi Rainer ölüm çadırsız kamptan' bir çekilme esnasında sert hava koşullarında kuzey yüzde öldüler (Nordwand, 2008 Filminde bu dört dağcının trajik tırmanış öyküsü anlatılıyor)
1938: Anderl Heckmair, Heinrich Harrer, Fritz Kasparek ve Ludwig Vörg'den oluşan ekip o döneme kadar tırmanılamaz denilen kuzey duvarını ilk başarılı çıkışı gerçekleştirmiştir.
Not

↑  Harrer, Tibet'te Yedi Yıl adıyla yayınlanan ve sonradan sinemaya da aktarılan eserin yazarıdır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb13548780m (data)  GND: 4013803-3  HDS: 008785  NDL: 00628062  NKC: ge140165  SUDOC: 050815202  VIAF: 248507068 
Eiger, Mönch ve Jungfrau'nun Grütschalp İstasyonundan görünümü (Bern, İsviçre, 29 Temmuz 2009)
Grant Green

| Grant Green |
| --- | --- |
Doğum: 6 Haziran 1935  St. Louis, Missouri, ABD
Ölüm: 31 Ocak 1979  New York, ABD
Tarzlar: Bebop, Soul jazz, Hard bop, Acid jazz, Funk
Meslekler: Gitarist, Besteci
Çalgılar: Gitar, Gibson ES-330, Gibson L7, D'Aquisto
Etkin yıllar: 1959-1978

Grant Green (d. 6 Haziran 1935 St. Louis – ö. 31 Ocak 1979 New York; bazı kaynaklara göre doğum yılı 1931'dir), jazz bestecisi ve gitaristi.
Genellikle Blue Note Records altında müzik yapan Green kariyeri boyunca hard bop, soul jazz, bebop türünde eserler verdi. Eliştirmenler Michael Erlewine ve Ron Wynn'e göre o yaşarken görmesi gereken saygıyı görememiş ve olması gerektiği kadar meşhur olamamış bir jazz gitar kahramanıydı. Onlara göre Green'in müziği diğer jazz gitaristleriyle karşılaştırıldığında anında tanınabilirdi.
Grant Green St.Louis, Missouri'de dünyaya geldi. Profesyonel kariyeri 12 yaşında başladı. Charlie Christian, Charlie Parker, Ike Quebec, Lester Young, Jimmy Raney, Jimmy Smith ve Miles Davis onu müzikal anlamda etkiledi. St.Louis'teki ilk kayıtlarını tenor saksofoncu Jimmy Forrest ve davulcu Elvin Jones ile gerçekleştirdi. Green St.Louis'te bir barda çalarken Lou Donaldson tarafından keşfedildi ve Donaldson ile beraber 1959-1960 yılları civarında New York'a geldi.
Lou Donaldson sayesinde Blue Note Records'tan Alfred Lion ile tanışan Green, Lion'ı öyle etkilemiştir ki, Lion ona diğer albümlerde eşlikçi olarak görev vermektense, kendi albümünü yapmaya karar vermiştir. Green'in Blue Notes ve Lion ile olan ilişkisi 1960'ların ortalarına kadar devam etmiştir. Green, Blue Notes'ta kimsenin yapamadığı kadar çok albümde lider müzisyen olarak yer almıştır. Lider olarak yer aldığı ilk albümü ise Grant's First Stand idi. Aynı sene Green Street ve Grantstand adındaki albümlerde de lider olarak yer aldı.
Idle Moments (1963) ve Solid (1964) Green'in en iyi kayıtlarından ikisi olarak kabul edilmektedir.
1966 itibarıyla Blue Notes ile yollarını ayıran Grant Green, 1967-1969 arasını kişisel problemleri ve eroin bağımlılığından dolayı nispeten sessiz geçirmiştir.
1969 yılından işine grei dönen Green, Green is Beautiful gibi başarılı kayıtlar gerçekleştirmiştir. Ayrıca The Final Comedown filminin müziklerini de yapmıştır. 1978 yılının çoğunu hastanede geçirmiş; ancak doktorlarının tavsiyesine uymayarak çalışmaya devam etmiştir. 31 Ocak 1979'da New York'ta arabasında kalp krizi geçirmiş ve ölmüştür. Grant, St.Louis'teki Greenwood Mezarlığında toprağa verilmiştir.
Lider olarak bulunduğu albümler

1961: First Session (Blue Note)**
1961: Grant's First Stand (Blue Note)
1961: Reaching Out (Black Lion)
1961: Green Street (Blue Note)
1961: Sunday Mornin' (Blue Note)
1961: Grantstand (Blue Note)
1961: Remembering (Blue Note Japan) Reissue as Standards
1961: Gooden's Corner (Blue Note Japan)**
1962: Nigeria (Blue Note Japan)**
1962: Oleo (Blue Note Japan)**
1962: Born to Be Blue (Blue Note)**
1962: The Latin Bit (Blue Note)
1962: Goin' West (Blue Note)
1962: Feelin' the Spirit (Blue Note)
1963: Blues for Lou (Blue Note)**
1963: Am I Blue? (Blue Note)
1963: Idle Moments (Blue Note)
1964: Matador (Blue Note Japan)**
1964: Solid (Blue Note)**
1964: Talkin' About! (Blue Note)
1964: Street of Dreams (Blue Note)
1965: I Want to Hold Your Hand (Blue Note)
1965: His Majesty King Funk (Verve)
1967: Iron City (Cobblestone)
1969: Carryin' On (Blue Note)
1970: Green Is Beautiful (Blue Note)
1970: Alive! (Blue Note)
1971: Live at Club Mozambique (Blue Note)**
1971: Visions (Blue Note)
1971: Shades of Green (Blue Note)
1971: The Final Comedown (Soundtrack) (Blue Note)
1972: Live at The Lighthouse (Blue Note)
1976: The Main Attraction (Kudu)
1978: Easy (Versatile)
Beluça

| --- | --- |
Beluça dağı - Yaz 2001

En yüksek noktası
Yükseklik: 4.506 m
Çıkıntı: 3.343 metre (10.968 ft)
Yalıtılma: 668 kilometre (415 mi)
Koordinatlar: 49°48′25″K 86°35′23″D﻿ / ﻿49.80694°K 86.58972°D﻿ / 49.80694; 86.58972
Tırmanma
İlk tırmanan: 1914, B.V. Tronov ve M.V. Tronov
Beluça dağından bir başka görünüm
Beluça dağında Akkem buzulları
Beluça Dağı, Türkologların tespitlerine göre Ergenekon Dağı (Rusça: Белуха; Altayca: Ӱч-Сӱмер - Üç-Sümer), Katun Dağlarında konumlanan, Rusya'da Altay Dağlarının en yüksek tepesidir. UNESCO tarafından 1998 yılında Altay Altın Dağları isminde Dünya Mirası listesine alınmıştır.
İsim kökeni

Altayca'da Muztau adı verilen dağın Türkçe anlamı "Buzdağı"dır. Ruslar bu dağa  Белуха (Belukha, Bjelucha) adını verirken Güney Sibirya ve Altaylarda halk arasında Üç Sümer (Altayca: Уч-Сумер) ("Üç Tepeli") ismi de verilmektedir. Altay halkbiliminde Beluça dağı esrarlı Şambhala (efsanevi krallık)'ya geçilen kapıdır.
Coğrafya

Hindistan karaparçasının, Asya kıtası ile tektonik çarpışması sonucunda Altay dağlarının bir parçası olan Beluça dağı da oluşmuştur. Masif fay ağları, Kuray fay kuşağı ve yeni tespit edilen Taşanta fay kuşağı gibi bu bölgede uzanır gider. 131,337 hektar büyüklüğünde olan Beluça doğa koruma sahasıdır.
Dorukları

Muztau bir iki tepeli dağ olup Rusya ve Kazakistan sınırı boyunca uzanır, şimdi kuzey uçunun bittiği yerde Çin ve Moğolistan ile sınır komşusu olur. Bu dağlarda birden fazla Akkem ve Mensu gibi buzullar bulunur. Her iki tepelerden, doğudaki doruğu (4506 m) batı doruğuna (4440 m) göre daha yüksektir.
´
Tırmananlar

Beluça dağı, ilk defa 1914 yılında Mikhael ve Boris Tronov kardeşler tarafından tırmanılmıştır. En çok tırmanılan doğu doruğuna, ilk çıkan Tronov kardeşlerin geçtiği güney güzergâhını kullanırlar.
Olympus Dağı, Washington

| --- | --- |
Olympus Dağı zirvesi

En yüksek noktası
Yükseklik: 2.432 m
Çıkıntı: 2.389 m
Koordinatlar: 47°48′05″K 123°42′39″B﻿ / ﻿47.80139°K 123.71083°B﻿ / 47.80139; -123.71083
Jeoloji
Kayaç yaşı: Eosen
Tırmanma
İlk tırmanan: 1907 L.A.Nelson ve grubu
En kolay rota: Buzul tırmanma rotası
Olympus Dağı, Washington ABD'nin kuzeybatısında Washington eyaletinin batısındaki Olympic Yarımadasından bulunan ve tümüyle Olympic Ulusal Parkı içindeki en yüksek ve en fazla göze çarpan bir dağ.
Olympus Dağı Olympic Ulusal Parkı'nın merkezi durumundadır. Olympic Sıradağları üzerinde Olympus Dağı en yüksek rakımlı nokta olmakla beraber Washington eyaletinin en önemli metropoliten şehri olan Seattle ve varoşlarından bu sıradağların daha doğu kenarı taraflarında bulunan zirveler, özellikle "Constance Dağı", daha iyi görülebilir zirveler olmaktadır.
Etraftaki önemli coğrafik noktalarla karşılaştırılınca Olympus Dağı'nın yükseklik görüntüsü daha iyi anlaşılabilmaktedir. Hoh Irmağı ile Hoh Deresi'nin birbirine kavuşma noktasında rakım 293m iken bu noktanın 8,8 km ilerisinde bulunan Olympus Dağı zirvesi rakımı 2100 m olur. Bir zirvenin yakın etrafında bulunan  en yüksek zirvenin rakımı ile ele alınan zirvenin rakımı arasındaki fark (dağcılık terimi ile "çıkıntı", "prominance" veya "culminans" yüksekliği)  Olympus Dağı için 2493 m olmakta ve bu Olympus Dağı'nın Washington eyaletinde bulunan dağ zirveleri arasında 5. sırayı almasına neden olmaktadır.
Olympus Dağı'nın rakımının nispeten düşük olmasına ve mevkinin epeyce güneyde bulunmasına rağmen, çok fazla kış kar yağışları dolayısıyla Olympus Dağı'ndan büyük buzullar bulunmaktadır. Bu buzullar "Blue Buzul", "Höh Buzulu", "Humes Buzulu", "Jeffers Buzulu", "Hubert Buzulu" ve Tom Dağı'nda "Beyaz Buzul"'dir. Bunlardan en uzunu 4.93 km uzunlukla "Hoh Buzulu"; (5.31 km² ile) en büyük alan kapsayan ve (0.57 km³ ile) en çok hacim kapsayan "Blue (Mavi) Büzül"'dur.
Olympus Dağı Amerika'ya gelen Avrupalılar tarafından ilk defa İspanyol gezgin kâşif  Juan Pérez tarafından 1774'te görülmüş ve bu kişi tarafından "El Cerro de la Santa Rosalia" olarak adlandırılmıştır. Bunun ilk defa bir Avrupa asıllı kişinin şimdi ABD Washington eyaletinde bulunan bir coğrafi birime isim vermesi olduğu sanılmaktadır. 5 Temmuz 1778'de Britanyalı gezgin-kaşif John Meares bu dağa İngilizlere uygun gelecek bir isim vermeye karar vermiş ve koyduğu Olympus Dağı ismi bugün kabul edilip kullanılan isim olmuştur
Spanair

Spanair Genel Yönetim Binası
Spanair Boeing 717 inişe geçerken görünüyor.
Spanair, Palma de Mallorca, İspanya merkezli bir havayolu şirketidir. SAS Group´a aittir. Nisan 2003'ten itibaren Spanair bir Star Alliance havayolu ittifakı üyesidir. 28 Ocak 2012'de iflasını vermiş, tüm uçuşlarını durdurmuştur.
Filo

The Spanair filosu Ekim 2010 tarihine göre aşağıdaki uçaklardan oluşmaktadır:.
| Ucak Tipi | Adet | Yolcu Kapasitesi> C | Yolcu Kapasitesi> Y | Yolcu Kapasitesi> Toplam | Bilgiler |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Airbus A320-232 | 19 | 48 — | 108 180 | 156 180 | 2 in new livery, 4 in StarAlliance livery Esnek iki-klas yerleşim planı |
| Airbus A320-231 | 5 | — | 212 | 212 |  |
| Boeing 717-200 | 4 | 24 — | 85 115 | 109 115 | Esnek iki-klas yerleşim plan |
| McDonnell Douglas MD-80/MD-90 / MD-82 | 1 | 68 — | 85 170 | 153 170 | Esnek iki-klas yerleşim planı sevisten çıkış: 2010 |
| McDonnell Douglas MD-80/MD-90 / MD-83 | 3 | 68 — | 85 170 | 153 170 | Esnek iki-klas yerleşim plan |
| McDonnell Douglas MD-80/MD-90 / MD-87 | 3 | — | 125 | 125 | Esnek iki-klas yerleşim planı sevisten çıkış: 2010 |
| Toplam | 35 |  |  |  |  |
Ekim 2010 tarihine göre, Spainair filosunun ortalama yaşı 11.2 yıldır.
Kazaları

En son kazası: 20 Ağustos 2008 JK 5022 sefer sayılı Madrid Kanarya adaları gerçekleştirecek MD-82 tipi uçağı kalkış sırasında sol motorunun alev alması neticesinde düştü. İlk gelen haberlere göre 154 yolcu ölmüştür.
Ortak uçtuğu havayolları

Spanair'ın Ocak 2012 tarihi ile ortak uçtuğu havayolları şunlardır;
1-Aegean airlines                          12-Egypt air
2-Air canada                                   13- TAP air portugal
3-Air China                                        14- Swiss international airlines
4-Air baltic                                          15- Scandinavian Airlines(Sas grubunun bir parçası)
5-Austrian airlines                            16- Thai Airways International
6-Blue 1
7-Brussels airlines
8-TAM airlines
9-Asiana airlines
10-LOT polish airlines
11-Lufthansa
Airbus A320-200 Spanair
Kato Dağı

| --- | --- |

En yüksek noktası
Yükseklik: 2.900 m
Koordinatlar: 37°34′40″K 43°02′55″D﻿ / ﻿37.57778°K 43.04861°D﻿ / 37.57778; 43.04861
Kato Dağı veya Kato Dağları Şırnak'ın Beytüşşebap ilçesinde yer alan bir dağ veya dağ grubudur. Özellikle Türkiye ile PKK arasındaki çatışmalar ile gündeme gelmiştir. Aynı zamanda İskender'in geçemediği dağlar olarak da bilinir.
Askeri çatışmalar > Kato Dağı operasyonu

PKK'nin 1993'te Hakkari bölgesine yaptığı saldırıların çoğunluğu, kışın Türkiye sınırını terk etmeyen ve bu bölgedeki kamplarda yaşayan unsurlarından gelmekteydi. 10-15 Ocak 1994 tarihinde TSK komutanı tümgeneral Osman Pamukoğlu'nun yaptığı operasyonla dağ Türkiye'de gündem olmuştur.
Balıkesir Kongresi

Balıkesir Kongresi, 30 Ekim 1918 tarihli Mondros Mütarekesi'nden TBMM'nin kurulduğu 23 Nisan 1920 tarihine kadar geçen süreye "Kongreler Dönemi" denilir. Bu süre içindeki 30 dolayında kongrenin "beşi", 1919 ve 1920 yıllarında toplanan Balıkesir kongreleridir. Bunlardan 1, 4 ve 5. kongreye Karesi Mebusu Mehmet Vehbi Bolak, 2 ve 3. kongreye, harekete sonradan katılan Balıkesir eski Mutasarrıfı Hüseyin Hacim Çarıklı başkanlık etmiştir. Bu kongreler, 15 Mayıs 1919'daki İzmir işgalinin hemen ertesi günlerinde (16-19 Mayıs 1915) Balıkesirliler'in Mehmet Vehbi Bolak önderliğinde kurdukları direniş teşkilatıyla başlattıkları hareketlerin birer parçasıdır. İçlerinde terhis edilmiş olan ordudan sadece üç asker vardır: Miralay Kâzım Özalp, Askeri Kaymakam Ali Çetinkaya ve Yüzbaşı Kemal Balıkesir. Balıkesir hareketi Millî Mücadele'nin başarıya ulaşmasında önemli rol oynamış; İzmir'den Anadolu içlerine yürümek isteyen Yunan kuvvetlerini engelleyerek, Millî Ordu'nun hazırlanması için Mustafa Kemal Paşa'ya, her saniyesi altın değerinde on üç ay kazandırmıştır.
Başlangıcı

Yunan kuvvetlerinin İzmir'e çıkması (15 Mayıs 1919) üzerine halkın teşkil ettiği Kuvâ-yi Milliye'nin ve bunlara katılan küçük ordu birliklerinin meydana getirdikleri millî cepheler zamanla büyüdü ve gereksinimleri de geniş ölçüde arttı. 29 Mayıs 1919'da Ayvalık'ta, 9 Haziran 1919'da Soma'da ve 23 Haziran 1919'da Akhisar'da kurulan cepheler bir süre sonra birleşerek 'Şimal Cephesi' adını aldı. Diğer taraftan 12 Haziran 1919'da Aydın ve 22 Haziran'da Salihli cepheleri kuruldu. Bu cephelerin tam bir teşkilat halini almasında Karesi Mebusu Mehmet Vehbi Bolak ve Karesi eski Mutasarrıfı Hüseyin Hacim Çarıklı beyler büyük rol oynadı.
Balıkesir Kongresi ilk kez 27 Haziran-13 Temmuz 1919 tarihleri arasında Mehmet Vehbi Bolak başkanlığında toplanmış, "Heyet-i Merkeziye" başkanlığına Hacim Muhittin Bey seçilmiştir.
Kongrenin toplanması ve aldığı kararlar

Erzurum Kongresi'nden üç gün sonra 26 Temmuz'da toplanan asıl kongreye ise Balıkesir, Bandırma, Burhaniye, Edremit, Gönen, Balya, Sındırgı, Akhisar, Kırkağaç kazaları ile Fırt, Kepsut, Giresun, Şamlı, İvrindi, Bigadiç ve Konakpınarı nahiyelerinden 48 üye katıldı. "Hareket-i Milliye Redd-i İlhak Heyeti" adını benimseyen kongrede 29 karar alındı. Bu çerçevede; Hacim Muhittin Bey başkanlığa, Mehmet Vehbi Bolak başkan vekilliğine getirildi, tüm bölgede seferberlik ilan edildi ve 1885-1895 doğumluların cepheye sevkedilmesine karar verildi. Ayrıca, kazalarda da direniş teşkilatlanmasının kurulması, çetecilikten uzak durulması, Yunanlarla hiçbir suretle müzakere edilmeyip hiçbir ürünün satılmaması da kararlaştırıldı.
3 Haziran 1919: Reddi ilhak heyetinin Alaca mescitte yaptığı ve 14. kolordu komutanı Yusuf İzzet Paşa'nın da hazır bulunduğu 3 Haziran 1919 tarihli toplantıda doğrudan doğrudan müdafaaya ve Ayvalık ile Bergama havalisine milis kuvvetleri gönderilmesine karar verilmiştir. Bunun yanında bir milli tabur kurularak Soma ve Kırkağaç cephesi oluşturulmasına karar verilmiştir.
6 Haziran 1919: Harp mektebindeki eğitimini yarıda bırakarak Balıkesir'e memleketine dönen Yüzbaşı Kemal Balıkesir (soyadı Balıkesir'dir), şehirden aldığı
gönüllüler ve Yusuf İzzet Paşa'dan aldığı takviye kuvvetlerle Soma cephesine kumandanlık göreviyle tayin edilmiştir. 10-11 Haziran gecesi Akhisar'daki Yunan kuvvetlerine taarruza başlamış, Kuvayı Milliyeciler Akhisar'ı kurtarmaya muvaffak olmuşlardır. bu başarı, Balıkesir'de büyük heyecan yaratmıştır. Akhisar zaferinden sonra Balıkesir Kuvayı Milliyesi Soma ve Akhisar cephelerini artık tespit ve tanzim etmiş oluyordu.
Dış ilişkiler

Kongre 13 Temmuz 1919'da yabancı devletlerin İstanbul'daki siyasi temsilcilerine muhatap bir beyanname yayınlayarak Millî Mücadelenin amaçlarını duyurmaya çalıştı. Kongrenin başarıyla toplanıp önemli kararlar alması işgal güçlerini de harekete geçirdi. İtilaf Devletleri temsilcilerini de baskısıyla harekete geçen Osmanlı Hükûmetinin Dahiliye Nazırı (İçişleri Bakanı) Adil Bey kongrenin men edilmesi için çaba sarf ettiyse de bu çabalar başarısız oldu.
Lav

Hawaii'de bulunan 10 metre yüksekliğindeki "Pāhoehoe türü lav çeşmesi".
Lav ya da püskürtü, yanardağ patlaması sırasında çıkan çok sıcak, sıvı ve akıcı erimiş maddeye denilmektedir. Yanardağ ağzından ilk çıktığında sıvı halde bulunmaktadır. Lavın sıcaklığı "700 °C "ile "1200 °C" (1300 °F ve 2200 °F) arasında değişmektedir.
Lavın, viskozitesi sudan 100.000 kat daha fazla olabilse de, soğuyup katılaşmadan önce onlarca mil akabilmektedir. Bunun nedeni ise havaya maruz kalan lav, hızlı bir zaman diliminde katı bir kabuk geliştirmektedir. Bu kalan sıvı lavı yalıtır, sıcak ve viskoz olmamasına yardımcı olmaktadır.
Lav kelimesi Fransızca lave "yanardağ akıntısı" sözcüğünden alıntılanmaktadır. İlk kullanımı 1739 yılında "Charles de Brosses" adlı bilim insanı tarafından kullanılmıştır. Bir diğer düşünce ise İtalyancadan türetilmiş bir kelime olduğu düşüncesidir ve muhtemelen düşme veya kayma anlamına gelen Latince "labes" kelimesinden türetilmiştir. Dünya yüzeyinin altındaki erimiş kaya ile bağlantılı olarak ilk kullanım, görünüşe göre Francesco Serao tarafından 1737'de" Vezüv patlaması" üzerine yazılan kısa bir hesapta bulunmuştur. Serao, "ateşli lav akışını" şiddetli yağmurun ardından volkanın kenarlarından aşağı su ve çamur akışına bir benzetme olarak tanımlanmıştır.
Lavın özellikleri > Kompozisyon

Lavlar, ağırlıkları bakımından %45-%70 SiO2 arasında değişen silikat eriyikleridir. Çoğunlukla feldispatlar, feldspatoidler, olivin, piroksenler, amfiboller, mikalar ve kuvars yapılarında hakimdir. Bütün lavların bileşiminde silikat bulunmaktadır. Nadir silikatsız lavlar, silikat olmayan mineral yataklarının yerel erimesi sonucunda oluşmaktadır.
Lavın özellikleri > Silikat lavlar

Silikat lavlar, yapısında daha az alüminyum, kalsiyum, magnezyum, demir, sodyum ve potasyum gibi birçok elementin az miktarı ile dünyanın en bol elementi olan "oksijenin" "silikonile etkileşmesiyle hakim olunan karışımdır. Silikat magmaların fiziksel davranışlarında "silis" bileşeni hakimdir. Lavda bulunan silikon iyonları, dört yüzlü bir düzenlemede dört oksijen iyonuna güçlü bir şekilde bağlanmaktadır. Bir oksijen iyonu eriyikte bulunan iki silikon iyonuna bağlanırsa, bu bir köprü olan oksijen olarak tanımlanmaktadır. Oksijen iyonlarını köprü görevinde kullanarak birbirine bağlanan birçok silikon iyonu kümesine veya zincirine sahip "lav" olarak tanımlanmaktadır. Alüminyum, alkali metal oksitlerle (sodyum ve potasyum) kombinasyon halinde lavı polimerize etme eğiliminde bulunmaktadır. Demir, kalsiyum ve magnezyum gibi diğer katyonlar, oksijene çok daha zayıf bağlanmaktadır ve polimerleşme eğilimini azaltabilmektedir. Kısmi polimerizasyon lavı yapışkan hale getirmektedir. Bu nedenle silika bakımından yüksek lav, silika bakımından düşük lavdan çok daha viskoz durumda olabilmektedir.
Silikanın viskoziteyi belirlemedeki rolü ve bir lavın sıcaklığı gibi diğer birçok özelliğinin silika içeriği ile ilişkili olduğu gözlemlendiğinden dolayı silikat lavlar silika içeriğine göre dört kimyasal türe ayrılmaktadır:
Felsik Lavlar
Ortaç Lavlar
Mafik Lavlar
Ultramafik Lavlar
Lavın özellikleri > Silikat lavlar > Felsik favlar

Felsik veya silisli lavların "silis içeriği %63'ten" fazla bulunmaktadır. Riyolit ve dakit lavları içerirler. Böylesine yüksek bir silis içeriğiyle, bu lavlar, 1.200 °C'de (2.190 °F) sıcak riyolit lav için 108 cP'den 800 °C'de (1.470 °F) soğuk riyolit lav için 1011 cP'ye kadar değişen son derece viskozsuz bir yapıya sahiptirler.
Karşılaştırma için, suyun viskozitesi yaklaşık 1 cP'dir. Bu çok yüksek viskozite nedeniyle, felsik lavlar genellikle patlayarak parçalı tortular oluşturmaktadır. Bununla birlikte riyolit lavlar, lav dikenleri, lav kubbeleri veya "kuleler" oluşturmak için zaman zaman etkin bir şekilde püskürmektedirler. Lavlar tipik olarak dışarı çıktıkça parçalanmaktadır ve bunun sonucunda blok lav akıntıları oluşturur. Bunlar genellikle yapılarında obsidyen içermektedir. Kısaca tipik olarak 1 km mesafeden az aktıkları için kırılmış veya parçalanmış bir durumda gözüktüğünü söylenebilmektedir.
Lavın özellikleri > Silikat lavlar > Ortaç lavlar

Ara veya andezit lavlar, yapılarında %52 ile %63 arasında silika maddesi içermektedir. Alüminyum oranı daha düşük olduğu için genellikle magnezyum ve demir oranları felsik lavlara göre biraz daha zengindir. Ayrıca 850 ile 1.100 °C (1.560 ile 2.010 °F) aralığında daha sıcaktırlar. Ortaç lavlar daha yavaş akım gücüne sahip olmaktadırlar. Akış mesafeleri ise 10 kilometreden az ilerleyebilmektedir. Volkan ağzının üzerindeki tümsekten viskoz olarak yavaş yavaş akar ve dış bölümleri soğuk kesikli olarak akmaktadır. Ara lavlar, fenokristal oluşturma eğilimi göstermektedirler. Daha yüksek demir ve magnezyum, amfibol veya piroksen fenokristalleri de dahil olmak üzere daha koyu bir ana kütle olarak tezahür etme eğilimindedirler.
Lavın özellikleri > Silikat lavlar > Mafik lavlar

Mafik veya bazaltik lavların silika içeriği %52 ile %45'tir. Yüksek ferromagnezyen içerikleri ile tipiktirler ve genellikle 1.100 ile 1.200 °C (2.010 ile 2.190 °F) sıcaklıklarda ortaya çıkmaktadırlar. Bazalt lavlar, düşük profilli kalkan volkanları veya taşkın bazaltları üretme eğilimindedir. Akışkan lav, havalandırma deliğinden uzun mesafeler boyunca akmaktadır. Bazalt lavın kalınlığı, özellikle düşük bir eğimde, herhangi bir anda hareket eden lav akışının kalınlığından çok daha büyük olabilmektedir çünkü bazalt lavlar, katılaşmış bir kabuğun altındaki lav tedarikiyle "şişebilmektedir". Örnek olarak "AA" veya "pāhoehoe" lavları örnek olarak gösterilebilir. Su altında, yapısı "pahoehoe lavlara" oldukça benzeyen yastık lavlar oluşturabilmektedir.