stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Şirinevler, Nazilli
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 5.630 |  |
| 2018 | 5.577 |  |
| 2017 | 5.576 |  |
| 2016 | 5.599 |  |
| 2015 | 5.694 |  |
| 2014 | 5.716 |  |
| 2013 | 5.833 |  |
| 2012 | 5.904 |  |
| 2011 | 5.882 |  |
| 2010 | 6.044 |  |
| 2009 | 6.395 |  |
| 2008 | 6.728 |  |
| 2007 | 6.494 |  |
Şemsiye terim

Şemsiye terim (İngilizce: Umbrella term), belli bir ortak özelliğe sahip birden fazla parçayı, bölümü veya sınıfları birlikte belirtmek için kullanılan ad.
Örnekler

Memeliler, skleroderma, yumurtlayan hayvanlar, homolar gibi terimler Şemsiye terime örnektir.
Şirinevler, Altınordu

| Şirinevler |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ordu ilinin Türkiye'deki konumu
ŞirinevlerŞirinevler'in Ordu'daki konumu
Koordinatlar: 40°57′58″N 37°54′04″E﻿ / ﻿40.966°K 37.901°D﻿ / 40.966; 37.901
Ülke:  Türkiye
İl: Ordu
İlçe: Altınordu
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 15.755
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 452
İl plaka kodu: 52
Posta kodu: 52200
Şirinevler, Ordu ilinin Altınordu ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 15.755 |  |
| 2018 | 12.460 |  |
| 2017 | 15.567 |  |
| 2016 | 14.452 |  |
| 2015 | 14.106 |  |
| 2014 | 13.287 |  |
| 2013 | 12.052 |  |
| 2012 | 12.538 |  |
| 2011 | 12.301 |  |
| 2010 | 11.577 |  |
| 2009 | 10.506 |  |
| 2008 | 10.140 |  |
| 2007 | 9.824 |  |
Şeylerin Masumiyeti

| --- | --- |

Yazar: Orhan Pamuk
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Tür: Sanat
Yayım: 2012
Yayımcı: İletişim Yayıncılık
Sayfa: 264
ISBN: 9789750510366
Şeylerin Masumiyeti, Orhan Pamuk'un 2012 yılında yazmış olduğu kitaptır. Özenle seçilmiş resim ve fotoğraflar içeren kitapta, Orhan Pamuk, Masumiyet Müzesi’ndeki eşyalar üzerinden İstanbul’u ve kendi hayatını anlatır. Kitap İletişim Yayınları tarafından basılmıştır.
Şeytan'la anlaşma

Yazılı anlaşma
Şeytan'la anlaşma, Şeytan'la pakt ya da Faust pazarlığı Hristiyan folklorundaki başlıca ögelerden biri, en iyi örneği Faust efsanesi ve içindeki Mephistopheles olan, Batı kültüründe yaygın bir motiftir. Aarne-Thompson'ın tipolojik kataloğunda, kategori AT 765B'de "Şeytan ile kontrat" olarak yer alır.
Geleneksel Hristiyanlığın cadılıkla ilgili inançlarına göre bu pakt, kişi ile Şeytan veya diğer bir demon (veya demonlar) arasındadır; kişi, Şeytani bir lütuf karşılığında kendi ruhunu teklif eder. Söz konusu lütuf, hikâyeden hikâyeye değişiklik gösterir ancak genelde: gençlik, bilgelik, zenginlik veya güç ile ilgilidir. Ayrıca bazılarının bu anlaşmayı, bir karşılık beklemeden sadece Şeytan'ı efendi olarak tanımak için yaptığı söylenmektedir.
İvan Krılov

| İvan Krılov |
| --- | --- |
Krılov’un 1839 tarihli yarım kalmış portresi
Doğum: 13 Şubat 1769 Moskova, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 21 Kasım 1844 Sankt-Peterburg, Rus İmparatorluğu

İvan Krılov’un St. Petersburg’daki heykeli
İvan Andreyeviç Krılov (Rusça: Ива́н Андре́евич Крыло́в; 13 Şubat 1769, Moskova - 21 Kasım 1844, Sankt-Peterburg), Rus gazeteci, şair, oyun yazarı, çevirmen.
İki yüzden fazla fabl yazmış, “Rus La Fontaine’i” olarak tanınmıştır. Rusçaya büyük bir atasözü ve deyiş hazinesi kazandırmış olan fablleri elliden fazla dile çevrilmiştir.
Krılov’un masalları Türkiye’de "Keçi Bir Gün..." adıyla Tarık Dursun K. tarafından derlenip yeniden yazılmıştır.
Yaşamı

1769’da Moskova’da dünyaya geldi. Çocukluğu Orenburg ve Tver’de geçti. Babasını erken yaşta kaybetti, yoksul bir çocukluk geçirdi. 1782’de annesi ile St. Petersburg’a taşındı. Edebiyat, Fransızca ve İtalyanca ile matematik alanında kendi kendini yetiştirdi.
Edebi yaşamı 1783’te yazdığı Kofeynitsa adlı komik-operanın bir yayımcı tarafından basılması ile başladı ve oyunlar yazmaya devam etti.
1780’lerin sonunda daha çok gazete yazıları yazan Krılov, aylık bir dergi çıkarmak için 1789-1790 yıllarında çeşitli girişimlerde bulunda fakat yayınladığı dergiler fazla ilgi görmedi ve çok kısa süre içinde kapandı.
Taşlamaları kraliyet ailesini rahatsız ettiği için St. Petersburg’dan ayrılmak zorunda kalan ve ancak 1806’da geri dönen Krılov’un hayatının bu dönemi hakkında fazla bilgi yoktur. 1797’de Livonya valisinin hizmetine girip sekreterliğini ve çocuklarının öğretmenliğini üstlendiği bilinir. 1803’te bu görevden ayrılan Krılov, 1806’da Moskova’da şair ve fabl yazarı İvan Dmitriyev ile görüştü ve ona La Fontaine’in fabllarından yaptığı iki çeviriyi gösterdi. Dmitriyev, kendisini fabl yazması konusunda teşvik etti.
Ardından St. Petersburg’a giden Krılov, yeniden oyun yazarlığına başladı. Özellikle soyluların Fransız kültürüne ilişkin her şeyi taklit etmesini hicveden oyunlar yazdı; oyunları sahnelenip büyük başarı kazandı.
Oyunlarının kazandığı başarıya rağmen oyun yazmayı bırakıp fabl yazmaya yönelen Krılov’un ilk fabl koleksiyonu 1809’da yayımlandı ve çok beğenildi. Ömrünün sonuna kadar fabl yazmayı sürdürdü. Başlangıçta La Fontaine fabllerini çeviriyor veya yeniden yazıyordu ancak zamanla dönemin Rus toplumuna ilişkili fabller yazmaya başladı. O zamana kadar fazla tanınmayan ve maddi güçlükler içinde yaşayan biri iken fabl kitapları sayesinde çok tanındı ve saygınlık kazandı.
1812-1841 yıllarıdna St. Petersburg Kraliyet Halk Kütüphanesi’nde kütüphanecilik yaptı. Rus Akademisi’ne seçildi; pek çok ödül ve madalya ile onurlandırıldı.
1830’dan itibaren çok az yazdı, evden çıkmadan yaşamaya başladı. Ünü arttıkça tembelliği, oburluğu, hazırcevaplığı hakkında yarı-efsanevi öyküler yayıldı.
1844’te St. Petersburg'da hayatını kaybetti. Ölüm nedeni kimi kaynaklara göre zatürre, kimine göre “fazla yemek”ti. Cenazesi, Tihvin Mezarlığı’na defnedilmiştir.
Şoşi

| Şoşi Şuş |
| --- | --- |
İdari birim
ŞoşiŞoşi'nin Arnavutluk'taki konumu
Ülke:  Arnavutluk
İl: İşkodra
Belediye: İşkodra
Nüfus (2011)
 • Toplam: 304
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAS)
Şoşi veya Şuş, Arnavutluk'un İşkodra iline bağlı İşkodra belediyesinde bulunan bir idari birimdir. Nüfusu 2011 yılı itibarı ile 304'tür.
Şoşi idari birimi Brashta, Ndrejaj, Nikaj-Shosh, Palaj ve Pepsumaj köylerinden oluşmaktadır.
İsveç Bisiklet Turu

| Yarış detayları |
| --- | --- |
Bölge: İsveç
Yerel ad(lar): Postgirot Open
Disiplin: Yol bisikleti yarışı
Tarihçe
İlk sürüm: 1982
Son sürüm: 2002
İlk kazanan: Tommy Prim
İsveç Bisiklet Turu (veya Postgirot Open) İsveç'te 1982 yılından 2002 yılına kadar yapılan yıllık profesyonel bisiklet etap yol yarışıdır.
Kazananlar

| --- | --- |
 2002 : Kurt-Asle Arvesen Norveç  2001 : Thor Hushovd  Norveç  2000 : Michael Andersson (3)  İsveç  1999 : Jakob Piil  Danimarka  1998 : Steven de Jongh  Hollanda  1997 : Giampaolo Mondini  İtalya  1996 : Michael Blaudzun  Danimarka  1995 : Erik Dekker (2)  Hollanda  1994 : Erik Dekker  Hollanda  1993 : Phil Anderson  Avustralya :  1992 : Michael Andersson (2)  İsveç  1991 : Michael Andersson  İsveç  1990 : Dmitry Ivanov  Rusya  1989 : Atle Kvålsvoll  Norveç  1988 : Jesper Worre  Danimarka  1987 : Gerrie Knetemann  Hollanda  1986 : Gilbert Duclos-Lassalle  Fransa  1985 : Marc Gomez  Fransa  1984 : Alan Peiper  Avustralya  1983 : Tommy Prim (2)  İsveç  1982 : Tommy Prim  İsveç
Kazananlar > Dereceye girenler

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| Yıl | 1. | 2. | 3. |
| 1982 | Tommy Prim İsveç | Giuseppe Petito İtalya | Lucien Van Impe Belçika |
| 1983 | Tommy Prim İsveç | Alexandre Krasnov Rusya | Per Christiansson İsveç |
| 1984 | Alan Peiper Avustralya | Alf Sergersall İsveç | Sean Yates Birleşik Krallık |
| 1985 | Marc Gomez Fransa | Gerrit Solleveld Hollanda | Atle Kvalsvoll Norveç |
| 1986 | Gilbert Duclos-Lassalle Fransa | Frans Maassen Hollanda | Jelle Nijdam Hollanda |
| 1987 | Gerrie Knetemann Hollanda | Andrzej Mierzewjski Polonya | Per Moberg İsveç |
| 1988 | Jesper Worre Danimarka | Bruno Cornillet Fransa | Edwig Van Hooydonck Belçika |
| 1989 | Atle Kvalsvoll Norveç | Viatcheslav Ekimov  Rusya | Peter Pegestam İsveç |
| 1990 | Dimitri Zhdanov  Rusya | Frans Maassen  Hollanda | Jelle Nijdam Hollanda |
| 1991 | Michael Andersson İsveç | Dag-Erik Pedersen Norveç | Lars Wahlqvist İsveç |
| 1992 | Michael Andersson İsveç | Bo Hamburger  Danimarka | Daren Smith Avustralya |
| 1993 | Phil Anderson  Avustralya | Francis Moreau Fransa | Lance Armstrong ABD |
| 1994 | Erik Dekker Hollanda | Michael Lafis İsveç | Arvis Piziks Letonya |
| 1995 | Erik Dekker  Hollanda | Michael Lafis İsveç | Léon Van Bon Belçika |
| 1996 | Michael Blaudzun Danimarka | Bert Dietz Almanya | Max Van Heeswijk Hollanda |
| 1997 | Gianpaolo Mondini İtalya | Stephan Gottschling Almanya | Sven Holestol Norveç |
| 1998 | Steven De Jongh Hollanda | Magnus Backstedt  İsveç | Marcus Ljungqvist İsveç |
| 1999 | Jacob Piil  Danimarka | Jesper Skibby  Danimarka | Martin Rittsel İsveç |
| 2000 | Michael Andersson İsveç | Erik Dekker Hollanda | Fabio Malberti İtalya |
| 2001 | Thor Hushovd  Norveç | Stuart O'Grady  Avustralya | Raphael Schweda İsveç |
| 2002 | Kurt-Asle Arvesen Norveç | René Haselbacher Avusturya | Fredrik Modin İsveç |
İskender Bayhan

| İskender Bayhan |
| --- | --- |

Türkiye Büyük Millet Meclisi 28. Dönem Milletvekili
Görevde
Makama geliş  2 Haziran 2023
Seçim bölgesi: 2023 - İstanbul
Kişisel bilgiler
Doğum: 1971 (52-53 yaşında) Şavşat, Artvin, Türkiye
Partisi: Emek Partisi
Çocuk(lar): 1
Yaşadığı yer: İstanbul
Bitirdiği okul: Anadolu Üniversitesi
Mesleği: Ekonomist, gazeteci, siyasetçi
İskender Bayhan, Emek Partisi İstanbul milletvekilidir. 14 Mayıs 2023 genel seçimlerinde Emek ve Özgürlük İttifakı'nın bileşeni olan Emek Partisi'nin Yeşiller ve Sol Gelecek Partisi listelerinden aday göstermesiyle İstanbul 3. bölge milletvekili seçildi.
Eğitimi ve mesleki kariyeri

Anadolu Üniversitesi İktisat Bölümü’nden mezun oldu. KHK ile kapatılan Evrensel Kültür ve Özgürlük Dünyası ile Gençliğin Sesi, Teori ve Eylem, Yeni e dergilerinde; kültür, felsefe, güncel-politika alanında yazılar yazmaktadır.
Kişisel hayatı

Evli ve bir çocuk babasıdır.
Eserleri

Gençliğin Mücadelesi ve Örgütlenmesi Üzerine
Şinkansen

Sıra halinde JR Central ve JR West Şinkansen trenleri
Şinkansen (Japonca: 新幹線 Shinkansen; "yeni ana hat"), Japonya'da Japan Railways tarafından işletilen yüksek hızlı demiryolu ağıdır. Ağın en yüksek işletme hızı 240–320 km/h arasında olup, kuzeyde Hokkaido'da devam eden bir bağlantı inşaatı ile birlikte Honshu ve Kyushu adalarındaki çoğu büyük şehri birbirlerine bağlamaktadır.
Tarihçe

İlk Şinkansen hattı olan Tōkaidō Shinkansen, Tokyo Olimpiyatları için 1 Ekim 1964 tarihinde açıldı. Aynı zamanda 200 km/h hızıyla dünyanın ilk ticari amaçlı yüksek hızlı demiryolu hattıydı. Bu hız o zamana dek hiçbir trenin ulaşamadığı bir hızdı ve ayrıca bu yüksek hızlı demiryolu hattı Japonya'daki diğer dar hat açıklıklı ana hatlardan farklı olarak standart hat açıklığı ile inşa edilen ilk demiryolu hattıydı. Bunun nedeni trenlerin yüksek hızda giderken kurplardan (demiryolu virajı) dar hat açıklığına göre daha rahat ve daha güvenli geçebilmesiydi. Bu hizmet, 13 Temmuz 1967 tarihinde en az üç yıl içinde 100 milyon yolcuya ve 1976 yılında bir milyar yolcuya ulaşma başarısını gösterdi.
Hatlar

Ana Şinkansen hatları:
Tōkaidō Shinkansen (Tokyo-Osaka)
Sanyō Shinkansen (Osaka-Fukuoka)
Tōhoku Shinkansen (Tokyo-Aomori)
Jōetsu Shinkansen (Saitama-Niigata)
Hokuriku Shinkansen (Takasaki-Kanazawa)
Kyūshū Shinkansen (Fukuoka-Kagoshima)
Hokkaidō Shinkansen (Aomori-Hokuto)
Nishi-Kyushu Shinkansen (Nagasaki-Takeo)
Şinkansen ağının genişletilmesi günümüzde de devam edilmektedir. Hokkaidō Shinkansen Hattı'nın 2035 yılına kadar Sapporo'ya ulaştırılması planlanmaktadır.
1970'lerden bu yana Tokyo ve Osaka arasında maglev temelli Chūō Shinkansen hattı planlanılmaktadır. 2 Aralık 2003 tarihinde Yamanashi'de inşa edilen 18 kilometrelik test hattında MLX01 deney treni saatte 581 km/h hıza ulaşmıştır. Bu rekor, L0 serisi trenle 21 Nisan 2015 tarihinde 603 km/h hıza ulaşılarak kırılmıştır.
Şinkansen hatları haritası
Tos böceğigiller

Tos böceğigiller, Bostrichoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır. Dünyada geniş bir yayılış gösterir ve özellikle binalardaki ağaç malzemeye zarar verirler. Odunlarda rastlanan kurtçukların büyük kısmı bu familyaya aittir. Türlerin çoğu zararlıdır. Hem iğne yapraklı hem de yapraklı ağaçlarda genellikle diri oduna zarar vermekte, bazen öz odununa da zarar verebilmektedirler.
Bu familyaya giren en önemli kuru odun zararlıları Anobium punctatum (tahta kurdu) ile Xestobium rufovillosum ’dur. Ptilinus pectinicornis, Ernobius mollis bu familyadaki diğer önemli türlerdir.
Özellikler

Larvaları küçük boyda, “C” şeklinde kıvrık vücutlu ve Scarabaeidae larva tipine çok benzer. Thorax segmentleri diğer segmentlerden daha büyük olup, sonuncu abdomen segmenti de kendinden önceki segmentlerden daha büyük boyda ve yapıdadır.
Erginleri küçük boyda, kısa ve silindirimsi görünüşte vücuda sahip, koyu renkli böceklerdir. Renkleri çoğu kez sarımsı ya da kahverengidir.6 mm’yi geçen boyda olan türlerine ender rastlanır. Baş dikey olup, üsten prothorax tarafından gizlendiğinden görülmez. Antenleri 11 segmentlidir. Bunlar gözlerin ön kenarlarından çıkar ve anten çukurları birinci anten segmentinin uzunluğundan daha fazladır. Anten topuzu büyük ve serbest olan üç segmentten oluşur. Prosternum kısa; bacaklar kısa, ön ve orta coxa’lar küçük ve tarsus’lar 5 segmentli olup, özellikle 1. segment çok iyi gelişmiştir. Abdomen görülebilir 5 segmente sahiptir.
Sınıflandırma > Etimoloji

Çiftleşme döneminde her iki eşey de, muhtemelen birbirlerini cezbetmek için, boyun plakalarının ön kısmını, açtıkları galerilerin duvarına sertçe tos vurarak, insan kulağı tarafından çok iyi alınabilen "tık tık" diye bir ses çıkartırlar. Adları buradan gelir. Fakat ses alma organlarının olmaması sebebiyle bu cezbetmenin nasıl gerçekleştiği bilinmiyor. Belki tatma organı ile odundaki titreşimler alınabilir.
Sınıflandırma > Taksonomi

Tos böceğigiller familyasına bağlı altfamilyalar (2022):
Alvarenganiellinae - Viana and Martinez, 1971
Anobiinae - Kirby, 1837
Dorcatominae - Thomson, 1859
Dryophilinae - LeConte, 1861
Ernobiinae - Pic, 1912
Eucradinae - Le Conte, 1861
Mesocoelopodinae - Mulsant and Rey, 1864
Ptilininae - Shuckard, 1840
Xyletininae - Gistel, 1856
Sınıflandırma > Türkiye'deki türler

Türkiye'de Anobiidae familyasından 25 cinse ait 66 kadar tür bulunur. Bunlardan 5 tanesi endemiktir.[kaynak belirtilmeli]
Anobium
Anobium punctatum (tahta kurdu)
Anobium pertinax
Caenocara
Caenocara ganglbaueri endemik
Clada
Clada tricostata
Dorcatoma
Dorcatoma flavicornis
Dryophillus
Dryophillus forticornis
Ernobius
Ernobius kiesenwetteri
Ernobius mollis
Ernobius abietis
Ernobius angusticollis
Ernobius mulsanti
Ernobius pini
Ernobius pini var. crassiusculus
Ernobius reflexus
Ernobius reitteri endemik
Ernobius syriacus
Falsogastrallus
Falsogastrallus striarus
Falsogastrallus unistriatus
Gastrallus
Gastrallus corsicus
Gastrallus immarginatus
Gastrallus laevigatus
Heolobia
Heolobia magnifera
Heolobia pubescens
Lasioderma
Lasioderma baudii
Lasioderma fuscum
Lasioderma haemorrhoidale
Lasioderma kiesenwetteri
Lasioderma obscurum
Lasioderma punctalatum
Lasioderma redtenbacheri
Lasioderma serricorne
Mesocoelopus
Mesocoelopus ingibosus
Mesothes
Mesothes ferrugineus
Mesothes granulatus endemik
Metholcus
Metholcus cylindrius
Metholcus rotundicollis
Microbregma
Microbregma emarginata
Nicobium
Nicobium castaneum
Oligomegerus
Oligomegerus ptilinoides
Petalium
Petalium parmatum
Plumius
Plumius grandicollis
Priartobium
Priartobium serrifunis
Priobium
Priobium carpini
Priobium dendrobiiformis
Ptilinus
Ptilinus pectilinornis
Ptilinus fissicollis
Stagathus
Stagathus dorcatomoides
Stagathus franzi
Stagathus latior
Stagathus pilula
Stagathus puncticollis
Stagathus striatula
Stagathus xyletina
Stegobium
Stegobium paniceum
Theca
Theca vicina endemik
Theca striatula endemik
Xestobium
Xestobium plumbeum
Xestobium rufovillosum
Xyletinus
Xyletinus bucefalus
Xyletinus flavipes
Xyletinus fulvicollis
Xyletinus laticollis
Xyletinus ornatus
Xyletinus ruficollis
Xyletinus saraptanus
Xyletinus subrotudatus
Ekoloji > Yaşam döngüsü

Erginleri çok kısa süreli yaşarlar ve besin almazlar. Gerekli besin larva evresinde yağ dokusu olarak depolanır. Bu besinle, toplu iğne başı kadar bir uçuş galerisi açarak, pupa yatağını terk ederler ve çiftleşmeyi gerçekleştirirler. Yumurtalar uçuş deliklerinin civarına bırakılır; çünkü çıkacak larvalar bu uçuş deliğini kullanarak odunun derinliklerine girebilirler.
Larvaların aylar süren gelişmesi sırasında, odunlarda galeriler açarak beslenilir. Yapı ve depo malzemesi olarak kullanılan her çeşit odunu, sünger gibi delerek büyük zarara neden olurlar. Bağırsaklarındaki bakteri ve mantarlarla selülozu değerlendirirler. Yumurtaların yüzüne bulaştırılan spor ile, bakteri ve mantarlar larvalara iletilir.
Ekoloji > Etkenleri

Anobiidae familyası larvaları, iğne yapraklı ağaçlarda genellikle ilkbahar odunu tabakasını tahrip etmekte, bu durumda sert odun tabakası ince bir lamel halinde kalmaktadır. Anobiidae türlerinin bir kısmı fizyolojik (sürgün ve kozalaklarda), diğer bir kısmı da kullanılmış odunlarda, örneğin inşaatta kullanılmış ya da işlenmiş kerestelerde, odundan yapılmış mobilya ve sanat eserleriyle ağaç koleksiyonlarında zarar yaparlar. Bir kısmı ağaçların ölü kabuk kısımları içerisinde yaşarlar. Larvalar 1–2 mm çapında düzensiz galeriler açarak ağaç malzemeyi tahrip ederler. Tahribatları 2-4 yıl sürdüğü gibi, şartlar uygun değilse 10 yıla kadar uzayabilmektedir. Peletleri (dışkıları) kısa, küçük, uçları biraz sivri olup yer fıstığı şeklindedir. Açtıkları galeriler kemirinti tozu ile doludur
Galeri

Dorcatoma.chrysomelina
Dorcatoma dresdensis
Hadrobregmus pertinax
Hedobia pubescens
Lasioderma serricorne
Mezium.affine
Ochina latrellii
Ochina ptinoides
Oligomerus brunneus
Ptilinus pectinicornis
Ptinomorphus regalis
Ptinus latro
Stegobium paniceum
Xenocera sp.
Xyletinus pectinatus
Anobium punctatum yeniği
Konuyla ilgili yayınlar

Azize TOPER KAYGIN ve Erkan SADE (2004), Türkiye'de Bulunan Anobiidae (Tosvuran Böcekler) Familyasına Bağlı Türler ve Bunilardan Bazı Önemli Türlerin Tanıtımı, Zonguldak Karaelmas Üniversitesi, Orman Fakültesi Dergisi, yıl: 2004, cilt: 6, sayı: 6, sayfa: 142-152
Prof. Dr. Alı Demirsoy (1992), Yaşamın Temel Kuralları (Entomoloji)
Athur M. Lea (1924), On Australian Anobiides (Coleoptera)
İşgücü ile imha

Yukarı Avusturya'daki Mauthausen-Gusen toplama kampı ocağındaki Todesstiege ("Ölüm Merdivenleri"). Mahkûmlar merdivenlerden ağır kayaları taşımak zorunda bırakıldılar.
İşgücü ile imha ya da emek yoluyla imha, (Almanca: Vernichtung durch Arbeit), Nazi Almanyası'ndaki zorunlu kamplarda esirleri çalıştırarak öldürme uygulamasıdır. Nazilerin Sovyet savaş esirlerine karşı işledikleri suçlar kapsamında çok sayıda esir bu yöntemle öldürüldü.
Terminoloji

Emek yoluyla imha (Vernichtung durch Arbeit) terimi, genel olarak SS tarafından kullanılmamıştır, ancak ifade, 1942'nin sonlarında, Albert Bormann, Joseph Goebbels, Otto Georg Thierack ve Heinrich Himmler arasında gerçekleşen esirlerin toplama kamplarına nakledilmesi müzakerelerinde özellikle kullanılmıştır. Thierack ve Goebbels terimi özellikle kullandı. İfade, savaş sonrası Nürnberg denemeleri sırasında tekrar kullanıldı.
1980'lerde ve 1990'larda tarihçiler, terimin uygun kullanımını tartışmaya başladılar. Falk Pingel, ifadenin tüm Nazi esirlerine uygulanmaması gerektiğine inanırken, Hermann Kaienburg ve Miroslav Kárný, "emek yoluyla imha edilmenin SS'nin tutarlı bir amacı olduğunu ifade etti. Jens-Christian Wagner de Nazi mahkûmlarının hepsinin imha ile hedef alınmadığını savundu.
Nazi Almanya'sındaki uygulamalar

Naziler ırkları, siyasi ilişkileri, sakatlıkları, dinleri ya da cinsel yönelimleri yüzünden birçok kişiye zulmetti. Almanya’daki çoğunluk nüfusunun marjinalleştirdiği gruplar; birçok çocuğa sahip olan aileleri, "serseri" ve "işe yaramaz" olarak yaftalanan kişileri, alkolikleri ve fahişeleri içeriyordu. Bu insanlar "Alman kanlı" olarak kabul edilirken, aynı zamanda gereksiz (Ballastexistenzen) yanı sıra "sosyal uyumsuzlar" (Asoziale) olarak da sınıflandırıldılar. Sivil ve polis makamları tarafından listelerde (eşcinseller gibi) kaydedildiler ve toplama kamplarında zorunlu rehabilitasyon ve nihayetinde hapis cezası içeren sayısız devlet kısıtlaması ve baskıcı eylemlere maruz kaldılar . Nazi rejimine komünistler, sosyal demokratlar, demokratlar ve vicdani retçiler gibi  açıkça karşı çıkan herkes hapishane kamplarına gönderildi.
Bu gruplar kendilerini Nazilerin dikkatinden kaçırabilmelerine karşın Adolf Hitler'in dünya görüşünde Yahudilere yer yoktu, ancak Almanya Yahudilerin Filistin’e ve 1933’ten 1941’e kadar Haavara Anlaşması ve Madagaskar Planı gibi düzenlemelerle göç etmelerini teşvik etti ve destekledi. 1942'deki savaş sırasında Nazi liderliği Wannsee Konferansı'nda “Yahudi sorununun son çözümü” olarak adlandırılan konuyu tartışmak için toplandı. Bu buluşmanın metni, tarihçilere, Yahudilerin gelecekteki yıkımının ayrıntılarını tasarladıkları gibi “nihai çözüm” ün bir bileşeni olarak emek yoluyla imha kullanımı da dahil olmak üzere, Nazi liderliği düşüncesine dair fikir vermektedir.
Nazi kamplarında, “emek yoluyla imha”, temel olarak köle temelli bir işçi organizasyonu aracılığıyla gerçekleştirildi; bu nedenle, yabancı iş güçlerinin zorunlu çalışmasının aksine, Nürnberg Duruşmaları'nda “köle işi” ve "köle işçiler" terimleri kullanıldı.
Çalışma koşulları çeşitli yollarla karakterize edildi: Hiçbir ücret verilmedi; işçiler sürekli gözetim altında tutuldu; fiziksel olarak zorlu işgücü dayatıldı (yol yapımı, çiftlik işleri, fabrika çalışmaları, özellikle silah sektöründe çalıştırılma); aşırı çalışma saatleri uygulandı genellikle günde 10 ila 12 saat); minimum beslenme sağlandı, hijyen eksikliği mevcuttu; kötü tıbbi bakım ve bunun sonucunda çeşitli hastalıklar ortaya çıktı; yetersiz kıyafet verildi (örneğin kışın bile yazlık giysilerle çalıştırıldılar).
İşkence ve fiziksel istismar da kullanıldı. Torstehen (Kapı duruşu) yöntemi ile birlikte esirler kollarını kaldırır vaziyette çıplak durmaya zorlandı. Yıkıldıklarında veya bayıldıklarında, pozisyonu tekrar alana kadar dövüldüler. Ayrıca Pfahlhängen (Arkadan bağlama) denilen yöntemle esirlerin elleri arkadan bağlandı ve daha sonra elleriyle uzun bir kazıkla astılar. Bu işkence yolu esirlerin kollarının çıkmasıyla sonuçlandı, bedenleri kollarından ayrıldı ve basınç saatler içinde ölümcül noktalara geldi (Filistin Askısı).
Zorunlu çalıştırılan Yahudiler küreklerle yürüyorken Mogilev, 1941
Şoşoni

Şoşoni şu anlamlara gelebilir:
Şoşoniler, ABD Kızılderili halkı
Şoşa

| Şoşa |
| --- | --- |
 Şoşa Nehri
Konum
Ülke(ler): Rusya
Genel bilgiler

Ağız: Volga Nehri
Uzunluk: 163 km
Havza alanı: 3080 km²
Şoşa Nehri (Rusça: Шо́ша), Rusya'nın  Tver Oblastı'nın Zubtsovski, Staritski, Kalininski ve Konakovski bölgeleri ile Moskova Oblastı'nın Lotoşinski bölgesinde yer alan bir nehirdir. Volga'nın sağ kolunda yer alır. Şoşa'nın uzunluğu 163 kilometre (101 mi)'dir.
Şemsettin Uzun

Şemsettin Uzun (d. 22 Haziran 1946, Akçaabat, Trabzon, Türkiye), Türk bürokrat.
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun olmuştur. Çamlıhemşin, Hekimhan, Altınözü, Karlıova, Çan kaymakamlıkları görevinde bulunmuştur. Mardin vali yardımcılığı görevinin ardından Perşembe, Söke, Eyüpsultan kaymakamlıkları ve Iğdır, Şanlıurfa, Isparta ve Çankırı valilikleri yapmıştır. 22 Haziran 2011 tarihinde emekli olmuştur. Evli ve 3 çocuk babasıdır.