stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Oğlum İçin (film, 1950)

| --- | --- |
Filmin afişi
Yönetmen: Avni Dilligil
Yapımcı: Dilaver Berkman
Senarist: Avni Dilligil
Oyuncular: Salih Tozan, Hayri Esen, Ayten Yuvaaç, Avni Dilligil
Müzik: Kadri Şençalar
Görüntü yönetmeni: Onnik Kalustyan
Stüdyo: Berkman Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram - Macera
Renk: Siyah-beyaz
Yapım yılı: 1950
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Oğlum İçin, Avni Dilligil'in senaryosunu yazdığı ve yönettiği 1950 yapımı Türk filmidir. Filmin yapımcısı Berkman Film adına Dilaver Berkman'dır. Görüntü yönetmenliğini Onnik Kalustyan üstlenmiştir. Filmin müzik yönetmenliğini Kadri Şençalar yapmıştır.
Oyuncular

Salih Tozan
Hayri Esen
Ayten Yuvaaç
Avni Dilligil
Belkıs Dilligil
Nuri Gençdur
Konusu

Filmin konusu bir eşkıyayı takip etmek üzere görevlendirilen bir subayın öyküsüdür.
Hodgkin-Huxley modeli

Hodgkin–Huxley modelinin temel öğeleri. Model, hücre zarlarının biyofiziksel özelliklerini gösterir. Çift katlı lipit katmanı bir kapasitör ile modellenir (Cm). Voltaj geçiti ve sızıntı İyon kanalları ise sırasıyla doğrusal olmayan (gn) ve doğrusal (gL) iletkenleri ile modellenir. Elektrokimyasal gradyanlar piller ile (E) ve iyon pompaları ise akım kaynakları (Ip) ile gösterilir.
Hodgkin-Huxley modeli, diğer adıyla kondüktans bazlı model, nöronlardaki aksiyon potansiyelinin oluşumunu ve iletimini tanımlayan bir matematiksel modeldir. Temeli devre teorisine dayanan model birbirine bağlı bir grup doğrusal olmayan diferansiyel denklem ile ifade edilebilir; bu denklemler nöron ve kalp kası gibi uyarılabilen hücrelerin elektriksel özelliklerini tasvir eder. Model, sürekli bir dinamik sistemdir.
Model, Alan Hodgkin ve Andrew Huxley tarafından kalamar dev aksonunda aksiyon potansiyellerinin oluşumu ve iletimini sağlayan iyonik mekanizmayı tasvir etmek için bulunmuştur. 1952 yılında yayınlanan model ile Hodgkin ve Huxley 1963'te Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü kazanmıştır.
Temelleri

Hodgkin-Huxley modelinde uyarılabilir hücreler elektronik devre elemanları şeklinde modellenir. Kapasitif özellikleri olan çift katlı lipit katmanı bir kapasitör ile gösterilir (Cm). Voltaj geçiti ve sızıntı iyon kanalları ise sırasıyla doğrusal olmayan (gn) ve doğrusal (gL) iletkenleri ile modellenir. Elektrokimyasal gradyanlar piller ile (E) ve iyon pompaları ise akım kaynakları (Ip) ile gösterilir. Membran potansiyeli ise Vm ile gösterilebilir.
Devre teorisi'ndeki kapasitörün akım ve voltaj ilişkisinden yola çıkılarak çift katlı lipit katmanındaki akım IC şu şekilde yazılabilir:
İyon kapılarındaki akım ise ilgili i iyonunun kondüktansı gi ve ilgili Nernst potansiyeli Vi cinsinden yazılır:
Nernst ya da denge potansiyeli, geçirgen bir zarda bir iyonun difüzyonu ile oluşan akımın sıfırlandığı voltajı belirtir. Nernst denklemi ile türetilebilen ve iyonlara göre farklılık gösteren bu potansiyel belli bir iyonu dengeleyen voltaj sınırı olarak da tanımlanabilir. Örnek olarak, sodyum (K) ve potasyum (Na) kanallarının olduğu bir hücrede toplam akım şu şekilde yazılabilir:
Bu denklemde I alan başına düşen akımı, Cm alan başına düşen kapasitansı ve gK ile gNa ise sırasıyla alan başına düşen potasyum ve sodyum iletkenliğini belirtir. VK ile VNa potasyum ve sodyum Nernst potansiyellerini belirtir. gl ile Vl ise hücre zarından sızan akımın alan başı iletkenliği ve Nernst potansiyelidir. Voltaj kapılı iyon kanallarında iyon iletkenlikleri zaman ve voltaja bağlı bir şekilde modellenir.
İyonik akımların özellikleri

Hodgkin ile Huxley aksiyon potansiyeli modelini voltaj kıskacı ("voltage clamp") deneylerinden farklı sodyum ve potasyum konsantrasyonları için elde ettikleri verilerle geliştirmiştir. Voltaj kıskacı, membran potansiyelini belli bir değerde sabit tutan ve bu sırada geçen akımı ölçen bir geri besleme devresi olarak tanımlanabilir. Modeli tanımlamak için dört farklı adi diferansiyel denklem yazılabilir:
Bu formüllerde I alan başına düşen akımı ve  \alpha _{i} ile  \beta _{i} ise bir i iyon kapısı için voltaja bağlı oran değişim katsayılarını gösterir.  {\bar {g}}_{n} alan başına düşen maksimum iletkenliktir. n, m ve h kanal açılma istatistiği ile ilgili değerlerdir ve 0 ile 1 arasında değişir; n değeri potasyum kanalının açılma olasılığı ile ilişkili iken m ve h değerleri sodyum kanalının açılma ve kapanma olasılıklarını belirtir.  p=(n,m,h) değeri için oran katsayıları  \alpha _{p} ve  \beta _{p}
şeklinde ifade edilir.  p_{\infty } ile  (1-p_{\infty }) kanal açılma ve kapanma oranlarının sabit durumdaki değerlerini ifade eder. n, m ve h değerleri için voltaja bağlı oran fonksiyonları Boltzmann denklemleri şeklinde ifade edilebilir; Hodgkin ve Huxley'in 1952'deki yayınında  \alpha  ve  \beta  fonksiyonları şu şekilde verilmiştir:
Bu formüller, fonksiyonların voltaj kıskacı ile elde edilen verilere fit edilmesi ile türetilmiştir. Voltaj kıskacı durumunda ilgili denklemler şu şekilde ifade edilebilir:
Bu denklemler sayısal türev ile yaklaşık olarak çözümlenebilir. I değerinin sıfırdan farklı değerlere sabitlenmesi ile hücre zarından giren veya çıkan enjekte akım modellenebilir ve buna bağlı olarak oluşan aksiyon potansiyeller gözlemlenebilir. Ek olarak aksiyon potansiyellerin akson ve benzeri hücrelerin zarları boyunca hareketinin modellenmesi için de kablo teorisi gerekir.
Gelişmeler ve alternatif modeller

İlk yayınlanmasından sonra Hodgkin-Huxley modeli termodinamik ve stokastik etkilerin daha detaylı modellenmesi için geliştirilmiştir. Alternatif modellere Poisson-Nernst-Planck ile FitzHugh-Nagumo modeli örnek verilebilir.
Hodgkin-Huxley modelinde ilk 50 milisaniyedeki membran potansiyeli v(t) (mV). Sisteme enjekte edilen akım −5 nanoamperden 12 nanoampere kadar değiştirişmiştir. Grafik üç farklı fazdan geçmektedir: an denge fazı, tek dürt fazı ve limit çevrimi.
1453 Fennia

| Keşif |
| --- | --- |
Keşfeden: Y. Väisälä
Keşif yeri: Turku Gözlemevi
Keşif tarihi: 8 Mart 1938
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (1453) Fennia
Telaffuz: /ˈfɛniə/
Adın kaynağı: Finlandiya (İskandinav ülkesi)
Alternatif adlandırma: 1938 ED1
Küçük gezegen kategorisi: Asteroit kuşağı · (iç) Hungaria · arka plan
Yörünge özellikleri
Dönem 4 Eylül 2017 (JG 2458000,5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı: 79,50 yıl (29.037 gün)
Günöte: 1,9502 AB
Günberi: 1,8438 AB
Yarı büyük eksen: 1,8970 AB
Dış merkezlik: 0,0281
Yörünge periyodu: 2,61 yıl (954 gün)
Ortalama ayrıklık: 72,856°
Ortalama devinim: 0° 22d 37.92s / day
Eğiklik: 23,675°
Çıkış düğümü boylamı: 7,0898°
Perihelyon açısı: 254,79°
Bilinen doğal uydusu: 1 (Çap: 1,95 km; P: 23,55 s)
Fiziksel özellikler
Tayf tipi: Tholen = S · K B–V = 0.928 B–V = 0,890±0,030 U–B = 0.532 V–R = 0,500±0,020 V–I = 0,980±0,020
Mutlak parlaklık (H): 12,38±0,05 (R) · 12.50 · 12.69 · 12,81±0,06 · 12,82±0,24 · 12.83 · 12,83±0,07 · 12.835 · 12,835±0,06
Boyutlar: 6,36±0,68 km 6,573±0,245 km 6,96±0,39 km (derived) 7,23±0,4 km 7,32 km 8,98±0,28 km
Sinodal dönme süresi: 4,412±0,002 h 4,4121±0,0001 s 4,41224±0,0004 s 4,4124±0,0004 s 4,413±0,002 h 6±1 s 12,23±0,04 s (yanlış)
Geometrik albedo: 0,140±0,029 0,186±0,013 0,244±0,031 0,2494±0,032 0,409±0,040 0,50±0,16
  
1453 Fennia, 7 km çapında bir asteroittir. 1938 yılında Yrjö Väisälä tarafından Turku gözlemevinde keşfedilmiştir.
Jean-Paul Marat
Görseller

"Marat'ın Zaferi", Jean-Paul Marat, 13 Nisan 1793 tarihinde Jirondelar tarafından Devrim Mahkemesi'ne verildiyse de ertesi gün beraat etti. Karşılamaya gelen halk ona defne tacı giydirdi ve omuzlarında taşıdı. (Anonim gravür, 1793)
"La Mort de Marat (Marat'ın Ölümü)" adlı bir tablo (çizen: Jacques-Louis David)
Jean-Paul Marat
Sasaram

| Sasaram |
| --- | --- |
Şehir
Şir Şah Surî'nin türbesi

Koordinatlar: 24°57′N 84°02′E﻿ / ﻿24.95°K 84.03°D﻿ / 24.95; 84.03
Ülke:  Hindistan
Eyalet:  Bihar
İlçe: Rohtas
Rakım: 108 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 358.283
Dil
 • Resmi: Hintçe
 • Ek resmi: Urduca
 • Bölgesel: Bhojpuri
Posta kodu: 821115
Plaka kodu: BR-24
Resmî site sasaramcity.in
Sasaram, ayrıca Shahasaram olarak da yazılır, doğu Hindistan'daki Bihar eyaletinin Rohtas bölgesinde bulunan tarihi bir şehir ve belediye birliği bölgesidir.
Şehir, 16. yüzyılda Hindistan'ı yöneten Şir Şah Surî döneminde Sur Hanedanı'nın başkenti olmuş ve epik hükümdar Sahastrabahu'nun (Kartivirya Arjuna) alt başkenti olmuştur.
Sasaram ve Kaimur Sıradağları, Ayn-ı Ekberî'de anlatıldığı gibi şelaleler, göller, nehirler ve pitoresk yerler içerir. Yağışlı mevsimde 200'den fazla şelale meydana gelir.
55 Wall Street

55 Wall Street, eski adıyla National City Bank Building, Amerika Birleşik Devletleri'nin New York şehrinde Aşağı Manhattan'ın Financial District bölgesinde William ve Hanover caddeleri arasında Wall Street üzerinde yer alan sekiz katlı bir binadır. En alttaki üç kat 1841 ya da 1842'de dört katlı Merchants Exchange olarak tamamlanmış ve Isaiah Rogers tarafından Yunan canlandırmacılığı tarzında tasarlanmıştır. 1907 ve 1910 yılları arasında, McKim, Mead & White orijinal dördüncü katı kaldırmış ve mevcut binayı oluşturmak için beş kat eklemiştir. Binanın cephesi ve iç kısmının bir bölümü New York Şehri'nin belirlenmiş simge yapılarıdır ve bina hem New York Eyaleti Tarihi Yerler Sicili hem de Ulusal Tarihi Yerler Sicili (NRHP) listesinde Ulusal Tarihi Simgesel Yapı olarak yer almaktadır. Aynı zamanda NRHP'de listelenen Wall Street Tarihi Bölgesi'ne katkıda bulunan bir mülktür.
55 Wall Street'in granit cephesinde Wall Street'e bakan, her biri on iki sütunlu iki yığma kolonad yer almaktadır. İçeride haç şeklinde bir banka salonu ve 60-fit (18 m) tonoz tavan, Korint sütunları, mermer zemin ve duvarlar ve iç mekanın etrafında bir entablatür bulunur. Banka salonu tamamlandığında Amerika Birleşik Devletleri'nin en büyükleri arasındaydı. Citibank'ın selefi National City Bank'ın ofisleri bankacılık salonunun köşelerinde yer alırken, dördüncü kattan sekizinci kata kadar olan bölüm ofis alanı olarak kullanılıyordu.
Tüccarlar Borsası binası, 1835 Büyük New York Yangını sırasında yanan bir yapının yerini almıştır. 55 Wall Street daha sonra Bowling Green üzerinde yeni bir Custom House binası geliştirilinceye kadar New York Borsası ve United States Custom House'a ev sahipliği yaptı. Bina genişletildikten sonra 1908'den 1961'e kadar National City Bank'ın genel merkezi olarak hizmet verdi, ancak Citibank 1992'ye kadar binanın sahibi olmaya devam etti. Üst katlar 2000-2003 yılları arasında otel olarak işletilmiş, daha sonra tekrar yenilenmiş ve 2006 yılında apartman dairelerine dönüştürülmüştür. Orijinal banka odası bir balo salonu haline gelmiştir.
Site

55 Wall Street, kuzeyde Wall Street, doğuda Hanover Street, güneyde Exchange Place ve batıda William Street ile sınırlanan tam bir bloğu kaplar. Bina bütün bir şehir bloğunu kaplamasına rağmen, bölgedeki düzensiz sokak ızgarası nedeniyle her bir taraf farklı uzunluktadır. Binanın boyutları Wall Street üzerinde 191 fit (58 m), Hanover Street üzerinde 141 fit (43 m), Exchange Place üzerinde 197 fit (60 m) ve William Street üzerinde 177 fit (54 m) şeklindedir.
Bina kuzeyde 48 Wall Street ve 60 Wall Street, doğuda Wall and Hanover Building, güneyde 20 Exchange Place ve batıda 15 Broad Street ile komşudur. Binanın kuzeybatı köşesinin hemen dışında New York City Metrosu'nun Broadway-Seventh Avenue Line (Şablon:NYCS trenleri tarafından hizmet vermektedir) üzerindeki Wall Street istasyonu girişi bulunmaktadır.
Mimari

55 Wall Street sekiz katlıdır ve bir bodrum katı vardır; orijinal üç katlı bina ve beş katlı bir ilaveden oluşmaktadır. Orijinal bina Bostonlu mimar Isaiah Rogers tarafından Yunan canlandırmacılığı tarzında tasarlanmış ve 1836 ile 1841 ya da 1842 yılları arasında inşa edilmiştir. İnşa edildiği haliyle binanın tepesinde zemin seviyesinden 124 fit (38 m) yükselen tuğla bir kubbe bulunmaktadır. Kubbe 80 fit (24 m) genişliğindeydi ve ana değişim katının 90 fit (27 m) üzerinde yükseliyordu. "İnce alacalı İtalyan mermerinden sekiz pilaster" tarafından destekleniyordu. Orijinal kubbeli yapı, 19. yüzyılın başlarında Aşağı Manhattan silüetinin en belirgin parçasıydı.
McKim, Mead & White'dan Charles Follen McKim, William S. Richardson ile birlikte 1907 ve 1910 yılları arasında binayı genişletmek üzere işe alındı. Firma daha önce aralarında çok sayıda bankanın da bulunduğu ticari binalar tasarlamıştı. Çalışmaları arasında kubbenin ve üst katın kaldırılması; beş kat ve ikinci bir kolonad eklenmesi ve borsa katının ana bankacılık katı olarak yeniden tasarlanması yer alıyordu. Toplamda net dört kat eklenmiştir. Birinci kat da bodruma benzeyecek şekilde biraz alçaltılmış ve gerçek bodrum alt bodrum olarak yeniden etiketlenmiştir.
Mimari > Cephe

Cephe kesme taş granit duvar örgüsünden oluşmaktadır. Kuzey ve doğu cepheleri on üç dikey mimari bölme'den oluşurken, William Street tarafında on ve Exchange Place tarafında sekiz bölme bulunmaktadır. Koyların çoğunda her katta bir pencere bulunmaktadır. Binanın batı tarafında, 53 Wall Street'te ofis kiracıları için bir giriş bulunmaktadır. Wall Street 55'teki merkezi giriş eski banka odasına bağlanmaktadır.
Bir korniş ve çeşitli entablatürler tüm cepheyi sarmaktadır. İki kolonad Wall Street'e bakmaktadır, ancak William Street, Exchange Place ve Hanover Street'teki diğer üç cephede kolonad yoktur. Bunun yerine, bu cephelerde, büyük kemerli bir pencere olan orta bölme hariç, ikinci ve üçüncü katlardaki her bölme arasında pilasterler bulunmaktadır. McKim, Mead & White binayı genişlettiğinde, pilastrlar bu cephelerin dördüncü ila yedinci katlarına kadar uzatılmıştır.
Mimari > Cephe > Sütunlar

Orijinal yapının cephesinde, Wall Street üzerinde her biri Quincy, Massachusetts'ten gelen tek bir granit bloktan oluşan on iki devasa İyonik sütun bulunuyordu. Bu sütunların her biri 3.067 fit (935 m) yüksekliğinde ve 4 fit (1,2 m) çapındadır. Bu sütun dizisinin arkasında bir sundurma bulunmaktadır, yanı sıra ikinci ve üçüncü katlarda dikdörtgen pirinç çerçeveli pencere açıklıkları bulunmaktadır. İkinci katın ortasında bir döner kapı ve pirinç bir çift vasistasın altında iki tek kapı bulunmaktadır. 19. yüzyılda yayınlanan lithographs'a göre cephe orijinal olarak bir friz ile kaplanmıştır. Frizin ortasında "Erected MDCCCXXXVIII" (Roma rakamlarıyla 1838) yazısı yer almakta ve klasik giysili oyma figürlerle çevrelenmekteydi. Frizin merkezinin üzerinde elinde asa tutan bir kadın heykeli yer almakta ve bu heykele bereket, kartal, dallı bir küre ve bir paket motifleri eşlik etmektedir.
1900'lerde yapılan yenilemede orijinal cephenin üzerine Korint sütunlarından oluşan ikinci bir kolonad yerleştirilmiştir. Korint sütunları Spruce Head, Maine ve Rockport, Massachusetts'ten temin edilen granitten yapılmıştır. Buna ek olarak, binanın alt bölümündeki granitin bir kısmı üst sütun dizisinde yeniden kullanılmıştır. Bu sütunlar 375 fit (114 m) çapındadır ve merkezleri 14 fit (4,3 m) aralıklıdır. Üst kolonad alt kolonad ile benzer boyutlara sahiptir, ancak üst kolonadın sütunları daha hafif oranlara sahiptir. Daha hafif Korint sütunlarının daha ağır İyon sütunlarının üzerinde düzenlenmesi klasik mimari ilkesine uygundur.
Mimari > İç mekan

Orijinal binanın taşıyıcı sistemi kagirden yapılırken, ek bina çelik bir yapı etrafında inşa edilmiştir. Çatıda, dört tarafı da çevreleyen yığma parapet ile bir korniş bulunmaktadır. Çelik çerçeve, 35 fit (11 m) alçalan temel direkleri üzerine yerleştirilmiştir. Kazıklar, Tüccarlar Borsası'nın orijinal duvarlarına mümkün olduğunca yakın inşa edildi; böylece, kesonlar kullanılarak alanın kazılmasına gerek kalmadı. Binanın birinci katı başlangıçta caddenin bir kat üzerindeydi, ancak 1900'lerdeki yenileme sırasında zemin seviyesine indirildi. National City Bank çalışanları binaya bodrumun güneybatı köşesinden girip çıkabiliyordu.
İç mekan toplam 241.000 fitkare (22.400 m2) taban alanına sahiptir. McKim, Mead & White'ın renovasyonu sırasında orijinal iç mekân tamamen yıkılmış ve yenilenmiştir. Banka salonu, firmanın aynı zamanda tasarladığı bir diğer proje olan Pennsylvania Station'ın eski bekleme salonuna benzer şekilde tasarlanmıştır. Mekanlar mermer, maun ve pirinç süslemeler içermektedir.
Mimari > İç mekan > Diğer katlar

Birinci kattaki üç katlı ana banka salonuna ek olarak, dördüncü kattan yedinci kata kadar ofis alanları ve sekizinci katta personel tesisleri bulunmaktaydı. Tüm bu katlar binanın merkezinde yer alan bir ışık avlusu ile çevriliydi. Dördüncü ile yedinci katlar arasındaki ofislerin adresi 53 Wall Street idi. Bu ofisler dışarıdan firmalara kiralanıyordu. Ofis katları için asansörler binanın kuzeybatı köşesine, Wall ve William caddelerinin yakınına yerleştirilmişti. Beşinci katta ofis çalışanları için üç yemek odası bulunuyordu: memurlar, diğer erkek işçiler ve diğer kadın işçiler için birer tane. Ayrıca beşinci katta çamaşırhane, depo ve servis odalarının yanı sıra bir de mutfak bulunuyordu.
Sekizinci katta, banka personeli tarafından kullanılan tesislerin bulunduğu bir çatı katı vardı. Binanın kapıcısı sekizinci katın kuzeybatı köşesinde altı oda ve bir tuvaletten oluşan bir süitte yaşıyordu. Gece binada kalması gereken memurlar için sekizinci katta, ışık avlusunun güney tarafında ortak banyolu iki yatak odası bulunuyordu. Sekizinci katın doğu tarafında National City Bank'ın kütüphanesi, kuzey tarafında ise No. 8 sosyal kulübü yer alıyordu. Sekizinci katta ayrıca erkekler ve kadınlar için yemek odalarının yanı sıra mutfak, dondurma odası ve mutfak da bulunuyordu. Subaylar ve misafirler için de yemek odaları bulunuyordu. Çatı katı 15 fit (4,6 m) genişliğinde bir açık avlu ile çevriliydi. Sekizinci kattaki verandanın bir kısmı çalışanlar için açık hava restoranı olarak da kullanılabiliyordu.
2006 yılında, beş üst kat, Cipriani Club Residences adında bir condominium konutuna dönüştürülmüştür. 22 stüdyo daire, 62 tek yatak odalı daire, 11 iki yatak odalı daire ve 11 üç yatak odalı daire olmak üzere toplam 106 apartman dairesi bulunmaktadır. Geliştirme ayrıca, yalnızca sakinlerin kullanabileceği bir dizi özel konut olanağı olan Cipriani Club'ı da içermektedir. Kulüpte kütüphane, spa, iş salonu, gösterim odası ve kuaför salonu bulunmaktadır. Buna ek olarak, kulüp üyeleri binanın verandasını ve balo salonunu kullanabiliyor ve Cipriani Club şarap ve peynir tadım etkinliklerine de ev sahipliği yapıyordu. Cipriani Club Konutları tamamlandığında, konut sakinlerine iki yıllık ücretsiz kulüp üyeliği verilmiş, daha sonra yıllık 5.000 dolar ödemeleri gerekmiştir.
Binanın United States Custom House tarafından kullanımından kalan bir kalıntı da kaçakçıları ve casusları gözaltına almak için kullanılan hapishane hücreleriydi. Bodrum katında 12 hapishane hücresi bulunuyordu, 1863 ve 1899 yılları arasında kullanılmıştır. Bir duvarın içine gömülü bir gülle, bir barut fıçısı ve 1863'teki New York City askerlik isyanları sırasında gümrük çalışanları için silah olduğuna inanılan 100'den fazla ilkel bomba vardı. 1900'lü yıllarda, değerli eşyaların bodrum ve ana bankacılık katı arasında taşınması için bir asansör kurulmuştur. Ana bankacılık katındaki kasa 1957 yılında bodruma taşınmıştır. Bodrumun beton zemini 10 fit (3,0 m) kalınlığındadır, bu da işçilerin kasayı yerleştirirken zemini patlatmalarını gerektirmiştir. Bodrumda ısıtma ve soğutma makineleri de bulunmaktadır.
Tarih > Tüccarlar Borsası

.
Wall Street 55'in yerinde daha önce 1656 yılında inşa edilmiş bir ev ve 1789 yılında inşa edilmiş bir konut bloğu bulunuyordu. Tüccarlar Borsası'nın orijinal binası Nisan 1825 ile Haziran 1827 arasında inşa edilmiştir ve 1 Mayıs 1827'de açıldı. Alexander Jackson Davis, Ithiel Town ve Samuel Thompson tarafından Yunan canlandırmacılığı tarzında tasarlanmıştır. Yapı iki katlıydı ve yükseltilmiş bodrum bulunuyordu. Wall Street boyunca 114 fit (35 m) cephesi ve Exchange Place'e 150 fit (46 m) derinliği vardı. Ana cephe beyaz Tuckahoe mermeri ve giriş portiko mermer bir merdivene ve dört İyon sütuna sahipti. İçeride İyon sütunlu iki büyük ticaret odası vardı. Binanın tepesinde 120 fit (37 m) yükselen sütunlu bir cupola vardı. Kubbenin tasarımı Manchester'daki Old Town Hall'dan esinlenmiştir.
İlk yapı öncelikle tahıl tüccarları tarafından kullanılıyordu, bir postanesi, New York Ticaret Odası ve New York Borsası da vardı. Varlığı, çevredeki mahallenin yeniden gelişmesine katkıda bulundu. 1829 yılında, Tüccarlar Borsası Robert Ball Hughes'u, Birleşik Devletler'in Kurucu Babaları'ndan biri olan Alexander Hamilton'ın mermer bir heykelini yapması için işe aldı. 15 fit (4,6 m) boyundaki heykel, Nisan 1835'te Borsa'ya yerleştirildi. Tüccarlar Borsası binası 17 Aralık 1835 tarihinde Büyük New York Yangını'nda yanmıştır. Yangın aşağı Manhattan'ı sardı. Yoldan geçenler, Tüccarlar Borsası'nın yangından kurtulacağı inancıyla diğer binalardaki değerli eşyaları buraya getirmiş, ancak binanın kubbesi çökmüştür.
Tüccarlar Borsası'nın mütevelli heyeti Şubat 1836'da eski yapının yerine daha büyük bir bina inşa edilmesini önerdi. Blokta kalan arsalar bu amaçla satın alındı. Aynı yıl Isaiah Rogers tarafından tasarlanan yeni binanın inşaatına başlandı. Rogers'ın özel günlüklerine göre, inşaat devam ederken ailesini bloktaki bir eve taşıdı. Binanın temellerine bir zaman kapsülü de yerleştirilmiştir, ancak 1990'larda kapsül için yapılan bir arama başarısız olmuştur. Quincy-granit sütunlar deniz yoluyla tek bloklar halinde teslim edilmiştir; öküzler sütunları Wall Street boyunca rıhtımdan inşaat alanına çekmiştir. Bina 1841 yılında tamamlandı veya 1842. Son sütun Büyük Yangının dokuzuncu yıldönümü olan 16 Aralık 1844'e kadar yerleştirilmemiştir. Yeni yapı başlangıçta 1853 yılına kadar Ulusal Ticaret Bankası tarafından kullanılmış ve binadaki bir postane 1845 yılına kadar faaliyet göstermiştir. Borsa da 1854 yılına kadar 55 Wall Street'te yer almıştır.