stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İbn Sina
Hayatı > Sonraki yılları ve ölümü

İbn-i Sînâ'nın kalan 10-12 yılı Ebû Câfer'in hizmetinde geçti. Burada doktor, bilim danışmanı olarak çalıştı ve hatta savaşlara bile katıldı. Bu yıllarda edebiyat ve filoloji çalışmaya başladı. Bir Hamedan seferi sırasında şiddetli bir kolit atağına yakalandı. Hamedan'a vardığında önerilen tedavileri uygulamadı ve kendisini kadere teslim etti. Ölüm yatağında mallarını yoksullara bağışladı, kölelerini azat etti ve son gününe dek üç günde bir Kuran okudu.[kaynak belirtilmeli] Haziran 1037'de 56-57 yaşında öldü. Kabri Hamedan'dadır.
Felsefe

İbni Sina, erken İslam felsefesi üzerine, özellikle mantık, etik ve metafizik konularında geniş çapta eserler yazmıştır. Bu eserler arasında Mantık ve Metafizik adlı incelemeler bulunmaktadır. Eserlerinin çoğu, Orta Doğu'daki bilim dili olan Arapçada-ve bazıları Farsça olarak yazılmıştır. Özellikle Farsça yazdığı bazı kitapları (özellikle Danişname-yi 'Ala', Ala'ad-Devle için Felsefe) bugüne kadar dil açısından önemini korumaktadır. İbni Sina'nın Aristoteles üzerine yaptığı yorumlar, sık sık bu filozofu eleştiren yorumlar içerir, ve bu da ictihad ruhu içinde canlı tartışmaları teşvik etmiştir.
İbni Sina'nın Neoplatonik fikirlerinden esinlenen "emanasyon" (varlıkların ilk nedeninden yayılıp çoğalması) düşüncesi, 12. yüzyılda İslam dünyasındaki Kelam okullarında (İslami ilahiyat ve felsefi teoloji ile uğraşan okullar) çok önemli bir yer edinmiştir. Bu düşünce, İslam dünyasında tanrı ve evrenin ilişkisini anlamaya çalışan teologlar tarafından yoğun bir şekilde tartışılmış ve ele alınmıştır.
İbni Sina'nın "Şifa Kitabı", yazılışından yaklaşık elli yıl sonra "Sufficientia" adı altında Latincenin kısmi çevirisiyle Avrupa'da erişilebilir hale geldi. Bu eser, bir dönem Avrupa'da büyük etki yaratan Latin Averroizmi'ne paralel bir şekilde, "Latin İbn Sina felsefesi" olarak adlandırılan ve bir süre boyunca gelişme gösteren bir felsefi akımın kaynağı olarak görüldü. Ancak bu akım, 1210 ve 1215 yıllarında Paris'te çıkarılan kararnamelerle bastırıldı ve etkisini yitirdi. Bu kararnameler, dönemin kilise otoriteleri tarafından bazı düşünce ve öğretilerin yasaklanmasıyla sonuçlanmıştır.
İbni Sina'nın psikoloji ve bilgi teorisi William of Auvergne, ve Albertus Magnus üzerinde etkili olmuş, aynı zamanda onun metafiziği Thomas Aquinas'ın düşüncelerini etkilemiştir.
Felsefe > Tanrı'nın Varlığına İlişkin Argüman

İbn Sina, döneminin önde gelen düşünürlerinden biri olarak Tanrı'nın varlığına dair "Doğruların Kanıtı" (Arapça: burhan al-siddiqin) olarak bilinen bir argüman formüle etmiştir. Bu argümanda, İbn Sina, var olmaması mümkün olmayan bir varlık olan "zorunlu bir varlık" (Arapça: vacibü'l-vücud) gerektiğini iddia etmiştir. Bir dizi mantıksal akıl yürütme yoluyla, bu zorunlu varlığı İslam'ın Tanrı anlayışıyla ilişkilendirmiştir. Modern felsefe tarihçisi Peter Adamson'a göre, bu argüman, Tanrı'nın varlığına dair Orta Çağ'ın en etkili argümanlarından biri olarak kabul edilir ve İbn Sina'nın felsefe tarihine önemli bir katkı sağlamıştır.
Felsefe > El-Biruni Yazışmaları

İbn Sina, El-Bîrûnî ile Aristotelesçi doğa felsefesi ve Meşşâî okulu üzerine tartıştıkları yazışmalar yapmıştır.
Felsefe > Teoloji

Dindar bir Müslüman olan İbn Sina, rasyonel felsefeyi İslam teolojisi ile uyumlu hale getirmeyi amaçlamıştır. Öncelikli amacı, Tanrı'nın varlığını ve dünyayı yaratmadaki rolünü akıl ve mantık yoluyla bilimsel olarak ortaya koymaktı. İbn Sina'nın İslam teolojisi ve felsefesi hakkındaki düşünceleri derin bir etki yaratmış ve yüzyıllar boyunca İslam dini okullarının müfredatının ayrılmaz bir parçası olmuştur. İslam teolojisi üzerine peygamberler ve Kur'an kozmolojisi ile kendi felsefi sistemi arasındaki ilişki gibi konuları kapsayan birkaç kısa risale yazmıştır.
İbn Sina zaman zaman felsefenin gerçek peygamberliği yanılsamadan ayırt etmenin bir aracı olduğunu ima etse de, potansiyel siyasi sonuçları nedeniyle bunu açıkça ifade etmekten kaçınmıştır. Kısa eserlerindeki odak noktası, diğer filozoflar tarafından daha iyi keşfedilen epistemolojik meselelere girmeden felsefi ve teolojik fikirlerini açık bir şekilde açıklamak olmuştur.
İbn Sina'nın felsefesinin daha sonraki yorumları üç farklı ekole ayrılmıştır: (Tusi gibi) onun felsefesini daha sonraki siyasi olayları ve bilimsel gelişmeleri yorumlamak için bir sistem olarak uygulamaya devam edenler; (Razi gibi) İbn Sina'nın kelam eserlerini onun daha geniş felsefi kaygılarından ayrı olarak ele alanlar; ve (Gazali gibi) onun felsefesinin bazı kısımlarını çeşitli mistik yollarla daha büyük manevi içgörüler elde etme girişimlerini desteklemek için seçerek kullananlar. Razi gibi kişiler tarafından savunulan teolojik yorum, nihayetinde medreselerde baskın hale gelmiştir.
İbn-i Sina Kur'an hakkında derin bir bilgiye sahipti ve Kur'an ayetlerini yorumlayan ve İslam peygamberlerinin önemini vurgulayan beş risale yazdı. Peygamberlerin filozoflardan daha üstün görülmesi gerektiğini savunmuştur.
İbn Sina genellikle Sünni Hanefi düşünce ekolü ile ilişkilendirilir. Hanefi hukuku eğitimi almış, önemli Hanefi hukukçuları hocası olarak kabul etmiş ve Ali ibn Memun'un Hanefi mahkemesinde görev yapmıştır. İbn-i Sina erken yaşlarda, İsmaili misyonerlerin kendisini din değiştirmeye yönelik girişimlerine "ikna olmadığını" söylemiştir ve Orta Çağ tarihçisi Şehîrüddîn Beyhakî onun Saflık Kardeşleri'nin bir takipçisi olduğuna inanmıştır.
Felsefe > Düşünce Deneyleri

Hamadhan yakınlarındaki Fardajan kalesinde hapsedildiği sırada İbn Sina "Yüzen Adam" olarak bilinen ünlü bir düşünce deneyi tasarladı. Bu deney insanın öz farkındalığını ve ruhun maddesizliğini göstermeyi amaçlıyordu. İbn Sina okuyuculardan anlık olarak yaratılmış, havada asılı duran, duyusal girdiden yoksun ve kendi bedeninden izole edilmiş bir insan hayal etmelerini istemiştir. Bu senaryoda bile kişinin yine de özbilince sahip olacağını ve bunun da ruhun bedenden ayrı bir cevher olduğunu gösterdiğini savunmuştur. Ayrıca, İbn Sina insan zekâsı ve onun işleyişi hakkında da düşüncelerini paylaşır. Faal akıl kavramını işler ve bunu, Tanrı'nın insan zihnine ve dünyaya gerçekliği ve düzeni aktardığı bir araç olarak tanımlar.
Diğer Katkıları > Astronomi ve Astroloji

İbn Sina, Resāla fī ebṭāl aḥkām al-nojūm adlı eserinde, astrolojinin geleceği öngörebilme gücünü sorgulayan Kuran ayetlerini aktararak astrolojiye saldırıda bulunmuştur. Her gezegenin Dünya üzerinde bazı etkileri olduğuna inanmasına rağmen, astrologların bu etkileri kesin olarak belirleyebileceklerine karşı çıkmıştır.
İbn Sina'nın astronomi üzerine yazdığı metinler daha sonra gelen yazarlar üzerinde bazı etkilerde bulunmuş olsa da, genel olarak onun çalışmaları Alhazen veya El-Biruni'ininkilerden daha az gelişmiş olarak kabul edilebilir. Onun yazılarının önemli bir özelliği, matematiksel astronomiyi astrolojiden ayrı bir disiplin olarak ele almasıdır. Aristoteles'in yıldızların ışığını Güneş'ten aldığı görüşünü eleştiren İbn Sina, yıldızların kendiliğinden ışık saçtığını ve gezegenlerin de kendiliğinden ışık saçtığına inanmıştır. Venüs'ün Güneş üzerinde bir leke olarak gözlemlediğini iddia etmiştir. Bu mümkündür, çünkü 24 Mayıs 1032'de bir Venüs geçişi olmuştur, ancak İbn Sina gözlem tarihini vermemiştir ve modern alimler, o zaman ve yerde geçişi gözlemleyip gözlemleyemediğini sorgulamıştır; Venüs yerine bir güneş lekesini gözlemiş olabilir. Geçiş gözlemi, Batlamyus kozmolojisinde Venüs'ün en azından bazen Güneş'in altında olduğunu, yani Dünya'dan uzaklaşırken Venüs küresinin Güneş küresinden önce geldiğini kanıtlamak için kullanmıştır.
Diğer Katkıları > Fizik

İbn Sina fizikte, özellikle hareket mekaniğinde Aristoteles'in fikirlerine bir dizi önemli düzeltme yapmıştır. El-İşarat ve't-Tenbihat adlı eserinde yerçekiminin (kendi tabiriyle "çekme") hem maddi nesneler hem de ışık için geçerli olduğunu yazmıştır. Bu, yerçekiminin sadece Dünya ve ağır cisimler arasındaki bir ilişki olduğu Aristoteles'in görüşünün ötesine geçen bir düşüncedir. İbn Sina ayrıca, hareketli bir nesnenin hareketini sürdürmesi için sürekli bir kuvvetin gerekli olmadığına, yani hareketin devamlılığının bir dış kuvvete ihtiyaç duymadan devam edebileceğine inanmıştır, bu da onu ataletin (eylemsizlik) kavramına yaklaştırmıştır.
Diğer Katkıları > Kimya

İbn Sina, deneysel yöntemin öncüsü olarak kabul edilir. Kimya alanındaki çalışmaları, deneysel bilim ve tıp alanlarına önemli katkılarda bulunmuştur. İbn Sina'nın kimyada başlıca ilgi alanı, ilaçların hazırlanması ve bitkilerin kimyasal analiziydi. Ancak, aynı zamanda, deneysel kimya biliminin temellerini de atmıştır.
Diğer Katkıları > Ruhbilim

İbn-i Sina, ruhbilimin, metafizik ile fizik arasında bağlantı kuran ve bu iki bilimden de yararlanan bir bilgi alanı olduğunu savunmuş, ruhbilimini üç ana bölüme ayırmıştır: Akıl ruhbilimi; deneysel ruhbilim; tasavvuf ya da gizemci ruhbilim. İnsanların ruhlarının müzikle tedavi edilebileceğini öne sürmüş ve bu yöntemi geliştirmiştir.
Diğer Katkıları > Akıl

Bu konudaki görüşleri Aristoteles ve Fârâbî'den farklı olan İbn-i Sînâ'ya göre, akıl 5 çeşittir; bilmeleke (ya da 'olası akıl' açık-seçik ve zorunlu olanları bilebilir); he-yulâni akıl (Bilmeyi ve anlamayı sağlar.); kutsi akıl (Aklın en yüksek aşamasıdır ve her insanda bulunmaz.); mustefat akıl (Kendisinde bulunanı, kendisine verilen "makul"lerin suretlerini algılar.); bilfiil akıl ("Makul"leri yani kazanılmış verileri kavrar.). İbn-i Sînâ, akıl konusunda, Eflatun'un idealizmi ile Aristoteles'in deneyciliğini uzlaştırmaya, birleştirici bir akıl görüşü ortaya koymaya çalışmıştır.
Bilimlerin sınıflandırılması

İbn-i Sina'ya göre bilimler madde ve biçim ilişkisi bakımından üçe ayrılır: El-ilm ül-esfel (doğa bilimleri veya aşağı bilimler), maddesinden ayrılmamış biçimlerin bilimidir[kaynak belirtilmeli]; mabad-üt-tabia (metafizik), el-ilm'üll-âli (mantık veya yüksek bilimler) maddesinden ayrılan biçimlerin bilimleridir; el-ilm ül-evsat (matematik veya orta bilimler) ancak insanın zihninde maddesinden ayrılabilen, bazen maddesiyle birlikte, bazen ayrı olan biçimlerin bilimidir.[kaynak belirtilmeli]
Kendisinden sonraki Doğu ve Batı filozoflarının çoğunu etkileyen İbn-i Sina, müzikle de ilgilenmiştir. 250'yi aşkın yapıtının başlıcası olan Şifâ ve Kanun, felsefenin temel yapıtı sayılarak uzun yıllar boyunca pek çok üniversitede okutulmuştur.
Mirası > Klasik İslam Medeniyeti

McGill Üniversitesi'nden İbn-i Sina uzmanı Robert Wisnovsky, "İbn-i Sina, özellikle metafizik, mantık ve tıp alanlarında İslam'da rasyonel bilimlerin uzun tarihinde merkezi bir figürdü" diyor. Ancak onun eserleri yalnızca bu "seküler" bilgi alanlarında etkili olmadı; "bu eserler veya onların bölümleri, post-Avicennian (İbn-i Sina sonrası) binlerce bilgin tarafından okundu, öğretildi, kopyalandı, üzerine yorum yapıldı, alıntılandı, yeniden ifade edildi ve alıntılandı. Bu bilginler yalnızca filozoflar, mantıkçılar, doktorlar ve matematik veya kesin bilimlerde uzmanlar değildi; aynı zamanda, ʿilm al-kalām (doğa felsefesi, bilgi teorisi ve zihin felsefesini de içeren rasyonel teoloji) ve usūl al-fiqh (hukuk felsefesini, diyalektiği ve dil felsefesini de içeren yasalar teorisine) alanlarında uzmanlaşmış olanlar da vardı."
Mirası > Orta Çağ ve Rönesans

14. yüzyılda Dante Alighieri, İlahi Komedya adlı eserinde Virgil, Averroes, Homer, Horace, Ovid, Lucan, Socrates, Plato ve Saladin gibi erdemli Hristiyan olmayan düşünürler arasında ona Limbo'da yer verdiğinde bile İbn-i Sina, hem Doğu hem de Batı tarafından entelektüel tarihte büyük bir figür olarak tanındı. Johannes Kepler, Astronomia Novanın 2. Bölümünde gezegen hareketlerinin sebeplerini tartışırken İbn-i Sina'nın görüşlerine atıfta bulunmuştur.
Bilim Tarihi'nin yazarı George Sarton, İbn-i Sina'yı "tarihin en büyük düşünürleri ve tıp alimleri arasında" olarak tanımladı ve onu "İslam biliminin en ünlü bilim insanı ve tüm ırkların, yerlerin ve zamanların en ünlülerinden biri" olarak nitelendirdi. O, Rhazes, Abulcasis, Ibn al-Nafis ve al-Ibadi ile birlikte, erken Müslüman tıbbına önemli katkılarda bulunan önemli bir derleyici olarak kabul edilir. Batı tıp tarihinde, tıp ve Avrupa Rönesans'ına önemli katkılarda bulunan büyük bir tarihi figür olarak anılmaktadır. Onun tıbbi metinleri olağandışıydı çünkü Galen ile Aristoteles'in tıbbi meseleler (anatomi gibi) üzerine görüş ayrılıkları olduğu yerlerde, gerekli görülen yerlerde Aristoteles'i tercih etti ve Aristoteles'in pozisyonunu, anatomi bilgisindeki Aristoteles sonrası gelişmeleri hesaba katarak güncelledi. Orta Çağ Avrupa alimleri arasında Aristoteles'in baskın entelektüel etkisi göz önüne alındığında, İbn-i Sina'nın Tıp Kanununda (bilginin kapsamlı ve mantıklı bir organizasyonu ile birlikte) Galen'in tıbbi yazılarını Aristoteles'in felsefi yazılarıyla bağdaştırması, Avrupa'da diğer İslami tıp yazarlarına kıyasla onun önemini artırdı. Bu nedenle İbn-i Sina'nın tıbbi yazıları, özellikle El-Kanun fi't-Tıb, Avrupa'nın birçok üniversitesinde ders kitabı olarak kullanıldı.
Mirası > Günümüzde İbn Sina

İbn Sina'nın bilimsel başarılarının onuruna çeşitli ülkelerdeki İbn Sina Türbesi ve Müzesi, Bu-Ali Sina Üniversitesi, İbn Sina Araştırma Enstitüsü ve İbn Sina Ortaçağ Tıp ve Bilimler Akademisi gibi kurumlara onun adı verilmiştir. Ayrıca Ay üzerinde Avicenna adında bir krater bulunmaktadır.
2003'te kurulan Avicenna Prize, UNESCO tarafından her iki yılda bir verilmekte ve bilimde etik alanındaki başarılarından dolayı bireyleri ve grupları ödüllendirmektedir.
Avicenna Dizinleri (2008-15; şimdi Dünya Tıp Okulları Dizini) doktorların, halk sağlığı pratisyenlerinin, eczacıların ve diğerlerinin eğitim gördüğü üniversiteleri ve okulları listelemektedir. Orijinal proje ekibi şunları belirtmiştir:
"Neden İbn-i Sina? İbn-i Sina ... hem doğudan hem de batıdan gelen bilgileri sentezlemesiyle dikkat çekmiştir. Tıp ve sağlık bilimlerinin gelişimi üzerinde kalıcı bir etkisi olmuştur. İbn-i Sina'nın adının kullanılması, yüksek kalitede sağlık hizmetlerinin geliştirilmesi için ihtiyaç duyulan dünya çapındaki ortaklığı simgelemektedir."
Haziran 2009'da İran, Viyana'daki Birleşmiş Milletler Ofisi'ne bir "İranlı Âlimler Heykeli" bağışladı. Heykel şu anda Viyana Uluslararası Merkezi'nde yer almaktadır.
Eserleri

El-Kanun fi't-Tıb, (ö.s), 1593, "Tıpta Kanun" (Tıp ile ilgili zamanının bilgilerini ihtiva eder. Orta Çağ'da dört yüz yıl Batı'da ders kitabı olarak okutulmuştur. Latinceye on çevirisi yapılmıştır.)
Kitabü'l-Necat, (ö.s), 1593, ("Kurtuluş Kitabı"Metafizik konularda[kaynak belirtilmeli] yazılmış özet bir eserdir.)
Risale fi-İlmi'l-Ahlak, (ö.s), 1880, ("Ahlak Konusunda Kitapçık")
İşarat ve'l-Tembihat, (ö.s), 1892, ("Mantık, Fizik ve Metafizik bölümlerini içerir. 20 bölümden oluşur.)
Kitabü'ş-Şifâ, (ö.s), 1927, ("Mantık, Matematik, Fizik ve Metafizik konularında yazılmış on bir cilt hacimli bir eserdir. Birçok kere Latinceye çevrilmiş ve ders kitabı olarak okutulmuştur."). Mantık bölümü, Giriş, Kategoriler, Yorum Üzerine, Birinci Analitikler, İkinci Analitikler, Topikler, Sofistik Deliller, Retorik ve Poetika kitaplarından oluşur. Tabiat Bilimleri bölümü, Fizik, Gökyüzü ve Âlem, Oluş ve Bozuluş, Etkiler ve Edilgiler, Mineroloji ve Meteoroloji, Psikoloji, Botanik ve Biyoloji kitaplarından oluşur. Matematik Bilimleri bölümü, Geometri, Aritmetik, Musiki ve Astronomi kitaplarından oluşur. Yirmi ikinci ve son kitap ise Metafizik'tir.
Galeri

Commentary. Frontpage, Venice 1520
İbn-i Sina'nın yazmış olduğu El Kanun-i fit-Tıb adlı eserinde bulunan ve sindirim sistemini gösteren bir çizim
Horasan ve Mâverâünnehir haritası
İbn-i Sina'nın 1271 yılında yapılmış bir tasviri
1950 yılında yeni türbenin inşası sırasında bulunan İbn Sina'nın kafatası
Hooshang Seyhoun tarafından 1945-1950 yılları arasında tasarlanan İbn-i Sina Türbesi'nin iç görünümü
Qakh (şehir), Azerbaycan'da İbn-i Sina için bir anıt
Tacikistan somonisi üzerinde İbn-i Sina'nın resmi
İran tarafından bağışlanan Persian Scholars Pavilion'un bir parçası olarak Birleşmiş Milletler Viyana Ofisi'nde bulunan İbn-i Sina heykeli
Ed ve Lorraine Warren

| Ed Warren |
| --- | --- |
Doğum: Edward Warren Miney 7 Eylül 1926(1926-09-07) Bridgeport, Connecticut, Amerika Birleşik Devletleri
Ölüm: 23 Ağustos 2006 (79 yaşında) Monroe, Connecticut, Amerika Birleşik Devletleri
Meslek: Hayalet avcısı Yazar
Din: Hristiyan (Katolik)
Resmî site: http://www.warrens.net/

| Lorraine Warren |
| --- | --- |
Lorraine Warren WonderCon'da konuşma yapıyor. (2013)
Doğum: Lorraine Rita Moran 31 Ocak 1927 (98 yaşında) Bridgeport, Connecticut, Amerika Birleşik Devletleri
Meslek: Hayalet avcısı Yazar
Din: Hristiyan (Katolik)
Resmî site: http://www.warrens.net/

Edward "Ed" Warren Miney (7 Eylül 1926 - 23 Ağustos 2006) ve Lorraine Rita Warren (31 Ocak 1927 - 18 Nisan 2019) Amerikalı hayalet avcıları ve yazarlar. Edward, Amerika Birleşik Devletleri Deniz Kuvvetleri'nde polis memuru iken kendini demonolojist, yazar ve öğretim görevlisi olarak eğitmiştir. Eşi Lorraine ise kocası ile birlikte çalışmakta, durugörü ve medyum olarak bilinmektedir.
1952'de Warren çifti New England'da en eski hayalet avcılığı grubu olan New England Society for Psychic Research grubunu kurdu. Warren çifti paranormal olaylar ve hayalet avcılığı ile ilgili çok sayıda kitap yazmıştır. Warren çifti kariyerleri boyunca 10.000'den fazla vaka incelediklerini iddia etmektedir. Warren çifti ilk hayalet avcıları arasında yer almaktadır. Warren çiftinin araştırmalarında farklı farklı meslek gruplarından insanlar yer almıştır.
Çift; Dave Considine, Lou Gentile ve yeğenleri John Zaffis dahil olmak üzere birçok demonolojisti bu konuda eğitmiştir. Ayrıca Lorraine, damadı Tony Spera'nın da yardımıyla Monroe'daki evlerinin arkasında eşi Edward ile birlikte kurduğu The Warren's Occult Museum adlı müzeyi işletmektedir. Çift, inceledikleri vakalarda topladıkları büyülü olduklarını düşündükleri nesneleri burada sergilemektedir.
Önemli araştırmaları > Amityville

Çiftin en bilinen vakalarından biri 1976 yılındaki Amityville Dehşeti olayıdır. New York'lu bir çift olan George ve Kathy Lutz, çok şiddetli şeytanî güçlerden dolayı evlerini terk ettiklerini iddia etmişlerdi. The Amityville Horror Conspiracy kitabının yazarları Stephen ve Roxanne Kaplan, vakayı bir "kandırmaca" olarak karakterize ettiler. The Express-Times gazetesine konuşan Lorraine Warren, Amityville Dehşetinin bir kandırmaca olmadığını söyledi. Bu olay 1977 tarihli The Amityville Horror adlı kitaba; 1979 ve 2005 yapımı aynı adlı filmlere ve 2016 yapımı Korku Seansı 2 filmine ilham kaynağı oldu.
Önemli araştırmaları > İblis cinayeti

1981'de Arne Johnson, ev sahibi Alan Bono'yu öldürmekle suçlandı. Ed ve Lorraine Warren, Johnson'ın nişanlısının kardeşinin şeytanî bir güç tarafından ele geçirildiğini ve şeytanla bir anlaşma yapmış olabileceğini iddia ettiler. Çift, sonradan Johnson'ın da iblis tarafından ele geçirildiğini iddia etti. Duruşmada Johnson, iblis tarafından cinayete zorlandığını söyledi ancak savunması kabul edilmedi. Dava, Gerald Brittle tarafından yazılan ve 1983'te yayımlanan The Devil in Connecticut adlı kitapta geçmektedir.
Önemli araştırmaları > Kurt adam

Warren çifti, 1991'de yayımladıkları Werewolf: The True Story of Demonic Possession adlı kitabında şeytanî bir kurt adamı kovduklarından bahseder. Annabelle 3 Adlı filmdede geçmektedir.
Önemli araştırmaları > Annabelle

Ana madde: Annabelle
Çiftin anlattığına göre 1970'te iki oda arkadaşı olan kızlar, oyuncak bebeklerinin Annabelle Higgins adlı genç bir kızın ruhu tarafından ele geçirildiğini iddia etti. Kızlara göre bebek hareket ediyordu. Kızlar eve geldiklerinde bebeği bıraktıkları şekilde bulamıyor, zaman zaman, farklı odalarda veya farklı pozisyonlarda buluyorlardı. Bebek, şu anda çiftin evindeki müzede sergilenmektedir. Bu olay John R. Leonetti'nin yönetmenliğini yaptığı Annabelle adlı filme uyarlandı.
Önemli araştırmaları > Smurl Ailesi

Pensilvanya sakinleri Jack ve Janet Smurl, evlerindeki çeşitli doğaüstü olaylar, sesler, kokular ve hatta görüntülerden rahatsız olduklarını bildirdi. Olaya dahil olan Warren çifti, Smurl ailesinin evlerinde üç küçük ruh ve aynı zamanda Jack ve Janet Smurl'a cinsel tacizde bulunmuş bir iblisin yaşadığını iddia etti. Bu hikâye The Haunted adlı sinema filmine ve Robert Mandel'in yönetmenliğini yaptığı aynı adlı 1991 yapımı televizyon filmine konu olmuştur.
Önemli araştırmaları > Perron Ailesi

1971'de Warren çifti, Perron ailesinin evinin lanetli olduğunu söyledi. İddiaya göre 19. yüzyılda Perron ailesinin evinde Bathsheba Sherman adında bir cadı yaşamış, daha sonra bu cadı kendini asarak intihar etmiş ve bu topraklar lanetlenmiş. Bu hikâye 2013 yapımı Korku Seansı filmine uyarlandı. Lorraine Warren, filmin danışmanlığını yaptı ve filmde kısa süreli rol oynadı. USA Today muhabirine göre filmdeki sempatik gerçekler filmin gerçek olduğu izlenimini vermedi.
Evin şu anki sahibi, birçok araştırmacıyla birlikte çalışarak evinde yaşandığı iddia edilen büyücülük ve trajik ölümlerle ilgili hikâyeleri çürüttüğünü söyledi.
Önemli araştırmaları > Union Mezarlığı

Çift, mezarlığın Beyaz Kadın'ın hayaleti tarafından lanetlendiğine inanıyor.
Önemli araştırmaları > Connecticut'taki lanetli ev (The Haunting in Connecticut)

Ana madde: Lanetli Ev
1986'da Ed ve Lorrain Warren, eski bir cenaze evine geldiler ve bu eve iblislerin musallat olduğunu bildirdiler. 1992'de yayımlanan In a Dark Place: The Story of a True Haunting adlı kitapta bu olaya yer verildi. Daha sonra Discovery Channel serisinin A Haunting bölümünde ve Peter Cornwell'in yönetmenliğini yaptığı Lanetli Ev filminde bu olay anlatıldı.
Önemli araştırmaları > Enfield'deki Ruh Vakası

1977'de Ed ve Lorraine Warren, Enfield'de (İngiltere'de bir yer) yaramaz bir cinin musallat olduğu söylenen bir evi ziyaret etti. Bu olay medyada geniş yer buldu ancak bu olay birçok kişi tarafından kandırmaca olarak kabul edilir. Bu olay, Sky Atlantic serisinde yer alan The Enfield Haunting adlı televizyon filmine konu oldu. Bu olay aynı zamanda James Wan'ın yönettiği Korku Seansı filminin devam filminde de yer buldu.
Eleştiriler

Çiftin en meşhur vakası Amityville Dehşeti, bazı eleştirmenler tarafından sorgulandı. Benjamin Radford'a göre hikâye, görgü tanıkları, incelemeler ve adlî delillerle çürütülmüştür. 1979'da Avukat William Weber, Jay Anson'ın şarap şişeleri üzerine korku hikâyeleri uydurduğunu söyledi.
Korku kitabı yazarı Ray Garton, Snedeker ailesinin eski bir cenaze evinde yaşandığını iddia ettikleri olayın doğruluğunu sorguladı ve yazdığı kitabında bu olayı şu cümlelerle açıkladı: "Aile, alkol ve uyuşturucu bağımlılığı gibi bazı ciddi sorunlar yaşıyordu. Bu yüzden hikayeleri tam olarak tutmadı ve ben gerçekten hayal kırıklığına uğradım. Olaya dahil olan insanlar size farklı farklı hikayeler anlatıyor ve siz kurgusal olmayan bir kitap yazmakta zorlanıyorsunuz."
Bibliografya

Ed ve Lorraine Warren tarafından yazılan ve yayımlanan kitaplar dizisinden bazıları:
Bibliografya > Kitapları

Warren, Ed. Ghost Hunters: True Stories From the World's Most Famous Demonologists (St. Martin's Press, 1989) ISBN 0-312-03353-2
Warren, Ed; Warren, Lorraine; Wicks, A. Cheryl. Ghost Tracks (AuthorHouse, 2004) ISBN 1-4184-6767-7
Warren, Ed. Graveyard: True Hauntings from an Old New England Cemetery (St Martins Press, 1992) ISBN 0-312-08202-9
Warren, Ed; Warren, Lorraine; Smurl, Jack; Smurl, Janet; Curran, Robert. The Haunted: The True Story of One Family's Nightmare (St. Martin's Press, 1988) ISBN 0-312-01440-6
Warren, Ed; Warren, Lorraine; Lasalandra, Michael; Merenda, Mark; Theriault, Maurice; Theriault, Nancy. Satan's Harvest (Dell, 1990) ISBN 0-440-20589-1
Warren, Ed. Werewolf: A True Story of Demonic Possession (St. Martin's Press, 1991) ISBN 0-312-06493-4