Kaspari şeridi

Kaspari şeridi, vasküler bitkilerin (Pteridophytes ve Spermatophytes ) kök endodermisinin (radyal ve hücre duvarları ) merkezinde bant benzeri bir kalınlaşmadır. Bölgenin bileşimi esas olarak lignindir ve genişliği türler arasında değişmektedir. Kaspari şeridi; su geçirmezdir, bu nedenle korteks ve damar demeti arasında su ve inorganik tuzların taşınmasını kontrol edebilir, su ve inorganik tuzların apoplast yoluyla stele taşınmasını önler, böylece hücre zarına girip hareket etmesi gerekir. Simplastik yoldan stele hücrenin iç ve dış nesnelerini bloke eder.[netleştirme gerekli] Toplu taşımanın işlevi hayvan dokularınınkine benzer.[netleştirme gerekli] . Kaspari şeridinin gelişimi, SHORT-ROOT (SHR), SCARECROW (SCR) ve MYB36 gibi transkripsiyon faktörlerinin yanı sıra orta kolon hücreleri tarafından sentezlenen polipeptit hormonu tarafından düzenlenir.
Kaspari şeritli endodermis (Equisetum giganteum'da)
Bir bitki kökü tarafından simplastik ve apoplastik su alımının diyagramı. Kaspari şeridi, suyu kök endodermal hücrelerinde semplasta zorlar.
Kaspari şeridinin kimyası, süberinden oluşan kısım tarif edilmiştir. Bazı araştırmalara göre, Kaspari şeridi, kısmen oksitlenmiş filmler olarak radyal duvarlar arasındaki orta lamelde fenolik ve doymamış yağlı maddelerin lokalize bir birikimi olarak oluşmaya başlar. Birincil duvar, bu duvarın iç kısmındaki benzer maddelerin tortularıyla kaplanır ve daha sonra kalınlaşır. Hücre duvarının Hazar şeridini oluşturan malzeme tarafından kaplanması bu yol boyunca kılcal hareket yoluyla su ve besinlerin hareketine izin verecek olan gözenekleri tıkar. Endodermal hücrenin sitoplazması, hücreler protoplastların büzülmesine maruz kaldığında şeritten kolayca ayrılmaması için kaspari şeridine sıkıca bağlıdır. Kökte, kaspari şeridi, kök ucunun arkasındaki kökün büyümeyen bölgesindeki endodermal hücrelerin hücre duvarı içine gömülür. Burada, kaspari şeridi, korteksin apoplastını vasküler dokunun apoplastından ayıran ve böylece ikisi arasındaki materyalin difüzyonunu bloke eden bir sınır tabakası görevi görür. Bu ayırma, endodermis tabakasını geçmek için suyu ve çözünenleri simplastik yoldan plazma zarından geçmeye zorlar.
Korteksin dışa doğru büyümesi tamamlandıktan sonra kaspari şeritleri farklılaşır. Kök gelişiminin bu seviyesinde, vasküler silindirinin birincil ksilemi sadece kısmen ilerlemiştir. Gymnospermlerde ve sekonder büyüme gösteren anjiyospermlerde, kökler genellikle sadece kaspari şeritleri bulunduran endodermis oluşturur. Bunların birçoğunda, endodermis daha sonra perisiklden periderm geliştiğinde korteksle birlikte atılır. Perisikl yüzeysel ise ve korteks tutulursa, ya endodermis gerilir veya ezilir ya da radyal antiklinal bölünmelerle vasküler silindirin genişlemesine ayak uydurur ve yeni duvarlar eskileriyle süreklilik içinde kaspari şeritleri geliştirir.
İkincil büyümenin yokluğunda (çoğu monokotiledon ve birkaç eudicot), endodermis genellikle duvar modifikasyonlarına uğrar. Kaspari şeridinin gelişiminin ötesinde iki gelişim aşaması vardır. İkinci aşamada suberin (veya endoderm ) hücrenin içindeki tüm duvarı kaplar. Sonuç olarak, kaspari şeridi sitoplazmadan ayrılır ve ikisi arasındaki bağlantı belirgin olmaktan çıkar. Üçüncü aşamada, suberin üzerinde, bazen esas olarak iç teğet duvarlarda kalın bir selüloz tabakası biriktirilir. Kalınlaştırılmış duvar ve Hazar şeridinin bulunduğu orijinal duvar odunlaşarak ikincil bir hücre duvarı oluşturabilir. Kaspari şeridi, endodermal duvarın kalınlaşması meydana geldikten sonra tanımlanabilir. Kalınlaşmış endodermal duvarda çukurlar olabilir. Endodermal duvarların ardışık gelişimi, monokotiledonlarda açıkça ifade edilir.