stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Duisburg
Ekonomi > Duisburg’da faaliyet gösteren önemli kuruluşlar

Franz Haniel
Klöckner-Werke
König-Brauerei
RheinfelsQuellen H. Hövelmann
Deutsche Steinkohle AG
Thyssen Krupp AG
Hüttenwerke Krupp Mannesmann
Mittal Steel
Deutsche Bahn
Deutsche Post
Rhenus
alltours Flugreisen GmbH
Makita
Norske Skog
Siemens
Hitachi
Kardeş şehirler

Portsmouth, İngiltere (1950)
Calais, Fransa (1964)
Vuhan, Çin (1982)
Vilnius, Litvanya (1985)
Gaziantep, Türkiye (2005)
Perm, Rusya (2007)
San Pedro Sula, Honduras (2008)
Lomé, Togo (2010)
Fort Lauderdale, ABD (2011)
Krıvıy Rih, Ukrayna (2023)
Innenhafen kanalı tarafındaki ortaçağ sur kalıntıları
Mustafa Erdoğan (hukukçu)

Mustafa Erdoğan (d.1956), hukukçu ve siyaset bilimcidir. Profesör Erdoğan akademik kimliği yanında ülkenin kamusal gündemine ilişkin yazı ve konuşmalarıyla Türkiye'de liberal düşüncenin önde gelen temsilcilerinden biri ve bir kamusal entelektüel olarak öne çıkmıştır.
Eğitimi ve kariyeri

Erdoğan lisans, yüksek lisans ve Doktora eğitimini Ankara Hukuk Fakültesi'nde tamamladı (1975-1988). Kısa süre idare hakimliği yaptı (1983-1985). Akademik kariyere geçtikten sonra sırasıyla Ankara Üniversitesi'nde (1985-1991), Hacettepe Üniversitesi'nde (1991-201) ve İstanbul Ticaret Üniversitesi'nde (2010-2016) öğretim üyesi olarak çalıştı. Mustafa Erdoğan Türkiye Bilimler Akademisi'nin aslî üyesidir.
Prof. Erdoğan Fulbright bursiyeri olarak bulunduğu ABD'de George Mason Üniversitesi'nde (1997-1998) ve ziyaretçi öğretim üyesi olarak bulunduğu Utah Üniversitesi (2007-2008) ile National Endowment for Democracy'de (Mart-Ağustos 2003) hukuk ve siyaset konularında araştırmalar yaptı. ‘’Sivil Toplum: Bir Kavramın Anatomisi’’ (Liberal Düşünce, 1998), ‘’Islam in Turkish Politics: Turkey’s Quest for Democracy without Islam’’ (Critique: Journal for Critical Studies of the Middle East, 1999), ‘’Religious Freedom in the Turkish Constitution’’ (The Muslim World, 1999), ‘’Anayasa Mahkemeleri Önemli Midir? Orta Avrupa’da Anayasa Yargısı ve Demokrasinin Gelişimi’’ (AÜ Hukuk Fakültesi Dergisi, 2005), ‘’Adalet ve Eşitlik’' (Muhafazakâr Düşünce, 2008) adlı makaleleri bu araştırmaların sonucu olarak ortaya çıktı.
Mustafa Erdoğan ayrıca Liberal Düşünce Topluluğu'nun (1992) ve Özgürlük Araştırmaları Derneği'nin (2014) kurucularındandır. Kurulduğu 1996 yılından başlayarak on yılı aşkın bir süre Liberal Düşünce dergisinin editörlüğünün yaptı. Akademik yayınlarına ek olarak, 1990'lardan itibaren yarı akademik ve popüler nitelikteki pek çok dergide çok sayıda makalesi yayımlandı. Çeşitli gazeteler ve televizyonlarda güncel siyasete ilişkin yorum ve değerlendirmeleriyle öne çıktı, bazı gazetelerde düzenli köşe yazarlığı yaptı. Demokratikleşme ve insan haklarıyla bağlantılı konularda sivil toplum kuruluşları için çeşitli raporlar hazırladı. Erdoğan 2019 yılından buyana Kıbrıs'ta yayımlanmakta olan Diyalog gazetesi'nde haftalık yazılar yazmaktadır.
Akademik kariyeri

Erdoğan'ın akademik kariyeri esas olarak anayasa hukuku, hukuk teorisi, siyaset teorisi ve modern Türkiye'de siyaset disiplinlerinde yoğunlaşmıştır. Anayasacılık ve anayasa hukuku, insan hakları, hukuk devleti, adalet ve liberal siyasal teori başlıca ilgi alanlarıdır.
Mustafa Erdoğan evli ve iki çocuk babasıdır.
Kitapları

Hukuk ve Adalet (2022, 2. b)
Liberal Perspektif (2021)
Anayasa Hukukuna Giriş (2019, 2. b.)
Özgürlük, Hukuk ve Demokrasi (2018)
İnsan Hakları: Teorisi ve Hukuku (2018, 5. b.)
Anayasal Demokrasi (2017, 13. b.)
Türkiye'de Anayasalar ve Siyaset (2016, 9. b.)
Demokrasi, Laiklik, Resmî İdeoloji (2000, 2. b.)
Bakırköy Oyuncuları

Topluluğun logosu
Bakırköy Oyuncuları, 1987 yılında Cem Yalın tarafından kurulmuş bir topluluktur.
İzzet Ünver Lisesi Tiyatro Kolu'ndan mezun olan oyuncular tarafından resim öğretmenleri Cem Yalın'ın öncülük etmesiyle kurulan oluşumun temeli 1980 yılına daynmaktadır. "Amatör - muhalif tiyatro" anlayışı içinde, bir kurumdan bağımsız şekilde çalışma gerekliliğiyle harekete geçen gençler, ilk oyunları Jean Genet’in “Hizmetçiler”ini ve Cem Yalın’ın “Savaş Bitti” adlı oyunlarını sergiledi.
Bakırköy Oyuncuları'nın sergilediği oyunun afişi
Oyunları

Savaş Bitti, (Dalton Trumbo’nun aynı adlı romanından yazan ve yöneten Cem Yalın) - 1988
Hizmetçiler, (Jean Genet / Yöneten: Candan Yalın) - 1988
Son Akşam Yemeği, (Cem Yalın / Yöneten: Cengiz Semercioğlu) - 1989
Muhbir, (Bertolt Brecht / Yöneten: Seyhan Kaya) - 1991
Generalin Büyük Düşü, (Yazan ve Yöneten Cem Yalın) - 1992/98
Ulm'lu Terzi, (Brecht’in aynı adlı eserinden yazan ve yöneten Cem Yalın) - 1994
Körler, (Bruegel’in aynı adlı tablosundan esinlenerek yazan ve yöneten Cem Yalın) - 1994/95
Kasa ya da Alışveriş Yapan, (Brecht’in aynı adlı eserinden yazan ve yöneten Cem Yalın) - 1995
Yürümeyi Unutmuş Tel Cambazı, (Yazan ve yöneten Cem Yalın) - 1996
Kapı Çalınıyor, (Ionescu’nun “Kel Şarkıcı” ve İki Kişilik Hırgür” adlı oyunları üzerine bir çeşitleme / Yazan ve yöneten Cem Yalın) - 1999
Hesaplaşma, (Cem Yalın / Yöneten: Kemal Bilginer)
Bay Biederman ve Kundakçılar, (Max Frisch / Yöneten: Ercan Temel) - 2003
Dünyada Harp Vardı, (Orhan Kemal'in aynı adlı öyküsünden uyarlayan ve yöneten Ercan Temel)
Yürümeyi Unutmuş Tel Cambazı, (Yazan Cem Yalın /yöneten:Ercan Temel) - 2007
Kozalar, (Yazan: Adalet Ağaoğlu / yöneten :Ercan Temel) - 2008
Oyuncular

Kemal Bilginer
Orhan Kasımoğlu
Serap İşlemek
Özde Köseoğlu
Hüseyin Uysal
Gökhan Dönmez
Armağan Bektöre
Behiye Temel
Ahmet Vahapoğlu
Can Yasin
Seryal Koçer
Duygu Özmadenci
Ercan Temel
Yasemin Selçuk
Nedim Serkan Durak
Tiraj

Tiraj, yayıncılıkta bir defada basılan kitap, dergi, gazete gibi basılı ürünlerin adedi. Baskı adedi hesaplanırken bir yandan talebi karşılaması diğer taraftan stoklarda aşırı birikime yol açmaması göz önünde tutulur. Birçok ülkede tiraj verileri bağımsız kurumlar tarafından saptanır.
Kitap basımı

Düşük tiraj: Basım işlemine göre değişir. Örneğin serigraf matbaada 10 baskı kalıbının altındaki basım bu şekilde tanımlanır.
Tiraj adedi: Üretilen birim sayısı. Sayı, edebi nitelikten bağımsızdır.
Baskı sayısı: İlk basım, yeniden basım vs. şeklinde her baskı işleminin ayrı ayrı değerlendirilmesidir.
İlk basım: Bir yayınevi tarafından ilk kez basımı yapılan ürüne denir.
Maliyet tirajı: Baskı işleminin giderlerinin karşılanabilmesi için satılması gereken en düşük birim sayısı.
Book on demand (Print on Demand), basıma ilişkin klasik tanımlamaların önemi kaybettiği yöntem; her ürün için özel üretim söz konusudur.
Gazete ve dergiler

Gazete ve dergilerde ayrım basılan, satılan ve dağıtılan ürün adetlerinde yapılır. Satılan ve dağıtılan adetler arasındaki "açığı", ücretsiz numuneler kapatmaktadır.
Baskı adedi yükseldikçe ürün başına maliyet de düşer. Baskı adedinin yüksekliği, ürünün yaygın dağıtımının da önünü açtığından ilan ve reklam mecrası açısından önem taşımaktadır.
Gazete ve dergiler > Baskı adedi

Baskı adedi, hatalı baskılar haricindeki baskı sayısını ifade eder.
Gazete ve dergiler > Satış miktarı

Net satış hesaplanırken abone ve bayi dağıtımları göz önünde tutulur, iadeler ve ücretsiz dağıtım kapsamındaki ürünler bu rakamdan çıkarılır.
Gazete ve dergiler > Dünyanın en yüksek tirajlı gazeteleri

Dünya Gazeteler Birliği'nin (WAN) verilerine göre 2005 yılı itibarıyla Çin, "en çok gazete yayımlanan ülke" durumunda. Günde 93,5 milyon gazetenin yayımlandığı Çin'i, 78,8 milyonla Hindistan izliyor. Üçüncü sırada ise 70,4 milyonla Japonya yer alıyor. Sıralamadaki diğer ülkeler, ABD 48,3 milyon, Almanya 22,1 milyon. Yine WAN'ın verilerine göre en çok satan 100 gazetenin yaklaşık yüzde 75'i Asya'da çıkıyor. Bunlardan ilk 10'un 7'sini ise Japon gazeteleri meydana getiriyor.
Japon Yomiuri Shimbun, Asahi Shimbun ve Mainichi Shimbun dünyanın en yüksek tirajlı gazetelerinden. Alman Bild dünyanın en yüksek tirajlı ilk 10 gazetesi arasında Asya dışından tek gazete. Çin'in en çok satan gazetesi ise Cankao Xiaoxi (參考消息). ABD'nin en yüksek tirajlı günlük gazetesi USA Today, dünya sıralamasında 13'üncü sırada.
Guinness Rekorlar Kitabı'na göre SSCB'de yayımlanan Trud gazetesi 1990 yılında 21 milyon 500 bin satış rakamını aştı. Yine SSCB'de haftalık Argumenty i fakty 1991'de 33 milyon 500 binlik satışla rekor kırdı.
Ülkelere göre gazete tirajları > Türkiye

4 Ocak 2021 - 10 Ocak 2021 tarihleri arasındaki verilere göre Türkiye'deki en yüksek tirajlı beş gazete şu şekildedir;
| Sıra | Gazete Adı | Tirajı |
| --- | --- | --- |
| 1 | Sözcü | 205.333 |
| 2 | Hürriyet | 197.686 |
| 3 | Sabah | 195.471 |
| 4 | Posta | 127.572 |
| 5 | Milliyet | 124.335 |
Ülkelere göre gazete tirajları > Hindistan

Hindistan'da 2006 yılında yayınlanan Ulusal Okur Araştırması'nın verilerine göre, Hindi dilinde çıkan 21 milyon 200 bin tirajlı Dainik Jagran ile 21 milyon tirajlı Rajasthan Patrika ülkenin en yüksek tirajlı gazeteleri olarak ön plana çıkıyor. Times of India, 7 milyon 900 binlik tirajıyla İngilizce yayın yapan günlük gazeteler arasında ilk sırada. Times of India'yı 4 milyon 50 bin tirajlı The Hindu izliyor. İngilizce çıkan bir başka günlük gazete, Hindustan Times da 3 milyon 850 binlik tiraja sahip.
Ülkelere göre gazete tirajları > Japonya

2004 yılı verileri ve sabah baskılarına göre Japonya'nın en büyük ilk 5 gazetesi ve tirajları şöyle sıralanıyor: Yomiuri Shimbun, 10.077.410; Asahi Shimbun 8.284.513; Mainichi Shimbun, 3.957.410; Nihon Keizai Shimbun, 3.009.253; Sankei Shimbun, 2.086.391.
Ülkelere göre gazete tirajları > İngiltere

Tiraj Denetleme Kurumunun 2 Haziran, 2006 tarihli rakamlarına göre, İngiliz gazetelerinin "tiraj sıralaması" şöyle: News of the World, 3.471.415; The Sun, 3.148.700; The Daily Mail, 2.340.255.
Ülkelere göre gazete tirajları > Amerika Birleşik Devletleri

1940'lı yıllarda "altın yıllar"ını yaşayan Amerikan gazeteleri, radyo ve TV rekabeti karşısında okur kaybetti. Bağımsız tiraj denetim kurumunun 30 Eylül 2006 tarihli rakamlarına göre tiraj listesinde ilk üç şöyle: USA Today, 2.549.695; The Wall Street Journal, 2.074.127; The New York Times, 1.623.697.
Ülkelere göre gazete tirajları > Dünyada en çok satan ilk 20 gazete

2007 aralık ayı verilerine göre dünyada en çok satan ilk 20 gazeteden 9'u Japonya'ya ait.
| # | Adı | Ülke | Tiraj (milyon) |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Yomiuri Shimbun | Japonya | 14,067 |
| 2 | The Asahi Shimbun | Japonya | 12,121 |
| 3 | Mainichi Shimbun | Japonya | 5,587 |
| 4 | Nihon Keizai Shimbun | Japonya | 4,635 |
| 5 | Chunichi Shimbun | Japonya | 4,512 |
| 6 | Bild | Almanya | 3,867 |
| 7 | Sankei Shimbun | Japonya | 2,757 |
| 8 | Canako Xiaoxi (Beijing) | Çin | 2,627 |
| 9 | People's Daily | Çin | 2,509 |
| 10 | Tokyo Sports | Japonya | 2,425 |
| 11 | The Sun | İngiltere | 2,419 |
| 12 | The Chosun Ilbo | Güney Kore | 2,378 |
| 13 | USA Today | ABD | 2,310 |
| 14 | The Wall Street Journal | ABD | 2,107 |
| 15 | Daily Mail | İngiltere | 2,093 |
| 16 | The Joongang Ilbo | Güney Kore | 2,084 |
| 17 | The Dong-A Ilbo | Güney Kore | 2,052 |
| 18 | Nikkan Sports | Japonya | 1,965 |
| 19 | Hokkaido Shimbun | Japonya | 1,922 |
| 20 | Dainik Jagran | Hindistan | 1,911 |
Kuzey Frizye

| Flama | Konum |
| --- | --- |

Temel veriler
Eyaleti:: Schleswig-Holstein
Yüzölçümü:: 2.046,98 km²
Nüfus:: 166.654  (31 Mart 2005)
Nüfus yoğunluğu:: Km² başına 81
İdari Merkez:: Husum
Plakası:: NF
Resmi Web Sitesi:: www.nordfriesland.de
Belediye Başkanı:: Dr. Olaf Bastian
Kuzey Frizye (Almanca: Nordfriesland, Danca: Nordfrisland; Frizce: Nordfraschlönj / Nordfriislon / Nuurdfriisklun), Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyâletinde il.
Konum

Almanya'nın en kuzeyindeki ildir. Yüzölçümü esas alındığında, Rendsburg-Eckernförde ve Schleswig-Flensburg'un ardından Schleswig-Holstein eyâletinin üçüncü büyük ilidir. Nüfusu, 31 Mart 2005 itibarıyla 166.654'dir.
Tarihçe

Frizonlar, MS 700'lü yıllardan itibaren, Kuzey Denizi üzerinden bölgeye yerleşmeye başladı. 1100'den başlayarak bölgeye göçen pek çok Hollandalı da bölgenin ekonomik ve toplumsal tarihi bakımından önemli bir dönüm noktası meydana getirir. Schleswig Düklüğünün bir parçası olarak 1864 yılına kadar Danimarka krallığına bağlı olan Nordfriesland, bu tarihten sonra Prusya toprakları arasına katıldı. Danimarkalı ve Frizon azınlığın önemli güç merkezleri arasında kabul edildiği bölge, 1970 yılında Eiderstedt, Husum ve Südtondern'in Nordfriesland olarak birleştirilmesiyle idari açıdan son halini aldı.
Ekonomi

Büyük ölçüde turizm sektörünün canlandırdığı bölge ekonomisi açısından ayrıca tarım, balıkçılık ve ticaret de önem taşımaktadır. 2004 yılında Nordfriesland'da tatilini yapanların sayısı yaklaşık 1 milyon 100 bine ulaşırken, turizm sektörünün cirosu 1 milyar 200 milyon Euroyu buldu. İşsizliğin 2004 yılı itibarıyla yüzde 8,9 olduğu bölgede sayıları 660'ı aşan rüzgâr enerjisi tesisleri de ciddi gelir kaynakları arasında değerlendirilmektedir.
Roma lejyonu

Roma lejyonu tarihi canlandırma denemesi.
Roma Lejyonu (Latince Legio, legionis "askere alma", "seçmek" anlamına gelen "legere" fiilinden) Roma Cumhuriyeti ve Roma İmparatorluğu boyunca tüm Roma ordusunu ya da daha dar anlamda ağır piyadeleri kasteden temel askeri birlik. İkinci anlamı birkaç Kohorttan oluşan ve legionaries olarak bilinen ağır piyadelere vurgu yapar. Roma lejyonunun ana unsurunu ağır piyadeler oluştururken, piyadelere neredeyse her zaman bir ya da daha fazla sayıda, Roma yurttaşı olmayan kişilerden oluşturulan süvariler, düzenli birlikler ve avcılardan kurulu destek birlikleri olan Auxilialar eşlik ederdi.
Tipik bir lejyonun mevcudu Roma tarihi boyunca farklılıklar gösterse de cumhuriyet döneminde ortalama 4,200 lejyoner ve 300 süvari iken, (Lejyonlar her birinde 120 lejyoner bulunan 30 Maniple'ye bölünmüştü), erken ve orta imparatorluk döneminde yaklaşık 5200 lejyonerden ve ilave olarak bir Auxilia birliğinden müteşekkildi (9 tanesinde 480, 1. kohortta 800 lejyoner bulunan toplam 10 kohorta bölünmüştü). İmparatorluğun son döneminde ise 1000-2000 asker civarında bir güç olarak görevlerini ifa ediyorlardı.
Roma lejyonları MÖ 107 yılındaki Marius Reformları'na kadar sabit kuvvetler olarak değil ihtiyaç duyulduğunda oluşturulup daha sonra dağıtılan birlikler şeklinde görev yapmaktaydılar. Bu sebeple Roma tarihi boyunca birkaç yüz lejyon oluşturulduğu tahmin edilmektedir, ancak bunlardan sadece 50'si tanımlanabilmiştir. İmparatorluğun erken dönemlerinde ise, 25-35 sabit lejyon ve bunların Auxilia birlikleri bulunmakta ve ihtiyaç duyulduğunda yeni lejyonlar oluşturulmaktaydı.
Lejyonlar, Roma Cumhuriyeti ve Roma İmparatorluğu boyunca göstermiş oldukları olağanüstü başarıdan ötürü, antik dönem boyunca uzun süre askeri kabiliyet ve etkinliğin modeli olarak addedilmişlerdir.
Tarihi > Erken İmparatorluk (MÖ 30- M.S. 284)

Bkz. Erken İmparatorluk Roma Lejyonları Dizini
Augustus, politik ve ekonomik nedenlerden dolayı, Marcus Antonius ile savaşının sonunda neredeyse 50'ye ulaşan lejyonların sayısını 28'e düşürdü. Teutoburg Ormanı savaşında kaybedilen 3 lejyonun ardından da toplam lejyon sayısı 25'e düştü. İç savaş sırasında Generaller kendi lejyonlarını oluşturmuş ve istedikleri gibi numaralandırmışlardı. Savaş sona erdiğinde, Augustus bazıları aynı mumaralara sahip 50 lejyona sahipti. Augustus orduyu daha etkili hale getirdiği gibi askerlerin ödemelerini de düzene soktu. Aynı zamanda, auxilia mevcutlarını lejyon mevcutlarına eşit olacak kadar artırdı.
Augustus'un başarılı ve etkin askeri politikaları ardılları tarafından kullanılmaya devam edildi. Bu imparatolar, dikkatlice, şartların gerektirdiği ve izin verdiği ölçüde ordunun gücü 30 lejyon civarında olacak şekilde yeni lejyonlar oluşturdular. Her lejyonun mevcudun 5,120 lejyoner olduğu ve her lejyona aynı mevcuda sahip bir auxilia birliğinin eşlik ettiği de göz önüne alındığında Pax Romana boyunca komuta altındaki Lejyonların mevcudu sınırlarda görev yapan Lejyonların da dahil edilmesi durumunda aşağı yukarı 153,600 kişilik bir askerî güce karşılık gelir. Takviye edilmiş bazı Lejyonların sayıları zaman zaman 15,000–16,000 kişilik bir güce ya da modern zamanların bir Tümenine eş değer olabiliyordu.
İmparatorluk çağı boyunca lejyonlar önemli politik roller oynadılar. Eylemleri İmparatorluğu bir isyancı generalden koruyabilir ya da onu başa geçirebilirdi. Örneğin, Dört İmparator Yılı sırasında Vitelliusun yenilmesinin nedeni Tuna lejyonlarının Vespasian'ı desteklemeye karar vermesidir.
İmparatorlukta, lejyonlar özel semboller ve özel hikâyelerler yardımıyla askerlerin hizmet etmekten gurur duyacağı şekilde standardize edilmişti. Lejyon bir legatus ya da legate tarafından komuta edilirdi. Yaklaşık otuzlu yaşlarda olan legateler üç yıllık bir hizmetin ardından senatör olarak atanırlardı. Legatus'un hemen altında altı adet seçilmiş askeri tribün bulunur, beş tanesi kurmay subay, altıncısı ise Senatoya seçilecek bir soylu olurdu. Lejyonda ayrıca tıbbi personel için bir grup subay, mühendisler, kayıt tutucular, üs komutanı olan praefectus castrorum ve rahip ve müzisyenler bulunurdu.
Tarihi > Geç İmparatorluk (284 yılından itibaren)

Bkz. Geç İmparatorluk Roma Lejyonları Dizini
Geç Roma İmparatorluğu döneminde lejyonların sayısı arttırıldı ve Roma ordusu genişledi. Lejyonların yapısının Tetrarşi'den önce değiştirildiğine dair kanıt olmasa da, bilinenden daha az mevcuda sahip oldukları hakkında deliller vardır. Legiones palatinae olarak bilinen lejyonlar üzerinde yapılan son düzenlemenin kaynağı İmparator Diocletianus ve Tetrarklardır. Bu lejyonlar, süvari desteğine sahip 5,000 askerlik eski lejyonlardan 1,000 asker daha az mevcuda sahip yeni tip lejyonlardı. En erken oluşturulan legiones palatinae, Lanciarii, Joviani, Herculiani ve Divitenses lejyonlarıdır.
4. yüzyıl, II. Konstantin tarafından başlatılan bir süreç sonunda çok sayıda yeni az mevcutlu lejyon oluşturulmasına şahit oldu. Seçkin palatinae lejyonlarına ilave olarak, geç Roma ordularından oluşturulmuş auxilia palatina destek birikleri ile birlikte comitatenses ve pseudocomitatenses olarak adlandırılan lejyonlar da mevcuttu. Notitia Dignitatum sahra ordusunda görev yapan 25 legiones palatinae, 70 legiones comitatenses, 47 legiones pseudocomitatenses 111 auxilia palatina ve ilave olarak sınır muhafızlarına mensup 47 legiones adı sayar. Honoriani ve Gratianenses gibi Notitia'da adı geçen lejyon isimlerinin de gösterdiği gibi yeni lejyonların oluşturulmasının 4. yüzyılda tekil olaylar olmaktan ziyade sık rastlanılan bir durumdur. İsimler aynı zamanda pek çok lejyonun vexillationesler ve eski lejyonlardan oluşturulduğunu gösterir.
Romalı yazar Vegetius'un De Re Militari adlı eserine göre, her centuria bir Balista'ya, her kohort bir Onager'e sahipti ve bu da lejyona 59 Balista ve her biri 10 adet libritordan oluşan mürettebata sahip, bir arabaya monte edilen ve öküzler ya da katırlar tarafından çekilen 10 Onager'den oluşan muazzam bir kuşatma gücü sağlıyordu. Şehir ve tahkimatlara saldırmaya ilave olarak bu savaş araçları Roma kalelerini ve castra olarak bilinen tahkim edilmiş askeri üsleri savunma amacına da hizmet ederlerdi.
Lejyon Rütbeleri

Aşağıdaki liste Marius Reformlarından (M.Ö. 104) Diocletianus'un askeri reformlarına (290 civarı) kadar olan süre içerisinde geliştirilmiş olan Lejyon subay sistemini tanımlar:
Lejyon Rütbeleri > Kıdemli Subaylar

Dux, tam olarak Lider: Geç İmparatorluk ya da dominatus dönemi unvanı olup bir eyalete ait iki ya da daha fazla sayıda askerî birliğe komuta eden bir generali tanımlar. Dux unvanı genellikle eyalet içerisinde konuşlandırılmış bir garnizonun baş komutanına atıfta bulunmakla birlikte, bir Konsül ya da İmparator'u da işaret edebilir.
Legatus legionis, Legatus: Tam bir lejyon komutanı. Legatuslar genellikle 3 ya da 4 yıllık bir süre için (bazı durumlarda daha uzun bir süre için) senatörler arasından imparator tarafından bu göreve atanırlar. Sadece bir lejyona sahip Roma Eyaletlerinde legatus aynı zamanda eyalet valisi olarak görev yaparken, birden fazla lejyona sahip eyaletlerde her lejyona kendi legatus'u tarafından komuta edilir ve eyalet valisi tüm legatuslara emretme yetkisine sahiptir.
Tribunus laticlavius, Geniş Kuşaklı Tribün: Adını senatoryal sınıftan erkeklerin giydiği geniş çizgili tunikten alan bu tribün, imparator ya da Senato tarafından atanırdı. Genellikle "Tribuni angusticlavi"lere oranla daha genç ve tecrübesiz olmaları nedeniyle legatus'un arkasında, lejyonun ikinci komutanı olarak görev yaparlardı. Yaşı ve deneyimsizliği nedeniyle savaş sırasında tam olarak ikinci komutan olarak hareket etmese de, legatus'un ölmesi durumunda lejyonun komutasını ele alabilirdi. Bu Tribünlük, isteğe bağlı olmakla birlikte, sık sık genç erkeklerin cursus honorum'a başlamak için ilk adım olarak kullandıkları bir görevdi.
Praefectus castrorum, Ordugâh Prefect'i: Ordugâh Prefect'i, lejyon komuta hiyerarşisinde üçüncü sırada bulunurdu. Genellikle Tribünlerden daha düşük bir toplumsal sınıfa ait primus pilus olarak görev yapmış ve lejyonda 25 yılı tamamlamış askerler arasından seçilirdi.
Tribuni angusticlavii, Dar Kuşaklı Tribün: Her lejyonda beş adet daha kıdemsiz tribün bulunurdu. Bunlar genellikle üst sınıftan gelen genç erkeklerdi ve tecrübeli olmaları gerekmezdi.
Lejyon Rütbeleri > Centuriolar

En kıdemli centuriolar birinci kohortta bulunan beş centuria'nın askerleriydi. Geri kalan kohortlarda ise, savaş hattında bulunan centurialarda bulunanlar en kıdemlileri olmak üzere altı centurianın emrinde altı kıdemli centurio bulunurdu. İkinciden onuncuya kadar olan kohortlarda kıdem centuria'ya göre değişiklik gösterirdi ancak bir kohort içerisinde aynı centuria'ya komuta eden iki adet centurio var ise asıl komuta kohortta bulunan daha kıdemli bir centurio tarafından üstlenilirdi.
Normal bir kohortun altı centuria'sı kıdem sırasına göre şöyle sıralanırdı:
İleri hastati (İleri mızrakçılar)
Geri hastati (Geri mızrakçılar)
İleri principes (İleri ana hat)
Geri principes (Geri ana hat)
İleri triarii (İleri üçüncü hat)
Geri triarii (Geri üçüncü hat)
Centurialar, unvanlarını lejyonların yanaşık olarak üç farklı sınıftan oluşan üç hat olarak kullanıldıkları eski dönemlerden alırlar. Bu hatlardan her biri en ileride ve en geride bulunan centurialar olmak üzere tekrar bölünürlerdi.
Primus pilus, tam olarak İlk sıra: Primus Pilus birinci kohortun birinci centuria'sına komuta ederdi ve tüm lejyonun en kıdemli centurio'su kabul edilirdi. İlk sıra olarak çağrılırdı çünkü birinci kohortun en ön sırasında bulunan centuria'ya komuta ederdi. (Diğer kohortlardan farklı olarak, birinci kohortun "ön mızrak" ve "arka mızrak" centuria'sı yerine sadece bir tane kargı centuria'sı vardı). Primus Pilus'un sonradan Praefectus Castrorum olma şansı vardı. Primus pilus emekli olunca alabileceği en büyük ödül equestrian sınıfa girebilmekti.
Temel ücretin 60 katı maaş alırdı.
Primi ordines: "birinci [kohort] rütbelileri" birinci kohort'un beş centurio'su ve primus pilus'tan oluşurdu. Primus pilus hariç, her biri temel ücretin 30 katı maaş alırdı. Bu rütbedekiler primus pilus ve pilus prior hariç tüm diğer centuriolardan daha kıdemli olurlardı.
Pilus prior: "İleri mızrak" centurioları kohortların kıdemli centuriolarıydı. Lejyon savaş düzeni aldığında Pilus Prior'a tüm kohortun komutası verilirdi. Primus Pilus da aynı zamanda bir Pilus Prior'du ve lejyon içerisinde bulunan tüm centurioların en kıdemlisiydi. Bu pozisyonlara daha çok zaman içerisinde yükselmiş olan kıdemli askerler seçilirdi. Bu rütbe Primus Pilus'un bir alt rütbesiydi.
Diğer Centuriolar: Her bir lejyonda 59 ya da 60 centurio bulunurdu. Bu askerler profesyonel ordunun belkemiğiydi ve neredeyse tüm hayatları askerlikten ibaret olan kariyer askerleriydi. Genellikle zaman içerisinde bu rütbeye yükselirlerdi ancak bazı istisnai durumlarda İmparator ya da diğer üst düzey görevliler tarafından doğrudan da bu göreve atanabilirlerdi. Kohortlar birden ona, her bir kohortta yer alan centurialar ise birden altıya kadar sıralanmıştı ve sadece birinci kohortta beş centurio bulunurdu (lejyonda toplam 59 centurio ve bir primus pilus). Centurioların kıdemleri bulundukları centuria ile doğrudan ilişkiliydi çünkü birinci kohort'un birinci centuria'sı kıdemde en yüksek 10. kohort'un 6. centuria'sı ise en düşüktü. Ortalama bir centurio'nun günümüz ordularındaki karşılığı aşağı yukarı Yüzbaşı'ya eşdeğerdi. Temel ücretin 10 katı maaş alırlardı.