Kutaisi
Tarih > İmereti Krallığı'nın başkenti

1489'da Gürcistan Krallığı'nın bölünmesinden sonra Kutaisi, İmereti Krallığı'nın başkenti oldu. 15. yüzyıl İtalyan gezgini Joseph Barbarossa'ya göre Kutaisi, küçük bir tepe üzerinde kurulmuş bir şehirdi. 1510'da Osmanlılar tarafından baskın düzenlendi.
1555'te Amasya Antlaşması'ndan sonra İmereti Krallığı, Osmanlı'ya bağlı vasal bir devlet oldu. 17. yüzyılın ilk yarısında İmereti Kralı III. Giorgi döneminde kraliyet ikametgâhı, bir Katolik Kilisesi, Mtsvanekvavila'nın laik ve kült binaları inşa edildi. 17. yüzyılın ortalarında Kutaisi'nin nüfusu 1000 hane idi. 1666'da şehir Osmanlılar tarafından işgal edildi. 1667'de şehrin lordu Bejan Lortkipanidze Osmanlıları Kutaisi'den kovdu, ancak 1669'da şehir tekrar Osmanlılar tarafından işgal edildi ve bir asır boyunca Ukimerion kalesini ellerinde tuttular. Bu sırada ekonomik ve kültürel hayat geriledi, mahalleler boşaltıldı. 1691'de Osmanlılar Bagrati Katedrali'ni yıktı. 17. yüzyılda Kutaisi, Katolik misyoner Başmelek Lamberti tarafından şöyle tanımlandı:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Dağlardan  yerel ürünlerini getiren Svanlar gelir... ve genellikle keçi ve koyun getirirler. Kartli'den Gürcüler ve İranlılar, İran şalları ve Hint renkli kumaşlar, deriler, Hazar Denizi'nden tuzlu balıklar, havyar ve baharatlar getiriyorlar. Türkler Samtshe'den gelirler ve ticaretlerini bolca getirirler. Örneğin: eyer ve at koşumları, mızraklar, hançerler ve Türk sandıkları. | „ |

Şehrin gelişiminin gerilemesine rağmen İmereti başkenti eski yapısını az çok korudu. Şehrin ana kısmı hala eski merkezdi: İç kale ve Bagrati Katedrali'nin bulunduğu surlarla çevrili iç şehir. Şehrin bu kısmına "Didi (Büyük) Kutaisi" veya "Zedakalaki" deniyordu. 18. yüzyılda, Rioni'nin sol kıyısı boyunca uzanan, "köprü kapısı" ile korunan, dağ yamacında müstahkem bir banliyö hala vardı. Surun dışında, Didi Kutaisi'nin etekleri yayılıyordu. Zedakalakinin önemine rağmen, Kutaisi, Rioni'nin sol kıyısında, ovalarda gelişti. Bu bölgeye "Küçük Kutaisi" adı verildi. Surun ötesinde kralın bahçeleri ve büyük bir meydan vardı. Bu meydanda kralın halka açık toplantıları, yarışmalar düzenlendi. Meydanın yanında bir banliyö olan "Yeni Şehir" vardı. Orada ticarethaneler ve tüccar evleri sıralanmaktaydı. 18. yüzyılda şehre, Aziz İlori'nin yazıtından da anlaşılacağı gibi, Megrelya Prensi II. Levan Dadiani tarafından defalarca baskın yapıldı ve yakıldı.
1737'de Kutaisi'nin ilk haritası Timote Gabaşvili tarafından derlendi. 1770 yılında Kral I. Solomon Rus birliklerinin yardımıyla Osmanlıları Kutaisi kalesinden kovdu. Kral, tüccarları Honi ve diğer yerlerden taşıdı ve Kutaisi'deki "şehri" (pazarı) restore etti. Bu dönemden itibaren Kutaisi'nin canlanma dönemi başlar. Tarım canlandı, nüfus arttı, eğitim ve kültürel hayat canlandı. Yükseliş II. Solomon zamanına kadar devam etti. 18. yüzyılda, Doğu Gürcistan'dan göç edenler de dahil olmak üzere yazarlar ve şairler Kutaisi'de çalıştı: Giorgi Batonişvili, I. Teimuraz, II. Arçil, Nikoloz Rustaveli, Zakaria Gabaşvili, Besiki, Eizbar Eristavi, Aleksandre Amilahvari, Solomon Lionidze, Kutaisi rahipleri ve diğerleri. 1800 yılında ilk matbaa kurulmuş, yüze yakın ticarethane açılmış ve şehrin çehresi değişmiştir. 18. yüzyılda kentte Ermeniler, Yahudiler ve Türkler ticaret yaparken, daha sonra 19. yüzyılda kent yaşamına büyük katkı sağlayan II. Solomon tarafından Ahaltsihe'den Katolik tüccarlar iskan edilmiştir.