stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
John Christie (seri katil)
Cinayetleri > Beryl ve Geraldine Evans

1948 yılında Timothy Evans ve eşi Beryl, 10 Rillington Place'in en üst katındaki daireye taşındılar ve Beryl, Ekim ayında kızları Geraldine'i doğurdu. 1949'un sonlarında Evans polise eşinin öldüğünü söyledi. Binada yapılan ilk aramada polis Beryl'ın cesedini bulamadı, ancak daha sonra yapılan aramada Beryl ve Geraldine'in cesetleri açık havadaki bir çamaşırhanede ortaya çıktı. Beryl'in cesedi önce bir battaniyeye, daha sonra da bir masa örtüsüne iki kez sarılmıştı. Otopsi raporu, hem anne hem de kızının boğularak öldüğünü ve Beryl'in ölmeden önce yüzündeki morluklardan da anlaşılacağı üzere fiziksel saldırıya uğradığını ortaya çıkardı. Evans ilk başta, Christie'nin eşini başarısız bir kürtaj operasyonunda öldürdüğünü iddia etti, Suçlandıktan sonra Evans itirafını geri çekti ve bir kez daha Christie'yi bu kez her iki cinayetle de suçladı.
11 Ocak 1950'de Evans, kızını öldürmekten yargılandı, savcılık karısını öldürmekle ilgili ikinci bir suçlamayı takip etmemeye karar verdi. Christie, savcılığın baş tanığıydı: Evans'ın suçlamalarını reddetti ve kendisi ile karısı arasındaki tartışmalara ilişkin ayrıntılı ifadeler verdi. Jüri, Christie'nin hırsızlık ve şiddete ilişkin sabıka kaydının açığa çıkmasına rağmen Evans'ı suçlu buldu. Evans'ın başlangıçta 31 Ocak'ta asılması planlanıyordu ancak itiraz edildi. 20 Şubat'taki itirazı başarısızlıkla sonuçlandıktan sonra Evans, 9 Mart 1950'de HM Pentonville Hapishanesinde asılarak idam edildi.
Evans'ın duruşması sırasında Christie, 21 Mayıs 1946'da Posta Tasarruf Bankası'nda 2. Sınıf Katip olarak bir iş bulmuş ve Kew'de çalışıyordu. Geçmiş sabıka kaydı ortaya çıkınca Nisan 1950'de oradaki görevinden alındı.
Cinayetleri > Ethel Christie

14 Aralık 1952 sabahı Christie, Ethel'i yatakta boğarak öldürdü. Ethel, en son iki gün önce halkın önünde görülmüştü. Christie, karısının ortadan kaybolmasını açıklamak ve daha fazla soruşturma yapılması olasılığını azaltmak için çeşitli hikâyeler uydurdu. Sheffield'deki akrabalarından gelen bir mektuba yanıt olarak Ethel'in romatizma hastası olduğunu ve kendi başına yazamadığını belirtti; komşularından birine Sheffield'deki akrabalarını ziyaret ettiğini anlattı; bir başkasına Birmingham'a gittiğini söyledi. Christie 6 Aralık 1952'de işinden istifa etmişti ve o zamandan beri işsizdi. Kendini geçindirmek için, Ethel'in nikah yüzüğünü, saatini ve aldığı mobilyaları sattı. 23 Ocak'tan 20 Mart'a kadar haftalık işsizlik maaşını aldı. 26 Ocak 1953'te Christie, karısının imzasını taklit etti ve banka hesabını boşalttı. 27 Şubat 1953'te Christie, karısının bazı kıyafetlerini sattı. Ayrıca 7 Mart'ta Bradford Clothing and Supply Company'den 8 sterlinlik bir çek aldı.
Cinayetleri > Kathleen Maloney, Rita Nelson ve Hectorina MacLennan

19 Ocak ile 6 Mart 1953 tarihleri arasında Christie, 10 Rillington Place'e davet ettiği üç kadını daha öldürdü: Kathleen Maloney, Rita Nelson ve Hectorina MacLennan. Maloney, Ladbroke Grove bölgesinden bir fahişeydi. Nelson Belfast'tan Ladbroke Grove'daki kız kardeşini ziyaret etmek için gelmişti ve Christie ile karşılaştığında altı aylık hamileydi. Christie, erkek arkadaşı Alex Baker ile Londra'da yaşayan MacLennan ile ilk kez bir kafede tanıştı. Üçü de bundan sonra birkaç kez daha buluştu ve Christie, MacLennan ve Baker'ın kalacak yer ararken Rillington Place'de kalmasına izin verdi. Başka bir zaman Christie, MacLennan'la tek başına konuştu, onu kendi dairesine geri dönmeye ikna etti ve MacLennan'ı orada öldürdü. Daha sonra MacLennan'ı aramak için Rillington Place'e gelen Baker'ı onu görmediğine ikna etti. Christie birkaç gün boyunca bu iddiayı sürdürdü ve MacLennan'ın nerede olduğuna dair bir haber olup olmadığını öğrenmek ve onu aramasına yardım etmek için düzenli olarak Baker'la buluştu.
Timothy Evans'ın suçsuzluğu

Christie'nin tutuklanmasının ardından, Evans'ın suçlarını işlediği iddia edilen evde yaşayan Christie'nin ifadesine dayanarak idam edilen Timothy Evans'ın önceki duruşmasıyla ilgili önemli tartışmalar yaşandı. Christie, Beryl'in cinayetini itiraf etti ve Geraldine'in cinayetini itiraf etmemesine rağmen, geniş çapta her iki cinayetten de suçlu kabul edildi. Bu, Evans'ın davasının adaletsizliği konusunda şüphe uyandırdı ve suçsuz bir kişinin asılmış olma olasılığını artırdı.
İçişleri Bakanı David Maxwell-Fyfe Evans'ın suçsuz olup olmadığını ve bir adaletsizlik olup olmadığını belirlemek üzere John Scott Henderson'dan soruşturma yapmasını istedi. Henderson, Evans'ın infazından önce Christie'yi ve polis soruşturmalarına dahil olan diğer 20 tanığı sorgulamıştır. Sonuç olarak, Evans'ın cinayetlerden suçlu olduğuna karar vermiştir.
Bu tartışma, Parlamento'da Evans'ın suçsuzluğuna dair soruların devam etmesine neden oldu; gazetelerde kampanyalar ve benzer iddialar içeren kitaplar yayımlandı. Henderson soruşturmayı çok kısa bir süre zarfında kapatması ve Evans'ın suçsuz olma olasılığına karşı önyargılı olması nedeniyle eleştirildi.
Bu belirsizlik, Yüksek Mahkeme yargıcı Sir Daniel Brabin tarafından başkanlık edilen ikinci bir soruşturmaya yol açtı; bu soruşturma 1965–1966 kışında gerçekleştirildi. Brabin, her iki davadaki birçok delili yeniden inceledi ve Evans'ın suçsuzluğuna dair bazı argümanları değerlendirdi. Sonuç olarak, Evans'ın karısını öldürdüğünün "büyük olasılıkla" doğru olduğunu, ancak kızını öldürmediğini, bu cinayetten Christie'nin sorumlu olduğunu belirtti. Christie'nin Geraldine'i öldürmesinin muhtemel nedeni, Geraldine'in varlığının Beryl'in kaybolmasını dikkat çekici hale getireceği ve bu durumun Christie'nin diğer cinayetlerinin de bulunma riskini artırmasaydı. Evans'ın cesedi daha sonra çıkarıldı ve ailesine geri verildi; aile, onu özel bir mezara yeniden gömdü. Birleşik Krallık'ta idamla ilgili tartışmalar zaten vardı. Evans'ın idamı ve diğer tartışmalı davalar, Birleşik Krallık'ta ölüm cezasının kaldırılmasında önemli bir rol oynadı.
Ocak 2003'te İçişleri Bakanlığı, Evans'ın üvey kız kardeşi Mary Westlake ve kız kardeşi Eileen Ashby'ye duruşmadaki yanlış karar nedeniyle tazminat ödedi.
Duruşması ve idamı

Christie başlangıçta polis sorgusu sırasında yalnızca oturma odasındaki döşeme tahtasının altına gömdüğü kadınları ve karısını öldürdüğünü itiraf etti. Arka bahçeye gömdüğü cesetlerin bulunduğunu öğrenince bu cinayetlerin de sorumluluğunu kabul etti. 27 Nisan 1953'te, Timothy Evans'ın 1949'daki polis soruşturması sırasında suçlandığı Beryl Evans cinayetini itiraf etti, ancak Geraldine'i öldürdüğünü reddetti. 5 Haziran 1953'te Christie, Eady ve Fuerst cinayetlerini de itiraf etti ve bu, polisin cesetlerin yerini tespit etmesine yardımcı oldu.
Christie yalnızca karısı Ethel'i öldürmekten yargılandı. Duruşması 22 Haziran 1953'te Evans'ın üç yıl önce yargılandığı mahkemede başladı. Christie, savunmasında kendisinin deli olduğunu ve olayları hatırlamadığını iddia etti. Christie'yi değerlendiren HM Brixton Hapishanesi doktoru Dr. Matheson, iddia makamı tarafından tanık olarak çağrıldı. Christie'nin Histrionik kişilik bozukluğuna sahip olduğunu ancak deli olmadığını ifade etti. Jüri Christie'nin savunmasını reddetti ve 85 dakika süren müzakerenin ardından onu suçlu buldu. Yargıç Finnemore tarafından idam cezasına çarptırıldı.
29 Haziran 1953'te Christie, cezaya itiraz etmeyeceğini açıkladı. 2 Temmuz'da Evans'ın annesi Christie'ye bir mektup yazarak ondan "her şeyi itiraf etmesini" istedi. 8 Temmuz 1953'te milletvekili George Rogers, cinayetler hakkında Christie ile 45 dakikalık bir röportaj yaptı. Ertesi gün Christie, Scott Henderson'ın cinayetlerle ilgili yürüttüğü soruşturma hakkında konuştu. Dört gün sonra İçişleri Bakanı David Maxwell-Fyfe, Christie'nin cezasının ertelenmesi için tıbbi veya psikolojik olarak herhangi bir gerekçe bulunmadığını söyledi.
Christie'nin hücredeyken son ziyaretçileri arasında, 13 Temmuz'da eski ordu arkadaşı Dennis Hague, hapishane müdürü ve Christie'nin kız kardeşi Phyllis Clarke da vardı; her ikisi de onu idamından önceki gece ziyaret etti. George Rogers da idamından önceki gece Christie ile ikinci kez konuşmak istedi ancak Christie onunla tekrar görüşmeyi reddetti. Hem Hague hem de Clarke Christie'nin ölmeye razı olduğunu düşündüğünü söyledi.
Christie, 15 Temmuz 1953 sabahı HM Pentonville Hapishanesinde idam edildi. Cellatı, Evans'ı asan Albert Pierrepoint'ti. İnfazın ardından Christie'nin naaşı, Birleşik Krallık'ta idam edilen mahkûmlar için standart uygulama olduğu gibi, hapishanenin yakınındaki isimsiz bir mezara gömüldü.
Bibliyografya

Kennedy, Ludovic (1961). Ten Rillington Place. Londra. ISBN 9780586034286.
Yerkesik

| Yerkesik |
| --- | --- |
Mahalle

Mahallenin haritadaki yeri
 Muğla
Koordinatlar: 37°08′17″N 28°17′02″E﻿ / ﻿37.138°K 28.284°D﻿ / 37.138; 28.284
Ülke:  Türkiye
İl: Muğla
İlçe: Menteşe
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2011): 2.303
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0252
Posta kodu: 48000
Yerkesik, Muğla iline 19 km mesafede bir mahalledir.
Coğrafya

Merkez ilçesi'ne 19 km mesafede, Muğla-Marmaris karayolunun Muğla'dan harekette yolun 10. kilometresinde Ula ilçesi çıkışı öncesinde yer alan bir sapak izlenerek varılan, yaklaşık 2200 nüfuslu şirin ve eğitim düzeyi yüksek (okuma yazma oranı % 100'e yakın) bir mahalledir.
Yerleşim

Osmanlı Devleti dönemi tarihi kayıtlarında "Yerkesiği" şeklinde anılan yerleşim 1914 yılında "Yerkesik" adı altında nahiye statüsü almış ve ilk belediye teşkilatlanmasını 1914-1927 yılları arasında gerçekleştirmiştir. 1944 yılında ikinci bir kez kurulan belediyesi ile tekrar bucak haline gelmiş olup, günümüzde 14 köy bağlısı kabul edilmektedir.
Muğla Büyük Şehir olduktan sonra Menteşe merkez ilçenin bir mahallesi olmuş ve 2014 mahalli idareler seçimleri ile belediyelik statüsünü kaybetmiştir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 2.405
2000: 2.309  
1990: 2.902  
1985: 2.510  
1980: 2.418  
1975: 2.381  
1970: 3.162  
1965: 2.736  
1960: 2.468
Millidere, Develi

| Milidere |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Kayseri
Koordinatlar: 38°22′54″N 35°35′11″E﻿ / ﻿38.3817°K 35.5864°D﻿ / 38.3817; 35.5864
Ülke:  Türkiye
İl: Kayseri
İlçe: Develi
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2007): 312
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0352
İl plaka kodu: 38
Posta kodu: 38410
Resmî site 
Milidere, Kayseri ilinin Develi ilçesine bağlı bir mahalledir.
Kayseri il merkezine 94;km, Develi ilçesine 8;km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2011: 265
2010: 294
2009: 297
2008: 313
2007: 312
2000: 355    
1997: 322    
1990: 361
1985: 400
1980: 364
1975: 342
1970: 283
1965: 299
1960:
Öldürme

Gustave Dore'un, Kabil'in Habil'i öldürmesini tasvir eden resmi
Öldürme bir canlı varlığın yaşamına son verme eylemidir. Bir öldürme eylemi, başka bir kişinin ölümüyle sonuçlanan istemli bir eylemi gerektirir ve bu nedenle, bir zarar verme niyeti olmasa bile, kaza sonucu, umursamazlık veya ihmalkarlık sonucu da öldürme gerçekleşebilir. Öldürme, ölüm şartlarına bağlı olarak cinayet, kasıtsız öldürme, hukuka uygunluk sebebinin var olduğu öldürme, savaşta öldürme (savaş hukukuna göre veya savaş suçu olarak), ötanazi ve ölüm cezası gibi birbiriyle örtüşen birçok yasal kategoriye ayrılabilir. Bu farklı cinayet türleri genellikle çoğu toplumlarda çok farklı muamele görür; bazıları suç olarak kabul edilirken diğerlerine izin verilir veya hukuk düzeni tarafından gerçekleştirilmesine karar verilir.
Cezai öldürme

Cezai öldürme, kaza sonucu öldürme veya cinayet dahil olmak üzere birçok biçimde olabilir. Cezai öldürme, cinayet ve kasıtsız öldürme olmak üzere iki geniş kategoriye ayrılır ve suçu işleyen kişinin ruh hali ve niyetine göre belirlenir.
Birleşmiş Milletler Uyuşturucu ve Suç Ofisi tarafından Temmuz 2019'da yayınlanan bir rapor, 2017 yılında dünya çapında yaklaşık 464.000 kişinin öldürüldüğünü belgeledi; bu rakamın, aynı dönemde silahlı çatışmalarda öldürülen 89.000'den "önemli ölçüde" fazla olduğu belirtilmiştir.
Cezai öldürme > Cinayet

Ana madde: Cinayet
Cinayet, öldürmeden sonra suçlanabilecek en ciddi suçtur. Pek çok yargı sisteminde cinayet ömür boyu hapis veya ölüm cezası ile cezalandırılabilir. Cinayet kategorileri yargı sistemine göre değişiklik gösterse de, cinayet suçlamaları iki kategoriye ayrıldığı kabul edilmektedir:
Birinci derece cinayet: Bir başka kişinin önceden tasarlanarak, hukuka aykırı ve kasıtlı olarak öldürülmesi.
İkinci derece cinayet : Başka bir kişinin kasıtlı ve hukuka aykırı ancak önceden tasarlanmaksızın öldürülmesi.
Bazı yargı sistemlerinde, tehlikeli bir suçun işlenmesi sırasında meydana gelen bir öldürme, kişinin öldürme niyetine bakılmaksızın cinayet teşkil edebilir. Amerika Birleşik Devletleri'nde bu, ağır cinayet kuralı olarak bilinir. Basit bir ifadeyle, ağır cinayet kuralı uyarınca, bir suç işleyen bir kişi, suçun işlenmesi sonucunda bir kişi ölürse cinayetten suçlu olabilir; öldürme niyeti - ya da yokluğu - ve hatta ölüm, suçla ilgili bir davalı ya da üçüncü tarafın eylemlerinden kaynaklandığında bile.
Cezai öldürme > Kasıtsız öldürme

Kasıtsız öldürme, öldüren kişinin ya kurbanı öldürme niyetinde olmadığı ya da makul bir kişinin eylemlerinin kontrolünü duygusal ya da zihinsel olarak potansiyel olarak kaybetme noktasına kadar rahatsız olmasına neden olacak koşullar sonucunda kurbanı öldürdüğü bir öldürme türüdür. Cinayet ve kasıtsız öldürme arasındaki ayrımın bazen ilk olarak antik Atinalı milletvekili Drakon tarafından MÖ 7. yüzyılda yapıldığı söylenir. Kasıtsız adam öldürmenin cezası normalde öldürmenin cezasından daha azdır. İki geniş adam öldürme kategorisi şunlardır:
Gönüllü öldürme: Rahatsız edici bir zihin durumu veya tutku hararetinin bir sonucu olarak başka bir kişinin kasıtlı ama önceden tasarlanmaksızın öldürülmesi.
İstemsiz öldürme: Başkalarının hayatına ve güvenliğine kayıtsızlık gösteren bir pervasızlık veya ölümle sonuçlanması makul olarak öngörülebilecek bir ihmal eylemi yoluyla başka bir kişinin kasıtsız öldürülmesi. Ölümle sonuçlanan eylem, birini öfkeye itmek gibi kasıtlı olabilir, ancak ölümleri (daha sonra düşmeleri, kafalarına vurmaları ve ölümcül bir kafa travması geçirmeleri gibi) değildir.
Bazı yargı sistemlerinde bir başka öldürme biçimi de, bir kişinin kasıtlı olmadan ölümüne neden olması durumunda, ancak önemli bir güvenlik yasası veya yönetmeliğini ihlal etmesi durumunda suçlanabileceği yapıcı öldürmedir.
Cezai öldürme > Meşru sayılabilecek öldürmeler

Öldürmelerin hepsi suç değildir veya cezai kovuşturmaya tabi tutulmaz. Bazıları yasal olarak ayrıcalıklıdır, yani suç teşkil etmez. Diğerleri, davalıya ceza kovuşturmasına karşı tam veya kısmi savunma sağlayan koşullar altında meydana gelebilir. Ortak savunmalar şunları içerir:
Meşru müdafaa: Sivil toplumların çoğu öldürmeyi cezai kovuşturmaya tabi olsa da, bir meşru müdafaa hakkını (genellikle başkalarını savunma hakkı dahil), korkunç koşullarda, ölümcül güç kullanımı da dahil olmak üzere yaygın olarak kabul edilmektedir.
Zihinsel yetersizlik: Bir sanık, bir akıl hastalığı nedeniyle bir öldürmeden cezai olarak sorumlu olmadığını kanıtlamaya çalışabilir. Bazı yargı sistemlerinde, zihinsel olarak yetersiz katiller, cezai yargılama yerine farklı güvenlik tedbirlerine tabi tutulabilirler. Ceza verme sırasında genellikle akıl sağlığı ve gelişimi dikkate alınır. Örneğin Amerika Birleşik Devletleri'nde zihinsel engelli hükümlü katillere ölüm cezası uygulanamaz.
Yaş bakımından cezai ehliyet - Küçük çocuklar, cezai sorumluluk yaşına gelmeden cezai olarak sorumlu tutulmazlar. Öldürme ciddi bir suç olup bazı eski ergin olmayan kimseler yetişkinler gibi yargılandığından, bir çocuk mahkemesi bu yaşın üstünde ancak yasal rüşt yaşının altındaki sanıkları yargılayabilir. Fail cezai sorumluluk alacak yaşta olsa bile, cezalandırma sırasında bazen yaş da dikkate alınır.
Hukuka uygunluk nedeni veya ayrıcalık: Koşullar nedeniyle, bir öldürme gerçekleşmesine rağmen, öldürme eylemi hukuka aykırı değildir. Örneğin, savaş sırasında savaş alanında bir öldürme veya bir polis memurunun, memurun kendi hayatını veya başkalarının canını ve güvenliğini korumak için tehlikeli bir şüpheliyi vurması normal olarak yasaldır
Bir öldürmenin ardından suç isnadına karşı savunmanın varlığı, cinayet oranını etkileyebilir. Örneğin, Florida da dahil olmak üzere savunmayı tanıyan ABD yargı sistemlerinde "yerinizde durun" savunmasının mevcudiyetinin cinayet oranlarında artışa neden olduğu öne sürülmüştür.
Devlet aktörleri tarafından öldürülme

Devlet görevlileri tarafından öldürülmeler, aşağıdakilere göre yasal veya yasa dışı kabul edilebilir:
İç hukuk
Hükûmetin antlaşmayla kabul ettiği uluslararası hukuk
Soykırım, korsanlık ve köleliğe karşı yasaklar gibi fiilen tüm ülkelerde zorunlu olarak uygulanan kalıcı normlar
Devlet cinayetlerinin türleri şunları içerir:
İdam cezası, bazı ülkeler tamamen kaldırmış olsa da yargı sisteminde ciddi bir suça karşılık olarak ölüm cezası yetkisi verir,
Düşman askerlerinin öldürülmesi gibi savaş sırasında gerçekleşen kanuni öldürme
Acil durumlarda kamu güvenliğini sağlamak için kolluk kuvvetleri tarafından kanuna uygun ölümcül güç kullanımı.
Hükûmet aktörlerinin adli mahkeme işlemleri olmaksızın insanları (genellikle bireyleri veya küçük grupları) öldürdüğü yargısız infaz.
Öldürme dahil savaş suçları (hükûmet tarafından izin verilmeyen savaş suçları da ayrıca iç askeri yargıya tabi bireyler tarafından işlenebilir)
Belirli bir grubun hükûmeti tarafından, hedefe bağlı olarak; siyasi, ırki, sınıfsal, dini gibi sebeplerle soykırım adlandırılabilecek yaygın, sistematik öldürme. Bazı durumlarda bu olaylar, insanlığa karşı suç tanımlarına da uyabilir.
Bilim adamları, özellikle büyük öldürme olaylarını (tipik olarak beş yıl veya daha kısa sürede 50.000 ölüm) toplu katliam olarak inceler. Devlet aktörleri tarafından gerçekleştirilen bazı orta ve geniş ölçekli toplu öldürmeler katliam olarak adlandırılır, ancak bu tür öldürmelerin tümü bu şekilde adlandırılmaz. "Demosit" (siyasi nedenlerle soykırım) terimi, Rudolph Rummel tarafından hem yargısız infazları hem de yaygın sistematik öldürmeleri içeren, genel olarak "hükümet tarafından öldürülmeyi" tanımlamak için kullanılmıştır.
Devlet görevlileri tarafından gerçekleştirilen öldürmeler, özellikle yorumcu tarafından etik olarak görülmüyorsa, genel kullanımda "cinayet" veya "toplu katliam" olarak adlandırılabilir, ancak cinayet, adam öldürme vb. için yerel yasal tanımlar genellikle yasal hükûmet eylemleri tarafından gerçekleştirilen cinayetleri kapsamaz. .
Devlet aktörleri tarafından öldürülme > Yaygın sistematik hükümet cinayetlerine örnekler

Savaş zamanında ya da sivil itaatsizlik dönemlerinde, devletin silahlı güçlerince gerçekleştirilen tutsakların veya sivillerin kasıtlı olarak öldürülmelerini içeren olaylardan bazıları; Cengiz Han, Altın Orda, Kazıklı Voyvoda'nın birlikleri, kolonilerindeki İngiliz İmparatorluğu, Japon İmparatorluğu, Sovyetler Birliği, İkinci Çin-Japon Savaşı ve II.Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası, 20. yüzyılda gerçekleştirilen Ermeni Kırımı, Holokost, Nanjing Katliamı, 1940 Polonya vatandaşlarının Katyn Ormanı Katliamı ve Barbarossa Harekatı'nın başlamasının ardından gerçekleşen NKVD esir katliamları, Üç Alls Politikası, Babi Yar'daki Sovyet Yahudilerinin katliamı, Voyvodina'daki Macar, Sırp ve Alman nüfusun katli, "Bačka İntikamı", 24 silahsız köylünün Malay Krizi sırasında İngiliz birliklerince öldürüldüğü Batang Kali katliamı, Suharto'nun iktidara gelmesi sırasında Endonezya'daki toplu katliamlar, şüpheli solcuların öldürüldüğü Güney Amerika'da Condor Operasyonu, Vietnam Savaşı sırasında My Lai Katliamı'nda Vietnamlı sivillerin Amerikan askerleri tarafından öldürülmesi, Guatemala İç Savaşı sırasında Mayaların katledilmesi, Salvador İç Savaşı sırasındaki El Mozote katliamı ve El-Kubeyr katliamı da dahil olmak üzere Suriye İç Savaşı sırasında sivillere yönelik tekrarlanan saldırılar.
Devletin dolaylı olarak çok sayıda insanın ölümüne neden olduğu eylemler arasında İngiliz yönetimi sırasında Hindistan'daki kıtlıklar gibi devletin yol açtığı insan yapımı felaketler, Özgür Kongo Eyaleti'ndeki zulümler, Kamboçya'daki Kızıl Kmerler yılları , Çin Halk Cumhuriyeti'ndeki Büyük Atılım ve Kültür Devrimi'nin neden olduğu kıtlıklar ve yoksulluk ve ABD destekli Suudi Arabistan önderliğindeki müdahale ve abluka nedeniyle Yemen'deki kıtlık.
Küresel istatistikler > Küresel öldürme oranları

Birleşmiş Milletler Uyuşturucu ve Suç Ofisi tarafından 2011 yılında yapılan bir araştırma, trendlerin ve gelişmelerin dünya çapında bir resmini oluşturmak için çok çeşitli veri kaynaklarını bir araya getirdi. Kaynaklar arasında Birleşmiş Milletler, Dünya Sağlık Örgütü ve 207 ülkeden ulusal ve uluslararası kaynakların çok sayıda ajansı ve saha ofisi vardı.
Rapor, 2010 yılında dünya çapında toplam öldürme sayısının 468.000 olduğunu tahmin ediyor. Üçte birinden fazlası (%36) Afrika'da, yüzde 31'i Amerika'da, yüzde 27'si Asya'da, yüzde beşi Avrupa'da ve yüzde biri Okyanusya'da meydana geldi. 1995'ten beri, öldürme oranı Avrupa, Kuzey Amerika ve Asya'da düşerken, Orta Amerika ve Karayipler'de neredeyse bir “kriz noktasına” yükseldi. Dünyadaki tüm öldürmelerin yüzde 82'si erkek ve yüzde 18'i kadındı. Kişi başına ölçeklenmiş bir düzeyde, "Afrika ve Amerika'daki öldürme oranı (sırasıyla 100.000 kişi başına 17 ve 16) küresel ortalamanın iki katından fazladır (100.000 kişi başına 6,9), Asya, Avrupa ve Okyanusya'da ise (100.000 kişi başına 6,9) 100.000'de 3 ve 4) kabaca yarısıdır ".
UNODC, 2013 küresel raporunda, dünya çapında toplam öldürme sayısının 2012'de 437.000'e düştüğünü tahmin etmektedir. Amerika, küresel olarak tüm öldürmelerin yüzde 36'sını, Afrika yüzde 21'ini, Asya yüzde 38'ini, Avrupa yüzde 5'ini ve Okyanusya yüzde 0,3'ünü oluşturuyordu. Dünyanın ortalama öldürme oranı 2012'de 100.000 kişi başına 6,2 oldu, ancak Güney Afrika bölgesi ve Orta Amerika kasıtlı cinayet oranları dünya ortalamasından dört kat daha yüksekti. Savaşların ve dini veya sosyopolitik terörizmin yaşandığı bölgelerin dışında, küresel olarak en şiddetli bölgelerdir. Batı Asya ve Orta Asya hariç Asya, Batı Avrupa, Kuzey Avrupa ve Okyanusya, dünyadaki en düşük cinayet oranlarına sahip ülkeler olarak görüldü. Dünyadaki öldürmelerin yaklaşık yüzde 41'i 2012 yılında silah kullanımıyla, yüzde 24'ü bıçak gibi keskin nesnelerle ve yüzde 35'i zehir gibi diğer yollarla meydana geldi. 2012 yılında kasıtlı adam öldürme suçuna ilişkin küresel mahkûmiyet oranı yüzde 43'tür.
Öldürme üzerine 2011 Küresel Araştırması, "Öldürme oranlarının yüksek olduğu ve ateşli silahların ve uyuşturucu kaçakçılığı şeklindeki organize suçların önemli bir rol oynadığı yerlerde, 20 yaşındaki 50 erkekten 1'inin 31 yaşına gelmeden öldürüldü. Öte yandan, böyle bir gerçekleşme olasılığı 400 kata kadar daha düşüktür. Öldürme, sosyoekonomik istikrarın öldürme için bir panzehir gibi göründüğü daha eşitlikçi toplumlara kıyasla, insani gelişme düzeyi düşük, gelir eşitsizliği yüksek ve hukukun üstünlüğünün zayıf olduğu ülkelerde çok daha yaygındır. Yakın partner ve aile ile ilgili öldürme vakalarında, geçmiş veya şimdiki erkek partnerleri tarafından öldürülen kadınlar, dünya çapında cinayet kurbanlarının büyük çoğunluğunu oluşturuyor." şeklinde tespitte bulunmuştur.