stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Muzaffer İzgü
Hayatı

29 Ekim 1933 günü Adana'da doğdu. Babası, Elazığ'ın Dişidi mahallesinden çalışmak üzere Adana'ya gelen ve Adana Kız Lisesi'nde hademelik yapan Şam doğumlu Ahmet İzgü, annesi Antakya'dan Adana'ya gelmiş olan Havva İzgü'dür. Yoksul bir çocukluk geçirdi.  İzgü'nün ifadesine göre babası Adana'da ilk gecekonduyu yapan kişidir.
Muzaffer İzgü; bulaşıkçılık, garsonluk, sinemalarda gazoz satıcılığı gibi işlerde çalışarak eğitimine devam etti. Üç yıllık İnönü İlkokulu'ndan sonra dördüncü sınıfı Gazipaşa İlkokulu'nda, bu okulun depremde zarar görmesi üzerine beşinci sınıfı İstiklal İlkokulu'nda okuyarak ilköğrenimini tamamladı. Öğrenimini Tepebağ Ortaokulu'nda sürdürdü. 3 yıllık ortaokulu bitirdikten sonra yatılı olarak Diyarbakır Öğretmenokulu'nda okudu. Bu okulda tanıştığı Günsel Hanım ile görev yerleri olan Silvan'da oğulları Bülent İzgü dünyaya geldi.
Diyarbakır İlköğretmen Okulu'nu bitirdikten sonra Silvan'da, Aydın'ın Akçakoca Köyü'nde, Cincin Köyü'nde, Aydın merkezindeki yetiştirme yurdunda, Güzelhisar İlkokulku'nda öğretmenlik yaptı. Aydın'da görev yaparken ikiz kızları Nevin ve Sevin doğdu. 11 yıllık ilkokul öğretmenliğinin ardından ortaokul öğretmenliğine geçti, Aydın Gazipaşa Ortaokulu'nda Türkçe öğretmenliği yaptı ve 1978 yılında emekli olup İzmir'e yerleşti.
İlk yazılarını 1959 yılında Aydın'da yayımlanan Hüraydın Gazetesi'nde yayımladı. Küçük öykü ve röportajlar derleyen İzgü, 1964 yılından itibaren yazarlığını Demokrat İzmir Gazetesi'nde sürdürdü. Bu gazetedeki köşesinde her hafta bir öykü yayımladığı gibi gülmece dergisi Akbaba'da da öykülerini yayımladı. İstanbul'da çıkan Milliyet ve Akşam gazetelerinde röportajları yayınlandı.
Zamanla, röportaj ve öykülerin yanı sıra tiyatro oyunu yazmaya yönelen İzgü, özel tiyatrolarda oynanan, radyolarda yayınlanan oyun ve skeçleriyle ün yaptı. Yazdığı ilk oyun, Nejat Uygur için yazdığı İnsaniyettin'dir.
İlk kitabı Gecekondu, 1970 yılında Remzi Kitabevi tarafından yayımlandı, bunu 1971 yılında İlyas Efendi, 1972 yılında Halo Dayı adlı kitabı izledi. Attilâ İlhan ile tanıştıktan sonra kitaplarını Bilgi Yayınevi'nde yayımlayan İzgü'nün bu yayınevi tarafından basılan ilk kitabı Donumdaki Para (1977) idi. Bilgi Yayınevi, İzgü'nün 42 roman ve öykü kitabını, 73 çocuk kitabını yayımladı. Zıkkımın Kökü ile Ekmek Parası adlı eserlerinde kendi yaşam öyküsünü ortaya koydu. Bu eser, daha sonra Memduh Ün'un yönetmenliğinde sinema filmine uyarlandı.
Ölümü

İzmir'de yaşayan 3 çocuk babası 83 yaşındaki Muzaffer İzgü, İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hasatanesi Dahiliye servisine başvurmuş, burada tetkik ve tahlilleri yapılan İzgü 1 Ağustos 2017 Salı günü hastaneye yatırıldı. 26 Ağustos 2017 tarihinde kanserden öldü. Alsancak Hocazade Camii'nden kaldırılan cenazesi, 28 Ağustos'ta Doğançay Mezarlığı'nda defnedildi.
Ödülleri

"Hıdır Baba" öyküsüyle 1977 Nasrettin Hoca Gülmece Öykü Yarışması üçüncülük ödülü
"Anayasa, Hangi Anayasa" öyküsüyle 1977 Milliyet Sanat Dergisi Gülmece Öyküsü Yarışması ikincilik ödülü
"Donumdaki Para" kitabıyla 1978 Türk Dil Kurumu Öykü Ödülü
Dayak Birincisi adlı çocuk romanıyla 1980 Bulgaristan Altın Kirpi Gülmece Ödülü
"Uçtu Uçtu Ali Uçtu" romanıyla, 1980 İstanbul Uluslararası Çocuk Kitapları Fuarı birincilik ödülü
TÖMER'in düzenlediği 1997 En Başarılı Çocuk Kitapları Yarışması'nda Türkiye ikinciliği
Eserleri > Roman

Gecekondu
İlyas Efendi
Halo Dayı
Kasabanın Yarısı
Zıkkımın Kökü
Çizmeli Osman
Sıpa
kaçak kız
Eserleri > Oyun

İnsaniyettin
Kara Düzen
Reçetesi Peçete
Gön
Utanmıyorum Üşüyorum
Her Devrin İti
Sınır
Duvar
Lütfen Kızımla Evlenir misiniz?
Eserleri > Öykü - Mizah

Bando Takımı
Anneannem (seri)
Ökkeş Serisi
Donumdaki Para
Deliye Her Gün Bayram
Sen Kim Hovardalık Kim?
Her Eve Bir Karakol
Dayak Birincisi
Devlet Babanın Tonton Çocuğu
Çanak Çömlek Patladı
Üç Halka Yirmibeş
Ortadireği Yıkan Ayı
İşte Mühür İşte Sen
Devletin Malı Deniz
Azrail Nasıl Rüşvet Yedi
Siz Bilirsiniz Paşam
Şeker Kız
Bir Namussuz Aranıyor
Lüp Lüp Makinesi
Yıl Sıfır Darbe Hazır
Bizim Ayılar Amerikalıları Çok Sever
Bülbül Düdük
Bayram Yeri
Muzaffer İzgü'nün Doğançay Mezarlığındaki mezarı, 2024
Yeşil Burun Adaları

Yeşil Burun Adaları (Portekizce: Cabo Verde, Portekizce telaffuz: [kabu ˈveɾdɨ]), Kabo Verde, Cabo Verde, Yeşil Burun, resmî adıyla Yeşil Burun Cumhuriyeti, orta Atlas Okyanusu'nda, Senegal ve Moritanya açıklarında bulunan bir Afrika ülkesidir. 10 volkanik ada ve 8 adacıktan oluşan bir takımada olan ülkenin yüzölçümü 4.033 km²'dir. En büyük üç ada Santiago, Santo Antao ve Boa Vista'dır. Başkenti Santiago adasındaki Praia'dır. Adalar Afrika anakarasının en batı noktası Cap-Vert'in 600 ila 850 km açıklarında yer alır. Yeşil Burun adaları; Azorlar, Kanarya Adaları, Madeira ve Selvagens Adaları ile birlikte Makaronezya ekolojik bölgesini oluşturur.
15. yüzyılda Portekizli kaşifler sömürgeleştirene kadar Yeşil Burun takımadalarında insan yaşamı bulunmuyordu. Yeşil Burun tropikal kuşaktaki en eski Avrupalı sömürgedir. 16. ve 17. yüzyıllarda konumu nedeniyle Atlantik köle ticaretinin odağı oldu ve tüccar ve korsanların uğrak noktası haline geldi. Bu durum adalara ekonomik refah getirdi. Köle ticaretinin durulmasıyla 19. yüzyılda eski zenginliğini kaybetti ve halkın çoğu adaları terk etti. Ancak Yeşil Burun önemli deniz güzergâhları için kullanışlı bir durak noktası ve ticaret merkezi olma özelliğiyle yavaş bir ekonomik toparlanma sürecine girdi. 1951'de Portekiz adalardaki hükmünü korumak amacıyla sömürgenin statüsünü "denizaşırı il"e çevirse de bağımsızlık hareketi güçlenmeye devam etti. 1975'te bağımsızlık kazanıldı.
1990'lardan beri Yeşil Burun temsilî demokrasiyi kesintisiz bir biçimde işletmeyi başarmıştır, Afrika'nın en gelişmiş ve demokratik ülkelerinden biridir. Doğal kaynakları bulunmayan ülkenin ekonomisi hizmet sektörü, turizm ve yabancı yatırımlara dayanır. Yaklaşık 550.000 kişiden oluşan Yeşil Burun halkı Afrika ve Avrupa halklarının kaynaşmasıyla meydana gelmiştir ve çoğunlukla Katolik'tir. Tüm dünyaya yayılmış olan Yeşil Burunlu diasporasının nüfusu ülke nüfusundan fazladır. Yeşil Burun Afrika Birliği üyesidir.
Ülke ismi

Ülkenin ismi Portekizce bir kelime olan Cabo Verde'den (Türkçe: yeşil burun) gelmekte olup Afrika kıtasının en batısındaki noktalarından birini oluşturması nedeniyle uçtaki yeşil alan anlamında kullanılmaktadır. 
Bölgeyi ilk keşfeden Portekizli kaşifler Cabo Verde adalarının keşfinden birkaç yıl önce keşfettikleri Cap-Vert'ten yola çıkarak buraya da yeşil burun ismini vermişlerdir.
Cabo Verde devleti 24 Ekim 2013 yılında Birleşmiş Milletler nezdinde ülkenin resmî adının bundan sonra Cabo Verde Cumhuriyeti olduğunu beyan etmiş ve ülke isminin bunda sonra bu hâli ile kullanılabileceğini ve diğer dillere (Türkçe: Yeşil Burun, Almanca: Kap Verde, Fransızca: Cap-Vert vb.) birebir çevrilemeyeceğini belirtmiştir.
Coğrafya

Batı Afrika'ya dâhil edilen Atlas Okyanusu'nda bir ada devlet olan Yeşil Burun Adaları, Senegal açıklarında Afrika ana kıtasının 570 km batısında yer almaktadır. Ada ülkesi dünyanın büyük levhalarından biri olan Afrika levhası içerisinde yer almaktadır. Toplamda 4.033 km²'lik bir alan sahip olan ada, 965 km'lik sahil şeridine sahiptir. Ülkeyi oluşturan toplam on sekiz adanın onunda nüfus yaşamaktadır. Nüfusun olduğu söz konusu on adanın altı tanesi Barlavento Adaları'nı (Türkçe: Rüzgarüstü adaları), dört tanesi ise Sotavento Adaları'nı (Türkçe: Rüzgaraltı adaları) oluşturmaktadır. Ülkenin en yüksek noktasını olan 2.829 m yüksekliğindeki Pico do Fogo Dağı Fogo Adasında yer almaktadır.
Coğrafya > İklim

İklimi ılıman ve kararlı sıcaklıklar ile aşırı kuraklık belirler. Yağışlar düzensizdir, periyodik kuraklıklara neden olur. Dağlık Rüzgarüstü Adaları erozyonun derin oluklar oluşturduğu sarp bir yapı gösterir. Adalar volkanik kökenlidir, çoğunlukla ova ve alçak bölgelerden oluşmuştur. Uzun süreli kuraklıklar; görüntü kirliliği yaratan rüzgarlar; volkanik ve sismik aktiviteler ülke için tehlike yaratmaktadır.
Coğrafya > Doğal kaynaklar

Tuz, bazalt kayalıkları, pozzuolana (silisli volkanik atıklar, su basınçlı çimento üretiminde kullanılır), kireçtaşı, kaolin, balık ülkenin başlıca doğal kaynaklarıdır.
Tarih

1456'da Portekizliler adalara geldiğinde henüz yerleşim yoktu. Afrika'ya yakın olması nedeniyle önemli bir liman ve köle ticareti merkezi haline geldi. Bugünkü halkının kökleri bu Portekizli yerleşimcilere ve köle Afrikalılara dayanır. 
Ülke 1975'te Portekiz'den bağımsız hâle gelmiştir. Doğal kaynak ve yağış azdır. Ekonomi her yönüyle Portekiz'e bağımlıdır. 
Adalarda yaşayan nüfustan daha fazla Yeşil burunlu ABD, Portekiz, Angola başta olmak üzere bazı Avrupa ve Afrika ülkelerine göç etmiştir.
Nüfus

Adanın nüfusu  429.000 olup nüfus üçte ikisinden fazlası Avrupalı beyazlarla Afrikalı Siyahilerin karışımından oluşmuş Mulattolardan meydana gelir. Geri kalanı ise Avrupalı beyazlar ve Afrikalı siyahilerden oluşur. 20. yüzyılda birkaç kez kıtlıkla karşılaşan adalıların önemli bir kısmı, yaşamlarını başka ülkelerde sürdürmek için göç etmişlerdir. Günümüzde ülke vatandaşlarının neredeyse iki katı yurt dışında yaşamaktadır.
Yeşil Burun Adaları'nda son olarak 2021 yılında gerçekleştirilen sayım sonuçlarına göre 483,628 nüfus tespit edilmiştir. Bu güncel olarak son resmî sayım konumundadır. Yeşil Burun Adaları'nda 2022 tahmini nüfus bilgilerine göre ise 596,707 kişi yaşamaktadır. Bu nüfus sayısı ile ülke dünya genelinde 172. sırada yer almaktadır.
Yeşil Burun Adaları orta yaş bir nüfusa sahip olup, 2020 tahmini verilerine göre nüfusun %46,64'ü 0-24 yaş aralığındadır. Ülkenin sadece %5,48'i 65 yaş ve üzerindedir.
0-14 yaş: %27.95 (erkek 82,010/kadın 81,012) 

15-24 yaş: %18.69 (erkek 54,521/kadın 54,504) 

25-54 yaş: %40.76 (erkek 115,811/kadın 121,923) 

55-64 yaş: %7.12 (erkek 18,939/kadın 22,597) 

65 yaş ve üzeri: %5.48 (erkek 12,037/kadın 19,901)
Şehirde yaşayanların oranı 2022 verilerine göre %67,5 olan ülkede, nüfusun yıllık artış oranı 2022 tahmini verilerine göre %1,21 düzeyindedir.
Nüfus > Din

Dinî inanç olarak çoğunluk Roma Katoliği olduğu gibi Protestanlar da mevcuttur.
Nüfus > Dil

Ülkede Portekizce resmî dil konumundayken, Yeşil Burun (Kreol) dilleri de ulusal dil olarak kabul edilip, konuşulmaktadır.
Ekonomi

Ekonomiye genel bakış: Cape Verde'nin kişi başına düşen gayrisafi millî hasılasının düşük olmasının sebepleri; fakir doğal kaynakları, ciddi su sıkıntısı ve uzun ömürlü kuraklıklardır.
Gayrisafi millî hasılanın %70'ini karşılayan ticaret, ulaşım ve amme hizmeti sektörleri ülkenin servise dayalı ekonomisini oluşturur.
Ülke nüfusunun %70'ine yakın kesimi kırsal bölgelerde yaşasa da, tarımın 1995 gayrisafi millî hasılasındaki payı balıkçılığın 
%1.5'ini yüklendiği %8 oranındadır. Gıda maddelerinin yaklaşık %90'ı ithal edilmektedir. Balıkçılık potansiyeli, özellikle ıstakoz ve ton balığı, tamamen işlenmemektedir.
Cape Verde'nin yükselen yıllık ticaret açığını, gayri safi millî hasılanın %20'sinden fazlasını karşılayan göçmen havaleleri ve yabancı yardımlar finanse etmektedir.
Luz Meryem Ana Kilisesi, São Vicente, Yeşil Burun Adaları
Toronto

Başlığın diğer anlamları için Toronto (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Toronto |
| --- | --- |
Şehir
Toronto Şehri

  Bayrak 
Takma adlar: T.O., T-Dot, Hogtown, The Queen City, Toronto the Good, The City Within a Park
Slogan: Diversity Our Strength (Çeşitlilik Bizim Gücümüz)
 Toronto Şehri'nin Ontario'daki konumu
TorontoToronto'nun Kanada'daki konumu
Ülke:  Kanada
Eyalet:  Ontario
Tek katmanlı belediye: Toronto
Kuruluş: 27 Ağustos 1793
İdare
 • Belediye başkanı: Olivia Chow (Bağımsız)
Yüzölçümü
 • Şehir: 7125 km²
Rakım: 76 m
Nüfus
 • Şehir: 5.113.149
 • Yoğunluk: oto/km²
 • Kent: 2.503,281
 • Metropol: 6,417,516
Zaman dilimi: UTC-05.00 (EST)
 • Yaz (YSU): UTC-04.00 (EDT)
Posta kodu: M
Alan kodu: (416) ve (417)
Resmî site http://www.toronto.ca/
Toronto şehir merkezinin Ontario Gölü'nden görünümü. Fotoğrafta tam ortada bulunan CN Kulesi (ismi Canadian National'ın kısaltmasıdır)'nin dışında Walter Carsen Centre, Rogers Centre, First Canadian Place, Scotia Plaza, Brookfield Place gibi yapılar görülmektedir.

Toronto, Kanada'nın en büyük şehri ve ticaret merkezi, Ontario eyaletinin başkentidir.
Nüfusu yaklaşık 6 milyondur ve genelde İngilizce konuşulur. Nüfusunun %54'ünü göçmenler oluşturur; Chinatown, Greektown, Koreantown, Little Italy, Little Portugal gibi azınlık mahalleleri vardır. Şehir 1793 yılında York adıyla kurulmuş olup, 1834 yılında güncel ismini almıştır.
Gelişmiş bir ulaşım ağına sahiptir; yeraltında alışveriş merkezleri ve metro istasyonları vardır. Son derece güvenli bir yerdir, suç oranları çok düşüktür. Niagara şelaleleri'ne, Ottawa, Montreal, ABD'ye oldukça yakındır.
En önemli simgesi "CN Tower"'dır. "Rogers Centre" (eski adıyla "Skydome") şehrin merkezindedir. Güneyinde Ontario Gölü vardır. Dünyanın en büyük hayvanat bahçelerinden biri olan "Toronto Zoo" doğusundadır.
Şehrin futbol ve basketbol takımları ABD'de görev yapar.Basketbol takımı NBA'de, futbol takımı ise NFL'de oynar. Aynı zamanda ülkenin de tek beyzbol takımı olan bluejays de oyunlarını burada oynamaktadır.
Şehirde gelişmiş bir kütüphane sistemi vardır. Her mahallede kütüphane bulunmaktadır ve özellikle soğuk havalarda insanlar vaktinin çoğunu kütüphanelerde gecirmektedir.
Toronto şehir içi ulaşımı

TTC (Toronto Transit Commission) Toronto'daki şehir içi ulaşım sisteminden sorumlu oluşumdur. Kuzey–Güney ve Doğu-Batı yönlerinde 10 dakikalık aralıklarla aktif çalışan bir ağ yapısına sahip (gece saat 1:30'dan, 6:00'a kadar yarım saatte bire düşer). TTC'ye ilave olarak GoTransit de şehir içi ve şehir civarındaki yerleşim merkezlerine ulaşım hizmeti verir. Tüm araçları Shoppers Drug Mart ve metro istayonlarından temin edebileceğiniz Presto Card ile kullanabilirsiniz.
Kardeş şehirler

Varşova, Polonya (1990)
Chicago, Amerika Birleşik Devletleri
Frankfurt, Almanya
Milano, İtalya
Sao Paulo, Brezilya
Ho Şi Minh Kenti, Vietnam
Kiev, Ukrayna
Quito, Ekvador
Sagimahara, Japonya
Sergey Brin

| Sergey Brin |
| --- | --- |
Sergey Brin, 2010
Doğum: Sergey Mikhaylovich Brin Moskova, Sovyetler Birliği (günümüzde Rusya)
Milliyet: Yahudi
Vatandaşlık:  ABD (1979–günümüz)  Sovyetler Birliği (1973–1979)
Eğitim: Stanford Üniversitesi (B.Sc.) Maryland Üniversitesi (M.Sc.)
Meslek: Bilgisayar bilimici girişimci
Etkin yıllar: 1998–günümüz
Organizasyon: Google Alphabet (şirket)
Tanınma nedeni: Google'ın kurucu ortağı
Özvarlık:  US$75,5 milyar (Temmuz 2020)
Evlilik: Anne Wojcicki (e. 2007; b. 2015) Nicole Shanahan (e. 2018; b. 2023)
Çocuk(lar): 3
İmza

Sergey Brin (Rusça: Серге́й Миха́йлович Брин; doğum Sergey Mikhaylovich Brin, 21 Ağustos 1973), Larry Page ile birlikte Google'ı kuran Amerikalı yazılım mühendisi ve internet girişimcisidir. 3 Aralık 2019'daki görevinden ayrılmasına kadar Brin, Google'ın ana şirketi Alphabet, Inc.'in başkanıydı. Günümüzde Brin ve Larry Page, Alphabet üzerinde kurucu ortak, hâkim hissedarlar ve yönetim kurulu üyeleri olarak kalmaya devam ediyor.
Brin altı yaşındayken ailesi, Sovyetler Birliği'nden Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti. Lisans derecesini Maryland Üniversitesi, College Park'ta, babasının ve büyükbabasının izinden gidip, matematik ve bilgisayar bilimi okuyarak kazandı. Mezun olduktan sonra bilgisayar bilimi alanında PhD yapmak için Stanford Üniversitesi'ne kaydoldu. Orada, web arama motoru programını beraber yazacakları, ortağı Page ile tanıştı. Program, Stanford'da popüler oldu ve bu programın temelinde Google'ı, Susan Wojcicki'nin Menlo Park'taki garajında başlatmak için doktora çalışmalarını askıya aldılar.
Erken dönemi ve eğitimi

Brin 21 Ağustos 1973'te, Moskova Devlet Üniversitesi'nden mezun Aşkenaz Yahudileri olan bay Mikhail Brin ve bayan Eugenia Brin çiftinin oğlu olarak dünyaya geldi. ABD'ye göç ettikten sonra baba Mikhail Brin, Maryland Üniversitesi'nde matematik profesölüğü, anne Eugina Brin ise NASA'nın Goddard Uzay Uçuş Merkezi'nde araştırmacı olarak işe başladı.
Şems-i Tebrîzî

| Şems-i Tebrîzî |
| --- | --- |

Doğum: Şemsüddîn Muhammed bin Alî bin Melikdâd Tebrîzî 1186 Tebriz, İran
Ölüm: 5 Aralık 1247 Hoy, İran

Şems-i Tebrizî, yaklaşık olarak 1503 yılında yapılmış bir minyatür. Rumi’nin şiiri olan "Divan-ı Kebir" den bir sayfa.
Şems-i Tebrîzî (Farsça: شمس تبريزى; 1185-1247), İranlı mutasavvıf. Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî'nin gönül dünyasında büyük değişikliklere sebep olan ve Mevlânâ tarafından yazılan ilâhî aşk şiirlerinden oluşan "Dîvân-ı Şems-î Tebrîzî" adındaki nazım eser sayesinde tanınan Mevlana'nın sohbet şeyhidir.
Kimliği

1186 yılında Tebriz'de doğmuştur. Adı Muhammed, lakapları Şemseddin, Şems, Şems-i Tebrizî ve Şemsü'l-hak ve'd-din'dir. Babası Ali bin Melikdad Horasan'ın Bezer vilayetinden ticaret yapmak gayesiyle Tebriz'e gelip yerleşen bir tüccardır. Başka bir rivayete göre babası, İsmailî dâîsi olup daha sonra Sünniliğe geçmiş olan Alamut valiliği görevinde bulunmuş Havend Celaleddin'dir. Ancak bu rivayet Mevlevi kaynaklarında mevzubahis olmadığı ve Havend Celaleddin'in Ahmed adındaki oğlundan başka oğlu olmadığı gerekçe gösterilerek kabul edilmemiştir.
Ahmed Eflâkî'nin Menâkıbü’l Ârifîn'inde ve Makalat-ı Şems-i Tebrizi'de gençlik yıllarında medrese eğitimi almadığı, manevi halleri olduğu, sema yaptığı ve riyazette bulunduğu rivayet edilir. Çeşitli kaynaklarda Tebrizli Ebubekir Selebâf adındaki şeyhe bağlandığı belirtilir. Sahîh Ahmed Dede eserinde Şems'in şeyhine 22 yaşında bağlanıp 14 yıl hizmet ettiğini ifade eder. Geçimini sepet örerek temin eden, müritlerinin hırka giymesine izin vermeyen, melâmet ve fütüvvet ehli sufi olan şeyhi Ebubekir Selebâf, Şems'in şahsiyetinin şekillenmesinde büyük etki sahibidir.
Daha küçük yaşlarda, mânevî ilimleri tahsilde gösterdiği kabiliyetle dikkat çeken Şems, din ilimleri tahsilden sonra, genç yaşlarında Tebrizli Ebubekir Sellaf'a mürid olmuş, ününü duyduğu bütün meşhur şeyhlerden feyz almaya çalışmış ve bu sebeple diyar diyar dolaşmıştır. Bu gezginliğinden dolayı kendisine "Şemseddin Perende" (uçan Şemseddin) denilmiş, ayrıca Tebriz’de tarikat pîrleri ve hakikat arifleri ona "Kâmil-i Tebrizî" adını vermişlerdir.
Hayatı, şahsiyeti ve görüşleri

Daha sonraları Sacaslı Şeyh Rukneddin, Tebrizli Selahaddin Mahmut ile mutasavvıf Necmüddin Kübra’nın halifelerinden Centli Baba Kemal’e intisap ederek onlardan feyz almıştır. Muhammed’in ahlakını örnek alan Şemseddin-i Tebrizî, devamlı bir arayış içerisinde olmuş, manevî bir işaret üzerine de Mevlânâ Celâleddîn Rûmî’yi arayıp bulmuştur. Dünyaya, kılık ve kıyafete önem vermeyen Şems, Mevlânâ ile üç-üç buçuk yıl süren beraberliği neticesinde onun hayatında yeni ufukların açılmasına vesile olmuş, onu ilahî aşkın potasında eriterek, kâmil bir Hak aşığı yapmaya muvaffak olmuştur.[kaynak belirtilmeli]
Şems-i Tebrizî Şam’a döndüğünde, Mevlânâ Celâleddîn Rûmî için onun yokluğu dayanılmazdır. Şems’in varlığını kabullenememiş kimseler, Mevlânâ’ya ileri geri laflar etmişlerdir. Celâleddîn Rûmî’nin bu kimselerden birine verdiği cevap şöyledir:
"Onun ışığı vurmazdan önce ölü bir nakıştım sadece taş duvarlarınızda. O, elindeki yay ile vurmazdan önce tellerime; hep aynı nameyi çalıp söyleyen, kendi sesine yabancı bir kuru rebaptım. Ben onun avucunda bağlar, bahçeler ağaçlar görür; deryalar gibi geniş, deryalar kadar berrak sular görürüm. Onun avucunda çıkan ağaçların gölgesinde dinlenirim. Lâkin siz bunların hiçbirini göremezsiniz."
Bir süre sonra Şems, Mevlânâ Celâleddîn Rûmî’in oğlu Sultan Veled’in çağrısı üzere Konya’ya geri gelir. Mevlânâ bir daha şehirden ayrılmasın diye, onu bir kızla evlenmeye iknâ eder; bu kız Celâleddîn Rûmî’nin evinde evlâtlık olan Kimyâ Hâtun’dur. Kimya Hatun’a gizliden aşık olan, Mevlânâ’nın küçük oğlu Âlâeddin, bu durumu hazmedemez ve Şems aleyhtarlarının yanında yer almaya başlar.
Hulul inancı: Şems'in Kimya adında bir karısı vardı. Bir gün Şems’e kızıp Meram bağları tarafına gitti. Kadınlardan bir grup onu aramaya başladıkları sırada Mevlana Şems’in yanına girdi. Şems şahane bir çadırda oturmuş, Kimya Hatun’la konuşup oynaşıyor, Kimya hatun da orada oturuyordu. Mevlana bunu görünce hayrette kaldı ve dışarı çıktı. Bu karı kocanın oynaşmalarına mani olmamak için aşağı yukarı dolaştı. Şems: “İçeri gel!” diye seslendiğinde Mevlana Şems'ten başkasını görmedi. “Kimya nereye gitti?” dedi. Şems: “Yüce Tanrı beni o kadar sever ki istediğim şekilde yanıma gelir, şu anda da Kimya şeklinde geldi” buyurdu.
Ölümü hakkındaki  rivayetler

Şems hicri 645, miladi 1247 tarihinde Mevlânâ'da meydana gelen büyük değişikliği hazmedemeyenler tarafından mı öldürüldü, yoksa geldiği gibi kimseye haber vermeden Konya’yı terk mi ettiği bilinmemektedir.
Bugün Konya’da Şems makamı olarak bilinen, halk ve bilhassa Mevlevîlerce türbesinden önce ziyaret edilen bu mescit-türbe de mevcut sanduka, boş bir sanduka mı, yoksa Mehmet Önder Bey'in bir hatırasında anlatıldığı gibi, Şems gerçekten burada mı gömülüdür, bu da bilinmez.
Şems-i Tebrizî Türbesi

Niğde’deki Kesikbaş Türbesi de Şems’e izafe edilir. Bunlardan ayrı olarak Tebriz şehrinde "Geçil" denilen mezarlıkta, aynı bölgede Hoy'da, Pakistan’ın Multan şehrinde Şems türbeleri veya makamları vardır. Bunlar çeşitli rivayetlerle süslenmiştir. Pakistanlıların söylediklerine göre de Şems, Konya'dan bir gece yarısı gizlice ayrılmış, Hoy şehrine hareket etmiş ve orada yerleşmiştir. Rivayete göre Şems-i Tebrizi Hoy’da vefat eder ve orada gömülür. Mezarı, Unesco Dünya Kültür Mirası'na aday gösterilir. Bir rivayete göre, Mevlânâ Celâleddîn Rûmî’nin küçük oğlu Âlâeddin de, Şems'i öldürenler arasındadır.
Şems’in Konya'daki türbesi küçük, mütevazı, adeta saklanmış bir yerdir. Mevlânâ’nın o ihtişamlı türbesinin yanında -ki Mevlânâ "En güzel türbe gökkubedir" der- sadedir.
Şems-i Tebrizî Türbesi > Galeri

Konya'daki Sandukası
Hoy'daki makamı
Hoy'daki makamı
Hoy'daki makamı
Dipnotlar

Baha Veled'den Günümüze Konya Alimleri ve Velileri, Av. M. Ali UZ, Konya Mayıs 1993
Şems-i Tebrizi, Mootol Kültür sanat, Makale:Tekin Gün, İstanbul Mart 2013
Şems-i Tebrîzî'nin Konya'daki türbesi
Trabzon Yomra Fen Lisesi

| Trabzon Yomra Fen Lisesi |
| --- | --- |


Kuruluş: 1989
Ülke: Türkiye
Şehir: Yomra, Trabzon
Türü: Fen Lisesi
Eğitim dili: Türkçe
Yabancı dil(ler): İngilizce
Öğrenci sayısı: 454
Resmî sitesi: www.tyfl.k12.tr
Koordinat: 40°57′18″K 39°51′33″D﻿ / ﻿40.95500°K 39.85917°D﻿ / 40.95500; 39.85917
Trabzon Yomra Fen Lisesi (TYFL) 21 Şubat 1989 yılında kuruldu. Kurulduğunda adı Trabzon Fen Lisesi idi.
Trabzon'da eğitim ve öğretime açılması planlanan Trabzon Fen Lisesi, Trabzon Belediye sınırları içerisinde kendisine tahsis edilecek bina bulunamadığından Yomra ilçesinde, Yomra Lisesi için Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı'nca yaptırılan ve inşaatı bitmiş olan lise binası, Trabzon Valiliği Millî Eğitim Müdürlüğü'nce Trabzon Fen Lisesi'ne tahsis edildi.
1990 yılında Lise Yomra ilçesinde olması nedeniyle Trabzon Fen Lisesi'nin isminin Trabzon Yomra Fen Lisesi olarak değiştirilmesi teklifi, Millî Eğitim Bakanlığınca uygun görülerek lisenin adı Trabzon Yomra Fen Lisesi olarak değiştirildi.
1989-1990 eğitim-öğretim yılında açılan liseye 95 öğrenci kaydını yaptırmış ve 4 (dört) sınıf teşekkül ettirilmiştir. Öğrencilerin barınma ve diğer sosyal ihtiyaçları, okul bünyesinde yapılan tadilatla karşılanmaya çalışılmış, 1990-1991 eğitim-öğretim yılında öğrenci pansiyonun da hizmete açılmasıyla öğrencilerin bu ihtiyaçları büyük ölçüde giderildi. 1998 yılında ilave hizmet ve pansiyon binasının yapımına başlanmış ve bu bina da 2001-2002 eğitim- öğretim yılının ikinci döneminde hizmet vermeye başlamıştır.
Necmettin Ali Bulutoğlu Affan Kitapçıoğlu Lisesi Baş Müdür Yardımcı iken, TYFL'nin kurucu müdürü olmuştur. 2002-2003 Eğitim-Öğretim yılında emekliye ayrılmıştır.