Harvard Üniversitesi
Tarih > 20. yüzyıl

Harvard'ın lisansüstü okulları, 19. yüzyılın sonlarında az sayıda kadını kabul etmeye başladı. I. Dünya Savaşı sırasında, (1879'daki kuruluşundan bu yana Harvard profesörlerine derslerini kadınlar için tekrar etmeleri için para ödeyen) Radcliffe Kolejindeki öğrenciler, erkeklerle birlikte Harvard derslerine katılmaya başladılar. 1945'te tıp fakültesine ilk kez kadınlar kabul edildi. 1971'den beri Harvard, Radcliffe kadınları için lisans kabulü, eğitimi ve barınma ile ilgili tüm yönleri esasen kontrol etmişti; 1999'da Radcliffe resmî olarak Harvard ile birleştirildi.
20. yüzyılda, Harvard'ın itibarı, bağışlarının artması ve üniversiteye bağlı önde gelen entelektüeller ve profesörler olarak arttı. Üniversitenin hızlı kayıt artışı, hem yeni lisansüstü akademik programların kurulmasının hem de lisans yüksekokulunun genişletilmesinin bir ürünüydü. Radcliffe Koleji, Harvard Kolejinin kadın muadili olarak ortaya çıktı ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki kadınlar için en önde gelen okullardan biri hâline geldi. 1900'de Harvard, Amerikan Üniversiteleri Birliği'nin kurucu üyesi oldu.
Sosyolog ve yazar Jerome Karabel'e göre, 20. yüzyılın ilk on yıllarında öğrenci topluluğu ağırlıklı olarak "eski nesil, yüksek statülü Protestanlar, özellikle Piskoposlukçular, Cemaatçiler ve Presbiteryenler" idi. 1923'te, Harvard'daki Yahudi öğrencilerin yüzdesi %20'ye ulaştıktan bir yıl sonra, Başkan A. Lawrence Lowell, Yahudi öğrencilerin kabulünü lisans öğrencilerinin %15'iyle sınırlayacak bir politika değişikliğini destekledi. Ancak Lowell'ın fikri reddedildi. Lowell ayrıca üniversitenin birinci sınıf öğrenci yurtlarında ırk ayrımcılığının kaldırılmasını zorunlu kılmayı da reddetti, şöyle yazıyor: "Beyaz adama verdiğimiz eğitim fırsatlarının aynısını siyah adama borçluyuz, ancak onu ve beyazı karşılıklı olmayan veya olmayabilecek sosyal ilişkilere zorlamak için ona borçlu değiliz.
Başkan James B. Conant, üniversiteyi 1933'ten 1953'e kadar yönetti; Conant, Harvard'ın ülke ve dünyanın gelişmekte olan araştırma kurumları arasındaki üstünlüğünü garanti altına alma çabasıyla yaratıcı bilimi yeniden canlandırdı. Conant, yüksek öğrenimi zenginler için bir haktan ziyade yetenekliler için bir fırsat aracı olarak gördü. Bu nedenle, yetenekli gençleri belirlemek, işe almak ve desteklemek için programlar tasarladı. Harvard fakültesi tarafından 1945'te Conant'ın liderliğinde yayımlanan 268 sayfalık etkili bir rapor olan General Education in a Free Society, müfredat çalışmalarındaki en önemli çalışmalardan biri olmaya devam ediyor.
1945 ile 1960 arasında, üniversiteyi daha çeşitli bir öğrenci grubuna açmak için kabuller standartlaştırıldı; örneğin, 2. Dünya Savaşı'ndan sonra, gazilerin kabul için kabul edilebilmesi için özel sınavlar geliştirildi. Artık çoğunlukla seçkin New England hazırlık okullarından alınmayan lisans koleji, devlet okullarından çaba gösteren orta sınıf öğrencilerine erişilebilir hâle geldi; çok daha fazla Yahudi ve Katolik kabul edildi, ancak yine de bu grupların genel nüfus içindeki temsiline karşı çok az Siyah, Hispanik veya Asyalı vardı. 20. yüzyılın ikinci yarısı boyunca, Harvard kademeli olarak çok daha çeşitli hâle geldi.