stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Zaho (futbol kulübü)
Tarihçe > Başlangıç

1986 yılında, başkan Yousef Dawad Jabo ve üyelerden oluşan Zakho Gençlik Spor Merkezi'nin yönetim ekibi: Ali Omran, Beşar Rahmallah, Khaled Hüseyin, Neshan Kerob, Khalat Ramazan ve Khwaste Furman, Spor Merkezinin yerini almak veya bir parçası olmak için Zakho Futbol Kulübü'nü başlatma fikri geldi. Irak Ulusal Olimpiyat Komitesine göre, kulübün oluşturulmasında aranan şartlardan biri, Spor Merkezinin kulübün kayıt altına alınmasından en az bir yıl önce spor müsabakalarına gerçek katılımının olmasıydı. Böylece spor komitesi farklı yaş grupları için takımlar oluşturdu ve farklı Dostluk Maçlarında yarışmaya başladı.
Tarihçe > Bölgesel Şampiyona

1986'da Zakho, Duhok'taki Duhok Polisi'ne karşı Zakho Gençlik Merkezi, Duhok Gençlik Merkezi, Duhok öğrencileri ve Duhok SC adı altında bölgesel bir turnuvada yarıştı. Zakho, Duhok FC dahil tüm katılımcıları penaltılarla mağlup ettikten sonra yarışmayı kazanmaya devam etti. Sporting Center'ın gerçekleştirdiği bölgesel turnuvaya ek olarak, aynı zamanda kuruluş tekliflerini önemli ölçüde artıran Basketbol, Güreş, Halter ve Vücut Geliştirme gibi diğer spor dallarında da başarılı oldular. Nihayet 3 Haziran 1987'de kulüp resmen tescil edildi.
Tarihçe > İlk sezon

Kulübün 1987'deki kuruluşundan bu yana kulüp, Irak'ın FA'nin 1990'a kadar zorunlu kıldığı herhangi bir yarışmaya çeşitli nedenlerle katılamadı. Sonunda At-Ta'mim kulübü, Serwan kulübü, Alkarma ve Qurqosh ile birlikte Kuzey Grubu'ndaki 1990/91 Üçüncü Bölümüne katıldılar. Her takım evde ve deplasmanda oynayacak ve 3. ligin finaline katılacak - bunun galibi İkinci Lig'e yükselecekti. Zakho gruba 15 puan kazandırmış, ancak 1991'deki Irak isyanı Irak futbol takviminin geri kalanının iptaline yol açmıştı. Zakho taraftarları bu duruma fazlasıyla üzülmüşlerdi.
Tarihçe > 1991-92 sezonu

Ertesi sezon Zakho, Olimpiyat Komitesi başkanı Uday Hüseyin’in Kuzey Iraklı sporcuların hiçbirine müdahale etmemesini garanti altına almasının ardından spor faaliyetlerine geri döndü. Zakho, Duhok SC, Qurqosh, Al Karama ve Ta'lfar ile çizildikten sonra bir kez daha Kuzey grubundaydı. Zakho, 5 galibiyetten ve 3 beraberlikten sonra grupta zirveye ulaştı ve son tura yükseldi.
Son turda Zakho, Samawa FC, The Neighborhood ve Al Hillah'ın her birini oynayacaktı. Zakho grubu 7 sayı ile kazandı ve Irak Üçüncü Lig şampiyonu oldu ve ikinci bölüme hak kazandı.
Yeni stadyum
3 Haziran 2015'te Zakho FC yeni stadyumlarının açılışını kutladı. Irak millî takımına karşı gayri resmi dostluk maçını Zakho Uluslararası Stadyumu'nda oynadılar. Maçı Irak millî takım 2-0 kazandı.
Stadyum

İç saha maçlarını, Zaho'da bulunan 25.000 seyirci kapasiteli Zaho Uluslararası Stadyumu'nda oynamaktadır.
Takım kadrosu

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Teknik kadro

| Pozisyonu | Adı | Milliyeti |
| --- | --- | --- |
| Antrenör | Abdul-Hafeedh Arbeesh |  |
| Yardımcı antrenör | Hesham Mohammed |  |
| Kaleci antrenörü | Nazar Abdul Aziz |  |
| İdari direktör | Taha Abdul Hakeem |  |
| Doktor | Omar Foad |  |
Yönetim tarihi

Khodr Wakohdar (1986-1987)
Amir Abdul Aziz (1987-1990)
Pauls Quryaquos (1992-1993)
Nori Zainal (1993-1994)
Mohammed Ahmed Mulla (1995-1996)
Sadeq Musa (1996-1997)
Ali Hilal (1997-1998)
Saleem Mallakh (1998-1999)
Mohammed Kadhim Mizyad (1999-2000)
Hadi Mtanesh (2002-2004)
Saleem Mallakh (2004-2005)
Adel Abdul Qader (2005-2006)
Tariq Al Hejiya (2006-2007)
Sabah Abdul Hassan (2007-2008)
Adel Abdul Qader (2007)
Talib Fadhel (2007)
Manaf Shekho (2007)
Adel Abdul Qader (2008)
Ammori Ahmed (2009-2010)
Walid Dhahad (2010)
Nazar Ashraf (2010)
Saadi Toma (2010-2011)
Suleyman Ramadhan (2011)
Basim Qasim (2011)
Nadhim Shaker (2011-2012)
Mohammad Kwid (2012-2014)
Ali Hadi (2014-2015)
Ilie Stan (2015)
Marin Ion (2016)
Essam Hamad Salem (2016)
Marian Mihail (2016)
Ahmed Wali (2016)
Dorinel Munteanu (2017)
Hadi Ahmed (2017)
Emad Aoda (2017)
Mohammed Yousef (2017)
Haidar Obeid Jassim (2017)
Salih Radhi (2017-2018)
Haidar Obeid Jassim (2018)
Ahmad Kadhim Assad (2019)
Abdul-Hafeedh Arbeesh (2019-günümüz)
Dinamo teorisi

Dünya'nın manyetik alanını oluşturan dinamo mekanizmasının bir çizimi: Dünya'nın dış çekirdeğindeki magmanın, iç çekirdekteki ısı akışı sayesinde var olan konveksiyon akımları; Coriolis etkisi'yle, "rulolar" haline getirilir. Bu akımlar, manyetik alanı oluşturan deveran eden elektrik akımları yaratır.
Dinamo kuramı, jeofizik alanında, Dünya ya da yıldız gibi bir gök cisminin manyetik alan üretme mekanizmasını açıklamaya çalışan bir kuramdır. Dinamo kuramı, dönen, taşınım yapan ve elektrik iletkenliği olan akışkanların astronomik zaman ölçeğinde manyetik alan oluşturma sürecini açıklamaktadır. Dünya ve diğer gezegenlerin manyetik alanlarının kaynağının dinamo olduğu düşünülmektedir.
Kuramın Tarihçesi

1600 yılında William Gilbert, de Magnete adlı kitabını yayınladığında, Dünya'nın manyetik olduğu sonucuna varmış ve bu manyetizmanın kaynağı ile ilgili ilk hipotezini ortaya atmıştır: mıknatıs taşında da bulunan daimi manyetizma. 1919 yılında, Joseph Larmor, bu alanın bir dinamo tarafından üretilebileceğini öne sürmüştür. Ancak, hipotezini geliştirmesine rağmen, bazı ünlü bilim insanları farklı açıklamalarla ortaya çıkmıştır. Einstein, elektron ve proton yükleri arasında bir asimetri olabileceğini ve böylece Dünya'nın manyetik alanının bütün Dünya tarafından üretilebileceğine inanmıştır. Nobel ödüllü Patrick Blackett, açısal momentum ve manyetik moment arasında temel bir ilişki olup olmadığını araştıran bir dizi deney yapmış ancak hiçbir şey bulamamıştır.
Dünyanın manyetizmasını açıklayan, dinamo kuramının "babası" sayılan William M. Elsasser, bu manyetik alanın, Dünya'nın akışkan dış çekirdeğinde ürünlenen (indüklenen) elektrik akımlarından kaynaklandığını öne sürmüştür. Elsasser, kayalardaki minerallerin manyetik yönelimleri üzerine yapılan ilk çalışmalara öncülük ederek dünyanın manyetik alanının tarihçesini ortaya koymuştur.
(20.000 yılda dipol alanında meydana gelebilecek olan) ohmik çözünüme karşı manyetik alanı korumak için, dış çekirdeğin konveksiyon yapması gerekmektedir. Bu konveksiyon, termal ve birleşik konveksiyonun bir birleşimi gibidir. Dünyanın mantosu, çekirdekten çıkan ısının oranını kontrol etmektedir. Isı kaynakları arasında, çekirdeğin sıkışması sonucu açığa çıkan yerçekimsel enerji; büyüdükçe iç çekirdek sınırında (muhtemelen sülfür, oksijen ya da silikon gibi) hafif elementlerin reddedilmesiyle açığa çıkan yerçekimsel enerji; iç çekirdek sınırındaki kristalleşmenin gizil ısısı; ve potasyum, uranyum ve toryum'un radyoaktivitesi sayılabilir.
21. yüzyılın başlarında, Dünya'nın manyetik alanının sayısal modellemesi başarılı bir biçimde gösterilememiştir, ancak bu yolda hızlı adımlar atılmıştır. Başlangıçtaki modeller, gezegenin akışkan dış çekirdeğindeki konveksiyonu aracılığı ile alan oluşumuna odaklanmıştır. Yeknesak bir çekirdek-yüzey ısısı ve çekirdek akışkanı için istisnai derecede yüksek ağdalılık (viskositezi) olduğunu varsayan bir modelde; güçlü, Dünya benzeri bir alan üretimini göstermek mümkündü. Daha gerçekçi parametre değerlerini içeren ölçümler, daha az Dünya benzeri manyetik alanları ortaya çıkarmış; aynı zamanda doğru bir analitik modele gidebilecek yeniliklere yol açmıştır. Çekirdek-yüzey ısısında birkaç millikelvinlik ufak değişimler, konvektif akışta kayda değer artışlara sebep olur ve daha gerçeğe uygun manyetik alanlar üretir.
Biçimsel Tanım

Dinamo kuramı, dönen, konveksiyon yapan ve elektriksel olarak iletken olan akışkanların, manyetik bir alan elde etmek için, geçirdiği süreci ortaya koyan bir kuramdır. Bu kuram, astrofiziksel kütlelerdeki anormal bir biçimde uzun ömürlü manyetik alanların varlığını açıklamada kullanılmaktadır. Jeomanyetizmada iletken akışkan, dış çekirdekteki sıvı demir iken, solar dinamoda iletken akışkan Tachocline Bölgesi’ndeki iyonize gazdır. Astrofiziksel kütlelerin dinamo kuramı, akışkanın manyetik alanı sürekli olarak nasıl yeniden ürettiğini araştırmak için manyetohidrodinamik denklemlerini kullanır.
Dünya'nın manyetik alanının çoğunluğunu oluşturan ve dünyanın dönüş ekseni ile kendi ekseni arasında  11.3  derece fark olan dipolün, yeryüzündeki maddelerin daimi manyetizasyondan  kaynaklandığı düşünülmekteydi. Yani dinamo kuramı başlangıçta güneşin ve dünyanın manyetik alanları arasındaki ilişkiyi açıklamak için kullanılmaktaydı. Ancak, manyetik seküler değişim, (kutup tersinmesi de dahil) paleomanyetizma, deprembilim ve güneş sistemindeki element bolluğu üzerine yapılan çok sayıda araştırma sonucunda, ilk olarak 1919'da Joseph Larmor tarafından öne sürülen bu hipotez, yeniden ele alınarak düzeltilmiştir. Aynı zamanda, Carl Frederich Gauss'un manyetik gözlemler için uygulama kuramları göstermiştir ki, dünyanın manyetik alanının kökeni harici değil içseldir.
Bir dinamonun işleyebilmesi için üç şey gerekmektedir:
Elektrik iletkenliği olan akışkan bir ortam
Gökcisimsel dönüşle sağlanan kinetik enerji
Akışkanın içindeki konvektif hareketi sağlayacak iç enerji kaynağı
Dünyamız için, manyetik alan, dış çekirdekteki sıvı demirin konveksiyonu ile ürünlenir (indüklenir) ve süreklilik arz eder. Manyetik alanın ürünlenmesi (indüklenmesi) için akışkanın dönüyor olması gereklidir. Dış çekirdekteki dönme, dünyanın dönmesi ile ortaya çıkan Coriolis etkisi ile sağlanır. Coriolis kuvveti, akışkanın hareketini ve elektrik akımlarını dönme ekseni ile uyumlu sütunlara (bkz. Taylor sütunu) ayırma eğilimindedir. Manyetik alanın ürünlenmesi (indüklenmesi) ya da yaratılması aşağıdaki ürünlenim (indüksiyon) denklemiyle açıklanabilir:
u hızı, B manyetik alanı, t zamanı,  \eta =1/\sigma \mu  manyetik yayılma gücünü,  \sigma  elektriksel iletimi ve  \mu  manyetik geçirgenliği göstermektedir. Denklemin sağındaki sağındaki ikinci terimin ilk terime oranı, Manyetik Reynolds sayısını verir; ki bu da manyetik akımın yatay iletiminin yayılmaya boyutsuz oranıdır.
Biçimsel Tanım > Dinamoyu destekleyen gelgit ısınması

Belli bir yörüngede hareket eden gökcisimleri arasındaki gel-git kuvvetleri, gökcisimlerinin iç kısımlarını ısıtan sürtünmeye sebep olur. Bu durum gel-git ısınması olarak bilinmektedir ve sıvı haldeki iç kısımla ilgili ölçütlerin oluşmasına yol açar: İç kısım iletken olmalıdır ki, bu da bir dinamo üretmek için bir gerekliliktir. Örneğin, normalde bir uydu dinamoya güç verecek iletkenliğe sahip değilken, Satürn'ün Enceladus'u ve Jüpiter'in Io'su kendi iç çekirdeklerini sıvılaştırmaya yetecek  gelgit ısısına sahiptir. Küçük olmasına karşın, Merkür'ün manyetik alanı bulunmaktadır; çünkü demir bileşimi ve oldukça eliptik yörüngesinden kaynaklanan sürtünme sebebiyle iletken bir sıvı çekirdeğe sahiptir. Manyetize ay kayalarına dayanarak, Ay'ın da bir zamanlar manyetik bir alana sahip olduğu düşünülmektedir; çünkü  kısa süreli de olsa, Dünya'ya daha yakın bir mesafede olması, gelgit ısısına sebep olmuştur. Bir yörünge ve bir gezegenin dönüşü, çekirdeğin sıvılaşmasına katkı sağlamakta ve dinamo hareketi için gerekli olan kinetik enerjiyi sağlamaktadır.
Kinematik dinamo teorisi

Kinematik dinamo kuramında, hız, dinamik bir değişken olmaktan öte, kurallarla belirlenmiştir. Bu yöntem, tam anlamıyla doğrusal olmayan "kaotik" dinamonun zaman değişkeninin davranışını veremese de, manyetik alan kuvvetinin akış yapısı ve hızı ile nasıl değiştiğini incelemede faydalı bir yöntemdir. Maxwell’in denklemleri, eşzamanlı olarak Ohm Yasası ile kullanıldığında, özünde manyetik alanlar (B) için lineer özdeğer denklemini verir. Bu denklemde, kritik bir manyetik Reynolds sayısına ulaşılır. Bu sayının üzerinde akış kuvveti, dayatılan manyetik alanın gücünü büyütmeye yeterlidir; altında kalır ise de akış kuvveti bozunur. Kinematik dinamo kuramının en işlevsel özelliği, bir hız alanının dinamo hareketini sağlayıp sağlayamayacağını denemede kullanılabilmesidir. Küçük bir manyetik alana belli bir oranda hız alanı uygulayarak, uygulanan akışa tepki olarak, manyetik alanın büyüyüp büyümediği gözlem yoluyla saptanabilir. Eğer manyetik alan büyürse, o zaman sistem ya dinamo hareketine meyillidir ya da  bir dinamodur. Ancak eğer manyetik alan büyümezse, o zaman sisteme sadece dinamo olmayan – nondinamo denir. Membran paradigması, kara delikleri ve dinamo kuramının diliyle kara deliklerin yüzeyine yakın maddeleri inceleme yöntemidir.
Doğrusal olmayan dinamo teorisi

Manyetik alan, akışkan hareketini etkileyecek derecede güçlendiğinde, kinematik tahminler geçersiz kalır. Bu durumda, hız alanı Lorentz Kuvveti'nden etkilenir ve böylece ürünlenim (indüksiyon) denklemi manyetik alanla doğrusal (lineer) olmaktan çıkar. Çoğu kez, bu, dinamonun amplitüdünde bir sönüme yol açar. Bu tür dinamolara hidromanyetik dinamo da denir. Esasen astrofizik ve jeofizikteki bütün dinamolar hidromanyetiktir.
Hiçbir şekilde doğrusal olmayan dinamoların benzerleri için sayısal modeller kullanılmaktadır. Bunun için en az 5 denklem gerekmektedir. Ürünlenim (İndüksiyon) denklemi için yukarıya bakınız. Maxwell denklemlerinden biri olan manyetizma için Gauss yasası aşağıdaki gibidir:
Boussinesq kütle korunumu sıkıştırılamayan akışkanlar için:
Navier-Stokes denklemi olarak da bilinen, Boussinesq momentum korunumu (bazen).
\nu  kinematik ağdalılık (viskoziteyi),  \rho ' kaldırma kuvvetini sağlayan yoğunluk sapmasını (termal konveksiyon için  \rho '=\alpha \Delta T),  \Omega  is the dünyanın dönme hızını ve  \mathbf {J}  elektrik akımı yoğunluğunu göstermektedir.
Son olarak, genellikle ısı için olan, bir taşıma denklemi(bazı durumlarda hafif elementlerin yoğunlaşması için de olabilir.)
T sıcaklığı,  \kappa =k/\rho c_{p} termal yayılma gücünü, k ise termal kondüktivitesini,  c_{p} ısı kapasitesini,  \rho  yoğunluğu ve  \epsilon  opsiyonel bir ısı kaynağını göstermektedir. Basınç çoğunlukla, hidrostatik basınç ve merkezcil potansiyel  olmayan, dinamik basınçtır. Dolayısıyla bu denklemler boyutsuzlaşarak, boyutsuz parametrelerin işin içine girmesini sağlar.
Ra Rayleigh sayısı, E Ekman sayısı, Pr ve Pm Prandtl sayısı ve manyetik Prandtl sayısıdır. Manyetik alan ölçeklenmesi çoğunlukla Elsasser sayısı cinsindendir  B=(\rho \Omega /\sigma )^{1/2}.
Sayısal modeller

Jeodinamo denklemlerinin çözümleri oldukça zor olduğundan, çözümlerin gerçekliği daha çok bilgisayar gücüyle sınırlıdır. On yıllar boyunca kuramcılar yukarıda bahsi geçen, akışkan hareketlerinin önceden seçilerek manyetik alandaki etkilerin hesaplanabildiği kinetik dinamo modelleriyle sınırlandırılmış haldeydi. Kinematic dinamo teorisi daha çok birbirinden farklı akış geometrileri deneyerek, bir dinamoyu destekleyip destekleyemediklerini görmeye dayanmaktadır.
Hem akışkan hareketlerini hem de manyetik alanı belirleyebilen, ilk istikrarlı dinamo modelleri, 1995 yılında iki grup tarafından geliştirilmiştir. Bunlardan biri Japonya'da öteki ABD'dedir. Dünya'nın alanının özelliklerini başarılı bir şekilde, jeomanyetik dönüşler de dahil olmak üzere, üretmeyi başaran ikinci grup ciddi bir miktarda ilgi toplamayı başarmıştır.
Durga

| Durga |
| --- | --- |

İyi'nin Kötü üzerindeki zaferinin tanrıçası
Devanagari: दुर्गा
Sanskritçe Transliterasyon: Durgā
Tamil yazısı: கொற்றவை (Eski Tamilce), அம்மன்
Tamilce Transliterasyon: Koṟṟawai, Amman
Bengalce: দুর্গা
Bağlılığı: Devi'nin Avatar'ı, Brahman
Mekânı: Kadamba Vana (Kadamba ağaçları ormanı)
Mantra: Om Dum Durgayei Namaha Om Aing Hring Kling Chamundayei Vichche
Silahı: Trişula (üçlü zıpkın), Çakram,   Yatağan, Yılan,   Deniz kabuğu, Topuz,  Yay, Talwar (uzun kılıç),  lotus, Şimşek
Bineği: Kaplan ya da aslan
g t 
Durga (Sanskritçe: दुर्गा, Bengalce: দুর্গা) Hinduizm'de bir Devi, ulu (en üstün) tanrıça, formudur. Bir aslanı süren ve birçok kolunda öldürücü silahlar taşıyan, yüzünde bunların tam tersi barışcı ve güven verici bir ifade taşıyan, elleri (belirli anlamlara işaret eden) mudra şeklinde bir kadın olarak tasvir edilir. Tanrıçanın bu formu dişil ve yaratıcı enerjinin (Şakti) tecessümü yani cismanileşmesi, vücut bulmasıdır.
Durga'nın çağdaş bir heykeline tapınan bir rahip. Tasvirde Durga aslanına binmekte ve cin Mahişasura'ya saldırmakta.
Bazı geleneklerde Saraswati veya Lakşmi'nin enkarnasyonu olarak geçerken diğer geleneklerde bu iki tanrıça (Saraswati ve Lakşmi) onun kız evlatları olarak geçer.
Durga'nın hikâyesi, iyilik ile kötülük arasındaki sonsuz mücadeleyi ve kötülüklerin, barış, refah ve dharma'nın dengesini tehdit etmesini vurgular. Durga, zayıfların kurtuluşu için tanrısal öfkesini kötülüklere karşı serbest bıraktığına inanılır ve evrenin dengesini sağlamak için yıkımın gerekli olduğuna inanılır. Anne olarak tasvir edilen Durga, genellikle güzel bir kadın şeklinde betimlenir ve bir aslan veya kaplan üzerinde, her biri bir silah taşıyan ve kötülükleri yok eden çok sayıda kol ile resmedilir. Şaktizm'in takipçileri tarafından geniş çapta ibadet edilir ve diğer mezheplerde de önemli bir figür olarak kabul edilir, örneğin Şaivizm ve Vaişnavizm'de.
Şaktizm'in kutsal metinlerinden olan Devi Mahatmya ve Devi Bhagavata Purana, Devi'yi evrenin başlangıcındaki yaratıcı güç olarak ve Brahman'ın yüce ifadesi olarak yüceltir. Hinduizmin Smarta geleneğindeki Panchayatana puja'da beş eşdeğer tanrı arasında bulunur. Ayrıca, Bhagavata Purana'ya göre, Devi Vishnu'nun küçük kız kardeşi olarak da kabul edilir.
Durga'nın Hindistan, Bangladeş, Nepal ve diğer birçok ülkede geniş bir takipçi kitlesi bulunmaktadır. Özellikle ilkbahar ve sonbahar hasat mevsimlerinin ardından, Durga Puja, Durga Ashtami, Vijayadashami, Deepavali ve Navaratri gibi festivallerde yoğun bir şekilde ibadet edilir.
Etimoloji ve isimlendirme

Durga (दुर्गा) terimi tam olarak "geçilmez", "yenilmez" veya "tartışılmaz" anlamlarına gelir. "Yenilmesi veya aşılması zor olan kale" anlamına gelen Durg (दुर्ग) kelimesiyle bağlantılıdır. Dil bilimci Monier Monier-Williams'a göre, Durga kelimesi dur (zor) ve gam (geçmek, aşmak) köklerinden türemiştir. Hindolog Alain Daniélou'ya göre, Durga terimi "yenilginin ötesinde" anlamına gelir.
Durga kelimesi ve ilgili terimler, Vedik literatürde Rigveda ilahileri 4.28, 5.34, 8.27, 8.47, 8.93 ve 10.127'de, ayrıca Atharvaveda'nın 10.1 ve 12.4 bölümlerinde görülmektedir. Durge adında bir tanrı, Taittiriya Aranyaka'nın 10.1.7 bölümünde bahsedilir. Ancak Vedik literatürde Durga kelimesi kullanıldığında, daha sonraki Hindu literatüründe bulunan efsanevi detaylardan yoksundur.
Durga kelimesi, Mahabharata'nın 2.451 numaralı bölümü ve Ramayana'nın 4.27.16 numaralı bölümü gibi eski Vedik sonrası Sanskrit metinlerinde de mevcuttur. Ancak bu kullanımlar farklı bağlamlarda yer alır. Örneğin, Durg bir Asura'nın adı olarak geçer ki bu Asura tanrılara karşı yenilmez kabul edilir; ancak Durga, ona müdahale eden ve onu yenip yok eden bir tanrıçadır. Durga ve türevleri, eski Sanskrit dilbilgisi uzmanı Pāṇini'nin Ashtadhyayi'sinin 4.1.99 ve 6.3.63 numaralı bölümlerinde ve Yaska'nın Nirukta yorumunda da bahsedilir.
Sıfatlar

Durga, genellikle Mahishasura'yı (yarı bufalo iblisi) öldürdüğü için Mahisa-mardini olarak tanınır. Aynı zamanda Vindhyavasini olarak da bilinir, çünkü Vindhya Dağları'nda yaşadığına inanılır. Diğer lakapları arasında Mahamoha (büyük yanılsama), Mahasuri (büyük şeytan) ve Tamasi (büyük gece, yanılsama gecesi) bulunur.
Durga'ya Şaktizm'in içerisinde pek çok lakap verilmiştir ve bu lakaplardan dokuzu, yani Navadurga şunlardır: Shailaputri, Brahmacharini, Chandraghanta, Kushmanda, Skandamata, Katyayini, Kalaratri, Mahagauri ve Siddhidatri. Tanrıçanın 108 isminden oluşan bir liste, ona ibadet etmek için okunur ve yaygın olarak "Tanrıça Durga'nın Ashtottarshat Namavali'si" olarak bilinir.
Diğer anlamlar şunları içerebilir: "kolayca erişilemeyen", "yenilmez tanrıça".
Durga, acıyı ortadan kaldıran anlamına gelen Durgati Nashini olarak da tanınır.
Diğer isimleri Chandika, Sharada, Ambika, Vaishnavi vb.'dir
Kökenler

Tarihçi Ramaprasad Chanda, 1916'da Durga'nın Hindistan yarımadasında zamanla evrim geçirdiğini belirtti. Chanda'ya göre, Durga'nın ilkel bir biçimi, Abhiraların bir savaş tanrıçası olarak kavramsallaştırılan ve "Himalaya ve Vindhyas sakinleri tarafından tapılan bir dağ tanrıçasının senkretizmi" sonucuydu. Virata Parvan stuti ve Vaishnava metinlerinde Tanrıça'ya Māhāmāyā veya Vishnu'nun Yoganidrā'sı denir. Bu, aynı zamanda onun Abhira veya Gopa kökenlerine işaret eder. Durga daha sonra Kali'ye dönüşerek her şeyi yok eden zamanın kişileşmesi olarak ortaya çıktı ve bu yönleri samsara (yeniden doğuş döngüsü) kavramıyla bütünleşen ilkel enerji (Adya Shakti) olarak kabul edildi; bu fikir Vedik dinin temeli üzerine inşa edildi, mitoloji ve felsefe. Hinduizmde Tanrıça Durga'nın toplam dokuz avatarı vardır.
Epigrafik kanıtlar, Durga'nın eski bir tanrıça olduğunu gösteriyor, kökenlerinden bağımsız olarak. Örneğin, Maukhari dönemine ait Nagarjuni Tepesi'ndeki mağarada bulunan MS 6. yüzyıla tarihlenen Siddhamatrika yazıtları, onun Mahishasura'ya karşı kazandığı zafer efsanesinden bahsetmektedir.
Durga'nın bir iblis öldüren tanrıça olduğu fikri, bilim insanlarının MS 400 ile 600 arasında olduğunu tahmin ettiği Devi Mahatmya adlı klasik Hindu metninin derlendiği dönemde iyice yerleşmişti. Devi Mahatmya ve diğer mitolojiler, Mahishasura tarafından sembolize edilen şeytani güçlerin doğasını, doğada, biçimde ve stratejide şekil değiştiren ve uyum sağlayan, zorluklar yaratmak ve kötü amaçlarına ulaşmak için hareket eden bir şekilde tanımlarken, Durga ise ciddi amacına ulaşmak için kötülüğü sakin bir şekilde anlar ve ona karşı koyar.
Efsaneler

Tanrıçanın en popüler efsanelerinden biri, Mahishasura'yı öldürmesidir. Mahishasura, yaratıcı Brahma'yı memnun etmek için şiddetli bir kefaret yaparak elde ettiği özel bir lütuf sonucunda yarı bufalo bir iblise dönüşmüştü. Brahma, onun sorgulamasına cevap verdiğinde, Mahishasura ölümsüzlüğü talep etti, ancak Brahma bunun mümkün olmadığını söyledi. İblis daha sonra sadece bir kadının kendisini öldürebileceği bir lütuf talep etti ve Brahma bunu kabul etti. Mahishasura masum insanlara zarar vererek gücünü kötüye kullanmaya başladı. Devalar endişelenip Trimurti'ye başvurdu. Trimurti, birçok kolu olan savaşçı bir kadın olan Adi Shakti'ye fiziksel bir form vererek cevap verdi. Durga olarak bilinen bu tanrıça, iblisin farklı biçimlerde ortaya çıktığı ve saldırdığı Mahishasura'nın karşısına çıktı. Durga, her bir formunu yok ederek savaştı ve sonunda üç çatalıyla Mahishasura'yı, onun bufalo iblis formunda, öldürdü.
Vaişnava geleneğine göre, Durga, Vişnu'nun yanıltıcı gücünün kişileşmesi olan Yogamaya'nın çeşitli lakapları ve avatarları arasındadır. Vişnu, Durga'ya Devaki'nin yedinci çocuğunu Rohini'nin rahmine transfer etme görevini teklif eder ve ayrıca Durga'yı Yashoda ve Nanda'nın küçük kızı olarak dünyaya gelmek üzere değiş tokuş edilebilmesi için bir teklif sunar. Kamsa, onu öldürmeye çalıştığında, on sekiz kollu bir tanrıçanın gerçek formunu ortaya çıkaran bir çelenk takan Durga belirir. Tanrıça, Kamsa'nın katilinin zaten doğmuş olduğunu ve ortadan kaybolmuş olduğunu açıklar. Durga genellikle bu rolde Vishnu'nun kız kardeşi olarak anılmaktadır.
İbadet ve bayramlar

Hindistan ve Nepal'deki Hindu tapınaklarında, Shakta Hindu geleneğine mensup olanlar tarafından Durga'ya ibadet edilmektedir.
Vedik metinler, Durga'nın tek başına Brahman'ın Yüce ve Mutlak yönü olduğu sonucuna varmıştır, Devi-Atharvashirsha'da belirtildiği gibi.
यस्याः परतरं नास्ति सैषा दुर्गा प्रकीर्तिता॥ २४॥
"Durga" adıyla ünlenen varlık, kendisinden daha yüce bir varlık olmadığı anlamına gelir.
– Devi Atharvashirhsa Upanişad, 24.
Tapınakları, ibadetleri ve festivalleri, Durga puja, Dashain ve Navaratri sırasında Hindistan yarımadasının doğu ve kuzeydoğu kısımlarında özellikle popülerdir.