Jacques-François Blondel
Kariyeri

Rouen'de doğdu, başlangıçta Rouen'in mimarı olan amcası Jean-François Blondel (1683-1756) altında eğitim almıştır. Jacques-François 1726'da Paris'teydi ve çalışmalarına rokoko bilgisi edindiği Gilles-Marie Oppenord ile devam etmiştir. Ayrıca Jean Mariette ile çalıştı ve ikincisinin L'Architecture françoise'sine (1727, 1738), yazar ve mimari oymacı olarak katkıda bulunmuştur. Blondel, rasyonel olarak sıralanmış zihni Fransız klasik geleneğini ve pratiğini pekiştiren muhafazakar ve kapsamlı bir mimar haline gelerek geliştirmiştir.
İlk bağımsız yayını, 1737-1738'de Paris'te yayınlanan de la Distribution des Maisons de Plaisance, et de la Décoration des Edifices en General (Zevk Evlerinin Dağılımı ve Genel Olarak Binaların Dekorasyonu) adlı son derece etkili ansiklopedik çalışmadır. Özenle kazınmış 155 plaka içeriyordur. Dağıtım des Maisons de Plaisance ve diğer gravürlü çalışmaları, Fransalı Madam Elizabeth'in 1740'ta yayınlanan İspanyalı Dom Philippe ile düğününü kutlayan fêtes anısına festival kitabı için on üç gravür üretmek için bir komisyon çekmiştir.
Aynı yıl Paris'te 1743'te Académie tarafından onaylanan École des Arts adlı özel okulunu açmıştır. Sonraki yıllarda onun söylemiyle: Boullée, Brongniart, Chalgrin, La Guêpière, Desprez, Wailly, Gondoin, Ledoux, Guimard ve Rondelet de onlarla: Anglo-İsveç Sir William Chambers ve Dane Caspar Frederik Harsdorff Neoklasisizm eve getirmek isteyen yabancılar ve kar mimarların uzun bir sıra vardır. "Blondel, on sekizinci yüzyılın en önemli Fransız mimarlık eğitimcisidir. Amacı, sivil yapılar için halihazırda uygulamada olan klasik ilkelere karşılık gelen iç mimarlık için tasarım ilkeleri oluşturmaktı " denmiştir.
1752'den 1756'ya kadar yayınlanan dört ciltlik bir çalışma olan françoise, açık ve rasyonel mimarisinde, Paris'teki ve yakınındaki Fransız binalarının geçen yüzyılını ve daha fazlasını ele almıştır. Onları tarihsel bağlamlarına yerleştirdi ve aksi takdirde kaybolacak çok sayıda ayrıntılı bilgi sağlamıştır. Önsözde şunları; "hem profesyonel olmayan hem de sanatçı tarafından anlaşılmak amacıyla basit terimler ve popüler bir stil kullandım; mimarlık ile ilgili son kitapların ya kötü organize edildiğini ya da çok uzun olduğunu fark ettikten sonra" demiştir. Başlangıçta sekiz cilt planladı, ancak sadece ilk dördü yayınlanmıştır. Çalışma onu resmi olarak bilgilendirdi; 1755 yılında Académie Royale d'architecture'a dahil edildi ve Louis XV'ye mimar olarak atanmıştır.
Yürütülen çalışma organı küçüktü, çoğunlukla Duc De Choiseul Komisyonu'nun Komisyonu'ndaki Metz'de yürüttüğünü, yaklaşımı şiddetle topraklanmış olsa da: Diderot'un Ansiklopédie için duvarcılıkta yazmıştır. Mimarlık ve 1751 yılları arasında 1774 yılında yaklaşık 500 makale katkıda bulunmuştur.
1762'de Académie'de Mimarlık Profesörü olarak atandı, kendi okulunu kapattı ve kapsamlı müfredatını Académie'ye tanıtmıştır. Onun Cours d'architecture ou traité de la décoration, distribution et constructions des bâtiments contenant les leçons données en 1750, et les années suivantes (1750'de verilen dersleri içeren binaların dekorasyonu, dağıtımı ve inşaatları ve sonraki yıllar hakkında mimarlık veya tez dersleri) 1771'de ortaya çıkmaya başladı ve 1777'de dokuz cilte koştu, her iki cilt metne bir tabak hacmi; son ciltler, öğrencisi Pierre Patte tarafından basın aracılığıyla görülmüştür. Mahkemeleri  d'architecture (mimari) bazen "Grand Blondel", mimarisi Françoise'dan ayırt etmek için "Petit Blondel" olarak adlandırılır. Blondel'in pratik, ansiklopedik yaklaşımı, rokoko aşırılıklarını görmezden gelen, lezzetle hayatta kalmış ve Fransız mimarlık eğitiminin ana akımında birkaç on yıl daha kalmıştır.