stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2009 Honduras darbesi
Lobo iktidarda

27 Ocak günü yemin ederek göreve başlayan Porfirio Lobo hükûmeti ise ülke içindeki direniş ve uluslararası kamuoyundan gelen tepkiler arasında göreve başlıyor. Bölgenin en önemli ülkelerinden Brezilya'nın Lobo'nun yemin törenine temsilci göndermemesi Honduras basınında büyük yer tutmuştur. Ayrıca Honduras Parlamentosu almış olduğu kararla darbe dönemindeki tüm suçlar için genel af ilan etmiş bulunuyor. İlan edilen genel af, darbe sürecinin aklanması olarak yorumlanmakta.
Zelaya Hondura'a dönüyor

Zelaya darbeden sonra uzunca bir süre kalmak zorunda kaldığı Dominik Cumhuriyeti'nden yapılan açıklamada Lobo iktidarı tarafından Venezuela ve Kolombiya hükûmetlerinin arabuluculuğuyla hazırlanan uzlaşma belgesi sayesinde Honduras'a döneceğini belirtmiştir.
Wikileaks belgeleri

Ana madde: Amerika Birleşik Devletleri diplomatik belge sızıntısı
2010 yılı Kasım ayında Wikileaks adlı internet sitesi tarafından kamuoyuna açıklanan belgeler arasında yer alan yazışmalarda ABD hükûmetinin darbeci hükûmeti eleştirir gözükürken bir yandan mali yardım yaptığı ortaya çıkmıştır. Ayrıca belgelerde yer alan ve darbeden önce Honduras'ta görev yapan ABD Elçisi Charles Ford tarafından kaleme alınan gizli kodlu 15 Mayıs 2008 tarihli mesajda Zelaya'dan lider bozuntusu, ihtiyar devrimci, güven vermeyen ve sinsi olarak bahsediliyor. Zelaya sürekli olarak Küba ve Venezuela ile temas halinde olmasından ve ABD'nin bölgede attığı her attığı adımı sorgulamasından dolayı eleştiriliyor.
Clinton açıklaması

2016 ABD başkanlık seçimlerinde Demokrat Parti aday adayı olan Hillary Clinton 2009 yılında Honduras'ta yaşananlara dair olumlu değerlendirme yapmıştır.
Darbeyle başa gelen Roberto Micheletti
Zelaya Brezilya Elçiliğinde
Porfirio Lobo
La Roux

| La Roux |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: 8 Mart 1988 (36 yaşında)
Başladığı yer: Brixton, Londra, Birleşik Krallık
Tarzlar: Synthpop
Etkin yıllar: 2006–günümüz
İlişkili hareketler: Kanye West
Resmî site: laroux.co.uk

La Roux, (6 Mart 1988, Londra) İngiliz elektropop ikilisi La Roux, vokalde Eleanor "Elly" Jackson, klavye ve synthesizer da Ben Langmaid'dan oluşuyor. Jackson ve Langmaid'ın tanışma hikâyesi 2004 senesine uzanıyor. İkilinin çoğunlukla akustik şarkılar üzerinde çalıştıkları "Automan" adlı projelerinin ardından ortaya çıkan "La Roux", 2008 senesinde elektronik melodilere ve 80'lerin tınılarına ağırlık veren başarılı bir grup olarak kendisini gösterdi. La Roux'nun ilk single'ı "Quicksand" 2008'in Aralık ayında bağımsız bir plak şirketi olan Kitsuné Music tarafından yayımlandı. Single'ın başarısının ardından Polydor Records'la anlaşan ikili, grubun adını taşıyan ilk albümlerini 20 Haziran 2009'da piyasaya sürdü.
La Roux, esas başarıyı ikinci single'ı "In for the Kill" ile yakaladı. 16 Mart 2009'da piyasaya sürülen single, İngiltere single listesine 11'inci sıradan girdi ve bir hafta sonra 2 numara kadar tırmanmayı başardı. 22 Haziran 2009'da yayımlanan üçüncü single "Bulletproof" ise İngiltere single listesine 1 numaradan giriş yaptı. Bu single'ı 22 Eylül tarihinde "I'm Not Your Toy" izledi. Mercury Ödülü'ne aday gösterilen La Roux, The Guardian tarafından 2009'un en iyi yeni grupları arasında gösterildi.
Diskografi > Albümler

| Yıl | Albüm detayları | Liste durumları> BK  | Liste durumları> ARJ  | Liste durumları> AUS  | Liste durumları> BEL  | Liste durumları> FRA  | Liste durumları> İRL  | Liste durumları> NOR  | Liste durumları> İSV  | Liste durumları> KAN  | Liste durumları> ALM | Liste durumları> YZ  | Belgeleme |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2009 | La Roux Yayımlanma: 29 Haziran 2009   Etiket: Polydor  Formatlar: LP, CD, indirme. | 2 | 20 | 22 | 51 | 115 | 7 | 38 | 54 | 8 | 55 | 26 |  BK: Altın |
Diskografi > Tekliler

| Yıl | Şarkı | Liste durumları> BK  | Liste durumları> İRL  | Liste durumları> AUS  | Liste durumları> EU  | Liste durumları> ALM  | Liste durumları> BEL  | Liste durumları> HOL  | Liste durumları> KAN  | Liste durumları> TÜR  | Liste durumları> YZ  | Liste durumları> ABDHSS | Belgeleme | Albüm |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2008 | "Quicksand" | 153 | — | — | — | — | — | — | 18 | — | — | 18 |  | La Roux |  |  |  |  |  |  |  |
| 2009 | "In for the Kill" | 2 | 13 | 36 | 9 | 92 | — | — | — | — | — | — |  BK: Platin | La Roux |  |  |  |  |  |  |  |
| 2009 | "Bulletproof" | 1 | 5 | 26 | 6 | 19 | 5 | 29 | 69 | 8 | 9 | — |  UK: Silver | La Roux |  |  |  |  |  |  |  |
| 2009 | "I'm Not Your Toy" | 91 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | La Roux |  |  |  |  |  |  |  |
"—" = listelere ulaşamadı ya da o ülkede yayımlanmadı
Diskografi > Müzik klipleri

| Year | Klip | Yönetmen |
| --- | --- | --- |
| 2009 | "Quicksand" | Kinga Burza |
| 2009 | "In for the Kill" | Kinga Burza |
| 2009 | "Bulletproof" | The Holograms@UFO |
| 2009 | "I'm Not Your Toy" | AlexandLiane |
Friedrich Schiller

| Friedrich Schiller |
| --- | --- |
Friedrich Schiller
Doğum: 10 Kasım 1759(1759-11-10) Marbach am Neckar, Württemberg Dükalığı, Kutsal Roma İmparatorluğu
Ölüm: 9 Mayıs 1805 (45 yaşında) Weimar, Sachsen-Weimar Dükalığı, Kutsal Roma İmparatorluğu
Meslek: Şair, filozof, tarihçi ve oyun yazarı
Milliyet: Alman

İmza: 

1802'de Friedrich Schiller (1905'te Jos. Koehler tarafından basılmış olan litograf)
Friedrich Schiller 1945 Fransız İşgal Bölgesi pulu
Friedrich Schiller Ressam:Gerhard von Kügelgen
Weimar'da Goethe ve Schiller Anıtı
Stuttgart'ta Schiller Anıtı
Johann Christoph Friedrich von Schiller (d. 10 Kasım 1759, Marbach am Neckar - ö. 9 Mayıs 1805, Weimar), 1802 yılında soyluluk unvanı almış bir şair, filozof, tarihçi ve en önemli Alman dram yazarıdır. Yazdığı çoğu tiyatro eseri Alman tiyatrosunda başyapıt niteliğindedir. Schiller doğa tasvirli şiirlerin şairi olarak da gayet başarılı olmuştur, ancak asıl alanı düşünsel/didaktik şiirdir, çoğu yazara ilham olmuştur ve dramatik şiirleri en sevilen Alman balatları arasındadır.
Schiller; Wieland, Herder ve Goethe ile Weimar Klasiğinin en önemli dört yazarından biridir.
Yaşamı > Ailesi ve okul yaşamı

Friedrich Schiller; memur ve cerrah olan Johann Caspar Schiller ve Elisabeth Dorothea Schiller'in ikinci çocuğu olarak Marbach am Neckar'da dünyaya geldi. Schiller 5 kız kardeşinin arasındaki tek erkek çocuktu. Babasının reklâm memuru olması dolayısıyla ailesi 1763'te Lorch'a taşınmak zorunda kaldı. Kısa bir süre sonra 1766'da kız kardeşi Luise'nin doğmasıyla ailesi Ludwigsburg'a taşındı. Aynı yıl Schiller orada Latin okuluna başladı. Daha o zamanlardan “Absalon” ve “Hıristiyanlar” adlı tiyatro oyunlarını kaleme almaya başlamıştı.
Ailesinin baskıları ve istekleri üzerine Schiller 1773 yılında Karlsschule Askerî Akademisine gitmek zorunda kaldı. Sonraları hukuk eğitimi almaya başladı. Yatılı öğrenciler sıkı bir şekilde askerî  eğitim alıyorlardı ve Schiller 2 defa katı bir şekilde cezalandırıldı.
Yaşamı > Tıp eğitimi

Akademi 1775 yılında Solidute şatosundan Stuttgart'ın içine taşındı. Schiller eğitim aldığı bölümü değiştirerek, tıp bölümüne geçiş yaptı. Bu süre zarfında coşkucu şairlerin eserleri ve Klopstock'un şiirleri Schiller'in ilgisini çekti. Aynı yıl içinde Schiller “Der Student von Nassau” dramını kaleme aldı. 1776 yılında ilk defa “Der Abend” şiiri basıldı. Schiller Plutarch‘ın, Shakespeare‘in, Voltaire‘in, Rousseau‘nun ve Goethe’nin eserlerini inceledi. Ayrıca 1776 yılında özgürlükçü tiyatro eseri “Haydutlar”ı yazmaya başladı. 1779 yılında ilk tıp sınavını verdi ve askeri tıptan istifasını istedi. Fakat bu ancak 1780 yılında yaptığı “İnsanın vahşi doğası ve ruhu ile ilişkisi üzerine deney” adlı doktora tezini bitirmesine kadar sürdü.
Haydutlar

1781 yılında Schiller tiyatro eseri Haydutlar (Die Räuber)'ı bitirdi ve isimsiz olarak yayımladı. “Die Räuber”, Schiller'in kaleme aldığı en önemli drama eseridir. İlk olarak sahne eseri olarak tasarlanmamış olan eser, 5 perdede ve her perde 2 ya da 5 sahneye bölünerek sunuldu. “Sturm und Drang” döneminin ruhunu taşıyan eserin prömiyeri, 13 Ocak 1782 tarihinde, yayımcısının adıyla, Manheim Tiyatrosu'nda, Wolfgang Heribert von Dalbergs yönetiminde yapıldı. Özellikle bu eserden etkilenen genç kitlede coşku daha fazlaydı. Kraliyetin yasaklamasına rağmen Schiller arkadaşı Andreas Streicher ile prömiyerde yer aldı. Bu yüzden dük Karl Eugen itaatsiz şairi 14 günlüğüne cezaevine attı ve bu eserin devamını, komedileri ve buna benzer şeyleri yazmasını yasakladı. Özgür ruha sahip gençler ileriki zamanlarda çok sayıda “Haydutlar Çetesi” oluşturdu.
19. yüzyılın ilk çeyreğine kadar haydut çeteleri ve kanunsuzlar Almanya'da alışıldık bir durum değildi. Edebiyat tarihçilerine göre, bu eser en ünlü çete elebaşı Nikol List'in oluşmasında büyük rol oynamıştır.
Bu eserin asıl çıkma noktası Karl ve Franz Moor kardeşleri arasında var olan çatışmadır. Bir tarafta entelektüel, özgürlüğü seven ve babası tarafından çok sevilen Haydut Karl, öteki tarafta ise duygusuz, menfaatçi, sevgi yoksunluğundan acı çeken, Karl'ı kıskanan ve babasının mirasına konmak isteyen Franz.
Schiller'in bu eserinde sunduğu ana fikir kanun ve özgürlük arasındaki çatışmanın tasavvurudur. Ayrıca eserin konusu “Amaç araçları meşru kılar!” atasözünün de aksini iddia etmektedir.
Giuseppe Verdi’nin aynı isimli opera eseri, Schiller’in dramına dayanır.
Stuttgart’tan kaçış

22 Eylül’ü 23’e bağlayan gecede Schiller, arkadaşı Andreas Streicher ile Stuttgart’tan kaçtı ve yeniden Mannheim’a -yeni dramı “Fiesco’nun Genua’ya Yemini”ni yazacağı yere- gitti. Bunun ardından Frankfurt, Oggersheim ve Bauerbach (Türingiya) seyahatlerine çıktı. Schiller’in arkadaşı Streicher “1782’den 1785’e kadar Schiller’in Stuttgart’tan kaçışı ve Mannheim’a ikameti” adlı kitabında kaçışı anlattı. 1782 yılında çoğu Schiller'e ait olan “1782 yılı antolojisi” kitabı basıldı.
1789-1799 yıllarında ekonomik borçlanma durumu

İdeallerine aykırı olmasına rağmen 1789 yılında Schiller, Jena’da profesörlüğü kabul etti ve filozof olmasına rağmen tarih eğitimi vermeye başladı. Bu yeteneğini özellikle, “Birleşik Hollanda’nın çöküş tarihi” eserinde gösterdi. “Haydutlar” sayesinde çok sevilen yazar, Jena'daki yaşam koşulları haberleri heyecanının coşmasına neden oldu. “Dünya tarihi nedir ve ne amaçla okutulur?” adlı ilk dersi amfinin taşmasına neden oldu ve daha sonra daha büyük bir amfiye taşınmak zorunda kalındı. Bundan dolayı bütün şehir ayaklandı.
Aynı yıl Schiller'in “Ruhların Tanığı” romanı basıldı ve yazar Wilhelm von Humboldt ile dostluk kurmaya başladı. 22 Şubat 1790 yılında Charlotte von Lengefeld ile kendisi tarafından sonradan Jena Schillerkirche olarak adlandırılan kilisede evlendi. Nikâhı kıyan papaz, felsefe profesörü Carl Christian Erhard Schmid, Schiller'in meslektaşıydı. Kız kardeşleri Christophine ve Schwager Reinwald'i Meinigen'de ziyareti sırasında Dük 1. Georg, sarayın bir bölümünü Schiller'e kiraladı.
Schiller 1791 yılında ölümcül bir hastalığa yakalandı. 3 Ocak'ta çökmeye başladı, şiddetli öksürük ve zaman zaman baygınlık da baş gösterdi. İki ay sonra, hatta Mayıs ayında yeni hastalıklar takip etti. Schiller muhtemelen onu hayatı boyunca hiç bırakmayacak olan tüberküloza maruz kalmıştı. Aynı yılın Aralık ayında Schiller'in dostları Ernst Heinrich Graf von Schimmelmann ve Friedrich Christian von Augustenburg Schiller'i maddi yükten kurtarmak için yıllık 3000 marktan 5 yıl boyunca emeklilik ödemesi yaptılar. 1792 yılında Haydutlar sayesinde Friedrich Gottlieb Klopstock, Johann Heinrich Campe, Johann Heinrich Pestalozzi, George Washington ve Tadeusz Kościuszko Fransız Cumhuriyeti fahri vatandaşlığına kabul edildiler.
Fransız devrimine tamamen iyi bir niyetle karşı çıktı, özgürlüğün hızlı değişimini ve Jakobenlerin insanlığı hor gören terörlerini önceden tahmin etti. Fransız devrimcilerin teröründen ve idamlardan üzülerek nefret etti.
Aynı yıl 30 Yıl Savaşı, Neue Thalia ve Trajik Sanat Üzerine eserlerini tamamladı.
1793 yılında Güzellik ve Heybet Üzerine eserini bitirdi ve Ludwigsburg'daki ailesini ziyaret etti. 
14 Eylül'de ilk çocuğu Karl Friedrich Ludwig dünyaya geldi. 1794 yılında yayımcı Friedrich Cotta ile tanıştı ve Horen ve Musenalmanach aylık dergilerinin basılması gerektiğini belirtti.
Goethe ile arkadaşlık ilişkileri

Goethe, Schiller'e Horen dergisine ortak olmasını önerdi ve bu olayın ardından aralarında arkadaşça bir mektup alışverişi başladı. 1794 yılının Eylül ayında Schiller, Goethe'nin evinde 2 hafta geçirdi. Bu da onun gündelik yaşamına kötü bir etki yaratmaya başladı, öğleden sonralarına kadar uyuyor, geceleri çalışıyordu. Schiller'in gelenekçi biri olmasından dolayı, Goethe ve onun hayat arkadaşı Christiane Vulpius, aralarındaki “nikâhsız evliliği” örtbas etmeye çalıştılar, fakat bu saklambaç oyunu Goethe'nin evinde alışılmadık emek israfına neden oldu. Christiane ve onun 5 yaşındaki oğlu August aynı evde görünmez olmuşlardı. Schiller, Goethe'nin ilişkisini Mademoiselle Vulpius, yani Goethe'nin “tek kusuru” olarak niteledi ve bir mektupta Goethe'ye “evcil huzur hakkında yanlış bir kavrayışa sahip” olduğu yönünde eleştiri getirdi.
Goethe de buna cevap olarak “Seramonisiz Evlilik” diye betimledi ilişkilerini. Öbür yandan Schiller'in iskambil oyunları ve tütüne olan düşkünlüğü Goethe'yi artık rahatsız etmeye başlamıştı.
1795 yılında aylık dergi Horen ilk sayısını çıkardı. Ayrıca Schiller, “Doğal ve Duygulu Şiir Üzerine” araştırmasını tamamladı. O zamanın en ünlü yazarları ve filozofları da bu dergiye katılmaya başladılar. Bunlardan bazıları şu yazarlardır: Herder, Fichte, August Wilhelm Schlegel, Wilhelm ve Alexander von Humboldt, Johann Heinrich Voß ve Friedrich Hölderlin.
1796 yılında babası ve kız kardeşi Nanette hayatlarını kaybettiler. Aynı yıl ikinci oğlu Ernst Friedrich Wilhelm doğdu. 1796 yılından 1800 yılına kadar, edebiyat dergisi Musenalmanach'ı yayımladı ve bu dergide de Goethe, Herder, Tieck, Hölderlin ve August Wilhelm Schlegel'le beraber çalıştı. 1797 yılında Mussenalmanach dergisinde Goethe ve Schiller „hiciv“ bölümü düzenlediler ve orada birlikte edebiyattaki uygunsuzluklarla alay ettiler (“Xenien”).
1797 yılı “Dramatik Masal” yılı olarak adlandırıldı ve Schiller aynı yıl “Dalgıç, Eldiven, Polikrates’in Yüzüğü, Eisenhammer’a Yolculuk, Ibikus’un Turnası” masallarını bitirdi.
1798 yılında ise “Şehir Halkı” ve “Ejderhalarla Savaş” masallarını bitirdi. Aynı yıl Fransa tarafından verilen Fahri Vatandaşlık belgeleri en sonunda Schiller'e teslim edildi.
Weimar’da 1799’a kadar geçen yıllar

Schiller'in 11 Ekim 1799 yılında kızı Caroline Henriette Luise doğdu. 3 Aralık'ta ailesiyle birlikte Weimar'a taşındı ve orada 16 Kasım 1802 yılında soyluluk unvanını alarak şimdiki adıyla Friedrich von Schiller olarak adlandırıldı. Aynı yıl annesi öldü.
1799 yılında “Wallenstein”ı, ayrıca “Çanın Şarkısı”nı da bitirdi. 1800 yılında “Maria Stuart”ı tamamladı, 1801‘de “Orléans Bakiresi”ni ve “Yeni Yüz Yılın Başlangıcı” adlı şiiri yazdı. 
1803’te “Messinalı Gelin” çalışmasını bitirdi. 12 Şubat 1804'te “Wilhelm Tell”i tamamladı ve ardından, sonunda tamamlayamayacağı “Demetrius”u yazmaya başladı. 1804’te kızı Emilie Friederike Henriette doğdu. Bundan sonra hastalığı daha da ağırlaşmaya başladı.
1805 yılı ve ölüm

Bir gazete Schiller’in ölümünden birkaç ay önce, öldüğü yalan haberini yayımladı. 1805’in Şubat ayında hastalığı daha da ağırlaşmaya başladı ve 1 Mayıs’ta Goethe ile son defa tiyatro yolunda buluştular. Ölümünden kısa bir süre önce Schiller, Jean Racine’nin klasik trajedisi “Phédre“”nin (1677) çevirisini tamamladı.
Schiller 9 Mayıs’ta tüberküloz teşhisiyle akciğer iltihaplanması yüzünden Weimar’da hayatını kaybetti. Otopsi raporuna göre Schiller’in sol akciğer kanadı tamamen tahrip olmuştu. Böbrekleri de iflas etmişti. Kalp kasları küçülmüştü ve dalak ve safra kesesi kötü bir biçimde büyümüştü.
Ardından Schiller Jacobsfriedhof Weimar’a gömüldü. Ancak gerçek mezarının yeri ile ilgili yoğun bir tartışma ile birlikte 1826 yılında mezarı açılıp kontrol edilmesiyle, orada gömülü olanın Schiller olmadığı yönünde karar verildi. Bu araştırmaların devamında bulunan mezarı, düşes Anna Amalia Kütüphanesinin bahçesine getirildi. 1826 yılının sonbaharında Goethe oradan, kafatasını ödünç aldı. Bunu sadece Wilhelm von Humboldt biliyordu. Goethe, Schiller’in kafatasına bakıp “Schiller’in Kafatasını İncelerken” şiirini yazmıştı. Kemikleri 16 Aralık 1827 yılında Weimar mezarlığına götürüldü, ardından Goethe öldükten sonra, o da aynı mezarlığa gömüldü.
Eserleri > Dramatik eserleri

Haydutlar (1781)
Hile ve Aşk (1783)
Fiesco'nun Genua'ya Yemini (1784)
Könners Vormittag (1787)
Don Karlos (1787/1788,)
Wallenstein Üçlemesi (1799)
Maria Stuart (1800)
Orleans Bakiresi (1801)
Messinalı Gelin (1803)
Wilhelm Tell (1803/1804)
Sanatın Biatı (1804)
Demetrius (Tamamlanmadı, 1805)
Eserleri > Düzyazıları

Onursuz Suçlu (1786)
Ruhların Tanığı (Fragman)
Yüce bir davranış.
Eserleri > Lirik eserleri

Johann Christian Weckherlin'in Genç Yaşta Ölümüne Ağıtlar (1781)
Sevince Kasideler (1786)
Boyun Eğme (1786)
Yunan Tanrıçaları (ilk sürüm 1788, ikinci sürüm 1800)
Hektor'ün Vedası (1790)
Sais'e Sisli Resim (1795)
Dünyanın İkiye Bölünmesi (1795)
Dalgıç (1797)
Ibikus'un Turnaları (1797)
Ritter Toggenburg (1797)
Eldiven (1797)
Eisenhammer'a Yolculuk (1797)
Polykrates’in Yüzüğü (1798)
Uçurtma Savaşı (1798)
Kefalet (1798)
Çanın Şarkısı (1799)
Naenie/ Nänie (1800)
Yeni Yüzyıla Giriş (1800)
Zafer Töreni (1803)
Eserleri > Felsefi yazıları

Fizyolojinin Felsefesi (1779)
İnsanın Vahşi Doğası ve Ruhu ile İlişkisi Üzerine (1780)
Tiyatro Eserine Ahlâki bir Kurum Olarak Bakmak (1784)
Trajik Olaylar Karşısında Duyulan Hazzın Nedenleri Üzerine (1792)
Augustenburg Mektupları (1793)
İncelik ve Onur Üzerine (1793)
Kallias Mektupları (1793)
İnsanın estetik terbiyesi üzerine (1795)
Doğal ve Duygulu Şiir Üzerine (1795)
Dilettantizm Üzerine / Amatörlük Üzerine (1799, Johann Wolfgang Goethe ile Birlikte)
Yücelik Üzerine (1801)
Eserleri > Tarihi eserleri

Birleşik Hollanda'nın, İspanya Hükûmeti'nden Ayrılışının Tarihi (1788)
Dünya tarihi nedir ve ne amaçla okutulur? (26 Mayıs 1789-1790)
Otuz Yıl Savaşının Tarihi (1790)
Eserleri > Çevirileri ve uyarlamaları

Euripides: Iphigenie Auris'te
Euripides sahneleri (Scenen aus den Phönizierinnen)
William Shakespeare: Macbeth
Turandot (Carlo Gozzi'den sonra 1801)
Amca Rolünde Yeğen (Komedi/Louis-Benoît Picard'den sonra 1803)
Der Parasit oder Die Kunst, sein Glück zu machen (Komedi, Picard'dan sonra 1803)
Racine: Phèdre (1805)
Denis Diderot: Jacques le fataliste et son maître (Bazı kısımları “Dişil İntikamın Tuhaf Bir Örneği“ başlığı altında çevrildi. 1785)
Eserleri > Yayınlanan dergileri

Wirtembergisches Repertorium
Thalia
Die Horen (1795)
Dil Kullanımı

Schiller; sarayın sinik, soğuk dünyasını betimlemek için muazzam, coşkulu ve abartılı bir üslup kullanır. Saray yaşamının boş konuşmalarını ve eğilimlerinin muazzam dış görünüşünün maskesini düşürmek için Fransızca paragraflara başvurmuştur yazar. Başkanın konuşması kusursuz, çıkarcı, buyurgan bir küstahlıktadır. “Senin alçaklığını, ince bir ayna galerisinden bakarcasına sürekli kontrol edeceğim.” Sekreter Wurm, Başkanın bir benzeri gibi hareket eder. Mareşal Kalb'in ifade tarzı, Bayan Miller'inkine benzer bir şekilde algılanabilir. Kalb aptalca, doğal olmayan ve yapmacık bir tarzda konuşur ayrıca bazı kelimeleri yanlış kullanır: “…bütüncül bir maharetle ben eve - kıyafet değişimi- ve iade - ne buyurursunuz buna?” 
Schiller sarayın doğal olmayan konuşmalarını doğrudan yazar, bazen de Miller çiftinin kaba konuşmasına yer verir. Miller basit bir kişiymiş gibi karakterize edilmiştir. Buna karşın aşıkların (Ferdinand, Luise, Milford) dili tam bir ara dildir, sadece insanlık dolu ifadelere, tüm yalınlığı ile içten bir söylem birliğine rastlanmaktadır.
Kant ve Schiller

1791 yılından itibaren Schiller'in düşünce dünyasında Kant'ın felsefesi önemli bir yer tutmaya başlamakta; yazar yoğun olarak büyük filozofun eserlerini irdelemeye başlamıştır. Bu okumalar Schiller'in kendi estetik ve ahlak anlayışının belirginleşmesine yol açan bir öğrenme ve olgunlaşma dönemi olarak da kabul edilebilir.
Yargılama gücünün eleştirisi adlı eserinde Kant güzelliği özneye etkisi bakımından açıklamaya çalışarak iki ayrı “beğeni” biçimini belirlemiştir. Beğeni öncelikle “menfaatsiz” idi, başka bir deyişle güzel nesnenin varlığına yönelik düşünceden kaynaklanmamaktaydı, ikinci tür olarak da beğeni, güzel nesnenin, herhangi yararcı -örneğin nesnenin kullanımı bakımından- bir kasıt içermeksizin içsel makuliyetine bağlıydı. Bu anlamda “özgür beğeni yargısı” Kant'a göre alımlayıcının bir emeği sonucu sayılmalıydı. Schiller de bu anlamda Kant'ın bu “kasıtsız güzellik” kavramından etkilenerek, ancak aynı zamanda onun “makuliyet”ine karşı bir itirazla kendi beğeni ve estetik anlayışını oluşturmuştur. Buna göre Schiller’de özneye etkisi bakımdan güzelliğin tanımı yetersiz kalmakta; “nesnel güzellik”ten de uzak durulması gerektiği fikri ön plana çıkmaktadır. Schiller’e göre insan (dolayısıyla özne) pekala “güzele yönelik eğilim” (Neigung) besleyebilir, bu durum güzelliği güzel olmaktan çıkarmamalıdır. En belirgin haliyle sanat güzelliği biçiminde ortaya çıktığı iddiası ile Schiller Kant'a karşı kendi estetik anlayışını ondan sonraki iki yıl boyunca belirginleştirmeye başlamıştır. Bu çalışmaların sonunda Schiller'in şu ünlü tanımı ortaya çıkmışıtr: güzellik, görünüre kavuşan özgürlüktür. Bu aynı zamanda, Kant'ın mutlak güzel tanımından bir uzaklaşma anlamını içeren bir düşüncedir, kısacası: Schiller Kant'a karşıt olarak platonik (ideal) güzelliği değil, görselleşen, cisimleşen ve böylelikle öznelerin üzerinde etkiye kavuşan güzelliği estetik anlayışının merkezine yerleştirmiştir. 
Kant ile Schiller arasındaki ilişkiyi somutlaştırabilmek için, çoğu zaman yine sıkça alıntılanan şu düşünceye atıfta bulunulmuştur: “Severek dostlarıma yardımcı oluyorum; ancak bunu eğilimle yaptığımdan dolayı canım sıkılır.” Buradaki düşüncede, Kant'ın felsefesindeki gibi öznel istenç veya eğilim olmaksızın bir insanın iyiliği ve güzelliği yeğlemesi gerektiği yönündeki temel gerekçelendirmeye karşı bir çıkış dile gelmektedir. Bütün bunlara rağmen Schiller, Kant'ı bir rakip veya karşıt olarak görmemiştir; daha ziyade “yanlış anlamalara” işaret ederek onunla bir tür bağlılık içinde olduğunu belirtmiştir. “İstenç” ve “görev” kavramları arasındaki Kant'a özgü ayrımı Schiller'de görmek olanaklı değildir, fakat, yukarıdaki alıntı da Kant'ın ahlak felsefesine karşı kesin ve ciddi bir eleştiri olarak da anlaşılmamalıdır.