Henry Addington
Kariyeri > Başbakanlık

Dış politika, görev süresinin en önemli parçasıydı. Bazı tarihçiler bu politikayı oldukça eleştirmiş ve İngiltere'nin en büyük ihtiyaçlarına karşı cahil ve kayıtsız kalındığını söylemişlerdir. Ancak Thomas Goldsmith, Addington ve Hawkesbury'nin kaotik bir başına buyruk yaklaşımdan ziyade, davranışlarını yöneten kurallar ve varsayımlara dayanan mantıklı, tutarlı ve Avrupa merkezli bir güç dengesi politikası yürüttüklerini savunmaktadır.
Addington'ın iç reformları gelir vergisinin etkinliğini iki katına çıkardı. Dış ilişkilerde ise 1802'de Amiens Antlaşması'nın imzalanmasını sağladı. Antlaşmanın koşulları İngiliz hükûmetinin kabul edebileceği en asgari düzeyde olsa da, Napolyon Bonapart İngilizler için daha elverişli hiçbir koşulu kabul etmeyecekti ve İngiliz hükûmeti savaş harcamaları, İngiliz malları için Kıta pazarlarının kaybı ve yaygın kıtlık ve sosyal huzursuzluğa yol açan art arda iki başarısız hasat nedeniyle mali bir çöküş durumuna ulaşmış ve barışı bir zorunluluk haline getirmişti.
1803'ün başlarında Britanya'nın mali ve diplomatik durumu Addington'ın Fransa'ya savaş ilan etmesine izin verecek kadar iyileşmişti ki, Fransızların Malta savunması için yakın görünen bir Fransız işgalini savuşturacak kadar güvenli bir anlaşmaya izin vermeyecekleri anlaşıldı.
O dönemde ve o zamandan beri Addington, savaştaki yetersiz yönetimi ve savunma pozisyonu nedeniyle eleştirilmektedir. Ancak müttefikleri olmayan İngiltere'nin seçenekleri savunmayla sınırlıydı. Güçlerini artırdı, genişletilmiş bir savaşı finanse edebilecek bir vergi tabanı sağladı ve bazı Fransız mülklerini ele geçirdi. Addington müttefik kazanmak için Rusya, Avusturya ve Prusya ile daha iyi ilişkiler geliştirdi ve bu ilişkiler görevden ayrılmasından kısa bir süre sonra Üçüncü Koalisyon ile sonuçlandı. Addington ayrıca güney kıyılarında Martello kuleleri inşa ederek ve 600.000'den fazla silahlı adam yetiştirerek Fransız işgaline karşı İngiliz savunmasını güçlendirdi.
Kral onun yanında dursa da bu yeterli değildi çünkü Addington Parlamentonun her iki kanadında da yeterince güçlü bir konuma sahip değildi. Mayıs 1804'e gelindiğinde, Addington'ın savaş politikalarına yönelik partizan eleştiriler, Addington'ın bakanlığını değiştirmeleri gerektiğine karar veren üç büyük grup (Grenvillites, Foxites ve Pittites) tarafından bir parlamento darbesi için bahane sağladı. Addington'ın en büyük başarısızlığı, kendi çevresi ve Kral'ın dostları dışındaki milletvekillerinin sadık desteğini alarak parlamentoda çoğunluğu sağlayamamasıydı. Bu, vasat konuşma yeteneğiyle birleşince, onu Pitt'in parlamento yönetimindeki ustalığına ve eşsiz hitabet becerilerine karşı savunmasız bıraktı. Pitt'in Mart 1804'te Addington'a karşı parlamento saldırısı, Avam Kamarası'nda yenilginin yakın olduğu noktaya kadar parlamento çoğunluğunun zayıflamasına yol açtı.
| g t  Birleşik Krallık Başbakanları |
| --- | --- | --- |
| Büyük Britanya Krallığı |  Walpole  Wilmington  Pelham  Pelham-Holles  Cavendish  Pelham-Holles  Stuart  G Grenville  Watson-Wentworth  Pitt  Fitzroy  North  Watson-Wentworth  Petty  Cavendish-Bentinck  Pitt  |  |
| Birleşik Krallık |  Pitt  Addington  Pitt  W Grenville  Cavendish-Bentinck  Perceval  Jenkinson  Canning  Robinson  Wellesley  Grey  Lamb  Wellesley  Peel  Lamb  Peel  Russell  Smith-Stanley  Hamilton-Gordon  Temple  Smith-Stanley  Temple  Russell  Smith-Stanley  Disraeli  Gladstone  Beaconsfield (Disraeli)  Gladstone  Salisbury  Gladstone  Salisbury  Gladstone  Rosebery  Salisbury  Balfour  Campbell-Bannerman  Asquith  Lloyd George  Law  Baldwin  MacDonald  Baldwin  MacDonald  Baldwin  Chamberlain  Churchill  Attlee  Churchill  Eden  Macmillan  Douglas-Home  Wilson  Heath  Wilson  Callaghan  Thatcher  Major  Blair  Brown  Cameron  May  Johnson  Truss  Sunak  Starmer  |  |
| g t  Birleşik Krallık İçişleri Bakanları |
| --- | --- | --- |
|  Shelburne  Townshend  North  Temple  Sydney  Grenville  Dundas  Portland  Pelham  Yorke  Hawkesbury  Spencer  Liverpool  Ryder  Sidmouth  Peel  Sturges Bourne  Lansdowne  Peel  Melbourne  Duncannon  Wellington  Goulburn  Russell  Normanby  Graham  Grey  Walpole  Palmerston  Grey  Walpole  Sotheron-Estcourt  Lewis  Grey  Walpole  Hardy  Bruce  Lowe  Cross  Harcourt  Cross  Childers  Matthews  Asquith  Ridley  Ritchie  Akers-Douglas  Gladstone  Churchill  McKenna  Simon  Samuel  Cave  Shortt  Bridgeman  Henderson  Joynson-Hicks  Clynes  Samuel  Gilmour  Simon  Hoare  Anderson  Morrison  Somervell  Chuter Ede  Maxwell-Fyfe  Lloyd George  Butler  Brooke  Soskice  Jenkins  Callaghan  Maudling  Carr  Jenkins  Rees  Whitelaw  Brittan  Hurd  Waddington  Baker  K. Clarke  Howard  Straw  Blunkett  C. Clarke  Reid  Smith  Johnson  May  Rudd  Javid  Patel  Braverman  |  Shelburne  Townshend  North  Temple  Sydney  Grenville  Dundas  Portland  Pelham  Yorke  Hawkesbury  Spencer  Liverpool  Ryder  Sidmouth  Peel  Sturges Bourne  Lansdowne  Peel  Melbourne  Duncannon  Wellington  Goulburn  Russell  Normanby  Graham  Grey  Walpole  Palmerston  Grey  Walpole  Sotheron-Estcourt  Lewis  Grey  Walpole  Hardy  Bruce  Lowe  Cross  Harcourt  Cross  Childers  Matthews  Asquith  Ridley  Ritchie  Akers-Douglas  Gladstone  Churchill  McKenna  Simon  Samuel  Cave  Shortt  Bridgeman  Henderson  Joynson-Hicks  Clynes  Samuel  Gilmour  Simon  Hoare  Anderson  Morrison  Somervell  Chuter Ede  Maxwell-Fyfe  Lloyd George  Butler  Brooke  Soskice  Jenkins  Callaghan  Maudling  Carr  Jenkins  Rees  Whitelaw  Brittan  Hurd  Waddington  Baker  K. Clarke  Howard  Straw  Blunkett  C. Clarke  Reid  Smith  Johnson  May  Rudd  Javid  Patel  Braverman  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb14542048w (data)  GND: 116007362  ISNI: 0000 0000 6318 6982  LCCN: n82224424  NLA: 36142465  NLI: 987007357260505171  NTA: 06988613X  RERO: 02-A022780443  SNAC: w6rr1wbv  TePapa: 69897  Trove: 1219452  VIAF: 45043508   WorldCat (LCCN): n82-224424