Galya Savaşları
Savaşların askerî gelişimi > Yıl M.Ö. 52: Vercingétorix ayaklanması > Gergovia Muharebesi ve Vercingétorix'in "galip" gelmesi

Ana madde: Gergovia Muharebesi
Ana kaynak: Jül Sezar, Gallia Savaşı Kitap VII. Bölüm 34-56.
Jül Sezar Romalı ordusunu ikiye böldü. 4 piyade lejyonu ve süvariler Titus Labieus komutası altında Senonlar ve Parisiler üzerine gönderildi. Sezar geride kalan 6 lejyonun başında Allier Nehri boyunca yürüyerek Gergovia'ya ilerledi. Vercingetorix bu nehir üzerindeki bütün köprüleri yıktırmıştı. Nehrin diğer kenarından Galyalılar, öbür kenarda ilerleyen Sezar'ın ordusunu yakından takip etmekteydiler. Fakat Sezar Galyalıların belli bir yıkık köprü mevkiinde, Galyalıların bu mevkiye gözlemci koymayı unuttukları anlaşıldı. Sezar bunu bir fırsat bilerek köprü yıkıntısını kullanarak birkaç Romalı birliğini karşı kenara geçirtti. Bunu köprübaşı olarak kullanarak Allier Nehri üzerinde bulunan bu yıkık köprüyü tamir ettirmeyi başardı. Romalılar ordusunu bu köprü üstünden Allier Nehri karşı sahiline geçirdi. Galyalılar ordusu, düzenini kaybetmeden Romalı ordusuna karşı direnerek geri çekilmeye başladı. Bazı süvari çarpışmaları yapıldı. Fakat sonunda iki ordu yüksekçe bir tepede kalesi bulunan Gergovia önünde kendilerini buldular. Galyalılar ordusu askerleri başlarında Vercingetorix olarak yüksek tepedeki kaleyi ve etrafındaki tepe doruklarını elinde tutmakta idi. Sezar eline yeter sayıda asker gelmeden bu kaleye hücum etmekten çekindi. Sezar'ın yeter bulduğu sayıda Romalı askeri bu mevkiye yetişince Sezar bu kaleyi ve şehri kuşatma altına almaya karar verdi.
Böylece MÖ 52 yılı 28 Kasım'da Gergovia Muharebesi başladı. Sezar Romalılar savaş göreneklerine uyarak önce bu tepe kalesi önüne Romalı ordusu için büyük bir korunaklı ordugah kampı kurdurmaya ve bu kampın geliştirilmesine başlattı. Bu arada küçük birlikler arasında devamlı çatışmalar devam etmekte idi. Bu kamp inşa etmesi sona erince Sezar bu kale için büyük bir stratejik mevkii olan diğer bir küçük tepeyi hedef aldı. Bu tepe Galyalılar elinde oldukça onlar bu küçük tepeyi etraftan hayvan yemi, zahire ve diğer iaşe toplama için bir üs olarak kullanabileceklerdi ve su iaşesi için de bu tepe elzemdi. Bu nedenle önce Sezar bu tepeyi ele geçirmeyi hedef aldı. İki Romalı lejyonunu kullanabileceklerdi. Esas kale tepesinin yakında bulunan ve bir Galyalı birliği tarafından savunulan bu stratejik küçük tepeye hücum eden Romalılar, Galyalılarla ciddi çatışmalardan sonra ellerine geçirdiler. Sezar bu Romalılar eline geçen tepe üzerine de bir diğer Romalı korunaklı ordugah kampı kurdurdu. Bu tepede kurulan yeni Romalı ordugah kampı ile daha önce yapılan korunaklı ordugah kampı arasını 4 m kadar genişlikte ve kenarları duvarla korunaklı bir yol-hendekle birleştirdi. Böylece eski ordugah ile yeni ele geçirilen tepedeki kale arasındaki korunaklı hendek yolunu kullanarak Romalı askerler Galyalıların hiç hücumuna maruz kalmadan iki ordugah mevki arasında geçebilir oldular.
Aedular müttefikleri oldukları Sezar'a destek vermek için "Litavicus" komutasında 10.000 savaşçı destek göndermek söz vermişlerdi. Fakat bu birliğin komutanı "Litavicus", Convictolitavis'un tesiri altında kalarak bu savaşçılar ile Arvernler'e katılıp Sezar'a ihanet etti. Ama bu destek birliğinin bir kısmı "Eporedorix" ve "Viridomaru" komutasında Romalılara sözlerinde sadık kalmıştı. Romalılara sadik kalan Aedular süvarileri ile birlikte Sezar 4 lejyonu ile Litvavicus üzerine gitti. Litavicus'a bağlı olan Aedular süvari birliklerinin ününu kapattı. Litavicus kendine bağlı olan Aedular savaşçıları ile birlikte kaçmak zorunda kaldı ve bu birliklerle Gergovia'da kalede bulunan Vercingetorix'e katıldı. Sezar da Aedular'ın kendine ihanet etmeyen kısmını cezalandırmadı ve kendi ordugahına geri döndü. Diğer taraftan Romalılar ordugahından kalmış bulunan "Caius Fabius" komutasında bulunan 2 Romalı lejyonu, Sezar Aedular'la uğraşmakta iken birdenbire Galyalıların büyük bir taarruzuna uğradılar. Özellikle taş atan mancınıkları iyi kullanan Romalı birlikler bu taarruzu geri püskürtüp ordugahın Galyalılar tarafından işgal edilmesini önlediler. Ama çok sayıda lejyoneri zayiat verdiler. Bu çarpışmanın sonlarına doğru Sezar 6 lejyonu ile ordugahına geri yetişip böylece Galyalıların taarruzlarını yenilemelerini önlemiş oldu.
Aedular arazilerine, Litavicus'un kendine bağlı kabile ordusu ile Galyalılara katılmak istediği haberi gelince bazı kabile halkı bu arazilerde yaşayan Romalı tebalılara hücum ettiler; menkul mallarını yağma edip tahrip ettiler. Fakat Litavicus'un kaçtığı ve Auedular'in destek ordusunun çoğunun tekrar Romalıları destek vermeye yöneldiği haberleri gelince Aedular'ın Roma tebalılarına bu tecavüzleri durdu. Kabilelenin ileri gelenleri, kabilenin bir kısmının Romalılara karşı mütecaviz davranmaları ve Romalı tebalılarına arşı yaptırımlar uyguladıkları için Sezar'a özür diledi ve Sezar'a tekrar bağlılıklarını bildirdiler.
Bundan sonra Sezar kuşatılan Gergovia tepe kalesini eline geçirmek için bir aldatma taktiği uygulamayı planladı. Bu aldatmaca kaleyi ve şehri eline geçirmeden Vercingetorix'i tepenin aşağıdaki düzlüklere çekip orada bir meydan savaşına girebilmek amaçlı idi. Bunun için Lejyonleri ve diğer piyade askerlerini süvariler gibi giydirerek düzlük araziye yayılmalarını sağladı. Ordusunun büyük bir kısmını özel olarak korunaklı hendek yolda ana ordugahtan tepe üstündeki küçük ordugaha geçirdi. Aedular destek birliklerinin harekâtlarını Romalı lejyonerlerle koordine ederek ana ordugahtan bir çıkma yapıp kale ve tepenin sağından taarruza geçmeleri planlandı. Böylece savunucuların dikkatinin bu Aedular harekâtına çekilebileceği planlanmıştı. Bundan sonra aldatma amaçlı olarak bölgeden genel geri çekilme emri bir boru ile verilecek; Romalı lejyonları genel olarak da düzlüğe varıncaya geri çekilecek ve Galyalılar bunları takibe geçerek tepe-kaleden çıkıp düzlüğe ineceklerdi. Bu plan önce iyi çalıştı. Sezar Lejyon X Gemina başında Romalılara önce kaleye doğru ilerlediler. Ama gerçekte kale etrafındaki arazi topoğrafyası bu planın uygulanmasına elverişli değildi. Genel geri çekilme borusu sesi bazı Romalı birlikler tarafından duyulmadı. Bu birlikler (Lejyon VIII Augusta askerleri dahil) yapılan plana göre çekilme borusu sesi gelince geri dönüp düzlüğe kaçacaklardı. Fakat boru sesi duyulmayınca birlikler ilerleyerek kalenin duvarlarının diplerine kadar gelip savunucularla çarpışmalara başladılar. Aynı zamanda Aedular'ın ordugahtan çıkma yapıp sağdan savunucuların dikkatini kendilerine çekmelerini sağlama planları bazı Romalı birliklerin bunları düşman sayıp onlara direnme göstermelerine ve bunun üzerine Aedular'ın hemen düzensiz olarak geri çekilmelerine neden oldu. Romalı ordusu müttefiklerinin bu geri çekilmesini ordu düzenine ve moraline olabilecek aksi tesirlerini gidermek için Sezar Romalılar'a ilerlemek emri vermek zorunda kaldı. Romalı birliklerden Lejyon X Gemina ve Lejyon XIII Gemina'nın askerleri birleşip önce duvarlar kadar ilerlediler ve sonra geri çekildiler. Fakat Vercingetorix bu Romalılar geri çekilmesini kaleden çıkma yapıp takip etmedi. Romalıların yaptıkları planlara hiç uymayan bu ilerleme taarruzları ve sonra geri çekilmeleri, Gergovia önünde Romalıların mağlubiyeti ve Galyalıların "galibiyeti" olarak kabul edildi.
Bu Gergovia Kuşatmasının son önemli çarpışmaları oldu. Jül Sezar kitabında Romalı lejyonların bu kuşatmada 700 Romalı lejyoner 46 Romalı lejyoner subayı ("centurion") ve 6,000'in üstünde yaralı zayiat verdiğini itiraf etmektedir. Kaleyi savunan Galyalılar Romalılar kadar çok zayiat vermemişlerdi. Ama Vercingetorix Sezar'ın komutası altında bulunan Romalı lejyonerler ve müttefik Galyalı savaşçılar sayısının gayet büyük olduğunu ve emri altında kalede bulunan savaşçıların bu büyük düşman sayısı ile başa çıkmasının imkânsızlığını görmüştü.
Sezar son olarak kalede bulunan Galyalıları tepenin altındaki düzlükte açık bir sahada meydan muharebesi yapmaya zorlamaya veya kandırmaya çalıştı. Ama kaledeki Galyalı ordusu bu meydan muharebesini kabul etmedi. İki taraf da küçük birlikler arasında küçük çatışmalar yapmaya koyuldular. Bu kuşatmayı bırakmanın bir büyük başarısızlık olarak görülmesini istemeyen Sezar kuşatmadan ayrılma için bahaneler aramaya başlamıştı. En sonunda Titus Labienus'un giriştiği Senonlar ve Parisiler'e karşı harekâta destek sağlamak, bir bahane olarak bulundu. Sezar ordusu ile kuşatmayı bırakarak Allier Nehri'ni takip ederek Auverne bölgesinden çekildi. Romalı müttefikleri olarak destek sağlayan Aedular'ın süvari güçleri komutanları Eporedorix ve Viridomarus altında Romalı ordusundan ayrıldılar. Sezar'ın Aedular'la ittifakı bu şekilde son bulmuş oldu. Bundan sonra Romalılar orduları Aedular arazilerinde düşman olarak görülmeye başlandılar.