Krizantem × morifolium
Botanik tarih

Çin'de M.Ö. 500'den beri vardır. 1630'da Çin'de 500'den fazla çeşitten bahsedilirdi. Avrupa'da özellikle Hollanda'da 17. yüzyılın ortalarından beri bilinir ancak genel yayılmaları yalnızca 19. yüzyılda gerçekleşti. Krizantem ilk olarak Çin'de tıbbi bir bitki olarak takdir edildi.[kaynak belirtilmeli]
En eski Çin tıbbi malzemesi olan Shennong Ben Cao Jing (erken modern çağ) içinde üstün uyuşturucular kategorisinde sınıflandırılır ve ölümsüzlük arayışı ile ilgili ürünlerin parçasıdır. Bu klasik eser "Uzun süreli kullanımda kan ve qi inhibisyonunu kaldırır, vücudu hafifletir, yaşlanmayı yavaşlatır ve yaşamı uzatır" der. "Bedeni aydınlatmak", ölümsüzlerin uçup "bulutlara binerek" ruhani durumuna ulaşma hedefiydi. Jin ve Tang hanedanlarından (MS 5. yüzyıl civarında) kasımpatı süs bitkisi olarak takdir edilmeye başlanırken diyet amaçlı kullanılmaya devam edildi.
Kasımpatı ile ilgili ilk monografi M.S. 1104'te yayınlandı. Liu Meng (Çince: 劉蒙), "Krizantem İncelemesi" nin yazarı (Çince: 菊譜),  krizantemleri renklerine göre sınıflandırır: normal olanlar sarıdır, sonra beyazlar, morlar ve son olarak kırmızılar gelir. Longmen Grottoes Budist tapınaklarının yakınındaki bahçelerde görülebilen toplam 35 ekili çeşidi listeler. 16. yüzyılda, ünlü hekim ve şifalı bitki uzmanı Li Shizhen Büyük Tıbbi Madde Antlaşması'nda yüz çeşit olduğunu bildirir. Onlara "ateş ve toksinleri yok etme", "görme keskinliğini artırma" gibi bazı tıbbi özellikler atfeder. 1630'da 20. yüzyılın başında 17 ve yaklaşık 2000'de 500'den fazla çeşit üzerinde bir araştırma vardır.
Kasımpatıdan bahseden ilk Avrupalı yazar 1689'da Prodromus Plantarum Rariorum'da Jacobus Breynius'tur (Jacob Breyn). Bu tüccar ve botanikçi Matricaria japonica maxima'yı çok zarif çiçekli bir bitki, çift, pembe veya açık kırmızı 20 olarak tanımlayıp birkaç çeşidi olduğundan bahseder. Çiçekçilerin krizanteminin ilk botanik tanımı Thomas d'Audibert de Ramatuelle'ye gider. 1792'de Journal of Natural History'de bu botanikçi gezgin Marseillais Blancard tarafından Çin'den getirilen büyük purpurin çiçeklere sahip ekili bitkiyi "Büyük çiçekli papatya " Anthemis grandiflora adıyla anlatır. Onu küçük sarı başlı Linnaeus'un Kasımpatı işaretinden ayırmakta ısrar eder. Bir notta ona aynı zamanda Chrysanthemum morifolium adını vermeyi teklif eder. 1789'da Blancard tarafından Çin'den getirilen bu ilk ekili bitkiden sonra geri getirilenlerden (1846'da Çin'den ve 1863'te Japonya'dan) Avrupa'da binlerce çeşit ve melez yaratılacaktır. Çin ve Japonya'da bağımsız olarak geliştirilen binlerce kültüre katıldı ve şu anda çok fazla ve karmaşık çeşit vardır (20,000 ila 30,.000 arasında tahmin ediliyor).
Yazar Wilhelm Miller "Çiçekçilerin ortak krizantemlerine (C. hortorum ) onları dayanıklı dış mekan türlerinden ayırmak için genellikle 'geniş çiçekli' ve 'sonbahar kasımpatıları' olarak adlandırır. Onlar C. indicum ve C. morifolium Çin ve Japonya'da yabani yetişen bitkiler iki türün harmanlanmış ürünüdür. Dış mekan veya dayanıklı krizantemler daha az gelişmiş formlar olan aynı türlerden elde edilir. Çiçekçinin krizanteminin mutlaka bir sera konusu olması gerekmez."
Avrupa'da 19. yüzyıldan beri var olan 1,000'den fazla çeşit, çok sayıda türe ayrılmıştır. En eski grup olarak indikum melezleri, ebeveyn olarak krizantem krizantemine (Krizantem indicum) sahiptir.