stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Karaçi
Tarihi

17. yüzyılın ortalarında Hint Okyanusu kıyılarında İndus Nehri'nin denize döküldüğü yere çok yakın bir noktada küçük bir balıkçı köyü kuruldu. İndus'un ağzının batısında iki ırmak arasındaki küçük bir yarımada üstünde yer alan bu köy denize açıktı, çok güvenli bir bölgede kurulmuştu ve çölün arkasında kurulmuş olduğu için korunaklıydı. Ayrıca dalgaların hareketi ırmakların alüvyonlu birikintilerini doğuya doğru sürükleyerek bir noktada yığılmalarını önlüyordu. Bütün bu özellikleri gören İngilizler 19. yüzyılın ortalarında köye bir liman yapıp çevredeki bereketli ovanın tarım ürünlerini bu limana yönlendirmeyi düşündüler. Böylece Karaçi kurulmuş oldu. 1947'de Pakistan bağımsızlığını kazanınca, kent başkent oldu. Hindistan'dan gelen Müslüman göçmenler buraya yerleştirildi. Böylece, şehir ekonomik ve demografik anlamda büyük bir dönüşüm yaşadı.
İngilizler, Karaçi'nin askerî önemini ve İndus havzasından elde edilen ürünlerin ihracında önemli bir liman olduğunu fark ettiler. Ardından limanını balıkçılık için geliştirdiler. Böylece yeni iş yerleri açıldı ve nüfus hızlı bir şekilde artmaya başladı. Karaçi büyük bir şehir haline geldi.
1864'te, Karaçi ile Londra arasında ilk telgraf mesajı yollandı. 1878'de, Karaçi diğer İngiliz sömürgesi altındaki Hint kentlerine tren yoluyla bağlandı. 1914'te, Karaçi tüm Britanya İmparatorluğu'nun en büyük tahıl üreten limanı haline geldi. 1924'te, bir havalimanı inşa edildi ve böylelikle Hindistan'ın temel giriş kapısı oldu.
Karaçi, hâlâ ülkenin en önemli ekonomi ve sanayi merkezidir. Pakistan'ın denizaşırı ve Orta Asya ülkeleriyle yaptığı ticareti idare eder. Pakistan'ın GSYH'sının büyük bir miktarını ve ofis çalışanını elinde bulundurur. Karaçi'nin nüfusu büyümeye devam ediyor. Pakistan'da son zamanlarda yaşanan ekonomik büyüme, Karaçi'de yaşanan ekonomik dirilmenin sonucudur.
İklim

|  Karaçi iklimi > Aylar.En yüksek sıcaklık (°C).Ortalama en yüksek sıcaklık (°C).Ortalama sıcaklık (°C).Ortalama en düşük sıcaklık (°C).En düşük sıcaklık (°C).Ortalama yağış (mm) |  Karaçi iklimi > Oca.32,8.28,2.20,4.12,7.0,0.8,4 |  Karaçi iklimi > Şub.36,5.28,4.21,2.14,0.3,3.7,4 |  Karaçi iklimi > Mar.42,2.32,2.25,4.18,6.7,0.5,3 |  Karaçi iklimi > Nis.44,4.34,7.28,8.23,0.12,2.3,0 |  Karaçi iklimi > May.47,8.35,5.31,0.26,6.17,7.0,1 |  Karaçi iklimi > Haz.47,0.35,4.31,8.28,3.22,1.10,8 |  Karaçi iklimi > Tem.42,2.33,3.30,4.27,6.22,2.60,0 |  Karaçi iklimi > Ağu.41,7.32,1.29,2.26,3.20,0.60,9 |  Karaçi iklimi > Eyl.42,8.33,2.28,7.25,6.18,0.11,0 |  Karaçi iklimi > Eki.43,3.35,5.27,8.21,9.10,0.2,6 |  Karaçi iklimi > Kas.38,5.32,5.24,6.16,8.6,1.0,4 |  Karaçi iklimi > Ara.35,5.28,2.20,4.12,7.1,3.4,8 |  Karaçi iklimi > Yıl.47,8.32,4.26,6.21,2.0,0.174,7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Kaynak: Dünya Meteoroloji Örgütü
Nüfus

Karaçi ülkenin nüfus bakımından en büyük kentidir. Kurulduğu zamandan beri nüfusu sürekli ve aşırı derecede artmıştır.
| Nüfus> Karaçi | Karaçi | Karaçi | Karaçi |
| --- | --- | --- | --- |
| Yıl | Nüfus |  |  |
| 1961 | 1.912.598 |  |  |
| 1972 | 3.515.402 |  |  |
| 1981 | 5.208.132 |  |  |
| 1998 | 9.339.023 |  |  |
| 2010 | 13.205.339 |  |  |
| 2013 | 23.500.000 |  |  |
Y & G
Kayısopran, Gerede

| Kayısopran |
| --- | --- |
Köy

 Bolu'nun Türkiye'deki konumu
KayısopranKayısopran'ın Bolu'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bolu
İlçe: Gerede
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
Rakım: 1532 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 54
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0374
İl plaka kodu: 14
Posta kodu: 14902
Kayısopran, Bolu ilinin Gerede ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Kayı Zobran olarak geçmektedir.
Coğrafya

Bolu iline 80 km, Gerede ilçesine 29 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 54
2021: 46
2020: 47
2019: 58
2018: 67
2017: 33
2016: 43
2015: 36
2014: 46
2013: 52
2012: 62
2011: 59
2010: 52
2009: 48
2008: 47
2007: 42
Petko Slaveykov

| Petko Slaveykov |
| --- | --- |

Kendi dilinde adı: Петко Рачов Славейков
Doğum: 17 Kasım 1827(1827-11-17) Tırnovo, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 01 Temmuz 1895 (67 yaşında) Sofya, Bulgaristan Prensliği
Defin yeri: Sofya Merkez Mezarlığı
Meslek: Şair, gazeteci, politikacı
Milliyet: Bulgaristan
Evlilik: Irina Raykova

Petko Rachov Slaveykov (Bulgarca: Петко Рачов Славейков) (17 Kasım 1827 E.U. Tırnovo - 1 Temmuz 1895 E.U. Sofya ) Bulgar şair, gazeteci, aydın ve folklorist.
Yaşamı > İlk yılları ve eğitimi

Slaveykov Tırnovo'da dünyaya geldi. Annesi doğum esnasında ölmüş, kendisi hayatta kalmıştır. Annesinin köyü olan Vishovgrad’da bülbülleri (Bulgarca: slayev) görmüş ve bundan çok etkilenen Petko adını ‘’Slaveykov’’ olarak değiştirmeye karar vermiştir.
Slaveykov ardı ardına Tarnovo, Direndova ve Trevne'de ve Başkalaşım Manastırında çalışmış ve manastır kütüphanesinde kitap okuyarak kendisini geliştirmiştir. Bu çalışmaları sırasında Sırp ve Batı Avrupa eserlerini okumuş ve Yunanca öğrenmiştir.
1843’te öğretmenliğe başlamış fakat yazdığı satirik şiir "Tarnovo meşhur Yunan Piskoposlarıyla ünlü oldu" (İngilizce: Tarnovo became famous for renowned Greek bishops)  yüzünden kovulmuştur. Devamında Bell-Lanchester metodunu kullanarak Vidin, Vratsa, Pleven, Berkofça, Leskofça, Byala ve Elena’da öğretmenlik yapmıştır.
Yaşamı > Kültürel aktiviteleri ve İstanbul periyodu

Slaveykov kültürel çalışmaları kapsamında 1847 yılına kadar 2263 deyiş, türkü ve atasözü toplamıştır. Nikola Mihaylovski Slaveykov’u dönemin Rus şair ve yazarlarıyla tanıştırmıştır. 1852 yılından itibaren ilk kitapları Smesena kitka, Pesnopoya ve Basnenik'i basmaya başlamıştır. 1853 yılında Kırım Savaşı ve çevresindeki devrimci olaylardan etkilenerek Boyka Voyvoda şiirini yazmıştır. 1856 yılındaki başarısız Dyado Nikola İsyanı’ndan sonra çalışmalarını Bulgar halkının ulusal bilincinin canlandırılmasına yoğunlaştırmıştır. 1864 yılında Bulgar İncil Derneği tarafından  İncil’in doğu Bulgar lehçesinde tam çevirisinin yapılması için İstanbul’a davet edilmiştir. Doğu Bulgarca’nın yaygın dil olarak kullanılması için büyük önem taşıyan bu tercümenin tam metni 1871 yılında İstanbul’da basılmıştır.
İstanbul’da tercüme üzerine çalıştığı esnada Gayda (1863-1867), Makedoniya (1866-1872), Shutosh (1873-1874)  ve Kosturka (1874) olmak üzere dört gazete ve Ruzhitsa (1871), Pchelitsa (1871), Chitalishte (1872-1873) ve Zvanchatiy glumcho (1872)  isimli dört dergi çıkarmıştır. Kendisini İstanbul’un en ünlü Bulgar yazarı olarak tanımlayan Slaveykov, 60’tan fazla kitap ve süreli yayın ve çevirisi yayınlamıştır. Otonom bir Bulgar Kilisesi hareketine destek vermiş ve yeni kurulan Bulgar Eksarhlığı’nda öğretmenliğe başlamıştır. ‘’Makedoniya’’ gazetesinde yayınlanan ‘’Dvete kasti i vlasti’’ makalesi için tutuklanmış ve merkezi Bükreş’te olan Bulgar Devrimci Merkez Komitesi üyeliğiyle suçlanmıştır.
Yaşamı > Siyasi faaliyetleri

1873 yılında ünlü Izvorat na Belonogata’' (Türkçe: Beyaz Bacaklıların Baharı) şiirini yazmış ve aynı yıl Edirne (Odrin)'de Bulgar Lisesi'ni kurmuştur. Devam eden süreçte Eski Zağra'da öğretmenlik yaparken devrimci şiirler yazmış ve gelişen Bulgar İsyanları sonrasında tutuklanmıştır. Bu süreçte Eski Zağra'da çıkan yangın sebebiyle el yazmalarını ve çalışmalarını kaybetmiştir. 93 Harbi esnasında Rus kuvvetlerine sivil olarak katılmış ve General Mihail Skobelev'in Şıpka Geçidi Muharebelerine tanık olmuştur. Orduyla beraber ilerlemeye devam ederek İstanbul yakınlarındaKİ Yeşilköy (San Stefano)'ya kadar gelmiştir.
1878 yılında Bulgaristan'ın Osmanlı İmparatorluğu'ndan bağımsızlığını elde etmesinden sonra milletvekili olarak kurucu Bulgaristan Ulusal Meclisine girmiş ve Petko Karavelov'la birlikte demokratik bir anayasa hazırlanması için çaba göstermiştir. 1880 yılında meclis başkanı olmuş ve 1880-1881 yıllarında Bulgaristan Aydınlanma ve İçişleri Bakanı olarak görev yapmıştır. Bu süreçte Osten (1879), Tselokupna Balgariya (1879), Nezavisimost (1880-1883), Tarnovska konstitutsiya (1884), Istina (1886), Sofiyski dnevnik (1886) ve Pravda (1888) isimli gazeteleri çıkarmıştır.
Hayatının son yıllarında siyasi fikirleri ve eylemleri dolayısıyla tutuklanmış, öğretmenlik yapması yasaklanmış ve ceza olarak emekli maaşı azaltılmıştır. 1 Temmuz 1895'te Sofya'da ölmüştür.
Ailesi

Irina Raykova ile evli olan Slaveykov'un politikacılar Ivan Slaveykov ve Hristo Slaveykov, gazeteci Racho Slaveykov ve şair Pencho Slaveykov dahil toplam sekiz çocuğu vardı.
Çalışmaları

Slaveykov orijinal ve imitasyon eserleriyle Bulgar dilinin gelişimine katkı sağlamıştır. Rus şairler Aleksandr Puşkin, Afanasy Fet ve Nikolay Karamzin'in etkisi altında vatansever şarkılar, şiirler yazmıştır. Geniş bir yelpazede eser üreten Slaveykov'un lirik aşk ve manzara şiirleri de bulunmaktadır. Şiirin yanı sıra deyiş ve atasözleri üzerinde çalışmış, çevirmenlik ve gazetecilik yapmış, Bulgar çocuk edebiyatının ilk temsilcilerinden olmuştur. Takma isimler altında Bulgar geleneklerini ve ritüellerini yazıya dökmüştür.[kaynak belirtilmeli]
Konuyla ilgili yayınlar

Black, Cyril E. (1943). The Establishment of Constitutional Government in Bulgaria (İngilizce). Princeton, NJ: Princeton University Press. ss. 33, 46, 69, 83, 86-87, 94-98, 123, 129, 131, 134, 181, 186, 208, 218, 249, 254. Erişim tarihi: 11 Ocak 2020 – Internet Archive vasıtasıyla.
Slaveykov Meydanında bulunan Petko Slaveykov (sağda) ve oğlu Pencho Slaveykov (solda) heykelleri
Slaveykov’un Sofya Merkez Mezarlığında bulunan mezar taşı.
Kazancı, Ereğli

| Kazancı |
| --- | --- |
Mahalle

 KazancıKazancı'nın Konya'daki konumu 
 Mahallenin haritadaki yeri
 Konya ilinin Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Konya
İlçe: Ereğli
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 2.989
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 332
İl plaka kodu: 42
Posta kodu: 42320
Kazancı, Konya ilinin Ereğli ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 2.989 |  |
| 2018 | 2.992 |  |
| 2017 | 3.008 |  |
| 2016 | 3.015 |  |
| 2015 | 3.087 |  |
| 2014 | 3.060 |  |
| 2013 | 2.981 |  |
| 2012 | 2.953 |  |
| 2011 | 2.876 |  |
| 2010 | 2.767 |  |
| 2009 | 2.737 |  |
| 2008 | 2.759 |  |
| 2007 | 2.895 |  |
Karabörk, Çanakçı

| Karabörk |
| --- | --- |
Köy

 Giresun'un konumu
KarabörkKarabörk'ün Giresun'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Giresun
İlçe: Çanakçı
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
Rakım: 764 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 745
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0454
İl plaka kodu: 28
Posta kodu: 28810
Karabörk, Giresun ilinin Çanakçı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

1893'te Kürtün'den ayrılan Karabörk, Görele'ye bağlandı. 1924'te Giresun il statüsüne kavuşunca, Görele de Giresun'a bağlandı ve böylece 1924'te Karabörk de Görele'nin bir köyü olarak Trabzon'dan Giresun'a bağlandı. 1957'de Karabörk'e bağlı bir mahalle olan Kuş Mahallesi, Karabörk'ten ayrılarak Kuşköy adı altında ayrı bir köy oldu. 29 Ağustos 1991 yılındaki 3644 sayılı kanunla Çanakçı'nın ilçe olmasını takiben, Karabörk 30 Aralık 1992'de Çanakçının tek beldesi olarak kuruldu. Kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Coğrafya

Köy, Çanakçı ilçe merkezine 7 km, Giresun il merkezine 84 km uzaklıktadır. Köy, Çanakçı'nın güneydoğusunda olup, 28.04 numaralı Çanakçı-Karabörk-Çağlayan kavşağı il yolu üzerindedir.
Nüfus

| Yıllara göre belde/köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 745
2020: 695
2019: 630
2018: 847
2017: 828
2016: 862
2015: 945
2014: 944
2013: 1.031
2012: 1.185
2011: 1.122
2010: 1.169
2009: 1.375
2008: 1.095
2007: 1.168
2000: 2.974
1990: 2.251
1985: 1.386
1965: 1.114
Yönetim > Belediye başkanlığı

| Seçildiği yıl | Belediye başkanları |
| --- | --- |
2009: Ömer Karaman (AKP)
2004: Yusuf Yaylı (AKP)
1999: Turan Köse (DYP)
1994: Turan Köse (DYP)
Kelenderis

Kentteki sur kalıntıları.
Silifke Müzesi'nde sergilenen buluntular.
Kelenderis (Yunanca: Κελενδερίς, Latince: Celenderis), günümüzde Mersin'e bağlı Aydıncık ilçesinde yer alan antik kent ilk kez 1987 yılında kazılmaya başlanmıştır.
Tarihçe

Antik kaynaklara göre kent Kilikya'nın en eski antik tanrılarından Sandon tarafından kurulmuştur. Kentin ilk halkı Luvilerdir. Akdeniz'in doğusu ve batısı ile Kıbrıs arasında deniz yolu üzerine kurulan kent bölgenin en elverişli limanlarından birine sahiptir. Kentin bu önemli konumu nedeniyle MÖ 10. yüzyıldan itibaren ilk olarak doğudan gelen Fenikeliler, MÖ 8. yüzyıl sonlarında Batı Anadolu'dan gelen İyonyalılar buraya yerleşerek koloni kurmuşlardır. MÖ 6. yüzyılda Dağlık Kilikya'da kurulan Pirindu Krallığı'nın en eski başkenti Kirşu'nun limanı olan Kelenderis yüzyılın ortalarında önce Babilliler daha sonra da Persler tarafından işgal edilmiştir.
Kent asıl gelişimini MÖ 5. yüzyılda gerçekleştirmiştir. MÖ 547 yılından MÖ 330 yılına kadar süren Pers egemenliğine rağmen kent ticari bağımsızlığını korumuştur. Büyük İskender'den sonra Mısır'da kurulan Ptolemaios Hanedanı ile yakın ilişkiler kuran Kelenderis MÖ 100 yılına kadar bağımsız bir kent devleti olarak varlığını sürdürmüştür. MS 1. yüzyılda kısa bir süreliğinie Kommagene Krallığı hakimiyetine giren kent Roma İmparatorluğu hakimiyetine girdiği Vespasian döneminde Kilikya eyaletine bağlı yarı bağımsız bir kent olmuştur. 275 yılında Part İmparatorluğu'nun işgali altında kalan kent 4. yüzyıldan itibaren yeniden gelişmeye başlamıştır. 6. ve 7. yüzyıllarda süren Arap saldırıları neticesinde kent surlar içine sıkışmış ve küçülmüştür. 13. yüzyıl ortalarından 15. yüzyıl ortalarına kadar Selçuklu Hanedanının ve Karamanoğullarının egemenliğine giren Kelenderis 15. yüzyıl sonlarına doğru Osmanlı Devleti hakimiyetine girmiştir.
Kurulduğu günden günümüze dek yerleşim gören kentten bu nedenle günümüze çok az kalıntı kalmıştır. Liman surları, liman hamamı, amfitiyatro, kentin çeşitli yerlerindeki sarnıçlar ve bu sarnıçlara su taşıyan kanallar günümüze kalan birkaç yapıdır. Ayrıca kentine çevresindeki mezarlar Klasik antik dönemden Roma dönemi sonuna kadar kullanılmıştır.
Kia Carens

| Kia Carens |
| --- | --- |

Genel Bakış
Üretici:  Kia Motors
Üretim yıl(lar)ı: 1999-günümüze
Gövde ve Şasi
Sınıf: Kompakt MPV
Gövde tipi: 5 kapılı MPV
Düzen: Önden motorlu, önden çekişli
Kia Carens, Kia tarafından 1999 yılından bu yana üretilen Kompakt MPV modelidir. Bazı pazarlarda Rondo adıyla satılmaktadır.
Piero Schlesinger

| Piero Schlesinger |
| --- | --- |
Doğum: 19 Mayıs 1930(1930-05-19) Napoli, İtalya
Ölüm: 14 Mart 2020 (89 yaşında) Milano, İtalya
Ölüm sebebi: COVID-19
Mezun olduğu okul(lar): Turin Üniversitesi
Meslek: Hukukçu, bankacı, avukat, akademisyen
Tanınma nedeni: Banca Popolare di Milano'nun başkanı
Evlilik: Claudia Artoni
Çocuk(lar): 2

Piero Schlesinger (19 Mayıs 1930 - 14 Mart 2020), 1971'den 1993'e kadar Banca Popolare di Milano'nun başkanı olarak görev yapan bir İtalyan hukukçu, bankacı, avukat ve akademisyen.
14 Mart 2020'de, başka rahatsızlığı sebebiyle 10 gün önce hastaneye kaldırıldığı Milano Policlinico hastanesinde COVID-19 ile ilgili komplikasyonlar nedeniyle öldü.
Kayseri'de 1955 Türkiye yerel seçimleri

13 Kasım 1955 Yerel Seçimleri'nde Kayseri Belediyesi ile 8 ilçenin ve 7 beldenin belediye başkanlarının belirlenmesi için belediye meclis üyelerinin seçimi yapılmıştır. Kayseri il merkezindeki 41.320 seçmenden 9.813'ü oy kullanmış ve oy kullanma oranı %23,7'de kalmıştır. Kayseri Belediye Meclisine seçilen üyelerin tamamı DP'den teşkil olmuştur. Seçimden sonra toplanan Kayseri Belediye Meclisi, Osman Kavuncu'yu tekrar belediye başkanı olarak seçmiştir.
Bünyan'da İhsan İşçimen, İncesu'da Hasan Mestav, Sarıoğlan'da Ahmet Gezer, Çiftlik'te Osman Akkoç, Erkilet'te Cevat Türktekin, Hacılar'da Derviş Kılcı, Hisarcık'ta Şükrü Keçeli, Mimarsinan'da Durdu Sadi belediye başkanlığını kazanmıştır.
İlçelere göre sonuçlar

| İlçe | Parti |
| --- | --- |
Merkez: Demokrat Parti
Bünyan: Demokrat Parti
Develi: Bağımsızlar
İncesu: Demokrat Parti
Pınarbaşı: Bağımsızlar
Sarız: Demokrat Parti
Tomarza: Demokrat Parti
Yahyalı: Bağımsızlar
Yeşilhisar: Demokrat Parti
Beldelere göre sonuçlar

| İlçe | Parti |
| --- | --- |
Çiftlik: Demokrat Parti
Erkilet: Demokrat Parti
Felahiye: Bağımsızlar
Hacılar: Demokrat Parti
Hisarcık: Demokrat Parti
Sarıoğlan: Demokrat Parti
Talas: Demokrat Parti
Kağılık İlçesi

| Kağılık İlçesi  قاغىلىق ناھىيىسى, 叶城县 |
| --- | --- |

 Kağılık İlçesi'nin Sincan Uygur Özerk Bölgesideki konumu (pembe)
Ülke:  Çin
İl: Kaşgar İli
Yüzölçümü
 • Toplam: 28.600 km²
Rakım: 1341 m
Nüfus (2002)
 • Toplam: 370.000
Zaman dilimi: +8
 • Yaz (YSU): UTC
Posta kodu: 844900
Alan kodu: 0998
Resmî site http://www.xjksyc.com/ (Çince)
Kağılık İlçesi, (Uygurca: قاغىلىق ناھىيىسى Kağilik Nahiyisi, K̡aƣilik̡ Nah̡iyisi, Çince: 叶城县; Pinyin: Yèchéng Xiàn), Çin'de Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nin batısında, Kaşgar İli'ine bağlı bir İlçedir.
Konumu

Kağılık İlçesi Kalakunlun Dağları'nın kuzeyinde, Tarım Havzası'nın güneybatısındadır, Tiznap Nehri (veya Tiznef; Çince: 提孜那甫河, Tízīnàfǔ)'nin kaynak yeri burada olup, ayrıca Uulughustang ve Kekyaus Nehirleri buradan akar. Kağılık İlçesi'nin yüzde 76.39'u dağlık ve ekilebilir alanı 47,300 hektardır.Kağılık İlçesi, üç kasaba (镇 zhèn), on yedi kırsal belde (乡 xiāng) gibi yerleşim birimlerinden oluşur.
Tarihi

Diğer verilen isimler: Kargalik, Yeh-ch'eng-chen, Khargalik, K'a-ko-li-ko, Qarkhalik, Qarghaliq, Kargalyk, Yecheng, K'o-erh-ka-li-k'o, Qarghlig, Qarghalik, Yeh-ch'ieng, Yeh-ch'eng, Qarghalig, Karghalik, Ha-erh-ka-li-k'o, Kerghalyk, Yechen ve Yeh-ch'eng-hsien.
Yaklaşık 2181 yıllık bir tarihi olan Kağılık, Batı Han Hanedanlığı döneminin başlangıcından beri (tahminen Milattan önce 1777'de), güneyinde 西夜 Xiye isminde bir devlet belirlenmiştir. Erken Han Hanedanlığı döneminde 350 ev, 4,000 insan ve 1,000 silah taşımaya yetenekli adamlar bulunurdu,, sonradan Han Hanedanlığı sonunda, 2,500 ev, 10,000 üzerinde insan ve 3,000 eli silah tutan adamlar, insanlar zehirli bir ok'un, yerel bir çalıdan yapıldığını söylediler. Kuzey Wei Hanedanı döneminde, Schule devletine ait, Sui Hanedanı döneminde de, Zhujubo devleti olarak bilinirdi. Daha sonra önce Hunların, sonra 582 - 659 yılları arası Batı Göktürk Kağanlığı'nın eline geçmiştir. 644 yılı içinde ülke boyunca gezen Xuan Zang, çok verimli üzüm, armut ve erik yetişdiğini, etrafının 1000 li'den daha fazla çapında olduğunu, 10 li'den fazla ölçen bir başkentlerinin olduğunu ve yazıları Khotan (Hotan) gibi, fakat konuşma dilleri farklı olduğunu yazmıştır.
Yerel Halk Tarım Havzası'na gelen yeni bir din olan İslamı benimsemişlerdir (tahminen 1006 yılında).
Ekonomi

Tarımsal ürünleri, mineral kaynakları ve su kaynakları yeterince bulunur. Meyveler'den ceviz, kayısı bol yetişir. Kağılık İlçesi meyvelerin ve kavunların anavatanı ve ayrıca "ceviz memleki" olarak bilinir. Güneydeki dağlık bölgede geniş bir altın, gümüş, kömür, demir, bakır madenleri, doğal gaz, ham petrol ve mermer kaynakları bulunur.
Karma yoga

Karma yoga (Diğer adıyla Karma marga), Hinduizmdeki üç ruhani yoldan biridir, "eylem yogası" olarak da bilinir. Karma yoga için doğru eylem bir dua şeklidir. Hinduların ruhani uygulamalarındaki yollardan biridir, diğerleri Jnana yoga (bilgi yolu) ve Bhakti yogadır (kişisel bir tanrıya sevgi dolu bağlılık yolu). Hinduizmde bu üç yol birbirini dışlamaz, ancak Karma yoga, Jnana yoga ve Bhakti yoga arasındaki görece ağırlık kişiye göre değişir.
Hinduizmdeki ruhsal kurtuluş yollarından karma yoga, bencil olmayan eylemin yoludur. Ruhsal bir arayıcının, eylemin meyvelerine veya kişisel sonuçlara bağlanmadan dharma'ya göre hareket etmesi gerektiğini öğretir. Bhagavad Gita'ya göre Karma yoga zihni arındırır. Kişinin işin dharma'sını ve işi kişinin dharma'sına göre düşünmesine, tanrının işini yapmasına ve bu anlamda kişinin hayatının her anında "tanrı Krishna'ya benzemesine" ve var olmasına yol açar.
Konsept

Bhagavad Gita'daki Lord Krishna'ya göre, Karma yoga "başkalarının yararına gerçekleştirilen özverili eylemin" ruhsal uygulamasıdır. Karma yoga, çalışma yoluyla mokşa'ya (ruhsal kurtuluşa) ulaşmanın bir yoludur. Doğru eylem  meyvelere bağlanmadan ya da sonuçların ne olabileceğiyle manipüle edilmeden kişinin görevine adanmasıdır ve ödüllere ya da başarı veya başarısızlık gibi sonuçlara aldırmadan kişinin elinden gelenin en iyisini denemesidir.
Hindu metinlerine göre bir insanın eylemin meyvelerini bekleme eğilimi normaldir; ancak meyvelere ve ivedi pozitif sonuçlara aşırı bir bağlılık dharma'yı (etik, doğru eylem) tehlikeye atabilir. Bilimoria, karma yoga'nın "etik olarak ince ayarlanmış eylem" olduğunu belirtir. Felsefe ve Asya çalışmaları profesörü Stephen Phillips'e göre karma yogada "sadece dharmik eylem" uygundur, bu da kişinin kendi rolünü ya da çıkarlarını önemsizleştirmesi ile olur. Bunun yerine karma yogi, tüm tarafların çıkarlarını, tüm varlıkları, Prakṛti'nin unsurlarını tarafsız bir şekilde ele alır ve sonra doğru olanı yapar. Ancak Phillips, buna katılmayan ve "herhangi bir eylem karma yoga olarak yapılabilir" diyen yorumcular var ve dharma ile tutarlı olması gerekmediğini ekliyor.
"İşin senin sorumluluğundur, sonuçları değil. Eylemlerinin meyvelerinin amacın olmasına asla izin verme. Eylemsizliğe de teslim olma. Kendine sıkıca sarıl, işini yap, hiçbir şeye bağlanmadan. Başarı ve başarısızlık karşısında eşit tavır al. Dengeli olmak gerçek yogadır."
Bilimoria'ya göre Karma yoga duyguların veya arzuların kaybedilmesi anlamına gelmez, daha ziyade "sakinlik, denge" tarafından "tutkusuz, kayıtsız" bir güdü ile yönlendirilen eylemdir; tek yanlılık, korku, özlem, kendini veya bir grubu desteklemek, kendine acıma, kendini yüceltme veya herhangi bir aşırı tepki biçiminden kaçınır. Din Bilimleri profesörü Harold Coward'a göre bir Karma Yogi, ev hanımı, anne, hemşire, marangoz veya çöp toplayıcı olması fark etmeksizin, kendi şöhretini, ayrıcalığını veya maddi ödülünü düşünmeden, sadece Tanrı'ya adanmışlıkla hareket eder ve görevini yerine getirir.
Phillips'e göre Karma yoga, yoginin başkalarının yararına özverili bir şekilde çalıştığı "herhangi bir meslekte veya aile aktivitesinde bütün eylemler" için uygulanabilir. Bu noktada karma yoga, tipik olarak izolasyon ve meditatif iç gözlem yoluyla kendini geliştirmeye ve kendini gerçekleştirmeye odaklanan diğer yoga türlerinden ayrışır. Phillips'e göre "kayıtsız eylem" fikri Hinduizme özgü değildir, benze şekilde Budizm ve Jainizm'de de rahipler için kayıtsızlık, arzu duymama ilkelerine rastlanır.