stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kafkasya Cephesi

| g t I>  Dünya Savaşı cepheleri |
| --- | --- |
 Avrupa Balkanlar  Batı Cephesi  Doğu Cephesi  İtalya Cephesi Osmanlı Kafkasya  Çanakkale  Irak  Hicaz-Yemen  Suriye-Filistin  İran Afrika Güneybatı  Batı  Doğu  Kuzey Asya ve Pasifik Tsingtao Kuşatması Diğer cepheler Atlantik  Akdeniz 
| g t Kafkasya Cephesi |
| --- | --- |
 Köprüköy  Ardahan  Sarıkamış  Van  Malazgirt  I. Karakilise  Zeytun  Köprüköy  1. Erzurum  1. Trabzon  1. Erzincan  Muş  Bitlis  2. Trabzon  Çapakçur  2. Erzincan  2. Erzurum  Serdarabad  Baş Abaran  II. Karakilise  Mastara  Çoloki  Göyçay (Kürdemir-Karameryem)  Binegedi  Bakü 
Kafkasya Cephesi, I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı İmparatorluğu'nun 2. ve 3. orduları ile Rus İmparatorluğu Kafkas Ordusu'nun karşı karşıya geldikleri cephe. Kafkasya Cephesi, savaş sırasında Doğu Anadolu Bölgesi içlerine kadar genişlemiş, Trabzon, Bitlis, Muş ve Van şehirlerine kadar yayılmıştır. Kara harbi, Karadeniz Bölgesinde bulunan Osmanlı İmparatorluğu deniz gücü ve Rus donanması tarafından desteklenmiştir.
Rusya'daki Çarlık rejiminin yıkılmasıyla savaşın son yılında bu cephede farklılıklar doğmuştur. 1918'de kurulan Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti de Osmanlı İmparatorluğu'nun yanında yer almış ve Bakü Muharebesi'nde müttefik olmuştur. Alman Kafkas Seferleri sırasında Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin yanında Osmanlı'ya karşı savaşmıştır.
Taraflar

23 Şubat 1917 Rus Devrimi ile başlayarak Rus Kafkas Ordusu dağılmış ve bu cephede olan Ermeni Gönüllü Tugayları ve Ermeni milisleri (çeteleri) güçlerini birleştirerek yeni kurulan Ermeni devletinin ordusu olarak Osmanlı'nın karşısına çıkmıştır. Osmanlı İmparatorluğu ile Rusya arasında Brest-Litovsk Antlaşması (3 Mart 1918) ve Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti ile Batum Antlaşması (4 Haziran 1918) imzalanarak çatışmalar kısmen sonlandırıldıysa da, silahlı çatışmalar Osmanlı İmparatorluğunun Orta Hazar Diktatörlüğü, Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti ve Britanya İmparatorluğunun yolladığı Dunsterforce elit birlikleri ile devam etmiştir.
Diğer yandan Almanya petrol kaynaklarının güvenliğini sağlamak amacıyla Alman Kafkasya Seferini düzenlemiştir. Alman Kafkasya Seferi Osmanlı ve Almanya'yı Batum'da karşı karşıya getirdi. Çatışmalar bu cephede Mondros Ateşkes Anlaşması (30 Ekim 1918) ile sona erdi.
Amaçlar

Osmanlı İmparatorluğu'nun bu cepheyi kullanma sebepleri:
93 Harbi'nden beri Rusya'nın elinde olan Kars, Ardahan, Artvin ve Batum şehirlerini geri almak.
Rusya'nın kontrolü altında olan Kafkasya Müslümanlarının ayaklanarak kendi topraklarını kurtarmasına yardım etmek.
Hazar Denizi'nden başlayarak Orta Asya'da yaşayan, Türk dillerini konuşan Türkî halklarla temasa geçerek Turancılık planını gerçekleştirmek.
Rusları bu cepheye güç transferi yapmak zorunda bırakarak Almanların Doğu Cephesi'ndeki hareketlerini hafifletmek. Bu kararın verilmesinde Almanların Azerbaycan-Bakü petrollerinden yararlanma isteğinin de katkısı vardır.
Ermeniler Ermeni Gönüllü Tugayları'na katılmaları döneminde Büyük Ermenistan adı verilen toprakları ele geçirmek ve başlangıçta Rusyanın altında özerk olsa bile, Ermeni devletinin temellerini atmak amaçlarıyla örgütlenmişlerdir.
Güçleri

Bölgede Osmanlılar'ın 3. Ordusu vardı. 1916 yılında, Çanakkale Savaşı'ndan sonra, 2. Ordu kısmen bu cepheye transfer edildi. Çatışmaların başında, Osmanlı birleşik kuvvetleri 100.000'i asker olmak üzere diğer (polis, lojistik gibi) kuvvetlerle birlikte 190.000'i buluyordu. Donanımları yeterli değildi.
Rus Kafkas ordusuna Osmanlıların savaşa girecekleri kuşkusunun başlaması üzerine önem verilmeye başlandı. Savaş öncesi bu ordunun bütün kuvveti, 100 tabur, 117 bölük ve 250 toptan ibaretti. Bu birliklerde 100.000 er ve 15.000 atlı güç vardı. Rusların geri hizmetlere ayırdığı 150.000 kişilik bir kuvvet bulunmaktaydı. Rus'ların bütün Kafkasya bölgesinde 160.000 kişilik silahlı güçleri vardı. Rus güçleri Batum, Alexandropol (bugünkü Gümrü), Erivan arasında I. Kafkas Kolordusu, 66. Yedek Tümeni, 1. 2. ve 3. Plaston Tugayları, 1. ve 2. Kazak Tümenleri ve bir Sibirya Süvari Tugayı olarak ayrılmıştı. Bu güçlerin gerisinde de Tiflis'te 2. Türkistan Kolordusu vardı. Ruslar savaşın başlangıcında Tannenberg ve Masurian Gölleri Cephesi'nde yenilgiye uğramaları nedeniyle, geride sadece 60.000 asker bırakarak, güçlerinin neredeyse yarısını Avrupa Cephesi'ne taşımak zorunda kaldılar. Nazarbekov, Silikian ve Pirumov gibi ünlü Ermeni generalleri bu cephede bıraktılar. Rus Kafkas Ordusu devrimle birlikte 1917 yılının Şubat ayından itibaren cepheyi terkedecektir. Bu ordu 1917'de dağıldığında 110-120 bin Ermeni kökenli asker aktif bulunuyordu. Kafkas Ordusu kâğıt üzerinde Genel Vali Varantsov Dashkov komutasındaydı. Valinin Kurmay Başkanı General Yudiniç asıl (askeri) komutanı idi. Rus Kafkas Ordusunun karargahı ve kurmay heyeti Tiflis'te bulunuyordu. Kafkas Ordusu'nun savaş planı, savunma esasına ve sınır yakınlarında bölgesel saldırı hareketlerine girişmek üzere düzenlenmişti.
Rus Kafkas ordusuna 4 Ermeni Gönüllü Tugayı ile 2 Gürcü taburu katılacaktır. 1914 yazında, Ermeni gönüllü birlikleri Rus Silahlı Kuvvetleri altında kurulmuştur. Rusya'nın Ermeni vatandaşları askerlik zorunlulukları dolayısıyla zaten Avrupa'ya gönderilmişti. Gönüllü birliklerin oluşturulmasında o ana kadar hizmet etmek zorunda kalmamış Ruslar ve Rusya'da yaşamayan Ermenilerden yararlanılmıştır. Bu güç Rus Kafkasya Komutanlığı'ndan bağımsız olarak Kafkasya Valiliği altında kuruldu. Bu kuvvetlerin başına Andranik Toros Ozanyan getirildi, diğer birimleri ise Drastamat Kanayan, Arşak Gafavian, Sargis Mehrabyan komuta etti. Osmanlı temsilcisi Karekin Pastırmacıyan (Armen Karo) da bir tugayın komutasını aldı. 1914 yılında ilk kurulduğunda 20.000 asker vardı ve zaman içinde katılımlarla sayısı arttı. 1916 yılına gelindiğinde, Nikolay Yudeniç'in kararıyla bu birimlerin bir kısmı dağıtıldı, bir kısmı da Rus Kafkas Ordusu altında birleştirildi.
Kafkasya Cephesi'nde bulunan güçler
1914, Rus Kafkas Ordusu
1914, Ermeni Gönüllü Tugayları. Kumandanlar: Khetcho, Dro ve Karekin Pastırmacıyan
1915, 70 yaşında din adamı Ermeni milisleri ile.
1914, Osmanlı 3. Ordusu
1915, Kürt atlı birliği
Savaş Sırası > Öncü

1914 Haziranında Erzurum’da Ermeni kongresi yapıldı. Kongrede amaç Ermenilerin olası savaş çıktığında takınacakları tavrın kararlaştırılmasıydı. Osmanlı İmparatorluğu'nda hükûmet olan İttihat ve Terakkinin önemli isimlerinden Naci Bey ve Bahaeddin Şakir bu kongreye katılırlar. İttihat ve Terakki Ermenilerden bazı taleplerde bulundu. İsteklerin başında Ermenilerin savaş çıkması durumunda sadık kalacağına dair söz vermesi bulunmaktaydı. Ruslara karşı savaşacak Ermeni askerlerinin verilmesi ikinci istekti. Ermenilerin cevabı ise Osmanlı Ermenilerinin devletlerine sadık olduklarını ama bağımsız (İttihat ve Terakki hükûmetinden) hareket edecekleridir. Rusya’daki Ermenilerin Rusya’ya sadık olduklarını ve Kafkaslardaki ayaklanma teklifine ise karışmayacaklarını iletmişlerdir. Bahattin’i Şakir “Ama bu ihanettir” diye bağırmıştır. Tarihçi Erikson bu toplantı sonrası İttihat ve Terakki partisinin Osmanlı Ermenilerinin güçlü ve detaylı planlarla Rus bağlantısı olduğunun ve amaçlarının Osmanlı İmparatorluğu'ndan bölgeyi ayırmak olduğunun farkına vardığı sonucuna vardı.
Savaş Sırası > 1914

1 Kasım'da Ruslar sınırı Bergmann Atağı ile geçti. Kasım ayının sonunda çatışmalarda Ruslar Erzurum-Sarıkamış ekseninde Osmanlı sınırları içinde 25 kilometre derinde tutundu. Rusların başarılı atağı, güney omuz boyunca Ermeni tugaylarının etkili olduğunu yerlerden Karaköse ve Doğubayazıt'ı almasını sağladı. Doğubeyazıt Van ilinin kuzey komşusu idi. Osmanlı kayıpları yüksekti: 9000 ölü, 3000 esir ve 2800 firari. En şiddetli kış ayında Hafız İsmail Hakkı Bey İstanbul'daki Genelkurmay ikinci Başkanlığını bırakıp Enver Paşa’nın arzusuyla Kafkasya’ya sefer için 3. Orduya atandı.
Aralık ayında Rus Çarı 2. Nicholas, Kafkasya Cephesi'ni ziyaret etti. Tiflis'ten Ermeni Ulusal Bürosu başkanı Alexander Khatisyan ve Ermeni Kilisesi başkanına hitaben:
| --- | --- |
: Ermeniler, şanlı Rus Ordusu saflarına girmek için aceleyle tüm ülkelerden, Rus Ordusuna hizmet etmek için geldiler... Bayraklarımızı serbestçe Çanakkale ve Boğaziçinde sallayalım, buranın halkları Ermeni olacaktır. Haydi yeni bir yaşam için diriliş ve Türkiye'de İsa'ya inanan Ermeni halkının ....
: –Rus Çarı II. Nicholas
15 Aralık tarihinde Ardahan Harekâtında Alman Yarbay Strange komutasındaki Osmanlı güçleri Arduch şehrini ele geçirdi. Yarbay Stange güçlerinin amacı Rusların dikkatini dağıtmak ve operasyonları ile Rus planlarını bozmaktı. İlk görevi Çorok bölgesinde oldu. Bu birime isyankâr Acaralar tarafından yardım edildi. Daha sonra Enver Paşa Sarıkamış Savaşı'nı desteklemek için bu gücün planını değiştirdi. Bu güce Sarıkamış Harekâtı'nı destek amaçlı Rus geri destek bağlantısını oluşturan Kars hattını kesmesi emredildi. Bu güç emredildiği gibi 1 Ocakta Ardahan'a ulaştı.
22 Aralık tarihinde 3. Ordu Kars için emir aldı. Bu emir Sarıkamış Harekâtı'nın başlangıcı oldu. 3. Ordu ilerlemesi karşısında Vali Vorontsov Rusların Kafkasya Ordusunu geri çekmeyi planladı. Ancak General Yudeniç, Vali Vorontsov'un çekilme emrini dinlemedi ve Sarıkamış'ı savunmak için kaldı. Enver Paşa 3. Orduyu kendi komutasına aldı ve Rus askerlerine karşı savaşa girdi.
Sonrası

Mondros Mütarekesi sonrasında Kafkas İslam Ordusu'nun askeri kısmının çoğu Doğu Anadolu'ya döndüğünde 15. Kolordu'ya katıldı. Daha sonra komutanlığına Kâzım (Karabekir) Paşa'nın atanacağı bu ordu, Türk Kurtuluş Savaşı başladığında gerek asker sayısı, gerek silah, mühimmat ve teçhizat açısından en hazır kuvvet olacaktı.
Sonrası > Kayıplar

Bu cephede savaş sona erdiğinde Doğu Anadolu ve Kafkasya'da 1,200,000 Müslüman göçmen durumuna düşmüştü. Doğu Anadolu'da 1.000.000 Kafkas Müslümandan Anadolu'ya gelen 130.000 sivil halk ölmüştür. Yolda salgın hastalık, açlık, sefalet ve Ermeni çeteleri yüzünden kırılınlar tahmini olarak eklendiğinde ölü miktarı 2,5-3 milyon arasında değişmektedir. Müslümanların Van ilinde %62'si, Bitlis ilinde %42'si, Erzurum ilinde %31'i, Diyarbakır ilinde ise %26'sı ölmüştür.
Sonrası > İhtilaflı topraklar

17-18 Ocak 1919'da Kars'ta yapılan kurultayda Kars-Ardahan ve Posof'lu aydınlar da Ermeni-Gürcü hareketini engellemek için geçici bir hükûmet kurmuşlardır. Fakat bu hükûmetin faaliyetleri İngilizler tarafından hemen engellenmiş ve üyeleri de Malta'ya sürülmüştür. Bu hükûmetin dağılmasından sonra Gürcüler Azgur, Ahıska ve Duğur'da ileri gelen şahıslarla işbirliği yaparak Ahıska, Ahırkelek ve Posof'u işgal etmişlerdir. Bu dönemde 3. tümenimize bağlı taburlarla, milis kuvvetleri, Gürcülere karşı ayrı ayrı savaşmışlardır.
1921 yılında Türkiye Büyük Millet Meclisi ile Bolşevikler arasında imzalanan Moskova Antlaşması ile Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti, Sovyetler Birliği işgaline uğrayarak yıkıldı.
1920, Sovyet 11. Kızıl Ordusu Erivan'da.
Kaynak Kitaplar

Erickson, Edward J. (2001). Ordered to Die: A History of the Ottoman Army in the I World War. Greenwood Publishing Group. ISBN 9780313315169.
Shaw, Stanford Jay (1977). History of the Ottoman Empire and Modern Turkey. Cambridge University Press.
Hinterhoff, Eugene (1984). Persia: The Stepping Stone To India. Marshall Cavendish Illustrated Encyclopedia of World War I, vol iv. New York: Marshall Cavendish Corporation. ISBN 0-86307-181-3.
Pasdermadjian, Garegin (1918). Why Armenia Should be Free: Armenia's Role in the Present War. Hairenik Pub. Co. s. 45. 11 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Kasım 2009.
4. Ermeni Tümeni Sarıkamış'a doğru ilerleyen güçleri Barduz Geçidinde karşılamış ve bu gücün cephedeki yerine gecikmesine sebep olmuştur.
1915, Hasankale Müslüman mülteci
20 Nisan 1915, Van şehrinde Ermenilerin savunma hattı
27 Mayıs Tehcir Kanunu ile savaş bölgesinden başlayarak diğer merkezlerdeki Ermeni halk bölge dışına taşınır.
Temmuz 1915, Van Ayaklanması'ndan sonra Van şehrinde toplanan 250,000 Ermeni Göçmen Osmanlı Ordusu'nun Haziran atağıyla Rus Ordularının önünde Kafkasya'nın içine göçe başladı.
1915 29 Eylül, Urfa Ermeni ayaklanmasındaki güçlerden bir bölüm.
Murad Sebastia ve milisleri 1915'te Sivas çevresinde 1916'da Erzincan Savaşı ve 1918'de Bakü Savaşı'na katıldı.
Mustafa Kemal Bitlis'te
Rus Ordusu geri çekilirken Osmanlı askerleri ölü Müslüman halkı gömüyordu
Ermeni güçleri Mart Olaylarında Azerilere ateş ederken
10 Haziran 1918, Batum saldırısında da askerleri Osmanlı tarafından tutsak alınan Alman kumandan. Almanya resmi bir tehdit ile Osmanlı'dan desteklerini çekeceklerini iletti.
Clausenengen FK

Clausenengen Fotballklubb (CFK), Norveç'in Kristiansund şehrinde bulunan bir futbol kulübüdür. Ole Gunnar Solskjær, Øyvind Leonhardsen, Trond Andersen, Jan Erlend Kruse, Andre Flem, Arild Stavrum ve Ola Lyngvær gibi birçok ünlü futbolcu bu kulüpte forma giydi. Kulüp 2003 yılına kadar iç saha maçlarını Atlanten Stadion'da oynuyordu.
2003 yılında iki rakip takım Kristiansund FK ve CFK, Kristiansund BK adında yeni bir elit takım kurma konusunda anlaştı. Clausenengen alt liglerde oynamaya devam etti. Clausenengen FK, 2008 yılında A takımını yeniden kurdu.
Cihangir, Avcılar

| Cihangir |
| --- | --- |
Mahalle

Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 40°59′14″N 28°42′35″E﻿ / ﻿40.98733°K 28.70973°D﻿ / 40.98733; 28.70973
Ülke:  Türkiye
İl: İstanbul
İlçe: Avcılar
Bulunduğu yer: Avrupa Yakası 
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 3.8 km²
Nüfus (2023): 61.128
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 212 
İl plaka kodu: 34 
Posta kodu: 34310 
İstatistiki bölge: İstanbul alt bölgesi (TR10) 
Seçim çevresi: İstanbul 3. seçim çevresi 
Cihangir , İstanbul ili Avcılar ilçesinin bir mahallesidir.
Ulaşım

Metrobüs üzerinden Mustafa Kemal Paşa ve Cihangir Üniversite Mahallesi istasyonlarından, İETT otobüsleri ile 145,146,157,303A, 401,429A, 458,76,76BA, 76C, 76G, BM4,HT29,HT48 hatlarını kullanarak ulaşabilirsiniz.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 |  | 44.711 | ADNKS |
| 2008 |  3% | 45.952 | ADNKS |
| 2009 |  5% | 48.407 | ADNKS |
| 2010 |  6% | 51.237 | ADNKS |
| 2011 |  5% | 54.053 | ADNKS |
| 2012 |  4% | 56.213 | ADNKS |
| 2013 |  4% | 58.269 | ADNKS |
| 2014 |  2% | 59.431 | ADNKS |
| 2015 |  2% | 60.544 | ADNKS |
| 2016 |  1% | 61.320 | ADNKS |
| 2017 |  1% | 62.149 | ADNKS |
| 2018 |  1% | 62.478 | ADNKS |
| 2019 |  3% | 64.632 | ADNKS |
| 2020 |  3% | 62.814 | ADNKS |
| 2021 |  5% | 65.757 | ADNKS |
| 2022 |  1% | 64.812 | ADNKS |
| 2023 |  6% | 61.128 | ADNKS |
Lupka Cundeva

Ljupka Arsova - Džundeva (Makedonca: Љупка Арсова - Џундева; 11 Temmuz 1934 - 8 Aralık 2018), Makedon bir oyuncuydu.
Yaşamı

11 Temmuz 1934'te Üsküp, Makedonya'da doğdu. “Devlet Tiyatro Okulu” mezunu olan oyuncu 1951'de katıldığı Makedonya Ulusal Tiyatrosu kadrosunda 1990'da emekli oluncaya kadar çalıştı. Genellikle monodrama tarzındaki oyunlarda sahne aldı. 1983'te Üsküp Şehri'nde kendisine takdim edilen "13 Kasım" ödülü ile kültür ve sanat alanındaki çalışmalarıyla Yugoslav Radyo ve Televizyonu tarafından kendisine verilen  "Gümüş Çelenk Sanat ve Emek Ödülü'nun sahibi olmuştur.
8 Aralık 2018'de Üsküp şehrinde 84 yaşında ölmüştür.
Filmografi

1952: Frosina (Yardımçı rol)
1961: A Quiet Summer (Başrol)
1967: Macedonian Bloody Wedding (Yardımcı rol)
1967: Pustina (Başrol)
1968: Stotiot cekor (Başrol)
1968: Ludiot i kalugericata (Başrol)
1969: Itrata vdovica (Yardımcı rol)
1969: Volsebniot voz (Başrol)
1970: Sliki na drvo (Yardımcı rol)
1971: Delba (Başrol)
1971: Precek (Başrol)
1975: Volsebnoto samarce (Başrol)
1975: Suti i rogati (Yardımcı rol)
1980: The Lead Brigade (Yardımcı rol)
1981: Milion macenici (Başrol)
1981: Prvite cutovi (Yardımcı rol)
1981: Dvojka (Başrol)
1982: Ilinden (Yardımcı rol)
1987: Treta doba (Başrol)
1997: Svetlini i boi (Başrol)
1997: Gypsy Magic (Yardımcı rol)
1999: Life, Time (Başrol)
2000: Multilevel (Başrol)
2000: Pogresno vreme (Yardımcı rol)
2001: Vo svetot na bajkite (Yardımcı rol)
2002: Nase maalo (Yardımcı rol)
2006: Most (Başrol)
2012: Bardo (Başrol)
2015: Makedonski narodni prikazni (Yardımcı rol)
2016: Zlatna petorka (Başrol)
Cas evleri

Siirt Cas Evleri, Siirt ili ve ilçelerinde görülen geleneksel konut mimarisinin en belirgin örneklerindendir.
Özellikleri

İsmini bölgede bulunan bir tür kireç taşı malzemenin yakılıp, öğütülerek işlenmesi sonucunda üretilen özel harçtan alan cas evleri genellikle iki veya üç katlı, yukarıya doğru daralan, kesik kare prizma formunda, düz teras çatılı özgün yöresel yapılardır. Yapım tekniği temel olarak cas harcının hızlı sertleşme özelliğinden yararlanılarak geliştirilmiştir. Metin Sözen tarafından toprak, su ve güneşi kullanarak yapıldığı söylenen cas evlerinde iç mekanlar kalıp kullanılmadan ve şekil verilmeksizin harçla tutturularak işlenen moloz taşlar ile duvarların yükseltilmesi ve üst açıklığın tonoz şeklinde kapatılması prensibiyle inşa edilir.  Kırsal ve kentsel alanlarda farklılıklar göstermekle beraber dış cephelerde Kesme taş kullanımı, iç ve dış mekanlarda tezyinat, cephelerde taş işlemeleri ve Yazıtlar, kapı ve pencere ahşap doğramalarında işlemeler, sivri kemerli ana giriş kapıları sık görülen detaylardır. Yapım tekniği ve cas harcından kaynaklanan özellik sayesinde yapılar yatayda ve düşeyde hacim eklenerek zaman içinde kolayca büyütülebilir, kapı, pencere, merdiven gibi mimari bileşenleri tipik boyut ve şekillerde tekrarlanarak yapı geliştirilebilir. Bitişik düzen olarak inşa edilen yapılarda zemin katlarda sabat adı verilen alt geçitlerle iç sokaklara erişim sağlanır ve sıcak iklimden korunma alanları yaratılır. Tillo'da bulunan cas evler ve sabatların aile yapısı ve ev içi yaşam pratikleri üzerine kurgulanmış olduğu tespit edilmektedir.
Coğrafi dağılımı

Cas evleri Siirt ili tarihi kent merkezindeki dokunun halen büyük kısmını oluşturmaktadır. Ancak bu yapılar zaman içinde harman tuğlası, briket yığma veya betonarme olarak yapılan eklentiler ve kat ilaveleri ile özgün formlarını ve niteliklerini kaybetmiştir. Bu geleneksel ve yöresel yapı türü Siirt tarihi kent merkezinde ve dışında giderek azalmakla birlikte en özgün ve iyi korunmuş örnekleri Tillo ve Şirvan ilçelerinde görülmektedir. İkizbağlar (Tom), Dereyamaç (Fersaf), Çınarlısu (Hantrant) ve Çatılı (Sinep) köylerinde ve Siirt merkeze bağlı Halenze (Bağtepe) mahallesinde de görece iyi durumda cas evleri örnekleri bulunmaktadır.
Cihan Aktaş

| Cihan Aktaş |
| --- | --- |

Doğum: 15 Ocak 1960 (65 yaşında) Erzincan, Türkiye
Meslek: Yazar
Milliyet: Türk
Dönem: 1980-günümüz
Tür: Öykü, roman, araştırma

Cihan Aktaş (d. 1960, Refahiye), Türk gazeteci, yazar ve mimar. Yazar Ümit Aktaş'ın kardeşidir. Aktaş'ın romanları, kadının uzunca bir süre boyunca ikinci ya da üçüncü bir öğe olarak yer aldığı Türk edebiyatı içerisinde atılmış büyük bir adım olarak vasfedilmiş, eserlerinde kadın haklarının kamusal alan savrulmalarının arka planında bir kadir kıymet bilmezlik mirası olduğunun altı çizilmiştir.
Beşikdüzü Öğretmen Lisesi'ni (1978) ve İstanbul DGSA Mimarlık Fakültesi'ni (1982) bitirdi. Mimar, basın danışmanı ve gazeteci olarak çalıştı. Yeni Devir’  de, Yeni Şafak'da ve Taraf gazetesinde köşe yazıları yazdı. 
1995'te TYB (Türkiye Yazarlar Birliği), 1997'de Gençlik Dergisi tarafından ‘Yılın Hikâyecisi’, 2002'de TYB tarafından yılın romancısı olarak ödüllendirildi. 2002 yılında Bacıdan Bayan'a adlı kitabı TCK 312. maddeye aykırı bulunarak toplatıldı, ancak bu toplatılma kararı daha sonra bozuldu. 2009'da “Kusursuz Piknik ” isimli hikâye kitabı ESKADER Edebiyat Sanat ve Kültür Araştırmaları Derneği tarafından yılın hikâye kitabı ödülünü kazandı. 2014-2015 döneminde Suat Köçer'le birlikte Eyüp Cafer Paşa Kültür Merkezi'nde "İrfan Sineması" başlığı altında sinema sohbetleri gerçekleştirdi. 2015'te Bursa 15. Edebiyat Günleri Ahmet Hamdi Tanpınar Ödülü'ne layık bulundu. 2016 yılında ise Ömer Seyfettin Hikâye Ödülünü ve Necip Fazıl Roman ve Hikâye Ödülünü kazandı. 2018 yılında Dede Korkut Edebiyat ödülüne layik görüldü.
Halihazırda Gerçek Hayat dergisinde köşe yazıları yazıyor. Hayal Perdesi e-dergisinde sinema yazıları, Son Peygamber  sitesi'nde ise Asr-ı Saadet etrafında makaleleri yayınlanıyor. Eyüp Film Akademisi'nde sinema kültürü dersleri veriyor. Şubat 2008'den Aralık 2016'ya kadar Dünya Bülteni sitesinde yazdı.
2009-2012 yılları arasında Tahran'da Allameh Tabataba'i Üniversitesi'nde Türk Dili ve Edebiyatı bölümünde hocalık yapan Aktaş, halihazırda İstanbulda yaşıyor, evli ve iki çocuk annesi.
Eserleri

Sömürü Odağında Kadın (1985)
Hz. Fatma (1984) (inceleme)
Hz. Zeynep (1985) (inceleme)
Veda Hutbesi (1985) (inceleme)
Sistem İçinde Kadın (1988)
Tanzimat'tan Günümüze Kılık Kıyafet ve İktidar (1989),
Tesettür ve Toplum: Başörtülü öğrencilerin Toplumsal Kökeni Üzerine Bir İnceleme (1991)
Modernizmin Evsizliği ve Ailenin Gerekliliği (1992)
Mahremiyetin Tükenişi (1995)
Şark'ın Şiiri: İran Sineması (1998)
Bacı'dan Bayan'a: İslâmcı Kadınların Kamusal Alan Tecrübesi (2001)
Üç İhtilâl Çocuğu (1991)
Son Büyülü Günler (1995)
Acı Çekmiş Yüzünde (1996)
Azize'nin Son Günü (1997)
Suya Düşen Dantel (1999)
Ağzı Var Dili Yok Şehrazat (2001)
Bana Uzun Mektuplar Yaz (2002)
Halama Benzediğim İçin (2003)1991
Turuncu Günler (2003)
Dünün Devrimcileri Bugünün Reformistleri/ Iran'da Sosyal, Siyasal ve Kulturel Degisim, (2004)
Türban'ın Yeniden İcadı (2006)
Duvarsız Odalar (2006)
Bir Hayat Tarzı Eleştirisi İslamcılık (2007),
Yakın Yabancı (2008)
Kusursuz Piknik (2009)
Kardeşliğin Dili (2010)
İktidar Parantezi: Kadın Dil Kimlik (2011)
Sınıra Yakın (Roman, 2012)
Ayak İzlerinde Uğultu (2013)
İslamcılık- Eksik Olan Artık Başka Bir şey (2014)
Şehir Tutulması (2015)
Kızım Olsan Bilirdin (2016)
Şirin'in Düğünü (2016)
Seni Dinleyen Biri (2016)
Fotoğrafta Aynı Duran (2017)
Rüzgarla İyi Geçinmek (2018)
Unutulmayan (2018)
Hatırladığım Filmler (2020)
Hayallerin Ötesi (2020)
Seattle Günlüğü (2020)
Şair ve Gecekuşu (2021)
Şehrazat Balkonda; Mekân, Dil, Şiddet, Hicap (2024)
Sokaklar Unutmuyor-Esenler'in Hafızası (2024)
Rüzgârla İyi Geçinmek-Esenler'in Kuruluşu (20018, 2024)
Kar Gibi Patiskalar, Öykü, İz yayıncılık (2024)
Aşağı Damal

Aşağı Damal, tarihsel Eruşeti bölgesinde, geç dönemde Ardahan iline bağlı Hanak ilçesinde bir köydü. Günümüzde Çaybaşı adıyla Damal kasabasının bir mahallesidir.