stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Henri de Toulouse-Lautrec
Alkolizm

Toulouse-Lautrec'in alkolü kötüye kullanmasına sebep olabilen kısa boyu ve fiziksel görünümü nedeniyle alay edildi.
Başlangıçta yalnızca bira ve şarap içiyordu, ama zevkleri likör'e yani absent'e kadar arttı. "Deprem Kokteyli" (Tremblement de Terre), Toulouse-Lautrec'e atfedilir: bir şarap kadehinde yarı pelin ve yarı konyak içeren güçlü bir karışımdır. Bacaklarının gelişmemiş olması nedeniyle alkolsüz kalmamak için içini oyduğu ve içi likörle dolu tuttuğu bir baston yardımıyla yürüyordu.
Yemek pişirme becerileri

İyi ve misafirperver bir aşçı olan Toulouse-Lautrec, arkadaşı ve satıcısı Maurice Joyant tarafından ölümünden sonra "L'Art de la Cuisine" adıyla yayınlanan - bazıları orijinal, bazıları uyarlanmış - favori tariflerden oluşan bir koleksiyon oluşturdu. Kitap, 1966'da İngilizce çevirisiyle The Art of Cuisine -onun yaratıcı (ve geniş kapsamlı) yemek pişirme sanatına bir övgü olarak yeniden yayınlandı.
1891'de ilk taşbaskılarını üreten sanatçı, 1893'te ilk kişisel sergisini açtı. 1894–1897 yılları arasında Avrupa'yı dolaştı, birçok sergi açtı.
Ölümü

Annesinin 1899'da  Paris'ten ayrılması, onu ağır bir bunalıma soktu.
Şubat 1899'da Toulouse-Lautrec'in alkolizm bedelini ödemeye başladı ve yorgunluktan yere yığıldı. Ailesi, onu üç ay boyunca Neuilly-sur-Seine'de bir sanatoryum olan Folie Saint-James'e yerleştirdi.
Senatoryumda tedavi gördüğü dönemde aklında kalan sirk ve at yarışı görüntülerini resmetti. Senataryumdayken 39 sirk portresi çizdi.
Serbest bırakıldıktan sonra Paris stüdyosuna döndü ve Fransa'yı dolaştı. Alkolizm ve frengi nedeniyle fiziksel ve zihinsel sağlığı bozulmaya başladı.
1901'de Paris'ten ayrılıp annesinin yanına döndü.
9 Eylül 1901 Pazartesi günü, 36 yaşında, annesinin Saint-André-du-Bois'daki malikanesi Château Malromé'de alkolizm ve frenginin neden olduğu komplikasyonlardan öldü. Malikaneye birkaç kilometre uzaklıktaki Cimetière de Verdelais, Gironde'ye gömüldü. Bildirildiğine göre son sözleri "Le vieux con!" ("Yaşlı aptal!") ile babasına veda etti.
Toulouse-Lautrec'in ölümünden sonra annesi Adèle Kontes de Toulouse-Lautrec-Monfa ve sanat simsarı Maurice Joyant, sanat eserlerini tanıtmaya devam etti. Annesi, eserlerini sergilemek için doğum yeri olan Albi'de kurulacak müzeye fon sağladı. Bu, Musée Toulouse-Lautrec, eserlerinin en kapsamlı koleksiyonuna sahiptir.
Başlıca yapıtları

Fernando Sirki’nde (1888)
Moulin Rouge’da Dans (1890)
Moulin Rouge’da (1892)
Jane Avril Dans Ediyor (1892)
Baş Başa Akşam Yemeği (1899)
Başlıca yapıtları > Resimler

Vazoda menekşe buketi, 1882, panel üzerine yağlı boya, Dallas Museum of Art
Suzanne Valadon'un Portresi, 1885, yağlı boya tuval, Buenos Aires Müzesi
Çamaşırcı, 1884–1888, tuval üzerine yağlı boya, özel koleksiyon
Vincent van Gogh'un Portresi, 1887, karton üzerine pastel, Van Gogh Müzesi, Amsterdam
'Equestrienne (Medrano Sirki'nde), 1888, tuval üzerine yağlı boya, Art Institute of Chicago
Moulin Rouge'da 1890, tuval üzerine yağlı boya, Philadelphia Museum of Art
Gabrielle'in Portres, 1891, karton üzerine yağlı boya, Museum Toulouse-Lautrec
La Goulue Moulin Rougea varıyor, 1892, karton üzerine yağlı boya, Museum of Modern Art
Un coin du Moulin de la Galette, Ulusal Sanat Galerisi, Washington D.C.
Moulin Rouge'daki İngili, 1892, karton üzerine yağlı boya, Metropolitan Museum of Art
Quadrille Moulin Rouge, 1892, karton üzerine yağlı boya ve guaj, Ulusal Sanat Galerisi
Jane Avril Moulin Rouge'dan ayrılıyor, yaklaşık 1892, karton üzerine yağlı boya ve guaş, Wadsworth Atheneum Sanat Müzesi
Yatakta, 1893, karton üzerine yağlı boya, Orsay Müzesi
Rue des Moulins'de genelevde Tıbbi Muayene, 1894, ahşap üzerindeki kartona yağlı boya, Ulusal Sanat Galerisi
Chilpéric'te Bolero Dans Eden Marcelle Lender', 1895–96, tuval üzerine yağlı boya, Ulusal Sanat Galerisi
Tıp fakültesinde sınav, Mayıs–Temmuz 1901, tuval üzerine yağlı boya – son resmi, Toulouse-Lautrec Müzesi
Mr. Toulouse, Bay Lautrec'i resmederken, Maurice Guibert tarafından yapılmış bir fotomontajdır, y. 1891.
Moulin Rouge'da Lautrec
Lautrec‘in klasik eğitimini gösteren Mermer Parlatıcı tablosunu Lautrec muhtemelen Fernand Cormon'un öğrencisiyken yaptı, 1882–1887, Princeton Üniversitesi Sanat Müzesi,
La toilette, tuval üzeri yağlıboya, 1889
Elles portföyünden Küvetteki Kadın tablosu(1896)
La Promeneuse, Henri de Toulouse-Lautrec. Mukavva üzerine yağlı boya, 1892 tarihlidir.
Verdelais’deki Toulouse-Lautrec'in mezarı
Yatakta adlı eseri, 1893
Mahmud el-Mevvas

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  1 Ocak 1993 (32 yaşında)
Doğum yeri:  Hama, Suriye
Boyu:  1,72 m (5 ft 7+1⁄2 in)
Mevkii:  Ofansif Orta saha / Kanat
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Umm Selâl
Numarası:  9
Altyapı kariyeri
1997-2006:  Ommal Hama
2006-2008:  El-Karamah
2008-2009:  → El-Ayn (kiralık)
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2010-2013 |  El-Karamah |   |   |
| 2013 |  → Er-Riffa (kiralık) |  10 |  (5) |
| 2013-2016 |  Al-Arabi |  62 |  (17) |
| 2015 |  → Al Faisaly (kiralık) |  2 |  (1) |
| 2015-2016 |  → Er-Riffa (kiralık) |   |   |
| 2016-2017 |  El-Muharrek |   |   |
| 2017- |  Umm Selâl |  42 |  (9) |
Millî takım kariyeri
| 2007-2008 |   Suriye U-17 |   |   |
| 2009-2011 |   Suriye U-20 |  5 |  (6) |
| 2011-2012 |   Suriye U-23 |   |   |
| 2012- |   Suriye |  50 |  (8) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Mahmud el-Mevvas (Arapça: محمود المواس; d. 1 Ocak 1993), Umm Selâl takımında orta saha pozisyonunda görev yapan Suriyeli millî futbolcudur.
Futbol kariyeri > Kulüp takımları kariyeri

Profesyonel kariyerine 2010 yılında El-Karamah kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Er-Riffa, Al-Arabi, Al Faisaly, Er-Riffa, El-Muharrek ve Umm Selâl kulüplerinde oynadı.
Futbol kariyeri > Millî takım kariyeri

Suriye millî futbol takımı formasını 50 maçta giyip 8 gol kaydetti.
Alman Güneybatı Afrikası

Alman Güneybatı Afrikası (Almanca: Deutsch-Südwestafrika), günümüzdeki Namibya devletinin Alman İmparatorluğu'nun sömürgesi olduğu 1884 ila 1919 yılları arasında taşıdığı addır.
I. Dünya Savaşı sırasında Güney Afrika birlikleri Alman kuvvetlerini yenilgiye uğratarak bölgeyi ele geçirmiştir. Bunu müteakip bölge, 1921 yılında Milletler Cemiyeti'nin kararıyla Güney Afrika'nın manda yönetimine girmiştir.
Tarihi

Alman Güneybatı Afrikası'nın temelleri, bir tüccar olan Adolf Lüderitz'in inşa edeceği istasyon için Otto von Bismarck'tan koruma talep etmesiyle birlikte atıldı. 1884'te bölgede kurulan yerleşimler Almanya'nın himayesi altına alındı ve Berlin Konferansı'yla resmi bir statü kazandı. Gustav Nachtigal komiserliğe atanarak bölgeye gönderildi.
1885'te birçok sanayici, politikacı ve bankacının girişimiyle DKGSWA (Türkçe: Güneybatı Afrika için Alman Sömürge Derneği) kuruldu. Adolf Lüderitz'in kontrolündeki yerleşimler DKGSWA tarafından satın alındı. Avrupalı yerleşimcileri üstte tutan bir yasal sistem hazırlandı ve yerli halkla giderek kötüleşen ilişkilere önlem olarak koruyucu birlikler getirildi.
1890'da İngiltere'yle imzalanan Heligoland-Zanibar Antlaşması kapsamında Caprivi Şeridi satın alındı ve iç bölgelere doğru ticaret yolları oluşturuldu. İngiltere ve Almanya, ortak sermayeyle SWAC (Türkçe: Güneybatı Afrika Şirketi) adı verilen bir şirket kurdu. Alman yerleşimci sayısı bölgede giderek arttı.
Alman Güneybatı Afrikası'nın yerli halka karşı politikaları, bu süreçte daha otoriter bir hale geldi. Hottentot İsyanı ve Khaua-Mbandjeru İsyanı güç kullanılarak bastırıldı. Herero Savaşları'yla birlikte yerli halkı ciddi bir tehdit olarak görmeye başlayan koloni yönetimi, büyük soykırımlar gerçekleştirdi. Kalahari Çölü'nün batısına çekine Hererolar'ın çoğu susuzluktan öldü, bir kısmı ise ise İngiliz Bechuanalandı'na kaçtı. 1904'ün sonunda isyan eden Namalar da mülksüzleştirme, sınır dışı edilme, zorla çalıştırılma ve ırk ayrımcılığına maruz kaldılar.
I. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla Almanya'nın bölgedeki karakolları, Güney Afrika'nın saldırılarına uğradı. Schutztruppe ve Afrikaner gönüllülerinden oluşan ordu, İngiltere'nin sayısal üstünlüğü karşısında direniş gösteremedi.
1915'ten itibaren bölge tamamen İngiltere'nin kontrolü altına alındı, sonrasında da Milletler Cemiyeti'nin kararıyla Güney Afrika'nın mandası haline getirildi.
Alman/Hollanda Kolordusu

| Alman/Hollanda Kolordusu |
| --- | --- |

Etkin: 1995 - günümüz
Ülke: Almanya, Hollanda
Sınıfı: Ordu
Büyüklük: 30.000
Parçası: NATO Mukabele Kuvveti
Karargâh: Münster-Eibergen-Garderen
Alman/Hollanda Kolordusu, Almanya ve Hollanda ordularının katkı sağladığı bir oluşum. Kolordu, NATO Mukabele Kuvveti'nde de yer almaktadır.
Komutanlar

| No>  | Ad | Ülke | Başlangıç | Bitiş |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 8 | Korgeneral Volker Halbauer | Almanya | 25 Eylül 2013 | --- |
| 7 | Korgeneral Ton van Loon | Hollanda | 13 Nisan 2010 | 25 Eylül 2013 |
| 6 | Korgeneral Volker Wieker | Almanya | 1 Temmuz 2008 | 13 Nisan 2010 |
| 5 | Korgeneral Tony van Diepenbrugge | Hollanda | 1 Temmuz 2005 | 1 Temmuz 2008 |
| 4 | Korgeneral Norbert van Heyst | Almanya | 4 Temmuz 2002 | 1 Temmuz 2005 |
| 3 | Korgeneral Marcel Urlings | Hollanda | 22 Mart 2000 | 4 Temmuz 2002 |
| 2 | Korgeneral Karsten Oltmanns | Almanya | 27 Kasım 1997 | 22 Mart 2000 |
| 1 | Korgeneral Ruurd Reitsma | Hollanda | 30 Ağustos 1995 | 27 Kasım 1997 |
Türkiye Halter Federasyonu

| --- | --- |

Kısaltma: THF
Kuruluş tarihi: 1956
Üyelik: Uluslararası Halter Federasyonu
Bölgesel üyelik: Avrupa Halter Federasyonu
Başkan:  Talat Ünlü
Resmî internet sitesi
halter.gov.tr
Türkiye Halter Federasyonu; Türkiye’de halterin yönetimi, gelişimi, yaygınlaşmasından sorumlu bir spor federasyonudur.
1956 yılında Ankara’da kurulan federasyonun ilk başkanı Haşim Ekener’dir. Günümüzde Uluslararası Halter Federasyonu ve Avrupa Halter Federasyonu üyesidir.
Geçmişten günümüze federasyon başkanları

Türkiye Halter Federasyonu'nun kuruluşundan günümüze kadar başkanları;
Haşim Ekener (1960-1964)
Fahir Engin (1964-1967)
Esat Sadi Kazancı (1967-1970)
Arif Nusret Say (1970-1978)
Seyhan Alpaslan (1978-1979)
Refik Çölaşan (1979-1979)
Arif Nusret Say (1980-1983)
Orhan Kadıgil (1983-1984)
Erdoğan Eyehan (1984-1986)
Arif Nusret Say (1986-1991)
Savaş Ağaoğlu (1992-1993)
Halil Kılıçoğlu (1993-1994)
Savaş Ağaoğlu (1994-1996)
Sabri Sadıklar (1996-1997)
Kenan Nuhut (1997-2004)
Hasan Akkuş (2004-2013)
Tamer Taşpınar (2013-2021)
Talat Ünlü (2021-günümüz)
Uluslararası Katılım > Olimpiyatlar

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Halterci sayısı | Yıl | Ev sahibi ülke | Madalya sıralması | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| 1 | 1924 |  Fransa | - | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 1 | 1928 |  Hollanda | - | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 1 | 1964 |  Japonya | - | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2 | 1972 |  Batı Almanya | - | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2 | 1976 |  Kanada | - | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 4 | 1984 |  ABD | - | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 5 | 1988 |  Güney Kore | 4 | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 6 | 1992 |  İspanya | 4 | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 10 | 1996 |  ABD | 4 | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 8 | 2000 |  Avustralya | 6 | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 9 | 2004 |  Yunanistan | 2 | 3 | 0 | 2 | 5 |
| 6 | 2008 |  Çin | - | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 9 | 2012 |  Birleşik Krallık | - | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 4 | 2016 |  Brezilya | 13 | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 2 | 2020 |  Japonya | - | 0 | 0 | 0 | 0 |

| 1 | 2024 |  Fransa | - | - | - | - | - |
Uluslararası Katılım > Dünya Halter Şampiyonası

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Yıl | Ev sahibi ülke | Madalya sıralması | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| 1989 |  Birleşik Krallık | 4 | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 1991 |  Almanya | 6 | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 1993 |  Avustralya | 4 | 1 | 3 | 0 | 4 |
| 1994 |  Türkiye | 2 | 3 | 1 | 2 | 6 |
| 1995 |  Çin | 5 | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 1997 |  Tayland | 8 | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 1998 |  Finlandiya | 5 | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 1999 |  Yunanistan | 8 | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 2001 |  Türkiye | 4 | 1 | 2 | 1 | 4 |
| 2002 |  Polonya | 11 | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 2003 |  Kanada | 3 | 1 | 2 | 5 | 8 |
| 2005 |  Katar | (cezalı katılamadı) | (cezalı katılamadı) | (cezalı katılamadı) | (cezalı katılamadı) | (cezalı katılamadı) |
| 2006 |  Dominik Cumhuriyeti | 4 | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 2007 |  Tayland | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2009 |  Güney Kore | 9 | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 2010 |  Türkiye | 3 | 2 | 2 | 1 | 5 |
| 2011 |  Fransa | 6 | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 2013 |  Polonya | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2014 |  Kazakistan | 8 | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 2015 |  ABD | 16 | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 2017 |  ABD | (cezalı katılamadı) | (cezalı katılamadı) | (cezalı katılamadı) | (cezalı katılamadı) | (cezalı katılamadı) |
| 2018 |  Türkmenistan | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2019 |  Tayland | 8 | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 2021 |  Özbekistan | 23 | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 2022 |  Kolombiya | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2023 |  Suudi Arabistan | 19 | 0 | 0 | 2 | 2 |
Uluslararası Katılım > Avrupa Halter Şampiyonası

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Yıl | Ev sahibi ülke | Madalya sıralması | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| 1988 |  Birleşik Krallık  San Marino | 6 | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 1989 |  Yunanistan  Birleşik Krallık | 5 | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 1990 |  Danimarka  İspanya | 13 | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 1991 |  Polonya  Bulgaristan | 6 | 1 | 0 | 3 | 4 |
| 1992 |  Macaristan  Portekiz | 7 | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 1993 |  Bulgaristan  İspanya | 13 | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 1994 |  İtalya  Çekya | 4 | 2 | 2 | 1 | 5 |
| 1995 |  Polonya  İsrail | 4 | 3 | 0 | 2 | 5 |
| 1996 |  Çekya  Norveç | 1 | 6 | 2 | 4 | 12 |
| 1997 |  Hırvatistan | 1 | 10 | 2 | 0 | 12 |
| 1998 |  Almanya | 6 | 0 | 2 | 2 | 4 |
| 1999 |  İspanya | 4 | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 2000 |  Bulgaristan | 4 | 1 | 0 | 3 | 4 |
| 2001 |  Slovakya | 2 | 3 | 0 | 1 | 4 |
| 2002 |  Türkiye | 2 | 2 | 3 | 4 | 9 |
| 2003 |  Yunanistan | 3 | 3 | 2 | 2 | 7 |
| 2004 |  Ukrayna | 1 | 6 | 3 | 2 | 11 |
| 2005 |  Bulgaristan | 2 | 3 | 3 | 0 | 6 |
| 2006 |  Polonya | (cezalı katılamadı) | (cezalı katılamadı) | (cezalı katılamadı) | (cezalı katılamadı) | (cezalı katılamadı) |
| 2007 |  Fransa | 11 | 0 | 3 | 2 | 5 |
| 2008 |  İtalya | 3 | 2 | 3 | 0 | 5 |
| 2009 |  Romanya | 2 | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 2010 |  Belarus | 2 | 3 | 0 | 3 | 6 |
| 2011 |  Rusya | 2 | 3 | 3 | 3 | 9 |
| 2012 |  Türkiye | 3 | 1 | 2 | 2 | 5 |
| 2013 |  Arnavutluk | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2014 |  İsrail | 8 | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 2015 |  Gürcistan | 1 | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 2016 |  Norveç | 1 | 3 | 0 | 0 | 3 |
| 2017 |  Hırvatistan | 6 | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 2018 |  Romanya | (cezalı katılamadı) | (cezalı katılamadı) | (cezalı katılamadı) | (cezalı katılamadı) | (cezalı katılamadı) |
| 2019 |  Gürcistan | 8 | 1 | 1 | 2 | 4 |
| 2021 |  Rusya | 9 | 1 | 0 | 3 | 4 |
| 2022 |  Arnavutluk | 3 | 2 | 3 | 2 | 7 |
| 2023 |  Ermenistan | 5 | 2 | 2 | 1 | 5 |
| 2024 |  Bulgaristan | 6 | 1 | 3 | 3 | 7 |
Önemli halterciler > Erkekler

Naim Süleymanoğlu, Üç Olimpiyat, yedi kez dünya ve yedi kez Avrupa şampiyonu
Halil Mutlu, Üç Olimpiyat, beş kez dünya ve dokuz kez Avrupa şampiyonu
Taner Sağır, Olimpiyat, dünya ve iki kez Avrupa şampiyonu
Daniyar İsmayilov, Olimpiyat madalyası ve iki kez Avrupa şampiyonu
Hafız Süleymanoğlu, dünya ve üç kez Avrupa şampiyonu
Fedail Güler, dünya ve Avrupa şampiyonu
Mete Binay, dünya şampiyonu
Sedat Artuç, İki kez Avrupa şampiyonu
Erol Bilgin, İki kez Avrupa şampiyonu
Bünyamin Sezer, İki kez Avrupa şampiyonu
Ekrem Celil, İki kez Avrupa şampiyonu
Sunay Bulut, İki kez Avrupa şampiyonu
Muhammed Furkan Özbek, İki kez Avrupa şampiyonu
Hurşit Atak, İki kez Avrupa şampiyonu
İzzet İnce, Avrupa şampiyonu
Semih Yağcı, Avrupa şampiyonu
Hakan Yılmaz, Avrupa şampiyonu
Ergün Batmaz, Avrupa şampiyonu
Önemli halterciler > Kadınlar

Nurcan Taylan, Olimpiyat ve üç kez Avrupa şampiyonu
Sibel Özkan, dünya ve iki kez Avrupa şampiyonu
Şaziye Erdoğan, dünya ve iki kez Avrupa şampiyonu
Aylin Daşdelen, dört kez Avrupa şampiyonu
Sibel Şimşek, dört kez Avrupa şampiyonu
Şule Şahbaz, Avrupa şampiyonu
Emine Bilgin, Avrupa şampiyonu
Ayşegül Çoban, Avrupa şampiyonu
Cansu Bektaş, Avrupa şampiyonu
Nuray Güngör, Avrupa şampiyonu
Türkiye'de düzenlenen uluslararası halter turnuvaları

1994 Dünya Halter Şampiyonası, 17-27 Kasım 1994,İstanbul
2001 Dünya Halter Şampiyonası, 4-11 Kasım, Ankara
2002 Avrupa Halter Şampiyonası, Antalya
2010 Dünya Halter Şampiyonası, 17-26 Eylül 2010, Antalya
2012 Avrupa Halter Şampiyonası, 9-15 Nisan 2012, Antalya
2013 Akdeniz Oyunları'nda halter, 21-26 Haziran 2013, Mersin
2021 İslami Dayanışma Oyunları'nda halter, 11-15 Ağustos 2022, Konya
Dış Bağlantılar

Türkiye Halter Federasyonu internet sitesi 9 Aralık 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
| g t Türkiye'deki spor federasyonları |
| --- | --- |
Sporun çatı kurumları:  Gençlik ve Spor Bakanlığı (GSB) Spor Genel Müdürlüğü (SGM)  Milli Olimpiyat Komitesi (TMOK)  Milli Paralimpik Komitesi (TMPK)  Fair Play Konseyi (TFPK)  Türkiye Dopingle Mücadele Komisyonu (TDMK)  Özel Olimpiyatlar (TÖO)  Engelliler Spor Yardım ve Eğitim Vakfı (TESYEV) 
Yaz Olimpiyat Sporları:  Atıcılık ve Avcılık (TAAF)  Atletizm (TAF)  Badminton  Basketbol (TBF)  Binicilik (TBF)  Bisiklet  Boks (türkboks)  Cimnastik (TCF)  Eskrim (TEF)  Futbol (TFF)  Golf (TGF)  Güreş (TGF)  Halter (THF)  Hentbol (THF)  Hokey (THF)  Judo  Kano (TURKAF)  Kaykay (TKF)  Kürek (TKF)  Masa Tenisi (TMTF)  Modern Pentatlon (MPF)  Okçuluk (TOF)  Paten (TPF)  Sutopu (TSF)  Tekvando (TTF)  Tenis (TTF)  Triatlon (TTF)  Voleybol (TVF)  Yelken (TYF)  Yüzme (TYF) 
Kış Olimpiyat Sporları:  Buz Hokeyi (TBHF)  Buz Pateni (TBPF)  Kayak  Kızak 
Paralimpik Sporlar:  Bedensel Engelliler (BESF)  Görme Engelliler (GESF) 
Oyunları olan Sporlar:  İşitme Engelliler (Sessizler)  Zihinsel Engelliler (Özel Sporcular - TOSSFED)  Hava Sporları (THSF)  İzcilik  Üniversite Sporları (TÜSF) 
Diğer Sporlar:  Bilardo (TBF)  Bocce Bowling Dart (TBBDF)  Briç (TBF)  Curling  Çocuk Oyunları  Dağcılık (TDF)  Dans Sporları (TDSF)  E-Spor  Geleneksel Güreşler(TGGF)  Geleneksel Okçuluk(TGTOF)  Geleneksel Spor Dalları (GSDF)  Gelişmekte Olan Spor Branşları (GOSBF)  Halk Oyunları (THOF)  Herkes İçin Spor (HİS)  Karate (TKF)  Kickboks  Motosiklet (TMF)  Muay Thai  Ragbi Birliği, Beyzbol, Korumalı Futbol, Softbol (TRF)  Oryantiring (TOF)  Otomobil Sporları (TOSFED)  Satranç (TSF)  Sualtı Sporları (TSSF)  Vücut Geliştirme Fitness Bilek Güreşi (TVGFF)  Üniversite Sporları (TÜSF)  Wushu (TWF)
Papa Sixtus

Papa Sixtus şu anlamlara gelebilir:
Papa I. Sixtus (115/116–125)
Papa II. Sixtus (257–258)
Papa III. Sixtus (432–440)
Papa IV. Sixtus (1471–1484)
Papa V. Sixtus (1585–1590)
Atom yarıçapı

Etanol molekülünün 3 boyutlu modeli, CH3CH2OH. Atomların büyüklükleri Van der Waals yarıçapına göre çizilmiştir.
Atom yarıçapı, küre şeklinde olduğu düşünülen atomların büyüklüklerini ölçmekte kullanılan bir niceliktir. Bu nicelik bir atomun çekirdeği ile elektron bulutu arasındaki uzaklığı ifade eder.
Kuantum atom kuramına göre bir atomun büyüklüğünden kesin olarak bahsedilemez. Başka atomlarla etkileşmeyen bir atomun büyüklüğünden bahsetmek anlamsızdır. Sadece bağ yapan atomlar arasındaki uzaklık hesaplanabilir. Örneğin, katı hâldeki bakır elementinde iki atom arasındaki uzaklık 256 pm'dir. Dolayısıyla tek bir bakır atomunun yarıçapı 128 pm'dir.
Elementlerin atom yarıçapı taşıdığı enerji katmanı (enerji seviyesi) sayısı arttıkça büyür, çekirdek yükü arttığında ise küçülür.
O hâlde periyodik tabloda:
Bir grupta yukarıdan aşağıya inildiğinde; yörünge (periyot sayısı) artar. Yörünge sayısının artması atom çapının artması anlamına gelir.
Bir periyotta soldan sağa doğru ilerledikçe; elektronlar hep aynı yörüngeye birer birer yerleşirler. Bu sırada çekirdekteki proton sayısı da artar. Proton sayısının artması aynı yörüngeye uygulanan çekim kuvvetinin artmasına ve atom çapının azalmasına neden olur.
Önce periyoda bakılır. Periyot numarası büyük olanın çapı büyüktür.
Eğer element aynı periyotta ise grup numarasına bakılır. Elementin grup numarası arttıkça çap küçülür.
Elektronu fazla olan iyonun çapı büyüktür.
Yarıçap çeşitleri ve Açıklamaları

Kovalent yarıçap:iki atom arasındaki kovalent bağın uzunluğu, kovalent yarıçapların toplamı olarak verilir, R(AB) = r(A) + r(B). Kovalent yarıçaplar ve kovalent bağ arasındaki bu ilişki kesin olmayıp, atomun büyüklüğü oluşturduğu kimyasal bağlara göre değişiklik gösterdiği için, farklılıklar gösterebilir
Van der Waals yarıçapı:Ametallerin kovalent bağ ile tutunmasıyla oluşan moleküllerde atomların çekirdekleri arasındaki mesafenin yarısına kovalent yarıçap denir. Fiziksel durumu katı olan soygazların yarıçapına Van der Waals yarıçapı denir
İyon yarıçapı:İyon yarıçapı, bir atomun elektron alışverişi sonrasında nötr halden anyon ya da katyon hale geçtiğinde sahip olduğu atom yarıçapıdır
Alta'daki Kaya Sanatları

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  Norveç
Kriter: Kültürel: iii
Referans: 352
Tescil: 1985 (9. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Alta'daki kaya sanatı (Helleristningene i Alta), kuzey Norveç'teki Finnmark eyaletindeki Alta belediyesinin içinde ve çevresinde yer almaktadır. 1973 yılında ilk çizimler keşfedildiğinden beri, Alta çevresindeki çeşitli alanlarda 6000'den fazla kaya çizimi bulunmuştur. Alta'dan yaklaşık 5 kilometre uzaklıkta, Jiepmaluokta'daki en büyük alan, binlerce kaya çizimi içerir ve açık hava müzesine dönüştürülmüştür. Site, Storsteinen, Kåfjord, Amtmannsnes ve Transfarelv siteleri ile birlikte 3 Aralık 1985'te UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir. Norveç'in tek tarihöncesi Dünya Mirası Alanıdır.
Kaya çizimleri, Tromsø Üniversitesi Kültür Bilimleri Bölümü'nden Profesör Knut Helskog tarafından beş ayrı gruba ayrıldı. Yapılan tarihlendirme çalışmaları sonucunda en erken boyamalar, M.Ö. 4200 yıllarına; en yeni oymalar M.Ö. 500 yıllarına tarihlendi. 2010'da araştırmacı Jan Magne Gjerde, en eski evreler için tarihleri 1000 yıl geriye çekti.
Ed Koch

| Ed Koch |
| --- | --- |

105th New York belediye başkanı
Görev süresi 1 Ocak 1978 - 31 Aralık 1989
Yerine geldiği: Abraham Beame
Yerine gelen: David Dinkins
New York milletvekili
Görev süresi 3 Ocak 1969 - 31 Aralık 1977
Yerine geldiği: Theodore Kupferman
Yerine gelen: Bill Green
New York Şehir Konseyi üyesi
Görev süresi 1 Ocak 1967 - 3 Ocak 1969
Yerine geldiği: Woodward Kingman
Yerine gelen: Carol Greitzer
Kişisel bilgiler
Doğum: Edward Irving Koch 12 Aralık 1924(1924-12-12) New York, ABD
Ölüm: 1 Şubat 2013 (88 yaşında) New York, ABD.
Partisi: Demokratik Parti
Ödülleri: Combat Infantryman Badge European-African-Middle Eastern Campaign Medal World War II Victory Medal
İmzası: 
Askerî hizmeti
Rütbesi: Sergeant
Çatışma/savaşları:  II. Dünya Savaşı Hürtgen Ormanı Muharebesi  Ardenler Taarruzu 
Edward Irving Koch (d. 12 Aralık 1924, New York – ö. 1 Şubat 2013, New York) ya da daha çok tanındığı isim ile Ed Koch, Amerikalı siyasetçi. 1969'dan 1977'ye kadar ABD Kongresi üyesi, 1978'den 1989'a kadar da New York şehri belediye başkanı olarak görev yaptı.
Kariyeri

Demokratik Parti üyesi Koch, 1963 ile 1965 arasında Greenwich Village ilçesinin Demokratik önder görevini üstlemenin ardından 1966'da New York City Council ("New York Şehir Konseyi")'a seçildi. 1965'te Demokratik ilçe önderi görevini sürdürür iken Cumhuriyetçi Parti üyesi John Lindsay'nin New York Şehri belediye başkanı adaylığını destekledi. Koch, 1969'dan 31 Aralık 1977 tarihinde istifa etmesine kadar ABD Temsilciler Meclisi'nde New York 17. bölgeyi temsil etti.