stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Albert Aublet
Özel yaşamı ve ölümü

Aublet, William Ablett'in kızı Marie-Germaine Ablett ile evli olup Louis Aublet adında bir mimar oğlu vardı. Mart 1938'de Neuilly-sur-Seine, Fransa'da 87 yaşında öldü.
Aublet'in bir eseri
Budala

Başlığın diğer anlamları için Budala (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Идиот
Budala'nın Hilmi Kitabevi tarafından 1941 yılında yayımlanan Türkçe baskısının kapağı.
Yazar: Dostoyevski
Çevirmenler: Ergin Altay, Servet Lünel, Mazlum Beyhan, Nihal Yalaza Taluy
Ülke: Rusya
Dil: Rusça
Konu: Saf bir insan ve toplum ile olan ilişkisi.
Tür: Roman
Yayım: 1868 (özgün) 1990 (Türkçe)
Yayımcı: MEB Yayınevi, İletişim Yayınları, Can Yayınları, Oda Yayınları
Sayfa: 614
ISBN: 975-11-0486-6
Budala (Rusça: Идиот, The Idiot), 19. yüzyıl Rus yazarlarından Dostoyevski'nin 1868 yılında yazdığı bir romandır. İlk olarak 1868-1869 yıllarında Russki Vestnik dergisinde tefrika edilmiştir.
Romanın başlığı, romanın ana karakteri olan Prens Lev Nikolayeviç Mışkin'e ironik bir göndermedir; bu genç adamın iyiliği, açık yürekli sadeliği ve kurnazlığı, karşılaştığı daha dünyevi karakterlerin çoğunun yanlışlıkla onun zekâ ve içgörüden yoksun olduğunu varsaymasına neden olur. Dostoyevski, Prens Mışkin karakterinde kendisine "olumlu anlamda iyi ve güzel insanı" tasvir etme görevini vermiştir. Roman, böylesine tekil bir bireyi dünya toplumunun çatışmalarının, arzularının, tutkularının ve egoizminin merkezine yerleştirmenin, hem Mışkin'in kendisi hem de onunla ilişki halindeki diğer kişiler için sonuçlarını incelemektedir.
Joseph Frank ise Budala'yı "Dostoyevski'nin tüm büyük eserleri arasında en kişisel, en samimi, en aziz ve en kutsal inançlarını somutlaştırdığı kitabı"olarak tanımlar. Epilepsi ve idam mahkumiyeti gibi en yoğun kişisel çilelerinden bazılarının tasvirlerini içerir ve bunların sonucunda ortaya çıkan ahlaki, manevi ve felsefi temaları araştırır.
Kitabın ana fikrini bilinçli bir şekilde test etmeye ve zorlamaya yönelik sanatsal yöntem, yazarken olay örgüsünün nereye gideceğini her zaman tahmin edilememesi sonucunu doğurdu. Bu nedenle pek çok eleştirmen romanın garip bir yapısı olması ile kaotik bir düzende ilerlemesi hakkında çeşitli yorumlar yapmıştır. Gary Saul Morson'a göre, "Budala her eleştirel normu ihlal eder ve yine de bir şekilde gerçek büyüklüğe ulaşmayı başarır."
Dostoyevski'nin kendisi de bu denemenin tamamen başarılı olmadığı görüşündeydi. Nikolay Strakhov'a yazdığı bir mektupta şöyle diyordu: "Romanın çoğu aceleyle yazıldı, çoğu çok dağınık ve iyi sonuçlanmadı, ama yine de çoğunluğu iyi sonuçlandı. Romanın arkasında durmasam bile fikrimin arkasında duruyorum."
Arkaplanı

Budala üzerinde çalışmaya başladığı Eylül 1867'de Dostoyevski alacaklılarından kaçmak için Rusya'yı terk etmiş ve yeni eşi Anna Grigoryevna ile İsviçre'de yaşıyordu. Aşırı yoksulluk içinde, sürekli borç alarak ya da eşyalarını rehin vermek zorunda kalarak yaşıyorlardı. Bu dönemde kiralarını ödeyemedikleri için beş kez kaldıkları evden çıkarıldılar. Romanın Ocak 1869'da yazımı bitinceye kadar İsviçre ve İtalya'da dört farklı şehir değiştirmişlerdi. Bu süre zarfında Dostoyevski sıklıkla kumar bağımlılığının pençesine düşerek rulet masalarında sahip oldukları az miktardaki parayı da kaybetti. Düzenli ve şiddetli epilepsi nöbetleri geçiriyordu, ki bunlardan birini eşinin doğum sancılarının tuttuğu sırada yaşaması Anna ile doğum için ebeye gitmelerini geciktirdi. Kızı Sofia sadece üç aylıkken öldü ve Dostoyevski bu kayıp için kendini suçladı.
Dostoyevski'nin 1867 tarihli not defterleri, romanın hangi yönde ilerleyeceği konusunda derin bir belirsizlik olduğunu ortaya koymaktadır. Ayrıntılı olay örgüsü taslakları ve karakter eskizleri yapılmış, ancak bunların çabucak terk edilerek yenileriyle değiştirildiği görülmüştür. İlk taslaklardan birinde, Prens Mışkin'e dönüşecek olan karakter, evlatlık kız kardeşine (Nastasya Filippovna) tecavüz de dahil olmak üzere bir dizi korkunç suç işleyen ve ancak İsa aracılığıyla din değiştirerek iyiliğe ulaşan kötü bir adamdır. Ancak daha sonrasında, yeni karakter mevcutta bilinen haliyle kesin olarak benimsenmişti.
Dostoyevski, Apollon Maykov'a yazdığı bir mektupta, içinde bulunduğu çaresiz koşulların onu bir süredir düşündüğü ama sanatsal açıdan hazır olmadığını hissederek korktuğu bir fikri benimsemeye "zorladığını" ifade etmektedir. Bu fikir "tamamen güzel bir insanı tasvir etme" fikriydi. Dostoyevski bir insanı iyiliğe götürmek yerine, zaten gerçek bir Hıristiyan ruhu olan, özünde masum ve derin şefkatli bir adamla başlamak ve onu modern Rus dünyasının psikolojik, sosyal ve politik karmaşıklıklarıyla test etmek istedi. Mesele sadece iyi adamın bu dünyaya nasıl tepki vereceği değil, aynı zamanda dünyanın da ona nasıl tepki vereceğiydi. Bir dizi skandal sahnesi tasarlayarak, "her karakterin duygularını inceleyecek ve her birinin Mışkin'e ve diğer karakterlere tepki olarak ne yapacağını kaydedecekti." Bu yaklaşımın zorluğu, karakterlerin nasıl tepki vereceğini önceden bilmemesi ve dolayısıyla romanın konusunu veya yapısını önceden planlayamamasıydı. Yine de Ocak 1868'de Budala'nın ilk bölümleri yayımlanmak üzere Rusky Vestnik dergisine gönderildi.
Reko Diq

| --- | --- |
Reko Diq
Genel Bilgiler
Ülke: Pakistan
Eyalet: Belucistan
Zaman dilimi: PST (UTC+05.00)
No. of Towns: 
Yönetim
No. of Union Councils: 
Reko Diq. Pakistan'ın Belucistan eyâletinde bir şehir. Chagai Bölgesi'ne bağlıdır. Dünyanın en büyük 5 altın ve bakır madeninden biri burada bulunur.
Bakınız

Chagai Bölgesi
Annabella (oyuncu)

| Annabella |
| --- | --- |
Annabella, 1934 yılında
Doğum: Suzanne Georgette Charpentier 14 Temmuz 1907(1907-07-14) Paris, Fransa
Ölüm: 18 Eylül 1996 (89 yaşında) Neuilly-sur-Seine, Fransa
Defin yeri: Passy Mezarlığı, Fransa.
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1927–1954
Evlilik: Albert Sorre (e. 1930; ö. 1932) Jean Murat (e. 1934; b. 1938) Tyrone Power (e. 1939; b. 1948)
Çocuk(lar): 1

Annabella (d. Suzanne Georgette Charpentier, d. 14 Temmuz 1907, Paris – ö. 18 Eylül 1996, Neuilly-sur-Seine), Fransız sinema oyuncusu.
Kariyeri

Annabella'nın filmlere girmesi babasını bir film yapımcısını misaifr etmesinin ardından geldi ve yapımcı ona Abel Gance'in büyük klasik Napoléon'unda (1927) küçük bir rol verdi. René Clair'in Le Million (1931) filminde rol alana kadar eleştirmenlerce beğenilmedi ancak sonraki on yıl boyunca kendisini Fransa'nın en popüler sinema aktrislerinden biri oldu. Veille d'armes (1935) için 1936'da Venedik Film Festivali'nde en iyi Kadın Oyuncu dalında Volpi Kupası'nı kazandı.
Kaynaklar

↑  "Annabella". Les Gens du Cinéma. 3 Temmuz 2008. 1 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Ekim 2021.
Bicuari Millî Parkı

| Bicuari Millî Parkı |
| --- | --- |

IUCN kategori II (millî park)
Devlet: 
İl: Lubango
Koordinatları: 15°17′23″S 14°48′26″E﻿ / ﻿15.28977489°G 14.80722216°D﻿ / -15.28977489; 14.80722216
Kapladığı alan: 7900 km²
Kuruluş tarihi: 1964

Bicuart Ulusal Parkı, Angola'da bulunan bir Afrika milli parkıdır.
Bicuari Ulusal Parkı (Portekizce : Parque Nacional do Bicuar; Bicuar Ulusal Parkı veya Bikuar/Huila Ulusal Parkı olarak da bilinir), Angola'daki bir milli parktır. Huila Platosu üzerinde, ülkenin güneybatı bölgesinde, yaklaşık Lubango bölgesinin 120 km güneydoğusunda yer alır. Park, kumlu tepelerden ve çalı çalılıklarından oluşan bir alandır. İklimi tropikal yarı kuraktır. Bicuar, 1938'de bir av sahası olarak kuruldu ve 1964'te milli park olarak yeniden düzenlendi. Tarihsel olarak siyah bufalo gibi büyük memelileriyle tanınan park, Angola İç Savaşı'nda (1975-2002) ağır bir şekilde zarar gördü. Bu süre zarfında hayvanlar çoğunlukla veya tamamen yok oldu. Angola Hükûmeti altyapıyı yeniden inşa etmek ve hayvanları yeniden yerleştirmek için çaba göstermektedir.
Asya-Pasifik Ekonomik İşbirliği

Asya Pasifik Ekonomik İşbirliği üyeleri yeşil ile gösterilmiştir.
Asya Pasifik Ekonomik İşbirliği ya da APEC (İngilizce: Asia-Pacific Economic Cooperation) Büyük Okyanus kıyısındaki 21 ülkenin katıldığı, dünya ekonomisinin %60'ını temsil eden ve bölgesel ekonomik, iş birliği, ticaret ve yatırım konularının paylaşıldığı uluslararası bir örgüttür. Üye ülkelerin bakanlarının yıllık toplantıları da dahil olmak üzere örgütün tüm eylemleri APEC Sekreterliği tarafından yürütülür.
Örgütün düzenlediği yıllık APEC Ekonomik Liderler Zirvesine üye ülkelerin devlet başkanları katılır. (Üye ülkelerden Tayvan bu toplantıya devlet başkanı düzeyinde değil, bakan düzeyinde katılmaktadır.) Zirve her yıl farklı bir üye ülkede yapılmaktadır ve artık adet hâline geldiği üzere zirveye katılan üye ülke liderleri zirvenin yapıldığı ülkenin ulusal kostümünü giyer. En son zirve 16-17 Kasım 2019'da Şili'nin Santiago kentinde toplantısı olacaktı. Görüşmelerde dijital ekonomi, bölgesel bağlantısı ve kadınların ekonomik büyümedeki rolü üzerinde durulması bekleniyordu. Şili'de daha önce 2004'te APEC toplantısına ev sahipliği yapmıştır. 2019 zirvesi, devam eden protestolar nedeniyle 30 Ekim'de iptal edildi. Bu kararın ardından APEC 2020 Malezya'da Aralık 2019'dan Kasım 2020'ye kadar yıl boyunca ev sahipliği yapıyor. Malezya daha öncesinde 1998'de bu toplantıya ev sahipliği yapmıştır.
APEC özellikle ABD ve Japonya'nın destekleriyle kurulmuştur.
APEC'in temel hedefleri 1994'te Endonezya'nın Bogor kentinde kararlaştırılmıştır. 
Bogor hedefleri şöyle sıralanır.
Ticaret ve yatırımın serbeştleştirilmesi
İktisadi ve ticari faaliyetlerin kolaylaştırılması
Ekonomik ve teknik iş birliği
Bogor hedeflerinin hayata geçmesi için 1995'te Osaka Eylem Ajandası hazırlanarak Bogor Hedeflerinin altyapısı hazırlanmıştır.
Temel amacı ekonomik konular olan APEC, Bangkok hedefleri ile uluslararası terörizmle mücadele ve kitle imha silahlarının yok edilmesi, Busan hedefleri ile genel sağlık sorunları, Sydney hedefleri ile küresel iklim değişikliği, enerji güvenliği, Lima bildirgesi ile gelişmiş ve gelişmemiş ülkeler arasındaki uçurum, ticaretin sosyal boyutları gibi konuları gündemine almıştır.
APEC'in üst düzey komiteleri şunlardır;
Liderler Zirvesi
Ticaret ve Yatırım Komitesi
Ekonomik Komite
Üst Düzey Yetkililer Ekonomik ve Teknik İşbirliği İcra Komitesi
Bütçe ve Yönetim Komitesi
APEC'in diğer önemli kurumu İş Dünyası Tavsiye Konsülü, iş dünyası perspektifinden raporlar hazırlamaktadır.
Tarihçesi

APEC ilk olarak 1980'lerin ortalarında başlatılan ASEAN'ın bakanlık sonrası konferanslar serisinin hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ekonomilerin bakanlık düzeyindeki temsilcileri arasında düzenli konferansların fizibilitesini ve değerini gösterdiğinde ilham kaynağı olmuştur. 1996 yılına gelindiğinde, bakanlık sonrası konferanslar 12 üyeyi (ASEAN'ın altı üyesi ve altı diyalog ortağı) kapsayacak şekilde genişletildi. Gelişmeler, Avustralya Başbakanı Bob Hawke'nin bölge genelinde ekonomik konularda işbirliği gerektiğine inanmasına neden oldu. Ocak 1989'da Bob Hawke, Pasifik Kıyıları bölgesinde daha etkili bir ekonomik işbirliği çağrısında bulundu. Bu, Avustralya Dışişleri Bakanı Gareth Evans başkanlığında Kasım ayında Avustralya'nın başkenti Canberra'da APEC'in ilk toplantısına yol açtı. On iki ülkeden bakanların katıldığı toplantı, Singapur ve Güney Kore'de gelecekte yapılacak yıllık toplantılar için taahhütlerle sonuçlandı. On ay sonra, 12 Asya-Pasifik ekonomi ülkesi APEC kurmak için Avustralya'nın Canberra kentinde bir araya geldi ve Singapur merkezli APEC Sekreteryası örgütün faaliyetlerini koordine etmek için kuruldu.
Üye ekonomiler

Asya Pasifik Ekonomik İşbirliğine üye 21 ülke bulunmaktadır. Büyük Okyanus kıyısındaki ülkelerin çoğunun üye olduğu örgüt, üyelerinden "üye ekonomi" olarak söz eder.
| Üye ekonomi | Giriş tarihi |
| --- | --- |
 Avustralya: 1989
 Brunei: 1989
 Kanada: 1989
 Endonezya: 1989
 Japonya: 1989
 Malezya: 1989
 Filipinler: 1989
 Yeni Zelanda: 1989
 Singapur: 1989
 Güney Kore: 1989
 Tayland: 1989
 ABD: 1989
 Tayvan: 1991
 Hong Kong, Çin: 1991
 Çin: 1991
 Meksika: 1993
 Papua Yeni Gine: 1993
 Şili: 1994
 Peru: 1998
 Rusya: 1998
 Vietnam: 1998
Hindistan örgüte girmek için başvuruda bulundu ve ABD, Japonya ve Avustralya'dan destek gördü. Üye ekonomilerden yetkililer Hindistan'ın katılıp katılmaması yönünde görüşmektedirler. Batı Bloğu ülkeleri arasında, Hindistan'ın örgüte girmesiyle güç dengesinin Asya'ya doğru kayacağı endişesi vardır.
Olası Genişlemeler

Hindistan, APEC üyeliği talebinde bulundu ve ABD, Japonya, Avustralya ve Papua Yeni Gine'den ilk desteklerini aldı. Yetkililer, Hindistan'ın mevcut üyelerin yaptığı Pasifik Okyanusu'nu sınırlamadığını düşünerek Hindistan'ın çeşitli nedenlerle katılmasına izin vermemeye karar verdiler. Ancak, Hindistan Kasım 2011'de ilk kez gözlemci olmaya davet edildi.
Bangladeş, Pakistan, Sri Lanka, Makao, Moğolistan, Laos, Kamboçya, Kosta Rika, Kolombiya, Panama ve Ekvador APEC üyeliği için başvuran bir düzine ekonomi arasında yer alıyor. Kolombiya, APEC üyeliği için 1995 yılında başvurdu, ancak kuruluş 1993'ten 1996'ya kadar yeni üyeleri kabul etmeyi bıraktığı için teklifi durduruldu ve moratoryum 1997 Asya Mali Krizi nedeniyle 2007'ye kadar uzatıldı. Guam ayrıca Hong Kong örneğinden hareketle aktif olarak ayrı bir üyelik arıyor, ancak bu talebe şu anda Guam'ı temsil eden ABD karşı çıkıyor.
Liderler

| Üye Ülkeler | Lider Pozisyonları | Liderler |
| --- | --- | --- |
|  Avustralya | Başbakan | Anthony Albanese |
|  Brunei | Sultan | Hassanal Bolkiah |
|  Kanada | Başbakan | Justin Trudeau |
|  Şili | Başkan | Gabriel Boric |
|  Çin | Başkan | Xi Jinping |
|  Hong Kong | İcra Kurulu Başkanı | John Lee |
|  Endonezya | Başkan | Joko Widodo |
|  Japonya | Başbakan | Fumio Kishida |
|  Güney Kore | Cumhurbaşkanı | Yoon Suk-yeol |
|  Malezya | Başbakan | Anwar Ibrahim |
|  Meksika | Başkan | Andrés Manuel López Obrador |
|  Yeni Zelanda | Başbakan | Christopher Luxon |
|  Papua Yeni Gine | Başbakan | James Marape |
|  Peru | Başkan | Dina Boluarte |
|  Filipinler | Başkan | Ferdinand R. Marcos Jr. |
|  Rusya | Başkan | Vladimir Putin |
|  Singapur | Başbakan | Lawrence Wong |
|  Tayvan | Başkan/Cumhurbaşkanlığı Elçisi | Lai Ching-te (Morris Chang tarafından temsil edilmektedir.) |
|  Tayland | Başbakan | Paetongtarn Shinawatra |
|  ABD | Başkan | Joe Biden |
|  Vietnam | Başkan | Tô Lâm |
Yıllık APEC ekonomi liderleri toplantıları

APEC, 1989 yılında kuruluşundan itibaren bu yana, tüm üye ekonomilerin temsilcileri ile yıllık toplantılar yapmıştır. İlk dört yıllık toplantıya bakanlık düzeyindeki yetkililer katıldı. 1993 yılından başlayarak, yıllık toplantılara APEC Ekonomik Liderler Toplantıları adı verilmektedir ve Tayvan dışındaki tüm üye ekonomilerin bakanları tarafından bakanlık düzeyindeki bir yetkilinin temsil ettiği hükûmet başkanları katılır. Yıllık Liderler Toplantılarına zirve adı verilmemektedir.
Not listesi

↑
Duyar kasma

Duyar kasma (İngilizce: virtue signalling), kişinin samimiyetsizce kendini ahlaki yönden üstün veya başka bir deyişle duyarlı göstermesi eylemine verilen aşağılayıcı bir terimdir. Genellikle sosyal medyada hashtag aktivizmi peşinde koşanlar için kullanılır. Terimin 2013 yılı dolaylarında yaygınlık kazanıldığı sanılmaktadır. Terim, dilin bozulmasından toplumsal bilincin yitimine değin pek çok yönden eleştiri konusu olmuştur. Ancak kimi çevrelerce terim kabul görmüş ve kullanılagelmiştir.
Terimin "duyar kasma" şeklindeki argo kullanımına karşılık akademik çalışmalarda "Gösterişçi Duyarlılık" terimi kullanılmaya başlanmış ve "birey ya da kuruluşların, gerçek hayatta sahip oldukları şaibeli olan iyi niyetli düşünce ve inançlarını genellikle toplum nezdinde duyarlı, erdemli ve sorumlu bir şekilde algılanma amacı güderek, yüz yüze veya çeşitli medya araçları kanalıyla kolay yoldan çevrelerine duyurma davranışı" olarak tanımlanmıştır. Gösterişçi duyarlılık, "Bireysel" (performatif farkındalık/performative wokeness, performatif müttefiklik/performative allyship) "Örgütsel" (green washing, woke washing, purple washing, rainbow washing, sözde femvertising, hipokrasi, sözde etkinlik) ve "Siyasal" olmak üzere temel olarak üç türe ayrılmaktadır. Siyasal iletişim sürecinde aktörler tarafından sıklıkla sergilenen gösterişçi duyarlılık davranışı, literatüre "Siyasal Gösterişçi Duyarlılık" olarak geçmiştir. Gösteri amaçlı slaktivizm, kliktivizm ve hashtag aktivizmi, siyasal gösterişçi duyarlılık davranışının sergilendiği pasif eylemlerdir.
Georges Politzer

| Georges Politzer |
| --- | --- |
Doğumu: 3 Mayıs 1903(1903-05-03) Nagyvárad, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu
Ölümü: 23 Mayıs 1942 (39 yaşında) Fort Mont-Valérien Kurşuna dizilerek idam edildi
Çağı: 20. yüzyıl felsefesi
Okulu: Marksizm
İlgi alanları: Psikoloji, psikanaliz
 Etkilendikleri Sigmund Freud, Marx, Sándor Ferenczi 
Georges Politzer (3 Mayıs 1903 - 23 Mayıs 1942), Macar kökenli Fransız marksist yazar ve felsefecidir. "Kızıl Kafalı Filozof" olarak tanınır. Bugünkü Romanya'nın Nagyvárad (Oradea) kentinde doğmuştur.
Yaşam öyküsü

Politzer daha 1919 yılındaki Macar ayaklanması sırasında aktivist olmuştu. Béla Kun yönetimindeki komünist konsey cumhuriyetinin yenilgiye uğramasından sonra ülke Avusturya-Macaristan İmparatorluğu amirali Miklós Horthy'nin baskıcı egemenliği altına girerken, Politzer de 17 yaşında sürgüne gitmek zorunda kaldı.
Viyana'da Sigmund Freud ve Sándor Ferenczi ile tanıştıktan sonra 1921 yılında Paris'e yerleşti. Beş yıl sonra felsefeninkilere varana kadar bütün akademik literatürü okumuştu. 1929 ve 1931 yılları arasında Fransız Komünist Partisi'ne katıldı.
1930 yılının başında Fransız Komünist Partisi 1939'da Alman işgaline kadar faaliyet gösterecek olan Paris İşçi Üniversitesi'ni kurmuştu. Bu üniversitedeki faaliyeti sırasında Politzer Diyalektik-Materyalizm derslerini üstlendi.
Marx ve Lenin'in taraftarı olarak psikolojiyle ilgilendi. Bu alanın özellikle somut görünümlerini ön plana çıkartırken, geleneksel psikolojiyi soyut olarak değerlendiriyordu. Başlarda Freud'un geliştirdiği psikanaliz teorisine ve onun uygulanma olanaklarına büyük ilgi gösterdi. Ancak zamanla komünist partinin psikanalize karşı tutumunun da etkisi altında psikanalizden uzaklaştı. Bu dönemde Saint-Maur Lisesi'nde felsefe öğretmeni olarak çalışıyordu.
Nazi Almanyası'nın Fransa'yı işgali sırasında 1940 yılındaki seferberlikte Paris'te görevlendirildi. Komünist Partisinin gizli önderliğine bağlı kaldı. Temmuz 1940'ta seferberlik bittikten sonra, yasadışı bir gazetenin yayıncıları arasında yer aldı.
Dünyaca ünlü fizikçi, Politzer'in dostu ve yoldaşı Paul Langevin'in Ekim 1940'ta tutuklanması üzerine fizikçinin tutuklandığını bildiren ve II. Dünya Savaşı boyunca faşizmin suçlarını ifşa eden Özgür Üniversite'nin (L'Université Libre) ilk sayısını yayınladı. L'Université Libre 1940 ve 1941 yıllarında tekrar yayınlandı.
Şubat 1942'de Politzer kendisi gibi bir direnişçi ve komünist olan eşi Mai'yle birlikte tutuklandı. 20 Mart 1942'de Nazi işgalcilere teslim edildi ve ağır işkenceden geçti. Yasadışı bir Fransızca akademik dergi yayınlamaya başlamasından kısa süre sonra, 23 Mayıs 1942'de kurşuna dizilerek idam edildi. Eşi Mai Auschwitz imha kampına gönderildi ve Mart 1943'te orada öldü.
Savaş sonrası çatışmalar

Antifaşist konumuna ve kurşuna dizilerek öldürülmesine karşın, savaştan sonra Politzer aktif bir direniş savaşçısı olarak kabul edilmedi.
L'Université Libre Fransa'nın kurtuluşundan sonra Yeni Üniversite (Université Nouvelle) adıyla yeniden yayınlandı.
Felsefeye katkısı

Mükemmel ve inatçı kararlılığı sayesinde ve militanlığına karşın Politzer, Sardinya'lı felsefeci Antonio Gramsci gibi, Fransa içinde ve dışında birçok aydına ilham kaynağı oldu. Buna karşın militan yönelimi resmi ve akademik felsefeciler ve tarihçiler tarafından hoşgörülmedi ve hafifsendi. Taraftarları açısındansa açık ve öğretici bir tarzda yazılmış olan eserleri geniş bir kabul gördü. Öğrencileri tarafından alınan notlara dayanan ve ölümünden sonra yayınlanan eseri Felsefenin Temel İlkeleri (Fransızca: Principes Élémentaires de Philosophie) Türkiye'de de geniş bir okuyucu kitlesi buldu ve 12 Eylül darbesi sonrasında yasaklanan ilk kitap oldu.
Eserleri

Psikolojinin Temellerinin Eleştirisi (Critique des Fondements de la Psychologie), 1928
Bergsonculuk, Felsefi bir Mistifikasyon(Le Bergsonisme, une Mystification Philosophique), Éditions Sociales
Kan ve Altın (Sang et Or) ya da Kana Yenilmiş Altın (L'Or Vaincu par le Sang), Kasım 1940
20. Yüzyılda Devrim ve Karşı Devrim (Révolution et Contre-révolution au XXè Siècle), Éditions Sociales, Mart 1941
Felsefe'nin Temel İlkeleri (Principes Élémentaires de Philosophie), l'Université Ouvrière'de 1935-1936 yıllarında verilen bir dersin notları.
Yazılar 1 Felsefe ve Mitler (Écrits 1 La Philosophie et les Mythes), Éditions Sociales, 1973
Yazılar 2 Psikolojinin Temelleri (Écrits 2 Les Fondements de la Psychologie), Éditions Sociales
Sonnur Yalnızoğlu

Sonnur Yalnızoğlu (d. 1955, Fındıklı, Rize), Türk siyasetçi. 1994-2004 yılları arasında Büyükçekmece'ye bağlı Kıraç beldesinin belediye başkanlığını yapan Yalnızoğlu, 1999 yerel seçimlerinde İstanbul'da seçilen tek kadın belediye başkanı olmasıyla tanınmaktadır. Vatandaş ile samimi olmasından dolayı Zeyna ve Hanım Ağa gibi isimlerle de bilinirdi. Marmara ve Boğazları Belediyeler Birliği Kadın Komisyonu Başkanlığı da yapmıştır.
Hayatı

Yalnızoğlu 1955 yılında Rize'nin Fındıklı ilçesinde doğdu. Genç yaşta babasını kaybetti. 1983'ten 1994'e kadar Büyükçekmece belediyesinde halkla ilişkiler ve özel kalem müdürlüğü görevlerini icra etti. 1994 yerel seçimlerinde oyların %26,7'sini alarak Anavatan Partisi'nden Kıraç belediye başkanı seçildi. 1994 yılındaki yerel seçimlerde Gülay Çokay ile birlikte İstanbul'da belediye başkanı seçilen iki kadından biriydi. 30 Ağustos 1998 tarihinde 30 Ağustos Zafer Bayramı etkinlikleri kapsamında Venezuela'nın başkenti Karakas'ın Baruta ilçesindeki bir meydana Atatürk büstü dikti. Yalnızoğlu'nun Atatürk büstü dikmesinden sonra, kendisi hakkında medyatik ve İstanbul'da beldesine "çivi bile çakmayan tek belediye başkanı" şeklinde haber yapıldı. 1999 yılında aynı partiden oyların %22.4 yeniden belediye başkanı seçilerek 1999 senesinde İstanbul'da belediye başkanı seçilen tek kadın oldu. Aynı zamanda Türkiye genelinde seçilen 3.200 belediye başkanı arasında kadın olan 14 kişiden biriydi. 2004 İstanbul yerel seçimlerinde yeniden Kıraç belediye başkanlığı için aday olduysa da, AKP adayı Hamit Öncü'ye farklı kaybetti. 2009 yılında Esenyurt belediye meclis üyesi seçildi.
Mirası

Yalnızoğlu'nun adı, 1996 yılında temeli atılan ve 2003'te açılan Esenyurt'taki bir ilkokula verildi. Ayrıca Şubat 2023 tarihinde ilkokul bünyesinden ayrılan bağımsız anaokulu da Sonnur Yalnızoğlu'nun adını taşımaktadır.
Matematiksel nesne

Matematiksel nesneler, matematikte karşılaşılan soyut kavramlara denir. Matematiğin alışıldık dilinde nesne, formal olarak tanımlanmış veya tanımlanabilecek ve matematiksel kanıtlarda kullanılabilecek herhangi bir şey olabilir. Her matematik dalının kendi nesneleri vardır, bu dallara göre bazı örnekler:
Kombinatorik
permütasyonlar, kombinasyonlar
Küme kuramı
kümeler, küme ayrışımları/bölütleri, işlevler, bağıntılar
Geometri
noktalar, doğrular, doğru parçaları, çokgenler (üçgenler, dörtgenler, beşgenler, altıgenler, ...), daireler, elipsler, paraboller, hiperboller, küreler, elipsoitler, paraboloitler, hiperboloitler, silindirler, koniler
Çizge (graf) kuramı
çizgeler, ağaçlar, düğümler, kenarlar
Topoloji
topolojik uzaylar ve çok katlılar
Doğrusal (lineer) cebir
skalerler, vektörler, matrisler, tensörler
Soyut cebir
gruplar, halkalar, modüller, alanlar, vektör uzayları
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4169106-4