stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sinirdilbilimsel yaklaşım
Temel ilkeler > İçsel Dilbilgisi Edinimi (Örtük Yeti)

Sınıfta, öğrencinin işlemsel belleğinde örnek kalıpların (pattern) gelişimini ya da nöron bağlantılarını sağlamak amacıyla, sınırlı sayıda dil yapısının yeterli sıklıkta kullanıldığı ve yinelendiği bir ortam yaratmak için, her ders ünitesi birbirine ve ünitenin konusuna bağlı üç ya da dört iletişim işlevi sunar.
Öğrencilerin aralarında, kısa kişisel konuşmalar gerçekleştirebilmeleri için, her işlev birkaç farklı durumda ayrı ayrı sunulur ve kullanılır. Ünite sonunda, konu hakkında daha karmaşık tartışmalara yol açmak için, işlevler birleştirilir. O andan itibaren, sözlü dil konuşma bağlamında öğrenilir.
Farklı durumlarda etkili bir aktarım sağlamak için bağlamın önemi, Segalowitz'in bilişsel sinirbilimlerindeki son araştırmalarıyla, özellikle de UAS ("Uygun Aktarım Süreci"; Fransızca PTA “processus de transfert approprié”,  İngilizce: TPA - Transfer appropriate processing) (Segalowitz, 20104) sayesinde doğrulanmıştır.
Temel ilkeler > İkinci/ Yabancı Dil (İD/YD) Öğretiminde Okuma Yetisi Odaklı Bir Yaklaşıma Başvurma

Okuma yetisi genellikle çevreyi yorumlamak ve anlamak için dili kullanma yeteneği olarak anlaşılır. Okuma yetisi  yaklaşımı, öğretmenin dil öğrenimini bilgiden ziyade becerilerin gelişimi olarak görmesini sağlar. Buna ek olarak, okuma ve yazmadan önce sözlü üretimin (konuşmanın) gelişimini savunan son nörodidaktik araştırmalarla (Huc ve Smith, 200816) doğrulanmış olan bu görüş sözlü anlatımın gelişimine öncelik verilmesi anlamına gelir.  Okumada kullanılan metinler ve yazılı kompozisyon konuları, aynı tema üzerinedir ve ilk önce sözlü dilde geliştirilmiş aynı yapıların kullanılmasından oluşur. Okuma ve yazma, çeviriye başvurmadan, doğrudan İD/YD’de öğretilir. Kullanılan stratejiler, okuma yetisi   gelişimi için ana dil öğretiminde kullanılanlara benzer; ancak değiştirilmeleri gerekir. Örneğin, okuma ve yazmadan önce dilin sözlü kullanım hazırlığına, daha fazla ağırlık vermek söz konusu olabilir ki bu, D2/YD okuma yetisini geliştirmek söz konusu olduğunda ve öğrencilerin içsel dilbilgisinin anadillerinde okumayı ve yazmayı öğrenenlere kıyasla, oldukça sınırlı olması dikkate alındığında (Germain ve Netten, 20058, 201217, 2013b9; Germain, 201715) gereklidir. Okuma yetisi odaklı bir bakış açısı ayrıca, dilin sözlü ve bağlamsal bir şekilde kullanımından (okuma metnindeki dilbilgisel ayrıntıların gözlemlenmesi ve paragrafları yazarken bu gözlemlenen durumların kullanılması) sonra dışsal dilbilgisinin de devreye girmesini sağlar.
Temel ilkeler > Proje tabanlı bir yaklaşıma başvurma

Öğrencilere içsel bir dilbilgisi edindirmek için, dil yerine ileti üzerinde odaklanmalıdır, çünkü içsel dilbilgisi ancak bilinçsizce, yani dilin özelliklerini bilinçli olarak kullanmadan edinilebilir (Paradis, 19941, 20042, 20093). Öğrenciler için anlamlı durumların ve bilişsel olarak zorlayıcı ilginç görevlerin yaratılmasını kolaylaştırmak için, ders ünitelerin içeriği birkaç mini projeden nihai bir projeye giden bir sırayla düzenlenir. Bu nedenle, önerilen etkinlikler izole değildir ve öğrencilerin aktif katılımını gerektirir ki bu, başarılı bir dil öğrenimi için gerekli olan beyin diğer mekanizmalarını etkinleştirmektir (Paradis, 20046). Bu tür bir düzenleme, öğretmenin, hem görevlerin hem de dil yapılarının zorluğunu kademeli olarak artırarak, öğrencilerin öğrenmesine yardımcı olmasını sağlarken, her ders ünitesindeki dil yapılarının kullanılmasına ve yinelenmesine de izin verir.
Temel ilkeler > Gerçek iletişim durumlarının kullanılması

Doğallıkla iletişim kurma yeteneği, yalnızca gerçek iletişimin kullanılmasıyla gelişir. Kontrolü yapılan alıştırmalarla ya da diyalogları ezberleyerek öğrenilemez (R. Ellis, 199718). Şöyle ki, bu şekilde öğrenilen dil, önce dil biçimlerini vurgular ve bildirimsel bellekte depolanır. Ayrıca, bu tür bir dil, gerçek iletişim durumlarında "uygun aktarım sürecinde”, beyin tarafından algılanacak kadar bir bağlama oturtulmamıştır (Segalowitz, 20104). Dahası, yalnızca gerçek iletişim, motivasyona bağlı olanlar gibi, etkili bir edinim için gerekli beynin diğer mekanizmalarının kullanımını gerektirir (Paradis, 2004). NLY çerçevesinde; sınıftaki her tür iletişim, gerçek bir bağlama sahiptir; çünkü öğretmen gerçekçi olmayan sorular sormaz ve öğrencilerin yanıtları her zaman kişiseldir. İletişim, her zaman İD/YD yapılır.
Giuseppe Di Stefano

| Giuseppe Di Stefano |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: 24 Temmuz 1921  Sicilya, İtalya
Ölüm: 3 Mart 2008 (86 yaşında)  Santa Maria Hoè, Milano, Italya
Tarzlar: Opera
Meslekler: Opera şarkıcısı
Etkin yıllar: 1946-1992

Giuseppe Di Stefano (24 Temmuz 1921 - 3 Mart 2008) 1940’ların başından 1990’ların ortasına kadar söyleyen profesyonel opera sanatçısı İtalyan tenor. Arkadaşları ve hayranları tarafından “Altın ses” ya da “En güzel ses” olarak tanımlanan, Pipo lakaplı sanatçı Beniamino Gigli’nin ardılı, Luciano Pavarotti’nin öncü modeli olmuştur. Bir söyleşide Pavarotti, "Di Stefano benim idolümdür. Duyabileceğiniz en inanılmaz, güneş gibi açık ses onunkidir, müzik yeteneği doğal ve güzel olduğu kadar olağanüstüdür.” demiştir. Di Stefano, José Carreras’ı da derinden etkileyen tenor olmuştur. 3 Mart 2008’de kimliği bilinmeyen saldırganların neden olduğu yaralanmalar sonucu yaşamını yitirdi.
Gençliği ve müzik eğitimi

Giuseppe Di Stefano 1921’de Sicilya Catania yakınlarında Motta Sant'Anastasia köyünde doğdu. Altı yaşında Milano’ya göç etti. Daha sonra kunduracı olacak carabiniere bir baba ile terzi bir annenin tek çocuğudur. Papaz olmak için din eğitimi aldığı sırada arkadaşlarının önerileri sonucu sesini eğitmek için bariton Luigi Montesanto ve Mariano Stabile ile çalıştı, diksiyonunu geliştirdi.
II. Dünya Savaşı sırasında eğitimi sekteye uğrayan Di Stefano, İtalyan ordusuna girdi. Orduda birliklerini eğlendirmek için şarkı söylemesi nedeni ile komutanları tarafından kötü asker olarak nitelendirildi. İtalya’nın savaşı yitirmesiyle İsviçre’ye kaçan Di Stefano, bir süre Lozan radyosunda şarkı söyledi, ilk Sicilya kökenli parçalarının kayıtlarını yaptı.
Mesleki gelişimi

Di Stefano, kariyerine lirik tenor olarak başladı. Donizetti'nin L'Elisir d'Amore operasında Nemorino ve Verdi'nin La traviata operasında Alfredo rollerini aldı. 1947 Ağustos’unda New York Metropolitan Opera’sında Verdi'nin Rigoletto operasının Riccione (Hjördis Schymberg ile birlikte) rolünü, 1948 Şubat’ında da aynı operanın Mantua Dükü rolünü üstlendi. Manon operasındaki performansından sonra Musical America klasik müzik dergisinde “Gigli’den sonra duyduğumuz ender kadifemsi zenginlikteki ses” yorumu çıktı. Uzun yıllar düzenli olarak New York’ta çalışan Di Stefano 1957 yılında Edinburgh Festival’inde L'elisir d'amore’daki Nemorino rolü ile 1961’de Covent Garden’daki Royal Opera House’da Tosca’daki Cavaradossi rölü ile İngiltere’de söyledi. Tenor olarak kusursuz diksiyonu, eşsiz tınısı, tutkulu ve yumuşak söylemesi ile takdir topladı.
Faust’un Metropolitan Operası’ndaki radyo yayınından sonra Sir Rudolf Bing anılarında, "Güzelliğini yaşamımın sonuna kadar unutamayacağım bir ses” yorumunu yaptı. Uluslararası ün kazandığı yıllarda Di Stefano İtalyan Altın Orfeo müzik ödülünü aldı.
1953'te EMI klasik bölümü başkanı Walter Legge, popüler İtalyan operalarını Maria Callas ile birlikte kaydetmek için tenor olarak Di Stefano’yu seçti. İkilinin 1953’teki  Victor de Sabata yönetimindeki Tosca stüdyo kayıtı tarihin en önemli gramafon kayıtlarından biri olarak nitelendirildi. 1951’de Güney Amerika’da başlayan sahne performansları da 1957’de La Scala'daki Un ballo in maschera’ya kadar sürdü.
Di Stefano, 1955'te ünlü Visconti yapımı La traviata’nın Alfredo’su ile Edgardo’nun Lucia’sını Herbert von Karajan yönetiminde Berlin ve Viyana’da La Scala’da söyledi.
Metropolitan Opera House’dan Rudolf Bing’in, Di Stefano'nun playboy yaşam tarzının sesini bozduğu yönündeki yakınışlarına karşın, Di Stefano, sentetik liflere olan alerjisinin sesini etkilediğini söyledi.
1973'te, Di Stefano ve Maria Callas 1974’te sona erecek olan bir resital turuna çıktılar. Eleştirmenlerin Callas’ın sesini yitirdiği yönündeki yorumlarına karşın halkın tepkisi her yerde coşku dolu oldu. Bu dönemde iki sanatçı arasında romantik ilişki dedikoduları yayıldı. Temmuz 1992’de Di Stefano başarılı biçimde söyleyişini son opera çalışması olan Turandot’daki İmparator rolü ile sürdürdü.
Özel yaşamı ve ölümü

1949’da konservatuvar öğrencisi Maria Girolami ile New York’ta evlendi. Üç çocuğu olan çift 1976’da ayrıldı. Di Stefano'nun 1977’de Hamburglu soprano Monika Curth ile başlayan ilişkisi 1993’te evlenmeleri ile sonuçlandı. Son olarak 24 Ekim 2004’te Oderzo’da aldığı bir ödül sırasında görüldü.
3 Aralık 2004’te Kenya’daki Diani Plajı’ndaki evinde kimliği saptanamayan soyguncular tarafından saldırıya uğradı. Bu soygun sırasında ciddi biçimde yaralandı ve bilincini yitirmiş olarak kanlar içinde bırakıldı. Mombasa’da kaldırıldığı hastanede durumu ciddiliğini korudu. Üç ameliyat geçirmesine karşın 7 Aralık'ta komaya girdi. 23 Aralık’ta İtalya’da Milano’ya götürüldü. Bir süre sonra komadan çıkmasına rağmen sağlığı hiç düzelmedi. 2 Mart 2008’de kuzey Milano Santa Maria Hoè’daki evinde 86 yaşında öldü.
Sesi ve söyleme biçimi

Di Stefano’nun gençlik yıllarında genişleyen, yumuşak, kusursuz canlılıkta ve zengin tınılı bir sesi vardır. Temiz diksiyonu, tutkulu vurgulaması, büyüleyici yorumu, zarif pianissimo ve tonlaması ile söyleme tekniğinden övgü ile söz edilir. Bjorling, Kraus, Del Monaco ve Bergonzi’den farklı olarak doğal müzikalitesi, cömert, içten gelen ve iletişimci bir söyleme tekniğine sahiptir.
Di Stefano, özellikle kariyerinin erken dönemindeki unutulmaz performansları (Rigoletto, La traviata, La bohème, Balıkçıların incisi, Manon, Faust) ile geleneksel lirik tenor ile post-romantik İtayan Fransız repertuvarı arasında yer alır.
Maria Callas ile kayıtları

Di Stefano, Maria Callas ile birlikte EMI için aşağıdaki operaları kaydetmiştir.
Lucia di Lammermoor – 1953
I puritani – 1953
Cavalleria rusticana – 1953
Tosca – 1953
Pagliacci – 1954
Rigoletto – 1955
Il trovatore – 1956
La bohème – 1956
Un ballo in maschera – 1956
Manon Lescaut – 1957
Di Stefano ile Callas Kasım - Aralık 1972’de Philips için Antonio de Almeida yönetiminde Londra Senfoni Orkestrası eşliğinde bir dizi düet kaydetti. Bu kayıtlar resmi olarak yayınlanmadı ancak korsan kayıtları çıktı.
Diğer kayıtlar > Tek parçalar

Che gelida manina, Pourquoi me revellier, Una furtiva lagrima, E lucevan le stelle, Del tempio al limitar (con Giuseppe Marchiò) RADIO LOSANNA-EMI 1945
È la solita storia del pastore, Oh dolce incanto, Ed anche Beppe amò, Mi par d'udire ancora RADIO LOSANNA-EMI 1946
Ah dispar vision, E lucevan le stelle, Dei miei bollenti spiriti, È la solita storia del pastore, Addio Mignon, Ah non credevi tu HMV 1947
Com'è gentil, Pourquoi me revellier EMI 1951
Firenze è come un albero fiorito, Non piangere Liù, Nessun dorma, Ch'ella mi creda, Or son sei mesi, Oh tu che in seno agli angeli EMI 1955
Ah mi parla di lei, Tardi si fa, Notte d'amor, Già nella notte densa, Oh come al tuo sottile, Leila, Leila mia, Non hai compreso (con Rosanna Carteri) EMI 1957
Un dì all'azzurro spazio, Come un bel dì di maggio, Recondita armonia, E lucevan le stelle, Non piangere Liù, Nessun dorma, Pourqoui me revellier, En fermant les yeux, La fleur, Salut demeure, De mon amie, fleur endormie Decca 1958
Galeri

Maria Callas ile 9 Aralık 1973
Luigi Veronelli (solda) ve Giuseppe Di Stefano (sağda), 1972
Ino Savini ile Giuseppe Di Stefano - 'La Boheme' (1962)
Hakkı Akansel

| İsmail Hakkı Akansel TOP> 1942-26.İstanbul Belediye Başkanı |
| --- | --- |
Görev süresi 12 Eylül 1980 - 30 Ağustos 1981
Yerine geldiği: Aytekin Kotil
Yerine gelen: Ecmel Kutay
Ege Ordu Komutanı
Görev süresi 30 Ağustos 1984 - 30 Ağustos 1985
Yerine geldiği: Süreyya Yüksel
Yerine gelen: Kemal Yamak
2. Ordu Komutanı
Görev süresi 15 Ağustos 1983 - 30 Ağustos 1984
Yerine geldiği: Mehmet Buyruk
Yerine gelen: Adnan Doğu
Harp Akademileri Komutanı
Görev süresi 23 Ağustos 1981 - 15 Ağustos 1983
Yerine geldiği: Halil Sözer
Yerine gelen: Recep Ergun
Kişisel bilgiler
Doğum: 1 Temmuz 1924 İstanbul
Ölüm: 15 Mayıs 2016 (91 yaşında) İzmir
Askerî hizmeti
Bağlılığı:  Türkiye
Rütbesi:  Orgeneral
İsmail Hakkı Akansel (1 Temmuz 1924 – 15 Mayıs 2016) Türk asker ve eski İstanbul Belediyesi Başkanı.
1941'de Işıklar Askerî Lisesinden, 1942'de Kara Harp Okulundan mezun oldu. 1968'de tuğgeneral, 1972'de tümgeneral, 1976'de korgeneral, 1981'de orgeneral rütbesine terfi etti. 12 Eylül Darbesi sonrası, 12 Eylül 1980 - 23 Ağustos 1981 tarihleri arasında atamayla İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı görevini yürüttü. Belediye Başkanlığı görevinden sonra Harp Akademileri, 2. Ordu ve Ege Ordusu komutanlıkları yaptı. 1985'te emekliye ayrıldı. Petkim danışma kurulu başkanlığı yaptı.
15 Mayıs 2016 tarihinde, İzmir'de tedavi gördüğü hastanede öldü. İstanbul'da bulunan Edirnekapı Şehitliği'nde defnedildi.
2013 Dünya Atletizm Şampiyonası - Kadınlar 20 kilometre yürüyüş

| 2013 Dünya Atletizm Şampiyonası |
| --- | --- |
Mücadelenin finişinin yapıldığı Lujniki Stadyumu
Tarih: 13 Ağustos (Final)
Yer: Lujniki Stadyumu
Etkinlik türü: Kadınlar 20 km yürüyüş
Katılımcılar: 30 ülke 62 sporcu
Resmi Video13 Ağustos 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
| 2013 Dünya Atletizm Şampiyonası'ndaki müsabakalar > Koşu etkinlikleri |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 100 m |   | erkekler |   | kadınlar |
| 200 m |  | erkekler |  | kadınlar |
| 400 m |  | erkekler |  | kadınlar |
| 800 m |  | erkekler |  | kadınlar |
| 1500 m |  | erkekler |  | kadınlar |
| 5000 m |  | erkekler |  | kadınlar |
| 10.000 m |  | erkekler |  | kadınlar |
| 100 m engelli |  |  |  | kadınlar |
| 110 m engelli |  | erkekler |  |  |
| 400 m engelli |  | erkekler |  | kadınlar |
| 3000 m su engelli |  | erkekler |  | kadınlar |
| 4 × 100 m bayrak |  | erkekler |  | kadınlar |
| 4 × 400 m bayrak |  | erkekler |  | kadınlar |
Yol etkinlikleri
| Maraton |  | erkekler |  | kadınlar |
| 20 km yürüyüş |  | erkekler |  | kadınlar |
| 50 km yürüyüş |  | erkekler |  |  |
Saha etkinlikleri
| Uzun atlama |  | erkekler |  | kadınlar |
| Üç adım atlama |  | erkekler |  | kadınlar |
| Yüksek atlama |  | erkekler |  | kadınlar |
| Sırıkla atlama |  | erkekler |  | kadınlar |
| Gülle atma |  | erkekler |  | kadınlar |
| Disk atma |  | erkekler |  | kadınlar |
| Cirit atma |  | erkekler |  | kadınlar |
| Çekiç atma |  | erkekler |  | kadınlar |
Kombine etkinlikler
| Heptatlon |  |  |  | kadınlar |
| Dekatlon |  | erkekler |  |  |
Bu kutu: görüntüle tartış 
2013 Dünya Atletizm Şampiyonası'nda kadınlar 20 kilometre yürüyüş yarışı 13 Ağustos tarihinde gerçekleştirilmiştir.
Rekorlar

Mücadele öncesi rekorlar aşağıdaki gibiydi.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Dünya rekoru |  Yelena Laşmanova (RUS) | 1:25:02 |  Londra, Birleşik Krallık | 11 Ağustos 2012 |
| Şampiyona rekoru |  Olimpiada Ivanova (RUS) | 1:25:41 |  Helsinki, Finlandiya | 7 Ağustos 2005 |
| Tüm dünyadaki yılın en iyi derecesi |  Yelena Laşmanova (RUS) | 1:25:49 |  Soçi, Rusya | 23 Şubat 2013 |
| Afrika rekoru |  Grace Wanjiru Njue (KEN) | 1:34:19 |  Nairobi, Kenya | 1 Ağustos 2010 |
| Asya rekoru |  Shenjie Qieyang (CHN) | 1:25:16 |  Londra, Birleşik Krallık | 11 Ağustos 2012 |
| Avrupa rekoru |  Yelena Laşmanova (RUS) | 1:25:02 |  Londra, Birleşik Krallık | 11 Ağustos 2012 |
| Güney Amerika rekoru |  Miriam Ramón (ECU) | 1:31:25 |  Lima, Peru | 7 Mayıs 2005 |
| Kuzey ve Orta Amerika, Karayipler rekoru |  Mirna Ortíz (GUA) | 1:28:31 |  Rio Maior, Portekiz | 1 Nisan 2013 |
| Okyanusya rekoru |  Jane Saville (AUS) | 1:27:44 |  Naumburg, Almanya | 2 Mayıs 2004 |
Katılım kriteri

Şampiyonaya katılmak için geçilmesi gereken baraj dereceleri aşağıdaki gibiydi.
| A barajı | B barajı |
| --- | --- |
1:36:00: 1:38:00
Program

| Tarih | Saat | Tur |
| --- | --- | --- |
| Ağustos 13, 2013 | 09:35 | Final |
Adrienne Hill

| Adrienne Hill |
| --- | --- |
Doğum: 22 Temmuz 1937(1937-07-22) Plymouth, Devon, İngiltere, BK
Ölüm: 6 Ekim 1997 (60 yaşında) Londra, İngiltere, BK
Ölüm sebebi: Kanser
Milliyet: İngiliz
Meslek: Oyuncu

Adrienne Hill (22 Temmuz 1937 – 6 Ekim 1997), İngiliz oyuncudur.
Kariyeri

1965 yılında BBC bilimkurgu dizisi Doctor Who' Birinci Doktor'un yol arkadaşı Katarina rolünü oynadı. The Myth Makers ve The Daleks' Master Plan öykülerinin beş bölümünde yer aldı. Bu Hill'in televizyondaki ilk işiydi.
Doctor Who'daki rolünden sonra Hill Hollanda, sonra Amerika'ya giderek birkaç rolde oynadı. İngiltere'ye döndükten sonra öğrenimine devam ederek drama öğretmeni oldu ve Londra'da çalıştı.
1985 yılında diğer Doctor Who oyuncularıyla beraber Children in Need programında yer aldı. Son kez City Life adlı Yeni Zelanda pembe dizisinde bir kütüphane asistanı rolünde oynadı.
Splenial

Trimerorhachis'in hemimandible'ı; splenial (etiket: "sp") iç yüzeyde görülebilir
Splenial; sürüngenlerin, amfibilerin ve kuşların alt çenesinde yer alan küçük bir kemiktir ve genellikle angular ve surangular arasında, dile yakın bir bölgede yer alır.
Geri Dönüş Kanunu

Geri Dönüş Kanunu (İbranice: חֹוק הַשְׁבוּת, ḥok ha-shvūt), 5 Temmuz 1950 tarihinde geçen, Yahudilere İsrail’e dönme ve İsrail vatandaşı olma hakkını tanıyan İsrail kanunudur. Geri Dönüş Kanunu’nun ilk bölümünde şu deklarasyon vardır:
Geri Dönüş Kanunu ile İsrail Devleti, Siyonizm hareketinin amacı olan, bir Yahudi Devleti olarak İsrail’in kurulması ilkesine yönelik adım atmıştır.
1970’te giriş ve yerleşme hakkı, büyükbabası ve ya büyükannesinden birinin Yahudi olduğu kişilere ve Yahudi birisiyle evli olan kişilere de verildi. Bu kişilerin Yahudilik tanımını yapan Ortodoks Halakha kanunlarına göre Yahudi olup olmadıkları önemli değildi.
İsrail’e varıldığı gün ya da daha sonraki günlerde, İsrail’e giren kişi, Geri Dönüş Kanunu gereğince, oleh (göçebe) olduğunu belirten bir sertifika alır. Oleh’in İsrail vatandaşı olup olmamayı kararlaştırması için üç ayı vardır. Bu dönem içerisinde vatandaşlık alabilir veya geri çevirebilir. Oleh olma hakkı, Yahudilere ve ya devletin güvenliğine zarar verecek girişimlerde bulunması durumunda kişiden alınır. Ayrıca geçmişinde halkın güvenliğini tehlikeye atacak suçlarda bulunulduysa, oleh olma hakkı anında elinden alınır.
Tarihi

Geri Dönüş Kanunu, 5 Temmuz 1950 tarihinde, Knesset tarafından oybirliğiyle kabul edildi. Bu tarih, Siyonist Vizyoner Theodore Herzl’in ölümüyle aynı güne denk gelsin diye seçildi. Kanuna göre:
Knesset’e yaptığı deklarasyonda, dönemin başbakanı David Ben-Gurion, bu kanunun bir hak tanımadığını ve aslında bir Yahudinin zaten sahip olduğu hakkı tekrar doğruladığını iletti:
Göçle ilgili diğer konuları içeren, diğer kanun, 1952 Vatandaşlık Kanunu’nda geldi.
Başlangıçta, Geri Dönüş Kanunu’ndaki haklar sadece Yahudilere yönelikti. Buna rağmen, kimin Yahudi olup olmadığına açıklık getiremeyen yasama organı, kanunda bu tanımı yapmadı ve zamanla bir sorunun kendisi tarafından çözülmesine bıraktı. Sonuç olarak, kanun, geleneksel Halaha tanımına dayadı kendisini, ama Yahudi’nin kim olduğu açıklamasının olmaması, değişen görüşlerin ortaya çıkmasına sebep oldu. Bunun sonucu olarak da, birçok farklı Yahudilik akımlarının tanınmak için yarışa girmesine sebep oldu.
Geri Dönüş Kanunu’yla İsrail’e göç eden herkes hemen İsrail vatandaşlığı hakkına sahip olur. Buna rağmen, Geri Dönüş Kanunu’yla göç eden herkesin otomatik olarak “Yahudi” kabul edilmesi üzerinde farklı görüşler ortaya çıkmıştır. Halaha geleneklerine göre, bir kişi sadece annesi Yahudi ise ve ya Yahudiliğe dönerse Yahudidir. Ortodoks Yahudiler, Reformist ve Muhafazakâr Yahudilerin dönüştürmelerini tanımamaktadır. Buna rağmen, Yahudiliğin hangi dalından gelirse gelsin, kanun her Yahudinin İsrail’e göçmesine ve vatandaşlık almasına izin vermektedir.
Yahudi Soyu Yasa Değişikliği

Geri Dönüş Kanunu, 1970 yılında değiştirildi ve Yahudi olmayan kişiler de geri dönüş kanunu kapsamına alındı. 2 no’lu değişikliğe göre:
Yahudilerin bu kanun kapsamındaki hakları, Uyruk Kanunu kapsamındaki Oleh’in hakları ve bir Oleh’in başka herhangi bir kanun kapsamındaki hakları, bir Yahudinin torunlarına ve çocuklarına verilir. Ayrıca, bir Yahudinin eşine, bir Yahudinin çocuğunun eşine ve bir Yahudinin torununun eşine de bu haklar tanınır. Bu haklar sadece gönüllü bir şekilde Yahudilikten vazgeçip başka dini seçenlere tanınmaz.
1970'ten itibaren, kanunun kapsamına giren gruplar şunlardır:
Ortodoks Yahudilik inançlarına göre, bir Yahudi anneden doğan ve ya annesinin annesi Yahudi olan kişiler.
Yahudi soyuna sahip kişiler (Yahudi babası ve ya büyük babası olan).
Yahudiliğe dönen kişiler.
Halaha’ya göre hala Yahudi olsalar da, Yahudilikten istekleriyle ayrılanlar, Geri Dönüş Kanunu’yla İsrail’e gelip vatandaşlık alamazlar.
1970 yaşa değişikliği, “Yahudi kimdir?” tartışmasıyla doğmuştur. O zamana kadar, kanun bu soruyla ilgilenmiyordu. Kararın kapsayıcı olmasının birçok açıklaması oldu. Bunlardan biri, Nuremberg Kanunları’nın, kimin Yahudi olduğuyla ilgili Halaha inançlarını önemsememesiydi. Başka bir açıklama ise, hükûmetin anti-semitik kampanyası sonrasında, Polonya’dan gelen 1968 göç dalgasıydı. Bu göçmenler çok asimile olmuştu ve birçok Yahudi olmayan aile üyelerine sahiptiler.
Başka bir açıklama ise, göçmen sayısını artırarak, artan Arap nüfusunu dengelemekti. Demografik tehlike olarak görülen, Arap nüfusu artışı, İsrail’e göçebilmelik şartlarını değiştirtti. 
Diğer bir açıklama, negatif bir perspektife sahip olarak, dindar Yahudiler tarafından ortaya atılmıştır. Onlara göre, Laik hükûmet unsurları, İsrail’deki dindar kesimlerin politika üzerindeki etkilerini azaltmak için, laik ve Yahudi olmayan eşleri İsrail’e kabul ediyorlardı. 
İsrail Hahamlığı tamamen Ortodoks bir yapı olmakla birlikte, çok daha sınırlı ve katı bir Yahudilik tanımına sahiptir. Bu nedenle Geri Dönüş Kanunu ile İsrail vatandaşlığı almış binlerce kişiye, Hahamlık, Yahudi evliliği izni vermemiştir. 
2008 yılı itibarıyla, 2,734,245 Yahudi, 1950 yılından bu yana İsrail’e göçmüş oldu. Yüzlerce ve binlerce kişi, Ortodoks Yahudilik tanımlarına göre Yahudi olarak kabul edilmemelerine rağmen, İsrail vatandaşlığı aldı.
Vatandaşlık Reddi

Geri Dönüş Kanunu’nun 2(b) kısmı, İç İşleri Bakanlığına, birkaç nedenden dolayı, vatandaşlık reddi hakkını tanımaktadır. Bu nedenler arasında, başvuru yapan bir kişinin, İsrail Devleti’ne tehdit (Yahudi Devletine vatan hainliği) oluşturacağı şüphesini uyandırması, geçmişinde cinayet gibi ciddi suçlara bulaşmış olması, kanun kaçağı olması, Yahudi halkının ve amaçlarının karşıtı bir tutum içinde olması, İsrail halkının sağlığını tehlikeye sokacak hastalıklara sahip olması vardır. 
Bu hüküm, İsrail’in kurulmasından beri birkaç defa kullanılmıştır. Bazı dikkate değer örnekleri arasında, Robert Soblen varıdır. Soblen, Sovyetler Birliği'ne casusluk yapan Amerikalı bir Komünistti ve müebbet hapisten kaçmak için, İsrail’e göçmüştü. Diğer bir örnekse, Meyer Lansky’dir. Amerikalı bir gangster olan Lansky, önce vatandaşlık almış, iki yıl sonra kovulmuştur. Çeşitli bombalamalara bulaşan Victor Vancier’de aynı şekilde red almıştır. 
Geri Dönüş Kanunu ile vatandaşlık vermek aynı kişilerde ülkeden uzaklaştıramamak anlamına gelmemektedir.