stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ahmet Kavas

| Ahmet Kavas> Türkiye'nin Senegal Büyükelçisi |
| --- | --- |
Görev süresi 14 Nisan 2020 - 21 Ocak 2023
Türkiye'nin Çad Büyükelçisi
Görev süresi 22 Ağustos 2012 - 30 Ağustos 2015
Kişisel bilgiler
Doğum: 1964 Samsun, Türkiye
Bitirdiği okul: Ankara Üniversitesi, Paris Diderot Üniversitesi
Mesleği: Akademisyen, diplomat, yazar
Dini: İslam
Ahmet Kavas (d. 1964, Samsun), Türk diplomat, akademisyen ve yazar.
Ahmet Kavas, Samsun'un Vezirköprü ilçesinin Kargucak köyünde doğdu. 1982 yılında Merzifon İmam-Hatip Lisesi'ni ve 1987 yılında Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'ni bitirdi. 1988 yılında, Türkiye Diyanet Vakfı'nın verdiği yüksek lisans ve doktora bursunu kazanarak Fransa'ya gitti. 1991 yılında Paris Diderot Üniversitesi Coğrafya, Tarih ve Toplum Bilimleri Bölümü'nde, Afrika'da İslam ve Müslüman Toplumlar Uzmanı Prof. Dr. Jean-Louis Triaud'un yanında akademik çalışmalarda bulunan Kavas, 1835-1912 Yılları Arasında Osmanlı İdaresi ile Senusiye'nin Münasebetleri konulu yüksek lisans tezini bitirdi. Kavas, 1996 yılında Fransızca Konuşulan Afrika'da Modern Arapça - İslam Eğitiminin Gelişmesi, Mali Cumhuriyeti Medreseleri, 1980-1994 Yılları arasında Başkent Bamako'nun Konumu konulu doktora tezini tamamladı. Daha sonra Türkiye'ye dönerek, 10 yıl kadar süreyle İslam Araştırmaları Merkezi (İSAM)'da araştırmacı olarak görev yaptı.
2008 yılında profesör unvanı alan Kavas, Osmanlı Afrikası üzerine akademik çalışmalarını İstanbul Üniversitesi'nde sürdürdü. 2008-2011 yılları arasında T. C. Başbakanlık Müşaviri olarak görev yaptı. 2011 yılındandan beri İstanbul Medeniyet Üniversitesi'nde Uluslararası İlişkiler bölüm başkanlığı görevini sürdürmekte olan Kavas, 2012 yılında Resmi Gazete'de yayınlanan büyükelçiler kararnamesiyle Türkiye'nin Çad Büyükelçisi olarak atanmış ve 2015 yılına kadar bu görevde bulunmuştur. 2015-2016 yılları arasında İstanbul Medeniyet Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi dekan vekili olarak görev aldı.
2016 yılında Afrika üzerine araştırmalar yapan Afrika Araştırmaları Derneği (AFAM)'ı kurdu ve halen başkanlığını yürütmektedir. Türkiye-Afrika ilişkileri üzerine birçok makale kaleme almakta, güncel siyasi gelişmeleri televizyon söyleşilerinde yorumlamaktadır.
Kavas, 2005'te Geçmişten Günümüze Afrika, 2006'da Osmanlı-Afrika İlişkileri, 2014'te Türkiye-Çad İlişkileri, 2018'de Fizan Sancağı kitaplarını yayınladı.
14 Nisan 2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan kararname ile Türkiye'nin Senegal Büyükelçisi olarak atandı.
Fransızca ve Arapça bilmektedir.
Aydınlar, Yayladere

| Aydınlar |
| --- | --- |
Köy

 Bingöl'ün Türkiye'deki konumu
AydınlarAydınlar'ın Bingöl'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bingöl
İlçe: Yayladere
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1532 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 46
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0426
İl plaka kodu: 12
Posta kodu: 12652
Aydınlar, Bingöl ilinin Yayladere ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Çuğ olarak geçmektedir. Köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 19507 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı ‘103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun’un 14. Maddesi gereğince Kiğı ilçesinden ayrılarak Bingöl'ün yeni kurulan ilçesi Yayladere'ye bağlanmıştır.
Coğrafya

Köy, Bingöl il merkezine 100 km, Yayladere ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 46
2021: 47
2020: 44
2019: 40
2018: 33
2017: 35
2016: 26
2015: 16
2014: 20
2013: 21
2012: 19
2011: 28
2010: 22
2009: 19
2008: 21
2007: 26
2000: 28
1990: 238
1985: 409
1965: 774
Çiriş, Bingöl

| Çiriş |
| --- | --- |
Köy

 Bingöl'ün Türkiye'deki konumu
ÇirişÇiriş'in Bingöl'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bingöl
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1632 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 85
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0426
İl plaka kodu: 12
Posta kodu: 12100
Çiriş, Bingöl ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1550'den beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Bingöl il merkezine 17 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 85
2021: 99
2020: 99
2019: 116
2018: 113
2017: 124
2016: 108
2015: 138
2014: 149
2013: 162
2012: 158
2011: 162
2010: 170
2009: 177
2008: 181
2007: 166
2000: 199
1990: 311
1985: 371
1965: 174
Yunanistan'a birinci Pers saldırısı
Antik kaynaklar

Yunan-Pers Savaşları konusunda esas kaynak Karyalı tarihçi Herodot'un çalışmasıdır. "Tarihin babası" olarak bilinen Herodot, Önasya'daki o zaman için Pers hakimiyetinde olan Halikarnas'da MÖ 484 yılında doğmuştu. Herodot, Historia adlı çalışmasını MÖ 440-430 yılları arasında yazmıştır. Bu çalışmasında Yunan-Pers Savaşları'nı işlemiştir. Söz konusu savaşların MÖ 450 yılında sona erdiği düşünülürse, Herodot'un bu çalışması, konu aldığı olaylarla çağdaş sayılır. Herodot'un tarzı tümüyle öyküleştirme tarzıydı ve en azından batı toplumları açısından tanınan bir tarih anlatımı olarak görülmektedir. Herodot'un, olayları tanrıların istek ve kaprislerine, kişilerin iddialarına dayanmadan diğer yandan olayların tarihsel değerlerini nispeten objektif vermesi, bir tarihçi için aranan bir nitelik dizisi olarak kabul edilmektedir. Herodot'tan sonraki, Tukididis gibi bazı tarihçiler, her ne kadar onun tarzını izlemişlerse de eleştirmekten geri kalmamışlardır. Bununla birlikte Tukididis kendi tarih çalışmasını, Herodot'un bıraktığı yerden, Sestos Kuşatması'ndan başlatmayı seçmiştir. Muhtemelen, Herodot'un çalışmasının düzeltilmeye ya da yeniden yazılmaya gerek duymayacak kadar doğru olduğunu düşünmüş olmalıdır. Örneğin Plutarkhos da Herodot'u bir denemesinde yeterince Yunan yanlısı olmamakla suçlayarak eleştirmiş, "barbarperver" olarak tanımlamıştır. Rönesans Avrupa'sında çok okunmaya devam ediyor olsa da Herodot hakkında olumsuz bir yargı sürmüştü. Ancak 19. yüzyıla gelindiğinde, bir kısım arkeolojik bulgularla defalarca desteklenince Herodot'un değeri kabul edilir olmuştur. Günümüz yaygın görüşü, Herodot'un çalışmasının son derece değerli bir tarih kaydı olduğu yönündedir. Bununla birlikte, özellikle birliklerdeki mevcutlar ve tarihler konusunda verdiği ayrıntıların yer yer kuşkuyla karşılanması da söz konusu olmaktadır. Öte yandan halen birçok tarihçi, Herodot'un anlatımının Pers karşıtı bir eğilimde olduğuna ve olayların, dramatik bir etki yaratmak amacıyla abartılmış ya da süslenmiş olduğu kanısındadır.
Sicilyalı tarihçi Diodorus, kısmen Eforus'tan yararlanarak Yunan – Pers Savaşları'yla ilgili bazı bilgileri MÖ 1. yüzyılda kaleme aldığı çalışmasında işlemiştir. Diodorus'un verdiği bilgiler Herodot'la büyük ölçüde uyumludur. Yunan – Pers Savaşları daha az ayrıntı verilerek birkaç antik tarihçi tarafından daha anlatılmaktadır. Bunların arasında Ktesias, Plutarkhos ve oyun yazarı Eshilos sayılabilir. Yılanlı Sütun gibi bazı arkeolojik buluntular da Herodot'un anlatımlarını desteklemektedir.
Datis seferi (MÖ 490)

Sparta'daki bu istikrarsız durumu bir avantaj olarak gören I. Darius, Atina ve Eretria'yı cezalandırmak için Yunanistan üzerine yeni bir sefer başlatmaya karar vermiştir. Başkent Susa'da bir ordu toplandı. Ordu, bir donanmanın toplandığı Kilikya'ya yürüyüşe geçirildi. Seferin komutası bir Med General olan Datis'e ve Sard Satrabı Artaphernes'in oğlu Artaphernes'e verilmiştir. Pers Komutanlığı sefer sırasında yeri geldiğinde sürgündeki Atina Kralı Hippias'ın rehberliğinden de yararlanmıştır. Bu kez, Mardonius Seferi'ndeki gibi bir deniz faciasından kaçınmak için Donanma Güney Ege üzerinden bir rota izlenmesine ve bu rota boyunca henüz Pers Sarayı'na boyun eğmemiş olan adalara uğranmasına, dolayısıyla tüm güçlükler göze alınarak ordunun donanmayla taşınmasına karar verilmiştir. Ordu Kilikya'da, Aleian Ovası'nda (günümüzde Çukurova) toplanmış ve buradan donanmaya alınmıştır.
Datis seferi (MÖ 490) > Sefer > Lindos

Kilikya'dan denize açılan Pers Donanması'nın ilk hedefi Rodos Adası olmuştur. Ada halkı dehşet içinde kalelere, çoğunluğu da Lindos kent surları ardına sığınmıştır. Pers kuvvetleri komutanı Datis, adadaki Lindos kentini kuşatmış, kentin kısa sürede susuzluktan kırılarak teslim olmasını beklemiştir. Ancak kısa süre sonra güçlü bir yağmur bu umutları boşa çıkardı. Bunun üzerine kuşatma kaldırıldı. Tüm bunları Lindos'taki bir tapınağın kayıtlarından öğrenebiliyoruz. Bu mevsimde hiç de olağan olmayan yağmur, tanrıların Lindos'u koruduğu şeklinde yorumlanmıştır. Bazı Lindoslular da rüyalarında Tanrıçay'ı (Atena) gördükleri rivayetini yaydılar. Öte yandan bu yazıtın, atalarının İyon Ayaklanması'na ihanet etmediğini kanıtlamak isteyen Rodoslu bir yurtseverin uydurması olduğu yönünde görüşler vardır. Herodot'ta bu konuda bir kayıt da yoktur.
Datis seferi (MÖ 490) > Sefer > Nakşa

Filo buradan İyonya kıyıları açığından kuzey yönünde ilerlemiş, Sisam Adası civarında batı yönünde dönüş yaparak Ege Denizi'ne açılmıştır. Ege'ye açılan donanma, on yıl önce İyon Ayaklanması'nın hemen öncesinde gerçekleştirilen ve Nakşa'nın başarılı bir savunma sergilediği Nakşa Seferi'nin öcünü almak için Nakşa Adası'na yönelmiştir. Halkın bir kısmı dağlara kaçtıysa da Pers askerleri tarafından yakalanarak köle edilmiştir. Daha sonra kent ve tapınakları yakıldı.
Datis seferi (MÖ 490) > Sefer > Kiklad Adaları

Nakşa'dan hareket eden Pers Donanması, önemli yerleşim olan diğer Kiklad Adaları'nı teker teker dolaşmıştır. Bu arada yolu üzerindeki her adadan rehineler ve asker alarak yollarına devam etmişlerdir. Donanma daha sonra Delos'a yönelmiştir. Bu ada halkı da yerleşimleri terk ederek kaçıştı. Pers gücünü Nakşa'da ortaya koyduktan sonra General Datis, kendisine boyun eğecek olan ada halklarına karşı daha ılımlı olmaya yönelmiştir. Donanma'nın Delos sahillerine yanaşmasına dahi izin verilmedi, Ada'nın batısındaki Rineia Adası sahillerine çekildi. Hemen ardından Deloslular'a bir ulak göndererek bu yaklaşımını ilan etmiştir.
Neden benim niyetimi bu denli yanlış değerlendiriyor ve kaçıyorsunuz? İki tanrının doğduğu bu topraklarda, ne ülkeye ne de halkına bir kötülük yapmak ne benim niyetimdir, ne de Kralımın bana verdiği emir bu yöndedir. Bu yüzden evlerinize dönün ve adanızda yaşamaya devam edin.
General Datis, Ada halkına ve mülklerine zarar verilmeyeceği yönünde söz verdi. Ardından yanına sadece birkaç hizmetkar alarak karaya çıktı. Apollon ve Artemis'in doğduğu ada olduğuna inanılan Grek dünyasının bu kült merkezindeki tapınakta, Tanrı ve Tanrıça'ya büyük miktarda adaklar sundu. Sadece Apollon'a saygı göstermek için Apollon tapınağı sunağında 300 talent değerinde buhur yakmıştır.
Pers Donanması'nın Kilikya'dan denize açılması ile Delos'a ulaşması arasında ele geçirilen adalarda, bir deniz iletişim hattı oluşturulmasını sağlayacak üsler kurulmuştu. Artık Yunanistan Anakarası üzerine gidilebilirdi. Delos'tan denize açılan Donanma Eretria yönünde harekete geçmiştir.
Datis seferi (MÖ 490) > Sefer > Eğriboz

Deniz yolculuğunun sonunda donanma Eğriboz Adası'nın güney ucundaki Karystos kenti açıklarına ulaşmıştır. Karystos'a gönderilen elçiler, sadece erzak ve asker talep ettiklerini vurgulayarak boyun eğilmesini istediler. Ancak kent, Datis'in kendileriyle zaman kaybetmeyeceğini, daha önemli hedeflerine yöneleceğini düşünmek gibi bir hata içindeydiler ve Pers önerilerini geri çevirdiler. Gerçekte kentleri, Eretria'nın da üzerinde olduğu adanın bir ucundaydı ve General Datis'in metodik planının bir parçasını oluşturuyordu. Bunun üzerine önce, kent halkının surlar üzerinden izleyebileceği yakın civardaki çiftikler, malikaneler yağmalandı, ateşe verildi. Daha sonra kent kuşatma altına alınmıştır. Binlerce ok kent surları üzerinden akarken hata anlaşılmıştı. Karystos sonunda Datis'in isteklerini kabul etti. General Datis Karystos'un düşmesinden sonra Eretria üzerine ilerlemiştir. Donanma denizden devam ederken Ordu, geçtiği yerleri yakıp yıkarak karadan ilerledi.
Datis seferi (MÖ 490) > Sefer > Eretria Kuşatması

Ana madde: Eretria Kuşatması
Donanma daha sonra seferin ana hedeflerinden ilki olan Eretria yönünde harekete geçmiştir. Herodot'a göre Eretrialılar en iyi stratejinin ne olacağı konusunda fikir ayrılığına düşmüşlerdir. Bir kısmı dağlara çekilmeyi, bir kısmı kuşatma altında direnmeyi, bir kısmı ise Pers iradesine boyun eğmeyi gerekli görüyordu. Ancak çoğunluğun kararı kentte kalıp savunmak yönündeydi. Yine de Atina'dan ve Sparta'dan destek kuvveti göndermesini istediler. Sparta'dan herhangi bir yanıt gelmedi. Atina ise, kendi topraklarının korunmasını zaafa uğratmamak için kuvvet göndermeye yanaşmamıştır. Bunun yerine Eğriboz kıyılarındaki Halkis'e, Eretria'ya 4 bin kişilik bir kuvvet gönderilmesi için talimat verilmiştir. Halkis, 20 yıl önce Atinalı göçmenlerin yerleştiği bir kentti ve askeri tarzda, bir garnizon koloni şeklinde kurulmuştu. Ancak Eretrialılar halen bir strateji belirlemekte zorlanıyorlardı. Bu nedenle Halkis'ten gelen kuvvet kentte kalamayarak geri dönmüştür. Eretria'nın bu tutumuyla getireceğini düşünerek aileleriyle birlikte Atina'ya çekildiler.
Sonuç olarak Eretria kuvvetleri Pers Ordusu'nun ana kuvvetlerinin de karaya çıkmasını ve ileri hareketlerini engellemek yönünde bir girişimde bulunmamıştır. Eretria'dan bazı gruplar, civardaki tepelerde Pers ileri kuvvetleriyle çarpıştılarsa da etkili bir güç olamamışlardır. Böylece kentin kuşatılmasına izin vermiş oldular. Altı gün boyunca Pers kuvvetleri kent surlarına, her iki taraf için de ağır kayıplarla sonuçlanan saldırılarda bulundular. Yedinci gün, Eritria'nın önde gelenlerinden iki kişi, kentlerine ihanet ederek Pers kuvvetlerine kapıları açtılar. Kentin tapınakları ve kutsal mekanları yağmalandı ve daha sonra da ateşe verildi. Sivil halk kısmen katliama uğradı. Dahası I. Darius'un emirleri gereği sağ kalan tüm kent halkı köleleştirildi.
Pers kuvvetleri, Eretria'yı da deniz ulaşım hattı'nın bir uç üssü olarak düzenlemek için birkaç gün bölgede kaldılar. Daha sonra Pers Donanması, Eğriboz Boğazı'ndan güneye doğru, sahile yakın bir rota izleyerek Attika'ya yelken açmıştır.
Sonuçları ve devamı

Eğer Datis'in planının Ege Adalarını ve Eretria'yı ele geçirmek ve Hippias'ı yeniden Atina tahtına getirmediyse, ordunun doğrudan Atina'ya saldırmaması bu plana uygun düşmektedir. Dahası Maraton Ovası'nda Pers kuvvetlerinin beş gün boyunca hareketsiz kalması, diğer deyişle çıkarma bölgesinde kesin sonuç aramaması da anlam kazanmaktadır. Datis'in stratejisinin ilk kısmını, Atina Ordusu'nu kentten yeterince uzağa çekmek, böylece Hippias yandaşlarının iktidarı ele geçirmesi için ortam yaratmak olduğu öne sürülmektedir. Datis'in stratejisinin ilk bölümü işe yaramıştı. Ancak görünüşe göre Hippias yandaşları, herhangi bir nedenle Atina'da kontrolü ele geçiremediler. Bunun üzerine Datis, stratejisinde değişiklik yaparak karadaki kuvvetlerinin bir bölümünü donanmaya çekmeye başladı. Planı, Maraton Ovası'nda bir tespit kuvveti bırakarak Atina Ordusu'nu orada tutmak, bu arada esas kuvvetleriyle Atina'ya saldırmak için, kente en yakın ve ana limanın yer aldığı Faleron Koyu'na bir çıkarma yapmaktı. Ancak Miltiades, Maraton Ovası'nda savaşsız geçen beş gün içinde ve sonunda, bu stratejileri fark etti ve Ordu'nun Atina'ya dönmesi gerektiğini anladı. Maraton Ovası'nda Pers kuvvetlerini bırakamayacağı için de önce Maraton'da saldırdı, Pers kuvvetlerini attıktan sonra, bir örtme kuvveti bırakarak Atina'ya yürüyüş emri verdi. Datis'in Yunanistan Anakarası'ndaki harekâtını, dolayısıyla Yunanistan'a Birinci Pers Saldırısı'nı sona erdiren esasan Maraton Ovası'ndaki muharebeden çok Atina – Plataea Ordusu'nun Atina'ya yürüyüşe geçmesidir.
Maraton Muharebesi'nde uğranılan yenilgi bir süre için Pers İmparatorluğu'nun Yunanistan'ı işgal etme planını kesintiye uğratmıştır. Bununla birlikte bu seferde Trakya ve Kiklad Adaları Pers İmparatorluğu eline geçmiş ve Makedonya ise boyun eğmiş, bağlı bir krallık haline gelmiştir. Yine de I. Darius, İmparatorluğun batı sınırlarını güven altına almak için Yunanistan'ı istila etmek kararından vazgeçmiş değildir. Ayrıca Atina, İyon Ayaklanması'ndaki rolü, diğer yandan hem Atina, hem de Sparta, Pers elçilerine yaptıklarından dolayı cezalandırılmış değildir.
Bu durumda I. Darius Yunanistan'ın istilası için yeni bir ordu ve donanma hazırlamaya girişti. Ancak MÖ 486 yılında Mısır'da ortaya çıkan bir ayaklanma, Yunanistan Seferi'ni belirsiz bir süre erteletmiştir. Daha sonra I. Darius, Mısır üzerine bir sefer hazırlıkları içindeyken öldü ve Pers tahtına oğlu I. Serhas geçti. Mısır'daki ayaklanmayı bastıran I. Serhas çok hızlı bir şekilde Yunanistan üzerine yapacağı seferin hazırlıklarına girişti. Hazırlıklar MÖ 480 yılında tamamlandı ve Yunanistan'a İkinci Pers Saldırısı için oluşturulan kuvvetlere bu kez bizzat I. Serhas komuta etti.
Önemi

Yunanistan'a yönelik ilk istila girişimi başlarda oldukça başarılı gelişmiş, yeni topraklar imparatorluğa katılırken Eretria ağır biçimde cezalandırılmış, gösterdikleri direnmenin öcü alınmıştı. Fakat harekâtın sonunda Maraton'daki tek yenilgi seferi diğer ana hedeflerine ulaşamadan sona erdirmiş, İmparatorluk'un kaynaklarını da büyük ölçüde tüketmişti. Diğer yandan Maraton, Yunanistan için son derece parlak bir zaferdi. Grekler ilk kez bir Pers ordusunu yenilgiye uğratıyorlardı ve Perslerin yenilmez olmadığını gördüler. Bunun devamı olarak, boyun eğmektense Pers iradesine karşı koymanın mümkün olduğu anlaşılmış oldu.
Bu bakış tarzı değişimi genç Atina Demokrasisi'nde bir kendine güven duygusu ve inancı yaratmış, birlik olmak ve kendi güçlerine güvenmekle güçlü olunabileceğini göstermiştir. Öyle ki Maraton Muharebesi esasen Atina'nın altın çağının başlangıcını işaret etmektedir. Bu aslında tüm Yunanistan için geçerliydi. Bu zaferin sağladığı gelişmelerle Yunanistan, sonraki üç yüz yıl boyunca Batı Kültürü'nün doğuşuna sahne olmuştur. Askeri olarak muharebenin sonucu, falanks düzenindeki hoplitlerin askeri yeteneğini çok net olarak ortaya koymuştur. Bu savaş tarzı Grek kent devletleri arasındaki savaşlar sırasında geliştirilmişti. Tarafların tümüyle aynı savaş tarzını kullanmış olmalarından, hoplitlerin falanks düzeninin avantaj ve dezavantajları ortaya çıkmamıştı. Maraton Muharebesi bu savaş tarzının ilk kez hafif zırhlı birliklerle karşılaşmasıydı ve hoplitlerin ne denli etkili olduğunu göstermiştir. Yine de falaks düzeni süvari karşısında zayıftı. Bu yüzden Grek kuvvetleri Platea Muharebesi'nde Pers süvarisine karşı son derece dikkatli olmak zorunda kalmıştır. Fakat uygun şartlarda ve biçimde kullanıldığında halen oldukça etkili bir muharebe tertiplenmesi olduğu açıktır. Diğer yandan Pers üst komutanlığı Maraton Muharebesi'ni yeterince değerlendirememiş görünmektedir. İkinci Pers istilasında Pers piyade kuvvetlerinin tertibinin pek değişmediği söylenebilir. Oysa, İmparatorluk'un hüküm sürdüğü topraklarda hoplit ayarında ağır piyade geleneği vardır. Bu durum, İyon Ayaklanması sırasında, özellikle Karya'da hoplitlerden oluşan kuvvetler karşısında başarılı olmanın getirdiği bir rahatlık olarak da görülebilir.
Herodot
MÖ 5. yüzyıl sonlarında Ahameniş İmparatorluğu
Kleisthenes
Trireme filosu için bir canlandırma
Susa'daki Pers Sarayı duvarlarından, Pers mızraklı süvarisi - okçuları
Lindos Akropol'ü
Kiklad Adaları
Yunan hopliti ve Pers savaşçısı birbirleriyle savaşıyor. Antik kylix'te tasvir. MÖ 5. Atina Ulusal Arkeoloji Müzesi
Sürmelikoç, Yayladere

| Sürmelikoç |
| --- | --- |
Köy

 Bingöl'ün Türkiye'deki konumu
SürmelikoçSürmelikoç'un Bingöl'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bingöl
İlçe: Yayladere
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1056 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 104
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0426
İl plaka kodu: 12
Posta kodu: 12652
Sürmelikoç, Bingöl ilinin Yayladere ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Çemizeyni olup, Kurmanci'de "çemêzeyni" sözcüğü "Zeynel kaynağı" anlamına gelmektedir. Köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 19507 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı ‘103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun’un 14. Maddesi gereğince Kiğı ilçesinden ayrılarak Bingöl'ün yeni kurulan ilçesi Yayladere'ye bağlanmıştır.
Coğrafya

Köy, Bingöl il merkezine 90 km, Yayladere ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır. Sürmelikoç, Yayladere ilçe merkezine bağlı en uzakta yer alan köydür.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 104
2021: 92
2020: 62
2019: 66
2018: 73
2017: 71
2016: 69
2015: 65
2014: 71
2013: 77
2012: 54
2011: 50
2010: 64
2009: 65
2008: 72
2007: 62
2000: 53
1990: 169
1985: 252
1965: 243
Nazi kaçış rotaları

II. Dünya Savaşından sonra kaçış yollarını kullanarak Avrupa'dan kaçan kıdemli Naziler ve diğer Faşistlere örnek olarak verilebilecek Ante Pavelić, Adolf Eichmann ve Josef Mengele
Nazi kaçış rotaları, II. Dünya Savaşı'nın ardından mağlubiyete uğrayan Mihver Devletleri ve özellikle Nazi Almanyasındaki başta Naziler olmak üzere savaş suçluları ve işbirlikçilerinin Avrupa'dan kaçmak için örgütledikleri güzergâhları tarif etmek için kullanılan bir tâbirdir. Söz konusu rotalar, genellikle Latin Amerika ülkelerine doğru olmuş, kaçanlar özellikle Arjantin, Paraguay, Brezilya, Uruguay, Şili ve Bolivya'ya saklanmışlardır. Bazı kişilerin ABD, Kanada ve çeşitli Orta Doğu ülkelerine gittiği de bilinmektedir. İlk kaçış güzergâhı Almanya-İspanya-Arjantin, diğer güzergâh ise Roma-Cenova-Latin Amerika idi. Kaçış rotalarını örgütleyen çeşitli kişi ve kuruluşlar önce bağımsız hareket etseler de, zamanla örgütlü hareket etmeye başlamıştır.
İlk kaçış rotaları ve Franco İspanyası

Ana madde: Franco İspanyası
Kaçış yollarının temelleri II. Dünya Savaşı henüz sürerken Vatikan-Arjantin hattında başlamıştır. 1942 yılında Monsenyör kardinal Luigi Maglione Arjantin Elçisine Avrupa'daki Katoliklerin gerekmesi durumunda Arjantin'e göç edebilmeleri için gerekli yasal düzenlemelerin yapılma olasılığı hakkında bilgi istediği bilinmektedir. Daha sonraki dönemde Alman rahip Anton Weber önce António de Oliveira Salazar'ın başta olduğu Portekiz'e oradan da Juan Perón'un başta olduğu Arjantin'e gittiği ve ilerideki olası bir Katolik göçü için altyapıyı kurduğu bilinir. Katolik Kilisesi tarafından oluşturulan bu hat daha sonra Naziler tarafından kullanılmıştır.
İlk kaçış yolu merkezi Francisco Franco'nun egemenliğindeki İspanya'da oluşur. Vatikan tarafından planlanan kaçış sayesinde Vichy rejimi destekçisi milliyetçi ve işbirlikçi Fransız Eylem Hareketi örgütü üyeleri olur. 1946 yılına gelindiğinde yüzlerce savaş suçlusu, binlerce Nazi ve faşist İspanya'da bulunmaktadır. ABD Dışişleri Bakanı James F. Byrnes tarafından yapılan değerlendirmeye göre bu dönemde Vatikan yetkililerinden siyasi sığınma talebi isteyen ve reddedilen neredeyse yoktur. Oluşmaya başlayan İspanya kaçış yolları artık İtalya'daki Vatikan kaçış hattından bağımsız işlemeye başlar.