stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
TBMM 1. dönem milletvekilleri listesi
Önemli kararlar

TBMM I. Dönemi'nin özellikleri arasında olağanüstü şartlarda faaliyete geçmiş olması, ihtilâl meclisi olması, kuvvetler birliği esasına dayanması (yargı, yasama ve yürütmeyi şahsında toplaması), bakanları ayrı ayrı tayin etmesi ve azletmesi en başta sayılabilir. Meclis Başkanı (Mustafa Kemal Paşa) aynı zamanda yürütmenin başıdır.
Üstlendiği misyonun yanı sıra I. Dönem Meclisi, demokratik ve parlamenter hasletlerinin derinliği ile de dikkat çekmektedir. Öncesinde iki ayrı tarih kesitinde Meşrutiyet'e dayalı parlamenter sistem tecrübesi olduğu, hattâ Tanzimat'tan itibaren Danışma Meclisi tarzı yapılanmaların Osmanlı devlet kültürüne girdiği dikkate alınırsa 1920'lerde Türk insanının meclis yolu ile yönetme ve yönetilme birikiminin mevcut olduğu da burada belirtilmelidir.
İlk TBMM'nin çalışma esasları

TBMM'nin üstünde bir kuvvet yoktur.
Hükümet kurmak gereklidir.
Geçici olmak kaydıyla bir başkan ve padişah vekili atamak uygun değildir (hükûmet devamlılığı).
TBMM yasama ve yürütme yetkilerine sahiptir (güçler birliği ilkesi).
Padişah ve halife bulunduğu baskıdan kurtulduktan sonra meclis tarafından belirlenecektir (saltanat ve halifeliğin kaldırılmasının yasal dayanağı).
TBMM'nin önemi ve özellikleri

Bu önerge 20 Ocak 1921 anayasası kabul edilinceye kadar meclisin çalışma esaslarını belirlemiştir.
TBMM "Kurucu Meclis" özelliğindedir. Olağanüstü yetkilere sahip bir ihtilal meclisidir.
Meclis hükûmeti sistemi esas alınmıştır.
Güçler birliği ilkesi esas alınmıştır.
Mustafa Kemal Paşa meclisin, hükûmetin ve yeni devletin başkanıdır.
TBMM üstünde güç yok denilerek İstanbul Hükümeti yok sayılmıştır.
Meclis inkılapçı değildir. Yaptığı tek inkılap saltanatın kaldırılmasıdır.
TBMM döneminde gerçekleştirilen başlıca faaliyetler

Hıyanet-i Vataniye Kanunu kabul edildi.
İstiklâl Mahkemeleri kuruldu.
İsyanlar bastırıldı.
Batı Anadolu'da düzenli ordu kuruldu.
Doğu, Batı ve Güney cephelerindeki zaferlerle Anadolu işgalden kurtuldu.
1921 Anayasası ile İstiklâl Marşı kabul edildi.
Saltanat kaldırıldı.
Mudanya Ateşkes Antlaşması imzalandı.
Lozan görüşmelerine başlandı.
Dipnotlar

↑  MSB sitesindeki Fotoğraflarla Atatürk albümü 18 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. 18 Mayıs 2021 tarihinde erişilmiştir
↑  Uluğ İğdemir, Heyet-i Temsiliye Tutanakları (16-28 Kasım 1919), TDK 1989. Ayrıca Rauf Orbay, Osmanlı'dan Cumhuriyet'e (Hatıralar), III.294-299 ve IV.415-417.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20  Ankara'ya gelmeden istifa etti.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79  Son Osmanlı Meclis-i Mebusan üyesidir.
1 2  28 Aralık 1920 tarihinde müstafi sayıldı.
↑  Mazbatasının tanziminden önce istifa etti.
↑  Uzun süre meclise katılmaması üzerine müstafi sayıldı.
↑  20 Ocak 1921 tarihinde Milletvekilliğinden müstafi sayıldı.
↑  Meclis'e gelirken öldürüldü.
↑  Kırşehir'den seçilen Sadık Bey'in istifa ettiği varsayımıyla, 24 Nisan 1920'de Meclis'e kabul edildiği, ancak Sadık Bey'in kesin olarak istifa etmediğinin anlaşılması üzerine Sadık Bey'in mebusluğunun kabulü ve Bekir Efendi'nin mebusluğunun düşürülmesi 6 Aralık 1920'de Hey'et'i Umûmîye tarafından onandı.
↑  Seçildikten kısa süre sonra öldü.
↑  Kaymakamlığı tercih edip istifa etti.
↑  Meclis'e gelmeden önce Hendek İsyanı'nı bastırırken Sakarya'nın Hendek ilçesi civarında öldürüldü.
↑  6 Temmuz 1920 tarihinde istifa etti.
↑  27 Ekim 1920 tarihinde mebusluğu düşürüldü.
↑  Meclis-i Mebûsan'da Oltu Şura Hükümeti temsilcileri. 17 Mayıs 1920'de Oltu'nun anavatana katılmasıyla mebus kabul edildiler.
↑  6 Temmuz 1920 tarihinde meclise gelmeden istifa etti.
↑  Seçildi, mazereti dolayısıyla meclise katılamadığından yerine Mustafa Vasfi seçildi.
↑  Yeşil Ordu konusu meselesi nedeniyle Mayıs 1921'de milletvekilliği düşürüldü ve İstiklal Mahkemesince 15 yıl hapse mahkûm edildi.
↑  Mebusluğu esnasında Topal Osman tarafından öldürüldü.
↑  Meclis'e gelirken eşkıya tarafından öldürüldü.
1 2  Uzun süre Meclis'e gelmediğinden 9 Ekim 1920'de müstafi sayıldı.
1 2  Meclis'e gelmediğinden müstafi sayıldı.
| g t  TBMM 1>  dönem milletvekilleri listesi |
| --- | --- |
 Adana  Amasya  Ankara  Antalya  Ardahan  Aydın  Ayıntab  Batum  Bayazıt  Biga  Bitlis  Bolu  Burdur  Bursa  Canik  Cebel-i Bereket  Çorum  Denizli  Dersim  Diyarbekır  Edirne  Elaziz  Ergani  Ertuğrul  Erzincan  Erzurum  Eskişehir  Gelibolu  Genç  Gümüşhane  Hakkâri  Isparta  İçel  İstanbul  İzmir  İzmit  Kangırı  Karahisar-ı Sahip  Karahisar-ı Şarki  Karesi  Kars  Kastamonu  Kayseri  Kırşehir  Konya  Kozan  Kütahya  Lazistan  Malatya  Maraş  Mardin  Menteşe  Mersin  Muş  Niğde  Oltu  Saruhan  Siirt  Sinop  Sivas  Siverek  Tokat  Trabzon  Urfa  Van  Yozgat
İdris Küçükömer

| İdris Küçükömer |
| --- | --- |
Tam adı: İdris Küçükömer
Doğumu: 1 Haziran 1925 Giresun
Ölümü: 7 Mayıs 1987 (61 yaşında) İstanbul 
İlgi alanları: Siyaset felsefesi, sosyoloji, tarih, ekonomi, Kemalizm
İdris Küçükömer'in Büyükada Mezarlığı'ndaki kabri, Büyükada, İstanbul
İdris Küçükömer (1 Haziran 1925, Giresun - 5 Temmuz 1987, İstanbul), Türk iktisatçı ve düşünür. Kemalist ideolojiye, tek parti dönemine dair eleştiriler getirdi ve bununla beraber Türkiye'de sağ ve sol kavramlarının ters oturduğunu, CHP'nin aslında sağ bir parti olduğunu iddia etmesi ile ünlenmiştir.
Yaşamı

İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'nden 1951'de mezun oldu. Aynı fakültede doktorasını Modern Kapital Teorilerinde Münakaşalı Bazı Problemler teziyle tamamladı. Daha sonra da 1958'de Sosyal Kıymet, İktisadi Refah, Sosyal Tercih ve Bazı Planlama Sebepleri teziyle doçent oldu.
1961'de sol düşünce dünyasının önemli olaylarından biri kabul edilen Yön bildirisinin imzacılarından oldu. 1963'te Yön dergisinin öncüleri tarafından kurulan Sosyalist Kültür Derneğinin kurucuları arasında yer aldı.
1962'deki Albay Talat Aydemir'in darbe girişimine teorik ve pratik bakımdan yandaş göründü. Daha sonra bu görüşlerinden ayrılarak Türkiye İşçi Partisine katıldı. Partinin Bilim Kurulunda görev yaptı.
Yön'de yazdığı yazılarla tanındı. Ant dergisindeki yazıları tartışma yarattı. Milliyet gazetesindeki açık oturumlarda dönemin yerleşik yargılarını sorguladı. Sonra 1973'te on yıllık bir suskunluğa büründü ve daha sonra Yeni Gündem yazılarıyla tekrar ortaya çıktı.
1966'da istanbul Üniversitesi Profesörler Kurulu tarafından Gelişmiş ve Azgelişmiş Ülkelerin İlişkileri Üzerine: Politik İktisadi Dönüş Denemesi ve diğer bilimsel çalışmalarıyla profesörlüğe yükseltilmesine karar verildi. Fakülte kurulunun profesörlüğe yükseltilmesi için aldığı karar, üniversite senatosunca onaylanmadı. Bunun üzerine Danıştay'da açtığı davayı kazanmasına karşın, profesörlüğüne ilişkin kararname 10 yıllık bir gecikme ile ancak 1976'da yürürlüğe girdi.[kaynak belirtilmeli]
1969'da yayımladığı Düzenin Yabancılaşması eseri döneminde geniş yankı uyandırdı ve siyasal kuramcı olarak şöhret edinmesini sağladı.
Birçok yapıtı bulunan İdris Küçükömer ölümünden kısa bir süre önce Erdal İnönü öncülüğünde kurulan Sosyal Demokrasi Partisi'ne üye olmuştu.
Siyasi görüşleri

Sivil toplumun Batı'da oluşmasına rağmen Doğu'da oluşmama nedenlerini sorguladı. Küçükömer'in ileri sürdüğü en dikkat çeken görüşlerden biri, Türkiye'de devletin despotik niteliğinin sivil toplumun gelişmesi önünde duran en büyük engellerden biri olduğudur.
Başta Sencer Divitçioğlu ve Selahattin Hilav olmak üzere bazı aydınlarla birlikte Türkiye'nin toplumsal tarihine ilişkin çözümlemelerinde Asya Tip Üretim Tarzı (ATÜT) kuramını gündeme getirdi.[kaynak belirtilmeli]
1973'te parlamentoya giren Milli Selamet Partisi'nin, CHP ile koalisyon hükûmeti kurmasını olumlu bir gelişme olarak yorumladı. Millî Görüş Hareketi'ni "toplumcu, demokrat, sola yakın" olarak tanımladı.
1970'li yılların ardından yaygın sol literatürün aksine kapitalizm ile emperyalizmi birbirinden ayırsa da emperyalizmden bağımsız olmayı savundu. Toplumun demokratikleşmesi için iktisadi hürriyetçilik olarak tanımladığı ekonomide serbest piyasa görüşlerini benimsedi.
Kemalizm'e yönelik eleştirileri

İdris Küçükömer'e göre Kemalizm "sol" veya "ilerici" olmayan, halka zorla dayatmacı ve düzeni olumsuz biçimde değiştiren istikrarsız bir ideolojidir. İdris Küçükömer yazılarında Kemalizm'e ve tek parti dönemine çeşitli eleştiriler getirdi. Küçükömer'in getirdiği eleştirilerden bazıları; bu dönemde tek partinin sınıflar üstü egemen olduğu, anti-demokratik olduğu, devletin dizayn ettiği tek tip insan yetiştirildiği, halktan kopuk olduğudur. "Birinci Adam", "İkinci Adam" kavramları (İdris Küçükömer bunları ayrıca diktatör benzeri unvanlar olarak ele alır) ve bürokratik yalnızlık vardır. Küçükömer'e göre bu dönemin devrimleri yukarıdan aşağı, halka rağmen yapılır. Halk ile bürokratik aydınlar arasında doldurulamaz bir uçurum olduğunu ve Batı kültürünün zorla halka kabul ettirilmeye çalışıldığını söyler.
Küçükömer, Türkiye'nin tek parti döneminde ekonomik kalkınmayı bir türlü başaramadığını iddia etmiştir. 1923'ten 1933'e kadar devletin daha liberal kapitalist yoldan ekonomik kalkınma deneyleri yaptığını, başarısız olunca da CHP tarafından çaresizce devletçiliğe dönüldüğünü ifade eder. Küçükömer'in görüşüne göre istikrarsız ve deneme yanılmayla yapılan ekonomik politikaları ayrıca "devlet eliyle kapitalist yetiştirme" olarak eleştirdi.
İdris Küçükömer'e göre padişahlığın ve tımar sisteminin kaldırılması sonrası dahi buna benzer bir sistem cumhuriyet döneminde devam ettirilmiştir. Küçükömer buna örnek olarak, Mustafa Kemal Paşa'nın 154 bin 709 dönüm toprak sahibi olmasını kanıt olarak öne sürdü. İdris Küçükömer'in bu örneği Kemalistlerce eleştirildi ve Küçükömer'in, Mustafa Kemal Paşa'yı ürünlere el koyan bir toprak ağası gibi göstermeye çalışması şeklinde yorumlandı.
İdris Küçükömer, Kemalist tarihyazımına karşı çıkmıştır. Türkiye yakın dönem tarihinin yeniden yazılması gerektiğini savundu. İttihat ve Terakki ile Kemalizm'i benzer olarak görerek; bunları bürokratik devleti kurup koruyan antidemokratik hareketler olarak tanımladı. Küçükömer, ayrıca Türk Kurtuluş Savaşı'nın anti-emperyalist olmadığını iddia etmiştir, ona göre bu savaş anti-emperyalist değildir ve sadece bir Türk-Yunan savaşıdır.
Eserleri

Düzenin Yabancılaşması (En önemli eseridir. Sağ ve sol kavramlarına esaslı açıklamalar getirmektedir)
Gelişmiş ve Az Gelişmiş Ülkelerin İlişkileri (1966)
İktisat İlkeleri Üzerine (1964-1967)
Batılaşma - Düzenin Yabancılaşması (1969), ISBN 975-7696-60-9
İktisat İlkelerine Yeniden Bakış (1972)
Anılar ve Düşünceler, ISBN 975-7696-64-1
Cuntacılıktan Sivil Topluma / Yön ve Ant Yazıları, ISBN 975-7696-59-5
Sivil Toplum Yazıları, ISBN 975-7696-61-7
Halk Demokrasi İstiyor mu? Bitmemiş Son Eser, ISBN 975-7696-63-3
Digambara Terapanti

Digambara Terapanti Digambara Caynizmi'nin mezheplerinden biridir. 12.-16. yüzyıllarda battaraka'lar adı verilen geleneksel dini liderlerin dini egemenliğine karşı çıkan güçlü bir muhalefetle beraber oluşmuştur. Bunun sebebiyse battaraka'ların orijinal Cayn geleneklerinden sapmaya başlamasıydı. Terapanticiler çeşitli küçük tanrı ve tanrıçaların ibadetine karşı çıkarlar. İbadet sırasında adak olarak çiçek kullanmamak gibi bazı Terapanti uygulamaları, yavaş yavaş Kuzey Hindistan Caynizmi'nin büyük çoğunluğuna yayılmıştır.
Kökeni

Terapanti hareketi, 1626 yılında  Agra'da ortaya çıkan Adyatma hareketinden doğmuştur. Önde gelen savunucusu Agra'lı Banarasidas'tır. Adyatma grupları 1644-1726 yılları arasında Agra, Lahor ve Multan'da popülerleşmiştir. Şair Dyanatrai, Adyatma hareketiyle ilişkilendirilmiştir. Amer krallığının Kralı II. Cai Sing (1688-1743), yeni kurulan başkent Caypur'da iki alt mezhep olan Terapanti ve Bispanti için ayrı tapınaklar inşa etmiştir. Terapanti, 1664-1667 yılları arasında Sanganer'deki önde gelen vatandaşlar olan Amra Baunsa Godika ve oğlu Codrac Godika tarafından resmen kurulmuştur.
Ordovisiyen

Ordovisiyen, Paleozoyik Zaman'ın ikinci dönemi olarak kabul edilir ve 485,4 milyon yıl önce başlamış ve 443,8 milyon yıl önce sona ermiştir. Ordovisiyen, jeolojik zaman cetvelindeki dönemlerden biridir. Bu dönem boyunca yerküre tarihindeki bazı kayda değer evrimsel olaylar görülmüştür.
Dönemin adı, Galler'deki Ordovices kabilesinden gelir. Ordovisiyen'e adını veren kişi Charles Lapworth'tur. Lapworth, 1879'da Kuzey Galler'deki kayaçlardaki fosil faunasının ne Kambriyen ne de Silüriyen sistemlerine ait olduğunu keşfetmiştir. Bu nedenle, Lapworth bu fosil faunasını kendi sistemine dahil etmiş ve Ordovisiyen Dönemi olarak adlandırmıştır. Fakat bu dönemin uluslararası tanınırlığı, Lapworth'un ölümünden 40 yıl sonra, 1960'ta Uluslararası Jeolojik Kongre'nin bu dönemi Paleozoyik Zaman'ın bir parçası olarak kabul etmesiyle gerçekleşmiştir.
Ordovisiyen Dönemi, Kambriyen Dönemi'nin zengin deniz yaşamının ardından gelen ve deniz ekosistemlerinin daha da çeşitlendiği bir dönemdir. Denizler, omurgasızlar arasında yumuşakça ve eklem bacaklıların hâkimiyet kurduğu zengin bir biyolojik çeşitliliğe sahiptir. Ayrıca, bu dönemde ilk kara bitkileri ortaya çıkmıştır. Büyük Ordovisiyen Biyoçeşitlilik Olayı olarak adlandırılan bir evrimsel patlama, canlıların çeşitliliğini artırmıştır. Ayrıca, omurgalıların ilk temsilcileri de (örneğin balıklar) bu dönemde evrimsel sahnede belirmiştir. Coğrafi olarak bu dönem boyunca süperkıta Gondvana'nın oluşumu dikkat çekmektedir. Dünya coğrafyası dikkate değer ölçüde değişmiş, kıtalar farklı şekillerde birleşmiş ve ayrılmıştır. Bu süreçte dağ oluşumları ve yanardağ faaliyetleri meydana gelmiştir. Dönemin sonlarında yaşanan yok oluşlar, buzulların deniz yaşamı üzerindeki etkilerini gösterir niteliktedir. Bu döneme ait kayaçların analizi, buzul hareketlerinin deniz seviyelerini düşürdüğünü ve ekosistemlerde değişikliklere neden olduğunu göstermektedir. Ordovisiyen Dönemi'nin sona erdiği zamanlarda, Dünya üzerindeki yaşamı etkileyen bir dizi yok oluş meydana gelmiştir. Bu yok oluşlar, dönemin sonunda Kambriyen'de olduğu gibi çeşitli deniz canlılarının neslinin tükenmesine yol açmıştır. Bununla birlikte, bu yok oluşlarının tam olarak neyin sonucunda meydana geldiği hâlâ tartışma konusudur. Sıcaklık değişiklikleri, buzullar ve deniz seviyelerindeki dalgalanmalar gibi faktörlerin etkileşimiyle gerçekleşen bu olaylar, dönemin sonlarında deniz yaşamının çeşitliliğinde belirgin bir düşüşe neden olmuştur.
Sonuç olarak, Ordovisiyen Dönemi, jeolojik tarih boyunca kayda değer bir yere sahip olan ve yaşamın evriminde rolü olan bir dönemdir. Deniz yaşamının çeşitliliği, kara bitkilerinin ortaya çıkışı, coğrafî değişimler ve yok oluşlar, bu dönemin belirgin özellikleri arasındadır. Bu döneme ait jeolojik kayıtlar, yerkürenin geçmişine ışık tutan ve yaşamın nasıl evrildiğinin anlaşılmasına yardımcı olan verilere sahiptir.
Kelime kökeni

Ordovisiyen, Ordovices adını taşıyan bir Galler kabilesine ithafen adlandırılmıştır. Adam Sedgwick'in takipçileri ile Roderick Murchison'ın takipçileri arasında bir anlaşmazlığı çözmek için Charles Lapworth tarafından 1879'da tanımlanmıştır. Bu takipçiler, Kuzey Galler'deki aynı kayaç yataklarını sırasıyla Kambriyen ve Silüriyen sistemleri içine dahil ediyorlardı.
Stratigrafi

Ordovisiyen Dönemi, Kambriyen Dönemi'nin sonu olan 485,4 milyon yıl öncesinden Silüriyen Dönemi'nin başlangıcı olan 443,8 milyon yıl öncesine kadar uzanır ve 41,6 milyon yıllık bir süreyi kapsar.
Paleocoğrafya ve tektonik hareketler

Ordovisiyen Dönemi boyunca Güney yarımküredeki kıtalar Gondvana adı verilen tek bir kıtada birleşti ve bu kıta, ekvatorun kuzeyinden Güney Kutbu'na kadar uzanıyordu. Merkezi Kuzey yarımkürede olan Panthalassa Okyanusu, yeryüzünün yarısından fazlasını kaplamıştır. Dönemin başlangıcında, Laurentia (bugünkü Kuzey Amerika), Sibirya ve Baltika (bugünkü Kuzey Avrupa) kıtaları, aralığı 5.000 kilometreden (3.100 mi) fazla bir okyanusla Gondvana'dan ayrılmıştı. Bu daha küçük kıtaların birbirlerinden yeterince uzakta olmaları bentik canlıların farklı topluluklarının gelişmesine olanak tanımıştır. Avalonya adlı küçük kıta, Gondvana'dan yeni ayrılmış ve Baltika ile Laurentia'ya doğru kuzeye hareket etmeye başlamıştır. Bu süreç, Gondvana ile Avalonya arasında açılan bölgede Reyik Okyanusu'nun oluşmasına neden olmuştur. Avalonya, Ordovisiyen'in sonlarına doğru Baltika ile çarpışmıştır.
Jeokimya

Ordovisiyen, düşük magnezyum içeren kalsit deniz jeokimyasının hakim olduğu bir dönemdi ve bu dönemde düşük magnezyum içeren kireç taşı, kalsiyum karbonatın temel inorganik deniz çökeltilerinden biriydi. Bu nedenle sert kalsit zeminler oldukça yaygındı ve kireç taşı ooidler, bağlayıcılar ve ağırlıklı olarak kireç taşından iskeletlere sahip omurgasız faunalar da yaygındı. Büyük çoğunluğu kireç taşından oluşan yumuşakça kabuklarındaki maddeye benzer olan biyojenik aragonit, canlıların ölümlerinden sonra deniz tabanında hızla çözünüyordu.
Kireç taşı oluşumunun ağırlıklı olarak mikrobiyal ve biyolojik olmayan süreçlerle gerçekleştiği Kambriyen Dönemi'nin aksine Ordovisiyen çökeltilerinde hayvanlar (ve makroalgler), kalkerli maddelerin asıl kaynağı hâline geldi.
Cystaster stellatus, Corynotrypa
Trypanites
Petroxestes
Bryozoa
Brachiopoda, Bryozoa
Platystrophia ponderosa
Echinosphaerites
Prasopora
Brachiopoda, Bryozoa
Heliolitid bir mercan olan Protaraea richmondensis
Zygospira modesta
Amplexograptus
Dünya'nın Orta Ordovisiyen sırasındaki hâlini gösteren bir paleocoğrafya haritası (470 myö)
Ordovisiyen dönemine ait bir çift kabuklunun dış kalıbının kalıntısı, orijinal aragonit kabuğunun deniz tabanında çözündüğünü ve biyolojik kireçlenme süreci için yapışık bir kalıp kaldığını göstermektedir (Indiana, Franklin County, Waynesville Formasyonu).
Geç Ordovisyen Dönemi, Liberty Oluşumu, Ceasar Creek Park, Ohio, ABD.
Fransa'nın Vietnam'ı Fethi

Fransa'nın Vietnam'ı Fethi (1858-1885), 19. yüzyılın ortalarında İkinci Fransız İmparatorluğu'nu, daha sonra Üçüncü Fransız Cumhuriyeti'ni Vietnam'ın Đại Nam imparatorluğuna karşı karşı karşıya getiren bir dizi askeri seferdi. Nihai sonuçları, Fransızların 1885'te Vietnamlıları ve Çinli müttefiklerini mağlup etmeleri, Vietnam, Laos ve Kamboçya'yı birleştirmeleri ve nihayet 1887'de Anakara Güneydoğu Asya üzerinde Fransız Çinhindisi'ni oluşturan bölgeler üzerinde Fransız egemenliği kurmaları ile elde edilen zaferlerdi.
1858'de Eylül 1858'de Tourane'nin (günümüz Da Nang) ve beş ay sonra Saygon'un işgal edilmesiyle ortak bir Fransız-İspanyol seferi başlatıldı. Bu dört yıllık sefer, Kral Tu Duc'un Haziran 1862'de Fransızlara Güney'deki üç eyaletin egemenliğini veren bir anlaşma imzalamasıyla sonuçlandı. Fransızlar 1867'de Koşinşin'i oluşturmak için güneybatıdaki üç eyaleti ilhak etti. Koşinşin'de ki güçlerini pekiştirdikten sonra, 1873 ile 1886 yılları arasında Tonkin'de düzenlenen bir dizi sefer aracılığıyla Vietnam'ın geri kalanını fethettiler. Fransızların Tonkin'e boyun eğdirme hırslarına, bölge Çin'in etki alanının bir parçası olan Çing Hanedanı karşı çıktı.
Thuan An
Fransızlar sonunda Çin birliklerinin çoğunu Vietnam'dan çıkardı, ancak bazı Vietnam eyaletlerinde kalan gruplar Fransa'nın Tonkin üzerindeki kontrolüne direnmeye devam etti. Fransız hükûmeti, Çin'in Annam ve Tonkin üzerindeki Fransız otoritesini tanıdığı ve Vietnam üzerindeki hükümdarlık iddialarından vazgeçtiği Tientsin Anlaşması'nı müzakere etmesi için Fournier'i Tientsin'e gönderdi. 6 Haziran 1884'te Vietnam'ı üç bölgeye ayıran Huế Antlaşması imzalandı: Tonkin, Annam ve Koşinşin, her biri üç farklı ayrı rejim altında. Koşinşin bir Fransız kolonisiydi, Tonkin ve Annam ise himaye altındaydı ve Nguyễn sarayı Fransız denetimi altına alındı.
Alistair Darling

Alistair Maclean Darling, Baron Darling of Roulanish (28 Kasım 1953, Hendon, Londra - 30 Kasım 2023) İngiliz İşçi Parti'li siyasetçi.
Hayatı

Aberdeen Üniversitesi'nde hukuk eğitimi görmüştür. 1977'de henüz 23 yaşındayken İşçi Partisi'ne üye oldu, 1987 ile 2015 yıllarında Avam Kamarası'nda milletvekili olarak görev yaptı. 1997-1998 yıllarında hazine bakanı, 1998-2001 yıllarında sosyal güvenlik bakanı, 2001-2002 yıllarında çalışma bakanı, 2002-2006 yıllarında ulaştırma bakanı, 2003-2006 yıllarında İskoçya bakanı, 2006 yılında üretim, enerji ve sanayi bakanı, 2006-2007 yıllarında sanayi ve ticaret bakanı, 2007-2010 yılları arasında maliye bakanı oldu. 2015 yılında Lordlar Kamarası'na atanmıştır.
Not listesi

↑  Business, Enterprise and Regulatory Reform
↑  Transport, Local Government and the Regions
↑  Social Security (1998–2001)
Vlaams Belang

Vlaams Belang'ın resmi logosunun bulunduğu bayrak.
Vlaams Belang, Belçika'nın Flaman Bölgesi ve Brüksel Başkent Bölgesi'nde Flaman milliyetçisi ve sağcı popülist bir siyasi partidir.
Vlaams Belang, 2004'teki bir davanın partiyi ırkçılıktan mahkûm etmesinden sonra feshedilen Vlaams Blok'un yeniden devamıdır. Kendisini Vlaams Belang ismiyle yeniden örgütleyen parti, ayrılıkçı ve Flaman milliyetçi bir platformda kampanya yürüterek selefinin temel felsefesini sürdürdü. Aynı zamanda, Flaman kültürel kimliğinin korunmasını, çok kültürlülüğe muhalefeti destekliyor ve daha katı kanun ve düzen politikaları çağrısında bulunuyor. Bununla birlikte, VB, eski Vlaams Blok yasasının daha tartışmalı kısımlarında bazı değişiklikleri yumuşattı ve uyguladı ve kendisini eski programlarının bazılarından uzaklaştırarak imajını radikalden daha muhafazakar bir partiye dönüştürmeye çalıştı. Bununla birlikte, diğer partilerin çoğu başlangıçta eski partiye karşı uygulanan güvenlik kordonunu sürdürdü ve Vlaams Belang'ın hükûmette herhangi bir düzeyde yer almasını etkili bir şekilde engelledi. Ek olarak, Belçika tahliye yasası aracılığıyla partiye özel kamu sübvansiyonlarını kesme girişimleri yapıldı.
Vlaams Blok gibi, Vlaams Belang da başlangıçta Flaman seçmenler arasında popülerdi ve Avrupa'nın en başarılı ulusal-popülist partilerinden biriydi. Bununla birlikte, 2008'den itibaren parti, parti içindeki iç anlaşmazlıklar ve Flaman bağımsızlığını da destekleyen daha ılımlı milliyetçi Yeni Flaman İttifakı'nın yükselişiyle aynı zamana denk gelen destek ve üyelikte bir gerileme yaşadı. Tom Van Grieken'in mevcut liderliği altındaki VB, halk desteğini yeniden kazanmaya başladı ve 2019 federal seçimlerinde geri dönüş yaptı. Seçimin ardından, medyada parti üzerindeki sağlık kordonunun ilk kez kaldırılabileceğine dair bazı spekülasyonlar yapıldı.
İdeoloji

Vlaams Belang'ın politikaları temel olarak Flaman bağımsızlığı, çok kültürlülüğe muhalefet ve geleneksel Batı değerlerinin savunulması konularına odaklanıyor.
İdeoloji > Sosyal sorunlar

Vlaams Blok selefi gibi, Vlaams Belang da başlangıçta eşcinsel evliliğe karşıydı ve bunun yerine eşcinsel çiftler için sivil ortaklıkları savundu. Liderliği üstlenenTom Van Grieken, partinin eşcinsel evliliğe muhalefetini bıraktığını belirtti Parti, 2014 yılında duruşunu yumuşattı ve politikasını eşcinsel evliliği destekleyecek şekilde değiştirdi. Bu daha ılımlı duruş, tüm parti üyeleri tarafından geniş çapta kabul görmedi. Kürtaj konusunda parti toplumsal olarak muhafazakârdır.
İdeoloji > Kanun ve Düzen

Parti, Flaman şehirlerini güvence altına almak için sıfır tolerans politikası uygulamak istiyor Hükümlülerin hapis cezalarının yalnızca üçte biri çekildikten sonra serbest bırakılmalarına izin veren Belçika şartlı tahliye yasasının kaldırılmasını destekliyor. Parti ayrıca uyuşturucunun serbestleştirilmesine de karşı çıkıyor. "Suç istatistiklerinde göçmenlerin çok fazla temsil edildiğini" öne süren parti, "İslami terör tehdidiyle mücadele etmenin" yanı sıra suçlu ve yasadışı yabancıları da sınır dışı etmek istiyor.