stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Vol. 3: (The Subliminal Verses)
Şarkı listesi

| --- | --- |
 "Prelude 3.0" – 3:57  "The Blister Exists" – 5:19  "Three Nil" – 4:48  "Duality" – 4:12  "Opium of the People" – 3:12  "Circle" – 4:22  "Welcome" – 3:15  "Vermilion" – 5:16  "Pulse of the Maggots" – 4:19  "Before I Forget" – 4:38  "Vermilion Pt. 2" – 3:44  "The Nameless" – 4:28  "The Virus of Life" – 5:25  "Danger – Keep Away" – 3:13 :  Özel Versiyon CD "Don't Get Close" – 3:47  "Scream" – 4:31  "Vermilion" (Terry Date mix), ayrıca "Alternatif Versiyon" -> iTunes – 5:25  "Danger – Keep Away" (tam versiyon) – 7:55  "The Blister Exists" (canlı) – 5:21  "Three Nil" (canlı) – 4:57  "Disasterpiece" (canlı) – 5:25  "People = Shit" (canlı) – 3:54 Avustralya Turnesi Özel  "Disasterpiece" (canlı) - 5:25  "New Abortion" (canlı) - 4:01  "People = Shit" (canlı) - 3:54
Kadro

(#8) Corey Taylor – Vokal
(#7) Mick Thomson – Elektro gitar
(#4) James Root – Elektro gitar
(#2) Paul Gray – Bas Gitar
(#1) Joey Jordison – Bateri
(#6) Shawn Crahan – Perküsyon, Arka Vokal, Sanat Yönetmenliği, Fotoğraflar
(#3) Chris Fehn – Perküsyon, Arka Vokal
(#0) Sid Wilson – Gramofon, Turntable
(#5) Craig "133" Jones – Sample/Media
Nikola Peković

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Peković, Timberwolves formasıyla (2011)
No. 14 - Minnesota Timberwolves
Pozisyon:  Pivot
Lig:  NBA
Kişisel bilgileri
Doğum tarihi:  3 Ocak 1986 (38 yaşında)
Doğum yeri:  Akova, Yugoslavya
Boyu:  6 ft 11 in (2,11 m)
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Minnesota Timberwolves
Numarası:  14
Kariyer bilgileri
 NBA seçmeleri:  2008  / Tur: 2 / Sıra: 31.
 Minnesota Timberwolves tarafından seçildi
Profesyonel kariyeri
Yıllar:  Takım
(2003-2005:  Atlas (Sırbistan
Sırbistan) (2005-2008:  Partizan
(2008-2010:  Panathinaikos (Yunanistan
-günümüz:  Minnesota Timberwolves (2010
Sırbistan) (2011:  Partizan
 NBA.com'daki istatistikleri 
 Basketball-Reference.com'daki istatistikleri 
Nikola Peković (Sırp Kiril: Никола Пековић; d. 3 Ocak 1986), National Basketball Association (NBA) ekiplerinden Minnesota Timberwolves'ta forma giyen Karadağlı profesyonel basketbolcudur. 2.11 metre boyunda bir pivottur.
2008 NBA Seçmeleri'nde Minnesota Timberwolves tarafından 31. sırada seçilmiştir.
Ayrıca KK Partizan takımının başkanlık görevini üstlenmektedir.
Kariyer istatistikleri

| Lejant |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   OM | Oynadığı maç |   BM  | İlk 5 başlama |  MBD  | Maç baş. dk |
|  A%  | Atış yüz. |  3S%  | 3 sayı yüz. |  SA%  | Serbest atış yüz. |
|  MBR  | Maç baş. rib. |  MBA  | Maç baş. asist |  MBTÇ  | Maç baş. top çal. |
|  MBB  | Maç baş. blok |  MBS  | Maç baş. sayı |  Kalın yazılar  | Kariyer rekoru |
Kariyer istatistikleri > NBA > Normal sezon

| Yıl | Takım | OM | BM | MBD | A% | 3S% | SA% | MBR | MBA | MBTÇ | MBB | MBS |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010-11 | Minnesota | 65 | 11 | 13.6 | .517 | .000 | .763 | 3.0 | .4 | .3 | .5 | 5.5 |
| 2011-12 | Minnesota | 47 | 35 | 26.9 | .564 | .000 | .743 | 7.4 | .7 | .6 | .7 | 13.9 |
| 2012-13 | Minnesota | 62 | 62 | 31.6 | .520 | .000 | .744 | 8.8 | .9 | .7 | .8 | 16.3 |
| 2013-14 | Minnesota | 54 | 54 | 30.8 | .541 | .000 | .747 | 8.7 | .9 | .6 | .4 | 17.5 |
| Kariyer |  | 228 | 162 | 25.3 | .535 | .000 | .747 | 6.8 | .7 | .5 | .6 | 13.0 |
Kariyer istatistikleri > Euroleague

| Yıl | Takım | OM | BM | MBD | A% | 3S% | SA% | MBR | MBA | MBTÇ | MBB | MBS |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2005-06 | Partizan | 14 | 2 | 18.0 | .574 | .000 | .677 | 3.6 | .3 | .5 | .4 | 7.1 |
| 2006-07 | Partizan | 20 | 3 | 13.5 | .593 | .000 | .714 | 2.5 | .2 | .6 | .3 | 4.8 |
| 2007-08 | Partizan | 23 | 14 | 26.5 | .584 | .000 | .773 | 6.9 | .8 | .7 | .6 | 16.4 |
| 2008-09† | Panathinaikos | 21 | 9 | 18.1 | .634 | .000 | .775 | 3.8 | .3 | .3 | .7 | 13.0 |
| 2009-10 | Panathinaikos | 13 | 10 | 21.6 | .607 | .000 | .727 | 3.5 | .5 | .6 | .4 | 14.8 |
| 2011-12 | Partizan | 7 | 7 | 27.2 | .549 | .000 | .811 | 4.6 | .7 | .3 | .3 | 15.4 |
| Kariyer |  | 98 | 45 | 20.5 | .594 | .000 | .757 | 4.3 | .5 | .5 | .5 | 11.7 |
| g t 2008 NBA Seçmeleri |
| --- | --- |
1. Tur:  Derrick Rose ·  Michael Beasley ·  O. J. Mayo ·  Russell Westbrook ·  Kevin Love ·  Danilo Gallinari ·  Eric Gordon ·  Joe Alexander ·  D. J. Augustin ·  Brook Lopez ·  Jerryd Bayless ·  Jason Thompson ·  Brandon Rush ·  Anthony Randolph ·  Robin Lopez ·  Marreese Speights ·  Roy Hibbert ·  JaVale McGee ·  JJ Hickson ·  Alexis Ajinça ·  Ryan Anderson ·  Courtney Lee ·  Kosta Koufos ·  Serge Ibaka ·  Nicolas Batum ·  George Hill ·  Darrell Arthur ·  Donté Greene ·  D. J. White ·  J. R. Giddens 
2. Tur:  Nikola Peković ·  Walter Sharpe ·  Joey Dorsey ·  Mario Chalmers ·  DeAndre Jordan ·  Ömer Aşık ·  Luc Mbah a Moute ·  Kyle Weaver ·  Sonny Weems ·  Chris Douglas-Roberts ·  Nathan Jawai ·  Sean Singletary ·  Patrick Ewing, Jr. ·  Ante Tomić ·  Goran Dragić ·  Trent Plaisted ·  Bill Walker ·  Malik Hairston ·  Richard Hendrix ·  DeVon Hardin ·  Shan Foster ·  Darnell Jackson ·  Tadija Dragićević ·  Maarty Leunen ·  Mike Taylor ·  Aleksandr Kaun ·  James Gist ·  Joe Crawford ·  Deron Washington ·  Semih Erden
Anna Karina

| Anna Karina |
| --- | --- |
Anna Karina (1968)
Doğum: Hanne Karin Blarke Bayer 22 Eylül 1940 Frederiksberg, Danimarka
Ölüm: 14 Aralık 2019 (79 yaşında) Paris, Fransa
Ölüm sebebi: Kanser
Defin yeri: Père Lachaise Mezarlığı
Milliyet: Fransız
Etnik köken: Danimarkalı
Meslek: Oyuncu, film yönetmeni, yazar, şarkıcı, model
Etkin yıllar: 1959–2019
Boy: 1,7 m (5 ft 7 in)
Evlilik: Jean-Luc Godard (1961–1965)   Pierre Fabre (1968–1974)   Daniel Duval (1978–1981)   Dennis Berry (1982–2019)
Ödüller: Légion d'honneur; Ordre des Arts et des Lettres komutanları

Anna Karina (1977)
Anna Karina, doğum adıyla  Hanne Karin Blarke Bayer (d. 22 Eylül 1940, Frederiksberg – ö. 14 Aralık 2019, Paris), Danimarkalı oyuncu, senarist, şarkıcı ve yönetmen.
Hayatı

Hanne Karin Blarke Bayer, 22 Eylül 1940 yılında Frederiksberg'de dünyaya geldi. 1958 yılında annesiyle kavga ettikten sonra otostopla Paris'e gitti. Paris'e vardığında 17 yaşındaydı, o dönemde Fransızca bile bilmeyen ve sokaklarda yaşayan Karina, dinlenmek için oturduğu "Les Deux Magots" adındaki kafede mankenlik ajansından biri tarafından keşfedildi. Kısa sürede başarılı bir mankene dönüşen Karina, dönemin ünlü modacıları Pierre Cardin ve Coco Chanel ile tanıştı. Coco Chanel kendisine "Anna Karina" adını buldu. Elle dergisinin kapağında ve aynı zamanda Coca-Cola, Pepsodent ve Palmolive gibi ürünlerin reklamlarında yer aldı. 1961 yılında Jean-Luc Godard ile evlendi, 1965 yılında boşandı. 1968 yılında Pierre Fabre ile evlendi, 1974 yılında boşandı. 1978 yılında Daniel Duval ile evlendi, 1981 yılında boşandı. 1982 yılında Dennis Berry ile evlendi. 14 Aralık 2019 yılında Paris'te öldü ve Père Lachaise Mezarlığı'na defnedildi. Laurent Balandras'a göre ölüm sebebi kanserdi ancak kocası Dennis Berry ölüm sebebinin kas yırtılmasının ardından meydana gelen bir komplikasyon olduğunu söyledi.
Filmografi

| Yıl | Yapım | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1961 | Tonight or Never | Valérie |  |
| 1961 | A Woman Is a Woman | Angela Récamier |  |
| 1962 | Cléo from 5 to 7 | The Fiancée |  |
| 1962 | She'll Have to Go | Toni |  |
| 1962 | Sun in Your Eyes | Dagmar |  |
| 1962 | My Life to Live | Nana Kleinfrankenheim |  |
| 1962 | Three Fables of Love | Colombe |  |
| 1963 | The Little Soldier | Veronica Dreyer |  |
| 1963 | Shéhérazade | Shéhérazade |  |
| 1963 | Sweet and Sour | La pauvre Ginette |  |
| 1964 | Band of Outsiders | Odile |  |
| 1964 | Circle of Love | Rose / The Chambermaid |  |
| 1964 | All About Loving | Hélène |  |
| 1965 | The Thief of Tibidabo | Maria |  |
| 1965 | Alphaville | Natascha von Braun |  |
| 1965 | The Camp Followers | Elenitza Karaboris |  |
| 1965 | Un mari à un prix fixe | Béatrice Reinhoff |  |
| 1965 | Pierrot le Fou | Marianne Renoir |  |
| 1966 | The Nun | Suzanne Simonin |  |
| 1966 | Made in USA | Paula Nelson |  |
| 1967 | Anna | Anna | Televizyon filmi |
| 1967 | Zärtliche Haie | Elena / Costa |  |
| 1967 | The Oldest Profession | Natasha / Eleanor Romeovich, Hostess 703 |  |
| 1967 | Lamiel | Lamiel |  |
| 1967 | The Stranger | Marie Cardona |  |
| 1968 | The Magus | Anne |  |
| 1968 | Before Winter Comes | Maria |  |
| 1969 | Man on Horseback | Elisabeth Kohlhaas |  |
| 1969 | Laughter in the Dark | Margot |  |
| 1969 | Justine | Melissa |  |
| 1969 | Dämonische Leinwand |  |  |
| 1970 | The Time to Die | The Unnamed Woman |  |
| 1970 | The Wedding Ring | Jeanne |  |
| 1971 | Rendezvous at Bray | She (The Waitress) |  |
| 1971 | Carlos | Clara | Televizyon filmi |
| 1972 | The Salzburg Connection | Anna Bryant |  |
| 1973 | Vivre ensemble | Julie Anderson |  |
| 1974 | Bread and Chocolate | Elena |  |
| 1974 | Morel's Invention | Faustine |  |
| 1976 | The Musician Killer | Louise |  |
| 1976 | Scrambled Eggs | Clara Dutilleul |  |
| 1976 | Chinese Roulette | Irene Cartis |  |
| 1978 | Surprise Sock | Nathalie |  |
| 1978 | Just like Home | Anna |  |
| 1978 | Ausgerechnet Bananen | Natascha |  |
| 1979 | The Story of a Mother | Christine Olsen |  |
| 1980 | Charlotte, Tell Your Mother that I Love Her | Stéphane |  |
| 1983 | Vincent's Friend | Eleonore |  |
| 1984 | Ave Maria | Berthe Granjeux |  |
| 1985 | Treasure Island | The Mother |  |
| 1987 | Last Song | Susan |  |
| 1987 | Last Summer in Tangiers | Myrrha, a cabaret singer |  |
| 1987 | Cayenne Palace | Lola |  |
| 1988 | The Abyss | Catherine |  |
| 1990 | The Man Who Wanted to Be Guilty | Edith |  |
| 1995 | Up, Down, Fragile | Sarah |  |
| 1996 | Chloé | Katia | Televizyon filmi |
| 2002 | The Truth About Charlie | Karina |  |
| 2003 | I, Cesar | Gloria |  |
| 2008 | Victoria | Victoria |  |
Dış Bağlantılar

IMDb'de  Anna Karina
| g t Gümüş Ayı En İyi Kadın Oyuncu Ödülü |
| --- | --- |
1956–1975:  Elsa Martinelli (1956)  Yvonne Mitchell (1957)  Anna Magnani (1958)  Shirley MacLaine (1959)  Juliette Mayniel (1960)  Anna Karina (1961)  Rita Gam / Viveca Lindfors (1962)  Bibi Andersson (1963)  Sachiko Hidari (1964)  Madhur Jaffrey (1965)  Lola Albright (1966)  Edith Evans (1967)  Stéphane Audran (1968)  Shirley MacLaine / Simone Signoret (1971)  Elizabeth Taylor (1972)  Kinuyo Tanaka (1975) 
1976–2000:  Jadwiga Barańska (1976)  Lily Tomlin (1977)  Gena Rowlands (1978)  Hanna Schygulla (1979)  Renate Krößner (1980)  Barbara Grabowska (1981)  Katrin Saß (1982)  Yevgeniya Glushenko (1983)  Inna Churikova (1984)  Jo Kennedy (1985)  Marcélia Cartaxo / Charlotte Valandrey (1986)  Ana Beatriz Nogueira (1987)  Holly Hunter (1988)  Isabelle Adjani (1989)  Victoria Abril (1991)  Maggie Cheung (1992)  Michelle Pfeiffer (1993)  Crissy Rock (1994)  Josephine Siao (1995)  Anouk Grinberg (1996)  Juliette Binoche (1997)  Fernanda Montenegro (1998)  Juliane Köhler / Maria Schrader (1999)  Bibiana Beglau / Nadja Uhl (2000) 
2001–2020:  Kerry Fox (2001)  Halle Berry (2002)  Nicole Kidman / Julianne Moore / Meryl Streep (2003)  Catalina Sandino Moreno / Charlize Theron (2004)  Julia Jentsch (2005)  Sandra Hüller (2006)  Nina Hoss (2007)  Sally Hawkins (2008)  Birgit Minichmayr (2009)  Shinobu Terajima (2010)  Sareh Bayat / Sarina Farhadi / Leila Hatami / Kimia Hosseini (2011)  Rachel Mwanza (2012)  Paulina García (2013)  Haru Kuroki (2014)  Charlotte Rampling (2015)  Trine Dyrholm (2016)  Kim Min-hee (2017)  Ana Brun (2018)  Yong Mei (2019)  Paula Beer (2020) 
2021–günümüz:  Maren Eggert (2021)  Meltem Kaptan (2022) 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 90911039  BNE: XX4419229  BNF: cb13895858j (data)  CiNii: DA12133205  GND: 130469602  ISNI: 0000 0001 2125 3937  LCCN: no97004901  MusicBrainz: bd6155ce-d874-4258-bd27-bbdd77c6f181  NKC: xx0159894  NLA: 35855061  NLI: 987007445084005171  NTA: 109800109  SNAC: w6fz0nc9  SUDOC: 026945673  Trove: 1117347  VIAF: 27252162   WorldCat (LCCN): no97-004901
Fecr-i Âtî

Fecr-i Âti Beyannamesi
Fecr-i Ati (günümüz Türkçesiyle: Geleceğin Şafağı) bir edebi topluluktur. Fecr-i Ati'nin Edebiyat-ı Cedide’ye tepki olarak doğan bir akım olduğu savunulmuştur. Fecr-i Ati batıdaki benzerlerinde olduğu gibi belli ilkeler çevresinde birleşen bir yazın topluluğu biçiminde ortaya çıkmıştır. 1908 özgürlük bildirisiyle Servet-i Fünûn dergisinin çevresinde toplanan gençlerin açtığı bu çığır; en fazla "Fransız sembolizmi" üzerinde çalışarak Ahmet Haşim gibi büyük bir şairin doğmasına olanak hazırlar.
Fecr-i Ati topluluğu, 20 Mart 1909'da İstanbul'da "Hilâl" gazetesinin yayımlandığı basımevinde ilk toplantısını yapar, 24 Şubat 1910'da Servet-i Fünûn dergisinin 977 sayılı nüshasında, kuruluş nedenlerini kamuoyuna açıklar. "Sinâ-yı Emel" olarak ileri sürülen isim Faik Ali'nin isteği üzerine "Fecr-i Ati" olarak kesinleşir. Edebiyatımızın tanıdığı ilk beyannameyi yayınlayanlar, işte bu Fecr-i Ati'cilerdir. Onlara göre; edebiyat, çok ciddi bir uğraştır.
Encümen, edebiyatı çok ciddiye almakta, onu hoş vakit geçirmek için bir araç olarak kabul etmemektedir. Bu inanışın edebiyatımızdaki ilk temsilcileri ise, Servet-i Fünûnculardır. Gerçekten, edebiyatın ciddi bir çaba olduğu hususunda, Türk kamuoyuna ilk öncülüğü yapanlar onlardır. Bu ciddî çalışmalarına onların 1908'den sonra yeniden başlamaları beklendiği halde, ne yazık ki, ortada görünmemişlerdir. O halde, yaptıkları hizmet daima beğenilmekle beraber, artık onlara "geçmiş" gözüyle bakmak yerinde olacaktır. Şimdilik, Avrupa edebiyatındaki benzeri toplulukların küçük bir örneği olan Fecr-i Âti ise, Türk edebiyatının geleceğini temsil etmektedir. Dilin, edebiyatın, edebî ve sosyal bilimlerin ilerlemesine dikkat etmek; genç yetenekleri bir araya toplamak, ancak fikir tartışmalarıyla kamuoyunu aydınlatmak, Batı'nın önemli edebiyat ve fikir eserlerini çevirmek, edebiyat ve fikir konuları üzerinde konferanslar düzenlemek, Batı'daki benzeri kuruluşlarla sürekli bir temas kurmak onun gayeleri arasındadır.
Fecr-i Ati sanatçıları

Fecr-i Aticilerin bu beyannamesinin altındaki imza sahiplerinin:
Ahmet Haşim
Yakup Kadri Karaosmanoğlu
Refik Halit Karay
Hamdullah Suphi Tanrıöver
Ali Süha Delilbaşı
Ahmet Samim
Emin Bülent Serdaroğlu
Emin Lami
Tahsin Nahit
Celâl Sahir Erozan
Cemil Süleyman
Mehmet Behçet
İzzet Melih Devrim
Abdülhak Hayri
İbrahim Alaettin Gövsa
Şahabettin Süleyman
Ali Faik Ozansoy
Müfit Ratip
Fazıl Ahmet Aykaç
Ali Canip Yöntem
Mehmet Fuad Köprülü
olduğu görülür. 1912 sonlarında dağılan topluluğa önce simgesel olarak Faik Ali Ozansoy, sonra sırasıyla, Fazıl Ahmet, Hamdullah Suphi ve Celal Sahir Erozan başkanlık etmişlerdir.
Sanat anlayışları

Babıali'deki Hilal basımevinin bir odasında ilk toplantısını yapan ve Faik Ali'nin bulduğu Fecr-i Ati adını benimseyen topluluğun sanat anlayışı sanat için sanattır. Yayımladıkları bildiride yer alan şu düşüncede odaklaşır:
"Sanat şahsi ve muhteremdir."
Örnek olarak da şiirde simgeciler (sembolistler), öykü ve romanda Çehov ve Maupassant, tiyatroda İbsen alınır.
Sanat anlayışları > Sonuçlar

Fecr-i Aticiler, o günkü edebiyatımıza Servet-i Fünuncular kadar önemli bir katkıda bulunmamışlarsa da, Batı edebiyatıyla ilişkileri daha sıkı olmuştur. Bireyselliğe kaçışları, üyelerin sanat anlayışlarındaki tutarsızlıklar, ortak görüşler çevresinde toplanıp güçlü yapıtlar veremeyişleri, tartışmalar, eleştirilerle sarsıldıkça üyelerin kopuşu, bu akımın yıkılışını hazırlar. Genç Kalemler'in ortaya çıkışıyla 1912 yılının sonuna varamadan Fecr-i Ati edebiyatı ortadan kalktı, Fecr-i Aticilerin çoğu Millî Edebiyat'a bağlandılar.
Fecr-i Aticiler, kurumlaşmak isterken gözettikleri; yazının ve toplumsal bilimlerin ilerlemesine çalışmak, sanatçılar arasında birlik ve dayanışmayı sağlamak gibi amaçları yaşama geçiremediler. Edebiyat-ı Cedide’ye karşı olmakla birlikte ne tepkilerini açık seçik ortaya koyabildiler, ne de özellikle dil açısından ondan kopabildiler. Üstelik her fırsatta tersini belirtmelerine karşın Edebiyat-ı Cedide’nin süreği sayıldılar. Bir dergi çıkaramamaları ve başlangıçta Servet’i-Fünun dergisi çevresinde toplanmaları da buna yol açmıştır.
Meşrûtiyet’le gelen görece özgürlük ortamından yararlanarak çıkarılmış değişik eğilimlerdeki dergilerde yazmaları ise dağınıklık getirdi. Ayrıca, "sanat şahsi ve muhteremdir" ilkesini, herkesin ayrı ayrı görüşlere sahip olması, sanatı değişik biçimlerde anlaması olarak yorumlamaları bu dağınıklığı çabuklaştırdı. Belli bir sanat anlayışında, belli değer ölçülerinde birleşmeyi değil, bireysel özgürlüğü ve bunun sonucu olarak da çeşitliliği savunuyorlardı. Her biri yalnız kendi duyuşuna, kendi beğenisine göre bir güzellik yaratma çabası içindeydi.
Bu durum, Fecr-i Ati'nin bir yazın akımı değil, birbirlerine arkadaşlık duygularıyla bağlı genç sanatçıların oluşturduğu bir akım olduğunu gösterir. Nitekim, her biri sanatını bir başka yolda geliştirecek, değişen toplum koşullarında değişik sanat anlayışlarına varacaktır.
Sanat anlayışları > Fecr-i Ati Encümen-i edebisi beyannamesi

Fecr-i Âti topluluğu, Fecr-i Ati Encümeni Beyannamesini, Servet-i Fünün Dergisi'nde 24 Şubat 1909'da yayımlar, dönemin edebiyat anlayışını eleştirir ve kaybolan edebiyat değerini ‘boş zaman değerlendirme’ anlayışından ‘ruh terbiyeciliği'ne iade etmek ister.
Bu amaçla yola çıkan isimler: Ahmed Samim, Ahmet Haşim, Emin Bülend, Emin Lami, Tahsin Nahid, Celal Sahir (Re'is), Cemil Süleyman, Hamdullah Suphi Tanrıöver, Refik Halit Karay, Şabaheddin Süleyman, Abdülhak Hayri, İzzet Melik, Ali Canib, Ali Süha, Faik Ali, Fazıl Ahmed, Mehmet Behçed, Mehmed Rüşdü, Mehmed Fuad, Müfit Ratib ve Yakub Kadri ilan ettikleri anlayış içerisinde eserler verirler.
Dış bağantılar

Emine Gürbüz'ün makalesi
Manifestonun tam metni[ölü/kırık bağlantı]
Alonnisos Ulusal Deniz Parkı

| Alonnisos Ulusal Deniz Parkı> Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου Βορείων Σποράδων |
| --- | --- |

Alonnisos

Alan türü: Millî park
Sınıflandırma: IUCN II
Devlet:  Yunanistan
Bölge: Teselya
Koordinatları: 39°58′10″K 20°43′41″B﻿ / ﻿39.96944°K 20.72806°B﻿ / 39.96944; -20.72806
Kapladığı alan: 126
Kuruluş tarihi: 16 Mayıs 1992

Alonnisos Ulusal Deniz Parkı (Yunanca: Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου Βορείων Σποράδων (ΕΘΠΑΒΣ) Etniko Talassyo Parko Alonnisu Voreyon Sloradin), Yunanistan'ın Teselya bölgesinde bulunan bir millî parktır. Park, Teselya Adaları'nda yer almaktadır ve çevresindeki deniz alanıyla birlikte Alonnisos ile diğer ada ve adacıkları kapsamaktadır. Yunanistan'daki ilk deniz rezervi olup günümüzde Avrupa'nın en büyük deniz koruma alanıdır.
R101 (Zeplin)

| R101 |
| --- | --- |
R101 ilk uçuşunun yapıldığı gün, 14 Ekim 1929 Sicil Kaydı: G-FAAW
Türü: Deneysel Zeplin
Ulusal köken:  Birleşik Krallık
Üretici: Royal Airship Works
Tasarımcı: V.C. Richmond
İlk uçuş: 14 Ekim 1929
Hizmete giriş: 4 Ekim 1930
Hizmetten çıkış: 5 Ekim 1930
Durumu: 5 Ekim 1930'da düştü ve yandı
Üretim aralığı: 1927-1030
Üretim sayısı: 1
Program maliyeti: £711.595   (2019 yılı değeri £45,04 milyon)
R101, Britanya İmparatorluğu içerisinde uzun mesafeli rotalarda hizmet verebilecek sivil hava gemileri geliştirmeye yönelik bir İngiliz hükûmeti programı olan Imperial Airship Scheme (İmparatorluk Hava Gemisi Planı)'in bir parçası olarak 1929'da tamamlanan bir çift İngiliz sert zeplininden biriydi. Birleşik Krallık Havacılık Bakanlığı tarafından atanan bir ekip tarafından tasarlanıp inşa edildi ve hükûmet tarafından finanse edilen ancak özel olarak tasarlanıp üretilen bir diğer sert zeplin olan R100 ile etkin bir rekabet içindeydi. Yapımı tamamlandığında 223 m (732 ft) uzunluğu ile dünyanın en büyük uçan gemisiydi ve yedi yıl boyunca LZ 129 Hindenburg zeplini fırlatılıncaya kadar en büyük hidrojen dolu sert hava gemisi olarak kaldı.
Deneme uçuşları ve başka bir gaz bölmesi eklemek için geminin 14 m (46 ft) uzatılması da dahil olmak üzere kaldırma kapasitesini artırmaya yönelik müteakip değişikliklerden ardından R101, 5 Ekim 1930'daki ilk denizaşırı yolculuğu sırasında Fransa'da düştü ve gemide bulunan 54 kişiden 48'i öldü. Ölen yolcular arasında programı başlatan Havacılık Bakanı Lord Thomson, üst düzey hükûmet yetkilileri ve üretici firması Royal Airship Works'ten zeplin tasarımcılarının neredeyse tamamı vardı.
R101'in kazası İngiliz zeplin gelişimini keskin bir şekilde sona erdirdi ve aynı zamanda1930'ların en kötü zeplin kazalarından biri olarak tarihe geçti. 48 kişinin ölümü, 1937'deki meşhur Hindenburg felaketinde ölen 36 kişiden daha fazlaydı, ancak 1923'te düşen Alman yapımı Fransız askeri hava gemisi Dixmude'da ölen 52 kişiden ve 1933'te New Jersey sahili açıklarında Atlantik Okyanusu'na düşen ABD Donanması'na ait helyum dolu sert bir hava gemisi olan USS Akron'da ölen 73 kişiyle kıyaslandığında daha azdı.
Tasarım ve gelişim > Mürettebat ve kontrol

Normal hizmette R101, 42 kişilik bir mürettebat taşıyordu. Bu, vardiya zabitinin emrindeki 13 kişiden oluşan iki vardiyadan oluşuyordu ve bu görev geminin üç ana zabiti arasında paylaştırılmıştı. Buna ek olarak, vardiyalara atanmayan ancak gerektiğinde görev başında olan baş navigatör, meteoroloji memuru, baş dümenci, baş mühendis, baş telsiz memuru ve baş kabin memuru ve dört fazladan görevli (üç mühendis ve bir kişi) bulunuyordu. Gerektiğinde destek nöbeti tutmak üzere hazır bulunan telsiz operatörü ve 06:30 ile 21:30 saatleri arasında gerektiği gibi görev yapan bir kabin yardımcısı, bir aşçı ve yardımcısı vardır. Zeplin Uçuşa Elverişlilik Sertifikasında belirtildiği gibi minimum mürettebat gereksinimi 15 kişiydi.
Kontrol kabininde, vardiyanın görevli zabiti, bir gemi dümenine benzer tekerlekleri kullanarak kontrol eden dümen ve irtifa dümencileri bulunuyordu. Motorlar, motorlu vagonların her birindeki bir mühendis tarafından ayrı ayrı kontrol ediliyordu ve emirler, her vagona ayrı bir telgrafla veriliyordu. Bunlar, istenilen gaz ayarını belirtmek için motor kabinindeki bir göstergeyi hareket ettiriyordu ve aynı zamanda bir emrin iletildiği gerçeğine dikkat çekmek için bir zil çalıyordu.
Tasarım ve gelişim > Konaklama

Yolcu konaklama alanı örtü içinde iki güverteye yayılmıştı ve ilk tasarlandığı gibi bir, iki veya dört kişilik 50 yolcu kabini, 60 kişilik yemek odası, zeplin yanlarında pencereler bulunan iki gezinti güvertesi, 5.500 fitkare (510 m2) geniş bir salon ve 24 kişilik asbest kaplı bir sigara içme odasından oluşuyordu. Yolcu alanının büyük bir kısmı üst güvertedeydi; sigara içme odası, mutfak ve tuvaletler, mürettebat konaklama yerlerinin yanı sıra alt güvertede harita odası ve radyo kabini bulunuyordu. Kontrol kabini alt güvertenin ön kısmının hemen altındaydı ve harita odasından bir merdivenle buraya ulaşılıyordu.
Duvarlar beyaz ve altın rengine boyanmış katkılı ketenden yapılmıştı. Ağırlık tasarrufu sağlayan önlemler arasında hasır mobilyalar ve alüminyum çatal bıçak takımı yer alıyordu. Gezinti pencereleri amaçlanan cam yerine hafif " Cellon " idi ve daha sonraki ağırlık tasarrufu önlemlerinin bir parçası olarak bir set kaldırıldı.