stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Technion
1912: İlk temel taşı

Ekim 1909'da Prusyalı mimar Alexander Baerwald, yeni bina için bir plan oluşturmakla görevlendirildi. Daha öncelerde Albert Einstein'la birlikte enstrüman çalmış olan bu mimar, Avrupa ve Doğu unsurlarını karıştırmak istedi.
Mütevelli heyeti Baerwald'in muhteşem tasarımını beğendi ve ağustos 1910'da, Baerwald, bütün planı detaylarıyla çizmekle ve planı uygulamaya sokmakla görevlendirildi. Taşın yanı sıra diğer birçok yapı malzemeleri, dışarıdan getirildi. Kireç Fransa'dan, çimento Almanya'dan. Su tesisatı kurulum malzemeleri ve diğer demirbaşlar da ayrıca Avrupa'dan geldi. Kuyu kazmak birçok problem doğurdu. İlk çabalarla ancak 40 metreye inilebildi ve bu noktada yetenekli işçi olmadığından duraksama yaşandı. Gerekli dinamitleri bulmak için izin alındı fakat su ancak yabancı bir usta geldiğinde bulundu. 93 metre dipte suya kavuşuldu. Kuyu için 100 metreye inildi. Carmel dağının yüksek yamaçlarında suyun bulunması, Hayfa'yı değiştirecekti. Ayrıca Kuyu ve onun suyu, Teknik okulun önemli bir geliri halini alacaktı.
Titanik gemisinin battığı ve nadir olan tam güneş tutulmasının yaşandığı yılda, Teknik okulun ilk temel taşı, 11 nisan 1912'de yerleştirildi. Bu tam İsrail devleti özgürlüğünü ilan etmeden 36 yıl önceydi. Osmanlı himayesi altında, seneler sürecek bir rüyanın ilk fiziksel adımına şahit oldu Yahudiler.
Diller Savaşı

Almanya'daki Yahudiler tarafından yürütülen global eğitim kurumu, Hilfersvein ile Siyonist Hareket arası, süregelen ideolojik karşıtlık, Diller Savaşı olarak da bilinen, daha ciddi bir atışma halini aldı. Bu atışma Teknik okuldaki eğitim dili üzerine oldu. Modern İbranice, hala çok yeniydi ve eski İbranice teknik eğitim için kullanmak imkânsızdı. Eğitim dilinin Almanca olması üzerine güçlü bir istek vardı. İngilizce olması da önerildi fakat I. Dünya Savaşı sonunda, Almanya'nın yenilmesi ve Filistin üzerindeki etkisi azalınca, Teknik okuldaki eğitim dilinin İbranice olması üzerinde anlaşıldı.
Albert Einstein ve diğer destekçiler

Filistin'de Yahudiler için teknik ve bilimsel eğitim fırsatlarının doğması, özellikle Albert Einstein için yatırım yapmaya değer bir konuydu. Einstein, Amerika Technion Topluluğu  yemeğinde, “Filistin’in gelişmesi, Yahudiler için çok büyük öneme sahip” açıklamasında bulundu. 1923'te Einstein Technion'u ziyaret etti. Ziyareti esnasında ilk palmiye ağacını dikti. Ağaç günümüzde,Hadar’daki eski binanın önünde durmakta. Einstein, Almanya’ya dönüp ilk Techion topluluğunu kurmak ve başkanı olmak istedi. Einstein sonra Filistin’de yüksek eğitim için bağış bulmaya gitti, bu konuya kendi deyimiyle “kalbini koydu” Einstein'ın motivasyonu milliyetçilikten değil, hümanistliktendi; “her yerde kötü davranışlara maruz kalan, kabilemden insanlar için yapabileceğim her şeyi yapacağım.”
İlk dersler

Technion ilk öğrencilerini 1924'te kabul etti ve resmi açılış 1925'te gerçekleşti. İlk dersinde 17 öğrenciye sahipti. Bu öğrencilerden sadece birisi kadındı ve branşı mühendislik ve mimarlıktı.
II. Dünya Savaşı

1930'larda, Enstitü, Polonya, Almanya ve Avusturya'dan birçok sayıda öğrenci ve önemli akademik kişileri çekti. Bu kişiler Nazi rejiminden kaçıyorlardı. Bu dönemdeki parasal sıkıntılar içinde, Technion öğretim kadrosu bir oylama ile geçici olarak maaşsız çalışma kararı aldı, bu şekilde kurum hayatta kalabilecekti. 1930 sonlarına doğru, teknik okul mezunlarına olan ihtiyaç arttı ve birçok Technion öğrencisi, İngilizlerle birlikte, Nazilere karşı savaşa katıldı. Okula giren öğrenci sayısı her geçen gün arttı. 1934'te Endüstriyel Teknoloji fakültesi kuruldu ve bu fakülte birçok alanı içinde barındırdı. Zamanla, bu alanlar birer bağımsız fakülteler haline geldi. İsrail Devleti'nin kurulmadan önce, Technion, çok önemli olan savunma konularının çözüme ulaştığı merkez –Hagannah oldu.
İsrail’in bağımsızlığı

1948'de, 680 öğrencisiyle, Technion, İsrail Özgürlük İlanını kutladı. Bir devlet geliştirme, üniversite üzerinde yeni ihtiyaçlara neden oldu. Bu ihtiyaçlara cevap vermek adına, Technion birçok yeni ve hırslı projelere adım attı. 1948'de Elektrik Mühendisliği fakültesi ve Makine mühendisliği fakültesi kuruldu. Havacılık Mühendisliği departmanı 1949'da kuruldu ve bu departman İsrail'in başarılı havacılık endüstrisi ve Hava kuvvetlerinin temelini oluşturdu.
Hızlı genişleme ve Yeni Kampüs

1951'e kadar lisans öğrencisi sayısı 966'ya yükseldi. Hayfa Merkez'indeki asıl kampüs çok küçük kaldığı için, Başbakan David Ben-Gurion yeni kampüs için Carmel Dağı üzerinde 300 dönümlük bir arazi seçti. 1953'te enstitü Carmel Dağı'ndaki Technion şehrine taşınmaya başladı. 1950'lerde ise sırasıyla Havacılık Bölümü Mühendisliği (1953, sonradan Hava ve Uzay Mühendisliği adını aldı), Ziraat Mühendisliği (1953), Kimya Mühendisliği
(1954), Kimya (1958), Genel Çalışmalar (1958, sonradan İnsanlık ve Sanat Fakültesi adını aldı), Endüstri Mühendisliği ve Yönetimi fakülteleri kuruldu.
Yıllar süren savaşlar ve barışlar

1960'larda, Technion, Afrika ve Asya gibi gelişmekte olan ülkelerden yüzlerce öğrenciye kapılarını açtı. Technion fakülte üyeleri, Birleşmiş Milletler projeleri altında dünya çapında birçok ülkede teknik yardımda bulundular. Disiplinler arası eğitim trendinin ortaya çıkmasıyla birlikte Technion birçok yeni departman kurdu; Biyomedikal Mühendislik, Bilgisayar, Uygulamalı matematik. 1969'da, Tıp Fakültesini kurdu. 1970'ler İsrail için birçok ekstrem durumla geçti, Yom kipur Savaşından – Mısır'la barış anlaşması için beklentilere. Bütün bu süreçler boyunca, Technion, İsrail'in girişimlerinde ön safhada bulundu. Gerek yeni teknolojiler geliştirerek geleceğini garantileyerek gerekse bölgesel projeler planlayarak. 1971'de Biyoloji fakültesi kuruldu.
İsrail Yüksek-Teknolojisinin Doğuşu

1980'lerde Technion'daki araştırmalar ve yüksek sayıdaki mezunları, İsrail'deki yüksek teknoloji endüstrisinin gelişmesini sağladı. Fiber optikten, Opto-elektroniğe, mezunların teknolojik gelişmelerin lokal takipçileri olduğu çok belirgindi. 1990'lar başında, Sovyetler Birliği’nden gelen büyük göç öğrenci sayısını inanılmaz artırdı. Ayrıca kaliteli bilim adamları da bu akımla Technion’a geldiler. Technion’un sanayiyle bağları arttı, yeni akademik programlar geliştirildi ve büyük bir genişleme programı başlatıldı. Bunun içinde, Henry ve Marilyn Taub Teknoloji Merkezi yapıldı. 1998’de Asher Uzay Araştırmaları Enstitüsü (ASRI)başarılı bir şekilde “Gurwin Techsat II” mikro uydusunu gönderdi ve bu Techion'u kendi uydusunu tasarlayan, yapan ve uzaya gönderen 5 üniversiteden biri yaptı. Techion günümüzde geleceğin ihtiyaçlarını araştırmaya devam etmekte.
Bilim Dalında İlk Nobel Ödülleri

2004'te, Techion'dan iki bilim adamı İsrail'in bilim dalında aldığı ilk Nobel Ödüllerini aldılar: Avram Hershko, Aaron Ciechanover (İrwin Rose ile birlikte). 2011 yılında, Quasiperiodik kristaller (ya da Schechtmanite) projesiyle Kimya dalındaki Nobel Ödülü, Profesör Dan Schetman'a verildi.
Tarihi Techion Başarıları

Technion, bir öğrenci programıyla, kendi uydusunu tasarlayan, yapan ve gönderen beş üniversiteden biri (1995).
DNA uzantıları kullanarak (ilk defa), insan saç telinden 1000 kat daha ince olan iletken tel yapıldı.
Dünyanın her yerinde satılan anti-Parkinson sendromu ilacının temeli.
2011'de Profesör Schechtman'a Nobel Kimya Ödülü Kazandıran, Schechmanite ve Yarıperiyodik kristaller.
Lempel-Ziv Algoritması, uluslararası veri sıkıştırma standardı oldu ve bir IEEE mihen taşı oldu.
Embryonik kök hücrelerin tıpta kullanılabileceğini ortaya çıkaran ilk yazının yazarlarından olmak.
%70'ten fazla İsrail Yüksek-Teknoloji endüstrisinin sahipleri ve yöneticilerinin Technion mezunu olmaları.
Techion'daki bir grup öğrenci PHP (web programlama dili) (3'ten 5, bütün versiyonları) yaptı.
Tarihi Technion Logosu.
Matbaayla oluşan yeni iletişim metodu, ilk Siyonistlerin çok işine yaradı
Kurucu Jacob Schiff Technion'un bağımsızlığını kazanması için kararlıydı.
İbranice kullanılmasının önemini vurgulayan broşürler
Technion’un mimarlık öğrencileri (1920'ler)
Technion'un inşası, 1912
Albert Einstein  Technion’da  1923
Lobi’deki Technion öğrencileri (1930'lar).
Holocaust'tan kaçan mülteciler Hayfa’da.
Technion Pulu, 1956
Plessy v. Ferguson

Plessy - Ferguson, 163 US 537 (1896), ırk ayrımcılığı yasalarının, her ırk için tesislerin kalitesi eşit olduğu sürece ABD Anayasasını ihlal etmediğine karar veren dönüm noktası niteliğinde bir ABD Yüksek Mahkemesi kararıydı; bu doktrin "ayrı ama eşit" olarak  bilinmeye başlandı. Karar, 1877'de Yeniden Yapılanma döneminin sona ermesinden sonra Güney Amerika'da kabul edilen ırk ayrımcılığını yeniden tesis eden birçok eyalet yasasını ("Jim Crow yasaları") meşrulaştırdı. Güneyde yasal olarak uygulanan bu tür ayrımcılık 1960'lara kadar sürdü.
Temel vaka 1892'de, karma ırktan bir adam olan Homer Plessy'nin New Orleans'ta yalnızca beyazların girebildiği bir tren vagonuna kasıtlı olarak binmesiyle başladı. Plessy, yalnızca beyazların girebildiği arabaya binerek, beyaz ve beyaz olmayan yolcular için demiryolunda "eşit ama ayrı" konaklama yerleri gerektiren Louisiana'nın 1890 tarihli Ayrı Araba Yasasını ihlal etti. Plessy, Yasa uyarınca suçlandı ve duruşmasında avukatları, yargıç John Howard Ferguson'un, Yasanın anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle suçlamaları reddetmesi gerektiğini savundu. Ferguson talebi reddetti ve Louisiana Yüksek Mahkemesi, Ferguson'un temyiz kararını onadı. Plessy daha sonra ABD Yüksek Mahkemesine başvurdu.
Mayıs 1896'da Yüksek Mahkeme, Louisiana yasasının ABD Anayasası'ndaki On Dördüncü Değişikliği ihlal etmediğine karar vererek Plessy 1'e karşı 7 aleyhte bir karar yayınladı ve On Dördüncü Değişikliğin beyazlarla siyahların yasal eşitliğini sağlamasına rağmen, "renge dayalı ayrımların" tümünün ortadan kaldırılmasını gerektirmediğini ve gerektiremeyeceğini belirtti. Mahkeme, Plessy'nin avukatlarının, Louisiana yasasının doğası gereği siyahi insanların aşağı düzeyde olduğunu ima ettiği yönündeki iddialarını reddetti ve Amerikan eyalet yasama organlarının sağlık, güvenlik ve ahlakı düzenleyen yasalar yapma yetkisine - "polis gücü" - ve karar verme yetkisine büyük saygı gösterdi. Çıkardıkları yasaların makullüğü. Yargıç John Marshall Harlan, ABD Anayasasının "renk körü olduğunu ve vatandaşlar arasındaki sınıfları ne bildiğini ne de hoşgörüyle karşıladığını" ve bu nedenle yasanın yolcuların ırklarını ayırmasının anayasaya aykırı bulunması gerektiğini yazarak Mahkemenin kararına karşı çıkan tek kişiydi.
Plessy, ABD Yüksek Mahkemesi tarihindeki en kötü kararlardan biri olarak kabul ediliyor. Kötü şöhretine rağmen, karar hiçbir zaman açıkça reddedilmedi Ancak, 1954'te "ayrı ama eşit" doktrininin devlet okulları bağlamında anayasaya aykırı olduğuna karar veren Brown - Eğitim Kuruu davasıyla başlayarak, Mahkemenin daha sonraki bir dizi kararı Plessy'yi, bu doktrinin devlet okulları bağlamında ciddi biçimde zayıflattı.
Bartın

Bu sayfa Bartın ilinin şehir merkezini anlatmaktadır. İl için Bartın (il) sayfasına bakınız.
| Bartın |
| --- | --- |
Şehir


Ülke: Türkiye
Bölge: Karadeniz Bölgesi
İl: Bartın
İdare
 • Belediye başkanı: Muhammed Rıza Yalçınkaya (CHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 2.120 km²
Rakım: 27 m
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 74100
Alan kodu: 0378
Plaka kodu: 74
Resmî site http://www.bartin.bel.tr
Bartın, Karadeniz Bölgesi'nin batı bölümünde yer alan Bartın ilinin merkezidir. Şehirden geçen Bartın Çayı'ndan denize gemiyle gidilebilir. Bu özelliğiyle Türkiye'de deniz trafiğine uygun tek akarsudur.
Etimoloji

Adını, kenarında kurulduğu Bartın Çayı'nın antik çağdaki isminden (Parthenios) alan kent, tarihi Paphlagonia antik kentlerinden Sesamos (Amasra), Kromna (Kurucaşile) ve Erythinoi (Çakraz)'ı sınırları içerisinde bulundurmaktadır. Romalılar devrinde Bartın Çayına Parthenius deniliyordu. Çayın kıyısında kurulan şehre ise Parthenia adı verildi. Bu isim zamanla Bartın'a dönüşmüştür.
Tarih

7 Eylül 1991 tarihinde il statüsüne kavuşan Bartın'ın dört ilçesi (Merkez, Amasra, Ulus ve Kurucaşile), Kozcağız, Hasankadı, Arıt, Abdipaşa ve Kumluca beldeleriyle birlikte 260 köyü vardır.
Nüfus

Merkez ilçe; 2 belde, 137 köy ve 28 mahalleden oluşmaktadır.
| Yıl> Bartın ilçesi (Zonguldak) | Toplam> Bartın ilçesi (Zonguldak) | Şehir> Bartın ilçesi (Zonguldak) | Kır> Bartın ilçesi (Zonguldak) |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 64.130 | 8.681 | 55.449 |
| 1935 | 72.327 | 8.825 | 63.502 |
| 1940 | 72.027 | 8.226 | 63.801 |
| 1945 | 66.622 | 8.740 | 57.882 |
| 1950 | 76.757 | 8.789 | 67.968 |
| 1955 | 82.998 | 9.922 | 73.076 |
| 1960 | 84.572 | 11.506 | 73.066 |
| 1965 | 92.152 | 14.259 | 77.893 |
| 1970 | 100.465 | 15.926 | 84.539 |
| 1975 | 112.728 | 18.409 | 94.319 |
| 1980 | 128.132 | 20.786 | 107.346 |
| 1985 | 147.212 | 25.117 | 122.095 |
| 1990 | 133.942 | 30.142 | 103.800 |
Bartın merkez ilçesi
| 2000 | 130.492 | 35.992 | 94.500 |
| 2007 | 135.051 | 47.082 | 87.969 |
| 2008 | 137.612 | 47.999 | 89.613 |
| 2009 | 140.981 | 51.640 | 89.341 |
| 2010 | 141.193 | 52.470 | 88.723 |
| 2011 | 141.802 | 54.555 | 87.247 |
| 2012 | 143.262 | 56.557 | 86.705 |
| 2013 | 144.273 | 61.289 | 82.984 |
| 2014 | 145.230 | 63.253 | 81.977 |
| 2015 | 147.472 | 66.091 | 81.381 |
| 2016 | 149.613 | 68.881 | 80.372 |
| 2017 | 151.289 | 71.485 | 79.804 |
| 2018 | 155.016 | 71.703 | 83.313 |
| 2019 | 155.765 | 74.609 | 81.156 |
| 2020 | 156.551 | 77.809 | 78.742 |
Belediye başkanları > Osmanlı dönemi

| № | Şehremini | Görev Başlangıcı | Görev Bitişi |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Amasralı Hacı İbrahim Efendi | 1876 | 1880 |
| 2 | Fırıncı Hacı Ahmet Ağa | 1880 | 1884 |
| 3 | Hacı Bekiroğlu Damadı Hurşit Efendi | 1884 | 1888 |
| 4 | Kürt Hacı Oğlu Hasan Bey | 1888 | 1902 |
| 5 | Molla Hüseyinoğlu Hüseyin Hüsnü Efendi | 1902 | 1902 |
| 6 | Tosunoğlu Hüseyin Sabri Efendi | 1902 | 1906 |
| 7 | Karakaşoğlu İbrahim Rahmi Bey | 1906 | 1913 |
| 8 | Mollaoğlu Hüseyin Rahmi Efendi | 1913 | 1914 |
| 9 | Cemil Şiret Bey | 1914 | 1917 |
| (7) | Karakaşoğlu İbrahim Rahmi Bey | 1917 | 1918 |
| 10 | İzmirlioğlu Mustafa Nejat Bey | 1918 | 1918 |
| 11 | Dervişoğlu Ahmet Ziya Bey | 1918 | 1920 |
| 12 | Nüfusçu Mustafa Hulusi Efendi | 1920 | 1922 |
| (6) | Tosunoğlu Hüseyin Sabri Efendi | 1922 | 1923 |
Belediye başkanları > Cumhuriyet dönemi

| № | Belediye Başkanı | Görev Başlangıcı | Görev Bitişi | Parti | Parti |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Tosunoğlu Hüseyin Sabri Efendi | 1923 | 1929 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 2 | Kemal Samancıoğlu | 1929 | 1933 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 3 | Ahmet Kadri Giresunlu | 1933 | 1934 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 4 | İbrahim Gökbayrak | 1934 | 1938 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 5 | Faik Alemdar | 1938 | 1938 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 6 | Cemal Aliş | 1938 | 1939 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 7 | Ali Galip Torlak | 1939 | 1941 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 8 | Cemal Çağlayan | 1941 | 1946 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| (2) | Kemal Samancıoğlu | 1946 | 1955 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 9 | Mehmet Ersöz | 1955 | 1960 |  | Demokrat Parti |
| 10 | Celal Eyiceoğlu | 3 Haziran 1960 | 31 Temmuz 1960 |  | Askerî |
| 11 | İbrahim Ethem Kılıçoğlu | 1 Ağustos 1960 | 1 Şubat 1961 |  | Askerî |
| 12 | Mustafa Aşkın | 1961 | 1963 |  | Askerî |
| (2) | Kemal Samancıoğlu | 1963 | 1973 |  | Bağımsız |
| 13 | Davut Fırıncıoğlu | 1973 | 1980 |  | Cumhuriyet Halk Partisi |
| 14 | Mahmut Akcan | 12 Ekim 1980 | 14 Nisan 1983 |  | Askerî |
| 15 | Turgut Giresunlu | 15 Nisan 1983 | 2 Şubat 1984 |  | Askerî |
| 16 | Ergün Doğanay | 3 Şubat 1984 | 31 Temmuz 1984 |  | Askerî |
| (13) | Davut Fırıncıoğlu | 25 Mart 1984 | 12 Nisan 1991 |  | Anavatan Partisi |
| 17 | Mehmet Oğuz Pir | 4 Ağustos 1991 | 11 Ocak 1999 |  | Anavatan Partisi |
| 18 | Cemal Abanalı | 15 Ocak 1999 | 18 Nisan 1999 |  | Anavatan Partisi |
| 19 | Muhammed Rıza Yalçınkaya | 18 Nisan 1999 | 8 Mayıs 2007 |  | Demokratik Sol Parti |
| 20 | Ahmet Altınel | 14 Mayıs 2007 | 29 Mart 2009 |  | Demokratik Sol Parti |
| 21 | Cemal Akın | 30 Mart 2009 | 16 Mart 2023 |  | Milliyetçi Hareket Partisi |
| 22 | Hüseyin Fahri Fırıncıoğlu | 24 Mart 2023 | 3 Nisan 2024 |  | Milliyetçi Hareket Partisi |
| (19) | Muhammed Rıza Yalçınkaya | 3 Nisan 2024 | Görevde |  | Cumhuriyet Halk Partisi |

Kaynak:
Bartın'da Yerel Medya

Bartın sonradan il olduğu için Türkiye'nin nüfus bakımından en küçük illerinden biridir. Şehirde 1 yerel televizyon kanalı ve 2 yerel radyo kanalı vardır.
Yerel Kanallar
Bartın TV (BTV)
Yerel Radyolar
Radyo74 (90.2)
Bartın FM (106.0)
Yerel Gazeteler
Bartın Halk Gazetesi
Bartın Takip Haber
Bartın Olay Gazetesi
Bartın Her gün Gazetesi
Bartın Pusula Gazetesi
Bartın Gazetesi
Saffet Arıkan

| Saffet Arıkan  1323-P> 2 |
| --- | --- |

Türkiye Millî Savunma Bakanı
Görev süresi 5 Nisan 1940 - 12 Kasım 1941
Başbakan: Refik Saydam
Yerine geldiği: Naci Tınaz
Yerine gelen: Ali Rıza Artunkal
Türkiye Millî Eğitim Bakanı
Görev süresi 10 Haziran 1935 - 28 Aralık 1938
Başbakan: İsmet İnönü Celâl Bayar
Yerine geldiği: Zeynel Abidin Özmen
Yerine gelen: Hasan Âli Yücel
Cumhuriyet Halk Partisi Genel Sekreteri
Görev süresi 5 Ocak 1925 - 10 Mayıs 1931
Genel Başkan: Mustafa Kemal Atatürk
Yerine geldiği: Cemil Uybadın
Yerine gelen: Recep Peker
Türkiye Büyük Millet Meclisi 2., 3., 4., 5., 6., 7. ve 8. Dönem Milletvekili
Görev süresi 11 Ağustos 1923 - 24 Mart 1950
Seçim bölgesi: 1923 – Kocaeli 1927 – Erzincan 1931 – Erzincan 1935 – Erzincan 1939 – Erzincan 1943 – Erzincan 1946 – Erzincan
Kişisel bilgiler
Doğum: 1888 Erzincan, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 26 Kasım 1947 (59 yaşında) İstanbul, Türkiye
Partisi: Cumhuriyet Halk Partisi
Bitirdiği okul: Harp Akademisi
Mesleği: Asker
Dini: Sünni İslam
Ödülleri:    
Askerî hizmeti
Bağlılığı:  Osmanlı (1907-1920)   Türkiye (1920-1923)
Hizmet yılları: 1907-1923
Rütbesi: Miralay
Çatışma/savaşları: Balkan Savaşları I. Dünya Savaşı Türk Kurtuluş Savaşı
Saffet Arıkan (1888, Erzincan - 26 Kasım 1947, İstanbul), Türk siyasetçi ve askerdir.
Hayatı

1907 yılında Harp Okulunu bitirdi. 1910 yılında da Harp Akademisinden kurmay yüzbaşı olarak çıktı. Askeri görevlerle Yemen ve Bağdat'ta bulundu. Çanakkale'de Kerevizdere savaşlarına katıldı. Binbaşılığa yükselince staj için Almanya'ya gönderildi. Dönüşte Bakü seferine katıldı. Sadrazam ve Harbiye Nazırı Ahmed İzzet Paşa'nın başyaverliğini yaptı. İstanbul'un işgali'ne kadar Birinci Ordu Müfettişliği kurmayında çalıştı. İşgalden (16 Mart 1920) hemen sonra İsmet Bey'le birlikte Anadolu'ya geçti. Türk Kurtuluş Savaşı sırasında Anzavur Ayaklanması'nın bastırılmasında önemli rol oynadı.
Mart 1921 tarihinde Mehmet Nuri Bey'le birlikte Almanya'ya silah alımına yollandı. Haziran 1921 tarihinde Garp Cephesi kurmay başkanlığına getirildi, aynı yıl sonlarında Moskova Ataşemiliterliğine atandı.
1923 yılında Ankara'ya döndü, kurmay albayken ordudan ayrıldı. Kocaeli'nden milletvekili oldu. 1947'ye değin Kocaeli (II. Dönem), Erzincan (III., IV.., V., VI., VIII. dönemler), Konya (VII. Dönem) milletvekilliği yaptı.
1925-1931 yılları arasında Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) genel sekreterliği görevini yürüttü. Bu görevi sırasında CHP'nin tek parti iktidarı yerleşti, parti ile devletin özdeşleşmesinin temelleri güçlendi.
1927'de Fransa'daki sosyalistler tarafından düzenlenen Radikal-Sosyalist Antant’ının Karlsruhe'de düzenlenen ikinci kongresine gözlemci olarak CHF'nin genel sekreteri (Kâtib-i Umumi) sıfatıyla katıldı. Aynı yıl, Sovyet Devrimi'nin Moskova'daki onuncu yıl kutlamalarına Türkiye Cumhuriyeti'ni temsilen katıldı.
26 Eylül 1934 tarihinde İstanbul Radyosu'ndaki Dil Bayramı konferansı sırasında kullandığı "Büyük önderimiz ata türk" ifadesi çok iddialı bulunsa da Mustafa Kemal tarafından çok beğenildi ve 24 Kasım 1934 tarihinde Mustafa Kemal'e soyadı olarak verildi.
1935-1938 yılları arasında Millî Eğitim Bakanlığı yaptı. Cumhuriyet Halk Partisi'nin 1935 yılında gerçekleşen 4. Kurultayı'nda, devlet eliyle
başlatılan planlı endüstrileşme hareketine koşut olarak, planlı köyleri kalkındırma hareketinin başlatılması kararlaştırılmıştı. Bakanlığı sırasında bu hareket doğrultusunda köyler için bir eğitim sistemi geliştirdi; eğitmen uygulamasına geçildi ve daha sonra köy enstitülerine dönüştürülecek olan köy öğretmen okulları kuruldu. İsmet İnönü'nün Cumhurbaşkanı seçilmesinden 1,5 ay sonra, yeni kurulan Celâl Bayar kabinesinde yine Millî Eğitim Bakanı olmasına rağmen sağlık nedenlerinden dolayı bakanlıktan ayrıldı. 1940 yılında Köy Enstitüleri Kanunu'nun çıkartılmasında öncülük etti.
1940-1941 yılları arasında Millî Savunma Bakanlığı yaptı. 1942 yılında atandığı Berlin Büyükelçiliğinde 1944 yılına kadar kaldı. Bu son görevi sırasında, Türkiye'nin tarafsızlık siyasetini uygulamak için çaba gösterdi.
Soldan sağa: Türkiye'nin Berlin Büyükelçisi Saffet Arıkan, Büyükelçilik Müsteşarı Kavour, diplomatik protokol şefi Baron Alexander von Doernberg havaalanında.
American Horror Story: Apocalypse

| American Horror Story |
| --- | --- |
Apocalypse

Ülke:  ABD
Bölüm sayısı: 13
Yayın
Kanal: FX
Orijinal yayın tarihi: 12 Eylül 2018
Sezon kronolojisi
← Önceki Cult 
American Horror Story: Apocalypse (Türkçesi: Amerikan Korku Hikayesi: Kıyamet), FX tarafından yayımlanan antoloji korku-gerilim dizisi American Horror Story'nin sekizinci sezonudur. Sezon 12 Eylül'de başlayacak. Yeni sezonda Sarah Paulson, Evan Peters, Kathy Bates, Jessica Lange ve Emma Roberts gibi eski sezonlardan hatırladığımız yüzleri izleyeceğiz.
Kadro

Sarah Paulson, Cordelie Goode, Billie Dean Howard ve Venable rolünde
Kathy Bates, Miriam Mide rolünde
Evan Peters, Mr. Gallant, James Patrick March, Tate Langdon, Kyle Spencer ve Jeff Pfister rolünde
Joan Collins
Adina Porter, Dina Stevens rolünde
Cheyenne Jackson
Billie Eichner
Leslie Grossman, Coco St. Pierre Vanderbilth rolünde
Billie Lourd, Mallory rolünde
Emma Roberts, Madison Montogomery rolünde
Jeffrey Boywer-Chapman
Kyle Allen
Cody Fern, Michael Langdon rolünde
Billy Porter
Jessica Lange, Constange Langdon rolünde
Leslay Fera
Taissa Farmiga, Zoe Benson ve Violet Harmon rolünde
Gabourey Sidibe, Queenie rolünde
Lily Rabe, Misty Day rolünde
Frances Conroy, Myrtle Snow rolünde
Stevie Nicks
Connie Britton, Vivien Harmon rolünde
Dylan McDermott, Dr. Ben Harmon rolünde
Amazon Eve
Ash Santos
Bölümler

American Horror Story: Apocalypse, her biri 52 dakikalık 13 bölümden oluşacak. Özellikle son iki sezonda bölüm sayısı ve uzunluklarının oldukça düşmesi hayranlar tarafından üzüntüyle karşılanmış, yeni sezonda da bu durumun devam edeceği düşünülmüştü; ancak yapılan açıklamaya göre American Horror Story: Apocalypse, American Horror Story: Freak Show'dan sonra serinin ikinci en uzun sezonu olarak yerini alacak.
Mehmed Ali Bey el-Abid

Muhammed el-Abid ile karıştırılmamalıdır.
| Muhammed Ali el-Abid  Arapça: محمد علي العابد |
| --- | --- |

3. Suriye Cumhurbaşkanı
Görev süresi 11 Haziran 1932 - 21 Aralık 1936
Yerine geldiği: Taceddin el-Hasani
Yerine gelen: Haşim el-Attasi
Osmanlı İmparatorluğu'nun Amerika Birleşik Devletleri Büyükelçisi
Görev süresi 1907-1908
Kişisel bilgiler
Doğum: 1867 Şam, Suriye Vilayeti, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 22 Ekim 1939 (71-72 yaşında) Roma, İtalya Krallığı
Partisi: Ulusal Blok
Evlilik(ler): Zehra el-Yusuf
Muhammed Ali el-Abid (Arapça: محمد علي العابد Muhammed 'Ali el-'Ābid, 1867- 22 Ekim 1939), aynı zamanda Mehmed Ali Bey olarak da bilinir, 11 Haziran 1932'den 21 Aralık 1936'ya kadar Suriye devlet başkanı. Şam'daki milliyetçi Suriye parlamentosunun adayı olarak, ülkenin egemenliğin Fransa'dan kısmen tanınmasından sonra atandı. Fransa, Suriye'yi yoğun milliyetçi baskı altındaki bir ulus olarak tanımayı kabul etti, ancak 1946'ya kadar birliklerini tamamen geri çekmedi.