Azize Caferzade
Yaratıcılık

Edebi faaliyetlerine 16 yaşında başladı ve ilk öyküsü olan "Azrayil"i 1937 yılında Azerbaycan Yazarlar Birliği'nin haftalık edebiyat ve sanat gazetesi olan "Adabiyyat" gazetesinde yayımladı. İlk kitabı ise 1948'de yayımlandı ancak Moskova'nın özel bir kararıyla satışa çıkmadan yasaklandı ve imha edildi. Yazarın düzyazı eserleri ağırlıklı olarak tarihi roman türünde yazılmıştır. Caferzade, bu türü modern Azerbaycan düzyazı tarihinde yeniden hayata döndürmüştür. "Sahipsiz ev (Sahibsiz ev)" (1966), "Ellerini ver bana (Əllərini mənə ver)" (1970), "Sen benim umudumsun (Sənsən ümidim)" (1984), "Hayalim benim (Xəyalım mənim)" (2002) gibi pek çok öyküsünün temaları modern hayattan alınmıştır. “Kızımın Hikâyeleri (Qızımın hekayələri)” (1964), “Anamın Masalları (Anamın nağılları)” (1982), “Çiçeklerim (Çiçəklərim)” (1988), “Kedi Dili (Pişik dili)” (2001) ve diğerleri çocuklar için yazdığı öykü ve masallardır.
Bilimsel bir araştırmacı olarak, "Fatma Hanım Kamina" (1971), "Kalp Atışları" (1972), "Azerbaycan'ın Aşıkları ve Şairleri" (1974, 1991), "Azerbaycan şairleri ve aşıkları "kadınlar" (II baskı 2003), "Şirva'nın üç şairi" (1971), "Müjrüm Karim Vardani. Sünbülstan" (1978), "Abdulla Padarlı. Seçme eserler" (1983) dahil olmak üzere çok sayıda aşık ve şairin eserlerini toplayıp yayınladı. Toplanan ve yayınlanan birçok eserinin ana kısmı anneler ve kadınlar hakkındadır ve bu da Azize Hanım'a romanları kadar şöhret kazandırmıştır. Bu kitapların yardımıyla Azerbaycan'da eski çağlardan beri yazılı ve sözlü kadın yaratıcılığının şiirsel düzeyinin yüksek olduğunu ve dünya edebiyatında lider olduğunu kanıtlamıştır. Bu eserlerinin yanı sıra süreli yayınlarda yüzlerce makalesi, denemesi, bilimsel araştırması ve gazete yazıları yayımlandı.
"Natavan" adlı bir film senaryosu, çok sayıda radyo ve televizyon oyunu, anılar ve sayısız öykü yazmıştır. Azize Hanım Azerbaycan folklorunun ilgi odağı olmuş, "Bayatı düşüncələrim", "Hızır Nabi", "Nevruz" ve diğer Azerbaycan gelenekleri, etnografya üzerine yazıları, televizyon ve radyodaki performansları onu halkının gözdesi haline getirmiştir. Aralarında Yugoslavya, Suriye, Kıbrıs, Hindistan, Singapur, Malezya, İsrail, Irak ve Türkiye'nin de bulunduğu birçok ülkede uluslararası önemli etkinliklere katılmıştır. Bu ülkelerin kütüphanelerinden tarihî eserler hakkında bilgi topladı ve seyahat günlükleri yazdı. Bunlardan biri, eşinin 1965-1966 yıllarında Gana'ya yaptığı bir iş gezisinin günlüğü olan "Qızıl sahilə səyahət" (1968) adlı anı kitabıdır.
Azize Hanım, S. Smirnov'un "Brest qalası", Şerif Raşidov'un "Güclü dalğa", A. Lixanov'un "Mənim generalım", A. Kabakle'nin "Əjdaha daşı", S. Çokum'un "Bizim diyar" ve diğer eserlerini Azericeye tercüme etti, birçok kitabın da editörlüğünü yaptı. Eserleri ayrıca birçok yabancı dile çevrilerek Azerbaycan dışında yayımlandı. Sürekli olarak televizyon ve radyoda çeşitli konularda konuşmalar yapmış, televizyonda "Klassik irsimizdən", "Aşıq Pəri" ve benzeri çok sayıda programın yazarlığını ve sunuculuğunu üstlenmiştir. Azerbaycan bu programlar aracılığıyla klasik ve modern edebiyat mirasını halka tanıtmıştır.
1981-1989 yıllarında Cumhuriyetçi Kadın Meclisi Başkanlığı görevini yürüttü. Azerbaycan'da kadın ve çocukların haklarının korunması alanında aktif olarak çalışmış, cumhuriyetin en ücra ilçe ve köylerini bile defalarca ziyaret ederek milletin tarihi ve kaderiyle ilgili sorunlarla tanışmış ve bu sorunları çözmek için çaba göstermiştir. Hayatı boyunca hayır işleriyle de uğraşmış olup, 1979 yılında şimdiki Hacıgabul ilçesinin Tağılı köyünde kendi imkanlarıyla bir lise ve kulüp binası yaptırmıştır. Azerbaycan'ın bağımsızlığı ve Ermeni saldırganlığına karşı harekette her zaman aktif rol alan bir vatandaştır.
Azertelefilm Derneği hayatını ve çalışmalarını anlatan 2 televizyon filmi çekmiştir.