stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Victor Hugo

| Victor Hugo |
| --- | --- |
Victor Hugo   Étienne Carjat tarafından çekilmiş portre, 1876
Doğum: Victor-Marie Hugo 26 Şubat 1802 Besançon, Fransa
Ölüm: 22 Mayıs 1885 (83 yaşında) Paris, Fransa
Meslek: Şair, oyun yazarı, roman yazarı, deneme yazarı, devlet adamı
Edebî akım: Romantizm
Evlilikler: Adèle Foucher (1822-1868)
 Etkiledikleri Louis-Honoré Fréchette, Charles Dickens, Fyodor Dostoevsky, Leo Tolstoy, Ayn Rand, Irvine Welsh, Albert Camus, Gérard de Nerval, Charles Baudelaire, Paul Verlaine, Oscar Wilde, Jean Cocteau, Gustave Flaubert, Jorge Luis Borges, Charles-Marie-René Leconte de Lisle 
  Etkilendikleri François-René de Chateaubriand, Walter Scott, Voltaire, Alphonse de Lamartine, William Shakespeare 

İmza: 

Victor Marie Hugo (Fransızca telaffuz: [viktɔʁ maʁi yɡo]; 26 Şubat 1802, Besançon - 22 Mayıs 1885, Paris) Romantizm akımına bağlı Fransız şair, romancı ve oyun yazarı. En büyük ve ünlü Fransız yazarlardan biri kabul edilir. Hugo'nun Fransa'daki edebi ünü ilk olarak şiirlerinden sonra da romanlarından ve tiyatro oyunlarından gelir. Pek çok şiirinin içinde özellikle Les Contemplations ve La Légende des siècles büyük saygı görür. Fransa dışında en çok Sefiller ve Notre Dame'ın Kamburu romanlarıyla tanınır.
Gençliğinde şiddetli bir kral yanlısı olsa da, görüşü yıllar içinde değişti ve tutkulu bir cumhuriyet destekçisi oldu. Eserleri zamanının politik ve sosyal sorunlarına ve sanatsal akımlarına değinir. Hugo'nun cenazesi 1885'te Panthéon'da gömüldü. Hugo hakkında en çok eser yazılan ilk 100 kişi listesinde yer almaktadır.
Siyasi Hayatı ve Sürgün

Üç başarısız girişimden sonra nihayet 1841'de Fransız Akademisi'ne seçilebildi. Bir grup Fransız akademisyen, özellikle de Etienne de Jouy, "Romantik Devrime" karşı mücadele ediyordu. Hugo'nun akademiye seçilmesini de geciktirmişlerdi. Hugo daha sonra giderek Fransız siyasetinin içine daha fazla girmeye başladı.
1841'de Kral Louis-Philippe tarafından asilzadeliğe yükseltildi. Ölüm cezası ve toplumsal adaletsizliğe karşı çıkıp Polonya'nın bağımsızlığını ve basın özgürlüğünü savunacağı Soylular Meclisine girdi. Cumhuriyetçi hükûmetin destekçisi olup, 1848 Devrimleri ve İkinci Cumhuriyetin kuruluşunu takiben Anayasa Meclisi ve Yasama Meclisine seçildi.
Louis-Napolyon (III. Napolyon) 1851'de askerî darbe yapıp gücü ele geçirince anti-parlamenter bir anayasayı yürürlüğe koydu. Bunun üzerine Hugo da onu vatana ihanetle suçladı. Önce Brüksel'e ardından Kraliçe Victoria'yı eleştiren bir gazeteyi savunduğu için sınırdışı edildiği Jersey'e, son olarak da 1855 Ekim'inden 1870'e kadar kalacağı Guernsey'in başkenti Saint Peter Port'a ailesi ile birlikte taşındı.
Sürgündeyken III. Napolyon'a karşı Napoléon le Petit ve Histoire d'un crime adlı ünlü hicivlerini yayınladı. Hicivler Fransa'da yasaklandı ama buna rağmen etkileri büyük oldu. Guernsey'de sürgünde olduğu sırada aralarında Sefiller'in de olduğu en iyi romanlarını ve oldukça beğenilen üç şiir kitabını (Les Châtiments, 1853; Les Contemplations, 1856; ve La Légende des siècles, 1859) yayınladı.
İngiliz hükûmetini terörist faaliyetlerden hüküm giymiş altı İrlandalıyı bağışlama konusunda ikna etti. Bu hareketiyle ölüm cezasının Cenova, Portekiz ve Kolombiya anayasalarından çıkarılmasına katkıda bulundu. Ayrıca Benito Juárez'e I. Maximiliam'ı bağışlaması için ikna etmeye çalışsa da başarılı olamadı. Ayrıca arşivinden çıkan bir mektupta ABD'ye gelecekteki itibarının zedelenmemesi için John Brown'ın hayatının bağışlanması gerektiğini yazdıysa da, mektup Brown infaz edikten sonra yerine ulaşabildi.
III. Napolyon 1859'da bütün siyasi sürgünler için genel af ilan etse de, Hugo bunun hükûmete karşı eleştirilerinde daha yumuşak olmasına sebebiyet vereceğini düşünerek dönmeyi reddetti. III. Napolyon düşüp Üçüncü Cumhuriyet ilan edildiğinde nihayet 1870'te vatanına döndü ve çabucak Ulusal Meclise seçildi.
1870'te şehrin Prusya tarafından kuşatıldığı sırada Paris'teydi. Halka yemeleri için Paris hayvanat bahçesindeki hayvanlar veriliyordu. Kuşatma uzadıkça yemekler de azalıyordu. Hugo günlüğünde bilmediği şeyleri yemek zorunda kaldığını yazıyordu.
Sanatçıların hakları ve telif hakkı hakkında duyduğu endişe sebebiyle Uluslararası Edebiyat ve Sanat Derneği'ni kurdu. Bu dernek Edebi ve sanatsal eserlerin korunmasına dair Bern Konvansiyonu'nun da önünü açtı. Yine de Pauvert tarafından yayınlanan arşivlerinde "Her sanatta iki yaratıcı vardır; karışık duyguların sahibi insanlar ve bu duyguları tercüme eden sanatçılar ve böylece insanlar sanatçıların kendi duygularına bakış açılarını takdir ederler. Yaratıcılardan biri öldüğünde verilen imtiyazlar diğerine geri dönmeli, yani halka" şeklinde görüşünü açıklıyordu.
Ölümü

1870'te Paris'e döndüğünde Hugo halk tarafından ulusal bir kahraman olarak selamlandı. Popülaritesine rağmen 1872'de Ulusal Meclise giremedi. Kısa bir zaman zarfı içerisinde hafif bir felç geçirdi, kızı Adèle akıl hastanesine kapatıldı (hayat hikâyesi (The Story of Adele H. filmine ilham kaynağı oldu) ve iki oğlu öldü. Karısı Adèle de 1868'de ölmüştü.
Kendi ölümünden iki yıl önce 1883'te sadık metresi Juliette Drouet öldü. Kişisel kayıplarına rağmen yine de siyasetin içinde yer aldı. Yeni oluşturulan senatoya 30 Ocak 1876'da seçildi. Siyasi kariyerinin son demleri başarısızlıklarına sahne oldu. Partisiyle pek uyumsuzdu ve kısa sürede senatodan ayrıldı.
27 Haziran 1878'de hafif bir felç geçirdi. Şubat 1881'de 79. doğum gününü kutladı. Sekseninci yaşı için kutlamalar yapıldı. Kutlamalar Şubatın 25'inde Hugo'ya bir Sèvres vazosu hediye edilmesiyle başladı. Ayın 27'sinde ise Fransa tarihinin en büyük geçit törenlerinden biri yapıldı.
Gösteriler yaşadığı yer Avenue d'Eylau'dan başlayıp Paris'in merkezine kadar yayıldı. Geçit törenindeki yürüyüşçüler evinin penceresinde oturan Hugo'nun onuruna altı saat yürüdü. Törendeki her santim ve detay Hugo içindi; resmî rehberler bile Sefiller'deki Fantine'nin şarkısına bir gönderme olarak peygamberçiçeği takmışlardı. Ayın 27'sine gelindiğinde Avenue d'Eylau'nun adı Avenue Victor-Hugo olarak değiştirildi. Yazara gönderilen mektuplarda bile artık « Bay Victor Hugo'ya, Onun Paris'teki caddesine » şeklinde adres belirtiliyordu.
Victor Hugo 22 Mayıs 1885'te 83 yaşındayken zatürreden öldü. Ülkeye bir yas havası hakim oldu. O sadece saygı duyulan önemli bir edebi figür değil aynı zamanda Fransa'da Üçüncü Cumhuriyet'e ve demokrasiye yön veren bir devlet adamıydı. Zafer Takı'ndan gömüleceği Panthéon'e kadar götürüldüğü Paris'teki cenaze törenine iki milyondan fazla insan katıldı. Hugo, Panthéon'da Alexandre Dumas ve Émile Zola gibi önemli yazarlarla aynı yerde yatıyor. Fransa'da pek çok büyük yere onun adı verildi.
Hugo ölmeden önce arkasında son sözleri olarak yayınlanacak beş cümle bıraktı;
Eserleri > Şiirler

Odes et poésies diverses (1822; Odlar ve Çeşitli Şiirler)
Nouvelles Odes (1824; Yeni Odlar)
Odes et Ballades (1826; Odlar ve Baladlar)
Les Orientales (1829; Doğulular)
Les Feuilles d'automne (1831; Sonbahar Yaprakları)
Les Chants du crépuscule (1835; Şafak Türküleri)
Les Voix intérieures (1837; Gönülden Sesler)
Les Rayons et les Ombres (1840; Işınlar ve Gölgeler)
Les Châtiments (1853; Azaplar)
Les Contemplations (1856; Düşünceler)
La Légende des siècles (1859, 1877, 1883; Yüzyılların Efsanesi)
Les Chansons des rues et des bois (1865; Sokak ve Orman Şarkıları)
L'Année terrible (1872; Korkunç Yıl)
L'Art d'être grand-père (1877; Büyükbaba Olma Sanatı)
Le Pape (1878)
La Pitié suprême (1879)
L'Âne (1880)
Religions et religion (1880)
Les Quatre Vents de l'esprit (1881; Usun Dört Rüzgarı)
La Fin de Satan (1886; Şeytanın Sonu)
Toute la Lyre (ös 1888, 2 dizi; 1893, 1 dizi; Bütün Lir)
Dieu (1891; Tanrı)
Les Années funestes, 1852-1870 (ös 1898; Uğurusuz Yıllar: 1852-1870)
Eserleri > Romanlar

Han d'Islande (1823; İzlanda Hanı)
Bug-Jargal (1818)
Le Dernier Jour d'un condamné (1829; Bir İdam Mahkûmunun Son Günü)
Notre-Dame de Paris (1831; Notre Dame'ın Kamburu)
Claude Gueux (1838)
Les Misérables (1862; Sefiller)
Les Travailleurs de la mer (1866; Deniz İşçileri)
L'Homme qui rit (1869; Gülen Adam)
Quatrevingt-treize (1874; Doksan Üç İhtilali)
Eserleri > Oyunlar

Cromwell (1827)
Amy Robsart (1828)
Hernani (1830; Hernani)
Marion de Lorme (1831; Marion de Lorme)
Le roi s'amuse (1832; Kral Eğleniyor)
Lucrèce Borgia (1833)
Marie Tudor (1833)
Angelo, tyran de Padoue (1835; Padova Tiranı Angelo)
Ruy Blas (1838; Ruy Blas)
Les Burgraves (1843; Derebeyler)
Théâtre en liberté (1886; Özgürlükte Tiyatro)
Eserleri > Diğer

Le Rhin (1842; Ren)
Napoléon le Petit (1852; Küçük Napolyon)
Actes et paroles - Avant l'exil (1841-1851; 1. c. Eylemler ve Sözler - Sürgünden Önce)
Actes et paroles - Pendant l'exil (1852-1870; 2. c. Eylemler ve Sözler - Sürgünden Sonra)
Actes et paroles - Depuis l'exil (1870-1885; 3.-4. c. Eylemler ve Sözler - Sürgünden Bu Yana)
Histoire d'un crime (1877; Bir Suç Öyküsü)
Alpes et Pyrénées (ölümünden sonra 1890; Alpler ve Pireneler)
La France et la Belgique (ölümünden sonra 1894; Fransa ve Belçika)
Choses vues (ölümünden sonra 1887-1899, 2 cilt; Görülen Şeyler)
Victor Hugo'nun 1870'te Bertall tarafından çekilen bir fotoğrafı
Sefiller'in orijinal basımından Émile Bayard'ın yaptığı "Cosette" portresi (1862)
Victor Hugo Jersey'de sürgündeyken
Victor Hugo'nun defini
Hugo'nun mezarı
Windir

| Windir |
| --- | --- |
Başladığı yer: Sogndal, Norveç
Tarzlar: Black metal Viking metal Folk metal
Etkin yıllar: 1994–2004
Müzik şirketi: Tabu Head Not Found
İlişkili hareketler: Vreid Cor Scorpii Ulcus Mistur
Resmî site: www.windir.no

Üyeler: Valfar Strom Sture Hvàll Steingrim Righ

Windir Norveçli eski bir black metal grubudur. İskandinav destanlarının ve kuzey mitolojisinin etkisinde kalıp, albümlerindeki şarkı sözlerini ve folklorik melodilerini buna göre şekillendirmişlerdir. 1995'te Det Gamle Riket adlı demolarını çıkarmış, ardından ilk albümlerini 1997'de Sóknardalr ismiyle piyasaya sürmüşlerdir. Başarı getiren bu albümün ardından kendi adlandırmalarıyla "Windir Triadı"nı ortaya çıkarmışlardır. bu albümler kronolojik sıraya göre: Arntor (1999), 1184 (2001) ve Likferd'dir. (2003)
Grup, solistleri Valfar'ın 17 Ocak 2004'te donarak ölmesinin ardından çalışmalarını sonlandırmıştır.
Grup üyeleri > Son üyeler

Valfar (Terje Bakken) - vokal, akordeon ve ek çalgılar
Hvàll (Jarle Kvåle) - bas gitar
Steingrim (Jørn Holen) - bateri
Sture Dingsøyr - ritim gitarı
Strom (Stian Bakketeig) - solo gitar
Righ (Gaute Refsnes) - klavye
Grup üyeleri > Eski üyeler

Sorg - gitar
Cosmocrator - 1184 ve Likferd'de vokal
Vegard - vokal (Vegard, Valfar'ın erkek kardeşidir.)
Diskografi > Demolar

Demolarda; vokalde Valfar, gitarda Sorg ve bateride Steingrim çalmıştır.
Sogneriket (1994)
Det Gamle Riket (1995)
Diskografi > Albümler

Sóknardalr (1997)
Arntor (1999)
1184 (2001)
Likferd (2003)
Valfar, ein Windir (2004, derleme albümü, grubun vefat eden kurucu üyesi Valfar'a bir hürmet albümü)
Diskografi > Videolar

SognaMetal (DVD, 2005)
Aşağıfındıklı, İspir

| Aşağıfındıklı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
AşağıfındıklıAşağıfındıklı'nın Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°32′42″N 40°59′56″E﻿ / ﻿40.545°K 40.999°D﻿ / 40.545; 40.999
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: İspir
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2012 m
Nüfus (2021): 17
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25902
Aşağıfındıklı, Erzurum ilinin İspir ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı, 1642 yılı kayıtlarında Tarpuni süfla olup, Ermenicede "tarpıni" sözcüğü "demirci" anlamına gelmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de İspir Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
1642 tarihli Avarız defterinde bir köy olarak belirtilmekle birlikte yaşayanlar hakkında bilgi verilmemiştir. 19. yüzyıl başlarından itibaren sadece Müslüman nüfusun yaşadığı belirtilen yerleşimde, 1835 yılı nüfus sayımına göre 34 erkek nüfus bulunurken, 1896 sayımında 48 erkek nüfus bulunmaktaydı.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 161 km, İspir ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in kuzeyinde olup, D.050 numaralı Bayburt-Artvin (İspir-Yusufeli) devlet yoluna, Yukarıfındıklı, Kaynakbaşı, Düzköy ve Yeşilyurt üzerinden 16,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 17
2020: 18
2019: 17
2018: 23
2017: 15
2016: 14
2015: 14
2014: 22
2013: 33
2012: 12
2011: 13
2010: 15
2009: 24
2008: 32
2007: 7
2000: 29
1990: 61
1985: 110
1965: 178
B virüsü

Monkey B veya B virüsü (BV) bir maymun herpes virüsüdür. İlk kez 1932'de tanımlanan ve izole edilen B virüsü 2019'da yeniden ortaya çıkmıştır.
Virüs semptom olarak, Havana sendromu'na  benzemektedir, ancak aralarında herhangi bir ilişki bulunmamaktadır.
Xenornis

Xenornis Thamnophilidae familyasına bağlı bir cinstir.
Xenorias

Xenorias, Solasteridae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
B sınıfı denizaltı

B sınıfı denizaltı ile şu maddeler kastedilmiş olabilir:
B sınıfı denizaltı (Amerika Birleşik Devletleri)
B sınıfı denizaltı (Birleşik Krallık)
B sınıfı denizaltı (Danimarka)
B sınıfı denizaltı (İspanya)
B sınıfı denizaltı (Norveç)
B tipi denizaltı (Japonya)
Arctic Monkeys

| Arctic Monkeys |
| --- | --- |
Arctic Monkeys 2014'te Roskilde Festivali'nde sahne alırken
Genel bilgiler
Başladığı yer: Sheffield, İngiltere
Tarzlar: Alternatif rock   Post-punk revival
Etkin yıllar: 2002-günümüz
Müzik şirketi: Domino Records
İlişkili hareketler: The Last Shadow Puppets, Mongrel, The Dodgems, The Rascals, Reverend & The Makers
Resmî site: www.arcticmonkeys.com

Üyeler: Alex Turner   Jamie Cook   Matt Helders   Nick O'Malley

Eski üyeler: Andy Nicholson   Glyn Jones

Arctic Monkeys, 2002 yılında Sheffield'da kurulmuş bir İngiliz rock grubudur. Grup, solist Alex Turner, davulcu Matt Helders, gitarist Jamie Cook ve bas gitarist Nick O'Malley'den oluşmaktadır. Eski bas gitarist Andy Nicholson ilk albümlerinin yayınlanmasından kısa bir süre sonra 2006 yılında gruptan ayrıldı.
Arctic Monkeys, internet aracılığıyla kamuoyunun dikkatini çeken ilk gruplardan biri oldu ve yorumcular yeni grupların tanıtılması ve pazarlanmasında bir değişim olasılığını temsil ettiklerini öne sürdü. İlk albümleri Whatever People Say I Am, That's What I'm Not (2006) yayınlandıktan sonra eleştirmenlerden büyük övgü aldı ve Birleşik Krallık Albüm Listesi'nde zirveye yerleşerek o dönemde İngiltere liste tarihinin en hızlı satan ilk albümü oldu. Albüm 2007 Brit Ödülleri'nde En İyi İngiliz Albümü ödülünü kazandı ve o zamandan beri en iyi çıkış albümlerinden biri olarak gösterilmektedir. Grubun ikinci albümü Favourite Worst Nightmare (2007) de eleştirmenler tarafından beğenildi ve 2008 Brit Ödülleri'nde En İyi İngiliz Albümü ödülünü kazandı. Grup daha sonra Humbug (2009) ve Suck It and See (2011) albümlerini yayınladı; her iki albüm de ilk iki albüm kadar olmasa da eleştirmenler tarafından olumlu karşılandı.
Grubun daha geniş çaplı uluslararası ünü, dünya çapında hit olan "Do I Wanna Know?" ile desteklenen ve eleştirmenlerce beğenilen beşinci albümleri AM'nin (2013) başarısıyla geldi. Albüm dört Billboard listesinde zirveye yerleşti ve ABD'de 3 kez platin sertifika aldı.
Kuruluş

2002'de İngiltere, Sheffield'lı komşu iki genç; 16 yaşındaki Alex Turner ve Jamie Cook, ailelerinden Noel hediyesi olarak gitar istediler. Arkadaşları Matt Helders çat pat davul çalıyordu. Toparlanıp amatörce müzik yapmaya başladılar. İlk konserlerini 2003 Haziranında 13 kişiye verdiler. 2004'ün sonlarında bir arkadaşları, demoları Beneath the Boardwalk'u İnternet sitesine koydu ve adresi arkadaşlarına gönderdi. Arkadaşları kendi arkadaşlarına, onlar da başkalarına, oradan MP3 arama motorlarına derken birden herkes onlar hakkında konuşmaya başladı. BBC radyosu ve İngilizlerin meşhur tabloid gazeteleri, şarkılarla değil, Arctic Monkeys'in birden nasıl herkesin konuşma konusu olduğuyla ilgileniyordu.
Arctic Monkeys, müziklerini İnternet'te yaymaya devam etmek istiyordu. Londra'daki meşhur Astoria'yı dolduracak kadar hayranları vardı, konserleri kapalı gişe gidiyordu. 2005 Mayısında kendi imkânlarıyla ilk EP'leri Five Minutes With Arctic Monkeys'ten bin tane bastılar. Röportajlarda plak firmaları için “Buraya kadar onlarsız geldik, bundan sonra neden onlara ihtiyaç duyalım ki!” demişlerdi.
Geçmiş > Whatever People Say I Am, That's What I'm Not (2006)

Ana madde: Whatever People Say I Am, That's What I'm Not
Domino Records’un sonunda onları bir anlaşmayla bağlaması için “patronun firmayı kendi dairesinden yönetmesini ve amatör ruhlarını beğendik” deseler de asıl 725,000 poundluk çek ve EMI'nin albüm kayıtlarında ünlülerle çalma sözü etkili oldu. İlk single'ları I Bet You Look Good on the Dancefloor, 17 Ekim 2005'te yayımlandı ve çıktığı gün 38,922 adet satarak İngiltere'de bir numara oldu. İkinci single'ları When the Sun Goes Down (ki sitelerinde Scummy ismiyle yayımlamışlardı), 16 Ocak 2006'da çıktı ve 40 tane fazla, yani 38,962 tane satarak yine bir numara oldu.
Albüm kayıtları Eylül 2005'te bitmişti. 30 Ocak 2006'da çıkması planlanan albüm, yoğun talep nedeniyle bir hafta erkene alınıp 26 Ocak'ta yayımlandı. Şarkıların tümü İnternet'te çeşitli yollardan kolaylıkla bulunabilmesine rağmen Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not çıktığı gün 118.501, ilk haftasında da 363.735 adet satarak İngiltere tarihinin bir günde ve bir haftada en çok satan albümü rekorunu kırdı. Albüm, Amerika'da da indie bir grubun bir haftada en hızlı satan ilk albümü rekoru kırdı. Albümün ismi ise 1960'ların İngiliz filmi Saturday Night & Sunday Morning’den alıntıdır. Bununla birlikte, albümdeki birçok şarkının da filmi anlattığı söylenir.
İlk albümlerinden sonra fazla vakit kaybetmeden hemen 5 şarkılık EP’leri Who the Fuck Are Arctic Monkeys'i çıkaran grup, bu EP’yle hiçbir listede yer alamadı. Bunun altında yatan sebep EP’nin ne single ne de albüm listelerine uygun olmasıydı. Şarkıların içerdiği küfürlü sözler de radyolarda çalınmasına kısmen engel olmuştu.
Bu süre zarfında basgitaristleri Andy Nicholson’un gruptan ayrıldığı bildirildi. Ayrılma nedeni olarak da -altında başka nedenler yattığından şüphelenilse de- Amerika’ya gitmek istememesi olduğu açıklandı. Bu gelişme üzerineyse grup, Amerika turnesi için Nick O’Malley ile anlaştı. Ardından resmi olarak gruba katıldığı duyuruldu.
14 Ağustos 2006’da yayımladıkları single Leave Before the Lights Come On, listelerde 4. sıra gibi iyi bir yere yerleşirken, grubun 1. sırada yer alamamış ilk single’ı olarak başarısızlıkla adından söz ettirdi. Solist Turner’ın bu single’la ilgili yorumu da akıllarda kalmaya değer cinsten : “Ailemizin kara koyunu”. Buna rağmen grup 2006'nın sonunda İngiltere'nin en prestijli ödülü olan Mercury Ödülü'nün sahibi oldu.
EP, albüm ve single'ların çıkış zaman aralığını kısa tutan Arctic Monkeys, üretmeyi fazlasıyla seviyordu ve bu özellikleri üzerine Jamie Cook ise sert bir dille eklemeden geçememişti: “Coldplay gibi olabileceğimizi düşünemiyorum. Kahrolası bir albümün turnesini 3 senede tamamlıyorsunuz, her gece aynı dandik şarkılar… Bazı insanlar bundan hoşlanıyor olabilir ama biz hoşlanmıyoruz.”
Geçmiş > Favourite Worst Nightmare (2007)

Ana madde: AM (Arctic Monkeys albümü)
16 Nisan 2007 tarihinde Brianstorm adlı single'ı yayımlayan Arctic Monkeys, 23 Nisan tarihinde de Favourite Worst Nightmare adlı 2. stüdyo albümünü hayranlarına ulaştırdı. Albümün prodüksiyonunda James Ford ve Mike Crossey ile çalışan grup, albümün sound'unda ilk albüme göre daha hızlı ve funk parçalara imza attı. Brianstorm single'ı ile İngiltere listelerinde 2 numara olmayı başardılar.
Bu single'dan sonra uzunca bir ara veren grup, 3. single'ları Teddy Picker’ı 3 Aralık 2007'de çıkardılar. Grup, 2. albümüyle bir kez daha Mercury’ye aday olunca bazı sanatçılar bu duruma karşı çıktı.
Uzun bir turnenin ardından, grup, 17 Aralık'ta Manchester Apollo’da yılın son konserini verdi. Bu konserin DVD olarak piyasaya 2009 Şubat ayında sürüleceği de yayıncı tarafından onaylanmıştı.
Grup, 20 Şubat 2008’de gerçekleştirilen Brit Ödülleri Töreni’nde «En İyi İngiliz Grup» ve «En İyi Albüm» ödüllerinin sahibi oldu. Ayrıca bazı haber kuruluşları, grubun 3. albümü üzerinde çalıştığı için Londra'da olduğu ve Brit Ödülleri Töreni'nde bulunmalarının nedinin bu olduğunu söyledi. Bu söylenenler dikkate alındığında, 3. albümün 2009'un başında çıkacağı düşünülüyor. Başarısını, törenden sonraki kısa röportajında bahsettiği büyükannesinin şanslı kolyesine bağlayan Alex Turner, batıl inancı yüzünden tepki toplamıştı.
Albüm hazırlıkları sürerken, grubun vokalist-gitaristi Alex Turner, boş durmadı ve kardeş grup sayılabilecek The Rascals'dan Miles Kane ile The Last Shadow Puppets adında bir grup kurdu. Albümün prodüktörü ise Arctic Monkeys'in ikinci albümündeki isim ile aynı: James Ford. Durum böyle olunca, bu yan çalışma grubunun Arctic Monkeys'e etki etmesinden korkulurken, Alex dergilere verdiği röportajda Arctic Monkeys'e hâlâ bağlı olduğunu, dağılmanın söz konusu olmadığını söylemiştir. Alex Turner'ı takiben grubun bateristi Matt Helders da Mongrel adında, üstelik grubun eski basgitaristi Andy Nicholson'la, bir yan çalışma yapacağını onayladı.
The Last Shadow Puppets ile neredeyse Arctic Monkeys kadar büyük bir başarı yakalayan Alex, gruba 2008 yazında geri geldi. Provalar birbirini izlerken Kasım-Aralık aylarında grup, yeni albüm üzerinde çalışmak amacıyla Queens Of The Stone Age'den Josh Homme ile Amerika'ya gitti. Bu sırada grubun 2007 turnesindeki son konserinin yer aldığı Arctic Monkeys At The Apollo DVD'si yayımlandı. Ayrıca konser, İngiltere ile başka ülkelerdeki bazı sinemalarda tek gecelik gösterime girdi.
Geçmiş > Humbug (2009)

Ana madde: Humbug
Arctic Monkeys, 2009'un ilk konserlerini Avustralya'da Big Day Out Festivali'nde verdi. Bu festival süresince küçük konser mekanlarında kendi konserlerini de verdiler. Bu konserlerde, 4 yeni şarkı ile 1 cover çalındı ve kısaca 3. albümün yaklaştığı söylendi. Grup, şubat ayında verdikleri bir röportajda albümün üçte ikisinin bittiğini açıkladı.
Yoğun Avustralya konserlerinden sonra Londra'ya dönen grup, albümleri üzerinde çalışmaya devam etti. Grup, turnenin ve albümün sürecini arkadaşları Mark Bull vasıtasıyla İnternet siteleri üzerinden hayranlarıyla paylaştı. Mart ayının sonunda, grup, albümün son kısmını tamamlamak için New York'a gideceklerini ve buradan sonra albümün prodüksiyona gönderileceğini açıkladı.
Bununla birlikte grup, yazın yapacakları Batı Avrupa turnesi tarihlerini açıklamaya devam etti. Ayrıca eylül-ekim gibi küçük bir Kuzey Amerika turu yapacaklarını da bildirdiler. Bu iki tarih arasında, grup İngiltere'nin en önemli festivali sayılan Reading ve Leeds Festivali'nde sahne alacaklarını açıkladı.
24 Ağustos 2009'da grubun en uzun süredir beklenen 3. albümü Humbug çıktı. Albüm 10 şarkı içeriyordu ve Jimi Hendrix, Black Sabbath, Cream etkileşimleriyle grubun diğer tüm kayıtlarından farklıydı. Albüm, James Ford / Josj Homme ortak yapımıydı ve ilk single'ı Crying Lightning 17 Ağustos tarihinde çıktı.
Geçmiş > Suck It and See (2011)

Ana madde: Suck It and See
Albüm 2010-2011 yıllarında, Los Angeles'taki Sound City Stüdyoları'nda kaydedildi. Dördüncü albümlerinin çıkış parçası, 11 Nisan'da Don't Sit Down Cause I Moved Your Chair olurken, ardından Brick by Brick yayımlanmıştır.
10 Mart'ta grup albümün adını açıkladı ve 6 Haziran 2011'de albüm yayımlandı. Hayranların ve eleştirmenlerin albüme yorumu, Humbug'la başlayan müzikteki ağırlaşmanın ciddi bir şekilde hissedildiği şeklinde olmuş, Arctic'in eski neşeli günlerini özlettiğini belirtmişlerdir. Alex Turner bunun üzerine "Bizden kimse eski günlerimize dönmemizi beklemesin, sonuçta biz nasıl olgunlaşıyorsak müziğimiz de bizimle olgunlaşıyor." demiştir.