Asma
Büyüme şekilleri

Bazı bitkiler her zaman asma olarak büyürken, bazıları zamanın sadece bir kısmında asma olarak büyür. Örneğin, zehirli sarmaşık ve bittersweet, (Türkçe: acıtatlı) destek olmadığında çalılar kadar büyüyebilir ancak destek mevcut olduğunda asma olur.
Asma, çok uzun sapları temelinde büyüme şekli gösterir. Bunun iki amacı vardır. Asma çok sayıda destekleyici dokuya enerji harcamayarak güneş ışığına ulaşmak yerine, bitkinin en az enerjisi ile büyüme için kaya cephelerini, diğer bitkileri veya diğer destekleri kullanır. Bu, Kudzu ve Japon hanımeli gibi bitkiler için oldukça başarılı büyüme şeklidir, her ikisi de Kuzey Amerika'nın bazı bölümlerinde istilacı egzotik bitkilerdir. Skototropizm geliştiren ve ışıktan uzaklaşan bazı tropik sarmaşıklar da vardır, bu bir tür negatif fototropizm'dir. Işıktan uzakta büyüme, asmanın bir ağaç gövdesine ulaşmasını sağlar ve daha sonra daha aydınlık bölgelere tırmanabilir.
Asma büyüme şekli ayrıca bitkilerin yükseklere tırmanmadan bile geniş alanları hızla kolonileştirmesini sağlayabilir. Cezayir menekşesi (ing:periwinkle) ve yer sarmaşığı için durum böyledir. Aynı zamanda, küçük verimli toprak parçalarının daha fazla güneş ışığına maruz kalan ancak çok az veya hiç toprak içermeyen alanlara bitişik olduğu alanlardaki hayata bir uyumudur. Asma toprağa kök salabilir, ancak yapraklarının çoğunu daha aydınlık, açıkta kalan alanda bulundurarak her iki ortamdan da en iyi şekilde yararlanır.
Tırmanma alışkanlığının evrimi, bir dizi taksonomik bitki grubunun evrimsel başarısı ve çeşitlenmesiyle ilişkili kilit bir yenilik olarak ima edilmiştir. Birçok farklı tırmanma yöntemi kullanılarak, birçok bitki ailesinde bağımsız olarak evrimleşmiştir, örneğin:
sapı bir desteğin etrafına sarmak (örneğin, gündüzsefası türleri, Ipomoea)
tesadüfi, yapışan kökler yoluyla (örneğin sarmaşık, Hedera türleri)
ikiz yaprak sapı ile (ör. Clematis türleri)
özel sürgünler (Vitaceae), yapraklar (Bignoniaceae) ve hatta çiçek salkımları (Passiflora) olabilen sarılmaya yarayan filizler (ing:tendril) kullanarak
sonunda kendilerini desteğe oldukça güçlü bir şekilde bağlayan yapışkan pedler üreten dallar kullanmak (Parthenocissus)
dikenler (ör. tırmanma gül) veya kancalı dallar gibi diğer kancalı yapılar (ör. Artabotrys hexapetalus) kullanmak
Tırmanan çalı (Pieris phillyreifolia), köklere, dallara veya dikenlere tutunmadan tırmanan odunsu bir çalı-asmadır. Gövdesini, lifli kabuklu ağaçların (kel selvi gibi) kabuğundaki bir yarığa yönlendirir, burada gövde düzleştirilmiş bir profil benimser ve ağacı, ana ağacın dış kabuğunun altında büyütür. Köstebek (ing:Fetterbush) daha sonra ağacın tepesine yakın çıkan dalları gönderir.
Çoğu asmalar çiçekli bitkilerdir. Bunlar wisteria, kivi meyvesi ve adi sarmaşık gibi odunsu asmalar veya tropik sarmaşıklar (ing:liana) ve otsu (odunsu olmayan) sarmaşıklar örneğin  gündüzsefası (ing:morning glory) asmalar olarak ayrılabilir.
Garip bir asma bitkisi grubu, tırmanan eğrelti otları olarak adlandırılan eğrelti otu cinsi Lygodiumdur. Kök tırmanmaz, aksine yapraklar (yapraklar) tırmanır. Yapraklar uçtan açılır ve teorik olarak büyümeyi asla bırakmaz; diğer bitkiler, kaya yüzeyleri ve çitler üzerinde yuvarlanırken çalılıklar oluşturabilirler.