stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tolga Zafer Özdemir
Yaşamı

1975 yılında Ankara’da dünyaya geldi. İlk ve orta öğrenimini Antalya’da tamamladı. Yükseköğrenimini Marmara Üniversitesi İşletme Fakültesi’nde 1999’da tamamladı. Yükseköğrenimi sırasında Faris Akarsu’dan teori ve piyano dersleri aldı. Aynı dönemde çeşitli müzik gruplarıyla İstanbul’da gece kulüplerinde çaldı.
İstanbul Üniversitesi Müzik İleri Araştırmaları Merkezi (MİAM) kompozisyon bölümünde yüksek lisans programına kabul edildi; Kamran İnce, İlhan Usmanbaş, Mark Wingate ve Fernando Benadon ile çalıştı.  2002 yılında yüksek lisansını tamamladı ve tam burslu olarak University of Memphis Rudi E. Scheidt School of Music`te doktora programına kabul edildi. Dünyada az bilinen “Antik Ortadoğu Müzik Teorisi” üzerine araştırmalar yaptı ve bunun sonucu olarak yeni bir müzik teorisi eğitim metodu olan “Tritonet”i geliştirdi. Memphis’te  2005’te “Yılın bestecisi” seçildi. 40 civarında beste yapan sanatçının eserleri dünyanın çeşitli ülkelerinde seslendirildi. Yunanistan'da yapılan bir uluslararası bestecilik yarışmasında ödül aldı.
ABD'deki eğitimini tamamladıktan sonra Türkiye'ye dönen sanatçı bir süre Akdeniz Üniversitesi‘nde kompozisyon dersleri verdi. 2009 yılından bu yana İstanbul Bilgi Üniversitesi Müzik bölümünde ders orkestrasyon, ses fiziği ve müzik tarihi dersleri vermektedir.
Bratislava

| Bratislava |
| --- | --- |
Başkent

  Bayrak Arma 
Sloganlar: Tuna'nın Güzeli, Küçük Büyük Şehir
BratislavaBratislava'nın Slovakya'daki konumu
Ülke:  Slovakya
Bölge: Bratislava
Alt idari birimler:  Liste I. II. III. IV. V. 
İdare
 • Tür: Şehir konseyi
 • Belediye başkanı: Milan Ftáčnik
Yüzölçümü
 • Başkent: 367.584 km²
 • Kent: 853,15 km² (32.940 mil²)
Rakım: 134 m
En yüksek nokta: 514 m (1,686 ft)
En alçak nokta: 126 m (413 ft)
Nüfus (2008-12-31)
 • Başkent: 428.791
 • Yoğunluk: 1,167/km²
 • Kent: 546,300
 • Metropol: 616,578
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Posta kodu: 8XX XX
Plaka kodu: BA, BL
Resmî site bratislava.sk
Bratislava (Slovakça telaffuz: [ˈbracɪslava] dinleDosya:Sk-Bratislava.ogg; Almanca: Pressburg/Preßburg; Almanca telaffuz: [ˈprɛsbʊrk] dinleDosya:De-Pressburg.ogg; Macarca: Pozsony), Slovakya'nın başkenti ve en büyük şehridir. Resmî rakamlara göre şehrin nüfusu 475.000 civarındadır; ancak 660.000'den fazla olduğu tahmin edilmektedir. Bratislava, Slovakya'nın güneybatısında, Küçük Karpatlar'ın eteklerinde, Tuna Nehri'nin her iki kıyısında ve Morava Nehri'nin sol kıyısında yer almaktadır. Avusturya ve Macaristan ile sınır komşusu olan şehir, iki egemen devlete sınırı olan tek ulusal başkenttir.
Şehrin tarihinde Avusturyalılar, Bulgarlar, Hırvatlar, Çekler, Almanlar, Macarlar, Yahudiler ve Slovaklar da dâhil olmak üzere birçok milletten ve dinden insanın etkisi vardır. 1563'ten 1783'e kadar Macaristan Krallığı'nın taç giyme yeri, yasama merkezi ve başkentiydi; on bir Macar kralı ve sekiz kraliçe, Aziz Martin Katedrali'nde taç giydi. Macar parlamentolarının çoğu 17. yüzyıldan Macar Reformu dönemine kadar burada toplandı ve şehir birçok Macar, Alman ve Slovak tarihi şahsiyete ev sahipliği yaptı.
Günümüzde Bratislava, Slovakya'nın siyasi, kültürel ve ekonomik merkezidir. Slovakya cumhurbaşkanının, parlamentosunun ve Slovak Yürütme Kurulunun merkezidir. Birçok üniversitenin yanı sıra çok sayıda müze, tiyatro, galeri ve diğer kültür ve eğitim kurumlarına sahiptir. Slovakya'nın büyük işletmelerinin ve finans kuruluşlarının birçoğunun merkezi buradadır.
Satın alma gücü paritesine göre GSYİH, diğer Slovak bölgelerinden yaklaşık üç kat daha yüksektir. Bratislava'ya her yıl çoğunluğu Çek Cumhuriyeti, Almanya ve Avusturya'dan olmak üzere yaklaşık bir milyon turist gelmektedir.
Etimoloji

Şehir, bugünkü adını 16 Mart 1919'da aldı. O zamana kadar İngilizcede çoğunlukla "Pressburg" (Almanca adı Preßburg'dan) olarak biliniyordu, çünkü 1526'dan sonra çoğunlukla Habsburg monarşisinin hakimiyetindeydi ve şehir önemli bir etnik Alman nüfusa sahipti. Bu terim, 1919 öncesi Slovakça (Prešporok) ve Çekçe (Prešpurk) isimlerin türetildiği terimdir.
Dilbilimci Ján Stanislav, şehrin Macarca adı olan Pozsony'nin, muhtemelen 950'den önce kalenin sahibi olan bir prensin Božan soyadına atfedildiğine inanıyordu. Latince isim de aynı soyadına dayansa da, sözlükbilimci Milan Majtán'ın araştırmasına göre Macarca versiyon, prensin yaşamış olabileceği döneme ait hiçbir resmi kayıtta bulunmamaktadır. Ancak her üç versiyon da Slovakça, Çekçe ve Almancada bulunanlarla ilişkilidir: Vratislaburgum (905), Braslavespurch ve Preslavasburc (her ikisi de 907).
Orta Çağ yerleşimi Brezalauspurc (kelime anlamıyla Braslav'ın kalesi), bazen Bratislava'ya atfedilir, ancak Brezalauspurc'un gerçek konumu akademik tartışma altındadır. Şehrin modern adı, Pavol Jozef Šafárik'in Orta Çağ kaynaklarını analiz ederken Braslav'ı Bratislav olarak yanlış yorumlamasına ve daha sonra Bratislav olacak olan Břetislaw terimini icat etmesine atfedilir.
1918-1919 devrimi sırasında, ulusal kendi kaderini tayin hakkını desteklediği için Amerikalı Slovaklar tarafından 'Wilsonov' veya 'Wilsonstadt' (ABD Başkanı Woodrow Wilson'dan sonra) ismi önerildi. Sadece bazı Slovak vatanseverler tarafından kullanılan Bratislava ismi, Slavca bir ismin şehrin Çekoslovakya'nın bir parçası olması yönündeki talepleri destekleyebileceği düşüncesiyle Mart 1919'da resmiyet kazandı.
Tarihi

Bölgede bilinen ilk kalıcı yerleşim, Neolitik çağda M.Ö. 5000 civarında Lineer Çanak Çömlek Kültürü ile başladı. M.Ö. 200 yıllarında Kelt Boii kabilesi, oppidum olarak bilinen müstahkem bir kasaba olan ilk önemli yerleşimi kurdular. Ayrıca bir darphane kurarak biatecs olarak bilinen altın ve gümüş sikkeler ürettiler.
Bölge M.S. 1. yüzyıldan 4. yüzyıla kadar Roma etkisi altında kaldı ve bir sınır savunma sistemi olan Donaulimes'in bir parçası haline getirildi. Romalılar bölgeye üzüm yetiştiriciliğini getirdi ve günümüze kadar gelen bir şarapçılık geleneği başlattı.
Slavlar, 5. ve 6. yüzyıllar arasında Kavimler Göçü sırasında Doğu'dan geldiler. Avarların saldırılarına bir yanıt olarak yerel Slav kabileleri ayaklandı ve bilinen ilk Slav siyasi varlığı olan Samo İmparatorluğu'nu (623-658) kurdular. 9. yüzyılda Bratislava ve Devín kaleleri, Slav devletlerinin önemli merkezleriydi: Nitra Prensliği ve Büyük Moravya. Akademisyenler, dilbilimsel argümanlara dayanarak ve ikna edici arkeolojik kanıtların yokluğu nedeniyle Büyük Moravya'da inşa edilen iki kalenin kale olarak tanımlanmasını tartışmaktadır.
"Brezalauspurc" adlı bir yerleşime yapılan ilk yazılı atıf 907 yılına aittir ve bir Bavyera ordusunun Macarlar tarafından yenilgiye uğratıldığı Pressburg Muharebesi ile ilgilidir. Bu savaş, kendi iç çöküşü ve Macarların saldırıları nedeniyle zaten zayıflamış olan Büyük Moravya'nın çöküşüyle bağlantılıdır. Savaşın tam yeri bilinmemektedir ve bazı yorumlara göre Balaton Gölü'nün batısında gerçekleşmiştir.
10. yüzyılda Pressburg bölgesi (daha sonra Pozsony ilçesi olacak olan bölge) Macaristan'ın (1000 yılından itibaren "Macaristan Krallığı" olarak anılmaktadır) bir parçası haline geldi. Krallığın sınırında önemli bir ekonomik ve idari merkez olarak gelişti. 1052 yılında Alman İmparatoru III. Heinrich, Macaristan Krallığı'na karşı beşinci seferine çıktı ve Pressburg'u kuşattı ancak Macarlar Tuna nehrindeki ikmal gemilerini batırdığı için başarılı olamadı. Bu stratejik konum, kentin sık sık saldırılara ve savaşlara sahne olmasına neden olurken, aynı zamanda kente ekonomik kalkınma ve yüksek siyasi statü de kazandırdı.
Kardeş kentler

Bratislava'nın 17 tane kardeş kenti vardır:
Bremen, Almanya
Ulm, Almanya
Cleveland, Amerika Birleşik Devletleri
Viyana, Avusturya
Rusçuk, Bulgaristan
Prag, Çekya
Erivan, Ermenistan
Turku, Finlandiya
Rotterdam, Hollanda
Perugia, İtalya
Larnaka, Kıbrıs Cumhuriyeti
Székesfehérvár, Macaristan
İskenderiye, Mısır
Kraków, Polonya
Ljubljana, Slovenya
Kiev, Ukrayna
Selanik, Yunanistan
Muhtemelen bir kral olan Biatec, MÖ 1. yüzyılda Bratislava'nın şu anki yerinde Boii tarafından basılan Kelt sikkelerinde görünen bir kraldır.
Gerulata, MS 2. yüzyılda Bratislava'nın şu anki yerinde inşa edilmiş bir Roma İmparatorluğu askeri kampıdır.
907'deki Pressburg Muharebesi.
Muhiddin Dürrüoğlu

| Muhiddin Dürrüoğlu |
| --- | --- |
Doğum: 1969 Gerede, Bolu
Meslek: Piyanist, besteci

Muhiddin Dürrüğlu (ya da tam adıyla Muhiddin Dürrüoğlu Demiriz) (d. 1969, Gerede), Türk senfonik müzik bestecisi ve piyanist.
Belçika'da yaşayan sanatçı Brüksel Kraliyet Konservatuvarı'nda görev yapmaktadır.
Yaşamı

1969'da Gerede'de dünyaya geldi. 1979-1982 yıllarında Kemal İlerici'den özel piyano dersleri  aldı. 1980'de Ankara Devlet Konservatuvarı’na girdi. 1983’te üstün yetenekli çocuklarla ilgili “Özel Statü” kapsamına alınarak piyanoda Kamuran Gündemir ve Ersin Onay’ın, kompozisyonda ise İlhan Baran’ın öğrencisi olarak 4 yıllık lisans eğitimini 18 yaşında tamamladı.
1987-1989 yılları arasında Eczacıbası Vakfı burslusu olarak, Brüksel Kraliyet Konservatuvarı’nda Jean-Claude Vanden Eynden ile piyano ve Jacqueline Fontyn ile de kompozisyon çalıstı.
1989-1992 yıllarında Belçika’da yetenekli genç müzisyenlerin yetiştirildiği uluslararası bir kurum olan “Chapelle Musicale Reine Elisabeth Virtüözite Okulu"nda müzik eğitimine devam etti. Bu kuruma kabul edilen ilk Türk öğrenci oldu. Belçika vatandaşlığı verilen sanatçı; 1991 yılında Avrupa Piyano Yarışmasının dört finalistinden biri oldu. 1992’de "Nany Philippart" yarışmasını ve Fulbright bursu kazandı. Piyanoda doktora eğitimini Fulbright burslusu olarak Indiana Üniversitesi’nde Edward Auer ile yaptı, kompozisyonda Don Freund ile çalıstı.
Piyano alanında  1995’te “Fondation Belge de la Vocation” ve 1997’de “J.&W. Pelemans” ödüllerine lâyık görüldü. Besteleri ise  1993’te Belçika Güzel Sanatlar Akademisi'nin Arthur de Greef Ödülünü (“Altı Prelüd” adlı eseri ile) ve Paris’teki Lutéce Akademisi’nin "The Coupe de la Création Musicale" Ödülü’nü (“Contact” adlı bestesi ile), 1996'da Hulste-Belçika Oda müziği Eserleri Yarışması'nda  "SABAM Ödülü"’nü (“Contact II – Massspace”  adlı eseri ile), 2000'de aynı yarışmada ikincilik ödülünü (“Varioactivité” adlı bestesi ile) ve Fransa'nın  Orleans şehrinde yapılan 20.Yüzyıl Müziği Piyano Yarışmasında En İyi Beste Ödülü’nü (“Le Tourneur” –Semazen- ile), 2001'de  Belçika Güzel Sanatlar Akademisi'nin "Irène Fuerison Ödülü"’nü (“Nebula” adlı bestesi ile)  kazandı.
Türkiye'de iken 12 yaşında başlayan konserlerine, daha sonra gidip yerleştiği Belçika'dan başlayarak Fransa'da, Almanya'da, Arjantin'de, Lüksemburg'da, Portekiz'de, İspanya'da, İtalya'da, İngiltere'de, Romanya'da, Macaristan'da, Güney Kore'de, Çin'de ve ABD' de resitaller, orkestra ile konserler ve oda müziği konserleri olarak devam etti.
Dürrüoğlu, 1994'ten beri Brüksel Kraliyet Konservatuvarında oda müziği profesörü olarak görev yapıyor.
Sami Gökmen

| Sami Gökmen |
| --- | --- |

Türkiye Büyük Millet Meclisi 16. Dönem Milletvekili
Görev süresi 5 Haziran 1977 - 12 Eylül 1980
Seçim bölgesi: 1977 – Muğla
Kişisel bilgiler
Doğum: 24 Mart 1935 (89 yaşında) Arpacık, Fethiye, Muğla
Milliyeti: Türk
Partisi: Cumhuriyet Halk Partisi
Bitirdiği okul: İstanbul Eğitim Enstitüsü Hacettepe Üniversitesi Ankara Üniversitesi
Mesleği: Siyasetçi Öğretmen Turizmci
Askerî hizmeti
Branşı: Piyade
Rütbesi: Teğmen
Sami Gökmen (d. 24 Mart 1935, Fethiye), Türk siyasetçi. Cumhuriyet Halk Partisi 16. dönem Muğla milletvekili olarak görev yapan Sami Gökmen, daha önce TRT'de program yazarı ve yöneticisi olarak çalıştı.
Yaşamı

Sami Gökmen, 1935 yılında Muğla'nın Fethiye ilçesinin Arpacık Köyü'nde doğdu.
Yaşamı > Eğitimi

İlkokulu kendi köyünde tamamladı. Bundan sonraki öğrenim yılları çok zor koşullar içinde geçti. Sınavla Antalya Aksu Köy Enstitüsüne girdi. Kişiliğini ve kimliğini oluşturan her şeyi Köy Enstitülerinin o özgün kurumlarında kazandı. Beş ay kadar Mardin ili Nusaybin ilçesi Dala köyünde ilkokul öğretmeni ve müdürü olarak çalıştı. Yükseköğrenime devam etmek için öğretmenlikten ayrıldı.
İstanbul Eğitim Enstitüsü, (bugünkü Marmara Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü) bitirdi. Aynı fakültede Türkiye Millî Talebe Federasyonu öğrenci birliği başkanı görevlerinde bulundu. Hacettepe Üniversitesi Sosyal ve İdari Bilimler Fakültesini bitirdi. Hacettepe Üniversitesi'nden Bilim Uzmanlığı (Yüksek Lisans) diploması ve Ankara Üniversitesinden Bilim Doktorası diploması aldı.
Yaşamı > Siyaset hayatı

Sami Gökmen Cumhuriyet Halk Partisi’nden 16. dönem Muğla milletvekili seçilerek 1977 yılında Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne girdi. CHP grubu içinde basının “sol kanat” olarak adlandırdığı dinamik grubun içinde yer aldı. Türk siyasal yaşamının önemli isimleri Kemal Anadol, Süleyman Genç ve Ertuğrul Günay ile aynı grupta ülke sorunlarının gündeme getirilmesi ve çözümü konusunda Parlamentoda çok önemli yasa tasarılarının[hangileri?] çıkarılmasında önemli etkinlikleri oldu. Bu dönem CHP'nin 23 ay iktidar olmasının da avantajıyla Muğla İlinin her yönden en yoğun devlet hizmet ve yatırımlarını aldığı yıllar oldu.[kaynak belirtilmeli]
Sami Gökmen'in bu aktif politik yaşamı yüzünden 12 Eylül 1980 Askeri Darbesi'nde Cumhuriyet Halk Partisi'nden hapse alınan 34 Milletvekilinden biri oldu.
Yaşamı > İş hayatı

1960-1964 yılları arasında lise edebiyat öğretmenliği ve müdürlüğü görevlerinde bulundu. Niğde'de bu görevleri yaptığı yıllarda resim öğretmeni Yüksel Taylak ile evlendi. 
Yedek subaylığını önce Tuzla Piyade Okulunda okudu, buradan piyade teğmen rütbesiyle ayrılarak Amasya 6. Tugayda inzibat askerliğini bitirdi. 
1967-1977 yılları arasında, TRT'de yayın yaşamını sürdüren Ocakbaşı–Tarla Dönüşü program dizilerinde radyo program yazarı ve yöneticisi olarak çalıştı. 1977-1980 yılları arasındaki Muğla milletvekili görevinden sonra, turizm iş kolunda ticaret yapmaya başladı. Fethiye yöresinde planlı ve örgütlü bir turizm hareketinin gelişmesine öncülük etti. Turizm işletmeciliği ve yöneticiliği yaptı.
Yaşamı > Özel yaşamı

Yüksel Taylak'la evlidir. Bilgehan ve Pelin adlı iki çocuğu vardır. Oğlu Bilgehan, Jennifer Eaton adlı Amerikalı yazar ile evlidir.
Yapıtları

Gazete ve dergilerde yayımlanmış yazıları, bilimsel tezleri, Cumhuriyet ve Keskin Dönemeçler adlı basılmış kitapları vardır.
Yılmaz Esmer

Yılmaz Esmer 1946 yılında doğmuştur. 1968'de Yale Üniversitesi'nden mezun olmuş, 1972-1977 arasında Stanford Üniversitesi'nde eğitimine devam etmiştir. 1977-1981 yılları arasında Boğaziçi Üniversitesi'nde akademisyen olarak görev yapmıştır. 1981-1982 arasında tekrar Stanford'da asistan profesör olarak görev almış, Boğaziçi Üniversitesi'nde Sosyal Bilimler Enstitüsü Müdürlüğü, Üniversite Yönetim Kurulu üyeliği ve Rektör Yardımcılığı görevlerinde bulunmuştur. 2007 yılında Bahçeşehir Üniversitesi'ne geçmiştir. 9 Haziran 2010 tarihinde Bahçeşehir Üniversitesi rektörlüğüne getirilen Yılmaz Esmer'in istifası 14 Haziran 2011 tarihinde Mütevelli Heyet tarafından kabul edilmiştir.
Simit

Başlığın diğer anlamları için Simit (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Simit |
| --- | --- |

Alternatif isim: Đevrek (Bosna-Hersek, Sırbistan), koulouri (Yunanistan), covrig (Romanya), gevrek (Bulgaristan, Türkiye), Turkish bagel (ABD)
Ülke(ler): Türkiye
Yaratıcısı: Bizans İmparatorluğu,Selçuklu Devleti, Anadolu Selçuklu Devleti, Osmanlı İmparatorluğu
Türü: Ekmek
Tipi: Susamlı ekmek
Ana malzemeler: Hamur (un, su, maya, tuz), susam
İstanbul'da 1920 yılında simitçiler.
Tepsi içerisine dizilmiş kuluriler
İstanbul'da bir simit satıcısı
Simit veya İzmir'de kullanılan ismiyle gevrek, susamla kaplı yuvarlak biçimli ekmeklere verilen genel addır. Türkiye dahil olmak üzere Orta Doğu ve Balkanlar'da yaygın olarak tüketilmektedir.
Etimoloji ve isimlendirme

Arapça samīd سميد  "ince bulgur veya irmik" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Aramice/Süryanice samīdā סמידא  "un" sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Akatça aynı anlama gelen samīdu sözcüğünden alıntıdır. Akatça sözcük Akatça samādu "öğütmek" fiilinden türetilmiştir.
İstanbul'a gelen ya da İstanbul'dan doğuya giden kervanların konaklama alanı olarak bilinen İzmit'te yolculara pratik bir yiyecek olarak hazırlanan simit, bu özelliği ile de ilk fast food örneklerinden sayılabilir. Kervanlarda yolculuk yapanların atıştırmalık olarak yanlarına aldıkları simitleri, yol boyunca karşılaştıkları kişilere "Simiti'den" aldıklarını söyledikleri için, bu halka şeklindeki yiyeceğin adı simit olarak kaldı.
Genelde yalnız tüketilen simit, kahvaltı için tercih edildiğinde peynir, çay veya reçelle birlikte de yenebilir. Günümüzde simit, modern fırınlarda ve simitevlerinde hazırlanıp satılabildiği gibi cadde ve sokaklarda satıcılık yapan seyyar satıcılar tarafından bir el arabası içinde de satılır.
Simite Yunanistan'da kuluri (Yunanca: κουλούρι) adı verilir. Bulgaristan'da 'gevrek', Sırbistan'da 'çevrek' ve Romanya'da da 'covrigi' denir.
Kökeni

Selçuklu mutfağında kulice (kiliçe çöreği) (simit) ara yemek olarak tüketilirdi. Ahmed Eflâkî'nin Menâkıbü’l Ârifîn adlı eserinden Selçuklu Anadolusu'nda simidin (kulîce/کلیچه,simîd/سميد) tüketildiği anlaşılmaktadır.
Osmanlı İmparatorluğu dönemi simitten bahseden en eski arşivsel kaynaklarda simidin İstanbul'da 1525'ten beri tüketildiği yazmaktadır. Üsküdar'daki Şer'iyye Sicili'ne göre 1593'te simidin ağırlığı ve fiyatı tarihte ilk kez standartlaştırılmıştır. 17. yüzyıl gezgini Evliya Çelebi, 1630'lu yıllarda İstanbul'da simit satan 70 işletmenin olduğunu yazmıştır. Jean Brindesi'nin İstanbul'daki günlük yaşamı resmettiği, 19. yüzyılın başlarına tarihlenen yağlı boya tablolarında simitçiler görülmektedir. Warwick Goble de 1906'da İstanbul'daki simitçileri resmetmiştir. Zamanla simit ve çeşitleri Osmanlı İmparatorluğu'nun genelinde popüler bir yiyecek olmuştur.
Hazırlanışı

Maya, bir su bardağı ılık suda eritilir. Kabarması için 2-3 saat kadar bekletilir. 1 su bardağı ılık su ile 2 kaşık pekmez karıştırılır. Un, hamur yoğurma kabına alınır. Ortası havuz gibi açıp eritilmiş maya ve tuz ilave edilir. Pekmezli su azar azar eklenerek kulak memesi yumuşaklığında bir hamur yoğurulur. Hamurdan parçalar koparılıp elde yuvarlanarak simit şekli verilir. Derin bir kapta kalan 1 bardak su 1 kaşık pekmezle karıştırılır. Susam, geniş bir tabağa yayılır. Hazırlanan hamurlar pekmezli suya batırılıp çıkarılır (bazı yörelerde bu su kaynatılır, kaynar suya atılan hamur dibe çöker, yüzeye çıktığında alınır), pekmezinin fazlası akıtılır ve fazla kurumadan susama bulanır. Fırın tepsisi hafifçe yağlanıp, simitler aralıklı olarak tepsiye dizilir. Önceden ısıtılmış 200 dereceye ayarlı fırında yaklaşık 30 dakika pişirilir. Sıcak olarak servis yapılır.
Çeşitleri > Ankara Simidi

Ankara Simidi, Türkiye'nin diğer yörelerinde üretilen simitlere göre daha ince, daha küçük, yoğun pekmezli, koyu
renkli bir simittir.Ankara Simidinin koyu rengi yanık olmasından değil, pekmezleme işleminin
büyük bir ustalıkla yapılarak hamur üzerine yapışması sağlanan pekmezin yarattığı esmerlikten kaynaklanır.
Ankara Simidi Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Çeşitleri > Bursa Simidi

Bursa'da yapılan simit çeşididir.Bursa simidini diğer bölge ve illerde yapılan simitlerden ayıran özellik hamurun halka hâline getirilmesinin ardından bir süre kaynar pekmez içinde bekletilmesidir.
Çeşitleri > İstanbul Simidi

İstanbul'da yapılan simit çeşididir.
Çeşitleri > İzmir Gevreği

İzmir Gevreği İzmir'de yapılan bir çeşit simittir. İzmir Gevreği Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmesi ve coğrafi işaret alması için İzmir Pide ve Gevrekçiler Odası tarafından başvuruda bulunulmuştur. İzmir gevreği 21.01.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Çeşitleri > İzmit Simidi

İzmit Simidi burgulu, halka biçiminde, üzeri susamla kaplı, rengi sarıdan kahveye dönük, dışı çıtır çıtır, içi yumuşak ve tüketildiğinde kuru gelmeyen bir simittir.Un, su, yaş maya ve tuz karıştırılıp 30-35 dakika yoğrulur. Yoğurma işleminin uzun tutulması simidin lezzeti açısından önemlidir. İstenen miktar (120 gr), ikiye bölünüp 30 cm kadar burgu şekli verilerek uzatılıp birleştirilerek halka şekli verilir. Bu halkalar, önce % 30-40'ı kadar sulandırılmış üzüm pekmezine ardından da susamın içine batırılıp çıkarılır. Daha sonra palet arabalarında yaklaşık olarak 20 dakika bekletilir. Bu bekleme işlemi uzarsa kabaran simidin içi boş olur. Dinlenme süresi bu süreden az olursa da simit incelir. Dinlenen simitler yaklaşık 275 °C derecede taş fırında 7-8 dakika pişirilir. Kısa sürede pişirilmesi istenen renge ve lezzete ulaşılmasını sağlar.
İzmit Simidi Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Çeşitleri > Kastamonu Simidi

Kastamonu Simidi; buğday unu, su, tuz ve yaş ekmek mayasının karışımdan yapılan hamurun, 20-25 dakika dinlendirilmesi, fitil hâline getirilmesi, bağlama yapılması, içerisinde kaynar durumda elma pekmezli veya üzüm pekmezli su bulunan kazanda muamele edilmesi ve fırında pişirilmesi ile elde edilen yöresel bir üründür. Kastamonu Simidi, susam içermemesi nedeniyle “kazan simidi”, “sade simit”, “susamsız simit” ve “kel simit” olarak da bilinmektedir. Ürünün ayırt edici özellikleri simit hamurunun dayanma gücü yani sertliği, fitil hâlindeki hamurun bağlanma yöntemi, ürünün susamsız olması, yüzeyinin parlak, kalın ve gevrek bir kabuğa sahip olmasıdır.
Kastamonu Simidi Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Çeşitleri > Manisa Taban Simidi

Şeklinin yassı olmasından dolayı taban simidi adını almıştır. Manisa Taban Simidi un, su, nohut mayası, pekmez ve susamdan oluşan bir simittir. İçeriğinde bulunan nohut mayası nedeniyle tadı tatlımsıdır. Simidin içi beyaz renktedir. Nohut mayası yapımı sırasında kullanılanın dışında ürüne tuz eklenmemektedir. Pekmez susamın  simidin yüzeyine yapışması ve kabuğuna renk vermesi amacı ile kullanılır. Sultaniye üzümünden elde edilen pekmez kullanılır.
Manisa Taban Simidi Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Çeşitleri > Manisa Tahinli Simidi

Manisa'da yapılan bir simit çeşididir.
Çeşitleri > Nevşehir Simidi

Nevşehir Simidi yöre adı ile özdeşleşmiş fırıncılık mamulüdür. Üretim metodu ve dış görünüşü ile farklılaşarak yöreyle ünlenmiştir.
Nevşehir Simidi Türkiye'nin diğer illerinde üretilen simit şeklinden farklı olarak dikdörtgene yakın yuvarlak kenarlı olarak üretilir. Ayrıca hamurun mayalandırılmasında Nevşehir ilinin ustalarının hazırladığı doğal günlük nohut mayası kullanılır. Şeker ve tuz eklenmez. Nevşehir Simidi yedi ila on güne kadar bayatlamadan tazeliğini koruyabilir. Nevşehir Simidi Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Çeşitleri > Rize Simidi

Ayrıca bakınız: Rize simidi
Rize simidi, bublik(booblik veya bublyk)(Rusça:бублик), (Ukraynaca:Búblyk) veya kel simit (Lazca: Kerkeli), susamsız bir simit türüdür.
Rize Simidi Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Çeşitleri > Safranbolu Osmanlı Simidi

Karabük'ün Safranbolu ilçesinde, 1593 tarihli Üsküdar Şer'iyye Sicili'nde "simid-i halka" adı verildiği bilinen Osmanlı simidi, yaklaşık 4 asırdır değişmeyen lezzetiyle üretilmeye devam ediliyor.
Çeşitleri > Samsun Simidi

Samsun Simidi, diğer simitlerden lezzet olarak çok büyük farklılıklar göstermektedir. Samsun Simidi'nin, mayası az konulur ve mayalanma süresi kısadır.Hamuru yarı sert olup pekmezle karıştırılır. Üzerine 100 kg undan üretilen simide 20 kg susam kullanılmaktadır.
Samsun Simidi Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır. 20.03.2017 tarihinde 176 sayılı kararla mahreç türünde tescillenmiştir.
Çeşitleri > Tirilye Kulurisi

Vikikitapta bu konu hakkında daha fazla bilgi var:
Tirilye Kulurisi, kökeni çok eskiye dayanan bir simit çeşididir. Bursa ili  Mudanya ilçesi Tirilye mahallesinde yapılır. Orijinali taş fırınlarda pişirilir. Diğer simitlerden farklı olarak pekmez kullanılmaz. Şekli diğer simitlere göre daha büyük ve tam çember şekilli değildir.Rengi açık sarı (altın rengi) renklidir. Üzeri susam kaplıdır.
Çeşitleri > Eskişehir Simidi

Eskişehir Simidi Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından 04.04.2022 tarihinde tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.