stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ren geyiği
Alt türler

Orman ren geyiği (R. tarandus caribou), bir zamanlar Alaska'dan Newfoundland'a kadar Kuzey Amerika taygasında ve New England ile Washington kadar da güneyde bulunan bu ren geyiği türü doğal yaşam alanının güney kısmının tamamında ortadan kaybolmuş ve bulunduğu yerlerde de tehdit altında bir tür olarak görülmektedir. Kanada'nın Britanya Kolumbiyası eyaletindeki Cariboo (en:Cariboo) ilinin adı bir zamanlar bu bölgede bulunan ren geyiğinin (Kuzey Amerika'da ren geyiğinin adı karibudur, (İngilizce) : Caribou) yaygın olması nedeniyle verilmiştir ancak son yüzyılda bu bölgede bir tek orman karibusu bile kalmamıştır. Alberta'da Karibu Dağları'nda(en:Caribou Mountains (Alberta)) koruma altında bir sürü bulunmaktadır.
Arktik ren geyiği (R. tarandus eogroenlandicus), 1900'lere kadar doğu Grönland'da bulunan ama artık soyu tükenmiş olan bir ren geyiği alt türüdür.
Fin orman ren geyiği (R. tarandus fennicus), doğada serbest hâlde yalnızca Kuzey Avrupa'da Finlandiya ve İskandinavya Yarımadası'nda iki bölgesinde bulunur: Fin/Rus Karelya ve güney Finlandiya'nın ortasında küçük bir popülasyon vardır.
Grant ren geyiği (R. tarandus granti) Alaska'da ve Kanada'nın Yukon Kuzeybatı Toprakları'nda bulunur.
Grönland ren geyiği (R. tarandus groenlandicus), Kanada'nın Nunavut ve Kuzeybatı Toprakları'nda ve Grönland'ın batısında bulunur.
Peary ren geyiği (R. tarandus pearyi), Kanada'nın Nunavut bölgesinin kuzey adalarında ve Kuzeybatı Toprakları'nda bulunur.
Svalbard ren geyiği (R. tarandus platyrhynchus), Norveç'in Svalbard adalarında bulunur, en küçük ren geyiği alt türüdür.
Dağ ren geyiği (R. tarandus tarandus), Avrasya ve Kuzey Amerika'nın arktik tundralarında bulunur.
Ren geyiklerinin yaşam alanında uzaktan fotoğrafı
Ren geyiği boynuzları her yıl kadife adı verilen yumuşak bir deri katmanının altında büyür. Yukarıdaki ren geyiğinin boynuzlarından biri üzerindeki kadife katmanı kalkmak üzere.
Koşan bir ren geyiği (Rangifer tarandus) Laponya - İsveç.
Rus İmparatorluğu'nun Arhangelsk bölgesinde ren geyiği kızağı ile seyahat edenler (Fotokrom, 1890-1900 yılları arasında)
Kamulaştırma

Kamulaştırma, devletleştirme ya da istimlak, devletin kamu yararını gözeterek özel mülkiyete ait taşınmaz malları bedelini ödeyerek mülkiyetine geçirme işlemidir. Kamulaştırmanın temel dayanağı, kamu yararının gözetilmesidir. Devlet, toplumun genel çıkarlarını korumak ve geliştirmek amacıyla özel mülkiyeti kamulaştırabilir. Devlet, ekonomik ve sosyal düzeni sağlama, toplumsal refahı artırma ve kamu hizmetlerini geliştirme gibi sorumluluklarını yerine getirebilmek için kamulaştırma yetkisini kullanabilir.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 46. maddesine göre;
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Devlet ve kamu tüzelkişileri; kamu yararının gerektirdiği hallerde, gerçek karşılıklarını peşin ödemek şartıyla, özel mülkiyette bulunan taşınmaz malların tamamını veya bir kısmını, kanunla gösterilen esas ve usullere göre, kamulaştırmaya ve bunlar üzerinde idari irtifaklar kurmaya yetkilidir. | „ |

Kamulaştırma işlemi, tek yanlı bir işlemdir ve karşı tarafın kabulüne gerek yoktur. Kamulaştırma işlemleri, hukukun üstünlüğü ilkesi çerçevesinde gerçekleştirilir ve bireylerin haklarını koruyacak şekilde dengelenir. Kamulaştırma bedelinin adil olması ve hak sahiplerine zamanında ödenmesi bu dengeyi sağlar. Kamulaştırma işleminin iptali için idari yargıda dava açılabilir.
Fikri dayanakları > Roma hukuku

Günümüz Kara Avrupası hukuk düzeninin temelini oluşturan Roma hukukunda kamulaştırma kavramı, modern anlamıyla yer almamaktadır. Roma hukukunda devletin, sahipsiz mal üzerinde zilyetlik kurarak mülkiyet elde etme hakkı vardı ve özellikle kamu yararına kullanılan alanlar için gerekli olan araziler, devlet tarafından zilyetlik edinilerek kamu hizmetine tahsis edilirdi. Ayrıca devletin, özel mülkiyeti cezai sebeplerle el koyarak kamu malı haline getirme hakkı vardı. Bu durum genellikle suç işleyen kişiler için uygulanırdı. Ancak modern kamulaştırmadan farklı olarak, genellikle cezai nitelik taşımakta ve kamu yararından ziyade cezai tedbir amacı güderdi.
Roma hukuku, mülkiyet hakkını koruyan ve düzenleyen kapsamlı bir sistemdi. Ancak, modern anlamda kamulaştırma kavramı, özellikle kamu yararını gözeten, karşılık olarak bedel ödenmesini gerektiren ve hukuki bir süreçle gerçekleştirilen bir işlem olarak Roma hukukunda doğrudan yer almamaktaydı. Modern kamulaştırma kavramı, esas olarak feodal dönemin ardından gelişen ve ulus devletlerin kamu yararı için özel mülkiyete müdahalesini mümkün kılan hukuki düzenlemelerle ortaya çıktı.
Fikri dayanakları > İslam hukuku

İslam hukukunda kamulaştırma, modern anlamda tam olarak yer almamakla birlikte, kamu yararına yönelik mülkiyetin düzenlenmesi ve devletin ihtiyaçları doğrultusunda özel mülkiyete müdahale etme uygulamaları mevcuttu. İslam hukukunda devletin veya toplumun genel yararını gözeterek bir mülkün kullanım hakkını düzenleme yetkisi vardı. Bu uygulama, mülk sahibinin mülkiyet hakkını korurken, mülkün toplum yararına kullanılmasını sağladı.
Osmanlı İmparatorluğu döneminde uygulanan ve istimval adı verilen uygulamayla devlet, kamu hizmetleri veya askeri ihtiyaçlar gibi kamu yararına yönelik olarak özel mülkiyete geçici olarak el koyardı. Bu uygulama, İslam hukukunun genel ilkeleri doğrultusunda şekillenmiş ve kamulaştırmaya benzer niteliktedir.
Maslahah ilkesi, ihtikar yasağı, şeriat mahkemeleri ve kadı yetkileri gibi unsurlar, İslam hukukunda kamulaştırma benzeri müdahalelerin gerçekleştirilmesine olanak tanıdı. Bu düzenlemeler, devletin ve toplumun ihtiyaçlarını dengeli bir şekilde karşılamayı hedeflemekte ve mülk sahiplerinin haklarını koruyarak kamu yararını gözetti.
Fikri dayanakları > Sosyalist hukuk sistemi

Sovyetler Birliği'nde kamulaştırma, sosyalist ekonominin temel taşlarından biriydi ve Ekim Devrimi'nden (1917) sonra kapsamlı bir şekilde uygulanmaya başlandı. Bolşevik hükûmeti, büyük toprak sahiplerinin mülklerine el koyarak, bu toprakları kolektif çiftlikler (kolhoz) ve devlet çiftlikleri (sovhoz) olarak yeniden düzenledi. 1921 ile 1928 yılları arasında uygulanan Yeni Ekonomik Politika (NEP), sınırlı bir özel mülkiyete izin verdi. Ancak bu dönem kısa sürdü ve ardından tüm mülkiyet tekrar devletleştirildi.
Çin Halk Cumhuriyeti'nde de benzer bir durum söz konusudur. Çin'in 1982 Anayasası, özel mülkiyetin devlet tarafından kamu yararı için kamulaştırılabileceğini ve uygun tazminatın ödenmesi gerektiğini belirtir. Mao Zedong döneminde sanayi ve tarımda kapsamlı kamulaştırmalar yapıldı. Özel mülkiyet neredeyse tamamen ortadan kaldırıldı.
Geri alma hakkı

Kamulaştırılan mal, kamu yararına yönelik kullanılmazsa veya üzerinde hiçbir işlem yapılmazsa, mal sahibinin geri alma hakkı vardır.
Kamulaştırma Kanunu'nun 23. maddesine göre;
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Kamulaştırma bedelini kesinleşmesinden itibaren beş yıl içinde, kamulaştırmayı yapan idarece; kamulaştırma ve devir amacına uygun hiçbir işlem veya tesisat yapılmaz veya kamu yararına yönelik bir ihtiyaca tahsis edilmeyerek taşınmaz mal olduğu gibi bırakılırsa, mal sahibi veya mirasçıları kamulaştırma bedelini aldıkları günden itibaren işleyecek yasal faiziyle ödeyerek, taşınmaz malını geri alabilir. | „ |

Kamulaştırmadan önceki mal sahibinin bu hakkını kullanabilmesi için, beş yılın dolmasının ardından bir yıl içinde dava açması gerekir. Aynı kamulaştırma amacı doğrultusunda, birden fazla taşınmaz kamulaştırılmışsa, eski malikin geri alma hakkının doğması için gereken şartların her bir taşınmaz için gerçekleşmiş olması gerekir.
Mehmetçik Feneri

| --- | --- |

Genel bilgiler
Durum: Aktif
Tür: Deniz feneri
Konum: Eceabat
Şehir: Çanakkale
Ülke:  Türkiye
Koordinatlar: 40°02′39″K 26°10′31″D﻿ / ﻿40.04417°K 26.17528°D﻿ / 40.04417; 26.17528
Tamamlanma: 1856
Sahip: Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü
Yükseklik: Yerden yükseklik 25 metre   Denizden yükseklik 50 metre

Mehmetçik Feneri, Çanakkale'nin Eceabat ilçesine bağlı Sebdülbahir bölgesinde yer alan deniz feneridir.
Fener 1856 yılında Fransızlar tarafından Gelibolu Yarımadası'nın en uç noktasına  inşa edilmiştir. Deniz fenerinde Çanakkale Savaşları Gelibolu Tarihi Alan Başkanlığı tarafından yapılan su altı çalışmalara yönelik “Mehmetçik Feneri - Gelibolu Tarihi Su Altı Parkı” müzesi açılmıştır. Müzede Çanakkale Savaşı sırasında batan zırhlıların su altı araştırmalarında elde edilen bilgileri, belgeleri, günümüzde durumunu gösteren planlar yer almaktadır.
Özelikleri

Deniz fenerinin yerden yüksekliği 25 metre, denizden yüksekliği de 50 metredir.
Lizbon Katedrali

| --- | --- |
Lizbon Katedrali

Temel bilgiler
Konum: Lizbon, Portekiz
Koordinatlar: 38°42′35″K 9°07′59″B﻿ / ﻿38.70972°K 9.13306°B﻿ / 38.70972; -9.13306
İnanç: Roma Katolik
Yönetici: José da Cruz Policarpo
Web sitesi: patriarcado-lisboa.pt
Mimari
Mimari tür: Kilise (Katedral)
Mimari biçim: Romanesk mimari, Gotik mimarisi, Barok mimarisi
Cephe yönü: W
Özellikler
Uzunluk: 90 metre (300 ft)
Genişlik: 40 metre (130 ft)
Santa Maria Maior de Lisboa ya da kısaca Sé de Lisboa, Portekiz'in başkenti Lizbon'daki en eski kilisedir. 1147 yılında ilk olarak burada inşası başladıktan sonra çeşitli defalar yenilemeler yapılmış ve pek çok büyük deprem atlatmıştır. Bu sebepten dolayı günümüzde farklı mimari akımların etkisi görülmektedir.[kaynak belirtilmeli]
Tarihi

Lizbon, 4. yüzyıldan beri piskoposluğun merkezi oldu. Vizigotların hakimiyetinin ardından şehir, Morolar tarafından fethedildi ve 8. yüzyıldan 12. yüzyıla kadar Müslümanların hakimiyetinde kaldı. Bu süreçte, Lizbon ve çevresinde, Hristiyanların yaşamasına izin verildi. Şehir, 1147 yılında I. Afonso liderliğindeki Portekizli, Fransız, İngiliz, Alman ve İspanyol askerlerden oluşan bir ordu tarafından yeniden fethedildi. Gilbert of Hasting isimli İngiliz, piskopos seçildi ve Lizbon'da, ana caminin bulunduğu yere yeni bir katedral inşa edildi.
İlk yapı, 1147 ile 13. yüzyılın ilk on yılları arasında Geç Romanesk stilinde tamamlandı. Lizbon'un koruyucu azizi olan Saragossalı Aziz Vincent'ın bedeni, Güney Portekiz'den gemiyle Lizbon Katedrali'ne getirildi. Bu yolculuk, Lizbon armasında tasvir edilmektedir. 13. yüzyılın sonunda I. Diniz, Gotik stilde manastır inşa ettirdi. IV. Afonso, ana şapeli kendisi ve ailesi için Gotik stilde bir kraliyet panteonuna dönüştürdü. 1498'de Viseu Kraliçesi Eleanor, katedralin manastırındaki şapellerden birinde Irmandade de Invocação a Nossa Senhora da Misericórdia de Lisboa'yı (Lizbon Merhametli Meryem Ana'ya Yakarış Kardeşliği) kurdu. Bu kardeşlik, daha sonrasında, diğer şehirlere yayılan ve Portekiz'de çok önemli olan Katolik hayır kurumu Santa Casa da Misericórdia de Lisboa'ya dönüştü.
Portekiz'in 1383-85 arasındaki fetret dönemi sırasında halk, Piskopos Dom Martinho Annes'in Kastilya Krallığı ile iş birliği yaptığından şüphelendi ve piskoposu kuzey kulesinin penceresinden dışarı attı.
Depremler, Lizbon ve katedral için her zaman bir sorun oldu. Özellikle 1755 Lizbon depremi, katedrala büyük hasarlar verdi. Ana şapel, kraliyet panteonu, manastırlar ve birçok şapel, deprem sırasında ve sonrasındaki yangınlar nedeniyle zarar gördü. 20. yüzyılın başında, kapsamlı bir yenilemenin ardından, katedral bugünkü görünümüne kavuştu.
Katedral manastırlarında 1990 yılında arkeolojik kazı çalışmaları başladı. Antik Roma yolları, kanalizasyon sistemleri, Vizigot bir bina ve eski bir caminin kalıntıları gibi Roma, Moro ve Orta Çağ dönemlerine ait izler bulundu. 2020 yılında araştırmacıların cami olduğunu düşündüğü bir Murâbıt yapısı kalıntıları ortaya çıkarıldı. Portekiz Kültür Bakanı Graça Fonseca, kalıntılarının bulundukları yerde tutulması yönünde karar verdi.
Alfredo Roque Gameiro tarafından 16. yüzyıl Lizbon Katedrali'nin rekreasyonu
Lizbon Katedrali'nin Romanesk yan koridoru
Lizbon Katedrali'nin ambülatuvarı
Katedral manastırlarında arkeolojik kazılar
ڨ

ڨ , Tunus ve Cezayir Arapçasında yer alan ve Türkçedeki gırtlaktan söylenen K harfine benzeyen bir sesi karşılamak için (üç noktalı biçimde) kullanılan bir harftir. Kalın gırtlaksı bir G sesi olarak okunur ve söylenir (Q). Arapçada bulunmayan bir ses ve harf olan üç noktalı ڨ harfi, yüzyıllarca Osmanlı Devleti tarafından yönetilmiş olan Mağrip (Cezayir ve Tunus) Arapçasında kullanılır.
Mahreç ve Fonetik

Aynı kaynağa yakın olarak çıkarılan ٯ (Ⱪ) ve ق (Q) harfleri boğazdan gelen sesler olduğu için Türkçede ayrımları en zor yapılan harfler arasında yer alırlar. Çünkü normal biçimi ile kalın sesli biçimi arasında duran bu harf sıklıkla iki yöne doğru kayarak Türkçede farkları ortadan kalkar. K-Ⱪ-Q sıralamasında ortadaki Ⱪ harfi ya normal K'ya (ك Kef) ya da kalın bir G sesi olan Q'ya dönüşerek Türkçedeki ayırımı son derece zorlaşır.
Whataboutism

Whataboutery olarak da bilinen Whataboutism, (Türkçe: Peki Şunun Hakkındacılık) karşı argümanları doğrudan çürütmeden, rakibini ikiyüzlülükle suçlayarak gözden düşürmeye çalışan tu quoque safsatasının bir çeşididir.
Whataboutism, özellikle Sovyet ve Rus propagandasıyla ilişkilidir. Soğuk Savaş sırasında Sovyetler Birliği'ne eleştiriler yöneltildiğinde Sovyet tepkisi genellikle, Batı dünyasındaki bir olayı göstererek, "Peki ya ... olayı hakkında ne düşünüyorsunuz" olurdu. Rus yazar ve politik aktivist Garry Kasparov'a göre, bu sözcük, Sovyet savunucuları ve diktatörlerinin retorik bir saptırmanın sık sık kullanılmasını, onların "baskı, katliamlar, gulaglar ve zorla sürgünler" suçlamalarına karşı koymak için icat edilmiş bir sözcüktür. Amerikan köleliğine, ırkçılığına, linç olaylarına vb. Whataboutism diğer politikacılar ve ülkeler tarafından da kullanılmıştır.
Köken bilimi

Whataboutism terimi, neyin neyin neyle ilgili olduğunun bir portmanteusudur, ne ile eşanlamlıdır ve eleştiriyi ilk eleştirmene geri döndürmek anlamına gelir.
Önce whataboutizmin mi yoksa neyin ortaya çıktığı belirsizdir; Whataboutery, whataboutism'den birkaç yıl önce kaydedilmiş olsa da. Sözlükbilimci Ben Zimmer'e göre, bu yazı 1970'lerde benzer bir anlamla kullanılmıştır. Sean O'Conaill'in The Irish Times'da yayınlanan ve 'Geçici IRA'nın her kınamasına "düşmanın" daha büyük ahlaksızlığını kanıtlamak için bir argümanla cevap veren Whatabout'lara atıfta bulunan 1974 tarihli bir mektubundan alıntı yapıyor ve 'Backbencher'ın (İrlandalı Gazeteciler John Healy) 'Kültürel İngiliz Ordusuna Girin' başlıklı bir köşe yazısı, aynı makalede 'whataboutery' terimini kullanan temayı ele aldı. Healy'nin O'Conaill'in mektubuna verdiği yanıttan türetilmiş olması muhtemeldir.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Whatabouts için olmasaydı böyle bir şey önermem. Geçici I.R.A'nın her kınamasına cevap veren insanlar bunlar. "düşmanın" daha büyük ahlaksızlığını ve dolayısıyla Geçici Davaların adaletini kanıtlamak için bir argümanla: "Kanlı Pazar, tutuklama, işkence, zorla besleme, ordu gözdağı ne olacak?". Her durdurma çağrısı aynı şekilde yanıtlanır: “Ya Limerick Antlaşması; 1921 İngiliz-İrlanda antlaşması; Lenadoon?". Kilise de bağışık değildir: “Katolik Kilisesi hiçbir zaman ulusal davayı desteklemedi. Norman işgali için Papalık yaptırımı ne olacak? Moriarty tarafından Fenians'ın kınanması; Parnell?" | „ |
—Sean O'Conaill, "The Irish Times", 30 Ocak 1974
Healy, bu mektuba verdiği yanıtta whataboutery terimini ortaya koyuyor gibi görünüyor: "Bir muhabirin yakın zamanda bu makaleye yazdığı bir mektupta belirttiği gibi, Ahlak Hakkında Çok önemliyiz, bir tarihi adaletsizliği başka bir haklı adaletsizlikle eşleştiriyoruz. Bu öldürme günlerinde Whataboutery'nin göbeği var ve ortaya çıkan tek gerçek, Orange ve Green insanların bunun sonucunda ölüyor olmasıdır. Bir bardaki erkekler gibi ölüm mermileri üretiyor, bir tur diğerini çağırıyor, bir Yeşil mermi yanıt veren bir Turuncu mermi, bir Yeşil mezar eşleşen bir Turuncu mezar için çağırıyor."
Zimmer, bunun çatışmayla ilgili yorumlarda geniş yer kazandığını söylüyor. Zimmer ayrıca, whataboutism varyantının aynı bağlamda Tony Parker tarafından yazılmış bir 1993 kitabında kullanıldığını da not eder.
Merriam-Webster sözlüğü, Whataboutism teriminin The Age'den gazeteci Michael Bernard'ın bir parçasında daha önce kaydedilmiş bir kullanımını tanımlar, ancak yine de 1978'den - Healy'nin köşesinden dört yıl sonra. Bernard şöyle yazdı: "Whataboutism'in zayıf yönleri - hiç kimsenin Güney Afrika'ya birkaç tuğla fırlatmadan Kremlin'in suistimallerine karşı bir saldırıdan kurtulmamasını, hiç kimse Başkan Park'ı kınamadan Küba polis devletini suçlamamalı, kimse Irak, Libya ya da FKÖ İsrail'e darbe yapmadan."
Tarih

Rus gazeteci Konstantin von Eggert'e göre, terim 1960'larda "Sovyetler Birliği'nin Batı eleştirisine karşı koyma çabalarının" ironik bir tanımı olarak ortaya çıktı. Ancak, terimin 1978'de The Age'de kullanılmasından önce Sovyetler Birliği'ne uygulanan hiçbir örnek yoktur.[kaynak belirtilmeli]
İngiliz gazeteci Edward Lucas, The Economist dergisinin 2 Kasım sayısında basılan Rusya hakkında bir günlüğün parçası olarak, 29 Ekim 2007 tarihli bir blog yazısında whataboutism kelimesini kullandı. 'Whataboutism', 31 Ocak 2008'de The Economist'te Lucas'ın yazdığı bir makalenin başlığıydı: "Soğuk savaş sırasında Sovyet propagandacıları, batılı muhataplarının "whataboutism" lakaplı bir taktikle eğitildi." Zimmer, Lucas'a terimi 2007-2008'de popülerleştirdiği için itibar etti. St Petersburg'da Uluslararası İlişkiler doçenti olan Ivan Tsvetkov, whataboutism pratiğini "siyahların linç edilmesi " argümanıyla 1950 yılına dayandırıyor, ancak aynı zamanda Lucas'a terimin son zamanlarda popülaritesini de veriyor.
Tarih > Sovyet ve Rus liderlerinin kullanımı > Sovyet Sonrası Rusya

Taktik, Sovyet sonrası Rusya'da, Rus hükûmeti tarafından işlenen insan hakları ihlalleri ve diğer eleştirilerle ilgili olarak kullanıldı. Whataboutism, Kremlin'in favori taktiği haline geldi. Rus halkla ilişkiler stratejileri, dezenformasyon ve aktif önlemler dahil olmak üzere whataboutizmi diğer Sovyet taktikleriyle birleştirdi. Whataboutism, Rus devletine yönelik eleştiriyi karartmak ve söylem düzeyini Rusya'nın rasyonel eleştirisinden küçük çekişmelere indirgemek amacıyla bir Rus propagandası olarak kullanılmaktadır.
The Economist'e göre whataboutism'in kullanımı herhangi bir ırk veya inanç sistemiyle sınırlı olmasa da, Ruslar taktiği genellikle aşırı kullandılar. Rus hükûmetinin whataboutism kullanımı, Vladimir Putin'in önderliğinde büyüdü. Putin, George W. Bush’un Rusya’ya yönelik eleştirisine şu cevabı verdi: "Size karşı dürüst olacağım: elbette Irak’taki gibi bir demokrasiye sahip olmak istemeyiz." Dış Politikadan Jake Sullivan, Putin, tekniğin "özellikle becerikli bir uygulayıcısı" olduğunu yazdı. Business Insider bu değerlendirmeyi yineledi ve "Putin'in Rusya'yı nasıl yönettiğine dair eleştirilere neredeyse temerrüde düşmüş yanıtı neyden ibarettir" diye yazd. The Economist'ten Edward Lucas, modern Rus siyasetindeki taktiği gözlemledi ve bunu Rus liderliğinin Sovyet dönemi zihniyetine dönüşünün kanıtı olarak gösterdi.
Yazar Miriam Elder, The Guardian'da Putin'in sözcüsü Dmitry Peskov'un taktiği kullandığını söyledi; insan hakları ihlallerine yönelik çoğu eleştirinin cevapsız kaldığını ekledi. Peskov, Elder'ın Moskova'da kuru temizlemenin zorluğuyla ilgili makalesine Rusların İngiltere'ye vize almada güçlük çektiğinden söz ederek yanıt verdi. Peskov, aynı yıl Financial Times'a yazdığı bir mektupta whataboutism taktiğini kullandı.
Tarih > Sovyet ve Rus liderlerinin kullanımı > Rusya'nın Kırım'ı ilhak etmesinden sonra artan kullanım

Taktik, Rusya'nın 2014'te Kırım'ı ilhak etmesi ve Ukrayna'ya askeri müdahalesi sırasında yeni ilgi gördü. Rus yetkililer ve medya sık sık "ne hakkında" ifadesini kullandı ve ardından 2014 Kırım statü referandumunu, Donbass statü referandumlarını ve Donbass askeri çatışmasını meşrulaştırmak için örnek olarak Kosova'nın bağımsızlığını veya 2014 İskoç bağımsızlık referandumunu sağladı. Jill Dougherty, 2014'te, taktiğin, Russia Today de dahil olmak üzere Rus propagandasında daha fazla kullanım gören "Sovyet hükümeti tarafından kullanılan zaman içinde kullanılan bir propaganda tekniği" olduğunu belirtti. Russia Today'in whataboutizm ile uğraştığı değerlendirmesi Financial Times ve Bloomberg News tarafından da yinelenmiştir.
Washington Post 2016'da Rusya'nın medya kuruluşlarının whataboutism'i kullandıkları için "ünlü" hale geldiğini gözlemledi. Maxine David'e göre, tekniğin kullanımının ABD Başkanı Barack Obama'nın ikinci döneminde Rusya-ABD ilişkileri üzerinde olumsuz bir etkisi oldu. Wall Street Journal, Putin'in taktiği NBC News gazetecisi Megyn Kelly ile 2017 röportajında kullandığını belirtti.
Tarih > Amerikalı politikacılar tarafından kullanımı > Donald Trump

ABD Başkanı Donald Trump, kendisine yöneltilen eleştirilere, politikalarına veya tartışmalı dünya liderlerine verdiği desteğe cevaben whataboutizmi kullandı. National Public Radio (NPR), "Başkan Trump eleştirildiğinde tutarlı bir taktik geliştirdi: başka birinin daha kötü olduğunu söyle." NPR, Trump'ın, 2017 tarihli Amerikan Sağlık Hizmetleri Yasası ile ilgili eleştirilerle karşı karşıya kaldığında Uygun Bakım Yasasını eleştirmeyi seçtiğini belirtti: "Gerekçeli bir savunma yapmak yerine, neyin varlığının ayırt edici özelliği olan künt saldırıya geçti." NPR, Putin ve Trump'ın taktiği kullanımındaki benzerliklere dikkat çekti, "Putin'in Rusya'sı, Trump yönetimine bu kadar çok sorun çıkarırken, yine de Trump'ın çoğu zaman Putin'e çok benziyor."
Eleştirildiğinde veya davranışını savunması istendiğinde, Trump sıklıkla Hillary Clinton, Obama Yönetimi ve Uygun Bakım Yasası'nı eleştirerek konuyu değiştirdi. Rusya'nın insan hakları ihlalleri sorulduğunda, Trump, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin'in kullandıklarına benzer taktikler kullanarak odak noktasını ABD'ye kaydırdı.
Fox News, Bill O'Reilly ve MSNBC sunucusu Joe Scarborough'un Putin'i katil olarak adlandırmasının ardından, Trump, ABD hükûmetinin de insanları öldürmekten suçlu olduğunu söyleyerek yanıt verdi. Garry Kasparov, Columbia Journalism Review'e Trump'ın whataboutism'i kullanmasıyla ilgili yorum yaptı: "Ahlaki görecilik, 'whataboutizm' her zaman liberal olmayan rejimlerin favori silahı olmuştur. Bir ABD başkanının bunu kendi ülkesine karşı kullanması trajik. "
Charlottesville'deki 2017 Sağ Miting'i Birleştirin ardından Trump Tower'da altyapı konulu bir basın toplantısında, bir muhabir alternatif hakkı, karşı göstericilere karşı yapılan ölümcül araç çarpma saldırısına bağladı ve Trump'ın muhabirden talepte bulunarak yanıt verdi. "bana alt-sağı tanımla" ve ardından muhabirin sözünü keserek, "[alt-sağ] noktasından şarj olan alt-sol ne olacak?" Çeşitli uzmanlar, ilerici solun hiçbir üyesinin kendisini tanımlamak için bu terimi kullanmadığını ve ayrıca Trump'ın bu terimi uydurduğunu iddia ederek Trump'ın " alt-sol " terimini kullanmasını eleştirdiler. alternatif hakkı yanlış bir şekilde eşitlemek için bu terimi uydurmuştur.