stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kriptanaliz
Asimetrik şifreleme

Asimetrik şifreleme (veya Açık anahtarlı şifreleme), iki (matematiksel olarak ilişkili) anahtar kullanmaya dayanan şifrelemedir; bir özel ("private") ve bir genel ("public"). Bu tür şifreler her zaman güvenliklerinin temeli olarak "zor" matematiksel problemlere güvenir; bu nedenle bariz bir saldırı noktası, problemi çözmek için yöntemler geliştirmektir. İki anahtarlı şifrelemenin güvenliği, tek anahtarlı şifrelemenin genel olarak yapmadığı bir şekilde matematiksel sorulara dayanır ve bunun tersine şifrelemeyi yeni bir şekilde daha geniş bir matematiksel araştırmaya bağlar.
Asimetrik şemalar, çeşitli matematiksel problemleri çözme (varsayılmış) zorluğu etrafında tasarlanmıştır. Sorunu çözmek için geliştirilmiş bir algoritma bulunursa, sistem zayıflar. Örneğin, Diffie-Hellman anahtar değişimi planının güvenliği ayrık logaritmayı hesaplamanın zorluğuna bağlıdır. 1983 yılında Don Coppersmith, ayrık algoritmaları bulmak için daha hızlı bir yol buldu (bazı gruplarda) ve böylece daha büyük grupları (ya da farklı tür grupları) kullanmalarını sağlamak için kriptograflar talep etti. RSA'nın güvenliği (kısmen) tam sayılı "faktoring" zorluğuna dayanmaktadır. Bulunması RSA'nın güvenliğini etkileyecektir.
1980'de, olan bir faktör 1012 temel bilgisayar operasyonu pahasına 50 basamaklı zor bir rakamı etkileyebilirdi. 1984'e kadar "faktoring" algoritmalarındaki en son teknoloji, 1012 operasyonda 75 basamaklı bir sayının faktörü olabileceği bir noktaya ilerlemiştir. Bilgi işlem teknolojisindeki gelişmeler, işlemlerin de çok daha hızlı gerçekleştirilebileceği anlamına geliyordu. Moore Yasası, bilgisayar hızlarının artmaya devam edeceğini öngörmektedir. Faktoring teknikleri de bunu yapmaya devam edebilir, ancak büyük olasılıkla hiçbiri başarılı bir şekilde tahmin edilebilecek olan matematiksel kavrayış ve yaratıcılığa bağlı olacaktır. Bir zamanlar RSA'de kullanılan türdeki 150 basamaklı sayılar hesaba katılmıştır. Çaba yukarıdakinden daha büyüktü, ancak hızlı modern bilgisayarlarda mantıksız değildi. 21. yüzyılın başlarından itibaren, 150 basamaklı sayılar artık RSA için yeterince büyük bir anahtar boyutu olarak düşünülmedi. Birkaç yüz rakamı olan sayılar hala 2005'te faktör için çok zor olarak kabul edildi, ancak yöntemler muhtemelen zaman içinde gelişmeye devam edecek, anahtar boyutunun hızlanmasını ya da kullanılacak Eliptik eğri kriptografisi gibi diğer yöntemleri gerektirecek.
Asimetrik şemaların ayırt edici bir başka özelliği de, simetrik şifreleme sistemlerine yapılan saldırıların aksine, herhangi bir kriptanalizin genel anahtarından ("public key") edinilen bilgileri kullanma fırsatı olmasıdır.
Kriptanaliz için kuantum hesaplama uygulamaları

Kuantum bilgisayarı, hala araştırmanın erken aşamalarında olmasına rağmen kriptanalizde potansiyel kullanımına sahiptir. Örneğin, Shor Algoritması, yaygın olarak kullanılan bazı açık anahtar şifreleme biçimlerini kırma etkisiyle polinom zamanda çok sayıda faktörü etkileyebilir.
Grover'in algoritmasını kuantum bilgisayarlarda kullanarak, kaba kuvvet anahtar araştırması daha hızlı yapılabilir. Bununla birlikte, bu anahtar uzunluğunu iki katına çıkararak giderilebilir.
Daha fazla okuma için

Bard, Gregory V. (2009). Algebraic Cryptanalysis. Springer. ISBN 978-1-4419-1019-6. 29 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Nisan 2019.
Hinek, M. Jason (2009). Cryptanalysis of RSA and Its Variants. CRC Press. ISBN 978-1-4200-7518-2. 29 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Nisan 2019.
Joux, Antoine (2009). Algorithmic Cryptanalysis. CRC Press. ISBN 978-1-4200-7002-6. 29 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Nisan 2019.
Junod, Pascal; Canteaut, Anne (2011). Advanced Linear Cryptanalysis of Block and Stream Ciphers. IOS Press. ISBN 978-1-60750-844-1. 29 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Nisan 2019.
Stamp, Mark & Low, Richard (2007). Applied Cryptanalysis: Breaking Ciphers in the Real World. John Wiley & Sons. ISBN 978-0-470-11486-5. 29 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Nisan 2019.
Sweigart, Al (2013). Hacking Secret Ciphers with Python. Al Sweigart. ISBN 978-1482614374. 21 Nisan 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Nisan 2019.
Swenson, Christopher (2008). Modern cryptanalysis: techniques for advanced code breaking. John Wiley & Sons. ISBN 978-0-470-13593-8. 29 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Nisan 2019.
Wagstaff, Samuel S. (2003). Cryptanalysis of number-theoretic ciphers. CRC Press. ISBN 978-1-58488-153-7. 29 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Nisan 2019.
Zimmermann Telegram.
First page of Al-Kindi's 9. century Manuscript on Deciphering Cryptographic Messages
Bombe, birbirine bağlanmış birkaç Enigma makinesinin hareketini kopyaladı. Yukarıda bir Bletchley Park müze maketinde resmedilen hızla dönen tamburların her biri bir Enigma rotorunun hareketini simüle ediyordu.
Loyolalı İgnatius

| Loyola'lı İgnatius |
| --- | --- |
Cizvitler'in kurucularındandır
Doğum: 23 Ekim 1491 Loyola, Guipúzcoa, İspanya
Ölüm: 31 Temmuz 1556 (64 yaşında) Roma, Papalık Devleti
Kutsayanlar: Katolik Kilisesi, Anglikan
Kutsanma: 27 Temmuz 1609, Roma, Papalık Devleti V. Paulus tarafından
Aziz ilanı: 12 Mart 1622 XV. Gregorius tarafından
Yortu: 31 Temmuz
Loyola'lı İgnatius (Baskça: Iñigo Loiolakoa, İspanyolca: Ignacio de Loyola; 23 Ekim 1491, Guipúzcoa, Bask bölgesi - İspanya –  31 Temmuz 1556, Roma, Papalık Devleti), Bask İspanyol asıllı katolik din adamı ve mistiktir; Cizvitler (Latince: Societas Jesu, Türkçe: İsa Cemiyeti) tarikatının kurucusu.
1534'te altı arkadaşıyla birlikte Cizvitler tarikatının temelini attı. 1540'ta Papa'nın izniyle resmi olarak kurulan tarikatın başına geçti. 1556 yılında ölen Loyola'lı İgnatius, 1622 yılında Aziz ilan edilmiştir.
Gençliği

İgnatius; 23 Ekim 1491 tarihinde, Guipuzcoa eyaletinde, Azpeitia yakınında bulunan Loyola şatosunda, zengin ve asil bir ailenin 13 çocuğundan en küçüğü olarak doğmuştur.
Çocukluk yıllarını ailesinin mülkü olan Loyola şatosunda geçiren İgnatius, 14 yaşındayken ebeveynlerinin her ikisini de kaybetmiştir. Yakın arkadaşı Luis González de Cámara'nın aktardığı şekilde, kaygısız bir şekilde geçirdiği gençlik yıllarını şöyle betimlemiştir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | "Ben; debdebe içerisinde yaşayan, dış görünüşüme son derece dikkat eden, kadınlarla ilişkisi iyi olan, gururuma dokunan hareketlere karşı keskin ve korkusuz bir şekilde cevap veren, kendimin ve başkalarının hayatını küçümseyen biriydim" | „ |

Bir yetişkin olmaya başladığı sıralarda askere katılmış, çeşitli savaşlarda bulunmuştur. İspanya ile Fransa arasında çıkan savaşta, İspanya kralı I. Ferdinand'ın hizmetinde yer almıştır. 1521'de Pamplona kentinin kuşatması sırasında yaralanmıştır. Kendisi bu olay konusunda şunları söylemiştir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | "İsabet eden top güllesi sonucu bir ayağım yaralandı, diğeri ise kırıldı." | „ |

İgnatius, savaş yaralarına yapılan tıbbi müdahale sonucu hayatta kalmıştır, ancak hayatının sonuna kadar hareket kabiliyetinde aksaklıklar yaşamıştır. İyileşme sürecinde Loyola Şatosunda istediği şövalyeler hakkındaki kitaplar bulamayan İgnatius, İsa'nın ve Hristiyan azizlerinin hayatını anlatan Vita Christi (Mesih’in Hayatı) ve Azizlik Şiirleri Derlemesi gibi kitaplar okumuştur ve bu süreç içerisinde ruhani bir dönüşüm yaşamıştır. İgnatius, bu dönemde okuduğu kitaplar hakkında şunları söylemiştir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | "Burada kahramanlık anlatılır ve bu kahramanlık, benim göstermiş olduğum kahramanlıkdan daha üstündür. Acaba ben, bu tür eylemleri yapabilir miyim?" | „ |

Bu dönemden itibaren, hayatını değiştirmek için karar almıştır. Bir hacı olarak Yeruşalem'e gitmeye karar vermiştir.
Cizvitler babası

Paris Üniversitesi'nde eğitim alırken, gelecekte ona yardım edecek kişiler olan Pierre Favre, Francesco de Xavier, Diego Laynez, Alfonso Salmeron, Nicholas Bobadilla, Simão Rodrigues ile arkadaşlık kurmuştur. Bu kişilerin hepsi, İsa ile ilgili yeni bir cemiyet kurmak isteyen insanlardı. 1534 yılında Paris'in Montmartre mahallesinin Aziz Dionisius kilisesinde hep beraber yoksulluk, bekaret ve Kutsal Topraklar'da misyonerlik yemini etmişlerdir. Yeminin bir şartına göre, dört yıl boyunca Kudüs'e gidemezseler, Roma'ya dönüp, Papa'ya hizmet edeceklerdir. Ayrıca İgnatius, Ruhsal Egzersizler adlı eserini de, bu arkadaşlarına sunar. İgnatius daha sonra İspanya'ya dönmüş ve yürüyerek İtalya'ya gitmiştir. Oradaki sağlık merkezinde meslektaşları ile karşılıksız ve herkese eşit olarak hizmet vermişlerdir. Bir süre sonra hepsi papaz unvanını almıştır. Bu dönemde Osmanlı Devleti ile Venedik arasındaki savaş yüzünden, Kudüs'e gitmeleri imkânsız olmuştur. Ignatius, Papa 3. Pavlus'la yüz yüze konuşmuş ve onu, oluşturduğu topluluğa yardım etmesi için ikna etmiştir. Bu topluluk, yeni bir rahip nişanı yaratma kararını vermiştir. Papa 3. Paulus, bu topluluğun tüzüğünü "doğrudan ve karşılıksız Papa'ya uymak" şartıyla kabul etmiştir. 19 Nisan 1541 tarihinde kurulan Cizvitler tarikatı, başkanları olarak Ignatius'u seçmiştir.
İgnatius, daha sonra tarikatın kurumsal işleriyle uğraşmış, ayrıca kendi anılarını yazmıştır.
Bibliyografya

Birincil
Kim bu Cizvitler? Yeruşalim'e Giden Hacı'nın Öyküsü - Cizvitlerin Kurucusunun Otobiyografisi - Avemedya - 978-605-5322-20-5
Loyola, (St.) Ignatius (1900).  Joseph O'Conner (Ed.). The Autobiography of St. Ignatius. New York: Benziger Brothers.
Loyola, (St.) Ignatius (1992).  John Olin (Ed.). The Autobiography of St. Ignatius Loyola, with Related Documents. New York: Fordham University Press. 0-8232-1480-X.
Foss, Michael (1969). The Founding of the Jesuits, 1540. Londra: Hamilton. 0-241-01513-8.
Ganss, George E (1991). Ignatius of Loyola, The Spiritual Exercises and selected Works, Paulist Press, NY 1991. 0-8091-0447-4
İkincil
Bartoli, Daniello (1855). History of the Life and Institute of St. Ignatius de Loyola: Founder of the Society of Jesus. New York: Edward Dunigan and Brother.
Caraman, Philip (1990). Ignatius Loyola: A Biography of the Founder of the Jesuits'. San Francisco: Harper & Row. 0-06-250130-5.
O'Malley, John W. (1993). The First Jesuits. Cambridge: Harvard University Press. 0-674-30312-1.
Meissner, William (1992). Ignatius of Loyola: The Psychology of a Saint. New Haven: Yale University Press. 0-300-06079-3.
García Villoslada, Ricardo (1986). San Ignacio de Loyola: Nueva biografía (İspanyolca). La Editorial Católica. 84-220-1267-7.
Loyola şatosu
Ignatius, şövalye zırhı içinde.
Montserrat Manastırı
Manresa - İgnatius'un mağarası
Ignatius'un William Holl tarafından çizilmiş bir gravürü.
Cizvitlerin logosu
Türkmen alfabesi

Ana madde: Türk dil alfabesi
Türkmen alfabesi, (Türkmence: Türkmen elipbiýi) Türkmen dilinin Latin harfleri yardımı ile yazımında kullanılan alfabedir. 1993 yılında beri Türkmenistan'da kullanılmaya başlanmıştır. Alfabe Türk alfabesini temel alarak oluşturulduysa[kaynak belirtilmeli] da birkaç farklılık bulunmaktadır: Türkçedeki C harfi yerine J, I harfi yerine Y, İ harfi yerine I, J harfi yerine Ž, V harfi yerine W, Y harfi yerine Ý harfleri kullanılmaktadır. Ayrıca Türk alfabesinde bulunmayan açık e sesini göstermek için Ä, artdamaksıl n sesini göstermek için Ň harfleri eklenmiştir. Alfabede C, Ğ ve V harfleri yoktur.
Alfabetik sıralama

Аа, Бб, Вв, Гг, Дд, Ее, Ёё, Жж, Җҗ, Зз, Ии, Йй, Кк, Лл, Мм, Ңң, Оо, Өө, Пп, Рр, Сс, Тт, Уу, Үү, Фф, Хх, (Цц), Чч, Шш, (Щщ), (Ъъ), Ыы, (Ьь), Ээ, Әә, Юю, Яя
Aa, Bb, Çç, Dd, Ee, Ää, Ff, Gg, Hh, Ii, Jj, Žž, Kk, Ll, Mm, Nn, Ňň, Oo, Öö, Pp, Rr, Ss, Şş, Tt, Uu, Üü, Ww, Yy, Ýý, Zz
a, e, ä, y, i, o, ö, u, ü harfleri ünlü sesleri, diğer harfler ünsüz sesleri anlatmak için kulanılır.
Harfler

Ä: Tatarcada, Gagavuzca'da ve Türkmencede kullanılır. Kısa, kapalı, gırtlaktan gelen ve sert bir E harfidir. Normal E harfine göre daha kısa ve serttir. Ayrıca A ve E arası bir ses olarak öngörülür (Ə). Ses ve harf karşılığı olarak Arapçada, Almancada ve Azerbaycanca'da bulunur. Türkçede normal e sesinden tam olarak ayırt edilebilmesi günümüzde çok zordur. İnce bir harf olduğu halde kalın uyumludur. Bu harfi içeren sözcüklerin aslında Büyük Ünlü Uyumuna uymadığı hâlde kulağı tırmalamıyor olması bu nedenledir. Örneğin: Dünýä (Dünya).
Ň: Gırtlağa yakın genizden çıkarılan N ve G karışımı bir sestir. Bazen de NG/NĞ olarak öngörülür. Pek çok ağızda N veya Ğ sesine dönüşmüştür. Osmanlıcadaki üç noktalı Kaf-ı Nûni (ڭ) harfinin karşılığıdır. Örneğin: İç Anadolu'da, özellikle Sivas yöresinde Saňa, Baňa, Deňiz sözcükleri. Pek çok kaynakta Tengri veya Tengiz olarak yazılan sözcükler aslında Teňri ve Teňiz şeklinde okunur. (Tatarcada Ñ harfi ile, Uniform Türk Alfabesi’nde ise Ņ ile gösterilir.)
Ž: Türkmence’de ve Boşnakça’da kullanılır. Türkçedeki J sesini karşılar. Örneğin: Žurnal (Jurnal).
Y: Bu harf pek çok dilde Türkçe’deki I sesine denk düşer. Örneğin: Uzynlyk ("Uzınlık" okunur; Uzunluk).
Ý: Türkçedeki Y sesidir. Örneğin: Aý (Ay).
J: Türkçedeki C sesidir. Örneğin: Jan (Can).
Harfler > Yazışma çizelgesi

| Latin harf | Kiril eşdeğeri | Sesçil gerçek anlamı |
| --- | --- | --- |
| A a | А а | [a] |
| B b | Б б | [b] |
| Ç ç | Ч ч | [ʧ] |
| D d | Д д | [d] |
| E e | Е е | [je], [e] |
| Ä ä | Ә ә | [æ] |
| F f | Ф ф | [ɸ] |
| G g | Г г | [g~ʁ] |
| H h | Х х | [h~x] |
| I i | И и | [i] |
| J j | Җ җ | [ʤ] |
| Ž ž | Ж ж | [ʒ] |
| K k | К к | [k~q] |
| L l | Л л | [l] |
| M m | М м | [m] |
| N n | Н н | [n] |
| Ň ň | Ң ң | [ŋ] |
| O o | О о | [o] |
| Ö ö | Ө ө | [ø] |
| P p | П п | [p] |
| R r | Р р | [r] |
| S s | С с | [θ] |
| Ş ş | Ш ш | [ʃ] |
| T t | Т т | [t] |
| U u | У у | [u] |
| Ü ü | Ү ү | [y] |
| W w | В в | [β] |
| Y y | Ы ы | [ɯ] |
| Ý ý | Й й | [j] |
| Z z | З з | [ð] |
Harfler > Latin alfabesi söylenişi

Türkmen elipbiýi
| Harf | İsim | IPA | Harf | İsim | IPA |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A, a | a | /a/ | N, n | en | /n/ |
| B, b | be | /b/ | Ň, ň | eň | /ŋ/ |
| Ç, ç | çe | /ʧ/ | O, o | o | /o/ |
| D, d | de | /d/ | Ö, ö | ö | /ø/ |
| E, e | e | /je,e/ | P, p | pe | /p/ |
| Ä, ä | ä | /æ/ | R, r | er | /r/ |
| F, f | fe | /ɸ/ | S, s | es | /θ/,/s/ |
| G, g | ge | /g~ʁ/ | Ş, ş | şe | /ʃ/ |
| H, h | he | /h~x/ | T, t | te | /t/ |
| I, i | i | /i/ | U, u | u | /u/ |
| J, j | je | /ʤ/ | Ü, ü | ü | /y/ |
| Ž, ž | že | /ʒ/ | W, w | we | /β/ |
| K, k | ka | /k~q/ | Y, y | y | /ɯ/ |
| L, l | el | /l/ | Ý, ý | ýe | /j/ |
| M, m | em | /m/ | Z, z | ze | /ð,/z/ |
Osman Tevfik Taylan

| Osman Tevfik Taylan |
| --- | --- |
Doğum: 1884 Selanik, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 14 Eylül 1976 (92 yaşında) Ankara, Türkiye
Defin yeri: Karacaahmet Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk

Kariyeri
Dalı: Mühendislik
Çalıştığı kurumlar: Yüksek Mühendis Mektebi   İstanbul Teknik Üniversitesi
 

Osman Tevfik Taylan (1884, Selanik - 14 Eylül 1976, Ankara), Türk bilim insanı.
1884 yılında Selanik'te doğmuştur. 1907'de Hendese-i Mülkiye'den (günümüz: İTÜ) mezun oldu. Yüksek Mühendis Mektebi müdürlüğü görevinde bulundu. Okul daha sonra İstanbul Teknik Üniversitesi'ne dönüştürülünce İTÜ'nün ilk rektörü olmuştur.
Hassas döküm
Proses

Metal parça imalat sektöründe parçanın son haline en yakın döküm şeklidir.İstenilen parçanın mum modeli oluşturulduktan sonra özel bir seramik karışımla kaplanır ve bu karışım mum model üzerinde katılaştıktan sonra Autoclave denen basınçlı bir makina yardımıyla mum seramik kaplamanın dışına alınır. Daha sonra istenilen metalin karışımı döküm ocağında hazırlandıktan sonra sinterlenmiş seramik kalıp içine dökülür. Böylece metal soğuduktan sonra seramik kalıp içindeki şekli, yani parçanın şeklini almış olur.
Bu yöntem kullanılarak iki proses geliştirilmiştir.
Airmelt casting, Normal hava şartlarında döküm
Vacuum casting, Vakum ortamında döküm
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  NKC: ph124911
Sümbül Efendi

Başlığın diğer anlamları için Sümbül Efendi (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Sünbül Efendi'nin İstanbul Koca Mustafa Paşa Camii ve Külliyesi'ndeki kabri.
Sünbül Sinan Efendi (d. 1452 - ö. 1529), İstanbul’un büyük velîlerinden, Halvetiyye'nin Sünbüliyye kolunun kurucusu mutasavvıf, medrese kökenli müfessir ve vâiz.
"Zikr" ve "devran" uygulaması ile ilgili görüşleri

Sünbül Efendi'nin devran uygulaması ulemâ ve meşâyih arasında tartışmalara sebep oldu. İstanbul kadısı Sarıgörez Nûreddin Efendi’nin, devran zikir yapan dervişlerin yakalanıp cezalandırılması için bir şikâyetnâme yazarak tasdik için Şeyhülislâm Kemalpaşazâde’ye gönderdiği, şeyhülislâmın Sarıgörez’in şikâyetnâmesini tasdik ettiği, Sünbül Sinan’ın bu fetvayı önlemek için Kemalpaşazâde’nin inanıp güvendiği Şeyh Yavsî Zâviyesi şeyhi Mehmed Efendi’yi devreye sokması üzerine şeyhülislâmın fetvayı uygulamaktan vazgeçtiği kaydedilmektedir. Bu olaydan önce Sarıgörez ile Sünbül Efendi arasında bir münazara cereyan ettiği, şeyhin ilmî dirayeti ve mânevî nüfuzu karşısında Sarıgörez’in yenilgiye uğradığı belirtilmektedir.
Eserleri

1. Risâletü’t-taĥķīķiyye. Sünbül Sinan bu eserinde devranın kâfir oyununa benzetilmesine, ona raks denilmesine şiddetle karşı çıkmakta, câhil ve mutaassıp kişilerin Arapça ve Türkçe risâleler kaleme alarak raksın haram olduğunu iddia etmelerinin yanlış kanaatlerinin neticesi olduğunu belirtmektedir (Süleymaniye Ktp., Esad Efendi, nr. 1761). Müellifin bu eserin birer nüshasını devrin ulemâsına gönderdiği kaydedilmektedir.
2. Risâle Der Hakk-ı Zikr ü Devrân. Bir önceki eserin Türkçe özetidir. İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi’nde bulunan bir nüshasının sonunda (TY, nr. 3868) Zenbilli Ali Efendi’nin risâlede anlatılan konuların doğruluğuna dair bir fetvası yer almaktadır.
3. Risâletü eŧvâri’s-seb'a. Seyrü sülûk mertebelerinden bahseder (Süleymaniye Ktp., Bağdatlı Vehbi Efendi, nr. 2073/ 2).
4. Tarîkatnâme (İÜ Ktp., İbnülemin, nr. 2956).
5. Risâle fî deverâni’s-sûfiyye (Beyazıt Devlet Ktp., Veliyyüddin Efendi, nr. 3602). Bursalı Mehmed Tâhir, Sünbül Sinan’ın bazı ârifâne ilâhileri bulunduğunu kaydeder. Şiirlerinden iki örnek Sefîne’de yer almaktadır (III, 376-377). “Gel ey sâlik diyem bir söz ki haktır” mısraıyla başlayan on beyitlik bir ilâhisi bestelenmiş ve tekkelerde âyin sırasında okunagelmiştir. Bu ilâhi, Cebbarzâde Ârif Bey tarafından "Miftâh-ı Hısn-ı Hazâin-i Rahmâniyye" adıyla şerhedilmiştir.
San Isidro Festivali

| --- | --- |


Sanatçı: Francisco Goya
Yıl: 1819 - 1823
Tür: Duvara yağlı boya (Tuvale aktarıldı)
Boyutlar: 140 cm × 438 cm (55 in × 172 in)
Konum: Prado Müzesi, Madrid
San Isidro Çayırı (1788)
San Isidro Festivali (İspanyolca: İspanyolca: La romería de San Isidro), İspanyol ressam Francisco de Goya'nın 1819 yılında aldığı, Sağırın Beşi (Quinta del Sordo) olarak bilinen, evinin duvarlarına dekorasyon amaçlı çizdiği Kara Resimler'den biri. Goya'nın bu çalışması evin zemin katında, kapı girişinin sağ tarafında yer alıyordu.
Eser, diğer Kara Resimler ile birlikte 1873 yılında Frédéric Émile d'Erlanger emriyle, Salvador Martínez Cubells tarafından tuvale aktarıldı. d'Erlanger Belçikalı bir bankerdi. Aktarılan resimleri 1878 yılında Paris'te açılan "Evrensel Sergi"'de satmak istiyordu. Fakat, bankerin planları gerçekleşmedi, resimler alıcıların ilgisini çekmedi ve satış yapamadı. Bütün resimler elinde kalınca onları 1876 yılında Prado Müzesi'ne bağışladı.
Analiz

Goya, bu çalışmasında Madrid'deki San Isidro Manastırı'ndaki keşişleri resmetti. Tablo, ressamın yirmi sene önce çizdiği San Isidro Çayırı isimli eserinin zıddı gibidir. San Isidro Çayırı'nda Madridliler'in sıradan bir tatil günlerini geleneksel bir şekilde anlatan ressam, bu tabloya, şehrin huzurlu ve sakin manzarasını da eklemişti. Prenseslerin odası için çizdiği bu tablonun aksine kendi evi için yarattığı San Isidro Festivali'nde, geceleyin, muhtemelen sarhoş olan çirkin bir grubun şarkı söylemesini çizdi. Eserde, sarhoşların gözlerinin beyazları belli olmaktadır ve ağızlarını geniş bir biçimde açmışlardır. İnsanları ağızları açık bir şekilde çizmek o günlerde sanatta bir tabuydu ve Goya haricinde bunu yapan da olmadı.
Hem San Isidro Festivali'nde hem de bu resmin tam karşı duvarında yer alan El Aquelarre isimli eserde, ressam, kalabalığın duygusallığının, bireyin rasyonel düşüncelerinin yerini almasını anlattı.
Filistin Demokratik Halk Kurtuluş Cephesi

| Filistin Demokratik Halk Kurtuluş Cephesi 'الجبهة الديموقراطية لتحرير فلسطين' |
| --- | --- |

Genel sekreter: Naif Havatme
Kurucu: Naif Havatme
Kuruluş tarihi: 1968
Önceli: Filistin Halk Kurtuluş Cephesi
Merkez: Şam, Suriye
Paramiliter kanat: Ulusal Direniş Tugayları
İdeoloji:  Komünizm  Marksizm-Leninizm  Maoizm  Filistin milliyetçiliği  Sol milliyetçilik  Antisiyonizm 
Siyasi pozisyon: Aşırı sol
Ulusal üyelik: Filistin Kurtuluş Örgütü
Filistin Yasama Meclisi: 1 / 132
İnternet sitesi
alhourriah.org
Filistin
Filistin Demokratik Halk Kurtuluş Cephesi (FDHKC) (Arapça: الجبهة الديموقراطية لتحرير فلسطين, Al-Jabha al-Dimuqratiya Li-Tahrir Filastin) George Habaş tarafından kurulan FHKC'den ayrılan Ortodoks Hristiyan asıllı sol görüşlü Naif Havatme'nin Şubat 1969'da ayrılmasıyla kurulan Laik, Marksist-Leninist, Filistinli siyasi ve paramiliter parti. Örgütün gerçekleştirdiği en kanlı eylemlerden birisi 1974 yılında İsrail, Ma'alot'da bulunan bir okula saldırmasından sonra gerçekleşmiştir. Örgüt mensupları tarafından 22'si çocuk olmak üzere en az 27 İsrail vatandaşı öldürülmüştür. Saldırı sonucu 71 kişi ise yaralanmıştır. Bununla beraber, kurulduğu tarihten beri; İsrail'de bulunan sivillere ve askeri birimlere karşı ölümcül çeşitli saldırılar gerçekleştirmiştir.
1969'un Haziran ayından Eylül ayına kadar, Deniz Gezmiş, FDHKC'nın Filistin'de bulunan kamplarında silahlı eğitim almıştır.
Yılmaz Özdil

| Yılmaz Özdil |
| --- | --- |
Doğum: 2 Ocak 1965 (60 yaşında) İzmir, Türkiye
Meslek: Gazeteci ve yazar
İkamet: İstanbul
Milliyet: Türk
Vatandaşlık:  Türkiye

Yılmaz Özdil (d. 2 Ocak 1965, İzmir), Türk gazeteci ve yazar.
Girit göçmeni bir anne ile Aksaraylı bir babanın oğlu olan Yılmaz Özdil, 1965 yılında İzmir'de doğdu. Çocukluk ve gençlik yılları İzmir'de geçti. İzmir Atatürk Lisesinin ardından Ege Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulu Gazetecilik Bölümünden mezun olmuştur. Mesleğe Yeni Asır gazetesinde muhabirlik yaparak başladı. 1994 yılında Milliyet gazetesine geçerek Yazı İşleri Müdürü oldu. 1995 yılında Sabah gazetesine geçerek Yazı İşleri Müdürü oldu. 1999 yılında Fatih Çekirge'nin genel yayın yönetmenliğini yaptığı Star gazetesinin kuruluşunda yer aldı. Star gazetesinden ayrıldıktan sonra Sabah gazetesine döndü ve atv haber genel yayın yönetmenliği görevlerinin üstlendi. atv ve Sabah'ın TMSF'ye devredilmesinin ardından Hürriyet gazetesine geçti. 2008 yılında Uğur Dündar'ın sunduğu Star TV Ana Haber bülteninin yayın yönetmenliğini yapmaya başlayan Özdil, Hürriyet'in üçüncü sayfasında yazmıştır. 15 Ağustos 2014 tarihinde Hürriyet'teki görevinden istifa etti. 10 Ekim 2014 tarihinden itibaren Sözcü gazetesinde yazmaktadır. 26 Ekim 2022 tarihinde Sözcü TV genel yayın yönetmenliği görevine getirilmiştir. Mart 2023'te Sözcü TV ve Sözcü gazetesinden istifa etmiştir. Şu sıralar YouTube kanalından gündeme dair görüşlerini içeren videolar yayımlamaktadır.
Evli ve bir kız çocuk babasıdır.