stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mamundali

| Mamundali Μαμούνταλι  (Yunanca) Mamundali  (Türkçe) |
| --- | --- |
Köy
 Mamundali'nin Baf kazası içerisindeki konumu
Mamundali
Koordinatlar: 34°54′50.51833″K 32°36′8.15562″D﻿ / ﻿34.9140328694°K 32.6022654500°D﻿ / 34.9140328694; 32.6022654500
Ülke:  Kıbrıs Cumhuriyeti
Kaza: Baf
Rakım: 800 m
Nüfus (2011)
 • Toplam: 18
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Posta Kodu: 8648
Coğrafi Kodu: 6229
Mamundali (Yunanca: Μαμούνταλι), Kıbrıs'ın Baf Kazası'nda bulunan bir köydür. Konum olarak Panaya'dan 1 km batıda ve Baf'tan 30 km kuzeydoğudadır. Karma nüfuslu bir köy olan Mamundali'nin adının Türkçeden geldiği kabul edilir; ancak 1958'de Taksim politikası kapsamında "Soğucak" adı verilmiştir.
Köyün Rum nüfusu 1946 ve 1960 yılları arasında köyü terk etmiştir. Köyün Türkleri de köyü 1964'te terk ederek Anadyu köyüne sığınmıştır. İlginç bir şekilde 1973 sayımında köyün nüfusu 159 olarak verilmiştir; ancak köye herhangi bir geri dönüş olmadığından ötürü bu veri tahminsel olarak hükûmet tarafından atanmış bir sayıdır. 1974 sonrasında köye Rum göçmen yerleşimi fazla olmadığından ötürü köy büyük ölçüde terk edilmiştir. 2011 sayımına göre köyün nüfusu 18'dir.
Karnaval ve Perhiz Arasındaki Savaş

| --- | --- |


Sanatçı: Pieter Brueghel (baba)
Yıl: 1559
Tür: Ahşap üzerine yağlı boya
Boyutlar: 118 cm × 164 cm (46 in × 65 in)
Konum: Viyana Sanat Tarihi Müzesi, Viyana
Karnaval ve Perhiz Arasındaki Savaş, Hollandalı ressam Pieter Bruegel'in 1559 yılında yaptığı tablosudur. Perhiz öncesi dönem ile perhiz dönemi insan davranışlarının kontrastının aynı karede gösterildiği tablo Viyana Sanat Tarihi Müzesi'nde sergilenmektedir.
Sembolizm

Karnaval ve perhiz figürleri arasında kalıplaşmış savaş erken modern dönem Avrupa toplumsal hayatında iki farklı mevsimsel mutfak arasındaki geçişi temsil eden önemli bir olaydı. Çiftlik hayvanları kışlık değildi ve et besleyici bir yiyecek olduğu için hayvanlar perhiz öncesi dönemde boğazlanırlardı. Zorunlu oruçla perhiz dönemi başladığında beraberinde paskalya hazırlıkları için ruhsal arınma gelir. Kasap dükkanları kapanır ve kasaplar bahar için sığır almak üzere kırsala seyahat ederler.
Bruegel'in eserleri alegori ve sembolizm açısından zengindir. "Karnaval" figürünün sol elini kaldırıp gözlerini gökyüzüne çevirmiş veda eder görünümünden eser, "Perhiz" figürünün zaferi olarak okunabilir. Daha genel anlamda Bruegel'in sahip olduğu insan davranışlarının motivasyon kaynağının budalalık ve çıkarcılık olduğuna dair inançlarının resimle gösterimi olarak ifade edilebilir.
Detaylar ve yorumlama

Karnaval ve Perhiz figürleri yüzleri birbirine dönük ve mızrak düellosu yapar şekilde resmedilmiştir. Karnaval bir fıçının üstüne at biner gibi oturmuş ve elindeki şişe geçirilmiş domuz etini bir mızrak gibi rakibine doğrultmuş şişman bir adam olarak, Perhiz ise birer rahip ve rahibe tarafından çekilen el arabasına binmiş, Karnaval figürüyle aynı şekilde elindeki üzerinde balık bulunan fırıncı küreğini rakibi üzerine çevirmiş yaşlı bir kadın figürüyle temsil edilmektedir. Bu savaş oyununu Perhiz kazanır ve Karnaval yargılanıp Son salı idam edilir. Bazı yörelerde karnaval figürü yakılarak köyden uzaklaştırılır, "ölümün dışarı taşınması" denen bu törenle baharı ve yaşamı geri getirme düşüncesi temsil edilmektedir. 
Bu ana temanın yanındaki diğer ayrıntılar da oldukça dikkat çekici ve manalıdır. Resmin sol tarafında meyhaneden çıkan grubun baskın olarak temsil ettiği eğlence ve dünyevi zevkler yer alır. En sol alt köşedeki kumar oynayan adamlar, fıçıların üzerinde sızmış adam, düşkün ve sakatları görmezden gelip onlara yardım etmekten imtina eden insanlar, hanın üst katında tabelaya yakın pencerede görünen öpüşen çift gibi figürler tamamen cinsellik, yemek gibi dünyevi zevkleri ve saldırganlık, umursamazlık gibi davranışları temsil etmektedir. Sağ tarafında ise kiliseden çıkan cemaatle baskın olarak temsil edilen kısım ise dinsellik ve yardımseverlik temalarıyla bezelidir. Ölüler için dua edenler, kundaktaki bebeğiyle dilenen kadına yardım edenler, kilise kapısında bağış toplayan görevli, sol tarafta neredeyse hiç görünmeyen oyun oynamakta olan çocuklar gibi figürler hep iyi, yardımseverlik ve dinsel temalara işaret eder. Tablonun izleyiciye yakın olan sağ ve sol tarafındaki keskin kontrast, geri planda giderek yumuşayarak birbirine karışmıştır. Resmin orta hattına yakın kısımda her iki gruptan da ayrı olarak görülen üçlü bir grup söz konusudur. Sanatçının daha parlak bir zemine yerleştirmek suretiyle dikkatleri yoğunlaştırdığı bir çifte yol gösteren soytarı onları iki tarafın da dışına çekmek ister gibi görünmektedir. Meydandaki kalabalıktan uzaklaşmak ister görünen çiftin bu yönelimleri, iki taraf arasındaki mücadelenin gerçek anlamda bir kazananı olmayacağı şeklinde yorumlanabilir.
"Perhiz ile Karnavalın Savaşı" eserinde, Karnaval domuz eti mızrağıyla, Perhiz ise balık küreğiyle resmedilir. Perhiz galip gelir, Karnaval son salı idam edilir. resimde buna atıf yapan detaylarda bulunur.
I. Baybars

Bir diğer Memlûk hükümdârı Barsbay ile karıştırılmamalıdır.
I. Baybars ya da tam künyesiyle el-Melikü'z-Zâhir Rüknüddîn Baybars el-Bundukdârî (Arapça: الملك‭ ‬الظاهر‭ ‬ركن‭ ‬الدين‭ ‬بيبرس‭ ‬البندقداري‎, d. 1223 - ö. 1 Temmuz 1277), Mısır ve Suriye'de hüküm sürmüş Kıpçak asıllı Memlûk Devleti sultanıdır. Baybars, muhtemelen 15 yaşında köle olarak satın alınıp bir memlûk olarak yetiştirilmiş, yeteneği sayesinde hızla terfi ederek emirliğe kadar yükselmiştir. Mansure Muharebesi ve Ayn Calut Muharebesi'ni başarılı sevk ve idaresiyle bu muharebelerin kazanılmasında başrol oynamış ve ün kazanmıştır. Mısır Eyyûbî sultanı Turanşah'ı bir suikastla öldürmesinden sonra Kutuz sultan olmuş, Baybars çeşitli nedenlerle onu da öldürerek Memluk Sultanlığı hükümdarı olmuştur. Devletin gerçek anlamda kurucusu olarak kabul edilir. Pek çok Haçlı kalesini ve kentini ele geçirmiş, Levant'daki Haçlı varlığını birkaç sahil kentine kadar daraltmış, İlhanlılar'ın Kuzey Suriye'deki varlığına son vermiştir. Anadolu Selçuklu Devleti'ni İlhanlı işgalinden kurtarmak için Anadolu'ya bir sefer düzenlemiş olmasına rağmen Anadolu Selçuklu yöneticilerinden vadedilen desteği göremeyince ülkesine geri dönmüştür.
Hükümdarlık öncesi yaşamı

Sultan Baybars 1233 yılında Karadeniz'in kuzeyinde doğmuş bir Kıpçak Türküdür. Muhtemelen on dört yaşındayken Moğollar tarafından esir alınmıştır. Esir olarak Sivas-Halep üzerinden Şam'a götürülmüş buradaki köle pazarında satılmıştır. Baybars'ı alan Eyyubi sultanı Salih Eyyub'un memluklarından olan Aytekin el-Bundukdarî'dir. Daha sonra 1246'da zekasının Salih Eyyub tarafından fark edilmesi üzerine onun tarafından satın alınmış, askeri kışlaya gönderilerek askeri eğitim alması sağlanmıştır. Eğitimini tamamlayan Baybars orduya katılmış, Haçlılarla girişilen bir dizi çatışmada ordusunda yer almış, kısa sürede terfi ederek emirliğe kadar yükselmiştir.
Hükümdarlık öncesi yaşamı > Ayn Calut Muharebesi

Baybars'ın askeri kariyerindeki en parlak ikinci başarısı 3 Eylül 1260 tarihinde Ayn Calut Muharebesi’deki Memluk ordusunun öncü birliği komutanı olarak oynadığı roldür. Ordu hazır olunca sefere çıkılmış Akka’ya gelindiğinde Moğol ordusunun Ölü Deniz’in doğusundan güney yönünde ilerlemekte olduğu haberi alınmıştır. Bunun üzerine Kutuz, Moğol ordusunu karşılamak için ordunun yönünü güneydoğuya, Ölü Deniz’in güneyinde yer alan Ayn Calud’a sevk etmiştir. Bir süre sonra Moğol ordusu görünmüş ve muharebe girilmiştir. Mısır’dan ayrıldıktan sonra bu bölgeyi iyi tanımış olan Baybars’ın asıl savaş planını hazırlamış olduğu ileri sürülmektedir. Bu plana göre ordunun büyük kısmı ağaçlıklar arasında gizlenirken Baybars kendi birliğiyle Moğol ordusu karşısında art arda vur-kaç taktiğiyle birkaç saat savaşmış, ardından Moğolları ordunun büyük kısmının pusuda beklediği bölgeye çekmiştir. Memluklar kısa sürede Moğol ordusunu çevirmiştir. Şiddetli bir muharebenin sonunda aralarında Moğol komutan Ketboğa Noyan’nın da olduğu Moğol ordusu çok büyük bir kısmıyla imha edilmiştir.
Baybars, muharebeden bir süre sonra Kutuz’dan Halep iktasını istemiştir. Kutuz ise vaadini yerine getirmeyerek Halep’i kendisine yakın olan bir adamına ikta etmiştir. Zaten aralarında bir süredir devam eden ve derinleşen bir husumet vardır. Bu son olay üzerine, Baybars Kutuz’un Bahri Memlukların etkinliğini kırmak çabalarını artık katlanılmaz bularak yakın arkadaşlarına Kutuz’u öldürmeye karar verdiğini anlatmıştır. Bu arada Kutuz, muharebenin ardından Suriye’de düzeni yeniden tesis ettikten sonra ordu Mısır’a yola çıkılmıştır. Gecelemek için kamp kurulan bir yerde Kutuz ava çıkınca, Baybars kolladığı fırsatı bulmuş oldu ve 22 Ekim 1260’ta birkaç yoldaşıyla birlikte Kutuz’u öldürdü.
Tahta geçişi

Devlet ileri gelenleri yeni sultanı belirlemek için toplandıklarında Baybars üzerinde oy birliğiyle karar vermişlerdir. Zaten otağa girerken Atabeg ve sultan naibi Farisüddin Aktay onları karşılamış, Sultan Kutuz’un öldüğünü onlardan öğrenince “Onu hanginiz öldürdü” diye sormuş, Baybars da “Ben” diye cevap vermişti. Bu cevap üzerine atabek, “Hünkarım, buyur O’nun tahtına otur” demiştir. Anlaşılacağı gibi Kutuz'u öldüren kişinin sultan olması tabi görünüyordu. Aynı gün 26 Ekim 1260 tarihinde Kal‘atü'l-Cebel'e giderek Memluk tahtına oturmuştur. Kal‘atü'l-Cebel, Selahaddin Eyyubi tarafından yapımına 1176 yılında saltanat merkezi olarak başlanan kale ve içindeki saraylardır.
Tahta geçtiğinde ilk icraatlarından biri Kutuz'un yükselttiği vergileri düşürmek olmuştur. Bu karar, sultanı öldüren adamın onun yerine tahta çıkmasının halkta yarattığı hoşnutsuzluğu gidermiş, Baybars'ı sevdirmiştir. Bu sırada içte bazı isyanlar olmuştur. Bunların bir kısmı Kutuz'un emir yaptığı kendi adamlarıdır ya da Eyyubi hanedanı mensuplarıdır. Baybars isyanları bastırmış, isyan çıkaran emirleri yakalatmış, fakat daha sonra bağışlayarak eski görevlerini iade etmiştir.
İçteki bu düzenlemelerden sonra Baybars'ın yeni kurulmuş olan Memluk Sultanlığı'nın emniyeti için dıştaki tehditlerin bertaraf edilmesi gerekiyordu. Bu tehditler ise şunlardır. Kuzeyde Kilikya Ermeni Krallığı ile sorunlar vardı. Levant'ın sahil kesiminde, her zaman Moğollarla işbirliği yapa gelen Haçlı kontlukları bir tehditti. İlhanlı'nın ayrıca Ayn Celut'un acısını çıkartmak istemeleri kaçınılmazdır.
Diplomatik ilişkiler

Baybars içteki sorunları yola koyduktan sonra, ülkesinin düşmanları olan Levant'daki Haçlı krallıkları, Kilikya'da Kilikya Ermeni Krallığı ve İlhanlı Hanlığı'ydı. Bu düşmanlarına karşı, aralarında çıkar çatışması olmayan hükümdarlıklarla ittifaklar kurmaya çalışmıştır.
Diplomatik ilişkiler > Anadolu Selçuklu Devleti’yle ilişkiler

Sultan Baybars'ın Anadolu Selçuklu ile tarihin akışını belirleyen önemdeki ilişkisi Anadolu Selçuklu'nun devrik sultanı II. İzzeddin Keykavus'un Antalya'ya çekildiği dönemde Baybars'a arasındaki bir ittifaka varan mektuplaşmalarıdır. Keykavus'un Konstantinopolis'e kaçmasıyla bu ittifak yaklaşımı sona ermemiş, herhangi bir ortak girişime varmasa bile Keykavus'un ölümüne kadar canlı kalmıştır.
Diplomatik ilişkiler > Altın Ordu Devleti’yle ilişkiler

Baybars'ın hükümdarlığının ilk yıllarında Altın Ordu Devleti'nin hanı Berke Han'dır. Han olmadan önce İslam'ı seçmiştir. Amcasının oğlu olan Hülâgû Han'la arasında, arkasında Azerbaycan üzerindeki anlaşmazlık olmakla birlikte, görünürde Hülagu Han'ın İslam ülkelerine saldırmasında dolayı bir gerginlik, hatta bir düşmanlık oluşmuştur. Baybars açısından ise, iki Moğol hanlığı arasındaki bu düşmanlık, kendisine ülkesi yararına kullanabileceği olanaklar getirmektedir. Bu amaçla hareket eden Baybars, iki ülke arasında diplomatik ilişkiler yoluyla bir dostluk kurulmuştur. Bu dostluk her iki hükümdarın da yarar bekleyeceği bir ittifaktır. Baybars'ın Berke Han'la ilk mektuplaşması tahta geçişinin hemen ertesi yılı olan 1261 senesidir. Baybars'ın mektubunun 1261 yılının kasım ayı içinde olduğu anlaşılıyor. Berke Han'ın cevabı ise 11 Mayıs 1263 tarihinde yazılmıştır. Memluk Sultanlığı – Altın Ordu Devleti ittifakı bu tarihte gerçekleşmiş sayılır.
Diplomatik ilişkiler > Batı ile ilişkiler

İslam tarihinde Hristiyan dünyasıyla sistematik ve sürekli diplomatik temas arayan ilk hükümdarın Baybars olduğu belirtilmektedir. Bizans İmparatoru VIII. Mihail'le 1261 yılında yaptığı ticaret antlaşması bir bakıma ittifak arayışıdır. Ardından Cenova ile bir diğer ticaret antlaşması yapılmıştır. Bu antlaşmalar karşı tarafa belirgin bir yarar sağlamamıştır ama Baybars'ın Avrupa'daki olaylar ve eğilimler hakkında bilgi sahibi olmasına olanak sağlamıştır. Diğer yandan Papalığın doğuyla ilgili emelleri için büyük bir engel olarak görülen Sicilya'nın Hohenstaufen Hanedanı ile temas kurmuştu. Fakat 1266 yılında bu hanedanlık çökünce hemen diğerleriyle temasa geçmiştir. Bu temasın 1271 yılındaki Sekizinci Haçlı Seferi'nin Tunus'a yönelmesinde en belirgin nedenin bu temasların olduğu ileri sürülmektedir.
Askerî seferler > Haçlılarla mücadele

Baybars Haçlılarla mücadeleye 1263 yılında başlamıştır. Bir dizi amansız seferden sonra 1271'e gelindiğinde Ortadoğu'daki Haçlı devletlerini harabe halinde ve yeniden canlanma konusunda büyük bir umutsuzluk içerisinde bırakmıştır. Baybars'ın Doğu Akdeniz'deki Haçlı varlığına karşı bu denli azimli saldırılarının nedenler vardır. Moğolların 1259-1260 yıllarında Suriye'yi işgal etmeleri Memluk Sultanlığı için büyük bir tehdit teşkil ediyordu. Ayrıca Haçlı – Moğol ittifakı olasılığı başlı başına önlem almayı gerektiriyordu.
Tahta geçtiğinin hemen ertesi yılı Haçlılarla mücadeleye girişmiştir. VI. Bohemond'un İlhanlılarla anlaştığı öğrenilince harekete geçip Antakya'yı kuşatmıştır. Başarılı olamadıysa da bir sonraki yıl yeniden denedi, yine sonuç alamadı. Haçlıları Ortadoğu'dan tümüyle atmak için saldırılarına devam ederek 1265 yılı şubatında Hayfa ile Yafa arasındaki Kaysâriye'yi, Yafa'yı, Aslis'i ve Arsuf'u ele geçirdi. Bir sonraki sene Akka üzerine yürümüştür. Ancak çok korunaklı olduğu görülünce Safed'e saldırıldı. Ardından Remle ele geçirildi. Aynı sene ikinci bir Memluk ordusu İlhanlı'yla müttefik olan Kilikya Ermeni Krallığı hükümdarı I. Hetum'u cezalandırmak üzere Kalavun komutasında bir ordu gönderildi. I. Hetum'un ordusu 1266 yılı ağustos ayında bozguna uğratıldı ve Adana, Misis, Tarsus ve Sis (Kozan) yağmalandı. Bu iki yılda Kilikya Ermeni Krallığı'nı epeyce hırpalamıştı. Baybars art arda saldırılarına yön değiştirerek devam ederek 1267'de Teberiye ve Akka civarına saldırılar düzenlemiştir.
Baybars tüm bu askerî harekâtlarla Haçlıların son kalesi olan Antakya'yı tecrit etmiş oluyordu. Artık Antakya üzerine yürümenin zamanı geldiğine karar verdi ve 1268 yılının nisan ayı başlarında kenti kuşatmıştır. Kısa bir kuşatmadan sonra kent düşmüştür.
Sultan Baybars ordusuyla 1268'de Antakya şehrini kuşattı ve 8 Mayıs'ta şehir teslim oldu. Sultan Baybars şehrin kalesini yıktırıp, şehrin savunmasına katılan Hristiyan ahalinin çoğunu öldürüp bir kısmını esir aldı. Antakya'nın düşmesi Hristiyan dünyası için büyük bir darbe olmuş, Levant'daki Haçlı varlığı hızla zayıflamaya başlamıştır.
Kıbrıs kralının Levant'daki Haçlı kuvvetlerini birleştirmek için çaba harcıyor olması ve Akdeniz'de seyr eden Müslüman gemilerini vurması nedeniyle Kıbrıs'a asker yüklü bir donanma gönderilmiştir. Fakat donanma Kıbrıs sahilleri yakınında bir fırtınaya yakalanmış, pek çok gemi batmıştır. Böylece bu deniz seferi başarısızlığa uğramıştır. Baybars, Antakya'nın Haçlılar elinden çıkmasının yeni bir Haçlı seferine yol açabileceğinden, bu seferle Levant'a gelen Haçlı ordusunun Mısır üzerine yürüyeceğinden endişe duyuyordu. Bu yüzden bölgedeki Haçlı varlığını daha da daraltmak gerektiğine karar verip 1271 yılında Trablusşam Kontluğu topraklarına girdi. Hısnu-l Ekrad, Hısnu Akkar, Safita ve Akka'nın hemen kuzeydoğusundaki, Töton Şövalyeleri’ne ait Hısnu-l Karin kalesini ve bazı başka kaleleri almıştır. Böylece Ortadoğu’daki Haçlı varlığı sadece sahildeki birkaç kente kadar daraltılmıştır.
Askerî seferler > İlhanlılarla mücadele

Baybars bir İlhanlı ordusunun 1265 yılında Birecik Kalesi’ni kuşatmaları üzerine bölgeye bir ordu göndermek zorunda kalmıştır. İlhanlı ordusu Baybars’ın üzerlerine geldiğini haber alınca kuşatmayı kaldırıp geri çekilmişlerdir. Aynı yıl Hülâgû Han’nun ardılı olarak tahta çıkmış olan Abaka Han, 1269’da Haçlılarla anlaşıp Halep yakınlarına kadar ilerlemiştir. Baybars bu bölgeye bir ordu sevk etti, kendisi de Suriye üzerine hareket etti. Henüz yoldayken İlhanlı ordusunun yenildiği haberi gelmiştir. Abaka Han 1271’de bu kez Haçlı kuvvetleriyle birlikte Antep üzerine gelmiştir. Baybars Harran’da her iki kuvveti de bozguna uğratmıştır. Hemen ertesi yıl Abaka Han Birecik’i bir kez daha kuşattı, yine Memluk ordusunun gelmekte olduğu öğrenilince kuşatma kaldırıldı.
Birecik üzerine bir diğer İlhanlı saldırısı 1272 yılındadır. Moğol ordusunun kenti kuşattığını haber alan Baybars, kent üzerine yürümüş, kent yakınlarında ileri çıkan Moğol öncü kuvvetlerini bozguna uğratmıştır. Kenti kuşatma altında tutan kuvvetler bu olayı öğrenir öğrenmez kuşatmayı kaldırarak geri çekilmişlerdir.
Memluk Sultanlığı’yla bunca çatışmaya karşın Abaka Han Baybars’a birden fazla kez, her seferinde Baybars tarafından refüze edilen barış teklifinde bulunmuştur. Bunlarda biri 1266 yılında hediyeler götüren bir heyet tarafından yapılmıştır. Baybars, Moğolların İslam ülkelerinde yaptıkları kıyımı ileri sürerek teklifi geri çevirmiştir. Abaka Han’ın bir sonraki girişimi 1268 ya da 1269 yılında, daha sert ifadeler içeren ve Baybars’ın kendisine itaat etmesini isteyen bir mektuptur. Hakaret hamiz ifade “Sen bir kölesin. Sivas’ta satıldın, bu halde iken sen nasıl yeryüzünün hükümdarları olan hükümdarlara karşı yazıyorsun” şeklindedir. Diğer bir teklif 1272 yılında Pervâne Muineddin Süleyman vasıtasıyla bir heyet gönderilmesi talebi olarak gelmiştir. Baybars'ın elçi heyetiyle ok ve zırh gönderdiği hadisedir. Bu barış daha doğrusu ateşkes önerilerinin, İlhanlı Devleti'nin bu dönem boyunca Altın Ordu Devleti'yle çatışma halinde olmasına bağlı olduğu ileri sürülmektedir.
Askerî seferler > Kilikya Ermeni Krallığı seferleri

Kilikya Ermeni Krallığı ile I. Hethum zamanında Memluk ilişkileri oldukça gergindir. Bu gerginlik Ermeni Krallığı'nın İlhanlı ile müttefik olması ve Memluk Sultanlığı'nın Anadolu'dan sağladığı demir ve kereste kervanlarına engel olmasındandır. Memluk Sultanlığı'nda donanma için gemi yapımı Suriye ve Anadolu'dan sağlanan tomruk ithaline bağlıydı. I. Hethum, sadece Mısır'ın kereste ithaline değil, Müslüman tüccarların kendi ülkesinden geçen birçok kervanına, İlhanlı hükümdarı Abaka Han'dan aldığı talimata dayanarak engel olmaktadır. Baybars ise sadece kendi tüccarlarını değil tüm Müslüman tüccarların ticaretinin rahatça yapılmasıyla ilgileniyordu. I. Hethum'ca kendi topraklarında yakalanan Halepli tüccarların mallarına el konulması ve kendilerinin hapsettirilmesi üzerine Baybars Halep emirine gönderdiği bir mektupta tüccarlara bir zarar verilirse bunun acısını çektireceğini yazmıştır. Bu mektup konusunda Halep emirince I. Hethum uyarılınca tüccarları serbest bırakmıştır. Bu yüzden Baybars Ermeni Krallığı'na karşı bir dizi askeri seferle kervanlara zarar veremeyecek kadar yıpratmayı amaçlamıştır. İlk sefer 1266 yılında yapılmıştır. Baybars, İlhanlı'nın Altın Ordu Devleti ile savaş halinde olmasından yararlanarak bir orduyu Kilikya'ya göndermiş, Ermeni ordusuyla Servand'da savaşılmıştır. Ermeni ordusu dağılırken I. Hethum'un oğlu Leon esir alınıp Kahire'ye götürülmüştür. Leon'un serbest bırakılması, Baybars'ın İlhanlı elinde esir olan bir Memluk emirinin serbest bırakılması şartı yerine getirildikten sonra sağlanmıştır. Muharebeden sonra Memluk ordusu başkent Sis olmak üzere birçok kenti yakıp yağmalamış, pek çok esir ve ganimetle 20 günlük seferi tamamlayarak Mısır'a dönmüştür. Ermeni Krallığı bu yıkımda eski gücünden çok şey kaybetmişti. Bir sonraki sefer 1273 yılında gerçekleşmiştir. Bu da yine bir yağma seferidir. Baybars Ermeni topraklarına 1275 yılında düzenlenen seferi bizzat yönetmiştir.
Halifeliğin Mısır himayesine alınması

Baybars’ın tahta geçtikten hemen sonra bir çaresini bulmak zorunda olduğu sorun, Memluk Devleti’nin meşruiyetidir. İslam devletleri için meşruiyet, halife tarafından tanınmış olmaktır. Bu ise halifenin yeni sultana bir menşur göndermesini gerektirir. Lakin bir köle devleti olduğu için Memluk Sultanlığı’nın böyle bir menşur alması hiç kolay bir iş değildir. Üstüne üstlük Şecerüddür’ün, bir kadının tahta geçmesi halifelikle ilişkileri daha da olumsuz etkilemiş, Sultanlık ağır bir tenkit almıştır. Şecerüddür ile evlenen Aybeg bu konuda girişimde bulunmuştur ama bu kez de İlhanlı saldırısıyla halifelik ortadan kalkmıştı. Baybars, halifeliği yeniden tesis etmek için, Bağdat’taki İlhanlı yıkımından kurtulmayı başarmış ve Abbasi hanedanı mensubu I. Hakim (Ebu‟l-Kasım Ahmed)’i Kahire’ye davet etmiş, 1261 haziranında halife ilan edilmiştir. Yeni halife Baybars’a kılıç kuşatarak meşruiyet için ihtiyacı olan saltanat menşuru sağlamış, ona bütün İslam beldelerinin ve fethedilecek yerlerin idaresini vermiştir. Baybars, hutbelerde halifenin adının okunmasını ve basılacak sikkelere onun adının yazılmasını emretmiştir. Tüm Müslüman ülkeler halkına, “kâfir” Moğolların yıktığı halifeliği kendisinin yeniden kurduğunu ilan ederken bu mesajını Altın Ordu hükümdarı Berke Han'a da göndermiştir. Sultan Baybars, halifeliği himaye etmiş olmasına karşın devlet işlerine karışmasına fırsat vermemiştir, Memlûk Sultanlığı'nın tüm tarihi boyunca sultanlar, Baybars'ın bu politikasını sürdüreceklerdir, halifelik sadece dini bir lider olarak varlığını sürdürmüştür.