stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sütlüce, Rize

| Sütlüce |
| --- | --- |
Köy

Köyden görünüm
 Rize'nin konumu
SütlüceSütlüce'nin Rize'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Rize
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
Rakım: 508 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 479
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0464
İl plaka kodu: 53
Posta kodu: 53870
Sütlüce, Rize ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1876 yılına tarihlenen Trabzon Vilayeti Salnamesi'nde Arun/Aron, 1913 tarihli Türk kaynağında ise Sütlüce olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Rize il merkezine 13 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 479
2019: 492
2018: 544
2017: 495
2016: 531
2015: 566
2014: 570
2013: 507
2012: 449
2011: 467
2010: 451
2009: 467
2008: 486
2007: 313
2000: 606
1990: 1.112
1985: 1.252
Yarımsu, Haliliye

| Yarımsu |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Şanlıurfa ilinin Türkiye'deki konumu
YarımsuYarımsu'nun Şanlıurfa'daki konumu
Koordinatlar: 37°07′48″N 39°04′41″E﻿ / ﻿37.13°K 39.078°D﻿ / 37.13; 39.078
Ülke:  Türkiye
İl: Şanlıurfa
İlçe: Haliliye
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 362
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 414
İl plaka kodu: 63
Posta kodu: 63050
Yarımsu, Şanlıurfa ilinin Haliliye ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 362 |  |
| 2018 | 372 |  |
| 2017 | 378 |  |
| 2016 | 398 |  |
| 2015 | 420 |  |
| 2014 | 450 |  |
| 2013 | 489 |  |
Yakovlev Yak-18

| Yak-18 |
| --- | --- |
Polonya Hava Kuvvetleri'ne ait bir Yak-18
Türü: Saldırı uçağı
Ulusal köken:  Sovyetler Birliği
Üretici: Yakovlev
İlk uçuş: 1946
Hizmete giriş: 1946
Durumu: Hizmette
Ana kullanıcı: Sovyet Hava Kuvvetleri
Diğer kullanıcılar: Çin Halk Kurtuluş Ordusu Hava Kuvvetleri Polonya Hava Kuvvetleri
Yakovlev Yak-18 (Rusça: Яковлев Як-18; NATO rapor adı: Max), Yakovlev tarafından üretilen Sovyet yapımı bir eğitim uçağıdır. 1946 yılında hizmete girmiştir.
Teknik özellikler (Yak-18A)

Mürettebat: 2
Uzunluk: 8.35 m
Kanat açıklığı: 10.60 m
Yükseklik: 3.35 m
Kanat alanı: 17.8 m²
Boş ağırlık: 1,025 kg
Azami kalkış ağırlığı: 1,320 kg
Motor: 1 × İvçenko AI-14 yıldız tipi
Kullanıcılar

Afganistan
Arnavutluk
Avusturya
Bulgaristan
Cezayir
Çekoslovakya
Çin
Doğu Almanya
Ermenistan
Gine
Irak
Kamboçya
Kuzey Kore
Laos
Macaristan
Mali
Mısır
Moğolistan
Polonya
Romanya
Somali
Sovyetler Birliği
Suriye
Transdinyester
Türkmenistan
Vietnam
Yemen
Zambiya
Yakovlev Yak-18 kullanıcıları
Yeşiller/Avrupa Özgür İttifakı

| Yeşiller/Avrupa Özgür İttifakı  |
| --- | --- |

Kısaltma: Greens/EFA
Genel başkan: Philippe Lamberts Ska Keller
Kuruluş tarihi: 1999 (25 yıl önce) (1999)
İdeoloji: Yeşil siyaset Bölgeselcilik Azınlık siyaseti Pro-Avrupacılık
Siyasi pozisyon: Merkez sol ve sol
Avrupa üyeliği: Avrupa Yeşiller Partisi
Avrupa Parlamentosu: 53 / 720
İnternet sitesi
greens-efa.eu

Yeşiller/Avrupa Özgür İttifakı (Greens/EFA), Avrupa Parlamentosu'da yeşil siyaseti destekleyen bir siyasi gruptur.
1999 Avrupa Parlamentosu seçimlerinin ardından kurulan Yeşiller/EFA grubu, şu anda beş farklı Avrupa siyasi partisinden oluşmaktadır. EFA, devletsiz milleti, bölgeci ve azınlık siyasi çıkarlarını temsil eden partilerden oluşur.
Zendidi

Zendidi - Artvin ilinin Hopa ilçesine bağlı Balıkköy'ün köyünün eski adı
Zendidi - Artvin ilinin Kemalpaşa ilçesine bağlı Akdere köyünün eski adı
Zendidi - Gürcistan'ın Acara Özer Cumhuriyeti'nde Keda belediyesinde bir köy
Sinir sistemlerinin evrimi

Sinir sistemlerinin evrimi, hayvanlarda (veya metazoanlarda) sinir sistemlerinin ilk gelişimine kadar uzanır. Nöronlar, hareketli tek hücreli ve kolonyal ökaryotlarda bulunan aksiyon potansiyellerinin mekanizmasını uyarlayarak çok hücreli hayvanlarda özel elektrik sinyal hücreleri olarak geliştirildi. Karmaşık protozoalarda bulunanlar gibi birçok ilkel sistem, hareketlilik ve hayatta kalmak için gerekli diğer yönler için elektriksel olmayan sinyalleme kullanır. Veriler, mesajlaşma için kimyasal bir gradyan kullanan bu sistemlerin bugün bilinen elektrik sinyal hücrelerine dönüştüğünü gösteriyor.
İlk olarak Cnidaria (denizanası) gibi hayvanlarda görülen basit sinir ağları, motor ve duyusal işlevlerde ikili bir amaca hizmet eden polimodal nöronlardan oluşuyordu. Cnidarianlar, her ikisi de denizanası olmasına rağmen çok farklı sinir sistemlerine sahip olan Ctenophores (tarak denizanası) ile karşılaştırılabilir. Cnidarians'tan farklı olarak, Ctenophores, elektrokimyasal sinyalleme kullanan nöronlara sahiptir. Bu şaşırtıcıydı çünkü Ctenophora şubesinin, sinir sistemi olmayan Porifera'dan (süngerler) daha eski olduğu düşünülüyordu.
Bu, erken sinir sisteminin nasıl ortaya çıktığını açıklayan iki teorinin ortaya çıkmasına yol açtı. Bir teori, sinir sisteminin tüm bu şubelerin temel bir atasında ortaya çıktığını, ancak Porifera'da kaybolduğunu belirtti. Diğer teori, sinir sisteminin bağımsız olarak iki kez (birlikte evrim), biri bazal Cnidarianlar ve bazal taraklılar için ortaya çıktığını belirtir.
İki taraflı hayvanlar - omurgasızlarda ventral sinir kordonları ve kordalılarda bir notokord tarafından desteklenen dorsal sinir kordonları - merkezi bir bölge etrafında bulunan bir merkezi sinir sistemi ile evrimleşmiştir, bu süreç sefalizasyon olarak bilinir.
Sinir öncüleri

Nöral aktivite için gerekli olan aksiyon potansiyelleri tek hücreli ökaryotlarda gelişmiştir. Bunlar sodyum aksiyon potansiyelleri yerine kalsiyum kullanır, ancak mekanizma muhtemelen çok hücreli hayvanlarda nöral elektrik sinyalleşmesine uyarlanmıştır. Obelia gibi bazı sömürge ökaryotlarında, elektrik sinyalleri yalnızca sinir ağları aracılığıyla değil, aynı zamanda koloninin ortak sindirim sistemindeki epitel hücreleri aracılığıyla da yayılır.  Koanoflagellatlar, filasterea ve mesomycetozoea dahil olmak üzere birçok metazoan olmayan filumun, salgı SNARE'leri, Shank ve Homer dahil olmak üzere sinaptik protein homologlarına sahip olduğu bulunmuştur. Koanoflagellatlarda ve mesomycetozoea'da, bu proteinler kolonyal evrelerde yukarı doğru düzenlenir ve bu proto-sinaptik proteinlerin hücreden hücreye iletişim için önemini ortaya koyar. Evrimde nöronların ve ilk sinir sistemlerinin nasıl ortaya çıktığına dair fikirlerin tarihi, Michel Antcil tarafından 2015 yılında yayınlanan bir kitapta tartışıldı.
Süngerler

Süngerlerin birbirine sinaptik bağlantılarla bağlı hücreleri, yani nöronları ve dolayısıyla sinir sistemi yoktur. Bununla birlikte, sinaptik işlevde kilit rol oynayan birçok genin homologlarına sahiptirler. Son zamanlarda yapılan araştırmalar, sünger hücrelerinin, bir postsinaptik yoğunluğa (sinapsın sinyal alan kısmı) benzeyen bir yapı oluşturmak üzere bir araya toplanmış bir grup proteini ifade ettiğini göstermiştir. Ancak, bu yapının işlevi şu anda belirsizdir. Sünger hücreleri sinaptik iletim göstermese de, birbirleriyle kalsiyum dalgaları ve tüm vücudun kasılması gibi bazı basit eylemlere aracılık eden diğer uyarılar yoluyla iletişim kurarlar. Sünger hücrelerin komşu hücrelerle iletişim kurmasının diğer yolları, hücre zarlarının oldukça yoğun bölgeleri boyunca veziküller taşımadır. Bu veziküller iyonları ve diğer sinyal moleküllerini taşır, ancak gerçek bir sinaptik işlev içermez.
Sinir ağları

Denizanası, taraklılar ve ilgili hayvanlar, merkezi bir sinir sisteminden ziyade yaygın sinir ağlarına sahiptir. Çoğu denizanasında sinir ağı vücuda az çok eşit olarak yayılır; tarak jölelerinde ağzın yakınında konsantre edilir. Sinir ağları, kimyasal, dokunsal ve görsel sinyalleri alan duyusal nöronlardan, vücut duvarının kasılmalarını aktive edebilen motor nöronlardan ve duyusal nöronlardaki aktivite modellerini algılayan ve motor nöron gruplarına sinyaller gönderen ara nöronlardan oluşur. sonuç. Bazı durumlarda, ara nöron grupları ayrı gangliyonlar halinde kümelenir.
Işınsal simetrili canlılarda, sinir sisteminin gelişimi nispeten yapılandırılmamıştır. Bilaterilerin aksine, radiata sadece iki ilkel hücre katmanına sahiptir, endoderm ve ektoderm . Nöronlar, diğer tüm ektodermal hücre tipleri için öncü görevi gören özel bir ektodermal öncü hücreler grubundan üretilir.
Sinir kordonları

Mevcut hayvanların büyük çoğunluğu iki taraflıdır, yani birbirlerinin yaklaşık ayna görüntüsü olan sol ve sağ tarafları olan hayvanlar. Tüm bilaterilerin, 550-600 milyon yıl önce Ediakara döneminde ortaya çıkan solucan benzeri ortak bir atadan geldiği düşünülmektedir. Temel iki taraflı vücut formu, ağızdan anüse uzanan içi boş bir bağırsak boşluğuna sahip bir tüp ve ön tarafında özellikle büyük bir ganglion bulunan bir sinir kordonudur, buna "beyin" denir.
İnsanlar da dahil olmak üzere memeliler dahi, sinir sistemi düzeyinde parçalı çift taraflı vücut planını gösterir. Omurilik, her biri vücut yüzeyinin bir kısmını innerve eden motor ve duyusal sinirlere yol açan bir dizi segmental gangliyon içerir ve alttaki kaslar. Ekstremitelerde innervasyon paterninin düzeni karmaşıktır, ancak gövdede bir dizi dar banda yol açar. İlk üç bölüm beyne aittir ve ön beyin, orta beyin ve arka beyine yol açar.
Bilateriyenler, embriyonik gelişimin çok erken döneminde meydana gelen olaylara dayanarak, protostomlar ve deuterostomlar olarak adlandırılan iki gruba (üst şube) ayrılabilir. Deuterostomlar omurgalıların yanı sıra derisidikenlileri ve hemikordatları (esas olarak meşe palamudu solucanları) içerir. Daha çeşitli grup olan protostomlar, eklembacaklıları, yumuşakçaları ve sayısız solucan türünü içerir. Sinir sisteminin vücuttaki yerleşiminde iki grup arasında temel bir fark vardır: protostomlarda vücudun ventral (genellikle alt) tarafında bir sinir kordonu bulunurken, deuterostomlarda sinir kordonu dorsalde (genellikle üstte) bulunur.) yan. Aslında, dorsalden ventral gradyanlar gösteren birkaç genin ekspresyon paternleri de dahil olmak üzere, vücudun birçok yönü iki grup arasında ters çevrilmiştir. Bazı anatomistler şimdi, protostom ve deuterostom gövdelerinin birbirlerine göre "ters çevrildiğini" düşünüyorlar; bu, ilk olarak Geoffroy Saint-Hilaire tarafından böcekler için omurgalılara kıyasla önerilen bir hipotezdir. Bu nedenle, örneğin böcekler vücudun karın orta hattı boyunca uzanan sinir kordonlarına sahipken, tüm omurgalıların sırt orta hattı boyunca uzanan omurilikleri vardır.
Sinir kordonları > Annelida

Solucanlar, vücudun uzunluğu boyunca uzanan ve kuyruk ve ağızda birleşen çift sinir kordonlarına sahiptir. Bu sinir kordonları, bir merdivenin basamakları gibi enine sinirlerle birbirine bağlanır. Bu enine sinirler, hayvanın iki tarafını koordine etmeye yardımcı olur. Baş ucundaki iki ganglion, basit bir beyne benzer şekilde çalışır. Hayvanın göz noktalarındaki fotoreseptörler, aydınlık ve karanlık hakkında duyusal bilgi sağlar.
Sinir kordonları > Nematoda

Çok küçük bir solucanın sinir sistemi, yuvarlak solucan Caenorhabditis elegans, sinaptik seviyeye kadar haritalandırılmıştır. Her nöron ve onun hücresel soyu kaydedilmiştir ve hepsi olmasa da çoğu nöral bağlantı bilinmektedir. Bu türde sinir sistemi cinsel olarak dimorfiktir; iki cinsiyetin, erkeklerin ve hermafroditlerin sinir sistemleri, cinsiyete özgü işlevleri yerine getiren farklı sayıda nörona ve nöron gruplarına sahiptir. C. elegans'ta erkeklerin tam olarak 383 nöronu varken, hermafroditlerin tam olarak 302 nöronu vardır.
Sinir kordonları > Eklembacaklılar

Eklembacaklılar gibi böcekler ve kabuklular, sinir sisteminin bir dizi yapılmış olması gangliyon ile bağlanmış, ventral sinir kablosunun uzunluğu boyunca uzanan iki paralel eklemlerin oluşan göbek . Tipik olarak, her vücut segmentinin her iki tarafında bir ganglion bulunur, ancak bazı ganglionlar beyni ve diğer büyük gangliyonları oluşturmak için kaynaşmıştır. Baş segmenti, supraözofageal ganglion olarak da bilinen beyni içerir. Böcek sinir sisteminde beyin anatomik olarak protoserebrum, deutoserebrum ve tritoserebrum'a bölünmüştür . Beynin hemen arkasında, üç çift kaynaşmış gangliyondan oluşan subözofageal ganglion bulunur. Ağız kısımlarını, tükürük bezlerini ve bazı kasları kontrol eder . Birçok eklembacaklı, görme için bileşik gözler ve koku alma ve feromon hissi için antenler dahil olmak üzere iyi gelişmiş duyu organlarına sahiptir. Bu organlardan gelen duyusal bilgiler beyin tarafından işlenir.
Böceklerde birçok nöron, beynin kenarında konumlanmış ve elektriksel olarak pasif olan hücre gövdelerine sahiptir - hücre gövdeleri yalnızca metabolik destek sağlamaya hizmet eder ve sinyalleşmeye katılmaz. Protoplazmik bir lif hücre gövdesinden çıkar ve bolca dallanır, bazı kısımları sinyalleri iletir ve diğer kısımları sinyalleri alır. Bu nedenle, böcek beyninin çoğu parçası, çevre çevresinde düzenlenmiş pasif hücre gövdelerine sahipken, nöral sinyal işleme, iç kısımda, nöropil adı verilen bir protoplazmik lifler yumağı içinde gerçekleşir.
Merkezi sinir sistemlerinin evrimi > İnsan beyninin evrimi

Ayrıca bakınız: Beynin evrimi ve İnsanın evrimi
Modern insanın ataları, insanın evrim zaman çizelgesi boyunca (bkz. İnsanın evrimi) ilerledikçe, Homo habilis'te yaklaşık 600 cm³'ten Homo neanderthalensis'te 1736 cm³'e kadar, beyin hacminde kademeli bir artış olmuştur. Bu nedenle, genel olarak beyin hacmi ile zeka arasında bir ilişki vardır. Bununla birlikte, modern Homo sapiens, neandertallerden daha küçük bir beyin hacmine (beyin boyutu 1250 cm³) sahiptir; kadınların beyin hacmi erkeklerden biraz daha küçüktür ve "hobbit" lakaplı Flores hominidlerinin (Homo floresiensis) kafatası kapasitesi yaklaşık 380 cm³, yani Homo erectus ortalamasının yaklaşık üçte biri kadardı ve bir şempanze için küçük kabul ediliyordu. Bir insular cücelik vakası olarak H. erectus'tan evrimleştikleri ileri sürülmektedir. Üç kat daha küçük beyinlerine rağmen, H. floresiensis'in ateş kullandığına ve önerilen ataları H. erectus kadar sofistike taş aletler yaptığına dair kanıtlar var. Iain Davidson, insan beyni boyutundaki zıt evrimsel kısıtlamaları "İhtiyacınız olduğu kadar büyük ve olabildiğince küçük" olarak özetler. İnsan beyni, türün varlığı boyunca uğraştığı metabolik, çevresel ve sosyal ihtiyaçlar etrafında gelişmiştir. İnsansı türler artan beyin boyutu ve işlem gücü ile evrimleştikçe, genel metabolik ihtiyaç arttı. Şempanzelerle karşılaştırıldığında, insanlar hayvanlardan bitkilerden daha fazla kalori tüketir. Kesin olmamakla birlikte, araştırmalar, diyetteki bu değişimin, hayvansal ürünlerde daha kolay bulunan yağ asitlerine artan ihtiyaçtan kaynaklandığını göstermiştir. Bu yağ asitleri beyin bakımı ve gelişimi için gereklidir. Göz önünde bulundurulması gereken diğer faktörler, sosyal etkileşim ihtiyacı ve hominidlerin zaman içinde çevreleriyle nasıl etkileşime girdiğidir.
Beyin evrimi, paleonöroloji adı verilen bir nöroloji ve paleontoloji dalı olan endokastlar kullanılarak incelenebilir.
Yetişkin bir kedinin serebral korteksi
Önde bir "beyin" bulunan bir sinir kordonu şeklinde iki taraflı bir hayvanın sinir sistemi
Her bir spinal sinir tarafından innerve edilen insan vücudu yüzeyinin alanı
Sinir sistemini maviyle gösteren bir örümceğin iç anatomisi
Zenda Mahkûmu

İkinci baskının kapağı
Zenda Mahkûmu (The Prisoner of Zenda), İngiliz yazar Anthony Hope'un 1894 yılında yazdığı macera ve casusluk romanı. İngiliz turist Rudolph Rassendyll'ın gezi için gittiği Ruritanya krallığında, krallığın güvenliği için, çok benzediği ve adaşı ve uzaktan akrabası olan ve yakında taç giyecek veliaht prens Rudolph'un yerine geçer. Prensin Kardeşi Dük Kara Michael tarafından kaçırılıp Zenda'daki şatosunua hapsetmesi olayları iyice karıştırır. Anthony Hope daha sonra Rupert of Hentzau adlı bir devam romanı da yazmıştır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  MusicBrainz work: 577d1d57-410a-4f5e-9d49-31e3e471c2a1
Zend bahşı

Zand bahşı (Farsça: بخش زند‎‎), İran'ın Hamedan Eyaleti'nde bulunan Malayer şehristanı'nın 4 bahşından birisidir.
Bahşın 2006 yılı nüfusu 14,426 kişi ve 3,695 hanedir. Bahş içinde şehir özelliği taşıyan tek yerleşim birimi Zangene'dir.
Yeniçay, Tarsus

| Yeniçay |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 36°50′56″N 34°56′42″E﻿ / ﻿36.849°K 34.945°D﻿ / 36.849; 34.945
Ülke:  Türkiye
İl: Mersin
İlçe: Tarsus
Coğrafi bölge: Akdeniz
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 105
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0324
İl plaka kodu: 33
Yeniçay, Mersin'in Tarsus ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2019: 105
2016: 111  
2013: 135
Yarımküre

Vikisözlük'te  ile ilgili tanım bulabilirsiniz.
Yarımküre, şu anlamlara gelebilir:
Bir kürenin yarısı
Dünya

Dünya'nın yarımküreleri
Kuzey yarımküre
Güney yarımküre
Doğu yarımküre
Batı yarımküre
Gökküre
Beyin

Beyin yarımküresi, serebrumun bir parçası
Çampa

Çampa (Çamca: Nagarcam; Vietnamca: Chăm Pa), yaklaşık olarak MS 2. yüzyıldan Minh Mạng yönetimindeki Vietnam İmparatorluğu tarafından ilhak edildiği 1832'ye kadar (yani yaklaşık 1700 yıl hüküm sürmüş bir krallık) bugün orta ve güney Vietnam kıyılarında uzanan bağımsız bir krallıktı.

Çampa Krallığı'nın (yeşille gösterilmiş) en küçük sınırları (1100 yılında) en geniş sınırları ise bütün güney Vietnam'ı ve Kamboçya'nın yarısını kapsıyordu.
Krallık, Çam ve Kamboçya yazıtlarında Nagaracampa (Sanskritçe: नगरचम्पः; Kmerce: ចាម្ប៉ា), Çin-Vietnam sözlüğünde Chiêm Thành ve Çin kayıtlarında 占城 (Zhànchéng) olarak biliniyordu. Modern Vietnam ve Kamboçya Çamları, bu eski krallığın halkıdır. Malayca ve Bali-Sasak dilleriyle yakından akraba, Malayo-Polinezya dillerinin bir alt ailesi olan Çam dillerini konuşuyorlar.
4. yüzyılda bölge halkı Hinduizmi benimsedi, Çam topraklarında birçok Hindu heykeli ve kırmızı tuğlalı tapınaklar olduğu gibi, Hinduizm yüzyıllar boyunca Çampa bölgesinin sanatını ve kültürünü şekillendirdi. Eski bir dini merkez olan Mỹ Sơn ve Çampa'nın ana liman şehirlerinden biri olan Hội An, Dünya Mirası Sitesidir. Denizciliğe çok önem veren Çampa çok büyük ve güçlü bir donanma inşa etmiştir. National Geografic'e göre Çampa donanması rakipsiz denebilcek ölçüde güçlü bir donanmaydı. 16. yüzyılda bölgeye İslam'ın gelmesiyle İslam hızla yayıldı ve İslam, Çampa bölgesindeki en popüler din oldu. Bugün birçok Çam, İslam'a inanıyor; bunlara Bani (Ni tục, Arapçadan: Bani) denir. Bununla birlikte, Hindu inançlarını, ritüellerini ve festivallerini hala koruyan azınlık Çamlar vardır bunlara Bacam (Bacham, Chiêm tục) denir. Çamların Bacam kolu, binlerce yıl öncesine dayanan bir kültüre sahip ve dünyada Hint kökenli olmadığı halde hayatta kalan Hint Hindu inancına sahip iki topluluktan birisidir. Diğeri ise Endonezya'daki Bali Hindularıdır.
Yarımkaş, Çınar

| Yarımkaş |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Diyarbakır
Koordinatlar: 37°42′18″N 40°08′20″E﻿ / ﻿37.705°K 40.139°D﻿ / 37.705; 40.139
Ülke:  Türkiye
İl: Diyarbakır
İlçe: Çınar
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 256
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0412
İl plaka kodu: 21
Posta kodu: 21750
Resmî site 
Yarımkaş, Diyarbakır ilinin Çınar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Diyarbakır il merkezine 40 km, Çınar ilçesine 30 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 256    
1997: 386
Yorgos Seferis

| Yorgos Seferis |
| --- | --- |
Yorgo Seferis, 1963
Doğum: Γιώργος Σεφέρης (Yorgos Seferis) 19 Şubat 1900(1900-02-19) Urla, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 20 Eylül 1971 (71 yaşında) Atina, Yunanistan
Takma ad: Γεώργιος Σεφεριάδης (Georgios Seferiadis)
Meslek: Şair, Diplomat
Milliyet: Yunan
Vatandaşlık: Yunanistan
Dönem: 20. yüzyıl
Önemli ödülleri: Nobel Edebiyat Ödülü   (1963)                   

Yorgo Seferis (Yunanca: Γιώργος Σεφέρης Yiorgos Seferis, d. 19 Şubat 1900, Urla – ö. 20 Eylül 1971, Atina), 20. yüzyılın önemli Yunan şairlerindendir.
Urla'da doğdu. 1914'te ailesiyle Atina'ya taşındı. Çalışmalarını 1918-1925 arası Paris, Sorbonne'da sürdürdü. 1963 yılında Nobel Edebiyat Ödülü aldı.
İlk yılları

Seferis, Osmanlı İmparatorluğu'nda (İzmir, Türkiye) Küçük Asya'da Smyrna yakınlarındaki Vourla'da doğdu. Babası Stelios Seferiadis, bir avukattı ve daha sonra Atina Üniversitesi'nde profesörlük görevinde bulundu. 1914'te ailesi, Seferis'in ortaokul eğitimini tamamladığı Atina'ya taşındı. Öğrenimine 1918'den 1925'e kadar Sorbonne'da hukuk okuyarak Paris'te devam etti. Seferis oradayken, Eylül 1922'de İzmir, Anadolu topraklarında iki yıllık bir Yunan işgalinin ardından Türk Ordusu tarafından geri alındı. Seferis'in ailesi de dahil olmak üzere birçok Yunan, Küçük Asya'dan kaçmak zorunda kaldı. Seferis, 1950'ye kadar İzmir'i bir daha ziyaret etmeyecekti; Çocukluk evinden sürgün edilmiş olma duygusu, Seferis'in şiirinin çoğunu şekillendirir ve özellikle Odysseus'un hikâyesine duyduğu ilgide kendini gösterir. Seferis ayrıca Kavafis, T.S. Eliot ve Ezra Pound'dan da büyük ölçüde etkilenmiştir.
Kariyeri

1925'te Atina'ya döndü ve ertesi yıl Yunanistan Kraliyet Dışişleri Bakanlığı'na kabul edildi. Bu, İngiltere'de (1931–1934) ve Arnavutluk'ta (1936–1938) görev yaptığı uzun ve başarılı bir diplomatik kariyerin başlangıcıydı. 10 Nisan 1941'de Yunanistan'ın Alman işgaline uğramasından önce Maria Zannou ('Maro') ile evlendi. İkinci Dünya Savaşı sırasında Girit, Mısır, Güney Afrika ve İtalya'ya sürgünde bulunan Özgür Yunan Hükûmeti'ne eşlik eden Seferis, 1944'te Atina'ya geri döndü. Dışişleri Bakanlığı'ndaki görevine devam etti ve Ankara'da diplomatik görevlerde bulundu, Türkiye (1948–1950) ve Londra (1951–1953). Lübnan, Suriye, Ürdün ve Irak'a (1953-1956) bakan olarak atandı ve 1957'den 1961'e kadar, Atina'daki emekliliğinden önceki son görevi olan Birleşik Krallık Kraliyet Yunan Büyükelçiliğine getirildi. Seferis, aralarında Cambridge (1960), Oxford (1964), Selanik (1964) ve Princeton (1965) üniversitelerinden fahri doktora dereceleri de bulunan birçok onur ve ödül aldı. 1936'da Seferis, T. S. Eliot'un The Waste Land'inin bir çevirisini yayımladı.
1963'te Seferis, "Helen kültür dünyasına yönelik derin bir duygudan ilham alan seçkin lirik yazıları nedeniyle" Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görüldü. 1979'da Nobel ödüllü oldu). Ancak kabul konuşmasında Seferis, daha çok kendi hümanist felsefesini vurgulamayı tercih ederek şu sonuca varıyordu: "Oidipus Thebes'e giderken Sfenks ile karşılaştığında, bilmecesine verdiği cevap şuydu: 'İnsan'. Bu basit kelime canavarı yok etti. Oidipus'un cevabını düşünelim."Seferis bazen milliyetçi bir şair olarak görülse de, onun 'Helenizmi' daha çok Yunan kültürünün devamlılığında hümanizmin birleştirici bir kolunu tanımlamasıyla ilgiliydi.
1967'de baskıcı milliyetçi, sağcı Albaylar Rejimi, bir darbeden sonra Yunanistan'da iktidara geldi. Yaygın sansür, siyasi gözaltılar ve işkenceyle geçen iki yılın ardından Seferis rejime karşı tavır aldı. 28 Mart 1969'da BBC World Service'te bir açıklama yaptı ve kopyaları Atina'daki her gazeteye aynı anda dağıtıldı. Yetkili ve mutlak bir ifadeyle, "Bu anormallik sona ermeli" dedi.
Seferis, cuntanın Kıbrıs cumhurbaşkanı Başpiskopos Makarios'u devirme girişiminin tetiklediği Türkiye'nin Kıbrıs'ı işgalinin doğrudan bir sonucu olarak 1974'te cuntanın sonunu görecek kadar yaşamadı. 20 Eylül 1971'de Atina'da öldü. Ölüm nedeninin, yaklaşık iki ay önce kanamalı bir ülser ameliyatı geçirdikten sonra geçirdiği felç nedeniyle ağırlaşan zatürre olduğu bildirildi.
Cenazesinde, büyük kalabalıklar tabutunu Atina sokaklarında takip ederek Mikis Theodorakis'in Seferis'in 'Denial' şiirini (sonra yasaklandı) okudu; rejime karşı direnişiyle popüler bir kahraman olmuştu. Atina Birinci Mezarlığı'na gömüldü.