stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Hamza bin Abdülmuttalib
Hayatı

568, 569 veya 570 yılında Mekke'de doğdu. Annesi, Muhammed'in annesi Amine'nin amcasının kızı olan Hâle bint Vüheyb'dir. Muhammed ile birlikte Ebu Leheb'in câriyesi Süveybe'den süt emdikleri için aynı zamanda süt kardeştirler ve çocukluk ile gençlik yıllarında arkadaş ve dost oldukları bilinmektedir.
Hamza'nın 612, 615 veya 616 yıllarında Müslüman olduğu nakledilmektedir.
Hayatı > Müslüman oluşu

Muhammed, yakınlarına İslam'ı tebliğ etmiş olmasına karşın, Hamza henüz Müslüman olmamıştı. Avcı olan Hamza, bir gün av dönüşü yeğeni Muhammed'in Ebû Cehil tarafından hakarete uğradığını ve şiddete maruz kaldığını duyunca, okunu ve yayını alarak Ebu Cehil'i bulur ve onu ağır yaralar. Muhammed'in davetini de iyice düşünen Hamza, ertesi gün gelip Müslüman olduğunu bildirir.
Yaşanan bu olay sırasında bütün Mekkelilere meydan okuması ve kimsenin karşısına çıkmaya cesaret edememesi, ne kadar usta bir savaşçı ve korkunç derecede güçlü olduğu hakkında bir kanıttır. Usta bir savaşçı olduğundan, İslam'ı seçişi Müslümanları biraz daha kuvvetlendirmiştir ve Mekkeli paganları da ürkütmüştür.
Hayatı > Sonraki yılları

622 yılında gerçekleşen Hicret'e katıldı, Medine'ye göç etti. 624 yılındaki Bedir Savaşı'nda yer aldı. Bedir'deki savaşta Müslümanların kazanmasında büyük rolü olduğu rivayet edilir.
Hayatı > Ölümü

Hamza'nın Bedir Muharebesi'nde öldürdüğü Utbe adlı birisinin, Hind adında bir kızı vardı. Hind aynı zamanda, o sıralar Mekke'nin lideri konumunda olan Ebu Süfyan'ın eşiydi. Hind, babası Utbe ve kardeşi Şeybe'nin Bedir'de Hamza tarafından öldürüldüğünü haber alınca, intikam almak için Vahşi bin Harb adlı Habeşli bir köleyi görevlendirdi. Vahşi, çok ustaca mızrak kullanabilen birisiydi. Bu görevi başarılı bir şekilde yaptığı takdirde Hind tarafından ödüllendirilecek ve azad edilecekti.
Hamza, 625 yılında gerçekleşen Uhud Muharebesi'nde, sonradan Müslüman olacak olan Vahşi tarafından, savaşın en kızgın anında, uzaktan bir mızrak darbesi ile öldürüldü. Daha sonra Vahşi, Hamza'nın bedenini parçalayıp ciğerini çıkardı ve Hind'e götürdü. Hind de ciğerini dişledi. Bunun yanı sıra, Hamza'nın burnu, kulağı ve diğer bazı organları da kesildi.
Savaştan sonra Hamza ve diğerlerinin cenaze namazları kılındı. Sahabe Abdullah bin Cahş ile Hamza'nın cenazeleri aynı kabre konuldu. Hamza, Abdullah'ın dayısı idi.
Hamza bin Abdülmuttalib'e daha sonradan "Seyyidüş-şüheda" (Şehitlerin Efendisi) denildi.
Hayatı > Kişiliği

Hamza, kılıcını çok iyi kullanır ve ustaca ok atardı. Aynı zamanda çok iyi bir avcıydı. Vaktinin çoğunluğunu Mekke dışında, avlanarak geçirirdi.
Kendisinin inanılmaz güçlü olduğu nakledilir. Aslanlarla dolu Mekke çölünde tek başına birçok gece geçirdiği, ara sıra başı kesik aslan cesetleriyle Mekke'ye geldiği, bu yüzden aslandan dahi güçlü olduğunun söylendiği rivayet edilir. Zaten Hamza'nın bir diğer adı da Esedullah (Allah'ın Aslanı)'dır.
Uhud Muharebesi'nde öldürülen 45 Mekkeli müşrikin 31 tanesi, bizzat Hamza tarafından öldürülmüştü.
Hamza bin Abdülmuttalib'in Uhud Dağı yakınlarındaki mezarı
Rumeli Hisarı

Başlığın diğer anlamları için Rumelihisarı, Sarıyer sayfasına bakınız.
| --- | --- |


Genel bilgiler
Tür: Kale
Mimari tarz: Boğaziçi'ni kontrol amaçlı
Şehir: İstanbul
Ülke: Türkiye
Koordinatlar: 41°05′05″K 29°03′22″D﻿ / ﻿41.08472°K 29.05611°D﻿ / 41.08472; 29.05611
Temel atma: 1452
Yenileme: Sultan III. Selim (1789-1807)
Ölçüler
Genişlik: 125*250 m
Resmî site
muze.gov.tr
Kaynakça

Rumeli Hisarı (diğer adlarıyla Yenicehisar, Boğazkesen Hisarı, Yenikale, Başkesen Hisarı, Kara Kale), İstanbul'un Sarıyer ilçesinde, Boğaziçi'nde bulunan ve bulunduğu semte adını veren hisar. Fatih Sultan Mehmet tarafından İstanbul'un Fethi'nden önce, Karadeniz'den gelebilecek saldırıları engellemek amacıyla İstanbul Boğazı'nın en dar (698 m) yerine, Anadolu yakasındaki Anadolu Hisarı'nın tam karşısına inşa ettirilmiştir.
Hisar, 32 bin m²lik bir alana yayılmıştır. Doksan gün gibi kısa bir sürede tamamlanan hisarın üç büyük kulesi, dünyanın en büyük kale burçlarına sahiptir. Rumeli Hisarı'nın adı Fatih vakfiyelerinde Kulle-i Cedide; Neşri tarihinde Yenice Hisar; Kemalpaşazade, Aşıkpaşazade ve Nişancı tarihlerinde Boğazkesen Hisarı olarak geçmektedir.
Mekânda uzun yıllar boyunca Rumeli Hisarı Konserleri düzenlenmiştir.
Mimarisi

On üç adet burç ve bunları birbirine bağlar duvarlarından oluşmuştur. En büyük üç kulesi isimlerini, inşasına nezaret eden paşalardan alır: Saruca Paşa, Zağanos Paşa ve Halil Paşa kuleleri. Zemin katları ile birlikte Saruca Paşa ve Halil Paşa kuleleri 9 katlı, Zağanos Paşa Kulesi ise 8 katlıdır. Saruca Paşa Kulesi'nin çapı 23,30 metre, duvar kalınlığı 7 metre, yüksekliği ise 28 metredir. Zağanos Paşa Kulesi'nin çapı 26,70 metre, duvar kalınlığı 5,70 metre, yüksekliği ise 21 metredir. Halil Paşa Kulesi'nin çapı 23,30 metre, duvar kalınlığı 6,5 metre ve yüksekliği de 22 metredir.
Toplam alanı yaklaşık 125*250 m boyunda olup 32 bin m²lik bir alana yayılmıştır. Üç adet girişi vardır.
Tarihçesi

1452 Mart'ının sonlarında inşasına başlandı. Kullanılan kereste İzmit ve Karadeniz Ereğli'den, taşlar da Anadolu'dan getirtildi. Fatih, Edirne'den gelerek öncesinde Fonea adıyla bilinen dağın yamacında kalenin temelinin atılmasını emretti, adına Başkesen dedi. Deniz kenarındaki üç kulenin yapımını paşalarına havale etti ve paşalar kendi imkânlarıyla yaptırdı. Burçları ve diğer kısımlarının inşasını padişah üstlendi. Dukas, inşatta bin usta çalıştığını kaydetmiştir. Mimar E. H. Ayverdi'ye göre hisarın yapımında yaklaşık olarak 300 usta, 700-800 işçi, 200 arabacı, kayıkçı, nakliyeci ve diğer tayfa çalışmıştır. 60,000 metrekare alanı kapsayan eserin kâgir hacmi yaklaşık 57,700 metreküptür.[kaynak belirtilmeli]
Rumeli Hisarı, İstanbul'un fethinden sonra bir bir süre garnizon hâliyle kalsa da zaman içerisinde Saruca Paşa Kulesi, hapishane olarak kullanıldı.
1509 Büyük İstanbul Depreminde büyük zarar görmüş ancak hemen onarılmıştır. 1746 yılında çıkan yangında ahşap kısmı harap olmuştur. Hisar tekrar III. Selim (1789-1807) döneminde onarılmıştır.[kaynak belirtilmeli]
18. yy.dan sonra askerî niteliğini tamamen yitirdi. 1876-77 tarihinde kale içinde ve çeperinde 46 hane olduğu kaydedilmiştir.
Bugünkü durumu

Rumeli Hisarı günümüzde müze olarak kullanılmaktadır. Hisarda açık teşhir yapılmakta, sergi salonu bulunmamaktadır. Toplar, gülleler ve Haliç'i kapattığı söylenen zincirin bir parçasından oluşan eserler, bahçede sergilenmektedir.
Hisar, müze vasfına ek olarak 2000'li yılların sonuna kadar tiyatro ve konserler için bir etkinlik alanı olarak da kullanılmaktaydı. 1950'li yıllardaki restorasyon çalışmaları sırasında, 18. yüzyılda yıkılmış ve yalnızca minaresinden bir bölüm kalmış olan Boğazkesen Mescidi'nin (Ebu'l-Feth Camii olarak da bilinir) bulunduğu alana açıkhava tiyatrosu yapıldı. İlk haliyle basit seyir terasları ve bir sahnenin olduğu bu alan, daha sonra tiyatro sanatçısı Muhsin Ertuğrul'un talebiyle amfitiyatroya çevrildi. 1989 yılında başlayan Rumeli Hisarı Konserleri ile amfitiyatro, İstanbul kültür ve eğlence hayatının en gözde yaz eğlencesi mekanlarından biri haline geldi. Rumeli Hisarı Konserleri 2006 yılında durdurulmuş ve 2008 yılında son kez düzenlenmiştir.
İstanbul 3 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu, 7 Ekim 2009'da tarihi konser alanındaki mescidin minaresinin, duvar ve sarnıç kalıntılarının mevcut durumları ile muhafaza edilmesine karar verirken, mescit 1. grup kültür varlığı olarak tescil edildi. İstanbul Büyükşehir Belediyesi ise hisardaki yıkık mescidin ihyası için bir proje başlattı. Koruma Bölge Kurulu projeyi onaylarken mülkiyeti İBB'de bulunan mescidin yapımı için 28 Mayıs 2013 tarihinde ruhsat alındı. Açıkhava tiyatrosu ve konser mekanı olarak kullanılan alana yapılan Boğazkesen Fetih Mescidi'nin inşası 2015 yılında tamamlandı.
Hisar civarında çok sayıda restoran mevcuttur.
2022'de İBB Miras tarafından restorasyon çalışmalarına başlandı.
Galeri

Hisarın içindeki Zağanos Paşa Kulesi
1978 yılında Rumeli Hisarı
Hisarın planı
Hisarın girişi
Rumeli Hisarı'nda gece
Halil Paşa Kulesi
Hisardan Boğaziçi'nin görünümü
Saruca Paşa Kulesi
Zağanos Paşa Kulesi
Boğazkesen Fetih Mescidi
Rumeli Hisarı'nın İstanbul Boğazı'ndan görünümü (Şubat 2013)
İBB Miras Rumeli Hisarı restorasyonu (2022).
Konuyla ilgili yayınlar

SÜEL, Ercan (1966). Rumeli Hisarı Mezarlığı (PDF) (Mezuniyet). İstanbul Üniversitesi.
Refik Gür

| Refik Gür |
| --- | --- |
Doğum: 1907 Konya
Ölüm: 1986
Milliyet: Türk
Eğitim: Ankara Adliye Hukuk Mektebi
Meslek: Hâkim

Refik Gür (1907, Konya - 1986) Türk emekli hâkim. 5 Kasım 1925'te Atatürk tarafından Ankara Adliye Hukuk Mektebi olarak kurulan sonradan Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesine dönüştürülen Ankara Adliye Hukuk Mektebinin ilk mezunlarındandır.
Kariyeri

Göreve ilk olarak 1928'de Gelibolu aza mülazımı olarak başladı. Sonrasında Lapseki'de müddeiumumilik, Adliye Vekâleti Hukuk İşleri'nde 1. sınıf mümeyyizlik, Samsun aza mülazımlığı, Konya ve Amasya müddeiumumiliği, Uşak hâkimliği, Akşehir Asliye Hukuk hâkimliği görevlerinde bulundu. 1959'da emekli olduktan sonra 1969'da İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesine doktora öğrencisi olarak kaydoldu ve "Osmanlı İmparatorluğu'nda Kadılık Müessesesi" teziyle doktor unvanını aldı. 1986'da vefat etti. Refik Gür, Asliye Hukuk Mahkemesi hâkimliği yaptığı dönemde 1946 yılında önüne gelen bir davada, davaya uygulanacak kanunun anayasaya aykırı olduğunu tespit etmiş ve o zamanlarda kanunların anayasaya uygunluğunun mahkemelerce res'en denetimi olmamasına rağmen ihmal yoluyla res'en anayasaya uygunluk denetimi yapmıştır. Söz konusu kanun 1943 tarihli, 4486 sayılı Teknik Ziraat ve Teknik Bahçıvanlık Okulları Kanunu'dur. Ali Osman Kurt isimli bir çocuk, bu kanunun 3. maddesi gereğince velisinin rızası bulunmaksızın Teknik Ziraat okuluna kaydedilmiştir. Bir süre sonra uygunsuz hareketleri sebebiyle okulla ilişiği kesilen çocuğa yapılan masraflar, velisinden, kanunun 7. maddesi gereğince talep edilmiştir. Velisi ise çocuğunun rızası dışında, zorla okula alındığını öne sürerek, davanın reddini istemiştir. Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesi davalıyı haklı bularak 15 Nisan 1949 tarihinde davayı reddetmiştir. Kararın temyiz edilmesi sonucunda Yargıtay, kanunların anayasaya uygunluk denetiminin yapılmasında meclisin söz sahibi olduğu gerekçesiyle kararı bozmuştur. Bozma kararına direnen Refik Gür'ün direnme kararını, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 3 Aralık 1952'de, mahkemelerin böyle bir denetim yapma yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle bozmuş, özel dairenin kararını onamıştır. Bu olaydan sonra söz konusu kanun Türkiye Büyük Millet Meclisinde tartışmalara sebep olmuş ve sonra söz konusu kanun maddesini Türkiye Büyük Millet Meclisi iptal etmiştir. Refik Gür, bu olayla Türk anayasacılık tarihinde iz bırakmış, verdiği karar da sonradan Anayasa Mahkemesinin kuruluşuna dayanak teşkil etmiştir.
Türkiye'de anayasa yargısının tarihsel serüvenine bakıldığında da Anayasa yargısı 1961'de Anayasa Mahkemesinin kurulmasıyla ortaya çıkmıştır. 1961 öncesinde ise anayasaya uygunluk denetimi siyasi yönden mümkün iken yargısal denetim yolu bulunmamaktaydı. İlk Türk anayasası olan 1876 tarihli Kanun-i Esasi'ye aykırılık hâlinde siyasi denetim yetkisi Heyet-i Âyan'a verilmişti. Tek yumuşak ve çerçeve anayasa olan 1921 Teşkilat-ı Esasiye Kanunu'nda ise anayasaya uygunluk denetimiyle ilgili herhangi bir hükme yer verilmemiştir. 20 Nisan 1924 Teşkilat-ı Esasiye Kanunu'nda ise kanunların anayasaya aykırı olamayacağı hükmüne yer verilmekle beraber denetim şekli siyasi yönden mümkün olup yargısal denetim yoktur. Marbury-Madison davası dayanak gösterilerek yargısal denetimin de mümkün olduğunu savunanlar olmasına rağmen bu girişimler başarısız olmuştur.
Yüreğil, Bucak

| Yüreğil |
| --- | --- |
Köy

Köyden bir görünüm
 Burdur'un konumu
YüreğilYüreğil'in Burdur'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Burdur
İlçe: Bucak
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 51,82 km²
Rakım: 833 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 391
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0248
İl plaka kodu: 15
Posta kodu: 15302
Yüreğil, Burdur ilinin Bucak ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1912'den beri aynı adı taşımaktadır. Antik Kretopolis (Grekçe: Κρητόπολις veya Κρητῶν πόλις), yerleşimi de bu köy yakınlarında yer alır. Büyük İskender'in ölümünün ardından halefleri (Diadohoi) arasında yapılan savaşlardan biri olan Kretopolis Muharebesi, MÖ 319'da buranın yakınlarında yapılmıştır.
Coğrafya

Burdur il merkezine 70 km, Bucak ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 391
2021: 405
2020: 423
2019: 423
2018: 422
2017: 429
2016: 445
2015: 448
2014: 471
2013: 489
2012: 502
2011: 499
2010: 506
2009: 513
2008: 522
2007: 509
2000: 622
1990: 724
1985: 788
Lee Cattermole

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Lee Barry Cattermole
Doğum tarihi:  21 Mart 1988 (36 yaşında)
Doğum yeri:  Stockton-on-Tees, İngiltere
Boyu:  1,78 m (5 ft 10 in)
Mevkii:  Orta saha
Altyapı kariyeri
1998-2005:  Middlesbrough FC
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2005-2008 |  Middlesbrough |  69 |  (3) |
| 2008-2009 |  Wigan Athletic |  33 |  (1) |
| 2009-2019 |  Sunderland |  280 |  (10) |
| 2019-2020 |  VVV-Venlo |  11 |  (0) |
| Toplam |   |  393 |  (14) |
Millî takım kariyeri‡
| 2003 |   İngiltere U-16 |  1 |  (0) |
| 2004 |   İngiltere U-17 |  4 |  (0) |
| 2005 |   İngiltere U-18 |  1 |  (0) |
| 2006 |   İngiltere U-19 |  1 |  (0) |
| 2007-2010 |   İngiltere U-21 |  16 |  (3) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 20 Mayıs 2013 
Lee Barry Cattermole (d. 21 Mart 1988 Stockton-on-Tees), İngiliz futbolcudur. Defansif Orta Saha mevkiinde görev yapmıştır.
Liquor Control Board of Ontario

| --- | --- |

Tip: Kraliyet ajansı
Endüstri: Perakende
Tür: Alkollü içecekler
Kuruluş: 1927
Kurucu: William Donald Ross 
Genel merkezi: Toronto, Ontario, Kanada
Şube sayısı: 677 (2020-2021)
Hizmet alanları: Ontario eyaleti
Önemli kişiler: Carmine Nigro (Başkan) George Soleas (CEO)
Ürün: Alkollü içecekler
Gelir: 7.21 milyar CA$ (2020-21)
Net kazanç: 2.54 milyar CA$ (2020-2021)
Çalışan sayısı: 8.000+
Web sitesi: lcbo.com
Liquor Control Board of Ontario (LCBO), (Fransızca: Régie des alcools de l’Ontario, Türkçe: Ontario İçki Kontrol Kurulu), Kanada'nın Ontario eyaletinde alkollü içecekleri perakende olarak satan ve dağıtan bir kamu kuruluşudur. Maliye Bakanı aracılığıyla Yasama Meclisine karşı sorumludur. Başbakan George Howard Ferguson hükümeti tarafından 1927'de distile içki, şarap ve bira satmak için kurulmuştur. Bu tür satışlar, Kanada'daki yasağın bir parçası olarak 1916'da tamamen yasaklanmıştır. LCBO'nun kurulması, eyaletin ölçülülük rejiminin hafifletilmesini sağlamıştır. Eylül 2017 itibarıyla LCBO 651 içki dükkanı işletiyordu.
LCBO, kuruluşundan sonra yaklaşık bir asır boyunca Ontario'da alkollü içecek ticaretinde yarı tekel konumunu korudu: Bu sürenin çoğunda, LCBO mağazaları Ontario'da alkol satma lisansına sahip tek perakende satış noktalarıydı; bira (The Beer Store, bu dönemin çoğunda bira perakende satışında yarı tekele sahipti) ve bir zamanlar nispeten çeşitli olan ancak 2010'lara gelindiğinde büyük ölçüde iki büyük zincire dönüşen birkaç şarap dükkanı hariç. Bu bağımsız satış noktalarının çoğu, şarap imalathanelerinde, bira fabrikalarında veya damıtım evlerinde yer alıyordu; Wine Shop ve Wine Rack mağazaları ise çoğunlukla marketlerin içinde bulunuyordu. Ontario, 15 milyondan fazla nüfusu ile ülke nüfusunun neredeyse %40'ını barındıran Kanada'nın en kalabalık eyaleti olduğundan, LCBO'nun yarı tekel statüsü onu dünyanın en büyük alkollü içecek alıcılarından biri haline getirmiştir.
Aralık 2015'te LCBO, bazı süpermarketlerin reyonlarında elma şarabı, şarap ve bira satmalarına izin verdi ve bu da onların ve The Beer Store'un uzun süredir devam eden tekel statülerini önemli ölçüde zayıflattı. 9 Aralık 2016 itibarıyla yaklaşık 130 market bunu yapmak için lisans almıştı; 2020'ye kadar 450'sinin lisans alması bekleniyordu.
LCBO, Ontario'daki bar ve restoranlara alkollü içeceklerin başlıca tedarikçisi olmaya devam ediyor ve bu restoranlar genellikle alkollü ürünlerini LCBO, The Beer Store veya doğrudan Ontario şarap ve bira fabrikalarından satın almakla yükümlüdür. Bar ve restoranlarda satılan içecekler, işletmelerin tesislerinde tüketilmelidir. LCBO, Ontario'da eğlence amaçlı esrar satma lisansına sahip tek kuruluş olan Ontario Cannabis Retail Corporation'ın ana şirketiydi. Bu durum, Cannabis Statute Law Amendment Act, 2018'in kabul edilmesinin ardından artık geçerli değildir.
Eynedin

| Eynedin |
| --- | --- |
Köy
Ülke:  İran
Şehristan: Bostanabad şehristanı
Eyalet: Doğu Azerbaycan Eyaleti 
Alan kodları: İran il alan kodları
Plaka kodları: İran il plaka kodları
Posta kodu: 0412
Resmî site saran.iran
Eynedin (Farsça: عین الدین), İran'ın Doğu Azerbaycan Eyaleti'nin Bostanabad şehristanında bir köydür.
Köyün ismi Arapça kökenlidir ve «dinin gözü» (aynü'd-din) anlamına gelir. Tebriz'den 66 kilometre aralıkta konulmaktadır. Tüm yüzölçümü 1200 hektardır. 2006 yılı verilerine göre köyün nüfusu 2514, hane sayısı 514'tür.
| g t Bostanabad şehristanı |
| --- | --- | --- |
| Bahşlar | Bostanabad merkezî bahşı • Dikmetaş bahşı |  |
| Şehirler | Bostanabad, Dikmetaş |  |
| Kasabalar | Güney Ucançay • Kurugöl • Şibli • Batı Ucan • Batı Abbas • Doğu Abbas • Sehendabad • Doğu Ucan • Meydançay |  |
| Köyler | Saran • Hacaka • Nöhür • Aşağı Aykırçimen • Yukarı Aykırçimen • Akbulak • Ekinabad •İmamiye • Başsız Ucan • Üzümcü • Benövşederek •  Cedakaya • Hâfız • Hatunabad • Hoşginab • Taşatan • Zerrinkeba • Kaşkay • Dizenab • Zangibar • Seysan • Şingilava • Karababa • Kara Çimen • Kara kışe •  Kızılca • Keyişkurşak • Mollamahmud • Miyardan • Narın • Hilan • Pirlice • Kergan • Kuhalu • Gecin • Gilehin • Güllüce • Çinibulak • Yelekarşı • Abdar • Akdere • Elmalı • Haçik • Delikorukçu • Dehnab • Sarıgüney • Aşağı Sir • Yukarı Sir • Orta Sir • Kıblemescid • Karayen • Karaçay Hacıali • Aşağı Kalecik • Yukarı Kalecik • Mollakâsım • Mensurabad • Veregül • Gündoğdu • Alanak • Ereştenab • Esfengere • Anab • Eminabad • Eynedin • Terkedarı • Hayıramescid • Zinkeş • Aliabad • Kayısınab • Nocedehkuh • Herab • İranak • Semerhizan • Seydava • Şibli • Kızılcameydan • Metenek • Kendul • Kor • Kezbin • Gellehane • Yusufabad • Dereçe • Dibekli • Surhe • Surhe Sarıhalil • Sultangeh • Şeyhbeyli • Şirvanedeh • Tabaklı • Aligav • Karabulak • Karaçay Nakşı • Kızıl Ahmet • Kıpçak • Nosale • Kormolla • Günbed • Yengice • Yengice • Yukarı Çermhoran • Aşağı Çermhoran • Tazakent • Pirsultan • Pustukan • Behcetabad • Başkent • Elhalaç • Ahmetabad • Akçaköhül Recepanlı • Atbatan • Enercan • Akacan • Kozlu • Nevşehir • Kırankaya • Sadi • Güllücesaid • Gülkâsım • Çerzehun • Yukarı Kale |  |
Döş

Bunab şehristanı
Döş (Azerice: Döş, İngilizce: Dowsh, Dosh), İran Azerbaycanı bölgesindeki Bunab şehristanında bir köydür. Döş, kuzeyde ve doğuda Marağa şehristanına bağlı Hurmazerd ve Hacıkurd köyleri ile, batıda Büyük Rövüşt köyü ile komşudur. 2015 senesinde köyün nüfusu 1000 kişiyi geçmiştir. Köyün halkı bölgenin diğer halkı gibi Azerice konuşur.
Sait Faik Abasıyanık Müzesi

| Sait Faik Abasıyanık Müzesi |
| --- | --- |

Müze binası
Açılış: 22 Ağustos 1959 (65 yıl önce) (1959-08-22)
Konum: Burgazada, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 40°52′52″K 29°04′03″D﻿ / ﻿40.88111°K 29.06750°D﻿ / 40.88111; 29.06750
Tür: Biyografi müzesi
Toplu ulaşım:  Adalar Hatları
Otopark?: Yok
Resmî site
Müzenin girişindeki tabelası
Sait Faik Abasıyanık Müzesi, İstanbul'da, Burgaz Adası'nda yazar Sait Faik Abasıyanık'ın yaşamış olduğu köşkte 1959'dan bu yana hizmet veren müze-ev.
Sait Faik Abasıyanık Müzesi'nde ziyaretçilere ünlü hikâyecinin yaşamına tanıklık etmiş eşyalar, fotoğraflar, mektuplar, kartpostallar sergilenir. Türkiye'nin en fazla ziyaret edilen müze-evlerindendir ve 1964 yılından itibaren Darüşşafaka Cemiyeti'nin sorumluluğundadır.
Tarihi

Burgaz Ada'da Çayır Sokak No:15'te bulunan köşk, 1939'da Sait Faik'in babası Mehmet Faik Bey'in vefatından sonra annesi Makbule Hanım'ın yaşamını devam ettiği evdir. Yazar da kışları Şişli'de, yazları ise adada annesinin yanına kalmış; hastalığının da ortaya çıkması üzerine ömrünün son on senesinin çoğunu bu evde geçirmiştir. Yazarın ölümünden sonra evleri, annesinin isteği ile müzeye dönüştürülmüştür.
Makbule Abasıyanık, 8 Kasım 1954 yılında hazırladığı vasiyetinde varlıklarının çoğunu, yazarın eserlerinin telif haklarını ve Burgazada'daki köşkü, müze yapılması şartıyla Darüşşafaka Cemiyeti'ne bırakmıştı. Bunun nedeni, 1954'te ölümünden önce oğlu Sait Faik'in bu lisede düzenlenen bir edebiyat matinesine katıldıktan sonra ortamdan çok etkilenerek, annesine malvarlıklarını bu kuruma bağışlamayı teklif etmiş olması idi. Müze, 22 Ağustos 1959 günü ziyarete açıldı. 1964'te vesiyetin Darüşşafaka Cemiyeti'ne intikal etmesi üzerine bu tarihten itibaren müze evin bakım, onarım gibi sorumluluklarını cemiyet üstlenmiştir.
Müzenin açılması, edebiyat dünyasında da tartışmalara sebep oldu. Orhan Seyfi Orhon, Türk sanatında birçok önemli yazar varken işe Sait Faik'le başlanmasını eleştirdi. Orhon'un bu yazısına cevap veren Aziz Nesin ise makalesinde böyle bir müzenin kurulmasının ne kadar önemli olduğunu söyleyerek bu müzenin bir öncü olduğunu belirtti.
Restorasyon

2009-2013 yılları arasında müze restorasyon ve yenileme çalışmaları sebebiyle 4 yıl boyunca ziyarete kapatılmıştır. Müze çağdaş müzecilik anlayışıyla yeniden düzenlenerek 11 Mayıs 2013 tarihinde yeniden ziyarete açılmıştır.
Sait Faik'in vasiyeti doğrultusunda ücretsiz olarak hizmet veren müze Çarşamba, Perşembe, Cuma ve Cumartesi günleri 10.30-17.00 saatleri arasında ziyaret edilebiliyor. Müze sanal olarak da gezilebiliyor.
Sait Faik Araştırma Atölyesi

2014 yılında müzenin içinde Sait Faik Araştırma Atölyesi kurulmuştur. Canan Cürgen, Zafer Yalçınpınar, Tekin Deniz ve Şükret Gökay tarafından kurulan atölye, Sait Faik'in edebiyatına ve yaşamına değinen “yeni” bulgulara ulaşmayı amaçlamaktadır. Atölye kapsamında arşiv tarama ve dijitalleştirme çalışmalarının yanı sıra Sait Faik'in eserlerindeki kavramlarla ilgili olarak bilişsel haritalama, mülakat ve diskur (söylem) analizi çalışmaları yapılmıştır.
Sait Faik Abasıyanık Müzesindeki heykel
Xuefei Yang

| Xuefei Yang |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: 15 Mart 1977 (48 yaşında) Beijing, Çin
Tarzlar: Klasik
Çalgılar: Klasik gitar
Etkin yıllar: 1988-günümüz
Müzik şirketi: GSP, EMI
Resmî site: www.xuefeiyang.com

Xuefei Yang (Çince (basitleştirilmiş): 杨雪霏; Çince (geleneksel): 楊雪霏; pinyin: Yáng Xuěfēi; d. 15 Mart 1953, Pekin) Çinli klasik gitar icracısıdır.
Hayatı

1977 yılında Beijing'de doğan Xuefei Yang, yedi yaşından itibaren Klasik gitar çalmaya başlamıştır. Gitara başladıktan üç yıl sonra Çin Klasik Gitar Topluluğu başkanı Chen Zhi'den ders almaya başlamıştır. 10 yaşında ilk konserini vermiş ve bu konserde İspanya elçisi tarafından kendisine hediye olarak bir gitar vermiştir.
Kariyerinin başlarında Çin, Hong Kong, Macau, İspanya ve Avustralya'da geniş çaplı konserler vermiştir. 12 yaşında Tokyo'da ilk konserini vermiştir.
14 yaşında Madrid'de ilk konserini vermiştir. Bu konserde izleyiciler arasında besteci Joaquin Rodrigo da bulunmuştur.
Karagümrük

| Karagümrük |
| --- | --- |
Mahalle

Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 41°01′32″N 28°56′07″E﻿ / ﻿41.02568766°K 28.93541413°D﻿ / 41.02568766; 28.93541413
Ülke:  Türkiye
İl: İstanbul
İlçe: Fatih
Bulunduğu yer: Avrupa Yakası 
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 0.36 km²
Nüfus (2023): 10.430
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 212 
İl plaka kodu: 34 
Posta kodu: 34091 
İstatistiki bölge: İstanbul alt bölgesi (TR10) 
Seçim çevresi: İstanbul 2. seçim çevresi 
Karagümrük, İstanbul ilinin Fatih ilçesine bağlı tarihî bir mahalledir. 2008 yılında yapılan bir düzenleme ile Neslişah ve Hatice Sultan Mahalleleri'nin birleştirilmesiyle oluşturulmuştur.