Ahikar'ın Hikayesi
Kökenler ve gelişme

Uruk'ta, MÖ 7. yüzyıl Esarhaddon yönetimindeki bir ummānu "bilge" Aba-enlil-dari'nin Aramice adı A-ḫu-u'-qa-a-ri'den bahseden, MÖ 2. yüzyıla ait bir Geç Babil çivi yazısı metni bulundu. Bilge Aḥiqar'ın bu edebi metni, muhtemelen MÖ 7. yüzyılın sonları veya 6. yüzyılın başlarında Mezopotamya'da Aramice yazılmış olabilir. İlk kanıt, Mısır'ın Elefantin adasındaki Yahudi askeri kolonisinin kalıntılarından MÖ 5. yüzyıla ait birkaç papirüs parçasıdır. Ahikar'ın yeğeniyle konuşurken resmedildiği çok sayıda hikmetli söz ve atasözünün varlığı, hikâyenin ilk bölümünün anlatımını büyük ölçüde genişletir. Ahikar'dan bahsetmedikleri için, çoğu bilim adamı bu söz ve atasözlerinin orijinal olarak ayrı bir belge olduğundan şüpheleniyor. Bazı sözler İncilin Özdeyişler Kitabı'nın bölümlerine, diğerleri deuterokanonik Sirak Bilgeliği'ne ve diğerleri Babil ve Fars atasözlerine benzer. Deyişler derlemesi özünde o dönemde Orta Doğu'da yaygın olanlardan bir seçkidir.
MÖ ikinci veya üçüncü yüzyıl Koini YunancaTobit Kitabında, Ninova'da kraliyet hizmetinde bulunan Tobit'in Akiakaros (Αχιαχαρος, Tobit 1:21) adında bir yeğeni vardır. 1880'de bilim adamı George Hoffmann Ahikar ve Tobit'in Akiakaros'unun aynı olduğuna dikkat çekti. WC Kaiser, Jr.'ın özetinde,
'Baş saki, mührün koruyucusu ve Asur Kralı Sanherib ve daha sonra Esarhaddon yönetiminde hesapların idaresinden sorumluydu (Tob. 1:21–22 NRSV). Tobit görme yetisini kaybedince Ahikar [Αχιαχαρος] ona iki yıl baktı. Ahikar ve yeğeni Nadab [Νασβας], Tobit'in oğlu Tobias'ın düğününde hazır bulundu (2:10; 11:18). Tobit, ölümünden kısa bir süre önce oğluna şöyle dedi: "Oğlum, Nadab'ın onu yetiştiren Ahikar'a neler yaptığını gör. Daha yaşarken toprağa indirilmedi mi? Çünkü Tanrı, bu utanç verici davranışın karşılığını ona karşı ödedi. Ahikar ışığa çıktı ama Nadab, Ahikar'ı öldürmeye çalıştığı için sonsuz karanlığa girdi. Ahikar sadaka verdiği için Nadab'ın kendisi için kurduğu ölümcül tuzaktan kurtuldu ama Nadab buna kendisi düştü ve yok edildi' (14:10 NRSV).
Yeni Gözden Geçirilmiş Standart Versiyonun takip ettiği Codex Sinaiticus Yunanca Metnindeki "Nadab", Vaticanus ve Alexandrinus Kodekslerinin  takip ettiği Yunanca Metinde "Aman" olarak adlandırır.
Efsanenin izlerinin Yeni Ahit'te bile  olduğu ileri sürülmüştür. Ayrıca Maximus Planudes'in yazdığı Ezop'un Hayatı (bölüm xxiii–xxxii) arasında çarpıcı bir benzerlik var. Strabon tarafından da Doğulu bir bilge olarak Akaikarus'tan bahsedilir. Çeşitli versiyonlar arasındaki ilişki güçlükle kurtarılabilse de, efsanenin köken olarak doğulu olması şüphesiz görülüyor. Ahikar hikâyesinin unsurları Demotik Mısır'da da bulundu. İngiliz klasikçi Stephanie West, Herodot'ta Büyük Kiros'un danışmanı olarak Kroisos'un hikâyesinin Ahikar hikâyesinin başka bir tezahürü olduğunu savundu. Ahikar Hikâyesi'nin tam bir Yunanca çevirisi bir noktada yapılmış, ancak günümüze ulaşamamıştır. Bununla birlikte, Eski Slavca ve Rumence'ye çevirilerin temeliydi.
Hikayenin beş Klasik Süryanice versiyonu ve daha eski bir Süryanice versiyonuna dair hayatta kalan kanıtlar var. İkincisi Ermenice ve Arapçaya çevrildi. Arapça uyarlamalarda bazı Ahikar unsurları Lokman'a aktarılmıştır. Gürcüce ve Eski Türkçe tercümeler Ermeniceye dayanırken, Etiyopya tercümesi ise etkisi artık Suret versiyonlarında da görülen Arapçadan türetilmiştir.