stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kabil'in Düşüşü (2021)
İşgal sonrası > Mülteciler

Birkaç yorumcu, Kabil ve İslam Cumhuriyeti'nin düşüşünden sonra Taliban'dan kaçan mültecilerde bir artış beklediklerini ve birkaç batılı hükûmet ise, düşüşü takip eden günlerde bir dizi mülteciyi kabul etme planlarını açıkladı. Kabil'in ele geçirilmesinden sonra, ABD için çalışan 300.000'den fazla Afgan sivil, Taliban'ın misilleme riskiyle karşı karşıya kaldı.
Bazı ülkeler, büyükelçilik muhafızları olarak çalışan Afganlara, bu muhafızların çoğu teknik olarak müteahhit olarak istihdam edildiğinden sığınma vermeyi reddetti. 19 Ağustos'ta, Birleşik Krallık, Kabil Büyükelçiliği'nin 125 muhafızına telefonla, ABD büyükelçiliğinde tahliye edilen muhafızların aksine, GardaWorld adlı bir müteahhit tarafından istihdam edildikleri için artık işleri olmadığı ve Birleşik Krallık koruması için uygun olmadıkları söylendi. Finlandiya Dışişleri Bakanı Pekka Haavisto, Finlandiya büyükelçiliği korumalarının "alt taşeronların taşeronları" olduğunu ve tahliye listelerine alınamayacaklarını belirtti. Avustralya hükûmeti başlangıçta aynı şeyi büyükelçilik muhafızları için açıklamıştı, ancak bir gün sonra geri adım attı ve onlara vize verdi.
Taliban savaşçıları sivillerin Kabil Havalimanı'na girmesini engelliyor, 16 Ağustos 2021
Kabil'de bir Humvee ile devriye gezen Taliban savaşçıları, 17 Ağustos 2021
Siviller Kabil Havalimanı'ndan havalanmaya hazırlanıyor, 18 Ağustos 2021
Kuvâ-yi Seyyâre

Yozgat İsyanı’nı bastırmak üzere görevlendirilen Çerkez Ethem ve Çerkez adamları İstasyon’daki karargah binası önünde Mustafa Kemal Atatürk’le (Haziran 1920)
Kuvâ-yi Seyyâre (Türkçe: Seyyar Kuvvetler, Gezici Kuvvetler; Osmanlıca: قواى سياره), Kurtuluş Savaşı yıllarında Çerkez Ethem önderliğinde gönüllü vatansever Çerkez ve Abhaz birliklerinden kurulan Kuvâ-yi Milliye'nin bir koludur.
İzmir'in 15 Mayıs 1919 tarihinde Yunanistan işgaline uğramasının ardından, Çerkez Ethem ve ağabeyi Yüzbaşı Tevfik gibi komutanlar tarafından örgütlenmiştir. Çerkez Ethem aynı yıl Salihli Cephesi'ni kurmuş ve kendini cephe komutanı ilan etmiştir. Emrindeki kuvvetlere de Kuva-yi Seyyare adını vermiştir.
İlk zamanlarda iç ayaklanmaları bastırma görevi de üstlenmiştir. Anzavur Ayaklanması, Düzce Ayaklanması, Adapazarı Ayaklanması, Yozgat Ayaklanması ve Kuva-yi İnzibatiye'ye karşı, Ali Fuat Paşa'nın Ankara'dan gönderdiği 20. Kolordu birlikleri ile takviye edilen Çerkez Ethem komutasındaki Kuva-yi Seyyare başarılı olmuş ve ayaklanmayı bastırmıştır. Bu arada Çerkez Ethem, çok sayıda kanunsuz uygulamaya kalkışmıştır. Bu kanunsuz ve keyfi uygulamalara, vatanın işgalden kurtarılması uğruna göz yumulmasını takdir edilememiştir. Çerkez Ethem düzenli ordu emrine girmeyi kabul etmeyerek TBMM Hükûmeti'ne isyan etmiştir.
Summer of '69

Summer of '69, Bryan Adams'ın 1984 yılında çıkan Reckless albümünden 1985 yılında yayımlanan teklisi ve şarkısı. Şarkının sözlerini Bryan Adams ve Jim Vallance birlikte yazmıştır. Yapımcılığını ise Bryan Adams ve Bob Clearmountain yapmıştır. A&M Records'tan çıkan tekli, Reckless albümünden çıkan dördüncü tekliydi.
I. William
Arka plan

Vikingler ilk olarak VIII. yüzyılın sonlarında günümüzde Normandiya denen bölgeye saldırmaya başladı. 911 yılında Saint-Clair-sur-Epte Antlaşması'yla beraber Batı Frank kralı III.Charles, Rouen kontluğunu resmi olarak Viking lideri Rollo'ya verdi. Rouen çevresindeki topraklar, daha sonra Normandiya düklüğünün toprakları haline geldi. Normandiya, X. yüzyılın sonunda İngiltere'ye yönelik İskandinav saldırıları yeniden başladığında bir üs olarak kullanılmış olabilir, bu da İngiltere ile Normandiya arasındaki ilişkileri daha da kötüleştirmiş olabilir. Durumu düzeltmek için İngiliz kralı Tedariksiz Æthelred 1002'de Normandiya dükü II. Richard'ın kız kardeşi Emma'yla evlendi.
İngiltere'ye Danimarka saldırıları devam etti ve Æthelred, Richard'dan yardım istedi.1013'te Danimarka kralı I.Sweyn, Æthelred ve ailesini İngiltere'den sürdüğünde Normandiya'ya sığındılar. Sweyn'in 1014'teki ölümü, Æthelred'in ülkesine dönmesine olanak sağladı, ancak Sweyn'in oğlu Knut, Æthelred'in dönüşüne karşı koydu. Æthelred 1016'da beklenmedik bir şekilde öldü ve Knut İngiltere kralı oldu. Æthelred ve Emma'nın iki oğlu Edward ve Alfred, Normandiya'ya sürgüne giderken anneleri Emma, Knut'un eşi oldu. Knut'un 1035'te ölümünden sonra İngiliz tahtı ilk karısından olan oğlu Harold'a geçerken, Emma'dan olan oğlu HardeknudDanimarka'da kral oldu. Bu dönemde İngiltere'de istikrarsızlık vardı. Alfred, 1036'da annesini ziyaret etmek ve belki de Harold'a meydan okumak için İngiltere'ye döndü. Bir hikâye, Alfred'in buradaki ölümünde Wessex'li Earl Godwin'i suçluyor ancak diğerleri Harold'ı suçluyor. Emma, 1040'ta Harold'ın ölümünün ardından Hardeknud kral olana kadar Flanders'a sürgüne gönderildi. Edward, Hardeknud'un Haziran 1042'de ölümünden sonra kral ilan edildi.
İlk yılları

William, 1027 veya 1028'de, büyük olasılıkla 1028'in sonlarına doğru, Normandiya Dükalığı'nda Falaise'de doğdu. II.Richard'ın oğlu olan I.Robert'in tek oğluydu. Annesi Herleva, Falaise'li Fulbert'in kızıydı; tabakhaneci veya tahnitçi olabilir. Herleva muhtemelen dük ailesinin bir üyesiydi, ancak Robert ile hiç evlenmedi. Daha sonra Herluin de Conteville ile evlendi; iki oğlu ve adı bilinmeyen bir kızı oldu. Herleva'nın kardeşlerinden biri olan Walter, William'ın reşit olmadığı dönemde onun destekçisi ve koruyucusu oldu. I.Robert'in başka bir metresinden Adelaide adında bir kızı da vardı.
Robert, 6 Ağustos 1027'de ağabeyi III.Richard'ın yerine dük oldu. Kardeşler, veraset konusunda anlaşmazlığa düşmüştü ve Richard'ın ölümü ani oldu. Robert, bazı yazarlar tarafından makul ama kanıtlanamayan bir suçlama olan Richard'ı öldürmekle suçlandı. Soylu aileler Kilise'yi yağmaladığından ve Bretonya'lı III.Alan, muhtemelen kontrolü ele geçirmek amacıyla düklüğe savaş açtığından, Normandiya'daki koşullar kötüydü. 1031'de Robert, çoğu William'ın saltanatı boyunca öne çıkacak olan soylulardan hatırı sayılır bir destek topladı. Bunlar arasında, başlangıçta düke karşı çıkan Rouen başpiskoposu dükün amcası Robert; I. Richard'ın karısı Gunnor'un yeğeni Osbern; ve I. Richard'ın torunu olan Brionne'lu Gilbert vardı. Robert, tahta çıkışının ardından, hâlâ kuzey Fransa'da sürgünde olan İngiliz prensleri Edward ve Alfred'e Norman desteğini sürdürdü.
Robert'ın Kral Knut'un bir kızıyla kısa bir süre nişanlanmış olabileceğine dair göstergeler var, ancak evlilik gerçekleşmedi. Robert'ın meşru bir oğlu olsaydı, William'ın düklük verasetinde yerini alıp almayacağı belli değildir. Daha önceki dükler gayri meşruydu ve William'ın babasıyla ilişkisi, William'ın Robert'ın en olası varisi olarak kabul edildiğini gösteriyor gibi görünüyor. 1034'te dük, Kudüs'e hacca gitmeye karar verdi. Bazı destekçileri onu yolculuğa çıkmaktan caydırmaya çalışsa da, Ocak 1035'te bir konsey topladı ve toplanan Norman eşrafına Kudüs'e gitmeden önce varisi olarak William'a sadakat yemini ettirdi. Robert, 1035 Temmuz ayı başlarında Normandiya'ya dönerken İznik'de öldü.
Normandiya dükü > Sorunlar

William, gayri meşru doğumu ve küçük yaşı da dahil olmak üzere dük olurken çeşitli zorluklarla karşılaştı: belgeler, o sırada ya yedi ya da sekiz yaşında olduğunu gösteriyor. Büyük amcası Başpiskopos Robert'ın yanı sıra Fransa kralı I. Henry'nin desteğini alarak babasının yerine geçmesi sağlandı. Sürgündeki İngiliz prenslerine 1036'da İngiltere'ye dönme girişimlerinde verilen destekle, yeni dükün koruyucularına babasının politikalarını sürdürmeye çalıştığını gösterdi. Başpiskopos Robert'ın Mart 1037'de ölümü William'a ana destekçilerinden birini kaybettirdi. Normandiya'daki koşullar hızla kaosa sürüklendi. Dükalıktaki kaos 1047 yılına kadar sürdü ve genç dükün kontrolü, iktidar için mücadele edenlerin önceliklerinden biri oldu. İlk başta, Dük'ün velayeti Bretonya'lı Alan'a aitti, ancak Alan 1039'un sonlarında veya Ekim 1040'ta öldüğünde, Brionne'lu Gilbert, William'ın sorumluluğunu üstlendi. Gilbert aylar içinde öldürüldü ve başka bir koruyucu olan Turchetil de Gilbert'in ölümü sırasında öldürüldü. Yine bir başka koruyucu Osbern, 1040'ların başında William'ın odasında dük uyurken öldürüldü. William'ın dayısı Walter'ın ara sıra genç dükü köylülerin evlerinde saklamak zorunda kaldığı söylendi, ancak bu hikâye Orderic Vitalis tarafından bir uydurma olabilir. Tarihçi Eleanor Searle, William'ın daha sonra kariyerinde önemli hale gelen üç kuzeniyle büyüdüğünü tahmin ediyor. Bunlar; William fitzOsbern, Roger de Beaumont ve Montgomery'li Roger'dir. Norman soylularının çoğu, William'ın reşit olmadığı sırada kendi özel savaşlarına ve kan davalarına girse de, vikontlar hala dükün gücünü kabul ediyor ve dini hiyerarşi William'ı destekliyordu.
Kral Henry genç dükü desteklemeye devam etti, ancak 1046'nın sonlarında William'ın muhalifleri, Cotentin Vikont'u Nigel ve Bessin Vikont'u Ranulf'un desteğiyle Burgonya'lı Guy liderliğindeki aşağı Normandiya merkezli bir isyanda bir araya geldi. Efsanevi unsurlar içerebilecek hikâyelere göre, Guy; William'ı Valognes'da yakalama girişiminde bulunuldu, ancak o, Kral Henry'ye sığınarak karanlıkta kaçtı. 1047'nin başlarında Henry ve William Normandiya'ya döndüler ve Caen yakınlarındaki Val-ès-Dunes Muharebesi'nde galip geldiler. Poitiers'li William, savaşın esas olarak William'ın çabalarıyla kazanıldığını iddia etti, ancak daha önceki kayıtlar, Kral Henry'nin adamlarının ve liderliğinin de önemli bir rol oynadığını iddia ediyor. William, Normandiya'da iktidarı ele geçirdi ve savaştan kısa bir süre sonra, savaşa izin verilen dönemleri kısıtlayarak savaşı ve şiddeti sınırlamak amacıyla, dükalığı genelinde Truce of God ilan etti. Val-ès-Dunes Muharebesi, William'ın düklük üzerindeki kontrolünde bir dönüm noktası olsa da, soylulara karşı üstünlük sağlama mücadelesinin sonu değildi. 1047'den 1054'e kadar olan dönem, 1060'a kadar devam eden daha küçük krizlerle neredeyse sürekli savaş gördü.
Normandiya dükü > Görünümü ve karakteri

William'ın gerçek bir portresi bulunamadı; Bayeux işlemesinde ve mühürlerinde, madeni paralarında onun çağdaş tasvirleri, otoritesini savunmak için tasarlanmış geleneksel temsillerdir. Gırtlaksı bir sesle iriyarı ve sağlam bir görünümün bazı yazılı açıklamaları vardır. Daha sonraki yaşamında oldukça şişman olmasına rağmen, yaşlılığa kadar mükemmel bir sağlığı vardı. Başkalarının çekemeyeceği yayları çekecek kadar güçlüydü ve büyük bir dayanıklılığa sahipti. Geoffrey Martel, onu bir savaşçı ve bir süvari olarak eşi benzeri olmayan biri olarak tanımladı. Kemiklerinin geri kalanı yok edildiğinde kalan tek kemik olan William'ın uyluk kemiğinin incelenmesi, onun yaklaşık 5 fit 10 inç (1,78 m) boyunda olduğunu gösterdi.
1030'ların sonlarında ve 1040'ların başlarında William için iki öğretmenin kayıtları var, ancak edebi eğitiminin kapsamı belirsiz. Yazarların hamisi olarak tanınmıyordu ve burslara veya diğer entelektüel faaliyetlere sponsor olduğuna dair çok az kanıt var. Orderic Vitalis, William'ın hayatının sonlarında Eski İngilizceyi okumayı öğrenmeye çalıştığını, ancak bu çabaya yeterli zamanı ayıramadığını ve çabucak pes ettiğini kaydeder. Görünüşe göre William'ın ana hobisi avlanmaktı. Matilda ile evliliği oldukça şefkatli görünüyor ve ona sadakatsiz olduğuna dair hiçbir işaret yok. Orta Çağ yazarları William'ı açgözlülüğü ve zalimliği nedeniyle eleştirdiler, ancak kişisel dindarlığı çağdaşları tarafından övüldü.
Normandiya dükü > Normanları Yönetimi

William yönetimindeki Normandiya, daha önceki düklerin var olan yönetimlerine benziyordu. Bu, vekilharçlar, kahyalar ve mareşaller de dahil olmak üzere bir grup memurdan oluşan dük hanesi etrafında inşa edilmiş oldukça basit bir idari sistemdi. Dük, tüzükleri onaylayarak ve gelirleri toplayarak sürekli olarak düklük çevresinde dolaştı. Gelirin çoğu, geçiş ücretleri ve birkaç verginin yanı sıra düklük topraklarından geliyordu. Bu gelir, hane dairelerinden biri olan büro tarafından toplanırdı.
William, düklüğündeki kiliseyle yakın ilişkiler geliştirdi. Kilise konseylerinde yer aldı ve Maurilius'un Rouen Başpiskoposu olarak atanması da dahil olmak üzere Norman piskoposluğuna birkaç atama yaptı. Bir diğer önemli atama, William'ın üvey kardeşi Odo'nun 1049 veya 1050'de Bayeux Piskoposu olarak atanmasıydı. Ayrıca, 1040'ların sonlarında William'ın önde gelen dini danışmanlarından biri haline gelen ve 1050'ler ve 1060'lar boyunca öyle kalan Norman olmayan Lanfranc da dahil olmak üzere din adamlarına güvendi. William kiliseye cömertçe bağışta bulundu; 1035'ten 1066'ya kadar Norman aristokrasisi, William'ın Caen'deki iki manastırı da dahil olmak üzere en az yirmi yeni manastır kurdu; bu, düklükteki dini yaşamın dikkate değer bir genişlemesiydi.
İngiltere'nin İşgali

Ana madde: İngiltere'nin Normanlar tarafından fethi
İngiltere'nin İşgali > Tostig ve Hardrada'nın işgali

Tostig Godwinson ve Harald Hardrada, Eylül 1066'da Northumbria'yı işgal etti ve York yakınlarındaki Fulford Savaşı'nda Morcar ve Edwin komutasındaki yerel güçleri yendi. Kral Harold işgal haberini aldı ve kuzeye yürüdü, işgalcileri yendi ve 25 Eylül'de Stamford Köprüsü Savaşı'nda Tostig ve Hardrada'yı öldürdü. Norman filosu nihayet iki gün sonra yelken açtı ve 28 Eylül'de İngiltere'de Pevensey Körfezi'ne indi. William daha sonra birkaç mil doğudaki Hastings'e taşındı ve burada harekât üssü olarak bir kale inşa etti. Oradan, iç kısımları harap etti ve Normandiya ile iletişim hattı olan denizden uzaklaşmayı reddederek Harold'ın kuzeyden dönüşünü bekledi.
İngiltere'nin İşgali > Hastings Savaşı

Ana madde: Hastings Muharebesi
Harald Hardrada ve Tostig'i yendikten sonra Harold, Morcar ve Edwin de dahil olmak üzere ordusunun çoğunu kuzeyde bıraktı ve geri kalanıyla Norman istilasıyla başa çıkmak için güneye yürüdü. Muhtemelen William'ın gelişini güneye seyahat ederken öğrenmişti. Harold Londra'da durdu ve Hastings'e yürümeden önce yaklaşık bir hafta oradaydı, bu nedenle, yaklaşık 200 mil(320 kilometre) mesafe için günde ortalama 27 mil (43 kilometre) ile güneye yürüyüşünde yaklaşık bir hafta geçirmiş olması muhtemeldir. Harold, Normanlar'ı şaşırtmaya çalışsa da, William'ın izcileri İngilizlerin düke gelişini bildirdi. Savaştan önceki kesin olaylar, kaynaklardaki çelişkili ifadelerle belirsizdir, ancak hepsi William'ın ordusunu kalesinden çıkarıp düşmana doğru ilerlediği konusunda hemfikirdir. Harold, William'ın Hastings'teki kalesinden yaklaşık 6 mil (9,7 km) uzakta, Senlac Tepesi'nde (bugünkü, Doğu Sussex) bir savunma pozisyonu almıştı.
Çatışma 14 Ekim'de sabah 9 civarında başladı ve bütün gün sürdü, ancak geniş bir taslak bilinmesine rağmen, kaynaklardaki çelişkili anlatımlarla kesin olaylar bilinmiyor. Her iki taraftaki sayılar yaklaşık olarak eşit olmasına rağmen, William'ın hem süvari hem de piyade, birçok okçusu varken, Harold'ın ise yalnızca piyadeleri ve varsa birkaç okçusu vardı. İngiliz askerleri sırt boyunca bir kalkan duvarı oluşturdular ve ilk başta o kadar etkiliydiler ki William'ın ordusu ağır kayıplarla geri püskürtüldü. William'ın Breton birliklerinden bazıları paniğe kapıldı ve kaçtı ve bazı İngiliz birlikleri, Norman süvarileri tarafından saldırıya uğrayıp yok edilene kadar kaçan Bretonları takip etmiş görünüyor. Bretonların kaçışı sırasında, Norman güçleri arasında dükün öldürüldüğüne dair söylentiler yayıldı, ancak William birliklerini toplamayı başardı. İngilizleri bir kez daha takibe almak ve onları Norman süvarilerinin tekrarlanan saldırılarına maruz bırakmak için iki Norman geri çekilme numarası daha yapıldı. Eldeki kaynaklar öğleden sonraki olaylar hakkında daha fazla kafa karıştırıyor, ancak belirleyici olayın, hakkında farklı hikâyeler anlatılan Harold'ın ölümü olduğu anlaşılıyor. Jumièges'li William, Harold'ın dük tarafından öldürüldüğünü iddia etti. Bayeux işlemesinin, Harold'ın ölümünü gözüne giren bir okla olduğu iddia edildi, ancak bu, Harold'ın kafasına bir ok yarasıyla öldürüldüğü 12. yüzyıl hikâyelerine uymak için duvar işlemesinin daha sonra yeniden işlenmesi olabilir.
Harold'ın cesedi, savaştan sonraki gün zırhından veya vücudundaki izlerden teşhis edildi. Harold'ın bazı erkek kardeşleri ve arabalarının da dahil olduğu İngiliz cesetleri savaş alanında kaldı. Harold'ın annesi Gytha Thorkelsdóttir, muzaffer düke oğlunun vücudunun ağırlığı kadar altın teklif etti, ancak teklifi reddedildi. William cesedin denize atılmasını emretti, ancak bunun gerçekleşip gerçekleşmediği belli değil. Harold tarafından kurulan Waltham Abbey, daha sonra cesedinin gizlice oraya gömüldüğünü iddia etti.
İngiltere'nin İşgali > Londra'ya Yürüyüş

William, İngilizlerin zaferinin ardından teslim olacağını ummuş olabilir, ancak teslim olmadılar. Bunun yerine, bazı İngiliz din adamları ve eşrafı Ætheling Edgar'ı kral olarak aday gösterdiler, ancak Edgar'a verdikleri destek sadece göstermelikti. Kısa bir süre bekledikten sonra William, Dover'ı, Kent'in bazı kısımlarını ve Canterbury'yi ele geçirirken, aynı zamanda kraliyet hazinesinin bulunduğu Winchester'ı ele geçirmek için bir kuvvet gönderdi. Bu ele geçirmeler, William'ın arkasında kalan bölgeleri ve gerekirse Normandiya'ya geri çekilme hattını güvence altına aldı. William daha sonra, Kasım ayı sonlarında ulaştığı Londra'dan Thames nehrinin karşısındaki Southwark'a yürüdü. Daha sonra, kuvvetlerini Londra'nın güneyi ve batısında yol boyunca yakarak yönetti. Sonunda Aralık ayı başlarında Wallingford'da Thames nehrini geçti. Stigand orada William'a teslim oldu ve kısa süre sonra dük Berkhamsted'e taşındığında, Edgar the Ætheling, Morcar, Edwin ve Ealdred de teslim oldu. William daha sonra bir kale inşa etmek için Londra'ya kuvvetler gönderdi; 1066 Noel Günü'nde Westminster Abbey'de taç giydi.
İngiltere'de Gücünü Sağlamlaştırması > İlk Eylemler

William, taç giyme töreninden sonra İngiltere'de kaldı ve yerli eşrafı uzlaştırmaya çalıştı. Kalan kontlar - Edwin (Mercia'dan), Morcar (Northumbria'dan) ve Waltheof (Northampton'dan) - topraklarında ve unvanlarında onaylandı. Waltheof, William'ın üvey kız kardeşi Adelaide'nin kızı olan yeğeni Judith ile evlendi ve Edwin ile William'ın kızlarından biri arasında bir evlilik teklif edildi. Ætheling Edgar'a da topraklar verilmiş gibi görünüyor. Kilise makamları, kanonik olmayan Stigand da dahil olmak üzere işgalden önceki piskoposlar tarafından tutulmaya devam etti. Ancak Harold ve erkek kardeşlerinin aileleri, Hastings'te William'a karşı savaşan diğer bazı kişiler gibi topraklarını kaybetti. Mart ayına gelindiğinde William, Normandiya'ya dönecek kadar güvendeydi, ancak yanına Stigand, Morcar, Edwin, Edgar ve Waltheof'u aldı. İngiltere'den sorumlu üvey kardeşi Bayeux Piskoposu Odo'yu, bir başka etkili destekçisi olan eski vasisinin oğlu William fitzOsbern ile birlikte bıraktı. Her ikisi de kontluklara seçildi - fitzOsbern'den Hereford'a (veya Wessex'e) ve Odo'da Kent'e. Genel olarak iki Norman'ı görevlendirmesine rağmen, yerli İngiliz şeriflerinin çoğunu elinde tuttu. Yeni İngiliz kralı Normandiya'ya vardığında Rouen'e ve Fecamp Manastırı'na gitti ve ardından iki Norman manastırında yeni kiliselerin kutsanmasına katıldı.
William Normandiya'dayken, eski bir müttefiği olan Boulogne Kontu Eustace, Dover'ı işgal etti ama geri püskürtüldü. Vahşi Eadric'in Hereford'a saldırmasıyla ve Harold'ın annesi Gytha'nın direnişin odak noktası olduğu Exeter'de isyanlarla İngiliz direnişi de başlamıştı. FitzOsbern ve Odo, yerli nüfusu kontrol etmeyi zor buldu ve krallık üzerindeki hakimiyetlerini sürdürmek için bir kale inşa etme programı üstlendi. William, Aralık 1067'de İngiltere'ye döndü ve kuşattığı Exeter'e yürüdü. Kasaba 18 gün dayandı ve William'ın eline geçtikten sonra kontrolünü sağlamak için bir kale inşa etti. Bu arada Harold'ın oğulları, İrlanda'daki bir üsten İngiltere'nin güneybatısına baskınlar düzenliyorlardı.Kuvvetleri Bristol yakınlarına indi ancak Eadnoth tarafından yenildiler. Paskalya'da William, kısa süre sonra Mayıs 1068'de taç giyecek olan eşi Matilda'nın da katıldığı Winchester'daydı.
İngiltere'de Gücünü Sağlamlaştırması > İngiliz Direnci

Ana madde: Kuzey Seferi (1069)
1068'de Edwin ve Morcar, Northumbria Kontu Gospatric'in desteğiyle ayaklandı. Tarihçi Orderic Vitalis, Edwin'in isyan etme nedeninin, kendisi ile William'ın kızlarından biri arasında önerilen evliliğin gerçekleşmemiş olması olduğunu, ancak başka bir nedenin muhtemelen Edwin'in kendi kontluğu içindeki gücünü etkileyen Herefordshire'daki fitzOsbern'in artan gücünü içerdiğini belirtir. Kral, Edwin'in topraklarında yürüdü ve Warwick Kalesi'ni inşa etti. Edwin ve Morcar teslim oldu, ancak William güneye dönmeden önce York ve Nottingham Kaleleri inşa ederek York'a devam etti. Güneye giden yolculuğunda Lincoln, Huntingdon ve Cambridge Şatoları inşa edilmeye başlandı. William, bu yeni tahkimatlardan sorumlu kişiler atadı aralarında Nottingham'da William Peverel ve Warwick'te Henry de Beaumont vardı. Sonra kral 1068'in sonlarında Normandiya'ya döndü.
1069'un başlarında, Ætheling Edgar isyan çıkardı ve York'a saldırdı. William York'a dönüp başka bir kale inşa etmesine rağmen, Edgar özgür kaldı ve sonbaharda Kral Sweyn'e katıldı. Danimarka kralı İngiltere'ye büyük bir filo getirmişti ve sadece York'a değil, Exeter ve Shrewsbury'ye de saldırmıştı. York, Edgar ve Sweyn'in birleşik güçleri tarafından ele geçirildi. Edgar, destekçileri tarafından kral ilan edildi. William, Maine'deki bir isyanı görmezden gelerek hızlı bir şekilde karşılık verdi ve 1069 Noel Günü'nde tacını York harabelerinde sembolik olarak taktı. Daha sonra Danimarkalılara para vermeye başladı. Gittiği gibi kırsal bölgeyi harap ederek Tees Nehri'ne yürüdü. Desteğinin çoğunu kaybeden Edgar, Kral III.Malcolm'un Edgar'ın kız kardeşi Margaret ile evli olduğu İskoçya'ya kaçtı. İsyana katılan Waltheof, Gospatric ile birlikte teslim oldu ve her ikisinin de topraklarını elinde tutmasına izin verildi. Ancak William işini bitirmemişti; kışın Pennines üzerinde yürüdü ve Chester ve Stafford Kalelerini inşa etmeden önce Shrewsbury'de kalan isyancıları yendi. Kraliyet güçlerinin içinden geçtiği kırsal bölgenin bir kısmının yakılıp yıkılmasını içeren bu harekât, genellikle "Kuzey Seferi" olarak bilinir; Nisan 1070'te William, Winchester'da Paskalya için tacını törenle taktığında sona erdi.
İngiltere'de Gücünü Sağlamlaştırması > Kilise İşleri

William, 1070 yılında Winchester'dayken, papa tarafından gönderilen üç papalık elçisi olan John Minutus, Peter ve Sion'lu Ermenfrid ile bir araya geldi. Elçiler, Paskalya sırasında William'ı törenle taçlandırdılar. Tarihçi David Bates, bu taç giyme törenini William'ın fethi için törensel papalık "onay mührü" olarak görüyor. Elçiler ve kral daha sonra İngiliz kilisesini reforme etmeye ve yeniden düzenlemeye adanmış bir dizi dini konsey düzenlemeye başladılar. Stigand ve kardeşi Elmham Piskoposu Æthelmær, piskoposluk görevlerinden alındı. Yerli başrahiplerden bazıları da hem Paskalya yakınlarında düzenlenen konseyde hem de Whitsun yakınlarındaki başka bir konseyde görevden alındı. Whitsun konseyi, Eylül 1069'da ölen Ealdred'in yerine Lanfranc'ın Canterbury'nin yeni Başpiskoposu ve Thomas of Bayeux'un yeni York Başpiskoposu olarak atandığını gördü. William'ın üvey kardeşi Odo belki de Canterbury'ye atanmayı bekliyordu, ancak William muhtemelen bir aile üyesine bu kadar yetki vermek istemiyordu. Atamanın bir başka nedeni de, papalığın Lanfranc'ı ataması için yaptığı baskı olabilir. Görevden alınan piskoposların ve başrahiplerin yerine Norman din adamları atandı ve sürecin sonunda, Edward tarafından atanan birkaç kıta piskoposuyla birlikte yalnızca iki yerli İngiliz piskoposu görevde kaldı. 1070 yılında William ayrıca, kısmen savaştaki ölümler için bir kefaret ve kısmen de ölüler için bir anıt olarak, Hastings Savaşı'nın olduğu yerde yeni bir manastır olan Battle Abbey'i kurdu. 1080'de Lillebonne'da düzenlenen bir dini konseyde, Norman kilisesi üzerindeki nihai yetkisi onaylandı.