Amerika Birleşik Devletleri Atom Enerjisi Komisyonu
Geçmiş

Kongre, AEC'yi oluştururken, atom enerjisinin yalnızca ülkeyi savunması için nükleer silah olarak değil, aynı zamanda dünya barışını teşvik etmek, kamu refahını artırmak ve özel girişimde serbest rekabeti güçlendirmek için de kullanılması gerektiğini beyan etti. Aynı zamanda, AEC'yi kurulmasını sağlayan McMahon Yasası, ona nükleer bilim ve teknolojinin tamamı üzerinde benzeri görülmemiş bir düzenleme yetkisi de verdi. Ayrıca, Amerika Birleşik Devletleri ile diğer ülkeler arasında teknoloji transferini açıkça engelledi ve AEC tarafından kontrol edilen herhangi bir nükleer bilgiye erişim sağlamak isteyen tüm bilim insanları veya endüstriyel yüklenicilerin FBI tarafından soruşturulmasını zorunlu kıldı. Bu, politikacılar, askeri planlamacılar ve atom bilimciler arasında bu yeni enerji kaynağının kaderi ve hangi araçlarla düzenleneceği konusunda aylarca süren yoğun tartışmaların sonucuydu. Başkan Truman, David Lilienthal'i AEC'nin ilk Başkanı olarak atadı. Kongre, yeni sivil AEC'ye misyonunu yerine getirmesi için olağanüstü güç ve önemli ölçüde bağımsızlık verdi. AEC'ye bilim insanlarını ve mühendisleri işe alma konusunda olağanüstü bir özgürlük sağlamak için, AEC çalışanları kamu hizmeti sisteminden muaf tutuldu. AEC'nin ilk görevi, ABD Ordusu'ndan miras kalan dağınık atom tesisleri ve laboratuvarlar imparatorluğunu incelemekti.
Büyük güvenlik ihtiyacı nedeniyle, tüm üretim tesisleri ve nükleer reaktörler devlete ait olacak, tüm teknik bilgiler ve araştırma sonuçları ise AEC'nin kontrolü altında olacaktı. Daha sonra Manhattan Projesi kapsamında oluşturulan tesislerden Ulusal Laboratuvar Sistemi kuruldu. Argonne Ulusal Laboratuvarı, yeni AEC'nin görevlerini yerine getirmeye adanmış, yüklenici tarafından işletilen bir tesis olarak bu yasa kapsamında yetkilendirilen ilk laboratuvarlardan biriydi.[kaynak belirtilmeli] Argonne, Chicago bölgesindeki üniversiteleri dahil eden bölgesel laboratuvarların ilkiydi. Diğerleri Clinton (CEW) laboratuvarları ve Kuzeydoğu'daki Brookhaven Ulusal Laboratuvarıydı ancak Güney Kaliforniya'da benzer bir laboratuvar kurulmadı.
11 Mart 1948'de Lilienthal ve Kenneth Nichols Beyaz Saray'a çağrıldılar ve burada Truman onlara "Birbirinizden nefret ettiğinizi biliyorum" dedi. "AEC'nin temel hedefinin atom silahları geliştirmek ve üretmek olduğunu" söyledi, Nichols tümgeneral olarak atandı ve daha önce Lilienthal onun atanmasına karşı çıktığı Silahlı Kuvvetler Özel Silahlar Projesi'nin (AFSWP) şefi olarak Leslie Groves'un yerini aldı. Lilienthal'e "her kapının önüne bir şişe süt koyma arzusundan vazgeçip atom silahları üretme işine yönelmesi" söylendi. Nichols, 2 Kasım 1953'te AEC'nin Genel Müdürü oldu.
AEC, ABD nükleer cephaneliğinin geliştirilmesinden sorumluydu ve bu sorumlulukları Manhattan Projesi'nden savaş zamanında devraldı. AEC, ilk on yılında, önceliği silah geliştirmek olan Los Alamos Bilimsel Laboratuvarı'nın işleyişini ve 1952'de Kaliforniya'da yeni ikinci silah laboratuvarı olan Lawrence Livermore Ulusal Laboratuvarı'nın kurulmasını denetledi. AEC ayrıca hidrojen bombasını (H-bombası) geliştirmek için "hızlandırılmış program"ı yürüttü ve AEC, Rosenberglerin casusluk nedeniyle yargılanmasında kilit bir rol oynadı.
AEC ayrıca hem uzaktaki Pasifik Deneme Sahaları'nda hem de Amerika Birleşik Devletleri'nin batısındaki Nevada Test Sahası'nda düzenli bir nükleer silah denemesi programı başlattı. AEC aynı zamanda birçok temel araştırmayı da desteklerken, ilk bütçesinin büyük çoğunluğu nükleer silah geliştirme ve üretimine ayrılmıştı.[kaynak belirtilmeli]
Fizikçi J. Robert Oppenheimer, Manhattan Projesi'nin direktörü olarak görev yaptıktan sonra, nükleer bilim insanlarından oluşan genel danışma kurulu başkanı olarak AEC'ye, Lilienthal ile birlikte "süper" veya diğer adıyla hidrojen bombasının geliştirilmesine karşı güçlü görüşlerini dile getirdi. Daha sonra Lilienthal, 1950'de Beyaz Saray'ın isteği üzerine AEC'den ayrıldı ve Oppenheimer'ın yönetim kuruluna atanması 1952'de tekrar gerçekleşmedi. Bunların kaldırılmasıyla Başkan Truman, hidrojen bombasını geliştirip üretme kararını açıkladı. Deneysel bir hidrojen bombasının ("Ivy Mike") ilk deneme atışı 1 Kasım 1952'de Başkan Truman yönetiminde Orta Pasifik'te gerçekleştirildi. Ayrıca ABD Deniz Kuvvetleri Amirali Lewis W. Strauss, 1953 yılında yeni Başkan Eisenhower tarafından hidrojen bombasının askeri açıdan geliştirilmesi ve üretimini yürütmek üzere AEC'nin Başkanı olarak atandı.
Lilienthal, özellikle nükleer santrallerin barışçıl kullanımlarına yüksek öncelik vermek istiyordu ancak kömür hâlâ ucuzdu ve elektrik enerjisi endüstrisi ilgilenmiyordu. İlk deneysel nükleer enerji santrali 1954 yılında Pennsylvania'da Başkan Eisenhower döneminde faaliyete geçti.