Mora'nın Osmanlı tarafından yeniden fethi
Mora'ya Saldırı

13 Haziran'daki bir savaş meclisinden sonra, 1683'te Viyana Kuşatması'na önderlik eden aynı adı taşıyan Sadrazam'ın yeğeni ve Diyarbekir Eyalet valisi Merzifonlu Kara Mustafa Paşa komutasındaki 15.000 Yeniçeri İnebahtı'yı ele geçirmek ve oradan da İnebahtı'ya geçmek üzere gönderildi. Yusuf Paşa ve Yeniçeri Ağas komutasındaki ordunun ana gövdesi Korint Kıstağı'na ve oradan Argolid'e ve güneybatıya, Mora'nın merkezini geçerek Messenia'ya hareket ederken, kuzeybatı Mora, Mora ve Patras Kalesi'ne saldırmak için, filodan gelen malzemelerle desteklendi.Aynı zamanda, Osmanlı donanması Orta Ege'deki son Venedik topraklarını, Tinos (5 Haziran) ve Aigina (7 Temmuz) adalarını ele geçirdi ve Mora'daki Venedik mevzilerini ablukaya aldı. . Venedik filosu Venedik İyon Adaları'nda kaldığı için Osmanlılar cezasız kaldı.
"Devlet tarafından toprağı korumak için gönderildi,
(Müslümanın elinden zorla alındı,
Sobieski gururunu evcilleştirirken
Budin surları ve Tuna kıyısında,
Venedik reisleri sıkıldı
Patra'dan Euboea körfezine,)
Minotti Korint'in kulelerinde tutuldu
Doç'un devredilen yetkileri,
Barış'ın acıyan gözü henüz gülümserken
 uzun zamandır unutulmuş Yunanistan:"
Minotto'nun bir raporuna göre, Osmanlı ileri muhafızları 13 Haziran'da Mora'ya girdi. İlk Venedik kalesi, 300'den biraz fazla Venedikli ve yaklaşık 110 Yunan ve Arnavut yardımcı tarafından tutulan Acrocorinth kalesiydi. Venedik garnizonu hastalıklar nedeniyle zayıflamıştı ve topçuların bakımı kötüydü ve cephanesi yetersizdi. 2 Temmuz'a kadar Osmanlılar surları iki yerde aşmıştı. Kale düşmek üzereyken, çok sayıda sivil mülteci Minotto'ya teslim olması için baskı yapmaya başladı. Garnizonun Korfu'ya güvenli geçişi için şartlar ayarlandı ve garnizon 5 Temmuz'da kaleyi terk etmeye başladı. Ancak yağmaya hevesli bazı Yeniçeriler, Damat Ali'nin emirlerine karşı gelerek kaleye girdiler. Garnizonun büyük bir kısmı ve sivillerin çoğu katledildi veya köleliğe satıldı (Minoto dahil). Sadece 180 Venedikli kurtarıldı ve Korfu'ya nakledildi.Bu trajik olaylar daha sonra Lord Byron'ın The Siege of Corinth şiirine ilham verdi.
Korint'ten sonra Osmanlılar 9 Temmuz'da terk edilmiş buldukları Argos'tan geçerek üç gün sonra Nauplia'nın önüne geldiler. Venedik gücünün Mora'daki ana kalesi olan Nauplia, Cumhuriyet'in en iyi tahkim edilmiş denizaşırı mülküydü.Geniş erzak, yaklaşık 3.000 kişilik bir garnizon ve en az 150 toptan oluşan bir topçu takviyesi ile şehrin en az üç ay dayanması ve deniz üzerinden takviye kuvvetlerinin gelmesine izin vermesi bekleniyordu. 20 Temmuz'da, yalnızca dokuz günlük kuşatmadan sonra, Osmanlılar Palamidi burçlarının altında bir mayını patlattı ve kaleye başarılı bir şekilde baskın düzenledi. Venedikli savunucular paniğe kapıldı ve geri çekildi, bu da savunmanın genel olarak çökmesine yol açtı.
13 Eylül de Sadrazam dönüş yolculuğuna başladı ve 22'sinde Nauplia yakınlarında padişahın tebriklerini aldı. Bunu bir hafta süren geçit törenleri ve kutlamalar izledi. 10 Ekim'de Peygamberin Sancağı, seferin bittiğinin bir işareti olarak tabutuna törenle yerleştirildi. Askerler, 17 Ekim'de Larissa yakınlarında altı aylık maaş aldılar ve Sadrazam, 2 Aralık'ta zaferle giriş yapmak için başkente döndü.