Camel (müzik grubu)
Tarihi > 1970'ler

Andrew Latimer (gitar), Andy Ward (davul) ve Doug Ferguson (bas gitar) İngiltere'nin Surrey bölgesinin Guildford kentinde Brew adında bir üçlü olarak çalıyorlardı. 1971'in başlarında, şarkıcı ve söz yazarı Phillip Goodhand-Tait'in yedek grubu olmak için seçmelere katıldılar ve DJM Records'tan çıkan I Think I'll Write a Song adlı albümünde yer aldılar. Daha sonra klavyeci Peter Bardens gruba katıldı ve verdikleri ilk konserden sonra isimlerini Camel olarak değiştirdiler. Camel ismi altındaki ilk konserleri, Aralık 1971'de Londra'daki Waltham Forest Teknik Koleji'nde Wishbone Ash'in ön grubu olarak gerçekleşmiştir.
Ağustos 1972'de Camel, MCA Records ile anlaştı ve kendi adlarını taşıyan ilk albümleri Camel, 1973'ün başlarında piyasaya çıktı. Albüm beklenen ilgiye ulaşamadı ve grup Decca Records'a bağlı bir plak şirketi olan Deram Records'a geçiş yaptı. 1974'te ikinci albümleri Mirage'ı çıkardılar ve eleştirmenlerce beğenildi. Albüm, kendi ülkesinde listelere giremese de, Amerika Birleşik Devletleri'nde başarı elde etti ve orada üç aylık bir turneye çıktı.
1975 yılında yayınlanan ve Paul Gallico'nun aynı adlı kısa öyküsünden esinlenen enstrümantal konsept albüm The Snow Goose, Camel'a daha geniş bir ilgi ve başarı getiren albüm oldu. Ancak albüm Gallico'nun gruba dava açmasına neden oldu. İlk başta Gallico'nun davayı "sigaradan nefret ettiği" ve grubun sigara markasıyla ilişkili olduğunu düşündüğü için açtığı iddia edilmiştir. Ancak Gallico kendisini sigara bağımlısı olarak tanımlamış ve kendi tabiriyle "en karanlık biçimleriyle bu kötü alışkanlığın bağımlısı" olduğunu belirtmiş; bu yüzden itirazının sadece telif hakkı ihlaline dayandığını açıklamıştır. Bu durum üzerine Camel, albümün ön kapağına The Snow Goose öyküsünden esinlenildiğini belirtecek şekilde Music inspired by... (...'dan ilham alan müzikler) ön ekini ekledi ve arka kapaktakin hikâye notlarını kaldırdı. Albümün başarısı ile birlikte grup Ekim 1975'te Londra Senfoni Orkestrası ile Royal Albert Hall'da prestijli bir konser gerçekleştirdi.
Grubun dördüncü albümü Moonmadness (1976), orijinal kadronun yer aldığı son albüm oldu. Sonraki turnelerde yer almak üzere saksafon ve flütte Mel Collins gruba dahil oldu. Grubun davulcusu olan Andy Ward'ın caza yönelmek istemesi grubun bas gitaristi olan Doug Ferguson'un 1977 başlarında gruptan ayrılmasına neden oldu. Ferguson, Headwaiter grubunu kurdu ve daha sonra gayrimenkul geliştirme uzmanı oldu.
Öncesinde bir diğer progresif rock grubu olan Caravan'da yer almış olan Richard Sinclair, Ferguson'un yerini aldı ve Mel Collins gruba resmi olarak katıldı. Oluşan bu kadro Rain Dances (1977) ve Breathless'ı (1978) yayınladı. Breathless, düzenlenen destek turnesinden önce ayrıldığını açıklayan grubun klavyecisi Peter Bardens'ın yer aldığı son albüm oldu. Bardens'ın yerine geçmişte Caravan'da bulunmuş iki klavyeci olan Dave Sinclair (Richard Sinclair'ın kuzeni) ve Jan Schelhaas gruba katıldı. Sinclair kuzenlerin ikisi de turneden sonra gruptan ayrıldı ve yerlerine klavyeci Kit Watkins ve bas gitarist Colin Bass geldi. Yeni kadro, I Can See Your House from Here'ı (1979) kaydetti. Gered Mankowitz tarafından fotoğraflanan ve tasarlanan albümün kapağı, çarmıha gerilmiş bir astronotun Dünya'ya baktığı bir fotoğraftan oluşuyordu.