stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Türkiye'de tenis
Turnuvalar > Uluslararası Düzeyde Düzenlenen Tenis Turnuvaları

Türkiye Tenis Federasyonu Uluslararası Tenis Federasyonu(ITF), Avrupa Tenis Birliği(TE), Dünya Kadınlar Tenis Birliği(WTA) ve Dünya Erkekler Tenis Birliğinin(ATP) kurallarına tabidir. Türkiye bu çerçevede düzenlenen Uluslararası Turnuvalara iştirak etmektedir.
Turnuvalar > Uluslararası Düzeyde Düzenlenen Tenis Turnuvaları > Türkiye'nin Katıldığı Bazı Önemli Uluslararası Turnuvalar

Not: ITF bünyesinde düzenlenen önemli turnuvalar listelenmiştir.
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ITF Turnuvaları | Grand Slam Turnuvaları | ATP Turnuvaları | WTA Turnuvaları |
| Davis Kupası | Avustralya Açık | ATP World Tour Masters 1000 | WTA Tur Şampiyonası |
| Fed Kupası | Fransa Açık | ATP World Tour 500 series | WTA |
| Hopman Kupası | Wimbledon | ATP World Tour 250 series | WTA Tier I |
| Olimpiyatlar | Amerika Açık | ATP Challenger Tour | WTA Tier II |
| Paralimpik Olimpiyatlar |  |  | WTA Tier III |
|  |  |  | WTA Tier IV  |
Millî Tenis Takımları Karnesi

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Turnuva | İlk katılım | En yüksek derece |
| Davis Kupası | 1948 | 2. Tur (1990-91) |
| Fed Kupası | 1991 | Çeyrek final (1991) |
Hopman Kupası: -
Dünya Takım Kupası: -
 Yaz Olimpiyatları: -
| Akdeniz oyunları | 1997 |  Bronz Madalya(1997) -  Gümüş Madalya(2009) -  Gümüş Madalya(2009)-   Altın Madalya(2013)-  Altın Madalya(2013) |
| Avrupa Gençlik Olimpik Oyunları | 2007 | 2. Tur (2011)  |
Türk Tenisçilerin Karnesi

son güncelleme:26.06.2024
Tek Erkekler
| Oyuncu | En yüksek sıralaması | Güncel Sıralama |
| --- | --- | --- |
| Marsel İlhan | 77 (2 Mart 2015) | 1237 (26 Haziran 2024) |
| Nazmi Bari | 135 (31 Aralık 1973) | - |
| Cem İlkel | 144 (29 Kasım 2021) | 407 (26 Haziran 2024) |
| Altuğ Çelikbilek | 154 (21 Şubat 2022) | 386 (26 Haziran 2024) |
| Ergi Kırkın | 251 (6 May 2024) | 254 (26 Haziran 2024) |
| Yankı Erel | 325 (15 Ocak 2024) | 458 (26 Haziran 2024) |
| Anıl Yüksel | 492 (21 Kasım 2016) | - |
| Barış Ergüden | 520 (15 Haziran 2015) | - |
| Cengiz Aksu | 530 (29 Ocak 2024) | 608 (26 Haziran 2024) |
| Mert Naci Türker | 556 (18 Mart 2018) | 581 (26 Haziran 2024) |
| Efe Üstündağ | 599 (31 Temmuz 2000) | - |
| Koray Kırcı | 616 (31 Ekim 2022) | 918 (26 Haziran 2024) |
| Tuna Altuna | 651 (9 Eylül 2013) | - |
| Ergün Zorlu | 795 (12 Eylül 2011) |  |
| Sarp Ağabigün | 815 (31 Mayıs 2021) | 1671 (26 Haziran 2024) |
| Tuncay Duran | 884 (27 Kasım 2023) | 980 (26 Haziran 2024) |
| Kuzey Çekirge | 993 (8 Ağustos 2022) | 1043 (26 Haziran 2024) |
Çift Erkekler
| Oyuncu | En yüksek sıralaması | Güncel Sıralama |
| --- | --- | --- |
| Tuna Altuna | 169 (8 Nisan 2018) | - |
| Altuğ Çelikbilek | 224 (25 Temmuz 2022) | 2235 (26 Haziran 2024) |
| Cem İlkel | 299 (27 Ağustos 2018) | 1843 (26 Haziran 2024) |
| Ergi Kırkın | 300 (26 Şubat 2024) | 420 (26 Haziran 2024) |
| Sarp Ağabigün | 322 (27 Haziran 2016) | 1083 (26 Haziran 2024) |
| Efe Üstündağ | 373 (24 Temmuz 2000) | - |
| Barış Ergüden | 520 (16 Temmuz 2014) | - |
| Marsel İlhan | 564 (25 Mayıs 2009) | - |
| Gökberk Sarıtaş | 628 (15 Nisan 2024) | 668 (26 Haziran 2024) |
| Yankı Erel | 655 (8 Kasım 2021) | 803 (26 Haziran 2024) |
| Ergün Zorlu | 742 (23 Nisan2007) | - |
| Koray Kırcı | 748 (2 Mayıs 2024) | 1537 (26 Haziran 2024) |
| Umut Akkoyun | 675 (4 Ocak 2021) | - |
Mert Alkaya: 890 (26 Haziran 2024)
| Berk İlkel | 987 (8 Ağustos 2022) | 1191 (26 Haziran 2024) |
| Tuncay Duran | 992 (27 Kasım 2023) | 1319 (26 Haziran 2024) |
Türk Tenisçilerin Karnesi > Grand Slam Turnuvalarında Ana Tabloya Katılan Türk Tenisçiler

| Oyuncu | Avustralya Açık | Fransa Açık | Wimbledon | Amerika Açık | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Marsel İlhan | 2010 (2.Tur) 2011 (1. Tur) 2015 (1. Tur) | 2011 (2. Tur) 2015 (1. Tur) 2016 (1. Tur) | 2010 (2. Tur) 2015 (2. Tur) 2014 (1. Tur) | 2009(2. Tur) 2011 (2. Tur) 2015 (2. Tur) | 12 |
| İpek Şenoğlu | 2005 (2.Tur) | 2009 (1.Tur) 2010 (1.Tur) | 2009 (3.Tur) | 2004 (3.Tur) | 5 |
| Çağla Büyükakçay | 2017 (1. Tur) | 2016 (2.Tur) 2017 (2.Tur) | 2016 (1.Tur) | 2016 (2.Tur) | 5 |
| İpek Soylu | - | 2016 (1.Tur) | - | 2017 (1.Tur) | 2 |
| Bahtiye Musluoğlu | - | 1950 (3. Tur) | - | - | 1 |
| Nazmi Bari | - | - | - | 1963 (1. Tur) | 1 |
| Cem İlkel | - | - | - | 2021 (1. Tur) | 1 |
| Zeynep Sönmez | - | 2024 (1. Tur) | - | - | 1 |
1887 yılında tenisi anlatan ABD kongre kütüphanesine ait resim
11 Ağustos 1924 tarihli Spor Alemi dergisinde Fenerbahçe'nin Challenge Cup şampiyonu tenisçisi Suat (Subay) Bey.
Marsel İlhan 2010 Avustralya Açık Turnuvasında
2012 UEFA Şampiyonlar Ligi finali

2012 UEFA Şampiyonlar Ligi finali, 2011-12 UEFA Şampiyonlar Ligi'nin final maçıdır. Maç Bayern Münih ve 1860 Münih'in ev sahibi oldukları Allianz Arena'da oynandı. Finalde, yarı finalde geçen senenin şampiyonu Barcelona'yı toplamda 3-2 ile eleyen İngiliz Chelsea ile Real Madrid'i toplamda 3-3'lük beraberliğin ardından penaltılarda 3-1 yenen Bayern Münih karşılaştı. 1957, 1965 ve 1984'ten beri dördüncü kez ve turnuvanın adı Şampiyonlar Ligi olduğundan beri ilk kez bir takım kendi evinde final oynadı. Maçın kazananı 2011-12 UEFA Avrupa Ligi şampiyonu ilk 2012 UEFA Süper Kupası maçında karşı karşıya gelecek ve 2012 FIFA Kulüpler Dünya Kupası'na UEFA'yı temsilen katılmıştır.
Bayern Münih'te David Alaba, Holger Badstuber ve Luiz Gustavo, Chelsea'de ise Branislav Ivanović, Raul Meireles, Ramires ve John Terry cezaları nedeniyle bu maçta oynayamadı.
Finale giden yol

Daha fazla bilgi: 2011-12 UEFA Şampiyonlar Ligi
Maç

Bayern Münih  v  Chelsea
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Bayern Münih  | 1 - 1 |  Chelsea |
| Müller  83' | Rapor | Drogba  88' |
|   | Seri penaltılar |   |
| Lahm  Gómez  Neuer  Olić  Schweinsteiger  | 3 - 4 |  Mata  Luiz  Lampard  Cole  Drogba |
| --- | --- |
             Bayern Münih :              Chelsea 
| --- | --- |
 UEFA Maçın Adamı:   Didier Drogba (Chelsea)   Taraftar Maçın Adamı:   Petr Čech (Chelsea)   Yardımcı hakemler:  Bertino Miranda (Portekiz)  Ricardo Santos (Portekiz)  Dördüncü hakem:  Carlos Velasco Carballo (İspanya)  Ek yardımcı hakemler:  Manuel De Sousa (Portekiz)  Duarte Gomes (Portekiz):  Maç kuralları 90 dakika.  Gerekirse 30 dakika uzatma.  Skor hala eşitse seri penaltı atışları.  Yedi yedek oyuncu.  En fazla üç oyuncu değişikliği.
Aynorozlu Paisios

| Aynorozlu Paisios |
| --- | --- |
Paisios, Aynoroz dağında
Arhimandritis, Anahereyo
Doğum: Arsenios Eznepidis 25 Temmuz 1924(1924-07-25) Yahyalı, Kayseri, Türkiye (önceden Çamlıca, Kapadokya olarak biliniyordu)
İkamet: Koniça; Aynoroz; Sina; Suroti
Ölüm: 12 Temmuz  1994 (69 yaşında) Aziz Teolog Yuhanna Manastırı, Suroti, Selanik, Yunanistan
Kutsayanlar: Doğu Ortodoks Kilisesi
Aziz ilanı: 13 Ocak 2015 İstanbul Rum Ortodoks Patrikhanesi tarafından
Türbe: Aziz Teolog Yuhanna Manastırı, Suroti
Yortu: 12 Temmuz (yeni takvim) 13 Ocak (eski takvim)
Simge: Skufya, yelek, Dua İpi, Baston
Koruyucu aziz: Avustralya, Ramp Hizmetlileri
Etkileri: Kapadokyalı Arsenios, Tikhon (Golenkov), Nineveli İshak
Kültür veya tür: Aynoroz
Aynorozlu Paisios, Aziz Paisios veya Yaşlı Paisios olarak da bilinir (Yunanca: Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης), seküler ismiyle Arsenios Eznepidis (Yunanca: Αρσένιος Εζνεπίδης); 1924–1994), Aynoroz Dağı’nda yaşamış ünlü Rum Ortodoks çileciydi. Aslen Kayseri’nin Yahyalı ilçesine bağlı olan Çamlıca mahallesindendir (eski ismiyle Faraşa). Çileci hayatı ve ruhsal rehberlikleriyle anılır. Bugün, özellikle Yunanistan; Rusya ve Suriye’de Doğu Ortodoks Hristiyanlarca hürmet edilir.
Muhterem Starets Paisios 13 Ocak 2015 tarihinde Ekümenik Patriklik Kutsal Sinodu ile kanonize edilmiştir. Yortusu eski takvim ile 29 Haziran, yeni takvim ile 12 Temmuz’dur.
Biyografi

Arsenios Eznepidis 25 Haziran 1924 tarihinde Çamlıca, Kapadokya’da, Rum Kırımı ve Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesi sırasında doğdu. Arsenios ismi ona, onu vaftiz eden Kapadokyalı Arsenios tarafından verilmiş ve aynı zamanda gelecekteki manastır hayatına dair peygamberlikte bulunmuştur. Eznepidis ailesi ise mübadeleden sonra Koniçe, Epir’e yerleşmiştir. Arsenios orada büyümüş ve ortaokuldan sonra marangozluk yapmıştır.
Yunan İç Savaşı sırasında telsiz operatörü olarak görev yapmıştır.
Biyografi > Manastır hayatı

1950 yılında görevini tamamladıktan sonra Aynoroz dağına gitti: gelecekte Kutlumusyu Manastırı’nın başkeşişi olacak Kiril’e daha sonra da Esfigmenu Manastırı’na gitmiştir (bu manastırın daha sonra olacak Ekümenik Patrikliğe muhalefetine destek vermemiştir).
Arsenios dört yıllık acemilik döneminden sonra, 27 Mart 1954 tarihinde Rasaforos Keşiş derecesine getirilmiş ve Averkios ismi verilmiştir.
Bir süre sonra Averkios, amcasının da orada keşiş olduğu Fletyu Manastırı’na gitmiş ve orada Simeon’un rehberliğinde kalmıştır. 12 Mart 1957 tarihinde Simeon tarafından Küçük Skema mertebesine yükseltilmiş, yorulmak bilmez Kayseri Metropoliti 2. Paisios’un anısına (O da Çamlıcalı’ydı) ona Paisios ismi verilmiştir.
1958 yılında Paisios’tan köyünün çevresinde, protestan grupların misyonerliklerine karşı, zaman geçirmesi istenmiştir. Orada birçok kişiye yardım etmiş ve imanlıları cesaretlendirmiştir. Daha sonra ise 1962 yılında, Sina Dağı’ndaki Azize Katerina Manastırı’nı ziyaret etmek amacıyla ayrılmış ve orada iki yıl kalmıştır. Bu süre zarfınca Bedeviler ile yakınlaşmış ve Bedeviler onun varlığından hem ruhsal olarak hem de maddi olarak fayda görmüş, Paisios sattığı el yapımı ahşap oymaları satarak Bedevilerin yemeklerini almıştır.
1964 yılında Aynoroz Dağı’na geri dönmüş, Katunakya yabanlarında kısa bir süreliğine kalmaya gitmeden önce İviron Manastırı’nın Skete’sinde bir süre kalmıştır. Paisios’un gerileyen sağlığı oradan ayrılmasına sebep olan şey olabilir. 1966’da ciğerlerinin bir kısmının alınmasıyla sonuçlanan bir operasyon geçirmiştir. Hastanede geçirdiği bu süre zarfında, Selanik’in biraz dışındaki Aziz Teolog Yuhanna’nın Rahibeleri ile uzun sürecek olan dostluğu başlamıştır. Ameliyatı sırasında çok kana ihtiyacı olduğundan, ölmemesi için, manastırdan bir grup acemi onun için bu büyük miktardaki kanı bağışlamıştır.
1968 yılında Stavronikita Manastırı’nda bir süre kalmıştır.
Kutlumusyu Manastırı’ndan Gabriel, Aynorozlu Paisios’un bir öğrencisiydi.
Biyografi > Hastalık zamanları

Manastır hayatının başından beri bronşektazi onu rahat bırakmamış, hatalı bir tehşis ve tedavi sonucunda kan kusmaya başlamış ve ameliyat geçirmiştir.
Ciğerlerinden ameliyat olduğu zaman üşütmüş, aç karnına güçlü bir antibiyotik verilmiş, bu yüzden de ülserli bir koliteye yakalanmıştır. Bu, onun en hafif soğuk algınlıklarında bile bağırsaklarının bozulup kanamalarının olmasına yol açmıştır.
Sina'da ağır bir granit bloğunu kaldırmaya çalışırken beş-altı ay sürecek olan bir diskopati (omur kayması) geçirmiş, çoğu zaman yürümek için iki değneğe dayanmak zorunda kalmıştır.
Son yıllarda bağırsak kanamaları artmış, bir gecede on dokuz defa tuvalete giderek kan boşaltmasını gerektirmiştir. Muayene olmak istemediği için ise doktorlar kanamanın sebebini tam olarak kestiremiyordu.
Hastalığının ağırlaştığının ve gücünün azaldığının farkındaydı, kanamaları ise durmuyordu. Yine de ilaçlara sığınmadan durumu kabul ediyor ve Tanrı'dan kendisinden yardım isteyen hasta kardeşlere yardım edebilmeyi istiyordu.
Ekümenik Patrik I. Bartholomeos durumu öğrenmiş ve bir mesaj göndererek doktora gitmesini istemiştir. Bundan sonra kanamalar bir süre durmuştur. Çömezlerine, safça soruyordu: "Elbette Patriğe itaat etmeliyim ama şimdi kanama durduğuna göre buna gerek kaldı mı? Ne dersin?" Kısa bir süre sonra kanamaları tekrarlamıştır.
Theagenneio Hastanesi'nde kendisine ileri aşama kanser tanısı konmuştur. Kanser altı yıllık olmasına rağmen metastaz görülmemişti. Tümörü ameliyata hazırlamak için ışın tedavisi yaptılar. Tedaviye her gidişinde derlerini anlatmak için bekleyen hastalara durmu daha ağır olmasına rağmen, günde otuz defa korkunç acılar içinde bağırsaklarını boşaltmak zorunda kalıyordu, gülümsemeye ve onları teselli etmeye devam ediyordu.
Pek çok soruya muhatap oluyor ve cevaplıyordu:
- Yeronda, çocuklarını ne hakla bırakıyorsun?
- Eh! Ömrümüz yetmiş yıl sürüyor, bu da yeterlidir.
- Yeronda, niçin dua etmiyorsunuz ki Tanrı sizi iyileştirsin? Size o kadar ihtiyacımız var ki!
- Ne yani, Tanrı ile dalga mı geçeyim! Mademki ben istedim hasta etmesini...
- Yeronda, bana son bir öğüt verin ki hatırlayayım!
- Maneviyatta asil olalım çünkü Mesih'e ancak böyle yakın olabiliriz.
Çamlıca, Kapadokya, Paisios'un doğum yeri
Monümenti
Yıldızlar Buradan Yükseliyor!

| "Yıldızlar Buradan Yükseliyor!"> Gece (müzik grubu) single'ı |
| --- | --- |
Format: CD, Single, Promosyon 
Kaydedilme: 2013
Tarz: rock, Pop
Süre: 3:08
Şirket: Sony Music
Yıldızlar Buradan Yükseliyor!, Türk rock grubu Gece'nin tekli (single) çalışmasıdır. 2013 FIFA 20 Yaş Altı Dünya Kupası'nın resmi şarkısı olan bu tekli, 23 Şubat 2013 tarihinde İstinye Park'ta gerçekleştirilen etkinlikle ilk kez kamuoyuna tanıtılmıştır. 3:08 dakikalık süresi olan şarkı Sony Music etiketiyle piyasaya çıktı. Söz ve bestesi Gece Grubu tarafından yapıldı.
Şarkıya grup tarafından bir klip çekildi. Türkiye U-20 millî takımının da yer aldığı klipte Türk teknik direktör Samet Aybaba'da oynadı. Klipte Gece'nin bulunduğu kısım Türk Telekom Arena'da, Türkiye U-20 millî takımının bulunduğu sahneler ise Atatürk Olimpiyat Stadyumu‘nda çekildi. Türk Telekom Arena ilk defa bir klipte mekan olarak kullanılmış oldu. Klibin yönetmenliğini, Samet Aybaba'nın kızı Gülşen Aybaba yaptı. Klipte oynaması için Feyyaz Uçar düşünülse de programına uymaması sebebiyle yerine Samet Aybaba tercih edildi.
Parça listesi

Promo CD-Single
"Yıldızlar Buradan Yükseliyor!" - 3:08
Diğer
Dreadnought şakası

Habeşli delege kıyafetiyle Dreadnought şakacıları; Virginia Woolf sol baştan sakallı olan.
Dreadnought şakası, 1910 yılında Horace de Vere Cole tarafından yapılan şakanın ismidir. Cole kendisini ve arkadaşlarını Habeş kraliyet ailesinden gelen bir delege grubu gibi tanıtıp kraliyet donanmasına bağlı HMS Dreadnought isimli savaş gemisinde resmi temaslarda bulunmuştur. Şakaya İngiliz entelektüel, yazar ve filozofların bağlı bulunduğu Bloomsbury grubundan kişiler de katılmıştır.
Kronoloji

Şakayı Cole ve beş arkadaşı planladı. Bu kişiler yazar Virginia Woolf, Adrian Stephen, Guy Ridley, Anthony Buxton ve sanatçı Duncant Grant idi. Yüzlerine ve vücutlarına siyah boyalar sürüp, turban takan grup Habeşli bir aile gibi giyindi. Boya ve makyajın silinmemesi için şaka süresince gruptakilerin bir şey yememesi gerekiyordu. Adrian Stephen “çevirmen” rolünü aldı.
7 Şubat 1910'da şakanın yapılmasına karar verildi. Cole Dorset'te demir almış olan HMS Dreadnought savaş gemisine bir telgraf çekti. Telgrafta geminin kendilerini ziyaret edecek olan Habeş kraliyet ailesi mensubu prensler için hazırlanması gerektiği yazıyordu. Telgrafın altında dışişlerinden Sir Charles Hardinge'ın imzası vardı.
Cole Londra Paddington tren istasyonuna gitti ve kendisinin dışişlerinden Herbert Cholmondeley olduğunu söyleyerek Weymouth'a gitmek üzere özel bir tren hazırlanmasını istedi.
Weymouth'ta, donanma Habeşli prensleri şeref kıtasıyla karşıladı. Habeş bayrağı bulunamadığından göndere Zanzibar’a ait bir bayrak çekildi ve Zanzibar milli marşı çalındı.
Habeşli grup gemiyi inceledi. Uydurdukları bir dille donanmadaki askerlerle iletişim kurmaya çalıştılar. Namaz kılmak için seccade istediler ve bazı üst düzey donanma görevlilerine sahte onur nişaneleri verdiler.
Şaka daha sonra gazetelerde yayınlandı. Cole prenseslerin donanma subaylarıyla çektikleri fotoğrafları medyaya gönderdi. Donanma ulusal basında alay konusu oldu. Ordu Cole’un tutuklanmasını talep etti. Fakat Cole ve arkadaşları herhangi bir kanunu ihlal etmemişlerdi.
Etkileri

Dreadnought gezisi sırasında, Habeşli grup sürekli memnuniyetlerini ve sevinçlerini göstermek için “Bunga! Bunga!” diyordu. 1915'te Birinci Dünya Savaşı esnasında HMS Dreadnought savaş gemisi Almanlara ait bir denizaltıyı batırdı. Gelen tebrik mesajında “BUNGA BUNGA” yazıyordu.
Lafayette stüdyosunda çekilmiş bir fotoğraf. Anthony Buxton (oturmuş), Adrian Stephen, Guy Ridley. (1910)
Arjantin tarihi

Şablon:Arjantin tarihi
Günümüzdeki Arjantin topraklarındaki tarih öncesi dönem, yaklaşık 13.000 yıl önce Patagonya'nın güney ucundaki ilk insan yerleşimleriyle başladı.
Yazılı tarih, 1516'da Juan Díaz de Solís'in Río de la Plata'ya yaptığı keşif gezisinde İspanyol tarihçilerin gelişiyle başladı ve bu, bu bölgenin İspanyol işgalinin başlangıcını işaret ediyor.
1776'da İspanyol Tacı, Mayıs 1810 Devrimi ile birlikte, Río de la Plata Birleşik Eyaletleri olarak adlandırılan birkaç bağımsız devletin kademeli olarak oluşum sürecini başlatan bir topraklar şemsiyesi olan Río de la Plata Kral Vekilliği'ni kurdu. 9 Temmuz 1816'da bağımsızlık ilanı ve 1824'te İspanyol İmparatorluğu'nun askerî yenilgisiyle, bugün Arjantin Cumhuriyeti olarak bilinen federal bir devlet 1853-1861'de kuruldu.
Monako Grand Prix

| --- | --- |
 Circuit de Monaco

Tur sayısı: 78
Pist uzunluğu: 3,337 km (2,074 mil)
Yarış uzunluğu: 260.286 km (161.734 mil)
En çok yarış kazanan sürücü:  Ayrton Senna (6)
En çok yarış kazanan marka:  McLaren (15)
Son yarış (2024):
Birinci:  Charles Leclerc
Marka: Scuderia Ferrari
Süre: 2:23:15.554
Pol süresi: 1:10.270
Sürücü:  Charles Leclerc
Marka: Scuderia Ferrari
En hızlı tur: 1:14.165
Sürücü:  Lewis Hamilton
Marka: Mercedes
Monako Grand Prix (Grand Prix de Monaco), her sene Monako ülkesinde düzenlenen ve Monte Carlo sokaklarının piste dönüştürülmesiyle oluşturulan Circuit de Monaco pistinde yapılan Formula 1 organizasyonudur. 1929'dan beri burada düzenlenen yarış, dünyanın en önemli ve prestijli otomobil yarışlarından birisi olarak kabul edilir.
Yarış, Monte Carlo sokaklarında düzenlenen, 42 metrelik yükseklik değişimini, birçok dar virajı ve tünelin bulunduğu bir parkurda düzenleniyor ve bu da onu Formula 1'in en zorlu pistlerinden biri haline getiriyor. Nispeten düşük ortalama hızlara rağmen Monako pisti, pistin darlığı nedeniyle yarışmak için tehlikeli bir yer ve neredeyse her yarış genellikle bir güvenlik aracı müdahalesi içeriyor. Bu yarış, FIA'nın F1 yarışları için zorunlu kıldığı 305 kilometrelik (190 mil) minimum yarış mesafesine uymayan tek Grand Prix'dir.
1992 Portekiz Grand Prix

| Yarış ayrıntıları |
| --- | --- | --- |
16 yarışlık 1992 Formula 1 sezonunun 14. yarışı

| Tarih | 27 Eylül 1992 |  |
Resmî ad: XIX Grande Premio de Portugal
Yer: Autódromo do Estoril, Estoril, Portekiz
Pist:  Sürekli yarış merkezi   2.703 mil / 4.349 km
Yarışılan mesafe:  71 tur, 191.913 mil / 308.779 km 
Hava: Güneşli
Pol
| Pilot |  Nigel Mansell | Williams-Renault |
Zamanı: 1:13.001
En hızlı tur
| Pilot |  Ayrton Senna | McLaren - Honda |
Zamanı:  1:16.272 (71 turluk yarışın 66. turunda)
Podyum
| Birinci |  Nigel Mansell | Williams-Renault |
| İkinci |  Gerhard Berger | McLaren - Honda |
| Üçüncü |  Ayrton Senna | McLaren - Honda |
1992 İtalya Grand Prix (resmî adıyla XIX Grande Premio de Portugal), 27 Eylül 1992 tarihinde Estoril'daki Autódromo do Estoril pistinde düzenlenmiş Formula 1 yarışı. Portekiz 1992 Formula 1 sezonu'nun toplamda 14. mücadelesiydi.
Yarış raporu

Yarışı Birleşik Krallık temsilcisi, Nigel Mansell birinci olarak tamamlamıştır. Yarışa ilk sıradan başlayan Nigel Mansell, sona kadar yarışta liderliği korudu. Böylece Nigel Mansell sezondaki 9. yarışını da kazanmış oldu. Avusturyalı pilot Gerhard Berger yarışı ikinci olarak tamamlamıştır. Brezilyalı pilot Ayrton Senna ise yarışı üçüncü sırada tamamladı. Onların ardından Martin Brundle, Mika Häkkinen ve Michele Alboreto gelmiştir.Markalarda ise Williams-Renault garantilediği yerine 10 puan alarak daha çok üstünleştirmiştir.McLaren-Honda 2 ve 3 ü alsa da bu yarış genel klasmanın ilk 5 sırasındaki kimsenin yerini değiştirmemiştir.
Yarış Klasmanı

| Poz>  | No | Sürücü | Marka | Tur | Zaman | Fark | Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 5 |  Nigel Mansell | Williams-Renault | 71 | 1:34:46.659 | 1 | 10 |
| 2 | 2 |  Gerhard Berger | McLaren-Honda | 71 | + 37.533 | 4 | 6 |
| 3 | 1 |  Ayrton Senna | McLaren-Honda | 70 | + 1 Lap | 3 | 4 |
| 4 | 20 |  Martin Brundle | Benetton-Ford | 70 | + 1 Lap | 6 | 3 |
| 5 | 11 |  Mika Häkkinen | Lotus-Ford | 70 | + 1 Lap | 7 | 2 |
| 6 | 9 |  Michele Alboreto | Footwork-Mugen-Honda | 70 | + 1 Lap | 8 | 1 |
| 7 | 19 |  Michael Schumacher | Benetton-Ford | 69 | + 2 Laps | 5 |   |
| 8 | 25 |  Thierry Boutsen | Ligier-Renault | 69 | + 2 Laps | 11 |   |
| 9 | 4 |  Andrea de Cesaris | Tyrrell-Ilmor | 69 | + 2 Laps | 12 |   |
| 10 | 10 |  Aguri Suzuki | Footwork-Mugen-Honda | 68 | + 3 Laps | 17 |   |
| 11 | 17 |  Emanuele Naspetti | March-Ilmor | 68 | + 3 Laps | 23 |   |
| 12 | 23 |  Christian Fittipaldi | Minardi-Lamborghini | 68 | + 3 Laps | 26 |   |
| 13 | 32 |  Stefano Modena | Jordan-Yamaha | 68 | + 3 Laps | 24 |   |
| 14 | 24 |  Gianni Morbidelli | Minardi-Lamborghini | 68 | + 3 Laps | 18 |   |
| YD | 21 |  Jyrki Järvilehto | Dallara-Ferrari | 51 | Physical | 19 |   |
| YD | 16 |  Karl Wendlinger | March-Ilmor | 48 | Gearbox | 22 |   |
| YD | 26 |  Érik Comas | Ligier-Renault | 47 | Engine | 14 |   |
| YD | 30 |  Ukyo Katayama | Larrousse-Lamborghini | 46 | Spun Off | 25 |   |
| YD | 6 |  Riccardo Patrese | Williams-Renault | 43 | Collision | 2 |   |
| YD | 22 |  Pierluigi Martini | Dallara-Ferrari | 43 | Puncture | 21 |   |
| YD | 28 |  Ivan Capelli | Ferrari | 34 | Engine | 16 |   |
| YD | 3 |  Olivier Grouillard | Tyrrell-Ilmor | 27 | Gearbox | 15 |   |
| YD | 29 |  Bertrand Gachot | Larrousse-Lamborghini | 25 | Engine | 13 |   |
| YD | 33 |  Maurício Gugelmin | Jordan-Yamaha | 19 | Electrical | 20 |   |
| YD | 27 |  Jean Alesi | Ferrari | 12 | Spun Off | 10 |   |
| YD | 12 |  Johnny Herbert | Lotus-Ford | 2 | Accident | 9 |   |
Kamala Harris
İlk yılları ve kariyeri > Çocukluğu, ailesi ve eğitimi

Kamala Devi Harris, 20 Ekim 1964'te Oakland, Kaliforniya'da doğdu. Annesi Shyamala Gopalan, Berkeley'deki Kaliforniya Üniversitesi'nde endokrinoloji alanında yüksek lisans yapmak üzere 1958 yılında Hindistan'dan Amerika Birleşik Devletleri'ne gelmiş bir biyologdu. Bunu, progesteron reseptör geni üzerindeki çalışmalarının meme kanseri araştırmalarında ilerlemelere yol açtığı 40 yılı aşkın bir araştırma kariyeri izledi. Harris'in babası Donald J. Harris, 1961'de Jamaika'dan ABD'ye geldi ve yine Berkeley'deki Kaliforniya Üniversitesi'ne kaydoldu ve kalkınma ekonomisi alanında uzmanlaştı. Stanford Üniversitesi Ekonomi Bölümü'nde kadro alan ilk siyah akademisyen olan Harris, şu anda burada emeritus statüsüne sahiptir. Kamala Harris'in anne ve babası, 1962 yılında tanıştı ve 1963 yılında evlendi.
Harris ailesi daha sonra Yukarı Ortabatı'daki çeşitli üniversite şehirlerinde yaşadı. 1996'da Urbana, Illinois'te yaşarlarken kardeşi Maya doğdu. Daha sonrasında Evanston, Illinois ve Madison, Wisconsin'de yaşadılar. 1970'e gelindiğinde evlilikleri sarsıldı ve Shyamala, iki kızıyla birlikte Kaliforniya'ya geri taşındı. Annesi ve babası, Kamala yedi yaşındayken boşandı. Aralarında Oakland ve Berkeley'deki Afroamerikalı entelektüeller ve hak aktivistlerinin de bulunduğu Shyamala'nın arkadaşlarından oluşan bir destek grubu, Harris kızlarını eleştirel bir şekilde etkiledi. Beş yıl sonra Shyamala, McGill Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde bir araştırma pozisyonunu kabul etti ve kızlarıyla birlikte Montreal, Quebec'e taşındı. Harris, 1981 yılında Westmount Lisesi'nden mezun oldu.
Harris 1981-82 yıllarında Montreal'deki Vanier College'de okudu ve ardından Washington, D.C.'deki tarihsel olarak siyah bir üniversite olan Howard Üniversitesi'ne gitti. 1986 yılında siyaset bilimi ve ekonomi bölümünden mezun oldu. Harris daha sonra Kaliforniya Üniversitesi, Hastings Hukuk Fakültesi'nde okudu, burada Siyah Hukuk Öğrencileri Derneği'nin bölüm başkanlığını yaptı. 1989 yılında Juris Doctor derecesiyle mezun oldu.