stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sharpe's Sword
Oyuncular

| Oyuncu | Rolü |
| --- | --- |
Sean Bean: Binbaşı Richard Sharpe
Daragh O'Malley: Onbaşı Patrick Harper
Hugh Fraser: Sir Arthur Wellesley
Hugh Ross: Binbaşı Munro
Emily Mortimer: Dilsiz kız
James Purefoy: Yüzbaşı Jack Spears
Michael Cochrane: Sir Henry Simmerson
Diana Perez: Ramona
Michael Mears: Er Francis Cooper
John Tams: Er Daniel Hagman
Jason Salkey: Er Harris
Lyndon Davies: Er Ben Perkins
Sharpe's Regiment

| --- | --- |

Yönetmen: Tom Clegg
Yapımcı: Malcolm Craddock  Muir Sutherland
Senarist: Charles Wood
Oyuncular: Sean Bean  Daragh O’Malley  Hugh Fraser Hugh Ross Abigail Cruttenden  Caroline Langrishe
Müzik: Dominic Muldowney John Tams
Cinsi: Televizyon filmi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1996 İngiltere ITV
Süre: 100 dakika
Dil: İngilizce
Önceki film: Sharpe's Sword
Devam filmi: Sharpe's Siege
Sharpe's Regiment, Bernard Cornwell'in aynı adlı roman dizisinden televizyona uyarlanan  Sharpe adlı film dizisinin dokuzuncu bölümüdür. İngiliz ITV kanalında ilk olarak 1996 yılında gösterilen filmde  Sean Bean ve Daragh O'Malley başrollerdedir.
Konusu

1813 yılında Yarımada Savaşı sürmektedir. Binbaşı Sharpe'ın (Sean Bean) da bağlı bulunduğu South Essex Alayı Fransızlarla yapılan çarpışmalarda ağır kayıplar alır ve lağvedilmenin eşiğine gelir. Binbaşı Sharpe ile Başçavuş Harper (Daragh O'Malley) İngiltere'ye giderek alaya yeni takviye askerlerin neden gelmediğini bulmak için yola çıkarlar.
İleride IV. George olarak tahta geçecek kral naibi prensin (Julian Fellowes) huzuruna kabul edilen Sharpe, alaydan sorumlu olan Lord Fenner (Nicholas Farrell) ile tanıştırılır. Fenner, Sharpe'ın niyetini anlamak için Lady Anne Camoynes'u (Caroline Langrishe) Sharpe'ı baştan çıkartma göreviyle gönderir. Sharpe'ın geliş nedeninin tehlikesini fark eden Fenner, Sharpe ve Harper'ı öldürmeleri için iki suikastçı görevlendirse de girişim başarısız olur. Suikastçıları öldüren Sharpe ve Harper, kendilerinin öldürüldüğü haberinin yayılmasını sağlarlar.
Bu şekilde takipten kurtulan Sharpe ve Harper, South Essex Alayında yeni askere alınanların durumunu yakından görmek için iki sivil gibi askere yazılırlar. Eğitim sırasında kurulan bir kanundışı örgütlü bir suçu fark ederler. Buna göre askere alınanlar Yarbay Girdwood (Mark Lambert) tarafından eğitilmekte, Sharpe'ın azılı düşmanı Sir Henry Simmerson (Michael Cochrane) aracılığıyla da diğer birliklere açık artırmayla bir mal gibi satılmaktadır. Para karşılığı rütbe uygulaması ile orduda yer almak isteyen zengin asiller bu şekilde iyi askerleri satın alma peşindedir. Tezgâhlanan uygulamayı öğrendikleri ortaya çıkınca birlikten kaçmak zorunda kalan Sharpe ve Harper'a Simmerson'ın kimsesiz yeğeni Jane Gibbons (Abigail Cruttenden) yardım eder. Sharpe, Birleşik Krallık hükûmetinde önemli bir konumda olan Lord Fenner ile yüzleşir ama elinde Fenner ve ekibinin suçunu ispatlayacak bir delil yoktur.
Tarihi konular

Ana madde: IV. George
Film, Birleşik Krallık Ordularının Fransa ile verdikleri ölüm kalım savaşı sırasında başkent Londra’daki siyasi ve toplumsal atmosferi oldukça detaylı şekilde işlenmektedir. Cephede katlanılan olağanüstü zorluklara ve yaşanan muazzam can kayıplarına rağmen saray çevresi ve hükümetin olanlara ilgisiz kaldığı ve sadece kendi kazancını  düşündüğü gözler önüne serilmektedir. Babasının akıl sağlığının yerinde olmaması nedeniyle önce kral naibi, daha sonra ise kral olacak olan IV. George, iktidarı süresince etrafındaki yöneticilerin ve özellikle de başbakanı Robert Jenkinson’un etkisinde kalacaktır. Jenkinson’un iktidarı sırasında İngiltere’de çok önemli gelişmeler yaşanacaktır. Napolyon Savaşlarında kazanılan zafere ve Viyana Kongresinde kazanılan haklara rağmen İngiltere savaşın hemen ardından sayısız toplumsal olaylarla altüst olacaktır. Bu dönemde yürürlüğe sokulan Mısır Yasaları savaşın ardından yaşanan işsizlik, yoksulluk ve açlığı derinleştirecek, Çartizm hareketi güçlenecektir. Bu dönemde yaşanan en talihsiz olay ise radikal hatip Henry Hunt’ı dinlemek üzere Manchester’daki Aziz Peter Meydanına toplanan yaklaşık 60 bin kişiye askerlerin saldırması olur. Tarihte Peterloo Katliamı olarak bilinen olayda 15 kişi öldürülür yüzlerce kişi yaralanır.
Oyuncular

| Oyuncu | Rolü |
| --- | --- |
Sean Bean: Binbaşı Richard Sharpe
Daragh O'Malley: Başçavuş Patrick Harper
Abigail Cruttenden: Jane Gibbons
Caroline Langrishe: Lady Anne Camoynes
Michael Cochrane: Sir Henry Simmerson
Mark Lambert: Albay Girdwood
Julian Fellowes: IV. George
Nicholas Farrell: Lord Fenner
Michael Mears: Er Francis Cooper
John Tams: Er Daniel Hagman
Jason Salkey: Er Harris
Lyndon Davies: Er Ben Perkins
Sharpe's Siege

| --- | --- |

Yönetmen: Tom Clegg
Yapımcı: Malcolm Craddock  Muir Sutherland
Senarist: Eoghan Harris Charles Wood
Oyuncular: Sean Bean  Daragh O’Malley  Hugh Fraser Abigail Cruttenden  Christian Brendel Feodor Atkine
Müzik: Dominic Muldowney John Tams
Sanat yönetmeni: Mustafa Ziya Ülkenciler
Cinsi: Televizyon filmi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1996 İngiltere ITV
Süre: 100 dakika
Dil: İngilizce
Önceki film: Sharpe's Regiment
Devam filmi: Sharpe's Mission
Sharpe's Siege, Bernard Cornwell'in aynı adlı roman dizisinden televizyona uyarlanan  Sharpe adlı film dizisinin onuncu bölümüdür. İngiliz ITV kanalında ilk olarak 1996 yılında gösterilen filmde  Sean Bean ve Daragh O'Malley başrollerdedir.
Konusu

1813 yılında Yarımada Savaşında Birleşik Krallık Orduları zafere yaklaşmıştır. İngiliz komutan Lord Wellington İspanya'dan sonra Fransa'nın güneyini işgal etme planları yapmaktadır. Kendisiyle irtibata geçen Fransız asil Maquerre Kontu (Christian Brendel) Bordeaux kentinin Napolyon Bonapart'a karşı ayaklanmasını sağlayabileceğini öne sürer. General Ross (James Laurenson) ikna olmaz, bölgedeki ajanları halkta isyancı bir ruh hali olmadığını bildirmiştir. Ancak buna rağmen bölgeye deneme amaçlı bir birlik gönderilmesine karar verilir. Kontun ailesine ait olan ancak Fransız askerlerinin elinde olduğu belirtilen kale alınacak ve ayaklanma için güvenli bir üs oluşturulacaktır.
Wellington, birliğin başına deneyimsiz Albay Horace Bampfylde'ı (Christopher Villiers) geçirmek durumunda kalır. Birlikle beraber harekâta katılması emredilen Binbaşı Richard Sharpe (Sean Bean) ise yeni evlendiği eşi Jane Gibbons (Abigail Cruttenden) ileride derecede sıtma olduğu için onu yalnız bırakmak istemez. Sharpe, kinin bulunamadığı için umut kesilen eşini bırakarak göreve gider.
Deneyimsiz Bampfylde, Sharpe'ın uyarılarına rağmen hiçbir planlama yapmadan iyi savunulan kaleye saldıracak ve ağır kayıpla geri çekilmek zorunda kalacaktır. Sharpe ve keskin nişancıları geceleyin kıyafet değiştirerek kaleye girmeyi başarır ve kalenin ele geçirilmesini sağlarlar. Kont, kaledeki kardeşi (Amira Casar) ve ağır yaralı annesiyle yeniden bir araya gelir. Sharpe'ı kıskanan Albay Bampfylde zaferi sahiplenmek için Sharpe'ı kalenin dışına gereksiz bir devriye görevine gönderir.
Sharpe kale dışındayken Kont, Bampfylde'e kalenin kapılarını havaya uçurmasını, ele geçirilen mühimmat ve patlayıcıyı patlatmasını, yaralı İngiliz askerlerini kalede bırakarak kampa dönüp, Wellington'a iyi haberi vermesini önerir. Deneyimsiz Albayı kandırmak için Kont, Bordeaux valisi olduğunu öne sürdüğü Sharpe'ın eski düşmanı Binbaşı Ducos'yu (Feodor Atkine) beraberinde getirir.
Kaledeki patlamayı duyarak geri dönen Sharpe ve adamları kaleye gelen sözde valinin tarif edilmesi üzerine Binbaşı Ducos tarafından tuzağa düşürüldüklerini anlarlar. Yalan habere göre ilerleyecek olan Wellington ve ordusu tuzağa düşmek üzeredir. Sharpe ve adamları ise kendilerine doğru ilerleyen bir Fransız birliğine karşı kaleyi savunmak durumunda kalacaklardır.
Tarihi konular

Ana maddeler: 1814 Paris Muharebesi ve 1814 Fontainebleau Antlaşması
Fransa İmparatorluğunun kıta Avrupasındaki hakimiyetinin çöküşü yaşanırken, Fransa içinde Napolyon'a karşı olması beklenen ayaklanma hiç gerçekleşmeyecektir. Fransız toprakları kuzeyden Rus İmparatorluğu, Prusya ve Alman devletleri ile güneyden Birleşik Krallık işgali altında kalacak, başkent Paris 1814 yılı Mart ayındaki muharebe sonucunda düşecektir. Hala yenilgiyi kabul etmeyen Napolyon, ordu komutanlarının baskısı ve Fransız asillerin talepleri üzerine görevlerinden ayrılır. 1814 yılı Nisan ayında imzalanan Fontainebleau Antlaşmasına göre Fransa tahtından uzaklaştırılan Napolyon, görece rahat koşullarda  Elba Adasına sürgüne gönderilir. Yüz Gün olarak anılan ikinci iktidarı alma girişimi 8 Temmuz 1815 günü Waterloo Muharebesi ile kesin olarak bastırılacaktır. Viyana Kongresindeki galip devletlerin onayıyla tahta geçen XVIII. Louis ve ondan sonra gelen X. Charles ülkedeki siyasi ortamı kararlı bir hale getiremeyecek ve 1830 Devrimine engel olunamayacaktır. Devrimin ardından tahta çıkan Louis-Philippe’in yetkilerine sınırlamalar getiren bu devrim Birleşik Hollanda Krallığından bağımsızlığı kazanmak Belçikalıların başlattıkları Belçika Devrimine de ışık tutacaktır.
Oyuncular

| Oyuncu | Rolü |
| --- | --- |
Sean Bean: Binbaşı Richard Sharpe
Daragh O'Malley: Başçavuş Patrick Harper
Abigail Cruttenden: Jane Gibbons
Hugh Fraser: Lord Wellington
Christian Brendel: Maquerre Kontu
Feodor Atkine: Binbaşı Ducos
Christopher Williers: Albay Bampfylde
Michael Mears: Er Francis Cooper
John Tams: Er Daniel Hagman
Jason Salkey: Er Harris
Lyndon Davies: Er Ben Perkins
Francis Poulenc

| Francis Poulenc |
| --- | --- |
Francis Poulenc ile Wanda Landowska
Genel bilgiler
Doğum: 7 Ocak 1899(1899-01-07) Paris, Fransa
Ölüm: 30 Ocak 1963 (64 yaşında) Paris, Fransa
Tarzlar: Modern müzik
Meslekler: Besteci Piyanist
Çalgılar: Piyano

Francis Poulenc (doğum adı: Francis Jean Marcel Poulenc), (d. 7 Ocak 1899, Paris – ö. 30 Ocak 1963, Paris), Fransız besteci.
Bestelediği müzik tarzları arasında  şarkılar, solo piyano müziği, oda müziği, oratoryo, opera, bale müziği ve orkestra müziği bulunmaktadır.
Yaşamı

Poulenc, Paris'te 1899'da doğdu. Babası büyük bir sanayici idi. Amatör piyanist olan annesi, Francis Poulenc'e piyano çalmasını öğretti ve müzik aile hayatının önemli bir kısmı oldu. Çok kabiliyetli bir piyanist olduğu için besteciliğinin başlangıcında hazırladığı eserler genellikle tuşlu çalgılar için hazırlanmıştır. Poulenc, bütün bestecilik döneminde hem kendi eski bestelerinden hem de Wolfgang Amadeus Mozart ve Camille Saint-Saëns bestelerinden devamlı temalar ve kısımlar almıştır.
Hayatının sonlarına doğru Rocadamur'da bulunan Kara Meryem Ana Tapınağı'na ziyaretinden sonra gittikçe daha koyu Katolik Hristiyan dinsel fikirleri ve görüşleri benimsedi ve besteleri daha süssüz tonlu hatta kasvetli olmaya başladı.
Eserleri > Opera

FP 125 – Dialogues des Carmélites (1956)
FP 159 – Les mamelles de Tırésias (1944)
FP 171 – La voix humaine (1958)
Eserleri > Orkestra müziği

FP 23 – La baigneuses de Trouville (Les mariés de le tour Eiffelden) (1921), Bale
FP 23 – Discours du général (from Les mariés de le tour Eiffel den) (1921), Bale *FP 25 – Fanfare (1921)
FP 36 – Les biches (1923), Bale
FP 45 – Pastourelle (from L’éventail de Jeanne) (1927), Bale movement
FP 49 – Concert champêtre pour clavecin et orchestre (1927-1928)
FP 50 – Pièce brève sür le nom d'Albert Roussel (1929, orch.1949)
FP 51 – Aubade, concerto chorégraphique pour piano et 18 ınstruments (1929)
FP 61 – Concerto en ré mineur pour 2 pianos et orchestre (1932)
FP 80 – Suite française d'après Claude Gervaise (16e siècle) (1935)
FP 88 – 2 Marches et un intermède (1937)
FP 93 – Concerto en sol mineur pour örgue et orchestre (1938)
FP 104 – 2 Préludes posthumes et üne Gnossienne (1939) (Erik Satıe müziğinin Orkestrasyonu)
FP 106 – Léocadia (1940), İncidental Müzik
FP 111 – Les animaux modèles (1940-1941), Bale
FP 138 – L'ınvitation au château (1947), İncidental Müzik
FP 141 – Sinfonietta (1947)
FP 146 – Concerto pour piano et orchestre (1949)
FP 153 – Matelote provencale (La guilande de Campraden) (1952)
FP 160 – Bucolique (Marguerite Long ismi üzerinde varyasyonlardan) (1954)
Eserleri > Oda müziği

FP 7 – Sonate pour 2 clarinettes (1918, rev.1945)
FP 32 – Sonate pour clarinette et basson (1922, rev.1945)
FP 33 – Sonate pour çor, trombone et trompette (1922, rev.1945)
FP 43 – Trio pour piano, hautbois et basson (1926)
FP 60 – Bagatelle en ré mineur pour violon et piano (Le bal masqué dan) (1931)
FP 74 – Villanelle pour pipeau et piano (1934)
FP 100 – Sextour pour piano, flûte, hautbois, clarinette, basson et çor (1930-1932)
FP 119 – Sonate pour violon et piano (1942-1943, rev.1949)
FP 129 – L'histoire de Babar, le petit éléphant (1940-1945), Hikâyeci ve Piyano için melodram
FP 143 – Sonate pour violoncelle et piano (1940-1948, rev.1953)
FP 164 – Sonate pour flûte et piano (1956)
FP 168 – Élégie pour çor et piano (1957)
FP 179 – Şarabande pour guitare (1960)
FP 184 – Sonate pour clarinette et piano (1962)
FP 185 – Sonate pour hautbois et piano (1962)
Eserleri > Piyano

FP 5 – 3 Pastorales (1917)
FP 8 – Sonate pour piano à 4 mains (1918, 1939)
FP 14 – 3 Mouvements perpétuels (1918)
FP 17 – Valse en ut (from Albüm des Six) (1919)
FP 19 – Suite en ut (1920)
FP 21 – 5 İmpromptüs (1920-1921, rev.1939)
FP 24 – Promenades (10 Pièçeş) (1921)
FP 40 – Napoli (3 Pièçeş) (1922-1925)
FP 45 – Pastourelle (from L’éventail de Jeanne) (1927)
FP 47 – 2 Novelettes (1927-1928)
FP 48 – 3 Pièçeş (Pastorale, Toccata, Hymne) (1928)
FP 50 – Pièce brève sür le nom d'Albert Roussel (1929, orch.1949)
FP 56 – 8 Nocturnes (1929-1938)
FP 60 – Caprice en ut majeur (from Le bal masqué) (1932)
FP 60 – İntermède (from Le bal masqué) (1932)
FP 62 – Valse-improvisation sur le nom de Bach (1932)
FP 63 – İmprovisation No. 1 (1932)
FP 63 – İmprovisation No. 2 (1932)
FP 63 – İmprovisation No. 3 (1932)
FP 63 – İmprovisation No. 4 (1932)
FP 63 – İmprovisation No. 5 (1932)
FP 63 – İmprovisation No. 6 (1932)
FP 63 – İmprovisation No. 7 (1933)
FP 63 – İmprovisation No. 8 (1934)
FP 63 – İmprovisation No. 9 (1934)
FP 63 – İmprovisation No. 10 “Élöge des gammes” (1934)
FP 65 – Villageoises (6 Petites pièçeş enfantines) (1933)
FP 68 – Feuillets d'albüm (Ariette, Rêve, Gigue) (1933)
FP 70 – Presto en si bémol majeur (1934)
FP 71 – 2 İntermezzi (1934)
FP 72 – Humoresque (1934?)
FP 73 – Badınage (1934)
FP 80 – Suite française d'après Claude Gervaise (16e siècle) (1935)
FP 84 – Les soiréeş de Nazelleş (1930-1936)
FP 87 – Bourrée, au pavillon d'Auvergne (from À l’exposition) (1937)
FP 103 – Française d'après Claude Gervaise (16e siècle) (1939)
FP 105 – Mélancolie (1940)
FP 113 – İmprovisation No. 11 (1941)
FP 113 – İmprovisation No. 12 “Hommage à Schubert” (1941)
FP 118 – İntermezzo No. 3 (1943)
FP 150 – L'embarquement pour Cythère, valse-musette pour 2 pianos (1951)
FP 151 – Thème varié (1951)
FP 155 – Capriccio (d'après Le bal masqué) pour 2 pianos (1952)
FP 156 – Sonate pour 2 pianos (1952-1953)
FP 170 – İmprovisation No. 13 (1958)
FP 170 – İmprovisation No. 14 (1958)
FP 175 – Élégie (en accords alternés) pour 2 pianos (1959)
FP 176 – İmprovisation No. 15 “Hommage à Édith Piaf” (1959)
FP 173 – Novelette (No. 3) sür ün thème de Manuel de Falla (1959)
Tabal Seferi

Tabal Seferi, MÖ 718 yılında Asur Kralı II. Sargon'un Şinukhtulu Kiaki'ye karşı başlattığı sefer.
Tabal, MÖ 705 yılında Asura bağlı bir eyalet durumundadır. II. Sargon kendisine vergi vermeyi durduran ve Kargamış Kralı Pisiris ile Frigya kralı Midas ile işbirliğine giren Şinukhtulu Kiaki'ye karşı Frigya'nın doğusundaki Tabal'a saldırır. Assur'un hedefindeki kişi olan Mita'dan ilk kez söz edilmektedir.
Bu sefer sonucu savaş meydanında II. Sargon ölmüş ve Kimmerler batıya doğru yürüyüşlerini sürdürerek MÖ 696 yılında Frigya'nın başkenti Gordion'u ele geçirmişlerdir.
Tarık Eyyub Olayı

Tarık Eyyub Olayı, Irak’ın işgali sırasında 8 Nisan 2003 tarihinde başkent Bağdat'taki El Cezire televizyonu merkezine ABD Hava Kuvvetleri tarafından düzenlenen hava saldırısını anlatır. Saldırı sonucu Filistinli gazeteci Tarık Eyyub hayatını kaybedecektir. El Cezire televizyonunun yeri ABD Silahlı Kuvvetleri tarafından bilinmekte olduğu için olay bir kazadan çok muhalif bir basın kurumuna saldırı olarak tanımlanmaktadır.
Tareq Ayyoub

1968 yılında Kuveyt'de doğan Filistin asıllı Tarık Eyyub (Arapça: طارق أيوب‎) Kalküta Üniversitesinde eğitim gördü. 1998 yılından başlayarak basın muhabirliği ve gazetecilik yapmaya başladı. Jordan Times gazetesinin ardından Fox News ve El Cezire'de görev yaptı.
Olay

Ana madde: Bağdat'ın işgali (2003)
8 Nisan 2003 tarihinde Eyyub ve kameramanı Zuhair al-Iraqi El Cezire televizyonunun Bağdat'taki merkezinin çatısından ABD askerleri ile Irak askerleri arasında sürmekte olan çatışmaları çekerek yayınlıyorlardı. Sabah 07:45 sularında ABD Hava Kuvvetlerine bağlı bir A-10 Thunderbolt II savaş uçağı El Cezire merkezine doğru ilerler. Uçaktan ateşlenen iki roket binanın çatısında görev yapmakta olan gazetecileri vuracak, Eyyub derhal ölürken Zuhair yaralanacaktır.
Tepkiler

El Cezire'deki Arap çalışanlar saldırıyı personeline karşı doğrudan ve bilinçli bir saldırı olarak değerlendirerek protesto edecektir. ABD yetkilileri ise yaptıkları açıklamada saldırının bir kaza olduğunu açıklarken binadan ateş açıldığını iddia edecek ancak buna dair kanıt sunmayacaklardır. Aynı gün basın muhabirlerine karşı yaşanan diğer olaylar ABD'nin Bağdat'ın işgali sırasında görev yapan basın muhabirlerine karşı planlı saldırılar düzenlediği iddialarını güçlendirmektedir.
İlk olarak Bağdat'taki Abu Dhabi TV binası vurulur. Sonrasında ise ABD tankları Filistin Oteline ateş açarak burada görev yapmakta olan Reuters kameramanı Ukraynalı Taras Protsyuk ile Telecinco muhabiri İspanyol Jose Couso'nun ölümüne sebep olur.
Saldırılardan sonra ABD yanlısı Arapça yayın yapan Nahwa Al-Hurrieh (Türkçe: Özgürlüğe Doğru) adlı haber kanalının yayın hayatına girmesi ise dikkat çekicidir.
Popüler kültüre etkisi

Yönetmenliğini Jehane Noujaim'in yaptığı 2004 yılına ait Control Room adlı belgesel, saldırıyı olay sırasında El Cezire binasında olanların gözünden anlatır.
Konuyla ilgili yazılan eser

Fisk, Robert,The Great War for Civilisation: The Conquest of the Middle East, Vintage, 2007 ISBN 1400075173
Al Jazeera'den Tareq Ayyoub'un ölüm anında giydiği savaş kaskı ve kurşun geçirmez yelek.
Öp (şarkı)

| "Öp"> Adımı Kalbine Yaz albümünden Tarkan Tevetoğlu şarkısı |
| --- | --- |
Yayımlanma: 20 Eylül 2010
Tarz: Pop
Süre: 4:55
Şirket: DMC
Öp, Tarkan'ın Adımı Kalbine Yaz albümünün ikinci tekilidir.
Şarkı hakkında bilgi

Şakının sözü Sezen Aksu ve Tarkan tarafından yazıldı, bestesi ise Ozan Çolakoğlu ve Tarkan tarafından yapıldı.
Video klip hakkında bilgi

Klip ilk olarak Tarkan'ın resmi web sitesi ve Pal FM'in sitesinde yayınlandı. Nadir Bekar yönetmenliğinde ve D Production yapımcılığında çekilen çok planlı ve yüksek bütçeli videoda Mertkal Kanıbelli sanat yönetmenliğini, Ceyda Balaban ise styling'i üstlendi. 10 ayrı mekanda gerçekleştirilen ve 3 gün süren çekimlerde sadece cast olarak 130 kişi görev yaptı. Klipte smokin giyen Tarkan, kendi hayatından kesitlerle kamera karşısına geçti. Büyük beğeni toplayan klip 12 saat içinde 92 bin kez görüntülendi.
Listeler

| Liste (2010) | En yüksek |
| --- | --- |
Türkçe Top 20 Listesi: 1
Avrupa Top 100 Listesi: 80
Radyo Tatlıses Top 20 Listesi: 1
İstanbul FM Top 40 Listesi: 1
Pal FM Pal 40 Listesi: 1
Radyo Beyaz En İyi 10 Listesi: 1
Radyo Fenomen İlk 10: 1
Olay FM Poplist : 1
Süper FM Top 20 Listesi: 1
Radyo Mega Top 20 Listesi: 1
Best FM Top 20 Listesi: 1
Kral TV Top 20: 1
TTnet Müzik En Çok Dinlenenler: 2
Powertürk TV 40xPop Listesi: 5
Radyo Viva Top 40 Listesi: 3
Show Radyo İlk 40 Listesi: 1
Radyo D Top 40 Listesi: 1
Alem FM Top 30 Listesi: 1
Turkstar.nl Top 40 Listesi: 4
Power Türk Pop 40 Listesi: 1
Radyo Moda Top 40 Listesi: 1

Tarkan "Öp" klibinde
Yasemin Çongar

| Yasemin Çongar |
| --- | --- |

Doğum: 22 Aralık 1966 (58 yaşında)
Meslek: Gazeteci

Yasemin Çongar (d. 22 Aralık 1966), Türk gazeteci ve yazar.
1995'te vefat eden piyanist Gülay Uğurata'nın kızıdır. 2019'da vefat eden babası Jeoloji Mühendisi Behiç Çongar Jeoloji Mühendisleri Odası başkanlığı yapmıştır.
Liseyi ABD'de bitirdi. Gazeteciliğe 1984'te, ANKA Haber Ajansı'nda başladı. Gazetecilik yaparken, Mülkiye'nin İktisat Bölümü'nden mezun oldu. Mülkiye'de öğrenci derneği çevresindeki siyasal etkinlikleriyle tanındı. Çongar'ın, ABD'deki Georgetown Üniversitesi'nden Amerikan Etüdleri alanında master derecesi vardır.
Behice Boran'ın liderliğindeki Türkiye İşçi Partisi'ne yakınlığıyla bilinen Yarın ve Bilim ve Sanat dergilerinde yazdı. Yarın'ı çıkaran ekiptendi. Bu dönemde, İstanbul DGM'de "komünizm propagandası" suçlamasıyla yargılandı ve beraat etti.
ANKA'da 1985-1990 döneminde diplomasi muhabiri olarak çalıştı. Daha sonra 1990'ların başındaHasan Cemal'in yönetimindeki Cumhuriyet gazetesi'nin diplomasi muhabiri oldu.
1993'te Londra'ya giderek BBC'de, çalışmaya başladı. Londra'dan Türkiye'ye dönünce, İstanbul'da Strateji-Mori araştırma şirketinde yöneticilik yaptı. Daha sonra buradan ayrılıp Yeni Yüzyıl gazetesini hazırlayan kadroya katıldı ve Taha Kıvanç'a göre, gazetenin "siyasi editörü" iken, Ufuk Güldemir'in teklifi üzerine Milliyet'e geçti.
Ocak 1995'te Milliyet'in Washington muhabiri ve köşe yazarı oldu. Kasım 2007'ye dek Washington'da gazetecilik yaptı. Amerika'nın politikalarını yansıtan pazartesi yazılarının yanı sıra, gazetenin pazar ekinde edebiyat, sanat ve günlük hayat yazıları yer aldı. 2007'de, Orhan Pamuk, Paul Auster, Salman Rüşdi gibi romancılarla uzun röportajları yayımlandı. 2007'deki Hudson olayı haberiyle gündeme geldi. CNN Türk'ün Washington temsilciliğini de yapan Çongar, 2006'dan itibaren bu televizyonda "Burası Washington" adlı bir aylık program sundu. 2007'de Milliyet ve CNN Türk'ten ayrılarak, Taraf gazetesinin kurucu kadrosuna katılan Çongar, bu gazetede beş yıl süreyle Genel Yayın Yönetmen Yardımcısı ve köşe yazarı olarak çalıştı. “Ya Da” adlı köşesinde politik gündeme ilişkin makaleler, “Ex Libris” köşesinde ise kitaplardan yola çıkan denemeler yazdı.
2008 yılında Ermenilerden özür diliyorum kampanyasına katıldığını açıkladı.
14 Aralık 2012'de, Ahmet Altan ile birlikte Taraf gazetesindeki görevinden istifa etti. Çongar, 2013'te Hasan Cemal, Doğan Akın, Murat Sabuncu, Hazal Özvarış, Andrew Finkel ve Yavuz Baydar'la birlikte Punto24 Bağımsız Gazetecilik Platformu'nu (P24) kurdu. 2013-2023 arasında P24'te yöneticilik yaptı. Bu esnada, P24 bünyesinde, Şubat 2015'te "Kitap-Kültür-Kritik" sitesi K24'ü, daha sonra Ekim 2018'de de Kıraathane İstanbul Edebiyat Evi'ni kurdu ve 2018-2023 arasında beş yıl süreyle Kıraathane İstanbul Edebiyat Evi'ni yönetti.
Evli ve bir kız çocuğu annesidir.
Eserleri

Çok Sevdiklerimiz, Yarım Bıraktıklarımız(Deneme)/ Alkım Yayınları
İnşaata Girmek Tehlikeli ve Mubahtır (Deneme)/ Everest Yayınları
İsyan ve Yerçekimi (Deneme)/ Everest Yayınları
Artık Sır Değil: Amerikan Gizli Telgraflarında Türkiye (İnceleme)/ Hemen Kitap
Çevirileri

Kadınların Özgürlüğü(Aleksandra Kollontay) / Yarın Yayınları
Lennon Anlatıyor (John Lennon) / Kalem Yayınevi
I Will Never See the World Again (Ahmet Altan) / Granta (Britanya), Other Press (ABD)
Lady Life (Ahmet Altan) / Other Press (ABD), Mountain Leopard Press (Britanya)
Dönüş: Babalar, Oğullar ve Aradaki Memleket (Hisham Matar) / Siren Yayınları
Çimliçayır, Hanak

| Çimliçayır |
| --- | --- |
Köy

 Ardahan'ın konumu
ÇimliçayırÇimliçayır'ın Ardahan'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Ardahan
İlçe: Hanak
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2044 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 101
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0478
İl plaka kodu: 75
Posta kodu: 75900
Çimliçayır, Ardahan ilinin Hanak ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya

Çimliçayır köyü, Ardahan il merkezine 40 km, Hanak ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 101
2021: 105
2020: 110
2019: 109
2018: 117
2017: 120
2016: 120
2015: 118
2014: 119
2013: 117
2012: 126
2011: 128
2010: 126
2009: 127
2008: 125
2007: 124
2000: 96
1990: 223
1985: 255