stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Brilliant Dadaşova
Kariyeri

Dadaşova ilk olarak 1985'te, Moskova'da Uluslararası Gençlik Festivali'nde sahneye çıktı. İki yıl sonra, Sovyetler Birliği cumhuriyetlerini kapsayan Pop Müzik Yarışmasını kazandı. 1990'da, Azerbaycan Devlet Medeniyet ve Güzel Sanatlar Üniversitesi'nden mezun olup ülkenin en başarılı kadın sanatçıları arasında yerini aldı. Uluslararası üne sahip sayılı Azeri sanatçılardan olup, ABD, Almanya, Avusturya, İngiltere, İsveç, Kanada, Rusya ve Türkiye'de konser vermiştir.
1995'te Züleyha adlı parçası Rusya'da en çok dinlenen 10 parça arasına girmeyi başardı. 1999'da, Bakü belediye meclisine seçildi. 2001'den 2006'ya kadar Space TV televizyon kanalında, Gözəllik dünyanı xilas edəcək (Dünyayı güzellik kurtaracak) adlı kendi söyleşi yayını sundu. Eylül 2006'dan beri Brilliant Dadaşova Akademiya adlı, yetenekli gençleri sahne hayatına hazırlamayı hedefleyen, yayın ile yakından ilgilenmekte.
Diskografi

.
"Sevəcəyəm" (1994)
"Züleyxa" (1995)
"Dərdimdən öləcəksən" (1998)
"Norveç Skruk Korosu ile Azərbaycan Şarkıları" (1998)
"Mehriban Bakı" (1999)
"Dönməz Daha Gedən Qatar"
"Qəm Eyləmə"
"Yalvarıram" (2002)
"Səninləyəm" (2002)
"Masal Dünyam" (2008)
"Per Sempre" (Brilliant Dadaşova & Adriano Celentano 2021)
Leunclavius

Johannes Leunclavius (ya da Johannes Löwenklau)(y. 1533/1541 – 1594) Alman tarihçi ve oryantalisttir. Osmanlı kaynaklarını yeniden yayınlayan ve açıklama yapan Türk tarihi konusunda uzmandı. Ayrıca Ksenofon, Cassius Dio ve diğer klasik yazarların editörlüğünü yapmıştır.
Ayrıca Historiae Musulmanae Turcorum, de monumentis ipsorum exscriptae, libri XVIII. yayınlamıştır.
Leunclavius, asil Heinrich von Lichtenstein'a İstanbul'a diplomatik bir görevinde eşlik etti ve Ekim 1584'ten Nisan 1585'e kadar orada kaldı.
Zosimus'un tercümesini yayınlayan Friedrich Sylburg'un arkaşıdır.
Hayatı

Löwenklau 1555'te Wittenberg Üniversitesi’nde Philipp Melanchton’ un yanında okumaya başladı. 1562'de Heidelberg Üniversitesi’ne geçiş yaptı ve burada 1563 yılından itibaren hukuk bilimi eğitimini sürdürdü. 1566’ da güz yarıyılında hukuk eğitimi için Basel Üniversitesi’ne gitti. Löwenklau daha o zamanlarda Helenist Wilhelm Xylander’ in vârisi olarak görülüyordu. Löwenklau'nun klasik dillerde Profesör olan ve oldukça saygı duyulan hocası Wilhelm Xylander'in ölümünden sonra onun ünvanını alma isteği devletin değişen din politikası yüzünden suya düştü. Kilise politikasındaki bu değişimlerin ana nedeni kalvinist olan 3. Fredirik'in ölümüydü. Bu olaydan sonra Kripto-Kalvinist olarak adlandırılan Löwnklau'nun üniversitede böyle bir konuma atanma ihtimali kalmamıştı. Löwenklau her ne kadar öyle görünse de ne doğuştan zengindi ne de soylu bir aileden geliyordu. Löwenklau' nun ekonomik şartları kendisine zengin velinimetler aramaya zorluyordu. Löwenklau eserlerinin büyük kısmını kendisine faydalı olan bu zengin kimselere adamıştır. Ara sıra kalvinist beyler ve bazen de imparatorluk görevlileri için pek çok gezi yaptı. Bu gezilerini büyükelçi refakatçisi ya da acente unvanlarıyla yaptı. Gezileri onu pek çok defa Almanya’dan uzaklara; Macaristan’a, iki defa Kuzey İtalya’ya sürükledi. Son olarak 1565 yılından itibaren, doğuya, kendisine o zamanlar Türk tarihi konusunda “bilgin” ünvanını getiren İstanbul' a uzun seyahatlere çıkmaya başladı. O bütün bu imkanlardan bilimsel ça-lışmaları için yararlanmayı bildi.
Onun çok yönlülüğü ve bilgileri günümüzde büyük ölçüde takdir görmektedir. Löwenklau' nun en önemli filolojik eserleri yunan kilise babalarından Gregor von Nazianz ve Gregor von Nyssa’nın yanı sıra tarihçi Xenophon ve Zosimus’ un yazılarının latince çevirileridir. Zosimus gibi hristiyan karşıtı bir yazarın yazılarını çevirdiğinden dolayı Löwenklau Papalık tarafından birinci sınıf kafir ilan edilmiş ve yazıları papalık tarafından yasaklanmıştır. Löwenklau birçok bizans yazarını çevirmiştir, bunlar arasında çok okunan Michael Glykas’ın rüya tabirleri sözlüğü ve Vakayinamesi’ne ek olarak Konstantin Manasse’ nin Vakayinamesi bulunmaktadır. Kendisinin bastırdığı "die Basilliken"(Bizans kanunlarını içeren kitap) ve kendi ölümünden sonra yayımlanan "Juris Graeco-Romani tomi II" ile bizantoloji’ in kurucularından biri olarak sayılmaktadır. Son olarak Osmanlı tarihinin kronolojisini, vakayinamesini ve Osmanlı kanunnamelerini hem Almanca hem de Çekce olarak yayınlamıştır.
Osmanlı İmparatorluğu’ na karşı duyulan nefretin alışılmışın dışında kalan bir objektiflikle döneminden ayrılmıştır. Löwenklau Zierotin’e eşlik ettiği sırada Viyana’da Türk kalesi Gran’ ın önünde yakalandığı bir hastalık sonucunda ölmüştür.
Eserleri

Annales Svltanorvm Othmanidarvm, A Tvrcis Sva Lingva Scripti… (nach einer Übersetzung von Hans Caudir von Spiegel), Frankfurt/M. 1588, 1596.(kaynak: https://www.digitale-sammlungen.de/de/view/bsb10169102?page=3 1 Temmuz 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
Historiae Musulmanae Turcorum, De Monumentis Ipsorum Exscriptae, Libri XVIII, Frankfurt/M. 1591(kaynak:https://daten.digitale-sammlungen.de//~db/0007/bsb00078510/images/index.html?id=00078510&fip=qrssdaseayafsdryztseayasdasewqeayaxsen&no=1&seite=1)(Almanca isimi Neuwe Chronica türckischer Nation, Andreas Wechels Erben, Frankfurt am Main 1590)
Xenophons, Basel 1594 (Ölümünden sonra yayınlanmıştır)
Plutarch, Basel 1565 (çeviri)
Apologia, 1576, Frankfurt/M 1588
Ecloga sive Synopsis Basilicorum, Basel 1575
Paratitela, Frankfurt/M 1593
Iuris Greco-Romani tam canonici quam civlis tomi duo, Frankfurt/M (1596 ölümünden sonra M. Freher tarafından basılmıştır)
Traumbuch Apomasaris(Muḥammad Ibn-Sīrīn den çeviri)(1611,Helwig Verlag, Wittenberg)
Ξενοφώντος ἅπαντα τα σωζόμενα βιβλία / Xenophontis et imperatoris & philosophi clarissimi omnia, quae extant, opera, Basel: Thomas Guarin 1569
Konuyla ilgili yayınlar

B. Stolte, "Observations on Joannes Leunclavius (1541-1594) at work", Rechtshistorisches Journal 13 (1994), pp. 219–33.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 2086247  BNC: 000186748  BNE: XX4736562  BNF: cb12072821j (data)  CiNii: DA09306597  GND: 100188826  ISNI: 0000 0001 1661 7708  LCCN: n80038003  NKC: xx0080935  NLG: 144107  NLI: 987007271788505171  NSK: 000265291  NTA: 070433305  RERO: 02-A000104333  SELIBR: 264961  SUDOC: 029012740  VIAF: 66490380   WorldCat (LCCN): n80-038003
San Marino Komünist Partisi (Marksist-Leninist)

PCS Bayrağı
San Marino Komünist Partisi (Marksist-Leninist) (Partito Comunista Sammarinese (Marxista-Leninista)), 1921 yılında İtalya'da faşizmin ilerleyişiyle baskı altında kalan İtalya Komünist Partisi'nin (PCI) bir dalı olarak kurulmuştur. Kuruluşunun ilk yirmi yılında faşizmin egemenliği altında olan topraklarda hareketlerine yeraltı bir örgüt olarak devam etti. 1941 yılında Ermenegildo Gasperoni, San Marino'da komünist parti kurma çalışmalarına başladı. 7 Temmuz 1941 yılında partinin, resmi kuruluşu gerçekleştirildi. Parti, 1945-57 yılları arasında ülkeyi, San Marino Sosyalist Partisi (PSS) ile birlikte koalisyon halinde yönetti. Koalisyon hükûmeti, Fatti di Rovereta olarak bilinen olaylarda düşürüldü ve PCS, 1978'de iktidardaki bir koalisyona geri dönene kadar yönetme erkini eline alamadı. 1973 ve 1986'da San Marino Hristiyan Demokratik Partisi (Partito Democratico Cristiano Sammarinese) ile ittifak kurdu. 1990 yılında San Marino Demokratik İlerleme Partisi (PPDS) (sosyal demokrat bir partidir) adı altında çözüldü. Daha sonra bu parti de Demokratlar Partisi'ne (Partito dei Democratici) dönüştü. 1992'de PPDS'den ayrılmaya ve PCS'in yeniden canlandırılmasına karar veren bir oluşum, San Marino Komünistlerinin Yeniden Yapılandırılması (Rifondazione Comunista Sammarinese) adında yeni bir partiye hayat verir. Partinin gençlik örgütü, Dünya Demokratik Gençlik Federasyonu'na (FMGD) katılan San Marino Komünist Gençlik Federasyonu'dur.
| San Marino Komünist Partisi Partito Comunista Sammarinese |
| --- | --- |
Kısaltma: PCS
Yöneticiler: Giuseppe Maiani Gastone Pasolini
Kurucu: Ermenegildo Gasperoni
Kuruluş tarihi: 1941 Resmi Kuruluş  (1921 PCI'nin bir dalı olarak)
Önceli: İtalyan Komunist Partisi (PCI) -Tam olarak denemezse de-
Ardılı: San Marino Demokratik İlerleme Partisi (PPDS)
İdeoloji: Marksizm-Leninizm Komünizm
Fatti di Rovereta (Rovereta Meselesi)

| --- | --- |
Marş   Meşhur İtalyanca Bella Ciao  

Hükûmeti oluşturan sosyalist ve komünistler, bir sonraki seçimde (1949) de çoğunluğu elde eder. Ardından gelen 1951 seçimlerinde PCS adı altında birleşen tarafların oy oranlarında düşüş kaydedilir. Sol taraf, erkliği, Hristiyan Demokrat Partisi'ne verse de yine hükûmette kalmayı başarır. 1955 seçimlerini de geride bıraktıktan sonra Sovyetler Birliği, o zamanlarda Çekoslovakya'da (Çekoslovakya Sosyalist Cumhuriyeti) yaşanan gösterileri bastırmak için Prag'daki askerî birliklerini devreye sokar. Bu olay, San Marino hükûmeti içinde olan bazı vekillerin siyasi anlayışında derin değişiklikler yapar. Siyasi anlayışı değişen vekiller, hükûmetten ayrılır ve ayrı bir parti kurarlar. Böylece 31'e 29 olan koltuk sayısı 30'a 30 olarak kalır ve ortada bulunan çıkmaz sonucu erken seçim kararı alınır. Bu sırada, seçime giden zaman aralığında hükûmetin kimin elinde olacağı konusunda ortak bir noktada buluşulamaz ve San Marino iç savaş yankılarının hüküm sürdüğü bir ülke haline gelir. San Marino Komünist Partisi'ne (PCS) muhalif olanlar, Rovereta'daki terk edilmiş fabrikada geçici hükûmetlerini duyururlar. PCS ise bu olaya karşılık kendi örgütündeki partizanları bir araya getirir ve ülkedeki yankıya kulak asarak denetimler gerçekleştirir. Rovereta'daki muhalif grup, İtalyan ordusundan destek alarak zırhlı birlikler ve (San Marino askerî gücüne oranla) modern silahlarla PCS/PSS saflarını baskı altına alır ve Hükûmete baskı yapılarak PCS hükûmetinin düşmesi amaçlanır. Bu olaylardan sonra PCS hükûmeti düşer.
San Marino Komünist Partisi'nin Seçimlerdeki Yeri

1940'lı ve 50'li yıllarda gözle görülebilecek derecede seçmenlerin nüfusa oranı düşüktür. Zira Seçimlerde, 1964 yılına kadar kadınlar oy kullanamamıştır.
Kadınların "seçme" hakkını kazanmasına, "Fatti di Rovereta" olayı zemin hazırlamıştır.
Yıllar sonra San Marino'lu kadınlar, ancak 1973'te siyasi makamları elinde bulundurma hakkı kazanmışlardır.
| PCS'ye Karşı En Güçlü Rakip Parti Oy Oranı Ve Kazanmış Olduğu Koltuk Sayısı | Seçmenlerin Nüfusa Oranı | Geçerli Oy Oranı | Seçim Tarihi |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| (Özgürlük Komitesi)---%98.6 -------60 -------- |  | %54.3 | %98.6 | 05/09/1943 |
| (Özgürlük Komitesi)---%65.84 ------40 -------- | (Demokratik Birlik)----%34.16 ------20 --------- | %57.5 | %99.1 | 11/03/1945 |
| ----%57.69-------------------- 35 -------------------- | San M. Halk İttifakı---%42.31--------25 --------- | %67.5 | %99.2 | 27/02/1949 |
| ----%29.29-------------------- 18 -------------------- | PDCS--------------------%43.03 -------26 --------- | %62.5 | %97.5 | 19/09/1951 |
| ----%31.57---------------------19 -------------------- | PDCS--------------------%38.25 -------26 --------- | %70.1 | %97.8 | 14/08/1955 |
| ----%25.99---------------------16 -------------------- | PDCS--------------------%44.26 -------27---------- | %85.7 | %98.7 | 13/09/1959 |
| ----%24.11-------------------- 14 -------------------- | PDCS---------------------%46.83 ------29 --------- | %84.0 | %98.1 | 13/09/1964 |
| ----%27.77---------------------14 ------------------- | PDCS---------------------%44.02 -------27--------- | %80.1 | %97.6 | 07/09/1969 |
| ----%23.60---------------------15 ------------------- | PDCS---------------------%39.63--------25 -------- | %79.7 | %97.6 | 08/09/1974 |
| ----%25.14---------------------16-------------------- | PDCS---------------------%43.31--------26 -------- | %79.0 | %97.4 | 28/05/1978 |
| ----%24.38---------------------15 ------------------- | PDCS---------------------%42.07--------26 -------- | %79.7 | %97.3 | 29/05/1983 |
| ----%28.69---------------------18 -------------------- | PDCS---------------------%44.13--------27 -------- | %81.1 | %96.5 | 29/05/1988 |
Chusquea ibiramae

Chusquea ibiramae, Chusquea cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Azeri Türk (dergi)

| --- | --- |
Tiraj: 32
Kurucu: Mehmet Sadık Aran, Mehmed Emin Resulzâde
Kuruluş yılı: 1 Şubat 1928
Dil: Türkçe
Azeri Türk, Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Bolşevikler tarafından işgal edilmesinden sonra İstanbul'a gelen aydınların 1928-1931'de çıkardığı bilimsel, edebi, sosyal, ekonomik ve politik bir dergidir.
1928 yılı 1 Şubat'ta yayımlanmaya başlayan ve 15 günde bir çıkan derginin imtiyaz sahibi Mehmet Sadık Aran, müdür ve baş editörü ise Mehmet Emin Resulzade olmuştur. Derginin neredeyse tüm sayılarında Azerbaycan’ın sorunlarına dair makaleler bulunmaktaydı. Çünkü derginin yayımlandığı 1928-1931 yılları arasında Azerbaycan oldukça zor bir dönemden geçiyordu. "Azeri Türk" dergisi, sorunların çözümü yaklaşımıyla hem Azerbaycan'da hem de yurt dışında yaşayan Azerbaycan Türkleri arasında bağımsızlık fikrinin oluşmasında büyük rol oynamıştır.
1928 yılının Kasım ayında, Mehmet Emin Resulzade ve Mirza Bala Memmedzade ile Mehmet Sadık Aran arasında yaşanan anlaşmazlık nedeniyle Mehmet Emin Resulzade ve Mirza Bala Memmedzade dergiden ayrılarak "Odlu Yurt" dergisini kurmuşlardır. Sonrasında Şefi Bey Rüstembeyli de dergiden ayrılarak "Odlu Yurt" dergisine geçmiştir.
Hakkında

İlk sayısı 1 Şubat 1928’de İstanbul’da yayımlanan derginin toplam 29 sayısı yayımlanmıştır. "Orhaniye", "Milliyet" ve "Amedi" matbaalarında basılan derginin fiyatı başlangıçta 10 kuruşken daha sonra 20 kuruşa yükselmiştir. İlk yıl düzenli olarak iki haftada bir çıkan "Azeri Türk" dergisi, sonraları ayda bir kez yayımlanmış ve bazı aylarda hiç yayımlanmamıştır. Derginin son dokuz sayısı Latin harfleriyle, son sayısı ise 1930 yılı Şubat ayında basılmıştır. Derginin bazı sayıları özel günlere ve konulara, örneğin "Azerbaycan İstiklal Beyannamesi’nin onuncu yıldönümü"ne (9. sayı), "30 Ağustos Zaferi"ne (15. sayı) ve "Harf Devrimi"ne (18. sayı) adanmıştır.
Hakkında > Azeri Türk Gençler Birliği

Mehmet Sadık yönetiminde birçok olumsuz unsurla karşılaşmasına rağmen "Azeri Türk" dergisi, Azerbaycan’ın yeniden bağımsızlık kazanması uğrunda takdire şayan bir mücadele vermiştir. Öyle ki, çoğunluğu "Azeri Türk" dergisi binasında yapılan toplantılar ve konferanslarla, Mehmet Sadık’ın başkanlık ettiği "Azeri Türk Gençler Birliği" aracılığıyla yurtdışındaki Azerbaycanlı gençlerin milli eğitim ve kültürle olan bağları sürdürülüyordu. Bununla birlikte, bu gençlerin ve özellikle eğitimli Azerbaycanlı gençlerin birliğin gelişimi için ne kadar önemli olduğunu anlayarak, toplantılarda maddi durumu iyi olan katılımcılardan toplanan yardımlar sayesinde ihtiyaç sahibi Azerbaycanlı gençlerin eğitim almaları, giyinmeleri ve beslenmeleri sağlanıyordu. Ayrıca, 1929 yılı Kasım ayında yayımlanan bir haberde, birliğin 1924’ten itibaren 39 yoksul öğrenciye maddi yardımda bulunduğu, birçok öğrencinin okullara yerleştirilmesine öncülük ettiği anlaşılmaktadır. Sadece "Azeri Türk" dergisinin değil, "Yeni Kafkasya" dergisinin de yönetim binalarında 32 tarihi ve sosyal konferans düzenlenerek, 1929 yılının Kasım ayına kadar 8 yeni öğrenciye de maddi yardım sağlanmıştır. Mehmet Sadık Aran’ın yönetimindeki yukarıda bahsi geçen değişikliklerin nedenlerinden biri olarak "Azeri Türk Gençler Birliği"ne ayırdığı zaman ve maddi katkıları olduğu da söylenebilir. Öyle ki, Mehmet Sadık, toplantı ve konferanslarda toplanan paranın neredeyse tamamını öğrencilere tahsis etmiş ve bunun yanı sıra 1931 yılında Azerbaycanlı öğrenciler için bir yurt kurulması için de çaba göstermiştir.
Editörler

Derginin yayın kurulunda Mehmed Emin Resulzâde ve Mehmet Sadık Aran'ın yanı sıra şu imza ve isimler dikkat çekmektedir: Mirza Bala Memmedzade, “Kamal”, A. Uran, “Ayın Kaf”, “Senan”, “Şafi”, “Azeri”, “Mustafa”. M. Sisyanlı, “H. C. L”, Y. Ali, “Mir”, Cafer Sadig.
Bu zengin yazar topluluğu Azerbaycan'a, Türkiye'ye ve çeşitli Avrupa ülkelerine yayıldı. Bu sayede “Azeri Türk” sadece Azerbaycan ve Türkiye'de değil, dünyanın birçok yerinden birinci elden bilgi alma ve okuyucularına aktarma fırsatı buldu. Derginin Fransa, Almanya ve Polonya gibi çeşitli Avrupa ülkelerinde, İran ve Afganistan gibi Ortadoğu ülkelerinde muhabirleri vardı.
Mehmed Emin Resulzâde, M. B. Memmedzade, Mehmet Sadık, Şefi bey Rüstembeyli, “Kamal” takma adıyla Kamal Ganizade bey, “H. C. L” imzasıyla H. Camal bey İstanbul'da yaşamış ve yazılarını burada yazmışlardır, ancak dergide Resulzade'nin çeşitli nedenlerle ayrılmasıyla ilgili yazılar da yer almıştır. Resulzade 22 Mart 1928 ile 30 Haziran 1928 tarihleri arasında yayımlanan beş yazısını Paris'ten dergi yönetimine göndermiştir. Paris'te kaldığı süre içerisinde Almanya'daki seçimler de dâhil olmak üzere Fransız basınını yakından takip etme fırsatı buldu. Derginin Fransa'daki kadrosu “Azeri” takma adıyla yazan Resulzade ve “Mir” takma adıyla yazan Mir Kasım Mehdiyev'den oluşuyordu. Dergiye Almanya'dan gönderilen haberler de A. Uran imzalıdır. Derginin Almanya muhabiri olan ve Berlin'de yaşayan A. Uran'ın haberlerinin yanı sıra dergide makaleleri de yayınlanmıştır. Ayrıca yazılarında “Mustafa” veya “M” imzasını kullanan Mustafa Bey Vekilov da Varşova'dan gönderdiği haber ve siyasi yazılarla “Azeri Türk ”e katkıda bulunmuştur. Dergide sıkça gördüğümüz “Daş Demir” imzasının sahibi ise Mirza Bala Memmedzade'den başkası değildi. Bu imzayla yazdığı yazıların altına “Bakü” yazarak yazıların Bakü'den gönderildiği izlenimini yaratmış, böylece Sovyet casuslarının kafasını karıştırmış ve kendisine İstanbul'da daha rahat hareket etme imkânı yaratmıştır.
“Ayin Kaf” ya da ‘A. K.’ imzasıyla yazan kişi derginin Ortadoğu muhabiriydi ve Afganistan ve İran'la ilgili son haberler bu muhabir aracılığıyla dergide yer alıyordu. Azeri Türk'ün İran muhabiri Cafer Sadık, Tebriz'de yaşar ve oradaki son haberleri dergiye ulaştırmakla görevlidir. İstanbul'da yaşayan Sanan, daha çok İran edebiyatıyla ilgilenmiş ve dergide İranlı Türk şairleri, daha doğrusu Güney Azerbaycan edebiyatını, Güney Azerbaycanlı şairleri ve şiirlerini tanıtan yazılar yayımlamıştır. Azeri Türkçesine de şiirleriyle katkıda bulundu. Derginin kapağında yer alan “konumuza uygun yazıları memnuniyetle yayınlarız” ibaresine bağlı kalarak dergi yönetimine gönderilen ve birçoğu üniversite öğrencileri tarafından gönderilen Azerbaycan'ın bağımsızlığı ile ilgili yazı ve şiirler de derginin sayılarında yer aldı.
Derginin amacı

Derginin amacı, ilk sayısında yayınlanan "Gittiğimiz Yol" başlığı altında Mehmed Emin Resulzâde tarafından şöyle anlatılmıştı:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Gideceğimiz yol, önceki dönem şairlerinin övündüğü gibi “reh-i-na-refta” (daha önce gidilmemiş) bir yol değildir. Bu yol çok zor ve meşakkatli olsa da aynı zamanda başkaları tarafından kat edilmiş şanlı bir yoldur. Bu yol hakikatin ve milletin yoludur. Avrupa 18. ve hatta 19. yüzyılda bu yoldan geçmiştir ve modern Doğu da şu anda bu yoldan geçmektedir. Eski Rus İmparatorluğu içinde yaşayan mahkum ulusların bile geçtiği bir yoldur. Halefi milliyetçilik ve hedefi bağımsızlık olan bir yoldur. Azeri-Türk savaşı sonucunda, bağımsızlık mücadelesi başlamış, büyük bir aşk ve şevkle cumhuriyet hedefine ulaşmış, ancak ulusal bağımsızlıkla birlikte tekrar koparılmış bir Türk ilinin, Azeri Türk halkının, daha çok bilinen adıyla “Azerbaycan Cumhuriyeti ”nin kaderini konu alan bir dergidir. Azeri Türkü, Azerbaycan Türklüğünün temellerini analiz edecektir. Yani Türk kültürünü. Avrupai bir üslupla aydınlatırken, halkla samimi temas ve ilişki yolundan asla sapmayacaktır. halkın samimi duygu ve ihtiyaçlarını tatmin etmek için yüzyılın mükemmel teknolojisini kullanacaktır. Bir yandan halkın zevkini bilim ve sanatı anlayacak seviyeye getirmeye çalışacak, diğer yandan da bilim ve sanattan halkın hoşlanacağı şekilde yararlanma fikrini yaygınlaştıracaktır. Azeri Türk milliyetçidir. Hars alanında olduğu gibi siyasi hayatta da halkın hüküm sürmesini ister. Hakimiyyet-i Milliye ilkesini savunur. Tek bir sınıfın varlığına ya da egemenliğine dayanan tüm rejimleri reddeder. Azeri Türk sadece demokrat değil, aynı zamanda radikaldir. Bu radikalliği feodalizmin durgunluğuna karşı mücadele anlamında anlar. | ” |
Bu şekilde hedeflerini ortaya koyan Azeri Türk'ün nüshalarına bakıldığında Azerbaycan'la ilgili siyasi, sosyal ve edebi yazıların çoğunun ilk sayfalarda yer aldığı görülebilir.
Kasım 1928'de 20. sayının yayınlanmasından sonra Mehmed Emin Resulzâde, Mirza Bala Memmedzade ve Mehmet Sadık Aran arasında çıkan anlaşmazlıklar sonucunda Resulzâde ve M. B. Memmedzade dergiden ayrılarak Odlu Yurd dergisini kurdular. Aralık 1928'den itibaren Mehmet Sadık Aran'ın yönetiminde çıkan dergi Azerbaycan'ın bağımsızlık mücadelesini destekleyen yazılar yayınlamış, ancak bu yazılarda Azerbaycan'ın bağımsızlığının ancak Kafkasya Birliği'nin kurulmasıyla mümkün olacağı fikrini öne sürmüştür. Derginin 2. yıldönümü vesilesiyle yayınlanan 23. sayıda Mehmet Sadık Aran şunları yazmıştır: “Azeri Türk, Azerbaycan'ın bağımsızlık mücadelesini savunmayı görev edinen milliyetçilerin yayın organıdır. Dergimiz esir Türk ülkelerinin kurtuluşunu dilemekte ve bunun yolunu Rus işgaline karşı birleşik mücadelede görmektedir.” Mehmet Sadık bu sözleriyle düşüncelerini açıkça ifade etmiştir. Bu amaçla derginin hemen her sayısında MMehmet Sadık Aran'ın Kafkas Birliği'nin önemini ortaya koyan yazıları yayımlanmıştır.
5 Şubat 1929'da Şefi Bey Rüstembeyli de dergiden ayrılarak Odlu Yurd dergisinin kadrosuna katıldı.