stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İtalik diller
Ek kaynaklar

Baldi, Philip (2017). "The syntax of Italic".  Klein, Jared; Joseph, Brian; Fritz, Matthias (Ed.). Handbook of Comparative and Historical Indo-European Linguistics. 2. Walter de Gruyter. ISBN 978-3-11-054243-1.
Bakkum, Gabriël C. L. M. (2009). The Latin Dialect of the Ager Faliscus: 150 Years of Scholarship. Amsterdam University Press. ISBN 978-90-5629-562-2.
Bossong, Georg (2017). "The Evolution of Italic".  Klein, Jared; Joseph, Brian; Fritz, Matthias (Ed.). Handbook of Comparative and Historical Indo-European Linguistics. 2. Walter de Gruyter. ISBN 978-3-11-054243-1.
de Vaan, Michiel (2008). Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages. Brill. ISBN 978-90-04-16797-1.
Fortson, Benjamin W. (2004). Indo-European Language and Culture. Blackwell. ISBN 978-1-4443-5968-8.
Fortson, Benjamin W. (2017). "The dialectology of Italic".  Klein, Jared; Joseph, Brian; Fritz, Matthias (Ed.). Handbook of Comparative and Historical Indo-European Linguistics. 2. Walter de Gruyter. ISBN 978-3-11-054243-1.
Hartmann, Markus (2017). "Siculian".  Klein, Jared; Joseph, Brian; Fritz, Matthias (Ed.). Handbook of Comparative and Historical Indo-European Linguistics. 3. Berlin: Walter de Gruyter. ss. 1854-1857. doi:10.1515/9783110542431-026. ISBN 978-3-11-054243-1.
Herman, Jozsef (2000). Vulgar Latin. Pennsylvania State University Press. ISBN 978-0-271-04177-3.
Mallory, James P.; Adams, Douglas Q. (1997). "Italic Languages". Encyclopedia of Indo-European Culture. Fitzroy Dearborn. ss. 314-319. ISBN 978-1-884964-98-5.
Meiser, Gerhard (2017). "The phonology of Italic".  Klein, Jared; Joseph, Brian; Fritz, Matthias (Ed.). Handbook of Comparative and Historical Indo-European Linguistics. 2. Walter de Gruyter. ss. 743-751. doi:10.1515/9783110523874-002. ISBN 978-3-11-054243-1.
Poccetti, Paolo (2017). "The documentation of Italic".  Klein, Jared; Joseph, Brian; Fritz, Matthias (Ed.). Handbook of Comparative and Historical Indo-European Linguistics. 2. Walter de Gruyter. ISBN 978-3-11-054243-1.
Posner, Rebecca (1996). The Romance Languages. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-28139-3.
Schrijver, Peter (2016). "Ancillary Study: Sound Change, the Italo-Celtic Linguistic Unity, and the Italian Homeland of Celtic".  Koch, John T.; Cunliffe, Barry (Ed.). Celtic from the West 3. Atlantic Europe in the Metal Ages: questions of shared language. Oxbow Books. ss. 489-502. ISBN 978-1-78570-227-3.
Silvestri, Domenico (1998). "The Italic Languages".  Ramat, A. (Ed.). The Indo-European Languages. ss. 322-344.
Stuart-Smith, Jane (2004). Phonetics and Philology: Sound Change in Italic. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-925773-7.
Villar, Francisco (2000). Indoeuropeos y no indoeuropeos en la Hispania prerromana. Universidad de Salamanca. ISBN 978-84-7800-968-8.
Vine, Brent (2017). "The morphology of Italic".  Klein, Jared; Joseph, Brian; Fritz, Matthias (Ed.). Handbook of Comparative and Historical Indo-European Linguistics. 2. Walter de Gruyter. ss. 751-804. doi:10.1515/9783110523874-003. ISBN 978-3-11-054243-1.
Daha fazla okuma

Baldi, Philip. 2002. The Foundations of Latin. Berlin: de Gruyter.
Beeler, Madison S. 1966. "The Interrelationships within Italic." In Ancient Indo-European Dialects: Proceedings of the Conference on Indo-European Linguistics held at the University of California, Los Angeles, April 25–27, 1963. Edited by Henrik Birnbaum and Jaan Puhvel, 51–58. Berkeley: Univ. of California Press.
Coleman, Robert. 1986. "The Central Italic Languages in the Period of Roman Expansion." Transactions of the Philological Society 84.1: 100–131.
Dickey, Eleanor, and Anna Chahoud, eds. 2010. Colloquial and Literary Latin. Cambridge, UK: Cambridge Univ. Press.
Joseph, Brian D., and Rex J. Wallace. 1991. "Is Faliscan a Local Latin Patois?" Diachronica 8:159–186.
Pulgram, Ernst. 1968. The Tongues of Italy: Prehistory and History. New York: Greenwood.
Rix, Helmut. 2002. Handbuch der italischen Dialekte. Vol. 5, Sabellische Texte: Die Texte des Oskischen, Umbrischen und Südpikenischen. Indogermanische Bibliothek. Heidelberg, Germany: Winter.
Silvestri, Domenico (1995). "Las lenguas itálicas" [The Italic languages]. Las lenguas indoeuropeas [The Indo-European languages] (İspanyolca). ISBN 978-84-376-1348-2.
Tikkanen, Karin. 2009. A Comparative Grammar of Latin and the Sabellian Languages: The System of Case Syntax. PhD diss., Uppsala Univ.
Villar, Francisco (1997). Gli Indoeuropei e le origini dell'Europa [Indo-Europeans and the origins of Europe] (İtalyanca). Bologna, Il Mulino. ISBN 978-88-15-05708-2.
Wallace, Rex E. 2007. The Sabellic Languages of Ancient Italy. Languages of the World: Materials 371. Munich: LINCOM.
Watkins, Calvert. 1998. "Proto-Indo-European: Comparison and Reconstruction" In The Indo-European Languages. Edited by Anna Giacalone Ramat and Paolo Ramat, 25–73. London: Routledge.
Clackson, James, and Horrocks, Geoffrey. 2007. A Blackwell History of the Latin Language
Ek bağlantılar

TM Texts Italic 10 Ekim 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. A list of all Italic texts in Trismegistos.
Michael de Vaan (2008) Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages p. 826, Leiden Indo-European Etymological Dictionaries Series, Brill Academic Publishers (archived 17 June 2013) – part available freely online
"Tree for Italic". Linguist List, Eastern Michigan University. 2010. 22 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Nisan 2010.
"A Glossary of Indo-European Linguistic Terms". Institut für deutsche Sprache und Linguistik. 2009. 4 Aralık 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Eylül 2009.
"Languages and Cultures of Ancient Italy. Historical Linguistics and Digital Models 10 Temmuz 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.", Project fund by the Italian Ministry of University and Research (P.R.I.N. 2017)
| g t İtalik diller |
| --- | --- |
Latin-Falisk dilleri:  Faliskçe  Latince Latin dilleri  Prenestince  Lanuvyanca 
Osko-Umbriya:  Oskan grubu Hernikçe  Marrukince  Oskanca Lukanca  Samnitçe  Pelinyice  Sidikince  Vestince?  Umbriya grubu Ekçe?  Marsice  Umbriyaca  Volskice  Pre-Samnitçe  Sabince  Güney Pikence 
Bilinmeyenler:  Sikulca? (muhtemelen İtalik değil)  Venetçe? (muhtemelen Kelt, geçiş veya bağımsız)  Lusitanca? (muhtemelen Kelt)  Antik Belga dili?  Enotrice?  Elimce? 
Yeniden oluşturulmuş: Ön-İtalik
Latince (ve ondan türeyen diller) dışındaki tüm İtalik diller şu anda soyu tükenmiş durumdadır. Latince, halen daha Katolik Kilisesi'nin kutsal dili olarak kullanılmaktadır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb12647687j (data)  GND: 4133831-5  LCCN: sh85068863  LNB: 000246822  NKC: ph439604  NLI: 987007565587405171  SUDOC: 05054828X 
centum (mavi) ve satem (kırmızı) dillerinin yaklaşık yerleri
McVitie's

| --- | --- |
Tip: Alt şirket
Kuruluş: 1830  Edinburgh, İskoçya
Kurucu: Robert McVitie
Genel merkezi:  Birleşik Krallık
Hizmet alanları: Birleşik Krallık, Hindistan, İtalya, Kanada, Avustralya, Yeni Zelanda, İrlanda, Hollanda, İsrail, Mısır, İsveç, Türkiye
Sahibi: Pladis (Yıldız Holding)
Web sitesi: mcvities.com
McVitie's, United Biscuits'e ait bir İngiliz kuru gıda ve atıştırmalık markasıdır. Adı, 1830 yılında İskoçya'nın Edinburgh kentindeki Rose Street'te kurulan orijinal İskoç bisküvi üreticisi McVitie & Price, Ltd.'den gelmektedir. Şirket, 1888'de Gorgie bölgesindeki Robertson Bulvarı'ndaki St. Andrews Biscuit Works fabrikasını tamamlamadan önce şehrin çeşitli yerlerinde üretim gerçekleştirmişti.
Şirket ayrıca Glasgow'da bir tane ve Stockport ve Londra'da birer tane büyük üretim tesisi kurdu. Birleşik Krallık'ta her biri farklı türde bisküvi üreten beş McVitie's fabrikası bulunmaktadır; Londra'nın kuzeybatısındaki Harlesden tesisi çikolata sindirimi üretmektedir. United Biscuits, Kraliçe II. Elizabeth'ten bir Kraliyet Emri almıştı.
Birleşik Krallık'ta en çok satan bisküvi üreticisi olan McVitie's, Jaffa Kekleri ve çikolata sindiricileri, Hobnobs ve Rich çayı gibi popüler bisküviler üretiyor. 2020'de McVitie'nin Birleşik Krallık'taki bisküvi satışları, sonraki iki rakibin beş katından fazlaydı. 2014'te United Biscuits'in Pladis tarafından satın alınmasıyla Yıldız Holding'in kontrolüne geçti.
Loving Vincent

| --- | --- |
Loving Vincent film posteri
Yönetmen: Dorota Kobiela Hugh Welchman
Yapımcı: Hugh Welchman Ivan Mactaggart Sean Bobbitt
Senarist: Dorota Kobiela Hugh Welchman Jacek Dehnel
Oyuncular:  Robert Gulaczyk  Douglas Booth  Jerome Flynn  Saoirse Ronan  Helen McCrory  Chris O'Dowd  John Sessions  Eleanor Tomlinson  Aidan Turner 
Müzik: Clint Mansell
Görüntü yönetmeni: Tristan Oliver
Kurgu: Dorota Kobiela Justyna Wierszynska
Stüdyo: BreakThru Productions Trademark Films
Dağıtıcı: Altitude Film Distribution (UK) Next Film (Poland)
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Animasyon
Renk: Renkli
Çıkış tarih(ler)i: 12 Haziran 2017 (2017-06-12) (Annecy) 6 Ekim 2017 (2017-10-06) (Polonya) 13 Ekim 2017 (2017-10-13) (Birleşik Krallık)
Süre: 95 dakika
Ülke: Polonya Birleşik Krallık
Bütçe: $5.5 milyon
Hasılat: $22 milyon
Resmî sitesi
Loving Vincent (Türkçe: Vincent'ten Sevgilerle), yönetmenliğini Dorota Kobiela ile Hugh Welchman'ın birlikte yaptığı 2017 çıkışlı Polonya ve Birleşik Krallık ortak yapımı biyografik animasyon film. Film, ressam Vincent van Gogh'un yaşamı ve özellikle de ölümüne zemin hazırlayan şartları konu edinmektedir. Film, Polish Film Institute ve kısmen de Kickstarter kampanyası ile finanse edilmiştir.
2018'de en iyi animasyon Oscar adayı olan film, ünlü ressamın hayat hikâyesini tablolarını bir araya getirerek anlatmaktadır. 
Film, 65.000 kareden oluşmaktadır ve bu karelerin her biri, Polonya ve Yunanistan'da yer alan stüdyoyu ziyaret eden 125 kişilik profesyonel yağlı boya ressamı tarafından çizildi. Film, Van Gogh'un kullandığı tekniğin aynıları kullanılarak tuval üzerine yağlı boya ile yapılan resimlerden oluşmaktadır. Film, ilk gösterimini 2017 Annecy Uluslararası Animasyon Film Festivali'nde gerçekleştirmiştir. 30. Avrupa Film Ödülleri'nde "En İyi Animasyon Film" ödülüne layık görülen "Vincent'ten Sevgilerle", 75. Altın Küre Ödülleri'nde de En İyi Animasyon Film Ödülü'ne aday olmuştur.
Oyuncular

Önde gelen oyuncular şöyledir:
Robert Gulaczyk .... Vincent van Gogh
Jochum ten Haaf .... Vincent van Gogh (seslendirme)
Douglas Booth .... Armand Roulin
Jerome Flynn .... Paul Gachet
Saoirse Ronan .... Marguerite Gachet
Helen McCrory .... Louise Chevalier
Chris O'Dowd .... Postacı Joseph Roulin
John Sessions .... Père Tanguy
Eleanor Tomlinson .... Adeline Ravoux
Aidan Turner .... Kayıkçı
Graham Pavey .... Bay Ravoux
Joe Stuckey .... Aptal Çocuk
Yönetmenler Dorota Kobiela ve Hugh Welchman, Paris'teki Fransız prömiyerinde, Fransız versiyonunda Armand Roulin'in sesini veren aktör Pierre Niney ile.
Alexandra Bastedo

| Alexandra Bastedo |
| --- | --- |
Alexandra Bastedo'yu 1968 yılında Britanya'da yayımlanan bir televizyon programı olan The Champions'ta Sharon Macready rolünde gösteren fotoğraf
Doğum: 09 Mart 1946(1946-03-09) Brighton ve Hove, Doğu Sussex, İngiltere
Ölüm: 12 Ocak 2014 (67 yaşında) Worthing, Batı Sussex, İngiltere
Meslek: Oyuncu, yazar
Etkin yılları: 1962–2014
Evlilik: Patrick Garland (e. 1980; ö. 2013)

Alexandra Bastedo (d. 9 Mart 1946, Brighton ve Hove, Doğu Sussex – ö. 12 Ocak 2014, Worthing, Batı Sussex), İngiliz oyuncu, aktivist ve yazar.
Kariyeri

Sharron Macready rolünü canlandırdığı 1968 yapımı İngiliz Tv dizisi The Champions ile adını duyurdu.
Sanatçı meme kanseri nedeniyle 12 Ocak 2014'te öldü.
Kariyeri > Filmografi

13 Frightened Girls (aka The Candy Web) (1963)
The Liquidator (1966)
Doctor in Clover (1966)
That Riviera Touch (1966)
The Haunted Man (1966)
The Head Waiter (1966) (TV)
The Saint (episode "The Counterfeit Countess", 1967)
Casino Royale (1967)
The Champions (TV dizisi, 1968–69)
A Promise of Bed (1969)
I Can't... I Can't (1969)
Randall and Hopkirk (Deceased) (episode "Whoever Heard of a Ghost Dying?", 1969)
Tibetana (1970)
Codename (1970) (TV dizisi)
My Lover My Son (1970)
From a Bird's Eye View (episode "Sicillian Affair", 1970)
The Blood Spattered Bride (1972) (Spanish title: La Novia Ensangrentada)
Odio mi cuerpo (1974)
Tu dios y mi infierno (1975)
The Ghoul (1975)
El Clan de los Nazarenos (1975)
The Man Inside (1976)
Find the Lady (1976)
El Mirón (1977)
Cabo de vara (1978)
The Aphrodite Inheritance (miniseries, 1979)
A Choice of Two (1981)
Estigma (1982)
Legend of the Champions (TV, 1983)
Draw! (1984) (TV)
La Veritat oculta (1987)
Absolutely Fabulous (episode "Fat", 1992)
Batman Begins (2005)
EastEnders (2008–2009)
Hahn (Kasaba)

| Hahn |
| --- | --- |
Kasaba
Kasabanın bir fotoğrafı
  Arma 

Ülke: Almanya
Eyalet: Rheinland-Pfalz
Belediye: Kirchberg
Rakım: 472 m
Nüfus
 • Toplam: 208
Zaman dilimi: UTC+01.00 (CET)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (CEST)
Hahn, Almanya'nın Rheinland-Pfalz ilindeki Rhein-Hunsrück-Kreis'de bir çeşit toplu belediye olan Verbandsgemeinde'ye ait bir belediye olan kasaba'dır. Hahn Hava Üssü burada bulunmaktadır.
David Koresh

| David Koresh |
| --- | --- |
Koresh (1987)
Doğum: Vernon Wayne Howell 17 Ağustos 1959(1959-08-17) Houston, Teksas, ABD
Ölüm: 19 Nisan 1993 (33 yaşında) Mount Carmel Center McLennan County, Waco, Teksas, ABD
Defin yeri: Memorial Park Mezarlığı
Meslek: Dinî önder
Evlilik: Rachel Jones
Çocuk(lar): 13

David Koresh (/kəˈrɛʃ/; doğum adı: Vernon Wayne Howell; 17 Ağustos 1959 - 19 Nisan 1993), 1993 Waco Katliamı'nda merkezî bir rol oynayan Amerikalı kült lideri. Branch Davidians adlı dinî örgütün yöneticiliğini yapmış ve bu kuruluşun son peygamberi olduğunu öne sürmüştür.
İşlevsiz bir geçmişe sahip olan Koresh, Waco, Teksas dışındaki Mount Carmel Merkezi'nde bulunan ve aslen Benjamin Roden tarafından yönetilen bir hareket olan Branch Davidians'ın bir üyesi ve daha sonra lideriydi. Orada Koresh ve takipçileri 1987'de Mount Carmel'i ele geçirene kadar başka bir lider olan Benjamin Roden'in oğlu George ile tarikat liderliği için rekabet halindeydi. 1990'ların başında, eski Branch Davidian ortakları tarafından çok eşlilik ve çocuklara yönelik cinsel istismar iddialarına maruz kaldı.
Branch Davidians'ın silah stoklamasına ilişkin diğer iddialar, Alkol, Tütün, Ateşli Silahlar ve Patlayıcılar Bürosu'nun (ATF) ve daha sonra FBI'ın Şubat 1993'te grubun Mount Carmel yerleşkesine baskın düzenlemesine yol açtı. 51 gün süren kuşatma ve ardından gelen şiddet sırasında Koresh, ATF güçleri tarafından yaralandı ve daha sonra bileşik bir yangında yok edilirken belirsiz koşullarda kurşunla vurularak öldü.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 119259362  ISNI: 0000 0000 5537 0149  LCCN: n93052052  LNB: 000250241  MusicBrainz: d93c6823-c659-4501-a14e-4ca813bf09f5  NARA: 10574319  NKC: js20060623009  NLI: 987007435024105171  NTA: 113012861  SNAC: w6tt5pvx  VIAF: 393149066574165601696   WorldCat (LCCN): n93-052052
Uydu kent

Uydu kentler, ana kente bağlı olarak kurulan ve bağlı oldukları kentin nüfus yoğunluğunu azaltmak amacıyla çevresinde oluşturulan yerleşim alanlarıdır. Uydu kentlerinin gecekondu bölgelerinden en büyük farkı, bu yerleşimlerin rastgele değil, alt yapı ve üst yapılarına özen gösterilerek tasarlanmış olmalarıdır. Uydu kentlerde yaşayanlar, genellikle çalışmak için ana kente giderler.
Uydu kentler, ana kentle entegre bir yapıya sahip olan ve ana kentin nüfus yoğunluğunu azaltmak amacıyla onun çevresine konumlandırılan yerleşim alanlarıdır. Bu tür yerleşim bölgeleri, genellikle ana kentteki nüfus yoğunluğunun ve kentsel ihtiyaçların arttığı durumlarda, ana kente alternatif konut ve yaşam alanları sağlamayı hedefler.
Uydu kentlerinin gecekondu bölgelerinden ayırt edici bir özelliği, planlı bir şekilde tasarlanmış alt ve üst yapıya sahip olmalarıdır. Modern altyapı ve mimari standartlar dikkate alınarak yapılan planlamalar, konforlu yaşam koşulları ve güvenli bir çevre sunmayı amaçlar.
Uydu kentler, genellikle ana kente ulaşım bağlantılarına sahiptir ve bu sayede yaşayanların ana kente giderek çalışma veya diğer sosyal faaliyetleri gerçekleştirmelerine olanak sağlar. Bu bağlamda, uydu kent sakinleri genellikle ana kentteki iş merkezlerine veya ticari bölgelere yönelebilirler. Bu yaklaşım, ana kentin trafiğini ve nüfus yoğunluğunu azaltmayı amaçlayan stratejinin bir sonucudur.
Türkiye'de uydu kent kavramının ilk örneklerinden biri, İstanbul'daki Ataköy'dür. Daha sonraki dönemlerde inşa edilen uydu kentler arasında yine İstanbul'daki Kayaşehir ve Ankara'daki Batıkent, Eryaman gibi örnekler yer almaktadır. İzmir'deki Mavişehir ile İstanbul'daki Beylikdüzü, Ataşehir, Atakent, Mimaroba, Sinanoba gibi yerleşimler de bu kategoriye dahil edilebilir. Ayrıca, İstanbul Pendik'te yer alan Yenişehir de daha yakın dönemde geliştirilen uydu kent örneklerinden biri olarak gösterilebilir. Bu uydu kentler, Türkiye'nin büyüyen nüfusu ve artan kentsel talepleri karşılamak amacıyla planlanmış ve inşa edilmiş örneklerdir.
Low (Flo Rida şarkısı)

"Low", Flo Rida'nın Mail on Sunday albümünden çıkan ilk teklisidir. Ayrıca, 2008 yapımı Step Up 2 the Streets filminin film müziğidir. Vokallerde ve yapımda T-Pain görev almıştır. Şarkının özgün düzenleme vokallerinde ise Pitbull ve T-Pain yer almaktadır.
Düzenlemeler

"Low" - T-Pain & Pitbull ile
"Low" - Arcangel & Voltio ile
"Low" - Travis Barker Mix ile
"Low" Rock Remix - The Red Jumpsuit Apparatus ve T-Pain ile
Listeler

| Liste (2008) | Tepe noktası |
| --- | --- |
ARC Weekly Top 40: 1
Avrupa: 4
Avustralya: 1
Avusturya: 33
Brezilya: 1 (2)
Danimarka: 20
Euro 200: 13
İrlanda: 1
İsrail: 5
İsveç: 17
Kanada: 1 (8)
Litvanya: 9
Portekiz: 39
Romanya: 62 
Şili: 14
Tayland: 1
İngiltere: 2 
ABD Billboard Hot 100: 1 (10)
ABD Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs: 9
ABD Billboard Hot Rap Tracks: 1 
ABD Billboard Pop 100: 1 (12)
Birleşmiş Milletler: 3 
Yeni Zelanda: 1 (3)
Alberto Moravia

| Alberto Moravia |
| --- | --- |

Doğum: Alberto Pincherle 28 Kasım 1907(1907-11-28) Roma, İtalya Krallığı
Ölüm: 26 Eylül 1990 (82 yaşında) Roma, İtalya
Defin yeri: Campo Verano, Roma
Mahlas: Alberto Moravia
Meslek: Romancı, gazeteci, oyun yazarı, deneme yazarı, film eleştirmeni
Önemli eser: Gli indifferenti (Time of Indifference, 1929) Il conformista (The Conformist, 1947) Racconti romani (Roman Tales, 1954) La ciociara (Two Women, 1957)
Önemli ödülleri: Strega Ödülü (1952) Premio Marzotto (1957) Viareggio Ödülü (1961) Premio Mondello (1982)
Evlilik:  Elsa Morante (e. 1941; ö. 1985)  Carmen Llera (e. 1986) 
Partner: Dacia Maraini (1962–1978)

Alberto Moravia (asıl adıyla Alberto Pincherle), (d. 28 Kasım 1907, Roma - ö. 26 Eylül 1990), İtalya yazar ve şair.
Kariyeri

Alberto Pincherle (Moravia büyükbabasının soyadıdır), Yahudi bir ressam ve mimar olan Carlo ile Teresa Iginia De Marsanich'in dört çocuğunun üçüncüsü olarak Roma'da doğdu. Dokuz yaşına kadar tüberküloz hastalığıyla boğuştuğu ve en az beş yılını yatakta geçirdiği için eğitimi aksadı. Bu yaşlarını yaşıtlarıyla geçirmek yerine edebiyatla haşır neşir oldu.
Hasta yatağında Dostoyevski, Joyce, Goldoni, Shakespeare, Molière, Mallarmé ve birçok diğer yazarı okudu, Fransızca ve Almanca öğrendi. 1925'te senatoryumdan ayrıldı ve Gli indifferenti 'yi yazmaya başladı.
Bu süreçte Corrado Alvaro ve Massimo Bontempelli ile tanıştı ve 1927'de '900 dergisinde çalışmaya başladı, ilk hikâyeleri de burada yayımlandı.
1929'da ilk romanı Gli indifferenti yayımlandı ve eleştirmenlerden olumlu tepkiler aldı.
Kariyeri > Amerika seyahati

1935'te New York'taki Columbia Üniversitesinde İtalyanca bölümünün başkanı olan Prezzolini'nin davetiyle, İtalyan romanı hakkında konferanslar vermek üzere ABD'ye gitti.
Eserleri

Gli indifferenti, 1929
Le ambizioni sbagliate, 1935
La bella vita, 1935
L'imbroglio, 1937
I sogni del pigro, 1940
Cosma e i briganti, racconto apparso a puntate sul settimanale "Oggi" tra il 26 Ottobre e il 6 Dicembre 1940; 1980; Palermo: Sellerio, 2002.
La mascherata, 1941
La cetonia, 1943
L'amante infelice, 1943
La speranza ovvero Cristianesimo e Comunismo, 1941
Agostino, 1944
L'epidemia, 1944
Due cortigiane e serata di Don Giovanni, 1944
La romana, 1947
La disubbidienza, 1947
L'amore coniugale, 1947
Il conformista, 1947, Türkçeye Düzen Adamı adıyla çevrildi (Çev. Firuzan Tekil, Fer Yayınları, 1971)
I racconti, 1952
Racconti romani, 1954
Il disprezzo, 1954
La ciociara, 1957. Türkçeye Taşralı Kız adıyla çevrildi (Çev. Tahsin Yücel, Varlık Yay)
Teatro, 1958
Un mese in URSS, 1958
Nuovi racconti romani, 1959
La noia, 1960
L'automa, 1962
Un'idea dell'India, 1962
L'uomo come fine, 1963
L'attenzione, 1965
Cortigiana stanca, 1965
Le luci di Roma, 1965
Il mondo è quello che è, 1966
Una cosa è una cosa, 1967
Il dio Kurt, 1968
La rivoluzione culturale in Cina, 1968
La vita è gioco, 1969
Il paradiso, 1970
Io e lui, 1971
A quale tribù appartieni, 1972
Un'altra vita, 1973
Al cinema, 1975
Boh, 1976
La vita interiore, 1978
Un miliardo di anni fa, 1979
Impegno controvoglia, 1980
Lettere dal Sahara, 1981
1934, 1982
Storie della preistoria, 1982
La cosa e altri racconti, 1983
L'uomo che guarda, 1985
L'angelo dell'informazione e altri testi teatrali, 1986
L'inverno nucleare, 1986
Passeggiate africane, 1987
Il viaggio a Roma, 1988
La villa del venerdì e altri racconi, 1990
Donna leopardo, 1993 (mai terminato, uscito postumo)
Moravia, 1941'de evlendiği Elsa Morante ile
Camogli

| Camogli |
| --- | --- |
Komün

Ülke: İtalya
Bölge: Ligurya
İl: Genova
Yüzölçümü
 • Toplam: 9.9 km²
Rakım: 9 m
Nüfus (30 Nisan 2017)
 • Toplam: 5.332
 • Yoğunluk: 540/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Camogli, İtalya'nın Ligurya bölgesine bağlı Genova ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 30 Nisan 2017 tarihi itibarıyla 5,332'dir.
| g t Cenova Metropoliten Şehri'nin belediyeleri |
| --- | --- |
 Arenzano  Avegno  Bargagli  Bogliasco  Borzonasca  Busalla  Camogli  Campo Ligure  Campomorone  Carasco  Casarza Ligure  Casella  Castiglione Chiavarese  Cenova  Ceranesi  Chiavari  Cicagna  Cogoleto  Cogorno  Coreglia Ligure  Crocefieschi  Davagna  Fascia  Favale di Malvaro  Fontanigorda  Gorreto  Isola del Cantone  Lavagna  Leivi  Lorsica  Lumarzo  Masone  Mele  Mezzanego  Mignanego  Moconesi  Moneglia  Montebruno  Montoggio  Ne  Neirone  Orero  Pieve Ligure  Portofino  Propata  Rapallo  Recco  Rezzoaglio  Ronco Scrivia  Rondanina  Rossiglione  Rovegno  San Colombano Certenoli  Sant'Olcese  Santa Margherita Ligure  Santo Stefano d'Aveto  Savignone  Serra Riccò  Sestri Levante  Sori  Tiglieto  Torriglia  Tribogna  Uscio  Valbrevenna  Vobbia  Zoagli 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: n82212293  MusicBrainz: 932f8e78-da28-49cf-8bf5-05c77697ac76  NKC: ge431419  NLI: 987007555254005171  VIAF: 167725915   WorldCat (LCCN): n82-212293
Matta etkisi

Matta etkisi ya da bazen kullanıldığı adıyla Matthew etkisi, bireylerin popülerlik, arkadaş ve zenginlik başlangıcındaki düzeylerine orantılı olarak toplumsal ya da ekonomik başarı elde etme eğilimidir. Bu durum bazen "zenginler daha da zenginleşiyor, fakirler daha da fakirleşiyor" atasözü veya klişesiyle özetlenir. Ayrıca "Matthew'in birikmiş avantaj etkisi" olarak da adlandırılan bu kavram, adını Matta İncili'ndeki Yetenekler Örneğinden almıştır ve 1968 yılında sosyologlar Robert K. Merton ve Harriet Zuckerman tarafından ortaya atılmıştır.
Matthew etkisi büyük ölçüde, servetin veya kredinin bireyler arasında halihazırda sahip olduklarına göre dağıtıldığı tercihli bağlanma ile açıklanabilir. Bu durum, düşük seviyedeki bireylerin varlıklarını artırmalarını giderek zorlaştırma etkisine sahiptir; çünkü zamanla riske atacak daha az kaynağa sahip olurlar. Öte yandan, yüksek seviyedeki bireylerin büyük varlıklarını korumasını ise giderek kolaylaştırır; çünkü riske atacak büyük miktarda kaynağa sahiptirler. Matthew etkisi üzerine yapılan ilk çalışmalar, bilim insanlarının çalışmalarının tanınmasındaki eşitsizlikle ilgileniyordu. Ancak Columbia Üniversitesi'nden Norman W. Storer, yeni bir araştırma dalgasına öncülük etti. Sosyal bilimlerdeki eşitsizliğin diğer kurumlarda da var olduğunu keşfettiğini düşündü.