stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
NATO üyesi ülkeler
Kurucu üyeler ve genişleme

Ana madde: NATO'nun genişlemesi
NATO, 4 Nisan 1949 tarihinde Kuzey Atlantik Antlaşması'nın (Washington Antlaşması) imzalanmasıyla kurulmuştur. İttifakın 12 kurucu üyesi şunlardır: Belçika, Kanada, Danimarka, Fransa, İzlanda, İtalya, Lüksemburg, Hollanda, Norveç, Portekiz, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri.
Çeşitli müttefikler, İttifak'ın sivil gözetimini somutlaştıran 1951 tarihli bir belge olan Ottawa Anlaşması'nı imzalamışlardır.
Mevcut üyelik 32 ülkeden oluşmaktadır. Kurucu 12 ülkeye ek olarak, Soğuk Savaş sırasında dört yeni üye katılmıştır: Yunanistan ve Türkiye (1952), Batı Almanya (1955) ve İspanya (1982). 1990 yılında Almanya'nın yeniden birleşmesiyle eski Doğu Almanya toprakları da eklenmiştir. Soğuk Savaş sonrasında NATO daha da genişleyerek Çek Cumhuriyeti, Macaristan ve Polonya (1999); Bulgaristan, Estonya, Letonya, Litvanya, Romanya, Slovakya ve Slovenya (2004); Arnavutluk ve Hırvatistan (2009); Karadağ (2017); Kuzey Makedonya (2020); Finlandiya (2023); ve İsveç'i (2024) bünyesine katmıştır. 1990-2024 yılları arasında eklenen bölge ve üyelerden Finlandiya ve İsveç dışındakilerin tümü ya eskiden Varşova Paktı'nın bir parçası (eski Sovyet Baltık ülkeleri dahil) ya da eski Yugoslavya topraklarıydı. Kuruluşundan bu yana hiçbir ülke NATO'dan ayrılmamıştır.
Günümüzde Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü, 7 Mart 2024 tarihinde İsveç'in katılımından bu yana toplam 27.581.382 km2 alanı kapsamaktadır.
Kurucu üyeler ve genişleme > Üyelik hedefleri

Mart 2024 itibarıyla üç devlet daha NATO'ya üyelik isteklerini resmen bildirmişlerdir: Bosna-Hersek, Gürcistan ve Ukrayna.
NATO üyeleri 2008 Bükreş zirvesinde Gürcistan ve Ukrayna'nın "gelecekte NATO üyesi olacakları" konusunda anlaşmışlardır.
Bosna-Hersek, NATO tarafından Nisan 2010'da Üyelik Eylem Planı'na (MAP) katılmaya davet edilmiştir.
Katılım tarihine göre üye ülkeler

| Tarih | Ülke | Genişleme | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 4 Nisan 1949 |  Belçika | Kurucular | 17 Mart 1948'de imzalanan NATO antlaşması'nın öncüsü Brüksel'de gerçekleşmiştir |
| 4 Nisan 1949 |  Kanada | Kurucular |  |
| 4 Nisan 1949 |  Danimarka | Kurucular | Danimarka'nın NATO üyeliği Faroe Adaları ve Grönland'ı kapsamaktadır. |
| 4 Nisan 1949 |  Fransa | Kurucular | Fransa, NATO'nun askerî kanadından 1966'da çekildi; 3 Nisan 2009'da geri döndü. |
| 4 Nisan 1949 |  İzlanda | Kurucular | İzlanda, ordusu olmayan tek NATO üyesidir. |
| 4 Nisan 1949 |  İtalya | Kurucular |  |
| 4 Nisan 1949 |  Lüksemburg | Kurucular |  |
| 4 Nisan 1949 |  Hollanda | Kurucular |  |
| 4 Nisan 1949 |  Norveç | Kurucular |  |
| 4 Nisan 1949 |  Portekiz | Kurucular |  |
| 4 Nisan 1949 |  Birleşik Krallık | Kurucular |  |
| 4 Nisan 1949 |  ABD | Kurucular |  |
| 18 Şubat 1952 |  Yunanistan | İlk | Yunanistan, 1974 Kıbrıs Barış Harekâtı'nın ardından NATO'nun askerî kanadından çekildi; 1980'de geri döndü. |
| 18 Şubat 1952 |  Türkiye | İlk |  |
| 9 Mayıs 1955 |  Almanya | İkinci | Batı Almanya olarak katıldı; Saarland 1957'de, Berlin'in bölgeleri ve Doğu Almanya ise 3 Ekim 1990'da ülkeye katıldı. Doğu Almanya 1956-1990 arasında rakip Varşova Paktı'na üyeydi. |
| 30 Mayıs 1982 |  İspanya | Üçüncü |  |
| 12 Mart 1999 |  Çekya | Dördüncü | Çekoslovakya'nın parçası olarak 1955-1991 arasında rakip Varşova Paktı'na üyeydi. |
| 12 Mart 1999 |  Macaristan | Dördüncü | 1955-1991 arasında rakip Varşova Paktı'na üyeydi. |
| 12 Mart 1999 |  Polonya | Dördüncü | 1955-1991 arasında rakip Varşova Paktı'na üyeydi. |
| 29 Mart 2004 |  Bulgaristan | Beşinci | 1955-1991 arasında rakip Varşova Paktı'na üyeydi. |
| 29 Mart 2004 |  Estonya | Beşinci | Sovyetler Birliği'nin parçası olarak 1955-1991 arasında rakip Varşova Paktı'na üyeydi. |
| 29 Mart 2004 |  Letonya | Beşinci | Sovyetler Birliği'nin parçası olarak 1955-1991 arasında rakip Varşova Paktı'na üyeydi. |
| 29 Mart 2004 |  Litvanya | Beşinci | Sovyetler Birliği'nin parçası olarak 1955-1991 arasında rakip Varşova Paktı'na üyeydi. |
| 29 Mart 2004 |  Romanya | Beşinci | 1955-1991 arasında rakip Varşova Paktı'na üyeydi. |
| 29 Mart 2004 |  Slovakya | Beşinci | Çekoslovakya'nın parçası olarak 1955-1991 arasında rakip Varşova Paktı'na üyeydi. |
| 29 Mart 2004 |  Slovenya | Beşinci | 1945-1991 arasında Yugoslavya'nın parçasıydı. (Bağlantısızlar Hareketi) |
| 1 Nisan 2009 |  Arnavutluk | Altıncı | 1955-1968 arasında rakip Varşova Paktı'na üyeydi. |
| 1 Nisan 2009 |  Hırvatistan | Altıncı | 1945-1991 arasında Yugoslavya'nın parçasıydı. (Bağlantısızlar Hareketi) |
| 5 Haziran 2017 |  Karadağ | Yedinci | 1945-1991 arasında Yugoslavya'nın parçasıydı. (Bağlantısızlar Hareketi) |
| 27 Mart 2020 |  Kuzey Makedonya | Sekizinci | 1945-1991 arasında Yugoslavya'nın parçasıydı. (Bağlantısızlar Hareketi) |
| 4 Nisan 2023 |  Finlandiya | Dokuzuncu |  |
| 7 Mart 2024 |  İsveç | Onuncu |  |
Katılım tarihine göre üye ülkeler > Özel düzenlemeler

NATO'ya kurucu üye olarak katılan üç İskandinav ülkesi, Danimarka, İzlanda ve Norveç, katılımlarını üç alanda sınırlandırmayı seçtiler: barış zamanında kalıcı üsler olmayacak, nükleer savaş başlıkları bulunmayacak ve topraklarında (davet edilmedikçe) hiçbir müttefik askeri faaliyetine izin verilmeyecekti. Ancak Danimarka, ABD'nin Grönland'daki mevcut Thule Hava Üssü'nü (günümüzde Pituffik Uzay Üssü) muhafaza etmesine izin verdi.
Fransa 1960'ların ortalarından 1990'ların ortalarına kadar "Gaullo-Mitterrandizm" olarak adlandırılan bir politika çerçevesinde NATO'dan bağımsız bir askeri strateji izlemiştir. Nicolas Sarkozy 2009 yılında Fransa'nın entegre askeri komutanlığa ve Savunma Planlama Komitesine geri dönmesi için müzakerelerde bulunmuş ve ertesi yıl bu komite lağvedilmiştir. Fransa Nükleer Planlama Grubu dışında kalan tek NATO üyesi olmaya devam etmektedir ve Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşik Krallık'ın aksine nükleer silahlı denizaltılarını ittifaka teslim etmeyecektir.
Tablo

| Ülke | Savunma harcamaları, milyon USD | Savunma harcamaları, cari fiyatlarla GSYİH %'si | Savunma harcamaları, USD kişi başı | Konuşlandırılabilir asker bin olarak |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ABD | 731.879 | 4,8 | 2.060 | 1.427 |
|  Almanya | 48.140 | 1,4 | 500 | 205 |
|  Arnavutluk | 197 | 1,5 | 51 | 10 |
|  Belçika | 5.541 | 1,1 | 404 | 32 |
|  Birleşik Krallık | 63.567 | 2,6 | 994 | 192 |
|  Bulgaristan | 758 | 1,4 | 64 | 29 |
|  Çekya | 2.448 | 1,1 | 162 | 23 |
|  Danimarka | 4.518 | 1,4 | 636 | 18 |
|  Estonya | 389 | 1,7 | 195 | 6 |
|  Fransa | 53.444 | 1,9 | 666 | 227 |
|  Hırvatistan | 970 | 1,5 | 161 | 16 |
|  Hollanda | 11.339 | 1,3 | 553 | 48 |
|  İspanya | 13.984 | 0,9 | 241 | 127 |
|  İtalya | 30.228 | 1,4 | 351 | 352 |
 İzlandaa: -
|  Kanada | 23.685 | 1,4 | 492 | 60 |
 Karadağ: -
|  Kuzey Makedonya | - | - | - | 1 |
|  Letonya | 289 | 1,0 | 76 | 5 |
|  Litvanya | 351 | 0,8 | 75 | 9 |
|  Lüksemburg | 279 | 0,5 | 402 | 0.9 |
|  Macaristan | 1.378 | 1,0 | 111 | 29 |
|  Norveç | 7.232 | 1,5 | 1036 | 21 |
|  Polonya | 8.908 | 1,7 | 181 | 100 |
|  Portekiz | 3.611 | 1,5 | 274 | 39 |
|  Romanya | 2.380 | 1,3 | 67 | 66 |
|  Slovakya | 1.065 | 1,1 | 126 | 16 |
|  Slovenya | 665 | 1,3 | 255 | 7 |
|  Türkiye | 15.479 | 2,9 | 200 | 900 |
|  Yunanistan | 6.425 | 2,1 | 427 | 124 |
|  NATO | 1.038.145 | 3,0 | 987 | 3.515 |
Kaynak: 2011 yılına ait "NATO Savunmasına Dair Veriler" a İzlanda'nın ordusu bulunmamaktadır.
Siyasi destek ve halk desteği

Pew Araştırma Merkezinin 2016 yılında üye ülkeler arasında yaptığı ankete göre çoğu ülke NATO'ya olumlu bakarken, NATO üyelerinin çoğu askeri harcamalarını aynı tutmayı tercih etmiştir. Ülkelerinin Rusya ile ciddi bir askeri çatışmaya girmesi halinde başka bir NATO ülkesine askeri yardımda bulunup bulunmaması gerektiği sorusuna verilen yanıtlar da karışıktır. Ankete katılan sekiz ülkeden altısının yaklaşık yarısı ya da daha azı Rusya'nın NATO müttefiki olan komşu bir ülkeye saldırması halinde ülkelerinin askerî güç kullanması gerektiğini söylüyor. Sekiz NATO ülkesinden üçünün en az yarısı ise hükûmetlerinin böyle bir durumda askerî güç kullanmaması gerektiğini söylüyor. Silahlı güçle karşılık vermeye en güçlü muhalefet Almanya'da (%58) görülürken, onu Fransa (%53) ve İtalya (%51) takip ediyor. Amerikalıların (%56) ve Kanadalıların (%53) yarısından fazlası Rusya'nın dost bir NATO ülkesine yönelik askeri saldırısına karşılık vermeye hazırdır. İngilizlerin (%49) ve Polonyalıların (%48) çoğunluğu da 5. madde taahhütlerini yerine getirecektir. İspanyollar bu konuda ikiye bölünmüş durumda: %48'i destekliyor, %47'si karşı çıkıyor.
Avrupa'da NATO:  Mevcut üyeler  Üyelik Eylem Planı  Üyelik isteyen ülkeler  Üyelik amaçlamayan ülkeler  Kolektif Güvenlik Antlaşması Örgütü (CSTO)
Yenimahalle Evrensel Değerler Çocuk Müzesi

Müze 23 Nisan 2017’de açılmıştır ancak 2 Mayıs 2017 yılında faaliyete başlamıştır. Türkiye’nin ilk çocuk müzesidir. Nazım Hikmet Kongre ve Sanat Merkezi’nde bulunmaktadır. Müzenin amacı çocuklara belirli temaları etkinlikler ile öğretmektir. Bu yüzden ziyarete gelen çocuklar yaş gruplarına göre ayrılarak ve randevu ile gezdirilmektedir.
Müzede çocuklar için etkinliklerde düzenlenmektir. Bu etkinlikler doğrultusunda 2022 yılında 10 bin çocuk müzeyi ziyaret etmiştir.
Dam

Dam,, evlerin en üst kısmında yer alan ve binaları yağmur, kar ve rüzgar gibi doğa olaylarından koruyan çatılara denir. Öz Türkçe bir kelime olan dam, 13. ve 14. yüzyılda yazılmış kitaplarda tam şeklinde geçer. Daha sonra evrilerek bazı bölgelerde hayvancılığın ön planda olduğu, bazen de tarımın yapıldığı geçici yerleşmelere denmiştir.
Orta Asya Türk halklarında sur (kale duvarları) anlamında kullanılmakta olan dam (orijinali tam), değişik yörelerde farklı anlamlara sahiptir. İç Anadolu, Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde ve Antalya Coğrafi Bölümü'nün Göller yöresi köy ve kasabalarında terim toprak çatılı ev, kulübe ve köy evi eklentisi manasında kullanılır. Emirdağ'da ise dam, kapalı bir mekan anlamıma gelmektedir. Akdağmadeni çevresinde ise evin odası anlamına gelmektedir. Iğdır, Rize ve Trabzon etraflarında hayvanlar için kışlık ot, yem-yiyecek saklanan evin basit bir ek yapısı, bir çeşit ambar ve depodur.
Mehmet Akif Ersoy Edebiyat Müze Kütüphanesi

| Mehmet Akif Ersoy Edebiyat Müze Kütüphanesi |
| --- | --- |

Açılış: 12 Mart 2011
Konum: Ankara, Türkiye
Koordinatlar: 39°55′55″K 32°52′01″D﻿ / ﻿39.93194°K 32.86694°D﻿ / 39.93194; 32.86694
Tür: Edebiyat, biyografi
Resmî site: www.mehmetakifersoyedebiyatmuzekutuphanesi.gov.tr
Kültür ve Turizm Bakanlığı bünyesindeki diğer müzeler
Mehmet Akif Ersoy Edebiyat Müze Kütüphanesi, Türkiye'nin başkenti Ankara'da bulunan bir edebiyat ve biyografi müzesidir. Müze, 12 Mart 2011 tarihinde kurulmuş olup Altındağ ilçesinde Hamamönü semtinde yer almaktadır ve İstiklâl Marşı'nın yazarı Mehmet Âkif Ersoy'a adanmıştır.
Müze, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından İstiklâl Marşı'nın kabulünün 90. yıldönümünde açıldı. Müze, eski Ankara evlerinin genel mimarisini yansıtan ve bu amaçla restore edilen iki katlı bir binada yer almaktadır. Kütüphanede Ersoy'un eserleri ve onun hakkında yazılmış kitapların da aralarında bulunduğu 7.000'e yakın kitap ve 100 süreli yayın bulunmaktadır. Arşiv, Ankara ve çevresinin tanınmış yazarlarına ithaf edilmiştir. Koleksiyonda Mustafa Kemal Atatürk, Çanakkale Savaşları ve Türk Kurtuluş Savaşı'nı anlatan kitaplar da yer almaktadır.
Müzenin giriş katında edebiyatla ilgili süreli yayınların yanı sıra ödüllü edebiyat eserleri ve yazar imzalı kitaplar da sergilenmektedir. Burada Mehmet Âkif Ersoy'un hayatına ve eserlerine ayrılan, şahsi eşyalarının da sergilendiği özel bir bölüm yer almaktadır. Üst katta ise Ankara ile ilgili kitaplar ve Ankaralı yazarların eserleri sergilenmektedir. Müze kütüphanesinde ayrıca çeşitli yazarlar üzerine tartışmalar, kitap imzalama etkinlikleri, şiir dinletileri ve yazma atölyeleri de düzenlenmektedir. Türkiye'de türünün ilk örneğidir. Dönemin Kültür ve Turizm bakanı Ertuğrul Günay, açılış töreninde, İstanbul'da Ahmet Hamdi Tanpınar Edebiyat Müze Kütüphanesi, Diyarbakır'da Ahmet Arif Edebiyat Müzesi, Adana'da Karacaoğlan Edebiyat Müzesi Kütüphanesi, Erzurum'da Erzurumlu Emrah Edebiyat Müze Kütüphanesi, İzmir'de Attila İlhan Edebiyat Müze Kütüphanesi ve Trabzon'da Bedri Rahmi Eyüboğlu Edebiyat Müzesi Kütüphanesi dahil olmak üzere "Türkiye'nin yedi bölgesinde yedi Müze Kütüphanesi" adlı müze-kütüphane ağı projesinin bir parçası olduğunu açıkladı.
Müze hafta içi yerel saatle 10:00 ile 19:00 saatleri arasında açıktır.
Hamlet
Karakterler

Hamlet – Eski kralın oğlu yeni kralın yeğeni
Claudius – Danimarka Kralı ve Hamlet'in amcası
Gertrude – Danimarka Kraliçesi ve Hamlet'in annesi
Polonius – Kralın başdanışmanı
Ophelia – Polonius'un kızı
Horatio – Hamlet'in gerçek dostu
Laertes – Polonius'un oğlu
Voltimand ve Cornelius – Saray mensubları
Rosencrantz ve Guildenstern – Saray mensubları, Hamlet'in arkadaşları
Osric – Saray mensubu
Marcellus – Subay
Bernardo (ya da Barnardo) – Subay
Francisco – Asker
Reynaldo – Polonius'un hizmetkârı
Hamlet'in babasının hayaleti
Fortinbras – Norveç Prensi
Mezarkazıcılar – Sexton
Oyuncu kral, Oyuncu kraliçe, Lucianus vs. – Oyuncular
Bir Papaz
Fortinbras'ın ordusunda bir yüzbaşı
İngiliz Elçiler
Ulaklar, Denizciler, Lordlar, Leydiler, Nöbetçiler
Yazılış tarihi

New Cambridge editörü Phillip Edwards "Hamlet'in yazılış tarihini tespit sonucu belirsiz olmalıdır" der. Hamlet'in yazıldığı en erken tarih olarak, içinde bulunan Shakespeare'in Jül Sezar oyununa imalar bulunmasına dayandırılarak aynı oyunun yazıldığı 1599 yılının ortasından sonradır. Yazıldığı en geç tarih Stationers' Company arşivlerinde 26 Temmuz 1602 tarihli Hamlet'in kısa süre önce Lord Chamberlain'in Adamları tarafından sahneye konulduğu kaydına dayandırılmaktadır.
Francis Meres 1598 yılında, Chaucer'dan kendi zamanına bir İngiliz Edebiyatı araştırması olan ve içinde Shakespeare'in on iki oyununun da yer aldığı Palladis Tamia adlı eserini yayımlamıştır. Bu on iki eserin arasında Hamlet'in yer almaması henüz yazılmadığı olarak değerlendirilmektedir. Hamlet çok popüler olduğundan New Swan dizisi editörü Bernard Lott, Meres'in böylesine önemli bir eseri göz ardı etmiş olmasının pek mümkün olmadığına inanmaktadır.
First Folio'da (F1) geçen "little eyases" tabiriChildren of the Chapel kumpanyasını ima ediyor olabilir. Bu kumpanyanın popülerliği yüzünden, Globe kumpanyası taşrada turneye çıkmak zorunda kalmıştır. Bu Tiyatrolar Savaşı diye bilinmektedir ve 1601 öncesi bir tarihi desteklemektedir.
Shakespeare döneminden yazar Gabriel Harvey, kendisine ait olan Chaucer'ın eserlerinin 1598 tarihli basımının sayfa kenarına aldığı not bazı biliminsanları tarafında yazılış tarihi için kanıt olarak kullanılmaktadır. Harvey aldığı notta "daha zeki olanların" Hamlet'ten zevk aldığını ve isyan nedeniyle Şubat 1601'de idam edilen Essex Kontu Robert Devereux'nün hâlâ hayatta olduğu yazar. Diğer biliminsanları ise bunun yetersiz olduğunu söyler. Örneğin Edwards, Harvey'nin notundaki zaman kavramının çok karmaşık olduğunu dolayısıyla da Hamlet'in yazılış tarihini belirlemek için kullanılamayacağını belirtir. Çünkü aynı notta sanki Spenser ve Watson hâlâ hayattaymış gibi bahsedilirken 1607'de basılan Owen'ın vecizelerinden yeni vecizeler olarak söz eder.
Çözümleme ve eleştiriler > Eleştirel tarihçe

17. yüzyılın başlarından beri oyun; hayalet karakteri, melankoli ve cinnetin inandırıcı canlandırması ile tanınmıştır ve İngiltere kralı I. James ile I. Charles dönemi dramasında yer alan bir dizi deli nedim ve nedime karakterine yol açmıştır. Kitleler tarafından ilgi görmeye devam etse de 17. yüzyılın sonlarında Restorasyon dönemi eleştirmenleri Hamlet'i ilkel olarak değerlendirmiş ve klasik tiyatro kuralları ve decorumuna uymamasını eleştirmiştir. Bu görüş 18. yüzyılda tamamen değişmiş ve eleştirmenler Hamlet'e talihsiz durumların içine düşmüş saf ve zekî bir genç kahraman gözüyle bakmıştır. ancak 18. yüzyılın ortalarına gelindiğinde Gotik edebiyatın psikolojik ve mistik yorumları tekrar Hayalet karakterini ve cinneti ön plana çıkarmıştır. Yalnızca 18. yüzyılın sonlarından sonra eleştirmenler ve oyuncular Hamlet'i kafa karıştırıcı ve tutarsız olarak görmeye başlamıştır, bu dönemden önce Hamlet ya deliydi ya da değildi, ya kahramandı ya da değildi, arada bir yerde değerlendirilmiyordu. Bu gelişmeler, oyun örgüsünden çok karakterler üzerine odaklanma ile görülen edebi eleştirilerde önemli bir temel değişikliği gösterir. 19. yüzyıla gelindiğinde Romantik eleştirmenler karakterin iç dünyası ve iç çekişmeleri üzerine güçlü vurgusunu yansıtan içsel çatışmaları nedeniyle Hamlet'e değer vermiştir. Bundan sonra eleştirmenler Hamlet'in kararındaki gecikmenin olay örgüsünü devam ettirmek için değil bir karakter özelliği olduğunu düşünmeye başlamıştır. Karakter ve iç çekişme üzerine olan bu odaklanma 20. yüzyılda da devam etmiştir. Çeşitli dallara ayrılan eleştiriler aşağıda bağlam ve yorumlar bölümünde anlatılmıştır.
Çözümleme ve eleştiriler > Dramatik yapı

Hamlet birkaç farklı yönden, zamanının drama yazım adetlerinden ayrılır. İlk olarak, Shakespeare'in zamanında, oyunların genellikle Aristo'nun Poetika eserinde yer alan önerilere uyması yani bir dramanın karakterlere değil eyleme odaklanması beklenirdi. Hamlet'te ise Shakespeare bu adeti tersine çevirir ve seyirci Hamlet'in güdülerini ve düşüncelerini eylem ile değil monologlar yoluyla öğrenir. İkinci olarak ve Shakespeare'in Othello dışında diğer oyunlarından da farklı şekilde güçlü bir alt olay örgüsü yoktur; olay örgüsündeki tüm çatallanmalar Hamlet'in intikam çabasını oluşturan ana olay örgüsüne bağlanır. Oyunda eylemlerin süreksizliğine ve düzensizliğine oldukça sık rastlanır. Oyunun bir noktasında, Mezarkazıcı sahnesinde, Hamlet Claudius'u öldürme kararını vermiş gibidir; ancak Claudius sahneye çıktığında birdenbire Hamlet sakinleşmiştir. Biliminsanları hâlâ bu dönüşlerin hata mı olduğu yoksa oyunun karışıklık ve dualite temasına bilinçli olarak mı eklendiğini tartışmaktadır. Son olarak, hemen hemen tüm oyunların iki saat civarında sürdüğü bir dönemde, 4.042 satır ve 29.551 sözcükten oluşan, Shakespeare'in en uzun oyunu olan Hamlet'in tam metni dört saati aşkın bir sürede sahnelenmekteydi. Hamlet içinde ayrıca Shakespeare'in favori bir oyun düzeni olan "oyun içinde oyun" da içerir. İlk başta The Murder of Gonzago (Gonzago'nun Öldürülmesi) olarak adlandırılan oyunun adı, Hamlet olay örgüsünü değiştirdikten sonra The Mousetrap (Fare kapanı) olarak değiştirilir.
Sahne ve ekran uyarlamaları

Hamlet Batı Alman yönetmen Helmut Käutner tarafından Der Rest ist Schweigen'de (The Rest is Silence) ve Japon yönetmen Akira Kurosawa tarafından Warui Yatsu Hodo Yoku Nemuru'da (The Bad Sleep Well) sivil yozlaşma ile ilgili hikâyelere uyarlandı. Claude Chabrol'un Ophélia (Fransa, 1962) adlı filmindeki baş karakter Yvan, Olivier'in Hamlet'ini izler ve kendisini Hamlet'in durumunda olduğuna ikna eder.
Tom Stoppard'ın Rosencrantz ve Guildenstern Öldüler (Rosencrantz & Guildenstern are Dead) adlı oyununda (oyunun 1990 yapımı bir film versiyonu da bulunur) Hamlet'teki olaylar, Hamlet'in iki okul arkadaşının bakış açısı ile canlandırılır. Oyun, anlamadıkları bir dramada rollerini yerine getirebilmek için ölmeleri gereken iki küçük karakterin trajedisi olarak yeniden şekillendirilir. Bir Hamlet parodisi olan Rosencrantz and Guildenstern W. S. Gilbert tarafından 1874'te yazıldı. 1977'de Doğu Alman oyun yazarı Heiner Müller,
Hamlet'in postmodernist, özet bir versiyonu olan Die Hamletmaschine (Hamletmachine) oyunu yazdı.
Hamlet'in Türkçeye çevirileri

Hamlet. Çev. Abdullah Cevdet. Mısır: Matbaa-i ictihad, 1908.
Hamlet: Danimarka Prensi. Çev. Kâmuran Şerif. İstanbul: Devlet Matbaası, 1927.
Hamlet: Danimarka Prensi. Çev. Halide Edip Adıvar ve Vahit Turhan. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları, 1941.
Hamlet. Çev. Orhan Burian. 1944. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, 1966.
Hamlet ve Venedikli Tüccar. Çev. Şehbal Erdeniz ve Orhan Veli Kanık. İstanbul:Doğan Kardeş Yayınları, 1949.
Hamlet. Çev. Sabahattin Eyüboğlu. İstanbul: Remzi Kitabevi, 1965.
Hamlet. Çev. Bülent Bozkurt. 1982. İstanbul: Remzi Kitabevi, 1999.
Hamlet. Çev. Can Yücel. 1992. İstanbul: Papirüs Yayınları, 1996.
Hamlet. Çev. Orhan Burian. Yay. Haz. ve Sadeleştiren Müjdat Gezen. İstanbul: MSM Yayınları, 2000.
Türkiye'de sahnelenen Hamlet prodüksiyonları

Ankara Devlet Tiyatrosu-Yön-Rober Stura-Oynayan-Arda Kanpolat-2004
İstanbul Şehir Tiyatrosu-Yön-Adrin Brayt-Oynayan- Ayhan Kavas-2003
İzmit Şehir Tiyatrosu-Yön-Işıl Kasapoğlu-Oynayan-Tardu Flordun-1997
İstanbul Devlet Tiyatrosu-Yön-Müge Gürman-Oynayan-Uğur Polat/Zafer Algöz
Coğrafya Mahkumları

Tim Marshall (İngiliz gazeteci ve yazar), Bellerby & Co, Globemakers'da The Churchill Globe'un önünde.
Coğrafya Mahkûmları: Dünyanın Kaderini Değiştiren On Harita (İngilizce: Prisoners of Geography: Ten Maps That Tell You Everything You Need To Know About Global), İngiliz yazar ve gazeteci Tim Marshall'ın 2015 yılında jeopolitik hakkında yazdığı kurgu dışı bir kitaptır.
Türkiye'de 2018 yılında Epsilon Yayınları tarafından Mert Doğruer çevirisiyle yayınlanmıştır.
Yazar ayrıca 2019 yılında bu kitabın resimli bir çocuk versiyonu olan Coğrafya Mahkûmları: Dünyamızı Açıklayan 12 Basit Harita (İngilizce: Prisoners of Geography: Our World Explained in 12 Simple Maps) adlı eserini yayımladı ve Waterstones tarafından Yılın Kitabı olarak aday gösterildi.
Politics of Place serisi olan adlandırılan serinin 2. devam kitabı Uğruna Ölünen Bayrak: Ulusal Sembollerin Gücü ve Politik Anlamı (İngilizce: Worth Dying For: The Power and Politics of Flags) 2016'da, 3. devam kitabı Duvar Çağı: Neden Bölünmüş Bir Dünyada Yaşıyoruz? (İngilizce: Divided: Why We're Living in an Age of Walls Series) 2018'de yayınlandı. 4. devam kitabı olan Coğrafyanın Gücü: Dünyamızın Geleceğini Gösteren On Harita (İngilizce: The Power of Geography: Ten Maps That Reveal the Future of Our World) ise 2021 yılında yayınlandı. 5. devam kitabı Coğrafyanın Geleceği: Uzayda Güç ve Siyaset Dünyamızı Nasıl Değiştirecek? (İngilizce: The Future of Geography: How Power and Politics in Space Will Change Our World) 2023 yılında yayınlandı.
Türkiye'de serinin 2.kitabı Maide İdil İspir çevirisiyle 2023'te, 3.kitabı Burhan Yüksekkaş çevirisiyle 2021'de, 4.kitabı Gökçen Keçici çevirisiyle 2024'te yine Epsilon Yayınları tarafından yayınlandı.
Özet

Coğrafya Mahkûmları, dünyanın çeşitli hayati bölgelerindeki jeopolitik bağlamları ve durumları ele alıyor. Bunlar arasında Rusya, Çin, ABD, Avrupa, Arap Dünyası, Güney Asya (özellikle Hindistan ve Pakistan’ın jeopolitik anomalilerine odaklanarak), Afrika, Japonya ve Kore, Latin Amerika ve Arktik Okyanusu (özellikle Arktik kaynak yarışının jeopolitiğini kapsayacak şekilde).
Coğrafya Mahkûmları, coğrafyanın uluslararası ilişkiler üzerindeki etkisini anlatırken Rusya'nın sıcak su limanlarına erişimini sürdürme ihtiyacına dayanarak Kırım’ı ilhak etmesi ve Çin'in Hindistan ile sınırını güçlendirmek için Tibet’teki eylemleri gibi jeopolitik olaylara bir açıklama getiriyor.