stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mustafa Kurt
Yönettiği oyunlar

2021-2022       Ölesiye : Nikolai Erdman -Ankara Devlet Tiyatrosu
2020-2021       Misafir : Bilgesu Erenus - Bursa Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatrosu
2020-2021       Bizim Yûnus : Sönmez Atasoy - Ankara Devlet Tiyatrosu
2020-2021      Sonsuzluk Kitabevi: Sabahattin Kudret Aksal - Ankara Devlet Tiyatrosu
2019-2020      Leylâ İle Mecnun : İskender Pala - Ankara Devlet Tiyatrosu
2018-2019      Çökme Tehlikesi Var - Ezilmiş Petunyalar Olayı : Tennessee Williams - Ankara Devlet Tiyatrosu
2017-2018      Boyacı : Tuncer Cücenoğlu - Adana Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları
2014-2015      Hedda Gabler : Henrik Ibsen - Ankara Devlet Tiyatrosu
2013-2014      Bizim Yûnus : Sönmez Atasoy - Ankara Devlet Tiyatrosu
2012-2013      Müfettiş : Nikolay Vasilyeviç Gogol - Adana Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları
2011-2012      Karı Koca Arasında Ufak Tefek Cinayetler : Eric-Emmanuel Schmitt - Bursa Devlet Tiyatrosu
2010-2011      Ölüm Tuzağı : Ira Levin - Bursa Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatrosu
2010-2011      Sarıpınar 1914 : Reşat Nuri Güntekin - Bursa Devlet Tiyatrosu
2009-2010      Misafir : Bilgesu Erenus - Adana Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları
2009-2010      Kamyon : Memet Baydur - Bursa Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatrosu
2006-2007      Çocuğum : Margareth Mayo - Bursa Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatrosu
2006-2007      Kamyon : Memet Baydur - Antalya Devlet Tiyatrosu
2006-2007      Tatlı Kaçık : John Patrick - Bursa Devlet Tiyatrosu
2005-2006      İçerdekiler : Melih Cevdet Anday - Diyarbakır Devlet Tiyatrosu
2005-2006      Bir Anarşistin Kaza Sonucu Ölümü : Dario Fo - Adana Devlet Tiyatrosu
2003-2004      Ali Ayşe'yi Seviyo : Dinçer Sümer - Adana Devlet Tiyatrosu
2003-2004      Yeşil Papağan Limited : Memet Baydur - Adana Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları
2002-2003      İçerdekiler : Melih Cevdet Anday - Adana Devlet Tiyatrosu
2001-2002      Karar Kimin : Brian Clark - Trabzon Devlet Tiyatrosu
2000-2001      Kaçık : Tom Topor - Adana Devlet Tiyatrosu
1999-2000      Temelin : Joe Sutton - Adana Devlet Tiyatrosu
1999-2000      Karar Kimin : Brian Clark - Adana Devlet Tiyatrosu
1997-1998      İkinci Bölüm : Neil Simon - Adana Devlet Tiyatrosu
1996-1997      Ölüm ve Kız : Ariel Dorfman - Adana Devlet Tiyatrosu
1995-1996      Mikado'nun Çöpleri : Melih Cevdet Anday - Adana Devlet Tiyatrosu
1995-1996      Yeşil Trampetçi : Adem Atar - Adana Devlet Tiyatrosu
Ödülleri

2023 - 2.Efes Tiyatro Festivali - Hasan Öztürk Onur Ödülü
2023 - 11.Bedia Muvahhit Tiyatro Ödülleri - Onur Ödülü
2023 - Uluslararası 8. Anadolu Tiyatro Ödülü - "Ölesiye - Ankara Devlet Tiyatrosu" - Yılın Yönetmeni Ödülü
2021 - Uluslararası 7. Anadolu Tiyatro Ödülü - "Sonsuzluk Kitabevi - Ankara Devlet Tiyatrosu" - Yılın Yönetmeni Ödülü
2019 - 9. Sadri Alışık Anadolu Tiyatro Oyuncu Ödülleri - "Cimri - Ankara Devlet Tiyatrosu" - Yılın En Başarılı Erkek Oyuncusu
2019 - Tuncer Cücenoğlu Özel Ödülü
2019 - 44.İsmet Küntay Seçici Kurul Özel Ödülü “ Cimri “ oyunundaki başarılı oyunuyla.
2019 - Yeni Tiyatro Dergisi Anadolu Emek ve Başarı Ödülleri "Cimri - Ankara Devlet Tiyatrosu" - Yılın En Başarılı Erkek Oyuncusu
2019 - Lions Tiyatro Ödülleri "Cimri - Ankara Devlet Tiyatrosu" - Yılın En Başarılı Erkek Oyuncusu
2019 - Lions Tiyatro Ödülleri "Troya - Ankara Devlet Opera ve Balesi" - Yılın En Başarılı Erkek Oyuncusu
2018 - XVIII. Direklerarası Seyirci Ödülleri "Boyacı" - Yönetmen
2018 - Yeni Tiyatro Dergisi 6. Emek ve Başarı Ödülü
2018 - Yeni Tiyatro Dergisi 6. Emek ve Başarı Ödülü "Boyacı" Adana BB Şehir Tiyatroları
2018 - 24. Türkan Kahramankaptan Özel Ödülleri "Boyacı" Adana BB Şehir Tiyatroları - Yılın En Başarılı Yönetmeni
2018 - 4. Anadolu Tiyatro Ödülleri - Yılın Tiyatro Adamı Ödülü
2013 - XIII. Direklerarası Seyirci Ödülleri - Yönetmen (Müfettiş)
2012 - XII. Direklerarası Seyirci Ödülleri - Yönetmen (Karı Koca Arasında Ufak Tefek Cinayetler)
2011 - 7. Mizah Üretenler Ödülü - Yönetmen (Sarıpınar 1914)
2010 - IX. Direklerarası Seyirci Ödülleri - Canlandırmada Bütünlük (Ensemble) (Misafir)
2010 - 35. İsmet Küntay Jüri Özel Ödülü - Rejisör (Kamyon)
İlâhî Nizam ve Kâinat

İlâhî Nizam ve Kâinat, Bedri Ruhselman'ın 1959 yılında ruhsal irtibat celseleri yoluyla almış olduğu ruhsal tebliğleri düzenleyerek yazdığı eserdir. Kitap Ruhselman'ın vasiyeti üzerine, 1959 yılından itibaren, görevlendirilmiş üç kişi tarafından zamanı gelince açığa çıkarılmak üzere, üç nüsha hâlinde, 54 yıl boyunca, İstanbul Karaköy'deki 5. Noter'de saklanmış, nihayet 2 Nisan 2013 tarihinde MTİAD1950 Yayınevi tarafından yayımlanarak piyasaya sürülmüştür.
Konusu

Kitap, dünya insanının nereden gelip nereye gittiğini; tekâmül aşamaları ve geçişlerini, dünyanın işlevini, maddeyi, maddenin yapısını, maddî mekanizmaları, ruhu, ruh ve madde münasebetinin nedenlerini ve nasıl kurulduğunu, âlemleri, şuuru, uykuyu, rüyaları, manyetizmayı, zamanı, zamanın idraklere hitap eden kısımlarını, üst âlemlerdeki zaman yapısını, kaderi, kader mekanizmasını, dünyayı sevk ve idare eden planları, cennet ve cehennem sembolleriyle ifade edilmiş bilgilerin özlerini, dünyada yaşanacak coğrafî değişikleri, devre sonu inkılâbının (dönüşümünün) son aşamalarında neler yaşanacağını, kısaca ruhtan madde kâinatına, fizikten kuantuma, zaman kavramından boyut kavramına, vicdandan erdeme kadar birbirinden farklı pek çok konuyu net bir şekilde, açık bilgilerle ele almaktadır. Kitabın son kısımlarında ise daha çok dünyanın geleceğine ilişkin kehanetler bulunmaktadır.
René Capitant

| René Capitant> Adalet bakanı |
| --- | --- |
Görev süresi 31 Mayıs 1968 - 27 Nisan 1969
Hükümdar: Charles de Gaulle
Başbakan: Georges Pompidou Maurice Couve de Murville
Yerine geldiği: Louis Joxe
Yerine gelen: Jean-Marcel Jeanneney
Paris 3. seçim çevresi milletvekili
Görevde
Makama geliş  6 Aralık 1962 - 21 Mayıs 1968
Seine milletvekili
Görevde
Makama geliş  10 Kasım 1946 - 17 Nisan 1951
Kişisel bilgiler
Doğum: 19 Ağustos 1901(1901-08-19) La Tronche, France
Ölüm: 23 Mayıs 1970 (68 yaşında) Suresnes, France
Partisi: UNR PRS
Bitirdiği okul: Paris Hukuk Fakültesi
Mesleği: Hukukçu, öğretmen, siyasetçi
René Capitant (d. 19 Ağustos 1901, La Tronche, (Isère) - ö. 23 Mayıs 1970, Suresnes (Hauts-de-Seine)), Fransız gaullist siyasetçi. Eski adalet bakanı.
Kariyeri

Babası eski yargıç Henri Capitant'dır (1865-1937). Paris Hukuk Fakültesi'nden mezun olmuş ve ardından Hukuk doktorası yapmıştır. 1930'da Strazburg Üniversitesi'nde görevlendirilmiştir. 1930'lu yıllarda Antifaşist Entelektüeller Teyakkuz Komitesi'nde görev almıştır. 1940 yılında General de Gaulle direniş çağrısına uyarak, direniş hareketine katılmıştır. 1941 yılında Cezayir Üniversitesi'nde hukuk profesörü olarak görev almıştır. Geçiş hükûmetinde milli eğitim bakanlığı yapmıştır. Fransa'nın işgalden kurtulması sonrası, 1945-1951 yıllarında milletvekilliği yapmıştır. Sol gaullist olarak bilinen René Capitant, Demokratik Sol Birlik - Gaullist Birlik hareketinin kurucuları arasında yer almıştır. Ardından Fransa Halkı Birliği'nin (RPF) önemli yöneticileri arasında yer almıştır. 1962-1968 yıllarında Paris milletvekilliği yapmıştır. 1960'lı yıllarda başbakan Georges Pompidou'ya karşı muhalefetiyle gündeme gelmiş, gaullist hareketi sağcılaştırdığını savunmuş ve Demokratik İş Birliği'nin (UDT) her alanında şunu belirtmiştir: "Gerçek gaullizm soldadır."
Fransa'daki Mayıs 1968 olaylarının ardından yapılan hükûmet revizyonu ile beraber adalet bakanı olmuş ve 1968 yılı sonbaharında geçirdiği kalp krizi sonucu Cumhurbaşkanı de Gaulle'e istifasını sunsa da istifası reddedilmiştir. 27 Nisan 1969 tarihinde yapılan referandumun reddedilmesi sonucu Cumhurbaşkanı de Gaulle istifa etmiştir, de Gaulle'e sadık olan Capitant da aynı gün bakanlıktan istifa etmiştir.
1969 yılında yapılan cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Georges Pompidou'yu desteklemeyi reddetmiştir. 23 Mayıs 1970 tarihinde kalp krizinden ölmüştür.
Kariyeri > Görevleri

Yerel Yönetimler
Mart 1965 - 23 Mayıs 1970: Paris konseyi üyesi
Meclis
21 Ekim 1945 - 10 Haziran 1946: Kurucu Meclis Bas-Rhin milletvekili (Sosyalist ve Demokratik Direniş)
10 Kasım 1946 - 17 Nisan 1951 : Seine milletvekili (Direnişin Sosyalist ve Demokratik Birliği)
6 Aralık 1962 - 21 Mayıs 1968: Paris 3. seçim çevresi milletvekili (Beşinci Cumhuriyet için Demokratik Birlik)
12 Aralık 1962 - 21 Mayıs 1968: Meclis kanunlar komisyonu başkanı
11 Temmuz 1968 - 12 Ağustos 1968: Paris 3. seçim çevresi milletvekili (Cumhuriyet için Demokratlar Birliği)
Hükûmet
9 Kasım 1943 - 4 Eylül 1944: Milli Eğitim Komiseri (Fransa Ulusal Özgürlük Komitesi)
4 Eylül 1944 - 21 Kasım 1945: Milli Eğitim Bakanı (Geçiş Hükûmeti)
31 Mayıs 1968 - 27 Nisan 1969: Mühürdar, Adalet Bakanı
Beta-laktamaz

Penisilinlerin (üstte) ve sefalosporinlerin (altta) çekirdek yapısı. Beta-laktam halkası kırmızı.
Sağdaki Escherichia coli bakterileri iki beta-laktam antibiyotiğe duyarlıdır ve antibiyotikleri çevreleyen yarı dairesel bölgelerde üremezler. Soldaki E. coli bakterileri beta-laktam antibiyotiklere dirençlidir ve bir antibiyotiğin yanında büyür (altta) ve başka bir antibiyotik tarafından daha az inhibe edilir (üstte).
Beta-laktamazlar (β-laktamazlar) bakteriler tarafından üretilen ve penisilinler, sefalosporinler, sefamisinler, monobaktamlar ve karbapenemler (ertapenem) gibi beta-laktam antibiyotiklere karşı çoklu direnç sağlayan enzimlerdir (EC 3.5.2.6), ancak karbapenemler beta-laktamaza karşı nispeten dirençlidir. Beta-laktamaz, antibiyotiklerin yapısını bozarak antibiyotik direnci sağlar. Bu antibiyotiklerin hepsinin moleküler yapılarında ortak bir unsur vardır: beta-laktam (β-laktam) halkası olarak bilinen dört atomlu bir halka. Laktamaz enzimi hidroliz yoluyla β-laktam halkasını kırarak molekülün antibakteriyel özelliklerini devre dışı bırakır.
Gram-negatif bakteriler tarafından üretilen beta-laktamazlar, özellikle ortamda antibiyotik bulunduğunda genellikle salgılanır.
Yapı

Bir Streptomyces serin β-laktamazının (SBLs) yapısı  1BSG ile verilmiştir. Alfa-beta kıvrımı (InterPro: IPR012338), enzimin evrimleştiği düşünülen bir DD-transpeptidazınkine benzemektedir. β-laktam antibiyotikler DD-transpeptidazlara bağlanarak bakteriyel hücre duvarı biyosentezini inhibe eder. Serin β-laktamazlar, sekans benzerliğine göre A, C ve D tipleri olarak gruplandırılır.
Diğer beta-laktamaz türü ise metallo tipidir ("B tipi"). Metallo-beta-laktamazlar (MBL'ler) katalitik aktiviteleri için aktif bölgelerinde metal iyon(lar)ına (1 veya 2 Zn2+ iyonu) ihtiyaç duyarlar. Yeni Delhi metallo-beta-laktamaz 1'in yapısı 6C89 ile verilmiştir. Kendisinden evrimleştiği düşünülen Ribonükleaz Z'ye benzemektedir.
Etki mekanizması

İki tip beta-laktamaz, β-laktam halkasını açmaya yönelik iki temel mekanizma temelinde çalışır.
SBL'ler yapı ve mekanik olarak hücre duvarı inşası ve modifikasyonu için gerekli olan β-laktam hedefli penisilin bağlayıcı proteinlere (PBP'ler) benzer. SBL'ler ve PBP'lerin her ikisi de aktif bölgedeki bir Serin kalıntısını kovalent olarak değiştirir. PBP'ler ve SBL'ler arasındaki fark, ikincisinin asil-enzim ara ürününün çok hızlı hidrolizi ile serbest enzim ve inaktif antibiyotik üretmesidir.[kaynak belirtilmeli]
MBL'ler, β-laktam halkasının hidrolizi için bir bağlanma bölgesi su molekülünü aktive etmek üzere Zn2+ iyonlarını kullanır. Çinko şelatörler, genellikle karbapenem duyarlılığını geri kazandırabildikleri için son zamanlarda metallo-β-laktamaz inhibitörleri olarak araştırılmaktadır.
Penisilinaz

Penisilinaz, yine β-laktam halkasını hidrolize ederek penisilinler için özgüllük gösteren spesifik bir β-laktamaz türüdür. Çeşitli penisilinazların moleküler ağırlıkları 50 kilodalton civarında kümelenme eğilimindedir.
Penisilinaz tanımlanan ilk β-laktamazdır. İlk olarak 1940 yılında Abraham ve Chain tarafından penisilin klinik kullanıma girmeden önce Gram-negatif E. coli'den izole edilmiştir, ancak penisilinaz üretimi daha önce üretmeyen veya nadiren üreten bakterilere hızla yayılmıştır. Metisilin gibi penisilinaza dirençli beta-laktamlar geliştirilmiştir, ancak artık bunlara karşı bile yaygın bir direnç vardır.
Gram-negatif bakterilerde direnç

Gram-negatif bakteriler arasında, genişlemiş spektrumlu sefalosporinlere karşı direncin ortaya çıkması büyük bir endişe kaynağı olmuştur. Başlangıçta, kromozomal C sınıfı β-laktamazlarını aşırı üretmek için mutasyona uğrayabilen sınırlı sayıda bakteri türünde (E. cloacae, C. freundii, S. marcescens ve P. aeruginosa) ortaya çıkmıştır. Birkaç yıl sonra, doğal olarak AmpC enzimleri üretmeyen bakteri türlerinde (K. pneumoniae, Salmonella spp., P. mirabilis) TEM veya SHV tipi ESBL'lerin (genişlemiş spektrumlu beta laktamazlar) üretimi nedeniyle direnç ortaya çıkmıştır.
Karakteristik olarak, bu tür direnç oksimino- (örneğin seftizoksim, sefotaksim, seftriakson ve seftazidimin yanı sıra oksimino-monobaktam aztreonam), ancak 7-alfa-metoksi-sefalosporinleri (sefamisinler; diğer bir deyişle sefoksitin ve sefotetan); klavulanat, sulbaktam veya tazobaktam gibi inhibitörler tarafından bloke edilmiş ve karbapenemler ve temosilini içermemiştir. Kromozomal aracılı AmpC β-laktamazlar, sefoksitin veya sefotetan gibi 7-alfa-metoksi-sefalosporinlere (sefamisinler) direnç sağladıkları, ancak piyasada bulunan β-laktamaz inhibitörlerinden etkilenmedikleri ve dış membran porin kaybı olan suşlarda karbapenemlere direnç sağlayabildikleri için yeni bir tehdit oluşturmaktadır.
Gram-negatif bakterilerde direnç > Geniş spektrumlu beta-laktamaz (GSBL)

Bu ailenin üyeleri genellikle geniş spektrumlu (genişletilmiş spektrumlu) sefalosporinlere direnç kazandıran β-laktamazları (örneğin TEM-3, TEM-4 ve SHV-2) ifade eder. 1980'lerin ortalarında, bu yeni enzim grubu, geniş spektrumlu β-laktamazlar (ESBL'ler) tespit edilmiştir (ilk olarak 1979'da tespit edilmiştir).
GSBL üreten bakterilerin prevalansı akut bakım hastanelerinde giderek artmaktadır. Genel popülasyondaki prevalans ülkeler arasında farklılık göstermektedir; örneğin Almanya ve Fransa'da yaklaşık %6, Suudi Arabistan'da %13 ve Mısır'da %63'tür.
GSBL'ler, oksimino yan zincirine sahip geniş spektrumlu sefalosporinleri hidrolize eden beta-laktamazlardır. Bu sefalosporinler arasında sefotaksim, seftriakson ve seftazidimin yanı sıra oksiimino-monobaktam aztreonam da bulunmaktadır. Dolayısıyla GSBL'ler bu antibiyotiklere ve ilgili oksimino-beta laktamlara karşı çoklu direnç sağlamaktadır. Tipik durumlarda, bu β-laktamazların aktif bölgesi etrafındaki amino asit konfigürasyonunu değiştiren mutasyonlar yoluyla TEM-1, TEM-2 veya SHV-1 genlerinden türerler. Daha geniş bir β-laktam antibiyotik grubu bu enzimler tarafından hidrolize edilebilir. Son zamanlarda TEM veya SHV soyundan olmayan artan sayıda ESBL tanımlanmıştır.
GSBL'ler sıklıkla plazmid kodludur. GSBL üretiminden sorumlu plazmidler sıklıkla diğer ilaç sınıflarına (örneğin aminoglikozidler) karşı direnci kodlayan genler taşır. Bu nedenle, GSBL üreten organizmaların tedavisinde antibiyotik seçenekleri son derece sınırlıdır. Karbapenemler, GSBL üreten organizmalara bağlı ciddi enfeksiyonlar için tercih edilen tedavidir, ancak son zamanlarda karbapeneme dirençli (öncelikle ertapeneme dirençli) izolatlar bildirilmiştir. GSBL üreten organizmalar bazı genişlemiş spektrumlu sefalosporinlere karşı duyarlı görünebilir. Ancak, bu tür antibiyotiklerle tedavi yüksek başarısızlık oranları ile ilişkilendirilmiştir.[kaynak belirtilmeli]
Gram-negatif bakterilerde direnç > Türler > TEM beta-laktamazlar (sınıf A)

TEM-1, Gram-negatif bakterilerde en sık karşılaşılan beta-laktamazdır. E. coli'deki ampisilin direncinin %90'a varan kısmı TEM-1 üretiminden kaynaklanmaktadır. Ayrıca H. influenzae ve N. gonorrhoeae'de giderek artan sayıda görülen ampisilin ve penisilin direncinden de sorumludur. TEM tipi beta-laktamazlar en sık E. coli ve K. pneumoniae'de bulunmasına rağmen, diğer Gram-negatif bakteri türlerinde de artan sıklıkta bulunurlar.
Geniş spektrumlu beta-laktamaz (GSBL) fenotipinden sorumlu amino asit sübstitüsyonları enzimin aktif bölgesi etrafında kümelenir ve konfigürasyonunu değiştirerek oksimino-beta-laktam substratlarına erişim sağlar. Aktif bölgenin beta-laktam substratlara açılması da tipik olarak enzimin klavulanik asit gibi β-laktamaz inhibitörlerine karşı duyarlılığını artırır.
104, 164, 238 ve 240 pozisyonlarındaki tek amino asit değişimleri GSBL fenotipini üretir, ancak en geniş spektruma sahip GSBL'ler genellikle tek bir amino asit değişiminden daha fazlasına sahiptir. Değişikliklerin farklı kombinasyonlarına dayalı olarak, şu anda 140 TEM tipi enzim tanımlanmıştır. TEM-10, TEM-12 ve TEM-26 Amerika Birleşik Devletleri'nde en yaygın olanlarıdır. TEM terimi, 1963 yılında izolatın elde edildiği Atinalı hastanın (Temoniera) adından gelmektedir.
Gram-negatif bakterilerde direnç > Türler > SHV beta-laktamazlar (sınıf A)

SHV-1, amino asitlerinin yüzde 68'ini TEM-1 ile paylaşır ve benzer bir genel yapıya sahiptir. SHV-1 beta-laktamaz en yaygın olarak K. pneumoniae'de bulunur ve bu türdeki plazmid aracılı ampisilin direncinin %20'sinden sorumludur. Bu ailedeki GSBL'ler aktif bölge çevresinde, en sık 238 veya 238 ve 240 pozisyonlarında olmak üzere amino asit değişikliklerine sahiptir. 60'tan fazla SHV çeşidi bilinmektedir. SHV-5 ve SHV-12 en yaygın olanları arasındadır. Baş harfleri "sülfhidril reaktif değişkeni" (İngilizce: sulfhydryl reagent variable) anlamına gelmektedir.
Gram-negatif bakterilerde direnç > Türler > CTX-M beta-laktamazlar (sınıf A)

Bu enzimler sefotaksime karşı diğer oksimino-beta-laktam substratlarına (örn. seftazidim, seftriakson veya sefepim) kıyasla daha yüksek aktiviteye sahip olmaları nedeniyle adlandırılmıştır. Mutasyonla ortaya çıkmak yerine, nadiren patojenik kommensal organizmalar grubu olan Kluyvera türlerinin kromozomunda normal olarak bulunan beta-laktamaz genlerinin plazmid ediniminin örneklerini temsil ederler. Bu enzimler TEM veya SHV beta-laktamazları ile çok yakından ilişkili değildir, çünkü yaygın olarak izole edilen bu iki beta-laktamaz ile sadece yaklaşık %40 özdeşlik gösterirler. Şu anda 172'den fazla CTX-M enzimi bilinmektedir.
Adlarına rağmen, birkaçı seftazidim üzerinde sefotaksimden daha aktiftir. Esas olarak Salmonella enterica serovar Typhimurium ve E. coli suşlarında bulunmuşlardır, ancak diğer Enterobacteriaceae türlerinde de tanımlanmışlardır ve Güney Amerika'nın bazı bölgelerinde baskın GSBL türüdürler. (Doğu Avrupa'da da görülürler) CTX-M-14, CTX-M-3 ve CTX-M-2 en yaygın olanlarıdır. CTX-M-15 şu anda (2006) İngiltere'de E. coli'de en yaygın türdür ve toplumda yaygın olarak görülmektedir.
Beta-laktamaz CTX-M-15'in bir örneğinin ISEcp1 ile birlikte yakın zamanda Klebsiella pneumoniae ATCC BAA-2146'nın kromozomuna aktarıldığı tespit edilmiştir. Baş harfleri "Sefotaksim-Münih" (İngilizce: Cefotaxime-Munich) anlamına gelmektedir.
Gram-negatif bakterilerde direnç > Türler > OXA beta-laktamazlar (sınıf D)

OXA beta-laktamazlar uzun zamandır oksasilin ve ilgili anti-stafilokokal penisilinleri hidrolize edebilen daha az yaygın ama aynı zamanda plazmid aracılı bir beta-laktamaz çeşidi olarak tanınmaktadır. Bu beta-laktamazlar TEM ve SHV enzimlerinden moleküler sınıf D ve fonksiyonel grup 2d'ye ait olmaları bakımından farklılık göstermektedir. OXA tipi beta-laktamazlar ampisilin ve sefalotine direnç kazandırır ve oksasilin ve kloksasiline karşı yüksek hidrolitik aktiviteleri ve klavulanik asit tarafından zayıf bir şekilde inhibe edilmeleri ile karakterize edilirler. OXA enzimlerindeki amino asit sübstitüsyonları da GSBL fenotipini verebilir. Çoğu ESBL E. coli, K. pneumoniae ve diğer Enterobacteriaceae'de bulunurken, OXA tipi GSBL'ler çoğunlukla P. aeruginosa'da bulunmuştur.
OXA-tipi GSBL'ler özellikle Türkiye ve Fransa'dan izole edilen Pseudomonas aeruginosa izolatlarında bulunmuştur. OXA beta-laktamaz ailesi, başlangıçta spesifik bir hidroliz profiline sahip birkaç beta-laktamaz için genotipik bir gruptan ziyade fenotipik bir grup olarak oluşturulmuştur. Bu nedenle, bu ailenin bazı üyeleri arasında %20 kadar az bir dizi homolojisi vardır. Bununla birlikte, bu aileye yeni eklenenler, OXA beta-laktamaz ailesinin mevcut üyelerinden bir veya daha fazlasıyla bir dereceye kadar homoloji göstermektedir. Bazıları ağırlıklı olarak seftazidime direnç gösterirken, OXA-17 sefotaksim ve sefepime seftazidime gösterdiğinden daha fazla direnç gösterir.
Gram-negatif bakterilerde direnç > Türler > Diğerleri

PER, VEB, GES ve IBC beta-laktamazlar gibi diğer plazmid aracılı GSBL'ler tanımlanmıştır, ancak nadirdir ve çoğunlukla P. aeruginosa'da ve sınırlı sayıda coğrafi bölgede bulunmuştur. PER-1 Türkiye, Fransa ve İtalya'daki izolatlarda; VEB-1 ve VEB-2 Güneydoğu Asya'daki suşlarda; GES-1, GES-2 ve IBC-2 ise Güney Afrika, Fransa ve Yunanistan'daki izolatlarda bulunmaktadır. PER-1 ayrıca Kore ve Türkiye'deki çoklu dirençli acinetobacter türlerinde de yaygındır. Bu enzimlerin bazıları Enterobacteriaceae'de de bulunurken diğer yaygın olmayan ESBL'ler (BES-1, IBC-1, SFO-1 ve TLA-1 gibi) sadece Enterobacteriaceae'de bulunmuştur.
Gram-negatif bakterilerde direnç > Türler > Tedavi

GSBL üreten organizmalar daha önce hastaneler ve kurumsal bakım ile ilişkilendirilirken, bu organizmalara artık toplumda giderek daha fazla rastlanmaktadır. CTX-M-15-pozitif E. coli, Birleşik Krallık'ta toplum kaynaklı üriner enfeksiyonların bir nedenidir ve tüm oral β-laktam antibiyotiklerin yanı sıra kinolonlar ve sülfonamidlere karşı dirençli olma eğilimindedir. Tedavi seçenekleri arasında nitrofurantoin, fosfomisin, mesillinam ve kloramfenikol yer alabilir. Çaresizlik durumunda, günde bir kez ertapenem veya gentamisin enjeksiyonları da kullanılabilir.
Gram-negatif bakterilerde direnç > İnhibitörlere dirençli β-laktamazlar

İnhibitöre dirençli β-laktamazlar GSBL olmamakla birlikte, klasik TEM veya SHV tipi enzimlerin türevleri oldukları için sıklıkla GSBL'lerle birlikte ele alınmaktadırlar. Bu enzimlere ilk başta inhibitöre dirençli TEM β-laktamaz için IRT adı verilmiştir; ancak daha sonra hepsi sayısal TEM adlarıyla yeniden adlandırılmıştır. En az 19 farklı inhibitöre dirençli TEM β-laktamaz vardır. İnhibitöre dirençli TEM β-laktamazlar çoğunlukla E. coli'nin klinik izolatlarında, aynı zamanda bazı K. pneumoniae, Klebsiella oxytoca, P. mirabilis ve Citrobacter freundii suşlarında bulunmuştur.
İnhibitöre dirençli TEM varyantları klavulanik asit ve sulbaktam inhibisyonuna dirençli olmakla birlikte, amoksisilin-klavulanat (ko-amoksiklav) beta-laktam-laktamaz inhibitör kombinasyonlarına karşı klinik direnç göstermektedir, tikarsilin-klavulanat (ko-tikarklav) ve ampisilin/sulbaktam, normalde tazobaktam ve daha sonra piperasilin/tazobaktam kombinasyonu ile inhibisyona duyarlı kalırlar,[kaynak belirtilmeli] ancak direnç tanımlanmıştır. Bu artık öncelikli olarak Avrupa epidemiyolojisi değildir, Amerika'nın kuzey bölgelerinde sıklıkla bulunur ve karmaşık İYE'lerde test edilmelidir.
Gram-negatif bakterilerde direnç > AmpC tipi β-laktamazlar (sınıf C)

AmpC tipi β-laktamazlar genellikle geniş spektrumlu sefalosporinlere dirençli Gram-negatif bakterilerden izole edilir. AmpC β-laktamazlar (sınıf C veya grup 1 olarak da adlandırılır) tipik olarak Citrobacter, Serratia ve Enterobacter türleri dahil olmak üzere birçok Gram-negatif bakterinin kromozomunda kodlanır ve ekspresyonu genellikle indüklenebilirdir; Escherichia coli'de de görülebilir, ancak hipereksprese edilebilmesine rağmen genellikle indüklenebilir değildir. AmpC tipi β-laktamazlar plazmidler üzerinde de taşınabilir. AmpC β-laktamazlar, GSBL'lerin aksine, dar ve geniş spektrumlu sefalosporinleri (sefamisinlerin yanı sıra oksimino-β-laktamlara) hidrolize eder, ancak tipik olarak β-laktamaz inhibitörleri klavulanik asit ve tazobaktam tarafından inhibe edilmezken, avibaktam bu β-laktamaz sınıfına karşı inhibitör aktiviteyi koruyabilir. AmpC tipi β-laktamaz organizmaları genellikle klinik olarak "SPACE" kısaltması ile gruplandırılır: Serratia, Pseudomonas veya Proteus, Acinetobacter, Citrobacter ve Enterobacter.