stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Osman Cemal Kaygılı
Yaşamı

1890 yılında İstanbul’da dünyaya geldi. Babası mahallenin bakkalı Mustafa Efendi, annesi Ülfet  Hanım’dır.  Orta öğrenimini Eğrikapı Merkez Rüştiyesi'nde tamamladıktan sonra Menşei Kuttab-ı Askeriye'yi (Askeri Kâtip Yetiştirme Okulu) bitirerek Erkan-ı Harbiye-i Umumiye dairesinde (1906), Kıtaat-ı Fenniye Müfettişliği kaleminde çalıştı (1909).İkinci Meşrutiyet’in ilânından sonra İttihat ve Terakki  Fatih Kulübü’ne üye oldu. İlk yazısı Baha Tevfik'in Eşek adlı güldürü dergisinde yayımlandı. Yazarın bu dergide birkaç mizahî yazısı daha yayımlanır. Şebâb dergisinde e de mizahî manzumeler ve yazılar yazmaya başlasa da  asker olduğundan bu yıllarda yazarlığı meslek edinemedi.
1912’de Tepebaşı Tiyatrosu’nda bir gösteride taşkınlık yapmasından ve Mahmut Şevket Paşa suikastına adının karışmasından sonra birçok muhalif aydınla birlikte Sinop'a sürgün edildi. Sinop’ta üç yıl kaldı. Döndüğünde Kıtaat-ı Fenniye Müfettişliği’ndeki görevine devam etti.
I. Dünya Savaşı’nın başlamasıyla seferberlik ilan edilince bir süre kâtiplik göreviyle gezici tümenlerde bulundu. Hastalığı nedeniyle emekliye ayrıldı (1918). 
Geçimini sağlamak için pazarcılık, vapurlarda biletçilik gibi çok çeşitli işler yaptı. Geçimi için tiyatrculuk da yapan Osman Cemal’in ortaoyununda kavuklu, pişekar ve zenne rollerinde bulunduğu, karagöz oynattığı, çok sayıda taklit yapabildiği bilinmektedir. 1920 yılından itibaren devrin gazete ve dergilerinde yazılar yayımlamaya başladı. Sürgündeyken yazdığı ilk hikâyesi Çuvalcı Şeyhinin Halefi Alay dergisinde yayımlandı. 1921’de Güleryüz dergisinde O.C. imzasıyla hikâye ve mizahî şiirler yayımladı. 1922 yılında Aydede dergisinde yazmaya başladı. Asıl ünü Akbaba dergisinde yakaladı. Bazı yazılarında "Anber" takma ismini kullandı. 1923’te de ilk hikâye kitabı Altın Babası yayımlandı. Bunu diğer hikâye kitapları izledi.
Semih Lütfi’nin çıkardığı Zümrüd-i Anka’da (1923), daha sonra yayın hayatına giren Yıldız’da (1924), Papağan adlı mizah dergisinde (1924-1926) hikâye ve mizahî yazılar yazdı. 1928’den itibaren gazetelerde daha çok fıkra yazarı olarak tanındı. Sabah, İkdam, Payitaht, Alemdar, Akşam, Cumhuriyet, Yenigün, Son Saat, Vakit, Son Posta, Kurun, Haber, Açıksöz, Son Telgraf düzenli olarak yazdığı gazetelerdendir.
Cumhuriyetten sonra İstanbul İmam Hatip Okulu'nda, Çemberlitaş Ortaokulu'nda, Fener Kız Lisesi'nde öğretmenlik yaptı. 1926 yılında Leman Hanım’la evlenen yazarın bir oğlu oldu. Oğlunu üç yaşında iken kaybetmek onu derinden etkiledi. 1928 yılında Kaygılı soyadını aldı. Oğlunun ardından annesini, 1934’te eşi Leman Hanım’ı kaybetti. 1935’te ikinci eşi Sabriye Hanım ile evlendi.
1931’d Yeni Gün gazetesinde İstanbul’un Köşe Bucağı başlığıyla gezi yazıları yayımladı. 1932’de Haber gazetesinde "Argo Lügatı" adlı eseri tefrika olarak yayımlanmıştır. Bu eser, Türkçenin ilk argo sözlüklerindendir. 1935'te Tulunbacı Edebiyatı adıyla tefrika edilen halkbilim çalışmasını 1937'de kitap olarak yayımladı.
Midesinde kanser, ciğerlerinde verem tespit edilen yazar 9 Ocak 1945'te hayatını kaybetti.
Sanat anlayışı

Osman Cemal roman, hikâye, folklorik araştırma-inceleme, oyun, sözlük türlerinde eserler vermiştir. En tanınmış eseri 1935 yılında haber gazetesinde tefrika edilmeye başlayan ve 1939'da yayımlanan Çingeneler adlı romanıdır. Yazarın Topçular'daki evinin çevresinde oturan harmancı çingenelerle Sulukule ve Ayvansaray‟daki çalgıcı ve oyuncu çingenelerin hayatlarını detaylı biçimde anlatan bu eser 1942 yılında düzenlenen CHP roman yarışmasında dereceye girmiştir.
Eserlerinde yerli konuları gözleme dayanarak işlemiş, kenar mahallelerde yaşayan özellikle fakir erkek tiplerin eğlence anlayışını da ortaya koymuştur. Eserlerini gözlemci gerçekçilik çizgisinde mizahi yönü ağır basan bir üslupla kaleme alan Osman Cemal, kişileri konuşturmadaki yeteneği ile dikkat çeker. Eserlerine aldığı kişilerin Türk edebiyatında kalıplaştırılmış kişiler olmaması, bu kişilerin ilk defa onun eserleriyle edebiyatımıza giriyor olması onu farklı kılan bir özelliğidir. Hüseyin Rahmi ile halktan kimselerin hikâyeleri Türk edebiyata girmişse de, Osman Cemal'de anlatıcı da halk ağzıyla ve ince bir mizahla konuşmaya başlamıştır.
Yapıtları

| --- | --- |
 Roman 1939: Çingeneler  1944: Aygır Fatma  1944: Bekri Mustafa  1944: Antebin Hamamları  2003: Kovuk Palas’ın Esrarı (1942'de Son Telgraf'ta tefrika edilen eser, ancak 2003 yılında kitap olarak yayımlanmıştır) Öykü 1923: Altın Babası  1923: Çuvalcı Şeyhinin Halefi  1923: Bir Kış Gecesi  1925: Çingene Kavgası  1925: Tekin Olmayan Kedi  1925: Goncanın İntiharı  1925: Mahkemede Kaynana Gelin Davası   1925: Eşkıya Güzeli  1925: Perili Bostan  1938: Sandalım Geliyor Varda :  Oyun 1925: Üfürükçü  1925: İstanbul Revüsü  1927: Mezarlık Kızı Araştırma-Folklor 1931: Köşe Bucak İstanbul  1932: Argo Lugatı  1937: İstanbul'un Semai Kahveleri Meydan Şairleri
Transürdün (bölge)

Transürdün, Doğu Yakası/Şeria, Mavera-i Ürdün/Ürdün/Şeria'nın ötesi ya da Transürdün Yaylaları (Arapça: شرق الأردن), Ürdün Nehri'nin doğusunda, Güney Levant'ın parçasıdır. Büyük bölümü günümüzde Ürdün topraklarının içinde yer alır.
Transürdün olarak bilinen bölge, tarih boyunca sayısız güç tarafından kontrol edilmiştir. Erken Modern Çağ boyunca, Transürdün bölgesi, Osmanlı Suriyesi'nin bir parçasıydı. 1910larda Osmanlı yönetimine karşı gerçekleşen Arap Ayaklanması sonrası, 1921 yılında Mavera-i Ürdün Emirliği, Haşimi emiri Abdullah tarafından kuruldu ve emirlik, Britanya mandası oldu. 1946 yılında, Emirlik adını "Ürdün Haşimi Krallığı" olarak değiştirdi.
Haritalar

Milattan önce
15. yüzyıl MÖ'de en geniş sınırlarına ulaşan Yeni Krallık
Yakındoğu 1300 MÖ
Yakındoğu 1000 MÖ
Demir Çağı 830 MÖ boyunca Ammon, Edom ve Moab Transürdün Krallığı
MS
Filistin Britanya mandası. Mavera-i Ürdün Emirliği yavruağzı renginde gösterilmiştir.
Ürdün, 1948-1967. Ürdün Nehri'nin doğu parçası olan Doğu Yakası, Nehrin batı parçası, Batı Yakası.
Renklendirilmiş ülkeler (en yukarıdan sağdan saat yönünde) Suriye, Irak, Suudi Arabistan, Mısır (Akabe Körfezi üzerinden), İsrail, tartışmalı Batı Yakası/Şeria bölgesi ve Lübnan. Merkezde Ürdün yer alıyor.
Ticaret yolları
Levant ticaret yolları, MÖ 1300
Mısır İmparatorluğu
Hanigalbat (Mitanni) ve Mısır.
Amarna dönemi boyunca Antik Yakın Doğu haritası.
Transürdün Krallıkları, MÖ 830
Demir Çağı MÖ 830 boyunca Transürdün Krallıkları
Pers dönemi ve Diadohoi dönemi
Helenistik Dönem
Roman Orient
Roma İmparatorluğu
Hadrianus'un hükümdarlığında ana Antik Roma yolları şeması
Bilgisayar bilimi ve mühendisliği

Bilgisayar bilimi ve mühendisliği veya elektrik mühendisliği ve bilgisayar bilimi, birçok üniversitede sunulan ve bilgisayar bilimi ile bilgisayar mühendisliği yaklaşımlarını içeren bir akademik programdır. Malzeme bilimi ve mühendisliği alanında olduğu gibi, bilgisayar bilimi ve mühendisliği arasında net bir ayrım yoktur. Ancak bazı dersler tarihsel olarak bilgisayar bilimine (örneğin, veri yapıları ve algoritmalar), diğerleri ise bilgisayar mühendisliğine (örneğin, bilgisayar mimarisi) daha yakındır. Bilgisayar bilimi ve mühendisliği terimi, Avrupa'da teknik veya mühendislik bilişimi akademik programlarının adını çevirmek için de sıkça kullanılır. Hem lisans hem de lisansüstü seviyelerinde, uzmanlaşma imkânları ile sunulmaktadır.
Cizre

Başlığın diğer anlamları için Cezire (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Cizre |
| --- | --- |
İlçe

 Şırnak haritası
Cizre
Ülke:  Türkiye
Bölge: Güneydoğu Anadolu
İl: Şırnak
İdare
 • Kaymakam: Ahmet Vezir Baycar
 • Belediye Başkanı: Güler Yerbasan (DEM Parti)
En yüksek nokta: 360 m (1.180 ft)
Nüfus
 • İlçe: 163.548
 • Kent: 146.971 (Kent Merkezi)
Alan kodu: (486)
Resmî site Cizre Belediyesi   Cizre Kaymakamlığı
Cizre (Kürtçe: Cizîr), Türkiye'nin Şırnak iline bağlı bir ilçedir.
Dicle ırmağının sağ kıyısında deniz seviyesinden 400 m. kadar yüksekte kurulmuştur. Tarihsel rivayetlere göre Cizre'deki yerleşimlerin geçmişi Nuh Tufanı öncesine dayanır. Cumhuriyet döneminin başından itibaren Mardin iline bağlı bir ilçenin merkezi iken 16 Mayıs 1990'da Şırnak'a bağlanmıştır. Alanı, 460 kilometrekaredir.
İsmi

En eski ismi Kardu Rahipliği anlamına gelen "Kardu Gazarta" dir. Modern Kürt kelimesinin en eski yazılış biçimi Kardu'dur. Şehre Persler Gazarta ve Bazibda, Abbasiler -onların devrinde şehrin yöneticisi Ömer olduğundan - Cezire-i İbn-i Ömer ve daha sonra Cizîra Botan demişlerdi. Akkoyunlular Cizre'ye Ceziretuşşeref derlerdi.
Cezire Arapçada "ada" anlamına gelir, Dicle nehri burada kıvrılıp bir su adası gibi bir alan oluşturduğundan adaya benzetilmiştir. Şehir 16. yüzyıldan itibaren günümüzde olduğu Cizre adıyla anılmaya başlamıştır.
Tarihçe > İlk yerleşimler

Cizre'nin Neolitik Dönem’in başlarından yerleşime sahne olduğuna dair arkeolojik bulgular vardır. Bazı araştırmacılar şehrin  kuruluşunu  Nuh tufanına  bağlamaktadır. Cizre'de kurulu yerleşim, Demir Çağında Doğu Anadolu'daki Urartu Krallığı ile Mezopotamya'daki Asur Krallığı arasındaki tampon devletlerden birisi olan  A Kumme (Kumaha, Kummuh, veya Qumaha, Qumenu) krallığının merkeziydi.
Bölge MÖ 2000 yılından itibaren, Babil, Araplar, Asurlular, Medler,Selevkos, Part, Pers ve Sasanilerin hakimiyeti altında kaldı. Partlar döneminde Hristiyanlık yayıldı. Cizre şehrinin ilk defa kuruluşu, Sasaniler devrinde bir köy yıkıntısı üzerine bir şato ve kale inşa edilmesi ile oldu. Bu şato ve kale I. Erdeşîr (Erdeşîr-i Bâbekân) tarafından tamir edildi. 297 yılında Romalıların kontrolüne geçene kadar şehir, Sasani hakimiyetindeydi. Diyarbakır, Nusaybin ve Cizre şehirleri 3. ve 4. yüzyıllarda Sasani ve Romalılar arasında savaşlara sebep oldu. Kayıtlarda, Bazebda ismi ile yer aldı.
Tarihçe > 7.-16. yüzyıl

Bölgenin toprakları için Sasaniler ve Romalılar arasındaki mücadeleye 7. yüzyılda İslam orduları da katıldı. Bölge Halife Ömer döneminde  İslam ordusu kumandanı İyâz bin Ganm tarafından fethedildi. İlkçağ’dan kalan surlarla çevrelenmiş "cezire" (ada) denilen yerde Cizre şehrinin temelleri yeniden atıldı. Bir kiliseden çevrilen Ulu Cami ilk defa bu dönemde ibadete açıldı.
Cizre'de Emevîler döneminde birçok imar faaliyeti gerçekleşti. Bu dönemde halkın büyük bölümü Hâricî idi. Hariciler ve kabileler arası çatışmalar sonucunda acı ve felaket dolu bir dönem yaşandı. Emevî Devleti yıkıldıktan sonra başlayan  Abbâsîler döneminde şehir bir yandan gelişti, bir yandan sıkıntı ve felaketler yaşadı. Başlangıçta Cezire denilen şehre daha sonra Cezîre-i İbn Ömer denildi. Bu adın Abbasi Halifesi Emîn tarafından Musul valiliğine tayin edilen Hasan b. Ömer b. Hattâb et-Tağlibî'den geldiği düşünülür.
10. yüzyılda Cizre  Hemdani (906-979), Büveyyhi (979-990), Mervani (990-1085) hükümdarlıkları yönetimine girdi. 11. yüzyılın başında  İbrâhim Yinal’ın önünden kaçan Oğuzlar  Diyarbakır ve Cizre'ye yayıldılar.  Yaklaşık bir asır süren Mervani hakimiyetine Büyük Selçuklu İmparatoru Sultan Melikşah zamanında son verildi.
12. yüzyılda Zengiler, Eyyûbîler bölgenin hakimi oldu  Bu dönemde Cizre, Musul Atabeklerine ve Diyarbakır emirlerine bağlı bir derebeylik gibi yönetilmekteydi. 1261-1262'de  Moğol istilâsına uğradı. 14. yüzyılda  Cizre’yi ziyaret eden İbn Battûta, şehrin büyük bir kısmının harabe halinde olduğunu kaydetmiştir. Çeşitli hânedanlara tâbi olarak Cizre'yi yönetmekte olan beylerin idaresi, 1394 yılındaki Timur istilasında şehrin teslim edilmesi ile son buldu. Bölgenin hakimiyeti için Karakoyunluar ve Akkoyunlular mücadele etti. 1508’de Cizre’yi Akkoyunlular’dan geri alan Cizre Beyi Emîr II. Şeref, Kızıl Medrese'yi  ve çevresindeki külliyeyi inşa ettirdi.
II. Şeref’ten sonra Cizre beyi olan Emîr Ali Bey döneminde şehir kısa bir süre için Şah İsmail’in idaresi altına girdi; fakat  Ali Bey tarafından tekrar geri alındı. Ali Bey'in adı günümüzde Cizre’nin Ali Bey mahallesinin adıdır. Cizre  Osmanlı Sultanı Yavuz Sultan Selim döneminde Osmanlı idaresine girdi.bu cızirede mem u zin heye cane can
Tarihçe > Cumhuriyet dönemi

Cumhuriyet döneminde Cezire adı Cizre olarak değiştirildi. Cumhuriyetin ilk yıllarında küçük bir kasaba olan şehir, 1950'li yıllardan sonra Habur sınır kapısı yoluyla yapılan uluslararası ticaret sayesinde hızla gelişti ve nüfusu arttı. Cumhuriyet döneminin ilk nüfus sayımının yapıldığı 1927'de nüfusu 5348 olarak tespit edildi. 1980'de 20.003, 1985'te 29.496 olan nüfus 1990'da da 50.023 oldu.
1990'a kadar  Mardin iline bağlı bir yerleşim birimi olan Cizre 16.05.1990 tarih ve 3647 sayılı yasa ile Şırnak iline bağlandı. 1985 yılından başlayan terör olayları nedeniyle Cizre merkezi kırsal kesimden göç aldı. Buna karşılık 1980 Darbesi'nden sonra yurtdışına göçler başladı ve 1990-1995 yılları arasında 46 yerleşme alanının boşaltılması ya da yer değiştirilmesi yurtdışına göçleri artırdı. Cizre nüfusunun artışı 2009 yılına kadar devam etti. Nur, Cudi, Sur ve Konak Mahalleleri 1990 yılından sonra oluşturuldu.
Tarihçe > Cumhuriyet dönemi > 2015-16 çatışmaları

Ana madde: 2015-16 Şırnak çatışmaları
İlçede Ağustos 2015 tarihinde başlayan çatışmalarda yüzlerce kişi yaralandı ve öldü. Ocak 2016'da Şırnak il merkezinin idari tedbirler kapsamında Cizre'ye taşınacağı duyuruldu.
Coğrafya > Jeomorfolojik özellikler

Cizre ilçesi, İdil yolu ile Şırnak yolunun E-90 transit karayolu ile kesiştiği yerde, Dicle nehri kenarında etrafı tepelerle çevrili, yaklaşık 15bin dönümlük düz bir alan üzerine kuruludur. Etrafı dağlar ve tepelerle çevrili olan ilçe, bir çanağı andırır. Kuzeydoğusunda 2089 metre yüksekliğindeki Cudi Dağı vardır. Kuzeyinde Kara dağı, kuzeybatısında Dera dağı ve Batısında Akdağ bulunur, güneyi şehre  göre çok yüksekte bulunan bir ovadır.
İlçenin arazisi Dicle nehri çevresindeki alüvyonlu ovalarla, bu ovanın doğu ve batısındaki plato sahalarından meydana gelir. İlçe merkezi çukur bir alan üzerine yerleşme kurduğundan Cizre şehri 400 metrelik bir yükseltiye sahiptir. Kuzeydoğusundaki Cudi dağı eteklerinde kurulan yerleşme alanlarında yükselti 800-900 metreler aralığına kadar çıkar. Cizre ilçesi jeomorfolojik açıdan bir plato sahasıdır.
Coğrafya > İklim

Yaz aylarında sıcak ve kurak, kış aylarında ılık ve yağmurlu bir iklime sahiptir. Yaz aylarındaki sıcaklık kimi zaman +48 °C kadar ulaşmaktadır. Ulaştığı en yüksek sıcaklık +49.1 °C'dir. Cizre, meteorolojik verilere göre Türkiye'nin en sıcak noktalarından biridir.
Enlem ve boylam açısından Cizre'nin konumuna gelince, Dicle Nehri'nin ana mecrasının sağında, uzunluğuna 42 derece ve 11 dakika doğu, genişliğine 37 derece ve yirmi dakika kuzeyde kurulmuştur.
Tarihî yapılar

Cizre tarihi bir yerleşim olması ve kültür turizmine yönelik zenginlik arzetmesine rağmen özellikle güvenlik kaygısı ve eksik tanıtım nedeniyle yerli ve yabancı ziyaretçilerin rotalarının dışında kalmıştır. Kente yönelik ilk tur programı yalnızca 2014 yılında hazırlanmış ve ilk organize turistik ziyaret yine aynı yıl içerisinde Nükhet Everi tarafından gerçekleştirilmiştir.  Cizre'de gezilebilecek başlıca tarihî eserler şunlardır.
Tarihî yapılar > Kırmızı Medrese ve Ahmed El-Cezeri Türbesi

Ana madde: Kızıl Medrese
Cizre kenti ile özdeşleşen Kırmızı Medrese, şehrin batısındaki sur kalıntıları üzerinde bulunur. Kırmızı tuğlalardan örülmüş ve adını bu tuğlalardan almıştır. Cizre Beyliği döneminde II. Han Şeref Bey tarafından yaptırıldığı düşünülür. Medrese ile ilişkilendirilerek inşa edilmiş türbe halk arasında ünlü şair Molla Ahmed-i Cezirî türbesi olarak bilinmekte ve düzenli olarak ziyaret edilerek Divan'ından kasideler melodik bir ritimle okunmaktadır.
Tarihî yapılar > Cizre Ulu Cami ve Kapı Tokmağı

Ana madde: Cizre Ulu Camii
Anadolu'ya İslamiyet'in girdiği ilk yıllarda kiliseden camiye dönüştürülerek gerçekleştiği düşünülen cami, birçok defa onarım görmüş, minaresi yapıdan ayrı olarak 1155 yılında yılında inşa edilmiştir. Metal kapısı ve bunun üzerindeki, oymacılık sanatının önemli bir eseri olan ejder figürlü bronz kapı tokmakları yapının en önemli özelliklerindendir. 13. yüzyıla tarihlenen anıtsal kapı ile tokmaklardan birisi günümüzde İstanbul'daki Türk ve İslam Eserleri Müzesi'ndedir. Diğer tokmak 1969'da yurtdışına kaçırılmıştır, Kopenhag'daki David Samling Müzesi'ndedir.
Tarihî yapılar > Cizre Müzesi

Arkeolojik ve etnoğrafik eserlerin bulunduğu Cizre Müzesi 1996 yılında İsmail Ebul-İz İlköğretim Okulu bünyesinde, okul müdürü Abdullah Yaşin tarafından kurulmuştur. Müzede Guti, Med, Asur, Babil, İslam İmparatorluğu, Emeve, Abbasi, Selçuklu, Azizan, Zengi, Rum, Arap ve Osmanlı dönemine ait eserler bulunmaktadır.
Tarihî yapılar > Nuh Türbesi

Nuh'un gemisinin Cudi Dağı'na indiğine inanılır (Kur'an, Hud Suresi, ayet 44). Bu inanışa göre, Nuh, Tufan'dan sonra Cizre'ye yerleşmiş, Cizre'nin Dağkapı Mahallesi'nde ölmüştür. Nuh'un öldüğü yere önce bir havra, daha sonra da bir kilise inşa edilmiştir. 639 yılında ise bu kilise camiye çevrilmiştir. Bu caminin hemen yanında yer alan türbenin Nuh'a ait olduğunu, ünlü tarihçi Cizreli İbnülesin, Firuzabadi, Evliya Çelebi, Katip Çelebi, Ebubekir Helevi ve Babilli Berassus (Bersis) da savunmaktadır.
Kur'an, Tevrat ve İncil'de adı tufan olayı ile geçen Nuh, tufan sonunda gemisi Cudi Dağı'na inmiş (Kur'an, Hud Suresi, ayet 44) Cizre'yi kurup Cizre'de ölmüştür. Peygamberler arasında en çok yaşayan ve en çok sıkıntı çekendir. 
Peygamberlerin soyu, Adem'den sonra "baba" olarak Ondan türemiş olup, Mezopotamyadaki insanlık ondan ve 3 oğlu Ham, Sam ve Yafes'den türemiştir. Asıl adı Abdulgaffar olup, yeni baba anlamında Nuh, Nova adları verilmiştir. Türbe ve çevre düzenlemesi Şırnak Valiliği'nce yaptırılmıştır.
Tarihî yapılar > Mir Abdal (Abdaliye) Medresesi ve Mem û Zîn Türbesi

Ayrıca bakınız: Mem u Zin
1437 yılında Cizre beylerinden Emir Abdullah (Abdal) İbn Abdillah İbn Seyfeddin Boti tarafından yaptırılmıştır. Medresenin bodrumunda, ünlü aşk hikâyesi Mem û Zîn'in kahramanları olan Mem (Mehmet), Zîn'in (Zeynep)  ve aşklarının engelleyicisi Beko (Bekir)'e ait olduğuna inanılan mezarlar bulunur.
Nüfus

| Yıl> Cizre ilçesi (Mardin) | Toplam> Cizre ilçesi (Mardin) | Şehir> Cizre ilçesi (Mardin) | Kır> Cizre ilçesi (Mardin) |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 27.036 | 5.348 | 21.688 |
| 1935 | 28.963 | 5.485 | 23.478 |
| 1940 | 21.163 | 5.575 | 15.588 |
| 1945 | 17.275 | 4.419 | 12.856 |
| 1950 | 19.588 | 5.425 | 14.163 |
| 1955 | 25.216 | 5.646 | 19.570 |
| 1960 | 16.091 | 6.473 | 9.618 |
| 1965 | 19.367 | 8.662 | 10.705 |
| 1970 | 22.584 | 11.137 | 11.447 |
| 1975 | 28.106 | 15.557 | 12.549 |
| 1980 | 32.633 | 20.003 | 12.630 |
| 1985 | 44.732 | 29.496 | 15.236 |
Cizre ilçesi (Şırnak)
| 1990 | 63.626 | 50.023 | 13.603 |
| 2000 | 82.042 | 69.591 | 12.451 |
| 2007 | 105.651 | 90.477 | 15.174 |
| 2008 | 110.267 | 94.076 | 16.191 |
| 2009 | 113.041 | 96.452 | 16.589 |
| 2010 | 117.429 | 100.478 | 16.951 |
| 2011 | 122.967 | 104.844 | 18.123 |
| 2012 | 124.804 | 106.831 | 17.973 |
| 2013 | 129.578 | 110.166 | 19.412 |
| 2014 | 132.857 | 112.973 | 19.884 |
| 2015 | 131.816 | 111.266 | 20.550 |
| 2016 | 133.908 | 112.919 | 20.989 |
| 2017 | 140.372 | 118.953 | 21.419 |
| 2018 | 143.124 | 121.073 | 22.051 |
| 2019 | 148.697 | 125.799 | 22.898 |
| 2020 | 151.699 | 128.412 | 23.287 |
Yerel yönetim

Cizre ilçesi Belediye Başkanı Mehmet Zırığ hakkında devam eden bahse konu adli işlem süreçleri göz önünde bulundurularak Anayasa'nın 127'nci maddesi ve 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 47'nci maddesine istinaden İçişleri Bakanlığının 28.10.2019 tarihli onayı ile geçici bir tedbir olarak görevinden uzaklaştırılmış; Belediye Kanunu'nun 45'inci maddesi uyarınca ve yine aynı kanunun 46'ncı maddesi kapsamında Cizre Kaymakamı Davut Sinanoğlu, Cizre Belediye Başkan Vekili (kayyum) olarak görevlendirilmiştir.
Belediye başkanlarının bağlı olduğu siyasi parti ve yerel seçimlerde aldıkları oy yüzdeleri:
Cizre'de yetişmiş tanınmış kişiler > İsmail Ebul-iz El Cezeri

Ana madde: El-Cezeri
1153 yılında Cizre'de doğdu. Fizikçi ve 60 makine mühendisi ve mucididir. Sibernetik ve robotik biliminin kurucusudur. Otomatik kontrol alanında çalışmalarda bulunmuş, bilgisayar ana temelleri, saatler, su makineleri, musluk, kilitler, çocuk oyuncakları buluşları arasında yer alır. 1233 yılında ölmüştür. Nuh Peygamber Camii avlusunda gömülüdür. Kitapları uzun yıllar Avrupa üniversitelerinde okutulmuştur.
Cizre'de yetişmiş tanınmış kişiler > Melayê Cizîrî

Asıl adı Ahmed olan alimin doğum tarihi hakkında kesin bilgiler mevcut değildir. Kendisinin şiirinde belirttiğine göre Hicri takvime göre 974'te Cizre'de dünyaya gelmiştir. Miladi takvime göre 1566'a denk gelir. Dindar bir ailede büyümüştür. Diyarbakır, Bingöl, Hasankeyf gibi farklı yerlerde eğitim alan alim, imamlık görevini Diyarbakır'da yapmıştır. Diyarbakır'dan sonra Sırba, Hasankeyf ve Cizre'de imamlık yapmıştır ve hayatının sonuna kadar Cizre'de kalmıştır. Mezarının Kızıl Medrese'deki türbede olduğuna inanılır. Alimin en önemli eseri Divan'ıdır. Divan'ının birden çok elyazması nüshaları mevcuttur. Bunlar arasında en eskisi Muhammed Tayyar Paşa-yı Amidi'nin 1131 Hicri tarihli el yazmasıdır. Bir diğer eski nüsha da Alman şarkiyatçı Martin Hartman (1851-1918) tarafından 1904 yılında Berlin'de Almanca bir önsözle birlikte tıpkıbasımı yapılan nüshadır. 2007 yılında alimin Divan'ı Kent Yayınları tarafında Türkçe olarak yayınlandı ve bu çalışmada eserin mevcut nüshaların tümü göz önünde tutularak hazırlanmıştır.
Molla Ahmed-i Cezirî
Cizre'de yetişmiş tanınmış kişiler > İbnü'l-Esîr

İlim dünyasına aynı nesilden üç değerli üye kazandıran İbnu'l-Esir kardeşlerin üçü de, devrinin önde gelen ilim ve siyaset adamlarından, eserleri tarih boyunca kaynak olarak kullanılan alimlerdendir. Babaları Esîr (Esîrüddin) lakabı ile anıldığından İbnü'l-Esîr künyesiyle meşhur oldular. Her biri ayrı bir ilim dalında otoritedir. En büyükleri Mecdüddin, hadis ve fıkıh sahasında; ortancaları İzzeddin Ali, tarih ve rical dalında; en küçükleri Ziyaeddin de edebiyat ve belagatia otorite idi.
Tanınmış İslam tarihçileri ve yazarları olup, günümüz güneydoğu Türkiye'de Cizre (Jazīrat ibn Umar)'de doğmuşlardır..
Cizre'de yetişmiş tanınmış kişiler > Mecdüddin İbnü'l-Esîr

Yaşça büyük olan, Mecdüddin ismiyle bilinir (1149 - 1210), Musul amiri hizmetinde ve önemli bir gelenek ve dil araştırıcı ve gözlemcidir. Onun yazdığı gelenek sözlüğü (Kitab an-Ni/zdya) 1893 yılında Kahire'de yayınlanır ve ayrıca Ferdinand Seybold tarafından (Kitab ul-Murassa) isminde yazılmıştır (Weimar, 1896).
Cizre'de yetişmiş tanınmış kişiler > Ziyâeddin İbnü'l-Esîr

Üç kardeşlerden en küçükleri, olan Ziyâeddin (1163 - 1239), 1191 yılından sonra Selahaddin Eyyubi'ye daha sonra onun al-Malik al-Afdal isminde oğluna hizmet etmiş ve daha sonra, Mısır, Samsat, Halep, Musul ve Bağdat'ta bulunmuştur. O tanınmış ünlü Arap edebiyatını estetik ve biçimsel, üslubunu eleştirmiştir. Onun Kitab al-Matlial adındaki kitabı, Bulaq basımevi tarafından 1865 yılı içinde basılmıştır.
Cizre'de yetişmiş tanınmış kişiler > İzeddin Ali İbnü'l-Esîr

En ünlü erkek kardeşlerden ortancası, İzeddin Ali İbnü'l-Esîr'dir. 1160 ile 1233 yılları arasında yaşamış olan ʿİzzeddîn önemli bir müslüman Orta Çağ sonrası tarihçisidir. El-Kamil fi't-Tarih (Arapça:الكامل في التأريخ‎, al-kāmil fī t-taʾrīḫ) isimli en büyük eserini 1230 - 1231 yılları arasında Musul'da yazmıştır.
Ayrıca, İbnü'l-Esîr Sahabe'lerin yaşamı ve onların etkisi hakkında kapsamlı bir biyografiyi (Arapça:أسد الغابة في معرفة الصحابة‎, Usd al-ġāba fī maʿrifati ṣ-ṣaḥāba) yazdı.
Dicle Nehri ve Cizre Köprüsü.
Cizre Kalesi (Kasım 2009)
Kırmızı Medrese
Cizre'de bulunan Abdaliye Medresesi.
Cizre'de bulunan Abdaliye Medresesi'nin tanıtım levhası.
Tren Garı

Haydarpaşa Garı
Ankara Yüksek Hızlı Tren Garı
Sirkeci Garı
Basmane Garı
Ernst-August-Platz'daki Hannover Merkez İstasyonu (Hannover Hauptbahnhof).
Amsterdam Merkez Tren İstasyonu
Frankfurt Merkez Tren İstasyonu havadan görünümü
Köln Merkez Tren İstasyonuun havadan görünümü
Tren Garı veya Merkezi Tren İstasyonu, (Almanca: Hauptbahnhof de, İngilizce: Central station en) on dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısında, başlangıçta şehir merkezlerinin kenarına inşa edilen tren istasyonlarının kentsel genişlemeyle kuşatılması ve şehir merkezlerinin ayrılmaz bir parçası haline gelmesiyle ortaya çıktı. Sonuç olarak, "Tren Garı" genellikle, ancak her zaman değil, bir şehrin merkezi veya birincil demiryolu merkezi olan bir tren istasyonunun uygun isminin bir parçasıdır.