stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sarraf

New York Menkul Kıymetler Borsası'ndaki bir sarraf
Sarraf, mesleği kâğıt veya madeni paraları birbiriyle değiştirmek, tahvil alışverişi yapmak olan kimse.
Sarraflar, altın ve gümüş gibi değerli madenlerin bir ticaret eşyası olarak kullanılmaya başlandığı zamanlarda ortaya çıktı. Önceleri bir süs eşyası olarak kullanılmaya başlanan altın, zamanla ticaret aracı niteliği kazandı. Yeni ülkelerin alınışı, yeni altın madenlerinin işletilişi sonucu, özellikle Orta Çağ'da altın bir ticaret eşyası durumuna geldi. İlkçağlarda Asya, Afrika ve Mezopotamya yörelerinden elde edilen altınlar, komşu ülkelerde, daha çok zenginler ve devlet büyükleri tarafından alınıyordu. Altından para kesilmeye başlanınca, bunun ticaretini yapan, sonradan adına sarraf denilen alışverişçiler türedi. Sarraflar altınları değerleri karşılığında başka eşyayla değiştiriyor, paranın bulunuşundan sonra ise para ile altın alarak biriktiriyorlardı. Orta Çağ'da altın, gümüş gibi değerli madenlerle yakut, zümrüt, elmas, inci gibi değerli taşları toplayan, onları yürürlükteki para karşılığında değiştirenler ortaya çıktı.
İlk sarraflar

İlk sarraflar Arap, İranlı ve Hindistanlı idi. Avrupa devletleriyle Asya, Afrika arasına ticaretin gelişmesi, denizlerde korsanlığın başlaması sonucu Avrupa ülkelerinde, özellikle Venedik, İtalya, Yunanistan, İspanya, Portekiz, Danimarka ve Akdeniz adalarında Doğu'dan gelen altınları, gümüşleri toplayan, bunların alım satımıyla uğraşan sarraflar çoğaldı. Bu ülkelerde birçok sarraf dükkânı açıldı. Bazen korsanlarla anlaşan sarraflar, Afrika, Asya altınlarını denizde taşıyan ticaret gemilerini soymak için deniz seferleri, vurguncu filoları bile düzenlediler. Sonradan sarraflık faizcilik durumuna geldi. Elinde fazla para bulunan sarraflar, altın karşılığı yüksek faizle para vermeye başladılar. Bunun yanı sıra, yüksek ücretle altın satan sarraflar da vardı. Amerika'nın bulunuşundan sonra sarraflık gelişti, sarrafların sayısı arttı. Avrupa'nın özellikle deniz ticaretine alverişli sahillerinde büyük sarraf dükkânları açıldı.
Orta Çağ'da sarraflık

Resûl-i Ekrem, Medine’ye geldiği sırada sarraflık ve kuyumculuk işleriyle daha çok Yahudiler uğraşıyordu. Hz. Ömer, Halife olunca valilere mektup göndererek Hristiyan ve Yahudilerin kasaplık ve sarraflık yapmalarının yasaklanmasını istemiştir (Sahnûn, I, 542); bunun sebebi faizle iş görmelerinden kaynaklanmaktaydı (Şâtıbî, II, 274). İslâm coğrafyasının büyük bölümünde faizli işlemlerden sakınmanın güçlüğü sebebiyle olmalı Müslümanlar sarraflıktan uzak dururken genellikle gayri müslimler ve bilhassa Yahudiler sarraflıkla uğraşmayı sürdürmüştür. Anadolu'da sarraflar daha çok Bizans'ta toplanmıştı. Sarrafların en çok iş gördükleri yerler İstanbul, İzmir gibi kıyı şehirleriydi.
Orta Çağ'ın sonlarına doğru müslüman sarraflar da çoğalmaya başladı. Osmanlı, Memlük, İran gibi müslüman ülke ve devletlerde altın, gümüş ve değerli taşlarla alışveriş yapan sarraflar çoğaldı. Özellikle 15. ve 16. yüzyıllarda islam ülkelerinde daha çok yahudiler arasında, Avrupa'da bir sarraflar sınıfı doğdu. Bunlar arasında devletle boy ölçüşebilecek durumda zengin olanlar da vardı. 16. ve 17. yüzyıllarda Amerika'dan getirilen altınlar dolayısıyla Avrupa'da eskilerine oranla çok daha zengin sarraflar türedi. Bunun sonucu Avrupa'da altın stokçuluğu (markantilizm) başladı. Durum 19. yüzyılda aynıydı. Sömürgeciler ile sarraflar el ele vererek, altın madenlerinin işletildiği bölgelere gidiyorlardı.
Günümüzde sarraflık

Günümüzde sarraflar daha çok kuyumcu gibi çalışırlar. Altın stokçuluğu, yasaların belirlediği ölçüler dışında gizli ticaret, genellikle yasak olduğu için, sarrafların ticaret alanları da sınırlanmıştır. Sarraflar altın, gümüş, yakut ve öteki değerli süs eşyası üstünde çalışırlar.
Bernhard Windscheid

| Bernhard Windscheid |
| --- | --- |

Doğum: Josef Hubert Bernhard Windscheid 26 Haziran 1817(1817-06-26) Düsseldorf, Prusya
Ölüm: 26 Ekim 1892 (75 yaşında) Leipzig, Alman İmparatorluğu
Defin yeri: Neuen Johannisfriedhof
Meslek: Hukukçu, öğretmen
İşveren: Basel Üniversitesi, Greifswald Üniversitesi, Münih Ludwig Maximilian Üniversitesi, Heidelberg Üniversitesi ve Leipzig Üniversitesi
Evlilik: Charlotte Windscheid (Pochhammer)
Çocuk(lar): 4 (Käthe Windscheid)

Bernhard Windscheid (d. 26 Temmuz 1817, Düsseldorf - ö. 26 Ekim 1892, Leipzig), Alman hukukçu ve pandekt hukuk akımının bir üyesiydi.
Hayatı

Bernhard Windscheid, 4 Kasım 1858'de sanatçı Auguste Eleanore Charlotte "Lotte" Pochhammer (1830-1918) ile evlendi. Bilinen dört çocuk bu evlilikten dünyaya gelmiştir. En büyüğü Käthe Windscheid (1859-1943) kadın hakları aktivisti ve kadın eğitiminin öncüsü olarak öne çıktı. Franz Winscheid (1862-1910) da onun seçtiği alanda bir öncü idi: nörolog. Küçük iki çocuk, Charlotte ve Margarete ise ikizrdi.
Kariyeri

Bugün bilinen anlamdaki usûl hukuku çalışmalarını başlattığı söylenen, Theodor Muther ile arasında tartışma da yaratan yasal işlem konseptindeki makalesi ile ünlü oldu. Windscheid'in tezi, Anspruch'un modern Alman hukuku kavramını (kabaca yasal olarak uygulanabilir bir iddia) oluşturdu ve Roma hukukunun actio kavramından ayırdı.
Başlıca çalışması Lehrbuch des Pandektenrechts'ti ve bu Alman Medeni Kanunu BGB için de ilham kaynağı oldu. 1873 ve 1883 yılları arasında Windscheid, Alman Medeni Kanunu'nun hazırlanmasından sorumlu komisyonda yer aldı.
Ayrıca, Windscheid, Basel, Greifswald, Münih, Heidelberg ve Leipzig gibi Almanya ve İsviçre'deki çeşitli üniversitelerde öğretmenlik yaptı.
Kariyeri > Bazı çalışmaları

Zur Lehre des Code Napoleon von der Ungültigkeit der Rechtsgeschäfte , Düsseldorf 1847. (Max Planck Avrupa Hukuk Tarihi Enstitüsü (MPIER) tarafından dijitalleştirilmiştir12 Mayıs 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ; Almanca )
Die Lehre des römischen Rechts von der Voraussetzung, Düsseldorf 1850. (Dijitalleştirilme: MPIER tarafından; Almanca12 Mayıs 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
Die Actio des römischen Civilrechts vom Standpunkte des heutigen Rechts, Düsseldorf 1856. (Dijitalleştirilmiştir; Almanca12 Mayıs 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
Zwei Fragen aus der Lehre von der Verpflichtung wegen ungerechtfertigter Bereicherung, 1878. (Dijitalleştirilme: MPIER tarafından; Almanca12 Mayıs 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
Lehrbuch des Pandektenrechts .
1. bası, Düsseldorf 1862–1870. (MPIER tarafından dijitalleştirilen ciltler; Almanca 127 Mart 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., 2,127 Mart 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., 2,227 Mart 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., 327 Mart 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
3. bası., Düsseldorf 1870. (digitalised volume by MPIER; in German 127 Mart 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., 227 Mart 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. u. 3)
5. ed., Stuttgart 1879. (MPIER tarafından dijitalleştirilen ciltler; Almanca 127 Mart 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., 227 Mart 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. u. 327 Mart 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
6. bası, Frankfurt a. M. 1887. (MPIER tarafından dijitalleştirilen ciltler; Almanca 127 Mart 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., 227 Mart 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. u. 327 Mart 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
9. bası, Leipzig, 1906, düzenleyen: Theodor Kipp, genellikle atıfta bulunulan bası.
Gesammelte Reden und Abhandlungen. Leipzig, 1904.
Bernhard Windscheid
Gerald Griffin

Gerald Griffin
Gerald Griffin (d. 12 Aralık 1803, Limerick - ö. 12 Haziran 1840, Cork), İrlandalı yazar.
Yazarlık hayatının ilk döneminde duygulu şiirler yazdı. En iyi oyunu, yirmi yaşına doğru yazdığı ve 1842 yılında oynanmış olan Gisippus tur. Eserin bu tek gösterilişi büyük bir başarı olmuştur. Daha çok hikâyeleri ve romanlarıyla tanınır: Tide Tales (Med ve Cezir Hikâyeleri); Tales of the Munster Festivals (Munster Şenliklerinin Hikâyeleri, 1827) ve Dion Boucicault tarafından tiyatroya uyarlanmış olan The Collegians (Kolejliler, 1829).
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 90750598  BNF: cb12404040b (data)  CiNii: DA06829260  GND: 120466023  ISNI: 0000 0000 8349 1458  LCCN: n78094007  LNB: 000220971  NKC: xx0200286  NLA: 35850531  NLI: 987007274696905171  NTA: 068388365  RERO: 02-A017812431  SELIBR: 243566  SNAC: w65b0p1j  SUDOC: 033143757  Trove: 1115383  VIAF: 96303   WorldCat (LCCN): n78-094007
Johann Georg Hiedler

Johann Georg Hiedler (28 Şubat 1792 - 9 Şubat 1857), Nazi Almanyası tarafından Adolf Hitler'in resmi olarak baba tarafından büyükbabası olarak kabul edildi. Hiedler'in gerçekte Hitler'in biyolojik baba tarafından büyükbabası olup olmadığı modern tarihçiler tarafından tartışılmaktadır.
Hayatı

Hiedler, Avusturya'da Weitra'nın bir bölümü olan Spital'de Martin Hiedler (1762-1829) ve Anna Maria Göschl'ün (1760-1854) oğlu olarak doğdu. Hiedler 28 Şubat 1792'de vaftiz edildi. Geçimini gezgin bir değirmenci kalfası olarak kazandı.  1824'te ilk karısıyla evlendi, ancak beş ay sonra doğum sırasında öldü.
1842'de Maria Anna Schicklgruber ile evlendi ve beş yaşındaki gayri meşru oğlu Alois'in yasal üvey babası oldu. Alois'in doğum belgesi ve vaftiz belgelerinde gayri meşru ilan edilmesine rağmen Johann Georg'un Maria ile evlenmeden önce Alois'in babası olduğu daha sonra iddia edildi; Johann Georg'un Alois'in gerçek babası olduğu iddiası Maria ve Johann Georg'un evliliğinden sonra ya da hatta ikisinin de yaşamı boyunca yapılmadı.
1877'de, Johann Georg'un ölümünden yirmi yıl ve Maria'nın ölümünden neredeyse otuz yıl sonra, Alois'in yasal olarak Johann Georg'un oğlu olduğu ilan edildi. 1876'da Johann Georg'un küçük kardeşi Johann Nepomuk Hiedler, Alois'in soyadını "Hitler" olarak değiştirmeyi ve Johann Georg'un Alois'in biyolojik babası ilan edilmesini sağladı. Johann Nepomuk üç tanık topladı (damadı ve iki kişi), Johann Georg'un birkaç kez huzurunda Alois'in gerçek babası olduğunu ve Alois'i meşru oğlu ve vârisi yapmak istediğini belirtmiş olduğunu Weitra'da bir noter huzurunda ifade etti. Alois'in orijinal doğum belgesinin bulunduğu Döllersheim'deki bölge rahibi doğum kaydını değiştirdi. Alois o zamanlar otuz dokuz yaşındaydı ve toplumda Alois Schicklgruber ismiyle biliniyordu.
Buna göre, Johann Georg Hiedler, modern tarihçiler tarafından muhtemelen Adolf Hitler'in gerçek babası tarafından büyükbabası olarak gösterilen iki kişiden biridir. Diğeri ise Johann Georg'un küçük kardeşi Johann Nepomuk Hiedler'in kendisiydi.
1950'lerde, Leopold Frankenberger adında Graz'dan bir Yahudi'nin Hitler'in baba tarafından büyükbabası olduğu iddiası öne sürüldü, ancak modern tarihçiler, Yahudilerin on beşinci yüzyılda Graz'dan kovulduklarını belirterek bu olasılığı çürüttüler. Yahudilerin Alois'in doğumundan birkaç on yıl sonra, 1860'lara kadar geri dönmelerine izin verilmedi.
El-Vehda (Suudi Arabistan)

Al Wehda FC, 1945 yılında Suudi Arabistan'ın Mekke kentinde kurulmuş bir futbol kulübüdür. Dûrî el-Muhtarifin es-Suudî'nde mücadele etmektedir. Maçlarını 33,500 kişilik Kral Abdülaziz Stadyumu'nda oynamaktadır.
Başarılar

Suudi Arabistan Kral Kupası:
Suudi Arabistan Veliaht Prens Kupası:
Suudi Arabistan Birinci Ligi:
Takım kadrosu

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
V-Varen Nagasaki

V-Varen Nagasaki (Japonca: V・ファーレン長崎 Vi Fāren Nagasaki), J2 League'de oynayan bir Japon profesyonel futbol kulübüdür. Kulüp Nagasaki merkezli olup ana maçlarını Transcosmos Stadyumu Nagasaki'de oynamaktadır.
Oyuncular

25 Şubat 2021 itibarıyla.

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Abdullah Balak

| Abdullah Balak |
| --- | --- |
Doğum: 3 Şubat 1938 Şanlıurfa
Ölüm: 25 Şubat 2017
Meslek: Besteci, Eğitimci, Şair, Şarkı sözü yazarı

Abdullah Balak (3 Şubat 1938, Şanlıurfa - 25 Şubat 2017, Şanlıurfa), Türk besteci, eğitimci, şair, şarkı sözü yazarı ve folklor araştırmacısıdır.
Eserleri

Felek sen ne feleksen
Dağıdır yar dağıdır
Çağırdım bağ içinde
Öz yurdum Urfa’da garibem bülbül
Urfalıdır benim yar
Türkmendim rışvan oldum
Kardaş dala konaram
Seherden uyanasan
Yarımın adı yaşar
Urfanın altı bağlar
Başında yazma var
Fadile
Bülbül
Ceylan
Bala ceylan
Eyübün sabrı gelini
Uykumdan seher uyandım
Ah yar elinden
Bülbülün bitmez çilesi
Pencere bizde taka
Urfa'nın yolu bağdır
Eminem
Cemilem
Baba ben derviş miyem
Ben sıkmalı al isterim
Endim kuyun dibine
Kara çadırın kızı
Portakal dilim dilim
Kımıl
Endim kuyun dibine
Mirası

Mayıs 2017'de, Şanlıurfa Büyükşehir Belediye Meclislisinde alınan kararla şehirdeki Tandoğan Caddesi'nin adı Abdullah Balak Caddesi olarak değiştirildi. Haziran 2017'de, ilçe belediye meclisinde alınan kararla Haliliye'deki bir parka ismi verildi.
Konuyla ilgili yayınlar

Suyla Yeniden Doğan Kent: Şanlıurfa. Creative Yayıncılık. 1998. ss. 169-170. ISBN 9757104191.
Küçüksenemağara, Haliliye

| Küçüksenemağara |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Şanlıurfa
Koordinatlar: 37°05′06″N 39°20′56″E﻿ / ﻿37.085°K 39.349°D﻿ / 37.085; 39.349
Ülke:  Türkiye
İl: Şanlıurfa
İlçe: Haliliye
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Resmî site 
Şanlıurfa ilinin Haliliye ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Şanlıurfa il merkezine uzaklığı  km'dir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2010: 
2000:
Akrilonitril

| --- | --- |

Diğer adlar2-Propennitril, Siyanoeten, Vinil siyanür (VCN), siyanoetilen, vinil nitril
Tanımlayıcılar
CAS numarası: 107-13-1
3D model (JSmol): Etkileşimli görüntü
Kısaltmalar: VCN
ECHA InfoCard: 100.003.152 
KEGG: C01998
PubChem CID: 7855
UN numarası: 1093
CompTox Bilgi Panosu (EPA): DTXSID5020029 
 SMILES N#CC=C 
Özellikler
Kimyasal formül: C3H3N
Molekül kütlesi: 53,06 g mol−1
Görünüm: renksiz sıvı
Yoğunluk: 0,81
Erime noktası: −84 °C
Kaynama noktası: 77 °C
Tehlikeler
İş sağlığı ve güvenliği (OHS/OSH):
Ana tehlikeler: kanserojen
NFPA 704 (yangın karosu):    4 3 2
Parlama noktası: −1 °C; 30 °F; 272 K
Kendiliğinden tutuşmasıcaklığı: 471 °C (880 °F; 744 K)
Patlama sınırları: %3–17
Güvenlik bilgi formu (SDS): ICSC 0092
Aksi belirtilmediği sürece madde verileri, Standart sıcaklık ve basınç koşullarında belirtilir (25 °C [77 °F], 100 kPa). 
Bilgi kutusu kaynakları
Akrilonitril, vinil grubunun bir nitril grubuna bağlanması ile oluşan, C2H3CN formüllü organik bileşiktir. Bu renksiz sıvı, akrilonitril bütadien stiren ve poliakrilonitrilin üretiminde kullanılır ve çok tepkindir. Keskin, sarımsak veya soğan benzeri bir kokusu vardır. Düşük dozlarda bile zehirlidir. Akrilonitril ilk olarak Fransız kimyager Charles Moureu tarafından 1893'te sentezlenmiştir. Akrilonitril üretiminin yan ürünleri asetonitril ve hidrojen siyanür olmaktadır. Kanserojendir, insanlarda akciğer kanserine neden olur.
Kimya sanayii bölgelerinin etrafındaki yerlerde havada tespit edilmiştir. Böyle bir durumda bir haftaya kadar havada kalır ve formil siyanür ve formaldehit oluşturmak için oksijen ve hidroksil radikali ile reaksiyona girerek ayrışır. Satürn'ün uydusu Titan'ın atmosferinde akrilonitril tespit edilmiştir.
Üretimi

Akrilonitril, SOHIO işlemi olarak da bilinen propilenin katalitik amoksidasyonuyla üretilir. 2002'de dünya üretim kapasitesinin yılda 5 milyon olduğu tahmin ediliyordu, 2017'de yaklaşık 6 milyon tona yükseldi. Asetonitril ve hidrojen siyanür, satış için geri kazanılan önemli yan ürünlerdir.
SOHIO işleminde propilen, amonyak ve hava (oksitleyici), 400–510 °C'de katalizör içeren akışkan yataklı bir reaktörden geçirilir. Reaktanlar, sulu sülfürik asit içinde söndürülmeden önce reaktörden yalnızca bir kez geçer. Çözünmeyen fazla propilen, karbonmonoksit, karbondioksit ve dinitrojen doğrudan atmosfere verilir veya yakılır. Sulu çözelti, akrilonitril, asetonitril, hidrosiyanik asit ve amonyum sülfattan (artık amonyaktan) oluşur. Bir geri kazanım kolonu, yığın suyu uzaklaştırır ve akrilonitril ve asetonitril, damıtma yoluyla ayrılır.
Kullanımı

Akrilonitril esas olarak poliakrilonitril, bir homopolimer veya stiren-akrilonitril (SAN), akrilonitril bütadien stiren (ABS), akrilonitril stiren akrilat (ASA) ve akrilonitril bütadien (NBR) gibi diğer sentetik kauçuklar gibi birkaç önemli kopolimer hazırlamak için bir monomer olarak kullanılır. Akrilonitrilin hidrodimerizasyonu, belirli naylonların sentezinde kullanılan adiponitrili verir:
Sağlık üzerindeki etkileri

Akrilonitril, düşük dozlarda oldukça yanıcı ve toksiktir. Patlayıcı polimerizasyona uğrar. Yanan malzeme, hidrojen siyanür dumanı ve azot oksitler salar. Uluslararası Kanser Araştırmaları Ajansı (IARC) tarafından Grup 1 kanserojen  olarak sınıflandırılmıştır,  ve havadaki yüksek düzeyde akrilonitrile maruz kalan işçilere, nüfusun geri kalanından daha sık olarak akciğer kanseri teşhisi konur. Akrilonitril, sigara dumanındaki en çok solunum yolu karsinojenezi ile ilişkili olan yedi toksik maddeden biridir.
Kazalar > 1999 Aksa Akrilik akrilonitril sızıntısı

Türkiye'de 17 Ağustos 1999'da yaşanan şiddetli deprem sonrasında Aksa Akrilik'e ait endüstriyel polimer tesisinden büyük miktarda (yaklaşık 6500 ton) akrilonitril sızdı. 5000'den fazla kişi etkilendi ve maruz kalan hayvanların birçoğu öldü. Sızıntı şirket tarafından olaydan 8 saat sonra fark edildi. Sağlık çalışanları, akrilonitrilin sağlık üzerindeki etkilerini bilmiyorlardı ve mağdurları ağrı kesici ve serumlarla tedavi etmeye çalıştılar. Aksa Akrilik'e akrilonitrilden etkilenen 200 bölge sakini dava açtı. Etkilenen bölgede kanser vakalarında 1999'dan Nisan 2002'ye kadar %80 artış olduğu Türk Tabipleri Birliği tarafından doğrulandı. Dönemin Aksa Akrilik genel müdürü Selçuk Ergin, 2003 yılında akrilonitril maruziyetine bağlı akciğer kanserinden öldü.
Akarca, Mustafakemalpaşa

| Akarca |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Bursa
Koordinatlar: 39°56′49″N 28°25′59″E﻿ / ﻿39.947°K 28.433°D﻿ / 39.947; 28.433
Ülke:  Türkiye
İl: Bursa
İlçe: Mustafakemalpaşa
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 123
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0224
Posta kodu: 16500
Resmî site 
Akarca, Bursa ilinin Mustafakemalpaşa ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Bursa iline 94 km, Mustafakemalpaşa ilçesine 12 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 123    
1997: 123
Tabakât-ı Nâsırî

Tabakât-ı Nâsırî (Farsça: طبقات ناصری), adını Nâsırüddin I. Mahmud Şah'dan alan, Minhâc-ı Sirâc Cûzcânî tarafından Farsça olarak yazılan ve 1260 yılında tamamlanan ayrıntılı bir İslam tarihi eseridir. 23 bölümden oluşan ve açık sözlü bir üslupla kaleme alınan bu eserin yazımı için Cûzcânî uzun yıllarını harcamış, hatta verdiği bilgiler için referanslar göstermiştir. Kitabın birkaç bölümü Gurlular'a ayrılmış olsa da, Gazneli Sebük Tegin'in iktidarı ele geçirmesinden önce Gazne'deki seleflerinin tarihini de içermektedir. Cûzcânî Tabakât-ı Nâsırî'yi derlerken günümüze ulaşmayan başka eserlerden de faydalanmıştır. Cûzcânî'nin "Tabakât"ı kaleme alma şekli sonraki yüzyıllarda hanedan tarihi ile ilgili eserlere referans olmuştur.
İçerik

Tabakât-ı Nâsırî'nin yazılış amacı İran ve Orta Asya'da kurulmuş olan Müslüman hanedanlıklarını anlatmaktı. Ancak ilk peygamber'den başlayarak kendi zamanına kadar geçen olayları anlatan bir İslam tarihi eseri oldu. Üslubunun güzelliği ve zengin içeriği sebebiyle yazılan tarih eserleri arasında seçkin bir yere sahiptir. Özellikle Cûzcânî'nin yaşadığı dönemde Hindistan ve Afganistan’da meydana gelen olayları kendi gözlemlerine ve görgü şahitlerin ifadelerine dayanarak yazması Tabakāt-ı Nâṣırî'yi eşsiz bir kaynak yapmaktadır.
Tabakât-ı Nâsırî, 1229-1230 yılları arasında Delhi sultanına karşı Bengal'de gerçekleşen, Halaciler'in isyan ettiğine dair tek kaynaktır.
Bölümler

Bu bölümler sırasıyla,
Bölüm I: Peygamberler tarihi
Bölüm II: Râşidîn Halifeliği
Bölüm III: Emevîler
Bölüm IV: Abbâsîler
Bölüm V: İran’da hüküm süren hanedanlar
Bölüm VI: Tubba‘ ve Yemen hükümdarları
Bölüm VII: Tâhirîler
Bölüm VIII: Saffârîler
Bölüm IX: Sâmânîler
Bölüm X: Deylemliler (Büveyhîler)
Bölüm XI: Gazneliler; Sebük Tegin'den Hüsrev Melik'e kadar olan dönemin tarihidir.
Bölüm XII: Selçuklular
Bölüm XIII: Atabeylikler; İldenizliler, Salgurlular ve Sencer’den sonra Nîşâbur’da hüküm süren emîrler
Bölüm XIV: Nimrûz ve Sîstan melikleri
Bölüm XV: Eyyûbîler
Bölüm XVI: Harezmşahlar
Bölüm XVII: Gurlular; İktidara gelişlerinden başlayıp 1215'te Sultan Alâeddin Muhammed Harezmşah ile son bulana kadar olan dönemi anlatır.
Bölüm XVIII: Gurlular’ın Bâmiyân ve Toharistan kolu
Bölüm XIX: Gazne’de hüküm süren Gurlular; Seyfeddin Sûrî'den başlayıp Kutbüddin Aybeg'e kadar uzanan dönemin tarihidir.
Bölüm XX: Delhi Sultanlığı (Muizzîler/Kutbîler); Aybeg'ten başlayıp Laknauti'nin ilk dört hükümdarının 1236'da İltutmuş tarafından öldürülmelerine kadar olan dönemin tarihidir.
Bölüm XXI: Delhi Sultanlığı (Şemsîler)
Bölüm XXII: Delhi Sultanlığı'na tâbi melikler (Şemsîler); 1227'den Vezir Balaban'ın erken dönemine kadar sultanlıktaki saray mensuplarının, generallerin ve eyalet valilerinin biyografik bir bölümüdür.
Bölüm XXIII: Karahıtay ve Moğol istilâsı; Cengiz Han'dan 1259'a kadar olan halefleri ve Moğolların Müslümanlara karşı işlediği zulümler hakkında derinlemesine bilgi verir.
Akçapınar, Mustafakemalpaşa

| Akçapınar |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Bursa
Koordinatlar: 40°06′46″N 28°39′18″E﻿ / ﻿40.1127°K 28.655°D﻿ / 40.1127; 28.655
Ülke:  Türkiye
İl: Bursa
İlçe: Mustafakemalpaşa
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 271
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0224
İl plaka kodu: 16
Posta kodu: 16500
Resmî site 
Akçapınar, Bursa ilinin Mustafakemalpaşa ilçesine bağlı bir mahalledir.Köyde Rumlara ait kilise bulunmaktadır. Akçapınar köyündeki Kilisenin adı Hagios Paraskeva'dır. kilise/cami öreni. 1904 tarihinde yaptırıldığı bilinmektedir. Camiye çevrilmiş ve giriş kapısına 1928 tarihi yazılmıştır. Doğu-batı doğrultusunda bazilika planlıdır. Kaosu, ahşap sütunlarla üçe ayrılmıştır. Apsis doğu duvar eksenindedir, iki yanında dikdörtgen nişler vardır. Güney ve kuzey duvarlarda basık kemerli üç, batı duvarında kare planlı bir pencere bulunmaktadır. Yapı içten harap ve terk edilmiş durumdadır.
Coğrafya

Bursa il merkezine 45 km, Mustafakemalpaşa ilçesine 34 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 271    
1997: 174
Camandar, Mustafakemalpaşa

| Camandar |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Bursa
Koordinatlar: 39°56′49″N 28°32′06″E﻿ / ﻿39.947°K 28.535°D﻿ / 39.947; 28.535
Ülke:  Türkiye
İl: Bursa
İlçe: Mustafakemalpaşa
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 246
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0224
Posta kodu: 16500
Camandar, Bursa ilinin Mustafakemalpaşa ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Bursa il merkezine 104 km, Mustafakemalpaşa ilçesine 19 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 246    
1997: 192
Bahariye, Mustafakemalpaşa

| Bahariye |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Bursa
Koordinatlar: 39°56′24″N 28°25′14″E﻿ / ﻿39.9401°K 28.4205°D﻿ / 39.9401; 28.4205
Ülke:  Türkiye
İl: Bursa
İlçe: Mustafakemalpaşa
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 259
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0224
İl plaka kodu: 16
Posta kodu: 16500
Resmî site 
Bahariye, Bursa ilinin Mustafakemalpaşa ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Bursa il merkezine 97 km, Mustafakemalpaşa ilçesine 12 km uzaklıktadır.