stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
UNICEF İyi Niyet Elçileri listesi
Ulusal elçiler > Moğolistan

Tumur Ariuna (Haziran 2001)
Asashōryū Akinori (Kasım 2003)
Ulusal elçiler > Namibya

Frank Fredericks (Eylül 2005)
Agnes Samaria (Eylül 2005)
Ulusal elçiler > Nepal

Ani Choying Drolma (Nisan 2014)
Ulusal elçiler > Nijerya

Nwankwo Kanu (Haziran 2005)
Ulusal elçiler > Norveç

Ole Gunnar Solskjær (2001)
Sissel Kyrkjebø (Kasım 2005)
Kjetil André Aamodt (2007)
Ulusal elçiler > Pakistan

Faisal Kapadia ve Bilal Maqsood (Strings) (Eylül 2005)
Ulusal elçiler > Paraguay

Menchi Barriocanal (Temmuz 2005)
Ulusal elçiler > Peru

Gian Marco Zignago (Şubat 2006)
Dina Páucar (Mayıs 2008)
Gastón Acurio (Ağustos 2009)
Mónica Sánchez (Eylül 2011)
Ulusal elçiler > Polonya

Majka Jeżowska (2003)
Małgorzata Foremniak (2006)
Artur Żmijewski (2007)
Natalia Kukulska (2007)
Magdalena Różczka (2010)
Robert Lewandowski(2014)
Robert Korzeniowski (2017)
Łukasz Nowicki (2018)
Agnieszka Radwańska (2019)
Ulusal elçiler > Portekiz

Pedro Couceiro (Nisan 1995)
Luís Figo (2003)
Mariza (Ekim 2005)
Ulusal elçiler > Romanya

Andreea Marin (Kasım 2006)
Gheorghe Hagi (Eylül 2008)
Smiley (Kasım 2013)
Ulusal elçiler > Rusya

Oleg Gazmanov (2003)
Oxana Fedorova (2007)
Ulusal elçiler > Sırbistan

Emir Kusturica (Şubat 2002)
Aleksandar Đorđević (Ocak 2005)
Ana Ivanovic (Eylül 2007)
Jelena Janković (Kasım 2007)
Novak Đoković (Ağustos 2011)
Ulusal elçiler > Slovakya

Kamila Magálová (1995)
Stanislav Štepka (2001)
Martin Pyco Rausch (2011)
Ulusal elçiler > Slovenya

Lado Leskovar (1998)
Marko Simeunovič (2002)
Zlatko Zahovič (2002)
Ulusal elçiler > St. Lucia

Taj Weekes (Kasım 2013)
Ulusal elçiler > Şili

Iván Zamorano (1998)
Benjamin Vicuña (Ocak 2008)
Ulusal elçiler > Tayland

Anand Panyarachun (Ocak 1996)
Ulusal elçiler > Türkiye

Ferhan ve Ferzan Önder (Ekim 2003)
Gülsin Onay (Kasım 2003)
Tayfun Talipoğlu (Kasım 2006)
Yıldız Kenter (Kasım 2007)
Müjdat Gezen (Kasım 2007)
Ayşe Kulin (Kasım 2007)
İbrahim Kutluay (Mart 2008)
Türkan Şoray (Mart 2010)
Kıvanç Tatlıtuğ (Mart 2011)
Ali Poyrazoğlu (Kasım 2012)
Tuba Büyüküstün (Mayıs 2014)
Cedi Osman (Ekim 2020)
Ulusal elçiler > Ukrayna

2015 Nisan itibarıyla herhangi bir elçi bulunmamaktadır.
Ulusal elçiler > Uruguay

Diego Forlán
Natalia Oreiro (Eylül 2011)
Ulusal elçiler > Venezuela

El Sistema (Kasım 2004)
Omar Vizquel (Aralık 2008)
Édgar Ramírez (Kasım 2010)
Alejandro Cañizales (Temmuz 2011)
Ulusal elçiler > Vietnam

Vũ Nguyễn Hà Anh (Ağustos 2010)
Nguyen Xuan Bac (Eylül 2012)
Ulusal elçiler > Yeni Zelanda

Roger Hall
Alison Mau
Mike Roberts
Hayley Westenra (2003)
Gareth Morgan (2007)
Amber Peebles (2008)
Jay Reeve (2008)
Ulusal elçiler > Yunanistan

Helene Glykatzi-Ahrweiler (Mayıs 1991)
Ulusal elçiler > Zimbabwe

Prudence Mabhena (Ekim 2011)
UNICEF İyi Niyet Elçisi Mia Farrow, Hanna Kasırgası sonrasında Gonaïves'te bir bebekle ilgilenirken.
Danny Kaye (1911-1987), UNICEF'in ilk ünlü elçisidir.
UNICEF Orta Doğu ve Kuzey Afrika Bölgesel Elçisi Mahmud Kabil bir oyuna katılıyor.
Matt Dawson, Johannesburg'da UNICEF'in kurduğu bir okuldaki öğrencilerle birlikte.
Lee, 2012 Yaz Olimpiyatları'nda.
İsveç'in UNICEF ulusal iyi niyet elçisi Eva Röse (sağda) Hindistan'da bir ziyarette.
UNICEF Malezya Takımı
Beat Kuşağı

Beat şairi Allen Ginsberg (solda) Timothy Leary ve John C. Lilly ile birlikte.
Beat Kuşağı New York'ta bir araya gelen ve daha sonra batı yakası kardeşliğine katılan bir grup Amerikan şairleri ve yazarlarından oluşmuştur. Bu hareket 1950 ve 60'lı yıllarda belirgin hale gelmiştir. Beat Kuşağı doğaçlama, tutkulu diyalog, açık cinsellik ve uyuşturucu deneyimleriyle ilgilenmiştir. Çalışmaları bunlara yansımış ve sonrasında yerleşik edebi dergilere sızmaya başlamıştır. Beat Kuşağının post modern edebiyata etkisi yadsınamaz. 1950'li yıllarda konformist bir hayatı yücelten ABD toplumunun değerlerine karşı olan bu yazarların en önemlilerinden biri olarak kabul edilen Jack Kerouac aynı zamanda "Beat Kuşağı" terimini de öneren ilk isimdir.
Beat Kuşağının Tarihsel Kökenleri

29 Bunalımı sürecinde, demiryolu inşaatlarında çalışan işçiler, demiryolları bittikten sonra yeni işler bulma amacıyla kaçak olarak bindikleri trenlerle Amerika'yı bir uçtan uca dolaşmaya başladılar. 29 Bunalımının getirdiği ekonomik küçülmeden ötürü, o dönemde ancak geçici ve karın tokluğuna, çiftliklerde iş bulunabiliyordu. Hayatta kalmak için sürekli eyalet değiştirerek, farklı hasat dönemlerine yetişmek gerekliydi. Bu mevsimlik işçiler, öyküleriyle Beat Kuşağının esin kaynağı oldular. Amaçsız demiryolu yolculukları geleneğinin ilk izleri Jack London eserlerinde görülür.
Beat Kuşağı'nın ortaya çıkışı, sonu gelmeyen yolculuklara ve yer değiştirmelere dayanır. 1940'larda, New York'taki Columbia Üniversitesi'nde bir edebi toplulukta tanışan bir grup öğrenci, Büyük Bunalım sonrası işsizlerin demiryollarına düşmesi gibi amaçsızca otostopla Amerika'yı dolaşmaya başladı. Gittikleri her eyalette yeni insanlarla tanıştılar ve adı henüz konulmasa da sisteme, geleneğe ve alışıldık yaşam biçimlerine muhalif bir kitle oluşmaya başladı. New York merkez olmak üzere, Denver ve San Francisco'da toplandılar. Grup içerisinde sanatın çok farklı dallarıyla ilgilenenler varsa da, Beat Kuşağı en çok edebiyat alanındaki çalışmalarıyla öne çıkacaktı. Jack Kerouac'ın Yolda romanı ve Allen Ginsberg'in Uluma şiiri dönemin en çok tanınan eserleri oldu. Beat Kuşağı'nın sanatta hiçbir akıma doğrudan bağlanmadığı görülebilir. Sanatsal üretim teknikleri olarak, popüler biçimleri kullanmazlar. Beat romanlarının ortaya çıkar çıkmaz büyük tepkiyle karşılanıp sansürlenmesi, uyandırdıkları dehşetten kaynaklanmıştır. Beat Kuşağı yazarlarının ve şairlerinin ilk eserleri, alışılmadık üsluplarından ve içeriklerinden ötürü sansürlendiler. 1950'li yıllarda bu nedenle onlarca dava açıldı, birçok eser ancak büyük oranda sansürlendikten sonra yayımlanabildi.
Beat Kuşağı'nın felsefi açıdan özünü varoluşçulukta bulmaktayız. Dostoyevski, Nietzsche, Kafka, Heidegger, Sartre, Camus gibi isimler düşünsel alanda bu fikirleri ilk işleyenler oldular. 20. yüzyılın dinmek bilmeyen bunalımları ve iki dünya savaşı, adı koyulamayan bir şeyin ortaya çıkmasına neden olmuştu. "yabancılaşma", "özgürleşme" ve "bulantı" gibi sözcüklerle tanımlanabilecek bu şey, Beat Kuşağı'nda sonsuz "yaşam coşkusu" olarak vücut bulacaktı.
Beat Kuşağının Tarihsel Kökenleri > 60'lı Yıllarda Beat Kuşağı

1960'lara girilirken Beat Hareketi, Amerikan yer altı gençliğinin öncüsü haline gelmiş ve müzikten sinemaya, şiirden romana her alanda etkisini göstermeye başlamıştı. 60'ların öne çıkan müzisyenleri Beat Kuşağı'ndan ciddi anlamda etkilendiler. The Doors, Bob Dylan, The Rolling Stones, The Beatles, Pink Floyd gibi gruplar yaptıkları deneysel çalışmalarla Beat Kuşağı'nın gelenek yıkıcı-muhalif karakterinin müzikteki temsilcileri oldular. Mülkiyetsizlik-aidiyetsizlik gibi değerleri merkezine koyan hippiler doğrudan Beat Kuşağı'nın derin etkisi altındaydılar. Amerika'daki 68 hareketleri de eylem pratiğinde Beat Kuşağı'nın tavrına yakın bir duruş sergilemektedir.
Beatnikler, Buda'yı ve meditasyonu Amerika'ya tanıttılar. Hayatın monoton ilişki setlerini sürdürmekten ibaret hale geldiği ve bireyin üretim ilişkilerinin devamlılığını sağlama adına bir araç haline getirildiği bir sistemde, psikolojik anlamda büyük yıkımların görülmesi kaçınılmazdı. Zenginleşen Amerika'da alım gücü ne denli yükselse de Amerikalılar, pembe bir düşün parçası olmadıklarını; maddi alım gücünün mutluluğu satın almaya yetmediğini anlamaya başlamışlardı. Beat Kuşağının gençlik üzerindeki büyük etkisi bu arayıştan doğmaktadır. Beatnikler, gençliği özgürleştirdiler ve insanları kurgulanmış yaşam biçimlerinin ötesine davet ettiler. 60'ların ikinci yarısında on binlerce gencin akın akın Hindistan'a doğru yola çıkması, Batı'nın sıkıcı sınırlarından topluca kaçış anlamına geliyordu ve başkaldırının doğrudan eyleme dönüşmüş biçimiydi. Bu dönemde Jim Morrison "Dünyayı istiyoruz, hemen şimdi istiyoruz" diyerek, arayışın ne denli büyük olduğunu göstermekte ve daha fazla beklenemeyeceğini ifade etmektedir.
Beat Kuşağının Tarihsel Kökenleri > Beat Kuşağı ve Yol

Beat Kuşağı yazarları ve şairleri, alışıldık edebiyatçıların ötesinde bir kişiliğe sahiptiler. Onlar için edebiyat hareket halindeyken, yolda üretilen bir şeydi. İçlerinde bazıları ise bir şeyler yazmak yerine hayatlarını romanlara yaklaştırmayı tercih ettiler. Bir Beat gibi yaşayan Jim Morrison da 27'sine dek yapılabilecek her türlü çılgınlığı yaparak ölümü kucaklamayı seçer. Peki "yol" neden Beat Kuşağı için böylesine kutsal bir anlam kazanmıştır? Bunun birkaç nedeni vardır. Yol, sonu gelmeyen arayışın simgesidir ve Beat Kuşağının felsefi özü olan Zen, dinamik meditasyon yöntemleriyle bu anlamı bulma üzerine kuruludur. Oysa anlam bir hedef olamaz. Anlam arayışın kendisindedir. Bu coşku onları Kuzey Afrika'ya, Viyana'ya, İstanbul'a, Uzakdoğu'ya, Paris'e ve dünyanın en uç köşelerine dek götürür.
Beat Kuşağının Tarihsel Kökenleri > Başlıca Beat Kuşağı Eserleri

Jack Kerouac'ın Yolda (On the Road, 1957) ve Zen Kaçıkları (Dharma Bums, 1958), Allen Ginsberg'in Uluma (Howl, 1956) ve William S. Burroughs'un Çıplak Şölen (Naked Lunch, 1959) adlı eserleri bu akımın ilk ve önemli yapıtlarındandır.
Kuşağın yazarlarının seçilmiş metinlerinin yer aldığı Beat Kuşağı Antolojisi ve Allen Ginsberg'in Uluma (Howl, 1956) 6.45 Yayın ve Sel Yayınları ortak basımıyla çıkmıştır.
Sivri Akıllılar

| --- | --- |

Yönetmen: Zeki Alasya
Yapımcı: Hürrem Erman
Senarist: Zeki Alasya Yaşar Seriner
Müzik: Cahit Berkay
Görüntü yönetmeni: Kaya Ererez
Stüdyo: Erman Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Komedi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1977
Çıkış tarih(ler)i: Kasım 1977
Süre: 84 dk
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Sivri Akıllılar, Zeki Alasya ve Metin Akpınar'ın başrollerinde oynadığı aynı zamanda Zeki Alasya'nın yazıp ve yönettiği 1977 yapımı Türk filmidir.
Konusu

Zeki ile Metin otelde garson olarak çalışmaktadır. Zeki ile Metin'in arkadaşları olan Recep ile eşi Perihan gazete çekilişinden tatil kazanmış ve otele gelmişlerdir. Recep ve eşi Perihan otele geldiğinde milyoner Cemil Bey de ailesiyle beraber tatile gelmiştir. Otelde Cemal Bey'in eşinin mücevherleri çalınınca Zeki ile Metin hırsızı bulmaya çalışmaktadır.
Film İzmir Urla Çeşmealtı'ndaki Nebioğlu Tatil Köyü'nde çekilmiştir.
Oyuncular

Zeki Alasya - Zeki
Metin Akpınar - Metin
Gönül Hancı - Sibel
Perran Kutman - Perihan Balyemez
Atilla Pekdemir - Recep Balyemez
Hulusi Kentmen - Recai Türkay
İsmail Hakkı Şen - Celal Bey
Hüseyin Kutman - Müdür Cesim
Gülsen Gürsoy - Nazlı
Gülümser Gülhan
Aytaç Öztuna
Tuncer Necmioğlu - Kerami
Tarık Şimşek - Sezai
Coşkun Göğen - Pekosbil Niyazi
Ahmet Kostarika
Rana Solak - Dilek
Ben O Değilim

| --- | --- |

Yönetmen: Tayfun Pirselimoğlu
Yapımcı: Veysel İpek Nikos Moustakas   Guillaume de Seille   Konstantina Stavrianou   İnci Demirkol   İrfan Demirkol
Senarist: Tayfun Pirselimoğlu
Oyuncular: Ercan Kesal   Maryam Zaree
Müzik: Giorgos Koumendakis
Kurgu: Ali Aga
Cinsi: Sinema filmi/
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2013
Çıkış tarih(ler)i: 26 Eylül 2014 (2014-09-26)  Türkiye
Süre: 125 dakika
Ülke:  Türkiye    Fransa    Almanya    Yunanistan
Dil: Türkçe
Hasılat: 41.734 TL
Ben O Değilim, Tayfun Pirselimoğlu tarafından yazılıp yönetilmiş, 2014 yılı yapımı sinema filmi. Çekimleri İzmir'de yapılan filmin başrollerinde Ercan Kesal ve Maryam Zaree yer almaktadır. 33. İstanbul Film Festivali'nde Yılın En İyi Türk Filmi Ödülü'ne layık görülmüştür.
Konusu

Orta yaşlarda, yalnız bir yaşam sürmekte olan Nihat (Ercan Kesal), bir yemekhanede çalışmaktadır. Ayşe (Maryam Zaree) ise, işe yeni başlamış mesai arkadaşıdır. Ayşe, Nihat'a ilgisini belli etmektedir. Bir gün onu evine yemeğe çağırır. Nihat, kocası hapiste olan Ayşe'nin evine gittiğinde, orada duvarda asılı olan fotoğraf dikkatini çeker. Fotoğrafta Ayşe ile hapisteki kocası vardır. Nihat, hapisteki kocaya ikizi gibi benzemektedir. Bu durum, Nihat'ın sıradan hayatını bambaşka bir yere sürükleyecek, biriyken başka birisi, "öteki" olmasına neden olacaktır.
Oyuncular

Ercan Kesal - Nihat
Maryam Zaree - Ayşe
Rıza Akın
Mehmet Avcı
Nihat Alptekin
Hakan Karsak
Murat Özben
Nikos Moustakas
Erdoğan Karataş
Okan Sağlam
Mirza Metin
Engin Emre Değer
Sencer Sağdıç
Mehmet Şerif Tozlu
Mithat Alam
Muharrem Bayrak
Eren Vurmaz
Reşad Başer
Sait Taşçı
Yusuf Acer
Uğur Dağ
Elif Bilici
Koltuk Belası

| --- | --- |

Yönetmen: Kartal Tibet
Yapımcı: Yahya Kılıç
Senarist: Erdoğan Tünaş
Oyuncular: Kemal Sunal Sema Çeyrekbaşı Gökhan Mete Berna Laçin
Müzik: Cahit Berkay
Görüntü yönetmeni: Abdullah Gürek
Stüdyo: Cem Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Komedi, Politik
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1990
Süre: 85 dakika
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Koltuk Belası, 1990 yapımı bir Türk filmidir. Yönetmeni Kartal Tibet'tir.
Konu

İmar müdürlüğünde çalışan Zühtü Bey, Devlet Millet Düzen Yüksek Parti'sinden (DMDYP) adaylık teklifi alır, belediye başkanlığı seçimlerine girer ve rakiplerine fark atarak kazanır. Ne var ki, kendisini seçtiren çevreler onun yakasını bırakmamaya kararlıdır.
Oyuncular

Kemal Sunal - Zühtü Kaya
Sema Çeyrekbaşıoğlu - Zühtü Kaya'nın eşi
Gökhan Mete - Milletvekili
Berna Laçin - Hülya
Erdoğan Aydemir - Başkan Yardımcısı
Hüseyin Köroğlu - Akın
Uluer Süer - Selim Bey
Cem Meto - Hakan
Sedat Demir
Selahattin Fırat
Türker Tekin
Rıza Pekkutsal
Biga

| Biga |
| --- | --- |
İlçe
 Çanakkale'nin Türkiye'deki konumu
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Çanakkale
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Erdinç Dolu
 • Belediye başkanı: Alper Şen (CHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 1331 km²
Rakım: 40 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 90.576
 • Kır: -
 • Şehir: -
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 17200
İl alan kodu: 0286
İl plaka kodu: 17
Resmî site biga.bel.tr
tr
Biga, Çanakkale ilinin kendi adıyla anılan yarımadada kurulmuş, merkeze 90 km uzaklıkta olan ilçesidir. Doğuda Gönen, batıda Lapseki, güneyde Çan, kuzeyde ise Marmara Denizi ile çevrilidir. 2021 yılı itibarıyla ilçe nüfusu 90.274, ilçe merkezinin nüfusu 55.975 olmuştur.
İlçenin temel geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Bununla birlikte tarıma dayalı sanayi gelişmekte olan sektörlerden biridir. İlk kurulan sanayi tesisi Gümüşçay beldesindeki DEMKO Demirci Konservecilik A.Ş. salça fabrikasıdır. Ayrıca Türkiye'nin en büyük sanayi topluluklarından birisi olan (İÇDAŞ) başta demir çelik olmak üzere çeşitli sektörlerdeki üretim tesislerini, mobilya alanında Türkiye'nin büyük gruplarından (Doğtaş) mobilya üretim tesislerini, (YTS Yalçın Tesisat Mlz.San.Tic.A.Ş.)de plastik üretim ve ambalaj malzemeleri tesislerini bu ilçenin sınırları içinde kurmuştur. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Biga İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi ve Biga Meslek Yüksek Okulu'da ilçe sınırları içerisinde bulunmaktadır. 4000'i aşkın öğrenci sayısı ile fakülte ilçenin ekonomisine önemli katkı sağlamaktadır.
Genel özellikler

Şehir merkezi Balıkkaya adı verilen bir tepenin eteklerinde kurulmuştur, denizden ortalama yüksekliği 38 metre olan ilçede yükseklik bu tepe ile 200 metreyi bulur. İlçenin bugünkü yüzölçümü 1331 km²'dir. İlçe Büyük İskender'in kıyılarında savaştığı Biga Çayı (Kocabaş ya da Granikos) ile ikiye bölünmüştür. İki yakayı birleştiren üç büyük köprü ile birlikte belediye hudutları içinde irili ufaklı 8(sekiz) köprü bulunur. İlçe merkezinin denize kıyısı yoktur. Şehir merkezini boydan boya kateden ve Çanakkale tarafından şehre girildiğinde başlayan İstiklal Caddesi, şehir merkezinde Çan Caddesi adını alarak ilçenin Çan karayolu çıkışına kadar uzanır. Şehir neredeyse bu cadde üzerinde kuruludur denilebilir. Eski yerleşim yeri bu güzergâh üzerinde gelişimini sürdürürken sonradan eklenen ve aslında kendine özel ekonomik merkezleri olan Şirintepe mahallesi ile Bursa karayoluna doğru gelişim göstermiş, son yıllardaki toplu yapımlarla Çanakkale ana karayolunun güneyinde de Toki ve Ortur yerleşim yerlerinin inşasıyla şehir imar açısından daha büyük bir alana sahip olmuştur.
Mahalleleri ve belde belediyeleri > Mahalleler

Hamdibey Mahallesi (Ada Mahallesi)
İstiklal Mahallesi
Turan Mahallesi
Gazi Kemal Mahallesi
Cumhuriyet Mahallesi (Çiçeklidede)
Sakarya Mahallesi
Şirintepe Mahallesi
Esentepe Mahallesi
Yenice Mahallesi
Çavuşköy Mahallesi
*Belde muhtarlıkları dahil değildir.
Mahalleleri ve belde belediyeleri > Beldeler

Karabiga
Gümüşçay
Kozçeşme - Nüfusu 2000'in altında kaldığından köy muhtarlığı olmuştur.
Balıklıçeşme  - Nüfusu 2000'in altında kaldığından köy muhtarlığı olmuştur.
Yeniçiftlik  - Nüfusu 2000'in altında kaldığından köy muhtarlığı olmuştur.
İlçe merkezi günümüzde Yeniceköy ile birleşmiş durumdadır, referandum ile 2013 yılında ilçe belediyesine bağlanmıştır. Köyü, şehir merkezinden sadece bir cadde ayırır. Aynı referandum ile Kalafat köyü ve Çavuş köyünün de ilçe mücavir alanına eklenmesine karar alınmıştır.
İlçenin 108 köyü ve 2 beldesi bulunmaktadır.
İklim ve Coğrafya

İlçe Akdeniz ve Karadeniz iklimleri arasında bir geçiş iklimine sahip ise de kıyıdan 30–40 km. sonra arazinin yükselmesiyle kara ikliminin etkisi başlar. Yazların sıcak ve kuraklığı Akdeniz iklimini, kışların kar yağışlı ve soğukluğu kara iklimini, ilkbaharın yağmurları ve nem fazlalığı Karadeniz ikliminin özelliklerini taşır. Karla örtülü günler yılda toplam olarak 5'i geçmez.
Biga yarımadasında eğim yönüne göre akarsular değişik yönlere akarlar. Kaz Dağı'ndan doğan Kocabaş Çayı (Biga Çayı-Granikos) kuzeye doğru akarak Marmara Denizi'ne dökülür.
İlçe topraklarının kuzey bölümü düzlük güney bölümü tepeliktir. İlçenin doğusu, batısı ve güneyi ormanlık olup, koru, bozuk koru, baltalık ve bozuk baltalıklardan oluşmaktadır. Bu ormanlar 59.029 hektardır. İlçenin kalan diğer alanı mera ve ekime elverişli arazi ile kaplıdır. İlçe merkezinin denizden yüksekliği 50 metredir. Bu yükseklik Balıkkaya Tepesinde 180 metreyi bulur.
Marmara denizine kıyısı bulunan ilçenin kıyı uzunluğu 71,6 km, ilin toplam kıyı uzunluğuna oranı %10,65'tir. İlçe Çanakkale ilinin en büyük yüzölçümüne sahip ilçesidir. Biga Ovası olarak anılan geniş bir ovaya sahiptir.
Nüfus

19. yüzyılda güney Marmara'nın büyük yerleşimlerinden biri olan Biga 20. yüzyılda fazla bir gelişme göstermemiştir. 1927 yılındaki cumhuriyet döneminin ilk nüfus sayımında merkez nüfusu 8 bin çıkmıştır. 1960'a kadar 10 bini aşamayan merkez nüfus 1970'te 13 bini, 1980'de 15 bini, 1990'da 20 bini, 1997'de 26 bini aşmış 2000 yılında ise 28 bine yaklaşmıştır. 2000'li yıllarda sanayileşmeye başlayan ilçenin nüfusu da sanayi ile birlikte artış göstermeye başlamıştır. 2007 yılı ADNKS'e göre birçok il ve ilçe merkezlerinin nüfusu az artış yaparken ya da nüfus kaybı yaşarken, Biga'nın nüfusu 28 binden 33 bine yükselmiştir 2009'da da 36.520'ye yükselmiştir. Halkın büyük çoğunluğunu muhacir, yerliler (kendilerine Manav derler), Pomak, Boşnak, Çerkes ve Çeçenler oluşturur.
| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 62.891 | 7.924 | 54.967 |
| 1935 | 73.456 | 7.480 | 65.976 |
| 1940 | 72.496 | 7.351 | 65.145 |
| 1945 | 60.351 | 8.182 | 52.169 |
| 1950 | 65.595 | 7.967 | 57.628 |
| 1955 | 67.512 | 8.659 | 58.853 |
| 1960 | 73.140 | 10.845 | 62.295 |
| 1965 | 74.294 | 12.063 | 62.231 |
| 1970 | 73.434 | 13.855 | 59.579 |
| 1975 | 74.284 | 15.188 | 59.096 |
| 1980 | 74.830 | 16.359 | 58.471 |
| 1985 | 75.190 | 17.678 | 57.512 |
| 1990 | 75.513 | 20.753 | 54.760 |
| 2000 | 77.169 | 27.549 | 49.620 |
| 2007 | 79.569 | 33.509 | 46.060 |
| 2008 | 81.363 | 36.469 | 44.894 |
| 2009 | 80.849 | 36.520 | 44.329 |
| 2010 | 80.982 | 37.196 | 43.786 |
| 2011 | 82.037 | 38.681 | 43.356 |
| 2012 | 83.594 | 40.637 | 42.957 |
| 2013 | 85.225 | 45.969 | 39.256 |
| 2014 | 86.483 | 47.898 | 38.585 |
| 2015 | 87.747 | 49.572 | 38.175 |
| 2016 | 89.853 | 51.028 | 38.825 |
| 2017 | 90.788 | 53.537 | 37.251 |
| 2018 | 90.576 | 54.429 | 36.147 |
| 2019 | 90.418 | 54.866 | 35.552 |
| 2020 | 90.274 | 55.975 | 34.299 |
Tarihçe

Şehrin ne zaman kurulduğu bilinmemektedir. Muhtemelen adının geldiği Pegae veya Pegai nin antik bir iskan yeri olmadığı sanılmaktadır. Bölgede Parion (Kemer) ve Priapos (Karabiga) adlı şehirlerin MÖ 7. yüzyıla kadar indiği bilinmekle birlikte Pegae veya Pegai adına ancak Orta Çağ Bizans ve Haçlı kaynaklarında rastlanır. Anna Comnenus buradan Pigas (menbalar) şeklinde bahseder. Haçlı kaynaklarında adı Spigadır. Bir yönü ile Karabiga ve Biga tarihi iç içedir. Büyük bir yangından sonra Karabiga'da bulunan asıl Biga'nın şimdiki yerine taşındığı eskisinin uzun süre imar edilememesi sonucu yeni yerin geliştiği eski Biga'nında Karabiga olarak kaldığı rivayet edilir. Az önce bahsi geçen yerlerin önemli bir iskele olan Priapos olması kuvvetle muhtemel olması bu tezi güçlendirmektedir. Nitekim 1850 lerde bu bölgeyi dolaşan Mordtmann antik Priapos'un Orta Çağ'lardaki Pegae ile aynı yer olduğunu ve buranında Karabiga'ya isabet ettiğini belirtir. Şimdiki Biga'nın ise Bizans ya da Osmanlı tarafından sonradan kurulduğunu anlatır. (Daha önce bahsi geçen yangın olayından sonra buraya taşınması). MÖ 334 yılında Büyük İskender ve Pers Kralı III. Darius arasındaki savaşta eski Biga olan Priapos yani Karabiga yakınlarında gerçekleştiği düşünülmekteydi. Son yıllarda elde edilen bulgular bu savaşın Çınarköprü köyünün bugünkü merası olan topraklarla Karabiga'ya doğru olan alanda gerçekleştiğini ortaya koymaktadır. İskenderin ordusunun Kocabaş Çayı'nın bugünkü Çınarköprü köyü yakınında konuşlandığı, Pers ordusunun ise çayın karşı tarafında bulunan topraklarda Çeşmealtı köyü ile Gümüşçay beldesi arasındaki alanda konuşlandığı işaret edilmiştir. Daha sonraki yıllarda önce İskender'in kumandanlarından Lysimakos'un nüfuzuna giren bölge bir süre sonra Bergama Krallığına geçmiştir. Bergamalılardan sonra Roma idaresi görmüş ve Bizans İmparatorluğu içinde yer almıştır. İlçede tam korunamadığı için depremlerle zarar görmüş Karabiga beldesindeki tarihi Priapos kentine ait kalıntılar (yerel halk arasında Kaleler diye bilinir) hala görülebilecek tarihî eserler arasındadır. Biga'ya bağlı Kemer köyündeki antik Parion kenti harabeleri ve Gümüşçay'da Kızöldün tepesinde bulunan 2 bin 600 yıllık Polyksena Lahiti en önemli antik bulguların bulunduğu alanlardır. Karabiga'da bulunan Priapos kale kalıntıları uzun yıllar ihmal edilmesi sonucu çoğu yıkılmasına rağmen 2021 yılında alınan bir kararla inceleme ve araştırma yapmak üzere planlamalara dahil edilmiştir.
Tarihçe > Bizans dönemi

Bizans döneminde Pegae'de bir Latin kolonisi bulunuyordu. 1190'da Frederik Barbaros, 1204'te Venedikliler ve Flamanlar burada ticaretle uğraşan İtalyan tüccarlar bulmuşlardı. 1205 yılından sonra İstanbul ve Anadolu'nun büyük bir kısmından çıkarılan Latinlerin elinde kalan birkaç şehirden biri de Pegae idi. Türklerin bölgeye yaptığı akınlar sırasında zor durumlarda kalmış abluka sebebi ile kıtlık ve vebadan etkilenmiştir. Bölgenin bir kısmı 14. yüzyıl başlarında Karesioğulları'nın eline geçmiş olmasına rağmen iyi korunan sahil şehirlerinden birkaçı gibi Pegai'de (Biga (Pegai)-Karabiga (Priapos)) ele geçirilememiştir. Bizans İmparatoru III. Andronikos ve Karesioğlu Demirhan Bey 1328 yılında bu sahillerdeki Bizans kasabalarına akın yapılmamasını içeren bir anlaşmayı Pegai'de imzalamışlardır.