stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Karisimbi Dağı

| --- | --- |
2005 yılındaki tırmanış kampından görülen Karisimbi doruğu

Yükseklik: 4.507 m (14.787 ft)
Çıkıntı: 3.312 metre (10.866 ft)
Yalıtılma: 207 kilometre (129 mi)
Koordinatlar: 1°30′G 29°27′D﻿ / ﻿1.500°G 29.450°D﻿ / -1.500; 29.450
Sıradağ: Virunga Dağları
Jeoloji
Dağ türü: Stratovolkan
Son patlama: MÖ 8050
Karisimbi Dağı, Ruanda ile Demokratik Kongo Cumhuriyeti arasındaki sınırda Virunga Dağları'ndaki aktif bir stratovolkandır. 4.507 metrelik Karisimbi, Doğu Afrika Riftinin batı kolu olan Albertine Rift'in bir parçası olan sıradağların sekiz büyük dağının en yükseğidir. Karisimbi, Rift Vadisi'nin diğer tarafında kuzeyde Mikeno, doğuda Bisoke ve batıda Nyiragongo ile çevrilidir. Karisimbi, Afrika'nın en yüksek 11. dağıdır.
Karisimbi adı, yerel dil olan Kinyarwanda'da kar anlamına gelen 'amasimbi' sözcüğünden gelmektedir. Kar çoğunlukla volkanın doruğunda haziran, temmuz ve ağustos aylarında kurak mevsimde bulunabilir.
Karisimbi ile Bisoke arasında, bu bölgede yaşayan dağ gorillerini gözlemlemek amacıyla Dian Fossey tarafından kurulan Karisoke Araştırma Merkezi bulunmaktadır.
1908 seferi

27 Şubat 1908'de, Egon Von Kirschstein liderliğindeki bir keşif gezisi, bir dolu ve kar fırtınası keşif gezisinin yirmi hamalının ölmesine neden olduğu sırada Branca Krateri'nden aşağı iniyordu.
Passo di Giau

| --- | --- |
Giau Geçidi

En yüksek noktası
Yükseklik: 2.236 metre
Koordinatlar: 46°29′03″K 12°03′06″D﻿ / ﻿46.48417°K 12.05167°D﻿ / 46.48417; 12.05167
Giau Geçidi (İtalyanca: Passo di Giau), İtalya'nın Veneto bölgesinin Belluno ilinde, Dolomitler'de bulunan ve yüksekliği 2.236 metre civarında olan dağ geçidi.
Geçit, Cortina d'Ampezzo ve Livinallongo ovasını birbirine bağlamaktadır.
Giro d'Italia'da 15. etapın sahnesi olup bisikletçiler Trento'dan Tre Cime di Lavaredo arasında Passo San Pellegrino, Giau, Cortina D'Ampezzo, Passo Tre Croci, Misurina gibi geçitler ve durakları geçerek, 184 kilometrelik yol kat ederler.
Passo di Giau, panoramik dağ manzaraları ile çevrili, çayır müziği sesli rüzgârlı yol uçurumlarına açılır. Kuzey rampası bir parça yamru yumru, inişli çıkışlı (2006 yılında yüzeyi yeniden kaplandı) ve daha kısadır. Fakat güney rampası çoğunlukla bir köşeden diğer köşeye dar ve bir parça düzdür. Passo di Giau'nun tepesinden sola dönüldüğünde Forcolla di Staulanza'ya giden yolda sapılır. İyi görünüşlü, resmedilmeye elverişli birkaç küçük köye doğru uzanılır. Yol esasen yumuşak, hafif kıvrımlı ve sıkı dönemçlidir. Trafik çok azdır. Vadi yanında yolu bittiği izlenimi vermektedir. Ayrıca, yol Passo di Cihiana'ya dönmeden önce Villa ve Forno di Zolda köyleri içine de devam etmektedir.
Pensacola Dağları

| --- | --- |
Pensacola Dağları

En yüksek noktası
Yükseklik: 2.150 m (7.053 ft 9+1⁄2 in)
Çıkıntı: England Zirvesi
Koordinatlar: 83°45′G 55°00′B﻿ / ﻿83.750°G 55.000°B﻿ / -83.750; -55.000
Pensacola Dağları, Antarktika'da Kraliçe Elizabeth Toprakları'nda bulunan bir sıradağdır. Dağlar, Transantarktik Dağları'nın bir parçası olup kuzeydoğudan güneybatıya doğru 450 km boyunca uzanır. En yüksek zirvesi ise England Zirvesi'dir (2,150 m).
Fışte Dağı

| --- | --- |
'

En yüksek noktası
Yükseklik: 2,868m
Çıkıntı: 1.391 metre (4.564 ft)
Yalıtılma: 25,6 kilometre (15,9 mi)
Koordinatlar: 43°57′13″K 39°54′11″D﻿ / ﻿43.95361°K 39.90306°D﻿ / 43.95361; 39.90306
Fışte Dağı (Rusça:Fişt Фишт/Фыщтэ, Adigece: Фыщт), Rusya üyesi Adıge Cumhuriyetinin güneybatısında bulunan  2,867m yüksekliğe sahip dağ aynı zamanda bölgesel mitolojide de kullanılan tarihsel bir imgedir.
Fışte, Kafkas halkları, bu arada Adige/Çerkes toplulukları arasında anlatılan Nartlara ya da Nart destanlarına konu olmuş olan bir dağdır. Eski Adigeler tarafından kutsal sayılmış dağlardan biridir. Anlatıya göre, Tanrılar Tanrısı Tha (Тхьа) Nartların yiyeceklerini yenilememeye, yeniden üretmemeye başlar, bunun üzerine Nartlar da açlıkla başbaşa kalırlar. Nartlar ayakta kalmış son yiyecekleri olan son damızlık domuzlarını da yedikten sonra tırmandıkları ve neresi olduğu tam bilenemeyen Fışte Dağı yamacında bir yerde uykuya dalmışlardır.
Haç Dikme Tartışmaları

Fışte Dağı 2010 yılında, başka bir konuda yeniden gündeme gelmiştir. O yıl, Kazak/Rus Hristiyan fanatikler, söylendiğine göre Rus Ortodoks Kilisesi'nin 'izni ve kutsaması' olmadan Fışte Dağı'nın doruğuna gizlice devasa bir demir Ortodoks Haçı dikmişlerdi. Haç daha sonra bilinmeyen kişilerce kesilerek atılmıştır.
Rus fanatiklerin Adigey'de birçok  başka yerlere de demir Ortodoks haçları dikmeye kalkıştıkları ve Rus Ortodoks Kilisesi'nin kutsamasıyla da, Adıge Cumhuriyeti'nin Maykop kenti yakınındaki Pobeda beldesine, 1864 yılında Çerkeslere uygulanan soykırım,etnik temizlik ve sürgün politikalarını bizzat yürüten, o sıralar  Kafkasya Genel Valisi ve Rus Kafkasya Ordusu Komutanı olan, Çar II.Aleksandr'ın kardeşi Veliahd Prens Mihail Nikolayeviç Romanovun büstünü dikmişlerdir.
Bu da Rus ekstremistler ile Rusya'da yaşayan diğer etnik ve dini topluluklar arasında sürtüşmelere yol açan nedenlerden biri olarak değerlendirilmiştir.
Şor Millî Parkı

| Şor Millî Parkı |
| --- | --- |


Tür: Ulusal Park
Konum: Kemerovo Oblastı Taştagol ilçesi
Koordinatlar: 52°35′00″K 88°20′00″D﻿ / ﻿52.58333°K 88.33333°D﻿ / 52.58333; 88.33333
Yüzölçümü: 4.138 hektar (41,38 km2)
Açılış: 27 Aralık 1989
İşletmeci: Rusya (kamu)
Durum: Faaliyette
Resmî site: Resmî sitesi
Şor Türkleri Milli Parkı (Rusça:Шорский национальный парк) 27 Aralık 1989'da Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti Bakanlar Kurulunun yayımladığı № 386 sayılı kararname ile kurulmuştur.
Şor Milli Parkı, Kemerovo Oblastı güney kesimindeki Taştagol ilçesindedir. Kuzeyden güneye 110 km, doğudan batıya 90 km yüzölçümü vardır. Taştagolda milli parkın yönetim organı vardır.
Posta adresi: 652990, Kemerova oblast, Taştagol şehri, Sadovaya caddesi No: 8.
Milli Markın yapısı

| Ormancılık | Yönetim yeri | Toplam alanı, hektar>  | Posta adresi |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. Ust-Anzas | Taştagol | 66004 | Ust-Anzas |
| 2. Çilisu-Anzas | Taştagol | 115823 | Ust-Kabırza köyü |
| 3. Yukarı-Kabırza | Taştagol | 117115 | Ust-Kabırza köyü |
| 4. Çüleş | Taştagol | 51631 | Klyuçevoy köyü |
| 5. Yukarı-Mrass | Taştagol | 63270 | Mras-Su |
Bölge ile ilgili açıklamalar

Tabiat Alanı: dağlık tayga
Relyef: Milli Park arazi son derece dağ sisteminin nehir vadileri ile disseke karmaşık vardır. 500–800 m ortalama yüksekliği, en yüksek zirvelerinden 1,600-1,800 m ulaşmak.
İklim: klim Asya kıtasının merkezine yakın parkın bulgu nedeniyle, kıta ve şiddetlidir. Çevreleyen yüksek sırtlar Dağ Shoria batı Salair sırtı güneyden - Altay dağ sistemi ve doğu sırtları Kuznetsk Alatau ve Batı Sayan, benzersiz bir iklim rejimi oluşturmak. Ocak ayı ortalama sıcaklığı -20-22 derece. Temmuz C, - 17-18 derece. Ortalama sıcaklık yüksekliği ile Dağlarda C. düşen edilir. 1,500-1,800 mm kadar rüzgar yamaçlarında dağlarda 900 mm yıllık ortalama yağış. Kar Ekim ayından Nisan ayına kadar, altı aydan fazla sürer. Kar örtüsü derinliği orta depresyonlarda, 200–250 cm ulaşır - güney ve güney-batı yönü hakim rüzgarlar fazla 400 cm..
Su: Mras-Su adındaki akarus ana akarsudur. Yeraltı, dağ ve yağmur sularından beslenir.
toprak yapısı: baskın toprak tipleri daha az bir ölçüde, podzolik toprağa, çim-podzolik ve. Bunun üst kısmında - SOD-podzolik topraklar alt Tayganın bölgesinin bir parçası olarak ve podzolik esas olarak ortaya çıkar. Tüm bu topraklarda onlara odunsu bitki büyümesi için oldukça elverişli..
Biyolojik Türlülük

Bulunan türlerin sayısı:
lycopsids — 4
папортниковидные — 16
голосеменные — 6
angiosperm — 483
Balık — 14
amfibi — 2
sürüngenler — 6
kuşlar — 182
memeli — 62
Flora ve bitki örtüsü:
Sibirya ormanlarının eşsiz ve zengin bitki örtüsü burada çok açık fark edilir. Sibirya Kandığı, kendine özgü türler vardır. iyah tayga hakim parkın bitki örtüsü. Orman tipleri dağ topluluklar tarafından temsil edilmektedir. Sedir ve köknar ağacı ile topluluk hakim. Çok daha az yaygındır ladin, çam, beyaz huş, kavak. Orta yaşlı ve olgunlaşan tarlaları en önemli oran yaş yapısı. Olgun stand oranı sadece ormanlık arazi beşte biri kadardır. Shirokotravnye krupnotravnye ve orman toplulukların en yaygın türleri. Daha az önemli çalılar kuş kiraz ve kül ile yosun ve otsu çalı-orman tipleri oranı ve bir bayan-eğrelti otu, eğrelti, bir savaşçı kuzey, hezaren çiçeği yüksek kupyr orman orman katta. Ormanların diğer payı ihmal edilebilir düzeydedir. Orta Shoria ormanlarında güney Sibirya dağların eşsiz ve zengin bitki örtüsü kalır..
Fauna : Teriofauna Milli Parkı birçok  türleri: tavşan, sincap, samur, vizon, su samuru, Wolverine, tilki, kurt, vaşak, geyik. Bu türlerin yanı sıra Sibirya gelincik, sincap, su sıçanı, misk faresi, Hamster, stoat, gelincik, bozkır kokarca, porsuk, bozayı, yaban ren geyiği, misk geyik, karaca, alageyik. Avifauna temsilcileri arasında, pek çok avlanan şunlardır: ortak yeşilbaş, shoveler, kılkuyruk, boz ördek, çıkrıkçın, Teal, Kırmızı- parkta kuşların nadir türler arasında vb olan kara leylek, altın kartal, Alaca doğan, balıkkartalı. Nehirlerde vardır grayling, goldilocks, alabalık.
Turizm ve rekreasyon

Şoryada yazın at ile dağ yürüyüşleri, zirvelere tırmanma ve mağaralarda gezme çam ormanlarının tabii kokuları ile dinlenme insan sağlığı için oldukça faydalıdır. Dağlı Şoryada turistik araçlar ile gezi ve yürüyüş parkurları mevcuttur.
Milli Parkta turistik rotalar:
«Mrassu — Ust- Kabırza». su. 110 km
«Ust- Kabırza». su. 70 km
«Sosnovka — Taştagol». kombine. 40 km
«Taştagol — Kabuk». otoyol (yaz mevsiminde). 90 km
Spor heveslileri kayak için — Mustag dağı tercih ederler, «Dağlı Şorya'nın incisi» — KulTayga dağı ve  Tazgol adlı etnografik müze ve göller akarsular, şelaleler  Mras-Su  vb. önemli çekim merkezleridir
Tabii ve kültürel miras

Şor Milli parkı bölgesinde 25 anıt içinde en sık konuğun geldiği 6 yerler şöyledir:
«Saga» Şelalesi — hidrolojik doğal anıt;
«Kizasskiye mağarası» — doğal jeolojk anıt;
«Nadejda» yani Umut mağarası doğal jeolojik mağara;
«Asker anıtı» — doğal jeolojik anıt;
«İçme Fil» kayası — doğal jeolojik anıt;
«Kabuk» Vokluz— hidrolojik doğal anıt.
Ellsworth Dağları

| --- | --- |
Sentinel ve Ellsworth Dağları

En yüksek noktası
Yükseklik: 4.892 m (16.049 ft 10+1⁄2 in)
Çıkıntı: Vinson Dağı
Koordinatlar: 78°45′G 85°00′B﻿ / ﻿78.750°G 85.000°B﻿ / -78.750; -85.000
Ellsworth Dağları, Antarktika'da Marie Byrd Toprakları'nda bulunan bir sıradağdır. Dağlar, Antarktika'daki en yüksek sıradağlardır ve Ronne Buz Sahanlığı'nın batı kenarında kuzeyden güneye doğru 360 km uzunluğunda ve 48 km genişliğinde bir dağ zinciri oluştururlar. En yüksek zirvesi ise Vinson Dağı'dır (4,892 m).
1683-1699 Osmanlı-Lehistan Savaşı

| g t Osmanlı-Lehistan savaşları |
| --- | --- |
 1440-44  1497-1500  1620-21  1633-34  1672-76  1683-99 
Osmanlı-Lehistan Savaşı (1683-1699), Osmanlı İmparatorluğu ile Lehistan Krallığı arasında 1683 yılından 1699 yılına kadar süren askerî mücadele, Osmanlı-Kutsal İttifak savaşlarının bir cephesi.
Savaş öncesi

Osmanlı İmparatorluğu ve Lehistan Krallığı; Ukrayna'da hüküm süren Kazaklar üzerinde hakimiyetlerini pekiştirmek amacıyla 1672 ve 1673-1676 yıllarında iki kez savaşmışlar, Osmanlıların zaferiyle biten savaşlar sonucunda Lehistan Podolya eyaletini terkettiği gibi, Özi nehir batısındaki Kazakların Osmanlılara tâbi olduğunu İzvança Mütarekesi'yle (17 Ekim 1676) kabul etmek zorunda kaldı. Padişah IV. Mehmed'in 12 Mart 1679'da onayladığı Barış Antlaşmasıyla sınırlar onaylandı.
Bununla birlikte; Osmanlıların bu zaferi geniş topraklarını kaybeden Lehistan Krallığı'nı Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'na yaklaştırdı. Zira, Lehistan Krallığı Fransa'yla yakın ilişkiler içindeyken, Fransa-Hollanda Savaşı'nı sonlandıran Nijmegen Antlaşmalarıyla (1678-1679) Fransa da barışçıl  bir siyasete dönmüş ve Lehistan'ı diplomatik yalnızlığa itmişti. Osmanlılar ise; 6 Ağustos 1682 tarihinde anılan İmparatorluğa savaş açmışlar, aynı yıl Macaristan'ın kuzeyinde Tökeli İmre önderliğindeki Kuruç hareketine askerî destek verip, müteakip yıl Viyana'yı hedef alacak seferin hazırlıklarına başlamışlardı. Bu durum karşısında, Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu ve Lehistan Krallığı arasındaki diplomatik temaslar sıklaştı ve taraflar "başkentleri düşman tehdidi altına girmesi halinde birbirlerinin yardımına gelmeleri" ilkesini içeren  bir ittifakı 31 Mart 1683'te Varşova'da imzaladılar.
Leh Kralı III. Jan Sobieski, her ne kadar 1683'te Osmanlıların başkent Krakov ya da İlbav (Osmanlılar 1672 ve 1675'te anılan kenti hedef almışlardı) üzerine yürüyebileceklerinden endişe etmekteyse de, Sadrazam Merzifonlu Kara Mustafa Paşa'nın hedefi Viyana idi ve Osmanlı başkentinin hazırlıkları Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'na yönelikti (kaldı ki; Osmanlılar hukuken sadece bu devletle savaş halindeydiler). Nitekim, Osmanlı ordusu 1683 Mayıs'ının başlarında Belgrad'da toplanmaya başlarken, III. Jan Sobieski Osmanlılara karşı güney sınırındaki kaleleri tahkim etmeyi sürdürüyordu. 7 Temmuz 1683'te ise Kırım atlıları Viyana yakınlarına ulaştılar. Tehdidin iyice yakınlaşması üzerine Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu Varşova İttifakı koşulları uyarınca Lehistan Krallığı'ndan askerî destek talep etti. Jan Sobieski ise ilkbahar ve yaz boyunca sürdürdüğü hazırlıkları tamamladı ve 15 Ağustos 1683'te ordusuyla Krakov'dan Viyana'ya doğru hareket etti.
Savaş > Viyana Kuşatması ve Almandağ ile Ciğerdelen Muharebeleri (1683)

Ana madde: II. Viyana Kuşatması
Ana madde: Kahlenberg Muharebesi
Ana madde: Ciğerdelen Muharebesi
Jan Sobieski komutasındaki 65-70.000 kişilik kurtarma ordusu 11 Eylül 1683'te Almandağı'na ulaştı. Osmanlı tarihinde çok tartışılan bir vaka olan, Kırım Hanı'nın bu orduyu Tuna'yı aşarken durdurmaması kritik bir aşamayı teşkil etti. Osmanlı ordusunun tam bir muharebe düzeni almaktansa bir bölümünün Viyana'yı kuşatmaya devam etmesi Leh-Alman ordusunun işini kolaylaştırdı ve sabah saatlerinde Osmanlıların hücumuyla başlayan muharebe akşam saatlerinde Leh hussarlarının tepeden aşağı süvari hücumuyla kesin olarak Osmanlı ordusunun yenilgisiyle sonuçlandı.
Merzifonlu Kara Mustafa Paşa yenilgi üzerine Viyana Kuşatması'nı kaldırarak Osmanlı ordusunu süratle Belgrad'a çekti. Jan Sobieski komutasındaki Leh-Alman ordusu ise ileri harekâtını sürdürdü ve Osmanlıların Tuna boyundaki en önemli üslerinden Estergon Kalesi'ne yöneldi. 6 Ekim'de Leh ordusu Ciğerdelen önlerine ulaştı ve Alman ordusunu beklemeden 7 Ekim'de Kara Mehmed Paşa komutasındaki Osmanlı birliklerine hücum ettiyse de Ciğerdelen Muharebesi'nde ağır kayıplarla püskürtüldü. Muharebenin 9 Ekim'deki ikinci aşamasında Alman ordusunun taarruzuyla az sayıdaki Türk birliğinin direnişi kırıldı ve ardından Estergon Kalesi müttefiklerce işgal edildi.
Savaş > Lehlerin Boğdan'a taarruzu (1683-1684)

Ana madde: Reni Muharebesi
Lehistan Krallığı 1683 sonbaharında büyük darbe yemiş Osmanlı ordusunun Belgrad'a çekilmesinden Kırım Hanlığı ordusunun da Macaristan'da bulunmasından bilistifade 1683 kışına doğru Stepan Kunaska komutasındaki bir Leh-Kazak ordusuyla Besarabya ve Boğdan'a hücum etti. Boğdan'da büyük katliamlar gerçekleştiren bu ordu (10-15.000 kişi) Aralık ayında Bender önlerinde Türk garnizonu tarafından püskürtüldükten sonra güneye inerek İsmail-Akkerman bölgesine ilerledi. Lehlere sığınan Boğdan Beyi Petraşayka da birlikleriyle Yaş'ı işgal etti. Budin civarından bölgeye ulaşan II. Hacı Giray komutasındaki 12.000 kişilik Kırım ordusu 4 Ocak 1684'te Reni Muharebesi'nde Leh-Kazak ordusunu büyük oranda imha etti. Boğdan Beyi Petraşayka da Yaş'ı tahliye ederek Lehistan'a sığındı.
Savaş > Barış müzakereleri ve düşük yoğunluklu çarpışmalar

1692 yılı özellikle Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'nu yalnızlaştırmak isteyen Fransa Krallığı'nın aracılığıyla Osmanlı İmparatorluğu ile Lehistan Krallığı arasında barış müzakerelerine sahne oldu. Görüşmeler geçmişte olduğu gibi Kırım Hanlığı üzerinden yürütüldü. Kırım Hanı Safa Giray Leh Kralı III. Jan Sobieski'ye Kamaniçe ve Ukrayna'nın terki karşılığında Lehistan Krallığı'nın Kutsal İttifak'tan ayrılmasını ve Kırım-Leh ittifakının kurulmasını teklif etti. Bu teklifiyle Kırım Hanı, giderek artan Rus tehlikesine karşı Lehistan cephesini hafifletmeyi ve Ukrayna üzerindeki Leh-Rus rekabetini kızıştırmayı hedefliyordu. Buna mukabil, Leh Kralı Sobieski Viyana'yla eşgüdümü korudu ve Kutsal İttifak'tan ayrılmadı. Barış müzakerelerinin sonuçsuz kalması üzerine taraflar yeniden savaşa hazırlandılar. Aynı yıl Kırım tahtında da değişiklik oldu ve I. Selim Giray 21 Ekim 1692'de üçüncü kez hanlığa atandı.
1693 yılı tarafların bir taraftan çarpıştıkları diğer yandan barış müzakerelerini sürdürdükleri bir yıl oldu. Nitekim, Bender'e taarruz eden 10.000 kişilik bir Leh kolordusu Özi Beylerbeyi Mustafa Paşa tarafından yenilgiye uğratıldı.. Lehlerin bu yenilgisinin ardından Fransa Krallığı bir kez daha taraflar arasında barışa arabuluculuk etme girişiminde bulundu. Osmanlı başkenti Kamaniçe'nin yıkılması koşuluyla Lehistan'a terkine rıza göstererek barışa eğilim gösterdiyse de savaş taraftarı Selim Giray'ın ısrarıyla böyle bir teklifin iletilmesinden sarfınazar edildi. Buna karşılık Kral Sobieski iyi derecede Türkçe bile elçisi Brianowski'yi barış müzakereleri için Bahçesaray'a göndererek barış teklif ettiyse de Selim Giray tüm Podolya ve Ukrayna'nın boşaltılarak terkini şart koşunca bir kez daha uzlaşıya varılamadı..
Savaş > Kırım akınları (1694-1698)

Barış müzakerelerinin bir kez da sonuçsuz kalmasının ardından 1694 yılı taarruz enerjisini yitirmiş Lehistan Krallığı'nın savaştaki son saldırısına sahne oldu. Leh ordusu bir kez daha Kamaniçe'yi kuşattıysa da Kahraman Paşa komutasındaki Türk garnizonu karşısında bir kez daha yenilgiye uğradı. Lehler kaleye erzak getiren Şahbaz Giray komutasındaki Kırım birliğini 6 Ekim'de Yuvaniça'da baskına uğratarak taşınan malzemeyi yağmaladılar.
Bunun üzerine Kırım Hanı Selim Giray sonradan kalgay olacak oğlu Şahbaz Giray'ı 1695 Şubat'ında 70.000 atlıyla sefere gönderdi. Galiçya'yı çiğneyen Şahbaz Giray Lviv'e kadar ilerledi, 8.000 kişilik Leh birliğini yenilgiye uğrattı ve 30.000 esir alarak Kırım'a geri döndü. Savaş ganimetlerinin bir bölümünü İstanbul'a gönderdi. Bununla birlikte; 1687 ve 1689 yıllarındaki Kırım seferlerinde büyük yenilgilere uğrayan Rusya altı yıllık hazırlıktan sonra tekrar taarruza geçerek Gazikerman ve Azak'ı hedef aldı. Bu nedenle, Kırım Hanlığı'nın Lehistan'a yönelik akınları hız keserken Ruslara karşı anavatan savunması önem kazandı.
1696 yılında Kırım Hanlığı ikinci bir Rus saldırısına hazırlanırken bu defa Saadet Giray komutasındaki küçük bir Kırım kolordusu Ocak ayında önce Barabaş Kazaklarının üzerine akın yaptı. Ardından ise Galiçya'ya girdi ve Lviv'e kadar ilerleyerek ve 10.000 esir aldı. Aynı yılın 17 Haziran'ında Leh Kralı Sobieski öldü (yerine 15 Eylül 1697'de II. August geçti). Rusların ikinci Azak kuşatması ise bu defa başarılı oldu ve kale 17 Ağustos'ta Rus ordusunun eline geçti. Eşzamanlı olarak Kazakların Özi nehri civarında yağma faaliyetleri arttıysa da Babadağ Muhafızı Yusuf Paşa, Kalgay Saadet Giray ve Kaplan Giray komutasındaki Osmanlı birlikleri bu istilacıları Eylül başlarında kesin bir yenilgiye uğrattı.
Karlofça Antlaşması

1699 yılında imzalanan Karlofça Antlaşması ile Lehistan; Ukrayna ve Podolya'yı almıştır.
II. Viyana Kuşatması öncesinde Osmanlı İmparatorluğu'nun kuzey sınırları ve Lehistan Krallığı
Leh Kralı III. Jan Sobieski
Almandağı zaferinden sonra Leh Kralı III. Jan Sobieski
Estergon kuşatması (1683)
Kamaniçe Kalesi'nin 1691 yılında yapılmış çizimi
1684 yılında Osmanlıların Kamaniçe önündeki zaferi
Turan (akarsu)

Başlığın diğer anlamları için Turan sayfasına bakınız.
| Turan> Konum |
| --- | --- |
Ülke(ler): Öök (Büyük Yenisey kolu)/Ulu Yenisey/Yenisey/Kara Deniz Rusya
Şehir(ler): Turan (şehir)
Genel bilgiler
Kaynak rakımı: 1360-1380 m
Uzunluk: 40 km
Turan — Rusya'da Tıva Cumhuriyetinde Piy-Hem bölgesinde  bir akarsu. Öök akarsuyunun sol koludur.
Nehrin uzunluğu — 40 km. Batı Sayanlarda Kurttug Şivi dağlarının doğu yamaçlarında ortaya çıkmaktadır. 
Üst kısımlarda, sırttan doğuya doğru akar, sonra güneye akar. Alt kısımlarda Turan-Öök havzasından akar. Ağzından 38 km uzaklıktaki Öök köyünün 4,5 km batısında (yukarısında) sol kıyıda Öök akar.
Orta kısımda, nehirde bir gölet oluşur, sağ kol Turan akarsuyunun kolu olan Bilelig (19 km uzunluğunda) içine akar.
Alt kısımlarda, sağ kıyıda Turan şehri, karşısında Nayıral köyü, nehrin hemen altında P257 Yenisey karayolu geçmektedir. Havza aynı zamanda Bilelig yerleşimine de ev sahipliği yapmaktadır (göletin yakınında).
Kanada Rocky Dağları

| --- | --- |
Ringrose Zirvesi

Yükseklik: 3,954 m (12,97 ft)
Koordinatlar: 53°06′38″K 119°09′22″B﻿ / ﻿53.11056°K 119.15611°B﻿ / 53.11056; -119.15611
Sıradağ: Rocky Dağları
Kanada Kayalık Dağları (İngilizce: Canadian Rockies; Fransızca: Rocheuses canadiennes), Kuzey Amerika Rocky Dağları'nın Kanada'da kalan kısmı olan sıradağlardır. Kuzey Amerika Kordillerası'nın doğu kısmını oluşturmakta olup Kanada Bozkırları'ndan Pasifik Okyanusu'na kadar uzanmaktadır. En yüksek zirvesi 3,954 metre yüksekliği ile Robson Dağı'dır.
Konuyla ilgili yayınlar

Adams, Ansel (2013). Ansel Adams In The Canadian Rockies. Little, Brown and Company. 978-0-316-24341-4
Brenda Koller: The Canadian Rockies Adventure Guide. Hunter Publishing Inc. 2006, 978-0-316-24341-4 (restricted online version (Google Books) 24 Aralık 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
Canadian Rockies. (2009). In Encyclopædia Britannica. Retrieved 22 Ağustos 2009, from Encyclopædia Britannica Online
Buttes Chaumont Parkı

| Buttes Chaumont Parkı |
| --- | --- |
Parc des Buttes Chaumont
Park görünümü

Tür: Park
Konum: Paris, Fransa
Koordinatlar: 48°52′49″K 2°22′58″D﻿ / ﻿48.88028°K 2.38278°D﻿ / 48.88028; 2.38278
Yüzölçümü: 25 ha
Açılış: 1 Nisan 1867
İşletmeci: Yeşil Alanlar ve Çevre Dairesi
Buttes Chaumont Parkı (Fransızca: Parc des Buttes Chaumont), Fransa'nın başkenti Paris'te bulunan bir parktır. Park, 19. arrondissementte yer almakta olup 1 Nisan 1867 tarihinde açılmıştır.
Buttes Chaumont Parkı, III. Napolyon döneminde tüm büyük parkları yaratan Jean-Charles Adolphe Alphand tarafından planlara göre inşa edilmiştir. Parkın 5.5 km yolu ve 2.2 km patikası bulunmaktadır. Parkın en ünlü özelliği, İtalya'nın Tivoli kentindeki Vesta Tapınağı'ndan esinlenilen ve yapay gölün sularının elli metre yukarısındaki bir uçurumun tepesinde yer alan Temple de la Sibylle'dir.
Kültürpark (Konya)

| Kültürpark |
| --- | --- |

Tür: Şehir parkı
Konum: Selçuklu, Konya, Türkiye
Koordinatlar: 37°52′30″K 32°29′21″D﻿ / ﻿37.87500°K 32.48917°D﻿ / 37.87500; 32.48917
Yüzölçümü: 79.000 m²
Açılış: 1970
İşletmeci: Konya Büyükşehir Belediyesi
Durum: Açık
Kültürpark, Selçuklu, Konya'da bulunan bir şehir parkı'dır. Alâeddin Tepesi'nin 750 m kuzeybatısına denk düşer. 79.000 m² alana yayılı parkın güney çizgisinde Hacıveyiszade Cami ve Belediye tramvay durağı, kuzey çizgisinde otobüs durakları ve Karamanoğulları devrinde yaptırılan Ak Cami bulunur. İçerisinde Dede Bahçesi, Konya İl Halk Kütüphanesi, Millet Kıraathanesi, açık hava tiyatrosu ile havuz mevcuttur.
Günümüzdeki şehir parkı hâliyle temeli 1967'de Ahmet Hilmi Nalçacı tarafından atılmıştır.
Dede Bahçesi

23.292 m² bir alana yerleşiktir. Osmanlı zamanında Mevlevi Nakiboğlu Hattat el-Hac Hasan Efendi satın alıp duvar ile çevreleyip havuz yaptırdı. . Zaman içerisinde Mevlevi dergâhına bağışlandı. 19. yüzyılda havuzun yanına iki katlı bir köşk inşa edildi. Cumhuriyet döneminde yıkılan köşk, 2008'de aslına uygun biçimde yeniden inşa edildi.