Ülkelere göre tesettür
İslam Dünyası > İran

İran'da, kadınların bol giysiler giymesi ve genel olarak başörtüsü takması gerekiyor.
İslamiyet öncesi dönemlerden beri kadınlar tarafından başörtüsü takılması Büyük İran'da yaygın bir hal aldı ve peçeler ilk olarak eski Mezopotamya bölgesinde kaydedildi. Daha sonra Asur'da peçe ayrıcalıklı kadınların üstlendiği statü sembolü olmuştu ve bir kanunla köylü kadınlar, köleler ve fahişelerin peçeyi giymeleri yasaklandı. Eski İranlılar M.Ö. 612'de Asuri Ninova'yı, M.Ö. 539'da Keldani Babilini ele geçirdikten sonra yönetici seçkinler Mezopotamya geleneklerini kabul ettiler. Eski İran hanedanları döneminde, peçe ilk önce varlıklılarla sınırlanmış, ancak yavaş yavaş yayıldı ve tevazu sebebiyle standart haline geldi. Daha sonra, Müslüman Araplar Sasani yönetimindeki İran'ı fethettikten sonra, erken Müslümanlar peçeyi, İran kültürüne maruz kalmaları sonucunda kabul ettiler.
Orta Asya'dan gelen Türk asıllı göçebe kabilelerinin başörtüsü takmayan kadınları bu durumu Orta Çağ'da kısmen değiştirdi. Bununla birlikte, 16. yüzyılda Safevî merkezileşmesinden sonra başörtüsü, İran İmparatorluğu çevresindeki kentsel alanlardaki kadınlar için standart baş giyimi olarak tanımlandı. Bunun istisnaları sadece köylerde ve göçebe kabileler arasında görüldü. Tüm yüzü örtmek İranlılar arasında nadirdir ve çoğunlukla yerel Araplar ve yerel Afganlarla sınırlıydı. Daha sonra, 19. yüzyıl sonlarında Kaçar hanedanı döneminde yaşanan ekonomik kriz sırasında en yoksul şehirli kadınlar başörtüsüne zaman ayıramadı. Saçların örtülmesi İran kadın kıyafetinde norm olmuştur ve kaldırılması kabalık, hatta bir hakaret olarak düşünülmüştür. 20. yüzyılın başlarında, İranlılar saçları örtmemeyi kırsal, göçebe, fakir ve İranlı olmamak gibi şeylerle ilişkilendirdiler.
1930'ların ortalarında, Batıcı yönetici Rıza Şah, tüm peçeleri yasaklayan bir kararname yayınladı. Pek çok İranlı kadını aşağılayan ve yabancılaştıran yasak, birçok geleneksel erkek kıyafetini de yasakladı. Bu kararı uygulamak için, polise, halk içinde peçeyi giyen herhangi bir kadının peçesinin çıkartılması emredildi.
Rıza Şah'ın halefi Muhammed Rıza Pehlevi altında resmi tedbirler azaltıldı ve başörtüsü giyilmesi artık bir suç değildi, aynı zamanda alt sınıfın geri kalmışlığının bir göstergesi olarak değerlendirildi.
İran devriminden birkaç yıl önce, İran toplumunun modeli olarak Avrupa merkezli cinsiyet rollerinin önemini sorgulama eğilimi, üniversite öğrencileri arasında çok fazla zemin kazanmıştır. Bu duygu, örtülü olmayan orta sınıflardan birçok kadının peçe takıp, Pehlevi rejiminin toplumsal cinsiyet ideolojisini ve saldırgan kültürelleşmeyi sembolik olarak reddettiği sokak gösterilerinde tezahür etti. Birçoğu İran kimliğinin ve kültürünün daha da dağılmasını önlemek için peçenin geri getirilmesi gerektiğini savunuyordu çünkü İran'ın bakış açısına göre açık kadınlar Batı materyalizmi ve tüketimcilik tarafından sömürülmekte olarak görülüyordu. Başörtüsü takmak devrimin ana sembollerinden biriydi ve bunun yanı sıra diğer geleneksel İran elbiselerinin canlanması ve giyilmesi de. Başörtüsü tüm kadınlar tarafından dini ve / veya milliyetçi semboller olarak giyildi ve onları devrimden önce giymeye inanmayan laik ve Batılı kadınlar bile, onları giyen kadınların büyük çoğunluğuyla dayanışmaya başladılar. Başörtüsü giymek önemli bir popülist araç olarak kullanıldı ve İran peçeli kadını devrimin zaferi için önemli bir rol oynadı.
Devrimin ardından, hicap aşamalı olarak zorunlu hale getirildi. 1979'da Ayetullah Humeyni, kadınların İslami kıyafet kurallarına uyması gerektiğini söyledi, hükûmet güvenceleri tarafından yapılan açıklamalarla bu ifadenin yalnızca bir öneri olduğu görüşündeydiler. Hicab daha sonra 1980'de hükûmet ve kamu dairelerinde zorunlu hale getirildi ve bu tepkilere neden oldu ve 1983'te tüm kadınlar için zorunlu hale geldi.
2010 yılında, İran'ın dokuz ilinde farklı şehirlerden gelen 15-29 yaşlarındaki 531 genç kadın üzerindeki ankette; (%77) sıkıca örtünmek taraftarı, %19 gevşek örtücü ve %4 oranında örtüye inanmadıklarını söyledi.