stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Karkamış Muharebesi
Savaş kayıtları

British Museum'da sergilenen Nebukadnezar Kroniği'nde savaş hakkında bilgiler verilmektedir. Ayrıca Kitab-ı Mukaddes'in Yeremya ve Ağıtlar bölümlerinde Yoşiyahu'nun Mısır'a meydan okuması ve ölümü hakkında bilgiler vardır.
Bitki ıslahı

Bitki ıslahı, istenen özelliklere sahip tarım ya da süs bitkileri elde etmek için, insan eliyle uygulanan eşleştirme ve seçme yöntemlerine verilen genel isimdir. Doğa koşullarının canlı türlerini seçilime tabi tutmasına benzer şekilde, insanlar da istedikleri özelliklere göre bazı bitkileri seçip diğerlerini eleyerek bitki türlerini bir seçilime tabi tutarlar.
Tohum Islahı

Tohum ıslahı, bir tohumu en yüksek kaliteye çıkartmak ve ondan en yüksek verimi almak için insanın tohum üzerinde melezleme yapması anlamına gelir. Tohum ıslahı, introdüksiyon, seleksiyon ve melezleme yöntemlerini kapsar.
Tohum ıslahının arkasında bir sürü neden yatmaktadır. Değişen iklim koşulları, tohumun taşıyabileceği potansiyel hastalıklar, tohumun zararlı olma ihtimali ve tohumun kalite veya verim bakımından düşük olması tohumun ıslah edilmesine zemin hazırlar. Tohumlar da; insanlara kaliteli ve verimli bitkiler sunmak, sağlıklı bitkiler üretmek, tüketicinin güvenini kazanmak ve tarım sektöründe gelişimler göstermek gibi amaçlarla ıslah edilir.
Tohum ıslahının yapımı çeşitli aşamalardan geçer. İlk olarak erkek bitki, 10 dakika sonra da dişi bitki toprağa ekilir. Melezleme yaparken açmamış çiçeklerin taç yapraklarına ihtiyaç duyulduğundan bu yapraklar özenle seçilerek elle toplanır. Bu olayın adı tarım literatüründe “emaskülasyon” olarak geçer. Bu aşamadan sonra içinde polen barındıran erkek organlar dişi organlara zarar vermeyecek bir şekilde alınır. Emaskülasyon aşamasından 1 gün sonra erkek organlardaki polenler dişi organa yapıştırılır ve böylece tohumun ıslahı gerçekleşir. Bütün bu işlemler bitkide tozlaşma olmaması için serada gerçekleşir ve bitkilerin güvenliği bu şekilde sağlanır.
Naci Sarıbaş

Mustafa Naci Sarıbaş, (d. 1949, Ankara), Türk diplomat.
1966 yılında TED Ankara Koleji'ni bitirmiş ardından da (Ankara İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi) Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme Bölümü'nden mezun olmuştur. 1972 yılında Ticaret Bakanlığında görev almış 1979 yılında Dışişleri Bakanlığı'na girmiştir. Çeşitli görevlerin ardından 2004-2006 yıllarında Katar Büyükelçiliği, 2007-2009 yılları arasında AB Genel Müdürlüğü, 2009-2011 yıllarında AGİT Daimi Temsilciliği görevlerinde bulunmuş, 2011-2013 yılları arasında Güney Kore büyükelçiliği görevini yürütmüştür. 2015 seçimlerinde Demokratik Sol Parti'den Ankara 2. bölge 3. sıra milletvekili adayı olmuştur. Gülden Sarıbaş ile evli olup, Ali isminde bir oğlu vardır.
Aydan Karahan

| Aydan Karahan |
| --- | --- |
Doğum: 1 Temmuz 1942 (82 yaşında)
Milliyet: Türk
Eğitim: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi
Meslek: Büyükelçi
Çocuk(lar): 2

Aydan Karahan (d. 1 Temmuz 1942), Türk büyükelçidir.
1965 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun olup Dışişleri Bakanlığı'na girdi. Yurt dışında çeşitli kademelerde görev yaptıktan sonra, 1992-1995 yılları arasında Lübnan Büyükelçiliği, 1995–1996 yıllarında KKTC Büyükelçiliği, 1996-1997 Dışişleri Bakanlığı müşavirliği, 1997-2000 yılları arasında İdari İşlerden sorumlu Müsteşar yardımcılığı, 2000-2003 arasında Hollanda Büyükelçiliği, 2003-2004 yılları arasında Macaristan Büyükelçiliği, 2004-2006 yılları arasında yeniden KKTC Büyükelçiliği yaptı.
Bazı cumhuriyetlerde bile idare babadan oğula geçiyor. Sayın Denktaş, seçimlere girmedi bile. Girseydi kazanır mıydı, kaybeder miydi ayrı bir konu ama girmedi bile. Yerini Sayın Talat'a bıraktı. Bu, benim dış tayinlerimde karşılaştığım üçüncü önemli olaydır. Hollanda'da Euro'ya geçişe, Macaristan'da da AB'a girişe tanık olmuştum
2007 yılında Bakanlık müşavirliğine atandı ve aynı yıl yaş haddinden dolayı emekli oldu. Girne Amerikan Üniversitesi'nin 2006 yılında verdiği fahri doktorası vardır. Evli ve iki çocuk sahibidir.
730'larda Emevîler

Bu sayfada, 740'larda Emevi Halifeliği'nde yaşanan olaylar yer alıyor.
Halife

Hişâm bin Abdülmelik
Olaylar > 730

Eylül - Ekim – Emevi kuvvetleri, Orta Anadolu'daki (günümüzde Türkiye) Bizans kalesi Harsianon'u yağmaladı; bu kale, Bizans-Arap savaşlarının sonraki yüzyılında tartışmalı bir kale olmaya devam etti.
9 Aralık - Erdebil Muharebesi: Barjik komutasındaki Hazarlar, Cibal ve Azerbaycan eyaletlerini işgal etti. Erdabil'de (İran) bir Emevi ordusunu (25.000 asker) yendi ve Cerrah bin Abdullah'ı öldürdü.
Olaylar > 731

Emevilerin Galya'yı fethi: Cerdagne'nin (doğu Pireneler) Mağribi valisi Munuza, Emevi otoritesine karşı isyan etti. Abdurrahman el-Gafiki komutasındaki Müslüman güçler tarafından Urgell'de (Katalonya) yenildi ve idam edildi. Septimania'daki Müslüman garnizonları Millau ve Arles şehirlerine baskın düzenledi.
Dar Geçit Muharebesi: Emevi yardım ordusu (28.000 asker) Türgeşler tarafından kuşatılan Semerkant'a (günümüz Özbekistan) gönderilir. Müslümanlar, Zarafşan Sıradağları yakınlarında, Taştakaraça Geçidi'nde pusuya düşürüldü. Muharebe, Emevi ordusu için ağır kayıplarla sonuçlanan bir Pirus zaferiyle sonuçlanır ve Müslümanların Orta Asya'daki yayılmasını neredeyse yirmi yıl durdurur.
Hazarlar büyük bir güç toplayarak karşı saldırıya geçip Arapları ağır bir mağlubiyete uğratarak Cerrah'ı öldürdüler.
Olaylar > 732

Garonne Nehri Muharebesi: Endülüs valisi Abdurrahman El Ghafiqi komutasındaki bir Endülüs Emevi ordusu (40.000 kişi), Pireneler'i aşarak güney Fransa şehirlerini yağmaladı ve Libourne Kontu'nu yener. Abdul Rahman, Bordeaux'yu yağmalayıp ele geçirir ve Garonne Nehri'nde Aquitaine Dükü Eudes'in ordusunu neredeyse yok eder.
Yaz – Aquitaine'li Eudes, sarayın Merovenj belediye başkanı Charles Martel'i Galya'daki Emevi istilası konusunda uyarmak ve istilacılara karşı desteğini istemek için Frank şehri Reims'e doğru yola çıkar. İki lider Paris yakınlarında buluşur. Charles bir ordu kurmak için emir yayınlar. Bu arada Araplar Périgueux, Saintes ve Angoulême şehirlerini harap eder, ardından Poitiers dışındaki Saint-Hilaire bazilikasını yağmalar.
Eylül – Charles Martel, Frank ordusunu (30.000 adam) Orléans'a götürür ve muhtemelen kalan birlikleriyle birlikte Aquitaine'li Eudes eşliğinde Loire Nehri'ni geçer. Ballan-Miré'de Tours yakınlarında kamp kurar. Charles, Indre ve Creuse nehirleri arasında Emevi öncü birliği yener. Abdul Rahman Al Ghafiqi, Vienne Nehri'nde bir mevzi kurmak için geri çekilir.
Ekim – Frank ordusu Vienne Nehri'ni geçer ve kamp kurar. Charles Martel, Roma yolu boyunca savunma pozisyonu alır ve Müslüman çatışmalarını savuşturur.
10 Ekim – Tours Muharebesi: Charles Martel komutasındaki Frank ve Burgonya kuvvetleri, Poitiers yakınlarında Abdurrahman Al-Ghafiqi ordusunu yenerek Batı Avrupa'ya doğru İslam ilerleyişini durdurur. Abdurahman Al Ghafiqi muharebe sırasında öldürülür. Charles, otoritesini Fransa'nın güneyinde genişletir ve bu da ona Martellus ("Çekiç") lakabını kazandırır. Zaferin sonucu bir dönüm noktasıdır ve Batı Avrupa ile Bizans İmparatorluğu arasında bir güç dengesi kurar. Müslüman kuvvetleri güneye doğru Septimania'ya çekilir, Pirene Dağları'ndan geri çekilir. Charles Martel, Frank topraklarına çekilir. Abd al-Malik ibn Katan al-Fihri, Endülüs'ün yeni valisi (vali) olur; ayrı bir Müslüman kuvveti Rhône bölgesine baskın düzenler.
Olaylar > 733

Muaviye bin Hişam komutasındaki Arap kuvvetleri Anadolu'ya girer ve Antalya, Doralyum ve Afyonkarahisar şehirlerini fetheder. Araplar, bu şehirleri Bizans'a baskın yapmak için bir üs haline getirir.
Emevîlerin İberya'yı fethi: Endülüs valisi Abdülmelik bin Katan el-Fihri komutasındaki Müslüman kuvvetleri Pireneleri geçti ve dağların her iki tarafını da yağmaladı.
Olaylar > 734

Abdülmelik bin Katan komutasındaki Müslüman kuvvetleri, Provence'a girer ve Rhône Vadisi'ne baskın düzenler. Avignon, Arles ve muhtemelen Marsilya şehirleri, Charles Martel'e karşı isyan eden Kont Maurontus tarafından teslim edilir.
Olaylar > 738

İleride halife olacak olan Mervan bin Muhammed, 150.000 kişilik orduyla Hazarlara karşı bir sefere çıkti ve İdil şehrine kadar ilerledi.
Doğumlar

731
Ebû Yûsuf, fıkıh alimi
I. Abdurrahman, Kurtuba emiri
Ölümler

731
Hür bin Yûsuf, devlet adamı
Muhammed el-Bakır, 5. Şii imamı
Charles Martel (at sırtında) Tours Muharebesi'nde Abdurrahman el-Gafiki'yi yendi.
Karapetê Xaço

| Karapetê Xaço |
| --- | --- |
Doğum: 3 Eylül 1900 Binatlı, Osmanlı imparatorluğu
Ölüm: 15 Ocak 2005 Yerevan, Ermenistan
Meslek: Müzisyen
Dil: Ermenice ve Kurmançça
Vatandaşlık: Osmanlı Ermenisi, Ermenistanlı
Tür: dengbej
Önemli eser:  "Ay lo mîro",  "Adullê",  "Çume Cizîre",  "Xim ximê"  "Lê dayikê" 
Partner: Yeva Azizyan
Çocuklar: 5

Karapetê Xaço ya da Karabêtê Xaço ya da Gerabêtê Xaço (Ermenice: Կարապետ Խաչո) (3 Eylül 1900 ya da 1903 ya da 1908 - 15 Ocak 2005), Osmanlı - Ermeni müzisyen.
Hayatı

Çocukluğundan itibaren Kurmanci dilinde Kürt halk şarkıları söylemeye başladı ve bu geleneğin sonraki kuşaklara aktarılmasında büyük rol oynadı.
Xaço Batman'ın Bileyder köyünde (günümüzde Binatlı) doğdu. 1915'te Ermeni Kırımı sırasında köyünün imha edilmesine tanık oldu. Kardeşleri Abraham, Manuşak ve Xezal ile birlikte Kürt bir asker sayesinde hayatta kaldılar.
Fransız Yabancı Lejyonu'nda 15 yıl paralı asker olarak görev yaptı. 1936 yılında Suriye'de lejyonda çalışırken, Kamışlı şehrinden Aizizyan ailesinin kızı Yeva ile evlendi. Bu evlilikten dört kızı ve bir oğlu oldu. 1946'da ailesiyle birlikte Ermenistan'a göçetti ve Erivan'a yerleşti.
Xaço, Erivan radyosu'nun Kürtçe servisinde çalışarak Dengbej müziğinin en önemli yorumcularından biri oldu. "Ay lo mîro", "Adullê", "Çume Cizîre", "Xim ximê" ve "Lê dayikê" gibi geleneksel şarkıları yorumladı. 15 Ocak 2005'te öldü.
Belgesel

Mehmet Aktaş, Dengekî Zemanê Bere: Karapêtê Xaço: Voice from the Past (Belgium: Medya TV, 2000).
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 132186527  ISNI: 0000 0001 1440 0337  LCCN: n2003068085  VIAF: 25757012   WorldCat (LCCN): n2003-068085
Paul Kummer

Mikolog Paul Kummer
Paul Kummer (22 Ağustos 1834 - 6 Aralık 1912), Almanya'nın Zerbst kentinde papaz ve öğretmen olarak çalışmıştır ancak daha çok mantarların isimlendirilmesindeki çalışmaları ile bilinir. Mantar isimlendirmesinin öncüsü Elias Magnus Fries, mantarlar için az sayıda cins önermişti ve çoğu mantar türü Agaricus cinsine bağlıydı. Az sayıdaki cins ise birçok oymağa (tribus) bölünmüştü. Kummer, 1871'de yayımladığı Der Führer in die Pilzkunde adlı eseri ile, Fries'in çok sayıda oymağını cins seviyesine yükseltti ve böylece günümüze kadar kullanılmakta olan Agaricus mantarlarının cins isimlerinin çoğunu oluşturdu. Bitki bilim mahlası P.Kumm.'dur.
Eserleri

"Der Führer in die Pilzkunde. Anleitung zum methodischen, leichten und sichern Bestimmen der in Deutschland vorkommenden Pilze, mit Ausnahme der Schimmel- und allzu winzigen Schleim- und Kern-Pilzchen. "1. Auflage. Zerbst (E. Luppe); (1871).
"Der Führer in die Mooskunde. Anleitung zum leichten und sicheren Bestimmen der deutschen Moose". 119 S .; Berlin. (1873).
"Der Führer in die Lebermoose und die Fefäßkryptogamen" (Schachtelhalme, Bärlappe, Farne, Wurzelfrüchtler). 1. Aufl.; Berlin (Springer); (1875).
"Kryptogamische Charakterbilder". VIII + 251 S., 220 Abb .; Hannover, (1878).
"Der Führer in die Mooskunde. Anleitung zum leichten und sicheren Bestimmen der deutschen Moose", 2. Aufl.; Berlin, (1880).
"Die Moosflora der Umgebung von Hann.-Münden". - Bot. Centralblatt 40: 65–72, 101-106; Kassel, (1889).
"Der Führer in die Mooskunde. Anleitung zum leichten und sicheren Bestimmen der deutschen Moose". 3. Auflage; Berlin, (1891).
"Der Führer in die Lebermoose und die Gefäßkryptogamen" (Schachtelhalme, Bärlappe, Farne, Würzelfrüchtler). 2. Auflage VII + 148 S .; Berlin (Springer), (1901).
Kunstformen der Natur

Kunstformen der Natur'un 8. levhasında, çeşitli Knidliler (Cnidaria) türleri görülüyor: sol üst ve orta altta, Desmonema annasethe (günümüzde, Cyanea annasethe).
Kunstformen der Natur (Doğanın Sanatsal Biçimleri), Alman biyolog Ernst Haeckel'in taş baskı eserlerinden oluşan bir kitaptır.
1899-1904 yılları arasında 10 levhalık setler halinde ve 1904'te de tam bir cilt olarak yayımlanan bu kitapta, çoğu ilk olarak Haeckel'in kendisi tarafından tanımlanmış olan çeşitli canlılara ait 100 adet baskı levha bulunur.
Kitap, Haeckel'in kariyeri boyunca üretmiş olduğu taslaklar ve sulu boya resimlere dayanarak üretilmiş binden fazla baskı içinden en iyilerinin seçilmesiyle oluşturulmuştur.
Haeckel'in kitabında özellikle dikkat çeken levhalar arasında, Protista âleminin Radiolaria (ışınlılar) şubesine dahil planktonlara ait olan ve bu canlıların amatör mikroskopçular arasında popülerleşmesine katkıda bulunan çeşitli baskılar vardır.
Bu baskılardan, neredeyse her onluk sette en az bir tane bulunur.
Hayvanlar âleminin Knidliler (Cnidaria) şubesi de kitapta oldukça öne çıkarılmıştır.
Actiniaria, Semaeostomeae ve Siphonophora gibi çeşitli Knidliler takımlarından canlılara yer verilmiş olan kitabın birinci onluk setinde, Haeckel'in ikinci eşi Anna Sethe'nin ölümünden kısa bir süre sonra tanımladığı ve "Desmonema annasethe" adını verdiği (günümüzde, Cyanea annasethe), özellikle çarpıcı bir denizanası da resmedilmiştir (sağdaki resim).
Kitaptan örnekler

9. levha, Hexacoralla
11. levha, Discoidea
28.levha, Discomedusae
29.levha, Tetracoralla
42. levha, Ostraciontes
47. levha, Aspidonia
49. levha, Actiniae
52. levha, Filicinae
53. levha, Prosobranchia
58. levha, Tineida
66. levha, Arachnida
67. levha, Chiroptera
74. levha, Orchidae
81. levha, Thalamophora
85. levha, Ascidiae
92. levha, Filicinae
99. levha, Trochilidae
Muzika-i Hümâyun

Muzika-i Hümâyun ya da Musika-i Hümayûn, kostümü, donanımı ve örgütlenme şekli itibarı ile Avrupa standartlarında bir ordu olan Asakir-i Mansure-i Muhammediye'nin yapısına uymadığı gerekçesi ile kaldırılan Mehterhane-i Hümayun'un yerine kurulan askerî bandodur. Kuruluşunda başına, 17 Eylül 1828'de bir İtalyan müzik adamı olan Donizetti Paşa getirilmiştir.
Mızıka-yı Hümayun', 6940 sayılı özel kanunun çıkarıldığı 1957 yılından sonra uluslararası platformda da adını duyuran Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası'nın çekirdeği sayılır.
Japonya'nın vize politikası

Japonya vizesi
Vizeden muaf ülkelerden birinden gelinmediği sürece Japonya ziyaretçileri, Japonya'nın dış temsilciliklerinden vize almak zorundadırlar. Japonya Hükûmeti, 67 ülke vatandaşının vize almak zorunda kalmadan turizm veya iş amaçlı Japonya'ya seyahatini sağlamaktadır.
Vizeden muaf ülkeler

Aşağıdaki 66 ülke ve bölgelerde 90 güne kadar olan ziyaretler vizeden muaftırlar1 (aksi belirtilmediği sürece):
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|   Avrupa Birliği   Andorra   Avustralya   Arjantin   Bahamalar   Barbados2   Brunei (15 gün)   Kanada   Şili   Kosta Rika   Dominik Cumhuriyeti   El Salvador |   Guatemala   Honduras   Hong Kong   İsrail   Lesotho2   Makao   Kuzey Makedonya   Malezya2   Mauritius   Meksika   Monako   Yeni Zelanda |   San Marino   Sırbistan2   Singapur   Güney Kore   Surinam   Tayvan3   Tayland2 (15 gün)   Türkiye2   Tunus   ABD   Uruguay |  |
1 - Avusturya, Almanya, İrlanda, Lihtenştayn, Meksika, İsviçre ve Birleşik Krallık vatandaşları, Adalet Bakanlığına 6 aya kadar ülkede kalmak için başvuruda bulunabilirler.

2 - Sadece Biyometrik pasaport ile

3 - Kişisel kimlik numarasını içeren Tayvan pasaport sahipleri için.
Gelecekte

Japon hükûmeti, Haziran 2014 yılında Endonezya, Filipinler ve Vietnam vatandaşlarına vize muafiyeti getirileceği olasılığını açıkladı.
Bazı ülkelere özel vize politikası

Japonya, Rusya, Bağımsız Devletler Topluluğu ülkeleri ya da Gürcistan vatandaşlarına özel vize politikası uygulamaktadır. Bu ülkelerin vatandaşları kendi mali garantisini sağlayamadığı sürece vize alamazlar. Bu ülkelerin vatandaşları turistik şirketler ya da Japonya'da oturan kişiler yoluyla vize için başvurmaları gerekmektedir.
Ayrıca Japon MOFA Çin ve Filipinler vatandaşlarına özel vize politikası bulunmaktadır.
2000'lerin başında bir Hong Kong pasaportuna basılı Japonya ziyaret vizesi
Japonya'nın vize politikası
  Japonya
  Vize gerekli değildir (90 gün ve 6 aya kadar uzatılabilir)
  Vize gerekli değildir (90 gün)
  Vize gerekli değildir (30 gün)
  Vize gerekli değildir (15 ya da 14 gün)
  Vize gerekli değildir (15 gün) (sadece tescil edilen pasaportlar)
  Elektronik Vize (90 gün)
  Varıştan önce vize alınması gerekmektedir
  Giriş reddedilir
Tokyo Uluslararası Havalimanı'nda verilen bir Japon geçici ziyaretçi etiketi/vizesi
Nikita Mandryka

| Mandryka |
| --- | --- |

Doğum: Nikita Mandryka 20 Ekim 1940(1940-10-20) Bizerte, Fransız Tunusu
Ölüm: 14 Haziran 2021 (80 yaşında) Cenevre, İsviçre
Çalışma alan(lar)ı: Yazar, Çizgi Roman Sanatçısı
Takma ad(lar)ı: Nik, Kalkus, Karl Kruss, Caleq-usse, Calgus, Kilkoz
Önemli çalışmaları: Le Concombre Masqué  Les Minuscules Les Clopinettes
Ödülleri: Büyük Angoulême Ödülü (1994)
Nikita Mandryka (d. 20 Ekim 1940, Bizerte, Fransız Tunusu – ö. 13 Haziran 2021, Cenevre), Fransız çizgi roman sanatçısı ve yazar.
Yaşamı

Mandryka, 20 Ekim 1940'ta Bizerte, Fransız Tunusu'nda doğdu. 1967'de "Pilote" dergisine geçmeden önce "Vaillant" dergisinde çizim yapmaya başladı. 1972'de Claire Bretécher ve Marcel Gotlib ile birlikte L'Écho des savanes adlı çizgi romanı yarattı. 1979'da "Pilote" dergisine geçerek baş editörü oldu. Burada başlıca en çok bilinen; Concombre masqué (The Masked Cucumber) adlı çizgi romanı piyasaya sürdü. Çalışmalarıyla 1994'te Büyük Angoulême Ödülü'nü kazandı.
Ölümü

Mandryka, 13 Haziran 2021'de Cenevre, İsviçre'de 80 yaşında kalp krizinden öldü.
Ödülleri ve başarıları

1988: Angoulême Uluslararası Çizgi Roman Festivali En İyi Tanıtım Çizgi Roman Ödülü
1994: Büyük Angoulême Ödülü
2005: Angoulême Uluslararası Çizgi Roman Festivali Emek Ödülü
Asteroid 157747 Mandryka adını Nikita Mandryka'dan almıştır.
Eserleri

Les aventures potagères du Concombre masqué (from 1975 to 2006).
Clopinettes (drawing), with Gotlib (story), Dargaud, 1974.
Mandryka, Éditions du Fromage, 1976.
Le retour du refoulé, Éditions du Fromage, 1977, coll. « L'Écho des Savanes ».
Les Minuscules, Éditions du Fromage :
Entre chien et chat, 1979.
Lob de la Jungle (drawing), with Jacques Lob (story), Les Humanoïdes Associés, 1980.
Alice (story), with Riverstone (drawing), Dargaud, 1985.
Le type au Reuri, Albin Michel, 1987.
La Horde - Mandryka chez Freud, Z'éditions, 1994.
Les animaux sont-ils des bêtes ? (drawing), with Fritax (story), P&T Production, 1995.
Y'a plus de limites !, Albin Michel, 1996.
Les Gardiens du Maser (story), with Massimiliano Frezzato (story and drawing), Éditions USA :
Le Concombre Masqué
Sadrettin Yüksel

| Sadrettin Yüksel |
| --- | --- |
Doğum: 11 Ocak 1920(1920-01-11) Sarayönü, Konya
Ölüm: 25 Aralık 2004 (84 yaşında) İstanbul, Türkiye
Vatandaşlık:  Türkiye
Eğitim: Medrese
Meslek: Molla, Yazar
Din: Sünni İslam
Evlilik: Sarete Yüksel
Çocuk(lar): Metin Yüksel Edip Yüksel Müfid Yüksel Nedim Yüksel

Sadrettin Yüksel (11 Ocak 1920, Sarayönü, Konya - 25 Aralık 2004, İstanbul), Kürt kökenli Türk İslam alimi ve mütefekkir.
Hakkında

Sadrettin Yüksel, aslen Bitlis'in Adilcevaz ilçesinin Koçeri (bugünkü Erikbağı) köyünden olup ailesi Kürtlerin Haydaran aşiretinden gelmektedir. 11 yaşında medresede eğitime başladı. Memuriyet hayatına Siirt'in Baykan ilçesinde müftü olarak başladı. Müftülüğü sırasında "İşârâtu'l İ'câz" tefsirini yayına hazırladı. Sonra müftülük görevinden istifa edip Güroymak'a dönerek ders vermeye başladı. 1964 yılında Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından Kur'an meâl ve tefsiri hazırlamakla görevlendirildi. Fakat bu proje yarım kaldı. 1966 yılı sonunda ailesiyle birlikte İstanbul'a taşındı. Gönenli Mehmed Efendi ve İsmail Ağa Kur'an kurslarında öğretmenlik yaptı. 1968 yılında Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından "İstanbul baş vaizi" olarak tayin olundu. 1975 yılında bu görevinden istifa etti.
Metin, Edip, Müfid ve Nedim Yüksel dahil yedi çocuk babası olup Kürtçe, Türkçe, Arapça ve Farsça dillerini biliyordu. Sadrettin Yüksel, 25 Aralık 2004 tarihinde öldü.
Görüşleri

Sadrettin Yüksel, fıkıh âlimi olarak ehli sünnet görüşlerini savunmuştur. Tasavvufî görüşlerinde İsmail Ağa Cemaati'ne bağlı olan Yüksel, yazılarında İslâm birliğini bozmak için ortaya çıkarıldığına inandığı Selefîliğe karşı yazılar yazmıştır.
Konuyla ilgili yayınlar

https://dergipark.org.tr/tr/pub/ulasbid/issue/64402/957735 8 Mart 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
http://acikerisim.dicle.edu.tr/xmlui/handle/11468/832 27 Haziran 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
http://isamveri.org/pdfdkm/22/DKM220403.pdf
Ayhan Öztoplu

| Ayhan Öztoplu |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: İzmir, Türkiye
Tarzlar: Caz
Meslekler: Müzisyen
Çalgılar: Bateri

Ayhan Öztoplu (d. İzmir), Türk caz müzisyeni ve baterist.
Hayatı ve kariyeri

İzmir'de doğan Öztoplu, 8 yaşındayken davul çalmaya başladı. 13 yaşındayken İzmir Açıkhava Tiyatrosu'nda ilk konserini veren müzisyen on yedi yaşından sonra çalışmalarını İstanbul'da sürdürdü. 90'lı yıllarda Ayşegül Aldinç, İlhan İrem, Ayna gibi ünlü müzisyen ve müzik gruplarıyla çalıştı. 1993 yılından itibaren yaşamaya başladığı Berlin'de çeşitli hocalardan ders aldı ve 2000 yılında ülkeye geri döndü. Türkiye'de Tuna Ötenel, Kürşat And, Neşet Ruacan, İmer Demirer, Sibel Köse, Fatih Erkoç, Burçin Büke, Önder Focan ve daha birçok caz müzisyeniyle konserler verdi. Ayrıca kısa bir süre Sertab Erener'e eşlik etti. İstanbul Caz Festivali, Avrupa Caz Festivali, Berlin-Hamburg-Kiel-Münih-Zürih-Roterdam turneleri, Aydın Caz Festivali gibi ulusal veya uluslararası festivallerde yer aldı.
Kobalt(II)

Chemical compound
Kobalt(II) sülfat heptahidrat
Kobalt(II) sülfat; CoSO4(H2O)x formülüne sahip inorganik bileşiklerden herhangi birine verilen isimdir. Genellikle sırasıyla kobalt sülfat, heksa- veya heptahidratları (CoSO4.6H2O or CoSO4.7H2O) tanımlar. Heptahidrat, suda ve metanolde çözünen kırmızı bir katıdır. Kobalt(II) tek sayıda elektrona sahip olduğu için tuzları paramanyetiktir.
Hazırlama ve yapı

Metalik kobaltın, oksidinin, hidroksitinin veya karbonatın sulu sülfürik asitle reaksiyonuyla oluşur:
Heptahidrat sadece oda sıcaklığında >%70 nemde kararlıdır aksi halde hekzahidrata dönüşür. Heksahidrat 100 °C ve 250 °C de, sırasıyla monohidrata ve anhidröz formlara dönüşür.
Hekzahidrat, sülfat anyonlarıyla ilişkili oktahedral [Co(H2O)6 ] 2+ iyonlarından oluşan bir metal sulu kompleksidir. Monoklinik heptahidrat ayrıca X-ışını kristalografisi ile tanımlanmıştır. Ayrıca [Co(H2O)6 ] 2+ oktahedranın yanı sıra bir kristalleşme suyu içerir.
Kullanımlar ve reaksiyonlar

Kobalt sülfatlar, kobaltın cevherlerinden çıkarılmasında önemli ara maddelerdir. Böylece, kırılmış, kısmen rafine edilmiş cevherler, kobalt sülfat içeren kırmızı renkli çözeltiler verecek şekilde sülfürik asitle işlenir.
Hidratlı kobalt(II) sülfat, diğer kobalt tuzlarının yapımında olduğu gibi, pigmentlerin hazırlanmasında da kullanılır. Kobalt pigmenti porselen ve camda kullanılır. Kobalt(II) sülfat, akümülatörlerde ve galvanik kaplama banyolarında, sempatik mürekkeplerde ve toprak ve hayvan yemlerine katkı maddesi olarak kullanılır. Bu amaçlar için kobalt sülfat, kobalt oksidin sülfürik asitle işlenmesiyle üretilir.
Ticari amaçla yaygın olarak bulunabilen heptahidrat, koordinasyon kimyasında rutin bir kobalt kaynağıdır.
Doğal oluşum

Nadiren kobalt(II) sülfat, birincil Co mineralleri (skutterudit veya kobaltit gibi) içeren oksidasyon bölgeleri arasında meydana gelen birkaç kristallohidrat minerali formunda bulunur. Bu mineraller: biebierit (heptahidrat), moorhouseit (Co,Ni,Mn)SO4 . 6H2O, aplovit (Co,Mn,Ni)SO4 . 4H2O ve kobalkieserittir (monohidrat).