stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Celâl Şengör
Eserleri > Katkıda bulundukları

"Pîrî Reis 1513 Dünya Haritası" (Boyut Yayıncılık, 2013)
Ödülleri

Yurt dışında birçok üniversitede bulunmuş olan Prof. Şengör, birçok uluslararası ödülün de sahibidir. Ayrıca, TÜBİTAK Bilim Ödülü'nü kazanan en genç bilim insanıdır. Ödüllerinin bazıları:
Londra Jeoloji Topluluğu, Başkanlık Ödülü (1984)
TÜBİTAK, Bilim Ödülü (1986)
Neuchâtel Üniversitesi Fen Fakültesi, Şeref Bilim Doktoru (Docteur ès sciences honoris causa) (1988)
Kültür Bakanlığı, Bilgi Çağı Ödülü (1991)
Fransız Fizik Cemiyeti ve École Normale Supérieure Vakfı, Rammal Madalyası (1994)
Collège de France Madalyası (1998)
Londra Jeoloji Topluluğu, Bigsby Madalyası (1999)
Gustav Steinmann Madalyası (2010)
Arthur Holmes Madalyonu
Mary C. Rabbitt Jeoloji Tarihi ve Felsefesi Ödülü
Eduard-Suess Madalyası (2020)
Tartışmalar > Öğrenciye cinsel taciz iddiası

2021 yılında katıldığı bir çevrimiçi etkinlikte bir kadın öğrencisine cinsel taciz uyguladığını belirtti. İstanbul Teknik Üniversitesi, Celal Şengör hakkında soruşturma başlattı. Şengör, yaptığını cinsel taciz olarak görmediğini ve durumda hiçbir anormallik olmadığını ifade etmiştir. Karşıyaka Belediyesi'nin Cumhuriyetin 100. yılı için düzenlediği etkinliğe davet edilmesi üzerine etkinlikte protesto edilmiştir.
Şengör, Paris Ulusal Doğa Tarihi Müzesi'nde Tyrannosaurus rex'in kısa kollarını açıklarken; 2005.
Celâl Şengör'ün Ekim 2020'de Gelecek Bilimde adlı YouTube kanalıyla yaptığı canlı yayından bir görüntü.
Pierre Parsus

| Pierre Parsus |
| --- | --- |
Parsus in 2015
Doğum: 06 Haziran 1921(1921-06-06) Paris, Fransa
Ölüm: 01 Ocak 2022 (100 yaşında) Castillon-du-Gard, Fransa
Milliyet: Fransız
Meslek: Ressam   Desinatör

Pierre Parsus (d. 6 Haziran 1921 - ö. 1 Ocak 2022), Fransız ressam ve desinatör.
Yaşamı

Parsus, 6 Haziran 1921'de Paris, Fransa'da doğdu. Ulusal Uygulamalı Sanatlar ve El Sanatları Okulu'nda heykeltıraşlar Charles Malfray, Jacques Zwobada ve René Babin'den eğitim aldı. Paul Cézanne'yi 1935'te Orangerie Müzesi'deki bir retrospektifte ve Vincent van Gogh'u 1937'de Modern Yaşamda Uluslararası Sanat ve Teknikler Sergisi'nde izleyerek kendisine örnek aldı.
II. Dünya Savaşı'nın başlangıcında kazan imalatçısı olarak eğitim görerek Bayac'ta çalıştı sobradan Fransa'nın Yoldaşları topluluğuna katıldı. Arudy'deki dokuz aylık seferberlik döneminde Fransız gençlik çalışma kampları'nda bulundu. Çalışma kampından çıktıktan sonra 1942'de Yves Joly, Guy Bourguignon ve Georges Croses ile Berger Tiyatrosu'nu kurdu. Mart 1943'te Viyana'daki bir kumaş fabrikasında zorunlu işçilik hizmeti'ne tabii tutuldu. Aynı yılın Haziran ayında Viyana'dan kaçarak Paris'e dönerek burada ailesini buldu ve resim yapmaya devam etti.
II. Dünya Savaşı'ndan sonra "Jeune Peinture" (Genç Ressamlar) hareketine katılarak Paris ve Nîmes'te sergiler düzenlemeye başladı. 1952'de Villa Abd-el-Tif Ödülü'ne layık görüldü ve daha sonra iki yıl boyunca Cezayir sarayında yaşaması için oraya gönderildi. Paris'e döndükten sonra 1957'de Fénéon Sanat Ödülü'nü aldı. Aynı yıl Sonbahar Fuarı'nın katılımcısı oldu. 1969'da François Rouan ile birlikte Montpellier 2 Üniversitesi'nin zemininde 1700 metrekarelik bir güneş saati yaptılar.
Parsus, Kasım 2000'de, Narbonne Müzesi'ndeki Henri d'Estienne Bölümü'nün açılışında Cezayir'de kaldığı süre boyunca yarattığı: Femmes Kabyles de retour du marché, Paysage de Kabylie ve À Biskra adlı üç eserini bağışladı Nîmes şehri boğa güreşi müzesi için 2003 yılında büyük bir tablo yaptı. Onuruna 24 Mart - 15 Ekim 2017 tarihleri arasında Pont-du-Gard Jean-Luc Sheets Sergi Salonu'nda onuruna "Du figuratif au sacré, du visuel à la vision" başlıklı bir retrospektif sergi düzenlenmiştir. Son dönemlerinde 2017 yılı sonlarında Giono et les peintres ve Apollinaire et Parsus, deux artistes de Nîmes adlı retrospektife tarzda çalışmalara imza attı.
Ölümü

Parsus, 1 Ocak 2022'de Castillon-du-Gard, Fransa'da 100 yaşında öldü.
Ödülleri

Villa Abd-el-Tif Ödülü (1952)
Feneon Ödülü (1957)
Rene Cottet Ödülü (1957)
Hainaut Uluslararası Plastik Sanatlar Festivali Altın Madalyası (1979)
Çalışmaları

Carnets d'atelier N°6 (1998)
L'Art singulier (2005)
Pictor (2009)
Rétrospective Pierre Parsus 2017 au Pont-du-Gard (2017)
Que voyez-vous Monsieur ?
Kaynaklar

↑  Meunier, Marie (2 Ocak 2022). "CASTILLON-DU-GARD Le peintre Pierre Parsus s'est éteint à l'âge de 100 ans". Objectif Gard (Fransızca). Castillon-du-Gard. 3 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ocak 2022.
↑  "Lucette et Pierre Parsus, peintre". Site officiel de Pierre Parsus (Fransızca). 1 Temmuz 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi.
↑  "Femmes Kabyles de retour du marché". Ministère de la Culture (Fransızca). 24 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi.
↑  "Paysage (titre d'usage)". Ministère de la Culture (Fransızca). 5 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ocak 2022.
↑  "À Biskra". Ministère de la Culture (Fransızca). 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi.
↑  Gilly, Claire (14 Nisan 2017). "Pierre Parsus : peindre est « un chemin vers l'ailleurs, une transcendance »". Le Monde (Fransızca). 5 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ocak 2022.
↑  "Giono et les peintres". Jean GIONO et les peintres (Fransızca). 5 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi.
↑  "APOLLINAIRE et PARSUS : deux artistes à Nîmes" (PDF). Académie de Nîmes (Fransızca). 18 Mayıs 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 31 Ocak 2022.
↑  Selliez, Tony (3 Ocak 2022). "Mort du peintre gardois Pierre Parsus, à 100 ans". France Bleu (Fransızca). Castillon-du-Gard. 5 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ocak 2022.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb13527604k (data)  ISNI: 0000 0000 0070 0729  SUDOC: 25935144X  VIAF: 10007508
Dopamin

| --- | --- |


Adlandırmalar
IUPAC adı4-(2-aminoethyl)benzene-1,2-diol
Diğer adlarOksitiramin, Prolaktin inhibe edici faktör, Prolaktin inhibe edici hormon
Tanımlayıcılar
CAS numarası: 51-61-6 
3D model (JSmol): Etkileşimli görüntü
ChemSpider: 661
DrugBank: DB00988
ECHA InfoCard: 100.000.101 
KEGG: C03758
PubChem CID: 681
CompTox Bilgi Panosu (EPA): DTXSID6022420 
 SMILES NCCc1cc(O)c(O)cc1 
Özellikler
Kimyasal formül: C8H11NO2
Molekül kütlesi: 153,18 g mol−1
Aksi belirtilmediği sürece madde verileri, Standart sıcaklık ve basınç koşullarında belirtilir (25 °C [77 °F], 100 kPa). 
Bilgi kutusu kaynakları
Dopamin (DA, 3,4-dihidroksifeniletilamin), hücrelerde ve canlılarda önemli rol oynayan nöromodülatör bir moleküldür. Çoğu hayvanda ve bazı bitkilerde sentezlenir. Katekolamin ve feniletilamin familyasından olan bir organik bileşiktir. Beyin ve böbreklerde sentezlenen L-DOPA molekülünden bir adet karboksil grubunun çıkarılmasıyla sentezlenen bir amindir. Dopamin, merkezi sinir sisteminde nörotransmiter olarak görev yapar. Nörotransmitterler beynin belirli bölgelerinde sentezlenir, ancak sistemsel olarak birçok bölgeyi etkilerler. Beyin, biri ödül sisteminde önemli bir rol oynayan birkaç farklı dopamin yolağı içerir. Hafıza, hareket, motivasyon, ruh hali ve dikkat süresi dahil olmak üzere birçok vücut fonksiyonunda rol oynar. Genellikle yapılması durumunda sonucunda ödül beklenen eylemler ve aktiviteler, beyindeki dopamin seviyesini artırır. Birçok bağımlılık yapan ilaç dopamin seviyelerini arttırarak çalışır.
Popüler kültürde ve medyada, dopamin genellikle "mutluluk hormonu" olarak tasvir edilir. Ancak farmakolojideki mevcut görüş, dopaminin sonucunda ödül beklenen aktiviteler için motivasyon hissiyatında (arzu etme) rol oynadığıdır. Eğer yapılması düşünülen eylem sonucunda ödül getirmiyor ise veya eylemin sonucu canlı için öneme sahip değilse dopamin salgısında azalma, eğer eylemin sonucunda beklenen bir ödül (örnek; yemek pişiren bir kişi, yemeği yeme ödülü ile motive olarak hareket eder) var ise dopamin salgısında artış görülür.
Merkezi sinir sisteminin dışında, dopamin temel olarak hücrelerin iletişiminde rol oynar. Kan damarlarında norepinefrin salınımını inhibe eder ve vazodilatör görevi görür; böbreklerde sodyum atılımını ve idrar çıkışını artırır; pankreasta insülin üretimini azaltır; sindirim sisteminde gastrointestinal motiliteyi (içeriğin sindirim sistemi boyunca hareket etme hızı) azaltır ve bağırsak mukozasını korur; bağışıklık sisteminde lenfositlerin aktivitesini azaltır.
Sinir sisteminin bazı hastalıkları, dopamin sisteminin işlev bozuklukları ile ilişkilidir. Bu hastalıkları tedavi etmek için kullanılan bazı temel ilaçlar, dopaminin etkilerini değiştirerek çalışır. Parkinson hastalığı (PD), Huntington hastalığı, fibromiyalji, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu (DEHB), huzursuz bacak sendromu, madde kullanım bozuklukları, bipolar bozukluk, obsesif-kompulsif bozukluk (OKB), majör depresif bozukluk ve şizofreni dopamin sistemi bozuklukları ile ilişkilendirilmiştir.
Görevleri > Hücresel etkileri

| Familya | Reseptör | Gen | Tip | Menakizma |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| D1-benzeri | D1 | DRD1 | Gs-bağlı | Hücre içi cAMP seviyelerini adenilat siklaz enzimini aktive ederek arttırır |
| D1-benzeri | D5 | DRD5 | Gs-bağlı | Hücre içi cAMP seviyelerini adenilat siklaz enzimini aktive ederek arttırır |
| D2-benzeri | D2 | DRD2 | Gi-bağlı | Hücre içi cAMP seviyelerini adenilat siklaz enzimini inhibe ederek azaltır |
| D2-benzeri | D3 | DRD3 | Gi-bağlı | Hücre içi cAMP seviyelerini adenilat siklaz enzimini inhibe ederek azaltır |
| D2-benzeri | D4 | DRD4 | Gi-bağlı | Hücre içi cAMP seviyelerini adenilat siklaz enzimini inhibe ederek azaltır |
| TAAR | TAAR1 | TAAR1 | Gs-bağlı Gq-bağlı | Hücre içi kalsiyum ve cAMP seviyelerini arttırır |
Dopamin, etkilerini hücre yüzeyi reseptörlerine bağlanarak ve aktive ederek gösterir. Ayrıca insalarda dopamin, TAAR1 reseptörü için yüksek bir afiniyete sahiptir. Memelilerde, D1'den D5'e kadar beş alt tip dopamin reseptörü tanımlanmıştır. Dopaminin kendisini stimülan veya inhibitör olarak tanımlamak yanlıştır. Dopaminin bir hedef nöron üzerindeki etkisi, o nöronun zarında hangi tip reseptörlerin bulunduğuna ve o nöronun ikinci haberci cAMP'ye verdiği iç tepkilere bağlıdır.
Görevleri > Hücresel etkileri > Depolanması, serbest bırakılması ve geri alınımı

Beynin içinde, dopamin bir nörotransmitter ve nöromodülatör olarak işlev görür ve tüm monoamin nörotransmiterlerinde ortak olan bir dizi mekanizmalar tarafından kontrol edilir. Sentezlendikten sonra dopamin, hücre içi sıvıdan (sitozol) sinaptik veziküle bir tür veziküler monoamin taşıyıcı olan VMAT2 tarafından taşınır. Dopamin, sinaptik boşluğa atılana kadar bu veziküllerde depolanır. Genellikle, dopamin salınımı, aksiyon potansiyelinin neden olduğu ekzositoz adı verilen bir süreç yoluyla gerçekleşir, ancak hücre içi TAAR1 aktivitesi de dopamin salınımını tetikleyebilir.
Sinapsa girdikten sonra dopamin, dopamin reseptörlerine bağlanır ve onları aktive eder. Bu aktive edilen reseptörler, dendritlerde (postsinaptik nöron) bulunan postsinaptik dopamin reseptörleri veya bir akson terminalinin (presinaptik nöron) zarında bulunan presinaptik otoreseptörler'den (örneğin, D2sh ve presinaptik D3 reseptörleri) biri olabilir. Postsinaptik nöron bir aksiyon potansiyeli ortaya çıkardıktan sonra, dopamin molekülleri hızla reseptörlerinden bağımsız hale gelir. Daha sonra ya dopamin taşıyıcısı ya da plazma membranı monoamin taşıyıcısı tarafından aracılık edilen geri alım yoluyla presinaptik hücreye geri emilirler. Sitozole geri döndüğünde dopamin, monoamin oksidaz tarafından katalize edilebilir veya VMAT2 tarafından veziküllere geri taşınarak tekrar kullanılabilir.
Görevleri > Merkezi sinir sistemi

Merkezi sinir sisteminde (MSS) dopamin; hareket, bilişsellik, duygulanım ve nöroendokrin salgılanımının kontrolünde rol oynar. "Dopaminerjik" hücre grupları ve yolakları, bir tür nöromodülatör olan dopamin sistemini oluşturur. Bu dopaminerjik hücre grupları ilk olarak 1964'te Annica Dahlström ve Kjell Fuxe tarafından şema haline getirilmiştir. Bu gurplara "A" harfi ile başlayan etiketler verilmiştir. Şemalarında, A1'den A7'ye kadar olan alanlar noradrenalin yolaklarını içerirken, A8'den A14'e kadar olan alanlar dopamin yolaklarını içerir.
Dopaminerjik nöronlar (dopamin üreten sinir hücreleri) nispeten az bir miktarda bulunur. İnsan beyninde toplamda 400.000 civarında dopaminerjik nöron bulunur. Ancak bu nöronların aksonları beynin diğer birçok bölgesine uzanır ve hedefleri üzerinde güçlü etkiler gösterirler. Günümüzde bilim adamlarının tanımladığı dopaminerjik alanlar, substantia nigra (kara madde, A8 ve 19), ventral tegmental alan (A10), arka hipotalamus (A11), arkuat nukleus (yaysı nukleus, A12), zona incerta (A13) ve periventriküler nukleus (A14)'tur.
Görevleri > Merkezi sinir sistemi > Substantia nigra

Substantia nigra, bazal ganglionun bir parçası olan küçük bir orta beyin bölgesidir. Substantia nigra, pars kompakta ve pars reticulata olmak üzere ikiye ayrılır. Dopaminerjik nöronlar esas olarak pars kompaktada (A8) ve pars kompaktanın yakınlarında (A9) bulunur. İnsanlarda, dopaminerjik nöronların pars kompaktadan dorsal striatuma projeksiyonu (nigrostriatal yolak), motor fonksiyonlarının kontrolünde ve yeni motor becerilerin öğrenilmesinde önemli bir rol oynar.
Görevleri > Merkezi sinir sistemi > Ventral tagmental alan

Ventral tegmental alan (VTA), bir orta beyin bölgesidir. VTA dopaminerjik nöronların en belirgin grubu mezokortikal yolak aracılığıyla prefrontal kortekse projekte olur. Başka bir küçük grup ise mezolimbik yolak aracılığıyla nükleus akumbense projekte olur. Birlikte, bu iki yolak mezokortikolimbik projeksiyon olarak adlandırılır. VTA ayrıca amigdala, singulat korteks, hipokampus ve olfaktör bulbusa dopaminerjik projeksiyonlar gönderir. Mezokortikolimbik nöronlar, ödül sisteminde merkezi bir rol oynar. Günümüzdeki araştırmalar, dopaminin bir dizi beyin bölgesi üzerindeki etkileri sayesinde itici uyaranlara karşı koşullanmada (deneyim yolu ile zararlı olduğu öğrenilmiş aktivitelerden uzak durma) çok önemli bir rol oynadığını göstermektedir.
Görevleri > Merkezi sinir sistemi > Hipotalamus

Arka hipotalamusta omuriliğe sinyal gönderen dopaminerjik nöronlar vardır, fakat dopaminin bu bölgedeki işlevi tam olarak bilinmemektedir. Bu alandaki patolojinin huzursuz bacak sendromunda rol oynadığına dair bazı kanıtlar vardır.
Hipotalamusta bulunan arkuat nukleus ve periventriküler nukleus, dopaminerjik bir yolak olan tuberoinfundibular yolak aracılığı ile hipofiz bezine giderek prolaktin hormonunun salgılanmasını inhibe eder. Dopamin, prolaktin salgılanmasının birincil nöroendokrin inhibitörüdür. Prolaktin sekresyonunu inhibe etmesi bağlamında, dopamin, bazen prolaktin inhibe edici faktör, prolaktin inhibe edici hormon veya prolaktostatin olarak adlandırılır.
Arkuat ve periventriküler nukleus arasında gruplanan zona incerta, hipotalamusun çeşitli bölgelerine sinyal gönderir. Ergenlik döneminde erkek ve dişi üreme sistemlerinin gelişimini aktive etmek için gerekli olan gonadotropin salgılatıcı hormonun (GnRH) salınımını kontrol eder.
Görevleri > Merkezi sinir sistemi > Bazal ganglion

Omurgalıların beynindeki en büyük ve en önemli dopamin kaynakları, substantia nigra ve ventral tegmental bölgedir. Bu yapılar birbirleriyle yakından ilişkilidir ve birçok yönden işlevsel olarak benzerdirler. Her ikisi de orta beyinde yer alır. Bazal gangliyonun en büyük bileşeni striatumdur. Substantia nigra, dorsal striatuma dopaminerjik sinyal gönderirken ventral tegmental alan, ventral striatuma benzer tipte bir dopaminerjik sinyal gönderir.
Bazal ganglionun işlevleri günümüzde henüz tam olarak anlaşılamamıştır. Genel olarak kabul gören en popüler hipotezler, bazal ganglionun eylem seçiminde temel bir rol oynadığını öne sürer. Eylem seçilim teorisi, en basit haliyle, bir canlının birkaç davranışın mümkün olduğu bir durumda olduğunda, bazal ganglionun bu davranışlardan hangisinin gerçekleştirileceğini belirlediğini öne sürer. Bu teoriye göre bazal ganglion, davranışları başlatmaktan sorumludur. Ancak bu davranışların eyleme nasıl geçirileceğinin ayrıntılarını belirlemekten sorumlu değildir. Başka bir deyişle, bazal ganglion, esasen bir karar verme sistemi oluşturur.
Bazal ganglion birkaç bölüme ayrılabilir. Bu bölümlerden her biri belirli türdeki eylemlerin kontrolünde yer alır. Bazal ganglionun ventral bölümü (ventral striatum ve ventral tegmental alanı içerir), tüm organizma düzeyinde eylemleri seçerek hiyerarşinin en üst düzeyinde çalışır. Dorsal bölümler (dorsal striatum ve substantia nigra'yı içerir) belirli bir davranış kalıbını uygulamak için kullanılan belirli kasları ve hareketleri seçerek daha düşük bir hiyerarşide çalışır.
Dopamin, eylem seçim sürecine iki önemli yolla katkıda bulunur. İlk olarak, eylemleri başlatmak için "eşiği" belirler. Dopamin aktivitesinin seviyesi ne kadar yüksekse, belirli bir davranışı uyandırmak için gereken itici güç o kadar düşük olur. Sonuç olarak, yüksek düzeyde dopamin, hiperrefleksiye ve dürtüsel (impulsif) davranışa yol açar; düşük dopamin seviyeleri uyuşukluk ve yavaşlamış yanıtlara yol açar. Parkinson hastalığı, substantia nigra devresindeki dopamin seviyelerinin büyük ölçüde azalmasına sebep olur. Bu hastalığı taşıyan kişilerde fiziksel olarak harekete geçmekte zorluk görülür. Ancak, hastalığı olan kişiler ciddi bir tehdit gibi güçlü uyaranlarla karşı karşıya kaldıklarında, tepkileri sağlıklı bir insanınkı kadar şiddetli olabilir. Zıt olarak, metilfenidat veya amfetamin gibi dopamin salınımını artıran ilaçlar, yüksek aktivite seviyeleri üretebilir. Yüksek dozlarda bu ilaçlar, psikomotor ajitasyon ve sterotipik hareketlere sebep olabilir.
Dopaminin ikinci önemli etkisi “öğretici” bir sinyal olmasıdır. Bir eylemi gerçekleştirirken dopamin aktivitesinde bir artış olursa, bazal ganglionun nöral ağları (network), gelecekte benzer durumlar ortaya çıktığında aynı yanıtı uyandırmayı kolaylaştıracak şekilde değişime uğrar.
Görevleri > Merkezi sinir sistemi > Ödül

Ödül sistemini tartışmak için kullanılan dilde "ödül", arzu etme (isteme) ve beğenme (zevk alma) davranışına neden olan bir uyarıcının çekici ve motivasyonel özelliğidir. Ödüllendirici bir uyaran, canlıyı onu istemeye ve onu gerçekleştirmeyi seçmeye teşvik edebilen bir uyarandır. Zevk, öğrenme (örneğin, klasik ve edimsel koşullanma) ve yaklaşma (isteme ve arzu etme) davranışı, ödülün üç ana işlevidir. Ödülün bir yönü olarak "zevk", ödülün bir tanımını sağlar; ancak, tüm zevkli uyaranlar ödüllendirici olsa da, tüm ödüllendirici uyaranlar zevkli değildir (örnek: para gibi dışsal ödüller). Ödüllendirici uyaranların motivasyonel veya arzu edilen yönü, ödülün ortaya çıkardığı isteme hissiyatından kaynaklanırken, içsel ödüllerden (çekici olan ve doğası gereği zevkli oldukları için davranışı motive eden koşulsuz ödüller) alınan zevk, ödülü aldıktan sonra tüketmekten kaynaklanır. "Incentive salience" adında bir nöropsikolojik model, içsel olarak ödüllendirici bir uyaranın bu iki bileşenini birbirinden ayırır. Bu modelde istemek veya arzu, "yaklaşma" davranışına karşılık gelirken, beğenme veya haz (zevk), "tamamlayıcı" davranışa karşılık gelir. Örnek olarak, uyuşturucu bağımlısı olan insanlarda, bağımlılık yapan bir maddeyi kullanma arzusu arttıkça "yaklaşma" kavramı ile "tamamlayıcı" kavramı birbirinden ayrışır; uyuşturucuya karşı gelişen tolerans nedeniyle onu tüketmekten elde edilen zevk azalır.
Görevleri > Merkezi sinir sisteminin dışında

Dopamin kan-beyin bariyerini geçmez, bu nedenle periferik alanlardaki sentezi ve işlevleri, beyindeki sentezinden ve işlevlerinden büyük ölçüde bağımsızdır. Kanda önemli miktarlarda dopamin dolaşır, ancak dopaminin buradaki işlevleri tam olarak bilinmemektedir. Dopamin, kan plazmasında epinefrin ile benzer miktarlarda bulunur, ancak insanlarda, plazmadaki dopaminin %95'inden fazlası, dopamin sülfat formundadır. Bunun sebebi kanda serbest dolaşan dopaminin sülfotransferaz 1A3/1A4 enzimleri tarafından katalize edilmesidir. Dopamin sülfatın bilinen hiçbir biyolojik işlevi yoktur ve idrarla vücuttan atılır.
Dopamin, periferik dokulardaki dopamin reseptörlerine etki edebilir veya dopamin beta hidroksilaz enzimi tarafından norepinefrine dönüştürülebilir. Bazı atardamar duvarlarında dopamin reseptörleri bulunur. Dopaminin bu reseptörlere bağlanması nöradrenalinin salınımını engelleyerek vazodilatasyona sebep olur.
Görevleri > Merkezi sinir sisteminin dışında > Bağışıklık sistemi

Bağışıklık sisteminde dopamin, bağışıklık hücrelerine, özellikle lenfositlerde bulunan reseptörlere etki eder. Ayrıca dopamin, dalak, kemik iliği ve dolaşım sistemindeki bağışıklık hücrelerini de etkileyebilir. Ek olarak, dopamin, bağışıklık hücrelerinin kendileri tarafından sentezlenebilir. Dopaminin lenfositler üzerindeki ana etkisi, aktivasyon seviyelerini azaltmaktır. Bu sistemin işlevsel önemi belirsizdir, ancak bu sistem sinir sistemi ve bağışıklık sistemi arasındaki etkileşimler için olası bir yol sağlar ve bazı otoimmün bozukluklardan sorumlu olabilir.
Görevleri > Merkezi sinir sisteminin dışında > Böbrekler

Renal dopaminerjik sistemi, tüm dopamin reseptör alt tiplerinin bulunduğu nefron hücrelerinde bulunur. Dopamin böbreklerde tübül hücreleri tarafından sentezlenir ve tübüler sıvıya salınır. Fonksiyonları arasında böbreklere kan akışını artırmak, glomerüler filtrasyon hızını artırmak ve idrarda sodyum atılımını artırmak yer alır. Bu nedenle, renal dopamin fonksiyonundaki bozukluklar, sodyum atılımının azalmasına ve sonuç olarak hipertansiyona neden olabilir.
Görevleri > Merkezi sinir sisteminin dışında > Pankreas

Pankreasta dopaminin rolü karmaşıktır. Pankreas, ekzokrin ve endokrin bileşen olmak üzere iki bölümden oluşur. Ekzokrin kısım, sindirim enzimlerini ve dopamin de dahil olmak üzere diğer bazı maddeleri sentezler ve ince bağırsağa salgılar. Salgılanan bu dopaminin ince bağırsağa girdikten sonraki işlevi tam olarak bilinmemektedir. Bilim insanlarının bu konuda hipotezleri, dopaminin bağırsak mukozasını hasardan koruduğu ve gastrointestinal motiliteyi azalttığı yönündedir.
Pankreasın endokrin kısmı, insülin dahil olmak üzere bazı hormonları sentezler ve kan dolaşımına salgılar. İnsülini sentezleyen kısımlardaki beta hücrelerinin dopamin reseptörleri içerdiğine ve dopaminin bu hücrelerin inüsülin sentezini azalttığı yönünde kanıtlar vardır. Bu bölgedeki dopaminin kaynağı net olarak belirlenmemiştir; kan dolaşımında dolaşan ve sempatik sinir sisteminden türetilen dopaminden gelebilir veya diğer pankreas hücreleri tarafından lokal olarak sentezlenebilir.
Hastalıklar, bozukluklar ve farmakoloji

Dopamin; Parkinson hastalığı (PD), Huntington hastalığı, fibromiyalji, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu (DEHB), huzursuz bacak sendromu, madde kullanım bozuklukları, bipolar bozukluk, obsesif-kompulsif bozukluk (OKB), majör depresif bozukluk ve şizofreni gibi birçok önemli tıbbi durumda merkezi bir rol oynar. Dopaminin kendisinin dışında, beynin veya vücudun çeşitli bölgelerindeki dopamin sistemlerine etki eden başka birçok önemli ilaç vardır, bunlara dopamin geri alım inhibitörleri ve antipsikotikler örnek verilebilir.
Hastalıklar, bozukluklar ve farmakoloji > Multipl skleroz

Çalışmalar, dopamin dengesizliğinin multipl sklerozda görülen yorgunluğa neden olduğunu öne sürmektedir. Multipl sklerozlu hastalarda dopamin, periferik kan mononükleer hücreleri tarafından IL-17 ve IFN-γ üretimini engeller.