stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ekrem Akurgal
Eserleri

Griechische Reliefs aus Lykien, DAI Berlin 1942
Remarques Stylistiques sur les reliefs Hittite, Ankara 1945
Spathethitische Bildkunst, Ankara 1948* Phrygische Kunst, Ankara 1955
Die Kunst Anatoliens von Homer bis Alexander, W. de Gruyter, Berlin 1961
Die Kunst der Hethiter, Max Hirmer, Mùnchen 1961, 1976; The Art of the Hittites, Thames und Hudson, London 1962; Arte degli Ittiti, Sansoni Firenze 1962
Orient und Okzident, Holle Baden Baden 1966, 1981; The Birth of Greek Art, Methuen, London 1968; Orient et Occident, Albin Michel, Paris 1969; The Art of Greece, Its Origins, Crown, New York 1968; Orient a Occidente, II Saggiatore, Milano 1969
Treasures of Turkey (Akurgal, Mango, Ettinghausen), Skira, Geneva*New York 1966 (Aynı zamanda Almanca, Fransızca, İtalyanca ve İspanyolca)
Urartaische und Altiranische Kunstzentren, Türk Tarih Kurumu, Ankara 1968
The Art and Architecture of Turkey, Oxford University Press 1980; Kunst in der Türkei, Office du Livre, Fribourg und Wurzburg 1980; L'Art en Turquie, Office du Livre, Fribourg 1981
Eski İzmir, Türk Tarih Kurumu, Ankara 1993, (also in German)
Griechische und Römische Kunst in der Türkei, München 1987
Ancient Civilizations and Ruins of Turkey, NET Yayınları, Istanbul 1993,; Civilisations et sites Antiques de Turquie, Istanbul 1986
Turquie, Akurgal, Robert Mantran, Jean Poul Roux, Pierre Bordas, Paris 1990 (also in German)
Anadolu Uygarlıkları, NET Yayınları, İstanbul 1987. ISBN 975-479-031-0
Eskiçağ'da Ege ve İzmir, Yaşar Holding Yayınlarından, dağıtım NET Yayıncılık, İstanbul 1993. ISBN 975-95252-0-8
Hatti ve Hitit Uygarlıkları, İzmir 1995
Türkiye'nin Kültür Sorunları, Bilgi Yayınevi Ankara 1998
Anadolu Kültür Tarihi, TÜBİTAK Yayınları, Ankara 1998
Bir Arkeoloğun Anıları, Türkiye Cumhuriyeti Kültür Tarihinden Birkaç Yaprak, Ekrem Akurgal. Türkiye Bilimler Akademisi, Ankara 1999 ISBN 9754051665
Civilisations et sites antiques de Turquie (de l'epoque prehistorique jusqu'a la fin de l'empire Romain) (800 av J.-C. - 395 ap. J. - C.) Haşet Kitabevi İstanbul, 1986
Ege Batı Uygarlığının Doğduğu Yer: Doğu Hellen Kültür Tarihi İ.Ö. 1050 - 333 İzmir BB Kültür Yayınları, İzmir, 2000, ISBN 975-18-0044-7
The Hattian and Hittite Civilizations KTB Yayınları, Ankara, ISBN 975-17-2756-1
Alt - Symrna I. Wohnschichten und Athenatempel Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara, ISBN 975-16-0496-6
Ancient Civilizations and Ruins of Turkey Net Turistik Yayınları, İstanbul
Hatti ve Hitit Uygarlıkları Net Turistik Yayınları, İstanbul
Eski İzmir I. Yerleşme Katları ve Athena Tapınağı Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara, ISBN 975-16-0496-6
Hittite and Other Anatolian and Near Eastern Studies in Honour of Sedat Alp Editör: Ekrem Akurgal; Editör: Aygül Süel Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara
L'Art en Turquie Office du Livre
The Aegean birthplace of western civilization history of East Greek art and culture 1050 - 333 BC İzmir BB Kültür Yayınları, İzmir, 2000, ISBN 975-18-0045-5
Türkiye'nin Kültür Sorunları ve Anadolu Uygarlıklarının Dünya Tarihindeki Önemi Bilgi Yayınevi, Ankara, 1998, ISBN 975-494-729-5
Devlet ateizmi

Günümüzde ve geçmişte devlet ateizmi uygulayan devletleri gösteren harita.
  Geçmişte devlet ateizmi ile yönetilen ülkeler
  Günümüzde devlet ateizmi ile yönetilen ülkeler (Çin, Kuzey Kore, Vietnam, Küba)
Sovyetler Birliğinde dini bayramların son bulması gerektiğini söyleyen bir afiş.
Devlet ateizmi, katı ateizmin veya nonteizmin siyasi rejimlere dahil edilmesidir. Bir dereceye kadar genellikle ideolojik olarak dinsizlikle ve dinsizliğin teşvikiyle ilişkilendirilen bir din - devlet ilişkisini tanımlar. Devlet ateizmi, bir hükûmetin ruhban karşıtlığını teşvik etmesi anlamına gelebilir. Dinin vatandaşın günlük yaşamına dahil edilmesi de dahil olmak üzere, kamusal ve siyasi yaşamın her alanında dinin kurumsal güç ve nüfuzuna karşı çıkan bir anlayıştır.
Komünist devletlerin çoğunluğu 1917'den itibaren benzer politikalar izledi. Sovyetler Birliği'nin (1922–1991) uzun bir devlet ateizmi geçmişi vardır. Bu nedenle sosyal hayatta başarı arayanlar genellikle ateist olduğunu itiraf etmek zorundaydı ve ibadet yerlerinden uzak durmalıydı. Bu eğilim özellikle 1929'dan 1953'e kadar süren Stalinist dönemin ortasında militan bir hal aldı. Doğu Avrupa'da Belarus, Bulgaristan, Estonya, Letonya, Ukrayna güçlü devlet ateizm politikaları yaşadı. Doğu Almanya ve Çekoslovakya'da da benzer politikalar vardı. Sovyetler Birliği, sonradan kontrol altına aldığı Orta Asya ülkeleri gibi yerler de dahil olmak üzere nüfuz ettiği yerlerde kamusal alanda dini ifadeyi bastırmaya çalıştı. Günümüzde Çin, Kuzey Kore, Vietnam ve Küba resmî olarak ateisttir.
Seküler devlet kavramı ile karıştırılmaması gereken devlet ateizminde, devlet dini ibadetleri engellemeye çalışır. Seküler devletlerde ise din ve ibadet özgürlüğü vardır. Seküler devletler herhangi bir dini veya dinsizliği desteklemez.
Komünist devletlerde uygulamalar > Arnavutluk Halk Cumhuriyeti

1967'de Arnavutluk Halk Cumhuriyeti devlet başkanı Enver Hoca, Lenin yönetimindeki Sovyetler Birliği zaten fiilen ateist bir devlet olmasına rağmen Arnavutluk'u "dünyanın ilk ateist devleti" ilan etti. Arnavutluk'taki Marksist-Leninist otoriteler dinin Arnavutluk'a yabancı olduğunu iddia etti ve bunu devlet ateizmi ve dinin bastırılması politikalarını haklı çıkarmak için kullandılar. Bu milliyetçilik aynı zamanda 1967'den 1991'e kadar devlet ateizminin komünist duruşunu haklı çıkarmak için de kullanıldı. Tarım Reformu Yasası Ağustos 1945'te camiler, manastırlar, tarikatlar ve piskoposlukların mülkleri de dahil olmak üzere dini kurumların çoğu mülkü kamulaştırıldı. Pek çok din adamı ve inançlı kişi yargılandı, bazıları idam edildi. Tüm yabancı Roma Katolik rahipleri, keşişleri ve rahibeleri 1946'da sınır dışı edildi.
Dine karşı kampanya 1960'larda zirveye ulaştı. Şubat 1967'den başlayarak Arnavut yetkililer, Arnavutluk'taki dini yaşamı ortadan kaldırmak için bir kampanya başlattı. APL üyeleri tarafından bile yapılan şikayetlere rağmen 1967'nin sonuna kadar tüm kiliseler, camiler, manastırlar ve diğer dini kurumlar ya kapatıldı ya da depolara, spor salonlarına veya atölyelere dönüştürüldü. Arnavutluk'taki çoğu gençler için kültür merkezlerine dönüştürülen 2.169 kilise, cami, manastır ve türbenin tamamından vazgeçilmesi aylık edebiyat dergisi Nendori'de "Gençlik, dünyadaki ilk ateist ulusu yaratmıştı." şeklinde ifade edildi.
Din adamları alenen karalandı ve aşağılandı, kıyafetleri alındı ve saygısızlık edildi. Çeşitli inançlara sahip 200'den fazla din adamı hapse atıldı, diğerleri sanayi ya da tarımda iş aramaya zorlandı, bazıları idam edildi ya da açlıktan öldü. İşkodra'daki Fransisken tarikatının manastırı ateşe verildi ve bunun sonucunda dört yaşlı keşiş öldü.
1976 Arnavutluk Anayasası'nın 37. Maddesi şöyle diyordu: "Devlet hiçbir dini tanımaz ve insanlara bilimsel, materyalist bir dünya görüşü aşılamak amacıyla ateist propagandayı destekler.". 1977 tarihli ceza kanunu, "dini propaganda ve dini yayınların üretimi, dağıtımı veya saklanması" nedeniyle üç ila on yıl arasında hapis cezası öngörüyordu. Bu durum; İncil, Kur'an, ikona veya benzeri dini nesnelerle yakalanan insanların uzun hapis cezalarıyla karşı karşıya kalması anlamına geliyordu.
1998 Arnavutluk Anayasası ile birlikte ülke parlamenter bir cumhuriyet olarak tanımlanmış ve dini inanç konularında baskıya karşı koruma da dahil olmak üzere kişisel ve siyasi hak ve özgürlükler tesis edilmiştir.
Komünist devletlerde uygulamalar > Sovyetler Birliği

Devlet ateizmi (Rusça: gosateizm, "devlet" [gosudarstvo] ve "ateizm"in [ateizm] hecesel kısaltması) resmi Sovyet ideolojisinin önemli bir hedefiydi.
Sovyetler Birliği Komünist Partisi, ibadet yerlerini yok etmek, dini liderleri idam etmek, okulları ve medyayı din karşıtı propagandayla doldurmak gibi çeşitli faaliyetlere girişti ve "bilimsel ateizm" propagandası yaptı. Çeşitli yollarla dini ortadan kaldırmaya çalıştı. Böylece SSCB, devlet ateizmini kurmak amacıyla mevcut dinin ortadan kaldırılmasını ve gelecekte dini inancın yerleşmesini önlemeyi resmi ideolojisinin hedeflerinden biri olarak benimseyen ilk devlet oldu.
Rusya İç Savaşı'ndan sonra devlet, kaynaklarını inanmayanlara dini inançların aşılanmasını durdurmak ve hâlâ var olan "devrim öncesi kalıntıları" ortadan kaldırmak için kullandı. Bolşevikler özellikle Rus İç Savaşı sırasında Beyaz Hareketi destekleyen Rus Ortodoks Kilisesi'ne düşmandı ve onu Çarlık otokrasisinin destekçisi olarak görüyorlardı.
Toprağın kolektifleştirilmesi sırasında Ortodoks rahipler, Sovyet rejiminin Deccal olduğunu ilan eden broşürler dağıttılar. Sovyetler Birliği'nde siyasi baskı yaygındı ve çok sayıda dine dini baskı uygulanırken, rejimin din karşıtı kampanyaları genellikle devlet çıkarlarına dayalı olarak belirli dinlere yönelikti. Sovyetler Birliği'nde dine yönelik tutum, bazı dinlere karşı zulümden diğerlerini yasaklamamaya kadar çeşitlilik gösteriyordu.
1920'lerin sonlarından 1930'ların sonlarına kadar Militan Ateistler Birliği gibi örgütler tüm dinlerle alay etti ve inananları taciz etti. Kendi gazete ve dergilerini yayınladı, konferanslara sponsor oldu ve dini hicveden ve ateizmi teşvik eden gösteriler düzenledi. Din karşıtı ve ateist propaganda, okullardan medyaya ve hatta dini olanların yerine ritüellerin ikame edilmesine kadar Sovyet yaşamının her alanına uygulandı.
Devrimden sonraki yaklaşık bir yıl içinde devlet, kiliselerin kendisi de dahil olmak üzere tüm kilise mülklerine kamulaştırdı ve 1922'den 1926'ya kadar olan dönemde 28 Rus Ortodoks piskoposu ve 1.200'den fazla rahip öldürüldü. Ruhban okullarının çoğu kapatıldı ve dini yazıların yayınlanması yasaklandı. Birinci Dünya Savaşı öncesinde 54.000 cemaati bulunan Rus Ortodoks Kilisesi'nin sayısı 1940'ta 500'e düşürüldü. [63] Genel olarak aynı yıl itibarıyla 1917'de faaliyet gösteren kilise, sinagog ve camilerin yüzde 90'ı ya zorla kapatıldı, dönüştürüldü veya yok edildi.
Komünist devletlerde uygulamalar > Demokratik Kampuçya

Kızıl Kmerler, 1975'ten 1979'a kadar Kamboçya'yı yönettikleri süre boyunca Budistlere aktif olarak zulmetti. Tüm dini uygulamalar yasaklandı. Budist kurumları ve tapınakları yıkıldı ve çok sayıda Budist rahip ve öğretmen öldürüldü. Ülkedeki manastırların üçte biri, çok sayıda kutsal metin ve yüksek sanatsal kaliteye sahip eşyalarla birlikte yok edildi. Resmi olarak ateist bir devlet olan rejim tarafından yaklaşık 25.000 Budist rahip katledildi.
Bu durum, Pol Pot'un Budizmin "yozlaşmış bir yapmacık" olduğuna inanması nedeniyle yapıldı. Budizmin Kamboçya'daki 1.500 yıllık izi ortadan kaldırmaya çalışıldı.
Komünist devletlerde uygulamalar > Çin

Çin, resmi devlet ateizmi politikasını benimsedi. Çin anayasasının 36. maddesi din özgürlüğünü garanti ediyor ancak yalnızca devletin onayladığı kuruluşların üyelerinin dini uygulamalarına izin veriyor. Nisan 2016'da Genel Sekreter Xi Jinping, Çin Komünist Partisi üyelerinin "boyun eğmez Marksist ateistler" olması gerektiğini belirtti. Çin Komünist Partisi, dini inançların ve ona üyeliğin uyumsuz olduğunu görüşündedir. Ancak devletin sıradan vatandaşları ateist olmaya zorlamasına izin verilmez. Çin'in resmi olarak onaylanmış beş dini örgütü: Çin Budist Derneği, Çin Taocu Derneği, Çin İslam Derneği, Üçlü Yurtsever Hareketi ve Çin Yurtsever Katolik Derneği'dir. Bu gruplara bir dereceye kadar koruma sağlanmaktadır ancak Devlet Diyanet İşleri İdaresi kapsamında kısıtlamalara ve kontrollere tabidirler. Anayasa, dinin "toplumsal düzeni bozan, vatandaşların sağlığını bozan veya devletin eğitim sistemine müdahale eden faaliyetlerde bulunmak" amacıyla kullanılmasını içermediği sürece "normal dini faaliyetler" olarak adlandırılan faaliyetlere izin vermektedir. Dini kuruluşlar ve din işleri hiçbir yabancı hâkimiyetine tabi değildir.
Komünist devletlerde uygulamalar > Doğu Almanya

1968 Doğu Almanya Anayasası'nın 39. maddesi din özgürlüğünü garanti etse de, devletin politikası ateizmin teşvik edilmesine yönelikti. Doğu Almanya'da yoğun bir sekülerleşme uygulandı. 2012 yılı itibarıyla eski Alman Demokratik Cumhuriyeti bölgesi dünyadaki en az dindar bölgedir.
Komünist devletlerde uygulamalar > Küba

1992 yılına kadar Küba resmi olarak ateist bir devletti. Başlangıçta dine karşı daha hoşgörülü olan Küba hükûmeti, Domuzlar Körfezi Çıkarması'nın ardından birçok inananı tutuklamaya ve dini okulları kapatmaya başladı. Cezaevleri 1960'lı yıllardan beri din adamları ile dolmaktaydı. 1961'de Küba hükûmeti, Fidel Castro'nun gittiği Cizvit okulu da dahil olmak üzere Katolik okullarına el koydu. 1965'te iki yüz rahibi sürgüne gönderdi. 1976'da Küba Anayasası'na "sosyalist devletin... faaliyetini bilimsel materyalist evren kavramına dayandırdığı ve insanları bu anlayışa göre eğittiği" şeklinde bir madde eklendi. 1992'de Sovyetler Birliği'nin dağılması, ülkenin kendisini seküler devlet ilan etmesine yol açtı.
Christian Solidarity Worldwide'ın bir raporuna göre, Castro yönetimi yalnızca 2015 yılında 100'den fazla Pentikostal, Metodist ve Baptist cemaatinin kapatılması veya yıkılması emrini verdi.
Komünist olmayan devletlerde uygulamalar > Devrimci Fransa

Fransız Devrimi başlangıçta Katolik Kilisesinin yolsuzluğuna ve yüksek din adamlarının zenginliğine yönelik saldırılarla başladı. Terör Hükümdarlığı olarak bilinen iki yıllık bir dönemde, din karşıtlığı olayları, modern Avrupa tarihindeki herhangi bir olaydan daha şiddetli hale geldi. Yeni devrimci otoriteler Kiliseyi bastırdı, Katolik monarşisini kaldırdı, Kilise mülklerini kamulaştırdı, 30.000 rahibi sürgüne gönderdi ve yüzlercesini öldürdü. Ekim 1793'te Hristiyan takvimi Devrim tarihinden itibaren hesaplanan takvimle değiştirildi ve Özgürlük, Akıl ve Yüce Varlık Festivalleri planlandı. Deist Yüce Varlık Kültü ve ateist Akıl Kültü de dahil olmak üzere yeni ahlaki din biçimleri ortaya çıktı ve devrimci hükûmet bunlara uyulmasını zorunlu kıldı.
Komünist olmayan devletlerde uygulamalar > Devrimci Meksika

1917 Meksika Anayasası'nın ilk kez yürürlüğe giren 3, 5, 24, 27 ve 130. maddeleri din karşıtı hükümleri ve kısıtlanmış dini özgürlükleri içeriyordu.
1917 Anayasası'nda kurulan kilise ve devlet ayrımını yasalaştırmaya çalışan Başkan Plutarco Elías Calles 1924'te göreve gelinceye kadar bu maddeler başlangıçta nadiren uygulandı. Yabancı din adamlarının sınır dışı edilmesi ve kilise mülklerinin kamulaştırılması söz konusuydu.  Madde 27, gelecekte bu tür mülklerin kiliseler tarafından edinilmesini yasakladı ve dini şirketlerin ve din adamlarının ilkokul kurmasını veya yönetmesini yasakladı. 1917 Anayasası aynı zamanda manastır tarikatlarının varlığını (Madde 5) ve devlet mülkiyeti haline gelen kilise binaları dışındaki dini faaliyetleri yasakladı ve bu tür dini faaliyetlerin hükûmet tarafından denetlenmesini zorunlu kıldı (Madde 24).
14 Haziran 1926'da Başkan Plutarco Elías Calles, gayri resmi olarak Calles Kanunu olarak bilinen din karşıtı yasayı yürürlüğe koydu. Katolik karşıtı eylemleri arasında dini emirleri yasaklamak, Kilise'yi mülkiyet haklarından mahrum etmek ve din adamlarını sivil özgürlüklerden mahrum bırakmak yer alıyordu. Calles'a yönelik Katolik antipatisi, Katolik karşıtlığını açıkça dile getirmesi nedeniyle arttı. Din karşıtı yasaların sıkı bir şekilde uygulanması nedeniyle, yoğun Katolik nüfuslu eyaletlerdeki insanlar, özellikle de Jalisco, Zacatecas, Guanajuato, Colima ve Michoacán şehirlerinde yaşayanlar ona karşı çıkmaya başladı ve bu muhalefet, 1926'dan 1929'a kadar süren Cristero Savaşı'na yol açtı. Bazı Cristero'lar (Dini Özgürlüğü Savunma Ulusal Birliği), devlet okulu öğretmenlerine işkence yapmak ve onları öldürmek dahil olmak üzere terörist taktikler uygularken, Meksika hükûmeti din adamlarına zulmetti, şüpheli Cristeros destekçilerini öldürdü ve çoğu zaman masum kişilere karşı misilleme yaptı. 1940'ta Manuel Ávila Camacho başkan olana kadar pes etmedi ve dindarlara baskıyı sürdürdü. 1946'da sosyalist eğitim hükümleri anayasadan çıkarıldı ve yeni yasalar laik eğitimi teşvik etti.
1929 yılında basılan Sovyet dergisi Bezbozhnik (Ateist) çiziminde fabrikada çalışan işçiler İsa heykelini çöpe atarken tasvir edilmiş.
Kızıl Kmerler tarafından kurşunlanan Angkor Wat tapınağının duvarlarındaki izler
2011 yılında eski Doğu Almanya sınırları içinde bulunan bölgede yaşayan nüfusun en az %70'i kendini dinsiz olarak tanımlamıştır.
1794 yılında Akıl Tapınağına dönüştürülen Strazburg Notre Dame Katedrali
Jalisco eyaletinde direklere asılan Cristeros destekçileri
Konstantinopolis Kuşatması (715)

Konstantinopolis Kuşatması, 715 yılında Opsikion Ordusu'nun II. Anastasios'a başkaldırarak gerçekleştirdiği muhasara.
II. Anastasios'un yaklaştığı düşünülen Arap kuşatmasına karşı Konstantinopolis'in surlarını güçlendirmesinin ardından kuşatmayı beklemek yerine saldırmaya karar vermesi ile Rodos'tan hareket eden Opsikion Ordusu Araplar üzerine gitmesi gerekirken isyan etmiş, bir vergi memuru olan Theodosios'u isteği dışında imparator ilan ederek başkente yürümüştür. Mayıs ayında başkent kuşatmaya alınmış, ekim ayında şehre girilerek III. Theodosios tahta oturtulmuştur.
István Vágó

| István Vágó |
| --- | --- |
Vágó 2005'te
Doğum: 14 Şubat 1949(1949-02-14) Budapeşte, Macaristan
Ölüm: 29 Nisan 2023 (74 yaşında) Budapeşte, Macaristan
Ölüm sebebi: Kanser
Milliyet: Macar
Meslek: Televizyon sunucusu, müzisyen, siyasetçi ve aktivist
Tanınma nedeni: Kim Milyoner Olmak İster?
Evlilik: Judit Vágó (e.?; ö. 2023)
Çocuk(lar): 1

István Vágó (14 Şubat 1949 – 29 Nisan 2023), Macar televizyon sunucusu, siyasetçi, aktivist ve müzisyen.
Yaşamı ve kariyeri

Vágó, 14 Şubat 1940'ta Budapeşte, Macaristan'da doğdu ve yetişti.
The Quiz Professor, Jeopardy!, Kim Milyoner Olmak İster?, PokerFace, Eurovision Şarkı Yarışması ve Düello isimli TV yarışma programlarının Macaristan versiyonlarını sunarak adını duyurdu.
Ülkesinde yayın yapan MTV, TV2, RTL Klub ve Story4 televizyon kanallarında uzun yıllar çalıştı.
The Beatles müzik grubu ile şarkıcı Paul McCartney'nin hayranı olarak gençlik yıllarından gelen gitar çalma yeteneğiyle Favágók müzik grubunun bas gitaristliğini üstlenmiştir. 
Aynı zamanda Macar Şüpheciler Topluluğu (HSS) eski başkanıydı. 2014-2016 yılları arasında Hür Demokratlar İttifakı - Macaristan Liberal Partisi (SZDSZ) ve Demokratik Koalisyon (DK) partileri bünyesinde siyaset yaptı.
Özel yaşamı ve ölümü

Judit Vágó ile olan evliliğinden bir çocuk sahibi olan Vágó, 29 Nisan 2023'te doğum yeri Budapeşte, Macaristan'da 74 yaşında kanserden ölmüştür.
Egzoz gazı temizleme sistemi

Egzoz gazı temizleme sistemi ya da scrubber, gemilerde yakıtın içinde bulunan kükürtün yanması ile oluşan kükürt gazlarının (SOx) atmosfere salınımını düşürmek veya engellemek için gemi üzerine kurulan sistemlerdir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4130791-4  LCCN: sh85049359  NLI: 987007538581305171
Bayburt Saat Kulesi

| --- | --- |


Genel bilgiler
Tür: Saat kulesi
Konum: Merkez, Bayburt, Türkiye
Koordinatlar: 40°15′38″K 40°13′38″D﻿ / ﻿40.26056°K 40.22722°D﻿ / 40.26056; 40.22722
Temel atma: 18 Mart 1924
Tamamlanma: 29 Ekim 1924
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Rizeli İbrahim Usta

Bayburt Saat Kulesi, Bayburt ilinin Merkez ilçesinde bulunan saat kulesi. 29 Ekim 1924'te saatleri çalıştırılan kule Millî Mücadele sırasında farklı bölgelerde savaşan Bayburtluların bulundukları yerlerde gördüğü saat kulelerinden esinle inşa edilmiştir ve mimari tarz olarak Çorum Saat Kulesi'ne benzemektedir. Dairesel kaide üzerinde yükselen kulenin gövdesi sekizgen, köşkü ise kare planlıdır.
Benign

Benign (Latince: iyimser, iyi huylu) kanser olmayan tümör türüdür. Bunlar genellikle yavaş büyür, yayılımları sınırlıdır ve genellikle bir kapsülle çevrili olduklarından komşu dokularla doğrudan bağlantıda değildirler. Benign tümörler metastaz oluşturmazlar. İyi huylu tümörler bazen kendiliklerinden küçülüp kaybolabilirler veya büyümeleri durabilir. Ama bazen de malign (kötü huylu) tümörlerin tetikçisi olabilirler.
Akdeniz diyeti

Akdeniz diyeti, Güney İspanya, Güney İtalya ve Girit'e özgü beslenme alışkanlıklarından ve geleneksel yemeklerden esinlenerek 1960'ların başında formüle edilen bir diyettir. Akdeniz ülkelerinin mutfaklarını kapsayan Akdeniz mutfağından ve kuzeybatı İspanya ve Portekiz'in Atlantik diyetinden farklıdır. Belirli bir zaman ve yerden esinlenmiş olsa da, “Akdeniz diyeti” daha sonra çok sayıda bilimsel çalışmanın sonuçlarına dayanarak rafine edilmiştir.
Bu yaklaşım, işlenmemiş tahıllar, baklagiller, sebzeler ve meyvelere odaklanan bitki bazlı bir beslenmeyi vurgulamaktadır. Ayrıca orta düzeyde balık, süt ürünleri (çoğunlukla peynir ve yoğurt) ve düşük miktarda kırmızı et tüketimini de içermektedir. Diyetin önemli bir parçası olan zeytinyağı, tüm nedenlere bağlı ölüm oranını ve kronik hastalık riskini azaltan potansiyel bir sağlık faktörü olarak incelenmiştir.
Akdeniz diyeti, gözlemsel çalışmalarda tüm nedenlere bağlı ölüm oranlarında azalma ile ilişkilidir. 2017 yılında yapılan bir inceleme, Akdeniz diyetinin kalp hastalığı ve erken ölüm riskini azalttığına dair kanıtlar sunmuştur. Akdeniz diyeti obez kişilerde kilo kaybına yardımcı olabilmektedir. Akdeniz diyeti, DASH diyeti ve vejetaryen diyet ile birlikte 2015-2020 Amerikalılar için Guidelines for Americans beslenme kılavuzunda önerilen üç sağlıklı diyetten biridir.
Sağlığa etkileri

2017 yılında yapılan bir inceleme, Akdeniz diyeti uygulamasının kardiyovasküler hastalıklar, genel kanser vakaları, nörodejeneratif hastalıklar, diyabet ve erken ölüm riskinde azalmaya yol açabileceğine dair kanıtlar bulmuştur. 2018 yılında yapılan bir inceleme, Akdeniz diyeti uygulamasının bulaşıcı olmayan hastalık riskinde azalma, toplam yaşam maliyetlerinde azalma ve ulusal sağlık hizmetleri maliyetlerinde azalma gibi genel sağlık durumunu iyileştirebileceğini göstermiştir. 2016 yılında yapılan bir inceleme, diğer diyetlerle benzer kilo kaybı bulmuştur. 2019 yılında yapılan bir Cochrane incelemesi, Akdeniz tarzı diyet tavsiyesinin hem mevcut kardiyovasküler hastalığı olan hem de olmayan kişilerde kardiyovasküler hastalık oluşumu ve risk faktörleri üzerindeki etkileri konusunda hala belirsizlik olduğunu ortaya koymuştur.
Diyet bileşenleri

Etnik, kültürel, ekonomik ve dini çeşitlilikler nedeniyle farklı ülkelerde ve Akdeniz havzasındaki bireysel nüfuslar arasında “Akdeniz diyetleri” farklılıklar göstermektedir. Diyetisyenler tarafından tanımlandığı şekliyle “Akdeniz diyeti” genellikle Akdeniz Havzası'ndaki diyetler için tipik olmayan aşağıdaki bileşenleri içerir:
Yüksek miktarda zeytinyağı (temel yağ kaynağı olarak) ve bitki bazlı diyet: sebzeler (yeşil yapraklı sebzeler, soğan, sarımsak, domates ve biber dahil), taze meyveler (tatlı veya atıştırmalık olarak tüketilir), tahıllar (çoğunlukla tam tahıllar), kuruyemişler ve baklagiller.
Orta düzeyde balık ve diğer deniz ürünleri, kümes hayvanları, yumurta, süt ürünleri (özellikle peynir ve yoğurt) alımı.
Düşük miktarda kırmızı et, işlenmiş et, rafine karbonhidratlar ve tatlıların alımı.
Çevreye etkisi

Akdeniz diyeti veya bitki temelli bir diyet yapmak, muhtemelen süt ürünleri, geviş getiren hayvan eti ve ultra işlenmiş gıdaların daha az kullanılması nedeniyle çevresel ve tarımsal sürdürülebilirliğin iyileştirilmesine katkıda bulunabilir. 2014 yılında sera gazı emisyonlarının yaşam döngüsü analizinde araştırmacılar, Akdeniz benzeri bir diyetin, 2050 yılı için gıda üretimi emisyonlarını hepçil diyetin kişi başına %30 altına düşürebileceğini bulmuşlardır.