stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Russel paradoksu

Russell Paradoksu, Bertrand Russell tarafından keşfedilmiştir.
Matematiğin temellerinde, 1901'de Bertrand Russell tarafından keşfedilen Russell Paradoksu, Georg Cantor tarafından yaratılan sezgisel kümeler kuramının resmileştirilmesinin bazı girişimlerin bir çelişkiye yol açtığını gösterdi. Aynı paradoks 1899'da Ernst Zermelo tarafından da keşfedilmişti ancak Zermelo, sadece David Hilbert, Edmund Husserl ve Göttingen Üniversitesi'nin diğer üyeleri tarafından bilinen fikri yayınlamadı. 1890'ların sonunda Cantor, tanımının Hilbert ve Richard Dedekind'e mektupla söylediği bir çelişkiye yol açacağını fark etmişti.
Sezgisel kümeler kuramına göre, tanımlanabilir herhangi bir topluluk kümedir. O halde, X kendisini eleman olarak içermeyen kümeler kümesi olsun. Eğer X kendisinin bir elemanı değilse, kendisini içermelidir çünkü X kendisini içermeyen kümeleri içeren bir kümedir. Eğer X kendisinin bir elemanıysa, X kendisini içermeyen bir kümedir çünkü X kümesi kendisini içermeyen kümelerden oluşur. Oluşan bu paradoksa Russel Paradoksu denir.
Sembolik olarak:
Örnek

Çoğu küme kendi elemanı değildir. Örneğin, X bir düzlemdeki tüm karelerin kümesi olsun. Bu küme, düzlemde yer alan bir kare olmadığından kendisinin bir elemanı değildir. Eğer bir küme kendi elemanı değilse bu kümeye "normal küme", eğer kendi elemanıysa "anormal küme" diyelim. Yani yukarıda bahsedilen X kümesi normaldir. Öte yandan, X kümesinin tümleyeni, yani düzlemde kare olmayan her şeyi içeren küme, kendini içereceğinden ötürü anormal bir kümedir.
Y kümesi, tüm normal kümeleri içeren küme olsun. Y'nin normal mi yoksa anormal mi olduğunu anlamaya çalışacağız. Eğer Y normalse, o zaman kendini eleman olarak içermeli çünkü Y normal kümeler kümesiydi. Yalnız bu durumda Y kendisini içerdiği için tanım itibarıyla anormaldir. Öte yandan eğer Y anormalse, Y kendini eleman olarak içermemesi gerekir, ama kendini içermemesi onu normal küme yapar.
Sonuç olarak, Y ne normal ne de anormal bir kümedir. Bu durum Russel paradoksudur.
Biçimsel ifadesi

Sezgisel Kümeler Kuramı'nı, sembolik mantığın " \in " ikili ilişkisiyle ve tanımlı altküme aksiyom şemasıyla  şu şekilde tanımlarsak:
Görüldüğü gibi kümeler kuramında yazılmış herhangi bir    \varphi  özelliği için sadece x değişkeni serbesttir. Bu  \varphi  özelliğini   x\notin x şeklinde tanımlayalım. O halde y=x seçtiğimiz durumda aşağıdaki gibi bir çelişki elde ederiz.
Bu da Russel bu çelişkiyi fark etmeden önce Frege'nin üzerinde çalıştığı kümeler kuramının tutarsız olduğunun bir göstergesidir.
Mk I kruvazör tankı

| Mk I Kruvazör Tankı (A9) |
| --- | --- |
 
Çeşidi: Kruvazör Tank
Uyruğu:  Birleşik Krallık
Özellikler
Ağırlık: 13 ton
Uzunluk: 5,8 m
Genişlik: 2,5 m
Yükseklik: 2,65 m
Mürettebat: 6 (Komutan, silahçı,yükleyici,sürücü, 2x makineli tüfekçi)


Zırhı: 6 - 14 mm
Ana silahı: QF 2-pdr 100 mermi
Diğer silahları: 3 x 0.303 Vickers makineli tüfek  3,000 mermi
Motor: AEC dizel 150 hp (kW)
Süspansiyon donanımı: Yaylı
Harekat menzili: 241 km
Azami hızı: 40 km/h
Mk I Kruvazör Tank (A9) Birleşik Krallık ordusu tarafından II. Dünya Savaşı sırasında kullanılan kruvazör tank sınıfında bir zırhlı savaş aracıydı.
Tarihi ve özellikleri

A9 modeli 1934 yılında Vickers firmasından Sir John Carden tarafından, Mark II Orta Sınıf Tank'ın başarılarından etkilenerek tasarlandı. Ancak büyük buhran dönemi sürmekteydi ve bu sebepten tankta bazı kesintilere gidildi. Tareti bulunan ilk İngiliz tankıydı. Zayıf bir zırha sahip en fazla 14 mm lik  dikey zırha sahip bir tanktı.
Sürücü kompartımanı ve savaş kompartımanı birleşikti. Taretinde  2-pounder (40 mm) top ve eş eksenli Vickers makineli tüfek bulunuyordu. Sürücü kısmında ise üzerlerinde birer makineli tüfek bulunan iki küçük taret bulunuyordu. Her makineli tüfeğin bir adet silahçısı bulunuyordu. Bunlarla beraber tank 6 kişilik mürettebattan (Komutan, silahçı, yükleyici, sürücü, 2 x makineli tüfekçi)  oluşuyordu.
Tank için 1936 yılında denemelere  başlandı ve 1937 yılında 125 adet sipariş verildi. Bunlardan 75 tanesi  Harland and Wolff ve 50 tanesi ise Vickers firmaları tarafından üretildi. Tankta orijinal Rolls-Royce araba motoru kullanıldı. Ancak istenilen gücü üretemeyen bu motorun yerine daha sonra AEC otobüs motoru kullanıldı.
Daha sonraki  Valentine tankında da aynı alçak gövde ve süspansiyonlar vardı. Ancak zırhı daha kalındı.
A9 ağırlığı 12 ton, boyu 5,8 metre, yüksekliği 2,65 metre ve genişliği 2,5 metreydi. Karayolunda en fazla 40 km/s hıza, arazide ise 24 km/s hıza sahipti. Karayolunda en fazla 240 km menzile sahipti. Renkli çizimi
Performansı

Kruvazör tank özellikle Fransa, Yunanistan ve Kuzey Afrika cephelerinde etkili oldu. Sahip olduğu 40 mm lik top Alman tanklarını etkisiz hale getirmeye yetiyordu. Ancak tankın ince zırhı aracı korumada yetersiz kalmaktaydı.
Yürüyen aksamı bazen büyük sorunlar çıkartıyordu. Tank kendi ekseninde dönüp duruyordu.
Modelleri

Mark I (A9)
Bu tank Fransa Seferi sırasında İngiliz 1. Zırhlı Tümeni tarafından kullanıldı. 1941 yılında Kuzey Afrika Cephesi'nde ise İngiliz 2. ve 7. Zırhlı Tümenleri tarafından kullanıldı.
Mark I CS
Taretinin üzerinde  (94mm)lik obüs  bulunuyordu. Bu obüs sadece sis bombası atıyordu. +0 adet mermi taşıyabiliyordu.
Electronic Text Corpus of Sumerian Literature

Sümer çivi yazısı, yaklaşık MÖ 26. yy.
Electronic Text Corpus of Sumerian Literature (ETCSL, Türkçe: Sümer Edebiyatı Elektronik Metin Külliyatı), Sümer edebiyatına dair metin ve çevirilerine çevrimiçi olarak ulaşılmasını sağlayan dijital kütüphaneydi. Bu projenin web sitesi "MÖ üçüncü ve ikinci binyılın başlarında antik Mezopotamya'da (günümüzde Irak) Sümerce oluşturulmuş 400'den fazla edebi eser" için "Sümer metni, İngilizce nesir çevirisi ve bibliyografik bilgiler" içermektedir. Proje Jeremy Black tarafından 1997 yılında kuruldu ve İngiltere'deki Oxford Üniversitesi Doğu Enstitüsü'nde bulunuyor. Leverhulme Vakfı ve Sanat ve Beşeri Bilimler Araştırma Kurulu ile Üüniversite tarafından finanse edildi. Projenin finansmanı sona erdi ve 2006'da kapatıldı ancak web sitesi kullanılabilir durumda.
Karayip flamingosu

Kafatası
Phoenicopterus ruber
Karayip flamingosu (Phoenicopterus ruber ruber), flamingogiller (Phoenicopteridae) familyasına ait bir flamingo türü. Yaşam alanı lagünler ve tuz gölleridir. Sürekli bir evililik bağı ile yaşayıp kuluçka kolonileri kurar ve başlıca olarak küçük yengeçlerle beslenirler.
Ağırlığı dişilerde 2 ile 2.5 kg, erkeklerde 2.5 ile 3 kg kadar tutar. Her iki ebevyn de kuluçka ile ilgilenir. Kuluçka süresi 28 ile 32 gün kadar sürer ve Mayıs ile Ağustos arasında gerçekleşir.
Büyük flamingo 6 yaşında cinsel olgunluğuna ulaşır ve 40 yaşının üstüne kadar yaşar. Bu hayvanların cinsiyetlerini ayırt etmek zordur.
Zooloji

Zooloji (/zoʊˈɒlədʒi/ zoh-OL-ə-jee) hayvanların bilimsel olarak incelenmesidir. Çalışmaları, hem yaşayan hem de soyu tükenmiş tüm hayvanların yapısını, embriyolojisini, sınıflandırmasını, alışkanlıklarını ve dağılımını ve ekosistemleriyle nasıl etkileşime girdiklerini içerir. Zooloji, biyolojinin ana dallarından biridir. Terim, Antik Yunanca ζῷον, zōion ('hayvan') ve λόγος, logos ('bilgi', 'çalışma') kelimelerinden türetilmiştir.
İnsanlar her zaman çevrelerinde gördükleri hayvanların doğal tarihiyle ilgilenmiş ve bu bilgiyi bazı türleri evcilleştirmek için kullanmış olsalar da resmi zooloji çalışmasının Aristoteles ile başladığı söylenebilir. Hayvanları canlı organizmalar olarak görmüş, yapılarını ve gelişimlerini incelemiş, çevrelerine uyumlarını ve parçalarının işlevlerini göz önünde bulundurmuştur. Modern zoolojinin kökenleri Rönesans ve erken modern dönemde Carl Linnaeus, Antonie van Leeuwenhoek, Robert Hooke, Charles Darwin, Gregor Mendel ve diğer birçok bilim insanına dayanmaktadır.
Hayvanların incelenmesi büyük ölçüde biçim ve işlev, adaptasyonlar, gruplar arasındaki ilişkiler, davranış ve ekoloji ile ilgilenmeye devam etmiştir. Zooloji giderek sınıflandırma, fizyoloji, biyokimya ve evrim gibi disiplinlere ayrılmıştır. DNA'nın yapısının 1953 yılında Francis Crick ve James Watson tarafından keşfedilmesiyle birlikte moleküler biyoloji alanı açılmış ve hücre biyolojisi, gelişim biyolojisi ve moleküler genetik alanlarında ilerlemeler kaydedilmiştir.
Kapsam

Zooloji, hayvanlarla ilgilenen bilim dalıdır. Bir tür, uygun cinsiyetteki herhangi iki bireyin verimli yavrular üretebildiği en büyük organizma grubu olarak tanımlanabilir; yaklaşık 1,5 milyon hayvan türü tanımlanmıştır ve pokemane gibi 8 milyon kadar hayvan türünün var olabileceği tahmin edilmektedir. Organizmaları tanımlamak ve onları özelliklerine, farklılıklarına ve ilişkilerine göre gruplandırmak erken bir gereklilikti ve bu taksonomistin alanıdır. Başlangıçta türlerin değişmez olduğu düşünülüyordu, ancak Darwin'in evrim teorisinin ortaya çıkmasıyla, farklı gruplar veya kladlar arasındaki ilişkileri inceleyen kladistik alanı ortaya çıktı. Sistematik, canlı formların çeşitlenmesinin incelenmesidir, bir grubun evrimsel geçmişi onun filogenisi olarak bilinir ve kladlar arasındaki ilişki bir kladogramda şematik olarak gösterilebilir.
Her ne kadar hayvanlarla ilgili bilimsel bir çalışma yapan biri tarihsel olarak kendini zoolog olarak tanımlasa da bu terim tek tek hayvanlarla ilgilenenleri de ifade eder hale gelmiştir; diğerleri kendilerini daha spesifik olarak fizyolog, etolog, evrimsel biyolog, ekolog, farmakolog, endokrinolog veya parazitolog olarak tanımlamaktadır.
Zoolojinin dalları

Hayvan yaşamının incelenmesi çok eski olsa da bilimsel olarak vücut bulması nispeten moderndir. Bu durum, 19. yüzyılın başında doğa tarihinden biyolojiye geçişi yansıtmaktadır. Hunter ve Cuvier'den bu yana, karşılaştırmalı anatomik çalışma morfografi ile ilişkilendirilmiş ve modern zoolojik araştırma alanlarını şekillendirmiştir: anatomi, fizyoloji, histoloji, embriyoloji, teratoloji ve etoloji. Modern zooloji ilk olarak Alman ve İngiliz üniversitelerinde ortaya çıkmıştır. İngiltere'de Thomas Henry Huxley önde gelen bir figürdü. Fikirlerinin merkezinde hayvanların morfolojisi vardı. Birçok kişi onu 19. yüzyılın ikinci yarısının en büyük karşılaştırmalı anatomisti olarak görmektedir. Hunter'a benzer şekilde, onun dersleri de önceki sadece ders formatının aksine dersler ve laboratuvar uygulamalı derslerden oluşuyordu.
Zoolojinin dalları > Sınıflandırma

Zoolojide bilimsel sınıflandırma, zoologların organizmaları cins veya tür gibi biyolojik tiplere göre gruplandırdığı ve kategorize ettiği bir yöntemdir. Biyolojik sınıflandırma, bilimsel taksonominin bir şeklidir. Modern biyolojik sınıflandırmanın kökeni, türleri ortak fiziksel özelliklere göre gruplandıran Carl Linnaeus'un çalışmalarına dayanmaktadır. Bu gruplandırmalar o zamandan beri Darwinci ortak soy ilkesiyle tutarlılığı artırmak için revize edilmiştir. Nükleik asit dizilimini veri olarak kullanan moleküler filogenetik, son zamanlarda yapılan birçok revizyonu yönlendirmiştir ve muhtemelen bunu yapmaya devam edecektir. Biyolojik sınıflandırma zoolojik sistematik bilimine aittir.
Birçok bilim insanı artık beş alem sisteminin modasının geçtiğini düşünmektedir. Modern alternatif sınıflandırma sistemleri genellikle üç üst alemli sistemle başlamaktadır: Arkea (orijinal olarak Archaebacteria); Bacteria (orijinal olarak Eubacteria); Eukaryota (protistler, mantarlar, bitkiler ve hayvanlar dahil) Bu üst alemler, hücrelerin çekirdeklerinin olup olmadığını ve hücre dışlarının kimyasal bileşimindeki farklılıkları yansıtır.
Ayrıca, her bir alem, her bir tür ayrı ayrı sınıflandırılana kadar özyinelemeli olarak parçalanır. Sıralama şöyledir: üst âlem; âlem; şube; sınıf; takım; aile; cins; tür. Bir organizmanın bilimsel adı, cinsinden ve türünden oluşturulur. Örneğin, insanlar Homo sapiens olarak listelenir. Homo cins, sapiens ise spesifik epitettir ve ikisi birlikte tür adını oluşturur. Bir organizmanın bilimsel adını yazarken, cinsin ilk harfini büyük yazmak ve özel epitetin tamamını küçük harfle yazmak uygundur. Ayrıca, terimin tamamı italik veya altı çizili olabilir.
Baskın sınıflandırma sistemi Linnaean taksonomi olarak adlandırılır. Sıralamaları ve binomiyal isimlendirmeyi içerir. Zoolojik organizmaların sınıflandırılması, taksonomisi ve isimlendirilmesi Uluslararası Zoolojik Adlandırma Kodu tarafından yönetilmektedir. Birleştirme taslağı olan BioCode, isimlendirmeyi standartlaştırmak amacıyla 1997 yılında yayımlanmıştır, ancak henüz resmi olarak kabul edilmemiştir.
Zoolojinin dalları > Omurgalı ve omurgasız zoolojisi

Omurgalı zoolojisi, omurgalı hayvanların, yani balıklar, amfibiler, sürüngenler, kuşlar ve memeliler gibi omurgalı hayvanların incelenmesinden oluşan biyolojik disiplindir. Mammaloji, biyolojik antropoloji, herpetoloji, ornitoloji ve ihtiyoloji gibi çeşitli taksonomik odaklı disiplinler, türleri tanımlamaya ve sınıflandırmaya ve bu gruplara özgü yapı ve mekanizmaları incelemeye çalışır. Hayvanlar aleminin geri kalanı, süngerler, ekinodermler, tunikatlar, solucanlar, yumuşakçalar, eklem bacaklılar ve diğer birçok filumu içeren geniş ve çok çeşitli bir hayvan grubu olan omurgasız zoolojisi tarafından ele alınır, ancak tek hücreli organizmalar veya protistler genellikle dahil edilmez.
Zoolojinin dalları > Yapısal zooloji

Hücre biyolojisi, davranışları, etkileşimleri ve çevreleri de dahil olmak üzere hücrelerin yapısal ve fizyolojik özelliklerini inceler. Bu, bakteriler gibi tek hücreli organizmaların yanı sıra insanlar gibi çok hücreli organizmalarda bulunan özelleşmiş hücreler için hem mikroskobik hem de moleküler düzeyde yapılır. Hücrelerin yapısını ve işlevini anlamak tüm biyolojik bilimler için temeldir. Hücre tipleri arasındaki benzerlikler ve farklılıklar özellikle moleküler biyoloji ile ilgilidir.
Anatomi, organlar ve organ sistemleri gibi makroskopik yapıların biçimlerini ele alır. Organların ve organ sistemlerinin bağımsız olarak nasıl çalıştıklarının yanı sıra insan ve diğer hayvanların vücutlarında nasıl birlikte çalıştıklarına odaklanır. Anatomi ve hücre biyolojisi birbiriyle yakından ilişkili iki çalışmadır ve "yapısal" çalışmalar altında kategorize edilebilir. Karşılaştırmalı anatomi, farklı grupların anatomilerindeki benzerlik ve farklılıkların incelenmesidir. Evrimsel biyoloji ve filogeni (türlerin evrimi) ile yakından ilişkilidir.
Zoolojinin dalları > Fizyoloji

Fizyoloji, tüm yapıların bir bütün olarak nasıl işlediğini anlamaya çalışarak canlı organizmaların mekanik, fiziksel ve biyokimyasal süreçlerini inceler. "Yapıdan işleve" teması biyolojinin merkezinde yer alır. Fizyolojik çalışmalar geleneksel olarak bitki fizyolojisi ve hayvan fizyolojisi olarak ikiye ayrılmıştır, ancak hangi organizma üzerinde çalışılırsa çalışılsın fizyolojinin bazı ilkeleri evrenseldir. Örneğin, maya hücrelerinin fizyolojisi hakkında öğrenilenler insan hücreleri için de geçerli olabilir. Hayvan fizyolojisi alanı, insan fizyolojisinin araç ve yöntemlerini insan olmayan türlere genişletir. Fizyoloji, örneğin sinir, bağışıklık, endokrin, solunum ve dolaşım sistemlerinin nasıl işlediğini ve etkileşimde bulunduğunu inceler.
Zoolojinin dalları > Gelişim biyolojisi

Gelişim biyolojisi, hayvanların ve bitkilerin üreme ve büyüme süreçlerinin incelenmesidir. Bu disiplin embriyonik gelişim, hücresel farklılaşma, rejenerasyon, eşeysiz ve eşeyli üreme, metamorfoz ve yetişkin organizmada kök hücrelerin büyümesi ve farklılaşması çalışmalarını içerir. Hem hayvanların hem de bitkilerin gelişimi, evrim, popülasyon genetiği, kalıtım, genetik değişkenlik, Mendel genetiği ve üreme ile ilgili makalelerde daha ayrıntılı olarak ele alınmaktadır.
Zoolojinin dalları > Evrimsel biyoloji

Evrimsel biyoloji, Dünya'daki yaşam çeşitliliğini ortaya çıkaran evrimsel süreçleri (doğal seçilim, ortak soy, türleşme) inceleyen biyolojinin alt alanıdır. Evrimsel araştırma, türlerin kökeni ve soyu ile zaman içindeki değişimleriyle ilgilenir ve taksonomik olarak yönlendirilmiş birçok disiplinden bilim insanlarını içerir. Örneğin, genellikle mammaloji, ornitoloji, herpetoloji veya entomoloji gibi belirli organizmalar konusunda özel eğitim almış, ancak bu organizmaları evrimle ilgili genel soruları yanıtlamak için sistem olarak kullanan bilim insanlarını içerir.
Evrimsel biyoloji kısmen evrimin şekli ve temposu hakkındaki soruları yanıtlamak için fosil kayıtlarını kullanan paleontolojiye, kısmen de popülasyon genetiği ve evrim teorisi gibi alanlardaki gelişmelere dayanmaktadır. DNA parmak izi tekniklerinin 20. yüzyılın sonlarında geliştirilmesinin ardından, bu tekniklerin zoolojide uygulanması hayvan popülasyonlarının anlaşılmasını artırmıştır. 1980'lerde gelişimsel biyoloji, evrimsel gelişimsel biyoloji çalışmasıyla modern sentezden dışlanmış olan evrimsel biyolojiye yeniden girmiştir. Genellikle evrimsel biyolojinin bir parçası olarak kabul edilen ilgili alanlar filogenetik, sistematik ve taksonomidir.
Zoolojinin dalları > Etoloji

Etoloji, laboratuvar ortamında davranışsal tepki çalışmalarına odaklanan davranışçılığın aksine, doğal koşullar altında hayvan davranışlarının bilimsel ve nesnel olarak incelenmesidir. Etologlar özellikle davranışın evrimi ve doğal seçilim teorisi açısından davranışın anlaşılması ile ilgilenmişlerdir. Bir anlamda ilk modern etolog, İnsan ve Hayvanlarda Duyguların İfadesi adlı kitabıyla gelecekteki birçok etoloğu etkileyen Charles Darwin'dir.
Etolojinin bir alt alanı, Nikolaas Tinbergen'in hayvan davranışlarıyla ilgili dört sorusuna cevap vermeye çalışan davranışsal ekolojidir: davranışın yakın nedenleri, organizmanın gelişimsel geçmişi, davranışın hayatta kalma değeri ve filogenisi nedir? Bir başka çalışma alanı da bir hayvanın zekasını ve öğrenmesini araştırmak için laboratuvar deneylerini ve dikkatle kontrol edilen saha çalışmalarını kullanan hayvan bilişidir.
Zoolojinin dalları > Biyocoğrafya

Biyocoğrafya, dağılma ve göç, levha tektoniği, iklim değişikliği ve kladistik gibi konulara odaklanarak organizmaların Dünya üzerindeki mekansal dağılımını inceler. Evrimsel biyoloji, taksonomi, ekoloji, fiziki coğrafya, jeoloji, paleontoloji ve klimatolojiden gelen kavram ve bilgileri birleştiren bütünleştirici bir çalışma alanıdır. Bu çalışma alanının kökeni, çalışmalarının bir kısmını Charles Darwin ile birlikte yayınlamış olan İngiliz biyolog Alfred Russel Wallace'a dayandırılmaktadır.
Zoolojinin dalları > Moleküler biyoloji

Moleküler biyoloji, genetik kalıtım mekanizmaları ve genin yapısına ilişkin soruları yanıtlamaya çalışarak hayvanların ve bitkilerin ortak genetik ve gelişimsel mekanizmalarını inceler. 1953'te James Watson ve Francis Crick DNA'nın yapısını ve molekül içindeki etkileşimleri tanımladılar ve bu yayın moleküler biyoloji araştırmalarını hızlandırdı ve konuya olan ilgiyi artırdı. Araştırmacılar moleküler biyolojiye özgü teknikleri uygularken, bunları genetik ve biyokimya yöntemleriyle birleştirmek yaygındır. Moleküler biyolojinin çoğu nicelikseldir ve son zamanlarda biyoenformatik ve hesaplamalı biyoloji gibi bilgisayar bilimi teknikleri kullanılarak önemli miktarda çalışma yapılmıştır.
Gen yapısı ve işlevinin incelenmesi olan moleküler genetik, 2000'li yılların başından bu yana moleküler biyolojinin en önde gelen alt alanları arasında yer almaktadır. Biyolojinin diğer dalları, hücre biyolojisi ve gelişim biyolojisinde olduğu gibi doğrudan moleküllerin etkileşimlerini inceleyerek ya da popülasyon genetiği ve filogenetik gibi evrimsel biyoloji alanlarında olduğu gibi popülasyonların veya türlerin tarihsel özelliklerini çıkarmak için moleküler tekniklerin kullanıldığı dolaylı olarak moleküler biyoloji tarafından bilgilendirilir. Ayrıca biyofizikte biyomolekülleri "temelden" veya moleküler olarak inceleyen uzun bir gelenek vardır.
Conrad Gessner (1516-1565). Historiae animalium adlı eseri modern zoolojinin başlangıcı olarak kabul edilir.
Linnaeus'un Systema Naturae (1735) kitabının ilk baskısından hayvanlar alemi tablosu
Handbuch der Anatomie der Tiere für Künstler'den hayvan anatomisi gravürü.
Kelp martısı yavruları, kusma refleksini uyarmak için annenin gagasındaki kırmızı noktayı gagalar.
Kurtlarla ilişkili yedi köpek ırkının klad gösterimi.
Patria

| --- | --- |
Patria logosu
Tip: Anonim şirket
Endüstri: Savunma
Kuruluş: 1997
Kurucu: Government of Finland 
Genel merkezi: Helsinki, Finlandiya
Önemli kişiler: Panu Routila (Yönetim Kurulu Başkanı) Esa Rautalinko (CEO)
Gelir:  534,1 milyon € (2020)
Sahibi: Finlandiya hükûmeti (%50,1) Kongsberg Defense & Aerospace AS (%49,9)
Çalışan sayısı: 2.973 (2020)
Web sitesi: www.patriagroup.com
Dipnotlar / referanslar 
Patria Oyj, Finlandiya merkezli bir savunma şirketidir. Şirket, 1997 yılında kurulmuş olup savunma, güvenlik ve havacılık yaşam döngüsü destek hizmetleri ve teknoloji çözümleri sağlamaktadır. Şirketin merkezi Helsinki'de yer almaktadır.
Patria operasyonel olarak Havacılık, Hava Yapıları, Uluslararası Destek Ortaklıkları, Kara, Sistemler, Millog ve Nammo iş birimlerine ayrılmaktadır.
3. Uluslararası Avrasya Film Festivali

3. Uluslararası Avrasya Film Festivali (İngilizce: 3rd International Eurasia Film Festival), 19 – 28 Ekim 2007 tarihleri arasında, 44. Antalya Altın Portakal Film Festivali ile paralel olarak düzenlenen film festivalidir. Festivalin onur konuğu Francis Ford Coppola oldu.
Ödüller

En İyi Film: Bikur Ha-Tizmoret (Bandonun Ziyareti) - Eran Kolirin
En İyi Yönetmen: Abdellatif Kechiche La graine et le mulet (Buğdayın Sırrı)
Eleştirmenler Ödülü: Sous les bombes (Bombalar Altında) - Philippe Aractingi
Avrasya Jüri Özel Ödülü: Du levande (Siz, Yaşayanlar) - Roy Andersson
Netpac Jürisi Özel Ödülü: Sous les bombes (Bombalar Altında) - Philippe Aractingi, Yumurta - Semih Kaplanoğlu
Senaryo Geliştirme Ödülü: Gözlerinde 50 Sebep - Senarist: Cem Akaş - Yönetmen: Ozan Açıktan
Yapımcı: Ali Akdeniz
Özel ödüller

Onur Ödülü: Shekhar Kapur
Onur Ödülü: Francis Ford Coppola
Onur Ödülü: Hanna Schygulla
Jüri

Cafer Panahi (İranlı yönetmen)
Andre Sigle (Rus yapımcı, besteci)
John Landis (Amerikalı yönetmen)
Lale Mansur (Türk oyuncu)
Martha Coolidge (Amerikalı yönetmen, oyuncu)
Qin Hailu (Çinli opera sanatçısı ve oyuncu)
Shohreh Aghdashloo (İran asıllı Amerikalı oyuncu)
2025 UEFA Uluslar Ligi Finalleri

| Turnuva detayları |
| --- | --- |
Tarih: 4-8 Haziran 2025
Takım: 4
Şampiyon:  
← 2023 2027 → 
2025 UEFA Uluslar Ligi Finalleri, UEFA Uluslar Ligi'nin 4. sezonu olan 2024-25 UEFA Uluslar Liginin final aşamasıdır. Finaller, 4-8 Haziran 2025 tarihleri arasında oynanacaktır.
Format

Finaller, 2024-25 UEFA Uluslar A Ligi çeyrek final kazananı 4 takım arasında yapılacaktır. Bu 4 takım 2026 FIFA Dünya Kupası elemelerinde dört takım bulunan gruplara yerleştirilecek ve Haziran ayında eleme maçı yapmayacaktır. Turnuva tek maçlı eleme sistemi ile oynanacak 2 yarı final, üçüncülük maçı ve finalden oluşacaktır.
Takımlar

2024-25 UEFA Uluslar A Ligi çeyrek final kazananı 4 takım finallerde oynar.
| Takım | Katılım tarihi | Önceki katılım(lar)ı | En iyi sonuç |
| --- | --- | --- | --- |
|  İtalya /  Almanya | 23 Mart 2025 | 2 (2021, 2023) / - | Üçüncülük (2021, 2023) / - |
|  Danimarka /  Portekiz | 23 Mart 2025 | - / 1 (2019) | - / Şampiyon (2019) |
|  Hollanda /  İspanya | 23 Mart 2025 | 2 (2019, 2023) / 2 (2021, 2023) | İkincilik (2019) / Şampiyon (2023) |
|  Hırvatistan /  Fransa | 23 Mart 2025 | 1 (2023) / 1 (2021) | İkincilik (2023) / Şampiyon (2021) |
Maçlar > Yarı finaller

İtalya  / Almanya  v  Danimarka /  Portekiz
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| İtalya  / Almanya  | v |  Danimarka /  Portekiz |

Hollanda  / İspanya  v  Hırvatistan /  Fransa
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Hollanda  / İspanya  | v |  Hırvatistan /  Fransa |
Maçlar > Üçüncülük maçı

v
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  | v |  |
Maçlar > Final

v
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  | v |  |