stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Björk
Diskografi

Björk (1977)
Debut (1993)
Post (1995)
Homogenic (1997)
Vespertine (2001)
Medúlla (2004)
Volta (2007)
Biophilia (2011)
Vulnicura (2015)
Utopia (2017)
Fossora (2022)
Konuyla ilgili yayınlar

Björk – The Illustrated Story, Paul Lester. Hamlyn (1996).
Björk – An Illustrated Biography, Mick St. Michael. Omnibus Press (1996).
Björk Björkgraphy, Martin Aston. Simon & Schuster (1996).
Björk, Colección Imágenes de Rock, N°82, Jordi Bianciotto. Editorial La Máscara (1997).
Dancer in the Dark, Lars von Trier. Film Four (2000).
Lobster or Fame, Ólafur Jóhann Engilbertsson. Bad Taste (2000).
Army of She: Icelandic, Iconoclastic, Irrepressible Björk, Evelyn McDonnell. Random House (2001).
Human Behaviour, Ian Gittins. Carlton (2002).
Björk: There's More to Life Than This: The Stories Behind Every Song, Ian Gittins. Imprint (2002).
Björk, Nicola Dibben. Equinox (2009).
Bizans İç Savaşı (1373-1379)

Bizans İç Savaşı (1373-1379)
Bizans imparatorluğu'nda, Bizans İmparatoru V. İoannis ile oğlu IV. Andronikos arasında savaşan ve aynı zamanda Osmanlı İmparatoru I. Murad'ın oğlu Savcı Bey, Andronikos ile ortak bir şekilde babasına karşı isyana katılınca bir Osmanlı iç savaşına dönüşen bir askeri çatışmadır. İsyan Andronikos, babasını 1373'te devirmeye çalışırken başladı. Ceneviz yardımı ile başarısız olmasına rağmen, Andronikos sonunda V. İoannis'i 1376'da devirdi ve tutukladı. Ancak V. İoannis, 1379'da kaçtı ve Osmanlı yardımı ile tahtını tekrar kazandı. İç savaş, yüzyılın başlarında çoktan yıkıcı iç savaşlar zayıflayan Bizans İmparatorluğu'nu daha da zayıflattı. Savaşın en büyük yararlanıcısı, Bizanslıların üst egemenliğini etkili bir şekilde yapılmış olan Osmanlılardı.
Arka plan

Daha fazla bilgi: Paleologos Hanedanı
V. İoannis, 1354'te İmparatorluğun tek egemenliğini üstlendiğinde açıkça Batı yanlısı bir dış politika izledi. Midilli ve kız kardeşinin evlilikle elini Cenevizlilere verdi, Bizans'ın son Anadolu limanı Herakleia Pontiki'yi Venediklilere sattı, onu tebasından uzaklaştırıp karşılığında kendisine çok az kazanç sağlayan bir bir eylem olan Roma Katolikliği'ne döndü. 1360'lara gelindiğinde, Bizans İmparatorluğu eski benliğinin gölgesiydi. Trakya'daki son alanları, 1365 yılında Hadrianapolis (modern Edirne) ele geçiren Osmanlılar tarafından istila ediliyordu. Batıdan yardım isteyen V. İoannis, o yaz Papa V. Urbanus'u ziyaret ettikten sonra Venedik'e gitti ve burada Venedikliler ile Bozcaada karşılığında imparatorun borcunu iptal eden bir anlaşma imzaladı. Bizans topraklarını terk ederken sırasıyla Konstantinopolis ve Selanik'i yönetmeleri için iki oğlu IV. Andronikos ve Manuil'den ayrıldı. Ancak büyük oğlu ve eş imparatoru IV. Andronikos, Bozcaada'yı, anlaşıldığı üzere Venediklilere teslim etmeyi reddetti ve İmparator Venedikliler tarafından, Manuil tarafından onun adına müdahale edilinceye kadar, iki yıl gözaltına alındı.
İlk ihtilaf – IV. Andronikos'un başarısız isyanı, 1373

IV. Andronikos, 1373'te Osmanlı İmparatorluğu'na haraç ödemeyi ve üst egemenlik statüsü kabul etmesine kızdı ve aynı yıl Osmanlı padişahı I. Murad'ın oğlu Savcı Bey'e katılarak babalarına karşı ortak bir isyan başlattılar. Her iki isyan bastırıldı, ancak Bizans askerî güçsüzlüğü bunun büyük oranda Türk birlikleri tarafından yapıldığı anlamına gelmektedir. Murad, Savcı'yı kör etti (ve daha idam etti) ve V. İoannis'den de oğluna ve onun oğluna aynısını yapmasını talep etti. V. İoannis bunu kısmen yaptı, IV. Andronikos ve torununun birer gözünü kör edip diğerini bıraktı, ancak Andronikos'u hapse attı. Genç İoannis, büyükbabasının hareketine çok kızdı ve 1390'da ona karşı isyan edip beş ay iktidar oldu. Andronikos'un başarısızlığından sonra, Manuil eş imparatorluğa yükseltildi ve V. İoannis'in II. Manuil olarak varisi oldu.
İkinci ihtilaf – IV. Andronikos'un gaspı, 1376–1379

Andronikos hapsedildikten kısa süre sonra V. İoannis, Bozcaada'yı daha önce başarısız anlaşmaya benzer şartlarda Venediklilere sattı. Cenevizler, bir savaş ile araları bozulan Venediklilerin adayı kolayca ele geçirmelerini kabul etmediler. Böylece, 1376'da, Ceneviz, Galata'daki kolonileri merkezli ve Andronikos'un serbest kalmasına yardım edip ve onun için Osmanlı askerleri temin ettiler.  Andronikos, Konstantinopolis'u kontrol altına aldı ve babası İmparator  V. İoannis ile küçük kardeşi Manuil'i hapsetti. Yardımları karşılığında IV. Andronikos, Cenevizlilere Bozcaada'yı ve Osmanlılara Gelibolu'yu verdi.
Sonuçta bu eylemler, tahta çıkmasından kısa süre sonra, Venedik ile arasını bozdu ve onlarla savaşa girdi. 1376'da eş imparator olarak taç giyen oğlu VII. İoannis ile Bizans'taen az dört imparator ve bir despot vardı, hepsi az ya da çok  Osmanlının ya da İtalyan şehir devletlerinin piyonuydu. IV. Andronikos, V. İoannis ve II. Manuil'in I. Murad'ın sayayına kaçtıkları 1379 yılına kadar iktidarda kaldı. Görünüşe göre Philadelphia'nın hemen hemen bağımsız Bizans bölgesini Osmanlı'ya bırakmayı kabul eden John V, Venedik gemileri ve Osmanlı askerleri yardımıyla tahtta yeniden kuruldu. Görünüşe göre fiilen bağımsız Bizans eksklavı Filadelfiya'nın Osmanlılara bırakmak konusunda anlaşmaya varılmasından sonra, V. İoannis, Venedik gemileri ve Osmanlı askerlerinin yardımı ile tekrar tahta çıktı.
Neticeleri

V. İoannis, başkent Konstantinopolis'a girdikten sonra IV. Andronikos, Cenevizli Galata'ya kaçtı ve orada iki yıl kaldı. Ancak bir süre, annesi Eleni Kantakuzini ve annesinin babası eski imparator VI. İoannis'i rehin aldı. Bununla birlikte, 1381'de geri dönmesine izin veren bir antlaşma imzalandı. Daha sonra Venedikliler ve Cenevizler savaşlarını sona erdirdiler ve Bozcaada'yı boşaltmaya ve surlarının tahrip edilmesine ve dolayısıyla tarafsız bir topraklara dönüşmeye karar verdiler. Bu çatışma, muazzam ve sürekli genişleyen Osmanlı İmparatorluğu ile çevrelenen Bizans İmparatorluğunu daha da zayıflattı.
İmparator V. İoannis, 15. yüzyıl elyazması.
Millî İstihbarat Teşkilatı başkanları listesi

Millî İstihbarat Teşkilatı 1965'ten önceki adı ile Millî Emniyet Hizmeti başkanlarının listesidir.
Liste

| №> Millî Emniyet Hizmeti reisleri (1926–1965) | Başkan> Millî Emniyet Hizmeti reisleri (1926–1965) | Görev başlangıcı> Millî Emniyet Hizmeti reisleri (1926–1965) | Görev bitişi> Millî Emniyet Hizmeti reisleri (1926–1965) | Görev süresi> Millî Emniyet Hizmeti reisleri (1926–1965) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Albay Şükrü Âli Ögel | 25 Aralık 1926 | 7 Temmuz 1941 | 14 yıl, 194 gün |
| 2 | Yarbay Mehmet Naci Perkel | 1 Ağustos 1941 | 3 Eylül 1953 | 12 yıl, 33 gün |
| 3 | Tümgeneral Behçet Türkmen | 3 Eylül 1953 | 27 Mart 1957 | 3 yıl, 205 gün |
| – | Emin Çobanoğlu (vekil) | 27 Mart 1957 | 18 Nisan 1957 | 22 gün |
| – | Ahmet Salih Korur (vekil) | 18 Nisan 1957 | 23 Eylül 1957 | 158 gün |
| – | Emin Çobanoğlu (vekil) | 23 Eylül 1957 | 21 Kasım 1957 | 59 gün |
| 4 | Hüseyin Avni Göktürk | 21 Kasım 1957 | 21 Temmuz 1959 | 1 yıl, 242 gün |
| – | Ahmet Salih Korur (vekil) | 21 Temmuz 1959 | 2 Ekim 1959 | 73 gün |
| 5 | Ahmet Celâlettin Karasapan | 2 Ekim 1959 | 2 Haziran 1960 | 244 gün |
| 6 | Ziya Selışık | 3 Haziran 1960 | 17 Ocak 1961 | 228 gün |
| 7 | Tümgeneral Naci Aşkun | 17 Ocak 1961 | 18 Ağustos 1962 | 1 yıl, 213 gün |
| 8 | Kurmay Albay Fuat Doğu | 27 Ağustos 1962 | 25 Ağustos 1964 | 1 yıl, 364 gün |
| (6) | Ziya Selışık | 29 Ağustos 1964 | 13 Temmuz 1965 | 318 gün |
Millî İstihbarat Teşkilatı başkanları (1965–günümüz)
| – | Avni Kantan (vekil) | 14 Temmuz 1965 | 2 Mart 1966 | 231 gün |
| (8) | Korgeneral Fuat Doğu | 2 Mart 1966 | 27 Mart 1971 | 5 yıl, 25 gün |
| 9 | Korgeneral Nurettin Ersin | 2 Ağustos 1971 | 25 Temmuz 1973 | 1 yıl, 357 gün |
| – | Tuğgeneral Bülent Türker (vekil) | 25 Temmuz 1973 | 27 Şubat 1974 | 215 gün |
| 10 | Em. Koramiral Bahattin Özülker | 28 Şubat 1974 | 26 Eylül 1974 | 210 gün |
| – | Tuğgeneral Bülent Türker (vekil) | 30 Eylül 1974 | 24 Kasım 1974 | 59 gün |
| 11 | Em. Orgeneral Hamza Gürgüç | 25 Kasım 1974 | 13 Temmuz 1978 | 3 yıl, 230 gün |
| 12 | Em. Orgeneral Adnan Ersöz | 13 Temmuz 1978 | 19 Kasım 1979 | 1 yıl, 129 gün |
| 13 | Korgeneral Bülent Türker | 19 Kasım 1979 | 7 Eylül 1981 | 1 yıl, 292 gün |
| 14 | Korgeneral Burhanettin Bigalı | 7 Eylül 1981 | 14 Ağustos 1986 | 4 yıl, 341 gün |
| 15 | Korgeneral Hayri Ündül | 5 Eylül 1986 | 29 Ağustos 1988 | 1 yıl, 359 gün |
| 16 | Korgeneral Teoman Koman | 29 Ağustos 1988 | 27 Ağustos 1992 | 3 yıl, 364 gün |
| 17 | Sönmez Köksal | 9 Kasım 1992 | 11 Şubat 1998 | 5 yıl, 94 gün |
| 18 | Şenkal Atasagun | 11 Şubat 1998 | 11 Haziran 2005 | 7 yıl, 120 gün |
| 19 | Emre Taner | 15 Haziran 2005 | 26 Mayıs 2010 | 4 yıl, 345 gün |
| 20 | Hakan Fidan | 27 Mayıs 2010 | 10 Şubat 2015 | 4 yıl, 259 gün |
| – | İsmail Hakkı Musa (vekil) | 10 Şubat 2015 | 10 Mart 2015 | 28 gün |
| (20) | Hakan Fidan | 10 Mart 2015 | 3 Haziran 2023 | 8 yıl, 85 gün |
| 21 | İbrahim Kalın | 5 Haziran 2023 | Görevde | 1 yıl, 225 gün |
34 (sayı)

34 (otuz dört), bir sayı. Doğal sayı sisteminde 35'ten önce yer alır ve 33'ten sonra gelir.
Bilim

Selenyum elementinin atom numarası'dır.
NGC 34, Cetus takımyıldızı'nda bulunan sarmal bir gökadadır.
Edebiyat

Sabahattin Ali - Değirmen (Türk Edebiyat Klasikleri 34)
Diğer

İstanbul'un plaka numarasıdır.
+34, İspanya'ya yapılan uluslararası doğrudan aramaların kodudur.
28 (sayı)

28 (yirmi sekiz), bir sayı. Doğal sayı sisteminde 29'dan önce yer alır ve 27'den sonra gelir.
Matematikte

28, ikinci mükemmel sayıdır. Bir mükemmel sayı olarak bir Mersenne sayısı olan 7 ile ilişkilidir; zira 2(3 − 1)(23 − 1) = 28. Kendisinden bir önceki mükemmel sayı 6, bir sonraki ise, 496'dır.
Doğa bilimlerinde

Silisyumun atom kütlesidir.
Nikelin atom numarasıdır.
Fizikte 4. sihirli numaradır.
Betonun sertleşme süresi klasik olarak 28 gün kabul edilir.
Kadınlarda menstrual döngü ortalama olarak 28 gündür.
Diğer kullanımları

Giresun ilinin plaka kodudur.
74 (sayı)

74 (yetmiş dört), bir sayı. Doğal sayı sisteminde 75'ten önce yer alır ve 73'ten sonra gelir.
73 (sayı)

73 (yetmiş üç), bir sayı. Doğal sayı sisteminde 74'ten önce yer alır ve 72'den sonra gelir.
73, 21. asal sayıdır. Aynı zamanda 73 sayısının tersi olan 37 sayısı da 12. asal sayıdır.
Popüler kültürde > The Big Bang Theory

73, The Big Bang Theory karakterlerinden Sheldon Lee Cooper'ın en sevdiği sayıdır.
101 (sayı)

101 (yüz bir), bir sayı. Doğal sayı sisteminde 102'den önce yer alır ve 100'den sonra gelir.
80 (sayı)

80 (seksen), bir sayı. Doğal sayı sisteminde 81'den önce yer alır ve 79'dan sonra gelir.
78 (sayı)

78 (yetmiş sekiz), bir sayı. Doğal sayı sisteminde 79'dan önce yer alır ve 77'den sonra gelir.
Günseli Toker

| Günseli Vural Toker |
| --- | --- |

Doğum: 20 Kasım 1958 (66 yaşında) Konya, Türkiye
Eğitim: İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi
Meslek: Tekstil sanatçısı Ressam Küratör
Etkin yıllar: 1983-günümüz
Akraba: Selahattin Vural (baba), Hacer Güner Özsan Vural (anne), Füsun Vural Ergüney (kız kardeş), Armağan Vural (erkek kardeş)
Resmî site: gunselitoker.com

Günseli (Vural) Toker (d. 20 Kasım 1958, Konya) Türk tekstil sanatçısı, ressam ve küratör.
Özel Yaşamı

Günseli (Vural) Toker, Mekadonya ve İskeçe kökenli yüksek mühendis Selahattin Vural ile Hacer Güner Özsan Vural'ın ortanca çocuklarıdır. 20 Kasım 1958'de babasının Apa Barajı’nın inşaasını yönetmek için görevli bulunduğu Konya ilinde dünyaya geldi. İlkokulu babasının sonraki görev yerleri olan Ankara, İstanbul, Karadeniz Ereğlisi ve tekrar İstanbul’da farklı okullarda sürdürdü. Ortaokulu 1974’te İstanbul’daki Kadıköy Ortaokulu (şimdiki adıyla İstanbul Anadolu Lisesi’nde, liseyi ise 1978’de Kadıköy Kız Lisesi’nde tamamladı. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi’ni (o zamanki adıyla İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi’ni) kazanarak burada tekstil üzerine lisans ve yüksek lisans öğrenimi gördü. Mezun olduğu 1983 yılında Ziya Behçet Toker ile evlendi. Bu evliliğinden 1984’te Çağla Toker (de Brem), 1988’deyse Damla Toker (Yıldızlı) adlı iki kızı dünyaya geldi.
Sanat Yaşamı

2000 yılında Lüksemburg’a yerleşen Günseli Toker, 2016’dan beri Paris’te yaşamakta. Aktif sanat yaşamına bu şehirlerdeki stüdyolarında sürdüren Günseli Toker, 2006’dan beri Lüksemburg, Paris, Strazburg, Helsinki, Riga, İstanbul ve Barselona gibi şehirlerde küratör olarak sergi ve çalıştaylar organize ediyor.
Yağlıboya ve heykel çalışmalarının ötesinde, ekseriyetle ipek kumaş üzerine ipek boyası ile resimler yapan Günseli Toker’in Askerî Müze Koleksiyonu’nda Türkiye Lüksemburg Büyükelçiliği Koleksiyonu’nda, Helsinki Türk Kültür Ataşeliği Koleksiyonu’nda ve başka özel koleksiyonlarda eserleri bulunmakta.
Kişisel Sergiler

2004  	“İstanbul’un Yüzleri” (Fotoğraf sergisi) / Galerie Beim Engel / Lüksemburg
2012  	“Simurg’un Peşinde” / İçişleri Bakanlığı Binası / Ankara, Türkiye
2014  	“Anadolu Medeniyetleri” / La Petite Gallerie / Paris, Fransa
2016  	“Enigma” / La Petite Galerie / Paris, Fransa
2017  	“Enigma” / Perispri Balat / İstanbul, Türkiye
2018  	“Enigma” / La Petite Galerie / Paris, Fransa
2019  	“Günseli Toker” / ARTthé / Paris, Fransa
Katıldığı Sanat Fuarları

2016 	Wintersaloon / Strazburg, Fransa
2017 	ArtShopping / Carousel du Louvre / Paris, Fransa
Katıldığı Çalıştaylar

2014 	Enamel Çalıştayı / La Maison de l'Émail / Limoges, Fransa
2015 	Enamel Çalıştayı / La Maison de l'Émail / Limoges, Fransa
2014 	Çalıştay / Türkiye Lüksemburg Büyük Elçiliği ve Abbaye Neumünster Kültür Merkezi işbirliğiyle / Neumünster, Lüksembrug
2015 	ArtClan Oluşumu 1. Sanat Çalıştayı / Cunda, Ayvalık, Türkiye
2016 	ArtClan Oluşumu 2. Sanat Çalıştayı / Cunda, Ayvalık, Türkiye
2017 	ArtClan Oluşumu 3. Sanat Çalıştayı / Cunda, Ayvalık, Türkiye
2018 	ArtClan Oluşumu 4. Sanat Çalıştayı / Cunda, Ayvalık, Türkiye
2019 	ArtClan Oluşumu 5. Sanat Çalıştayı / Cunda, Ayvalık, Türkiye
Küratörlüğünü Üstlendiği Etkinlikler

2010 	İDGSA 80'liler Grubu “Impressions Of İstanbul” Karma Sergisi / Abbaye De Neumünster / Lüksemburg
2011	İDGSA 80'liler Grubu “Impressions Of İstanbul” Karma Sergisi / House Of Blackheads Riga, Letonya
2011	İDGSA 80'liler Grubu “Baykuş Bakışı Kadın” Karma Sergileri / Bursa, Balıkesir, Ankara ve İstanbul, Türkiye.
2012	“Geçmişten Günümüze” Sergisi / Caisa's Gallery / Helsinki, Finlandiya
2012	İDGSA 80'liler Grubu “Anılarını Peşlerinden Sürükleyenler” başlıklı “Göç ve Mübadele” temalı Karma Sergi Serisi / Bergama / Midilli, Yunanistan / Fethiye / Muğla / İstanbul
2012 	“Anadolu Medeniyetlerinin Ayak İzinde” / Abbaye Neumünster Kültür Merkezi, Lüksemburg
2012 	Lüksemburg Çağdaş Sanat Sergisi / Tophane-I Amire Kültür ve Sanat Merkezi, İstanbul, Türkiye
2014 	Enamel Çalıştayı / La Maison de l'Émail / Limoges, Fransa
2014 	Çalıştay / Türkiye Lüksemburg Büyük Elçiliği- CCR Neumünster işbirliğiyle / Neumünster, Lüksembrug
2015 	Enamel Çalıştayı / La Maison de l'Émail / Limoges, Fransa
2015 	Müjde Ayan, Peruze Hamurcu ve Assy Jans Sergisi / Galerie Linda Farrell / Paris, Fransa
2015 	Murat Kürüz Sergisi / Galerie Linda Farrell / Paris
2017 Funda İnan, Tijen Sipahioğlu, Nuran Şatıroğlu, Banu Sayın ve Bilge Öztürk Sergisi / Galerie Linda Farrell / Paris
2019 	Orhan Deliorman “Yeni Hayat” sergisi / Galleri Perisperi
2021 	Orhan Deliorman “Ölümden Doğuma” Online Sergi Serisi / www.orhandeliorman.art
Önemli Koleksiyonlardaki Eserleri

İstanbul Askerî Müzesi Okçuluk Bölümü'nde “Avcılar”
Türkiye Lüksemburg Büyükelçiliği Koleksiyonu'nda 6 eser
Helsinki Türk Kültür Ateşeliği Koleksiyonu'nda 2 eser
Yayınları

“Ortaçağ Halılarında Üretim, Desen Analizi Işığında Kadın ve Tek Boynuzlu At Duvar Halıları”, Journal of Interdisciplinary and Intercultural Art, Cilt 2, Sayı 2, 2017.
Dış Bağlantılar

[ http://www.gunselitoker.com 2 Kasım 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Resmî web sitesi]
[ http://www.turkishculture.org/whoiswho/turkish-traditional-art/paper-works-artist/gunseli-toker-3389.htm 29 Haziran 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Turkish Culture Who's Who Websitesi]
84 (sayı)

84 (seksen dört), bir sayı. Doğal sayı sisteminde 85'ten önce yer alır ve 83'ten sonra gelir.
83 (sayı)

83 (seksen üç), bir sayı. Doğal sayı sisteminde 84'ten önce yer alır ve 82'den sonra gelir.
93 (sayı)

93 ('doksan üç), bir sayı. Doğal sayı sisteminde 94'ten önce yer alır ve 92'den sonra gelir.
90 (sayı)

90 (doksan), bir sayı. Doğal sayı sisteminde 91'den önce yer alır ve 89'dan sonra gelir.
16 (sayı)

Bir sayı.
Matematikte

15 ile 17 arasında yer alan çift sayıdır.
Sekizinci pozitif çift sayı, dördüncü iki basamaklı pozitif çift sayıdır.
16, bileşik sayıdır ve tambölen sayı 1, 2, 4, 8 ve 16'dır.
Karekökü tam sayı olan dördüncü pozitif tam sayı, karekökü tam sayı olan ilk iki basamaklı pozitif tam sayıdır ve karekökü 4'tür.
Karesi 256 sayısına eşittir.Bu da -16 ve +16 sayılarının mutlak değerlerine eşit olduğu anlamına gelir.
16, Heksadesimal sayı sisteminin son (taban) sayısıdır.
Bilimde

Kükürtün atom numarası 16'dır.
Periyodik tabloda kalkojenler 16.grupda bulunur.
Sporda > Futbol

2006 yılında Tennessee Üniversitesi'nden ayrılan Peyton Manning'in sırt numarası.
San Francisco 49ers takımı oyuncusu Joe Montana'nın dört Super Bowls ödülünü kazanırken ki giydiği numarası.
2007 New England Patriots sezonda 16-0'lık toplam 16 oyun kazanmıştır.
Sporda > Beyzbol

ABD Ulusal Beyzbol Ligi'nde top atıcılar Whitey Ford ve Hal Newhouser'ın sporu bırakmadan önceki giydikleri son numaraları.
Sporda > Araba Yarışı

Nascar Sprint Cup Serisi'nde aktif boy gösteren yarışçı Greg Biffle'nin şu anki kullandığı yarış arabasının numarası.
Diğer

Şu anki Katolik kilisesinin lideri XVI. Benedictus.
Fransa Kralı (Ağustos, 1754 – 21 Ocak, 1793) XVI. Louis
Bir Avoirdupois'de 16 adet Ons vardır. (Avoirdupois, bir ağırlık hesaplama sistemidir.)
Bir satranç oyununda 16 adet taş vardır ve satranç oyunu 16 parçaya bölünmüş bir oyun alanı üzerinde oynanır.
The Sixteen ilahi söyleyen bir İngiliz koro topluluğudur.
Sixteen (Türkçe, on altı) 1998 Eurovision Şarkı Yarışmasında Polonya'nın yarıştığı şarkının ismi.
Çin asıllı Malezyalılar

Fener taşıyan Çin kökenli okul öğrencileri (Penang, 1937).
Çin asıllı Malezyalılar veya Malezya Çinlileri (Çince (basitleştirilmiş): 马来西亚华人; Çince (geleneksel): 馬來西亞華人; pinyin: Mǎláixīyà Huárén; Malayca: Orang Cina Malaysia); Malezya doğumlu veya Malezya'ya göç etmiş, kısmen ya da tamamen Çin kökenli (özellikle Han Çinlisi) bireylerden oluşur. Bu grubun büyük çoğunluğu, erken 19. yüzyıl ile 20. yüzyılın ortası arasında Malezya'ya gelen Çinlilerin soyundandır. Malezya Çinlileri çoğunlukla şehirlerde yaşar; sosyoekonomik açıdan ise çoğu köklü bir orta sınıf grubu ve geleneksel olarak Malezya ekonomisinin iş ve ticaret sektörlerindeki egemen grubu oluştururlar.
Malezya Çinlileri, Tayland'dan sonra Dünya'nın en büyük ikinci denizaşırı Çinli topluluğunu oluştururlar. Malezya içerisinde ise etnik Malay çoğunluğundan sonra ülkedeki en büyük ikinci etnik grubu oluştururlar. Malezya'da genel olarak sadece "Çinli", Malaycada Orang Cina ve Çinlilerin arasında Huaren (华人／華人; "Çinliler") ya da Huaqiao (华侨／華僑; "Denizaşırı Çinliler") olarak bilinirler. Malezya'daki Çinlilerin çoğu Min (ör. Hokkien), Yue (Kantonca) ve Hakka dillerini konuşanların soyundandır ve Malezya'daki farklı kentler ve kasabaların her birinde Çince konuşanların arasında egemen bir Çince lehçesi var olabilir, ör. Kuala Lumpur'da en çok Kantonca konuşulur, Penang'da ise Hokkien; günümüzde Mandarin de daha fazla yaygınlaşmıştır. Kültürel olarak Malezya Çinlilerinin çoğu, konuştukları lehçeler dahil olmak üzere kendi Çin kültürel miraslarını korumuştur, ancak 15. ile 17. yüzyılları arasında Malezya'ya en çok erken göç etmiş Çinliler, Malezya kültürünün çeşitli unsurlarına asimile olmuş ve "Peranakan" ya da "Baba-Nyongya" olarak bilinen kendilerine özgün ayrı bir etnik grup oluştururlar.
Malay Bağımsızlık İlanı'ndan beri Malezya'da Çinli nüfusu sürekli olarak düşüş göstermiştir; 1957 yılında nüfusun %37,6'sını, 2010'da ise %24,6'sını oluşturdular. Bunun sebebi daha düşük bir doğum oranı olabilir; ayrıca son onyıllarda büyük oranda dış göçü yer almıştır. Bir Dünya Bankası raporuna göre, 2010 yılında Malezya diasporasının sayısı yaklaşık 1 milyon kişi idi ve bunların çoğu etnik Çinliler idi; yurt dışına göç etmenin sebepleri ise yurt dışında daha iyi ekonomik ve kariyer olasılıkları ve Malezya'ya yönelik sosyal adaletsizlik hisleri. Yurt dışına göç edenlerin büyük oranda genç ve eğitimli bireylerden oluşan yüksek sayısı, Malezya içerisinde büyük bir "beyin göçü" sorununa yol vermiştir.
Emu

Aynı adlı dergi için Emu (dergi) sayfasına bakınız.
Emu (Dromaius novaehollandiae), ratitler içindeki akrabası deve kuşlarından sonra yaşayan en uzun kuş türüdür. Avustralya anakarasında endemiktir ve kıtadaki en büyük yaşayan kuştur. Dromaius cinsinin yaşayan tek üyesidir. Emuların yaşam alanı geçmişte tüm Avustralya ile birlikte güneydeki adalar Tasmanya Adası, Kanguru Adası ve Kral Adası'nı kapsamaktaydı ancak 1788'den sonra adaya gelen Avrupalıların etkisi ile bu adalardaki alt türlerinin soyu tükenmiştir. Taksonomik olarak en yakın akrabaları tepeli devekuşları ile casuariidae familyası içinde ortak olarak bulunurlar. Emulara en yakın tür güney tepeli devekuşudur.
Emular uzun boyunları ve bacakları olan yumuşak tüylü, kahverengi kuşlardır. Boyları 1,9 metreye kadar ulaşabilirler. Uçamazlar ancak uzun mesafeleri yürüyebilir ve gerektiğinde saatte 50 km hızla koşabilirler. Haftalarca aç kalmaya dayanabilirler ve çeşitli bitkiler ve böceklerle beslenirler. Sık sık su içmezler ancak fırsat bulduklarında bol miktarda su içerler.
Üreme mevsimleri mayıs ve haziran ayları arasındadır. Bu mevsimde dişiler arasında eş için kavgalar görülür. Dişiler bir üreme mevsiminde birden çok çiftleşerek birkaç yumurta bırakabilir. Yuvada erkek emular kuluçkaya yatar ve kuluçka süresinde çok az su ve yiyecek tüketir. Bu sebeple kuluçkaya yatan emular ciddi miktarda zayıflar. Kuluçka 8 hafta sürer ve yavrular yumurtadan çıktıktan sonra erkek emu tarafından beslenir. Yaklaşık altı ay sonra ise yavrular bir yetişkin boyuna ulaşır ancak bir sonraki üreme mevsimine kadar aile ile birlikte yaşar. Emular bölgedeki Avustralya yerlilerinin mitolojilerinde sıklıkla yer almıştır. Modern zamanlarda ise Avustralya'nın önemli bir kültürel sembolüdür. Emu çizimleri çeşitli armalarda, amblemlerde, posta pullarında ve madeni paralarda görülür.
Emu, Uluslararası Doğa ve Doğal Kaynakları Koruma Birliği (IUCN) tarafından en az endişe duyulan türler arasında gösterilecek kadar yaygın olsa bile bazı yerel popülasyonlarının nesillerinin tükenme tehlikesi altındadır. Tasmanya emusu gibi alt türlerin soyları 19. yüzyılda insanlar sebebiyle tükenmiştir. Yumurtalarının toplanması, yol ölümleri ve yaşam alanlarının yok edilmesi gibi etkiler popülasyonları üzerinde tehdit oluşturmaktadır.