Ayn Göz Muharebesi
Arka plan

Hanedan istikrarsızlığı ve iç bölünmeler, IV. Baudouin'in ölümünden önceki ve sonraki yıllarda Kudüs Krallığı'na da nüfuz etmiştir. Cüzzam hastası olan Baudouin, hükümdarlığı sırasında çeşitli idari vekilleri (1177'de Chatillonlu Renaud ; 1183'te Lüzinyanlı Guy) onun yerine Frank ordularına liderlik etmesi için atamıştı. Baudouin'in sağlığı 1185'in başlarında yeniden bozulunca, Trabluslu Kontu III. Raymond'u naip olarak atadı. Raymond, Yüksek Mahkeme'nin tüm üyelerinin, hem kralın hem de varisin ölmesi durumunda, halefiyetin Papa, Kutsal Roma İmparatoru, Fransa Kralı ve İngiltere Kralı tarafından yapılacak bir tahkim yoluyla belirleneceğine dair yemin etmesi koşuluyla kabul etti. IV. Baudouin 1185'te öldüğünde ve ardından yeğeni V. Baudouin 1186'da öldüğünde, bir veraset krizi yaşandı. Sybilla'nın hizbi başkentin kontrolünü ele geçirdi ve Raymond'un naipliği önünde verilen yemini hiçe sayarak ona taç giydirdi. Kocası Guy'ı desteklemeyen ama kendisini desteklemeye istekli baronları yatıştırmak için, bir sonraki kocasını seçme özgürlüğüne sahip olması koşuluyla ondan boşanmayı kabul etti. Daha sonra Sibylla, pek sevilmeyen bir hareketle Guy'ı boşamak yerine kral olarak taçlandırdı. Taç giyme töreninin emrivakisi ile sunulan Ramla'lı Baudouin ve Guy'a sadakat yemini etmeyi reddeden Raymond dışında tüm baronlar teslim oldu. Ramlalı Baudouin, küçük oğlu için tımarından vazgeçti ve Lüzinyanlı Guy'a sadakat yemini etmek yerine gönüllü olarak sürgüne gitti; Raymond, Taberiye'deki tımarına çekildi ve Selahaddin'den, tanımayı reddettiği Kral'ın olası bir saldırısına karşı Müslüman birlikleri sağlamasını istedi.
Bu arada Selahaddin, IV. Baudouin'in hükümdarlığı sırasında iktidarını sağlamlaştırıyordu. Musul, Halep ve Mısır'daki başarılı seferleri, saltanatının Abbasi halifeliği tarafından tanınmasıyla sonuçlanmıştı. Selahaddin, Musul'un düşmesinin ardından Şam'a döndü ve Nûreddin imparatorluğunu huzursuz kontrolü altına aldı. 1185'te Selahaddin, o zamanki vekil Raymond'un yönetimindeki Franklarla bir ateşkes anlaşması imzalamıştı; ancak anlaşmanın sona ermesinden önce Renaud, o kış Kahire'den Şam'a seyahat eden bir Müslüman kervanını ele geçirdi. Selahaddin tazminat talep ettiğinde, Kral Guy, Renaud'un bunu yapmasını sağlamaya çalıştı ancak topraklarının mutlak hükümdarı olduğunu ve Selahaddin'le ateşkes içinde olmadığını iddia ederek Kral'ın talebini reddetti. Buna cevaben Selahaddin, 1187'de Renaud'un Kerek'teki kalesine bir saldırı başlattı ve oğlu el Melik el-Afdal'ı Re'sulma'daki bir birliğin komutanı olarak bıraktı.
Guy, yaklaşan tehdide yanıt olarak Kudüs'te Yüksek Mahkeme'yi topladı. Tapınak Şövalyeleri'nin ustası Gérard de Ridefort, Hospitalier Şövalyeleri'nin ustası Roger de Moulins, İbelinli Balian, Sur Başpiskoposu Josicus ve Sidon lordu Reginal Grenier'den oluşan bir heyet; Raymond'la barış yapmak için Taberiye'ye gitmek üzere seçildiler. Bu arada el-Afdal, Akka'yı çevreleyen araziyi yağmalamak için bir baskın ekibi toplarken, Selahaddin Kerak'ı kuşattı. El-Afdal, bu sefere liderlik etmesi için Edessa Emiri Muzzafar ad-Din Gökböri'yi iki rütbeli emir Qaymaz al-Nejami ve Dildirim al-Yarugi ile birlikte gönderdi. Birliklerinin Raymond'un topraklarına girmeye hazır olduğunu bilen Selahaddin, baskın ekibinin yalnızca Akka'ya giderken Celile'den geçerek Raymond'un topraklarına dokunmayacağını kabul etti. Frenk kaynaklarında bu baskın ekibinin yaklaşık 7.000 kişiden oluştuğunu yazar; ancak modern tarihçiler 700 askerin daha doğru olduğuna inanmaktadırlar.