II. Kiros
Kyros’sun Doğumu > Mirası

İngiliz tarihçi Charles Freeman, "Kapsam ve boyut açısından [Kiros] başarıları, 320'lerde [Ahameniş] imparatorluğu yıkıp herhangi bir istikrarlı alternatif sunamayan Makedonya kralı İskender'in başarılarından çok daha üstündü." Kiros, Thomas Jefferson, Muhammed Rızâ Pehlevî ve David Ben-Gurion dahil olmak üzere birçok kişi için kişisel bir kahraman olmuştur.
Büyük Kiros'un antik çağ boyunca elde ettiği başarılar, bugün hatırlanma biçimine yansıyor. Kendi ulusu olan İranlılar, onu "Baba" olarak görüyorlardı, bu, Kiros'un kendi zamanında, fethettiği birçok ulus tarafından kullanılan unvanın aynısıydı, Ksenofon'a göre:
Ve kendisine tabi olanlara, sanki kendi çocuklarıymış gibi saygı ve hürmetle davranırdı, oysa tebaaları da Kiros'a "Baba" olarak saygı gösterirdi... Bir imparatorluğu devirdikten sonra, "Kiros"tan başka hangi adam, iktidarı altına aldığı insanlardan "Baba" unvanıyla ölmüş olabilir ki? Çünkü bunun, alan değil, bahşeden birine verilen bir isim olduğu apaçık bir gerçektir!
Babilliler, önceki hükümdarları Nabonidus'un kutsal şeylere saygısızlık yapmasından rahatsız oldukları için onu "Kurtarıcı" olarak görüyorlardı.
Ezra Kitabı, Kiros'un birinci yılında sürgündekilerin ilk dönüşünün öyküsünü anlatır; Kiros burada şöyle der: "Pers Kralı Koreş [Kiros] şöyle diyor: ‘Göklerin Tanrısı RAB yeryüzünün bütün krallıklarını bana verdi. Beni Yahuda'daki Yeruşalim [Kudüs] Kenti'nde kendisi için bir tapınak yapmakla görevlendirdi." (Tekvin Ezra)
Kiros hem bir devlet adamı hem de bir asker olarak aynı derecede seçkin bir kişiliğe sahipti. Onun yarattığı siyasal altyapının da katkısıyla Ahameniş İmparatorluğu onun ölümünden sonra da uzun süre varlığını sürdürdü.
Kiros'un yönetiminde Pers İmparatorluğu'nun yükselişi, İran felsefesi, edebiyatı ve dini de dahil olmak üzere dünya tarihinin yönü üzerinde derin bir etki yaratmıştır.
Ahameniş İmparatorluğu'nu takip eden İranlı hanedanların ve krallarının çoğu kendilerini Büyük Kiros'un mirasçıları olarak görmüşler ve Kiros'un başlattığı soyun devamı olduklarını iddia etmişlerdir. Ancak, bu durumun Sasani Hanedanlığı için de geçerli olup olmadığı konusunda bilginler arasında farklı görüşler bulunmaktadır..
Büyük İskender, küçük yaştan itibaren Büyük Kiros'a hayrandı; Kiros'un savaş ve yönetimdeki kahramanlıklarını ve bir kral ve yasa koyucu olarak yeteneklerini anlatan Ksenofon'un Cyropaedia'sını okumuştu. Pasargad'ı ziyareti sırasında Aristobulus'a, Kiros'un mezarının mezar odasının içini dekore etmesini emretmiştir.
Kiros'un mirası İzlanda  ve koloni Amerika'ya kadar uzanmaktadır. Klasik Antik Çağ'ın, Rönesans ve Aydınlanma Çağı'nın birçok düşünürü ve yöneticisi ve Amerika Birleşik Devletleri'nin kurucu babaları, Cyropaedia gibi eserler aracılığıyla Büyük Kiros'tan ilham almışlardır. Örneğin Thomas Jefferson, Ksenofon'un Cyropaedia'nın iki kopyasına sahipti; karşılıklı sayfalarda paralel Yunanca ve Latince çevirileri bulunan bir tanesine Amerikan Bağımsızlık Bildirisi'nin taslağının hazırlanmasında ne kadar etkili olduğunu gösteren önemli Jefferson işaretleri mevcuttur.
Profesör Richard Nelson Frye'a göre, fatih ve yönetici olarak yeteneklerinin Ahameniş İmparatorluğu'nun uzun ömürlülüğü ve canlılığıyla kanıtlandığını söylediği Kiros, Pers halkı için "Roma'daki Romulus ve Remus'a veya İsrailliler için Musa'ya benzer" şekilde neredeyse efsanevi bir rol üstlenmiş ve "antik dünyanın diğer yerlerindeki kahraman ve fatihlerin hikayelerini birçok ayrıntıyla takip eden" bir hikâyeye sahipti. Frye şöyle yazmaktadır: "Antik çağda bir hükümdardan beklenen büyük niteliklerin özü haline gelmiş ve hoşgörülü ile yüce gönüllü olduğu kadar cesur ve cüretkar bir fatih olarak kahramanca özellikler kazanmıştır. Yunanlılara yansıyan kişiliği onları ve  Büyük İskender'i etkilemiş ve bu gelenek Romalılar tarafından aktarılarak düşünce şeklimizi bugün bile etkilediği düşünülebilir."
Onun yönetimi Büyük İskender, Jül Sezar ve Thomas Jefferson gibi birçok büyük lider tarafından incelenmiş ve hayranlıkla karşılanmıştır.