Margarete Himmler
Savaştan sonra

1945'te Margarete ve kızı Gudrun, Müttefik birlikleri bölgeye ilerlerken Gmund'dan ayrıldılar. Mayıs 1945'te, İtalya'nın Bolzano kentinin ABD Ordusu tarafından işgal edilmesinden sonra, Margarete ve Gudrun tutuklandı. İtalya, Fransa ve Almanya'daki çeşitli toplama kamplarında tutuldular. Tutukluluğu sırasında, Margarete sorguya çekildi, ancak kocasının resmi işlerinden haberdar olmadığı ve sorgulaması boyunca ısrarla kendisinin "küçük kasaba zihniyetine" sahip biri olarak tanıttığı ortaya çıktı.
Eylül 1945'te Margarete Himmler tekrar sorguya çekildi, ancak bu sefer Nürnberg davaları sırasındaydı. Margarete ve Gudrun daha sonra Flak-Kaserne Ludwigsburg toplama kampında gözaltına alındılar. Suçlanmadıkları için, o ve Gudrun, Kasım 1946'da gözaltından serbest bırakıldılar. Bielefeld'deki Beytel Kurumuna bir süre sığındılar. Margarete'in orada kalması Beytel Kurumu Yönetim Kurulu tarafından açıkça kabul gördü, ancak bu tartışmalara yol açtı. 4 Haziran 1947'de New-York Tribune'ün Avrupa baskısında, "Heinrich Himmler'in Dul Kadını Bir Centilmen Kadın Gibi Yaşıyor" başlıklı bir makale yayınlandı.
Margarete 1948'de Bielefeld'de daha az suçlu (Kategori III) olarak kategorize edildi ve buna göre nazilikten arındırılacaktı.
1950'de Margarete, bu sınıflandırmaya itiraz etmek için bir avukat tuttu, çünkü erken Nazi Partisi üyeliğinin "nominal"den daha fazla olmadığını ve yüksek rütbesinin Alman Kızıl Haçı'ndaki erken yıllardaki hizmetinden kaynaklandığını iddia etti. 1914'ten beri burada hizmet veriyordu. Margarete, Reichsführer-SS'in karısı olmasına rağmen, spot ışıklarından uzak kaldığını iddia etti.
Bununla birlikte, Detmold'daki Nazilerden arındırma komitesi sınıflandırmasını revize etti ve muhtemelen Nazi Partisi'nin hedeflerini desteklediğini ve kocasının eylemlerini desteklediğini iddia ettiler. Avukatı, müteakip temyiz sürecinde Margarete'in kocasının eylemlerinden sorumlu tutulamayacağında ısrar etti ve resmi kararın Sippenhaft fikri tarafından yönlendirildiğini, yani sadece aile bağlantılarından sorumlu olduğu anlamına geldiğini söyledi. 19 Mart 1951'de nihayet Mitläufer (Kategori IV) olarak sınıflandırıldı.
Bu karara göre, kocasının suçlarından, onlardan uzak olmamasına rağmen sorumlu tutulamayacaktı. O ve kızının, kocasının yükselişinden fayda sağladığına dair ek argümanlar sunuldu. Bu nedenle, Bavyera Başbakanı Hans Ehard'ın başlattığı bir başka nazilik ten arındırma süreci, İngiliz işgal bölgesinde yeniden başladı. Bu davalar, Margarete ve Heinrich'in Gmund'daki evinin mülkiyetine ilişkin çözülmemiş soruna odaklandı. 15 Ocak 1953'te, Münih'teki Margarete aleyhindeki son duruşmada, Nazi rejiminin lehtarı olarak sınıflandırıldı ve bu nedenle Kategori II'ye (Aktivistler, Militanlar ve Fırsatçılar veya Suçlu Kişiler/Almanca: Belastete) yerleştirildi ve hapis cezasına çarptırıldı. 30 günlük özel/cezalandırma işi aldı. Emeklilik haklarını ve oy kullanma hakkını da kaybetti.
Gudrun 1952'de Beytel'den ayrıldı. 1955 sonbaharından itibaren Margarete, kız kardeşi Lydia ile Heepen'de yaşadı. Evlatlık oğlu Gerhard da onlarla birlikte evinde yaşıyordu. Margarete son yıllarını kızıyla birlikte Münih'te geçirdi. Gudrun her zaman babasının anısına bağlı kaldı.