Penisilin
Tarihçe > Seri üretim

Tıbbi uygulama ortaya çıktıkça, Oxford ekibi laboratuvarlarında kullanılabilir miktarlarda üretim yapmanın imkansız olduğunu gördü. İngiliz hükûmetini ikna edemeyen Florey ve Heatley, büyük ölçekli üretim için ABD hükûmetinin ilgisini çekmek amacıyla küf örnekleriyle birlikte Haziran 1941'de ABD'ye gitti. Büyük ölçekli fermantasyonlar için tesislerin kurulduğu Illinois, Peoria'daki USDA Kuzey Bölgesel Araştırma Laboratuvarı'na (NRRL, şimdi Ulusal Tarımsal Kullanım Araştırmaları Merkezi) başvurdular. Küfün kitlesel kültürü ve daha iyi küflerin araştırılması hemen ardından geldi.
14 Mart 1942'de ilk hasta streptokok sepsisi nedeniyle Merck & Co. tarafından üretilen ABD yapımı penisilin ile tedavi edildi. O dönemde üretilen toplam stokun yarısı Anne Miller adlı bu tek hastada kullanıldı. Haziran 1942'ye gelindiğinde, on hastayı tedavi etmeye yetecek kadar ABD penisilini mevcuttu. Temmuz 1943'te Savaş Üretim Kurulu, Avrupa'da savaşan Müttefik birliklerine penisilin stoklarının toplu dağıtımı için bir plan hazırladı. NRRL'de mısır abartılı likör üzerinde yapılan fermantasyon araştırmasının sonuçları, ABD'nin 1944 baharında Normandiya'nın işgali için zamanında 2,3 milyon doz üretmesini sağladı. 1943'te dünya çapında yapılan bir araştırmanın ardından, Peoria, Illinois'deki bir markette bulunan küflü bir kavunun, mısır abartılı likör prosesi kullanılarak üretim için en iyi küf türünü içerdiği tespit edildi. Pfizer bilim adamı Jasper H. Kane, büyük miktarlarda farmasötik sınıf penisilin üretmek için derin tank fermantasyon yönteminin kullanılmasını önerdi. Kimya mühendisi Margaret Hutchinson Rousseau tarafından derin tank fermantasyon tesisinin geliştirilmesiyle büyük ölçekli üretim sağlandı. Savaşın ve Savaş Üretim Kurulunun doğrudan bir sonucu olarak, Haziran 1945 itibarıyla yılda 646 milyar üniteden fazla üretim yapılıyordu.
G. Raymond Rettew, mantar yumurtası konusundaki bilgisini Sharples Krem Ayırıcı'nın işleviyle birleştirdiği ticari miktarlarda penisilin üretme teknikleriyle Amerikan savaş çabalarına önemli bir katkıda bulundu. 1943 yılına gelindiğinde Rettew'in laboratuvarı dünyadaki penisilinin çoğunu üretiyordu. İkinci Dünya Savaşı sırasında penisilin, Müttefik kuvvetler arasında enfekte yaraların neden olduğu ölüm ve ampütasyon sayısında büyük bir fark yarattı ve tahmini olarak hayatların %12-%15'ini kurtardı. Bununla birlikte, büyük miktarlarda penisilin üretmenin zorluğu ve ilacın böbreklerden hızla atılması nedeniyle sık sık doz verilmesi gerektiğinden bulunabilirliği ciddi şekilde sınırlıydı. Penisilinin seri üretim yöntemleri 1945 yılında Andrew Jackson Moyer tarafından patentlendi. Florey, Sir Henry Dale tarafından bunun etik olmayacağı konusunda uyarıldığı için penisilinin patentini almamıştı.
Penisilin aktif olarak atılır ve bir penisilin dozunun yaklaşık %80'i uygulamadan sonraki üç ila dört saat içinde vücuttan temizlenir. Gerçekten de penisilinin ilk dönemlerinde ilaç o kadar az bulunuyordu ve o kadar değerliydi ki idrardaki penisilinin izole edilip yeniden kullanılabilmesi için tedavi edilen hastaların idrarının toplanması yaygın hale gelmişti. Bu tatmin edici bir çözüm değildi, bu nedenle araştırmacılar penisilin atılımını yavaşlatmanın bir yolunu aradılar. Atılımdan sorumlu organik asit taşıyıcısı için penisilin ile rekabet edebilecek bir molekül bulmayı umuyorlardı, öyle ki taşıyıcı tercihen rakip molekülü atacak ve penisilin tutulacaktı. Ürikosürik ajan probenesidin uygun olduğu kanıtlanmıştır. Probenesid ve penisilin birlikte uygulandığında, probenesid penisilinin atılımını rekabetçi bir şekilde inhibe ederek penisilinin konsantrasyonunu artırır ve aktivitesini uzatır. Sonunda, seri üretim tekniklerinin ve yarı sentetik penisilinlerin ortaya çıkması tedarik sorunlarını çözdü, bu nedenle probenesidin bu kullanımı azaldı. Bununla birlikte probenesid, özellikle yüksek konsantrasyonlarda penisilin gerektiren bazı enfeksiyonlar için hala yararlıdır.
II. Dünya Savaşı'ndan sonra ilacı sivil kullanıma sunan ilk ülke Avustralya olmuştur. ABD'de penisilin 15 Mart 1945 tarihinde halkın kullanımına sunulmuştur.
Fleming, Florey ve Chain penisilini geliştirdikleri için 1945 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü paylaşmışlardır.
1943'te penisilin hazırlayan bir teknisyen
Penisilin 1944 yılında seri üretime geçmişti
İkinci Dünya Savaşı'nda penisilin kullanımını öven bir poster