Şah kartal
Üreme

Şah kartal genelde yalnız yaşayan bir kuştur, nadiren bir çiftten fazla görülür, ancak göç veya kış mevsiminde su birikintilerinde veya yemek yerken bazı küçük grupların oluştuğu kaydedilmiştir. Üreme alanlarındaki çiftler, yüksek sesle öterek ve geniş, yüksek daireler çizerek havada gösteriler yaparlar; bu gösteriler, çoğu accipitridae türünde olduğu gibi, muhtemelen kendi türünden diğer kartallara karşı bölgelerini koruma amaçlıdır. Gösterilerde sık sık sahte dalışlar ve pençe hareketleri yapılır. Bir çiftin bir ya da her iki üyesi de hava gösterisine katılabilir. Gösterinin ilk bölümünde davetsiz misafir gitmezse, bölge çatışması daha sonra fiziksel hale gelebilir ve bazen birbirine kenetlenmiş pençelerle takla atmaya, neredeyse yere çarpana kadar düşmeye evrilir. Son derece etkileyici bir gösteri olmasına rağmen, genellikle kaya kartallarının yaptığı benzer gösterilerden biraz daha kısa sürmektedir. Türkiye'nin Doğu Trakya bölgesinde, aktif olarak üreyen çiftler arasındaki ortalama en yakın yuva mesafesi 10,44 km'dir. Baykal Gölü yakınlarındaki İrkutsk Oblastı'nda, yuvaların merkezi alanının ortalama uzaklığı (her çiftin bölgesinde birden fazla yuva vardı) 17 km idi. Üreme mevsimi, yayılış alanı boyunca Mart sonundan Eylül'e kadar sürer, ancak Pakistan'daki eski yayılış alanında (şu anda üreyen bir tür olarak bulunmadığı) Kasım'dan Nisan'a kadar sürdüğü söylenmiştir. Kartal çifti 1,2 ila 1,5 metre çapında, 60 ila 70 santimetre derinliğinde ve çalıdan yapılma çok büyük bir yuva inşa eder. Bununla birlikte, türün yuvalarının 2,4 m veya daha fazla genişlikte ve 1,8 ila 2 m derinlikte olduğu örnekler de kaydedilmiştir. Yuvalar, kaya kartalı gibi daha büyük türlerin yuvalarını bile boyut açısından geride bırakabilir. Yuvalar sıklıkla; dal, ot, kürk, döküntü ve yeşillik gibi çeşitli malzemelerle kaplanır. Şah kartallar yuvalarını genellikle yüksek ağaçlara yaparlar, ancak 2 m kadar alçak çalılıklara, nadiren uçurumlara veya yere yaptıkları da kaydedilmiştir (daha sonra Kazakistan'ın Sayan Dağları'nda kaydedildiği gibi). Yuva alanları ormanın derinliklerinden orman kenarına, açık düzlüklerde kilometrelerce uzaktan görülebilen tek bir ağaca kadar her yerde bulunmuştur. Hem Türkiye hem de Gürcistan'daki yuvalama alanları sürekli olarak 450 m yüksekliğin altındaydı. Gürcistan’da, açıklık alanlarla birlikte daha yoğun karışık ormanlar tercih edilirken, alternatif olarak daha kurak ve izole ardıç (Juniperus spp.) ve Antep fıstığı (Pistacia vera) toplulukları tercih edilmiştir; Türkiye’de ise, yuva kurma alanları olarak en çok kavak (Populus spp.) (%44) ve meşe (Quercus spp.) (%40) tercih edilmiştir. Rusya'da yapılan kapsamlı araştırmalarda, yuvaların %78’inin iğne yapraklı ağaçlarda bulunduğu tespit edilmiştir. Buna karşılık, Kazakistan’da geniş yapraklı ağaçlar daha yaygın olsa da, iğne yapraklı ağaçlar da bulundukları bölgelerde yuva yapmak için kullanılmaktadır. Slovakya'nın tarım arazilerindeki alışılmadık yuva alanlarından biri demiryolunun, diğeri ise işlek bir yolun yanındadır. Şah kartalın, Kazakistan ve Rusya'da elektrik direkleri ve kuleleri üzerine de yuva yaptığı kaydedilmiştir. Birkaç vakada, daha önce elektrik direklerinde yuva yapan bozkır kartallarının yuvalarını agresif bir şekilde ele geçirdikleri gözlemlendi. Genellikle bir yuva kullanılır, ancak bazen şah kartal çiftleri tarafından 2. veya 3. bir yuva inşa edilir.
Anne şah kartal, 2 gün veya daha uzun aralıklarla 2-3 kadar yumurta bırakır. Gürcistan'da ortalama kuluçka büyüklüğü 2,09 yumurtadır. Çekya'da ortalama kuluçka büyüklüğü 2,27 yumurtadır. Rusya'da bulunan 81 yuva, 2,1 yumurtalık ortalama bir kuluçka büyüklüğüne sahiptir. Kazakistan'da da 4 yumurtaya kadar çıkabilen istisnai kuluçka büyüklükleri kaydedilmiştir. Yumurtalar genel olarak donuk devetüyü beyazı rengindedir ve gri, morumsu veya nadiren de kahverengi lekelerle seyrek olarak işaretlidir. 150 yumurtadan oluşan bir örneklemin yüksekliğinin 63 ila 82,5 mm, genişliğinin 52,5 ila 62,5 mm arasında değiştiği ve boyutlarının ortalamasının ise 73,3 mm × 56,5 mm olduğu tespit edilmiştir. Gürcistan'da, 20 yumurtalık bir örneklemde yumurtaların ortalama boyutları 72,3 mm × 57,5 mm ve ortalama ağırlığı 136,8 g olarak ölçülmüştür. Slovakya'da kaydedilen 13 vakada olduğu gibi, yumurtalar kuluçka döneminin erken safhasında, Mart veya Nisan aylarında kaybedilirse, ebeveyn kartallar yeni yumurtalar bırakabilir; ancak bu durumlarda her zaman eski yuva yerine alternatif bir yuva kullanmışlardır. Güneydoğu Avrupa'da yumurtlama dönemi Şubat ortasından Mart ayına kadar olan sürede yoğunlaşırken, Orta Asya'da Nisan ayının ilk yarısında, daha kuzeyde ise Nisan sonlarında gerçekleşir. Kuluçka ilk yumurta ile başlar ve erkekler nadiren kuluçkaya yatar. Kuluçka aşaması 43 gün sürer. Bulgaristan'da iki dişinin kuluçka sürecinin %90,8-94,1'ini gerçekleştirdiği kaydedilmiştir. Yavru kartallar birkaç gün arayla yumurtadan çıkarlar ve genellikle biri diğerlerinden belirgin şekilde daha büyük olur. Ancak kardeş katli olayları kaya kartalına göre daha seyrektir ve insan müdahalesi, av nüfusunun azalması ve yuvanın bozulması gibi nedenlerle kesintiye uğramadığında, yuvalar sıklıkla iki yavru barındırır. 14 günlükken ilk tüyleri dökülmeye başlarken, sırtındaki tüyler 21 günlükken çıkmaya başlar. Tüyler 35-40 gün içinde ince tüyleri örter, ancak bazen ince tüyler baş ve boyunda 45 güne kadar kalmaya devam eder. Tüylenme 55. günde tamamlanır ve ilk uçuş denemeleri 60. günden itibaren başlar. Bu türde çoğunlukla dişi, yuvayı korur ve erkek avı yakalar (erkeklerin nadiren doğrudan kuluçkaya yattığı Aquilinae'de olduğu gibi). Yavrular 40 günlük olduktan sonra, dişi şah kartal genellikle avlanmaya devam eder ve yakınlardaki bir yere tüner. Erkek avını doğrudan yuvaya getirmek yerine, dişinin parçalaması için yakındaki bir dala getiriyor gibi görünmektedir. Bir veya iki büyük av, 1-2 gün yetecek kadar dayanır, ancak küçük avlar için günde 5-6 avlanılması gerekebilir. Yavru kuşun yuvadan ayrılması 63 ila 77. günler arasında gerçekleşebilmektedir. Yavrular yuvadan ayrıldıktan sonra 2-3 gün boyunca yuvanın yakınında kalırlar. Üreme başarısı bir zamanlar Rusya'da çift başına yaklaşık 1,5 yavru ile hayli yüksekti.