stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Akira Kawaguchi

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Akira Kawaguchi
Doğum tarihi:  24 Ocak 1967 (58 yaşında)
Doğum yeri:  Chiba, Japonya
Mevkii:  Kaleci
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| ?-1992 |  Ẽfini Sapporo |   |   |
| 1993-1994 |  Sanfrecce Hiroshima |   |   |
| 1995 |  Nagoya Grampus Eight |   |   |
| 1996-1997 |  Fukushima |   |   |
| Toplam |   |  0 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Akira Kawaguchi (d. 24 Ocak 1967), Japon eski futbolcudur.
İstatistikleri

| Kulüp performansı> Sezon.Japonya | Kulüp performansı> Kulüp.Japonya | Kulüp performansı> Lig.Japonya | Lig> Maç.Lig | Lig> Gol.Lig | Kupa> Maç. İmparatorluk Kupası | Kupa> Gol. İmparatorluk Kupası | Lig Kupası> Maç. J.League Cup | Lig Kupası> Gol. J.League Cup | Toplam> Maç.Toplam | Toplam> Gol.Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1993 | Sanfrecce Hiroshima | J1 League | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 1994 | Sanfrecce Hiroshima | J1 League | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 1995 | Nagoya Grampus Eight | J1 League | 2 | 0 | 0 | 0 | - | - | 2 | 0 |
| 1996 | Fukushima | Football League | 13 | 0 | 4 | 0 | - | - | 17 | 0 |
| 1997 | Fukushima | Football League | 2 | 0 | 0 | 0 | - | - | 2 | 0 |
| Ülke | Japonya | Japonya | 17 | 0 | 4 | 0 | 0 | 0 | 21 | 0 |
| Toplam | Toplam | Toplam | 17 | 0 | 4 | 0 | 0 | 0 | 21 | 0 |
Sait Naci Ergin

| Sait Naci Ergin |
| --- | --- |

Türkiye Maliye Bakanı
Görev süresi 26 Mart 1971 - 22 Mayıs 1972
Başbakan: Nihat Erim
Yerine geldiği: Ali Mesut Erez
Yerine gelen: Ziya Müezzinoğlu
Kişisel bilgiler
Doğum: 1908 Niğde, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 1 Kasım 1982 (74 yaşında) Ankara, Türkiye
Partisi: Cumhuriyet Halk Partisi
Bitirdiği okul: Mülkiye Mektebi
Mesleği: Bürokrat
Sait Naci Ergin (1908, Niğde, Osmanlı İmparatorluğu - 1 Kasım 1982, Ankara, Türkiye), Türk siyasetçidir.
Mülkiye'yi bitirdi. Maliye Müfettişliği, Maliye Bakanlığı Müsteşarlığı, Kurucu Meclis Cumhuriyet Halk Partisi Temsilciliği (6 Ocak 1961 - 25 Ekim 1961), Cumhuriyet Senatosu Cumhurbaşkanınca Seçilen Üyeliği (14 Ekim 1971 - 14 Ekim 1977) ile Maliye Bakanlığı yapmıştır. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Fehim Adak

Fehim Adak (5 Nisan 1931, Kayadere, Ömerli, Mardin - 7 Şubat 2016, Ankara, Türkiye), Türk siyasetçidir.
Hayatı

İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesi'ni bitirdi. Mardin İI Bayındırlık Müdürlüğü, DSİ Diyarbakır Bölge Müdürlüğü, DSİ Ankara Murakabe Müşavere Kurulu Üyeliği, 4. (XV), 5. (XVI), XX. ve XXI. Dönem Mardin Milletvekilliği ile Ticaret, Bayındırlık, Gıda Tarım ve Hayvancılık ve Devlet Bakanlıkları yaptı. Evli ve altı çocuk babasıdır. Refahyol hükûmeti zamanında uygulanan havuz sistemini Necmettin Erbakan ile geliştirerek uygulamaya koymuşlardır. Üç yıl kanser ve kalp yetmezliği tedavisi gören Fehim Adak 7 Şubat 2016 günü Ankara'da öldü. Bağlum Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Sergius Vernet

Sergius Vernet, 9 Ocak 1899'da Brooklyn, New York, ABD'de Waldemar S Vernet ve Rachel Enya Nudelman'ın çocuğu olarak doğdu. Sergius Vernet, Suzanne J. Miller ile evlendi ve 1 çocuğu oldu. 5 Eylül 1968'de Ohio, Springfield Community Hospital'da öldü.
1930'ların ortalarında  uzun boylu, koyu saçlı, girişken bir adam olan Sergius Vernet her sabah evinden Antioch Koleji Bilim Binası'nın bodrum katındaki laboratuvarına yürüdü. Onun derme çatma laboratuvarı, 70 yılı aşkın süredir Yellow Springs'in önde gelen işletmesi Vernay Laboratories'e dönüşen küçük işletme olan Vernay Patents Company'nin başlangıcını oluşturdu.
O sırada Vernet yeni bir termostat türü geliştirmeye çalışıyordu. 1933'te Antioch'ya geldiğinde yeni icatlar için zaten 30 patent sahibi olan Vernet, sıcaklıktaki küçük değişiklikleri kalibre etmek için tasarlanmış bir termostat olan Vernatherm'i icat etti. Başlangıçta otomobillerde kullanılan cihaz, daha sonra II. Dünya Savaşı sırasında çoğu tank ve uçakta kullanılmaya başlandı.
Vernet, bir Springfield News makalesinde, "Birçok durumda," dedi, "Doğru, basit ve güçlü olacak bir termostat kullanma gerekliliğiyle karşı karşıya kaldım. Gücün gerekli olmadığı durumlarda tatmin edici birçok termostat olmasına rağmen böyle bir şey yoktu. Şüphesiz iyi bir pazarın olacağı bir termostat yapmaya karar verdim. Özetle, icatların yapılma nedeni budur.”
19 yaşından beri bir mucit olan Vernet, Philadelphia'da yaşıyordu ve o, Antioch Endüstriyel Araştırma Enstitüsü'nü koleje mucitleri çekmek için başlatan Arthur Morgan tarafından Antioch Koleji kampüsüne çekildiğinde 30'lu yaşlarındaydı. Vernay'de eski bir kimyager olan Paul Graham, 1998'de Yellow Springs News makalesinde, Morgan'ın, eğer varsa, kardan bir pay karşılığında mucitlere araştırma alanı ve ekipman sunmayı ve öğrenciler için kooperatif işleri fırsatı sunmayı öngördüğünü yazdı.
1953'te Vernet ve eşi Suzanne, büyüdükleri köye fayda sağlamak amacıyla Vernay Vakfı'nı kurdular. Bir yıl sonra, Vakıf, yeni Toplum Çocukları Merkezi için finansmanın çoğunu sağladı ve 1963'te yeni bir kütüphanenin inşası için Başkan John F. Kennedy'nin anısına 100,000 $ katkıda bulundu.
1968'de Sergius Vernet aniden kalp krizinden öldü. Öldüğü zamana kadar icatları için 100'den fazla patent aldı.
I. Ethelred (Wessex kralı)

| I>  Ethelred |
| --- | --- |

Wessex Kralı
Hüküm süresi: 865-871
Önce gelen: Ethelbert
Sonra gelen: Alfred

Doğum: Wessex Krallığı
Ölüm: Nisan 871
Defin: Wimborne Kilisesi, Dorset
Eş(ler)i: Wulfthryth
Çocuk(lar)ı: Ethelhelm Ethelwold
Babası: Ethelwulf
Annesi: Osburh
Dokuzuncu yüzyılda Güney Britanya
I. Ethelred (veya Æthelred) 865'ten ölümüne kadar Wessex Kralıydı.
Wessex Kralı Ethelwulf'un beş oğlundan dördüncüydü. Ağabeyi Ethelberht'in yerini aldı ve onu en küçük erkek kardeşi Büyük Alfred izledi. Ethelred'in Ethelhelm ve Ethelwold adında iki oğlu vardı. Oğulları, babaları öldüğünde daha bebek oldukları için tahta geçemediler. Alfred, oğlu Yaşlı Edward tarafından takip edildi ve Ethelwold, onunla başarısız bir şekilde taht kavgası etti.
Ethelred'in tahta geçişi Büyük Viking Ordusu'nun İngiltere'ye gelişiyle aynı zamana denk geldi. Sonraki beş yıl içinde Vikingler Northumbria ve Doğu Anglia'yı fethettiler ve 870'in sonunda Wessex'e tam ölçekli bir saldırı başlattılar. Ocak 871'in başlarında Ethelred, Reading Muharebesi'nde mağlup oldu. Dört gün sonra Ashdown Muharebesi'nde bir zafer elde etti, ancak bunu Basing ve Meretun'da iki yenilgi izledi. Paskalya'dan kısa bir süre sonra öldü. Alfred, Vikingler ile para ile uzlaşmak zorunda kaldı, ancak yedi yıl sonra Edington Muharebesi'nde onlara karşı kesin bir zafer kazandı.
Ethelred'in saltanatı nümismatik olarak önemliydi. Wessex ve Mercia, kral olduğunda yakın müttefiklerdi ve Mercialı Lunettes tasarımını benimseyerek ittifakı daha da ileriye taşıdı, böylece ilk kez güney İngiltere için birleşik bir madeni para tasarımı yarattı. Ortak tasarım, İngiltere'nin önümüzdeki altmış yıl boyunca birleşmesini ve bir yüzyıl sonra Kral I. Edgar'ın reform sikkesini haber verdi.
Arka plan

Æthelred'in büyükbabası Egbert, 802 yılında Wessex kralı oldu ve tarihçi Richard Abels'e göre kalıcı bir hanedan kurması pek olası görünmüyordu. İki yüz yıl boyunca, üç aile Batı Sakson tahtı için savaştı ve hiçbir oğul babasını kral olarak takip etmedi. Egbert'in hiçbir atası, altıncı yüzyılın sonlarında Ceawlin'den beri Wessex kralı olmamıştı, ancak onun Batı Sakson hanedanının kurucusu Cerdic'in soyundan geldiğine inanılıyordu. Bu, Egbert'i bir ætheling - taht için uygun bir prens yaptı. Egbert'in hükümünden sonra Cerdic'in soryundan gelmek bir ætheling olmak için yeterli değildi. Egbert 839'da öldüğünde yerine oğlu Æthelwulf geçti; sonraki tüm Batı Sakson kralları Egbert'in torunlarıydı ve aynı zamanda kralların oğullarıydı.
Dokuzuncu yüzyılın başında İngiltere neredeyse tamamen Anglosaksonların kontrolü altındaydı. Mercia Krallığı güney İngiltere'ye hükmetti, ancak üstünlüğü 825'te Ellendun Muharebesi'nde Egbert tarafından kesin olarak yenildiğinde sona erdi. İki krallık, Viking saldırılarına karşı direnişte müttefik oldu. 853'te Mercia Kralı Burgred, bir Galler isyanını bastırmak için Batı Saksonlardan yardım istedi ve Æthelwulf başarılı bir ortak seferde bir Batı Sakson birliğine liderlik etti. Aynı yıl Burgred, Æthelwulf'un kızı Æthelswith ile evlendi.
825'te Egbert, Æthelwulf'u Mercia alt krallığı Kent'i istila etmesi için gönderdi ve alt kralı Baldred kısa bir süre sonra sürüldü. 830'da Essex, Surrey ve Sussex de Egbert'e teslim olmuş ve Æthelwulf'u Kent Kralı olarak güneydoğu topraklarını yönetmesi için atamıştı. Vikingler, 835'te Sheppey Adası'nı tahrip ettiler ve ertesi yıl, Somerset'teki Carhampton'da Egbert'i yendiler, ancak 838'de, Hingston Down Muharebesi'nde Kernevekler ve Vikinglerin ittifakına karşı galip geldi ve Cornwall'ı bağımlı krallık statüsüne düşürdü. Æthelwulf tahta geçtiğinde, en büyük oğlu Æthelstan'ı (850'lerin başında ölen) Kent'in alt kralı olarak atadı. Egbert ve Æthelwulf, Wessex ve Kent arasında, her ikisi de oğulları alt kral olarak atadıklarından ve Wessex'teki sözleşmelerin Batı Sakson soyluları ve Kentli seçkinler tarafından tanık olduğu için kalıcı bir birlik olmayı amaçlamamış olabilir; her iki kral da genel kontrolü elinde tuttu ve alt-kralların kendi madeni paralarını çıkarmalarına izin verilmedi.
Viking baskınları 840'ların başında İngiliz Kanalı'nın her iki tarafında arttı ve 843'te Æthelwulf Carhampton'da yenildi. 850 yılında İngiliz tarihinde kaydedilen ilk deniz savaşında Æthelstan Danimarka filosunu Sandwich açıklarında yendi. 851'de Æthelwulf ve ikinci oğlu Æthelbald, Aclea Muharebesi'nde Vikingleri yendi ve Anglo-Sakson Kroniği'ne göre, "bugüne kadar anlatıldığını duyduğumuz bir kafir ordusuna en büyük katliamını yaptı ve zaferi orada aldı." Æthelwulf 858 yılında öldü ve yerini Wessex Kralı olarak hayatta kalan en büyük oğlu Æthelbald ve Kent kralı olarak bir sonraki en büyük oğlu Æthelberht aldı. Æthelbald babasının ölümünden 2 yıl sonra öldü ve Æthelberht, Wessex ve Kent'i ilk kez tek bir krallıkta birleştirdi.
İlk yılları

Æthelred, Kral Æthelwulf'un beş oğlunun dördüncüsüydü. Annesi Osburh, Batı Sakson Kraliyet soyundan geliyordu. Tarihçi Sean Miller'a göre, Æthelred muhtemelen 848-9'da doğmuş olan küçük kardeşi olan gelecekteki kral Alfred'den bir yaş veya daha büyüktü, ancak Richard Abels, Æthelred'in 853'te yaklaşık sekiz yaşında olduğunu söylüyor, bu 845 civarında doğduğu anlamına gelir. 890'larda yazılan Anglo-Saxon Kroniği'nin el Yazması, 853 yılında Alfred'in babası tarafından Roma'ya gönderildiğini ve Papa tarafından kral olarak kutsandığını belirtir. Tarihçiler genç yaşta kral olarak kutsandığına inanmazlar. Brescia, San Salvatore'un çağdaş Liber Vitae'si (kardeşlik kitabı) hem Æthelred hem de Alfred'in isimlerini kaydederek her iki kardeşin de Roma'ya gittiğini gösterir. Muhtemelen Æthelred de papa tarafından dekore edilmişti, ancak tören daha sonra Alfred'in büyüklüğünün habercisi olarak görüldü ve ne tarihçi ne de Papa'nın mektuplarından on birinci yüzyıl çıkarıcısı daha az tanınan ağabeyinin varlığını kaydetmekle ilgilenmedi.
Æthelred, babasının imtiyazlarına ilk olarak 854 yılında filius regis (kralın oğlu) olarak şahit olmuş ve 865'te tahta çıkıncaya kadar bu unvana şahit olmuştur. 862 ve 863'te Batı Saksonların Kralı olarak kendi tüzüğünü çıkardığı gibi, tahta geçişinden önce bir altkral olarak hareket etmiş olabilir. Bu, vekil olarak veya ağabeyi Kral Æthelberht'in yokluğunda olmalıydı, çünkü aralarında herhangi bir çatışma kaydı yok ve 864'te bir kralın oğlu olarak kardeşinin sözleşmelerine tanık olmaya devam etti.
Kral Ethelbert'in 863 tarihli S 332 tüzüğü. Æthelred, soldan ikinci sırada "Æthelred fil reg" (filius regis) olarak tanıklık yapıyor.
Borç tuzağı diplomasisi

"Borç tuzağı diplomasisi", alacaklı bir ülke ya da kurumun borç alan bir ülkeye kısmen ya da yalnızca borç verenin siyasi gücünü artırmak için borç verdiği uluslararası finansal ilişkileri tanımlamak için kullanılan bir terimdir. Ancak bu terim yerine  "Stratejik tuzak diplomasisi" teriminin kullanılmasının daha doğru olabileceği Asanga Abeyagoonasekera gibi bazı uzmanlarca savunulmaktadır. Alacaklı ülkenin, borçlu ülkeye ödeyemeyeceği şekilde aşırı kredi vermesinin veya bu yönde borçlanmasına izin vermesinin amacı borçlu ülke geri ödeme yükümlülüklerini yerine getiremez hale geldiğinde ekonomik veya siyasi imtiyazlar elde etmek onu bir nevi her yönden kendine bağlamaktır. Kredilerin koşulları genellikle kamuoyuna açıklanmamaktadır. Ödünç alınan para genellikle alacaklı ülkeden temin edilen yüklenicilerin ve malzemelerin masraflarını karşılar.
Bir İhtira olan bu terim ilk kez 2017 yılında Hint akademisyen Brahma Chellaney tarafından, Çin hükümetinin jeopolitik amaçlar doğrultusunda küçük ülkelere borç verdiğini ve borç yükünü artırdığını iddia etmek için ortaya atılmıştır. Ancak bu politikanın benzerleri daha öncesinde İngiltere ve Fransa gibi ülkelerce de farklı diplomasi teknikleri ile çeşitli ülkelere uygulanmıştır.
İlaveten "Borç tuzağı diplomasisi" terimi Amerika Birleşik Devletleri'nin resmi sözlüğüne girmiş ve birbirini izleyen iki yönetim bu terimi kullanmıştır. Ancak bazı analistler Çin'in borç tuzağı fikrini bir "efsane" ya da " hedef saptırma" olarak tanımlamıştır.
Kökeni ve geçmişi

Bu terim 2017 yılında Hint akademisyen Brahma Chellaney tarafından, Çin'in "yağmacı kredi uygulamaları" olarak adlandırdığı, "yoksul ülkeleri sürdürülemez kredilere boğan ve onları Çin'e stratejik kaldıraç sağlamaya zorlayan" uygulamaları tanımlamak için ortaya atılmıştır.  Bununla birlikte bu durum buna benzer politikaların mesela 19.yy'da Mısır Hidivliği veya Osmanlı İmparatorluğu gibi ülkeler üzerinde geçmişte ve günümüzde İngiltere,Fransa başta olmak üzere çeşitli ülkelerce de uygulanmadığı anlamına gelmemektedir. Zira bu ülkelerin uyguladığı Gambot diplomasisi, Neokolonyalizm; ABD'nin uyguladığı Dolar diplomasisi ve yine gelişmiş ülkelerin uyguladığı iddia olunan Şirketokrasi'deki diplomatik hamlelerde benzer öğeler içermektedir.
Chellaney'e göre, "Bu açıkça Çin'in jeostratejik vizyonunun bir parçasıdır." 
Chellaney, devamla Çin hükûmetinin "ihalenin kapalı olduğu ve sözleşmelerin piyasa fiyatlarının üzerinde ücret alan Çin devletine ait veya devletle bağlantılı şirketlere gitmesi gereken projelerde gizli müzakereler ve rekabetçi olmayan fiyatlandırma talep ettiğin"den de bahsetmektedir. Bu fikir Harvard Üniversitesi'nden iki yüksek lisans öğrencisi tarafından Çin'in "borç defteri diplomasisi" olarak adlandırılan bir makalede daha geliştirilmiştir.  Makale The Guardian, The New York Times ve diğer büyük medya kuruluşları tarafından Çin'in niyetlerinin akademik kanıtı olarak gösterilmiş ve bir yıl içinde medya, istihbarat çevreleri ve Batılı hükûmetler arasında yayılmıştır.
Orijinal anlamı dünyanın diğer bölgelerini de kapsayacak şekilde genişlemiştir. 2018 yılında The Guardian, bazı Bir Kuşak, Bir Yol girişimi ülkelerinin projeyi yeniden gözden geçirmeye başladığını ve sekiz ülkenin temerrüt riski altında olduğunu bildirmiştir. Stratejik ve Uluslararası Çalışmalar Merkezi'ndeki Asya'yı Yeniden Bağlama Projesi'nin direktörü Jonathan Hillman'a göre, bu projelerde finansal stratejiden daha fazlası var; "bu aynı zamanda Çin'in yeni kurallar yazması, Çin çıkarlarını yansıtan kurumlar kurması ve 'yumuşak' altyapıyı yeniden şekillendirmesi için bir araç."  Terim, Harvard Kennedy Okulu'nun Belfer Bilim ve Uluslararası İlişkiler Merkezi tarafından hazırlanan ve Çin'in jeostratejik çıkarları bağlamında borç tuzağı diplomasisini tanımlayan 2018 tarihli bir raporda daha da tanımlandı.
Değerlendirmeler > Medya kuruluşları

Batılı Hint, ve Afrikalı medya kuruluşları Çin devlet kredilerinin şartlarını ve yüksek faiz oranlarını eleştirmiştir. Bunun bir örneği 2006 yılında altyapının yeniden inşası için Tonga'ya verilen kredidir. 2013 ve 2014 yıllarında Tonga, Çin Exim Bankası (kreditör) kredileri silmeyince bir borç krizi yaşamıştır;  krediler Tonga'nın gayrisafi yurtiçi hasılasının (GSYH) yüzde 44'üne mal olmuştur. Bazı analistlere göre bu tür uygulamalar Çin'in hegemonik niyetlerini ve devlet egemenliğine yönelik meydan okumalarını vurgulamaktadır.
Mart 2022'de Bloomberg News, Çin'in Afrika'daki büyük altyapı projeleriyle Batı dünyasını rahatsız etmesine rağmen, kanıtlara daha derinlemesine bakıldığında Çin'in kıtada borç tuzağı diplomasisi yürüttüğü yönündeki suçlamaların "temelsiz" olduğunu gösterdiği görüşündedir. The Economist araştırması, Çin'in büyük bir borç veren olmasına rağmen, Dünya Bankası ve diğer ticari kredilere kıyasla daha az kredi payına sahip olduğunu ortaya koydu. Yağmacı kredi uygulamalarına dair herhangi bir kanıt bulunamamıştır.
Değerlendirmeler > Hükümetler

Ağustos 2018'de 16 ABD senatöründen oluşan iki partili bir grup Çin'i borç tuzağı diplomasisi yürütmekle suçladı. O dönemki ABD Dışişleri Bakanı Mike Pompeo Ekim 2018'de yaptığı bir konuşmada Çin'in verdiği kredilerin rüşvetle kolaylaştırıldığını söyledi. ABD Dışişleri Bakanlığı'nın 2020 tarihli "Çin Mücadelesinin Unsurları" raporu da dâhil olmak üzere, bir dizi ABD hükûmet belgesi borç tuzağı diplomasisine atıfta bulunmaktadır. Üst düzey ABD hükûmet yetkililerine göre Pekin, "ulusları borca batıran ve egemenliklerinin altını oyan [...] şeffaf olmayan sözleşmeler kullanarak bağımlılığı teşvik etmektedir".
2021 yılında Trinidad ve Tobago hükûmeti, IMF yerine Çin'den milyonlarca dolarlık kredi alma kararını, (IMF'nin aksine) Pekin'in kredileri için herhangi bir "katı koşul" talep etmediğini söyleyerek savundu. Maliye Bakanı Colm Imbert bir basın toplantısında şunları söyledi,
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Çin kredisi %2 gibi çok cazip bir faiz oranına sahip. IMF ise yüzde 1.05. Yani aralarında seçim yapmak için fazla bir neden yok. Eğer bir karar verecekseniz... bir kredi, yapısal uyum yok, insanları işten çıkarmak zorunda değilsiniz, para biriminizin değerini düşürmek zorunda değilsiniz, vs. vs... ve sonra diğeri... her türlü korkunç şeyi yapmak zorundasınız... Bu hiç de zor değil, açıkçası yapısal uyum koşullarına sahip olmayanı seçersiniz, özellikle de faiz oranları birbirine çok yakınken, sadece yüzde bir farkla... | „ |
Değerlendirmeler > IMF ve Dünya Bankası

Çin'e yönetilen borç tuzağı diplomasisi suçlamaları esasında IMF ve Dünya Bankası'na da yöneltilmektedir. Hem Uluslararası Para Fonu (IMF) hem de Dünya Bankası, gelişmekte olan ekonomileri borç batağında tutmak için, genellikle bu kredileri son çare olarak gören hükûmetlere kredi koşulu olarak yapısal uyum programları talep etmek, özelleştirme için baskı yapmak ve merkez bankaları üzerinde aşırı etki uygulamak gibi yıkıcı borç verme uygulamalarıyla suçlanmaktadır. Gayrimeşru Borçların Ortadan Kaldırılması için Aktivist Ağ Komitesi'nin kurucusu şöyle yazmıştır: "Dünya Bankası ve IMF sistematik olarak devletlere politikalarını etkilemek için kredi vermiştir." IMF hangi ülkelerin kredi alacağına karar vermek için yalnızca ekonomik koşulları değil jeopolitik mülahazaları da kullanmıştır.
Bir Ekonomik Tetikçinin İtirafları adlı kitabında muhbir (whistle blower) ve aynı zamanda kitap yazarı John Perkins, Dünya Bankası ve IMF de dahil olmak üzere uluslararası kredi kuruluşlarını, az gelişmiş ülkelerin liderlerini büyük kalkınma projeleri için kredi almaya ikna etmekle suçlamıştır. Danışman olarak çalışan Perkins, kalkınma projelerinin kendi kendini finanse ediyormuş gibi görünmesi için kârlılıklarının yanlış beyan edilmesinde rol oynamıştır.
2020'de Oxfam, IMF'nin COVID-19 salgını yardım kredileri aracılığıyla yoksul ülkelere kemer sıkma politikaları dayatmak için "gücünü kullandığını" bildirdi.  IMF koşulları, alıcıları sağlık harcamalarını kısmaya zorlayarak COVID-19 salgınına yanıt vermelerini engelledi.
Afrika

Ayrıca bakınız: Afrika-Çin ilişkileri
| Year | $ (milyar dolar) |
| --- | --- |
2005: 2
2006: 5
2007: 6
2008: 4
2009: 6
2010: 7
2011: 10
2012: 13
2013: 18
2014: 15
2015: 13
2016: 30
Afrika > Arka plan

Afrika ülkeleri 2000-2014 yılları arasında Çin'den aldıkları borçları hızla artırdı.(toplam 94,5 milyar ABD$) kredi karşılığında piyasa liberalizasyonu talep eden IMF ve Dünya Bankası'na olan bağımlılıklarını sona erdirmeye çalıştılar. Johanna Malm, Çin kredilerinin IMF kredilerine bir alternatif olduğunu yazdı. IMF kredileri daha düşük maliyetli ve sınırlı hükûmet gelirleriyle finanse ediliyor; Çin kredileri ise daha pahalı ancak yüksek gelirli projelerle teminat altına alınıyor. Çin, birçok Afrika ülkesinin ekonomisinde önemli bir proje paydaşı olup kıtanın işlerini önemli ölçüde etkilemektedir. 2015 ve 2017 Dünya Bankası kayıtlarına göre, birçok Afrika ülkesinin Çin'e ve diğer alacaklı ülkelere büyük borçları var. Yaklaşık yüzde 55'lik özel sektör faiz oranları, bazı Afrika ülkelerini kredi için yaklaşık yüzde 17 faiz uygulayan Çin'e gitmeye yöneltti.
Ekim 2018'de Jubilee Debt Campaign kapsamında yapılan araştırmaya göre, Afrika'nın Çin'e olan borcu 2010'da 10 milyar dolardan 2016'da 30 milyar doların üzerine çıktı. Çin, 2000-2017 yılları arasında Afrika hükûmetlerine ve kamu iktisadi teşebbüslerine toplam 143 milyar dolar borç verdi. 2020'de Çin'e en fazla borç veren Afrika ülkeleri Angola (25 milyar dolar), Etiyopya (13,5 milyar dolar), Zambiya (7,4 milyar dolar), Kongo Cumhuriyeti (7,3 milyar dolar) ve Sudan (6,4 milyar dolar) oldu.
Ağustos 2022'de Çin Halk Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı, belirtilmemiş 17 Afrika ülkesine 2021 sonunda vadesi dolan 23 faizsiz krediyi sileceğini açıkladı.
Afrika > Borç tuzağı diplomasisine ilişkin kanıt iddiası

Afrika ülkeleri ile Çin arasındaki ticaret, Afrika ile diğer kıtalar, özellikle de Avrupa ve Kuzey Amerika arasındaki bağları da etkilemiştir. Deborah Brautigam'a göre Çin kredileri kötüye kullanılmaya yatkındır ve Afrika ülkelerinde yolsuzluk ve güç mücadelelerini teşvik etmiştir. Brautigam bulgularını 2020 yılında Johns Hopkins'in Çin Afrika Araştırma Girişimi için "Çin Karakteristikleri ile Borçların Hafifletilmesi" başlıklı bir makalede de yayınlamıştır. Analizinde Etiyopya, Angola ve Kongo Cumhuriyeti'ndeki Çin kredilerini incelemiş ve "hiçbir 'varlık haczi' bulamamıştır. Ayrıca Pekin'in 2000 ile 2019 yılları arasında Afrika'da en az 3,4 milyar doları iptal ettiğini ve yaklaşık 15 milyar dolarlık borcu yeniden yapılandırdığını veya yeniden finanse ettiğini tespit ettiler. Ve Afrika ülkelerine verilen en az 26 bireysel kredi yeniden müzakere edildi. The Atlantic'te yazan Bräutigam, borç tuzağı söyleminin "bir yalan ve güçlü bir yalan" olduğunu ve araştırmasının "Çin bankalarının mevcut kredilerin koşullarını yeniden yapılandırmaya istekli olduğunu ve hiçbir ülkeden bir varlığa el koymadığını" gösterdiğini belirtti.
Çinli firmaların Çinli işgücünü öne çıkardığı yönündeki eleştirilere rağmen, Afrika'daki Çin finansmanlı altyapı projelerinde ağırlıklı olarak Afrikalı işçiler istihdam edilmektedir. McKinsey'in Çin-Afrika ekonomik ilişkilerine dair 2017 tarihli bir raporunda, incelenen projelerde işgücünün yüzde 89'unu Afrikalıların oluşturduğu ve Çin Exim Bankası ile Afrika ülkeleri arasındaki sözleşme müzakerelerine iş eğitimi ve yerel işçilerin düzenli olarak dahil edildiği belirtilmiştir.
Eski adı Jubilee Debt Campaign olan Britanya Borç Adaleti yardım kuruluşu, 2022 yılında Dünya Bankası rakamlarına dayanarak yaptığı bir çalışmada, Afrika hükûmetlerinin dış borçlarının Batılı bankalara, varlık yöneticilerine ve petrol tüccarlarına (%35), Çinli borç verenlerden (%12) daha fazla olduğunu tespit etmiştir. Ayrıca, Batılı özel kredilere uygulanan faiz oranlarının (%5) Çin kredilerinin (%2,7) neredeyse iki katı olduğunu ve "en borçlu ülkelerin borçlarının Çin tarafından yönetilme olasılığının daha düşük olduğunu" tespit etmiştir.
2021'de devlet gelirlerinin %15'inden fazlasını borç servisi için harcayan 24 Afrika ülkesinden altı ülke - Angola, Kamerun, Kongo Cumhuriyeti, Cibuti, Etiyopya ve Zambiya - borç ödemelerinin üçte birinden fazlasını Çinli kreditörlere gönderdi. Diğer özel alacaklılar ise 12 ülkedeki ödemelerin üçte birinden fazlasını oluşturdu.
2023 yılı itibarıyla Afrika'da Çin'e ait herhangi bir mal varlığına el konulmamıştır: 281