stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Gruppe 47
Tarihi > İlk Davet

Çağrı: Alman savaş esirlerinin gazetesi (Der Ruf: Zeitung der deutschen Kriegsgefangenen), 1945 yılının ilk zamanlarında Rodos Adası'ndaki Fort Philip Kearney savaş esiri kampında Alman savaş esirleri için oluşturulan Amerikan “Yeniden Eğitim Programı”nın bir parçası olarak kurulmuştur. Curt Vinz tarafından yayımlanmıştır. Gazete, savaş esirlerinin Almanya’ya dönüşlerinin ardından Vinz Yayımevi’nde Çağrı – genç neslin bağımsız sayfaları (Der Ruf – unabhägige Blätter der jungen Generation) adıyla, ilk kez 15 Ağustos 1946’da basılmıştır. Gazetede edebi yazılar da basılmıştır, ama yayımcı Andersch ve Richter her şeyden önce bunu, özgür bir Almanya için doğu ve batı arasında bir köprü olması ve sosyal bir toplum biçimine geçiş amacıyla daha çok siyasi bir organ olarak kullanmak istemişlerdir. Bazı zamanlar Amerikan işgal güçlerini eleştiren yazılar yazmışlardır, bu yüzden Amerikan işgalcileri tarafından gazetenin yayımlanması yasaklanmıştır. Bu iki yayımcının salıverilmesinin ardından gazetenin farklı siyasi yönde basılmasına devam edilmiştir.
Çağrı’nın faaliyetinin sona ermesinin ardından Hans Werner Richter “Akrep” (Der Skorpion) adında yeni bir gazete yayımlamak istemiştir. Richter'in davetiyle 1947'de yazarlar buluşarak müsvedde yazılmış ve ortak tartışmalar yapılmıştır. “Akrep” gazetesi çıkarılamamış olmasıyla birlikte Grup 47'nin ilk toplantıları burada yapılmıştır.
Tarihi > Oluşumu ve Teşkilatlanması

Grup 47'nin ilk buluşmasına 16 kişi katılmıştır. Başlangıç olarak Wolfdietrich Schnurre Das Begräbnis (Mezar) adlı öyküsünü yazmıştır. Ardından diğer katılımcıların açık, kısmen sert, kendiliğinden oluşan, daha sonradan grup eleştirisi ritüeline dönüşecek olan, eleştirilerinin plansız biçimi ortaya çıkmıştır. Konuşmacı yazarın, Richter'in yanındaki –“elektrikli sandalye” diye esprili adla anılan- boş sandalyeye oturarak yaptığı okumanın tarzı bile aynı kalmıştır. Konuşmacı kendini savunmak zorunda olmadığından, söyledikleri en önemli vecizeler arasına girer, yani somut metnin eleştirisi merkezde durur. Grubu bölebilecek olan edebi veya siyasi tarzın temelde yatan tartışmalarına Richter hiçbir zaman kesin tavırlarıyla meydan vermemiştir. Harabe edebiyatı (Trümmerliteratur) için kendi gerçekçi tercihine rağmen, grup adına bir edebi program belirginleşmemiştir, hiçbir ortak şiir kuramsallık anlayışı egemen olmamıştır; kısacası, örneğin faşist veya militarist metinlere yasak durumu gibi herhangi bir ilke anlayışı söz konusu edilmemiştir.
Grup 47 adı ilk kez, Hans Werner Richter'in düzenli olarak planladığı toplantıların ilkinde ortaya çıkmıştır. Yazar ve eleştirmen Hans Georg Brenner, grubun ismini, İspanyol Generación del 98'e bir benzeşme niyetiyle önermiştir. Buluşmanın bütün kuruluş biçimlerini reddeden Richter; „topluluk, kulüp, birlik, akademi“ önerilerine katılıp katılmayacağını şöyle açıklamıştır: „“Grup 47“, tamamen isteğe bağlıdır ve esasında hiçbir şey ifade etmez.“
İlk olarak 1962’de, topluluğun 15. Yıldönümü adına, Richter maziye bakarak Grup 47’nin „ideal çıkış noktalarını“ ifade etmiştir:
1.“Edebiyat ve gazetecilik (yayıncılık) alanlarında demokratik seçkinler oluşumu“
2.“Uygulamalı demokratik yöntemlerle bireyci bir gruba sonradan daha yaygın toplum kesimlerine kadar ulaşabilecek etkinlik alanını belirleme umudunu sağlamak.
3.“Bir program, bir topluluk, bir kuruluş ve herhangi bir kolektif düşüncenin araştırmalarını yerine getirmeden her iki hedefe de ulaşmak”
Grubun ilk yılları

İki aylık düzenlemenin ardından, Grup 47'nin ikinci toplantısı Ulm’de düzenlenmiştir. Katılımcı sayısı bu kez iki katına ulaşmıştır. Richter’in ‘Davet’iyle gruba ilk kez dâhil olan katılımcılardan Alfred Andersch’in ‘Alman Edebiyatı karar aşamasında’ adlı denemesi gruba yön gösterici olmuştur. ‘Gerçek sanatçılık’, ‘nasyonal sosyalizm karşıtlığının özdeşidir’ tezinden yola çıkarak, Alman düşünce yaşamının yenilenmesi için orijinal bir yaratma sürecinin tamamlanması gerekliliğiyle ‘genç nesilde sıfırdan başlamak’la yüz yüze olduğunu, belirtmiştir. Andersch’in bu taslağı, uzun süre boyunca grupta okunan tek deneme olmuştur.
Bunu takip eden yıllarda düzenlenen toplantılar çoğunlukla yılın ilk yarısında ve sonbaharda, farklı yerlerde vuku bulmuştur. 1950’de düzenlenen yedinci toplantıda ilk kez ‘Grup 47 Ödülü’ verilmiştir. Bu ödülün diğer edebiyat ödüllerinden farkı ise; tanınmamış genç yazarların desteklenmesinin hedeflenmiş olmasıdır. Ödül töreninde yazarların eserlerinin okunmasının ardından, grup üyeleri ödül alacak kişiyi demokratik bir seçimle belirlemişlerdir. İlk ödül, şair Günter Eich’a verilmiştir. Üçüncü ödül töreninde Heinrich Böll, ‘Kara Koyunlar’öyküsüyle ödülü almıştır.
8 ay sonunda, 1952’de, Grup 47’nin bir yayın organını kalıcı kılmak ve yerleştirmek amacıyla edebiyat gazetesi ‘Die Literatur’, Richter'in çabasıyla yayımlanmıştır.
Realizm ve Modernizm

Grup 47'nin ününün yayılmasıyla her buluşmaya yurt içinden ve yurt dışından daha fazla misafir davet edilmiştir.
Grup 47'deki edebî paradigma değişikliğiyle, özellikle grubun ilk yıllarında belirleyici olan, “Alman Savaş Sonrası Edebiyat’ının sade realizm”inde yazılar yazılmıştır. Daha karmaşık yapıya sahip metinlerden yavaş yavaş uzaklaşılmıştır. 20 yy.’ın ilk yarısında gelişen, nasyonal sosyalizm zamanında yasaklanmış ve yakılmış olan “Modernist Edebiyat”, Grup 47 ile dirilmiştir.
Genç yazarlar, 1950'li yıllardaki ilımlı modernizmi Grup 47'nin edebî simgesi olarak şekillendirirken, genel hatları ile deneysel edebiyat çalışmaları grubun içinde yerleşmede ve kalıcılaşmada epey zorlanmıştır.
Bir kurum olarak Grup 47

Grup, 1950'li yılların başından beri daha fazla ilgi odağı olmuştur. Başlarda katılımcılar, düzenlenen toplantılar hakkında röportaj vermişlerdir. 1956'dan sonra ise sadece yıllık, ilkbaharda düzenlenen toplantılar hakkında, resmi sonuçlar değerlendirilmiş ve medyaya sunulmuştur.
Grup 47'nin en büyük başarısı, “Grup 47 Edebiyat Ödülü”ne layık görülen Günter Grass olmuştur. Grass 1958 yılında daha yayımlanmamış romanı “Teneke Trampet”in ilk bölümüyle bu ödülü almıştır. Bu ödül ile, daha o zamana kadar tanınmamış olan Grass’ın ani bir şekilde ünlenmesini sağlamıştır. Grup 47 Edebiyat Ödülü’nün verilmesine 3 yıl ara verilmiştir. Grass, kamuoyunun algısında grup yoluyla belirgin hale gelmesinden sonra belirginleşen edebiyat başarısı tekrar gruba yönelik bir etki yaratmıştır; nitekim bu anlamda, Grup 47’nin edebiyat sahnesinde önemi derinleşmeye başlamıştır.
Ardından, yazarlar, eleştirmenler ve yayımcılar gruptan davet edilmekte ısrar etmişlerdir. Grup düzenleme süreciyle daha profesyonel bir hal almıştır ve önceki toplantılardaki dostça hava yok olmuştur. Richter katılımcıları 3 gruba ayırmıştır: bazı genç yazarlar, “her şeyi daha iyi bilen” pür eleştirmenler ve sadece üye olan büyük bir grup. Grubun eski üyeleri artık gitgide toplantılara katılmamaya başlamışlardır. Heinrich Böll grupla ilgili düşüncelerini şöyle bildirmiştir: “150 yazarın, eleştirmenin, yayımcının, sinemacının, televizyoncunun ve daha fazlasının katıldığı toplantılar, bana öylesine ıstırap veriyor ki, isteksizce gidiyorum. Grup 47 kurum olma tehlikesiyle karşı karşıyadır.” Alfred Andersch de şu şekilde eleştiride bulunmuştur: “Grup edebi pazara dönüşecek.” Grup 47 Edebiyat Ödülü'nün verilmesi sırasında müsvetteler teslim edilir, yazarlar grup önündeki okumalarına özenli bir şekilde hazırlanırdı. Okumanın başarılı olup olmadığına bakarak, artık orada bulunan yayınevi temsilcileri yazarın edebi kariyeri hakkında karar verirdi.
Metinler hakkındaki eleştiriyi artık gruptaki diğer yazarlar değil, ayrıcalıklı olarak toplantıların yapıldığı salonların ön sıralarında oturan meslek eleştirmenleri gerçekleştiriyordu; bu eleştirmenler örneğin: Walter Höllerer, Joachim Kaiser, Walter Jens, Walter Mannzen, Marcel Reich-Ranicki und Hans Mayer gibi isimlerdi.
1961 yılında Grup 47'nin daha devam edip etmeceği tartışmaları olmuştur. Eleştirilere dönük eleştiri özellikle de değerlendirmelerinden çok çekinilen Reich-Ranicki'nin şahsında alevleniyordu. Bu konuda farklı görüşler olmuştur. Grubun eski üyeleri gruptan tahliyesini istemiştir. Richter ise gecikmeli olarak, bu yönde hareket etmeyeceğini bildirmiştir.
Grup, Politika ve Toplum

60'lı yıllarda toplumun politikayla daha fazla ilgilenmesinin sonuçları Grup 47'ye de yansımıştır. Richter'in hareketi temelde sosyal politik bir haldeyken, Grup 47 varolduğu süre boyunca politik açıdan etkin olmamıştır. Ancak bu durum hiçbir zaman bütün grup adına geçerli olmamıştır.
Son toplantı

Son toplantı 1967'de düzenlenmiştir. Bu toplantı, Sosyal Demokrat Öğrenci Topluluğu'nun bazı üyelerince protesto edilmiştir. Öğrenciler grubu “politik olmayan bir duruş”la suçlamışlardır ve “grup 47 kâğıttan kedi” ve “Şairler! Şairler!” gibi alaycı sloganlar atmışlardır. Grup üyelerinin tepkileri farklılık göstermiştir. Bazıları rahatsız oldukları için kızarken, bazıları öğrencilerle diyaloğa girmeye çalışmışlardır. Grup içinde -özellikle iki öncü Günter Grass ve Reinhard Lettau arasında- ideolojik farklılıklar oluşmuştur.
Hans Werner Richter 1968'de bir kapanış toplantısı düzenlemiştir. Bu toplantıda grup dağılmıştır. Richter'e göre Grup 47 hiçbir zaman gerçekten kurulmamıştır, bununla birlikte hiçbir zaman resmi olarak da dağılmamıştır. Richter bundan sonra bir toplantı daveti göndermemiştir. Eski üyeler, ara sıra, küçük çaplı toplantılar düzenlemişlerdir.
Ardıllar

Günter Grass 2005 yılının Aralık ayında kurduğu “Lübeck Edebiyat Toplantısı”yla yeni edebiyat çevresini kurmuştur. “Günter Grass Evi”nde düzenlenen ilk toplantıya Thomas Brussig, Michael Kumpfmüller, Katja Lange-Müller, Benjamin Lebert, Eva Menasse, Matthias Politycki, Tilman Spengler und Burkhard Spinnen gibi isimler davet edilmiştir. Grup 47’yi taklit ederek derneğe “Lübeck 05” adı verilmiştir. Grass, her şeyden önce, Grup 47'nin yeniden hayata geçirilmesi düşüncesinden uzak olduğunu eski üslubuyla belirtmiştir: “Devam ettirilemez bir şeydir bu. Aramızda hiç Hans Werner Richter yok. 40’lı ve 50’li yıllarda hüküm sürdüğü gibi bir durum günümüzde söz konusu değil.“
Edebiyat Ödülü

Grup 47 Edebiyat Ödülü 1950 yılından itibaren daha tanınmamış yazarlara verilmişir. İlk yıllardaki ödüllerde takdim edilen para (iki ödülde de 1000 Alman Markı), Amerikan reklam şirketi Coward McCann Company'nin bağışıydı. Daha sonradan –Hans Werner Richter tarafından düzenlenen ödüllerdeki- para farklı yayımevlerince ve radyo kuruluşlarınca bağışlanmıştır.
Edebiyat Ödülü > Ödüle alanlar

1950: Günter Eich, Abgelegene Gehöfte (Virane Çiftlikler) adlı şiiriyle,
1951: Heinrich Böll, Kara Koyunlar adlı öküsüyle,
1952: Ilse Aichinger: Spiegelgeschichte (Ayna Hikâyesi) adlı öyküsüyle,
1953: Ingeborg Bachmann, Ertelenmiş Zaman'dan dört şiiriyle,
1954: Adriaan Morriën, Zu große Gastlichkeit verjagt die Gäste adlı öyküsüyle,
1955: Martin Walser, Templones Ende adlı öyküsüyle,
1958: Günter Grass, Teneke Trampet'in ilk bölümüyle,
1962: Johannes Bobrowski, Sarmatlılar Dönemi'nden şiiriyle,
1965: Peter Bichsel, Mevsimler adlı romanıyla,
1967: Jürgen Becker, Ränder (Kenarlar) ile
Grup 47’nin etkisi ve tartışmalar

Heinz Ludwig Arnold'un görüşüne göre Grup 47 “20. yy’ın ikinci yarısındaki Alman Edebiyatı’nda belirgin bir iz bırakmıştır. Grubun edebiyat eleştirmenleri Federal Almanya Cumhuriyeti’ndeki edebî tartışmalara etkin olarak katılmışlardır ve gruptaki yazarlar Alman gazetelerinin kültür eki ve edebiyat çevrelerinde sansasyonel tartışmalar yürütmüşlerdir. Alman yazar Hans Magnus Enzensberger, Grup 47’yi “Alman edebiyat tarihinde örneği bulunmayan bir edebi topluluk” olarak nitelendirmiştir. Alman edebiyat tarihçisi Klaus Briegleb, grubu “günümüz Alman kültüründeki siyasî efsane” olarak adlandırmıştır. Alman yazar Alexander Kluge de, Grup 47'nin parladığı dönemde, Federal Almanya Cumhuriyeti'nin önemli edebi yeteneklerini bir araya getirdiğini ve asıl toplumsal sorunlara yönelik ortak bir tutumu ortaya koymak için onları etkilediğini belirtmiştir.
Grup 47 çoğu kez efsanevileştirilmiş, çok sayıda taklit örnekleri ile karşılaşılmıştır. Örneğin Grub 47‘yi, Alman yazar Hans Werner Richter Edebiyat çevresi olarak, Heinrich Böll seyyar akademi olarak, Günter Grass bir tür edebî başkentin yedeği olarak, Hermann Kesten kendinden menkul yazarlar birliği olarak, Enzensberger de klik olarak görmüştür. Grup 47, farklı görüş açılarına göre; „edebiyat mafyası“, „edebî […] deneme sahnesi“, „Alman mucizesi“, „özel komando birliği“, „seyyar romantik kafe“ veya „yazar pazarının acentesi“ olarak da algılanmıştır.
Grup 47’nin etkisi ve tartışmalar > Grup 47’nin kamusal etkisi üzerine tartışmalar

Sonraki eleştiriler, daha çok grubun kuruluşuna ve grubun kamu üzerindeki etkisine karşı yöneltilmiştir. Grup, yazar çevrelerince, aralarına başkalarını almayan, Alman Edebiyatı'nda hangi eserin iyi olup olmadığına, hangisinin okunup okunmayacağına karar vererek düşünce terörü yapan, diktatör bir grup olarak tanımlanmıştır. Sadece edebiyat alanında değil, kamusal alanda da çok etkili olan grup, edebi eserlerle ve içerikleriyle değil, politik tarzda tartışmalarla ilgilenen kamusal bir güç olarak değerlendirilmiştir. Heinrich Böll ve Hermann Kesten gibi Alman yazarlara göre; 1945 yılı sonrası Alman Edebiyatı, Grup 47 hiç var olmasaydı da farklı olmazdı. Grubun yararlarının ve zararlarının birbirini eşitlediği düşünülmüştür. Çoğu Alman yazar, Grup 47'nin dağılmasının ardından Alman Edebiyatı'nın artık rahat bir nefes aldığı yorumunu yapmıştır.
Grup 47’nin etkisi ve tartışmalar > Politik müdahaleler

Grup, ilk yıllarında çoğunlukla tutucu eleştirmenlerce, sonraki yıllarda da parti politikacılarınca, politik odaklı yoğun karşı çıkışlara ya da saldırılara maruz kalmıştır.
Çoğu siyasetçiye göre grup, sadece kültürel alanda değil, politika alanında da etkisiyle gizemli meselelere yol açmıştır. 
60'lı yıllarda politik havanın değişmesiyle ve grubun daha sağlam temellere sağlam olmasıyla eleştirilerin yönü de değişmiştir.
Grup 47’nin etkisi ve tartışmalar > Sonraki çalışmalar

Grup 47'nin fiili olarak dağılmasından sonra, grubun gücü ve etkisi üzerine yapılan kamusal eleştirilerin sebebi ortadan kalkmıştır. Ardından grubun gelişmesi ve içeriksel öncelikleri arka planda kalmıştır. Nasyonal sosyalizm ve soykırım zamanında gerilemiş olan edebiyat çalışmalarını daha fazla yoğunlaştırmaya başlamışlardır.
Grup 47 üzerine çekilen film

„Vom Glanz und Vergehen der Gruppe“, belgesel, Almanya, 2007, 45 dk.
Ünlü üyeleri

Ilse Aichinger
Alfred Andersch
Ingeborg Bachmann
Heinrich Böll
Paul Celan
Hans Magnus Enzensberger
Erich Fried
Günter Grass
Wolfgang Hildesheimer
Erich Kästner
Alexander Kluge
Siegfried Lenz
Reinhard Lettau
Marcel Reich-Ranicki
Hans Werner Richter (inisiyatif ve organizasyon)
Barber County, Kansas

| Barber ili |
| --- | --- |
İl
Barber County


Ülke:  ABD
Eyalet: Kansas
Kuruluş: 26 Şubat 1867
Merkez: Medicine Lodge
Yüzölçümü
 • Toplam: 2.940 km²
Nüfus (2020)
 • Toplam: 4.228
 • Yoğunluk: 1.4/km²
Zaman dilimi: UTC-06.00 (CST)
 • Yaz (YSU): UTC-05.00 (CDT)
Barber ili veya Barber County Amerika Birleşik Devletleri'nin Kansas eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 4,228'dir. İlin merkezi Medicine Lodge şehridir.
| g t Kansas eyaleti |
| --- | --- |
Konular:  İklim  Delegations  Çevre  Kansaslılar  Coğrafya  Jeoloji  Hükümet  Tarih  Hukuk  State parks  Ulaşım  Visitor attractions 
Sosyal:  Kültür  Suç  Demografi  Ekonomi  Eğtimi  Politika 
Bölgeler:  Cherokee Strip  Cross Timbers  Dissected Till Plains  Doğu Orta  Four State Area  Flint Hills  High Plains  North Central  Osage Plains  Ozarks  Red Hills  Santa Fe Trail Region  Smoky Hills  Güneydoğu 
Şehirler:  (1) Wichita  (2) Overland Park  (3) Kansas City  (4) Olathe  (5) Topeka  (6) Lawrence  (7) Shawnee  (8) Manhattan  (9) Lenexa  (10) Salina  (11) Hutchinson  (12) Leavenworth  (13) Leawood  (14) Dodge City  (15) Garden City  (16) Junction City  (17) Emporia  (18) Derby  (19) Prairie Village  (20) Liberal  (21) Hays  (22) Pittsburg  (23) Gardner  (24) Newton  (25) Great Bend  (26) McPherson  (27) El Dorado  (28) Ottawa  (29) Winfield  (30) Arkansas City  (31) Andover  (32) Lansing  (33) Merriam  {34} Atchison  {35} Haysville  {36} Parsons  {37} Coffeyville  {38} Mission  {39} Independence  {40} Augusta  {41} Chanute  {42} Wellington  {43} Fort Scott  {44} Park City  {45} Bonner Springs  {46} Valley Center  {47} Pratt  {48} Bel Aire  {49} Roeland Park  {50} Abilene 
İlçeler:  Allen  Anderson  Atchison  Barber  Barton  Bourbon  Brown  Butler  Chase  Chautauqua  Cherokee  Cheyenne  Clark  Clay  Cloud  Coffey  Comanche  Cowley  Crawford  Decatur  Dickinson  Doniphan  Douglas  Edwards  Elk  Ellis  Ellsworth  Finney  Ford  Franklin  Geary  Gove  Graham  Grant  Gray  Greeley  Greenwood  Hamilton  Harper  Harvey  Haskell  Hodgeman  Jackson  Jefferson  Jewell  Johnson  Kearny  Kingman  Kiowa  Labette  Lane  Leavenworth  Lincoln  Linn  Logan  Lyon  Marion  Marshall  McPherson  Meade  Miami  Mitchell  Montgomery  Morris  Morton  Nemaha  Neosho  Ness  Norton  Osage  Osborne  Ottawa  Pawnee  Phillips  Pottawatomie  Pratt  Rawlins  Reno  Republic  Rice  Riley  Rooks  Rush  Russell  Saline  Scott  Sedgwick  Seward  Shawnee  Sheridan  Sherman  Smith  Stafford  Stanton  Stevens  Sumner  Thomas  Trego  Wabaunsee  Wallace  Washington  Wichita  Wilson  Woodson  Wyandotte 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: n81090515  NARA: 10038909  NLI: 987007550575205171  VIAF: 132534529   WorldCat (LCCN): n81-090515
Begonia pelargoniiflora

Begonia pelargoniiflora, Begonia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Begonia pengii

Begonia pengii, Begonia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Begonia penrissenensis

Begonia penrissenensis, Begonia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Beckerinini

Beckerinini, Metopininae altfamilyasına bağlı bir hayvan oymağıdır.
Taksonomi

Beckerinini oymağına bağlı cinsler (2023):
Beckerina
Baker Sokağı Çetesi

Sherlock Holmes Karındeşen Jack'e Karşı filminden ekran görüntüsü.Bu genç çocuklar, dedektife soruşturmalarında sıklıkla yardımcı olan ünlü Baker Sokağı Çetesidir.
Baker Sokağı Çetesi, Sherlock Holmes'un kimsesiz çocuklardan oluşturduğu çete. Bu çete, Sherlock Holmes'un önemli davalarında yardımcı olmuştur.Liderleri Wiggins'tir.
Sherlock isimli 2010 yapımı dizide çocuklar dışında yetişkinler de bulunmaktadır. Dizide Kimsesizler Ağı olarak geçen çetenin ilk görünüşleri 1. sezon finali The Great Game'de gerçekleşmiştir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: sh2005005450  NLI: 987007563900705171
Begonia potamophila

Begonia potamophila, Begonia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Bakererpes

Bakererpes, Dilepididae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Beckermet

| Beckermet |
| --- | --- |
Kent
BeckermetBeckermet'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Cumbria
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Beckermet, İngiltere'nin Cumbria kontluğunda bulunan bir civil parish.
Bağot İlçesi

| Bağot |
| --- | --- |
İlçe
Özbekçe: Bogʻot tumani
Ülke:  Özbekistan
İl: Harezm ili
Yönetim merkezi: Bağot
Nüfus
 • Toplam: 297 700
Bağot
Bağot İlçesi (Özbekçe: Bogʻot tumani); Özbekistan'ın Harezm ili'indeki ilçe. Merkezi Bağot şehridir.
Nüfusu

İlçenin nüfusu 297 700 insan.
Bayangolin (il)

| Bayangolin Moğol Özerk İli   بايىنغولىن موڭغۇل ئاپتونوم ئوبلاستى |
| --- | --- |

 Bayangolin Moğol Özerk ilinin Sincan Uygur Özerk Bölgesideki konumu (sarı)
Ülke:  Çin
Özerk bölge: Sincan Uygur Özerk Bölgesi
Yüzölçümü
 • Toplam: 462.700 km²
Nüfus (2000)
 • Toplam: 1.056,970
Posta kodu: 841000
Alan kodu: 0996
Resmî site http://www.xjbz.gov.cn/ (Çince)
Bayangolin Moğol Özerk İli (Moğolca: Баянголын Монгол өөртөө засах тойрог, Uygurca: بايىنغولىن موڭغۇل ئاپتونوم ئوبلاستى, Bayingholin Mongghol Aptonom Oblasti, Bayinƣolin Mongƣol Aptonom Oblasti, Çince: 巴音郭楞蒙古自治州/巴音郭楞蒙古自治州, Pinyin: Bāyīnguōlèng Měnggǔ Zìzhìzhōu) Sincan Uygur Özerk Bölgesi'de Çin'in en büyük Özerk bölgesidir. Başşehri Korladır.
Bu bölgede bulunan Bosten Gölü (Çince: 博斯騰湖; Pinyin: Bósīténg Hú) Korla'nın 57 km kuzey doğusundadır. Tatlı su gölü yaklaşık 1.000 km² alanı kaplar. Bazen onun adına Bosten Hu, Bagrax-hu, Bagrasch-köl, Baghrasch köl, Bagratsch-kul veya Bositeng Hu derler.
İdari bölümler

Bayangolin Moğol Özerk İli'indeki şehir ve beldeler:
Korla (şehir) - 库尔勒市 Kù'ěrlè Shì ;
Bügür İlçesi - 轮台县 Lúntái Xiàn ;
Lopnur İlçesi - 尉犁县 Yùlí Xiàn ;
Çakılık İlçesi - 若羌县 Ruòqiāng Xiàn ;
Çerçen İlçesi - 且末县 Qiěmò Xiàn ;
Hoçing İlçesi - 和静县 Héjìng Xiàn ;
Hoşut İlçesi - 和硕县 Héshuò Xiàn ;
Bağraş İlçesi - 博湖县 Bóhú Xiàn ;
Yençi Hui Özerk İlçesi - 焉耆回族自治县 Yānçí huízú Zìzhìxiàn.
Etnik yapısı

Bayangolin'de yaşayan 2000 yılı sayımına göre Uluslar:
| Uyruk | Nüfus | Oran |
| --- | --- | --- |
| Han | 607.774 | 57,5% |
| Uygur | 345.595 | 32,7% |
| Hui | 52.252 | 4,94% |
| Moğol | 43.544 | 4,12% |
| diğerleri | 7.805 | 0,74% |
Ekonomi

1953 yılında  Sincan Üretim ve İnşaat Kolordusu (XPCC, Çince: basit 新疆生产建设兵团; geleneksel 新疆生產建設兵團; Pinyin: Xīnjiāng Shēngchǎn Jiànshè Bīngtuán), denilen ikinci tarımsal bölümü kurulmuştur ve Korla'dan yönetilir.
Begonia porteana

Begonia porteana, Begonia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Becket

Becket veya Tanrı'nın Onuru Jean Anouilh tarafından Fransızca yazılmış 1959 tarihli bir tiyatro oyunudur. Oyun, Thomas Becket ile İngiltere Kralı II. Henry arasındaki, Becket'in 1170'te suikasta uğramasına yol açan çatışmanın bir tasviridir. Yazarın da kabul ettiği birçok tarihsel yanlışlıklar içermektedir.
ABD ve Birleşik Krallık yapımları

İlk Broadway prodüksiyonunun prömiyeri 5 Ekim 1960'ta St. James Tiyatrosu'nda yapıldı. Yapımcılığını David Merrick'in, yönetmenliğini Peter Glenville'in üstlendiği oyunun başrollerinde Laurence Olivier, Thomas Becket olarak, Anthony Quinn ise Kral II. Henry olarak rol aldı. Oyun, beş Tony Ödülü'ne aday gösterildi ve En İyi Oyun da dahil olmak üzere dört ödül kazandı. Oyun daha sonra Royale Tiyatrosu'na ve daha sonra Hudson Tiyatrosu'na transfer oldu. Çalışma sırasında Quinn ve Olivier'in rol değiştirdiğine ve Quinn'in Becket'i Olivier'in Kralı olarak oynadığına yanlış bir şekilde inanılıyordu. Aslında, Quinn bir film üzerinde çalışmak için prodüksiyondan ayrıldı ve yönetmen Glenville, bir tur sırasında Olivier'e Henry rolünü önerdi. Olivier mutlu bir şekilde bu öneriye katıldı ve Arthur Kennedy Becket'in rolünü üstlendi ve Olivier hem tur için hem de Broadway'e kısa bir dönüş için Henry'yi canlandırdı.
Ancak John Cottrell'in Laurence Olivier'in biyografisine göre Anthony Quinn, Olivier'in Henry olarak performansıyla Quinn'in aldığından daha iyi eleştiriler aldığını ve prodüksiyondan asla ayrılmayacağını iddia ettiğini okuduğunda dehşete düştü ve öfkelendi. Böyle olacağını bilseydi asla oyunu bırakmayacağını söyledi. (Olivier'in ölümünden sonra Quinn, ikinci otobiyografisinde oyuncuya karşı aşırı bir düşmanlık sergiledi.) Yine de, performansıyla Tony Ödülü'ne aday gösterilen Quinn oldu, Olivier ise ödüle aday olmadı.
Oyunun ilk Londra yapımı, Royal Shakespeare Company için Peter Hall tarafından yönetilen, 11 Temmuz 1961'de Aldwych Tiyatrosu'nda yapıldı. Eric Porter, Gwen Ffrangcon-Davies, Peter Jeffrey, Diana Rigg, Ian Holm ve Roy Dotrice oyuncu kadrosundaydı ve Christopher Plummer Kral'ı canlandırdı. Oyun daha sonra Globe Theatre'a transfer edildi. Plummer, David Lean'in Arabistanlı Lawrence filminde başrol oynamak için provalar başlamadan önce RSC ile olan sözleşmesini bozan Peter O'Toole'dan rolü devraldıktan sonra performansıyla Evening Standard Ödülü'nü kazandı.
1964'te oyun, Peter O'Toole ve Richard Burton'ın John Gielgud, Donald Wolfit ve Martita Hunt ile oynadığı başarılı bir filme dönüştürüldü. Film için ek sahneler Edward Anhalt tarafından yazılmıştır. Anhalt, senaryosuyla Akademi Ödülü kazandı.
Begonia popenoei

Begonia popenoei, Begonia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Herson Capri

| Herson Capri |
| --- | --- |
Capri 2007'de
Doğum: Herson Capri Freire 8 Kasım 1951 (72 yaşında) Ponta Grossa, Paraná, Brezilya
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1978-günümüz
Evlilik: Malu Rocha (1979-1989)   Susana Garcia (e. 1996)
Çocuk(lar): 5

Herson Capri Freire (d. 8 Kasım 1951), Brezilyalı aktördür.