stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
World Tag Team Championship (WWE, 1971-2010)

World Tag Team Championship, WWE'nin profesyonel güreş dünya takım şampiyonluğu kemeridir. En son WWE Tag Team Championship kemeriyle birleştirilerek WWE tarafından "Unified WWE Tag Team Championship" kemeri olarak adlandırılmıştır. 16 Ağustos 2010 tarihinde emekliye ayrılmış ve takım kemeri olarak yerini WWE Tag Team Championship almıştır.
Bazı kemer saltanatlarında güreşçinin ring adı kullanılırken, bazılarında gerçek adı kullanılmıştır. Kemeri tarih boyunca 113 farklı takım kazanırken kişisel olarak 164 farklı kişi kazanmıştır. Resmî olarak 176 kemer saltanatı gerçekleşmiştir. İlk şampiyonlar Luke Graham ve Tarzan Tyler, son şampiyon The Hart Dynasty (David Hart Smith ve Tyson Kidd) takımıdır.
Kemeri en çok kazanan takım The Dudley Boyz (Bubba Ray ve D-Von) olmuştur. Bu rekoru sekiz kez kemer alarak gerçekleştirmiştir. Edge, on iki kezle kişisel olarak bu kemere en çok sahip olan güreşçidir. 365 günden fazla kemerini koruyan iki takım vardır: İlk kez kemeri aldıklarında 478 günle rekor kıran Demolition ve The Valiant Brothers. Demolition, ayrıca toplam 698 günle en çok kemer taşıyan takım olmuştur. Mr. Fuji, toplam 932 gün kemeri taşıyarak kişisel olarak rekor kırmıştır.
En uzun süre kemeri elinde tutan takım Demolition.
Aşağıda, Dünya Takım Şampiyonları ring adlarıyla beraber kronolojik sıra dahilinde verilmiştir.
Kemer geçmişi > Adları

| Adı | Tarihleri |
| --- | --- |
WWWF World Tag Team Championship: Haziran 1971 - Ekim 1979
WWF Tag Team Championship: Ekim 1979 - Aralık 1983
WWF World Tag Team Championship: Aralık 1983 - Mayıs 2002
WWE Tag Team Championship: Mayıs 2002 - 14 Ekim 2002
World Tag Team Championship: 14 Ekim 2002 - 5 Nisan 2009
Unified WWE Tag Team Championship: 5 Nisan 2009 - 16 Ağustos 2010
Yerden ısıtma

Yerden ısıtma sisteminin döşenmesi
Yerden ısıtma, iletim, radyasyon ve konveksiyon kullanarak termal konfor için iç mekan iklim kontrolünü sağlayan bir merkezi ısıtma şeklidir. Radyant ısıtma ve radyant soğutma terimleri, bu yaklaşımı tanımlamak için yaygın olarak kullanılmaktadır çünkü radyasyon, ortaya çıkan termal konforun önemli bir kısmından sorumludur, ancak bu kullanım, teknik olarak yalnızca radyasyon, zemin ile dinlenme alanı arasındaki ısı alışverişinin %50'den fazlasını oluşturduğunda doğrudur.
Yerden Isıtma Sistemlerinin Çalışma Prensibi

Yerden ısıtma sistemleri, zeminin altına döşenen borular veya elektrikli ısıtma kabloları aracılığıyla çalışır. Su bazlı sistemlerde, sıcak su borulardan dolaştırılarak zemini ısıtır. Bu borular, genellikle yüksek dayanıklılığa sahip malzemelerden üretilir ve zemin kaplamasının altına yerleştirilir. Sistem, zemini eşit bir şekilde ısıtarak mekân içinde homojen bir sıcaklık dağılımı sağlar.
Elektrikli yerden ısıtma sistemlerinde ise ısıtma kabloları veya ısıtma paspasları kullanılır. Bu kablolar, elektrik enerjisini ısı enerjisine dönüştürerek zemin yüzeyini ısıtır. Her iki sistem de geleneksel radyatörlere kıyasla daha dengeli bir ısı dağılımı sunar.
Yerden Isıtma Sistemlerinin Çalışma Prensibi > Isı Dağılımı ve Avantajlar

Yerden ısıtma sistemleri, sıcaklığı tüm yaşam alanına eşit bir şekilde yayar. Geleneksel radyatörler, odanın belirli noktalarında yoğun ısı birikimine neden olurken, yerden ısıtma sistemleri daha doğal bir ısıtma deneyimi sunar. Bu özellik, özellikle soğuk kış günlerinde ayakların sıcak kalmasını sağlar ve sıcaklık farklarını en aza indirir.
Ayrıca, yerden ısıtma sistemleri enerji verimliliği açısından da avantajlıdır. Düşük sıcaklıklarda çalışabilen bu sistemler, enerji tüketimini azaltırken aynı zamanda çevre dostu bir çözüm sunar. Bunun yanı sıra, duvarlarda radyatör bulunmadığı için mekânların daha ferah ve estetik görünmesine olanak tanır.
Galata Köprüsü

| Galata Köprüsü |
| --- | --- |
Gün batımında Galata Köprüsü

Taşınan: Motorlu taşıt · Demiryolu · Yayalar
Geçiş: Haliç
Konum: Beyoğlu ve Fatih, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 41°01′12″K 28°58′23″D﻿ / ﻿41.02000°K 28.97306°D﻿ / 41.02000; 28.97306
Türü: Baskül köprüsü
Malzeme: Beton · Çelik · Taş
Uzunluk: 490 m (1.610 ft)
Açılış: 1845 (179 yıl önce) (1845)
Tarihî durumu: Kullanımda
Geçiş ücreti: Ücretsiz
Galata Köprüsüİstanbul' daki konumu
Galata Köprüsü, 1878, Fausto Zonaro
19. yüzyıl sonlarında, üçüncü Galata Köprüsü ve arka planda Yeni Camii, İstanbul.
2 Haziran 1930 tarihli Politika gazetesinde köprü ücretinin (müruriye) kalktığı gecenin haberi.
Galata Köprüsü, İstanbul'da Haliç üzerine yapılmış, Karaköy'le Eminönü'nü birleştiren köprüdür.
Galata Kulesi'nden görünümü
1994 yılı Aralık ayında tamamlanarak hizmete girmiş olan ve günümüzde hizmet vermekte olan Galata Köprüsü, 490 metre uzunluğunda ve 80 metrelik kısmı açılabilen bir baskül köprüdür. Dünyada üzerinden tramvay geçen ender baskül köprülerden biridir.
Haliç'i birleştiren ve "Galata Köprüsü" olarak bilinen ilk köprü, 1845 yılında inşa edilmişti. Bu köprü 1863, 1875 ve 1912 yıllarında yenilenmiş; 1912'de inşa edilen Birinci Ulusal Mimarlık Akımı tarzındaki köprü, şehrin simgelerinden birisi olmuştur. Şehrin sembolü olan Galata Köprüsü 1992'de yanmış ve adı "Tarihî Galata Köprüsü" olmuştur.
Galata Köprüsü
Tarihçe

Tarih boyunca Haliç'in iki yakasını birleştiren birçok köprü yapılmıştır. En eski kayıtlara göre, Altın Boynuz üzerine ilk köprü 6. yüzyılda I. Justinianus tarafından yapıldı. Bizans tarihçileri, Haliç üzerindeki ilk köprünün I. Justinianus (6. yy.) devrinde yapıldığını, adının 'Aghios Khalinikos Köprüsü' olduğunu yazar. Yeri tam olarak bilinmemekle birlikte, 12 kemerden oluşan bu taş köprünün Eyüp-Sütlüce arasında olduğu tahmin edilmektedir.
Fatih Sultan Mehmet de İstanbul'un fethi sırasında Haliç'e bir köprü yaptırmıştır. Demir halkalarla birbirine bağlanmış ve üzerine kalın kalaslar çakılmış dev fıçılardan oluşan bu köprü Ayvansaray-Kasımpaşa arasında idi. Nişancı Mehmet Paşa ise bu köprünün fıçılardan değil, yan yana demirlenmiş ve kirişlerle birbirine bağlanmış gemilerden oluştuğunu söyler. Bu mobil köprü, 1453'te İstanbul fethedildiğinde, orduların Haliç'in bir tarafından, diğerine geçebilmesi için kullanıldı.
1502-1503 yıllarında bölgeye ilk kalıcı köprüyü yapma planları konuşuluyordu. Galata Köprüsü için ilk girişim II. Beyazıt döneminde yapıldı. Sultan II. Bayezid, Leonardo da Vinci'den bir tasarım yapmasını istedi. Leonardo da Vinci, padişaha bir Haliç Köprüsü tasarımı sundu. Altın Boynuz için hazırlanan köprü tek açıklıklı 240 metre uzunluğunda ve 24 metre genişliğinde idi. Yapılmış olsaydı dünyadaki en uzun köprü olacaktı. Ancak bu tasarım padişahın onayını alamayınca proje rafa kalktı. Başka bir İtalyan sanatçısı olan Mikelanj İstanbul'a köprü için davet edildi. Mikelanj bu teklifi geri çevirdi. Bundan sonra Altın Boynuz'u geçecek bir köprü yapma düşüncesi 19. yüzyıla kadar rafa kaldırıldı.
Tarihçe > Hayratiye Köprüsü

Derken 19. yüzyılda, Sultan II. Mahmut (1808-1839) tarafından Azapkapı ve Unkapanı arasına, epey mesafeli bir köprü yaptırıldı. Açılış tarihi 3 Eylül 1836 olan bu köprü "Hayratiye", "Cisr-i Atik" ve "Eski Köprü" olarak biliniyordu. Proje, Yüksek Amiral Fevzi Ahmet Paşa tarafından işçileri ve deniz tersane imkânlarını kullanarak icra edildi. Tarihçi Lüti'ye göre bu köprü duba bağlantısıyla yapılıyordu. Yaklaşık 500-540 metre uzunluğundaydı. Köprü 1912 yılında yıkılmıştır.
Tarihçe > Cisr-i Cedid

Leonardo da Vinci'nin gerçekleştirilmesi teknik olarak imkânsız görülen tasarımının üzerinden 350 yıl geçtikten sonra ilk modern Galata köprüsü, 1845 yılında, Sultan Abdülmecid zamanında, annesi Bezm-i Alem Valide Sultan tarafından yaptırıldı ve 18 yıl kullanıldı. Köprüye 'Cisr-i Cedid', 'Valide Köprüsü', 'Yeni Köprü', 'Büyük Köprü', 'Yeni Cami Köprüsü', 'Güvercinli Köprü' adları takılmıştı. Köprünün Karaköy tarafında, yeni köprünün Sultan Abdülmecid Han tarafından inşa ettirildiğini belirten Şinasi'nin bir beyti vardı. Köprünün üzerinden ilk geçen Sultan Abdülmecid idi. Altından geçen ilk gemi ise Fransız kaptan Magnan'ın kullandığı Cygne gemisi oldu. İlk üç gün köprü geçişi parasız idi. 25 Ekim 1845'te Denizcilik Bakanlığı tarafından toplanan ve mürüriye olarak bilinen köprü geçiş ücreti toplanmaya başlandı. Köprü geçiş ücretleri şöyleydi:
serbest: Ordu ve kanun uygulayıcı personel, görevdeki yangın söndürücüler, rahipler
5 para: Yayalar
10 para: Sırtı yüklü insanlar
20 para: Sırtı yüklü hayvanlar
100 para: At arabası
3 para: Koyun, keçi ve diğer hayvanlar.
Yıllar içinde Cisr-i Cedid'in yerine yeni Galata köprüleri yapılmakla beraber, köprü geçiş ücretini 31 Mayıs 1930'a kadar köprünün her iki sonunda ayakta duran beyaz üniformalı memurlarca toplandı.
Tarihçe > İkinci köprü

Bu köprü Sultan Abdülaziz'in (1861-1876) emri üzerine, III. Napolyon'un İstanbul ziyaretinden hemen önce Ethem Pertev Paşa tarafından inşa edildi ve 1863'te yerine yerleştirildi.
Tarihçe > Üçüncü köprü

1870'te bir Fransız şirketi Forget et Chantiers de la Mediteranee ile üçüncü köprünün yapımı için bir sözleşme imzalandı. Ancak Fransa ile Almanya arasında savaşın patlak vermesi projeyi erteledi. Eski sözleşme feshedildi ve yeni köprünün yapımı 1872'de İngiliz firması G. Wells'e verildi. Köprü 1875'te tamamlandı. Yeni köprü 480 metre uzunluğunda, 14 metre genişliğinde ve 24 duba üzerinde duruyordu. Maliyeti 105.000 altın lirasıydı. Bu köprü 1912 yılına kadar kullanıldı ve bu tarihte, Haliç'in daha yukarılarına doğru çekildi.
Tarihçe > Dördüncü köprü

Dördüncü köprü Alman firması MAN AG tarafından 1912'de 350.000 altın lirasına inşa edildi. Köprü 466 metre uzunluğunda, 25 metre genişliğinde idi. 16 Mayıs 1992'deki yangına kadar bu köprü kullanılmıştır. Köprünün yanma nedeni hâlâ tam olarak bilinmemektedir. Yanan köprü onarıldıktan sonra Balat-Hasköy arasına yerleştirildi ve yerine, bugün "Galata Köprüsü" olarak bilinen modern bir köprü yapıldı. Dördüncü köprü günümüzde "Eski Galata Köprüsü" veya "Tarihî Galata Köprüsü" olarak bilinmektedir.
Tarihî Galata Köprüsü, Haliç'teki su sirkülasyonunu engellediği iddiası ile ortada bulunan bölümü açılmış bir vaziyette yıllarca bekledikten sonra 2016 sonunda Haliç'ten çıkarılarak tamire götürülmüştür. Tamirattan sonra nasıl değerlendirileceği belirsizdir.
Bugün

Beşinci Galata Köprüsü, bir önceki köprünün birkaç metre kuzeyinde STFA şirketi tarafından inşa edildi. İnşaatı 1994 Aralık ayında tamamlanan köprü, diğerleri gibi Eminönü ve Karaköy'ü birbirine bağlıyordu. Tasarımı ve teftişi GAMB (Göncer Ayalp Mühendislik Bürosu) tarafından yapıldı. Beşinci Galata Köprüsü 490 metre uzunluğunda ve 80 metrelik kısmı açılabilen bir baskül köprüdür. Köprünün yüzeyi 42 metre genişliğindedir ve her yöne doğru 3 şeritli bir yol ve bir yaya yolu bulunmaktadır. Tramvay hattının Kabataş'a kadar uzatılması sonucu, köprünün ortasındaki iki şerit tramvay yoluna ayrılmıştır. Bu köprü, Norwich'teki Trowse Köprüsü ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki birkaç köprünün yanı sıra, dünyada üzerinden tramvay geçen ender baskül köprülerden biridir.
Ancak köprünün böyle bir eklentiye uygun olarak tasarlanmaması nedeniyle, tramvay yolu inşaatı birçok soruna neden oldu. Kapakları açılıp kapandığında, hatların birbirine tam olarak değmemesi bu sorunların başında geliyordu. Köprünün altındaki lokanta ve market kısmı 2003'te açıldı.
Kültür

Bugün İstanbul'un geleneksel ikonlarından biri hâline gelmiş Galata Köprüsü, Yeni İstanbul (Karaköy, Beyoğlu, Harbiye) ve Eski İstanbul'u (Sultanahmet, Fatih, Eminönü) birbirine bağladığı için "iki kültürü birbirine bağlayan köprü" simgeselliğini taşımaktadır.
Peyami Safa'nın romanı "Fatih Harbiye"de, Fatih ilçesinden Harbiye'ye köprü yolu ile giden bir kimse farklı uygarlık ve farklı kültürü ayaklarına yerleştirir der. Galata Köprüsü tasarım olarak başka köprülerden pek farklı olmasa da (hatta örneğin Paris ya da Budapeşte'nin köprülerine göre oldukça sıkıcı bir tasarıma sahip olsa da) kültürel değeri nedeniyle pek çok edebiyatçı, ressam, yönetmen ve oymacıya konu olmuştur.
Altın Boynuz üzerinde ilk köprü Büyük Justinianus tarafından 6. yüzyılda yapıldı. Theodorian kara duvarları yanında şehrin batı ucu sonlarında yapılan bu köprü eski Konstantinopolis'in gravürlerinde görülebilir.
1875-1912 yılları arasından Galata Köprüsünün eski bir resmi
Galata Köprüsü (1962)
Ertuğrul Süvari Alayı, Galata Köprüsü üzerinde, Fausto Zonaro
Eski Galata Köprüsü (Şubat 2012)
Köprünün altından Haliç yönüne geçiş (Şubat 2013)
Galata Kulesi, Galata Köprüsü, Haliç
İsfahan Ulu Camii

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Dolmenin girişi
Konum:  İran
Kriter: Kültürel: ii
Referans: 1397
Tescil: 2012 (36. oturum)
Bölge: Asya ve Pasifik
İsfahan Ulu Camii ya da İsfahan Cuma Camisi (Farsça: مسجد جامع اصفهان - Masjid-e-Jāmeh Isfahān), İran'ın İsfahan Eyaleti'ndeki yer alan cuma camisidir. Cami, 771 yılından 20. yüzyılın sonlarına kadar devam eden inşaat, yeniden yapılanma, ilaveler ve yenilemelerin sonucunda bugünkü halini almıştır. İsfahan Kapalıçarşısı, caminin güneybatı kanadında yer almaktadır. 2012 yılında UNESCO  tarafından bir Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Galeri

Ana kubbenin alttan görünümü
Caminin küçük ölçekli bir maketi
Eyvanın detaylı kiremit ve tuğla işi.
Hipostil alanında sütunlar ve tonozlar
Hattatlık
Eyvanın yakın çekimi
Selçuk Dönemine ait bir namaz kılma bölümü
Eyvanın güney bölümü
Eyvanın 1962 tarihlibir fotoğrafı
1840
Kuzey kubbeye dıştan bir bakış
Kuzey Şebiştan
Kuzey kubbenin içten görünümü
Şişhane-Zemin İstanbul

| Şişhane-Zemin İstanbul |
| --- | --- |
İstanbul Metrosu istasyonu
İstasyonun platform katı

Konum: Şahkulu Mahallesi, İstiklal Caddesi, 34421, Şişhane Beyoğlu, İstanbul Türkiye
Koordinatlar: 41°01′42″K 28°58′23″D﻿ / ﻿41.02833°K 28.97306°D﻿ / 41.02833; 28.97306
Sahip: İstanbul Büyükşehir Belediyesi
İşletmeci: Metro İstanbul
Hat(lar): 
Peronlar: 1 ada peronu
Raylar: 2
Tren işletmecileri: Metro İstanbul
Otobüs güzergâhları:  İETT  Şişhane 1,2 & 3: 32T, 35C, 36T, 38T, 46Ç, 46E, 46H, 46T, 54E, 54HT, 55T, 66, 69A, 70FE, 70FY, 70KY, 71AT, 71T, 72T, 72YT, 73, 73F, 74, 74A, 76D, 79T, 80T, 83O, 85T, 87, 89C, 89T, 92T, 93T, 97BT, 97T, 145T, E-56, E-59,    Şişhane 4,5 & 6: 36T, 38T, 47, 47A, 47Ç, 47E, 47K, 47N, 50E, 50N, 54HT, 54TE, 77, 77A, 77Ç, EM1, EM2     Minibüs  Şişhane – Şişli, Şişhane – Yunus Emre Mahallesi, Şişhane – Vialand AVM, Şişhane – İmar Blokları     Dolmuş  Taksim – Aksaray, Taksim – Bakırköy, Taksim – Cevizlibağ, Taksim – Florya, Taksim – Kocamustafapaşa, Taksim – Topkapı, Taksim – Yenibosna, Taksim – Yeşilköy   
Bağlantılar:  (Tünel)  (Beyoğlu)
Yapı
Yapı türü: Yer altı
Otopark: Hayır
Bisiklet altyapısı: Evet
Engelli erişimi: Evet
Diğer bilgiler
Durum: İşletmede
Ücret bölgesi: M2
Tarihçe
Açılış: 31 Ocak 2009
Elektriklendirme: 750 V DA Katener (2009)
Hizmetler
Demiryolu ulaşımı Toplu ulaşım
Şişhane - Zemin İstanbul Metro İstasyonu, İstanbul Metrosu'nun M2 (Yenikapı – Hacıosman) Metro Hattı'nda yer alan ve 31 Ocak 2009'da hizmete giren yer altı metro istasyonudur.Beyoğlu'nun Şahkulu Mahallesi'nde yer almaktadır.
İstasyonun İstiklal Caddesi, Vergi Dairesi, 6. Daire, Kasımpaşa ve Refik Saydam Caddesi olmak üzere 5 girişi vardır. Girişler arasında kot farkı bulunmaktadır.
İstasyondan Tünel (F2) Beyoğlu Füniküler İstasyonu'na ve T2 Tünel Tramvay İstasyonu'na aktarma imkânı vardır.
İstasyonda ve aynı tarihte hizmete giren diğer istasyonlarda ortak dekor kullanılmış ancak tema olarak istasyonun çeşitli yerlerinde İstanbul ve tarihi ile ilgili resimler, boyamalar, kabartmalar ve tabelalar işlenmiştir.
İstasyonun içinde Zemin İstanbul'un bulunması nedeniyle, istasyon ismi Şişhane-Zemin İstanbul olarak değiştirilmiştir.
Hatlar

(Yenikapı – Hacıosman)
Hizmetler > İstasyon yapısı

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Z | ・ bağlantısı → (Tünel・Beyoğlu) | ↘ Giriş/Çıkış ↓ (İstiklal Cd.) | Giriş/Çıkış ↙↓ (6. Daire) |  |  |  |  |
| B1 |  | ↘ Arakat -1 | ↙ Arakat -1 |  |  |  |  |
| B2 |  | Arakat ↘ -2 | Arakat ↘ -2 | Giriş/Çıkış ↓↘ (Vergi Dairesi) | Giriş/Çıkış ↙ (Refik Saydam Cd.) |  |  |
| B3 |  | Arakat -3 → | Arakat ↙↙↓ -3 | Zemin İstanbul-Altgeçit ↙ | Altgeçit ← | ← Giriş/Çıkış (Kasımpaşa) | Z |
| B4 |  |  | Bilet Holü ↙↓↘ | ↙↓↘ Bilet Holü |  |  | B1 |
| B5 |  |  | Platform | Platform |  |  | B2 |
Hizmetler > Güzergâh

| İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Önceki İstasyon | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.İstanbul Metrosu | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Sonraki İstasyon | İstanbul Büyükşehir Belediyesi> Metro İstanbul.Sefer Sıklığı |
| --- | --- | --- | --- |
| Haliç Yenikapı yönünde |  (Yenikapı – Hacıosman) | Taksim Hacıosman yönünde | 06.00 – 00.00 saatleri arasında pik saatlerde 3 dakika 55 saniyede, diğer saatlerde 6 dakikada 1 sefer |
Hizmetler > Gece metrosu

M2 hattında gece metrosu seferleri kapsamında Cumartesi ve Pazar günleri 00.00 – 06.00 saatleri arasında 30 dakikada bir sefer düzenlenmektedir. Bu şekilde Cuma ile Pazar arasında 66 saat kesintisiz sefer düzenlenmektedir. Bu saatler arasında ücretlendirme çift bilet olarak tahsil edilmektedir. Bu işletmede istasyondaki Kasımpaşa, Vergi Dairesi ve İstiklal Cd. girişleri açık, Refik Saydam ve 6. Daire girişleri kapalıdır.
Çevre alanı

İstiklal Caddesi
Ziraat Bankası Sanat Galerisi
Zemin İstanbul
Galata
Galata Kulesi
Pera Palas
Pera Müzesi
İstanbul Galata Üniversitesi
Kasımpaşa
Neve Şalom Sinagogu
Kırım Kilisesi
İllüzyon Müzesi
Görseller

Platform
Giriş
Kara Gözlüm (albüm)

Kara Gözlüm, Türk şarkıcı Kerim Tekin'in 25 Aralık 1995 tarihinde çıkardığı ilk stüdyo albümüdür. Albüm Raks Müzik etiketiyle yayınlandı. Nisan-Ekim 1995 tarihleri arasında altı aylık bir sürede kaydedilen albümde on parça yer aldı. Albümde Kenan Doğulu, Ozan Doğulu, Zeynep Talu, İlhan Şeşen, Evren Erdamar ve Saro Seçikyan gibi sanatçıların eserlerine yer verdi. Albümün yapımcılığını 1994 yılında Kerim Tekin'i sahne aldığı barda keşfeden Halis Bütünley üstlendi. İstanbul'da yer alan Stüdyo MB'de kaydedilen albümün kayıtlarında birçok sanatçı yer aldı. Albüm yayınlanmadan bir hafta önce ilk sırada yer alan "Cici Baba" adlı parça yayınlandı. Yönetmenliğini Sylvester Lolov'un üstlendiği video klibin yayınlanmasıyla birlikte Kerim Tekin ülke çapında  tanınmaya başladı ve müzik listelerine girdi. Çoğunluğu slow parçalardan oluşan albümden yayınlanan ikinci parça yönetmenliğini Mukadder Kızılca'nın üstlendiği ve albüme adını veren "Kara Gözlüm" adlı parça oldu. Yayınladığı ikinci parça ile birlikte büyük bir çıkış yakaladı ve bu parça ile listelerde ilk sıralara kadar yükseldi.
İlk albümüyle yüksek satış rakamına ulaşmayı başaran Kerim Tekin, 1996 yılı boyunca birçok konser ve festivalde sahne almaya başladı. Ayrıca 
Seyfi Dursunoğlu, Okan Bayülgen, Erol Evgin, Barış Manço, Cem Özer ve Süheyl & Süheyl Uygur gibi isimlerin televizyon programlarına katılarak albümde yer alan parçaları seslendirdi. "Yine Beni Sev", "Sensiz Olmaz" ve "Bir Ölüm Var" gibi parçalarında ön plana çıktığı albümde "Senelerce" adlı parçaya TRT 1'de yayınlanan Pop Stop adlı müzik programında video klip çekildi. Albümle birlikte geniş kitleler tarafından tanınan Kerim Tekin, 1996 yılının sonbaharında Mirasyediler adlı televizyon dizisinde rol almaya başlayarak oyunculuğa başladı.
Kayıt süreci

Kerim Tekin, 1980'li yılların sonunda ortaokulun sonlarına doğru müziğe ilgi duymaya başladı. Kayahan, Nilüfer ve Sezen Aksu gibi sanatçıları dinleyerek onların eserlerini seslendirmeye başladı ve liseye başladığı dönemde gitar eğitimi almaya başladı. Liseyi eğitimi aldığı dönem boyunca gitar eğitimi almaya devam etti. 1992 yılında profesyonel olarak oynadığı futbolu bırakarak tamamen müziğe yöneldi ve bu dönemde gitar eğitiminin yanı sıra şan dersleri almaya başladı. Liseyi bitirdikten sonra bir süre daha müzik eğitimi alan Kerim Tekin, 1994 yılından itibaren çeşitli mekanlarda sahne almaya başladı. Birçok sanatçının albümünde enstrüman çalan, prodüktörlük yapan ve süpervizör olarak yer alan Halis Bütünley, Kerim Tekin'i dinlemeye gitti ve sesinden çok etkilendi. Sahne sonrası Tekin'e albüm teklifi sundu ve Tekin albüm teklifini kabul etti. Bir süre sonra Nisan 1995 tarihinde İstanbul'da bulunan Stüdyo MB'de albümün kayıtlarına başlandı. Albümün kayıtları Kerim Tekin'in farklı albümlerdeki çalışmalarından dolayı uzun sürdü. Ekim 1995 tarihinde tamamlanan kayıtlar sonrasında albüm için on şarkı kaydedildi.
25 Aralık 1995 tarihinde Kara Gözlüm adıyla yayınlanan albümün ilk parçası olan "Cici Baba"'nın sözlerini Kenan Doğulu yazdı. Müziğini ve düzenlemesini ise abisi Ozan Doğulu besteledi. Albümde sekizinci sırada yer alan "Sensiz Olmaz" adlı şarkının söz ve müziği Ozan Doğulu'ya aitti. Albümde üç hareketli ve bir slow parçanın sözler Zeynep Talu'ya müziği ve düzenlemeleri Garo Mafyan'a aitti. Albümde üçüncü sırada yer alan ve albüme adını veren "Kara Gözlüm" adlı şarkının sözlerini Evren Erdamar'a yazdı. Müziğini ise Yusuf Bütünley besteledi. Albümün bir diğer ön plana çıkan eserlerinden "Yine Beni Sev" adlı parçanın söz ve müziği İlhan Şeşen'e aittir. Türk sanat müziği tınıları taşıyan "Bana Bir Zevce Lazım" ve "Çapkın Yaz" adlı parçaların sözleri Sero Seçikyan'a aittir. Müziğini ise Febyo Taşel besteledi. Dört şarkının Ozan Doğulu, dört şarkının Garo Mafyan ve iki şarkının düzenlemelerini Ozan Çolakoğlu yaptı. Perküsyonda Halis Bütünley, kanunda Göksel Baktagir, ud da Yurdal Tokcan, gitarda Erdem Sökmen, Erdinç Şenyaylar, bas gitarda Gürol Ağırbaş, İsmail Soyberk ve saksafonda ise Levent Altındağ yer aldı. Geri Vokallerde Yusuf Bütünley ve Zeynep Uğurlu yer aldı. "Bana Bir Zevce Lazım" adlı parçanın geri vokalinde ise Ümit Sayın vardı.
Kerim Tekin'den

Kasetimin ilk gününden itibaren bana destek veren sevgili Garo Mafyan abime, Ozan Çolakoğlu'na, Ozan Doğulu'ya, mix'te ve okumalarda en iyisi olması için uğraşan Yusuf Bütünley abime, her zaman güler yüzlü Meki'ye, promosyonda sonsuz ilgiyi gösteren Sacit Süha Dilek'e, kreasyonda yardımcı olan Gözünüz Aydın'a, bugüne kadar bana hep arka çıkan dostlarıma ve gerçek dostlarıma, hiçbir zaman beni yalnız bırakmayan canım aileme ve tanıdığım ilk günden beri bana inanan, her şeye rağmen yılmayan sevgili Merih ablama ve prodüktörüm Halis abime belki de hala teşekkür edemedim.
Şarkı listesi

| No>  | Başlık | Şarkı yazar(lar)ı | Müzik | Süre |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Cici Baba"   | Kenan Doğulu | Ozan Doğulu | 4:13 |
| 2. | "Senelerce"   | Zeynep Talu | Garo Mafyan | 4:10 |
| 3. | "Kara Gözlüm"   | Evren Erdamar | Yusuf Bütünley | 4:38 |
| 4. | "Yine Beni Sev"   | İlhan Şeşen | İlhan Şeşen | 4:14 |
| 5. | "Çapkın Yaz"   | Sero Seçikyan | Febyo Taşel | 3:51 |
| 6. | "Bana Bir Zevce Lazım"   | Sero Seçikyan | Febyo Taşel | 3:56 |
| 7. | "Sözüm Yemindir"   | Zeynep Talu | Garo Mafyan | 4:11 |
| 8. | "Sensiz Olmaz"   | Ozan Doğulu | Ozan Doğulu | 4:48 |
| 9. | "Bir Ölüm Var"   | Zeynep Talu | Garo Mafyan | 4:28 |
| 10. | "Unutamadın"   | Zeynep Talu | Garo Mafyan | 4:00 |
Katkıda bulunanlar

Vokal – Kerim Tekin
Prodüktör, mix, perküsyon – Halis Bütünley
Kanun – Göksel Baktagir
Ud – Yurdal Tokcan
Gitar – Erdem Sökmen, Erdinç Şenyaylar
Bas gitar – Gürol Ağırbaş, İsmail Soyberk
Saksafon – Levent Altındağ
Düzenleme - Ozan Doğulu (1, 3, 4, 8), Garo Mafyan (2, 7, 9, 10), Ozan Çolakoğlu (5, 6)
Şarkı sözü – Kenan Doğulu (1), Zeynep Talu (2, 7, 9, 10), Evren Erdamar (3), İlhan Şeşen (4), Sero Seçikyan (5, 6), Ozan Doğulu (8)
Müzik – Ozan Doğulu (1, 8), Garo Mafyan (2, 7, 9, 10), Yusuf Bütünley (3), İlhan Şeşen (4), Febyo Taşel (5, 6)
Mix – Halis Bütünley, Yusuf Bütünley, Garo Mafyan
Geri Vokaller – Halis Bütünley, Yusuf Bütünley, Zeynep Uğurlu, Ümit Sayın (6)
Süpervizör – Serhat Özener
Fotoğraf – Koray Kasap
Stüdyo – MB
Yapım – Raks Müzik, S Müzik
Yayımlanma tarihleri

| Ülke | Tarih | Format | Şirket |
| --- | --- | --- | --- |
| Türkiye | 25 Aralık 1995 | Kaset, CD | Raks Müzik, S Müzik |
| Dünya Geneli | 10 Aralık 2015 | Dijital indirme | Bonus Müzik |