Flensburg Hükûmeti
Oluşumu

Hitler'in kuşatılmış kent olan Berlin'de kalmayı ve intihar etmeyi istediği belli olduktan sonra, Alman silahlı kuvvetlerinin etkin genel komuta ettirilmesi, Rheinsburg'a taşınan Oberkommando der Wehrmacht (Alman Yüksek Komutanlığı) aracılığıyla yapıldı. Alman topraklarında bölünme olacağını öngören askeri ve sivil komutanlıklar 15 Nisan'da geçici olarak kuruldu; Pullach'ta Marshal Albert Kesselring'in altında, güney ve batıdaki kuvvetler ve Plön'teki Büyük Amiral Karl Dönitz'in komutasında, kuzey ve doğuda kuvvetler içindi; fakat Hitler, onlara yürütme yetkisini vermedi. 27 Nisan'da, Ordu Yüksek Komutanlığı'ndan Wilhelm Keitel ve Alfred Jodl Rheinsburg'da Karl Dönitz ve Heinrich Himmler ile bir araya gelerek Berlin'in düşüşünün önlenememesi üzerine savaş durumunu görüştü. Rheinsberg'i 28 Nisan'da terk ederken, Himmler, Dönitz'e, kendisinin oluşturabileceği halef bir hükûmette hizmet etmeye istekli olup olmayacağını sordu. O gün, İngilizler ve Amerikalılar, Himmler'in Batılı Müttefikler'le Hitler'den ayrı olarak gizli bir barış görüşmeleri yaptığını açıkladılar. 29 Mayıs'ta Dönitz, Martin Bormann'dan Himmler'in görevden alındığını duyuran ve vatana ihanetten tutuklama emrini verilen bir telgraf aldı. Dönitz, 30 Mayıs'ta Lübeck'deki Himmler'in karargahına gidip kendisine yapılan suçlamaları iletti fakat Himmler bu suçlamaları reddetti. O gün Bormann'dan gelen başka bir telgraf, Himmler'in tüm görevlerden alındığını ve Dönitz'in Hitler'in halefi olarak seçilmesinin onayladığını belirtti ve böylece Himmler'in tutumu savunulamaz hale geldi; Dönitz, bu bildiriyi Himmler'e söylemek için aynı gece Plön'e çağırdı.
Adolf Hitler, Himmler ve Göring'i düşmanla ihanet müzakerelerine maruz kaldıklarını belirterek, Büyük Amiral Dönitz'i Reich Devlet Başkanı ve Silahlı Kuvvetler Yüksek Komutanı olarak görevlendirmiş ve Propaganda Bakanı Joseph Goebbels'i hükûmet başbakanı (Reich Şansölyesi) olarak atamıştır. Goebbels, 1 Mayıs'ta Berlin Führerbunker'da intihar etti. Holstein'de Plön yakınlarındaki Wehrmacht barakalarında Berlin'in düşüşünden kaçmak için kaçan Hitler kabinesinin kalıntı bakanları ertesi günü istifa etti. Dönitz, Bormann'ın Berlin'den kaçmış olabileceğinden ve iktidarı ele geçirmek isteyebileceğinden şüphelenerek Hitler'in eski Maliye Bakanı Lutz Graf Schwerin von Krosigk ile bir araya gelerek kendisinden yeni bir Reich hükûmeti kurmasını istedi.
Von Krosigk'in kabinesi ilk önce Eutin'de bir araya geldi. Daha sonra 2 Mayıs'ta Lübeck'e yaklaşan İngiliz İkinci Ordu güçlerinin hızla ilerlediği düşüncesiyle Dönitz, von Krosigk, Paul Wegener, Himmler ve Keitel ile bir araya gelmenin acil gerekliliğini tartıştı. Himmler, daha sonra yeni hükûmetin Almanların elindeki en büyük başkent olan Prag'a taşınmasını savundu ve şahsen müzakere etmeyi umduğu ilerleyen Amerikan kuvvetlerine daha yakın olmayı önerdi; ancak Dönitz, Almanya sınırları dışındaki herhangi bir hareketin olmasını reddetti. Dahası, Bohemya ve Moravya Protektorası'nın siyasi durumu oldukça belirsizdi. Dönitz, Danimarka sınırındaki Flensburg'daki Mürwik deniz akademisine gitmeye karar verdi. Kabine, Donanma Akademisinin Sporokulu'unda bir araya geldi; Flensburg Limanı'nda demirlemiş olan Patria gemisine idari bürolar ve çeşitli bakanlıkların yerleştirilmesi sağlandı. İki gün önce Rheinsburg'dan Holstein'daki Neustadt'a taşınan Alman Yüksek Komutanlığı da Flensburg'a taşındı; SS liderliği 28 Nisan'dan bu yana Flensburg'da toplanıyordu.
Dönitz, kabinesinde Speer dışındaki önde gelen Nazi liderlerini de bulundurmaktan kaçındı; SS'te ve eski rejimin soykırım politikalarını formüle eden ve kovuşturmaya yakından dahil olan çeşitli subayları içeriyordu. Herbert Backe, 1941'in Açlık Planı'nın planlayıcısıydı. Bu plan, Sovyet savaş esirleri ve Sovyet kentsel nüfuslarının açlığa terk edilerek kitlesel olarak ortadan kaldırılması için kasıtlı bir strateji idi. Speer'in Ekonomi Bakanlığı'ndaki yardımcısı, işgal altındaki Sovyet topraklarında yüz binlerce Yahudi ve komünistin öldürülmesini kişisel olarak yöneten Otto Ohlendorf'tu. Wilhelm Stuckart, "Yahudi Sorununa Son Çözüm" konusundaki idari sorumlulukların kabul edildiği Ocak 1942 Wannsee Konferansına katılmıştı. Flensburg hükûmetinin ofislerinde çalışan 350 personelin 230'u SS ya da diğer güvenlik servislerinin üyesiydi. Aksi takdirde ve hükûmetinin 'mantıksız' olduğu yönündeki iddialarına rağmen, seçilenlerin en tutarlı özelliği, Bolşevizme karşı öldürücü bir muhalefettiler ve 1918 Mütarekesi'ne katılan Almanya'daki devrimci olayların 1945'te tekrarlanmaması için kararlılık gösteren kişilerdi.
İlk birkaç gün İçişleri Bakanlığı görevi boşta kaldı. Bu, Heinrich Himmler'in göreviydi, Ancak Himmler, hain olarak kınanmış, tüm görevlerden uzaklaştırılmış ve Hitler son vasiyetinde Himmler'in tutuklanmasını emretmişti. Dönitz, Himmler'in adını yeni yönetimiyle ilişkilendirmek istemedi, ancak silahlı güçlü olarak SS'i de yabancılaştırmayı göze alamazdı. Hitler'in talimatlarını sakin bir şekilde bir kenara bıraktı ve Himmler'i resmi olarak herhangi bir randevu almadan günlük olarak görmeye devam etti. Son görüşme 6 Mayıs 1945'te yapıldı. batıdaki Almanların Dwight D. Eisenhower'a teslim olması, Dönitz'in Himmler'i bütün görevlerinden uzaklaştırması ve yerine Stuckart'ı ataması ile sonuçlandı.
Dönitz, Ordu Yüksek Komutanlığına (Oberkommando des Heeres) tabi olan Ordu Komutanı ve Silahlı Kuvvetler Yüksek Komutanlığı (Oberkommando der Wehrmacht) lideri olarak Felmareşal Erich von Manstein'ı atamayı umdu ancak kendisiyle 28 Nisan 1945'ten 2 Mayıs'a kadar temasa geçilemedi ve bu nedenle feldmareşal Wilhelm Keitel görevde kaldı; Keitel bu görevdeyken 8 Mayıs'ta Berlin'deki Alman Yüksek Komutanlığına teslim olma sözleşmesini imzaladı. Keitel'in Başkomutan olarak görevine devam etmesini destekleyen bir diğer faktör ise, esas olarak gördüğü Wehrmacht Operasyon başkanı Albay Alfred Jodl'ın kendisine verdiği destek oldu. Jodl, Dönitz'i Fransa Reims'teki Müttefikler'le görüşmelerde temsil edecekti. Dönitz, Amiral Hans-Georg von Friedeburg'u, Kriegsmarine Komutanı olarak atadı ve Dönitz tarafından 1 Mayıs'ta Büyükamiral rütbesine yükseltildi. Hava Kuvvetleri, yakıt eksikliği yüzünden büyük oranda yok edildi veya topraklanmıştı, bu nedenle yeni atanma yapılmadı. Felmareşal Robert Ritter von Greim, Luftwaffe Komutanı olarak kaldı. Tekrarlanan yerlerinin değiştirilmesine rağmen, Silahlı Kuvvetler Yüksek Komutanlığı görevine devam etmiş, örgütü ve yapıları korunmuştur.
Mart 1945'ten itibaren çeşitli bakanlıkların çalışanları, esasen Berchtesgaden bölgesindeki Bavyera ve Avusturya Alpleri'ndeki otellere gönderildiler ve sadece bakanların kendileri Berlin'de kaldılar. 13 Nisan'da kalan yabancı elçilikler ve diplomatik birlikler Bad Gastein'e tahliye edildi. Nihayet 20 Nisan'da tüm bakanlara ve şahsiyetlere güneye doğru ilerlemeleri emredildi; ancak o zamana kadar yollar kesilmişti ve ulaşım için uçakları yetersizdi, bunun yerine bazı bakanlar (örneğin von Krosigk) kuzeyde başkanlık yapmıştı. Fakat sonuç olarak, Almanya Hükûmeti, Hitler'in ölümünde altı merkeze ayrıldı. Luftwaffe Yüksek Komutanlığı Berchtesgaden'e taşındı. Kuzeydeki Lübeck'de kurulmuş ve daha sonra Flensburg'a taşınmış olan Himmler'in, özel gücü SS'i bulunmaktadydı. Diğer hükûmet bakanlıkları ve bakanlar daha sonra Berchtesgaden ve Dönitz'in Plön'deki karargahında çeşitli yerlerde bulunmuştu. Birçok OKW personelinin gitmesine rağmen, kuzeyde bulunan Silahlı Kuvvetler Yüksek Komutanlığı ile sonuçta, artık bir Alman merkez hükûmetine benzemiyordu ve von Krosigk kabinesinin üyelerinin çoğunun hiçbir destek personeli yoktu.