stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar Üniversitesi

| Acıbadem Üniversitesi |
| --- | --- |
Üniversite Amblemi
Slogan: Türkiye'nin Sağlık Gücüne Güç Katıyoruz
Kuruluş: 18 Mayıs 2007 (17 yıl, 267 gün önce)
Tür: Vakıf Üniversitesi
Eğitim dil(ler)i: İngilizce, Türkçe
Bağlılık: Acıbadem Sağlık ve Eğitim Vakfı
Rektör: Prof. Dr. Ahmet Şahin
Akademik personel: 541
Kayıtlı: 5.134
Lisans öğrencileri: 2.842
Lisansüstü öğrencileri: 248
Doktora öğrencileri: 162
Akademik birimler: 5 fakülte 2 enstitü 2 meslek yüksekokulu 6 araştırma merkezi
Konum: İstanbul, Türkiye 40°55′31″K 29°09′16″D﻿ / ﻿40.92528°K 29.15444°D﻿ / 40.92528; 29.15444
Okul renkleri:    Lacivert ve turuncu
Spor: Acıbadem Üniversitesi SK
Web sitesi: acibadem.edu.tr
Acıbadem Üniversitesi 18 Mayıs 2007'de kurulan, kâr amacı gütmeyen bir vakıf üniversitesidir. Ana amacı sağlık bilimleri alanındaki tüm bilim dallarını bir araya getirmek olan üniversite sağlık dışı alanlarda da eğitim vermeyi amaçlamaktadır.
Tarihçe

Acıbadem Sağlık ve Eğitim Vakfı 03.06.2002 tarihinde “Acıbadem Üniversitesi” ni kurmak üzere çalışmalara başlamış ve üniversite 18 Mayıs 2007 tarihinde kurulmuştur. 2007-2009 yılları arasında üniversite altyapısı ve öğrenim planları hazırlanmış, 2009-2010 eğitim öğretim yılında da ilk öğrencilerini alarak eğitime başlamıştır. 2010-2011 eğitim öğretim yılında ilk mezunlarını vermiştir.
2009 yılında Maltepe'de bulunan geçici kampüsünde eğitime başlayan üniversite, 2013 yılında Ataşehir'deki daimi kampüsüne taşınmıştır. 2014 yılında ise Atakent Acıbadem Üniversitesi Hastanesi hizmete girmiştir.
2021-22 eğitim-öğretim yılında 1882 ön lisans,	2842 lisans, 248 yüksek lisans ve 162 doktora öğrencisi olarak toplamda 5134 öğrenci öğrenim görmekteydi. 2022 yılı itibari ile üniversite kapsamında 156 profesör, 76 doçent, 114 doktor, 80 öğretim görevlisi ve 115 araştırma görevlisi olmak üzere toplam 541 akademik personel görev yapmaktaydı.
Tarihçe > Görev yapmış rektörler

Prof. Dr. Necmettin Pamir (2007-2011)
Prof. Dr. Ahmet Şahin (2011- )
Amblem

Amblemde “Acıbadem Üniversitesi” ifadesi yazılıdır. Lacivert; onurun, saygınlığın ve farklılığın ifadesidir. Turuncu; gençliğin ve dinamizmin ifadesidir. Doğan güneş; yeniliğin ve dinamizmin ifadesi, kitap; akıl yolunun ve bilimin göstergesi, zeytin dallarlı ise; insani düşüncenin göstergesidir. Kuruluş tarihi evrensel olması bakımından Romen rakamları ile ifade edilmiştir.
Kampüs

Acıbadem Üniversitesi Kerem Aydınlar Kampüsü 26.000 m² alan üzerine kurulu ve 100.000 m² kapalı alana sahiptir. Kampüs engelsiz yaşam ve çevreci anlayışıyla Leed Gold - Leadership In Energy and Environmental Design (Çevre ve Enerji Tasarımında Liderlik) adayıdır. Kampüste Cafe APLUS ve Starbucks bulunmaktadır.
Kampüs > Konferans Merkezi

750 kişi kapasiteli ve 1.700 m²'lik kapalı alanıyla çok amaçlı bir yapıya sahip olan konferans merkezi, 102 m²'lik sahne alanıyla; ses ve akustik düzeni ile çeşitli kongre ve seminer organizasyonlarının yanı sıra müzik, tiyatro, opera, bale ve dans gibi sanat etkinlikleri için de donanımlı bir yapıya sahiptir. Konferans Merkezinin amacına uygun altyapı ve teknik donanımının yanı sıra, uluslararası organizasyonlar için iki simültane çeviri kabini de bulunmaktadır. Merkezinde, üç adet kulis odası, 500 m²'lik geniş fuaye alanı ve otuzar kişilik üç salon halindeki paralel oturum salonları vardır. Konferans Merkezi ile bağlantılı olan paralel salonlar; otuzar kişilik üç salon halinde kullanılabileceği gibi bölmeler açılarak 90 kişilik tek salon olarak da kullanılabilir.
Kampüs > Spor Merkezi

3000 m²'lik Spor Merkezi'nde;
Çok amaçlı Spor Salonu (kapalı devre müzik sistemi, maç düzeninde 225 seyirci, gösteri düzeninde ise 500 seyirci kapasiteli)
Spor Salonu'nu panoramik açıdan gören 200 m'lik Koşu Parkuru,
Uluslararası standartlarda Squash Kortu,
Kardiyo-güç geliştirme sistemleri ve serbest ağırlık istasyonlarının bulunduğu Fitness Salonu,
Spinning Stüdyosu,
Plates Stüdyosu,
Yarı Olimpik Yüzme Havuzu
bulunmaktadır.
Kampüs > Öğrenci Konukevi

Acıbadem Üniversitesi Konukevi; 84 daire ve 252 yatak kapasitelidir. Tüm daireler, tek ve iki kişilik olmak üzere üç kişiliktir. Dairelerde mini buzdolabı, mikrodalga, kettle, mutfak lavabosu, yemek masası, saç kurutma makinesi, TV, dahili telefon ve tüm dairelerin kendisine ait banyosu bulunmaktadır. Öğrenci odalarında, yatak, yastık, yorgan, çalışma masası, duvarda sabit okuma lambası, tekerlekli ofis sandalyesi, stor ve kumaş perde, duvarlara sabitlenmiş dolap ve raflar, kasa bulunmaktadır. Konukevinde, kablosuz internet, merkezi ısıtma, kesintisiz sıcak su, jeneratör, elektronik kart geçiş sistemi, bavul odası, çamaşırhane mevcuttur. Ayrıca, öğrencilerin kendi yemeklerini yapabilecekleri hobi mutfağı bulunmaktadır. Etüt odasında grup çalışmaları için çalışma odaları, ortak kullanılan oyun odası, dinlenme salonunda TV, playstation, projeksiyon ve bilardo masası bulunmaktadır. Öğrenci Konukevi üniversiteye üç dakika yürüme mesafesindedir.
Akademik birimler

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Fakülteler Tıp Fakültesi  Sağlık Bilimleri Fakültesi  İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi  Mühendislik ve Doğa Bilimleri Fakültesi  Eczacılık Fakültesi Enstitüler Sağlık Bilimleri Enstitüsü  Sosyal Bilimler Enstitüsü  Fen Bilimler Enstitüsü  |  Yüksekokullar Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu  Meslek Yüksekokulu Rektörlüğe Bağlı Bölümler Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Bölümü  Türk Dili Bölümü  Yabancı Diller Bölümü  |  Araştırma-Uygulama Merkezleri Klinik Simülasyon ve İleri Düzey Endoskopik / Robotik Cerrahi Eğitim Merkezi (CASE)  Acıbadem Üniversitesi Deney Hayvanları Uygulama ve Araştırma Merkezi (ACU-DEHAM)  Acıbadem Üniversitesi Sürekli Eğitim ve Gelişim Merkezi (ASEGEM)  Nöroradyoloji Uygulama ve Araştırma Merkezi  Organ Nakli Uygulama ve Araştırma Merkezi  Sağlık Hizmetleri Eğitim, Uygulama ve Araştırma Merkezi  Sağlık Politikaları Uygulama ve Araştırma Merkezi  Spor Bilimleri ve Sporcu Sağlığı Uygulama ve Araştırma Merkezi  Suç ve Şiddetle Mücadele Uygulama Ve Araştırma Merkezi  Acıbadem Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Araştırmalar Değerlendirme Kurulu (ATADEK)  |
İlgili kuruluşlar > Acıbadem Sağlık ve Eğitim Vakfı

Vakıf kuruluşundan bu yana üniversite bünyesinde eğitim gören öğrencilere karşılıksız burs sağlamaktadır. Her yıl 205 tıp öğrencisine burs verilmektedir. Ayrıca Acıbadem Sağlık Grubu'nda çalışmakta olan hekimlerin bilimsel çalışmalarını (yurt içi, yurt dışı kongre katılımlarını; yurt içi ve yurt dışı yayınlarını) desteklemektedir.
İlgili kuruluşlar > Kerem Aydınlar Vakfı

Vakfın amacı Türkiye'nin sosyal, ekonomik, kültürel, teknolojik yönden gelişmesine katkılar sağlayacak girişim ve faaliyetlerde bulunmak, sanat ve spor dallarının gelişmesine yönelik çalışmalara destek olmak, çağdaş bilim anlayışına ve milli değerlere sahip, fikren, bedenen ve kültürel yönden sağlıklı, çağımızın gerektirdiklerine uygun seviyede eğitim almış nesillerin yetişmesine yardımcı olmak doğrultusunda her türlü faaliyetlerde bulunmaktır.
Üniversitenin eski logosu
Várpalota

| Polata |
| --- | --- |
Kasaba
Várpalota

  Bayrak Arma 
PolataVárpalota’nın Macaristan'daki konumu
Ülke:  Macaristan
Bölge: Veszprém ili
İdare
 • Belediye Başkanı: Talabér Márta (FIDESZ-KDNP)
Yüzölçümü
 • Kasaba: 77.26 km²
Nüfus (2012)
 • Yoğunluk: 262.81/km²
 • Kent: 20,305 
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Alan kodu: 88
Resmî site www.varpalota.hu
Várpalota (Osmanlı döneminde: Polata, Almanca: Burgschloß) Macaristan’ ın batısında, geleneksel Transdanubia bölgesinde, Veszprém ili’ nde bulunan bir kasabadır. Kasaba, Başkent Budapeşte’ nin 85 km güneybatısında, Székesfehérvár ile Veszprém şehirlerinin orta noktasında, Balaton Gölü’ nün 30 km kuzeyinde yer almaktadır.
Tarih

Günümüz şehri eski bir Roma yerleşmesinin yakınlarında yer alır. 13. ve 14. yüzyıllara ait Gotik usluplu şato (Macarca: Bátorkő) inşa edilmiştir. 
Varpolata (Thury) kalesi 14. yüzyılda inşa edilmiştir. 1593 yılında Koca Sinan Paşa tarafından kalesi ile fethedildi ve yeni kurulan Vespirem (Veszprém) sancağına bağlandı. 1598 yılında Osmanlı egemenliğinden çıkan kale, 1603 yılında yeniden fethedildi. Osmanlı' nın sınır bölgesini oluşturan kale birçok defa el değiştirmiş ve 1687 yılına kadar kısa dönemler haricinde Osmanlı egemenliği altında kalmıştır.
Resimler

Várpalota kalesi
Kalenin görünümü
Bátorkő şatosu harabesi
Ses (film, 1986)

Başlığın diğer anlamları için Ses (film) sayfasına bakınız.
| --- | --- |

Yönetmen: Zeki Ökten
Yapımcı: Şeref Gür
Senarist: Fehmi Yaşar
Oyuncular: Tarık Akan Nur Sürer Güler Ökten Kamran Usluer Kamuran Yüce Orhan Çağman Yavuzer Çetinkaya
Müzik: Tarık Öcal
Görüntü yönetmeni: Orhan Oğuz
Stüdyo: Şeref Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram, Politik
Renk: Renkli, 35 mm
Yapım yılı: 1986
Çıkış tarih(ler)i: Aralık 1986
Süre: 84 dakika
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Ses, Tarık Akan ve Nur Sürer'in başrolünde oynadığı 1986 yapımı Türk sinema filmi.
Oyuncular

Tarık Akan - Tarık (ses. Engin Şenkan)
Nur Sürer - Serpil (ses. Aliye Uzunatağan)
Güler Ökten - Yurdanur
Kamran Usluer - Ayşe'nin babası
Kamuran Yüce - Enis
Orhan Çağman - Sadık Reis (ses. Müşfik Kenter)
Yavuzer Çetinkaya - İsa
Ali Erdemirci - Ali
Ebru Oğuz - Ayşe
Erol Özkök - Erol
Işık Aras - Ayşe'nin annesi
Nuray Oğuz - Erol'un eşi
Türkiye'de alkollü içecek tüketimi

Türkiye'de alkollü içecek tüketimi, Dünya Sağlık Örgütü'nün verilerine göre 2003-2005 yılları arasında 15 yaş üzeri nüfus kapsamında kişi başına yılda ortalama 3.4 litredir. Buna kıyasla Avrupa'da içki tüketimi kişi başına yılda ortalama 12.2 litre civarındadır. Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü'nün (OECD) "Bir Bakışta Sağlık Avrupa 2012" adlı raporuna göre 1980-2010 yılları arasında Türkiye'de alkollü içecek tüketimi yüzde 17 azaldı. Türkiye'de tüketilen içkilerin yüzde 60'ı bira, yüzde 35'i ispirtolu içkiler ve yüzde 5'i şaraptan oluşmaktadır.
Atatürk, Ataşehir

| Atatürk |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 40°59′27″N 29°07′36″E﻿ / ﻿40.990838°K 29.126553°D﻿ / 40.990838; 29.126553
Ülke:  Türkiye
İl: İstanbul
İlçe: Ataşehir
Bulunduğu yer: Anadolu Yakası 
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 2.5 km²
Nüfus (2023): 32.869
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 216 
İl plaka kodu: 34 
Posta kodu: 34642 
İstatistiki bölge: İstanbul alt bölgesi (TR10) 
Seçim çevresi: İstanbul 1. seçim çevresi 
Atatürk , İstanbul ilinin Ataşehir ilçesine bağlı bir mahalledir. Adını Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk'ten almıştır.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2008 |  | 22.494 | ADNKS |
| 2009 |  5% | 23.589 | ADNKS |
| 2010 |  1% | 23.730 | ADNKS |
| 2011 |  2% | 24.267 | ADNKS |
| 2012 |  2% | 24.860 | ADNKS |
| 2013 |  10% | 27.327 | ADNKS |
| 2014 |  1% | 27.621 | ADNKS |
| 2015 |  2% | 28.277 | ADNKS |
| 2016 |  3% | 29.241 | ADNKS |
| 2017 |  3% | 30.063 | ADNKS |
| 2018 |  2% | 30.797 | ADNKS |
| 2019 |  5% | 32.259 | ADNKS |
| 2020 |  0% | 32.347 | ADNKS |
| 2021 |  2% | 33.087 | ADNKS |
| 2022 |  1% | 33.261 | ADNKS |
| 2023 |  1% | 32.869 | ADNKS |
Tevfik Remzi Kazancıgil

| Tevfik Remzi Kazancıgil |
| --- | --- |
Doğum: 1894 İstanbul
Ölüm: 19 Ocak 1969 (75 yaşında) İstanbul
Milliyet: Türk

Kariyeri
Dalı: Kadın hastalıkları ve doğum
 

Tevfik Remzi Kazancıgil (1894, İstanbul –  19 Ocak 1969, İstanbul), Türk doktor ve bilim insanıdır. Kadın hastalıkları ve doğum konularının Türkiye'de geliştirilmesinde öncü olmuştur.
Yaşamı

1894 yılında İstanbul'da dünyaya geldi. Babası Dr. Osman Remzi Bey, annesi Zahide Hanım'dır. Tıbbiye'yi bitirdikten sonra Almanya ve İsviçre'de kadın hastalıkları ve doğum konusunda ihtisas yaptı. 1924 yılında İstanbul'a döndü. Tıp bilimi dışında felsefe, tarih, sanat konuları ile ilgilendi. Kazancı Yokuşu'ndaki konağı, devrin aydınlarının sıklıkla buluştukları bir mekan oldu.
Ülkenin tek doğum kadın kliniği olan İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi'nin Doğum Kadın Kliniği'ni 30 yıl boyunca yöneten Kazancıgil; çok sayıda kadın doğum uzmanı yetiştirdi. 146 adet bilimsel eser verdi. 1928 yılında Taksim'de özel bir doğumevi, 1956'da Nişantaşı'nda Güzelbahçe Hastanesi adlı bir hastane açtı. Güzelbahçe Hastanesi'ni 1965'e kadar yönetti.
1950 yılında ordinaryüs unvanını alan Kazancıgil, 1954 yılında Fransız devlet nişanı Légion d'honneur madalyası ile ödüllendirildi. 27 Mayıs Darbesi'nden sonra üniversiteden ihraç edilen 147 bilim insanı arasında yer aldı. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları Kliniği Direktörü iken 1969'da kalp yetmezliğinden öldü.
Kitap tutkusu ile tanınan Kazancıgil, ölümünden önce kütüphanesini direktörlüğünü yaptığı kliniğe bağışladı. Adı, İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi'ndeki Tevfik Remzi Kazancıgil Amfisi'ne verilmiştir.
Veysel Günay

Veysel Günay (d. 1948; Beşikdüzü, Trabzon), Türk ressam.
Biyografisi

Gazi Eğitim Enstitüsü Resim Bölümü'nü 1969 yılında tamamlayan Günay, ardından 1970 yılında Milli Eğitim Bakanlığı bursu ile resim dalında uzmanlık çalışması için Fransa'ya gitti.
Fransa'da Paris École nationale supérieure des Beaux-Arts ve Louvre Müzesi'nde 1970 ve 1974 yılları arasında resim ve duvar resmi çalışmaları yaptı.
Türkiye'ye döndükten sonra Gazi Eğitim Enstitüsü'nde 1974 yılından 1983 yılına kadar resim öğretmenliği yaptı. Daha sonra Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü'ne 1983 yılında atandı. Üç yıl sonra resim dalında yardımcı doçent oldu ve ardından resim dalında üniversite doçenti unvanı aldı.
Aynı bölümde 1995 ile 1999 yılları arasında profesörlük  ve bölüm başkanlığı yaptı. 1999 yılında Beykent Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi Öğretim Üyesi olarak Tekstil Tasarımı bölüm başkanlığı görevini yürüttü. Daha sonra aynı üniversitede resim bölümü başkanı ve Güzel Sanatlar Fakültesi dekanı olarak görev yaptı.
Günay halen İstanbul Aydın Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi dekanlığı görevini sürdürmektedir.
Yazar İbrahim Çiftçioğlu ressamın kendi adıyla, hakkında Bir Yaprakta Bütün Dünya isimli kitabı yazmıştır.
Kişisel sergileri

1976- Devlet Güzel Sanatlar Galerisi - Ankara
1977- Resim ve Heykel Müzesi - İzmir
1978- Vakko Sanat Galerisi - Ankara
1981- ODTÜ - Ankara
Cumalı Sanat Galerisi - İstanbul
Artizan Sanat Galerisi - Ankara
1983- Sanat-Yapım Galerisi - Ankara
1987- Vakko Sanat Galerisi - Ankara
Vakko Sanat Galerisi - İzmir
1988- Vakko Sanat Galerisi - İstanbul
1989- Anadolu Üniversitesi Palet Sanat Galerisi - Eskişehir
1990- Halkbank Sanat Galerisi - Ankara
Akpınar Sanat Galerisi - Ankara
1991- Fy Art Sanat Galerisi - İzmir
Gorbon Sanat Galerisi - İstanbul
1993- Emlakbank Sanat Galerisi - İstanbul
1994- İş Bankası Sanat Galerisi - Ankara
1995- Arda Sanat Galerisi - Ankara
1995- Kalkınma Bankası Sanat Galerisi - Antalya
1996- Halkbank Sanat Galerisi - Ankara
Kuydaş Sanat Galerisi - Kuşadası
Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Galerisi - Ankara
Armoni Sanat Galerisi - Ankara
1997- Selçuk Yaşar Müzesi - İzmir
1999- Armoni Sanat Galerisi - Ankara
Eke Sanat Galerisi - Denizli
2001- Arda Sanat Galerisi - Ankara
2002- Parmakkapı İş Sanat Galerisi - İstanbul
2003- Anadolu Üniversitesi Sergi Salonu - Eskişehir
2004- Armoni Sanat Galerisi - Ankara
2005- Akademililer Sanat Merkezi - İstanbul
Hacettepe Üniversitesi Sergi Salonu - Ankara
Goloğlu Sanat Galerisi - Trabzon
2008- Atlas Sanat Galerisi - Ankara
2009- Süleyman Demirel Üniversitesi Demiralay Konağı Sanat Evi - Isparta
2010- Hacettepe Üniversitesi Ahmet Göğüş Galerisi - Ankara
Adana Büyükşehir Belediyesi 75. Yıl Sanat Galerisi - Adana
Türk Kültür Merkezi - New York, ABD
2011- Armoni Sanat Galerisi - Ankara
Galeri Akademist - İzmir
Aldığı ödüller

1982 DYO Resim Ödülü
1983 Devlet Resim ve Heykel Sergisi Ödülü
1983 Zonguldak 100.Yıl Vakfı Resim Mansiyonu
1987 DYO Resim Mansiyonu
1989 Devlet Resim Heykel Sergisi Ödülü,
1989 DYO Resim Ödülü
1990 PTT Resim Ödülü
1996 Ankara Sanat Kurumu Yılın Sanatçısı Ödülü
2010 Hacettepe Üniversitesi 2009 Sanatta Hizmet Ödülü
Şevki Efendi

Şevki Efendi (1921)
Şevki Efendi (1 Mart 1897 – 4 Kasım 1957), Abdülbaha'nın torunu ve halefiydi. 1921 yılında Bahai Dini'nin Velisi olarak tayin edildi ve 1957 yılında vefat edene kadar bu görevi sürdürdü. Bahai Dini'nin birçok yeni ülkeye yayılması için tebliğ planları serisi oluşturdu ve Bahai Dini'nin merkezî şahsiyetlerinin (Bahaullah, Bab, Abdülbaha) birtakım yazılarını İngilizceye tercüme etti. Vefatının ardından dünya Bahai toplumuna 1963'te Yüce Adalet Evi seçilene kadar Emrin Elleri önderlik etti.
Şevki Efendi hayatının ilk yıllarını Akka'da geçirdi, ardından Hayfa ve Beyrut'ta okumaya devam edip 1918'de Suriye Protestan Koleji'ni bitirdi. Daha sonra Abdülbaha'nın sekreteri ve tercümanı olarak görev yaptı. 1920'de Oxford'daki Balliol Koleji'ne girdi ve burada siyaset bilimi ve ekonomi okudu, fakat ikinci eğitim yılı Abdülbaha'nın ölümü ve 24 yaşında Bahai Dini'nin Velisi olarak atanmasıyla kesintiye uğradı.
Şevki Efendi 36 yıl boyunca Bahai Dini'nin başı ve lideri idi. Çoğu Farsça ve İngilizce olmak üzere 17.500'den fazla mektup kaleme aldı. Ayrıca var olan Bahai toplumlarını yönlendirip ilerlemelerine önderlik ederek Dinin 1935'te 1.034 bölgeden 1953'te 2.700 bölgeye ve ardından 1963'te 14.437 bölgeye genişlemesi sürecini yönetti. Hayfa'da Bahai Dünya Merkezini kurdu. Liderliğinin başından sonuna kadar, Bahai Dini'ne inananların sayısı 100.000'den 400.000'e çıktı.
Doğduğunda kendisine verilen isim Şevki idi, fakat büyükbabası Abdülbaha'nın talimatı üzerine saygının bir göstergesi olarak henüz ilk yıllarından itibaren herkes tarafından Şevki Efendi olarak hitap edildi. Bahailer kendisine Emrin Velisi olarak atıfta bulunurlar.
Geçmişi

Mart 1897'de Osmanlı İmparatorluğu'na ait Akka Sancağı'nda doğan Şevki Efendi, babası Mirza Hadi Şirazi yoluyla Bab ile ve Abdülbaha'nın en büyük kızı olan annesi Ziaiye Hanım yoluyla Bahaullah ile akrabalığa sahiptir. Şevki Efendi Abdülbaha'nın on üç torununun en büyüğü idi. İlk eğitiminin çoğunu sağlayan dedesi Abdülbaha, hayatının erken yıllarından itibaren Şevki Efendi'yi büyük ölçüde etkiledi. Şevki Efendi duaları, onu nağmeli bir şekilde söylemeye teşvik eden büyükbabasından öğrendi.
Eğitimi

Şevki Efendi ilk eğitimini evde, ailenin diğer çocuklarıyla birlikte aldı. Ardından Hayfa'da Fransız Hristiyan Kardeşler okuluna ve daha sonra Beyrut'ta bir Katolik okuluna gitti. Batı'ya yaptığı yolculuklarda dedesine eşlik edecekti, ancak Napoli'deki liman yetkilileri Şevki Efendi'ye göz nezlesi tanısı koyarak yola devam etmesini engelleyince yolculukları son buldu. Ardından lisenin son yıllarında ve üniversitenin ilk yıllarında Suriye Protestan Koleji'ne (daha sonra Beyrut Amerikan Üniversitesi olarak bilinecek) gitti ve 1918'de buradan mezun oldu. Okulda çok mutsuz olduğu ve Abdülbaha ile vakit geçirmek için Hayfa'ya sık sık tatil için geri döndüğü kaydedilmiştir. Eğitimi sırasında kendini İngilizcede ustalaşmaya adadı, böylece bu dili zaten akıcı olduğu Farsça, Türkçe, Arapça ve Fransızca dillerine ekledi. Bu sayede, Abdülbaha'nın mektuplarını tercüme edebilir ve onun sekreteri olarak hizmet edebilirdi.
Şevki Efendi, Suriye Protestan Koleji'nin tarafsızlığı nedeniyle I. Dünya Savaşı'ndan korunmuştur. 1917'deki siyasi gerilimler, kolejin kısa süreliğine kapatılması anlamına gelse de Şevki Efendi'nin öğrencilik hayatı devam etti. 1918 yazında Abdülbaha'nın hayatı, General Allenby'nin birlikleri Hayfa'ya girene kadar kritik bir tehlike içindeydi. Mütareke yaklaşırken ve öğrenimini tamamladıktan sonra, Şevki Efendi büyükbabasının yanına dönmeye hazırdı. 1918 sonbaharında Abdülbaha'ya yazışmalarında yardımcı olmak için Hayfa'ya döndü ve yaklaşık iki yılını onun yakınında geçirdi.
Hayfa'da geçirdiği sürenin ardından İngiltere, Oxford'daki Balliol Koleji'ne gitti ve burada çeviri becerilerini mükemmelleştirmeye devam ederken Ekonomi ve Sosyal Bilimler bölümüne kayıt yaptırdı. Şevki Efendi, Balliol'de bulunduğu süre boyunca mutluydu. Aynı dönemde okumuş olan arkadaşları, onu neşeli ve popüler bir öğrenci olarak hatırlıyorlar. Geleceğin İngiltere başbakanı Anthony Eden ile tanışmıştı ama yakın arkadaş değillerdi. Eğitim çalışmaları sırasında, Bahai toplumlarıyla tanışmak için Birleşik Krallık'ta ara sıra geziler yaptı.
Abdülbaha'nın Vefatı

Abdülbaha 28 Kasım 1921'de vefat etti ve bu haber Şevki Efendi'ye ertesi gün, İngiltere'de okurken ulaştı. Vefat bilgisini içeren telgrafı veren Wellesley Tudor Pole'a göre bu haber onu “çökmüş durumda” bıraktı. Telgrafta şöyle yazıyordu: “Abdülbaha Hazretleri Melekutu Ebha’ya suud etmiştir. Ahbapları bilgilendirin. İmza: En Büyük ve Mukaddes Yaprak.” John Esslemont ile birkaç gün geçirdikten ve bazı pasaport sıkıntılarından sonra, 16 Aralık'ta İngiltere'den yola çıktı ve 29 Aralık'ta Hayfa'ya vardı. Birkaç gün sonra, Abdülbaha'nın Şevki Efendi'ye hitap eden vasiyetnamesini açtı ve kendisinin Abdülbaha'nın halefi ve Bahai Dini'nin başı olarak atandığını öğrendi. Abdülbaha'nın vasiyetnamesindeki ifade şudur: “Bu mazlumun dünyadan ayrılışından sonra, Mübarek Sidre’nin Ağsan ve Afnan’ı, Tanrı Emri’nin Elleri ve Cemal-i Ebha’nın kulları, iki kutsal ve mübarek Sidre’den biten taze dala ve rahmani iki Ağacın birleşmesinin meyvesine, yani Şevki Efendi’ye yönelmelidirler. Çünkü o Allah’ın ayetidir, seçilmiş daldır, Tanrı Emri’nin Velisi’dir; tüm Ağsan’ın, Afnan’ın, Tanrı Emri’nin Elleri’nin ve O’nun sevgililerinin yönelmesi gereken kişidir. O, Tanrı Sözü’nün Açıklayıcısıdır ve kendisinden sonra sülalesinden doğan ilk erkek çocuk onun halefi olacaktır.”
Özel Hayatı

Şevki Efendi'nin özel hayatı büyük ölçüde Dinin Velisi olarak yaptığı işlerle doluydu. Sekreterlik desteğinden yoksundu, bu nedenle yazışmalarının çokluğu kendisinde sıkı bir çalışma modeli yarattı. Zaman zaman Hayfa'ya ve yaz aylarında bazen Avrupa'ya, özellikle İsviçre'de Alp Dağlarına giderdi. 1929 ve 1940'ta ayrıca Afrika'yı güneyden kuzeye dolaştı. Şevki Efendi, uluslararası ilişkilerde sakin ve son derece bilgili olarak tanımlanırdı. Yakınları özel hayatında onu sıcak, resmî olmayan ve esprili biri olarak hatırlıyordu. Şevki Efendi çok az uyur ve genellikle günde sadece bir kez yemek yerdi. Kısa boylu, koyu renk saçlı, zeytin tenli ve ela gözlüydü. Daha uzun boylu ve mavi gözlü büyükbabası Abdülbaha'ya değil, büyük büyükbabası Bahaullah'a benzediği kaydedildi.
Şevki Efendi İngiliz diline büyük bir sevgi beslerdi. İngiliz edebiyatının sıkı bir hayranıydı ve Kral James İncilini okumaktan zevk alırdı. Şevki Efendi hayatı boyunca İran (Fars) uyruğuna sahipti ve İran'ı hiç ziyaret etmemesine rağmen İran pasaportu ile seyahat etti.