stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Münih
Coğrafya

Münih, yukarı Bavyera'nın üst düzlüklerinde yaklaşık 50 kilometreye yayılır. Kuzey Alp Dağları'nın kuzeyinde ve deniz düzeyinin 520 metre üzerindedir. Burada bulunan kumlu platonun kuzey bölümünde toprak çok bereketlidir. Güneyi ise buzul çağından kalma taşlardan oluşmuştur.
|  Münih iklimi > Aylar.En yüksek sıcaklık (°C).Ortalama en yüksek sıcaklık (°C).Ortalama sıcaklık (°C).Ortalama en düşük sıcaklık (°C).En düşük sıcaklık (°C).Ortalama yağış (mm) |  Münih iklimi > Oca.18,9.3,5.0,3.−2,5.−22,2.48 |  Münih iklimi > Şub.21,4.5,0.1,4.−1,9.−25,4.46 |  Münih iklimi > Mar.24,0.9,5.5,3.1,6.−16.65 |  Münih iklimi > Nis.32,2.14,2.9,4.4,9.−6.65 |  Münih iklimi > May.31,8.19,1.14,3.9,4.−2,3.101 |  Münih iklimi > Haz.35,2.21,9.17,2.12,5.1,0.118 |  Münih iklimi > Tem.37,5.24,4.19,4.14,5.6,5.122 |  Münih iklimi > Ağu.37,0.23,9.18,9.14,2.4,8.115 |  Münih iklimi > Eyl.31,8.19,4.14,7.10,5.0,6.75 |  Münih iklimi > Eki.28,2.14,3.10,1.6,6.−4,5.65 |  Münih iklimi > Kas.24,2.7,7.4,4.1,7.−11.61 |  Münih iklimi > Ara.21,7.4,2.1,3.−1,2.−20,7.65 |  Münih iklimi > Yıl.37,5.13,9.9,7.5,9.−25,4.944 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Kaynak: DWD
Nüfus yapısı

Münih'in nüfusu 1 Aralık 2006'da 1.326.000 olarak belirlenmiştir. Bunun 300.129'u yabancılardan oluşur. Şehir nüfusunun önemli bir azınlık bölümünü Türk ve Balkan ülkeleri vatandaşları oluşturur. Yabancılar arasında gruplar, büyükten küçüğe doğru sırasıyla Türkler (43.049), Hırvatlar (24.866), Yunanlar (22.486), Avusturyalılar (21.411), İtalyanlar (20.847) ve Sırplardır (10860). Burada oturan yabancıların %37'sini Avrupa Birliği'nden gelenler oluşturur.
Ekonomi

Almanya'nın teknoloji başkenti kabul edilen Münih, Münih Teknik Üniversitesinin de payıyla BMW, MAN, Siemens gibi firmaların genel merkezlerine ev sahipliği yapmakla beraber, Google, Microsoft, IBM, Intel gibi uluslararası firmaların da Almanya ofislerini bulundurmaktadır. 2008 yılı OECD istatistiklerine göre 1,38 milyonluk nüfusu ve gayrısafî yurtiçi hasılaya (GSYİH) kazandırdığı 64 milyar USD ile Almanya'da finans başkenti Frankfurt'tan sonra en yüksek kişi başına düşen GSYİH'ya sahiptir.
Bira

Eski rahip geleneklerinden gelen Weißbier [vaysbîa, "beyaz bira"] üreticilerinin olduğu şehirdir. Schneider, Franziskaner, HB gibi ünlü üreticilerin birahaneleri buradadır. Bunlardan tarihî açıdan en önemlisi Hofbräuhaus'dur [hofbroyhaus, HB]. Hitler, alt ve orta sınıftan insanlara ulaşmaya çalışırken yaptığı konuşmaların birçoğunu burada yapmış, ilkinde burada yüz kişinin üzerinde bir katılım sağlamıştır.
Politika

Münih'in görevdeki belediye başkanı Dieter Reiter Almanya Sosyal Demokrat Parti (SPD) üyesidir. Münih, hemen hemen II. Dünya Savaşı'ndan beri SPD hükûmetlerine rekor seviyede oy veren yerdir. Bu, Bavyera'nın geri kalan seçmenleri tutucu olduğundan özellikle dikkate değerdir. Hristiyan Sosyal Birliği (CSU), salt çoğunluğu kazanan seçmenler içinde hemen hemen bütün belediye, devlet ve federal seçimlerde kazanır.
Bavyera'nın başkenti olan Münih, Almanya'nın önemli politik merkezlerindendir. pek çok ulusal ve uluslararası yazar Münih'te yaşar. Alman Vergi Yüksek Mahkemesi ve Avrupa Patent Dairesi'nin merkezleri buradadır.
| Oylama | 2 Mart 2008 | 3 Mart 2002 | 10 Mart 1996 | 12 Haziran 1994 | 18 Mart 1990 | 18 Mart 1984 | 5 Mart 1978 | 11 Haziran 1972 | 13 Mart 1966 | 27 Mart 1960 | 18 Mart 1956 | 30 Mart 1952 | 30 Mayıs 1948 | 26 Mayıs 1946 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| SPD | 33 | 35 | 31 | 29 | 36 | 35 | 31 | 44 | 36 | 34 | 28 | 25 | 15 | 17 |
| CSU | 23 | 30 | 32 | 30 | 25 | 35 | 42 | 29 | 16 | 16 | 16 | 13 | 10 | 20 |
| FDP | 5 | 3 | 2 | 3 | 4 | 4 | 6 | 5 | 3 | 1 | 2 | 3 | 2 | - |
| Yeşiller | 11 | 8 | 8 | 9 | 8 | 6 | - | - | - | - | - | - | - | - |
| REP | - | 1 | 1 | 4 | 6 | - | - | - | - | - | - | - | - | - |
| ödp | 1 | 1 | 1 | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - |
| RoLi | 1 | 1 | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - |
| PDS/Die Linke | 3 | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - |
| FW | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - |
| BIA | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - |
| DaGG/DaCG | - | - | 1 | 1 | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - |
| ASP | - | - | 1 | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - |
| BFB | - | - | 2 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - |
| JL | - | - | - | 2 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - |
| SRB | - | - | - | - | - | - | 1 | - | - | - | - | - | - | - |
| MB | - | - | - | - | - | - | - | 1 | 2 | 2 | 4 | 3 | - | - |
| SD72 | - | - | - | - | - | - | - | 1 | - | - | - | - | - | - |
| BP | 1 | - | - | - | - | - | - | - | 1 | 3 | 4 | 7 | 13 | - |
| BHE | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 | 2 | 2 | 2 | - | - |
| NPD | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 | - | - | - | - | - |
| Parteifreie Wählerschaft | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 | 1 | 1 | - | - |
| Evangelische Wählergemeinschaft | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 | - | - | - | - |
| KPD | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 2 | 4 | 6 | 2 |
| Flieger- und Kriegsgeschädigte | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 | - | - | - |
| Sozialgemeinschaft der Entrechteten | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 | - | - |
| Königspartei | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 | - | - |
| WAV | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 3 | 1 |
| Parteilose Katholiken | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 | - |
| Partisiz | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 |
| Tam | 80 | 80 | 80 | 80 | 80 | 80 | 80 | 80 | 60 | 60 | 60 | 60 | 50 | 41 |
| Katılım Oranı | 47,6 | 51,0 | 52,8 | 59,2 | 65,4 | 65,0 | 66,2 | 65,3 | 63,9 | 66,6 | 60,5 | 62,6 | 79,5 | 85,0 |
Kardeş şehirler

Edinburgh, Birleşik Krallık, 1954'ten beri.
Verona, İtalya, 1960'tan beri.
Bordeaux, Fransa, 30 Mayıs 1964'ten beri.
Sapporo, Japonya, 28 Ağustos 1972'den beri.
Cincinnati, Amerika Birleşik Devletleri, 18 Eylül 1989'dan beri.
Kiev, Ukrayna, 6 Ocak 1989'dan beri.
Bakü  , Azerbaycan
Din

2005 yılında:
Romen Katolik %39,5
Protestanlık %14,2
Diğer %46
Münih resim galerisi

| g t Nüfuslarına göre Almanya'daki şehirler |
| --- | --- |
1.000.000+:  Berlin  ·  Hamburg  ·  Köln  ·  Münih
500.000+: Bremen  ·  Dortmund  ·  Dresden  ·  Duisburg  ·  Düsseldorf  ·  Essen  ·  Frankfurt  ·  Hannover  ·  Leipzig  ·  Nürnberg  ·  Stuttgart
200.000+: Aachen ·  Augsburg ·  Bielefeld ·  Bochum ·  Bonn ·  Braunschweig ·  Chemnitz ·  Erfurt ·  Freiburg im Breisgau ·  Gelsenkirchen ·  Halle an der Saale ·  Karlsruhe ·  Kiel ·  Krefeld ·  Lübeck ·  Magdeburg ·  Mannheim ·  Mönchengladbach ·  Münster ·  Oberhausen ·  Rostock ·  Wiesbaden ·  Wuppertal
100.000+: Bergisch Gladbach ·  Bottrop ·  Bremerhaven ·  Cottbus ·  Darmstadt ·  Erlangen ·  Fürth ·  Gera ·  Göttingen ·  Hagen ·  Hamm ·  Heidelberg ·  Heilbronn ·  Herne ·  Hildesheim ·  Ingolstadt ·  Jena ·  Kassel ·  Koblenz ·  Leverkusen ·  Ludwigshafen ·  Mainz ·  Moers ·  Mülheim an der Ruhr ·  Neuss ·  Offenbach am Main ·  Oldenburg ·  Osnabrück ·  Paderborn ·  Pforzheim ·  Potsdam ·  Recklinghausen ·  Regensburg ·  Remscheid ·  Reutlingen ·  Saarbrücken ·  Salzgitter ·  Siegen ·  Solingen ·  Trier ·  Ulm ·  Wolfsburg ·  Würzburg
tam liste ·  belediyeler ·  metropol bölgeler ·  nüfusu 100.000'i aşan şehirler
| g t Bavyera'nın ilçeleri |
| --- | --- |
 Aichach-Friedberg  Altötting  Amberg  Amberg-Sulzbach  Ansbach  Ansbach (ilçe)  Aschaffenburg  Aschaffenburg  Augsburg  Augsburg (ilçe)  Bad Kissingen  Bad Tölz-Wolfratshausen  Bamberg  Bamberg  Bayreuth  Bayreuth  Berchtesgadener Land  Cham  Coburg  Coburg  Dachau  Deggendorf  Dillingen  Dingolfing-Landau  Donau-Ries  Ebersberg  Eichstätt  Erding  Erlangen  Erlangen-Höchstadt  Forchheim  Freising  Freyung-Grafenau  Fürstenfeldbruck  Fürth  Fürth (ilçe)  Garmisch-Partenkirchen  Günzburg  Haßberge  Hof  Hof (ilçe)  Ingolstadt  Kaufbeuren  Kempten  Kelheim  Kitzingen  Kronach  Kulmbach  Landsberg am Lech  Landshut  Landshut  Lichtenfels  Lindau  Main-Spessart  Memmingen  Miesbach  Miltenberg  Mühldorf am Inn  Münih  Münih (ilçe)  Neuburg-Schrobenhausen  Neumarkt in der Oberpfalz  Neustadt an der Aisch-Bad Windsheim  Neustadt an der Waldnaab  Neu-Ulm  Nürnberg  Nürnberger Land  Oberallgäu  Ostallgäu  Passau  Passau (ilçe)  Pfaffenhofen  Regen  Regensburg  Regensburg  Rhön-Grabfeld  Rosenheim  Rosenheim  Roth  Rottal-Inn  Schwabach  Schwandorf  Schweinfurt  Schweinfurt  Starnberg  Straubing  Straubing-Bogen  Tirschenreuth  Traunstein  Unterallgäu  Weiden in der Oberpfalz  Weilheim-Schongau  Weißenburg-Gunzenhausen  Wunsiedel  Würzburg  Würzburg (ilçe) 
Kalın yazılı ilçeler ilçeden bağımsız şehir statüsüne sahiptir.
Koordinatlar: 48°08′N, 11°34′E
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 4094773  BNE: XX453050  BNF: cb11864901q (data)  CiNii: DA16317902  GND: 4127793-4  HDS: 006600  ISNI: 0000 0001 2189 3141  LCCN: n79059670  MusicBrainz: 89bbbab6-72de-43eb-81ba-e620ab207008  NARA: 10044897  NDL: 00629311  NKC: ge130044  NLG: 8512  NLI: 987007554825005171  NSK: 000149457  SUDOC: 026392933  VIAF: 241492071   WorldCat (LCCN): n79-059670 
Frauenkirche
Mariensäule
Cungar Hanlığı

Cungar Hanlığı, 1620'de Oyrat olarak bilinen Batı Moğollarının Cungarya bölgesine yerleşmeleri ve zamanla bu kabilelerin birleşmelerinin sonucunda kurulan bir bozkır hanlığıydı. Hanlık, 1634'te Oyrat Hanlığı'nın nihayete ermesi sonucunda Erdeni Batur tarafından kuruldu. Cungarlar, 1680 ve 1688 yılları arasında Tarım Havzası'nı fethettiler. 1717'de Tibet'i fethettiler ve Moğol devleti olan Khoshut Hanlığı'nı yıktılar. 1653-1677 yıları arasında hanlıkta taht kavgaları baş göşterdi. Kaldan Batur ülke idaresini eline geçirdi ve Boshogtu Han unvanını aldı.
Tarihi > Kazak Hanlığı ile Savaş

1678-1680 yıları arasında Yarkent Hanlığı ile savaştılar ve fethettiler. 1681-1685 yılları arasında Kazak Hanlığı ile savaştılar, ilk çarpışmalarını kaybettiler. Kazak hanları anlaşmazlığa düşünce tekrar saldırıp kazandılar. Böylece Kazak Hanlığı'nın doğusunu işgal ettiler. 1687-1688 yılında Halha Moğolları ile Altay Dağları'ı geçip Baykal Gölü yakınlarında Ruslarla dostane ilişkiler kurup ateşli silahlar temin ettiler. 30.000 Oyrat askeriyle az sayıda Rus kozaklar ile Erdene Zuu Manastırı yakınlarında Halha Moğollarına saldırdılar. Halha Moğolları Hanı Öndör Gegeen Zanabazar, Çing Hanedanlığına kaçtı ve İmparator Kangxi'ye sığındı.
Tarihi > Çing Hanedanlığı ile Savaş

Cungar Hanlığı'nı Çing Hanedanı için tehlike gören İmparator Kangxi Liao Nehri  yakınkınlarında Ulan Butung Muharebesi ile Cungarlar geri çekilmeye zorlandı. Cungarların gücünü fark eden İmparator Kangxi 100.000 askerini Moğolistan'a götürdü Jao Modo Savaşıyla Cungarları yendi. Kaldan Batur'un eşi Ana Dara öldürüldü. Ana Dara Cungar Hanlığı'nın  kuruluşunda savaşçıları savaşa sürükleyen bir kraliçe eşiydi. Çing ordusu 20.000 sığır ve 40.000 koyun ele geçirdi.
1693–1705 yıları arasında Çağatay isyanı olarak adlandırılan isyan patlak verdi. Yarkand Hanlığı'nın kukla hanı Muhammed Sultan  Çing Hanedanı, Buhara Hanlığı ve Babür İmparatorluğu'ndan yardım istedi. 1693'te Muhammed Sultan, 30.000 esir alarak Cungar Hanlığı'na başarılı bir saldırı gerçekleştirdi. 1696'da Akbaş Han tahtı ele geçirdi. Kaşgar şehrini ileri gelenleri Akbaş Han'ı tanımadılar ve Akbaş Han Kırgızlarla ittifak kurdu. Cungarlar Çağataylı olmayan bir hükümdar Mirza Alim Şah Bey kukla olarak getirdi. Çağataylı hanlarının yönetimini sonsuza dek sona erdi. Cungarlar, 1698'de Kazak Hanlığı ile yapılan savaşta Doğu Kazakistan'ı kaybettiler ve Ruslar'dan yardım istediler.
Tarihi > Çing Hanedanlığı ile İkinci Savaşı

1717 yılında Hoşhut Hanlığı'nı yıktılar. Misilleme olarak İmparator Kangxi askerî sefer başlattı. Salven Nehri Muharebesi'ni kaybetti.Cungarlar Çing ordusu tamamen yok ettiler. 1720'de ikinci sefer yapan İmparator Kangxi savaşı bu sefer kazandı ve Tibet'i ele geçirdi. 1727'de Kaldan Seren Han oldu Kazaklara ve Halha Moğollarına karşı savaşa devam etti. Ertesi yıl Çing İmparatoru İmparator Yongzheng 10.000 kişilik bir askeri kuvveti Halha Moğollarına destek için Moğolistan'a gönderdi. Erdene Zuu Manastırı yakınlarında savaştılar ve Cungarlar savaşı kaybetti. 1731'de Cungarlar, daha önce  Turpan'a saldırdı. Çing Hanedanlığı'na kaçan Emin Hoca, Turpan halkını Kansu'ya yerleştirdi.
1745'te Kaldan Seren öldü; oğlu Lama Dorjı küçük kardeşi Seren Dorjı'nın tahtını ele geçirdi. Ancak kuzeni Davatsi Han ve Khoid Moğolları lideri Emirsana tarafından tahttan indirildi. 1755 baharında, İmparator Qianlong Davatsi Han'a karşı 50.000 kişilik bir ordu gönderdi. Neredeyse hiç direnişle karşılaşmadılar ve 100 gün içinde Cungar Hanlığını yok ettiler.
Sonuçları

Emirsana İsyanı (1755–1757)
Altışehir Hoca İsyanı (1757–1759)
Oyrat-Cungar Soykırımı
Cungar Hanlığı Liderleri

Kharkhul,
Erdeni Batur,
Senge Batur,
Kaldan Batur, 'Boshogtu Khan
Kağan Rabtan,
Kaldan Seren ,
Seren Dorj Namjal,
Lama Dorjı,
Davatsi Han,
Amursana
Cungar Hanlığı ve Çing Hanedanı'nın 1688'den 1757'ye kadar olan savaşları
Eyyûbîler

Eyyûbîler, Eyyûbîler Devleti veya Eyyûbî Sultanlığı (Arapça: الأيّوبيّون, Eyyûbîyûn; Kürtçe: ئەیووبییەکان, Dewleta Eyûbiyan), Zengî Devleti'nin komutanı ve daha sonradan Fâtımî Devleti'nin veziri olan Selahaddin Eyyubi'nin 1171 yılında kurduğu Eyyûbî Hanedanı'nın Mısır ve Suriye'de egemen olduğu Sünni Müslüman bir devlettir. En güçlü olduğu dönemde Mısır, Suriye, Irak, Hicaz, Filistin, Libya, Yemen ve Levant bölgelerini egemenliği altında tutmuştur. 1171'de Selahaddin Eyyubi tarafından Mısır'daki Şii Fâtımî Hâlifeliği'nin ortadan kaldırılmasının ardından doğan bir iktidar boşluğuyla tarih sahnesine çıkan devlet, 1187'de Hıttin Muharebesi ile Kudüs'ü Hristiyanlardan geri almış ve Orta Doğu'da önemli bir güç hâline gelmiştir. Hanedanlık, bölgedeki hâkimiyetini 13. yüzyılın ortalarına kadar sürdürmüştür.
Eyyûbî Hanedanı, nispeten kısa görev süresine rağmen bölgede, özellikle de Mısır'da dönüştürücü bir etkiye sahip oldu. Daha önce Şii bir hâlifeliğin egemenliğinde olan Mısır, Eyyûbîler döneminde baskın Sünni siyasi ve askerî güç ile bölgenin ekonomik ve kültürel merkezi hâline geldi. Saltanatı boyunca Eyyûbî yönetimi, ekonomik bir refah çağını da başlattı ve sağlanan kolaylıklar, İslam dünyasında entelektüel faaliyetlerin yeniden canlanmasına yol açtı. Aynı zamanda bu dönemde, büyük şehirlere çok sayıda medrese inşa edilerek bölgedeki Sünni Müslüman egemenliğini şiddetle güçlendirmeye yönelik bir süreç de etkili oldu.
Nüfusunun çoğunu Kürtlerin ve Arapların oluşturduğu Eyyûbîler Devleti, topraklarını Hicaz'a ek olarak, Levant bölgesinin çoğunu kapsayacak şekilde, Mısır sınırlarının ötesine hızla genişletti. Yemen, Kuzey Nübye, Trablusgarp, Sirenayka, Güneydoğu Anadolu ve Kuzey Irak'a hükmetti. [[[İslam dünyası]]nın iki önemli kutsal şehri olan Mekke ve Medine'yi de elinde bulunduran devlet, ''İki Kutsal Caminin Koruyucusu'' ünvanına sahip oldu ve bu ünvan, bizzat devletin kurucusu Selahaddin Eyyubi tarafından da kullanıldı.
Kudüs'ün, Haçlıların 1099 yılında şehri ele geçirmelerinden 88 yıl sonra Selahaddin komutasındaki Eyyûbîler tarafından geri alınmasından dolayı Selahaddin, bugün başta saltanat sürmüş olduğu birçok ülkede ulusal bir kahraman olarak anılmaktadır. Günümüzde, saltanatının birer parçası olmuş olan Mısır, Suriye, Filistin, Kürdistan Bölgesel Yönetimi, Yemen ve doğum yeri olan Irak, devletin ulusal arması olan hanedan kartalını kendi armalarında bulundurmaktadırlar.
Hanedanın etnik ve devlet yapısı

Devletin kurucusu olan Selahaddin Eyyubi, Tikrit'te Kürt bir ailede doğmuştur. Selahaddin Eyyubi'nin babası Necmeddin Eyyûb, o dönemde bir Kürt hanedanlığı olan Şeddâdîler'in hüküm sürdüğü Divin şehrinde, Ecdenakan isimli, ahalisinin tamamının Kürtlerden oluştuğu bir köyde doğmuştur ve babasının adı Şâdi (veya Şâzi) el-Kürdî'dir.
Eyyubi ailesi, Hezbaniyye Kürtlerinin Revvâdîler aşiretindendir. Revvâdîlerin soyunun ise, Yemenli bir Arap kabilesine dayandığı söylenmektedir. Buna göre Revvâdîler aşireti, Abbâsî hâlifesi tarafından 758 yılında Basra'dan alınarak Azerbaycan'a yerleştirilmişlerdir. Kabileye adını veren Revvad bin Müsenna el–Ezdî, Azerbaycan valisi Yezid bin Hatim tarafından güvenliği sağlama amacıyla Tebriz civarında vazifelendirilmiştir. Daha sonra, onun soyundan gelen torunları, 8. ve 9. yüzyıllarda Abbâsîlerin Tebriz valisi olarak vazife yapmışlardır. Revvâdîler, 10. yüzyılın başından itibaren Azerbaycan'da baskın hale gelen Kürt varlığıyla, özellikle de Hezbaniler aşiretiyle karışmışlar, asimile olmuşlar ve giderek Kürtleşmişlerdir. Ancak Revvâdîlerin kökeni belirsizdir ve Arap kabileleriyle bir bağlantıları olup olmadığı açık değildir.
Tarihçi İbn Haldun'a göre Selahaddin Eyyubi'nin ataları, aslı Arap olan Yemen'in Himyeri vilayeti eşrafından, Hezbaniyye Kürtlerinin Revvâdîler aşiretine mensupturlar. Ancak İbn Haldun, Tarihî İbn Haldun isimli eserinde Selahaddin Eyyubi'den Arap değil, Kürt olarak bahsetmektedir.
Arap tarihçi El–Hazrecî'nin Eyyubileri anlatan eseri, Târihu Devleti'l–Ekrâd (Türkçe: Kürd Devletinin Tarihi) ismini taşımaktadır. Selahaddin'in uzun süre inşa kâtipliğini yapmış olan bir diğer Arap tarihçi İbn-i Şeddad, Memlûk dönemi tarihçisi Ebu Hamid el–Kudsi ve Osmanlı tarihçisi Ahmed Vasıf Efendi gibi şahsiyetler de eserlerinde Selahaddin'den ve onun hanedanından "Kürt" diye bahsetmişlerdir.
Tüm bu etnik köken tartışmaları ve araştırmalarından sonra Eyyûbîler Devleti, genel olarak bir Kürt hanedanlığı ve Kürt devleti olarak kabul edilir.
Bazı tarihçilere göre, siyasi yapısı bakımından Eyyûbî konfederasyonunun yönetim tutumları kendi yurdunun siyasi kurumları ile alakalı olabilir. Fakat bu kurumları çağdaş Türk devletlerinin temel yapısıyla önemli ölçüde farksızdı ve Eyyûbîler birçok yönden Selçukluların bir halefi olarak anlaşılabilir. İngiliz tarihçi Andrew Peacock, Türk askerî yapısına dayandığı için Eyyûbîlerin zaman zaman Guz (Oğuz) olarak bilindiğini söylemektedir.
Siyasi tarih > Selahaddin Eyyubi'nin Mısır’ı fethi ve Bâtınîlerin etrafa yayılması

Ana maddeler: Fâtımîler devrinde Alevîler ve Bâtınîler
Fâtımîler'in son halifesi olan El-Âzıd bil-Lâh'ın 1171 tarihinde vefatı üzerine Şâfiî olan Selahaddin Eyyübi Mısır'a yerleşti. Bunun üzerine 278 sene süren Mısır Şiiliğinin tarihe karışması neticesinde Mısır Şia Batınilik mensupları da çeşitli ülkelere dağılmak zorunda kaldılar. Böylece, Sultan Selahaddin Eyyubi'nin baskısından bunalan Batınilik dâîleri bu yeni bağımsızlığına kavuşan bölgelere göç ettiler.
1158 yılında Büyük Selçuklular'ın sonu olarak kabul edilen Sultan Sencer'in evlât bırakmadan ölmesi üzerine Selçuklu valileri Horasan, Irak-ı Acem, Kirman, Halep, Şam ve Anadolu Selçuklu Sultanlığı şubeleri oluşturdukları gibi Benî Artıklar, Elgarzîler, Musul ve Halep Atabeylikleri isimleri altında bağımsızlıklarını ilân ettiler.
Siyasi tarih > Selahaddin Eyyubi ve Haçlılar

Ana maddeler: Selahaddin Eyyübi ve Haçlılar
1171'de Fatımilere son veren Selahaddin Eyyûbî, Mısır'da hutbeyi yeniden Abbasi halifesi adına okutmuş ve Mısır'da Sünnîliği yeniden başlatmıştır. 1174'te kendi adına hutbe okutarak devletin başına geçti. İlk iş olarak Zengiler'i kendi topraklarına bağladı. Suriye, Filistin, Hicaz, Ürdün, Yemen, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'ni egemenliği altına aldı. 1177 yılında Montgisard Muharebesi'nde Kudüs Kralı IV. Baudouin'e yenildi.
Selahaddin Eyyubi, Haçlılarla uzun süren mücadeleler yaptı. 1187 yılında Kudüs Kralı Lüzinyanlı Guy'ın ordusu ile yaptığı Hıttin Muharebesi'nde Haçlı ordusunu yenerek ve Kudüs'ü alarak tekrar İslamiyet'e kazandırdı. Fetihten sonra katliam beklentisi içinde olan gayrimüslimlere gösterdiği engin hoşgörü ve benzeri insanî özellikler ile büyük takdir kazandı. İslam dünyasında bir efsane hâline geldi. 1188 yılında  Selahaddin, Antakya Prensliği'ne (Haçlı Kontluğu) karşı sefere çıktı. Bu bölgede birçok kaleyi ele geçirdi.
Kudüs'ün Müslümanların eline geçmesinin ardından, 1189 yılı başlarında Üçüncü Haçlı Seferi, Papa tarafından başlatıldı. Bu sefere, daha önce Hittin Savaşı'na katılan Haçlılardan başka İngiliz, Fransız, Alman ve Sicilya içinde olduğu devletlerin oluşturduğu donanmaları ve kara kuvvetleri Haçlılara katıldılar. Selahaddin bütün Müslümanlardan yardım istedi, fakat çok azı bu yardıma cevap verdi. Artık her iki tarafın askerleri de savaşın bitmesini istiyorlardı. Bunun üzerine anlaşmaya karar verildi. 2 Eylül 1192 tarihinden geçerli olmak üzere üç yıl sekiz ay karada ve denizde geçerli olacak bir anlaşma imzalandı.
Bu anlaşma ile Yafa ile Sur arasındaki dar sahil şeridi Haçlılar'ın elinde kalıyor, diğer fethedilen yerler Müslümanların oluyordu. Bu zaman zarfında Orta Doğu'daki Haçlı varlığının belini kırmış, onu asla eski gücüne kavuşamayacağı hale getirmişti.
Sultan Selahaddin, 4 Mart 1193 günü Şam'da öldü. Ölümü üzerine dört oğlu kendi aralarında mücadeleye başladı. Selahaddin Eyyubi, bütün bu işlerin dışında Haşhaşiler ve Batınilik meselesi ile de uğraştı.
Selahaddin Eyyubi'nin kurduğu devlet, babasının adından dolayı Eyyûbîler Devleti olarâk anıldı. Eyyûbîler Devleti'nin sınırları kısa sürede Mısır, Suriye, Güneydoğu Anadolu Bölgesi ve Arabistan'ın güneyine kadar genişledi.
Siyasi tarih > Selahaddin'den sonraki Eyyubî sultanlar

Selâhaddin Eyyubî yaşamakta iken 17 oğlundan en büyüğü Efdal'i Şam'da Suriye Eyyubî Sultanı olarak tayin etti ve Eyyubî büyük sultanı olmak için veliaht olarak seçti. Diğer oğullarına emirlikler verdi. 3-4 Mart 1193'te Sultan Selâhaddin olduğu zaman Eyyubî yüksek bürokrasisi 1186'da Selahaddin'in yaptığı görev paylaştırmasını onun mirası olarak kabul ettiler. Böylece büyük oğul olan Afdal Suriye Sultanı oldu ve Eyyubî Sultanlığı göreviyle yetkileri de verildi. İkinci oğlu Aziz Osman Mısır Sultanı ve üçüncü oğlu Zahir Gazi Halep Emiri oldu.
Afdal gayet yumuşak huylu bir kişi olduğu için yönetici emirler ve halk tarafından sevilmekte idi. Fakat tecrübesiz idi ve zayıf ve yumuşak karakterli olduğu için kendi isteklerini kabul ettirmekte güçlük çekmekte ve erkanının, özellikle Veziri olan Ziyaeddin İbnü'l-Esir'in büyük etkisi altında kalmaktaydı. Bunun için Şam'da bulunan ve ona darılan emir ve idareciler onun yanından ayrılıp diğer sultanlara, özellikle Kahir Mısır'daki Melik Azîz'e ve Halep'deki Melik Zâhir Gazi'ye bağlandılar. Mısır sultanı Azîz Şam'ı eline geçirip büyük sultan olmak amacıyla 1194'te ordusu ile Şam'a yürüdü ve şehri kuşattı. Afdal amcası olan Elcezire Emiri, Âdil'e başvurup Aziz'e karşı yardım istedi. Âdil Afdal'i Aziz'in saldırmasından kurtardı. Aziz 1195'te yeni bir saldırıya geçerek Şam'ı kuşattı ve amcası Adil yine Afdal'i kurtardı. 1196'da Aziz üçüncü bir saldırıya geçmeden Elcezire emirliğini bırakıp Mısır'a yerleşmiş Âdil ile anlaştı ve Adil Aziz ile birlikte Şam'ı kuşatıp eline geçirdiler. Melik Aziz Osman Mısır sultanı ve büyük Eyyubî hükümdarı olarak kabul edildi. Afdal Suriye tahtından indirilip küçük bir valilik olan Sarhad valiliğine gönderildi. Adil Suriye Sultanı oldu.