1936 Amerika Birleşik Devletleri başkanlık seçimleri
Seçim Sonuçları

Roosevelt, 48 eyaletin 46'sını kazanarak büyük bir zafer elde etti ve Kongre'ye birçok yeni Demokrat üye kazandırdı. Lyndon B. Johnson'ın 1964'teki %61,05 oy oranının ardından, Roosevelt'in %60,8 oy oranı, ABD tarihinde (1824'ten beri, çoğu ya da tüm eyaletlerin halk oylamasına sahip olduğu dönemde) en büyük ikinci oy yüzdesidir ve Roosevelt'in %98,49'luk seçim kurulu oyu, iki partili rekabet içinde elde edilen en yüksek orandır.
Cumhuriyetçi Parti, Temsilciler Meclisi'ndeki sandalye sayısını 88'e, Senato'daki sandalye sayısını ise 16'ya düşürdü ve 1936 seçimlerinde sadece dört valilik kazanabildi. Roosevelt, o dönemde kaydedilen en yüksek seçici kurul oy sayısını elde etti ve bu sayı, o zamandan bu yana yalnızca 1984'te Ronald Reagan tarafından, yedi fazladan seçici kurul oyu daha bulunmasıyla aşılabildi. Garner, aynı zamanda bir başkan yardımcısı için en yüksek seçim kurulu oy yüzdesini kazandı.
Landon, sadece sekiz seçim kurulu oyu kazandı ve bu, 1912'deki başarısız yeniden seçim kampanyasında William Howard Taft'ın kazandığı toplam oyla eşit oldu. 2023 itibarıyla, bu, büyük bir parti adayının elde ettiği en düşük seçim kurulu oyu toplamıdır; bu oydan sonra en düşük sayı, Reagan'ın 1984'teki rakibi Walter Mondale'ın kazandığı 13 seçim kurulu oyudur.
Roosevelt, on iki büyük şehirde net oy sayısını 1932 seçimlerinde 1.791.000 oydan 3.479.000 oya çıkararak 1920'den 1948'e kadar herhangi bir başkan adayı için en yüksek sayıya ulaştı. 1932 seçimlerinde Hoover'a oy veren Philadelphia ve Columbus, Ohio, 1936 seçimlerinde Roosevelt'e oy verdi. 1932 seçimlerinde siyah seçmenlerin çoğunluğu Cumhuriyetçi olmasına rağmen, Roosevelt 1936 seçimlerinde siyah seçmenlerin üçte ikisini kazandı.
Roosevelt, Güney Carolina'da oyların %98,57'sini alarak, bir başkanlık seçiminde bir rakibi olan bir adayın herhangi bir eyalette elde ettiği en yüksek oy yüzdesine ulaştı (bu, 1832'de Alabama, Georgia, Mississippi ve Missouri'de rakipsiz olarak %100 oy kazanan Andrew Jackson'ı dışarıda bırakır).
Bu, Demokratların Batı'da büyük bir zafer kazandığı son seçim oldu; Demokratlar Kansas dışındaki tüm eyaletleri %10'dan fazla farkla kazandı. Büyük Ovalar'ın batısında, Roosevelt sadece sekiz ilçeyi kaybetti. 1936'dan bu yana, sadece Richard Nixon 1972'de (sadece 19 ilçeyi kaybederek) ve Ronald Reagan 1980'de (sadece yirmi ilçeyi kaybederek) böyle orantısız bir oranı yakalamayı başardı.
3.095 ilçe, kasaba ve bağımsız şehirden Roosevelt, 2.634'ünü (yüzde 85) kazanırken, Landon 461'ini (yüzde 15) kazandı; bu, Landon'un kampanyasının, dört yıl önce Hoover'ınkinden daha başarılı olduğu birkaç ölçütten biri olarak kaydedildi, Landon Hoover'dan 87 daha fazla ilçe kazandı, ancak bunlar çoğunlukla daha az nüfuslu bölgelerdeydi. Demokratlar ayrıca Kongre'deki çoğunluklarını genişleterek her iki mecliste de sandalyelerin dörtte üçünü kontrol etmeyi başardılar.
Bu seçim, New Deal koalisyonunun pekişmesini sağladı; Demokratlar, büyük iş dünyası, yüksek gelirli seçmenler, iş adamları ve profesyoneller gibi bazı geleneksel müttefiklerini kaybederken, yerlerine örgütlü işçiler ve Afro-Amerikalılar gibi gruplar geldi; bu gruplar, İç Savaş'tan bu yana ilk kez Demokratlara oy verdiler ve yoksullar ve diğer azınlıklar arasında büyük kazanımlar elde ettiler. Roosevelt, Yahudi seçmenlerin %86'sını, Katoliklerin %81'ini, sendika üyelerinin %80'ini, Güneyli seçmenlerin %76'sını, kuzey şehirlerindeki siyahların %76'sını ve yardım alan kişilerin %75'ini kazandı. Roosevelt ayrıca 100.000 veya daha fazla nüfusa sahip 106 şehirden 102'sini kazandı.
Bazı siyasi yorumcular, Büyük Buhran'dan birçok seçmenin Cumhuriyetçileri sorumlu tuttuğu için, Cumhuriyetçilerin yakında yok olacak bir siyasi parti haline geleceğini öngördü. Ancak Cumhuriyetçiler, 1938 kongre seçimlerinde güçlü bir geri dönüş yapacaklar ve Kongre'de etkili bir güç olmaya devam edecekler, ancak 1946'ya kadar Temsilciler Meclisi veya Senato'da kontrolü yeniden ele geçiremeyecekler ve 1952'ye kadar başkanlığı geri kazanamayacaklardı.
Landon'un sadece Maine ve Vermont'u kazandığı Seçici Kurul sonuçları, Demokrat Parti Başkanı James Farley'i, kampanya sırasında Roosevelt'in sadece bu iki eyaleti kaybedeceğini ilan eden kişi olarak, "Maine nasıl giderse, ulus da öyle gider" şeklindeki o zamanki yaygın siyasi bilgeliği "Maine nasıl giderse, Vermont da öyle gider" şeklinde değiştirmeye sevk etti. O zamandan beri, Vermont ve Maine eyaletleri, 1968 başkanlık seçimleri dışında her seçimde aynı adaya oy verdi. Ayrıca, 1936 seçimlerinden sonraki gün, bir şakacı Vermont'un New Hampshire sınırına, "Artık Amerika Birleşik Devletleri'nden ayrılıyorsunuz" yazan bir tabela astı.
Bu, Indiana, Kansas, Nebraska, Kuzey Dakota ve Güney Dakota'nın 1964'e kadar Demokratlara oy verdiği son seçim oldu. Bu eyaletlerden sadece Indiana, 1964'ten sonra (2008'de Barack Obama için) Demokratlara oy verecektir ve bu, bir Demokratın Büyük Ovalar eyaletlerinden herhangi birini kazandığı sondan bir önceki zamandır.