Kızıl Sendika Enternasyonali
Üçüncü Kongre (1924)

3. Dünya Kongresi, 8 Temmuz 1924'te sona eren Komünist Enternasyonal 5. Dünya Kongresi'nin bitti gün Moskova'da toplandı. Profintern'den yetmiş delege, Komintern'e "danışma" göreviyle oy vermeyecek şekilde katıldı, iki toplantı arasında çok yakın bir bağlantıyı temin eden Komintern toplantısına "danışma" (seçmen olmayan) delege edildi. Böylece iki toplantı arasında çok yakın bir bağlantı sağlandı.
1924 kongresi, faşizm ve demokrasi kavramlarının burjuva diktatörlüğünün iki şekli olduğunu ilan ederek, sosyal demokrat işçi hareketine yönelik komünist tutumun sertleşmesini resmen belirledi.
Amsterdam Enternasyonali ile birlik kurma stratejisi ve taktikleri ile ilgili Kongre tarafından tartışılan en tartışmalı konu, uluslarararası bölünmenin birleşmesi sonucu olarak emek hareketinde oluşan bozulmanın sona ereceği konusu idi.
Solomon Lozovski, komünizm karşıtı Uluslararası Sendikalar Federasyonu'na karşı savunmasız kalmamak için iki uluslararası kuruluşun stratejik olarak ortaklaşması gerektiğini ifade etmiştir. Lozovski, Profintern'in programından ve hedeflerinden fedakarlık etmesi ve buna paralel olarak reformizm yoluna gitmesi yoluyla birliğin sağlanamayacağı görüşünü ortaya sundu. Aksine bu birliktelik sonucu komünist fikirlere yakın Avrupalı sendikalar sıradan sendikacıların zihinlerine daha güçlü nüfuz edecekti.
Fransız sendika lideri Gaston Monmousseau Profintern ve Amsterdam Enternasyonali'ne "Dünya Birlik Kongresi" altında toplanması yönünde çağrıda bulunmuş ve bu amaçla 35 kişilik delegeden oluşan bir komite seçilmiştir. İki gün süren tartışmanın ardından Kongre'ye rapor verdi ve birlik teklifi getirdi. Kongrenin nihayi kararı, böyle bir birlikteliği oluşturmanın "kitlelerin uygun bir şekilde hazırlanmasından sonra yapılabileceği" yönünde oldu ve sınırlı bir şekilde kabul gördü. Profintern Yürütme Komitesi'ni birleşme yönünde harekete geçmeye yönlendiren kesin bir karar alınmadı.
Sovyet sendikal makamları, Uluslararası Sendikalar Federasyonu ve Prointern arasındaki uzlaşmaz ilişki ile birlikte sosyal demokratik sendika hareketleriyle ikili ilişkilere odaklanmaya başladı. Bu süreçte Tomski'nin 1924 yılında Birleşik Krallık'a seyahat etmesiyle birlikte Büyük Britanya sendikalarına özel dikkat gösterildi. Bu ziyaretin ardından aynı yılın Kasım ayında Sendikalar Birliği başkanı Albert Purcell başkanlığındaki üst düzey bir heyetin karşılıklı ziyareti gerçekleşti. Sovyetler açısından İngiliz sendika üyeleri ziyaretlerinden olumlu yönde etkilendi İngiltere'ye geri döndüklerinde durumla ilgili kapsamlı ve genel olarak olumlu bir rapor yayınladılar. İngiliz sendikal heyetinin bu ziyareti, Batılı sendika liderlerinin Sovyetler Birliği'ne benzer bir dizi ziyarette bulunmalarına önayak olacaktı.
Sovyet ve batı sendikal hareketi arasındaki bağların temeli başarıyla atılmaya başlanırken, Amsterdam ve Moskova merkezli uluslararası örgütler arasındaki bağ azalıyordu. İkinci Enternasyonal ve Uluslararası Sendikalar Federasyonu, Ocak 1925'in ilk haftasında Brüksel'de ortak bir toplantı düzenledi ve İngiliz sendikal hareketi sempatizanları Profintern destekli bir organizasyon olan Ulusal Azınlık Hareketi'ni kurdu. Aynı dönemde benzer bir kuruluş olan Amerikan Emek Federasyonu bünyesindeki komünist Sendika Eğitim Ligi, Amerikan Emek Federasyonu'nun Amsterdam Enternasyonali'ne üye olmayı reddetmesine herhangi bir yorum yapmadı. Amsterdam Enternasyonali'nin itirazları, Sovyet-İngiliz sendikal bağlarının gelişmesini engellemeyi başaramadı. Nisan 1925'te Tomski iki ülke arasında sendika birliği için ortak bir komite kurma çabası kapsamında Londra'ya döndü. Bazı yazarlara göre eğer Tomski o dönem İngiliz sendikacılarını Profintern saflarına getirme arzusuna sahip olsaydı, bir ters tepme ile karşılaşırdı.
Tomski, diplomatik bir dil kullanarak İngiliz önerilerini reddetti. Yine de Yeni Ekonomi Politikasının Sovyet Rusya'sında tam anlamıyla benimsenmesiyle, yani kültür ve ticaretin serbestleştirilmesi ile birlikte, Amsterdam Uluslararası liderleri ile anlaşma çabalarının başarısız olmasına rağmen Batı'daki sosyal demokrat sendikalarla olan ilişkisi gelişti.