stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1979 Eurovision Şarkı Yarışması
Skor tablosu

|  |  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  | Oylama sonuçları>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Portekiz | 64 |  | 6 |  |  | 2 | 5 |  | 4 | 4 |  | 10 | 5 | 3 | 3 | 3 | 6 |  | 7 | 6 |  |
|  | İtalya | 27 | 8 |  |  |  | 8 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 3 |  |  | 8 |  |
|  | Danimarka | 76 |  |  |  | 2 |  | 3 | 12 | 1 | 10 | 12 | 6 | 7 | 4 | 8 | 1 |  | 3 | 3 | 4 |  |
|  | İrlanda | 80 | 5 | 5 | 5 |  | 6 |  | 10 | 6 | 6 | 3 |  | 10 | 7 |  | 8 | 5 | 4 |  |  |  |
|  | Finland | 38 |  | 7 |  |  |  |  | 7 | 8 | 5 |  | 5 |  | 6 |  |  |  |  |  |  |  |
|  | Monako | 12 | 1 | 2 | 4 |  |  |  |  |  |  |  | 3 |  |  |  |  |  |  |  | 2 |  |
|  | Yunanistan | 69 | 10 |  | 1 | 4 |  | 7 |  | 7 | 2 | 10 | 4 | 1 | 5 | 7 | 2 |  |  | 2 | 7 |  |
|  | İsviçre | 60 |  |  | 7 | 1 | 10 | 2 | 2 |  | 7 | 4 | 7 |  |  |  |  | 8 |  | 12 |  |  |
|  | Almanya | 86 | 2 | 1 | 12 | 5 | 3 | 12 |  |  |  | 6 | 12 | 4 | 1 | 2 | 6 |  | 8 |  | 12 |  |

|  | İsrail | 125 | 12 |  | 6 | 12 | 12 | 8 | 4 | 5 |  |  | 1 | 2 | 8 | 1 | 12 | 12 | 12 | 8 | 10 |  |
|  | Fransa | 106 | 6 | 10 |  |  | 1 | 10 | 8 | 10 |  | 5 |  | 6 | 12 | 12 | 5 | 7 | 6 | 5 | 3 |  |
|  | Belçika | 5 |  |  | 2 |  |  |  |  |  | 1 |  |  |  |  |  |  |  | 2 |  |  |  |
|  | Lüksemburg | 44 | 7 |  |  | 3 | 4 | 4 | 5 | 3 |  |  | 2 |  |  | 4 |  | 2 | 10 |  |  |  |
|  | Hollanda | 51 |  |  | 8 | 10 | 5 |  | 3 |  | 3 | 7 |  | 3 |  |  | 4 | 4 |  | 4 |  |  |
|  | İsveç | 8 |  |  |  | 6 |  |  | 1 |  |  | 1 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | Norveç | 57 | 3 | 3 |  | 8 |  | 6 |  |  |  | 2 |  | 8 | 2 | 6 | 10 |  | 7 | 1 | 1 |  |
|  | Birleşik Krallık | 73 | 4 | 8 | 10 | 7 | 7 | 1 |  | 2 | 8 |  |  |  |  | 5 |  | 10 |  | 6 | 5 |  |
|  | Avusturya | 5 |  | 4 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 1 |  |  |  |
| İspanya | 116 |  | 12 | 3 |  |  |  | 6 | 12 | 12 | 8 | 8 | 12 | 10 | 10 | 7 | 1 | 5 | 10 |  |  |  |
| Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır | Tablo görünümüne göre sıralanır |  |
Skor tablosu > 12 puanlar

Aşağıda finaldeki tüm 12 puanların bir özeti verilmiştir:
| N>  | Alan ülke | Oy veren ülke |
| --- | --- | --- |
| 6 | İsrail | Finland, Ireland, Norway, Portugal, Sweden, Birleşik Krallık |
| 4 | Almanya | Danimarka, Fransa, Monako, İspanya |
| 4 | İspanya | Belçika, Almanya, İtalya, İsviçre |
| 2 | Danimarka | Yunanistan, İsrail |
| 2 | Fransa | Lüksemburg, Hollanda |
| 1 | İsviçre | Avusturya |
Uluslararası yayın ve oylama

Aşağıdaki tablo, 1979 yarışmasında oyların, kendi ülkelerinin oylarını duyurmaktan sorumlu olan sözcü ile birlikte verildiği sıralamayı göstermektedir. Her ulusal yayıncı, yarışmanın kendi ana dillerinde yer almasını sağlamak için yarışmaya bir yorumcu gönderdi. Temsilcilerin ve temsil ettikleri yayın organlarının detayları da aşağıdaki tabloda yer almaktadır.
Uluslararası yayın ve oylama > Oylama ve oyları okuyanlar

Portekiz - João Abel Fonseca
İtalya - Paola Perissi
Danimarka - Bent Henius
İrlanda - David Heffernan
Finlandiya - Kaarina Pönniö
Monako - Carole Chabrier
Yunanistan - TBC
İsviçre – Michel Stocker
Almanya - Lotti Ohnesorge
İsrail - Dan Kaner
Fransa - Fabienne Égal
Belçika - An Ploegaerts
Lüksemburg - Jacques Harvey
Hollanda - Ivo Niehe
İsveç - Sven Lindahl
Norveç - Sverre Christophersen
Birleşik Krallık - Colin Berry
- Jenny Pippal
İspanya - Manuel Almendros
Uluslararası yayın ve oylama > Yorumcular

Portekiz - Fialho Gouveia (RTP1)
İtalya - Rosanna Vaudetti (Rete 1)
Danimarka - Jørgen de Mylius (DR TV); Kjeld Koplev (DR P3)
İrlanda - Mike Murphy (RTÉ1); Liam Devally (RTÉ Radio 1)
Finlandiya - Anja-Maija Leppänen (YLE TV1), Matti Paalosmaa and Jaakko Salonoja (YLE Rinnakkaisohjelma)
Monako - Marc Menant (Télé Monte Carlo)
Yunanistan - Mako Georgiadou (ERT);, Dimitris Konstantaras (Proto Programma)
İsviçre - Theodor Haller (TV DRS), Georges Hardy (TSR), Giovanni Bertini (TSI)
Almanya - Ado Schlier and Gabi Schnelle (ARD Deutsches Fernsehen); Wolf Mittler (Deutschlandfunk/Bayern 2)
İsrail - Yoram Arbel (Israeli Television); Yitzhak Shim'oni (Reshet Gimel)
Fransa - Marc Menant (TF1)
Belçika - Luc Appermont (BRT TV1), Paule Herreman (RTBF1); Nand Baert and Herwig Haes (BRT Radio 1), Marc Danval (RTBF La Première)
Lüksemburg - Jacques Navadic (RTL Télé Luxembourg); André Torrent (RTL Radio)
Hollanda - Willem Duys (Nederland 2)
İsveç - Ulf Elfving (SR TV1); Kent Finell (SR P3)
Norveç - Egil Teige (NRK); Erik Heyerdahl (NRK P1)
Birleşik Krallık - John Dunn (BBC1); Ray Moore (BBC Radio 2)
Avusturya - Max Schautzer (FS1); Walter Richard Langer (Hitradio Ö3)
İspanya - Miguel de los Santos (TVE1)
Hong Kong (Katılmayan ülke) – Unknown (TVB)
İzlanda (Katılmayan ülke) – Unknown (RÚV)
Romanya Romanya (Non participating country) – Unknown
Türkiye (Katılmayan ülke) – Bülend Özveren and Başak Doğru (TRT)
Yugoslavya (Katılmayan ülke) – Oliver Mlakar (JRT)
International Convention Center, Jerusalem – 1979 yarışması'na ev sahipliği yapan mekan
Mitat Alam

Mehmet Mithat Alan (d. 1879, İzmir - ö. 11 Eylül 1936), Türk siyasetçi.
Osmanlı Devleti'nin son Kudüs mutasarrıfı idi. Milli Mücadele yıllarında Ankara hükûmeti için çalıştı. TBMM II., III., IV. ve V. Dönem Maraş milletvekilliği yapmıştır.
Yaşamı

1879 yılında İzmir'de doğdu. Babası Sancak saymanlarından Ganizade Abdurrahman Efendi, annesi Nakiye Hanım'dır. Orta ve lise öğrenimini Halep İdadisi'nde tamamladı. Temmuz 1903'te Mülkiyenin yüksek kısmından mezun oldu. Eylül 1903'te atandığı Aydın Vilayeti Maiyet Memurluğunda stajını bitirip kaymakamlığa yükseldi.
Pasinler (Nisan 1906), Bayramiç (Eylül 1908), Tosya (Haziran 1909), İnebolu (Ekim 1910) kazalarında kaymakamlıkları yaptı. 1913'te mülkiye müfettişliğine, 1915'te Kudüs Mutasarrıflığına atandı. Kudüs'ün I. Dünya Savaşı'nda düşmesi ve işgal edilmesi üzerine 18 Temmuz 1917'de  Aşiretler ve Muhacirler Umum Müdürlüğü Başmüfettişliğine, 13 Ekim 1919'da Van Valiliğine atandı.
Osmanlı hükûmeti onun Van'daki milli mücadele çabalarını önlemesini bekliyordu ancak on aylık valilik süresinde Milli Mücadeleye yararlı bir vali olarak çalıştı. 1 Ekim 1920'de İstanbul Hükûmeti tarafından “Kuvayı Milliye’ye hizmet ettiği ve bunun rûesâsiyle teşriki mesai eylediği” gerekçesi ile Van valiliğinden azledildi.  TBMM Hükûmeti'nin çıkardığı bir kararname ile Ankara'nın emrine girdi. Önce Reji (Tekel) Genel Müdürü, tekel idarelerinin birleştirilmesinden sonra İnhisarlar Genel Müdürlüğü'ne atandı.
TBMM II., III., IV. ve V. dönem seçimlerinde Maraş milletvekili seçildi. Evliliklerinden iki kız ve iki erkek çocuğu oldu. İstanbul'da geçirdiği bir trafik kazası sonucunda 10 Eylül 1936'da öldü.
Adem Şahin

| Adem Şahin> TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi Rektörü |
| --- | --- |
Görev süresi 9 Haziran 2014 - 9 Temmuz 2018
Yerine geldiği: Necip Camuşcu
Yerine gelen: Güven Sak
Kişisel bilgiler
Doğum: 08 Haziran 1958 (66 yaşında) Ordu
Bitirdiği okul: Hacettepe Üniversitesi İstanbul Üniversitesi
Mesleği: Akademisyen
Adem Şahin, TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi öğretim üyesi, genel sekreteri ve eski rektörü, Türk bilim insanı.
1958'de Ordu'da doğdu. 1979'da Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme Bölümünü bitirdi. Ardından 1983 senesinde İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme İktisadı Enstitüsü'nde eğitimini tamamladı. 1984'te İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'nde Yüksek Lisansını, 1988 yılında ise Doktorasını tamamlayan Adem Şahin, 1982-1989 yılları arasında Araştırma Görevlisi, 1989-1991 yılları arasında Doktor Araştırma Görevlisi, 1991-1996 yılları arasında Yardımcı Doçent ve 1996-1999 yılları arasında Doçent olarak İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi İktisat Politikası Anabilim Dalında çalıştı. 1999-2000 yılları arasında Sanayi ve Ticaret Bakanlığında Müsteşar Yardımcılığı yaptıktan sonra 2000-2007 döneminde Müsteşar olarak çalıştı.
2007 senesinde TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat Bölümü öğretim üyesi olarak çalışmaya başlayan Adem Şahin, 2008'de TOBB ETÜ Genel Sekreterliği görevini üstlendi ve 2009'da Profesör oldu. Hâlen TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi Uluslararası Girişimcilik Bölümünde öğretim üyesi olarak görev yapan Adem Şahin, 9 Haziran 2014'te TOBB ETÜ rektörlüğü görevine vekalet etmeye başlamıştır. Temmuz 2015'te rektörlük görevine asaleten getirilmiş olup, bu görevini 2018 yılına dek sürdürmüştür.
Isaac Barrow

Bu madde matematikçi hakkındadır.St. Asaph Piskoposu için Isaac Barrow (piskopos) sayfasına bakınız.
| Isaac Barrow |
| --- | --- |
Mary Beale tarafından resmedilmiş Dr. Barrow
Doğum: Ekim 1630 Londra, İngiltere
Ölüm: 4 Mayıs 1677 (46 yaşında) Londra, İngiltere
Defin yeri: Westminster Abbey 51°29′58″K 00°07′39″B﻿ / ﻿51.49944°K 0.12750°B﻿ / 51.49944; -0.12750
Milliyet: İngiliz
Vatandaşlık: İngiltere Krallığı
Eğitim: Cambridge Üniversitesi, Trinity College, Felsted School, Charterhouse School
Tanınma nedeni: Kalkülüsün temel teoremi Optik

Kariyeri
Dalı: Matematik, Teoloji, Matematik tarihi, Fizik, Felsefe
Çalıştığı kurum: Gresham College
Doktoradanışmanı: Vincenzo Viviani (1. danışman), Gilles de Roberval (2. danışman)
Doktora öğrencileri: Isaac Newton
Etkilendikleri: Gilles Personne de Roberval Vincenzo Viviani
Etkiledikleri: Isaac Newton
 

Akıl hocası bir klasikçi olan James Duport idi, ancak Barrow  matematiği gerçekte Paris'te Gilles Personne de Roberval ve Floransa'da Vincenzo Viviani altında çalışarak öğrendi.
Isaac Barrow (Ekim 1630- 4 Mayıs 1677) bir İngiliz Hristiyan ilahiyatçı ve matematikçiydi ve genellikle sonsuz küçük kalkülüsün geliştirilmesindeki erken dönem rolünden ötürü, özellikle, kalkülüsün temel teoreminin keşfi için itibar gösterildi. Çalışması, teğetin (tanjantın) özelliklerine odaklandı; Kappa eğrisinin teğetlerini ilk hesaplayan Barrow oldu. Ayrıca prestijli Lucasian Matematik Profesörlüğü'nün ilk sahibi olmasıyla da dikkat çekicidir, daha sonra bu görev öğrencisi Isaac Newton tarafından üstlenilmiştir.
Hayatı

Barrow, Londra'da doğdu. Bir keten kumaşçı ve tüccarı olan Thomas Barrow'un oğluydu. 1624'te Thomas, Kent'teki North Cray'den William Buggin'in kızı Ann ile evlendi ve oğulları Isaac 1630'da doğdu. Görünüşe göre Barrow bu birliğin tek çocuğuydu - kesinlikle bebeklik döneminde hayatta kalan tek çocuktu. Ann 1634 civarında öldü ve dul baba delikanlıyı Spinney Manastırı'nda yaşayan Cambridgeshire J. P. adlı dedesi Isaac'e gönderdi. Ancak iki yıl içinde Thomas yeniden evlendi; yeni eş, Kent, Maydekin'den Henry Oxinden'in kız kardeşi Katherine Oxinden'di. Bu evlilikten, en az bir kızı Elizabeth (1641 doğumlu) ve bir oğlu Thomas, çömez mahkûm Edward Miller'a çıraklık yaptı ve 1647'de Barbados'a göç ederek 1647'de serbest bırakıldı.
Isaac ilk olarak Charterhouse'da okula gitti (burada o kadar çalkantılı ve hırslıydı ki, babasının, çocuklarından herhangi birini almak Tanrı'yı memnun edecekse Isaac'ı en iyi şekilde esirgemesi için dua ettiği duyuldu) ve ardından, yerleştiği Felsted Okuluna gitti ve on yıl önce John Wallis'i eğitmiş olan parlak püriten Okul Müdürü Martin Holbeach'in altında eğitim aldı. Felsted'de üniversite çalışmalarına hazırlanırken Yunanca, İbranice, Latince ve mantık öğrendikten sonra eğitimine Trinity College, Cambridge'da devam etti; Walpole ailesinin tanımlanmamış bir üyesinden gelen bir destek teklifi nedeniyle oraya kaydoldu, "Walpole'ların Barrow'un Kraliyet davasına bağlılığına duyduğu sempatiden kaynaklanan bir teklif." Amcası ve adaşı Isaac Barrow, daha sonra Aziz Asaph Piskoposu, Peterhouse'un bir üyesidir. Kendini klasikler ve matematikte önce çıkararak sıkı çalışmaya başladı; 1648'de diplomasını aldıktan sonra, 1649'da burs almaya seçildi. Barrow, 1652'de James Duport'un öğrencisi olarak Cambridge'den yüksek lisans derecesi aldı; daha sonra üniversitede birkaç yıl ikamet etti ve Cambridge'de Yunan Profesörlüğü adayı oldu, ancak 1655'te İngiliz Milletler Topluluğu'nu Koruma Nişanı (Engagement to uphold the Commonwealth) imzalamayı reddettikten sonra yurt dışına gitmek için seyahat hibeleri aldı.
Sonraki dört yılını Fransa, İtalya, Smyrna ve Konstantinopolis'i gezerek geçirdi ve birçok maceradan sonra 1659'da İngiltere'ye döndü. Cesaretiyle biliniyordu. Özellikle, üzerinde bulunduğu gemiyi kendi hünerleri gereği korsanlar tarafından ele geçirilmekten kurtardığı vesilesiyle özellikle dikkat çekti. Elbisesinin içinde "düşük boy, zayıf ve soluk tenli" olarak tanımlanır, kararlı ve uzun süredir tütün kullanma (isteksiz bir sigara içicisi) alışkanlığı vardır. Kibarca faaliyetleriyle ilgili olarak, zekâ yeteneği, II. Charles'ın gözüne girmesini ve saray arkadaşlarının saygısını kazandı. Yazılarında buna göre, sürekli ve biraz da görkemli bir belagat bulunabilir. Davranışını gereken özen ve vicdanla uyguladığı masum bir hayat yaşamış, zamanın tamamen etkileyici bir kişisiydi.
Hayatı > Kariyeri

1660'taki Restorasyonda, Cambridge'de Yunan Regius Profesörlüğü'ne atandı ve atandı. 1662'de Gresham Koleji'nde geometri profesörü oldu ve 1663'te Cambridge'deki Lucasian kürsüsünün ilk sahibi olarak seçildi. Bu kürsüdeki görev süresi boyunca, birincisi geometri ve ikincisi optik olmak üzere, büyük öğrenme ve zarafet içeren iki matematiksel çalışma yayınladı. 1669'da profesörlüğünden Isaac Newton lehine istifa etti. Bu sıralarda Barrow, İman Sergileri (Expositions of the Creed), Rab'bin Duası (The Lord's Prayer), On Emir (Decalogue) ve Dini tören (Sacraments) adlı eserleri yazdı. Hayatının geri kalanında kendisini ilâhiyat incelemesine adadı. 1670'te Kraliyet mandası tarafından D.D. yapıldı ve iki yıl sonra Master of Trinity College (1672)'da bir kütüphane kurdu ve ölümüne kadar görevde kaldı.
Yukarıda bahsi geçen çalışmaların yanı sıra, matematik üzerine başka önemli incelemeler de yazdı, ancak edebiyatta yeri esas olarak tartışmacı güzel sözlerin başyapıtları olan vaazları tarafından desteklenirken, Papa'nın Üstünlüğü Üzerine İnceleme (Treatise on the Pope's Supremacy) var olan tartışmaların mükemmel örnekleri olarak en çok kabul görenlerden biri olarak kabul edilir. Barrow'un bir erkek olarak karakteri, güçlü bir eksantriklik damarına sahip olmasına rağmen, her bakımdan büyük yeteneklerine layıktı. 46 yaşında evlenmeden Londra'da öldü ve Westminster Abbey'de gömüldü. John Aubrey, Kısa Yaşamlar (Brief Lives) adlı kitabında, ölümünü Türkiye'de ikamet ettiği dönemde edindiği afyon bağımlılığına bağlıyor.
İlk çalışması, 1655'te Latince ve 1660'ta İngilizce olarak çıkardığı Öklid Öğeleri'nin tam bir baskısıydı; 1657'de Datanın bir baskısını yayınladı. 1664, 1665 ve 1666'da verdiği dersler 1683'te Lectiones Mathematicae adıyla yayınlandı; bunlar çoğunlukla matematiksel gerçekler için metafiziksel temeldedir. 1667 için verdiği dersler aynı yıl yayınlandı ve Arşimet'in başlıca sonuçlarına götürdüğü analizi önerir. 1669'da Lectiones Opticae et Geometricaeyi çıkardı. Önsözde, Newton'un bu dersleri gözden geçirip düzelttiği, kendi maddelerini eklediği söyleniyor, ancak Newton'un akış tartışmasındaki açıklamalarından, eklemelerin optikle uğraşan kısımlarla sınırlı olması muhtemel görünüyor. Matematik alanındaki en önemli eseri olan bu eser, 1674 yılında birkaç küçük değişiklikle yeniden yayımlandı. 1675'te Perga Apollonius'un Konik Kesitler Üzerine (On Conic Sections)'nin ilk dört kitabının ve Arşimet ve Bithynia'lı Theodosius'un mevcut eserlerinin sayısız yorumunu içeren bir baskı yayınladı.
Optik derslerde, ışığın yansıması ve kırılmasıyla ilgili birçok sorun ustalıkla ele alınır. Yansıma veya kırılma ile görülen bir noktanın geometrik odağı tanımlanır ve bir nesnenin imgesinin, üzerindeki her noktanın geometrik odaklarının yeri olduğu açıklanmaktadır. Barrow ayrıca ince camların daha kolay özelliklerinden birkaçını çözdü ve gökkuşağının Kartezyen açıklamasını önemli ölçüde basitleştirdi.
Barrow, sekant fonksiyonunun integralini kapalı formda bulan ilk kişiydi ve böylece o zamanlar iyi bilinen bir varsayımı kanıtladı.
Hayatı > Teğetlerin (Tanjantların) hesaplanması

Geometrik dersler, eğrilerin alanlarını ve teğetlerini belirlemenin bazı yeni yollarını içerir. Bunlardan en ünlüsü, eğrilere teğetlerin belirlenmesi için verilen yöntemdir ve bu, ayrıntılı bir bildirim gerektirecek kadar önemlidir, çünkü Barrow, Hudde ve Sluze Fermat'ın diferansiyel analiz yöntemlerine yönelik önerdiği doğrular üzerinde çalışıyordu.
Fermat, bir eğri üzerindeki  P noktasındaki tanjantın, üzerinde  P'nin yanı sıra başka bir nokta biliniyorsa belirlendiğini gözlemlemişti; bu nedenle, alt tanjant  MT'nin uzunluğu bulunabiliyorsa (böylece  T noktası belirlenir), o zaman  TP doğrusu gerekli teğet olacaktır. Şimdi Barrow,  Pye bitişik bir  Q noktasındaki apsis ve ordinat çizilirse, küçük bir üçgen  PQR elde ettiğine dikkat çekti (buna diferansiyel üçgen adını verdi, çünkü  QR ve  RP kenarları,  P ve  Qnun apsisleri ve koordinatlarının farklılıklarıydı.), böylece  K,
{\frac {QR}{RP}}'yi bulmak için  x,  y'nin  P'nin ve  x-e,  y-a'nın  Q'nun koordinatları olduğunu varsaydı. (Barrow aslında  x için  p'yi ve  y için  m'yi kullanıyordu, ancak bu makale standart modern gösterimi kullanmaktadır.)  Q koordinatlarını eğrinin denkleminde değiştirerek ve  e ve  a'nın karelerini ve daha yüksek güçlerini ilk üslerine kıyasla ihmal ederek  {\frac {e}{a}}'yı elde etti.  {\frac {a}{e}} oranı daha sonra (Sluze tarafından yapılan bir öneriye göre) noktadaki tanjantın (teğetin) açısal katsayısı olarak adlandırıldı.
Barrow bu yöntemi eğrilere uyguladı
x^{2}(x^{2}+y^{2})=r^{2}y^{2}, kappa eğrisi;
x^{3}+y^{3}=r^{3};
x^{3}+y^{3}=rxy, la galande olarak adlandırılır;
y=(r-x)\tan {\frac {\pi x}{2r}}, kuadratris ve
y=r\tan {\frac {\pi x}{2r}}.
Burada,  y^{2}=px parabolünün daha basit durumunu örnek olarak almak yeterli olacaktır. Yukarıda verilen gösterimi kullanarak,  P noktası için  y^{2}=px ve  Q noktası için:
Sadeleştirme ile aşağıdaki ifadeyi elde ederiz:
Ancak, eğer  a sonsuz küçük bir miktar ise,  a^{2} de sonsuz küçük olmalıdır ve bu nedenle  2ay ve  pe miktarlarıyla karşılaştırıldığında ihmal edilebilir. Bu nedenle
Böylece,
Buradan da aşağıdaki elde edilir:
Bu, her ayrı durum için yukarıdakine benzer bir hesaplama yapmak zorunda kalmadan doğrudan  {\frac {a}{e}} veya  {\frac {\partial y}{\partial x}} oranını elde edebileceğimiz bir kuralımız olması dışında tam olarak diferansiyel hesabın prosedürüdür.
Bilimsel şecere

Barrow, Isaac Newton'un eğitmeni ve akademik danışmanı olarak da dikkate değerdir ve önemli sayıda Nobel Ödülü kazananını içeren bir bilimsel şecere ile sonuçlanır (bkz. Teorik fizikçilerin akademik şeceresi: Isaac Barrow).
Bibliyografya

Epitome Fidei et Religionis Turcicae (1658)
"De Religione Turcica anno 1658" (şiir)
Lectiones Opticae (1669)
Lectiones Geometricae (1670)
A Treatise on the Pope's Supremacy, To Which Is Added A Discourse Concerning The Unity Of The Church (1680)
Lectiones Mathematicae (1683)
Konuyla ilgili yayınlar

"Barrow, Isaac" 13 Eylül 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., A Short Biographical Dictionary of English Literature, 1910 – via Wikisource
W. W. Rouse Ball. A Short Account of the History of Mathematics (Matematik Tarihinin Kısa Bir Hesabı) (4. baskı, 1908)
Lectiones habitae in scholiis publicis academiae Cantabrigiensis MS 1664
Trinity College, Cambridge şapelindeki Isaac Barrow heykeli
Voltaik pil

Bakır-çinko bazlı voltaik pil
Voltaik pil, devreye devamlı elektrik akımı sağlayan ilk batarya. Alessandro Volta’nın icadıdır. Volta 1800’de voltaik pili yayınlamıştır. Daha sonra voltaik pilin hızlı keşifler serisini etkin kılındı. Bu keşiflere Willam Nicholson ve Anthony Carlise tarafından yapılan (1800), oksijen ve hidrojenin suyun içindeki elektrolizi ve Humphry Davy tarafından keşfedilen, sodyum (1807), potasyum (1807), kalsiyum (1808), baryum (1808), stronsiyum (1808), magnezyum (1808) kimyasal elementler dâhildir. 19. yüzyıl boyunca, elektrik endüstrisi Volta tarafından geliştirilen pillerle güçlendi. Bu dönem dinamonun gelişmesine(1970) kadar devam etti. Volta, Luigi Galvani’nin 1780'lerdeki 2 metal ve kurbağa bacağı kullanarak yaptığı keşfi geliştirerek, iki metal ve tuzlu su ile ıslatılmış bezden veya kartondan bir devre düzenleyip akım üretmiştir (1794). 1800'lerde volta elektrolit iletkenliğini artırmak için bez ve kartonun yerine bakır ve çinko diskler kullanmıştır.
Uygulamalar

Volta 20 Mart 1800 de Londra “Royal Society” topluluğuna kendi pilini kullanarak elektrik akımı üretme tekniğini yazdı. Voltaik pili öğrenirken William Nicholson ve Anthony Carlise onu suyun elektrolizinde kullandılar. Humphry Davy ise voltaik pil kullanarak yeni elementler keşfetti. Ayrıca tek bir voltaik pil kullanarak devredeki elektromotor kuvvetini göstermiştir. 1802’de Vasily Petrov voltaik pili kullanarak elektrik yayı etkisini keşfetmiştir. Sir Humphry Davy ve Andrew Crosse ilk kez büyük voltaik pilleri geliştirdiler.
Elektrokimya

Volta temasta bulunan iki metal arasında elektromotor kuvveti olduğuna inanıyordu. Volta’nın pillerinde ekstradan bir bakır ve bir çinko disk bulunmaktaydı. Akıl hocası Davy’nin çalışmalarını genişletmesiyle 1830’un baslarında, Faraday voltaik hücreleri üzerine çalışmaya başladı. Bu yol onun elektrokimyayı bulmasına yol açmıştır. “elektrot” ve “elektrolit” kelimeleri Volta'nın çalışmalarını tanımlamak için Faraday tarafından kullanılmıştır.
Kuru pil

Bir dizi yüksek gerilimli kuru pil 19. Yüzyılın başlarında nemli voltaik pillerinin elektrik kaynaklarını belirlemek amacıyla ve özellikle Volta'nın gerilim etkileşimi hipotezini desteklemek amacıyla icat edildi. Nitekim Volta, büyük bir ihtimalle kaza sonucu, karton diskleri kurumuş bir pili deneyledi. 1802'de ilk yayımlayan Johann Wilhelm Ritter'di. Tanınmamış bir dergide olsa da gelecek on yıl boyunca yeni keşif olarak defalarca duyuruldu.