Hirō Onoda
Saklanma süresi

Onoda, başlangıçta üç askerle (Er Yūichi Akatsu, Onbaşı Shōichi Shimada ve kıdemli Onbaşı Kinshichi Kozuka) dağlarda yaşadılar. Kaldığı süre boyunca Onoda ve arkadaşları gerilla aktiviteleri gerçekleştirdiler ve polisle çeşitli çatışmalarda bulundular.
Japonya'nın teslim olduğunu ilk kez bildiren bir broşür gördükleri Ekim 1945'te; adalıların geride bıraktığı bir broşür bulmuşlardır: "Savaş 15 Ağustos'ta sona erdi! Dağlardan inin!" Ancak broşürü güvenmediler. Broşürün Müttefik propagandası olduğu sonucuna vardılar ve eğer savaş gerçekten bitmiş olsaydı, görevden çıkarılamayacaklarına da inanıyorlardı. 1945'in sonlarına doğru, on dördüncü Bölge Ordusu General Tomoyuki Yamashita'dan teslim emriyle ilgili broşürler hava yoluyla atıldı. Bir yılı aşkın bir süredir saklanıyorlardı ve bu broşür savaşın sona erdiğine dair tek kanıttı. Onoda'nın grubu, orijinal olup olmadığını belirlemek için broşürü yakından incelediler ve gerçek olmadığına karar verdiler.
Dört kişiden biri olan Yuichi Akatsu, Eylül 1949'da diğerlerinden uzaklaştı ve altı ay sonra tek başına Filipin güçlerine teslim oldu. Bu, diğerleri için bir güvenlik sorunu gibi görünüyordu ve daha da ihtiyatlı davrandılar. 1952'de uçaklar onları teslim olmaya çağıran mektuplar ve aile resimlerini attılar, ancak üç asker bunun bir hile olduğu sonucuna vardı.
Shimada, Haziran 1953'te yerel balıkçılarla yapılan bir çatışma sırasında bacağından vuruldu, ardından Onoda onu iyileştirerek tekrar sağlığına kavuşturdu. 7 Mayıs 1954'te Shimada, vurularak öldürüldü. Kozuka, 19 Ekim 1972'de yerel polis tarafından iki el atışla öldürüldü ve Onoda, gerilla faaliyetlerinin bir parçası olarak, çiftçiler tarafından toplanan pirinçleri yakıyordu. Onoda artık yalnızdı.
20 Şubat 1974'te Onoda, dünyayı dolaşan ve kendisini arayan Japon bir adam olan Norio Suzuki ile tanıştı. Suzuki, dört günlük aramadan sonra Onoda'yı buldu. Onoda bu anı 2010 röportajında şöyle anlattı: "Bu hippi çocuğu Suzuki, bir Japon askerinin duygularını dinlemek için adaya geldi. Suzuki neden dışarı çıkmayacağımı sordu ..." Onoda ve Suzuki arkadaş oldular, ancak Onoda hala üst düzey bir subaydan emir beklediğini söyleyerek teslim olmayı reddetti. Suzuki, karşılaştıklarının kanıtı olarak kendisinin ve Onoda'nın fotoğraflarıyla Japonya'ya döndü ve Japon hükûmeti hâlen hayatta olan Onoda'nın komutanı Binbaşı Yoshimi Taniguchi'yi ile irtibat kurdu. Taniguchi, Lubang'a uçtu ve 9 Mart 1974'te sonunda Onoda ile bir araya geldi ve 1944'te geri verdiği sözü yerine getirdi: "Ne olursa olsun, senin için geri geleceğiz". Taniguchi daha sonra Onoda'ya aşağıdaki emirleri verdi:
1) İmparatorluk komutanlığı uyarınca, On dördüncü Bölge Ordusu tüm muharebe faaliyetlerini durdurdu.
2) Askerî Karargâh Komutanlığı No. A-2003 uyarınca, Genel Karargâh Özel Filosu tüm askeri görevlerinden alındı.
3) Özel Filo komutası altındaki birimler ve bireyler, askeri faaliyetleri ve operasyonları derhal durdurmalı ve kendilerini en yakın üst düzey subayın komutasına yerleştirmelidir. Hiçbir memur bulunamadığında, Amerikan veya Filipin güçleriyle iletişim kuracak ve direktiflerini takip edeceklerdir.
Onoda böylece görevinden uygun şekilde kurtuldu ve teslim oldu. Kılıcını, Arisaka Type 99 tüfeğini, 500 mermi ve birkaç el bombasını ve annesinin 1944'te esir alındığında kendisini öldürmesi için verdiği hançeri verdi. 18 Aralık 1974'te Endonezya'da tutuklanan Er Teruo Nakamura daha uzun süre bekletildi.
İnsanları öldürmüş ve polisle çatışmış olmasına rağmen (yani, savaşın hala devam ettiğine inandığı durumlar) dikkate alınmış ve Onoda Cumhurbaşkanı Ferdinand Marcos tarafından affedilmiştir.