stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İOS 15

| --- | --- |

Geliştirici(ler): Apple
İşletim sistemi ailesi: iOS
Genel dağıtım: 20 Eylül 2021 (3 yıl önce) (2021-09-20)
Son kararlı sürümü: 15.8.3  29 Temmuz 2024
Kaynak türü: Kapalı kaynak (az sayıda açık kaynak bileşenler ile)
Lisans: Özel mülk yazılım
Çekirdek türü: Hibrit (XNU)
Platform desteği:  iPhone 6s  iPhone 6s Plus  iPhone SE (1. nesil)  iPhone 7  iPhone 7 Plus  iPhone 8  iPhone 8 Plus  iPhone X  iPhone XS  iPhone XS Max  iPhone XR  iPhone 11  iPhone 11 Pro  iPhone 11 Pro Max  iPhone SE (2. nesil)  iPhone 12 Mini  iPhone 12  iPhone 12 Pro  iPhone 12 Pro Max  iPhone 13  iPhone 13 Mini  iPhone 13 Pro  iPhone 13 Pro Max  iPhone SE (3. nesil) 
Öncülü: iOS 14
Ardılı: iOS 16
Kullanıcı arayüzü: Cocoa Touch (Multi-touch, GUI)
Web sitesi: apple.com/ios/ios-15-preview/features/
iOS 15, 7 Haziran 2021 tarihinde Apple tarafından WWDC 2021 etkinliğinde tanıtılan, 20 Eylül 2021 tarihinde kullanıcılara sunulan iPhone ve iPod Touch için geliştirilen iOS mobil işletim sisteminin on beşinci sürümüdür. İOS 14'ün yerini aldı. 2021 yılında sunulan iPhone 13, iPhone 13 Mini, iPhone 13 Pro ve iPhone 13 Pro Max modelleri bu sürüm ile tanıtıldı. Bu sürüm FaceTime geliştirmeleri, OCR, Yenilenmiş Safari tarayıcı arayüzü gibi birçok yenilik barındırmaktadır.
Destekleyen cihazlar > iPhone

iPhone 6s
iPhone 6s Plus
iPhone SE (1. nesil)
iPhone 7
iPhone 7 Plus
iPhone 8
iPhone 8 Plus
iPhone X
iPhone XS
iPhone XS Max
iPhone XR
iPhone 11
iPhone 11 Pro
iPhone 11 Pro Max
iPhone SE (2. nesil)
iPhone 12 Mini
iPhone 12
iPhone 12 Pro
iPhone 12 Pro Max
iPhone 13
iPhone 13 Mini
iPhone 13 Pro
iPhone 13 Pro Max
iPhone SE (3. nesil)
Destekleyen cihazlar > iPod Touch

iPod Touch (7. nesil)
Vahran Kuşatması (1563)

| g t 1515-1577 Osmanlı-İspanya Savaşı |
| --- | --- |
 Cezayir (1516)  Cezayir (1519)  Cezayir Adası  Formentera  Cezayir (1529)  Şerşel  Koron  Tunus (1534)  Tunus (1535)  Minorka (1535)  Pulya (1537)  Preveze  Kastelnovo  Girolata  Cezayir (1541)  Mostaganem (1543)  Cenova  Mostaganem (1547)  Cerbe (1551)  Trablus  Ponza  Bicâye  Vahran (1556)  Bizerte  Minorka (1558)  Mostaganem (1558)  Cerbe (1560)  Lipari  Napoli  Vahran (1563)  Malta  Gırnata  Tunus (1569)  İnebahtı  Tunus (1573)  Pulya (1573)  Tunus (1574) 
Vahran Kuşatması ya da Oran Kuşatması, 1515-1577 Osmanlı-İspanya Savaşı'nda evre.
Cezayir Beylerbeyi Kara Hasan Paşa komutasındaki Osmanlı eyalet ordusu 1509'dan beri İspanya'nın elindeki Vahran'ı 11 Mayıs-5 Haziran 1563 tarihlerinde kuşattıysa da alamadı.
Kuşatma öncesi

1562 yılında yeniden Cezayir Beylerbeyi atanarak 10 kadırgayla Cezayir'e gelen Kara Hasan Paşa, 5 Şubat 1563 tarihinde Vahran'ı ele geçirmek hedefiyle 16.000 Türk ve 12.000 milisten oluşan ordusuyla Cezayir'den çıktı. Vekil olarak Ali Reis'i Cezayir'de bırakırken Tilimsan Sancakbeyi Rizeli Ali İskender Bey’in komutasına birkaç bin kişi vererek, bu kuvveti İspanya'da gelerek çıkarma gerçekleştirebilecek bir kuvvete karşı koymak üzere Cezayir ile  Vahran arasında konuşlandırdı.
3 Nisan'da Vahran surlarına erişen Osmanlı birliği kuşatma düzeni almadan önce Hasan Paşa, kaledeki İspanyol garnizonunun komutanı Alfonso de Córdoba y Velasco'ya teslim olması için mektup gönderdiyse de, teklifi kabul olunmadı.
Buna mukabil, Hasan Paşa'nın Cezayir'de gemilere yüklettiği ağır kuşatma topları ise denizin fırtınalı olması nedeniyle Vahran limanına ulaştırılamadı. Bunun üzerine Hasan Paşa bu topları beklemeden 11 Mayıs'ta kuşatmayı başlatma emri verdi.
Kuşatma

| g t  Yüzyıllara göre Osmanlı İmparatorluğu'nun taraf olduğu önemli kuşatmalar |
| --- | --- |
13.-14.:  1285 Kulacahisar  1326 Bursa  1328-1331 Nikea  1333-1337 İzmit  1361 Edirne  1383-1387 Selanik  1383 Sofya  1385 Niş  1393 Tırnova  1394-1396 Konstantinopolis  1397-1402 Konstantinopolis 
15.:  1411 Konstantinopolis  1422 Konstantinopolis  1422-1430 Selanik  1428 Güvercinlik  1439 Semendire  1440 Belgrad  1440-41 Nobırda  1448 Kocacık  1450 Akçahisar  1453 İstanbul  1455 Berat  1456 Belgrad  1459 Semendire  1461 Trabzon  1462 Midilli  1463 Yayçe  1464 Yayçe  1467 Akçahisar  1470 Eğriboz  1474 İşkodra  1475 Kefe  1477-78 Akçahisar  1478-79 İşkodra  1480 Rodos  1481 Otranto  1484 Kili  1484 Akkerman  1499 İnebahtı 
16.:  1500 Modon  1500 Kefalonya  1501 Dıraç  1514-5 Diyarbakır  1516-7 Mardin  1517 Kahire  1521 Belgrad  1522 Knin  1522 Rodos  1529 Cezayir Adası  1529 Viyana  1532 Güns (Kőszeg)  1532 Maribor  1533-34 Koron  1534 Tunus  1534 Bağdat  1537 Klis  1537 Korfu  1538 Diu  1539 Kastelnovo  1541 Budin  1541 Cezayir  1542 Peşte  1543 Nice  1543 Estergon  1548 Aden  1548 Van  1551 Trablus  1552 Maskat  1552 Hürmüz  1552 Temeşvar  1552 Eğri  1556 Vahran  1559 Bahreyn  1563 Vahran  1565 Malta  1566 Zigetvar  1569-70 Kevkeban  1570 Lefkoşa  1570-71 Mağusa  1574 Tunus  1585 Tebriz  1585-86 Tebriz  1592 Bihaç  1593 Kulpa  1594 Yanıkkale  1596 Eğri  1598 Budin 
17.:  1601 Kanije  1602 İstolni Belgrad  1603 Tebriz  1605 Estergon  1616 Revan  1621 Hotin  1625 Bağdat  1630 Bağdat  1635 Revan  1638 Bağdat  1642 Azak  1645 Hanya  1646 Resmo  1660 Varad  1663 Uyvar  1664 Zerinvar  1648-1669 Kandiye  1672 Kamaniçe  1678 Çehrin  1683 Viyana  1684 Budin  1684 Ayamavra  1685 Uyvar  1686 Budin  1686 Peçuy  1688 Eğriboz  1688 Belgrad  1689 Perekop  1690 Belgrad  1692 Hanya  1693 Belgrad  1695 Azak  1696 Azak 
18.:  1715 Anabolu  1716 Korfu  1716 Temeşvar  1717 Belgrad  1724 Hoy  1724 Hemedan  1724 Revan  1725 Tebriz  1731 Revan  1731 Urmiye  1733 Bağdat  1734-35 Gence  1735 Kars  1737 Özi  1739 Belgrad  1743 Musul  1744 Kars  1769 Hotin  1773 Silistre  1788 Özi  1788 Hotin  1789 Belgrad  1789 İzmail  1799 El-Ariş  1799 Yafa  1799 Akka 
19.:  1801 Kahire  1806 Belgrad  1821 Patras  1821-22 Akropol  1821 Tripoliçe  1822 Mesalongi  1823 Mesalongi  1825-26 Mesalongi  1826-27 Akropol  1828 Kars  1828 Şumnu  1828 Silistre  1828 Varna  1854 Kalafat  1854 Silistre  1854-55 Sivastopol  1855 Kars  1877 Plevne 
20.:  1912-13 İşkodra  1912-13 Edirne  1915 Van  1915-16 Kût'ül-Amâre  1916-1919 Medine 
Osmanlı mağlubiyetleri italik olarak gösterilmiştir.
SM U-21

| --- | --- |
 SM U-18 (birinci sıra, sağdan birinci)
Tarihçe
Alman İmparatorluğu
Adı:  SM UB-21
Sipariş:  25 Kasım 1910
İnşa eden:  Kaiserliche Werft Danzig
Maliyet:  2.450.000 Goldmark
Yard numarası:  15
Kızağa konuluşu:  27 Ekim 1911
Denize indirilişi:  8 Şubat 1913
Görevlendirme:  22 Ekim 1913
Akıbet:  22 Şubat 1919'da kaza sonucu battı
Tarihçe
Avusturya-Macaristan
Adı:  SM U-36
Görevlendirme:  21 Eylül 1915
Hizmetten çıkışı:  1 Ekim 1916
Akıbet:  Alman İmparatorluk Donanması hizmetine döndü
Genel karakteristik
Sınıf ve tipi:  U-19 tipi
Deplasman:  650 metrik ton (720 kısa ton) (su üstünde) 837 metrik ton (923 kısa ton) (su altında)
Uzunluk:  64,15 metre (210 ft 6 in)
Genişlik:  6,1 metre (20 ft 0 in)
Yükseklik:  7,30 metre (23 ft 11 in)
Çekiş:  3,58 metre (11 ft 9 in)
İtme gücü:  2 pervane şaftı 2 × MAN 8 silindirli dizel motor, 1.700 metrik beygir gücü (1.700 hp) 2 × AEG ikili motorlu dinamo, 1.200 metrik beygir gücü (1.200 hp) 320 rpm (su altında)
Hız:  15,4 knot (28,5 km/sa) (su üstünde) 9,5 knot (17,6 km/sa) (su altında)
Menzil:  8 kn hızla 9.700 deniz mili (18.000 km; 11.200 mi) (su üstünde) 5 kn hızla 80 deniz mili (150 km; 92 mi) (su altında)
Test derinliği:  50 metre (164 ft 1 in)
Kişi kapasitesi:  4 subay, 31 kişi
Silah donanımı:  4 x 50 santimetre (19,7 in) torpido tüpü (Pruva ve kıçta ikişer tane) 6 torpido 1 × 8,8 santimetre (3,5 in) SK L/30 donanma topu (1916'dan sonra 2 ×)
Hizmet geçmişi
Bağlılığı: Alman İmparatorluk Donanması: I Filo Pola Filotillası
SM U-21, Alman İmparatorluğu deniz kuvvetleri olan Kaiserliche Marine'e ait, I. Dünya Savaşı yıllarında kullanılan U-19 tipindeki U-bot'tur. İki İngiliz zırhlısı Triumph ve Majestic'i Gelibolu Yarımadası batı sahillerinde torpilleyip batırmakla ünlenmiştir.
Denizaltı Danzig tersanelerine 1911 yılında sipariş verilmiştir. Donanma'ya katılması ise 1913 yılındadır. I. Dünya Savaşı 1914 yılı Ağustos ayında başlayınca Helgoland'da bulunuyordu. Bu sırada komutanı Otto Hersing'di ve savaşın sonuna kadar Hersing denizaltının komutanı olarak kalmıştır. Hersing, U-21 ile Almanya'ın Kuzey Denizi sahilillerinde savaşa katıldı, daha sonra Akdeniz'deki Adriyatik Denizi kuzey kıyılarındaki Pula Limanı'nda üstleniş olan Akdeniz Filosu'nda görev yaptı, Gelibolu'ya nakledilerek bir süre Alman İstanbul Filotillası emrine girdi, daha sonra yeniden Pula'ya döndü. I. Dünya Savaşı'nın son iki yılında ise Kuzey Denizi'nde görev aldı. Bu görev süresi boyunca toplam 40 gemi batırmış, iki gemiyi de ağır hasara uğratmıştır.
Hizmet geçmişi > Helgoland

Bu bölgedeki ilk devriye görevi, 8 Ağustos 1914 günü başlatıldı. Görev, Fransa'ya asker nakleden konvoylara eskortluk eden İngiliz Kraliyet Donanması gemilerini engellemekti. Ancak kötü hava koşulları nedeniyle görev kısa kesilerek üsse dönülmek zorunda kalınmıştır. Aynı amaçlı ikinci devriye görevi de 15 – 19 Ağustos tarihleri arasında, herhangi bir hedefe rastlanmadan sonuçlanmıştır.
Üçüncü devriye görevi sırasında 5 Eylül 1914 günü İskoçya'nın güneydoğu kıyılarında, Eyemouth açığındayken Hersing, İngiliz Kraliyet Donanması'nıdan 2.940 tonluk HMS Pathfinder hafif kruvazörünü tespit etmiştir. (Fotoğraf 15 Haziran 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.) Yaklaşık 1,5 km. mesafeden tek bir torpido geminin gövdesini delerek kazan dairesine girerek patlamış, hemen ardın cephanelik bölmesi infilak etmiştir. Kruvazör dört dakika içinde sulara gömülmüştür. Kurtarılabilen mürettebat sadece 11 kişidir. Mürettebattan 250 kişi yaşamını yitirmiştir. Parthfinder, bir denizaltının kullandığı otomatik tahrikli bir torpidoyla batırılan ilk gemidir. U-21, ikinci kez gemi batıran bir denizaltıdır ve bunu başarıp da durumdan başarıyla sıyrılabilen ilk denizaltıdır. U-21 aynı zamanda İrlanda Denizi'nde seyir yapan ilk U-bot olarak kayıtlara girmiştir. 15 Ocak 1915 tarihinde Walney Adası'nda bir zeplin hangarına top ateşi açmıştır. Ancak sahildeki bataryaların ateş açması üzerine denizaltı çekilmişti.
U-21'ün 1914 yılının geri kalan bölümünde bu sularda batırdığı iki İngiliz gemisi daha vardır. Bir nakliye gemisi olan 718 tonluk Malachite 23 Kasım'da, 1.366 tonluk bir kömür gemisi olan Primo 26 Kasım'da torpillenmiştir.
Hizmet geçmişi > Adriyatik-Akdeniz

Pola Filotillası'ndaki görevini bu bölgeye harekete geçtiği 4 Mart 1915 tarihinden  3 Mart 1917'ye kadar sürmüş, 4 Mart'ta Kuzey Denizi'ndeki Açık Deniz Filosu'nda görevlendirilmiştir.
Pola Filotillası emrinde Akdeniz'de görev yapmaya başladıktan sonra 8 Şubat 1916 tarihinde Beyrut'un 15 mil batısında 4.750 tonluk	 Fransız zırhlı kruvazörü Amiral Charne torpillenerek batırıldı. Bu görev sırasında U-21, Avustruya-Macaristan İmparatorluğu Donanması'nda U-36 olarak görünüyordu. Geminin batmasıyla 426 kişi yaşamını yitirdi. Enkazdan yüzer bir takım parçalar üzerinde hayatta kalan 13 kişi 5-6 gün sonra kurtarılmıştır. 31 Ekim'de ise Yokohama'dan Londra'ya karma bir kargo taşıyan İngiliz nakliye gemisi 5.838 tonluk Glenlogan torpillenmiştir.
Hizmet geçmişi > Kuzey Denizi

Akdeniz'deki karakol görevleri sırasında esas olarak İngiltere'ye malzeme taşıyan nakliye gemilerine saldıran U-21, Kuzey Denizi'ndeki görev süresince görece daha az gemiye saldırma olanağı bulabilmiştir. En büyüyü 3.057 ton olan Theodore Willam olan sekiz buharlı – yelkenli nakliye gemisi batırılmıştır.
Savaş kariyeri

U-21, I. Dünya Savaşı boyunca sürdürdüğü görevlerde toplam 113.580 tonda 40 gemiyi batırmış, toplam 8.918 tonda iki gemiye hasar vermiştir. Hasar verdiği gemiler Menado (Hollanda) ve Benalder (İngiliz) nakliye gemileridir. Batırılan gemilerden sadece üçü, ama güçlü, savaş gemisidir.
Majestic batarken
Ulusal Kurtuluş Cephesi (Suriye)

| Ulusal Kurtuluş Cephesi الجبهة الوطنية للتحرير  Al-Jabhat al-Wataniya lil-Tahrir |
| --- | --- |
Ulusal Kurtuluş Cephesi bayrağı
Etkin: 28 Mayıs 2018 - günümüz
Ülke: Suriye
Bağlılık:  Suriye Geçici Hükümeti    Suriye Millî Ordusu
Tipi: Ordu
Büyüklük: 70,000 (iddia edilen)[daha iyi kaynak gerekli]
Savaşları: Suriye İç Savaşı Zeytin Dalı Harekâtı  2020 İdlib çatışmaları  Bahar Kalkanı Harekâtı 
Komutanlar
Komutan:  Albay Fadlallah el-Hacı (Şam Lejyonu komutanı)  Ahmed Sarhan ("Ebu Satif")  Valid el-Muşayil ("Ebu Haşim")  Anad el-Darwiş Mayıs–Ağustos 2018: Yarbay Suhaib Leouş  Muhammed Mansur 
Ulusal Kurtuluş Cephesi (Arapça: الجبهة الوطنية للتحرير, Al-Jabhat al-Wataniya lil-Tahrir) Suriye Millî Ordusu'na (SMO) bağlı, Suriye İç Savaşı'nda mücadele eden bir isyancı koalisyondur. Oluşum, Mayıs 2018'de Suriye'nin kuzeybatısındaki 11 isyancı grubun birleşmesiyle kuruldu, 28 Mayıs 2018'de resmi olarak ilan edildi ve 4 Ekim 2019'da SMO'ya katıldı. Oluşum, Türkiye tarafından desteklenmektedir.
Alt oluşumlar

Şam Lejyonu
İslam Şehitleri Tümeni
Merkez Bölüğü
Özgür İdlib Ordusu
1. Kıyı Bölüğü
İkinci Ordu
2. Kıyı Bölüğü
Elit Ordu
1. Piyade Bölüğü
Zafer Ordusu
23. Bölük
İslam Özgürlük Tümeni
Ahrar el-Şam
Suqour el-Şam Tümenleri
Jayş el-Ahrar
Hamza ibn Abdul Muttalib Taburları
Başkenti Birleştirecek Tugaylar ve Taburlar
Miqdad ibn Amr Tugayı
Birim 82 SWAT Kuvvetleri
Free Hayan Tugayı
Özgür Kuzey Tümeni
Umman Kehrizi

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Falaj Daris (Umman)
Konum:  Umman
Kriter: Kültürel: v
Referans: 1207
Tescil: 2006 (30. oturum)
Bölge: Arap Ülkeleri
Umman Aflaj Sulama Sistemleri ya da Umman Kehrizi, Dakhiliya, Sharqiya ve Batinah bölgelerinde bulunan MS 500 civarında inşa edilmiş antik su kanallarıdır. Bununla birlikte, bölgedeki 5000 yıllık bir sulama sistemini temsil etmektedir.
"Aflaj", klasik Arapçada "parçalara bölünme" anlamına gelen "Falaj" çoğuludur. Bu sulama sistemi, suyun bütün kullanıcıları arasında etkin bir şekilde bölüştürülmesini sağladı; su, yer çekimi sayesinde su kaynaklarından evlere ve ekili alanlara aktı. Sulama sistemi, koruma amacıyla inşa edilmiş gözetleme kuleleri; ayrıca camiler ve diğer binalar da içermektedir.
2006 yılında Umman'daki beş Aflaj Sulama Sistemi UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edildi: Falaj Al-Hatimi, Falaj Al-Malki, Falaj Daris, Falaj Al-Mayassar ve Falaj Al-Jeela.
Uluru

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Uluru'nun havadan bir görünümü
Konum:  Avustralya
Kriter: Doğal: v, vi, vii, ix
Referans: 447
Tescil: 1987 (11. oturum)
Bölge: Asya-Pasifik
Koordinatlar: 25°20′42″G 131°02′10″D﻿ / ﻿25.34500°G 131.03611°D﻿ / -25.34500; 131.03611
Uluru'da („Ayers Rock“) güneş batımı
Uluru (UFA: /uluɻu/) Ayers Kayası olarak da bilinir, Avustralya çöl bölgesinde kumtaşından oluşan bir kaya formasyonu. Uluru-Kata Tjuta Milli Parkı'nın içinde bulunur. Alice Springs'in yaklaşık 340 km güneybatısında Northern Territory'dedir.
Uluru adı, Ananguların (lokal yerleşmiş Aborjinler) Pitjantjatjara dilinden gelir. Bu, derinlemesine bir anlamı olmayan yer tanımlamasıdır.
Coğrafya

Uluru yaklaşık 2 km uzunlukta, 1,7 km'yi bulan genişliktedir ve çevresi 10 kilometredir. Zirve deniz seviyesinden 869 metre yüksekte olup, Orta Avustralya'nın zemini üzerinde 350 metre yükselir. Bir kenarı oval üçgen şeklindedir.
Uluru, Uluru-Kata Tjuta Milli Parkı içinde, Alice Springs'in  yaklaşık 390 km güneybatısındaki Yulara yerleşim merkezinin yakınındadır. 1336 km² büyüklüğündeki milli park, Uluru'nun yanında, buraya komşu Kata Tjuta'yı da kapsar ve UNESCO tarafından, Dünya Kültür ve Dünya Doğa Mirası olarak ilan edilmiştir.
Jeoloji ve oluşum

Uluru  komşusu Kata Tjuta ile beraber yaklaşık 600 Milyon yıl önce oluşmuştur. Çakıl birikinti ve çamur, bir arazi çöküntüsünde toplanmış ve yüksek basınçta yoğurulmuştur. Bu yoğrultunun bir kısmı depremlerlerin akabinde tekrar yüzeye çıkmıştır. Uluru'nun arka tarafında, Aborjinler tarafından kutsal olarak kabul edilen su havzaları bulunur. Uluru, o zamandan beri sürekli bir şekilde havanın bozucu etkisine maruz kalan, paslı kırmızı renkte arkoz-kumtaşından (arkoz: kırmızı bir kayaç) oluşmuştur. Rengi, yüksek oranda demir içermesinden ileri gelir.
Uluru, yaygın görüşün aksine, aslında monolit olmayıp, ayrıca Kata Tjuta'yı da kapsayan ve büyük kısmı yer altındaki bir kaya formasyonunun sadece bir parçasıdır. Formasyonun 5 km kalınlığa ve 100 km genişliğe sahip olduğu tahmin edilir. Buna karşın, bu bünye içinde hesap edilen Mount Conner ise artık bu oluşuma dahil değildir. Uluru'nun dünyanın en büyük monoliti olması iddiası böylece her iki bağlamda yanlıştır. Birincisi Uluru monolit değilidir, diğer yandan aynı şekilde Avustralya'da bulunan Mt. Augustus, Uluru'dan büyük olup, bu iddiayi kendi adına taşır.
Tarihçe

Uluru, 1873'te Avrupalı kâşif  William Gosse tarafından "Ayers Rock"  olarak (Güney Avustralya'nın o zamanki başbakanı Sir Henry Ayers adıyla) adlandırır. Uluru bölgesinde Anangular yaşar.
İngiliz sömürgecilerin keşfinden evvel, Avustralya yerlileri Aborjinler tarafından, kutsal kabul edilen ve törensel ritüeller yapılarak, tarihsel birikimlerinin korunduğu bir kutsal alan olduğu bilinmektedir. Ayrıca Avustrulya yerlilerine ait, bölgede bulunan, kutsi ve tarihi eşyalar; bir kısmı Sömürgeciler tarafından yağmalanarak Müzelere götürülmüş, bir kısmı ise yerli Aborjin kabileleri tarafından boşaltılmıştır.
Halihazırda Dünya Mirası (World Heritage) Listesinde ulusal park kabul edilerek korunmakta olan bölge, günümüzde "Uluru-Kata Tjuta Ulusal Park"ı olarak isimlendirilmiştir.
Uluru havadan resmi
Umm ar-Rasas

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  Ürdün
Kriter: Kültürel: i, iv, vi
Referans: 1093
Tescil: 2004 (28. oturum)
Bölge: Arap Ülkeleri
Umm ar-Rasas (Arapça: أم الرصاص) (Kastrom Mefa'a, Kastron Mefa'a), Ürdün'ün merkezindeki Madaba Valiliğinin başkenti Madaba'nın 30 km güneydoğusunda yer almaktadır. Bir zamanlar yalnızca Kral Yolu ile erişilebilir durumda olan site Ürdün Çölü'ndeki yarı kurak step alanda bulunur. Yerleşim alanı, Yeremya Kitabında söz edilen Mephat'ın İncil'deki yerleşim bölgesi ile müttefiktir. Roma ordusu bölgeyi stratejik bir garnizon olarak kullandı ancak daha sonra Hristiyan ve İslam toplulukları bölgeyi yerleşim alanına çevirerek kullanmaya devam etti. 2004 yılında site UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak ilan edildi ve arkeologlar tarafından Roma, Bizans ve Müslüman dönemlere ait kalıntıları nedeniyle önemli bir yer olarak değerlendirildi. Studium Biblicum Franciscanum, 1986'da bölgenin kuzey ucunda kazılar gerçekleştirdi; ancak alanın büyük bölümü toprak altından çıkarılamadı.
Uluslararası Güvenlik Destek Gücü

| Uluslararası Güvenlik Yardım Gücü |
| --- | --- |
ISAF logosu.
Etkin: 20 Aralık 2001 – 28 Aralık 2014
Bağlılık:  NATO
Parçası: Brunssum Müşterek Kuvvet Komutanlığı
Merkez: Kabil, Afganistan
Slogan: Darice yazımı: کمک او همکاری (Komak u Hemkâri) anlamı "Yardım ve İşbirliği"
Savaşları: Afganistan Savaşı
Komutanlar
Ünlü komutanları: General John F. Campbell (2014)
International Security Assistance Force ya da ISAF, Afganistan Savaşı sonrasında, NATO önderliğinde Afganistan'da kurulmuş; amacı güvenliği sağlamak ve insanî yardımlarda bulunmak olan örgüttür.
Genel bakış

Ekim 2008'de 50,700 ISAF gücü Afganistan'da konuşlanmıştır. Bunlardan 26'sı NATO üyesi, 10 tanesi, NATO partneri ve 5 tanesi NATO üyesi ve partner olmayan ülkelerdir.
ISAF ilk iş olarak Kabil'deki güvenliği sağladı, ardından Taliban ve El-Kaide bölgelerine ve hizipçi savaş liderlerine karşı operasyonlara girmiştir. Bu operasyonların amacı Hamid Karzai liderliğinde bir Afganistan yönetimi kurmaktı. Ekim 2003'te, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, ISAF güçlerinin Afganistan'da genişlemesine izin vermiştir. 2006'dan beri ISAF, güney Afganistan'da birçok operasyon yapmıştır. Bu eğilim 2007 ve 2008'de sürmüştür.
ISAF, 2014 Aralık ayında operasyonlarını durdurdu ve dağıtıldı.
Turkish Provincial Reconstruction Team'in (PRT, Türk İl İmar Timi) kapısında nöbet tutan TSK askeri
Türksolu

|  |
| --- | --- |
Tür: Haftalık Gazete
Format: A-3 (30x42 cm)
Sahibi: Fehmi Özgür Erdem
Editör: Ali Özsoy
Kuruluş tarihi: 2002
Siyasi görüşü: Milliyetçilik Türkçülük Atatürkçülük
Dil: Türkçe
Genel merkez: Kazancı Yokuşu No: 21 D: 2  Beyoğlu, İstanbul
Tiraj: 11.000
Resmî site: turksolu.com.tr
Türksolu, Fehmi Özgür Erdem'in sahibi, Ali Özsoy'un Genel Yayın Yönetmeni, Ulusal Parti genel başkanı Gökçe Fırat Çulhaoğlu'nun ise başyazarı olduğu haftalık yayınlanan siyasi bir gazetedir. Gazete, kendi çizgisini "Milliyetçi, Atatürkçü ve solcu" olarak belirlemektedir ve 2002 yılından beri çıkmaktadır. Yayın hayatına 15 günlük yayınlanma ile başlanan Türksolu, 2007 yılından itibaren haftalık yayınlanmaya başlamıştır. Kendilerini 1967-71 yılları arasında çıkan Türk Solu dergisinin devamı olarak görmektedirler.
Dergi > Yayın Kurulu

Gökçe Fırat, Başyazar
Özgür Erdem, Sahibi ve Sorumlu Yazıişleri Müdürü
Ali Özsoy, Genel Yayın Yönetmeni
Kaya Ataberk
Serap Yeşiltuna
Okan İşbecer
Nur Bostancıoğlu
Tuğrul Çelik
Kuzey Fırat
Hazar Arısoy
İsmail Bostancıoğlu
Tamer Işıtır
Dergi > Yazarlar

Gazetenin yazarları arasında sanatçı İlyas Salman, Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü Türkiye Cumhuriyeti Tarihi Anabilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Bayram Bayrakdar, İstanbul Teknik Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Jeofizik Mühendisliği Bölümü öğretim üyesi Prof. Dr. Övgün Ahmet Ercan, İstanbul Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Jeoloji Mühendisliği Bölümü öğretim üyesi Prof. Dr. Şener Üşümezsoy, Dr. Oğuz Doğan, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Kamu Hukuku bölüm başkanı Prof. Dr. Anıl Çeçen ve eski milli kaleci Eser Özaltındere gibi isimler bulunmaktadır.
Dergi > Dağıtım engeli

Gazete, 12 Ocak 2014 tarihinde bayilerde satılacağını duyuran geniş bir reklam kampanyası düzenledi. Ancak gazetenin iddiasına göre, iki dağıtım şirketi de (Hürriyet ve Sabah grupları) yapılan sözleşmelere rağmen iktidarın baskısı nedeniyle dağıtım yapmaktan vazgeçti. Sabah grubunun matbaasında basılmış gazetelere el konuldu. Gazetenin abonelerine posta kanalıyla ulaşması da PTT Genel Müdürlüğü tarafından engellendi. 1 Eylül 2014'te yürürlüğe giren yeni Posta Hizmetleri Kanunu uyarınca gazetenin abonelerine kurye şirketleri tarafından ulaştırılması da engellendi.
Siyasi Görüş > Ulusal Sol

Türksolu, Sultan Galiyev ve Mustafa Kemal Atatürk'ün başlattığını iddia ettikleri "ulusal sol" geleneğin takipçisi olduğunu belirtmekte, Türk milliyetçiliğinin sosyalizm ile bir bütün olması gerektiğini savunmaktadır. 1960'lı ve 1970'li yıllardaki sol hareketi, özellikle Doğan Avcıoğlu'nun Yön dergisinde öne sürdüklerini sahiplenmekle beraber Kürt bölücülüğü hareketinin karşısında konumlanmışlardır. PKK'nın sol değil dış güdümlü ve Kürt ırkçısı bir oluşum olduğu, Kürtlerin homojen bir etnisite değil, emperyalizmin ortaya çıkardığı toplama bir etnisite olduğu gibi iddiaları vardır.
Batı ülkelerindeki sol oluşumları samimi bulmamakta, Attilâ İlhan benzeri bir üçüncü dünyacı anlayış içinde bulunmaktadırlar. Klasik soldan ve hatta günümüzdeki diğer ulusalcı akımlardan ayrılan bir başka özelliği ise Türk tarihini bir bütün olarak gören Türkçü bir çizgiye sahip olup, Osmanlı mirasına sahip çıkmalarıdır.
Siyasi Görüş > Ulusal Parti

Grubun Atatürkçü bir parti kurma çalışmaları, Ulusal Parti'nin kuruluşuyla sonuçlandı.
Siyasi Görüş > "Ordu Göreve" pankartı

2002 yılında Türk Solu adlı dergiyi çıkarmaya başlayan grup Türkiye gündemine ilk olarak 25 Ekim 2003'teki rektörler yürüyüşü sırasında açtığı 'Ordu Göreve' pankartıyla geldi. 2007-2008 yıllarında başlatılan 'Ergenekon Terör Örgütü' operasyonlarında 'darbecilik' suçlamasına karşı en önemli deliller arasında gösterilen bu pankarttan dolayı birçok kişi suçlandı ancak pankartı açan ve dergisinde yayımlayan Türk Solu üyelerinin bu dava çerçevesinde ifadesine bile başvurulmadı. Türksolu Dergisi yazarı Ali Özsoy ve 10 arkadaşının 'Askeri, kanunlara karşı itaatsizliğe teşvik'ten yargılandıkları dava ise beraatla sonuçlandı.