Bülent Ecevit

| Bülent Ecevit |
| --- | --- |

Bülent Ecevit Davos'ta, 2000
16. Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı
Görev süresi 11 Ocak 1999 - 18 Kasım 2002   (3 yıl, 10 ay ve 7 gün)
Cumhurbaşkanı: Süleyman Demirel (1999-2000) Ahmet Necdet Sezer (2000-2002)
Yerine geldiği: Mesut Yılmaz
Yerine gelen: Abdullah Gül
Görev süresi 5 Ocak 1978 - 12 Kasım 1979
Cumhurbaşkanı: Fahri Korutürk
Yerine geldiği: Süleyman Demirel
Yerine gelen: Süleyman Demirel
Görev süresi 21 Haziran 1977 - 21 Temmuz 1977
Cumhurbaşkanı: Fahri Korutürk
Yerine geldiği: Süleyman Demirel
Yerine gelen: Süleyman Demirel
Görev süresi 26 Ocak 1974 - 17 Kasım 1974
Cumhurbaşkanı: Fahri Korutürk
Yerine geldiği: Naim Talu
Yerine gelen: Sadi Irmak
34. Türkiye Cumhuriyeti Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı
Görev süresi 30 Haziran 1997 - 11 Ocak 1999
Başbakan: Mesut Yılmaz
Yerine geldiği: Tansu Çiller
Yerine gelen: Hüsamettin Özkan
16. Türkiye Cumhuriyeti Çalışma Bakanı
Görev süresi 20 Kasım 1961 - 13 Şubat 1965
Başbakan: İsmet İnönü
Yerine geldiği: Cahit Talas
Yerine gelen: İhsan Sabri Çağlayangil
3. Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı
Görev süresi 14 Mayıs 1972 - 30 Ekim 1980
Yerine geldiği: İsmet İnönü
Yerine gelen: Deniz Baykal
2 ve 4. Demokratik Sol Parti Genel Başkanı
Görev süresi 15 Ocak 1989 - 25 Temmuz 2004
Yerine geldiği: Necdet Karababa
Yerine gelen: Zeki Sezer
Görev süresi 13 Eylül 1987 - 7 Mart 1988
Yerine geldiği: Rahşan Ecevit
Yerine gelen: Necdet Karababa
14. Cumhuriyet Halk Partisi Genel Sekreteri
Görev süresi 24 Ekim 1966 - 21 Mart 1971
Genel Başkan: İsmet İnönü
Yerine geldiği: Kemal Satır
Yerine gelen: Şeref Bakşık
Türkiye Büyük Millet Meclisi 11, 12, 13, 14, 15, 16, 19, 20 ve 21. Dönem Milletvekili
Görev süresi 27 Ekim 1957 - 27 Mayıs 1960
Seçim bölgesi: 1957 - Ankara
Görev süresi 25 Ekim 1961 - 12 Eylül 1980
Seçim bölgesi: 1961 - Ankara  1965-77 - Zonguldak 1965 - Zonguldak 1969 - Zonguldak 1973 - Zonguldak 1977 - Zonguldak 
Görev süresi 6 Kasım 1991 - 14 Kasım 2002
Seçim bölgesi: 1991 - Zonguldak  1995-99 - İstanbul 1995 - İstanbul 1999 - İstanbul 
Türkiye Cumhuriyeti  Temsilciler Meclisi Üyesi
Görev süresi 6 Ocak 1961 - 24 Ekim 1961
Kişisel bilgiler
Doğum: Mustafa Bülent 28 Mayıs 1925(1925-05-28) İstanbul, Türkiye
Ölüm: 5 Kasım 2006 (81 yaşında) Ankara, Türkiye
Defin yeri: Devlet Mezarlığı, Ankara
Milliyeti: Türk
Partisi: Demokratik Sol Parti (1987-2004)
Diğer siyasi bağlantıları: Cumhuriyet Halk Partisi (1954-1980) Siyasi yasaklı dönemi (1981-1987)
Evlilik(ler): Rahşan Aral (e. 1946)
Ebeveyn(ler): Fahri Ecevit Nazlı Ecevit
Bitirdiği okul: Robert Koleji
Mesleği: Siyasetçi Gazeteci Yazar Şair
Hükûmeti: 37, 40, 42, 56 ve 57. Hükûmetler
İmzası: 
Takma adı: Karaoğlan, Halkçı Ecevit, Kıbrıs Fatihi
Devlet Büyükleri Anıt Mezarlığı'nda Bülent Ecevit ve Rahşan Ecevit'in kabri
Mustafa Bülent Ecevit (28 Mayıs 1925, İstanbul - 5 Kasım 2006, Ankara), Türk gazeteci, şair, yazar, çevirmen ve siyasetçidir. Türkiye Cumhuriyeti'nin eski başbakanı, çalışma bakanı, devlet bakanı ve başbakan yardımcısıdır. Siyasi kariyeri boyunca üçü koalisyon hükûmeti olmak üzere beş hükûmet kurmuş, 1974, 1977, 1978-1979 ve 1999-2002 yıllarında Türkiye başbakanlığı görevini üstlenmiştir. Ecevit, 20 Temmuz 1974 tarihinde ilk Kıbrıs Harekâtı'nı, 14 Ağustos 1974 tarihinde ise "Ayşe tatile çıksın." parolasıyla ikinci harekâtı başlatmıştır. 1999'da PKK'nın kurucusu Abdullah Öcalan'ın Kenya'da yakalanarak Türkiye'ye getirilmesini sağlamıştır. 1974'te genel af, 2000'de eşi Rahşan Ecevit'in etkisi ile Rahşan Affı'nı çıkarmıştır. 1972-1980 yılları arasında Cumhuriyet Halk Partisi genel başkanlığında, 1987-2004 yılları arasında ise Demokratik Sol Parti genel başkanlığında bulunmuştur. 1961-1965 yılları arasında İsmet İnönü tarafından kurulan hükûmetlerde çalışma bakanı olarak yer almıştır. Anne tarafından dedesi olan Medine Harem Şeyhi Hacı Emin Paşa'dan kendisine kalan Medine'deki yüklü mirası 2005 yılında Türk hacılarının yararlanması koşuluyla devlete, Diyanet İşleri Başkanlığına bağışlamıştır.
Siyasi kariyerine ilk 1954 yılında CHP'de başlayan Ecevit, ilk kez 1957 genel seçimlerinde CHP Ankara milletvekili olarak Meclise girmiştir. 1972 yılında istifa eden İsmet İnönü'nün yerine genel başkanlığa seçilmiştir. Genel başkanlığı sırasında partisi 1973 genel seçimlerinde %33,3 oy almıştır. 1974 yılında genel başkanlığını Necmettin Erbakan'ın yaptığı Millî Selamet Partisi ile kurduğu koalisyon hükûmetinde ilk defa başbakanlık görevini almıştır. Başbakanlığı döneminde, Haziran 1971'de Amerika Birleşik Devletleri'nin baskısıyla yasaklanan haşhaş ekimi 1 Temmuz 1974'te serbest bırakılmıştır. Ardından Kıbrıs Barış Harekâtı yapılmıştır. Bu gelişmelerden sonra Ecevit'in başbakanlığındaki Türkiye Amerikan yaptırımları ile karşılaşmıştır. Amerikan ambargosu üzerine Ecevit ASELSAN'ın kurulması talimatını vermiş[kaynak belirtilmeli] ancak ASELSAN 1975'te başka bir hükûmet tarafından açılmıştır. 10 ay süren koalisyon hükûmeti Ecevit'in istifasıyla dağılmıştır. 1977 genel seçimlerinde parti, oy oranını %41,4'e çıkarmıştır. Bu oy oranı, sol görüşlü bir partinin çok partili siyasal yaşamda kazandığı en yüksek oy oranı olarak Türkiye tarihine geçmiştir. 1978 yılında yeni bir hükûmet kurarak tekrar başbakan olmuştur. Ecevit bu dönemde, Amerika Birleşik Devletleri'nin Türkiye'ye uyguladığı ambargonun Eylül 1978'de kesin olarak kaldırılmasından sonra Amerikan üslerini yeniden faaliyete açmıştır. 1979 yılında ara seçimlerde başarısızlığa uğrayınca görevden çekilmiştir.
Ecevit, 12 Eylül Darbesi sonrası diğer bütün partilerin ileri gelenleriyle birlikte 10 yıl siyaset yasaklıları kapsamına alınmıştır. Siyasal yasağı devam ederken eşi Rahşan Ecevit'in başkanlığında Demokratik Sol Parti kurulmuştur. 1987 yılında yapılan referandumla siyasal yasağı kaldırılınca (%50,16) DSP'nin başına geçmiştir. 1987 Türkiye genel seçimlerinde partisinin milletvekili çıkaramaması üzerine aktif siyasetten ve genel başkanlıktan ayrılacağını açıklamış ancak 1989'da aktif siyasete dönmüştür. 1997'de kurulan ANAP-DSP-DTP koalisyonunda başbakan yardımcısı olarak görev yapmıştır. 1999'da kurulan DSP-MHP-ANAP koalisyonu ile yeniden başbakanlık koltuğuna oturmuştur. 2002 Türkiye genel seçimlerinde partisi %1,22 oy oranı ile baraj altında kalmış ve seçilememiştir. 2004 yılında yapılan DSP 6. Olağan Kurultayı ile aktif siyaseti bırakmıştır. 5 Kasım 2006 Pazar günü dolaşım ve solunum yetmezliği sonucu ölmüştür.