stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İlya Meçnikov

| İlya İlyiç Meçnikov |
| --- | --- |
İlya İlyiç Meçnikov
Doğum: 15 Mayıs [E.U. 3 Mayıs] 1845 Ivanivka, Kharkov Governorate, Rus İmparatorluğu (şimdi Dvurechnaja Rayonu, Harkiv Oblastı, Ukrayna)
Ölüm: 15 Temmuz 1916 (71 yaşında) Paris, Fransa
Vatandaşlık: Rus İmparatorluğu
Mezun olduğu okul(lar): Harkov Üniversitesi Giessen Üniversitesi Göttingen Üniversitesi Münih Akademisi
Ödüller: Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü (1908)

Kariyeri
Dalı: Zoopatoloji, immunoloji, gerontoloji
Çalıştığı kurumlar: Odessa Üniversitesi
 

İlya Meçnikov (Rusça: Илья Ильич Мечников, İngilizce: Elie Metchnikoff olarak bilinir) (d. 16 Mayıs 1845 – ö. 15 Temmuz 1916), bağışıklık sistemi araştırmalarına öncülük etmesiyle tanınan Ukrayna  asıllı mikrobiyologtur.
Mechnikov, fagositoz üzerindeki araştırmaları için 1908'de Nobel Tıp Ödülü'nü almıştır. 1870 yılında Odessa üniversitesinde Anatomi ve Zooloji profesörü olarak atanmıştır. Hasta olan karısının kanını kendine enjekte etmiş ve bu hastalığı atlatmayı başarmıştır. Bağışıklık ve savunma sisteminin varlığı ile ilgili önemli çalışmalar yapmıştır. Parise giderek Pastör enstitüsünde bir süre çalışmış ve immün sistemi üzerinde araştırmalarını yoğunlaştırmıştır. İnsanların 120 yaşına kadar yaşayabileceğini savunan İlya Meçnikof bunun için sağlıklı beslenme çalışmaları yapmıştır. Özellike sütün fermente ürünleri Kefir, yoğurt ve anne sütü üzerinde çalışmalarda bulunmuştur. Böylece Probiyotik bakterileri ve önemini keşfetmiştir.
İllit

İllit, Kil mineralleri grubunun bir alt grubu. Bu alt grupta kırktan fazla mineral bilinmekte olup kimyasal formülü K0.65Al2.0(Al0.65Si3.35O10)(OH)1'dir.
Hakkında

Oldukça ince taneli bir kristal boyutuna sahip olduğu için optik yöntemlerle ayırt edilmesi, tespit edilmesi oldukça zor olmakta kesin tayin için kimyasal analiz, d.t.a ve x ray yöntemlerinin birlikte kullanılması gerekir. Bu durumda bile örneklerin analiz edilmeden önce yakılması ve organik sıvılarla muameleye tutulması gerekir. İllitler şeyl ve çamurtaşlarının en önemli minerallerinden biri olmakla birlikte kireçtaşlarında da sıkça gözlenir. Oluşumları genel olarak feldispatların gerek hidrotermal gerekse de atmosferik koşullarda ayrışmasına bağlansa da diğer killerin diyajenezleri ile oluştukları da bilinmektedir. İllit adı mineralin 1937'de ilk kez keşfedildiği ABD'deki İllinois'ten gelmektedir.
Seramik sanayiinde bol miktarda kullanılan mineralin Türkiye'deki en önemli yatakları Konya'nın Doğanhisar İlçesi'nde bulunmaktadır.
Oluşum

Illite, Vermikülite benzer sulu mika mineralleri, smektit oluşumuna yol açanlara benzer koşullar altında oluşur. Ek olarak, potasyumun varlığı da önemlidir; bu nedenle magmatik veya metamorfik kayaçlar ve bunların türevleri, olağan ana kayalardır. Feldispatın serin iklimlerde ayrışması genellikle illit gelişimine yol açar. Ayrışma sırasında muskovitin illit ve biyotitin vermikülite dönüşmesi de bu minerallerin önemli bir kaynağıdır. Vermikülitin mika ve klorit ile yorumlanması yaygındır. İlilitin yüksek stabilitesi, toprak ve tortulardaki bolluğundan ve kalıcılığından sorumludur.
İvan Konev

| İvan Konev Иван Степанович Конев |
| --- | --- |
Konev, 1945
Doğum: 28 Aralık 1897(1897-12-28) Lodeyno, Kirov
Ölüm: 21 Mayıs 1973 (75 yaşında) Moskova
Bağlılığı:   Rusya İmparatorluğu (1916-1917)   Rusya SFSC (1917-1922)   Sovyetler Birliği (1922-1973)
Hizmet yılları: 1916-1962
Rütbesi: Sovyetler Birliği Mareşali
Komutası: 19. Ordu, Batı Cephesi, Kalinin Cephesi, Kuzeybatı Cephesi, Step Cephesi, 2. Ukrayna Cephesi, 1. Ukrayna Cephesi, Avusturya'daki Kızıl Ordu, Kızıl Ordu Kara Kuvvetleri, SSCB Ordusu Baş Mufettişi, Karpat Askerî Bölgesi, Savunma Müsteşarı, Varşova Paktı Birleşik Ordusu, Savunma Bakanlığı Baş Müffetişi, Almanya'daki SSCB Ordusu
Çatışma/savaşları: I. Dünya Savaşı, Rusya İç Savaşı, II. Dünya Savaşı
Ödülleri:                               

İvan Konev (Rusça: Ива́н Степа́нович Ко́нев / Ivan Stepanovich Konev, 28 Aralık 1897; Lodeyno, (Podosinovskiy), Kirov - 21 Mayıs 1973; Moskova), II. Dünya Savaşı'nda Nazi Almanya'sının yenilgiye uğratılmasında önemli rol oynayan SSCB'li general, Sovyetler Birliği Mareşali.
Yaşamı

1916'da Çarlık ordusuna katıldı. Sovyet Devrimi'nden sonra Sovyetler Birliği Komünist Partisi'ne ve Kızıl Ordu'ya girdi (1918). İç Savaş sırasında gerilla grupları örgütledi; Amiral Kolçak'ın önderliğindeki Beyaz Ordu'ya ve Japonlara karşı savaştı. Bolşevik yönetimine karşı başlatılan Kronştadt Ayaklanması'nın (1921) bastırılmasında görev aldı. 1926'da Frunze Askerî Akademisi'nden mezun olarak askeri eğitimini tamamladı.
Almanya'nın SSCB'ye saldırdığı Haziran 1941'de orduda general rütbesiyle görev yapan Konev; Alman kuvvetlerine karşı ilk karşı saldırıyı gerçekleştiren birliklere komuta etti. Nazi tank uzmanı General Heinz Guderian'ın Moskova'ya ilerlemesini uyguladığı taktiklerle engelledi (Aralık 1941). 1942 yazında, Stalingrad'ı kuşatma altında tutan Alman ordusunu takviye etmek için gönderilen büyük bir Alman birliğini durdurdu.
Almanya'nın üçüncü yaz saldırısında (1943), Kursk Muharebesi'nın operatif ihtiyat kuvvetleri olan Step Cephesi komutanıydı. Kursk çıkıntısının güney kesiminde ilerleyen Alman kuvvetlerine karşı taarruza geçen Step Cephesi kuvvetleri burada Prohorovka Muharebesi'nde çarpıştı. Daha sonra Kızıl Ordu'nun Rumyantsev Harekâtı sırasında Step Cephesi'ne komuta etti. Bu harekât sırasında komutasındaki birliklerle Belgorod'un geri alınmasını sağladı. Ardından Voronej Cephesi kuvvetleriyle birlikte Harkiv yönündeki taarruza katıldı.
58 bin kişilik bir Nazi ordusunun Korsun'da tuzağa düşürdükten sonra mareşalliğe yükseltildi (Mart 1944). Konev'in ordusu, savaş sırasında Alman ordularını ilk kez SSCB sınırlarının gerisine çekilmeye zorlayan ve Vistül Irmağını aşıp Polonya üzerinden ilk kez Alman topraklarına giren ordu oldu. Komutasındaki 1. Ukrayna Ordusu'yla Oder Irmağına doğru ilerledi ve burada Mareşal Georgi Jukov'un komutasındaki kuvvetlerle birleşerek Berlin'i ele geçirdi.Daha sonra Torgau'da General Mark Clark'ın komutası altındaki ABD birlikleriyle birleşti.
Almanya'nın yenilmesinden sonra, önce Avusturya yüksek komiserliğine (1945), ardından da Jukov'un yerine Sovyet Kara Kuvvetleri'nin başkomutanlığına getirildi (1946-1950). Bundan sonra önemli askeri görevler üstlenen Konev 1955-1960 arasında Varşova Paktı kuvvetlerinin başkomutanı olarak görev aldı. 1961-1962 yıllarında Doğu Almanya'daki SSCB kuvvetlerinin başkomutanlığını yaptı. 1962'de bu görevden ayrıldıktan sonra da Savunma Bakanlığı'nda çalışmayı sürdürdü.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

Askerî görevi

| Önce gelen: Yeni makam | Varşova Paktı Birleşik Silahlı Kuvvetleri Başkomutanı 1955-1960 | Sonra gelen: Andrey Greçko |
İllâ ki (Türkiye albümü)

İlla ki, Erkin Koray'ın altıncı albümüdür. 1983'te LP olarak çıkmıştır. Albümdeki şarkıların üçü ("İlla ki", "Deli Kadın" ve "Boşuna") ilk olarak The Devil's Anvil tarafında kaydedilmiştir ve bu albümde Koray'ın yazdığı Türkçe sözlerle şarkılar tekrar yorumlanmıştır. 1960'larda Koray tarafından 45'lik olarak yayınlanan "Kızları da Alın Askere" ve "Hop Hop Gelsin" şarkıları da yeniden düzenlenip kaydedilmiştir.
Albümün kapağını "Tek Başına" şarkısının da yazarı olan Nuri Kurtcebe hazırlamıştır. Plağın orijinal baskısı kırmızı renktedir. 2013'te Emre Plak, plağın yeni basımında yine aynı tasarımı kullandı. Albümün yeniden basımlarında fazladan dört şarkı bulunmaktadır. Bu şarkılar Erkin Koray Tutkusu'nda yayınlanmış "Mağarada Düğün", "Sandalcı" ve "Suskunluğun Ötesinde"nin iki versiyonudur.
Şarkı Listesi

"İlla ki" (4:04) (söz: Erkin Koray, müzik: Anonim)
"Sarhoş Gibiyim" (5:10) (söz: Ahmet Selçuk İlkan, müzik: Özer Şenay)
"Deli Kadın" (3:50) (söz: Erkin Koray, müzik: Abdul-Galil Wabbi, Philimon Webbi)
"Kızları da Alın Askere" (3:46) (söz-müzik: Abdullah Nail Baysu)
"Boşuna" (4:49) (söz: Erkin Koray, müzik: Anonim)
"Tek Başına" (5:02) (söz: Nuri Kurtcebe, müzik: Erkin Koray, Nuri Kurtcebe)
"Gel Bana Güle Güle" (4:01) (söz-müzik: Neşet Ertaş)
"Hop Hop Gelsin" (4:34) (söz-müzik: Erkin Koray)
Künye

Erkin Koray - Vokal, elektro gitar, bas gitar, piyano, ud, vocoder
Sedat Avcı - Bateri, vurmalı çalgılar, geri vokal
Özer Şenay - Bağlama, geri vokal
Korkut Koray - Geri vokal
Nuri Kurtcebe - Geri vokal, kapak tasarımı
Sıtkı Acim - Ses kayıt
Cüneyt Sarvazlar - Ses kayıt asistanı
| g t Erkin Koray |
| --- | --- |
Albümler: Erkin Koray (1973) ·  Elektronik Türküler  (1974) ·  Erkin Koray (1976) ·  Erkin Koray Tutkusu (1977) ·  Benden Sana (1982) ·  İllâ ki (1983) ·  Ceylan (1985) ·  Gaddar (1986) · Çukulatam Benim (1987) ·  Hay Yam Yam (1989) ·  Tamam Artık (1990) ·  Tek Başına Konser (1991) ·  Gün Ola Harman Ola (1996) ·  Devlerin Nefesi (1999)
Toplama albümleri: Aşkımız Bitecek (1986) · İşte Barış İşte Erkin (1990) ·  Dünden Esintiler 1 - Şaşkın (1991) ·  Dünden Esintiler 2 - Ceylan/Çöpçüler (1991) ·  Dünden Esintiler 3 - Fesüpanallah (1991) ·  Dünden Esintiler 4 - Benden Sana (1991) ·  Dünden Esintiler 5 - İlla Ki (1991) ·  The Best Of Erkin Koray  (1991) ·  Erkin Koray (1993) ·  Erkin Koray Vol.1 (1993) ·  Erkin Koray Vol.2 (1993 ·  Electric Turk (1995))
Almanya'daki albümleri: Erkin Koray - 1 (1975) ·  Neden Böyle (1977) ·  İllâ ki (1983) ·  Silinmeyen Hatıralar (1983)
Diğer: Diskografi
İyolit

İyolit, nefelin ile bir alkali piroksenden (çoğunlukla æjirinojitten) oluşan plütonik derinlik kayacıdır. Volkanik nefelinitlerin ve nefelinli diyabazların (dolerit) plütonik eşdeğeridir.
İyolitteki piroksen iyi kristalleşmiş ve çevresi nefelinle çevrilmiştir. Ayrıca siyah grena, titanit, perovskit, apatit, kankrinit ve kalsit gibi eklenti mineraller içerir.
İyolitler, kalbonatit-alkali korkayaç komplekslerinin tipik üyelerini oluştururlar. Bunun örneklerine, İsveç'teki Alno'da, Norveç'teki Fen'de, Rusya'daki Kola Yarımadasında (Buradakiler bol miktarda vollastonit içerir)  ve ABD'de Kolorado'daki Iron Dağı'nda rastlanır. Arkansas'taki Magnet Cove'da, İngiliz Kolumbiyası'ndaki Ice Irmağı'nda ve Transvaal'daki Sekukuniland'da görülen iyolitler, kayaç katmanlarında rastlananların en iyi örneklerini oluştururlar. Urtit (Kola Yarımadası) ve melteyijit (Fen yakınları) olarak bilinen bu kayaçlar, temelde benzer topluluklardır; birincisi bol miktarda nefelin içerir, buna karşılık ikincisinde piroksen egemendir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX543488  BNF: cb124955744 (data)  GND: 4148309-1  LCCN: sh85032565  NDL: 00565857  NLI: 987007562842005171  SUDOC: 034170669
Şeytanın Oteli 3

| --- | --- |
Fritt Vilt 3
Film Posteri
Yönetmen: Mikkel Brænne Sandemose
Yapımcı: Martin Sundland, Kristian Sinkerud
Senarist: Peder Fuglerud, Lars Gudmestad
Oyuncular: Arthur Berning Endre Hellestveit Hallvard Holmen Ida Marie Bakkerud Julie Rusti
Müzik: Magnus Beite
Kurgu: Wibecke Rønseth
Stüdyo: Fantefilm
Dağıtıcı: SF Norge AS
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Korku, Gerilim
Renk: Renkli
Çıkış tarih(ler)i: 15 Ekim 2010
Dil: Norveççe
Önceki film: Şeytanın Oteli 2
Fritt Vilt 3 2010 yılı, Norveç yapımı korku, gerilim sinema filmidir. Serinin bu üçüncü filminde 1988 yılında olanları göstermişlerdir.
Konusu

6 genç daha öne Şeytanın Oteli ‘nde meydana gelen hikâyeleri dinlemelerine rağmen meraktan otele gitmeye karar verirler. Ancak korkup ormanda kamp kurarlar. Ama bu yaptıkları çok büyük bir hatadır.
İran'da fuhuş

İran'da fuhuş yasaktır. İran'da fuhuş, çeşitli türler, yerler ve fiyatlarla nitelendirilebilir. Seks satıcılarının farklı sosyal geçmişleri vardır. Geçmiş yıllarda giderek artan sayıda erkek fahişe olsa bile, neredeyse hepsi kadındır.
Şeytanın Oğlu

| --- | --- |

Yönetmen: Mehmet Aslan
Yapımcı: Nami Dilbaz
Senarist: Yılmaz Güney
Oyuncular: Yılmaz Güney  Birsen Menekşeli
Görüntü yönetmeni: Rafet Şiriner
Stüdyo: Şahinler Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Macera
Yapım yılı: 1967
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Şeytanın Oğlu, başrolünü Yılmaz Güney'in oynadığı yönetmenliğini ise Mehmet Aslan'ın yaptığı 1967 yapımı Türk filmi.
Oyuncular

Yılmaz Güney
Birsen Menekşeli
Peri Han
Hayati Hamzaoğlu
Cenk Er
Süha Doğan
Hüseyin Güler
Ahmet Koç
Ali Demir
Enver Dönmez
Ayton Sert
Asuman Arsan
Atilla Ergün
Osman Türkoğlu
Mehmet Aslan
Erdoğan Seren
Haydar Karaer
Hüseyin Zan
Yaşar Şener
İlya Muromets (film)

| --- | --- |
İlya Muromets (Илья Муромец)
Filmin ABD'de basılmış bir sinema afişi
Yönetmen: Aleksandr Ptuşko
Senarist: Mikhail Kochnev
Oyuncular: Boris Andreyev Shukur Burkhanov Andrei Abrikosov Natalya Medvedeva Yelena Myshkova
Müzik: Igor Morozov
Görüntü yönetmeni: Yuli Kun Fedor Provorov
Kurgu: M. Kuzmina
Stüdyo: Mosfilm
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Fantezi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1956
Süre: 87 dak
Ülke:  SSCB
Diğer adları: The Sword and the Dragon (ABD)  The Epic Hero and the Beast (İngiltere)
İlya Muromets, (Rusça:Илья Муромец) bilinen adı ile  fantezi film yönetmeni Aleksandr Ptuşko'nun yönettiği, 1956 yılında Mosfilm Stüdyoları'nda çekimi tamamlanan Sovyet fantezi filmi. İlya Muromets'in hikâyesi üzerine kurulmuştur. Orijinal metinden farklılıkları olmasına rağmen temelde efsanenin aslına sadık kalınmıştır.
Özet

Orta Çağ Rusyası'nda Tugars adı ile bilinen Asyalı Barbarlar 3 başlı ateş kusan ve uçan ejdarhaları ile gelip her yeri yerle bir ederler. Bir adam canını bağışlamaları için barbarlara yalvarır karşılığında onlar için ajan olarak çalışabileceğini söyler ve dev şövalye Svyagotor da kılıcını yeni bogotyr'a gitmeye çalışan bir grup insana verir. Svyatogor ve atı ölünce bir dağa dönüşürlür. Ve maceracılar bir eve rastlarlar. Geldikleri evde sakallı ve sağlıklı ama ayakları çocukluğundan beri sakat olan İlya Muromets yaşamaktadır. Seyahatçilerin ona verdiği sihirli iksirle sakatlığı geçer. Seyahatçiler onu yanlarına alıp kendi çocukları gibi yetiştirirler, öyle ki ağaş gövdelerini sökecek kayaları fırlatacak kadar güçlenir. Atı ile beraber ailesinden ayrılır ve kendi yolculuğuna çıkar. Ormanlardan geçerken yolu rüzgar gibi soluyan Bülbül Haydut adı ile bilinen canavar tarafından kesilir. İlya, canavara taşlar fırlatarak onu yener. Kiev'e gelerir ve canavarı Kral'a teslim eder.
İvan Kliun

| İvan Kluin |
| --- | --- |
Otoportre, 1903 öncesi
Genel bilgiler
Doğum adı: İvan Vasileviç Kliun
Doğum: 1 Eylül 1873(1873-09-01)  Petuşinski Bölgesi, Rusya
Ölüm: 13 Aralık 1943 (70 yaşında)  Moskova, Rusya
Alanı: Resim, heykel
Katıldığı akımlar: Rus Avangardı, Süprematizm, Pürizm, Toplumsal gerçekçilik


İvan Vasileviç Kliun (Rusça:Иван Васильевич Клюн; d. 1 Eylül 1873, Petuşinski Bölgesi - ö. 13 Aralık 1943, Moskova) Rus avangart ve süprematist ressam, heykeltıraş ve sanat teorisyeni.
Hayatı

İvan Kliun'un babası marangozdu. Aile ekonomik durumunu düzeltmek amacıyla 1881'de Kiev'e taşındı. 1890'da yeniden taşınarak Rus Polonyası'na gittiler. Kliun 1890'larda bir taraftan muhasebeci olarak çalışırken diğer taraftan ilk sanat eğitimini Varşova'daki "Güzel Sanatların Özendirilmesi Derneği"nde aldı. 1989'de Moskova'ya yerleşerek Fedor Rerberg ve İlya Maşkov'un atölyelerine devam etti.
Sanat hayatındaki en önemli olay 1907'de Kazimir Maleviç ile karşılaşması ve sanatını derinden etkileyen Rus Avangardı'yla tanışması oldu. Moskova Salonu'na 1910'da kurulduğunda katıldı ve 1916'ya kadar kaldı. Başlarda sembolist stilde eserler veriyordu ama 1913'te Maleviç'in de etkisiyle Sankt-Peterburg'lu bir grup olan Gençlik Birliği'nin sergilerine katılmaya başladı. Bu dönemde Kübik-Gelecekçilik'e ilgi duymaya ve Vladimir Tatlin de etkisiyle heykeller yapmaya başladı. Dönemin tüm avangart sergilerine katıldı.
1915'te şair Aleksey Kruçyonik'in Akademisyenlerin Gizli Günahları eseri için taş baskı resimler hazırladı ve bir bölüm yazdı. Aynı sene Maleviç'in süprematizm akımını benimsedi ve ertesi sene de yine Maleviç'in kurduğu Supremus grubuna dahil oldu. Grupla birlikte hiç yayımlanmayan bir manifesto ve bir dergi hazırladı. Verbovka Çiftlik Halk Merkezi ile iş birliği yaparak çiftçi sanatçılarla birlikte çalıştı. 1918 ile 1921 yılalrı arasında devlet sanat ve teknik okulu Vkhutemas'ta profesörlük yaptı. 1920'den itibaren Inkhuk (Sanat Kültürü Enstitüsü), 1921'den itibaren ise GAHN (Devlet Sanat Bilimleri Akademisi) üyesi oldu.
1920'lerin ortalarına kadar eserleri genelde geometrik formlardan oluşuyordu. 1920'lerin sonlarına doğru modern Batı Avrupa, özellikle Fransız sanatına ilgi duymaya başlayarak Pablo Picasso ve Georges Braque eserlerinin kopyalarını yaptı. Özellikle Amédée Ozenfant'ın eserlerine yoğun ilgi duydu; 1930'ların başlarında birçok pürist natürmort üretti. 1930'ların sonlarında ise birçok Sovyet sanatçı gibi toplumcu gerçekçilik ile ilgilenmeye başlayarak bu tarzda natürmortlar ve peyzajlar çizdi.
Bazı eserleri

Sanatçının Eşinin Portresi (1910)
Saatçi (1914)
Süprematist Kompozisyon (1915)
Kompozisyon (1917)
Çiçekler ve Vazo ile Natürmort (1929)
Şeytanın Oğulları

| --- | --- |
Filmin afişi
Yönetmen: Cüneyt Arkın
Yapımcı: Erol Şenbecerir
Senarist: Cüneyt Arkın
Oyuncular: Cüneyt Arkın Yılmaz Köksal Aykut Düz
Görüntü yönetmeni: Şener Işık
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Aksiyon, Macera
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1987
Çıkış tarih(ler)i: 1987
Süre: 80 dakika
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Şeytanın Oğulları, 1987 yapımı Türk filmidir.
Oyuncular

Cüneyt Arkın (ses. Toron Karacaoğlu)
Yılmaz Köksal
Aykut Düz
Aydın Haberdar
İnci Atılgan
Özlem Çağla
Serpil Alkan
Erden Alkan
Mehtap Anıl
Kemal İskender
Mehmet Samsa
Kadir Kök
Çetin Başaran
Sıdıka Duruer
Sabahat İzgü
İğdiş

Bir hadım tasviri.
İğdiş, hadım etme veya kastrasyon bir cerrahi, kimyasal uygulama ile erkeklerin cinsel fonksiyonlarını devre dışı bırakma işlemidir. Bu işlem ya cerrahi kastrasyon yani bilateral orşiektomi (her iki testisin de kesip çıkarılması (yani eksizyonu)) veya kimyasal kastrasyon yani farmasötik ilaçlar ile testislerin devre dışı bırakılması ile olur. İğdiş etme işlemlerinin neticesinde kişi kısırlaşmış (eskilerin tabiri ile akîm) olur. Bunun yanında  Testosteron gibi bazı hormonların sentezinde de büyük azalmalar sebep olur.
Hayvanlarda cerrahi kastrasyon genellikle kısırlaştırma olarak adlandırılır. Genellikle hayvanların daha uysal olması sağlamak veya aşırı nüfus artışını önlemek için tatbik olunur.
Kastrasyon terimi bazen, ooferektomi yani dişideki yumurtalıkların alınması veya gonadektomi olarak bilinen iç testislerin çıkarılması anlamına da gelir.
Tarihçe

Tarihte ilk iğdiş işleminin nerede tatbik edildiği bilinmemekte olup muhtemelen birbirinden bağımsız yer ve zamanda ibda edildiği(yaratıldığı) tahmin edilmektedir. Arkeolojik kanıtlar en geç MÖ 4000 yıllarda pratik olarak İştar ve Uruk kültlerinde tatbik edildiğini gösterir. Muhtemelen geçmişi Neolitik Çağ'daki hayvancılık faaliyetlerine bağlıdır.
İğdiş sıklıkla bazı Avrupa, Güney ve Doğu Asya ve Afrika'da dini ve sosyal sebeplerle uygulanmaktaydı. Tabi hadım etme işlemine şiddetle karşı dinler de mevcuttur. Bunun bariz örneği olarak Yahudilik gösterilebilir. Levililer kitabı hadım ve kusurlu üreme organlı erkekleri rahiplikten dışlar ve kısırlaştırılmış hayvanların kurban edilmesini yasaklar.
Hadımlar sıklıkla özel bürokratik ve bilhassa saray haremindeki mevkilere getirilirdi. Hadımların Çin tarihi boyunca, özellikle geç Han, geç Tang ve geç Ming hanedanları zamanında önemli mevkilere gelip gücü gasp ettiği bilinir.
Antik zamanlarda kastrasyon sıklıkla emaskülasyona yani genital bölgenin tamamen alınması ile yapılırdı. Tabiiyetiyle bu kanama ve enfeksiyon kapma riskinden dolayı son derece ölümcüldü ve bu yüzden Bizans İmparatorluğu ve benzeri bazı devletlerde hadım etme, idam cezası ile aynı telakki olunuyordu (görülüyordu). Sadece testislerin alındığı yöntemler daha güvenliydi.
Uranüs'ün iğdiş edilişi freski; Vasari ve Cristofano Gherardi tarafından ( MS1560, Sala di Cosimo I, Palazzo Vecchio, Florence)
Harem Ağaları
Şemsî harfler

Şemsî harfler  (Arapça: اَلْحُـرُوْفُ الشَّمْسِـيَّةُ  el-hurûfu'ş-şemsîyye), Arapça kelimelerin Elif-Lam  ( ال )  takısıyla belirlilik kazandığı durumlarda Elif-lam'ın Lamını okumadan, şeddeli (tekrarlı) okunan  harflerdir.
Şemsî harfler 14 adettir.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ن | ل | ظ | ط | ض | ص | ش | س | ز | ر | ذ | د | ث | ت |
Örnekler

Altta görüldüğü gibi şemsî harfler tamlama yapılacağı zaman iki kere okunur ve ilk kelimenin sonuna u ya da ü getirilir; örneğin dar ve saade'den, darü-s saade yapılması gibi.
| Kelime | Çeviri yazım |
| --- | --- |

التفاح: et-tuffaḥ
 الثلج: eṯ-ṯelc(es-selc)
 الدار: ed-dar
الذهب: eḏ-ḏeheb(ez-zeheb)
 الرجل: er-recul
 الزيت: ez-zeyt
السلام: es-selam
الشمس: eš-šems(eş-şems)
الصوت: eṣ-ṣavt(es-savt)
الضرر: eḍ-ḍarar
الطبيب: eṭ-ṭabiyb
الظفر: eẓ-ẓafer
اللسان: el-lisan
النوم: en-nevm
İç Bağlantılar

Arap Alfabesi
Kamerî harfler
Şöhret Abbasov

| Shuhrat Abbosov |
| --- | --- |
Doğum: Шуҳрат Аббосов, Shukhrat Salikhovich Abbasov 16 Ocak 1931(1931-01-16) Kokand, Özbek SSC, Sovyetler Birliği
Ölüm: 25 Nisan 2018 (87 yaşında) Taşkent, Özbekistan
Meslek: Aktör, yönetmen, senarist, film yapımcısı
Önemli ödülleri: Özbek SSC'nin Değerli Sanatçısı (1965) Özbek SSC Halk Sanatçısı (1974) State Hamza ödülü (1974) SSCB Halk Sanatçısı (1981) Shuhrat Madalyası (1994) Halk Onur Nişanı (1998)

Şöhret Abbasov (Özbekçe: Şuhrat Abbosov / Шуҳрат Аббосов; d. 16 Ocak 1931 - ö. 25 Nisan 2018), Özbek aktör, film yönetmeni, senarist ve film yapımcısıdır. Tüm zamanların en iyi Özbek filmlerinden biri olarak kabul edilen Mahallada duv-duv-gap (1960) filmiyle tanınıyordu.
1977 yapımı macera filmi “Şum bola”nın senaryosunu yazmasıyla da tanınan Şöhret Abbasov 25 Nisan 2018'de 87 yaşında ölmüştür.
Şirvan şehristanı

Şirvan şehristanı (Farsça:  شهرستان شیروان), İran'nde Kuzey Horasan Eyaleti'nin 7 şehristanından birisidir.
İdari olarak 2 bahşa ayrılmıştır:
Şirvan merkezî bahşı (بخش مرکزی)
Serhad bahşı (بخش سرحد)
Şehristanın 2006 yılı toplam nüfusu 152.493, yönetim merkezi Şirvan şehridir.
İlk kolera salgını

İlk kolera salgını (1817 – 1824), aynı zamanda ilk Asya kolera salgını veya Asya kolerası olarak bilinen, Kalküta çevresinde oluşmuş ve Güneydoğu Asya, Ortadoğu, Doğu Afrika ve Akdeniz kıyılarına kadar yayılmış bir salgın hastalıktır. Kolera daha önce birçok kez Hindistan'a yayılmışken, bu salgın daha da ilerledi; sona ermeden önce Çin ve Akdeniz'e kadar ulaştı. Bu salgının sonucunda Avrupa'nın baskısıyla bölgeye gönderilen Britanyalı askerler de dahil olmak üzere yüz binlerce kişi öldü. Salgın, 19. ve 20. yüzyıllar süresince hem Asya hem Avrupa'da yayılan birkaç kolera pandemisinin ilkiydi. Salgın, benzeri görülmemiş bir şekilde çok sayıda bölgeye yayılmış ve Asya'daki hemen hemen her ülkeyi etkilemiştir.
Kökeni ve yayılmasının başlaması

Kolera, Ganj nehri'nin alçakta kalan bölgelerine özgüdür. Festival zamanlarında, nehri seyahat edenler sık sık hastalığa yakalanırlar ve Hindistan'ın diğer bölgelerine dönmeleriyle hastalığın yayılmasına neden olurlar. İlk kolera salgını da Jessore kasabasında benzer şekilde başladı. Bazı epidemiyologlar ve tıbbi tarihçiler, salgının bir Hindu festivali olan Kumb Mela aracılığıyla küresel olarak yayıldığını öne sürmüştür. Daha önceki salgınlar Bihar'ın Purnia şehrinde yaşanmıştır, ancak uzmanlar bu salgınların bir biriyle alakası olmadığını düşünmektedir. 1817 yılında, kolera Ganj deltasının etrafına yayılmaya başladı. 1817 yılının eylül ayında, hastalık Bengal Körfezi'nden geçerek Kalküta'ya vardı ve hızla kıtanın geri kalanına yayıldı. 1818 yılına gelindiğinde, hastalık batı sahillerindeki Bombay'da ortaya çıktı.
Salgının Hindistan dışındaki yerlere yayılması

Mart 1820'de hastalık Tayland'da tespit edildi, Mayıs 1820'de hastalık Bangkok ve Manila'ya kadar yayıldı, 1821'nin ilkbaharında hastalık Java, Umman ve Çin'deki Anhai şehrine ulaştı; 1822 yılında Japonya'da, Basra Körfezi'ndeki Bağdat'ta, Suriye'de ve Güney Kafkasya'da görüldü; 1823 yılında kolera Astrahan, Zanzibar ve Mauritius'a ulaştı.
1824 yılında, salgın hastalık sona erdi. Bazı araştırmacılar, 1823-24 yılındaki soğuk kışın su kaynaklarındaki bakterileri öldürdüğünü savunmaktadır.