stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Çorum'da 2024 Türkiye yerel seçimleri
İlçeler > Sungurlu

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Toplam seçmen sayısı | Toplam seçmen sayısı | Toplam seçmen sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı |
| 23.109 | 23.109 | 23.109 | 78 | 78 | 78 | 78 | 78 | 78 | 78 |

| Adaylık | Adaylık | Adaylık | Adaylık | Sonuçlar | Sonuçlar | Sonuçlar | Sonuçlar | Sonuçlar | Sonuçlar |
| Kıs. | Kıs. | Parti | Aday | Oy sayısı | Oy oranı |  |  |  |  |
|  | MHP |  Milliyetçi Hareket Partisi |  Muhsin Dere | 9.684 | %53.05 |  |  |  |  |
|  | İYİ Parti |  İyi Parti | Abdulkadir Şahiner | 3.984 | %21.83 |  |  |  |  |
|  | AK Parti |  Adalet ve Kalkınma Partisi | Ömer Tök | 3.280 | %17.97 |  |  |  |  |
|  | CHP |  Cumhuriyet Halk Partisi | Müslüme Salo | 786 | %4.31 |  |  |  |  |
|  | YRP |  Yeniden Refah Partisi | Osman Vargeloğlu | 267 | %1.46 |  |  |  |  |
|  | ZP |  Zafer Partisi | Ömer Faruk Kocamanoğlu | 86 | %0.47 |  |  |  |  |
|  | SAADET |  Saadet Partisi | Seyit Ahmet Güher | 55 | %0.3 |  |  |  |  |
|  | DP |  Demokrat Parti | Erol Güleryüz | 40 | %0.22 |  |  |  |  |
|  | DEVA |  Demokrasi ve Atılım Partisi | Orhan Veli Yalçın | 24 | %0.13 |  |  |  |  |
|  | VP |  Vatan Partisi | Satılmış Dengiz | 14 | %0.08 |  |  |  |  |
|  | HKP |  Halkın Kurtuluş Partisi | Arif Koç | 11 | %0.06 |  |  |  |  |
|  | BTP |  Bağımsız Türkiye Partisi | Yasin Yıldırım | 11 | %0.06 |  |  |  |  |
|  | HÜDA-PAR |  Hür Dava Partisi | Muhammed Hüseyin Çiftçi | 6 | %0.03 |  |  |  |  |
|  | DSP |  Demokratik Sol Parti | Can Barış Sapaz | 5 | %0.03 |  |  |  |  |

| Toplam | Toplam | Toplam | Toplam | 18.253 | %100 |  |  |  |  |
| Geçersiz ya da boş | Geçersiz ya da boş | Geçersiz ya da boş | Geçersiz ya da boş | 785 | 785 | 785 | 785 | 785 |  |
| Katılım oranı | Katılım oranı | Katılım oranı | Katılım oranı | %82.33 | %82.33 | %82.33 | %82.33 | %82.33 |  |
Seçimden Önceki Başkan: Abdulkadir Şahiner (İYİ Parti) 
Seçilen Başkan: Muhsin Dere (MHP)
İlçeler > Uğurludağ

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Toplam seçmen sayısı | Toplam seçmen sayısı | Toplam seçmen sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı | Toplam sandık sayısı |
| 3.402 | 3.402 | 3.402 | 13 | 13 | 13 | 13 | 13 | 13 | 13 |

| Adaylık | Adaylık | Adaylık | Adaylık | Sonuçlar | Sonuçlar | Sonuçlar | Sonuçlar | Sonuçlar | Sonuçlar |
| Kıs. | Kıs. | Parti | Aday  | Oy sayısı | Oy oranı |  |  |  |  |
|  | AK Parti |  Adalet ve Kalkınma Partisi |  Remzi Torun | 1.546 | %49.16 |  |  |  |  |
|  | MHP |  Milliyetçi Hareket Partisi | Zeki İpek | 1.533 | %48.74 |  |  |  |  |
|  | CHP |  Cumhuriyet Halk Partisi | Ergülü Aksıt | 22 | %0.7 |  |  |  |  |
|  | İYİ Parti |  İyi Parti | Aykut Ergin | 20 | %0.64 |  |  |  |  |
|  | YRP |  Yeniden Refah Partisi | Ferhat Karaduman | 11 | %0.35 |  |  |  |  |
|  | ZP |  Zafer Partisi | Alpaslan Deli Balta Göktürk | 5 | %0.16 |  |  |  |  |
|  | BTP |  Bağımsız Türkiye Partisi | Ali Kiremitci | 4 | %0.13 |  |  |  |  |
|  | SAADET |  Saadet Partisi | Veysel Ergün | 4 | %0.13 |  |  |  |  |

| Toplam | Toplam | Toplam | Toplam | 3.145 | %100 |  |  |  |  |
| Geçersiz ya da boş | Geçersiz ya da boş | Geçersiz ya da boş | Geçersiz ya da boş | 92 | 92 | 92 | 92 | 92 |  |
| Katılım oranı | Katılım oranı | Katılım oranı | Katılım oranı | %95.15 | %95.15 | %95.15 | %95.15 | %95.15 |  |
Seçimden Önceki Başkan: Remzi Torun (AK Parti) 
Seçilen Başkan: Remzi Torun (AK Parti)
Günah (film)

| --- | --- |
Filmin afişi
Yönetmen: İbrahim Tatlıses
Yapımcı: Kadri Yurdatap
Senarist: İhsan Yüce, İbrahim Tatlıses, Aydemir Akbaş
Oyuncular: İbrahim Tatlıses  Derya Tuna   Şükriye Atav
Görüntü yönetmeni: Kaya Ererez
Cinsi: Sinema filmi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1983
Çıkış tarih(ler)i: Şubat 1984 (Türkiye)
Süre: 84 dk
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Günah, başrollerinde İbrahim Tatlıses ve Derya Tuna'nın yer aldığı 1983 yapımı sinema filmi.
Oyuncular

İbrahim Tatlıses - Yaşar
Derya Tuna - Zeynep
Şükriye Atav
Ekrem Çınaroğlu - Abdullah
Émile Henriot

Émile Henriot (1885–1961), Fransız kimyacı
Émile Henriot (1889–1961), Fransız şair, romancı, denemeci ve edebiyat eleştirmeni
Giovanni Giacometti

| Giovanni Giacometti |
| --- | --- |
oto portresi (1909/10)
Genel bilgiler
Doğum: 7 Mart 1868(1868-03-07) Stampa, İsviçre
Ölüm: 25 Haziran 1933 (65 yaşında) Glion, İsviçre
Uyruk: İsviçre
Alanı: Yağlı boya resim, çizim, resim
Katıldığı akımlar: İzlenimcilik


Giovanni Ulrico Giacometti (7 Mart 1868 - 25 Haziran 1933) İsviçreli bir ressamdı. Sanatçılar Alberto ve Diego Giacometti ve mimar Bruno Giacometti babasıydı.
Biyografi

Sekiz çocuklu bir ailenin dördüncüsüydü. Babası Alberto, aynı zamanda bir kafe işleten bir fırıncıydı. Ressam Augusto Giacometti kuzeniydi. İlk eğitimini Chur 'da aldı. Orada, Bianchi mermer eserlerindeki heykelleri gözlemleyerek sanata ilgi duydu.
1886'dan 1887'ye kadar Münih'teki Kunstgewerbeschule 'de okudu. Güzel Sanatlar Akademisi 'ne katılmak istemiş ancak hazırlıklı değildi. Ayrıca iki özel okulda ders aldı ve Alte Pinakothek 'te Eski Ustalar' ın kopyasını yaptı. Sonunda Münih'in kendisi için doğru olmadığına karar verdi bu yüzden o ve arkadaşı Cuno Amiet ile Paris'e gittiler ve burada William Adolphe Bouguereau ve Joseph Nicolas Robert-Fleury ile mali zorluklar onu eve dönmeye zorladığında 1891'e kadar Académie Julian ‘da eğitim aldı.
Kısa bir süre içinde orada kendini yalnız hissetmeye başladı ve 1893 yazında Roma'ya gitti ancak çok az ilham aldı. Torre del Greco 'da kısa bir süre kaldıktan sonra perişan durumdaydı ve hastalandıktan sonra bir kez daha İsviçre'ye döndü. Ertesi yıl on yaş büyük olmasına rağmen paha biçilmez bir akıl hocası olan ressam Giovanni Segantini ile tanıştı ve arkadaş oldu; ona dağlık manzaraların güzelliğini ve Divisionist stilini tanıttı. 
1898'de arkadaşı Amiet ve Ferdinand Hodler ile ortak bir sergide Kunsthaus Zürich 'de ilk büyük başarısını elde etti.
1899'da Segantini, yalnızca kırk bir yaşında bir bağırsak hastalığı olan peritonit yüzünden aniden öldü. Giacometti çok üzüldü ancak 1900'de bir köy okulu öğretmeninin kızı olan Annetta Stampa (1871-1964) ile tanıştı ve evlendi. Dört çocukları oldu; Sonradan ünlenen üç oğlu ve doğum sırasında ölen kızı Ottilia (1904-1937) oldu. 1904'te, Bergell 'deki bir dağ köyü olan memleketi Borgonovo' ya taşındılar. Yazlarını arkadaşı Segantini'nin yaşadığı Maloja 'da geçirdiler. Orada resim ve kitap illüstrasyonları için çok sayıda komisyonla meşgul oldu.
1908'de, bir sanatçı grubu olan Die Brücke 'den Dresden' de sergilenmesi için bir davetiye aldı. 1911'de Berlin Secession 'un bir gösterisine katıldı. Rrtesi yıl Zürih Kunsthaus'da ilk kişisel sergisini açtı. İlk retrospektifi 1920'de geldi. 1918'den 1921'e ve 1931'den 1932'ye kadar Eidgenössische Kunstkommission [de] 'da iki dönem görev yaptı. Kariyeri boyunca Divisionism'den Post- Empresyonizm’e ardından Ekspresyonizm’e; yol boyunca Sembolist ve Art Nouveau tarzlarında bazı eserler de verdi.
Seçili resimleri

Heykelle natürmont
Ekmek
Çiçek vadisi
Tavernada
Kızı Ottilia'nın portresi
Konuyla ilgili yayınlar

Dieter Schwarz, Paul Müller, Viola Radlach: "Giovanni Giacometti 1868-1933", Œuvrekataloge Schweizer Künstler, in 3 volumes
Christine E. Stauffer: Giovanni Giacometti. Das graphische Werk. Verlag Kornfeld, Bern 1997. 978-3-85773-035-1
Giovanni Giacometti (1868-1933). Arbeiten auf Papier. Exhibition catalog, with text by Ulrich Gerster, Christoph Vögele and Beate Stutzer. Kunstmuseum Solothurn/Bündner Kunstmuseum [de], Chur. Kehrer Verlag, Heidelberg 2006. 978-3-936636-94-9
İletişim bilimleri

4.Toplumsal İletişim Kongresi, Ekim 2017'de Quito'da, hem Simón Bolívar Andean Üniversitesi'nde, hem de Ekvador Merkez Üniversitesi'nde gerçekleştirildi.
İletişim çalışmaları veya iletişim bilimleri; insan iletişimi ve davranış süreçleri, kişilerarası ilişkilerdeki iletişim kalıpları, farklı kültürlerdeki sosyal etkileşimler ve iletişim ile ilgilenen bir akademik disiplindir. İletişim genel olarak, bireylerin veya grupların uygun medya aracılığıyla etkili bir şekilde ikna etmelerini, bilgi edinmelerini, bilgi vermelerini veya duygularını etkili bir şekilde ifade etmelerini sağlayan fikir, bilgi, sinyal veya mesajların verilmesi, alınması ve değiş tokuşu olarak tanımlanır. İletişim bilimleri, bireysel faillik düzeyinde yüz yüze konuşma ve etkileşimden makro düzeyde sosyal ve kültürel iletişim sistemlerine kadar bir dizi konuyu kapsayan bir bilgi bütünü geliştirmek için çeşitli ampirik araştırma ve eleştirel analiz yöntemlerini kullanan bir sosyal bilimdir.
Akademik iletişim kuramcıları[kaynak belirtilmeli] öncelikle iletişimin kuramsal anlayışını geliştirmeye ve savların doğrulanması için istatistikleri incelemeye odaklanır. İletişimi incelemek için kullanılan sosyal bilimsel yöntemlerin yelpazesi genişlemektedir. İletişim araştırmacıları çeşitli nitel ve nicel tekniklerden yararlanır. Yirminci yüzyılın ortalarındaki dilbilimsel ve kültürel dönüşümler, iletişim analizine yönelik yorumlayıcı, hermeneutik ve felsefi yaklaşımların artmasına yol açtı. Buna karşılık, 1990'ların sonu ve 2000'lerin başı analitik, matematiksel ve hesaplama odaklı yeni tekniklerin yükselişine tanık oldu.[kaynak doğrulanamadı]
Bir disiplin olarak iletişim; gazetecilik, iş dünyası, basın-yayın, halkla ilişkiler, pazarlama, haber ve televizyon yayıncılığı, kişilerarası ve kültürlerarası iletişim, eğitim, kamu yönetimi ve daha birçok alana uygulanır. İnsan faaliyetinin ve aktarımının tüm alanları, sosyal iletişim yapısı ve bireysel faillik arasındaki etkileşimden etkilendiğinden, iletişim çalışmaları, odağını giderek sağlık, tıp, ekonomi, askeri ve ceza infaz kurumları, internet, sosyal sermaye ve bilimsel bilginin gelişmesinde iletişimsel etkinliğin rolü gibi diğer alanlara doğru genişletmiştir.
Tarihçe > Kökenleri

Doğal bir insan davranışı olan iletişim, yirminci yüzyılda bir çalışma konusu haline geldi.  İletişim teknolojileri geliştikçe, iletişim üzerine ciddi çalışmalar da gelişti. Birinci Dünya Savaşı sona erdiğinde, iletişimi incelemeye olan ilgi yoğunlaştı. Sosyal bilim çalışmaları, II. Dünya Savaşı'ndan sonra tamamen meşru bir disiplin olarak kabul edildi.
İletişim bilimleri, kendi disiplini olarak kurulmadan önce, psikoloji, sosyoloji ve siyaset bilimi olmak üzere üç ana alandan oluşuyordu. İletişim bilimleri, insanların mesajlar oluştururken, değiş tokuş ederken ve yorumlarken nasıl davrandıklarını anlamayı içeren ve insan deneyiminin merkezi olan iletişime odaklanır.
Tarihçe > Akademik disiplinin temelleri

ABD'de yüksek öğretim ve araştırma alanında iletişim bilimlerinin kurumsallaşması, sıklıkla İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra alanın ilk öncülerinin çalıştıkları Columbia Üniversitesi, Chicago Üniversitesi ve Illinois Urbana-Champaign Üniversitesi'ne dayandırılmaktadır.
Wilbur Schramm, Amerika Birleşik Devletleri'nde iletişim bilimleri alanının kurucusu olarak kabul edilir. Schramm, iletişimin bir disiplin olarak yerleşmesinde ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki üniversiteler arasında iletişim bilimleri bölümlerinin kurulmasında son derece etkili olmuştur. Kendisini bir iletişim akademisyeni olarak tanımlayan ilk kişiydi; adında iletişim geçen ilk akademik derece veren programları oluşturdu; ve ilk nesil iletişim akademisyenlerini yetiştirdi. Schramm'ın, İngiliz edebiyatı geçmişi vardı ve iletişim bilimlerini kısmen sözlü iletişim, retorik ve gazetecilik alanındaki mevcut programları birleştirerek geliştirdi. Ayrıca, kısmen Paul Lazarsfeld, Harold Lasswell, Carl Hovland ve Kurt Lewin'in kurucu ataları olduğunu iddia ederek alanın tanımlanmasına yardımcı olan Kitle İletişiminin Süreci ve Etkileri (1954) adlı bir ders kitabının da editörlüğünü yaptı.
Schramm üç önemli iletişim enstitüsü kurdu: Institute of Communications Research (Urbana-Champaign'deki Illinois Üniversitesi), Institute for Communication Research (Stanford Üniversitesi) ve East-West Communication Institute (Honolulu). Bu enstitülerde harekete geçirilen iletişim çalışmaları alanındaki bilimsel çalışma modelleri günümüzde de devam etmektedir. Schramm'ın Everett Rogers ve David Berlo gibi pek çok öğrencisi kendi önemli katkılarını yapmaya devam etti.
İlk iletişim koleji 1958 yılında Michigan Eyalet Üniversitesi'nde kuruldu, Schramm'ın orijinal ICR'sinden akademisyenler tarafından yönetildi ve nicel bir yaklaşım kullanarak iletişimi bilimsel olarak incelemeye adadı. MSU'yu kısa bir süre sonra Purdue Üniversitesi, Texas-Austin Üniversitesi, Stanford Üniversitesi, Iowa Üniversitesi, Illinois Üniversitesi, Pennsylvania Üniversitesi, Güney Kaliforniya Üniversitesi ve Northwestern Üniversitesi'ndeki önemli iletişim bölümleri izledi.
İletişim Bilimleri ile ilgili dernekler 1950'lerde kuruldu veya genişletildi. The National Society for the Study of Communication (NSSC), akademisyenleri bir sosyal bilim olarak iletişim bilimlerini sürdürmeye teşvik etmek için 1950 yılında kuruldu. Bu dernek, kurulduğu yıl Journal of Communication'ı yayınlamıştır. Bu on yılda kurulan birçok iletişim derneği gibi, derneğin adı da alanla birlikte değişti. 1968'de adı International Communication Association (ICA) olarak değiştirilmiştir.
Kapsam ve konuları

İletişim bilimleri hem sosyal bilimlerin hem de beşeri bilimlerin yönlerini bütünleştirir. Bir sosyal bilim olarak bu disiplin sosyoloji, psikoloji, antropoloji, biyoloji, siyaset bilimi, ekonomi ve kamu politikası ile örtüşür. Beşeri bilimler açısından bakıldığında iletişim, retorik ve ikna ile ilişkilidir (iletişim bilimlerindeki geleneksel lisansüstü programlar, tarihlerini Antik Yunan retorikçilerine dayandırır). Beşeri bilimlerin iletişime yaklaşımları genellikle tarih, felsefe, İngilizce ve kültürel çalışmalarla örtüşmektedir.
İletişim araştırmaları; politikacıları ve politika belirleyicilerini, eğitimcileri, stratejistleri, yasa koyucuları, iş insanlarını, yöneticileri, sosyal hizmet uzmanlarını, sivil toplum kuruluşlarını, kar amacı gütmeyen kuruluşları ve genel olarak iletişim sorunlarının çözümüyle ilgilenen kişileri bilgilendirir. Sosyal araştırma, kültürel araştırma, pazar araştırması ve diğer istatistiksel alanlar arasında çoğu zaman büyük bir kesişme vardır.
Mesleki dernekler

American Journalism Historians Association (AJHA)
Association for Business Communication (ABC)
Association for Education in Journalism and Mass Communication (AEJMC)
Association for Teachers of Technical Writing (ATTW)
Black College Communication Association (BCCA)
Broadcast Education Association (BEA)
Central States Communication Association (CSCA)
Council of Communication Associations (CCA)
European Association for the Teaching of Academic Writing (EATAW)
European Communication Research and Education Association
IEEE Professional Communication Society
International Association for Media and Communications Research
International Association of Business Communicators (IABC)
International Communication Association (ICA), insan ve dolayımlı iletişimin tüm yönleriyle ilgilenen iletişim bilimleri için uluslararası, akademik bir dernek
National Association of Black Journalists: NABJ
National Association for Media Literacy Education (NAMLE)
National Communication Association (NCA), Amerika Birleşik Devletleri'nde iletişim bilimlerinin çeşitli yönleriyle ilgilenen mesleki kuruluş
Public Relations Society of America (PRSA)
Rhetoric Society of America 24 Eylül 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (RSA)
Society for Cinema and Media Studies, film çalışmalarına ilişkin iletişim araştırmaları organizasyonu
Society for Technical Communication (STC)
University Film and Video Association, sinema filmi üretimi çalışmaları organizasyonu
Bibliyografi

Carey, James. 1988 Communication as Culture.
Cohen, Herman. 1994. The History of Speech Communication: The Emergence of a Discipline, 1914-1945. Annandale, VA: Speech Communication Association.
Gehrke, Pat J. 2009. The Ethics and Politics of Speech: Communication and Rhetoric in the Twentieth Century. Carbondale, IL: Southern Illinois University Press.
Gehrke, Pat J. and William M. Keith, eds. 2014. A Century of Communication Studies: The Unfinished Conversation. New York: Routledge.
Packer, J. & Robertson, C, eds. 2006. Thinking with James Carey: Essays on Communications, Transportation, History.
Peters, John Durham and Peter Simonson, eds. 2004. Mass Communication and American Social Thought: Key Texts 1919-1968.
Wahl-Jorgensen, Karin 2004, 'How Not to Found a Field: New Evidence on the Origins of Mass Communication Research', Journal of Communication, September 2004.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LNB: 000320140  NLI: 987007543384705171
Çatakdibi, Gürpınar

| Çatakdibi |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Van ilinin Türkiye'deki konumu
ÇatakdibiÇatakdibi'nin Van ilindeki konumu
Koordinatlar: 38°03′00″N 43°43′01″E﻿ / ﻿38.05°K 43.717°D﻿ / 38.05; 43.717
Ülke:  Türkiye
İl: Van
İlçe: Gürpınar
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2370 m
Nüfus (1990): 551
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0432
İl plaka kodu: 65
Posta kodu: 65900
Resmî site YerelNET
Çatakdibi, (Kürtçe, Sokan) Van ilinin Gürpınar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Van il merkezine 122 km, Gürpınar ilçesine 100 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
1990: 551  
1985: 685
Gum metal

Gum metal, ayrıca TNTZ de denir. Yüksek elastikiyete, sünekliğe ve mukavemete sahip eşsiz bir titanyum alaşımıdır. İlk geliştirildiğinde %23 Niobyum, %0.7 Tantal, %2 Zirkonyum ve %1 Oksijen kompozisyonuna sahip olsa da Vanadyum ve Hafniyumun yanı sıra farklı kompozisyonlara da sahip olabilir.
Gum metal'e soğuk işlem uygulandığında elastisite modülü düşmektedir hatta 20 gigapascal (2.900.000 psi) kadar düşük kesme modülü vardır.
Soğuk işlem aynı zamanda gum metal'in mukavemetini de artırmaktadır. Bir miktar elastikiyet kaybına rağmen ısıl işlemle daha da yüksek mukavemete ulaşılabilmektedir. Yüksek dayanımlı çeliklerdeki gibi 2 gigapascal (290.000 psi) seviyelerinde mukavemete erişilebilmektedir.
"Gum metal" Toyota Central R&D Labs tescilli ticari bir ürün olup ilk orada geliştirilmiştir. Bu araştırmanın sonuçları da ilk olarak 2003 Nisan ayında yayınlanmıştır.
George Ripley (simyacı)

| George Ripley |
| --- | --- |
Ripley, 16. yüzyıl bir Ripley Parşömeni baskısında gösterildiği haliyle.
Tam adı: George Ripley
Doğumu: y. 1415 İngiltere Krallığı
Ölümü: 1490 (74-75 yaşlarında) 
İlgi alanları: Simya
Önemli eserler: The Compound of Alchemy, Cantilena Riplaei, Ripley Parşömeni (tartışmalı olarak)
 Etkiledikleri John Dee, Robert Boyle 
Sör George Ripley (y. 1415 - 1490) İngiliz Augustinian kanonu, yazar ve simyacıydı.
Biyografi

George Ripley, İngiltere'nin en ünlü simyacılarından biriydi. Simyayla ilgili yazıları yalnızca 15. yüzyılda yayımlandığında değil, daha sonra 16. ve 17. yüzyıllarda da ilgi gördü ve dikkat çekti. Yazıları, simyacı John Dee, Robert Boyle (ilk modern kimyager olarak kabul edilir) ve hatta Isaac Newton gibi tanınmış kişiler tarafından incelenmiştir.
Ripley'nin hakkında, İtalya'da yirmi yıl eğitim gördüğü ve Papa VIII'ün favorisi olduğu gibi birçok efsane oluşmuştur. Ancak kıtada birkaç yıl geçirdi ve İngiltere'ye döndükten sonra 1471'de The Compound of Alchemy; or, the Twelve Gates leading to the Discovery of the Philosopher's Stone (Liber Duodecim Portarum) adlı eseri yazdı. Cantilena Riplaei, simya konusundaki ilk şiirsel eserlerden biridir.[kaynak belirtilmeli] Ripley'nin çalışmalarının çoğu Ramon Lull'un çalışmalarına dayanmaktadır, ancak The Compound of Alchemy büyük ölçüde on beşinci yüzyılda az tanınan Guido de Montanor adlı bir simyacının çalışmalarına dayanmaktadır.
Onunla ilgili başka bir hikâye, Thomas Fuller tarafından Worthies of England'da aktarılmıştır; bu hikâye, saygın bir İngiliz beyefendisinin Malta adasında Ripley'in adanın şövalyelerine yılda yüz bin sterlin gibi muazzam bir meblağ verdiğini belirten bir kayıt gördüğünü anlatıyor. Bu hikâyeye göre Ripley, bu parayı yıllık adanın ve Rodos'un şövalyelerinin Türklere karşı olan savaşlarını desteklemek için veriyordu.
Ripley, "Bridlington'ın Kanonu" olarak bilinir. Son yıllarını Boston (Yorkshire) yakınlarında bir münzevi olarak geçirdi.
The Wheel

Bazı akademisyenler, The Compound of Alchemy'nin yazılarının, Ripley tarafından yapılan The Wheel (Çark) adlı simyasal çizim ışığında okunması gerektiğini iddia ediyor. Bu çizim, özünde, o zamanlar merkezi Dünya olarak kabul edilen güneş sistemimizin gezegenlerinin bir analojisidir. Ripley, simya tariflerini bu çizime kodladı ve onları dünyanın etrafında dönen gezegenler veya daha spesifik olarak eserinin unsurları olarak tasvir etti. Simyada, genellikle cennet ve dünya arasında analojik bir bağlantı kurulur ve bu bağlantı yedi gezegen sembolünün kullanımıyla sembolize edilir: Sol (Güneş), Luna (Ay), Mercurius (Merkür), Venüs, Mars, Jüpiter ve Satürn. Bu gezegenler sırasıyla altın, gümüş, cıva, bakır, demir, kalay ve kurşuna karşılık gelir.
Sör George Ripley'in Vizyonu

Ripley'in çalışmaları üzerine bir yorum, İngiliz simyacı Eirenaeus Philalethes tarafından bir dizi incelemede yazılmıştır. Twelve Gates'de yazılan Ripley'nin Vizyonu (Vision), 1677'de Londra'da yayımlanan Eirenaeus'un bir açıklamasının konusu haline geldi. Vision'ın İngilizce çevirisi imalı üslubun iyi bir örneğini verir.
Kitabımla meşgulken, belli bir Gecedeydim,
Bu Vizyon burada açıkça belirdi, karartılmış görüşüme:
Gördüğüm kıpkırmızı bir kurbağa, Üzüm suyunu çok hızlı içti,
Suyla aşırı dolana kadar içti, Bağırsakları patladı:
Ve ardından, zehirli Karnından o kötü Zehrini kustu,
Acı ve Ağrı nedeniyle tüm Organları şişmeye başladı;
Zehirli ter damlalarıyla, gizli Yuvasına yaklaştı,
Dumanlı Havanın şiddetli esintileriyle Onun Mağarası tümüyle beyaza boyandı:
Ve uzayda buradan Altın Renginde bir Madde ortaya çıktı,
Ve yüksekten düşen damlaları toprağı kızıla boyadı.... (vb.)
"Ripley Parşömeni"

Ripley Parşömeni'nin (Ripley Scroll) yaklaşık 23 kopyası bulunmaktadır. Bu parşömenler boyut, renk ve ayrıntı bakımından farklılık göstermekle birlikte, hepsi kaybolmuş 15. yüzyıl orijinaline dayanan varyasyonlardır. Adlarını George Ripley'den almalarına rağmen, parşömenleri Ripley'in kendisinin tasarladığına dair hiçbir kanıt yok. Bazıları simyacıyla ilişkilendirilen şiirler içerdiğinden Ripley parşömenleri olarak adlandırılırlar. Parşömendeki görüntüler, felsefe taşına sembolik referanslardır.
Londra, British Library, Add MS 5025 (Simya parşömenleri), Lübeck 1588'de dört parşömen çizilmiştir.
Londra, Bilim Müzesi, A21950, 18. yüzyıl.
Londra, Wellcome Enstitüsü, 692 ve 693, iki parşömen 16. yüzyıl.
Cambridge, Fitzwilliam Müzesi, MS 276, 16. yüzyıl.
ref. ayrıca James Standysh'in yazdığı Ripley Scrowle'un bir versiyonu, 16. yüzyıl, British Library, Add MS 32621.
Oxford, Bodleian Kütüphanesi MS Bodl Rolls 1 | Simya Rulosu
Oxford, Bodleian Kütüphanesi MS Ash. Rulo 40 | Simya Rulosu
Oxford, Bodleian Kütüphanesi MS Ash. Rulolar 52 | Simya Rulosu
Oxford, Bodleian Kütüphanesi MS Ash. Rulolar 53 | Simya Rulosu
Kanonik eserler

George Ripley, Cantilena Riplaei
George Ripley, Opera omnia chemica . Kassel, 1649.
George Ripley, Liber duodecim portarum, ayrıca JJ Mangetus, Bibliotheca Chemica Curiosa (Cenevre 1702), Cilt. II, s 275–285.
Aeyrenaeus Philalethus, Ripley Reviv'd; veya An Exposition on Sir George Ripley's Hermetico-Poetical Works (Londra 1678).