Araf
Hristiyanlık'ta Araf > Doğu Ortodoks Kilisesi'nin Görüşü

Doğu Ortodoks Kilisesi'nin araf kavramını reddetmesinin yanı sıra, ölümün ardından ve Yargı Günü'nden evvel bulunulan bir ara hali kabul eder ve ölüler için dua eder. Kilise geleneğinin açıklamalarına göre, ölen insanların ruhları amellerine göre ebedi cennet ve ebedi cehennem (Hades & Sheol) benzeri iki yere giderler ve orada ruhsal sevinç veya ruhsal azap duyarlar. Ölülerin dirileceği gün geldiği zaman kalıcı olarak ebedi cennete ve ebedi cehenneme gönderilirler ancak bu kez beden de ruha eşlik edecektir. Hesaplaşma gününde Hades & Sheol'da bulunan bir ruh, ebedi cennete gönderilebilir.
Amerika Rum Ortodoks Başpiskoposluğu'na göre:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Ruhun; iyisiyle kötüsüyle biten ahlaki gelişim süreci, beden ve ruhun birbirinden ayrıldığı o anda sona ermiştir. Tam o anda ruhun sonsuz yaşamdaki mutlak kaderine karar verilir... Tövbe etmenin bir yolu yok, kaçış yolu yok, reenkarnasyon yok ve dış dünyadan yardım yok. Mekanı; Yaratıcısı ve Yargıcı Olan tarafından sonsuzluğa değin belirlenir. Ortodoks Kilisesi, arafa (arınma yeri), yani ölümden sonra ruhların tüm kusurlarından arındırıldığı ara mekana inanmaz. Mükemmel ve Tanrı'yı görmeye layık olan her ruh ebedi Cennete girecektir. Ortodoks Kilisesi, araf ve benzerlerinden kurtuluş getireceği düşünülen endüljans ve türevlerine de inanmaz. Araf ve endüljans, İncil'de veya Kadim Kilise'de görülmemiş, birbiriyle ilintili teorilerdir ve uygulanmalarının akabinde Kilise'nin hakim hakikatine zıt, istismar durumlarını beraberinde getirmişlerdir. Her Şeye Gücü Yeten Tanrı merhametli, sevgi dolu inayetiyle günahkarın korkunç durumunu iyileştirmişse eğer, bunu Mesih'in Kilisesi dahi bilemez. Kilise bin beş yüz yıl böyle bir teori olmadan yaşadı. | „ |

Araf; kendini Tek, Kutsal, Evrensel ve Elçisel olarak tanımlayan Doğu Ortodoks Kilisesi'ne göre hiçbir zaman kabul görmemiş ve Büyük Bölünmeden (1054) önce Kilise'nin Bir olduğu dönemde asla var olmamış, Roma-Katoliklerine ait bir 'doktrin'dir. Mesih, ruhları günahlarından temizlemek için sözde 'Araf Ateşi'nden geçirme gereksinimini duymamaktadır. İmanlıların kurtuluşunun Mesih’in Lütfu sayesinde gerçekleştiği Kitab-ı Mukaddes'in birçok bölümünde önemle vurgulanmaktadır. İmanlılar İsa'nın Kanı ile arınmışlardır.
Doğu Ortodoks Kilisesi'ne göre, kimin ebedi cennete kiminse ebedi cehenneme gideceğine Yargı Günü'nde Adil Yargıç olan Tanrı karar verecektir. Kilise, ölmüş kişinin nereye gittiğini bilemez, ancak ölmüş ya da Kilisenin öğretisine göre uyumuş olan insanlar için sevgi ve ilgiden mütevellit dua edilir. Kişiye yaşarken nasıl dua edildiyse, vefatının ardından da aynı şekilde dua edilir. Ölülerin ardından dua okumak onların ruhlarına huzur getirecektir. Kitab-ı Mukaddes'in Eski Ahit'ine ait 2. Makabeler kitabının 12.bölümüne bakıldığında Yahuda savaşta ölenlerin günahlarından arınmaları için kurban sunmaktadır. Yani ölüler için dua etmek Kutsal Kitap’a dayandırılır. İlaveten, Kilise Geleneği gereğince ölülerin huzur bulması adına yılın belli zamanlarında özel dualar edilir ve anma törenleri uygulanır.
Ortodoks Hristiyanların bir kısmı, ölülerin ruhlarının bedenden ayrılmalarının akabinde göğe yükselirken bir nevi geçitten geçtikleri Göksel Geçitler öğretisine (Aerial Toll Houses) inanırlar. Diğer Ortodokslar tarafından reddedilen ancak Kilise ilahiyatında yer alan bu teoriye göre "ölümün ardından bedeni terk eden ruh, melekler tarafından Tanrı'ya götürülür. Bu yolculuk sırasında ruh bir geçitten geçirilir, onu günahlarıyla suçlamaya çalışan ve cehenneme sürüklemeye uğraşan iblislerle çeşitli şekillerde karşılaşır."