stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Siyasi parti sistemi
Alt sistemler > Tek parti sistemi

Yarışmacı/rekabetçi olmayan sistemlerdir. Partiler arasında rekabet ve iktidarın el değiştirmesi söz konusu değildir. Çünkü iktidar daima tek partinin elinde bulunmaktadır. Kendi içerisinde hukuki duruma göre üçe ayrılır.
Gerçek Tek Partili Sistemler: Hukuken ve fiilen sadece bir parti bulunmaktadır. Bu partinin dışında başka partilerin kurulması kesin olarak izin verilmez. Başka partiler yasaklanmıştır. Geçici bir sistem değil, tek parti uygulmasının daimi olması öngörülür. Tam anlamıyla tekelci ve her türlü rekabeti reddeden bir sistemdir. Bunlar da otoriter veya totaliter olabilirler. Otoriter tek partiler genellikle ulusal entegrasyonu ve bütünleşmeyi, iktisadi kalkınmayı gerçekleştirme veya çağdaşlaşma gibi belirli hedeﬂere yönelirler. İdeolojik yönleri baskın değildir. Buna karşın Totaliter tek partiler ise kapsayıcı bir ideolojiye dayanırlar. Parti, ideolojinin gereklerine göre yeni bir toplum modeli oluştrumayı amaçlar. Bu amaca ulaşabilmek için de, sosyal yaşamı tümüyle kontrol altında bulundurma hakkını kendinde görür. Her tür ekonomik, sosyal ve siyasal faaliyete müdahale eder. Komünist ve Faşist tek partiler Totaliter Tek Partilerin en bilinen örnekleridir ve bu ülkelerde başka partilerin kurulmasına izin verilmediği gibi toplum tek bir ideolojiye bağlanmaya çalışılır.
Hegemonyacı Tek Partili Sistemler: Görünüşte birden çok parti vardır fakat bu şekli bir uygulamadan ileri gitmez. Çünkü eşit şartlar altında bir iktidar yarışı bulunmaz. Mutlak üstünlüğü bulunan parti dışında başka partilerin varlığına izin verilir. Fakat bunlar asla gerçek anlamda muhalefet partileri değildir. O yüzden diğer partiler “uydu partiler” (peyk partiler) olarak nitelenirler. Bu küçük uydu partilerin asıl egemen güç olan hegemonyaci parti karşısında rekabet etmeleri ve iktidarın el değiştirmesi mümkün değildir. Örneğin Çin Halk Cumhuriyeti'nde asal güç durumundaki Çin Komünist Partisi'nin dışında başka partilerin kurulumasına izin verilmiştir. Ancak bunlar çoğulcu/demokratik sistemlerdeki muhalefet partilerinden farklıdırlar. Çünkü buradaki uydu partiler iktidar partisinin karşısında onun muhalifi değil, destekleyicisi olarak yanındadırlar. Bu nedenle görünüşte çok partili gerçekte ise tek partili sistem vardır.
Geçici Tek Partili Sistemler: Amaç çok partili hayata geçmektir. Tek partili işleyişin geçici bir süreliğine olması öngörülür. Bilinen en net örneği Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk kuruluş yıllarındaki tek partili dönemdir. Gerçekten de bu dönemdeki amacın çok partili sisteme geçiş olduğu yapılan (başarısız da olsa) değişik denemelerden açıkça anlaşılmaktadır.
Alt sistemler > Çok partili sistem

İkiden çok partinin siyasal yaşamda etkin ve etkili olması, ancak hiçbirinin  iktidarı sürekli olarak elinde tutamıyor oluşudur. Hükûmet farklı partiler arasında belirli bir bağıntı olmaksızın ya tek başına ya da koalisyonlarla el değiştirir. Bir ülkedeki çok partili siyasal yaşamın varlığı ideolojik, toplumsal, dinsel ve tarihsel nedenlere bağlıdır. Kendi içinde üç gruba ayırmak mümkündür.
Ilımlı Çok Parti Sistemi: Ülkedeki var olan partiler arasında, ideolojik ayrılıklar çok derin değildir. Ayrıca mevcut rejime karşı (sistem içi muhaliflik değil, doğrudan rejim karşıtı) olan muhalif eğilimler de aşırı değildirler veya var olanlar da çok güçsüzdürler. Hollanda, İsveç ve Norveç gibi ülkelerde, partiler iki eğilimde gruplaşırlar ve iktidarın kullanılması ve el değiştirmesi bu iki eğilim arasında gerçekleşir. Bu durum bir bakıma iki partili sistemi andırır. Hükûmetlerin değişmesi, bir partiler bloku yerine öteki partiler blokunun geçmesi ile gerçekleşir. İki kutuplu parti sistemi adı da verilir. İdeolojik olarak iki kutba ayrılan birden fazla parti işbirliği hâlinde koalisyonlarla iş başına gelir. Örneğin sol partilerin fraksiyon farklılıklarına rağmen bir araya gelmesi ve karşılarında ise merkez sağ partilerin birlikte hareket etmesi gibi. Böylesine bir işbirliği sisteminin varlığını uzun süre devam ettirmesi her zaman için risk altındadır.
Aşırı Çok Parti Sistemi: Çok farklı ve birbirleri ile uyuşmayacak hatta çatışacak kadar geniş bir görüş aralığında partiler vardır. Aşırı uçlardaki eğilimler kutuplaşmaya yol açmaktadır. Ve kutupların sayısı da birden fazla olabilmektedir. Partiler arasında rejimin temel sorunları üzerindeki uzlaşma çok zayıftır. Sıs sık hükûmet krizlerine rastlanır.
Baskın (Hakim) Parti Sistemi: Birden çok parti yasal olarak vardır ve az çok eşit şartlar altında faaliyet gösterirler. Yani gerçekte çok partili ve çoğulcu bir uygulama vardır. Ancak içlerinden birisi, topladığı oy ve parlamentoda sağladığı çoğunluk bakımından diğerlerine oranla çok daha güçlü ve üstündür. Bu durum bir süreklilik gösterdiğinde ortaya bir “hakim (baskın/dominant) parti” çıkar. Küçük partiler de muhalefet görevlerini serbestçe yerine getirirler (hegemonyacı sistemin aksine). Fakat baskın partinin gücü nedeniyle iktidar uzun bir süre boyunca değiştirmez. Örneğin; Hindistan Ulusal Kongre Partisi.
Dipnotlar

↑  Erdoğan Teziç'e göre bu parti sistemini “çok partili sistem ile tek parti sistemi arasında bir geçiş formu şeklinde “ara sistem” olarak değerlendirmek gerekir. TEZİÇ, Anayasa, s. 341.
↑  KAPANİ, Münci, Politika Bilimine Giriş, Bilgi Yayınevi, 7. Baskı, Ankara 1995, s. 181.
Adem İmdat Kesici

Adem İmdat Kesici (d. 14 Haziran 1967, Çayeli, Rize), Türk araştırmacı yazar ve halk şairi.
Kesici, 1967 yılında Rize'nin Çayeli ilçesinde doğdu. Üniversiteye kadarki eğitimini Çayeli'de tamamladı. Lisansını Anadolu Üniversitesi'nde, yüksek lisansını Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi'nde tamamladı. Türkiye Musiki Eseri Sahipleri Meslek Birliği üyesi olan Kesici'nin 385 eseri burada kayıt altındadır. 64 eseri bestelenmiş, 6 eseri dizi ve filmlerde yayımlanmış, 10 eserinin ise klibi çekilmiştir.
2011 yılında Gazi Üniversitesi bünyesinde hazırlanan Yaşayan Halk Şairleri "Sazın ve Sözün Sultanları" adlı eserin 7. cildinde Âşık Hoca Adem mahlasıyla adına bir makale yazılarak  8 şiirine yer verilmiştir.
Evli olan Kesici'nin 3 çocuğu vardır.
Eserleri > Şiir Kitapları

Dördüncü Cemre (Şiir) (Antoloji) (1996)
İlham Gelince	(Şiir) (2011)
Yüreğim Çiselendi (Şiir) 1.2.3. Baskı (2014)
Kalbime Gelen Sözler (Şiir) (2019)
Yüreğimde Dört Mevsim (Şiir) (2024)
Eserleri > İncelemeleri

Mapavri’den Çayeli’ne Araştırma ve Derleme (1999)
Çayeli’nde Yaşanmış Hikâyeler ve Fıkralar	(2009)
Mapavri’den Çayeli’ne 1461–2013 Tarihi ve Kültürel Araştırma	(2013)
Tarihi Olaylar ve Halk Edebiyatıyla Çayeli (2015)
Çayeli'nin Seferberlik Şehitleri ve İstiklal Kahramanları 1. Baskı (2017)
Çayeli'nin Seferberlik Şehitleri ve İstiklal Kahramanları 2. Baskı (2022)
Çayeli Mapavri Medreseleri ve Medrese Âlimleri (2023)
Huzurlu Hayat Stratejileri (2024) (Kültür Bakanlığı 100 Adetini Kütüphanelere Dağıtmıştır)
Mapavri'den Çayeli'ne Tarihi Araştırmalar (2024) 2. Baskı (2024)
Eserleri > Destanları

Baktum Ağladum (Viran Kalan Köye Hasret) (Karadeniz Dernekleri Tarafından YILIN DESTANI Seçilmiştir)
Viran Kaldı Köyün Haberin Var Mı (Karadeniz Dernekleri Tarafından YILIN DESTANI Seçilmiştir)
Baba Ocağını Unutma Dostum (Karadeniz Dernekleri Tarafından YILIN DESTANI Seçilmiştir)
Bir Ömür Misafir Kalmaya Geldik
Anlatayım Köyümden Aklıma Gelenleri
Kalmadı O Günler Kalmadı Gitti
Musalla Destanı
Aşkıyla Dünyayı Yakar Rizeli
İmanlı Kahraman Benim Polisim (EGM Tarafından Onur Ödülü Almıştır)
15 Temmuz İstiklâl Destanı (Bestesi Yapılmıştır. O Gece Adlı Kitapta Yayınlanmıştır)
Şehidim (Şehit Askere Nida)
Bir Sevdadır Çayımız
İhtiyarlık Gelip Çattığı Zaman
Köyde Bereketle Huzur Var Dostlar
Uzay istasyonu

Sovyetler Birliği'nin mali sıkıntıları dolayısıyla 1996 yılında tamamlanabilen Mir uzay istasyonunun 23 Mart 2001 tarihinde atmosfere girip yanması sağlanarak görevine son verildi.
Uzay istasyonu, uzay boşluğunda insanların konaklaması ve çalışması için hazırlanan platformdur. Şu ana kadar yapılan uzay istasyonları alçak Dünya yörüngesine gönderilmiştir. Uzay istasyonlarının diğer uzay araçlarından başlıca farkı, hareket etmek için büyük roketlerinin olmamasıdır. Uzay istasyonlarına gitmek için roketi olan diğer uzay araçları kullanılır. Uzay istasyonları, yörüngede haftalarca, aylarca, hatta yıllarca kalmak üzere tasarlanırlar.
Uzay istasyonları, uzayda uzun süre kalmanın organizma üzerindeki etkilerini araştırmak için kullanıldıkları gibi ağırlıksız ortamda çeşitli bilimsel deneyler yapmak için de uygun bir mekân sunarlar. Hâlen uzayda en uzun kalma rekoru, Mir uzay istasyonunda 437,7 gün kalan Valeri Polyakov'a aittir.
SSCB

Ana madde: Salyut
Ana madde: Mir
İlk uzay istasyonu, Uzay Yarışı döneminde yörüngeye fırlatılan SSCB'ye ait Salyut 1'dir. SSCB uzaya yedisi Salyut serisinden, biri Mir olmak üzere sekiz uzay istasyonu göndermiştir. Buralarda edinilen uzun zaman tecrübeleriyle SSCB'den sonra gelen Rusya, bu konudaki daha sonraki uluslararası projelere büyük katkılarda bulunmuştur.
ABD

Ana madde: Skylab
ABD'nin uzay istasyonu Skylab, 1970'li yıllarda kullanılmıştır. Skylab Projesi'nde üç astronottan oluşan üç mürettebat grubu, zamanın uzayda kalma rekorunu kırmışlardır.
SL-2, SL-3 ve SL-4 kod adlarını taşıyan bu insanlı uzay uçuşlarının ilkinde kalkışta arızalanan ve istasyonun aşırı derecede ısınmasını önlemek için yapılmış olan bir Güneş şemsiyesinin tamiri söz konusuydu. Tamirin başarılı olmaması durumunda istasyon, kısa sürede aşırı sıcaktan dolayı kullanılamaz hâle gelecekti. 25 Mayıs 1973'te bir Saturn IB roketiyle uzaya fırlatılan ekip, önce arızalanmış koruyucu şemsiyenin yerine bir yedeği yerleştiren uzay yürüyüşleri yaparak başarılı oldular. Bundan sonra normal programa geçerek toplam 28 gün uzay istasyonunda kaldılar. Bu ekibi yine üçer kişiden oluşan iki ekip takip etti. 28 Temmuz 1973'te başlayan SL-3 uçuşu 59, 16 Kasım 1973'te başlayan SL-4 uçuşu da 84 gün sürdü. Son ekip 8 Şubat 1974'te Dünya'ya döndü.
Uluslararası istasyonlar

Ana madde: UUİ
Uzaya gönderilen en büyük istasyon, çeşitli ulusların işbirliği içinde inşa ettikleri Uluslararası Uzay İstasyonu olmuştur. 1998 yılında yörüngede inşaatı başlanan UUİ'nun yapımı 2011'de tamamlandı. İstasyonun 2020 yılına kadar görevine devam etmesi plânlanmıştır. Yapılagelmiş en büyük uzay istasyonu olup Dünya'dan çıplak gözle görülebilmektedir. 2009'da yeni ünitelerle Dünya'nın en büyük yapay uydusu olmuştur. İstasyonda düşük yerçekimi şartlarında (İng. İngilizce: microgravity) biyoloji, kimya, tıp, fizik vb. konularda araştırmalar yapılmaktadır.
Uluslararası Uzay İstasyonun Uzay Mekiği Atlantis tarafından STS-132 görevine giderken çekilmiş resmi (23 Mayıs 2010)
Operasyon Valkyrie

| --- | --- |
Valkyrie
Valkyrie film afişi
Yönetmen: Bryan Singer
Yapımcı: Christopher McQuarrie Bryan Singer Gilbert Adler Chris Lee
Senarist: Christopher McQuarrie Nathan Alexander
Oyuncular: Tom Cruise Christian Berkel Kenneth Branagh Kevin McNally Carice van Houten Bill Nighy David Schofield Terence Stamp
Müzik: John Ottman
Görüntü yönetmeni: Newton Thomas Sigel
Kurgu: John Ottman
Stüdyo: United Artists
Dağıtıcı: MGM
Türü: Macera
Yapım yılı: 2008
Çıkış tarih(ler)i:  25 Aralık 2008   30 Ocak 2009
Süre: 120 dakika
Dil: İngilizce
Bütçe: 90 Milyon $
Hasılat: $200,276,784 (Dünya çapında)
Resmî sitesi
Operasyon Valkyrie,  2008 ABD-Almanya ortak yapımı politik gerilim, savaş filmdir. Özgün adı Valkyrie olan film 30 Ocak 2009 tarihinde Türkiye'de de gösterilmiştir.
Bryan Singer'in yönettiği ve Tom Cruise'nin başrolde oynadığı film gerçek olaylara dayanmaktadır ve II. Dünya Savaşı'nın son yılında Adolf Hitler'e yapılan suikast girişimini anlatmaktadır.
Tom Cruise'un bu film için seçilmesi, Alman siyasetçiler ve von Stauffenberg ailesinin üyeleri arasında, aktörün Almanya'da şüphe ile bakılan Scientology tarikatı nedeniyle tartışmalara neden oldu. Bu nedenle, film yapımcıları başlangıçta Almanya'da çekim yerleri kurmakta zorlandılar ancak daha sonra Berlin'in tarihi Bendlerblock gibi yerlere erişim izni verildi. Alman gazeteleri ve film yapımcıları filmi ve von Stauffenberg'in komplosunun küresel farkındalığını yayma niyetini desteklediler.
Film, 22 Ocak 2009'da ticari olarak gösterime girdiğinde ABD ve Almanya'da karışık eleştiriler aldı.
Konusu

II. Dünya Savaşı tüm hızıyla devam etmektedir. Halk, ordu, herkes Adolf Hitler'in peşinden gitmektedir. 1942'ye kadar her şey yolundadır ve Nazi Almanyası'nın orduları hızla ilerlemektedir.
Ve yıl 1944: Alman ordusu artık savaşmaktan yorulmuş ve geri çekilmeye başlamıştır, büyük kayıplar vermektedir. Bu savaşın yanlış olduğunu düşünen Albay Claus von Stauffenberg (Tom Cruise) Adolf Hitler'e bir suikast planı yapmıştır. Hitler'in toplantı yapacağı masanın kenarına içinde bomba bulunan bir çanta koymuştur. Bomba patlamış fakat şans eseri Hitler yaralı olarak kurtulmuştur.
Hitler'in öldüğünden emin olan Albay Stauffenberg, Valküre Operasyonu'nun başlaması emrini verdirir. Başlangıçta tüm subaylar -Hitler'in öldüğünden emin olunca- Albay Stauffenberg'e itaat eder ve birliklerine SS subaylarını tutuklama emri verir. Tüm SS subayları tutuklanır. Fakat Berlin Yedek Taburu komutanı, Joseph Goebbels'i tutuklamak için Halkı Aydınlatma ve Propaganda Bakanlığına geldiğinde telefonda Hitler'le konuşur ve Führer'in ölmediğine ikna olur. Bu vakitten sonra her şey tersine döner ve isyan bastırılır. İsyana katılan tüm subaylar asılarak ve kurşuna dizilerek idam edilir.
Oyuncular

| Oyuncu | Rolü |
| --- | --- |
Tom Cruise: Albay Claus von Stauffenberg
Manfred-Anton Algrang: Albert Speer
David Bamber: Adolf Hitler
Matthias Freihof: Heinrich Himmler
Carice van Houten: Nina Schenk Gräfin von Stauffenberg (von Stauffenberg'in karısı)
Kenneth Branagh: Tümgeneral Henning von  Tresckow
Eddie Izzard: Orgeneral Erich Fellgiebel
Tom Wilkinson: Generaloberst Friedrich Fromm
Thomas Kretschmann: Albay Otto Ernst Remer
Gerhard Haase-Hindenberg: Reichsmarschall Hermann Göring
Christian Berkel: Albay Albrecht Mertz von Quirnheim
Jamie Parker: Üsteğmen Werner von Haeften
Bill Nighy: Orgeneral Friedrich Olbricht
David Schofield: Feldmarschall Erwin von Witzleben
Terence Stamp: Generaloberst Ludwig Beck
Kevin McNally: Carl Goerdeler
Çekimler

Çekimler 18 Temmuz 2007'de Berlin'de başladı. Valkyrie'nin 80 milyon dolarlık bir bütçeye sahip olduğu ve üçte ikisinin Almanya'da geçeceği tahmin ediliyordu. Alman Federal Film Fonu, Birleşik Sanatçılara prodüksiyona yardımcı olması için 4.8 milyon € (6.64 milyon $) verdi. Yapımcılar Tempelhof Uluslararası Havaalanı'nın siyasi mahkûmlar için eski bir Nazi hapishanesi olan Columbia Haus'unda çekim izni aldılar. Prodüksiyon ayrıca Brandenburg'un yukarısındaki hava sahasında pratik yapan, yanlarında boyalı gamalı haçları olan II. Dünya Savaşı uçaklarını da içeriyordu. Film için yaklaşık 70 set yapıldı. Yapımcılar ayrıca eski Reich Hava Bakanlığı binasında ve von Stauffenberg'in erkek kardeşiyle birlikte kaldığı evin dış cephesinde çekim yaptılar.
Merkezin gerçek konumu günümüzün kuzeydoğu Polonya'sında olmasına rağmen, Hitler'in Doğu Cephesi Genel Merkezi olan Wolfsschanze'in bir kopyası Berlin'in 60 kilometre güneyinde inşa edildi. İnşası on iki hafta sürdü. 1944'te bombaları gizlemek için kullanılan bazı evlerde de filme yer verildi. Hitler'in Bavyera konutu Berghof'un içi de Hitler'in eşi Eva Braun'un çektiği film ve gizli koleksiyoncuların sahip olduğu mobilya modelleri tasarlayarak çoğaltıldı. Yapım, Reich Bakanlığı tarafından kullanılan mobilyalar ve bir zamanlar Hitler'in masasını süsleyen nesneler de dahil olmak üzere hayatta kalan Nazi kalıntılarından da yararlandı. Ekranı Almanya'da büyük ölçüde kısıtlanan Nazi sembolleri de çeşitli yerlerde kullanıldı ve film yapımcıları yerel sakinlere uyarırlarken, Berlin'de çekimler sırasında gamalı haçların kullanımına tanık olan yoldan geçen bir kişi, resmi bir şikayette bulundu. Filmin yapımı için Nazi sembollerini göstermek üzere kurulan sitelerin sahiplerinden de benzer suçlamalar yapıldı. Çekimler de Babelsberg Stüdyolarında yapıldı. 19 Ağustos 2007'de çekimler sırasında, bir kamyonun yan paneli kırıldı ve on bir kişi yaralandı ve bir kişi de hastaneye yattı. Kazazedeler stüdyo tarafından sunulan anlaşmayı reddederek 11 milyon dolar tazminat talep ettiler.
Tom Cruise, Von Stauffenberg'in Bendlerblock'ta infaz sahnesini filme almadan önce, oyuncular ve ekip bir an sessizlik içinde kaldılar. Sahnenin filme çekilmesi tamamlandıktan sonra, Almanya'daki bir işleme tesisinde yapım sonrası süreç için çekimlerin geliştirilmesi için gönderildi fakat geliştirme sırasında yanlış kimyasal maddeleri kullanılması filme hasar verdi ve ekibin sahneleri yeniden çekebilmesi için hükûmetten izin almasını gerektirdi. İzin verildi ve filmin sözcüsü programın ve bütçenin etkilenmediğini belirtti.
Filmin açılışında yer alan Tunus sahnesinin mekanları için Singer, Ürdün ve İspanya'daki mekanları inceledi, ancak buralar estetik ve ekonomik kriterleri karşılamadı. Kaliforniya'daki Cougar Buttes çölü nihayetinde Tunus'u temsil etmek için seçildi. Üretim bütçesi, von Stauffenberg'in yaralanmalarını gerçekçi hale getirmek için görsel efektler sağlayacak şekilde ayarlandığından, yalnızca bilgisayar tarafından üretilen avcı uçakları için yeterli değildi. Singer bunun yerine savaş sırasında iki P-40 Warhawks kullandı.
Tom Cruise, filmde Albay Claus von Stauffenberg rolünde.
Claus von Stauffenberg

| Claus von Stauffenberg |
| --- | --- |
Claus von Stauffenberg, 1944
Doğum: 15 Kasım 1907(1907-11-15) Jettingen, Württemberg
Ölüm: 21 Temmuz 1944 (36 yaşında) Bendlerblock, Berlin
Bağlılığı:  Weimar Cumhuriyeti  Nazi Almanyası  Alman direnişi (1943-1944)
Hizmet yılları: 1926-1944
Rütbesi: Albay
Birimi: 17. Süvari Alayı 1. Hafif Tümeni (6. Panzer Tümeni) 10. Panzer Tümeni kurmay başkanı Ersatzheer kurmay başkanı
Çatışma/savaşları: II. Dünya Savaşı
Ödülleri:    

Stauffenberg 1926'da
Claus von Stauffenberg (Tam adı: Claus Philipp Maria Schenk Graf von Stauffenberg, 15 Kasım 1907; Jettingen, Württemberg - 21 Temmuz 1944; Bendlerblock, Berlin), Nazi Almanyası'nın kurmay subayı (Albay). 20 Temmuz suikast girişiminin baş mimarlarındandır.
Hayatı

Erich Hoepner komutasındaki 1. Hafif Tümeni (sonraki 6. Panzer Tümeni)ne atanmış ve Eylül 1938'de Südet Bölgesine girmiş ve konuşlandırılmıştır. 6. Panzer Tümeni ile Polonya Seferi'ne katıldıktan sonra amcası Nikolaus von Üxküll-Gyllenband'ın daveti üzerine Ludwig Beck liderliğindeki Nazi karşıtı hareketine katılmıştır.
Fransa Seferi ve Barbarossa Harekâtı'na katılarak Birinci Sınıf Demir Haç Madalyasını almıştır. Moskova Muharebesi öncesinde Aralık 1941'de OKH Harekât Şubesine tayin edilerek Almanya'ya dönmüştür. 1 Ocak 1943'te Yarbaylığa yükseltilmiş ve Mart ayında Kuzey Afrika Cephesi'nde Tunus'ta bulunan Hans-Jürgen von Arnim komutasındaki Afrika Ordular Grubu (Heeresgruppe Afrika)'na bağlı Friedrich von Broich komutasındaki 10. Panzer Tümeni'nin kurmay başkanlığına atanmıştır.
Von Broich Tunus'un düşmeden önce Stauffenberg'i uçakla Almanya'ya göndereceğine söz vermiştir. Fakat 7 Nisan'da çekilme harekâtını komuta ederken Kraliyet Hava Kuvvetlerine bağlı bir uçağının konvoya saldırısına uğrayarak ağır yaralanmış ve sonuçta sol göz, sağ elinin bütün parmağı ve sol elinin dördüncü ve beşinci parmakları kaybetmiştir.
Savaşın asıl amacının Sovyet Rusya'yı yıkmak olması gerektiğini savunuyordu. Ayrıca işgal edilen bölgelerdeki yerli halka ve Yahudilere karşı yapılan haksızlıkları ve zulmü yanlış buluyordu. Buna bir son vermek için darbe yapmak gerektiğini düşünüyordu. Hitler'in ölümüyle bütün bu vahşet ve sefilliğe bir son verebileceğini düşündü.
Stauffenberg'in terfi etmesi ve Hitler'e yakınlaşması

1944 yılının Haziran ayının sonuna doğru Stauffenberg için çok önemli bir olay oldu. Stauffenberg kıdemli Albaylığa terfi etti ve Anayurt Ordusunun Başkanı Friedrich Fromm'un Kurmay Başkanlığına getirildi. Böylelikle hem Fromm'un adına Anayurt Ordusuna emir verecek duruma geçti hem de Hitler ile sık sık ve doğrudan görüşme olanağı buldu. Gerçekten de Hitler Yedek Ordu komutanı General Friedrich Fromm'u ya da yardımcısı Claus von Stauffenberg'i haftada iki kere karargahına çağırmaya ve Rusya'da azalan tümenleri için taze takviyeler istemeye başlamıştı. Stauffenberg bu görüşmelerden birine bomba koyabilir ve Hitler'i de öldürebilirdi.
7 Temmuz 1944 tarihinde Hellmuth Stieff'in giriştiği suikast başarısız olunca bizzat Hitler'i öldürmeye karar verdi.
20 Temmuz'da Doğu Prusya'nın Rastenburg (Bugün Polonya'da Kętrzyn, 1945-1950 arasında Rastembork adını taşıdı) kasabasındaki karargahında (Wolfsschanze) bulunan Hitler komutanlarıyla savaşın son durumu ile ilgili bir toplantı yapmak istedi. Stauffenberg de bu toplantıya gitmesi gereken kurmaylardandı. Bu yüzden suikast girişimini yapmak için bu günü uygun gördü.
Hitler'e suikast girişimi

Ana madde: 20 Temmuz suikast girişimi
Planı: Toplantı odasına girince içinde İngiliz yapımı zaman ayarlı iki tane bomba bulunan çantasını Hitler'in yakınına koyacak, ardından anlaşmalı olduğu emireri onu telefondan arandığı bahanesiyle dışarı çağıracak, Stauffenberg de hazır bekler durumdaki uçağıyla doğrudan Berlin'e uçup Hitler'n öldüğünü ve yönetimin artık Wehrmacht'ta olduğunu bildiren bildirgeyi Alman halkına duyuracaktı.
İnfaz edilmesi

Daha sonra Joseph Goebbels, Hitler'in hayatta olduğunu radyodan açıkladı ve, Hitler bizzat devlet radyosunda hayatta olduğuna dair konuşma yaptıktan sonra komplocular darbenin başarısız olduğunu fark etti. Komplocular, Bendlerstrasse'deki ofislerinde kısa süreli çarpışma sırasında Stauffenberg omzundan yaralandı. Stauffenberg ve yandaşları 21 Temmuz 1944 günü apar topar ofisinde tutuklandılar. Kendi hayatını kurtarmak için bir girişimde bulunan ortak-komplocu Generaloberst Friedrich Fromm, Bendlerblock'ta (Ordu Karargahı) doğaçlama bir mahkeme yaparak komplocuları ve elebaşlarını kınadı ve ölüme mahkûm etti. Friedrich Fromm'un emriyle, bir kamyonun farlarıyla aydınlatılan Bendlerblock'un iç avlusunda, derme çatma bir infaz mangası tarafından (21 Temmuz 1944) o gece saat 01:00 dan önce tüfekle vurularak idam edildiler.
Stauffenberg'den sonra idam edilecek olan yaveri Teğmen von Haeften üçüncüydü. İnfaz sırası Stauffenberg'deydi ancak Teğmen von Haeften, Stauffenberg ile idam mangası arasına kendi geçti ve Stauffenberg'in yerine vuruldu. İdam edilirken Stauffenberg'in son sözleri Es lebe unser Heiliges Deutschland! (Yaşasın kutsal Almanya'mız!) diye bağırmak olmuştur. Fromm, idam edilen subayların (eski komplocuların) Berlin'in Schöneberg bölgesindeki Alter St.-Matthäus-Kirchhof'ta askeri törenle derhal gömülmelerini emretti. Ancak ertesi gün Stauffenberg'in cesedi SS tarafından mezardan çıkarıldı, madalyaları ve rütbeleri alındı ve yakıldı. Stauffenberg'in ailesi ise çoktan ülkeden kaçmıştı.
Planın bir diğer merkezi figürü Stauffenberg'in en büyük kardeşi Berthold Schenk Graf von Stauffenberg'di. 10 Ağustos 1944'te Berthold, Yargıç-Başkan Roland Freisler huzurunda özel "Halk Mahkemesinde" (Volksgerichtshof) yargılandı. Bu mahkeme Hitler tarafından siyasi suçlar için kuruldu. Berthold, o günün ilerleyen saatlerinde Berlin'deki Plötzensee Hapishanesinde yavaş yavaş boğularak idam edilen sekiz komplocudan biriydi. Öldürülmeden önce Berthold boğuldu ve ardından birçok kez dirildi.Hoffmann 2013, s. 127 İnfazın tamamı ve birçok canlandırma, Hitler'in boş zamanlarında izleyebilmesi için filme alındı.
Göstermelik duruşmalarında 200'den fazlası mahkûm edildi ve idam edildi. Hitler, kendisine karşı çıkmasından korktuğu herkesi ortadan kaldırmak için 20 Temmuz suikast girişimini bahane olarak kullandı. Geleneksel askeri selamın yerini Nazi selamı aldı. Sonunda tasfiye sırasında 20.000'den fazla Alman öldürüldü veya toplama kamplarına gönderildi.
Soldan sağa: Stauffenberg, Tümamiral Karl-Jesco von Puttkamer, Havacı Orgenerali Karl-Heinrich Bodenschatz, Adolf Hitler ve Mareşal Wilhelm Keitel (Wolfsschanze, 15 Temmuz 1944)