stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Çanakoluk, Samandağ

| Çanakoluk |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Hatay ilinin Türkiye'deki konumu
ÇanakolukÇanakoluk'un Hatay'daki konumu
Koordinatlar: 36°10′26″N 36°03′22″E﻿ / ﻿36.174°K 36.056°D﻿ / 36.174; 36.056
Ülke:  Türkiye
İl: Hatay
İlçe: Samandağ
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 972
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 326
İl plaka kodu: 31
Posta kodu: 31800
Çanakoluk, Hatay ilinin Samandağ ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Çanakoluk; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 1.035 |  |
| 2018 | 1.036 |  |
| 2017 | 1.012 |  |
| 2016 | 999 |  |
| 2015 | 1.001 |  |
| 2014 | 976 |  |
| 2013 | 977 |  |
| 2012 | 952 |  |
| 2011 | 951 |  |
| 2010 | 933 |  |
| 2009 | 927 |  |
| 2008 | 926 |  |
| 2007 | 881 |  |
Qijiang

| Qijiang 綦江区 |
| --- | --- |
Semt
Qijiang semti
Qijiang
 Qijiang'ın Çongçing'deki konumu
Koordinatlar: 29°1′41″K 106°39′5″D﻿ / ﻿29.02806°K 106.65139°D﻿ / 29.02806; 106.65139
Ülke:  Çin
Şehir: Çongçing
Yüzölçümü
 • Toplam: 2750 km²
Nüfus (2020)
 • Toplam: 1.011.334
 • Yoğunluk: 367,8/km²
Zaman dilimi: UTC+08.00 (CST)
Resmî site www.cqqj.gov.cn
Qijiang (Çince: 綦江区; pinyin: Qíjiāng Qū), Çin'in doğrudan yönetilen şehirlerinden biri olan Çongçing'in 26 semtinden biridir. Semt, kentin güneyinde yer almaktadır. Yüzölçümü 2.750 km² olan semtin nüfusu 1 Kasım 2020 tarihi itibarı ile 1.011.334'tür.
Qianxi, Guizhou

| Qianxi 黔西市 |
| --- | --- |
İlçe düzeyi şehir
Qianxi şehri
QianxiQianxi'nin Çin'deki konumu
Koordinatlar: 27°0′31″K 106°1′56″D﻿ / ﻿27.00861°K 106.03222°D﻿ / 27.00861; 106.03222
Ülke:  Çin
Eyalet: Guizhou
İl düzeyi şehir: Bijie
Yüzölçümü
 • Toplam: 2380 km²
Nüfus (2010)
 • Toplam: 695.947
 • Yoğunluk: 292,41/km²
Zaman dilimi: UTC+08.00 (CST)
Resmî site www.gzqianxi.gov.cn
Qianxi (Çince: 黔西市; pinyin: Qiánxī shì), Çin'in Guizhou eyaletine bağlı Bijie il düzeyi şehrinde bulunan bir şehirdir. Şehir, eyaletin batısında yer almaktadır. Yüzölçümü 2.380 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 695.947'dir.
Çiçekyazı, Kavak

| Çiçekyazı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Samsun
Koordinatlar: 41°03′43″N 36°09′11″E﻿ / ﻿41.062°K 36.153°D﻿ / 41.062; 36.153
Ülke:  Türkiye
İl: Samsun
İlçe: Kavak
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 88
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0362
Posta kodu: 55850
Resmî site 
Çiçekyazı, Samsun ilinin Kavak ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı Ulamaca 'dır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 88
2000: 288    
1997: 148
İlhan Sipahioğlu

İlhan Sipahioğlu (d. 1922, Kayseri - ö. 5 Temmuz 1981), Türk siyasetçidir.
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Serbest Avukatlık, Türkiye Büyük Millet Meclisi X. ve XI. Dönem İzmir Milletvekilliği, XI. Dönem TBMM Başkanvekilliği yapmıştır. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Zincirlikuyu Mezarlığı'ndaki kabri
İhsan Uyar

| İhsan Uyar TOP> 1978-44 |
| --- | --- |
Doğum: 14 Şubat 1956 (68 yaşında) Yeşilhisar, Kayseri, Türkiye
Bağlılığı:  Türkiye
Branşı:  Türk Kara Kuvvetleri
Hizmet yılları: 1978-2016
Rütbesi:  Orgeneral
Birimi: KK Personel İşlem Daire Başkanlığı GK Personel Daire Başkanlığı Türk Kara Kuvvetleri Kurmay Başkanlığı
Komutası: 55. Mekanize Piyade Tugayı Topçu ve Füze Okulu 4. Kolordu
Ailesi
Eşi: Fatma Uyar
Çocukları: 1

İhsan Uyar (14 Şubat 1956) Türk asker. Eski Türk Kara Kuvvetleri Kurmay Başkanı.
Yaşamı ve kariyeri

14 Şubat 1956 tarihinde Kayseri'nin Yeşilhisar ilçesinde doğdu. 1978'de Kara Harp Okulundan topçu teğmen rütbesiyle mezun oldu. 1979'da Topçu ve Füze Okulundaki sınıf eğitimini tamamladı. Kara Harp Akademisini bitirerek kurmay subay oldu.
2003'te tuğgeneral rütbesine terfi etti. Bu rütbede 2003-2005 arası Kara Kuvvetleri Personel İşlem daire başkanlığı, 2005-2007 arası 55. Mekanize Piyade Tugayı komutanlığı görevlerinde bulundu. 2007'de tümgeneral rütbesine terfi etti. 2007-2009 arası Genelkurmay Personel Daire Başkanlığı, 2009-2011 arası Topçu ve Füze Okulu komutanlığı yaptı.
2011'de korgeneral rütbesine terfi etti. 2011-2013 arası 4. Kolordu komutanlığı yaptıktan sonra 2013 yılında Türk Kara Kuvvetleri kurmay başkanlığına atandı. 2015'te orgeneral rütbesine terfi etti.
Türk Kara Kuvvetleri Kurmay Başkanı olduğu dönemde meydana gelen 15 Temmuz Darbe Girişimi sırasında Kara Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Salih Zeki Çolak ile birlikte Genelkurmay karargâhında derdest edilerek Akıncı Üssü'ne götürüldü. 28 Temmuz 2016'daki Yüksek Askerî Şûra toplantısı öncesi Eğitim ve Doktrin Komutanı Orgeneral Kamil Başoğlu ile birlikte emekliliğini istedi ve emekliye ayrıldı.
Petit Verdot

| Petit Verdot |
| --- | --- |
Üzüm (Vitis)
Petit Verdot üzümleri
Rengi: Kırmızı
Tür adı: Vitis vinifera
Diğer adı: Verdot
Köken:  Fransa
Önemli üretim yerleri: Bordo, Avustralya, Arjantin, Kaliforniya, Virginia
Petit Verdot esasen klasik Bordo karışımlarında kullanılan bir çeşit kırmızı şaraplık üzümdür. Bordo'daki diğer çeşitlerden çok daha geç olgunlaşır bu nedenle kendi bölgesinde gözden düşmüştür. Olgunlaştığında karışıma küçük miktarlarda tanen, renk ve lezzet katar. Petit verdot daha güvenilir bir şekilde olgunlaştığı ve tek çeşit şarap haline getirildiği Yeni Dünya'daki şarap üreticileri arasında dikkat çekti. Cabernet Sauvignon harmanlarının orta damak tadının 'sertleştirilmesinde' de faydalıdır.
Gençken aromaları muz ve kalem talaşına benzetilir. Olgunlaştıkça güçlü menekşe ve deri tonları gelişir.
Tarih

Petit Verdot muhtemelen Bordo'daki Cabernet Sauvignon'dan öncedir ama kökenleri belirsizdir. On sekizinci yüzyıla ait kayıtlar vardır ancak özellikleri Gironde'den çok daha sıcak iklimlerde bir köken olduğunu gösterir.
Tressot'un bir ebeveynidir diğer ebeveyni ise Toulouse yakınlarındaki Tarn vadisinden bir üzüm olan Duras'tır. Her ikisinin de Romalılar tarafından Akdeniz'den iç bölgelere taşınırken bölgeye getirilmiş olması mümkündür.
Dağılımı ve şarapları > Arjantin

Arjantin'de bazı Petit Verdot blokları vardır ancak yıllarca Fer olarak etiketlendi.
Dağılımı ve şarapları > Avustralya

Verdot James Busby'nin 1832 koleksiyonuna dahil edildi ve 1840'larda Sir William Macarthur tarafından denendi. 2000 yılında Avustralya'da 1600 hektar vardı ve Güney Avustralya'daki Kingston Estate Fransa'dakinden dört kat daha fazla ekime sahipti. Birkaç yıl boyunca eskiyecek olan masif, kuluçka dönemindeki, tek çeşit şaraplar yapmak için giderek daha fazla kullanılıyor- Pirramimma bu yaklaşımı destekledi ve Warrumbungle Wines yaşlanma potansiyelini vurgulamak için yalnızca eski/mahzen bağlarını piyasaya sürdü.
Dağılımı ve şarapları > Şili

Şili'de 2003'te 137 hektar vardı.
Dağılımı ve şarapları > Fransa

Fransa'da hemen hemen tüm Petit Verdot klasik Bordo karışımına yapı kazandırmak için küçük miktarlarda kullanıldığı içinde Bordo'da çoğunlukla da Médoc'ta yetiştirilir. Ancak geç olgunlaşma bazı yıllarda tüm mahsulün kaybedildiği ve yalnızca her dört yılda bir uygun şekilde olgunlaştığı anlamına gelir; bu nedenle, özellikle daha erken olgunlaşan şaraba yönelik eğilimiyle gözden düşmüştür. Château Palmer karışımında %6'ya kadar Petit Verdot bulundurması alışılmadık bir durumdur bu da şaraplarında yüksek Merlot oranını sertleştirmeye yardımcı olur. % 1–3 daha yaygındır.
Dağılımı ve şarapları > İtalya

İtalya'da bazen Maremma (Toskana) ve Lazio'da yetiştirilir.
Dağılımı ve şarapları > Peru

Peru'da Petit Verdot asmaları güney Ica Bölgesi'nde yetiştirilmektedir. Ica'dan gelen çöl havası üreticilerin % 100 çeşitlilikte Petit Verdot şarapları yapmasına imkan verir. Tacama şaraphanesi % 100 Petit Verdot üzümleriyle en kaliteli şaraplarından biri olan "Don Manuel" i üretir.
Dağılımı ve şarapları > Portekiz

Portekiz'de bazen Alentejo'da yetiştirilir ve bu bölgenin kendine özgü iklim koşulları nedeniyle harika sonuçlar elde edilir.
Dağılımı ve şarapları > Amerika Birleşik Devletleri

Meritage Bordeaux harmanlarının bolluğu 2003 yılında 360 hektar olan Kaliforniya'daki çeşitliliğe büyük ilgi gördü. Daha dengeli ve daha sıcak iklim üzümün güvenilir bir şekilde olgunlaşmasında büyük bir yardımcıdır ve üreticiler tek çeşitleri de denemeye başladı. Ayrıca Arizona, Colorado, Oregon, Texas, Virginia, Maryland, Missouri, Kuzey Carolina, New Jersey, Pennsylvania, Long Island, New York, New Mexico ve Washington'da ekilir.
Petit Verdot yukarıdaki ülkelere ek olarak İngiliz Kolombiyası, Yeni Zelanda, Güney Afrika ve İspanya'da Bordo tarzı karışımlarda "baharat" olarak kullanılır.
Asma ve bağcılık

Yapraklar belirgin şekilde uzatılmış bir merkezi lob ile 3-5 lobludur. Küçük, silindirik salkımlar kanatlıdır ve küçük siyah taneleri vardır.
Petit Verdot ('küçük yeşil') adı üzümle ilgili temel sorunlardan birine atıfta bulunur; bu çoğu zaman meyvelerin çiçeklenme sırasında doğru hava koşulları olmadan düzgün bir şekilde gelişememesidir. Bordo iklimi için genellikle çok geç gelen geç olgunlaşmayı da ifade eder. Petit Verdot dal başına ikiden fazla salkım oluşturması bakımından da kendine özgü bir özelliğe sahiptir.
Eş anlamlıları

Bouton, Carmelin, Heran, Lambrusquet Noir, Petit Verdau, Petit Verdot Noir, Verdot ve Verdot Rouge.
Konuyla ilgili yayınlar

Robinson, Jancis Vines, Grapes & Wines Mitchell Beazley 1986 1-85732-999-6
Bir bardak Petit Verdot
Petit Verdot yaprağı
Tacama tarafından Don Manuel % 100 Petit Verdot şarabı
Pişkale

Pişkale (Farsça: پيش قلعه), İran'ın Kuzey Horasan Eyaleti'nde şehir.
Eyaletin Mane ve Semelgan şehristanı'ndaki, Mane bahşı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 1.631 kişi ve 465 hanedir.
İlyuşin İl-2

| İlyuşin İl-2 |
| --- | --- |

Türü: Yer Saldırı
Ulusal köken:  Sovyetler Birliği
Üretici: İlyuşin
Tasarımcı: Sergey İlyuşin
İlk uçuş: 2 Ekim 1939
Hizmete giriş: 1941
Hizmetten çıkış: 1954 (Yugoslavya ve Bulgaristan)
Durumu: Hizmet dışı
Üretim aralığı: 1941-45
Üretim sayısı: 36.183
Değişimleri: İlyuşin İl-10
İlyuşin İl-2 (Rusça: Ил-2 Штурмовик) veya diğer adıyla Sturmovik, yer hedeflerine yönelik bir Sovyet II. Dünya Savaşı uçağıdır.
Sergey İlyuşin tarafından 1938'de tasarlanmıştır. 36183 adetle, II. Dünya Savaşı'nın en çok üretilen ve Cessna 172'den sonra tüm zamanların en çok üretilen üçüncü uçağıdır.
Tasarım özellikleri

İlk tasarlanan Il-2'ler yer hedeflerine yapılan saldırılarda uçaksavar silahlarına karşı korunmak için kalın bir ön zırhla kaplanmışlardır. Sonraları Il2'lerin arkadan açılan avcı uçakları atışlarına karşı son derece savunmasız olduğu anlaşılmış ve Il-2M modeli ile arka tarafa bir makineli tüfekçi personel konmuş, aynı zamanda arka tarafın zırhı da artırılmıştır. Il-2'ler mürettebatı, motoru, radyatörleri ve yakıt tankını koruyan kalın bir zırha sahipti. Bu sayede en yoğun düşman ateşi altında bile üslerine dönmeyi başarabiliyorlardı. Il-2'ler sağlam zırhlı Alman tanklarına karşı çaresiz kaldıkları gibi birçoğu Bf-109 a hedef olmaktan kurtulamamıştır. Ancak yine de birçok Alman tankını etkisiz hale getirmiştir.
Ayrıca Bakınız

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
En çok üretilen uçaklar listesi
Polikarpov Po-2
Messerschmitt Bf 109
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4997283-2  LCCN: sh91001746  NLI: 987007553877105171 
Kursk Muharebesi sırasında saldırıya geçmiş Il-2'ler
Pontus Cumhuriyeti

Pontus Cumhuriyeti (Yunanca: Δημοκρατία του Πόντου, Dimokratiya Tu Pontu), Karadeniz'in güney sahilinde kurulması önerilmiş bir Pontus Rum devletiydi. Ülke topraklarının Kuzey-doğu Anadolu'da yer alan tarihi Pontus Bölgesi ve günümüz Türkiye'sinin Karadeniz Bölgesi'nin bir kısmını da kapsaması düşünülmüştür. Bu önerilen ülke, 1919 Paris Barış Konferansı'nda tartışılmış fakat Eleftherios Venizelos yönetimindeki Yunan hükûmeti, böyle bir devletin güvence altında olamayacağından çekinmiştir. Böylece, daha geniş çapta önerilmiş bir ülke olan Wilson Ermenistanı'na dahil edilmiştir. En nihayetinde, iki ülke de var olamamıştır. Pontus Rum nüfusu katliama uğrayarak 1922'den sonra Türkiye'den sürgün edilmiş ve Sovyetler Birliği ya da Yunanistan'ın Makedonya bölgesine yerleştirilmiştir. Bu olaylar zinciri daha sonra 1923 yılında Yunanistan ile Türkiye arasında gerçekleşmiş olan nüfus mübadelesinin bir parçası olarak tanınacaktır. Günümüzde Yunan politik çevreleri, mübadeleyi Rum Kırımı'ndan ayrıştırılamaz olarak görmektedir.
Demografi

1914 tarihli bir Osmanlı istatistik raporunda Rum nüfusunun (Müslüman Rumlar hariç) 350.000'i geçmediği, nüfusun yaklaşık %17'sini oluşturduğu belirtiliyordu; ancak Osmanlı İmparatorluğu'ndaki Rum nüfusu hakkında kesin istatistikler bulunmuyordu ve Osmanlı yetkilileri tarafından derlenen rakamlar, özellikle askerlik hizmetinden kaçınmak ve vergilerini en aza indirmek için Müslüman yetkililere kayıt yaptırmaktan kaçınan Osmanlı Rumları için güvenilir kabul edilmiyordu.
Konstantinopolis Ekümenik Patrikhanesi'nin istatistiklerine göre, I. Dünya Savaşı öncesinde Pontus'taki Rum nüfusu 650.000 idi. Benzer şekilde, o dönemdeki Yunanistan Dışişleri Bakanlığı'nın resmi bir raporunda, Rum nüfusunun Birinci Dünya Savaşı öncesinde 700.000 olduğu yazıyordu; bu sayı, 1912'de Kâmil Paşa'nın Osmanlı hükûmeti tarafından resmen tanındı; o zaman Patrikhane ile bir anlaşmaya varıldıktan sonra, Pontus Rumları için parlamento sandalyesi sayısı 7 olarak belirlendi (veya her 100.000 kişiye 1 Yunan milletvekili). Sergei Rudolfovich Mintslov, 1916'da bir araştırma yayınlayarak Platana ve Trabzon bölgelerinin %32,4'ünün Rum olduğunu belirtti.
Şubat 1919'da imzalanan ve Paris Barış Konferansı'na sunulan bir muhtırada, Pontus'un kendi kaderini tayin etmesi çağrısında bulunan yerel bir Yunan heyeti, Pontus'un soykırım öncesi Rum nüfusunun, birkaç yıl önce Türk zulmünden kaçan 350.000 ek sayılmaksızın 700.000 olduğunu belirtti; Pontus'ta ayrıca Türkler, Çerkezler, Ermeniler, Tatarlar ve Türkmenler gibi azınlıklar da vardı.
Sonrası

Pontus Rum toplumunun büyük bir kısmı, Yunan ve Türk nüfus mübadelesinin bir parçası olarak, 1923'teki Lozan Antlaşması sırasında ve sonrasında göçe zorlanmıştır. Kayıtlar, 182.169 Pontus Rumunun nüfus mübadelesinin bir parçası olarak yerinden edildiğini gösteriyor. Pontus Rumlarının çoğu, daha önceki Pontus göçlerinin yeri olan ve dolayısıyla aile bağları bulunan Sovyetler Birliği'ne gitti. Geri kalanların çoğu, kendilerine tam vatandaşlık hakları verilen Yunanistan'a (çoğunlukla Yunan Makedonya'sına) göç etti. Günümüzde Rusya'dan göç eden Pontus Rumları da benzer ayrıcalıklara sahip olmaktadır. Yunanistan'da Pontus göçmenlerine Póndii deniyordu.
1914 Osmanlı nüfus sayımına göre Osmanlı'nın Anadolu vilayetlerindeki uyrukların oranı.
Çungar-Aladağ Millî Parkı

| Çungar-Aladağ Ulusal Parkı> Kazakça: Жоңғар Алатауы ұлттық паркі, Jońǵar Alataýy ulttyq parki.IUCN kategori II (millî park) |
| --- | --- |
Çungar Aladağ Ulusal Parkı'nda Malus sieversii ağaçlarının yabani toplulukları
Alan türü: Ulusal park
Devlet:  Kazakistan
Federasyon: Almatı Eyaleti
İl: Sarkand
Koordinatları: 45°0′K 80°0′D﻿ / ﻿45.000°K 80.000°D﻿ / 45.000; 80.000
Kapladığı alan: 356.022 hektar (879.750 akre; 3.560 km2; 1.375 sq mi)
Kuruluş tarihi: 30 Nisan 2010
Kontrol kuruluşu: Kazakistan Tarım Bakanlığı Orman ve Fauna Komitesi
İnternet sitesi http://www.fhc.kz/kz/forest/330/5933/
Çungar-Aladağ Ulusal Parkı (Kazakça: Жоңғар Алатауы ұлттық паркі, Jońǵar Alataýy ulttyq parki), ayrıca Jungar Aladağ veya Çungarya Aladağ, Kazakistan'ın güneydoğusunda Çin sınırında izole kalmış, buzullu bir dağ silsilesi olan Çungarya Aladağları'nın ekolojisini korumak için 2010 yılında kurulan ulusal parktır. Parkın kuruluşunun bir nedeni, kayısı, kızamık, kiraz ve kuş üzümü de dahil olmak üzere yabani meyve ağaçları ormanlarını korumaktır. Parkın yüzölçümünün yaklaşık %1'i, dünyadaki tüm kültürlü elma çeşitlerinin öncüleri olan Malus sierversii ağaçları ile ormanlanmıştır. Park 300 km uzunluğundadır (batıdan doğuya) ve Almatı Eyaleti'nin 300 km kuzeydoğusunda, Aksu ilçesi, Sarkand ilçesi ve Alakol ilçesi sınırları içinde yer almaktadır.
Topografya

Park, güneydeki Tanrı Dağları ile kuzeydeki Altay Dağları arasındaki bir sıradağ olan Çungarya Aladağları'nın kuzey yamacında yer almaktadır. Parkın arazisi dağlıktır, dik, kayalık kanyonlar ve güneyden kuzeye doğru akan nehirlerden oluşmaktadır. İki ana nehir - Aksu Nehri ve Lepsy Nehri - parktan kuzey ve batıdan Balkaş Gölü'ne akar. Dağlar geniş buzullara sahiptir.
Ekolojik bölge

Park, Kuzey Asya'daki Tanrı Dağları sıradağlarını ve kuzeyde Çungarya Aladağları gibi bazı bitişik sıradağları kapsayan Tanrı Dağları dağ bozkırı ve çayırları ekolojik bölgesinde (WWF # 1019) bulunmaktadır. Ekolojik bölge, bozkırdan alpin çayırlarına ve buzullara kadar olan yükseklik bölgelerinden dolayı izolasyonu ve yüksek biyolojik çeşitliliği ile boreal, bozkır ve çöl coğrafi bölgeleri arasında bir geçiş bölgesi olarak bilinir. Orta yüksekliklerde, ormanları desteklemek için yeterli yağış görülür.
İklim

Çungar-Aladağ'ın iklimi Köppen iklim sınıflandırmasına göre soğuk, yarı kurak iklimdir ancak orta ve yüksek rakımlar daha fazla yağış alır ve çevredeki bölgeden daha soğuktur. "Koppen Bsk" iklimi çöl nemli iklimleri arasında yer alan bozkır iklimlerinin karakteristiğidir ve tipik olarak yağış buharlaşmanın üzerindedir. Çungar-Aladağ'da sıcaklıklar ocak ayında ortalama −1.9 °C (28.6 °F) ile Temmuz ayında 25.9 °C (78.6 °F) arasında değişebilir. Yükseklik ve konumdan kaynaklanan değişimlerle yıllık ortalama yağış 362 mm'dir.
Bitkiler ve hayvanlar

Bölge, çeşitli coğrafi ve iklim bölgelerinin birleşim bölgesinde olduğu ve aynı zamanda yüksek dikey aralık nedeniyle Kazakistan'daki biyolojik çeşitlilik açısından Altay bölgesinden sonra ikinci sıradadır. İrtifa bölgeleri çöl, otlak, çalı, orman, çayır ve alpin çiçek topluluklarını kapsar. Zhetysu Alatau Dağları'nın (parkın kapsadığı alan) florası, 112 ailede ve 622 cinste 2.168 vasküler bitki türü içerir. Türlerin 76'sı bölgeye endemiktir.
Ormanlar çoğunlukla çam ve ladin içermekle birlikte, parkta önemli sayıda yabani meyve ağacı vardır. En iyi bilinen, dünyadaki tüm ekili elma çeşitlerinin kaynağı olarak kabul edilen Malus sieversii'dir.
Parkta, son yıllarda bir dizi kar Leoparı görülmüştür.
Turizm

Çevre eğitimi ve turizm tesisleri geliştirilmektedir. Şu anda parkta yedi turist rotası bulunmaktadır:
"Etnografik tur" (Çungar Aladağ'daki tarihi yerler)
"Jasılköl"
"Bilimsel ve bilgilendirici tur" (yabani elma ağacı yetiştiriciliği için elverişli yerler)
"Shumsky Buzulu"
"Jasilkol Zirvesi"
"Sarkansky Ormanı"
"Lepsy Ormanı"
Çungar Aladağ Ulusal Parkı (kırmızı çizgi ile çevrili)
Çungar-Aladağ Ulusal Parkı'nda yetişen Malus sieversii türü elmalar
Pişhur bahşı

Pişhur bahşı (Farsça: بخش پیشخور), İran'ın Hamedan Eyaleti'nde bulunan Famenin şehristanı'nın 2 bahşından birisidir.
Bahşın 2006 yılı nüfusu 4,327 kişi ve 1,141  hanedir.
Ölüm öpücüğü (Ateşli silah)

Ruj tabancası
Ölüm öpücüğü veya ruj tabancası, Soğuk Savaş sırasında KGB tarafından kullanılan bir tabancaydı. Rujun içine gizlenmiş bu tabanca, yalnızca bir mermi atışı yapabilmekteydi.
Pińczów ilçesi

| Pińczów ilçesi |
| --- | --- |
İlçe
Powiat pińczowski
  Bayrak Arma 

Ülke:  Polonya
Voyvodalık: Świętokrzyskie
Merkez: Pińczów
Yüzölçümü
 • Toplam: 811.03 km²
Nüfus (2019)
 • Toplam: 39.100
 • Yoğunluk: 48/km²
Pińczów ilçesi Polonya'nın Świętokrzyskie voyvodalığında bulunan bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2019 yılı itibarıyla 39.100'dür. İlçenin merkezi Pińczów şehridir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: no2015129401  VIAF: 286144647702216685112   WorldCat (LCCN): no2015-129401
Pontus Kartalı

Geleneksel "Pontus Kartalı" tasarımı
Pontus Kartalı, Karadeniz Rumları olarak da adlandırılan Pontus Rumları'nın başlıca etnik sembolüdür. Sembolde, kartal kanatlarını açmış ve sol omzunun üzerinden yana bakıyor şekilde resmedilir. Kartal, önerilen Pontus Rum etnik bayraklarında görünür ve birçok Pontus kuruluşu bunu logolarının bir parçası olarak kullanır.
Sembolün tarihi ve evrimi

Sol omzunun üzerinden bakan kanatlı bir kartal, en az MÖ 200'den beri Pontus'ta bir sembol olarak kullanılmıştır. Pontus tarihçisi Sam Topalidis, çift başlı kartalın eski Mezopotamya'da bir sembol olarak ortaya çıktığını ve eski Anadolu'ya Asurlu tüccarlarla birlikte geldiğini öne sürer. Daha sonra Hititler, Ermeniler ve Persler tarafından çeşitli varyasyonları kullanılmıştır. Hititler de ikonografilerinde tek başlı kartalı kullanmışlardır.
Günümüzde Ukrayna'da bulunan eski bir Yunan kolonisi olan Olbia'da bulunan kartalları tasvir eden sikkeler, (M.Ö. y. 350-330) Modern Rusya'daki Taman Yarımadası'ndaki Yunan mezar höyükleri de (M.Ö 400) kartal tasvirlerini içerir.
En eski Pontus Rum yerleşimlerinden biri olan Sinop'ta basılan sikkelerde kartallar da MÖ 330 kadar erken bir tarihte tasvir edilmiştir. MÖ 300 ile 200 yılları arasında Sinop sikkelerinde başı dönmüş ve kanatları açık kartal görülmektedir. Kartal aynı zamanda eski bir Roma sembolü (aquila) ve daha sonra bir Bizans sembolüydü. Çift başlı kartal Bizans sanatında 900'lü veya 1000'li yıllarda karşımıza çıkar. Tarihçi George Finlay , Trabzon Ayasofya'da I. Manuel Komnenos'un bir portresini gördü; Finlay, "cübbesi dairesel madalyonlar üzerinde iki sıra tek başlı kartallarla süslenmiştir" dedi. Portre günümüzde kayıptır. Finlay ayrıca Trabzon'daki Nyssa Kilisesi'nin şimdi yıkılmış olan St. Gregory'sini de gördü ve duvarlardaki freskleri kaydetti. Kilisedeki resimlerde bir imparator ve imparatoriçe tasvir edilmiştir; imparatoriçenin cübbesinde çift başlı kartallar, imparatorun cübbesinde ise tek başlı kartallar vardı.
Kartal daha sonra Pontos bölgesinin bir Orta Çağ krallığı olan Trabzon İmparatorluğu'nda imparatorluk sembolü olarak kullanıldı. Tek başlı kartallar, 1200'lü yıllarda Trabzon'da şehir mimarisinde ortaya çıktı. Trabzon İmparatorluğu'nun imparatorları ve imparatoriçeleri kıyafetlerinde tek veya çift başlı kartallarla tasvir edilmiştir. Örneğin, III. Aleksios döneminde imparatoriçe Theodora Kantakuzene, cübbesinde çift başlı kartallarla tasvir edilmiştir.
Modern kullanımı

Günümüzde Pontus kartalı, Pontus grupları ve yayınları tarafından bir sembol olarak kullanılmaktadır. Örneğin, Yunanca Archeion Pontou dergisini çıkaran Pontus Araştırmaları Komitesi 1920'lerden beri Pontus kartalını bir sembol olarak kullanmıştır. Pontiaki Estia dergisi de kartalı 1950'lerde ikon olarak kullandı.
Pontus kartalı dini anlamda da sembol olarak kullanılmaktadır. Dormition Bayramı'nda, kuzey Yunanistan'daki Pontus Rumları, Meryem Ana'nın ikonasını taşıyan bir tören alayı düzenlerler. Simge standı tavus kuşu, haç ve Pontus kartalı resimleriyle süslenmiştir. Amerika Başpiskoposu Elpidophoros, Rum Kırımını anma töreninde Pontus kartalını gösteren bir pankart kullanmıştır.
Birçok kuruluş Pontus kartalını logolarının bir parçası olarak kullanmaktadır: Avustralya'nın Pontus Federasyonu'nun simgesi olarak bir Avustralya çiziminin üzerine yerleştirilmiş altın bir Pontus kartalı vardır. Avustralyalı Pontiaki Estia grubu da aynı şekilde kartal logosuna sahiptir.
Modern kullanımı > Bayraklarda kullanımı

Önerilen birçok Pontus bayrağı vardır; hiçbiri evrensel olarak resmi bayrak olarak kabul edilmemiştir. Sarı zemin üzerine siyah Pontus kartalı birçok kuruluşta yaygındır. Farklı Pontus örgütleri farklı bayraklar ve pankartlar kullanmaktadır. ABD'nin New York kentindeki Queens'de bulunan Komninoi Pontus Topluluğu, siyah Pontus kartalı ile sarı bir bayrak kullanıyor. Rusya'daki Vityazevo Yunan Cemiyeti'nde de kullanılmaktadır. Güney Avustralya'daki Pontuslu Kardeşliği (Pontian Brotherhood) de siyah Pontus kartallı sarı bir bayrak kullanmaktadır. Afişleri de aynı tasarıma sahiptir. Atina merkezli Argonauti-Komninoi Pontus Rum Derneği, kartal ve Argonot'u tasvir eden siyah çizgili sarı bir bayrak kullanmaktadır.