I. Maximilian (Bavyera elektörü)
Alman siyaseti ve Otuz Yıl Savaşları

Maximilian Alman siyasetine karışmadan dükalığı yönetiyordu. 1607 yılında, Protestan'ların önemli bir kalesi haline gelen özgür Donauwörth şehri için imparatorluk yasağı (Almanca: Reichsacht) kararı alındı. Görev Maximilian’a verildi. Aralık 1607'de askerler şehri işgal etti ve Katolik üstünlüğünü yeniden sağlamak için güçlü adımlar atıldı. Bu eylemden endişe duyan bazı Protestan prensler, çıkarlarını savunmak için Protestan Birliği'ni kurdu. Buna karşılık olarak 1609'da, Maximilian'ın önemli katkılarıyla Katolik Birliği kuruldu.
1619'da imparatorluk için aday gösterildi ancak reddetti. Maximilian, Bohemya'da savaşın patlak vermesinden kaynaklanan zorluklarla karşı karşıya kaldı. Ekim 1619'da Kutsal Roma İmparatoru II. Ferdinand ile bir anlaşma yaptı ve büyük tavizler karşılığında kuvvetlerini imparatorun hizmetine verdi. Önce mücadele alanını daraltmak için Protestan Birliği ile bir tarafsızlık antlaşması yaptı. Masrafların teminatı için II. Ferdinand, Yukarı Avusturya'yı 1628'e kadar Maximilian’ın kullanımına verdi. 8 Kasım 1620'de Tilly Kontu Johann Tserclaes komutasındaki birlikler, Prag yakınlarındaki Beyaz Dağ Savaşı'nda aynı zamanda Palatina Elektörü olan Bohemya Kralı Frederick’in güçlerini yendi.
Ren Palatina kontları 1356'dan beri Kahyalık ofisini (Almanca:  Erztruchsess) ve Elektör vazifesini elinde bulunduruyordu. 1623 yılında bu görevler ve Palatina bölgesi resmen Maximilian'a verildi.
Daha sonra İmparatorluk kuvvetlerinin başında olan Albrecht von Wallenstein'ın azledilmesini sağlamaya çalışan bir oluşumun lideri oldu. 1630 yılında Regensburg Dieti'nde (Almanca: Regensburger Kurfürstentag) Ferdinand bu talebi kabul etmek zorunda kaldı. Savaş sırasında tarafsız kalmaya çalışan Maximilian, Fransa Kralı ile gizli Fontainebleau Antlaşması'nı (1631) imzaladı, ancak bunun hiçbir faydası olmadı. Fransa ve İsveç müttefik oldu.
1632'nin başlarında İsveç'li Gustavus Adolphus dükalığa girerek Münih'i işgal etti. O sıralarda Wallenstein tekrar İmparatorluk kuvvetlerinin başına getirildi. Maximilian, İmparator'un yardımını ancak Wallenstein'ın emrine girmek şartıyla alabildi. İsveç ve Fransız müttefiklerinin tahribatı ağır olunca, İsveçlilerle ve Fransa Kardinali Richelieu ile barış görüşmesi yapmak zorunda kaldı. Görüşmede, 1629 yılında imzalanan İade Fermanı'nda değişiklikler önerdiyse de bu çabalar sonuçsuz kaldı.
Eylül 1638'de Baron Franz von Mercy, o zamanlar Kutsal Roma İmparatorluğu'nun en büyük ikinci ordusu olan Bavyera ordusuna başkomutan olarak atandı. Mercy ve Feldmareşal Johann von Werth, Fransa ve İsveç cephelerinde başarıyla savaştılar.
Mart 1647'de Maximilian, Fransa ve İsveç ile Ulm Ateşkesi'ni (1647) imzaladı ve İmparator III. Ferdinand ile ittifakından vazgeçmeye zorlandı. Ancak Maximilian, 14 Eylül'de ateşkesi bozdu ve Ferdinand ile olan ittifakına geri döndü. Bunun üzerine Bavyera yine yağmalandı ve ordusu Mayıs 1648'de Zusmarshausen Savaşı'nda yenildi. Vestfalya Barışı ile işgal sona erdi.
Bu antlaşma ile Maximilian, Yukarı Palatina bölgesini elinde tutmaya devam etti ancak Aşağı Palatina bölgesini V. Frederick'in oğlu ve vârisi Charles Louis'e geri vermek zorunda kaldı. Ayrıca Charles Louis'e Elektörlük (Palatina) iade edildi. Ancak önemli bir saray ofisi (Almanca: Erzamt) olan Kahyalık geri verilmedi. Palatina için sekizinci bir saray ofisi oluşturuldu (Hazine, Maliye (Almanca: Erzschatzmeister). Böylece Bavyera hem kahyalık ofisini hem de Elektörlük (Bavyera) unvanını korumuş oldu. Bu düzenleme ile Elektör sayısı yediden sekize yükseldi.