stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Dünya Kitap Günü
Tarih seçimi

Dünya Kitap Gününe dair fikir, 1922 yılında Valensiyalı yazar Vicente Clavel Andrés'in Miguel de Cervantes'i onurlandırmanın bir yolu olarak, önce doğum tarihi olan 7 Ekim 1926'da kutlandı. Daha sonra ise 1930 yılında ölüm tarihi olan 23 Nisan ile değiştirildi. 1995 yılında UNESCO, Dünya Kitabı ve Telif Hakkı Gününün 23 Nisan'da kutlanmasına karar verdi, çünkü bu tarih aynı zamanda William Shakespeare ve Inca Garcilaso de la Vega'nın ölümünün yanı sıra bazı önde gelen yazarların doğumunun veya ölümünün yıldönümü olmasıydı.
Bölgelere göre Dünya Kitap Günü > Katalonya

Katalonya'da, İspanya'da, Aziz George Günü(Diada de Sant Jordi) olarak kutlanır. Aziz George, bu tarihi bölgenin Korucuyu azizi olarak 1436 yılından bu yana anıldı ve sevilen ve saygın insanlar arasındaki hediye alışverişini kapsamıştır. Katalonya'daki Aziz George Günü, sevilen insanlara Kitaplar ve Güller vermekle kutlanır ve Katalanlar için bugün koruyucu azizlerini onurlandırma ve kültürlerinin sevgilerini gösterme fırsatıdır
Bölgelere göre Dünya Kitap Günü > İsveç

İsveç'te, bugün Världsbokdagen ("Dünya Kitap Günü") olarak bilinir ve telif hakkı yönünden nadiren bahsedilir. Normalde 23 Nisan'da kutlanırken, Paskalya ile çatışmadan kaçınmak için 2000 ve 2011 yıllarında 13 Nisan'a taşındı.
Bölgelere göre Dünya Kitap Günü > Birleşik Krallık ve İrlanda

Birleşik Krallık ve İrlanda'da, Dünya Kitap Günü, Mart ayında, her yıl ilk Perşembe günü düzenlenen ve özel basımların yayınlanmasına denk gelen bir yardım etkinliğidir. 23 Nisan'daki yıllık kutlama, bağımsız yardım kuruluşu The Reading Agency tarafından düzenlenen Dünya Kitap Gecesi'dir.
Bölgelere göre Dünya Kitap Günü > Amerika Birleşik Devletleri

Kensington, Maryland'da Uluslararası Kitap Günü 26 Nisan'a en yakın Pazar günü bir sokak festivali ile kutlanır.
Modern Kitap Basımı ”, Berliner Walk'un dördüncü heykeli (altıdan). Açılış: 21 Nisan 2006
Tunuslu öğrenciler 2012 Dünya Kitap Günü'nde sokakta okuma yapıyorlar
Dünya Kitap Günü 2011'de Helsinki, Finlandiya'da Kitap Fuarı
Polonya'da Łódź'da "5 dakikalık okuma" kampanyası (daha ziyade, 5 dakikalık okuma içeriği bir sayfa kağıda basılmıştır)
Bu vesileyle Mexico City'deki Monterrey Teknoloji ve Yüksek Öğrenim Enstitüsü'nde kampüs kütüphanesinin dışında yüksek sesle okuma forumu
Eçmiyazin Katedrali

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  Ermenistan
Kriter: Kültürel: ii, iii
Referans: 1011
Tescil: 2000 (24. oturum)
Bölge: Batı Asya
Eçmiyazin Katedrali, Ermenistan'ın Eçmiyazin kentinde bulunan Ermeni Apostolik Kilisesi'nin ana kilisesidir. Bilginlere göre, antik Ermenistan'da inşa edilen ilk katedraldir</ref> ve dünyanın en eski katedrali olarak kabul edilir.
Dünya Tuvalet Günü

|    Dünya Tuvalet Günü |
| --- | --- |

Resmî adı: World Toilet Day
Ülke: Ulusal
Başlama: 19 Kasım 2001 (gayri resmi) ve 19 Kasım 2012 (resmi BM Günü olarak)
Tarih: 19 Kasım
Bağlantılı günler: Küresel El Yıkama Günü
Dünya Tuvalet Günü (WTD), 19 Kasım'da küresel sağlık krizi ile mücadele etmek için harekete geçmek için resmi Birleşmiş Milletler uluslararası gözlem günüdür. Dünya çapında 4,5 milyar insan "güvenli şekilde yönetilen temizlik" olmaksızın yaşamaktadır. Dünya Tuvalet Günü, Dünya Tuvalet Örgütü tarafından 2001 yılında kuruldu. On iki yıl sonra Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, Dünya Tuvalet Günü'nü 2013 yılında BM resmi bir günü ilan etti. Gözlem fakir ülkelerde halka açık alan, paylaşılan alan, evler, şehir ve köylerde insanların kullanımı için tuvalet, umumi tuvalet, sanisette, alafranga tuvalet, alaturka tuvalet, rezervuar, pisuvar, kompost tuvalet yaratılması için uğraşır.
UN-Water, Dünya Tuvalet Günü'nün resmi toplayıcısıdır. UN-Water resmi Dünya Tuvalet Günü web sitesini tutuyor ve her yıl için özel bir tema seçiyor. 2017 yılında tema “atık su” idi. Dünya Tuvalet Günü, eğitim kampanyaları ve diğer aktivitelerle şekilleniyor, etkinlikler UN-Water, yerel sivil toplum kuruluşuları ve gönüllüler tarafından planlanıyor.
Güvenli çalışan bir tuvalete erişim, özellikle kadınlar için halk sağlığı, insan onuru ve kişisel güvenlik üzerinde olumlu bir etkiye sahiptir. Güvenli bir şekilde tedavi edilmeyen sağlık sistemleri, hastalığın yayılmasına izin verir. Ciddi toprak bulaşan hastalıklar ve kolera, diyare, tifo, dizanteri ve şistozomiyaz gibi su kaynaklı hastalıklar ortaya çıkabilir. Dünya çapında 892 milyon insan açık defekasyonu uygular.
"Sürdürülebilir Kalkınma Hedefi 6", tüm açık ve kesin açıklar için temizlik sağlamayı amaçlamaktadır. Dünya Tuvalet Günü, insanlara bu hedefe ulaşmak için harekete geçmeleri için ilham veriyor.
Kuruluş

2013 yılında BM-Water ve “İçme Suyu ve Temel Sanitasyon Üzerine Tematik Öncelikli Alan (TPA)”, her yıl Dünya Tuvalet Günü'ne nezaret etme yetkisini aldı. Bu yetki Birleşmiş Milletler Çözümü A / 67 / L.75'te açıklanmıştır.
UN-Water, etkinlikleri, aktiviteleri ve gönüllü fırsatları açıklayan Dünya Tuvalet Günü web sitesini yönetmektedir. 2017 yılında, hikâyeler "atık su" temasıyla uyumlu olarak "insan atığı ve bununla ne yapmamız gerektiği" ile ilgili idi.
2016 yılında Dünya Tuvalet Günü kampanyası ve ilgili yayınlar sosyal medya, özel web siteleri ve diğer kanallar aracılığıyla milyonlarca insana ulaştı.
UN-Water, her yıl için temayı seçer ve duyurur. Sivil toplumu, düşünce kuruluşlarını, sivil toplum örgütlerini, akademisyenleri ve şirketleri o yılın temasını benimsemeleri için harekete geçiriyorlar. Organizasyonları ve hükûmetleri, ister küresel ister yerel sanitasyon konularında faaliyet ve eylem planlamaya teşvik ederler.
Çalışma

Dünya Tuvalet Günü'ne öncülük ederken, dünya çapındaki topluluklar sanitasyon temalı "Acil Durumlar" için bir araya geliyor. 42 ülkede 63'ten fazla etkinlik düzenlendi. Etkinlikler arasında eğlenceli koşular, farkındalık yürüyüşleri, tuvalet temizleme programları, karnavallar ve hatta motosiklet yürüyüşleri sayılabilir. Organizatörler dünya çapında toplulukları bir araya getirerek küresel sağlık sorunlarıyla ilgili farkındalık yaratır ve insanları yerel toplumlarında sağlık sorunlarıyla meşgul eder.
Topluluk grupları, özel şirketler, üniversiteler ve STK'lar tüm dünyada etkinlikleri planlamaktadır. Katılan ülkeler şunlardır: Bangladeş, Benin, Bhutan, Burundi, Kamboçya, Kamerun, Kanada, Çin, Kongo-Brazzaville, Fransa, Gambiya, Almanya, Gana, Hindistan, Endonezya, İtalya, Kenya, Moğolistan, Mozambik, Namibya, Hollanda, Pakistan, Filipinler, Senegal, Tanzanya, Amerika Birleşik Devletleri ve Vietnam.
Raporların lansmanı

Bazı kuruluşlar Dünya Tuvalet Günü'nde tuvaletle ilgili (veya sanitasyonla) raporlar yayınlamaktadır. Örneğin:
Dünya Sağlık Örgütü, UNICEF ve USAID (2015) “Daha İyi Su, Sanitasyon ve Hijyen ile Beslenme Sonuçlarının İyileştirilmesi: Politika ve Programlara İlişkin Pratik Çözümler”
Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) (2016) "WASH @ Work: kendi kendine eğitim el kitabı"
Tuvalet Kurulu Koalisyonu (2017) "Sanitasyon Ekonomisi"
Kentsel Yoksullar için Su ve Sanitasyon (WSUP) (2017) "Fekal çamur yönetimi için uygun ortamın güçlendirilmesi için kılavuz"
Sürdürülebilir Sanitasyon İttifakı üyeleri (SuSanA), WASH ile ilgili konularda Wikipedia makalelerini güncellemek için 2017 yılında Dünya Tuvalet Günü etrafında ivme kullanmıştır. Bu, sağlık kriziyle ilgili halk eğitimine katkıda bulunur. 19 Kasım 2017'de yayınlanan "Follow the Flush" adlı belgesel, New York Şehri sokaklarında tuvaletle ilgili insanları eğitiyor.
Tarihi

19 Kasım 2001'de Dünya Tuvalet Örgütü (WTO), Singapurlu bir hayırsever olan Jack Sim tarafından kuruldu. Daha sonra 19 Kasım Dünya Tuvalet Günü ilan etti.
Aslında, tuvaletler sadece sanitasyon sistemlerinin ilk aşamasıdır. Dünya Tuvalet Günü etkinlikleri ve halkı bilinçlendirme kampanyaları, atık su arıtma, dışkı çöp yönetimi, belediye katı atık yönetimi, yağmur suyu yönetimi, hijyen ve el yıkama gibi geniş kapsamlı sağlık sistemlerine yönelik kamu bilincini artırmaktadır. Ayrıca BM Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri sadece tuvaletlerden daha fazlasını istiyor. Hedef 6, atığın güvenli bir şekilde işlenmesini sağlamak için tüm sistemi içeren yeterli sanitasyonu gerektirmektedir.
DTÖ, Dünya Tuvalet Günü için küresel tanınma için bastırmaya başladı. 2007'de Sürdürülebilir Sanitasyon İttifakı (SuSanA), Dünya Tuvalet Gününü de aktif olarak desteklemeye başladı. Sanitasyon krizine dikkat çekmeye yönelik çabaları 2010 yılında, insanlığın su ve sanitasyon hakkının BM tarafından bir insan hakları olarak resmen ilan edildiğinde desteklendi.
2013 yılında, Singapur Hükûmeti ve Dünya Tuvalet Örgütü arasındaki ortak bir girişim, Singapur'un "Herkes için Sanitasyon" adlı ilk BM kararına yol açtı. Karar, dünyanın sağlık krizini sona erdirmek için kolektif eylem çağrısında bulunuyor. Dünya Tuvalet Günü, 2013 yılında resmi bir BM günü ilan edildi. Bu karar, New York'taki BM Genel Kurulunun 67. oturumunda 122 ülke tarafından kabul edildi.
Egebank

| --- | --- |

Kuruluş: 9 Nisan 1928
Feshedilme: 2 Ocak 2002
Egebank 9 Nisan 1928 tarihinde İzmir'de yöresel bir banka olarak İzmir Esnaf ve Ahali Bankası adıyla kurulmuştur. 1959 tarihinden Egebank adıyla adını almıştır. Daha sonra %50 hissesine Bayraktar Holding ve %40 hissesine İhlas Holding ortak olmuştur.
21 Aralık 1999 tarihli 99/13765 sayılı Bakanlar Kurulu kararı çerçevesinde, Bankalar Kanunu'nun 14. maddesinin 3. fıkrası doğrultusunda Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu (TMSF) bünyesine alınmıştır.
Egebank, Yaşarbank, Yurtbank, Bank Kapital ve Ulusal Bank ile birlikte Sümerbank bünyesi altında birleştirildikten sonra, tamamı TMSF'ye ait olan Sümerbank hisseleri, 10 Ağustos 2001 tarihinde imzalanan hisse devir sözleşmeleri ile Oyak Holding tarafından satın alınmıştır. BDDK'nın 2 Ocak 2002 tarihli kararı ile verilen izin çerçevesinde Banka Oyak Bank ile birleştirilmiştir.
Oktay Aslanapa

| Oktay Aslanapa |
| --- | --- |
Doğum: 17 Aralık 1914(1914-12-17) Kütahya
Ölüm: 1 Nisan 2013 (98 yaşında) İstanbul
Milliyet: Türk
Meslek: Akademisyen
Önemli eser(ler): Türk Sanatı, Turkish Art and Architecture

Oktay Aslanapa (17 Aralık 1914, Kütahya - 1 Nisan 2013, İstanbul), Türk akademisyendir.
Yaşamı

17 Aralık 1914'te Mehmet Celâl Bey ve Esma Hacer Hanım'ın oğlu olarak Kütahya'da doğdu. İlkokul ve ortaokul yıllarında yaz tatillerinde çini fabrikalarında çırak olarak çalışarak harçlığını çıkardı. Çiniciliğe ilgisi bu yıllarda başladı. İlk ve orta okulları orada okuduktan sonra, 1932'de girdiği Bursa Erkek Lisesi'nden 1934'te mezun oldu. Aynı yıl Yüksek Öğretmen Okulu imtihanını kazanarak İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'ne kaydoldu. 1938'de tarih, felsefe ve coğrafya lisanslarıyla mezun oldu.
Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı imtihanını kazanarak Türk ve İslam Sanatı ihtisası yapmak üzere Almanya'ya gönderildi. Marburg/Lahn Üniversitesinde bir yıl çalıştıktan sonra savaş başlayınca yurda dönüp 1939 Ekiminden 1941 sonlarına kadar askerlik görevini yaptı. Terhis edilince Viyana'ya gönderildi. 1943 Mayısı'nda "Die Osmanischen Beitrage Zur İslamischen Baukunst" teziyle doktorasını verip döndü. Ekim ayında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nde yeni kurulmuş olan sanat tarihi bölümüne asistan olarak atandı. 1948'de "Osmanlılar Devrinde Kütahya Çinileri" teziyle doçentlik imtihanını verdi. 1960 yılında profesör ve Sanat Tarihi Kürsüsü Başkanı oldu. 1963'te Türk ve İslam Sanatı Kürsüsü'nü kurdu. Bu Kürsü'nün başkanı olarak çalışmalarını sürdürdü. 1977'de Sanat Tarihi Enstitüsü Müdürlüğüne seçildi. 1982 yılı düzenlemelerinden sonra, Arkeoloji ve Sanat Tarihi Bölümü Sanat Tarihi Anabilim Dalı öğretim üyesi ve Sanat Tarihi Araştırma Merkezi Müdürü olarak çalışmalarını sürdürmüştür. 1983 yılı başlarında emekli olmuştur. 20 Mayıs 1956'da Selma Günseli Pamukçu ile evlenmiş olan Aslanapa'nın Ayşe Çiğdem (1957) ve Fatma Banu (1961) adında iki kızı vardır.
1960'tan beri Diyarbakır, İznik, Kalehisar, Kayseri-Keykubadiye, Konya, Van ve Yenişehir, Bursa'da Türk Sanatı ile ilgili kazılar yaptı ve sonuçlarını yayınladı. Mimari konular yanında, çini-seramik konusunda özellikle İznik ve Kalehisar kazıları ile ilgili çalışmalarını makaleler ve kitap halinde yayınladı. Halı sanatı konusunda yaptığı araştırmalarla ilgili olarak da makale ve kitaplar yayınladı. Kitap ciltleri konusundaki araştırmalarını tebliğler halinde uluslararası toplantılara sundu ve yayınladı.
Anadolu'da uzun araştırma gezileri ve incelemelerine her kademede öğrencilerini de alarak onların çeşitli alanlarda yetişmelerini sağladı. Çok sayıda lisans ve doktora öğrencisi yetiştirdi ve tezlerini yönetti. Uluslararası kongre ve toplantılara tebliğlerle katıldı. Enstitü Müdürü olarak "Yıllık Seminer" toplantıları geleneğini kurdu ve "Sanat Tarihi Yıllığı" adlı derginin Edebiyat Fakültesi yayınları arasında düzenli olarak yayınlanmasına önayak oldu.
Alman Arkeoloji Enstitüsü, Türk Kültürü Araştırma Enstitüsü ve mesleki kuruluşlar ile vakıfların üyesidir.
Türk Kültür Tarihi ve Atatürk'ün Kültür Politikası derslerini veren Prof. Dr. Oktay Aslanapa İstanbul Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü'nde öğretim üyesiydi. Tedavi gördüğü Darülaceze'de 1 Nisan 2013 tarihinde 98 yaşında öldü. Kütahya Sultanbağı Mezarlığı'na defnedildi.
Çini-Keramik ile ilgili önemli kitap ve makaleleri

Osmanlı Devrinde Kütahya Çinileri, İstanbul 1949
Türk Sanatı, Selçuklu ve Osmanlı Halıları, Çini ve Minyatür, İstanbul 1961
Anadolu'da Türk Çini ve Keramik Sanatı, Ankara 1965
Kırmızı Hamurlu İlk Osmanlı Keramikleri, Türk Kültürü III/30, Ankara 1965
Eski Türk Çini Fırınları, Türk Kültürü III/30, Ankara 1965
Antalya Müzesi'nde Bulunan Selçuklu Çinileri Reşit Rahmeti Arat için, Ankara 1966
İznik Kazılarında Ele Geçen Keramikler ve Çini Fırınları, Türk Sanatı Tarihi Araştırma ve İncelemeleri II, İstanbul 1969 Türk Sanatı, İstanbul 1984
Kütahya Keramikleri, Atatürk'ün Doğumunun 100. Yılına Armağan, Kütahya, İstanbul 1981 s. 69-82
İznik Çini Fırınları Kazısı (1981-1986) EEMGB Kazı Sonuçları Bildirileri, Ankara 1987
Edsel

| --- | --- |

Tür: Bölüm
Kuruluş: 1957
Feshedilme: 1960
Genel merkezi: Dearborn, ABD
Sahibi: Ford Motor Company
Edsel Corsair
Edsel, Amerika Birleşik Devletleri merkezli eski bir otomobil markasıydı. Marka 1957 yılında Ford Motor Company tarafından kurulmuş olup 1960 yılında kapatılmıştır. Adını Henry Ford'un oğlu Edsel Ford'dan almaktadır.
Ford, Edsel markası ile hem General Motors, hem de Chrysler'e karşı pazar payını önemli derecede artırmayı ve Amerikan otomobil piyasasında kendisiyle GM arasındaki boşluğu kapatmayı umuyordu. Ford, tüketicileri Edsel'in geleceğin arabası olduğuna inandırmak için reklam kampanyasına yoğun bir şekilde yatırım yaptı. Ancak halka duyurulduktan sonra, çirkin, pahalı ve abartılı olduğu düşünülüyordu ve çağdaş Amerikan otomobil alıcıları arasında asla popülerlik kazanamadı.
Edsel adı ticari bir başarısızlık için popüler bir sembol haline geldi.
École nationale des travaux publics de l'État

| École nationale des travaux publics de l'État |
| --- | --- |


Kuruluş: 1954
Tür: Devlet Üniversitesi
Eğitim dil(ler)i: Fransızca, İngilizce
Rektör: Cécile Delolme
Konum: Vaulx-en-Velin, Fransa
Web sitesi: https://www.entpe.fr

École nationale des travaux publics de l'État (ENTPE), Lyon yakınlarındaki Vaulx-en-Velin'de bulunan bir Fransız mühendislik okuludur. 9 Ocak 1954'te kuruldu. 2011 yılında öğrenci sayısı 761'dir (%35'i kadın).
ENTPE, Conférence des grandes écoles'in bir üyesidir. Üniversite, mühendisleri üç yıl içinde yetiştiriyor ve bu mühendisler daha sonra inşaat mühendisliğinde çalışıyor. Jean-Baptiste Lesort, 14 Haziran 2010'dan 25 Ağustos 2015'e kadar kurumun mevcut direktörüdür.
Ünlü mezunlar

Jean Mallot, Fransız sosyalist siyasetçi
EGS Bank

| --- | --- |

Kuruluş: Temmuz 1995
Feshedilme: 28 Aralık 2001
Genel merkezi: İstanbul, Türkiye
Sahibi: EGS Holding
EGS Bank, Temmuz 1995 tarihinde İzmir'de yöresel bir banka olarak Ege Giyim Sanayicileri Yatırım Bank A.Ş. adıyla EGS Holding tarafından kurmuştur. 1 Aralık 1996 tarihinden Ege Giyim Sanayicileri Yatırım Bank A.Ş. (EGS Bank) adını almıştır. Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulunun (BDDK) 9 Temmuz 2001 tarihinde aldığı kararı ile EGS Bank'ın temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi TMSF'ye devredilmiştir. 26 Aralık 2001 tarihli TMSF kararıyla, Bankanın tüm aktif ve pasifleriyle Bayındırbank çatısı altında birleştirilmesine ve bankacılık işlemleri yapma ve mevduat kabul etme izninin 18 Ocak 2002 tarihi itibarıyla kaldırılmasına karar verilmiştir.
Ebu Simbel

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
[[Dosya:Panorama_Abu_Simbel_crop.jpg Ramesses II Tapınağı (solda) ve Nefertari Tapınağı (sağda)|frameless|upright=1]]
Konum:  Mısır
Kriter: Kültürel: i, iii, vi
Referans: 88
Tescil: 1979 (3. oturum)
Bölge: Arap Ülkelerindeki Dünya Mirasları
Koordinatlar: 22°10′13″K 31°37′32″D﻿ / ﻿22.17028°K 31.62556°D﻿ / 22.17028; 31.62556
Asaların ucu Hititler'deki gibi kıvrıktır ve kafalardaki tüyler çift olarak tasvir edilmiştir
Ebu Simbel (Arapça: أبو سنبل ya da أبو سمبل), Güney Mısır'da bulunan antik tapınak.
Ramses-II, Nubya'daki isyancıları bastırmak için yaptığı sefer sırasında bir fili takip ederek Ebu Simbel'e ulaşır. Ramses, buraya iki tapınak yapmaya karar verir.
Büyük tapınak dağın içi oyularak, 20 yılda yapılır. Kapısında 4 dev boy Ramses heykeli vardır. Küçük tapınak kraliçe Nefertari ve tanrıça Hathor a adanmıştır.
Ebu arapça 'baba' anlamına gelmektedir. Tapınağın girişini açıp, içindekileri götüren Giovanni Belzoni ye yol gösteren çocuğun adı ile anılır.
Yapılışı

Asvan Barajı yapımında Tapınak bulunduğu yerden şimdi olduğu yere taşınarak günümüzde adeta yeniden yapılmıştır.
Tapınak'ın şu anda olduğu yere taşınması, yekpare kayaların kesilip, sonra tekrar bir araya getirilmesiyle mümkün olmuştur. 
Kayaların kesilmesinin heykellerin görünüşlerine zarar vermemesi için estetik cerrahlarından bilgi alınmış, yüzlerde iz kalmaması için kesilecek yerler hassasiyetle belirlenmiştir. Yapılma gerekçesi ise Ramses'in karısına duyduğu aşkın ifadesi olmasının yanı sıra, ülkesi Mısır'ın düşmanlarına (Sudan) ne kadar güçlü olduğunu göstermek istemesidir. İçerisinde bulunan tapınma taşına senede bir gün, Ramses'in doğum gününde (21 haziran) günışığı doğrudan gelmekteyken, Asvan Barajı'nın yapımı sırasında şimdi olduğu yere taşınmasından sonra 20 Haziranda tapınma odasına günışığı doğrudan gelmekte. Baraj yapımı sırasında daha birçok tarihî eserin taşınması gerektiğinden, Mısır hükûmeti yardım eden ülkelere eserlerin bir bölümünü armağan etmişti. İspanya'ya armağan edilen Debod Tapınağı bunlardan birisidir. Bu ülkeler arasında Türkiye de vardır.
Adolf Hitler bibliyografyası

Mein Kampf, Hitler'in ilk kitabı
Adolf Hitler'in bu bibliyografyası, yalnızca İngilizce ve kurgusal olmayan bir bibliyografyadır. Hitler hakkında yazılmış binlerce kitap var; bu nedenle, bu her şeyi kapsayan bir liste değildir. Listeyi daha kolay yönetilebilir hale getirmek için liste gruplara ayrılmıştır.
Hitler'in yazdığı

Hitler, A. (1925). Mein Kampf.
Der Hitler-Prozeß vor dem Volksgericht in München [The Hitler Trial Before the People's Court in Munich]. 1924. OCLC 638670803.
Hitler, A. (1935). Zweites Buch (çev.) Hitler's Second Book: The Unpublished Sequel to Mein Kampf by Adolf Hitler. (Enigma Books: New York, 2006.978-1-929631-61-2ISBN'si 978-1-929631-61-2)
Hitler, A. (1945). My Political Testament. VikiKaynak Sürümü
Hitler, A. (1945). My Private Will and Testament.. VikiKaynak Sürümü
Hitler, A., et al. (1971). Unmasked: Two Confidential Interviews with Hitler in 1931. Chatto & Windus 0-7011-1642-0ISBN'si 0-7011-1642-0
Hitler, A., et al. (1974). Hitler's Letters and Notes. Harper & Satır.0-06-012832-1ISBN'si 0-06-012832-1
Hitler, A., et al. (2000). Hitler's Letters and Notes Enigma Books.978-1-929631-66-7ISBN'si 978-1-929631-66-7
Hitler'in konuşmaları

Baynes, N. (1942). The Speeches of Adolf Hitler, April 1922 – August 1939 V1. London, Oxford University Press. ISBN 0-598-75893-3
Baynes, N. (1942). The Speeches of Adolf Hitler, April 1922 – August 1939 V2. London, Oxford University Press. ISBN 0-598-75894-1
Domarus, Max (1990). Hitler: Speeches and Proclamations 1932 – 1934 V1. Bolchazy-Carducci Publishers, Inc. ISBN 0-86516-227-1
Domarus, M. (1992). Hitler: Speeches and Proclamations 1935 – 1938 V2. Bolchazy-Carducci Publishers, Inc. ISBN 0-86516-229-8
Domarus, M. (1996). Hitler: Speeches and Proclamations 1939 – 1940 V3. Bolchazy-Carducci Publishers, Inc. ISBN 0-86516-230-1
Domarus, M. (2004). Hitler: Speeches and Proclamations 1941 – 1945 V4. Bolchazy-Carducci Publishers, Inc. ISBN 0-86516-231-X
Miguel, M. (2004). Hitler: Speeches and Proclamations 1941 – 1945 V4. Miguel Melo Phipps Publishers, Inc. ISBN 0-86516-231-X
Domarus, M., Romane, P., ed. (2007). The Essential Hitler: Speeches and Commentary. ISBN 0-86516-665-X
Domarus, M. (2007). The Complete Hitler: A Digital Desktop Reference to His Speeches & Proclamations 1932–1945. ISBN 0-86516-658-7
Hitler, Adolf (1973) [1941]. Roussy de Sales, Raoul de (ed.). My New Order: A collection of Hitler's speeches. New York: Octagon Books. ISBN 0-374-93918-7.
Hitler'in illüstrasyonları

Bildendienst, Cigaretten (1979) [1936]. Adolf Hitler: Pictures of the Life of the Fuhrer. Northstar Commemoratives. 0-910667-04-7
Blundell, Nigel (1995). Pictorial History of Adolf Hitler. World Pubns. 1-57215-137-4
Hook, Alex (2004). Illustrated History of the Third Reich. TAJ Books. 978-1844060306
Kelly, Maurice E. (1990). Adolf Hitler. Olympic Marketing Corp. 0-908240-88-0
Lang, Jochen (1973). Hitler Close-Up: Hitler in Words and Pictures  Macmillan. 978-0671069629
Lorant, Stefan (1979). Sieg Heil: An illustrated history of Germany from Bismarck to Hitler. Bonanza Books. 0-517-27787-5
Matanle, Ivor (1983). Adolf Hitler: A Photographic Documentary. Crescent Books, New York. ASIN: B000GOW0PI
Toland, John (1978). Hitler: The Pictorial Documentary of His Life  Doubleday. 978-0385045469
Hitler'in sağlığı hakkında kitaplar

Binion, Rudolph (1976). Hitler Among the Germans. Northern Illinois University Press. 978-0875805313
Doyle, D. (2005). "Adolf Hitler's Medical Care" (PDF). Journal of the Royal College of Physicians of Edinburgh. 35 (1): 75-82. 18 Kasım 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 17 Ekim 2021.
Eberle, Henrik & Neumann, Hans-Joachim (2012). Was Hitler ILL?: A Final Diagnosis. Polity. 0-7456-5222-0
Heston, Leonard L. (1980). The Medical Casebook of Adolf Hitler: His Illnesses, Doctors, and Drugs. Stein & Day Pub. 0-8128-2718-X
Langer, Walter C. (1972).The Mind of Adolf Hitler: The Secret Wartime Report. Basic Books. 0-465-04620-7
Lewis, David (2004). The Man Who Invented Hitler: The Making of the Fuhrer (sic). Headline Book Publishing. 0-7553-1149-3
Murray, Henry A. (1943). Analysis of the Personality of Adolph Hitler: With Predictions of His Future Behavior and Suggestions for Dealing with Him Now and After Germany's Surrender.
Rosenbaum, Ron (1999). Explaining Hitler: The Search for the Origins of His Evil. Harper Perennial. 0-06-095339-X
Rudolph, Christin-Désirée (2016). Das Leck der Hitler-Thesen: Eine Psychopathographie. Rheine: Rudolph. ISBN 978-3-00-053332-7.
Schwaab, Edleff H. (1992). Hitler's Mind: A Plunge into Madness. New York: Praeger. ISBN 0-275-94132-9.
Victor, George (1999). Hitler: The Pathology of Evil. Potomac Books. 1-57488-228-7
Waite, Robert (1993) [1977]. The Psychopathic God: Adolf Hitler. Da Capo Press. 0-306-80514-6
Zalampas, Sherree O. (1990). Adolf Hitler: A Psychological Interpretation of His Views on Architecture, Art, and Music. Bowling Green, Ohio: Bowling Green University Popular Press. ISBN 0-87972-488-9.
Hitler'in vejetaryenliği hakkında kitaplar

Berry, Rynn (2004). Hitler: Neither Vegetarian Nor Animal Lover. Pythagorean Books. 0-9626169-6-6
Ferguson, Ron (2001). Hitler Was A Vegetarian. Famedram Publishers Ltd. 0-905489-71-3
Wilson, B. (1996). Mein Diat; Adolf Hitler's Diet [sic] New Statesman, volume 127 issue 4406 page 40.