stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yöneylem araştırması
Tarihçe > İkinci Dünya Savaşı

Blackett'in ekibi savaş çabasını amaçlayan bir dizi can alıcı analiz yaptı. Britanya sevkiyat kayıplarını azaltmak için konvoy sistemini tanıttı. Ancak savaş gemilerini kullanma ilkesine karşın ticari gemilere eşlik etmeleri genel olarak kabul edilse de, konvoyların küçük ya da büyük olmasının daha iyi mi kötü mü olduğu açık değildi. Konvoylar en yavaş üyenin hızına göre yol alıyordu bu yüzden küçük konvoylar daha hızlı yol alabilirdi. Ayrıca küçük konvoyların Alman U-Bot'ları tarafından saptanmasının daha zor olacağı tartışılıyordu. Öte yandan büyük konvoylar saldıranlara karşı daha çok savaş gemisini intikal edebilecekti. Blackett'in ekibi açıkça şunu gösterdi:
Geniş konvoylar daha etkilidir
Bir U-Bot tarafından saptanma olasılığı istatistiksel olarak konvoyun büyüklüğüne bağlı değildir
Yavaş konvoylar daha büyük bir risk altındadırlar (hepsi düşünüldüğünde geniş konvoylar yeğlendi)
Bir diğer çalışmada Blackett'in ekibi Kraliyet Hava Kuvvetleri Bombardıman Komutanlığı tarafından gerçekleştirilen bir araştırmanın raporunu incelediler. Araştırma için Bombardıman Komutanlığı Almanya'dan belli bir dönem sonra bombardıman baskınından dönen tüm bombardıman uçaklarını inceledi. Alman hava savunması tarafından uğratılan tüm hasar not edildi ve en hasarlı bölgelere zırh eklenmesi önerisi getirildi. Onların -hava aracı kaybının en düşük personel kaybıyla sonuçlanmasını sağlayabilecek- mürettebatın bir kısmını kaldırma önerisi komutanlıkça reddedildi.
Araştırmaya göre bunun yerine Blackett'in ekibi hasardan tümüyle kurtulmuş bölgelerin zırhla kaplanması gibi şaşırtıcı ve kontra sezgisel bir öneri yaptı. Araştırmanın sırf Almanya'dan başarıyla geri dönebilen hava araçlarını içerdiği için önyargılı olduğuna karar verdiler. Eğer alınan isabet aracın kaybına yol açıyorsa hasarsız bölgeler yaşamsal alanlar olmalıydı.
Almanlar hava savunmasını Kammhuber Hattı'nda birleştirdiğinde Kraliyet Hava Kuvvetleri bombardıman uçaklarının kara kontrol tertibatının hedefindeki bireysel hücrelerine uçan gece savaşçılarını basabilecekleri bir bombardıman uçağı akımına doğru uçtukları fark edildi. Geriye Kraliyet Hava Kuvvetleri'nin kaybını en aza indirgeme amacıyla bombardıman uçaklarının ne kadar yakın uçmaları gerektiğini ölçmek için çarpışmalardan kaynaklanan istatistiksel kaybı gece savaşçılarının istatistiksel kaybına karşı hesaplamak kalmıştı.
Matematiksel modeller

Yöneylem problemlerinde öncelikle bir amaç fonksiyonu vardır. Bu problemlerde amaç fonksiyonunun azami veya asgari değerini bulmaya çalışırız. Bu değere uygun (optimum) çözüm denir. Her yöneylem probleminde ayrıca çözüm kümesini belirleyen kısıtlar bulunur. Uygun çözüm hem amaç fonksiyonunu, hem de kısıtları mutlaka sağlamalıdır.
Yöneylem araştırmaları ilk defa II. Dünya Savaşı'nda İngilizler tarafından cephane nakliyatının en verimli şekilde nasıl ulaştırılacağını hesaplamak için uygulanmıştır. Günümüzde ise genellikle şirketler tarafından üretim ve satış miktarlarının belirlenmesinde kullanılmaktadır.
Tipik bir Yöneylem Araştırması modeli, genel şekil olarak aşağıdaki gibi düzenlenir.
Maksimum veya Minimum Amaç Fonksiyonu (maks A = lw)
Kısıtlar (l + w = L/2)
Bu tür bir modelde pek çok alternatif çözüm bulunacaktır ama bu çözümlerden sadece biri veya birkaçı optimum çözümü sağlar. Bir matematiksel modelde nihai sonuç, değişkenler, kısıtlar ve amaç fonksiyonu bulunur. Matematiksel modeller grafik yardımı veya simpleks algoritması ile çözülebilirler.
Gelişen teknikler ve artan bilinçle birlikte yöneylem araştırması artık yalnızca operasyonlarla sınırlı değildir ve bilgisayar verisi toplamak analizcilerin yükünü hafifletti. Fakat yöneylem araştırması analizcisi hala bir sistemin nasıl işlediğini bilmeli ve hep bir öncekinden daha sofistike araştırmalar yapmayı öğrenmelidir.
Topluluklar

Yöneylem Araştırması Derneği | Operational Research Society, Turkey (YAD 10 Ocak 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
The International Federation of Operational Research Societies (IFORS 2 Temmuz 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
Institute for Operations Research and the Management Sciences (INFORMS9 Kasım 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
The OR Society (ORS)
The Association of European Operational Research Societies (EURO 1 Temmuz 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
Canadian Operations Research Society (CORS 18 Ocak 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
Australian Society for Operations Research (ASOR 5 Temmuz 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
Military Operations Research Society (MORS 1 Temmuz 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
Operations Research Society of New Zealand (ORSNZ 12 Eylül 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
Operations Research Society of the Philippines (ORSP 16 Eylül 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
Operational Research Society of India (ORSI 30 Eylül 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
Operations Research Society of South Africa (ORSSA 22 Mayıs 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
Institute for Operations Research (IFOR 1 Mart 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
Makaleler

INFORMS Journals
European Journal of Operational Research (EJOR)
Journal of The Operational Research Society (JORS)
INFOR Journal
Opsearch
TOP 31 Ekim 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Arastirmax Bilimsel Yayın İndeksi Yöneylem Makaleleri()
| g t Matematiğin genel alanları |
| --- | --- |
 Matematik tarihi  Matematiğin ana hatları  Matematiğin dalları 
Analiz:  Diferansiyel denklemler  Fonksiyonel analiz  Gerçel analiz  Harmonik analiz  Hiperkompleks analiz  Kalkülüs  Karmaşık analiz  Ölçü teorisi 
Ayrık matematik:  Çizge teorisi  Kombinatorik  Sıra teorisi 
Cebir:  Basit cebir  Çokludoğrusal cebir  Değişmeli cebir  Doğrusal cebir  Evrensel cebir  Grup teorisi  Homolojik cebir  Soyut cebir 
Geometri:  Analitik geometri  Aritmetik geometri  Ayrık geometri  Cebirsel geometri  Diferansiyel geometri  Öklid geometrisi  Sonlu geometri 
Hesaplamalı matematik:  Algoritmalar teorisi  Bilgisayar bilimi  Hesaplamalı karmaşıklık teorisi  Nümerik analiz  Optimizasyon  Sembolik hesap 
Matematiğin temelleri:  Bilgi teorisi  Kategori teorisi  Küme teorisi  Matematik felsefesi  Matematiksel mantık  Tip teorisi 
Sayılar teorisi:  Analitik sayı teorisi  Aritmetik  Cebirsel sayı teorisi  Diyofant geometrisi 
Topoloji:  Cebirsel topoloji  Diferansiyel topoloji  Genel topoloji  Geometrik topoloji  Homotopi teorisi 
Uygulamalı matematik:  İstatistik  Matematiksel biyoloji  Matematiksel ekonomi  Finansal matematik  Matematiksel fizik  Matematiksel kimya  Matematiksel psikoloji  Matematiksel sosyoloji  Mühendislik matematiği  Olasılık teorisi  Sistem bilimi Kontrol teorisi  Oyun teorisi  Yöneylem araştırması 
İlişkin konular:  Matematikçiler Matematikçi listeleri  Matematik eğitimi  Matematikçiler hakkındaki filmler 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb11941329g (data)  GND: 4043586-6  LCCN: sh85095020  NARA: 10641204  NKC: ph115594  NLI: 987007548425405171
Gora bölgesi

Gora bölgesi
Gora, Kosova'nın, Arnavutluk ve Makedonya topraklarıyla kesiştiği arazideki bölgenin adıdır. Prizren şehrinin biraz güneyinden Kosova'nın güneybatı ucuna kadarki bölgenin adıdır. Bölgenin yerel halkı Goralılardır. Bölge, Kosova'nın en dağlık ve en engebeli kısmında yer alır.
Dragaš, Brod ve Restelica yerleşimleri, Gora bölgesinde bulunan, nispeten daha büyük yerleşkelerdir.
Çılgın Max

| --- | --- |

Yönetmen: George Miller
Yapımcı: George Miller
Senarist: George Miller   Byron Kennedy   James McCausland
Oyuncular: Mel Gibson  Steve Bisley Joanne Samuel Hugh Keays-Byrne Tim Burns
Müzik: Brian May
Görüntü yönetmeni: David Eggby
Kurgu: Cliff Hayes Tony Paterson
Dağıtıcı: - Australia - Village Roadshow Pictures - USA - American International Pictures - non-USA/Australia - Warner Bros.
Yapım yılı: 1979,Avustralya
Süre: 95 dakika
Dil: İngilizce
Bütçe: 350,000 Avustralya doları (Yaklaşık)
Devam filmi: Mad Max 2 ("Savaşçı")
Mad Max, 1979 Avustralya yapımı, kıyamet senaryosu üzerine kurulu bir aksiyon filmidir. Yönetmenliğini George Miller yapmış, senaryosu Miller ve Byron Kenndy tarafından yazılmıştır. Filmin, başrol oyuncusu Mel Gibson bu filmden önce fazla tanınmış bir oyuncu değilken, filmin 1980 yılında uluslararası gösterimi ile yıldızı parlamıştır.[kaynak belirtilmeli]
Düşük bütçe ile çekilmiş olan filmin hikâyesinde toplumsal çöküş, cinayet ve intikam gibi öğeler mevcut olup, bu film sayesinde Avustralya filmleri dünya pazarına açılmıştır.
Mad Max'in iki devam filmi çekilmiştir. Mad Max 2 (Road Warrior/Yol Savaşçısı) 1981 yılında ve Çılgın Max 3: Gökkubbenin Ardında (Beyond Thunderdome/Gökkubbenin Ardında) 1985 yılında çekilmiştir. 2008 yılı Nisan ayında üçüncü devam filmi Mad Max: Fury Road'ün (Fury Road) çekimleri için hazırlıklar başlamış ve film 15 Mayıs 2015'te Türkiye'de gösterime girmiştir. Serinin dördüncü filmde Mel Gibson'un yerini Tom Hardy almıştır.
Dağıtım sisteminin düzensizliği nedeniyle serinin ikinci filmi olan Mad Max 2 ("Savaşçı" adıyla vizyona girdi), Türkiye'de önce gösterildi. Bundan iki mevsim sonra da serinin ilk filmi olan Mad Max, "Çılgın Maks" adıyla vizyona girdi.
Konusu

Distopik bir gelecekte Avustralya'da kanun ve nizam enerji kıtlığı sebebiyle bozulmaya başlamıştır. Merkezden uzak bölgelerin çoğu az nüfuslu, az yakıta sahip distopik toplumlar haline dönüşmüş ve nispeten barış içerisinde bir hayata sahiptirler. Fakat motosiklet çeteleri arazilerde çöplenmekte ve halka dehşet saçmaktadır. Hal böyle olunca, Ana Güç Devriyesi adında  arazide devriye gezip kanun ve adalet kalıntılarını sürdürmek için aşkın bir polis gücü oluşturulmuştur. Polis gözaltısından kaçarken acemi bir Ana Güç Devriye (AGD) polisini öldüren  Crawford "Gecesürücüsü" Montizano isimli çılgın bir motosiklet çetesi üyesi, 1973 model bir Holden Monaro süren diğer bir AGD polisinden kaçmaya çalışır. İlk takipçilerinden kurtulmayı başarmasına rağmen daha sonra AGD'nin en iyi takipçisi Max Rokatansky, bu daha az becerikli Gecesürücüsü'nü ateşli bir çarpışmada ölümüyle sonuçlanacak yüksek hızlı bir takibe girişir.
Doğramacızade Ali Sami Paşa Camii

| --- | --- |


Genel bilgiler
Durum: Etkin
Konum: Ankara, Türkiye
Koordinatlar: 39°53′07″K 32°45′40″D﻿ / ﻿39.88528°K 32.76111°D﻿ / 39.88528; 32.76111
Açılış: 2008
Mimar(lar): Erkut Şahinbaş
Teknik ayrıntılar
Minare sayısı: 1

Doğramacızade Ali Paşa Camii Ankara'nın Çankaya ilçesinde, Bilkent semtinde bulunan cami.
İhsan Doğramacı tarafından babası Doğramacızade Ali Paşa adına yaptırılmıştır. Erkut Şahinbaş'ın mimarı olduğu Türkiye'nin ilk teknolojik camisidir ve sadece ibadet hizmeti vermektedir.
Bir otoparkı ve geniş bir yeşil alanı kapsayan 50 dönümlük arazi üzerinde, 4500 metrekare kapalı alana kurulan, iki yıl süren yapımı 15 milyon dolara mal olan cami, 26 Eylül 2008 Cuma günü açılmıştır. Caminin açılışına, dönemin İçişleri bakanı Beşir Atalay, Millî Savunma Bakanı Vecdi Gönül, Millî Eğitim Bakanı Hüseyin Çelik, Sağlık Bakanı Recep Akdağ, Devlet Bakanı Said Yazıcıoğlu, Adalet ve Kalkınma Partisi Genel Başkan Yardımcısı Necati Çetinkaya, İçişleri eski Bakanı Abdulkadir Aksu, Diyanet İşleri Başkanı Ali Bardakoğlu ve Prof. Dr. İhsan Doğramacı katılmıştır.
Doğramacızade Ali Paşa Camisi'nde akıllı bina sistemi uygulanmıştır. Caminin aydınlatma, ısıtma ve soğutma sistemleri bilgisayar kontrollü organize edilmekte, ısıtma, soğutma ve havalandırma sistemleri namaz vakitlerine göre çalışmaktadır. Yapılacak programa göre ısıtma ya da soğutma sistemi ile havalandırmayla ilgili sistemler namaz vaktinden 30-45 dakika önce devreye girmektedir. Doğramacızade Ali Paşa Camii, 2023 yılında Abdullatif Al Fozan Cami Mimarisi Ödülü'ne layık görülmüştür. [2]
İhsan Doğramacı'nın 25 Şubat 2010 tarihinde vefatından sonra 28 Şubat 2010 tarihinde caminin arka tarafında bulunan anıt mezara defnedilmiştir. 10 Kasım 2018'de ölen, İhsan Doğramacı'nın eşi Ayser Doğramacı, 12 Kasım 2018'de camideki aile mezarlığına defnedilmiştir. [3]
Çov-çov

Çov-çov, Çin kökenli köpek ırkı. Halk arasında "Aslan köpeği" ve "Çin Aslanı" olarak da bilinir.
Çov-çov köpeklerinin dilleri birçok köpeğin aksine mavi-siyahtır.
Fiziksel özellikleri

Yetişkin erkekler ortalama 56 cm, dişiler ise ortalama 51 cm boya ulaşabilirler. Ağırlıkları 20–31 kg arasında değişir. Kürkleri iki katmanlıdır ve soğuktan oldukça iyi korur. Tüm bedenleri tek renk olabilir; siyah, kızıl, mavi, kahverengi, krem rengi veya beyaz. Bu köpek, mavi-siyah dili ile diğer köpek ırklarından ayrılır.
Karakter özellikleri

Çov-çov, köpekler arasında dominant olmak ister. Onlardan itaat beklenmemelidir. Yine de sahibi tutarlı ve sakin biri olursa eğitilebilir. Ancak komutların bir amacı olması gerekir. Aile bireylerine sadıktır ama genellikle bir tek kişiye bağlanır. Bazı uzmanlar kısa tüylü olanların uzun tüylülere göre daha hızlı öğrendiklerini iddia ederler.[kaynak belirtilmeli] Sıcağı hiç sevmez. Bazıları tasma-kayışı kabullenmek istemez. Genelde sakin, uslu ve kibardır. Çocuklarla arası iyidir. 2-4 aylıktan itibaren sosyalleştirilmezse doğası gereği koruyuculaşır. Kişilikleri genellikle yetiştirilmeleriyle alakalıdır. Uslu, sessiz, sakin ve çocuklara karşı dostluğu göz önünde bulundurulunca, çov-çov dikkatle sosyalleştirilirse mükemmel bir aile köpeği olabilir. Günümüzde çov-çov, aile köpeği olmanın yanı sıra bekçi olarak da kullanılır.[kaynak belirtilmeli]
Sağlık

Kalça displazisi, mide kanseri ve kulak enfeksiyonları gibi hastalıklara yatkın olan köpek, göz kapağı anomalisi olarak nitelendirilen entropiyon hastalığına yatkın köpeklerdir. Ortalama yaşam süreleri 14 ile 16 yılları arasındadır.
Tarihçe

Çov-çov'un anavatanı Çin'dir ve dünyanın nadir ve eski ırklarından biridir. çov-çov köpeğinin tarihteki ilk kayıtları ise Han İmparatorluğu'nun milattan önce 206 senesine ait çanak ve çömleklerde yer almaktadır. Dönemin Çin imparatorunun 2.500 çift Çov-çov‘a sahip olduğu anlatılır. Fakat yapılan çalışmalar çov-çov'un tarihinin bundan çok daha eskilere dayandığını ve Çov-çov'un spitz türü köpeklerin de atası olduğunu iddia etmektedir.
Çov-çov'un iskelet yapısı birkaç milyon yıl öncesine dayanan fosilleşmiş köpek kalıntılarına benzemektedir. Bu ırkın binlerce yıldır Çin'de avcı, araba çekicisi ve tekne bekçisi görevlerini üstlendiği, ayrıca etinin aranan bir yemek türü olduğu ve hala iyi bir yemek olarak yendiği bilinmektedir. Bu ırk kurt, keklik ve vizon avında çok başarılıdır.
1820'lerde çov-çovlar Londra Hayvanat Bahçesi’nde “Çin’in vahşi köpekleri” olarak sergilenmiş, fakat çov-çovlar batı dünyasındaki asıl ünlerini Kraliçe Victoria'nın yüzyılın sonlarına doğru bir çov-çov edinmesiyle kazanmışlardır.
Galeri

Çov-çov
Türkiye Emlak Kredi Bankası

Başlığın diğer anlamları için Emlak bankası sayfasına bakınız.
| --- | --- |

Kuruluş: 1 Eylül 1946
Feshedilme: 8 Ocak 1988
Türkiye Emlak Kredi Bankası, 1946 yılında 4947 sayılı Kanunla Emlak ve Eytam Bankası'nın faaliyetlerini genişletmek amacıyla 110 milyon TL sermaye ile kurulmuş banka.
Bankanın ödenmiş sermayesi 1953 yılında 300 milyon TL'ye çıkartıldı.
Ankara-Yenimahalle, Ankara-Telsizler, İstanbul-Levent, İstanbul-Koşuyolu İstanbul-Emekli Subay Evleri, İstanbul-Ataköy, İzmir-Denizbostanlısı, Edirne-Mimar Sinan, Eskişehir-Yunuskent, Urfa, Çankırı ve Diyarbakır konutları 1988 yılına kadarki ünlü projelerdendir. Yine bu dönemde banka, kendi inşaatlarının haricinde Ankara Türk Ocakları Merkez Binası, Merkez Bankası Binası, Ankara Devlet Opera ve Balesi, Milli Savunma Bakanlığı Konutları, TRT Sitesi, Devlet Mahalleleri, TBMM Lojmanlarını da inşa etti.
1987 Yılının sonunda Bankanın 307 şubesi bulunuyordu.
8 Ocak 1988 tarihinde Anadolu Bankası ile birleşti. Bu iki kamu bankası birleşmesiyle Türkiye Emlak Bankası A.Ş kuruldu.
Rusya kadın millî voleybol takımı

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
Rusya

| Konfederasyon | CEV |  |
| Sırası | Altıncı |  |
| Antrenörü | Zoran Terzic |  |
| Federasyonu | Vserossijskaya Federatsiya Volejbola |  |
| İnternet Sitesi | http://www.volley.ru 27 Ağustos 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. |  |
| Olimpiyatlar | Olimpiyatlar |  |
| Katıldığı Olimpiyatlar | 1964-1980, 1988-2008 |  |
| En iyi derecesi |  (1968, 1972, 1980, 1988) |  |
| Dünya Şampiyonası | Dünya Şampiyonası |  |
| Katıldığı Şampiyonalar | 1952-1962, 1970-2010 |  |
| En iyi derecesi |  (1952, 1956, 1960, 1970, 1990, 2006, 2010) |  |
| Avrupa Şampiyonası | Avrupa Şampiyonası |  |
| Katıldığı Şampiyonlar | 1949-2015 |  |
| En iyi derecesi |   (1949, 1950, 1951, 1958, 1963, 1967, 1971, 1975, 1977, 1979, 1985, 1989, 1991, 1993, 1997, 1999, 2001, 2013, 2015) |  |
| Dünya Kupası | Dünya Kupası |  |
| Katıldığı Yıllar | 1973, 1977, 1981, 1985, 1989, 1991, 1995, 1999 |  |
| En iyi derecesi | Altın madalya-1973 |  |
| World Grand Prix | World Grand Prix |  |
| Katıldığı Yıllar | 1993-2004, 2006-2007, 2009 |  |
| En iyi derecesi | Altın madalya-1997, 1999, 2002 |  |
| World Grand Champions Cup | World Grand Champions Cup |  |
| Katıldığı Şampiyonalar | 1993, 1997, 2001 |  |
| En iyi derecesi |   (1997) |  |

Rusya kadın millî voleybol takımı, Rusya Voleybol Federasyonu (Vserossijskaya Federatsiya Volejbola, VFV) tarafından yönetilen ve Rusya'yı uluslararası kadın voleybol karşılaşmalarında temsil eden takımdır. 1949'dan 1991 yılına kadar Sovyetler Birliği adıyla, 1992 yılında Bağımsız Devletler Topluluğu adıyla uluslararası yarışmalara katılmıştır. Antrenörü Vladimir Kuzyutkin'dir. 30 Kasım 2009 tarihi itibarıyla FIVB dünya sıralamasında 6. sırada bulunmaktadır.
Yeni Sinema (dergi, 1966)

| --- | --- |
Derginin "Ağustos-Eylül-Ekim" 1968 tarihli 21/22/23.cü sayısının ön kapağı
Editör: Şakir Eczacıbaşı
Kategoriler: Süreli yayın, Aylık dergi
Yayımcı: Türk Sinematek Derneği
İlk sayı: 1 Mart 1966  son sayı (31. sayı) Ağustos 1980
Ülke: Türkiye 
Dil: Türkçe
Yeni Sinema 1966 - 1970 yılları arasında Türkiye'de yayımlanmış aylık sinema dergisidir. Türk Sinematek Derneği'nin yayın organı olan dergi önceleri aylık olarak çıkarken yayın hayatına bazen 3 ayda bir, bazen de iki sayı bir arada çıkmak sureti ile devam etmiş ve 5 yıl içinde 30 sayı yayımlanmıştır. Yayınına 10 yıl ara verdikten sonra 1980 yılında Nisan/Mayıs aylarına ait olan 31. sayısı, Ağustos 1980'de de 32. sayısı çıktı ve dergi bir daha çıkmamak üzere kapandı.
Daha "Yeni Sinema" dergisi kapanmadan 4 ay önce, 5 Şubat 1970 tarihinde Türk Sinematek Derneği, Filim 70 adında daha küçük boyutta ikinci bir yayın organını da devreye sokmuştu. 18 sayfalık küçük boyutlu bu aylık dergi de 1972 yılına kadar çıktı, yalnız adı her yıl değişerek önce Filim 71 sonra da Filim 72 oldu.
1965 tarihinde İstanbul’da Onat Kutlar'ın yönetiminde kurulan "Türk Sinematek Derneği" veya kısaca Sinematek faaliyete geçtikten bir yıl sonra, 1 Mart 1966'da kendi yayın organı olan "Yeni Sinema" dergisini yayın hayatına soktu. Dergi hem bayilerde ve kitapçılarda satılıyor hem de abone yolu ile elde edilebiliyordu. Bundan başka ilk yıllarda Türk Sinematek Derneği'nin işlettiği Bomonti'deki Kervan sinemasının fuayesinde de dergiye ulaşmak mümkündü.
Önceleri aylık olarak yayımlanması planlanan dergi 20x27cm ebatlarında, 42 sayfa ve 2.hamur kağıda siyah beyaz olarak basılıyordu. Bazı özel sayılarında sayfa sayısı iki veya üç misli artabiliyordu. 29 sayı boyunca künyesinde 'ayda bir yayınlanır' ibaresi bulunmasına rağmen her ay yayımlanmamıştır. Bazen 3 ayda bir yayımlanırken bazı sayıların üzerinde iki veya üç sayıya ait rakamlar bulunmaktaydı (sayı 19/20 gibi). Fiyatı neredeyse tüm yayın süresi boyunca 4 TL olarak kalan derginin 28/29.cu sayısı 7,5 TL, 130 sayfa olan 1 Haziran 1970 tarihli 30.cu ve son sayısı ise 12 TL olmuştur. Bazı özel sayıları farklı fiyatlandırılmıştı.
Ayrıca dergiyle birlikte "Sinematek Derneği"'nin aylık gösteri programları ayrıntılı açıklamalarıyla okuyuculara veriliyordu (insert). 8'er (bazen 4'er) sayfalık bu ince kitapçıklara da sayfa sırası verilmiş olması onların da biriktirilip ciltlenmek için tasarlandığı izlenimini vermektedir.
Yayın Kadrosu

Derginin künyesinde "Sinematek'in organı olarak ayda bir yayınlanır" ibaresinden sonra sahibinin 
sinematek adına Şakir Eczacıbaşı, yazı işleri sorumlu müdürünün de Hüseyin Hacıbaşıoğlu olduğu 
belirtilmiştir. Yazı kurulunda ise Onat Kutlar, Hüseyin Baş, Giovanni Scognamillo ve Jak Şalom'un olduğu yazılıdır.
Derginin yazarları arasında Ali Gevgilili, Tuncan Okan,Sungu Çapan, Cevat Çapan, Abidin Dino, Sezer Tansuğ, Engin Ayça, Onat Kutlar, Giovanni Scognamillo, Jak Şalom, Atilla Dorsay ve Agah Özgüç yer almaktadır.
Derginin Yayın Çizgisi

Türk Sinematek Derneği İstanbul'da 25 Ağustos 1965'te Onat Kutlar başkanlığında faaliyete geçti. Bu dernek etrafında toplanan yazarlar o zamanın yerleşik sinema kültürüne (Başta Yeşilçam filmleri olmak üzere) alternatif bir akımı başlattılar. 1 Mart 1966 tarihinde yayımlanmaya başlayan derneğin yayın organı "Yeni Sinema" dergisinde de yazan bu grup yazılarında Türk sinemasının durumunu eleştiriyor ve sinemaya daha gerçekçi ve politik bir yaklaşımın ve Türkiye'de bir "sanat sineması"nın oluşturulmasının gerekliliğinden söz ediyorlardı.
Sinematek'in işlettiği İstanbul, Bomonti'deki Kervan sinemasının eski salonunda o yıllarda sinemalarda gösterim şansı olmayan çağdaş sinemanın seçkin örnekleri ve sinema tarihinin önemli yapıtları gösterilmekteydi. Yeni Sinema dergisi hem burada gösterilen hem de sinemalarda gösterime giren filmlerin eleştirilerine yer veriyordu. Dergi ayrıca Türk sinemasının sorunlarına yer verirken dünya sinemasının önde gelen yönetmenleri ve önemli sinema akımları üstüne yazılar da basıyordu.
Başlangıçta kuramsal arayışlar içinde olan bu dergi kısa sürede "Toplumcu Gerçekçi sinema anlayışı"nı benimsedi. Toplumcu gerçekçilik 27 Mayıs 1960 sonrasında göreceli fikir özgürlüğü ortamında çeşitlenen siyasal ve kültürel ortamın yarattığı bir kavramdı ve fikir ve edebiyat dünyasını olduğu kadar sinemayı da derinden etkilemişti. Sinemadaki karşılığı Yeşilçam'ın antitezi şeklindeydi, yani konuları gerçek hayattan alınmış ve toplumsal sorunları irdeleyen yalın anlatımlı Türk filmlerini işaret etmekteydi. Halit Refiğ'in kuramcısı olduğu bu akımın senaristlerinden biri Vedat Türkali, yönetmenleri de 
Metin Erksan Ertem Göreç başta olmak üzere Memduh Ün, Atıf Yılmaz ve Nevzat Pesen'di.
Zamanla Toplumcu Gerçekçi sinema anlayışı,yerini yerli ve milliyetçi yorumlara bırakmış, Üçüncü Dünya Sineması, Devrimci Sinema ve giderek Sanat Sineması örneklerine Sinematek tarafından daha fazla ağırlık verilmeye başlanmıştı. Derginin yazarları arasında da polemikler oluyordu, Halit Refiğ, Sinematek’i ve sinema eleştirmenlerini halktan kopuk olmakla ve Türk Sinemasını hor görmekle suçluyordu. Aynı tarihlerde çıkmaya başlayan sol eğilimli "Genç Sinema /Devrimci Sinema" dergisi "Yeni Sinema" dergisini sağda durmakla suçlamıştır. Oysa sağ görüşlü olanlar da dergiyi solda olmakla suçluyorlardı.
Yeni Sinema dergisi 1 Haziran 1970 tarihinde 30.cu sayısı ile birlikte yayınına son verdi. Dergi kapanınca Sinematek de önemini kaybetti. Ancak 10 yıl aradan sonra Nisan-Mayıs 1980 tarihli 31.ci sayısı ile kaldığı yeren yayınına devam etme kararı aldı, Ağustos 1980'de de 32. ve son sayısını yayımladıktan sonra '12 Eylül'le birlikte hem Sinematek kapatıldı hem de dergi bir daha çıkmadı.
1997 yılında yayın hayatına giren "Yeni İnsan Yeni Sinema" dergisi, ilk sayısında yaptığı açıklamasında, dergilerinin adını bir nevi saygı duruşu olarak 1960'lı yılların "Yeni Sinema" dergisinden aldıklarını beyan etmiştir.