stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Muhammed bin Sûrî
Tarih

Bölge Emir Sûrî adlı bir Melik tarafından yönetiliyordu ve nüfus henüz İslam'a geçmemişti.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Mahmud Gaznevî tarafından saldırıya uğrayan oğlu Muhammed de Rauzat al Safa'da ismine rağmen hala bir putperest olarak belirtilir ve El Otbi, ona Hindu der. Mahmud, kalesini 400 (1009) yılında ele geçirdi ve şefi esir aldı, burada kendini zehirlediği söylenir. Oğlu Ebû Ali bin Muhammed, Mahmud tarafından tahta geçirildi, şüphesiz İslam'ı benimsemişti ve mescitler inşa ettiği söylenir. Yine de, Mesud, Gazne tahtına geçtikten sonra yeğeni Abbas bin Şîs tarafından yakalanıp hapsedildi. | ” |

Muhammed aynı zamanda I. İbn-i Sûrî olarak da anılmıştır.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Ayrıca, tüm komşuları Muhammedî olduğunda sakinleri tarafından ikrar edilen eski bir dinin son kalesiydi. Mahmud Gaznevî, Gur İbn-i-Sûrî prensini yendi ve onu Ahingaran vadisinde şiddetli bir çatışmada esir aldı. Yazar, İbn-i Sûrî'nin devrilmesini kaydeden yazar tarafından bir Budist olarak adlandırılıyor; bu, onun din veya ırk olarak bir Budist olduğu anlamına gelmiyor, sadece Muhammedî olmadığı anlamına geliyor. | ” |
Güzel ile Hayvan (film)

| --- | --- |
La Belle et La Bête
"La Belle et La Bête" (Güzel ile Hayvan) filmin özgün sinema afişi
Yönetmen: Jean Cocteau   Hikâye Jean Cocteau
Yapımcı: André Paulvé
Senarist: Jean Cocteau
Oyuncular: Jean Marais   Josette Day
Müzik: Georges Auric
Görüntü yönetmeni: Henri Alekan
Kurgu: Claude Ibéria
Stüdyo: DisCina
Dağıtıcı: DisCina   Janus Films(ABD video) The Criterion Collection (DVD)
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram, romantik fantezi
Renk: Siyah-beyaz
Yapım yılı: 1946
Çıkış tarih(ler)i: Eylül 1946 Cannes Film Festivali
Süre: 96 dakika
Ülke:  Fransa
Dil: Fransızca
Diğer adları: Beauty and the Beast (ABD) Güzel ile Hayvan (Türkiye) La Bella e la bestia (İtalya) La Bella y la Bestia (İspanya) Es war einmal - Die Schöne und die Bestie (Almanya)
Güzel ile Hayvan, 1946 Fransa yapımı romantik fantezi filmidir. Özgün adı La Belle et La Bête olan film Anglosakson ülkelerinde Beauty and the Beast olarak adlandırılır. Türkiye'de zaman zaman Güzel ve Çirkin adı ile gösterime sunulduğu da olmuştur. Fransız romancı Jeanne-Marie Le Prince de Beaumont'un 1756'da yazmış olduğu çok bilinen ünlü masalından yola çıkarak Jean Cocteau'nun senaryosunu yazdığı ve yönettiği filmin başrollerinde Jean Marais ve Josette Day oynamışlardır. Cocteau'nün gedikli oyuncusu Marais bu filmde üç rolü birden oynuyor.
Bu film yönetmenin 1930'da yönettiği Bir Şairin Kanı'ndan (Le Sang d'un Poète) sonraki ikinci sinema filmidir. Filmin büyüleyici siyah beyaz görüntülerini Henri Alekan çekmiş, müziğini ise Georges Auric yapmıştır. Sinema eleştirmeni Roger Ebert'e göre Le Sang d'un Poète bir şair tarafından çekilmiş bir sanat filmiydi, oysa "La Belle et La Bête" bir sanatçı tarafından yapılmış şiirsel bir filmdir.
Şair yönetmen Cocteau'nün en iyi filmlerinden biri, belki de başyapıtı olan bu film sinemadaki diğer "Güzel ile Hayvan" uyarlamaları arasında uyarlandığı esere en sadık olanıdır. Oyuncuların olağanüstü performanslarının yanı sıra metaforlar ve Freudyen imgelerle dolu filmin şiirsel anlatım tarzı, makyaj, kostüm ve özel efektlerin mükemmelliği ve inandırıcılığı filmi unutulmaz yapan etmenler arasındadır.
İlk gösterimi Eylül 1946'da Cannes Film Festivali'nde yapılan film aynı yıl yine Fransa'da Louis Delluc ödülünü almıştı.
Özet

İflasın eşiğindeki tüccar (Marcel André) bir oğlu ve üç kızı ile bir köyde yaşamaktadır. Kızlardan kendini beğenmiş, bencil ve şirret olan Felicie ve Adelaide,üçüncü kız Belle (Josette Day) üzerinde tahakküm kurmuş ve onu adeta bir hizmetçi gibi kullanmaktadırlar. Bir gün ormanda yolunu kaybeden tüccar karşısına çıkan garip bir şatoya girer. Kızı Belle için bir gül kopardığı esnada şatonun sahibi çıkagelir.Şatonun sahibi sihirli güçlere sahip yarı hayvan yarı insan bir yaratıktır. Tüccar'a kızlarından birisini kendisine vermediği takdirde onu öldüreceğini söyler. Kızlarından Belle babasını kurtarabilmek için kendini feda eder ve şatoya gider. Burada yaratığı tanıdıkça,onun göründüğü kadar vahşi ve acımasız olmadığını keşfeder.
Oyuncu kadrosu

| Aktör/Aktris | Rolü |
| --- | --- |
Jean Marais: "Hayvan"/Prens/Avenant
Josette Day: "Güzel"
Mila Parély: Félicie
Nane Germon: Adélaïde
Michel Auclair: Ludovic
Marcel André: "Güzel"in babası
Filmin analizi

Hep önce şair sonra yönetmen olduğunu söyleyen Cocteau, şiirde sözcüklerle yaptığı şeyi sinemada görüntülerle oynayarak yapıyordu. Cocteau bir zamanlar şöyle söylemişti: "Tarih sonunda yalanlara dönüşen gerçeklerden oluşur, efsane (mit) ise sonunda gerçeğe dönüşen yalanlardan ibarettir." Mitlere çok benzeyen peri masalları da görünüşte masum çocuk hikâyeleri gibi gözükse de içlerinde gizliden gizliye bir alt metin bir bilgelik barındırırlar, bağnazlar tarafından yüzyıllardır yasaklanmaya çalışılan Dünyanın gerçek tarihini şiirsel bir efsane şeklinde muhafaza ederler. Cocteau peri masallarının bu gizli gücünün farkındaydı. Cocteau, 18. yüzyılda yazılmış peri masalı "La Belle et La Bête" nin de sembollerle ve metaforlarla dolu bir mit olduğunu hemen anladı, bu hiç de basit bir çocuk hikâyesi değildi.
İlk metaforları filmde "Hayvan" 'ın yaşadığı büyülü şatoda görürüz. Bu ücra ve kasvetli şatonun görkemli salonları loş ve ıssızdır. Adeta şeytani bir mekandır, mumlar koridorlarda duvara monte edilmiş insan kolu şeklinde şamdanlar tarafından tutulmaktadırlar, şömine ateşi kendi kendine parlar söner, heykeller hareket eder, aynaların içinden geçilebilir vb. Ev sahibi de bir hayvan görünümünde olmasına rağmen giyim kuşamı ve davranışlarıyla bir aristokrat gibi hareket eder. Özellikle karşısındaki kadına davranışında bu asil tavrı daha da belirginleşir. Bütün bu özellikleriyle şeytanı simgeler. "Güzel" ise İsa'nın bir metaforudur. Kişisel güç ve servet peşinde koştukları için Katolikliği ve Protestanlığı temsil eden kızkardeşlerinin aksine saf ve sadık (babasına) kalabilmiştir. Cocteau filmlerinde ayna ötekini, zıtlığı, karşı tarafı temsil eder ve 'diğer' dünyaya, yeraltı dünyasına geçiş kapısı olarak kullanılır. Bu filmde ise büyülü ayna kişinin gerçek mizacını temsil etmektedir. "Güzel" aynaya baktığında ölmekte olan babasını görür, kendisini de aynada "Hayvan" ın görüntüsü şeklinde görür. Ayna kırılınca "Hayvan" zayıf düşer ve ölür.
Freudyen imgelere gelince, Elektra kompleksiyle ilgili olarak "Pamuk Prenses", "Uyuyan Güzel", "Sinderella" gibi birçok peri masalında olduğu gibi "Güzel ile Hayvan" hikâyesinde de anne figürü ortada yoktur. Ana karakter ("Güzel") kendisine düşkün, hoşgörülü bir babayla yaşamaktadır, olmayan annenin rolünü üstlenmiştir, evi çekip çeviren ve babaya bakan odur. Hem babasının evinde hem de "Hayvan"ın şatosunda yumuşak başlı, itaatkar ve sabırlıdır. Başlangıçta "Hayvan"ın evlenme teklifini şiddetle reddeden "Güzel"in aslında için için, çirkin bile olsa güçlü, koruyucu bir erkek figürüne ihtiyacı olduğunu ve ondan etkilendiği ve gitgide ona tutulduğu kolayca anlaşılır. Bir analiste göre "Hayvan"ı ilk gördüğünde ona çirkin gelmesinin sebebi henüz babasına bağlı (Elektra kompleksi) olduğu için dünyevi ilişkilere hazır olmamasıdır. Ensest tabusuna sadık kalarak "Hayvan" ile cinsel ilişkiyi reddeder, ama ileriki zamanlarda Elektra kompleksinden kurtulacak ve "Hayvan"ı yakışıklı bir prens olarak görecektir.
Filmin müziği

Filmin özgün müziğini Georges Auric bestelemişti. Ancak 1995 'te besteci Philip Glass bu film için, filmle tam senkronize bir opera bestelemişti. Sunum şu şekilde olacaktı; Orkestra ve opera sanatçıları eseri yorumlarlarken arkalarındaki beyaz perdeye ses kuşağı kaldırılmış olan filmin projeksiyonu yapılacaktı. Piyasada mevcut olan aynı isimli Opera CD'sini de filmi izlerken aynı teknikle evlerde izlemek mümkündü (Ancak opera 2 CD'den oluştuğu için filmi bir ara duraklatmak gerekiyordu). Film ABD'de ikinci kez Criterion Collection tarafından DVD'ye basıldığında bu opera da ikinci bir ses kuşağı olarak DVD'ye eklenmiştir, yani istendiğinde filmi seyrederken ses kuşağını kapatıp filmle senkron olan opera'yı dinlemek de mümkün olmaktadır.
Philip Glass, Jean Cocteau'nün iki filmi için daha benzer çalışmalardan yapacaktır. Bu filmler Orphée (1950) ve Les Enfants terribles'dir (1950).
Film hakkında notlar

1946'da Fransa'da Louis Delluc ödülü Jean Cocteau'ya verilmişti.
Çekimler sırasında Jean Cocteau hastalanıp hastaneye kaldırılınca çekimlere arkadaşı yönetmen René Clément devam etmiş.
Film II. Dünya Savaşı'nın hemen sonrasında çevrildiği için negatif film temin etmekte zorlanan yönetmen birbirinden farklı kaynaklardan gelen negatif filmleri kullanmak zorunda kalmış, bu da kendi ileri sürdüğüne göre, filmin şiirsel etkisine doku olarak olumlu katkıda bulunmuş.
Film IMDb'nin "en iyi 250 film" listesinde de yer almaktadır.
20. yüzyılın en yetenekli sanatçılarından biri olan Jean Cocteau (d.1889-ö.1963) yönetmenliğinin yanı sıra aynı zamanda bir şair, romancı, ressam, heykeltıraş, oyun yazarı, aktör ve sahne dekoratörü idi, ama o kendisini her şeyden önce bir şair olarak görüyordu. Bu çok yönlü sanatçı aynı zamanda bir homoseksüeldi ve bunu hiç saklamadı. En gözde sanatçısı, bu filmin de başrol oyuncusu olan yakın arkadaşı ve aşığı Jean Marais'di. Zaten bu filmi de Jean Marais'nin teşvikiyle çekmiştir.
Jean Marais "hayvan" makyajının arkasında o kadar inandırıcı ve mükemmel bir oyunculuk sergiliyordu ki, filmin sonunda insan formuna dönüştüğü zaman, Greta Garbo'nun "bana hayvanımı geri verin" dediği söylenir. Aynı anekdot Marlene Dietrich'e de atfedilmiştir.
Diğer "Güzel ile Hayvan" filmleri

| Yıl | Film | Yönetmen |
| --- | --- | --- |
| 1899 | La Belle et la bête | Gabrielle Suzanne (Yazan) |
| 1908 | La Belle et la bête | Albert Capellani |
| 1922 | Beauty and the Beast | Guy Newall |
| 1946 | La Belle et la bête | Jean Cocteau |
| 1976 | Beauty and the Beast (TV Filmi) | Fielder Cook |
| 1978 | Panna a netvor | Juraj Herz |
| 1987 | Beauty and the Beast | Eugene Marner |
| 1987-1990 | Beauty and the Beast (TV Dizisi) | Ron Koslow |
| 1991 | Beauty and the Beast | Gary Trousdale/Kirk Wise |
| 2003 | Beauty and the Beast | David Lister |
Not:Yukarıdaki listede animasyon filmleri hariç tutulmuştur.
1991 'de yapılan animasyon filmi Beauty and the Beast, En İyi Film Akademi Ödülü'ne aday gösterilmiş tek animasyon film olarak Oscar tarihine geçmiştir.
Filmin oyuncularından Jean Marais.
Filmden bir sahne.
Muharrem Alkor

Muharrem Alkor (?-1954, Manisa) Çerkes asıllı Türk polis, Emniyet Müdürü. I. Dünya Savaşı sonrasında yenik düşen Osmanlı İmparatorluğu'nun başkenti İstanbul'da görev yapmış ve şehre asker çıkartan işgal kuvvetlerinin korumasında bulunan ünlü kabadayı Hrisantos'u öldürmüştür.
İşgal altında İstanbul

Savaş yıllarında müttefik devletler tarafından ele geçirilemeyen İstanbul şehri Mondros Ateşkes Antlaşması'nden sonra Müttefik donanmalarının limanlara demirlemesiyle beraber fiillen işgal altına girecek, şehirdeki Türk güvenlik kuvvetleri ise 15 Mart 1920'de kanlı bir şekilde bastırılarak ele geçirilecektir.Şehirde özellikle müttefik kuvvet askerleri ve bunlarla işbirliği içinde olan yabancılarla Türkler hakimiyeti ele almış, yenik Türk halkına her türlü eziyet yapılmaktaydı. Bu durumun yansımalarından bir tanesi de özellikle Türklere saldırarak geçimini sağlayan çeteler ve kabadayılar türemesiydi. Bunların arasında en kötü şöhretlilerden bir tanesi de Rum Hrisantos idi. Bu kişi müttefik silahlı kuvvetlerince de korunmakta ve Türk polis teşkilatı tarafından takip edilse de yakalanamamaktaydı. Kendisini takiple görevli çok sayıda polis memurunu öldürmüştü.
Hrisantos’u öldürmesi

Halktan gelen şikayetlerin artması ve Hrisantos'un da pervasızlaşması üzerine polis teşkilatı Hrisantos'a yoğunlaşmış ve bilgi toplamıştır. İngiliz Kemal olarak da bilinen Ahmet Esat Tomruk da onunla ilgili bilgi toplamıştır. 8 Eylül 1920 günü, Tatavla (bugünkü Kurtuluş) Karakolunda görevli polis muavini Muharrem ile polis memuru Cafer Tayyar, Hrisantos'u gece baskınıyla öldürdü. Bu olay dönemin kamuoyunda yankı yaptı ve gazetelerce manşetten verildi.
Sonrası

Olayın hemen ardından Muharrem komiserliğe, Cafer Tayyar ise komiser muavinliğine terfi edilecektir. Muharrem Alkor daha sonra Kurtuluş savaşına katılacak ve cumhuriyetin ilan edilmesinden sonra Manisa Emniyet Müdürlüğü yapacaktır. Eşi Meliha Hanım ile üç çocukları olacaktır. 1954 yılında hayata veda eder. Kızı Selda Alkor ise günümüzde Asmalı Konak dizisindeki rolüyle bilinen, 1970'li yıllardan itibaren sinemanın içerisinde olan sanatçıdır.
Yazdığı eser

Hrisantos’u Ben Öldürdüm, Nebioğlu Yayınevi, 1952
Popüler sanata etkileri

1951 yılı Kani Kıpçak filmi olan Hrisantos - İstanbul Kan Ağlarken konusunu polis arşivlerindeki belgelerden almaktadır.
Ayrıca TRT yönetmenlerinden Tülay Eratalay 1983 yılında Muharrem Alkor'un Hrisantos’u Ben Öldürdüm adlı eserini televizyon filmi için senaryolaştırdıysa da proje dönemin TRT yönetimi tarafından reddedilmiştir.
Tülay Eratalay tarafından TRT'ye sunulan sinopsis
Tietilperazin

Tietilperazin, fenotiyazin sınıfına ait bir antiemetiktir. Dopamin reseptörlerinin (DRD1, DRD2, DRD4) yanı sıra 5-HT<sub id="mwEw">2A</sub>, 5-HT<sub id="mwFQ">2C</sub> reseptörleri, mAChR'ler (1 ila 5), a<sub id="mwGA">1</sub> adrenerjik reseptör ve H<sub id="mwGg">1</sub> reseptörünün bir antagonistidir.
Tietilperazin, farelerin beyinlerinden beta-amiloidi temizleyen ABCC1 taşıma proteinini aktive eder.
Antipsikotik aktivite

Teetilperazin, 5-HT2 ve D2 reseptörlerinin antagonizması nedeniyle antipsikotik aktiviteye sahip olabilir. Ekstrapiramidal semptomlara neden olabilir. Bununla birlikte hiçbir zaman antipsikotik olarak pazarlanmamıştır.
Doz aşımı

Akut tietilperazin doz aşımı belirtileri şunlardır: ekstrapiramidal semptomlar, konfüzyon, konvülsiyonlar, solunum depresyonu ve hipotansiyon.
Gastrulasyon

1-blastula, 2-Gastrula; turuncu: ektoderm, kırmızı: endoderm
Gastrulasyon. Blastula evresinden sonra, çokhücrelilerin hemen hepsinde görülen evredir.
Bu evrede, ektoderm ve endoderm oluşur. Ektoderm, vücudu örten yapıları oluştururken, endoderm; bağırsağı ve onunla ilgili yapıları meydana getirir. Blastulanın üzerindeki blastoderm kural olarak ektoderme karşılık gelir. Üçüncü embriyonik tabaka olan mezoderm, ektodermin ve endodermin arasında ve yanlarda meydana gelir. Gastrulanın başlangıcında, izolesital yumurtalardaki vejetatif kutuba denk olan kısımda, bazı blastomerler blastosöl içerisinde animal kutuba doğru çökmeye başlar. Çökmeden dolayı meydana gelen açıklığa blastopor (ilkin ağız), çöküntünün tüp şeklindeki devamına da arkenteron (ilkin bağırsak) denir. Blastoporun yaşam boyunca ağız olarak kalıp kalmamasına göre bilateral simetrili hayvanlar iki gruba ayrılırlar:
Protostomia = blastoporu ileride esas ağza dönüşen hayvanlar, bunlarda anüs arka kısımdaki ektodermin içeri doğru çökmesiyle oluşur, örnek : yumuşakçalar.)
Deuterostomia = blastoporu anüs ya da kloak a dönüşen, ağzı yeniden açılan hayvanlar, bunlarda ağız, ön kutupta ilk olarak ektoderm kesesi şeklinde oluşur).
Gastrulasyonun başlamasıyla ve ilkel bağırsağın animal kutuba doğru ilerlemesiyle ilk Bilateral (Bakışımlı) Simetri oluşur. Blastomerlerin içeri doğru çökmesiyle Invagination (İnvaginasyon); meydana gelen ilk bağırsak boşluğuna da Archentron denir.
Gastrulada dış örtü, ileride epidermis ve benzerlerini (kıllar, tüyler, bezler, ...), sinir sistemi, duyu epiteli, sindirim sisteminin bir kısmını oluşturacak ektodermi oluşturur. İlkel bağırsağın orta kısmını meydana getirecek tabakada, ileride sindirim sistemine bağlı olacak birçok organı, (pankreas, karaciğer,...), akciğer ve önceden belirlenmiş notokordun yapısına katılacak olan endodermi oluşturur. Endodermden meydana gelen mezoderm ise, kasları, iskeleti, damar sistemini, boşaltım organlarını ve gonadozomları oluşturur.
Telosital yumurtalarda,görülen gastrulasyon karışık bir olaydır ki, burada meydana gelen epiblast hücrelerinin, embriyonun orta kısmından ilerye doğru uzayarak, saydam alanın ortasında ilkin iz (primitif iz), denilen bir kalınlaşmayı oluştururken, bu izin ortasında bir çöküntü oluşarak ilkin oluku meydana getirir. İlkin izin ön ucunda, hücrelerin yumru şeklinde yığılarak Hensen Düğümünü yaptığı görülür.
Paris 2 Batığı

Paris 2 Batığı, Antalya'nın Kemer ilçesi yakınlarında bulunan sualtı batık alanıdır. Birçok uluslararası dergi tarafından dünyadaki en iyi dalış bölgesinden biri olarak adlandırılmaktadır.
Batık 1917 yılında Türk zabiti Mustafa Ertuğrul tarafından, topla batırılan Paris 2 adlı Fransız gemisine aittir.
1995 yılında yeri tespit edilen batığın üstünde 6 uçaksavar top ve 2 torpil kovanı bulunmaktadır.
50 metre boyunda, 8 metre eninde ve 551 groston ağırlığında olan batık 36 derece 36 dk 08.06 sn N; 30 derece 35 dk 10.93 sn E koordinatlarında 33 metre derinlikte bulunmaktadır.
Michelle Botes

| Michelle Botes |
| --- | --- |

Doğum: Michelle Botes 12 Ekim 1962(1962-10-12) Cape Town, Cape Eyaleti, Güney Afrika
Ölüm: 21 Aralık 2024 (62 yaşında) Cape Town, Batı Kap, Güney Afrika
Ölüm sebebi: Kanser
Milliyet: Güney Afrikalı
Eğitim: Stellenbosch Üniversitesi   Cape Town Üniversitesi
Meslek: Oyuncu, eğitimci, tasarımcı ve aromaterapist
Etkin yıllar: 1976-2024
Evlilik:  Ian Roberts (e.1989-1999)  Chris Beasley (ayrılma) 
Çocuk(lar): 2
Ödüller: Avanti Ödülü (2006) Kristal Ödülü (2006)

Michélle Botes (12 Ekim 1962 – 21 Aralık 2024), Güney Afrikalı aktris, eğitimci, tasarımcı ve aromaterapist.
Hayatı

Botes, 12 Ekim 1962'de Cape Town, Cape Eyaleti, Güney Afrika'da doğdu. Stellenbosch Üniversitesi ve Cape Town Üniversitesi'nde eğitim gördü. 1976'da başladığı oyunculuk kariyerini 2024 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü. Ağırlıklı televizyon yapımlarında görüldü. Rol aldığı; Arende (1994), Isidingo (1998), Binnelanders (2009) ve Legacy (2020) gibi yapımlarla akıllarda kaldı.
Başarılı oyunculuğu ile 2006'da hem Avanti Ödülü'nü hem de Kristal Ödülü'nü aldı. Aynı zamanda 20006, 2007 ve 2012'de üç defa Güney Afrika Film ve Televizyon Ödülleri'ne (SAFTA) aday gösterildi.
İki kez evlenen iki çocuğu bulunan Botes, memleketi Cape Town, Batı Kap, Güney Afrika'da kanser nedeniyle 62 yaşında ölmüştür.
Filmografi

| Yılı | Film | Rolü | Türü | Kaynakça |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1976 | Snake Dancer |  | Film |  |
| 1985 | Seeduiker |  | TV dizisi |  |
| 1986 | Die Swart Kat | Rienie Veldt | TV dizisi |  |
| 1986 | Liewe Hemel, Genis! | Santie | Film |  |
| 1987 | Guillam Woudberg | Suzette Davel | Film |  |
| 1987 | American Ninja 2: The Confrontation | Alicia Sanborn | Film |  |
| 1987 | Wolwedans in die Skemer | Ronel Greyvenstein | TV dizisi |  |
| 1988 | Beelde |  | Film |  |
| 1989 | Arende (TV dizisi) (diğer adı: "Cape Rebel") | Prenses Gobbler | TV dizisi |  |
| 1992 | Arende II: MoordenaarsKaroo | Prenses Gobbler | TV dizisi |  |
| 1992 | Konings | Santie Naudé | TV dizisi |  |
| 1992 | No Hero | Tracy Lee | Film |  |
| 1994 | Triptiek | Bibi Brinkman | TV dizisi |  |
| 1994 | Arende (film) | Prenses Gobbler | Film |  |
| 1996 | Vierspel | Magdel van Wijk | TV dizisi |  |
| 1997 | Triptiek II | Bibi Brinkman | TV dizisi |  |
| 1997 | Tarzan: The Epic Adventures | Duare | TV dizisi |  |
| 1997 | Onder Draai die Duiwel Rond | Kietie Bosman | TV dizisi |  |
| 1998 | Isidingo | Cherel de Villiers Haines | TV dizisi |  |
| 2001 | Onder Draai die Duiwel Rond 2 | Kietie Bosman | TV dizisi |  |
| 2009 | Binnelanders |  | TV dizisi |  |
| 2010 | Bakgat! II | Tannie Alet | Film |  |
| 2020 | Legacy | Angelique Price | TV dizisi |  |
| 2021 | Jewel | Tyra | Film |  |
Azerbaycan folkloru

Yalan söyleyen çobanın hikâyesi.
Azerbaycan Pulları 2019.
Azerbaycan folkloru (Azerice: Azərbaycan folkloru), Azerbaycan halkının yüzyıllar boyunca gelişen halk geleneğidir. Azerbaycan folkloru, geniş bir anlatı koleksiyonunda ve üstü kapalı olarak vazo boyama ve adak hediyeleri gibi temsili sanatlarda somutlaşmıştır.
Azerbaycan Folkloru kolektif yaratıcılık ürünü olan, yazarları bilinmeyen bir edebiyattır. Eski zamanlardan, tarihten haber vermekle birlikte Azerbaycan halkının ruhundan süzülen bir kültürdür.
Zengin Azerbaycan sözlü halk edebiyatı, dünyanın diğer halklarının folkloru arasında kendine özgü bir yer tutar. Bütün halkların edebiyatları için ilk ve karakteristik olan kolektif yaratıcılık, Azerbaycan edebiyatının da temelini atmıştır.
Azerbaycanlıların zengin bir sözlü edebiyatı vardır. Sözlü halk edebiyatına folklor da denir. İngilizceden alınan bu terim - "folk" halk, "lore" ise bilgi, hikmet (halk bilgeliği) anlamındadır.
Sözlü halk edebiyatının ilk örnekleri, ilkel insanların günlük yaşam, doğa olayları, avcılık, emek ve diğer benzeri konular hakkındaki tasavvurları ve bunlarla ilgili yaşadıkları duyguların terennümüdür. Bu eserler eski dönemlerde oluşmuş, dilden dile, ağızdan ağıza geçerek yaşamış ve zenginleşmiştir. Folklor örnekleri, halk zekâsının kudretini, sanatsal düşüncenin gücünü parlak bir şekilde yansıtan, içerik açısından ilgi çekici, fikir açısından zengin, asırların sınavından geçmiş eserlerdir. Bu sanat incileri, tür çeşitliliği, dil-üslup açıklığı, şiirsel yoğunluğu ve halkla olan bağı ile dikkat çeker. Sözlü edebiyatta halkımızın insan kaderiyle ilgili düşünceleri, vatanseverliği, insan sevgisi, arzu ve istekleri, sevgisi, nefreti, çeşitli tarihî dönemlerde karşılaştığı önemli sosyal-politik olaylara tepkisi geniş bir sanatsal şekilde yansımıştır.
Bu duyguların ilk örnekleri ise emek şarkılarıdır. Folklorun diğer türleri masallar, destanlar, özlü sözler ve benzeri örneklerdir. Sözlü halk edebiyatı kolektif bir yaratıcılık olduğu için halkın büyük bir kısmının arzu ve isteklerini, çeşitli olaylara tepkilerini, eğitsel görüşlerini yansıtır.
Sözlü halk edebiyatının yazıya geçirilmesi sadece Azerbaycan edebiyatı için değil, aynı zamanda tarih, coğrafya, etnografya gibi birçok başka bilimin gelişimi için de büyük bir rol oynamıştır. Bilindiği gibi Azerbaycan halkının dili Türk dillerinden biridir ve doğal olarak, eski Türk halklarının yarattığı destanların konuları ve motifleri Azerbaycan sözlü halk edebiyatında da geniş bir şekilde yer bulmuştur.
Azerbaycan Mitolojisi

Azerbaycan edebiyatının kaynağında zengin ve derin içerikli Azerbaycan folkloru yer almaktadır. Mitolojik-sanatsal dünya görüşünün izleri folklorda ve klasik edebiyatta hâlâ kendini göstermektedir. Azerbaycan mitolojisi, Eski Hint, Eski Yunan mitolojisi kadar sistematik ve bütüncül bir karakter taşımamaktadır. Ancak Azerbaycan folklorunda Azerbaycan mitolojisinin izlerini bulmak diğerlerinden farklı olarak mümkündür. Bunlar daha çok kozmogonik ve mevsimsel, ayrıca etnogonik mitlerin bazı detaylarını taşımaktadır. İnsan toplumunun ilk oluşum dönemi sanat düşüncesinin ürünleri olan bu mitik unsurlarda kozmos ile kaos, yani dünya düzeni ile karmaşa, düzensizlik, dünya düzeninin bu düzensizlikten ortaya çıkması ve aynı ilişkilerin insan toplumunda yansıması kendine yer bulmuştur. Mitolojik dünya görüşünde insan toplumunda kozmos, yani çoğunluk tarafından kabul edilmiş kurallar topluluğu esasen toplumun ana düzenini - aile, günlük yaşam, insanla doğa arasındaki karşılıklı anlama süreçlerini kapsar. Mitolojik dünya görüşünün çeşitli unsurları hâlâ folklorun büyü, dua, beddua, efsane, koku ve sayacı töreni ile ilgili metinlerde korunmuştur. Azerbaycan mitolojik metinlerinin çoğunda eski Türk mitolojik düşüncesi ana motif olarak karşımıza çıkar. Bunu gerek dünyanın oluşumu ile ilgili olan kozmogonik mitlerde, gerek etnosun kökeni ile ilgili olan etnogonik mitlerde, gerekse de mevsimsel süreçlerle ilgili olan takvim mitlerinde görmek mümkündür. Mitolojik metinlerin oluşumu ve bunların folklor metinlerinde unsurlar şeklinde korunması, ilkel insanın doğaya ve doğa güçlerine bakışıyla yakından ilişkilidir. Söz, hareket ve oyun yoluyla doğa güçlerine etki etme arzusu, ilkel insanda mitolojik metinler yaratma ve icra etme ihtiyacı doğurmuştur. Bunlar arasında "Kosa-Kosa", "Godu-Godu", "Novruz", "Hıdır Nebi" gibi tören şarkıları ve bunları takip eden dansları gösterebiliriz.