stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Finlandiya-Rusya sınırı
Tarih > Soğuk Savaş sırasında Sovyet-Finlandiya sınırı

Soğuk Savaş sırasında sınır, Demir Perde'nin çevresinin bir bölümünü oluşturuyordu. Sınırı geçmek, uzunluğu boyunca mümkün değildi. Yalnızca çok sınırlı sayıda sınır geçiş noktası vardı ve Sovyet hükûmeti belirli şehirlere yalnızca refakat eşliğinde yapılan gezilere izin verdi; sınır bölgeleri ise turistlere yasaktı. Imatra ve Svetogorsk gibi sınırın zıt taraflarında birbirine nispeten yakın olan şehirler arasında çok az temas vardı. Finlandiya tarafında, girişe yalnızca özel izinle izin verilen, ancak yerleşime izin verilen ve sakinlerin bölgede yaşamaya devam edebildiği bir sınır bölgesi vardı. Sovyet tarafı, kaçışları önlemek için kapsamlı elektronik sistemlere ve devriyelere sahipti. Sovyet sınır gözetimi, gerçek sınırdan çok uzaktaydı ve Demir Perde dönemi boyunca başka yerlerde olduğu kadar kapsamlıydı. İlk gözetim, milislerin potansiyel olarak şüpheli kişileri izlediği şehirlerdeki tren istasyonlarında yapıldı. Giriş için özel bir izin gerekiyordu ve ilk kontrol hattında elektronik alarmlar vardı. Eğimli bir kum şeridi (ayak izlerini tespit etmek için) ve ince bir alarm teli vardı. Sovyet topraklarına doğru kıvrılan uzun dikenli tel çit ve çitin elektronik alarm sistemi vardı. Nihayet sınırda bir uluslararası sınır kontrolü noktası oluşturuldu. Diğer Batılı ülkelerden farklı olarak, Finlandiya hükûmeti yasadışı sınır geçişlerini korumadı, ancak yakalanan kişileri Sovyet yetkililerine iade etti. Yasadışı sınır geçişleri, örneğin Batı'ya iltica etmek amacıyla İsveç'e ɡitmek isteyenler Finlandiya'dan geçmek zorunda kaldı.
Finlandiya, Sovyetler Birliği ve Birleşik Krallık arasında 1944 yılında imzalanan Moskova Mütarekesi'nde Finlandiya Körfezi'ne doğru küçük bir yarımada olan Porkkala, askeri üs olarak Sovyetler Birliği'ne kiralandı. Bu, aslında 1956'ya kadar faaliyet gösteren Sovyet dış bölgelerine doğru giden bir güney sınır kapısının yapımına yol açtı. Sınır geçişleri Luoma'daydı ve 1947'de Fin trenlerinin askeri üsten geçmesine izin verildi. Daha önce 1940 ve 1941 yılları arasında Sovyetler Birliği Hanko Yarımadası'nı askeri üs olarak kiralamıştı.
Trafik

2015 yılında 9,1 milyon kişi, yarısı Vaalimaa ve Nuijamaa üzerinden sınırdan geçiş yaptı.
Schengen Bölgesi'ndeki ülkeler arasında Finlandiya en çok Ruslara vize veriyor.
Olaylar

26 Kasım 1939'da Sovyetler Birliği'nin Kızıl Ordusu, Sovyet Mainila köyünü bombaladı ve Finlandiya'yı sorumlu tuttu. Sovyetler, bu sahte bayrak operasyonunu dört gün sonra Kış Savaşı'nı başlatmak için bahane olarak kullandı.
Rus basınında yer alan bir habere göre, Finlandiya Finlandiya-Rusya sınır kapısını kapattı. Rusya ile sınır kapısı sınır karakolu, 4 Aralık 2015 tarihinde, planlanan kapanış saatinden bir buçuk saat önce, orta doğu kökenli on beş kişi sınırdan ɡeçiş yapamadı. Aynı kaynağa göre, bazı Finlandiya sınır yetkilileri Raja-Jooseppi'nin (Finlandiya-Rusya sınırı) o gün erken saatlerde kapandığını doğrularken, aynı departmandan bir sözcü, kontrol noktasının normal saati olan 21:00'de kapandığını söyledi.
27 Aralık 2015'te Finlandiya, insanların Raja-Jooseppi [fi] üzerinden bisikletle Rusya sınırını geçmesine erişimi engelledi. Finlandiya Sınır Muhafızlarına göre, bu önlem yasadışı göçü sınırlamak ve kaygan yollarda güvenliği sağlamaktı.
Mart 2016'da Finlandiya ve Rusya, Inari'deki Raja-Jooseppi sınır kapısını ve üçüncü ülke vatandaşlarının Salla sınır kapısını geçici olarak kapattı. Altı aylık bir süre boyunca sadece Finlandiya, Rusya ve Beyaz Rusya vatandaşlarının bu kapıları kullanmasına izin verildi. Tedbir daha sonra kaldırıldı.
Finlandiya-Rusya sınır bariyeri

Finlandiya, 2023'te sınırda bir sınır bariyeri inşa etmeye başladı.
Eski Finlandiya, 1812'de Büyük Dükalık'a ɡeçti
1920 Tartu Antlaşması : Finlandiya hükümeti tarafından işgal edilen Repola ve Porajärvi Sovyetler Birliği'ne iade edilirken, Petsamo Finlandiya tarafında kaldı.
İkinci Dünya Savaşı sonucunda Finlandiya'nın Sovyetler Birliği'ne toprak kayıpları; Porkkala 1956'da iade edildi.
1967'de sınır bölgesi
Eylül 2017'de Güney Karelya, Lappeenranta, Nuijamaa'daki Nuijamaa Sınır Kapısında Finlandiya tarafındaki araba trafiği
Nuijamaa sınır geçiş noktasında Rus tarafında araba trafiği
Torfyanovka'daki Cafe "Viipurin Veikot" (Vyborg çocukları), (Rusya-Finlandiya sınır geçiş noktası)
Vaalimaa'da "Eastgate" oteli ve deniz ürünleri mağazası, (Finlandiya-Rusya sınır geçiş noktası)
Vaalimaa'nın Virolahti'deki Finlandiya tarafında Avrupa E18 yolu üzerindeki sınır kontrol noktası
Petersburg'dan Helsinki'ye Allegro tren bileti
Balıkesir Büyükşehir Belediyesi

| Balıkesir Büyükşehir Belediyesi |
| --- | --- |

 Balıkesir'in idari bölünüşü

Tür: Büyükşehir belediyesi
Lider: Ahmet Akın (CHP)
Genel sekreter: Naki Çetin
Resmî site: Balıkesir Büyükşehir Belediyesi
Balıkesir Büyükşehir Belediyesi, Balıkesir ilinin metropol ilçelerini yöneten büyükşehir belediyesidir. Belediye başkanı Ahmet Akın'dır.
Kuruluşu

6 Aralık 2008 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'a göre kurulmuş ve ilin bütün sınırları Balıkesir Büyükşehir Belediyesi sınırlarına dahil edilmiştir.
Bağlı ilçeleri

Ana madde: Balıkesir'in ilçeleri
Altıeylül
Ayvalık
Balya
Bandırma
Bigadiç
Burhaniye
Dursunbey
Edremit
Erdek
Gömeç
Gönen
Havran
İvrindi
Karesi
Kepsut
Manyas
Marmara
Savaştepe
Sındırgı
Susurluk
Bağlı iştirakiler

Balıkesir Büyükşehir Belediyesi'nin sekiz anonim şirketi, kamu kuruluşu olarak ise BASKİ olmak üzere bir kuruluşu bulunmaktadır.
Personel A.Ş.
BATAŞ A.Ş.
Fırıntaş A.Ş.
BTT A.Ş.
BAYGAŞ A.Ş.
BALPARK A.Ş.
BALPAŞ A.Ş.
BALTOK A.Ş.
Yerel Seçimler

| Balıkesir Büyükşehir Belediyesi seçim sonuçları> Seçim | Balıkesir Büyükşehir Belediyesi seçim sonuçları> Belediye Başkanı | Balıkesir Büyükşehir Belediyesi seçim sonuçları> Parti | Balıkesir Büyükşehir Belediyesi seçim sonuçları> Oy Oranı |
| --- | --- | --- | --- |
| 2014 | Ahmet Edip Uğur | AK Parti | %39,70 |
| 2017 | Zekai Kafaoğlu | AK Parti | Meclis Kararı |
| 2019 | Yücel Yılmaz | AK Parti | %47,80 |
| 2024 | Ahmet Akın | CHP | %51.10 |

Ahmet Edip Uğur'un istifası neticesinde yapılan atamayla AK Parti'li belediye meclis üyesi Zekai Kafaoğlu belediye başkanı seçilmiştir.
Belediye başkanları listesi

Ana madde: Balıkesir belediye başkanları listesi
Ahtapot

Başlığın diğer anlamları için Ahtapot (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Ahtapot; yumuşak gövdeli, sekiz kollu, Octopoda takımında sınıflandırılan yumuşakçaların genel adı. Kabul görmüş 300 civarında türü bulunan ahtapotlar kalamarlar, mürekkep balıkları ve nautiloidler ile birlikte kafadan bacaklılar (Cephalopoda) sınıfında gruplandırılırlar. Diğer kafadan bacaklılar gibi ahtapot bilateral simetrik, iki gözlü ve tek gagalıdır. Ağzı kollarının ortasında yer alır. Çok hızlı şekil değiştirebilen yumuşak gövdesi sayesinde küçük deliklerden gövdesini sıkıştırarak geçebilir. Yüzerken sekiz kolu arkasından uzanır. Sifon hem solunum hem de su jeti fışkırtmak vasıtasıyla hareket için kullanılır. Karmaşık bir sinir sistemine ve mükemmel bir görme duyusuna sahip olan ahtapotlar omurgasızlar içerisinde en zeki ve davranışsal olarak en büyük farklılıkları gösteren hayvanlar arasındadırlar.
Ahtapotlar aralarında mercan resiflerinin, pelajik bölgenin ve deniz yatağının da bulunduğu okyanusun farklı katmanlarında yaşarlar. Bazıları gelgit bölgesinde görülürken diğerleri abisal bölgede bulunur. Türlerin çoğu hızlı büyür, erginliğe erken girer ve kısa yaşamlıdır. Çiftleşme sırasında erkek özel olarak adaptasyon geçirmiş bir kolu yardımıyla dişinin manto boşluğuna bir demet sperm gönderir. Çiftleşmeden sonra hücre yaşlanması geçiren erkek ahtapot ölür. Dişi ahtapot döllenmiş yumurtaları bir kovuğa bıraktıktan sonra yumurtalar çatlayana kadar bekler ve sonrasında o da ölür.
Kendilerini avcılara karşı koruma stratejileri arasında mürekkep fışkırtma, kamuflaj kullanımı ve tehditkâr davranışlar, su içinde çok hızlı hareket edebilme ve saklanma yetenekleri sayılabilir. Tüm ahtapotlar zehirlidir ama yalnızca mavi halkalı ahtapotlar insan için ölümcül zehir taşırlar.
Ahtapotlar mitolojide ve folklorda deniz canavarları olarak tasvir edilmiştir. İskandinav mitolojisinde Kraken, Aynu folklorunda Akkorokamui ve hatta Antik Yunanistan'da Gorgonlar bu tasvirlere örnek olarak gösterilebilir. Victor Hugo'nun Deniz İşçileri romanında bir ahtapotla olan çarpışma sahnesi Ian Fleming'in Ahtapot eseri gibi başka eserlere de esin kaynağı olmuştur. Ahtapotlara Japon erotik sanatı shunga'da da rastlanır. Özellikle Akdeniz ve Asya'da olmak üzere dünyanın çoğu yerinde ahtapot eti yenmektedir.
Etimoloji

Bilimsel cins adı Yeni Latince octopus, Grekçe ὀκτώπους ya da Grekçe "sekiz" anlamına gelen ὀκτώ ve "ayak" anlamına gelen πούς sözcüklerinin bileşiminden gelmektedir; Trallesli Aleksandr bu sözcüğü ahtapot için kullanmıştır. Türkçeye "ahtapot" sözcüğü Yunanca οχτοπόδιον sözcüğünden geçmiştir ve yazılı olarak ilk geçtiği kaynak Evliyâ Çelebi'nin Seyahatnâme'sidir.
Taksonomi ve evrim

Daha fazla bilgi: Kafadan bacaklıların evrimi
Octopoda bilimsel adı ilk olarak 1818'de, ahtapotlar takımı için William Elford Leach tarafından kullanılmıştır. Leach, 1817'de aynı takımın sınıflandırmasında Octopoida adını kullanmıştı. Yaklaşık 300 bilinen türü barındıran takım, tarihsel olarak Incirrata ve Cirrina olmak üzere iki alt takıma ayrılmaktaydı. Incirrata alt takımında yer alan türlerin çoğunda Cirrina takımında görülen çift yüzgeçler ve siller yoktu. Ayrıca Incirrata üyelerinin iç kabukları ya hiç yoktur ya da bir çift stile şeklindeydi. Ancak Cirrina günümüzde, en temel seviyedeki türler olarak kabul edildiğinden ayrı bir klad olarak düşünülmemektedir.
Takım Octopoda
Cins †Keuppia (incertae sedis)
Cins †Palaeoctopus (incertae sedis)
Cins †Paleocirroteuthis (incertae sedis)
Cins †Pohlsepia (incertae sedis)
Cins †Proteroctopus (incertae sedis)
Cins †Styletoctopus (incertae sedis)
Alt takım Cirrina - Yüzgeçli derin deniz ahtapotları
Familya Opisthoteuthidae
Familya Cirroctopodidae
Familya Cirroteuthidae
Familya Stauroteuthidae
Alt takım Incirrata
Üst familya Octopodoidea
Familya Amphitretidae
Familya Bathypolypodidae
Familya Eledonidae
Familya Enteroctopodidae
Familya Megaleledonidae
Familya Octopodidae
Üst familya Argonautoidea
Familya Alloposidae - yedi kollu ahtapot
Familya Argonautidae - argonotlar
Familya Ocythoidae
Familya Tremoctopodidae - battaniye ahtapotu
Taksonomi ve evrim > Fosil tarihçesi ve filojeni

Kafadan bacaklılar 500 milyon yıldır varlığını sürdürürken ahtapotun ataları ise 300 milyon yıl önce Karbonifer dönemine, denizlerde yaşamaktaydı. Bilinen en eski ahtapot fosili, günümüzden 296 milyon yıl önce yaşamış olan Pohlsepia'ya aittir. Bu fosilde sekiz kol, iki göz ve muhtemelen bir mürekkep kesesi izleri tespit edilmiştir. Ahtapotlar çoğunlukla yumuşak doku içerdikleri için fosil kayıtları göreceli olarak nadirdir. Ahtapotlar, kalamarlar ve mürekkep balıkları; Coleoidea kladında yer alırlar. "Yumuşak gövdeli" kafadan bacaklılar olarak bilinen bu alt sınıf üyelerinin çoğu, kabuklular ile nautiloidler ile soyu tükenmiş Ammonoidea alt sınıfı üyeleri gibi kafadan bacaklıların aksine dış kabuklara sahip değildir. Ahtapotlar, kendi Coleoidea alt sınıfındaki diğer hayvanlar gibi sekiz kolludur, ancak diğer üyelerde görülen ve tentakül olarak bilinen diğer kollarından daha ince ve uzun olan ve yalnızca uçlarında vantuzları olan tentakül olarak adlandırılmış özelleşmiş beslenme kolları yoktur. Vampyroteuthis cinsinin de tentakülleri yoktur, ancak algısal uzantıları vardır.
Aşağıdaki kladogramlar 2018 yılında Sanchez vd. tarafından 2018 yılında mitokondri ve nükleer DNA işaret dizileri temel alınan moleküler filojeni baz alınarak oluşturulmuştur.
Ahtapotların moleküler analizi Cirrina (Cirromorphida) alt takımının ve Argonautoidea üst familyasının parafiletik olduğunu ve ayrıldıklarını gösterir; bu isimler kladogramda soru işareti ve italiklerle gösterilmiştir.
Taksonomi ve evrim > RNA düzeltme

Ahtapotlar ve diğer koleoid kafadan bacaklılar diğer tüm organizmalardan çok daha fazla RNA düzeltme kapasitesine sahiptir. RNA düzeltmesi, RNA moleküllerinin primer transkriptlerinin nükleik asid sekanslarında değişiklikleri içerir. Düzeltme sinir sisteminde odaklanmıştır; nöral uyarılabilirlik ve nöral morfoloji ile ilgili proteinler üzerinde gerçekleşir. Koleoidlerin beyninde RNA transkriptlerinin %60'ından fazlasının düzeltme ile yeniden kodlanır. İnsanda ve meyve sineğinde bu oran %1'i aşmaz. Koleoidler düzeltme için büyük çift sarmallı RNA yapılarına ihtiyaç duyan ADAR enzimlerinden yararlanırlar. Hem bu büyük yapılar hem de düzeltme bölgeleri koleoidlerin genomunda saklanır ve bunların mutasyon oranları oldukça düşüktür. Dolayısıyla daha büyük bir traskriptom esnekliğinin bedeli çok daha yavaş bir genom evrimi olmuştur. Koleoidler dışındaki kafadan bacaklılarda ve diğer yumuşakçalarda bu kadar yüksek oranda RNA düzeltme görülmez.
Anatomi ve fizyoloji > Boyutlar

Ayrıca bakınız: Kafadan bacaklı boyutları
Kuzey Pasifik dev ahtapotu (Enteroctopus dofleini) sıklıkla bilinen en büyük ahtapot türü olarak gösterilmektedir. Erişkinler genellikle 15 kg civarında bir ağırlığa ve 4,3 m uzunluğunda bir kol açıklığına sahiptirler. Bu türün bilimsel olarak kaydedilmiş en büyük örneği 71 kg ağırlığındaydı. Daha da büyük örneklerine rastlandığı iddia edilmiştir: 272 kg ağırlığında ve 9 m kol açıklığına sahip bir örnek kaydedilmiştir. 
Bulunan bir yedi kollu ahtapot, Haliphron atlanticus ölüsü 61 kg ağırlığındaydı ve yaşarken 75 kg ağırlığında olduğu tahmin edilmiştir.
En küçük türü olarak kabul edilen Octopus wolfi ise yaklaşık 2,5 cm boyundadır ve ağırlığı 1 g'dan azdır.
Anatomi ve fizyoloji > Dolaşım sistemi

Ahtapotlar kapalı dolaşım sistemine sahiptirler yani kan damarlar içinde kalır. Üç kalpleri vardır: vücutta kanın dolaşmasını sağlayan sistemik kalp ve her iki solungaçtan kanın geçmesini sağlayan iki solungaç kalbi. Hayvan yüzerken sistemik kalp etkin olmadığı için çabuk yorulur ve sürünerek ilerlemeyi yeğler.
Ahtapot kanı oksijeni taşımak için bakır içeren hemosiyanin proteinini içinde barındırır. Bu protein kanın çok yüksek viskoziteye sahip olmasına neden olur ve vücutta kanın dolaşabilmesi için yüksek basınca gerekir. Ahtapotların kan basıncı 75 mmHg'ı aşabilir. Düşük oksijen düzeyinin olduğu soğuk ortamlarda hemosiyanin oksijeni aktarmak için hemoglobinden daha etkilidir. Hemosiyanin kan hücreleri içinde taşınmak yerine kan plazması içinde çözünüktür ve dolayısıyla da kan mavi renk alır.
Sistemik kalp kasılabilen kaslı çeperlere sahiptir ve bir karıncık ile iki kulakçıktan oluşur. Kan damar sistemi atardamarlar, kılcal damarlar ve toplardamarlardan oluşur ve damarların içi diğer omurgasızlardan farklı olmak üzere hücresel endotelyum ile kaplıdır. Kan aortlardan geçerek kılcal damarlardan dolaşarak ana toplardamarlara gelir, buradan ikincil kalpler yardımıyla kan solungaçlardan geçerek ana kalbe geri döner. Toplardamar sisteminin çoğunun kasılabilir olması kan akışına yardımcı olur.
Anatomi ve fizyoloji > Solunum

Bir açıklıktan manto boşluğuna su çekme, suyu solungaçlardan geçirme ve sifon yoluyla suyu dışarı fışkırtma ahtapotların solunum sürecini oluşturur. Manto çeperini oluşturan radyal kasların kasılmasıyla su içeri alınır ve güçlü dairesel kaslar kasıldığında kapakçıklar kapanarak suyun sifondan dışarı fışkırması sağlanır. Geniş bağ doku örgüsü solunum kaslarını destekler ve solunum haznesinin genişlemesine olanak sağlar. Solungaçların lamel yapısı 20⁰C suda %65 kadar yüksek oranda oksijen alımını sağlar. Solungaçlardan geçen su akışı ahtapotun hareketi ile bağlantılıdır. Sifonundan fışkırttığı su sayesinde ahtapot ileriye doğru hareket eder.
Ahtapotun ince derisi de ek olarak oksijen emiliminde bulunur. Hareketsiz durumda ahtapotun oksijen emiliminin %41'i deri yoluyla gerçekleşir. Yüzerken solungaçlardan daha fazla su geçtiği için deri yolu ile oksijen emilimi %33 düzeyindedir. Beslenme sonrası dinlenirken ise deri yolu ile oksijen alımı %3'e kadar düşer.
Anatomi ve fizyoloji > Sindirim ve boşaltım

Ahtapotun sindirim sistemi ağız, yutak, radula ve tükürük bezlerinden ibaret bukkal kütle ile başlar. Radula kitinden oluşmuş üzeri sivri dikenlerle kaplı dil benzeri bir organdır. Parçalanan besin radulanın yanı sıra yemek borusunun yan çeperlerinin iki yanal uzantısı yardımıyla yemek borusu içine itilir. Besin buradan manto boşluğunun tavanına çok sayıda membran ile asılı duran sindirim organlarına iletilir. Sindirim organları besinin sindirilmeden önce biriktirildiği kursak, besinin parçalandığı mide, parçalanmış besinin sıvı ve katı parçacıklar olarak ayrıldığı ve emilimde önemli bir rol oynayan çekum, karaciğer hücrelerinin çözülerek sıvılarla birleşip "kahverengi nesneler" hâline geldiği hepatopankreas ve biriken atıkların salgılar yardımıyla fekal liflere dönüştüğü ve rektum yardımıyla sifon yoluyla dışarı atıldığı bağırsaklarlardan oluşur.
Osmoregülasyon sırasında solungaç kalplerinin perikardına sıvı eklenir. Ahtapotların solungaç kalpleri ile ilişkili iki nefridyumu vardır. Bu iki nefridyum ve kanalları perikardiyal boşluklarla manto boşluğunu birbirine bağlar. Ana toplardamarlar solungaç kalplerine ulaşmadan önce ince çeperli nefridyum ile doğrudan temas hâlinde olan iki böbrek benzeri uzantı olarak genişler. İdrar önce perikardiyal boşlukta oluşur, asıl olarak amonyak boşaltımı ve böbrek benzeri uzantıların seçici emilimi ile değişikliğe uğrar ve bağlantılı olan kanallardan ve nefridiyopordan geçerek manto boşluğuna ulaşır.
Anatomi ve fizyoloji > Sinir sistemi ve duyular

Ahtapot ve mürekkep balığı tüm yumuşakçalar içinde en yüksek beyin-vücut kütle oranına sahiptir ve hatta bu oran bazı omurgalılardan bile yüksektir. Ahtapotların oldukça karmaşık sinir sisteminin bir kısmı kıkırdaklı bir kapsül içinde yer alan beynindedir. Ahtapotun nöronlarının üçte ikisi kollarındaki sinir liflerinde bulunur. Ahtapotların kolları beyinden hiçbir uyarı gelmeden bile karmaşık refleks hareket etme yetisine sahiptir. Omurgalıların aksine ahtapotların karmaşık motor becerileri vücutlarının somatotopik haritası yoluyla beyin tarafından düzenlenmemekte, büyük beyinli omurgasızlara özgü somatotopik olmayan bir sistemle idare edilmektedir.
Diğer kafadan bacaklılar gibi ahtapotlar da ışığın polarizasyonunu ayırt edebilmektedir. Renkleri ayırt edebilme ise türden türe farklılık gösterir; örneğin O. aegina türü renkleri ayırt edebilirken O. vulgaris ayırt edemez. Araştırmacılar, ahtapotların gözlerinden gelen ışık bilgisinin yanı sıra derilerinde bulunan opsinlerin de ışığın farklı dalga boylarını ayırt edebilmeye yardımcı olduğunu ve bu şekilde kamuflaj için gereken renkleri seçtiklerine inanmaktadır. Diğer araştırmacıların hipotezleri ise tek renkli görüşün renkli görüşe dönmesi için gözlerinde tek bir fotoreseptör proteine sahip türlerin bu protein yardımıyla optik bozulmayı kullandığı yönündedir ancak bu şekilde görüntü kalitesi bozulmaktadır. Bu hipotez U, W ya da dambıl şeklinde gözbebekleri ile çok renkli eşleşme nümayişlerinin gerekliliğini açıklayabilir.
Ahtapotların beynine bağlı ve içinde mineralize kütle ile duyarlı kıllar barındıran kese şeklinde yapılar olan ve statokist adı verilen iki özelleşmiş organ ahtapotların gövdelerinin oryantasyonunu hissetmelerini sağlar. Statokistler gövdenin yerçekimine göre olan konum bilgisini sağlar ve açısal ivmeyi algılamaya yarar. Otonom bir refleksle ahtapotun gözbebekleri her zaman yatay konumdadır. Ahtapotlar statokist yardımıyla sesleri de duyabilirler. Bayağı ahtapot 400 Hz ila 1000 Hz arasındaki sesleri duyar ancak en iyi duyma 600 Hz frekanslı seslerdedir.
Ahtapotların dokunma duyuları da mükemmeldir. Vantuzlarında bulunan kemoreseptörler sayesinde dokundukları nesnelerin tadını da algılayabilirler. Bu kemoreseptörler ahtapot derisini ayırt edebildiği için kolları birbirine dolaşmaz ve vantuzlar kollarına yapışmaz.
Ahtapot kollarının uzanmış olup olmadığını kollarında bulunan gerilim algılayıcıları yardımıyla hisseder ancak bu algılayıcılar ahtapot beyninin gövde ve kolların konumlarını belirleyebilmesi için yeterli değildir. Bunun sonucunda ahtapotlar stereognoziden mahrumdurlar; yani dokundukları nesnelerin biçimlerini anlayabilmek için bir zihinsel imge oluşturamazlar. Kısmi doku farklılıklarını ayırt edebilseler de bu bilgilerden bütün bir imge ortaya çıkaramazlar. Kolların nörolojik anatomisi ahtapotun hareketlerinin detaylı etkilerini öğrenmesi konusunda büyük zorluklarla karşı karşıya olduğunu gösterir. İçalgısı çok zayıftır ve tam olarak hangi hareketleri yaptığını ancak kollarını gözlemleyerek bilebilmektedir.
Anatomi ve fizyoloji > Mürekkep kesesi

Ahtapotların mürekkep kesesi sindirim bezinin altında bulunur. Keseye bağlı bir bezin oluşturduğu mürekkep kesede biriktirilir. Kesenin sifona yakın olması sayesinde ahtapot mürekkebi dışarıya su yardımıyla fışkırtır. Mürekkep sifondan fışkırtılmadan önce geçtiği bezler sayesinde sümüksü sıvıyla birleşerek yoğun bir hâle gelir ve ahtapotun bir avcıdan kaçmasını sağlayacak kıvama ulaşır. Mürekkebin asıl pigmenti melanindir, bu nedenle siyah renklidir. Cirrina alt takımında sınıflandırılan ahtapotların mürekkep keseleri yoktur.
Yaşam döngüsü > Yaşam süresi

Ahtapotların beklenen yaşam süresi görece kısadır ve bazı türleri yalnızca altı ay kadar yaşar. En büyük iki ahtapot türünden biri olan Kuzey Pasifik dev ahtapotu beş yıl kadar yaşayabilir. Ahtapotun yaşam süresi üremesi ile sınırlıdır: Erkekler çiftleşmeden sonra yalnızca birkaç aya yaşayabilirken dişiler yumurtalar çatladıktan kısa bir süre sonra ölür. Yaklaşık iki senelik ömrü boyunca defalarca üreyebilen Büyük Pasifik çizgili ahtapotu bir istisnadır. Ahtapotların üreme organları optik bezlerinin hormonal etkisi ile olgunlaşır ama bu etki sindirim bezlerinin etkenliğini kaybetmesine neden olduğundan ahtapotlar sonunda açlıktan ölürler. Yumurtlamadan sonra her iki optik bezin de deneysel olarak çıkarılması kuluçkalamadan vazgeçilmesine, beslenmenin tekrar başlamasına, büyümenin görülmesine ve yaşam süresinin uzamasına neden olmuştur.
Davranış ve ekoloji

Türlerin çoğu çiftleşme haricinde yalnız yaşar ancak bazı türler daha yoğun olarak görülürler ve bu türlerde sıklıkla haberleşme, eş savunma ve yuvadan çıkarma gibi çeşitli etkileşimler görülür. Bunun nedeni muhtemelen besin kaynaklarının fazlalığı ve yuvaların azlığıdır. Bununla beraber Büyük Pasifik çizgili ahtapotları, aynı yuvayı paylaşan 40 bireye varan gruplar halinde yaşarlar. Ahtapotlar genellikle kayalıklardaki oyuklarda yer edindikleri yuvalarında saklanırlar ancak bazı türleri kuma ya da çamura kendini gömme yolunu tercih eder. Ahtapotlar yaşadıkları alanı hemcinslerine karşı korumasalar da belirli bir bölgede yaşarlar ve zaman zaman besin aramak için yaşadıkları yerden ayrılırlar. Yuvalarına geri dönmek için yön bulma becerilerini kullanırlar. Göç ettikleri ise düşünülmemektedir.
Ahtapotlar yakaladıkları avlarını güvenli bir şekilde yiyebilmek için yuvalarına getirirler. Bazen yiyebildiklerinden çok fazla av yakaladıklarından yuvalarının çevresi ölü ve yenmemiş avlarıyla çevrelenmektedir. Balıklar, yengeçler, yumuşakçalar ve derisi dikenliler gibi başka canlılarla da yuvalarını paylaşabilirler. Bu canlılar ya leşçillik yapmak için yuvaya gelen canlılardır ya da ahtapotun avlarından hayatta kalabilmiş olanlardır.