Nemmersdorf Katliamı
Sonrası > Savaş sonrası dönemde tepkiler

Savaşın sonlanması ve Soğuk Savaş'ın başlaması ile, Nemmersdorf, II. Dünya Savaşı'nın sonu ve sonrasında Almanlara karşı gerçekleştirilen sürgün ve katliamların bir sembolü olarak yeni bir anlam kazandı. Olayların belgelenmesi Almanya Federal Cumhuriyeti'ndeki hatırlama kültürünün bir parçası haline geldi ve anlatımında zaman geçtikçe çeşitli değişiklikler yaşadı. Bu dönemde, Sovyetler Birliği'ni savunmanın siyasi olarak "kabul edilemez" görülmesi ve Katyn Katliamı gibi Sovyetlerin silahsız bireylere güç uyguladığı olayların varlığının bilinmesi, katliamın gerçekleştiği koşulları tartışmayı zorlaştırıyordu. Nemmersdorf'un Naziler tarafından yeniden ele geçirilmesi sırasında 4. Ordu'nun genel kurmay başkanı olan Erich Dethleffsen, 5 Temmuz 1946'da Neu-Ulm'daki bir Amerikan mahkemesine verdiği ifadede şunları söyledi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Ekim 1944'te, Rus birimleri geçici olarak Nemmersdorf'a girdiklerinde, sivillere işkence ettiler, ahır kapılarına çivilediler ve daha sonra kurşunladılar. Çok sayıda kadın tecavüze uğradı ve ardından kurşunlandı. Bu katliam sırasında Rus askerleri elli kadar Fransız savaş esirini da vurdular. Kırk sekiz saat içerisinde Almanlar bölgeyi yeniden ele geçirdi. | ” |
Yıllar geçtikçe giderek artan sayıda yazar, görgü tanıklarını kaynak göstererek Nemmersdorf'ta gerçekleşen toplu tecavüzler, tanklar ile ezilen siviller ve zorla hadım edilmeler hakkında yazmaya başladı. Olayların bu anlatıları çoğunlukla, Karl Potrek tarafından 1953'te yazılan bir görgü tanığı raporu etrafında gelişiyordu: Potrek; Nemmersdorf'ta 122 sivilin öldürüldüğünü; bunların 72'sinin yaşları 8 ile 84 arasında değişen Alman kızlardan ve 1 tane Alman adamdan, 50'sinin ise Fransız ve Belçikalı savaş esirlerinden oluştuğunu söyledi. Bu anlatıya göre, Nemmersdorf'ta öldürülen her kadına, çocuklar dahil, öldürülmeden önce tecavüz de edildi. Potrek'in bir diğer iddiası da ölülerin beş gün boyunca gömülmediğiydi; bu, önceki görgü tanıklarının hepsinin ifadeleriyle çelişiyordu. Petrok'un raporunda suyolundaki çatlakta inşa edilmiş olan sığınakta gerçekleşen katliamın sözü de geçmedi. Bu iddiaların orijinal metinleri, 1971'de Rudolf Grenz tarafından yayımlandı. Grenz, Potrek'e ek olarak genellikle dramatize ve bazen tahrif edilmiş bazı diğer görgü tanığı ifadelerinden de bahsetti. Sonraki on yıllarda olaylar hakkında yazılan eserler, Grenz'in görgü tanıklarına, özellikle de muhtemelen Nemmersdorf'ta hiç bulunmamış olan Potrek'e sıklıkla atıfta bulundu. Görgü tanıkları Gerda Meczulat ve Johannes Schewe 1970'lerin sonlarında hatıratlarını yayınladılar, ancak bu görgü tanığı raporları çıkarıldıkları dönemde yazarlar tarafından çoğunlukla görmezden gelindi. PK tarafından çekilen fotoğraflar ve resmî Nazi ajansları tarafından yayımlanmış makaleler, Soğuk Savaş sırasında Almanya'da güvenilir kaynaklar olarak kabul edildi ve sıklıkla kendilerine atıfta bulunuldu.
Tarihçi Eva ve Hans Henning Hahn; Batı Almanya'da Nemmersdorf hakkındaki belge ve makalelere basında sıklıkla yer verilmesinin amacını, Alman nüfusunun Doğu Avrupa'dan sürülmesinde Nazilerin ve diğer Almanların da sahip olduğu sorumluluğu bastırmak olarak açıklar. Bernhard Fisch ise, bu durumun Soğuk Savaş'ta Batı Almanya'nın bir parçası olduğu Batı Bloku'nun ideolojik düşmanı Sovyetler Birliği'ni karalama amaçlı olduğunu savunur.