stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Estonya Bağımsızlık Savaşı

Estonya Bağımsızlık Savaşı, Rus kontrolünde bulunan Estonya'nın, 28 Kasım 1917'de bağımsızlığını ilan ederek Sovyetlere karşı ayaklanıp başlattığı savaş. Bu ayaklanmanın üzerine Sovyetler ülkeye ordu gönderdi. Sovyetlerin Estonya'yı ilhak etmemesi için Almanlar Estonya'yı desteklediler. Alman savunması altındaki Estonya, 24 Şubat 1918'de resmi olarak bağımsız oldu ve Brest-Litovsk Antlaşmasına göre Almanya, Sovyetlerin Baltık devletlerinden vazgeçmesini sağladı.
Ancak Almanya I. Dünya Savaşı'ndan mağlup ayrılınca Rusya anlaşmayı feshetti ve Sovyet güçleri, Estonya'yı tekrar işgal ettiler. Ruslar burada Estonya'lı milliyetçilerin büyük bir direnişiyle karşılaştılar, çünkü Estonyalılar Baltık denizindeki bir İngiliz Filosu tarafından destekleniyorlardı. Ancak Ocak 1919'da bağımsızlık yanlıları ülkeden atıldılar.
Nikolay Yudeniç önderliğinde daha sonra kurulan Bolşevik karşıtı ordu, Ekim 1919'da Petrograd'ı ele geçirmek için Rusya'ya doğru ilerlemeye başladı. Bu ilerleyiş oldukça cesurca bir hamleydi. Bunun üzerine Troçki zor durumda karma bir ordu kurdu ve Yudeniç'e karşılık verdi. Zorlu çatışmalardan sonra Yudeniç mağlup edildi fakat imzalanan Tartu Anlaşması ile geçici bir bağımsızlık kazandılar.
Aziz Bartalmay Manastırı

| --- | --- |
Manastır'ın 1913'teki görünümü

Temel bilgiler
Konum: Albayrak, Başkale, Van, Türkiye
Koordinatlar: 38°08′42″K 44°12′36″D﻿ / ﻿38.14500°K 44.21000°D﻿ / 38.14500; 44.21000
İnanç: Ermeni Apostolik
Açılış: 13. yüzyıl
Durum: Yarı harabe
Mimari
Mimari biçim: Ermeni
Aziz Bartalmay Manastırı (Ermenice: Սուրբ Բարդուղիմեոսի վանք, Surp Part'uğimeosi vank'), 4. yüzyılda inşa edilmiş ve Yeni Ahit'te adı geçen Hristiyan havarisi Bartalmayın defnedilmiş yeri olan Ermeni manastır. Van ilinin Başkale ilçesine bağlı, Albayrak mahallesinde yer almaktadır.
Aziz Bartalmay Manastırı'nın bugünkü hali
Kiliselerden oluşan kompleks, Vaspurakan Ermeni krallığı zamanlarda Hristiyan aziz Bartalmay mezarlığa 13. yüzyılda kilise ekleyerek oluştu. Eskiden Ermeni Apostolik Kilisesi mensuplarının en önemli dinî ziyaret yeriydi. 1915 Ermeni kırımı zamanından sonra Ermeni manastırın cemaati sürgün edildi. Manastır bundan sonra boş bırakıldı.
Suriye Demokratik Güçleri

| Suriye Demokratik Güçleri |
| --- | --- |
 قوات سوريا الديمقراطية  (Arapça)  Hêzên Sûriya Demokratîk  (Kürtçe)  ܚܝ̈ܠܘܬܐ ܕܣܘܪܝܐ ܕܝܡܩܪܛܝܬܐ  (Süryanice) 

Kuruluş: 10 Ekim 2015-günümüz
Bağlılık: Kuzey ve Doğu Suriye Özerk Yönetimi Suriye Demokratik Konseyi
Bağlı gruplar:  Liste   Tüm Kuzeydoğu Suriye'de yerleşik gruplar  YPG  YPG Enternasyonal   YPJ  Anti Terör Birimleri (YAT, YPG ve YPJ'nin bir parçası)   Suriye Demokratik Güçleri askerî konseyleri  Cezire Kantonu ve Deyrizor Vilayeti merkezli gruplar  Süryani Askerî Konseyi  Şehit Nubar Ozanyan Tugayı  Deyrizor Askeri Konseyi  Fırat Bölgesi merkezli grup  Devrimciler Ordusu  Afrin Bölgesi, Menbic Bölgesi ve Halep şehrinde bulunan gruplar (Şeyh Maksud dahil) Mart 2018'de Menbic'e çekilmiştir.  Devrimciler Ordusu Kürt Cephesi  Kuzey Demokratik Tugayı  Menbiç Bölgesinde yerleşik gruplar Menbiç Askeri Konseyi  El-Bab Askeri Konseyi  Cerablus Askeri Konseyi   
Lider(ler): Mazlum Kobani
Sözcü(ler): Kino Gabriel Ferhad Şami
Merkez(ler): Kamışlı, Haseke, Suriye
Etkin bölgeler:  Kuzey Suriye Halep Vilayeti  Haseke Vilayeti  Rakka Vilayeti  Deyrizor Vilayeti 
İdeoloji:  Liste  Azınlık hakları   Adem-i merkeziyetçilik   Aşiret özerkliği     Bölgeselcilik   Sosyalizm   Demokratik konfederalizm   Liberteryen sosyalizm   Jineoloji  
Büyüklük: 100,000 (2021 tahmini)
Müttefikler:  Liste    ABD   Birleşik Krallık   Fransa   Suudi Arabistan (2018)   Birleşik Arap Emirlikleri (2017-2018)   Kürdistan Bölgesel Yönetimi   Rusya (bazen)   İran (bazen)   Baasçı Suriye (bazen)   Irak (bazen)   Haşdi Şabi (bazen)   PKK   Enternasyonalist Özgürlük Taburu   Kürdistan Yurtseverler Birliği   
Rakip(ler):  Liste      Türkiye    Suriye Millî Ordusu    IŞİD    Rusya (bazen)    İran (bazen)    Baasçı Suriye (bazen)    Hizbullah (bazen)    Haşdi Şabi (bazen)  
Çatışma(lar): Suriye İç Savaşı  Liste   Halep Muharebesi (2012-2016)  Kuzey Halep Taarruzu (Şubat 2016)  Tel Abyad Muharebesi  Kuzey Rakka Taarruzu (Mayıs 2016)  Haziran-Eylül 2016 Halep çatışmaları  Menbic Taarruzu  Fırat Kalkanı Harekâtı  Rakka Operasyonu (2016-2017)  Deyrizor Savaşı (2017-19)  Zeytin Dalı Harekâtı  Barış Pınarı Harekâtı  Haseke Çatışması (2022)  2024 Suriyeli muhaliflerin taarruzu Halep Muharebesi (2024)  Deyrizor Taarruzu (2024)  Özgürlük Şafağı Operasyonu 2024 Menbic Taarruzu   
Terör örgütü olarak tanımlayanlar:  Türkiye
İnternet sitesi: sdf-press.com/en/ 
Suriye Demokratik Güçleri (SDG) (Arapça: قوات سوريا الديمقراطية; Kürtçe: Hêzên Sûriya Demokratîk), De facto özerk olan Kuzey ve Doğu Suriye Özerk Yönetimi'nin silahlı gücü. Kürt, Arap, Süryani, Ermeni ve Türkmenlerden oluşmakta olup, IŞİD'e karşı mücadele için ortak operasyon gücü olarak oluşturulmuştur. Silahlı gücünün çoğunu YPG oluşturur. Amerika Birleşik Devletleri tarafından fonlanmış ve silahlandırılmıştır.
Tarihçe

Ekim 2015'te IŞİD'i Rakka ve çevresinden çıkarmak amacıyla kurulduğu belirtilmiştir. Burkan el-Fırat grubunun başarılarından esinlenerek meydana getirilmiştir. 27 Aralık 2015'te Suriye Demokratik Güçlerinin Fırat'ın batı yakasına geçerek Tişrin Barajı'nı IŞİD'den alması ise tartışma konusu olmuştur. Bunun sebebi ise Türkiye'nin YPG'nin Fırat Nehri'nin batısına geçmemesine yönelik tutumudur.
Suriye Demokratik Güçleri Zeytin Dalı Harekâtı'nda ve Barış Pınarı Harekâtı'nda Türk Silahlı Kuvvetleri ve Türkiye destekli Özgür Suriye Ordusu ile çatışmalara girdi.
30 Ekim 2019'da Barış Pınarı Harekâtı sonrası Türk Silahlı Kuvvetleri ve desteklediği Suriye Ulusal Ordusu ile çatışmalar yaşanmasının ardından Suriye Savunma Bakanlığı, Mazlum Kobani komutasındaki SDG'ye yönelik kendilerine katılmak isteyenleri kabul edeceklerini duyurdu. İçişleri Bakanlığı da polis birimi gibi Asayiş güçlerini iç güvenlik birimlerine katılmaya çağırdı. SDG "Üyelerimiz değil, diyalog kapılarını açma niyetinde olan SDG Genel Komutanlığı doğrudan muhatap alınmalı" açıklamasında bulundu. Açıklamada şu ifadeler yer aldı;
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | QSD üyeleri bütün dünyanın gözleri önünde, son yıllarda Suriye’yi ve tüm dünyayı korumak adına IŞİD’e karşı savaşmış, onların Suriye ve dünyadaki hilafetini yıkmıştır. Kahramanlarımız övgüyü ve ödüllendirilmeyi hak etmektedir. Durumlarının netleştirilmesi ya da teröristler ve suçlular hakkında verilen affa ihtiyaçları yoktur. QSD’nin askeri bir kurum olduğunu ve bu kurumsallık temelinde örgütlendiğinin altını çiziyor, Suriye Savunma Bakanlığı’nın üyelerimize hitaben kullandığı dili sert bir şekilde reddediyoruz. Bakanlığın üyelerimizi değil, diyalog kapılarını açma niyetinde olan QSD Genel Komutanlığı’nı doğrudan muhatap alması gerektiğini belirtiyoruz. | ” |
Kobani kişisel Twitter hesabından konuyla ilgili olarak çağrının kurumsal olarak SDG'ye değil bireysel düzeyde yapıldığını, üyelerinin Suriye ordusuna bireysel olarak katılmasını reddettiklerini, SDG'nin statüsünün korunmasını istediklerini belirtti.
Eylül 2019'da Suriye Dışişleri Bakanlığı'nın Birleşmiş Milletler Genel Sekreterliği ve Güvenlik Konseyi’ne yazdığı bir  mektupta, “Suriye hükûmetinin SDG olarak bilinen bölücü terörist milislerin kontrolü altındaki topraklarda dahil olmak üzere yabancı güçlerin işgal ettiği her bir karış toprağın geri alınacağı ve buraların terörden arındırılacağına” dair ifadeler kullanıldı. Suriye hükûmeti ilk kez açıktan ve resmî bir belgede Suriye Demokratik Güçlerini “terörist milisler” olarak tanımladı. Bunun yanında SDG “kriminal ve baskıcı uygulamalar” da bulunmakla suçlandı. Mektupta, Amerika Birleşik Devletleri öncülüğündeki koalisyonun yanı sıra SDG'nin de Haseke, Rakka, Deyr-i Zor ve Halep'te yaşayanlara karşı mezalimde bulunduğuna dair ifadelere yer verildi.
Üye gruplar

Ana madde: Suriye Demokratik Güçleri askerî konseyleri
Kuruluş deklarasyonunu Haseke'de 12 Ekim 2015 tarihinde 13 grup tarafından imzalanmıştır:
YPG
YPJ
El-Sanadid Güçleri
Süryani Askeri Meclisi (MFS)
Burkan el-Fırat
Liva Tuvar el-Rakka
Kuzey Güneşi Tugayı
Selçuk Tugayı
El Cezire Tugayları
Kürt Cephesi
Devrimciler Ordusu
Kürt Cephesi
99. Tugay
455 Özel Operasyon Merkezi
Selçuk Tugayı
Ahrar El-Zaviye
Yavuz Sultan Selim Tugayı (Türkmen Dağı Tugayları üyesi)
Atarib Tugayı Şehitleri
Tahrir Tugayı
Liva 99 Muşat
10 Aralık 2015'te yapılan iki günlük bir konferanstan sonra SDG, Suriye Demokratik Konseyi adında bir politik kanat oluşturduğunu duyurdu.
Şehit Nubar Ozanyan Tugayı, Ekim 2019'da başlayan Barış Pınarı Harekâtı kapsamında SDG bünyesinde Resulayn'da çatışmalara gireceğini açıklamıştır.
PKK ile bağlantısı iddiaları

IŞİD karşıtı kurulan Birleşik Ortak Görev Gücü-Doğal Kararlılık Harekâtı sözcüsü John Dorrian Mayıs 2017'de yaptığı bir basın toplantısında, "PKK, Suriye Demokratik Güçleri'nin bir parçası, Suriye Arap Koalisyonu da SDG'nin bir parçasıdır" dedi. Bir gazetecinin "sanıyorum PKK, SDG'nin parçası dediniz" diyerek konuyu teyit etmek istemesi üzerine Dorrian, "öyle mi söyledim? YPG dedim zannettim" cevabını verdi. 2017 yılında, dönemin ABD Özel Harekât Komutanı Raymond Thomas [en] 2015'ten beri Türkiye'nin YPG hakkında PKK ilişkisine dair endişelerini bildikleri için isim değişikliğine gitmeleri gerektiğini ve demokrasi ismini de kullanmalarını gerektiğini söyledi. Thomas, Suriye Demokratik Güçleri isminin bu şekilde ortaya çıktığını ifade etti.
22 Mayıs 2019'da, ABD'nin Suriye özel temsilcisi James Jeffrey, Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi Dışişleri Komisyonunda yapılan Suriye’de Çözüm Arayışı: Trump Yönetimi'nin Stratejisi başlıklı oturumda; "Başkan Donald Trump, SDG'nin çoğu unsuru ve PKK arasında siyasi bağın farkında. Güvenli bölge oluşturulması için Türklerle ve yerel ortaklarımızla çalışıyoruz.." ifadelerini kullandı.
109876543210

109876543210, Özlem Tekin'in 2005 yılında çıkarmış olduğu 5. albümüdür.
Albümden ilk olarak "Değmez" daha sonra ise "Cinayet" olmak üzere iki video klip yayınlamıştır. "Değmez" video klibi müzik kanalları tarafından çok fazla yayınlanmamış olduğu gibi her iki video klip de Kral TV'de yayınlanmamıştır. Ayrıca ilk video klip de albüm çıktıktan 2 ay sonra gösterime girmiştir. Genel anlamda albümdeki promosyon, tanıtım yetersizliği albümün yüksek bir satış yakalamasını engellemiştir.
Şarkı listesi

"Değmez"
"Gezegen X"
"Cinayet"
"Belki"
"Dene"
"Kaf Dağı"
"Aşk Yangın"
"A) Şık"
"Aşinayım Firara"
"Adımı Söyle"
| g t Özlem Tekin |
| --- | --- |

Albümleri:  Kime Ne (1995) ·  Öz (1998) ·  Laubali (1999) ·  Tek Başıma (2002) ·  109876543210 (2005) ·  Bana Bi' Şey Olmaz (2010) ·  Kargalar (2013)
Filmografisi: Hokkabaz (2006)
Bağlantı maddeler: Diskografi ·  Volvox
Nissalı Aziz Gregor Kilisesi (Trabzon)

| --- | --- |
Dmitri Yermakov'un 1877 tarihli fotoğrafı

Temel bilgiler
Konum: Ortahisar, Trabzon, Türkiye
Koordinatlar: 41°00′34″K 39°43′50″D﻿ / ﻿41.00944°K 39.73056°D﻿ / 41.00944; 39.73056
İnanç: Doğu Ortodoks Kilisesi
Durum: Yıkılmış (1945)
Mimari
Mimari tür: Kilise
Tamamlanma: 1863 (son yapının inşası)
Nissalı Aziz Gregor Kilisesi, Trabzon'daki bir kilise ve manastırdı. Kilisenin 1280-1297 yıllarında Trabzon İmparatoru III. İoannis tarafından yaptırıldığına inanılmaktadır. Yapı 1665'te Trabzon şehrinin katedrali oldu. Kilise, Hristiyan piskopos ve aziz olan Nissalı Gregor'a (c. 330-395) adanmıştır . 1750'lerin sonlarında kiliseyi ziyaret eden Gürcü gezgin Timote Gabaşvili, bu olayı yazılarına dahil etti. 1815'te son İmereti Kralı II. Solomon buraya gömüldü. 1863'te Trabzon Metropoliti Konstantius kiliseyi yeniden inşa ettirdi.
Kilise, 1945 yılında Trabzon Belediye Meclisinin aldığı kararla yerine gazino binası yapılmak üzere yıkılmıştır. 1948 yılında açılan gazino bir süre Şehir Kulübü olarak kullanılmış ve daha sonra bu bina da 1963 tarihinde dinamitle yıkılmıştır.
1863 yılında, kilisenin çan kulesine saat eklenmesiyle bir saat kulesi oluşmuştur. Kule günümüzde var olmamakla beraber 1940'lı yıllarda yıkılmıştır.
Galeri

1718 tarihli Trabzon tasviri ve sahilde kilisenin konumu
II. Solomon'un anıt mezarı ve yenileme öncesi kilise, 1847.
1888 tarihli Trabzon tasvirinde katedral
Katedral ve II. Solomon'un mezarını gösteren kartpostal, 19. yüzyıl
Katedral, 19. yüzyıl
1900'lerde katedral
1913 tarihli bir haritada katedralin konumu
Adventure Time: Fionna and Cake

| Adventure Time: Fionna and Cake |
| --- | --- |
Tür: Yetişkin animasyonu Komedi Macera Aksiyon
Geliştiren: Adam Muto
Tema müziği bestecisi: Amanda Jones
Açılış müziği: "Adventure Time: Fionna and Cake Main Title Song"
Besteci: Amanda Jones
Ülke: ABD
Dili: İngilizce
Sezon sayısı: 1
Bölüm sayısı: 10
Yapım
Gösterim süresi: 22 dakika
Yayın bilgileri
Yayın tarihi: 31 Ağustos 2023 - günümüz
Kronoloji
Önce gelen: Adventure Time Adventure Time: Uzak Diyarlar


Adventure Time: Fionna and Cake Adam Muto tarafından geliştirilen yetişkinlere yönelik bir Amerikan animasyon serisidir. Pendleton Ward'ın yarattığı cartoon network çizgi dizisi olan Adventure Time'ın yan ürünüdür. Dizi Adventure Time'ın aksine çocuklara değil genç yetişkinlere yönelik yapılmıştır. İlk bölümü HBO MAX aracılığıyla 31 Ağustos 2023'te yayınlanmıştır.
Dizi daha önce birkaç bölümde yer alan Finn ve köpek Jake'nin alternatif versiyonları olan Fionna ve kedi Cake adlı ana karakterleri konu alıyor. Dizinin yürütücü yapımcılığını üstlenen Muto daha önce Adventure Time'da dizi sorumlusu olarak görev yapmış Uzak Diyarlar özel programının yapımını denetlemişti. Dizinin ilk sezonu, yarım saatlik 10 bölüm olarak 31 Ekim'den 28 Eylül'e kadar her hafta 2 bölüm şeklinde yayınlanmıştır. Dizinin 2. sezonu için onay verilmiş ve 2. sezon için seslendirme başlamıştır.
Özet

Bu dizi, Finn ve Jake'in cinsiyet değiştiren alternatifleri olan İnsan Fionna ve Kedi Cake'yi konu alıyor. Dizide ayrıca Adventure Time'ın çoğunda Buz Kralı olarak bilinen bir karakter olan Simon Petrikov da rol alıyor.
Fionna, kedisi Cake ile sihrin olmadığı alternatif bir gerçeklikte yaşıyor ve günlerini sonu olmayan işlerde bisiklet sürerek geçiriyorlar; geceleri sonsuza dek ulaşılmaz görünen büyülü bir dünyanın hayalini kuruyorlar. Simon, Ooo Ülkesinde evden çalışıyor ve geçmiş bir dönemin canlı bir sergisine dönüşüyor. Daha sonra üçlü, çoklu evren boyunca seyahat ederken aynı zamanda onların izini sürmeye ve onları varoluştan silmeye kararlı güçlü yeni bir düşman tarafından kovalanmaya başlıyor.
Hisarcık, Kütahya

| Hisarcık |
| --- | --- |
İlçe
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Kütahya
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: İsmail Tosun
 • Belediye başkanı: Fatih Çalışkan (AK Parti)
Yüzölçümü
 • Toplam: 374 km²
Rakım: 750 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 12.531
 • Kır: 6,958
 • Şehir: 4.814
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 274
İl plaka kodu: 43
Resmî site Belediye  Kaymakamlık
Hisarcık, Ege Bölgesi'nde Kütahya ilinin ilçesidir.
Tarihçe

Arkeolojik kalıntılarla ilçenin tarihi Roma dönemine kadar uzanmaktadır. Malazgirt zaferinden sonra Kütahya ile beraber Büyük Selçuklu Devleti sınırlarına katıldı. 1096'da başlayan Haçlı Seferi yeniden Bizans hakimiyetine girdi. 1176'da Miryekefalon savaşından 1180 yılında Anadolu Selçuklu Devleti topraklarına katılmıştır. 13. yüzyılda Germiyanoğulları egemenliğine geçti. Germiyanoğulları döneminde Hisarcık, Kütahya'nın Eğrigöz Kazasına bağlanmıştır. Germiyanoğlu Süleyman Şah'ın kızı Devlet Hatun'un Şehzade Bayezid ile evliliği sonucunda Simav, Eğrigöz ve Tavşanlı ile Kütahya'nın Osmanlılara çeyiz olarak verilmesiyle Hisarcık' ta 1378 yılında Osmanlı egemenliğine katıldı. Ankara Savaşının
ardından Timur'un diğer Anadolu Beylikleri ile birlikte Germiyanoğulları Beyliğini de tekrar kurmasıyla Hisarcık yeniden Germiyan Beyliği topraklarına katıldı. Germiyanoğlu II. Yakup Bey'in erkek çocuğu olmadığından 1429'da tüm Germiyan Beyliğini II. Murad'a vasiyet etmesiyle yeniden
Osmanlı hakimiyetine girmiştir. 19. yüzyıl başlarına kadar Eğrigöz Kazası'na bağlı kalan Hisarcık karyesi, 1817 yılında Eğrigöz, Simav ve Gediz yörelerinde voyvodalık yapan Nasuhoğulları İsyanından sonra Simav Kadılığı'na bağlanmıştır. 1845'te nüfusu 1000 kişiye ulaşmıştır. 1870 tarihli Hüdâvendigar Vilayeti Salnamesi'nde Eğrigöz Kazasına bağlı görülmektedir. Cumhuriyet döneminde Hisarcık, Kütahya ili Emet ilçesine bağlı kalmıştır. 1958 yılında bölgeye gelen Alman heyetin incelemeleri sonucu ortaya çıkan Bor madenini işletmeye açılmasıyla yerleşim hızla kalkınmıştır. 1967 yılında kasaba olan yerleşim, 1987 yılında 3392 sayılı kanunla ilçe olmuştur.
Coğrafya ve ulaşım

Hisarcık ilçesi Kütahya il merkezine 108 km uzaklıktadır. Ege Bölgesi'nin İç Batı Anadolu Bölümünde yer almakta olup, doğu ve kuzeyinde Emet ilçesi, güneyinde Gediz ve Simav ilçeleri, batısında Simav ilçesi bulunmaktadır. İlçe arazi dağlık ve engebeli bir görünümde olup, denizden ortalama yüksekliği 825 m'dir. İlçenin yüzölçümü yaklaşık 330 km²dir. İlçe alanın %36,8'i tarım arazisi, %3,3'ü çayır-mera, %59,2'si orman, %0,7'si diğer alanlardan oluşmaktadır.  İlçe merkezine 10 km uzaklıkta, Esire kaplıcaları olarak bilinen jeotermal kaynak sularına bulunmaktadır. İlçe topraklarında bor kaynakları bulunmaktadır.
İklim

Kütahya'nın büyük bir bölümü yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve yağışlı tipik kara ikliminin etkisi altındadır. Ancak Hisarcık ilçesi il merkezine kıyasla biraz daha ılımandır.
Ekonomi

İlçede yaşayanların başlıca gelir kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Hayvancılık olarak sığır, koyun, keçi ve tavuk yetiştiriciliği yapılmaktadır. Tarımsal faaliyet olarak  Hisarcık ilçesinde Kurtdere Tarımsal Kalkınma Kooperatifi kurulmuştur. İlçede traverten, kaolen ve mermer ocakları bulunmaktadır.  
Ayrıca ilçede termal turizm tesisleri ve Eti Maden İşletmeleri tesisleri  bulunmaktadır. Tarımsal üretim olarak hububat, meyve, sebze, sanayi ve yem bitkileri yetiştirilmektedir.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 16.120 | 4.144 | 11.976 |
| 2000 | 20.902 | 6.321 | 14.581 |
| 2007 | 14.807 | 4.815 | 9.992 |
| 2008 | 14.840 | 5.108 | 9.732 |
| 2009 | 14.396 | 4.877 | 9.519 |
| 2010 | 14.298 | 4.937 | 9.361 |
| 2011 | 14.225 | 5.202 | 9.023 |
| 2012 | 13.986 | 5.353 | 8.633 |
| 2013 | 13.974 | 5.600 | 8.374 |
| 2014 | 13.438 | 5.367 | 8.071 |
| 2015 | 13.009 | 5.137 | 7.872 |
| 2016 | 12.790 | 5.223 | 7.567 |
| 2017 | 12.489 | 5.089 | 7.400 |
| 2018 | 12.531 | 5.112 | 7.419 |
| 2019 | 12.069 | 4.926 | 7.143 |
| 2020 | 11.772 | 4.814 | 6.958 |
Deniz Kavimleri

MÖ 1400 civarı Hitit İmparatorluğu ve Antik Mısır ve Miken Krallıkları
Deniz Kavimleri ya da Deniz Halkları Tunç Çağı’nın sonlarına doğru, özellikle MÖ 13. yüzyılda, MÖ 1276 – 1178 yılları arasında Anadolu, Suriye, Filistin, Kıbrıs ve Mısır'a yönelen istila hareketlerinden sorumlu görülen, savaşçı ve denizci halklardır. Bu yıkıcı saldırılar, Bronz Çağı Çöküşü’ne yol açan istilaların bir bölümü olarak Doğu Akdeniz’de tüm krallıkların ve Anadolu’da Hitit İmparatorluğu’nun yıkılmasında belirleyici olmuştur. Antik Mısır ise hem denizde, hem de karada verdiği savaşlarla bu saldırıları püskürtmeyi başarmıştır. Bu istilalar sonucu konuya ilişkin kayıtlar yok olduğundan, olayların kesin kapsamı ve istilacıların kimlikleri, geldikleri bölgeler halen kesin bir biçimde belirlenememiştir. Günümüze ulaşabilen belgeler, Mısır yazıtları ve kabartmaları, Hitit belgeleri, Ugarit belge ve mektupları ile arkeolojik buluntulardır.
Antik dönem yazıtlarının hiçbirinde deniz halklarından söz edilmez, Mısır hiyeroglifiyle yazılmış olan Karnak Yazıtı’nda “denizin yabancı halkları” denilmektedir. Antik yazıtlarda bu halkların denizden ya da adalardan geldiği ileri sürülür, ama hangi deniz, hangi ada olduğu belirtilmez. “Deniz Halkları”, Türkçedeki ifadeyle Deniz Kavimleri, ilk kez Fransız Mısırbilimci Gaston Maspero tarafından 1881'de önerilmiş ve benimsenmiştir.
Saldırılar

Tüm bu yıkımlar MÖ 13. Yüzyılın son çeyreğiyle MÖ 12. yüzyıl boyunca gerçekleşmiştir. Saldırılar ve sonucu yıkımlar, 13. yüzyılın son çeyreğinde tek tük görülmeye başlamış, MÖ 1190 civarında sıklaşmış, MÖ 1180'li yıllarda en yoğun evreye ulaşmış, MÖ 1175'e gelindiğinde iyiden iyiye seyrekleşmeye başlamıştır.
Saldırılar > Doğu Akdeniz

Doğu Akdeniz'deki saldırılar ve yıkımlar hakkında en “taze” bilgiler Ugarit’ten gelmektedir. Ugarit yakılıp yıkıldığında birkaç yüz kil tablet fırınlarda pişirilmekteydi. Dolayısıyla bu belgeler Ugarit’in saldırılara uğradığı günlerden kalan belgelerdir. Bu mektuplardan birinde “hapiru”dan söz edilmektedir. Hapiru, ya da habiru, MÖ 18. – 12. yüzyıllarda kullanılan bir sözcüktür ve kanunsuz, isyancı, katil, haydut, paralı asker gibi “marjinal”, “aşağı” sosyal tabakalardan insanlar anlamında kullanılagelmiştir. Bu mektuplardan bir diğerinde Ugarit kralının Alaşiya kralına yazdığı bir mektuptur, “İşte düşmanların gemileri geldiler, şehirlerim (?) yakıldı, ülkemde kötü şeyler yaptılar. Babam bütün askerlerimin ve savaş arabalarımın (?) Hitit ülkesinde, bütün gemilerimin de Likya’da olduğunu bilmiyor mu? Bu suretle ülke kendi kaderine terk edilmiş vaziyettedir. Babam şunu bilsin; gelen yedi düşman gemisi bize büyük zararlar vermiştir.
Saldırılar > Girit

Knossos’un MÖ 14. yüzyıl başlarında yağmalanıp yakıldığı bilinmektedir. Bu yıkıma karşın beklendiği gibi Girit’in ekonomik yaşamı çökmüş değildir, hatta MÖ 13. yüzyılın Minos seramik endüstrisi açısından parlak bir dönem olmuştur. Seramik formlarına bakılarak yüksek düzeyde zeytin yağ, şarap, kokulu yağlar gibi sıvıların ihracı yapıldığına değinilmektedir. Dahası adadan çok sayıda GM IIIB seramiğinin (Geç Minos IIIB, GH IIIB ile çağdaş) ihraç edildiği anlaşılmaktadır. Diğer yandan Linear B yazısı MÖ 1200 civarına kadar kullanılmaya devam edilmiştir.
Kıta Yunanistan’ın GH IIIC dönemine karşılık gelen Girit’in GM IIIC dönemi başlarında adanın orta ve doğu kesimlerinde bazı yerleşimlerin boşaldığı anlaşılmaktadır. Knossos’un limanı olan Amnisos ile Mallia, Palaikastro ve Aghios Phanourios gibi yerleşimler 1200’lerin başında boşaltılmıştır. Genel görünüm, MÖ 12. yüzyıl başından itibaren uzak ve yüksek, dolayısıyla daha korunaklı yerleri tercih edildiği anlaşılmaktadır. Bu gözlem, adada güven duygusu sağlayan bir yönetimin bu tarih dolaylarında yıkıldığı şeklinde yorumlanmaktadır. MÖ 1180 civarında yerleşim yerin olarak uzak ve korunaklı bölgelerin tercih edildiği ileri sürülmektedir.
Saldırılar > Anadolu

Deniz Kavimleri’nin tehdit ettiği devletlerden biri de Hitit İmparatorluğu’dur. II. Şuppiluliuma 1210 / 1209 yılında Deniz Kavimleri’ne karşı bir deniz zaferi kazanmış, önlem olarak Alaşiya’ya (günümüzdeki Kıbrıs) bir deniz seferi düzenlemiştir. Ne var ki tek bir saldırganla mücadele ediyor değildi, saldırganların değişik hedefleri vardı. Nitekim Medinet Habu’daki yazıtlarda “Hatti memleketinden hiçbiri bunların saldırısına karşı duramadı. Kadeş, Karkamış, Arzava, Alaşiya tahrip edildiler. Bunlar Ammurru ülkesi civarında karargah kurdular ve buranın halkını tamamen mahvettiler.” denilmektedir.
Saldırılar > Kıbrıs

Kıbrıs'la ilgili arkeolojik buluntular, Miken saraylarını yıkımının hemen ertesinde çok muhtemeldir ki, Peloponnes’den ve Girit’ten olmak üzere bazı Ege halklarının Kıbrıs’a göç ettiklerine işaret etmektedir.
Nedenleri üzerine hipotezler

Günümüze kalan arkeolojik belgelerde doğal olarak bu kitlesel göçlerin nedenleri belirtilmez. Günümüz araştırmaları yine de farklı hipotezlerle bu göçlerin nedenlerini aydınlatmaya yönelmişlerdir. Bu hipotezler doğal felaketler,
Nedenleri üzerine hipotezler > Doğal felaketler

Böylesine farklı halkın yurtlarını terk etmesine, geniş alanları etkileyen depremlerin ya da uzun süreli kuraklıkların, dolayısıyla kıtlıkların yol açmış olabileceği ileri sürülmüştür. Schaeffer, [[Ala
Pek çok araştırmacı deprem tezine karşı çıkmıştır. Her şeyden önce Mısır yazıtları istilacılardan söz etmektedir. Diğer yandan depremlerde yıkıntılar kaldırıldığında altın, gümüş gibi değerli metaların bulunacağı ileri sürülmüştür. Oysa yıkıma uğrayan yerleşimlerde bulunan altın ve gümüş, sadece çukurlara gömülmüş ya da duvar oyuklarına saklanmış haldedir.