Yerli halklara yapılan soykırımlar
Amerika'nın yerli halkları (1948 öncesi) > Kanada

Ana maddeler: Kanada yerlileri ve Yüksek Arktik Tehciri
Çatışmasız olmasa da Avrupalı Kanadalıların "İlk Milletler" denen yerli halklar ve İnuitlerle ilk etkileşimleri nispeten barışçıldı. İlk Milletler ve Métisler Kanada'daki Avrupa kolonilerinin gelişiminde, özellikle de Kuzey Amerika kürk ticareti sırasında Avrupalı "coureur des bois" ve "voyageur"'lara kıtayı keşfetmelerinde yardımcı oldukları için kritik bir rol oynadı. Ancak zaman içinde Avrupalıların İlk Milletlerle olan bu ilk etkileşimleri dostluk ve barış antlaşmalarından toprakların antlaşmalar yoluyla ellerinden alınmasına dönüşmüştür. 18. yüzyılın sonlarından itibaren Avrupalı Kanadalılar Yerli halkları Batı Kanada toplumuna asimile olmaya zorlamıştır. Bu girişimler 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında zorunlu entegrasyon ve yer değiştirmelerle doruk noktasına ulaşmıştır.
Avrupa kolonizasyonunun bir sonucu olarak, Yerli nüfusu yüzde kırk ila seksen oranında azaldı.  Bu düşüş, doğal bağışıklıkları olmayan grip, kızamık ve çiçek hastalığı gibi Avrupa hastalıklarının taşınması, kürk ticareti üzerindeki çatışmalar, sömürge yetkilileri ve yerleşimcilerle çatışmalar ve Yerli topraklarının yerleşimcilere kaybedilmesi ve ardından birkaç ulusun kendi kendine yeterliliğinin çökmesi gibi çeşitli nedenlere bağlanmaktadır.
Shanawdithit'in 1829'da ölümüyle Beothukların ve Newfoundland'ın yerli halkının, salgın hastalıklar, açlık, gıda kaynaklarına erişim kaybı ve İngiliz ve Fransız balıkçılar ve tüccarlar tarafından yerlerinden edilmelerinin ardından resmen soylarının tükendiği ilan edildi.  Akademisyenler Beothuk'la ilgili soykırım tanımında hemfikir değildir ve tarafların farklı siyasi gündemleri vardır. Bazı akademisyenler Beothuk'un yukarıda belirtilen unsurlar nedeniyle öldüğüne inanırken, bir başka teori de Avrupalıların onlara karşı sürekli bir soykırım kampanyası yürüttüğüdür. "Kültürel soykırım" kavramının ve bunun yerleşimci sömürgecilikle ilişkisinin daha yeni anlaşılması, modern akademisyenleri Kanada devletlerinin Yerli halkların fiziksel ve kültürel olarak yok edilmesi sürecinin üretilmesi ve meşrulaştırılmasındaki rolünün soykırımcı yönlerinin yeniden tartışılmasına yöneltmiştir. 1990'larda bazı akademisyenler, bununda soykırım olarak nitelendirilmesi gerektiğini belirtip, "Kanada Kızılderili yatılı okul sistemi"ni sömürgecilikten kaynaklanan bir soykırım süreci olarak tanıması için baskı yapmaya başladı. Bu kamusal tartışma 2008 yılında "Kanada Hakikat ve Uzlaşma Komisyonu"'nun kurulmasına yol açtı.
Kanada Kızılderili yatılı okul sistemi, 1876 yılında "Kızılderili Yasası" (Indian Act) 'nın kabul edilmesinin ardından kurulmuştur. Sistem, çocukları baskın Kanada kültürüne asimile etmek amacıyla ailelerinin ve kültürlerinin etkisinden uzaklaştırmak için tasarlanmıştır.  Son okul 1996 yılında kapanmıştır. Sistemin varlığı boyunca, yerli çocukların yaklaşık %30'u veya kabaca 150.000'i ulusal düzeyde yatılı okullara yerleştirilmiş; bu öğrencilerin en az 6.000'i yatılı okullara devam ederken ölmüştür. Sistem kültürel soykırım: "Çocuğun içindeki Kızılderiliyi öldürmek" olarak tanımlanmıştır. 1960'lardan 1980'lere kadar süren ve Altmışlı Yıllar Kepçesi olarak adlandırılan bu sürecin bir kısmı soruşturulmuş ve çocuklara el konulması Yargıç Edwin Kimelman tarafından soykırım olarak nitelendirilmiştir: "Bir çocuğu kendi kültüründen aldınız ve çocuğa sahip olan aileye hiçbir [danışmanlık] yardımı yapmadan onu yabancı bir kültüre yerleştirdiniz. Bunda dramatik ve temelde yanlış olan bir şey var."  Yatılı okul sisteminin bir başka yönü de, okulların Yerli olmayan erkeklerle evlenme tavsiyesine uymamayı seçen Yerli kadınlara zorla kısırlaştırma uygulamasıydı. Yerli kadınlar Kanada nüfusunun sadece %2,5'ini oluşturuyordu, ancak Kanada öjenik yasaları (Kanada Alberta Eyaleti Cinsel Kısırlaştırma Yasası gibi) kapsamında - birçoğu bilgileri veya rızaları olmadan- kısırlaştırılanların %25'ini oluşturuyordu.
Hakikat ve Uzlaşma Komisyonu'nun Yönetici Özeti, devletin zorla asimilasyon yoluyla kültürel soykırım politikası izlediğini ortaya koymuştur. İfadenin muğlaklığı, fiziksel ve biyolojik soykırımın da gerçekleştiği yorumuna olanak tanımıştır. Ancak komisyon, fiziksel ve biyolojik soykırımın gerçekleştiği sonucuna varmaya yetkili değildi, zira böyle bir bulgu Kanada hükûmeti için kanıtlanması zor bir yasal sorumluluk anlamına gelecekti. Sonuç olarak, Kanada hükûmetinin de Yerli halklara karşı fiziksel ve biyolojik soykırım yapıp yapmadığına dair tartışma açık kalmaya devam etmektedir. Kültürel soykırım ifadesi, tarihte açıkça kabul edilmiş bir soykırım olan Holokost'tan ayırt etmek için kullanılmaktadır. Bazıları bu tanımın, kültürel yıkımla birlikte meydana gelen biyolojik ve fiziksel soykırım eylemlerini göz ardı ettiğini savunmaktadır.
Uluslararası hukuk bağlamında ele alındığında, Kanada'daki sömürgecilik Birleşmiş Milletler'in soykırım suçu tanımında yer alan her bir kritere uymaktadır. Bununla birlikte, aşağıdaki tüm fiziksel soykırım örnekleri, faillerin eylemlerinin ardındaki niyet ve genel motivasyonların gerekliliği henüz geniş çapta kabul görmediği için hala oldukça tartışmalıdır.
Kanada'nın Yerli halklara yönelik eylemleri, 1862 Kuzeybatı Pasifik çiçek hastalığı salgını gibi ölümcül hastalıkların yayılması yoluyla BM soykırım tanımının ilk örneği olan "grup üyelerinin öldürülmesi" kapsamında kategorize edilebilir. Ülkenin diğer bölgelerinden diğer örnekler arasında Saskatoon'daki donarak ölümler, Kayıp ve Öldürülen Yerli Kadınlar, Kızlar ve İki Ruhlu insanlar salgını ve Nova Scotia valisi Edward Cornwallis tarafından sunulan kafa derisi yüzme ödülleri yer almaktadır.
İkinci olarak, Hakikat ve Uzlaşma Komisyonu tarafından da teyit edildiği üzere, yatılı okul sistemi (b) ve (e)'nin açık bir örneğidir ve benzer eylemler Milenyum Kepçesi aracılığıyla günümüzde de devam etmektedir, çünkü Yerli çocuklar orantısız bir şekilde ailelerinden alınmakta ve Kanada çocuk refahı sistemi aracılığıyla genellikle farklı kültürlerden olan başkalarının bakımına verilmektedir. Dahası, rezervlerde yaşayan çocuklar sosyal hizmetler için yetersiz finansmana maruz kalmaktadır ve bu da Kanada hükûmetini sorumlu tutmak amacıyla 2021'in başlarında Kanada İnsan Hakları Mahkemesince dokuzuncu uyumsuzluk kararının verilmesine yol açmıştır.
BM tanımının (c) alt bölümü: "Bir grubun fiziksel olarak tamamen veya kısmen yok olmasına yol açacak yaşam koşullarını kasten uygulamak", Yerli topluluklarda kitlesel kıtlıklara yol açan karibu ve bizonların neredeyse tamamen yok edilmesi, sosyal hizmetlerin yetersiz ve erişilemez olması nedeniyle rezerv koşullarının Yerli halkların yaşam kalitesini nasıl ihlal ettiği ve birinci dünya ülkelerindeki en iç karartıcı su kalitesine sahip olması gibi tarihi mirasları olan bir soykırım eylemidir. Kanada ayrıca toprak, su, hava ve halkların kendileri için tehdit oluşturan tehlikeli ve ölümcül ekolojik toksisiteleri Yerli bölgelerinin yakınında veya üzerinde konumlandırmaktadır. Yerli halk, son yıllarda "grup içinde doğumları önlemeye yönelik tedbirlerin dayatılması" olan (d)'yi bildirmeye devam etmektedir. Özellikle 2018 yılında Moose Jaw, Saskatchewan'da avukat Alisa Lombard tarafından temsil edilen D.D.S. vakasında olduğu gibi, Yerli halklara yönelik kısırlaştırma prosedürleri konusunda bilgilendirilmiş onamdan kaçınılması yoluyla... Yukarıda listelenenler gibi örnekler, Yerli halkların karşı karşıya kaldığı tarihsel ve güncel soykırım zararlarını protesto etmek için ülke çapında yaygın fiziksel ve sanal eylemlere yol açmıştır.
28 Temmuz 2022 tarihinde Papa Francis'in Kanada ziyareti sırasında Notre-Dame de Québec Katedralinde Papa şunları söylemiştir: "Yerli kardeşlerimizle iyileşme ve uzlaşma sürecini düşünürken, Hıristiyan toplumu bir daha asla bir kültürün diğerlerinden üstün olduğu ya da diğerlerini zorlama yollarına başvurmanın meşru olduğu fikrinin kendisine bulaşmasına izin veremez." Papa Francis, bir hafta süren Kanada gezisinin ardından 30 Temmuz 2022'de Roma'ya dönüş uçağında bir gazetecinin sorusuna yanıt verdi: "Doğru, kelimeyi kullanmadım çünkü aklıma gelmedi ama soykırımı tanımladım ve soykırım olan bu iş için af diledim, bağışlanma istedim. Mesela bunu da kınadım: Çocukları alıp kültürü değiştirmek, zihniyetleri değiştirmek, gelenekleri değiştirmek, bir ırkı, diyelim ki bütün bir kültürü değiştirmek. Evet, bu teknik bir kelime, soykırım ama aklıma gelmediği için kullanmadım ama tarif ettim. Bu doğru; evet, bu bir soykırım. Evet, hepiniz sakin olun. Benim bunu söylediğimi söyleyebilirsiniz, evet, bu bir soykırımdı."