stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Vostok İstasyonu
Popüler Kültürde

Vladimir Sanin'in birçok kitabında Vostok istasyonu açıklanmaktadır. Bunlar  "Antarktika Newcomer" (1973), " Yetmiş iki derece sıfırın altında " (1975), "Trapped" (1976).
Aksiyon filmler "Yetmiş iki derece sıfırın altında " (1976) ve " Antarktike hikaye"(1979), Vladimir Sanin romanından film yapılmıştır.
Film "Whiteout" (2009), bir bölüm ana karakteri personeli kış için hikâye "Vostok" istasyonuna tahliye edildi.
Max Brooks'ın ’’Dünya Savaşı Z’' romanında Vostok İstasyonu küresel zombi salgını sonrasında güvenli kalması için Amerikalı milyoner tarafından kiralanır.

Vostok İstasyonu
420.000 yıllık Vostok İstasyonu Buz Kaydı
Trigonometri tarihi

Üçgenlerle ilgili erken çalışmalar, Mısır matematiği (Rhind Matematiksel Papirüsü) ve Babil matematiğinde MÖ 2. binyıla kadar izlenebilir. Trigonometri, Kushite matematiğinde de yaygındı. Trigonometrik fonksiyonların sistematik çalışması Helenistik matematikte başladı ve Helenistik astronominin bir parçası olarak Hindistan'a ulaştı. Hint astronomisinde trigonometrik fonksiyonların incelenmesi, özellikle sinüs fonksiyonunu keşfeden Aryabhata (MS 6. yüzyıl) nedeniyle Gupta döneminde gelişti. Orta Çağ boyunca, trigonometri çalışmaları İslam matematiğinde El-Hârizmî ve Ebu'l-Vefâ el-Bûzcânî gibi matematikçiler tarafından sürdürüldü. Altı trigonometrik fonksiyonun da bilindiği İslam dünyasında trigonometri bağımsız bir disiplin haline geldi. Arapça ve Yunanca metinlerin tercümeleri trigonometrinin Latin Batı'da Regiomontanus ile birlikte Rönesans'tan itibaren bir konu olarak benimsenmesine yol açtı. Modern trigonometrinin gelişimi, 17. yüzyıl matematiği (Isaac Newton ve James Stirling) ile başlayan ve Leonhard Euler (1748) ile modern biçimine ulaşan Batı Aydınlanma Çağı boyunca değişti.
Matematiğin doğrudan doğruya astronomiden çıkmış bir kolu olan trigonometri'nin bazı ögeleri, daha Babilliler ve Mısırlılar döneminde biliniyor, eski Yunanlar Menelaos’un Küresel geometrisi aracılığıyla, bir daire içine çizilebilen dörtgenden yola çıkarak daire yaylarının kirişlerinin değerlerini veren çizgiler oluşturuyorlardı. Daha sonra Araplar, yay kirişlerinin yerine sinüsleri koyup; tanjant, kotanjant, sekant, kosekant kavramlarını geliştirdiler.
Batı’da Nasîrüddin Tûsî’den büyük ölçüde yararlanan Regiomontanus’un Üçgen Üstüne adlı eseriyle gerçek trigonometri doğmuş oldu. François Viète ve Simon Stevin, hesaplarda ondalık sayılardan yararlandılar. John Napier logaritmayı işe kattı. Isaac Newton ve öğrencileri trigonometri fonksiyonlarının ve logaritmalarının hesabına tam serileri uyguladılar. Daha sonra da Leonhard Euler, birim olarak trigonometrik cetvelin yarıçapını alarak, modern trigonometrinin temellerini attı.
Etimoloji

"Trigonometri" terimi, Yunanca τρίγωνον trigōnon, "üçgen" ve μέτρον metron, "ölçü" wiktionary:μέτρον kelimesinden türetilmiştir.
Modern "sinüs" kelimesi, "koy (bay)", "göğüs (bosom)" veya "kıvrım (fold)" anlamına gelen Latince sinus kelimesinden türetilmiştir; dolaylı olarak, Hintçe, Farsça ve Arapça aktarım yoluyla, Yunanca khordḗ "yay-teli (bow-string), akor (chord)" teriminden türetilmiştir. Sanskritçe'de sinüs için Hindu terimi jyā "yay-teli (bow-string)" dir, Hindular başlangıçta üç trigonometrik işlevi jyā, koti-jyā ve utkrama-jyā olarak tanıttı ve kullandı. Hindular bunları bir açıyla değil, çemberin bir yayının fonksiyonları olarak tanımladılar, dolayısıyla bunların bir yay teli ile ilişkilendirilmesi ve dolayısıyla yay için "bir yay akoruna (chord of an arc)" "yay (a bow)" (dhanu, cāpa) denir. Eş anlamlıları jivā, siñjini, maurvi, guna vb. Sinüs fonksiyonu daha sonra jīvā varyantına da uyarlandı. Sanskritçe jīvā, jb جب yazılan jiba olarak Arapçaya çevrildi (kabul edildi). Bu daha sonra, ya Araplar tarafından ya da jayb'ı Latinceye sinüs olarak çeviren Chesterli Robert gibi Avrupalı çevirmenlerin yanlışlıkla "göğüs, kıvrım, defne (bosom, fold, bay)" anlamına gelen gerçek Arapça sözcük olan jayb olarak yorumlandı. Özellikle Fibonacci'nin sinus rectus arcus, sinüs terimini oluşturmada etkili oldu. "Dakika" ve "saniye" kelimeleri Latince sözcük grupları partes minutae primae ve partes minutae secundae'den türetilmiştir. Bunlar kabaca "ilk küçük parçalar" ve "ikinci küçük parçalar" olarak tercüme edilir.
Gelişim > Antik Yakın Doğu

Eski Mısırlılar ve Babilliler, benzer üçgenlerin kenarlarının oranları hakkındaki teoremleri yüzyıllardır biliyorlardı. Bununla birlikte, Helen öncesi toplumlar bir açı ölçüsü kavramından yoksun oldukları için, bunun yerine üçgenlerin kenarlarını çalışmakla sınırlıydılar.
Babil gökbilimcileri, yıldızların yükselişi ve yerleşimi, gezegenlerin hareketi ile güneş ve ay tutulmaları hakkında ayrıntılı kayıtlar tuttu ve bunların tümü göksel küre üzerinde ölçülen açısal mesafelere aşinalık gerektirdi. Plimpton 322 çivi yazılı tabletin (y. MÖ 1900) bir yorumuna dayanarak, bazıları eski Babillilerin sekant tablosuna sahip olduğunu iddia etti. Bununla birlikte, bunun bir Pisagor üçlüleri tablosu mu, ikinci dereceden denklemlerin bir çözümü veya bir trigonometrik tablo olup olmadığı konusunda pek çok tartışma vardır.
Mısırlılar ise MÖ 2. binyılda Piramitleri inşa etmek için ilkel bir trigonometri biçimi kullandılar. Mısırlı yazar Ahmes (MÖ 1680-1620) tarafından yazılan Rhind Matematik Papirüsü, trigonometri ile ilgili aşağıdaki problemi içerir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | "Bir piramit 250 arşın (cubits) yüksekliğinde ve tabanının kenarı 360 arşın uzunluğunda ise, onun seked'i (dik piramidin üçgen yüzlerinin eğimini tanımlayan terim) nedir?" | „ |

Ahmes'in probleme çözümü, piramidin tabanının yarısının yüksekliğine oranı veya yüzünün yükselme oranıdır. Başka bir deyişle, seked için bulduğu miktar, piramidin tabanına ve yüzüne olan açının kotanjantıdır.
Gelişim > Çin matematiği

Çin'de, Aryabhata'nın sinüs tablosu, Tang Hanedanlığı döneminde MS 718'de derlenen Kaiyuan Zhanjing'in Çin matematik kitabına çevrildi. Çinliler katı geometri, binom teoremi ve karmaşık cebirsel formüller gibi matematiğin diğer alanlarında başarılı olsalar da, trigonometrinin erken biçimleri daha önceki Yunan, Helenistik, Hint ve İslam dünyalarında olduğu kadar yaygın olarak takdir edilmedi. Bunun yerine, erken Çinliler, chong cha olarak bilinen deneysel bir ikame kullandılar, oysa sinüs, tanjant ve sekant kullanımında düzlem trigonometrinin pratik kullanımı biliniyordu. Bununla birlikte, Çin'deki bu embriyonik trigonometri durumu, Çinli matematikçilerin takvim bilimi ve astronomik hesaplamalarda küresel trigonometri ihtiyacına daha fazla vurgu yapmaya başladığı Song Hanedanlığı döneminde (960-1279) yavaş yavaş değişmeye ve ilerlemeye başladı. Birden çok konuda bilgili Çinli bilim insanı, matematikçi ve memur Shen Kuo (1031-1095), kiriş ve yayların matematiksel problemlerini çözmek için trigonometrik fonksiyonlar kullandı. Victor J. Katz, Shen'in "kesişen çemberler tekniği" formülünde, bir yay yaklaşımı yarattığını yazar; d çapı, sagitta v ve yayı oluşturan kirişin c uzunluğu verildiğinde bir çemberin s yayının uzunluğunu aşağıdaki şekilde yaklaşık olarak hesapladı
Sal Restivo Shen'in çalışmalarının, matematikçi ve astronom Guo Shoujing (1231-1316) tarafından 13. yüzyılda geliştirilen küresel trigonometrinin temelini oluşturduğunu yazıyor. Tarihçiler L. Gauchet ve Joseph Needham'ın belirttiği gibi Guo Shoujing, takvim sistemini ve Çin astronomisini geliştirmek için hesaplamalarında küresel trigonometri kullandı. Guo'nun matematiksel kanıtlarının 17. yüzyıldan sonraki bir Çin örneğiyle birlikte Needham şunları belirtir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Guo, biri yaz gündönümü noktasından geçen iki meridyen yayı ile birlikte bir ekvatoryal ve bir ekliptik yaydan oluşan temel dörtgeni, dört köşeli küresel bir piramit kullandı. Bu tür yöntemlerle du lü (ekliptik derecelerine karşılık gelen ekvator dereceleri), ji cha (belirli ekliptik yaylar için kiriş değerleri) ve cha lü (1 derece farklılık gösteren yay kirişleri arasındaki fark) elde edebildi. | „ |

Shen ve Guo'nun trigonometri alanındaki çalışmalarının başarılarına rağmen, Çin trigonometrisindeki bir başka önemli çalışma, Çinli yetkili ve astronom Xu Guangqi (1562-1633) ve İtalyan Cizvit Matteo Ricci (1552-1610) tarafından Öklid'in Elemanları'nın dual olarak yayımlanmasıyla 1607 yılına kadar tekrar yayınlanmayacaktır.
Gelişim > Avrupa Rönesansı ve sonrası

1342'de Gersonides olarak bilinen Levi ben Gershon, özellikle düzlem üçgenler için sinüs yasasını kanıtlayan ve beş rakamlı sinüs tabloları veren "On Sines, Chords and Arcs" adlı eseri yazdı.
Basitleştirilmiş bir trigonometrik tablo olan "toleta de marteloio", 14-15. yüzyıllar boyunca Akdeniz'deki denizciler tarafından seyrüsefer rotalarını hesaplamak için kullanıldı. 1295 yılında Mayorka'dan Ramon Llull tarafından tanımlanmış ve Venedikli kaptan Andrea Bianco'nun 1436 atlasında düzenlenmiştir.
Regiomontanus, belki de trigonometriyi 1464'te yazdığı De triangulis omnimodis’te farklı bir matematik disiplini olarak ele alan ilk matematikçiydi ve daha sonraki Tabulae directionum’unda, isimsiz olsa da tanjant fonksiyonunu içeriyordu. Copernicus'un öğrencisi Georg Joachim Rheticus'un Opus palatinum de triangulis’i, muhtemelen Avrupa'da trigonometrik fonksiyonları çember yerine dik üçgenler şeklinde tanımlayan ilk kişiydi ve altı trigonometrik fonksiyonun tümü için tablolar; bu çalışma Rheticus'un öğrencisi Valentin Otho tarafından 1596'da tamamlandı.
17. yüzyılda, Isaac Newton ve James Stirling trigonometrik fonksiyonlar için genel Newton-Stirling interpolasyon formülünü geliştirdiler.
18. yüzyılda, Leonhard Euler'in Introductio in analysin infinitorum (1748) adlı eserinde, Avrupa'da trigonometrik fonksiyonların analitik yaklaşımını oluşturmaktan, sonsuz serilerini türetmekten ve "Euler formülünü"  e^{ix}=\cos(x)+{\text{i}}\sin(x) sunmaktan sorumluydu. Euler, neredeyse modern kısaltmaları sin., cos., tan., cot., sec. ve cosec kullandı. Bundan önce Roger Cotes, Harmonia Mensurarum'da (1722) sinüs türevini hesaplamıştı. Ayrıca 18. yüzyılda Brook Taylor genel Taylor serisini tanımladı ve altı trigonometrik fonksiyonun tümü için serilere genişleme ve tahminler verdi. 17. yüzyılda James Gregory'nin ve 18. yüzyılda Colin Maclaurin'in eserleri de trigonometrik serilerin gelişiminde çok etkili oldu.
Trigonometri tarihçileri

18.-19. yüzyıllarda, matematik ve astronomi tarihi üzerine, Jean Etienne Montoucle, Jean-Baptiste Joseph Delambre, Hermann Hankel, Paul Tannery ve diğerleri gibi matematikçiler ve bilim tarihçileri tarafından yapılan çalışmalar trigonometri tarihine de büyük önem vermiştir. 1900'de Alman matematik tarihçisi Anton von Braunmühl trigonometri tarihine özel olarak ayrılmış iki cilt halinde ilk monografı yayınladı. 20. yüzyılda, bu konudaki önemli eserler Jeronim Georg Zeiten, Moritz Benedict Cantor, Otto Eduard Neugebauer, Boris Abramovich Rosenfeld, Galina Pavlovna Matvievskaya gibi önemli matematik tarihçileri tarafından yayınlandı.
Amadeus (oyun)

| Amadeus |
| --- | --- |

İngiliz oyun yazarı Peter Shaffer’in 1979 tarihli oyunu "Amadeus"un İngiltere'de basılmış tiyatro afişlerinden biri.
Yazar: Peter Shaffer
İlk gösterim: 1979
İlk gösterildiği yer: Royal National Theatre
Ülke: İngiltere
Orijinal dil: İngilizce
IBDB profili
Amadeus, Peter Shaffer'in 1979'da yazdığı “Amadeus”u 1983-1984 sezonunda Türkiye'de ilk sahnelenişininden tam yirmi üç yıl sonra, gene bir İstanbul Devlet Tiyatrosu büyük projesi olarak 15. Uluslararası İstanbul Tiyatro Festivali'nde 2007 yılında sahnelenmiştir. 2020 yılında tekrar Çolpan İlhan & Sadri Alışık Tiyatrosu ve Piu Entertainment ortaklığında Uniq Hall'de tekrar sahnelenmiştir. Oyun 2022 yılından itibaren Zorlu Performans Sanatları Merkezi'nde sahnelenmektedir.
'Amadeus', 1980'de Broadway'de oynandığında da en iyi oyun dalında Tony ödülü almış, Milos Forman'ın 1984'te yaptığı film de en iyi film dahil aday olduğu sekiz dalda Oscar'ın hepsini kazanmıştı.
Oyunun konusu

Kimileri için yalnız 'Tanrı'nın sesi', kimileri için yalnız 'Uçkuru düşük bir velet', kimileri içinse 'Tanrı'nın sesi uçkuru düşük velet' olan Mozart, 5 Aralık 1791'de 36 yaşına varamadan gece yarısı evinde ölmüş ve hemen o gece kent dışında, kimsenin nerede olduğunu hatırlamadığı bir toplu mezara başka ölülerle birlikte atılmış ve mezar kireç doldurulmuştu. Babasının koyduğu adla Amadeus, yani 'Tanrı'yı kutsayan' bu dâhi, kimilerine göre frengiden eceliyle ölmüş, kimilerine göreyse Viyana sarayının müzik yöneticisi besteci Salieri tarafından kıskançlık nedeniyle zehirlenerek öldürülmüştür. Shaffer oyununu bu ikinci varsayım üzerine kurmuş ve bunu, ikisi görünmez dört baş kişisinden biri olan Mozart'ın adı geçince bile neredeyse ruhsal dengesini yitiren, kıskançlıktan Tanrı'ya bile kin bağlayan oyunun ikinci baş kişisi ve anlatıcısı Salieri'nin itirafları aracılığıyla vermiştir.
Savını desteklemek için de Beethoven'in günlüklerinden iki alıntı aktarıyor.
Baştan sona diyaloglar ve iç konuşmalarla gelişen, ruhsal gel-gitler üzerine yapılandırılmış, olan oyunda, doğadan gelen üstün yaratıcılık olgusu, bu alandaki yeteneğin bilincine varış, kıskançlık ateşinin tutuşması, ulaşamadığı güce karşı savaşım, hatta onu yok etme tutkusu gibi duyguların derinliğine irdelenmiştir.
2007 yılının kadrosu

Yazan: Peter Shaffer
Rejisör: Can Gürzap
Çeviren: Nüvit Özdoğru
Dekor Tasarımı: Ethem İzzet Özbora
Kostüm Tasarımı: Serpil Tezcan
Işık Tasarımı: Önder Arık
Müzik Danışmanı: Gaye Çağlayan
Koreografi: Yeşim Alıç
Oyuncular:
Salieri: Celal Kadri Kınoğlu
Mozart: Zafer Algöz
Meral Bilginer
Nışan Şirinyan
Mahmut Gökgöz
Payidar Tüfekçioğlu
Ali Ersin Yenar
Ali Düşenkalkar
Levent Güner
Erkan Horzum
2020 yılının kadrosu

Yapımcılar: Piu Entertainment ve Çolpan İlhan & Sadri Alışık Tiyatrosu
Yazan: Peter Shaffer
Rejisör: Işıl Kasapoğlu
Çeviren: Nüvit Özdoğru
Dekor Tasarımı: Hakan Dündar
Kostüm Tasarımı: Nalan Alaylı
Işık Tasarımı: Kerem Çetinel
Müzik Danışmanı: Volkan Akkoç
Koreografi: Senem Oluz
Oyuncular:
Salieri: Selçuk Yöntem
Mozart: Okan Bayülgen
Weber: Özlem Öçalmaz
Kevork Türker
Sabri Özmener
Yiğit Pakmen
Murat Yılmaz
Cihan Ayhan
Ceren Aydın Akkoç
Ayşe Yakut Somer
Dilay Yıldız
Türkiye Finans Katılım Bankası

| --- | --- |

Türkiye Finans Genel Müdürlük binası
Slogan: Hayata Katılım Bankası
Ticari ismi: Türkiye Finans Katılım Bankası A.Ş.
Tip: Anonim şirket
Tür: Bankacılık
Kuruluş: 28 Aralık 2005 (19 yıl önce) (2005-12-28)
Genel merkezi: Saray Mh. Sokullu Caddesi No:6 Ümraniye, İstanbul, Türkiye
Şube sayısı: 316
Önemli kişiler: Murat Akşam (Genel Müdür)
Gelir:  676 milyon TL (2020)
Öz sermaye: 2.600.000.000 TL
Toplam kaynak: 81.3 milyar TL
Öz kaynak: 57 milyar TL
Çalışan sayısı: 3.923 (30 Eylül 2023)
Web sitesi: turkiyefinans.com.tr
Türkiye Finans Katılım Bankası, %100 yerli sermayeli ilk özel finans kurumu olarak 1985 yılında kurulan Anadolu Finans ile 1991-2001 yılları arasında Faisal Finans Kurumu adıyla katılım bankacılığı hizmeti sunan Family Finans'ın 2005 yılında ortaklığıyla kurulmuştur.
2008 yılında, The National Commercial Bank (NCB) tarafından çoğunluk hissesi Yıldız Holding ve Boydak Holding ortaklığından satın alınan Türkiye Finans Katılım Bankası, bu tarihten sonra değişim dönemine girmiştir. 5 ülkede yatırımları bulunan, The National Commercial Bank'in (NCB) yüzde 67.03 hisse ile hâkim ortağı olduğu Türkiye Finans Katılım Bankası, katılım bankacılığı sektöründe yer almaktadır.
Ortaklık Yapısı

Ortaklık Yapısı (2005-2008)
Bizim Menkul Değerler Yatırım Ortaklığı A.Ş. %67,03
Gözde Girişim Sermayesi Yatırım Ortaklığı A.Ş. %10,57
Diğer Ortaklar  %22,40
Ortaklık Yapısı (2008-2021)
The National Commercial Bank %67,03
Gözde Girişim Sermayesi Yatırım Ortaklığı A.Ş. %10,57
Diğer Ortaklar %22,40
Ortaklık Yapısı (1 Nisan 2021-Günümüz)
Saudi National Bank %67,03
Gözde Girişim Sermayesi Yatırım Ortaklığı A.Ş. %10,57
Diğer Ortaklar %22,40
Renault Espace

| Renault Espace |
| --- | --- |

Genel Bakış
Üretici: Renault
Üretim: 1984–Günümüz
Montaj: Fransa-Douai
Gövde ve Şasi
Sınıf: Large MPV
Gövde tipi: 5-kapı MPV
Düzen: FF layout
Renault Espace
Renault Espace I
Renault Espace, Renault'un 1984 yılında üretmeye başladığı bir Minivandır.
Türkiye'de uzatılmış şasili versiyonu satılırken, motor seçenekleri, 2.0 litre 170 HP benzinli, 1.9 litre 120 HP, 2.2 litre 150 HP dizel üniteler olarak sıralanmıştır.
2.0 litrelik benzinli ve 2.2 litrelik dizel motor seçeneklerinde otomatik şanzıman standart olarak sunulurken, 1.9 litrelik versiyonda sadece manuel şanzıman seçeneği satışa sunulmuş, birçok farklı donanım seçeneği ile ticarileşmiştir.
Renault Fransa'daki fabrikasında elektrikli araba üretim yapılacağı için, Renault Espace 2022 yılı itibarıyla üretimi durdurulmuş,
2023'te, 7 koltuklu bir Austral olan Espace VI devralmıştır.
Fulbright Programı

Fulbright Programı, Amerika Birleşik Devletleri'nin en prestijli burs programıdır.
Fulbright Programı, Amerika Birleşik Devletleri ve diğer ülkeler arasında kültürler arası ilişkileri, kültürel diplomasiyi ve kültürler arası yetkinlikleri bilgi ve beceri alışverişi yoluyla geliştirmeyi amaçlayan Amerika Birleşik Devletleri Kültürel Değişim Programlarından biridir.
Fulbright Programı, 1946 yılında, İkinci Dünya Savaşı sonrası, Amerika Birleşik Devletleri Senatörü J. William Fulbright'ın eğitim ve kültürel değişim yoluyla, ülkeler arasında ortak bir anlayış geliştirmek amacıyla Amerikan Kongresi'ne sunduğu bir kanun teklifiyle başlatılmıştır. Bu program sayesinde, Amerikalı öğrenciler ve sanatçılar dünyanın birçok yerinde eğitim ve araştırma imkânlarından yararlanmakta, dünyanın dört bir tarafından gelen öğrenci, öğretmen ve akademisyenler ise Amerika'da araştırma yapmakta ve eğitim alabilmektedirler.
Türkiye Fulbright Eğitim Komisyonu ya da diğer bir adıyla Türkiye-Amerika Birleşik Devletleri Kültürel Mübadele Komisyonu 1949 yılında kurulmuştur.
James William Fulbright
Program, ABD'de okumak isteyen öğrenciler için burs verilmesini sağlayan ve öğrencilerin ABD'deki okul ücretlerini, geçim masraflarını, sağlık sigortasını sağlayan ayrıca öğrencinin gidiş-geliş yol masrafını karşılar. Türkiye Fulbright Eğitim Komisyonu kurulduğundan bu yana yaklaşık 6.500 Türk ve Amerikalı öğrenci ile akademisyene burs olanağı sağlamıştır.
Türkiye Fulbright Eğitim Komisyonu'nun Türk vatandaşlarına farklı burslar sağlamaktadır. Bunlar yüksek lisans bursu, doktora bursu, Prof. Dr. Aziz Sancar doktora bursu, akademik araştırma bursu, doktora sonrası araştırma bursu, scholar in residence programı, doktora tezi araştırma bursu, yabancı dil öğretim asistanlığı bursu, eğitimde mükemmelliyet ve başarı programı, Hubert H. Humphrey programı ve meslek yüksekokulu öğrenim bursudur
Bu burstan Green Card sahibi ve ABD vatandaşı olan Türk öğrenciler yararlanamaz. Bu bursu almanın ve ABD'de okumanın temel şartlarından birisi de iyi derecede İngilizce bilmektir. Bu ise komisyon tarafından İngilizce olarak yapılan bir mülakat ile belirlenmektedir.
Diğer bağlantılar

Fulbright Programı başvuru Koşulları 13 Kasım 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 11 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2020.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 11 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2020.
↑  "Arşivlenmiş kopya". 11 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2020.
Windsor'un Şen Kadınları

Başlığın diğer anlamları için Windsor'un Şen Kadınları (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Windsor'un Şen Kadınları The Merry Wives of Windsor |
| --- | --- |
The Merry Wives of Windsor
Sir John Falstaff Ressam: Eduard von Grützner
Yazar: William Shakespeare
İlk gösterim: 1597
Ülke: İngiltere
Orijinal dil: İngilizce
Tür: Komedi
Zaman ve mekân: Windsor, İngiltere
1602 basılış quarto edisyonu baş sayfası
1623de basılmış Birinci folyo edisyonu birinci sayfası
Windsor'un Şen Kadınları (İngilizce özgün adıyla The Merry Wives of Windsor), İngiliz oyun yazarı William Shakespeare tarafından yazılmış komedi türünde bir tiyatro oyunudur. Bu oyun ilk defa 1602'de basılmıştır ancak yazılışının 1597'den önce olduğu zannedilmektedir. Baş kahraman, Shakespeare'in IV. Henry oyunlarında bulunan, "şişman şövalye" Sir John Falstaff'tır. Bu oyun Shakespeare'in kendi yaşama çağı olan ve yeri olan I. Elizabeth çağının İngiltere orta sınıfının hayat sorunları ile ilgili olan tek oyunudur. Bu oyunun birkaç opera adaptasyonu yapılmıştır.
Yazılma kaynağı, zamanı ve sahnede ilk oyun

Windsor'un Şen Kadınları oyununu konusunun bir kısmı Ser Giovanni Fiorentino tarafından yazılmış hikâyeleri içinde toplayan Il Pecorone adlı bir kitaptan kaynaklanmıştır; bu İtalyanca hikâyelerin birisi William Painter'in yayınladığı The Palace of Pleasure (Keyif Sarayı) adlı hikâyeler antojisinde bulunmaktaydı.
Oyunun Shakespeare tarafından tam olarak ne zaman yazıldığı bilinmemektedir. 1602'de yayınlanmak için tescillenmiştir; ama o tarihten birkaç yıl önce yazılmış olması büyük olasılıkla mümkündür. Oyunda Dizbaği Nişanı (Order of the Garter) verme töreni konusuna değinilmektedir ve bundan da Nisan 1597'de yapılan Kraliçe I. Elizabeth'in katıldığı törenin ima edildiği ve bu törenden sonra Kraliçe huzurunda sunulan bir yeni oyunun Windsor'un Şen Kadınları olabileceği sonucuna varılmaktadır.
Bu oyun 1602'de basımcıların esnaf loncasına (İngilizce; Stationers Company) basılmak üzere tescil ettirilmiştir ve ilk quarto edisyon o yıl bastırılmıştır. Basılan kitabin ilk sayfası Shakespeare'in tiyatro kumpanyası olan Lord Chamberlain's Men (Saray Nazırı'nın Adamları) tarafından Hem Kraliçe önünde hem de başka yerlerde oyunun temsil edildiği yazılmaktadır. Belgelerle belirli olan ilk sahneye koymanın 1604'te Whitehall Palace tiyatrosunda olduğu bilinmektedir. Cromwell'in ihtilali ile kapatılan İngiltere tiyatrolarının 1660'ta yeniden açılması ile ilk sahneye konulan eserlerden birisinin Windsor'un Şen Kadınları oyunu olduğu, o zaman bu oyunu seyreden (fakat konusundan hoşlanmayan) çok tanınmış günlük defteri tutan Samuel Pepys tarafından belirtilmektedir.
Şahıslar

Sör John Falstaff 

Bardolph, Pistol ve Nim: Falstaff'ın eski askerlik yoldaşları ve şimdi hizmetkarları . 

Robin: Falstaff'ın oğlu ve genç hizmetkarı . 

Ford ve Page: Windsor'da yaşayan iki yüksek sınıf centilemen. 

William Page: Genç çocuk, Page'un oğlu. 

Sir Hugh Evans: Galler Ülkeli papaz. 

Doktor Caius: Bir Fransiz doktor. 

Rugby: Doktor Caius'un uşağı.

Mistress Quickly:: Doktor Caius'un hizmetkarı.

Shallow: Bir kırsal alan hakimi. 

Slender: Shallow'un kuzeni. 

Simple: Slender'in uşağı. 

Master Fenton: Bir genç yüksek sınıf centilmen. 

Hancı: 'Garter' hanının sahibi. 

Mistress Ford: 

Mistress Page: 

Anne Page: Mistress Page'in kızı. Fenton'a aşık.