Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'nın 9. değişikliği
Yargısal yorumlama

Dokuzuncu Değişiklik genellikle mahkemeler tarafından Anayasa'daki hakların sıralanması nedeniyle hükûmet gücünün herhangi bir şekilde genişletilmesini reddediyor olarak kabul edildi, ancak Değişiklik, hükûmet gücünü daha fazla sınırlayan olarak görülmedi. ABD Yüksek Mahkemesi bunu ABD Kamu Çalışanları v. 330 330 U.S. 75 (1947) : "Verilen yetki bulunursa, Dokuzuncu ve Onuncu Değişiklikler tarafından saklı tutulan bu hakların ihlal edilmesi itirazının mutlaka başarısız olması gerekir."
Yüksek Mahkeme, Barron v. Baltimore (1833), Haklar Bildirgesi'nin federal mahkemeler tarafından eyaletlere karşı değil, yalnızca federal hükûmete karşı uygulanabilir olduğunu söyledi. Bu nedenle, Dokuzuncu Değişiklik, başlangıçta yalnızca sayılan yetkilere sahip bir hükûmet olan federal hükûmete uygulandı.
Bazı hukukçular, Dokuzuncu Değişikliğin On Dördüncü Değişikliğin yorumlanmasıyla ilgili olduğunu iddia etmişlerdir. Yargıç Arthur Goldberg (Baş Yargıç Earl Warren ve Yargıç William Brennan tarafından katıldı), Griswold v. Connecticut (1965):
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Çerçeveyi oluşturanlar, ilk sekiz değişikliğin temel ve temel hakları tüketecek şekilde yorumlanmasını amaçlamamışlardır ... Dokuzuncu Değişikliğin, ... Her iki Devlet tarafından ihlalden korunan bağımsız bir hak kaynağı oluşturduğunu ima etmek istemiyorum veya Federal Hükümet ... Dokuzuncu Değişiklik – ve aslında tüm Haklar Bildirgesi – başlangıçta federal yetki üzerindeki kısıtlamalarla ilgiliyken, daha sonra yürürlüğe giren On Dördüncü Değişiklik, Devletlerin de temel kişisel bilgileri kısaltmasını yasaklar. özgürlükler. Ve Dokuzuncu Değişiklik, bu tür özgürlüklerin hepsinin ilk sekiz değişiklikte özel olarak belirtilmediğini belirtmekle, şu anda eyalet ve federal ihlallerden korunan diğer temel kişilik haklarının varlığını göstermekle kesinlikle ilgilidir. Özetle, Dokuzuncu Değişiklik, Beşinci ve On Dördüncü Değişiklikler tarafından Federal Hükümet veya Devletler tarafından ihlal edilmekten korunan "özgürlük"ün, ilk sekiz değişiklikte özel olarak belirtilen haklarla sınırlı olmadığı görüşüne güçlü bir destek vermektedir. Bkz. United Public Workers v. Mitchell, 330 U.S. 75, 94-95. | ” |
Goldberg, Dokuzuncu Maddeye ilişkin yorumunu desteklemek için, Madison'ın Temsilciler Meclisi'ndeki konuşmasından ve Alexander Hamilton'ın 84 No'lu Federalist Belgesinden alıntı yaptı:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Daha da ileri gidiyorum ve hak tekliflerinin, iddia edildikleri anlamda ve ölçüde, önerilen anayasada sadece gereksiz olmadığını, hatta tehlikeli olabileceğini onaylıyorum. Bunlar, verilmeyen yetkilere ilişkin çeşitli istisnalar içerecek ve tam da bu nedenle, verilenden daha fazlasını talep etmek için renkli bir bahane sağlayacaktır. Yapacak gücü olmayan şeylerin yapılmayacağını neden ilan etsinler? Örneğin, kısıtlamaların getirilebileceği hiçbir yetki verilmediğinde, neden basın özgürlüğünün kısıtlanmaması gerektiği söylensin? Böyle bir hükmün düzenleyici bir güç sağlayacağını iddia etmeyeceğim; ancak, gasbetmeye yatkın insanlara, bu gücü talep etmek için makul bir bahane sağlayacağı açıktır. | ” |
Ancak Griswold'da muhalif olan iki Yargıç, Goldberg'in Dokuzuncuyu otorite olarak kullanmakla yanıldığını söyledi. Hugo Black'in muhalefeti şöyle dedi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Kardeşim GOLDBERG, Dokuzuncu Değişikliğin yanı sıra Yasal Süreç Maddesinin bu Mahkeme tarafından "özgürlük ve adaletin temel ilkelerini" ihlal ettiğini düşündüğü tüm eyalet yasalarını iptal etme yetkisi olarak kullanılabileceğine dair son keşfi benimsemiştir veya "Halkımızın geleneklerine ve [kolektif] vicdanına" aykırıdır. ... [D]evletler veya Kongre tarafından yasa yapma konusunda veto yetkileri. Değişikliğin tarihindeki hiçbir şey, böyle şok edici bir doktrine herhangi bir destek sunmamaktadır. Anayasa ve Haklar Bildirgesi'nin kabul edilmesiyle ilgili tüm tarih, başka bir yöne işaret ediyor ve kardeşim GOLDBERG tarafından alıntılanan materyal, Dokuzuncu Değişikliğin, "bağışlamanın belirli istisnalarını sıralayarak" fikrine karşı koruma sağlamayı amaçladığını gösteriyor. Federal Hükümete yetki", "seçilmeyen bu hakların Genel Hükümetin [Birleşik Devletler] eline verilmesi amaçlandı ve sonuç olarak güvencesizdi." Bu Değişiklik, bu Mahkemenin veya "Genel Hükümet"in diğer herhangi bir bölümünün yetkilerini genişletmek için değil, her tarih öğrencisinin bildiği gibi, Anayasanın tüm hükümlerinde Federal Hükümeti sınırlamayı amaçladığını insanlara temin etmek için kabul edildi. açıkça veya gerekli ima yoluyla verilen yetkilere. ... [V]eya bir buçuk asırlık bir süre boyunca, devlet yetkilerini federal işgale karşı korumak için çıkarılan Dokuzuncu Değişikliğin uygulanabileceğine dair ciddi bir öneri yapılmadı. eyalet yasama organlarının yerel işleri yönetmek için uygun gördükleri yasaları geçirmesini önlemek için federal gücün bir silahı olarak kullanılır., ++ | ” |
Ve Potter Stewart'ın muhalefeti şunları söyledi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | [D]okuzuncu Değişikliğin bu davayla bir ilgisi olduğunu söylemek, tarihe takla atmak demektir. Dokuzuncu Değişiklik, yoldaşı gibi, bu Mahkeme'nin "her şeyin alıkonulmadığını ancak teslim edilmeyen bir gerçeği ifade ettiğini" belirttiği Onuncu,  United States v. Darby , 312 U.S. 100, 312 U.S 124, tarafından çerçevelenmiştir. James Madison tarafından kabul edilmiş ve Devletler tarafından basitçe, Haklar Bildirgesi'nin kabul edilmesinin, "Federal" Hükümetin açık ve sınırlı yetkilere sahip bir hükümet olacağı ve tüm hak ve yetkilerin değiştirilemeyeceği planını değiştirmediğini açıkça belirtmek için kabul edilmiştir. kendisine devredilen insanlar ve bireysel Devletler tarafından alıkonuldu. Bugüne kadar, bu Mahkemenin hiçbir üyesi, Dokuzuncu Değişikliğin başka bir anlama geldiğini öne sürmedi ve federal bir mahkemenin, Connecticut Eyaleti halkının seçilmiş temsilcileri tarafından kabul edilen bir yasayı iptal etmek için Dokuzuncu Değişikliği kullanabileceği fikri, James Madison'a hiç de şaşırtıcı gelmedi. | ” |
Griswold'dan bu yana, bazı yargıçlar, Dokuzuncu Değişikliği, sayılmayan hakların yargısal olarak uygulanmasını haklı kılmak için kullanmaya çalıştılar. Örneğin, Roe v. Wade, bu hakkın "kalitesiz veya sınırsız olmadığını" vurgulamasına rağmen, "Kürtaj yaptırmayı seçmek için Dokuzuncu Değişiklik Hakkı"ndan yana karar verdi. Ancak, Yargıç William O. Douglas bu görüşü reddetti; Douglas, "Dokuzuncu Değişiklik açıkça federal olarak uygulanabilir haklar yaratmaz" diye yazdı. Bkz . Doe v. Bolton (1973). Douglas, Roe'daki ABD Yüksek Mahkemesi'nin çoğunluk görüşüne katıldı; bu, federal olarak uygulanabilir bir mahremiyet hakkının "On Dördüncü Değişikliğin kişisel özgürlük kavramına ve bizim düşündüğümüz gibi devlet eylemi üzerindeki kısıtlamalara dayalı olup olmadığına veya, Bölge Mahkemesi'nin belirlediği gibi, Dokuzuncu Değişikliğin insanlara haklarını saklı tutması, bir kadının hamileliğini sonlandırıp sonlandırmama kararını kapsayacak kadar geniştir."
Altıncı Devre Temyiz Mahkemesi, Gibson v. Matthews, 926 F.2d 532, 537 (6th Cir. 1991), Dokuzuncu Değişikliğin, bir şeyden açıkça bahsetmenin diğerlerini hariç tuttuğu expressio unius est exclusio alterius özdeyişini bozmayı amaçladığını:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | [D]okuzuncu değişiklik, geçerli yasamızın diğer bölümleri tarafından verilenlere ek olarak asli haklar sağlamaz. Dokuzuncu değişiklik, “expressio unius est exclusio alterius” özdeyişinin daha sonra sadece Anayasa'da özel olarak sayılmadığı için temel hakları reddetmek için kullanılmamasını sağlamak için Haklar Bildirgesi'ne eklenmiştir. | ” |
Yargıç Antonin Scalia Troxel v. Granville, 530 U.S. 57 (2000) Troxel v. Granville, 530 U.S. 57 (2000) davasındaki muhalif görüşte şu görüşü dile getirdi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Bağımsızlık Bildirgesi ... mahkemelere yetki veren yasal bir talimat değildir; ve Anayasa'nın diğer hakları "reddetmeyi veya küçümsemeyi" reddetmesi, bunlardan herhangi birini onaylamaktan çok uzaktır ve hatta yargıçlara ne olabileceklerini belirleme ve yargıç listesini halk tarafından usulüne uygun olarak çıkarılan yasalara karşı uygulama yetkisi vermekten çok uzaktır. . | ” |