stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yeşilyurt (kadın voleybol takımı)
Takım Kadrosu

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

| No | Adı-Soyadı | D. Tarihi | Boy | Pozisyon | Ülkesi |
| - | Gülbahar Akgül | 23.09.1987 | 1,84 | Smaçör |  Türkiye |
| - | Damla Albayrak | 05.03.1986 | 1,88 | Pasör |  Türkiye |
| - | Tülin Altıntaş | 09.08.1982 | 1,87 | Orta |  Türkiye |
| - | Aslıhan Sinanoğlu | 25.10.1984 | 1,85 | Orta |  Türkiye |
| - | Ergül Avcı | 24.07.1987 | 1,90 | Orta |  Türkiye |
| - | Bahar Bakırcıoğlu | 27.11.1982 | 1,85 | Smaçör |  Türkiye |
| - | Esra Gümüş | 02.10.1982 | 1,81 | Smaçör |  Türkiye |
| - | Ayça Naz İhtiyaroğlu | 13.08.1984 | 1,68 | Libero |  Türkiye |
| - | Nihan İmrahor | 23.02.1984 |  |  |  Türkiye |
| - | Özge Kırdar | 26.06.1985 | 1,84 | Pasör |  Türkiye |
| - | Nisa Kuliyeva | 31.12.1971 | 1,73 | Pasör |  Türkiye |
| - | Elena Nazarenko | 29.12.1979 |  |  |  Ukrayna |
| - | Elçin Şenyurt | 16.04.1977 | 1,74 | Smaçör |  Türkiye |
| - | Marina Tumas | 17.09.1984 | 1,90 | Smaçör |  Belarus |
| - | Pelin Yüce | 15.06.1972 | 1,83 | Smaçör |  Türkiye |
| - | Iryna Shvacka | 05.10.1980 | 1,88 | Orta |  Ukrayna |
| - | Bahar Toksoy | 06.02.1988 | 1,88 | Orta |  Türkiye |
| C | Adnan Kıstak |  |  | Antrenör |  Türkiye |
Play-Off Final Grubu

Eczacıbaşı v Yeşilyurt
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Eczacıbaşı | 3 - 0 | Yeşilyurt |

Yeşilyurt v Vakıfbank Güneş Sigorta
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Yeşilyurt | 0 - 3 | Vakıfbank Güneş Sigorta |

Beşiktaş v Yeşilyurt
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Beşiktaş | 3 - 1 | Yeşilyurt |

Yeşilyurt v Eczacıbaşı
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Yeşilyurt | 0 - 3 | Eczacıbaşı |

Vakıfbank Güneş Sigorta v Yeşilyurt
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Vakıfbank Güneş Sigorta | 3 - 1 | Yeşilyurt |

Yeşilyurt v Beşiktaş
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Yeşilyurt | 0 - 3 | Beşiktaş |

Not: Yeşilyurt sezonu dördüncü olarak tamamlamıştır.
| --- | --- |
: Şampiyon
|  S |  Takım  |  O |  G |  M |  AS |  VS |  Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Vakıfbank Güneş Sigorta | 6 | 5 | 1 | 15 | 7 | 14 |
| 2 | Beşiktaş | 6 | 4 | 2 | 13 | 8 | 12 |
| 3 | Eczacıbaşı | 6 | 3 | 3 | 13 | 10 | 10 |
| 4 | Yeşilyurt | 6 | - | 6 | 2 | 18 | 0 |
Avrupa Kupaları

Kulüp bu sezon Türkiye'yi Konfederasyon Kupası'nde temsil etmiş ve 3. Tur'da elenmiştir.



1. Tur (Ön Eleme):
Yeşilyurt v Vasas Budapest
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Yeşilyurt | 3 - 0 | Vasas Budapest |

OK Kastela v Yeşilyurt
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| OK Kastela | 2 - 3 | Yeşilyurt |

Yeşilyurt v Unic Piatra Neamt
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Yeşilyurt | 3 - 1 | Unic Piatra Neamt |

| --- | --- |
: 2. Tur
|  S |  Takım  |  O |  G |  M |  AS |  VS |  Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Yeşilyurt | 3 | 3 | - | 9 | 3 | 6 |
| 2 | OK Kastela | 3 | 1 | 2 | 7 | 6 | 4 |
| 3 | Unic Piatra Neamt | 3 | 1 | 2 | 5 | 8 | 4 |
| 4 | Vasas Budapest | 3 | 1 | 2 | 3 | 7 | 4 |
2. Tur:
Stal Mielec v Yeşilyurt
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Stal Mielec | 0 - 3 | Yeşilyurt |

Yeşilyurt v Stal Mielec
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Yeşilyurt | 1 - 3 | Stal Mielec |

3. Tur (Çeyrek Final):
Yeşilyurt v Caja De Avila
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Yeşilyurt | 1 - 3 | Caja De Avila |

Caja De Avila v Yeşilyurt
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Caja De Avila | 3 - 0 | Yeşilyurt |
Arlington, Massachusetts

| Arlington |
| --- | --- |
Kasaba


Ülke: ABD
Eyalet: Massachusetts
İlçe: Middlesex
Yüzölçümü
 • Toplam: 14235 km²
 • Kara: 5.049 mil² (13.077 km²)
 • Su: 447 mil² (1.158 km²)
Rakım: 14 m
Nüfus (2010)
 • Toplam: 42.844
 • Yoğunluk: 3197.3/km²
Zaman dilimi: UTC-05.00 (EST)
 • Yaz (YSU): UTC-04.00 (EDT)
Arlington ABD'nin Massachusetts eyaletine bağlı Middlesex County'de bulunan bir kasabadır.Kasaba, Boston'un 10 km kuzeybatısındadır ve 2020 sayımına göre nüfusu 46.308'dir.
Tarihçe

Avrupalı sömürgeciler, 1635 yılında Massachusetts eyaletinin Cambridge sınırları içinde Menotomy adıyla bir köy kurmuşlardır. "Menotomy" isminin, bazı kaynaklarda "hızla akan su" anlamına gelen bir Algonquian kelimesi olduğu belirtilse de, dilbilimci antropologlar bu çeviriyi tartışmaktadır.27 Şubat 1807'de daha geniş bir alan, Menotomy'nun yerine West Cambridge olarak kuruldu. Bu bölge, Belmont kasabasını ve daha önce Charlestown'ın bir parçası olan Mystic Nehri kıyısına kadar olan alanı kapsıyordu.Kasaba, 30 Nisan 1867'de Arlington Ulusal Mezarlığı'nda gömülü olanları onurlandırmak amacıyla Arlington olarak yeniden adlandırıldı.
1664

| --- | --- |
Binyıllar:: 2. binyıl
Yüzyıllar::  16. yüzyıl  17. yüzyıl  18. yüzyıl
Onyıllar::  1640'lar  1650'ler  1660'lar  1670'ler  1680'ler
Yıllar::  1661  1662  1663  1664  1665  1666  1667
| --- | --- |
Miladi: 1664   MDCLXIV
Ab urbe condita: 2417
Asur: 6414
Bahâî: MÖ 180 – MÖ 179
Bengal: 1071
Berberi: 2614
Birmanya: 1026
Bizans: 7172 – 7173
Budist: 2208
Discordian: 2830
Ermeni: 1113   ԹՎ ՌՃԺԳ
Etiyopya: 1656 – 1657
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 128 – MÖ 127
Hicrî: 1074 – 1075
Hint: 
 - Kali Yuga: 4765 – 4766
 - Shaka Samvat: 1586 – 1587
 - Vikram Samvat: 1720 – 1721
Holosen takvimi: 11664
İbrani: 5424 – 5425
İran: 1042 – 1 BP – MÖ 1043 BP
Juche: MÖ 247
Kıpti: 1380 – 1381
Kore: 3997
Tayland güneş: 2207
g t 
1664 (MDCLXIV), Miladi takvimin Salı günü başlayan bir ortak yılı, yine miladi takvimin 1664. yılı, 2. bin yılın 664. yılı, 17. yüzyılın 64. yılı ve 1660'lar on yılının 5. yılıdır.
Olaylar

1 Ağustos - St. Gotthard Savaşı (1664) meydana geldi.
10 Ağustos - Vasvar Antlaşması imzalandı.
Doğumlar

6 Şubat - II. Mustafa, 22. Osmanlı padişahıdır. (ö. 1703)
Ölümler

16 Temmuz - Andreas Gryphius, Alman şair (d. 1616).
2024 Dünya Judo Şampiyonası - Kadınlar 48 kg

Ana madde: 2024 Dünya Judo Şampiyonası
| 2024 Dünya Judo Şampiyonası |
| --- | --- | --- |

|  | Erkekler | Kadınlar |
|  | 60 kg | 48 kg |
|  | 66 kg | 52 kg |
|  | 73 kg | 57 kg |
|  | 81 kg | 63 kg |
|  | 90 kg | 70 kg |
|  | 100 kg | 78 kg |
|  | +100 kg | +78 kg |
:  Karma takım
g t 
Kadınlar 48 kg, 2024 Dünya Judo Şampiyonası'nda düzenlenen bir yarışmadır ve 19 Mayıs 2024 tarihinde Birleşik Arap Emirlikleri'nin Abu Dabi kentinde gerçekleştirilmiştir.
Para ödülü

Listelenen toplam ödüller, bireysel etkinlik için 57.000 Euro'ya ulaşmaktadır.
| Madalya | Toplam | Judocu | Antrenör |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 Altın | €26,000 | €20,800 | €5,200 |
| 2 Gümüş | €15,000 | €12,000 | €3,000 |
| 3 Bronz | €8,000 | €6,400 | €1,600 |
Sonuçlar > Finaller

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | Yarı finaller | Yarı finaller |  |  | Final | Final |
 
|   |   |   |  |  |  |  |
|   |   |   |  |  |  |  |
|   |  Assunta Scutto | 01  |  |  |  |  |
|   |  Assunta Scutto | 01  |  |  |   |   |
|   |  Tara Babulfath | 00   |  |  |   |   |
|   |  Tara Babulfath | 00   |  |  |  Assunta Scutto | 00  |
|   |   |   |  |  |  Assunta Scutto | 00  |
|   |   |   |  |  |  Bavuudorjiin Baasankhüü | 10   |
|   |  Abiba Abuzhakynova | 00  |  |  |  Bavuudorjiin Baasankhüü | 10   |
|   |  Abiba Abuzhakynova | 00  |  |  |  |  |
|   |  Bavuudorjiin Baasankhüü | 02   |  |  |  |  |
|   |  Bavuudorjiin Baasankhüü | 02   |  |  |  |  |
Paul d'Estournelles

| Paul d'Estournelles |
| --- | --- |

Sarthe senatörü
Görevde
Makama geliş  13 Kasım 1904 – 15 mayıs 1924
Sarthe milletvekili
Görevde
Makama geliş  19 mayıs 1895 – 31 mayıs 1898; 1 Haziran 1898 – 25 Kasım 1904
Clermont-Créans belediye başkanı
Görevde
Makama geliş  13 mayıs 1900 – 15 mayıs 1924
Kişisel bilgiler
Doğum: Paul Henri Benjamin Balluet d'Estournelles de Constant de Rebecque 22 Kasım 1852(1852-11-22) La Flèche, Fransas
Ölüm: 15 Mayıs 1924 (71 yaşında) Paris, Fransa
Partisi: Union républicaine (France)
Bitirdiği okul: Doğu Dilleri ve Medeniyetleri Enstitüsü (Paris)
Mesleği: Diplomat, siyasetçi
Paul-Henri-Benjamin Baluet d'Estournelles, baron de Constant de Rébecque (d. 22 Kasım 1852, La Flèche - ö. 15 Mayıs 1924, Paris), Fransız diplomat ve siyasetçidir.
Kariyeri

Uluslararası tahkim savunucusu olduğundan 1909'da Nobel Barış Ödülünü kazanmıştır.
Paul d'Estournelles de Constant
İtalyan mutfağı

Sol üstten saat yönünde; en popüler İtalyan yemeklerinden bazıları: pizza, makarna, espresso ve gelato
İtalyan mutfağı, kökeni MÖ 4. yüzyıla kadar uzanan, toplumsal ve siyasi değişimlerle yüzyıllar içerisinde gelişmiş, dünyanın her tarafında bilinip, sevilen, çok zengin bir mutfaktır. İtalyan mutfağında Etrüsk, Antik Yunan, Antik Roma, Bizans, Yahudi ve Arap mutfaklarının etkisi çok belirgindir. Yeni Dünyanın keşfiyle, bugünkü İtalyan mutfağının temeli olarak bilinen fakat aslında 18. yüzyıla kadar halk kitlelerine ulaştırılamamış patates, domates, dolmalık biber ve mısır gibi gıda ürünlerinin Avrupa'ya getirilmesiyle mutfakta önemli değişimler görüldü. İtalyan mutfağının özelliği bölgesel çeşitliliğinin fazla olması, ve çok farklı lezzetleri barındırmasından gelir.
Yiyecekler ve malzemeler bölgelere göre farklılık gösterir. Ulusal mutfağın en bilinen yemeklerinden çoğu başlangıçta yöresel olup, daha sonra İtalya'nın her tarafına yayılmış ve bu yayılım sırasında değişmiştir. Peynir ve şarap çok sayıda çeşitleriyle mutfağın büyük bir bölümünü oluşturur. Kahve ve özellikle de espresso İtalyan mutfağının önemli unsurlarından biridir.
Tarihçe

İtalyan mutfağı yüzyıllar içerisinde gelişti. İtalya olarak bildiğimiz ülke 19. yüzyıla kadar siyasi birliğini tamamlayamamış olsa da mutfağının MÖ 4. yüzyıla kadar uzanan bir tarihçesi var. Zaman içerisinde, komşu ülkeler, fetihler, devrimler, halk ayaklanmaları ve Yeni Dünya'nın keşfi dünyanın ilk mutfaklarından biri olan bu mutfağın bir hayli değişmesi ve gelişmesi yönünde etkili oldu.
Tarihçe > İlkçağ

Bilinen ilk İtalyan yemek yazarı MÖ 4. yüzyılda Siracausa'da yaşamış olan Sicilyalı Arkestratus'tur. "En nitelikli ve mevsimsel" malzemelerin kullanımıyla ilgili bir şiir yazdı. Yemeğin gerçek lezzetinin baharat, çeşni veya başka lezzetlendirme yöntemleriyle saklanmaması gerektiğini söyledi. Balığın sade hazırlanışına çok önem verdi.
Bu tarz, MÖ 1. yüzyılda 470 adet bol baharat ve çeşni kullanımı gerektiren tarifi yayımlayan De re coquinaria 'nın yayım hayatına başlamasıyla unutulmuşa benziyor.
Romalılar, Yunan fırıncıları ekmek yapımıyla görevlendirmişlerdi. İlkçağ'da en iyi peynir üreticilerinin Sicilyalılar olduğu söylendiği için Sicilya'dan peynir ithal ediyorlardı. Romalılar eti için keçi, sebze olarak da enginar ve pırasa yetiştirdiler.
Tarihçe > Orta Çağ

Ayrıca bakınız: Orta Çağda Avrupa mutfağı
Roma ve Atina'nın mutfak kültürlerinin etkisiyle Sicilya'da kiminin ilk İtalyan mutfağı olarak nitelendirdikleri bir mutfak ortaya çıktı. Araplar, 9. yüzyılda Sicilya'yı işgal ederek, bölgeyi ıspanak, badem, pirinç ve bir iddiaya göre de spaghetti ile tanıştırdılar. 12. yüzyılda Sicilya'yı gezmekte olan bir Norman kralı insanların undan ve şu anda da Güney İtalya'da spaghetti için kullanılan trii kelimesine dönüşecek olan atriya denen bir sudan uzun şeritler yaptıklarını gördü. Normanlar ayrıca Sicilya'yı günümüzde de popülerliğini koruyan güveç ve tuzlu marina ile tanıştırdılar.
Yemek kimyasal veya fiziksel yollarla muhafaza ediliyordu. Et ve balık tütsülenir, kurutulur veya buzla beraber saklanırdı. Salamura, tuz turşu ve ringa gibi gıdaları korumakta ve domuz etini muhafaza etmekte kullanılırdı. Köklü sebzeler biraz haşlandıktan sonra salamura içinde tutulurdu. Gıdaları korumak için ayrıca sıvı yağ, sirke gibi maddeler ve eti koyulaştırılmış ve eritilmiş yağın içerisine daldırmak gibi yöntemler de kullanılırdı. Meyvelerin dayanabilmesi içinse likör, bal ve şekerden yararlanılırdı.
Kuzey İtalya bölgesi Alman etkisinden ve Antik Roma'dan izler taşırken güney Arap etkisini yansıtır. En eski İtalyan yemek kitabı olan Liber de coquina 13. yüzyılda Napoli'de yazıldı. Roma mutfağının etkisini taşıyan yemeklerin çoğu bugünkü yemeklerle büyük benzerlik taşır. 14. yüzyıldan kalan iki kitap Roma pastellosu ve Lavagna tartı gibi yemek tariflerini içerir.
15. yüzyılda Maestro Martino Vatikan'da Aquileia Patrikhane'sinin şefiydi. Libro de arte coquinaria adlı eseri daha rafine ve kibar bir yemek tarzını tanıttı. Kitabında ince, demir bir çubuğun etrafına hamur sarılıp güneşte kurutularak yapılan Maccaroni Siciliani adlı yemeğin tarifi var. Maccaroni safranla lezzetlendirilerek yapılırdı ve böylece de Arap etkisini gösterir. Kitapta dikkati çeken bir başka nokta da Martino'nun fazla taze ot ve baharat kullanımından kaçınmasıdır. Roma tarifleri güveç yemeklerini de barındırır. Floransa yemekleri Bolognese torta, Sienese torta gibi yumurtayla yapılan yemeklerinin yanı sıra Ceneviz yemekleri olan piperata, maccaroni, kabak, mantar ve soğanlı ıspanak tartı gibi tarifleri de içerir.
1475 yılında, Martino'nun metni Bartolomeo Platina'nın Venedik'te basılan De honesta voluptate et valetudine ("Dürüst Zevk ve Sağlık Üzerine") adlı kitabına eklendi.
Tarihçe > Erken Modern Çağ

Floransa, Roma ve Venedik sarayları İtalyan mutfağının merkeziydi. Christoforo Messisbugo, Ippolito d'Este'nin kâhyası, 1549 yılında çeşitli malzemelerle yapılan 124 tart ve turta tarifinin bulunduğu ve Doğu baharatlarının ve şekerinin kullanımının gösterildiği Banchetti Composizioni di Vivande'yi yayımladı.
1570'te, Bartolomeo Scappi, Papa V. Pius'un aşçısı, dönemin İtalyan yemek geleneğini her yönüyle anlatan 5 ciltlik Operasını yazdı. Eserde 1.000'in üzerinde tarif, mutfak ve sofra hazırlanışını açıklayan resimler bulunuyordu. Kitap, dönemin diğer saray kitaplarından av hayvanlarının eti yerine evcil hayvanların etini yeğlemesiyle ayrılıyordu. Tariflerde dil, kelle ve omuz gibi daha küçük et parçalarına da yer veriliyordu. Üçüncü cilt, Büyük Perhiz zamanı için hazırlanışı basit balık tariflerinden ve balığın hangi mevsimde ve nerede yakalanmasıyla ilgili bilgilerden oluşuyordu. Son ciltte ise tartlar, turtalar ve o sırada İtalya'da domates bulunmadığı için tuzlu değil tatlı olan bir Napoliten pizza tarifi vardı. Fakat, Yeni Dünya'dan gelen mısır ve hindi gibi gıda ürünleri kitapta bulunuyordu.
17. yüzyılın ilk on yılında, Giangiacomo Castelvetro Breve Racconto di Tutte le Radici di Tutte l'Herbe et di Tutti i Frutti (Bütün Sebze, Çeşni ve Meyvelerin Kısa)'yi yazdı. Aslen Modena'lı olan Castelvetro Protestan olduğu için İngiltere'ye taşınmıştı. Kitapta, İtalyan sebzelerin, meyvelerin ve hazırlanışlarının listesi var. Sebzelerin sadece ana yemeğe eşlik eden bir unsur olmadığını, ana yemek olarak düşünülmesi gerektiği düşüncesine yer verdi. Sebzelerin tuzlu su içinde ağır ateşte kaynatılarak, zeytinyağı, tuz, biberi limon suyu veya koruk suyu veya portakal suyu eşliğinde, soğuk veya sıcak olarak sunulması gerektiğini söyledi. Ayrıca sebzelerin kömür veya kor ateşinde biraz zeytinyağı ile kızartılmasını önerdi. 
1662'de, Bartolomeo Stefani,Mantua Dükalığı'nın baş aşçısı, L'Arte di Ben Cucinareyi yayımladı. Bu eserle vitto ordinario ("sıradan yemek")'ye bir bölüm ayıran ilk kişi oldu. Kitap, Dük'ün Kraliçe (İsveçli Christina) için verdiği ziyafetteki tüm yemekleri ve her konuk için bir bıçak, çatal, kaşık, bardak, genelde kullanılan kase yerine tabak ve peçete olan masa düzenini tarif ediyordu. Dönemin diğer kitaplarından Giovanni della Casa'nın Galatheosu gibi, scalci ("garsonlar")'ın konuklara servis yaparken nasıl hareket etmeleri gerektiğini anltıyordu. Kitap, aynı zamanda yemek yiyenlere yemek sırasında parmaklarını kullanmamaları gerektiğini ve peçeteyle terlerini silmemelerini öğütlüyordu.
Tarihçe > Modern Çağ

18. yüzyıl başlarında İtalyan yemek kitapları İtalyan mutfağının, Fransız mutfağının karşısındaki gelenekselciliğini vurgulamaya başladılar. Kitaplar artık profesyonel aşçılara değil, burjuva ev kadınlarına hitap ediyordu. 1794'te yayımlanmaya başlayan La cuoca cremonese ("Cremona'nın Yemeği") gibi kitapçık halindeki mecmualar mevsimsel malzemelerin yanı sıra et, balık ve sebze üzerine bölümlerden oluşuyordu. 19. yüzyıl içerisinde bu kitapçıklar boyut ve popülarite olarak büydüler.
18. yüzyılda tıbbi metinler köylüleri sindirime zarar verdiği düşüncesiyle rafine yiyecekler yememeleri yönünde uyarmaya başladılar. Nedense köylülerin besin açısından fakir yemelerinin onların bunu tercih ettiği için yedikleri yönünde bir inanç vardı. Oysa satın alabildikleri tek yemek bu olduğu için çürük sebze ve nemli ekmek yiyorlardı.
1779'da, Maceratalı Antonio Nebbia, Il Cuoco Maceratese ("Macerata Aşçısı") adlı kitabını yazdı. Nebbia yöresel sebzelerin ve makarna, pirinç ve gnocchinin önemine dikkat çekti. 1773'te, Napolili Vincenzo Corrado'nun Il Cuoco Galante ("Saray Aşçısı") kitabı Vitto Pitagorico'ya (vejetaryen yemek) önemli bir yer verdi. "Pisagorik yemek taze otlara, çiçeklere, meyvelere, tohumlara ve yeryüzünde bizim yiyebilmemiz için üretilen her şeye yer verir. Bilindiği üzere Pisagor, sadece bu türden ürünler kullanırdı. Şüphesiz, bu yemek tarzı insan için daha doğaldır ve et yemek zararlıdır." Bu kitap, 13 tarifle domatese gerçekten yer veren ilk kitaptı. Corrodo'nun kitabındaki Zuppa alli Pomidoro bugünkü Tuscan Pappa al Pomodoroya benzer. Corrado'nun 1798 basımı, Antoine-Augustin Parmentier'in başarılı kullanımından sonra yazılan "Patates Üzerine Deneme"yi de barındırıyordu. In 1790, Francesco Leonardi L'Apicio moderno ("Modern Apicius") adlı kitabında Roma döneminden başlayarak İtalyan mutfağının tarihini anlatıyor ve ilk domates sosuna yer veriyordu.
19. yüzyılda, Giovanni Vialardi, II. Vittorio Emanuele'nin baş aşçısı, mütevazı bir eve uygun tarifleri barındıran Modern Aşçılık ve Tatlıcılık Üzerine Bir Deneme'yi yazdı. Çoğu tarifi Torino yöresine özgü bölgesel yemeklerdi. 1829'da yayımlanan Giovanni Felice Luraschi'nin Il Nuovo Cuoco Milanese Economicosu Ançüez ve Limonlu Böbrek ve Gnocchi alla Romana gibi Milano yemeklerine yer veriyordu. Gian Battista ve Giovanni Ratto'nun 1871'de yayımlanan La Cucina Genovese Ligurya mutfağını konu alıyordu. Bu kitapta ilk defa pesto sosuna yer veriliyordu. Ippolito Cavalcanti tarafından yazılan La Cucina Teorico-Pratica 'yla ilk domatesli makarna tarifi yayımlanmış oldu. Pellegrino Artusi'nin 1891'de yazdığı La scienza in cucina e l'arte di mangiare bene ("Aşçılık Bilimi ve İyi Yeme Sanatı") günümüzün klasik İtalyan mutfağının başlangıç noktası sayılır ve hala da basılmaktadır. İçindeki tariflerin çoğu yaşadığı yer olan Romagna ve Toskana yemekleridir.
Malzemeler

İtalyan yemekleri çok sayıda meyve, sebze, sos ve et yemeğini içinde barındıran bir mutfaktır. İtalya'nın kuzeyinde balık, patates, pirinç, mısır, domuz eti ve peynir çeşitleri en çok kullanılan malzemelerdir. Ligurya'ya özgü malzemeler ise oldukça farklıdır; balık ve deniz ürünü çeşitleri, fesleğen, ceviz ve zeytinyağı oldukça yaygındır. Emilia-Romagna'da, sık kullanılan malzemelerin arasında domuz jambonu (prosciutto), sosis(cotechino), farklı salam çeşitleri, trüfler, grana, Parmigiano-Reggiano, domates ve Bolonez sos bulunur. Geleneksel orta İtalya mutfağında domates, at eti dışında her çeşit et, balık ve pecorino adı verilen bir tür peynir bol kullanılır. Güney İtalya'da da taze veya sos olarak domates, biber, zeytin ve zeytinyağı, sarımsak, enginar, ricotta, patlıcan, ançüez, sardalya ve ton balıkları ve kapari yöresel mutfağın temelini oluşturan malzemelerdir.
İtalyan mutfağının en çok bilinen ve sevilen yiyeceği ise çeşit çeşit makarna yemekleridir. Makarna, farklı boyut ve şekillerde olabilen eriştedir. Şekillerine-penne, maccheroni, spaghetti, linguine, fusilli, lazanya- ve içlerine konan malzemeye-ravioli, tortellini-göre isimlerini alırlar. Yöresel isimler de alan toplamda yüzlerce makarna çeşidi bulunmaktadır.
Makarna kuru ve taze olmak üzere iki şekilde üretilir. Yumurtasız yapılan kuru makarna gerekli şartlar sağlandığında iki yıla kadar dayanabilirken taze makarna buzdolabında en fazla birkaç gün dayanabilir. Makarna genellikle haşlanarak pişirilir. İtalyan makarnası geleneksel olarak al dente (İtalyanca "ısırmak için sert" anlamına gelip, çok yumuşak olmaması gerektiğini ifade eder) haşlanır.
Öğünler

Geleneksel olarak İtalya'da yemekler 3 veya 4 unsurdan oluşur. Öğünler açlık gidermekten çok, arkadaş ve aileyle zaman geçirmek ve sohbet etmek içindir. Bu sebeple de diğer Avrupa ülkelerindeki yemeklerden daha uzun sürer. Tatillerde, aile ziyafetlerinde yemek saatlerce sürebilir.
Günümüzde ise geleneksel İtalya menüsü sadece düğünler gibi özel etkinliklerde gerçekleşir ve günlük yemek ana yemek ve kahve olmak üzere iki bölümden oluşur. İtalyan öğünlerin ilginç bir tarafı da primo denilen birinci tabakta, ana yemek sayılmayan ama doyurucu olan risotto ve makarna gibi yemekler bulunur. Modern İtalyan mutfağında, makarna ve pizza çeşitlemeleriyle karbonhidrat ve proteinin aynı anda alınabileceği yemekler bulunur.
| Yemek aşaması | Tanım |
| --- | --- |
Aperatif: Apéritif genellikle büyük bir yemekten önce iştah açıcı olarak tüketilir.: Campari, Martini, Cinzano, Lucano, Prosecco, Aperol, Spritz, Vermut, Negroni.
Antipasto: Kelimesi kelimesine "yemekten önce", sıcak veya soğuk, genellikle peynir, jambon, dilimlenmiş sosis, marine edilmiş sebzeler veya balık, bruschetta ve ekmek mezelerden oluşur.
İtalyanca: Primo: "İlk yemek" genellikle makarna, İtalyanca: risotto, İtalyanca: gnocchi gibi sıcak bir yemekten veya soslu çorba, vejetaryen, et veya balık sugo veya sos olarak ragù ‘tan oluşur.
İtalyanca: Secondo: "İkinci yemek", ana yemek, genellikle balık veya patatesli ettir. Geleneksel olarak dana eti, domuz eti ve tavuk, en azından Kuzey'de en yaygın şekilde kullanılır, ancak sığır eti 2. Dünya Savaşı'ndan bu yana daha popüler oldu ve özellikle Toskana'da vahşi av hayvanları bulunur. Balık da özellikle güneyde çok popülerdir.
İtalyanca: Contorno: "Garnitür", bir salata veya pişmiş sebze olabilir. Geleneksel bir menüde ana yemekle birlikte salata yer alır.
İtalyanca: Formaggio e frutta: İlk tatlı "Peynir ve meyveler". Yerel peynirler de İtalyanca: antipasto veya İtalyanca: contorno'nun parçası olabilir.
İtalyanca: Dolce: Kekler ("tiramisu gibi), kurabiyeler veya dondurma gibi "tatlı".
İtalyanca: Caffè: Kahve.
İtalyanca: Digestivo: "Sindiriciler", likörler/likörler (grappa, amaro, limoncello, sambuca, nocino, bazen ammazzacaffè, "kahve katili" olarak anılır).
Not: Bu Şartlar bir restoran menüsünde Premium, Second, garnitürler olarak kullanılabilir.
Apicius', De re coquinaria, 1709 basımı.
Safran
Bartolomeo Scappi Papa V. Pius'un aşçısı.
Lazanya ve tagliatelle kesiminde kullanılan küçük merdane.
19. yüzyılda Şef Giovanni Vialardi tarafından yazılan Cucina Borghese.
Pellegrino Artusi.
İtalyan mutfağının vazgeçilmezi domates. Fotoğraftaki domates, en iyi sosların yapıldığı söylenen San Marzano türündendir.
Zeytinyağı, İtalyan mutfağı için bir başka vazgeçilmez unsur.
Pesto sosu, Ligurya'ya özgü, fesleğen, zeytinyağı ve cevizden yapılan, genellikle makarna ve pizzada kullaılan sos.
Aperitivo olarak bir şişe Prosecco.
Nazif (anlam ayrımı)

Nazif aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Nazif Süleyman Ebeoğlu
Süleyman Nazif
Uğur Alacakaptan

Uğur Alacakaptan (1934, Nazilli, Aydın - 22 Ocak 2022, İstanbul), Türk siyasetçi ve hukuk profesörüdür.
Aydın Alacakaptan'ın ağabeyi, Ulvi Alacakaptan'ın amcası, Ahmet Kınık'ın ise kuzenidir. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunlarındandır. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Ceza Hukuku Asistanlığı, Doçentlik, Profesörlük, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi dekanlığı ile İstanbul Bilgi Üniversitesi Hukuk Fakültesi kurucu dekanlığı görevlerini üstlenmiştir. Ankara Polis Enstitüsü Yüksek Kısmı Öğretim Üyeliği, Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Öğretim Üyeliği, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu Yönetim Kurulu Üyeliği, Serbest Avukatlık, Cumhuriyet Senatosu Ankara Üyeliği (12 Ekim 1975 – 12 Eylül 1980), Kuzey Atlantik Asamblesi Türk Grubu Başkanlığı ve Avrupa Konseyi Parlamento Asamblesi Türk Grubu Üyeliği yapmıştır. Ayrıca CHP Parti Meclisi üyeliği ve Genel Sekreter yardımcılığı görevinde bulunmuştur. Alanıyla ilgili kitapları da olan Prof. Dr. Uğur Alacakaptan, evli ve 2 çocuk babasıdır. İngilizce ve İtalyanca bilmekteydi.12 Mart Muhtırası döneminde asistanı Uğur Mumcu ile Mamak Askerî Cezaevi'nde hapis yatmıştır.