Mihail Kogălniceanu
Hayatı > Cuza'nın kişisel rejimi

1864 baharında, kabine, köylü statüsüne göre toprak tahsisi öneren kapsamlı bir toprak reformu öngören bir yasa tasarısı sundu. 4 veya daha fazla öküze sahip olan fruntași ("en önde gelen insanlar"), 5 fălci veya yaklaşık. 7.5 hektar; mijlocași ("orta insanlar"), iki öküz ile - yaklaşık. 6 hektar; pălmași ("el işçileri"), öküz olmadan - yaklaşık. 3 hektar. Köylüler, kendi toprak sahiplerine 14 yıllık ödeme yaptıktan sonra arazilerine sahip olacaklardı. Bu, çoğu boyar seçmeni temsil eden yaklaşık 4.000 parlamentoda kargaşaya neden oldu ve Muhafazakârlar arasından sesler bunu "çılgınca" buldu. İkinci parti, Kogălniceanu'nun projeyi Monitorul Oficial aracılığıyla Focșani Komisyonu tarafından onaylananla çelişerek kamuoyuna duyurduğu ve böylece yasanın lafzına aykırı olduğu gerçeğine dayanarak bir gensoru oylaması hazırladı - daha sonra kendini şu sözlerle haklı çıkardı: "[alternatif proje] tarafından kışkırtılan kırsal nüfusu bastırmak için gerekli". Kabine istifasını verdi, ancak Cuza istifayı imzalamayı reddetti.
Gerilim arttı ve 14 Mayıs 1864'te Cuza, Muhafazakârların sansür oylaması uyguladığı ana denk gelen bir askerî darbe yaptı. Kogălniceanu, hükümdarın onu feshetme kararını Parlamento'da okudu ve ardından Cuza Statutul dezvoltător al Convenției de la Paris ("Paris Sözleşmesini Genişletme Tüzüğü") başlıklı yeni bir anayasa sundu. Neredeyse genel bir erkek oy hakkı sistemi kuran bir yasa ile birlikte, 1864 plebisitine sunuldu ve 754.148 seçmenden 682.621 seçmenden destek aldı.
Yeni rejim kendi Legea Rurală versiyonunu kabul etti, böylece etkili bir şekilde toprak reformu dayattı ve korvélere son verdi. Bu, Ağustos 1864'te yeni kurulan Danıştay tarafından yapılan görüşmelerle gerçekleştirildi; burada yasa diğerleri arasında Kogălniceanu, Bolintineanu, George D. Vernescu, Gheorghe Apostoleanu ve Alexandru Papadopol-Callimachi tarafından geliştirildi. Kogălniceanu'nun bakan olarak aldığı diğer önlemler arasında Bükreş Üniversitesi'nin kurulması, kimlik belgelerinin getirilmesi, ulusal polis teşkilatının kurulması (Dorobanți birimlerinden oluşan), Sınır Polisinin birleştirilmesi yer alıyordu.
Konseyin daha ihtiyatlı üyeleri, arazi reformu yasasının nisan 1865'te kabul edilen süre yerine üç yıl süreyle uygulanmamasını istedi ve Cuza da buna katıldı. Cuza'nın kararının "yasanın tam anlamıyla kınanması ve ezilmesi" olduğunu savunan Kogălniceanu, geleceklerinden haberdar olan köylülerin artık korveleri uygulamaya ikna edilemeyeceğinden endişeliydi. Cuza'yı istifasıyla tehdit etti ve nihayetinde muhalefet lideri Kretzulescu da dahil olmak üzere ilgili tüm partileri 1865 baharından itibaren yasanın başvurusunu kabul etmeye ikna edebildi; karara Cuza'nın bir bildirisi, Către locuitorii sătești'ye ("Kırsal Yerleşimcileri") eşlik etti ve Kogălniceanu tarafından "Cuza'nın siyasi vasiyeti" olarak tanımlandı. Bu ölçüme rağmen, artan nüfus, arsaların torunlar arasında bölünmesi, köylü borçları ve mülklerde çalışmaktan elde edilen gelirlere sürekli güvenme gibi faktörler, arazi kiracılarının yaygın spekülasyonları ve siyasi yolsuzluğun arazi tahsisine zarar verdiği durumlar, reformu uzun vadede neredeyse tamamen etkisiz hale getirdi ve 1907 Köylü İsyanı ile doruğa çıkan kırsaldaki huzursuzluğa katkıda bulundu.
Kogălniceanu'nun katılımıyla, Cuza tarafından kurulan otoriter rejim, özellikle Napolyon yasasını, halk eğitimini ve alkol ve tütün üzerindeki devlet tekellerini getiren bir dizi reformu ilan etmeyi başardı. Aynı zamanda, rejim istikrarsızlaştı ve özellikle Marija Obrenović ile yaptığı zina ilişkisi skandala konu olduktan sonra tüm taraflarca itiraz edildi. 1865'in başlarında Cuza, kısa süre sonra görevden aldığı ana müttefiki Kogălniceanu ile çatışmaya girdi. Sonraki aylarda, yönetim mali çöküşe girdi, artık devlet maaşlarını sağlayamıyordu, bu arada Cuza kendi kamarillasına (saray mensuplarına) güvenmeye başladı.
1863'ten sonra Mihail Kogălniceanu ve arkadaşı Vasile Alecsandri arasındaki ilişkiler dramatik bir şekilde bozuldu, ikincisi kendisini siyasetten tiksindiğini ilan etti. Alecsandri, siyasi gelişmeleri eleştiren yazılar yazdığı Mircești'deki mülküne çekildi.