stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ses ve Öfke (roman)

Amerikalı yazar William Faulkner'ın yazdığı Ses ve Öfke (1929) kitabının ilk basımı ve  kapağı.
Ses ve Öfke (özgün adı: The Sound and The Fury), Nobel Edebiyat Ödülü sahibi yazar William Faulkner'in dördüncü romanıdır. İlk kez 1929 yılında yayımlanmıştır.
Ses ve Öfke, bilinç akışı tekniğinin en iyi örneklerinden biridir. Romanda olay örgüsü karmaşıktır; ayrı parçalar ayrı zaman dilimlerine aittir, genel bir bakışla romanın sondan başa doğru olduğu söylenebilir. Kitap dört bölümden oluşmaktadır; ilk bölüm zihinsel engelli olan olan Benjy'nin ağzından anlatılmıştır, ikinci bölüm ise Benjy'nin kardeşi Quentin'in intihar ettiği gün aklından geçenlerden oluşmaktadır, üçüncü bölümde 6 Nisan'da olanlar diğer erkek kardeş Jason'ın ağzından anlatılmıştır, dördüncü bölüm ise her şeyi bilen hikâyeci tarafından anlatılmıştır. İlk iki bölümde şimdiki zaman için geçmiş zaman kullanılır ve diğer bölümlere göre okuyucuyu için yorucudur.
Dian Fossey

| Dian Fossey |
| --- | --- |
1984 yılı Kasım ayında Yann Arthus-Bertrand tarafından çekilmiş fotoğrafı
Doğum: 16 Ocak 1932(1932-01-16) San Francisco, Kaliforniya, ABD
Ölüm: 28 Aralık 1985 (53 yaşında) Volcanoes Ulusal Parkı, Ruanda
Vatandaşlık: ABD
Mezun olduğu okul(lar): San Jose State Üniversitesi (BA, Ergoterapi, 1954)  Cambridge Üniversitesi (Doktora, Zooloji, 1974)

Kariyeri
Dalı: Etoloji, primatoloji
Çalıştığı kurumlar: Karisoke Araştırma Merkezi, Cornell Üniversitesi
Etkilendikleri: Jane Goodall, Louis Leakey, George Schaller
 
İmza

Dian Fossey (16 Ocak 1932, San Francisco - 28 Aralık 1985, Ruanda), Amerikalı primatolog ve zoologdur. Fossey, Afrika'nın Virunga Dağları'nda yaşayan dağ gorillerini koruma ve inceleme çalışmalarıyla tanınmaktadır.
Yaklaşık 18 yıl boyunca Ruanda'daki Volcanoes Milli Parkı'nda araştırmalar yapmış, gorillerin sosyal yapısı, davranışları ve ekolojisi üzerine önemli bulgular elde etmiştir. Fossey, aynı zamanda goril habitatını tehdit eden kaçak avcılara karşı verdiği mücadeleyle de bilinir.
Fossey, lisans eğitimini San Jose Eyalet Üniversitesi'nde tamamlamış, ardından Cambridge Üniversitesi'nde ve Darwin Koleji'nde primatoloji alanında eğitim görmüştür. Bilimsel kariyerinin başında National Geographic Society'den aldığı destekle Zaire’deki araştırmalarına başlayan Fossey, 1967 yılında Ruanda'nın Karisimbi Dağı’nda bir araştırma merkezi kurmuştur. Bu merkez, dağ gorilleri üzerinde kapsamlı etolojik çalışmaların yapıldığı bir alan olarak günümüzde de faaliyet göstermektedir.
Dian Fossey'in çalışmaları, dağ gorillerinin korunmasına yönelik küresel farkındalığın artmasına katkıda bulunmuştur. Gorillerin soyunun tükenmesini engellemek için yerel ve uluslararası düzeyde çalışmalara öncülük eden Fossey, “Nyiramachabelli” (Ruanda dilinde "ormanın yalnız kadını") lakabıyla anılmıştır.
Fossey, 28 Aralık 1985 tarihinde Ruanda'daki araştırma merkezindeki kulübesinde öldürülmüştür. Cinayetiyle ilgili kesin bir yargıya varılamamışsa da, kaçak avcılarla mücadelesi nedeniyle hedef alınmış olabileceği düşünülmektedir. Ölümünün ardından, Dian Fossey'in başlattığı çalışmalar, 1992'de kurulan Dian Fossey Gorilla Fund International adlı kuruluş tarafından devam ettirilmektedir. Fossey'in bilime katkıları ve gorilleri koruma konusundaki özverisi, hayvan davranışları ve doğal yaşamı koruma alanında önemli bir miras bırakmıştır.
Sözleri
“The more you learn about the dignity of the gorilla, the more you want to avoid people.” ("Bir gorilin onurunu öğrendikçe, insanlardan uzaklaşmak istiyorsunuz.")
“It was their individuality combined with the shyness of their behavior that remained the most captivating impression of this first encounter with the greatest of the great apes.” ("Bu en büyük insansılarla ilk karşılaşmada, onların utangaçlıklarıyla birleşen bireysellikleri en büyüleyici izlenim olarak kaldı.")
1988 yapımı Gorillas in the Mist: The Story of Dian Fossey (Sisteki Goriller) filmiyle, Sigourney Weaver tarafından sinemada canlandırılmıştır.
Yüxexes

Yüxexes, İpek Atcan'ın sunduğu, her hafta Dream TV'de Türk rock müziğinden son haberlerin, en yeni kliplerin gösterildiği ve alternatif müziğin başarılı isimlerinin katıldığı TV programıydı.
ISO 216

ISO 216, dünyanın çoğu ülkesinde kullanılan kâğıt boyutlarının standartlarını belirleyen ISO kısmıdır.
Standart ilk olarak DIN tarafından DIN 476 adıyla 1922 yılında Almanya'da kabul edildi. Bu boyutların bazıları Fransızlar tarafından icat edilmişti, ancak sonradan unutulmuştu.
ISO 216 iki tür kâğıt boyu tanımlar: A ve B. Bir de ISO 269'da tanımlanan, zarflar için C serisi vardır.
A, B, C karşılaştırması

| Boyut | A serisi> mm | A serisi> inç | B serisi> mm | B serisi> inç | C serisi> mm | C serisi> inç |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 0 | 0841 × 1189 | 33.1 × 46.8 | 1000 × 1414 | 39.4 × 55.7 | 0917 × 1297 | 36.1 × 51.1 |
| 1 | 0594 × 0841 | 23.4 × 33.1 | 0707 × 1000 | 27.8 × 39.4 | 0648 × 0917 | 25.5 × 36.1 |
| 2 | 0420 × 0594 | 16.5 × 23.4 | 0500 × 0707 | 19.7 × 27.8 | 0458 × 0648 | 18.0 × 25.5 |
| 3 | 0297 × 0420 | 11.7 × 16.5 | 0353 × 0500 | 13.9 × 19.7 | 0324 × 0458 | 12.8 × 18.0 |
| 4 | 0210 × 0297 | 08.3 × 11.7 | 0250 × 0353 | 09.8 × 13.9 | 0229 × 0324 | 09.0 × 12.8 |
| 5 | 0148 × 0210 | 05.8 × 08.3 | 0176 × 0250 | 06.9 × 09.8 | 0162 × 0229 | 06.4 × 09.0 |
| 6 | 0105 × 0148 | 04.1 × 05.8 | 0125 × 0176 | 04.9 × 06.9 | 0114 × 0162 | 04.5 × 06.4 |
| 7 | 0074 × 0105 | 02.9 × 04.1 | 0088 × 0125 | 03.5 × 04.9 | 0081 × 0114 | 03.2 × 04.5 |
| 8 | 0052 × 0074 | 02.0 × 02.9 | 0062 × 0088 | 02.4 × 03.5 | 0057 × 0081 | 02.2 × 03.2 |
| 9 | 0037 × 0052 | 01.5 × 02.0 | 0044 × 0062 | 01.7 × 02.4 | 0040 × 0057 | 01.6 × 02.2 |
| 10 | 0026 × 0037 | 01.0 × 01.5 | 0031 × 0044 | 01.2 × 01.7 | 0028 × 0040 | 01.1 × 01.6 |
A serisi

A serisindeki kâğıtlar  1:{\sqrt {2}} oranına sahiptir, ancak bu en yakın milimetreye doğru yuvarlatılır. A0 kağıdın kapladığı alan, yuvarlama öncesinde, tam olarak bir metrekare (m²)'ye eşittir. A1 kağıdının uzun tarafı A0'ın kısa tarafına eşit, kısa tarafı ise A0'ın uzun tarafının yarısına eşittir (yine, en yakın milimetreye yuvarlama yapılır). Bu şekilde, bu seride her kâğıt bir öncekinin yarı alanına eşit bir alana sahiptir.  1:{\sqrt {2}}'nin avantajları ilk kez 1786'de Alman bilim insanı Georg Christoph Lichtenberg'ın Johann Beckmann'a yazdığı mektupta açıklanmıştır. En sık kullanılan kâğıt boyu A4'tür (210 × 297mm).
B serisi

B serisindeki her kâğıdın eni ve boyu (dolayısıyla da alanı), A serisindeki aynı numaralı kâğıt ile ondan bir sonraki büyük kağıdın eni ve boyunun geometrik ortalaması şeklinde tasarlanmıştır. Örneğin: B1 kağıdının eni ve boyu (dolayısıyla da alanı); A1 ve A0 kâğıtlarının en ve boylarının (dolasısıyla da alanlarının) geometrik ortalamasıdır. B1 kağıdının eni: WB1 =  {\sqrt {W}}A1* {\sqrt {W}}A0 mm; B1 kağıdının boyu: LB1 =  {\sqrt {L}}A1* {\sqrt {L}}A0 mm'dir. B1 kağıdının alanı: AB1 =  {\sqrt {2}}/2m²'dir.
C serisi

C serisindeki biçimler, B ve A serisindeki aynı numaralı kâğıtların geometrik ortalamasıdır (örneğin, C2, B2 ve A2'nin geometrik ortalamasıdır). C serisi biçimleri genelde zarflar için kullanılır. Örneğin, bir A4 sayfası bir C4 zarfına konabilir. Veya bir A4 sayfası ortasından ikiye katlandığında, yani A5 boyutuna getirildiğinde, bir C5 zarfına sığar.
Tolerans

Standartta belirlenen tolerans değerleri şöyledir:
150mm'ye kadar olan boyutlarda ±1.5mm,
150 ile 600mm arasındaki uzunluklarda ±2mm ve
600mm üzerindeki uzunluklarda ±3 mm.
Mutfak

Başlığın diğer anlamları için Mutfak (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Modern bir Mutfak.
Mutfak ya da ocaklık, yemek hazırlamak için kullanılan alandır. Modern mutfak tipik olarak; set üstü ocak, fırın, mikrodalga fırın gibi pişirme aletlerine sahiptir. Bulaşık yıkamak gibi işleri yapabilmek için bir evyesi vardır. Modern mutfaklarda genellikle bulaşık makinesi de bulunur. Yemek depolamak için kullanılan kiler, mutfak dolabı ya da buzdolabı gibi ekler de mevcuttur.
Mutfağın temel işlevi yemek pişirmek olsa da özellikle evlerde büyüklüğüne, içindeki donanıma bağlı olarak değişik faaliyetler de yürütülebilir. Eğer bir çamaşır makinesi varsa, mutfakta yıkama ve kurutma yapılabilir. Mutfak eğer yeterince büyükse ailenin yemek yediği yer olabilir. Bazen ailenin ve misafirlerin bir araya gelmek için tercih ettiği en rahat oda olabilir. Ayrıca yemek (veya kahvaltı gibi küçük öğünler), eğlence ve çamaşır yıkama için de kullanılabilir.
Ticari mutfaklar, restoran, kantin, otel, hastane, ofis ve iş yeri tesisleri, askeri kışla ve benzeri kuruluşlarda bulunur. Bu mutfaklar genellikle daha daha ağır iş ekipmanlarıyla donatılmıştır. Örneğin, büyük bir restoranda büyük bir gömme buzdolabı ve büyük bir ticari bulaşık makinesi olabilir.
Mutfağın evrimi

Mutfağın gelişimi temelde ocağın ateş yeri ve ocağın gelişimiyle bağlantılıdır. 18. yüzyıla kadar, açık ateş yemek pişirmenin yegâne yöntemiydi ve mutfağın mimarisi hep bunu yansıtır. Teknik ilerlemeler yemek pişirmeye 18. ve 19. yüzyıllarda yeni yöntemler getirince yeni kazanılan bu esneklik mimarlara mutfaklarda temel değişiklikler yapma fırsatını verdi. Musluk suyu sanayileşme dönemi boyunca kademe kademe mümkün hâle geldi; önceleri su en yakın kuyudan çekiliyor ve mutfakta ısıtılıyordu.
Mutfağın evrimi > Kolonyal Amerikan mutfakları

Kolonyal Amerikan mutfaklarında, Orta Çağ Avrupa'sı mutfaklarının özellikleri görülür. Kuzey bölgesindeki erken göçmenlerin genellikle ayrı bir mutfağı yoktu; kulübenin köşesindeki bir ocak, mutfak boşluğu işlevini görürdü. Sonraları mutfak ayrı bir oda haline geldi ama, kulübenin içinde olmaya devam etti.
Güney eyaletlerindeki gelişim tamamen farklıydı ama iklim ve sosyolojik şartlar da buna paralel olarak farklıydı. Güney eyaletlerinde, Orta Çağ Avrupa'sındakine benzer nedenlerden dolayı, mutfak malikânenin dışına sürülmüştü; mutfak köleler tarafından işletiliyordu ve onların çalışma yeri zamanın sosyal standartları nedeniyle efendilerinkinden ayrı olmalıydı. Buna ek olarak, bölgenin sıcak iklimi bir mutfağı işletmeyi, özellikle de yazın, sıkıntılı bir iş haline getiriyordu.
Ana binadan tamamen ayrılmış “yaz mutfakları”, tarlada çalışan işçilere yemek hazırlama ve konserve yapma işleri yüzünden evin ısınmasını önlemek amacıyla uzak kuzey bölgelerindeki geniş çiftliklerde gelişti.
Mutfağın evrimi > Modernleşme

Elektriğin ve gazın kullanılması eğilimi 20. yüzyıla geçildiğinde de devam etti. Sanayide, üretim sürecinin en etkili hale getirilmeye çalışıldığı modernizm dönemine gelinmişti. Taylorculuk doğdu ve süreci optimize etmek için hareket-zaman etüdü kullanılmaya başlandı. Bu fikirler, 19. yüzyılın ortasında Catharine Beecher tarafından ortaya atılan ve Christine Frederick’in 1910’larda yaptığı yayınlarla ayrıntı andırılan ev işinin profesyonelleştirilmesi olarak anılan yükselen eğilime bağlı olarak ev mimarisine de sıçradı.
Emekçi kadınlar, erkeklerin maaşı yetmediğinden, aileyi ayakta tutabilmek için sıklıkla fabrikalarda çalışıyorlardı. Sosyal konut projeleri yeni bir dönüm noktası oldular: Frankfurt mutfağı. 1926’da geliştirilen bu mutfak, 1,9 metreye 3,4 metre standart uzunluktaydı. İki amaç için üretilmişti: pişirme zamanını azaltmak için mutfak işini optimize etmek (böylece kadınlar fabrikaya daha çok zaman ayırabilecekti) ve yeterince donanımlı mutfakların üretilmesinin fiyatını azaltmak. Margarete Schütte-Lihotzky tarafından tasarlanan mutfak, ayrıntılı hareket zaman etütlerinin ve dönemin yemekli vagonların verdiği esinin sonucuydu. Mimar Ernst May tarafından tasarlanıp Frankfurt’ta yapılan sosyal konut projesinde 10.000 daireye bu mutfaklardan yapıldı.
Bu mutfaklara getirilen ilk tepki ağır bir şekilde eleştireldi: insanlar Schütte-Lihotzky tarafından yapılan tasarımla gelen değişime alışkın değillerdi; mutfak o kadar küçüktü ki, içinde yalnızca bir kişi iş görebiliyordu; bazı saklama yerleri un gibi bazı çiğ yemek malzemelerinin çocuklar tarafından ulaşılabilmesine imkân veriyordu. Ancak Frankfurt mutfağı, kiralık dairede 20. yüzyıl boyunca belli bir standardı temsil eder hale geldi: iş mutfağı (work kitchen). İçinde yaşamak ya da yemek için çok dardı ve sonraları “kadını mutfağa sürgün etmekle” eleştirildi ama II. Dünya Savaşı sonrasının muhafazakarlığı ekonomik nedenlerle de birleşince galip geldi. Mutfak tekrar yaşam alanından kesin olarak ayrılması gereken bir yer olarak görüldü. Bu gelişimde pratik nedenler de rol oynadı: geçmişin burjuva evlerinde olduğu üzere, mutfağı ayırmanın bir nedeni de oturma odasından dumanı ve kokuyu uzak tutmaktı.
Mutfağın evrimi > Tekniğe Geçiş

Frankfurt mutfağı için geliştirilen standart ölçüler ve yerleşim fikrinin etkisi altında kalındı. Bu donanım ilerleyen yıllar boyunca standart olarak kaldı: soğuk ve sıcak su musluğu, lavabo, elektrikli ya da gazlı ocak ve fırın. Kısa süre sonra buzdolabı da standart olarak eklendi. Mutfak dolaplarının ön kısmında tahta olan modüler mobilya kullanılmasıyla, bu yeni mutfak “İsveç mutfak” olarak rötuşlandı. Bu konsept, öncelikle steril laboratuvarların ve hastanelerin temizliğini çağrıştıran beyaz sentetik kapı ve çekmece kaplamalarıyla, daha sonra da canlı ve renklerle değiştirildi. ABD'de 1940'larda mutfağı blender, tost makinesi ve mikrodalga fırın gibi küçük ve büyük elektrikli araçlarla donatma eğilimi başladı. II. Dünya Savaşı sonrasında Avrupa'da ortaya çıkan düşük fiyat-ileri teknoloji talebiyle, Batı Avrupa mutfakları buzdolabı ve elektrikli/gazlı ocakları da barındırabilecek şekilde tasarlanmaya başlandı.
Kiralık evlerdeki bu gelişme, ev sahibi olanların mutfaklarındaki gelişmeyle paralel olarak ilerledi. Buralarda mutfaklar biraz daha geniş ve yemek odası olarak günlük kullanıma uygundu ama diğer taraftan devam eden teknik gelişme aynıydı ve modüler mobilya kullanımı bu pazarda standart haline geldi.
Teknoloji merkezli bu eğilim, bazı tasarımcıların iş mutfağını daha uzağa taşıyarak, Luigi Colani’nin “uydu mutfak” gibi fütürist tasarımlarla son noktaya erişmesinin yolunu açtı. Oda ortasında bir sandalye olan bir küreye indirgenmişti, öyle ki bütün uygulamalar kol mesafesindeydi, yemeği ısıtmak için en iyi ayarlamalar yapılmıştı ama aslında yemek pişirmek için uygun değildi. Buna rağmen böyle çıkışlar genel eğilimin dışındadır.
Eski Doğu Bloğu ülkelerinde, resmi öğreti yemek yapmayı önemsiz bir gereklilik olarak görmekteydi ve kadınlar “toplum için” fabrikalarda çalışmalıydı, evde değil. Aynı zamanda, barınma prefabrike levhalar kullanarak standardize edilen daireler yapılarak düşük fiyatla ve kısa sürede çözülmeliydi. Mutfak asgari ölçülerine indirgendi ve iş mutfağı düşüncesi uçlara taşındı: örneğin Doğu Almanya’da P2 model standart 55 metrekarelik dairelerde 4 metrekarelik mutfaklar vardı (pencere yoktu) ve bunlar bir diğerinden pencereyle ya da geçişle ayrılan yemek ve oturma odasına bağlanıyordu. Bununla birlikte tüm nüfusuna ev sağlamak ve gelir adaletsizliğini yok etmek üzere yola çıkan bir düşüncenin, karşılaması gereken ihtiyaç düşünüldüğünde bu durum o kadar vahim gözükmez. Kapitalist toplumlardaki gecekonduları, evsizleri ve gettoları hatırlayınız.
Diğer mutfak çeşitleri

Oteller, hastaneler, eğitim ve iş yeri tesisleri, kışla ve benzeri kurumlarda bulunan restoran ve kantin mutfakları genellikle halk sağlığı yasalarına tabidir. Profesyonel mutfaklarda genellikle gazlı ocaklar bulunur, çünkü bunlar aşçıların ısıyı elektrikli ocaklardan daha hızlı ve daha hassas bir şekilde düzenlemesine olanak tanır. Büyük yerleşik fritözler, buğulama veya benmari gibi bazı özel cihazlar profesyonel mutfaklar için tipiktir.
Fast food ve hazır yemek trendleri, restoran mutfaklarının çalışma şeklini değiştirdi. Bu tür restoranlardan bazıları, kendilerine teslim edilen hazır yiyecekleri yalnızca "bitirebilir" veya tamamen hazırlanmış yemekleri yeniden ısıtabilir. En fazla hamburger veya steak yapabilirler.
Gemilerdeki, uçaklardaki ve bazen vagonlardaki mutfaklara genellikle galley denir. Yatlarda, bir sıvılaştırılmış petrol gazı şişesiyle beslenen bir veya iki brülörle mutfaklar genellikle sıkışıktır. Buna karşılık, savaş gemisi veya büyük kruvaziyer mutfaklar, restoranlar veya kantin mutfaklarıyla her açıdan karşılaştırılabilir. Yolcu uçağı türlerinde mutfak bir kilere indirgenmiştir. Mürettebatın rolü, bir catering şirketi tarafından verilen uçak içi yemekleri ısıtmak ve servis etmektir. Astronotların yiyecekleri genellikle uçuştan önce tamamen hazırlanır, kurutulur ve plastik torbalarda kapatılır. Mutfak, bir rehidrasyon ve ısıtma modülüne indirgenmiştir.
Yiyeceklerin hazırlandığı açık alanlar genellikle mutfak sayılmaz. Bununla birlikte, örneğin açık havada yemek pişirme zamanı, kamp yaparken, düzenli yemek hazırlamak için kurulan bir açık alan, "açık mutfak" olarak adlandırılabilir. Kamp alanındaki açık mutfak, bir kuyu, su pompası veya su musluğunun yanına yerleştirilebilir ve masalar sağlayabilir.
Ev ekonomisi, gıda teknolojisi veya mutfak sanatlarının öğretildiği okullarda, genellikle yalnızca öğretim amacıyla birden fazla donanıma sahip (bazı bakımlardan laboratuvarlara benzer) bir dizi mutfak vardır.
Trave

Trave, Schwentine ile birlikte Sakson Duvarı'nı meydana getiriyordu
Lübeck'in Malerwinkel isimli semtinden Trave'ye bakış
Barnitz'den Trave'ye bakış
Trave Irmağı (Latince: Travena), Almanya'nın kuzeyinde, Schleswig-Holstein eyâletinde (Land) nehir.
Trave’nin akışı

Lübeck ve Plön arasında yer alan Glasau'da doğar. Önce Bad Segeberg yönünde güneybatıya, daha sonra Bad Oldesloe yönünde güneye ilerler. 124 km'lik çığırında akarak Lübeck Körfezi'nde Baltık Denizi'ne dökülür.
Tarihi konumu

Trave ırmağı, yukarı kesimlerinde Schwentine nehri ile birlikte Slavlara karşı tesis edilen Limes Saxoniae yani Sakson Duvarı'nın doğal parçasını meydana getiriyordu. Wagrien bölgesinin batı sınırı olarak kabul edilen Trave, Lübeck kentinin savunma sisteminin unsurları arasında yer alıyordu.
Köprü ve Tüneller

75 No'lu Federal Otoyol'un Trave üzerinden geçişini sağlayan yeni Herren Tüneli'nin açılışı, 26 Ağustos 2005 tarihinde yapıldı. Herren Köprüsü'nün ise 2006 yılı sonuna kadar sökülmesi planlanıyor. Lübeck'te de Eric Warburg Köprüsünün 2007 yılı içinde devreye sokulması hedefleniyor.
Trave'nin yan kolları

Berliner Au - Beste - Bißnitz - Heilsau - Brandsau - Faule Trave - Medebek, Schellbruch - Mözener Au - Schwartau Liubice - Stecknitz - Stepenitz - Dassower Gölü - Wakenitz
İmereti

| İmereti იმერეთი |
| --- | --- |
 İmereti'nin Tarihi Kültürel Bölgeleri
 İmereti'deki Yeni Politik Alt Yapı Bölgeleri
Ülke: Gürcistan
Başkent: Kutaisi
İdare
 • Tür: Hükümet
 • Vali: Zviad Shalamberidze
Yüzölçümü
 • Toplam: 6 552.3 km²
Nüfus (2015)
 • Toplam: 535 700 (2.015)
 • Kent yoğunluğu: 82/km² (210/mil²)
Zaman dilimi: UTC+04.00
ISO 3166 kodu: GE-IM
İmereti (Gürcüce: იმერეთი)
Gürcistan'ın tarihsel bölgelerinden biridir. Rioni ırmağının yukarı ve orta bölgelerini kapsar. Bölgenin yönetsel merkezi Kutaisi kentidir. Diğer önemli kentler, Samtredia, Çiatura, Tkibuli, Zestafoni, Honi ve Saçhere'dir. Bölgede, yaklaşık 536 bin kişi yaşar.
Yerel kültür gruplarından olan İmeretilier, Gürcücenin bir lehçesini konuşurlar ve etnik olarak Gürcü ulusunu oluşturan topluluklardan biridir. Antik dönemden Orta Çağ'a değin varlığını koruyan Egrisi Krallığı, İmereti bölgesinde yer alıyordu. Egrisi, 523 yılında Hristiyanlığı resmî din olarak kabul etti. 975-1466 arasında İmereti, birleşik Gürcistan Krallığı'nın bir parçasıydı. 15. yüzyılın sonlarında bağımsız İmereti Krallığı kuruldu. 17-18. yüzyıllarda pek çok kez Osmanlıların işgaline uğrayan İmereti Krallığı, 1810 yılında Çarlık Rusya'sı tarafından ilhak edildi. Kral II. Solomon (1789-1810) Osmanlı Devleti'ne sığınmak zorunda kaldı ve hayatının son yıllarını Trabzon'da geçirdi. 1918-1921 arasında bağımsız Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin sınırları içinde kalan bölge, 1921'de Sovyet yönetimince bağımsızlığına son verilen Gürcistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin bir parçası oldu. Bugün, 1991'de bağımsız olan Gürcistan'ın yönetim bölgelerinden biridir.
Bölgedeki başlıca tarihi kalıntılar arasında Speti Kurtarıcı İsa Kilisesi sayılabilir.
19. yüzyıl

19. yüzyıl, miladi takvime göre 1 Ocak 1801 ile 31 Aralık 1900 günleri arasındaki zaman dilimi olarak kabul edilir.
Portekiz, Osmanlı ve Çin İmparatorluğu çökmeye başlamış, Babür ve Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu da son bulmuştur.
Napolyon Savaşları’ndan sonra, Britanya İmparatorluğu, dünya nüfusunun dörtte biri, yüz ölçümünün üçte birine hakim olarak dünyanın önder gücü haline gelmiştir. "Pax Britannica" (Britanya barışı) döneminde, korsanlara karşı ciddi tedbirleri ile dünyada ticaretin teşvikini sağlamıştır. 19. yüzyıl aynı zamanda yeni icat ve keşiflerle beraber pozitif bilimlerde ciddi atılımlara sahne olmuştur. Tıp, matematik, fizik, kimya, biyoloji, elektrik ve metalurji gibi alanlarda gelecek yüzyılın hızlı gelişen teknolojik yeniliklerinin temelleri atılmıştır.
Demiryolları taşımacılığının başlamasıyla gelen sanayi devrimiyle beraber birçok ülkede kentleşme hareketleri başlamıştır ve dünyadaki birçok büyük şehrin nüfusu, bu dönemde bir milyonun üstüne çıkmıştır. Bunda tıp alanındaki gelişmeler de etkili olmuştur. Dünyanın kalan keşfedilmemiş bölgeleri (Antarktika ve Arktika'nın ulaşılması zor yerleri hariç) keşfedilmiştir ve 1890larda dünyanın hassas ve detaylı bir haritasının ortaya konmasına vesile olmuştur.
Bu yüzyıl köleliğin hızlı bir düşüş yaşamasına neden olmuştur. Haiti köle ayaklanmasını takiben Britanya İmparatorluğu, denizlerdeki egemenliğini kullanarak dünya çapındaki köle ticaretini durdurmaya çalışmıştır. Britanya 1834'te, Amerika Birleşik Devletleri, iç savaşı takiben 1865'te, Brezilya ise 1888'de köleliği kaldırmıştır. Aynı şekilde Rusya da topraklarında köleliğe son vermiştir.
Dönemler

Sanayi Devrimi
İngiliz naipliği, Victoria devri (Britanya İmparatorluğu)
Restorasyon (Fransa), Temmuz Monarşisi, İkinci Cumhuriyet (Fransa), İkinci İmparatorluk (Fransa), Üçüncü Cumhuriyet (Fransa)
Edo dönemi
Tanzimat
Olaylar > 1800'ler

1802 - Victor Hugo'nun doğumu
1804 - Cezzar Ahmed Paşa'nın ölümü
1804 - Napolyon kendini imparator ilan etti
1807 - Kabakçı Mustafa İsyanı
1809 - Kale-i Sultaniye Antlaşması imzalandı
Olaylar > 1810'lar

1812 - 1806-1812 Osmanlı-Rus Savaşı'nın sonu Bükreş Antlaşması'nın imzalanması
1812 - Babanzade Ahmet Paşa İsyanı
1812 - Charles Dickens'ın doğumu
1816 - Napoli krallığı yıkıldı
Olaylar > 1820'ler

1821 - Yunanistan isyanlar sonucu bağımsız oldu
1827 - Navarin Olayı
Olaylar > 1830'lar

1830 - Fransızlar Cezayir'i Osmanlılardan aldı.
1830 - Yunanistan'ın bağımsızlığı tanındı.
1839 - Tanzimât döneminin başlangıçı.
Olaylar > 1840'lar

1846 - Neptün gezegeni bulundu.
Olaylar > 1850'ler

1853 - Kırım Savaşı
1856 - Paris Antlaşması
1859 - Toskana dukalığı yıkıldı
Olaylar > 1860'lar

Çerkes Sürgünü (21 Mayıs 1864)
Anton Çehov doğdu
Olaylar > 1870'ler

1871 - Şeyh Şamil'in ölümü
1871 - Paris'teki işçi faciasıyla 20.000 insan hayatını kaybetti
1876 - Tanzimat döneminin bitişi.
Olaylar > 1880'ler

1881 - Mustafa Kemal Atatürk doğdu.
1882 - İngilizler, Mısır'ı işgal etti.
1884 - Mithat Paşa idam edildi.
Olaylar > 1890'lar

1897 - Osmanlı-Yunan Savaşı