Omaha Sahili

| g t Overlord Harekâtı |
| --- | --- |
Arka plan Atlantik Duvarı  Bodyguard Fortitude  Zeppelin  Titanic  Taxable, Glimmer & Big Drum  Kombine Bombardıman Operasyonu  Pointblank  Transport Plan  Postage Able  Tarbrush  Tiger  Fabius Hava saldırı Britanya Sektörü Tonga Caen canal and Orne river bridges  Merville Battery  Mallard Amerikan Sektörü Albany  Boston  Chicago  Detroit  Elmira Normandiya Çıkarması Amerikan Sektörü Omaha  Utah  Pointe du Hoc Anglo-Kanada Sektörü Gambit  Sword  Juno  Gold  Port-en-Bessin Lojistik American Operation Chastity  British Mulberry  Pluto Kara seferi Amerikan Sektörü Brécourt Manor  Graignes  La Haye-du-Puits  Saint-Lô  Carentan Hill 30  Cherbourg Naval Anglo-Kanada Sektörü Caen  Bréville  Perch Villers-Bocage  Le Mesnil-Patry  Normandiya katliamları Ardenne Abbey  Douvres  Martlet  Epsom  Windsor  Charnwood  Jupiter  2. Odon  Atlantic  Goodwood  Verrières Ridge Yarma harekâtı Cobra  Spring  Bluecoat  Totalize  Lüttich  Tractable  Hill 262  Chambois  Falaise  Saint-Malo  Brest  Mantes-Gassicourt  Paris  La Rochelle Hava ve deniz operasyonları Ushant  La Caine  Cherbourg  Pierres Noires  Audierne Bay Destek operasyonları Dingson  Samwest  Titanic  Cooney  Bulbasket  Houndsworth  Loyton  Jedburgh  Dragoon  Wallace & Hardy  Sonrası Mezarlıklar
Omaha Sahili veya Omaha Plajı (İngilizce: Omaha Beach), İkinci Dünya Savaşı sırasında Overlord operasyonunun amfibi saldırı bileşeni için belirlenmiş beş sahil çıkarma bölgesinden biriydi. 6 Haziran 1944'te Müttefikler, Normandiya Çıkarması ile Alman işgali altındaki Fransa'yı işgal etti. "Omaha", Fransa'nın Normandiya sahilinin İngiliz Kanalı'na bakan 8 kilometre (5,0 mi) bir bölümünü ifade eder. Sainte-Honorine-des-Pertes'in doğusundan, Douve Nehri ağzının sağ kıyısındaki Vierville-sur-Mer'in batısına kadar uzanır. Buradaki çıkarmalar, doğudaki Gold Sahili'ndeki İngiliz çıkarmalarını, batıdaki Utah Sahili'deki Amerikan çıkarmalarıyla ilişkilendirmek için gerekliydi, böylece Seine Körfezi'nin Normandiya kıyılarında sürekli bir yerleşim sağlıyordu. Omaha'yı almak, deniz taşımacılığı, mayın temizleme ve İngiliz, Kanada ve Özgür Fransız donanmalarının katkılarıyla ağırlıklı olarak Amerika Birleşik Devletleri Donanması ve Sahil Güvenlik tarafından sağlanan bir deniz bombardıman kuvveti ile Birleşik Devletler Ordusu birliklerinin sorumluluğunda olacaktı.
Omaha'daki birincil hedef, Port-en-Bessin ile Vire Nehri arasında 8 kilometre (5,0 mi) derinlikte bir sahil başını güvence altına almaktı. Ayrıca doğuda Gold'daki İngiliz çıkarmalarıyla bağlantı kurmak ve Utah'a çıkan VII. Kolordu ile bağlantı kurmak için batıda Isigny bölgesine ulaşmaktı. Amerikan 29. Piyade Tümeni, Pointe du Hoc'tan yönlendirilen dokuz United States Army Rangers (Amerika Birleşik Devletleri Ordusu Korucuları) ile birlikte sahilin batı yarısına saldırdı. Savaşta deneyimi olan 1. Piyade Tümeni'ne doğu yarısı verildi.
Çıkarmaların karşısında Alman 352. Piyade Tümeni vardı. 12.020 askerin 6.800'ü, 53 kilometre (33 mi) bir cepheyi savunmak için yerleştirilmiş deneyimli savaş birlikleriydi. Alman stratejisi, su hattındaki herhangi bir deniz saldırısını yenmeye dayanıyordu ve savunmalar esas olarak kıyı boyunca güçlü noktalarda konuşlandırıldı.
Müttefik planı, kıyı savunmasını yıpratmak için tankların, piyadelerin ve savaş mühendisi kuvvetlerinin ilk saldırı dalgasını gerektiriyordu. Böylece daha büyük gemilerin saldırı dalgalarını indirmesine izin verecekti. Ancak çok azı planlandığı gibi gitti. Navigasyondaki zorluklar, çıkarma gemilerinin çoğunun gün boyunca hedeflerini ıskalamasına neden oldu. Alman savunması beklenmedik bir şekilde güçlüydü ve sahile iniş yapan ABD birliklerine önemli kayıplar verdirdi. Savaş mühendisleri yoğun ateş altında sahildeki engelleri aşmak için mücadele etti; daha sonra inişler, temizlenen birkaç kanalın etrafında toplandı. Sadece çıkarma sırasında alınan kayıplarla zayıflayan hayatta kalan saldırı birlikleri, sahildeki çıkışları temizleyemedi. Bu, daha fazla soruna ve bunun sonucunda daha sonraki inişler için gecikmelere neden oldu. En sonunda hayatta kalan grupların doğaçlama saldırılar yapması ve en iyi savunulan noktalar arasındaki blöfleri ölçeklendirmesi küçük penetrasyonlara ulaştı. Günün sonunda, daha sonra iç kısımlardaki daha zayıf savunmalara karşı istismar edilen ve sonraki günlerde asıl D-Day hedeflerine ulaşılan iki küçük izole dayanak noktası kazanılmıştı.