stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
2016 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Bulgaristan
Eurovision'da > Oylama

Yeni oylama sistemi Melodifestivalen'den ilham alınarak oluşturulmuş olup iki aşamadan oluşmaktadır: ilk olarak her ülkenin jüri oylarıyla belirleyeceği 1-8, 10 ve 12 puanlar ve her ülkeden toplanacak olan halk oyları yarışmanın birincisini belirleyecektir. İlk olarak sunucular teker teker ülkelere bağlanarak profesyonel jüri üyeletirinin vereceği oyları 1-8, 10 ve 12 puan şeklinde alacak ve her ülkeden gelen halk oyları kombine edilerek toplu bir şekilde favori şarkılara paylaştırılacaktır. Bu halk oyları sunucular tarafından, en az oyu alan ülkeden başlayarak en çok oy alan ülkeye doğru sıra sıra açıklanacaktır. Eğer bir ülke tele oylama yapamazsa ya da geçersiz sayılırsa, bu ülkenin oyları yarışmanın Referans grubu üyeleri tarafından verilecektir. Bu yeni oylama sistemi yarı finallerde de kullanılmıştır.
Eurovision'da > Oylama > Bulgaristan'a verilen puanlar

| Bulgaristan'a verilen puanlar (2>  Yarı final).Televote.12 puan | Bulgaristan'a verilen puanlar (2>  Yarı final).Televote.10 puan | Bulgaristan'a verilen puanlar (2>  Yarı final).Televote.8 puan | Bulgaristan'a verilen puanlar (2>  Yarı final).Televote.7 puan | Bulgaristan'a verilen puanlar (2>  Yarı final).Televote.6 puan |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  |   Avustralya   İsrail |   Belarus   Makedonya   Sırbistan   Birleşik Krallık |   Arnavutluk   Belçika   Almanya   İtalya |   Norveç |
| 5 puan | 4 puan | 3 puan | 2 puan | 1 puan |
|   Gürcistan   İrlanda   Slovenya   Ukrayna |   Polonya |   Danimarka   Letonya   Litvanya   İsviçre |  |  |
Jüri
| 12 puan | 10 puan | 8 puan | 7 puan | 6 puan |
|  |   İrlanda   Norveç |   Avustralya   Makedonya |   Arnavutluk   Danimarka   Letonya |   Belçika   Slovenya |
| 5 puan | 4 puan | 3 puan | 2 puan | 1 puan |
|   Polonya   Birleşik Krallık |   Belarus   Almanya   İsviçre |   İsrail |   Litvanya   Sırbistan |  |

| Bulgaristan'a verilen puanlar (Final)> Televote.12 puan | Bulgaristan'a verilen puanlar (Final)> Televote.10 puan | Bulgaristan'a verilen puanlar (Final)> Televote.8 puan | Bulgaristan'a verilen puanlar (Final)> Televote.7 puan | Bulgaristan'a verilen puanlar (Final)> Televote.6 puan |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   Kıbrıs Cumhuriyeti   İspanya |   Avustralya   Makedonya |   Arnavutluk   Azerbaycan   Malta   Sırbistan   Birleşik Krallık |   Yunanistan   İsrail   İtalya |  |
| 5 puan | 4 puan | 3 puan | 2 puan | 1 puan |
|   Avusturya   Belçika   Çek Cumhuriyeti   Fransa   İrlanda   Karadağ   Norveç |   Belarus   Finlandiya   Almanya   Macaristan   İsveç |   Gürcistan   Polonya   San Marino |   Bosna-Hersek   Moldova   Slovenya   Ukrayna |   Hırvatistan   Letonya |
Jüri
| 12 puan | 10 puan | 8 puan | 7 puan | 6 puan |
|  |   Fransa   İrlanda   Makedonya   Malta   Slovenya |   Avustralya   Azerbaycan   Norveç |   Ermenistan   İsrail |   Belçika   Danimarka |
| 5 puan | 4 puan | 3 puan | 2 puan | 1 puan |
|   Birleşik Krallık |   Arnavutluk   Sırbistan |   Bosna-Hersek   Polonya |   Litvanya   Karadağ |   Belarus   Letonya   Hollanda   İsviçre   Ukrayna |
Amerika Birleşik Devletleri hukuku

Amerika Birleşik Devletleri Anayasası
Amerika Birleşik Devletleri Kongresi, Anayasaya uygun olarak federal yasalar çıkarır.
Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi, federal Anayasa, federal kanunlar ve federal yönetmelikler de dahil olmak üzere federal yasaları yorumlamada en yüksek otoritedir.
Amerika Birleşik Devletleri hukuku, birçok düzeyde kanunlaştırılmış ve kanunlaştırılmamış hukuk biçimini kapsar; bunların en üst yasası, Amerika Birleşik Devletleri federal hükümetinin temellerini ve çeşitli medeni özgürlükleri belirleyen ülkenin Anayasasıdır. Anayasa, Kongre Yasaları, Senato tarafından onaylanan antlaşmalar, yürütme organı tarafından çıkarılan yönetmelikler ve federal yargıdan kaynaklanan içtihatlardan oluşan federal hukukun sınırlarını belirler. Amerika Birleşik Devletleri Hukuku, genel ve kalıcı federal yasal hukukun resmi derlemesi ve kanunlaştırılmasıdır.
Anayasa, bunun yanı sıra buna uygun olarak yapılan federal yasalar ve antlaşmaların, 50 ABD eyaletinde ve bölgelerde çatışan eyalet ve bölge yasalarını geçersiz kıldığını öngörmektedir. Ancak, federal geçersiz kılmanın kapsamı sınırlıdır çünkü federal gücün kapsamı evrensel değildir. Amerikan federalizminin ikili egemen sisteminde (aslında Kızılderili rezervasyonlarının varlığı nedeniyle üçlü), eyaletler, her biri kendi anayasasına sahip tam egemenlerdir; federal egemen ise yalnızca Anayasa'da sayılan sınırlı yüce otoriteye sahiptir. Gerçekten de eyaletler, herhangi bir federal anayasal hakkı ihlal etmedikleri sürece vatandaşlarına federal Anayasa'dan daha geniş haklar tanıyabilirler. Bu nedenle ABD hukuku (özellikle vatandaşların günlük olarak deneyimlediği sözleşme, haksız fiil, mülkiyet, miras, ceza ve aile hukuku gibi "yaşayan hukuk") esas olarak eyalet hukukundan oluşur ve bu hukuk bazen uyumlu hale getirilse de bir eyaletten diğerine büyük ölçüde değişebilir. Federal hukukun yönettiği bölgelerde bile, eyalet hukuku genellikle öncelenmek yerine desteklenir.
Hem federal hem de eyalet düzeyinde, Louisiana'nın hukuk sistemi hariç, Amerika Birleşik Devletleri hukuku büyük ölçüde Amerikan Bağımsızlık Savaşı sırasında Britanya Amerikası'nda yürürlükte olan İngiliz hukukunun genel hukuk sisteminden türetilmiştir. Ancak, Amerikan hukuku; hem içerik hem de usul açısından İngiliz atasından büyük ölçüde farklılaşmıştır ve bir dizi medeni hukuk yeniliğini bünyesinde barındırmıştır.
Konuyla ilgili yayınlar

Friedman, Lawrence M. American Law (1984)
Hadden, Sally F. and Brophy, Alfred L. (eds.), A Companion to American Legal History. Malden, MA: Wiley-Blackwell, 2013.
Hall, Kermit L. et al., eds. The Oxford Companion to American Law (2002) excerpt and text search
Chisholm, Hugh, (Ed.) (1911). "American Law". Encyclopædia Britannica (11. bas.). Cambridge University Press.
Konuyla ilgili yayınlar > Hukuk tarihi

Edwards, Laura F. A Legal History of the Civil War and Reconstruction: A Nation of Rights (Cambridge University Press, 2015) 212 pp.
Friedman, Lawrence M. A History of American Law (3rd ed. 2005) 640 pp
Friedman, Lawrence M. American Law in the Twentieth Century (2002)
Hall, Kermit L. The Magic Mirror: Law in American History (1989)
Hall, Kermit L. et al. American Legal History: Cases and Materials (2010); 752 pages
Horwitz, Morton J. The Transformation of American Law, 1780–1860 (1977)
Horwitz, Morton J. The Transformation of American Law, 1870–1960: The Crisis of Legal Orthodoxy (1992)
Hovenkamp, Herbert The Opening of American Law: Neoclassical Legal Thought, 1870–1970 (2015)
Howe, Mark de Wolfe, ed. Readings in American Legal History (2001) 540pp
Johnson, Herbert A. American Legal and Constitutional History: Cases and Materials (2001) 733 pp
Rabban, David M. (2003). "The Historiography of Late Nineteenth-Century American Legal History". Theoretical Inquiries in Law. 4 (2). ss. Article 5. doi:10.2202/1565-3404.1075.
Schwartz, Bernard. The Law in America. (Evolution of American legal institutions since 1790). (1974).
Konuyla ilgili yayınlar > Sömürgecilik

Gerber, Scott D. (2011). "Bringing Ideas Back In—A Brief Historiography of American Colonial Law". American Journal of Legal History. 51 (2). ss. 359-374. doi:10.1093/ajlh/51.2.359. SSRN 1815230 $2.
Hoffer, Peter (1998). Law and People in Colonial America. Rev. Baltimore: Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-5822-4.
Konuyla ilgili yayınlar > Savunma

Abel, Richard L. American Lawyers (1991)
Chroust, Anton-Hermann. The Rise of the Legal Profession in America (2 vols. 1965), to 1860
Drachman, Virginia G. Sisters in Law: Women Lawyers in Modern American History (2001)
Nizer, Louis. My Life in Court (1978) Popular description of a lawyer's practice
Vile, John R. Great American Lawyers: An Encyclopedia (2001)
Vile, John R. Great American Judges: An Encyclopedia (2003)
Wortman, Marlene Stein. Women in American Law: From Colonial Times to the New Deal (1985)
Konuyla ilgili yayınlar > Hukuk felsefesi

Cardozo, Benjamin N., ed. An Introduction to Law. (1957). (Essays by eight distinguished American judges)
Hart, H. L. A. The Concept of Law. (1961). (Introductory text on the nature of law)
Llewellyn, Karl N. "The Bramble Bush", in Karl N. Llewellyn on Legal Realism. (1986). (Introductory text on the nature of law)
Pound, Roscoe. Social Control Through Law. (Nature of law and its role in society). (1942)
Antonio Benivieni

| Antonio di Paolol Benivieni |
| --- | --- |
Antonio di Paolo Benivieni (1443‐1502)
Doğum: 3 Kasım 1443(1443-11-03) Floransa
Ölüm: 1502 Floransa
Milliyet: İtalyan

Kariyeri
Dalı: Tıp
 

Antonio di Paolo Benivieni (1443-1502), otopsi kullanımına öncülük eden Floransalı bir doktordu. Birçok tıp tarihçisi onu patolojinin kurucusu olarak kabul etti.
Erken dönem ve Eğitim

Benivieni, 3 Kasım 1443'te İtalya'nın Floransa kentinde doğdu.Babası bir asilzadeydi,tanınmış ve zengin bir Floransalı ailenin üyesiydi ve noterdi. Benivieni'nin ilk eğitimi özel öğretmenler tarafından verildi ve daha sonra Pisa ve Siena Üniversitesi'nde tıp okudu.
Tıbba katkıları

Benivieni tıp eğitimini tamamladıktan sonra Floransa'ya döndü ve 30 yılı aşkın bir süre tıp uyguladı. Yetenekli bir teşhis uzmanı olarak kabul edildi ve zor vakaları tedavi etme yeteneğinden dolayı övüldü.
Benivieni,şu anda patoloji bilimindeki ilk çalışmalardan biri olarak kabul edilen De Abditis Morborum Causis ("Hastalığın Gizli Nedenleri") başlıklı bir inceleme yayınladı. Benivieni tarafından geliştirilen bazı protokoller, günümüzde otopsilerde kullanılanlara benzerdir ve "patolojik anatominin babası" olarak anılır.
Ataköy Aktarma Merkezi

Ataköy (İstanbul Metrosu), M9 (Ataköy – Olimpiyat) Metro Hattı istasyonu
Ataköy Tren İstasyonu, Marmaray istasyonu
Ataköy İETT Peronları
Kuzey İrlanda Meclisi

| Kuzey İrlanda Meclisi  Northern Ireland Assembly Tionól Thuaisceart Éireann Norlin Airlan Assemblie |
| --- | --- |
Yedinci Meclis

Tür
Tür: Tek meclislilik 
Yapı
Sandalye: 90

Siyasi gruplar: Birlikçi (37)   DUP (25)    UUP (9)    TUV (1)    Bağımsız Birlikçi (2) Milliyetçi (35)   SF (27)    SDLP (8) Tarafsız (18)   APNI (17)    PBP (1) 
Görev süresi: 5 yıl
Seçimler
Oylama sistemi: Çoğunluk oyu
Son seçim: 5 Mayıs 2022
Toplantı yeri

Parlamento Binası, Belfast
Website
www.niassembly.gov.uk
Kuzey İrlanda Meclisi (İngilizce: Northern Ireland Assembly; İrlandaca: Tionól Thuaisceart Éireann; İskoçça (Cermen dili): Norlin Airlan Assemblie), Kuzey İrlanda'nın tek meclisli ulusal yasama organıdır. 90 sandalyeli olup seçimler her beş yılda bir yapılmaktadır.
Seyrânî
Hakkında yazılanlar

Okay, Haşim Nezihi (1953). Develili (Everekli) Seyranî: Hayatı ve Şiirleri. İstanbul: Maarif Kitaphanesi. OCLC 21622856, OL OL26355207M
Kasır, Hasan Ali (31.08.2000)
Seyrani
Timaş yayınları İstanbul 2001
Balık yetiştiriciliği

Balık yetiştiriciliği, binlerce yıldan beri bilinen, bir tarım koludur. Dünyada en çok sazan ve alabalık yetiştiriciliği yapılmaktadır. Türkiye'de son 10 yılda Balık yetiştiriciliği 2 kat artmıştır.
Tarihçesi

Dünyada balık yetiştiriciliğinin ilk defa M.Ö. 2000 yılında Çin'de başladığı düşünülmektedir. Türkiye'de ise ilk balık yetiştirme tesisi 1960'lı yılların sonunda Bilecik (Bozöyük)’te kurulan alabalık işletmesi, Papila Alabalık Üretim Tesisi'dir. 2020 yılında dünyada iç ve dış sularda toplam 54 milyon 279 bin ton balık üretimi yapılmıştır.
Rakamlarla dünyada su ürünleri yetiştiriciliği

Dünya genelinde yapılan balık yetiştiriciliği üretimini büyük kısmı iç sularda gerçekleştirilmektedir. Dünyanın en çok balık yetiştiren ve ihraç eden ülkesi yıllık 14,1 milyar USD ihracat hacmi ile Çin Halk Cumhuriyeti'dir. Dünyadaki en önemli balık yetiştiricisi ülkelerden biri olarak gösterilen Çin; toplam su ürünleri üretimin % 36’lık kısmını ve kültür balıkçılığı üretiminin % 71’lik kısmını tek başına sağlamaktadır. 2017 yılı itibarı ile su ürünlerinin toplam üretim değerinin neredeyse % 40 kadarı kültür balıkçılığı yöntemi ile yapılan yetiştiricilikten elde edilmektedir. Dünyada su ürünleri alanında yapılan üretimin % 61’ Pasifik ülkelerinden, % 28.3'ü Atlantik ülkelerinden, % 6'lık kısmı Hint Okyanusu ülkelerinden ve % 2.5'luk bölümü ise Karadeniz ve Akdeniz'den elde edilmektedir
| Yıl | Deniz | İç su | Toplam |
| --- | --- | --- | --- |
| 2011 | 23.2 | 38.6 | 61.8 |
| 2012 | 24.4 | 42.0 | 66.4 |
| 2013 | 25.4 | 44.8 | 70.2 |
| 2014 | 26.8 | 46.9 | 73.7 |
| 2015 | 27.5 | 48.6 | 76.1 |
| 2016 | 28.7 | 51.4 | 80.0 |
| 2017 | 30.6 | 49.5 | 80.1 |
Üretim rakamlarına su bitkileri ve deniz memelileri dahil değildir.
| Ülke | Yetiştirilen miktar (bin ton) |
| --- | --- |
Çin: 41.108
Hindistan: 4.209
Endonezya: 3.068
Vietnam: 3.085
ABD: 420
Japonya: 633
Peru: 72
Rusya: 145
Burma: 885
Norveç: 1321
Şili: 1071
Filipinler: 791
Tayland: 1234
Bangladeş: 1726
Kore: 484
Malezya: 284
Meksika: 144
Mısır: 1018
Brezilya: 707
İspanya: 264
Tayvan: 310
Fas: 1,5
Kanada: 161
İzlanda: 7,5
Arjantin: 3
İngiltere: 203
İran: 297
Türkiye: 212
Fransa: 204
İtalya: 163
Portekiz: 3
Yunanistan: 137
Rakamlarla dünyada su ürünleri yetiştiriciliği > Tüketim

2018 yılı verilerine göre dünyadaki su ürünleri üretimin 179 milyon ton civarında olduğu düşünülmektedir. Bahse konu üretimin 156 milyon ton kadarı insanların gıda ihtiyacı için kullanılmıştır. Arda kalan 23 milyon tonluk üretim ise yan mamul olarak (balık yağı, balık unu v.b.) nitelendirilebilecek ürünlerin üretimini gerçekleştirmek amacı ile değerlendirilmiştir. 2017 yılında dünyadaki hayvansal protein gereksiniminin %17 kadarının su ürünlerinden karşılandığı tahmin edilmektedir. Kişi başına düşen balık tüketimi oranı her geçen yıl artmaktadır. 1961 senesinde 9,0 kg olan kişi başı balık tüketimi, 2018 yılında 20,5 kg düzeyine ulaşmıştır. Ülkelerin çeşitli nedenlerden ileri gelen tüketim alışkanlıkları sebebi ile kişi başına balık tüketimi oranında değişiklik görülse de, tüketim miktarı sürekli artış göstermiştir. Yine 2017 yılı verileri incelediğinde gelişmiş ülke statüsündeki ülkelerin kişi başına balık tüketimi 24,4 kg seviyesindedir. Bu tüketim miktarı gelişmekte olan ülkelerde 19,4 kg'dır. Kıtlık ve yoksulluk ile mücadele eden düşük gelir gurubundaki ülkelerde ise bu oran 9,3 kg'dır.
Rakamlarla dünyada su ürünleri yetiştiriciliği > Dış ticaret

Su ürünleri dış ticarete konu olan gıda ürünlerinden biridir. 2018 yılı verilerine göre dünyada üretilen su ürünlerinin yaklaşık %38'lik kısmı dış ticaret yolu ile alıcısına ulaştırılmıştır. Çin, uzun yıllardır su ürünleri üretimi konusunda dünyanın en önemli ülkesi konumundadır. 2002 yılından beri en çok su ürünleri ihracatı yapan ülke konumunda olan Çin; en çok su ürünleri ithalatı yapan ülke sıralamasında da 2011 senesinden bu yana ilk üç sıradadır.
Rakamlarla dünyada su ürünleri yetiştiriciliği > Dünyada su ürünleri fiyatları

Dünya üzerinde su ürünleri piyasası ülkeden ülkeye değişiklik gösteren yapıya sahiptir. Su ürünlerinin ithal edilip edilmemiş olması, yetiştirilme yapılan coğrafya, yetiştirilme yöntemi gibi etkenler fiyata doğrudan etki etmektedir.
Dünyada yetiştirilen balık türleri

FAO (Gıda ve Tarım Örgütü) tarafından 2013 yılında açıklanan bir çalışmanın sonucuna göre dünya üzerinde en çok yetiştirilen 15 kültür balığı türü aşağıdaki tabloda sıralanmıştır.
| Tür | Yetiştirme ortamı | Üretim miktarı  (milyon ton) | Ticari Değeri  (milyar ABD Doları) |
| --- | --- | --- | --- |
| Sazangiller * | Tatlı su | 21,31 | 30,91 |
| Nil tilapyası | Tatlı su | 3,26 | 5,39 |
| Havuz balığı | Tatlı su | 2,45 | 2,67 |
| Atlantik sombalığı (Atlantik somonu) | Deniz | 2,07 | 10.10 |
| Süt balığı | Deniz | 0,94 | 1,71 |
| Gökkuşağı alabalığı | Tatlı su, acı su, deniz | 0,88 | 3,80 |
| Çin çipurası | Tatlı su | 0,71 | 1,16 |
| Kuzey yılanbaşı | Tatlı su | 0,48 | 0,59 |
| Amur yayın balığı | Tatlı su | 0,41 | 0,55 |
*Sazangiller: Çim sazanı (ot sazanı), gümüş sazan, sazan (ortak sazan), kocabaş sazan, Hint sazanı,kara sazan, rohu balığı türlerinin toplam üretim miktarı ve ticari değerini ifade eder.
Türkiye'de su ürünleri yetiştiriciliği

Tarım ve Orman Bakanlığı verilerine göre Türkiye'de 2036 adet  izinli su ürünleri yetiştirme tesisi bulunmaktadır. Türkiye'de 2019 tarihi itibarı ile 373 bin ton balık üretimi gerçekleştirilmiştir. Üretilen balıkların 138 bin tonu levrek, 100 bin tonu çipura ve geri kalan kısmı ise alabalık türevleri olarak üretilmiştir.
| Yıl | Deniz | İç su | Toplam |
| --- | --- | --- | --- |
| 2000 | 35.646 | 43.385 | 79.031 |
| 2001 | 29.730 | 37.514 | 67.244 |
| 2002 | 26.868 | 34.297 | 61.165 |
| 2003 | 39.726 | 40.217 | 79.943 |
| 2004 | 49.895 | 44.115 | 94.010 |
| 2005 | 69.673 | 48.604 | 118.277 |
| 2006 | 72.249 | 56.694 | 128.943 |
| 2007 | 80.840 | 59.033 | 139.873 |
| 2008 | 85.629 | 66.557 | 152.186 |
| 2009 | 82.481 | 76.248 | 158.729 |
| 2010 | 88.573 | 78.568 | 167.141 |
| 2011 | 88.344 | 100.446 | 188.790 |
| 2012 | 100.853 | 111.557 | 212.410 |
| 2013 | 110.375 | 123.019 | 233.394 |
| 2014 | 126.894 | 108.239 | 235.133 |
| 2015 | 138.879 | 101.455 | 240.334 |
| 2016 | 151.794 | 101.601 | 253.395 |
| 2017 | 172.492 | 104.010 | 276.502 |
| 2018 | 209.370 | 105.167 | 314.537 |
Türkiye'de su ürünleri yetiştiriciliği > Türkiye’de ağ kafeste ve karasal alanda balık yetiştiriciliği ile ilgili karşılaşılan sorunlar

Türkiye'de su ürünleri yetiştiriciliği yapmak isteyen müteşebbis ve hayvancılar günümüzde aşağıdaki sorunları yaşamaya devam etmektedir.
Türkiye'de su ürünleri yetiştiriciliği > Türkiye’de ağ kafeste ve karasal alanda balık yetiştiriciliği ile ilgili karşılaşılan sorunlar > Bürokratik sorunlar

Su ürünleri yetiştiriciliği için işletme kuruluşu başvurusu yapmak ve ruhsat almak oldukça zordur. Bu sebeple girişimciler su ürünleri yetiştiriciliğine yeteri kadar ilgi göstermemektedir.
Türkiye'de su ürünleri yetiştiriciliği > Türkiye’de ağ kafeste ve karasal alanda balık yetiştiriciliği ile ilgili karşılaşılan sorunlar > Su kirası sorunu

Su ürünleri yetiştiriciliği yapmak için kafeslerin yerleştirildiği iç sulardaki alanların kiraya verilmesi il özel idaresi'nin sorumluluğu ve inisiyatifi altındadır. Kiraya verme talebinde ise Orman ve Tarım Bakanlığı'ndan yalnızca üretim kapasitesi ve yeterliliği konusunda görüş alınmaktadır. Yapılacak olan üretimin ya da kapasitenin önemi olmaksızın kiralama işlemlerinde birim alan fiyatlarında bölgeden bölgeye değişen önemli fiyat dalgalanmaları gözlemlenmektedir. Girişimcinin kiralama taleplerinde yapılacak üretimin kar/zarar dengesi ve bölgesel gereklilik kriterleri unsurlarından ziyade, ilgili alanın rayiç bedelleri hesaplanmaktadır. Bu sebeple girişimci tarafından kârlılığı imkansız olan kiralama bedelleri talep edilmektedir.
Türkiye'de su ürünleri yetiştiriciliği > Türkiye’de ağ kafeste ve karasal alanda balık yetiştiriciliği ile ilgili karşılaşılan sorunlar > Yem fiyatları

Ülkedeki yem üretiminin yetersiz olması ve su ürünleri üreticilerinin yem tedarik etmede ithalata bağımlı olması, küçük yatırımcıyı ve aile işletmelerini zora sokmaktadır.
Türkiye'de su ürünleri yetiştiriciliği > Türkiye’de ağ kafeste ve karasal alanda balık yetiştiriciliği ile ilgili karşılaşılan sorunlar > Örgütsel yetersizlik

Su ürünleri yetiştiricileri her ilde tam anlamı ile mesleki sivil topluk örgütleri ve meslek odaları kuramadıkları için yetkili organlar tarafından çıkarılan kanun ve yönetmeliklerde sektörün ihtiyaçlarını dile getirememektedir.
Türkiye'de su ürünleri yetiştiriciliği > Türkiye’de ağ kafeste ve karasal alanda balık yetiştiriciliği ile ilgili karşılaşılan sorunlar > ÇED raporu

Su ürünleri üretim tesisi içi alınması zorunlu olan ÇED raporu düzenlenmesi için ayrılması gereken bütçenin ve beklenilen sürenin; küçük ölçekli girişimciler tarafından hayata geçirilmesi oldukça zordur.
Türkiye'de su ürünleri yetiştiriciliği > Türkiye’de ağ kafeste ve karasal alanda balık yetiştiriciliği ile ilgili karşılaşılan sorunlar > Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği kaynaklı sorunlar

Türkiye'de yaşanılan kuraklık sorunlarından dolayı içilebilir su kaynaklarının büyük bir kısmı içme suyu rezervlerine ayrılmaktadır. Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği uyarınca, içme suyu için tahsis edilen kaynaklarda su ürünleri yetiştiriciliği yapılamamaktadır.
Kullanım alanları

Yetiştiricilik yöntemi ile üretilen balıkların büyük bir kısmı gıda olarak tüketilmektedir. Ayrıca kozmetik ve ilaç sanayisi için de alternatif iç su ürünleri türleri alanında üretim gerçekleştirilmektedir.
Gama-glutamil transferaz

Gama-glutamil transferaz (γ-glutamiltransferaz, GGT, gama-GT EC 2.3.2.2), glutatyon gibi moleküllerde yer alan gama-glutamil fonksiyonel gruplarının, amino asit, peptit veya su (glutamat oluşur) gibi alıcılara transferini katalize eden bir transferaz enzimi.
GGT, glutatyonun sentezi ve yıkımının yanı sıra ilaç ve zenobiyotik detoksifikasyon için kullanılan gama-glutamil döngüsünde önemli bir rol oynar. GGT'nin hücresel sinyal transdüksiyonunda ve hücresel patofizyolojide çeşitli seviyelerde düzenleyici etkileri olan pro-oksidan bir rol oynayabildiğini gösteren kanıtlar da bulunmaktadır.
Gama-transferaz birçok dokuda bulunur, bunlardan en dikkat çekici olanı ise karaciğer dokusudur. GGT, tıpta tanısal bir belirteç olarak karaciğer, safra sistemi ve pankreas hastalıklarında önemlidir. GGT'de belirti göstermeden meydana gelen yükselmeler tipik olarak genellikle 12 ay veya daha fazla süren kronik viral hepatit enfeksiyonları olan hastalarda görülür. GGT seviyesindeki değişiklikler, genellikle alkalen fosfataz seviyesindekiler ile yakından ilişkilidir.
Alkol, barbitüratlar ve fenitoin dahil pek çok madde GGT seviyelerini yükseltebilir. Nonsteroid antiinflamatuar ilaçlar(aspirin dahil), sarı kantaron ve kava kullanımının ardından da GGT yükselmesi zaman zaman bildirilmiştir. Yüksek GGT seviyeleri konjestif kalp yetmezliğinden de kaynaklanabilir.
GGT ailesine ait insan proteinleri arasında GGT1, GGT2, GGT6, GGTL3, GGTL4, GGTLA1 ve GGTLA4 bulunur.
1918-1919 Alman Devrimi

1918–1919 Alman Devrimi ya da Kasım Devrimi, I. Dünya Savaşı'nın sonunda Friedrich Ebert önderliğinde anayasal monarşiden parlamenter demokrasiye geçiş sürecidir. Savaşın Almanya’nın aleyhine gelişmesinden dolayı Alman halkının üzerinde oluşan gerilim, ülkede yeni bir rejimin kurulması gerektiği düşüncesini ön plana çıkarmıştı. Devrimin amacı monarşi rejiminin yerine demokratik bir cumhuriyet kurmaktı. Bu hedef, İmparator II. Wilhelm’in tahttan çekilmesiyle sonuçlanan, 1 hafta, 4 gün süren ilk aşamada gerçekleşti. Almanya’daki radikal solcular komünist bir rejim kurmak istediği için bu devrim, komünist devrimciler ile anti-komünistler arasındaki bir iç savaşa dönüştü; bu durum, devrimin ikinci aşamasını yarattı. İkinci aşama tam olarak 9 ay, 1 hafta sürdü ve yönetim biçimi parlamenter demokrasiye dayanan Weimar Cumhuriyeti'nin zaferiyle sonuçlandı.