stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Salarca
Dipnotlar

↑  Lewis, M. Paul; Gary F. Simons; Charles D. Fennig, (Ed.) (2015). Ethnologue: Languages of the World (18.18yer=Dallas, Texas bas.). SIL International. 5 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ocak 2021.
↑  Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, (Ed.) (2017). "Salar". Glottolog 3.0. Jena, Germany: Max Planck Institute for the Science of Human History.
↑  "Salar". Ethnologue (İngilizce). 21 Mart 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ocak 2022.
↑  Jianzhong, Ma; Stuart, Kevin (1996). ""Stone Camels and Clear Springs" The Salar's Samarkand Origins". Asian Folklore Studies. 55 (2): 287-298. doi:10.2307/1178823. ISSN 0385-2342. 20 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Eylül 2022.
1 2 3 4  马伟 (Ma Wei); 朝克 (Chao Ke) (2016), in  濒危语言——撒拉语研究 [Endangered Languages - Salar Language Studies], 青海 (Qinghai): 国家社会科学基金项目 (National Social Science Foundation Project), page 86-87
1 2 3  Kaşgarli, Raile ABDULVAHİT (29 Nisan 2018). "SALAR TÜRKÇESİNDEKİ ÇİNCE UNSURLAR". Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature. 4 (2): 428-445. doi:10.20322/littera.409800. 12 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Eylül 2022.
1 2 3 4 5  Dwyer, Arienne M. (2007). Salar: A Study in Inner Asian Language Contact Processes (İngilizce). Otto Harrassowitz Verlag. ss. 77-86. ISBN 978-3-447-04091-4. 1 Şubat 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Şubat 2024.
1 2 3 4  Tenishev, Edhem (1976). Stroj salárskovo jazyká. Moskova: Nauka. ss. 240-250.
1 2 3 4 5  Lin, Lianyun (1985). 撒拉语简志 (Çince). Pekin. 20 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Eylül 2022.
1 2 3  Yakup, Abdurishid (2002). An Ili Salar Vocabulary: Introduction and a Provisional Salar-English Lexicon (İngilizce). Department of Linguistics, University of Tokyo. ISBN 978-4-903875-04-0. 12 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Eylül 2022.
↑  Dwyer, Arienne M (2007). Salar: A Study in Inner Asian Language Contact Processes; Part 1: Phonology. Harrassowitz Verlag. ISBN 3-447-04091-2.
↑  Ma, Wei (2001). The folklore of China's Islamic Salar nationality. E. Mellen Press. OCLC 606504539.
↑  Robbeets, Martin; Cuyckens, Hubert (2013). Shared grammaticalization : with special focus on the transeurasian languages. Benjamins. ss. 248-9. ISBN 978-90-272-0599-5. OCLC 875771914.
↑  马伟, 朝克 (2014). 撒拉语366条会话读本 (Çince). 社会科学文献出版社. ISBN 978-7509753637. 20 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Eylül 2022.
↑  Ma, Chengjun (2010). 撒维汉词典 [Salarca-Uygurca-Çince Sözlük] (Çince). Pekin. ISBN 978-7-105-11268-5. 22 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Eylül 2022.
İncubator’daki diğer Türk dilleri Vikipedi’leri

Gagavuzca Vikipedi10 Nisan 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Kırımçakça Vikipedi3 Ağustos 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Kumukça Vikipedi3 Mayıs 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Güney Altayca Vikipedi26 Nisan 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Osmanlı Türkçesi Vikipedi20 Nisan 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Karaçayca Vikipedi29 Mart 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
İtikadî mezhep

İtikâdî mezhepler veya Akide mezhepleri ya da İnanç mezhepleri, İnançla ilgili konular İslam'da başlangıçta bir fıkıh dalı kabul edilen kelâm, daha sonra ilm-i tevhid olarak adlandırılmıştır. Daha sonraları Fıkıh, amelî meseleler üzerinde, kelâm ise itîkâdî meseleler üzerinde yoğunlaşmıştır. Müslümanlar, İslâm Peygamberi Muhammed döneminde akıllarındaki soruları hemen ona sorabiliyorlardı. Ancak peygamberin ölümünden sonra sorularına cevap bulamayınca zamanın büyük İslam alimleri Kur'an'ı akıl ile yorumlamaya koyuldular. Böylelikle de i'tikadi mezhepler oluşmuş oldu. Bu mezhepler farklı coğrafyalara yayıldı ve oralarda benimsendi.
İ'tikadî inanç mezhepleri

Kader, insanın kendi amellerinin yaratıcısı olup olmadığı ve buna bağlı olarak sorumlu tutulup tutulamayacağı, Allah'ın sıfatlarının kendisinin aynısı mı, yoksa ondan farklı mı olduğu, Kur'an-ı Kerîm’in yaratılmış olup olmadığı gibi bu ve benzeri sorulara cevap arama çabalarının sonucu olarak ortaya çıkmış din felsefesiyle ilgili mezheplerdir. İslâm Peygamberi Muhammed’in zamanından sonraki dönemlerde teolojik tartışmalar ilerlemiş, İslâmî uygulama ve anlayış geliştirmede Kur'an ve Peygamber Muhammed’in sünneti dışında kıyas ve içtihad gibi yöntemlerle problemler çözülmeye çalışılmıştır. İslâm toplumunda daha önceleri bir inanç konusu olarak ele alınıp tartışılmamış olan kader konusu, Hicrî birinci yüzyılın son çeyreğinde tartışılmaya başlanmıştır. Bu tartışma ve fikri genişlemenin yanında siyâsî sorunların i'tikadî yansımaları i'tikadî mezheplerinin doğumunda önemli rol oynamıştır. Örnek olarak büyük günah işleyenin durumu hususu verilebilir. Ortaya çıkan siyâsî mezhepler farklı i'tikadî temellere dayanmış, Ehl-i Sünnet içinde de çeşitli i'tikad mezhepleri meydana gelmiştir.
İ'tikadî inanç mezhepleri > Şîʿa-i Ulâ – Ehl-i Sünnet'ten oldukları kabul edilen i'tikadî mezhepler

Ana maddeler: Selef-i Salihin, Ehl-i Sünnet, Eş'ârîyye, Mâtûrîdîyye ve Âsârî
Eş'ârîyye
Mâtûrîdîyye
Âsârî
İ'tikadî inanç mezhepleri > Mürcie

Sünnî Mürcie
Bid'atçı Mürcie
İ'tikadî inanç mezhepleri > İmâmîyye Şîʿası, Ghulat-i Şîʿa ve Şîʿa-i Bâtın’îyye'ye ait olan inanç mezhepleri

Ana maddeler: Cehmiyye, Kaderiyye, Mu'tezile, Müşebbihe ve Mücessime
Mu'tezile; (İran, Irak, Yemen...) mezhebi Ehl-i sünnet vel cemaat dışında mütalaa edilegelmiş olup bir siyasi mezhep sayılan Şiâ'nın i'tikadî çizgisine yakın olan, akılcı bir i'tikadî mezhepdir.
Cehmiyye; İmâm-ı Â’zam Ebû Hanîfe tarafından kâfir olarak nitelendirilen "Cehm bin Safvan" isimli bir adamın kurduğu bir fırkadır. Allah hakkında söylenen "Allah her yerdedir." sözünü ilk olarak O başlatmıştır. O halde bu söz ne İmâm-ı Â’zam Ebû Hanîfe'nin ne İmam Şafiî'nin ne de diğer imamların söyledikleri bir söz değildir. Dolayısıyla, "Allah her yerde hazır ve nazırdır", sözü de Cehm bin Safvan'ın başlattığı bu söze dayanmaktadır.
Müşebbihe (Anthropotheism) ve Mücessime (Enkarnasyon); Allah'ı yarattıklarına benzeten veya cisim olarak tasvir edenlerdir. Gulat-ı Şiâ fırkalarının bir kısmında da bu inanç mevcuttur. Geçmişlerde kimileri Allah'ın tüysüz bir genç şeklinde bir varlık olduğunu, kimileri O'nun kılları ak ve siyah karışımında olan yaşlı bir adam şeklinde bir varlık olduğunu kimileri de ışık saçan bir nur olduğunu öne sürmüşlerdir ki bunlar İslâm dairesinde addedilmezler.
Ayrıca bakınız: Antropomorfizm
Bunların dışında yine siyasi bir mezhep olan Haricîlik de i'tikadî açıdan diğer mezheplerden ayrılır ve kendine has bir i'tikadî nedenle de siyâsî bir mezhep olarak ele alınır.
İ'tikadî inanç mezhepleri > Kur'an merkezli İslâm

Ana madde: Kur'an merkezli İslâm
Bu düşünceyi savunanlar kurumsallaşma bazında başlı başına bir itikadi mezhep olmasalar da İslâmî bir inançsal düşünce sistemidirler. Bu sebeple itikadi bir mezhep olarak da kabul edilebilirler. Bu düşüncede olanlar hadislerin, ayetler gibi Allah tarafından konulmuş hükümler olmadığını bu sebeple de hadislerde Kur'an ayetlerinde olduğu gibi, ilâhi bir değer bulunmadığını iddia ederler ya da hadislerin dini hüküm kabul edilseler dahi, Kur'an gibi, Allah tarafından korunmadığına inandıklarından Kur'an dışındaki tek dini metin olan hadisleri reddederler ve sadece Kur'an'ı İslâmiyet'in ana kaynağı olarak görürler. Mezheplere ve hadis kitaplarına sorgulayıcı ve eleştirel yaklaşırlar. Peygamber Muhammed'e yalnızca Allah'a ait olan sıfatların yakıştırılmasına ve Kur'an'a aykırı veya ek olarak gördükleri dini inanç (bid'at) ve uygulamalara karşı çıkarlar. İslâm'ı anlamak için aklı kullanmanın gereğine inanırlar.
Ayrıca bakınız: İmâmîyye Şîʿası, Ghulat-i Şîʿa ve Şîʿa-i Bâtın’îyye
İslâm’da i'tikadî mezheplerin sınıflandırılması > Asarî (Eserler)

Selef’îyye
İbn-i Teymiyye
Ghulat Selefîyye
Vahhâbîlik
Ehl-i Hadis
İslâm’da i'tikadî mezheplerin sınıflandırılması > Bâtın’îyye (Meymûn’ûl-Kaddâh)

Karmat’îyye (Hamdân Kârmat)
Türkistan Alevîliği (Nâsır Hûsrev)
Bâtınîlik (İbn-i Meymûn)
Anadolu Alevîliği
Alevî Tarikât
İbâh’îyyûn
Arap Aleviliği (Nusayrîler)
Dürzîler (Hâkim bi-EmrʿAllâh)
Haşhaşiler (Hasan Sabbah)
Babâîlik (Baba İlyâs Horasanî)
Kızılbaşlık
Hurûfîlik (Fadl’Allah Yezdânî)
Bektâşîlik (Balım Sultan)
İslâm’da i'tikadî mezheplerin sınıflandırılması > Cebriyye (Cehmiyye)

Cebriye-i Hâlisa
Cebriye-i Mutavassita
İslâm’da i'tikadî mezheplerin sınıflandırılması > Eş'ârîyye

Bâkıllân'îyye
Gazzâl’îyye
Bâtınî-Eş'ârîlik
Sünnî Tarikât
İslâm’da i'tikadî mezheplerin sınıflandırılması > Kaderiyye

Cuhen'îyye (Irak Kolu)
Dımeşk'îyye (Şam Kolu)
Mu'tezile
Vâsıl'îyye
Huzeyl'îyye
Nazzâm'îyye
Hâitı'îyye
Bişr'îyye
Mâ'mer'îyye
Muzdâr'îyye
Sumâm'îyye
Hişâm'îyye
Câhiz’ıyye
Hayât'ıyye
Cûbbâ'îyye
Befşem'îyye
Ghulat Mu'tezile
Hâbit'îyye
Hımâr'îyye
Bâtınî-Mu'tezile
Müteşeyyî’ Tarikât
İslâm’da i'tikadî mezheplerin sınıflandırılması > Mürcie

Sünnî Mürcie
Bid'atçı Mürcie
İslâm’da i'tikadî mezheplerin sınıflandırılması > Neccariyye

Bergusiyye
Za‘ferânîyye
Müstedrekiyye
İslâm’da i'tikadî mezheplerin sınıflandırılması > Müşebbihe (Antropoteizm)

Hulmân'îyye
Mücessime (Enkarnasyon)
Bû’ Müslim’îyye
Sinbâd’îyye
El-Mukannaʿîyye
Bâbek’îyye
Hattâb’îyye
Bezîg'îyye
Hattâb’îyyet-ûl Mutlâka
Muammer'îyye
Umeyr'îyye
Mufaddal'îyye
Muhammise
Cevâlik'îyye
Rum Abdalları
Görüş farklılıkları

İ'tikadî mezhepler birbirlerinden Allah'ın zâtı ve sıfatları, ru'yetullah, marifetullah, nübüvvet, nübüvvetin vasıfları, Kuran'ın mahluk olup olmadığı, büyük günah işleyenin durumu, mucize, kerâmet, imâmet, hidâyet, irtidad, doğru ve yanlışın tanımı, irade, kesb, kader, kaza ve ruh gibi önemli konularda yer yer farklı görüşler ileri sürerler.
Sünen-i Ebu Davud

Sünen Ebu Davud kitabının ciltleri
Sünen-i Ebu Davud (Arapça: سُنن أبي داود) Ehl-i Sünnet hadis literatüründe en güvenilir hadis kitapları olarak kabul edilen altı kitaptan (Kütüb-i sitte) biridir.
Müellifi Ebu Davud'dur. Bu eser de müellifine nisbetle Sünen-i Ebu Davud olarak anılır.
Eseri

Ebû Dâvud Muhammed b. Süleyman b. İshak b. el-Ezdî es-Sicistânî, h. 202 senesinde Sicistan'da doğmuştur.
İlk tahsilinden sonra Nişabur, Kûfe, Horasan, Arabistan, Mezopotamya, Îran, Suriye ve Mısır’a ilim yolculukları yapmıştır. H. 275 (888) senesinde Basra’da ölmüştür.
Ebû Dâvûd birçok eser vermiştir. Bunların en meşhuru fıkıh konularına ait hadislerden oluşan Sünen’idir. Onun eseri hadis edebiyâtı içinde oldukça önemli bir yere sâhip olan Sünen türünün ilki kabul edilmektedir. 500.000 hadis içinden yirmi yılda seçilmiş 4800 hadisten meydana gelmiştir.
Ebû Dâvud “Akıllı kimse için bu hadislerin dört tanesi bile yeter” demiş ve bunları şöyle sıralamıştır: “Ameller niyetlere göre değerlendirilir”, “Gereksizi (mâlâyânî) terk etmesi kişinin îman olgunluğundandır”, “Kendi nefsi için istediğini Müslüman kardeşi için istemeyen olgun mümin olamaz.”, “Helâl de bellidir, haram da.”
Ebû Dâvud her konuda en kuvvetli olan hadisleri zikretmiştir. Hadislerin muhtelif rivâyetlerini de vermiştir. Hadis âlimlerinin ittifakla terk ettiği hadisleri eserine almamakla beraber; fıkıh âlimlerinin delil olarak kullandığı bazı zayıf hadisleri alırken kusurlarını göstermiş, sahih olarak bildiği hadisler için ise herhangi bir açıklama yapmamıştır.
Sünen, zaman içinde bütün mezhep mensuplarınca okutulmuştur.
Tercüme Odası

Babıâli Tercüme Odası, 19. yüzyılda Osmanlı Devleti'nde başta diplomatik ilişkiler olmak üzere yabancı dil bilgisi gerektiren her durumda Avrupa dillerinden çevirilerin sorumluluğunu üstlenmek üzere Müslüman tercümanların eğitildiği ve görev yaptıkları kurum.
1821'de kurulan Tercüme Odası, 1836'de Hariciye Nezareti'nin bir bürosu haline dönüşerek varlığını imparatorluğun yıkılışına kadar sürdürmüştür.
Osmanlı imparatorluğunda tercümanlık görevi 1821 yılına kadar Fenerli Rum Divan-ı Hümâyun tercümanları tarafından yürütülmekteydi. Divan-ı Rum tercümanlarının 1821 Yunan İsyanı'nda taraf olmaları üzerine Babıâli Tercüme Odası kurulmuştur.
Babıâli Tercüme Odası'nın ilk tercümanı, Yahya Naci Efendi'dir. Başlangıçta 3-4 kişilik kadroya sahip rutin bir devlet dairesi olan Tercüme Odası, devlet diplomatik faaliyetlerinin artması ile gittikçe büyüyerek 1888'de 75 personelli bir kurum haline gelmiştir. Başlıca görevi olan diplomatik çevirileri yapmanın yanı sıra, gümrük, pasaport, maarif, telgrafçılık gibi Fransızca bilgisi gerektiren her durumda görev yapmıştır.
İç ve dış siyasette etkili reformcu bürokratların yetişmesine zemin hazırlayan bu kurum, Tanzimat'ın bazı reformcu devlet adamları ve aydınlarının (örneğin Âli Paşa, Fuat Paşa, Ahmet Vefik Paşa, Namık Kemal) yetiştiği yerdir
Tarihçe > Tercüme Odası’nın Kuruluşu

Osmanlı imparatorluğunda tercümanlık görevi 1821 yılına kadar Fenerli Rum Divan-ı Humayun tercümanları tarafından yürütülmekteydi. Divan-ı Hümayun Tercümanları zaman devlet sırlarını sattıkları gerekçesiyle idam edilmişlerdir. Son olarak 1821 Yunan isyanı devam ederken Divan-ı Hümayun Tercümanı Kostaki Morozi'nin isyancılarla işbirliği yaptığı ortaya çıktı ve idam edildi. Bu idamdan sonra Osmanlı Devleti'nin diplomatik yazışmaları gerçekleştirebilmesi için  Fenerli Rum'lardan olmayan bir tercüman arandı. Mühendishane hocası Yahya Naci Efendi tercüme işinde kısa bir süre denendiyse de diplomatik Fransızca bilgisine sahip olmadığından deneme başarılı olmadı. Tercümanlığa vekaleten İstavraki Bey adlı Rum memur atanırken Yahya Naci Efendi birkaç yetenekli memura Fransızca ve Rumca öğretmekle görevlendirildi. Yahya Naci Efendi'nin tercüman yetiştirmek üzere ders vermeye başlaması ile 23 Nisan 1821'de Tercüme Odası kurulmuş oldu.
İstavraki Bey, yaklaşık bir sene sonra Bolu'ya sürülmüş, yerine Yahya Naci Efendi atanmıştır. Yahya Naci'nin yerine Babıâli'de lisan öğretmenliği görevi ise bir Ermeni olan Zenob'a verildi.
Yahya Naci'nin 1824'te ölümü üzerine Mühendishane hocalarından Hoca İshak Efendi tercümanlığa getirildi; bu görevi beş yıl sürdürdü.
1829'da Tercüme Odası bünyesindeki Lisan Odası kapatıldı, öğretmen Zenob sürgüne gönderildi. İshak Efendi de görevden alınarak yerine damadı yamak Halil Esrar Efendi atandı (Hoca İshak Efendi Mühendishane'ye baş hoca olarak geri dönmüş ve Türkiye'de modern bilimlere öncülük etmiştir).
Tarihçe > Tercüme Odası’nın büyümesi

Başlangıçta üç personelli bir daire olan Tercüme Odası, 1830'lardan itibaren büyüdü ve önem kazandı. Bu dönemde Mısır Meselesi ve Hünkâr İskelesi Antlaşması nedeniyle diplomatik meseleler imparatorluk için hayati önem kazanmıştı. Bu durum, Tercüme Odası'nın prestijinin yükselmesini sağladı. Kadrosu genişletilen Oda'ya önce Mehmet Emin Âli, Safvet ve Nedim Efendilerin daha sonra  Fuad  ve Ahmet Vefik Efendi’lerin alınmasıyla gelecek yıllarda imparatorluğa yön verecek bürokratlar Tercüme Odası'ndan yetişmiş oldu.
Halil Esrar Efendi'nin ölümü üzerine 1835'te Tercüme Odası'nın başına Tecelli Efendi geldi. Bu dönemde Oda'nın görevleri arasında imparatorluğun ilk resmi gazetesi olan Takvim-i Vekayi'nin Fransızcaya çevrilmesi de eklendi. 1837'de Ali Efendi, Tecelli Efendi'nin yerine  Divan-ı Humayun tercümanı oldu.
Tanzimat döneminde İngiliz James Redhouse ve Fransız Geroges Sardou gibi yabancılar da Tercüme Odası'nda öğretmenlik yaptı. 1841'de Tercüme Odası'nın kadrosu 39 kişiye erişti
Tercüme Odası, en önemli değişimleri 1856'da geçirdi. Diplomatik yazışmalar ile ilgili olarak Tercüme Odası'na bağlı "Tahrirat-ı Ecnebiye Odasıé açıldı. Kırım Savaşı nedeniyle İngilizce evrakların Hariciye Nezareti'ne gelmesi üzerine Tercüme Odası'nda İngilizce tercüme de yapılmaya başlandı.
Tercüme Odası, 1871'de Hariciye Nezareti'nin bir bürosu haline getirildi
Tercüme Odası’nın dile etkisi

Tercüme Odası Tanzimat Devri'nde Türk dilini ve düşüncesin etkileyen bir okul haline geldi. Tercüme Odası tercümanlarının çevirileri soruncu Türkçe, teknik sözcükler dışında da Batı dünyasının deyimi ve sözcüklerini almaya başladı, Fransızca sözcük kullanmak moda oldu; “nation, liberte, civilization” gibi sözcükler aynen alındı. Tercüme Odası yabancı dilden yapılan tercümelerle  dilde yeni bir üslubun da geliştiricisi oldu. Osmanlıcadaki uzun başlangıç cümleleri, dualar, övgüler, çift sözcükler giderek bırakıldı; sanat yapma düşüncesiyle yazılan süslü nesrin yerini, düşünceye öncelik veren, kısa cümlelerden oluşan sade, yalın anlatımlar aldı.[kaynak belirtilmeli]
Makedonya Türk Demokratik Partisi

| Makedonya Türk Demokratik Partisi  |
| --- | --- |

Kısaltma: TDP
Genel başkan: Beycan İlyas
Genel sekreter: Enver Hüseyin
Kurucu: Avni Engüllü (TDB - Başkanı) ve Erdoğan Saraç (İlk parti başkanı)
Kuruluş tarihi: 1 Temmuz 1990
Merkez: Üsküp
Gençlik kolu: TDP Gençlik Kolları
Resmî renkler: Kırmızı, Beyaz
Slogan(lar): "Hep Birlikte Daha İleriye"
Kuzey Makedonya Meclisi: 1 / 120
Belediye başkanlıkları: 1 / 81
İnternet sitesi
MTDP Ana Sayfa / MTDP-GF Ana Sayfa
Partinin Üsküp'teki il başkanlığı.
Türk Demokratik Partisi veya Makedonya Türk Demokratik Partisi (Makedonca: Демократска партија на Турците Demokratska Partija na Turcite) Kuzey Makedonya'daki Türkler tarafından kurulan siyasi partidir.
5 Temmuz 2006 tarihinde yapılan genel seçimlerde Kuzey Makedonya Meclisi'nde 2 milletvekilliği kazandı. 1 Haziran 2008 tarihinde yapılan genel seçimlerde 1 milletvekilliği kazandı ve Koalisyon Hükûmeti'nde Devlet Bakanlığı aldı. 5 Haziran 2011 tarihinde yapılan genel seçimlerde yeniden 1 milletvekilliği kazandı ve Koalisyon Hükûmeti'nde Devlet Bakanlığı aldı.
Parti liderleri

Kenan Hasip (2002-2016)
Beycan İlyas (2016-günümüz)
Merkez Yönetim Kurulu

| Adı | Görevi |
| --- | --- |
Dr. Beycan İlyas: Genel Başkan
Dr. Yusuf Hasan: Genel Başkan Yardımcısı
Gönül Bayraktar: Genel Başkan Yardımcısı
Şasine Kasami: Genel Başkan Yardımcısı
Bekim Nuredin: Genel Başkan Yardımcısı
Enver Hüseyin: Genel Sekreter
Ariyan İbrahim: Merkez Jupa Belediye Başkanı
Sait Aleivi: Gençlik Kolları Başkanı
Filiz Nezir: Basın Sözcüsü
Roman Kosecki

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Roman Kosecki
Doğum tarihi:  28 Şubat 1966 (58 yaşında)
Doğum yeri:  Piaseczno, Polonya
Boyu:  1,72 m (5 ft 7+1⁄2 in)
Mevkii:  Forvet
Altyapı kariyeri
1982-1983:  RKS Mirków
1983-1986:  RKS Ursus
1986-1988:  Gwardia Varşova
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1988-1990 |  Legia Warszawa |  41 |  (12) |
| 1990-1992 |  Galatasaray |  38 |  (19) |
| 1992-1993 |  Osasuna |  34 |  (8) |
| 1993-1995 |  Atlético Madrid |  59 |  (14) |
| 1995-1996 |  Nantes |  27 |  (2) |
| 1996-1997 |  Montpellier |  19 |  (2) |
| 1997-1998 |  Legia Warszawa |  10 |  (0) |
| 1998-1999 |  Chicago Fire |  50 |  (12) |
| Toplam |   |  278 |  (69) |
Millî takım kariyeri
| 1988-1995 |   Polonya |  69 |  (19) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Roman Jacek Kosecki (d. 28 Şubat 1966, Piaseczno), forvet mevkiinde forma giymiş Polonyalı eski futbolcu ve siyasetçidir.
Roman Kosecki, futbolcu Jakub Kosecki'nin de babasıdır.
Futbol Kariyeri

Kosecki futbolculuk kariyeri boyunca Gwardia Warszawa, Legia Warszawa, Galatasaray, Osasuna, Atlético Madrid, Nantes, Montpellier ve ABD'de Chicago Fire takımlarında oynadı.
69 kez Polonya millî takım forması giymiş bu maçlarda 19 gol atmıştır..
Siyasi kariyeri

2005 yılında Polonyalı Milliyetçi Hareket Partisinden siyasete atılmıştır.
George Berkeley

| George Berkeley |
| --- | --- |

Doğumu: 12 Mart 1685(1685-03-12) Kilkenny, İrlanda
Ölümü: 14 Ocak 1753 (67 yaşında) Oxford, İngiltere 
Çağı: 18. yüzyıl felsefesi
Bölgesi: Batı felsefesi
Okulu: Deneycilik, idealizm
İlgi alanları: Hristiyanlık, metafizik, epistemoloji, dil, matematik, algı
Önemli fikirleri: Öznel idealizm, Master Argument
 Etkilendikleri Locke, Newton, Plotinos, Descartes 
 Etkiledikleri Hume, Burke, Kant, Schopenhauer, A.J. Ayer, Borges 
George Berkeley, (d. 12 Mart 1685 - ö. 14 Ocak 1753) dünyada yalnızca ruhların ve bu ruhların idelerinin varolduğunu, buna karşılık maddenin varolmadığını öne süren düşünür, hristiyan dini adamı ve Anglikan episkoposudur.
Hayatı

Dublin’deki Trinity College’de eğitim görmüş İrlandalı bir Protestandı. Bugün yakından bilinen bütün felsefi çalışmalarını (1709’da Yeni Bir Görme Kuramı Yönünde Deneme, 1710’da Beşeri Bilginin Prensipleri Hakkında Bir Eser ve 1713’te Hylas ile Philonous Arasında Üç Konuşma) henüz yirmili yaşlardayken yayımladı.
Yeni Dünya’da yüksek eğitimi geliştirmek için çok uğraştı; bu amaçla üç yılını Amerikan kolonilerinde (Bermuda) geçirdi. Daha sonra İrlanda'da Cloyne piskoposu yapıldı.
Rhode Island’daki çiftliğini ve kütüphanesini, 1701’de kurulan Yale Üniversitesi’ne bıraktı. Yale’in fakültelerinden birine onun adı verildi. California’daki Berkeley kenti de onun adını taşımaktadır. Berkeley 67 yaşında Oxford’da öldü.
Berkeley'in Felsefesi

Berkeley, Locke’dan büyük miktarda etkilenmiştir. İkisi de insanın doğrudan algıladığı şeylerin sadece zihindeki ideler olduğu konusunda hemfikirlerdi. Örneğin Locke nesnelerde birincil ve ikincil niteliklerin var olduğundan söz ederken Berkeley bunu reddeder ve ikisinin ayrılamaz olduğunu ve ikincil niteliklerin sadece zihinde var olduğunu savunur.[kaynak belirtilmeli] Çünkü ona göre ancak duyumsanabilir niteliklere sahip varlıkları kavrayabiliriz. Yani varlık algıladığımız niteliklerden oluşur ve algılarımız da zihnimizde gerçekleşir. Bu yüzden Berkeley, felsefesinde materyalist tutum sergilemekten kaçınarak onun ortaya koyduğu varlıkların zihinde var olduğu görüşü yani immateryalizm görüşünü ortaya koydu. Aslında immateryalizm denen kavram Berkeley’in idealizmine verilen isimdir. Berkeley bu görüşünde maddi dünyanın varlığını reddeder ve görülen, duyulan ya da temel olarak algılanan tüm şeylerin algıladığı için var olduklarını söyler. “Varlık, algılanmaktır” der. Yani Berkeley'e göre varlıkların var olma sebebi öznelerin onları algılamasıdır, yani bir şeyin var olma koşulu algılanmış olmaktır. Ona göre “masayı algılıyorum” önermesiyle “masa vardır” önermesi birbirinden farklı değildir. Burada masanın varlığını renk, şekil, dokunma vb. olarak algılamaktadır. Ancak bu demek değil ki gözlerimizi kapattığımızda veya algılamayı bıraktığımızda her şey yok olur; burada Berkeley'in dini kişiliği devreye giriyor ve o, algılamayı kestiğimiz zaman insan algılamasa bile sonsuz güçte bir tanrı olduğunu ve tanrının hiç ara vermeden sürekli olarak algıladığından bahsediyor, böylelikle varlıkların sürekliliğini, yok olma problemine de bu şekilde çözüm öneriyor.[kaynak belirtilmeli]
Bibliyografya

Berkeley'in Dil ve Anlam Teorisi konulu bir Türkçe makale 15 Eylül 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Felsefe Sözlüğü - Sarp erk ulaş - Bilim ve Sanat Yayınları - Ankara - 2002 - s. 209-211 ISBN 975-7298-45-X
Vikisöz'de  ile ilgili sözleri bulabilirsiniz.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 90067163  BNC: 000052395  BNE: XX840642  BNF: cb123285193 (data)  CiNii: DA00565541  GND: 118509616  ISNI: 0000 0001 2145 1335  Koha Kütüphane: 70783  LCCN: n79055588  LNB: 000046524  NDL: 00433046  NKC: jn19990000720  NLA: 36177279  NLG: 274523  NLI: 987007258401505171  NLK: KAC199602311  NSK: 000217672  NTA: 068387148  RERO: 02-A000018612  SELIBR: 178004  SNAC: w6g163x4  SUDOC: 032210205  Trove: 1224607  ULAN: 500187611  VIAF: 100192823   WorldCat (LCCN): n79-055588