stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Lagrange mekaniği
Konuyla ilgili yayınlar

Gupta, Kiran Chandra, Classical mechanics of particles and rigid bodies (Wiley, 1988).
Cassel, Kevin W.: Variational Methods with Applications in Science and Engineering, Cambridge University Press, 2013.
| g t Joseph-Louis Lagrange |
| --- | --- | --- |
|  Lagrange çarpanı  Lagrange polinomu  Lagrange dört-kare teoremi  Lagrange teoremi (grup theorisi)  Lagrange özdeşliği  Lagrange özdeşliği (sınır değer teoremi)  Lagrange trigonometrik özdeşlikleri  Lagrange çarpanları yöntemi  Lagrange eşiz fonksiyonu  Lagrange fonksiyonu  Lagrange mekaniği  Lagrange ortalama değer teoremi  Lagrange kararlılığı  Lagrange gevşetmesi  Lagrange koordinatları  Lagrange noktaları  Lagrange benzeşimi  artırılmış Lagrange fonksiyonu  Euler-Lagrange denklemi  |  Lagrange çarpanı  Lagrange polinomu  Lagrange dört-kare teoremi  Lagrange teoremi (grup theorisi)  Lagrange özdeşliği  Lagrange özdeşliği (sınır değer teoremi)  Lagrange trigonometrik özdeşlikleri  Lagrange çarpanları yöntemi  Lagrange eşiz fonksiyonu  Lagrange fonksiyonu  Lagrange mekaniği  Lagrange ortalama değer teoremi  Lagrange kararlılığı  Lagrange gevşetmesi  Lagrange koordinatları  Lagrange noktaları  Lagrange benzeşimi  artırılmış Lagrange fonksiyonu  Euler-Lagrange denklemi  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4316154-6 
Sürtünmesiz, eğimli bir yolda hareket etmeye zorlanmış delikli bir küre. Her an, hareket vektörü, yolun o anki türevi yani yola dik vektör olarak tanımlanabilir.(Hız, hareketi tanımlar) Dolayısıyla, her an, kısıttan ötürü harekete dik yönde bir C kuvveti kütle üzerinde uygulanacaktır ve N kuvveti de burada kısıt değil, yer çekimi kuvvetidir. Yolun ilk pozisyonu yani kütlenin başlangıç pozisyonu farklı hareketlere sebep olabilir.
Küresel sarkaç, açılar ve hızlar.
Isaac Newton (1642—1727)
Jean d'Alembert (1717-1783)
Sistemin değiştiği süre içerisinde genelleştirilmiş konum değişkeni  q konfigurasyon uzayında belli bir patika izler (Çeşitli patika olasılıklarının bazıları figürde gösterilmiştir).Sistemin seçtiği yollardan biri (kırmızı olanı) durağan etkiler sonucu ortaya çıkmıştır ve sistemin konfigurasyon uzayındaki çok küçük değişimlerle tanımlanır (δS = 0).
Mirliva

| Osmanlı askerî rütbeleri> 1909-1922 Osmanlı rütbeleri.Subaylar | Osmanlı askerî rütbeleri> Günümüz Türkiyesindeki karşılığı.Subaylar | Osmanlı askerî rütbeleri> . |
| --- | --- | --- |
| Osmanlıca: Müşir Osmanlıca: مشير | Mareşal |  |
| Osmanlıca: Ferîk-i evvel (Osmanlıca: Serdar) Osmanlıca: فریق أول | Orgeneral |  |
| Osmanlıca: Ferîk Osmanlıca: فریق | Korgeneral |  |
| Osmanlıca: Mirliva Osmanlıca: مير لوا | Tümgeneral Tuğgeneral |  |
| Osmanlıca: Miralay Osmanlıca: میر آلای | Albay |  |
| Osmanlıca: Kaymakam Osmanlıca: قائم مقام | Yarbay |  |
| Osmanlıca: Binbaşı Osmanlıca: بڭباشی | Binbaşı |  |
| Osmanlıca: Kolağası (Osmanlıca: Sağ Kolağası / Osmanlıca: Sol Kolağası) Osmanlıca: قول آغاسی | yok |  |
| Osmanlıca: Yüzbaşı Osmanlıca: یوزباشی | Yüzbaşı |  |
| Osmanlıca: Mülâzım-ı evvel Osmanlıca: ملازم أول | Üsteğmen |  |
| Osmanlıca: Mülâzım-ı sânî Osmanlıca: ملازم ثانی | Teğmen |  |
Erbaşlar
| Osmanlıca: Takım başı Osmanlıca: تقيم باشى | yok |  |
| Osmanlıca: Başçavuş Osmanlıca: باشچاوش | Başçavuş |  |
| Osmanlıca: Başçavuş muavini Osmanlıca: باشچاوش معاوني | Üstçavuş |  |
| Osmanlıca: Çavuş Osmanlıca: چاوش | Çavuş |  |
| Osmanlıca: Onbaşı Osmanlıca: اونباشی | Onbaşı |  |
Erler
| Osmanlıca: Nefer Osmanlıca: نفر | Er |  |
Mirliva (Osmanlıca: ميرلوا), Osmanlı Devleti'nin son dönemi ve Türkiye'nin ilk yıllarında kullanılan, ferik ile miralay rütbeleri arasında olan ve tarihi kullanım bakımından günümüz tuğgeneral rütbesine denk bir askeri rütbe. Paşalık unvanı mirliva rütbesinden itibaren kazanılırdı.
Mirliva kelimesi mir (Osmanlıca: مير, kuman) ile liva (Osmanlıca: لوا, tugay) kelimelerinin birleşmesi sonucu oluşturulmuştur. Bu rütbeye sahip olanlar günümüzde büyüklükleri tugaya denk gelen askerî birimleri yönetmişlerdir. Fakat bu, bağlayıcı bir kuraldan ziyade teamül olarak uygulanıyordu.
Mesela Mahmut Şevket Paşa, mirliva rütbesiyle Erkân-ı Harbiye-i Umûmiye Riyaseti'ne atanmış ve 16. Kolordu komutanıyken 1 Nisan 1916'da Diyarbakır'da bu rütbeyi alan Mustafa Kemal Paşa ise Yıldırım Ordular Grubu Komutanlığı görevinde bulunmuştur.
Mirliva rütbesi, 26 Kasım 1934 tarihli 2590 sayılı Lâkap ve Unvanların Kaldırılması Hakkındaki Kanun'un üçüncü maddesi gereğince iptal edildi. 9 Nisan 1935 tarihli 2295 sayılı Kararname ile mirliva rütbesinin karşılığı tuğgeneral olarak belirlenmiştir, fakat o anda tümen komutanlığı yapan mirlivalara tümgenerallik verilmiştir.
Rütbe

1933-1935 arası kullanılan Mirliva rütbe işareti
1909-1922 arası kullanılan Mirliva rütbe işareti
1876-1909 arası kullanılan Mirliva rütbe işareti
1856-1876 arası kullanılan Mirliva rütbe işareti
Dikimevi (Ankara Metrosu)

| Dikimevi |
| --- | --- |
Ankara Metrosu istasyonu
İstasyonun platformu

Konum: Cebeci Mahallesi, Cemal Gürsel Caddesi, 06590 Çankaya, Ankara Türkiye
Koordinatlar: 39°55′56″K 32°52′39″D﻿ / ﻿39.93222°K 32.87750°D﻿ / 39.93222; 32.87750
Sahip: Ankara Büyükşehir Belediyesi
İşletmeci: EGO
Hat(lar): ・A2
Peronlar: 1 ada peronu
Raylar: 2
Tren işletmecileri: EGO
Otobüs güzergâhları:   EGO  220-7, 297-7, 300, 321, 321-5, 321-6, 324, 326, 329, 330, 334, 334-6, 339-7, 340, 341, 341-6, 343, 347-6, 348, 350, 353-5, 355, 355-4, 355-6, 357, 361, 365, 367, 377, 380, 380-6, 382, 383, 392, 392-6   
Yapı
Yapı türü: Yer altı
Derinlik: 11 m
Otopark: Hayır
Bisiklet altyapısı: Evet
Engelli erişimi: Evet
Diğer bilgiler
Durum: İşletmede
Tarihçe
Açılış: 30 Ağustos 1996
Elektriklendirme: 750 V DA Üçüncü ray (1996)
Hizmetler
Demiryolu ulaşımı Toplu ulaşım
Dikimevi Metro İstasyonu, Ankara Metrosu'nun A1 (AŞTİ – Dikimevi) Hafif Raylı Sistemi Hattı'nda yer alan ve 30 Ağustos 1996'da hizmete giren yer altı metro istasyonudur.
Çankaya'nın Cebeci Mahallesi'nde yer alan istasyon, A1 Hattı'nın doğu aksındaki son istasyonudur.
Hatlar

(AŞTİ – Dikimevi)
Hizmetler > Güzergâh

| Ankara Büyükşehir Belediyesi> EGO.Önceki İstasyon | Ankara Büyükşehir Belediyesi> EGO.Ankara Metrosu | Ankara Büyükşehir Belediyesi> EGO.Sonraki İstasyon | Ankara Büyükşehir Belediyesi> EGO.Sefer Sıklığı |
| --- | --- | --- | --- |
| Kurtuluş AŞTİ yönünde |  (AŞTİ – Dikimevi) | Bitiş | Pik saatlerde 4,3 dakikada 1 sefer |
| Başlangıç | A2 (Dikimevi – Natoyolu) | Abidin Paşa Natoyolu yönünde | – |
Hizmetler > Bisiklet parkı

İstasyonun iç kısmında bisikletlerin bağlanabileceği bisiklet park yerleri bulunmaktadır.
Hizmetler > Kitap İstasyonu

İstasyonun iç kısmında ücretsiz bir kütüphane bulunmaktadır. Bu kütüphane hafta içi 08.00-17.00 saatleri arasında açık olup 4.000'den fazla kitap barındırmaktadır.
Görseller

İstasyonun genel görünümü
Róger Flores

Benzer isme sahip Brezilyalı futbolcu için Roger (1978 doğumlu futbolcu) sayfasına bakınız.
| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Róger Flores Solano
Doğum tarihi:  26 Mayıs 1959 (65 yaşında)
Doğum yeri:  San José, Kosta Rika
Mevkii:  Defans
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1978-1979 |  Sagrada Familia |   |   |
| 1980-1981 |  San Carlos |   |   |
| 1982 |  Sagrada Familia |   |   |
| 1983-1987 |  Alajuelense |   |   |
| 1987-1996 |  Saprissa |   |   |
| 1996 |  Turrialba |   |   |
Millî takım kariyeri
| 1983-1991 |   Kosta Rika |  49 |  (2) |
Teknik direktörlük kariyeri
1996-1998:  Goicoechea
2000:  Santa Bárbara
2001:  Herediano
2007-2008:  Barrio Mexico
2009:  Liberia Mía (yardımcı)
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Róger Flores Solano (d. 26 Mayıs 1959), Kosta Rikalı emekli futbolcu, teknik direktör ve üç çocuk babasıdır.
İtalya'da düzenlenen 1990 FIFA Dünya Kupası'nda Kosta Rika millî futbol takımının kaptanıydı. Bu, ülkenin ilk Dünya Kupası'ydı ve millî takım, İskoçya ve İsveç gibi daha güçlü görünen takımları yenerek tüm beklentilerin aksine ikinci tura yükselme başarısını gösterdi. Bir defans olmasına rağmen İsveç'e karşı bir gol attı.
Kulüp kariyeri

Kosta Rika'da "Il Capitano" (İtalyancada Kaptan), kariyerine Sagrada Familia'da başladı ve en popüler iki takım olan Alajuelense ve Saprissa'da oynadı. 1980'lerin ortasında Alajuela'da başladı, 1986'da CONCACAF Şampiyonlar Kupası'nı kazanan takımın bir parçasıydı. Alajuelense ile ayrıca iki ulusal şampiyonluk kazandı. Saprissa'ya transferinden sonra kariyerinin zirvesine ulaştı, takımın ve millî takımın yıldızı ve kaptanı oldu. Saprissa ile üç yerel turnuva daha kazandı ve iki CONCACAF Şampiyonlar Kupası daha elde etti.
1996'da emekli oldu. Bir oyuncu olarak liderliği, sahadaki güvenilirliği ve rakip takımların santrforlarını mükemmel bir şekilde marke etmesiyle hatırlanır.
Millî takım kariyeri

Flores, Kosta Rika için ilk maçına Mart 1983'te Meksika'ya karşı oynanan bir dostluk maçında çıktı ve toplamda 49 kez millî formayı giyerek iki gol attı. Ülkesini 18 FIFA Dünya Kupası eleme maçında temsil etti ve 1991 UNCAF Uluslar Kupası'nda  ve kazandı, 1991 CONCACAF Altın Kupa'da oynadı.
Son millî maçı, Temmuz 1991'de Meksika'ya karşı oynanan CONCACAF Altın Kupa maçıydı.
Millî takım kariyeri > Millî takım golleri

| No>  | Tarih | Yer | Rakip | Skor | Sonuç | Rakip |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 2 Nisan 1989 | Ricardo Saprissa Aymá Stadyumu, San José, Kosta Rika |  Guatemala | 1-0 | 2-1 | 1990 FIFA Dünya Kupası elemeleri |
| 2. | 20 Haziran 1990 | Luigi Ferraris Stadyumu, Cenova, İtalya |  İsveç | 1-1 | 2-1 | 1990 FIFA Dünya Kupası |
Teknik direktörlük kariyeri

Emekli olduktan sonra Kosta Rika Birinci Ligi'nde birkaç takımı ve bir genç millî takımı çalıştırdı. İlk görevi 1996'da Goicoechea'nın teknik direktörlüğüydü, ancak Mart 1998'de yerini Didier Castro'ya bıraktı. 2000'de sadece 4 hafta boyunca Santa Bárbara'nın teknik direktörlüğünü yaptı ve ayrıca Herediano'yu çalıştırdı.
Flores, Ağustos 2009'da Liberia Mía'da yardımcı olarak atandı.
Kişisel yaşamı

Oğlu Andrés, babası gibi defans olarak oynayan profesyonel futbolcudur.
Mirsad Herović

Mirsad Herović, Boşnak görüntü yönetmeni. Sanatçı birçok Türk filminin kadrosunda yer almıştır.
Kariyerine 1991 yılında Mektup filminin görüntü yönetmenliğini üstlenerek başlayan Herović'in yer aldığı en büyük proje ise Fetih 1453'tür.
Filmografi

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Yıl | Yapım | Görev |
| 1997 | Mektup | Görüntü Yönetmeni |
| 2000 | Balalayka | Görüntü Yönetmeni |
| 2003 | Gori vatra | Görüntü Yönetmeni |
| 2004 | Kod Amidze Idriza | Görüntü Yönetmeni |
| 2005 | Banyo | Görüntü Yönetmeni |
| 2007 | Mutluluk | Görüntü Yönetmeni |
| 2008 | Ulak | Görüntü Yönetmeni |
| 2008 | Peri Tozu | Görüntü Yönetmeni |
| 2009 | Usta | Görüntü Yönetmeni |
| 2010 | Yahşi Batı | Görüntü Yönetmeni |
| 2012 | Fetih 1453 | Görüntü Yönetmeni |
Kadir Sertel Otcu

Kadir Sertel Otcu (d.1972), Türk bürokrat.
1972 yılında Bozkır (Konya)'da doğdu, ilk öğrenimini Develi (Kayseri), Ereğli (Konya), Sarıkamış (Kars) ve Ortaköy (Çorum)'de, orta öğrenimi Elazığ ve Korkuteli (Antalya)'de tamamladı.
1988 yılında girdiği Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Kamu Yönetimi Bölümünden 1992 yılında mezun oldu.
İçişleri Bakanlığı tarafından açılan Kaymakamlık Sınavını kazanmasını müteakip, 1994 yılında Antalya Kaymakam Adayı olarak atandı.
1995 yılında eğitim amacıyla gönderildiği İngiltere'de 6 ay Eastbourne, 2 ay Hastings şehirlerinde kalarak, genel İngilizce ve İngiliz Yönetim Yapısı konularında eğitim aldı.
1996 yılında 6 ay süreyle Kumru (Ordu) Kaymakam Vekilliği yaptı.
1997-1999 yılları arasında Başyayla (Karaman), 1999-2000 yılları arasında Gölova (Sivas), 2000-2001 yılları arasında Mazgirt (Tunceli), 2002-2005 yılları arasında Devrekâni (Kastamonu),2005-2008 yılları arasında Kâhta (Adıyaman), 2008-2013 yılları arasında Saruhanlı (Manisa) Kaymakamlığı, 2013-2015 yılları arasında Hatay Vali Yardımcılığı, 2015-2016 yılları arasında Aydın Vali Yardımcılığı, 2016-2019 yılları arasında Torbalı  (İzmir) Kaymakamlığı, 2019-2024 tarihleri arasında Tarsus (Mersin) Kaymakamlığı görevlerinde bulundu.
27/01/2024 tarihli ve 2024/17 sayılı Cumhurbaşkanlığı Atama Kararnamesi ile Bursa Vali Yardımcılığına atandı.
| g t Kâhta kaymakamları |
| --- | --- |
 Şükrü Zeki Oğurtüm (1948-1950)  Sabahattin Zaim (1950-1953)  Hüseyin Atik (1953-1955)  İsmail Yüzelir (1955-1957)  Ahmet Başsoy (1957-1959)  Nazmi Çengelci (1957-1963)  Erbay Fiş (1963-1966)  A Hami Arıtürk (1966-1969)  Necip Er (1969-1969)  Selami Teker (1969-1974)  Namık Kemal Zeybek (1974-1975)  Bekir Toksoy (1975-1976)  Mustafa Yücel Özbilgin (1976-1977)  A.Kadir Güzeloğlu (1977-1978)  Ferhat Baştürk (1978-1980)  Durmuş Koç (1980-1982)  Şükrü Ünal Ülkü (1982-1983)  Halil Işık (1983-1985)  İsmail Gürsoy (1985-1987)  Lütfi Bayram (1987-1990)  Murat Kocabaş (1990-1992)  Selami Uzun (1992-1994)  Zikri Şahin (1994-1996)  Arif Yıldırım (1996-1997)  Recep Kızılcık (1997-1999)  Birol Ekici (1999-2000)  M. Bahattin Atcı (2000-2000)  Türker Öksüz (2000-2003)  Yakup Canbolat (2003-2005)  Kadir Sertel Otcu (2005-2008)  Coşkun Açık (2008-2011)  Metin Esen (2011-2014)  Dede Musa Baştürk (2014-2015)  Ahmet Gazi Kaya (2015-2019)  Sadettin Doğan (2019-2020)  Abdil Koç (2020-günümüz)
Bira

Bira, dünyadaki en eski ve en yaygın alkollü içeceklerden biridir. Su ve çaydan sonra en popüler üçüncü içecektir. 
Bira tahıldan üretilirː Yaygın olarak malt arpa kullanılır ama buğday, mısır ve pirinç de kullanılan ürünler arasındadır. Şıradaki (malt-su karışımı), nişasta şekerlerinin fermantasyonu birada etanol ve karbondioksiti açığa çıkarır ve köpüklü bira oluşur.
Geleneksel isli bira olan Schlenkerla Rauchbier, fıçıdan bira bardağına dökülüyor
Çoğu modern bira, biraya acılık ve farklı lezzetler katan, doğal bir dengeleyici ve koruyucu görevi gören şerbetçi otu ile hazırlanmaktadır. Şerbetçi otu yerine veya şerbetçi otu ile birlikte aroma katabilecek meyve ve çeşitli otlar da kullanılabilmektedir. Seri üretimde, doğal karbondioksit üretimi genellikle işlem sırasında çıkarılır ve yapay karbondioksitleme kullanılır. En popüler bira türleri arpa birası, buğday birası, çavdar birası, darı birasıdır.
Bira, plastik şişede, cam bira şişesinde veya teneke içecek kutusunda dağıtılabilir. Ayrıca özellikle pub ve barlarda biralar bira bardağı, Maß, pint bardağı, schooner bardaklarda sunulur. Özel olarak biralar bira musluğundan süzülür.
Modern biraların alkol yüzdesi genellikle hacimce yaklaşık %4 ila 6 alkoldür (ABV), ancak bu değer %0,5 ile 20 arasında değişebilir. Bazı bira fabrikaları %40 ABV ve üzeri örnekler oluşturur. Bira, birçok dünya kültürünün bir parçasını oluşturur. Bira festivali, bira bahçesi, bira salonu gibi sosyal geleneklerin yanı sıra pub gezintisi, pub yarışması ve pub oyunu gibi aktiviteleri içeren zengin bir pub kültürü vardır.
Bira damıtıldığında ortaya çıkan likör bir çeşit viskidir.
Tarihçe

Bira, dünyanın en eski hazırlanmış alkollü içeceklerinden biridir. Fermantasyonun en eski arkeolojik kanıtı, yarı göçebe Natufyanların ritüel şölenlerde kullandıkları lapa kıvamındaki biranın 13.000 yıllık kalıntılarından oluşur ve Kuzey İsrail'deki Hayfa yakınlarındaki Karmil Dağları'ndaki Raqefet Mağarası'nda bulunur. Çanak Çömlek Öncesi Neolitik Çağ'da (MÖ 8500 ila MÖ 5500 civarı) Göbekli Tepe'de bira üretildiğine dair kanıtlar vardır. Arpadan üretilen biraya dair en eski net kimyasal kanıt, Batı İran'daki Zagros Dağları'ndaki Godin Tepe bölgesinden yaklaşık MÖ 3500-3100'e tarihlenmektedir. Tahılın ilk kez yetiştirildiği MÖ 10.000'e kadar uzanması mümkündür, ancak kanıtlanmamıştır.
Bira, Antik Mısır'ın yazılı tarihinde kayıtlıdır ve arkeologlar biranın medeniyetlerin oluşumunda etkili olduğunu ileri sürmektedir.
Arkeolojik araştırmalara göre ilk kez MÖ 10000 yılı civarında Ortadoğu'da muhtemelen tesadüf sonucu, buğday çorbasının mayalanması ile keşfedildi. Bu keşif, insanların yerleşik uygarlığa geçmesi, böylece biranın ham maddesi olan tahılları bol miktarda üretip tüketmesinin bir sonucuydu. Sümer ve Mısır kayıtlarından anlaşıldığı kadarıyla yazının bulunmasından sonra da Ortadoğu'da başlıca içki olarak bol miktarda tüketildi.
Günlük hayatta ve dinsel törenlerde bol miktarda tüketilen bira, aynı zamanda çeşitli meyve ve tatlandırıcılarla, mesela III. Ramses döneminde balla karıştırılıp ilaç niyetine de kullanılmıştır.
Orta Çağ'dan bu yana özellikle Kuzey Avrupa, biranın ana yurdu haline gelmiştir. 14. yüzyıl öncesinde bira genelde evde yapılıp tüketilen bir içki iken, 14. yüzyıl itibarıyla birahanelerin ortaya çıkmasıyla biranın kalitesi daha da yükselmiş ve daha çok tüketilen bir içki haline gelmiştir.
Tarihçe > Osmanlı İmparatorluğu'nda bira

Bira, 1839 senesi sonrasında Batı'ya açılma sürecinde Osmanlı'ya girmiştir. Osmanlı İmparatorluğu’nda biraya ait ilk mevzuat 1847’de konulmuştur. Mevzuatın genellikle uygulamayı izlediği gerçeğine dayanarak arpa suyu veya biranın 1847 öncesi bilindiği, tüketildiği ve üretildiği söylenebilir. 1840'lı yıllarda ise birahaneler açılmaya başladı. Osmanlı'da bira üretimi 1896 yılında 12.000 hl idi (1,2 milyon litre). Bu oran hızla artmış ve 1913-1914 yılları arası 9,9 milyon litreye ulaşmıştır. Türkiye Cumhuriyeti'nde bu rakama ancak 1940'lı yıllarda ulaşılmıştır.
Yapımı

Uluslararası bir içecek olan biranın yapımı ülkeden ülkeye değişiklikler göstermektedir. Belçika'da, tıpkı Fransız peynirlerinde olduğu gibi, bir yılın günleri kadar çok bira çeşidi sayılabilir, Birleşik Krallık'ın "a-le"leri, İrlanda'nın "stout"ları, Danimarka'nın "pilsner"leri, Almanya'nın "lager"ları ünlüdür. Ve tabii ki tüm Avrupa'da Çekya'nın Pilsen şehrinden adını alan, genelde tüm sarı biralara adını veren "pils"ler revaçtadır.
Önce arpa taneleri yüksek sıcaklıkta filizlenme yöntemiyle malt haline dönüştürülür. Ardından kavrularak rengini alır. Kavrulma süresi biradaki renk değişikliğini sağlar. Daha sonra sıcak saf su ile karıştırılır. Bir litre bira elde etmek için 6-7 litre su gereklidir. Son aşamada ise şerbetçi otu katılır. Şerbetçi otunda 200’den fazla aromatik kokunun bileşimi vardır. Sıra, bira mayasının eklenmesiyle elde edilen, şekerleri alkole ve karbonik gaza dönüştüren fermantasyon işlemindedir. Bu işlem, yüksek sıcaklıkta yapılır (15-20 derece). Yoğun (kesif) biralar için 3-5 gün boyunca (özellikle esmer biralarda), sarı biralarda ise 6-8 derece arasında, 7-10 gün boyunca fermantasyon işleminin devam etmesi gereklidir.
Alkol oranı

Alkol oranı "spéciales"lerin büyük bölümünde 5 ila 7 derece, "luxe"lerde 4 ila 5 derecedir, yemekte tercih edilen "light" biralarda 3,5 dereceden daha azdır. Yüksek teknoloji sayesinde üretilen alkolsüz biralarda ise bu oran 0,015 dereceye kadar düşer (örneğin ihracat ağırlıklı üretilen Efes Alkolsüz). Buna rağmen esmer biralardaki alkol oranı 12-13 dereceyi bulabilmektedir. Dünyanın en sert birası, Fransa'da "La Samichlaus" adı verilen biradır. Yılda sadece bir gün, Saint Nicolas gününde satılır ve bir yıl sonra içilir. Son yıllarda Avrupa'da, Atlantik ötesi biralar modadır; Amerika'nın hafif biraları, şerbetçi otunun az kullanıldığı biralar, yeşil limon eşliğinde içilen Meksika'nın Corona birası gibi.
Türleri

Bira tipleri genel olarak 'ale' ve 'lager' olarak ikiye ayrılmaktadır. Ale tipi biralar üst fermantasyon, lager tipi biralar ise alt fermantasyon biralarıdır.
Türleri > Alt fermantasyon biraları

Pilsen: Kolay içimli, açık renkli, şerbetçiotundan gelen aromatik ve acılık tat karakteri dengelenmiş, alkol derecesi %4,8-5,1 arasında değişen bir bira tipidir.
Lager: Lager dünyada en çok tanınan ve bilinen açık renkli, Pilsen'e göre daha düşük acılık karakterine sahip ve aromatik tat karakteri ön plana çıkarılmış bir bira tipidir.
Koyu renkli bira: Koyu renkli malt ve isteğe göre belirli oranda kavrulmuş malttan da üretilen, %4,8-5,0 alkol ihtiva eden bir bira tipidir.

Festival birası: Almanya'da özellikle Ekim ayında düzenlenen Bira Festivali için özel olarak üretilen yüksek alkollü mevsimsel bir bira tipidir.

Bockbier: Yüksek doygunluk hissi veren, %6-7 alkol derecesine sahip, özellikle Almanya'da Mayıs, sonbahar ve yılbaşı dönemlerinde üretilen mevsimsel bir bira tipidir.
Alkolsüz bira: Doğal yoldan oluşan alkolün belirli prosesler sonucu içinden uzaklaştırıldığı, normal biralara göre daha düşük kalorili bir bira çeşididir.
Türleri > Üst fermantasyon biraları

Ale: Ale ismi birçok farklı karakterde genellikle koyu renkli bir dizi Britan bira tipi için kullanılan genel bir tanımlamadır. Pale, Bitter, Mild ve Scotch olarak çeşitleri mevcuttur.

Hefeweizen (Mayalı Buğday Birası): Miktar olarak en az %50 oranında buğday maltı kullanılarak üretilen, Almanya'nın özellikle Bavyera eyaletinde popüler olan bir bira tipidir.

Kristallweizen (Filtre Edilmiş Buğday Birası): Hefeweizen olarak yukarıda belirtilen biraya benzer hammadde kullanılarak, filtrasyon sonrası mayanın uzaklaştırıldığı bir bira tipidir.

Altbier: Koyu renkli buğday ve arpa maltının birlikte kullanıldığı, acılığı yüksek ve sert içimli bir bira tipidir.

Kölsch: Açık renkli, mayhoş bir tat karakterine sahip, özellikle Almanya'nın Köln şehrinde popüler olan bira tipidir.

Stout: Siyah renkli, özellikle çok koyu renkli malt ve bir miktar da kavrulmuş malttan imal edilmiş, acılığı sert karakterde bir üst fermantasyon birasıdır.

Porter: Porter da Stout benzeri koyu renkli, bazı çeşitleri %9 alkol ihtiva eden bir bira tipidir.
Sağlık etkisi

Bira içildiğinde içenin üzerinde kısa ve uzun süreli etkileri olan etanol alkolü içerir. İnsan vücudundaki farklı alkol konsantrasyonlarının kişi üzerinde farklı etkileri vardır. Alkolün etkileri kişinin içtiği miktara, biradaki alkol yüzdesine ve tüketimin gerçekleştiği zamana, yenen yiyecek miktarına ve reçeteli ilacın kullanılmasına bağlıdır.
%0.03-0.02'lik bir kan alkol konsantrasyonunu, tipik olarak ruh hali ve olası öfori, genel kendine güven ve sosyallik artışı, kaygı azalması, yüzdeki kızarıklık, kırmızı görünüm, bozulmuş karar ve ince kas koordinasyonuna neden olur.
%0.09-0.25'lik bir kan alkol konsantrasyonunu, uyuşukluk, sedasyon, denge sorunları ve bulanık görmeye neden olur.
%0,18-0,30 arasındaki bir kan alkol konsantrasyonunu, derin karışıklığa, konuşma bozukluğuna, şaşırmaya, baş dönmesine ve kusmaya neden olur.
%0.25-0.40 arasında bir kan alkol konsantrasyonunu, stupor, bilinç kaybı, anterograd amnezi, kusmaya, pulmoner aspirasyon (bilinçsiz iken kusmanın solunması nedeniyle ölüm meydana gelebilir) ve solunum depresyonuna (potansiyel olarak hayatı tehdit eden) neden olabilir.
%0,35-0,80 arasındaki bir kan alkol konsantrasyonunu, komaya (bilinç kaybı), hayatı tehdit eden solunum depresyonuna ve muhtemelen ölümcül alkol zehirlenmesine neden olur. Tüm alkollü içeceklerde olduğu gibi araba kullanırken, uçak veya makine kullanırken içki içmek kaza riskini artırır; birçok ülke sarhoş araba kullanmayla ilgili ağır cezalara sahiptir.
2016 sistematik bir derleme ve meta-analiz orta düzeyde etanol tüketiminin, etanol tüketiminden ömür boyu çekimserliğe kıyasla mortalite yararı getirmediğini bulmuştur.
Bazı çalışmalar az miktarda alkol (kadınlarda birden fazla ve erkeklerde iki bardak içki) içmenin, kalp hastalığı, inme, diabetes mellitus ve erken ölüm riskinde azalma ile ilişkili olduğu sonucuna varmıştır.
Sürekli, orta veya ağır alkol tüketiminin uzun vadeli sağlık etkileri, alkolizm ve alkolik karaciğer hastalığı geliştirme riskini içerir. "Alkol kullanım bozukluğu" olarak da bilinen alkolizm sorunlara neden olan geniş anlamlı bir terimdir.
Antik Mısır resmi, 18. hanedan, Akhenaton'in saltanatı, y. MÖ 1300 civarı, Suriyeli paralı askerin pipet ile bira içtiğini gösteriyor. Berlin Mısır Müzesi
Eski Mısır'da bira yapımını gösteren tahta biblolar. Gülhaç Mısır Müzesi, California, ABD.
Köpüklü Lager birası
Limon ile içilen hafif Meksika birası Corona Extra.
Franziskaner-Buğday Birası
Erik Brus

| Erik Brus |
| --- | --- |
Brus 2017'de
Doğum: 1964 Krimpen aan den IJssel, Hollanda
Ölüm: 21 Aralık 2024 (60 yaşında) Rotterdam, Hollanda
Eğitim: Leiden Üniversitesi
Meslek: Gazeteci ve yazar
Etkin yıllar: 1990-2024
Tanınma nedeni: Gehavende stad ("Sertleşmiş Şehir")

Erik Brus (1964 – 21 Aralık 2024), Hollandalı gazeteci ve yazar.