stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ümmetçilik
Klasik doktrin

Kur'an ve İslam geleneğinde yer alan Arapça terim olan "ümmet", tarihsel olarak ırk, etnisite vb. faktörlere bakılmaksızın Müslümanları tümüyle ifade etmek için kullanılmıştır. Bu terim, klasik İslam alimleri tarafından siyasi anlamda da kullanılmıştır. Örneğin, Maverdi'nin "Ahkamü'l-Sultaniyye" adlı eserinde ümmetin imamet sözleşmesini tartışırken, "peygamberliği takip etmek üzere belirlenen" dini koruma ve dünya işlerini yönetme görevi olarak bahseder. Gazali de "Fadiah al-Batinyah wa Fadail al-Mustazhariyah" adlı eserinde siyasi anlamda ümmetten bahseder.
Aynı şekilde siyasi anlamda ümmetten bahseden Fakhruddin al-Razi'nin şu sözü aktarılmıştır:
Dünya, bir bahçedir; su vereni hanedandır, otoritedir. Bu otoritenin koruyucusu Şeriat'tır ve Şeriat aynı zamanda krallığı koruyan politikadır; krallık ise ordunun var ettiği şehirdir. Ordu ise servetle güvence altına alınmıştır; servet ise adalet yoluyla elde edilir. Adalet ise dünyanın refahının merkezidir.
Bazı bilim insanlarına göre, ideolojinin hedefleri İslam'ın erken dönemlerini - Muhammed'in saltanatı ve erken halifelik dönemini - özellikle İslam altın çağı olarak kabul edilen yılları model almaktadır. Çünkü bu yıllarda Müslüman dünya güçlü, birleşik ve yolsuzluktan uzak olarak kabul edilmektedir.
Tarihçe > Kökenler

Birçok bilim insanı, pan-İslamizm doktrinlerinin, İslam İberyası, Sicilya Emirliği, Barut İmparatorlukları (Osmanlı, Safevi ve Babür İmparatorlukları) ve birçok Müslüman sultanlık ve krallık dönemlerinde, Müslüman güçler tarafından Müslüman olmayan insanların varlığı ve istihdamıyla birlikte gözlemlenebileceğini ileri sürer. 18. yüzyılda, sıkıntısız İslami yenilenme için birden fazla hareket ortaya çıktı. Bunlar arasında Delhi'nin Shah Wali Allah'ı (1702-1763), Arap Muhammed İbn Abdülvehhab'ı (1703-1792) ve Nijeryalı Uthman dan Fodio (1755-1816) önde gelen üç dini reformcunun yeniden canlanma hareketleri, modern dönem Pan-İslamist düşüncenin öncüleri olarak geniş çapta kabul edilir. Sıkıntısız reform çağrılarına rağmen, bu hareketler Müslüman dünyanın uluslararası durumuyla politik olarak ilgilenmemişler ve Batı tehdidiyle mücadele etmek için kapsamlı pan-İslamist programlar geliştirmemişlerdir. Uluslararası bir İslam birliğinin canlanmasını talep etmedikleri için, fikirleri ve etkileri Batı Afrika, Arap Yarımadası ve Güney Asya'nın yerel bölgesel bağlamlarla sınırlı kalmıştır.
Çeşitliliklerine rağmen, 18. yüzyıl Müslüman reformcuları, ahlaki çöküşü kınayan ve kutsal metinlere dayalı dindarlığın canlandırılmasını talep eden ortak bir duruş sergilediler. Bu hareketlerden ilham alan 19. yüzyıl başındaki İslami reformcular, dönemin hızla değişen koşullarına uyum sağlamak için yeni stratejiler benimsediler. Önerdikleri yaklaşımlar, teknoloji aracılığıyla sağlanan Batı ideolojisinin toplumsal ilerleme açısından açık bir hayranlığıyla birlikte, idealize edilmiş İslam kültürünün ilahi kökenli üstünlüğü temelinde reddini de içeriyordu. Erken dönem sömürgeci Mısır'ın iki önemli bilgini olan 'Abd al-Rahman al-Jabarti (ö. 1825) ve Rifa'a al-Tahtawi (ö. 1872), bu entelektüel eğilimleri temsil ettiler. Rifa'a al-Tahtawi, birinciye örnek olarak gösterilirken, 'Abd al-Rahman al-Jabarti, ikinci, kutsal metinlere dayanan yaklaşımı temsil etti.
Tarihçe > Yakın dönem > 19. Yüzyılın sonları

Modern dönemde, Pan-İslamizm, Müslüman topraklarının sömürge işgaline karşı direnmek için Müslümanlar arasında birlik arayan Cemalüddin el-Efgani tarafından savunuldu. Efgani, ulusçuluğun Müslüman dünyasını böleceğinden endişe duyuyordu ve Müslüman birliğinin etnik kimlikten daha önemli olduğuna inanıyordu. Bazıları tarafından "liberal" olarak nitelendirilse de, Efgani anayasal bir yönetimi savunmamış, sadece "yabancılara karşı gevşek veya bağlı olan bireysel hükümdarların devrilmesini ve onların yerine güçlü ve vatansever insanların gelmesini" hayal etmiştir. Biyografisine göre, Paris merkezli gazetesinin teorik makalelerinin incelenmesinde "siyasi demokrasi veya parlamentarizmi destekleyen bir şey olmadığı" belirtilmiştir.
Efganî, yukarıdan devrimi savunan biri olarak tanınırken, öğrencisi olan Abduh (aynı zamanda bir Mason olan), dini ve eğitim reformları aracılığıyla aşağıdan devrimi desteklemeyi tercih etti. Abduh, Efganî'nin büyük etkisine rağmen, sonunda siyasi yoldan uzaklaşacaktı. Bunun yerine, daha etkili reform araçları olarak gördüğü eğitim alanında kademeli çabalara odaklandı. Efganî'yi ve pan-İslamist entelektüelleri politik faaliyetleri nedeniyle eleştirdi. Efganî, Abduh ile acı tartışmalar yaşadı ve onu sürekli olarak çekingenlikle suçladı.
Tarihçe > Yakın dönem > 20. Yüzyıl

Daha fazla bilgi: Selefilik
İslam hukukçusu Muhammed Raşid Rida aynı zamanda açık bir anti-emperyalist ve İslam'ın erken dönemlerine duyduğu özlemle ilham alan bir radikal bir aşırıcıydı. Rida'ya göre, devlet destekli alimler, Müslüman Ümmetinde erken İslam geleneğinin canlanmasını ihmal etmişti. İslam topluluğunun birleşmesinin sadece İslam hukukunu uygulayan bir İslam hilafetinin geri getirilmesiyle mümkün olacağına inanıyordu. Etkili İslami dergisi El-Manar, anti-Britanya isyanını teşvik etmenin yanı sıra Selefi'nin ilkelerine dayanan İslami canlanmayı destekledi. Kendini Efganî ve 'Abduh'un pan-İslamist faaliyetinin halefi olarak konumlandıran Rida, Araplar tarafından yönetilen İslam hilafetinin yeniden kurulmasına ve Müslümanların reforme edilmesine dayalı bir pan-İslam projesi çağrısında bulundu. 1920'lerde Rida, ünlü eseri el-Hilafa av al-İmama al-'Uzma ("Hilafet veya Yüce İmamet") adlı kapsamlı İslami devlet doktrinini formüle etti ve Müslümanları, ulusçuluk yerine imana dayalı bir siyasi sistem inşa etmeye çağırdı. Rida, Müslümanlar arasında yükselen Batı fikirlerine karşı çıktı ve sadece İslam'a dönüşün modern çağda Müslümanların hak ettiği yeri geri getireceğini savundu. Rashid Rida ve ortakları tarafından yönetilen pan-İslamcı ağlar, sonraki İslamcı hareketlerin gelişiminde merkezi bir rol oynadı. Rida'nın Salafiyya hareketi, İslami yasaların kurulmasını içeren sosyo-politik bir kampanya yürütmek için pan-İslamist dayanışma savundu. Birinci Dünya Savaşı'nı takiben, Rida ve öğrencileri sekülaristler ve ulusalcıların en büyük rakipleri haline geldi ve demokratik fikirlerin tüm biçimlerini şiddetle eleştirdi. Pan-İslamist vizyonunu ifade ederken, Rashid Rida 1902'de El-Manar'da şunları yazdı:
"Özetle, İslami birlik olarak kastettiğim şey, alimler ve önde gelen kişiler arasındaki liderlerin (ahl al-Hal wal-'aqd) bir araya gelerek, köklü İlahi Kanun temellerine dayanan, zamanın ihtiyaçlarıyla uyumlu, kullanımı kolay ve anlaşmazlık içermeyen bir hüküm kitabı derlemeleridir. Ardından, Yüce İmam, Müslüman yöneticilere onu uygulamalarını emreder (al-'amal bihi)."
Pan-İslamist hareketin yükselişinin önemini değerlendirmek amacıyla Lothrop Stoddard, 1921 tarihli "İslam'ın Yeni Dünyası" adlı kitabında Pan-İslamik basının büyümesini inceledi ve "1900 yılında tüm İslam dünyasında 200'den fazla propagandist dergi olmadığını" belirtirken, "1906 yılında 500'e, 1914 yılında ise 1000'den fazla dergi olduğunu" ifade etti.
Tarihçe > Yakın dönem > Osmanlı İmparatorluğu'ndan sonraki dönem

Ayrıca bakınız: Hilâfetin kaldırılması
1924'te Hilafetin kaldırılmasından sonra, Pan-İslamcılık, Rashid Rida'nın fikirlerinden ilham alan gelenekçi ve reformist İslam hareketlerinin Müslüman kitlelerini harekete geçirdi. Rida'nın önderlik ettiği Reformist hareketler, daha da köktenci ve kelamcı hale gelerek, Salaf döneminin idealize edilen dönemine bağlılığı vurguladı ve kaybolmuş gelenekleri canlandırmaya çalıştı. Rashid Rida'nın sosyo-politik görüşleri, reformist, Selafi ve Pan-İslamist hareketlerin doktrinlerinin birleşimini simgeliyordu. 1920'lerde Rida ve onun Selefi müridleri Genç Müslüman Erkekler Derneği (YMMA) adlı etkili bir İslamcı gençlik örgütü kurmuşlardır; bu örgüt, liberal eğilimlere ve Batı kültürüne karşı saldırıları öncülük etmiştir. Bu, çeşitli İslamcı devrimci hareketlerin büyümesi için uygun koşullar sağlamıştır.
Post-koloni dünyada erken dönem Pan-İslamcı hareketin evrimi İslamcılıkla güçlü bir şekilde ilişkilendirilmiştir. Sayyid Kutub, Abul Ala Maududi ve Ayetullah Humeyni gibi önde gelen İslamcılar, İslam'ın yeniden birleşip güçlü olması için geleneksel Şeriat hukukuna dönülmesinin gerekliliğini vurgulamışlardır. Radikal İslamcılık, 7. yüzyıla, Hariciler'e kadar uzanır. Temelde politik bir konumdan hareket ederek, onları ana kol Sünni ve Şii Müslümanlardan ayıran aşırı doktrinler geliştirdiler. Hariciler, diğer Müslümanları kâfir ilan ederek onları ölümle cezalandırma yolunda radikal bir yaklaşım benimsemeleriyle özellikle dikkat çekmişlerdir.
II. Dünya Savaşı'nı takip eden sömürgecilik karşıtı dönemde, İslamcılığı ulusçuluğun gölgesinde kalmış ve ulusçuluğu İslam'a aykırı olarak nitelendirmiştir. Arap dünyasında seküler pan-Arap partiler - Baas ve Nasserist partiler - neredeyse her Arap ülkesinde kollar açmış ve Mısır, Libya, Irak ve Suriye'de iktidara gelmiştir. İslamcılar ciddi bir baskıyla karşı karşıya kalmış; önde gelen düşünürü Sayyid Kutub hapsedilmiş, işkenceye tabi tutulmuş ve daha sonra idam edilmiştir. Mısır Devlet Başkanı Nasser, Müslüman birliği fikrini Arap milliyetçiliğine bir tehdit olarak görmüştür.
1950'lerde, Pakistan hükûmeti diğer birçok Müslüman ülke gibi Müslüman işbirliğini destekledi, ancak Pakistan'ın çabaları, Bağdat Paktı'na katılımı ve Filistin-İsrail çatışması bağlamında pro-batı dış politikasıyla karmaşık hale geldi, ancak daha sonra ilişkiler çok daha iyi hale gelecekti. Birçok Müslüman ülke, Pakistan'ın diğer Müslüman devletlerle ilişkilerde batılı güçlere yardım etmek amacıyla Müslüman dünyasının liderliğini arzuladığından şüpheleniyordu.
Tarihçe > Yakın dönem > Altı gün savaşı

Ayrıca bakınız: Altı gün savaşı
Altı Gün Savaşı'nda Arap devletlerin ordularının yenilgisinden sonra, İslamcılık ve Pan-İslamizm, milliyetçilik ve Panarabizmle olan göreceli popülerlik konumlarını tersine çevirmeye başladı. 1960'lı yıllarda Müslüman dünyasındaki siyasi olaylar, birçok Müslüman devletin önceki fikirlerini değiştirmesini ve Pakistan'ın Müslüman birliği hedefine olumlu yanıt vermesini sağladı. Nasser, pan-İslamcı bir platforma karşı olan tutumunu terk etti ve bu gelişmeler, 1969'da Rabat'ta Müslüman devlet başkanlarının ilk zirve konferansını kolaylaştırdı. Bu konferans daha sonra İslam İşbirliği Teşkilatı adıyla kalıcı bir kuruma dönüştü.
Tarihçe > Yakın dönem > 1979 sonrası: İran İslam Devrimi ve Afgan cihadı

Daha fazla bilgi: İran İslam Devrimi
1979'da İran Devrimi, Şah Muhammed Rıza Pehlevi'yi iktidardan düşürdü. On yıl sonra, 1989'da; Afgan mücahitler, Amerika Birleşik Devletleri'nin desteğiyle, Sovyetler Birliği'nin desteklediği sosyalist iktidarı Afganistan'dan başarılı bir şekilde çıkardı. Maududi ve Müslüman Kardeşler gibi Pan-İslamist Sünni Müslümanlar, en azından uzun vadeli bir proje olarak yeni bir hilafetin kurulmasını benimsedi. Şii lider Ruhullah Humeyni de birleşik İslam üst-devleti fikrini benimsedi, ancak devleti (Şii) bir fıkıh alimi tarafından yönetilen bir liderin önderliğinde görmeyi arzuladı.
Bu olaylar, İslamcıları dünya genelinde harekete geçirdi ve Müslüman halkın desteğini artırdı. Orta Doğu genelinde ve özellikle Mısır'da, Müslüman Kardeşler'in farklı kolları, seküler milliyetçi veya monarşik Müslüman hükûmetlere büyük ölçüde meydan okudu. Pakistan'da Jamaat-e-Islami, popüler destek gördü, Cezayir'de FIS partisinin ise 1992'de iptal edilen seçimleri kazanması bekleniyordu. Sovyetler Birliği'nin çöküşünden bu yana, Hizb-ut-Tahrir Orta Asya'da Pan-İslamist bir örgüt olarak ortaya çıktı ve son beş yılda Arap dünyasından bir takım destekler elde etti.
Eski Türkiye başbakanı ve Millî Görüş hareketinin kurucusu Necmettin Erbakan, Pan-İslamizm'e son zamanlarda destek veren bir isimdi. İslam Birliği fikrini savundu ve hükûmeti döneminde Türkiye, Mısır, İran, Pakistan, Endonezya, Malezya, Nijerya ve Bangladeş ile birlikte 1996 yılında G8'e karşı D-8'i kurarak bu hedefe doğru adımlar attı. İddia edilene göre Erbakan'ın amacı, tek bir para birimi (İslam Dinarı) ile benzer şekilde ekonomik ve teknolojik işbirliği aracılığıyla Müslüman ülkelerin aşamalı birliğiydi. Ortak havacılık ve savunma projeleri, petrokimya teknolojisi gelişimi, bölgesel sivil havacılık ağı ve demokratik değerlere aşamalı bir anlaşma gibi unsurları içeriyordu. Örgüt, cumhurbaşkanı ve bakanlar düzeyinde toplantılar yapmasına rağmen ve orta düzeyde işbirliği projeleri günümüzde de devam etse de, örgütün aktifliği 28 Şubat sürecinin sonrasında Erbakan hükûmetinin istifa etmesiyle sona erdi.
Daha fazlası için

Azmi Özcan. Pan-Islamism: Indian Muslims, the Ottomans and Britain (1877-1924), Brill Academic Publishers, 1997, 90-04-10180-2.
Nazir Ahmad Khan Chaudri. Commonwealth of Muslim States: a plea for Pan-Islamism, al-Ahibba (Friends of the Muslim World Muhibban-e-Alam-e-Islami), 1972.
M. Naeem Qureshi. Pan-Islam in British Indian Politics: A Study of the Khilafat Movement, 1918-1924, Brill Academic Publishers, 1999, 90-04-10214-0.
Malik, S. K. (1986). The Quranic Concept of War (PDF). Himalayan Books. ISBN 81-7002-020-4. 7 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 14 Haziran 2023.
Swarup, Ram (1982). Understanding Islam through Hadis. Voice of Dharma. ISBN 0-682-49948-X.
Trifkovic, Serge (2006). Defeating Jihad. Regina Orthodox Press, USA. ISBN 1-928653-26-X.
Landau, Jacob M. (1990). The Politics of Pan-Islam: Ideology and Organization. Clarendon Press, Oxford. ISBN 0-19-827709-1.
Phillips, Melanie (2006). Londonistan: How Britain is Creating a Terror State Within. Encounter books. ISBN 1-59403-144-4.
Margoliouth, David Samuel (1922). "Pan-Islamism". Encyclopædia Britannica (İngilizce) (12. bas.).
Hume-Rothery kuralları

William Hume-Rothery'den sonra adlandırılan Hume-Rothery kuralları, bir elementin bir metal içinde çözünebileceği ve katı çözelti oluşturabileceği koşulları tanımlayan bir dizi kuraldır. Metal atomlarının birbiri içerisinde sınırsız katı çözelti oluşturabilmesi için iki kural kümesi mevcuttur; biri yer alan katı çözeltilere karşılık gelirken, diğeri ise arayer (interstisyel) katı çözeltilere karşılık gelmektedir.
Yer alan katı çözelti kuralları

Yer alan katı çözeltiler için, Hume-Rothery kuralları aşağıdaki gibidir:
Çözünen madde ve çözücü atomlarının atom yarıçapı farkı %15'ten fazla olmamalıdır: 
 \%{\mbox{ fark}}=\left({\frac {r_{cozunen}-r_{cozucu}}{r_{cozucu}}}\right)\times 100\%\leq 15\%.
Çözünen ve çözücünün kristal yapıları benzer olmalıdır.
Çözücü ve çözünen aynı değerde olduğunda tam çözünürlük oluşur.
Çözünen madde ve çözücü benzer elektronegatifliğe sahip olmalıdır. Elektronegatiflik farkı çok büyükse, metaller katı çözeltiler yerine metallerarası bileşik oluşturma eğilimindedir.
Arayer katı çözelti kuralları

Arayer katı çözeltiler için Hume-Rothery Kuralları şunlardır:
Çözünen atomlar, çözücü atomların yarıçapının %15'inden daha büyük olmayan bir yarıçapa sahip olmalıdır.
Çözünen madde ve çözücü benzer elektronegatifliğe sahip olmalıdır.
Çözünen ve çözücü geniş bir kompozisyon yelpazesi göstermelidirler.
Değerlik faktörü: iki öğe aynı değerliliğe sahip olmalıdır. Çözünen madde ve çözücü atomları arasındaki değerlik farkı ne kadar büyük olursa, çözünürlük o kadar düşük olur.
Anabolu Deniz Muharebesi

| g t 1768-1774 Osmanlı-Rus Savaşı |
| --- | --- |
 Kuzey ve Balkan Cephesi Hotin  Kamaniçe  Hantepesi  Kartal Ovası  Bender  İbrail  Yergöğü  Rusçuk  Silistre  Kozluca Kırım ve Kafkas Cephesi Kırım  Özi  Kerç Akdeniz ve Ege Cephesi Mora  Tripoliçe  Benefşe  Anabolu  Suluca  Toprakada  Çeşme  Limni  Midilli  Balyabadra  Bodrum-İstanköy  Bodrum 
Anabolu Deniz Muharebesi, 1768-1774 Osmanlı-Rus Savaşı'nda evre.
Mandalzade Hüsameddin Paşa komutasındaki Osmanlı donanması ile John Elphinstone komutasındaki Rus donanması arasında Mora'daki Anabolu açıklarında 28 Mayıs 1770 tarihinde meydana gelen küçük çaplı deniz muharebesinde Osmanlılar Cezayirli Gazi Hasan Paşa'nın çabasıyla kısmî üstünlük sağladı.
Muharebe

Osmanlı donanması ile Rus donanması arasında bir gün önceki Benefşe Deniz Muharebesi'nin ardından Mandalzade Hüsameddin Paşa Osmanlı gemilerini Anabolu'ya çekti ve gerekli onarımları yaptırdı.
Osmanlı donanmasını izleyen Rus donanması da 28 Mayıs 1770'te Anabolu açıklarına geldi ve muharebe düzeni aldı. Saat 15.00 civarında karşılıklı top ateşiyle başlayan muharebe üç saat sürdü ve Osmanlı donanmasının ön safında yer alan Cezayirli Gazi Hasan Paşa'nın kalyonundan açılan ateşle ağır yara alan (biri Saratov) iki Rus gemisi muharebe dışı kaldı ve diğer gemilerin yardımıyla çekildi. Ardından Rus donanması güneye (Benefşe'ye doğru) geri çekildi.
Muharebe sonrası

Rus donanması 2 Haziran'da Çuha civarında Mora'nın güneyindeki Amiral Spiridov komutasındaki diğer Rus gemileriyle birleşti ve 17 gemilik güce ulaştı.
Osmanlı donanması ise güneye çekilen Rus donanmasını takibini sürdürdü. İki donanma 4 Haziran 1770'te bu defa Suluca Deniz Muharebesi'nde karşı karşıya geldiler.
Vahtang Gomelauri

Vahtang Gomelauri
Vahtang Gomelauri (Gürcüce: ვახტანგ გომელაური; d. 24 Aralık 1975, Tiflis), Gürcü siyasetçidir. 25 Temmuz 2015'ten itibaren Gürcistan Devlet Güvenlik Servisi'nin başkanı olarak görev yaptı. 9 Eylül 2019'da, Giorgi Gaharia'nın yerine, Gürcü Rüyası partisinin hükükemtinin içişleri bakanlığına getirildi. Gürcistan'da 26 Ekim 2024'te yapılan ve Gürcistan Cumhurbaşkanı Salome Zurabişvili tarafından da sonuçları kabul edilmeyen seçimlerin ardından sokaklara çıkan protestoculara karşı aşırı şiddet kullanılmasına bağlı olarak Gomelauri, AB üyesi ülkeler Letonya, Litvanya ve Estonya tarafından yaptırıma tabi tutuldu. Ardından aynı nedenle Ukrayna'nın yaptırım uyguladığı Gürcü siyasetçiler arasında yer aldı. Protestoculara, gazetecilere ve politikacılara yönelik uygulanan acımasız şiddetin sorumlusu olarak Gomelauri Büyük Britanya ve ABD tarafından 19 Aralık 2024 tarihinde yaptırımlara tabi tutuldu.
Nâsırüddin Nusret Şah (Delhi sultanı)

Nâsırüddin Nusret Şah, Sultan Nâsırüddin II. Mahmud Şah döneminde Delhi Sultanlığı tahtında hak iddia eden birisiydi. Fath Han'ın oğluydu ve II. Mahmud Şah döneminde Mewat'tan Firuzabad'a gelerek tahtta hak iddia etti. Sultan Mahmud Şah sadece iki kaleyi (Eski Delhi ve Siri) kontrol ederken Nusret Şah, Doaba, Patiala, Panipat, Sonipat, Rohtak ve Jhajjar'ın bazı bölgelerini kontrol ediyordu.
Lapta

| Lapta Λάπηθος  (Yunanca) Lapta  (Türkçe) |
| --- | --- |
Belediye

 Lapta'nın Girne Kazası içerisindeki konumu
LaptaLapta'nın Kıbrıs'taki konumu
Koordinatlar: 35°20′38.79492″K 33°10′3.10066″D﻿ / ﻿35.3441097000°K 33.1675279611°D﻿ / 35.3441097000; 33.1675279611
Ülke:  Kıbrıs Cumhuriyeti (hukuken)   Kuzey Kıbrıs (fiilen)
Kaza   İlçe:  Girne Kazası  Girne İlçesi
İdare
 • Belediye Başkanı:  Fırat Ataser
Nüfus (2011)
 • Toplam: 7.839
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Posta Kodu: 7735 (hukuken) 99420 (fiilen)
Coğrafi Kodu (hukuken): 2222
Resmî site lapithos.org.cy (Kıbrıs Cumhuriyeti)  laptabelediyesi.com (Kuzey Kıbrıs)
Lapta (Yunanca: Λάπηθος, romanize: Lapithos), hukuken Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Girne Kazası'nda, fiilen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Girne İlçesi'nde yer alan bir kasabadır. 2006 için nüfus tahminleri 5.500'dir.[kaynak belirtilmeli] Bu kent Girne'nin batısında, Beşparmak Dağları'nın en yüksek tepesi olan Selvili Tepe'nin kuzeyinde, Girne-Güzelyurt yolu üzerinde yer almaktadır.
Kasaba bir turizm bölgesidir. Lapta bölgesinde restoranlar, süpermarketler, posta ofisi, barlar ve eğlence mekânları bulunmaktadır. Bölgede yaklaşık 1000 civarinda Alman ve İngiliz uyruklu nüfus yaşamaktadır.[kaynak belirtilmeli]
Lapta bölgesinde 12 ay turizm yapılmaktadır.[kaynak belirtilmeli] Dalgıçlık, yürüyüş turları, at gezi turları mevcuttur.
Sadece Kıbrıs'ta yetişen bir tür lale olan Medoş Lalesi'ni korumak adına her yıl mart ayında Medoş Lalesi Festivali düzenlenir.
Aşağı Sir

| Aşağı Sir |
| --- | --- |
Köy
Ülke:  İran
Şehristan: Bostanabad şehristanı
Eyalet: Doğu Azerbaycan Eyaleti 
Alan kodları: İran il alan kodları
Plaka kodları: İran il plaka kodları
Posta kodu: 0432
Aşağı Sir, İran'ın Doğu Azerbaycan Eyaleti'nin Bostanabad şehristanında köydür.
Coğrafya

Aşağı Sir köyü dağlık bir bölgede bulunur.
Nüfus

2006 nüfus sayımına göre nüfusu 51 aileden 191'di.
Dış baalantılar

| g t Bostanabad şehristanı |
| --- | --- | --- |
| Bahşlar | Bostanabad merkezî bahşı • Dikmetaş bahşı |  |
| Şehirler | Bostanabad, Dikmetaş |  |
| Kasabalar | Güney Ucançay • Kurugöl • Şibli • Batı Ucan • Batı Abbas • Doğu Abbas • Sehendabad • Doğu Ucan • Meydançay |  |
| Köyler | Saran • Hacaka • Nöhür • Aşağı Aykırçimen • Yukarı Aykırçimen • Akbulak • Ekinabad •İmamiye • Başsız Ucan • Üzümcü • Benövşederek •  Cedakaya • Hâfız • Hatunabad • Hoşginab • Taşatan • Zerrinkeba • Kaşkay • Dizenab • Zangibar • Seysan • Şingilava • Karababa • Kara Çimen • Kara kışe •  Kızılca • Keyişkurşak • Mollamahmud • Miyardan • Narın • Hilan • Pirlice • Kergan • Kuhalu • Gecin • Gilehin • Güllüce • Çinibulak • Yelekarşı • Abdar • Akdere • Elmalı • Haçik • Delikorukçu • Dehnab • Sarıgüney • Aşağı Sir • Yukarı Sir • Orta Sir • Kıblemescid • Karayen • Karaçay Hacıali • Aşağı Kalecik • Yukarı Kalecik • Mollakâsım • Mensurabad • Veregül • Gündoğdu • Alanak • Ereştenab • Esfengere • Anab • Eminabad • Eynedin • Terkedarı • Hayıramescid • Zinkeş • Aliabad • Kayısınab • Nocedehkuh • Herab • İranak • Semerhizan • Seydava • Şibli • Kızılcameydan • Metenek • Kendul • Kor • Kezbin • Gellehane • Yusufabad • Dereçe • Dibekli • Surhe • Surhe Sarıhalil • Sultangeh • Şeyhbeyli • Şirvanedeh • Tabaklı • Aligav • Karabulak • Karaçay Nakşı • Kızıl Ahmet • Kıpçak • Nosale • Kormolla • Günbed • Yengice • Yengice • Yukarı Çermhoran • Aşağı Çermhoran • Tazakent • Pirsultan • Pustukan • Behcetabad • Başkent • Elhalaç • Ahmetabad • Akçaköhül Recepanlı • Atbatan • Enercan • Akacan • Kozlu • Nevşehir • Kırankaya • Sadi • Güllücesaid • Gülkâsım • Çerzehun • Yukarı Kale |  |
Aşağı Oruzman

| Aşağı Oruzman ქვემო ოროზმანი |
| --- | --- |
köy
Aşağı Oruzman
Koordinatlar: 41°18′17″K 44°11′44″D﻿ / ﻿41.30472°K 44.19556°D﻿ / 41.30472; 44.19556
Ülkeler listesi:  Gürcistan
Bölge: Dmanisi
Rakım: 1220 m
Nüfus (2014)
 • Toplam: 624
Zaman dilimi
Gürcistan: +4
Aşağı Oruzman (Gürcüce: ქვემო ოროზმანი, romanize: kvemo orozmani, Rusça: Квемо-Орозмани, romanize: Kvemo-Orozmani, Azerice: Aşağı Oruzman) Gürcistan Cumhuriyeti'nin Kvemo-Kartli bölgesinde Dmanis (Başkeçid) Belediyesinin kırsal idari birimine bağlı, etnik olarak Türk nüfusa sahip yerleşim birimidir. Gürcistan'ın güneydoğu kesiminde, tarihi Borçalı bölgesinde yer almaktadır.
Etimoloji

Eski yıllarda Yukarı ve Aşağı Oruzman Köyleri tek bir köy iken daha sonra nüfus artışı nedeniyle iki ayrı yerleşim yeri oluşmuştur. Köyün etnik yapısı hakkında Yukarı Oruzman sayfasına bakınız.
Coğrafya

Dmanis (Başkeçid) şehrinin 4 km güneyinde, deniz seviyesinden 1220 m yükseklikte Maşaver Nehri'nin sağ kıyısında yeralmaktadır.
Nüfus

Gürcistan Devlet İstatistik Komitesi'ne göre 2014 yılı resmi nüfus sayımında Aşağı Oruzman köyünün nüfusu 624 kişi olarak kayıtlara geçmiştir.
Ekonomi

Nüfus ağırlıklı olarak koyun yetiştiriciliği, sığır yetiştiriciliği ve sebze yetiştiriciliği ile uğraşmaktadır.
Osman Coşgül

| Madalyalar>   Türkiye adına.Erkekler Atletizm.Akdeniz Oyunları |
| --- | --- | --- |
| Gümüş | 1955 Barselona | 5.000 m |
Balkan Atletizm Şampiyonası
| Altın | 1953 Atina | 10.000 m |
| Gümüş | 1953 Atina | 5.000 m |
| Bronz | 1954 Belgrad | 3.000 m engelli |
| Altın | 1955 İstanbul | 10.000 m |
| Gümüş | 1955 İstanbul | 5.000 m |
| Gümüş | 1956 Belgrad | Maraton |
Dünya Ordulararası Atletizm Şampiyonası
| Altın | 1949 Bordeaux | 1.500 m |
| Altın | 1949 Bordeaux | 5.000 m |
| Altın | 1950 Nantes | 3.000 m engelli |
| Altın | 1950 Nantes | 5.000 m |
| Altın | 1951 Roma | 5.000 m |
Osman Coşgül (1 Temmuz 1928-8 Ekim 2001), Balkan ve Dünya Ordulararası şampiyonu Türk atlet.