stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tobii Technology

| --- | --- |

Endüstri: yüksek teknoloji
Kuruluş: 2001
Kurucu: John Elvesjö, Mårten Skogö, Henrik Eskilsson
Genel merkezi: Stokholm, İsveç
Hizmet alanları: Dünya geneli
Gelir:  SEK 621 milyon veya US$90 milyon (2019)
Alt kuruluş(lar): Tobii Technology Inc Tobii Dynavox LLC Tobii Technology GmbH Tobii Technology Norge Tobii Technology Ltd Tobii Electronics Technology Suzhou Co,. Ltd
Çalışan sayısı: 600 (2020)
Web sitesi: Resmi site
Tobii göz takibi ürünü
Tobii Technology AB İsveçli bir bilişsel bilim ve yüksek teknoloji firmasıdır. Destekleyici ve alternatif iletişim, göz kontrolü ve göz takibi için ürünler geliştirir ve satar. John Elvesjo, Mårten Skogö ve Henrik Eskilsson şirketi 2001 yılında kurdular.
Tobii ürünleri doğrudan, dünya çapındaki satıcılar ve iş ortakları aracılığıyla satılmaktadır. Mayıs 2014 yılında Pittsburgh merkezli DynaVox uygulama şirketi Tobii tarafından satın alındı.
Tokyo Binicilik Parkı

| Tokyo Binicilik Parkı 馬事公苑 |
| --- | --- |


Yer: Tokyo, Japonya
Koordinatlar: 35°38′13″K 139°38′02″D﻿ / ﻿35.63694°K 139.63389°D﻿ / 35.63694; 139.63389
Açılış: 1940
Sahibi: Japonya Yarış Federasyonu
Kapasite: 9.300


Tokyo Binicilik Parkı (Japonca: 馬事公苑, romanize: Bajikōen), Japonya'nın başkenti Tokyo'da bulunan bir binicilik parkıdır. Park, Setagaya semtinde yer almaktadır ve 9.300 kişi kapasiteye sahiptir. Japonya Yarış Federasyonu'na aittir ve tüm yıl boyunca 'At Parkı' olarak bilinen halka açık bir parktır.
1940 yılında Olimpiyatlar için inşa edilmiş, ancak oyunların iptal edilmesinden sonra binicilik etkinliklerinin tanıtımı için ve ayrıca müstakbel jokeylerin eğitimi için kullanılmıştır. Park, 1964 Yaz Olimpiyatları'nda ve daha sonra 2020 Yaz Olimpiyatları ve 2020 Yaz Paralimpik Oyunları'nda binicilik yarışmalarına ev sahipliği yaptı.
Tokujin Yoshioka

| Tokujin Yoshioka 吉岡徳仁 |
| --- | --- |
Tokujin Yoshioka
Doğum: 20 Ocak 1967 (58 yaşında) Saga, Japonya
Milliyet: Japon
Meslek: Tasarımcı, sanatçı

Tokujin Yoshioka (Japonca: 吉岡徳仁, romanize: Yoshioka Tokujin; d. 20 Ocak 1967 Saga, Japonya), Japon tasarımcı ve sanatçı. Tasarım, mimarlık ve çağdaş sanat alanlarında faaliyet göstermekte olup, ışık ve doğayı konu alan çalışmalarıyla uluslararası üne sahiptir.
Çalışmalarının çoğu, New York'taki Modern Sanatlar Müzesi, Paris'teki Pompidou Merkezi ve Londra'daki Victoria ve Albert Müzesi gibi dünya çapındaki müzelerde kalıcı koleksiyonların bir parçası olarak seçildi.
Yoshioka, birçok uluslararası tasarım ödülü kazandı. 2007'de Newsweek dergisi tarafından Dünyanın En Saygın 100 Japonundan biri olarak gösterildi.
Napolyon'un Rusya seferi
Arka plan

Napolyon İmparatorluğu 1810-11 yıllarında zirvesinde gözükse de, aslında 1806-09 yıllarına göre gerileme yaşamıştı. Batı ve Orta Avrupa'nın çoğunluğu doğrudan veya protektoralar, müttefikler ve Fransa'yı avantajlı pozisyona yerleştiren antlaşmalar aracılığıyla Fransa'nın kontrolü altında bulunmaktaydı. Bununla beraber Napolyon ordusunu İspanya ve Portekiz'de uzun ve masraflı Yarımada Savaşı'na sürüklemiş, böylece Fransa'nın ekonomisi, halkın orduya desteği ve ordunun morali kayda değer derecede zarar görmüştü. Napolyon da geçmiş yıllardaki fiziksel ve zihinsel sağlığa sahip değildi. Aşırı kilolu ve çeşitli hastalıklara yatkın hâle gelmişti. Yine de İspanya'daki yaşanan sorunlara rağmen, İspanya'ya gönderilen Britanya güçleri dışında Avrupa'da Napolyon'a karşı harekete geçebilecek pozisyonda herhangi bir güç yoktu.
1809 yılında imzalanan ve Avusturya-Fransa savaşını sonlandıran Schönbrunn Antlaşması, Batı Galiçya'yı Avusturya'dan alıp Varşova Büyük Dükalığı'na verdi. Rusya bunun çıkarlarına ters düştüğünü ve Batı Galiçya'nın Rusya'nın işgali için başlangıç noktası olarak kullanılabileceğini düşünüyordu. 1811 yılında Rus subayları Varşova ve Danzig'e Rus saldırılarını içerecek bir hücum planı yaptı.
İşgal > Neman Nehri'nin geçilmesi

İşgal 24 Haziran 1812 günü başladı. Napolyon harekâta başlamadan önce Sankt-Peterburg'a son bir barış teklifi gönderdi. Cevap almaması üzerine Rus kontrolü altındaki Polonya topraklarının işgal edilmesi emrini verdi. Rus birlikleri başlarda az direnç gösterdi, Fransız birlikleri hızlıca ilerledi. Fransa'nın 449.000 asker ve 1.146 toptan oluşan birliklerine karşılık Rusya'nın elinde 153.000 Rus, 15.000 Kazak ve 938 toptan oluşan bir ordu vardı. Fransız birlikleri Kaunas'a odaklandı, yaklaşık 120.000 asker bu noktada Napolyon'un denetiminde nehri geçti. Geçişlerin tam konumu, üç seyyar köprünün inşa edildiği Alexioten bölgesiydi. Köprülerin inşa edileceği yerleri Napolyon, ordusundan önce bizzat geçmişti. Çadırda konaklayan Napolyon, ordusunun geçişini izledi ve denetledi. Litvanya'nın bu bölgesinde yollar sık ormanlardan geçen toprak patikalardan ibaretti. İkmal hatları birliklerin cebri yürüyüşüne yetişemiyordu, arkadan gelen askerler en fazla yokluğa maruz kaldı.
İşgal > Moskova'ya yürüyüş

Rus ordularının komutanı Barclay, Bagration'un ısrarına rağmen savaşmayı reddetti. Defalarca güçlü bir savunma ortaya koyabileceği şekilde yerleşmeye çalışsa da her defasında hızlıca ilerleyen Fransız birlikleri hazırlıklar tamamlamadan geri çekilmeye zorladı. Fransız ordusu ilerledikçe, Rus ordusunun yakıp yıkma politikasının kötüleştirdiği ciddi erzak sorunları baş gösterdi. Yakıp yıkma politikası Karl Ludwig von Phull tarafından önerilmişti.
Barclay'in üstünde artan savaşma baskısına rağmen savaşmayı reddetmesi, Rus asilzadelerce inatçı bir komutan olarak görülmesine yol açtı. Bunun üzerine Barclay görevden alınarak yerine Mihail İllarionoviç Kutuzov getirildi. Bununla beraber Kutuzov halefinin stratejisini devam ettirerek az sayıda savunmada kaldığı çarpışma dışında ordusunu muharebeye sürüklemedi. Rus ordusu Rusya'nın içlerine çekilmeye devam etti. Smolensk Muharebesi'nde 16-18 Ağustos tarihlerinde aldığı yenilginin ardından doğuya çekilmeye devam etti. Savaşmadan Moskova'yı teslim etme niyeti olmayan Kutuzov Borodino'da savunma pozisyonu aldı.
Borodino Muharebesi

Ana madde: Borodino Muharebesi
Borodino Muharebesi (Rusça: Бородинская битва, Borodinskaya bitva; Fransızca: Bataille de la Moskowa) 7 Eylül 1812 günü gerçekleşti. Rusya seferinin en büyük ve en kanlı muharebesiydi; 250.000'den fazla asker savaşa dahil oldu, 70.000'den fazlası öldü veya yaralandı. Napolyon komutasındaki Büyük Ordu Kutuzov komutasındaki Rus ordusuna saldırıp savaş alanını ele geçirse de Rus ordusunu yok etmeyi başaramadı. Napolyon'un askerlerinin üçte biri öldü veya yaralandı. Rus ordusunun kaybı daha fazla olsa da savaşın Rus topraklarında yer alması ve Rus nüfusunun büyüklüğü nedeniyle bu kayıpların yeri doldurulabildi.
Muharebenin sonunda pozisyonlarını terk eden Rus birlikleri direnç göstermeye devam etti.
Moskova'nın ele geçirilmesi

Ana madde: Moskova Yangını (1812)
14 Eylül 1812'de birlikleriyle Moskova'ya giren Napolyon, şehirde heyet tarafından karşılanmayınca şaşkınlığa uğradı. Geleneksel olarak, zafer kazanan bir general şehrin kapısında şehri yönetenlerce karşılanır; bu yöneticiler şehrin anahtarlarını generale sunarak halkı ve halkın mal varlığını güvence altına almaya çalışırlardı. Kimse tarafından karşılanmayınca Napolyon işgalle ilgili düzenlemelerin yapılabilmesi için muhatap bulmak üzere şehri arattı. Muhatap bulunamayınca Rus yönetiminin şehri kayıtsız şartsız bıraktığı anlaşıldı. Normalde bir şehir teslim olduğunda şehrin yöneticileri askerlerin konaklaması ve beslenmesini karşılamak zorunda kalırdı. Bu durumda her askerin ihtiyacını kendisinin karşılaması gerekti. Napolyon bu sırada geleneğin bozulmasından dolayı hayal kırıklığına uğramıştı. Hele de tarihsel olarak böylesine önemli bir şehri ele geçirmişken geleneksel bir zaferin elinden alındığını hissediyordu. Bunun üzerine vali Fyodor Rostopçin, şehir boşaltılmadan tüm erzağı şehirden çıkarmış, hapisteki mahkûmları serbest bırakmıştı.
Fransız işgalinin ilk gecesi çarşıda yangın çıktı. Fransızların elinde yangınla mücadele edecek hortum, tulumba veya idari imkân yoktu. Gecenin ilerleyen saatlerinde dış mahallelerde de yangınlar çıktı; bu yangınların kısmen askerlerin dikkatsizliğinden kaynaklandığı düşünüldü. Askerler yer yer yağmalamaya başlayınca nizamı korumak adına askerî bir hükûmet tesis edildi. Ertesi gece yangınlar şehri sardı; şehrin kuzeyinde yangınlar çıktı, bu yangınlar ilerleyen günlerde yayılıp birleşti. Rostopçin arkasında şehri küle çevirmekle görevli küçük bir polis birliği bırakmıştı. Evler alev alan materyallerle döşenmiş, yangın tulumbaları parçalara ayrılmış, alevleri tutuşturmak için şehre fitiller serpiştirilmişti. Fransız yetkilileri ellerindeki her imkânı seferber etse de tahminî olarak şehrin beşte dördü yandı.
Dönemin klasik savaş kuralları doğrultusunda ülkenin manevi başkenti olan Moskova'yı hedefleyen Napolyon, Çar Aleksandr'ın Poklonnaya Tepesi'nde teslim olmasını beklemekteydi; ancak Rus yönetimi teslim olmayı düşünmüyordu.
Fransa'nın geri çekilmesi ve kayıplar

Napolyon bu noktada başıboş kalan askerleriyle yanıp yıkılmış bir şehrin küllerinde beklemekteydi. Rusların teslim olabileceğine dair herhangi bir işaret yoktu; erzaklar kullanım ve Rus yıpratma operasyonları nedeniyle azalmaktaydı. Bu durumda tek seçeneği Moskova'dan çekilmekti. 1812 yılının ekim ayının ortalarında uzun çekilme yürüyüşü başladı. Maloyaroslavets Muharebesi sonucunda Kutuzov Fransız ordusunu erzağı iki ordu tarafından da tüketilmiş, daha önce üzerinden geldikleri Smolensk yolunu kullanmaya zorladı. Bu yaklaşım genelde yakıp yıkma taktiğine örnek olarak gösterilir. Güney rotasını askerî olarak kapatarak Fransızların başka bir yoldan dönmesini engelleyen Kutuzov, Fransız kafilesinin en zayıf noktalarına partizan birliklerini saldırttı. Çekilmekte olan Fransız kafilesi ayrı parçalara bölündüğünde de Kazak süvarileri yalnız kalan birliklere saldırdı.
Ordunun ikmali imkânsız hâle geldi. Atlar yem veya ot bulunamaması nedeniyle zayıfladı; tamamına yakını ya açlıktan öldü ya da aç askerler tarafından öldürüldü. Atlar ölünce süvari yayan gitmek zorunda kaldı, toplar ve arabalar terk edildi. Kaybedilen çoğu topun yerine 1813'te yenisi koyulsa da arabaların ve eğitimli atların kaybı seferin kalanı boyunca Napolyon'un ordusunun gücünü azalttı. Açlık ve hastalık üzerine çok sayıda asker firar etmeye başladı. Çok sayıda firari Rus köylülerce esir alındı veya öldürüldü. Vyazma, Polotsk ve Krasnıy'da Büyük Ordu yenilgilere uğradı. Berezina Nehri'nin geçilmesi sırasındaki muharebede iki Rus ordusu seyyar köprüler aracılığıyla kaçmaya çalışan Fransız ordusuna ağır zayiat verdi.
Kasım 1812'de Napolyon, Fransız generali Claude François de Malet'nin Fransa'da darbe girişiminde bulunduğunu öğrendi. 5 Aralık'ta ordusunu terk edip atlı kızakla Fransa'ya döndü, komutayı Mareşal Joachim Murat'ya bıraktı. Murat da birkaç hafta içinde elinde bulundurduğu Napoli Krallığı'nı korumak üzere ayrıldı, komuta Napolyon'un eskiden üvey oğlu olan Eugène de Beauharnais'ye geçti.
İlerleyen haftalarda gitgide daha da küçülen Büyük Ordu, 14 Aralık 1812'de Rus topraklarını terk etti. Toplamda 380.000'den fazla Fransız askeri hayatını kaybetmişti.
Prusya birliklerinin çoğu Prusya'yla Rusya arasında ateşkesi sağlayan Tauroggen Sözleşmesi sayesinde hayatta kaldı. Karl Philipp komutasındaki Avusturya birliğinin neredeyse tamamı çekilmeyi başarıyla tamamladı. Rus yönetimi, ellerindeki Alman esir ve firarilerden Rus-Alman Lejyonunu kurdu.
1812'de Fransa İmparatorluğu
En sol kanatta yer alan Rus ordusunun komutanı Kutuzov, Moskova'nın Napolyon'a bırakılmasına karar verilen toplantıda generalleriyle konuşurken
Borodino'da Napolyon ve subayları
Pyotr Bagration Borodino Muharebesi'nde yaralı hâlde emir verirken
Moskova'da yangının yok ettiği bölgeler bu haritada kırmızı renkle gösterilmiştir.
Rusya'dan çekilen Napolyon'u resmeden tablo.
Charles Joseph Minard'ın grafiği, Büyük Ordu'nun Moskova'ya yürürken ve geri dönüşte gittikçe azalan büyüklüğünü gösteriyor. Alttaki grafik yol boyunca sıcaklıkları gösteriyor
MV Savarona

| --- | --- |

Tarihçe
ABD
Adı:  MV Savarona
Sahibi:  Emily Roebling Cadwallader
İnşa eden:  Blohm & Voss Hamburg, Almanya
Yard numarası:  490
Denize indirilişi:  28 Şubat 1931
Bitirilişi:  Mart 1931
Hizmet:  1931-1938
Akıbet:  Türkiye Cumhuriyeti'ne satıldı.
Tarihçe
Türkiye
Adı:  MV Savarona
Sahibi:  Türkiye Cumhuriyeti
Bitirilişi:  Yeniden onarıldı (1989-1992, 2013-2014).
Hizmet:  1938-1979, 1992-2013, 2013-
Akıbet:  Türkiye Cumhuriyeti, kiralık bulunduğu iş insanı Kahraman Sadıkoğlu'ndan devraldı.
Statü:  Türkiye Cumhuriyeti protokol yatı
Genel karakteristik
Tonaj:  4,646 GT (gros tonaj)
Uzunluk:  408 ft (124 m) su yüzeyi   446 ft (136 m) - arka kısım
Genişlik:  53 ft (16 m)
Yükseklik:  52 ft (16 m)
Su çekimi:  20 ft (6,1 m)
Kurulu güç:  2 × 3.600 hp (2,7 MW) dizel
Hız:  15,5 knot (28,7 km/sa) seyir   18 knot (33 km/sa) maksimum
Kapasite:  34
Mürettebat:  44
MV Savarona, 28 Mart 1931'de Hamburg'da denize indiğinde dünyanın en büyük yatı olan, 23 Şubat 1938'de yedi yaşındayken Türk Hükûmeti tarafından satın alınarak devrin cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk'e hediye edilmiş yat.
Günümüzde de dünyanın en büyük yatlarından birisidir. Türkiye'nin Ertuğrul yatı'ndan sonraki Cumhurbaşkanlığı yatıdır. Atatürk; ölümünden önce gemide elli gün vakit geçirmiş, bu süre boyunca yatta kabine toplantıları düzenlemiş, önemli konuklar ağırlamıştır.
Yatın sahibi Türkiye Cumhuriyeti Devleti'dir. 1989 yılında hurdaya çıkarılan, gelen tepkilerden sonra bir iş adamına kiralanan yat, 2013 yılında  Kültür ve Turizm Bakanlığı bünyesine alınmış, 2019'da Deniz Kuvvetleri Komutanlığı'na devredilmiştir.
Tarihi > İnşa edilmesi

Büyük servet sahibi ABD'li bir hanım olan Emily Roebling Cadwallader için tasarlanan gemi, adını Hint Okyanusu'nda yaşadığı iddia edilen "Sava" adlı efsanevi Afrika kuğusundan alır.   Bayan Cadwalader'in genç kızlık adı olan "Rona" ile "Sava" adının birleşmesinden "Savarona" adı ortaya çıkmıştır.  Alman gemi inşaat ve mühendislik şirket  Blohm & Voss tarafından Hamburg'da inşa edilmiştir. Omurgası 29 Temmuz 1930 günü törenle kızağa konmuş ve tekne 28 Şubat 1931 günü tamamlanmıştır.
Savarona, 124.3 metre gövde uzunluğuyla dünyanın en büyük yatıydı. İç tasarımı Donald Starkey Designs, dış tasarımı Cox & Stevens, deniz mühendisliği ise Cox & Stevens ve Diana Yacht Design B.V. tarafından yapıldı. Geminin toplam maliyeti 4 milyon $ (Ağustos 2021 eşdeğeri 70.7 milyon $) idi.
Antikaya çok meraklı olan Cadwallader ve eşi, Fransa Kralı XVI. Louis'ye ait bir çift karyola satın alarak yata koydurmuştu, yatın baş tarafındaki yemek salonu da tamamen Fransız Kralı XV. Louis’e ait orijinal bir salondu. Diğer mobilyaları  mutfak takımları da o dönemin ihtişamını yansıtacak değerdeydi.
Panama bandırası çektikleri yatla bir süre dünyayı dolaşan Bayan Cadwalader ve eşi, ağır vergiler nedeniyle Savarona'yı ülkelerine götüremeyince Almanya'da bir limana çektiler. 5 yıl denize açılmadan limanda bekledikten sonra Şubat 1937'de satışa çıkarıldı; İngiltere ve Almanya limanlarında alıcı bekledi.
Tarihi > Türk hükûmeti tarafından satın alınıp Türkiye'ye getirilmesi

Dünyanın en büyük yatı Savarona, 23 Şubat 1938'de Türk hükûmeti tarafından 1.2 milyon $ (Ağustos 2021 eşdeğeri 23.4 milyon $) karşılığında satın alındı  ve o sırada sağlığı kötüleşmekte olan Mustafa Kemal Atatürk'e hediye edildi. Amerikan bandıralı gemiyi Berlin'den Dr. Ftzer adlı bir kişi de satın almak istemiş; satın alma süreci ABD-Türkiye-Almanya arasında bir diplomatik faaliyete neden olmuştur.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Yat niçin alınmıştır? Ertuğrul Yatı vazife göremeyecek bir vaziyette idi ve sefer emniyeti içinde bulunmadığı da salahiyetli kimseler tarafından katiyetle söyleniliyordu. Atatürk hasta idi, son demlerini yaşadığı mütahassısları tarafından hissolunmakta idi ve nihayet, gizli, gizli kulaktan kulağa vehim bir durum karşısında olduğumuz ifade olunuyordu. Bu zat, Atatürk hayatını ancak deniz havası almakla kurtaracağını mümkün görmekte ve öyle zannetmekte idi. İşte böyle bir zamanda Savarona yatının alınması bütün Meclis’ce ve benim kabinemce karar altına alınmıştı. Ben bu vazifeyi yaptığımdan dolayı ancak manevi zevk duymaktayım. | ” |
— Celal Bayar TBMM Tutanak Dergisi 24. Birleşim 27.12.1947
Yat, Türkiye'den Birleşik Krallık'a giden bir  heyet tarafından 24 Mart 1938'de düzenlenen bir törenle teslim alındı.  Southampton Limanı'nda düzenlenen bayrak çekme törenine İngiliz bahriyesinden amiral ve komutanlar, şehrin ileri gelenlerinden birçok kimse katıldı. Törende Türk bayrağı, Londra Büyükelçisi Ali Fethi Okyar tarafından çekildi.
Savarona, teslim alındıktan sonra Almanya'ya götürüldü; imal edildiği tersanede iki aylık bir bakım gördü. Ertuğrul Yatı Süvarisi Said Özege idaresindeki 45 kişilik mürettebat ile Türkiye'ye getirildi. 1 Haziran 1938'de Türkiye'ye vardı.
Tarihi > Atatürk'ün yatta geçirdiği günler

Savarona İstanbul'a vardığında Atatürk yatı görmeye Başvekil Celâl Bayar, Cumhurbaşkanlığı Başkâtibi Hasan Rıza Soyak, Başyaveri Celâl Tolgay, Kılıç Ali, yakınlarından Cevat Abbas, Salih Bozok, İstanbul Valisi ve Belediye Başkanı Muhittin Üstündağ birlikte geldi. Yatı çok beğendi ki 54 gün karaya çıkmadan Savarona'da kaldı.
Bu süre içinde Atatürk yatta, Romanya Kralı Carol da dahil olmak üzere önemli konuklar ağırladı; Bakanlar Kurulu ile toplantılar yaptı. Yaptığı son Bakanlar Kurulu toplantısı, 9 Temmuz 1938 günü Savarona'da yaptığı, ana konusu Hatay sorunu olan 3,5 saatlik toplantı oldu.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Bir çocuk oyuncağını bekler gibi bu yatı beklemiştim. Mezarım mı olacak bu tekne benim? | ” |
— Mustafa Kemal Atatürk
Sağlık durumunun ağırlaşması üzerine Atatürk, 24 Temmuz gece yarısında Acar motoru ile yattan alınarak Dolmabahçe Sarayı'na nakledildi. 10 Kasım 1938'de öldü. Savarona, Atatürk'ün cenazesini İstanbul'dan İzmit'e taşıyan filoda da yer aldı. Cenazeyi taşıyan Yavuz zırhlısının ardında farklı ülkelerden gelen savaş gemileriyle birlikte Atatürk'ü uğurladı.
Tarihi > 1938-1979

Savarona, İsmet İnönü'nün cumhurbaşkanlığı döneminde de Cumhurbaşkanlığı yatı olarak korundu. Hava saldırısına uğramaması için II. Dünya Savaşı boyunca İstanbul Boğazı'nda Kanlıca Koyu'nda demirli kaldı.
1946 seçimlerinden sonra Savarona politik tartışmalara konu oldu. 27 Aralık 1947'de Türkiye Büyük Millet Meclisinde  Savorana'nın durumu tartışıldı ve satılması talep edildi. Tamir ettirilip hastane ya da okul gemisi olarak kullanılıp kullanılamayacağının araştırılmasına karar verildi. Satılması talebi daha sonraki yıllarda da Mecliste gündeme geldi. Basın, satılmasına tepki gösterdi ve satış gerçekleşmedi.
1950'de Demokrat Parti iktidara gelmesinden sonra  Savarona, Mısırlı zenginlere kiraya verildi; ancak Atatürk'ün yadigarı olan yatta ölçüsüz eğlenceler düzenlenmesi tepkilere neden oldu. Celal Bayar'ın isteğiyle 1951 yılında okul gemisi olarak kullanılmak üzere Deniz Kuvvetleri Komutanlığı'na devredildi.1951'de Güneş Dil adıyla eğitim gemisine çevrildi. 65 öğrenciyle Hindistan'ın Bombay şehrini ziyareti sırasında büyük ilgi ile karşılandı.
Yatta, yabancı devlet yetkilileri ağırlanmaya devam edildi. İran Şahı Rıza ve Şahbânu Süreyya 1956'da Savarona'da kaldı. Yunan Kralı Paulus, Irak Meliki II. Faysal bu yatta ağırlanan en tanınmış isimlerdendir.
Türkiye'nin üçüncü cumhurbaşkanı Celâl Bayar, Hazine adına 1954'teki Yugoslavya, 1955'teki Pakistan resmî ziyaretlerini bu gemiyle yaptı.
Tarihi > Yangın

Gemi, 3 Ekim 1979'da Heybeliada'da demirliyken makine dairesinde çıkan yangın sonucu büyük hasar aldı. 24 saat süren yangının ardından gemiden geriye sadece teknesi kaldı. Tüm salon ve kamaraları değerli eşyasıyla beraber kül oldu. Atatürk'e ait eşyaların bazısı denize atılarak kurtarılabildi.  Yangının sebebi anlaşılamadı.
Gölcük Tersanesi'nde 6 ay boyunca onarıldı ve tekrar eğitim gemisi olarak hizmet vermeye başladı, ancak 27 Temmuz 1986'da Deniz Kuvvetleri Komutanlığı envanterinden çıkarıldı. Yangından kurtarılan bazı eşyaları 1986'da İstanbul Deniz Müzesi'ne devredildi.
Tarihi > Hurdaya çıkarılması ve kiralanması

1989 yılında gemi hurdaya çıkartıldı. Bu haberin basında yer alması sonrasında Savarona, 49 yıllığına Türk iş insanı ve armatör Kahraman Sadıkoğlu tarafından kiralandı. Sadıkoğlu'nun firması, Tuzla tersanesinde üç yıllık onarım sürecinde 45 milyon dolarlık harcama ile gemiyi tamamen yeniledi. Orijinal buhar türbini motorları sökülerek, yerine modern Caterpillar dizel motorlar takıldı. Yenilenen gemi, turizm amacıyla kullanıldı. Kışlarını İstanbul'da; yazlarını ise Cote d ’Azur'da geçirdi. Atatürk'e ait oda müze olarak, aslına uygun biçimde muhafaza edildi.
Savarona, 2010 yılında Antalya'da düzenlenen bir fuhuş baskını ile gündeme geldi ve fuhuş çetelerine kiralandığı anlaşıldı.  25 yıl boyunca yatı işleten Sadıkoğlu'nun sözleşmesi 2013'te iptal edildi ve Savarona, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından  devralındı.
Tarihi > Kültür ve Turizm Bakanlığı

Devlet büyüklerinin Türkiye'de ve yabancı ülkelerde gerçekleştireceği toplantı ve görüşmelerde prestij amaçlı olarak değerlendirilmek üzere bakım ve restorasyonu yapıldı. 10 ay süren restorasyon ve bakımın ardından yapılan tecrübe seferinden  sonra. İstanbul Kuruçeşme Limanı'nda demirlendi.
Devrin cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’a tahsis edilen yatta, cumhurbaşkanı Erdoğan İstanbul’daki bazı uluslararası kabullerini yaptı. Yenilemenin ardından yatta ilk resmî resepsiyon, Mart 2015'te Bosna Hersek Cumhurbaşkanlığı Konseyi Üyesi Bakir İzzetbegoviç'in ağırlanması oldu.
Tarihi > Deniz Kuvvetleri Komutanlığı

2019'da Savarona, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından Deniz Kuvvetleri Komutanlığına devredildi ve Pendik’teki İstanbul Tersane Komutanlığına getirildi.
Donanımlar

Savarona'nın donanımları arasında yüzme havuzu, Türk hamamı, orijinal tasarımından beri korunan 86 metrelik altın işlemeli büyük merdivenler, sinema salonu ve Atatürk'ün şahsi eşyalarının yer aldığı kütüphane bulunmaktadır.
Atatürk'ün 55 gününü geçirdiği odasında Selanik'te kullandığı belirtilen ahşap karyolası ve yatağı bulunur. Üzerinde "MKA "yazılı sigarası ile mendili, eldiveni, fotoğrafları, Atatürk'ün el yazısının yer aldığı tabloyla Cumhurbaşkanlığı forsu, bardakları ve bastonu odada sergilenmektedir. Savarona'ya ait o dönemden kalma tek belge olan kroki, geminin güvertesine çıkış noktasındadır.
Özellikler

Kaynak
Uzunluk: 1949: 349,5 ft (106,5 m) su hattı - 408,5 ft (124,5 m) toplam; 2010: 408 ft (124 m) su hattı - 446 ft (136 m) pupadan burun direğine
Genişlik: 1949 ve 2010: 53 ft.
Su çekimi: 1949: 20'6" ortalama; 2010: 20 ft.
Tonaj: 1949: 5,710 ton; 2010: 4,646 gross ton
Motorlar: 1949: 6 oranlanmış türbin, 2 şaft, 10,750 h.p.; 1993: 2 × 3,600 h.p. Caterpillar 3608 dizel motoru
Kazanlar: 1949: 4 su tüplü, 400 lb. çalışma basınçlı, fuel oil kazanı
Hız: 1949: 18 knot (tasarımda 21); 2010: 15.5 knot seyir, 18 knot maksimum
Menzil: 1949: 15 knot ile 9,000 mil
Mürettebat: 1949: 79; 2010: 44
Odalar: 2010: 17 duble suit
Silahlar: 1949: 2 3-pdr. deniz topu
Savarona hakkında yayınlar

1939 yılında İkdam gazetesinde "Atatürk’ün Savarona'daki 56 Günü" başlıklı bir yazı dizisi yayımlandı. Rahmi Yağız tarafından hazırlandığı düşünülen bu yazı dizisi gazeteci Sinan Onuş tarafından 2022'de kitap olarak yayımlandı.
Savarona yatının satın alma süreci, yazar Rıfat Bali tarafından "Savarona: Atatürk'e Son Armağan" (2010) adıyla kitaplaştırıldı.
Savarona, Kuruçeşme'de (Şubat 2013)
NGC 404

NGC 404, Andromeda takımyıldızı yönünde bulunan küçük bir merceksi gökada. William Herschel tarafından 13 Eylül 1784 tarihinde keşfedilmiştir. Amatör teleskoplarla β Andromedae Miraç yıldızı yakınında gözlemlenebilir.
Gökada yaklaşık olarak 10,300,000 ışık yılı uzaklıktadır, Yerel Grup'un çok az dışındadır ve kütleçekim etkisi altında değildir.
LINER yayılımı

NGC 404, düşük iyonize atomların tayf çizgisinde yayıldığı tipik bir LINER türüdür.