stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Stefano Sturaro
Kariyeri > Genoa

Sanremo'da doğan Sturaro, ilk kez bölgesel takımı Sanremese'de oynadıktan sonra 2008'de Genoa'nın altyapı takımına geçti. Burada 4 yıl amatör olarak oynadıktan sonra A takıma yükselmeyi başardı. 23 Temmuz 2012'de Serie B takımlarından Modena'ya kiralık olarak gönderildi.
Kariyeri > Juventus

1 Temmuz 2014'te, Sturaro Juventus takımı ile beş yıl sözleşme imzalamıştır. Genoa takımından 5.5 milyon € karşılığında bonservisi alınmıştır. Sturaro son olarak çıktığı en önemli maçı 2015 UEFA Şampiyonlar Ligi finalidir.
Başarıları > Kulüp

Serie A: 2014-2015
Coppa Italia: 2014-2015
2015 UEFA Şampiyonlar Ligi finalisti
Ahmet Akyol

| Ahmet Akyol |
| --- | --- |
Doğum: 3 Mayıs 1954 (70 yaşında)
Milliyet:  Türkiye
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1972-günümüz

Ahmet Akyol (d. 3 Mayıs 1954, Trabzon), Türk oyuncu.
1976'da Fatih Eğitim Enstitüsü'nü bitirdi.1987'de İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Tarih Bölümü'nde lisans eğitimini tamamladı. Öğrencilik yıllarında bir hobi olarak başlayan tiyatro oyunculuğu ve arkasından gelen yönetmenlik denemeleri profesyonel çalışmalara dönüştü. Kendisi alaylı bir oyuncudur. Akyol'un rol aldığı oyunlar şunlardır: Bayrağımın Gölgesinde, Bir Komiser Geldi, Ayakta Durmak İstiyorum, Moskof Sehpası, Toros Canavarı, Nefret.
1972-1973 yılları arasında İstanbul'da oyunculuk ve reji üzerine çalışmalarda bulundu. 1981 yılında askerlik yapan sanatçı, teskere sonrası T.C. Kültür Bakanlığı Trabzon İl Kültür Tiyatro ve Sosyal Faaliyetler Derneği'nde yönetim kurulu üyeliği ve rejisör olarak görev aldı. 1986 yılında K.T.Ü. SKSD Başkanlığı Kültür Şube Müdürlüğü'nde sözleşmeli yönetmen olarak göreve başladı.
17 Nisan 1987'de Karadeniz Teknik Üniversitesi Güzel Sanatlar Bölümü'ne okutman olarak atanan Akyol, rejisörlüğün yanında Güzel Sanatlar Bölümü derslerinden, Tiyatro Tarihi, Sahne Bilgisi, Oyunculuk ve Yönetmenlik dersleri vermeye başladı. Halen bu görevlerine devam etmektedir.
Yönettiği ve yazdığı oyunlardan bazıları

Köşe Kapmaca
Zoraki Takip - Moliere
Rumuz Goncagül - Oktay Arayıcı
Ayakta Durmak İstiyorum - Tarık Buğra
İçimizden Biri - Ahmet Akyol
Ayının Fendi Avcıyı Yendi - Muharrem Buhara
Kanlı Nigar - Sadık Şendil
Bekleyenler - Remzi Özçelik
Ah Şu Gençler - Turgut Özakman
Kapılar - Orhan Asena
Tufan - İsmet Hürzümlü
Yedi Kocalı Hürmüz - Sadık Şendil
Meddah Amca - Dinçer Sümer
Gün Ortasında Karanlık - Sidney Kingsley
Bir Ölümün Toplumsal Anatomisi - Oktay Arayıcı
Karanlıkta Komedi - Peter Shaffer
Hürrem Sultan - Orhan Asena
Yarası Olan Gocunur - Ahmet Akyol
Keloğlan'ın Eşeği - Rüştü Asyalı
Duruşmalar - Remzi ÖzParkta Bir Sonbahar Günüydüçelik
Kadınlık Bizde Kalsın - Yılmaz Erdoğan
Topuzlu - Hidayet Sayın
Deliler - Turgut Özakman
Ali Ayşe'yi Seviyo - Dinçer Sümer
Şahları Da Vururlar - Ferhan Şensoy
Töre - Turgut Özakman
Rumuz Goncagül - Hidayet Sayın
Bir Şehnaz Oyun - Turgut Özakman
Gülen Torba - Ziya Demirel
Otogargara - Yılmaz Erdoğan
Parkta Bir Sonbahar Günüydü - Recep Bilginer
Bir İstanbul Müzikali - Müjdat Gezen
Onuncu Köy – Ahmet AKYOL M.İzgü
Erzurum Atatürk Üniversitesi'nde, Sivas Cumhuriyet Üniversitesi'nde, İzmir Ege Üniversitesi'nde, Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi'nde, Antalya Akdeniz Üniversitesi'nde, Rize, Ordu, Giresun, Gümüşhane gibi illerde ve birçok ilçedeki turnelerde oyunlarını sahnelemiştir. Ayrıca KKTC Near East University'de 'Yarası Olan Gocunur' adlı müzikali sahnelenmiştir.
Diğer eserleri

1979 yılında Akçaabat Lisesi Yıllığı - Akçaabat'ın tarihi
Yayımlanmış ' Tiyatro Tarihi Ders Notları '
2 Aralık 1987'de K.T.Ü. Atatürk Kültür ve Sanat Merkezi'nde ' Atatürk ve Güzel Sanatlar ' adlı konferansı
İçimizden Biri (Oyun)
Yarası Olan Gocunur (Oyun)
Tiyatro'ya Giriş (Ders Notları)
Bay Hiç ve Ben
Yaptıkları

Kuzey Haber Gazetesi'nde bir yıl kadar sanat sayfası ve köşe yazarlığı
'Hamsi' mizah dergisinde yazarlık ve yayın kurulu üyeliği
Karadeniz Gazetesi'nde sanat sayfası ve köşe yazarlığı bulunmaktadır.
Bileşke Dergisi yazarı ve Karadeniz Yazarlar Birliği üyesidir.
Türkiye ve Trabzon'daki Tiyatro aktivitelerinin sosyo-ekonomik etkileri
Birçok görsel programa da sanat yönetmeni ve danışmanlık yapan Akyol, TV ve radyolara da program yapmıştır.
1997 yılı Eylül ayında K.T.Ü. Kültür Müdürlüğü'ne atanan sanatçı, aynı yıl sinema, panel, seminer, kongre, tiyatro, konferans, gösteri, müzik, fuar, sergi, festival gibi birçok programın yapımcılığına ya da organizasyonuna da imza atmıştır.
Ödülleri

20.01.1987 SKSD - 159 K.T.Ü. Rektörlüğü Teşekkür Belgesi (Rektör Prof Dr. Kemal Gürüz)
29.05.1988 K.T.Ü. Teşekkür belgesi (Rektör Yrd. Türkay Tüdeş)
27.05.1989 K.T.Ü. Teşekkür belgesi (Rektör Yrd. Prof Dr.Tuncel Özden)
28.04.1988 gün 10 - 25 - 987 sayılı Ege Üniversitesi Teşekkür Belgesi (Rektör Prof Dr. Sermet Akgün)
25.01.1991 K.T.Ü. Teşekkür Belgesi (Rektör Prof Dr. Aydın Dumanoğlu)
26.04.1988 Basın Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü Anadolu Basınını Özendirme yarışması fıkra ve makale dalında üçüncülük ödülü (Devlet Bakanı Mehmet Yazar)
20.12.1992 K.T.Ü. Rektörlüğü (Hürrem Sultan için) Teşekkür Belgesi (Rektör Prof Dr. Aydın Dumanoğlu)
25.12.1991 gün Personel Dairesi 200.1/17950 sayılı Teşekkür Belgesi (Rektör Prof Dr. Aydın Dumanoğlu)
22.12.1992 gün SKSD. 691 sayılı 19 Mayıs Üniversitesi Teşekkür Belgesi (Rektör Prof Dr. Mehmet Sağlam)
03.09.1986 Kültür ve Turizm Derneği Teşekkür Belgesi
22.12.1992 Trabzon Gazeteciler Cemiyeti Teşekkür Belgesi (Hürrem Sultan için, Başkan Ömer Güner)
25.05.1996 19th International Black Sea Giresun Aksu Festivali Teşekkür Belgesi (Vali İbrahim Şahin - Belediye Bşk. Mehmet Larçin)
Second Black Sea Inter - Universities Games '96 Teşekkür Belgesi (Rektör Prof Dr. Aydın Dumanoğlu)
10 - 16.04.1995 1. Karadeniz Tiyatro Festivali - Plaket (Rektör Prof Dr. Naci Gürses)
10 - 21.04.1996 2. Karadeniz Tiyatro Festivali - Plaket (Rektör Prof Dr. Naci Gürses)
Fourth Black Sea Inter - Universities Fest '98 Festival Komitesi - Plaket
Uluslararası İlişkiler Bölümü - Plaket (Bölüm Başkanı Doç. Dr. Haydar Çakmak)
Fourth Black Sea Inter - Universities Fest ' 98 - Plaket (Rektör Prof Dr. Türkay Tüdeş)
17 Nisan - 06 Mayıs 1992 Trabzon Devlet Tiyatroları 1. Muhsin Ertuğrul Tiyatro Festivali - Plaket
Kemal Pir

| Kemal Pir |
| --- | --- |
Kemal Pir
Doğum: 1952 Güzeloluk, Torul, Gümüşhane
Ölüm: 7 Eylül 1982 (30 yaşında) Diyarbakır Cezaevi
Ölüm sebebi: Ölüm orucu
Milliyet: Türk
Eğitim: Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi
Etkin yıllar: 1970'lerin sonu
Tanınma nedeni: PKK Merkez Komite üyesi 
Akraba(lar): Ziya Pir (yeğeni)
Etkilendikleri: Karl Marx Vladimir Lenin Abdullah Öcalan

Kemal Pir (1952, Güzeloluk, Torul, Gümüşhane - 7 Eylül 1982, Diyarbakır), Türk asıllı PKK kurucu militanı. PKK'nın ilk kadrolarındandır ve iki defa cezaevinden firar etmiştir. Lakabı "Laz Kemal" idi.
Yaşamı

Kemal Pir, 1952 yılında Gümüşhane'nin Torul ilçesine bağlı Güzeloluk köyünde doğdu. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesinde okudu. Bu yıllarda Marksist-Leninist görüşlere yöneldi. 1974'te Ankara Demokratik Yükseköğrenim Derneğinde Abdullah Öcalan ile tanıştı. PKK'yı "ideolojik, siyasal" ve "toparlayıcı" bir akım olarak gören Pir, 1976'da örgüte kesin olarak katılmaya karar verdi.
3 Haziran 1977'de üzerinde ateşli silah yakalanması sebebiyle Ankara'da tutuklandı. Ordu Cezaevi'ne nakledildi ve buradan firar etti. 17 Kasım 1978'de Şanlıurfa'da yakalandı ve 15 Temmuz 1979'da Pazarcık'ta tekrar firar etti. Kısa bir dönemini Suriye'de geçirdi. 1979 yılında PKK'nın ülke dışındaki alanlara kadrolarını geri çekme talimatı üzerine Filistin ve Lübnan'daki PKK kamplarına gitti. 1980 sonbaharında Türkiye'ye dönünce yeniden tutuklandı.
Diyarbakır cezaevi zamanları ve iddiaları

Kemal Pir, Diyarbakır Cezaevi'nde kendisinin ve arkadaşlarının ağır işkencelere maruz kaldığını iddia etmiştir.
Pir, bir duruşmasında şu sözleri söylemiştir:
"Ben tarihi bir konuşma yapacağım. Cezaevinde Esat Oktay Yıldıran bizlere işkence yapmaktadır. Bir dahaki mahkemede beni sağ olarak göremeyebilirsiniz. Çünkü Oktay Yıldıran beni öldürecek. Ama siz Oktay Yıldıran'ı Avrupa'ya değil uzaya da gönderseniz, er ya da geç orada da yakalanarak öldürülecek."
Ölümü

Kemal Pir, 14 Temmuz 1982'de Diyarbakır Cezaevi'nde ağır işkencelerden dolayı başlayan ölüm orucu sonucunda tutuklulardan Mehmet Hayri Durmuş, Akif Yılmaz ve Ali Çiçek ile birlikte ölüm orucunun 55. gününde öldü. Bu olay, "14 Temmuz Anma Günü" olarak her 14 Temmuz'da PKK'lılar tarafından anılmaktadır.
Pir, iddiaya göre vasiyetinde Diyarbakır Cezaevi İç Güvenlik Komutanı Esat Oktay Yıldıran'ın öldürülmesini istemiştir. Yıldıran, yıllar sonra, 22 Ekim 1988 tarihinde iki PKK'lı tarafından bir halk otobüsünde öldürülmüştür. Suikastı PKK üstlenmiştir.
Dipnotlar

↑  Kemal Pir, Marksizm-Leninizm ile tanışmasını ve bunun kendi kişiliği üzerindeki etkisini şu şekilde ifade etmiştir: "Ben araştırır incelerken ve tahlil etmeye çalışırken; çıplak olarak kavramaya çalıştım ve Marksizme yöneldim. Marksizmin tek doğru düşünce sistemi olduğuna, sosyalist sistemin ezilen sınıfları kurtaracağına, eşitsizliği ortadan kaldıracağına, dünyadaki eşitsizliğin kapitalist sistemden kaynaklandığına inandım, Marksist oldum, yani sosyalist oldum."
Adolf Frederick

| Adolf Frederick |
| --- | --- |

İsveç kralı
Hüküm süresi: 25 Mart 1751 – 12 Şubat 1771
Taç giymesi: 26 Kasım 1751
Önce gelen: I. Frederick
Sonra gelen: III. Gustav

Doğum: 14 Mayıs 1710 Schleswig-Holstein, Schleswig
Ölüm: 12 Şubat 1771 (60 yaşında) Stockholm Sarayı, İsveç
Defin: 30 Temmuz 1771
Hanedan: Oldenburg Hanedanı
Babası: Christian August
Dini: Lutheran
Adolf Frederick veya Adolph Frederick (İsveççe: Adolf Fredrik, Almanca: Adolf Friedrich; 14 Mayıs 1710 – 12 Şubat 1771, Schleswig, Schleswig-Holstein), 1751-1771 yılları arasındaki İsveç kralı.
Hayatı

Frederick Büyük Kuzey Savaşı sırasında doğdu. Anne tarafından X. Karl Gustav ve I. Gustav ile akrabadır.
1751'de İsveç kralıydı. Holstein-Gottorp Hanedanı'nın ilk kralı Adolf Frederick, parlamento hükûmetinin Baltık eyaletlerininde 1741-1743'te ki mağlubiyet sonrasında taht çizgisinde ilk sırada yer alan zayıf bir hükümdar oldu. Hükümdarlığı sırasında Rus Yelizaveta tarafından Rusya'ya davet edildi. III. Petro ile yakın ilişkiler kurdu.
Soyluların mutlak yanlısı kesimler tarafından desteklenen, önceki hükümdarların mutlak monarşisini geri kazanma girişimlerinin yanı sıra, ölümüne kadar sadece anayasal bir figür olarak kaldı. Hükümdarlığı, uzun bir barış dönemi gördü. Hükümdarlığı sırasında o zamana kadar hiçbir görülmemiş bir şekilde basın-yayım organlarına tam bir özgürlük içeren Freedom of the Press Act yasasını yürürlüğe koydu. 1756 yılındaki darbeyle bir süre görevden uzaklaştırıldı.
Adolf Frederick, bir gece ıstakoz, havyar, lahana turşusu, 2 tane tütsülenmiş Ringa Balığı ve şampanyadan oluşan bir yemek yedikten sonra sıcak sütle servis edilen semla tatlısından tam 14 porsiyon yedi. İlerleyen saatlerdeyse öldü.
Ölümünden sonra oğlu III. Gustav, 1772'de askeri bir darbe ile iktidarı ele geçirdi.
Kayıboyu, Bilecik

| Kayıboyu |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Bilecik'in Türkiye'deki konumu
KayıboyuKayıboyu'nun Bilecik'teki konumu
Koordinatlar: 40°06′58″N 30°00′17″E﻿ / ﻿40.1161°K 30.0047°D﻿ / 40.1161; 30.0047
Ülke:  Türkiye
İl: Bilecik
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 549 m
Nüfus (2024): 860
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0228
İl plaka kodu: 11
Posta kodu: 11230
Kayıboyu, Bilecik ilinin merkez ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Yerleşim, 1928 yılında Aşağıköy olarak adlandırıldı. Daha önceleri bir köy iken, 17 Ekim 2022'de yapılan referandum sonucunda Bilecik il merkezine bağlı bir mahalleye dönüştü ve Kasım 2023'te adı Kayıboyu olarak değiştirildi.
Coğrafya

Yerleşim, Bilecik il merkezine 5 km uzaklıktadır. Bilecik'in güneyinde, D.650 Sakarya-Bozüyük ve D.160Bilecik-Bozüyük devlet yolları arasındadır. Eski Bilecik tren istasyonunun olduğu yerdir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2024: 860
2023: 897
2022: 890
2021: 902
2020: 924
2019: 912
2018: 939
2017: 979
2016: 1.021
2015: 1.025
2014: 1.026
2013: 1.087
2012: 1.130
2011: 1.119
2010: 1.169
2009: 1.201
2008: 1.218
2007: 1.235
2000: 1.245
1990: 934
1985: 910
1965: 530
Kara Resimler

Çocuklarını Yiyen Satürn (Saturno devorando a un hijo)
Kara Resimler (İspanyolca Pinturas Negras), İspanyol ressam Goya'nın, Sağırın Kır evi (Quinta del Sordo) adıyla bilinen evinin iki katındaki duvar sıvasına, dekorasyon amacıyla yağlı boya ile çizdiği 14 tablodan oluşan bir duvar resmi serisidir. Evi Şubat 1819'da satın alan Goya, resimleri 1819 ile 1824 arasında çizdi. 1873'te tuvale aktarılan resimler, Madrid'deki Prado Müzesi'nde muhafaza edilmektedir.
Çizildiklerinde, Goya tarafından isimlendirilmeyen resimler, 1838'de ressamın arkadaşı Antonio Brugada tarafından kataloglandı ve şu şekilde adlandırıldı:
Átropos ya da Las Parcas
İki İhtiyar (Dos viejos) ya da İhtiyar ve Keşiş (Un viejo y un fraile)
Çorba İçen İki İhtiyar (Dos viejos comiendo sopa)
Sopalı Kavga (Duelo a garrotazos) ya da Kavga (La riña)
Cadı Ayini (El Aquelarre)
Okuyan Adamlar (Hombres leyendo)
Judith ile Holofernes (Judith y Holofernes)
San Isidro Festivali (La romería de San Isidro)
Gülen Kadınlar (Mujeres riendo)
San Isidro Kaynağına Hac (Peregrinación a la fuente de San Isidro) ya da Santo Oficio Töreni (Procesión del Santo Oficio)
Bir Köpek (Perro semihundido) ya da kısaca Köpek (El perro)
Çocuklarını Yiyen Satürn (Saturno devorando a un hijo)
Una manola: doña Leocadia Zorrilla
Fantastik Görü (Visión fantástica) ya da Asmodea
1823'te VII. Fernando mutlak monarşisini yeniden elde edince, kendisine karşı gelmiş olan liberallere baskı uygulamaya başladı. Bu durumdan kaygı duyan Goya Madrid'i terk ettiğinde, evi ve eşyalarıyla birlikte resimler de oğlu Javier Goya'nın oldu. 19. yüzyılın sonuna kadar resimlerin varlığı pek bilinmiyordu (sadece Charles Yriarte gibi birkaç eleştirmen bazılarını betimlemişti). Resimler 1873'te, evin bulunduğu çiftlik yıkılmadan önce, Belçikalı bir banker olan Frederic Emile d'Erlanger'in isteği üzerine, Salvador Martinez Cubells tarafından tuvale aktarıldı. d'Erlanger resimleri 1878'deki Paris Uluslararası Fuarı'nda satmayı planlıyordu. Ancak 1876'da resimleri şu anda sergilenmekte oldukları Prado Müzesi'ne bağışladı.
Analiz

1820'den itibaren Goya'ya, "Sublime Terrible (Yüce Kötü)" stiline dahil edilen bu tür çalışmaları sebebiyle dönemdaşları tarafından gittikçe daha fazla değer veriliyordu. Edmund Burke tarafından 1757'de yazılan A Philosophical Enquiry into the Ideas of the Beautiful and Sublime isimli kitapta öne sürülen bu kavram, on sekizinci yüzyılın ikinci yarısında tüm Avrupa'da yayılmıştı. Romantik anlayışa göre bir sanatçı için en saygın özellik özgünlüktü ve Felipe de Guevara gibi yazarlarda, doğaları gereği "daha önce hiç hayal edilmemiş korkunçluklar ve gözyaşları" ile dolu eserler üreten melankoliklerin eserlerine karşı bir beğeni oluşmaktaydı.
Eleştirmenler genel olarak, Kara Resimler'in çizilmesinin ardında sosyal ve psikolojik sebeplerin yattığını düşünmektedir. Özellikle kendinden genç bir kadın olan Leocadia Weiss ile olan ilişkisiyle birlikte ressamın fiziksel durumundaki kötüleşme, ardından 1819'da onu oldukça güçsüzleştiren ve ölümün eşiğine getiren hastalık, bu resimlerdeki renk ve konu seçiminin sebebi olarak görülmektedir.
Sosyolojik açıdan incelendiğinde Goya'nın resimleri, - tam olarak iyileştiğine dair bilgi olmasa da - hastalığından sonra, 1820'den itibaren çizdiğine dair işaretler vardır. Dinin hicvedilmesi (hacılar, dini törenler, engizisyon) ya da sivil kavgalar (Sopalı Kavga'daki kavga, Okuyan Adamlar'daki gizli toplantı, hatta Satürn'deki politik mesaj olan devletin kendi vatandaşlarını yemesi gibi), Fernando Riego'nun başkaldırısının ardından İspanya'da yaşanan istikrarsızlıkla uyumludur. Resimlerin yapılmış olduğu düşünülen dönem de, bu gelişmelerin yaşandığı 1820-1823 yıllarına denk düşer. Ayrıca bu resimlerdeki renkler ve konular ancak, mutlak monarşi sırasında uygulanan politik sansürün mevcut olmadığı bu karışıklık döneminde seçilebilmiş olmalıdır. Dahası, resimlerde betimlenen birçok karakter (keşişler, rahibeler, engizisyoncular) Fransız Devrimi'nin ideallerinden önceki, zamanı geçmiş bir dünyaya aittir.
Analiz > Temalar

Bu yönde pek çok çalışma yapılmış olsa da, bu dekoratif serinin özgün anlamına dair yapısal bir yorum geliştirilememiştir. Kısmen asıl yerleşimin tam olarak bilinememesi, genel olarak ise her bir resmin tek tek anlamının muğlak ve belirsiz oluşu sebebiyle, serinin genel olarak neyi ifade etmeye çalıştığı halen çözülememiştir. Yine de dikkate değer birçok yorum mevcuttur.
Glendinning'e göre Goya, evini asillerin ve yüksek burjuvanın saraylarının dekorasyonuna uygun süslemiştir. Bu süsleme kuralları ile birlikte, alt katın yemek odası olduğu da dikkate alınırsa, buradaki resimlerin evin çevresiyle bir ilişkisi olmalıdır: manzara - ev Manzanares kıyısında ve San Isidro çayırının yanındaydı- ve natürmort görüntüleri ile odanın işlevine atıfta bulunan ziyafet resimleri. Aragon bölgesinin sanat anlayışında pek yeri olmasa da, Çocuklarını Yiyen Satürn ve Çorba İçen İki İhtiyar isimli resimlerde, kara mizah ve ironi yoluyla da olsa, yemek yeme eylemine gönderme yapılır. Ayrıca Judith Holofernes'i, bir ziyafete davet ettikten sonra öldürmüştür. Diğer resimler ise alışılmış pastoral manzaralar ve Madrid'in baş azizinin evin yakınlarındaki türbesi hakkındadır: San Isidro Festivali, El Aquelarre ve hatta resimde bulunan mezarlığın, evin yakınındaki şapelin mezarlığında benzemesi sebebiyle La Leocadia.
Başka bir bakış açısına göre, daha kötü aydınlatılmış olan alt katta genelde koyu arka plana sahip resimler bulunur (yas elbisesi içinde bir mezarlıkta görülen La Leocadia hariç). Bu resimlerde ölüm ve yaşlı adamlar fazlasıyla yer alır. Ayrıca hayatta kalmayı başaran (Leocadia) ve hatta erkekleri hadım eden (Judith) kadın figürleri Freudyen bir açıdan, cinsel çöküntüyü ifade edebilir. Çorba İçen İki İhtiyar ile İki İhtiyar resimleri, yaşlı Satürn ile birlikte, erkek figürü betimler. Zamanın da tanrısı olan Satürn, melankolik karakterin vücud bulmasını temsil eder ve antik zamanlarda kara safra olarak adlandırılan depresyon ile de ilişkilidir.
İkinci kattaki resimlere Glendinning'e göre gülme ve ağlama (hiciv ve trajedi), hava ve toprak elementleri arasında bir tezat hakimdir. Kapıdan girer girmez tam karşıda görülen Okuyan Adamlar, ciddi havasıyla Gülen Kadınlar'ın zıddını oluşturur. Bu iki resim, izleyiciyi diğer resimlerin karşıtlığına hazırlar. Átropos ve Fantastik Görü gibi mitolojik sahneler trajediyi içerirken, San Isidro Kaynağına Hac hicvi bir sahneyi betimler. Bir başka zıtlık da, ilk iki tabloda insan figürlerinin havada asılı gibi durmalarına karşın, Sopalı Kavga ve San Isidro Kaynağına Hac resimlerinde yere veya toprağa batmış gibi görünmeleridir. Ancak bu hipotezlerin hiçbiri, bu resim setinin asıl temasını tam anlamıyla ortaya koymamaktadır.
Murat Sabancı

| Murat Sabancı |
| --- | --- |
Doğum: 1967 (58 yaşında) Adana, Türkiye
Eğitim: Adana Ata Koleji  University of Westminster
Meslek: İş insanı

Murat Sabancı (d. 1967, Adana), Türk iş insanıdır.
1988 ile 1993 yılları arasında Londra'da Westminister Üniversitesi'nde işletme ve ekonomi üzerine eğitim aldı. Daha sonra İngiltere'de kurduğu şirketle gayrimenkul ve inşaat sektöründe faaliyet gösterdi.
2008 yılından bu yana Amerika'da kurduğu şirketlerle ithalat ihracat ve inşaat sektöründe birçok işe imza attı. Murat Sabancı 2008 yılından bu yana Amerika'nin Florida eyaletinde kurulu Türk İş Adamları Ticaret Odasının (Turkish American Chamber of Commerce of Central Florida) başkanlığını yürütmektedir.
Kişisel hayatı

Sabancı ailesine mensup Murat Sabancı, Nevin Tenik ve İhsan Sabancı çiftinin ikinci çocuğu olarak 1967'de Adana'da doğdu. Hacı Ömer Sabancı'nın torunudur. Murat Sabancı, 1996 doğumlu Eren adında bir çocuk sahibidir.
Şahkulu İsyanı

Şahkulu İsyanı, 1511 yılı Nisan ayında, Şah İsmail'i kurtarıcı olarak kabul eden Şahkulu önderliğindeki Kızılbaşlar tarafından II. Bayezid yönetimindeki Osmanlı İmparatorluğu'na karşı gerçekleştirilmiş bir isyandır. Bu isyan, Antalya, Manisa, İzmir, Karaman, Mersin, Konya, Kırşehir, Tokat, Amasya, Yozgat ve Çorum'a yerleşen Kızılbaşlar tarafından başlatıldı. Şahkulu Baba isyanı, Anadolu'da Osmanlı'ya karşı yapılan ilk büyük dini isyanlardan biridir. Şahgulu Baba isyanının ortaya çıkışı her ne kadar öncelikle Safevi mezhebinin Osmanlı topraklarına yerleşen Şiiler üzerindeki etkisi ile ilişkilendirilse de, aynı zamanda derin toplumsal kökenlere de sahiptir.
Dolayısıyla Şahkulu Baba isyanı, Şah İsmail'in kışkırtmasıyla başlatılan bir isyan değildir. Bu isyan, Şah İsmail sempatizanı grupların zorlu yaşam koşullarının ve Osmanlı Şiilerinin yaşadığı bölgelerdeki vergi politikasının halkın çıkarlarına uygun olmamasının bir sonucudur. 1509 depremi ve II. Bayezid'in ölüm haberi ayaklanmanın sebepleri arasındaydı.
Safevi Tarikatı'nın şeyhi olan Şeyh Haydar'ın müridlerinden olan ve onun eğitiminden geçen Hasan Halife'nin, oğlu olan Şah Kulu Halife, babasının ölümü üzerine yerine geçmişti. Osmanlı'nın, kendilerini çok iyi gizleyen Safevi Tarikatı mensubu bu halifelerin başlangıçtaki faaliyetlerinden haberdar olmadıkları, hatta onlara para gönderdikleri biliniyor.
İsyanın nedenleri

Şahkulu Baba isyanının ortaya çıkışı her ne kadar öncelikle Safevi mezhebinin Osmanlı topraklarına yerleşen Şiiler üzerindeki etkisi ile ilişkilendirilse de derin toplumsal kökenlere sahiptir.
İsyanın nedenleri > Merkezi otoritenin zayıflaması

Osmanlı kaynakları, Şahkulu isyanı sırasında mevcut siyasi ortamı incelerken, bu isyanın ortaya çıkmasına neden olan faktörlerden birinin Osmanlı İmparatorluğu'ndaki iktidar boşluğu olduğunu belirtmektedir. Müneccimbaşı “Sahaifu'l- Ahbâr fi Vekayii'l-Asar” adlı eserinde bu konuda şehzadeler arasında taht mücadeleleri olduğunu ve Sultan II. Bayezid'in sağlık durumunun kötü olması nedeniyle devlet işlerinin vezirlerin elinde olduğunu belirtmektedir. Yönetimi elinde tutan vezirler ve devlet görevlileri tebaaya karşı adaletsiz davranıyorlardı. Halka karşı muameleleri, rüşvet almaları ve rüşvet yoluyla dağıtılması merkezi otoriteyi zayıflattı ve Şahkulu ayaklanmasına yol açtı. Bir başka Osmanlı tarihçisi, Gülibolu Mustafa Ali, eserinde bu fikri, şehzadelerin sancaklarını terk etmelerinin ve taht kavgalarının Osmanlı İmparatorluğu'nda bir güç boşluğuna yol açtığını ve Şehzade Korkut'un sancağını terk etmesiyle sonuçlandığını belirterek açıklar.
Sultanın devlet işlerinden uzaklaşması sonucunda rüşvet ve adaletsizlik zamanla artmış, tebaa hayal kırıklığına uğramıştır. Bu dönemde halk arasında sosyal yaşamda sürekli bir gerileme gözlendi. Tımarların rüşvete bağlanması nedeniyle birçok tımar sahibi topraksız kalmış ve geçimlerini sağlamak için başka yollara başvurmuşlardır. Tımarsız kalan tımarlı sipahiler mağduriyetlerini devlete anlatamadıkları gibi Şahkulu ayaklanmasına katılarak isyanın geniş topraklara yayılmasına ve kaotik bir ortamın oluşmasına neden oldular.