stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İntiharın felsefesi
İntihara karşı argümanlar > Deontoloji

Deontolojik perspektiften bakıldığında, Immanuel Kant Ahlak Metafiziğinin Temellendirilmesi’nde intihara karşı çıkar. Kant, "İntiharı düşünen kişi, eyleminin kendi başına bir amaç olarak insanlık fikriyle tutarlı olup olmadığını kendine sormalıdır" görüşünü ileri sürer. Kant'ın teorisi, nedenlerine ve sonuçlarına değil, sadece eyleme bakar. Kant kişinin yaptığı eylemi evrenselleştirmeyi, yani sadece kendisinin değil herkesin bu şekilde davranmasını isteyip istemediğini düşünmenin etik olarak gerekli olduğunu iddia eder. Bu nedenle, kendini tatmin etmek için intihar etmek etik değildir.
İntihara karşı argümanlar > Toplumsal sözleşme

Toplumsal sözleşme’de Jean-Jacques Rousseau'ya göre her insan "kendini korumak için kendi hayatını riske atma hakkına" sahiptir.
Hobbes ve Locke, bireylerin kendi hayatlarını alma hakkını reddederler. Hobbes, Leviathan'ında, doğal yasanın her insanın "hayatına zarar veren şeyleri yapmasını" yasakladığını iddia eder. Bu doğal yasayı çiğnemek mantıksız ve ahlaksızdır. Hobbes ayrıca erkeklerin mutluluğu istemesinin ve en çok ölümden korkmasının sezgisel olarak rasyonel olduğunu belirtir.
Tarafsız görüşler > Onur

Japonya'da seppuku adı verilen bir intihar türü vardır ve bu, kendini kişisel yenilgilerden kurtarmanın onurlu bir yolu olarak görülür. Samuray’ların olduğu zamanlarda ve hatta onlardan daha önce yaygın olarak kabul edilmiştir. Genellikle sadece samuray sınıfına verilen bir ayrıcalık olarak görülüyordu; sivil suçlular bu nedenle bu 'onura' sahip olamıyor ve idam ettiriliyordu. Bu, intiharın korkak ve yanlıştan ziyade cesur ve doğru olduğu görüşünü yansıtır.
Tarafsız görüşler > Yararcılık

Yararcılık, hem intiharı destekleyen hem intihara karşı bir argüman olarak kullanılabilir. Örneğin, Jeremy Bentham’a göre depresif bir kişinin ölümü acılarını sona erdirse de, kişinin ailesi ve arkadaşları da yas tutabilir. Onların acıları, tek bir bireyin intihar yoluyla depresyondan kurtulmasından daha ağır basabilir.
İntiharı destekleyen argümanlar

Bir bireyin intihar yoluyla yaşam ve ölüm arasında seçim yapmasına izin verilmesi lehine de tartışmalar vardır. Kişisel bir tercih olarak intiharı savunanlar, intiharın her zaman veya genellikle mantıksız olduğu, bunun yerine gerçek sorunlara bir çözüm olduğu düşüncesini reddederler. Alternatifin daha kötü olduğu durumlarda meşru olarak kullanılabilecek son çare olduğunu söylerler. Hiçbir canlıya gereksiz yere acı çektirilmemesi gerektiğine ve intiharın acıdan kurtulmayı sağladığına inanırlar.
İntiharı destekleyen argümanlar > İdealizm

Ayrıca bakınız: İdealizm
Herodot şöyle yazmıştır: "Yaşam çok ağır olduğunda, ölüm insan için aranan bir sığınak olmuştur".
Schopenhauer'in en önemli eseri, İstenç ve Tasarım Olarak Dünya’da, zaman zaman intihar eylemini örneklerinde kullanır. Schopenhauer intiharın ahlaka aykırı olduğunu reddetti ve birinin canına kıymasını hakkı olarak gördü. Bir alegoride, büyük ıstıraplara maruz kalan birinin hayatını sonlandırmayı, korkunç bir kabus gördüğünde uykudan uyanmaya benzetmiştir. Bununla birlikte, intiharların çoğunu İstenç’in bir eylemi olarak gördü.
Schopenhauer'e göre, ahlaki özgürlük -en yüksek etik amaç- ancak yaşama isteğinin reddedilmesiyle elde edilebilir.
Schopenhauer ayrıca intihara karşı argümanlara da değindi. "Artık kendisi için yaşamak istemeyen bir insanın, sadece başkaları için bir makine olarak yaşamaya devam etmesi, abartılı bir taleptir."
İntiharı destekleyen argümanlar > Liberteryenizm

Liberteryenizm, bir kişinin hayatının sadece onlara ait olduğunu ve başka hiç kimsenin, hayatın nasıl yaşanması gerektiğine dair kendi ideallerini başkalarına zorla kabul ettirme hakkına sahip olmadığını söyler. Aksine, yalnızca o kişi böyle bir karar verebilir ve verdikleri karar ne olursa olsun saygı duyulmalıdır.
Filozof ve psikiyatrist Thomas Szasz, intiharın en temel hak olduğunu savunmuştur: Özgürlük, kişinin kendi yaşamı ve bedeni üzerindeki mülkiyeti ise o zaman o yaşamı sona erdirme hakkı, hepsinden daha temel bir haktır. Başkaları sizi yaşamaya zorlayabiliyorsa, kendinize sahip değilsiniz, onlara aitsiniz.
Jean Améry , On Suicide: a Discourse on Voluntary Death (ilk olarak 1976'da Almanca olarak yayınlanmıştır) adlı kitabında, intiharın insanlığın nihai özgürlüğünü temsil ettiğini, güçlü ve neredeyse romantik bir şekilde savunur. İntihar eylemini "kendimize ancak özgürce seçilmiş bir ölümde varıyoruz" gibi ifadelerle nitelemiştir. Améry 1978'de kendini öldürmüştür.
19. ve 20. yüzyıldaki felsefi düşünce, bazı durumlarda seçim yapma düşüncesinin ötesine geçerek, artık intiharın son çare olmadığı ya da kişinin haklı sebeplerinin olması gerekmediği, hatta intihar etmemenin haklı sebeplerinin olmasını gerektiği noktasına götürdü. Varoluşçu düşüncenin pek çok biçimi esasen, yaşamın anlamsız olduğu önermesiyle başlar ve kişinin neden kendini öldürmemesi gerektiği sorusuyla devam eder; daha sonra bu soruyu, bireyin kendi hayatına anlam verme gücüne sahip olduğunu öne sürerek yanıtlar.
İntiharı destekleyen argümanlar > Stoacılık

George Lyman Kittredge, "Stoacılar intiharın korkakça ve yanlış olduğuna inanıyorlardı " dese de, en ünlü stoacılar Lucius Annaeus Seneca, Epiktetos ve Marcus Aurelius kişinin kendi eliyle ölümünün her zaman bir seçenek olduğunu ve çoğu zaman uzun süreli sefalet hayatındansa ölümün daha onurlu olduğunu savunuyorlar.
Stoacılar, erdemli bir yaşam sürmelerini engelleyebilecek durumlarda aklı başında birinin intihar etmesinin caiz olduğunu kabul etmişlerdir. Plutarkhos, tiranlık altındaki yaşamı kabul etmenin Cato'nun kendi içinde tutarlılığını kaybettirdiğini ve bir Stoacı olarak onurlu ahlaki seçimler yapma özgürlüğünü zedelediğini söyler. Bir kişi şiddetli ağrı veya hastalığa kurban gittiyse intihar haklı ancak aksi takdirde intihar genellikle kişinin sosyal görevini reddetmesi olarak görülür.
İntiharı destekleyen argümanlar > Konfüçyüsçülük

Ayrıca bakınız: Çin'de intihar
Konfüçyüsçülük, belirli değerlere uymamanın ölümden daha kötü olduğunu savunur; bu nedenle intihar, eğer bu değerler uğruna yapılırsa, ahlaki olarak caiz ve hatta övgüye değer olabilir. Konfüçyüsçü bakış açısındaki sadakat, fedakarlık ve onur üzerindeki vurgu, altruistik intihar’ı teşvik etme eğiliminde olmuştur. Konfüçyüs, "Amac sahibi beyler ve Ren'in adamları ne pahasına olursa olsun hayatta kalmaya çalışmalı ancak akıl almaz olsa da, Ren'i başarmak için ölümü kabul etmek zorunda kalabilirler" diye yazdı.
İntiharı destekleyen argümanlar > Diğer argümanlar

David Hume, 1755'te Of Suicide başlıklı bir makale yazdı (1777'de, ölümünden sonraki yıl yayınlandı). Eserinde intiharın Tanrı'ya bir hakaret olduğu iddiasını ele almıştır. Hume, intiharın, ölecek olan birinin hayatını kurtarmaktan daha çok Tanrı'ya karşı bir isyan olmadığını ileri sürer. Hume, intiharın toplumdan emekli olmakla ya da normalde ahlaksız olarak kabul edilmeyen tam bir inzivaya çekilmekle karşılaştırılabileceğini iddia eder. Ancak karşılaştırma, ardında çocukları veya bakması gereken kişileri bırakarak yapılan bir intiharı haklı çıkarmaz. Kendine karşı göreve gelince, Hume, intiharın arzu edilir olduğu zamanların olabileceğini açık olarak kabul eder, ancak aynı zamanda, ilk önce her seçeneği düşünmedikçe birinin intiharı düşünmesini gülünç bulur.
Ölüm hakkını savunanlar, tedavisi olmayan hastalık ve yaşlılık gibi belirli koşullar altında intiharın kabul edilebilir olduğunu savunuyorlar. Buradaki fikir, hayat genel olarak iyi olsa da, geri dönüşü olmayan acılarla karşı karşıya kalan insanların acı çekmeye devam etmeye zorlanmaması gerektiğidir.
Lev Tolstoy, İtiraflarım adlı kısa çalışmasında varoluşsal bir krizden sonra çeşitli seçenekleri değerlendirdiğini ve Tanrı'nın olmadığı bir dünyada intiharın mantıksal olarak en tutarlı yanıt olacağını düşündüğünü yazdı. Bununla birlikte, daha sonra mantığa daha az bakmaya ve Tanrı'yı mistik bir yaklaşım kullanarak açıklamaya çalışmaya karar verdi ve insan için Tanrı'yı, “yaşam” olarak tanımladı. Bu yeni Tanrı anlayışının onun anlamlı bir şekilde yaşamasını sağlayacağını belirtmiştir.
Biyoetikçi Jacob Appel, hastaların fiziksel olarak hasta olduklarında bakımı reddetmelerine izin verirken, akıl hastalarının intihar hakkını reddeden "keyfi" etik sistemleri eleştirdi.
Dermabrazyon

Dermabrazyon, cilt yüzeyini iyileştirmek, cilt kusurlarını gidermek ve yaşlanma belirtilerini azaltmak için kullanılan tıbbi bir prosedürdür. Bu işlem, özellikle akne izleri, cerrahi izler, dövme izleri, ince kırışıklıklar, güneş lekeleri ve cilt pigmentasyon düzensizlikleri gibi sorunları tedavi etmek amacıyla uygulanır. Dermabrazyon, cilt yüzeyini mekanik olarak aşındırarak cildin üst katmanlarını soyar ve yenilenmiş, sağlıklı cilt hücrelerinin üretimini teşvik eder. Sonuç olarak, cilt daha pürüzsüz, daha genç ve daha taze bir görünüm kazanır.
Dermabrazyon, ilk kez 20. yüzyılın ortalarında dermatologlar ve plastik cerrahlar tarafından geliştirilmiş ve o zamandan beri cilt yenileme konusunda önemli bir tedavi yöntemi haline gelmiştir. İşlem, özellikle yara izleri ve akne izlerinin tedavisinde etkili olduğu için, estetik cerrahi alanında yaygın bir şekilde kullanılır. Yüksek hızda dönen özel bir aşındırıcı cihaz aracılığıyla gerçekleştirilen bu işlem, ciltteki sorunlu alanları düzleştirir ve alttaki sağlıklı cilt dokusunun görünmesini sağlar.
Birçok kişinin cilt yenileme için tercih ettiği bir yöntem olmasına rağmen, dermabrazyon daha invaziv bir prosedürdür ve genellikle lokal anestezi veya sedasyon altında yapılır. Bu işlem, ciltteki daha derin katmanları etkileyerek izlerin daha belirgin bir şekilde azalmasına yardımcı olabilir. Ancak, işlem sonrasında iyileşme süreci gerektirebilir ve belirli cilt tipleri için daha az invaziv alternatif tedavi yöntemleri, örneğin lazer tedavileri veya mikrodermabrazyon, tercih edilebilir. Dermabrazyon, sadece kozmetik amaçlarla değil, bazı cilt hastalıklarının tedavisinde de kullanılır. Örneğin, cilt kanseri nedeniyle oluşan izlerin tedavisinde de etkili olabilir. Ayrıca, ciltteki aşırı pigmentasyon ve bazı doğuştan gelen cilt rahatsızlıklarının tedavisinde de uygulanabilir. Yine de, her cilt tipi için uygun olmayabilir ve işlem öncesinde bir dermatolog ya da plastik cerrah ile kapsamlı bir değerlendirme yapılması gereklidir.
Dermabrazyon, cerrahi odalar veya profesyonel tıbbi merkezlerde gerçekleştirilir. Prosedür sırasında, işlem bölgesinde hafif bir kanama olabilir çünkü işlem cilt yüzeyinin derin katmanlarını etkiler. Bununla birlikte, dermabrazyonun bazı riskleri vardır. Ciltte iz kalması, renk değişiklikleri, enfeksiyonlar ve herpes simpleks virüsüreaktivasyonu gibi komplikasyonlar oluşabilir. Agresif dermabrazyon işlemleri sırasında ise kanama miktarı artabilir ve kanama, basınçla kontrol altına alınmak zorunda kalınabilir. Bu tür vakalarda işlem sonrası cilt daha kırmızı ve ham bir görünüm alır.
Günümüzde dermabrazyon daha az yaygın bir işlem haline gelmiştir ve genellikle lazer teknolojileri ile yer değiştirmiştir. CO2 lazerleri ve Erbium:YAG lazerleri, dermabrazyonun yerini alan başlıca tedavi yöntemleridir. Bu lazerler, kanama riskini minimize eder ve daha az operatöre bağlıdır, bu nedenle genellikle daha tercih edilen seçeneklerdir. Dermabrazyonun yerini almış olsa da, bazı hastalar için hâlâ uygun bir tedavi seçeneği olabilmektedir.
Mikrodermabrazyon

Mikrodermabrazyon, cilt yüzeyini mekanik olarak yenileyen ve ciltteki ölü hücreleri soyan minimal invaziv bir dermatolojik prosedürdür. Bu işlem, ciltteki bozulmuş ve hasar görmüş epitel hücrelerini uzaklaştırarak epidermisin yenilenmesini sağlar. Genellikle akne skarları, ince kırışıklıklar, güneş lekeleri, hiperpigmentasyon, yaşlılık lekeleri ve genel cilt tonundaki düzensizlikler gibi yüzeysel dermatolojik sorunları tedavi etmek amacıyla kullanılır. Mikrodermabrazyon, dermabrazyonun daha hafif bir versiyonudur ve genellikle yüzeysel dermal hasarları hedef alır.
Mikrodermabrazyon işlemi, alüminyum oksit kristalleri veya elmas uçlu başlıklarla yapılan mekanik aşındırma yoluyla gerçekleştirilir. İşlem sırasında, cilt yüzeyine kristaller püskürtülür ya da elmas uçlar ile yüzeydeki stratum corneum (epidermisin en üst katmanı) soyulur. Püskürtülen kristaller, cilt yüzeyindeki ölü hücreleri emerek kaldırır ve sonrasında bir vakum mekanizması ile bu hücreler temizlenir. Böylece, ciltteki ölü hücreler ve kirler arındırılarak alttaki sağlıklı hücrelerin ortaya çıkması sağlanır.
Bu prosedür, epidermisin üst katmanları üzerinde etkili olur, fakat dermisin (cilt altı tabaka) daha derin katmanlarına etki etmez. Mikrodermabrazyon, dermabrazyona kıyasla daha az invaziv olduğundan, işlem sonrasında ciltte önemli bir iyileşme süresi gerektirmez. Genellikle lokal anesteziye gerek duyulmaz ve hasta hemen günlük aktivitelerine dönebilir. Ancak işlem sonrasında ciltte hafif bir eritem (kızarıklık), geçici şişlik veya hassasiyet görülebilir.
Mikrodermabrazyon, ciltteki bazal tabaka üzerinde yeni hücre üretimini teşvik eder ve cildin rehabilitasyon sürecini hızlandırır. Bu mekanizma, cilt dokusunun daha genç ve sağlıklı bir görünüm kazanmasını sağlar. Tedavi süreci genellikle 30 ila 60 dakika sürer ve işlem sonrasında hastaların büyük çoğunluğunda komplikasyon görülmez
Mikrodermabrazyon > Tedavi yöntemleri

Mikrodermabrazyon, yüz, boyun, dekolte, eller, sırt ve kollar gibi cilt bölgelerinde uygulanabilir. Çoğunlukla ince akne skarları, solar lentigolar (güneş lekeleri), melazma (güneş kaynaklı pigmentasyon), cilt tonundaki düzensizlikler, yaşlanma belirtileri ve ciltteki pürüzlülüklerin tedavisinde kullanılır. Bu işlem, özellikle stratum corneum üzerinde yoğunlaşan bozulmuş hücrelerin uzaklaştırılmasıyla, dermal fibroblast hücrelerinin uyarılmasını sağlar. Sonuç olarak, kolajen ve elastin üretimi teşvik edilir ve cilt elastikiyeti artar.
Mikrodermabrazyon > Mikrodermabrazyon cihazları

İlk mikrodermabrazyon cihazı, 1985 yılında İtalya'da geliştirilmiş ve cilt aşındırma amacıyla küçük, inert alüminyum oksit kristalleri kullanılmıştır. 1986 yılında, bu teknolojinin diğer Avrupa pazarlarında tanıtımı yapılmış ve hemen ardından profesyonel dermatologlar tarafından mekanik soyma işlemleri için kullanılmaya başlanmıştır. 1992 yılının sonunda, Avrupa pazarında 10 farklı mikrodermabrazyon cihazı bulunmaktaydı. 1996'da ise, Mattioli Engineering, İtalya menşeli bir mikrodermabrazyon cihazıyla işbirliği yaparak ABD'nin Gıda ve İlaç Dairesi (FDA) gerekliliklerini karşılamak amacıyla çalışmalar yapmıştır. Aynı yılın sonunda, FDA mikrodermabrazyon cihazlarına ilk onayını vermiştir ve 1997'nin başında, ABD pazarında ilk mikrodermabrazyon cihazı satışa sunulmuştur.
1999 yılında, mikrodermabrazyon cihazlarında kullanılan elmas uç teknolojisi tanıtılmış ve bu gelişme, tedaviye daha hassas ve verimli bir aşındırma yöntemi kazandırmıştır. 2005 yılında ise, mikrodermabrazyon cihazlarına fırça uç eklenmiştir. 2012'de, ABD ve dünya pazarlarına sunulan ilk vakum tabanlı mikrodermabrazyon sistemi "Vacubrasion" piyasaya çıkmıştır. Bu sistem, elmas uçla birlikte vakum teknolojisini kullanarak cilt yüzeyindeki ölü hücrelerin temizlenmesini sağlar. Vacubrasion'un patentli hava regülatörü sistemi, cihazın işlevselliğini artırarak, geniş bir vakum kaynağı yelpazesiyle uyumlu hale gelmiştir. Cihaz, perakende vakum markalarıyla, özellikle 1.25 inçlik (31.8 mm) standart yuvarlak hortumlarla kullanılabilir.
Vacubrasion, geleneksel kristal bazlı mikrodermabrazyon sistemlerinin karşılaştığı tıkanma ve vakum kaybı gibi sorunları ortadan kaldırarak, daha güçlü ve verimli bir vakum kaynağı kullanımı sunar. Bu cihaz, kristal içermeyen yapısıyla, daha az bakım gerektirir ve daha uzun süre kesintisiz çalışma imkanı sunar. Geleneksel mikrodermabrazyon sistemlerine kıyasla, Vacubrasion, daha etkin ve güvenilir bir işlem sağlayarak kullanıcılar ve profesyoneller tarafından yaygın bir şekilde tercih edilmektedir.
Bir doktor, ölü cilt hücrelerini temizlemek için yapılan mikrodermabrazyon kozmetik cilt prosedürünü uyguluyor; bu işlem aynı zamanda cilt parlatma olarak da bilinir.
Pseudohematuria

Pseudohematuria, "Yalancı hematüri" olarak da adlandırılmaktadır. İdrar ve dışkının alınan bir kısım ilaçların ve yiyeceklerin etkisi ile kırmızı renk almasıdır. Bilinen gerçek hematürinin aksine kırmızılığın içinde herhangi bir kan hücresi veya hemoglobin bulunmamaktadır. Yiyeceklerden pitaya, havuç, böğürtlen, çilek, nar gibi kırmızı pigment yönünden zengin gıdaların fazla yenmesi bu duruma sebep olmaktadır. Herhangi bir hayati tehlike yaratacak duruma da neden olmaz, ilacın veya yiyeceğin kesilmesiyle kendiliğinden ortadan kaybolur.
Lockheed Martin F-35 Lightning II
Geliştirilmesi > Gerekliliği

F-35, 2040'lı yıllarda dünyanın en önde gelen avcı uçağı olması için tasarlanmıştır. Ayrıca havadan-havaya yeteneği olarak F-22'den sonra gelen tek uçak olarak da planlanmıştır. F-35 tasarlanırken istenilen özellikler ise şunlar olmuştur: geçmişteki avcılardan dört kat daha fazla etkili havadan havaya mücadele, sekiz kat daha etkili karaya saldırı, üç kat daha etkili stratejik keşif ve hava savunması. Manalı olarak bu yetenekleri geçmişte kalan uçaklardan daha küçük radar izi (RCS değeri) ve daha uzun menzille yerine getirmeliydi. Ayrıca NATO ülkelerindeki F-16'ların yerini doldurabilecek yeni bir ticari savaş uçağına ihtiyaç vardı. Diğer ülkelere F-22 satışı olmadığından doğal olarak talep bu uçağa yönlenecekti.
Geliştirilmesi > Gerekliliği > Adlandırma

Lockheed'in II. Dünya Savaşı'ndaki P-38 Lightning ve Soğuk Savaş döneminde İngiliz Uçak Kurumunun (BAC) ürettiği "Electric Lightning" uçaklarının onur ve şerefine, ABD Hava Kuvvetleri (USAF) tarafından 7 Temmuz 2006'da resmî olarak uçağın ismi F-35: Lightning-II olarak açıklanmıştır. Seçim listesinde bulunmuş diğer isimler Kestrel, Phoenix, Piasa, Black Mamba ve Spitfire II'dir.
Geliştirilmesi > Yükseltmeler ve daha fazla geliştirme

Temel havadan havaya ve saldırı yeteneklerine sahip ilk savaş yeteneğine sahip Block 2B yapılandırması, Temmuz 2015'te USMC tarafından hazır ilan edildi. Blok 3F yapılandırması, 2018 Aralık ayında operasyonel test ve değerlendirmeye (OT&E) başlamış ve tamamlanması SDD'yi sonuçlandıracaktı. F-35 programı ayrıca, erken LRIP uçaklarının 2021 yılına kadar temel Blok 3F standardına yükseltilmesi ile sürdürme ve yükseltme geliştirme çalışmaları yürütüyordu.
F-35'in kullanım ömrü boyunca sürekli olarak yükseltilmesi bekleniyor. Sürekli Yetenek Geliştirme ve Teslimat (C2d2) olarak adlandırılan ilk yükseltme programı 2019'da başlamış ve 2024'e kadar devreye alınması planlanmaktadır. C2D2'nin yakın vadeli geliştirilecek önceliği, uluslararası müşterilere özgü olanlar da dâhil, ek silahları bütünleştirecek, aviyonikleri yenileyecek, ESM yeteneklerini geliştirecek ve Uzaktan Komutalı Gelişmiş Video Alıcı (ROVER) desteği ekleyecek olan Blok 4'tür. C2D2 ayrıca sürümleri daha hızlı etkinleştirmek için çevik yazılım geliştirmeye daha fazla vurgu yapar. 2018 yılında, Hava Kuvvetleri Yaşam Döngüsü Yönetim Merkezi (AFLCMC), Uyarlanabilir Motor Geçiş Programı (AETP) kapsamında yapılan araştırmadan yararlanarak, F-35'teki olası uygulama için daha güçlü ve verimli uyarlanabilir döngü motorları geliştirmek üzere General Electric ve Pratt & Whitney ile sözleşmeler imzaladı.
Savunma iş alıcıları, resmî program sözleşmeleri dışında F-35'e yükseltmeler teklif etmişti. 2013'te Northrop Grumman, Tehdit Etkisizleştirme Savunma Kaynağı (ThNDR) adlı bir yönlü kızılötesi karşı önlem paketinin (DIRCM) geliştirildiğini açıkladı. Karşı önlem sistemi, Dağıtık Diyafram Sistemi (DAS) algılayıcıları ile aynı alanı paylaşacak ve kızılötesi güdümlü füzelere karşı koruma sağlamak için bir lazer füze sinyali karıştırıcı görevi görecektir.
Tasarım > Görünmezlik ve radar izi

Görünmezlik, F-35'in tasarımının önemli bir yönüdür ve radar kesiti (RCS), gövdenin dikkatlice şekillendirilmesi ve radar emici malzemelerin (RAM) kullanılmasıyla en aza indirilir; RCS'yi azaltmak için gözle görülür önlemler arasında kenarların hizalanması, cilt panellerinin tırtıllanması ve motor yüzü ile türbinin maskelenmesi yer alır. Ek olarak, F-35'in yönlendiricisiz sesüstü girişi (DSI), sınır tabakasını giriş kanalından uzaklaştırmak, yönlendiricisiz boşluğu ortadan kaldırmak ve radar izini daha da azaltmak için bir ayırıcı boşluk veya akı sistemi yerine bir sıkıştırma yumrusu ve ileri süprüntülü bir yüzey kullanır. F-35'in RCS değeri, belirli frekans ve açılarda bir metal golf topundan daha düşük olarak karakterize edilmiştir; bazı koşullarda, F-35, görünmezlik yönünden F-22'ye göre daha olumlu geri dönüş verir. Sürdürülebilirlik yönünden, F-35'in görünmezlik özellikli tasarımı, F-22 gibi daha önce geliştirilen hayalet uçaklardan öğrenilen dersleri almıştır. F-35'in radar dalgası emen fiber mat gövde yüzeyi daha dayanıklıdır ve eski üst tabakalardan daha az bakım gerektirir. Uçak ayrıca kızılötesi ve görsel simgelerin yanı sıra tespitlerini önlemek için radyo frekansı yayıcılarının sıkı kontrollerine de sahiptir. F-35'in görünmezlik tasarımı öncelikle yüksek frekanslı X bandı dalga boylarına odaklanmıştır; düşük frekanslı radarlar, Rayleigh saçılması nedeniyle görünmez uçakları tespit edebilir, ancak bu tür radarlar da dikkat çekici olarak, dağınıklığa duyarlıdır ve hassasiyetten yoksunlardır. RCS'yi gizlemek için uçak üzerine dört Luneburg lens reflektörü eklenebilir.
F-35'ten dolayı oluşan gürültü, uçak için olası üslerin yakınındaki yerleşim alanlarında endişelere neden olmuş ve bu —Luke Hava Kuvvetleri Üssü, Arizona ve Eglin Hava Kuvvetleri Üssü, Florida— gibi iki üssün yakınındaki sakinler sırasıyla 2008 ve 2009'da çevresel etki çalışmaları talep etmiştir. Desibel cinsinden gürültü seviyesi, F-16 gibi önceki savaşçılarınkilerle karşılaştırılabilir olsa da, F-35'in ses gücü özellikle düşük frekanslarda daha güçlüdür. Daha sonraki araştırmalar ve çalışmalar, F-35'in gürültüsünün F-16 ve F/A-18E/F'den belirgin bir şekilde farklı olmadığını, ancak bazı gözlemciler için daha düşük frekanslı gürültünün fark edildiğini göstermiştir.