stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Aşk Tesadüfleri Sever (Müslüm Gürses albümü)
Şarkı listesi

| # | Şarkı | Söz | Müzik | Düzenleme | Uyarlanan şarkının ismi | Sanatçı | Süre |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Bir Ömür Yetmez | Mehmet Bilal Dede | David Arnold | Hayko Cepkin, Sunay Özgür | The World Is Not Enough | Garbage | 4:02 |
| 2 | Hayat Berbat | Ahmet Güntan | Bob Dylan | Sunay Özgür | Mr. Tambourine Man | Bob Dylan | 3:10 |
| 3 | Affet   | Tuna Kiremitçi | Ronnie James Dio, Ritchie Blackmore | Sunay Özgür | Temple Of the King | Rainbow | 4:39 |
| 4 | Kış Oldum | Birhan Keskin | Brian Eno, David Bowie | Hayko Cepkin, Sunay Özgür | I`m Deranged | David Bowie | 2:56 |
| 5 | Nilüfer | Murathan Mungan | Sunay Özgür | Sunay Özgür |  |  | 4:18 |
| 6 | İstanbul'a Elveda | Barış Pirhasan | Leonard Cohen | Sunay Özgür | Alexandra Leaving | Leonard Cohen | 4:11 |
| 7 | Artakalan | Birhan Keskin | Serge Gainsbourg | Sunay Özgür | Amours Des Feintes | Jane Birkin | 4:25 |
| 8 | Sebahat Abla (Sezen Aksu ile) | Murathan Mungan | Pantelis Thalassinos | Atilla Özdemiroğlu | Krata Gia To Telos | Haris Alexiou | 3:54 |
| 9 | Döndür Yolumdan | Özgür Pamukçu | Özgür Pamukçu | Burhan Bayar, Ceyhun Çelik |  |  | 4:10 |
| 10 | Ayrılık Rüzgârı | Alpay | Saint-Preux | Burhan Bayar, Ceyhun Çelik | Concerto Pour Une Voix | Danielle Licari | 3:56 |
| 11 | Aşk Bu | Murathan Mungan | Abed Azrie | Burhan Bayar, Ceyhun Çelik | Murmur of the Breeze | Abed Azrie | 3:17 |
| 12 | Ah Oğlum | Murathan Mungan | Burhan Bayar | Burhan Bayar, Ceyhun Çelik, Sunay Özgür |  |  | 4:32 |
| 13 | Kadınım | Mehmet Teoman | Jean-Loup Dabadie, Alain Goraguer | Atilla Özdemiroğlu | T'as L'air D'une Chanson | Sergio Reggiani | 3:57 |
| 14 | Aşk Tesadüfleri Sever | Murathan Mungan | Björk, Sjón | Burhan Bayar, Ceyhun Çelik, Sunay Özgür | Bachelorette | Björk | 4:15 |
Albüme ait diğer bilgiler

Albüme ismini veren Aşk Tesadüfleri Sever şarkısı, 2011 yılında gösterime giren ve 2014 yılında Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından gerçekleştirilen halk oylamasında "En İyi 100 Türk Filmi" arasında 41. seçilen Aşk Tesadüfleri Sever filminde kullanılmış ve filmin soundtrack albümü olan Aşk Tesadüfleri Sever albümünde de yer almıştır.
Albümün hit şarkılarından olan "Affet" şarkısının söz yazarı Tuna Kiremitçi, şarkı hakkında şunları söylemiştir: "Projenin yaratıcısı Murathan Mungan, benden bir yabancı şarkı seçip Müslüm Gürses için Türkçe söz yazmamı istedi."
Bu albümün hazırlığı 2 yıl sürmüştür. Albümün tanıtımı Esma Sultan Yalısı'nda yapılmıştır.
Müslüm Gürses bu albümdeki Kadınım şarkısını hayat arkadaşı Muhterem Nur ile birlikteliğinin 25. yılına özel olarak hazırlamıştır.
Müslüm Gürses ve Murathan Mungan'ın albüm hakkında görüşleri

Müslüm Gürses: "Biz önceki kasette de böyle farklı tarzlara yer vermiştik. Gayet olumlu tepkiler aldık. Umarım müzikseverler tepkilerini yine olumlu yönde ortaya koyarlar. Ama bizim kendi tarzımız da yine albümde göze çarpacaktır. Çok renkli bir albüm oldu. Gökkuşağı gibi bir şey oldu. Her yüreğin dinleyip kendini bulabileceği hikayeler var."
Murathan Mungan: "Bu albüm Türkiye’ye benzesin istedim. Bob Dylan dinleyen kuşağa da hitap edecek, varoşlarda oturan oğlu evden kaçmış insanlara da. Ama şunu baştan söyleyeyim, Müslüm’ün geleneksel dinleyicisiyle bağını tamamen koparmasını istemedim. Müslüm Gürses’ten bir Bülent Ortaçgil bir Mazhar Alanson yaratmaya çalışmadım. Ben onu "Olmadı Yar" ya da "Paramparça"dan sonra keşfetmiş biri değilim ki."
Klip çekimleri

Albümün ilk şarkısı olan Bir Ömür Yetmez şarkısı için klip çekilmiştir. Bu şarkı aslında Garbage'a ait olan The World Is Not Enough şarkısıydı. Şarkı, Mehmet Bilal Dede tarafından üzerine Türkçeye uyarlandı. Bu klipin çekimleri "Beyoğlu Balans"'ta yapılmıştır. Klipin yönetmenliğini "Gamze Turagay" yaparken görüntü yönetmenliğini de "Yon Thomas" yapmıştır. Gürses'e klip çekimleri çalışmalarının devam ettiği sıralarda Gürses, kendisine yönetilen soruları cevaplamış ve bazı açıklamalarda bulunmuştur.
Şarkı hakkında ise Gürses, şu açıklamalarda bulundu:
- "Şarkıyı okuduk sanırım fena olmadı. Güzel bir aşk müziği, biz de o aşkı hem duygularımızla hem de müziğimizle yansıttık."
Bu şarkının aslı, James Bond serisinin 19. filmi olan, 1999 yılında yayımlanan ve bazı çekimleri İstanbul'da yapılan "The World İs Not Enough" veya Türkçesiyle "Dünya Yetmez" filminin de müziğidir. Gürses'e bu konu hakkında da soru yöneltilmişti. -"Neden James Bond'un film müziğine klip çektiniz?"
- "Kolektif bir iş yaptık. Hoş bir şarkı. Stüdyoda uzun bir çalışma dönemi geçirdik."
Sosyetenin arabeske ve kendisine ilgisini normal bulduğunu söyleyen Gürses, "Önemli olan yapılan iş, kitleleri kucaklamak önemli. Kemikleşmiş dinleyicim beni bırakmaz. Çok keyifli, güzel bir albüm oldu." ifadelerini kullanmıştır.
Sebahat Abla şarkısı

Müslüm Gürses ve Murathan Mungan şarkı hakkında bazı açıklamalarda bulundu.
Gürses; şarkının kayıtlarının ayrı vakitlerde yapıldığını, sonrasında bir araya getirildiğini belirtti.
Mungan, bu şarkıda Gürses ve Aksu'yu bir araya getirmesini şöyle açıklamıştır: "Bu toprakların yerel renklerini çok iyi yansıttıklarını düşündüğüm Müslüm ve Sezen’in mutlaka biraraya gelmesini istiyordum. Kırık bir Ege vardı hep kulağımda."
Mungan, Sezen Aksu'nun eşlik ettiği "Sebahat Abla" şarkısının Aksu tarafından seslendirilme hikâyesini şöyle anlatmıştır:
"Sen okumazsan başkasını düşünmüyorum, dedim. Ah Oğlum’un sözlerini yazarken, daha aynı gün şarkı bitmeden telefon çaldı, Sezen’di arayan. Ona ilk iki dizesini okudum. Büyük bir boğumlu ses çıktı Sezen’den. "Hayır, kimse ölmemiş", deyip telefonu kapattı. Beş dakika sonra tekrar aradı. "Kusura bakma, suratına telefon kapattım ama evdekiler biri öldü, sen de ölüm haberi veriyorsun sandılar. Şarkı beni mahvetti, ne yazdın sen böyle!". O an kavradım ne yaptığımı.
Künye

Yapım: Pasaj
Düzenlemeler: Sunay Özgür, Burhan Bayar, Ceyhun Çelik, Hayko Cepkin, Atilla Özdemiroğlu
Süpervizör: Murathan Mungan
Prodüktör: Kedi ( Sunay Özgür, Tanju Eren, Ender Akay )
Stüdyo: Kedi, Ada, RMS, Bayar
Kayıt: Ender Akay (Kedi), İhsan Apça, Özgür Özkan Mete (Ada) , Kamil Yerge (Bayar) ,Evrim İşbilir (RMS)
Mix: Ender Akay, Murat Bulut (1,7,14), Alp Turaç (3)
Mastering: Çağlar Türkmen
Yaratıcı yönetmen: Tibet Sanlıman
Sanat yönetmeni: Murat Ekmekçi
Fotoğraf: Emre Doğru
Baskı: FRS Matbaacılık
Yapım görevlileri

Yaylı grubu: Gündem
Gitar: Sunay Özgür, Erdinç Şenyaylar, Serhan Yasdıman
Bas gitar: Sunay Özgür, Erdem Yener, İsmail Soyberk
Elektro gitar: Sunay Özgür
Akustik gitar: Erdem Sökmen
Klasik gitar: Erdem Sökmen
Klavye: Hayko Cepkin, Sunay Özgür, Atilla Özdemiroğlu, Ceyhun Çelik
Davul: Volkan Öktem
Çello: Timur Atasever
Viyola: Tarkan Bergamalı
Ud: Hüseyin Bitmez, Yıldıran Güz
Keman: Kadir Okyay
Kanun: Göksel Çelik, Göksel Kartal
Akordeon: Rıfat Şanlıel
Perküsyon: Yaşar Akpençe, İzzet Kızıl
Bendir: İzzet Kızıl
Ney: Hakan Polat
Balaban: Ertan Tekin
Perküsyon: Soner Akalın
Piyano: Ceyhun Çelik
Geri vokal: Erdem Yener, Sunay Özgür, Ebru Yazıcı
Pasaj Müzik'in notu

"Aşk Tesadüfleri Sever", tesadüfünü kendisi yaratmış bir proje albümü. Bu albümle
birlikte Pasaj Müzik'te kuruluşunun ikinci yılını tamamlayacak. Albümümüzün müzik
endüstrisinin son birkaç yıldır yaşadığı olumsuzluklara karşı, içeriği ve sunumuyla yeni bir teklif olarak değerleneceğini düşünüyoruz. Bizim için bu albümün bir anlamı da, pasajın yayını açısından bir tür haberci olarak görünmesidir. Pasaj "artist" merkezli albümlerin yanı sıra, önümüzdeki yllarda bu tür "concept" projelerle de yayınına
devam edecek.
İki yılı aşan bir sürede ortaya çıkan bu albüm, müzik sektörünün son yıllarda yaşadığı 
sıkıntılı ortamda üretildi. Bu albüm yapım düzeyi, kurgusu ve sunduğu içerikle üzerine
çok konuşulacak bir proje oldu. İki yıl Türkiye'de yapılan bir prodüksiyon için hayli
uzun bir süre. Hem albümümüzün doğası gereği hem de bu projede çalışan tüm
arkadaşlarımızın titizliği bu albümün raflarda olmasını bir parça uzattı.
Rockistanbul 2004'te "Müslüm Gürses" performansının gerçekleşmesi, bu albümün
karar sürecinin kışkırtıcı davetiyesi oldu. Bu nedenle ilk teşekkürümüz "Rockistanbul"a.
"Mucize ve Buluşma"; bu albüm henüz maket aşamasındayken, bizimle beraber bu
proje içinde önemli bir katkı sağlayan Yeni Rakı ekibi ile birlikte ortaya çıktı. Albümümüzün
ortaya çıkmasında başından beri önemli katkılarda bulunan Yeni Rakı ekibine bir kez
daha teşekkür ediyoruz.
Ve tabi ki Murathan Mungan, Müslüm Gürses, Sezen Aksu, Sunay Özgür, Ender
Akay, Tanju Eren, Atilla Özdemiroğlu, Burhan Bayar, Ebru Emiroğlu, Tibet Sanlıman
ve Nevzat Takmaz
Ve yine tabi ki ve özellkle Burçe, Delvin, Ali, Murat, Özlem, Fikriye, Apo ve Dudu
Hanim. Hepimizin birbirimize verdiği bir ikinci yıl hediyesi ya da birimizin birimize verdiği
bir hediye. Çok teşekkür ediyoruz.
Listeler > Tüm zamanların listeleri

| Liste | Konum |
| --- | --- |
Hürriyet Türkiye'nin En İyi 100 Albümü: 13
Listeler > Kral Müzik

| Liste (2023) | Tepe noktası |
| --- | --- |
Türkiye (Kral Müzik En Kral 10): 6

2023 yılında albümün hit şarkılarından olan Nilüfer şarkısı Kral Müzik'in hazırladığı En Kral 10 listesinde 6. sıraya kadar yükseldi.
10 Ocak 2025'te YouTube'da albüm lisanslı olarak tekrar yayımlandı ve "Affet" şarkısı YouTube müzik kategorisinde trendler listesinde yer aldı.
Wilson Prensipleri Cemiyeti

Wilson Prensipleri Cemiyeti (veya Wilson İlkeleri Cemiyeti), 4 Aralık 1918'de İstanbul'da kurulmuş ve iki ay faaliyet göstermiş bir dernektir.
I. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra yabancı işgaline uğrayan Anadolu'daki egemenlik sorununa Wilson İlkeleri doğrultusunda bir çözüm bulmayı amaçlar. Dernek üyelerinin bir kısmı barıştan sonra ülkenin Amerikan mandası altına girmesi düşüncesini ortaya atmıştır. Cemiyet çok kısa ömürlü olmuş ancak ortaya attığı Amerikan mandası fikri özellikle İzmir'in işgalinden sonra yaygınlaşmış; Erzurum ve Sivas Kongrelerinde tartışılmıştır.
Kuruluşu

Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Thomas Woodrow Wilson, 8 Ocak 1918'de yaptığı bir konuşmada savaş sonrası için ABD'nin istediği dünya düzenini on dört madde ile ifade etmişti. Wilson ilkelerinin 12. maddesi, Osmanlı İmparatorluğu'nda Türklerin çoğunlukta olduğu bölgelere ilişkindi ve bu bölgelerin bağımsızlığının sağlanmasını öngörüyordu. 12. maddenin uyandırdığı ümitle Halide Edip, Wilson Prensipleri Cemiyeti'nin kurulması önerdi.
Dernek, çoğunluğu gazetecilerden oluşan bir aydın grubu tarafından 4 Aralık 1918'de kuruldu. Kuruluş yeri ve merkezi İstanbul'da Vakit Gazetesi idarehanesi idi. Yönetim kurulunda Halide Edip, Refik Halid, Ali Kemal, Hüseyin Avni, Ragıp Nurettin yer aldı. Cemiyet yöneticileri 5 Aralık 1918 tarihinde Amerika Başkanı Wilson'a gönderdikleri 9 maddelik bir muhtıra ile resmen Amerikan mandasını talep ettiler.
Amerikan mandası fikri

Cemiyetin amacı, önce Amerika'nın dostluğunu kazanarak, Wilson Prensiplerine uygun bir barışın gerçekleştirilmesini sağlamak için çalışmaktı. Ayrıca cemiyet üyelerinin bir kısmı, barıştan sonra ülkenin Amerikan mandası altına girmesi için çalışıyor, Osmanlı Devleti'nin ancak Amerikan mandası altına girerse Milletler Cemiyeti içinde diğer devletler ile eşit hukuka sahip olabileceğini savunuyordu. Amerikan mandasını isteyenlerin başlıca dayanak noktası, Osmanlı Devleti'nin çoğunluğu Türk olan bölgelerinin bile bağımsız kalamayacağı, paylaşılacağı yahut bir başka devletin himayesi altına gireceği endişesi idi. Onlara göre, eğer Amerikan mandası altına girilirse, Amerika'nın rehberliği ve liderliği ile kalkınmak mümkün olacaktı. Ayrıca eğer Amerikalılar çekip gitse bile, arkalarında kuvvetli, müreffeh, kültürlü, bütün etnik unsurları müşterek değerlere sahip bir Türkiye bırakacaklardı.
Aktif üyeleri

Cemiyet, Amerikan mandası lehinde kamuoyu oluşturmak için özellikle basın yoluyla çaba sarf etti. Dönemin önemli gazetelerinin başyazar ve sahipleri cemiyetin üyeleri arasındaydı. Ati ve İkdam gazeteleri başyazarı Celâl Nuri, Akşam gazetesi başyazarı Necmeddin Sadık, Zaman gazetesi başyazarı Cevat, Yeni Gazete başyazarı Mahmud Sadık, Vatan gazetesi başyazarı Ahmet Emin, Yeni Gün gazetesi başyazarı Yunus Nadi aktif üyeler arasındaydı.
Kapanması

Cemiyet, kuruluşundan iki ay sonra kapandı. Kapanışın ardından cemiyet üyelerinin bir kısmı Anadolu'da Mustafa Kemal önderliğinde yürütülen Milli Mücadele'ye katılmış; bir kısmı ise Osmanlı hükûmetlerinde görev almıştır.
Tayılga

Tayılga - Türk, Altay ve Yakut halk inancında ve şamanizminde kurban uygulamasıdır.[kaynak belirtilmeli] Hayvanın boğularak (kesilmeden) öldürülmesi suretiyle gerçekleştirilir. "Altaylılar ve Yakutlar (bu gün bile) kurban olarak kestikleri atın derisini uzun bir sırığa geçirip tıpkı at şekline sokarak asarlar. Bu kurban törenine "mal kagıpyat" (hayvanı gönderme), merasiminin yapıldığı bu yere de tayılga derler.[kaynak belirtilmeli]
Tayılga Töreni

Altaylılar'ın Tayılga ayin ve törenleri Verbitski, Radloff, Katanov, Anohin tarafından anlatılmıştır. Verilen bilgilere göre en uzun süren ve Bay Ülgen adına yapılan ayin en önemlilerindendir. Akşam güneş batınca kurban (tayılga) için hazırlıklar başlar. Kurban yeri seçilir, sürüden kurbanlık hayvan aranır. Şaman, bir ormanın ıssız bir yerinde kurban için en uygun yeri bizzat seçer. Onun belirlediği bir yerde bir çadır kurulur. Çadırın ortasına, tepesi "tündükten" (duman deliğinden) çıkacak şekilde sık yapraklı bir kayın ağacı yerleştirilir. Daha sonra kurbanlık hayvan boğulmak ve bel kemiği kırılmak suretiyle öldürülür. Hayvan; derisi, başı, ayağı ve kuyruğu
ile birlikte bir sırığa (baydara) asılır. Kurban Ülgen için kesilmişse baydaranın başı doğuya, Erlik için kurban edilmişse ise batıya yöneltilir. Daha sonra, atalara ve koruyucu ruhlara sunu yapılarak kurbanın eti yenir.
Bazı Türk boylarının Tayılga esnasında kurbanın kanını akıtmadıkları bilinmektedir. Altaylılar ve diğer Türk urugları, kurbanı kesmeyip boğarlar. Bunu hayvanın ağzını, burnunu tıkayarak gerçekleştirirler. Kurbanın bu şekilde öldürülmesi "kan korusu" (kan yasağı, kan tabusu)ndan ileri gelmektedir. Çünkü dünyanın birçok yerindeki  çeşitli kabilelerde olduğu gibi bu boylar da  can veya ruhun kanda olduğuna (veya kanın kendisinin ruh olduğuna), kanın toprağa dökülmesinin felaketler getireceğine inanırlar.
Benzer kavramlar > Boguzlaga

Türk ve Altay halk inancında kanlı kurban demektir. Bu bağlamda Tayılga'nın karşıtı olan bir kavramdır. Tanrısal veya dini bir amaçla kesilecek hayvan. Hayvanın boğazlanarak (boğazından kesilerek) kurban edilmesidir. Boğazlamak fiili ile de ifâde edilir. Sözcük anlamı boğazın kesilmesi demektir. "Bozlamak" fiili hayvanın böğürmesi anlamı taşır.
Benzer kavramlar > Yağaşga

Kurban etinin bir parçasının veya kesilmiş bir kurbanın bütünüyle yakılmasına Yakığ/Yakış/Yagış veya Yağışga/Yagaşga adı verilir. Yakılan etlerin kokusunun tanrılara kadar ulaşacağı inancı bulunur. Daha eski çağlarda ise kurbanlık hayvanları gökten gelen kutsal bir ateşin yaktığı takdirde Tanrı tarafından kabul edildiği anlayışı bulunurdu.
İnci Aral

| İnci Aral |
| --- | --- |

Doğum: 27 Kasım 1944 (80 yaşında) Denizli, Türkiye
Meslek: Öykü ve roman yazarı
Eğitim: Gazi Eğitim Enstitüsü Resim Bölümü
Önemli ödülleri: Yunus Nadi Ödülü (1992) Orhan Kemal Roman Armağanı (2004)

İnci Aral (d. 27 Kasım 1944, Denizli) Türk öykü ve roman yazarı.
Yaşamı

27 Kasım 1944 tarihinde Denizli'de doğdu. 
Bursa'da ilk ve ortaokulu, Manisa'da Kız İlköğretmen Okulunu okuduktan sonra Ankara'da Gazi Eğitim Enstitüsü Resim - İş Bölümünden mezun oldu (1964).
Samsun, Manisa, İzmir ve Ankara'da öğretmenlik yaptıktan sonra 1984'te öğretmenlikten emekli oldu.
Haziranlarda başlıklı ilk öyküsü 1977'de Türk Dili dergisinde yayımlandıktan sonra yazıları çeşitli dergilerde çıkmaya başladı.
1979 yılında yayımlanan öykü kitabı Ağda Zamanı ile 1980'de Akademi Kitabevi İlk Kitap Öykü Başarı Ödülü aldı. 1978 yılında Kahramanmaraş'ta yaşanan ve yedi gün süren Maraş Katliamı'nı kaleme aldığı, o katliamda yer alan dokuz farklı insanın dokuz farklı öyküsünü anlattığı Kıran Resimleri adlı öykü kitabı ile 1983 yılında Nevzat Üstün Öykü Ödülü'nü kazandı. Bu kitabı 1989 yılında Fransızcaya çevrildi.
Yazar, 1992 yılında Ölü Erkek Kuşlar adlı romanı ile ve 2002'de Gölgede Kırk Derece  adlı öykü kitabı ile Yunus Nadi Ödülü'nü kazandı, 2002 yılında yayınlanan romanı Mor ile Orhan Kemal Roman Armağanı'nı aldı.
1994'te yayımladığı Yeni Yalan Zamanlar, 2002'de yayımlanan Mor ve 2006'de yayımlanan Safran Sarı romanını Yeni Yalan Zamanlar başlıklı bir üçleme haline getirdi.
Eserleri > Roman

1991 - Ölü Erkek Kuşlar
1994 - Yeni Yalan Zamanlar
1997 - Hiçbir Aşk Hiçbir Ölüm
1998 - İçimden Kuşlar Göçüyor
2002 - Mor
2005 - Taş ve Ten
2006 - Safran Sarı
2010 - Sadakat
2011 - Şarkını Söylediğin Zaman
Eserleri > Öykü

1979 - Ağda Zamanı
1983 - Kıran Resimleri
1984 - Uykusuzlar
1986 - Sevginin Eşsiz Kışı
2000 - Gölgede Kırk Derece
2003 - Anlar İzler Tutkular
2006 - Ruhumu Öpmeyi Unuttun
Eserleri > Deneme - anı - anlatı

2003 - Anlar İzler Tutkular
2008 - Unutmak
2011 - Yazma Büyüsü
2016 - Kan Günleri ve Nar Ağrısı
Eserleri > Senaryo

1989 - Kirli Sarı
1995 - Buluşma
Ödülleri

1980 - Akademi Kitabevi İlk Kitap Öykü Başarı Ödülü (Ağda Zamanı ile)
1983 - Nevzat Üstün Öykü Ödülü (Kıran Resimleri ile)
1992 - Yunus Nadi Ödülleri - Roman Ödülü (Ölü Erkek Kuşlar ile)
2001 - Yunus Nadi Ödülleri - Öykü Ödülü (Gölgede Kır Derece ile)
2002 - Orhan Kemal Roman Armağanı - (Mor ile)
2018 - Beyaz Martı Edebiyat Onur Ödülü
Hakkında yazılanlar

İNCİ ARAL'IN HİKÂYECİLİĞİ - (Abdullah Dayıoğlu - Yüksek Lisans Tezi - 2007)
İNCİ ARAL'IN HİKÂYE VE ROMANLARINDA KADIN - (Nezaket Baykal - Yüksek Lisans Tezi - 2011)
Vikisöz'de  ile ilgili sözleri bulabilirsiniz.
Mühendishane-i Berrî-i Hümâyûn

Mühendishane-i Berrî-i Hümâyûn, (Osmanlıca: مهندسخانۂ برئ همايون) İstanbul'da 1795 yılında kurulan; Osmanlı ordusu için topçu ve istihkâm subayı yetiştiren askerî okul. III. Selim devrinde yeniden yapılanmanın (nizâm-ı cedîd) en önemli kurumlarından biri olarak 1795‘te Hasköy'de açılmıştır. 1773'te kurulan Mühendishâne-i Bahrî-i Hümâyun’dan sonra imparatorluğun ikinci mühendishanesidir. Örneklerini, Fransa’da Mouradgea D’Ohsson’un ve özellikle Viyana’da Ebûbekir Râtib Efendi’nin gözlemlediği askerlik ve mühendislik akademilerinden almıştır. Kuruluş sebebi Nizâm-ı Cedîd ordusunun teşkil edilmesiyle bağlantılıdır. İlk dönemiyle ilgili belgelerde Fünûn-i Harbiyye Tâlimhânesi, Mekteb-i Fünûn-i Harbiyye veya Mühendishâne-i Sultânî gibi isimlerle, ardından da Mühendishane-i Berrî-i Hümâyûn olarak anılmıştır.
Gemi inşaatı, inşaat mühendisliği ve balistik öğretimi yapan bir okuldu. Osmanlı Devleti'nde öğrencilerin sıralara oturarak ders gördüğü, yabancı dil öğrendiği, batılı anlamda öğretim yapan ilk eğitim kurumu olan Mühendishane, III. Selim devrinde orduda gerçekleştirilen yeniden yapılanmanın en önemli kurumlarından birisidir.
Sivil mühendisler de yetiştirmek üzere 1883'te Mühendishane'ye bağlı olarak "Hendese-i Mülkiye Mektebi" adıyla sivil bir okul kurulmuştur; bu okul günümüzde İstanbul Teknik Üniversitesi adıyla eğitime devam etmektedir. Mühendishane-i Berrî-i Hümâyûn, bir mühendis okulu olarak İstanbul Teknik Üniversitesi'nin ve humbaracı ve lağımcı ocaklarına eğitim veren bir askerî okul olarak Kara Harp Okulu'nun başlangıcını oluşturur.
Kundağı motorlu topçu sistemi

Amerikan M109 Paladin kundak motorlu obüs
Kundak Motorlu Topçu Sistemi (KMT)  tekerlekli veya paletli bir şase üzerinde başka bir aracın çekme gücüne gereksinim duymadan manevra kabiliyeti olan topa denir. Bu terim hem kundağı motorlu obüsler hem de roket atan platformları kapsar. Bu araçları yüksek hareket kabiliyetine sahip genellikle paletli, üzerlerinde obüs, havan, roket veya güdümlü füze taşıyan araçlardır. Bu silahlar çatışma bölgesine uzun menzilli dolaylı ateş gücü sağlarlar.
Geçmişte kundak motorlu obüsler kategorisi içerisine taarruz topları ve tank imha ediciler de girmekteydi. Bu ağır zırhla kaplanmış bu araçlar aslında piyade birliklerine  yakın destek vermek amacıyla üretilmiş daha sonra tanksavar silahına dönüşmüştür.
Günümüzde Kundak Motorlu Topçu Sistemleri görünüşte tanka benzese de ince bir zırha sahip olduklarından yakın çatışmalara destek veremezler. Sahip oldukları zırh ancak mürettebatı hafif ateşli silahlardan veya şarapnel parçalarından koruyabilir. Birçoğunda piyade ateşine karşılık vermek amacıyla makineli tüfek de bulunmaktadır.
Bu silahların en büyük avantajı onları çeken başka bir araca gereksinim duymadan çok hızlı bir şekilde görev yerine gidebilmesidir. Ancak topun ateşlenmesi için aracın durması ve ateşe hazır hale getirilmesi gerekmektedir. Yeni bir pozisyon almak için araç tekrar toparlanmalıdır. Buna rağmen kendinden hareket özelliği bu araçlara çatışmalarda düşmana karşı yoğun bir baskı yaratmasını sağlamaktadır.
Buna karşın, normal çekili obüs imalatı ve korunması daha kolaydır. Hafif olması dolayısıyla kundağı motorlu obüs sınıfının gidemeyeceği yerlere çekilerek götürülebilir. Kundak motorlu obüslerin avantajlarına rağmen normal çekili obüsler hâlâ birçok ordunun envanterinde bulunmaktadır.
Üretimi > Birinci Dünya Savaşı

İlk örneği 1917 yılında I. Dünya Savaşı   sırasında İngilizler tarafından kullanılan Gun Carrier Mark I dir. Bu obüs ilk tank olan  İngiliz Mark I tankına yerleştirilen bir sahra topundan ibaretti. Top istenirse aracın içerisinden veya araç dışına çıkartılarak normal bir top gibi ateşlenebilirdi. Bu sayede top istenirse atlar tarafından veya paletli top traktörü ile çekilerek kullanılabilirdi.
Üretimi > Dünya savaşları arasındaki dönem

I. Dünya Savaşı sırasında bu araçların faydalarının görülmesi üzerine İngilizler tarafından 1925 yılında Birch üretildi. Bu araç Vinkers sınıfı tank şasesi üzerine yerleştirilen 83.8 mm veya 75 mm sahra topundan oluşuyordu. Bu obüs hem top hem de uçaksavar olarak kullanılabildi. Ancak politik baskılara yenilerek 1928 yılında üretimi durduruldu.