Henri de La Tour d'Auvergne
İspanya'ya Karşı Savaşı

Turenne'in hâlâ İspanyolların yanında savaşan Condé ile uğraşması gerekiyordu.  "İspanyol Cephesi'nin uzun süren seferleri, her iki ünlü kaptana da askeri becerilerini sergilemek için geniş bir alan sağladı. Haziran 1653'te Turenne ve La Ferté, Frondeur'lara karşı yürüdü. 7.000 piyade ve 5.000 süvari (veya farklı bir kaynağa göre 6.000 piyade ve 10.000 süvari) vardı. Condé 30.000 askeri kontrol ediyordu. İspanyol ordusunun 120 mil arayla iki  kamp kurduğunu duyunca hızla ilerledi ve aralarında bulunan Rethel'i ele geçirdi.  Daha sonra bölgeye Condé tarafından komuta edilmeyen 16.000 piyade ve 11.000 süvariden oluşan bir İspanyol kuvveti geldi. Condé'nin Paris'i almasını önlemek için bu gücü gölgede bırakmaya ve hareket özgürlüklerini kışa kadar sınırlamaya karar verdi.  İspanyollar yalnızca birkaç kaleyi ele geçirmeyi planladı, bu yüzden Turenne başarılı oldu.  Bir noktada Condé, Turenne'i yenebilecek bir pozisyondaydı ancak İspanyol komutan, Condé'nin saldırmasına izin vermedi.  Sonunda İspanyollar Turenne'den kaçmayı başardılar ve Rocroi'yi ele geçirdiler, ancak onlar bunu yaparken Turenne Mouzon'u  ve Sainte-Menehould'u  aldı.
Turenne, Fronde'un merkezlerinden biri ve Condé'nin kişisel mülkü olan Stenay'e taşınarak 1654 seferine başladı. kampanya için takviye almıştı ve bir yardım girişimine karşı şiddetle savunmaya hazırlandı.  Bunun yerine Condé ve Arşidük Leopold Wilhelm, çok önemli olan Arras kalesini kuşatarak onu alt etti.  Condé ve Arşidük'ün 25.000 askeri olduğundan ve Turenne yalnızca 14.000-15.000 asker alabildiğinden, Turenne, yürürlükte olan Frondeur'lara karşı harekete geçmeden önce Stenay'in düşmesini beklemeye karar verdi.  tek başına komutada değildi: York Dükü, La Ferté, Broglie ve Hocquincourt'un da yetkisi vardı. Ancak, daha kalabalık olan İspanyol ordusuyla agresif bir şekilde başa çıkma planına yönelik muhalefetin üstesinden geldi. Turenne yorulmadan saldırı için hazırlanmıştı. Düşman mevzilerini şahsen araştırdı ve İspanyolların ona saldırıp saldırmayacağına karar vermesinin çok uzun süreceğini fark etti. Birliklerine dini hizmetler sağladı ve subaylarına ayrıntılı İspanyol savunmasına karşı kullanılacak teknikleri açıkladı. İspanyollar 6.000 adam ve  top kaybederek bozguna uğratılırken, Fransızlar sadece 400 adam kaybetti.  Bu zafer bir dönüm noktasıydı: o andan itibaren Fransızlar bölgede belirgin bir avantaja sahipti.
1655 savaşından önce, Turenne'in enerjisini gerektiren bir başka önemli konu. Paris'te, kral ile parlamento arasındaki siyasi anlaşmazlıklarla birleşen isyanlar patlak vermişti.  Kral, parlamentonun toplanmasını yasaklarken, parlamento bu talebi görmezden geldi. Giderek despotlaşan Mazarin  daveti üzerine müzakereye davet edildi ve başarılı bir şekilde yaptı.
Turenne, Landrecies'i alarak 1655 seferine başladı.  Kısa bir süre sonra Turenne, Condé'yi neredeyse ele geçirdi, ancak bir astın başarısızlığı, ikincisinin kaçmasına yol açtı.  daha sonra Compiègne'deki mahkemeye geri çağrılmadan önce Condé ve St. Guislain kalelerini aldı.
Bu noktada Cromwell'in İngiltere'si ve şimdiye kadar İspanya'nın müttefiki olan Lorraine Fransız tarafına katıldı.  İspanya Kralı IV. Philip, son seferlerde çok başarısız olan komutanları, deneyimli komutanlar Mareşal Caracena ve Avusturyalı Don Juan ile değiştirdi.  Haziran ayında Turenne ve La Ferté komutasındaki birlikler Valenciennes'i kuşatmaya başladı. İspanyolların bir saldırıya hazırlandıklarını gözlemlediğinde, öğleden sonra veya gece saldırısına hazırlanma emri verdi. Ancak La Ferté emri yerine getirmedi, bu yüzden İspanyollar saldırdığında konumu en fazla 15 dakika içinde istila edildi.  La Ferté ve 4.400 asker esir alındı.  ve karanlığa rağmen, Turenne güçlerini toplamayı başardı ve topçularının yarısını kaybetmesine rağmen düzenli bir geri çekilme yaptı. On iki mil sonra  durma emri verdi.  Fransızları savaş düzeninde gören İspanyollar, bir tuzaktan şüphelendiler ve sonuç olarak saldırmayı başaramadılar. Buna rağmen Turenne, Condé'yi  kurtaramadı, ancak La Chapelle'i aldı ve St. Guislain'in düşüşünü engelledi.
Daha sonraki yorumunda Napolyon, Turenne'i Valenciennes'teki yenilgi için eleştirdi. Nehir ordusunu böldüğü için Turenne'in İspanyollara karşı yürümesi gerektiğini ve bu nedenle, yardıma ihtiyacı olursa La Ferté'yi  destekleyemeyeceğini yazdı.
Savaş, Turenne'in 1658'de Dunkirk yakınlarındaki Dunes Muharebesi'ndeki zaferinden kısa bir süre sonra sona erdi; 1658'deki bir başka başarılı seferin ardından 1659'da Pireneler Antlaşması'na götüren bir zafer oldu.
1661'de Mazarin'in ölümü üzerine, XIV. Louis Mareşal bir Roma Katoliği olursa, Fransa Polis Teşkilatı'nın (1627'de bastırılan) ofisini Turenne'nin lehine yeniden canlandırmayı teklif etmişti. Turenne reddetti. Kalvinist bir anne babadan doğmuş ve bir Protestan olarak eğitim görmüş, 1639'da Richelieu'nun yeğenlerinden biriyle evlenmeyi reddetmiş ve ardından Mazarin'in benzer bir teklifini reddetmişti.
1652'de Turenne, derinden bağlı kaldığı Protestan Mareşal de la Force'un kızı Charlotte de Caumont ile evlendi. Ancak, Hristiyanlığın iki düşman kampa bölünmesine içtenlikle üzüldü. Birçok muhalif ve kontrolsüz mezhebin etkisine her zaman güvenmemişti; İngiliz ordusundaki ve halkındaki bağımsızlığın tarihi onun zihninde derin bir etki bıraktı ve İngiliz Presbiteryenleri kralcılığa iten aynı disiplinsizlik korkusu Turenne'i giderek daha fazla Roma Katolik Kilisesi'ne çekti . Kendisi ve karısı arasındaki mektuplar, her ikisinin de konuyla ilgili mevcut kanıtları ne kadar yakından incelediğini ve sonunda, ölümünden iki yıl sonra, Bossuet'nin belagat ve yeğeni Cardinal de Bouillon'un iknaları onu Katolik olmaya ikna etti.