stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Toprakkale
Dış Bağlantılar

Toprakkale Kasabası'nın Kuruluş ve Gelişim 14 Şubat 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Eylül 2017 21(3):1139-1165
| g t Toprakkale belde ve köyleri |
| --- | --- |
Beldeler:  Türkmen 
Köyler:  Aslanpınarı  Lalegölü  Sayhüyüğü 
| g t Osmaniye'nin ilçeleri |
| --- | --- |
İl merkezi:  Osmaniye 
Bağlı ilçeler:  Bahçe  Düziçi  Hasanbeyli  Kadirli  Sumbas  Toprakkale
İstanbul Deniz Otobüsleri

| --- | --- |

Slogan: Türkiye'nin Deniz Otobanı!
Ticari ismi: İDO İstanbul Deniz Otobüsleri Sanayi ve Ticaret A.Ş.
Tip: Anonim şirket
Endüstri: Ulaşım endüstrisi
Tür: Deniz taşımacılığı
Kuruluş: 6 Nisan 1986 (38 yıl önce) (1986-04-06)
Genel merkezi: Yenikapı Mahallesi, Kennedy Caddesi, İDO Yenikapı Terminali, İstanbul, Türkiye
Hizmet alanları: İstanbul, Balıkesir, Bursa, Kocaeli, Tekirdağ, Yalova
Önemli kişiler: Murat Orhan, Genel Müdür
Sahibi: Bilkent Holding (50%) Akfen Holding (50%)
Web sitesi: i̇do.com.tr
Arabalı İDO vapuru
İDO İstanbul Deniz Otobüsleri Sanayi ve Ticaret A.Ş.  İstanbul'un deniz ulaşımına ve trafik sorununun çözümüne katkıda bulunmak amacıyla İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından 1987 yılında kurulmuştur. 2005 Mart ayında, TDİ'ye bağlı Şehirhatları İstanbul Deniz Otobüsleri'ne devredilmiştir. İDO günümüz itibarıyla 103 gemi ve 88 iskelesiyle dünyanın en büyük araç ve yolcu deniz taşımacılığı şirketidir.
Tarihi

İstanbul'da her geçen gün artan trafik sorununa alternatif arayan İ.B.B. 1987 ve 1988 yıllarında Norveç'ten satın alınan 449 yolcu kapasiteli 10 adet deniz otobüsü ile hizmete başlamıştır. Bugün toplam 22 deniz otobüsü ile hizmet veren İDO 1995 yılında Avustralya'dan satın alınan 2 adet Monohull tipi 155 yolcu kapasiteli deniz otobüsü ile 10 olan gemi adedini 12'ye çıkarmıştır (Akşemseddin & Ertuğrul Gazi).
10 gemilik bir projenin ilk 2 adedi olan ve 1996 yılında teslim edilen Avustralya yapımı catamaran tipi 450 yolcu kapasiteli deniz otobüsleriyle (Sinan Paşa & Piyale Paşa) ile bu sayı 14'ü bulurken, 1997 Norveç yapımı 350 kişilik 3 gemi ve 400 kişilik 2 gemi ve yine ilk defa Türkiye Gemi Sanayi Pendik Tersanesi'nde imal edilen 400 kişilik 1 gemi ile sayı 20'ye yükselmiştir. 1997 yılında Yalova - Yenikapı arasında çalıştırılmak üzere 500 yolcu, 94 araç kapasiteli arabalı feribot Avustralya'da inşa ettirilmiştir. 1998 yılında Yenikapı - Bandırma arasında karşılıklı çalıştırmak üzere yine aynı tersaneden Austal Ships firmasından 800 yolcu kapasiteli 200 araçlık arabalı 2 feribot inşa ettirilmiştir (Turgut Özal & Adnan Menderes). Bu iki feribot 36 deniz mili hıza ulaşabiliyor. 12 Aralık 2005'te yine Austal firmasıyla kontratı imzalanan ve 2007'de teslim edilen 2 yeni feribotla yine Bursa-Yenikapı arasında ulaşım kolaylaşmıştır. Her biri 1200 yolcu ve 225 araç kapasiteli katamaran tipi bu gemiler 35 deniz mili hıza sahip olup mesafeyi 75 dakikaya indirmiştir. Ayrıca 2007 yılında Hollandalı Damen Shipyards'tan 5 adet 30 deniz mili hız, 449 yolcu kapasiteli deniz otobüsü alınmıştır.
2004 yılının Nisan ayında Akşemseddin ve Ertuğrul Gazi deniz otobüsleri İDO'dan Kocaeli Büyükşehir Belediyesi'ne devredilmiştir.
İDO, 2005 Şubat ayında ise İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Özelleştirme Yüksek Kurulu (ÖYK) ile bir protokol yaparak Türkiye Şehir Hatları İşletmesini devralma iradesini ortaya koymuştur. Devralma işlemleri İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı adına İDO tarafından yürütülmüştür. Devralma işlemiyle birlikte İstanbul'da deniz ulaşımından sorumlu tek otorite İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı olmuş ve bu otorite de büyük ölçüde İDO'ya devredilmiştir.
İDO filosu; Toplam 33 hatta, 25 Deniz Otobüsü, 10 Hızlı Feribot, 18 Araba Vapuru, 35 Şehirhatları Yolcu Vapuru, 10 Deniz Taksi ve Mavi Marmara Yolcu Gemisi ile 88 noktaya hizmet götürmektedir.
İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin iştiraki İstanbul Deniz Otobüsleri Sanayi ve Ticaret A.Ş'nin (İDO) yüzde 100 oranındaki hissesinin özelleştirilmesi ihalesinin nihai pazarlık sonucu ihaleyi, 861 milyon dolarlık teklifle Tepe-Akfen-Souter-Sera Ortak Girişim Grubu kazandı.
İstanbul - Bursa seferlerinde 2013'te hizmete başlayan Bursa Deniz Otobüsleri (BUDO) şirketi yolculara bir seçenek daha sunmaktadır.
2022 yılı Haziran ayı itibari ile Bandırma-İstanbul arasında yapılan arabalı vapur seferleri İDO tarafından iptal edildiği ve gemilerin İBB'ye iade edildiği açıklandı..
Ulaşım

| Hat> İşletmedeki hatlar | Rota> İşletmedeki hatlar | Sistem> İşletmedeki hatlar | İşletmeci> İşletmedeki hatlar |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Yenikapı - Atatürk Havalimanı | İstanbul Metrosu | Metro İstanbul |
|  | Yenikapı - Kirazlı | İstanbul Metrosu | Metro İstanbul |
|  | Yenikapı - Hacıosman | İstanbul Metrosu | Metro İstanbul |
|  | Bakırköy Sahil - Kayaşehir Merkez | İstanbul Metrosu | Metro İstanbul |
|  | Kadıköy - Sabiha Gökçen Havalimanı | İstanbul Metrosu | Metro İstanbul |
|  | Bostancı - Parseller | İstanbul Metrosu | Metro İstanbul |
|  | Kadıköy - Moda | İstanbul Tramvayı | Metro İstanbul |
Yıllara göre Deniz Otobüsleri

1988: 10 adet
1994: 12 adet
1996: 14 adet
1997: 22 adet (20 deniz otobüsü, 2 Hızlı Feribot)
1998: 24 adet (20 deniz otobüsü, 4 Hızlı Feribot)
2000: 26 adet (22 deniz otobüsü, 4 Hızlı Feribot)
2009: 99 adet (25 deniz otobüsü, 10 Hızlı Feribot, 18 Arabalı Vapur, 1 Yolcu Gemisi, 35 Yolcu Vapuru, 10 Deniz Taksi), Şehir Hatları ile birleşme
2012: 53 adet (25 deniz otobüsü, 10 Hızlı Feribot, 18 Arabalı Vapur)
Görseller

Damen yapımı bir deniz otobüsü.
Austal yapımı bir deniz otobüsü.
Muhammed Ümran

| Muhammed Ümran محمد عمران |
| --- | --- |

Suriye Savunma Bakanı
Görev süresi 1 Eylül 1965 - 14 Şubat 1966
Yerine geldiği: Hamad Übeyid
Yerine gelen: Hafız Esad
Görev süresi 2 Mayıs 1963 - 1965
Yerine geldiği: Muhammed es-Sufi
Yerine gelen: Hamad Übeyid
Arap Sosyalist Baas Partisi - Suriye Bölgesi Bölge Komutanlığı Üyesi
Görev süresi 1 Şubat 1964 - 4 Nisan 1965
Suriye Devlet Başkanı Yardımcısı
Görev süresi 8 Mart 1963 - 15 Aralık 1964
Başkan: Lu'ay el-Etâsî Emin el-Hafız
Yerine gelen: Nureddin el-Etâsî
Kişisel bilgiler
Doğum: 1922 el-Muharrem, Humus Fransız Suriye ve Lübnan Mandası
Ölüm: 4 Mart 1972 (49-50 yaşlarında) Trablusşam, Lübnan
Partisi: Arap Sosyalist Baas Partisi Suriye Bölgesel Şubesi
Askerî hizmeti
Hizmet yılları: 1942-1966
Rütbesi:  Tümgeneral
Tümgeneral Muhammed Ümran (Arapça: محمد عمران; 1922 - 4 Mart 1972), üniter Baas Partisinin Askeri Komitesinin kurucu üyesi ve 8 Mart Devrimi'nden 1966 Suriye Darbesi'ne kadar Suriye siyasetinin önde gelen isimlerinden biriydi.
Yaşam ve kariyer

Umran 1922 yılında Hayyatin aşiretine mensup küçük toprak sahibi, Nusayri bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Humus'un doğusundaki dağlarda yer alan el-Muharrem köyünden geliyordu. Humus Askeri Akademisinde okudu ve 1947 yılında Baas Partisine katıldı. Ümran, 1948 Arap-İsrail Savaşı sırasında Suriye Ordusunda görev yaptı ve ordunun 1940'lar ve 1950'ler boyunca Suriye siyasetine güçlü müdahalesinin ardından siyasette aktif hale geldi. Edib Çiçekli yönetimine karşı 1954'teki ayaklanmada Ekrem Havrani'nin himayesinde küçük bir rol oynadı.
Diğer kurucu üyeler, Hafız Esad, Salah Cedid, Ahmed el-Mir ve Abdülkerim el-Cundi olan Askeri Komitenin beş kurucu üyesinden biriydi ve komitenin lider aklı olarak hareket etti. Ümran, 1963'teki 8 Mart Devrimi'ne kadar komitenin başkanlığını yaptı ve komitenin en yaşlı üyesiydi. Başlangıçta Askeri Komitenin amacı, Birleşik Arap Cumhuriyeti kurulduğunda Cemal Abdünnasır'ın emriyle feshedilen Baas Partisini yeniden inşa etmek ve yeni bir parti liderliği kurmaktı. BAC yıllarında Ümran ve Cedid ülkeyi dolaşarak eski parti yoldaşlarıyla temas kurdular, ancak Askeri Komitenin varlığından söz etmediler. BAC'nin feshedilmesinin hemen ardından Ümran, Askeri Komitenin diğer üyeleriyle temasa geçti ve birliği yeniden kurmak için bir darbe başlatma olasılığını sordu. Suriye'deki siyasi iklimi özetledi ve Baas Partisinin gücünü diğer siyasi muhaliflerle karşılaştırdı - bir darbenin başarılı olabileceği sonucuna vardı.
Ümran, Baas Partisinin 5. Ulusal Kongresi'nde delegeydi ve Mişel Eflak'a Askeri Komitenin niyetlerini anlattı - Eflak iktidarı ele geçirmek için askeri darbeye razı oldu, ancak iktidarı ele geçirdikten sonra iktidarın nasıl paylaşılacağı konusunda Askeri Komite ile arasında bir anlaşma yapılmadı. Suriye'de Baas Partisinin Suriye Bölgesel Kolunu iktidara getiren 1963 yılındaki 8 Mart Devrimi'nin ardından Ümran'a önce Humus'taki 5. Tugay Komutanlığı verildi, ancak Haziran ayında terfi ederek 70. Zırhlı Tugay Komutanı oldu. Ümran, Suriye tarihindeki ilk Baas hükûmeti olan Selahaddin el-Bitar kabinesinde başbakan yardımcısı olarak atandı.
Ümran, iktidarı ele geçirdikten sonra, önde gelen karar alma organı olan Ulusal Devrim Komutanlığı Konseyinin (UDKK) bir üyesi oldu. Bu organ az ya da çok Askeri Komite ve Baas Partisinin askeri kanadı tarafından kontrol ediliyordu ve önemli kararlar sivil meslektaşlarının işbirliği olmadan alınıyordu. Sivil kanattan gelen şikayetler üzerine Ümran sivil kanada (Eflaq, el-Bitar ve Mansur el-Atraş ve diğerleri tarafından temsil edilen) askeri liderliğin neyin peşinde olduğuna dair zayıf bir fikir verdi. Sivil kanada bağlılığı nedeniyle Askeri Komite tarafından askeri unvanı elinden alındı ve muhalifler için bir sürgün şekli olarak İspanya'ya büyükelçi olarak atandı.
Umran, 1966 Suriye Darbesi sırasında eski Askeri Komite yoldaşları tarafından görevinden alındı ve ardından Mezzeh Hapishanesi'ne hapsedildi. İsrail'in Suriye'nin Golan Tepeleri'ni işgal etmesiyle sonuçlanan 1967 Altı Gün Savaşı'nın ardından serbest bırakıldı. Serbest bırakılmasının ardından Lübnan'a kaçtı.
Ölüm

Ümran, 4 Mart 1972 tarihinde Lübnan'ın Trablusşam kentindeki evinin önünde vurularak öldürüldü.
NK Maribor

Nogometni Klub Maribor (İngilizce: Football Club Maribor), genellikle NK Maribor veya kısaca Maribor olarak adlandırılan Slovenya'daki Maribor şehrini temsil eden futbol kulübü. 12 Aralık 1960 tarihinde kurulan Maribor, 1991'de kurulan PrvaLiga'dan hiç düşmemiş üç kulüpten birisidir.
Maribor, Slovenya Ligi'ni dokuz kez, Pokal Nogometne zveze Slovenije'yı altı kez ve Slovenya Süper Kupası'nı bir kez alarak ülkenin en tanınan kulübü olmuştur. Kulüp en başarılı zamanlarını 1990'lar ve 2000'lerin başlarında geçirmiştir, yedi kez üst üste ligde şampiyon olup üç kez de lig kupasını almıştır. 1991'deki Slovenya'nın bağımsızlığından önce Yugoslav futbol siteminde oynamıştır. Maribor, 1946 ve 1991 yılları arasında Yugoslav Birinci Ligi'nde oynamış üç Slovenya kulübünden birisidir. Ayrıca 1999-2000 sezonunda Bojan Prašnikar teknik direktörlüğünde Maribor UEFA Şampiyonlar Ligi'ne katılan ilk Slovenya kulübü olmuştur. Aynı zamanda UEFA Şampiyonlar Ligi grup maçlarına katılan tek Slovenya ve eski Yugoslavya ülkelerinden katılan dört kulüpten birisidir.
Başkent Ljubljana ekibi Olimpija ile olan ezeli rekabet Ölümsüz Derbi (Slovence: Večni derbi) olarak bilinir. Diğer ezeli rekabeti ise Mura 05 ile yapılan Kuzeydoğu Derbisi (Slovence: Severovzhodni derbi) olarak bilinir.
Kulüp, evindeki maçlarını 12,994 kapasiteli Ljudski vrt stadyumunda oynar. İlk olarak 1962'de inşa edilmiş olan stadyum 1990'lar ve 2000'lerde yenilenmiştir. Maribor'un takma isimleri Morlar (Slovence: Vijoličasti) ve Menekşeler (Slovence: Vijolice) olarak bilinir. Kulübün sloganı ise Bir kulüp, bir başarı (Slovence: En klub, ena čast)'dır.
Tarihi > Kuruluş

Maribor futbol kulübü 12 Aralık 1960 tarihinde kuruldu. Önce yönetim kurulu, daha sonra başkanlık seçimleri düzenlendi ve Dr. Srečko Koren kulübün başkanı olurken Andrija Pflander ilk teknik direktör, Oto Blaznik de takımın ilk kaptanı oldu. Kulüp ilk maçını 5 Şubat 1961'de, Kovinar ile yaptı ve Stefan Tolič'in golleriyle 2-1 yendiler. Takımın renkleri mor-beyaz olmasına rağmen maçta yeşil-mavi renkte forma giydiler. Takım daha ilk sezonunda Slovenya Cumhuriyeti Ligi'ni birincilikle bitirdi ve Yugoslav İkinci Ligi'nde oynamaya hak kazandı. Andrija Pflander Slovenya Cumhuriyeti'ni kazanan ilk teknik direktör oldu. Ancak, play-off öncesinde hastalığı yüzünden görevinden istifa etmek zorunda kaldı. Varisi Vladimir Šimunić altı yıl sonra takımı Yugoslav Birinci Ligi'ne yükseltti. Maribor play-offta Hırvat kulübü Uljanik ile maç yaptığı ilk turda toplam 2-1 yendi.
1962'de kulübün yeni stadının adı Ljudski vrt oldu. 2 Eylül'de Slovenyalı taraftarlar Maribor ile Olimpija arasında bir rekabetin doğuşuna tanık oldu. İki kulübün yaptığı ilk maç 1-1 berabere sonuçlandı. Sonraki maçlar Ölümsüz derbi (Slovence: Večni derbi) olarak bilindi. Beş sezon sonra Simunič teknik direktörlüğünde Yugoslav İkinci Ligi'ni şampiyon bitirerek ilk kez Yugoslav Birinci Ligi'ne yükseldi.
Tarihi > Yugoslav Ligi

Kulüp, Yugoslav Ligi'ndeki ilk maçını 1967'de Makedonya kulübü Vardar ile Üsküp'te yaptı ve maç 1-1 berabere bitti. Maribor'un o tek golünü de Maras attı. Birinci ligdeki ilk maçını 27 Ağustos 1967'de Proleter Zrenjanin ile yaptı ve Maribor bu maçı 3-0 kazandı. Goller Krajnc, Arnejčič ve Binkovski'den geldi. Aynı sezon Maribor ezeli rakibi Olimpija ile yaptığı ilk lig maçı 0-0 berabere bitti. Takım Yugoslav Birinci Ligi'ndeki ilk sezonunu 12. sırada bitirdi.
Maribor beş yıl boyunca birinci ligde mücadele etti ve oynadığı toplam 166 maçta 40 galibiyet, 57 beraberlik ve 69 mağlubiyet elde etti. 166-270 arasında gol attı. Maribor ligdeki en yüksek derecesini 1969-70 sezonunda 10.'lukla elde etti (Lig 18 takımdan oluşuyordu). Mladen Krajnc, Yugoslav Birinci Ligi'ndeki beş sezonda 54 gol atarak kulübün en skoreri oldu ve Dinamo Zagreb'e transfer oldu.
Maribor beşinci sezonunun sonunda düştüğü Yugoslav İkinci Ligi'ni ikincilikle bitirdi ve play-offta oynayarak tekrar birinci lige yükseldi.
Tarihi > Rüşvet skandalı ve sonrasında

1980-1981 sezonunun sonlarında Maribor'un küme düşmemek için rüşvet verdiği ortaya çıktı ve Yugoslavya Futbol Federasyonu'nun kararıyla üçüncü lige düşürüldü. Üçüncü lige düşürüldükten sonra Maribor Slovenya'nın 1991'deki bağımsızlığına kadar ikinci ve üçüncü liglerde oynadı.
1988'de Maribor yerel bir futbol kulübü olan Branik ile birleşti. Aynı yıl ekim ayında kulüp tarihinin en golcü ismi Mladen Krajnc, Dolnja Počehova'da trajik bir motosiklet kazası geçirdi ve 43 yaşında öldü.
Tarihi > Bağımsızlıktan sonra

1991 yılında Slovenya'nın bağımsızlığını ilan etmesiyle, Maribor Slovenya Ligi'nin kurucu takımlarından oldu. Maribor, diğer kurucu kulüpler Gorica ve Celje ile hiç küme düşmedi. İlk iki sezon, Maribor'un ezeli rakibi Olimpija uzun süre Yugoslav Birinci Ligi'ndeki kadrosunu korudu. Olimpija lige hakim olsa da Maribor, 1992 yılında Pokal Nogometne zveze Slovenije'nı alan ilk takım oldu. Final maçı Olimpija ile Bežigrad Stadyum'nda oynandı. Normal süre ve uzaltma süreleri golsüz berabere biten maç penaltılara kaldı ve Maribor 4-3 galip oldu. Ayrıca bu Maribor'un ilk başarısı oldu. Sonraki sezon UEFA Kupa Galipleri Kupası'na katılmaya hak kazanarak ilk kez Avrupa'da ülkesini temsil etti. 19 Ağustos 1992'de Malta kulübü Ħamrun Spartans ile Avrupa'daki ilk maçını yaptı ve maçı 4-0 kazandı. Ante Šimundža, Avrupa maçına gol atan ilk Mariborlu futbolcu oldu ve daha sonra Avrupa kupalarında 9 gol atarak Maribor adına Avrupa'da en çok gol atan futbolcu oldu.  Maribor 1991-92, 1992-93 ve 1994-95 sezonlarında ligi ikincilikle bitirdi. 1993-94 sezonunda üçüncü ve 1995-96 sezonunda dördüncü oldu. Bu dönemlerde kulüp 1993-94 sezonundaki Pokal Nogometne zveze Slovenije finalinde Mura'yı 3-2 yenerek ikinci kez Pokal Nogometne zveze Slovenije'nın sahibi oldu.
1996-97 sezonu Maribor için bir dönüm noktası oldu. Slovenya Ligi'ni şampiyon bitirerek tarihinde ilk kez lig şampiyonu oldu. Ayrıca Pokal Nogometne zveze Slovenije'nı alarak çifte kupa sevinci yaşadı. 1998-99 sezonunda da aynı başarıyı tekrarladı. 1996-97 sezonundaki lig şampiyonluğunun ardından 2003 yılına kadar aynı başarıyı art arda yedi kez gösterdi. 1999-2000 sezonunda kulüp, Bojan Prašnikar teknik direktörlüğünde 1999-2000 UEFA Şampiyonlar Ligi elemelerinde Genk'i (5-1, 0-3) ve Fransa'nın güçlü kulüplerinden Lyon'u (1-0, 2-0) mağlup etti. Maribor o sezon, FK Dinamo Kyiv, Bayer Leverkusen ve Lazio ile aynı grupta yer aldı. Aynı zamanda UEFA Şampiyonlar Ligi grup maçlarına katılan tek eski Yugoslavya ülkelerinden katılan 4 takımdan biri oldu (diğerleri Dinamo Zagreb, Partizan ve Hajduk Split).
Tarihi > Finansal zorluklar

Maribor'un karanlık döneminden önce kazandığı en son kupa 2003-04 sezonunda aldığı Pokal Nogometne zveze Slovenije oldu. Kulüp, 2004-2008 yılları arasında finansal zorluklarla boğuştu ve hatta dağılabilme noktasına kadar geldi.
4 milyon Euro'luk borcu nedeniyle yeni oyuncular satın alamadı. Sonuç olarak bedelsiz olarak yabancı ve genç oyuncular transfer etti. 2006 sonbaharında 3 milyon euro tutarında kulübün başkanı değişti ve tüm borçların Ocak 2011 tarihine kadar ödeneceği açıklandı. Bu dönemde Maribor ligi üçüncü olarak bitirdi ve iki kez Pokal Nogometne zveze Slovenije'nda finalist oldu.
Tarihi > Mevcut durum

2007-08 sezonundan itibaren Slovenya'nın futbolcularından Zlatko Zahovič spor direktörü ve Darko Milanič teknik direktör ve kulübün  eski futbolcusu Ante Šimundža yardımcı antrenör olarak atandı. 10 Mayıs 2008 tarihinde, yaklaşık 20 ay boyunca yeniden yapılanmaya girilen Ljudski vrt Stadyumu yeniden açıldı. Tadilattan yeni geçmiş olan bu stadyumda yapılan ilk maç Nafta maçı oldu ve Maribor 3-1 kazandı. 2008-09 sezonu  açılış maçında, Maribor Rudar Velenje'yi 2-1 mağlup etti. Darko Milanič teknik direktörlüğünde, Maribor son iki sezonda Slovenya Ligi, Pokal Nogometne zveze Slovenije ve Slovenya Süper Kupası'nı aldı. 12 Aralık 2010 tarihinde kulüp kuruluşunun 50. yıl dönümünü kutladı. Ayrıca 21 Mayıs 2011'de Primorje maçını 2-1 kazanarak dokuzuncu kez ligde şampiyon oldular. Dört gün sonra Pokal Nogometne zveze Slovenije finalinde Domžale'ye 4-3 yenildiler.
2011-12 sezonu başlarında Domžale ile Slovenya Süper Kupası'nda karşılaştı ve 2-1 yenildiler.
Forma ve renkleri

Maribor, tüm tarihi boyunca formasında mor rengini kullanmıştır.  Branik ise siyah ve beyazı, bazen de kırmızı ve beyazı kullanmıştır. Çünkü Yugoslavya'da takımlar kırmızı-beyaz veya siyah-beyaz renkleri kullanmıştır. Bugün Maribor evinde mor, deplasmanda sarı forma giymektedir. Bu yüzden kulübün takma adı Morlar (Slovence: Vijoličasti) ve Menekşeler (Slovence: Vijolice)'dir. Kulübün forma sponsoru Adidas'tır.
Başarılar > Yugoslavya

Lig
Yugoslav İkinci Ligi:
Yugoslav Üçüncü Ligi:
Kupa
Yugoslav Kupası
Başarılar > Slovenya

Lig
PrvaLiga Telekom Slovenije:
Kupa
Pokal Nogometne zveze Slovenije:
Slovenya Süper Kupası:
Diğer
Çifte kupa (Lig ve Kupa):
Oyuncular > Mevcut kadro

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Oyuncular > Emekli numaralar

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Dokuzuncu lig şampiyonluğunu kutlayan Maribor oyuncuları.
Malkara

| Malkara |
| --- | --- |
İlçe
 Türkiye'de bulunduğu yer
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Tekirdağ
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Kerem Süleyman Yüksel
 • Belediye başkanı: Nergiz Karaağaçlı Öztürk (CHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 1.149 km²
Rakım: 250 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 52.758
 • Kır: -
 • Şehir: -
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 59300
İl alan kodu: 282
İl plaka kodu: 59
Resmî site http://www.malkara.bel.tr/
Malkara, Tekirdağ ilinin bir ilçesidir. İl merkezinin yaklaşık 56 km batısında yer almaktadır.
Malkara'nın Mahalleleri
Tekirdağ iline 56 km uzaklıkta olan Malkara'nın kuzey batısında Uzunköprü, kuzey doğusunda doğusunda Süleymanpaşa, Hayrabolu, güney doğusunda Şarköy, güneyinde Gelibolu, batısında ise Keşan bulunmaktadır. 1.149 km²'lik yüzölçümü ile Tekirdağ ilinin toprak alanı en geniş ilçesidir.
Malkara 1870 yılına kadar Gelibolu'ya bağlı kalmış bu tarihte Edirne vilayetine bağlı Tekfurdağ Sancağına (Tekirdağ) bağlanmıştır. Bazı kayıtlara göre de Malkara 1880 yılında ilçe olmuştur.
Malkara ilçesi idari yönden 77 mahalleden oluşmaktadır.
Tarihçe > Kuruluşu

Pers kralı I. Serhas zamanında Yunan şehirleri ile yapılan savaşlar (Pers savaşları) sırasında, Malkara'ya çok yakın olan Gürgen Bayırı denilen yerde bir kalenin yapıldığı söylenmektedir. Bu kale civarında birçok yılan bulunduğundan, bu kaleye Farsça Margar veya Margaar adı verilmiştir. Farsçada mar yılan, gar veya gaar da in - mağara anlamına geldiğine göre Malkara sözü, yılanlı mağara veya yılanlı kale anlamına gelmektedir.[kaynak belirtilmeli]
Bir söylentiye göre, Makedonya Kralı Büyük İskender Trakya'da otuz yıldan fazla kalan Persleri (İranlılar) Trakya'dan uzaklaştırınca Malkara'da (Malgar'da) Sazan, Malgar ve Kumardar İsimli üç komutanı, yedek güçlerin başına bırakmıştır. Bunlardan Malgar Gürgen Bayırındaki kalenin benzerini, bugünkü Malkara'nın batısında yeniden kurmuştur. Kumardaç isimli komutan da bir kale yaptırmıştır (Hâlen oraya Kumardaş Tepe denilmektedir). Sazan adlı Komutan da yine bir kale yaptırmıştır (Bugün Sazan çiftliği denilen yerde). Bu kaleler daha sonra Romalıların eline geçmiştir. Bizanslılar dönemine kadar savunma amacıyla kullanılmışlardır.
Tarihçe > Osmanlılar dönemi

İstanbul'un Türkler tarafından alınmasından sonra, Malkara'nın Balkanlara yapılacak seferler sırasında önem kazandığı görülür
II. Mehmed döneminde Malkara, daha sonraları Evlad-ı Fatihan adıyla anılan akıncıların merkezi olacaktır.
Paşayiğit'in soyundan Turhan Bey (Malkara'nın Hacıevhat Mahallesinin ondan fazla sokağı onun adını taşır), yaşadığı dönem içinde Malkara'nin gelişmesini sağlamış, bu dönem de Malkara oldukça gelişmiştir. Zira, akıncı birliklerinin tüm ihtiyaçları buralarda karşılanmaktadır. "Bugün Malkara civarında Boyacılar, Ensericiler, Ekmekçiler, Yaylagöne gibi isimler bu dönemin izlerini taşır.
Akıncı birlikleri için lazım olan her şey buralarda hazırlanıyordu. Turhan Bey'in oğulları Atina fatihi Ahmet (ki burada ölmüştür) ve kardeşi Ömer Bey (Türbesi, Malkara'da adıyla anılan caminin avlusundadır. Klasik Osmanlı üslubunu taşıyan yapı, sağlam olarak günümüze kadar gelebilmiştir.) Fatih döneminde önemli bir akıncı Beyidir. Kaynaklarda rastlandığı kadarı ile gözü pek bir komutan olan Ömer Bey, Fatih'in emriyle 1465'lerde Venedik'e 70 km kadar yakın olan İzanco ırmağına kadar, 1470'lerde Romanya'ya Pleoşti'ye kadar uzanan maceralı akınlar yapmıştır. Fatih'in isteği ile 1473 Otlukbeli savaşına katılmış, uzun Hasan'ı İran içlerine kadar kovalamış ve orada esir düşmüştür. Fatih, bu değerli adamını, birçok İranlı esiri vererek geri almıştır. Bundan sonra Ömer Bey'in gözden düştüğü ve Malkara'da öldüğü bilinmektedir. (l488)
Malkara, III. Selim zamanında Nizam-ı Cedid'in kuruluşu günlerinde bu yenilik hareketini çekemeyen Yeniçeriler, Malkara'nın Ballı köyünde ayaklanmışlardır. Nizam-ı Cedid kuvvetlerince bastırılmıştır.
Edirne Vilayet Matbaası Müdürü Şevket Dağdeviren'in yazdığı 1892 tarihli salnameye göre;
Edirne Vilayeti Tekfurdağı Sancağı'nın bir kazası olan Malkara, kasabası içindeki 7 mahalle, 4 nahiye ile 38 köyde toplam 27147 çeşitli milletten nüfus vardır.
Bir hükûmet konağı, 1 telgrafhane, 8 cami, hapishane, jandarma dairesi, 2 buharlı un fabrikası, 1 medrese, 3 okul, 2 hamam, 5 çeşme, 2 dergah, belediye dairesi, 1 çömlekhane, 9 kiremit ve tuğla ocağı vardır.