stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Japon İmparatorluk Deniz Kuvvetleri Özel Kara Birlikleri
Birlikler > Deniz piyade birlikleri

Kure Deniz Üssü
Kure 1. Özel Kara Birliği (呉鎮守府第1特別陸戦隊 / Kure ChinjufuDai Ichi Tokubetsu Rikusentai) - Kainan Deniz Bölgesi, 3. Çin Filosu
Kure 2. Özel Kara Birliği (呉鎮守府第2特別陸戦隊 / Kure Dai Chinjufu Ni Tokubetsu Rikusentai)
Kure 3. Özel Kara Birliği (呉鎮守府第3特別陸戦隊 / Kure Dai Chinjufu San Tokubetsu Rikusentai)
Kure 4. Özel Kara Birliği (呉鎮守府第4特別陸戦隊 / Kure Dai Chinjufu Yon Tokubetsu Rikusentai)
Kure 5. Özel Kara Birliği (呉鎮守府第5特別陸戦隊 / Kure Dai Chijufu Go Tokubetsu Rikusentai)
Kure 6. Özel Kara Birliği (呉鎮守府第6特別陸戦隊 / Kure Dai Chinjufu Roku Tokubetsu Rikusentai)
Maizuru Deniz Üssü
Maizuru 1. Özel Kara Birliği (舞鶴鎮守府第1特別陸戦隊 / Maizuru Chinjufu Dai Ichi Tokubetsu Rikusentai)
Maizuru 2. Özel Kara Birliği (舞鶴鎮守府第2特別陸戦隊 / Maizuru Chinjufu Dai Ni Tokubetsu Rikusentai)
Maizuru 4. Özel Kara Birliği (舞鶴鎮守府第4特別陸戦隊 / Maizuru Chinjufu Dai Yon Tokubetsu Rikusentai)
Maizuru 5. Özel Kara Birliği (舞鶴鎮守府第5特別陸戦隊 / Maizuru Chinjufu Dai Go Tokubetsu Rikusentai)
Sasebo Deniz Üssü
Sasebo 1. Özel Kara Birliği (佐世保鎮守府第1特別陸戦隊 / Sasebo Chinjufu Dai Ichi Tokubetsu Rikusentai)
Sasebo 2. Özel Kara Birliği (佐世保鎮守府第2特別陸戦隊 / Sasebo Chinjufu Dai Ni Tokubetsu Rikusentai)- Under 32. Özel Üs Kuvveti, 3. Filo
Sasebo 5. Özel Kara Birliği (佐世保鎮守府保第5特別陸戦隊 / Sasebo Chinjufu Dai Go Tokubetsu Rikusentai)
Sasebo 6. Özel Kara Birliği (佐世保守府保第6特別陸戦隊 / Sasebo Chinjufu Dai Roku Tokubetsu Rikusentai)
Sasebo 7. Özel Kara Birliği (佐世保鎮守府保第7特別陸戦隊 / Sasebo Chinjufu Dai Nana Tokubetsu Rikusentai)
Sasebo 8. Özel Kara Birliği (佐世保鎮守府保第8特別陸戦隊 / Sasebo Chinjufu Dai Hachi Tokubetsu Rikusentai) - Shanhai Deniz Üssü - Yangtze, Çin
Sasebo Birleşik Özel Kara Birliği (佐世保鎮守府海軍特別陸戦隊 / Sasebo Chinjufu Tokubetsu Rikusentai) (1st and 2nd Sasebo SNLF)[kaynak belirtilmeli]
Yokosuka Deniz Üssü
Yokosuka 1. Özel Kara Birliği (横須賀鎮守府保第1特別陸戦隊 / Yokosuka Chinjufu Dai Ichı Tokubetsu Rikusentai) (Hava İndirme)
Yokosuka 2. Özel Kara Birliği (横須賀鎮守府保第2特別陸戦隊 / Yokosuka Chinjufu Dai Ni Tokubetsu Rikusentai)
Yokosuka 3. Özel Kara Birliği (横須賀鎮守府保第3特別陸戦隊 / Yokosuka Chinjufu Dai San Tokubetsu Rikusentai) (Hava İndirme)
Yokosuka 4. Özel Kara Birliği (横須賀鎮守府保第4特別陸戦隊 / Yokosuka Chinjufu Dai Yon Tokubetsu Rikusentai)
Yokosuka 5. Özel Kara Birliği (横須賀鎮守府保第5特別陸戦隊 / Yokosuka Chinjufu Dai Go Tokubetsu Rikusentai)
Yokosuka 6. Özel Kara Birliği (横須賀鎮守府保第6特別陸戦隊 / Yokosuka Chinjufu Dai Roku Tokubetsu Rikusentai)
Yokosuka 7. Özel Kara Birliği (横須賀鎮守府保第7特別陸戦隊 / Yokosuka Chinjufu Dai Nana Tokubetsu Rikusentai)
Birlikler > Özel birlikler

Ryojun Özel Kara Birliği
Shanhai Özel Kara Birliği (上海特別陸戦隊 veya 746. Birim
Yōsukō Özel Kara Birliği
Kankō Özel Kara Birliği
Kantō Özel Kara Birliği
Birlikler > Tank ve zırhlı birimleri

Milne Tank Platoon of Kure 5th SNLF
Tarawa Tank Unit of Sasebo 7th SNLF
Kwajalein Armor Unit of Sasebo 7th SNLF
Navy tank unit of 55th Guard Unit, Yokosuka 1st SNLF
Itoh Armored Detachment SNLF
Makin Armor SNLF Detachment of Navy 3rd Special Base Force
Şablon:Japanese WWII infantry weapons
JSNLF troops during the attack of Anqing, June 11, 1938
6th Kure SNLF in formation at their home barracks in Japan before deploying for the Midway operation, June 1942.
Jean-Charles Alphand

| Jean Allemane |
| --- | --- |

Doğum: 26 Ekim 1817(1817-10-26) Grenoble, Fransa
Ölüm: 6 Aralık 1891 (74 yaşında)
Defin yeri: Père Lachaise Mezarlığı, Paris, Fransa
Eğitim: Charlemagne lisesi; École Polytechnique; Ecole Nationale des Ponts et Chaussées
Meslek: Mühendis, mimar, botanist
Tanınma nedeni: Champ de Mars bahçesi; Montsouris Parkı; Monceau Parkı
Çocuk(lar): 3
Ödüller: Grand-croix de la Légion d'honneur (1889)

Jean-Charles Adolphe Alphand (d. 26 Ekim 1817; Grenoble- ö. 6 Aralık 1891; Paris, Fransa), Fransız mühendis ve mimardır.
Yaşamı

Alphand, Bordeaux'da 1839-54 yol ve su çalışmalarıyla mühendis olarak çalışmaya başlamış 1854'te Paris'te bulunan okullarda yürütülen çalışmalar için kıdemli mühendis olarak atanmıştır. Paris kentinin yeniden düzenlenmesinde Georges-Eugène Haussmann'ın asistanı olarak, burada Parc des Buttes-Chaumont ve Parc Monceau parklarını kurmuş ve Champs-Élysées'in dönüştürülmesine ön ayak olmuştur.
Bununla birlikte, imparatorluğun çöküşüne kadar, Gironde'de genel kurulda üye olmaya devam etti. 1870-71 savaşları sırasında Paris çevresinde yapılan tahkimat işlerinde görev yaptı ve daha sonra Adolphe Thiers tarafından kent çalışmalarında aktif yönetici olarak atandı.
1878'de Alphand su ve kanalizasyon işlerinden yetkili kişi olarak başa geçti. Ayrıca 1878'de ve daha sonra 1889'da Dünya genelinde sergilerde inşaat çalışmalarının gösterilmesine liderlik etti. "Les promenades de Paris" 'te (iki grup, 1867-72) eserini yayınladı.
Ölümü

Fransız mühendis ve mimar Jean-Charles Alphand 6 Aralık 1891'de 74 yaşında Paris'te ölmüştür. Naaşı Père Lachaise Mezarlığı'nda icra olmuştur.
İmroz Deniz Muharebesi (1912)

| g t Birinci Balkan Savaşı |
| --- | --- |
Bulgar Cephesi Kırcaali  Kırkkilise  Lüleburgaz  Alamidere  Balkan Töresi  Varna  Merhamlı  1. Çatalca  Bolayır  Şarköy  Edirne  2. Çatalca Sırp-Karadağ Cephesi Kumanova  Luma  Pirlepe  Alinci  Manastır  İşkodra Yunan Cephesi Sarantaporon  Komçiadis  Gribova  Yenice  Beşpınar  Soroviç  Himara  Driskos  Pista  Görice  1.Yanya  İmroz  Mondros  2.Yanya  Bijan (3.Yanya)
İmroz Deniz Muharebesi ya da Elli (Seddülbahir) Deniz Muharebesi (Yunanca: Ναυμαχία της 'Ελλης), Birinci Balkan Savaşı sırasında 16 Aralık 1912 tarihinde Seddülbahir Burnu (Elli Burnu) ve İmroz adası açıklarında Osmanlı ve Yunan deniz güçleri arasında meydana gelmiştir. Osmanlı donanması bu harekât ile Çanakkale Boğazı çıkışındaki Yunan ablukasını kırmayı amaçlamaktaydı. Yunanların Pavlos Kunduriotis komutasındaki bir zırhlı kruvazör, üç ön dretnot ve dört muhribinin; Osmanlıların Ramiz Numan Bey komutasındaki iki ön dretnot, iki zırhlı korvet, bir kruvazör ve dört muhribi ile karşı karşıya geldiği deniz muharebesi, Balkan Savaşları boyunca gerçekleşen en büyük deniz çatışmasıdır.
Muharebede Çanakkale Boğazı'ndan çıkan Osmanlı filosu, bölgede devriyede olan Yunan filosuyla karşılaştı. Filoların ana gücünü oluşturan zırhlılar çatışmaya girdiler. Yunan Averof zırhlısı hız avantajını kullanmak üzere diğer zırhlılardan ayrılarak Osmanlı filosuyla tek başına çatıştı. Ardından iki taraf da çatışmayı keserek limanlarına çekildi. Bir saatten uzun süren ve iki tarafın gemilerinin de hafif hasar aldığı muharebe askeri açıdan sonuçsuz şekilde sona erdi, iki taraf da zafer ilan etti. Osmanlı filosu gemilerin bakımsız olması, eğitim eksikliği ve komutanlar arasındaki anlaşmazlıklar sebebiyle muharebede etkili olamazken, Yunan gemileri Osmanlıların Ege Denizi'ne açılmalarını önleyerek stratejik bir başarı kazandı. Muharebe sonrasında Yunanlar Ege'de daha fazla adayı işgale yönlendi ve Kuzey Ege'de kendi avantajlarına olan stratejik durumu korudu. Osmanlı donanmasıysa Yunan ablukasını kıramadığı için Çanakkale Boğazı'nda kaldı, daha sonra Ege Denizi'ni hakimiyet altına almak için tekrar çaba sarf etti.
Arka plan

Birinci Balkan Savaşı'nda Yunanistan Krallığı'nın başarısına en büyük katkılardan biri donanmasından gelmişti. Ege Denizi'nde hareket eden Yunan donanması, 18 Ekim'de Selanik'te Feth-i Bülend zırhlı korvetini batırmış, 9 Kasım'da bir Türk gambotunu Kidonya'da kendi kendini batırmaya zorlamıştı. Yunan donanması Osmanlı İmparatorluğu'nun Ege'deki ikmal hatları üzerinde büyük baskı oluşturmuş, Osmanlı ordusunun Ege'de asker taşımasını engellemişti. Balkan orduları sahaya 670.000 asker çıkartmışken; Osmanlılar sadece 350.000 askeri cepheye çekebilmiş, Anadolu ve Suriye'den gelen 250.000 asker ulaşım sorunları sebebiyle İzmir'de ve Suriye'nin çeşitli yerlerinde kalmıştı.
Yunanistan Krallığı, Osmanlı İmparatorluğu ile bırakışma imzalamayı reddederek Bulgaristan Krallığı ve Sırbistan Krallığı ile birlikte Çanakkale Boğazı'nı abluka altına almaya devam etmeye karar verdi. Osmanlı Devleti ise hem bu ablukayı kaldırmak hem de kara muharebelerindeki yenilgilerinden sonra maneviyatı bozulmuş olan vatandaşlarına moral vermek için denizde bir zafer kazanmaya çalıştı. Bunun için Osmanlı Donanması'na mensup, daha önce Bulgar güçlerine karşı Marmara Denizi ve Karadeniz kıyılarında üslenmiş zırhlı filo Çanakkale Boğazı istikametine yollanarak yoğun bir şekilde muharebe için hazırlanmaya başlandı. Yunan donanma komutanlığı Osmanlılara karşı nihai bir zafer kazanma hedefindeydi, ancak bu muharebeyi sadece Osmanlı donanması Ege'ye çıkarsa yapacak, denize çıkmazsa muharebeye zorlamayacaktı. Yunanistan Donanma Bakanlığı ise küçük torpido botlarla Çanakkale Boğazı'na girerek taarruz etme düşüncesine sahipti ancak bu planlar uygulanmayacaktı.
Arka plan > Harekat kararının alınması

21 Kasım 1912'de Yunan donanması büyük olasılıkla Amiral Kunduriotis'in Başbakan Venizelos'u yönlendirmesi ile Birleşik Krallık'tan izin alarak Midilli'ye asker çıkartmış, 23 Kasım'da bir Yunan torpido botu Ayvalık limanına girince Karadeniz ticaret gemisi ateş açılacağı zannıyla kendisini batırmıştı. Ertesi gün Osmanlı Başkomutanlık Vekaleti Yunanların donanma koruması altında Saros Körfezi'ne çıkartma yapacağı ve Selanik'teki Bulgar güçlerinin Yunan vapurlarıyla Dedeağaç'a sevk edildiği istihbaratı almıştı. Tüm bu gelişmeler, Osmanlı donanmasının Ege'ye çıkması sorununu yeniden gündeme getirdi. 25 Kasım'da ordu yanlarını destekleme görevinin İclaliye ve Necm-i Şevket gibi eski gemilere bırakılarak, donanmanın Çanakkale'ye gitmesi emredildi. Bahriye Nezareti bu emre itiraz etmese de, Bulgarların Mimarsinan bölgesindeki sırtlarda mevzi hazırladığını bildirip, Büyükçekmece bölgesinde kalmanın ve ordu kanatlarını korumanın daha iyi olacağına dair bildirimde bulundu. Aynı gün Dahiliye Nezareti, Burhaniye eşrafından gelen bilgiye dayanarak Midilli'den gelen Yunan güçlerinin Çandarlı açıklarından kuzeye döndüğünü, bu hareketin olası bir Saros çıkartmasına hazırlık olabileceğini değerlendirdi. Donanma komutanı Albay Tahir Burak çıkartma olacağını düşünmüyordu; Başkomutanlık Vekaleti ise donanma komutanı ile aynı görüşte değildi ve çıkartma olasılığına karşı donanmanın orduyu koruma görevini bırakıp Ege'ye açılmasını istiyordu.
25 Kasım'da ateşkes görüşmeleri başladığı için Osmanlı donanmasına düşman ateşine maruz kalmadıkça ateş etmeme emri verildi. Bahriye Nezareti'nin teklifiyle 27 ve 29 Kasım'da donanma komutanının değiştirilmesi görüşüldü. 29 Kasım'da Başkomutan vekili Nâzım Paşa, donanmanın derhal Çanakkale'ye gitmesi, Hamidiye katılıncaya kadar ana kuvvetin harekât yapmamasını, sadece muhriplerle boğaz önündeki Yunan kuvvetlerine taarruz yapılması emrini verdi. Ertesi gün Barbaros Hayreddin ve Turgut Reis zırhlıları, Numûne-i Hamiyet, Gayret-i Vataniye, Samsun ve Basra muhripleri, Demirhisar, Sultanhisar ve Hamidabat torpidobotları ve Tirimüjgan onarım gemisi Çanakkale'ye hareket etti. Mecidiye Karadeniz'de, diğer gemiler ise Haliç'te onarımdaydı. 7 Aralık'ta donanma komutan vekili Albay Tahir Burak görevden alındı, yerine yardımcısı Albay Ramiz Bey getirildi. 11 Kasım'da dört muhripten oluşan bir müstakil tümen kurularak başına bakımda olan Hamidiye'nin komutanı Önyüzbaşı Hüseyin Rauf (Orbay) atandı. Aynı harekât alanı içinde donanma komutanının Hürriyet ve İtilaf, müstakil tümen komutanının İttihat ve Terakki taraftarı olması ve siyasi sebeplerle birbiriyle anlaşamaması, Osmanlıların koordinasyonunu azaltıyordu.
Kuvvetler > Osmanlı gücü

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

| Barbaros Hayreddin |  | Turgut Reis  |
Osmanlı Donanması, Brandenburg sınıfı iki ön dretnot zırhlı Barbaros Hayreddin ve Turgut Reis, Asar-ı Tevfik ve Mesudiye zırhlı korvetleri, Mecidiye zırhlı kruvazörü ve dört muhripten oluşturulan filo ile Çanakkale Boğazı'na intikal etti. Osmanlı gemileri 9'a 8 sayı üstünlüğüne haiz olsa da bir kısmı 1890'lardan kalma ve Alman donanmasından emekli olup alınan bu gemilerin hiçbiri Yunanların 1910 yapımı modern Averof zırhlı kruvazörü ve daha modern haldeki Yunan gemileri ile baş edecek durumda değildi. Yunanların Averof atağına karşı Osmanlılar yeni Alman zırhlı kruvazörü SMS Blücher veya muharebe kruvazörü SMS Moltke tipinde bir gemi almaya çalıştılarsa da yüksek maliyet nedeniyle bu plan rafa kaldırılmış, onun yerine 1890'lardan kalma ve Alman donanmasından emekli SMS Kurfürst Friedrich Wilhelm (Barbaros Hayreddin) ve SMS Weißenburg (Turgut Reis) gemileri alınmıştı. 1912 yazında bu gemilerin bakımı Osmanlıların mali durumu nedeniyle aksamıştı: Telefonları çalışmıyordu, mühimmat asansörleri ve mesafe ölçerler yerinden sökülmüş, pompalar korozyona uğramış, su geçirmez kapılarının çoğu artık kapanmaz durumdaydı, personelin eğitimi ve taktik bilgisi de yetersizdi.
Kuvvetler > Yunan gücü

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| İdra |  | Spetse |  | Psara |
Savaşın başında Yunan donanmasının toplam gücü, Osmanlılara karşı nispeten zayıftı. Yunan gemileri ile Osmanlı gemileri yakın sayılarda olmasına rağmen eski Yunan gemilerinin düşük hızı ve Osmanlıların gerektiğinde Çanakkale Boğazı'nın kurmasına geri çekilebilmesi, Yunanlar için muharebeyi istedikleri zaman ve yerde yapma açısından bir dezavantaj oluşturuyordu. Yunan donanması Limni adasındaki Mondros limanını ileri üs olarak kullanıyordu. Ana güç modern Averof zırhlı kruvazörü ile İdra sınıfı zırhlılar İdra, Spetse ve Psara'dan oluşuyordu. İdra sınıfı 1866-1869 Girit İsyanı sırasında Yunan donanmasının Osmanlılara karşı başarısızlığının ardından 1885'te sipariş edilmiş demir zırhlılardı. Ayrıca Albay Bratsanos komutasında dört muhrip, iki torpidobot ve bir denizaltıdan oluşan karakol kuvveti Bozcaada'da üslenmiş, Çanakkale Boğazı önünde devriye görevi almıştı. Yunan muhripleri Osmanlı muhriplerine kıyasla hem tonaj, hem de silah gücü olarak daha üstündü. Yunan donanmasının en önemli eksikliği ise eğitimdi; hafif filoda yer alan gemilerin üçte biri (altı muhrip ve Delfin denizaltısı) I. Balkan Savaşı'nın başlamasının ardından filoya katılmıştı.
Zisis Fotakis'e göre Yunanların iki avantajından ilki, bu cephedeki en hızlı gemi olan Averof'tu. Averof filodaki eski Fransız yapımı zırhlılara göre 9 knot daha hızlıydı, bu sebeple diğer gemilerden bağımsız şekilde de kullanılabiliyordu. İkinci avantaj ise 310 tonluk Fransız yapımı Delfin denizaltısıydı. Delfin savaşın başlamasından sonra filoya katıldığı için mürettebat eğitimi zayıftı, ancak Osmanlıların denizaltılara karşı silah veya eğitiminin olmaması sayesinde önemli bir tehditti. Yine de Yunanların elindeki tek denizaltı olması sebebiyle birçok farklı görev verildiğinden bu muharebede yer almadı.
Jesús de Tavarangue Harabeleri

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Jesús  Harabeleri
Konum:  Paraguay
Kriter: Kültürel: iv
Referans: 648
Tescil: 1993 (17. oturum)
Bölge: Latin Amerika ve Karayipler
Jesús de Tavarangue, Paraguay'ın Itapua şehrinde bulunan bir Cizvit yerleşimi idi. Misyonerlik kalıntıları, Trinidad kalıntıları ile birlikte 1993 yılında UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak belirlendi.
Tarih

Reducción de Jesús, başlangıçta Monday Nehri yakınlarında 1685 yılında şimdiki Alto Parana'da kuruldu. Misyon, 1760 yılında bugünkü yerine gelmeden önce birkaç kez taşınmıştır. Misyonun inşaatı 1767'de Cizvit'in Paraguay'dan atılmasıyla tamamlanamadı. Ana misyon kilisesi, İtalya'daki Sant'Ignazio Kilisesi'nin bir kopyası olarak inşa edildi. 70x24 metre boyutlarıyla, o zamanın en büyük kiliselerinden biriydi.
Galeri

Önden bir görünüm
Jesús de Tavarangue'deki ana sunak
İtalya Kraliyet Hava Kuvvetleri

| İtalya Kraliyet Hava Kuvvetleri Regia Aeronautica Italiana |
| --- | --- |
İtalya Krallığı arması
Etkin: 1923-1946
Ülke:  İtalya Krallığı
Tipi: Hava kuvvetleri
Savaşları: II. İtalya-Habeşistan Savaşı İspanya İç Savaşı II. Dünya Savaşı
İtalya Kraliyet Hava Kuvvetleri (İtalyanca: Regia Aeronautica Italiana), İtalya Krallığı'nın hava kuvvetleriydi. 1923 yılında İtalya Kraliyet Ordusu'ndan ayrı bir kuvvet olarak kurulmuş olup 1946 yılında cumhuriyetin ilan edilmesiyle İtalya Hava Kuvvetleri adını aldı.
Envanter > Avcı ve avcı-bombardıman uçakları

Ambrosini S.A.I.207
Fiat CR.32
Fiat CR.42 Falco
Fiat G.50 Freccia
Fiat G.55 Centauro
Macchi MC.200 Saetta
Macchi MC.202 Folgore
Macchi MC.205 Veltro
Reggiane Re.2000 Falco I
Reggiane Re.2001 Falco II
Reggiane Re.2002 Ariete
Reggiane Re.2005 Sagittario
Caproni Vizzola F.5
Envanter > Ağır avcı ve avcı-bombardıman uçakları

Breda Ba.65
Breda Ba.88 Lince
Savoia-Marchetti SM.85
Fiat CR.25
CANSA FC.20
IMAM Ro.57
Envanter > Bombardıman uçakları

Savoia-Marchetti SM.79 Sparviero
Savoia-Marchetti SM.81 Pipistrello
Savoia-Marchetti SM.82 Canguro
Savoia-Marchetti SM.84
Fiat BR.20 Cicogna
CANT Z.1007 Alcione
CANT Z.1018 Leone
Caproni 135
Piaggio P.32
Piaggio P.108
Envanter > Nakliye uçakları

Caproni Ca.111
Caproni Ca.133
Caproni Ca.309/310/311/313/314
IMAM Ro 37
IMAM Ro 43/44
CANT Z.501 Gabbiano
CANT Z.506 Airone
Fiat RS.14
Savoia-Marchetti S.M. 73/74/75/83
Fiat G.12
Envanter > Eğitim uçakları

Caproni 100
Caproni 164
Breda 25/28
IMAM Ro 41
Nardi Fn 305/315
Saiman 200/202
Avia L.3
Cansa C.5
Savoia-Marchetti SM.81
John Connor

| John Connor |
| --- | --- |
Terminatör filmleri karakteri

İlk görünüm: Terminatör 2: Kıyamet Günü
Son görünüm: Terminatör: Kara Kader
Yaratan: James Cameron
Canlandıran:  Yetişkin: Michael Edwards (T2) Nick Stahl (T3) Christian Bale (Salvation) Jason Clarke (Genisys)  Genç: Edward Furlong (T2, T2-3D: Battle Across Time, Dark Fate [CGI benzerliği ve yüz yakalama]) Dalton Abbot (T2) Jude Collie (Dark Fate, body double) 
Seslendiren: Bruce DuBose (The Terminator: Dawn of Fate) Nick Stahl (Terminator 3: Rise of the Machines video game) Keith Ferguson (Terminator 3: The Redemption) Gideon Emery (Terminator Salvation video game) Aaron Kunitz (Dark Fate) Eric Meyers (Terminator: Resistance)
Bilgileri
Tür: İnsan
Cinsiyet: Erkek
Meslek: Direnişin Lideri
John Connor kurgusal bir karakter ve Terminatör film serisinin kahramanıdır. Yazar ve yönetmen James Cameron tarafından yaratılmış olan karakter, ilk olarak 1984 yapımı Terminatör filminde ismi geçer ve ilk olarak 1991'de devam filmi olan Terminatör 2: Kıyamet Günü'nde (T2) yer alır. Karakterin ilk görünüşünde John, Edward Furlong tarafından çocukken ve Michael Edwards tarafından küçük bir rolde yetişkin olarak tasvir edilmiştir. Diğer aktörler, Nick Stahl, Christian Bale ve Jason Clarke dahil olmak üzere sonraki filmlerde John Connor karakterini canlandırdılar. Ayrıca Thomas Dekker, John Connor'ı televizyon dizisi Terminator: The Sarah Connor Chronicles'da canlandırmıştır.
Terminatör film serisi

Kurgusal evrenin anlatısında, John Connor, Kıyamet Günü olarak bilinen sibernetik bir isyanın ve onun yol açtığı kıyamet olayının ardından, Skynet tarafından toplanan bir robotik Terminatör imparatorluğunu yenmek için Direnişe liderlik edecek olan (28 Şubat 1985'te doğmuş) bir figürdür. Annesi Sarah Connor, ilk filmde zaman yolculuğu yapan Terminatör'ün (Model 101) hedefi olduğunda, John, Sarah'yı korumak için direniş savaşçısı Kyle Reese'i göndermiştir. Kyle ve Sarah'nın daha sonra birlikte olacaklarını biliyordu.
John, ebeveynlerinin öngörüsü ile, kıyamet gününden önce ikinci ve üçüncü filmlerde Terminatör'ün suikast girişimlerini savuşturur. Dördüncü filmde John, Skynet'i etkisiz hale getirdikten sonra kıyamet sonrası bir ortamda direniş ile beraber savaşır.
Serinin ana konusu büyük ölçüde zaman yolculuğunu içerdiğinden, karakterin hikâyesi genellikle doğrusal değildir ve birçok olası sonucu tasvir eder. Örneğin Terminatör 3: Makinelerin Yükselişi ve televizyon dizisi Terminatör: Sarah Connor Chronicles, Terminatör 2 ancak alternatif zaman çizelgelerinde gerçekleştiği tasvir edilirken, Terminator Genisys (2015) ise ilk filmin olaylarını tekrar gözden geçirir ve değiştirir. Terminatör: Dark Fate, ikinci filmden sonra gelen filmleri de göz ardı eder.
Jenni Vähämaa

| Jenni Vähämaa |
| --- | --- |

Kişisel bilgiler
Temsil edilen ülke:  Finlandiya
Doğum: 26 Mayıs 1992 (32 yaşında)
Boyu: 155
Koçu: Virpi Horttana
Koreografı: Maria McLean
ISU kişisel en iyi puanları
Kombine toplam: 142.54 2008 Dünya Gençler
Kısa program: 50.30 2008 Dünya Gençler
Serbest program: 95.35 2008 Avrupa Şamp.
Jenni Vähämaa (d. 26 Mayıs, 1992 - Lohja, Finlandiya) Fin buz patenci. 2007 Finlandiya Gençler Şampiyonu ve Dünya gençler dördüncüsüdür. İlk büyükler yarışması olan 2007 Finlandia Trophy'de altın madalya kazanmıştır.
2008 Finlandiya Ulusal Şampiyonasını Junior Grand Prix Finali ile aynı zamana denk geldiğin kaçırmıştır. 2008 Avrupa Şampiyonasında Finlandiya takımına alınmış ve büyüklerde ilk ISU Şampiyonasında 10. sırada yer almıştır.
2008-2008 sezonunda tamamen büyüklere geçmiştir. 2008 Skate Canada International ve 2008 Cup of Russia'da yarışması planlanmıştır. 2008 Skate Canada International'da 10. olan Vähämaa, 2008 Cup of Russia'dan çekilmiştir.
Aldığı dereceler

| Yarışma | 2004-2005 | 2005-2006 | 2006-2007 | 2007-2008 | 2008-2009 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Avrupa Şampiyonası |  |  |  | 10 |  |
| Dünya Gençler Şampiyonaları |  | 8 | 4 | 4 |  |
| Finlandiya Ulusal Şampiyonaları |  | 2 J. | 1 J. |  |  |
| Skate Canada |  |  |  |  | 10 |
| Finlandia Trophy |  |  |  | 1 | 8 |
| Nordic Şampiyonaları |  | 1 J. | 1 J. |  |  |
| ISU Junior Grand Prix Finali |  |  |  | 5 |  |
| Junior Grand Prix, Croatia |  |  |  | 2 |  |
| Junior Grand Prix, Austria |  |  |  | 3 |  |
| Junior Grand Prix, Czech Republic |  |  | 10 |  |  |
| Junior Grand Prix, Norway |  |  | 5 |  |  |
| Junior Grand Prix, Poland |  | 19 |  |  |  |
| Copenhagen Trophy | 6 N. |  |  |  |  |
N = Novice level; J = Junior level
Detaylı puanlar

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  2008-2009 Sezonu |  2008-2009 Sezonu |  2008-2009 Sezonu |  2008-2009 Sezonu |  2008-2009 Sezonu |  |  |
| Tarih | Yarışma | Kısa P. | Serbest P. | Toplam |  |  |
| 31 Ekim - 2 Kasım, 2008 | 2008 Skate Canada International | 10   44.90 | 10   77.85 | 10   122.75 |  |  |
| 3 - 12 Ekim, 2008 | 2008 Finlandia Trophy | 10   43.76 | 7   84.96 | 8   128.72 |  |  |
2007-2008 Season 
| Tarih | Yarışma | Kısa P. | Serbest P. | Toplam |  |  |
| 13 - 23 Mart, 2008 | 2008 Dünya Gençler Artistik Patinaj Şampiyonası | 6  50.30 | 4  92.24 | 4  142.54 |  |  |
| 21 - 27 Ocak 2008 | 2008 Avrupa Artistik Patinaj Şampiyonası | 12  47.05 | 7  95.35 | 10  142.40 |  |  |
| 6 - Aralık, 2007 | 2007-2008 ISU Junior Grand Prix Final | 5 46.68 | 5 83.82 | 5 130.50 |  |  |
| 12 - 14 Ekim, 2007 | 2007 Finlandia Trophy | 6   51.22 | 1   112.07 | 1   163.29 |  |  |
| 27 - 30 Eylül, 2007 | 2007 ISU Junior Grand Prix, Croatia | 2 48.38 | 3 84.06 | 2 132.44 |  |  |
| 13 - 16 Eylül, 2007 | 2007 ISU Junior Grand Prix, Austria | 3  58.32 | 1  122.36 | 3 125.43 |  |  |
2006-2007 Sezonu 
| Tarih | Yarışma | Kısa P. | Serbest P. | Toplam |  |  |
| 6 - 12 Mart, 2006 | 2007 Dünya Gençler Artistik Patinaj Şampiyonası | 6  47.50 | 4  91.10 | 4  138.61 |  |  |
| 19 - 22 Ekim, 2006 | 2006 ISU Junior Grand Prix, Czech Republic | 17  33.63 | 6  71.20 | 10  104.83 |  |  |
| 28 Eylül - 1 Ekim, 2006 | 2006 ISU Junior Grand Prix, Norway | 10  37.96 | 3  71.13 | 5  109.09 |  |  |
İtalya Savaşı (1551-1559)

İtalya Savaşı veya diğer adıyla Habsburg–Valois Savaşı, 1551-1559 yılları arasında gerçekleşen ve Fransa Krallığı'nın İtalya Yarımadası'nda egemenlik kurmak istemesiyle başlayan bir savaştır. Savaşın sonucunda İspanyollar, Güney İtalya'yı ele geçirmiştir.
Muharebeler

O yıllarda Osmanlılarla ittifak yapmış olan 2. Henri, Osmanlı desteğini alarak Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'na ve İspanyol İmparatorluğu'na savaş ilan etti.