Suriye tarihi
Klasik antik dönem > Roma Suriyesi

Daha fazla bilgi: Suriye (eyalet)
Romalı general Pompeius Magnus, MÖ 64'te Antakya'yı ele geçirerek Suriye'yi bir Roma eyaleti haline getirdi, Ermeni egemenliğine son verdi ve eyalet başkenti olarak Antakya şehrini kurdu.
Antakya, Roma ve İskenderiye'den sonra Roma İmparatorluğu'nun en büyük üçüncü şehriydi ve zirvesinde tahmini 500.000 nüfusu vardı ve yüzyıllar sonra bölgede ticaret ve kültür merkezi oldu. İmparatorluğun en parlak döneminde büyük ölçüde Aramice konuşan Suriye nüfusu, muhtemelen 19. yüzyıla kadar tekrar aşılmamıştı.[netleştirme gerekli] Suriye'nin geniş ve müreffeh nüfusu, onu özellikle MS 2. ve 3. yüzyıllarda Roma'nın en önemli eyaletlerinden biri haline getirdi. MS ikinci yüzyıl boyunca, Palmira ve komşu Emesa (günümüzdeki Humus) şehirleri zenginlik ve ün kazandı ve her ikisi de üçüncü yüzyılda hem Part İmparatorluğu'na direnmede hem de Romalı gaspçıları yetiştirmede önemli olacaklardı.
Severus Hanedanı altında, Suriye soyluları Roma'yı yönetti ve hatta ailenin reisi  - Elagabalus'un rahip-krallarının Emesan Hanedanı'ndan gelen ve 187'de Septimius Severus ile evlenen - Julia Domna gibi imparatorluk unvanına yükseldi. Domna'nın iki oğlunun tahta çıkması ve nihayetinde ölümlerinden sonra, Severus Hanedanı, Roma sarayında önde gelen bir şahsiyet ve bir Praetorian valisi olan Macrinus tarafından gasbedildi. Domna'nın kız kardeşi Julia Maesa, muazzam servetini, iki kızı ve torununu Elagabalus'u da yanına alarak Emesa'ya döndü. Emesa yakınlarında konuşlanmış Lejyon III Gallica'dan askerler ara sıra şehri ziyaret etiler ve Maesa, onun muazzam servetini kullanan ve onun Caracalla'nın piçi olduğunu iddia eden Maesa tarafından Elagabalus'a bağlılık yemini etmeye ikna edildi.
Elagabalus daha sonra Marcinus'a karşı savaşa gitti ve imparator olarak ortaya çıkarak Antakya şehrine girdi, Marcinus Chalcedon yakınlarında yakalanmadan ve Kapadokya'da idam edilmeden önce kaçtı. Ne olursa olsun, saltanatı seks skandalları, eksantriklik, çöküş ve bağnazlıkla dolu 4 yıl gibi kısa sürdü. İmparatora yönelik halk desteğinin azalmakta olduğunu fark eden Julia Maesa, onun yerine küçük torunu, kuzeni Severus Alexander'ı getirmeye karar verdi ve Elagabalus'u onu varisi olarak adlandırmaya ve ona Sezar unvanını vermeye ikna etti. Ancak çok daha popüler olan kuzeninin unvanlarını ve rütbelerini iptal ettikten ve konsüllüklerini tersine çevirdikten sonra, Praetorian muhafızları Alexander'ı desteklediler, onu imparator ilan ettiler ve Elagabalus ile annesini öldürdüler. Severus Alexander'ın yönetimi daha uzundu ve Elagabalus'un feci yönetiminin aksine, yerel başarılarla doluydu ve Elagabalus'un asla sahip olmadığı bir şey olan halkının popülaritesini ve saygısını kazandı. Bir zamanlar sahip olduğu popülaritesini kaybetmeden ve Legio XXII Primigenia tarafından katledilmeden önce 13 yıl hüküm sürdü.
Suriye kökenli bir başka imparator da günümüz Şahba'sında doğan Arap Plippus'tu, 244'ten 249'a kadar hüküm sürdü. Saltanatı görece istikrara sahipti, senato ile iyi ilişkiler sürdürdü, eski Roma erdemlerini ve geleneklerini yeniden onayladı ve en popüler olarak memleketinde olan, adını Philippopolis olarak değiştiren ve onu sivil statüye yükselten birçok inşaat projesine başladı. Her ne olursa olsun, Perslere verilen muazzam haraçların yanı sıra yeni bir şehrin yaratılması, vergileri yüksek seviyelere çıkarmak ve Tuna'nın kuzeyindeki kabilelere onlarla barışı korumak için gerekli olan sübvansiyonları ödemeyi bırakmak zorunda kaldı. Bununla birlikte, saltanatı Decius'un tahtı gasbetmesinden kısa bir süre sonra sona erdi, Philippus'u öldürdü ve yeni imparator olarak ortaya çıktı.
3. yüzyılın Roma-Sasani savaşı sırasında, Üçüncü Yüzyıl Krizinin ilk aşamalarında mücadele eden Romalılar, Roma Doğusunu Pers istilacılarından korumak için Suriye şehir devleti Palmira'nın Kralı Odaenathus'a bağlıydı ve Odaenathus, kayıp Roma topraklarını geri kazanmak için kuzeye gitti ve Palmira ordusuna liderlik etti ve Ermenistan'ı, Kuzey Suriye'yi, Küçük Asya'nın bazı kısımlarını Perslerden geri aldı ve hatta Persleri zayıflatarak ve Roma Doğusunu güvence altına alarak Perslerin başkenti Tizpon'a ulaştı. Kendi yeğeni Maeonius tarafından öldürüldü.
Yıllar sonra Palmira ordularını Suriye, Küçük Asya, Arabistan ve Aşağı Mısır'ı ilhak ettiği bir dizi sefere yönlendiren Zenobia - Odaenathus'un dul eşi ve Palmira Kraliçe Annesi - Roma İmparatorluğu'na karşı ayaklandı. Roma İmparatorluğu, beceriksiz imparatorlar tarafından yönetilen ve iç savaşla parçalanan Üçüncü Yüzyıl Krizi sırasında mücadele ederken Zenobia, neredeyse tüm Roma doğusunu ilhak etti. Palmira İmparatorluğu kısa sürdü; Romalı general Aurelianus bir kez iktidara geldiğinde, doğuya gitti, Kraliçe Zenobia'yı iki kez savaşta yendi ve Palmira'yı MS 273 civarında yağmaladı, bu da Palmira uygarlığına etkili bir son verdi.
Batıda imparatorluğun çöküşüyle birlikte Suriye, 395'te Doğu Roma veya Bizans İmparatorluğu'nun bir parçası oldu. Eyalet daha sonra üç küçük eyalete bölündü. Başkenti Antakya'da kalan Suriye Prima ve başkenti Asi'deki Epemiye'ye taşınan Suriye Secunda ve başkenti Lazkiye olan yeni Theodorias eyaleti. O zamana kadar imparatorluk, tarihinde Suriye'nin önemli bir rol oynadığı Hristiyanlığa geçmişti; Havari Pavlus Şam Yolu üzerinde din değiştirmiş ve misyonerlik yolculuklarının birçoğuna çıktığı Antakya Kilisesi'nde önemli bir figür olarak ortaya çıkmıştı.
Suriye, Bizans İmparatorluğu'nun en önemli bölgelerinden biri olarak kaldı ve stratejik öneme sahipti, 609 ile 628 yılları arasında Sasaniler tarafından işgal edildikten sonra imparator Herakleios tarafından geri alındı. Bölgedeki Bizans hakimiyeti, Yermuk Savaşı ve Antakya'nın düşmesinden sonra Müslümanların eline geçti.