stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
PVH (şirket)
Pazarlama

Ekim 2007'de PVH, New Jersey'deki East Rutherford'daki Meadowlands Spor Kompleksi arenasında isimlendirme haklarını devraldı. Arena adı Izod Center olarak değiştirildi ve değişiklik 31 Ekim 2007'de yürürlüğe girdi. PVH, iki yıl boyunca yılda yaklaşık 1.4 milyon dolar ödedi, ardından yılda 750.000 dolar ödedi ve arena çalışanlarının IZOD üniformalarını dahil etti. 2015 yılında İZOD merkezi kalıcı olarak kapatıldı.
Tartışma

Temmuz 2011'de, PVH-boyunca diğer önemli moda ve birlikte spor gibi markalar Nike, Adidas ve Abercrombie & Fitch çevre grubu tarafından yayınlanan bir rapora konusunu -was Greenpeace "Kirli Çamaşır" başlıklı. PVH, rapordaki bulgulara göre Yangtze ve Pearl Rivers kirliliğine katkıda bulunan Çin'deki tedarikçilerle çalışmakla suçlanıyor. Numuneler ait olan bir tesisten alınan Youngor Grubu bulunan Yangtze Nehri Deltası ve başka bir kolu üzerinde bulunan Eh Boya Fabrikası Ltd. ait Pearl River Delta tehlikeli ve kalıcı varlığını ortaya çıkarmıştır: hormon topu dahil kimyasallar, alkilfenoller, perfluorinatlı bileşikler ve perflorooktan sülfonat.
Tartışma > Hayvan testi

PVH'nin hayvan testleri ile ilgili uygulamaları hakkında da endişeler ortaya çıkmıştır.
Anastilosis

Celsus Kütüphanesi, Efes ( Türkiye ), 1970-1978 yılları arasında yürütülen anastilosis çalışmaları sonucu ayağa kaldırılmıştır.
Anastilosis (Eski Yunancadan : Grekçe: αναστήλωσις, -εως ; Grekçe: ανα, Grekçe: ana  = "tekrar" ve Grekçe: στηλόω  = "dikmek [stela ya da bina]"), yeniden yapılanma tekniği için arkeolojik bir terimdir. Bazen kırık çömlekleri ve diğer küçük nesneleri restore etmek için de benzer bir tekniğe başvurmak için de kullanılır.
Metodoloji

Anastilosis'in amacı, belli bir süre zarfı içerisinde zarara uğramış tarihi mimari anıtların, kalan orijinal malzemeleri ile bu anıtları yeniden inşa etmektir. Bu, yapı taşlarını ve malzemeleri orijinal konumlarına geri yerleştirerek yapılır. Binaların çökme riski altında olduğu durumlarda, yöntem, yapısal bütünlük için gereken yeni malzemelerle birlikte çizim ve ölçümlerin hazırlanmasını, parça parça sökülmesini ve dikkatli bir şekilde yeniden birleştirilmesini gerektirebilir; bu safhada vakıflar gerekli katkıyı sağlayabilir. Elemanlar veya parçalar eksik olduğunda, sıva, çimento ve sentetik reçineler gibi modern malzemeler (restorasyon için) değiştirilebilir.
1964 tarihli Uluslararası Venedik Tüzüğü, anastilosis kriterlerini detaylandırmıştır. İlk olarak, yapının orijinal durumu bilimsel olarak doğrulanmalıdır. İkinci olarak, geri kazanılan her bir bileşen ve yapı biriminin doğru yerleşimi belirlenmelidir. Üçüncüsü, tamamlayıcı yapı birimleri stabilite için gerekli olanlarla sınırlı olmalıdır (yani yedek bileşenler asla en üstte yer almamalıdır) ve ancak yedek malzemeler olarak tanınabilir olmalıdır.
Eleştiri

Anastilosis, bilim camiasında bir takım görüş ayrılıklarına ve eleştirilere de konu olmaktadır. Bu yöntem birkaç sorun ortaya çıkarabileceği öne sürülür:
Hazırlık çalışmaları ne kadar titiz olursa olsun, herhangi bir yorumlama hatası, yeniden yapılanmada genellikle tespit edilemeyen veya düzeltilemeyen hatalara yol açacaktır.
Orijinal bileşenlerin zarar görmesi neredeyse kaçınılmazdır.
Bir eleman farklı dönemlerde farklı binalarda veya anıtlarda kullanılmış olabilir veya kullanılmış olabilir veya bunlardan kaynaklanmış olabilir. Bir rekonstrüksiyonda kullanmak diğerlerinde kullanımını ortadan kaldırır.
Örnekler > Yunanistan

1836'da Atina'daki Akropolis'te başlangıçsal bir anastilosis gerçekleştirildi, burada Athena Nike Tapınağı kalan parçaları ile yeniden inşa edildi. 1902'den tarihinden başlayarak, Yunan mimar Nikolas Balanos, Parthenon'un çökmüş bir bölümü için, Erechtheion için ve Nike Tapınağı'nı ikinci kez yeniden inşa etmek için anastilosis yöntemini kullandı. Bu yapıları ayakta tutmak için daha önce kullanılan demir kelepçeler ve tapalar paslanmaya başlamış ve orijinal yapıya da hasar vermişlerdi. Bu eskimiş unsurlar çıkarıldı ve bunlar, değerli ve daha dayanıklı metal kelepçelerle değiştirildi. Günümüzde Parthenon'a anastilosis yöntemi uygulanmaktadır.
Örnekler > Hindistan

Hindistan Arkeoloji Araştırması ile korunan Shekhavati havelis, Humayun'un Mezarı vb. anıtlar bu yöntem ile restore edilmiştir.
Örnekler > Türkiye

Afrodisias'ın anastilosise imkan verebilecek kadar iyi korunmuş birkaç yapısı bulunmaktadır: Tetrapylon (1983-90); Sebasteion Güney Binasının doğu ucu (2000-2012); Tiyatronun Dor logeion'u (2011-2012); ve Sebasteion kompleksinin Propylon'u (2012-).
Örnekler > Diğer Örnekler

Heracles Tapınağı Agrigento, İtalya
Debod Tapınağı Madrid, İspanya
Cartagena Roma Tiyatrosu, İspanya
Theatre at Sabratha [fr], Libya
Stari Most, Mostar, Bosna Hersek
Odeion - Troy, Türkiye
Trajan Tapınağı, Bergama, Türkiye
Al Khazneh, Petra, Ürdün
King'in Djoser, Mısır'daki mezar kompleksi, Jean-Philippe Lauer (1926–2001)
Karnak, Mısır, kırmızı Şapel
Arkeolog Arthur John Evans tarafından Knossos, Girit'teki Girit Sarayı
Vat Phu, Laos, Güney Sarayı
Mỹ Sơn, Vietnam
Garni Tapınağı, Ermenistan
Öneriler

2001 yılında Taliban tarafından tahrip edilen Afganistan'daki Bamyan Budaları, anastilosis yöntemiyle ayağa kaldırılması düşünülmektedir. Arkeologlar, heykel malzemelerinin %50'sinin geri kazanılabilir olduğunu tahmin etmektedirler.
Palmyra Antik Kenti'nin Suriye Ordusu tarafından Mart 2016'da yeniden ele geçirilmesinin ardından, eski eserler müdürü Maamoun Abdelkarim, 2015 yılında Irak İslam Devleti ve Levant tarafından 2015 yılında yok edilen Bel Tapınağı, Baalshamin Tapınağı ve Anıtsal Kemer'in, anastilosis kullanılarak yeniden inşa edilmesi planlanmıştır.
Knossos Sarayı, Girit, Yunanistan, Anastilosis çalışması Sir Arthur Evans tarafından yürütülmüştür.
Anastilosis'in erken örneklerinden biri: Java, Endonezya'daki Borobudur
Anıtsal bir geçit Tetrapylon (MS 200 inşa edilmiş), Afrodisias, Türkiye
Anastilosis tekniğiyle ayağa kaldırılan Roma Tiyatrosu Cartagena, İspanya
Bernard Carra de Vaux

| Bernard Carra de Vaux |
| --- | --- |
Doğum: 05 Şubat 1867(1867-02-05) Bar-sur-Aube
Ölüm: 1953 (85-86 yaşlarında) Nice
Meslek: oryantalist

Bernard Carra de Vaux (d. 5 Şubat 1867, Bar-sur-Aube - ö. 1953, Nice), Fransız oryantalisttir.
Hayatı

Hakiki Katolik olmasının yanında aristokrat bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelir. Kaynak aldığı esaslar Hristiyanlık temelli olduğu için muadili eğitimciler tarafından objektif olmamakla itham edilmiştir.
Hayatı > Kitapları

Carra de Vaux, Bernard, baron, 1867-: Avicenne / par le Bon. Carra de Vaux. (Paris : F. Alcan, 1900)
Carra de Vaux, Bernard, baron, 1867-: La langue étrusque; sa place parmi les langues. Étude de quelques textes, par B. Carra de Vaux. (Paris, H. Champion, 1911)
Carra de Vaux, Bernard, baron, b. 1867: Études d'histoire orientale. Le mahométisme; le génie sémitique et le génie aryen dans l'Islam, par le baron Carra de Vaux. (Paris, H. Champion, 1897)/(Paris, G. Beauchesne, 1909)
Carra de Vaux, Bernard, baron, b. 1867: La doctrine de l'Islam, par Carra de Vaux. (Paris, G. Beauchesne, 1909)
2021 İslami Dayanışma Oyunları'nda kickboks

| 2021 İslami Dayanışma Oyunları'nda kickboks |
| --- | --- |

Mekan: Selçuklu Belediyesi Spor Salonu
Yer:  Türkiye, Konya
Tarih: 16-18 Ağustos
2025 →
2021 İslami Dayanışma Oyunları'nda kickboks, 16-18 Ağustos 2022 tarihleri arasında Türkiye'nin Konya kentinde Selçuklu Belediyesi Spor Salonu'nda düzenlenecek bir kickboks yarışmasıdır.
Madalya tablosu

Daha fazla bilgi: 2021 İslami Dayanışma Oyunları'nda kickboks – Sonuçlar
*   Ev sahibi ülke ( Türkiye)
| Sıra | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Türkiye (TUR) | 18 | 5 | 4 | 27 |
| 2 |  Kazakistan (KAZ) | 4 | 1 | 3 | 8 |
| 3 |  Azerbaycan (AZE) | 3 | 5 | 7 | 15 |
| 4 |  Fas (MAR) | 3 | 4 | 9 | 16 |
| 5 |  Özbekistan (UZB) | 2 | 7 | 12 | 21 |
| 6 |  Türkmenistan (TKM) | 1 | 2 | 3 | 6 |
| 7 |  Ürdün (JOR) | 0 | 3 | 3 | 6 |
| 8 |  Kuveyt (KUW) | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 9 |  Cezayir (ALG) | 0 | 1 | 9 | 10 |
| 10 |  Kırgızistan (KGZ) | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 11 |  Endonezya (INA) | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 12 |  Filistin (PLE) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 12 |  Kamerun (CMR) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 12 |  Yemen (YEM) | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Toplam (14 Ülke) | Toplam (14 Ülke) | 31 | 31 | 57 | 119 |
Ring sporları > Full Contact > Erkekler

| Etkinlik | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| 51 kg | Bedirhan Ersayar  Türkiye | Aseed Al-Jaafreh  Ürdün | Amil Mammadov  Azerbaycan |
| 51 kg | Bedirhan Ersayar  Türkiye | Aseed Al-Jaafreh  Ürdün | Sherali Musoev  Özbekistan |
| 54 kg | Mavlonbek Muhammedjonov  Özbekistan | Jamal Memmedov  Azerbaycan | Aissaoui Saad  Cezayir |
| 54 kg | Mavlonbek Muhammedjonov  Özbekistan | Jamal Memmedov  Azerbaycan | Omargeldi Nurgeldiyev  Türkmenistan |
| 60 kg | Seyit Battal Ay  Türkiye | Muhyeddin Osama  Ürdün | Ramiz Memmedov  Azerbaycan |
| 60 kg | Seyit Battal Ay  Türkiye | Muhyeddin Osama  Ürdün | Lazizbek Begmatov  Özbekistan |
| 63.5 kg | Farid Aghamoghlanov  Azerbaycan | Oussama El-Hichou  Fas | Aday Abu-Hasoah  Ürdün |
| 63.5 kg | Farid Aghamoghlanov  Azerbaycan | Oussama El-Hichou  Fas | Batyrkhan Kuandykov  Kazakistan |
| 67 kg | Muhammed Süleyman Gülle  Türkiye | Fakhriddin Eminov  Özbekistan | Hamza Hattab  Cezayir |
| 67 kg | Muhammed Süleyman Gülle  Türkiye | Fakhriddin Eminov  Özbekistan | Mohamed Yassine Mahssoun  Fas |
| 71 kg | Maxat Ussip  Kazakistan | Jamoliddin Nosirov  Özbekistan | Elkhan Aliyev  Azerbaycan |
| 71 kg | Maxat Ussip  Kazakistan | Jamoliddin Nosirov  Özbekistan | Mohannad Al-Silawy  Ürdün |
| 75 kg | Makhmud Khayotov  Özbekistan | Sagi Salehli  Azerbaycan | Emre Yıldırım  Türkiye |
| 75 kg | Makhmud Khayotov  Özbekistan | Sagi Salehli  Azerbaycan | Salman Iothmanine  Fas |
| 81 kg | Mahsum Teker  Türkiye | Ali Khalaf Hasan  Ürdün | Davlatbek Rayimjonov  Özbekistan |
| 81 kg | Mahsum Teker  Türkiye | Ali Khalaf Hasan  Ürdün | Mazigh Ragueb  Cezayir |
| 86 kg | Emrah Yaşar  Türkiye | Elvin Aghayev  Azerbaycan | Mykhammadyusuf Ganiev  Özbekistan |
| 86 kg | Emrah Yaşar  Türkiye | Elvin Aghayev  Azerbaycan | Hajymyrat Geldimämmedow  Türkmenistan |
| 91 kg | Metin Yürük  Türkiye | Jazzaa Al-Hussaini  Kuveyt | Khasankhon Baratov  Özbekistan |
| 91 kg | Metin Yürük  Türkiye | Jazzaa Al-Hussaini  Kuveyt | Ibrahim Boudik  Fas |
Ring sporları > Full Contact > Kadınlar

| Etkinlik | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| 48 kg | Hayriye Hancer Türksoy  Türkiye | Dhekra Bendaas  Cezayir | Oumaima Belouarrat  Fas |
| 48 kg | Hayriye Hancer Türksoy  Türkiye | Dhekra Bendaas  Cezayir | Gulsanam Amaljonova  Özbekistan |
| 52 kg | Emine Arslan  Türkiye | Asmaa Er-Rakbi  Fas | Shirinoy Zohidova  Özbekistan |
| 56 kg | Salma Ajebbour  Fas | Ayşe Karaca  Türkiye | Dilrabo Tairova  Özbekistan |
| 56 kg | Salma Ajebbour  Fas | Ayşe Karaca  Türkiye | Diandra Ariesta Pieter  Endonezya |
| 60 kg | Raihane Rima  Fas | Büşra Demirayak  Türkiye | Munisa Koraboeva  Özbekistan |
| 65 kg | Gözde Nur Göktaş  Türkiye | Makhliyo Abdumannobova  Özbekistan | Ödül verilmedi |
| 70 kg | Sabriye Gür  Türkiye | Robiya Kuchkarova  Özbekistan | Saida Lahmidi  Fas |
Ring sporları > Low Kick > Erkekler

| Etkinlik | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| 51 kg | Nursultan Zhumabayev  Kazakistan | Nazarbek Makhmudov  Özbekistan | Mohammed Al-Saeedi  Yemen |
| 51 kg | Nursultan Zhumabayev  Kazakistan | Nazarbek Makhmudov  Özbekistan | Salim Samet Oruç  Türkiye |
| 54 kg | Bilal Dural  Türkiye | Atajan Atamyradow  Türkmenistan | Yahya Sabhi  Fas |
| 54 kg | Bilal Dural  Türkiye | Atajan Atamyradow  Türkmenistan | Olimjon Sultonov  Özbekistan |
| 57 kg | Anar Memmedov  Azerbaycan | Hatip Emlek  Türkiye | Aziz Biikhurov  Kırgızistan |
| 57 kg | Anar Memmedov  Azerbaycan | Hatip Emlek  Türkiye | Nurdaulet Kalshora  Kazakistan |
| 60 kg | Ali Ataberk Gürbüzcan  Türkiye | Adilet Ulan Uulu  Kırgızistan | Houssemeddine Ahmed Yahia  Cezayir |
| 60 kg | Ali Ataberk Gürbüzcan  Türkiye | Adilet Ulan Uulu  Kırgızistan | Ibrahim Juma  Ürdün |
| 63.5 kg | Berik Iskakov  Kazakistan | Mehmet Zeki Kaya  Türkiye | Arzuman Gadimov  Azerbaycan |
| 63.5 kg | Berik Iskakov  Kazakistan | Mehmet Zeki Kaya  Türkiye | Hamza Hmidache  Fas |
| 67 kg | Alikhan Ozdoyev  Kazakistan | Navruz Jumanazarov  Özbekistan | Gasham Mammadov  Azerbaycan |
| 67 kg | Alikhan Ozdoyev  Kazakistan | Navruz Jumanazarov  Özbekistan | Muhammet Altybaýew  Türkmenistan |
| 71 kg | Aydın Aslan  Türkiye | Rahim Aliyev  Azerbaycan | Abdelali Zahidi  Fas |
| 71 kg | Aydın Aslan  Türkiye | Rahim Aliyev  Azerbaycan | Abror Khakimov  Kırgızistan |
| 75 kg | Ünal Alkayış  Türkiye | Ramal Aslanov  Azerbaycan | Youssef Assouik  Fas |
| 75 kg | Ünal Alkayış  Türkiye | Ramal Aslanov  Azerbaycan | Bourenane Bourenane  Cezayir |
| 81 kg | Serdar Mämmedow  Türkmenistan | Ruslan Stepanov  Kazakistan | Nurbek Urishboev  Özbekistan |
| 81 kg | Serdar Mämmedow  Türkmenistan | Ruslan Stepanov  Kazakistan | Fatih Erman  Türkiye |
| 86 kg | Ferhat Arslan  Türkiye | Murodbek Azimov  Özbekistan | Baybala Guliyev  Azerbaycan |
| 86 kg | Ferhat Arslan  Türkiye | Murodbek Azimov  Özbekistan | Samir Meziane  Cezayir |
| +91 kg | Bahram Rajabzadeh  Azerbaycan | Kadir Yıldırım  Türkiye | Mostafa Sharaf  Filistin |
| +91 kg | Bahram Rajabzadeh  Azerbaycan | Kadir Yıldırım  Türkiye | Khusankhon Baratov  Özbekistan |
Ring sporları > Low Kick > Kadınlar

| Etkinlik | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| 52 kg | Meriem El Moubarik  Fas | Seham Alkharif  Kuveyt | Zeliha Doğan  Türkiye |
| 52 kg | Meriem El Moubarik  Fas | Seham Alkharif  Kuveyt | Amanda La Loupatty  Endonezya |
| 56 kg | Feyzanur Azizoğlu  Türkiye | Romaysae Bouarouro  Fas | Aysu Devrishova  Azerbaycan |
| 56 kg | Feyzanur Azizoğlu  Türkiye | Romaysae Bouarouro  Fas | Melaaz Ouali  Cezayir |
| 60 kg | Kübra Kocakuş  Türkiye | Oumaima Bel Harcha  Fas | Dounia Mediouni  Cezayir |
| 60 kg | Kübra Kocakuş  Türkiye | Oumaima Bel Harcha  Fas | Shara Khamzina  Kazakistan |
| +65 kg | Bediha Taçyıldız  Türkiye | Gülzada Jorakuliýewa  Türkmenistan | Chahinez Bouaïcha  Cezayir |
| +65 kg | Bediha Taçyıldız  Türkiye | Gülzada Jorakuliýewa  Türkmenistan | Reine Kévine Kengni  Kamerun |
Katılımcı ülkeler

15 ülkeden 180 sporcu katıldı:
Cezayir (17)
Azerbaycan (24)
Kamerun (4)
Endonezya (3)
Ürdün (8)
Kazakistan (13)
Kuveyt (4)
Kırgızistan (5)
Lübnan (1)
Fas (22)
Filistin (3)
Türkiye (31)
Türkmenistan (14)
Özbekistan (29)
Yemen (2)
Konçerto grosso

Konçerto grosso (ya da büyük konçerto) küçük bir solist grup (konçertino) ve büyük bir orkestra grubu (ripieno) için yazılmış barok döneme ait bir müzikal türdür. Solo konçertonun tek bir melodi ve orkestra eşliği düşüncesine karşıtlık oluşturur.
Tarihçe

Her ne kadar isim ilk başta kullanılmasa da, form on yedinci yüzyılın sonlarında gelişti. Alessandro Stradella, farklı boyutlarda iki grubun karakteristik bir şekilde birleştirildiği ilk müziği yazmış gibi görünüyor. İsim ilk olarak Giovanni Lorenzo Gregori tarafından 1698'de Lucca'da yayınlanan on eserden oluşan bir sette kullanıldı.
Konçerto grosso terimini kullanan ilk büyük besteci Arcangelo Corelli idi. Corelli'nin ölümünden sonra on iki konçerto grosso koleksiyonu yayınlandı. Çok geçmeden Francesco Geminiani, Pietro Locatelli ve Giuseppe Torelli gibi besteciler Corelli tarzında konçertolar yazdılar. Ayrıca Antonio Vivaldi üzerinde güçlü bir etkisi oldu.
Konçerto grosso'nun iki farklı formu vardır:
Concerto da Chiesa (kilise konçertosu)
Concerto da Camera (oda konçertosu)
Kilise konçertosu yavaş ve hızlı hareketlerin yerlerini değiştirdi; Oda konçertosu, bir başlangıç ile tanıtılan ve popüler dans formlarını içeren bir süit karakterine sahipti. (Ayrıca bkz. oda sonatı ve kilise sonatı) Bu ayrımlar zamanla belirsizleşti. Corelli'nin bu türlerdeki eserleri 48 trio sonat, 12 keman ve sürekli bas için sonat ve 12 konçerto grosso içermektedir.
Chrysander tarafından 1888 ve 1891 arasında yayınlanan on iki kompozisyonun altı seti, birkaç başka eserle birlikte Corelli'ye atfedilmiştir.
Opus 1: 12 Kilise Sonatı (2 keman ve sürekli için trio sonat ) (Roma 1681)
Opus 2: 12 Oda Sonatı (2 keman ve sürekli kamera için trio sonat) (Roma 1685)
Opus 3: 12 Kilise Sonatı  (2 keman ve sürekli için trio sonat) (Roma 1689)
Opus 4: 12 Oda Sonatı (2 keman ve sürekli kamera için trio sonat) (Roma 1694)
Opus 5: 12 Sonat, keman ve sürekli bas için (6 Kilise Sonatı ve 6 Oda Sonatı) (1700 Roma) 12 numaralı eser sonat başlığında tek parça halinde La Folia varyasyonlarıdır.
Opus 6: 12 Konçerto Grosso (2 keman ve viyolonsel, yaylılar ve sürekli bas için, 8 kilise konçertosu ve 4 oda konçertosu) (Amsterdam 1714).
Corelli'nin konçertino grubu, iki keman ve çellodan oluşuyordu, ripieno grubu ise yaylı orkestrasından. Her ikisine de bir klavsen, org, lut veya tiorbo kombinasyonu içeren bir sürekli bas grubu eşlik eder. Handel, çeşitli konçerto grosso koleksiyonları yazdı ve Bach'ın Brandenburg Konçertoları'nın birçoğu da konçerto grosso özelliklerini bir şekilde taşımaktadır.
Konçerto grosso formunun yerini on sekizinci yüzyılın sonlarında solo konçerto ve senfoni konçertant aldı ve formun yeni örnekleri bir asırdan fazla sürmedi. Yirminci yüzyılda, Igor Stravinsky, Ernest Bloch, Ralph Vaughan Williams, Bohuslav Martinů, Malcolm Williamson, Henry Cowell, Alfred Schnittke, William Bolcom, Heitor Villa-Lobos, Andrei Eshpai, Eino Tamberg, Krzysztof Penderecki, Jean Françaix, Ayrat İşmuratov ve Philip Glass tarafından tekrar konçerto grosso türünde eserler yazıldı. Edward Elgar modern bir besteci olarak kabul edilemezken, yaylı dörtlü ve yaylı orkestrası için  Introduksiyon ve Allegro konçerto grosso kurulumuna oldukça benzemektedir.
Konçertino

Bir konçertino, kelimenin tam anlamıyla "küçük topluluk", konçerto grosso'da solistleri ifade etmektedir. Bu, konçertino ile zıt olan daha büyük grup ripieno ve tutti'ye karşıdır. Konçertino diğer gruptan daha küçük olmasına rağmen, materyali genellikle ripienodakinden daha virtüözite gerektirir. Ayrıca, konçertino tematik materyali ripieno ile paylaşmaz, ancak benzersiz fikirler sunar. Küçük grubun büyük gruba ve bir tematik grubun diğerine karşı kontrastı, Barok ideolojisinin çok karakteristik özelliğidir.
Konuyla ilgili yayınlar

Bennett, R. (1995). Müzik Tarzlarının Araştırılması . Cambridge: Cambridge Üniversitesi Yayınları.
Büke, Aydın & Altınel, İpek Mine (2006), Müziği Yaratanlar Barok Dönem. Dünya Kitapları, ISBN 9789753043526.
Deliveroo

| --- | --- |

Kuruluş: 2013 (11 yıl önce) (2013)
Kurucu: Will Shu
Genel merkezi: Londra, İngiltere
Sahibi: Roofoods
Çalışan sayısı: 5,699 (2019)
Web sitesi: deliveroo.co.uk
Deliveroo Londra'da kurulmuş yemek teslimatı hizmeti veren bir teknoloji firmasıdır.
Firma Birleşik Krallık, Hollanda, Fransa, Belçika, İrlanda, İspanya, İtalya, Avustralya, Yeni Zelanda, Singapur, Birleşik Arap Emirlikleri, Porto Riko, Hong Kong ve Kuveyt'te iki yüzden fazla şehirde faaliyet göstermektedir.
Deliveroo yemek teslimatı hizmetinin yanında sadece siparişe yönelik çalışan hayalet mutfakları geliştirmek amacıyla Deliveroo Editions'u geliştirmektedir.
Tarihçe

Deliveroo 2013 yılında Londra'da Will Shu ve Greg Orlowski tarafından kurulmuştur. İnternet sitesi veya mobil uygulama aracılıyla verilen siparişlerin teslimatını kuryeler aracılıyla gerçekleştirmek şeklinde hizmet veren firma bu siparişlerden belirli komisyon alarak gelir elde etmektedir. Birleşik Krallık, Hollanda, Fransa, Belçika, İrlanda, İspanya, İtalya, Avustralya, Singapur, Birleşik Arap Emirlikleri, Kuveyt ve Hong Kong'da faaliyet göstermektedir.
Kasım 2017'de Deliveroo sınırsız ücretsiz teslimat hizmeti sunan abonelik hizmeti olan Deliveroo Plus'ı tanıttı.
Delivery Editions adıyla  sadece sipariş odaklı çalışan hayalet restoran olarak adlandırılan girişimi 2017 yılında duyurdu. Bu girişimle restoranlar müşteri kabul etmesine gerek kalmayacağından müşterilere tam hizmet veren restoranlara göre maliyetlerde düşecektir. Kurulacak olan bu hayalet restoranlar için Deliveroo, sahip olduğu verileri kullanarak uygun yerlere bu hayalet  restoranları açmayı planlamaktadır.
Deliveroo kuryesi bisikletçi
George Robert Gray

| George Robert Gray FRS |
| --- | --- |
Doğum: 8 Temmuz 1808 Little Chelsea, Londra, İngiltere
Ölüm: 6 Mayıs 1872 (63 yaşında)
Meslek: Zoolog, yazar
Ebeveyn(ler): Samuel Frederick Gray Elizabeth Forfeit
Akraba(lar): John Edward Gray (kardeşi)

Chauna chavaria . Kuşların Generalı Tabağı
George Robert Gray (8 Temmuz 1808 - 6 Mayıs 1872), İngiliz zoolog ve yazar. Kırk bir yıl boyunca Londra'daki şu anda Doğal Tarih Müzesi olan İngiliz Müzesi'nin ornitolojik bölümünün başkanıydı. Zoolog John Edward Gray'in küçük kardeşi ve botanikçi Samuel Frederick Gray'in oğluydu.
George Gray'in en önemli yayını, David William Mitchell ve Joseph Wolf tarafından 46.000 referans içeren kuş türleri (1844-49) idi.
Biyografi

Londra, Little Chelsea'de doğacı ve farmakolog Samuel Frederick Gray ve eşi Elizabeth (née Forfeit)'in oğlu olarak doğdu. Merchant Taylor's School'da eğitim gördü.
Gray, İngiliz Müzesi'nde 1831'de Zooloji Şubesinin Muhafız Yardımcısı olarak başladı.
Böcekleri kataloglayarak başladı ve Avustralya'nın bir Entomolojisi (1833)'ni yayınladı ve entomojik bölümü Georges Cuvier'in Hayvan Krallığı'nın İngilizce baskısına katkıda bulundu. Gray birçok Lepidoptera türünü tanımladı. 1833'te Londra Kraliyet Entomoloji Derneği'nin kurucusuydu.
Gray'in kendisi için adlandırılan Gray'in çekirge ötleğeni orijinal açıklaması 1860'ta ortaya çıktı. Örnek, Moluccas'ta Alfred Russel Wallace tarafından toplanmıştı. Gray'in phasmidler üzerine yaptığı çalışmalarla ilgili kısa bir biyografide Bragg üç yayın (1833, 1835 ve 1843'te) ile adlandırılan phasmid türlerinin sayısını iki katından fazla artırdı; akabinde üç tür phasmid gri adını almıştır.
İşler

1831 Zoolojik Çeşitli Zool. Miscell . (1): [1] 1-40
1833 Bir dizi monografide Avustralya'nın Entomolojisi. Bölüm I. Phasma Cinsinin Monografisi . Londra.
1835 Phasmidae familyasına ait böcek türlerinin özeti. Londra, Longmans. 48pp.
1844 British Museum koleksiyonundaki kuş örneklerinin listesi. Londra, İngiliz Müzesi Mütevelli Heyeti.
1846 Nepal'den bazı yeni Lepidopterous Böceklerin Tanımları ve Rakamları . Londra, Longman, Kahverengi, Yeşil ve Longmans.
1843 Phyllium cinsinin çeşitli türlerinin tanımı. Zoolog, (1) 1: 117-123.
1852 British Museum'daki Lepidopterous Böcekler Kataloğu . Bölüm 1. Papilionidae. [1853 Ocak], "1852" iii + 84pp., 13pls.
1871 Çin Kuşları'nın bir büyüsü . Londra, Taylor ve Francis.
HMS Erebus ve HMS Terör Yolculuğunun Zoolojisi Richard Bowdler Sharpe ile birlikte. Yeni Zelanda Kuşları ., 1875. Gray'in revize edilmiş baskısı (1846) (1875).
Extatosoma tiaratum'u gösteren Phasma Cinsinin Monografisinden plaka 8