stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi
Tarihçe

Mustafa Kemal Paşa'nın isteğiyle, 1933 yılında Üniversite Reformu ile üniversiteye yeni bir düzen getirilir. 23 Mayıs 1933'te, Maarif Vekâleti tarafından çekilen bir telgraf ile Tıp Fakültesinin Haydarpaşa'dan İstanbul tarafına (o dönemde "İstanbul" bugünkü Suriçi-Fatih-Avrupa Yakası bölgesi olarak kabul edilmektedir) nakline karar verildiği ve nakil işini düzenlemek üzere bir komisyon kurulduğu bildirilir. Kurulan komisyon tarafından Tıp Fakültesinin; kliniksiz kürsüleri, enstitü ve laboratuvarları Beyazıt'taki Darülfünun merkez binası (eski Harbiye Nezareti) ve arkasındaki Bekir Ağa Bölüğü Kışlasına; klinik branşların ise 1924'ten beri klinik staj amacıyla öğretim verdiği Cerrahpaşa, Gureba, Haseki hastaneleri ile ilaveten Şişli Etfal ve Bakırköy Emrâz-ı Asabiye hastanelerinde toplanmasına karar verilir.
31 Temmuz 1933 tarihinde "İstanbul Darülfünunu’nun İlgasına ve Maarif Vekâleti’nce yeni bir Üniversite Kurulmasına Dair Kanun" ile  İstanbul Darülfünunu resmi olarak kaldırılır ve 1 Ağustos 1933'te İstanbul Üniversitesi kurulur. Darülfünun Tıp Fakültesi, bu kararla birlikte "İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi" adını alır. Fakülte 1933'ten 1950'lere kadar Beyazıt, Cerrahpaşa, Gureba, Haseki, Şişli ve Bakırköy'de öğretim verir.
1950'li yıllara gelindiğinde klinikleri tamamıyla Cerrahpaşa ve Çapa etrafında toplayıp, ileride de bu ikisinin arasına inşa edilecek bir binaya Beyazıt'taki kliniksiz enstitüleri taşımak amacıyla; önce Çocuk Kliniği Haseki Hastanesine, Nöroloji Kliniği Cerrahpaşa Hastanesine taşınır. 1951 yılında Şişli Etfal (Çocuk) Hastanesi ve Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi ile ilişik resmen kesilir. 1953'te Cerrahpaşa'da Çocuk Hastalıkları ile Kadın Hastalıkları ve Doğum kliniklerinin inşası ile Haseki'deki kliniklerin nakli de başlar.
1965 yılında fakülte komisyonunda, Prof. Dr. Ekrem Kadri Unat raporuyla: "Fazla öğrenci okutabilmek gerekçesiyle sürekli kadro ve tesis genişleterek, gittikçe büyüyen ve büyüdükçe problemleri de artan tek bir fakülte yerine biri Çapa diğeri Cerrahpaşa olmak üzere iki fakülte şeklinde örgütlenmeyi" önerir. Bu fikrin kabulü ile alınan karar doğrultusunda 27 Temmuz 1967'de İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi; kampüsü, öğretim üyeleri, asistanları ve öğrencileri ikiye bölünerek Cerrahpaşa Tıp Fakültesi ve İstanbul Tıp Fakültesi olarak ikiye ayrılır.
Zincirlitaş, Dernekpazarı

| Zincirlitaş |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Trabzon ilinin Türkiye'deki konumu
ZincirlitaşZincirlitaş'ın Trabzon'daki konumu
Koordinatlar: 40°47′28″N 40°14′49″E﻿ / ﻿40.791°K 40.247°D﻿ / 40.791; 40.247
Ülke:  Türkiye
İl: Trabzon
İlçe: Dernekpazarı
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 300 m
Nüfus (2022): 254
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 462
İl plaka kodu: 61
Posta kodu: 61940
Zincirlitaş, Trabzon ilinin Dernekpazarı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

1834 yılındaki Of Nüfus Defterleri'nde "Veseno" adıyla Kabataş (Fotinos) köyü ile birlikte kaydedilmiştir. Müstakil muhtarlık kurulana kadar Kabataş köyünün mahallesi konumunu sürdürmüştür. Mahallede bir adet tarihi camii bulunmaktadır. Köye, Solaklı Vadisi'ne yuvarlanacakmış gibi duran büyük kayanın gizli bir zincirle bağlı olduğu efsanesinden yola çıkarak Zincirlitaş adı vermiştir. Bu taşın Romeika dilindeki adı, İtayanca'da ve diğer dillerde de "Kale" manasına gelen "Kastro" dur. Bu kale kalıntısı, Zincirlitaş'ın çok eskiden beri yerleşim yeri olduğunu düşündürür.
Coğrafya

Trabzon il merkezine 72 km, Dernekpazarı ilçesine 2 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2022 | 254 |  |
| 2021 | 283 |  |
| 2020 | 246 |  |
| 2019 | 210 |  |
| 2018 | 109 |  |
| 2017 | 97 |  |
| 2016 | 101 |  |
| 2015 | 101 |  |
| 2014 | 108 |  |
| 2013 | 105 |  |
| 2012 | 91 |  |
| 2011 | 88 |  |
| 2000 | 140 |  |
| 1990 | 210 |  |
Voyager 2

| --- | --- |
Uzaydaki Voyager sondasının bir sanatçı tarafından tasviri

Görev türü: Gezegen araştırması
Uygulayıcı: NASA / Jet İtki Laboratuvarı
COSPAR kimliği: 1977-076A 
SATCAT no.: 10271
Web sitesi: voyager.jpl.nasa.gov
Görev süresi:  47 yıl, 5 ay, 19 gün geçti  Gezegen görevi: 12 yıl, 1 ay, 12 gün  Yıldızlararası görev: 35 yıl, 4 ay, 7 gün geçti 
 

Uzay aracı özellikleri
Üretici: Jet İtki Laboratuvarı
Fırlatma ağırlığı: 721,9 kilogram (1.592 lb)
Güç: 470 watt (fırlatılışta)
 

Görev başlangıcı
Fırlatma tarihi: 20 Ağustos 1977, 14:29:00 (20 Ağustos 1977, 14:29:00) UTC
Roket: Titan IIIE
Fırlatma yeri: Cape Canaveral LC-41
 

Jüpiter uçuşu
En yakın yaklaşım: 9 Temmuz 1979
Mesafe: 570.000 kilometre (350.000 mi)
  
Satürn uçuşu
En yakın yaklaşım: 26 Ağustos 1981
Mesafe: 101.000 km (63.000 mi)
  
Uranüs uçuşu
En yakın yaklaşım: 24 Ocak 1986
Mesafe: 81.500 km (50.600 mi)
  
Neptün uçuşu
En yakın yaklaşım: 25 Ağustos 1989
Mesafe: 4.951 km (3.076 mi)
 
Flagship← Viking 2Voyager 1 → 
Voyager 2, 20 Ağustos 1977 tarihinde ABD Voyager programı kapsamında fırlatılan insansız uzay aracıdır. Bu uzay aracı sırasıyla Jüpiter, Satürn, Uranüs ve Neptün'ü ziyaret etmiştir. Uranüs ve Neptün'ü ziyaret eden tek uzay aracıdır. Aracın misyonu, kardeşi Voyager 1 ile aynıdır.
Aracın içerisinde kardeşinde olduğu gibi bir altın plak bulunmaktadır.
Plağın içinde birçok dilden (Türkçe de dahil) "Merhaba sevgili dostlarımız" sesli notu vardır. İçerisindeki resimler arasında Leonardo Da Vinci'nin insan vücut taslağı da bulunmaktadır.
Voyager 2, 1979'da Jovian sistemini, 1981'de Satürn sistemini, 1986'da Uran sistemini ve 1989'da Neptün sistemini ziyaret etme birincil görevini başarıyla yerine getirdi. Uzay aracı artık yıldızlararası uzayı incelemek için genişletilmiş görevindedir. 24 Ekim 2022 UTC [yenileme] itibarıyla 45 yıl 2 ay 4 gündür faaliyet göstermektedir; Ekim 2022 itibarıyla, Dünya'dan 131,44 AU (12,218 milyar mil) uzaklığa ulaşmıştır.
Fırlatılışı ve yörüngesi

"Voyager 2" sondası, 20 Ağustos 1977'de NASA tarafından Cape Canaveral, Florida'daki Uzay Fırlatma Kompleksi 41'nden Titan IIIE/Centaur fırlatma aracı ile fırlatıldı. İki hafta sonra, ikiz "Voyager 1" sondası 5 Eylül 1977'de fırlatıldı. Ancak "Voyager 2" daha uzun mesafeye ve daha dairesel yörüngeye fırlatıldığı için "Voyager 1" hem Jüpiter'e hem de Satürn'e daha erken ulaştı.
Voyager 2 20 Ağustos 1977'de Titan IIIE/Centaur ile fırlatıldı
20 Ağustos 1977'den 30 Aralık 2000'e kadar Voyager 2 ‘nin yörüngesinin animasyonu
       Voyager 2  ·       Dünya ·       Jüpiter  ·       Satürn ·       Uranüs  ·       Neptün  ·       Güneş
"Voyager 2" birincil görevinin yörüngesi
Jüpiter, Satürn ve Uranüs tarafından uzay aracını hızlandırmak için yerçekimi yardımının kullanımını gösteren, Güneş'ten uzaklığına karşı "Voyager 2" 'nin güneş merkezli hız grafiği. Triton'u gözlemlemek için, Voyager 2 Neptün'ün kuzey kutbunun üzerinden geçerek ekliptik düzleminin dışında bir ivmeye ve sonuçta Güneş'e göre daha düşük hıza neden oldu.
Voyager Altın Plakları

Ana madde: Voyager Altın Plakları
Galeri

Voyager 2'nin çektiği Jüpiter'in halkalarının fotoğrafı
Voyager 2'nin çektiği Neptün fotoğrafı
Voyager 2'nin çektiği Uranüs fotoğrafı
Voyager Altın Plakları
Seyit Onbaşı

| Seyit Onbaşı |
| --- | --- |
Seyit Onbaşı
Lakabı: Mehmed Oğlu Seyid
Doğum: Eylül 1889 Manastır (Kocaseyit) köyü, Havran, Balıkesir, Osmanlı Devleti
Ölüm: 1 Aralık 1939 (50 yaşında) Manastır (Kocaseyit) köyü, Havran, Balıkesir, Türkiye
Bağlılığı:  Osmanlı İmparatorluğu (1909-1918)  Türkiye (1922-1923)
Hizmet yılları: 1909-1918
Rütbesi:  Onbaşı
Çatışma/savaşları: Balkan Savaşları Çanakkale Savaşı  Türk Kurtuluş Savaşı
Ödülleri: 
Sonraki işi: Odunculuk ve kömürcülük

Vikisöz'de  ile ilgili sözleri bulabilirsiniz.
Seyit Ali Çabuk veya bilinen adıyla Seyit Onbaşı (Eylül 1889 - 1 Aralık 1939), I. Dünya Savaşı'nda Çanakkale Cephesi'nde çarpışan Türk asker.
I. Dünya Savaşı sırasında Çanakkale cephesinde Rumeli Mecidiye Tabyası görev yaptığı sırada, top mermilerini sırtlayarak kundağına yerleştirmeyi başarmış ve Birleşik Krallık'a ait Ocean Zırhlısı'nı dümenden vurarak kontrolden çıkmasına ve bir mayına çarpıp batmasına sebep olmuştur. Seyit Onbaşı'nın yaşadığı bu gerçek olayın anlatısı, halk muhayilesi içinde efsanevi bir anlatıya dönüşmüştür.
Anıtlar

Kilitbahir sınırındaki (üstte) ve Tarsus'taki Nusret Mayın Gemisi Kültür Parkı'nda yer alan Seyit Onbaşı heykelleri
Ölümünden sonra köyünün adı "Kocaseyit" olarak değiştirilmiştir. Mezarının bulunduğu yere tüm şehitleri temsilen 2006 yılında Koca Seyit Anıtı yaptırılmıştır. Anıt alanı içinde Koca Seyit heykeli, Atatürk heykeli, anıt, müze ve savaş topu yer alır. Anıt, Tankut Öktem tarafından projelendirilmiş, Öktem'in ölümü nedeniyle ailesinden Pınar Öktem Doğan ve Oylum Öktem İşözen tarafından tamamlanmıştır.
Seyit Ali'nin kahramanlığını sembolize etmek üzere heykeltıraş Hüseyin Anka Özkan tarafından bronz ve tuzdan yapılmış bir heykeli Kilitbahir köyü sınırında, kendisi ile özdeşleşen Rumeli Mecidiye Tabyası'nın bulunduğu yere 1996 yılında dikilmiştir. Heykel, Seyit Ali'yi top mermisini sırtında değil, kucağında taşır şekilde gösterdiği gerekçesiyle 2006 yılında kaldırıldı. Kasım 2010'da yeniden Mecidiye Tabyası'na yerleştirildi. Seyit Ali'yi askerî kıyafetlerle başında kabalak denen takke ile ve mermiyi sırtında taşırken tasvir eden ve daha sonra bronz kaplanmak üzere heykeltıraş Eray Okkan tarafından fiber epoksi polyester ve çini birleşimi malzemeyle yapılan 4 metrelik bir heykel ise Eceabat ilçesinde bir parka yerleştirilmiştir.
Adı verilen yerler

Seyit Onbaşı'nın adı ölümünden sonra köyüne verilmiş; "Çamlık" olan isim Kocaseyit olarak değişmiştir. Ayrıca Edremit, Burhaniye, Havran ilçeleri arasında bulunan Balıkesir- Körfez Havalimanı'nın adı 2012 yılında "Seyit Onbaşı Havalimanı" olarak değiştirilmiştir.
Romanlar

Seyit Onbaşı anlatısına Çanakkale Savaşı'nı konu alan birçok romanda yer verilmiştir. "Tarihe Sığmayan Destan Çanakkale (Mehmet Kaplan, 2003) romanı içinde Seyit Onbaşı "Koca Seyit" adıyla anılır. "Çanakkale Mahşeri" (M. N. Özdemir, 1998) romanında Seyit Onbaşı'nın savaş anında insanüstü bir güçle top mermisini sırtlayıp topun ağzına sürmesinden başka, savaştan sonra top mermisini yerinden bile oynatamaması da konu edilmiştir. "Zulüm Dağları Aşar - Çanakkale İçinde" (Rahmi Özen, 2000) adlı romanda anlatıya yer verilir; ancak kahramana "Yahya Çavuş" adı verilmiştir. "Çanakkale'de Çocuklar da Savaştı" (Sevinç Koçak & Salim Koçak, 2006) romanında da top mermisini sırtlayıp kaldıran kahramanın ismi "Seyit Ali Çavuş" olarak verilmiştir. "Çanakkale Askerine Rütbe Gerekmez" (Sezen Özol, 1988) adlı romanda Seyit Onbaşı anlatısı gerçeğe yakın olarak yer bulmuştur.
Versay Sarayı

Başlığın diğer anlamları için Versailles (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Versay Sarayı'ndan bir görünüm
Konum:  Fransa
Kriter: Kültürel: i, ii, vi
Referans: 83
Tescil: 1979 (3. oturum)
Uzatma: 2007
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Aynalar galerisi. (2011)
Versay sarayının tavanı
Versay Sarayı ya da Versailles Sarayı, (Fransızca: Le château de Versailles) tarihi bir Fransız şatosudur. Sarayın ilk binasının yapımına 1661'de başlanmıştır, daha sonra değişik zamanlarda genişletilmiştir. Saray, günümüzde müze olarak kullanılır. Versailles sarayı çok geniş planlanmış olması yönüyle tipik Fransızdır. Roma İmparatorluğu'ndan sonra ilk kez bu sarayda büyük ölçüler kullanılmıştır. Bunun nedeni ise zengin ve merkezi krallık yönetimiydi. İtalya, Almanya ve İngiltere'de siyasi ortamlar farklı olduğu için Versailles sarayı gibi saraylar uzun süre yapılamadı.
Sarayın ilginç bir özelliği olarak yapımında tuvalet veya banyo düşünülmemiştir. Bunun nedeni o zamanki asillik anlayışında, asillerin istediği yerde gereksinimini giderebileceğidir. Bu nedenle Avrupa'da yaygın olarak Versailles sarayının kokusunun  "Avrupa'daki tüm saraylardan eşsiz" (Memoirs: Duc de Saint-Simon) olduğu söylenirdi. 1768 yılına kadar da sarayda işleyen tuvalet yoktu. 1789 yılında Fransız Devrimi'nden sonra tüm sarayda yalnızca 9 tane tuvalet vardı ve bunlar yalnızca kral ve yakın aile üyelerine aitti. Sarayın geri kalan çalışanları lazımlık kullanırdı ve bu kokular daire ve genel atmosfer ile çalışanların giysilerini tümüyle sarardı. Yasaklanmış olmasına rağmen lazımlıklar genellikle çalışanlarca oda pencerelerinden dışarı boşaltılırdı.
Yapım aşamaları

Sarayın inşaatına XIV. Louis çağında başlanmıştır. Sarayın gelişiminde genel olarak 4 aşama görülür.
XIII. Louis tarafından yaptırılan tuğla ve taştan küçük av köşkü.
XIII. Louis tarafından yaptırılan köşk Le Vau tarafından biraz büyütüldü.
XIV. Louis köşkü çağın ünlü mimarı Jules Hardouin-Mansart tarafından tekrar büyüterek saraya bugünkü klasik şeklini verdirdi.
XV. Louis zamanında Ange-Jacques Gabriel saraya avlu kanatlarını ilave etti.
Mimari özellikleri

Versailles, Fransız barokunun sonu ve klasik üslubun başıdır. Louvre gibi Fransız tarihini özetler. Versailles sarayının bahçe tarafındaki cephesi Le Vau'nun son eseridir ve en klasik Fransız mimarisine örnek olmuştur. Mermer avlu çevresinde üç farklı bina grubu vardır. XIV. Louis bu küçük şatoyu muhafaza etmek istediğinden mermer avluya iki kanat ilave ettirmişti. Binanın merkezini bahçelerin aksına göre ayarlatmıştır. Mimar J. H. Mansart, Le Vau'nun merkezde kalan binasını tamamlama görevini üstüne alınca bahçe tarafında Le Vau tarafından yaptırılmış terası kaldırarak binanın planına birlik kazandırmıştır. Mansart'ın klasik rasyonalizmine göre değişen binada yan kanatlar inşa edilmiştir. Mansart saray binasında Le Vau'nun elevasyonunu muhafaza etmiş fakat cephe bu son şekliyle 540 m. uzunluğuna ulaşmıştı. İç mekân dış cepheden daha başarılıdır. Sarayın içindeki tören odaları uzun bir aks üstüne dizilmiş olup birbirlerine açılırlar. Bütün saray kralın yatağı, odası ve dairesi etrafında düzenlenmişti. Hanedan prenslerinin, saraylıların daireleri, bakanların büroları, kabul, eğlence, tapınma ve gezinti yerleri kesin bir plan ve perspektif kombinasyonu içerisinde düzenlenmişti. Sarayın en önemli yerlerinden ikisi Aynalar Galerisi ve Şapeldir.
Aynalar Salonu

Ana madde: Aynalar Salonu
Kaldırılan merkezi terasın bulunduğu yere yapıldı, merkezi bloğun, esas tarafındaki bütün uzunluğu kaplar. İç dekor Le Brun tarafından yapıldı. Sakin bir barok ve trompe-L'oeil kullanıldı. Bu galeri saraya yumuşak bir barok hava getirmiştir. Bütün duvar uzunluğu boyunca kullanılan aynalar sayesinde sağır duvarın da pencereli duvar kadar aydınlık olması sağlanmıştır. Galeri yeşil mermerle kaplanmıştır. Salonun tavanındaki resimler Le Brun'un eseridir. 1782'de kurulan ABD ile İngiltere arasındaki anlaşma ve I. Dünya Savaşı sonunda, mağlup Almanya ile müttefikler arasındaki anlaşma bu salonda imzalanmıştır.
Şapel

Strüktür olarak binaya kaynamamıştır, fakat iç mekân olarak çağın en başarılı örneğidir. Aix şapelinde olduğu gibi, kare payeler ve kemerlerden meydana gelen bir alt strüktür üstünde ince sütunlar yükselir. Yarım oval planlı şapelin ışığı galeri ve kelerestori pencerelerinden gelir. Şapelin dekorasyonu bir sonraki rokay çağının mimari üslubunun habercisidir. Planı bozmayan hafif kabartmalar, onu aralıklarla canlandırarak rokay üsluba öncülük ederler. Org dekorasyonunun zenginliği tipik baroktur, detaylarda ise gotik çağda olduğu gibi pitoresk araştırmaların geri geldiği görülmektedir.
Peyzaj ve bahçe

Versailles  sarayının peyzaj mimarı, aynı zamanda Vaux sarayının peyzaj mimarı olan André Le Nôtre'dur. Le Notre'un planı sarayın batısındaki Versailles kasabası tarafından başlar. Paris ve Saint-Cloud'dan Versay'a gelen üç yol da sarayın ön avlusundaki kralın atlı heykeline doğru yönelmişlerdir ve üçü de bu alanda birleşirler. Rönesans ve barok mimarilerinde o kadar önemli olan merkezi plan en müsait uygulama asrın en önemli örneği olmuştur. Kasaba üç geniş cadde tarafından bölünür, diğer yollarda dik açılarla kesişirler. Sarayın kasabaya bakan cephesinde, ahırlar ve servis avluları bulunmaktadır. Dekoratif bahçe çok akıllıca arka tarafa yerleştirilmiştir. Büyük kanalın çevresine toplanmış olan asimetrik planlı arka bahçe sonradan yapılan şehircilik planlarında da etkili olmuştur. Haç şeklinde olan Büyük Kanal, 2 mil uzunluğunca ormanlar arasından geçiyordu. Ağaçlar arasında, sonsuz paralel veya radyal yollar bunların etrafında budanarak şekillendirilmiş yeşillikler tarafından sınırlandırılan çiçek paralelleri, su bahçeleri, merdivenler ve köşkler vardır. Bahçenin Barok planı tabiata böylesine hükmetmekle, büyük kralın şanını da  belirtmiş oluyordu. Zira Büyük Kanaldan saraya uzanan büyük caddenin aksında kralın yatak odası vardı ve bu oda aslında kompozisyonun merkeziydi. Geniş teraslamalar, yolların perspektiflemeleri, bitkilerin ağaçların düzeni, su oyunlarının hepsi bir geometrik düzen içerisindedir. Le Notre amacını gerçekleştirmiş ve tabiata hakim olmuştur.
1979 yılında Versay Sarayı ve Bahçesi UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Galeri

Saraydan bir görüntü
Sarayın behçesi ile birlikte bir haritası
Sarayın bahçesinden bir görünüm
Versay Sarayı'nın avlusu
Versay şapeli
Sibel Alaş

| Sibel Alaş |
| --- | --- |
Doğum: 13 Şubat 1975 (49 yaşında) İstanbul, Türkiye
Tarzlar: Pop müzik
Meslekler: Şarkıcı-şarkı yazarı, çevirmen
Etkin yıllar: 1995-günümüz
Müzik şirketi: Sony Müzik

Sibel Alaş (d. 13 Şubat 1975, İstanbul), Türk şarkıcı-şarkı yazarı ve çevirmen.
Yaşamı

İstanbul Üniversitesi Amerikan Kültürü ve Edebiyatı Bölümündeki ikinci yılında Yonca Evcimik'in vokalistliğini yapmaya başlayan Alaş, Sony Müzik'ten gelen teklif üzerine 1995'te ilk albümünü çıkardı. Mustafa Sandal'ın yapımcılığını üstlendiği Adam adlı ilk albümde, albüme adını veren "Adam" adlı şarkıyla yaptığı çıkış Alaş'a, 2. Kral TV Video Müzik Ödülleri'nde "En İyi Çıkış Yapan Kadın Şarkıcı Ödülü"nü getirmiştir. Şarkının Abdullah Oğuz tarafından çekilen klibi "Yılın En İyi Klibi Ödülü"ne layık görülmüştür. Aralık 1996'da Fem, Mart 1998'de ise Çocuk adlı albümleri yayımlanmıştır.
2005 yılında arteriovenöz malformasyon teşhisi konulan Alaş, beyin ameliyatı geçirmiştir.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Taht Oyunları 900 sayfaydı. Bir ay boyunca her gün 08.00-23.00 arasında başka hiçbir şey yapmadan ancak bitirebildim. Hayatımda hiçbir şey için böyle mesai harcamamıştım. Yorucu ama çok tatmin edici bir süreçti. Çevirmen olduğum için kitabı ilk ben okuyorum. Kendi ruhumu da katmak beni etkiliyor. Seri epik ve fantastik ögelerden kurulu ama sizi tamamen masal dünyasına götürmüyor. Ayakları yere basan, akıcı bir dili var. Bu da beni cezbediyor. | ” |
— Alaş, Buz ve Ateşin Şarkısı serisinin ilk kitabı Taht Oyunları'nın çevirisi deneyimini anlatırken
Nisan 2006'da ise Carpe Diem isimli bir albüm çıkardı.
2008'de Kırık Kalpler Oteli adlı kitabı çeviren Alaş daha sonra George R. R. Martin'in Buz ve Ateşin Şarkısı adlı serisinin ilk kitabı olan Game of Thrones Taht Oyunları'nı çevirmiştir.
2012 yılında Volga Tamöz'ün Tam 90'dan albümünde yer alan Fem şarkısını yeniden seslendirmiştir.
Özel yaşamı

1996 yılında müzik yapımcısı Zeki Aköz ile evlenmiştir. Alaş'ın 1998 yılında henüz iki yaşındayken alıp koruyucu anneliğini üstlendiği Tuğçe adında bir kızı vardır.
Albümleri

Adam (1995, Sony Müzik)
Fem (1996, Sony Müzik)
Çocuk (1998, Sony Müzik)
Carpe Diem (2 CD [CD & VCD] 2006, İrem Records)
Sibel Alaş, Koleksiyon serisi (2006, Sony BMG)
Carpe Diem [Limited Edition] 3 CD (CD 3: Böyle Dünyanın/Single) (2006, İrem Records)
Herkes Gibisin [Extra Orkestra içinde] Tekli - 2014
Üzümlü, Sürmene

| Üzümlü |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Trabzon ilinin Türkiye'deki konumu
ÜzümlüÜzümlü'nün Trabzon'daki konumu
Koordinatlar: 40°53′01″N 40°04′27″E﻿ / ﻿40.8836°K 40.0742°D﻿ / 40.8836; 40.0742
Ülke:  Türkiye
İl: Trabzon
İlçe: Sürmene
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 200 m
Nüfus (2021): 226
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 462
İl plaka kodu: 61
Posta kodu: 61600
Üzümlü, Trabzon ilinin Sürmene ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Yerleşimin eski adı Huvra'dır. 1530 yılı Osmanlı tahriri ile 1834/35 yılına ait Sürmene Nüfus Defteri'nde Sürmene yerleşiminin köyleri arasında Karakanzi adıyla bir yerden bahsedilmemektedir. 1877 yılı kaydında Huvra adıyla Sürmene'ye bağlı köyler arasında yerleşimden bahsedilmektedir.
Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla birlikte de Huvra olarak görülen köyün adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Üzümlü olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren bu adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Coğrafya

Trabzon il merkezine 50 km, Sürmene ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 226
2020: 255
2019: 316
2018: 406
2017: 148
2016: 143
2015: 153
2014: 166
2013: 170
2012: 121
2011: 124
2010: 120
2000: 246
1990: 368
1985: 448
Üniversite

Üniversitedeki bir sınıfın temsilî resmi, 1350'li yıllar.
Oxford Üniversitesi'nde bir tören.
Tartu Üniversitesi'nin (17. yüzyılda kurulan) mevcut ana binası 19. yüzyılda inşa edilmiştir. Üniversite bugün dünyanın en önemli ve prestijli üniversitelerinden biridir.
Lappeenranta, Finlandiya'nın Lappeenranta Teknoloji Üniversitesi.
São Paulo, Brezilya'daki São Paulo Üniversitesi Kampüsü.
Sydney Üniversitesi, Avustralya'nın en eski üniversitesidir.
Üniversite, yükseköğretim kurumu ya da bilimtay en üst seviyede eğitim verilen, araştırma yapılan ve bilgi üretilen kurumlardır. Araştırma alanları çoğunlukla (doğa bilimleri, sosyal bilimleri gibi) çeşitli disiplinlere ayrılan üniversiteler genellikle yüksek okul, lisans ve lisansüstü okullarından oluşurlar. Araştırma görevlileri ya da akademisyenler, yaptıkları özgün çalışmalar dolayısıyla doçent, profesör gibi çeşitli unvanlarla ödüllendirilirler. Çeşitli akademik disiplinlerde akademik dereceler verir. Üniversiteler genellikle farklı okullarda veya öğrenim fakültelerinde hem lisans eğitimi hem de lisansüstü eğitim sunar.
Üniversiteler akademik yönetim sistemine sahiptir. İdari olarak en üst düzey yetkilileri rektör ve rektör yardımcısı'dır. Fakülte, üniversite içindeki ayrı bölümlerdir. Fakültelerin başındaki en üst düzey görevli dekandır. Bir akademik bölüm (kafedra), belirli bir akademik disipline ayrılmış bir üniversite fakültesinin bir bölümüdür. Bir eğitim yılı genellikle iki sömestr'den (akademik yıl) oluşur. Eğitim genellikle 4 yıllık (bakalavr) ve 2 yıllık (magister) eğitimdir, bölümüne göre 5 ya da 6 yıllık olabilir. Başarılı mezunlara eğitimin tamamında diploma veya diplom verilir. Diploma ve derecesi almanın son adımı olarak tez savunması yapılır. Modern zamanda üniversiteler lisans derecesi, yüksek lisans, önlisans derecesi, magister derecesi, lisansüstü diploması, uzmanlık derecesi, doktoranturo, aspiranturo, bakalorya, lisantiat, doktora dereceleri vermektedir.
Tanım

Orijinal Latince universitas kelimesi genel olarak "tek bir vücut, bir toplum, şirket, topluluk, lonca, şirket vb. ile ilişkili bir dizi kişiyi" ifade eder. Kentsel yaşamın ve Orta Çağ loncalarının baş gösterdiği sırada, "prensler, papazlar veya bulundukları kasabalar tarafından verilen tüzüklerle genellikle güvence altına alınan toplu yasal haklara sahip öğrenci ve öğretmen dernekleri " ortaya çıktı. Dolayısıyla kelime anlamı buradan gelmektedir.
Modern kullanımda kelime, "Esas olarak mesleki olmayan konularda ders veren ve tipik olarak derece verme gücüne sahip bir yüksek öğretim kurumu" anlamına gelmektedir ve daha önceki vurgu, tarihsel olarak Orta Çağ'a uygulandığı düşünülen kurumsal organizasyonuna vurgu yapmaktadır.
Üniversite çalışanlarına eğitmen, araştırma profesörü, doçent, öğretim üyesi, doktor öğretim üyesi, yardımcı doçent, ordinaryüs, profesör, öğretim yardımcısı, araştırma görevlisi, çevirmen, okutman, öğretim görevlisi, öğretim planlamacısı, tutor, eksper, uzman'lar dahildir.