stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Nick Sagan

| Nick Sagan |
| --- | --- |
Sagan, 2018
Doğum: Nicholas Julian Zapata Sagan 16 Eylül 1970 (54 yaşında) Boston, Massachusetts, ABD
Milliyet: Amerikalı
Meslek: Roman yazarı, senarist
Önemli eser(ler): Idlewild, Edenborn, Everfree
Ebeveyn(ler): annesi: Linda Salzman; babası: Carl Sagan

Nicholas Julian Zapata Sagan (d. 16 Eylül 1970) Amerikalı Roman yazarı, senarist. Idlewild, Edenborn ve Everfree bilimkurgu romanlarının yazarıdır ve ayrıca Uzay Yolu: Yeni Nesil ve Uzay Yolu: Voyager bölümleri için senaryolar yazmıştır. Astronom Carl Sagan ile sanatçı ve yazar Linda Salzman'ın oğludur. İki ağabeyinden Dorion bilim yazarıdır.
Hayatı

Altı yaşındayken, Nick Sagan'ın selamlaması "Dünya gezegeninin çocuklarından merhaba" kaydedildi ve NASA'nın Voyager Altın Plakları'na yerleştirildi. Bir dizi dünya selamlama, manzara, ses ve müzikleri ile fırlatılan Voyager 1 ve Voyager 2 uzay aracı, artık evrendeki en uzak insan yapımı nesnelerdir ve Voyager 1, 25 Ağustos 2012'de Güneş Sistemi'nden ayrıldı. bunu ilk yapan. Sagan, Mirman Okulu'na çocukken gitti ve lisans derecesini Kaliforniya Üniversitesi, Los Angeles'nden aldı.
Sagan, 1992'den beri Hollywood için yazmaktadır, senaryolar, televizyon oyunları, animasyon bölümleri ve bilgisayar oyunları üretmektedir. Paramount, Warner Brothers, New Line, Universal, Disney, oyuncu/yapımcı Tom Cruise ve yönetmenler David Fincher ve Martin Scorsese gibi çeşitli stüdyo ve yapım şirketlerinde çalışmıştır. Sagan, ödüllü bilgisayar macera oyunu Zork Nemesis: The Forbidden Lands'in yazarlarından biridir. Film çalışmaları arasında Orson Scott Card, Ursula K. Le Guin, Pierre Ouellette ve Charles Pellegrino'nun romanlarından uyarlamalar yer almaktadır. Televizyon çalışmaları arasında iki Uzay Yolu: Yeni Nesil bölümü ve hikâye editörü olarak çalıştığı Uzay Yolu: Voyager'ın beş bölümü yer almaktadır.
Milenyumun başında, astronot Sally Ride onu SPACE.com'da Eğlence ve Oyunların Baş Yapımcısı olarak çalışmak üzere işe aldı. SPACE.com'daki görevi sırasında, bir dizi roman için ilham kaynağı Sagan'a geldi ve Idlewild Üçlemesini 2002'de Penguin Putnam'a sattı.
Idlewild, Book Sense 76 tarafından seçilen Kirkus'tan yıldızlı bir inceleme aldı ve hem Borders hem de Barnes & Noble'dan yılın en iyi bilimkurgu/fantezi romanlarından biri olarak seçilmiştir. Neil Gaiman kitabı "Füzyon kurgunun hızlı tren yolculuğu gibi kesinlikle eğlenceli" ve "okumayı bırakmak istemeyeceğiniz türden bir kitap" olarak nitelendirmiştir.
Edenborn, Idlewild hikâyesine devam etmektedir (ancak bağımsız olarak da okunabilir). SFX Magazine incelemesinde Edenborn'a beş yıldızlı mükemmel vermiş ve onu "okuyabileceğiniz en iyi kıyamet sonrası romanlarından biri" ilan etmiştir. SF Crowsnest, Sagan'ı "doğrudan bilimkurgunun kalbine atılan bir adrenalin" olarak selamlarken, SF Site romanı "zarif bilimkurgu, karanlık ve akıldan çıkmayan, son sayfa çevrildikten çok sonra bile hafızalarda kalan karakterlerle" olarak nitelendirmiştir.
Serinin üçüncü bölümü Everfree, Sci Fi Weekly tarafından "şaşırtıcı derecede orijinal" ve "inkar edilemez derecede tatmin edici ve muzaffer" olarak övülmüştür. Kirkus, "Sagan'ın akıllara durgunluk veren kıyamet sonrası üçlemesinin tatmin edici, ürkütücü bir sonuca vardığını" belirtir. Kitabı "nakavt bir hikaye aracılığıyla sağlanan mantıklı insan işbirliği için güçlü bir savunma" olarak selamlamaya devam etmişlerdir.
Sagan, 2007 baharında Cornell Üniversitesi'nde senaryo yazarlığı dersleri vermiştir. Halen Ithaca Koleji'nde senaryo yazarlığı dersleri vermektedir.
Eserleri > Romanları

Idlewild  (2003)
Edenborn (2004)
Everfree (2006)
Eserleri > Kısa hikayeleri

"Tees and Sympathy", Subterranean Magazine #4 (2006)
Eserleri > TV

Uzay Yolu: Voyager (1998-1999)
"In the Flesh"
"Gravity" Bryan Fuller ile
"Course: Oblivion" Bryan Fuller ile
"Juggernaut" Kenneth Biller & Bryan Fuller ile
"Relativity" Bryan Fuller & Michael Taylor
Captain Simian & The Space Monkeys (1996)
"Gormongous!"
Exosquad (1995)
"A Night Before Doomsday" Mark Edens ile
Space Precinct (1995)
"Predator and Prey"
Uzay Yolu: Yeni Nesil (1993-1994)
"Attached"
"Bloodlines"
Jack's Place (1993)
"The Seventh Meal" Linda Salzman ile
Eserleri > Oyunlar

OurColony (2005)
Zork: Nemesis (1996) Cecilia Barajas ve Adam Simon ile
I puritani

| --- | --- |
1835 King's Theatre, Londra yapımında tenör Luigi Lablache ve soprano Giulia Grisi
Özgün isim: I Puritani
Müzik: Vincenzo Bellini
Libretto: Kont Carlo Pepoli
Gala: 22 Ocak, 1835
İlk gösterim yeri: Theatre Italien, Paris
Oyuncular:  Elvira: Arturo'nun nişanlısı (soprano)  Lord Arturo Talbo: (tenör)  Sir Riccardo Forth: (bariton)  Sir Giorgio Valton: (bas)  Lord Gualtiero Valton: Elvira'nin babası ve Giorgio'nun erkek kardeşi (bas)  Sir Bruno Robertson: tenör  Enrichetta di Francia: İdam edilmis kral I. Charles'in dul eşi (mezzo-soprano)  Askerler, haberciler, silahşörler, Puritenler, lordlar ve leydiler, genç asil hizmetkarlar, uşaklar 
I Puritani (Puritenler)  Sicilya doğumlu İtalyan Vincenzo Bellini'nin bestelediği 3 perdelik melodramma serio janrında bir operadır. Operanın librettosu Kont "Carlo Pepoli" tarafından "Jacques-François Ancelot" ve "Joseph Xavier Saintine"'nin ''Têtes rondes et Cavaliers adlı Fransızca oyun eserinden uyarlanarak hazırlanmıştır; bu Fransızca oyun ise İskoç romantik romanlar yazarı Walter Scott'un Old Mortality (Eski Ölümlülük) romanına dayandırılmıştır. Operanın prömiyer sahnelenmesi 22 Ocak 1835'te Paris'te "Theatre Italien" tiyatro salonunda yapılmıştır. Bu yapımın sahnelenmesi sırasında Bellini Napoli'de ünlü soprano şarkıcı "Maria Malibran"'a bir sahne eseri sağlamak için ayni eser için bir alternatif versiyon da hazırlamıştır. Ama bu zamanında sahnelenmemiş ve ancak 10 Nisan 1986'da ilk defa Bari "Petruzzelli Titarosu"nda sahneye konmuştur.
Roller

| Rol | Ses tipi | Promiyer Rolleri, 24 Ocak, 1835 (Orkestra şefi: - ) |
| --- | --- | --- |
| Elvira, Arturo'nun nişanlısı | soprano | Giulia Grisi |
| Lord Arturo Talbo  | tenor | Giovanni Battista Rubini |
| Sir Riccardo Forth | bariton | Antonio Tamburini |
| Sir Giorgio Valton | bas | Luigi Lablache |
| Lord Gualtiero Valton, Elvira'nın babası ve Giorgio'nun erkek kardeşi | bas | Luigi Profeti |
| Sir Bruno Robertson | tenor | M. Magliano |
| Enrichetta di Francia, İdam edilmiş kral I. Charles'in dul eşi | mezzo-soprano | Maria Amigo |
Askerler, haberciler, silahşörler, Puritenler, lordlar ve leydiler, genç asil hizmetkarlar, uşaklar
Konu özeti > I. Perde

Plymouth yakınlarında Lord Gualtiero Valton'un komuta ettiği bir kale
Gün doğumunda "Püriten Parlamentocu" askerler "Kiralci" güçlere karşı bir zafer beklemektedirler. Lord Valton Ricardo'nun, kızı Elvira'nın kendisiyle evleneceği hakkında kendisine söz vermiş olmasına rağmen, Riccardo Plymouth'a geldiğinde Elvira'nın bir Kralci olan Arturo'ya âşık olduğunu ve onunla evlenmeye karar verdiğini öğrenir. Riccardo Bruno'ya bu gelişme üzerinde hislerini açıklar. (Ah! Per sempre ... Bel sogno beato - "Sonsuzluğa kadar... takdis edilmiş güzel rüya).
Elvira'nın kaldığı daireye gelen Giorgio, Lord Valton'u Elvira'nın isteklerini kabul etmeye inandırdığını kıza açıklar. Elvira buna son derece sevinir.
Arturo evlenme töreni için gelir ve hayatında saadeti bulduğunu kutlamaya başlar. (A te, o cara - "Senin için, ey sevgilim") Valton bir Kiralci casus olduğu sanılan bir gizemli asıl kadını Parlamento önünde soruşturmak üzere götürmek istemektedir. Arturo bu kadının idam edilmiş İngiliz Kralı I. Charles'in dul karısı Enrichetta (Henriatta Maria) olduğunu öğrenir. Elvira çok sevinçli bir polonez şarkı (Son vergin vezzosa - "Büyüleyici bir bakireyim.") söyler. Evlenme töreni için dairesinden ayrılmakta olan gelin Elvira duvağını düşürüp kaybettiğini anlar. Gelin duvağı bulup eline geçiren Arturo bunu Encrichetta'ya verip onun bu duvak giymiş olarak kaçmasını sağlar. Enrichetta ve Arturo birlikte kaçmakta iken, yol kontrol nöbetinde olan Riccardo'ya rastlarlar. Riccardo Arturo'nun yanındaki kadının Elvira olmadığına emin olunca, onları tutmaz ve yollarına devam etmelerine izin verir. Arturo'nun bir kadınla birlikte kaçtığı kalede duyulunca, Elvira kendinin tam nikâhtan önce terk edilmiş bir gelin olduğunu sanıp bunun tesiriyle aklını kaybeder. (Oh, vieni al tempio, fedele Arturo - "Oh Sadik Arturo, Tapinaga gel.").
Konu özeti > II. Perde

Aynı kalede başka bir oda.
Giorgio, Elvira'nın delilik emarelerini açıklayıp bunların ayrıntılarını tarif eder. Riccardo, şimdi Arturo'nun Enrichetta'nın kaçışını sağladığı için gıyaben idama mahkûm edildiği ve bu nedenle kaçak suçlu olarak arandığı haberini getirir. Elvira görünür ve hala delilik alametleri göstermektedir. Ama bu arada Arturo'yu ne kadar çok özlemiş olduğunu da açıklar. Görgio ve Riccardo eğer Arturo yakalanıp idam edilirse, bunun Elvira'nın ölümüne neden olup olmayacağını tartışmaya başlarlar. Bu tartışma sonunda bir karara varırlar: Beklenmekte olan çarpışmada eğer Arturo Kiralcı ordular safında görülürse idam edilip öldürülmesi caiz olacaktır. (Il rival salvar tu dei ... Suoni la tromba - "Eğer seni rakip kurtarmak ...Trompet sesleri").
Konu özeti > III. Perde

Üç ay sonra, aynı kale yakınlarında bir kırsal alan
Arturo hala aranmakta olan bir suçludur ama gizlice Elivra'yı görmek için gelmiştir. Onun (A una fonte afflitto e solo - "Üzüntü kaynağı ve tek başına")  şarkısını söylediğini işitir ve hemen yanına giderek iki sevgili birbirine kavuşurlar. (Vieni fra le mie braccıe - "Kollarima gel"). Fakat Elvira, Giorgio ve askerlerle gelecek olan Riccardo'nun geri döndüğünde yine birbirlerinden ayrılacaklarından korkmaktadır.
Askerler ve Riccardo dönüp gelince Artturo'nun idam edilme yargısının uygulanması gereği açığa çıkınca Elvira birden iyileşip aklını başına toplar. Bir ensambl şarkısı (Credeası, misera - " ,perisan") duyulur ve bu şarkıda opera repertuvarlarında az bulunur bir şekilde Arturo'nun tiz Do notası üzerindeki Fa notasını içeren bir katkısı gerekmektedir. Bu şarkı orada bulunanları, özellikle Giorgio'yu bile Arturo'nun aşıkın lehinde çok etkiler. Ama Püriten askerler Arturo'nun idam edilmesini istemekten vazgeçmemişlerdir. Birden yeni haberler gelir. Kralcılar ordusu yenilmiştir. Ama bu galibiyetin baş mimarı olan Parlamentocular komutanı olan Oliver Cromwell bütün esir düşmüş Kralcı ordu üyelerine af çıkartmıştır.
Böylece iki aşık sonunda hiç engelsiz birbirine kavuşmuş olurlar.
Ünlü müziksel parçalar > I. Perde

All'erta!, koro
Ah, per sempre io ti perdei, kavatina Riccardo
A te, o cara, kavatina Arturo
Son vergin vezzosa, kavatina, Elvira
Ünlü müziksel parçalar > II. Perde

Ah, vieni al tempio, koncertato
Cinta di fiori, Romans, Giorgio
Qui la voce sua soave... Vien diletto, è in ciel la luna, arya, Elvira )
Suoni la tromba, e intrepido, kabaletta ikili, Giorgio ve Riccardo
Ünlü müziksel parçalar > III. Perde

Corre a valle, corre a monte, sarki, Arturo
Vieni fra queste braccia, kabaletta ikili, Arturo ve Elvira
Credeasi, misera, Arturo, Elvira, koro
Seçilmiş ses kayıtları

| Yıl | Roller (Elvira, Arturo, Riccardo, Giorgio) | Orkestra şefi, Opera Evi ve Orkestra | Marka |
| --- | --- | --- | --- |
| 1953 | Maria Callas, Giuseppe di Stefano, Rolando Panerai, Nicola Rossi-Lemeni | Tullio Serafin, La Scala  Orkestra ve Korosu | Audio CD: EMI Cat: 585 647-2 |
| 1973 | Beverly Sills, Nicolai Gedda, Louis Quilico, Paul Plishka | Julius Rudel, London Philharmonic Orkestra ve Ambrosian Opera Korosu | Audio CD: Westminster The Legacy Cat: 471 207-2 |
| 1973 | Joan Sutherland, Luciano Pavarotti, Piero Cappuccilli, Nicolai Ghiaurov | Richard Bonynge, London Symphony Orkestrasi ve Royal Opera House Korosu | Audio CD: London Cat: POCL 2896-8 |
| 1979 | Montserrat Caballé, Alfredo Kraus, Matteo Manuguerra, Agostino Ferrin | Riccardo Muti, Philharmonia Orchestrasi ve Ambrosian Opera Korosu | Audio CD: EMI Classics Cat: 5 09149 |
| 2007 | Anna Netrebko, Eric Cutler, Franco Vassallo, John Relyea | Patrick Summers, Metropolitan Opera Orkestra, Koro ve Ballesi | DVD: Deutsche Grammophon Cat: 073 4421 |
Dipnotları

↑  Fransızca Ancelot ve Saintine'in oyun eserinde bu isim "Talbot" olarak verilir.
↑  Fransızca Ancelot ve Saintine'in oyun eserinde bu isim "Walton" olarak verilir.
↑  Kaynak: operadis-opera-discography.org.uk sitesinde I_puritani için diskografi 1 Mart 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Jeanne Burbank

| Jeanne Burbank |
| --- | --- |
Doğum: 08 Mayıs 1915(1915-05-08) Philadelphia, Pennsylvania
Ölüm: 02 Mart 2002 (86 yaşında) Phoenix, Arizona
Milliyet: Amerikalı
Eğitim: American University, Pensilvanya Üniversitesi

Kariyeri
Dalı: Elektrokimya
 

Jeanne Beadle Burbank (8 Mayıs 1915 - 2 Mart 2002) 25 yıl boyunca Amerika Birleşik Devletleri Deniz Araştırma Laboratuvarı'nda (NRL) denizaltılarda kullanılan kurşun-asit ve gümüş-çinko pillerin malzemeleri ve bileşenleri üzerinde çalıştı. Elektrokimya alanında uluslararası düzeyde uzman olarak kabul görmüştür.
Yaşamı ve kariyeri

Jeanne Beadle, 8 Mayıs 1915'te Philadelphia, Pennsylvania'da John Bookwalter Beadle ve Isabelle (Peacock) Beadle'ın çocuğu olarak doğdu. John Beadle, Jr adında küçük bir erkek kardeşi ve Joan Beadle adında bir kız kardeşi vardı. Jeanne'in çocukluğunun çoğu Washington, DC'de geçti Liseye başlamadan önce Jeanne, babası tarafından evde eğitim gördü.
Babası, John Bookwalter Beadle, madencilik ve metalurji alanlarında derecelere sahip olan bir inşaat mühendisiydi . Amerika Birleşik Devletleri Islah Bürosu ve daha sonra bir hava fotoğrafçılığı şirketi olan Brock & Weymouth ile çalıştı.
Jeanne, Washington DC'deki Amerikan Üniversitesi'nden kimya bölümünden lisans derecesi aldı. 1 Temmuz 1936'da yine bir kimyager olan Robert Clowe Burbank ile evlendi. Eşi ve Jeanne, Philadelphia'daki Peacock Laboratories'de çalıştılar ve Jeanne'nin yüksek lisans derecesini aldığı Pennsylvania Üniversitesi'nde kolloidal kimya alanında öğrenim gördüler. Kızları Carey Lea Burbank, 1942 yılında doğdu. Robert'ın 21 Eylül 1946'da Hodgkin lenfoması hastalığı sebebiyle erken ölümünden sonra, Jeanne ve kızı Washington DC'ye döndü ve burada Joseph Clark White tarafından Amerika Birleşik Devletleri Deniz Kuvvetleri Araştırma Laboratuvarı'nda araştırma kimyacısı olarak işe alındı. (NRL).
Araştırmaları

White'ın grubu, denizaltılardaki yaşam koşullarını iyileştirmek için çalışıyordu. Jeanne Burbank'ın ana odak noktası ise, denizaltılarda kullanımlarına özel uygulama ile asit depolama pilleri ve depolama hücreleri üzerine araştırma yapmaktı. Akülerden gelen emisyonlardan,Sık bakım gerektiriyorlardı, denizaltılar için önemli bir endişe kaynağıydı. Olası tehlikeler arasında birikmiş hidrojen gazının patlaması, tuzlu su aküyü kirlettiğinde zehirli klor gazının oluşması ve bir elektrolit sızıntısı tespit edilmediği takdirde denizaltının gövdesinin aşınması sayılabilir. Deniz Araştırma Laboratuvarı'ndaki 25 yıllık kariyeri boyunca, Burbank 35 makale yayınladı, birkaç patent aldı ve elektrokimya alanında uluslararası bir uzman olarak kabul edildi. İlk nükleer denizaltı, USS Nautilus (SSN-571) geliştirildiğinde, Burbank, pillerinin takılacağı ve kullanılacağı gerçek çalışma koşullarını görebildi ve NRL'de benzer koşullarla kendi laboratuvarını kurdu. Bu laboratuvarlar tasarımlarının geliştirilmesi ve test edilmesi içindi.
1949 tarihli Phosphate Coatings on Steel, raporunu John Lander ile Kurşun-Asit Hücresinde Pozitif Izgara Korozyonu ve Albert C. Simon ile Subgrain üzerine "çığır açan çalışma" 1952'de kurşun ve kurşun-antimon alaşımlarındaki yapı. İlk patentini 1958'de aldı: Lander ve Simon ile birlikte, kalay, antimon ve kurşun alaşımı kullanarak daha dayanıklı bir pil ızgarası ve plakası için, "yapıyı iyileştirmek ve çalışma ömrünü uzatmak için 2821565 asit-kurşun akümülatörünün temel amacı, korozyona ve büyümeye karşı daha fazla dirence sahip olan geliştirilmiş bir ızgara ve pozitif plakaların sağlanmasıdır." Charles P. Wales ile birlikte taşınabilir piller üzerinde çalıştı ve kurşun dioksitin polimorfları ve bunların pil tasarımı ve pil malzemelerinin işlenmesi üzerindeki etkileri ile alakalı araştırmalarının başındaydı. Ayrıca dinamik x-ışını kırınım çalışmaları için özel bir elektrokaplama hücresi geliştirdi. Bu hücre, kurşun ve gümüş-çinko gibi malzemelerden yapılmış elektrotların özelliklerini incelemek için kullanıldı. 1969'da William Blum ödülüne layık görüldüğünde hakkında şöyle bir yorum yapıldı: "Kurşun-asit ve gümüş-çinko pillerin malzemelerine ve bileşenlerine X-ışını ve elektron mikroskobu uygulama yöntemleriniz, pil ızgarası korozyonunun ve aktif madde reaksiyonlarının anlaşılmasında önemli bir katkıda bulundu."
Ödüller

1966, Pil Bölümü Araştırma Ödülü, NRL, Charles P. Galler ile
1969, William Blum Ödülü, Elektrokimya Derneği'nin Ulusal Başkent Bölümü
1970, Olağanüstü teknik liyakat için Frank Booth Ödülü
Sonraki yaşamı ve ölümü

1971'de Jeanne emekli oldu. Arkeoloji ve Kızılderili tarihi ve kültürüne ilgi duyduğu için Arizona, Tucson'a yerleşti. Bir yağlı boya ressamı olarak, resimlerinin konusu olarak genellikle Sonoran Çölü'nü ve Amerikan Yerlilerini seçti. 1986'da kız kardeşi Joan Beadle Gailar ile Arizona, Scottsdale'e taşındı. 1997'de kız kardeşinin ölümünden sonra Jeanne Phoenix, Arizona'ya taşındı. 2 Mart 2002'de Phoenix'te öldü.
José Sarney

| José Sarney |
| --- | --- |

31. Brezilya devlet başkanı
Görev süresi 21 Nisan 1985 - 15 Mart 1990
Başkan Yardımcısı: Yok
Yerine geldiği: Tancredo Neves
Yerine gelen: Fernando Collor de Mello
Brezilya Devlet Başkan Yardımcısı
Görev süresi 15 Mart 1985 - 21 Nisan 1985
Başkan: Tancredo Neves
Yerine geldiği: Aureliano Chaves
Yerine gelen: Itamar Franco
Brezilya Federal Senatosu Başkanı
Görev süresi 2 Şubat 2009 - 1 Şubat 2013
Yerine geldiği: Garibaldi Alves Filho
Yerine gelen: Renan Calheiros
Görev süresi 1 Şubat 2003 - 14 Şubat 2005
Yerine geldiği: Ramez Tebet
Yerine gelen: Renan Calheiros
Görev süresi 2 Şubat 1995 - 4 Şubat 1997
Yerine geldiği: Humberto Lucena
Yerine gelen: Antônio Carlos Magalhães
Kişisel bilgiler
Doğum: José Ribamar Elias Nascimento Ferreira de Araújo Costa 24 Nisan 1930 (94 yaşında) Maranhão, Brezilya
Partisi: Ulusal Demokrat Birlik (1955–1965) Ulusal Yenilenme İttifakı Partisi (1965–1979) Demokratik Sosyal Parti (1979–1985) Liberal Cephe Partisi (1985) Brezilya Demokratik Hareket Partisi (1985–günümüz)
Evlilik(ler): Marly Sarney (1952-günümüz)
Çocuk(lar): Roseana Sarney   Fernando Sarney   José Sarney Filho
Bitirdiği okul: Maranhão Federal Üniversitesi
Dini: Roma Katoliği
İmzası: 
José Ribamar Sarney de Araújo Costa (d. 24 Nisan 1930), Brezilyalı avukat, yazar ve siyasetçi. 15 Mart 1985'ten 15 Mart 1990'a  kadar Brezilya devlet başkanlığı yapmıştır.
Osamu Takada

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Osamu Takada
Doğum tarihi:  28 Temmuz 1970 (54 yaşında)
Doğum yeri:  Yamanashi, Japonya
Mevkii:  Orta saha
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1992 |  Verdy Kawasaki |   |   |
| 1993 |  Shimizu S-Pulse |   |   |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Osamu Takada (d. 28 Temmuz 1970), Japon eski futbolcudur. Profesyonel kariyerine 1992 yılında Verdy Kawasaki kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Shimizu S-Pulse kulüplerinde oynadı.
Odisha FC

Delhi Dynamos FC, 17 Temmuz 2014'te Hindistan Süper Ligi'nde kurulmuştur. Takımın kurucusu DEN Networks şirketidir. Kulübün şu an başkanı yoktur ve ilk teknik direktörü Hollandalı eski futbolcu Harm van Veldhoven olmuştur.
Mülkiyeti

DEN Networks Hindistan'ın önde gelen televizyon Kablo dağıtım şirketidir. 17 Temmuz 2014'te şirketin önde gelenleri tarafından kurulmuştur.
Güncel Kadro

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
John Hancock Tower

| --- | --- |
John Hancock Tower

Genel bilgiler
Durum: Tamamlandı
Tür: Ofis
Konum: Boston, ABD
Koordinatlar: 42°20′57″K 71°04′29″B﻿ / ﻿42.34917°K 71.07472°B﻿ / 42.34917; -71.07472
Başlama: 1968
Tamamlanma: 1976
Sahip: Boston Properties
Yükseklik: 240.8 m
Teknik ayrıntılar
Kat sayısı: 60
Zemin alanı: 191,380.0 m²
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Henry N. Cobb
İmarcı: John Hancock Mutual Life Insurance Company

200 Clarendon Street, eskiden John Hancock Tower, Amerika Birleşik Devletleri'nin Boston kentinde bulunan bir gökdelendir. Bina, 1968-1976 yılları arasında inşa edilmiştir. 240.8 metre yüksekliğinde ve 60 katlı olup Boston'un en yüksek binasıdır.
Odirlei Pessoni

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- |
Doğum adı: Odirlei Carlos Pessoni
Doğumu: 1 Temmuz 1982(1982-07-01) Franca, São Paulo, Brezilya
Ölümü: 27 Mart 2021 (38 yaşında) Minas Gerais, Brezilya
Boy: 1,82 m (5 ft 11+1⁄2 in)
Spor
Ülke:  Brezilya
Spor: Bobsled
Yarışma(lar): Erkekler
Odirlei Carlos Pessoni (d. 1 Temmuz 1982 –ö. 27 Mart 2021), Brezilyalı bobsledçi.
Yaşamı ve kariyeri

Pessoni 1 Temmuz 1982 tarihinde Franca, São Paulo, Brezilya'da doğdu. Ülkesi Brezilya'yı temsilen dört kişilik bobsled müsabakalarında 2014 Kış Olimpiyatları ve 2018 Kış Olimpiyatları'nda sporcular; Edson Bindilatti, Edson Martins ve Fábio Gonçalves Silva ile birlikte 30 takım arasında 29. oldular.
Ölümü

Pessoni, 27 Mart 2021 tarihinde Minas Gerais, Brezilya'da geçirdiği motosiklet kazasında 38 yaşında öldü.
Kaynaklar

↑  "Odirlei Pessoni". Sochi2014.com. 23 Şubat 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi.
↑  "Comitê Olímpico inscreve 13 atletas em Sochi 2014" [Olympic Committee inscribed 13 athletes in Sochi 2014]. Brasil.gov.br (Portekizce). Brazilian Government. 31 Ocak 2014. 2 Şubat 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ocak 2014.
↑  "Final 4 man bobsled results at Sochi 2014". Sochi2014.com. 7 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi.
↑  "Morre em acidente de moto brasileiro que se preparava para terceira Olimpíada de Inverno" [Dies in a motorcycle accident the Brazilian that was preparing for the third Winter Olympics] (Portekizce). Grupo Globo. 27 Mart 2021. 27 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mart 2021.
José Saramago Edebiyat Ödülü

José Saramago Edebiyat Ödülü (Portekizce: Prémio Literário José Saramago), Círculo de Leitores Derneği tarafından 1999'dan başlayarak verilen bir edebiyat ödülüdür. Portekizce eser veren genç yazarlara, Portekizce konuşan ülkelerde ilk basımı yapılan kitapları için verilmektedir. 1998'de Portekizli José Saramago'nun Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanması onuruna oluşturulmuştur. İki yılda bir dağıtılan ünvanla birlikte, 25.000 avroluk para ödülü de verilmektedir. Kazananı belirleyen jüri, kültür alanında seçkin isimlerden seçilen beş ila on kişiden oluşturulmaktadır.
Normalde iki yılda bir verilen ödülün 12.'si, COVID-19 salgını sebebiyle 2021 yerine 2022 yılında sahibini bulmuştur.
Kazananlar

| Yıl | Yazar | Eser | Ülke |
| --- | --- | --- | --- |
| 1999 | Paulo José Miranda | Natureza Morta |  Portekiz |
| 2001 | José Luís Peixoto | Nenhum Olhar |  Portekiz |
| 2003 | Adriana Lisboa | Sinfonia em Branco |  Brezilya |
| 2005 | Gonçalo M. Tavares | Jerusalém |  Portekiz |
| 2007 | Valter Hugo Mãe | O Remorso de Baltazar Serapião |  Portekiz |
| 2009 | João Tordo | As Três Vidas |  Portekiz |
| 2011 | Andréa del Fuego | Os Malaquias |  Brezilya |
| 2013 | Ondjaki | Os Transparentes |  Angola |
| 2015 | Bruno Vieira Amaral | As Primeiras Coisas |  Portekiz |
| 2017 | Julián Fuks | A Resistência |  Brezilya |
| 2019 | Afonso Reis Cabral | Pão de Açúcar |  Portekiz |
| 2022 | Rafael Gallo | Dor Fantasma |  Brezilya |