stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Moleküler mimikri
İnsan hastalığındaki çıkarımlar > Merkezi sinir sistemi hastalıkları

HIV-1 virüsünün, bir moleküler taklit aparatı yoluyla insanlarda merkezî sinir sistemi (MSS) hastalıklarına neden olduğu gösterilmiştir. HIV-1 gp41, konağın hücre yüzeyindeki kemokinleri bağlamak için kullanılır, böylece virion konakçıya girebilir. Astrositler, kan-beyin bariyerine katkıda bulunmak üzere beyin-omurilik sıvısına (BOS) giren K+ ve nörotransmitter which enter the beyin-omurilik sıvısı (BOS) konsantrasyonlarını düzenlemek için kullanılan MSS hücreleridirler. HIV-1 virüsünün gp41'i üzerindeki bir 12 amino asit dizisi (Leu-Gly-Ile-Trp-Gly-Cys-Ser-Gly-Lys-Leu-Ile-Cys) (immüdominant bölge), insan astrositlerinin yüzeyindeki bir 12 amino asit protein ile dizi homolojisi gösterir. HIV-1 gp41 proteini için antikorlar üretilir. Bu antikorlar, insan MSS dokusu içindeki astrositlerle çapraz reaksiyona girebilir ve otoantikorlar olarak işlev görebilirler. Bu, AIDS hastalarında bulunan birçok MSS komplikasyonuna katkıda bulunur.
Theiler's murin ensefalomiyelit virüsü (TMEV), CD4+ T hücreleri MSS'ye sızdıktan sonra farelerde progresif bir CD4+ T hücresi-aracılı yanıtın gelişmesine yol açar. Bu virüsün, insanlarda, MSS'nin miyelin kılıfını kaplayan aksonlarının kademeli olarak yok edilmesiyle sonuçlanan bir otoimmün hastalığı olan multipl skleroza benzeyen MSS hastalığına neden olduğu gösterilmiştir. TMEV fare virüsü, bir insan miyelinne-özgü bir epitopu ile 13 amino asit dizisini (His-Cys-Leu-Gly-Lys-Trp-Leu-Gly-His-Pro-Asp-Lys-Phe) (PLP (proteolipid protein) 139-151 epitop) paylaşır. Bu öz epitop ile çapraz reaksiyona giren virüse özgü Th1 hücreleri bystander (izleyici) miyelin hasarına neden olur. TMEV'nin moleküler taklidi kendi avantajına kullanmasının etkinliğini test etmek için, insan miyeline özgü epitopun bir dizisi patojenik olmayan bir TMEV varyantına yerleştirildi. Sonuç olarak, bir CD4+ T hücre yanıtı oluştu ve bir TMEV peptit ligandı ile enfeksiyonla otoimmün demiyelinizasyon başlatıldı. İnsanlarda, multipl sklerozlu hastalarda moleküler taklit için başka olası hedeflerin olduğu yakın zamanda gösterilmiştir. Bunlar, insan proteolipid proteinini (miyelin proteini) taklit eden hepatit B virüsünü ve MSS'de bulunan anti-miyelin oligodendrosit glikoproteinini (kan damarları etrafındaki bir miyelin halkasına katkıda bulunur) veya glial hücre yapışma proteinini (GlialCAM) taklit eden Epstein-Barr virüsünü içerir.
İnsan hastalığındaki çıkarımlar > Kas bozuklukları

Myastenia gravis başka bir yaygın otoimmün hastalıktır. Bu hastalık, değişken kas güçsüzlüğü ve yorgunluğa neden olur. Hastalık, insan asetilkolin reseptörüne karşı üretilen tespit edilebilir antikorlar nedeniyle oluşur. Reseptör, herpes simpleks virüsünün (HSV) gpD'sinin ortak bir immünodominant alanı ile α-alt biriminde immünolojik çapraz reaktivite gösteren yedi amino asit sekansı (Trp-Thr-Tyr-Asp-Gly-Thr-Lys) içerir. HIV-1'e benzer şekilde, gpD de konakçıya giriş elde etmek için konağın hücre yüzeyindeki kemokinlere bağlanmaya yardımcı olur. Öz epitopun (reseptörün α-alt birimi) HSV'ye karşı üretilen antikorlarla çapraz reaktivitesi, virüsün, myastenia gravis'in başlamasıyla ilişkili olduğunu düşündürür. HSV sadece immünolojik çapraz reaktiviteye neden olmakla kalmaz, gpD peptidi de α-alt ünitesine karşı yapılan antikorun α-alt ünitesindeki karşılık gelen peptitine bağlanmasını tamamen inhibe eder. Buna rağmen, bir otoimmün yanıt halen oluşur. Bu, ayrıca, insan asetilkolin reseptörünün biyolojik olarak aktif bölgesine immünolojik olarak anlamlı bir sekans homolojisi gösterir.
Kontrol

Moleküler taklitten kaynaklanan otoimmüniteden kaçınılabilecek yollar vardır. Başlatıcı faktörün (patojen) aşılama yoluyla kontrolü, otoimmüniteden kaçınmanın en yaygın yöntemi gibi görünmektedir. Bu şekilde konakçı otoantijene karşı toleransın indüklenmesi en kararlı faktör de olabilir. Patojen ve konakçı arasındaki paylaşılan epitopa karşı aşağı-regüle edici bir bağışıklık yanıtının geliştirilmesi, moleküler taklitten kaynaklanan bir otoimmün hastalığı tedavi etmenin en iyi yolu olabilir. Alternatif olarak, siklosporin ve azatiyoprin gibi immünosupresif ilaçlarla tedavi de olası bir çözüm olarak kullanılmıştır. Bununla birlikte, çoğu durumda hücreler ve dokular zaten enfeksiyonun başlangıcında yok edilmiş olduğu için bunun etkisiz olduğu gösterilmiştir.
Sonuç

Moleküler taklit kavramı, otoimmün bozuklukların etiyolojisini, patogenezini, tedavisini ve önlenmesini anlamada yararlı bir araçtır. Bununla birlikte, moleküler taklit, bir patojen ile ilişkili olarak bir otoimmün hastalığın ortaya çıkabileceği mekanizmalardan yalnızca biridir. Moleküler taklit mekanizmalarının anlaşılması, gelecekteki araştırmaların, başlatıcı enfeksiyöz ajanı ortaya çıkarmaya ve de öz belirleyeni tanımaya yönelik olmasına izin verebilir. Bu yolla, gelecekteki araştırmalar otoimmün bozuklukların tedavisi ve önlenmesi için stratejiler tasarlayabilir. CNS hastalıklarına ve kas bozukluklarına yol açan taklit olaylarının keşfi için kullanılanlar gibi transgenik modellerin kullanımı, moleküler taklite yol açan olaylar dizisinin değerlendirilmesine yardımcı olmuştur.
İlgili terimler

Viral apoptotik taklit, patojen yüzeyindeki fosfatidilserinlerin (apoptoz için bir belirteç) maruz kalmasıyla tanımlanır – apoptoz durumunda bağışıklık hücrelerinin iç kısmına viral erişim elde etmek için kullanılan ölü hücre yüzeyi.
İleri okumalar

Fujinami RS, von Herrath MG, Christen U, Whitton JL (January 2006). "Molecular mimicry, bystander activation, or viral persistence: infections and autoimmune disease". Clin. Microbiol. Rev. 19 (1). ss. 80-94. doi:10.1128/CMR.19.1.80-94.2006. PMC 1360274 $2. PMID 16418524.
Delfino Codazzi

| Delfino Codazzi |
| --- | --- |
Doğum: 7 Mart 1824(1824-03-07) Lodi, İtalya
Ölüm: 21 Temmuz 1873 (49 yaşında) Pavia, İtalya
Vatandaşlık: İtalya Krallığı
Eğitim: Pietro Verri High School
Tanınma nedeni: Gauss–Codazzi denklemleri Codazzi tensörü

Kariyeri
Dalı: Matematik
Çalıştığı kurum: Pavia Üniversitesi
 

Delfino Codazzi (7 Mart 1824, Lodi - 21 Temmuz 1873, Pavia), İtalyan bir matematikçidir.
Codazzi-Mainardi denklemleri olmak üzere yüzeylerin diferansiyel geometrisine bazı önemli katkılarda bulunmuştur.
Biyografi

Antonio Bordoni'nin öğrencisi olduğu Pavia Üniversitesinde matematik bölümünden mezun oldu. Codazzi uzun bir süre önce Lodi'deki Ginnasio Liceale'de, ardından Pavia'daki liceo'da öğretmenlik yaptı. Bu arada, kendisini diferansiyel geometri araştırmalarına adadı.
1865'te Pavia Üniversitesi'nde tamamlayıcı cebir ve analitik geometri profesörü olarak atandı. 1873'teki ölümüne kadar Pavia'daki görevinde kaldı.
Ayrıca izometrik çizgiler, jeodezik üçgenler, eş alanlı haritalama ve yüzer cisimlerin kararlılığı ile ilgili sonuçlar elde etti.
Ziraat, Altındağ

| Ziraat |
| --- | --- |
Mahalle
Ülke:  Türkiye
Bölge: İç Anadolu Bölgesi
İl: Ankara
İlçe: Altındağ
Alan kodu: (+90) 312
Plaka kodu: 06
Ziraat, Ankara'nın Altındağ ilçesine bağlı bir mahalleydi. 2018 yılında yapılan değişiklikle birlikte Zübeyde Hanım ve Örnek mahalleleri arasında bölüştürülerek mahalle statüsü sona erdi.
Dışkapı semtinin parçasıydı. Adını, sınırlarında yer alan Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi'nden almaktaydı.
Mahallede içerisinde ayrıca Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi, önceki yıllarda Dışkapı SSK Hastanesi olarak bilinen Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Altındağ Kaymakamlığı, Altındağ İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü, Altındağ Müftülüğü, Ankara Emniyet Müdürlüğü Çocuk Şube, MB Gelirler Genel Müdürlüğü Altındağ Belediyesi yer almaktaydı.
| g t Altındağ mahalleleri ve semtleri |
| --- | --- |
Mahalleler:  Atıfbey  Aydıncık  Aydınlıkevler  Baraj  Başpınar  Battalgazi  Beşikkaya  Doğantepe  Feridun Çelik  Gicik  Gültepe  Güneşevler  Hacettepe  Hacı Bayram  Kale  Karacaören  Karapürçek  Kavaklı  Önder  Örnek  Peçenek  Solfasol  Tatlar  Ulubey  Yıldıztepe  Zübeyde Hanım 
Semtler:  Aydınlıkevler  Dışkapı  Çinçin Bağları  Hamamönü  İskitler  İsmetpaşa  Samanpazarı  Siteler  Ulus  Yenidoğan
Kedilerin evcilleştirilmesi

Evcilleştirilmiş bir ev kedisi.
Genç erkek bir tekir kedi
Evcil kedinin kökeni, Afrika yaban kedisinin (Felis sylvestris lybica) Yakın Doğu ve Mısır popülasyonlarına dayanmaktadır. Yaşayan tüm kedi türlerinin ait olduğu Felidae familyası yaklaşık on ila on bir milyon yıl önce ortaya çıkmıştır. Bu aile sekiz ana filogenetik soya ayrılmıştır. Evcil kedi Felis soyunun bir üyesidir. Yapılan bir dizi araştırma, tüm evcil kedi çeşitlerinin Felis soyunun tek bir türü olan Felis catus'tan geldiğini göstermiştir. Bu soyun varyasyonları dünyanın her yerinde bulunur ve yakın zamana kadar bilim insanları, modern evcil kedi ırklarının tam olarak hangi bölgede ortaya çıktığını belirlemekte zorlanıyordu. Bilim insanları, evcil kedinin ortaya çıkmasının tek bir olaya bağlı olmadığına, bu ırkların ortaya çıkmasına farklı yerlerdeki çok sayıda, bağımsız olayın neden olduğuna inanıyordu. Yaban kedisi popülasyonunun bir bütün olarak çok yaygın ve birbirine çok benzer olması daha da karmaşık bir durum ortaya çıkarmıştır. Yaban kedisi varyasyonlarının, yakın temas halindeyken birbirleriyle serbestçe melezleşmesi taksonlar arasındaki çizgileri daha da belirsizleştirmektedir. Son zamanlarda yapılan DNA çalışmaları, genetik teknolojilerdeki gelişmeler ve DNA ile genetiğin bir bütün olarak daha iyi anlaşılması, evcil kedinin evrimsel tarihinde keşifler yapılmasına yardımcı olmuştur. Arkeolojik kanıtlar, evcilleştirmenin inanılandan daha erken tarihlerde gerçekleştiğini belgelemiştir.
DNA ve filogenetik kanıtlar

Mevcut taksonomi F. silvestris, F. lybica, F. catus, and F. bieti'yi farklı türler olarak ele alma eğilimindedir. Birçok farklı bölgeden (Afrika, Azerbaycan, Kazakistan, Moğolistan ve Orta Doğu dahil) yaklaşık 1.000 kedinin mitokondriyal DNA'sı ve mikrosatellitleri üzerinde 2007 yılında yapılan bir çalışma, yaban kedisi popülasyonunun 5 genetik soyunu göstermiştir. Bu soylar arasında şunlar vardı:
Felis silvestris silvestris (Avrupa)
Felis silvestris bieti (Çin)
Felis silvestris ornata (Orta Asya)
Felis silvestris cafra (Güney Afrika)
Felis silvestris lybica (Orta Doğu)
Bu çalışma, F. s. lybica'nın evcil kedileri içerdiğini ve bu gruptaki vahşi kedilerin evcil kedilerden neredeyse ayırt edilemez olduğunu göstermiştir. DNA analizinin yanı sıra, evrimsel geçmişi daraltmak için filogenetik çalışmalar da yapılmıştır. Filogenetik ağaçlar mitokondriyal DNA analizine dayalı olarak oluşturulmuştur.
Her çalışmada Bayesian, maksimum olabilirlik ve parsimoni maksimum olabilirlik ağaçlarının hepsi aynı sonuçları vermiştir. Her biri F. s. ornata, F. s. cafra, ve F. s. lybica'nın ortak bir atayla çok yakından ilişkili olduğunu göstermektedir. Ayrıca bu varyasyon grubunun monofiletik olduğunu, yani diğer gruplar tarafından paylaşılmayan ortak bir atayı paylaştıklarını göstermiştir. Ağaçlar ayrıca F. s. lybicanın günümüzün evcil kedilerinin ortaya çıkmasına neden olduğunu göstermiştir. F. s. silvestris diğer gruplardan çok erken bir dallanma göstermiştir, ancak yine de diğer türlerle çok erken bir ortak atayı paylaşmaktadır.
Evcil kediler, F. s. lybica'nın yakın doğu ve Mısır popülasyonlarından türemiştir. Neolitik dönemde yayılmaya başlamış, ancak klasik antik döneme kadar Eski Dünya'da yaygınlaşmamışlardır. 2018'de yapılan daha yeni bir çalışma, daha önceki kökeni Güneybatı Asya'ya taşımaktadır.
DNA ve filogenetik kanıtlar > Özellikleri

2014 yılında yapılan bir çalışma, birçok kedi genomunu kaplan ve köpek genomlarıyla karşılaştırmaktadır. Evcil kedilerde seçilim altındaki genomik bölgeler arasında nöronal süreçlerde (korku ve ödül davranışı) ve homolog rekombinasyonda (artan rekombinasyon frekansı) yer alanlar bulunmaktadır. Ayrıca, beyaz benekli fenotipten sorumlu KIT mutasyonları da tanımlanmıştır.
Benekli tekir kedi özelliği (Aminopeptidase Q mutasyonu) Orta Çağ'da ortaya çıkmıştır. Vahşi tip kediler uskumru desenine sahiptir.
Arkeolojik kanıtlar

Bilim insanları ayrıca, F.s. lybica'nın evcil kedilerin ortak atası olduğu keşfini daha da sağlamlaştırmak için arkeolojik ve davranışsal çalışmaları da kullandı. Dünyanın dört bir yanındaki mezarlıklarda bulunan, bazıları 7.000-8.000 yıl öncesine kadar tarihlenen diş ve kemik parçalarının tümü DNA analiziyle F.s. lybica ile ilişkilendirildi. Başlangıçta kedilerin yaklaşık 3.600 yıl önce Mısırlılar tarafından evcilleştirildiği düşünülüyordu ancak arkeolojik kanıtlar da 2004 yılında bu hipotezi çürüttü. Kıbrıs'ta çalışan arkeologlar, yaklaşık 9.500 yıllık Neolitik döneme ait, yetişkin bir insanın kedisiyle birlikte gömüldüğü daha da eski bir mezarlık alanı buldular. Kedilerin bu bölgenin yerlisi olmaması sebebiyle, kabilenin adaya yerleştiklerinde kedileri de beraberlerinde getirmiş oldukları düşünülmektedir. Bu bulgu, Eski Dünya'nın Orta Doğu bölgesinden insanların Mısırlılardan binlerce yıl önce kedi beslemeye başladığını göstermektedir.
Davranışsal kanıtlar

Evcilleştirilmiş kedilerin de ortak atası olduğu düşünülen F.s. silvestris (Avrupa yaban kedisi) üzerinde yapılan davranış analizi, ikisi arasında önemli farklılıklar olduğunu göstermiştir. F.s. silvestris, insan popülasyonunun etrafında yavru kedi olarak yetiştirilmeye başlandığında bile çok çekingen ve saldırgan olma eğilimindedir. Bu grup aynı zamanda çok bölgeciydi ve kendi türleri içinde de agresif davranışlar sergiliyordu. Evcilleştirilmiş kediler ve silvestrisler arasındaki melezler daha az saldırgan davranış ve daha uysal mizaç göstermiş, bu da bilim insanlarının davranışsal farklılığın genetik olduğuna ve büyük olasılıkla türler arasındaki farklılıktan kaynaklandığına inanmasına yol açmıştır. Bu kanıtlar, F.s. lybica'nın günümüzde evcilleştirilen tüm kedilerin ortak atası olabileceğini düşündürmektedir.
Modern ırklar

1871 yılında Londra'daki bir dernek tarafından sadece beş kedi ırkı tanınmıştır. Günümüzde Cat Fanciers Association (CFA) 41 ırkı ve The International Cat Association (TICA) 57 ırkı tanımaktadır. Bu ırkların çoğu fenotipik veya gözle görülebilir özelliklerle tanımlanır ve bunların çoğu, soyağacı olmayan kedilerde düşük ila orta seviyelerde bulunan tek gen özellikleridir. Bu özellikler nadirdir ve sıradan ev kedilerinde görülmez. Safkan soyların bir karışımından gelen çoğu evcil köpeğin aksine, kediler birçok vahşi kedi varyasyonunun bir karışımı olarak başlamış ve modern ırklara yol açan belirli özellikler için insanlar tarafından seçici olarak yetiştirilmiştir. Bu durum, ırkların sayısında daha kısa sürede büyük bir artışa olanak sağlamıştır. Kedi ırklarını sınıflandıran derneklerin "pedigreed" kelimesini kullanmasının nedeni de budur, çünkü evcil kediler gerçek safkan formlara sahip değildir.
Soyağacı soylarını serbestçe rastgele üreyen soylara bağlamak için DNA çalışmaları yapılmıştır. Bu çalışmalar yukarıda bahsedildiği gibi aynı teknikler kullanılarak yürütülmüş, ortak ataları bulmak için mitokondriyal DNA ve mikrosatellitler incelenmiştir. Tüm kedi ırklarının sekiz farklı bölgede ortaya çıktığı ve daha sonra tarih boyunca birçok kez seçilerek çiftleştirildiği ve birçok kez yer değiştirdiği, böylece yaklaşık 45 modern ırkın ortaya çıktığı tespit edildi. Bu sekiz soy Avrupa, Mısır, Hindistan, Güneydoğu Asya, Umman Denizi, Doğu Asya ve Akdeniz'i içermektedir.
Modern evcil kedinin olası atalarından biri olan bir Avrupa yaban kedisi
Bir Sphynx kedisi, son bir buçuk yüzyılda insanların üretim uygulamaları sonucu ortaya çıkan kedi ırklarından biridir.
Alçı

Pompeii'deki alçı dökümleri
Alçı, alçıtaşı veya kireçten üretilen; mimaride ve sanatta kullanılan, suyla karıştırıldığında macun kıvamını alan ve kuruduğunda sertleşen bağlayıcı yapı malzemesi.
Alçının hidrotasyonu için yaklaşık ağırlığının dörtte biri ölçüsünde su ile karıştırılması gerekmektedir. Su miktarı arttıkça, alçının basınca karşı direnci zayıflar.
Alçıtaşının 158 °C'de pişirilmesiyle elde edilir. Alçı su ile karıştırılınca yitirdiği suyu alarak çabucak donduğundan; yapılarda, asma tavanlar ve bölme panolarda, kabartma ve süslemecilikte, ortopedide, dişçilikte, heykelcilikte kullanıldığı gibi, toprağın tuzdan arınması için tarımda da kullanılır. İlave katkılarla inşaat sektöründe kaplayıcı malzeme olarak kullanılır pişirilme süresi içindeki su oranıyla doğru orantılıdır.
2002 İspanya Bisiklet Turu

57'nci İspanya Bisiklet Turu (Tour of Spain), bir uzun mesafe bisiklet etap yarışı olup, üç büyük turdan (İtalya, Fransa, İspanya) biridir. 2002 yılı 7 Eylül-29 Eylül tarihlerinde toplam 2.957 km mesafe üzerinden 21 etap içeren tur, Kelme bisiklet takımından Aitor González tarafından kazanıldı.
Joseba Beloki, 2002 Fransa Bisiklet Turu ikincisi açılıştaki takım zaman mücadelesi yarışını kazanan takım olan ONCE-Eroski'nin bir parçasıydı. Beloki, beşinci etaba kadar yarış liderliğini onu takım arkadaşına kaybedene kadar elinde bulunduruyordu. Fakat altıncı etap Roberto Heras tarafından kazanıldı. Beloki, diğer genel klasman rakipleri olan Oscar Sevilla, Aitor González ve Heras'a karşı hatırı sayılabilir zaman kaybetti. Sevilla, önceki İspanya Bisiklet Turları'nda çok kazanmış olduğu liderlik mayosunu aldı. İlk birysel zaman yarışından sonra, onun takım arkadaşı Aitor González bir saniye içinde sarı mayodaydı. 15nci etapta, González grup hızını artırdı ve Sevilla'yı zora koydu. Heras bundan kazançlı çıkıyordu ve etap zaferini kazanmak ve liderliği almak için atak yaptı. Heras, bireysel zaman yarışının olduğu final gününe kadar liderliği kaptı. Heras, güne González'in bir dakika ve sekiz saniye önünde start alarak başlıyordu. Fakat o bunu zaman yarışının ilk 25 km sinde kaybetti. González liderliği aldı ve İspanya Bisiklet Turu'nu kazandı. Heras ikinci oluyordu ve Beloki ise üçüncülüğü elde etti. İspanya Bisiklet Turu ayrıca üç etap kazanmış olan İtalyan sprinter Mario Cipollini'nin Dünya Şampiyonası'na hazırlanması için turu terk etmesine tanık oluyordu.
Genel sınıflandırma (final)

| Sıra | Binici | Takım | Zaman |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Aitor González | Kelme-Costa Blanca  | 75h13'52" |
| 2 |  Roberto Heras | US Postal | 2'14" |
| 3 |  Joseba Beloki | ONCE-Eroski | 3'11" |
| 4 |  Oscar Sevilla | Kelme-Costa Blanca | 3'26" |
| 5 |  Iban Mayo | Euskaltel-Euskadi | 5'42" |
| 6 |  Angel Casero | Team Coast | 6'33" |
| 7 |  Francesco Casagrande | Fassa Bortolo | 6'38" |
| 8 |  Félix Garcia | Bigmat Auber 93 | 6'46" |
| 9 |  Manuel Beltran | Team Coast | 8'29" |
| 10 |  Gilberto Simoni | Saeco-Longoni Sport | 9'22" |
| 11 |  Haimar Zubeldia | Euskaltel-Euskadi | 9'49" |
| 12 |  Claus Muller | Milaneza - MSS | 10'16" |
| 13 |  Fabian Jeker | Milaneza - MSS | 11'45" |
| 14 |  David Plaza Romero | Team Coast | 11'50" |
| 15 |  Guido Trentin | Cofidis | 15'27" |
| 16 |  Rui Miguel Barbosa Sousa | Milaneza-MSS | 16'36" |
| 17 |  Pablo Lastras Garcia | iBanesto.com | 19'33" |
| 18 |  Tadej Valjavec | Fassa Bortolo | 23'11" |
| 19 |  Carlos García Quesada | Kelme-Costa Blanca | 24'01" |
| 20 |  Danilo Di Luca | Saeco-Longoni Sport | 30'35" |
| 21 |  Mikel Zarrabeitia | ONCE-Eroski | 31'57" |
| 22 |  Luis Perez | Team Coast | 39'42" |
| 23 |  Pietro Caucchioli | Alessio | 43'54" |
| 24 |  Vladimir Miholjevic | Alessio | 50'13" |
| 25 |  Christian Vandevelde | US Postal | 52'50" |
Etaplar

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Etap | Tarih | Başlama-Bitiş | Km | Etap kazanan | Genel klasman lideri |
| 1 | 7 Eylül | Valensiya | 30 (CRE) | ONCE-Eroski  İspanya | Joseba Beloki  İspanya |
| 2 | 8 Eylül | Valensiya-Alcoy | 144,7 | Danilo Di Luca  İtalya | Joseba Beloki  İspanya |
| 3 | 9 Eylül | San Vicente del Raspeig-Murcia | 134 | Mario Cipollini  İtalya | Joseba Beloki  İspanya |
| 4 | 10 Eylül | Águilas-Roquetas de Mar | 149,5 | Mario Cipollini  İtalya | Joseba Beloki  İspanya |
| 5 | 11 Eylül | El Ejido-Sierra Nevada | 198 | Guido Trentin  İtalya | Mikel Zarrabeitia  İspanya |
| 6 | 12 Eylül | Granada-Sierra de la Pandera | 153 | Roberto Heras  İspanya | Óscar Sevilla  İspanya |
| 7 | 13 Eylül | Jaén-Málaga | 197 | Mario Cipollini  İtalya | Óscar Sevilla  İspanya |
| 8 | 14 Eylül | Málaga-Ubrique | 173,5 | Aitor González  İspanya | Óscar Sevilla  İspanya |
| 9 | 15 Eylül | Córdoba | 130 | Pablo Lastras  İspanya | Óscar Sevilla  İspanya |
| 10 | 16 Eylül | Córdoba | 36,5 (CRI) | Aitor González  İspanya | Óscar Sevilla  İspanya |
| 11 | 18 Eylül | Alcobendas-Collado Villalba | 166 | Pablo Lastras  İspanya | Óscar Sevilla  İspanya |
| 12 | 19 Eylül | Segovia-Burgos | 210,5 | Alessandro Petacchi  İtalya | Óscar Sevilla  İspanya |
| 13 | 20 Eylül | Burgos-Santander | 190 | Giovanni Lombardi  İtalya | Óscar Sevilla  İspanya |
| 14 | 21 Eylül | Santander-Gijón | 190 | Serguei Smetanine  Rusya | Óscar Sevilla  İspanya |
| 15 | 22 Eylül | Gijón-Alto l'Angliru | 176,7 | Roberto Heras  İspanya | Roberto Heras  İspanya |
| 16 | 23 Eylül | Avilés-León | 154,7 | Santiago Botero  Kolombiya | Roberto Heras  İspanya |
| 17 | 24 Eylül | Benavente-Salamanca | 145,5 | Angelo Furlan  İtalya | Roberto Heras  İspanya |
| 18 | 25 Eylül | Salamanca-Estación de La Covatilla | 193,7 | Santiago Blanco  İspanya | Roberto Heras  İspanya |
| 19 | 26 Eylül | Béjar-Ávila | 177,8 | José Vicente García Acosta  İspanya | Roberto Heras  İspanya |
| 20 | 27 Eylül | Ávila-Warner Bros Park | 191 | Angelo Furlan  İtalya | Roberto Heras  İspanya |
| 21 | 28 Eylül | Warner Bros Park-Madrid | 41,2 (CRI) | Aitor González  İspanya | Aitor González  İspanya |
The Ox-Bow Incident

| --- | --- |
The Ox-Bow Incident

Yönetmen: William A. Wellman
Yapımcı: Lamar Trotti
Yazar: Lamar Trotti
Oyuncular: Henry Fonda Dana Andrews
Müzik: Cyril J. Mockridge
Görüntü yönetmeni: Arthur C. Miller
Kurgu: Allen McNeil
Dağıtıcı: 20th Century Fox
Çıkış tarih(ler)i: 8 Mayıs 1943 (1943-05-08) (New York) 21 Mayıs 1943 (1943-05-21) (ABD)
Süre: 75 dakika
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Bütçe: $565,000
Hasılat: $750,000 (rentals)
The Ox-Bow Incident, William A. Wellman'ın yönettiği, Henry Fonda, Dana Andrews ve Mary Beth Hughes'un başrollerini paylaştığı bunun yanı sıra Anthony Quinn, William Eythe, Harry Morgan ve Jane Darwell'in oynadığı 1943 yapımı bir Amerikan Western filmidir. İki kovboy, yerel bir çiftlik sahibinin öldürüldüğü ve sığırlarının çalındığı haberi üzerine bir Western kasabasına gelir. İki kovboy ve diğer çiftliklerden kovboyların da katıldığı kasaba halkı, failleri yakalamak için bir ekip oluşturur. Sığırları elinde tutan üç adam bulurlar ve adaletin yerini bulduğunu görmeye kararlıdırlar.
Film Mayıs 1943'te gösterime girdiğinde eleştirmenlerden olumlu yorumlar aldı. En İyi Film kategorisinde de olsa sadece bir Oscar adaylığı elde eden seçkin bir grup filmden biridir. Film, 2024 yılı itibarıyla yalnızca bu kategoride aday gösterilen son filmdir. The Ox-Bow Incident ve The Outlaw (yine 1943 yapımı) AllMovie'nin psikolojik Westernler listesindeki en eski filmlerdir. 1998 yılında film Amerika Birleşik Devletleri'nde korunmak üzere seçildi. Kongre Kütüphanesi tarafından “kültürel, tarihi veya estetik açıdan önemli” olarak Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Film Arşivi'nde muhafaza edilmektedir. Film, Nevadalı Walter Van Tilburg Clark tarafından yazılan 1940 tarihli aynı adlı roman'dan uyarlanmıştır.