stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yerma

| Yerma  L'Avare |
| --- | --- |

Federico Garcia Lorca'nın 1934'te yazdığı oyununun İngiltere'de basılmış tiyatro afişi
Yazar: Federico Garcia Lorca
İlk gösterim: 1934
Ülke: İspanya
Orijinal dil: İspanyolca
Tür: Trajik komedya
Zaman ve mekân: 1930'lar, Endülüs-İspanya
Margarita Xirgu ve Pilar Muñoz oyunun bir sahnesinde
Yerma Federico Garcia Lorca'nın 1934'te yazdığı üç perdelik bir oyundur. Bernarda Alba'nın Evi ve Kanlı Düğün ile birlikte Lorca'nın kendi ifadesiyle İspanyol köylerindeki kadınlar üstüne bir üçleme oluşturur. Yerma'nın teması da diğer iki oyunla benzer şekilde törelerle insan doğasının çelişkili ilişkisidir.
Oyunun ilk sergilenmesi 29 Aralık 1934'te Madrid'de Margarita Xirgu tarafından Teatro Español'da gerçekleştirildi. Oyun Almancada ilk kez 1944'te Zürih'te Schauspielhaus Zürich'te sergilendi. 1947'de Newyork'ta Cherry Lane Theatre'da sergilendiğinde sezonun en iyi oyunu olarak nitelendirildi Türkiye'de ise ilk kez 1965 yılında Devlet Tiyatrolarında Ergin Orbey tarafından sahneye kondu.
Konusu

Yerma, yoksul bir çobanın kızıdır ve sevmediği halde, Juan adında kendinden daha varlıklı bir köylü ile evlendirilmiştir. Juan'a sadık ve uysallıkla bağlıdır. Juan, sabahtan akşama kadar tarlada çalışan, kıskanç ve içine kapanık biridir. Evliliklerinin ardından 2 yıl geçmesine karşın çiftin çocukları olmaz. Yerma, aldığı katı aile terbiyesinin etkisinde bir kadındır ve tek isteği bir çocuk sahibi olabilmektir. Yerma'nin Juan'dan çocuk sahibi olabilmek için bütün çırpınmaları boşa çıkar. Bu arada Juan, karısına göz kulak olmaları için iki kız kardeşini de eve getirir. Yerma gençlik arkadaşı olan ve çobanlık yapan Victor'a da bir yakınlık duymaktadır, ancak hem kendi değerleri hem içinde olduğu toplumsal yaşam böyle bir ilişkiyi olnakasız kılmaktadır. Yermanın adakları, tılsımları, kocasını beslemeleri hiçbir işe yaramaz. Kendisini tamamen çorak bir toprak gibi hissederken, bir taraftan da köy kadınları arasında kendisiyle ilgili söylentiler çıkar. Başka birisiyle olması mümkün değildir, kocasıyla olduğu sürece de kuruyup gidecektir. Artık çocuğu gibi baktığı Juan'ı, yani "kendi çocuğunu öldürmek"ten başka bir yol bulamaz ve kocasını boğar.
Değerlendirmeler

Yerma, İspanyolcada çorak arazi, bozkır anlamına gelir. Ana kahramanın adı, seyircinin oyunun temasına yakınlaşmasını sağlamak için seçilmiş gibidir. Kısırlık ve çoraklık aynı zamanda yazarın ülkesi İspanya'ya yapılan bir gönderme sayılabilir. Bu oyunda da Lorca'nın diğer oyunlarındaki gibi töreler ile insanın doğası arasındaki çatışma anlatılır. Bu sefer bir kadının anne olmak istemesinin nasıl bir saplantılı tutkuya dönüştüğü ve çaresizlik içindeki bu arayışın nasıl ölümle sonuçlandığı üzerinden aynı konu işlenmiştir. Birey, kabullendiği ve içselleştirdiği tartışılmaz ahlak yasaları ile kendi bireysel özgürlüğü ve benliği ile büyük bir çatışma yalamaktadır. Ya bu yasalara karşı çıkarak ölümü seçecek ya da yasalara körü körüne itaat ederek kendi doğasını kendi eliyle öldürecektir. Bir ninni ile başlayan oyun bir başka ninni ile biter.
Sahnelenmeleri

Paul Bowles 1955'te oyunu opera olarak besteledi.
Heitor Villa-Lobos oyundan yola çıkarak bir başka opera besteledi, bu opera 1971'de sahnelendi.
1985 yılında Barna Kabay ve Imre Gyöngyössy tarafından bir Macar-Alman ortak yapımı film olarak çekildi.
2001'de Pilar Távora oyunu filme aldı.
Oyunun bir başka uyarlaması Tarell Alvin McCraney tarafından In the Red and Brown Water adıyla 2007'de yazıldı.
Türkiye'de 1965'te Engin Orbey, 1983'te Sönmez Atasoy, 2003'te Cengiz Korucu Konya Devlet Tiyatrosu'nda, 1972'de Perihan Tedü yönetiminde İstanbul Şehir Tiyatroları tarafından sahnelendi.
Yuki Tsuchihashi

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  16 Ocak 1980 (44 yaşında)
Doğum yeri:  Tokushima, Japonya
Boyu:  1,63 m (5 ft 4 in)
Mevkii:  Defans
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2002-2005 |  Tasaki Perule FC |  61 |  (9) |
| 2006 |  Ohara Gakuen JaSRA |  21 |  (6) |
| 2007-2012 |  Urawa Reds |  113 |  (5) |
Millî takım kariyeri
| 2001 |   Japonya |  4 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Yuki Tsuchihashi (土橋 優貴, Tsuchihashi Yuki, d. 16 Ocak 1980), Japon millî futbolcudur.
2001 yılları 4 kez Japonya kadın millî futbol takımı forması giymiştir.
İstatistikleri

| Japonya kadın millî futbol takımı> Yıl | Japonya kadın millî futbol takımı> Maç | Japonya kadın millî futbol takımı> Gol |
| --- | --- | --- |
| 2001 | 4 | 0 |
| Toplam | 4 | 0 |
Yontar (takımyıldız)

| --- | --- |
Takımyıldız
Sculptor takımyıldızının haritası
Kısaltma: Scl
Tamlayan: Sculptoris
Bahar açısı: 0
Yükselim: −30
Alan: 475 derece kare (36.)
Ana yıldızlar: 4
Bayer/Flamsteed yıldızları: 18
Gezegeni olduğu bilinen yıldızlar: 2
Parlak yıldızlar (3,00m'den): 0
En parlak yıldız: α Scl (4.31m)
En yakın yıldız: Gl 1 (14.2 Iy)
Çevreleyen takımyıldızlar: Cetus Aquarius Piscis Austrinus Grus Phoenix Fornax
En iyi Kasım ayı saat 21:00'de +50° ve −90° enlemleri arasında görülebilir.
Yontar ya da Heykeltıraş takımyıldızı, modern 88 takımyıldızdan biridir. Güney gökkürededir. 18. yüzyılda Nicolas Louis de Lacaille tarafından oluşturulmuştur. Lacaille aslında takımyıldıza Apparatus Sculptoris (heykeltıraşın stüdyosu) adını vermiştir fakat bu isim daha sonradan kısaltılmıştır.
Dikkat çekici özellikleri

Heykeltıraş takımyıldızında üçüncü kadirden daha parlak yıldız bulunmamaktadır. En parlak yıldızı α Sculptoris, 4.31 kadir parlaklığında, SX Arietis-tipi bir değişen yıldızdır. Takımyıldız bölgesindeki yıldız sayısının az oluşu, Heykeltıraş takımyıldızının yıldız yoğunluğunun çok düşük olduğu gökada güney kutbu bölgesini içermesi sebebiyledir.
Bu takımyıldız bölgesinde, Yerel Küme'nin ve aynı zamanda Yerel Küme'ye en yakın gökada kümesi olan Heykeltıraş Grubu'nun bir üyesi olan Heykeltıraş Cücesi (Sculptor Dwarf) adlı cüce gökada bulunmaktadır. Heykeltıraş ve Balina takımyıldız bölgelerinin sınırında yer alan Heykeltıraş gökadası (NGC 253) bir çubuklu sarmal gökadadır ve grubunun en büyük gökadasıdır. Bu grubun bir diğer belirgin üyesi ise düzensiz gökada NGC 55'tir.
Yontar takımyıldızının çıplak göz ile görülen görseli
Yeni sınıf

Yeni sınıf, Sovyet tipi devlet sosyalizmini izleyen ülkeleri eleştirenler tarafından, bu ülkelerde ortaya çıkan bürokratlar ve Komünist parti görevlilerinden oluşan imtiyazlı yönetici sınıfı tarif etmek için kullanılan bir eleştiri terimidir  Genel olarak Sovyetler Birliği'nde nomenklatura olarak bilinen grup, yeni sınıfın teorisine uymaktadır. Terim daha önce toplumun yeni ortaya çıkan diğer katmanlarına uygulanmıştır. Milovan Đilas'ın yeni sınıf teorisi, Batı dünyasındaki anti-komünist yorumcular tarafından Soğuk Savaş sırasında Komünist devletlere yönelik eleştirilerinde de yaygın olarak kullanılmıştır.
Kızıl burjuvazi, Yugoslavya'da 1968 öğrenci gösterilerinde solcu eleştirmenler ve hareketler tarafından hazırlanmış, yeni sınıf teriminin aşağılama amaçlı bir eşanlamlısıdır. Yeni sınıf, 1960'ların sonlarında Sanayi sonrası toplum sosyolojisinde de bir terim olarak kullanılmıştır.
Milovan Đilas'ın analizi > Diğer analizlerle benzerlik

Mikhail Bakunin, 19. yüzyılın ortalarından sonlarına doğru Marx'la yaptığı Uluslararası İşçi Birliği tartışmalarında bürokratların sosyalist devletlerde yeni bir baskıcı sınıf haline geldiğine dikkat çekmişti. Bu fikir, Rus devriminden sonra Peter Kropotkin ve Nestor Makhno gibi anarşistlerin yanı sıra bazı Marksistler tarafından da tekrarlanmıştır. 1911'de Robert Michels, sözde eşitlikçi ve demokratik sosyalist partilerdeki bürokratik hiyerarşilerin gelişimini tanımlayan Oligarşinin Demir Kanununu ilk kez önermiştir. Daha sonra Rus Devrimi'nin liderlerinden Lev Troçki tarafından yozlaşmış işçi devleti teorisiyle tekrarlanmıştır. Mao Zedong da Sosyalist Eğitim Hareketi sırasında Liu Şaoçi yönetimindeki Çin Komünist Partisini eleştirmek için bu fikrin kendine has bir versiyonunu geliştirmiştir. On yıllardır bu geniş yelpazede yer alan insanların konuya farklı bakış açıları bulunmakla birlikte, bu fikir üzerinde bir ölçüde temel bir anlaşma da mevcuttur.
Đilas'ın Yeni Sınıfı aynı zamanda ileri kapitalist toplumlarda görülen profesyonel-yönetici sınıfa da benzetmektedir. Aslına bakılırsa, James Burnham'ın bu konudaki ünlü tartışmasından yola çıkarak, özellikle Çin ve Batı siyasi düzenleri arasında bu doğrultuda oldukça sıkıntılı bir yakınlaşma olduğunu ileri süren bir gelenek mevcuttur.
John Kenneth Galbraith ve sanayi sonrası sosyoloji

Kanadalı-Amerikalı iktisatçı John Kenneth Galbraith de kapitalizmde benzer bir olgu hakkında yazdı: The New Industrial State ve The Affluent Society'de teknokratik bir katmanın ortaya çıkışının temellerini belirtti. Sanayi sonrası toplumlardaki yeni sosyal gruplara ilişkin bir teori olarak yeni sınıf modeli, 1970'lerde sosyal ve siyaset bilimcilerin yeni sınıf gruplarının siyasi ve sosyal hedefler peşinde koşarken post-materyal yönelimler tarafından nasıl şekillendiğini fark etmeleriyle yükselişe geçmiştir.. Yeni sınıf temalarının "artık ekonomik güvenlik zorunluluklarıyla doğrudan bir ilişkisi yoktur."
Yeni sanayileşen ülkelerde bilim

Bilimsel araştırma, dünyanın geri kalanının göze çarpmayan küçük katkılarının yanı sıra gelişmiş ülkelerde yoğunlaşmıştır. Nobel Ödüllerinin çoğu ABD, Avrupa veya Japonya'dan çıkmaktadır. Birçok yeni sanayileşen ülke, bilim kurumları kurmaya çalışmıştır, fakat sınırlı bir başarı elde etmişlerdir. Bu ülkelerin bilim için yeterli bir işgücü havuzu yoktur ve fen eğitimine yeterli yatırımları yapmamaktadırlar.
Yeni sanayileşen ülkelerin sınırlı başarısı

Yeni sanayileşen ülkelerden çıkıp dünya genelinde iz bırakmış çok az bilim insanı olmasının nedeni kısmen sosyal ve tarihi nedenlere dayanıyor. Gerçek bir bilim insanı okul yıllarından çalışacağı bilim kuruluşuna kadar kendisiyle ilgilenilmiş kişidir. Yeterli sayıda öğrencinin bilimi bir kariyer seçeneği olarak görmesi ve belki de gelecekte başarılı bir bilim insanı olması ancak öğrencilerine ilham veren fen öğretmenleriyle mümkün olabilir.
Benzer noktaları

Doğrusunu söylemek gerekirse yeni sanayileşen ülkelerin çoğunun ortak noktası kolayca tespit edilebilir. Bu ülkelerde bilim kuruluşlarının düzgün çalıştığını söylenebilir fakat hiçbiri gelişmiş ülkelerindeki kadar başarılı olamamıştır.
II. Dünya Savaşı'ndan sonra, fen eğitimi almış küçük elit gruplar Hindistan, Pakistan, Brezilya ve Irak gibi ülkelerde yükselişe geçti. Bu ülkelerdeki bilimin ilerlemesini sağladılar; ülkelerindeki berbat durumdaki bilim kuruluşlarıyla Manhattan projesi tipinde nükleer enerji, elektronik, eczacılık veya uzay keşiflerine girişebildiler. Örneğin Hindistan'da binlerce teknisyenin seferber olduğu bir nükleer enerji programı başlatıldı ve milyonlarca dolara mal oldu, fakat sınırlı bir başarı elde edildi. Yine de Çin, Kuzey Kore, Hindistan ve Pakistan nükleer silahların konuşlandırılmasında başarılı oldular ve bazıları, mesela Çin ve Hindistan, uzay programlarını başlattılar (örneğin Hindistan Uzay Araştırma Organizasyonu'nun "Ay Aracı" anlamına gelen Chandrayaan I (Sanskritçe: चंद्रयान-1) insansız Ay göreviydi ve ikinci Chandrayaan görevinin bir parçası olarak Ay'a 2010 veya 2011'de arazi aracı göndermeyi umut ediyordu; Çin'in deneme projesi Chang'e I, organize bir şekilde devam ediyor). Gerçek şu ki, bu işlerden sorumlu bilim insanlarının çoğu eğitimini ABD veya Avrupa'da almıştı. Ek olarak yerel bilim kuruluşlarında güçlükle çığır açıcı çalışmalar yürüten Nobel ödüllü bilim insanı vardı.
Brezilya'da bilim

Brezilya'da bilim etkin olarak 19. yüzyılın başında başladı. Bu zamana kadar Brezilya; üniversitesiz, müzesiz, matbaasız, kütüphanesiz, fakir bir ülkeydi. Bu belki de Portekiz koloni güçlerinin kasıtlı bir politikasıydı çünkü eğitimli Brezilyalıların milliyetçiliği güçlendirmelerinden ve siyasi bağımsızlık isteyeceklerinden korkuyorlardı.
Bir Brezilya bilim kuruluşu kurmak için ilk girişim 1783 civarında Portekiz'in başbakanı, Pompal'ın Marki'si, tarafından Brezilya faunasını, bitki örtüsünü ve coğrafyasını keşfetmek için gönderilmiş Portekizli natüralist Alexandre Rodrigues tarafından yapılmıştır. Ancak koleksiyonları Étienne Geoffroy Saint-Hilaire tarafından Paris'e taşındı. 1772'de ilk eğitimli topluluk, Sociedade Scientifica, Rio de Janeiro'da kuruldu fakat sadece 1794 yılına kadar sürdü. Ayrıca, 1797'de, ilk botanik enstitüsü Salvador, Bahia'da kuruldu. 20. yüzyılın yirmili ve otuzlu yıllarında, Brezilya'nın büyük üniversiteleri birtakım mevcut tıp, mühendislik ve hukuk okulları tarafından organize edildi. Brezilya Üniversitesi 1927 yılında; São Paulo Üniversitesi, günümüzde ülkenin en büyük üniversitesi, 1934 yılında kuruldu.
Günümüzde Brezilya'nın bilim ve teknolojide gelişmiş bir organizasyonu vardır. Temel araştırmaları büyük ölçüde devlet üniversiteleri, araştırma merkezleri ve enstitüleri, bazı özel enstitüler, özellikle de kâr amacı gütmeyen sivil toplum örgütleri tarafından gerçekleştiriliyor. Bu araştırmaların fonlarının %90'ından fazlası devlet kaynaklarından sağlanıyor.
Uygulamalı bilim, teknoloji ve mühendislik, daha gelişmiş Amerika Birleşik Devletleri, Güney Kore, Almanya ve Japonya gibi ülkelerin aksine, büyük ölçüde üniversite ve araştırma merkezleri tarafından yürütülür. Son zamanlarda bu yöne gözle görünür bir eğilim var. Motorola, Samsung, Nokia ve IBM gibi şirketler Brezilya'da büyük ARGE merkezleri kurdular. Bunun için teşvik edici etmenlerden birisi, nispeten ucuz ve yetenekli işgücünün yanı sıra haberleşme, bilgisayar ve dijital elektronik gibi alanlardaki yüksek teknolojili imalatçı şirketlerin, brüt gelirin %5'ine varan vergilerden muaf tutan Bilişim Yasası'ydı. Yasa, Brezilya ARGE'lerine yılda 1,5 milyar dolardan fazla yatırım yapılmasını sağladı. Çok ulusu şirketler ayrıca Brezilyalılar tarafından tarafından tasarlanıp geliştirilen, başka ülkelerde makbule geçen, otomotiv, uçak, yazılım, fiber optik kablo, elektrikli alet ve buna benzer ürün ve teknolojileri icat ettiler.
Brezilya biliminin bugün karşılaştığı zorluklar: sistemi kaliteyle genişletmek, halihazırda yetkinliklerini desteklemek; araştırma sektöründen sanayiye bilgi aktarımı; mevcut programın değerlendirilmesini sağlamak ve ülke için ilgili alanlarda inovatif projeler başlatmak. Buna ek olarak, bilimsel bilgi dağıtımı, bilimin popülerleştirilmesi için esas rol oynuyor. Hükûmet bu zorlukları kurumsal tabanda ve nitelikli bilim insanlarıyla çözüyor.
Çin'de bilim

Çin'i inceleyen birçok tarihçinin ilgisini çeken bir soru, Çin'in bilimsel bir devrim gerçekleştirmediği ve teknolojisinin Avrupa'nın gerisinde kaldığı gerçeğidir. Bu soruya, kültürel, politik ve ekonomik anlamda birçok hipotez önerilmiştir.
Yenigürle, Orhangazi

| Yenigürle |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Bursa
Koordinatlar: 40°24′29″N 29°18′36″E﻿ / ﻿40.408°K 29.31°D﻿ / 40.408; 29.31
Ülke:  Türkiye
İl: Bursa
İlçe: Orhangazi
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 869
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0224
İl plaka kodu: 16
Posta kodu: 16800
Yenigürle, Bursa ilinin Orhangazi ilçesine bağlı bir köydür. Bursa'ya 42 km, Orhangazi'ye 12 km. uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2009: 750
2007: 
2000: 869    
1997: 875
| g t Orhangazi mahalleleri |
| --- | --- |
 Akharem  Arapzade  Bayırköy  Camiikebir  Cihanköy  Çakırlı  Çeltikçi  Dutluca  Fatih  Fındıklı  Gedelek  Gemiç  Gölyaka  Gürle  Hamzalı  Heceler  Hürriyet  Karsak  Keramet  Mahmudiye  Muradiye  Narlıca  Ortaköy  Örnekköy  Paşapınar  Sölöz  Tekke  Üreğil  Yenigürle  Yeniköy  Yenisölöz 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
Xavier Cugat

| Xavier Cugat |
| --- | --- |

Doğum: Francisco de Asís Javier Cugat Mingall de Bru y Deulofeu 01 Ocak 1900(1900-01-01) Girona, Catalonia, İspanya
Ölüm: 27 Ekim 1990 (90 yaşında) Barselona, Catalonia, İspanya
Meslek:  Müzisyen  Şarkıcı  Aktör  Yönetmen  Senarist  Orkestra şefi 
Etkin yıllar: 1925-1970
Evlilik: Rita Montaner  (m.1918-1920; boşandı)  Carmen Castillo  (m.1929-1946; boşandı)  Lorraine Allen  (m.1947-1952; boşandı)  Abbe Lane  (m.1952-1963; boşandı)  Charo (m.1966-1978; boşandı)
Akraba(lar): Francis Cugat (kardeş)

Xavier Cugat (Katalanca: [ʃəβiˈe kuˈɣat]; 1 Ocak 1900 - 27 Ekim 1990), Havana, Küba'da  gelişim yıllarını geçiren müzisyen ve orkestra şefidir. Eğitimli bir kemancı, aranjör ve Latin müziğinin yayılmasında önde gelen isimlerden biriydi. New York'ta II. Dünya Savaşı'ndan önce ve sonra Waldorf-Astoria'da yerleşik orkestranın şefiydi. Aynı zamanda bir karikatürist ve restoratördü. Xavier Cugat'ın kişisel yazışmaları Biblioteca de Catalunya'da korunmaktadır.
Yaşam ve kariyeri

Cugat, İspanya, Katalonya, Girona'da Francisco de Asís Javier Cugat Mingall de Bru y Deulofeu  ismini alarak olarak doğdu. Ailesi, o üç yaşındayken Küba'ya göç etti. Klasik keman eğitimi aldı ve dokuz yaşında sessiz bir sinema salonunda eğitim masraflarını karşılamaya yardımcı olmak için kemancı olarak çalıştı. Teatro Nacional Senfoni Orkestrası'nın ilk baş kemancısıydı. Gösteri yapmadığı zamanlarda karikatürler çizmeye başladı. 6 Temmuz 1915'te o ve ailesi SS Havana ile New York'a geldi. Cugat, Enrico Caruso ile resitallerde keman soloları çaldı.
1920'lerde, Los Angeles'ta bir kulüp olan Cocoanut Grove'da sıklıkla çalan bir grubu yönetti. Cugat'ın arkadaşı Charlie Chaplin tango yapmak için kulübü ziyaret etti, bu yüzden Cugat grubun performanslarına tango ekledi. Dansın ne kadar popüler hale geldiğini gören Cugat, kulüp sahibini tango dersleri vermeleri için Güney Amerikalı dansçıları tutmaya ikna etti. Bu da popüler oldu ve sonrasında Cugat dansçıları orkestrasının bir parçası yaptı. 1928'de oyunculuğuna Xavier Cugat ve His Gigolos filmi ile başladı.
Los Angeles Times'da karikatürist olarak çalıştı. Karikatürleri ulusal düzeyde yayınlanıyordu. Photoplay dergisinde Kasım 1927 sayısından itibaren "de Bru" başlığı altında yer aldılar. Ağabeyi Francis F. Scott Fitzgerald'ın The Great Gatsby romanı için kapak resmi yapmış, dönemin önemli bir sanatçısıydı.
1931'de Cugat, Waldorf Astoria Oteli'nin açılışı için grubunu New York'a götürdü. Jack Denny'i otelin yerleşik grubunun lideri olarak değiştirdi. On altı yıl boyunca devamlı ve sonraki 30 yılın büyük bir bölümünde New York ve Los Angeles arasında gidip gelen Waldorf-Astoria Orkestrası'nın şefliğini yaptı. Genel bilinirliklerinden biri, diğer koluyla batonunu sallarken bir chihuahua tutmaktı.
Müzik kariyeri, In Gay Madrid (1930), You Were Never Lovelier (1942), Week-End at the Waldorf (1945), Bathing Beauty (1944), Holiday in Mexico (1946), A Date, Judy (1948), On An Island with You (1948) ve Chicago Syndicate'in (1955) Meksika filmlerinde görünmesine yol açtı.
Cugat, Batı Hollywood'daki Meksika restoranı Casa Cugat'ın sahibi ve işletmecisiydi. Hollywood ünlülerinin uğrak yeri olan restoranda, her masayı ziyaret eden ve istek üzerine akşam yemeğinin en sevilen şarkılarını çalan iki gitarist yer alıyordu. Restoran 1940'larda faaliyete geçti ve 1986'da kapandı.
Restoranın dışı ve iç mekânının hayali bir tasviri, Cugat'ın önemli bir rol oynadığı 1949 yapımı Neptün'ün Kızı filmindeki sahnelerde bulunabilir. Restoranın etrafında dönen kısa bir sahne, Cugat'ın da rol aldığı 1943 tarihli The Heat's On filminde de görülebilir.
Ölümü

Cugat son yıllarını Hotel Ritz'de bir süitte yaşayarak Barselona, Katalonya, İspanya'da geçirdi. 90 yaşında Barselona'da kalp yetmezliğinden öldü ve memleketi Girona'ya gömüldü. Ölümünden sonra 2001 yılında Uluslararası Latin Müziği Onur Listesinde yer aldı.
Evlilikler

Cugat beş kez evlendi. İlk evliliği Rita Montaner (1918-20) ile, ikincisi Carmen Castillo (1929-44) ile, üçüncüsü Lorraine Allen (1947-52) ile, dördüncüsü Abbe Lane (1952-64) ile ve beşincisi İspanyol gitarist ve çizgi roman oyuncusu Charo Baeza (1966-78) ile oldu.
Plaklar

Cugat, Columbia (1940'lar ve 1950'ler ve Epic), RCA Victor (1930'lar ve 1950'ler), Mercury (1951-52 ve 1960'lar) ve Decca (1960'lar) için kayıtlar yaptı. Dinah Shore ilk kayıtlarını RCA Victor için 1939 ve 1940'ta Cugat ile vokalist olarak yaptı. 1940'ta " Perfidia " kaydı çok popüler oldu. Cugat trendleri yakından takip ederek conga, mambo, cha-cha-cha ve bu dansların popüler olduğu dönemdeki twist için kayıtlar yaptı. "Perfidia" da dahil olmak üzere kaydettiği birkaç şarkı, Wong Kar-wai'nin Days of Being Wild filmlerinde ve 2046'da kullanıldı. 1943'te " Brezilya " Cugat'ın en başarılı liste başı oldu. Billboard dergisinin Ulusal En Çok Satan Perakende Kayıtları listesinde Harry James'in "O Şarkıyı Daha Önce Duydum " şarkısının ardındaki 2 numarada yedi hafta geçirdi. 1950'lerde eşi şarkıcı Abbe Lane ile çeşitli kayıtlar yaptı.
Orkestra çalışanları arasında Desi Arnaz, Lina Romay, Abbe Lane, Tito Rodriguez, Yma Sumac, Miguelito Valdés, Frank Berardi, Gene Lorello, George Lopez, Glenn E. Brown, Henry Greher, Isabello Marerro, James English, John Haluko, Joseph Gutierrez, Luis Castellanos, Manuel Paxtot, Oswaldo Oliveira, Otto Bolívar, Otto Garcia, Rafael Angelo, Richard Hoffman, Robert De Joseph ve Robert Jones bulunuyordu.
25 Haziran 2019'da The New York Times Magazine, Xavier Cugat'ı 2008'de olan yangında malzemesi yok olan yüzlerce sanatçı arasında listeledi.
Diskografi

The Lady in Red (Victor, 1935)
One, Two, Three, Kick - Congas (Victor, 1941)
Cugat's Rhumba (1945)
In Santiago, Chile(Tain't Chilly At All)(Columbia, 1948)
Siesta (Columbia, 1948)
Tropical Bouquets (1949)
Relaxing with Cugat (Columbia, 1952)
Dancetime with Cugat (RCA Victor, 1953)
Cugat's Favorite Rhumbas (Columbia, 1954)
Mambo at the Waldorf (Columbia, 1955)
Mambo! (Music for Latin Lovers) (Mercury, 1957)
The King Plays Some Aces (RCA Victor, 1958)
Cugat in Spain (RCA Victor, 1959)
Chile Con Cuge (RCA, 1959)
The Latin Rhythms of Xavier Cugat (Harmony 1960)
Cugat in France, Spain, and Italy (RCA, 1960)
Viva Cugat! (Mercury, 1961)
Cugat Plays Continental Hits (Mercury, 1962)
Most Popular Movie Hits As Styled By Cugat (Mercury, 1962)
Cugat's Golden Goodies (Mercury, 1963)
Plays the Music of Ernesto Lecuona (Mercury, 1964)
Midnight Roses (Decca 1968)
Cugi's Cocktails (Mercury, 1963)
Cugat Caricatures (Mercury, 1964)
The Cugat Touch (Springboard, 1976)
Xavier Cugat'ın Girona'nın eski mezarlığındaki mezarı
Yüzyılımızın Sosyoloji Nazariyeleri

Yüzyılımızın Sosyoloji Nazariyeleri, dönemin Harvard Üniversitesi sosyoloji profesörü ve Milletlerarası Sosyoloji Enstitüsü Başkanı P. A. Sorokin tarafından yazılmış, Türkçeye dönemin Kabataş Lisesi felsefe ve sosyoloji öğretmeni Münir Raşid Öymen tarafından çevrilmiş olan bir kitaptır. İki ciltten oluşmaktadır. İlk defa 1949 yılında Hüsnütabiat Basımevi tarafından yayımlanmıştır.