Kültürel Marksizm
Analiz

Sosyolog Julia Lux ve John David Jordan komplo teorisinin temel unsurlarına ayrılarak incelenebileceğini savunmaktadır: “Kadın düşmanı anti-feminizm, genetik determinizmin çeşitli biçimleri olarak tanımlanan neo-öjenik bilim, genetik ve kültürel beyaz üstünlüğü, postmodernizme saplanmış McCarthyci sol karşıtlığı, sosyal bilimlere uygulanan radikal antientelektüalizm ve normalliği yeniden tesis etmek için bir tasfiyenin gerekli olduğu fikri.” Tüm bu öğelerin “son derece güvenilir eğitim geçmişlerine sahip entelektüeller, politikacılar ve medya figürleri tarafından desteklendiğini, yayıldığını ve akademik olarak desteklendiğini” ifade etmektedirler.
Siyaset bilimci Heidi Beirich, "Nefreti Üstlenmek: Bir STK'nın Stratejileri"nde (2009), Kültürel Marksizm teorisinin feministler, LGBT sosyal hareketleri, seküler hümanisler, çok kültürlüler, cinsel eğitimcileri, çevrecileri, siyah milliyetçileri ve göçmenleri şeytanlaştırdığı söylenmektedir.
Jamin, komplo teorisinin çeşitli düşman kümelerine sahip farklı grupların retorik amaçlarına hizmet etme esnekliği üzerine yazmaktadır:
Kültürel Marksizm komplo teorisinin küresel boyutunun yanı sıra, yazarlarının ırkçı söylemlerden kaçınmasını ve demokrasi savunucusu gibi davranmasını sağlayan yenilikçi ve özgün bir boyutu da bulunmaktadır. Bu haliyle Kültürel Marksizm, Masonlar, Bavyeralı İlluminati, Yahudiler ve hatta Wall Street bankacıları gibi benzer nitelikteki eski tarz teorilere kıyasla yenilikçidir. Lind, Buchanan ve Breivik için tehdit göçmen ya da Yahudi'den gelmemektedir çünkü o bir göçmen ya da Yahudi'dir. Lind için tehdit, özgürlük ve demokrasi için bir tehlike olarak görülen ve farklı otoriter siyasi rejimlerle (Rusya, Çin, Kamboçya, Küba, vb.) ilişkilendirilen Komünist ideolojiden gelmektedir. Buchanan'a göre tehdit ateizm, relativizm ve katı kapitalizmden gelmektedir ve bunlar bir araya geldiklerinde insanları ve ulusları yabancılaşmış tüketicilerden oluşan kontrolsüz bir kitleye dönüştürmektedir. Kendi kendini yetiştirmiş bir yalnız kurt olan Breivik için ise tehlike, Yahudi-Hıristiyan mirası kadar Batı Avrupa'nın liberal demokrasilerini de tehdit eden totaliter bir ideoloji olarak görülen İslam'dan gelmektedir. Lind, Buchanan ve Breivik'te açık ırkçılıktan titizlikle kaçınılmaktadır.
Akademisyen Aaron Hanlon, “Kültürel Marksizm hakkındaki komplocu görüşlerin savunucularının amacı Eleştirel Teori'nin güncel bir açıklamasını yapmak değil, küresel komplo teorisinin günah keçisine karşı ABD liberalizminin muhafazakar bir versiyonunu geliştirmekti” ve “Kısacası, liberalizme yönelik sosyalist bir tehdide işaret etmek için 'eleştirel teori'yi kullananlara Eleştirel Teori'nin sağladığı şey yalnızca Marksist düşünceyle bir bağlantı değil aynı zamanda neoliberal politikaları ilerletmek için bir korkuluktur" demektedir.
Felsefe profesörü Matthew Sharpe The Conversation'da şu değerlendirmeyi yapmıştır: “Son kırk yılda Marksist düşünce akademide göreceli olarak gerilemiştir. Marksist düşüncenin etkisi Jacques Derrida, Michel Foucault, Judith Butler ve Gilles Deleuze gibi 'postyapısalcı' düşünürler tarafından ortadan kaldırılmıştır. Postyapısalcılık öncelikle Nietzsche ve Heidegger'in başını çektiği Avrupa'daki 'muhafazakar devrim' düşünürlerine dayanmaktadır. Marksizmin akıl, devrim ve toplumsal ilerleme umutları üzerine inşa edildiği yerde, postyapısalcı düşünürler bu tür iyimser ''üst anlatıları'' şiddetle reddetmektedir. Postyapısalcılar da en az muhafazakar haber yazarlarımız kadar kültürle ilgilenmektedir. Ancak kimlik ve farklılık üzerine yaptıkları analizler, liberal ya da muhafazakâr fikirlere karşı çıktıkları kadar Marksizmin ekonomiye tanıdığı önceliğe de meydan okumaktadır.”.