stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ceyhun Atuf Kansu
Eserleri > Ölümünden sonra yayınlanan kitaplar

Kitaplarında yer alan bütün şiirler Vecihi Timuroğlu tarafından iki ciltte toplandı ve Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları tarafından yayımlandı.
Kitaplarına girmeyen şiir ve düz yazılarını Kansu'nun ölümünden sonra Muzaffer Uyguner Güneş Salkımı (1991), Bir Kasabadan Resimler (1992), Halk Albümü (1993) ismiyle bir araya getirmiştir.
Uyguner ayrıca Kansu'nun Ilgaz dergisinde seri yazı şeklinde neşrettiği “Söylevi Okurken” isimli seri yazılarını, aynı doğrultuda diğer yayın organlarında kaleme aldığı yazılarıyla birlikte Söylevi Okurken (1996) isimli kitapta topladı.
Ödülleri

1965: Türk Dil Kurumu Deneme Ödülü, Köy Öğretmenine Mektuplar denemesi ile.
1966: Yeditepe Şiir Armağanı, Bağımsızlık Gülü şiir kitabı ile.
1970: Behçet Kemal Çağlar Ödülü, Sakarya Meydan Savaşı şiir kitabı ile.
Ceyhun Atuf Kansu Şiir Ödülü

Ana madde: Ceyhun Atuf Kansu Şiir Ödülü
1986'dan başlayarak her yıl verilmek üzere kendi adına şiir ödülü kondu. Ödül töreni, her yıl ölüm yıldönümü olan 17 Mart'ta gerçekleşmektedir.
Hasbahçe Mağarası

Hasbahçe Mağarası, Antalya'nın Alanya ilçesinde bir mağara.
Mağara, Alanya'ya dört kilometre uzakta olan Hasbahçe Mahallesi'nde İnişdibi mevkiindedir. Damlataş Mağarası'ndan yaklaşık dört kat daha büyüktür. Henüz ziyarete açılmadığı gibi oluşumu hakkında da bilimsel bir çalışma yapılmamıştır. İçindeki havanın serinliği nedeniyle bir dönem narenciye ürünleri depolamak için kullanılan mağara gezenlerin anlatımına göre sarkıt ve dikitlerle süslüdür.
Çırpan, Kızılcahamam

| Çırpan |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ankara
Koordinatlar: 40°18′N 32°30′E﻿ / ﻿40.3°K 32.5°D﻿ / 40.3; 32.5
Ülke:  Türkiye
İl: Ankara
İlçe: Kızılcahamam
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 93
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0312
İl plaka kodu: 06
Posta kodu: 06890
İstatistiki bölge: Ankara alt bölgesi 
Seçim çevresi: Ankara (2. Seçim Bölgesi) 
Resmî site 
Çırpan, Ankara ilinin Kızılcahamam ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Çırpan; Ankara Kızılcahamam Çırpan köyünün kuruluşu 1800 lü yılların ilk çeyreğine rastlamaktadır. 1825 yılında köyde doğmuş olanların nüfus kayıtlar mevcuttur.Bu belgeler de Kızılcahamam Çırpan Köyünün 1800 lü yılların ilk çeyreğinde kurulduğunu belgelemektedir.Rus harbinden önce kurulmuştur.Bulgaristan'daki Çırpan'ın da 1800 yılından sonra  kurulmuş olduğu daha akla yatkındır. Bulgaristan'daki Çırpanı kuranların Osmanlı döneminde Kızılcahamam Çırpan köyünden o bölgelere asker olarak gidip terhisleri sonrası Devlet tarafından Balkanlar'ın Türkleştirilmesi amacıyla mecburi ikamete tabi tutularak buralarda kalan Çırpan'lı askerlerin olduğu akla daha yatkın gelmektedir.Zira askerde çok kalan olmuştur.Ailelerince bunların akıbeti de öğrenilememiştir. Bazı İddialar Bulgaristan'daki Çırpan'lıların Ükemize Rus harbinden sonra yani 1878 yıllarında göç ettiklerini göstermektedir.Yukarıda belirtiğimiz açıklamalar ışığında Bulgaristan'daki Çırpan Ankara Kızılcahamam Çırpan köylüleri tarafından kurulmuş olduğu anlaşılıyor.Sonradan burası çok büyümüş ve çok kozmopolitik bir yapıya kavuşmuştur.Rus harbi sırasında buradan Türkiye'ye göç edenler Bursa ve Balıkesire göç edenlerdir.Bazı yayınlarda Ankara Kızılcahamada bulunan Çırpanlıların da bu dönemde göç ettiği yazılmaktadır.Bu göç edenlerin Ankara Çırpan köyündeki Çırpanlılarla hiçbir ilgisi yoktur.Ayrıca Balıkesir ve Bursa da bulunan Çırpanlılarla Ankaradaki Çırpanlıların yaşantı ve örf adetleri birbirine hiç benzememektedir.Birbirleriyle hiç irtibatları olmamıştır.Aralarında akrabalık olsaydı örf ve adetleri birbirine benzerdi ve birbirleriyle irtibat kurarlardı Belirtilen iddialardaki gibi olsa Ankara Kızılcahamam Çırpan köyü 1878 lerden sonra kurulması gerekirdi.Oysa Köy 1800 yıllarında kurulmuştur.Bulgaristandaki Çırpan da büyük İhtimallere göre bu köylü askerde kalan askerler tarafından kurulmuştur.
Coğrafya

Ankara iline 53 km, Kızılcahamam ilçesine 46 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  | 97 | ADNKS |
| 2014 |  11% | 86 | ADNKS |
| 2015 |  2% | 84 | ADNKS |
| 2016 |  8% | 91 | ADNKS |
| 2017 |  7% | 85 | ADNKS |
| 2018 |  6% | 90 | ADNKS |
| 2019 |  9% | 82 | ADNKS |
| 2020 |  6% | 77 | ADNKS |
| 2021 |  10% | 69 | ADNKS |
| 2022 |  3% | 67 | ADNKS |
| 2023 |  39% | 93 | ADNKS |
Robert J. Aumann

| Robert J>  Aumann |
| --- | --- |

Doğum: 8 Haziran 1930 Frankfurt, Almanya
Milliyet:  Aşkenaz Yahudisi
Vatandaşlık:  İsrail  ABD
Mezun olduğu okul(lar): Massachusetts Teknoloji Enstitüsü (M.Sc. 1955, Doktora 1955)  City College of New York (B.Sc. 1950)
Din: Yahudilik
Ödüller: Nobel Ekonomi Ödülü (2005) John von Neumann Teori Ödülü   Bilim ve Teknoloji için Harvey Ödülü (1983),  Ekonomik Araştırma için İsrael Ödülü (1994)

Kariyeri
Dalı: Matematik Ekonomi Oyun teorisi
Çalıştığı kurumlar: Kudüs Ibrani Üniversitesi Stony Brook Üniversitesi
 

Israel Robert John Aumann (8 Haziran 1930, Frankfurt), 2005 yılı Nobel Ekonomi Ödülü sahibi İsrailli matematikçi ve ekonomisttir.
Yaşam öyküsü

İsrail ve ABD çifte vatandaşı Aumann, Almanya doğumludur. Üniversite eğitimini City College of New York'ta matematik alanında tamamladıktan sonra doktorasını 1955'te Massachusetts Institute of Technology'de tamamladı. Oyun teorisinin modern ekonomide önemli bir rol almasında etkili olmuştur. 1956'dan beri Kudüs'te İbrani Üniversitesi'nde ders vermektedir. İbrani Üniversitesi'nde Rasyonalite Merkezi adlı disiplinlerarası bir merkezin kurulmasında rol almıştır.
2005 Nobel Ekonomi Ödülünü Thomas C. Schelling ile paylaşmıştır. Oyun kuramı ile ekonomik iş birliği ve çatışma konularına getirdikleri açıklamadan ötürü ödüle layık görülmüştür.
Önemli yayımları

Values of Non-Atomic Games, Princeton University Press, Princeton, 1974 (L. S. Shapley ile).
Game Theory (İbranice), Everyman's University, Tel-Aviv, 1981 (Y. Tauman ve S. Zamir ile), Cilt 1，Cilt 2.
Lectures on Game Theory, Underground Classics in Economics, Westview Press, Boulder, 1989.
Handbook of Game Theory with economic applications, Cilt 1-3, Elsevier, Amsterdam (S.Hart ile ed.).
Repeated Games with Incomplete Information, MIT Press, Cambridge, 1995 (M. Maschler ile).
Collected Papers, Cilt 1-2, MIT Press, Cambridge, 2000.
Robert John Aumann
Thomas C. Schelling

| Thomas C>  Schelling |
| --- | --- |

Doğum: 14 Nisan 1921(1921-04-14) Oakland, Kaliforniya, Amerika Birleşik Devletleri
Ölüm: 13 Aralık 2016 (95 yaşında) Bethesda, Maryland, Amerika Birleşik Devletleri
Milliyet: ABD
Mezun olduğu okul(lar): Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley (B.A. 1944)  Harvard Üniversitesi (Doktora 1951) Yale Üniversitesi Şeref doktorası 2009
Ödüller: Nobel Ekonomi Ödülü (2005)

Kariyeri
Dalı: Oyun teorisi
Çalıştığı kurumlar: Yale Üniversitesi Harvard Üniversitesi Maryland Üniversitesi New England Complex Systems Institute
 

Thomas Crombie Schelling, (d. 14 Nisan 1921, Oakland - ö. 13 Aralık 2016, Bethesda), Amerikalı ekonomist. Dış ilişkiler, millî güvenlik, nükleer strateji konularında uzman.
Yaşamı

Üniversite eğitimini Berkeley'deki Kaliforniya Üniversitesi'nde 1944 yılında ekonomi alanında tamamladı. Doktorasını 1951'de Harvard Üniversitesi’nden aldı.
En önemli kitabı Strategy of Conflict (Çatışma Stratejisi) 1960'ta yayımladı. 1964’ten itibaren Pentagon’un Vietnam Savaşı sırasındaki bombalama ve gerginlik politikalarının formüle edilmesinde çalıştı. 1971’de Ayrımcılığın Dinamik Modelleri adlı ünlü makalesini yayımladı ve birinin komşusunun aynı ırktan olmasını tercih etmesi şeklindeki küçük bir tercihinin tümden ayrımcılığa yol açabileceğini ispatladı. Küresel ısınma tartışmalarının içinde yer aldı ve küresel ısınma sonuçlarının fazla büyütüldüğünü savundu. Harvard Üniversitesi’nde ömürboyu profesörlük payesine sahip olan Schelling, Maryland Üniversitesi öğretim kadrosunda yer almaktadır.
2005 yılında Nobel Ekonomi Ödülünü, Robert J. Aumann ile paylaşmıştır. Oyun kuramı ile ekonomik iş birliği ve çatışma konularına getirdikleri açıklamadan ötürü ödüle layık görülmüştür.
Önemli yayımları

T.C. Schelling, (1951), National Income Behavior: An Introduction to Algebraic Analysis, McGraw-Hill
T.C. Schelling, (1958), International Economics, Allyn and Bacon.
T.C. Schelling, (1960), The Strategy of Conflict (1980), Harvard University Press, ISBN 0-674-84031-3.
T.C. Schelling, (1966), Arms and Influence, Yale University Press.
T.C. Schelling, (1978), Micromotives and Macrobehavior, W.W. Norton and Co.
T.C. Schelling, (1984), Choice and Consequence, Harvard University Press.
Hacıhamza, Kargı

| Hacıhamza |
| --- | --- |
Köy

 Çorum'un Türkiye'deki konumu
HacıhamzaHacıhamza'nın Çorum'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Çorum
İlçe: Kargı
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 8,1 km²
Rakım: 508 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 766
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0364
İl plaka kodu: 19
Posta kodu: 19902
Hacıhamza, Çorum ilinin Kargı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Evliya Çelebi seyahatnamesinde yerleşimin adının burada doğup büyüyen, Habib-i Karamanî halifelerinden Hacı Hamza'dan geldiği belirtilmektedir. Yerleşimle ilgili ilk yazılı bilgiler Osmanlı dönemine ait olmakla birlikte çok önceleri de burada yerleşim olduğu düşünülmektedir. Osmanlı dönemine ait en eski belge, burada günümüze minaresi ulaşabilmiş kitabeye göre 1506/1507 yılına aittir. Şehzade Ahmed'in vezirlerinden Yularkıstı Sinan Paşa tarafından yaptırılan caminin sadece minaresi günümüze ulaşabilmişken, inşa edilen Sinan Paşa Hanı'nın kalıntıları görülebilmektedir. Cumhuriyet döneminin ilk yıllarında Osmancık ilçesine bağlı bir köy olan yerleşim, 1947 yılında Kastamonu iline bağlı olan Kargı ilçesine bağlandı. Kargı'nın 1953'te Çorum'a bağlanmasıyla Çorum'a bağlı bir köy olan yerleşim, 29 Şubat 1972 tarihinde belde teşkilatına sahip oldu. Kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Coğrafya

Köy, Çorum il merkezine 100 km, Kargı ilçe merkezine 19 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 766
2020: 839
2019: 880
2018: 901
2017: 960
2016: 1.019
2015: 1.033
2014: 1.104
2013: 1.183
2012: 1.243
2011: 1.359
2010: 1.460
2009: 1.795
2008: 1.609
2007: 1.877
2000: 2.468
1990: 1.834
1985: 1.887
1980: 1.499
Yönetim > Belediye başkanlığı

| Seçildiği yıl | Belediye başkanları |
| --- | --- |
2009: Hayati Bahçevan (AK Parti)
2004: Hayati Bahçevan (AK Parti)
1999: Bahri Özbek (MHP)
1996: Hayati Bahçevan (DYP)
1994: İbrahim Açıkgöz (ANAP)
1989: İsmail Çınar (DYP)
1984: Kamil Uslu (ANAP)
1977: Hasan Özden (BĞMSZ)
1973: Hasan Özden (BĞMSZ)
Otacı, Kızılcahamam

| Otacı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ankara
Koordinatlar: 40°22′03″N 32°49′42″E﻿ / ﻿40.36743°K 32.82845°D﻿ / 40.36743; 32.82845
Ülke:  Türkiye
İl: Ankara
İlçe: Kızılcahamam
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 333
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0312
İl plaka kodu: 06
Posta kodu: 06890
İstatistiki bölge: Ankara alt bölgesi 
Seçim çevresi: Ankara (2. Seçim Bölgesi) 
Resmî site 
Otacı, Ankara ilinin Kızılcahamam ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Otacı kelimesi sözlük anlamı itibarıyla Şifa veren yer demektir.Rivayete göre Osmanlı Padişahı Yıldırım Bayezid Han ile Timur arasında, Orta Çağ tarihinin en kanlı meydan savaşlarından biri olan ve Osmanlı'nın yenilgisiyle sonuçlanan, Osmanlı Devleti'nin parçalanmasına ve Fetret Devri (1402-1413) olarak bilinen bir iktidar boşluğu döneminin yaşanmasına yol açan. Ankara Savaşı Köyümüze sınır olan Çubuk Ovası'nda yapılmıştır.Bu Savaşta Yıldırım Bayezıd Han ordusunda yaralanan askerleri Otacı Köyünün bulunduğu mevkiye sahra hastanesi kurarak tedavilerinin yapılmasını sağlamıştır.Bu yüzden köy, Şifa veren yer anlamına gelen OTACI adını almıştır.
Coğrafya

Ankara iline 84 km, Kızılcahamam ilçesine 23 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  | 269 | ADNKS |
| 2014 |  16% | 227 | ADNKS |
| 2015 |  9% | 207 | ADNKS |
| 2016 |  6% | 195 | ADNKS |
| 2017 |  5% | 205 | ADNKS |
| 2018 |  47% | 302 | ADNKS |
| 2019 |  15% | 257 | ADNKS |
| 2020 |  6% | 241 | ADNKS |
| 2021 |  2% | 236 | ADNKS |
| 2022 |  2% | 232 | ADNKS |
| 2023 |  44% | 333 | ADNKS |
Genel görelilik

Arka fondaki Samanyolu ile 600 kilometre uzaklıktan görülen 10 güneş kütlesindeki karadelik simülasyonu
Genel görelilik teorisi (kısaca genel görelilik), 1915'te Albert Einstein tarafından yayımlanan, kütleçekimin geometrik teorisidir ve modern fizikte kütle çekiminin güncel açıklamasıdır. Genel görelilik, özel göreliliği ve Newton'ın evrensel çekim yasasını genelleştirerek, yerçekimin uzay ve zamanın veya dört boyutlu uzayzamanın geometrik bir özelliği olarak birleşik bir tanımını sağlar. Özellikle uzayzaman eğriliğine maruz kalmış maddenin ve radyasyonun, enerjisi ve momentumuyla doğrudan ilişkilidir. Bu ilişki, kısmi bir diferansiyel denklemler sistemi olan Einstein alan denklemleriyle belirlenir.
Genel göreliliğin zamanın akışı, uzayın geometrisi, serbest düşme yapan cisimlerin hareketi, ışığın yayılımı gibi konulardaki öngörüleri, klasik fiziğin önermeleri ile belirgin farklılıklar gösterir. Kütleçekimsel zaman genişlemesi, kütleçekimsel merceklenme, ışığın kütleçekimsel kızıla kayması, kütleçekimsel zaman gecikmesi bu farklılıkların örnekleridir. Genel göreliliğin bugüne kadarki tüm önermeleri deney ve gözlemler ile doğrulanmıştır. Her ne kadar genel görelilik kütleçekimin tek göreli kuramı olmasa da, deneysel veri ile uyum sağlayan en basit teoridir. Buna rağmen, teorinin hala cevaplayamadığı sorular varlığını sürdürmektedir. Bunlara örnek olarak pioneer anomalisi, galaksilerin dönüş eğrisi ve genel görelilik ile kuantum mekaniğinin yasalarının hangi şekilde bağdaştırılarak, tamamlanmış kendi içinde tutarlı bir kuantum alan kuramı yaratılabileceğidir.
Einstein'ın teorisinin astrofiziğe kayda değer etkileri olmuştur; örneğin, büyük bir yıldızın ömrünün sonuna yaklaştığı bir zamanda içine çökerek karadelik oluşturduğuna işaret eder. Bazı astronomik cisimlerin yaydığı yoğun radyasyona karadeliklerin sebep olduğuna dair yeterli kanıt mevcuttur. Örneğin mikrokuasarlar, yıldız kaynaklı kara delikler ve etkin galaksi çekirdekleri, süper kütleli kara deliklerin varlıklarının bir sonucu olarak oluşurlar. Işığın kütleçekim nedeniyle bükülmesi, uzaktaki bir astronomik cismin gökyüzünde aynı anda birden fazla yerde görüntüsünün belirmesine sebep olan, kütleçekimsel merceklenme olarak adlandırılan bir duruma neden olur. Genel görelilik aynı zamanda, bugüne kadar ancak dolaylı olarak gözlenmiş olan, kütleçekim dalgalarının da varlığını öngörmektedir. Buna dair doğrudan gözlemlerin yapılması LIGO ve NASA/ESA Laser Interferometer Space Antenna (Lazer girişimölçer uzay anteni) gibi projelerin amaçlarıdır. Tüm bunlara ek olarak genel görelilik, evrenin durmaksızın genişleyen modelinin bugünkü kozmolojik modelinin temelidir.
Tarihi

Ana madde: Genel görelilik tarihi
1905'te özel görelilik teorisini açıkladıktan hemen sonra, Einstein bu göreli çerçeveye kütleçekimini nasıl dahil edeceğine dair fikir yürütmeye başladı. 1907 yılında serbest düşen bir gözlemciyi ele alan basit bir düşünce deneyinden yola çıkarak, kütleçekimin göreli teorisi üzerine sekiz yıl sürecek bir araştırmaya başladı. Birçok denemenin ardından, bugün Einstein alan denklemleri olarak bilinen çalışmasını sonlandırarak, Kasım 1915'te Prusya Bilimler Akademisi'nde sundu. Bu denklemler Einstein'ın kuramının çekirdeğini oluşturur ve herhangi bir maddenin uzay ve zamanı nasıl etkilediğini belirler.
Einstein alan denklemleri doğrusal olmayan ve çözümü oldukça zor olan diferansiyel denklemlerdir. Einstein, başlangıçta kuramını öngörüye dayanarak biçimlendirmişti. Ancak çok zaman geçmeden 1916 yılında, astrofizikçi Karl Schwarzschild Einstein alan denklemlerinin ilk kesin ve sıfırdan farklı çözümünü bulmayı başardı. Bu çözüm Schwarzschild metriği olarak adlandırılır.
Schwarzschild metriği ile, kütleçekimsel içe çökmenin son evrelerinin, yani bugün bilinen adıyla karadeliklerin tanımının temelleri ortaya koyulmuştur. Aynı yıl Schwarzschild çözümünün elektrik yüklü cisimler için genelleştirilmiş çözümü olan Reissner - Nordström çözümüne ulaşıldı. Bugün bu çözüm elektrik yüklü karadelikler için kullanılmaktadır.
1917'de Einstein, kuramını, evrenin bütününe uygular ve göreli kozmolojinin temelini atar. Genel göreliliğin öngörüsü evrenin genişlemekte ya da büzülmekte olduğu iken, Einstein evrenin durağan olduğunu düşünmüştür ve bunu sağlamak için orijinal alan denklemlerine kozmolojik sabit olarak adlandırdığı yeni bir değişken ekler.
Ancak 1929'da Hubble, evrenin durağan olmadığını, uzak gökadaların tayfının kırmızıya kaydığını buldu. Friedmann 1922'de yaptığı çalışmada genişleyen evren modelini kozmolojik sabit kullanmaksızın ortaya koymuştur. Lemaître bu çözümü Büyük patlama'nın ilk modelini formüle etmek için kullanmıştır. Evrenin genişlediğine dair gözlemlerden sonra Einstein, kozmolojik sabiti, "hayatının en büyük hatası" olarak tanımlar.
Bu süre zarfında genel görelilik merak uyandıran bir kuram olarak kalır. Özel göreliliğin yasaları ile uyumlu olması ve Newton kuramının açıklayamadığı bazı etkilere cevap getirmesi nedeniyle açıkça Newtonsal kütleçekime karşı bir üstünlüğü vardır. 1915'te kuramının Merkür'ün günberi devinimi sorununa isteğe bağlı değişkenler kullanmadan nasıl açıklık getirdiğini, Einstein bizzat kendisi açıklamıştır. 1919'da Eddington tarafından yönetilen bir keşif, 29 Mayıs 1919 tarihindeki tam güneş tutulması sırasında yıldız ışığının güneş tarafından aynı genel göreliliğin öngördüğü şekilde büküldüğünü doğrulamış ve bu, Einstein'ın ününü daha da arttırmıştır. Ancak kuram, altın çağını 1960 ve 1975 yılları arasında yaşamış ve ancak bundan sonra teorik fiziğin ana dallarından biri olarak kabul görmüştür.
Klasik mekanikten genel göreliliğe

Genel göreliliği iyi anlamanın yolu klasik mekanik ile benzerliklerini ve farklılıklarını gözden geçirmektir. Öncelikle klasik mekaniğin ve Newton'un kütleçekim yasasının geometrik bir şekilde tanımlanabileceği bilinmelidir. Bu tanım özel göreliliğin yasaları ile birleştirilerek, genel göreliliğin yasaları becerikli bir fizikçi tarafından türetilebilir.
Klasik mekanikten genel göreliliğe > Einstein'in Denklemleri

Ana madde: Einstein alan denklemleri
Kütleçekiminin göreli geometrik versiyonunun etkilerini formülleştirdikten sonra yerçekiminin kaynağı sorusu geride kalır. Newton yerçekiminde kaynağı kütledir. Özel görelilikte kütle stresin(basınç ve kayma) yanı sıra enerji ve moment yoğunlukları içeren enerji-momentum tensör olarak adrandırılan daha genel bir niteliği çağrıştırır. Eşitlik ilkesini kullanarak bu tensör kolayca eğri uzay zamana genelleştirilir. Analojiyi geometrik Newton yerçekimi ile kaleme alırsak yerçekimi için alan denkleminin bu tensör ve özel bir gelgit etkilerinin sınıfını tanımlayan Ricci tensörü ile ilgili olduğunu varsaymak doğaldır (ilk başta durağan ve sonra serbest düşüş yapan küçük bir test parçacıkları grubu için hacimdeki değişim). Özel görelilikte enerjinin korunumu (momentum, enerji durumuna karşılık gelir) momentum tensörü ıraksayışı serbesttir. Bu formül ayrıca kısmi türevleri diferansiyel geometride çalışılan eşdeğişkin türevleri olan eğri-manifold karşılıkları ile değiştirerek kolayca eğri uzaya genelleştirilebilir. Bu ek koşul ile enerji-moment tensörünün eğdeğişken ıraksayışı ve bu nedenle denklemin diğer tarafında ne olursa olsun Einstein'in (alan) denklemleri olarak adlandırılan en basit bir takım denklemler:
Sol taraftaki Einstein tensörüdür, Ricci tensörünün  R_{\mu \nu } özel ıraksayışı serbest kombinasyonu ve metriğidir.  G_{\mu \nu } simetriktir. Özellikle,
eğrilik skalerdir. Ricci tensörü daha genel Riemann eğrilik tensörü ile ilgilidir.
Sağ taraftaki,  T_{\mu \nu } enerji-moment tensörüdür. Bütün tensörler soyut dizin semboller ile yazılır. Gezegen yörüngeleri için teorinin tahminleriyle gözlemlenen sonuçları eşleştirirsek orantı sabiti 






8
π
G


c

4






{\textstyle {\frac {8\pi G}{c^{4}}}}

 olarak sabitlenebilir,  G kütle çekimi sabiti ve  c ışığın hızıdır. Enerji-momentum tensörünün ortadan kalkması için madde mevcut olmadığında, sonuçlar vakum Einstein denklemleridir,
Tanım ve temel uygulamalar

Bir önceki bölümde bahsedilen türev, inşa modeli için nasıl bir teori kullanılabileceğini açıklayan, fizikteki önemli bir sorunun adresi ve anahtar özelliklerini tanımlayan, genel göreliliği tanımlayabilmek için gerek duyulan bütün bilgileri içerir.
Tanım ve temel uygulamalar > Tanım ve temel özellikler

Genel görelilik yerçekiminin bir metrik teorisidir. Dört boyutlu bir geometri, uzay zamanı belirten pseduo-Reimannian ile uzay zamanda bulunan enerji-moment arasındaki ilişkiyi tanımlayan Einstein’in denklemleri bir çekirdek gibidir. Kütleçekimi kuvveti (serbest düşüş, orbital hareket ve uzay aracı yörüngeleri gibi) etkisini isnat eden klasik mekanikteki olay, genel görelilikteki uzay zamanın eğik geometrisindeki eylemsiz harekete denk gelir. (nesneleri düz ve doğal yollarından saptıran bir kütleçekimi kuvveti yoktur.) Aslında kütleçekimi uzay ve zamandaki değişikliklerine karşılık gelir- nesnenin doğal bir biçimde takip edebileceği mümkün en düz yolları değiştirir. O halde eğiklik maddenin enerji- momentumundan dolayı oluşur. John rölativist Archibald Wheeler' e göre uzay zaman maddeye nasıl hareket edeceğini söyler, madde uzaya nasıl bükeceğini söyler.
Genel görelilik, klasik fiziğin skaler kütleçekimi potansiyelini simetrik bir iki-kademeli tensör ile değiştirirken, ikincisi bazı sınırlayıcı durumlarda birincisine indirgenir. zayıf kütleçekimi alanları ve ışığın hızına göre yavaş hız için teorinin tahminleri Newton'un evrensel kütleçekimi yasasını birleştirir.
Tensörleri kullanarak oluşturulduğu üzere, genel görelilik genel kovaryansı gösterir. Yasaları (ve genel göreli çerçeve içinde formüle edilen diğer yasalar) tüm koordinat sistemlerinde aynı biçimi alır. Ayrıca, teori herhangi bir değişmez geometrik arka plan yapısı içermez, yani arka plandan bağımsızdır. Böylece göreliliğin daha katı bir genel ilkesini, yani fizik yasalarının tüm gözlemciler için aynı olduğu ilkesini karşılar. Yerel olarak, eşdeğerlik ilkesinde ifade edildiği gibi, uzay-zaman Minkowskiyen'dir ve fizik yasaları yerel Lorentz değişmezliği sergiler.