stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yirmi Yıl Krizi

Yirmi Yıl Krizi: 1919-1939: Uluslararası İlişkiler Çalışmalarına Giriş, E. H. Carr tarafından uluslararası ilişkiler üzerine yazılmış bir kitaptır. Kitap 1930'larda Avrupa'da İkinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesinden kısa bir süre önce yazılmış ve ilk baskısı savaşın patlamk vermesinden kısa bir süre sonra, Eylül 1939'da yapılmıştır; ikinci baskısı ise 1945 yılında yapılmıştır. Gözden geçirilmiş baskıda Carr, "olayların sonraki seyri tarafından bir şekilde değiştirilen her pasajı yeniden yazmamış", bunun yerine "birkaç cümleyi değiştirmeye" ve eserin anlaşılırlığını artırmak başka küçük çabalar göstermeye karar vermiştir.
Kitapta Carr, realist bir uluslararası politika teorisi geliştirmekte ve liberal idealistlerin (Woodrow Wilson ile ilişkilendirdiği) ütopik vizyonuna bir eleştiri getirmektedir. Carr'ın realizmi genellikle klasik realizm olarak nitelendirilir. Carr, uluslararası politikanın güç politikaları tarafından tanımlandığını savunur. Üç tür güç tanımlar: askeri güç, ekonomik güç ve fikirler üzerindeki güç. Siyasi eylemin ahlak ve gücün koordinasyonuna dayandığını savunur.
İçerik

Metin, uluslararası ilişkiler teorisinde bir klasik olarak kabul edilir ve genellikle Thukididis, Machiavelli ve Hobbes'u takip eden ilk modern realist metinlerden biri olarak adlandırılır. Carr'ın analizi, Birinci Dünya Savaşı'nın ardından Milletler Cemiyeti deklarasyonlarında ve askeri çatışmaların kalıcı olarak önlenmesini amaçlayan çeşitli uluslararası antlaşmalarda somutlaşan iyimserlikle başlar. Devletler arasında barış ve işbirliğine dair rasyonel, iyi tasarlanmış fikirlerin, uluslararası alandaki kaos ve güvensizlik gerçekleri tarafından kısa sürede nasıl baltalandığını göstermeye devam ediyor. Gücün askeri, ekonomik, ideolojik ve hukuki yönlerini ve uygulamalarını değerlendiren Carr, hayatta kalma ve rekabetin gerekliliklerini göz önünde bulundurmayı unutan ütopyacı teorisyenlere sert eleştiriler getiriyor.
Bununla birlikte Carr, insanlığın gelişme ihtimalini kaybedilmiş bir dava olarak görmemektedir. Yirmi Yıl Krizi'nin sonunda, aslında uluslararası politikada ahlakın rolünü savunur ve katıksız realizmin göze alamayacağımız kasvetli bir yenilgicilik anlamına geldiğini öne sürer. Analizin olmazsa olmazı, uluslararası ilişkilerin yürütülmesinde göreceli güç dengesinin bir başlangıç noktası olarak kabul edilmesi gerektiğidir.
Tartışmasını Milletler Cemiyeti gibi "zarif üst yapıların" "temellerin kazılmasında biraz ilerleme kaydedilene kadar beklemesi gerektiğini" öne sürerek sonlandırır.
Geri dönütler

Yirmi Yıl Krizi yayımlandığı günden bu yana uluslararası ilişkiler çalışmalarında vazgeçilmez bir kitap olmuştur. Halen lisans derslerinde yaygın olarak okunmaktadır ve kitap "klasik realizmin kurucu metinlerinden biri" olarak kabul edilmektedir. Kitap, Uluslararası Çalışmalar Derneği tarafından disiplindeki eğilimleri incelemek amacıyla yazılan ve editörlüğünü Michael Cox, Tim Dunne ve Ken Booth'un yaptığı "Carr'ın Yirmi Yıl Krizi'ndeki argümanların ve ikilemlerin birçoğunun bugün uluslararası politika teorisi ve pratiğiyle ilgili olduğunu" yazan kitabı, "disiplinin 80 yılında bize saklanacak yer bırakmayan birkaç kitaptan biri" olarak öven Seksen Yıl Krizi gibi çok sayıda başka çalışmaya da ilham kaynağı olmuştur.
Carr'a verilen tepkiler tamamen olumlu olmamıştır. Caitlin Blaxton, Carr'ın eserdeki ahlaki duruşunu "rahatsız edici" olarak eleştirmiştir. Akademisyenler de Carr'ı sözde realist-idealist çatışmasını sunumu nedeniyle eleştirmiştir. Peter Wilson'a göre "Carr'ın ütopya kavramı... dikkatle tasarlanmış bilimsel bir kavramdan çok, sonra derece kullanışlı bir retorik araçtır."
Buna karşılık Stephen McGlinchey, Carr'ı geçmişe bakarak eleştirmek yerine, Carr'ın Yirmi Yıl Krizi'ndeki olaylara ilişkin analizinin, özellikle Milletler Cemiyeti'ne yönelik eleştirisini bağlamında önemli ve zamanında olduğunu belirtmektedir. John Mearsheimer, kitabı 20. yüzyılın en etkili üç realist uluslararası ilişkiler eseri arasında tanımlamaktadır. Mearsheimer, kitabın savunmacı realizmin büyük bir savunmasını yaptığını ileri sürmektedir. Ancak Mearsheimer, kitapta "teori olmadığını" savunmaktadır: "Carr, devletlerin neden gücü önemsedikleri ya da ne kadar güç istedikleri hakkında çok az şey söylemektedir."
Metnin karmaşıklığı son zamanlarda Jonathan Haslam, Michael Cox ve Charles Jones'un kitapları da dahil olmak üzere Carr üzerine artan bir literatürle daha iyi anlaşılmıştır.
Benzer veya ilgili çalışmalar

İkinci Dünya Savaşı'nın Kökenleri - A. J. P. Taylor (1961)
Avrupa'da Hakimiyet Mücadelesi 1848-1918 - A. J. P. Taylor (1954)
Üçüncü Reich Üçlemesi - Richard J. Evans (2003, 2005, 2008)
Başarısız Olan Işıklar: Avrupa Uluslararası Tarihi 1919-1933 - Zara Steiner (2007)
Karanlığın Zaferi: Avrupa Uluslararası Tarihi 1933-1939 - Zara Steiner (2011)
Üner Ulupınar

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- |
Doğum adı: Ayşe Üner Teoman
Doğumu: 10 Ekim 1932(1932-10-10) Ankara, Türkiye
Ölümü: 6 Ekim 2024 (91 yaşında) İstanbul, Türkiye
Spor
Ülke: Türkiye
Spor: Atletizm
Yarışma(lar): 1948 Yaz Olimpiyatları
Ayşe Üner Ulupınar (10 Ekim 1932, Ankara - 6 Ekim 2024, İstanbul), Türk atlet. Kısa mesafe koşularında yarışmaktaydı. 1948 Yaz Olimpiyatları'ndaki 100 metre etkinliğinde yarışmış olup, Olimpiyat Oyunları'nda Türkiye adına yarışan ilk kadın atlettir.
Ankara Kız Lisesi'nde eğitim gördü. Ankara 19 Mayıs Stadyumu'nda koşular yaparak kendini geliştirdi. Öğretmeninin yönlendirmesiyle Gül Kupası'na katıldı ve Türkiye rekoru kırdı. 1948 Londra Olimpiyatları'na Türkiye'den giden 58 sporcu arasındaki tek kadın sporcu oldu ve 100 metrede 13.6 sn'lik derecesiyle kendi serisinde dördüncü olarak yarışı tamamladı.
Fernando Gaviria

Fernando Gaviria Rendon (d.19 Ağustos 1994) şu anda UCI WorldTeam Movistar Team için yarışan Kolombiyalı profesyonel bir yol ve pist yarış bisikletçisidir. Sprinter olarak tanınır. Kolombiya ulusal bisiklet takımı için yarışan Gaviria, 2015 Tour de San Luis'te uluslararası dikkatleri üzerine çekti ve burada eski dünya şampiyonu Mark Cavendish'i iki sprintte yendi. İlk büyük Grand Tour galibiyetleri 2017 Giro d'Italia'da geldi. Pist bisikletçisi Juliana Gaviria'nın kardeşidir. Takma adı, parlak ve renkli Güney Amerika kuşu Quetzal'den "Quetzal splendente" dir. Renkleri onun dünya şampiyonluğunu, Kolombiya'yı ve Giro d'Italia'da kazandığı "la maglia Ciclamino" yu anımsatmaktadır.
Kariyer > Erken kariyer

Yol kariyerinden önce Gaviria, 2012 UCI Gençler Pist Dünya Şampiyonası'nda omnium ve madison etkinliklerini kazandı. 2014'te 23 yaş altı Pan-Amerikan yol yarışını kazandı. 2014 Tour de l'Avenir'de de yarıştı. Bir etap kazanamadı ancak yarışı puan yarışmasında ikinci bitirdi. O yıl daha sonra 2014-15 UCI Pist Bisikleti Dünya Kupası'nın Londra turunda omnium kazandı.
Gaviria'nın ilk büyük yol bisikleti galibiyet serisi, Ocak 2015'te en büyük erken sezon bisiklet yarışlarından biri olan Tour de San Luis'de başladı. Yarışın ilk etabında sürpriz bir zafer kazandı, sprintini erken açtı ve Etixx–Quick-Step ekibinden 2011 dünya şampiyonu Mark Cavendish'i mağlup etti. Cavendish etaptan sonra Gaviria'yı yarıştan önce duymadığını söyledi. Gaviria daha sonra yarışın üçüncü etabını yine Cavendish'i mağlup ederek kazandı. Cavendish, etkinliğin son etabını kazandı ve Gaviria bir saniyeden daha yakın tamamladı.
Bu yüksek profilli zaferlerin ardından AG2R La Mondiale de dahil olmak üzere birkaç UCI Dünya Turu takımı Gaviria'yla sözleşme imzalamaya çalıştı, ancak 2015 sezonunu Kolombiya millî takımıyla geçirmeye karar verdi. Gaviria'nın 2014 yılında Etixx–Quick-Step menajeri Patrick Lefevere'ye tavsiye edildiği ancak takımın onunla imzalamayı reddettiği ortaya çıktı. Gaviria'nın Tour de San Luis'teki başarısının ardından, Lefevere bunu bir "hata" olarak nitelendirdi. Lefevere Şubat 2015'te Gaviria'nın UCI Dünya Pist Bisikleti Şampiyonası'ndan sonra Etixx–Quick-Step ile testlere gireceğini duyurdu. Lefevere, böyle bir sözleşmenin Gaviria'nın 2016 Yaz Olimpiyatları'nda yarışmasını engellemeyeceğini de söyledi. Bu testlerin ardından Gaviria, Kolombiyalı Rodrigo Contreras ile beraber Etixx–Quick-Step takımıyla 2016 yılı için sözleşme imzaladı. Gaviria'nın 2016 Olimpiyat Oyunları'nda yarışma planları Lefevere tarafından onaylandı; ayrıca Gaviria'nın 2015 boyunca takım için bir stagiaire olarak yarışabileceğini de önerdi.
Şubat 2015'te, Gaviria Kolombiya için pist Dünya Şampiyonası'nda omnium yarışmalarında yarıştı. Altı yarıştan hiçbirini kazanamadı. Son puan yarışında, sahada erken bir tur almayı başardı ve ona büyük bir avantaj sağladı; daha sonra en yakın rakibi Elia Viviani'yi kontrol etmeyi başardı ve gökkuşağı mayosunu kazanmak için rahat bir genel zafer elde etti.
Kariyer > Etixx-Quick-Step (2015-2018)

Gaviria Etixx–Quick-Step ile açılışı Ağustos 2015'te bir Stagiaire olarak RideLondon-Surrey Classic'te yaptı. En üst sırada yer alan Etixx–Quick-Step sürücüsü olarak yarışı sekizinci sırada bitirdi. Takım için bir sonraki yarışı, Etixx–Quick-Step'in takım zamana karşı nitelikli ilk etabı kazandığı Çek Bisiklet Turu oldu. Ertesi gün Gaviria, takım için ilk bireysel etap zaferini, azalmış gruptaki sprintle kazandı. Bu yarıştan sonra Gaviria, André Greipel ve Elia Viviani dahil olmak üzere birçok dünya çapındaki sprinterin önünde Tour of Britain'de bir etap galibiyeti almayı başardı.
2016 neredeyse bir önceki sezon kadar güçlü başladı. Etixx–Quick-Step ile takım zamana karşı  etabını ve ayrıca Tour de San Luis'de bir etap kazandı. Şubat ayında yeni yarış Tour La Provence'da bir etap ve puan klasmanını kazandı. Mart ayının başlarında, Omnium Pist Bisiklet Dünya Şampiyonasında bir önceki yılki unvanını koruyarak iki altın madalya kazanan ilk sürücü oldu. Dünya Turu seviyesindeki ilk zaferi olan Tirreno-Adriatico'nun 3. etabını kazandı.
2017 Giro d'Italia'nın başlangıç listesinde seçildi ve Tortolì'dan Cagliari'ye olan 3. etapta bir sprint finişinde etabı kazandı ve süreçte genel klasmanda liderliği ele geçirdi. Grup sprintlerde 5., 12. ve 13. etapları kazanarak daha fazla başarı elde etti ve bu başarıları onu tek bir Giro d'Italia'da dört etap kazanan ilk Kolombiyalı yaptı. 2018 Tour de France'ın başlangıç listesinde seçildi. Gaviria, Tour de France'ın 1. etabını kazandı ve 2. etaba sarı mayoyla başladı. Gaviria ile André Greipel ve Dylan Groenewegen gibi diğer büyük sprinterler, zaman sınırı içinde üçüncü büyük tepelik Alp etabı olan 11. etabı bitiremediler ve elendiler. Gaviria, Türkiye Turu'nda köprücük kemiğini kırmasının ardından yarışı terk etti ve 2018 yarış sezonunu sona erdirmek için terk etmek zorunda kaldı.
Kariyer > UAE Team Emirates (2019-2022)

Türkiye Turu'ndaki sakatlığından kısa bir süre sonra, Gaviria'nın 2019 sezonundan itibaren 3 yıllık sözleşme ile UAE Team Emirates'e katıldı. Ağustos'ta 2019 Vuelta a España için başlangıç listesinde seçildi.
Kariyer > Movistar Team (2023-günümüz)

2023 yılında Movistar Team takımına katıldı.
Başlıca sonuçlar > Yol > Grand Tour genel klasman sonuçları zaman çizelgesi

| Büyük Tur | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  Giro d'Italia | 129 | - | DNF | DNF | IP |
|  Tour de France | - | DNF | - | - | - |
|  Vuelta a España | - | - | 147 | - | - |
| --- | --- |
-: Yarışmadı.
DNF: Bitiremedi.
IP: Devam etmekte
Gaviria, 2015 Tour de San Luis'de sprint zaferi alıyor.
2017 Britanya Turu'nun 4. etabını kazandıktan sonra Gaviria
Güneybatı Grubu (NBA)

Amerikan basketbol ligi NBA'deki tüm bölümlerin ve konferansların haritası.
Güneybatı Grubu, Amerikan profesyonel basketbol ligi NBA'in Batı Konferansı'nda bulunan bir gruptur. 5 takımdan oluşur.
Takımlar

| Takım | Şehir | Yıl> Katılma | Geldiği grup> Katılma |
| --- | --- | --- | --- |
| Dallas Mavericks | Dallas, Texas | 2004 | Ortabatı grubu |
| Houston Rockets | Houston, Texas | 2004 | Ortabatı grubu |
| Memphis Grizzlies | Memphis, Tennessee | 2004 | Ortabatı grubu |
| New Orleans Pelicans (2013–günümüz) New Orleans Hornets (2002–2005, 2007–2013) New Orleans/Oklahoma City Hornets (2005–2007) | New Orleans, Louisiana  New Orleans, Louisiana ve Oklahoma City, Oklahoma | 2004 | Merkez grubu |
| San Antonio Spurs | San Antonio, Texas | 2004 | Ortabatı grubu |
Güneybatı Grubu şampiyonları

2005: San Antonio Spurs
2006: San Antonio Spurs
2007: Dallas Mavericks
2008: New Orleans Hornets
2009: San Antonio Spurs
2010: Dallas Mavericks
2011: San Antonio Spurs
2012: San Antonio Spurs
2013: San Antonio Spurs
2014: San Antonio Spurs
2015: Houston Rockets
2016: San Antonio Spurs
2017: San Antonio Spurs
2018: Houston Rockets
2019: Houston Rockets
2020: Houston Rockets
2021: Dallas Mavericks
2022: Memphis Grizzlies
2023: Memphis Grizzlies
Grubu En Fazla Birinci Tamamlayan Takımlar

| Takım | Birincilik | Sezon |
| --- | --- | --- |
| San Antonio Spurs | 9 | 2004-05, 2005-06, 2008-09, 2010-11, 2011-12, 2012-13, 2013-14, 2015-16, 2016-17 |
| Houston Rockets | 4 | 2014-15, 2017-18, 2018-19, 2019-20 |
| Dallas Mavericks | 3 | 2006-07, 2009-10, 2020-21 |
| Memphis Grizzlies | 2 | 2021-22, 2022-23 |
| New Orleans Hornets/Pelicans | 1 | 2007-08 |
| g t National Basketball Association> Doğu Konferansı | g t National Basketball Association> Doğu Konferansı | g t National Basketball Association> Doğu Konferansı | g t National Basketball Association> Batı Konferansı | g t National Basketball Association> Batı Konferansı | g t National Basketball Association> Batı Konferansı |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Atlantik | Merkez | Güneydoğu | Kuzeybatı | Pasifik | Güneybatı |
| Boston Celtics | Chicago Bulls | Atlanta Hawks | Denver Nuggets | Golden State Warriors | Dallas Mavericks |
| Brooklyn Nets | Cleveland Cavaliers | Charlotte Hornets | Minnesota Timberwolves | Los Angeles Clippers | Houston Rockets |
| New York Knicks | Detroit Pistons | Miami Heat | Oklahoma City Thunder | Los Angeles Lakers | Memphis Grizzlies |
| Philadelphia 76ers | Indiana Pacers | Orlando Magic | Portland Trail Blazers | Phoenix Suns | New Orleans Pelicans |
| Toronto Raptors | Milwaukee Bucks | Washington Wizards | Utah Jazz | Sacramento Kings | San Antonio Spurs |
Yıllık Olaylar: Play-off'lar  ·  Finaller (Finallerin EDO Ödülü)  ·  Sezonun EDO Ödülü  ·  All-Star Maçı  ·  Draft
Diğer: NBA TV  ·  NBA şampiyonları listesi  ·  Salonlar  ·  G-Lig ·  NBA Yaz Ligi  ·  WNBA
25 Kasım

| --- | --- |
: 25 Kasım günü gerçekleşen en önemli olayları Tarihte Bugün sayfalarına ekleyebilir ve anasayfada görüntülenmelerini sağlayabilirsiniz.
25 Kasım, Miladi takvime göre yılın 329. (artık yıllarda 330.) günüdür. Yıl sonuna kadar kalan 36 gün vardır.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Ekim – Kasım – Aralık
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 |   |  |  |  |  |
Olaylar

MÖ 571 - Roma kralı Servius Tullius'un Etrüsklere karşı kazandığı zafer üzerine üç triumphus'undan ilki kutlanır.
1120 - Beyaz Gemisi Manş Denizinde batar ve I. Henry'nin varisi William Adelin'de içinde bulunduğu birçok soylunun boğulmasına sebep olur.
1177 - IV. Baudouin ve Renaud de Châtillon, Selahaddin Eyyubi'yi Montgisard Muharebesinde mağlup eder.
1487 - Yorklu Elizabeth İngiltere Kraliçesi olarak taç giyer.
1870 - İstanbul'da ilk mizah dergisi "Diyojen"in birinci sayısı yayınlandı.
1922 - Edirne'nin kurtuluşu.
1924 - Kazım Özalp Paşa, TBMM Başkanlığı’na seçildi.
1925 - Şapka Devrimi: Şapka giyilmesi konusundaki kanun, TBMM'de kabul edildi.
1934 - Mustafa Kemal Atatürk, İsmet Paşa'ya "İnönü" soyadını verdi.
1936 - Almanya ve Japonya, Avrupa kültürünü ve Dünya barışını Bolşevik tehditten korumak amacıyla Anti-Komintern Paktını imzaladı.
1940 - Ağaçkakan Woody, Knock Knock isimli çizgi filmle ilk kez seyirci karşısına çıktı.
1943 - Sir Winston Churchill, Franklin D. Roosevelt ve Çan Kay Şek Kahire'de bir araya geldiler; Japonlar teslim olana kadar savaşa devam kararı alındı.
1948 - Türkiye'de öğrenci velilerinin talebiyle, ilkokullara isteğe bağlı din dersi kondu.
1955 - Bir yıl önce büyük bir yangınla hasar gören Kapalıçarşı yeniden açıldı.
1958 - Ahmet Adnan Saygun'un bestelediği Yunus Emre Oratoryosu, BM'nin yeni çalışma dönemi dolayısıyla New York'ta seslendirildi. Orkestra ve koroyu şef Leopold Stokowski yönetti.
1967 - ABD Başkanı Johnson'un Kıbrıs Özel Temsilcisi Cyrus Vance, Atina'nın önerilerini Ankara'ya getirdi. NATO Genel Sekreteri Manlio Brosio da arabuluculuk için Ankara'ya geldi. BM Güvenlik Konseyi, savaştan kaçınılması çağrısı yaptı.
1968 - İstanbul'da Dr. Siyami Ersek ve ekibi, trafik kazasında ölen bir memurun kalbini bir işçiye taktı; hasta 39 saat yaşayabildi.
1969 - Beatles müzik grubundan John Lennon, İngiltere'nin Biafra'ya müdahalesi ile Amerika'nın Vietnam politikasına verdiği desteği protesto amacıyla, İngiltere Kraliçesinin verdiği unvanı reddetti.
1973 - Yunanistan'da Yorgo Papadopulos liderliğindeki askerî cunta, ikinci bir askerî darbe ile devrildi.
1975 - Surinam, Hollanda'dan bağımsızlığını kazandı.
1979 - Abdi İpekçi'nin katlinden sanık Mehmet Ali Ağca, Kartal-Maltepe Askeri Ceza ve Tutukevi'nden kaçtı.
1998 - 55. Hükümet, gensoru ile düşürüldü. Devlet Bakanı Güneş Taner'in Bakanlık görevi sona erdi. Başbakan Mesut Yılmaz, istifasını Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'e sundu.
1999 - Yargıtay 9. Ceza Dairesi, PKK lideri Abdullah Öcalan hakkında verilen ölüm cezasını onadı.
2000 - Azerbaycan'ın başkenti Bakü'de, Richter ölçeğine göre 7 şiddetinde deprem meydana geldi. 26 kişi öldü.
2001 - Türkiye'nin ilk ve tek Yahudi müzesi olan 500. Yıl Vakfı Türk Musevileri Müzesi açıldı.
2002 - Uzay mekiği Endeavour uluslararası uzay istasyonuna kenetlenerek bir Amerikalı ve iki Rus astronotu bıraktı.
2009 - Şiddetli yağmurun yol açtığı sel, Suudi Arabistan'ın Cidde şehrinde 122 kişinin ölümüyle sonuçlandı.
Tatiller ve özel günler

Dünya Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Günü
Pyongyang

| Pyongyang 평양직할시 |
| --- | --- |
Doğrudan yönetilen şehir
Pyongyang Doğrudan Yönetilen Şehri

PyongyangPyonyang'ın Kuzey Kore'deki konumu
Ülke:  Kuzey Kore
Bölge: Pyongan
Yüzölçümü
 • Doğrudan yönetilen şehir: 1100 km²
Rakım: 38 m
Nüfus (2013)
 • Yoğunluk: 1019.2/km²
 • Kent: 2,514,692
Zaman dilimi: UTC+8:30 (Pyongyang Saati)
| Pyongyang |
| --- | --- |
Hangıl: 평양
Hanja: 平壤
Latin harfleriyle yazımı: Pyeongyang
McCune-Reischauer: P'yŏngyang
Pyongyang (Chosŏn'gŭl: 평양 직할시; Hancha: 平壤直轄市; Pyongyang-chikhalsi; anlamı: "düz arazi" veya "huzurlu toprak"), Kuzey Kore'nin başkenti ve en büyük şehridir. Şehir Taedong Nehri üzerinde yer almaktadır. Nüfusu 1993 yılında 2.741.260 olarak bildirilmiş olup 2003 yılı tahmini nüfusu 3.500.000'dir.
Pyongyang, 1946 yılında Güney Pyongan (Pyongan-namdo) ilinden ayrılmış olup iller ile aynı düzeye sahip doğrudan yönetilen şehir (chikhalsi, 직할시) statüsü kazanmıştır.
Tarihçe

Pyongyang'ın kurulduğu tarih hakkında tam bilinmemekte olup şehir bir efsaneye göre MÖ 1122 tarihinde Taegong Nehri kıyısında kurulmuştur.
Pyongyang, 1945 yılında Japonya'nın Kore'den çekilmesinin ardından SSCB etkisi altına girdi. Şehir ilk önce geçici olarak Kuzey Kore Geçici Halk Komitesi'nin daha sonra da 1948 yılında yeni kurulan Kuzey Kore'nin başkenti olmuştur. 1950-1953 Kore Savaşı'nın ardından SSCB'nin yardımı ile yeniden inşa edilmiştir.
İdari bölümler

Pyongyang, 19 semt (ku- veya guyŏk) ve bir ilçeye (kun veya gun) ayrılır.
2010 yılında yabancı medya ajanslarına göre Sungho semti ile Kangnam, Chunghwa ve Sangwon ilçeleri Kuzey Hwanghae iline bağlanmıştır.
Ulaşım

Pyongyang, ülkenin ana ulaşım merkezidir. Pyongyang metrosu, 1973 yılında açılmış olup iki hatta ve 22 kilometre uzunluğa sahiptir. Şehirde ayrıca tramvay, troleybüs ve otobüs hatları bulunmaktadır. Araç sahipliği oldukça az olup binek otomobillerin çoğu devlete ait resmi araçlardır.
Sunan Uluslararası Havalimanı, Pyongyang'ın şehir merkezine 24 kilometre uzaklıkta bulunmaktadır. Ayrıca Pyongyang'ın Pekin ve Moskova'ya tren seferleri bulunmaktadır.
Kardeş şehirler

Cezayir, Cezayir
Bağdat, Irak
Chiang Mai, Tayland
Dubai, Birleşik Arap Emirlikleri
Cakarta, Endonezya
Katmandu, Nepal
Moskova, Rusya
Tientsin, Çin
Galeri

Kim İl-sung Meydanı ile uzakta Juche Kulesi
Büyük Halk Eğitim Evi
Parti Kuruluş Anıtı
Mansudae Apartmanları
Pyongyang Folklor Parkı
Zafer Takı
Rungrado 1 Mayıs Stadyumu
Pyongyang Televizyon Kulesi
Kore Sanat Galerisi
Pyongyang metrosu
2024 Yaz Olimpiyatları'nda atletizm - Erkekler 5000 metre

| 2024 Yaz Olimpiyatları'nda   Atletizm |
| --- | --- | --- | --- |

Elemeler
Pist etkinlikleri
| 100 m | erkekler |  | kadınlar |
| 200 m | erkekler |  | kadınlar |
| 400 m | erkekler |  | kadınlar |
| 800 m | erkekler |  | kadınlar |
| 1500 m | erkekler |  | kadınlar |
| 5000 m | erkekler |  | kadınlar |
| 10.000 m | erkekler |  | kadınlar |
| 100 m engelli |  |  | kadınlar |
| 110 m engelli | erkekler |  |  |
| 400 m engelli | erkekler |  | kadınlar |
| 3000 m su engelli | erkekler |  | kadınlar |
| 4 × 100 m bayrak yarışı | erkekler |  | kadınlar |
| 4 × 400 m bayrak yarışı | erkekler | karma | kadınlar |
Yol etkinlikleri
| Maraton | erkekler |  | kadınlar |
| 20 km yürüyüş | erkekler |  | kadınlar |
| Maraton yürüş bayrak yarışı |  | karma |  |
Saha etkinlikleri
| Yüksek atlama | erkekler |  | kadınlar |
| Sırıkla atlama | erkekler |  | kadınlar |
| Uzun atlama | erkekler |  | kadınlar |
| Üç adım atlama | erkekler |  | kadınlar |
| Gülle atma | erkekler |  | kadınlar |
| Disk atma | erkekler |  | kadınlar |
| Çekiç atma | erkekler |  | kadınlar |
| Cirit atma | erkekler |  | kadınlar |
Kombine etkinlikler
| Heptatlon |  |  | kadınlar |
| Dekatlon | erkekler |  |  |
g t 
2024 Yaz Olimpiyatları'nda erkekler 5000 metre yarışı, Fransa'nın Paris kentindeki Stade de France'ta gerçekleştirildi. Eleme serileri 7 Ağustos'ta, final ise 10 Ağustos'ta yapıldı. Bu yarış, erkekler 5000 metrenin Olimpiyat tarihindeki 26. kez düzenlenişi oldu. Toplamda 43 atlet, giriş barajını geçerek veya dünya sıralaması aracılığıyla yarışmaya katılmaya hak kazandı.
Özet > Yarışa genel bakış

Son şampiyon ve dünya rekortmeni Joshua Cheptegei eleme serilerinde yer almadı. Son dünya şampiyonu Jakob Ingebrigtsen ise 1500 metrede madalyayı kıl payı kaçırmasının ardından yarıştı.
2020 Tokyo Olimpiyatları'ndan gümüş madalya sahibi Mohammed Ahmed yarışa geri dönerken, bronz madalya sahibi Paul Chelimo ABD seçmelerinde kalifiye olamadı. Öne çıkan diğer sporcular arasında 2022 ve 2023 Dünya Şampiyonası madalyalı Jacob Krop ile güçlü formuyla dikkat çeken dünya lideri Hagos Gebrhiwet yer aldı. Gebrhiwet'e, vatandaşı Yomif Kejelcha eşlik etti. Doping ile ilgili bir uzaklaştırma nedeniyle 2023 Dünya Şampiyonası gümüş madalya sahibi Mohamed Katir'in olmaması dikkat çekiciydi.
Özet > Eleme serileri

Eleme serileri, yarışmacı sayısını 16 finalistle sınırlandırmayı hedefliyordu. İki yarı finalde de ilk sekize giren sporcular finale kalmaya hak kazandı. Ancak her iki yarış da sıkışık koşan atletler nedeniyle çeşitli kazalara sahne oldu.
İlk eleme serisinde, Mohammed Ahmed başka bir sporcu ile temas yaşadıktan sonra düştü ve toparlanamadı. Çekişmeli bir sprint finişi sırasında Dominic Lobalu, George Mills, Thierry Ndikumwenayo ve Mike Foppen dahil olmak üzere birçok sporcu yere düştü. Bazıları yığılmayı kıl payı atlatırken, Thomas Fafard düşen sporcuların üzerinden atlayarak finale yükseldi.
İkinci eleme serisinde de son sprint sırasında benzer kazalar yaşandı. Abdi Nur yere düştü ve bu durum bir domino etkisi yaratarak Yann Schrub ve Birhanu Balew gibi diğer sporcuları da etkiledi. Ancak Balew yarışı tamamlamayı başardı.