stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Elmadüzü, Oltu
Tarihçe

Elmadüzü'nün eski adı Kineposi'dir. Nitekim Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili 1907 yılında köyün adını bu şekilde yazmıştır. Kineposi (კინეპოსი), Gürcü dilinden Türkçeye Kinapos ve Kinebos (كنەبوص) olarak girmiştir. Nitekim 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Penek livasında aynı adı taşıyan başka köy Kinapos (كناپوس) ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kinebos (كنەبوص) olarak geçer.
Kineposi köyü, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü, 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Orta Çağ'ın bölgedeki önemli dinsel yapılardan biri olan Kineposi Manastırı, Gürcü Krallığı döneminde, 9. yüzyılda inşa edilmiştir. Kineposi Kalesi de bu dönemden kalmış olmalıdır. Bu yapılar Kineposi köyünün eski bir yerleşim yeri olduğunu göstermektedir.
Kineposi köyü, 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre, Oltu sancağının Anzavi nahiyesine bağlıydı. Nüfusu 87 haneden oluşuyordu. Bu nüfus içinde 83 hane Hristiyan kalmış, 4 hane Müslüman olmuştu. 1835 nüfus defterindeki kayda göre köyün nüfusu 18 haneye düşmüştü. Sadece erkek nüfusunun tespit edildiği bu tarihte köyde 48 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 96 kişiden oluştuğu söylenebilir.
Kineposi köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca, savaş tazminatının bir parçası olarak Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. 1886 nüfus sayımı sırasında Kinepos (Кинепосъ) şeklinde kaydedilen yerleşim, Oltu sancağının Oltu kazasına bağlı Erük-Anzov nahiyesinin yedi köyünden biriydi. Nüfusu, 28'i erkek ve 23'ü kadın olmak üzere, 10 hanede yaşayan 51 kişiden oluşuyordu. Köyün halkının tamamı Türk olarak kaydediliştir.
Oltu sancağında 1907 yılında araştırma gezisi düzenlemiş olan Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili, Kineposi köyünün, dar bir vadinin kayalık eteklerinde kurulmuş küçük bir köy olduğunu, çok sayıda kilise olmasına dayanarak köyde eski bir manastırın bulunduğunu, manastırın ana kilisesinin haç planlı ve kubbeli, dört apsisli bir yapı olduğunu yazmıştır.
Kineposi köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Erzurum vilayetinin Oltu kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 gelen nüfus sayımında "Kenepus" şeklinde yazılmış olan köy, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 188 kişiden oluşuyordu. Kineposi veya Kinepos Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Elmadüzü olarak değiştirilmiştir. 1965 nüfus sayımına göre Elmadüzü köyünde 395 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 71 kişi okuma yazma biliyordu.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Oltu Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 160 km, Oltu ilçe merkezine 40 km uzaklıktadır. Mahalle, Oltu'nun kuzeybatısında olup, D.955 numaralı Ardahan-Muş (Göle-Oltu) devlet yoluna, Güryaprak ve Gökçedere mahalleleri üzerinden 32,4 km.'lik, D.060 numaralı Artvin- Kars (Yusufeli-Olur) devlet yoluna 6,3 km.'lik köy yollarıyla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 58
2021: 61
2020: 64
2019: 77
2018: 62
2017: 62
2016: 59
2015: 64
2014: 79
2013: 96
2012: 64
2011: 67
2010: 83
2009: 86
2008: 88
2007: 132
2000: 244
1990: 410
1985: 474
1965: 395
Nüğürcük, Oltu

| Nügürcük |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
NügürcükNügürcük'ün Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°25′45″N 42°08′20″E﻿ / ﻿40.4292°K 42.1389°D﻿ / 40.4292; 42.1389
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Oltu
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2102 m
Nüfus (2022): 130
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25400
Nügürcük, Erzurum ilinin Oltu ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Oltu Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 140 km, Oltu ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır. Mahalle, Oltu'nun güneydoğusunda olup, bir köy yoluyla, Dokuzdeğirmen, Çayüstü ve Obayayla mahalleleri üzerinden, ilçe merkezine bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 130
2021: 131
2020: 140
2019: 131
2018: 126
2017: 113
2016: 131
2015: 129
2014: 140
2013: 146
2012: 154
2011: 164
2010: 173
2009: 161
2008: 163
2007: 164
2000: 215
1990: 349
1985: 407
1965: 421
Yunan dansları

Bu görsel Yunan dansı yapan bir grup dansçıyı içermektedir
Dans etmek tarih boyunca Yunan halkı için hep önemli bir etkinlik olmuştur. Antik Yunan'da dans, şarkı ve müzik tiyatronun ayrılmaz parçalarıydı. Öyle ki, Yunanca χorós, χορός sözcüğü topluca dansetmeyi ifade ediyordu. Nitekim “koro” ve “koreografi” sözcükleri de bu Yunanca sözcükten doğmuştur.[kaynak belirtilmeli] Öte yandan Antik Yunan edebiyatında birçok yerde dansa göndermeler yapılmıştır. Örneğin Theseus söylencesinde, Theseus ve Atina'lı gençler Yeranos (Turna) dansını yapmaktadır. Homeros'un İlyada adlı eserinde ise gençler, el tutuşları ve adımları bakımından günümüzdeki Sirto dansını çağrıştıran bir kalkan dansı yapıyorken betimlenmiştir. Antik kaynaklardaki bu değinmelerin yanı sıra, dansçıları ve müzisyenleri betimleyen pek çok çizim, resim ve küçük heykel veya büst de günümüze ulaşmıştır. Bu eserlerde dansçılar çoğu zaman, günümüzdeki Yunan halk danslarında olduğu gibi, bir çember veya sıra halinde, müzisyenler de genellikle bu çemberin ortasında betimlenmektedir.
Sirtaki dünyanın pek çok yerinde en önemli, hatta ulusal Yunan dansı olarak bilinir. Oysa Yunanistan içinde durum daha farklıdır; en az Sirtaki kadar hatta belki de ondan daha fazla yaygın olan birçok Yunan dansı bulunmaktadır. Ülke içindeki yaygınlığına bakılacak olursa, Yunanlar'ın ulusal dansı, Sirtaki'ye oldukça benzeyen Sirto'dur. Belli başlı Yunan danslarını yaygın oldukları bölgelerle birlikte şöyle sıralayabiliriz:
Arkadia Bölgesi: Sirtos Botaitikos, Sirtos Koftos, Çakonikos (Tsanikos).
Ege Makedonyası Halk Oyunları: Andikristos, Levendikos, Rençper
Epiros Bölgesi: Beratis, Fisuri, Kleftes, Menusis, Sta Dyo, Sta Tria, Zagorisios.
Trakya Bölgesi: Sirtos Thrakis (Singathistos), Tapeinos, Zonaradikos.
Selanik Bölgesi: Karaguna (Karagouna), Gayda(Gaida)
Adalar Bölgesi: Ikariotikos (İkaria), Susta (Sousta) Rodu (Rodos), Pentozali ve Meleviziotiko (Girit).
Pan-Helen veya Taverna müziği dansları: Hasapikos, Hasapikos Argos (Sirtaki), Sirtos-Kalamatianos, Çamikos (Tsamikos).
İriağaç, Oltu

| İriağaç |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
İriağaçİriağaç'ın Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°41′27″N 42°09′06″E﻿ / ﻿40.6908°K 42.1517°D﻿ / 40.6908; 42.1517
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Oltu
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1074 m
Nüfus (2022): 104
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25400
İriağaç, Erzurum ilinin Oltu ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

İriağaç köyünün eski adı Parnaki'dir. Bu yer adı Gürcüceden Türkçeye Pernek şeklinde girmiştir.
Parnaki köyü, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele içirmiştir. Parnaki Kalesi ve Parnaki Kilisesi bu dönemden günümüze kalmıştır.
Parnaki köyü, 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterinde "Pernek-i Süfla" (Aşağı Pernek) ve "Pernek-i Ulya" (Yukarı Pernek) adıyla Oltu livasının Kuzay nahiyesine bağlıydı. Köyün nüfusu 19 Hristiyan haneden oluşuyordu.
Parnaki köyü, 1835 Osmanlı Müslim nüfus defterinde tek yerlim olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte köy Çıldır Eyaleti'nin Penek sancağına bağlıydı. Osmanlı idaresinin sadece erkek nüfusunu tespit ettiği bu tarihte Pernek köyünde 18 hanede 59 erkek tespit edilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 118 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Parnaki köyü, uzun süre Osmanlı idaresinde kaldıktan sonra, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti arafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin Pernyak (Пернякъ) şeklinde kaydettiği köy, Oltu sancağının Oltu kazasına bağlı Sehçek nahiyesinin altı köyünden biriydi. Parnaki'nin nüfusu, 34'ü erkek ve 30'u kadın olmak üzere, 36 hanede yaşayan 64 kişiden oluşuyordu. Halkın tamamı Türk olarak kaydedilmiştir. Rus idaresi sırasında nüfusu artmış olan köyde 1896'da 82 kişi, 1906'da da 100 kişi tespit edilmiştir.
Parnaki köyü, 1940 genel nüfus sayımında Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı Kömürlü nahiyesinin köylerinden biriydi ve nüfusu 98 kişiden oluşuyordu. Parnaki veya Pernek Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla İriağaç olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında İriağaç köyünün nüfusu 228 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 24 kişi okuma yazma biliyordu.
İriağaç köyündeki başlıca tarihsel yapılar Parnaki Kalesi ve Parnaki Kilisesi'dir.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Oltu Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 145 km, Oltu ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Mahalle, Oltu'nun kuzeydoğusunda olup, D.060 numaralı Olur-Oltu devlet yolunun kenarındadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 104
2021: 107
2020: 107
2019: 105
2018: 115
2017: 86
2016: 95
2015: 92
2014: 110
2013: 118
2012: 87
2011: 88
2010: 95
2009: 99
2008: 154
2007: 114
2000: 193
1990: 261
1985: 289
1965: 228
Armazi (tanrı)

Armazi
Armazi (Gürcüce: არმაზი), Gürcü pagan panteonundaki baş tanrıdır. Gürcü kayıtlarına göre altından, eli kılıçlı bir asker figürüydü. 30 metre yüksekliğinde, yeşil gözlere sahipti. Armazi Gürcülerin MÖ 4. yüzyıldan MS 4. yüzyıla kadar baş tanrısı olarak kalmıştır.
Gürcü Türklolog Şalva Gabeskiria, Hattice ile Gürcüce arasında bağlantı ihtimalinden de söz ettikten sonra, Armazi ile Hitit Ay tanrısı Arma arasındaki ad benzerliğine dikkati çekmiştir. Gabeskiria, Armazi adının Gürcüceden Hitiçeye "Armazi" biçiminde geçmiş olabileceğini öngörmektedir. Gürcü pagan inancında da Ay tanrısı olan Armazi, Gürcü tarihsel kaynaklarına göre, elinde parlak bir kılıç tutuyordu. Bu heykelin bir miğfer vardı, gözleri değerli taşlardandı. Armazi'nin sağ tarafında Gatsi adını taşıyan altından bir erkek heykeli duruyordu. Solundaki gümüş heykel ise, Gaimi olarak adlandırılıyordu.
Rayfield'e göre Muşkiler ve Meshiler (İberler) tanrılara tapınma konusunda birbirleriyle ilişkilidir: Hitit Ay tanrısı Armaz (Arma) ve Luvi tanrısı Santuş'un (Santa/Sandan) İberya Krallığı'ndaki muadili Armazi ve Zadeni'di. Bu tanrıların putları MS 4. yüzyılda Hristiyan misyonerler tarafından parçalanmıştır.
Hristiyanlaşmadan beş yüzyıl sonarı ile daha geç dönemlerde yazılmış olan Orta Çağ Gürcü kroniklerinin dışında, Gürcü panteonuna dair hiçbir kayıt bulunmamaktadır. çağdaş araştırmacılar ise Armazi adının kökeni konusunda ikiye bölünmüştür. Armazi, Zerdüştiliğin yüce tanrısı Ahura Mazda ile bağlantılı gibi görünmektedir ve çağdaş arkeolojik kanıtlar da Zerdüştiliğin antik Gürcistan'da yayılmış bir inanç olduğunu göstermektedir. Öte yandan, Giorgi Melikişvili Armazi'nin Hitit mitolojisindeki Ay tanrısı Arma'nın yerel bir varyantı olduğunu belirtmiştir. Bu, İvane Cavahişvili'nin ileri sürdüğü Orta Çağ'dan beri Gürcistan'ın koruyucu azizi olan Aziz Giorgi (Tetri Giorgi) ile kaynaşan Hristiyanlık öncesi Gürcü Ay kültü argümanı ile uyumludur.
Dresden Bombardımanı

Dresden Bombardımanı, Almanya'nın Dresden şehrinin 13 Şubat ile 15 Şubat 1945 arasında ABD Ordusu Hava Kuvvetleri (USAAF) ve Britanya Kraliyet Hava Kuvvetleri (RAF) tarafından bombalanması II. Dünya Savaşı'nın tartışmalı olaylardan biridir.
Saldırının Nedenleri

II. Dünya Savaşı'nın sonuna varılıyordu. Müttefik Kuvvetler Komutanlığı Sovyet birliklerinin doğudan ilerleyişini kolaylaştırmak amacıyla, Alman stratejik ve lojistik bölgelerini bombalamak ve Alman kuvvetlerine ikinci bir sorun yaratmak istiyordu. Bunu gerçekleştirmek üzere hedefler seçildi. Hedefler arasında Berlin ve etrafındaki askeri mühimmat fabrikaları yanı sıra demir yolu hattı ile doğudaki lojistik ağının kalbini oluşturduğundan stratejik önemi yüksek olan tarihi Dresden şehri de vardı.
Sonuç

13 Şubat'ta başlayan saldırı, 15 Şubat'a kadar kesintisiz dört gece devam etti. Saldırı sona erdiğinde Dresden tamamen yerle bir olmamıştı. Fakat Müttefikler'in kullandığı bombalar arasında fosfor bombası da bulunmaktaydı. Sadece 13-14 Şubat 1945 gecesi, 773 adet RAF Lancaster bombardıman uçağı şehrin merkezindeki demir yolu istasyonlarını hedef alarak 1.181,6 ton (yangın bombası da denilen) fosfor bombası ve 1.477,7 ton patlayıcı gücü yüksek bomba attı. Bu yüzden Dresden şehri bombalanma sona erdikten sonra günlerce yandı ve tahrip oldu. 28.410 binadan 24.866'sı yok oldu. Hayatını kaybedenlerin çoğu yanarak değil, ani ısınan havanın bölgedeki oksijeni emmesi nedeniyle boğularak öldü. Geçmişte bazı yayınlar (birçok tarihi revizyonist ve aşırı sağcı yayın tarafından devamla) yaklaşık 350.000 kişinin öldüğü şeklinde yanlış bilgi veriyordu. Uluslararası Kızıl Haç'ın 1941-1946 Ortak Yardım Raporu da (Report of the Joint Relief 1941–1946) mağdur sayısını 275.000 olarak yanlış gösteriyordu. Fakat önde gelen 13 Alman tarihçiden oluşan Dresden Tarihçiler Komisyonu beş yıllık bir araştırma ardından 2010 yılında yayımlanan resmi bir raporda kayıpların 22.500 ile 25.000 arasında olduğu sonucuna vardı.
Tarihçi Frederick Taylor'a göre, kurbanların sayısının olduğundan çok daha fazla gösterilmesi Nazilerin yaptığı bir çarpıtmaydı: Tarafsız medyada ve tarafsız ülkelerde Müttefiklere karşı tepki yaratmak için gerçek rakamın sonuna fazladan bir sıfır eklendi. Binalara verilen hasar da sıklıkla abartıldı. Saldırılardan kent alanının yüzde 60'ı ciddi şekilde etkilendi, kent merkezinde 15 km² alan tamamen yıkıldı; buna karşılık şehrin kuzey ve kuzeybatı kesimleri çok az hasar gördü. Şubat 1945'in ortasından 6 Mayıs'a kadar kuşatılmış olan Breslau'ya, Wehrmacht'ın kayıtsız şartsız teslim olduğu 8 Mayıs'ta Dresden'in Kızıl Ordu tarafından işgal edilmesi öncesinde, esas olarak o zamanki şehir sınırlarının kuzeyinde bulunan Dresden-Klotzsche Havaalanı'ndan tedarik sağlanıyordu. Daha önce, Paul Zickler ve Erich Stöckel'in de aralarında bulunduğu ve bir anma plaketinde adı geçen beş kişi birbirlerinden habersiz gizli bir operasyonla SS'in şehirdeki Mavi Harika (Blauen Wunders) adı verilen Loschwitz Köprüsü'nü havaya uçurma planını engellemişti.
Bu operasyon Müttefikler tarafından askeri ve endüstriyel bir hedefin meşru bir şekilde bombalanması olarak tanımlandı. Fakat bazı araştırmacılar Şubat saldırılarının orantısız olduğunu savundu. Hava saldırısına karşı Naziler tarafından yetersiz önlemleri alınması sonucunda çoğunlukla kadın ve çocuklar öldü.
ABD'li yazar Kurt Vonnegut'un Mezbaha No. 5 adlı romanı genel olarak kendisinin savaş esiri olarak bu bombardımanla ilgili ilk elden deneyimlerine dayanmaktadır.
Kurbanların anısına, Dresden bombardımanının yıl dönümleri barış gösterileri, yürüyüşler ve dini törenlerle anılmaktadır.
Galeri

Belediye Binasından kentin yıkımı
Anne ve çocukların da aralarında bulunduğu cesetler
Şehir merkezinin yüzde doksanından fazlası yıkıldı.
Yıkıntılar arasında Martin Luther heykeli
Yakılmayı bekleyen cesetler
Filmler

Dresden&& (ZDF ve EOS - Almanya, 2006) Resmî site
Yatağan

Başlığın diğer anlamları için Yatağan (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Yatağan |
| --- | --- |
İlçe
 Muğla'da yeri
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Muğla
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Onur Kökçü
 • Belediye başkanı: Mesut Günay (CHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 1.772 km²
Rakım: 400 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 44.940
 • Kır: -
 • Şehir: -
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 48500
İl alan kodu: 0252
İl plaka kodu: 48
Resmî site  yatagan.bel.tr  yatagan.gov.tr
Yatağan Meydanı
Yatağan, Muğla'nın 13 ilçesinden birisidir.
İlçedeki Yatağan Termik Santrali Yatağan halkı için önemli bir kanser kaynağıdır. 2006 yılında yapılan bir araştırmada, eski ve verimsiz yöntemlerle üretim yapmaya devam eden santral nedeniyle çocukların yüzde 95'inin kanındaki kurşun oranı normalin üzerinde olduğu tespit edilmiştir. Santral, 2001 yılında zaman zaman Yatağan havasını aşırı derecede kirletmiş ve kapatmıştır. Günümüz itibarıyla ilçe statüsünde olan Yatağan denize ve sahil şeridine çok uzak bir mesafededir. Yerel halkı ilçe dışına göç ederken, Yatağan İç Anadolu, Doğu ve Güneydoğu Anadolu'dan çok yoğun bir şekilde göç almaktadır. Yatağan Muğla'nın yüzölçüm ve nüfus bakımından en küçük ilçelerinden biridir. Bu bölgedeki ilçeler sosyo-kültürel olarak birbirlerinden farklılık gösterir. Bölgede termik santraller bulunur. Arazisi elverişsizdir.
Ünlüler

İlyas Karaöz, Türk siyasetçi; Muğlalı eski senatör, T.C. Devlet ve Tarım eski Bakanı.
Coğrafya

İlçeye bağlı Eskihisar, Yatağan mahallesi Kral Yolu'nun bittiği yerdir.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1945 | 26.305 | 2.194 | 24.111 |
| 1950 | 29.524 | 2.240 | 27.284 |
| 1955 | 32.978 | 2.735 | 30.243 |
| 1960 | 33.386 | 3.176 | 30.210 |
| 1965 | 36.267 | 3.406 | 32.861 |
| 1970 | 40.297 | 4.275 | 36.022 |
| 1975 | 41.198 | 4.903 | 36.295 |
| 1980 | 46.113 | 7.662 | 38.451 |
| 1985 | 51.016 | 10.090 | 40.926 |
| 1990 | 42.376 | 11.890 | 30.486 |
| 2000 | 46.252 | 16.007 | 30.245 |
| 2007 | 46.275 | 17.421 | 28.854 |
| 2008 | 46.103 | 17.724 | 28.379 |
| 2009 | 45.888 | 17.707 | 28.181 |
| 2010 | 45.830 | 18.051 | 27.779 |
| 2011 | 45.735 | 18.366 | 27.369 |
| 2012 | 45.347 | 18.536 | 26.811 |
| 2013 | 45.295 | 45.295 | veri yok |
| 2014 | 44.783 | 44.783 | veri yok |
| 2015 | 44.363 | 44.363 | veri yok |
| 2016 | 44.504 | 44.504 | veri yok |
| 2017 | 44.515 | 44.515 | veri yok |
| 2018 | 44.940 | 44.940 | veri yok |
| 2019 | 44.879 | 44.879 | veri yok |
| 2020 | 45.172 | 45.172 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
İğdeli, Oltu

| İğdeli |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
İğdeliİğdeli'nin Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°32′38″N 41°50′12″E﻿ / ﻿40.5439°K 41.8367°D﻿ / 40.5439; 41.8367
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Oltu
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1595 m
Nüfus (2022): 70
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25400
İğdeli, Erzurum ilinin Oltu ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Tarihsel Tao bölgesinde yer alan İğdeli'nin eski adı bilinmemektedir. Köydeki kilise ve kale kalıntıları buranın eski bir yerleşme olduğunu göstermektedir. İğdeli, erken Orta Çağ'da Gürcü Krallığı sınırları içinde yer alıyordu. 11. yüzyılda Büyük Selçukluların eline geçen yerleşme, 13. yüzyılın ikinci yarısından itibaren Samtshe Atabeyliği’nin idaresi altında kaldı. Osmanlılar 16. yüzyılda Samtshe Atabeyliği’ni ele geçirip topraklarını Çıldır Eyaleti'ne dönüştürdü.
Uzun süre Osmanlı yönetimi altında kalan İğdeli’yi 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı’nda Ruslar ele geçirdi. 1886 tarihli Rus kayıtlarına göre Oltu kazasına (uçastok) İğdeli köyünde 35 kişi yaşıyordu ve nüfusun tamamı Kürtlerden oluşuyordu. 1928 tarihli Son Teşkilat-i Mülkiyede Köylerimizin Adları adlı Osmanlıca kitapta Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı bir köydü.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Oltu Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.
Tarihsel yapılar

İğdeli’de iki kilise ve bir kalenin varlığı bilinmektedir. Bu kiliselerden biri köyün bir ucunda, bir düzlükte bulunmaktadır. Büyük ölçüde günümüze ulaşmış olan kilise tek nefli bir yapıdır. Diğer kilise ise İğdeli Kalesi’nin kilisesidir. Bu kilise de büyük ölçüde ayaktadır. Tek nefli kilise, köyün 800 metre kuzeyinde, kalenin yakınındadır.
İğdeli Kalesi köyün merkezinin 1,2 km kuzeyinde yer alır. İki derenin kavuştuğu noktada inşa edilmiştir. 1760 metre yükseklikte yer alan kale, büyük ölçüde sağlamdır. 80 × 16 metre ebatlarındaki kalenin beş adet kulesi vardır.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 105 km, Oltu ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Mahalle, Oltu'nun batısında olup, D.062 numaralı Erzurum-Ardahan (Tortum-Oltu) devlet yoluna, 3,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 70
2021: 80
2020: 116
2019: 32
2018: 29
2017: 42
2016: 49
2015: 53
2014: 65
2013: 75
2012: 76
2011: 85
2010: 89
2009: 86
2008: 92
2007: 84
2000: 50
1990: 38
1985: 129
1965: 233
İncedere, Tortum

| İncedere |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
İncedereİncedere'nin Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°22′08″N 41°37′22″E﻿ / ﻿40.3689°K 41.6228°D﻿ / 40.3689; 41.6228
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Tortum
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 38,85 km²
Rakım: 2300 m
Nüfus (2022): 233
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25430
İncedere, Erzurum ilinin Tortum ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı 1902 yılı kayıtlarında Ermenicede "dikenlik" anlamına gelen Pşngots ya da Pşngers, 1928 yılı kayıtlarında  Pişingos, 1946 yılı kayıtlarında ise Pişingöz olarak geçmektedir.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Tortum Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 70 km, Tortum ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Mahalle, Tortum'un kuzeydoğusunda olup olup, D.062 numaralı Erzurum-Ardahan (Tortum-Oltu) devlet yoluna 8,2 km.lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 233
2021: 258
2020: 318
2019: 225
2018: 220
2017: 190
2016: 201
2015: 227
2014: 268
2013: 284
2012: 298
2011: 293
2010: 212
2009: 226
2008: 385
2007: 349
2000: 383
1990: 424
1985: 451
1965: 364
Osman Bölükbaşı

| Osman Bölükbaşı |
| --- | --- |

Türkiye Büyük Millet Meclisi 9., 10., 11. 12., 13. ve 14. Dönem Milletvekili
Görev süresi 25 Ekim 1961 - 12 Ekim 1969
Seçim bölgesi: 1961 - Ankara 1965 - Ankara 1969 - Ankara
Görev süresi 22 Mayıs 1950 - 25 Mayıs 1960
Seçim bölgesi: 1950 - Kırşehir 1954 - Kırşehir 1957 - Kırşehir
Kişisel bilgiler
Doğum: 1913 Mucur, Kırşehir, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 6 Şubat 2002 (89 yaşında) Ankara, Türkiye
Defin yeri: Cebeci Asri Mezarlığı, Ankara
Partisi: Demokrat Parti (1946-1947) Millet Partisi (1948-1953) Cumhuriyetçi Millet Partisi (1954-1958) Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi (1958-1962) Millet Partisi (1962-1972)
Evlilik(ler): Mediha (Büyükyağcıoğlu) Bölükbaşı
Çocuk(lar): Ahmet Deniz Bölükbaşı
Bitirdiği okul: İstanbul Erkek Lisesi Nancy Üniversitesi, Fransa
Mesleği: Matematikçi
Dini: İslam
Harry S. Truman'ın Millet Partisi lideri Osman Bölükbaşı'yla Washington, DC'deki buluşması (12 Nisan 1949).
Osman Bölükbaşı, (1913, Mucur - 6 Şubat 2002, Ankara), halk arasında Anadolu Fırtınası ve TıRT Osman lakaplarıyla tanınan Türk öğretmen ve siyasî lider. Millet Partisi lideri olarak 1950, 1954, 1957, 1961, 1965 ve 1969 Türkiye genel seçimlerinde milletvekili seçilerek Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde yer aldı.
Hakkında yazılmış kitaplar

Osman Bölükbaşı: Türk Siyasetinde Anadolu Fırtınası (Deniz Bölükbaşı, Doğan Kitap Yayınları, 2005)
Osman Bölükbaşı: Seraba Harcanmış Bir Ömür (Fatih Artvinli, Kitap Yayinevi, 2007)