stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Louis Poinsot
Miras ve övgü

Ay'daki Poinsot kraterinin adı Poinsot'tan geliyor. Paris'te bir caddeye Rue Poinsot (14. Bölge) denir. Gustave Eiffel, Eyfel Kulesi'nin ilk etabının etrafındaki plaketlerde, önde gelen Fransız bilim adamlarının 72 ismi arasında Poinsot'a da yer verdi.
Çalışmaları

Çalışmalar şunları içerir:
Eléments de statique (1803) (1848'de Thomas Sutton tarafından The Elements of Statics olarak tercüme edilmiştir)
Anların bileşimini ve alanların bileşimini ele alan hatıralar (1806)
Genel denge teorisi ve sistemlerdeki hareketler (1806)
Çokgenler ve çokyüzlüler (1809)
Vücutların dönüşüne ilişkin yeni teori (1834)
Poinsot, katı bir cisme etki eden bir kuvvetler sisteminin tek bir kuvvet ve bir çift olarak nasıl çözülebileceğini gösteren geometrik mekaniğin mucidiydi. Katı bir cismin hareketi üzerine yapılan önceki çalışmalar, hareketin görselleştirilmesi olmaksızın tamamen analitikti ve Poinsot'nun dediği gibi çalışmanın büyük değeri, katı bir cismin hareketini kendimize hareket eden bir nokta kadar net bir şekilde temsil etmemizi sağlamasıydı (Encyclopædia Britannica, 1911). Özellikle de bugün Poinsot'nun yapısı olarak bilinen şeyi tasarlamıştır. Bu yapı açısal hız vektörünün hareketini tanımlar.
Poinsot, Diophantine denklemlerini inceleyen sayı teorisi üzerinde çalıştı. Ancak en çok geometri alanındaki çalışmalarıyla tanınır ve Monge ile birlikte 19. yüzyılda Fransa'da matematik araştırmalarında geometrinin öncü rolünü yeniden kazandı. Poinsot, 1846'da Sorbonne'da ileri geometriye sahip bir sandalye yaratarak geometrinin önemine de katkıda bulundu. Poinsot, Chasles için 1880'deki ölümüne kadar oturacağı koltuğu yarattı.
Konuyla ilgili yayınlar

Bertrand, J. L. F. Discours aux funérailles de Poinsot, Paris, 1860.
Bertrand, J. L. F. Notice sur Louis Poinsot, Journal des savants (1872), pp. 405–420.
"Taton, René (1970–1980). "Poinsot, Louis".". Dictionary of Scientific Biography. New York: Charles Scribner's Sons. 1970–1980. ISBN 978-0-684-10114-9.
Bu madde artık kamu malı olan bir yayından alınan metni içeriyor: Chisholm, Hugh, (Ed.) (1911). "Poinsot, Louis". Encyclopædia Britannica. 21 (11. bas.). Cambridge University Press. s. 892.
Louis Poinsot'nun mezarı, Père Lachaise Mezarlığı, Paris
İoannis (aziz)

| Aziz Şamlı İoannis Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός (Yunanca) Ioannes Damascenus (Latince)  يوحنا الدمشقي (Arapça) |
| --- | --- |
Arap ikonasında Şamlı Yuhanna
Kilise ileri geleni
Doğum: c. 675 ya da 676 Şam, Bilad'üş-Şam, Emevîler Hilâfeti
Ölüm: 4 Aralık 749 Mar Saba, Kudüs, Bilad'üş-Şam, Emevîler Hilâfeti
Yortu: 4 Aralık 27 Mart (Genel Roma Takvimi 1890-1969)
Simge: Kopmuş el, ikona
Koruyucu aziz: Eczacılar, ikona ressamları, ilahiyat öğrencileri
| Şamlı Yuhanna |
| --- | --- |
Şamlı Yuhanna
Tam adı: يوحنا الدمشقي
Çağı: Orta Çağ felsefesi
Okulu: Aristotelesçilik Yeni Platonculuk Hristiyan felsefesi
İlgi alanları: Hukuk, ilahiyat, felsefe, İslam eleştirisi, geometri, Meryem Ana bilgisi, aritmetik, astronomi ve müzik
Önemli fikirleri: İkona, Meryem'in ölümü ve göğe çıkışı, Theotokos, Meryem'in ebedi bekâreti
Şamlı İoannis veya Şamlı Yuhanna (Grekçe: Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, İoannis o Damaskinos; Yunanca telaffuz: [ioˈanis o ðamasciˈnos]; Latince: Ioannes Damascenus), Doğu dünyasında tanınan adıyla Yuhannâ ed-Dımaşkî (Arapça: يوحنّا الدمشقي; ALA-LC: Yūḥannā ad-Dimashqī) (Şam, 675/676 – Mar Saba, Kudüs, 4 Aralık 749), Suriyeli Hristiyan aziz, teolog, Kilise Babası ve Kilise Doktoru.
Şamlı Yuhanna, Bizans döneminin en büyük teologlarından biri olarak kabul edilir. Yortusu Katolik ve Ortodoks Kiliselerinde aynı günde, öldüğü gün olan 4 Aralık’tadır.
Hayatı

Şamlı Yuhanna, 7.yy’da Şam’da varlıklı bir Süryani Hristiyan ailesinde doğmuştur. Büyükbabası, Mansur, bölgede İmparator Heraklius için vergi toplayıcılığı yapmaktaydı. 635 yılında şehir Müslüman Araplar tarafından ele geçirildiğinde birçok diğer Hristiyan memur gibi o da yeni yönetimde görevini korumuştur. Yuhanna, Kudüs’te bir keşiş olmadan önce Emevîler Hilâfeti’nin sarayında kıdemli bir memur olarak çalışmıştır.
Eserleri

Muhtemelen Arapça ve Süryaniceye hakim olmasına rağmen, eserlerini Yunanca yazmıştır. Kendisine atfedilen 150’ye yakın eser vardır. Teoloji, ahlak, riyazet ile ilgili eserler yazmıştır. Vaazlar ve çok şiirler de bırakmıştır.
Edirne'nin Uzunköprü ilçesinde, 1875 yılında yapılan ve ismini taşıyan bir kilise bulunmaktadır.
Eserleri > Dogmatik kitapları

743’te yazdığı Bilginin Kaynağı, başyapıtıdır. Dogmatik bir eser olup üç bölüme ayrılmıştır:
“Felsefi Bölümler” çoğunlukla “Diyalektik” olarak da bilinirler. Çoğunlukla mantık ile ilgilidir, temel amacı okuyucuyu kitabın geri kalanına hazırlamak içindir.
“Sapkınlıklar” bölümünde İslam birkaç sayfada bir Hristiyan sapkınlığı olarak yer almaktadır. İslam hakkında Hristiyan yazınındaki ilk kaynaklardan birisidir.
“Ortodoks inancının tam anlatımı” Kilise Babaları’nın dogmatik yazılarının bir sentezidir (Özellikle de; İskenderiyeli Athanasius, Nazianzlı Gregorius, Kayserili Basilius, Nissalı Gregorius, Altın Ağızlı Yuhanna, Salamisli Epifanes, İskenderiyeli Kiril, Büyük Leo, Bizanslı Leonce, Areopagiteli Diyonisyus ve İtirafçı Maksimus). Kitabın üçüncü bölümü Yunan teolojisinin bir sentezidir. Bu bölüm Doğu kiliselerini büyük oranda etkilemiştir.
Eserleri > İnanç savunması kitapları

Kutsal resimleri kötüleyenlere karşı üç inceleme (İkonların savunası olarak da bilinir). İkonaların sunulması ve hürmet gösterilmesini yasaklayan İmparator III. Leo’ya verilen ilk cevaplardan birisidir.
Yakubîlere Karşı
Nestoryanlara Karşı
Maniheizm ile Diyalog
Eserleri > Münzevilik ve yorumlama kitapları

Kutsal Oruç Üzerine
Kötülüğün Sekiz Ruhu
Erdemler ve Kusurlar
Pavlus’un Mektupları Üzerine Notlar
Bu incelemeler manastırdakiler için yazılmıştır.
Eserleri > Meryem üzerine

Kendisinin dört söylevinin Bakire Meryem üzerine olması, döneminde de Meryem’e sıkı bir adanmanın olduğunun kanıtıdır.
Teolojisi

Bizans İmparatorluğu'nda 8. yüzyılda gerçekleşen ilk ikonoklazm döneminde ikona kültünün savunucusu olarak çağının en önemli Hristiyan din bilginlerinden biri olarak öne çıkmış, yazdığı eserler ile ikona taraftarı teolojik argümanlara önemli katkılarda bulunmuştur.
Schefflera disparifolia

Schefflera disparifolia, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera distractiflora

Schefflera distractiflora, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera diplodactyla

Schefflera diplodactyla, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera elliptica

Schefflera elliptica, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera dumicola

Schefflera dumicola, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera elata

Schefflera elata, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera enneaphylla

Schefflera enneaphylla, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera eriocephala

Schefflera eriocephala, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera eucaudata

Schefflera eucaudata, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Schefflera epiphytica

Schefflera epiphytica, Schefflera cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Yeni Zelanda nükleerden arındırılmış bölge

1984 yılında Başbakan David Lange, nükleer enerjili veya nükleer silahlı gemilerin Yeni Zelanda limanlarını kullanmasını veya Yeni Zelanda sularına girmesini yasakladı. 1987 Yeni Zelanda Nükleer Serbest Bölgesi, Silahsızlanma ve Silahların Kontrolü Yasası uyarınca Yeni Zelanda'nın karasuları, karaları ve hava sahası nükleerden arındırılmış bölgeler haline geldi. Bu, o zamandan beri Yeni Zelanda'nın dış politikasının bir parçası olarak kaldı.
Yasa, "tahrik gücü tamamen veya kısmen nükleer güce bağlı olan herhangi bir geminin Yeni Zelanda'nın 12 deniz mili (22.2 km, 13 13⁄16 kanun mili) yarıçapındaki iç sularına girmesini" yasaklamakta ve radyoaktif atıkların denize boşaltılmasını yasaklamaktadır. herhangi bir Yeni Zelanda vatandaşının veya mukiminin "herhangi bir nükleer patlayıcı cihaz üretmesini, edinmesini, bulundurmasını veya üzerinde herhangi bir kontrole sahip olmasını" yasaklamanın yanı sıra, nükleerden arındırılmış bölge Yasası nükleer santralleri, nükleer araştırma tesislerini, radyoaktif izotopların kullanımını veya diğer kara kökenli nükleer faaliyetleri yasaklar. Ancak, şu anda Yeni Zelanda'da bu tür araştırma tesisleri veya enerji santralleri bulunmamaktadır.
Silahsızlanma ve Silahların Kontrolü Yasası Lange liderliğindeki İşçi Partisi hükûmeti tarafından kabul edildikten sonra, Birleşik Devletler hükûmeti ANZUS'un Yeni Zelanda'ya olan yükümlülüklerini askıya aldı. Mevzuat, Yeni Zelanda'nın bir ulus olarak gelişiminde bir dönüm noktasıydı ve önemli bir egemenlik, kendi kaderini tayin etme ve kültürel kimlik eylemi olarak görülüyordu. Yeni Zelanda'nın kırk yıllık nükleer karşıtı kampanyası, dünyadaki türünün tek başarılı hareketidir ve ülkenin nükleer silahlardan arındırılmış bölge statüsünün mevzuatta yer almasıyla sonuçlanmıştır. Avustralya, nükleer denizaltıların inşasında destek almak için 2021'de AUKUS anlaşmasına girdi. Yeni Zelanda başbakanı Jacinda Ardern, Avustralya'nın yeni denizaltılarının Yeni Zelanda'nın uzun süredir nükleerden arındırılmış bölgesine girmesinin yasaklanacağını duyurdu.
Tarihsel arka plan

İlk tohumlar, 1957 ve 1959 yılları arasında yerel Nükleer Silahsızlanma Kampanyası (CND) örgütünün kurulmasıyla 1950'lerin sonlarında Yeni Zelanda'nın 1987 nükleer serbest bölge mevzuatı için ekildi. 1959'da, Avustralya ve Pasifik'teki İngiliz hidrojen bombası testlerinin ardından artan kamuoyu endişesine yanıt olarak Yeni Zelanda, BM'de nükleer denemeyi kınamak için oy verirken İngiltere, ABD ve Fransa karşı oy kullandı ve Avustralya çekimser kaldı. 1961'de CND, Yeni Zelanda hükûmetini nükleer silah almayacağını veya kullanmayacağını ilan etmeye ve ANZUS gibi nükleer ittifaklardan çekilmeye çağırdı. 1963'te Auckland CND kampanyası, hükûmeti güney yarımkürede nükleerden arındırılmış bir bölge kurulmasını tartışmak üzere uluslararası bir konferansa sponsor olmaya çağıran 80.238 imzayla Yeni Zelanda parlamentosuna 'Hattın Güneyinde Bomba Yok' dilekçesini sundu. Bu, 1893'te kadınların oy kullanma hakkına sahip olmasını talep eden dilekçeden bu yana ülkedeki en büyük dilekçeydi.
Güney Pasifik Okyanusu'ndaki Fransız Polinezyası'ndaki Mururoa atolü ve kız kardeşi Fangataufa atolü, 21 Eylül 1962'de Fransa tarafından resmen bir nükleer test alanı olarak kurulmuş ve 1966 ile 1996 yılları arasında kapsamlı nükleer testler gerçekleştirilmiştir. Aldebaran kod adlı ilk nükleer test, 2 Temmuz 1966'da ve Mururoa'da 1966 ve 1974 yılları arasında kırk bir atmosferik nükleer test yapıldı.
Mart 1976'da Greenpeace ve Dünyanın Dostları da dahil olmak üzere 20'den fazla nükleer ve çevreci grup Wellington'da bir araya geldi ve Nükleer Olmayan Gelecekler için Kampanya (CNNF) adlı gevşek bir koalisyon kurdu. Koalisyonun görevi nükleer enerjinin getirilmesine karşı çıkmak ve rüzgar, dalga, güneş ve jeotermal enerji gibi yenilenebilir enerji alternatiflerini teşvik etmekti. Yarım Milyon Kampanyasını başlattılar. CNNF, Ekim 1976'ya kadar 333.087 imza ile Yeni Zelanda tarihinde nükleer enerjiye karşı en büyük dilekçeyi üreten bir ulusal eğitim tatbikatı başlattı. Bu, ülkenin toplam 3 milyonluk nüfusunun %10'undan fazlasını temsil ediyordu. Şu anda, Yeni Zelanda'nın tek nükleer reaktörü, 1962'de Canterbury Üniversitesi Mühendislik Okulu'nda kurulmuş olan küçük bir kritik altı reaktördü. Amerika Birleşik Devletleri'nin Barış için Atom programı tarafından verilmişti ve elektrik mühendislerini nükleer teknikler konusunda eğitmek için kullanılıyordu. 1981 yılında sökülmüştür.
Bölgesel nükleer karşıtı duyarlılık, 1985'te on üç Güney Pasifik Forumu ülkesinden sekizinin Güney Pasifik Nükleer Silahlardan Arındırılmış Bölge Antlaşması veya Rarotonga Antlaşması'nı imzalamasıyla pekiştirildi.
Mururoa protestoları

Topluluktan ilham alan nükleer karşıtı duygular, 1972'de Norman Kirk yönetimindeki Yeni Zelanda İşçi Partisi seçim zaferine büyük ölçüde katkıda bulundu. Haziran 1973'te, Uluslararası Adalet Divanı (Avustralya ve Yeni Zelanda tarafından başlatılan bir davaya göre), dava Mahkeme tarafından görüşülürken Fransızların Mururoa atolündeki atmosferik nükleer testlerini durdurmalarına karar verdi. Ancak Fransızlar bu kararı görmezden geldi.
Mururoa, Rainbow Warrior da dahil olmak üzere çeşitli gemiler tarafından çok sayıda protestonun yapıldığı yerdi. Sembolik bir protesto eyleminde, Kirk hükûmeti donanma fırkateynlerinden ikisini, HMNZS gönderdi. Canterbury ve Otago, 1973'te test bölgesi alanına girdi. Bu resmi Yeni Zelanda Hükûmeti protesto filosuna eşlik etmesi için bir Kabine Bakanı (Fraser Colman) rastgele seçildi. Bu yolculuk, fırkateynlere Mururoa bölgesine eşlik eden uluslararası bir protesto yat filosu organize eden bir dizi yerel kivi barış örgütünü içeriyordu. Erken Yeni Zelanda barış aktivistlerinin ve örgütlerinin çoğu, çoğu karşı kültüre ve Vietnam Savaşı hareketlerine karşı orijinal muhalefete dahil olan hevesli genç hippiler ve öğrencilerdi.
Fransız testlerini bozmaya çalışan barış yatları, 1972-1991 yılları arasında Mururoa yasak bölgeleri boyunca koordineli protestolarda yelken açtı. Bunlar arasında, 1972'de Greenpeace'in kurucularından olan David McTaggart ile ilk ortak Greenpeace - CND kampanyasının Vega (Greenpeace III olarak yeniden adlandırıldı) yatındaki seferi de vardı. Bunu 1973'te Barış Medyası tarafından Fri, Spirit of Peace, Boy Roel, Magic Isle ve Tanmure protesto yatlarıyla düzenlenen bir yat filosu izledi.
Mururoa atolüne yapılan çok sayıda sefer sırasında, Fri, Vegas ve <i id="mwkg">Greenpeace</i> protesto yatlarına Fransız komandoları tarafından binildi ve mürettebat üyeleri saldırıya uğradı ve tutuklandı. 1973'te Vega, bir Fransız askeri savaş gemisi tarafından çarpıldı ve David McTaggart, Fransız askeri polisi tarafından ciddi şekilde dövüldü. Bu Pasifik kampanyalarının Yeni Zelanda toplumunda neden olduğu büyük bir değişiklik, Yeni Zelanda'daki nükleer karşıtı duyguların artması ve bunun sonucunda 1987'de nükleer karşıtı politikasının nihai yükselişiydi.
1976 tarihli Actual dergisindeki Fransız gazeteci Luis Gonzales-Mata'ya göre, çok sayıda Polinezyalı kanser tedavisi için gizlice Paris'e askeri uçuşlarla gönderilmişti. Tahitili aktivist Charlie Ching 1983'te Auckland'da nükleersiz bir Pasifik huisine 5 yıl içinde 200'den fazla Tahitilinin radyasyona bağlı hastalıklardan öldüğünü söyledi. Fransız Polinezyası'ndaki sağlık sorunlarının gizliliği nedeniyle, bu rakamların doğrulanması imkansız kaldı.
Ağustos 2006'da Fransız Polinezyası halkı, Fransız Hükûmeti'nin tiroid kanseri vakalarındaki artış ile Fransa'nın 1966'dan beri bölgede yaptığı atmosferik nükleer testler arasındaki bağlantıyı doğrulayan resmi bir raporunu memnuniyetle karşıladı.
Gökkuşağı Savaşçısı meselesi

Greenpeace, 1996 yılına kadar Fransız Polinezyası'ndaki amansız protesto saldırısını sürdürdü. Greenpeace gemisi Rainbow Warrior, 10 Temmuz 1985'te Yeni Zelanda'nın Auckland limanına demirliyken Fransız dış istihbarat teşkilatı (DGSE ) tarafından batırıldı .
Gökkuşağı Savaşçısı'nın batmasının, Greenpeace ve Yeni Zelandalıların Mururoa'da nükleer silah denemesi yasağını zorlamak için yürüttükleri başarılı kampanyalardan dolayı kendilerine karşı bir intikam eylemi olduğu sıklıkla tahmin ediliyor. Fransız DGSE ajanları Komutanı Alain Mafart ve Kaptan Dominique Prieur Yeni Zelanda'da yakalandıklarında ve sonunda Gökkuşağı Savaşçısı'nı sabote etme ve Fernando Pereira'yı adam öldürmedeki rolleri nedeniyle 10 yıl hapis cezasına çarptırıldıklarında, Fransız hükûmeti Yeni Zelanda'yı ticari yaptırımlarla tehdit etti. Avrupa Ekonomik Topluluğu çifti serbest bırakılmazsa.
Diplomatik ilişkiler üzerindeki etkisi > Amerika Birleşik Devletleri

Yeni Zelanda'nın nükleer hareketinin ABD ile diplomatik ilişkiler üzerinde büyük etkisi oldu. 4 Şubat 1985'te, Başbakan David Lange nükleer kapasiteli USS <i id="mwASY">Buchanan</i> destroyerinin ziyaretini reddetti. Amerika Birleşik Devletleri hızla yanıt verdi ve Yeni Zelanda'ya tüm istihbarat akışını durdurdu. İşçi Partisi hükûmeti, 1987 tarihli Yeni Zelanda Nükleer Serbest Bölge, Silahsızlanma ve Silahların Kontrolü Yasası ile politikalarını yasaya dönüştürdüğünde, Yeni Zelanda, Birleşik Devletler tarafından ANZUS'tan fiilen donduruldu. Yeni Zelanda'nın diplomatik konumu, müttefik olmaktan "dost" konumuna düşürüldü. Robert Muldoon, Yasayı "ANZUS fesih faturası" olarak adlandırdı. Bazı Amerikan gazeteleri Yeni Zelanda'nın nükleer olmayan politikasına yönelik saldırılar başlattı. Örneğin New-York Tribune, 'Wellington'a yerleşmiş Sosyalist serserilerin, tahmin edilebileceği gibi büyük bir ulusun hem iç hem de dış politikasını beceremedikleri için dışarı atılacağını umuyoruz'' dedi.
Bu çatışmaya rağmen, Amerika Birleşik Devletleri ve Yeni Zelanda arasındaki ikili ticaret ve kültürel ilişkiler gelişmeye devam etti. Amerika Birleşik Devletleri'nin 1990'daki ithalat ve ihracatının oranı 1984'tekinden daha büyüktü. Bugün, nükleer silahların yasaklanması artık ABD ve Yeni Zelanda diplomatik ilişkilerini zorlayan bir faktör değil. Yeni Zelanda Dışişleri Bakanlığı, Yeni Zelanda ve ABD'nin yakın stratejik ortaklar olduğunu, derin ve köklü bir dostlukları olduğunu belirtiyor.
Diplomatik ilişkiler üzerindeki etkisi > Fransa

Rainbow Warrior'a Fransız saldırısı "bir öfke duygusu yarattı ve Yeni Zelanda ile Fransa arasındaki ilişkilerde ciddi bir bozulmaya neden oldu". Fransa, Yeni Zelanda'dan saldırıdan sonra yakalanan ajanların serbest bırakılmasını talep etti. Fransız Hükûmeti, taleplerini uygulamak için Yeni Zelanda'nın Avrupa Ekonomik pazarına erişimini zorlamakla tehdit etti ve Yeni Zelanda'nın Fransa'ya yaptığı ihracat boykot edildi. Bombalamadan yaklaşık bir yıl sonra, 8 Temmuz 1986'da Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri Javier Perez de Cuellar, Yeni Zelanda'nın Fransa'dan bir özür ve 13 milyon dolar tazminat alacağını duyurdu. Saldırganlar, Dominique Prieur ve Alain Mafart cezalarının tamamını Fransız Polinezyası'ndaki Hao Mercan Adası'nda çekeceklerdi. Ancak, her iki mahkûm da erken serbest bırakıldı ve Fransa'ya evlerine vardıklarında kutlandı.
2016'da Fransa başbakanı Manuel Valls, 30 yıl önce meydana gelen Rainbow Warrior bombalamasının büyük bir hata olduğunu söyledi. Fransa şu anda Yeni Zelanda'nın Avrupa'daki en büyük üçüncü ticaret ortağı. New Zealand Trade and Enterprise'a göre, Yeni Zelanda her yıl Fransa ve Fransız Pasifik Adalarına 373 milyon doların üzerinde mal ihraç ediyor.
Yeni Zelanda'nın Avustralya ile çok yakın ve önemli bir ilişkisi var. Yeni Zelanda 1987 tarihli Yeni Zelanda Nükleer Serbest Bölge, Silahsızlanma ve Silahların Kontrolü Yasası'nı kabul ettiğinde, Avustralya kendisini uzun süredir müttefiki olan (Yeni Zelanda) gücendirmemek ile Amerika Birleşik Devletleri ile olan daha stratejik ilişkisini bozmak arasında bölünmüş halde buldu. Avustralya Hükûmeti, Yeni Zelanda'nın nükleer duruşunu benimseme konusunda isteksizdi. Kasım 1987'de Avustralya ve Yeni Zelanda başbakanları arasındaki zirve nükleer politika tartışmasından kaçındı ve ülkeler arasındaki ekonomik bağları güçlendirmeye odaklandı. Ancak, Yeni Zelanda'nın Avustralya ile ilişkisi gergin değildi. ANZUS ittifakının sona ermesi, Avustralya ve Yeni Zelanda'nın 1991'de Daha Yakın Savunma İlişkilerine (CDR) başladığını gördü. 15 Eylül 2021'de Avustralya, AUKUS anlaşmasına girdi. Buna göre Avustralya, nükleer enerjili denizaltılar geliştirmek ve konuşlandırmak için İngiltere ve ABD'den destek alacak.
Pasifik perspektifinden, Rainbow Warrior'a yapılan askeri saldırı, yalnızca Yeni Zelanda ve Pasifik topluluklarının nükleerden arındırılmış bölge hırslarını pekiştirmeye hizmet etti. (Rarotonga Antlaşması - Güney Pasifik Nükleer Serbest Bölge Antlaşması). Saldırı, Fransızları dünyanın o bölgesinde daha da tecrit etmeye hizmet etti ve bu da Tahiti'de (bkz. 2004 Fransız Polinezyası yasama seçimleri ) ve Yeni Kaledonya'da (bkz.
Diplomatik ilişkiler üzerindeki etkisi > Japonya

Japon hükûmeti Yeni Zelanda'nın Amerika Birleşik Devletleri ile olan ilişkisine önem verdiğinden, ANZUS anlaşmasının bozulması, Japonya ve Yeni Zelanda arasındaki ilişkiye önemli ölçüde baskı yaptı. 1982 ve 1993 yılları arasında Yeni Zelanda'ya Japon başbakanlık ziyaretlerinin olmaması bu rahatsızlığın gösterilmesine yardımcı oluyor.
Hareketin önemi

Wellington'daki Victoria Üniversitesi'nden Profesör Jack Vowles, nükleer karşıtı hareketin Yeni Zelanda siyasetinde "yeni bir materyalizmin" fethetmesine izin verdiğini gözlemledi. Yeni Zelanda'nın nükleer karşıtı hareketi, Yeni Zelanda milliyetçiliğinde bir yükselişin merkezinde yer aldı. Gökkuşağı Savaşçısı saldırısından sonra 'tek başına gitme' duygusu vardı, çünkü Fransa Yeni Zelanda ihracatını engellerken ABD ve İngiltere gibi geleneksel müttefikler ellerindeydi. Nükleersiz hareket, küçük ulusa dikkat çekti ve Yeni Zelanda'nın diğer ülkelerden bağımsız olarak kendi dış politikalarını oluşturmasına izin verdi.
nükleer karşıtı müzik

1982'de Yeni Zelandalı grup Herbs tarafından "French Letter" adlı bir şarkı ülkenin nükleer karşıtı duruşunu ifade etmek için geldi. Fransızlara Pasifik'ten çıkmalarını söyleyen ve 'nükleer bomba yok' diyen şarkı büyük bir hit oldu ve listelerde 11 hafta kaldı. On dört yıl sonra, Mururoa'da nükleer testlerin önlenmesi için destek toplamak için yeniden kaydedildi. Benzer şekilde, "Nükleer Yok (İkinci Harf)", "Nükleer Atık" ve "Pasifik'in Işığı" da hemen hemen aynı duyguları ifade ediyordu.
bibliyografya

Aotearoa/Yeni Zelanda'dan Nükleer Silahlara Yönelik Yasal Zorluklar 14 Temmuz 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Kate Dewes
Stephen Kos, 1984, Uluslararası Mahkemede Geçici Yardım: Yeni Zelanda ve Nükleer Test Davaları, Victoria Üniversitesi Wellington Hukuk İncelemesi.
Mururoa
Başbakan David Lange, Yeni Zelanda'nın öz kimliğinin bir parçası olarak nükleer karşıtı duyguları güçlendirmeye çalıştı.
Gökkuşağı Savaşçısı gemisi (1981'de resmedilmiştir) Fransız istihbarat ajanları tarafından bombalandı ve batırıldı.
Nükleer karşıtı bir eylemci Wellington'da barış vinçleri dağıtıyor
1996 Avrupa Futbol Şampiyonası

| UEFA EURO 1996 |
| --- | --- |
1996 Avrupa Futbol Şampiyonası resmî logosu
Turnuva detayları
Ev sahibi ülke:  İngiltere
Şehir: 8
Tarih: 8 Haziran - 30 Haziran
Takım: 16
Stadyum(lar): 8 (8 ev sahibi şehirde)
Final durumu
Şampiyon:  Almanya  (3. kez) 
İkinci:  Çekya
Turnuva istatistikleri
Oynanan maç: 31
Atılan gol: 64 (maç başına 2,06)
Seyirci: 1.276.137 (maç başına 41.166)
Gol kralı:  Alan Shearer (5 gol)
En iyi oyuncu:  Matthias Sammer
← 1992 2000 → 
10. Avrupa Futbol Şampiyonası, 8 Haziran 1996 ile 30 Haziran 1996 tarihleri arasında İngiltere'de düzenlenmiştir. Türkiye'nin finallerine katıldığı ilk Avrupa Futbol Şampiyonası'dır. Euro ön adıyla anılan ilk turnuvadır. Euro 96 olarak da bilinen turnuva toplam 8 şehirde oynanmış ve turnuvada oynanan 31 maçta toplam 64 gol atılmıştır. İngiltere, 30 yıl aradan sonra büyük bir turnuvaya ev sahipliği yapmıştır.
Turnuvanın formatı değişmiş, sekiz takımdan 16 takıma yükseltilmişti. Böylelikle daha çok takımın şampiyonaya katılımına olanak sağlanmıştı. Ancak Taylor Raporu'ndan sonra tüm stadyumlarını koltuklu hale getiren İngiltere, hiçbir taraftarı açıkta bırakmamıştı.
Elemeler

Ana madde: 1996 Avrupa Futbol Şampiyonası elemeleri
Aşağıdaki takımlar final turnuvasına katıldı:
| --- | --- |
  Bulgaristan (ilk katılım)   Hırvatistan (ilk katılım)***   Çekya (ilk katılım)*   Danimarka [son şampiyon]   İngiltere (ev sahibi)   Fransa   Almanya   İtalya :   Hollanda   Portekiz   Romanya   Rusya (ilk katılım)**   İskoçya   İspanya   İsviçre (ilk katılım)   Türkiye (ilk katılım) 
* Eski Çekoslovakya'nın yerine katıldı.
** Eski SSCB'nin yerine katıldı.
*** Eski Yugoslavya'nın yerine katıldı.