stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Nazi Almanyası'nın Litvanya'yı işgali
Tarihsel arka süreç > Sovyet baskısı

İşgal başladıktan kısa bir süre sonra Sovyetleşme politikaları uygulandı. 1 Temmuz'da tüm siyasi, kültürel ve dini organizasyonlar kapatıldı, sadece Litvanya Komünist Partisi ve gençlik kolunun var olmasına izin verildi. Tüm bankalar (1.000 liranın üzerindeki tüm hesaplar dahil), 170 metrekare (1.800 ft2) daha büyük gayrimenkul, 20'den fazla çalışanı ve 150.000 liradan fazla brüt makbuzu olan özel girişimler kamulaştırıldı . Yönetim ve operasyonlardaki bu aksama, üretimde keskin bir düşüş yarattı. Rus askerleri ve yetkilileri takdir ettikleri ruble harcamaya istekliydi ve büyük mal kıtlığına neden oldular. Küçük köylüleri büyük toprak sahiplerine karşı çevirmek için Litvanya'da kolektifleştirme yapılmadı. Tüm arazi millileştirildi, çiftlikler 30 hektar (74 akre) ve fazladan arazi (yaklaşık 575.000 hektar (5.750 km2) ) küçük çiftçilere dağıtıldı. Nihai kolektivizasyona hazırlık olarak, çiftlik üretiminin% 30 ila% 50'si arasında yeni vergiler çıkarıldı. Litvanyalı litalar gerçek değerinin 3-4 katı yapay olarak amortismana tabi tutuldu ve Mart 1941'e kadar geri çekildi. Halk Parlamentosu seçimlerinden önce Sovyetler en önde gelen 2.000 siyasi eylemciyi tutukladı. Bu tutuklamalar Sovyet karşıtı gruplar yaratma girişimlerini felç etti. Tahmini 12.000 kişi " halkın düşmanı " olarak hapsedildi. Çiftçiler fahiş yeni vergileri karşılayamadığında, daha büyük çiftçilerin yaklaşık 1.100'ü yargılanıyordu. 14-18 Haziran 1941'de, Nazi istilasından bir haftadan kısa bir süre önce, yaklaşık 17.000 Litvanya Sibirya'ya sürüldü ve burada pek çoğu insanlık dışı yaşam koşulları nedeniyle hayatını kaybetti (bkz. Haziran sürgünleri). Pek çok siyasi tutuklu geri çekilen Kızıl Ordu tarafından katledildi. Bu baskılar Nazilere destek talebinde kilit rol oynamıştır.
Nazi işgali ve Litvanya isyanı

22 Haziran 1941'de Litvanya SSC bölgesi iki ileri Nazi ordusu grubu tarafından işgal edildi: Batı ve kuzey Litvanya'yı ele geçiren Kuzey Ordusu Grubu ve Vilnius Bölgesi'nin çoğunu ele geçiren Ordu Grubu Merkezi idi. İlk saldırılar Luftwaffe tarafından Litvanya şehirlerine karşı gerçekleştirildi ve yaklaşık 4.000 sivilin canını aldı. Rus uçaklarının çoğu yok edildi. Naziler hızla ilerledi, sadece Sovyetlerin ara sıra direnişi ve onları kurtarıcılar olarak gören ve Nazilerin bağımsızlıklarını veya en azından özerkliklerini yeniden kuracaklarını umdukları Litvanyalıların yardımlarıyla karşılaştı.
Litvanyalılar Sovyet karşıtı ve Bağımsızlık yanlısı bir isyanda silahlandılar. İnsan grupları kendiliğinden örgütlendi ve potansiyel Sovyet sabotajından koruyan stratejik nesnelerin (demiryolları, köprüler, iletişim ekipmanı, gıda ve ekipman depoları) kontrolünü ele geçirdi. Kaunas, Litvanya Aktivist Cephesi (LAF) isyancıları tarafından alındı. LAF lideri Kazys Škirpa, en az Mart 1941'den beri ayaklanmaya hazırlanıyordu. Aktivistler Litvanya'nın bağımsızlığını ilan ettiler ve 23 Haziran'da Litvanya Geçici Hükümeti'ni kurdular. Vilnius, Kızıl Litvanya'dan ayrılan bağımsız Litvanya Ordusunun eski askerleri olan 29. Litvanya Bölgesel Kolordu askerleri tarafından alındı. Diğer şehirlerde ve kırlarda daha küçük, daha az organize gruplar ortaya çıktı.
Raseiniai Muharebesi 23 Haziran'da başladı, Sovyetler tanklarla güçlendirilmiş bir karşı saldırı düzenlemeye çalıştı, ancak 27. Kolordu tarafından ağır bir şekilde mağlup edildi. Ayaklanmanın yaklaşık 16.000  –30.000 kişiyi içerdiği ve yaklaşık 600 Litvanyalı  ve 5.000 Sovyet eylemcinin hayatını kaybettiği ettiği tahmin ediliyor. 24 Haziran'da Naziler, Kaunas ve Vilnius'a savaşmadan girdi. Bir hafta içinde Naziler 3.362 kayıp yaşadı, ancak tüm ülkeyi kontrol altına aldı.
Nazi işgali > yönetim

Savaşın ilk günlerinde, esas olarak bölgenin güvenliği ile ilgilenen Nazi askeri yönetimi, Litvanya'nın kendi idari kurumlarını kurma girişimlerini tolere etti ve bir dizi sivil sorunu Litvanyalılara bıraktı. Kaunas Geçici Hükûmeti, Litvanya'nın ilan edilen bağımsızlığını tesis etmeye ve bir yıllık Sovyet rejiminin zarar görmesini geri almaya çalıştı. Varlığının altı haftasında, Hükûmet yaklaşık 100 yasa ve kararname yayınladı, ancak büyük ölçüde uygulanmadılar. Politikaları hem anti-Sovyet hem de antisemitik olarak tanımlanabilir. Hükûmet, taburun kısa süre sonra Einsatzkommando 3 ve Rollkommando Hamann tarafından, Litvanya Yahudilerinin toplu idamları için istihdam edilmesine rağmen, Tautinio Darbo Apsaugos Batalionas (TDA) olarak bilinen gönüllü güçler örgütledi. O zamanlar meşhur Algirdas Klimaitis önderliğindeki çete birimleri şehir ve eteklerinde yükseldi.
Naziler Litvanya hükûmetini tanımadı ve Temmuz sonunda kendi genel yönetimini oluşturdu - dört Generalbezirk'e bölünen Reichskommissariat Ostland. Adrian von Renteln Generalbezirk Litauen'in komutanı oldu ve tüm hükûmet işlevlerini devraldı. Geçici Hükûmet 5 Ağustos'ta istifa etti; bazı bakanları yerel özyönetimden sorumlu  Genel Danışman oldu. Nazilerin yerel yönetime personel gücü yetmedi; bu nedenle, yerel ofislerin çoğuna Litvanyalılar başkanlık ediyordu. Politika kararları üst düzey Naziler tarafından alınacak ve aslında düşük rütbeli Litvanyalılar tarafından uygulanacaktı. Genel Danışmanlar çoğunlukla Almanların popüler olmayan kararlar için suçladığı bir Süper noter kurumuydu. Danışmanlardan üçü aylar içinde istifa etti, diğer dördü birkaç Nazi politikasını protesto ettiklerinde Stutthof toplama kampına sürüldü. Genel olarak, yerel özyönetim Litvanya'da oldukça gelişmiştir ve bir Waffen-SS biriminin yükseltilmesi veya Nazi Almanyası'nda zorla çalıştırılması için erkeklerin sağlanması da dahil olmak üzere birçok Nazi girişiminin sabote edilmesine veya engellenmesine yardımcı olmuştur.
Nazi işgali > Holokost

Holokost'tan önce, Litvanya yaklaşık 210.000  veya 250.000  Yahudiye ev sahipliği yapıyordu ve Vilna Gaon döneminden önce bile Yahudi teolojisi, felsefesi ve öğreniminin en büyük merkezlerinden biriydi. Litvanya'daki Holokost üç aşamaya ayrılıyordu: toplu infazlar (Haziran-Aralık 1941), getto dönemi (1942 - Mart 1943) ve nihai tasfiye (Nisan 1943 - Temmuz 1944).
Holokost'un kademeli olarak tanıtıldığı Nazi işgali altındaki diğer ülkelerden farklı olarak (önce Yahudi sivil haklarını sınırlandırarak, Yahudileri gettolarda topladı ve ancak daha sonra onları ölüm kamplarında idam etti), Litvanya'daki infazlar savaşın ilk günlerinde başladı. Einsatzkommando A, kendi kendini temizlemeyi teşvik etmek için Wehrmacht istilasından bir gün sonra Litvanya'ya girdi. Nazi belgelerine göre, 25-26 Haziran 1941'de "yaklaşık 1.500 Yahudi Litvanya partizanları tarafından elendi. Birçok Yahudi sinagogu ateşe verildi; sonraki gecelerde 2.300 kişi daha öldürüldü. "  Cinayetler, Yahudileri toplamak ve onları “korumak” için gettolara koymak adına bir gerekçe sağladı; Aralık 1941'de Kaunas'ta 15.000 kişi kaldı, 22.000 kişi idam edildi. İnfazlar üç ana grupta gerçekleştirildi: Kaunas'ta (Dokuzuncu Kale), Vilnius'ta (Ponary katliamı) ve kırsal alanda (Rollkommando Hamann). Litvanya'da, 1 Aralık 1941'e kadar 120.000'den fazla Litvanyalı Yahudi öldürüldü. Litvanyalı Yahudilerin % 80'inin 1942'den önce öldürüldüğü tahmin ediliyor, Polis Taburları gibi birimlere Litvanyalıların aktif katılımı ile öldürüldükleri tahmin ediliyor.
Hayatta kalan 43.000 Yahudi Vilnius, Kaunas, Šiauliai ve Švenčionys Ghettosun'da yoğunlaştı ve Nazi askeri endüstrisinin yararına çalışmaya zorlandı. 21 Haziran 1943'te Heinrich Himmler tüm gettoları tasfiye etme ve kalan Yahudileri toplama kamplarına aktarma emri verdi. Vilnius Gettosu tasfiye edilirken, Kaunas ve Šiauliai toplama kamplarına dönüştürüldü ve Temmuz 1944'e kadar aktif kaldı. Kalan Yahudiler kamplara gönderildi; Stutthof, Dachau, Auschwitz. Bu kamplardan sadece 2.000-3.000 Litvanya Yahudisi kurtarıldı. Savaş başlamadan önce Rusya'nın içine çekilerek ya da gettolardan kaçarak ve Yahudi partizanlarına katılarak hayatta kaldılar.
Litvanya'daki Yahudilerin% 95-97'ye kadar olan soykırım oranı, Avrupa'nın en yükseklerinden biriydi. Bunun başlıca sebebi, dikkate değer birkaç istisna dışında, Nazi yetkililerle Litvanyalılar'ın yaygın işbirliğiydi. Yahudiler, önceki Sovyet rejimi için geniş çapta suçlandı (bkz. Yahudi Bolşevizmi) ve Sovyet birliklerini ağırlamaktan hoşlanmadılar. Hedeflenen Nazi propagandası, Sovyet karşıtı düşünceyi sömürdü ve zaten var olan geleneksel anti-Semitizmi artırdı.
Nazi işgali > İşbirliği

Litvanyalılar Nazilere aktif olarak yardım eden birkaç birim oluşturdular:
Litvanya Yardımcı Polis Taburları - 13.000 erkekle 26 tabur
Litvanya İnşaat Taburları - 2.500 erkekle 5 tabur
Litvanya Bölgesel Savunma Gücü - 10.000–12.000 erkek
Kendini Savunma birimleri - 3.000 adam
Vatan Koruma Müfrezesi - 6.000 adam
Nazi Einsatzkommando ile birlikte çalışan Litvanya polis taburlarının 10'u toplu katliamlara karıştı, 78.000 kişiyi idam ettikleri düşünülüyordu.
Nazi işgali > Direnç

Litvanya'daki Nazi karşıtı direnişin çoğunluğu Polonya partizanlarından ve Sovyet partizanlarından geldi. Her ikisi de Nazilerin 1941'i işgalinden hemen sonra Nazi güçlerine karşı sabotaj ve gerilla operasyonlarına başladı. Litvanya'daki en önemli Polonya direniş örgütü, işgal altındaki Polonya'nın başka yerlerinde olduğu gibi İç Ordulardı (Armia Krajowa). Wilno (Vilnius) bölgesinin Polonya komutanı Aleksander Krzyżanowski idi .
Litvanya'daki Sovyet partizanlarının faaliyetleri kısmen Antanas Sniečkus başkanlığındaki Litvanya Partizan Hareketi Komutanlığı ve kısmen SSCB Partizan Hareketi Merkez Komutanlığı tarafından koordine edildi.
Litvanya'daki Yahudi partizanlar da Nazi işgaline karşı savaştılar. Eylül 1943'te Abba Kovner liderliğindeki Birleşik Partizan Örgütü, Vilna Gettosu'nda bir ayaklanma başlatmaya çalıştı ve daha sonra Nazi işgaline karşı sabotaj ve gerilla operasyonlarıyla uğraştı. Temmuz 1944'te, Tempest Harekâtı'nın bir parçası olarak, Polonya İç Ordusu, Ostra Brama Operasyonunu o şehri yeniden ele geçirmek için başlattı.
Litvanya toplumundan kaynaklanan Nazilere yönelik ciddi bir şiddet direnci yoktu. 1943'te, birkaç yeraltı siyasi grubu Litvanya'nın Kurtuluşu Yüksek Komitesi (Vyriausias Lietuvos išlaisvinimo komitetas veya VLIK) altında birleşti. Çoğunlukla göçmenler ve sürgünler arasında Litvanya dışında aktif hale geldi ve Batı ülkelerinde temas kurabildi ve Litvanya'daki direniş operasyonları için destek alabildi (bkz. Cengel Operasyonu). Sürgünde Litvanya'yı temsil eden gruplardan biri olarak yurtdışında uzun yıllar devam edecekti.
1943'te Naziler, diğer birçok ülkede olduğu gibi yerel nüfustan bir Waffen-SS bölümü oluşturmaya çalıştı, ancak direniş grupları arasındaki yaygın koordinasyon nedeniyle seferberlik boykot edildi. Litvanya Bölgesel Savunma Gücü (Lietuvos vietinė rinktinė) sonunda 1944'te Litvanya komutası altında kuruldu, ancak Naziler tarafından sadece birkaç ay sonra komutasına tabi olmayı reddettikleri için dağıtıldı. Özellikle Litvanyalılar ile Polonyalılar arasındaki ilişkiler zayıftı. Vilnius Bölgesi üzerindeki savaş öncesi gerilimler, Polonyalılar ve Litvanyalılar arasında düşük seviyeli bir iç savaşla sonuçlandı. Nazi destekli Litvanya birimleri, başta Litvanya Gizli Polisi, bölgede aktifti ve Nazilere Polonya nüfusunu baskılamalarında yardım etti. 1943 sonbaharında Armia Krajowa, Litvanya birimlerine karşı misilleme operasyonlarına başladı ve 1944'ün ilk yarısında yüzlerce Litvanya polisini ve diğer işbirlikçilerini öldürdü. Çatışma, Haziran 1944'te Glitiškės (Glinciszki) ve Dubingiai (Dubinki) köylerinde Polonya ve Litvanya sivillerinin katledilmesiyle sonuçlandı.
Sovyetler Birliği'nin yeniden işgali, 1944

Sovyetler Birliği kapsamında Litvanya yeniden işgal 1944 yılında Baltık Ofansif, bozguna Nazi kuvvetleri ve "özgürleştirmek Sovyet Baltık halkları" a iki misli askeri-politik operasyon  Yaz 1944 yılından itibaren.
Demografik kayıplar

Litvanya, II. Dünya Savaşı ve savaş sonrası ilk on yıl boyunca önemli kayıplara uğradı. Tarihçiler nüfus kayıplarını ve değişikliklerini ölçmeye çalıştı, ancak görevleri kesin ve güvenilir verilerin eksikliği nedeniyle tahminden öteye gidemedi. Litvanya'da, 1928 nüfus sayımı arasında, Litvanya'nın 2.028.971 sakinine, ve Litvanya'nın 2.711.400 sakinine sahip olduğu 1959 Sovyet nüfus sayımına kadar herhangi bir nüfus sayımı yoktu. Çeşitli yazarlar, farklı tahminler sağlarken, genellikle 1940 ve 1953 arasındaki nüfus kayıplarının bir milyondan fazla insan veya savaş öncesi nüfusun üçte biri olduğu konusunda hemfikirdirler. Bu sayının en büyük üç bileşeni vardı: Soykırım kurbanları, Sovyet baskılarının kurbanları ve mülteciler veya ülkelerine geri gönderilenler.
| dönem | Vaitiekūnas (2006)  | Truska (2005)  | Damušis (1990)  | Zundė (1964)  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| İlk Sovyet işgali  (Haziran 1940 - Haziran 1941) | 161000 | 76000 | 135600 | 93200 |
| Nazi işgali   (Haziran 1941 - Ocak 1945) | 464600 | 504000 | 330,000 | 373800 |
| Holokost sırasında öldürülenler | 200,000 | 200,000 | 165000 | 170,000 |
| Kla Klaipėda Bölgesindeki savaş mültecileri | 150.000 | 140,000 | 120,000 | 105,000 |
| Lith Litvanya savaş mültecileri | 60.000 | 64.000 | 120,000 | 60.000 |
| ⇨ Diğer | 54600 | 100.000 | 45.000 | 38800 |
| İkinci Sovyet işgali   (Ocak 1945 - 1953) | 530000 | 486000 | 656800 | 530000 |
| Toplam | 1155600 | 1066000 | 1122600 | 997000 |
Litvanya'nın çeşitli bölgesel değişiklikleri 1939–1941
Litvanya Komünist Partisi lideri Antanas Sniečkus, Haziran 1941'de Litvanyalıların ilk toplu sürgünlerini başlattı.
Nazi işgali altındaki Litvanya'daki Kaunas pogromu, Haziran 1941. Fotoğraf Wilhelm Gunsilius'a atfedildi.
Reichskommissariat Ostland idari haritası
Einsatzgruppe A komutanı Franz Walter Stahlecker tarafından Ocak 1942 tarihli bir rapora eklenen harita, Reichskommissariat Ostland'da öldürülen Yahudilerin sayısını gösteriyor. Litvanya 136.142 ölüm gösteriyor.
Litvanya işbirlikçileri (beyaz kolluklarla) Temmuz 1941'de Yahudileri tutukladı
Nazi propagandası metinle Litvanya Litvanyaca : "Alman askeri senin için savaşıyor, onun için çalış".
Vilnius, Subačiaus Caddesi'ndeki HKP 562 zorunlu çalışma kampı alanının yakınında bir soykırım anıtı
Lonesome Crow (albüm)

Lonesome Crow, Alman Rock grubu Scorpions’un ilk albümüdür. 1972 yılında piyasaya çıkmıştır.
Albüm, Michael Schenker’in grubun asıl elemanı olarak katkıda bulunduğu tek Scorpions albümüdür. Bu albümden sonra gruptan ayrılarak UFO grubuna katılmış, onun yerini ise Ulrich Roth almıştır. Fakat Michael Schenker, 1979’da yayınlanan Lovedrive albümünün kayıtlarına ve bu albümden sonra yapılan turneye de katılacaktır.
Lonesome Crow, Alman filmi “Das Kalte Paradies”in soundtrack albümü olarak kullanılmıştır.
Albüm birkaç farklı kapak tasarımını sahiptir ve bazı yeniden basımlarda Action ismi ile piyasaya sürülmüştür. 1982 tarihli yeniden basımın kapak tasarımı ünlü sanatçı Rodney Matthews imzası taşımaktadır.
Şarkı Listesi

"I'm Goin' Mad"  – 4:53
"It All Depends"  – 3:30
"Leave Me"  – 5:06
"In Search of the Peace of Mind"  – 5:00
"Inheritance"  – 4:41
"Action"  – 3:56
"Lonesome Crow"  – 13:31
Grup Üyeleri

Klaus Meine - Vokaller
Michael Schenker - Solo gitar, geri vokaller
Rudolf Schenker - Ritim gitar, geri vokaller
Lothar Heimberg - Bas gitar, geri vokaller
Wolfgang Dziony - Bateri, geri vokaller
| g t Scorpions |
| --- | --- |
Klaus Meine  ·  Matthias Jabs  ·  Rudolf Schenker  ·  Paweł Mąciwoda  ·  James Kottak  Eski üyeler:  Francis Buchholz  ·   Herman Rarebell  ·   Ralph Rieckermann  ·   Lothar Heimberg  ·   Wolfgang Dziony  ·   Joe Wyman  ·   Uli Jon Roth  ·  Michael Schenker  ·  Rudy Lenners  ·  Jürgen Rosenthal  ·  Ken Taylor  ·  Curt Cress  ·  Jimmy Bain  ·  Neil Murray  ·  Bobby Rondinelli  ·  Barry Sparks  ·  Ingo Powitzer  ·  Don Dokken
Albümleri: Lonesome Crow (1972) ·  Fly to the Rainbow (1974) ·  In Trance (1975) ·  Virgin Killer (1976)  ·  Taken by Force (1977) ·  Tokyo Tapes (1978, live) ·  Lovedrive (1979) ·  Animal Magnetism (1980) ·  Blackout (1982) ·  Love at First Sting (1984) ·  World Wide Live (1985, live) ·  Savage Amusement (1988) ·  Crazy World (1990) ·  Face the Heat (1993) ·  Live Bites (1995, live) ·  Pure Instinct (1996) ·  Eye II Eye (1999) ·  Moment of Glory (Berlin Philarmoniker ile, 2000) ·  Acoustica (akustik, 2001) ·  Unbreakable (2004) ·  Humanity: Hour I (2007) ·  Sting in the Tail (2010)
Scorpions diskografisi
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  MusicBrainz release group: 0d2e284a-6e58-34a2-80bb-fee809a42755
Lorenzo Ariaudo

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Lorenzo Ariaudo
Doğum tarihi:  11 Haziran 1989 (35 yaşında)
Doğum yeri:  Torino, İtalya
Boyu:  1,90 m (6 ft 3 in)
Mevkii:  Defans
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Frosinone
Numarası:  15
Altyapı kariyeri
1997-1998:  CBS
1998-2008:  Juventus
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2008-2010 |  Juventus |  3 |  (0) |
| 2010-2014 |  Cagliari |  69 |  (1) |
| 2014-2016 |  Sassuolo |  18 |  (0) |
| 2015 |  → Genoa (kiralık) |  0 |  (0) |
| 2016 |  → Empoli (kiralık) |  5 |  (0) |
| 2016– |  Frosinone |  10 |  (0) |
Millî takım kariyeri
| 2009-2010 |   İtalya U-21 |  10 |  (1) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 1 Kasım 2016 
Lorenzo Ariaudo (d. 11 Haziran 1989), Frosinone takımında defans pozisyonunda görev yapan İtalyan futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2008 yılında Juventus kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Cagliari, Sassuolo, Genoa, Empoli ve Frosinone kulüplerinde oynadı.
Pallas ailesi

Pallas ailesi (sıfat olarak Palladian; FIN: 801), orta asteroit kuşağında çok yüksek eğikliğe sahip B-tipi asteroitlerden oluşan küçük bir asteroit ailesidir.
Ailenin adını taşıyan 2 Pallas, yaklaşık 512 km çapında oldukça büyük bir asteroittir. Geriye kalan cisimler çok daha küçüktür ve en büyüğü tahmini 22 km çapında olan 5222 Ioffe'dir. Ayrıca üyeleri arasında nadir rastlanan B tayf tipinin ağırlıklı olarak bulunması, bunun muhtemelen Pallas ile çarpışmalardan dışarıya atılmış malzemeyi içeren bir krater ailesi olduğuna işaret ediyor. Başka bir olası Palladian adayı ise Geminid meteor yağmurunun ana cismi olan 3200 Phaethon'dur. Aile ilk kez 1928'de Kiyotsugu Hirayama tarafından fark edildi.
Bu tür asteroit aileleri, Güneş Sistemi'nin oluşumu ve evrimi hakkında daha fazla bilgi edinmemize yardımcı olabilir.
Pallas ailesinin konumu ve yapısı.
Diyagrama göre, uygun yörünge öğelerinin yaklaşık aralıklarda bulunduğu görülebilir
|  | ap | ep | ip |
| --- | --- | --- | --- |
| min | 2,71 AU | 0,25 | 32° |
| max | 2,79 AU | 0,31 | 34° |
Mevcut dönemde, üyelerin salınan yörünge öğelerinin aralığı (MPCORB veritabanıyla karşılaştırıldığında  14 Ocak 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.) yaklaşık olarak şunlardır:
|  | a | e | i |
| --- | --- | --- | --- |
| min | 2,71 AU | 0,13 | 30° |
| max | 2,79 AU | 0,37 | 38° |
Pallaviciniaceae

Pallaviciniaceae Pallaviciniineae takımına bağlı bir bitki familyasıdır.
Leroy & Stiç

| --- | --- |
Yönetmen:  Tony Craig  Roberts "Bobs" Gannaway 
Yapımcı:  Igor Khait  Jess Winfield 
Yazar:  Roberts "Bobs" Gannaway  Jess Winfield 
Oyuncular:  Chris Sanders  Daveigh Chase  Tia Carrere  David Ogden Stiers  Kevin McDonald  Kevin Michael Richardson  Jeff Bennett  Tara Strong  Rob Paulsen  Zoe Caldwell 
Müzik: J. A. C. Redford
Kurgu: Tony Mizgalski
Stüdyo:  Walt Disney Pictures  Walt Disney Television Animation 
Dağıtıcı:  Buena Vista Television  Walt Disney Home Entertainment 
Çıkış tarih(ler)i: 23 Haziran 2006 (2006-06-23) (TV) 27 Haziran 2006 (2006-06-27) (DVD)
Süre: 72 Dakika
Ülke: Amerika Birleşik Devletleri
Leroy & Stiç, Walt Disney Television Animation tarafından üretilen 2006 Amerikan animasyon bilimkurgu komedi televizyon filmidir  . Bu film, 2002 animasyon uzun metrajlı filmi Lilo & Stiçh'in üçüncü ve son devam filmi ve Lilo & Stiç: The Series'in (dizilerin) televizyon dizisi finalidir. Film 23 Haziran 2006'da Disney Channel'da gösterime girdi ve 26 Haziran 2006'da da Toon Disney'de yayınlandı.
Film karışık eleştiriler alırken, sonunda Disneytoon'un doğrudan video filmi The Fox and the Hound 2(Tilki ve Avcı Köpeği 2)'ye giden Motion Picture Sound Editors tarafından 2007 Golden Reel Ödülü'ne aday gösterildi.
Louise Whitfield Carnegie

| Louise Whitfield Carnegie |
| --- | --- |

Doğum: Louise Whitfield 7 Mart 1857 Chelsea, Manhattan, New York Şehri, ABD.
Ölüm: 24 Haziran 1946 (89 yaşında) Manhattan, New York Şehri, ABD.
Defin yeri: Sleepy Hollow Mezarlığı
Evlilik: Andrew Carnegie (e. 1887; ö. 1919)
Çocuk(lar): Margaret Carnegie Miller
Akraba:  Henry Davis Whitfield (erkek kardeşi)  Andrew Carnegie Whitfield (yeğeni) 
Aile: John D. Whitfield (babası) Fannie Davis (annesi)

Louise Whitfield Carnegie (d. 7 Mart 1857, New York, ABD - ö. 24 Haziran 1946, New York), Amerikalı milyarder işadamı Andrew Carnegie'nin eşi olan Amerikalı hayırsever.
Hayatı

Whitfield, 7 Mart 1857'de New York'un Chelsea semtinde doğdu. Babası New York'ta zengin bir tekstil tüccarı olan John D. Whitfield (ö. 1878), annesi ise İngiliz kökenli Fannie Davis'ti.
Babası John'un ticarette hızlı yükselişi sayesinde Chelsea'deki Gramercy Park'taki sıradan bir evden Beşinci Cadde'nin 48. sokağında lüks bir malikaneye taşınmışlardır.
Whitfield, 23 yaşında o dönemlerde 45 yaşlarında olan iş insanı ve sanayici Andrew Carnegie ile babası vasıtasıyla tanışmıştır.
Whitfield (30 yaşında) ve Carnegie (51 yaşında) 22 Nisan 1887'de New York'taki evlerinde gerçekleşen törenle Whitfield Ailesinin bağlı bulunduğu Fourth Universalist Society in the City of New York kilisesinden bir papazın kıydığı nikahla evlendiler. Eşi düğün hediyesi olarak Louise'ye Beşinci Cadde 51.Sokak'ta lüks bir ev ve yıllık yaklaşık 20.000$ nafaka bağladı. Kocası Andrew Carnegie'nin servetiyle ilgili evlilik öncesi özel bir anlaşma imzalayarak bu servette hak talep etmeyeceğini beyan ederek 20.000 Amerikan Doları (2021'de 603.185 dolarına eşdeğer) bağımsız bir yıllık gelire denk gelen hisse senetlerini ve tahvillerini aldı.
Evliliklerinin onuncu yılında 1897'de tek çocukları Margaret Carnegie doğdu. Louise ile kızı Brick, Presbiteryen Kilisesi cemaatine mensubtular. Daha sonra yine New York'ta Fourth Universalist Society in the City of New York kilisesi cemaatine intisap ettiler. Bu kilisenin orgu da Andrew ve Louise Carnegie tarafından hibe edilmiştir.
Carnegie, 24 Haziran 1946'da New York'un Manhattan semtinde 89 yaşında öldü. Cenazesi yine New York'un Sleepy Hollow semtinde defnedildi.
Hayırseverlik faaliyetleri

Louise, ölümüne kadar aile firması Carnegie Şirketi'nin yönetim kurulunda etkin oldu. Eşi Andrew Carnegie ile birlikte 1883 ve 1929 yılları arasında 2.500'den fazla kütüphanenin yapılmasında pay sahibi oldu.
Eşi Andrew'un 1919'da ölümünden sonra Amerikan Kızılhaçı, Y.W.C.A., Kutsal Aziz John Katedrali, İkinci Dünya Savaşı Yardım Fonu ve Birlik İlahiyat Semineri vb. yerlere 100.000 Amerikan Doları yardım sağladı. Yaz tatillerini Skibo Kalesi'nde geçirdi.
Literatür

Hendrick, Burton Jesse, and Daniel Henderson. 1950. Louise Whitfield Carnegie; The Life of Mrs. Andrew Carnegie. New York: Hastings House.
Krass, Peter. 2002. Carnegie. New Jersey: John Wiley & Sons.
Nasaw, David. 2006. Andrew Carnegie. New York: Penguin Press.
"Mr. Carnegie's Wedding" The New York Times, April 23, 1887.
"Mrs. Carnegie Dies; Steel Man's Widow", The New York Times, June 25, 1946.
"Rites in Home for Mrs. Carnegie", The New York Times, June 28, 1946.
Louise Whitfield Carnegie, eşi Andrew Carnegie ve kızları Margaret Carnegie Miller ile birlikte.
Luc Beyer de Ryke

Luc Charles Henri Beyer de Ryke (d. 9 Eylül 1933 – ö. 18 Ocak 2018),Belçikalı gazeteci ve siyasetçidir. 1980-89 yılları arasında Avrupa Parlamentosu üyesi olarak görev yapmıştır. Belçikalı siyasetçi ve gazeteci Luc Beyer de Ryke 18 Ocak 2018'de aort rahatsızlığı nedeniyle 84 yaşında ölmüştür.