stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İtalya Krallığı
Birliğin kurulma aşamaları > Üçüncü aşama

1831 yılında İtalya'da görülen ihtilallerin başarısızlığa uğramasıyla, siyasal rejim bazı değişiklere uğramış ve Giuseppe Mazzini önderliğinde Cumhuriyet düşüncesi giderek güçlenmiştir. Böylece birlik kurma yolunda üçüncü aşamaya gelinmiştir.
Mazzini, bu düşünce yapısını ailesinden miras alan; dönemin önemli aydınlarından biriydi. Bir dönem Carbonaria örgütüne girmiş, buradaki silahlı direniş yöntemi sebebiyle dernekten ayrılarak kendi örgütünü kurmuştur. Bundan sonra yavaş yavaş kitleleri etrafında toplamayı başarmış ve çeşitli bölgelerde yerel komiteler oluşturmuştur. Mazzini taraftarları, 1834 yılı Şubat ayında Cenova'da bir geçici hükûmet bile kurdular. Amaçları ise meşruti krallıkları kaldırıp, bunların yerine cumhuriyeti getirmekti. Fakat bu duruma da müdahale gecikmeden geldi. Bu ideolojinin karşısındaki en büyük güç olan Metternich, Fransa'yı da müttefiki yaparak duruma el koydu. Bundan sonra Mazzini, çabalarını sürdürüp bazı küçük zaferler elde etse de bunlar geçiciydi ve zamanla etkisini kaybettiler.
Ayrıca Avusturya, İspanya, Napoli ve Fransa krallıklarının oluşturduğu dörtlü ittifakın bunda payı büyüktü. Mazzini'nin çabaları sonucu 1848'de kurulup 16 ay gibi kısa bir süre varlık gösterebilen cumhuriyet yönetimi, 1 Temmuz 1849 tarihinde Fransız ordusunun Roma'ya girerek duruma müdahale etmesiyle sona erdi.
Birliğin kurulma aşamaları > Dördüncü aşama

Fransa'da çıkan 1848 İhtilalleriyle yeni bir heyecana kapılan İtalya halkı tekrar ayaklandı. Özellikle Metternich'in Avusturya Başbakanlığı'ndan düşmesinden sonra olaylar hızla gelişme gösterdi.
1848 yılında Lombardiya Avusturya'nın elinde bulunuyordu. İşte bu durumda, Lombardia ile birlikte Venedik de aynı hareket içine girdi ve ayaklanmalar başladı. Bu gelişme kısa sürede yarımadanın diğer bölgelerine de sıçradı. Yine bu sırada Avusturya içinde de bazı ayaklanmalar yaşanıyordu ve Kuzey İtalya halkı, Avusturya'yı ülkeden çıkarmak için harekete geçtiler.
Daha önce halka bir anayasa veren Piyemonte Kralı Şarl Alberto'ya destek büyüktü ve o da bu destekle Avusturya'ya savaş açtı. Papa, Napoli, Toscana ordularının da olduğu birlik içinde anlaşmazlık çıkınca Şarl'ın ordusu geri dönmek zorunda kaldı. Bu arada Piyemonte Kralı, kendisini İtalya Kralı ilan etti. Lombardia ve Venedik de, Piyemonte'ye katıldıklarını açıkladılar (Mayıs 1848). Fakat yine de 1848 İhtilalinin etkileri olumlu sonuçlar yaratmadı ve Piyemonte ordusu Avusturya karşısında aldığı mağlubiyetlerle prestij kaybetti.
Buraya kadar yaşanan gelişmeler ve İtalyan siyasi birliğinin kurulması için yapılan çalışmalar, sadece İtalyanlar tarafından gerçekleştirilmiş faaliyetlerdi. Fakat 1848-49 senelerinde alınan başarısızlıklar, Avusturya'yı yenebilmek için büyük Avrupa devletlerinin desteğinin şart olduğunu ortaya koydu. Bu andan sonra izlenecek politikalar da, bu düşünceye göre şekillenmiştir.
Yeni politikanın uygulanmasında ve İtalya birliğinin gerçekleşmesinde ise, birinci derecede rol oynayan devlet adamı Piyemonte başbakanı Kont Cavour; sonra da Fransa imparatoru III. Napolyon oldu.
Birliğin kurulma aşamaları > Son aşama

Yeni süreçte kurulmuş olan İtalya Krallığı, Roma ve Venedik'i hala birliğe dahil edememişti. Fakat bu yeni devletin Venedik'i Avusturya'dan, Roma'yı ise Papalıktan alacak güce tek başına sahip olamadığı da saklanamaz bir gerçekti. İtalya politikasını uzun yıllar meşgul eden bu önemli sorun, ancak yabancı devletlerin etkisiyle çözüme kavuşabilirdi. Beklenen oldu ve tıpkı İtalya gibi Almanya da, siyasi birliğini kurabilme çabası içine girmişti. Bu iki devletin karşısındaki güç ise ortaktı, Avusturya. Böylece başlarda Fransa'nın karşı çıkmasına rağmen Prusya-İtalya ittifakı gerçekleşti. 1866 senesinde Prusya, Avusturya'ya savaş açıp bu devleti yendi. İtalya, bu savaşta hiçbir varlık gösteremediği halde; Prusya'nın yanını tuttuğundan, 3 Ekim 1866'da Avusturya ve Prusya arasında yapılan Viyana Antlaşması ile Venedik ve civarını topraklarına katmayı başardı.
Artık sıra Papa'nın savunduğu Roma'ya gelmişti. İtalya, Roma'yı da sınırlarına katarak daha fazla güç kazanacak ve bundan böyle dışa dönük politikalar izlemeye başlayabilecekti. Bu ise Fransa'yı olumsuz etkileyeceğinden, İtalya'yı engellemek için III. Napolyon tarafından Papa'ya asker yardımında bulunulmuştur. Fakat bir süre sonra başlayan Prusya-Fransa Savaşı'nda bu kez III. Napolyon yenilmiş ve Sedan'da esir düşmüştür(1871). Bunun sonucunda da Papalığı destekleyen en önemli güç ortadan kalkmıştır.
20 Eylül 1870 tarihinde Roma'yı işgal eden İtalyanlar, başkentlerini de buraya taşımışlardır. 
Papanın, Roma'nın birliğe katılmasını tanımaması yüzünden; İtalya ile arası açıldı. Bunun üzerine İtalyan hükûmeti 1871'de çıkardığı "Garanti Kanunu" ile Papa'nın (Papalık'ın) İtalya içerisindeki durumunu saptadı.
Buna göre; Papa, yine devlet başkanı olarak protokolde yer alacak ve kralla aynı haklara sahip olacak, belli bir maaşı bulunacaktı. Neticede Papa yalnızca dini lider olarak kabul gördü.
Böylece 1815 yılında kurulan ve titizlikle sürdürülmesine çalışılan Avrupa güç dengesi bozulmuş oldu. Stratejik konumu itibarıyla Avrupa ve Akdeniz'in önemli bir noktasında yer alan İtalya, bundan böyle diğer büyük devletlerle beraber sömürgecilik yarışı içine girdi. Bu amaçla da gözlerini çevirdiği topraklardan bir kısmı, Osmanlı İmparatorluğu'na bağlı topraklar olmuştur.
İtalya'nın ilk kralı II. Vittorio Emanuele
Klemens von Metternich (1773 - 1859)
İtalya’nın birleşmesi (1848-1870)
1996 Yaz Olimpiyatları'nda Türkiye

Türkiye 1996 Yaz Olimpiyatları'nda Amerika Birleşik Devletleri'nin Atlanta şehrinde yarıştı.
Türkiye'nin kazandığı madalyalar

Altın
Halil Mutlu — Halter, Erkekler (54 kg)
Naim Süleymanoğlu — Halter, Erkekler (64 kg)
Hamza Yerlikaya — Greko-Romen Güreş, Erkekler (82 kg)
Mahmut Demir — Serbest Güreş, Erkekler (130 kg)
Gümüş
Malik Beyleroğlu — Boks, Erkekler(75 kg)
Bronz
Akif Pirim — Greko-Romen Güreş, Erkekler (62 kg)
Sitokinin

Sitokinin, bitki hücresinin bölünmesini uyaran faktörleri bulmak için yapılan çalışmalar esnasında bulunmuştur. Bu maddelerin hücre bölünmesi yanında birçok fizyolojik olayı kontrol ettiği gözlenmiştir. Bu etkiler arasında koparılmış organlarda senesensin kontrolü, kotiledonların genişlemesi, besin maddelerinin taşınımı, kloroplast olgunlaşması, morfogenesisin kontrolü sayılabilir. Kısaca sitokininler bitkide birbiriyle ilişkisi olmayan birçok görevi yerine getirir.
Kinetinin keşfi

F. Skoog 1945-1955 yıllarında, kültüre aldığı tütün öz dokusunun çoğalmasını başlatma ve artırma yeteneğinde olan birçok madde keşfetmiştir. Skoog yaptığı deneylerde vasküler dokularda tütünün öz hücrelerinin bölünmesini başlatan bir madde olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca DNA'yla yaptığı çalışmalarda DNA'dan izole ettiği bir maddemin oksin varlığında kültürde tütün öz parankimasının çoğalmasını uyardığını göstermiştir. Bu maddenin 6-fürfirilaminopürin olduğunu belirlemiş ve adına da kinetin denilmiştir.
Zeatinin keşfi

C. Miller ve D.S. Letham birbirlerinden habersiz olarak olgun olmayan mısır tohumlarından kinetin ile aynı biyolojik etkiye sahip bir madde buldular. Bu madde oksin ile birlikte kültür ortamına eklendiği zaman olgun bitki hücrelerini uyarmıştır. Letham (1973), izole ettiği bu maddenin pürin olduğunu buldu ve zeatin olarak adlandırdı. Zeatin yüksek bitkilerde yaygın olarak bulunan bir sitokinindir.
Sitokininleri belirleme yöntemleri

Sitokininlerin belirlenmesinde HPLC, kütle spektroskopisi, immunolojik metotlar ve bioassaylerden oluşan metotlardan bir veya birkaçı kullanılabilir. Gaz kromatografisi ve kütle spektroskopisi sitokinin seviyesinin ölçülmesinde büyük kolaylık sağlar.
Daha önceleri sitokinin belirlenmesi için sadece bioassayler kullanılırdı. Bununla birlikte hücre bölünmesi bioassaylerinin dezavantajı, sonuçları almak için bir aya yakın bir zamanın geçmesidir. Bu nedenle daha kısa bir sürede sitokinin miktarının belirlenmesi için yukarıdaki belirtilen hassas metotlar geliştirilmiştir.
Bağlı ve serbest sitokininler

Tabii olarak sentezlenen sitokininler bitkilerde ve bazı bakterilerde serbest moleküller olarak ya da bağlı moleküller olarak bulunabilirler.
Serbest sitokininler angiospermlerin geniş bir grubunda, alglerde, diatomlerde, bryophyta (karayosunları), pteridophyta (eğreltiler) ve koniferlerde bulunmuştur. Zeatin tabii olarak meydana gelen ve bol miktarda bulunan serbest bir sitokinindir.
Sitokininlerin bir kısmı bitkilerde tRNA'ya bağlı olarak bulunurlar. Canlı hücrelerde sitokininlerin kloroplast ve sitoplazmada oluşturuldukları hatta mitokondride de sentezlenebileceği tahmin edilmektedir.
Belirli bakteriler de serbest sitokinin salgılayabilirler. Bazı bakteri ve funguslar yüksek bitkilerle yakından ilişkilidir. birçok durumda bu mikroorganizmalar önemli miktarda sitokinin salgılar ve üretirler veya bitki hücrelerinin hormon sentezlenmesine neden olurlar. Bitki dokularının bu organizmalarla enfeksiyonu sonucu bitki dokularında büyümeyi uyarırlar.
Sitokininlerin biyosentezi

Sitokininler hem serbest hem de tRNA'ya bağlı olarak bir formda meydana gelirler. Serbest olarak sentezlenen sitokininlerin oluşum yolu hakkında çok az şey bilinir. Burada mevalonik asitten türevlenen izopentenilpirofosfat (IPP) adenine taşınır ve hidroksilasyon reaksiyonlarıyla sitokinin oluşur.
Sitokininlerin fizyolojik etkileri

Bitki hormonlarının tek başlarını da çalıştıkları pek sık görülen bir durum değildir. Bazen tek bir hormonun uygulanmasıyla bir cevap meydana gelebilir. Fakat bu cevaba dokuda bulunan endogonik hormonlar katkıda bulunabilir. Sitokininler yüksek bitkilere uygulandığı zaman fizyolojik, metabolik, biyokimyasal ve gelişimler birçok olayı uyarabilirler. Sağlam bitkilerdeki bu olayların düzenlenmesinde sitokininlerin rol alması muhtemeldir.
Sitokininlerin fizyolojik etkileri > Hücre devrinin kontrolü

Ökaryotlardaki hücre devri farklı biyokimyasal ve sitolojik olayla ilgili olan kompleks bir yapıdır. Aktif olarak büyüyen meristemlerde olduğu gibi bölünen bir hücre populasyonunda hücre boyutu sabit kalır yani bir hücre oluştuktan sonra tekrar bölünmeden önce sitoplazmik organel kütlesini iki katına çıkarır. Sitoplazmik kütledeki büyümenin çoğunluğu G1 fazında meydana gelir oysa nükleusun diğer birimlerinin ve DNA replikasyonu S fazında meydana gelir.
Bitki hücre devrinde iki kontrol noktası vardır: Birisi DNA replikasyonunun başlamasını diğeri ise mitozun başlamasını düzenler. Bitki hücreleri DNA'larını replike etmeden önce veya replike ettikten sonra bölünme devrini durdurabilirler.
Sitokininlerin fizyolojik etkileri > Kültüre alınmış dokularda oksin/sitokinin oranı morfogenesisi düzenler

Kinetinin keşfinden sonra kültüre alınmış tütün öz segmentleri veya kallus dokuları kültür ortamındaki oksin/sitokinin oranına bağlı olarak kök ve gövdeleri meydana getirdiği gözlenmiştir. Oksinin kinetine oranla yüksek seviyesi kök oluşumunu uyarır oysa sitokinin oranının yüksek olması gövde oluşumunu uyarır. Ara seviyelerde bu dokular farklılaşmamış kallus olarak büyürler.
Sitokininler hücre farklılaşmasında ve bitki doku kültürlerinde organogenesisde önemli rol oynar. Buradaki etkileri, ortamdaki nispi IAA ve GA konsantrasyonuna bağlıdır. Bu konudaki bilgiler çeşitli oranlarda sitokinin, oksin ve giberellik asit bulunan ortamda büyütülen tütün kültürlerinden elde edilmiştir.
Sitokininlerin fizyolojik etkileri > Sitokininler senesensi geciktirir ve besin mobilizasyonunu uyarır

Sitokininlerin en iyi anlaşılan etkisi yapraklardaki senesens olayını geciktirmesidir. Bitkiden koparılan yapraklar nemli ve minerallerin olduğu bir ortamda muhafaza edilse bile yavaşça klorofil, RNA, lipit ve proteinlerini kaybederler. Bu ölüme yol açan yaşlanma prosesi senesens olarak adlandırır. Sadece bir yaprak sitokininle muamele edilirse yapraklar yeşil kalır ve aynı yaşa sahip diğer yapraklar ise sararır ve bitkiden ayrılır. Hatta bir yaprak üzerindeki küçük bir alan sitokininle muamele edilirse o alan yeşil kalır ve bununla birlikte yaprak üzerindeki diğer dokuların senesensi devam eder. Sitokininler sağlam bitki üzerine püskürtülürse etkisi gayet tesirli olabilir.
Sitokininlerin fizyolojik etkileri > Sitokininler kloroplast olgunlaşmasını başlatır

Tohumların büyük çoğunluğu karanlıkta çimlenebilmesine rağmen karanlıkta büyüyen fidelerin morfolojisi, ışıkta büyüyen fidelerinkinden çok farklıdır. Karanlıkta büyüyen fideler etiol olarak adlandırılır. Etiol fidelerin internodları çok uzamış, yaprakları genişlememiş ve kloroplastları olgunlaşmamıştır. Işıkta çimlenen fidelerde kloroplastlar embriyoda mevcut proplastidlerden direkt olarak olgunlaşırlar. Bununla birlikte etiol fideler ışıklandırıldığı zaman ancak etioplastlar kloroplastlara olgunlaşabilir. Eğer etiol fideler önce sitokinin ile muamele edilirse çok daha geniş granalara sahip kloroplast oluştururlar.
Sitokininlerin fizyolojik etkileri > Lateral tomurcuklar üzerindeki etkisi

Sitokininler tarafından lateral tomurcuklanmanın başlatılması, apikal dominansinin kaldırılmasıyla sağlanır. Bu olayda sitokininler ile oksinler arasında bir antogonizm olduğu düşünülmektedir. Sitokininin oksine oranla yüksek olduğu zaman lateral tomurcuk gelişmesi başlatılır. Lateral tomurcuklar bazı sitokininleri kendileri de sentezler fakat sentezlenen bu miktarın oksinin inhibitör etkisini aşmak için yetersiz olduğu bulunmuştur. Dıştan uygulanan sitokininler dormant olan birçok tohumda çimlenmeyi uyardığı gözlenmiştir.
Sitokininlerin fizyolojik etkileri > Sitokininler hücre genişlemesini uyarırlar

Sitokininler belli doku ve organlardaki hücre genişlemesini uyarır. Bu etki ayçiçeği, kabak, hardal gibi yapraklı kotiledonlara sahip dikotiladonlarda açıkça görünmektedir. Sitokinin muamelesi, kotilendonların kuru ağırlığında artma olmaksızın hücre genişlemesini başlatır.
Sitokininlerin etki mekanizmaları

Bitki hücreleri sitokinin bağlayıcı proteinler içerir.
Sitokininler protein sentezini düzenler.
Sitokininler Lemna'da Posttranskripsiyonel adımı engeller.
tRNA'daki sitokininler protein sentezini düzenleyebilirler.
Sitokininler sitoplazmadaki kalsiyum konsantrasyonunu düzenler.
Edip Alpsar

Edip Alpsar; (d. 1899, İskilip - ö. 29 Eylül 1977) Türk devlet adamı ve milletvekilidir.
1902 yılında İskilip'te İsmail Kemal Alpsar'ın oğlu olarak doğdu. Lise eğitiminden sonra Almanya'ya bankacılık eğitimi almak için gitti. Stuttgart Ticaret Akademisini bitirdi. Türkiye'ye dönünce bankacılık ve tarım ile uğraştı. İskilip'te Kızılırmak kenarında kendi adıyla günümüzde bile anılan örnek bir tarım işletmesi kurdu. Merkez Bankası Emisyon Müdür Muavinliğinde bulundu. Babası İsmail Kemal Alpsar'ın ölümünden sonra onun yerine İskilip kontenjanından iki dönem olmak üzere VII. ve VIII. dönemlerde Çorum Milletvekilliğinde bulundu. İlk Türkiye Cumhuriyeti kâğıt paralarında imzası vardır.
Kanserli Çocuklara Umut Vakfı

Vakfın logosu

Kanserli Çocuklara Umut Vakfı, İstanbul'da yerleşik bir sivil toplum kuruluşudur.
Kanserli Çocuklara Umut Vakfı (KAÇUV), 2000 yılında İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hematoloji ve Onkoloji Servisi'nde çocukları tedavi görmekte olan aileler ile hekimlerinin girişimiyle kuruldu. Birçok özel kurum ve kuruluş, KAÇUV'a destek sağlamaktadır.
Amacı

KAÇUV'un amacı, ekonomik nedenlerle tedavisi olamayan, var olan tedavileri aksama riski olan çocukların tedavilerinin sürekliliğini sağlamaktır. Çocukların kanser ile mücadelelerinde önemli bir gereksinim olan psikolojik destek ve çocuk psikolojisine uygun tedavi ortamının yaratılması kuruluşun öncelikli hedeflerindendir.
Etkinlikleri

2002 yılında onkoloji servisinin yenilenmesi
Aynı servise bir oyun odası yapılması
2004'te oda sayısının 10, yatak sayısının 18'e çıkarılması
Yılbaşı, 23 Nisan gibi özel günlerde çocuklara eğlence düzenlenmesi
Yıldız Teknik Üniversitesi'nden gönüllü öğrenciler tarafından çocuklara bilgisayar eğitimi verilmesi
Hasta çocukları rahatlatmak ve eğlendirmek için yoga yaptırılması
Aysun-Ali Kocatepe çifti, Emel Sayın, Işın Karaca, Nükhet Duru, Orhan Gencebay ve Yaşar gibi sanatçıların oluşturduğu ortak albüm Gel Sende Katıl Umudun Şarkısına
Karolinska Enstitüsü Çocukluk Çağı Kanser Araştırma Birimi ile işbirliği
Cerrahpaşa Tıp Fakültesi'nde tedavi gören, maddi durumu iyi olmayan kanser hastası çocuklara, tedavileri boyunca aile ve yakınlarıyla ücretsiz kalabilecekleri bir "aile evi" kampanyası
Vakfın başkanı Prof. Dr. İnci Yıldız'ın yazdığı Çocuk Kanseri adlı kitap, satış gelirleri.
Fotoğraf sanatçısı Ceren Karaçayır'ın Oyun Değil Gerçek adlı kitabının satış gelirleri
Geliri KAÇUV'a ait olmak üzere, baskılı fincan, tişört satışları.
Yörüngeler listesi

Farklı çaptaki Dünya merkezli yörüngeler; camgöbeği alan alçak Dünya yörüngesini, sarı alan orta Dünya yörüngesini, siyah kesikli çizgi jeosenkron (yer eşzamanlı) yörüngeyi, yeşil kesikli noktalı çizgi Küresel Konumlandırma Sistemi (GPS) uydularının yörüngesini ve camgöbeği alanın içerisinde kalan kırmızı kesikli çizgi Uluslararası Uzay İstasyonu'nun (ISS) yörüngesini betimler.
Yörünge çeşitleri aşağıda listelenmiştir:
Merkeze bağlı sınıflandırma

Galaksi merkezli yörünge: Bir galaksinin merkezi etrafındaki yörüngedir. Güneş Samanyolu'nun galaksi merkezi civarında bu tip bir yörünge takip eder.[kaynak belirtilmeli]
Güneş merkezli yörünge: Güneş civarındaki yörünge. Bizim Güneş Sistemimiz'de birçok yapay uydu ve uzay enkazları gibi, tüm gezegenler, kuyrukluyıldızlar ve asteroitler bu tarz bir yörüngede yer alırlar. Ay gibi doğal uydular ise güneş merkezli yörünge yerine kendi ana gezegenlerinin yörüngesinde dönmektedirler.
Yer merkezli yörünge: Dünya merkezli yörüngelerdir. Örnek olarak Ay ve yapay uydular verilebilir. Şu an için yaklaşık olarak 2,666 Dünya merkezli yapay uydu bulunmaktadır.
Mars merkezli yörünge: Mars'ın doğal uyduları veya Mars çevresinde dönen yapay uydular gibi Mars'ı merkez alan yörüngelerdir.
Ay yörüngesi: (selenosentrik yörünge) Merkezinde Ay'ın bulunduğu yörüngelerdir.
İrtifaya bağlı sınıflandırma

Alçak Dünya yörüngesi (ADY): İrtifası 160–2,000 km (100–1,240 mil) arasında değişen yer merkezli yörüngelerdir.
Orta Dünya yörüngesi (ODY): 2,000 km (1,240 mil) irtifadan başlayarak yer eşzamanlı yörüngenin hemen altına, 35,786 km (22,240 mil) yüksekliğe, kadar çıkan Yer merkezli yörüngelerdir.
Jeostatik yörünge (JY): Üzerinde yer alan cismin dönüş hızının, Dünya'nın kendi ekseni civarındaki dönüş hızıyla aynı olduğu Dünya merkezli yörünge.
Yüksek Dünya yörüngesi (YDY): Yer eşzamanlı yörünge'den daha yüksek irtifaya sahip (35,786 km /22,240 mil üzeri) yörüngelerdir.
Yörünge eğikliğine bağlı sınıflandırma

Eğik yörünge : Ekvatoryal düzleme göre eğikliği 0 olmayan yörüngelerdir.
Kutupsal yörünge: Her bir dönüşünde gezegenin her iki kutbunun üzerinden veya yaklaşık üzerinden geçen yörüngedir. Yani bu yörüngelerin eğikliği tam veya yaklaşık olarak 90 derecedir.
Kutupsal Güneş eşzamanlı yörünge : Üzerinde yer alan cismin Ekvatordan her bir geçişinin aynı güneş zamanına denk geldiği yaklaşık kutupsal yörüngelerdir. Görüntü alan yapay uydular için her bir geçişinde gölge durumunun aynı olması nedeniyle kullanışlı bir yörüngedir.
Eğik olmayan yörünge : Referans bir düzleme göre eğikliği 0 olan yörüngelerdir.
Ekliptik yörünge: Ekliptik düzleme göre eğik olmayan yörüngedir.
Ekvatoryal yörünge: Ekvator'a göre eğik olmayan yörüngedir.
Yaklaşık Ekvatoryal yörünge: Eğikliği ekvatoryal düzleme göre yaklaşık 0 olan yörüngelerdir. Bu yörünge, bir uydunun ekvatora yakın bölgelerde bulunan yer istasyonlarını ziyaret ettiği zamanlar arasındaki süreyi kısaltır.
Dışmerkezliğe bağlı sınıflandırma

Dairesel yörünge: Dışmerkezliği 0 olan ve yol olarak bir daireyi takip eden yörüngelerdir.
Eliptik yörünge : Dışmerkezliği 0 ile 1 arasında olan ve yol olarak bir elips takip eden yörüngelerdir.
Yer istasyonel veya Yer eşzamanlı transfer yörüngesi: Perijesi Alçak Dünya yörüngesi irtifasında apojesi ise yer istasyonel yörünge seviyesinde olan eliptik yörüngedir.
Hohmann transfer yörüngesi: Bir uzay aracını eş düzlemli iki dairesel yörünge arasında transfer etmeye yarayan yörünge. İlk yörüngeden çıkarken ve ikinci yörüngeye otururken uygulanan iki itici kuvvet (ve dolayısıyla hız değişimi) ile transfer gerçekleştirilir. İsim babası Walter Hohmann'dır.
Parabolik yörünge : Dış merkezliği 1 olan yörüngelerdir. Yörünge üzerinde bulunan cismin hızı kaçış hızına eşittir ve dolayısıyla herhangi bir gezegenin yer çekimsel kuvvetinden kurtulabilirler. Yörünge üzerindeki cismin hızı arttırıldığı takdirde, hiperbolik yörüngeye geçer.
Kaçış yörüngesi : Cismin kaçış hızına sahip olduğu parabolik yörünge'nin diğer adı (genel anlamda cisim gezegenden uzaklaşıyorken kullanılabilir) .
Hiperbolik yörünge: Dış merkezliği 1'in üzerinde olan yörüngelerdir. Bu tip yörüngelerde bulunan cisim kaçış hızından daha büyük bir hıza sahiptir ve dolayısıyla herhangi bir gezegenin yer çekimsel kuvvetinden kurtulup sonsuza giden bir yol izleyebilirler.
Eşzamanlılığa bağlı sınıflandırma

Eşzamanlı yörünge: Uydunun yörünge periyodunun, yörüngesinde olduğu cismin kendi ekseni etrafındaki dönüş hızına eşit oluğu yörüngedir (Dünya'nın ki: 23 saat, 56 dakika, 4.091 saniye).
Yer eşzamanlı yörünge (YEY) : Dünya civarında dönen 35,786 km (22,240 miles) irtifaya sahip yaklaşık dairesel yörüngelerdir.
Yer istasyonel yörünge (YİY) : Eğikliği sıfır olan dairesel Yer eşzamanlı yörüngelerdir. Bu yörüngede yer alan bir cisim, yerdeki sabit bir gözlemciye gökyüzündeki sabit bir nokta şeklinde görülecektir.
Clarke yörüngesi: Yer istasyonel yörünge için bir diğer isimdir. Yazar Arthur C. Clarke'a ithafen bu şekilde isimlendirilmiştir.
Tundra yörünge: Dış merkezliği yüksek olan, 63.4° eğikliğe sahip eliptik yörüngelerdir. Yörünge periyotları bir yıldız gününe eşittir (Dünya için: 23 saat, 56 dakika, 4.091 saniye). Bu tür bir yörüngede yer alan cisim yörüngedeki büyük zamanını civarında döndüğü gezegenin istenilen bir bölgesi üzerinde geçirir. Perijeden geçişler kısadır.
Yarı eşzamanlı yörünge : Yörünge periyodu, civarında döndüğü gök cisminin kendi ekseni etrafındaki dönüş hızının yarısı kadardır. Dünya için periyodu yaklaşık 12 saat olan ve yaklaşık 20,200 km (12,544.2 mil) irtifadaki dairesel bir yörünge bu tür içerisinde ele alınabilir.
Molniya yörünge: Tundra yörüngenin yarı eşzamanlı yörünge halidir. Dünya için yaklaşık 12 saatlik bir periyoda sahip bu yörüngelerin perije geçişleri kısadır.
Süper eşzamanlı yörünge: YEY/YİY'den daha yüksek irtifaya sahip depolama/elden çıkarma amaçlı kullanılan yörüngelerdir. Elden çıkarma yörüngesi ile aynı anlamdadır. Uydular batıya doğru sürüklenir.
Alt eşzamanlı yörünge: YEY/YİY'e yakın irtifada, aşağısında yer alan yörüngelerdir. Uydular doğuya doğru sürüklenir.
Mezarlık yörüngesi : Uzay enkazları için kullanılan yer eşzamanlı yörüngenin birkaç yüz kilometre üzerinde bulunan yörüngelerdir. Görevi biten uydular bu yörüngeye taşınır.
Elden çıkarma yörüngesi: Mezarlık yörüngesi'nin eşanlamlısı.
Hurda yörüngesi: Mezarlık yörüngesi'nin eşanlamlısı.
Mars eşzamanlı yörünge: Mars'ın yıldız günü olan 24.6229 saate eşit bir yörünge periyodu ile Mars civarında dönen yörünge.
Mars istasyonel yörünge (MİY): Eğikliği sıfır olan kutupsal düzlemdeki dairesel Mars eşzamanlı yörüngelerdir. Mars yüzeyinden yaklaşık 17,000 km (10,557 mil) yüksekliğe sahiptirler.
Helyo eşzamanlı yörünge: Yörüngedeki cismin dönüş periyodunun Güneş'in kendi ekseni civarındaki dönüş periyodu ile aynı olduğu Güneş merkezli yörünge'dir. Yörüngenin yarıçapı yaklaşık 24,360 Gm (0.1628 AU)'dir ki, bu da Merkür'ün yörünge yarıçapının yarısından biraz daha az bir rakama tekabül eder.
Özel sınıflandırma

Güneş eşzamanlı yörünge: İrtifasının ve yörünge eğikliğinin, yörüngede yer alan uydunun gezegen üzerindeki bir noktadan her bir geçişini aynı yerel zamana denk getirecek şekilde seçildiği yörüngelerdir. Bu tip bir yörüngede uydu devamlı olarak aynı miktarda Güneş ışığına maruz kalacaktır. Görüntü alan gözlem uyduları ve hava tahmin uyduları için kullanışlı bir yörüngedir.
Ay yörüngesi: Ay'ın yörüngesi. Ortalama irtifası 384,403 kilometre (238,857 mil) olan, eliptik- eğik yörüngedir.