stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Haşdi Şabi

| Haşdi Şabi |
| --- | --- |
Etkin: 15 Haziran 2014 - günümüz
Ülke:  Irak
Bağlılık:  Irak
Tipi: Hükümet tarafından onaylanmış paramiliter
Görevi: Piyade milis Kontrgerilla
Büyüklük: 100,000 - 120,000
Savaşları: Irak İç Savaşı (2014-günümüz) Kuzey Irak Taarruzu (Haziran 2014)  Musul taarruzu (2016)  Musul Muharebesi (2016-17) 
Komutanlar
Komutan:   Haydar el-Abadi (Irak Silahlı Kuvvetleri Başkomutanı)   Falih el-Feyyaz (Halk Seferberlik Komitesi Başkanı)  Ebu Mehdi el-Mühendis (Halk Seferberlik Komitesi Başkanvekili)  Hadi Al-Amiri (Bedir Örgütü Lideri)  Kais Hazali (Asaib Ehl'il Hak Lideri)  Mukteda el-Sadr (Mehdi Ordusu Lideri)  Şibl el-Zeydi (Kataib el-İmam Ali Lideri)  Ali el-Yasiri (Saraya el-Horasani Lideri)  Yazan el-Caburi (Liwa Salahaddin Lideri)  Seyyid Yılmaz Neccaroğlu (Türkmen Tugayı Lideri) 
Ünlü komutanları: Ebu Azrail
Haşdi Şabi Türkçe adıyla Halk Seferberlik Güçleri (Arapça: الحشد الشعبي, "el-Haşdi eş-Şabi") çoğunlukla Şiilerden oluşan, Sünni, Hristiyan ve Yezîdîleri de içeren yaklaşık 40 farklı gruptan oluşan, Irak hükûmetinin de desteklediği ortak politik cepheyi barındıran örgüt.
Haşdi Şabi, Irak'ın önde gelen Şii din adamı Ayetullah Ali Hüseyni Sistani'nin Irak ve Şam İslam Devleti'ne karşı ulusal seferberlik talep eden mezhepsel olmayan bir fetva üzerine kuruldu. Örgüt, var olan milisleri Haziran 2014'te Irak İçişleri Bakanlığı'nın "Halkın Seferberlik Komitesi"ne bağladı. Örgüt, Sünni sivillere karşı insan hakları ihlallerinden ve mezhepsel kan dökmekten suçlanmıştır, ancak Irak hükûmet yetkilileri, bu ihlallerin münferit olaylar olarak nitelendirdi ve küçük cezai tedbirler aldı. Iraklı Şii din adamları da derhal savaş suçlarından kaçmaya çağırdı.
19 Aralık 2016'da Irak Cumhurbaşkanı Fuad Masum Kasım ayında parlamentoda kabul edilen Haşdi Şabi'yi silahlı kuvvetlere dahil eden yasayı onayladı. Bu birliktelikle, örgüt ulusal silahlı kuvvetlerin en üst düzey komutanlığına tabi oldu. Örgüt, 21 Mart 2017'de Özel Kuvvetler Bölümü kurmak için özel kuvvetler kursunun açıldığını açıkladı. Eğitim programı, Irak Özel Operasyonel Kuvvetleri'nin talimatıyla çeşitli misyonları kapsadı.
Mălina Olinescu

| Mălina Olinescu |
| --- | --- |
Doğum: 29 Ocak 1974(1974-01-29) Romanya
Ölüm: 12 Aralık 2011 (37 yaşında)
Meslekler:  Şarkıcı 

Mălina Olinescu (Rumence telaffuz: [məˈlina oliˈnesku]; 29 Ocak 1974 – 12 Aralık 2011) Rumen şarkıcı. 1998 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Romanya'yı "Eu cred" adlı şarkıyla temsil etmiştir. Yarışmada 22. olmuştur. Olinescu yaşadığı binanın 6. katından pencereden atlayarak intihar etti ve 12 Aralık 2011 tarihinde öldü.
Haploposthia

Haploposthia, Proporidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
N'kisi

| --- | --- |
Türü: Psittacus erithacus
Tanınması: Intelligent use of language
N'kisi, ileri düzeyde İngilizce konuşma becerileri ve diğer yetenekler sergilediği düşünülen bir gri papağandır (Psittacus erithacus).
Başarılar

Ocak 2004 itibarıyla N'kisi yaklaşık 950 kelimelik bir kelime dağarcığına sahipti ve bunları genellikle tam cümleler kullanarak, doğru bağlamlarda kullanabiliyordu. Örneğin, İngilizcede düzensiz fiil çekimlerini bilmese bile düzenli fiil çekimlerini kullanabilir ("fly" ("uçmak") fiilinin gerçekte düzensiz olan geçmiş zaman fiil çekimi olan "flew"ı ("uçtu") bilmese bile düzenli fiil çekimi "flied"ı kullanmayı akıl edebilmesi gibi), düşüncelerini önceden öğrenilmiş ifadelere bağlı kalmadan iletebilirdi. N'kisi, fotoğrafları anlama, fotoğrafta görünen nesneleri kelime dağarcığı elverdikçe adlandırma ve bilmediği şeyler için diğer kelimeleri birleştirerek yeni terimler icat etme yeteneğine (aromaterapi yağları için "güzel kokulu ilaç" gibi) sahip gözükmekteydi. Şempanzeler üzerindeki çalışmalarıyla bilinen primatolog Jane Goodall'ın bir anekdotuna göre, N'kisi daha önce fotoğrafını gördüğü Goodall ile karşılaştığında "Şempanzen var mı?" diye sormuş, bu sorusuyla N'kisi'nin olası bir mizah anlayışı sergilediği iddia edilmiştir.
Iki (şehir)

| Iki 壱岐市 |
| --- | --- |
Şehir
Iki şehri

  Bayrak Mühür 
IkiIki'nin Japonya'daki konumu
Ülke:  Japonya
Bölge: Kyūshū
Prefektörlük: Nagasaki
İdare
 • Belediye başkanı: Hirokazu Shirakawa
Yüzölçümü
 • Toplam: 138.57 km²
Nüfus (2013)
 • Toplam: 28.008
 • Yoğunluk: 202/km²
Zaman dilimi: UTC+09.00 (JST)
Resmî site city.iki.nagasaki.jp
Iki (Japonca: 壱岐市 Iki-shi), Japonya'nın Nagasaki prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir, Iki Adası'nda yer almakta olup yönetimsel sınırları adanın tamamını kaplamaktadır. Yüzölçümü 138.57 km² olan şehrin nüfusu 1 Haziran 2013 tarihi itibarı ile 28,008'dir.
Iki, 1 Mart 2004 tarihinde Ashibe, Gonoura, Ishida ve Katsumoto kasabalarının birleştirilmesiyle kurulmuştur.
Kardeş şehirler

Suwa, Japonya (24 Mayıs 1994'ten beri)
Haplorhynchella

Haplorhynchella, Protoplanellinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Mihail Kogălniceanu

| Mihail Kogălniceanu |
| --- | --- |

Romanya Başbakanı
Görev süresi 11 Ekim 1863 - 26 Ocak 1865
Hükümdar: Alexandru Ioan Cuza I. Carol
Yerine geldiği: Nicolae Kretzulescu
Yerine gelen: Nicolae Kretzulescu
Romanya Dışişleri Bakanı
Görev süresi 27 Nisan 1876 - 23 Temmuz 1876 3 Nisan 1877 - 24 Kasım 1878
Yerine geldiği: Dimitrie Cornea Nicolae Ionescu
Yerine gelen: Nicolae Ionescu Ion C. Câmpineanu
Romanya İçişleri Bakanı
Görev süresi 11 Ekim 1863 - 26 Ocak 1865 16 Kasım 1868 - 24 Ocak 1870 17 Kasım 1878 - 25 Kasım 1878 11 Temmuz 1879 - 17 Nisan 1880
Yerine geldiği: Nicolae Kretzulescu Anton I. Arion C. A. Rosetti Ion Brătianu
Yerine gelen: Constantin Bosianu Dimitrie Ghica Ion Brătianu Ion Brătianu
Kişisel bilgiler
Doğum: 6 Eylül 1817(1817-09-06) Yaş, Boğdan
Ölüm: 1 Temmuz 1891 (73 yaşında) Paris, Fransa
Milliyeti: Boğdanlı, Rumen
Partisi: Ulusal Liberal Parti
Evlilik(ler): Ecaterina Jora
Mesleği: Tarihçi, gazeteci, edebiyat eleştirmeni
Dini: Rumen Ortodoksu
İmzası: 
Mihail Kogălniceanu (Rumence telaffuz: [mihaˈil koɡəlniˈtʃe̯anu] (dinleDosya:Ro-Mihail Kogălniceanu.ogg); aynı zamanda Mihail Cogâlniceanu, Michel de Kogalnitchan olarak da bilinir; 6 Eylül 1817 - 1 Temmuz 1891); Boğdanlı, daha sonra Rumen liberal devlet adamı, avukat, tarihçi ve gazeteciydi; Domnitor Alexandru Ioan Cuza yönetimindeki 1859 Tuna Prenslikleri birliğinden sonra 11 Ekim 1863'te Romanya Başbakanı oldu ve daha sonra I. Carol altında Dışişleri Bakanı olarak görev yaptı.
Cuza ve Carol yönetiminde birkaç kez İçişleri Bakanı oldu. Bir hezârfen olan Kogălniceanu, neslinin en etkili Rumen entelektüellerinden biriydi. Hayatının büyük bir bölümünde ılımlı liberal akımın yanında yer alarak, politik kariyerine Prens Mihail Sturdza'nın işbirlikçisi olarak başladı, bu sırada Iași Tiyatrosu başkanı olarak görev yaptı ve şair Vasile Alecsandri ve aktivist Ion Ghica ile birlikte çeşitli yayınlar yaptı. Son derece etkili Dacia Literară dergisinin editörlüğünü yaptıktan ve Academia Mihăileană'da profesör olarak görev yaptıktan sonra Kogălniceanu, 1843'teki Romantik milliyetçi açılış konuşması nedeniyle yetkililerle çatışmaya girdi. Ana belgesi Dorințele partidei naționale din Moldova'yı yazan başarısız 1848 Moldova Devrimi'nin ideologuydu.
Kırım Savaşı'nın (1853-1856) ardından, Prens Grigore Alexandru Ghica ile birlikte Kogălniceanu, Rumen köleliğini ortadan kaldırmak için yasa taslağı hazırlamaktan sorumluydu. Alecsandri ile birlikte sendikacı dergi Steaua Dunării'nin editörlüğünü yaptı, Ad hoc Divan seçimlerinde önemli bir rol oynadı ve hayat boyu arkadaşı Cuza'yı başarılı bir şekilde tahta çıkardı. Kogălniceanu, geleneksel rütbeleri ve unvanları iptal etmek ve manastırların mülkiyetini laikleştirmek için yasalar geliştirdi. Toprak reformu konusundaki çabaları, Cuza'nın Mayıs 1864'te bir askerî darbe yoluyla onları uygulamaya koymasına neden olan bir sansür oyu ile sonuçlandı. Ancak, Kogălniceanu, hükümdarla olan kendi çatışmalarının ardından 1865'te istifa etti.
Hayatı > Çocukluk ve gençlik yılları

Yaş'da doğdu, Vornic Ilie Kogălniceanu'nun oğlu ve Constantin Kogălniceanu'nun torunu olan Boğdan boyarlarının Kogălniceanu ailesine mensuptu (adını, serflik sağlayan Prens Constantine Mavrocordatos tarafından verilen 1749 belgesine imzaladığı belirtildi. Boğdan'da kaldırıldı). Mihail'in annesi Catinca née Stavilla (veya Stavillă), Kogălniceanu'nun kendi sözlerine göre, "Besarabya'daki bir Rumen ailesinden" idi. Yazar, "ailemin kökenini hiçbir zaman yabancı ülkelerde veya halklarda aramadığını" belirtmekten gurur duydu. Bununla birlikte, ölümünden kısa bir süre önce yaptığı bir konuşmada Kogălniceanu, Catinca Stavilla'nın "Ceneviz bir ailenin soyundan geldiğini, yüzyıllar boyunca Ceneviz kolonisi Cetatea Albă (Akerman)'da yerleştiğini, oradan da Besarabya'ya dağıldığını" söyledi.
Milhail Kogălniceanu'nun yaşamı boyunca, kesin doğum yılıyla ilgili bir kafa karışıklığı vardı ve birçok kaynak yanlışlıkla bunu 1806 olarak belirtiyordu; Romanya Akademisi'ne yaptığı konuşmada bunu kabul etti ve babasının tuttuğu bir kayıt defterinde olduğu gibi kesin doğum tarihini verdi. Aynı zamanda, vaftiz annesinin Sturdza ailesiyle evlenen ve Mihail Sturdza'nın (Kogălniceanu'nun koruyucusu ve düşmanı) annesi olan bir Callimachi erkek çocuğu olan Marghioala Calimach olduğundan bahsetti.
Kogălniceanu, Transilvanya Okulu'na ait ve Gheorghe Șincai'nin bir ortağı olan bir keşiş olan Gherman Vida tarafından eğitilmeden önce Yaş'daki Trei Ierarhi manastırında eğitim gördü. İlköğrenimini Cuénim yatılı okuluna gittiği Miroslava'da tamamladı. Şair Vasile Alecsandri (hem Vida hem de Cuénim altında çalıştılar), Costache Negri ve Cuza ile ilk kez bu erken dönemde tanıştı. Kogălniceanu o dönemde tutkulu bir tarih öğrencisi oldu ve eski Moldavya tarihçelerini araştırmaya başladı.
Prens Sturdza'nın desteğiyle Kogălniceanu, eğitimine yurtdışında, aslen Fransa'nın Lunéville kentinde (Sturdza'nın eski hocası abbe Lhommé tarafından bakılıyordu) ve daha sonra Berlin Üniversitesi'nde devam etti. Meslektaşları arasında, Boğdan hükümdarının oğlu gelecekteki filozof Grigore Sturdza da vardı. Lunéville'de kalışı, Regulamentul Organik rejimi hükümleri altında Boğdan'ı denetleyen ve Lhommé'nin (Fransız Devrimi'nin bir katılımcısı) etkisiyle öğrencilere aşılanmakta olduğuna inanan Rus yetkililerin müdahalesiyle kısa kesildi. asi fikirlerle; Sturdza'nın oğulları ve diğer soylular da dahil olmak üzere tüm Moldovalı öğrenciler 1835'in sonlarında okuldan çekildi ve Prusya eğitim kurumlarına yeniden atandı.
Ilie Kogălniceanu
Catinca Stavilla
Mihail Kogălniceanu 18 yaşında öğrenci üniformasıyla
Hayatı > Berlin'de

Berlin'de geçirdiği süre boyunca, Friedrich Carl von Savigny, Alexander von Humboldt, Eduard Gans ve özellikle siyasetçilerin tarih bilimiyle tanışmasının gerekliliği konusundaki fikirleri ile ilgili fikirleri olan Profesör Leopold von Ranke ile temasa geçti ve büyük ölçüde etkilendi. Tudor Vianu, Georg Wilhelm Friedrich Hegel'in Romanya düşüncesi üzerindeki etkisine adadığı sayfalarda, Hegelci ile ilgili bazı ilkelerin Kogălniceanu'nun kaldığı süre boyunca Berlin fakültesinin ortak bir özelliği olduğunu kaydetti. Daha sonraki yıllarda, politikacının Hegel'dekilerle yankı uyandıran görüşleri benimsediğini, en önemlisi de mevzuatın ulusların bireysel ruhuna uyum sağlaması ilkesini benimsediğini belirtti.
Rumen öğrencilerinden biri olduğunu gururla kaydetti ve Humboldt ile yaptığı konuşmalarda, "Rumence" ve "Romanya" (roumain ve Roumanie) - "Boğdan" ve "Eflak" referanslarının yanı sıra kendisinden önce entelektüel Gheorghe Asachi tarafından kullanılan eski versiyonların yerini alıyor; tarihçi Nicolae Iorga da Kogălniceanu'nun bu referansları standart olarak popülerleştirmede oynadığı role dikkat çekti.
Kogălniceanu ayrıca Cumberland Düşesi Frederica ile tanıştı ve oğlu George Cumberland ve Hannover'in gelecekteki yöneticisi Teviotdale ile nispeten yakınlaştı. Başlangıçta bir Huguenot diasporasının ev sahipliğinde, daha sonra, ikametgâhında Alman birleşmesi için aktivistlerin toplantılarına tanık olduğu Jonas adlı Kalvinist bir papazın konuğu oldu. Kendi anılarına göre, Boğdanlılar grubu Alexandru Sturdza tarafından yakın gözetim altında tutuldu, ayrıca Kogălniceanu'nun Études historiques, chrétiennes et morales ("Tarihsel, Hristiyan ve Ahlaki Çalışmalar") adlı eserini yazmasına yardım etti. Pomeranya kasabası Heringsdorf'a yaz gezileri sırasında, arkadaş olduğu ve Prusya Kralı III. Friedrich Wilhelm tarafından gerçekleştirilen toprak reformu konusunda kendisine ders veren romancı Willibald Alexis ile tanıştı. Daha sonra Kogălniceanu, Alt Schwerin'i ziyaret ederken reformun etkilerini inceledi ve sonuçlarını kendi ülkesinde çoğaltma olasılığını gördü.
Tarihsel ve sosyal konulara olan aşinalığını büyük ölçüde genişleten Kogălniceanu, ilk ciltleri üzerinde de çalışmaya başladı: Çingeneler ve Fransızca Histoire de la Valachie, de la Moldavie et des Valaques transdanubiens ("Eflak Tarihi, Boğdan ve Arumenler" Romanya tarihinin bir sentezindeki ilk cildi), her ikisi de ilk olarak 1837'de Alman Konfederasyonu içinde yayınlanmıştır. Ülkesinde Roman köleliğinin varlığından dolayı geri püskürtülüyordu ve çalışmasında Batı ülkelerindeki aktif kölelik karşıtıların örneğini gösterdi.
Ayrıca, Romanya edebiyatı üzerine bir dizi çalışma yazdı. Bu ilk eserlerini isminin Francized versiyonu olan Michel de Kogalnitchan ile imzaladı ki bu biraz hatalıydı.
1838'de Regulamentul Organik rejimine muhalefet eden zamanının reformist gençlerinin yanında yer aldığı anlaşıldıktan sonra Prens Sturdza'nın şüphelerini artıran Kogălniceanu, doktorasını tamamlayamadı ve bunun yerine asil yardımcı olduğu Yaş'a döndü.
Hayatı > Prens Ghica'nın reformları

Nisan 1849'da, 1848 Devrimi'nin hedeflerinin bir kısmı, Regulamentul Organic rejiminin iki hükümdar gücünün -Osmanlı İmparatorluğu ve Rusya- liberal destekçisi Grigore Alexandru Ghica'yı atadığı Baltalimanı Sözleşmesi ile yerine getirildi. Ghica, 1848 olaylarının kışkırtıcılarının sürgünden dönmesine izin verdi ve Kogălniceanu'nun yanı sıra Costache Negri ve Alexandru Ioan Cuza'yı idari ofislere atadı. Prensin uyguladığı önlemler, Kırım Savaşı'nda Rusya'nın yenilgisinin sonuçlarıyla birlikte, 1860'a kadar Dorinele partidei naționale din Moldova'da bulunan hemen hemen tüm liberal ilkelerin getirilmesini getirecekti.
Kogălniceanu, kültürel katkılarına devam ederken ve iki Tuna Prenslikleri'nin tek bir yönetim altında birleşmesini isteyen gevşek gruplaşan Partida Națională'nın ana figürü haline gelirken çeşitli üst düzey hükûmet pozisyonlarına atandı. 1867'de rolüne geri dönerek şunları söyledi:
"Benim adımın olmayacağı tek bir reform, tek bir ulusal kanun yok. Tüm önemli kanunlar benim tarafımdan yapıldı ve imzalandı."
Kariyerine Prens Ghica başkanlığında yasa koyucu olarak başladı. 22 Aralık 1855'te Petre Mavrogheni ile birlikte hazırladığı köleliğin kaldırılmasına ilişkin yasa Boyar Divan tarafından çıkarıldı. Bu, özel mülkiyetteki Rumen kölelerin serbest bırakılmasını içeriyordu, çünkü devlete ait olanlar Ocak 1844'te Prens Sturdza tarafından serbest bırakılmıştı. Kogălniceanu bu önlemin kişisel olarak ilham verdiğini iddia etti. Ghica, Fransız karısını öldüren ve daha sonra Cantacuzino ustaları tarafından serbest bırakılmayacağının farkına vardıktan sonra kendini öldüren eğitimli bir Roman aşçı olan Dincă'nın kaderi tarafından kurtuluş sürecini tamamlamaya teşvik edildi.
Prens Ghica ayrıca, bırakılan kiraları yasadışı ilan ederek ve köylülerin artık üzerinde çalıştıkları topraklardan çıkarılamayacaklarını düzenleyerek köylü durumunu iyileştirmeye çalıştı. Bu önlem çok az kalıcı etki yarattı; Kogălniceanu'ya göre, "[bunun] nedeni toprak sahiplerinin tüm gücünde, doğası gereği geçici ve dolayısıyla güçsüz olan hükümetin zayıflığında aranmalıdır."
Hayatı > Romanya bağımsızlığı

Ion Brătianu kabinesinde (ilkbahar-yaz 1876 ve yine Nisan 1877'den Kasım 1878'e kadar) Dışişleri Bakanı olarak görev yapan Mihail Kogălniceanu, Romanya'nın 1877-1878 Savaşına Rus tarafında girmesinden sorumluydu ve bu da ülkenin bağımsızlığı (bkz. Romanya Bağımsızlık Savaşı). Başlangıçta çeşitli devletlerden diplomatik tanıma almaya çalıştı, ancak Avrupa devletleri teklifi reddetti ve Osmanlı Babıali bunları görmezden geldi. Rus elçi Dimitri Stuart, " Doğu Sorunu " nu ağırlaştırmamak için Kogălniceanu'nun girişimlerini "durdurma" talimatını aldı.
Göreve döndükten sonra Kogălniceanu, Rus diplomat Aleksandr Nelidov ile şahsen komplo toplantıları düzenledi ve birlikte savaşma karşılığında Rus taleplerini onayladı. CA Rosetti ve Brătianu ile birlikte Rus birliklerinin geçişini destekledi ve Kraliyet Konseyi'nin ilk tavsiyesinin aksine Carol'ı Rus ittifakını kabul etmeye ikna etti. Yine Romanya'yı denetleyen güçlerden biri olan Üçüncü Fransa Cumhuriyeti’nden de bu konuda tavsiye istedi; Fransa Dışişleri Bakanı Louis, duc Decazes, ona güven verici bir cevap vermeyi reddetti ve Romanya'nın Rusya'ya katılması durumunda diğer güçlerin koruma teklifini bırakacaklarına işaret etti. Bunu not eden Kogălniceanu, Fransa'nın belirleyici anda ülkesini hala destekleyeceği umudunu dile getirdi.
Sonunda, Rus İmparatorluk Ordusu'nun Boğdan'a hareket etmeye başlayacağı kesin tarih (23 Nisan) hakkında bilgi verilmeyen hem Carol hem de Kogălniceanu için Rus savaş ilanı bir sürpriz oldu - bu nedenle Romenler buna saygı gösterme eğilimindeydiler. bir istila olarak. Kogălniceanu için de endişe verici olan resmi Rus bildirisi, Rumenlere İmparatorluğun koruyucusu olarak hitap ediyordu. İkili gerilimler bir şekilde Rus özürleriyle ve daha sonra Osmanlı'nın Romanya'yı ilhak etme taahhüdüyle hafifletildi; Hoşnutsuz bir Parlamento'ya hitaben konuşan Kogălniceanu, Rusya yolunun ülkenin tek seçeneği olduğunu savundu.
9 Mayıs 1877'de Romanya, Kogălniceanu'nun Parlamentoda yaptığı konuşmada, Osmanlı hükümdarlığını reddettiğini kabul etti. Carol tarafından ödüllendirildi ve Romanya Yıldızı Nişanı'na giren ilk üç devlet adamından biri oldu. Bakan ayrıca, Romanya Kara Kuvvetlerinin Bulgaristan'daki savaş çabalarına katılma şartlarını, özellikle Rus tazminat ve tazminat taleplerini müzakere etti.
Ertesi yıl, kanunun tüm Avrupa devletleri tarafından tanınması için çabaları koordine etti ve hükûmetinin politikalarının "mümkün olduğunca hızlı, Bükreş'teki yabancı diplomatik kurumların ve konsoloslukların lejyonlara dönüştürülmesi" üzerine odaklandığını belirtti. 1877'nin sonlarında Avusturya-Macaristan'a gitti ve Avusturya Dışişleri Bakanı Gyula Andrássy ile görüştü. Romanya'nın askeri çabalarına karşı bir muhalefet havası kaydetti, ancak sınır güvenliği garantileri aldı. Asıl zorluk, o zamandan beri Alman İmparatorluğu Şansölyesi olan ve Romanya'nın bağımsızlığı konusunda oldukça çekingen olan Bismarck'ı ikna etmekti.
Hayatı > Berlin ve Kuzey Dobruja Kongresi

Savaşın sona ermesi üzerine Mihail Kogălniceanu ve Ion Brătianu, Romen heyetine Berlin Kongresi'ne başkanlık etti. Bu sıfatla, Rusya'nın daha önce Osmanlı yönetiminde olan Kuzey Dobruja'yı, Romanya'nın 1856
Hayatı > Son yılları

Kogălniceanu daha sonra ülkesini Fransa'da temsil etti (1880), ilk Romanya'nın Paris elçisi oldu ve kadrosunda Alexandru Lahovary vardı. Fransız devleti ona Légion d'honneur'u Grand Officier rütbesiyle ödüllendirdi. Ocak 1880 - 1881'de Kogălniceanu, Romanya'nın Fransa Büyükelçiliği ile Çin'in Birleşik Krallık Büyükelçisi Zeng Jize arasındaki yazışma alışverişi olarak Romanya ile Çing Çin arasındaki ilk diplomatik temasları denetledi.
Yeni ilan edilen Romanya Krallığı'na döndükten sonra Kogălniceanu, uluslararası Tuna deniz taşımacılığı konusunda Avusturya için daha fazla taviz verilmesine karşı çıkmada önemli bir rol oynadı. 1883'e gelindiğinde, Ulusal Liberal grubun liberal muhafazakar bir fraksiyonunun sözcüsü olarak tanınıyordu. Kogălniceanu ve destekçileri Rosetti'yi ve yine genel (erkek) oy hakkı isteyen diğerlerini eleştirdi ve Romanya'nın kırılgan uluslararası duruşunun seçimlerde bölünmeye izin vermediğini savundu.
Siyasi yaşamdan çekildikten sonra Kogălniceanu, 1887'den 1889'a (veya 1890) kadar Romanya Akademisi Başkanı olarak görev yaptı. 1886'da ağır bir şekilde hastalanınca, son yıllarını Eudoxiu Hurmuzaki fonunun tarihi belgelerini düzenleyerek, Kuzey Dobruja'daki Antik Yunan ve Roma arkeolojik buluntularını duyurarak ve Romanya tarihi ile ilgili yabancı belgeler toplayarak geçirdi. Akademi önünde yapılan ve hem o zamandan beri Romanya Kralı olan Carol hem de Wied'li eşi Elisabeth'in tanıklık ettiği son konuşmalarından biri, bir politikacı, entelektüel ve memur olarak tüm kariyerinin bir özetiydi. Ağustos 1890'da, Avusturya'nın Vorarlberg bölgesini gezerken, Alecsandri'nin Mircești'deki evinde öldüğü haberinden rahatsız oldu. Alecsandri'nin karısı Paulina'ya yazarak şöyle sordu: "Onun cenazesinde bulunamayacaktım, [bu nedenle] leydim, onu diri ya da ölü öpemediğim için, en azından mezarını öpmeme izin vereceksiniz! "
Mihail Kogălniceanu Paris'te ameliyat sırasında öldü ve Akademi'deki koltuğuna Alexandru Dimitrie Xenopol tarafından geçti. Eternitatea mezarlığına, memleketi Yaş'a gömüldü.
Dorinele partidei naționale din Moldova'nın kapağı
Ion Ghica (oturan) ve Vasile Alecsandri'nin İstanbul'da çekilmiş bir fotoğrafı (1855)
Boğdan-Eflak birliğinin ilanı, Theodor Aman'ın tablosu
Romanya Parlamentosu'nun Şubat 1860'ta açılış oturumu
Yaşlanan Kogălniceanu'nun bir portresi
Ruslar Bükreş'e girdi (The Illustrated London News, 1877)
Romanya'nın Berlin Kongresi'ne tepkisi: 1878 tarihli bu karikatürde Romanya tacı çalındı (" Besarabya ", aslında Güney Besarabya ) ve Kuzey Dobruja'nın eklenmesiyle ağırlaştı.
Kogălniceanu'nun Yaş'daki mezarı
Haploporus

Haploporus, Haploporidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Haplophthalmus

Haplophthalmus, Trichoniscidae familyasına bağlı bir cinstir.
Joseph Mazzello

Joseph Mazzello
Joseph Mazzello  (d. 21 Eylül 1983), Amerikalı oyuncudur. Jurassic Park filmindeki çocuk karakter Tim rolü ve Bohemian Rhapsody filminde John Deacon rolünü oynaması ile tanınır.
Filmografi

1990: Unspeakable Acts
1990: Presumed Innocent
1992: Radio Flyer
1992: Jersey Girl
1992: Desperate Choices: To Save My Child
1993: Jurassic Park
1993: Shadowlands
1994: The River Wild
1995: A Father for Charlie
1995: The Cure
1995: Three Wishes
1997: The Lost World: Jurassic Park
1997: Star Kid
1998: Simon Birch
2001: Wooly Boys
2002: Fernsehserie, Bölüm - 5x11
2003: CSI: Crime Scene Investigation - Bölüm 3x14)
2004: Without a Trace - Bölüm 2x18)
2004: Raising Helen
2004: The Hollow
2006: The Sensation of Sight
2007: Matters of Life and Death
2010: The Pacific
2010: The Social Network
2011: Georgetown
2011: Allison
2012: First Kiss
2012: Koma
2013: G.I. Joe: Retaliation
2018: Bohemian Rhapsody
Maymunlar Gezegeni

Maymunlar Gezegeni, Türkiye'de şu iki sanat ürününün adı olarak geçmektedir:
Maymunlar Gezegeni (La Planète des singes): Pierre Boulle'ün 1963'te yayınladığı ve 1968 yapımı Maymunlar Cehennemi filmine kaynaklık etmiş roman.
Maymunlar Gezegeni (Planet of the Apes): 1968 yapımı Maymunlar Cehennemi filminin 2001'deki yeniden çevrimi.
Planet of the Apes, şu sanat ürünlerini de ifade eder:
Planet of the Apes (film serisi): Adı Türkçeye Maymunlar Cehennemi olarak çevrilmiş beş filmlik seri. Türkiye'de sinemalarda gösterilen adlarıyla filmler şunlardır.
Planet of the Apes - Maymunlar Cehennemi (1968)
Beneath the Planet of the Apes - Maymunlar Cehennemine Dönüş (1970)
Escape from the Planet of the Apes - Maymunlar Cehenneminden Kaçış (1971)
Conquest of the Planet of the Apes - Maymunlar Cehenneminde İsyan (1972)
Battle for the Planet of the Apes - Maymunlar Cehenneminde Savaş (1973)
Planet of the Apes - Maymunlar Cehennemi (2001)
Rise of the Planet of the Apes - Maymunlar Cehennemi: Başlangıç (2011)
Dawn of the Planet of the Apes - Maymunlar Cehennemi: Şafak Vakti (2014)
War of the the Planet of the Apes - Maymunlar Cehennemi: Savaş (2017)
Planet of the Apes (TV serisi): Aynı adlı film serisinden esinlenerek yapılmış, kısa ömürlü bir ABD televizyon serisi.
Planet of the Apes (çizgi roman): Aynı adlı film serisinden esinlenerek yapılmış çeşitli çizgi roman serileri.
Planet of the Apes (albüm): Guano Apes grubunun 2004 yılı stüdyo albümü.
Planet of the Apes (şarkı): Mindless Self Indulgence grubunun Frankenstein Girls Will Seem Strangely Sexy albümündeki 23. şarkı.
Ayrıca:
Planet of da Apes : Da Lench Mob adlı hip hop grubunun ikinci ve son albümü.