stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sermaye şirketi
Sahiplik ve kontrol > oluşum

Tarihsel olarak, şirketler hükümet tarafından verilen bir tüzük tarafından yaratıldı. Bugün, şirketler genellikle eyalet, eyalet veya ulusal hükümete kayıtlıdır ve bu hükümet tarafından çıkarılan yasalarla düzenlenir. Kayıt, şirketin sınırlı sorumluluk üstlenmesinin ana ön koşuludur. Kanun bazen şirketin asıl adresini ve ayrıca kayıtlı bir acenteyi (hukuki süreç hizmetini almak üzere atanmış bir kişi veya şirket) belirlemesini gerektirir. Ayrıca, şirketin bir temsilcisi veya diğer yasal temsilcilerinin belirlenmesi de gerekebilir.[kaynak belirtilmeli] * Söz konusu liderlerin görüşüne göre bir holding ve ona bağlı olan ve petrol arama ve sinema filmi yapma gibi farklı alanlarda faaliyet gösteren ikincil firmalardan oluşan konglomeralar yapıları gereği daha istikrarlı işletmelerdir. Kuramsal olarak bir ürüne karşı talep zayıflarsa diğer bir işletme dengeyi sağlar.
Genel olarak, bir şirket, şirketin genel niteliğini, ihraç etmeye yetkili olduğu hisse senedi miktarını ve yöneticilerin adlarını ve adreslerini belirleyen ana sözleşmeyi hükümete sunar. Maddeler onaylandıktan sonra, şirketin yöneticileri, toplantı prosedürleri ve memur pozisyonları gibi şirketin iç işlevlerini yöneten tüzük oluşturmak için toplanır. * Buna karşın, inceden inceye belirlenmiş ürünlerde yoğunlaşmak yerine çeşitli alanlardaki çalışmaları yönetmekten doğan zorluklar sözü edilen üstünlüğü ortadan kaldırabilir. 1960’lardaki ve 1970’lerdeki birleşmeleri gerçekleştiren pek çok iş dünyası lideri giderek ya çok geniş bir alana yayıldıklarını ya da yeni devraldıkları ikincil şirketleri yönetemediklerini anladılar. Çok kez daha zayıf olan işletmelerini elden çıkardılar.
Bir şirketin faaliyet gösterdiği yargı yetkisinin kanunu, maliyesinin yanı sıra iç faaliyetlerinin çoğunu düzenleyecektir. Bir şirket kendi ülkesinin dışında faaliyet gösteriyorsa, genellikle diğer hükümetlere yabancı bir şirket olarak kaydolması gerekir ve neredeyse her zaman ev sahibi devletin istihdam, suçlar, sözleşmeler, hukuk davaları ve benzerleriyle ilgili yasalarına tabidir.  * 1980’lerde ve 1990’larda anonim şirketler kendilerini değişen ekonomik koşullara uydurmak çabasına girişince belirli endüstrilerde yeni dostça birleşme ve “düşmanca” el koyma dalgaları oluştu. Sözgelimi, hepsi önemli değişiklikler geçirmekte olan petrol, perakende ve demiryolu endüstrilerinde birleşmeler daha yaygınlaştı. Hükümet kontrollerinin azaltılması üzerine rekabetin hızlanması sonucu 1978 den başlayarak çok sayıda havayolu şirketi birleşmeye çalıştı.
Marabá

| Marabá |
| --- | --- |
belediye
MarabáYerleşimin Brezilya'daki konumu
Koordinatlar: 1°31′G 48°01′B﻿ / ﻿1.517°G 48.017°B﻿ / -1.517; -48.017
Ülke:  Brezilya
Bölge: Kuzey
Eyalet:  Pará
Yüzölçümü
 • Toplam: 15092 km²
Nüfus (2020)
 • Toplam: 283.542
 • Yoğunluk: oto/km²
Zaman dilimi: UTC-03.00 (BZD)
Marabá, Brezilya'nın Pará eyaletinde bulunan belediye. Nüfus 2020 sayımına göre 283.542 idi.
Osmanpaşa, Yozgat

| Osmanpaşa |
| --- | --- |
Köy

Osmanpaşa'nın genel görünümü
 Yozgat'ın Türkiye'deki konumu
OsmanpaşaOsmanpaşa'nın Yozgat'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Yozgat
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1070 m
Nüfus (2023)
 • Toplam: 402
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0354
İl plaka kodu: 66
Posta kodu: 66010
Osmanpaşa, Yozgat ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür. 2023 yılı itibarıyla nüfusu 402 kişidir. Coğrafi olarak İç Anadolu Bölgesi'nde yer almaktadır. Merkez ilçeye 33 kilometre uzaklıkta olup Büyükincirli, Çalılı, Tekkeyenicesi, Yeşilova, Yudan, Esenli, Sarınınören, Karabıyık köyleriyle çevrilidir. Merkez ilçenin güneyinde 66.25 numaralı Yozgat-Boğazlıyan il yolunun (Atatürk Yolu) 1 kilometre içerisinde yer almaktadır.
Etimoloji

Osmanpaşa köyünün şimdiki ismi, resmi belgelere göre 16. yüzyıla kadar uzanmaktadır. Köy, Selçuklu Dönemi'nde Zîyâret Pazarı olarak da anılmaktaydı. Ancak 13. yüzyıldan 16. yüzyıla kadar yaygın olarak Emirci Sultan karyesi olarak adlandırılan köy, Osmanpaşa ismini Emirci Sultan Zâviyesi'nin mütevelliliğini yürüten Osman Paşa'dan almıştır. Osman Paşa, Emirci Sultan'ın amcasının oğlu olup zaviyeye yaptığı hizmetler nedeniyle halk arasında köyün adı zamanla Osmanpaşa olarak anılmaya başlanmıştır. Osmanlı Dönemi'nde köyün, Keçikıran ve daha sonra Osmanpaşa Tekkesi olarak adlandırıldığı Evliya Çelebi tarafından aktarılmaktadır.
Coğrafya

Köy, Yozgat il merkezine 33 kilometre uzaklıktadır. İç Anadolu Bölgesi'nin Orta Kızılırmak Bölümü'nde yer almaktadır. Köyün idari sınırları içerisinden Delice Irmağı'nı oluşturan kaynaklardan birisi olan Kanak Çayı geçmektedir.
Coğrafya > İklim

Osmanpaşa'daki iklim koşulları, Yozgat genelinde görülen koşulları yansıtır. Osmanpaşa ve çevresinde yarı kurak karasal iklim hâkimdir; yazlar sıcak ve kurak, kışlar ise soğuk ve yağışlı geçer. İlkbahar mevsiminde kırkikindi yağmurları yaygındır. Yaz ile kış ve gece ile gündüz arasındaki sıcaklık farkları belirgindir.
Ekonomi

Arşiv belgelerine göre Osmanpaşa'nın geçmiş dönemlerdeki ekonomik yapısı, günümüzdeki ekonomik faaliyet alanlarıyla benzerlik taşımaktadır. 1485'teki belgelere göre dönemin önemli ticaret ve yol ağlarının üzerinde olan Osmanpaşa'da kurulan Emirci Sultan Zaviyesi'nin temel gelir kaynağı kendisine bağlı vakıflardır. Bu dönemde Osmanpaşa ve kendisine bağlı vakıflardaki gelir kaynağını oluşturan temel mahsuller ise buğday ve arpadır. Bunların yanı sıra arcılık yapıldığı ve hasat edilen mahsuller için de bir adet değirmenin bulunduğu kaydedilmiştir. 1574'teki kayıtlara göreyse Hüseyinabad kazasına bağlı olan Osmanpaşa'nın nohut ve mercimek üretiminde önde gelen köylerden olduğu ve hayvan otlağı olarak kullanılan çayırlar ve bu alanlardan üretilen besi otları açısından da zengin olduğu belirtilmiştir. Yine bu dönemde Hüseyinabad içerisinde bostan üretiminin yapıldığı en önemli merkezin Osmanpaşa olduğu aktarılmıştır. 1840'larda ise Hüseyinabad sınırları içerisinde bağcılık açısından en önemli merkez hâline gelmiştir. Buna ek olarak, aynı tarihlerde Osmanpaşa'nın zirai gelir, hane başına gelir, mahsul verimliliği ve hayvancılık geliri açısından ortalamanın üzerinde olduğu belirtilmiştir.
Günümüzde ise buğday, arpa ve nohut üretimi ticari açıdan yoğun olmakla birlikte yeşil mercimek, aspir ve ayçiçeği yetiştirilmektedir. Hayvancılık açısından inek ve koyun besiciliği yapılmaktadır. Besi yemi üretimi yapan bir değirmenin yanı sıra mahsul eleme ve paketleme tesisi de faaliyet göstermektedir.
Nüfus

| Yıllara göre Toplam Nüfus |
| --- | --- |
2023: 402
2022: 409
2021: 420
2020: 466
2019: 464
2018: 477
2017: 496
2016: 493
2015: 520
2014: 547
2013: 570
2012: 604
2011: 655
2010: 703
2009: 1.142
2008: 827
2007: 920
2000: 2.886
1990: 1.792
1985: 2.631
1980: 1.936
1975: 2.234
1970: 2.188
1965: 1.514
1960: 1.458
1955: 836
1950: 1.082
1945: 1.021
1940: 921
1935: 895
Yönetim > Belediye başkanlığı

| Seçildiği yıl | Belediye başkanları |
| --- | --- |
2009: Çetin Çetiner (CHP)
2004: Özdemir Cansever (AKP)
1999: Özdemir Cansever (ANAP)
1994: Abdullah Yaşar (SHP)
1989: Abdullah Yaşar (SHP)
1984: Rıza Çetin (ANAP)
1977: Osman Özüdoğru (AP)
1973: Naci Er (CHP)
Yönetim > Belediye Başkanlığı Seçim Sonuçları

| 29 Mart 2009> Parti.Cumhuriyet Halk Partisi.Adalet ve Kalkınma Partisi.Milliyetçi Hareket Partisi | 29 Mart 2009> %.%58,51.%40,34.%0,96 | 29 Mart 2009> Oy.306.211.5 |  | 28 Mart 2004> Parti.Adalet ve Kalkınma Partisi.Cumhuriyet Halk Partisi.Milliyetçi Hareket Partisi | 28 Mart 2004> %.%52,95.%45,89.%0,58 | 28 Mart 2004> Oy.546.473.6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Demokrat Parti | %0,19 | 1 |  | Demokratik Sol Parti | %0,29 | 3 |
|  |  |  |  | Saadet Partisi | %0,29 | 3 |
| 18 Nisan 1999> Parti.Anavatan Partisi.Milliyetçi Hareket Partisi.Fazilet Partisi | 18 Nisan 1999> %.%73,6.%17,3.%7,4 | 18 Nisan 1999> Oy.912.214.92 |  | 27 Mart 1994> Parti.Sosyaldemokrat Halkçı Parti.Anavatan Partisi.Doğru Yol Partisi | 27 Mart 1994> %.%45,2.%42,0.%11,6 | 27 Mart 1994> Oy.617.574.158 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Büyük Birlik Partisi | %1,7 | 21 |  | Milliyetçi Hareket Partisi | %1,0 | 14 |
|  |  |  |  | Refah Partisi | %0,2 | 3 |
| 26 Mart 1989> Parti.Sosyaldemokrat Halkçı Parti.Anavatan Partisi. | 26 Mart 1989> %.%60,3.%39,7. | 26 Mart 1989> Oy.590.389. |  | 25 Mart 1984> Parti.Anavatan Partisi.Sosyal Demokrasi Partisi.Doğru Yol Partisi | 25 Mart 1984> %.%30,0.%27,9.%23,7 | 25 Mart 1984> Oy.205.191.162 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  | Milliyetçi Demokrasi Partisi | %18,4 | 126 |
| 11 Aralık 1977> Parti.Adalet Partisi.Cumhuriyet Halk Partisi.Millî Selamet Partisi | 11 Aralık 1977> %.%31,6.%30,0.%19,6 | 11 Aralık 1977> Oy.182.173.113 |  | 9 Aralık 1973> Parti.Cumhuriyet Halk Partisi.Adalet Partisi.Demokratik Parti | 9 Aralık 1973> %.%40,7.%39,6.%19,7 | 9 Aralık 1973> Oy.225.219.109 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Milliyetçi Hareket Partisi | %18,8 | 108 |  |  |  |  |
Kanuni'nin Dört Katlı Tacı

| I>  Süleyman'ın Dört Katlı Tacı |
| --- | --- |

Arma tasviri

Detaylar
Ülke: Osmanlı İmparatorluğu
Yapım tarihi: 1532
Yok edilişi: Tahmini 17-18. yüzyıl
Kanuni'nin Dört Katlı Tacı, Osmanlı-Habsburg rekabeti döneminde padişahın gücünü yansıtmak için tasarlanmış, 1532'de satın alınmıştır. Kanuni Sultan Süleyman; Osmanlı konumunu geliştirmek, Avrupalı güçlerle ticareti teşvik etmek ve bu miğfer gibi pahalı mücevherler satın almak için siyasi ve diplomatik adımlar atmıştır. Miğferi satın almanın ardındaki önemli isimler Vezir-i Azam Pargalı İbrahim Paşa, onun baş danışmanları İskender Çelebi ve baş hazinedar Osmanlı başkenti İstanbul'da bulunan güçlü bir mücevher tüccarı olan Alvise Gritti'ydi.
16. Yüzyıldan sonra taç sadece Agostino Veneziano'nun orijinaline benzer bir yeniden yapım çalışması ve Süleyman'ın taç ile çizilmiş olan portre resimleri ile biliniyordu. 20. yüzyıl sonlarında gerçek tacın satın alındığına dair Venedik kayıtları bulunana kadar çoğu tarihçi bu tacın uydurulmuş hayali bir obje olduğuna inandı. Kanuni'nin taç ile olan portresi günümüzde ABD'deki Metropolitan Sanat Müzesi'nde sergilenmekte.
Tasarımı

Taç, Avusturya tarzı iç içe geçmiş dört kattan oluşmaktaydı, üstünde ise hilal şeklinde kundağa sahip bir tüy bulunmaktaydı. Taç altından yapılmıştı ve devasa on iki karat inciler, sivri elmaslı bir kafa bandı, kırk yedi yakut, yirmi yedi zümrüt, kırk dokuz inci ve büyük turkuaz renginde bir Firuze taşı ile süslenmişti.
Yapılımı

Tacın toplam değeri 115.000 Duka (2022 yılına göre 17.250.000 $) olarak tahmin edilse de bazı iddialara göre değeri 500.000 Dukaya kadar çıkabiliyordu. 20. Yüzyılda keşfedilen Venedik kaynaklarına göre taç Kuyumcu Luigi Caorlini ve ortaklarına lüks zevki ile de tanınan Pargalı İbrahim Paşa tarafından yaptırıldı. Satın alım Pargalı'nın danışmanları Defterdar İskender Çelebi ve Baş Hazinedar ve aynı zamanda Osmanlı-Venedik ilişkilerinde kilit rol oynamış Alvise Gritti tarafından organize edildi.
Anlamı

Tacın dört katı ise aynı zamanda hem Süleyman'ın dünya fethi hedefini -Kuzey'in, Güney'in, Doğu'nun ve Batı'nın hükümdarlığı şeklinde- temsil ederken hem de Papa'nın meşhur üç katlı tacına ve iki yıl önce Kutsal Roma Cermen İmparatoru olarak taç giymiş Şarlken'e gönderme teşkil etmekteydi. Osmanlı sanat tarihi alanında sayısız eser vermiş tarihçi Gülru Necipoğlu'na göre ise tacın dört katı Süleyman'ın Roma Kayzerliğini, Trabzon İmparatorluğunu, Mısır Sultanlığını ve Asya Hakanlığını temsil etmekteydi.
Kanuni tarafından kullanımı

Tacın Kanuni tarafından takıldığına dair bir bulgu olmasa da Batılı elçiler tarafından kendilerini etkilemek için Padişahın yanında bulundurduğu nesnelerden biri olarak kaydedildi. İstanbul'dan Viyana'ya seferi sırasında Padişahın ihtişamını göstermek adına sefer sırasında Belgrad'dan geçerken sokaklar Roma İmparatorluğu stilinde süslendi ve geçiş töreni sırasında Kanuni tarafından bu taç takıldı. Bazı iddialara göre ise Süleyman'ın Batıda ''Muhteşem'' olarak anılmasından bu taç sorumluydu. Tacın görünümü dönemin Avrupa opera ve tiyatrolarında da yerini aldı.
Akıbeti

Astronomik maliyetine rağmen taç takma geleneği bulunmayan Osmanlılar için tacın pek bir önemi yoktu, onlar başındaki kavuk ile yaşar ölünce de mezarlarının başına kavuklarını geçirtirlerdi, buna rağmen taç bu seferden sonra Osmanlıların Avrupa'ya karşı üstünlüğünü göstermek adına,bazı Avrupalı ressamlara göre, I. Ahmed ve IV. Mehmed tarafından takılmıştır. Tacın üstündeki üç kat sonradan kullanılmak üzere eritilirken en alt katının ise hediye olarak Şarlken'e sunulduğu tahmin edilmektedir buna rağmen ilerleyen yıllarda taç efsanesini yitirmemiş ve Avrupalı ressamlar tarafından Osmanlı Padişahları üzerinde tasvir edilmiştir.
Kanuni'nin Dört Katlı Tacı
Kanuni devrinde yaptırılmış dört katlı taç I. Ahmed ile tasvir edilmiş
Sonia Infante

Sonia Angélica Infante López (2 Şubat 1944 - 16 Temmuz 2019), bilinen adıyla; Sonia Infante, Meksikalı film yapımcısı, sinema ve dizi oyuncusu.
Yaşamı ve kariyeri

2 Şubat 1944'te doğdu. Oyuncu Ángel Infante'nin kızıdır. Amcası yine oyuncu olan Pedro Infante'nin oyunculuk kariyerinin sürdüğü 1960'larda oyunculuğa adım atmıştır. İlk rol aldığı yapım 1960'ta olmuş takip eden 10 yıl boyunca 50'den fazla filmde yer almıştır. 1967'de yapımcı Gustavo Alatriste ile evlenerek iki çocuğunun yetişmesi için oyunculuk bir süreliğine ara vermiştir.
Eşi Alatriste’den 1982’de boşanmasından sonra, Infante 1980’lerin ortalarında tekrar oyunculuk kariyerine dönüş yapmıştır. Ayrıca bazı sinema filmleri ile El precio de la fama ve Un rostro en mi pasado gibi birkaç televizyon pembe dizisinde rol almıştır. 1980'li yılların sonunda ikinci eşi olan oyuncu Andrés García ile evlendi. Infante 2007 yılında oyunculuğu bırakarak köşesine çekildi.
Ölümü

Meksikalı kadın oyuncu ve film yapımcısı Sonia Infante, Temmuz 2019'da geçirdiği inmeden sonra tedavi amacıyla kaldırıldığı Mexico Şehri'ndeki bir hastanede kalp krizi geçirdikten sonra 16 Temmuz 2019'da 75 yaşında ölmüştür.
Filmografi > Sinema

Sin miedo a la muerte (2007)
Un secreto de familia (2005)
El hijo de Juan Charrasqueado (2002)
Dónde quedó la bolita (1993)
Noches de ronda (1992)
Muerte en la playa (1991)
Por tu maldito amor (1990)
Machos (1990)
Los placeres ocultos (1989)
Mujer de fuego (1988)
Pero sigo siendo el rey (1988)
El ataque de los pájaros (1987)
Desnúdate Marcela (1987)
La casa que arde de noche (1985)
Toña Machetes (1985)
El tesoro del Amazonas (1985)
Historia de una mujer escandalosa (1984)
Aquel famoso Remington (1982)
México, México, ra ra ra (1976)
Las calles no se siembran (1974)
Pasión oculta (1967)
Pistoleros de la frontera (1967)
La soldadera (1967)
SOS Conspiración Bikini (1967)
Su excelencia (1967)
La leyenda del bandido (1967)
Crisol (1967)
Cruces sobre el yermo (1967)
Seguiré tus pasos (1966)
Jinetes de la llanura (1966)
Hombres de roca (1966)
El comandante Furia (1966)
La vida de Pedro Infante (1966)
Fuera de la ley (1966)
Alma grande (1966)
Despedida de soltera (1966) .... Adela
El jinete justiciero en retando a la muerte (1966)
Cada oveja con su pareja (1965)
Para todas hay (1965)
Los fantasmas burlones (1965)
¡Ay, Jalisco no te rajes! (1965)
Las lobas del ring (1965)
El pozo (1965)
El raspado (1964)
La edad de piedra (1964)
Napoleoncito (1964)
Cinco asesinos esperan (1964)
Mi alma por un amor (1964)
Museo del horror (1964)
Dos alegres gavilanes (1963)
De color moreno (1963)
Voy de gallo (1963)
Tormenta en el ring (1963)
Los parranderos (1963)
Las luchadoras contra el médico asesino (1963)
El señor Tormenta (1963)
Alias El Alacrán (1963)
Si yo fuera millonario (1962)
El muchacho de Durango (1962)
...Qué hacer con mis hijos... (1962)
Muerte en la feria (1962)
Los secretos del sexo débil (1962)
Cazadores de cabezas (1962)
Viva Chihuahua (1961)
Suicídate mi amor (1961)
El aviador fenómeno (1961)
Juana Gallo (1961)
Las leandras (1961)
Los jóvenes (1961)
Ellas también son rebeldes (1961)
Dormitorio para señoritas (1960)
Filmografi > Televizyon

Con toda el alma (1996)
Un rostro en mi pasado (1989)
El precio de la fama (1987)
Filmografi > Yapımcı olarak

Los placeres ocultos (1989)
Toña machetes (1985)
La casa de Bernarda Alba (1982)
Ekbatan

Ekbatan'daki kazı alanı
Ekbatan, İran'da eski Medya'nın başkentidir. Pers İmparatorluğunun buradaki hazineleri Makedonya kralı Büyük İskender ve komutanları tarafından yağmalandı. Şehrin şimdiki adı Hamedan'dır.
Dergâh (dergi)

| --- | --- |
Editör: Nurullah Ataç  Ahmet Kutsi Tecer  Abdülhak Şinasi Hisar Mustafa Kutlu Ali Ayçil
Kategoriler: Politika, Edebiyat
Sıklık: Aylık
İlk sayı: 1918
Ülke: Osmanlı İmparatorluğu, Türkiye
Dil: Türkçe
Website: http://www.dergah.com.tr
ISSN: 1300-5375
Dergâh, Yahya Kemal tarafından Mondros Mütarekesi yıllarında kurulan edebiyat dergisi. Dergi kadrosunda Ahmet Hamdi Tanpınar, Nurullah Ataç, Ahmet Kutsi Tecer, Abdülhak Şinasi Hisar gibi isimler yer almıştır. Derginin yayın politikası Anadolu'da devam eden Milli Mücadele'ye destek vermek ve İstanbul'da Kuvay-ı Milliye ruhunu canlı tutmak olmuştur.
Derginin ikinci dönemi ise 27 Şubat 1990’da başladı. Bu kez Ezel Erverdi yönetiminde ve Mustafa Kutlu editörlüğünde çıkan dergi 90'lı yıllar boyunca İsmail Kara ve İsmet Özel'in düzyazılarıyla belli bir edebi muhit haline gelmiştir. Günümüz şairlerinden İbrahim Tenekeci, Süleyman Çobanoğlu, Hakan Arslanbenzer gibi isimler dergide yetişmiştir.
Derginin editörlüğünü 2016 yılından itibaren şair-yazar Ali Ayçil üstlenmektedir.
Dergi, 2022 yılının Şubat ayında yayınladığı bildiriyle ara verdiğini kamuoyuna duyurdu.
Lawrence Wright

| Lawrence Wright |
| --- | --- |
Lawrence Wright (Nisan 2014)
Doğum: 2 Ağustos 1947 (77 yaşında) Oklahoma City, Amerika Birleşik Devletleri
Meslek: Yazar, senarist ve gazeteci
Milliyet: Amerikalı
Eğitim: Tulane Üniversitesi
Resmî site
lawrencewright.com
Lawrence Wright (d. 2 Ağustos 1947, Oklahoma City), Amerikalı yazar, senarist ve gazeteci. 2006 çıkışlı The Looming Tower: Al-Qaeda and the Road to 9/11 kitabıyla Kurgusal Olmayan Genel Eser kategorisinde Pulitzer Ödülü kazanmıştır.
İlk yılları ve eğitimi

2 Ağustos 1947'de Oklahoma City'de Dorothy-Donald çiftinin çocuğu olarak doğdu. Dallas, Teksas'taki Woodrow Wilson Lisesi'nden 1965'te mezun oldu. 1969'da, New Orleans'te yer alan Tulane Üniversitesi'ndeki eğitimini tamamlamasının ardından Kahire Amerikan Üniversitesi'nde İngilizce dersleri vermeye başladı.
Kariyeri

İki yılın ardından Mısır'dan döndü ve Nashville, Tennessee'deki Race Relations Reporter dergisinin kadrosuna katıldı. 1973'te, Atlanta, Georgia'daki Southern Voices'ta çalışmaya başladı. Şehirde yetişmiş çocukları, çiftlik sahibi ailelerin yanına gönderen bir The Fresh Air Fund programını konu alan İlk kitabı City Children, Country Summer: A Story of Ghetto Children Among the Amish, 1979'da yayınlandı. 1980'de Teksas'a döndü ve Texas Monthly dergisinde yazarken zaman zaman Rolling Stone dergisine de katkı sağladı. 1988'de yayınlanan kitabı In the New World: Growing up in America, 1964-1984'da, Dallas'ta büyüyen biri olarak anılarını anlatmaktaydı. 1992'de, The New Yorker dergisinde yazmaya başladı. 1993'te, bazı dinî lider profillerini derlediği Saints & Sinners adlı kitabı çıktı. The New Yorker'da yayınlanan ve Thurston County, Washington şerif departmanında çalışan Paul Ingram'ın iki kız çocuğuna uyguladığı tacizi konu alan "Remembering Satan" başlıklı iki parçadan oluşan yazısıyla 1994'te, muhabirlik dalında Ulusal Dergi Ödülü ve Kamu Menfaatine Dergi Gazeteciliği dalında John Bartlow Martin Ödülü aldı. Daha sonra bu olayı kitaplaştırdı ve Remembering Satan: A Case of Recovered Memory and The Shattering of an American Family isimli kitap 1994'te piyasaya sürüldü.
1997'de, ikizleri inceleyen ve şahsiyetlerin belirlenmesinde genlerin rolünü konu alan Twins: Snd What They Tell Us About Who We Are adlı kitabı yayınlandı. 1998 çıkışlı Amerikan filmi Kuşatma (The Siege)'nın senaryosunu yazan isimlerdendi. İlk romanı God's Favorite: A Novel, 2000 yılında yayınlandı. Aynı yıl, Noriega: God's Favorite adlı televizyon filminin senaryosunu yazdı. 2006'da yayınlanan ve el-Kaide'nin geçmişini anlatan The Looming Tower: Al-Qaeda and the Road to 9/11 adlı kitabıyla, aralarında Kurgusal Olmayan Genel Eser Pulitzer Ödülü'nün de yer aldığı çeşitli ödüller kazandı. 2010'da HBO'da yayınlanan My Trip to Al-Qaeda adlı belgeselde yalnızca kendisi yer almaktaydı. 2013'te yayınlanan ve Scientology'i konu alan Going Clear: Scientology, Hollywood, and the Prison of Belief adlı kitabıyla, kurgusal olmaya eserler dalında Ulusal Kitap Eleştirmenleri Dairesi Ödülü kazandı. Dahaha sonra bu kitap belgeselleştirildi ve Going Clear: Scientology and the Prison of Belief adıyla 2015 yılında HBO'da yayınlandı. Mart 2014'te, yazarlığını yaptığı ilk tiyatro oyunu Camp David, Washington, DC'deki Arena Stage'te oynanmaya başladı. 2014'te Camp David Sözleşmesi'ni konu alan Thirteen Days in September: Carter, Begin and Sadat at Camp David, 2016'da ise cihatçı grupları konu alan The Terror Years: From Al-Qaeda to the Islamic State adlı kitabı piyasaya sürüldü.
Eserleri

City Children, Country Summer: A Story of Ghetto Children Among the Amish. Scribner. 1979. ISBN 978-0-684-16144-0.
In the New World: Growing up with America, 1964-1984. Alfred A. Knopf. 1988. ISBN 978-0-394-75964-7.
Saints and Sinners. Alfred A. Knopf. 1993. ISBN 978-0-679-76163-1.
Remembering Satan: A Tragic Case of Recovered Memory. Vintage Books. 1994. ISBN 978-0-679-75582-1.
Twins: And What They Tell Us About Who We Are. John Wiley & Sons. 1997. ISBN 978-0-471-29644-7.
The Looming Tower: Al-Qaeda and the Road to 9/11. Alfred A. Knopf. 2006. ISBN 978-0-375-41486-2.
Going Clear: Scientology, Hollywood, and the Prison of Belief. Alfred A. Knopf. 2013. ISBN 978-0-307-70066-7.
Thirteen Days in September: Carter, Begin and Sadat at Camp David. Alfred A. Knopf. 2014. ISBN 978-0-385-35203-1.
The Terror Years: From Al-Qaeda to the Islamic State. Alfred A. Knopf. 2016.
God's Favorite: A Novel. Simon and Schuster. 2000. ISBN 978-0-684-86810-3.
Camp David (ilk gösterimi Mart 2014'te Arena Stage'te yapıldı)
Ödülleri

2006 Los Angeles Times Kitap Ödülü - The Looming Tower
2006 New York Times en çok satanlar - The Looming Tower
2006 New York Times Ylın Kayda Değer Kitabı - The Looming Tower
2006 New York Times Yılın En İyi Kitabı - The Looming Tower
2006 IRE Ödülü - The Looming Tower
2006 Ulusal Kitap Ödülleri finalisti - The Looming Tower
2006 Los Angeles Times Kitap Ödülü finalisti - The Looming Tower
2006 Time Yılın En İyi Kitabı - The Looming Tower
2007 Kurgusal Olmayan Genel Kitap Pulitzer Ödülü - The Looming Tower
2007 Mükemmel Gazetecilik Helen Bernstein Kitap Ödülü - The Looming Tower
2007 J. Anthony Lukas Kitap Ödülü - The Looming Tower
2007 Lionel Gelber Ödülü - The Looming Tower
2007 Arthur Ross Kitap Ödülü son listesi - The Looming Tower
2007 PEN Center USA Edebiyat Ödülü (Kurgusal Olmayan Araştırma) - The Looming Tower
2009 Newsweek Zamanımızın 50 Kitabı - The Looming Tower
2013 Ulusal Kitap Eleştirmenleri Dairesi Ödülü (Kurgusal olmayan) - Going Clear
2015 En İyi Belgesel ya da Kurgusal Olmayan Yapım Primetime Emmy Ödülü - Going Clear: Scientology and the Prison of Belief