stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Prohorovka Muharebesi
Savaş öncesi > Alman ilerlemesi

Yeni model ağır silahların cepheye ulaşması için birkaç kezlik ertelemelerin ardından, Alman saldırısı 5 Temmuz 1943 tarihinde başladı. 2. SS Panzer Kolordusu'nun öncülüğünde General Hermann Hoth'un 4. Panzer Ordusu, Sovyet savunmasının yoğun mayın tarlaları, piyade mevzileri ve incelikle düzenlenmiş tanksavar cepheleri içinde 15–20 km. muharebe ederek ilerledi. Taarruz, üçüncü savunma hattına, 35 km. derinliğe kadar ilerledi fakat burada 1. Tank Ordusu tarafından durduruldu.
2. SS Panzer Kolordusu 5-11 Temmuz süresince, 1. Tank Ordusu ile 69. Ordu arasında bir kama gibi girdi. Güç olmasına karşın 4. Panzer Ordusu, Sovyet ana savunma kuşaklarını yarıp geçmeyi başardı. Almanlar, 5 Temmuz'dan itibaren 1.000 Sovyet tankını imha ettiklerini iddia ettiler. Sadece 48. Panzer Kolordusu, 1.300 Sovyet askeri öldürdüklerini ve 7.000 tutsak aldıklarını iddia etti. Aynı Kolordu, 170 Sovyet tankını imha ettiğini ya da ele geçirdiğini ve buna ilaveten 180 ağır havanı, tanksavarlar ve topçu ateşiyle imha ettiğini iddia etti.
2. SS Panzer Kolordusu üçüncü Sovyet savunma hattını yarıp geçti. Almanlar yanlış olarak Sovyet savunmasını yardıklarını ve ertesi gün bu olanaktan yararlanacaklarını düşündüler. Son Sovyet ihtiyat kuvvetlerini de yendiklerini düşünüyorlardı. Almanların bilmediği, General İvan Konev komutasındaki Step Cephesi'nin bir karşı taarruz için hazır beklediği idi. 11 Temmuz'daki Alman başarısı ardından General İvan Konev'in itirazlarına karşın Mareşal Georgi Jukov, General Pavel Rotmistrov komutasındaki 5. Muhafız Tank Ordusu'nun ve 5. Muhafız Ordusu'nun, Alman tehdidini karşılamak için serbest bırakılmasına izin verdi. 42. Muhafız Tümeni derhal muharebeye katıldı. Sovyet kuvvetleri zorlu bir yürüyüşün ardından 11 Temmuz gecesi Prohorovka'ya ulaştılar. Sovyet kuvvetleri, karşı taarruzlarını başlatmak için hazırdılar.
Savaş öncesi > Alman taarruz planları

Prohorovka'da Alman planı, Zitadelle Harekâtı'nın bir an önce tamamlanması için, Güney'deki Sovyet savunmasında bir gedik açarak, kıskacın Kuzey kanadıyla temas sağlamaya dayanıyordu. Saldırı, 48. Panzer Kolordusu’nun Psyol Nehri’ne karşı bir taarruz girişimiyle aynı zamana denk geldi. Prohorovka mevzileri birincil taktik hedefti. Bu bölgede 4. Panzer Orduru’nun savunma hatlarını yarmasıyla bu mevzilerin alınması umuluyordu. Bunun gerçekleşmesi Wehrmacht’a, Sovyet savunmasının operatif ve stratejik derinliğine ulaşarak Kursk girintisindeki Sovyet kuvvetlerini kuşatmayı tamamlama olanağı kazandıracaktır.
Savaş öncesi > Sovyet karşı taarruz planları

Kursk Savaşı, 11 ve 12 Temmuz’da kritik bir evreye ulaştı. 2. SS Panzer Kolordusu’nun sağladığı girme, Sovyet 1. Tank Ordusu’nu kuşatılma tehdidinde bıraktı. Mevki, Voronej Cephesi’nin kalbi durumundaydı. Mareşal Jukov, 11 Temmuz’da, ikisi Step Cephesi’nden olmak üzere beş Sovyet ordusunun taarruzunu emretti. Bu kuvvetler, Alman ileri unsurlarına karşı 12 Temmuz’da taarruza geçti. Sovyet ordularının General Mikhail Katukov komutasındaki 1. Tank Ordusu ile birlikte  Alman kuvvetlerine taarruz ederek tuzağa düşüreceği ve imha edileceği düşünülüyordu. Diğer üç ordu, 48. Panzer Kolordusu’na ve 52. Kolordu’ya saldırırken 5. Muhafız Tank Ordusu’nun taarruzu 2. SS Panzer Kolordusu’nu hedef aldı.
5. Muhafız Tank Ordusu’nun taarruz planında önemli eksiklikler vardı. Yeterli ölçüde bir hazırlık ateşi açılmaması, saf halindeki tankların yüksek hızda kullanılması, tankların zırh ve silahlarındaki eksikliklerin giderilmemesi ve asıl taarruzu, bir ölçüde Alman birliklerince korunmaya başlanmış olan tank hendeklerinin olduğu bölgeden yürütmek gibi. Dahası, Sovyet hava unsurları kuzey kesimde toplandı ve Prohorovka üzerinde Luftwaffe’ye tam bir hava hakimiyeti bıraktı. Sovyet yer – hava iletişiminin başarısızlığı, harekâtın ilk saatlerinde ağır kayıplara neden olarak durumu daha da güçleştirdi.
Savaş > Öğleden sonraki çatışmalar

5. Muhafız Tank Ordusu'nun ihtiyatları, 3. Panzer Kolordusu'nun saldırısını karşılamak üzere güneye gönderilmek zorunda kalındı. İhtiyatların 2. SS Panzer Kolordusu'na karşı bir saldırı için kullanılmış olmasıyla, büyük bir bozgundan kurtulma umutları da son buldu. Fakat Alman ilerlemesi de başarısız oldu. Korkunç kayıplara karşın, Sovyet tank orduları bulundukları hattı ellerinde tuttular ve 2. SS Panzer Kolordusu'nu hatlarını yarmaktan alıkoydular. Öğleden önce yaşananların deneyimiyle, öğleden sonra tank muharebelerinde Sovyet tankların çoğunlukla yakın çatışmaya girdiler. Kayıplar, Sovyet tarafında 5.500 kişi, Alman tarafında ise 850 kişidir. Tank kayıpları ise çelişkilidir, fakat yaklaşık 300 Sovyet tankı ve Alman taarruzunda kayıpları 70-80 zırhlı muharebe aracıdır. Her şeye karşın Kızıl Ordu birlikleri araziye hakim olmayı başardılar. . 5. Muhafız Tank Ordusu, gece boyu, 593 tankı ve 37 kundağı motorlu topuyla Stari Oskol’daki mevzilere çekildi.
Sonuç

Her iki taraf için kayıplar tam bir kesinlikle belirlenememektedir, öte yandan savaşın sonu daha kesindir. Ne 5. Muhafız Tank Ordusu, ne de 2. SS Panzer Kolordusu, o günkü hedeflerine ulaşamadılar. 5. Muhafız Tank Ordusu, arazi olarak hedefine ulaşamadığı gibi 2. SS Panzer Kolordusu’nu imha edemedi. Her iki kuvvet de ertesi gün muharebeye sokulduysa da güçten düşmüşlerdi. Eğer yüzlerce tank, başarısız bir taarruzda heba edilmemiş olsaydı, muhtemelen Sovyetler’in hedefine daha iyi hizmet edecekti. Bunun yerine mevziye girerek Alman taarruzlarını göğüslemekte kullanılmıştır. General Konev, 5. Muhafız Tank Ordusu’nu bu tarzda kullanma kararını şiddetle eleştirdi. Taarruzu için, sonuç alıcı esas operatif kuvvetten yoksun bırakılmıştı.
Öte yandan Hitler’in saldırıya devam etmeme kararında, güçlü Sovyet yedeklerinin ani ve şiddetli taarruzu ve Kutuzov Harekâtı'nın başlamasıyla, Kursk çıkıntısının kuzey kenarına yapılan saldırının, Alman 9. Ordusu tarafından kırılması zorunluluğu etkili oldu. Böylece başta Heinz Guderian’a, “Bunun düşüncesi bile midemi kaldırıyor.” dediği durum ortaya çıkmıştı.  Harkov'un güneyindeki Mius Nehri’nde de Kızıl Ordu’nun 6. Ordu olarak yeniden düzenlenen Kempf Ordu Müfrezesi'ne yönelen saldırısı, yedek kuvvetlerin geri çekilmesini zorunlu kıldı. Bu geri çekilme, Güney’de o ana kadar sağlanmış ilerlemenin korunabilmesi için gerekliydi. ayrıca OKW, 10 Temmuz 1943 tarihinde Sicilya’ya çıkartma yapan Amerikan – İngiliz kuvvetlerinin oluşturduğu tehdidi karşılamak için, bir kısım kıtalarını Doğu Cephesi’nden çekmek zorunda kaldı.
Prohorovka Muharebesi, Kursk Muharebeleri içerisinde dönüm noktası oldu.Alman orduları ağır yara alarak geri çekilmek zorunda bırakıldı.Açıkçası, Sovyet güçleri hırpalanmadı ve Alman karar verme mekanizması üzerinde ağır bir darbe yarattı.
Bu andan itibaren stratejik inisiyatif Kızıl Ordu’da kaldı.
2. SS Panzer Kolordusu kumandanı Paul Hausser
2. SS Panzer Alayı 8. Bölüğü (Tiger I bölüğü)'ne bağlı Panzer VI "Tiger I" (Temmuz 1943)
MD Helicopters MD 500

| MD 500 |
| --- | --- |
MD 500E
Türü: Hafif nakliye helikopteri
Ulusal köken:  ABD
Üretici: Hughes Helicopters MD Helicopters
İlk uçuş: 1963 
Hizmete giriş: 1982
Durumu: Hizmette
Üretim aralığı: 1976-günümüze
Üretim sayısı: 4.700
Gelişimi: Hughes OH-6 Cayuse
Değişimleri: MD Helicopters MD 600 Boeing AH-6
MD Helicopters MD 500, MD Helicopters tarafından üretilen ABD yapımı bir hafif nakliye helikopteridir. Hughes OH-6 Cayuse üzerinden geliştirilmiş olup 1982 yılında hizmete girmiştir.
Teknik özellikler (Model 500C)

Kaynakça:
Mürettebat: 1-2
Yolcu kapasitesi: 5
Uzunluk: 9,4 m
Pervane açıklığı: 8,03 m
Yükseklik: 2,48 m
Boş ağırlık: 493 kg
Azami kalkış ağırlığı: 1.157 kg
Motor: 1 × Allison 250-C20 turboşaft
Kullanıcılar

Afganistan
ABD
Belçika
Ekvador
Finlandiya
İtalya
Kanada
Kolombiya
Kosta Rika
Kuzey Kore
Macaristan
Meksika
Spike (füze)

| Spike |
| --- | --- |
 Spike ATGM
Çeşidi: Güdümlü tanksavar füzesi
Uyruğu:  İsrail
Hizmet geçmişi
Hizmet: 1981-günümüze
Kullanıcılar
Kullanıldığı savaşlar: 1982 Lübnan Savaşı İkinci İntifada Afganistan Savaşı Irak Savaşı 2006 Lübnan Savaşı Gazze Savaşı 2014 İsrail-Gazze çatışması 2020 Dağlık Karabağ Savaşı
Üretim tarihi
Üretici: Rafael Advanced DefenseSystems
Üretildiği tarih: 1980-günümüze
Üretim adedi: 27,000
Özellikler
Uzunluk: 1,670 mm
Namlu Çapı: 170 mm

Mühimmat: Tandem HEAT
Etkili menzil: 1.5 km (Spike-SR) 2.5 km (Spike-MR) 4 km (Spike-LR) 8 km (Spike-ER) 25 km (Spike NLOS)
Nişangah: 10× teleskobik nişangah

Motor: Katı yakıt 
Kılavuz sistemi: Kızılötesi
Spike, İsrail yapımı bir dördüncü nesil taşınabilir güdümlü tanksavar füzesi sistemidir. Füze, Rafael Advanced Defense Systems tarafından geliştirilmiştir.
Kullanıcılar

Almanya
Azerbaycan
Belçika
Birleşik Krallık
Çekya
Ekvador
Filipinler
Finlandiya
Güney Kore
Hırvatistan
Hindistan
Hollanda
İspanya
İsrail
İtalya
Kolombiya
Letonya
Litvanya
Peru
Polonya
Portekiz
Romanya
Singapur
Slovenya
Şili
Türkiye
Spike kullanıcıları
NoitaminA

noitaminA (Japonca: ノイタミナ; Animation sözcüğünün tersten yazılışı), Fuji Television'un her perşembe gece 24:45-25:15 (veya Cuma sabah 00:45-1: 15 Cuma) arasında yayınlanan animeye ayrılmış bir program bloğudur. Hedef kitleyi, genel genç erkek kitlenin ötesine genişletmek amacıyla başlatıldı.
AgustaWestland AW109

| AgustaWestland AW109 |
| --- | --- |
A109E
Türü: Genel maksat helikopteri
Ulusal köken:  İtalya
Üretici: Agusta AgustaWestland
İlk uçuş: 4 Ağustos 1971
Hizmete giriş: 1976
Durumu: Hizmette
Ana kullanıcı: İtalya Ordusu
Diğer kullanıcılar: Belçika Hava Kuvvetleri Güney Afrika Hava Kuvvetleri Yeni Zelanda Hava Kuvvetleri
Üretim aralığı: 1971-günümüze
Program maliyeti: 6.3 milyon US$
Gelişimi: AgustaWestland AW109S Grand
Değişimleri: AgustaWestland AW119 Koala
AgustaWestland AW109, Leonardo S.p.A. tarafından üretilen İtalya yapımı bir genel maksat helikopteridir. Agusta tarafından geliştirilmiş olup seri olarak üretilen ilk İtalyan helikopteridir. 1976'da hizmete girmesinden bu yana hafif nakliye, hava ambulansı, arama kurtarma ve askerî roller gibi çeşitli görevlerde kullanıldı.
Teknik özellikler (PW206C)

Kaynakça:
Mürettebat: 1-2
Yolcu kapasitesi: 6-7
Uzunluk: 11.448 m
Pervane açıklığı: 11.00 m
Yükseklik: 3.50 m
Boş ağırlık: 1,590 kg kg
Azami kalkış ağırlığı: 2,850 kg
Motor: 2 × Pratt & Whitney Canada PW206C turboşaft
Kullanıcılar

Arnavutluk
Bangladeş
Belçika
Birleşik Krallık
Bulgaristan
Cezayir
Filipinler
Güney Afrika
İsveç
İtalya
Japonya
Letonya
Malezya
Meksika
Nijerya
Peru
Slovenya
Şili
Türkmenistan
Uganda
Umman
Yeni Zelanda
Yunanistan
Eurocopter EC120 Colibri

| EC120 Colibri HC120 |
| --- | --- |
EC120B
Türü: Genel maksat helikopteri
Ulusal köken:  Avrupa Birliği /  Çin
Üretici: Eurocopter Airbus Helicopters Harbin Aircraft Industry Group
İlk uçuş: 9 Haziran 1995
Hizmete giriş: 1998
Durumu: Hizmette
Üretim aralığı: 1995-2017
Üretim sayısı: 701
Program maliyeti: 2 milyon US$
Eurocopter EC120 Colibri, Eurocopter tarafından üretilen Avrupa Birliği yapımı bir genel maksat helikopteridir. Eurocopter, China National Aero-Technology Import & Export Corporation (CATIC), Harbin Aviation Industries (Group) Ltd (HAIG) ve Singapore Technologies Aerospace Ltd (STAero) ile ortak olarak geliştirilmiştir.
Teknik özellikler (EC120 B)

Mürettebat: 1-2
Yolcu kapasitesi: 4
Uzunluk: 9.6 m
Pervane açıklığı: 10.00 m
Yükseklik: 3.4 m
Boş ağırlık: 991 kg
Azami kalkış ağırlığı: 1,715 kg
Motor: 1 × Turbomeca Arrius 2F turboşaft
Kullanıcılar

Almanya
ABD
Avustralya
Birleşik Krallık
Brezilya
Çin
Endonezya
Fransa
İspanya
Kanada
Litvanya
Malezya
Meksika
Myanmar
Singapur
Waffen-SS tümenleri

Waffen-SS tümenleri Waffen-SS emrindeki bütün tümenlerin listesidir.
Genel kurallarına göre, Cermenlerden oluşan tümenler için "SS-Division (SS Tümeni)" ve gayri-Cermenler ve gönüllülerden oluşan tümenler için "Divisionen der SS (SS'in Tümeni)" adlandırmaları uygulanmıştır. Ancak bu listede "SS Tümeni" olarak yazılmaktadır.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 478 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 478 sayılı kararı, İsrail'in Doğu Kudüs'ü işgali ve Kudüs'ü başkent ilan etmesi üzerine Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin 20 Ağustos 1980 tarihinde aldığı 478 sayılı karar.
Karar sonucunda Güvenlik Konseyi, İsrail'in Doğu Kudüs'ü işgal etmesi ve Kudüs'ü başkent ilan ettiği kanun kınandı. Kudüs'te diplomatik temsilciliği bulunan ülkelerden temsilciliklerini kutsal şehir Kudüs'ten Tel Aviv'e taşıması istendi.
Arka plan

1948 yılında Birleşmiş Milletler Kudüs'ü corpus separatum (ayrı beden) ilan etti ve doğrudan Birleşmiş Milletler'e bağlı kabul etti. Aynı yıl İsrail'in Filistin Mandası'ndan bağımsızlığını ilan etmesiyle Birleşmiş Milletler'in planı uygulanamadı. 1949'da ateşkes anlaşmasıyla Doğu Kudüs'ün yönetimi Ürdün'e, Batı Kudüs'ün yönetimi ise İsrail'e bırakıldı. Doğu Kudüs'ü 5 Haziran 1967'deki Altı Gün Savaşı sonucunda işgal eden İsrail, bunun bir işgal değil belediye bütünleştirmesi olduğunu ileri sürdü. 30 Temmuz 1980'de İsrail Parlamentosu Knesset tek taraflı olarak kentin doğusunu ve batısını İsrail'in binlerce yıllık bölünmez başkenti olarak ilan eden Kudüs Yasası'nı kabul etti.
Karar

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi 20 Ağustos 1980 tarihinde yaptığı 2245 numaralı oturum sonucunda, İsrail'in Kudüs'ü İsrail Devleti'nin "tam ve birleşik" başkenti ilan eden 30 Temmuz 1980 tarihli Kudüs Yasasını uluslararası hukukun ihlali olarak kınadı. Kararda, konseyin bu yasayı tanımayacağı belirtilerek üye ülkelere de konseyin kararını kabul etmeye çağrıldı. Bu karar aynı zamanda Birleşmiş Milletler üyesi ülkeleri diplomatik misyonlarını Kudüs'ten Tel Aviv'e taşımaya davet etmektedir.
Karar, Güvenlik Konseyi'nin beş daimi üyesinden dördü olan Birleşik Krallık, Çin, Fransa ve Sovyetler Birliği ile on geçici üye Bangladeş, Doğu Almanya, Filipinler, Jamaika, Meksika, Nijer, Norveç, Portekiz, Tunus ve Zambiya'nın evet oyu ile onaylandı. Amerika Birleşik Devletleri oylamaya katılmadı ancak kararı veto da etmedi.
Sonrası

İsrail kararı kategorik olarak reddetti. İsrail Dışişleri Bakanlığı yaptığı açıklamada; "Kudüs bir daha asla parçalanmamak üzere birleşik bir şehir olarak kalacak ve egemen bir devlet olan İsrail'in başkenti statüsünü zayıflatmayacaktır" ifadelerine yer verdi.
BM Güvenlik Konseyinin 478 sayılı kararı kabul etmesinin ardından Kudüs'te büyükelçiliği bulunan Bolivya, Dominik Cumhuriyeti, Ekvador, Guatemala, Haiti, Hollanda, Kolombiya, Panama, Şili, Uruguay ve Venezuela diplomatik temsilciliklerini Tel Aviv'e taşımaya başladı. 2006'da El Salvador ve Kosta Rika'nın da elçiliklerini Kudüs'ten Tel Aviv'e geri taşımasıyla şehirde hiçbir büyükelçilik binası kalmadı.
6 Aralık 2017'de Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Donald Trump Kudüs'ü resmî olarak İsrail'in başkenti olarak ilan etti ve Tel Aviv'de bulunan Amerikan büyükelçiliğinin Kudüs'e taşınması talimatı verdi. Aynı gün Çekya Dışişleri Bakanlığı tarafından yapılan açıklamada, "Çek Cumhuriyeti, İsrail-Filistin barışının imzalanmasından önce Kudüs'ün 1967 sınırları çerçevesinde İsrail'in başkenti kabul edilmesini tanıyor" ifadeleri kullanıldı. Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ABD'nin, altında imzası olduğu Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin 478 sayılı kararını bu adımla yok saydığını belirterek, hiç kimsenin hukukun üstünde olmadığını ve hiçbir ülkenin de pazusuna güvenerek uluslararası hukuku yok sayamayacağını söyledi.
Selanik Kuşatması (617)

| g t Avar-Bizans savaşları |
| --- | --- |
 Sirmium  1. Selanik  Mauricius'un Savaşları  Viminacium  2. Selanik  Konstantinopolis 
Selanik Kuşatması, 617 ya da 618'de, bölgedeki en büyük Bizans kalesi olan Selanik kentinin, Avarlar ve kentin yakınına yerleşmiş olan Slav kabileleri (Sclaveni) tarafından başarısızlıkla sonuçlanan kuşatılması. Saldırı, Avarların kenti alması için en son ve en organize girişimdir. 33 gün sürdü ve kuşatma araçlarının da kullanılmasını içerdi, ama sonuçta başarısız oldu. Bu kuşatmada yaşanan olayların başlıca kaynağı, şehrin koruyucu azizi Aziz Dimitrios'tan ismini alan Aziz Dimitrios'un Mucizeleri isimli eserdir.
Arka plan

6. yüzyılın son üçünde Bizans Balkanları, Pannonian Ovası'nda yaşayan Avarların ve Bizans İmparatorluğu sınırını belirleyen Tuna'nın kuzeyindeki Slav müttefiklerinin büyük ölçekli baskınları tarafından tehdit edildi. Doğu sınırlarına odaklanan Bizanslar, uzun süren savaşta Sasani İmparatorluğu ile yüzleştiler ve bölgenin etkili bir savunmasını sürdüremediler: 582'de Sirmium'un ve ertesi yıl Singidunum'un düşüşünün ardından Balkanlar Avar saldırılarına  açık hale geldi. Avarlarla birlikte Tuna limes'lerinin ihlal edilmesi, Slav kabilelerinin, kronolojisi ve diğer detayları çok tartışmalı, Yunanistan'a daha da ilerideki günlerde baskın yapmalarına ve bu alanlarda kademeli bir yerleşme sürecine başlamalarına izin verdi. Bu baskınlar sırasında muhtemelen 586'da (olası bir alternatif tarih 597 olmasına rağmen), Balkanlar'daki imparatorluk başkenti Konstantinopolis hariç olmak üzere en önemli kent olan Selanik Avarlar ve Slav destekleri tarafından yedi gün boyunca kuşatıldı. Bu kuşatma, ilk cildi yaklaşık 610 diğeri ise 680 civarında yazılan şehrin koruyucu azizi Dimitrios'a atfedilen 2 ciltlik  Aziz Dimitrios'un Mucizeleri isimli eserde anlatılmıştır.
591 yılında Doğu'da Persler ile barış kazanıldıktan sonra Bizans imparatoru Mauricius ve generalleri bir seri sefer ile Slavlar'ı ve Avarlar'ı geri sürdüler. Bununla birlikte, Mauricius'un kazandığı zaferler 602'de Mauricius'un tahttan indirilip, öldürülmesi ve ve gaspçı Phocas'ın tahta geçmesine neden olan Tuna ordusunun isyanı Tuna limes'de istikrarın geri kazanılmasını engelledi. Pers ile savaşın yenilenmesi, 7. yüzyılın ilk on yıllarında, İmparatorluk güçleri Doğu'ya çekildiği için Tuna sınırının hızla ve tamamen çöküşü anlamına geliyordu. Phocas ve halefi Herakleios, Avarlarla barış görüşmelerine başladılar, ancak Slavlar bir kez daha Balkanlara baskın düzenledi ve 604 yılında 5.000 kişilik bir güç bir gece Selanik'e ansızın saldırdı, ancak şehri surlarının ölçeği nedeniyle başarısız oldu.
Kuşatma ve sonrası

Bununla birlikte, 610'lara kadar Avar ve Slavlar saldırılarını yeniledi; Bir sürü şehir o anda düşmüş ve/veya terk edilmiş gibi görünmektedir, pek çok mülteci güneye doğru ilerliyordu. 615'te, görünüşe göre Avarlardan bağımsız olarak şef Chatzon liderliğinde bir Slav kabileleri koalisyonu Selanik'e saldırdı, ancak başarısız oldu. Bu başarısızlıktan sonra Slavlar, Avarlara döndüler ve Kağan'a elçiler gönderdiler, şehirde büyük zenginlikler bulacaklarını vadettiler ve Selanik Bizans için Avar ve Slav saldırılarından kaçıp "Tuna bölgeleri, Pannonia, Daçya, Dardania ve diğer eyaletlerden ve şehirlerden" kaçan mülteciler için ana sığınma yeri olduğuda bir gerçekti.
Avar saldırısı 617'de (veya muhtemelen 618'de) gerçekleştirildi, çünkü çeşitli kabilelerinden toplulukları seferber etmek için zamana ihtiyaçları vardı. Aziz Dimitrios'un Mucizeleri anlatımına göre, saldırı beklenmedik bir hal aldı: Avarlar, ilk önce surların dışında herkesi yakalayan gözcüler gönderdiler. Ağır kuşatma araçları, koçbaşları, mancınıklar ve kuşatma kuleleri de dahil olmak üzere güçlerinin büyük çoğunluğuyla Kağan, birkaç gün sonra geldi. İmparator Herakleios, Perslere karşı yoğun bir şekilde mücadele ettiği için, Avar saldırısı karşısında şaşkınlığa düştü; hiçbir yardım gönderemedi; zamanında gelen birkaç tedarik gemisi hariç, şehir kendi güçlerine güvenmek zorunda kaldı. Kuşatanların görülmemiş derecede teknik açıdan ileri düzeyde olmasına rağmen, tecrübesizlikten ötürü tam anlamıyla bundan faydalanamıyorlardı: Bir kuşatma kulesinin çöktüğü ve mürettebatı öldürdüğü halde, koçbaşlarının surlara karşı etkisiz olduğu kanıtlandı. Ancak kuşatma önceki girişimlerden çok daha iyi düzenlenmişti ve 33 gün sürdü. Sonunda, Kağan Selaniklilerle müzakere anlaşmasına vardı: altın karşılığında ayrıldı, ancak ayrılmadan önce çevrede kırsal ındaki kiliseleri yaktı. Slavlar, esirlerini Selaniklilere sattı. Bir nesil için, yaklaşık 676-678 tarihinde gerçekleşen büyük Slav kuşatmasına kadar, Selanik, Slav komşularıyla barış içinde kalacaktı.
TOYP Türkiye Ödülleri

| TOYP Türkiye Ödülleri |
| --- | --- |

Dağıtan: Genç Liderler ve Girişimciler Derneği
Resmî sitesi: http://toyp.org.tr
TOYP Türkiye Ödülleri, Genç Liderler ve Girişimciler Derneği (Junior Chamber International - JCI) tarafından düzenlenen, "Ten Outstanding Young Persons Of the World" (TOYP) programının Türkiye ayağı olan ve Türkiye'nin on başarılı gencine her yıl düzenlenen törenle verilen ödüllerdir. Yapılan törenlerde her yıl, on farklı dalda ödül dağıtılmakta ve ödül alanlar TOYP'un ana yarışmasında Türkiye'yi temsil etmektedir. TOYP Türkiye birincilerinin başarı öyküleri Vedat Akman'nın kaleminden "Ülkemizden Gerçek Başarı Öyküleri" başarı kitapları dizisi olarak Sistem Yayıncılık tarafından yayınlandı.
Bugüne Kadar JCI Türkiye TOYP birincilerinden 18’i Dünya birincisi olarak ödül sahibi oldu.
TOYP Türkiye'18 birincilerinden Gözde Durmuş “Hücrelerdeki biyolojik değişiklikleri çok hızlı, basit ve düşük maliyetli bir şekilde tespit edebilen bir manyetik mikroçip teknolojisi” konulu çalışması ile “Tıbbi Yenilik ve Buluşlar” kategorisinde ve Duygu Yılmaz “Zeytin çekirdeğinden üretilen doğa dostu biyoplastik” konulu çalışması ile “İş Dünyası, Ekonomi ve Girişimcilik” kategorisinde 2019’da Estonya’da dünya birincisi oldular.
TOYP Türkiye’17 birincilerinden Burçin Mutlu Pakdil, literatürde ilk defa çift halka yapılı bir eliptik galaksinin tanımlaması konulu çalışması ile  “Bilimsel Önderlik” dalında 2018 yılında Hindistan-Goa’da dünya birincisi oldu.
TOYP Türkiye’08 birincilerinden Utkan Demirci, her testin maliyetini 1 dolara düşürecek ve hastane dışında bile test sonuçlarının 3 dakikada öğrenilmesini sağlayacak bir cihaz icat ederek “Tıbbi Yenilikler ve Buluşlar” dalında 2009 yılında Tunus – Hammamet’de dünya birincisi oldu.
TOYP Türkiye’06 birincilerinden Yrd. Doç. Dr. Hilmi Volkan Demir, “Optoelektronik ve Kuvantum Aygıtları” konulu çalışması ile "Bilimsel Önderlik" dalında 2007 yılında Türkiye – Antalya’da dünya birincisi oldu.
TOYP Türkiye’98 birincilerinden Harun Güçlüsoy, “Akdeniz Foklarının Kurtarılması” konulu çalışması ile “Çevre Korumacılığı ve Ahlaki Önderlik” dalında 1999 yılında Fransa – Cannes’da  dünya birincisi oldu.
TOYP Türkiye’98 birincilerinden Doç. Dr. Hasan Alanyalı, “Biyomalzemeler” konulu çalışması ile “Fen ve Teknik Gelişme” dalında 1999 yılında Fransa – Cannes’da  dünya birincisi oldu.
TOYP Türkiye’97 birincilerinden Dr. Arın Namal, “AIDS Hastalarının Topluma Kazandırılması” konulu çalışması ile “İnsanlığa ve Gönüllü Kuruluşlara Hizmet” dalında 1998 yılında Filipinler – Manila’da  dünya birincisi oldu.