stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Özel gün damgası

Azerbaycan'da 1996 yılının Nevruz Bayramı için özel olarak bastırılmış pul.
Özel gün damgası, Anma pulu çıkarılmamış bazı önemli olaylar için belirli günlerde ve olaylarla ilgili yerlerdeki açık Posta İşletmesi iş yerlerinde, geçerlikçe bulunan herhangi bir posta pulunu veya anma blokunu iptal etmek üzere yaptırılan ve üzerlerinde ilgili olduğu olaya ait yazı ve motifler bulunan tarih damgalarına denir.
Özel Gün Damgası vurulacak pulların toplam değeri o tarihte yürürlükte olan posta tarifesine uygun olmalıdır. Bu damgaların uygulanmasında kullanılması gereken mürekkep siyah renkli olmalıdır. Bir pulun üzerine birden fazla özel gün damgası vurulamaz. Zarfın üzerindeki pula özel gün damgası vurulduktan sonra aynı materyalin üzerinde boş bir yere bir kez daha özel gün damgası vurulabilir.
Trans Sibirya Demiryolu

Trans Sibirya Demiryolu haritası Kırmızı: Orijinal rota. (Rota üzerindeki Petropavlovsk şehri Kazakistan sınırları içindedir.)

Mavi: Kuzey rotası.

Yeşil: Baykal-Amur Demiryolu.

Not: Kazakistan'ın bağımsız olmasından sonra Moskova'dan kalkan trenler Kazak topraklarından geçmemek için kuzey rotasını (Mavi renkte) kullanmaktadır. Güney Rusya-Sibirya arası sefer yapan trenlerse kırmızı rotanın Kazakistan sınırları içindeki kısımdan geçerler.
Trans Sibirya Demiryolu (Rusça: Транссибирская магистраль, Транссиб, Transsibirskaya magistral', Transsib), Moskova'yı Uzakdoğu Rusya'ya bağlayan demiryolu ağı. Moskova'dan Vladivostok'a 9.289 km'lik uzunluğuyla dünyanın en uzun demiryoludur. Bağlantı hatlarıyla Moğolistan, Çin ve Kuzey Kore'ye de bağlanır.
1891'le 1916 yılları arasında inşa edilmiştir. 1891 ile 1913 arasında demiryolu inşası için harcanan miktar 1.455.413.000 rubledir.
Güzergâh

Moskova/Yaroslavl Garı -  (0 km, Moskova Saati)
Vladimir (210 km. - Moskova Saati)
Gorki (461 km. - Moskova Saati)
Kirov (917 km. - Moskova Saati)
Perm (1397 km. - Moskova Saati +2)
Dikilitaş ile işaretlenen Avrupa ile Asya arasındaki hayali sınır geçişi (1777 km. - Moskova Saati +2)
Yekaterinburg (1778 km. - Moskova Saati +2)
Tümen (2104 km. - Moskova Saati +2)
Omsk (2676 km. -  Moskova Saati +3)
Novosibirsk (3303 km. -  Moskova Saati +3)
Krasnoyarsk (4065 km. -  Moskova Saati +4)
İrkutsk (5153 km. -  Moskova Saati +4)
Slyudyanka (5279 km. -  Moskova Saati +5)
Ulan-Ude (5609 km. -  Moskova Saati +5)
Trans-Moğolistan Demiryolu ile kesişim noktası (5655 km.)
Çita (6166 km. - Moskova Saati +6)
Trans-Mançurya Demiryolu ile kesişim noktası (6312 km.)
Birobican (8320 km. - Moskova Saati +7)
Habarovsk (8493 km. - Moskova Saati +7)
Trans-Kore Demiryolu ile kesişim noktası (9200 km.)
Vladivostok (9289 km. - Moskova Saati +7)
Tarihçe

Rusya'nın uzun geçmişli Pasifik kıyısında liman özlemi, Vladivostok (Rusça: Владивосто́к) şehrinin kurulması ile 1880'de gerçekleşmişti. Bu limanın başkent ile bağlantısının oluşturulması, sibiryanın yeraltı - yerüstü kaynaklarının dağıtımının yapılması ise bu özlemin eksik halkalarını oluşturmaktadır. 1891'de Çar III. Aleksandr'ın onayı vermesi ile Ulaştırma Bakanı Sergei Witte Trans Sibirya demiryolu planları oluşturmuş ve yapımını başlatmıştır. Ayrıca devletin tüm imkânlarını ve yatırımlarını bölgenin endüstriyel gelişimi için bölgeye yönlendirmiştir. Çarın 3 yıl sonra ölmesi ile yerine geçen oğlu çar II. Nikolay, yatırımlara ve demiryolunu desteklemeye devam etmiştir. Projenin inanılmaz büyüklüğüne rağmen tüm rota tamamen 1905 yılında tamamlanmıştır. 29 Ekim 1905'te ilk defa yolcu trenleri raylar üzerinde, feribotlarla taşınmaksızın Atlantik okyanusundan (Batı Avrupa'dan), Pasifik okyanusuna (Vladivostok limanı) erişmiştir. Böylece Rus - Japon Savaşından hemen bir yıl öncesine demiryolu yetiştirilmiştir. Demiryolunun, Baykal Gölü çevresinden geçen zorlu güzergahının ve kuzeyde yeni rotası ile değiştirilen tehlikeli konumuyla Mançurya hattı da dahil olmak üzere, günümüzdeki rotası ile 1916'da açılmıştır. Demiryolu ilk yapıldığında tek hat olarak işlemekteydi. Sovyetler döneminde çift hat haline getirilmiş ve elektriklendirilmiştir. Hattın tamamının elektriklendirilmesi 1993 yılında bitmiştir. Ayrıca Sovyetler döneminde bu hatta alternatif olması, Sibirya'nın kuzey kesimlerinin ve Sahalin adasının ülkenin diğer kesimleriyle bağlantısını sağlamak amacıyla Brejnev Dönemi'nde Baykal-Amur Demiryolu inşa edilmiştir. Baykal-Amur hattı da Trans-Sibirya Demiryolu üzerindeki Tayşet'ten başlar, Severobaykalsk, Tında,Komsomolsk-na-Amure şehirlerinden geçerek Sovetskaya Gavan'da sonlanır. Hat, Tında'da çatallanarak Trans-Sibirya hattından gelen Amur-Yakutsk demiryoluyla birlikte Yakutistan'a bağlanır.
Etkileri

Trans-Sibirya Demiryolu, Sibirya ile Rusya'nın geri kalan geniş bölgesi arasında önemli bir ticaret ve ulaştırma hattı oluşturmuştur. Sibirya'nın yeraltı ve yerüstü kaynaklarının, özellikle tahılın aktarılması, Rusya ekonomisi açısından önemli kaynak sağlamıştır.
Ancak Trans-Sibirya Demiryolu'nun, çok daha geniş çapta ve uzun soluklu etkileri de olmuştur. Kuşkusuz ki bu demiryolu hattının Rusya'nın ekonomisine katkısının yanı sıra Rusya'nın askerî gücünü de etkileyecektir. Ayrıca, 1894 yılında Rusya ile Fransa arasında bir dayanışma antlaşması imzalanmıştır. Her iki ülke de Almanya ya da müttefiklerin bir saldırısında birbirlerini destekleyecekleri vaadinde bulunmuşlardır. Bu antlaşmanın iki ülke arasında getireceği yakınlaşma, özellikle de Rusya'daki Fransız yatırımlarının hızlanması kaçınılmazdır.
Gerek Trans-Sibirya Demiryolu, gerekse de Rusya-Fransa antlaşması, İngiltere'yi Uzakdoğudaki çıkarları açısından endişeye sevk etmiştir. Daha güçlü bir kara ordusu geliştirecek olan Rusya'nın, Çin'i hedef alan yayılma politikası, kaçınılmaz görünmektedir. Benzer endişeleri Japonya da yaşamaktadır. Rusya'nın Çin yönünde yayılması, Japonya'nın bir dış saldırıya en açık yönü olan Mançurya'yı da içine alan bir tehdit alanı oluşturacaktır. Ayrıca, Vladivostok limanı da Rusya için önemli bir deniz üssü haline gelmiştir ve Rus uzak doğusunun en büyüğü halini almıştır.
Her iki tarafın bu endişeleri, Japonya ile İngiltere arasında 1902 yılında bir antlaşma yapılmasıyla sonuçlanmıştır. Antlaşma esas olarak Uzakdoğu'da mevcut statükonun korunmasını amaçlamaktadır. Antlaşmaya göre, devletlerden birinin pozisyonunu tehdit eden bir dış saldırı olduğunda diğer devlet tarafsız kalacaktır. Ancak saldırgan tarafa bir başka uluslararası güç, destek verdiğinde diğer devlet de duruma müdahale edecektir.
20. yüzyılın tam da başında gerçekleşen bu antlaşma, İngiliz İmparatorluğu'nun dünya genelindeki statükosunu korumakta, artık ittifaklara gereksinme duyduğunun, duymaya başladığının açık bir göstergesidir. İngiliz İmparatorluğu'nun çöküş sürecinin ilk belirtilerinden biri olarak da görülebilir.
Başkurt işçi (c. 1910)
Perm yakınlarında Kama nehrini geçen hatta demiryolu köprüsü-1910
Kuruç

Kuruç, 1671 ile 1711 yılları arasında Macaristan Krallığı'nda Habsburg karşıtı silahlı isyancılar grubuydu.
Kuruç ordusu çoğunlukla, Macar Protestan köylüleri ve aynı zamanda birçok Slavlar da dahil olmak üzere, yoksullaştırılmış alt Macar soylularından ve serflerden oluşuyordu. Harbsburg imparatorluk birlikleri tarafından mağlup edilmeden önce Macaristan'ın büyük bir bölümünü fethetmeyi başardılar.
İsmi

Kuruç kelimesi ilk olarak 1514 yılında György Dózsa önderliğindeki silahlı köylüler için kullanıldı. 18. yüzyıl bilgini Matthias Bel, kelimenin Latince "Crusiatus" (haçlı) kelimesinden, nihayetinde " crux " (çapraz) kelimesinden türetildiğini ve köylü isyanının bir Osmanlılara karşı gerçekleştiği için Dózsa'nın takipçilerinin "haçlılar" olarak adlandırıldığını belirtmiştir. 17. yüzyıl Osmanlı tarihçisi Silahdar Fındıklılı Mehmet Ağa, Kuruç kelimesinin "celali" anlamına gelen Yunanca bir kelime olduğunu varsaydı. Bugünün etimologları Bel'in veya Ağa'nın teorisini kabul etmiyorlar.
Kelime ilk defa 1671 yılında bugün Macaristan'da bulunan Eger Beylerbeyi Meni tarafından Macaristan'da bulunan mültecileri belirtmek için kullanılmıştır. Daha sonra, isim hızla popülerleşti ve 1671'den 1711'e kadar Macarca, Slovakça ve Türkçe yazılmış metinlerde, Habsburglara ve onların politikalarına karşı savaşan Macaristan ve Kuzey Transilvanya isyancılarını belirtmek için kullanıldı.
İlk kuruç ayaklanmasının isyancıları kendilerine bújdosók (kaçaklar) veya resmi uzun formda: "Macar anavatanının maddi ve manevi özgürlüğü için savaşan farklı kaçak tarikatlar - baronlar, soylular, süvari ve piyade askerleri" diyorlardı.
Son kuruç isyanlarının lideri II. Ferenc Rákóczi de bu terimi kullanmadı, bunun yerine Fransızca terimlerini kullanarak kendilerini sıfatlandırdı. Çağdaş kaynaklar da isyancıları belirtmek için "hoşnutsuzlar" terimini tercih ettiler.
Kuruç kelimesinin karşıt terimi (1678'den sonra yaygın olarak kullanılan), Avusturyalıları ve onların sadık destekçilerini ifade eden "labanc" idi (Macarca "lobonc" kelimesinden gelmektedir, kelimenin tam anlamı Avusturya askerleri tarafından giyilen peruğun uzun saçlı yapısıdır).
Tarihi > İlk kuruç ayaklanması

İlk kuruç ayaklanması 1672'de meydana geldi. Kuruç ordusu, farklı kökenlerden birçok mültecinin Macaristan'da meydana gelen dini ve siyasi zulümden sığındığı Partium'da oluştu. Kendilerine bújdosók (kaçaklar) adını verdiler. Silahları çoğunlukla tabancalar, hafif kılıçlar ve fokolardı (savaş baltaları).
Taktikleri ve savaş tarzları tipik hafif süvarilerdi. Ana gruplar, Habsburg'un Karşı Reformasyon'un emellerinden hoşnut olmayan Protestanlar ve Habsburg generalleri tarafından yağmalanan sınır kaleleri askerleriydi. Türklerin imparatorluk ordularına yenik düşmesiyle yoğunlaşan Habsburgların Macarlara yönelik baskısı kuruçun motivasyonunda giderek daha önemli bir rol oynadı.
Başlangıçta, Ağustos 1672 yılında Kuruç ordusu Yukarı Macaristan'da bulunan kalelerini fethetti: Diósgyör, Ónod, Szendrő ve Tokaj. Kassa yakınlarında Paris von Spankau'nun Habsburg ordusunu yendikten sonra Yukarı Macaristan kasabaları teslim oldu ve kuzey ilçelerinin Slovak ve Rutenyalı nüfusundan hoşnutsuz insanlar onlara katıldı.
"Kaçaklar" ordusunun iki lideri, daha önce diğer Habsburg karşıtı hareketlerde yer alan küçük soyluların parçası olan olan Pál Szepesi ve Mátyás Szuhay'dı.
Pál Szepesi'nin anılarına göre, "kaçaklar" kuzey ülkelerinde yağmalamaya başladılar: "Birçok savaşçı ilçeleri yağmaladılar. Yağmacıları öldürmeye başladık ama hiçbir işe yaramadı - hiçbir subaya saygı göstermediler."
Viyana hemen bazı önlemler aldı: Habsburg birliklerini güçlendirdi, Aşağı Macaristan'dan daha fazla asker çağırdı ve Haydutlar ile barış yaptı. 26 Ekim 1672'de Habsburg ordusu Ďurkov'da "kaçakları" yendi. İsyancılar Tisza hattı boyunca geri çekildiler.
Bu ilk başarının ardından Habsburglular, Macaristan'da sistematik dini ve siyasi zulme başladı. En kötü şöhretli olay, 1674'te ölüm cezasına çarptırılan 300 Protestan papazın davasıydı ve tüm Avrupa'da halkın tepkisine neden oldu.
Kaçakların komünleri

1675'te "Kaçaklar" Debrecen'i işgal etti. O dönemde Yukarı Macaristan'daki kasabalar üç farklı ordu tarafından tekrar tekrar yağmalandı.
Kaçaklar, kendilerini komünler adlı bağımsız bir topluluk olarak örgütlemeye çalıştı. Kararnameler çıkardılar, yabancı güçlere elçiler gönderdiler, devlet mührü kullandılar ve Diyet meclisi düzenlediler. O zamanlar kendilerine kendileri hiç böyle hitap etmedikleri halde zaten kuruç deniyordu. 1674 ve 1678 arasında liderleri, Palatine Ferenc Wesselényi ve ondan sonraki lider ise kuzeni Kont Paul Wesselényi idi.
"Kaçaklar" 1674'te Polonya ve 1675'te Fransa ile diplomatik bağlantılar kurdu. Mayıs 1677'de Fransa, Polonya, Transilvanya Prensliği ve Tatarlar "Kaçaklar" ın komünüyle Varşova'da bir anlaşma imzaladı ve Fransa Kralı XIV. Louis 100.000 askeri garanti etti. Tatarlar'da askeri destek vereceklerini taahhüt ettiler. "Kaçaklar", en az 15.000 kişilik bir orduyla Habsburglara saldırdı. Transilvanya Prensi I Michael Apafi askeri ve finansal destek verdi Kaçaklara.
1677 sonbaharında 2.000 Fransız, Polonyalı ve Tatar askeri Yukarı Macaristan'a geldi. Albay Beaumont liderliğindeki bu küçük ordu, Habsburg üstünlüğünü ciddi şekilde tehdit edemedi. Macaristan, İmparator I. Leopold ile XIV. Louis arasındaki Fransa-Hollanda Savaşının bir cephesi haline geldi. Hofkriegsrat'ta (Avusturya savaş bakanlığı) Raimondo Montecuccoli liderliğinde savaş ve savaş sonrası planlar yapıldı. Buna göre, Macaristan'ı üç Avusturya ordusu tarafından işgal edilecek, Macar anayasası kaldırılacak ve büyük ölçekli bir Alman kolonizasyon programı uygulanacaktı. Şansölye Paul Hocher Habsburg hükûmetinin en etkili adamlarından biri olan Montecuccoli'nin planına katıldı. Özel Meclis'te "bütün Macarlar vatan haini" ilan edildi.
Mihály Teleki liderliği

1678'de kaçaklar, Transilvanya Şansölyesi Mihály Teleki'yi liderleri olarak kabul ettiler. Prens Apafi, Habsburglara karşı savaş ilan etti. Bundan önce bağlı olduğu Osmanlı padişahından (efendisi) ayrılmak için izin almalıydı. IV. Mehmed'in şartı ise şuydu: başarı durumunda, tüm Macaristan toprağı Osmanlı İmparatorluğu'nun bir parçası olmalıydı.
5 Nisan 1678'de Prens Apafi, Macaristan halkına bir bildiri yayınladı: Polonya ve Fransız kralları ile birlikte "ağır baskı boyunduruğuna" karşı silahlanma çağrısında bulundu ve güçlü Türk İmparatoruna boyun eğmesini tavsiye etti.
Teleki'nin kuruç ordusu, Polonya ve Fransız birlikleriyle birlikte Yukarı Macaristan'a doğru ilerledi, ancak ilk Habsburg alaylarını görünce hemen Transilvanya'ya geri çekildiler. Başarısızlık, Teleki'nin yetkin bir lider olarak imajını mahvetti. Öte yandan, küçük bir kuruç süvari birliği (sadece 8000 kişilik), kısa bir süre için Aşağı Macaristan'ın en önemli maden kasabalarını ve kalelerini işgal etti.
Büyük kuruç ayaklanmaları

Ana madde: Tökeli İmre
Ana madde: II. Ferenc Rákóczi
Ana madde: Rákóczi Bağımsızlık Savaşı
1678'de Yukarı Macaristan ve Transilvanya'nın en etkili genç asilzadelerinden biri olan Tökeli İmre, Habsburglara savaş ilan etti. Ağustos 1678'de Tökeli İmre'in ordusu Aşağı ve Yukarı Macaristan'ın neredeyse tamamını işgal etti. Macaristan'daki Habsburg yönetimi hızla çöktü. Kaçaklar Tökeli Ayaklanmasına katıldılar ve Ocak 1680'de onu Szoboszló'da resmen liderleri olarak seçtiler. Kuruç birlikleri Tökeli İmre'in ordusuyla birleştirildi. Tökeli İmre, Sadrazam Köprülü Fazıl Ahmed Paşa'ya başvurarak, Osmanlı himayesine girmek istediğini bildirdi. Tökeli İmre'ye Orta Macaristan kralı unvanı verildi. Türklerden aldığı kuvvetlerle birçok Avusturya kalesini ele geçirdi. Ancak İkinci Viyana bozgunundan sonra önceden aldığı kaleleri kaybetti.
O andan itibaren, kuruçların tarihi, 1680-1711 yılları arasında Macaristan'nda Habsburg karşıtı iki büyük ayaklanmanın, yani Tökeli İmre ayaklanması ve Rákóczi Bağımsızlık Savaşı tarihiyle eş anlamlıdır. Bu hareketler genellikle kuruç savaşları olarak adlandırılsa da, bu Habsburg karşıtı ayaklanmaların kuruç hareketlerinden çok daha geniş bir toplumsal tabanı ve daha karmaşık siyasi hedefleri vardı.
Daha sonraki kullanımı

18. yüzyılın ilk yarısında kuruç terimi genellikle, özellikle Avusturya Veraset Savaşı sırasında (1740-1748) Habsburg ordusunda görev yapan Macar süvari askerlerini (Hussar) belirtmek için kullanıldı. Rákóczi Ayaklanmasının ardından birçok eski kuruç askeri 1711'den sonra Habsburg ordusuna katıldı.
18. yüzyılın sonunda, kelime ortak tabirle kullanımdan çıktı ve Rákóczi ve Thököly isyancıları için yalnızca tarihsel bir terim haline geldi.
Günümüz Güney Alman dilinde Kuruzen (Kuruç) ve Türken kelimesi birleştirilerek "lanet olsun" anlamında Kruzitürken kelimesi kullanılıyor.
Günümüz Macar dilinde kuruç bazen Macar ulusal radikallerini belirtmek için kullanılmaktadır. " Kuruc.info " aynı zamanda aşırı sağ, milliyetçi bir Macar web sayfasının adıdır.
1700, Kuruç
Kuruc askeri
Kuruç ordusunun 1711'de teslim olması
Lugh

Lugh (İrlanda dilinde Lugh Lamfda yani Uzun kollu Lugh, Galce Lleu Llaw Gyffes,Galya dilinde Lugus) Kelt mitolojisindeki en önemli tanrılardan biridir. Ticaret, yetenek ve Güneş tanrısıdır. Genelde genç bir adam olarak betimlenir. Samildanach ve Ioldanach sıftlarıyla tanınır. Silahları mızrak ve sapandır. Kelt topraklarında Lugh adına Lughnasad festivali düzenlenmiştir. İkinci Magh Tuireth (Moytura) savaşında Tuatha De Danaan tanrılarını Fomor devlerine karşı yönetmiş ve Fomor Balor'u öldürmüştür. İrlandalı kahraman Cuchulainn'in babasıdır. Fransa'daki Lyon kenti eski adı olan Lugdunum'u bu tanrıya atfen almıştır. Ayrıca Gorias kentine hediye olarak verdiği sihirli bir mızrağı daha vardır.
Havai fişek

Havai fişeklerin yakından görünüşü
Singapur Ulusal gününde havai fişek gösterisi
Havai fişekler estetik ve eğlence amaçlı kullanılan düşük patlayıcı güçlü piroteknik aygıtlardır. Havai fişeklerin en yaygın kullanıldığı alan havai fişek gösterileridir. Bir havai fişek olayı (havai fişek gösterisi ya da piroteknik gösteri de denir) havai fişeklerin ürettiği efektlerin gösterisidir. Ayrıca pek çok yerde havai fişek gösterisi yarışmaları da yapılmaktadır. Havai fişeklerin değişik formlarının ortak özelliği ışık, ses, duman çıkarmaları ve havada hareket edebilmeleridir. Kırmızı, turuncu, sarı, yeşil, mavi, mor, gümüş renkli kıvılcımlar ve renkli alevler çıkarmak için tasarlanabilirler. Havai fişek gösterileri, dünyanın değişik noktalarındaki değişik kültürlere ve değişik dini kutlamalara göre dağılım gösterir.
Havai fişekler antik Çin'de 2000 yıl kadar önce şeytani ruhların kovulması amacıyla, karabarutun icadının bir uzantısı olarak keşfedilmiştir. Çin yeni yılı ve ilkbaharın ortasındaki Ay Festivali etkinlikleri havai fişek gösterilerini kesin olarak görebileceğiniz önemli organizasyonlar arasındadır. Çin dünyadaki en büyük havai fişek üreticisi ve ihracatçısıdır.
Havai fişekler genelde rolünü üstlendiği yere göre sınıflandırılırlar. Yerde ve havada patlayanlar gibi. İkinci bir sınıf şekli ise itici güçlü olanlar (gökyüzü roketleri) veya gökyüzüne bir kovan yardımı ile fırlatılanlar (gösteri fişekleri). Bunun gibi pek çok sınıflandırma biçimi vardır.
Havai fişeklerin en yaygın özelliği kâğıt veya mukavva bir tüp veya kaplama içerisine doldurulmuş kolay tutuşabilen (piroteknik yıldızlar) malzeme içermeleridir. Pek çok tüp veya kutucuk, tutuşturulduğunda çeşitli şekil ve renkte kıvılcım çıkartmak için birleştirilir. Gökyüzü roketleri her ne kadar ilk olarak savaş amaçlı kullanılmış olsa da havai fişeklerin en yaygın şeklidir. Her ne kadar gösteri fişekleri ticari havai fişek gösterilerinin bel kemiği olsa da bunların daha küçük çaplı ve herkesin kullanabileceği şekilleri de Türkiye'de mevcuttur.
Filibeli Ahmed Hilmi

Ahmed Hilmi veya daha çok bilinen ismiyle Şehbenderzâde Filibeli Ahmed Hilmi (1865 - 17 Ekim 1914) tanınmış Türk mutasavvıf ve filozof. Vahdetivücud inancının sadık takipçilerinden olan Ahmed Hilmi, çağdaşı materyalist düşünürleri yoğun biçimde tenkit etmiş ve anti-materyalist eserler kaleme almıştır.
Biyografi

Filibe doğumlu olan Ahmed Hilmi bu nedenle Filibeli Ahmed Hilmi olarak anılmıştır. Babasının görevi (şehbender/konsolos) nedeniyle de Şehbenderzade olarak anılır. İlk eğitimini Filibe'nin müftüsünden alan Ahmed Hilmi, daha sonra ailesiyle birlikte İzmir'e taşınmıştır. Eğitimini Galatasaray Lisesi'nde tamamladıktan sonra Düyûn-ı Umûmiyye'de çalışmaya başlamış, Beyrut'a atanmıştır. Siyasi bir mesele nedeniyle Beyrut'tan Mısır'a kaçmış, 1901'de tekrar İstanbul'a dönmüş fakat Fizan'a sürülmüştür. Tasavvufa olan ilgisi büyümüş, özellikle Vahdetivücud (وحدة الوجود) düşüncesine inanmaya başlamıştır. Tasavvufi yönü fikirlerini büyük oranda etkilemiştir.
Meşrutiyetin ilanıyla 1908'de İstanbul'a dönmüştür. Burada İttihat-ı İslam adlı bir haftalık gazete çıkarmaya başlamış fakat bu gazete uzun soluklu olmamış ve sonunda başka gazetelerde yazmaya başlamıştır. 1910'da Hikmet isimli bir haftalık gazete yayımlamaya başlamış, yine aynı yıl Hikmet Matbaa-yi İslâmiyesi'ni kurmuştur.
İttihat ve Terakki Cemiyeti'ni eleştirmeye başlamıştır. Düşünceleri dönemde cemiyetin karşıtı olan görüşlerle de uyuşmadığı için birçok düşman kazanmıştır. Eleştirilerini ve görüşlerini en çok Hikmet gazetesinde yayımlamış, gazeteyi günlük çıkartmaya başlamıştır. Düşünceleri nedeniyle Hikmet gazetesi matbaası ile birlikte yasaklanıp kapatılmış, kendisi de Bursa'ya sürgüne gönderilmiştir. Fakat daha sonra sürgünden dönünce Hikmet gazetesini tekrar yayımlamaya başlamıştır. Yine de gazetesinin ömrü, yayımladığı fikirleri nedeniyle uzun olmamıştır.
Ekim 1914'te zehirlenerek ölmüştür. Zehirlenmesinin nedeni bilinememektedir. Masonlukla ve siyonizmle mücadele eden ilk kişilerdendir. Dolayısıyla ısrarla karşı çıktığı ve düşmanı olmuş masonlarca zehirlendiği söylenmiştir. Ancak masonlarca zehirlendiği iddiaları ölümünden bir süre sonra ortaya atılmıştır. Gerçek ölüm nedeni bakır zehirlenmesidir.
Çalışmaları

Hikmet gazetesi Ahmed Hilmi'nin düşünceleri açısından çok önemlidir. Bunun dışında Ahmed Hilmi'nin en ünlü eseri A'mâk-ı Hayâl (Hayalin Derinlikleri) isimli romanıdır. Eserde Vahdetivücud inancı manevi hikâyelerin yardımıyla anlatılmaktadır. Bunların dışında Coşkun Kalender isimli bir mizah gazetesi de çıkarmıştır. Yazarlığının yanı sıra Dârü'l-Fünûn'da felsefe öğretmenliği yapmıştır. Felsefi incelemelerini ve düşüncelerini kaleme aldığı eser, "Allah'ı İnkâr Etmek Mümkün Mü?" adlı kitabıdır.
Yazılarında Şeyh Mihrüddin Arusi, Coşkun Kalender, Kalender Geda ve Özdemir imzalarını da kullanmıştır.
(1327) (Şeyh Mihrüddin Arusi), Yirminci Asırda Alem-i İslam ve Avrupa-
Müslümanlara Rehberi Siyaset, İstanbul.
(1329) Akvam-ı Cihan, İstanbul.
(1992) Senusiler ve Abdulhamid, İstanbul.
(1914) Huzur-ı Akl-u Fende Maddiyyun meslek-i dalaleti. İstanbul
(1909) Cevaplarımız, İttihad-ı İslam, no.6.
(1909) Siyaset-i İslamiyye, İttihad-ı İslam, 5.
(1910) A'mâk-ı Hayâl
(1910) “İçtimaiyyat”: Din, Hikmet ve Fen Karşısında Feminizm Yani
Kadınların Bais-i Felaketi Olan Nisaiyyun Mesleği” Hikmet (), no: 14.
(1910) “İçtimaiyyat”: Din, Hikmet ve Fen Karşısında Feminizm Yani
Kadınların Bais-i Felaketi Olan Nisaiyyun Mesleği” Hikmet (), no: 6.
(1910) “Japonya’da İstikbal-i İslam ve Hacı Ömer Yamaoka Efendi’nin
Fikri”, Yeni Tasvir-i Efkar, no. 70.
(1910) Meşrutiyet'te Mana-yı Müsavat, Yeni Tasviri Efkar, no. 237.
(1910) “İçtimaiyyat, İslam, Kadınlar ve Mazi, Hal ve İstikbal”, Hikmet
no;13.
(1911) İstibdadın Vahşetleri yahut Bir Fedainin Ölümü, İstanbul.
(1910-1912) Tarihi İslam, İstanbul.
(1971) İslam Tarihi, İstanbul.
(1912) Mebahis-i Siyasiyye: Müfrit Adem-i Merkeziyet ve Anasır-ı
Osmaniyyenin Menfaati, Hikmet, No. 25.
(1912) Bir Millet Nasıl Mahvolur, Hikmet (daily), No. 24, 24 August 1912.
(1912) Elvah-ı Hayat, Türklerin Elemli Mukadderatından Bir Yaprak, Hikmet
n. 29.
(1912) Mebahis-i Siyasiye: Kavmiyet Asrı ve Bizim Nasyonalizm
Cereyanları, Hikmet no; 26
(1913) Darülfünün Efendilerine Tahriri Konferans “Hangi Meslek-i
Felsefeyi Kabul Etmeliyiz” İstanbul.
(1910) Hey'et-i Hikmet, İttihat ve Terakki'nin Dostu Kim, Düşmanı Kim?,
Hikmet, no. 57, 3.
(1910) Pek Müşkil Bir Vaziyet: Milliyet Meselesi ve Karşısında Türkler, Y.
Tasviri Efkar, No. 314.
(1912) Millet-i Hakime Düşüncesi ve Türklerin Müşkil Mevkii, Hikmet, no.
29.
(1966) Müslümanlar Uyanın, Bedir Yayınevi, İstanbul.
(1326) “İçtimaiyyat”: Din, Hikmet ve Fen Karşısında Feminizm Yani
Kadınların Bais-i Felaketi Olan Nisaiyyun Mesleği” Hikmet no:6; 3.
Onun Anısına Hazırlanmış Bazı Kitaplar

Şehbenderzâde Filibeli Ahmet Hilmi ve Spiritüalizm; Zekerriya Uludağ (Akçağ Basım)
Aşk Defterleri, Beyaz Arif Akbaş (Yalnızgöz Yayınları)
Şehbenderzâde Filibeli Ahmet Hilmi'de Türklük Tasavvuru, R.U.Uçar (Ötüken Yayınları)
Azerbaycan Millî Meclisi Yasama dönemleri

Azerbaycan Millî Meclisi Yasama dönemleri, Azerbaycan Millî Meclisi'nin tarihçesi, kurulduğu 12 Kasım 1995 tarihinden 2020 yılına kadar 5 yasama dönemine ayrılır.
Azerbaycan'da yasama dönemi, Azerbaycan Millî Meclisi'nin iki milletvekili genel seçimi arasındaki süre olup, Anayasa uyarınca uzatılmadığı veya seçimler yenilenmediği takdirde beş yıldır.