stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Malkoçoğlu ailesi
Şifalı Arslan Paşa

Yahyapaşazade Malkoçoğlu Mehmet Bey'in oğulları Arslan Bey ve Derviş Bey olarak bilinmektedir.
Arslan Bey, Şifalı Arslan Paşa şeklinde anılır. 1537 yılında Vertizo Savaşı'na katıldı. 1537'de Pojega sancak beyi oldu. 1565'te Budin'in ondördüncü beylerbeyi oldu. Kendisi aynı zamanda şairdir. 1566 yılında Sokollu Mehmet Paşa tarafından idam edildi.
Ömer Seyfettin'in Kütük adlı hikâyesinde anlattığı Arslan Bey bu kişidir.
Derviş Bey

Malkoçoğlu Damat Yahya Paşa'nın torunu, Mehmet Bey'in oğludur.
Yavuz Ali Paşa

Malkoçoğlu soyundan son olarak bilinen kişidir. 1603 yılına kadar Mısır Beylerbeyliği görevini yaptı. Bu sırada 1603 yılında İstanbul'a çağrıldı ve sadrazamlığa getirildi. İlk iş olarak İran meselesini ele aldı. 1604 yılında Macaristan Seferi sırasında Sofya'da rahatsızlandı. Belgrad'a ulaştığında da ölmüştür. Mezarı Yozgat'ın Yerköy ilçesindedir.
Malkoç (Yavuz) Ali Paşa'nın hayatı; Kelâmî ve Muhyî mahlaslı şairler tarafından mensur olarak yazılan ve Süleymaniye Kütüphanesi, Halet Efendi Bölümü no. 612'de kayıtlı "Vekâyi-i Alî Paşa" isimli minyatürlü gazâvât-nâme eserde anlatılmıştır. 17. yüzyıldan bugüne ulaşan bu eser iki kişi tarafından ortaklaşa yazılmıştır ve yazarların kaleme aldıkları bölümlerin ilk sayfalarında altın yaldız zemin üzerinde serlevhalar bulunmaktadır.
Şaban Yılmaz (hukukçu)

| Şaban Yılmaz> İstanbul Cumhuriyet Başsavcısı |
| --- | --- |
Görev süresi 24 Aralık 2020 - 2 Ekim 2024
Yerine geldiği: İrfan Fidan
Yerine gelen: Akın Gürlek
Kişisel bilgiler
Doğum: 1 Mayıs 1970 (54 yaşında) Rize, Türkiye
Çocuk(lar): 2
Bitirdiği okul: İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi
Şaban Yılmaz (d. 1 Mayıs 1970, Rize) Türk hukukçu ve bürokrat. Yargıtay üyesi.
Yaşamı

1 Mayıs 1970'te Rize'de doğdu.
1993 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirmiştir.
1998 yılından itibaren sırasıyla Çayıralan (1998-2001), Çıldır (2001-2003), Gürsu (2003-2004), Beşikdüzü (2004-2005) Cumhuriyet Savcısı, 2005 yılından itibaren de Midyat (2005-2009), Bafra (2009-2011), Bartın (2011-2014), Yalova (2014-2015) Cumhuriyet Başsavcısı görev yapmıştır.
Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcısı iken 2017 yılında Adalet Bakanlığı Müsteşar Yardımcılığı görevine atanmış ve kısa bir süre bu görevde kaldıktan sonra 2017-2019 yıllarında Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü görevinde bulunmuştur, 2019-2020 yıllarında Adalet Bakan Yardımcısı olarak görev yapmıştır.
24 Aralık 2020 tarihinde İstanbul Cumhuriyet Başsavcısı olarak atandı. 2 Ekim 2024 tarihinde Yargıtay üyesi olarak atandı.
Kişisel Yaşamı

Evli ve iki çocuk babasıdır.
Seyyid Lokmân Çelebi

Sultan II. Selim, Seyyid Lokman ve Sadrazam Sokollu Mehmed Paşa'yı Edirne Sarayı'nda kabul ediyor.
Seyyid Lokmân b. Seyyid Hüseyin el-Âşûrî el-Hüseynî el-Urmevî, daha çok Seyyid Lokman olarak bilinen bir Osmanlı müellifidir. Şehname türünde çok sayıda önemli eser meydana getirmiştir.
Eserleri

Lokman, 50 yıllık görev süresinin yarısında şehnameci olarak çalışmış, on beş büyük eser vererek en verimli şehnameci olmuştur. Bunlardan beşi Farsça manzum, dördü Türkçe mensur ve biri Türkçe manzumdur. Ayrıca 16. yüzyılın sonlarında baş nakkaş olan Nakkaş Osman, Lokman'ın şehnamelerinin  tezhipleri üzerinde çalışmıştır.
Eserleri şöyledir:
Şehname-i Selim Han
Şehinşehname
Hünername
Zubtedu't teverih
School Hard

| "School Hard" |
| --- | --- |
Buffy the Vampire Slayer bölümü
Bölüm no.: 2. sezon 3. bölüm
Yönetmen: John T. Kretchmer
Senarist:  Joss Whedon  David Greenwalt 
Prodüksiyon no.: 5V03
Yayın tarihi: 29 Eylül 1997 (1997-09-29)
Süresi: 43 dakika
Konuk oyuncular
 Kristine Sutherland, Joyce Summers rolünde  Robia LaMorte, Jenny Calendar rolünde  Andrew J. Ferchland, Kutsanmış Olan rolünde  James Marsters, Spike rolünde  Juliet Landau, Drusilla rolünde  Alexandra Johnes, Sheila Martini rolünde  Gregory Scott Cummins, Büyük çirkin yaratık rolünde  Andrew Palmer, Lean Boy rolünde  Brian Reddy, Polis Şefi Bob Munroe rolünde  Armin Shimerman, Müdür Snyder rolünde  Keith MacKechnie, Ebeveyn rolünde  Alan Abelew, Brian Kirsh rolünde  Joanie Pleasant, Yardıma muhtaç kız rolünde 
Bölüm kronolojisi
← Önceki "Some Assembly Required" Sonraki → "Inca Mummy Girl"
Buffy the Vampire Slayer (2. sezon) Buffy the Vampire Slayer bölümleri
"School Hard" (ya da Türkçe adıyla Okul Zor), The WB kanalında yayınlanan, Joss Whedon tarafından oluşturulan bir fantastik dizi olan Buffy the Vampire Slayer televizyon dizisinin ikinci sezonunun üçüncü bölümü.
Özet

St. Vigeous Gecesi'nde birden bütün vampirlerin güçleri doruğa çıkar. Bu gecenin iki de konuğu vardır; Spike ve Drusilla Sunnydale'e gelir.
Otto Finsch

| Otto Finsch |
| --- | --- |
Alman etnograf, doğa tarihçisi ve kâşif.
Doğum: Friedrich Hermann Otto Finsch 8 Ağustos 1839 Cieplice Śląskie-Zdrój, Silezya
Ölüm: 31 Ocak 1917 Braunschweig, Almanya
Milliyet: Alman

Friedrich Hermann Otto Finsch Alman etnograf, doğa tarihçisi ve kâşiftir.
Yaşamı

Finsch Silezya'da Warmbrunn'da Mortiz Finsch ve Mathilde Leder'in çocukları olarak doğmuştur. Babası cam işinde olduğunda Finsch de cam boyacısı olarak yetiştirilmiştir. Kuşlara olan ilgisi sanatsal yeteneklerini bu alanda kullanmaya itmiş ve Avusturya elçisinden gelen bir davetle birlikte 1859 yılında Bulgaristan'ı ziyaret etmiştir. Burada yöresel kuşların yaşamı üzerine yazdığı ilk makalesini Journal fur Ornithologie dergisinde yayımlatmıştır. Gezisi sırasında kazandığı deneyimle Leiden'de Doğa Tarihi Müzesi'nde küratör olarak 1862 ila 1865 yıllarında çalışmıştır. 1864 yılında Bremen müzesinde küratör olmuş ve 1876 yılında müzenin direktörü olmuştur. 1868 yılında Bonn Üniversitesi'nden ornitoloji üzerine fahri doktor unvanı almış ve aynı zamanda etnoloji ile de ilgilenmeye başlamıştır. 1876 yılında Türkistan ve Çin'in kuzeybatısına yapılan bir keşif gezisinde zoolog Alfred Brehm'e eşlik etmiştir. Ayrıca Pasifik'te Alman kolonilerinin kuruluşu ile de ilgilenmiş ve Adolph von Hansemann tarafından yönlendirilen nüfuzlu South Sea Plotters adlı grubun bir üyesi olmuştur.
Finsch tekrar gezilerine devam edebilmek için 1878 yılında müzedeki görevinden ayrılmıştır. 1886 yılında Elisabeth Hoffman ile evlenmiştir. 1879 ve 1885 yılları arasında Polinezya Adaları, Yeni Zelanda, Avustralya ve Yeni Gine'ye çeşitli geziler yapmıştır. Almanya'ya 1882 yılında geri dönmüştür. 1884 yılında Bismarck'ın İmparatorluk Vekili olarak Yeni Gine'ye dönmüş ve adanın kuzeydoğu kısmı ile birlikte Yeni Britanya ve Yeni İrlanda'nın Alman himayesine girmesini sağlamıştır. Yeni Gine'nin Alman himayesi altındaki bölümüne Kaiser-Wilhelmsland adı verilmiş ve takımadalar Bismarck Adaları olarak adlandırılmıştır. Sömürgenin başkenti de Finsch'e ithafen Finschhafen olarak adlandırılmıştır. 1885 yılında Sepik Nehrini keşfeden ilk Avrupalı olmuştur ve Alman İmparatoriçesi Augusta von Sachsen-Weimar-Eisenach'a ithafen nehre Kaiserin Augusta adını vermiştir.
Berlin'e döndükten sonra Finsch iki yıl boyunca Alman Yeni Gine Şirketi'ne danışmanlık yapmıştır. 1898 yılında Leiden'de Rijksmuseum'da kuş koleksiyonunun küratörlüğüne ve 1904 yılında Braunschweig Belediye Müzesi'nin Ornitoloji Bölümü başkanlığına getirilmiştir. 1917 yılında Braunschweig'ta ölmüştür.
En önemli eserlerinden birisi papağanlar üzerinedir. Genellikle cins isimlerini tekrar adlandırmaya ve dolayısıyla da takson yazarlığını kendi üzerine almaya çalıştığı için eleştirilmiştir.
Bazı papağan türleri Finsch'in adını taşır: Amazona finschi ve Psittacula finschii. Varanus finschi kertenkelesinin adı ona ithafen verilmiştir. Ay üzerindeki Finsch kraterinin adı da ona ithafen verilmiştir.
Yayımlanmış eserleri

Otto Finsch, Catalog der Ausstellung ethnographisher und naturwissenschaftlicher Sammlungen (Bremen: Diercksen und Wichlein, 1877).
Otto Finsch, Anthropologische Ergebnisse einer Reise in der Sudsee und dem Malayischen Archipel in den Jahren, 1879-1882 (Berlin: A. Asher & Co., 1884).Otto Finsch, Masks of Faces of Races of Men from the South Sea Islands and the Malay Archipelago, taken from Living Originals in the Years 1879-82 (Rochester, NY: Ward's Natural Sciences Establishment, 1888).
Otto Finsch, Ethnologische Erfahrungen und Belegstucke aus der beschreibender Katalog einer Sammlung in K.K. Naturahistorischen Hofmuseum in Wien (Wien: A. Holder, 1893).
Finsch, O. 1867-68. Die Papageien / monographisch bearbeitet von Otto Finsch Leiden:Brill 26 Kasım 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Gustav Hartlaub ile birlikte Die Vögel der Palau-Gruppe.Über neue und weniger gekannte Vögel von den Viti-, Samoa- und Carolinen-Inseln.Journal des Museum Godeffroy, Heft 8, 1875 and Heft 12, 1876.
Osmanlı-Sırp Savaşı (1876-1877)

Osmanlı-Sırp Savaşı (Sırpça: Херцеговачки устанак 1876 - 1878), Türk-Sırp Savaşı) veya Birinci Türk-Sırp Savaşı, 1876-1877 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu ile Sırbistan Prensliği arasında gerçekleşen savaşlardır.
Çatışma

Sırbistan ve Karadağ tarafından gayriresmî olarak desteklenen Balkanlardaki Osmanlı kuvvetlerine karşı bir dizi ayaklanmalar başladı (Hersek Ayaklanması). Karadağ ve Sırbistan, 18 Haziran 1876 tarihinde Osmanlı İmparatorluğu'na savaş ilan etti.
Temmuz-Ağustos aylarında, kötü hazırlanmış ve zayıf donatılmış Sırp ordusu ve Rus gönüllüler tarafından Osmanlı topraklarına saldırılar başlatıldı. Karşılık veren Türk Ordusu, Sırp Ordusu'nu sınırlarından çıkararak Sırbistan topraklarına girdi. Fakat Sırp Ordusu'na bağlı birlikler Türk Ordusu'nu durdurmayı başardı. Ağustos ayının sonunda Avrupalı büyük devletler her iki tarafa da barış çağrısı yaptı. 1 aylık ateşkes antlaşması imzalandı. Barışa yanaşmayan Sırplara Avrupalı güçler baskı yapmaya başladı. Bu arada Osmanlı İmparatorluğu tarafından önerilen barış şartları Avrupalı devletler tarafından reddedildi.
Ekim ayında ateşkes antlaşmasının süresinin dolmasından sonra Türk Ordusu yeniden taarruza başladı. Bu kez Sırp Ordusu direnemeyerek geri çekilmeye başladı. Sonuç olarak, 31 Ekim 1876 tarihinde Rusya, Osmanlı İmparatorluğu'na 48 saat içinde birliklerini durdurmak ve Sırbistan ile yeni bir ateşkes imzalaması gerektiğini içeren bir ültimatom yayınladı. Rusya kısmi seferberlik ilan ederek Sırbistan'a destek amaçlı 20 Tümenlik bir Ordu kurdu. Bu durum sonucunda Osmanlı İmparatorluğu, Rusya'nın ültimatom koşullarını kabul ettiğini açıkladı.
Sonuç

Bu savaşın hemen sonrasında Osmanlı İmparatorluğu ile Rus İmparatorluğu arasında 93 Harbi başladı. Savaş Rus kuvvetlerinin kesin zaferiyle neticelendi. Savaş sonunda Ayastefanos ve Berlin Antlaşmaları ile Sırbistan'a bağımsızlık verildi.
Muharebeler

Izvor Muharebesi
Aleksinaç Muharebesi
Veliki Šiljegovac Muharebesi
Krevet Muharebesi
Đunis Muharebesi
Javor Muharebesi
| g t II>  Abdülhamid dönemi |
| --- | --- |
Sadrazamlar:  Mütercim Mehmed Rüşdi Paşa (1876)  Mithat Paşa (1876-1877)  İbrahim Edhem Paşa (1877-1878)  Ahmed Hamdi Paşa (1878)  Ahmed Vefik Paşa (1878)  Mehmed Sadık Paşa (1878)  Mütercim Mehmed Rüşdi Paşa (1878)  Mehmed Esad Safvet Paşa (1878)  Tunuslu Hayreddin Paşa (1878-1879)  Ahmed Arifi Paşa (1879)  Mehmed Said Paşa (1879-1880)  Cenanizade Mehmed Kadri Paşa (1880)  Mehmed Said Paşa (1880-1882)  Abdurrahman Nureddin Paşa (1882)  Mehmed Said Paşa (1882)  Ahmed Vefik Paşa (1882)  Mehmed Said Paşa (1882-1885)  Kâmil Paşa (1885-1891)  Ahmed Cevad Paşa (1891-1895)  Mehmed Said Paşa (1895-1895)  Kâmil Paşa (1895)  Halil Rifat Paşa (1895-1901)  Mehmed Said Paşa (1901-1903)  Avlonyalı Mehmed Ferid Paşa (1903-1908)  Mehmed Said Paşa (1908)  Kâmil Paşa (1908-1909)  Hüseyin Hilmi Paşa (1909)  Ahmet Tevfik Okday (1909) 
Şeyhülislamlar:  Hasan Hayrullah Efendi (1876 -1877)  Kara Halil Efendi (1877-1878)  Ahmed Muhtar Molla Bey Efendi (1878)  Uryanizade Ahmed Esad Efendi (1878-1889)  Bodrumlu Ömer Lütfi Efendi (1889-1891)  Mehmed Cemaleddin Efendi (1891-1909) 
İç gelişmeler ve isyanlar:  Bulgar İsyanları  Sırp İsyanları  Birinci Meşrutiyet  Çırağan Baskını  Yıldız mahkemesi  Tedbir Dönemi  Ermeni Katliamları  Osmanlı Bankası Baskını  Arabi Paşa Ayaklanması  Yıldız Suikastı  İkinci Meşrutiyet  31 Mart Vakası 
Dış gelişmeler ve savaşlar:  Osmanlı-Sırp Savaşı (1876-1877)  Osmanlı-Karadağ Savaşı (1876-1878)  Tersane Konferansı  93 Harbi  Edirne Mütarekesi  Ayastefanos Antlaşması  Berlin Kongresi ve Berlin Antlaşması (1878)  İstanbul Antlaşması (1885)  Osmanlı-Yunan Savaşı (1897)  İstanbul Antlaşması (1897)  Toprak kayıpları 
Tarihçe:  1876-1881  1881-1897  1897-1903  1903-1909 
Altyapı ve kurumlar:  Bağdat Demiryolu  Hicaz Demiryolu  Ziraat Bankası  Darülaceze  Şişli Etfal Hastanesi  Divan-ı Muhasebat (Sayıştay)  Posta Telgraf Teşkilatı  Düyûn-ı Umûmiye  Yıldız İstihbarat Teşkilatı
Uzay Çağı

Sputnik 1 uydusunun fırlatılışı, Uzay Çağı'nın başlangıcı olarak kabul edilir.Sputnik 1 'den 22 gün boyunca sinyal gelmeye devam etmiştir.
Uzay Mekiği uzaya insanlı bir görev için kalkış sırasında
Uzay Çağı; Uzay Yarışı, uzay araştırmaları, uzay teknolojisi ile ilgili etkinler ile çalışmaları ve bunların etkilediği/tetiklediği kültürel gelişmeleri içeren dönemdir. Uzay Çağı'nın genel olarak 1957 yılında Sputnik 1 uydusunun fırlatılmasıyla başladığı ve günümüzde de devam ettiği kabul edilir.
Başlangıç

Uzay çağı; bir süredir geliştirilmekte olan çeşitli teknolojilerin, Sovyetler Birliği tarafından 1957 yılında fırlatılan Sputnik 1 uydusunun yapımında ve yörüngeye çıkarılmasında birleşmesiyle başlamıştır. Dünyanın ilk yapay uydusu olan 83 kg ağırlığındaki Sputnik 1, Dünya'nın etrafını yörüngede 98.1 dakikada dolanmıştır. Sputnik 1'in fırlatılışı; Uzay Çağı olarak da bilinen, politik, bilimsel ve teknolojik gelişmelerin başarıldığı yeni bir dönemi başlamıştır.
Uzay Çağının karakteristik özellikleri arasında yeni teknolojilerin çok çabuk geliştirilmesi ve genellikle ABD ve Sovyetler Birliği arasında yaşanmış olan, uzay konusunda büyük başarılara ulaşma yarışı bulunmaktadır. Roket teknolojisi, malzeme bilimleri, bilgisayar ve diğer alanlar çok hızlı gelişmeler yaşanmıştır. Elde edilen yeni teknolojilerinin çoğunun uzay dışındaki diğer alanlara yan ürünler olarak yansıması (İngilizce: NASA spin off tech) olmuştur. Buna örnek olarak, Hafıza Köpüğü (İngilizce: memory foam) verilebilir.
Uzay Çağı, Apollo programının dünya nüfusunun çoğunun hayal gücünü yakalamasıyla zirve noktasına ulaşmıştır. Apollo 11'in Ay'a inişi o tarihte dünya üzerinde 500 milyon insan tarafından izlenmiştir ve genel olarak 20. yüzyılı tanımlayan an olarak kabul edile gelmiştir. O zamandan beridir kamunun ilgisi başka alanlara kaymıştır.
Amerika Birleşik Devletlerinde, 1986 yılında meydana gelen Uzay Mekiği Challenger faciası, insanlı Uzay Mekiği uçuşlarındaki önemli azalmanın sebebidir. Kazanın ardından, NASA Mekiklerinin hepsini güvenlik gerekçesiyle 1988 yılına kadar kızağa çekmiştir. 1990'larda uzay programlarına ayrılan bütçe keskin bir şekilde azalmıştır. Bunun sebebi olarak artık dağılmış olan Sovyetler Birliğine ait olan yapıların da dağılması ve sonuç olarak NASA'nın doğrudan bir rakibinin kalmamış olması gösterilebilir.
O zamandan beridir, uzay programları ve uçuşları her geçen gün daha da çok hükûmeti ve ticari katılımcıyı da içerecek şekilde genişletilmiştir. 1990'lardan bu yana, uzay araştırmaları ve uzay-temelli teknolojiler artık genelgeçer bir şekilde günlük hayatta kabul görmeye başlamıştır.
NASA 2011 yılında ABD'ye ait tüm Uzay Mekiklerini kullanım dışı bırakma kararı almıştır. Bu tarihten sonra NASA,Uluslararası Uzay İstasyonu'na Amerikan astronotları götürmek için Rusya'nın yörüngeye insanlı uzay araçları gönderebilen roket alt yapısını kullanagelmiştir.
Şu anki dönem

21. Yüzyılın başlarında, Ansari X-Prize isimli ödüllü yarışma, Özel sektör finansmanlı Uzay Uçuşu alanında (İngilizce: private spaceflight) hızlı bir başlangıç oluşturabilmek ve dikkat çekmek üzere gerçekleştirilmiştir. Bu yarışmanın 2004 yılındaki kazananı Space Ship One, bir hükûmet ajansı tarafından finanse edilmeyen ilk uzay aracı olmuştur.
Günümüzde çeşitli ülkelerin artık kendilerine ait bir uzay programı bulunmaktadır. Bunlar arasında; ilgili teknolojik girişimlerden, fırlatma tesisleri de içeren bütün bir altyapısı olan uzay programlarına kadar çeşitli gelişmişlik düzeylerinde progmalar bulunmaktadır. Günümüzde binlerce bilimsel ve ticari amaçlı uydu dünyanın etrafında çeşitli yörüngelerde bulunmaktadır, bununla birlikte birkaç ülkenin uzaya insalı uçuş yapma planları bulunmaktadır. Bu yeni uzay yarışına katılan ülkelerden bazıları şunlardır: Fransa, Hindistan, Çin ve İsrail. Bunların hepsi de gözlem uydusu kullanmaktadır. Bunların dışında, uzay programlarının kapsamı daha az gelişmiş olan ülkeler şunlardır: Birleşik Krallık, Brezilya, Almanya, Ukrayna ve İspanya.
Diğer yandan ABD uzay programı kapsamında, NASA Orion isimli bir derin-uzay mürettebat kapsülü yapımıyla uğraşmaktadır. NASA bu kapsül ile insanların Mars'a kadar taşınabilmesini sağlamayı amaçlamaktadır. Orion uzay aracının 2020'nin başlarında bitirilmesi beklenmektedir. NASA bu görevin/misyonun 'uzay yolculuğunda yeni bir dönemin başlamasına öncülük etmesini' ummaktadır”.
Uzay Çağı'nı etkileyen başka bir büyük etken ise uzay uçuşunun özelleştirilmesidir. Bu alandaki iki büyük şirket olan Boeing ve SpaceX, araştırma ve innovasyon alanlarında büyük rol oynamaktadırlar. SpaceX'in sahibi olan Elon Musk, nihai hedeflerinin Mars'ta bir koloni kurmak olduğunu belirtmiştir ve 2018 yılında da şirketin ürettiği en büyük roketi fırlatılmıştır. Bu da şirketi belirtilen hedefin gerçekleştirilmesine daha da yaklaştırmıştır. Amazon.com kurucusu Jeff Bezos tarafından finansal olarak desteklenen Blue Origin isimli özel şirket, uzay turizmi, ticari uydu fırlatmaları ve nihai olarak Ay ve ötesindeki görevler için kullanılmak üzere roketler geliştirmektedir. Richard Branson'nın şirketi olan Virgin Galactic ise uzay turizmi için fırlatma araçları (SpaceShipTwo) üretimine yoğunlaşmış durumundadır. Şirket New York Menkul Kıymetler Borsası'nda 2019 Ekim ayında işlem görmeye başlamıştır.
İlk dönemlerdeki uzay uçuşları

Uzay Çağı 4 Ekim 1957 tarihinden daha önce başlamış olarak da düşünülebilir; çünkü 1944 Haziran ayında, Alman yapımı bir V-2 roketi, çok kısa süreliğine de olsa, uzaya ulaşan insan yapımı ilk nesne olmuştur. Bazı kişiler ise, Amerikan roketçiliğinin öncüsü olan Robert H. Goddard'ın dünyadaki ilk sıvı roketi fırlattığı tarih olan 1926 Mart ayını Uzay Çağının başlangıcı olarak kabul etmektedir. Ancak Goddard'ın roketi uzaya ulaşamamıştı.
V-2 roketinin uçuşu gizlilik içerisinde gerçekleştirildiğinden, takip pek çok yıl boyunca halk tarafından bilinmemişti. Dahası, 1940'larda ve 1950'lerin başında; Almanların gerçekleştirdiği fırlatmalar ve Amerika ile Rusya'da gerçekleşen daha sonraki sondaj roketi testleri, yörüngeye ulaşamadıkları için yeni bir çağ başlatmaya yetecek derecede önem arz etmemişlerdir. Yörüngeye ulaşabilecek güçte bir rokete sahip olunması demek bir ulusun dünyanın herhangi bir yerine herhangi bir görev-yükünü (özellikle silah olarak) ulaşatırabilmesi demekti. Başka bir deyişle bür türdeki bir roket aslında kıtalararası balistik füze olarak kabul edilebilirdi. Böyle bir gelişmeden sonra Dünya'daki hiçbir yerin nükler bir savaş başlığından korunamayacağı gerçeği, yörüngesel standartın Uzay Çağının başlangıcını göstermekte sıklıkla kullanmasının yegane sebebidir
Sanat ve mimari

Uzay Çağının aşağıdakileri etkilediği kabul edilir:
Otomotiv tasarımı (İngilizce: Automotive design)
Googie mimarisi (İngilizce: Googie architecture)
Lunapark gibi mekanlardaki, TWA Moonliner (ing:TWA Moonliner) ve Mission to Mars (ing:Mission to Mars) gibi eğlence programları.
Soğuk Savaş Temalı oyun parkı (İngilizce: Cold War playground equipment)
SpaceX Falcon Heavy roketinin yeniden kullanılabilir yan iticileri, 6 Şubat 2018'deki test uçuşunun ardından Cape Canaveral İniş Bölgeleri LZ 1 ve 2'ye senkronize bir şekilde indi.
Ünlü, roket gemisi şekli verilmiş olan,1959 yapımı Cadillac Coupe de Ville marka arabanın arka farları ve rüzgarlıkları
Alabama'nın Birmingham şehrindeki Town Motel'in uydu tasarımından esinlenilmiş olan tabelası
Kansas şehrindeki TWA şirketinin merkez binasının çatısında, onarılmış haldeki TWA Moonliner II maketi
Škoda Holding

| --- | --- |
Škoda logosu
Škoda'nın Pilsen'deki genel merkezi
Tip: Anonim şirket
Endüstri: Konglomerat
Kuruluş: 1859
Kurucu: Emil Škoda
Feshedilme: 2011
Genel merkezi: Pilsen, Çekya
Škoda, a.s., Çekoslovakya ve Çekya merkezli endüstriyel bir konglomerattı. Şirket, 1859 yılında Emil Škoda tarafından kurulmuş olup 20. yüzyılda Avrupa'nın en büyük konglomeratlarından biriydi. Şirketin merkezi Pilsen'de yer almaktaydı.
Orijinal silah fabrikasından Škoda tesisleri, önce Avusturya-Macaristan ve daha sonra Çekoslovakya'nın endüstriyel temellerinden biri olan ve en büyük ihracatçılardan biri olan büyük bir metalurji ve mühendislik şirketi haline geldi.
1990'lar ve 2000'li yılların başında şirket, mali durumunun kötü olması nedeniyle iflas etti ve bölünerek satıldı. Günümüzde, orijinal Škoda eserlerinin geleneği, Škoda Auto, Doosan Škoda Power ve Škoda Transportation olmak üzere kendi adlarında Škoda adını taşıyan bir dizi bağımsız şirket tarafından sürdürülmektedir.
Belgrad Askeri Müzesi'de LT vz.35 tankı
Škoda 14 troleybüs (Vilnius)
Škoda tarafından üretilen ČD 141 tipi elektrikli lokomotif
Dukovany Nükleer Enerji Santrali
Ayhan Songar

| Ayhan Songar |
| --- | --- |
Doğum: 1926 Gönen, Balıkesir
Ölüm: 2 Temmuz 1997 (71 yaşında) İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi, İstanbul
Ölüm sebebi: Prostat kanseri
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türk
Vatandaşlık: Türkiye
Din: İslam

Kariyeri
Dalı: Psikiyatri
Çalıştığı kurumlar: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi  Türkiye Yeşilay Cemiyeti   T.C. Adalet Bakanlığı   Adli Tıp Kurumu
 

Ayhan Songar (1926, Gönen, Balıkesir – 2 Temmuz 1997, Samatya, Fatih, İstanbul), Türk psikiyatri doktoru.
İstanbul Tıp Fakültesi'nden 1950 yılında mezun olmuştur. Bitirdiği fakülteye aynı yıl asistan olarak girmiş, 1956'da doçentliğe ve 1961'de profesörlüğe yükselmiştir. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı'nın kurucusu olup, otuz dört yıl kürsünün başkanlığını yapmıştır. Çağdaş psikiyatrinin de kurucuları arasında yer alan Ayhan Songar, aynı zamanda Türkiye Yeşilay Cemiyeti'nin Genel başkanlığını da yapmıştır. Görevleri arasında New York Bilimler Akademisi üyeliği de bulunan Songar, Aydınlar Ocağı, Türkiye Millî Kültür Vakfı ve Türk Edebiyatı Vakfı'nın kurucuları arasında da yer almış; Aydınlar Ocağı ile Türkiye Millî Kültür Vakfı Genel Başkanlıklarında da bulunmuştur. Şiir ve musiki konularında da birçok makalesi bulunan Ayhan Songar'ın yirmi altı neşredilmiş eseri vardır. Ayhan Songar'ın "Die Menschen und die Psychologie" adlı uzun bir bildirisi Almanya'daki psikiyatr dergilerinde birçok kez ana kaynak olarak gösterilmiştir. Ayrıca uzun yıllar T.C. Adalet Bakanlığı, Adli Tıp Kurumu, Müşadehane Şubesi Müdürlüğü yapmıştır. Millî Gazete ve Türkiye gazetesinde yazılar yazmıştır.
2 Temmuz 1997'de tedavi gördüğü İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi'de 71 yaşında öldü. Cenazesi ikindi namazına müteakip Fatih Camii'nden kaldırılarak Zincirlikuyu Mezarlığı'nda aile kabristanlığına gömüldü. Cerrahpaşa Tıp fakültesi, Psikiyatri bölümünde ismi verilmiş bir amfi bulunmaktadır.
Kişisel yaşamında, espritüel kimliği, şakaları, sanata ve özellikle Türk Sanat Müziğine olan ilgisiyle tanınan Songar'ın, çok geniş bir fotoğraf makinesi koleksiyonu da bulunmaktaydı.
Kendisi de kadın doğum uzmanı olan eşinden (Reyhan Songar) Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçisi Ecvet Tezcan ile evli olan bir kızı (Neslihan Tezcan) ve iki torunu (Esma, Tarık Tezcan) vardır.
2026 FIFA Dünya Kupası elemeleri - OFC Üçüncü Tur

2026 FIFA Dünya Kupası elemeleri - OFC Üçüncü Tur, OFC elemelerinin üçüncü aşamasıdır. Finalde kazanan takım 2026 FIFA Dünya Kupası finallerine katılım hakkı kazanırken kaybeden takım konfederasyonlararası play-off maçı oynar.
Yarı finaller

| 1>  Takım |   Sonuç   | 2>  Takım |
| --- | --- | --- |
| Yeni Kaledonya  | 1. yarı final |  Tahiti  |
| Yeni Zelanda  | 2. yarı final |  Fiji |
Final

| 1>  Takım |   Sonuç   | 2>  Takım |
| --- | --- | --- |
| 1. yarı final kazananı |  | 2. yarı final kazananı |