stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Valeri Rubakov
Ödülleri

Rubakov, 1998'den 2022 yılındaki ölümüne kadar Rusya Bilimler Akademisi üyesiydi. Aynı zamanda 2015 yılında Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi'ne girmiştir.
Rubakov ve Kuzmin'e Rusya Bilimler Akademisi 1999'da "evrenin baryon asimetrisinin oluşumu üzerine bir dizi çalışma için" Friedmann Ödülü'nü verdi. 2003'te ise ITEP Pomeranchuk Ödülü'nü "alan teorisinde pertürbatif olmayan yöntemlerin geliştirilmesine ve yeni uygulanmasına öncü katkı [sic] için" adlı denklemiyle elde etmiştir. 2005 yılında Mikhael Shaposhnikov ile birlikte temel fizik alanındaki çalışmalarıyla INR Markov Ödülü'ne layık görüldüler. 2008 yılında Heidelberg Üniversitesi J. Hans D. Jensen Ödülü'nü ve "parçacık fiziği, astrofizik ve kozmoloji arasındaki yakın ilişkinin incelenmesine ve temelde yeni bir fiziksel uzay teorisinin detaylandırılmasına yaptığı önemli katkılardan dolayı" Bruno Pontecorvo Ödülü'nü kazandı. 2010 yılında Karlsruhe Teknoloji Enstitüsü Julius Wess Ödülü'nü aldı. Ödül, Rubakov'a "Evrendeki homojensizliklerin kökenini anlamaya doğru" başlıklı bir konferans verdiği Karlsruhe'de parçacık fiziği alanında öğretim ve araştırmanın 50. yılı kutlamalarının bir parçası olarak verildi.  Rubakov 2016 yılında "fiziğin temellerine yaptığı temel teorik katkılardan dolayı: kuantum alan teorisi, temel parçacık fiziği, kütleçekim, erken evren teorisi" adlı çalışmasıyşa Demidov Ödülü'ne layık görüldü. Son olarak 2020 yılında 137.036 Avro değerindeki Hamburg Teorik Fizik Ödülü'nü aldı.
Özel yaşamı ve ölümü

Rubakov, Şubat 2022'de Rus bilim adamları tarafından 2022'de Rusya'nın Ukrayna'yı işgali'ni kınayan açık bir mektubu imzaladı.
Rubakov, Eylül 2022'de yakalandığı Covid-19 kaynaklı sağlık sorunları nedeniyle 18 Ekim 2022'de Sarov, Nijni Novgorod Oblastı, Rusya'da 67 yaşında öldü. Öldüğü dönemde Sarov'da ders vermekteydi.
Çalışmaları

Rubakov, V. A. (2002). Classical theory of gauge fields. Princeton, N.J.: Princeton University Press. ISBN 978-0-691-05927-3. OCLC 52243621.  Rubakov, Valery (9 Şubat 2009). 2009 pbk edition. ISBN 978-1400825097. 21 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Kasım 2022.
Rubakov, V. A. (14 Aralık 2010). "Towards understanding the origin of inhomogeneities in the universe" (PDF). 25 Eylül 2018 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2018.
Rubakov, V. A.; Gorbunov, D. S. (2011). Introduction to the Theory of the Early Universe: Hot Big Bang Theory. World Scientific Publishing Company. ISBN 978-9814343978.  2017 2nd edition. World Scientific. 29 Haziran 2017. ISBN 9789813220058.
Rubakov, V. A.; Gorbunov, D. S. (2011). Introduction to the Theory of the Early Universe: Cosmological Perturbations and Inflationary Theory. World Scientific Publishing Company. ISBN 978-9814343787.
Acemhöyük Fildişileri

Acemhöyük'ten dört fildişi sfenksi. Pratt fildişi, Metropolitan Sanat Müzesi
Pratt Fildişileri olarak da bilinen Acemhöyük Fildişileri, MÖ 2. binyılın başlarında Anadolu'da üretilen mobilya aksesuarlarının bir koleksiyonudur. Bay ve Bayan George D. Pratt tarafından 1932-1937 yılları arasında Metropolitan Sanat Müzesi'ne bağışlanmıştır. Grup, antik Yakın Doğu'nun en önemli mobilya aksamı topluluklarından birini temsil ediyor. Özellikle, dört sfenks, üç aslan bacağı, bir şahin ve iki yatan ceylandan oluşan korunmuş bir set, antik dünyadan lüks bir sandalye veya tahtın en eski ve en eksiksiz kanıtını oluşturur. Gruptaki diğer parçaların çoğu muhtemelen bir dizi küçük dekoratif nesneye aitti.
Oturmuş Tanrıça

Oturmuş tanrıça (İngilizce Seated Goddess of Çatal Hüyük), iki tarafının, belki de özel bir anlama sahip olmuş bir leoparla kuşatıldığı pişmiş bir balçık çıplak kadın formu.
Eser, sanatçısı bilinmeyen bir Neolitik çağ oyulmuş sanat eseridir. Eser MÖ 7000 ve MÖ 5000 yılları arasında tamamlanmış ve 1961 yılında Türkiye, Çatalhöyük'te arkeolog James Mellaart tarafından topraktan çıkartılmıştır.
Oturmuş Ana Tanrıça, Çatal Hüyük
Cara Delevingne

| Cara Delevingne |
| --- | --- |
Cara Delevingne 2018
Genel bilgiler
Doğum adı: Cara Jocelyn Delevingne
Doğum: 12 Ağustos 1992 (32 yaşında)  Londra, İngiltere
Boyu: 1,73 m (5 ft 8 in)
Saç rengi: Sarı
Göz rengi: Mavi

 
Cara Jocelyn Delevingne (d. 12 Ağustos 1992, Londra), İngiliz model ve oyuncu.
Kariyeri > Oyunculuk

Cara Delevingne, Tolstoy'un Anna Karenina romanının film uyarlamasında Prenses Sorokina rolünü canlandırmıştır. Aynı zamanda küçükken Barny's Friends'de de rol almıştır. 24 Temmuz 2015 tarihinde vizyona giren Kağıttan Kentler (Paper Towns) filminde başrol oyuncusu olarak yer aldı.  2016 yılında Suicide Squad filminde Enchantress rolünü canlandırmıştır.
Hayatı

Delevingne İngiltere'nin Londra şehrinde doğmuştur. Sir Jocelyn Stevens'ın torunudur. Annesi Pandora kişisel alışveriş uzmanı, babası Charles ise emlakçıdır. Belgravia'da, köşkte büyümüştür. Ablası Poppy Delevingne de modeldir.
Modellik

Cara Delevingne arkadaşı İngiliz model Edie Campbell ve Jourdan Dunn yanında Burberry Güzellik kampanyasının yüzü. Daha önce Mario Testino, tarafından aktör Eddie Redmayne yanında Burberry ilkbahar / yaz 2012 kampanyasının yüzü oldu ve de markanın ilkbahar / yaz 2011 kampanyasında yer aldı. Delevingne, H & M Authentic Koleksiyonu (2011), Dominic Jones Mücevher (2012), Blumarine, Zara ve Chanel gibi diğer markaların reklam kampanyalarında yer almıştır. Cara sonbahar "yıldızı yüzü" olarak İngiliz Vogue tarafından tarif edilmiştir. Kış 2012-2013 gösterisi mevsiminde Moschino, Jason Wu, Oscar de la Renta, Burberry, Dolce & Gabbana, Fendi, Stella McCartney ve Chanel gibi markalar için podyuma çıktı. Delevingne Vogue UK kapaklarını süslemekte; Vogue Kore, iD, Russh, Jalouse ve Style.com 's Bahar 2013'te de yer aldı. 2012 Victoria Secret defilesinde de bir model olarak podyumda yürüdü. Aynı zamanda Saskia de Brauw Hollanda modeli ile birlikte Chanel'in Resort 2013 kampanyasının yüzü. Delevingne "En Davetli" dalında, "Londra 2010 2011 En Etkili" olarak Evening Standard tarafından seçildi ve şu anda models.com 's Top 50'de 5. sırada yer almaktadır. Aynı zamanda İngiliz Moda Ödülleri 2012 Yılı Modeli Ödülü'nü kazandı.
II. Dünya Savaşı Zafer Madalyası

| II>  Dünya Savaşı Zafer Madalyası World War II Victory Medal |
| --- | --- |
II. Dünya Savaşı Zafer Madalyası
Donanma Bakanlığı ve Ordu Bakanlığı tarafından verilir
 
Ülke:  ABD
Tür: Askeri hizmet madalyası
Olası Hak Sahipleri: 7 Aralık 1941 - 31 Aralık 1946 tarihleri arasında silahlı kuvvetlerde görev yapanlar
Durum: Pasif
İstatistikler
İlk Verilişi: 7 Aralık 1941
Son Verilişi: 31 Aralık 1946
Öncelik
Üst: Avrupa-Afrika-Orta Doğu Cephesi Madalyası
Ast: Deniz Tüccar II. Dünya Savaşı Zafer Madalyası
  İkinci Dünya Savaşı Zaferi Madalyası Şeridi ve Flaması
II. Dünya Savaşı Zafer Madalyası (İngilizce: World War II Victory Medal), Amerika Birleşik Devletleri Kongresi tarafından Haziran 1945'te oluşturulan bir ödüldür. II. Dünya Savaşı sırasında Filipinler Hükûmeti'nin silahlı kuvvetlerindeki kişiler de dahil olmak üzere 7 Aralık 1941 ile 31 Aralık 1946 tarihleri arasında Birleşik Devletler ordusunda askeri görevde aktif veya yedek olarak bulunmuş bütün askerlere verildi.
İlk başta bir şerit olarak yayınlandı ve basitçe "Zafer Şeridi" olarak adlandırıldı. 1946'da Zafer Madalyası adında tam bir madalya olarak değiştirildi.
Madalyayı almak için herhangi bir hizmet süresi kısıtlaması yoktu ve Ulusal Kişisel Kayıt Merkezi bu madalyayı alan birkaç günlük askerleri bile listeledi. II. Dünya Savaşı'nın Ağustos 1945'te bitmesine rağmen, 1946 yılı için alınan bazı askerlerin bile savaş gazisi olmadan madalyayı aldığı görülmüştür. Bunun nedeni ise Başkan Harry S. Truman'ın 1946 yılının sonuna kadar çarpışmaların bittiğine dair bir deklarasyon yapmamış olmasıdır.
I. Dünya Savaşı'ndaki benzeri ise I. Dünya Savaşı Zafer Madalyası'dır.
Hatice Akyün

| Hatice Akyün |
| --- | --- |

Doğum: 15 Haziran 1969 (55 yaşında) Kütahya, Türkiye
Meslek: Gazeteci, yazar

Hatice Akyün (15 Haziran 1969, Akpınar, Kütahya), Türk asıllı Alman gazeteci ve yazardır. Der Tagesspiegel gazetesinde yazdığı "Ansichtskater" adlı köşe yazısıyla tanınır.
Hayatı

Hatice Akyün, 1969 yılında Kütahya'nın Akpınar köyünde doğdu. 1972 yılında, çiftçi olan babası madenci olarak çalışmaya başladığı Duisburg'a göç etti. Almancayı Grimm Masalları'yla öğrendi. Akyün kendisi için "Kalbim Alman, ruhum Türk" ifadesini kullanır. Ortaokulu bitirdikten sonra Duisburg'taki Sulh Ceza Mahkemesi'nde adliye memurluğu eğitimi aldı. Ardından lise diplomasını aldı. New York'ta bir yıl boyunca au pair olarak çalıştıktan sonra Düsseldorf'taki Heinrich-Heine Üniversitesi'nde işletme okumaya başladı. Aynı zamanda Westdeutsche Allgemeine Zeitung'un yerel redaksiyonunda serbest gazeteci olarak çalıştı. Stajının ardından 2000 yılında Berlin'e taşındı ve Max dergisinde muhabir olarak çalışmaya başladı.
2007 yılında bir kızı oldu. Kısa bir süre Hamburg'da yaşadıktan sonra, 2009 yılında yeniden Berlin'e taşındı. Akyün, Thilo Sarrazin'in Almanya'nın göçmen politikalarını eleştirmesi sonrası, entegrasyon konularında daha fazla görüş bildirmeye başladı. 2011 yılında verdiği bir röportajda, Türkiye'ye göç etmeyi düşündüğünü söyledi: "Kızımın bir gün okuldan gelip bana 'Anne, arkadaşlarım bana aptal diyor çünkü Türk'müşüm' demesini istemiyorum. Bu ülkeye ait olmadığını hissetmesini istemiyorum."
2009 yılında Akyün, Duisburg Tolerans ve Sivil Cesaret Ödülü'ne layık görüldü. Aynı yıl VOX kanalında yayınlanan "Frauenzimmer" adlı programda Akyün, üç hafta boyunca düzenli olarak televizyon kişiliği olarak yer aldı.
Eserleri

Einmal Hans mit scharfer Soße. Goldmann, München 2005, ISBN 978-3-442-31094-4.
Ali zum Dessert. Goldmann, München 2008, ISBN 978-3-442-31147-7.
Ich küss dich, Kismet. Kiepenheuer & Witsch, Köln 2013, ISBN 978-3-462-04568-0.
Verfluchte anatolische Bergziegenkacke. Oder wie mein Vater sagen würde: Wenn die Wut kommt, geht der Verstand. Kiepenheuer & Witsch, Köln 2014, ISBN 978-3-462-04699-1.
Filme uyarlanan eserleri

Einmal Hans mit scharfer Soße, 2014, Yönetmen: Buket Alakuş
Luis Alvarez

| Luis Walter Alvarez |
| --- | --- |
Alvarez 1969 yılında manyetik monopol dedektörü ile
Doğum: 13 Haziran 1911 San Francisco, Kaliforniya, Amerika Birleşik Devletleri
Ölüm: 1 Eylül 1988 (77 yaşında) Berkeley, Kaliforniya, Amerika Birleşik Devletleri
Milliyet:  Amerikan
Eğitim: Chicago Üniversitesi
Ödüller: Collier Kupası (1945) Liyakat Madalyası (1947) John Scott Madalyası (1953) Albert Einstein Ödülü (1961) Ulusal Bilim Madalyası (1963) Öncü Ödülü (1963) Michelson-Morley Ödülü (1965) Nobel Fizik Ödülü (1968) Enrico Fermi Ödülü (1987)

Kariyeri
Dalı: Fizik
Çalıştığı kurumlar: Kaliforniya Üniversitesi (Berkeley)
Doktoradanışmanı: Arthur Compton
 
İmza

Luis Walter Alvarez (d. 13 Haziran 1911 - ö. 1 Eylül 1988) Amerikalı deneysel fizikçi, mucit ve 1968 yılında Nobel Fizik Ödülü kazanmış profesördür. Amerikan Fizik Dergisi “Luis Alvarez yirminci yüzyılın en başarılı ve üretici deneysel fizikçilerinden biriydi” yorumunu yaptı.
1936'da Chicago Üniversitesi'nden doktorasını aldıktan sonra Alvarez Berkeley'deki Kaliforniya Üniversitesinde Ernest Lawrence için Radyasyon Laboratuvarında çalışmaya gitti. Radyoaktif çekirdekteki K-elektron yakalamayı gözlemlemek için birçok deney düzenledi. Beta bozulma teorisi tarafından öngörüldü ama hiçbir zaman gözlemlenemedi. Trityum üretmek için siklotron kullandı ve bunun ömrünü ölçtü. Felix Bloch ile işbirliği içinde nötron manyetik momentini hesapladılar.
1940 yılında Alvarez MIT Radyasyon Laboratuvarına katıldı. Burada birçok İkinci Dünya Savaşı radar projelerine katkıda bulundu.
Savaştan sonra Alvarez sıvı hidrojen kabarcık odası tasarımına katıldı. Bu takımına parçacık etkileşimlerinin milyonlarca fotoğrafını çekmek için olanak sağladı. Bu etkileşimlerin ölçülmesi ve analiz edilme amacı ile karmaşık bilgisayar sistemleri geliştirildi ve yeni parçacıkların tüm türünün ve rezonans halinin keşfine olanak sağlandı. Bu çalışma 1968 yılında Alvarez'e Nobel Fizik Ödülü'nü kazandırdı. Mısır piramitlerindeki bilinmeyen odaları araştırmak için x-ışını ile inceleme projesine katıldı. Oğlu, gezegen bilimci Walter Alvarez ile birlikte Alvarez Hipotezini geliştirdiler. Bu Kretase-Tersiyer yok oluşunun dinozorların ortadan kalkmasını asteroidin çarpması sonucu olduğu önerisiydi.
Alvarez JASON Savunma İstişari Grubu, Bohemian Kulübü  ve Cumhuriyet Partisi üyesiydi.
Önceki yılları

Luis Walter Alvarez 13 Haziran 1911'de San Francisco'da doğdu. Walter C. Alvarez, fizikçi ve Harriet evlilik öncesi soyadı ile Smyth'in ikinci çocuğu ve en büyük oğluydu. Ayrıca Luis F. Alvarez, uzun süre boyunca İspanya'da sonrasında Küba ve sonunda Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşamış ve maküler cüzzam teşhisi için daha iyi bir yöntem bulan fizikçinin torunudur. Gladys adında bir ablası, Bob adında erkek kardeşi ve Bernice adında bir kız kardeşi vardı. Halası Mabel Alvarez yağlı boyada kendini geliştirmiş Kaliforniyalı bir artist idi.
1918'den 1924'e kadar San Francisco'daki Madison Okulu'na gitti ve ardından San Francisco Teknik Lisesi'ne kaydoldu. 1926 yılında babası Mayo Klinik'te araştırma görevlisi oldu ve aile Rochester, Minnesota'ya taşındı. Alvarez lise eğitimine Rochester Lisesi'nde devam etti. Her zaman Kaliforniya Üniversitesine gideceği beklendi ama Rochester Lisesi'ndeki öğretmenlerin teşviki ile 1932'de diplomasını aldığı, 1934'te mastırını, 1936 yılında doktorasını yaptığı Chicago Üniversitesine gitti. Lisans öğrencisi olarak Phi Gamma Delta derneğindendi, mezun olduktan sonra Gamma Alpha'ya geçiş yaptı.
1932 yılında Chicago'da mezun olarak fiziği keşfetti ve fizikçi Albert A. Michelson'ın ekipmanlarını kullanma fırsatı yakaladı. Alvarez ayrıca Geiger sayacı tüplerini tekrar düzenleyerek kozmik ışın teleskobu yaptı ve danışmanı olan Arthur Compton'un himayesi altında kozmik ışınların doğu-batı etkisi olarak adlandırılan Mexico City'deki deneyi yönlendirdi. Batıdan gelen daha fazla radyasyon gözlemlendi ve Alvarez ilk kozmik ışınların pozitif yüklü olduğu sonucuna vardı. Compton sonucu Alvarez'in ismi başta olmak üzere Physical Review'a teslim etti.
İlk çalışmaları

Alvarez'in kız kardeşi Gladys Ernest Lawrence için yarı zamanlı sekreter olarak çalıştı ve Lawrence'a Alvarez'den bahsetti. Daha sonrasında Lawrence, Alvarez'i Chicago'daki Gelişimin Yüzyılı sergisini gezmek için davet etti. 1936'da sözlü sınavlarını tamamladıktan sonra Alvarez kardeşinden Lawrence'a Radyasyon Laboratuvarında çalışmak için uygun iş olup olmadığını sormasını istedi. Kısa bir zaman sonra Gladys'tan Lawrence'ın sunduğu iş teklifi telgrafı geldi. Bu Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley'deki uzun süreli işbirliğini başlattı. Alvarez ve Smithwick Kaliforniya Üniversitesindeki küçük bir kilisede evlenmelerinin ardından Kaliforniya'ya gittiler. Walter ve Jean adında iki çocukları oldu. 1957 yılında ise boşandılar. 28 Aralık 1958'de Alvarez, Janet L. Landis ile evlendi ve Donald ile Helen adında iki çocuğu daha oldu.
Radyasyon Laboratuvarında Lawrence'ın deneysel takımıyla birlikte çalıştı. Takım Robert Oppenheimer'ın önderliğinde teorik fizikçilerce destekleniyordu. Alvarez radyoaktif çekirdekteki K-elektron yakalamasını gözlemlemek için birçok deney yaptı. Radyoaktif kaynaklardan sızan pozitron ve elektronları bir kenara kaldırmak için mıknatısları kullandı. K yakalamasından gelen sadece yumuşak x-ışınlarını saptaması için özel bir Geiger sayacı tasarladı.
Döteryum (hidrojen-2) döteryum ile bombardıman edildiğinde füzyon reaksiyonunun her bir ürünü trityum (hidrojen-3) artı bir proton ya da helyum-3 artı bir nötron (2H + 2H → 3H + p ya da 3He + n) oldu. Bu en basit füzyon reaksiyonlarından biriydi ve hidrojen bombasının temeliydi. Ayrıca geçerlilikteki araştırma nükleer füzyonu kontrolü üzerineydi. Bu zamanda bu iki reaksiyon ürünlerinin kararlılığı bilinmiyordu ama Hans Bethe'nin teorisi olan trityumun karalı ve helyum-3'ün karasız olmasına dayanıyordu. Alvarez 60 inçlik siklotron sistemindeki bilgilerini kullanarak bunun tersini kanıtladı. Makineyi helyum-3 çekirdeğini çift iyonlaşmış hızlandırmaya ayarladı ve hızlandırılmış iyon ışınları elde etti. Böylece siklotonu bir çeşit süper kütle spektrometresi olarak kullandı. Hızlandırılmış helyumun milyonlarca yıldır olduğu derin gaz kuyularından gelmesine karşın helyum-3 bileşenleri kararlı olmalıydı. Daha sonrasında Alvarez siklotron kullanarak radyoaktif trityum ve 2H + 2H reaksiyonu elde etti ve bunun ömrünü ölçtü.
1938 yılında tekrar siklotrondaki bilgilerini kullanarak ve uçuş zamanı teknikleri olarak bilinen teknikler ile Alvarez tek enerjili termal nötronları ışını yarattı. Bununla birlikte Felix Bloch ile işbirliği içerisinde nötronun manyetik momentini ölçmek için uzun bir deney serisi başladı. Sonuçları μ0 = 1.93±0.02 μN 1940 yılında yayınlandı ve önceki çalışmalarının büyük ölçüdeki faydasıydı.
İkinci Dünya Savaşı > Radyasyon Laboratuvarı

Amerika Birleşik Devletleri için olan 1940 yılındaki İngiliz Tizard Görevi, baştaki Amerikan bilimcilerinin magnetrondaki başarılı uygulamaları ile kısa dalgaboyunda titreşen radar ürettiklerini ispatladı. Başkan Franklin Roosevelt'ten birkaç ay öncesinde kurulan Ulusal Savunma Araştırma Komitesi Massachusetts Teknik Enstitüsünde (MIT) ordu uygulamalarındaki mikrodalga radarların geliştirilmesi amacı ile ulusal merkez laboratuvarı açtı. Lawrence, Alvarez'in de aralarında bulunduğu en iyi siklotroncularını Radyasyon Laboratuvarı olarak bilinen yeni laboratuvar için topladı, 11 Kasım 1940. Alvarez birçok radar projesine katkıda bulundu.
İlk projelerden biri magnetron tarafından İngiliz uzun dalga radarını yeni mikrodalga santimetre şerit radar yapmayı mümkün kılacak donanım yapmaktı. Erken uyarı mikrodalgası (EUM) üzerinde çalışırken Alvarez çizgisel dipol diziliş anteni icat etti. Bu sadece istenmeyen kenar loblarından baskı altına alınmış radyasyon alanıydı ama ayrıca mekanik taramaya gerek duymaksızın elektronik olarak da tarayabiliyordu. Bu ilk mikrodalgalı faz dizilimi anteniydi ve Alvarez bunu sadece EUM'da kullanmadı, ayrıca iki radar sisteminde daha kullandı. Anten, kötü havalarda ya da bulutlu olduğunda bombalamanın kesinliğini destekleme konusunda olanak sağlıyordu. Bu birçok B-29 kartal ile donatılmış ve düzgün çalışmasına rağmen savaşın sonrasında tamamlandı.
Radar sistemi Alvarez'in en çok bilindiği alan ve havacılıkta oldukça büyük bir rolü vardı, özellikle Berlin Ablukası sonrası. Alvarez'in dipol anteni kullanılarak çok yüksek açısal çözünürlük elde edilmek istendi. Yerden kontrol yaklaşımları pilotlarca sözlü komuta aktarımları ile uçağın iniş yapması için yer tabanlı radar operatörlerine izlenen özel kesinlikler göstermeye olanak sağlıyordu. Sistem eğitimsiz pilotlar için bile kolay, direkt ve oldukça iyi çalışır durumda idi. O kadar başarılıydı ki ordu savaştan sonraki yıllarda da kullanmaya devam etti ve 1980'lerde bazı ülkelerde hala kullanılmaktaydı. Alvarez 1945 yılında Ulusal Havacılık Kuruluşu tarafından her hava ve trafik koşulunda hava aracının yere güvenli inişini sağlayan Yerden Kontrol Yaklaşım (YKY) sistemini geliştirdiği için Collier Ödülü kazandı.
Alvarez 1943 yazını İngiltere'de YKY'ı test ederek geçirdi. Burada iken genç Arthur C. Clarke, RAF radar teknisyeni ile karşılaştı. Clarke onun deneyimlerini radar araştırma istasyonunda romanı Glide Path’te kullandı. Clarke ve Alvarez uzun süreli arkadaşlık kurdular.
İkinci Dünya Savaşı > Manhattan Projesi

1943 sonbaharında Alvarez, Robert Oppenheimer’dan Los Alamos’taki Manhattan Projesinde çalışma teklifi ile Amerika Birleşik Devletlerine geri döndü. Fakat Oppehiemer Los Alamos’a gelmeden önce Chicago Üniversitesinde Enrico Fermi ile birkaç ay çalışma önerisinde bulundu. Bu aylar boyunca General Leslie Groves Alvarez’den Almanların nükleer reaktörler işletip işletmediğini, eğer işletiyorlar ise nerede olduğunu Amerika’nın öğrenebileceği bir yol düşünmesini istedi. Alvarez reaktörün üretti, xenon 133, radyoaktif gazları tespit edecek sistem taşıyan uçak teklifini sundu. Donanım Almanya boyunca uçtu ama Almanlar zincirleme reaksiyon için uygun olabilecek reaktör inşa etmedikleri için radyoaktif xenon saptanmadı. Bu füzyon ürünleri gözlemlenmesinin ve istihbarat toplama yöntemlerinin ilk fikriydi. Savaştan sonra oldukça önemli bir hale gelecekti.
Radar çalışmasının sonucu ve Fermi ile birkaç ay çalıştıktan sonra Alvarez 1944 baharında Los Alamos’a gitti. “Little Boy” (uranyum bombası) üzerindeki çalışma uzunca sürdü. Böylece Alvarez “Fat Man" (plütonyum bombası) tasarımına katıldı. Teknik uranyum için kullanıldı. Bu iki kritik kütlenin type of gun kullanılarak birleştirilmesiydi. Geri plandaki doğal nötronların yüksek seviyede olması iki parça birbirine yaklaştığı anda füzyon oluşturacağından plütonyum için işe yaramadı. Böylelikle ısı ve genleşme fazla enerji açığa çıkmadan sistemi parçalayacaktı. Bununla neredeyse kritik plütonyum kürede kullanılmasına karar verildi.
Simetrik iç patlama yaratmak için plütonyum çekirdeğini gerekli yoğunluğa sıkıştırmak gerekiyordu, otuz iki patlayıcı yük eşzamanlı olarak küresel çekirdeğin etrafında patlatıldı. Patlayıcı kapsülleri ile alışılagelmiş patlama teknikleri kullanılarak işlemin eşzamanlı küçük bir bölüngü ile mikro saniye içinde başarısı hayal kırıklığına uğratıcıydı. Alvarez mezun olmuş öğrencisi Lawrence H. Johnson’ı her bir patlayıcı lense yüksek voltajda yük göndermesi için büyük bir kondansatör kullanması için yönlendirdi ve patlayıcı kapsüller patlayıcı köprü kablo fünye ile değiştirildi. Patlayıcı kablo otuz iki yükü mikro saniyenin birkaç ondalık diliminde infilak ettirdi. Buluş iç patlama tipi nükleer silah açısından kritik bir başarı sergiledi. Alvarez ayrıca RaLa Deneylerini de denetledi.
Tekrar Johnson ile çalışırken Alvarez’in Manhattan Projesi için olan son görevi atomik patlamadan patlama dalgasının gücünü uçaktan paraşütle atlandığında hesaplamak için kalibre edilmiş mikrofon ve verici geliştirmekti. Böylelikle bilimcilerin bombanın enerjisini hesaplamasına imkân sağlanacaktı. Alvarez B-29 Uçan Kalesinden Trinity nükleer testini gözlemledi ve ayrıca Proje Alberta üyelerinden Harold Agnew ve Deak Parsons da eşlik etti.
B-29 uçan kale The Great Artiste’te Enola Gay ile uçarken Alvarez ve Johnson Hiroşima’ya bırakılan Little Boy bombasının patlama etkisini ölçtüler. Birkaç gün sonra tekrar The Great Artiste’te uçarken Johnson Nagasaki patlaması gücünü ölçmede kullanılan aynı ekipmanı kullandı.