stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ruben Fleischer

Ruben Fleischer, Kaliforniya, San Diego'da düzenlenen 2018 San Diego Comic-Con International'da konuşuyor.
Ruben Samuel Fleischer (31 Ekim 1974 doğumlu) Los Angeles'ta yaşayan Amerikalı bir film yönetmeni, film yapımcısı, televizyon yapımcısı, müzik video yönetmeni ve ticari yönetmendir. İlk uzun metrajlı filmi Zombieland (2009) ve devam filmi Zombieland: Double Tap'ın (2019) yönetmeni olarak bilinir. Ayrıca Çaylak Soyguncular, Suç Çetesi ve aynı adlı Marvel Comics karakterinin yer aldığı 2018'in Venom filmlerinin de yönetmenliğini yaptı. Filmlerden önce Fleischer, Cisco, Eurostar, ESPN ve Burger King gibi markaların yanı sıra MIA, Electric Six, DJ Format ve Gold Chains gibi sanatçılar için çalışan televizyon reklamları ve müzik videoları yönetmeniydi.
Filmografi > Gelecek filmler

| Yıl | Başlık | Yönetmen | Yapımcı |
| --- | --- | --- | --- |
| 2009 | Zombieland | Evet | Hayır |
| 2011 | 30 Minutes or Less | Evet | Hayır |
| 2013 | Gangster Squad | Evet | Yönetici |
| 2014 | Two Night Stand | Hayır | Evet |
| 2017 | Unicorn Store | Hayır | Evet |
| 2018 | Venom: Zehirli Öfke | Evet | Hayır |
| 2018 | The Mule | Hayır | Yönetici |
| 2019 | Zombieland: Double Tap | Evet | Yönetici |
| 2021 | Bad Trip | Hayır | Evet |
| 2021 | Venom: Zehirli Öfke 2 | Hayır | Yönetici |
| 2022 | Uncharted | Evet | Yönetici |
Sayfa

Başlığın diğer anlamları için Sayfa (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Kitap sayfaları
Sayfa, üzerine yazı yazılan veya basılan bir kâğıt yaprağın iki yüzünden her biri. Basılı eserlerde ilk okunan sayfa ön sayfadır, arka kısmı ise arka sayfadır. Modern sözleşme gereği, kitaplar ön sayfa ile başlar ve her sayfada sayfanın sayısını belirleyen bir sayı vardır. Basılı eserler soldan sağa okunur ve okuyucu sayfaları sağdan sola çevirirken Arapça, İbranice ve Farsça, ayrıca dikey olarak yazılmış Çince ve Japonca okunan dillerde ilk sayfa genellikle soldaki bir sayfadır ve okuyucu sayfaları soldan sağa çevirir.
Çeşitli metin ve grafik ögelerini sayfaya görsel olarak organize bir biçimde yerleştirme işlemi, sayfa düzeni olarak adlandırılır ve sayfanın göreli açıklığı veya koyuluğu, rengi olarak adlandırılır. Modern bir kitapta, bir sayfa başlık ve altbilgi içerebilir. Sayfalar numaralandırılmış olabilir veya olmayabilir, ancak çoğu sayfanın numarası vardır.
263

| --- | --- |
Binyıllar:: 1. binyıl
Yüzyıllar::  2. yüzyıl  3. yüzyıl  4. yüzyıl
Onyıllar::  240'lar  250'ler  260'lar  270'ler  280'ler
Yıllar::  260  261  262  263  264  265  266
| --- | --- |
Miladi: 263   CCLXIII
Ab urbe condita: 1016
Asur: 5013
Bahâî: MÖ 1581 – MÖ 1580
Bengal: MÖ 330
Berberi: 1213
Birmanya: MÖ 375
Bizans: 5771 – 5772
Budist: 807
Discordian: 1429
Ermeni: -
Etiyopya: 255 – 256
Fransız cumhuriyetçi: MÖ 1529 – MÖ 1528
Hicrî: HÖ 370 – HÖ 369
Hint: 
 - Kali Yuga: 3364 – 3365
 - Shaka Samvat: 185 – 186
 - Vikram Samvat: 319 – 320
Holosen takvimi: 10263
İbrani: 4023 – 4024
İran: – 1 BP – 358 BP
Juche: MÖ 1648
Kıpti: MÖ 21 – MÖ 20
Kore: 2596
Tayland güneş: 806
g t
Olaylar

Tizpon Muharebesi, Sasani İmparatorluğu ile Palmira Kralı Odaenathus komutasındaki Palmira ordusu arasında meydana geldi.
Doğumlar

Eusebios, Kilise Babası (ö. y. 339)
Regintrud

Salzburg, St. Peter Anglikan Kilisesi, "Salzburglu St. Rupert'ın Bavyera Dükü Theodo'nun Vaftizi" tablosu
Regintrud, ayrıca Reginlind ve Regentrud olarak da bilinir, (doğum 660–665, ölüm 730–740) muhtemelen Düş Bavyeralı Theudebert veya Dük Bavyeralı Theodo ile evlenmiştir. Tarih kitaplarında bahsedilen 720-725 yılları arasında başrahibelik yapan Regintrud ile aynı kişi olduğu net değildir. Buna ek olarak ailesi ve hayatı tarihçiler arasında tartışmalara neden olmuştur.
Farklı görüşlere göre, Regintrud, Kral I. Dagobert'in, Pfalzgraf Hugobert ve Oerenli Irmina'nın veya III. Childebert'in kızıdır.
Issue

Bavyeralı Theudebert ile evlendiğini varsayarsak, bu evlilikten şu kişiler doğmuş olabilir:
Bavyeralı Hugbert, düklüğe aday
Guntrud, Liutprand'ın eşi
Tarihçiler Regintrud'un diğer çocuklarını saptama konusunda yeterli kaynağa ulaşamadılar. Bu çocuklara örnek olarak Pilitrud, II. Tassilo ve Swanachild'i örnek verebiliriz.
Gelir İdaresi Başkanlığı

| GİB |
| --- | --- |



Genel bilgiler
Kuruluş tarihi: 16 Mayıs 2005
Önceki kurum: Gelirler Genel Müdürlüğü
Türü: Maliye kurumu
Bağlılığı: Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı
Üst kuruluş: Türkiye Cumhuriyeti Hazine ve Maliye Bakanlığı
Adres: Merasim Caddesi 06450, Çankaya, Ankara
Personel sayısı: 38.020 (2019)
Yıllık bütçe: 3.770.394.000 ₺(2019)
Yönetici(ler): Bekir Bayrakdar, Başkan
Web sitesi: http://www.gib.gov.tr
Gelir İdaresi Başkanlığı eski adıyla Gelirler Genel Müdürlüğü, vergiler ile diğer gelirleri tahsil etmekle sorumlu olan, Türkiye Cumhuriyeti Hazine ve Maliye Bakanlığına bağlı bir devlet kurumudur. Teşkilat yapısı ve görev alanları, 5345 Sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun ile düzenlenmiştir.
Kurumsal Yapı

Gelir İdaresi Başkanlığı, merkez ve doğrudan merkeze bağlı taşra teşkilatı olarak örgütlenmiştir.
Kurumsal Yapı > Merkez teşkilatı

Başkanlığın merkez teşkilatı ana hizmet, danışma ve yardımcı hizmet birimlerinden oluşmaktadır.
Kurumsal Yapı > Merkez teşkilatı > Ana hizmet birimleri

Gelir Yönetimi Daire Başkanlığı
Mükellef Hizmetleri Daire Başkanlığı
Uygulama ve Veri Yönetimi Daire Başkanlığı
Tahsilat ve İhtilaflı İşler Daire Başkanlığı
Denetim ve Uyum Yönetimi Daire Başkanlığı
Avrupa Birliği ve Dış İlişkiler Daire Başkanlığı
Gelir Bütçesi Daire Başkanlığı
Kurumsal Yapı > Merkez teşkilatı > Danışma birimleri

Strateji Geliştirme Daire Başkanlığı
Hukuk Müşavirliği
Basın ve Halkla İlişkiler Müşavirliği
Kurumsal Yapı > Merkez teşkilatı > Yardımcı hizmet birimleri

Personel Daire Başkanlığı
Destek Hizmetleri Daire Başkanlığı
Kurumsal Yapı > Taşra teşkilatı

5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun uyarınca taşra teşkilatı, 29 ilde örgütlenmiş 30 Vergi Dairesi Başkanlığı ile 52 İl Defterdarlıkları bünyesinde yer alan gelir birimlerinden oluşmaktadır.
Vergi Dairesi Başkanlıkları; grup müdürlükleri, bunlara bağlı müdürlükler, şubeler ile vergi dairesi müdürlükleri ve komisyonlardan oluşmaktadır. Gelir İdaresi Başkanlığı, ülke genelinde 442 Vergi Dairesi ve 20.000  A kadro kariyer kadro Gelir Uzmanı ve Gelir Uzman Yardımcısı ve 22.126 büro memuru, şoför, güvenlik, veznedar ve hizmetli personel çalışanı ile kayıtlı vergi mükelleflerine yüz yüze ve internet ortamında hizmet vermektedir.
Gelir İdaresi Başkanlığı, ülke genelinde 437 Vergi Dairesi Müdürlüğü ve 557 merkez, 40.659 taşra olmak üzere toplam 41.236 çalışanı ile kayıtlı vergi mükelleflerine yüz yüze ve internet ortamında hizmet vermektedir.
Başkanlar

| Gelirler Genel Müdürleri (1943-2005)> № | Gelirler Genel Müdürleri (1943-2005)> Genel Müdür | Gelirler Genel Müdürleri (1943-2005)> Görev Başlangıcı | Gelirler Genel Müdürleri (1943-2005)> Görev Bitişi |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Ferit Melen | 20 Kasım 1943 | 9 Haziran 1950 |
| 2 | Sami Şehbenderler | 31 Ocak 1951 | 15 Mart 1955 |
| 3 | Zeyyat Baykara | 24 Mart 1955 | 24 Ekim 1960 |
| 4 | Ahmet Tevfik Alpaslan | 30 Haziran 1961 | 1 Kasım 1962 |
| 5 | Cavit Kınay | 24 Ekim 1962 | 1 Mayıs 1963 |
| 6 | Ali Mesut Erez | 7 Eylül 1963 | 10 Ekim 1965 |
| 7 | Adnan Başer Kafaoğlu | 25 Ağustos 1966 | 15 Temmuz 1972 |
| 8 | İsmail Ertan | 15 Temmuz 1972 | 12 Haziran 1974 |
| 9 | Erdoğan Koçak | 10 Eylül 1974 | 2 Haziran 1975 |
| 10 | Aykon Doğan | 2 Haziran 1975 | 7 Temmuz 1978 |
| 11 | Ahmet Esen | 17 Temmuz 1978 | 14 Mayıs 1980 |
| 12 | Ahmet Senvar Doğu | 14 Mayıs 1980 | 23 Ekim 1981 |
| 13 | Aykon Doğan | 15 Temmuz 1982 | 10 Mayıs 1984 |
| 14 | Nejat Altan Tufan | 25 Temmuz 1984 | 5 Temmuz 1992 |
| 15 | Zekeriya Temizel | 5 Temmuz 1992 | 20 Eylül 1993 |
| 16 | Murat Semercigil | 21 Eylül 1993 | 29 Eylül 1994 |
| 17 | Hasan Basri Aktan | 3 Ekim 1994 | 29 Temmuz 1997 |
| 18 | Doç. Dr. Nevzat Saygılıoğlu | 30 Temmuz 1997 | 11 Ocak 1999 |
| 19 | Akif Hamzaçebi | 4 Mart 1999 | 8 Ağustos 2002 |
| 20 | Metin Özşahin | 10 Ekim 2002 | 21 Ocak 2003 |
| 21 | Osman Arıoğlu | 22 Ocak 2003 | 17 Mayıs 2005 |
Gelir İdaresi Başkanları (2005-günümüz)
| № | Başkan | Görev Başlangıcı | Görev Bitişi |
| 1 | Osman Arıoğlu | 17 Mayıs 2005 | 16 Kasım 2007 |
| 2 | Mehmet Akif Ulusoy | 16 Kasım 2007 | 16 Mart 2009 |
| 3 | Mehmet Kilci | 16 Mart 2009 | 2 Mayıs 2014 |
| 4 | Adnan Ertürk | 2 Mayıs 2014 | 23 Haziran 2018 |
| 5 | Necmi Keskinsoy (vekil) | 24 Haziran 2018 | 11 Ocak 2019 |
| 6 | Bekir Bayrakdar | 12 Ocak 2019 | Görevde |

Kuruma bağlı Vergi İletişim Merkezi
Ceza taburu

1815'te Prusya Landwehr askeri.
Ceza taburu, yargılanıp ceza alan askerlerin seferberlik şartlarında oluşturduğu taburlardır. Bu tür birimlerdeki hizmet, hapis veya ölüm cezası yerine bir ceza veya disiplin şekli olarak kabul edilir.
Tarihçe

Özel birimler ilk olarak Napolyon Savaşları dönemindezorunlu askerlikten oluşan büyük orduların çoğu zaman disiplin sorunlarından muzdarip olduğu düşünüldü. Düşmanla yüzleşmeyi reddeden askerler, ordunun uyumuna zarar verici ve halka utanç verici olarak görüldü. Ceza taburlarının oluşumu bir orduyu disipline etmenin ve askerleri aynı hizada tutmanın bir yolu olarak görülüyordu. Ayrıca birçok ülke ulusal işgücünü daha iyi kullanmak için savaş zamanında hapsetmek yerine suçluları ceza taburlarına soktu. Bu tür askerî birlikler normal ordular tarafından çok az dikkate alınarak muamele gördü ve çoğunlukla "forlorn hope" gibi umutsuz durumlarda saldırılarında kullanılmak için kullanıldı. Özellikle Birinci Fransız İmparatorluğu dönemindeki Koalisyon Savaşları sırasında insan gücünün kısıtlı olması sebebiyle çatışmaların son yıllarında ceza askerî birimleri kullanıldı. 1811'de kurulan ve neredeyse tamamı hüküm giyenlerden oluşan Régiment pénal de l'Île de Ré, Napolyon Savaşları'nın sonraki yıllarında aktif olarak faaliyet yürüttü.
II. Dünya Savaşı öncesi askerî silahlanma dönemi, askerî birlik kavramına yeniden ilgi duyulmasına neden oldu. 1935 yılının Mayıs ayında, Nazi Almanyası'na bağlı Wehrmacht "Alman zorunlu hukuku" kapsamında, askerî disipline zarar veren, ancak "hizmete layık" görülen askerlerin askerî ceza birimlerine gönderileceğini belirten yeni bir kanun yayınladı. Suçlular daha hafif cezalar karşılığında veya infazın şekline bağlı olarak ceza birimlerine gönderildi. "Özel bölümler" veya daha spesifik olarak Strafbataillon olarak adlandırılan bu birimler bu grup Nazi askerî polisi tarafından denetlendi. II. Dünya Savaşı'ndan önce Wehrmacht içinde dokuz Strafbataillone vardı. Bir Strafbataillon'un ana rolü ön hat desteği sağlamaktı. Savaş ilerledikçe, Strafbataillon taburlarının büyüklüğü zamanla Nazi askerî politikasındaki değişiklikler nedeniyle büyük ölçüde arttı. Bu tür politikalar uyarınca cepheden geri çekildiği belirlenip ölüm cezasına çarptırılan herhangi bir asker otomatik olarak ceza taburlarına atandı ve Strafbataillon'un kullanabileceği asker sayısını büyük ölçüde artırdı.
Barbarossa Operasyonu ve Sovyetler Birliği'nin II. Dünya Savaşı'na girmesinin ardından Kızıl Ordu bu askerî birimlerin uygulanmasını ciddi olarak düşünmeye başladı. Ardından Shtrafbat ismiyle hükümlü askerlerin ve siyasi mahkûmların oluşturduğu ceza taburları kuruldu. İlk Nazi işgali sırasında emir vermeden geri çekilen çok sayıda Kızıl Ordu askeri, Shtrafbat'ın öncülleri olan temel ceza taburları halinde yeniden düzenlendi. Shtrafbat, Temmuz 1942'de Josef Stalin'in 227 No.lu Emri ile  tarafından büyük oranda arttırıldı. "Geri adım yok!" (Ни шагу назад!) emriyle birlikte izinsiz geri çekilmeler için yerinde infaz da dahil olmak üzere ağır cezalar verildi.
Ülkelere göre ceza taburları > Fransa

Régiment pénal de l'Île de Ré, (1811-1911)
Afrika Hafif Piyade Taburu 1832'de kuruldu. Halen askerlik hizmetlerinde disiplin sorunları olan askerlerin yapmak zorunda olduğu cezaevi kayıtları olan erkeklerden oluşur.
Uzak Doğu'da Yabancı Bölgeler Disiplin Taburu (1946–1954)
Ülkelere göre ceza taburları > İtalya

Cacciatori Franchi (İtalya Kraliyet Ordusu)
Battaglione di rigore
Battaglioni degli imprigionati
Ülkelere göre ceza taburları > Nazi Almanyası

Afrika Tugayı 999 (aka Bewährungseinheiten 999, Strafbataillon 999, Bewährungstruppe 999, Bölüm 999).
Dirlewanger Tugayı (aka SS-Sturmbrigade Dirlewanger, daha sonra SS'nin 36. Waffen Grenadier Bölümü).
Strafbattalion
Ülkelere göre ceza taburları > Sovyetler Birliği

Shtrafbat (II. Dünya Savaşı'ndaki NKVD ceza taburu)
Nasıreddin Şah

Nasıreddin Şah (Farsça: ناصرالدین شاه قاجار, d. 17 Temmuz 1831, Tebriz - ö. 1 Mayıs 1896, Tahran), 5 Eylül 1848 - öldürüldüğü 1 Mayıs 1896 yılına kadar İran şahı. Muhammed Şah Kaçar ve Melik Cihan Hanım'ın oğlu ve Sasani Hanedanının II. Şapur ve Safevi Hanedanı'nından I. Tahmasb'tan sonrasında İran'ın en uzun saltanat süren üçüncü hükümdarıdır. Nasıreddin Şah, 50 yıla yakın süren hükümdarlığı süresince, resmi olarak Avrupa'yı ziyaret eden modern ilk İran hükümdarıdır.
Saltanatı > Yönetimindeki ilk etkinliği

Nasıreddin yönetimindeki devlet, İran hükûmeti olarak tanındı, ancak yetkileri yerel kabile liderleri tarafından baltalandı. Din adamları ve kabile reisleri toplum üzerinde otonomi durumundaydı. Nasıreddin halkı üzerindeki egemenliğini uygulamada etkili değildi. Yerel grupların kendi milisleri olması ve çoğunlukla onları ortadan kaldırmaya, güç sahibi olamadığı için, monarşi tarafından kabul edilen yasalara uymadılar. Halk ise devlet tarafından yayınlanan kanun yerine ulema'nın fetvalarını dinledi. Nasıreddin iktidara geldiğinde, ordusunda çeşitli kabile liderleri altındaki ordulardan önemli ölçüde küçük olan 3.000 adamı olması. Eyaletler için bir orduya ihtiyaç duyduğunda, yerel milisleri kiraladı. Nasıreddin'in, reformlarından önce halk üzerinde çok az güce sahipti ve reformlar sırasında bile bu reformları başarıyla uygulayabilme konusunda zorlukla karşılaştı.
Saltanatı > Diplomasi ve savaşlar

Nasıreddin, 1848'de babasının ölümünü haber aldığında Tebriz'de idi ve Emir Kebir'in yardımıyla tahta çıktı. Nasıreddin önce de reformist eğilimler gösterdi, ancak hükûmet tipini diktatörlük yaptı.
Bazı Babilerin, başarısızlıkla sonuçlanan suikasttan sonra sindirme harekâtı başlattı.
Başbakan Emir Kebirin emriyle, Babi infaz edilmesiyle- Babiler ve Bahailer kendilerini başka inançtan saydılar. Rusya'nın 19. yüzyıl başlarında ele geçirdiği İran toprakları geri almayı başaramadı. 1856'da Afganistan'ın Herat şehrini işgal etti. Büyük Britanya bunu sömürgesi Britanya Hindistanı'na yönelik bir tehdit sayarak İran'a savaş açtı. Savaşın sonunda İran Herat'tan çekilerek Afganistan'ı tanımak zorunda kaldı. Nasıreddin, 1873'te Avrupa'yı ziyaret eden ilk modern İran kralıydı ve sonra 1878'de (Kraliyet Donanması Filosu gözden geçirdi) ve 1889'da gördüğü teknolojiye hayran kaldığı söylenmektir. 1873'te İngiltere'ye yaptığı ziyarette, Nasıreddin Şah, Kraliçe Victoria tarafından şövalyelikteki en yüksek makam olan Order of the Garter verildi.
1873'teki gezisinde yazdığı seyahat günlüğünü Farsça, Almanca, Fransızca ve Hollandaca dahil olmak üzere birçok dilde yayınlandı.
Nasıreddin Şah 1890 yılında bir İngiliz olan binbaşı Gerald F. Talbot'la yaptığı antlaşmayla, İran'ın tütün endüstrisini (Alım, Satım, Dağıtım, İşleme) veren bir anlaşma imzaladı ancak Talbet şirketini verilen bu imtiyaz yabancıların sömürüsü olarak algılandı ve Ayetullah Mirza Hasan Şirazi tarafından, tütünü üretme, kullanma ve ticaretini yasaklayan fetva vermesi üzerine anlaşmadan vazgeçti. Ancak, Avrupalılara imtiyaz vermemesinin sonunu getirmedi; daha sonra İranın gümrük gelirlerinin ve Değerli taşlar haricinde iranın bütün yeraltı ve yerüstü kaynaklarının mülkiyetini Paul Julius Reuter'e verdi.
Reformları

Nasıreddin Şahın modernleşme reformlarının çoğu, Emir Kebir'in başbakanlığı döneminde gerçekleşti. Vergi sistemine reformlar getirerek bütçeyi dengeledi, din adamlarının yetkilerini kısıtladı, bazı askeri fabrikalar kurdu, İngilizler ve Rus nüfuzunu azaltmak için diğer güçlerle ilişkiler geliştirildi. Tahran Çarşısı'nı inşa ettirerek İşsiz İnsanlara İş İmkânı Sağladı, Vekayi-i İttifakiye adlı ilk gazeteyi çıkarttı ve Darülfünun adı verilen ilk İran Eğitim Okulu'nu açtı, Ancak Emir Kebir'in gerçekleştirdiği reformlar Nüfuzlu kişiler tarafından tepkiyle karşılanıp Şahı Kışkırtmalarıyla Nasıreddin Şah önce Emir Kebiri sürgün edip sonra öldürtmesiyle, Şah reforma olan ilgisini yavaş yavaş kaybetti. Bununla birlikte, telgraf ve posta hizmetlerini getirdi, yollar inşa ettirdi, sulama kanalları açtırdı, Ayrıca eyalet ordusunun boyutunu artırdı ve Rus Subayları tarafından eğitilip silahlandırılan Pers-Kazzag(Kazak)Birliği adında yeni bir Birlik oluşturdu.
Ölümü

İzlediği politikalarla çeşitli çevrelerin düşmanlığını kazanan Nasıreddin Şah, 1896'da Tahran'da Cemaleddin Afgani'ye bağlı olduğu iddia edilen Mirza Rıza Kirmani adlı bir fanatik tarafından Şah Abdülazim türbesinde öldürüldü. Ardından Gülistan Sarayına gömüldü.
Nasıreddin Şah 22 yaşındayken
Nasıreddin Şah 49 yaşındayken
Nasıreddin Şah (Abulhasan Gaffari, 1854)
Nasıreddin Şah (Nadar tarafından çekilen fotoğrafı)
Fatih Camii (anlam ayrımı)

Fatih Camii, İstanbul'da yer alan bir camidir. Şu anlamlara da gelebilir:
Fatih Camii (Tirilye)
Çerkezköy Fatih Camii Çerkezköy/Tekirdağ
Dıraç Fatih Camii Dıraç/Arnavutluk
Foça Fatih Camii Foça/İzmir
İzmir Fatih Camii Konak/İzmir
Ortahisar Fatih Camii Ortahisar/Trabzon
Salacak Fatih Camii Salacak, Üsküdar/İstanbul
Şebinkarahisar Fatih Camii Şebinkârahisar/Giresun
Babeski Fatih Camii, Babaeski/Kırklareli
Mustafa Asım Turgut

| Mustafa Asım Turgut |
| --- | --- |

Hariciye Nazırı
Görev süresi 1911-1912
Kişisel bilgiler
Doğum: 1870
Ölüm: 1937
Defin yeri: Karacaahmet Mezarlığı, İstanbul
Vatandaşlığı:  Osmanlı İmparatorluğu
Mustafa Asım Turgut ya da Mustafa Asım Bey (d. 1869 veya 1870-ö. 3 Şubat 1937) Osmanlı Devleti'nin son döneminde hizmet vermiş bir devlet adamıydı.
Osmanlı Devleti'nin son Viyana ve Tahran büyükelçisidir. Türkiye Cumhuriyeti'nin su sporları tarihinde yelken sporuna katkıları ile yer almıştır.
Yaşamı

1869 veya 1870 yılında doğdu. Babası Trabzonlu ulemadan Mustafa Asım Efendi'nin oğlu Ahmet Rıfat Bey, annesi Şeyhülislam Hasan Hayrullah Efendi’nin kızı Ayşe Sıdıka Hanım'dır.
Soğukçeşme rüştiyesinde okuduktan sonra Galatasaray Sultanîsi'ne girdi. Babasının ölümü üzerine bu okulu bırakmak zorunda kaldı.
Osmanlı Devleti'nde kariyerine Divan-ı Hümayun Odasında kayıt memuru olarak başladı. İlk eşi İsmet Hanım idi. Bu evlilikten çocuğu olmadı.
1904 yılında Viyana Sefareti Müsteşar ve Maslahatgüzarlığına getirildi. Bu görevi sırasında tanıştığı Avusturyalı Letta Hanım ile 20 Temmuz 1908'de evlendi.
II. Meşrutiyet'in ilanından sonra 1908 yılında Stockholm Elçiliğine atandı. 30 Mayıs 1909 yılında ilk çocuğu Demir, Stockholm'de doğdu.
1909 yılında Sofya elçiliğine getirildi. Haziran 1909-Ekim 1911 tarihleri arasında bu görevde kaldı ve 1911 yılında Hariciye Nazırı oldu. İstanbul'a gelip Ayaspaşa'daki Hariciye Nezareti Lojmanı'na yerleşti. Kızı Leyla, 23 Kasım 1911'de bu konakta doğdu. Mustafa Asım Bey, Ekim 1911-Temmuz 1912 tarihleri arasında 1 yıla yakın bir süreyle Hariciye Nazırlığı görevini sürdürdü. 1912 Temmuz'unda  kabine ile birlikte istifa etttikten sonra bir buçuk yıl işsiz kaldı.
I. Dünya Savaşı sırasında  Ocak 1914-Şubat 1916 tarihleri arasında Osmanlı Devleti'nin Tahran büyükelçisiydi. İran'a askeri mühimmat ve güç yığan Ruslar onu Şubat 1916'da bir av esnasında tutukladı. Mart 1916 yılında serbest bırakılınca ailesi ile birlikte önce İstanbul'a döndü, sonra Viyana'ya taşındı. Osmanlı hükûmeti tarafından İstanbul'a defalarca geri çağrılsa da savaş ortamında bu emre uymayınca 20 Nisan 1920 tarihinde memuriyetten azledildi.
Türkiye'de Cumhuriyetin ilanından sonra 1932 yılında Türkiye'ye geri döndü. Ailesi ile İstanbul'un Moda semtine yerleşti. Sümerbank kadrosunda çalıştı. Su sporları ile yakından ilgilendi. Bir ara Moda Su Sporları Kulübü başkanlığında bulundu. Çocuklarını iyi birer yelkenci olarak yetiştirdi. Oğlu Demir Turgut, Türkiye'ye modern yelken sporunu, kızı Leyla Turgut ise modern yüzme sporunu getiren kişi olarak bilinir
Asım Turgut Bey, 3 Şubat 1937'de İstanbul'da öldü. Karacaahmet Mezarlığı'nda Şerifkapısı'ndaki aile mezarlığına defnedildi.
Muhammed Luafa

| Muhammed Luafa |
| --- | --- |

Eğitim bakanı
Görevde
Makama geliş  3 Ocak 2012
Yerine geldiği: Ahmed Akhchichine
Yerine gelen: Rachid Belmokhtar
Fas'ın Brezilya, Paraguay, Surinam ve Guyana Büyükelçisi
Görev süresi 2006-2012
Fas'ın İran ve Tacikistan Büyükelçisi
Görev süresi 2004-2006
Fas'ın Hindistan ve Nepal Büyükelçisi
Görev süresi 2000-2004
Kişisel bilgiler
Doğum: 1948 Marrakesh, Fas
Ölüm: 27 Aralık 2020 (72 yaşında) Rabat, Fas
Partisi: İstiklâl Partisi
Bitirdiği okul: Paris 1 Panthéon-Sorbonne Üniversitesi
Mohamed Louafa (d. 1948 - ö. 27 Aralık 2020), Faslı diplomat ve siyasetçi.
Eğitimi

V. Muhammed Üniversitesi'nde iktisadi bilimler alanında lisans yapmıştır. Paris Hukuk Fakültesi'nde iktisadi bilimler alanında yükseköğrenim diploması sahibi olmuştur. Paris 1 Panthéon-Sorbonne Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Kalkınma Çalışması Enstitüsü'nde doktora yapmıştır.
1976 yılında Rabat Hukuk Fakültesi'nde akademisyen olmuştur.
Siyasi Kariyeri

1977 seçimlerinde Hamid Chabat'ın İstiklâl Partisi'nden milletvekili seçilmiş ve 1997 yılında kadar milletvekilliği yapmış ayrıca 1983-1992 yıllarında Marakeş belediyesini yönetmiştir.
2000-2004 yıllarında Hindistan ve Nepal Büyükelçisi, 2006-2009 yıllarında İran ve Tacikistan Büyükelçisi, 2009-2011 yılları arasında ise Brezilya, Paraguay, Surinam ve Guyana Büyükelçisi olarak görev yapmıştır.
2012 yılında İstiklal Partisi kontenjanından koalisyon hükûmetinde Millî Eğitim Bakanı olmuş 9 Temmuz 2013'te partisinin hükûmetten ayrılması kararına uymayınca partisi tarafından ihraç edilmiştir. Ekim 2013'te kurulan hükûmette ise Başbakan Abdelilah Benkirane nezdinde Yönetim ve Genel İşlerden sorumlu Bakan olmuş ve Nisan 2017'de yeni hükûmet kuruluncaya dek bu görevde kalmıştır. Saadeddin Osmani döneminde ise hükûmette düşünülmedi.
Ölümü

El Oufa, 72 yaşındayken Fas'taki COVID-19 salgını nedeniyle vefat etti.
Drop bear

Bir koala fotoğrafı üzerinde yapılan efektlerle üretilen temsili bir drop bear görseli
Drop bear, Aborjin mitolojisinde, muhtemelen gece görülen koalalardan korkan yerli halkın ortaya attığı kötü yaratıktır. Genel olarak büyük, kötü, koala görünümlü, ağaçlarda yaşayan ve avlarına yukarıdan saldıran bir yaratık olduğu anlatılmaktadır.
Popüler kültürde drop bear

Terry Pratchett'in The Last Continent adlı romanında Avustralya'ya giden kahramanların Drop Bear'ların saldırısına uğradığından bahsedilmiştir.
Ambrosia Softwere tarafından hazırlanan Escape Velocity Nova isimli video oyununda, Drop Bear'lar cesur Ambrosia askerlerine saldırır.
Warren Ellis'in çizgi romanlarında da Drop Bear'lar geçmektedir.
Avustralyalı karikatürist ve çizgi romancı Lan Dalkin in çizgi romanı Derek the Drop Bear Sydney Sun Gazetesinde uzun yıllar yayınlandı.
Kemal Ilıcak

Kemal Ilıcak (1932, Amasya - 9 Nisan 1993, Ankara) Türk gazeteci, iş insanı.
Amasya'da dünyaya geldi. İlk ve ortaokulu Amasya'da okudu. Amasya Lisesini bitirdi. 1952 yılında İstanbul'a gelerek Gece Postası gazetesinde gazeteciliğe başladı. Birlik ve Esnaf gazetelerini çıkardı. 1960 yılında Tercüman gazetesinin sahibi oldu.
Ekonomik sıkıntıda olan Tercüman gazetesinin 1993'teki sahibi Kemal Ilıcak; Ömerli Barajı yakınlarındaki arsanın İLKSAN'a satışı için aracılık etmekle suçlanmıştı.
Ilıcak, Sedat Çolak'ın sahibi bulunduğu AY-BA İnşaat'a ait arazinin 120 milyar liraya alınıp, 346 milyar liraya satılmasından sorumlu tutulmuştu. Tarihe İLKSAN skandalı olarak geçen bu olay kamuoyuna yansıyınca, Kemal Ilıcak beyin kanaması geçirerek 9 Nisan 1993'te Ankara'da öldü.
Nazlı Ilıcak'la olan evliliğinden iki çocuk babasıdır.