Nizârî-Selçuklu savaşları
Sultan I. Muhammed'in Mücadelesi

Sultan I. Muhammed Tapar, 1105'te iktidarı kazandıktan ve imparatorluğun iç çatışmalarına son verdikten hemen sonra Nizari İsmaililere karşı bir  sefer başlattı. Sultan Muhammed 1107'de Şahdiz'i ele geçirdi; Oradaki Nizariler son adama kadar savaştılar ama yenildiler liderleri Da'i Ahmad ibn Abd al-Malik ibn Attaş ve babası Da'i Abd al-Malik ibn Attaş ile birlikte yakalandı ve idam edildi. İsfahan bölgesindeki Nizari etkisi böylece ortadan kaldırıldı. Sultan Muhammed bir fetihname (zafer ilanı) yayınladı. Sultan Muhammed ayrıca Fars ve Arrajan'daki Nizari kalelerine karşı sefer başlattı. Irak'taki Tikrit'e karşı Selçuklu saldırısı başarısız oldu, ancak Nizari garnizonu kaleyi yerel bir Şii Arap komutana teslim etmek zorunda kaldı.
1106/1107'de Selçuklu Sultanı, daha sonra veziri Ahmed bin Nizam el-Mülk'ü Rudbar ve Alamut bölgelerine askeri bir güç gönderdi. Vezirin babası Nizam el-Mülk ve erkek kardeşi Fakhr el-Mülk Nizariler tarafından öldürülmüştü. Sefer sırasında Nizariler büyük sıkıntılarla karşılaşıp ağır kayıplar verdilerse yine de Selçuklu Ordusu Alamut Kalesi'ni ele geçirme veya yok etme hedefini başaramadı. Alamut doğrudan askeri saldırıya karşı zaptedilemez olduğu için, Sultan önce garnizonları yeterince zayıflatmaya çalıştı. Bölgedeki Selçuklu kuvvetlerini sürekli olarak takviye etti ve Nizari mahsullerini sistematik olarak yok ederek, sekiz yıl üst üste uzun bir yıpratma savaşı yürüttü; sonuç olarak Rudbar bölgesindeki Nizariler kıtlıktan muzdaripti. Daha sonra, 1117-18'de, Emir Anuştegin Şirgir'e komutayı almasını ve kaleleri kuşatmasını emretti. Şirgir  4 Haziran da Lemeser'i 13 Temmuz da Alamut'u kuşattı. Cüveyni'ye göre kaleler düşmenin eşiğindeydi, Sultan Mart-Nisan 1118 aylarında İsfahan'da öldü ve ardından Selçuklu kuvvetleri geri çekildi. Görünüşe göre, gizli İsmaili olan vezir, Ebu el-Kasım Kıvam el-Din Nasir ibn Ali el-Derguzini, Şirgir güçlerini geri çekmesi için yeni Selçuklu Sultanı Mes'ud'u ikna etti.
Nizariler, Sultan Muhammed'in 1118'deki ölümünden sonra Selçuklular arasında yaşanan bir başka iç çatışmada tekrar güçlenmeyi başardılar.
Selçuklu güçlerini püskürten Nizariler, 1108-1109'da, Ubeyd Allah ibn Ali el-Hatibi (İsfahanlı kadı ve oradaki İsmaili karşıtı hareketin lideri) gibi Selçuklu üst düzey şahsiyetlerinin 1108-1109, Mevdud suikastlarini gerçekleştirdi ibn Altuntaş (Musul'un atabegi), Sa'id ibn Muhammed ibn Abd al-Rahman (Nişabur'un kadısı) ve diğer bürokratlar ve emirler suikaste kurban gitti. Alamut'a karşı seferi yöneten Ahmed ibn Nizam el-Mülk, Bağdat'ta bir suikast girişiminden sağ kurtuldu.
Selçuklu döneminin geri kalanı için durum bir çıkmaza girdi ve Nizariler ile Sünni hükümdarlar arasında kısmi bir karşılıklı kabullenme ortaya çıktı. Sultan Muhammed'den sonraki Selçuklu seferleri çoğunlukla zayıf ve etkisizdi, Nizariler ise Şahdiz'in tekrar ele geçirilmesi gibi başarıları tekrarlayacak güçten yoksundu. Selçuklu sultanları, şu anda çoğunlukla uzak kalelerde bulunan Nizarileri çıkarlarına bir tehdit olarak görmediler. Selçuklular, Nizarileri suikast için bile kullandılar veya en azından kendi suikastlarıni örtbas etmek kötü şöhretlerini kullandılar; Aksunqur el-Ahmadili ve 1135'teki Abbasi Halifesi el-Mustarşid suikastı gibi, suikastler de Muhtemelen Sultan Mes'ud tarafından organize edildi. Hasan Sabbah'ın hükümdarlığından sonra suikastların sayısı azaldı.