stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Utkaçı

Utkaçı Han - Türk ve Altay mitolojisinde Kurban Tanrısı. Utkuçı da denir. Kurbanları Ülgen'e iletir. Gökyüzünde yaşar. Ülgen’e en yakın tanrıdır. Şamanlar trans halindeyken getirdiği kurbanı alarak Ülgen’e götürür. Çünkü şaman en fazla Altınkazık (Kutup) Yıldızına kadar ulaşabilir. Geri dönen Şaman’a ise kaz (olasılıkla düşünsel ilham) hediye eder. Şaman bu kaza binerek geri döner.
Utka

Buryat inancına göre hayvan veya kuş kılığıdaki ruhtur. Bu varlık bir kadını hamile bırakırsa, doğan çocuk  bir şaman veya bir kabilenin kurucusu olacaktır. Utkaçı bu kuşa (ruha) yol gösteren tanrıdır.
Etimoloji

(Ut) kökünden türemiştir. Güleryüzlü, kazanan demektir. Utmak, utku sözcükleriyle aynı kökten gelir. Moğolcada "Uta/Utaga" dumanın tütmesi demektir ki, kurbanı yakan ateşin sonucunda çıkan dumanla alakalıdır. Yine bu dilde Utga/Utka sözcüğü duygu, duyumsama gibi anlamlar ifade eder.
Roma çimentosu

Lichfield Katedrali'nin süslü güney kapısının üzerinde Roma çimentolarına oyulmuş yedi figür durmaktadır.
Roma çimentosu 1780'lerde James Parker tarafından geliştirilen ve 1796'da patenti alınan bağlayıcı türünden bir yapı malzemesidir. Aslında Romalılar tarafından kullanılan yapı malzemeleriyle hiçbir ilgisi yoktur. Hem kil mineralleri hem de kalsiyum karbonat içeren bazı kil birikintilerinde bulunan ve septaria olarak bilinen nodüllerin pişirilmesi sonucu elde edilen bir "doğal çimento"dur. Pişirilen nodüller ince toz halinde öğütülür. Kumla karıştırılarak harç haline getirildiğinde bu malzeme, 5–15 dakika içerisinde sertleşir. Roma çimentosunun başarısı, başka üreticilerin yapay kil ve tebeşir taşı karışımlarını pişirerek rakip ürünler geliştirmesine yol açmıştır.
Özellikle bu tür malzemelerle 19. yüzyılda üretilmiş yapı dış cephelerinin onarım sorunları nedeniyle son yıllarda doğal çimentolar ile bunların özel bir çeşidi olan Roma çimentolarına ilgi artmıştır. Bu konuyla ilgili için karışıklık kullanılan terminolojiden kaynaklanmaktadır. Roma Çimentosu, James Parker tarafından 1796'da patentleştirdiği malzemeye verilen addır. Bu aslında bir doğal çimento, yani ocaktan çıkarılan, pişirilen ve ince toz halinde öğütülen bir marn (kil içeren kireç taşıdır).
Artık kaybolmuş bu doğal çimento üretim teknolojisini yeniden anlamak ve üretmek için Avrupa Birliği tarafından birbirini izleyen iki proje gerçekleştirilmiştir: Bunlar sırasıyla ROCEM ve halen devam eden ROCARE projeleridir. Bu projelerin her ikisi de yalnızca, Roma Çimentosu olarak adlandırılan doğal çimentolara odaklanmış olup erken yapay çimentolar kapsamları dışında kalmaktadır.
Tarihçe ve Özellikler

Parker'ın 1796 tarihli patentini izleyerek 19. yüzyılda Avrupa'nın farklı bölgelerinde, aynı zamanda 'çimento taşı' olarak da bilinen uygun tipte marn kaynakları bulunmuş ve farklı özelliklere sahip doğal çimentolar kullanıma girmiştir. 1824 yılında Joseph Aspdin Portland çimentosunu 'bulmuştur'. Bu yöntem, çeşitli bileşenleri bir araya getirerek doğal çimentonun yapay olarak elde edilmesine dayalıdır. Bunu izleyerek benzer biçimde ve birbirinden bağımsız olarak bulunan ya da kopyalanan Portland çimentosu ve türevleri ortaya çıkmıştır. Bu malzemeler aynı zamanda Proto (Erken) Portland çimentosu olarak da adlandırılır.
Erken Portland çimentosu, aynı dönemde üretilen doğal çimentolardan farklı bir kimyasal yapıya sahiptir: Diğer doğal çimentolardan daha yüksek bir ısıda pişirildiğinden, geleneksel düşey kilnde pişirilmiş doğal çimentolar ile daha geç dönemde yatay kilnlerde pişirilen yapay çimentolar arasında yer alır ve bu pişirme sıcaklığına uygun özellikler taşır. Ancak bu çimento günümüzde de kullanılan ve yapay çimento olarak sınıflandırılan modern basit Portland çimentosu ile tam eşdeğer değildir.
1860'larda döner yatay kiln teknolojisinin geliştirilmesi, çimento niteliklerini çok farklılaştırmış ve modern yapay çimentonun ortaya çıkmasını sağlamıştır. Elbette bugün tarihsel bir yapıda kullanılmış özgün bir sıva örneğinde yer alan bağlayıcının doğal çimento (tek kaynaklı marn) mı yoksa yapay bir çimento mu olduğunu söylemek güçtür; ancak çimentonun pişirilmesinde düşey ya da yapay bir kiln kullanıldığı kolaylıkla belirlenebilir. Diğer bağlayıcılardan farklı olarak, doğal çimento ya da Roma çimentosu terimleri, tek bir kayaç kaynağından gelen bir çimentoyu tanımlar. Erken ya da Proto Portland çimentosu terimi ise çeşitli farklı kaynaklardan ve yapay olarak karıştırılan malzemelerden üretilen erken çimentoları kapsar. Bu makalede sözü edilen 19. yüzyıl çimentoları için kullanılan genelgeçer bir terminoloji yoktur.
Âmin

Başlığın diğer anlamları için amin sayfasına bakınız.
Âmin (Asurca: ܐܵܡܹܝܢ, İbranice: אָמֵן, Yunanca: ἀμήν; Arapça: آمين‎); Yahudiler, Hristiyanlar ve Müslümanlar tarafından anlaşma, onaylama veya istek belirtmek için bazı ibadet ve duaların sonunda kullanılan bir deyimdir. Türkçe Hristiyan kaynaklarda amin, Yahudi kaynaklarda ise amen olarak kullanılır.
Etimoloji

Amin Sâmî kökenli, "emin, sağlam, sabit" gibi anlamlara gelen ve "güvenilir (kişi)" anlamındaki emin sözcüğü ile de akraba olan bir sözcüktür. Yunanca Eski Ahit'te genellikle "öyle olsun" anlamında kullanılırken İngilizce Kitab-ı Mukaddes'te "kesinlikle, gerçekten de" anlamında kullanılır. Türkçeye Arapçadan geçmiş "öyle olsun, Allah kabul etsin" gibi anlamlarda kullanılmıştır.
Bazı din felsefeci (teozofist)leri, Afrika kökenli tarih teorisyenleri  ve sezgici (gnostik) ler arasında yaygın olan görüş, sözcüğün "tanrıların kralı" olarak bilinen Antik Mısır tanrısı Amon'un (Amen) adından geldiğidir. Ancak İbranicede Amen 'alef (א)' ile başlarken eski Mısır dilinde Amon 'yodh' harfi ile başlar (Yamen şeklinde).
Tarihçe

Amin, karısı Mut ve oğulları Khensu Theban kabilesinin kutsal insanlarıydı. Isa'dan önce 1550-1070 yıllarında  Thebesin Mısırın başkenti olduğu dönemde Amon (ya da Amin)'un önemi Mısırda gittikçe arttı ve sonunda Amin, Adı dini törenlerde yüksek sesle söylenen Mısırın baş Tanrısı veya “ tanrıların kralı” oldu. İsmi de Âmin Ra ya da Amon Ra olarak değişti. Yahudilerin o bölgede köle olarak yaşadığı ve 400 yıl sürdüğü tahmin edilen dönemde Âmin kelimesinin önce İbrani diline, oradan da Hristiyanların ve Müslümanların diline girmiş olduğu düşünülmektedir. Kelime Kur'anda yer almaz ve İslama girişinin Muhammed'in ölümünden 2-3 asır sonra yazılmış olan hadis kitapları ile gerçekleştiği ifade edilmektedir.
Kitâb-ı Mukaddes'teki en eski kullanımlarında sözcük "başka bir konuşmacının sözlerini onaylamak, aynı fikirde olduğunu belirtmek" için kullanılıyordu. Resmî yeminlerde vurgulamak amacıyla bazen tekrarlanıyordu.
Kitâb-ı Mukaddes'te İsa'nın sıfatı olarak kullanılmasının yanı sıra İncillerdeki resmî ifadelerinin girişlerinde kullanılan tekli veya çoklu formdaki âminlerin, Yahudilikteki kullanımıyla hiçbir paralelliği yoktu. Bu öncül âminler, sonrasında İsa tarafından söylenecek ifadelerin doğru ve kesin olduğunu bildiriyordu. Bu türdeki âminler Sinoptik İncillerde (Matta, Markos ve Luka) 52 defa, Yuhanna İncili'nde 25 defa geçer.
Yahudilerde duadan sonra âmin deme geleneği antik çağlardan kalmadır. Yahudilikte, tapınakta cemaat tarafından; doksoloji (tanrıyı övücü sözler söyleme) sonunda veya din adamının ettiği bir duanın ardından âmin denmesine MÖ 4. yüzyılda dahi rastlanır. Âmin kavramının bu ayinsel kullanımı sonradan Hristiyanlığa geçmiştir. Iustinus'in (MS 2. yüzyıl) belirttiğine göre âminin kullanımına Efkaristiya ayininde başlandı ve zamanla vaftiz töreninde de kullanılmaya başlandı.
Âminin şükürden veya duadan sonra (içten veya sesli olarak) söylenilmesi geleneği, sözcüğün bir konuşmadan sonra söylenenleri onaylamak amacıyla kullanılışından türemiştir. Bu şekildeki kullanımı Zebur'da ve Yeni Ahit'te oldukça yaygındır.
Hristiyanlıkta tüm dualar âmin ile bitirilir. Hristiyan ilahilerinin popülaritesinin artmasının, bu anlamdaki âminin yaygınlaşmasında etkisi olmuştur.
İslam'da âminin kullanımı nispeten daha az olmakla birlikte, Fatiha Suresi her okunduğunda âmin ile bitirilir. Ebu Hureyre'den aktarılan bir hadise göre Muhammed "İmam âmin dedikten sonra siz de âmin deyin; çünkü bir kimse meleklerle aynı anda âmin derse, tüm geçmiş günahları affedilir," demiştir.
Dış okumalar

Amin, Amen, Emin söylemleri 11 Aralık 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Amun-Ra Amun-Min Deir el Medina tapınağı.
Ud Ata

Ud Ata – Türk, Moğol ve Altay mitolojisinde Boğa Tanrı. Uy Ata veya Ut Ata da denir. Eşanlamlı olarak Boğa (Buga, Buğa, Buka) Ata tabiri de kullanılır. Moğollar Buh (Buk) Ecege derler. Boğaları korur. Gücü temsil eder. Bazı Türk boyları, soylarını boğadan türediğine inanır. Oğuz Kağan'a adını veren de Boğa Ata'dır. Kutsal Ay Boğası olarak tanımlanır. Kahramanlarda bulunan boynuz kavramı boğadan esinlenmiştir. Bu boynuzlar gücü simgeler ve Ay'ı çağrıştırırlar. Kırgızlar Dünya'nın bir öküzün boynuzları üzerinde durduğuna inanırlardı. Yağmurlar sonucu dağlardan inen seller böğüren boğalara benzetilir. Boğa Ata boz boğa kılığına bürünerek Tayçı Han'ın boğalarıyla güreşir ve daha sonra da Han'ın kızıyla sevişir. Ondan bir oğlu olur. Bu çocuk Buryat kavminin atasıdır. O yüzden kendisine boz boğa kurban edilir. Buga Moğolcada geyik demektir ve kutsal bir hayvandır. Tunguzlarda Buga (veya Buğa) adı verilen her şeye gücü yeten, tüm yaşamı kontrol eden, bilge bir Tanrı vardır. Aynı şekilde Tunguzlarla akraba bir kavim olan Evenklerde Buga cennet tanrısıdır.
Boynuz ve Anlamı

Boynuz, Türk kültürel geleneğinde, dinsel ve mitolojik bir unsurdur. Bu unsur, egemenlik ve güç anlayışları ile ilgilidir. "İki Boynuzlu Ata" hükümdar motifine ilk kez Türk mitolojisinde rastlanır. "Osmanlı Sülalesinin Tarihi" adlı eserin yazan Rüstem Paşa, Kuran'da adı geçen Zülkarneyn'in Makedonyalı İskender olduğu iddiasına itiraz ederek şöyle der: "Kuran'da Zülkarneyn (iki boynuzlu) adıyla hatırlanan Oğuz Han'dır." Orta Çağ minyatürlerinde, Oğuz Han ve oğulları, boynuzlu olarak çizilmişlerdir.
Etimoloji

Ud: (Ud/Uy) kökünden türemiştir. Sığır demektir.
Boğa: (Boğ/Böğ/Bök) kökünden türemiştir. Boğa sözcüğünün Böğe (Böge) “Şaman” sözcüğüyle olan kökensel bağlantısı dikkat çekicidir. Moğolca Mohotor erkek geyik demektir.
Toybadım

Toybadım Irmağı – Türk ve Altay mitolojisinde ve efsanelerde adı geçen Yeraltı Nehri. Toybodım da denir. Anlamı “Doymadım” demektir. Açgözlülük ve Hırs Irmağıdır. İnsanın gözü doymazlığını simgeler. İnsanın dokuz hırsını simgeleyen dokuz yer altı nehrinin kavuşarak Toybodım Irmağı'na dönüştüğü yerde Erlik Han’ın Demir Sarayı vardır. Bu ırmak insanların gözyaşlarından oluşmuştur. Üzerinde at kılından yapılmış bir köprü vardır. Bu ırmağın içinde su ejderleri yaşar ve kaçmak isteyen ruhları tekrar yeraltına gönderir.
Türk kültüründe Açgözlülük

Türk efsane ve hikâye kahramanları olağanüstü bir biçimde ve aşırı yerler. Ve bu durum övünülecek bir özelliktir. Bu, mitolojik kahramanlar için bir ayncalıktır. Bir Azerbaycan hikâyesinde, tılsıma düşmüş bir kahramanın ne kadar yerse yesin doymadığı yazılıdır. Bu kahramanın açlığı sadece tılsımın etkisinden kurtulunca sona erer. Örneğin Köroğlu çok yer ama geç doyar. Freydenberg'e göre, açgözlülük, mecazi anlamda ölümü ifade eder. Karaçay-Balkar dilinde Açgöz, "geleceği gören ve bilen" mitolojik oburun adıdır. Bu yaratık, Başkurd ve diğer Türk halklarının mitolojilerinde de yer alır. Altay inancında, diğer dünyada akmakta olan ırmağın adının "Doymadım" (Toymadım) olması da bu durumun en güzel örneğidir.
Kan Irmağı

Kanırmağı – Türk ve Altay mitolojileriyle halk inancında Yeraltı Nehri. Yeraltında akar. İçindeki sıvı su değil kandır. Kan ölümü, ateşi, öfkeyi simgelediği gibi aslında yaşamın da sembolüdür, bu nedenle yaşam ve ölüm arasındaki sınırı simgeler. Bu ırmak masallarda bazen uçan atlarla geçilir.
Yakova Belediyesi

| Yakova Belediyesi |
| --- | --- |
Belediye
Yakova Belediyesi Komuna e Gjakovës Opština Dakovica
 Yakova Belediyesi sınırlarının Kosova'daki konumu
Ülke/Bölge/UNMIK:  Kosova (de facto)  Kosova ve Metohiya (de jure)  UNMIK (de jure)
İl/Okrug/District:  Yakova  Pećki  District of Đakovica
İdare
 • Belediye Başkanı: Pal Lekaj (AAK)
Yüzölçümü
 • Toplam: 586.91 km²
Rakım: 652 m
Nüfus(2011)
 • Toplam: 94.158
 • Yoğunluk: 160.5/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Alan kodu: +381 390
Plaka kodu: 03
Resmî site Yakova Belediyesi
Yakova Belediyesi, Kosova'nın kuzeybatısında yer alan bir belediyedir. Belediyenin merkezi Yakova'dır.
Coğrafya

Belediye alanı 602 km²'dir. Komşuları; kuzeyde yeni belediye Yunik ve Deçan Belediyesi, doğuda Rahofça Belediyesi, güney ve güneydoğuda Prizren Belediyesi'dir.
Nüfus yapısı

Belediye sınırlarında 2011 sayımına göre 94.158 kişi yaşamaktadır.
İşterpçe Belediyesi

| İşterpçe Belediyesi |
| --- | --- |
Belediye
Ştırpçe Belediyesi Komuna e Shtërpcës Opština Štrpce
 Ştırpçe Belediyesi sınırlarının Kosova'daki konumu
Ülke/Bölge/UNMIK:  Kosova (de facto)  Kosova ve Metohiya (de jure)  UNMIK (de jure)
İl/Okrug/District:  Ferizovik  Kosovski  District of Urosevac
İdare
 • Belediye Başkanı: Stanko Jakovljevic
Yüzölçümü
 • Toplam: 247 km²
Nüfus(2011)
 • Toplam: 6.913
 • Yoğunluk: 27.9/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Alan kodu: +381
Plaka kodu: 05
Resmî site Ştırpçe Belediyesi
İşterpçe Belediyesi, Kosova'nın güneyinde yer alan bir belediyedir. Belediyenin merkezi İşterpçe'dir.
Coğrafya

Komşuları; kuzeyde Suvareka, Ferizovik Belediyesi, doğuda Kaçanik Belediyesi ve batıda Prizren Belediyesi'dir. Güney tarafından Makedonya devleti ile sınırdaştır.
Nüfus Yapısı

Belediye alanı 247 km²'dir. Belediye sınırlarında 2011 sayımına göre 6.913 kişi yaşamaktadır.
Kaçanik Belediyesi

| Kaçanik Belediyesi |
| --- | --- |
Belediye
Kaçanik Belediyesi Komuna e Kaçanikut Opština Kačanik
 Kaçanik Belediyesi sınırlarının Kosova'daki konumu
Ülke/Bölge/UNMIK:  Kosova (de facto)  Kosova ve Metohiya (de jure)  UNMIK (de jure)
İl/Okrug/District:  Ferizovik  Kosovski  District of Urosevac
İdare
 • Belediye Başkanı: Xhelal Gashi (PDK)
Yüzölçümü
 • Toplam: 270 km²
Nüfus(2011)
 • Toplam: 33.454
 • Yoğunluk: 158.4/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Plaka kodu: 05
Resmî site Kaçanik Belediyesi
Kaçanik Belediyesi, Kosova'nın güneyinde yer alan bir belediyedir. Belediyenin merkezi Kaçanik'tir.
Coğrafya

Belediye alanı 270 km²'dir. Komşuları; kuzeyde Ferizovik Belediyesi, doğuda Viti Belediyesi, güneyde Elezhan Belediyesi, batıda Ştırpçe Belediyesi'dir.
Nüfus Yapısı

Belediye sınırlarında 2011 sayımına göre 33.454 kişi yaşamaktadır.
Viti Belediyesi

| Viti Belediyesi |
| --- | --- |
Belediye
Viti Belediyesi Komuna e Vitis Opština Vitina

 Viti Belediyesi sınırlarının Kosova'daki konumu
Ülke/Bölge/UNMIK:  Kosova (de facto)  Kosova ve Metohiya (de jure)  UNMIK (de jure)
İl/Okrug/District:  Gilan  Kosovskopomoravski  District of Gnjilane
İdare
 • Belediye Başkanı: Nexhmedin Arifi (PDK)
Nüfus(2011)
 • Toplam: 46.959
 • Yoğunluk: 173.9/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Alan kodu: +381 280
Resmî site Viti Belediyesi
Viti Belediyesi, Kosova'nın güneydoğusunda yer alan bir belediyedir. Belediyenin merkezi Viti'dir.
Coğrafya

Komşuları; kuzeyde Gilan, Klokot, Parteş Belediyesi, güneybatıda Kaçanik Belediyesi, batıda Ferizovik Belediyesi'dir. Güney tarafından Makedonya devleti ile sınırdaştır.
Nüfus Yapısı

Belediye sınırlarında 2011 sayımına göre 46.959 kişi yaşamaktadır.
İştimye Belediyesi

| İştimye Belediyesi |
| --- | --- |
Belediye
İştimye Belediyesi Komuna e Shtimës Opština Štimlje
 Ştimle Belediyesi sınırlarının Kosova'daki konumu
Ülke/Bölge/UNMIK:  Kosova (de facto)  Kosova ve Metohiya (de jure)  UNMIK (de jure)
İl/Okrug/District:  Ferizovik  Kosovski  District of Urosevac
İdare
 • Belediye Başkanı: Naim İsmaili
Yüzölçümü
 • Toplam: 134 km²
Nüfus(2011)
 • Toplam: 27.288
 • Yoğunluk: 203/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Alan kodu: +381 29
Plaka kodu: 05
Resmî site Ştimle Belediyesi
İştimye Belediyesi, Kosova'nın güneyinde yer alan bir belediyedir. Belediyenin merkezi İştimye'dir.
Coğrafya

İştimye'nin komşuları; kuzeyde Lipyan Belediyesi, doğu ve güneyde Ferizovik Belediyesi, batıda Suvareka Belediyesi'dir.
Nüfus Yapısı

İştimye belediye alanı 134 km²'dir. Belediye sınırlarında 2011 sayımına göre 27.288 kişi yaşamaktadır.
Yayuçı

Yayuçı Hanım - Türk, Karaçay-Balkar ve Altay mitolojisinde Yaratıcı Tanrıça. Yayguçı veya Zayaçı (Zayuçı, Dayuçı) Hanım olarak da tanınır.
Nitelikleri

Çocuk yapmaları için insanlara kut (yaşam enerjisi) gönderir. Göğün dördüncü katında yaşar. Yayguçı sözcüğü aynı zamanda Yayuçı Hanım'a bağlı olan yaratıcı ruhların da adıdır. Bu ruhlara Yayaklar (Yayanlar / Yayağanlar) adı da verilir. Tatarlarda Car Cayanı adlı yaratıcı bir ruh vardır.
Kamlık yaptığı zaman göğün dördüncü katına yükselen şaman, orada "Yayuçı" ile konuşmaya başlar. Bu sırada törene katılan evli erkekler şamana yakın durmaya çalışır, börklerini (şapkalarını) da şamanın davulunun yakınına tutarlar. Bunun nedeni, şamanın aldığı kutun oraya dolması ve böylece çocuklarının olması içindir. Karaçay-Balkarlarda "Yayuçı" adı, Cer Teyri'nin (Yer Tanrı'nın) diğer bir adı olarak "Dayuça" şeklinde korunmuştur.
Yayaklar

Yayak – Türk ve Altay halk inancında ve şamanizmde yaratıcı ruhlara verilen addır. “Yayaklar” olarak çoğul şekilde kullanılır. Yayguçıya bağlıdırlar. Türk kültüründe Yay'ın kutlu kabul edilmesi bu yaratıcı ruhlarla bağlantılı olabilir. Yayın kıvrık iki ucu tıpkı hilal gibi boğanın boynuzlarını simgeler. Bunlar da güç demektir. Bu varlıkların taşıdıkları yayları bulunur. Sibiryadaki inanca göre Yayay (Yayai)'lar adı verilen ruhlar evi korurlar ve davul şekline girerler (veya davulun koruyucu ruh olurlar).
Yay ve Önemi

Türklerde yayi kutlu bir silahtır ve büyük önemi vardır. Gökyüzünü sembolize eder. Oğuz Kağan Bozoklar denen oğullarına Altın Yay'ı üçe bölerek vermiştir. (Diğer oğullarına da Üçokları üçe bölmüştür.) Alkım (Gökkuşağı) Altı Yay veya Altı İpli Yay olarak düşünülür. Sözcüğün genişlik anlamı vardır. Yaz sözcüğü ile aynı kökten gelir. Yay/Cay aynı zamanda ilkbahar demektir.
Etimoloji

(Yay/Yaz) kökünden türemiştir. Yaymak, yaratmak anlamlarına gelir. Yaygaru bahar mevsimi demektir.
Tatay

Tatay Han – Türk, Moğol ve Altay mitolojisinde Kasırga Tanrısı. Tata Han da denir. Kasırgalara, fırtınalara, tayfunlara ve hortumlara sebep olur. Atı yıldırıma dönüşür. Ulukayın'ın dibindeki Yaşam Suyu'na bekçilik yapar. Moğollarda 77 Kuzey Tanrısının temsilcisidir. Sembol rengi Kara'dır.
Etimoloji

(Tat/Yat) kökünden türemiştir. Tatar kelimesiyle aynı köktendir. At sürmek, hızlı gitmek anlamlarını içerisinde barındırır. Türkçe Tata, Tunguzca Tagta sözcükleri korkmak ve şaşırmak bildirir.
İstok Belediyesi

| İstok Belediyesi |
| --- | --- |
Belediye
İstok Belediyesi Komuna e Istogu Opština Istok
 İstok Belediyesi sınırlarının Kosova'daki konumu
Ülke/Bölge/UNMIK:  Kosova (de facto)  Kosova ve Metohiya (de jure)  UNMIK (de jure)
İl/Okrug/District:  İpek  Pećki  District of Pec
İdare
Yüzölçümü
 • Toplam: 453 km²
Nüfus(2011)
 • Toplam: 39.294
 • Yoğunluk: 86.5/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Resmî site İstok Belediyesi
İstok Belediyesi, Kosova'nın güneyinde yer alan bir belediyedir. Belediyenin merkezi İstok'tur.
Coğrafya

Belediye alanı 453 km²'dir. Komşuları; kuzeydoğuda Zubin Potok Belediyesi, doğuda Skenderay Belediyesi, güneyde Klina Belediyesi, güneybatı ve batıda İpek Belediyesi'dir. Kuzeybatısı ve kuzeyinde Karadağ ve Sırbistan devletleriyle sınırdaştır.
Nüfus yapısı

Belediye sınırlarında 2011 sayımına göre 39.294 kişi yaşamaktadır.
Tokyo 2020 Yaz Olimpiyatları adaylığı

| 2020 Yaz Olimpiyatları adaylığı |
| --- | --- |
 Genel Bakış  
 2020 Yaz Olimpiyatları  
Detaylar

Şehir: Tokyo, Japonya
UOK: Japon Olimpiyat Komitesi
Düzenlediği oyunlar
1964 Yaz Olimpiyatları
Tokyo 2020 Yaz Olimpiyatları adaylığı (Japonca: 東京 2020), Japonya'nın başkenti Tokyo'nun 2020 Yaz Olimpiyatları adaylığının Uluslararası Olimpiyat Komitesi tarafından onaylanması ve adaylık sürecidir. Şehir daha önce, 1964 Yaz Olimpiyatları'na ev sahipliği yapmıştır.
Tokyo, 16 Temmuz 2011 tarihinde Japon Olimpiyat Komitesi tarafından seçilmiştir. Böylece, 2020 Yaz Olimpiyatları için Tokyo Japonyanın aday şehir olduğu teyit edilmiştir.
Tokyo'dan önce ev sahibi adaylığı yapmayı Japonya'nın Nagasaki ve Hiroşima kentleri de planlıyordu. Ancak iki kent de maddi sıkıntı nedeniyle aday olamadılar. Bu yüzden Tokyo adaylığını koydu.
7 Eylül 2013 tarihinde yapılan 125. oturumla olimpiyatlara ev sahipliği yapacak ülke Tokyo seçildi.
Adaylık geçmişi

Tokyo, 2016 Yaz Olimpiyatları için de ev sahibi adayı olmuş, finalde Brezilya'nın Rio de Janeiro kentine kaybetmiştir.
Genel bakış > Tokyo

Ana madde: Tokyo
Tokyo, Japonya'nın en kalabalık ve ekonomik açıdan en önemli şehridir.
Genel bakış > Stadyumlar

Millî Olimpiyat Stadyumunda yenileme süreci başlatılmıştır. Bir yenileme sonrasında stadyumun, açılış ve kapanış törenlerinin yanı sıra atletizm etkinlikleri ev sahipliği yapacağı planlanıyor.
Millî Olimpiyat Stadyumu
Cumhuriyet Muhafızları (Suriye)

| Suriye Cumhuriyet Muhafızları  الحرس الجمهوري |
| --- | --- |
Suriye Cumhuriyet Muhafızları arması
Etkin: 1976-2024
Dağılması: 8 Aralık 2024
Ülke:  Suriye Arap Cumhuriyeti
Bağlılık: Suriye Silahlı Kuvvetleri 
Sınıfı: Zırhlı Kolordu Baskın Birlikleri
Tipi: Kara Kuvvetleri
Büyüklük: 25,000
Karargâh: Kasyun Dağı, Şam
Komutanlar
Komutan: Tümgeneral Şahab Süleyman
Komutan Yardımcısı: Tuğgeneral Muhammed Kasım
Tugay Komutanları: Tuğgeneral Issam Zahreddine (104. Tugay) Tuğgeneral Talal Makhlouf (105. Tugay) Tuğgeneral Rukin Muhammed Kadir (106. Tugay)
Ünlü komutanları: Beşşar Esad Adnan Mahlouf Manaf Tlass (kurucu) (105. Tugay)
Suriye Cumhuriyet Muhafızları, Suriye Devlet Başkanı Beşşar Esad'ın kardeşi Mahir Esad komutasındaki 10.000 kişiden oluşmaktaydı. Bu kuvvet 1976 yılında kuruldu. Merkezi Şam'da olan bu kuvvet Suriye Silahlı Kuvvetleri'ne bağlıydı. Suriye'deki önemli kara kuvvetlerindendi. En son Suriye İç Savaşı'nda etkin olarak görev yaptı.
Cumhuriyet Muhafızları, iç savaştan önce başkente girmesine izin verilen tek Suriye askeri birliğiydi. Devlet başkanı ve başkanlık sarayları da dahil olmak üzere büyük başkanlık ve stratejik kurumları savunmak için dizayn edilmişti.
7 Aralık 2024'te Şam'ın düşüşü sırasında Cumhuriyet Muhafızları'nın Beşşar Esed'in olağan ikametgahında konuşlandırılmadığı bildirildi.
Ölü Erkek Kuşlar

| --- | --- |

Yazar: İnci Aral
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Tür: Roman
Yayım: 1991
Yayımcı: Özgür Yayınları
Medya türü: Baskı
Sayfa: 429
ISBN: 9786054764082
Ölü Erkek Kuşlar, İnci Aral'ın 1991 yılında yayımlanan romanı.
Romanda, kurallarla, önyargılarla, yasaklarla dolu bir toplumda özgür olmak isteyen taşra kökenli orta sınıf aydın konumundaki üç kişi arasındaki aşk üçgeni anlatılır. Karı koca ilişkisi ve evlilik kurumu sorgulanır.
Yazarı, ilk romanı olan bu eser ile 1991 yılı Yunus Nadi Roman Ödülü'nü kazanmıştır.
Konusu

Eserin başkahramanı, aynı zamanda anlatıcısı Suna; gençlik yıllarında sevdiği adamla evlenip çocuk sahibi olur ancak evlilikleri mutlu olmaz. Eşinin kendisine karşı anlayışsız, ilgisiz, sevgisiz davranışları üzerine eşinden boşanan Suna, Ayhan ile tanışıp çok iyi anlaşır ve onunla evlenir.
Ayhan, modern bir evlilik hayatı sürdürmeyi, Suna'nın kendi ayakları üstünde duran bir kadın olmasını istemektedir. Evliliklerini kurallara hapsetmeye çalışan Ayhan'ın kendi sevgi ve ilgisine karşılık vermediğini düşünen Suna, onu kaybetmemek için kocasının istekleri doğrultusunda davranır.
Bir süre sonra Ayhan'ın yakın arkadaşı Onur ile Suna'nın arasında bir aşk başlar. Üçü bu konuyu birbirilerini incitmeden atlatmaya çalışır. Sol görüşlü Ayhan, ülkedeki politik gelişmeler yüzünden işinden olunca karısına daha çok bağlanır. Onur'a büyük bir aşkla, Ayhan'a da acıma ve sevgi ile bağlı olan Suna, sonunda ikisini de hayatından çıkarır.