Flensburg Hükûmeti
Çöküş

1944 ve 1945 yılları arasında Almanya'nın müttefiki veya tarafsız olan ülkeler Müttefik Devletler'e katıldı ve Almanya'ya savaş ilan etti. Bu ülkelere verilen Almanya elçilikleri kapatıldı ve mülkleri ve arşivleri, Cenevre Sözleşmeleri uyarınca aday gösterilen bir koruma gücüne (genellikle İsviçre veya İsveç) güvence verdi. Berlin'deki Müttefik ülkelerin eski büyükelçilikleri için muadil düzenlemeler vardı. Birleşik Devletler Dışişleri Bakanlığı, savaşın diplomatik sonuçlarına hazırlanarak, Müttefik Devletler tarafından ortaklaşa kabul edilen bir taslak teslim metninin koşullarına uygun olarak Alman devletinin koşulsuz teslimiyetinin açıkça ifade edildiği varsayımıyla 1944'te hazırlandı. Nisan 1945'in son günlerinde, Dışişleri Bakanlığı koruma güçlerini ve kalan diğer nötr hükûmetleri (İrlanda gibi) haberdar etmişti ve gelecek Alman teslimini takiben, Alman devletinin devam eden kimliğinin yalnızca Müttefik Devletler listesinde olacağını bildirdi. Müttefikler, tüm Alman diplomatik personelini derhal geri çağırdı ve tüm Alman devlet mülkiyetlerine sahip olarak, tüm arşiv ve kayıtların Batılı Müttefikler'in elçiliklerinden birine veya başka bir yere devrini istedi.
8 Mayıs 1945'te, bu düzenlemeler imzalanmış teslim belgesindeki tek Alman tarafının Alman Yüksek Komutanlığı olmasına rağmen tam olarak yürürlüğe girdi. Batılı Müttefikler, işleyen bir Alman devletinin varlığını kaybettiğini ve bunun sonucunda Alman ordusunun teslimiyetinin Nazi Almanyası'nı tamamen feshettiğini ileri sürdü. İsveç, İsviçre ve İrlanda ilişkilerin koparıldığını açıkladı; sonuçta Alman devletinin 8 Mayıs 1945'te diplomatik varlığı sona erdi. Japonya İmparatorluğu, Almanya'nın bu geriye kalan bu tek müttefiki, Alman teslimiyetini ve Flensburg Hükûmeti'ni kınadı ve Tokyo'daki Alman büyükelçiliğini ve yedi tane U-bot'a el koydu. Dolayısıyla, Flensburg Hükûmeti'nin Dışişleri Bakanı olmasına rağmen, eski Alman devletinin diplomatik varlıklarına erişimi yoktu ve bu hükûmet diğer ülkeler tarafından diplomatik olarak tanınmadı. 5 Mayıs'ta Von Krosigk, diplomatik ilişkiler kurmayı ve Norveç'teki Alman kuvvetlerinin kısmen teslim olmasını umut ederek, Walter Schellenberg'i, Folke Bernadotte aracılığıyla İsveç'e özel bir elçi olarak gönderdi. 8 Mayıs'tan sonra Flensburg Hükûmeti'nden İsveç'e yapılacak tüm yeni yaklaşımlar dikkate alınmadı.
Eski silahlanma bakanı Albert Speer'in teslim olmasının ardından Flensburg Hükûmeti'nin kendisini dağıtmasını önerdi. Bunun yerine Dönitz ve onun bakanları geçici bir hükûmet olarak savaş sonrası Almanya'nın devamına başkanlık etme umuduyla devam etmeyi seçtiler. Kabin herhangi bir doğrudan bölgesel yetkiye sahip olmasalar bile, her gün sabah saat 10.00'da toplandı. Savaş sonrası yeniden yapılanma konularında hazırlanan çeşitli makaleler hazırlanacaktı, ancak Batılı Müttefikler bu belgeleri alabileceklerini belirtmedi. Aksi takdirde, Hitler rejiminin simgelerinin, madalyalarının ve amblemlerinin Flensburg karargahında ne kadar tutulması gerektiğini tartışma konusuna zaman ayrıldı.
Nazi savaş suçlarının bir takım kabulü kaçınılmaz oldu. SS liderliğinin Flensburg'dan ayrılması, Dönitz hükûmetinin cinayet masaları, toplama kampları ve öldürme tesislerinin nasıl oluştuğuna dair kendi versiyonunu sunma yolunu açtı. Onların yanıtı, tüm bu acımazlıkların gizlilik içinde ve tamamen Himmler ve SS tarafından üstlenilmesiydi. Dönitz ve Jodl, "ne Alman Wehrmacht'ın ne de Alman halkının bunlardan haberdar olmadığı" gerekçesi ile ortak bir açıklama yaptı fakat bu açıklama tamamen yanlıştı.
Müttefikler arasında Flensburg hükûmetinin resmen tanınması gerektiği konusunda anlaşmaya varıldığı halde Winston Churchill bu konuda isteksiz olduğunu söyledi. 8 Mayıs'ta İngiliz halkına zafer kazanıldığını açıklayan konuşmasında Churchill, teslim olmanın "Alman Devlet Başkanı olan Büyük Amiral Dönitz tarafından" yetkilendirildiğini söyledi. Aynı şekilde, koşulsuz teslimiyeti takiben, Churchill Flensburg Hükûmetinin derhal kapatılmaması için çağrıda bulundu. Flensburg hükûmetinin İngiliz kontrolündeki topraklarda geçici sürekliliğini, batı Baltık'taki Sovyet niyetlerine ilişkin herhangi bir müzakerede İngilizler için bir pazarlık kontratını hazırlarken, Alman kuvvetlerinin dağılmasını da kolaylaştırdığını gördü.
20 Mayıs'ta Sovyet hükûmeti Flensburg Hükûmeti hakkında ne düşündüğünü açıkça belirtti. Dönitz İdaresi'ne "Dönitz Çetesi" olarak adlandırdı ve herhangi bir gücün muhafaza edilmesine izin verme fikrini şiddetle eleştirdi.