Macaristan Krallığı (1000-1301)
"Patrimonial" krallık > Kral Aziz István (1000-1038)

Ana madde: I. István
István, 25 Aralık 1000 veya 1 Ocak 1001'de ilk Macaristan Kralı olarak taç giydi. Yönetimini, dayısı Gyula da dahil olmak üzere yarı bağımsız yerel yöneticilere karşı bir dizi savaşla pekiştirdi. 1030'da Kutsal Roma imparatoru II. Konrad'ın istilasını püskürttüğünde krallığının askerî gücünü kanıtladı. Bataklıklar, diğer doğal engeller ve taş, toprak veya keresteden yapılmış barikatlar krallığın sınırlarında savunma sağlıyordu. Gyepü olarak bilinen geniş bir bölge, sınırlar boyunca savunma amaçlı olarak kasıtlı olarak ıssız bırakıldı. Macaristan'daki erken Orta Çağ kalelerinin çoğu toprak ve keresteden yapılmıştır.
I. István'ın devlet idaresi hakkındaki görüşleri, Admonitions olarak bilinen bir çalışmada 1015 civarında özetlendi. "Tek dili ve tek geleneği olan ülkenin zayıf ve kırılgan olduğunu" belirterek, yabancıların veya "misafirlerin" gelişinin avantajlarını vurguladı. I. István, dönemin Batı Avrupa monarşilerine benzer bir devlet geliştirdi. Temel yönetim birimleri olan kontluklar, kaleler etrafında düzenlenen ve ispán veya kont olarak bilinen kraliyet yetkilileri tarafından yönetiliyordu. I. István, piskoposluklar ile en az bir başpiskoposluk ve Benediktin manastırlarını kurdu. Her onuncu köyün bir cemaat kilisesi inşa etmesini buyurdu. 10. yüzyılın en eski kiliseleri basit ahşap yapılardı, ancak Székesfehérvár'daki kraliyet bazilikası Romanesk tarzında inşa edildi. I. István'ın yasaları, Hristiyan bir yaşam tarzının zorla bile olsa benimsenmesini hedefliyordu. Özellikle Hristiyan evliliğini çok eşliliğe ve diğer geleneksel davranışlara karşı korudu. Süslü kemerler ve diğer pagan modası öğeleri de ortadan kayboldu. Sıradan kişiler uzun yün paltolar giymeye başladılar, ancak zenginler kürklerle süslenmiş ipek kaftanlarıyla ısrar ettiler.
Ahlaksızlıkla aşağılanan bir savaşçı, bir kızı ebeveynlerinin rızası olmadan karısı olmak için kaçırırsa, kızın kendisine zorla bir şey yapsa bile ailesine iade edilmesini ve daha sonra kızın ailesiyle barışmış olsa da, kaçırma için on öküz ödeyecektir.
Hukuki açıdan, Macar toplumu özgür insanlar ve serfler olarak bölünmüştü, ancak ara gruplar da vardı. Tüm özgür insanlar mülk sahibi olmak, dava açmak ve dava açılması için yasal ehliyete sahipti. Çoğu hükümdara ya da onlardan daha zengin bir toprak ağasına bağlıydı ve sadece "konuklar" özgürce hareket edebiliyordu. Bir kaleye bağlı topraklarda yaşayan özgür insanlar arasında, "kale savaşçıları" orduda görev yaptı ve "kale halkı" topraklarda işlemiş, silahlar dövmüş veya başka hizmetler yapmıştır. Tüm özgür insanlar, hükümdarlara szabadok dénárja ("özgürlerin vergisi") doğrudan özel bir vergi ödüyorlardı. Özgür insanlar ve serfler arasında geçici bir statüyle, udvarnokok olarak bilinen köylüler bundan muaf tutulmuştur.
Serfler teorik olarak özgür insanlar için mevcut yasal statüden yoksundu, ama pratikte kendi mülklerine sahiptiler: efendilerinin toprağını kendi aletleriyle işlerler ve hasadın yüzde 50-66'sını kendilerine saklarlardı. I. István'ın yasaları ve tüzükleri, halkın çoğunun köyleri oluşturan yerleşik topluluklarda yaşadığını ortaya koyar. Ortalama bir köy, bir demirci ocağı ile 40'tan fazla olmayan yarı batık ahşap kulübeden oluşuyordu. Köylerin çoğuna bir mesleğin adı verildi, bu da köylülerin efendilerine özel bir hizmet vermeleri gerektiğini ima ederdi.