The Devil Put Dinosaurs Here
Satış > Albüm Beğeni Derecelendirmesi

| Profesyonel değerlendirmeler> Toplam derece.Kaynak | Profesyonel değerlendirmeler> Toplam derece.Derece |
| --- | --- |
Metacritic: 70/100
Eleştiri dereceleri
Kaynak: Derece
Allmusic: 
The A.V. Club: 
The Independent: 
Loudwire: 
Melodic: 
Pitchfork Media: 
PopMatters: 
Rolling Stone: 
The Skinny: 
Spin: 
The Devil Put Dinosaurs Here müzik eleştirmenlerinden olumlu eleştiriler aldı. Ana akım eleştirmenlerin incelemelerine 100 üzerinden bir puan veren Metacritic'te albüm, "genel olarak olumlu eleştiriler" anlamına gelen ortalama 70 puana sahip.
Loudwire'dan Chad Childers şunları yazdı: "Yeni albümleri 'The Devil Put Dinosaurs Here' ile deneyimli rockçılar mükemmelliklerini sürdürebileceklerini kanıtladılar. Alice in Chains'den bekleyeceğiniz her şey - sludgy gitarlar, unutulmaz melodiler, karanlık sözler - diskte olsa da, grup yine de seslerine taze bir dönüş yapabileceklerini gösteriyor. " "Alice in Chains" kesinlikle "karanlık" iyi iş çıkarırken, "Low Ceiling" ve "Breath on a Window" gibi şarkılar daha çekici, daha hızlı bir alternatif sunuyor ve albümün ortasında ihtiyaç duyulan mükemmel hız değişikliğini sağlıyor. "ve albüme beş üzerinden dört buçuk yıldız verdi.  Melodic dergisinden Johan Wippsson " The Devil Put Dinosaurs Here genel olarak iyi ve istikrarlı bir rekor, ancak grubun en iyilerinden biri olarak sayılmayacak" dedi.
The Skinny'den Dave Kerr, albümü beş yıldızdan dördü ile ödüllendirdi ve şöyle yazdı: "Hikayeye on birinci saat bükümleri gibi gelen körleme tempo değişimleri ile melodik yavaş yakıcılar ve kurşun-ağır seslendiricilerden oluşan eşit bir dağılım, Phantom Limb ve Breath On A Window, AiC'nin altın çağının tanıdık özelliklerini, ima edebileceği öngörülebilirliğe tamamen teslim olmadan taşır. Düşünceli, karanlık riffler, yükselen iki parçalı armonileri başlatır ve bu, bazı ihtimallere rağmen, Cantrell'in yardımcı vokalist William DuVall'da değerli bir folyo bulduğunu yineler. Göz korkutucu kataloglarına önemli bir katkı. "
AllMusic'ten Stephen Erlewine albüme daha karışık bir eleştiri verdi: "Bu, Black Gives Way to Blue'da bile eksik olan bir dijital pırıltıya sahip ve albüme geniş bir his veriyor, bu nedenle patentli yayın o kadar klostrofobik görünmüyor eskisi gibi. Sonra tekrar, belki de bu genişleme sadece bir yaş belirtisidir: Zincirlerdeki Alice artık orta yaşlarında sağlam bir şekilde yerleşmiş durumda ve en iyi yaptıkları şeye yerleşiyor: pervasızlık yapmadan imzalarını koruyor ve açıkça, onları başka türlü tanımlayan karanlığa boyun eğmeden . " Albüme beş üzerinden üç yıldız vermeye devam etti.
Rolling Stone'dan Jon Dolan da benzer bir izlenim bırakarak şöyle yazdı: "Şarkıcı Layne Staley'in 2002'deki ölümünden bu yana grubun ikinci LP'si ve yeni vokalist William DuVall selefinin Seattle çamurunu erimiş marşlara dönüştürme yeteneğine sahip olmasa da, kurucusu Jerry Cantrell'in belirgin bir şekilde torpid gitarı, kendine özgü bir baş sesi olmak için adım atıyor, "Hollow" da mordant bir şekilde chugging ve "Pretty Done" da My Bloody Valentine gibi ağlıyor. " Ayrıca albüme beş üzerinden üç yıldız vermeye devam etti.
Pitchfork Media'dan Stephen M. Deusner da karma bir eleştiri yaptı ve şunları yazdı: "[Başlık] şarkı altı buçuk dakika uzunluğunda. Olmasına gerek yok. İkiye bölün ve etkisini ikiye katlayabilirsiniz. Ancak aynı şey, Dinozorlar üzerindeki, tipik olarak beş dakikalık işareti geçen herhangi bir parça için de söylenebilir. Sonuç, şişirilmiş 70 dakikadan çok daha uzun hisseden, çoğu zaman en iyi anlarını gömen, en ilgi çekici fikirlerini ya esneterek ya da basitçe tekrarlayarak tüketen bir albüm. " Daha sonra, "Öte yandan, Dinozorlar'ın aslında, çoğunlukla 2013'te ana akım rock'ı nasıl çalacağınızla ilgili bazı ilginç fikirleri var."