Gırnata Emirliği (Tavaif-i Mülûk)
Tarihçe > Yükseliş > Bâdîs b. Habbûs (1038-1073)

Habbûs'un ölümü ile oğlu Bâdîs [en] (h.  1038-1073) tahta geçti ancak onun hükümdarlığı veraset sorunlarıyla başladı. Yeni hükümdarı belirleyecek olan meclis'in iki adayı vardı. Bazı Yahudi ve Berberî gruplar, Bâdîs’in kardeşi Bulukkîn’i desteklerken, Araplar ve vezir Samuel b. Nagrale (İsmail ibn Nağrîle), Bâdîs’in hükümdarlığını destekledi. Çok geçmeden muhalifler bu sefer de kardeşinin oğlu, Yıddîr ibn Hubâse'yi tahta getirmek istediler. Bunun için Bâdîs'e suikast planı yaptılar ama başarılı olamadılar. 1038 yılında Meriye emiri Züheyr el-Âmirî [es], bu iç anlaşmazlıklardan yararlanmaya çalıştı ve Habbûs ile imzaladığı ittifak anlaşmasını Bâdîs ile yenilemeyerek Gırnata'nın topraklarını işgal etti. Gırnata'nın kuzeyindeki el-Funt'a (Deifontes) kadar ilerlemeyi başardı ancak Bûnt yakınlarında Gırnata'dan gelen bir ordu tarafından yenilgiye uğratıldı. Züheyr el-Âmirî ve veziri İbn Abbas bu savaşta öldürüldü. Karşı saldırıya geçen Zîrîler kendi topraklarını kurtardı ve Meriye'ye ait bazı bölgeleri ilhak etti. Bu olaydan sonra Meriye birkaç yıl süreyle Gırnata'ya bağlı bir vasal devlet haline geldi.
1039 yılında İşbiliye ile bir dizi savaş gerçekleşti. İşbiliye emiri Ebü’l-Kāsım [en], Karmûne'yi işgal edince; Bâdîs, Karmûne (Carmona) ve Meriye (Almería) berberileri ile ittifak kurdu ve Karmûne'yi geri aldı. İsticce yakınlarındaki bir savaşta İşbiliye'yi yenerek batı sınırında bir miktar toprak elde etti ve başka bir savaşta Ebü’l-Kāsım'ın oğlu İsmail'i yenerek öldürdü (1039).  1042 yılında İşbiliye'ye büyük bir sefer düzenledi ve savaşta Ebü’l-Kāsım'ı öldürdü. Zîrîler, bir zamanlar Kurtuba Halifeliği yapan ve Hammûdîler soyundan gelen, Cezîretülhadrâ (Algeciras) emiri Muhammed b. Kāsım el-Hammûdî'yi halife olarak tanıdı. Komşu berberi emirlerini de (Karmûne, Erkûş ve Mevrûr), halifeyi tanımaları için ikna etti. 1048 yılında bu berberiler, Mu'tazid [en] yönetimindeki İşbiliye'yi kuşattı ama başarılı olamadılar. 1056'da Bâdîs, Mâleka'yı işgal ederek Hammûdî varlığına son verdi ve oğlu Bulukkîn b. Bâdîs'i vali olarak atadı. Bâdîs'in yönetiminde Gırnata, siyasi ve ekonomik olarak en güçlü dönemini yaşadı.
Habbûs ve Bâdîs'in hükümdarlık döneminde, İsmail ibn Nağrîle [en] (Arapça) ya da Samuel ha-Nagid (İbranice) olarak da bilinen Yahudi bir yönetici giderek devletin en güçlü siyasi figürü haline geldi. İsmail, Kurtuba'da çok iyi bir eğitim gördü ve fitne olarak da adlandırılan iç savaşın başlamasıyla çoğu Kurtubalı gibi şehirden kaçtı. Önce Mâleka sonra Gırnata'ya yerleşti. 1020 yılında vergi toplama memuru olarak işe başladı sonra vezir katibi ve vezir yardımcılığına terfi etti. Habbûs zamanla birçok önemli sorumluluğu ona emanet etti. İsmail, emrinde çalışacak olan kişileri çoğunlukla Yahudilerden seçti. Habbûs’un ölümünden sonra seçimlerde Bâdîs’in yanında yer aldı ve bir suikast girişimi olacağı konusunda kendisini uyardı. Böylece Bâdîs'in en güvenilir danışmanı oldu. Bâdîs'in hükümdarlık döneminde ordu komutanı oldu ve vezirlik makamına getirildi.
İsmail öldüğünde (1056) vezirlik makamına oğlu Yusuf (Joseph) geçti, ancak babasının aksine siyasi becerilerden yoksundu. Zamanla saraya casuslar yerleştirdi ve olup bitenler hakkında her türlü bilgiye sahip oldu. Bâdîs'in veliaht oğlu Bulukkîn, Yusuf'tan kuşkulanıyordu. Yusuf bu durumun farkındaydı ve kendi sarayında verdiği bir akşam yemeğinde Bulukkîn'i zehirledi ve suçu başkalarına attı (1063). Artık Yusuf'un önünde bir engel kalmamıştı ve daha da hırslanarak kendi devletini kurmak istiyordu. 1066'da sınır komşusu Meriye (Almería) emiri Mu‘tasım-Billâh [es] ile bir anlaşma yaptı. Meriye'yi yönetme karşılığında Gırnata'yı teslim edecekti. Yusuf'un planı, Meriye ordusu geldiğinde şehrin kapılarını açmaktı ancak Mu'tasım kararsız kaldı ve son anda ordusunu geri çekti. Yusuf'un planı açığa çıktığında halk ve diğer yöneticiler ayaklandı, Yusuf öldürüldü ve Yahudi nüfusuna karşı bir katliam gerçekleşti (1066).
Bu olaylardan sonra emirlik zayıfladı. Bu durumdan faydalanmak isteyen komşu ülkeler (İşbiliye ve Meriye) Gırnata'yı işgal etmek istedi ancak başarılı olamadılar.