stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kütle spektrometrisi
Uygulamalar > Atom probu

Atom probu, Birey atomların konumlarını haritalandırmak amacı ile TOF-MS ile alan buharlaştırma mikroskopisini birleştirmiş alettir.
Uygulamalar > Farmakokinetik

Ana madde: Farmakokinetik
Farmakokinetik matriksin (kan ve idrar) kompleks yapısından dolayı, düşük doz/uzun zaman noktası verilerin, gözlemlemek amaçlı yüksek hassaslık ihtiyacı için sıkça MS ile çalışılır. Bu amaçla en yaygın kullanılan alet üçlü kuadrupol MS' li LC-MS' tir. Ardışık MS genelde özgüllük katma amacı ile kullanılır. Standart eğrileri ve iç standartlardan numunedeki tek bir farmasötiğin miktarının belirlenmesinde faydalanılır. Birer farmasötik olarak farklı zaman noktalarını temsil eden numuneler uygulanıp ardından metabolize edilir veya vücuttan temizlenirler. curves and internal standards are used for quantitation of usually a single pharmaceutical in the samples. The samples represent different time points as a pharmaceutical is administered and then metabolized or cleared from the body. Uygulamadan önce alınan blank (kelime anlamı boş) veya diğer bir tabirle t=0 numuneleri karışık matriksli numunelerde arka planı belirlemekte ve veri bütünlüğünden emin olmakta önem ifade eder. Standart eğrinin lineerliğine çok dikkat edilir ancak daha karışık fonksiyonlu, kuadritikler gibi, eğri uydurma kullanımı yaygın değildir. Bunun sebebi çoğu MS' in yanıtı yüksek konsantrasyon aralıklarında lineerden daha düşüktür.
Güncel olarak, hayvan deneylerine bir alternatif olarak görülen, mikrodozlama çalışmaları için aşırı hassas MS kullanımına kaile alınır derecede ilgi mevcuttur.
Uygulamalar > Protein karakterizasyonu

Ana madde: Protein kütle spektrometrisi
MS proteinlerin dizilenmesi ve karakterize edilmeleri için önemli bir tekniktir. Bütün proteinlerin iyonizasyonu için iki ana yöntem vardır, ESI ve MALDI. Performans ve MS' ler için mümkün olan kütle aralığı göz önüne alındığında protein karaktrizasyonu için iki yaklaşım vardır. İlki, yekpare proteinlerin MALDI veya ESI ile iyonlaştırılması ve ardından kütle analizörüne girmeleridir. Bu yaklaşım üst-alt stratejisi olarak bilinir. Üst-alt yaklaşımı çoğu zaman az verili tek protein çalışmaları ile sınırlıdır. İkincisi yaklaşımda ise proteinler elektroforetik ayrımdan sonra bir jelde veya çözeltide enzimatik olarak sindirilip küçük peptitlere dönüştürülürler. Sonrasında peptitlerin hepsi kütle analizörüne yönlendirilir. Eğer protein kimiklendirmesi için karakteristik bir peptit şablonu kullanılıyorsa yöntem peptid kütle parmak izi (Peptide Mass Fingerprinting, PMF) adını alır. Eğer ki kimliklendirme ardışık MS analizinde belirlenmiş dizi verisini kullanıyorsa yöntem de novo peptid dizileme olarak adlandırılır. Bu protein analizi prosedürleri aynı zamanda "alt-üst" yaklaşımı olarak anılır. Daha yeni kullanılmaya başlanan üçüncü bir yaklaşım ise "orta-alt" yaklaşımıdır. Bu yaklaşım tipik triptik peptitlerden daha büyük proteolitik peptitlerin incelenmesini içerir.
Uygulamalar > Glikan analizi

Düşük numune ihtiyacı ve yüksek hassalığı sebebi ile MS glikobiyolojide glikan yapıların açıklanması ve karakterizasyonu için sıkça kullanılır. MS glikanların analizi için HPLC' yi tamamlayıcı metot olarak kullanılır. Tüm haldeki glikanlar MALDI-MS ile tek yüklü iyon olarak belirlenebilirler veya permetilasyon ve perasetilasyonu takiben, hızlı atom bombardımanı MS (fast atom bombardment mass spectrometry, FAB-MS) aracılığıyla belirlenebilirler. Bunlara ek olarak ise ESI-MS küçük glikanlar için güçlü sinyaller verir. Glikan yapı karakterizasyonuna yardımcı ve MS verisini yorumlayan çeşitli bedava ve ticari yazılımlar mevcuttur.
Uygulamalar > Uzay Keşifleri

Analiz için standart bir yöntem olarak MS, diğer gezegen ve uydulara ulaştı. 2 tanesi Viking programı ile Mars' a gönderildi. 2005' in başlarında Cassini–Huygens görevi kapsamında özelleştirilmiş bir GC-MS aleti, Satürn' ün en büyük uydusu, Titan' ın atomosferinden Huygens probuna teslim edildi. Bu alet iniş rotası boyunca atmosferik numuneleri analiz etti. Prob indiğinde alet Titan' ın donmuş hidrokarbon kaplı yüzeyini buharlaştırıp analiz edebiliyordu. Bu ölçümler her parçacığın izotopik oranlarını Dünya' daki doğal izotopik oranla karşılaştırıyordu. Cassini–Huygens uzay aracındaki MS, bir iyon ve nötral MS olmasının yanında aynı zamanda Enceladus bulutlarının içeriğinide inceliyordu. Mars Phoenix uzay aracı, 2007'de çalıştırılmaya başlanmış, bir Termal ve Gelişmiş Gaz Analizör MS taşıyordu.
Aynı zamanda MS uzay görevlerinde plazmaların içeriklerini ölçmek içinde kullanılır. Örneğin, Cassini uzay aracının taşıdığı Cassini Plazma Spectrometresi (Cassini Plasma Spectrometer, CAPS), Satürn' ün manyetosferindeki iyonların ağırlığını ölçüyordu.
Bibliyografi

Tureček F, McLafferty FW (1993). Interpretation of mass spectra. Sausalito, Calif: University Science Books. ISBN 0-935702-25-3.
de Hoffman E, Stroobant V (2001). Mass Spectrometry: Principles and Applications. 2nd. John Wiley and Sons. ISBN 0-471-48566-7.
Downard K (2004). Mass Spectrometry – A Foundation Course. Cambridge UK: Royal Society of Chemistry. ISBN 0-85404-609-7.
Siuzdak G (1996). Mass spectrometry for biotechnology. Boston: Academic Press. ISBN 0-12-647471-0.
Dass C (2001). Principles and practice of biological mass spectrometry. New York: John Wiley. ISBN 0-471-33053-1.
Muzikar P (2003). "Accelerator Mass Spectrometry in Geologic Research". Geological Society of America Bulletin. Cilt 115. ss. 643-654. Bibcode:2003GSAB..115..643M. doi:10.1130/0016-7606(2003)115<0643:AMSIGR>2.0.CO;2. ISSN 0016-7606.
Maher S, Jjunju FP, Taylor S (2015). "100 years of mass spectrometry: Perspectives and future trends". Rev. Mod. Phys. 87 (1). ss. 113-135. Bibcode:2015RvMP...87..113M. doi:10.1103/RevModPhys.87.113.
Sobott F (2014). Biological Mass Spectrometry. Boca Raton: Crc Pr I Llc. ISBN 1439895279.
Sparkman OD (2006). Mass Spectrometry Desk Reference. Pittsburgh: Global View Pub. ISBN 0-9660813-9-0.
Watson JT, Sparkman OD (2007). Introduction to Mass Spectrometry: Instrumentatio, Applications, and Strategies for Data Interpretation. 4th. Chichester: Jonh Wiley & Sons. ISBN 978-0-470-51634-8.
Tuniz C (1998). Accelerator mass spectrometry: ultrasensitive analysis for global science. Boca Raton: CRC Press. ISBN 0-8493-4538-3.
Kandiah M, Urban PL (Haziran 2013). "Advances in ultrasensitive mass spectrometry of organic molecules". Chemical Society Reviews. 42 (12). ss. 5299-322. doi:10.1039/c3cs35389c. PMID 23471277.
J.J. Thomson'ın üçüncü kütle spektrometresinin bir tıpatıp kopyası
Kalutron kütle spektromtresi. Bu spektrometre Manhattan Projesi' nde uranyum zenginleştirmesi için kullanılmıştır.
Sektör tipi kütle analizörlü basit bir spektrometrenin şeması. Bu alet, karbon -13 üre nefes testinde olduğu gibi, karbon dioksit izotoplarının oranlarının (IRMS) ölçümü için kullanılabilir.
Argonne Ulusal Laboratuvarı lineer hızlandırıcıdaki yüzey iyonizasyonu kaynağı
Fenn' nin ilk çalışmaları için kullandığı kuadrupol kütle spektrometresi ve elektrosprey iyon kaynağı
İndüksiyonla birleşmiş plazma iyon kaynağı
ThermoQuest AvantGarde sektör kütle spektrometresi
Orbitrap kütle analizörü
Fourier dönüşümü iyon siklotron rezonans kütle spektrometresi
Devamlı dinod parçacık multipleri detektörü
Biyolojik moleküller için ESI veya MALDI kullanan ardışık MS
Bir MS (solda) ile kombine edilmiş bir gaz kromatografisi (sağda)
Indianapolis Sanat Müzesi muhafaza bilim insanı LC-MS gerçekleştirken
İzotopik dağılım gösteren bir peptik kütle spektrumu
Toluen elektron iyonizasyon kütle spektrumu
Lazer MS Spektrometrisi aerosol kütle spektrometresi ile bir NASA WB-57 yüksek irtifa araştırma uçağına NOAA Parçacık Analizi
Biyojen karbonat üzerinde 16O/18O ve 12C/13C izotop oranı belirlemek amaçlı uygulanan MS
NASA'nın Mars Phoenix uzay aracı "Rosy Red" (Pembemsi kırmızı) hendeğini TEGA MS ile analiz ederken
Rusya Federasyonu İçişleri Bakanlığı

| --- | --- |
Министерство внутренних дел Российской Федерации
Rusya İçişleri Bakanlığı arması

Genel bilgiler
Kuruluş tarihi: 28 Mart 1802
Önceki kurum: SSCB İçişleri Bakanlığı (1946-1991)
Bağlılığı: Rusya Federasyonu Devlet Başkanı
Adres: 119049, Moskova, Jitnaya Caddesi, 16
Personel sayısı: 907,630 (2012)
Yıllık bütçe: 1192.2 milyar ruble (2011)
Yönetici(ler): Vladimir Kolokoltsev, Bakan
Web sitesi: www.mvd.ru
İçişleri Bakanlığı binası
Rusya Federasyonu İçişleri Bakanlığı (Rusça: Министерство внутренних дел Российской Федерации, МВД, Ministerstvo vnutrennih del Rossiyskoy Federatsii, MVD), Rusya'nda vatandaşların hak ve özgürlükleri ile kamu güvenliğini korumaktan sorumlu bakanlıktır.
Bakanlar

| № | Bakan | Başlangıç | Bitiş |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Viktor Yerin | 1992 | 1995 |
| 2 | Anatoliy Kulikov | 1995 | 1998 |
| 3 | Sergey Stepaşin | 1998 | 1999 |
| 4 | Vladimir Ruşaylo | 1999 | 2001 |
| 5 | Boris Grizlov | 2001 | 2003 |
| 6 | Reşid Nurgaliyev | 2004 | 2012 |
| 7 | Vladimir Kolokoltsev | 2012 |  |
2018 yıla kadar Bakanlık işinde Federal Göç Servisi özel federal organ olarak oldu.
Supergirl (film)

| --- | --- |
Supergirl film posteri
Yönetmen: Jeannot Szwarc
Yapımcı: Timothy Burrill
Senarist: David Odell
Oyuncular: Faye Dunaway Helen Slater Peter O'Toole Mia Farrow Maureen Teefy Hart Bochner Peter Cook Marc McClure Brenda Vaccaro
Müzik: Jerry Goldsmith Konusu: John Williams
Görüntü yönetmeni: Alan Hume
Kurgu: Malcolm Cooke
Dağıtıcı: TriStar Pictures
Çıkış tarih(ler)i: 21 Kasım, 1984
Süre: Tiyatro kısaltması: 105 min. Orijinal Tiyatro kısaltması: 127 min. Uluslararası kısaltma: 124 min. Yönetmenin kısaltması: 138 min. Orijinal kısaltma: 150 min.
Ülke: İngiltere
Dil: İngilizce
Bütçe: 35.000.000 $
Hasılat: 14.3 milyon $
Supergirl Jeannot Szwarc tarafından yönetilen, David Odell'in aynı adlı DC Comics karakterine dayanan senaryosundan uyarlanan, 1984 yapımı bir süper kahraman filmidir. Superman III (1983) olaylarından sonra geçen ve serinin yan ürünü olarak hizmet veren Superman film serisinin dördüncü filmidir. Filmde Supergirl rolünde Helen Slater ile birlikte Faye Dunaway, Hart Bochner, Peter Cook, Mia Farrow, Brenda Vaccaro ve Peter O'Toole yer alıyor. Marc McClure Süpermen filmlerindeki Jimmy Olsen rolünü yeniden canlandırıyor.
Film, 19 Temmuz 1984'te Birleşik Krallık'ta ve 21 Kasım 1984'te Amerika Birleşik Devletleri'nde gösterime girdi, ancak hem eleştirmenleri hem de izleyicileri etkilemeyi başaramadı ve gişede de düşük performans gösterdi. Dunaway ve O'Toole sırasıyla En Kötü Kadın Oyuncu ve En Kötü Erkek Oyuncu dallarında Altın Ahududu Ödüllerine aday gösterildi. Ancak Slater, En İyi Kadın Oyuncu dalında Saturn Ödülü'ne aday gösterildi. Filmin başarısızlığı, yapımcılar Alexander ve Ilya Salkind'in Superman film haklarını 1986'da The Cannon Group'a satmasına yol açtı.
İlk DVD sürümü, bağımsız ev video şirketi Anchor Bay Entertainment tarafından 2000 yılında, o zamanın hak sahibi StudioCanal'ın lisansı altında yayınlandı. Warner Bros., filmin haklarını aldı ve 2006'nın sonlarında Superman Returns'ün vizyona girmesiyle aynı zamana denk gelecek şekilde DVD olarak yeniden yayınladı. Christopher Reeve Superman filmleriyle aynı çizgide olmasına rağmen Warner Bros.'un Superman DVD veya Blu-ray kutu setlerinin hiçbirinde yer almıyor.
Oyuncular

| Aktör | Rolü |
| --- | --- |
Faye Dunaway: Selena
Helen Slater: Kara Zor-El / Linda Lee / Supergirl
Peter O'Toole: Zaltar
Mia Farrow: Alura
Brenda Vaccaro: Bianca
Peter Cook: Nigel
Simon Ward: Zor-El
Marc McClure: Jimmy Olsen
Hart Bochner: Ethan
Maureen Teefy: Lucy Lane
David Healy: Bay Danvers
Sandra Dickinson: Şirin genç bayan
Robyn Mandell: Myra
Jenifer Landor: Muffy
Diana Ricardo: Bayan Murray
Carole Charnow: Popeye'nin kasiyeri
Film hakkında

Christopher Reeve'in Süpermen rolünde yer alması planlanıyordu ancak erkenden vazgeçti. Filmde yer almaması, Süpermen'in uzak bir galaksiye "barış arama görevi" için Dünya'yı terk ettiğini belirten (Selena'nın kulak misafiri olduğu) bir haber yayını aracılığıyla açıklanıyor.
Demi Moore seçmelere katıldı ve Lucy Lane karakterini canlandırdı ancak Blame It on Rio filminde yer almak için rolden geri çekildi. Bunun yerine Maureen Teefy ile sözleşme imzalandı.
Aralarında Demi Moore ve Brooke Shields'ın da bulunduğu yüzlerce aktris Supergirl/Linda rolü için teste tabi tutuldu. Shields ve Moore, sonuçta bilinmeyen bir aktrisin oynamasını isteyen Ilya ve Szwarc tarafından reddedildi ve bunun yerine, üç filmlik bir anlaşmada 75.000 dolar ödenen Helen Slater ile sözleşme imzaladılar. Slater'ın role hazırlanmak için dört aylık fiziksel eğitimi vardı. Ek olarak, Dolly Parton'un Selena rolünü geri çevirdiği bildirildi.
Çekimler

Ana çekimler 18 Nisan 1983'te Londra'daki Pinewoods Stüdyolarında başladı ve 11 Ağustos 1983'te tamamlandı. Salkind'ler filmi tamamen kendi bütçeleriyle finanse etse de, Warner Bros., filmin dağıtım haklarına stüdyo sahip olduğundan ve ana şirketi WarnerMedia aynı zamanda tüm "Süpermen ve Süpermen ailesi" telif haklarının sahibi olan DC Comics'in ana şirketi olduğundan, hala yapımda yer alıyordu. Filmin tamamı Warner Bros. gözetiminde çekildi, düzenlendi ve denetlendi ve ilk olarak Temmuz 1984'te gösterime girmesi planlandı. Ancak stüdyo ile ortaklık arasındaki ilişki, Haziran 1983'te filmin yapımı sırasında "Superman III"ün kritik ve ticari açıdan düşük performansından sonra gerginleşti.
Antimadde roketi

Önerilen antimadde roketi
Antimadde roketi, güç kaynağı olarak antimadde kullanması önerilen bir roket sınıfıdır. Bu hedefi gerçekleştirmeye kalkışan birçok tasarım vardır. Bu tür roketlerin yararı madde-antimadde karışımının değişmez kütlesinin büyük bir kısmının antimadde roketlerinin diğer önerilen roket sınıflarından çok daha fazla enerji yoğunluğunun ve özgül itici kuvvetinin olmasını sağlayan enerjiye dönüşebilmesidir.
Yöntemler

Antimadde roketleri üç uygulama biçimine bölünebilir: itici güç için antimaddenin imhasının ürününü direkt olarak kullananlar, çalışan sıvıyı ya da daha sonra itici güç için kullanılacak aracı sıvıyı ısıtanlar ve çalışan sıvıyı ya da aracı materyali bazı elektrik itki sistemli uzay araçları için elektriğe çevirenler. Bu mekanizmaları kullanan itki sistemleri genellikle dört kategoriye bölünür: katı çekirdek, gaz çekirdek, plazma çekirdek ve ışın demetli çekirdek yapılarıdır. Direkt antimadde imhası itici gücüne alternatifler uygulanabilir bazı durumlarda çok küçük miktarlarda antimaddeden fakat daha fazla maddeden oluşan uzay gemisi yakıtı gerektiren araçların olasılığını sunar. Ayrıca antimaddeleri itki gücü için fisyon füzyon reaksiyonlarını katalize etmekte kullanmak gibi melez çözümler vardır.
Yöntemler > Kusursuz antimadde roketi: reaksiyon ürününün direkt kullanımı

Antiproton yıkım reaksiyonu nötrinolara ve gama ışınına ek olarak yüklü ve yüksüz pionlar üretir. Yüklü pionlar manyetik uçlar tarafından itki üretmeye yönlendirilebilir. Bu tip antimadde roketleri pion roketi ya da ışın demetli çekirdek yapısıdır. Bu mükemmel verimlilikte değildir; enerji yüklü (%22.3)  ve yüksüz (%14.38), pionların değişmez kütlesi olarak kaybedilir. Ayrıca, enerji yüksüz pionun itki gücüne çevrilemeyen kinetik enerjisi olarak, gama ışınları ve nötrinolar olarak kaybedilir.
Pozitron yıkımı da roket bilimi için önerildi. Pozitronların yıkımı yalnızca gama ışını üretir. Bu tip roketler için Eugen Sänger tarafından geliştirilen bazı ilkel önermeler, uzay yelkenlileri ya da yıkım tepkimesinden itki sağlayabilecek, parabolik kalkan olarak kullanılabilecek ve gama ışınını yansıtabilecek bazı materyallerin kullanımını varsaydı. Fakat bilinen hiçbir madde formu (atomlar ve iyonlar da dahil) gama ışınları ile görece yansıtım durumlarında etkileşime girmez. Gama ışınının momentumu kısmen maddeye Compton olayı ile transfer edilebilir. Yeni yaklaşımlar pozitron üretiminin altın gibi yüksek atomik sayıda hedefe çarparken ki ultra yoğun lazer kabiliyetinden yararlanmaktır.
Yöntemler > Termal antimadde roketi: yakıtın ısıtılması

Bu tip antimadde roketi termal antimadde roketi olarak isimlendirilmiştir çünkü yıkımda açığa çıkan enerji ya da ısı harici olmayan materyalden ya da yakıttan çıkan egzozu yaratmakla ilişkilendirilmiştir.
Katı çekirdek kavramı katıyı ısıtmak için antiprotonları kullanır. Yakıt sıcak çekirdeğin içine pompalanırdı ve itki gücü oluşturmak için uca doğru genişler. Bu kavramın performansı katıların sıcaklık kısıtlamasından dolayı yaklaşık olarak nükleer termal roketlerininkine eşittir. Bununla birlikte, antimadde enerji korunumu ve ısıtma verimliliği atom çekirdeği ve çarpışmalar arasındaki kısa ortalama serbest yoldan dolayı genellikle yüksektir (verimlilik  \eta _{e} ~ 85%). Sıvı yakıtlı termal antimadde motorunun birkaç uygulaması antiproton ya da tasarlanan pozitron yıkımı tarafından üretilen gama ışınını kullanmaktır. Bu yöntemler nükleer termal roketler için bu önerileri andırır. Önerilen bir yöntem pozitron yıkımı gama ışını katı motor çekirdeğini ısıtmak için kullanmasıdır. Hidrojen gazı bu ısıtılmış ve roket ucundan de çekirdeğe doğru kanallıdır. Bir diğer önerilen motor tipi katı kurşun içinde pozitron ya da etrafını saran hidrojen gazı tabakasını ısıtan sıcak gaz bulutu oluşturmak için sıkıştırılmış ksenon gazı yıkımını kullanır. Gama ışını kullanarak hidrojenin doğrudan ısıtılması, motorun içine yeterli makul miktarlarda gama ışını emmesi ile birlikte sıkıştırılmasının zorluğundan dolayı elverişsiz olarak kabul edilir. Son önerilen motor tipi ortaya çıkıp itki gücü sağlayan yelkenden çıkan ısı için gama ışını yıkımını kullanır. Nükleer termal roketlerde olduğu gibi bu yöntemler aracılığı ile ulaşılabilen özgül itici kuvvet genel olarak 1000 - 2000 saniye aralığında aralığı olan materyalin göz önünde bulundurulması ile kısıtlanmıştır. [kaynak belirtilmeli]
Gaz çekirdek sistemi yüksek sıcaklıktaki gaz ile düşük erime noktalı katının (örnek olarak tungsten gaz/plazma) yerine geçer ve böylece işlevsel sıcaklıklara ve performansa izin verir ( I_{\text{sp}} ~ 2 × 103 saniye). Bununla birlikte, termalizasyon için daha uzun ortalama serbest yol ve özümsemenin sonucu çok daha az enerji korunumu verimliliğidir ( \eta _{e} ~ 35%).
Plazma çekirdeği gazların iyonlaşmasına ve yüksek etkili sıcaklıklarda bile işlemeye izin verir. Isı kaybı reaksiyon çemberi ve manyetik uç içindeki manyetik sınırlama baskılanmıştır.  Performansın çok fazla yüksek olmasına rağmen ( I_{\text{sp}} ~ 104-105 saniye, uzun ortalama serbest yol çok fazla düşük enerji kullanım oranına sebep olur. ( \eta _{e} ~ 10%)
Yöntemler > Antimaddede güç üretimi

Elektrikli uzay aracının çalıştırılmasını sağlayan enerji için antimadde kullanma düşüncesi de ileri sürüldü. İleri sürülen bu dizaynlar genellikle önerilen nükleer elektrik roketlerine benzerdir. Antimadde yıkımı nükleer termal roketlerde olduğu gibi çalışan sıvıyı doğruca ya da dolaylı yoldan ısıtmak için kullanılır fakat sıvı daha sonra elektrikli itki sistemlerine enerji verecek elektriği üretmek için kullanılır. Sonuçta oluşan sistem diğer yüklü parçacık ya da elektrik itki gücü önermeleri ile benzer özelliklere sahiptir (özellikle yüksek özgül itici kuvvet ve düşük itki).
Yöntemler > Katalize edilmiş fisyon ve füzyon ya da dikenli füzyon

Bu antiprotonların füzyon ve fisyon reaksiyonlarını ya dikenli füzyon roketi itkisini buna benzer uygulamaları kataliz etmek için kullanılan melez bir yaklaşımdır.
Antiproton tarafından çalışan eylemsizlik sınırlama füzyonu roketi kavramı D-T reaksiyonu topağı kullanır. Topak pozitron ve antiptroton enjeksiyon atımının deliği ile U235 gibi parçalanabilir yarı küre materyal içerir. Bu yarı kürenin füzyon yakıtı örnek olarak döteryum, trityum ya da lityum döyterür ile çevrilmiştir. Antiproton yıkımı yakıtı iyonize eden yarı kürenin yüzeyinde gerçekleşir. Bu iyonlar topağın çekirdeğini füzyon sıcaklığına ısıtır.
Antiproton ile çalışan manyetik olarak izole edilmiş eylemsizlik sınırlama füzyon itkisi (MICF) kavramı plazmaları manyetik alan içeren metalik kabuktan yanma sırasında izole eden kendi kendine manyetik alan üretmeye dayalıdır. Plazmanın yaşam süresi uzun yanma süresine karşılık gelen büyüklüğü başlangıç füzyon iç patlamasından daha fazla olan ve bu yüzden daha fazla kazanç sağlayan iki mertebede tahmin edilmiştir.
Antimadde ile çalışan P-B11 kavramı antiprotonları antiproton ile çalışan manyetik olarak izole edilmiş eylemsizlik sınırlama füzyon itkisi projesi içinde P-B11 reaksiyonunu ateşlemek için kullanır. Fazlalık radyasyon kaybı ateşlenmenin en büyük engelidir. Fazlalık radyasyon ayrıca parçacığın kütlesini ve kazancı artırmak için plazma sıcaklığını değiştirmeyi gerektirir. Bundan dolayı, bu sistem Isp~105s' e tamamı ile ulaşabilecek uygulanabilirlikte olduğu sonucuna varıldı.
Farklı bir yaklaşım küçük füzyon yakıtı damlacığının çok küçük bir hacimde ki penning tuzağında ki tepkimeye hapsedilmiş antiproton bulutuna enjekte edildiği AIMStar için öngörülmüştür. Yıkım antiproton bulutunun yüzeyinde gerçekleşir.
ICAN- II projesi 9:1 D-T:U235 molar kütle oranlı topakları kullanan nükleer atım itkisi için antiproton katalizli mikro fisyon kavramını çalıştırır.
Antimadde roketlerinin zorlukları

Antimadde roketlerinin ana uygulama zorluğu antimaddenin yaratılmasında ve depolanmasında ki problemlerdir. Antimaddenin yaratılması en azından anti parçacık ve parçacık çifti üretebilecek kadar değişmez kütleden genellikle on üzeri bin milyon kadar çok çok daha büyük miktarlarda enerji harcanmasını gerektirir. Çoğu depolama tasarımları yıldızlar arası araçlar için donmuş antihidrojen topakları önerir. Bu pozitronları antiprotonlara bağlayarak antiprotonların soğutulmasını ve 2010'dan bu yana yalnızca çok az sayıda tek atoma uygulanabilen sonuçta oluşan antihidrojen atomlarının yakalanması gerektirir. Antimaddenin depolanması genellikle elektriksel olarak yüklenmiş donmuş hidrojen topaklarının Penning ya da Paul tuzaklarında hapsedilmesiyle olur. Bu antimadde yakıtlı roket tasarısının gerçekleşmesini engelleyen teorik bir engel yoktur. Bununla birlikte, bugünkü üretim teknolojisinin yalnızca çok az sayıda atoma izin vermesinden dolayı çok pahalı olmaları beklenir.
Genellikle, antiproton yıkımdan elde edilen enerji nükleer kapsülleri çalıştırmak için verimli olmayan çok büyük alanlar üzerinde depolanır. Antiproton indüklenmiş füzyonu ve kendi kendini üretebilen manyetik alan enerji lokalleştirmeyi ve yıkım enerjisinin etkili kullanımını geliştirir.
İkinci bir problem işe yarayan enerjinin ya da momentumun aslında son derece enerjili iyonlaşmış radyasyon olan antimadde yıkımının ürününden çıkarılmasıdır. Nemli kütlesi ile klasik roket denklemi ( M_{0})(yakıt kütle oranı ile) kuru kütleye ( M_{1}) oranı ( {\frac {M_{0}}{M_{1}}}),hızdaki değişim ( \Delta v) ve özgül itki ( I_{\text{sp}}) antimadde yıkımından dolayı kaybeden kütle nedeniyle geçerli değildir.
Yüksek enerjili itki ile ilgili diğer bir sorun antimadde madde yıkımının çok fazla radyasyon içermesi gibi aşırı ısı ya da atık ısıdır. Proton antiproton yıkımı itki sistemi yakıtın kütlesinin yüzde otuz sekizini yoğun yüksek enerjili gama ışınına çevirir. Gama ışınları ve yüksek enerjili yüklü pionlar ısı ve radyasyon hasarına neden olur eğer onlara karşı koruma yok ise. Nötronlardan farklı olarak, gama ışınları ve pionlar fazlalık materyalin çekirdeğinin radyo aktif hale gelmesine neden olmaz. Gereken korumanın bileşenleri mürettebat, elektronik, kriyojenik depolama ve manyetik olarak desteklenmiş roketlerin manyetik bobindir.  İki tür koruma radyasyon korumasına ve termal korumaya ihtiyacı vardır.
Sonunda, göreceli değerlendirmeler hesaba katılmalıdır. Ürünün yıkımının göreceli hızı gibi durağan kütle de göreceli kütle enerjiden dolayı değişir. Örnek olarak doğal pionun toplam kütle enerji içeriği sadece durağan kütleye değil aynı zamanda gama ışınlarına da dönüştürülebilir. Göreceli roket denkleminin kullanımı araçların ve ışık hızına yakın hareket eden yakıt atığının göreceli etkilerinin hesaba katılması için gereklidir. İki roket denkleminde ki bu iki değişiklik verilen hızdaki değişim ve özgül itki için göreceli antimadde roketleri için klasik ya da göreceli geleneksel roketlere göre çok daha büyük olan  kütle oranına ( {\frac {M_{0}}{M_{1}}})  sebep olur.