Olympia (tablo)
Etkileri

Manet'den etkilenerek kendi Kırda Öğle Yemeği'ni (1869-1870) çizen Paul Cézanne, 1873 yılında ise Olympia'dan ilham alarak barok tarzda Modern Bir Olympia isimli tabloyu yaptı. Cézanne'nın tablosunda Olympia'ya dışarıdan baktığı kabul edilen erkek de tuvalin içindedir ve ressam bu erkek olarak kendisini çizmiştir. Tablodaki erkeğin pozu ise Kırda Öğle Yemeği'ndeki erkek modellerin pozunu andırır.
Manet'nin aynı zamanda yakın arkadaşı olan ressam Henri Fantin-Latour, 1883 yılında büyük ihtimalle sanatçının vefatından sonra yazılan bir anma yazısı için Olympia kopyası çizdi. Bu çalışmasında şekillerin sert hatlarını yumuşatan, kuvvetli ton tezatlarını ortadan kaldıran, kadın, zenci hizmetçi ve kediyi bulanıklaştırarak eserin dramatik etkisini yok eden Fantin-Latour, Olympia'yı bir Ingres odalığı gibi idealize ederek resmin vahşi ve hayvansı havasına son verdi.
1896 yılında Paul Gauguin, Siyahi Olympia ismini verdiği bir tablo yaptı. Manet'ye büyük hayranlık duyan Gauguin, Olympia'nın kopyasını da yapmıştı ve Markiz Adaları'ndaki kulübesinde bir Olympia oyması da vardı. 1901’de ise Pablo Picasso bir Olympia parodisi çizdi. Bu çalışmasında Picasso, uzanan ince beyaz modeli, şişman bir siyahi modelle değiştirdi ve yan tarafına meyve sepeti taşıyan bir adam oturttu. Diğer yöne ise kadına bakan bir başka bir adam yerleştirdi. Ressam, böylece tablodaki kişilerin sosyal statüleri ve ırksal rollerini değiştirmiş oldu.
1950 yılında Jean Dubuffet, Corps de Dame serisinin bir parçası olarak Olympia'nın ilginç bir yorumlanışını çizdi. Bu tablodaki kadının geniş ve hoş olmayan vücudu, Manet’nin çıplağının tezadı gibiydi. İlk sergilendiğinde tıpkı Olympia gibi itici ve çirkin bulunan bu eser, II. Dünya Savaşı sonrası yaşanan toplumsal karışıklığı yansıtıyordu.
Amerikalı minimalist sanatçı Robert Morris, 1965 yılında gerçekleştirdiği Site isimli performans gösterisinin bir kısmında maske takıp, beyaz çarşaflar üzerinde oturarak Olympia pozu verdi. Soyut dışavurumculuğun önde gelen isimlerinden Larry Rivers ise 1970 tarihli I like Olympia in Blackface (Olympia'yı Siyah Yüzlü Seviyorum) isimli çalışmasında hayat kadını ile hizmetçinin yerlerini değiştirdi ve siyahi çıplak hayat kadını, beyaz bir hizmetçi ve beyaz bir kadın betimledi. Çalışmanın üst tarafında ise eserin aslının bir kopyası duruyordu.
Jean-Michel Basquiat ise batı sanatında görsel farklılıkları algılamayı sağlamak adına nasıl ırkçılık yapıldığını göstermek için Manet'nin Olympia'sını seçti. 1982 yılında yaptığı Three Quarters of Olympia without the Servant isimli çalışmasında Basquiat, Olympia'yı siyahi hizmetçi olmadan çizdi. Böylece hem Olympia'ya saygı gösteren modern geleneğin yanında yer aldı, hem de ırkçılığa tepkisini dile getirdi. Manet, modelinin bir hayat kadını olduğunu gösteren dağınık yatak, gerdanlık, terlikler gibi pek çok ipucu kullanmıştı. Fakat bu ipuçlarının en önemlisi siyahi bir hizmetçiydi. Feminist sanat tarihinde tablo, on dokuzuncu yüzyıl Fransa'sında kadının yeri ve modernizmde kadının temsili açısından çok önemsenmişti. Sander Gilman'a göre o dönemin sanat eserlerinde siyahi kadınlar seks objesi olarak betimlenmez, aksine bozulmuş ya da hastalanmış kadınları anlatmak için kullanılırlardı. Manet'nin Olympia'sındaki siyahi hizmetçi de rahatsızlığın amblemi olmuştu. Hizmetçi figürü ırkçılık ve bozulmuşluğun öne çıkan belirtisiydi. Basquait de bu bakış açısıyla yaklaşarak, Manet'nin ırkçı denklemini reddetmişti.
Çalışmalarıyla İzlenimcilerin üzerinde büyük etkisi olan Édouard Manet'nin Henri Fantin-Latour tarafından yapılan portresi (1867)
Kırda Öğle Yemeği de tıpkı Olympia gibi 1863 tarihinde yapıldı ve bu tablodaki çıplak da Victorine Meurent idi. Eser, Avrupa'nın resim mirasına saygı gösteriyor gibi çizilmiş olmasına rağmen 1863 Paris Salonu'na kabul edilmedi. Sergilendiği Reddedilenler Salonu'nda ise skandala sebep oldu.
Stavros S. Niarchos koleksiyonunda yer alan, Manet'nin Olympia'ya hazırlık için yaptığı suluboya çalışması
Manet'nin Olympia için yaptığı hazırlık çizimlerinden bir örnek
Olympia, Paris Salonu katalogunda, Manet'nin yakın arkadaşı da olan şair ve sanat eleştirmeni Zacharie Astruc tarafından yazılmış bir şiirle tanıtıldı.
Titian'ın klasik temalardaki nü tablolarının en ünlü örneklerinden biri olan Urbino Venüsü ileride Urbino Dükü olacak Guidobaldo'nun siparişi üzerine yapıldı.
Manet, Olympia'nın kompozisyonunda ilham aldığı Urbino Venüsü'nün 1856'daki İtalya ziyareti sırasında bir kopyasını yaptı.
Titian'a da örnek olmuş Giorgione'nin Uyuyan Venüs isimli tablosu.
Francisco Goya'nın Caprichos serisinin bu levhasındaki genç kadın tıpkı Olympia'daki model gibi izleyicinin gözlerinin içine bakmaktadır.
Manuel de Godoy'un koleksiyonu için yapılan; ancak daha sonra İspanyol engizisyonu'nun el koyduğu Francisco Goya'nın Çıplak Maya'sı tarihin en baştan çıkarıcı nülerinden biri kabul edilir. Tablo, Manet'nin esin kaynaklarından biridir.
Kendisi de ressam olan Victorine Meurent, Manet'nin sekiz eseri için poz verdi. Meurent'nin Paris'te tanınan bir sima olması Olympia'nın tepki çekmesinin sebeplerinden biriydi.
Manet'nin notlarında Laura olarak andığı 'Olympia'daki siyahi model, ressama biri kendi portresi olmak üzere üç tablo için poz vermişti.
Alexandre Cabanel'e ait Venüs'ün Doğuşu, Manet'nin kabul edilmediği 1863 Paris Salonu'nda büyük beğeni kazandı. Bu eseri "halka açık bir sergide gösterilebilecek ölçülerde erotik" bulduklarını açıklayan eleştirmenler, Olympia'yı ise 1865'te acımasızca eleştirdiler.
Manet, ilk nü tablosu Peri Kızının Şaşkınlığı'nda Olympia'nın aksine Rubens ve Rembrandt gibi Hollandalı ustalardan etkilenmiştir.
İç çamaşırlarıyla resmedildiğinden tam bir çıplak kabul edilemeyecek olan Nana ahlaksız bulunarak 1877 Salonu'na kabul edilmedi. Tablo, Olympia'nın tamamlayıcı eş resmi kabul edilir.
Mavi Kanepedeki Madem Manet'nin Portresi (1874) Olympia'nın karikatürü gibidir. Bu tabloda Mona Lisa'ya bıyık çizmekten daha büyük bir parodi olduğu iddia edilir.
Manet'nin 1865 Paris Salonu'nda gösterilen diğer eseri Askerler Tarafından Hor Görülen İsa, Olympia'nın hemen altına asılmıştı. Sergi süresince olumlu eleştiriler almasına rağmen Olympia'nın yarattığı skandal sebebiyle gündemde kalamadı.
Olympia'nın Paris Salonu'nda sergilenişi sırasında Cham olarak tanınan Amédée de Noé'nin çizdiği karikatür (Le Charivari, 14 Mayıs 1865).
Olympia'yı gazetelerde eleştiren bir diğer karikatür ise Bertall'a aitti (Le Journal Amusant, 27 Mayıs 1865).
Charles Baudelaire, 11 Mayıs 1865'te "Bu duruma düşen tek erkeğin sen olduğunu mu sanıyorsun? Chateaubriand ve Wagner'den daha dahi mi olduğunu düşünüyorsun? Onlar da yuhalandı fakat bu onları öldürmedi." diyerek Manet'ye destek oldu.
1868 Salonu'nda sergilenen Emile Zola'nın Portresi'deki duvarda bir Goya resmi, Japon çizimi ve Olympia'nın kopyası da yer alıyordu.
Paul Cezanne'ın Manet'den etkilenerek çizdiği Modern Bir Olympia, 1874 yılında düzenlenen ilk izlenimciler sergisinde yer aldı.
Jean Dubuffet'nin 1950'de yaptığı Corps de Dame serisinin ilk örneklerinden olan Olympia