stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kendiliğinden oluşum
Antik Çağ > Sokrates öncesi filozoflar

M.Ö. 6. ve 5. yüzyıllarda aktif olan ve antik dönemde physiologoi (Yunanca: φυσιολόγοι; Türkçede fiziksel ya da doğal filozoflar) olarak adlandırılan erken dönem Yunan filozofları, daha önce tanrılara atfedilen olgulara doğal açıklamalar getirmeye çalışmışlardır. Physiologoi'ler dış dünyanın rasyonel birliğini vurgulayarak ve teolojik ya da mitolojik açıklamaları reddederek şeylerin maddi ilkesini ya da arkhe'sini (Yunanca: ἀρχή) aramışlardır.
Her şeyin evrenin temel doğasından, apeiron'dan (ἄπειρον) ya da "sınırsız" veya "sonsuz"dan kaynaklandığına inanan Anaksimandros, muhtemelen yaşamın cansız maddeden kendiliğinden geliştiğini öne süren ilk batılı düşünürdü. Sonsuza dek hareket halinde olan apeiron'un ilkel kaosu, temel zıtlıkların (örneğin ıslak ve kuru, sıcak ve soğuk) dünyadaki çok sayıda ve çeşitli şeyleri oluşturduğu ve şekillendirdiği bir platform görevi görmüştür. MS üçüncü yüzyılda Romalı Hipolit'e göre, Anaksimandros balıkların ya da balık benzeri yaratıkların ilk olarak güneşin ısısının etkisiyle "ıslak" ortamda oluştuğunu ve bu suda yaşayan yaratıkların insanları meydana getirdiğini iddia etmiştir. Romalı yazar Censorinus, 3. yüzyılda şunu yazmıştır:
Miletli Anaksimandros ısınan su ve topraktan balıkların ya da tamamen balık benzeri hayvanların ortaya çıktığını düşünüyordu. Bu hayvanların içinde erkekler şekilleniyor ve embriyolar ergenliğe kadar tutsak kalıyordu; ancak o zaman, bu hayvanlar patlayıp açıldıktan sonra, artık kendi kendilerini besleyebilen erkekler ve kadınlar dışarı çıkabiliyordu.
Anaksimandros'un öğrencisi olan Yunan filozof Anaksimenes, havanın yaşam veren ve canlılara hareket ve düşünce kazandıran unsur olduğunu düşünüyordu. İnsan da dahil olmak üzere bitki ve hayvanların, güneşin ısısıyla birleşen toprak ve su karışımı olan ilkel bir karasal balçıktan ortaya çıktığını öne sürmüştür. Filozof Anaksagoras da yaşamın karasal bir balçıktan ortaya çıktığına inanıyordu. Ancak Anaksimenes, bitkilerin tohumlarının başlangıçtan beri havada, hayvanların tohumlarının ise esîrde var olduğunu savunmuştur. Bir başka filozof olan Ksenofanes, insanın kökenini, Güneş'in etkisi altında Dünya'nın akışkan aşaması ile karanın oluşumu arasındaki geçiş dönemine kadar götürmüştür.
Empedokles, zaman zaman doğal seçilim kavramının bir öncülü olarak görülen bir şekilde, yaşamın kendiliğinden oluştuğunu kabul etmiş, ancak parçaların farklı kombinasyonlarından oluşan farklı formların deneme yanılma yoluyla kendiliğinden ortaya çıktığını savunmuştur: başarılı kombinasyonlar gözlemcinin yaşamı boyunca mevcut olan bireyleri oluştururken, başarısız formlar üremede başarısız olmuştur.
Antik Çağ > Latin ve erken dönem Hristiyan kaynakları

MÖ 1. yüzyılda yaşamış Romalı bir mimar ve yazar olan Vitruvius, kütüphanelerin sabah ışığından faydalanmak için doğuya bakacak şekilde yerleştirilmesini, ancak rüzgarlar kitap kurtları ürettiğinden güneye veya batıya doğru yerleştirilmemesini tavsiye etmiştir.
Aristoteles'ten daha sonra yazan yazarlar, yılan balıklarının solucanlardan ortaya çıktığı ve cinsiyet, süt, yumurtlama ve bunlar için geçitlerden yoksun olduğu iddialarına katılmamışlardır. Daha sonraki yazarlar da karşı çıkmıştır. Romalı yazar ve doğa tarihçisi Yaşlı Plinius yılan balıklarının anatomik sınırlarına karşı çıkmamış, ancak yılan balıklarının tomurcuklanarak, kendilerini kayalara sürterek ve yılan balığı haline gelen parçacıkları serbest bırakarak çoğaldığını belirtmiştir. Yunan yazar Athenaeus yılanbalıklarını, çamurun üzerine yerleşerek yaşam oluşturan bir sıvıyı sarmalayıp boşaltmak olarak tanımlamıştır. Athenaeus ayrıca kendiliğinden oluşuma karşı çıkarak, bir çeşit hamsinin Aristoteles'in belirttiği gibi karidesten değil, deniz köpüğünden oluştuğunu iddia etmiştir.
Filozofların ve düşünürlerin baskın görüşü kendiliğinden oluşumdan yana olmaya devam ederken, bazı Hristiyan teologlar da bu görüşü kabul etmiştir. Berberi teolog ve filozof Hippolu Augustinus, Tanrı'nın Şehri ve Yaratılışın Edebi Anlamı adlı eserlerinde kendiliğinden oluşumu tartışmış ve İncil'deki "Sular canlı yaratıklarla dolup taşsın" gibi pasajları yaratılışın devam etmesini sağlayacak emirler olarak göstermiştir.
Orta Çağ

Kazlara dönüşen midyeler, 1552 da
Kaz midyesi
Ak yanaklı kaz
Orta Çağ'da, kaz midyesinin ak yanaklı kazı doğurduğu düşünülüyordu, İsa'nın bakire doğumunu destekliyordu.
Roma İmparatorluğu'nun 5. yüzyıldaki çöküşünden 1054'teki Doğu-Batı Bölünmesi'ne kadar Yunan biliminin etkisi azalmış olsa da kendiliğinden oluşum genellikle tartışmasız kalmıştır. Yeni tanımlamalar yapıldı. İnançlardan bazılarının doktrinel çıkarımları vardı. Örneğin, bir kuş olan ak yanaklı kazın bir kabuklu olan kaz midyesinden türediği fikri, Büyük Perhiz sırasında oruç tutma uygulamasını etkilemiştir. Gallerli Gerald, 1188 yılında İrlanda'da yaptığı bir gezinin ardından, ak yanaklı kazların "doğal olmayan" oluşumunun İsa'nın bakire doğumunun kanıtı olduğunu ileri sürmüştür. Büyük Perhiz sırasında oruç tutma uygulaması balıklara izin verirken kümes hayvanlarını yasakladığından, kazın aslında bir balık olduğu fikri Büyük Perhiz sırasında tüketimine izin verilmesini önerdi. Bu uygulama sonunda 1215 yılında Papa III. Innocentius'un kararıyla yasaklandı.
Aristoteles'in eserleri Batı Avrupa'ya yeniden tanıtıldıktan sonra, orijinal Yunanca veya Arapçadan Latinceye çevrilmiştir. En yüksek kabul düzeyine 13. yüzyılda ulaşmıştır. Latince çevirilerin mevcut olmasıyla birlikte Alman filozof Albertus Magnus ve öğrencisi Thomas Aquinas, Aristotelesçiliği en önemli konumuna yükseltmiştir. Albert, Aristoteles'in De causis et processu universitatis adlı bir tefsirini yazmış ve bu tefsirde Arap bilginlerin bazı yorumlarını çıkarıp diğerlerini eklemiştir. Aquinas'ın hem fiziksel hem de metafiziksel konulardaki etkili yazıları ağırlıklı olarak Aristotelesçidir, ancak çok sayıda başka etki de gösterir.
Hem balık hem de kuş üreten ağaç
Sebze Kuzusu, bir tohumdan çıkan kavun gibi topraktan büyüyor
Claude Duret'nin 1605 tarihli ... adlı eserinde kendiliğinden oluşuma dair çok sayıda sözde örnek gösterilmiştir.
Kendiliğinden oluşum, edebiyatta Rönesans'a kadar bir gerçekmiş gibi anlatılmıştır. Shakespeare, Nil'in çamurundan yılanların ve timsahların oluştuğunu yazmıştır:
Lepidus: Orada garip yılanlar mı var?

Antonius: Evet, Lepidus.

Lepidus: Mısır'daki yılanınız şimdi güneşinizin etkisiyle çamurunuzdan yetişiyor; timsahınız da öyle.

Antonius: Öyleler.
Shakespeare: Antonius ve Kleopatra: Perde 2, sahne 7
The Compleat Angler'ın yazarı Izaak Walton, yılan balıklarının kökeni sorusunu tekrarlar: "tıpkı sıçanlar, fareler ve diğer birçok canlı yaratığın Mısır'da, nehrin taşması üzerine parlayan güneşin sıcaklığıyla ürediği gibi...". Yılanbalıklarının kökenine ilişkin kadim soru cevapsız kalırken ve yılanbalıklarının bozulma sonucu ürediğine dair ek bir fikirden bahsedilirken, sıçan ve farelerin kendiliğinden oluşması hiçbir tartışmaya yol açmamıştır.
Hollandalı biyolog ve mikroskopist Jan Swammerdam, bir hayvanın başka bir hayvandan ya da tesadüfen çürümeden meydana gelebileceği fikrini dinsiz olduğu için reddetti; kendiliğinden oluşum kavramını dinsiz buldu ve ateizmle ilişkilendirdi.
Deneysel yaklaşım > Pasteur ve Tyndall

Louis Pasteur'ün 1859'da yaptığı deney, kendiliğinden oluşum sorununu çözmüş olarak görülür. Kuğu boyunlu bir şişede et suyu kaynattı; şişenin boynundaki kıvrım, düşen parçacıkların et suyuna ulaşmasını engellerken, serbest hava akışına da izin veriyordu. Şişe uzun bir süre boyunca üreme olmadan kalmıştır. Şişe, parçacıkların kıvrımlardan aşağı düşebileceği şekilde döndürüldüğünde, et suyu hızla bulanıklaştı. Bununla birlikte, azınlığın itirazları ısrarcıydı ve deneysel zorlukların popüler anlatıların önerdiğinden çok daha zorlu olduğu göz önüne alındığında her zaman mantıksız değildi. Pasteur'ün mektup arkadaşı ve çalışmalarının hayranı olan İrlandalı doktor John Tyndall'ın araştırmaları, kendiliğinden oluşumun çürütülmesinde belirleyici oldu. Yine de Tyndall, zamanında iyi anlaşılmamış olan mikrobiyal sporlarla uğraşırken zorluklarla karşılaştı. Pasteur gibi o da kültürünü sterilize etmek için kaynattı ve bazı bakteri sporları kaynatmaya dayanabiliyordu. Sonunda tıbbi uygulamalarda ve mikrobiyolojide ekipmanı sterilize etmek için evrensel bir uygulama haline gelen otoklav, bu deneylerden sonra tanıtıldı.
1862'de Fransız Bilimler Akademisi konuya özel bir önem vererek, "iyi yürütülmüş deneylerle kendiliğinden oluşum denilen soruna yeni bir ışık tutan kişiye" bir ödül verdi ve kazananı değerlendirmek üzere bir komisyon atadı. Pasteur ve diğerleri biyogenez terimini kendiliğinden oluşumun karşıtı olarak, yaşamın yalnızca diğer yaşamlardan oluştuğu anlamında kullandılar. Pasteur'ün iddiası, Alman doktor Rudolf Virchow'un, kendisi de Robert Remak'ın çalışmalarından türetilen Omnis cellula e cellula ("tüm hücreler hücrelerden gelir") doktrinini takip etti. Pasteur'ün 1859 deneyinden sonra "kendiliğinden oluşum" terimi gözden düştü. Deneyciler, cansız maddelerden yaşamın kökenini araştırmak için çeşitli terimler kullandılar. Heterogenez, bir zamanlar canlı olan organik maddelerden (kaynatılmış et suyu gibi) canlıların oluşumuna uygulanmış ve İngiliz fizyolog Henry Charlton Bastian, cansız maddelerden kaynaklanan yaşam için arkeobiyoz terimini önermiştir. Kendiliğinden oluşum teriminin ima ettiği rastgelelik ve öngörülemezlikten hoşlanmayan Bastian, 1870 yılında cansız maddelerden yaşamın oluşumu için biyogenez terimini kullanmıştır. Ancak kısa bir süre sonra İngiliz biyolog Thomas Henry Huxley aynı süreç için abiyogenez terimini önermiş ve yaşamın mevcut yaşamdan ortaya çıktığı süreç için biyogenezi benimsemiştir.
Redi'nin 1668 yılında kendiliğinden oluşumu çürütmek için yaptığı deneyin çizimi
Louis Pasteur'ün 1859'da yaptığı deney, kaynatılmış bir besin suyunun kendiliğinden yeni bir yaşama yol açmadığını, ancak havaya doğrudan erişime izin verildiğinde, küçük organizmaların (modern terimlerle mikrobiyal sporlar) et suyuna düştüğünü ve içinde büyümeye başladığını ima ederek et suyunun ayrıştığını göstermiştir.
Rusya Merkez Bankası

Rusya Federasyonu Merkez Bankası (Rusça: Центра́льный банк Росси́йской Федера́ции), Rusya'nın merkez bankasıdır. Merkezi Moskova'dadır. 13 Temmuz 1990 tarihinde kuruldu. Bankanın işlevleri Rus anayasası (madde 75) ve özel Federal Kanun'da tarif edilmektedir.
Rusya yasalarına göre, bankanın kârının yarısı hükûmetin federal bütçesine aktarılmalıdır. Rusya Merkez Bankası, BIS üyesidir.
1990 anayasasına göre ulusal para olan rublenin istikrarını korumak, Rusya Merkez Bankası'nın birincil sorumluluğudur. 2024 Aralık ayı itibari ile 618.2 Milyar dolarlık bir Rezerve sahip.
São Paulo

| São Paulo |
| --- | --- |
Belediye
São Paulo belediyesi
Üstten saat yönünde: Praça da Sé'deki São Paulo Katedrali; Jardins panoraması; Ibirapuera Parkı'ndaki Bandeiras Anıtı; Paulista Bulvarı'ndaki São Paulo Sanat Müzesi (MASP); Parque da Independência'daki Ipiranga Müzesi ve Marginal Pinheiros'taki Octávio Frias de Oliveira Köprüsü
  Bayrak Arma 
Takma adlar: Selva de Pedra , Terra da Garoa, Sampa
Sloganlar: Non ducor, duco
 São Paulo belediyesi'nin sınırları
São PauloBrezilya São Paulo haritasında gösterSão PauloSão Paulo (Brezilya)Brezilya haritasında gösterSão Paulo'nun Brezilya'daki konumu
Koordinatlar: 23°33′G 46°38′B﻿ / ﻿23.550°G 46.633°B﻿ / -23.550; -46.633
Ülke:  Brezilya
Eyalet:  São Paulo
Kuruluş: 25 Ocak 1554 (470 yıl önce) (1554-01-25)
Kurucu: Manuel da Nóbrega ve José de Anchieta
Ad babası: Tarsuslu Pavlus
İdare
 • Tür: Başkan-meclis
 • Organ: São Paulo Belediye Yasama Meclisi
 • Belediye başkanı: Ricardo Nunes (MDB)
 • Başkan yardımcısı: Boş
Yüzölçümü
 • Belediye: 1.521,11 km²
 • Su: 1,0 km² (3 mil²)
Rakım: 760 m
Nüfus (2020)
 • Belediye: 12.325.232
 • Yoğunluk: 8005/km²
 • Metropol: 21.571.281
 • Metropol yoğunluğu: 2.715/km² (7.030/mil²)
Zaman dilimi: UTC-03.00 (BRT)
Posta kodu: 01000-000
Alan kodu: +55 11
SAGP 2018: US$191 milyar (1.)
Kişi başına: US$56.418 (1.)
Nominal 2018: US$274 milyar (1.)
Kişi başına: US$22.502 (1.)
Ana havalimanı: São Paulo-Guarulhos
İkincil havalimanları: São Paulo-Congonhas Campo de Marte
Otobanlar:   
Hızlı Ulaşım Ağı: São Paulo Metrosu
Banliyö Treni: Companhia Paulista de Trens Metropolitanos
Resmî site prefeitura.sp.gov.br
Bu madde şehir hakkındadır.eyalet için São Paulo (eyalet) sayfasına bakınız.
São Paulo ("Aziz Pavlus"), Güneydoğu Brezilya'da bulunan São Paulo eyaletinin başkenti ve Güney Amerika'nın finans, ticaret ve sanayi merkezi. São Paulo, Brezilya, Amerika kıtası ve güney yarımküredeki en büyük şehirdir. GaWC tarafından alfa küresel şehir olarak sınıflandırılan São Paulo, banliyöleri olan Jundiaí, Sorocaba and São José dos Campos ile birlikte dünyanın dördüncü büyük metropolitan alanıdır. Bu metropolitan alanının nüfusu 22 milyondan fazladır.
1554 yılında Tarsuslu Pavlus adına Cizvitler tarafından kurulan şehir, ülkenin ekonomik işlevlerini bünyesinde toplar. Ülkenin politik merkezi Brasília'da olsa da, ülkedeki mahkemeler, şirketlerin yönetim merkezleri, işçi ve işveren örgütleri, kültürel vakıflar ve sanat kuruluşları São Paulo'da toplanır. Latin Amerika Anıtı, Portekizce Müzesi, Museu do Ipiranga, São Paulo Sanat Müzesi, Ibirapuera Parkı, botanik bahçesi ve Avenida Paulista gibi önemli anıt, park ve müzelere sahip olan şehir, aynı zamanda uluslararası sanat bienali, Brezilya Grand Prix, São Paulo Moda Haftası ve Onur Yürüyüşü gibi önemli etkinliklere ev sahipliği yapar.
Tarih

1554'te Manuel da Nóbrega ve José de Anchieta tarafından Cizvit misyonerler için bir tür karakol olarak kurulan São Paulo, 17. yüzyılda altın aramaya gelen öncü bandeirante'lerin yaşadığı şehir olarak ön plana çıkmaya başladı. Brezilya'nın iç kesimlerinde 1694'ten başlanarak altın bulunmasıyla São Paulo öncü ve kaşifler için bir durak noktası olmasıyla ekonomisi gelişmeye başladı.
Minas Gerais'te, Ouro Preto'da (1694), Mato Grosso'da (1718) ve Goiás'ta (1725) altın bulunması üzerine, XVIII. yüzyılda altın ve değerli taş peşine düştüler. O zamanlar Brezilya dünyanın en büyük altın üreticisiydi: madenlerin yanı başında fazenda denilen ve yerleşim bölgelerinin yakınında yer alan büyük tarım alanları besin tarımına ayrıldı. Bunun üzerine São Paulo nüfusunda ciddi bir azalma meydana geldi.
1840'ta imparatorluk tacını giyen Pedro II, özellikle 1854'ten sonra (Paraná hükûmeti) büyük toprak sahipleri yararına geniş bir iktisadi gelişme siyaseti başlattı (kara ve demiryollarının yapımı). Büyük toprak sahipleri, 1860'tan sonra geniş çaplı bir kahve tarımına giriştiler. Bu Guyana kökenli tarım XVIII. yüzyıl sonunda Para'ya, daha sonra Rio ve São Paulo bölgelerine yayıldı, oradan da 1880'den 1929'a dek kesintisiz biçimde, São Paulo yaylalarını kapladı.
Pedro II, ülkenin değerlendirilmesini hızlandırmak için, 1860'tan sonra, Brezilya'nın güney kesimine Avrupa'dan göçmen (alman göçmenler) gelmesini destekledi.
Bununla birlikte gerçek iktidar, topraklara ve insanlara egemen olan oligarşilerin; "coronel"lerin elindeydi. Kahve tarımının, yani São Paulo eyaletinin Brezilya iktisadındaki öneminin günden güne artması, hükûmet üyelerinin çoğunluğunun Nordeste halkından değil, São Paulo eyaleti halkından seçilmesine ve 1906'daki aşırı üretim bunalımı sırasında devletin kahve üreticilerine para yardımı yapmasına yol açtı.
çok sayıda göçmenin gelmesiyle (İtalyanlar, İspanyollar, Portekizliler) şehrin nüfusu hızla artmaya başladı.
18.'in yüzyıl sonu ve 19. yüzyılda bölgedeki şeker ve kahve ekiminden kaynaklanan zenginleşme, önce Avrupalı ve daha sonra da Japon göçmen akımına neden oldu. 20. yüzyılda ise, kent Brezilya'nın her köşesinden göç almaya başladı.
Brezilya'nın 1822'de bağımsızlığını kazanmasından sonra bir süre önemli bir gelişme olmadı, ancak 19. yüzyılın ortalarından sonra kahve ekimi yaygınlaştıkça bir toplama alanı olarak hızla gelişmeye başladı. Sao Paulo çevresinde kahve ekimi faaliyete geçtiğinde ve kahve Brezilya ekonomisinin merkezi haline geldiğinde, yakınlardaki bir kahve ihracat limanı olan Santos ile birlikte büyüdü. 20. yüzyılın başında, São Paulo'nun nüfusu, o zamanın başkenti olan Rio de Janeiro'dan çok daha küçüktü, ancak bundan sonra, Brezilya'nın her yerinden ve diğer ülkelerden gelen göçmenler akın ettikçe nüfus arttı.
Coğrafya > Arazi

São Paulo, Brezilya Dağlık Bölgesi'nin güney ucunda, Seha Dumar Dağları'nın eteğinde, deniz seviyesinden 800 m yükseklikte bulunan bir şehirdir. Atlantik Okyanusu, Sehadumar Dağları'nın karşısında yer alır ve Atlantik kıyısına olan mesafe sadece 70 km'dir. Atlantik Okyanusu'nun kıyı şeridi sarptır, ancak São Paulo şehri ve çevresi, yayla düz arazileri, vadiler ve nehirlerle birbirine bağlıdır. Sulu tee te Nehri'ne ait olan Parana Nehri yakınında, şehrin kaynaklarına heureuna, tee Te nehri su taşımacılığından yararlanamıyor çünkü Atlantik Okyanusu çevresindeki akıntı uzaklara doğru akıyor.
Coğrafya > İklim

São Paulo, Oğlak Dönencesi'nin hemen güneyinde, 23° 33' güney enleminde yer alır, ancak yüksek rakımı nedeniyle yaz aylarında bile çok sıcak olmaz ve tüm yıl boyunca nispeten hoş bir iklime sahiptir. Ortalama sıcaklık, Ocak ayında 22 °C, en sıcak ve Temmuz ayında 15 °C, en soğuk ve yıl boyunca çok az değişiklik gösterir. Yıllık ortalama yağış 1.376 mm'dir ve yaz aylarında (Aralık-Şubat) çok yağmur yağar.
|  São Paulo iklimi > Aylar.En yüksek sıcaklık (°C).Ortalama en yüksek sıcaklık (°C).Ortalama sıcaklık (°C).Ortalama en düşük sıcaklık (°C).En düşük sıcaklık (°C).Ortalama yağış (mm) |  São Paulo iklimi > Oca.37,0.28,2.22,9.19,3.11,9.288,2 |  São Paulo iklimi > Şub.36,4.28,8.23,2.19,5.12,4.246,2 |  São Paulo iklimi > Mar.34,3.28,0.22,4.18,8.12,0.214,5 |  São Paulo iklimi > Nis.33,4.26,2.21,0.17,4.8,3.82,1 |  São Paulo iklimi > May.31,7.23,3.18,2.14,5.5,4.78,1 |  São Paulo iklimi > Haz.28,8.22,6.17,1.13,0.1,2.50,3 |  São Paulo iklimi > Tem.30,3.22,4.16,6.12,3.0,8.47,8 |  São Paulo iklimi > Ağu.33,0.24,1.17,7.13,1.3,4.36,0 |  São Paulo iklimi > Eyl.37,1.24,4.18,5.14,4.5,7.84,8 |  São Paulo iklimi > Eki.37,8.25,9.20,0.16,0.8,0.126,6 |  São Paulo iklimi > Kas.36,3.26,9.21,2.17,3.9,2.136,6 |  São Paulo iklimi > Ara.35,6.27,6.22,1.18,3.10,3.224,4 |  São Paulo iklimi > Yıl.37,8.25,7.20,1.16,2.0,8.1.618,7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
Kaynak: Brazilian National Institute of Meteorology (INMET)
Ekonomi

São Paulo'nun ekonomisi dünyanın 11. en büyük şehridir ve bu nedenle Brezilya ve Latin Amerika'daki en büyük ekonomiye sahiptir. Brezilya'nın GSYİH'sının yaklaşık %10,7'sini oluşturan bir metropoldür.
2013 yılına kadar Sao Paulo vatandaşlarının kişi başına GSYİH'si 48.275,45 Real olarak kaydedildi.
Ulaşım

São Paulo şehir merkezinde ve banliyölerinde, yakın bir şehir içi otobüs, metro ve demiryolları ağı vardır ve taksiler de popüler bir ulaşım aracıdır. Rio de Janeiro gibi diğer bölgelerdeki büyük şehirlere seyahat ederken, uzun mesafe ekspres otobüsleri ve otoyolları kullanan yolcu uçakları ana dayanak noktasıdır.
Ulaşım > Metro

Ana madde: São Paulo metrosu
Demografi

2013 verilerine göre São Paulo, Brezilya'nın yanı sıra Güney Amerika'nın da en büyük şehridir. Brezilya Ulusal İstatistik Bürosu'nun (IBGE) 2010 nüfus sayımına göre, São Paulo'da yaşayan insan sayısı yaklaşık 11.244.369 idi. Bu ırka göre ayrılırsa, beyaz (%60,6), Pardo (%30,5), siyah (%6,5), Doğu Asya (%2,2) ve Hint (%0,2) olarak sınıflandırılır. Cinsiyet oranı %52.6 kadın, kalan %47.4 erkektir.
São Paulo'da toplanan yaklaşık 2.3 milyon kişi göçmendir. 1870 yılından 2010 yılına kadar dünyanın her yerinden akın eden göçmenler, İtalya, Portekiz, Almanya, İspanya göçmenleriydi. Ayrıca, Asyalılar arasında Japonlar en yaygın olanıdır ve São Paulo şehir merkezinde Japonlar tarafından inşa edilmiş bir şehir merkezi caddesi vardır.
6.000.000 İtalyan (São Paulo; Milano ve Roma da dahil olmak üzere, dünyadaki diğer tüm şehirlerden daha fazla İtalyan kökenli insana sahiptir.)
3 milyon Portekizli
3 milyon Afrikalı
1.000.000 Arap
400.000 Alman.
326.000 Japon. (Japonya dışındaki en büyük Japon topluluğudur.)
120.000 Çinli
60.000 Bolivyalı
50.000 Yunan
50.000 Koreli
40.000 Yahudi [kaynak belirtilmeli]
25.000 Ermeni
Demografi > Din

| Din | yüzde | sayı |
| --- | --- | --- |
| Roma Katolikliği | 58.20% | 6,549,775 |
| Protestanlık | 22.11% | 2,487,810 |
| Paganizm | 9.38% | 1,056,008 |
| spiritzm | 4.73% | 531,882 |
| Budizm | 0.67% | 75,075 |
| diğer yerel dinler | 0.62% | 69,706 |
| Yahudilik | 0.39% | 43,610 |
Kültür ve turizm

Sao Paulo'nun birçok turistik yeri vardır.
São Paulo Sanat Müzesi
Sao Paulo Bienali
Liberdade  : Japon Sokağı
Ibirapuera Parkı
Morumbi Stadyumu
Sao Paulo Menkul Kıymetler Borsası
Martinelli Binası, Latin Amerika'nın ilk gökdeleni olup aynı zamanda 1947'ye kadar kıtadaki en yüksek binaydı.
Şanyu

Şanyu (Çince Geleneksel yazı: 單于, Basitleştirilmiş yazı:单于, Pinyin: chányú, (Wade-Giles): ch'an-yü, Orta Çağ Çincesi: (Guanyun): tɑn˥˩-ĭu˩ veya ʑĭɛn˩˥-ĭu˩, Hiung-nu dili: sanok / tsanak), Hiung-nu liderlerinin kullandıkları unvandır.
Tam unvan Tengri Qut Tanyu olup Han Kitabı 'na göre "Gökyüzü" ("Tanrı-Tengri"), "çocuk" ve "geniş sıfat". anlamına gelmektedir.
Büyük Hun İmparatorluğu MÖ 204 - MS 216 yılları arasında kurulan devlettir. Tarihte kurulmuş ilk Türk Devleti kurucusu Teoman Han ile başlar. Dünya bu büyük devlet bayrağını, devlet fikrini ve o'nun büyük Hakan'ı Mete ile tanımıştır. Kapladığı alan: Kuzeyde Sibirya; güneyde Tibet, Keşmir; doğuda Büyük Okyanus; batıda Hazar Denizi (18.000.000 km²) dir.
Büyük Hun İmparatorları listesi

Yabgu Teoman - Karahan (Tou-Man Tovman) (?-M.Ö. 209)
Mete Bagatır (Mo-dun) (M.Ö. 209 - Ö. 174)
Lao - Şang (Ki-ok) (M.Ö. 174 - 161)
Çun-Çen Yabgu (Kün) (161 - 126)
İ-Çin-Hsien (İçihise) Yabgu (M.Ö.126 -114)
Wu-Weri (Uvey) Yabgu (M.Ö. 114 - 105)
Wu-Şih-Lu-Erh (U-Su-Liu-Usilu) Yabgu (M.Ö. 105 - 102)
Çü-Li-Hu (Hiü-Li-Hu-Güylihu) Yabgu (M.Ö. 102 - 101)
Çü-Ti-Hu (Tsie-Ti-Heu-Tsüydiheu) Yabgu (M.Ö. 101 - 96)
Hu-Lu-Ku-(Hu-Lo-Ku = Hulugu) Yabgu (M.Ö. 96 - 85)
Khuandi Yabgu (M.Ö. 85 - 68)
Khuyluy Yabgu (M.Ö. 68 - 60)
Uven-Güydi Yabgu (M.Ö. 60 - 58)
Khukhasie Yabgu (M.Ö. 58 - 56)
Çiçi Yabgu (M.Ö. 56 - 36)
Joti Yabgu (M.Ö. 31 - 20)
Seuse - Joti Yabgu (M.Ö. 20 - 12)
Çeya - Joti Yabgu (M.Ö. 12 - 8)
Üçjolu - Joti Yabgu (M.Ö. 8 - M.S. 13)
Uluyjoti Yabgu (13 - 18)
Şikao-Joti Yabgu (18 - 46)
Vutatiho Yabgu (46)
Panu Yabgu (46 - 83)
Sanmuldutzu Yabgu (83 - 84)
Yuliu Yabgu (84 - 89)
Yuçukien Yabgu (89 - 93)
Ankuo Yabgu (93 - 94)
Tingtoşi - Suyheuti Yabgu (94 - 98)
Vanşiçi - Suyti Yabgu (98 - 124)
Vuçihu - Şihço Yabgu (124 - 127)
Tejoşi - Suytsieu Yabgu (127 - 140)
Çenieu Yabgu (140 - 143)
Hulanjoşi Suytsieu Yabgu (143 - 147)
İlingşi - Suytsieu Yabgu (147 - 172)
Totejoşi - Suytsieu Yabgu (172 - 177)
Huçing Yabgu (177 - 179)
Kiangkiu Yabgu (179 - 188)
Teçişi - Suyheu Yabgu (188 - 195)
Huçutsiuen Yabgu (195 - 216)
Seç-izle

Video on Demand (İngilizce talebe bağlı video, kısaca 'VoD' veya 'VOD') televizyon sistemleri, set-top-box kutuları ile gerçek zamanlı video dizileri izleme imkânı vermektedir.
Bunun dışında bilgisayar, dijital video kayıt ediciler, taşınabilir medya oynatıcıları ile VoD sistemlerinin sunduğu içerik izlenebilir. Kablolu televizyon veya telco televizyon içerik sağlayıcılarının çoğunluğu VoD sistemlerinin yanı sıra "izlediğin kadar öde" (izleyici filmi satın alır veya bir televizyon programını seçebilir) seçeneği de sunarlar. Bu sayede arşivdeki filmler veya programlar içerik sağlayıcı firmanın kullanıcılara kiraladığı DVR cihazlarına ileriki bir zamanda izlemek üzere kaydedilebilir. İnternet televizyonculuğu da video on demand için örnek gösterilebilir.
Bazı havayolu firmaları koltukların arkasına yerleştirdikleri sistemlerle kullanıcıların sesli veya görüntü medya izlemelerine imkân tanımaktadırlar. Bu sistemlerde yolcular video veya sesli medyayı oynatabilir, durdurabilir, ileri veya geri alabilir.