stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bobo bebeği deneyi

Bobo bebeği
Bobo bebeği deneyi (veya deneyleri), nüfuzlu bir psikolog olan Albert Bandura tarafından yapılan deneylerin ortak adıdır. 1961 ve 1963 yıllarında bir yetişkin insan modelin Bobo bebeğine (yuvarlatılmış alt kısmı ve kütle merkezi aşağısında olan bir bebek benzeri oyuncak) saldırgan bir şekilde davranmasını izledikten sonra çocukların davranışını gözlemlemiştir. Deneyin farklı varyasyonları vardır. En dikkate değer deney, insan modelinin ödüllendirildiğini, cezalandırıldığını veya Bobo bebeğini fiziksel olarak taciz etmenin bir sonucu olmadığını gördükten sonra çocukların davranışlarını ölçmekti. Bu deneyler Bandura'nın sosyal öğrenme kuramını test etmek için kullandığı ampirik yöntemlerdir. Sosyal öğrenme kuramı, insanların büyük ölçüde gözlemleyerek, taklit ederek ve biçimlendirerek öğrendiklerini söyler. Bu kuram insanların sadece kendilerinin ödüllendirildikleri veya cezaaman (edimsel koşullanma) öğrenmediklerini, aynı zamanda başkalarının ödüllendirildiğini veya cezalandırıldığını izleyerek (gözlemsel öğrenme) de öğrenebileceklerini gösterir. Bu deneyler önemlidir; çünkü gözlemsel öğrenmenin etkileri ile ilgili daha birçok çalışma ile sonuçlanmıştır. Çalışmalardan elde edilen yeni verilerin, örneğin çocukların şiddet içeren medyayı izleyerek nasıl etkilenebileceğine dair kanıt sunaraktan gerçekçi çıkarımları vardır.
1961 Deneyi > Yöntem

Bu deneyin katılımcıları Stanford Üniversitesi anaokulundan 36 erkek ve 36 kız olup, yaş aralıkları 37- 69 ay arasında değişmektedir. Ortalama yaşları 52 aydır (burada ve sonrasında Bandura, Ross & Ross 1961). Deneyler için 24 çocuk agresif bir modele, 24 çocuk agresif olmayan bir ruh haline maruz kalmıştır. Her grup karma cinsiyetlerden oluşmaktadır, çocukların yarısının kendi cinsiyet modellerine ve diğer yarısının karşı cinsiyet modellerine maruz kalması sağlanmıştır. Kalan 24 çocuk bir kontrol grubunu oluşturmuştur.
Deney için, çocukların sınıf arkadaşlarından etkilenmesini ve dikkatinin dağılmasını engellemek için çocuklara teker teker senaryo uygulanmıştır. Deneyin ilk bölümünde bir çocuk ve yetişkin modeli bir oyun odasına getirildi. Oyun odasında çocuk, çıkartma ve pul gibi çekici etkinliklerle dolu bir köşeye oturdu. Yetişkin model bir oyuncak seti, bir tokmak ve şişme bir Bobo bebeği ile başka bir köşeye oturdu. Odadan çıkmadan önce, deneyi yapan kişi çocuğa yetişkin köşesindeki oyuncakların sadece yetişkinlerin oynaması için olduğunu açıkladı.
Agresif modelin olduğu senaryo sırasında, yetişkin kişi Bobo bebeği ile oynamaya başlar, sonra bebeğe karşı agresif davranış göstermeye başlar. Bu agresif davranışa örnek olarak Bobo bebeğine vurmak/yumruklamak ve Bobo bebeğinin yüzüne vurmak için oyuncak tokmak kullanmak gösterilebilir. Saldırgan model aynı zamanda sözlü olarak Bobo bebeğine “Tokat at ona”, “Vur ona”, “Tekmele onu”, “Havaya fırlat” diye bağırdı. Yaklaşık 10 dakikalık bir sürenin sonunda, deneyci odaya geri döndü, yetişkin modelini görmezden geldi ve çocuğu başka bir oyun odasına aldı. Saldırgan olmayan yetişkin modeli, diğer oyuncaklarla 10 dakikalık süre boyunca oynadı. Bu durumda, Bobo bebeği model tarafından tamamen göz ardı edildi, daha sonra çocuk odadan çıkarıldı.
Deneyin bir sonraki aşamasında, çocuk ve deneyci kamyonlar, bebekler ve bir topaç gibi ilginç oyuncaklarla dolu başka bir odada gerçekleştirdi. Çocuk onlarla oynaması için çağırıldı. Çocukta hayal kırıklığı yaratmak için oynamaya başladıktan iki dakika sonra artık oyuncaklarla oynamalarına izin verilmediği ve oyuncakların diğer çocuklar için ayrıldıkları söylendi. Bunun yerine deney odasındaki oyuncaklarla (agresif ve agresif olmayan oyuncaklar) oynayabilecekleri söylendi. Deney odasında, çocuğun 20 dakikalık bir süre boyunca oynamasına izin verilirken, deneyci çocuğun oyununu değerlendirdi.
Kaydedilen ilk ölçüm, yumruklama, tekmeleme, Bobo bebeğinin üstüne oturmak, bir tokmakla bebeğe vurmak ve bebeği odanın etrafına fırlatmak gibi fiziksel saldırganlığa dayanıyordu. Kaydedilen ikinci ölçüm sözlü saldırganlıktı. Hakimler, çocuklar saldırgan yetişkin modelini her taklit ettiğinde saydılar ve sonuçlarını kaydettiler. Üçüncü ölçüm, tokmağın bebeğe vurmaktan başka saldırganlık formlarını göstermek için kaç kez kullanıldığıydı. Son ölçüm, çocuğun rol modeli davranışını doğrudan taklit etmeyen saldırganlık biçimlerini içeriyordu.
1961 Deneyi > Sonuçlar

Bandura, saldırgan modele maruz kalan çocukların, saldırgan modele maruz kalmayanlara göre fiziksel olarak saldırgan davranışlar sergilemelerinin daha muhtemel olduğunu bulmuştur. Saldırgan model ile ilgili olarak, erkekler tarafından sergilenen taklit edilmiş fiziksel saldırganlık oranı 38,2, kızlar tarafından sergilenen taklit edilmiş fiziksel saldırganlık oranı 12,7'dir. Cinsiyet farklılıklarına ilişkin sonuçlar, Bandura'nın çocukların aynı cinsiyet modellerinden daha fazla etkilendiği yönündeki tahminini güçlü bir şekilde destekledi. Sonuçlar ayrıca erkeklerin saldırgan erkek modellerine maruz kaldıklarında saldırgan kadın modellerine maruz kalmalarına göre daha fazla saldırganlık sergilediğini göstermiştir. Agresif erkek modellerine maruz kaldıklarında, erkeklerin sergilediği agresif örneklerin oranı, agresif kadın modellerine maruz kalan erkeklerin sergilediği 48,4 örneğe kıyasla ortalama 104 olmuştur. Kızların sonuçları benzer bulgular gösterirken, daha az sertti. Agresif kadın modellerine maruz kaldıklarında, kızların sergilediği agresif örneklerin sayısı, agresif erkek modellere maruz kaldıklarında sergilenen 36,3 örneğe kıyasla ortalama 57,7'dir.
Bandura ayrıca saldırgan modele maruz kalan çocukların, saldırgan modele maruz kalmayanlara göre sözlü olarak daha agresif davranma olasılıklarının daha yüksek olduğunu bulmuştur. Erkeklerin sergilediği taklit sözel saldırganlık sayısı 17 katken kızların sergilediği sözel saldırganlık sayısı 15,7 kat olmuştur. Ek olarak, sonuçlar saldırgan olmayan modeli gözlemleyen kız ve erkeklerin,herhangi bir model olmayan kontrol grubuna göre çok daha az taklitçi olmayan tokmak saldırganlığı sergilediğini göstermiştir. Son olarak, kanıtlar erkeklerin kadınlardan daha agresif olma eğiliminde olduğunu göstermektedir. Tüm saldırganlık vakaları konuşulduğunda, erkekler 270 agresif vaka sergiledi, kadınlar ise 128 agresif vaka sergiledi.
1963 Deneyi > Öğrenme ve sergileme arasındaki farklar

Albert Bandura 1961 yılındaki çalışmasından 2 yıl sonra bir deney daha yapmaya karar verdi. Bu deneyde ölçmeye çalıştığı şey ise bir modelin ödüllendirildiğini, cezalandırıldığını veya Bobo bebeğine karşı agresif davranış için hiçbir sonuçla karşılaşmadığını gördükten sonra çocukların öğrenme/davranışlarındaki veya gerçek performanslarındaki farklılıklardır (Bandura, Ross ve Ross 1963).
Deneyin prosedürü, 1961'de yapılan prosedüre çok benziyordu. 2,5 ila 6 yaş arasındaki çocuklar, Bobo bebeğine agresif bir şekilde yumruk atıp çığlık atan bir modelin filmini izledi. Deney grubuna bağlı olarak, film modelin şekerlerle ödüllendirildiği veya "Bir daha yapma" uyarısıyla cezalandırıldığı bir sahne ile sona erdi. Nötr durumda film, saldırganlık sahnesinden hemen sonra herhangi bir ceza ya da ödül olmaksızın sona erdi. Deney grubuna bakılmaksızın, filmi izledikten sonra bir çocuk birçok oyuncak ve Bobo bebeği olan bir odaya alındı. Araştırıcı, cezalandırma sahnesiyle sona eren filmi diğer koşullara kıyasla çocuklara gösterdiklerinde, genellikle modele daha az benzer davranışlar gösterdiğini buldu. Ayrıca, erkeklerin Bobo bebeğine karşı kızlara kıyasla daha fazla taklitçi saldırganlık gösterdiğini ölçtü ve bu bulgular 1961 deneyinin sonuçlarını doğrular.
Sonra, deneyci çocuklardan filmde gördüklerini göstermelerini istedi. Deneyci, çocukların izledikleri üç filme bağlı olarak, onların sergilediği davranışlarda herhangi bir farklılık bulamadı. Deneyin sonuçları, ödüllerin veya cezaların bilgileri hatırlamayı veya öğrenmeyi etkilemediğini, sadece davranışın gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğini etkilediğini göstermektedir. Ayrıca kızlar ve erkekler arasındaki taklitçi davranış farkları 1961 Deneyi'ne göre daha azdı.
1963 Deneyi > Çocuklar film aracılı agresif modellerden etkileniyor mu?

Uzun yıllar boyunca medya şiddeti, çocukların üzerindeki etkisi ve çocukların saldırgan davranışları hakkında birçok tartışma yaratmıştır. 1963 çalışması için Albert Bandura, film aracılı agresif modellerin taklitçi davranışı ne ölçüde etkilediğini test etmek için 3-6 yaş arası çocukları kullandı.
Deney için 32 kız ve 32 erkek çocuk üç gruba ve bir kontrol grubuna ayrıldı. Grup 1, canlı bir modelin Bobo bebeğine karşı agresif olduğunu izledi. Grup 2, bir film içindeki bir insan modelinin Bobo bebeğine karşı agresif olduğunu ve grup 3, bir çizgi film içindeki bir kedi modelinin Bobo bebeğine karşı agresif olduğunu izledi. Her çocuk saldırgan eylemleri ayrı ayrı izledi ve dört grubun hepsi ayrı ayrı saldırganlığı sağlamak için hafif sinir bozucu bir duruma maruz kaldıkları bir deneyci olan bir odaya yerleştirildi. Daha sonra çocukların Bobo bebeği ve modeller tarafından kullanılan "silahlar" da dahil olmak üzere oyuncaklarla dolu bitişik bir odada serbestçe oynamalarına izin verildi. Araştırmacılar çocukları gözlemledi ve Bobo bebeği ile çeşitli etkileşimler kaydetti.
Sonuçlar, gerçekçi bir film veya çizgi film ile gerçek hayatta saldırgan davranışlara maruz kalan çocukların, kontrol grubundan neredeyse iki kat daha agresif davranışlar sergilediğini göstermiştir. Ayrıca erkeklerin kızlardan daha fazla genel anlamda saldırganlık sergilediği bulunmuştur. Bu deneyin sonuçları, medyanın etkileriyle ilgili devam eden tartışmalara katkıda bulunmuştur.
Medya etkilerini destekleyen kuramlar

Medya etkileriyle ilgili devam eden tartışmalara katkıda bulunan iki ana teori:Genel Saldırganlık Modeli (GSM) ve Ekme Kuramı. Bu teorilerin her ikisi de medyanın çocuklar üzerindeki etkisinden kaynaklanan saldırgan bilginin ve davranışların gelişimini açıklama girişimleridir.
GSM, medyanın şiddet içeren tasvirlerine maruz kalmanın; saldırgan tutumların gelişiminde nasıl etkili olduğunu ve saldırgan davranışlarla olan ilişkisini vurgular. Modern toplumda şiddet içeren video oyunları yaygınlaşması da şiddet görüntülerine maruz kalmanın insanların düşüncelerini ve eylemlerini nasıl etkileyebileceğinin bir başka örneğidir. McGloin, Farrar, & Fishlock (2015), "Üçlü whammy!" çalışmasında, gerçekçi bir silah kumandası kullanmanın, video oyunları ve bilişsel saldırganlık arasındaki ilişkiyi inceleyen meta-analitik çalışmalarda raporlanan diğer etki güçlerini neredeyse ikiye katladığını göstermiştir. Sonuç olarak, gerçekçi şiddet içeren medyaya maruz kalmak bize saldırgan bilgi kazandırır ve böylece eylemlerimiz ve kelimelerimiz de saldırganlaşır.
Ekme Kuramı, bir çocuğun medyayla ne kadar ilişkili olursa, ondan o kadar çok etkileneceğini savunur. Bu nedenle, çocuk ne kadar şiddet içeren içerikle karşılaşırsa, içeriğin çocuk üzerindeki etkisi o kadar büyük olur. Toplumumuzdaki çocukların; televizyon, filmler, sosyal medya ve video oyunları aracılığıyla şiddet içeren görüntüleri gözlemleme fırsatları var." Acımasız Dünya Sendromu ", haber kanallarının yalnızca dünyada meydana gelen olumsuz olayları göstermesini tartışır. Bu sendrom algımızı dünyanın olduğundan daha tehlikeli bir yer olduğuna inanmamızı sağlayacak şekilde çarpıtır; çünkü bildiklerimiz yalnızca medyanın bize gösterdiklerinden ibarettir.
Bobo Bebek deneyi, bu iki teori tarafından da desteklenmektedir. Deneyin vardığı sonuç, başkalarının davranışlarını incelemenin (saldırgan model), benzer davranışlara neden olacağını (saldırgan bir tavır) belirten sosyal öğrenme kuramını destekler. Modern toplumdaki çocuklar, içeriği kurgusal olduğunda bile medyayı inceler ve ondan bir şeyler öğrenir.
Sentez

Bu deneyler ampirik olarak Bandura'nın sosyal öğrenme kuramı ile ilgilidir. Bu sosyal bilim kuramı insanların gözlemleyerek, taklit ederek ve biçimlendirerek öğrendiklerini; dahası, insanların davranışçılıkta genellikle görüldüğü gibi sadece ödüllendirildiklerinde veya cezalandırıldıklarında değil, diğer insanların davranışlarına netice olarak ödül veya ceza almalarını gözlemleyerek de öğrendiklerini öne sürer (gözlemsel öğrenme). Bu deneyler önemlidir; çünkü gözlemsel öğrenme ile ilgili çok daha fazla çalışmanın yolunu açmıştır. Ayrıca veriler, örneğin, çocukların şiddet içeren medyayı izlemekten nasıl etkilenebileceği gibi gerçekçi ve yeni hipotezler sundu.
Eleştiriler > Doğal yanlılığa ilişkin iddialar

Hart & Kritsonis (2006),[daha iyi kaynak gerekli] ilk Bandura deneylerinin yanlı veya geçerliliklerini zayıflatacak biçimde kusurlu olduğunu belirtti. Bu araştırmacıların fark ettiği sorunlar şunlardı:
Seçme yanlılığı: Bandura'nın deneklerinin hepsi, Stanford Üniversitesi anaokulundan seçilmiş, Stanford öğrencilerinin çocuklarıydı. Stanford gibi prestijli bir üniversitenin öğrencileri, 1960'larda neredeyse tamamen beyazdı ve büyük ölçüde yüksek gelirli ailelerden geliyordu. Bu nedenle çalışma deneklerinde ırksal ve sosyoekonomik yanlılık mevcuttu.
Zamansal dizilim: 1963 çalışmasında,1961 çalışmasının "gerçek yaşam saldırganlığı ve kontrol grubu koşulları" ile ilgili verileri kullanılmıştır; bu nedenle, çalışmalar arası dönemde gerçekleşen deneklerin olgunlaşması ve çalışma dışı etkiler, 1963 gözlemlerine, sonuçlarına ve çıkarımlarına katkıda bulunmuş olabilir.
Eleştiriler > Motivasyona ilişkin iddialar

Bazı akademisyenler, Bobo Bebeği çalışmalarının saldırganlık çalışmaları olmadığını, çocukların videoların talimat olduğu inancının, onları yetişkinleri taklit etmeye motive ettiğini ileri sürüyorlar. Başka bir deyişle, çocukları motive eden şey gerçek saldırganlık yerine, yetişkinleri memnun etme veya yetişkin olma isteği olabilir. Üstelik aynı akademisyenler, bobo bebeklerinin vurulmak için tasarlandığını belirterek, çalışmanın dış geçerliğini eleştirmektedir.
Eleştiriler > Etiğe ilişkin iddialar

İlk çalışmaların etiğe uygunluğu konusunda birtakım itirazlar edilmiştir. Üniversite düzeyinde bir genel psikolojiye giriş metninde, Bandura'nın çalışması etiğe uygun olmayan ve ahlaki açıdan yanlış olarak ifade edilmiştir; çünkü denekler saldırgan bir biçimde yanıt vermek için manipüle edilmiştir. Ayrıca belirtilmiştir ki, bu deneyde uygulanan yöntemlerin uzun vadeli etkileri şaşırtıcı olmayan bir biçimde barizdir; çünkü deneklerin kışkırtılması ve oyuncaklarla oynamalarına izin verilmemesi rahatsızlık ve memnuniyetsizlik yaratmıştır. Bu nedenle, denekler saldırgan olmaları için eğitilmişlerdir.
Eleştiriler > Çeşitli iddialar

Bar-on et al. (2001), 8 yaşından küçük çocukların frontal lobunun az gelişmiş olduğunu bunun da onların gerçekliği hayalden ayıramamasına katkıda bulunduğunu belirtmiştir; örneğin, 12 yaşına kadar olan çocuklar dolaplarında ya da yatakların altında ''canavarların'' yaşadıklarına inanabilirler. Üstelik bazen rüyaları da gerçeklikten ayıramazlar.
Ayrıca biyolojik kuramcılar, sosyal öğrenme kuramının DNA'nın bireysel ve özgün olduğunu, beynin gelişimini ve öğrenme farklılıklarını göz ardı ederek, bireylerin biyolojik durumunu görmezden geldiklerini savunuyorlar.
Konuyla ilgili yayınlar

A. Bandura & R.H. Walters (1959). Adolescent Aggression, New York, New York, US:Ronald Press.
A. Bandura, (1962) Social Learning through Imitation, Lincoln, Nebraska, US:University of Nebraska Press.
Bandura, A., & Walters, R. (1963). Social learning and personality development. New York: Holt, Rinehart and Winston
A. Bandura (1975) Social Learning & Personality Development, New York :Holt, Rinehart & Winston.
A. Bandura (1976) Social Learning Theory. New Jersey, US: Prentice-Hall.
A. Bandura (1986) Social Foundations of Thought and Action.
Buckland Brewer

| Buckland Brewer |
| --- | --- |
Kent
Buckland BrewerBuckland Brewer'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Devon
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Buckland Brewer, İngiltere'nin Devon kontluğunda bulunan bir civil parish.
Aydınbahçe, Yayladağı

| Aydınbahçe |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Hatay
Koordinatlar: 36°00′25″N 36°00′54″E﻿ / ﻿36.007°K 36.015°D﻿ / 36.007; 36.015
Ülke:  Türkiye
İl: Hatay
İlçe: Yayladağı
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 589
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Aydınbahçe, Hatay ilinin Yayladağı ilçesine bağlı bir mahalle. Nüfusu 428'dir. İlçe merkezine uzaklığı 20 km'dir. Yayladağı'nın kuzey yönünde yer alır.
| g t Yayladağı'nın mahalleleri |
| --- | --- |
Merkez Mahalleler:  Çamaltı  Kurtuluş  Tutlubahçe 
Kırsal Mahalleler:  Arslanyazı  Aşağıpulluyazı  Aydınbahçe  Ayışığı  Bezge  Bozlu  Çabala  Çakı  Çaksına  Çandır  Çatbaşı  Çayır  Denizgören  Dusduru  Eğerci  Görentaş  Gözlüce  Gürışık  Güveççi  Güzelyurt  Hisarcık  Karacurun  Karaköse  Kışlak  Kızılçat  Kösrelik  Kulaç  Leylekli  Olgunlar  Sebenoba  Sungur  Sürütme  Şakşak  Şenköy  Turfanda  Uluyol  Üçırmak  Yalaz  Yayıkdamlar  Yenice  Yeşiltepe  Yoncakaya  Yukarıokçular  Yukarıpulluyazı 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
↑  "Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi". Türkiye İstatistik Kurumu. Erişim tarihi: 20 Nisan 2024. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
Atlantic City

Atlantic City şu anlamlara gelebilir:
Atlantic City, New Jersey, New Jersey, ABD'de bir şehir
Atlantic City, Wyoming, Wyoming, ABD'de bir şehir
Atlantic City (film, 1944), müzikal bir film
Atlantic City (film, 1980), dramatik bir film
"Atlantic City" (şarkı), 1982 tarihli bir Bruce Springsteen şarkısı
"Atlantic City" (How I Met Your Mother), How I Met Your Mother dizisinin 2006'daki bir bölümü
Atlantasellidae

Atlantasellidae, Isopoda takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Animal Liberation

| Animal Liberation |
| --- | --- |

Various Artists compilation
Yayımlanma: 21 Nisan 1987
Tarz: Endüstriyel müzik, New Wave, Post-Punk, Synth-pop
Şirket: WaxTrax!
Yapımcı: Al Jourgensen
Animal Liberation, WaxTrax tarafından 21 Nisan 1987 tarihinde PETA'nın yararına yayınlanan bir albümdür.
Ünlü endüstriyel metal grubu Ministry'nin kurucusu ve solisti olan Al Jourgensen albümün yapımcılığını üstlendi. Jourgensen albümde yer almadı, ancak Bill Rieflin, Paul Barker ve Roland Barker ile birlikte parçaları, haber kliplerini, alıntıları vb. ihtiyaç olan tüm bağlantıları sağladı. Paul Barker, takma adı olan "Ion Barker"'ı kullandı. Bu bir Amerikan sürümü olmasına rağmen, CD üzerinde "Made In England" yazıyor. Birleşik Krallık versiyonu The Smiths'den ekstra bir parça içermektedir. Albüm Dan Mathews tarafından derlendi ve koordine edildi.
Jourgensen'in grubu Animal Liberation'da grubun şirketiyle ilgili sözleşme sorunları nedeniyle albümde gözükmemektedir.
The Washington Post, albümdeki şarkıların "canlılık, kürk endüstrisi, et endüstrisi ve avcılık gibi konuları ele aldığını" haber yaptı. The Chicago Tribune albümün "değerli bir proje" olduğunu ve albümde "avcılık ve laboratuvar deneyleri gibi hayvan haklarıyla ilgili şarkıların yer aldığını" haber yaptı.
Çalma listesi

Al Jourgensen - "Uluslararası Giriş" (1:36)
Nina Hagen / Lene Lovich - "Hayvanları Öldürmeyin" (Kurtarma Sürümü) (6:36)
Al Jourgensen - "Sivil İtaatsizlik Sivil Savunmadır" (0:58)
Zayiat - " Kutudaki Maymun" (2:26)
Chris ve Cosey - "Sessiz Ağlama" (3:27)
Al Jourgensen - "Laboratuvar Diyaloğu" (0:24)
Lene Lovich - "Süper Doğa" (5:40)
Al Jourgensen - "Yaşam Topluluğu" (0:49)
Renk Alanı - "Zalim Sirk" (3:58)
Luc van Acker - "Avcı" (3:31)
Shriekback - "Asılı Ateş" (3:00)
Kaptan Sensible - "Wot? Et Yok! "(3:11)
Al Jourgensen - "Et Çiftçisi" (0:28)
Howard Jones - "Saldırı Ve Darbe" (4:50)
Konuyla ilgili yayınlar

Simonson, Peter (2001). "Social noise and segmented rhythms: News, entertainment, and celebrity in the crusade for animal rights". The Communication Review. 4 (3): 399-420. doi:10.1080/10714420109359476.
Astara-Reşt-Kazvin demiryolu

Astara–Reşt–Kazvin demiryolu koridoru
Astara–Reşt–Kazvin demiryolu, Rusya, Azerbaycan ve İran'ın mevcut demiryollarını birbirine bağlayan bir demiryolu ağıdır. Proje, Uluslararası Kuzey-Güney Ulaşım Ağı çerçevesinde yürütülmektedir. Projenin amacı Rusya, Azerbaycan, İran ve Hindistan'ın ulaşım ve bilgi yollarını entegre etmektir.
Tarihi

Rotanın inşası ile ilgili anlaşma 2005 yılında üç taraf (İran, Azerbaycan ve Rusya) tarafından imzalanmıştır. Mühendislik açısından en zorlu olduğu söylenen bölüm, 2009 yılında başlayan Reşt ve Kazvin arasındaki demiryolunun inşasıydı ve tamamlanması yaklaşık on yıl sürdü. Hattın o bölümü Kasım 2018'de açıldı.
İran ve Azerbaycan Astara arasındaki köprü ve kısa bölüm Mart 2017'de tamamlandı. Rusya'dan İran Astara'ya kadar giden bir trenin ilk gelişi 8 Şubat 2018'de kaydedildi. 2018 yılında Astara (Azerbaycan) - Astara (İran) bölümünü başlattıktan hemen sonra, Astara istasyonu ve yeni inşa edilen kargo terminali ile birlikte demiryolunun İran bölümü 25 yıllığına Azerbaycan'a kiralandı. 11 ay boyunca, bu demiryolu ile 270 bin tondan fazla yük taşınmıştır.
2019'un başından itibaren Reşt-Astara ayağının inşası, İran'dan Ocak ayı itibarıyla alınan onay ve tahmin edilen maliyetin (1.1 milyar dolar) yaklaşık yarısının (500 milyon dolar) Azerbaycan tarafından imtiyazlı bir kredi tarafı ile temin edilmesine kadar geçen süreçte  'çalışma ve inceleme aşamasında' kaldı. Bazı basın raporları, parkur döşemenin 2021 yılına kadar tamamlanması gerektiğini iddia etmektedir.
Atina (anlam ayrımı)

Atina, Yunanistan'ın başkenti
Atina, Yunanistan'ın bir ili.
Atina (Athena), Antik Yunan tanrıçası.
Atina, Rize'nin Pazar ilçesinin eski adı.
Atina (İtalya), İtalya'da bir kasaba.
Atina, Ohio, ABD'nin Ohio eyâletinde bir şehir.
Atina ile ilgili diğer maddeler

Olimpiyat Stadyumu (Atina)
Atina Antlaşması (1913)
Atlantic, Iowa

| Atlantic |
| --- | --- |
Şehir


Ülke: ABD
Eyalet: Iowa
İlçe: Cass
Yüzölçümü
 • Toplam: 21.63 km²
Rakım: 369 m
Nüfus (2010)
 • Toplam: 7.112
 • Yoğunluk: oto/km²
Zaman dilimi: UTC-06.00 (CST)
 • Yaz (YSU): UTC-05.00 (CDT)
Atlantic ABD'nin Iowa eyaletine bağlı Cass ilçesinin merkezi olan şehirdir. Şehrin nüfusu 2010 sayımına göre 7.112'dir.
Aziz Aleksandr Kilisesi

| --- | --- |


Genel bilgiler
Tür: Kilise
Mimari tarz: I. Neoklasik II. Neo Rönesans mimari III. Neoklasik
Konum: Varşova, Polonya
Koordinatlar: 52°13′44″K 21°01′20″D﻿ / ﻿52.22889°K 21.02222°D﻿ / 52.22889; 21.02222
Başlama: I. 1818, II. 1886, III. 1949
Tamamlanma: I. 1825, II. 1895, III. 1952

Aziz Aleksandr Kilisesi (Polca: Kościół św. Aleksandra), Polonya'nın başkenti Varşova'da, Üçlü Haç Meydanı (Plac Trzech Krzyży) 'nda bulunan Roma Katolik kilisesi.
Kilise 1818 - 25 yılları arasında Neoklasik stil ile inşa edildi. 1886 - 95 yılları arasında Neo-Rönesans stiliyle yeniden inşa edildi ve belirgin iki kule ve büyük kubbe ile daha da genişletildi.
Bu değişiklikleriyle kilisenin binası Varşova'nın en büyük binalardan biri haline geldi. Kilise çok sayıda tarihî olaylara tanık oldu. 1912 yılında, birkaç blok ileride bulunan Ulica Wilcza ("Kurt Caddesi")'daki apartmanda ölen Bolesław Prus için cenaze merasimi bu kilisede düzenlendi.
II. Dünya Savaşı'nda 1944'te gerçekleştirilen Varşova ayaklanması ve bastırılması sırasında yıkıldı. Savaştan sonra harabe olarak kaldı. Yeniden yapılanmasında tartışma yaşandı. Kimi savaş önceki hali (Neoklasik stil) ile, kimi yeni yapılanmasından önceki hali (Neo-Rönesans stili) ile yapılmasını önerdi. Neticede kilise 1949 - 52 yılları arasında orijinal görünümüne benzeyen stil ile yeniden yapılandı.
Neo-Rönesans stiliyle