stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Pod Znamenem Marksizma
Hakkında

Derginin amaçları ve programı 3. sayıda Lenin imzalı "Militan Materyalizmin Önemi Üzerine" adlı makaleyle deklare edilmiştir. Marksizm-Leninizm hakkında yazılar yayımlayan ve bu öğretinin felsefî boyutunun nasıl şekilleneceği ile ilgili tartışmalara yer veren dergi; 1922-1929 yılları arasında artık felsefeye ihtiyacı olmadığını, çünkü gelinen çağda ileri bilimsel bilgi düzeyine çoktan erişildiğini, bununla birlikte doğa bilimleri alanında Sovyetler Birliği'nde yapılacak çalışmalarda artık filozoflara ve ideologlara ihtiyaç olmadığını savunmuşlardır. Bu görüşlerde Nikolay Buharin'in etkisi bulunur.
1933-1935 yılları arasında ise iki ayda bir yayımlanmıştır. 1947 yılında çıkmaya başlayan Voprosi Filosofii (Felsefenin Soruları) dergisi aynı geleneğin devamı olarak görülebilir.
Beyaz Terör

Beyaz Terör (Rusça: Бе́лый терро́р), Rusya'da 1917-1922 yılları arasında gerçekleşen Rus İç Savaşı sırasında Çarlık yanlısı Beyaz Orduların Kızıllara ve kendilerine destek vermeyen sivil halka yönelik şiddet ve katliam hareketlerine verilen isimdir.
Beyaz Terör ittifak halinde hareket edemeyen dağınık Anti-Bolşevik grupların hepsinin gerçekleştirdiği katliamları kapsamaktadır. Ancak Beyaz Terör'de sadece Rusya'daki Bolşevik karşıtı gruplar değil doğrudan olaya müdahale eden  ABD, İngiltere ve Fransa gibi emperyalist devletler de etkili olmuştur. Bu devletler Beyaz Ordu'ya maddi yardım yapmakla kalmamış Rusya'ya asker sevkiyatı yaparak Sovyet hükûmetini devirebilmek için katliamlara ortak olmuşlardır. Ayrıca mevcut durumdan istifade eden Japonya, Polonya ve Romanya  Çarlık döneminde Rusya ile olan anlaşmazlıkların da etkisiyle toprak kazanmak için bu savaşa müdahil olmuşlardır.
Beyaz Terör Sovyet tarihinde elit soylu sınıfının destekçilerinin sömürülen yoksul kitlelere yönelik şiddet hareketi olarak tarif edilmiştir. Kızıl Ordu'da savaşanlar daha çok büyük şehirlerdeki fabrikalarda çalışan işçiler olurken, Beyaz Ordu saflarındakiler  ise Çar yanlısı generallerin kumandasında bulunan büyük toprak sahipleri ve burjuva kökenlilerdi. Rus Kazakları ikiye bölünmüştü ve her iki kesime de destek verenler vardı. Çarlık döneminde ayrıcalıklı bir konuma sahip Ortodoks Kilisesi ise Beyaz Ordu destekçisiydi.
Beyaz Terör diğer taraftan farklı olarak denetimsiz bir biçimde olması, Beyaz generallerin otoriteyi sağlayamamaları, orduların dağınık olması gibi sebeplerden daha tehlikeli bir nitelik kazanmıştı.
Bazı Rus tarihçiler Beyaz Terörün amacının kırsal kesimde Bolşevik saflarına katılıma karşı bir sindirme hareketi olduğunu ifade etmişlerdir. Beyaz Terör örgütlü olarak emir-komuta zinciriyle gerçekleşmesine karşın, üst düzey subayların birlik halinde hareket edememeleri ve generallerin astlar üzerinde yeterince otorite sağlayamaması dolayısıyla daha ciddi bir tehlike yaratıyordu. Bazı Rus tarihçiler ise Beyazların en önemli komutanlarından Aleksandr Kolçak'ın Kazak atamanlar üzerinde kontrolü sağlamakta yetersiz olduğunu belirtmişlerdir.
Amaç ve hedefleri

Beyaz Terör'de sadece denetimsiz askerî birliklerin saldırıları değil, Çar destekçisi subayların oluşturdukları kurumsallaşma da etkili olmuştu. Beyaz Terör şu şekilde gerçekleşmişti;
Beyaz Ordu askerlerinin saldırıları
Beyaz Ordu subaylarının kurduğu askeri mahkemelerin yargısız infazları
Beyaz harekete destek veren sivillerin (özellikle büyük toprak sahibi kulakların ve fabrikatörlerin) saldırıları
Çar yanlılarının kurduğu istihbarat ve güvenlik servislerinin yargısız infazları
Beyaz Ordu'ya destek veren ABD, İngiltere ve Fransa'nın katliamları
Rusya'dan toprak kazanma amacında olan Polonya, Japonya ve Romanya'nın katliamları
Kontrolsüz ve keyfi yağma hareketleri
Beyaz Terör'ün temel hedefleri ise şunlardı:
Devrimci politikaya desteğin yok edilmesi ve bu amaçla Beyaz harekete doğrudan veya dolaylı yoldan yardımcı olmayan herkesin imha edilmesi
Bolşevik  gerilla hareketinin yok edilmesi
Kızıl Ordu ve Sovyet hükûmeti  organlarında görev yapanların imha edilmesi
Beyaz terörün kurbanları sadece Bolşevikler  değildi. Diğer parti destekçileri de bundan nasibini almıştı. Menşevik ve Sosyalist-Devrimciler (Sol Eserler) gibi tarafsız kalanlar da Beyaz terörün saldırılarına maruz kaldılar. Bu durum savaş süresince Kızıl Ordu’ya katılımın artmasına sebep oldu. Bolşeviklerin büyük şehirlere  ve önemli sanayi merkezlerine hakim olmasının aksine kırsalda maddi açıdan güçsüz durumda olan  Beyazların organize ya da otorite dışı yağma ve talan hareketlerine girişmeleri de Kızıllara olan desteğin artmasına sebep oldu. Beyazların birlik halinde hareket edemediklerini ve başarısız olacaklarını fark eden ABD ve İngiltere'nin maddi yardımı bırakıp askerlerini geri çekmesi de monarşi taraftarlarına büyük bir darbe vurdu. Yalnız ve güçsüz kalan son Beyaz Ordu askerleri de 1922 yılında kaçarak ülkeyi terk etti.
Beyaz Terörün başlaması

Beyazlar bahar aylarındaki saldırılarından sonra ilk büyük terör eylemini Temmuz 1918’de Yaroslavl’da gerçekleştirdi. Bölgeyi ele geçiren Beyazlar yerel bir askeri mahkeme kurarak  Sovyet hükûmeti temsilcisi E. F. Rogovski ve 20 bin kişiyi tutukladı. Olaylar sırasında Beyaz Ordu'ya bağlı  56. Alay birlikleri silahsız sivillere makineli tüfeklerle ateş açtı ve yaklaşık 300 kişi öldürüldü.
Devrimde hapse atılan ama kaçmayı başaran Beyaz Terör’ün liderlerinden General Kornilov Don Kazakları'nın yanına giderek anti-bolşevik bir ordu örgütledi ve bir genelge yayınlayarak “Tanrı ve Rus halkının verdiği kutsal görev ve sorumluluklarımız var. Düşman esir alınmayacak, belki acımasız olacak ama yakalanan her Bolşevik derhal infaz edilecektir” emri verdi.
Beyazların ele geçirdiği şehirlerde yakalanan pek çok Bolşevik mahkemeye dahi çıkarılmadan yargısız bir biçimde infaz edildi. Subaylar Bolşeviklerin bölgeyi tekrar ele geçirip rehineleri serbest bırakma ihtimaline karşı sürgün ya da hapis cezasını kesin olarak yasakladı.
Volga katliamları

1918 yılında Ukrayna ve güney kesimlerde güçlenen Beyazlar  hiç de vicdani ve savaş yasalarına uygun olmayan bir biçimde terörü şiddetlendirdi. 1918 yazında Volgograd'da  Komuch (Kurucu Meclis Komitesi üyeleri)  tarafından kontrol edilen askeri mahkemeler yakaladıkları Sovyet  hükûmeti üyelerini yargılayarak ölüm cezalarını hemen infaz etti. 3 Eylül 1918'de Kazan 'da, 1 Ekim 1918'de de İvaşçenkovo'da işçi eylemleri şiddetle bastırıldı ve pek çok işçi öldürüldü. I.Dünya Savaşı'nda esir alınan ve Beyazlar tarafından silahlandırılan Çekoslovak lejyonu da Orta Volga bölgesinde  Bolşeviklere karşı saldırıya geçti.
Arhangelsk'te 8 bin Bolşevik mahkûm idam edildi. 38 bin mahkûm işkence ve hastalıktan öldü.
Bolşeviklerin beyaz ordu alay komutanı  Mihail Jebrak-Rusanoviç'i  infaz etmesi üzerine beyaz gönüllü birliklerden oluşan 3.Tümen Komutanı M.G.Drojdovski  misilleme olarak 3 bin esir Kızıl Ordu askerini infaz emri verdi.
Güney Rusya Silahlı Kuvvetleri  3.Tabur Komutanlığı da Peschanookopskoy köyünde esir alınan Bolşevik askerlerini  yargılamadan idam etti. Ancak mahkûmlardan Beyaz Ordu saflarına geçmeye razı olanlar infazdan kurtuldu.
1918 yaz aylarında Beyaz Terör

Sovyet Pravda gazetesinin açıklamasına göre 1918 yılının sadece yaz aylarında Bolşevik kurbanların resmi sayısı 30 binin üzerindeydi. Bunların 6 bini Ağustos 1918'de katledilmişti. Terörün had safhaya ulaştığı Ağustos ayında saldırılar özellikle Bolşevik komiserleri hedef aldı.
2 Ağustos 1918'de Sibirya'da kurulan geçici hükûmet Sovyet iktidarının bütün organlarını kaldıran ve işçi konseyleri ile Bolşevik komiserleri tutuklayan 93 No'lu kararnameyi yayımladı.
20 Haziran 1918'de İçişleri Komiserliği'ne bağlı Petrozavodsk Kuzey Komünü Basın Komiseri ve işçi önderi V.Volodarski öldürüldü. 27 Ağustos'ta Sibirya Yüksek Askeri Müfettişi ve Kuzey Ural-Sibirya Devrimci Ordu Komutanı  Reynhold Yosifoviç Berzin suikaste uğradı. Aynı dönemde Zinovyev de dahil daha pek çok siyasi komisere suikastler düzenlendi. 30 Ağustos'ta  Kuzey Komünü Bolşevik komiseri Moisei Uritski öldürüldü, Lenin ise aynı gün gerçekleştirilen saldırıda ağır yaralandı.
Yaz aylarındaki  Beyaz Terör saldırılarının çoğu fabrikatör M.M.Filonenko tarafından organize edildi. Beyazlar 1918'in son 7 ayında 13 ilde 22.780 Sovyet taraftarını öldürdü. Bunların 15 bini Eylül 1918'de  Kulak (zengin toprak sahipleri) isyanlarında katledildi.  Ancak bunlar resmi kayıtlara geçmiş olan rakamlardır. Gayri resmi  rakamların çok daha yüksek olduğu ifade edilmektedir.
Çekoslovak Lejyonunun katliamları

Rus tarihçi M.S. Ratkovski'nin verdiği rakamlara göre Beyaz Terör eylemlerinde 40.000 Çekoslovak askeri de yer almıştı. Bu askerler I.Dünya Savaşı'nda Çar birlikleri tarafından esir alınmış, fakat devrimden sonra Bolşevikler tarafından serbest bırakılmıştı. Ancak Sibirya'dan ülkelerine dönmekte olan Çekoslovak birlikleri Beyaz Kuvvetler tarafından tekrar esir edilmiş ve Bolşeviklere karşı savaşmaya zorlanmışlardır. Çekoslovak askerleri için iki seçenek vardı; ölmek ya da Bolşeviklere karşı savaşmak.
26 Mayıs 1918'de Çelyabinsk'te yerel Sovyet Konseyi'nin tüm üyeleri Çek lejyonlarınca tutuklandı ve kurşuna dizildi. Penza'da esir 250 Kızıl Ordu askeri infaz edildi. 30 Mayıs 1918'de de Petropavlovsk'ta tüm yerel Sovyet yöneticileri yakalanarak katledildi.
8 Haziran'da Çekoslovak Kolordusu Samara'yı ele geçirdi ve o gün 100 Kızıl askeri ve 50 işçiyi idam etti. Birkaç günde 300 kişi daha katledildi.
6 Temmuz 1918'de Samara'da demiryolu işçilerinin toplantısına saldıran Çek birlikleri onlarca işçiyi kurşuna dizdi. Bu birliklerin Temmuz ayı boyunca Samara'nın farklı köy ve ilçelerinde katliamlar yapmaları üzerine bölgede köylü isyanları çıktı ve isyan sırasında da 500'ü aşkın kişi vuruldu.
22 Temmuz'da Simbirsk'te  400 kişi, Kazan'da da Temmuz-Ağustos aylarında 1000 civarında Bolşevik idam edildi. M.S. Ratkovski Çekoslovakların  Samara ve Volga bölgesindeki toplam kurbanlarının sayısının 5 binin üzerinde olduğunu belirtmektedir. Tarihçiye göre onların infaz yöntemleri çok acımasızcaydı. Hatta öyle ki Volga nehrindeki cesetleri defnetmeye çalışan sivil 37 kadını  infaz etmişlerdi. Ancak Çek askerlerinin bu kadar acımasız olmalarında bir etken de Çar yanlısı generallerin ölüm tehdidiydi.
Güney Rusya'da Beyaz Terör

Güney Rusya'daki Beyaz Terör'ün önderi ise Anton Denikin'di. Devrimden sonra hapisten kaçarak Novocherkassk bölgesine giden Denikin burada Kızıllara karşı Beyaz Ordu'yu örgütleme girişimlerine başladı. Don Bölgesi'nde faaliyet göstererek Rus İç Savaşı sırasında Beyaz Ordu'nun güney bölgesi kumandanlığını üstlendi. Anton Denikin'in "büyük, birleşik ve bölünmez Rusya sloganıyla başlattığı iç savaştaki önemli bazı söylemleri şunlardı:
"Kızıllara karşı kutsal Rusya'yı korumalıyız. Kızıl egemenliği yenmek için gerekirse şiddeti meşrulaştırabiliriz"
"Kutsal mücadelemizde güney Rusya topraklarını kapsayan bölgede bazen provokasyon, organize suçlar, soygun hareketleri olduğunun farkındayım. Kiev, Harkiv, Odessa ve Rostov (Don) bu konuda dikkat çekiyor. Ancak öncelikli hedefimiz düşmanı yenmektir. Bu nedenle zafiyetleri gizlemek ve mücadeleye odaklanmak gerekmektedir."
Beyaz Ordu'ya destek amacıyla bölgeye gelen İngiliz birlikleri kumandanı G. J. William, anılarında şunları belirtti;
"Genel olarak, gönüllüler tarafından esir alınanlara yapılan muamele korkunçtu. Bu konuda General Denikin'in savaş kurallarını açıkça ihlal ettiği görülüyordu. Zulüm bazen mücadelenin haklılığına zarar verecek ve utanç duyulacak kadar şiddetliydi. Silahsız rakiplerini vuran, esir aldığı kişilerin derisini yüzen askerler vardı. Mücadele canice ve vahşi boyuttaydı.
Anton Denikin, Bolşeviklere karşı mücadelede Gönüllü Ordu'nun savaş dışı cinayet, tecavüz, soygun gibi suçlarının sorumluluğunu kabul etmiyordu. Bölge valisinin ve denetiminde olan askeri mahkemelerin işlenen suçlara karşı tedbir alması ve cezai yaptırım uygulaması konusunda da en ufak bir girişimde bulunmuyor ve suçlar konusunda müsamaha gösteren bir tavır sergiliyordu.
Don Bölgesi'nde bulunan anti-Sovyet yerel hükûmete bağlı Adalet Bakanlığı Çarlık hükûmetinin 1903 yılındaki Ceza Kanunu'nda 8 Ocak 1919'da değişiklik yaparak olağanüstü koşullarda idam cezasını kolaylaştıran hükümler getirdi. 22 Şubat'ta Adalet Bakanlığı'nın özel bir toplantısında ölüm cezası, zorla çalıştırma, kürek mahkûmiyeti gibi yaptırımlar kabul edildi ve toplantı tutanakları General Denikin tarafından imzalanarak onaylandı.
Beyaz Ordu'nun yenilgisi

İç Savaşın sonlarına doğru yenilmekte olan Beyaz Ordu komutanları son çare olarak Kızıl Ordu saflarında savaşan subay ve askerleri caydırma politikası uygulamaya karar verdiler. Mayıs 1919'da Kızıl Ordu safında savaşmaktan vazgeçen her subay ve askere af getirileceğini, hiçbir ceza verilmeyeceğini taahhüt ettiler. 28 Mayıs 1919'da çıkardıkları bildiride şu ifadeler yer alıyordu:
"Anavatan Rusya için kardeşçe çağrımıza cevap verecek, Kızıl Ordu'da savaşmayı bırakacak subay ve askerlere hiçbir ceza verilmeyecek, kutsal Rusya adına yardım esirgenmeyecektir."
23 Ocak 1920'de Amur Askeri Bölge Komutanı V.Rozanov'un Vladivostok'ta yayınladığı çağrıda; " düşman saflarında savaşmayı bırakacak her gerilla hiçbir suçu değerlendirilmeksizin af edilecektir" denildi.
Ancak yapılan çağrılar hiçbir işe yaramadı ve Beyazlara verilen destek giderek azaldı. Zaten pek çok komutanın ölmesi ya da kaçmasının ardından 1920'de Beyaz Ordu'da önder konumuna gelen Pyotr Vrangel'in açıklaması da çok farklıydı; "Çıkarılan yasaların Bolşeviklere karşı ılımlılığından hoşnut değilim. Düşmanla müsamaha gösterilmeden mücadele edilecektir".
14 Temmuz 1921'de Geçici Amur Devleti yöneticilerinden S.D. Merkulov ve N.D. Merkulov kardeşlerin yayındığı No:69 sayılı kararnamede ise şu ifadeler yer alıyordu: "Komünist Parti mensupları, anarşistler, devrimciler ve enternasyonalistler teslim olmaları durumunda derhal sınır dışı edilecektir. Ülkede isyan tehlikesine hiçbir şekilde müsamaha gösterilmeyecektir".
1920 yılında Beyaz Ordu artık gücünü büyük ölçüde yitirmiş, batılı emperyalist dostları tarafından yalnız bırakılmış bir haldeydi. Bu dönemden itibaren Beyaz Ordu komutanlarının da pek çoğu askerleri kaderine terk ederek ülkeden iltica etmeye başladılar. Monarşistlerin en önemli komutanı Amiral Kolçak, Sibirya üzerinden ABD'ye iltica etmeye çalışırken maden işçileri tarafından yakalanarak mahkemeye teslim edildi. İdam cezasına çarptırılan Kolçak'ın cezası hemen infaz edildi. 1922'de son Beyaz Ordu askerleri de ülkeyi terk etti. Böylece Bolşevikler eski Rus Çarlığı topraklarının büyük kısmına hakim oldular ve 30 Aralık 1922'de Sovyetler Birliği'ni kurdular.
Beyaz Terör mağdurları

Beyaz Ordu'nun yenilgisinin en önemli sebebi izlenen taktiklerin ve yöntemlerin halkta yarattığı hoşnutsuzluktu. Beyaz Terör'ün kurbanlarının sayısı tam olarak belli değildir. Ancak resmi veriler rakamın 1.200.000'in üzerinde olduğunu göstermektedir.
Sovyetler Birliği'nde Beyaz Terör kurbanları için pek çok anıt yapıldı. Bunların çoğu Beyazlar tarafından terör kurbanlarının gömüldüğü toplu mezarlara inşa edildi. Volgograd'da Dobrolyubov Parkı'nda Beyaz Terör kurbanlarının gömülü olduğu bir parka 1920 yılında bir anıt inşa edildi. Ancak 1965 yılında mimar D.Erşovoy bu bölgede kurbanlar için yeni bir anıt yaptı.
Voronej'de de Nikitinskaya Kütüphanesine yakın bir konumda bulunan bir parkta terör mağdurları için bir anıt inşa edildi. Anıt 1919'da katledilen Sovyet hükûmetine mensup kurbanlar için 1920'de yapıldı.
1961 yılında Viborg'da da Leningrad Karayolu'nun 4. kilometresinde bir anıt açıldı. Anıt Beyazlara esir düşen ve makineli tüfekle infaz edilen 600 Kızıl Ordu askerinin anısına inşa edildi.
Altay Bölgesi Slavgorod şehrinde de Kazak Ataman Boris Annekov'un kurbanları için bir anıt inşa edildi.
Sevastopol'da 1919-1920 yıllarında Beyaz Terör mağduru olanlar için Aralık 1920'de "Komüncüler ve Beyaz Terör Mağdurları Mezarlığı" adıyla bir nekropol yapıldı.
Kazak Ataman Grigori Semyonov.
Alexandr Pavloviç Kutepov (1. Kolordu komutanı)
Aleksandr Kolçak'ın 7 Temmuz 1920'de idam edilmeden önceki son fotoğrafı.
Aleksandr Kolçak'ın temsilcisi Boris Viktoroviç Savinkov.
Anton Denikin (Güney Rusya Ordusu Genel Komutanı: 8 Ocak 1919 - 4 Nisan 1920)
Pyotr Vrangel'in 1920 yılına ait resmi. (Güney Rusya Ordusu Genel Komutan: 4 Nisan - 11 Mayıs 1920, Rusya Ordusu Genel Komutan: 28 Nisan - Kasım 1920)
İlbeyi, Kiğı

| İlbeyi |
| --- | --- |
Köy

 Bingöl'ün Türkiye'deki konumu
İlbeyiİlbeyi'nin Bingöl'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bingöl
İlçe: Kiğı
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1846 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 13
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0426
İl plaka kodu: 12
Posta kodu: 12802
İlbeyi, Bingöl ilinin Kiğı ilçesine bağlı bir köydür. Köy boşaltılmış durumdadır.
Tarihçe

Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Bingöl il merkezine 98 km, Kiğı ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 13
2021: 12
2020: 13
2019: 12
2018: 18
2017: 9
2016: 9
2015: 6
2014: 8
2013: 9
2012: 6
2011: 3
1990: 153
1985: 225
1965: 207
Anton Yelchin

| Anton Yelchin |
| --- | --- |

Doğum: Anton Viktorovich Yelchin 11 Mart 1989(1989-03-11) Leningrad, SSCB (günümüzde Sankt-Peterburg, Rusya)
Ölüm: 19 Haziran 2016 (27 yaşında) Los Angeles, ABD
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 2000-2016

Anton Viktorovich Yelchin (d. 11 Mart 1989 - ö. 19 Haziran 2016), Rus kökenli Amerikalı oyuncudur.
Kariyerine 90'larda değişik televizyon dizilerindeki rollerle ve ikisi de 2001 yılında gösterime giren Along Came a Spider ve Hearts in Atlantis filmleriyle başladı. Yelchin, sonradan TV serisi Huff'ta görüldü. House of D, Alpha Dog, Star Trek, Star Trek Into Darkness, Terminator Salvation, The Smurfs, Fright Night ve Like Crazy'de yer aldı. Yelchin'in çocuk yaşta yer aldığı Steven Spielberg yapımı Taken dizisi kariyerinde dönüm noktası olmuştur.
Özel hayatı

Yelchin, ona çok fazla tatmin verdiğini ve akustik blues müziğinin hayranı olduğunu söylediği gitarını çalmaktan zevk almıştır. Bir zamanlar Hammerheads adlı bir punk grubu için çaldı. Fotoğrafçılığa da ilgi duyuyordu. Ocak 2018'de Yelchin'in Anton Yelchin: Kışkırtıcı Güzellik adlı fotoğraf sergisi New York'un De Buck Galerisi'nde sergilendi.
Anton'un fotoğrafçılığı o zamandan beri sergiler devam ederken dünyanın dört bir yanındaki çeşitli dergiler tarafından eleştirildi.
Ölümü

Anton Yelchin 19 Haziran 2016 tarihinde evinin önüne arabasını park etti. Bahçe kapısından tam içeri girecekken, park ettiği otomobil hareket etti. Yelchin, otomobil ile kapı arasına sıkışarak öldü. Los Angeles County Coroner ofisi ölüm nedenini "künt travmatik asfiksi" olarak tanımladı ve "bariz şüpheli durumların olmadığını" belirtti.
Ödüller ve adaylıklar

| Yıl | Ödül | Kategori | Adaylık çalışması | Tür | Sonuç |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2002 | Genç Artist Ödülleri | Uzun Metraj Filmde En İyi Performans – Baş Genç oyuncu | Hearts in Atlantis | Film | Kazandı |
| 2003 | Genç Artist Ödülleri | TV Filmi, Minidizi veya Özel Programdaki En İyi Performans - Yardımcı Genç oyuncu | Taken | Televizyon | Aday gösterildi |
| 2005 | Genç Artist Ödülleri | TV Filmi, Minidizi veya Özel Programdaki En İyi Performans - Baş Genç oyuncu | Jack | Televizyon | Aday gösterildi |
| 2009 | Boston Film Eleştirmenleri Topluluğu Ödülleri | En İyi Oyuncu Kadrosu | Star Trek | Film | Kazandı |
| 2009 | Washington DC Film Eleştirmenleri Birliği Ödülleri | En İyi Oyuncu Kadrosu | Star Trek | Film | Aday gösterildi |
| 2010 | Broadcast Film Eleştirmenleri Birliği Ödülleri | En İyi Oyuncu Kadrosu | Star Trek | Film | Aday gösterildi |
Karl Urban

| Karl Urban |
| --- | --- |
Karl Urban, 2022
Doğum: Karl-Heinz Urban 7 Haziran 1972 (52 yaşında)  Wellington
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1990-günümüz
Evlilik: Natalie Wihongi (2004-günümüz)
Çocuk(lar): 2

Karl-Heinz Urban (d. 7 Haziran 1972) Yeni Zelandalı aktördür. En bilinen rolleri Yüzüklerin Efendisi serisindeki Éomer, Star Trek (film) serisindeki Dr. Leonard "Bones" McCoy, Xena: Warrior Princess dizisindeki Caesar, The Chronicles of Riddick ve Riddick'teki Vaako ve Yargıç Dredd filmindeki rolleridir. Yeni Zelanda'da ise The Price of Milk ve Out of the Blue filmleriyle büyük beğeni kazanmıştır.
Filmografi

| Yıl | Film | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1992 | Chunuk Bair | Wellington Soldier |  |
| 1998 | Heaven | Sweeper |  |
| 1998 | Via Satellite | Paul |  |
| 2000 | The Irrefutable Truth about Demons | Harry Ballard | Aday Gösterildi – New Zealand Film and Television Award for Best Performance by an Actor in Film |
| 2000 | The Price of Milk | Rob | Aday Gösterildi – New Zealand Film and Television Award for Best Performance by an Actor in Film |
| 2002 | Ghost Ship | Munder |  |
| 2002 | Yüzüklerin Efendisi: İki Kule | Éomer,leader of the cavalry of Rohan |  |
| 2003 | Yüzüklerin Efendisi: Kralın Dönüşü | Éomer | Broadcast Film Critics Association Award for Best Cast  National Board of Review Award for Best Cast  En İyi Oyuncu Kadrosu SAG Ödülü listesi (sinema)  Aday Gösterildi – Phoenix Film Critics Society Award for Best Cast |
| 2004 | The Chronicles of Riddick | Vaako |  |
| 2004 | The Bourne Supremacy | Kirill, a Russian Federal Security Service agent |  |
| 2005 | Doom | Sgt. John 'Reaper' Grimm |  |
| 2006 | Out of the Blue | Nick Harvey | Qantas Film and Television Award for Best Performance by an Actor in a Supporting Role in Film |
| 2007 | Pathfinder | Ghost |  |
| 2008 | Comanche Moon | Woodrow F. Call |  |
| 2009 | Star Trek (film) | Dr. Leonard "Bones" McCoy | Constellation Award for Best Male Performance in a 2009 Science Fiction Film, TV Movie or Miniseries  Boston Society of Film Critics Award for Best Ensemble Cast  Aday Gösterildi – Broadcast Film Critics Association Award for Best Cast  Aday Gösterildi – Washington D.C. Area Film Critics Association Award for Best Ensemble |
| 2009 | Black Water Transit | Earl Pike | Post-production |
| 2010 | And Soon the Darkness | Michael |  |
| 2010 | RED | William Cooper |  |
| 2011 | Priest | Black Hat |  |
| 2012 | Yargıç Dredd | Yargıç Dredd |  |
| 2013 | Star Trek Into Darkness | Dr. Leonard "Bones" McCoy |  |
| 2013 | Riddick | Vaako |  |
| 2014 | The Loft | Vincent Stevens |  |
| 2014 | The Wonder | Consul William Stanley | Pre-production |
Filmografi > Televizyon

| Yıl | Başlık | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | Shark in the Park | Rohann Murdoch | 6 bölüm |
| 1992 | Homeward Bound | Tim Johnstone |  |
| 1993 | White Fang | David | 1 bölüm: "Tough Kid" |
| 1993– 1994 | Shortland Street | Paramedic Jamie Forrest |  |
| 1995 | Riding High | James Westwood |  |
| 1996 | Hercules: The Legendary Journeys | Cupid/Julius Caesar | 2 bölüm |
| 1996 | Xena: Warrior Princess | Mael, Julius Caesar, Cupid | 12 bölüm |
| 1997 | Amazon High | Kor |  |
| 2000 | The Privateers | Capt. Aran Dravyk | TV filmi |
| 2008 | Comanche Moon | Woodrow F. Call | Midi dizi |
| 2013 | Almost Human | John Kennex |  |
| 2014 | Short Poppies | Alex Turnbull | Bölüm: "Mary Ledbetter" |
| 2019 | The Boys | Billy Butcher | 8 bölüm |
Filmografi > Video oyunları

| Yıl | Oyun | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 | Star Trek (2013 video game) | Dr. Leonard "Bones" McCoy | Voice and likeness |
Bağlantılar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
IMDb'de  Karl Urban
TCM Movie Database'de Karl Urban
AllMovie'de Karl Urban
Şablon:Memoryalpha
Karl Urban Interview 21 Ekim 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. at www.sci-fi-online.com
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 2116592  BNF: cb14607951t (data)  GND: 1012273547  ISNI: 0000 0001 1937 0392  LCCN: no2003067908  NKC: xx0042785  NLI: 987011386580005171  NLK: KAC2020L5597  NTA: 212861514  SUDOC: 160201055  TePapa: 69771  VIAF: 85570475   WorldCat (LCCN): no2003-067908
Darköprü, Kiğı

| Darköprü |
| --- | --- |
Köy

 Bingöl'ün Türkiye'deki konumu
DarköprüDarköprü'nün Bingöl'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bingöl
İlçe: Kiğı
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1276 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 22
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0426
İl plaka kodu: 12
Posta kodu: 12802
Darköprü, Bingöl ilinin Kiğı ilçesine bağlı bir köydür.