stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Baas Partisi
Bölgesel şubeler > Lübnan

Ana maddeler: Arap Sosyalist Baas Partisi - Lübnan Bölgesi ve Sosyalist Arap Lübnan Öncü Partisi
Lübnan Bölgesel Şubesi 1949-1950 yıllarında kurulmuştur. BAC'nin varlığı sırasında Bölgesel Şube, Nasır'ı destekleyenler ve ona karşı olanlar olmak üzere iki gruba ayrıldı. Ancak Nisan 1960'ta BAC, Bölgesel Şube organı Es-Sahafah'ın BAC yönetimindeki Suriye'ye girişine izin vermedi.
Bölgesel Şubenin en güçlü olduğu yer Trablusşam kentiydi. 1960 seçimlerinde Abdülmecid er-Rafei parlamentoya seçilmeyi sadece birkaç oy farkla başardı. Ancak seçim kampanyası sırasında karşılaştığı en büyük sorun, Lübnan Komünist Partisinin kendisine ve Bölgesel Şubeye yönelik eleştirileriydi. Trablusşam'da komünistler, Bölgesel Şubenin zaferini garantilemek için Reşid Karami'nin adaylığını desteklediler. 17 Temmuz 1961'de Rimavi liderliğindeki bir grup rakip Baasçı, Bölgesel Şubenin birkaç üyesine ateş açtı.
BAC yıllarında, Suriye Bölgesel Kolunda gelişen hizipçi çizgilerin aynısı Lübnan Bölgesel Koluna da geldi. Ağırlıklı olarak Lübnan'ı temsil eden delegelerin katıldığı (Lübnan'da düzenlenen) 4. Ulusal Kongre'de Nasır karşıtı tonu belirgin olan birkaç karar onaylandı. Aynı zamanda Eflak ve Bitar'a yönelik eleştiriler de sertti, hem liderlik sicilleri hem de ideolojileri eleştiriliyordu. Parti liderlerinin (diğerlerinin yanı sıra Eflak ve Bitar) Mısır ile çok aceleci bir şekilde birliğe girdiklerini, 1958 yılında Suriye Bölgesel Şubesini yanlış bir şekilde feshettiklerini ve sosyalizm daha önemliyken panarabizme öncelik verdiklerini belirten bir karar onaylandı. Kararda ayrıca mevcut durumu analiz etmek için Baasçı bir mercek yerine daha Marksist bir mercek kullanılması ve partinin işçiler, köylüler, zanaatkârlar ve esnaf arasındaki konumunu güçlendirmesi gerektiği de teyit ediliyordu. Lübnan Bölgesel Kolunun konumu nedeniyle, 5. Ulusal Kongrede Eflak, Lübnanlı delegeleri etkisiz hale getirmek için yeterli sayıda Irak Bölgesel Kolu delegesini davet etti. Ancak aynı zamanda Lübnan Bölgesel Kolu Havrani ve hizbine karşı çıktı. 6. Ulusal Kongre'de Lübnan Bölgesel Kolu, Cubrân Mecdelani ve Halid el-Ali'yi Ulusal Komutanlığa seçti.
7. Ulusal Kongre'de Ulusal Komutanlık, Askeri Komite ile işbirliği içinde, Lübnan Bölgesel Şubesinde bulunanlar gibi solcuları liderlik pozisyonlarından uzaklaştırdı ve en ağır durumlarda partiden ihraç etti. Lübnan Bölgesel Kolu 7. Ulusal Kongre'de Ulusal Komutanlığaa üç üye seçmeyi başardı; Mecdelani, el-Ali ve Abdülmecid Rafi.
Bölgesel şubeler > Libya

Ana madde: Libya Arap Sosyalist Baas Partisi
Bölgesel Şube 1950'lerde Emir Tahir Deghayes tarafından kurulmuştur. Baasçılık, Birleşik Arap Cumhuriyeti'nin kurulmasının ardından Libya'da önemli bir siyasi güç olmuştur. Libya Krallığı'nın ilerleyen yıllarında birçok entelektüel Baas ideolojisine ilgi duymuştur. Ancak Nasırcı propagandanın da yardımıyla birçok Baasçı saf değiştirerek Nasırcı oldu. Bu panarap ideolojilerin büyümesi hükûmeti endişelendirdi ve altmışlı yılların başında birçok Nasırcı ve Baasçı subayın hapse atılmasına yol açtı. Baasçılar Krallığın "siyasi, ekonomik ve sosyal sistemini" yıkmak için çalışmakla suçlandılar; cezaları sekiz ay ile iki yıl arasında değişiyordu. 1964 yılına gelindiğinde Libya Bölgesel Şubesi, Bölge Komutanlığının sadece bir alt kademesi olan şube düzeyini kurmayı başarmıştı. Suriye uzmanı John Devlin, Libya Bölgesel Şubesinin 1964 yılında 50 ila 150 üyesi olduğunu tahmin etmektedir.
Bölgesel şubeler > Diğerleri

Baas Partisinin kuruluşunun ardından Kuveyt ve Suudi Arabistan'da bölgesel şubeler kurulmuştur. Kısa bir süre sonra Kuzey Yemen ve Güney Yemen'de de şubeler kuruldu. Tunus'ta 1950'lerde bir Bölgesel Şube kuruldu, ancak varlığının büyük bir bölümünde yeraltına çekilmek zorunda kaldı. Suudi Bölgesel Şubeleri Ali Gannam'ı 7. Ulusal Komutanlık'ta kendilerini temsil etmesi için seçti. Suudi Baasın 1966 bölünmesinden sonra hangi tarafta yer aldığı bilinmemekle birlikte, 1973'ten 1980'e kadar Savt et-Tal'iyya adlı bir gazete yayınladı. Suudi kraliyet ailesinin ve Amerikan emperyalizminin ateşli bir eleştirmeniydi. Üyelerinin çoğunluğu Şii Müslümanlardı. 1963 sonlarında Sudan'da Baas hücreleri kuruluyordu ve hatta Mısır'da da bir Baas hücresi kurulduğuna dair söylentiler vardı. Tek partili sistemin sona ermesinin ardından 1988 yılında Cezayir'de bölgesel bir Baas Partisi şubesi kurulmuştur.
Ivana Bodrožić

| Ivana Bodrožić |
| --- | --- |
Ivana Bodrožić in 2020
Doğum: Ivana Bodrožić 5 Temmuz 1982(1982-07-05) Vukovar, Hırvatistan, Yugoslavya
Milliyet: Hırvat
Mezun olduğu okul(lar): Zagreb Üniversitesi
Evlilik: Roman Simić (b. 2016)

Ivana Bodrožić (d. 5 Temmuz 1982) Hırvat yazar ve şairdir.
Biyografi

Ivana Bodrožić, 5 Temmuz 1982'de Hırvatistan'ın Vukovar kasabasında doğdu. İlkokulu memleketinde, liseyi ise Zagreb'de bitirdi. Bodrožić, Zagreb Üniversitesi'nde felsefe ve Hırvat çalışmaları bölümünden mezun oldu. Hırvatistan Bağımsızlık Savaşı sırasında babası Ante Bodrožić, Vukovar katliamında öldürüldü (resmi olarak hâlâ 'kayıp' olarak tanınıyor ). O, annesi ve erkek kardeşi işgal altındaki Vukovar'dan kaçıp Zagreb ve Kumrovec'e mülteci olarak yerleşti.
2005 yılında yayımlanan Prvi korak u tamu (Karanlığa İlk Adım) adlı şiir koleksiyonuyla Genç Şairler Goran adlı seçkin edebiyat ödülüne ve Matica hrvatska Kvirin Ödülüne layık görüldü. Şiirlerini çeşitli edebiyat dergilerinde (ijenac, Quorum, Poezija) yayınladı. Ayrıca Miroslav Mićanović'in çağdaş Hırvat şiiri Utjeha kaosa (Kaosun Teselli) antolojisine en genç yazar olarak dahil edildi. Aynı zamanda Damir Šodan'ın Drugom stranom (Diğer Tarafta Yürüyüş) antolojisinde de yer aldı. Şarkıları çeşitli Avrupa dillerine çevrildi ve şiir koleksiyonu Prvi korak u tamu'nun tüm koleksiyonunun çevirisi İspanyolca olarak yayınlandı.
Otel Zagorje adlı romanı (2010'da yayınlandı) şu ödüllere layık görüldü: Josip ve Ivan Kozarac (Başarı Şartı); Kočić'in kalemi, Banja Luka - Belgrad (çağdaş edebiyattaki olağanüstü başarılarından dolayı); Cyclops – en iyi tarama çalışması için. 2012 yılında romanın Almanca çevirisi Hanser yayınevi Hanser tarafından, Fransızca çevirisi ise Acte Sud tarafından yayımlandı. Noval ayrıca Sırbistan, Slovenya, Çek Cumhuriyeti, Makedonya, Türkiye ve Hollanda'da da yayınlandı. Roman İngilizce olarak ilk kez Seven Stories Press tarafından The Hotel Tito: A Novel adıyla Kasım 2017'de yayımlandı. Bodrožić, ödüllü Bosnalı yönetmen Jasmila Žbanić ile birlikte uzun metrajlı filmin senaryosunu yazdı. Ayrıca 2011 yılında en iyi kısa öykü dalında Večernjak'ın "Ranko Marinković" ödülünü (2.lik) kazandı.
Ivana Bodrožić 2017 yılında Hırvatlar, Sırplar, Boşnaklar ve Karadağlıların Ortak Dili Bildirgesi'ni imzaladı.
Çalışmaları

Prvi korak u tamu, zbirka poezije, SKUD Ivan Goran Kovačić, Zagreb, 2005. (İspanyolca baskısı: Primer paso a la oscuridad, Baile del Sol, Tenerife, 2011.)
Hotel Zagorje, poluautobiografski roman, Profil multimedija, 2010 (Slovenya: Hotel Zagorje, Modrijan, Ljubljana, 2011.; Sırpça: Hotel Zagorje, Rende, Beograd, 2011.; Fransızca: Hôtel Z, Actes Sud, Arles, 2012.; Almanca: Hotel Nirgendwo, Zsolnay Verlag, Viyana, 2012.; Makedonca: Hotel Zagorje, Magor, Üsküp, 2012.; Çekçe: Hotel Zagorje, Paseka, Prag-Litomyšl, 2012.; Türkçe: Hiçbir yer oteli, Aylak Adam, İstanbul, 2015. ; Danca: Hotel Intetsteds, Tiderne Skifter, Kopenhagen, 2015.; Macarca: Hotel Zagorje, Park Könyvkiadó, Budapeşte, 2019)
Pričaj mi o tome (Bana Anlat), kısa öykü (Jutarnji listesinde yayınlandı)
Prijelaz za divlje životinje (Vahşi Hayvanlar için Üst Geçit), VBZ, Zagreb, 2012.
Za što sam se spremna potući (Ne İçin Savaşmaya Hazırım), Profil knjiga, Zagreb, 2013.
100% pamuk (%100 pamuk), VBZ, Zagreb, 2014.
Rupa (Delik), Naklada Ljevak-24sata, Zagreb, 2016.
The Hotel Tito: A Novel (Hotel Zagorje'nin İngilizce çevirisi) Seven Stories Press, New York, 2017.
Sinovi, kćeri, Hermes naklada, Zagreb, 2020.
I. Catherine (Latin imparatoriçesi)

| I>  Catherine |
| --- | --- |

Latin imparatoriçesi
Hüküm süresi: 15 Aralık 1283 – 11 Ekim 1307
Önce gelen: I. Filip
Sonra gelen: II. Catherine

Doğum: 25 Kasım 1274
Ölüm: 11 Ekim 1307 (32 yaşında) Paris, Fransa
Defin: Maubuisson Manastırı
Eş(ler)i: Charles
Hanedan: Courtenay Hanedanı
Babası: I. Filip
Annesi: Beatrice d'Angiò
I. Catherine (25 Kasım 1274 - 11 Ekim 1307), sürgünde yaşamasına ve yalnızca Yunanistan'daki Latin topraklarında yetkiye sahip olmasına rağmen, 1283'ten 1307'ye kadar Latin imparatoriçesiydi.
Hayatı

Catherine, 25 Kasım 1274'te doğdu. Konstantinopolis'in nominal imparatoru I. Filip ile Sicilyalı Beatrice'in tek kızı ve varisiydi.
Babasının 15 Aralık 1283'teki ölümü üzerine Catherine, Konstantinopolis Latin tahtının hak sahibi olarak Latin İmparatorluğu tahtını miras aldı. Başkent, 1261'de İznik İmparatorluğu tarafından alınmış olmasına rağmen, Yunanistan'daki Latin devletleri tarafından imparatoriçe olarak tanındı.
Catherine evlenmeden önce üç kez nişanlandı:
—İlk olarak, 1288'de, Bizans ortak-imparatoru IX. Mihail Palaiologos ile nişanlandı. Bu birliktelik, İmparator II. Andronikos Palaiologos tarafından, Latinlerin Bizans İmparatorluğu'ndaki gücünü yeniden tesis etme tehdidini azaltmak ve hem Kutsal Makam hem de yeni bir Haçlı Seferi ile Konstantinopolis'i tehdit eden Avrupalı hükümdarlarla uzlaşmak umuduyla önerildi. Ancak, birkaç yıl süren sonuçsuz müzakereler ve Fransa kralının kesin itirazı nedeniyle, bu birliktelik önerisinden 1295'te vazgeçildi.
—İkinci olarak, Haziran 1295'te, Kral III. Pedro'nun oğlu Aragonlu Federico ile nişanlandı. Bu nişanın bir koşulu olarak, damat Sicilya Krallığı tahtı üzerindeki haklarından vazgeçmeyi ve Latin Konstantinopolis İmparatorluğu'nu yeniden fethetmek için yardım sağlamayı vaat etti, ancak bu öneri Fransa kralı tarafından reddedildi ve nişan atıldı.
—Üçüncü olarak, 24 Ocak 1299'da, Kral II. Jaime'in oğlu James ile nişanlandı. Çift birbirine yakın akraba olduğu için, evliliğin koşulu Papa VIII. Bonifacius'dan izin alınmasıydı, ancak bu izin hiçbir zaman verilmedi. Daha sonra James, Mallorca Krallığı tahtının veraset sırasında çekilme ve keşiş olma kararı aldı.
Catherine, 28 Şubat 1301'de Paris yakınlarındaki St. Cloud Manastırı'nda, Fransa Kralı III. Philippe'in oğlu Valois Kontu Charles ile evlendi. 23 Nisan 1301'de Charles, Catherine'in  11 Ekim 1307'de Paris'te 32 yaşında ölümüne kadar nominal Latin imparatoru oldu. Catherine öldükten bir gün sonra 12 Ekim'de Maubuisson Manastırı'na defnedildi. Tapınak Şövalyeleri'nin Büyük Üstadı Jacques de Molay, cenazede tabutu taşıyanlardan biriydi.
Bibliyografi

Lock, Peter (2013). The Franks in the Aegean: 1204-1500. Routledge.
Michel, André (1907). "Nouvelles Archéologiques et Correspondance". Revue Archéologique: Quatrième Série (Fransızca). Cilt 10 (Juillet-Décembre). Presses Universitaires de France. ss. 445-457.
Warner, Kathryn (2019). Philippa of Hainault: Mother of the English Nation. Amberley.
2019 İtalya Grand Prix

| Yarış ayrıntıları |
| --- | --- | --- |
21 yarışlık 2019 Formula 1 sezonunun 14. yarışı

| Tarih | 8 Eylül 2019 |  |
Resmî ad: Formula 1 Gran Premio Heineken d'Italia 2019
Yer: Autodromo Nazionale Monza Monza, İtalya
Pist:  Kalıcı yarış pisti   3.600 mil / 5.793 km
Yarışılan mesafe:  53 tur, 190.587 mil / 306.720 km 
Hava: Parçalı bulutlu
Pol
| Pilot |  Charles Leclerc | Ferrari |
Zamanı: 1:19.307
En hızlı tur
| Pilot |  Lewis Hamilton | Mercedes |
Zamanı:  1:21.779 (53 turluk yarışın 51. turunda)
Podyum
| Birinci |  Charles Leclerc | Ferrari |
| İkinci |  Valtteri Bottas | Mercedes |
| Üçüncü |  Lewis Hamilton | Mercedes |
2019 İtalya Grand Prix (resmî olarak Formula 1 Gran Premio Heineken d'Italia 2019 olarak bilinir), 8 Eylül 2019 tarihinde İtalya'nın Monza kentinde gerçekleşen 2019 sezonu Formula 1 yarışı. 2019 Formula 1 Dünya Şampiyonası'nın 14. turu olan yarış, İtalya'da gerçekleştirilen 89. yarıştır. Monza'da 84. kez gerçekleştirilmiştir.
Arka plan > Yarıştan önce şampiyonluk sıralaması

Mercedes sürücüsü Lewis Hamilton, Sürücüler Şampiyonası'nda takım arkadaşı Valtteri Bottas'a 65 puanlık bir üstünlükle girdi. Markalar Dünya Şampiyonası'nda Mercedes, Ferrari'yi 145 puanla yönetti.
Arka plan > Girişler

Yarışa katılan sürücüler ve takımlar, önceki yarışta olanlarla aynıydı ve yarış veya antrenman için ek dublör sürücüleri yoktu.
Antrenman

İlk antrenman yağmurdan etkilendi ve Charles Leclerc'in oturumu en hızlı bitirdiğini gördü ve ardından Carlos Sainz Jr. ve Lando Norris geldi. Seans üç kez kesintiye uğradı, ilk olarak Kimi Räikkönen dönüp 11. virajda çakıl tuzağına takıldı. Sergio Pérez ayrıca 10. virajın çıkışında ve son olarak Pierre Gasly 2. virajda arabasını kaldırımlarda karaya koyduğunda arabasına çarptı. Oturum ayrıca bir dizi başka sürücüden gelen dönüşlerle doluydu.
İkinci antrenman, yağmur yağmaya başlamadan önceki ilk saat yapıldı ve seans bir kez daha Leclerc'in en hızlı zamanı belirlediğini gördü ancak bu sefer ikinci en hızlı olan Lewis Hamilton ve üçüncü olan Sebastian Vettel oldu. Üçüncü antrenman seansı, destek Formula 3 yarışında meydana gelen bir kazanın ardından 10 dakika ertelendi ve kısaltıldı. En hızlı Vettel hızlı tamamlarken, ardından Max Verstappen ve Valtteri Bottas geldi.
Elemeler > Eleme raporu > 1ET ve 2ET

İlk 18 dakikalık eleme seansı 1ET, geçici olarak kırmızı bayrakla işaretlendi ve kalan 4:34'te Sergio Pérez'in arabası 3. virajın içinde gücünü kaybetti. Güç ünitesi bileşenlerini değiştirdiği için halihazırda grid cezalarıyla karşı karşıya olan Max Verstappen, seansta bir zaman belirlemedi. Verstappen ve Pérez, Williams pilotları Robert Kubica ve George Russell, Romain Grosjean'dan Haas gibi birinci eleme turunda elendi. Seans, Charles Leclerc ile Scuderia Ferrari için en hızlı şekilde bitti. İkinci eleme (2ET) sansında, Kevin Magnussen'in diğer Haas'ları ve Toro Rosso sürücüleri Pierre Gasly ve Daniil Kvyat elendi. Alfa Romeo'dan Antonio Giovinazzi, 2. eleme turunda elenen son sürücü oldu ve takım arkadaşı Kimi Räikkönen tarafından üçüncü eleme seansında (3ET) 0,002 saniye ile son sırada yenildi. Racing Point sürücüsü Lance Stroll, 2019'da ilk kez 3. eleme turuna girdi. Lewis Hamilton, 1ET'nin en hızlı zamanını belirledi, bu da Mercedes'in hafta sonu ilk kez bir seans yönettiği anlamına geliyordu.
Elemeler > Eleme raporu > 3ET

Sadece 12 dakika süren 3ET, Räikkönen arabasının kontrolünü kaybettiğinde ve 11. virajda lastik bariyerlerine doğru genişlediğinde 6:35'te kırmızı bayrakla işaretlendi. Räikkönen'in arabası temizlendikten ve seans devam ettikten sonra, kalan dokuz sürücüden ikisi olan Red Bull'dan Alexander Albon ve Stroll hâlâ bir zaman belirlememişti. Oturum yeniden başladığında Monza, ani hızın önemli bir avantaj olduğu bir parkur olduğundan hiçbir takım sürücüsünü ilk gönderen olmak istemedi. Zaman yavaşlamaya başladıkça, pit şeridini ilk kimin terk edeceğine dair spekülasyonlar büyüdü. Üçüncü eleme pilotları, seansa iki dakika kalana kadar garajlarından çıkamadılar ve Renault sürücüsü Nico Hülkenberg onlara önderlik etti.
1. dönüşe geldiğinde, Hülkenberg dönüşü kaçırdı ve bunun yerine 1. virajı geçtikten sonra kayma yolundan geçti. Bu eylem, diğer sürücülerin geçmesine izin vermek için kasıtlı olarak ikinci turu almakla suçlanmasına yol açtı. Geride kalan iki sürücü olan Stroll ve Carlos Sainz Jr, 1. virajdaki geçişlerini yavaşlatarak Hülkenberg'in öndeki piste tekrar girmesine yetecek kadar zaman tanıdı. Sainz ve Hülkenberg liderliğindeki sürücüler, tur atlamalarında 3. viraja ulaştığında, 3. eleme turunun sonunda sürücülerin başlangıç çizgisine ulaşmasına izin veren hata payı neredeyse kayboldu. Sonunda, sadece Sainz ve Leclerc turlarını başarıyla tamamladı. Arkalarındaki yedi sürücünün tamamı yakalandı ve bu nedenle 3. çeyreğin ikinci yarısında zaman belirleme fırsatına sahip olmak için çizgiyi çok geç geçti. Anlamlı bir girişimde bulunan tek sürücü Sainz, ilk 3ET süresini yedinciden çıkacak kadar geliştiremedi. Sonuç, ne Albon'un ne de Stroll'ün bir tur süresi belirlemediği anlamına geliyordu.
3. eleme turunun son dakikalarında olanlara karşı ciddi eleştiriler vardı. Red Bull'un takım patronu Christian Horner'ın Hülkenberg'in hamlesini yorumlaması, bunun "belli ki kasıtlı yapıldığı" yönündeydi ve sonucun "biraz aptalca" olduğunu söyledi. Mercedes takım patronu Toto Wolff, Hülkenberg'in şık kesimini ve kolektif sürücülerin tur dışı yavaşlamalarını "junior class" ve "Formula 1'e layık değil" olarak nitelendirdi.
Hülkenberg, Sainz ve Stroll, yarış görevlileri tarafından 3. eleme turlarında "gereksiz yere yavaş sürdükleri" gerekçesiyle araştırılmak üzere çağrıldı. Yetkililer, Hülkenberg'i potansiyel olarak "haklı bir sebep olmadan yoldan çıkma" nedeniyle soruşturdu. Hülkenberg, pistten çıkma konusunda haksızlıktan aklandı. Görevliler, bu durumda sürücünün kasıtlı olarak pistten ayrıldığını belirleyemediklerini söyledi. Sürücülerden üçü de çok yavaş sürdükleri için kınandı ve sürücüler bunu yaptıklarını itiraf ettiler. Görevliler bunun "3. eleme turunda son turun kritik bir aşamasında arabaların yedeklenmesinde önemli bir rol oynadığı" sonucuna vardı. Yarış görevlileri, üç sürücünün soruşturmasını "Komiserler, FIA'nın bu tür bir duruma hızlı bir çözüm getirmesini şiddetle tavsiye ediyor", sözleriyle sonuçlandırdı.
Elemeler > Sıralama turları

| Poz> .Poz. | Araba no> .Araba no. | Pilot | Marka | Eleme süreleri> 1ET | Eleme süreleri> 2ET | Eleme süreleri> 3ET | Son sıralama |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 16 |  Charles Leclerc | Ferrari | 1:20.126 | 1:19.553 | 1:19.307 | 1 |
| 2 | 44 |  Lewis Hamilton | Mercedes | 1:20.272 | 1:19.464 | 1:19.346 | 2 |
| 3 | 77 |  Valtteri Bottas | Mercedes | 1:20.156 | 1:20.018 | 1:19.354 | 3 |
| 4 | 5 |  Sebastian Vettel | Ferrari | 1:20.378 | 1:19.715 | 1:19.457 | 4 |
| 5 | 3 |  Daniel Ricciardo | Renault | 1:20.374 | 1:19.833 | 1:19.839 | 5 |
| 6 | 27 |  Nico Hülkenberg | Renault | 1:20.155 | 1:20.275 | 1:20.049 | 6 |
| 7 | 55 |  Carlos Sainz Jr. | McLaren-Renault | 1:20.413 | 1:20.202 | 1:20.455 | 7 |
| 8 | 23 |  Alexander Albon | Red Bull Racing-Honda | 1:20.382 | 1:20.021 | Zaman yok | 8 |
| 9 | 18 |  Lance Stroll | Racing Point-BWT Mercedes | 1:20.643 | 1:20.498 | Zaman yok | 9 |

| 10 | 7 |  Kimi Räikkönen | Alfa Romeo Racing-Ferrari | 1:20.634 | 1:20.515 | Zaman yok | PL |
| 11 | 99 |  Antonio Giovinazzi | Alfa Romeo Racing-Ferrari | 1:20.657 | 1:20.517 | - | 10 |
| 12 | 20 |  Kevin Magnussen | Haas-Ferrari | 1:20.616 | 1:20.615 | - | 11 |
| 13 | 26 |  Daniil Kvyat | Scuderia Toro Rosso-Honda | 1:20.723 | 1:20.630 | - | 12 |
| 14 | 4 |  Lando Norris | McLaren-Renault | 1:20.646 | 1:21.068 | - | 16 |
| 15 | 10 |  Pierre Gasly | Scuderia Toro Rosso-Honda | 1:20.508 | 1:21.125 | - | 17 |
| 16 | 8 |  Romain Grosjean | Haas-Ferrari | 1:20.784 | - | - | 13 |
| 17 | 11 |  Sergio Pérez | Racing Point-BWT Mercedes | 1:21.291 | - | - | 18 |
| 18 | 63 |  George Russell | Williams-Mercedes | 1:21.800 | - | - | 14 |
| 19 | 88 |  Robert Kubica | Williams-Mercedes | 1:22.356 | - | - | 15 |
%107 süresi: 1:25.734
| DNQ | 33 |  Max Verstappen | Red Bull Racing-Honda | Zaman yok | - | - | 19 |
Kaynak:
^1 - Kimi Räikkönen, parc fermé koşulları altında güç ünitesi bileşenlerini değiştirmek için pit yolundan başlaması gerekiyordu.
^2 - Lando Norris, Pierre Gasly ve Sergio Pérez'in, güç ünitesi bileşenleri kotalarını aşmak için gridin arkasından başlamaları gerekiyordu.
^3 - Max Verstappen, başlangıçta güç ünitesi bileşenleri kotasını aşmak için gridin arkasından başlaması gerekiyordu ancak %107 kuralı dahilinde bir eleme süresi belirleyemediler ve görevlilerin takdirine göre yarışmalarına izin verildi.
Yarış > Yarış raporu

Yarış başladığında ilk dört sürücü, 1. viraj boyunca pozisyonlarını korudu ve Charles Leclerc, pole pozisyonunu erken bir yarış liderliğine çevirdi. Gridde 19. başlayan Max Verstappen, Sergio Pérez ile temas kurdu, ön kanadına zarar verdi ve yerini almak için erken pit stop istedi.
6. turda güçlü şekilde 4. giden Sebastian Vettel, kontrolü kaybetti ve 9. virajda arabasını çimlere yarı yolda bırakarak durdu. Vettel, olabildiğince hızlı bir şekilde yarışa yeniden katılma çabasıyla 7. sırada bulunan Lance Stroll'ün yoluna girdi. Vettel, Stroll'e çarparak kendi ön kanadına hasar verdi ve daha sonra Stroll'ün dönmesine neden oldu. Stroll piste yeniden katılmaya çalıştığında, Pierre Gasly'yi çakıldan geçmeye zorladı. Vettel 6. turun sonunda ön kanadını değiştirmek zorunda kaldı ve onu son sırada bıraktı. Stroll 13. sıraya indirildi. Yarış görevlileri çifte olayı araştırdı. Vettel'i on saniyelik dur-kalk cezası ve Stroll'u da arabadan geçme cezası ile cezalandırdılar. Her iki sürücü de ilk onda bitiremeyecekti. Vettel ayrıca olayla ilgili olarak FIA Süper Lisansında üç ceza puanı aldı.
Yarış > Yarış raporu > Pit stop

19. turda, ilk üç sürücü (sırasıyla Leclerc, Lewis Hamilton ve Valtteri Bottas) yarışlarına başladıkları eskimiş yumuşak lastiklerin yerini almak için bir pit penceresindeydi. Hamilton bunu ilk yapan oldu ve orta lastiklerini değiştirdi. Leclerc 20. turda pite geldi, daha uzun ömürlü ancak daha yavaş sert lastiği kullanmayı tercih etti. Orta boy lastiği de seçen Bottas 27. tura kadar pit yapmayacaktı. Üç sürücü de pit stoplarından önce bulundukları sırayla yarışa döndü. Carlos Sainz, sağ ön lastiğini yerleştirirken yaptığı bir hata nedeniyle 27. turda yarıştan çekildi. Bu kısa bir sanal güvenlik aracının gelmesine neden oldu. Kısa bir süre sonra, Daniil Kvyat'tan Toro Rosso, 1. virajı geçtikten hemen sonra mekanik bir arıza yaşadı ve aracı güvenliğe itilirken ikinci bir sanal güvenlik aracının gelmesine neden oldu.
Bu arada Leclerc'in liderliği, yarışın geri kalanında arkasındaki Mercedes sürücüleri tarafından zorlanacaktı. Leclerc ve Hamilton'ın pit stoplarının ardından Hamilton, birkaç kez Leclerc'i sollamak için yaklaştı, bir saniyeden daha kısa bir süre geride kaldı ve DRS'yi kullanmasını sağladı. Her iki sürücü de arada sırada sürüş hataları yaptı ve Leclerc, Hamilton'ı yoldan çıkardığı için bir kez uyarıldı. Hamilton sürekli olarak Leclerc'e yakın kaldı ancak yarış liderliği için onu geçemedi. 42. turda Hamilton lastiklerini 1. virajda kilitleyerek Bottas'ın onu 2. sıraya almasını sağladı. Hamilton'ınkinden sekiz tur daha yeni orta lastiklere sahip olan Bottas, tıpkı Hamilton'ın yaptığı gibi Leclerc'e liderlik için meydan okumayı başardı. Bottas, yarışın sonraki aşamalarında birçok kez Leclerc'in bir saniyesi içinde geldi ancak Hamilton gibi, Leclerc'i geçemedi.
Yarış > Yarış raporu > Yarış bitişi

Grand Prix, Leclerc'in arka arkaya ikinci yarış galibiyetini ve Ferrari'nin 2010 yarışını Fernando Alonso'nun kazanmasından bu yana İtalya'daki ilk galibiyetini almasıyla sona erdi. Bottas, ikinciliği almak için bir saniyeden daha az gerideydi ve yumuşak lastikler için yarışın sonlarında pit stop yapan Hamilton, yarışın en hızlı turunu belirleyerek podyumun son adımını attı. Renault'dan Daniel Ricciardo ve Nico Hülkenberg, 4. ve 5. sıraları güçlü bir şekilde tamamlayarak Renault'yu Markalar şampiyonasında 5. sıraya yükseltti. Bu aynı zamanda dördüncü sıradaki McLaren'in sadece 18 puan gerisinde oldukları anlamına geliyordu. Alexander Albon, Red Bull'un Hulkenberg'in bir saniye gerisinde tamamlayarak 6. sırada bitirdi. Her ikisi de gridin arkasından başlayan Pérez ve Verstappen 7. ve 8. olarak yarışı bitirdi. Antonio Giovinazzi (Alfa Romeo)  9 ve Lando Norris (McLaren) onuncu oldu.