stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Zavel Kwartin
Yaşamı

Bugünkü Ukraynada bulunan khanarad'da Hasidik bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası bir tekstil tüccarıydı. Çocukluğundan başlayarak aile işinde çalıştı, mücellit ve çilingir çıraklığı yaptı. Sesinin güzelliği gençken bile fark ediliyordu. Kardeşi ona br Hazan olarak yetişmesi için destek vermek istedi; ama, opera ve klasik müziğe daha fazla ilgi duyuyordu. Kantor Yerucham Blindman'ın dikkatini çekti ancak babası aile işiyle ilgilenmesini istiyordu.
Kwartin 1894 yılında evlendi ve şimdiki katıldığı bir düğünde söylediği şarkılar davetlilerin ilgisini çekince, bu olay muhtemelen kariyerinin başlangıcı oldu. 1986 Haziranında şarkıcılık okumak üzere Viyana'ya gitti. Ukrayna ve Budapeşte'de Hazan olarak görev yaptı. 1903'te yüksek maaşla, Viyana'daki Yahudi cemaatinin sinagoguna baş hazan olarak atandı. 1914 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde rekor bir ücretle (30 bin dolar) turneye çıkmak için davet edildi; New York'taki Metropolitan Operası'ndaki ilk konseri başarılı geçmemesine rağmen bir sonraki gösteride kendini aşmayı ve beğenilmeyi başardı. Turne bitiminde Amerika Birleşik Devletleri'nde yerleşmeye karar verdi ve New York, Brooklyn'deki Emanuel Sinagogu'da Hazan olarak çalışmaya başladı.
1926 yılında İsrail'i ziyaret etti ve yerleşmeye karar verdi. Mount Carmel'de bir ev satın aldı. Bir süre burada yaşadıktan sonra 1937 yılında Amerika Birleşik Devletleri'ne döndü ve New Jersey Newark'a Hazan olarak atandı.
Kwartin 3 Ekim 1952 tarihinde öldü ve İsrail'e gömüldü.
Eserleri

Bir Hazan olarak en ünlü çalışması “Haham İsmael” adlı lirik dini şarkıdır. Kwartin'in sesi geniş ve bas barton bir sesti. Melankolik bir havası vardı. Sesinin bu özellikleri nedeniyle Hazan olarak çok ünlenmişti.
Kwartin, "Mayn Leben" adlı yaşamını anlattığı bir otobiyografik eser bırakmıştır.
Çoban Bey Türbesi

| --- | --- |

Temel bilgiler
Konum: Bursa, Türkiye
Koordinatlar: 40°10′32″K 29°04′22″D﻿ / ﻿40.17556°K 29.07278°D﻿ / 40.17556; 29.07278
İnanç: İslam
Durum: Ziyarete Açık
Web sitesi: Resmi Websitesi
Mimari
Mimari tür: Türbe
Mimari biçim: Osmanlı mimarisi
Özellikler
Kubbe sayısı: Tek kubbeli
Malzemeler: Moloz Taş ve Tuğla
Çoban Bey Türbesi Bursa'da Mollaarap mahallesinde, kendi adıyla anılan sokakta yer almaktadır, Osmanlı İmparatorluğu'nun kurucularından Osman Bey'in oğullarından Çoban Bey'e aittir. Türbede Çoban Bey'in lahdi ile beraber beş lahit bulunmaktadır. Kitabesi bulunmamakla beraber vakıf kayıtlarından 14. yüzyılın başlarında yapıldığı öğrenilmektedir.
Mimari bilgileri

Türbe kenarları 6,45 m. olan kare biçiminde olup, üzeri basık bir kubbe ile örtülüdür. Moloz taş ve tuğladan yapılan beden duvarlarından kubbeye geçiş, Türk üçgenleri ile sağlanmıştır. Giriş kapısı tuğladan yapılmış olup, sivri alınlıklıdır. Türbe güney ve doğu yönlerindeki altlı üstlü ikişer pencere ile aydınlatılmıştır. Türbenin batı yönünde bulunan Çoban Bey mescidinden yalnızca temel kalıntıları günümüze gelebilmiştir.
Geçirdiği Onarımlar

1971 yılında Bursa Eski Eserleri Sevenler Derneği tarafından onarılmıştır.
Tütün Zamanı

Aynı adlı film için Tütün Zamanı (film) sayfasına bakınız.
Tütün Zamanı, Necati Cumalı'nın 1959 yılında yayımlanan romanı. Roman gene aynı yıl içerisinde Orhon M. Arıburnu'nun yönetmenliğinde beyaz perdeye aktarılmıştır. Eser 1971 yılında "Zeliş" adıyla tekrar basılmıştır.
Film uyarlaması

Büyük beğeni toplayan eser; başrollerinde Yılmaz Güney ile  Cavidan Dora'nın oynadığı ve yönetmenliğini Orhon M. Arıburnu'nun yaptığı film ile beyaz perdeye aktarılmıştır.
Abdümenâf bin Kusay

Abdümenâf bin Kusay (Arapça: عبد مناف بن قصي; ‘Abdu Manāf ibn Quṣayy) İslâm Peygamberi Muhammed'in dedesi Abdûlmuttâlib'in dedesi, Haşimoğulları'na adını veren meşhur Haşim bin Abdimenaf ile Benî Abd-i Şemsoğulları'na adını veren ağabeyi Abdişems bin Abdimenaf'ın babalarıdır.
Ayrıca bakınız: İslâm Peygamberi Muhammed'in nesli ve Kureyş nesli
Hayatı

ʿAbdu Menâf yaşamı boyunca daima babası Kusayy tarafından şereflendirilmişti. Bununla beraber, Kusayy en büyük oğlu olan ʿAbd ed-Dar'ı ölümünden az evvel tüm yetki ve sorumluluklarla donatarak mal ve mülklerini kendisine devretti.
Kusayy'ın ölümünden sonra ʿAbdu Manâf ve ağabeyi ʿAbd ed-Dar birdenbire bir miras kavgasına başladılar. Bu kavga İslâm Peygamberi Muhammed'in zamanına kadar devam etti ve Mekke ahalisini olumsuz yönde etkiledi. ʿAbd ed-Dar kendi kuzenleri Makhzum, Sahm, Cumah, amcaları Adi ve aileleri tarafından desteklendi. ʿAbdu Manâf miras paylaşımına itiraz etti ve yeğeni Esad, amcaları Zühreh ibn Kilab, ve onların babalarının amcası Taym ibn Murrah ile El-Haris ibn Fihr'in desteğini elde etti.
Tarihçe

Tarihte bu iki gruba sonradan Haşim bin Abdimenaf'ın taraftarları "Hilf al-Mutayyabun" (Misket İttifakı) ve Abd-ûd Dâr'ın taraftarları ise "Hilf al-Ahlaf" (Müttefik İttifakı) olarak adlandırılmışlardır. Sonunda her iki tarafta büyük bir savaşa girişmekten kaçındıkları için "Hilf al-Ahlaf" (Müttefik İttifakı Grubu) sadaka, hacılar için yiyecek ve içecek gibi imtiyazların denetimini, "Hilf al-Mutayyabun" (Misket İttifakı Grubu) ise Kâbe'nin anahtarlarını ve Meclis binasının işletimini üstlenmek şeklinde aralarında bir paylaşıma razı oldular. Böylece Abd-i Menâf Oğulları hacılara yiyecek, içecek tedarik etme ve vergi toplama ayrıcalıklarını ele geçirmiş oldu. Abd-ûd Dâr Oğulları da Kâbe'nin anahtarlarını ve Meclis binasının denetimini ellerine geçirmiş oldular. Neticede Hâşim'in kardeşleri onun hacıların ihtiyaçlarının karşılanmasından mesul olmasını kararlaştırdılar. Daha sonra kabilelerde onların neslinden gelenler bu eski ittifakı sürdürme cihetine gittiler.
Ailesi

Aralarında "Vakide bint Amr", "Benî Kays Aylan" kabilesinden "ʿÂtike bint Mürre ibn Hilâl ibn Fâlij ibn Zakvân", "Benî Havâzin" kabilesinden "Hilâl", ile "Ta'if" kabilesinden "Reyteh" gibi hânımların da bulunduğu kuvvetli kabilelerin kızları ile evlendi.
"Reyteh" sadece çocukken ölen Abd'ûl Amr'ı doğurdu. Vakide'nin "Nevfel ibn Abd-i Menâf" adında bir oğlu oldu. "Benî Havâzin" kabilesinin tek kadın mirasçısı olan "Âtike" ise ona tam beş oğlan altı da kız doğurdu. Oğlanlar, yapışık ikizler olarak doğan Abdişems bin Abdimenaf ve Amr (daha ziyade Haşim bin Abdimenaf olarak tanınan) ile "Muttalib", "Hala" ve "Barra" idi. Hâşim'den daha küçük olan "Muttalib", onun ölümünden sonra ailenin reisi olmuştu. Kızlar ise "Tumadir/Tamadur", "Kilaba", "Hayya", "Raytah/Rita", "Ümmü Akhtham", ve "Ümmü Sufyan" idi.
Mezarı

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

| Günümüzdeki Cennet'ül-Mûallâ Mezarlığı. |  | 1925 yılından evvelki Osmanlılar Devrindeki hali, Mekke. |
ʿAbdu Menâf'ın mezarı Mekke'deki "Cennet-ül Mûallâ" mezarlığındadır.
Adalet Kulesi

Adalet Kulesi, Topkapı Sarayı'nda bulunan bir yapı. Divan toplantılarının yapıldığı Kubbealtı'nın birinci oda-salonunun karşı duvarında bulunan kafesli pencerenin bitişiğinde yükselen bu yapı, padişahın divan görüşmelerini gözetlediği yerdir.
Kubbealtı avlusundan, Adalet Kulesi’nin görüntüsü
Tarihçe

İlk olarak Adalet Kulesi, Fatih Sultan Mehmet döneminde yapılan Topkapı Sarayı'nın tasarımında bulunmakla birlikte yapımı başlamış, Kanuni Sultan Süleyman tarafından 1527-1529 yılları arasında genişletilmiştir ve bu yenileme sırasında kulenin üzerine taş bir bölüm eklenmiş, Kubbealtı'na bakan bölümüne bir hünkâr penceresi açılmıştır. Söz konusu pencereden padişah, sadrazam tarafından başkanlık edilen toplantıları izleyip, alınan kararları değerlendirmiştir. Padişahın onay vermediği kararlarda pencere demirlerine vurduğu ya da kırmızı renkli perdeyle pencereyi örttüğü söylenir ki bu durum toplantıları da sona erdirmiştir. Yapının, bugünkü görünümünün büyük bölümünü sağlatan II. Mahmut ise; 1825'te kulenin üst kısmını yeniden yaptırarak, kulenin restorasyonunu başlatmıştır. 17. ve 18. yüzyılın çeşitli dönemlerinde onarımlar gören kule, II. Mahmud döneminde çağdaş bir biçime bürünmüştür. Bu dönemde kule, taş kide üzerinde yükselen ampir üslupta yapılmış bir köşk olmuştur. 1865 yılına ait kule görsellerinde de kulenin tepesinde, günümüzdeki gibi kurşun kaplı konik bir külah bulunmaktadır. Bu dönemde köşkün cephesi üçer yuvarlak kemerli bir düzenlemeye sahiptir. Sultan Abdülaziz döneminde Adalet Kulesi'nin köşk bölümü değiştirilmiş ve batı anlayışını yansıtan bir tarza bürünmüştür. Her cephesinde yuvarlak kemerli penceresi olan köşkte yer alan silindirik gövdeli kompozit başlıklardan oluşan sütunlar hem ampir hem de barok mimari biçimini anımsatmaktadır. Sultan Abdülaziz döneminde kulenin köşk bölümü cihannüma (tepe köşkü) biçimini almıştır. İlk inşa edildiğinde ahşap olan ve günümüzdeki kadar yüksek olmayan köşkün bazı bölümleri değerli halıların, kumaşların, tepsilerim, ibriklerin ve belgelerin depolandığı bölüm olmuştur. III. Murad döneminde dış hazine binası yapılınca, bu kulede yer alan tüm eşyalar yeni yapıya taşınmıştır. Sonuç olarak bu yapı, başlangıcından beri sürekli olarak onarımdan ve güncellemeden geçmiştir.
Özellikleri

Adalet Kulesi'nin yapılmasındaki en önemli etken, divan toplantılarının vezîriâzamın yönetimine verilmesi ve Sultanın, istediği zaman divanı takip etmesiyle ilgilidir. Kulenin arkadan Harem tarafına açılan bir kapısı, Sultanın kimseye görünmeden buraya geçmesini sağlardı. Yapı, ayrıca Osmanlı padişahlarının adalete verdiği önemin göstergesi kabul edilmektedir. Kulenin bulunduğu yer, simgesel anlam açısından önemlidir. Devletin yönetildiği ve devlet namına kararların alındığı Kubbealtı'na (Divan-ı Hümayun yani bakanlar kurulu) bitişik bir şekilde inşa edilen Adalet Kulesi; topluma, devletin adaletli bir şekilde yönetildiği ve alınan kararlarda adil olunduğuna yönelik bir mesaj vermektedir. Harem ile divanın toplandığı Kubbealtı arasında yer alır. Sarayın en yüksek yapısıdır. Boğazdan bakıldığında sarayın en belirgin bölümüdür, silüet içerisinde anıtsal bir yeri vardır. Osmanlı sultanının sonsuz adaletini sembolize etmesi, uzaktan bakıldığında herkesin görmesi ve sultanın adaletinden emin olması amaçlanmıştır.
İbrahim Karaca

İbrahim Karaca (yazar) ile karıştırılmamalıdır.
| İbrahim Karaca |
| --- | --- |

Ege Üniversitesi Rektörü
Görev süresi 10 Subat 1980 - 31 Temmuz 1982
Yerine geldiği: Hakkı Bilgehan
Yerine gelen: Sermet Akgün
Atatürk Üniversitesi Rektörü
Görev süresi 15 Ekim 1961 - 16 Aralık 1961
Yerine geldiği: Bekir Sıtkı Baykal
Yerine gelen: Eyüp Hızalan
Kişisel bilgiler
Doğum: 20 Nisan 1926(1926-04-20) Sivrihisar, Türkiye
Ölüm: 30 Nisan 2014 (88 yaşında)
Vatandaşlığı:  Türkiye
Evlilik(ler): Sebahat Karaca (1926-1995)
Mesleği: Akademisyen
İbrahim Karaca (20 Nisan 1926, Sivrihisar - 30 Nisan 2014, Bornova),  Atatürk Üniversitesi ve Ege Üniversitesi'de  rektörlük yapmış Türk akademisyendir.
Hayatı

İbrahim Karaca 20 Nisan 1926 tarihinde Sivrihisar 'da dünyaya geldi. Babası Fevzi Karaca, Annesi Gülsüm Eroğlu'dur. İlkokulu Sivrihisar Kızılbel Atatürk İlkokulu'nda okuyan İbrahim Karaca, orta ve lise öğrenimini Eskişehir Atatürk Lisesi'nde tamamlamıştır. 1943 yılında Ankara Yüksek Ziraat Enstitüsü (Ziraat Fakültesi) Ziraat Bölümünde parasız yatılı olarak okumaya başlamış ve 1947 yılında birincilikle mezun olarak Yüksek Ziraat Mühendisi unvanını kazanmıştır.
Akademik başarıları

1963 yılında kurmuş olduğu ve sonra adı Fitopatoloji olan Ana Bilim Dalının 30 yıl başkanlığını yaparak, bu Anabilim Dalı içinde 10 profesör ve 2 doçent yetiştirmiştir. 1970 yılında Türkiye Fitopatoloji Derneğini kurarak 10 yıl başkanlık yapmıştır. Karaca'nın  1970 yılında kurduğu ve yabancı dille yayın yapan ‘The Journal of Turkish Phytopathology’ dergisi yayın hayatını başarıyla sürdürmektedir.
1969-1975 yılları arasında TÜBİTAK Bilim Kurulunca iki kez Tarım ve Ormancılık Çalışma Grubu üyeliğine seçilerek, yurt ölçüsünde bu alanda yapılan araştırmaların yönetiminde görev üstlenmiştir. Türkiye Elektrik Kurumu'nda (TEK) 6 yıl danışmanlık yaparak, termo elektrik santrallerinin çevreye zarar vermeden çalıştırılması konusunda yardımcı olmuştur. Anadolu Üniversitesi Eczacılık Fakültesi'nde altı yıl Botanik dersi vermiştir. Karaca, önceleri Etibank'a sonraları Karadeniz Bakır İşletmeleri AŞ ye bağlı Murgul Bakır İşletmesi izabehanesinin çevreye yaydığı zehirli gazların zarar ve ziyanının ‘Hakem Bilirkişi’ sıfatıyla tespit ve tayini işini 1953 yılından başlayarak 45 yıl aralıksız sürdürmüştür. Karaca'nın Türkçe ve yabancı dilde yurt içinde ve dışında yayınlanan 95 adet araştırma ve derleme yazısı ile 10 adet kitabı vardır. Ayrıca 61 kişiye master ve doktora yaptırmıştır. Kendisi bazı dış ülkelerde müşterek çalışma yapmış, tetkik ve incelemelerde bulunmuş, uluslararası kongre ve sempozyumlara katılmış ve Türkiye'yi temsil etmiştir.
Kişisel hayatı

Almanca ve İngilizce bilen Karaca'nın üç oğlu vardır. Emekli olduktan sonra kısa bir süre Doğru Yol Partisi Bornova ilçe başkanlığı yapmış ancak parti üst yönetimi ile anlaşamayarak bu görevden istifa etmiştir. İstiklal Madalyası sahibidir. Bu madalya babasının Kurtuluş savaşındaki kahramanlıklarının karşılığı olarak verilmiş ve özel kanuna göre Karaca'ya intikal etmiştir. İbrahim Karaca'nın eşi Sebahat Karaca 10 Ocak 1995 tarihinde ölmüştür.
Fahri üyelik

İbrahim Karaca'nın üyesi olduğu dernekler:
Türkiye Fitopatoloji Derneği
Dünya Fitopatoloji Dernekleri Konfederasyonu
Türk Alman Biyoloji Derneği
Atatürkçü Düşünce Derneği
Sosyal Araştırmalar Vakfı
Çevre Koruma Vakfı
Ege Üniversitesi Yardım Derneği
Dokuz Eylül Üniversitesi Vakfı
Konak Lions Club
Alsancak Rotary Club
Herboloji Derneği
İzmir Milli Kütüphane Vakfı
Sivrihisarlılar Dayanışma ve Yardım Vakfı
İzmir Kızılay Derneği
Firengiz Alizade

Başlığın diğer anlamları için Alizade sayfasına bakınız.
| Firengiz Alizade |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: 29 Mayıs 1947 Bakü, Azerbaycan SSC, SSCB
Başladığı yer: Azerbaycanlı
Tarzlar: Opera
Çalgılar: Piyano
Etkin yıllar: 1970'ler-günümüz

Firengiz Aliağa kızı Alizade (28 Mayıs 1947 Bakü), Azerbaycanlı seçkin besteci, UNESCO Barış Sanatçısı, Azerbaycan Cumhuriyeti Halk Sanatçısı (2000), profesör, modern Azerbaycan müzik kültürünün dünyadaki en ünlü isimlerinden biridir. Eserleri, Azerbaycan dışındaki en büyük konser ve tiyatrolarda ve uluslararası festivallerde ünlü sanatçılar tarafından seslendirilmektedir. Müziği binlerce yabancı dinleyici tarafından büyük bir sempatiyle karşılandı ve uluslararası arenada ün kazandı. Azerbaycan SSC Onurlu Sanat İşçisi (1990), ANAS'ın muhabir üyesi (2017), profesör (1999), Azerbaycan Cumhuriyeti Halk Sanatçısı (2000), Bakü Uluslararası Çokkültürlülük Merkezi Mütevelli Heyeti Üyesi, Azerbaycan Besteciler Birliği Başkanı gibi unvanlara sahiptir.
Yaşamı

Firengiz Aliağa kızı Alizade 28 Mayıs 1947'de Bakü'de doğdu. İlk müzik eğitimini Azerbaycan Devlet Konservatuvarı'nda üstün yetenekli çocuklar müzik okulunda aldı. Daha sonra Azerbaycan Devlet Konservatuvarı'nda kompozisyon ve piyano eğitimi aldı. Konservatuvardan kompozisyon (1972, Profesör Kara Karayev'in dersi) ve piyano (1970, Profesör Urfan Halilov'un dersi) dalında derece ile mezun oldu. 1972'den 1974'e kadar Kara Karayev'in asistanlığını yaptı ve 1974'te Azerbaycan Devlet Konservatuvarı'nda (şimdiki Bakü Müzik Akademisi) öğretmenlik yapmaya başladı. Firengiz Alizade, 1994 yılında tezini sundu ve sanat tarihi alanında 1998 yılında orofesör unvanını aldı.
Ödülleri

Onur unvanı "Azerbaycan SSC Onurlu Sanat İşçisi" - 1990
"Azerbaycan Cumhuriyeti Halk Sanatçısı" onur unvanı - 28 Ekim 2000
Şöhret Nişanı - 25 Mayıs 2007
UNESCO "Barış Sanatçısı" Onursal Unvanı - 2007
"Başarı" ödülü - 2010
"Zirve" ödülü - 2011
ANAS'ın "Üzeyir Hacıbeyli" ödülü - 2016
Onur Nişanı - 22 Mayıs 2017
ANAS'ın muhabir üyesi - 2017
"İlk" ödülü - 2017
Filmografi

Sonsuzluğa Giden Yol (film, 1987)
İletişim (film, 1989)
Firangiz Alizade. Lüsern-99 (film, 1999)
Geleceğin İnşaatçıları (film, 1982)
Hayat bir mücadeledir (film, 1987)
İlk zirveler (film, 1988)
İntizar (film, 1986)
Wretches (film, 1985)
Son Söz (film, 1981)
Spartakiad'ın Başlangıcı (film, 1983)
Şiir benim için bir evrendir (film, 1984)
Sınırsız mugam dünyası (film, 2009)
Aşiyan (dergi)

| --- | --- |
Editör: Fırat Demir
Kategoriler: Kültür & Sanat
Sıklık: Aylık
İlk sayı: Aralık 2011
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Website: http://www.asiyandergisi.com
Aşiyan, Aralık 2011'de çıkan, Fırat Demir tarafından yayımlanmaya başlayan aylık edebiyat dergisidir. Derginin genel yayın yönetmenliğini ise Aybeniz Ece Çetin yürütmektedir.
Edebiyat dergisi olarak eleştirmenler tarafından beğenilen Aşiyan için Mustafa Celep “Aşiyan bir üniversite yayınının çok ötesinde” der. Dergide her ay farklı bir dosya konusu işlenmekte olup dosya dışında da incelemelere, denemelere, eleştirilere, derlemelere, çevirilere, kurmacalara ve söyleşiye yer verilir.
Dergi 2014 sonu itibarıyla yayın hayatına son vermiştir.
Sökeli Cafer Efe

Sökeli Cafer Efe (d. 1885- ö. 1919) 1885'te Girit'te doğmuştur
adadaki Rum baskısı sonucu sonradan Söke'ye yerleşmiştir. Yunan işgalinden sonra Milli Mücadeleye kendi çetesi ile katılmıştır. Türklerin aleyhinde gördüğü pek çok Rum'u öldürmüştür, Rumlara göre sadece Söke'de 300'den fazla. Ortaklar, Aziziye ve en son Germencik'te Yunan ordusuna baskında bulunmuştur. En başarılı olan Germencik baskınında kendisi vurulmuştur (19 Temmuz 1919) bir rivayete göre orada gömülmüştür veya vücudu parçalanıp Yunanistana götürülmüştür. Öldüğü yerin yakınındaki bir ilkokula ve Söke'de Kemal Paşa Mahallesinde bir caddeye  adı verilmiştir.
Türküsü

Çevrede adına yakılmış pek çok türkü vardır. 
Bir örneği şöyledir:
Alıverin, sandığımdan kürkümü

Ben ölürsem söylesinler türkümü 

Ana benim al entarim soldu mu 

Kader kısmet böyle imiş Efeler hey
Germencik ortasında toplar kuruldu 

Cafer Zeybek öğle sonu vuruldu 

Anasına akşam üstü duyuruldu 

Kader kısmet böyle imiş Efeler hey
Mezarımı derin kazın dar olsun
 
Etrafında mor sümbüllü bağ olsun 

Cafer öldü vatan sağ olsun 

Kader kısmet böyle imiş Efeler hey
Konuyla ilgili yayınlar

ÇAĞBAYIR, Yaşar, Söke'nin Tarihi Ekonomisi Coğrafyası, İzmir 1989.
Zayid Spor Şehri Stadyumu

| Zayed Sports City Stadium |
| --- | --- |


Yer: Abu Dabi Birleşik Arap Emirlikleri
Koordinatlar: 24°24′58″K 54°27′13″D﻿ / ﻿24.41611°K 54.45361°D﻿ / 24.41611; 54.45361
Zemin: Doğal çim
Ev sahibi: BAE millî futbol takımı
Kapasite: 43,000


Zayed Sports City Stadium (ya da ZSC Stadyumu) (Arapça: ستاد مدينة زايد الرياضية), Birleşik Arap Emirlikleri'nin Abu Dabi şehrinde yer alan çok amaçlı stadyum.
43,000 seyirci kapasitesine sahip stadyum Birleşik Arap Emirlikleri millî futbol takımının iç saha maçlarına ev sahipliği yapmaktadır. Ayrıca futbol müsabakalarının dışında, kriket, atletizm, ragbi ve diğer çim sporlarına da ev sahipliği yapmaktadır. Stadyum ismini Birleşik Arap Emirlikleri'nin kurucusu ve eski devlet başkanı Şeyh Zayed bin Sultan Al Nahayan'dan almıştır.
Önemli maçlar

2007: Umman 0 – Birleşik Arap Emirlikleri 1 (final, Körfez Ulusları Kupası)
1996: Birleşik Arap Emirlikleri 0 (2 Penaltılarla)  - Suudi Arabistan 0 (4 Penaltılarla) (final, AFC Asya Kupası)
Diyet (dizi)

| Diyet (TV filmi) |
| --- | --- |
Format: TV filmi
Tür: Dram
Uyarlama: Ömer Seyfettin
Senarist: Lütfi Ömer Akad
Yönetmen: Lütfi Ömer Akad
Başrol: Kadir Savun Aydemir Akbaş Mete Sezer Yılmaz Gruda Osman Çağlar
Besteci: Arif Erkin Güzelbeyoğlu
Ülke:  Türkiye
Dili: Türkçe
Yapım
Yapımcı: Emin Gerçeker
Kurgucu: İsmail Kalkan
Mekân: İstanbul
Görüntü yönetmeni: Gani Turanlı
Gösterim süresi: 38 dakika
Yapım şirketi: TRT
Yayın bilgileri
Kanal: TRT
Yayın tarihi: 21 Haziran 1975


Diyet, 1975 yılında TRT'de yayımlanmış Dram türü TV filmidir. Ömer Seyfettin Hikâyeleri "Eski Kahramanlar - Diyet" ismiyle Ömer Seyfettin'in Diyet öyküsünden uyarlanmıştır. Lütfi Akad senaryosunu yazıp yönetmenliğini üstlenmiştir.
Akad, Işıkla Karanlık Arasında otobiyografi kitabında şöyle anlatıyor: "Dördüncü film Diyet. Oyuncumuz Kadir Savun. Koca Ali demirci ustasıdır, kılıçlar yapar, kimsesi yoktur. ... Koca Ali’nin davranışı bir özgürlük tutkusundan çok, köleliği bilmeyen bir insanın davranışı oluyor. Türklerin Anadolu’ya gelişinden bu yana bu topraklarda köleli üretim uygulanmamış. Koca Ali’nin bunun böyle olduğunu bilmesine gerek yok, bu, yüz yılların birikiminden kaynaklanan bir davranış oluyor."
Oyuncular

Kadir Savun - Koca Ali
Aydemir Akbaş - Hacı Memed
Mete Sezer - Çorbacı
Yılmaz Gruda - Yaşlı Sipahi
Osman Çağlar - Genç Sipahi
Mehmet Özekit - Subaşı Çavuşu
Hakkı Kıvanç - Subaşı
Reşit Çıldam - Çoban
Murat Tok - Kadı
Alpay İzer - Veli Çelebi
Çekim ekibi

Yönetmen: Lütfi Akad
Senaryo: Lütfi Akad (Ömer Seyfettin'in aynı adlı öyküsünden)
Özgün Müzik: Arif Erkin
Görüntü Yönetmeni: Gani Turanlı
İkinci Yönetmen: Erol Keskin
Yönetmen Yardımcısı: Korhan Yurtsever
Görüntü Yönetmeni Yardımcısı: Selçuk Turanlı
Sanat Danışmanı, Çevre Düzeni ve Giysiler: Erol Keskin
Giysileri sağlayan: Niyazi Er
Giysi Denetimi: Faruk Demirel
Giysi Yardımcısı: Talip Okçul
Çevre Mimarı: Arto Berberyan
Çevre Kurucuları: Fazıl Üsterman, Necip Koçak, Erbil Demirbağ
Çekim Alanı Sorumluları: Necdet Buvan, Necmettin Çobanoğlu, Dursun Sağlam
Çekim Alanı Yardımcıları: Mansur Kırık, Necati Cingöz
Düzgünler: Ehaddin Alinçe
Düzgün Yardımcısı: Hasan Görmez
Işık Sorumlusu: Erol Batıbeki
Işık Yardımcıları: Orhan Temel, Hüseyin Marangoz, Hüseyin Durgun, Ömer Ekmekçi
Kurgu: İsmail Kalkan
Devamlılık Yazmanı: Mümtaz Arıkan
Ses Uzmanı: Necip Sarıcıoğlu
Yapım Sorumlusu: Muzaffer Hiçdurmaz
Yapım Yardımcıları: Yusuf Çağatay, Fevzi Barlas
Yapımcı: Emin Gerçeker (TRT)
Kurgu işlemleri Yeni Stüdyo'da hazırlanmış ve seslendirilmiştir.
Ocak 1975'te renkli olarak çekilmiş, 21 Haziran 1975'te televizyonda siyah-beyaz gösterilmiştir.
İstavrit (albüm)

Ezginin Günlüğü'nün altıncı albümüdür. 1993'te satışa çıkarılmıştır.
Şarkı Listesi

Hükümsüzdür                (Söz- Müzik: Hüsnü Arkan)
Galata Köprüsü'nün Şarkısı (Söz – Müzik: Nadir Göktürk)
Sardunya                   (Söz – Müzik: Hüsnü Arkan)
Beyrut                     (Söz – Müzik: Hüsnü Arkan)
Çavuş                      (Söz – Müzik: Hüsnü Arkan)
Gemi                       (Söz – Müzik: Hüsnü Arkan)
Roman Kızı                 (Söz – Müzik: Ali Yıldırır)
Olur Biter                 (Şiir: A. Kadir – Müzik: Nadir Göktürk)
Hezarfen                   (Söz – Müzik: Hüsnü Arkan)
İstavrit                   (Söz – Müzik: Nadir Göktürk)
Sabah                      (Söz – Müzik: Hüsnü Arkan)
Ağır Roman                 (Müzik: Ali Yıldırır)
| g t Ezginin Günlüğü |
| --- | --- |
Nadir Göktürk ·  Deniz Sujana ·  Erkan Gürer ·  Cafer İşleyen ·  Çağrı Çetinsel ·  Can Göktürk ·  Güven Şancı
Albümler: "Seni Düşünmek" (1985) ·  "Sabah Türküsü" (1986) ·  "Alagözlü Yar" (1987) ·  "Bahçedeki Sandal" (1988) ·  "Ölüdeniz" (1990) ·  "İstavrit" (1993) ·  "Oyun" (1995) ·  "Ebruli" (1996) ·  "Hürriyete Doğru" (1997) ·  "Aşk Yüzünden" (1998) ·  "Rüya" (2000) ·  "Her Şey Yolunda" (2002) ·  "İlk Aşk" (2003) ·  "Dargın mıyız" (2005) ·  "Eski Arkadaş" (2010) ·  "İstanbul Gibi" (2015) ·  "Aşk Zamanı" (2018) · 
Övgü Albümleri: "Çeyrek" (2007) ·  "40 Yıllık Şarkılar"" (2020)
Hüsnü Arkan ·  Feyza Erenmemiş ·  Emin İgüs ·  Hakan Yılmaz ·  Gülnaz Göver ·  Sumru Ağıryürüyen ·  Tanju Duru ·  Cüneyt Duru ·  Vedat Verter ·  Göksun Doğan ·  Serdar Gönenç ·  Şebnem Başar ·  Güneş Uras ·  Cem Doğan ·  İsmail Atalan ·  Arzu Bursa ·  Ebru Kalabas ·  Fatih Saçlı ·  Sedat Yapıcı ·  Gökhan Tümkaya ·  Cem Gezginti ·  Murat Kurt ·  Eylem Atmaca Karaca ·