stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ecel Yarışı 2000
Dış Kaynaklar

IMDb'de Death Race 2000
AllMovie'de Death Race 2000
TCM Movie Database'de Death Race 2000
Death Race 2000 at the American Film Institute Catalog
Box Office Mojo'da Ecel Yarışı 2000
Rotten Tomatoes'ta Ecel Yarışı 2000
Metacritic'te Ecel Yarışı 2000
Ahmed Adaweyah

| Ahmed Adaweyah (احمد عدويه) |
| --- | --- |
Adaweyah 2014'te
Genel bilgiler
Doğum: 26 Haziran 1945(1945-06-26) Minye, Mısır
Ölüm: 29 Aralık 2024 (79 yaşında) Kahire, Mısır
Tarzlar: Shaabi Müziği
Meslekler: Şarkıcı ve oyuncu
Çalgılar: Vokal
Etkin yıllar: 1969-2024
İlişkili hareketler: Ramy Ayach Alla Kushnir
Eş: Wanisa Ahmed (e. 1976; ö. 2024)

Ahmed Adaweyah (Arapça:احمد عدويه); 26 Haziran 1945 – 29 Eylül 2024), Mısırlı aktör ve şarkıcı.
Hayatı

Adaweyah, 26 Haziran 1945'te Minye, Mısır'da doğdu. 1969'da başladığı müzik ve oyunculuk kariyerini 2024 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü. Ülkesi Mısır'daki işçi sınfını temsil eden Shaabi Müziği'nin önemli temsilcilerinden olup 27 civarında sinema filminde rol aldı. Seslendirdiği; "Essah Eddah Embo", "Elnas Elray'a", "El Helw Wesel", "Salamit Ummih Hassan", "Zahma ya Dunia, Zahma" ve "Ya Bint el-Sultan" gibi parçalarla akıllarda kaldı.
Ramy Ayach ve Alla Kushnir gibi sanatçılarla işbirliği yaptı.
Wanisa Ahmed ile evli olup iki çocuğu bulunan Adaweyah, 29 Eylül 2024'te Kahire, Mısır'da kısa bir hastalıktan sonra 79 yaşında öldü. 
Eşi de kendisinden bir süre önce 2024 yılında ölmüştür.
Denver Pyle

| Denver Pyle |
| --- | --- |
Denver Pyle, 1962'de
Doğum: Denver Dell Pyle 11 Mayıs 1920(1920-05-11) Bethune, Colorado, ABD
Ölüm: 25 Aralık 1997 (77 yaşında) Burbank, Kaliforniya, ABD
Ölüm sebebi: Akciğer kanseri
Defin yeri: Forreston Mezarlığı (Forreston, Teksas)
Etkin yıllar: 1947-1997
Evlilik: Marilee Carpenter (e. 1955-1970) (boşanma) 2 çocuk Tippie Johnston (e. 1983-1997) (ölüm)

Denver Dell Pyle (d. 11 Mayıs 1920, Bethune, Colorado - ö. 25 Aralık 1997, Burbank, Kaliforniya), Amerikalı aktör, iş insanı ve yönetmen.
Yaşamı ve kariyeri

Pyle, 11 Mayıs 1920 tarihinde  Bethune, Colorado'da doğdu. 1947'de başladığı oyunculuk kariyerini 1997 yılına kadar sürdürdü. En çok, Briscoe Darling Jr. rolünde olduğu The Andy Griffith Show, 1973-1985 yıllarında kesintisiz yer aldığı Jesse Duke rolünde olduğu The Dukes of Hazzard ve Mad Jack rolünde olduğu NBC yapımı 'The Life and Times of Grizzly Adams dizisi ile bilinir.
Pyle, 25 Aralık 1997 tarihinde (77 yaşında) Burbank, Kaliforniya'da akciğer kanseri nedeniyle öldü.
Filmografi > Sinema

1962: The Man Who Shot Liberty Valance
1965: Mara of the Wilderness
1967: Bonnie and Clyde
1967: Tammy and the Millionaire
1975: The Boy Who Talked to Badgers
1975: Winterhawk
1976: The Adventures of Frontier Fremont
1976: Hawmps!
1976: Guardian of the Wilderness
1978: Legend of the Northwest
1981: Legend of the Wild
1994: Maverick
Filmografi > Televizyon dizileri

1951: The Range Rider
1953: You Are There
1956: Zane Grey Theater
1956: Sheriffs of the USA
1958: Behind Closed Doors
1958: Bronco
1960: The Andy Griffith Show
1960: Overland Trail
1962: Empire
1965: Tammy
1968: The Doris Day Show
1973: The New Perry Mason
1977: The Life and Times of Grizzly Adams
1979: The Dukes of Hazzard
1983: The Dukes
1997: Podunk Possum
Filmografi > Televizyon filmleri

1974: Murder or Mercy
1993: Wind in the Wire
1997: The Dukes of Hazzard: Reunion!
Amélie

| --- | --- |
Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain
Orijinal Fransızca film afişi
Yönetmen: Jean-Pierre Jeunet
Yapımcı: Jean-Marc Deschamps   Claudie Ossard
Senarist: Jean-Pierre Jeunet (senaryo) Guillaume Laurant (diyaloglar)
Oyuncular: Audrey Tautou Mathieu Kassovitz Rufus Claire Maurier Isabelle Nanty Serge Merlin Jamel Debbouze Maurice Bénichou
Müzik: Yann Tiersen
Görüntü yönetmeni: Bruno Delbonnel
Kurgu: Jeffery Schneid
Dağıtıcı: UGC (Fransa) Miramax Films (ABD)
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Romantik komedi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2001
Çıkış tarih(ler)i: 25 Nisan 2001
Süre: 122 dakika
Ülke: Fransa
Dil: Fransızca
Bütçe: 11,400,000 Euro
Hasılat: 174,201,661 $
Diğer adları: Amélie from Montmartre
Resmî sitesi
Amélie (Özgün adı: Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain, Tr.: Amélie Poulain'in Masalsı Kaderi), Audrey Tautou'nun başrolünde olduğu, Jean-Pierre Jeunet filmidir. Fransız yapımı bu romantik komedi, Jeunet ve Guillaume Laurant tarafından yazılmıştır. Montmartre'de geçen film, modern Paris hayatının idealize edilmiş, alaycı bir yorumudur.
Film Nisan 2001'de Fransa, Belçika ve Fransızca konuşulan batı İsviçre'de gösterime girmiş, pek çok film festivalinde yer almış, ardından tüm dünyada sinema salonlarında izleyicilerin beğenisine sunulmuştur.
Avrupa Film Ödüllerinde en iyi film ödülünü almış, ikisi En İyi Film ve En İyi Yönetmen dallarında olmak üzere dört César Ödülü almış, En İyi Senaryo dalıyla birlikte iki BAFTA Ödülü ile ödüllendirilmiştir ve Akademi Ödülüne aday gösterilmiştir. Bunların dışında da pek çok ödülün sahibi olmuştur.
Konusu

Amélie Poulain, bir doktor olan babası tarafından diğer çocuklardan, kalp hastalığı olduğu gerekçesiyle, uzak yetiştirilen bir çocuktur. Aslına bakılırsa babasının yanlış bir teşhisidir bu, çünkü Amélie'nin babasıyla kurduğu nadir fiziksel temas babasının sağlık kontrolleriyle gerçekleşmektedir ve bu kontroller sırasında Amélie heyecanlanmakta, kalp atışı hızlanmaktadır. Amélie'nin annesiyse, en az babası kadar nevrotik bir kadındır. Amélie daha küçük bir çocukken, annesi, Notre Dame Kilisesi'nin tepesinden atlayan bir kadının üzerine düşmesi sonucu ölmüştür. Böylece babası daha da sessiz ve silik biri olmuş, kendisini eşi için ilginç bir anıt mezar düzenlemeye adamıştır. Amélie de bu yalnızlığın ortasında kendini eğlendirebilmek için, oldukça ilginç ve derin bir hayal gücü geliştirmiştir.
Büyüdüğünde, Amélie Montmartre'da bir café olan ve eski bir sirk göstericisi tarafından yönetilip, birçok ilginç kişinin çalıştığı Çift Değirmen’de garson olarak çalışmaya başlar. 22 yaşındayken, Amélie için hayat oldukça basittir. Kahramanımız birkaç başarısız romantik ilişki denemesi sonucunda, kendisini crème brûlées’siyle bir çay kaşığı ile oynamak, gün ışığında Paris’te yürüyüşe çıkmak, St. Martin’s Kanalı’nda taş sektirmek, yüzeyi hoşuna giden taşları toplamak gibi çeşitli küçük zevklere adamış ve hayal gücünü tamamen serbest bırakmıştır.
Hayatı, Prenses Diana’nın öldüğü gün değişmeye başlar. Haberlerden duyduğu şoku takiben yaşadığı bir dizi olay sonucunda, gevşemiş bir banyo fayansının arkasında, bir çocuğun yıllar önce saklamış olduğu metal bir kutu bulur ve bu kutunun sahibini aramaya başlar. Bu arayış içerisinde kendisiyle bir anlaşma yapar; eğer kutunun sahibini bulursa, hayatını iyiliğe adayacaktır. Bulamazsa da… Ne yapalım.
Pek çok yanlış tahminin ardından, kendisiyle aynı apartmanda yaşayan “kristal adam” lakaplı ressam Raymond Dufayel'in yardımıyla, kutunun gerçek sahibini bulur ve çeşitli numaralarla kutuyu sahibine iletir. Ardından adamı gözler ve üzerinde yarattığı mutluluğu görünce, diğer insanların hayatında güzel şeyler yapmaya karar verir. Bu, hayatına etki ettiği insanların gözünde Amélie'yi gizli bir adalet sağlayıcı ve koruyucu melek yapar. Babasının hep hayalinde olan dünya turuna çıkmasını sağlar, iş arkadaşlarına, apartmanın yöneticisine, manavın çırağı Lucien'e gizlice pek çok iyilik ve sürpriz yapar.
Ancak Amélie diğer insanlarla ilgilenirken, kimse kendisiyle ilgilenmemektedir. Başkalarının mutluluğu yakalaması için uğraşırken, kendi yalnızlığını sorgulamaya başlar. Bu sorgulama, pasaport için fotoğraf çekilen fotoğraf kulübelerinden, kenara atılmış, yabancılara ait vesikalık fotoğrafları toplayan, tuhaf karakter Nino Quincampoix ile olan bağıntısını görünce daha açık ve rahatsız edici olmaya başlar. Her ne kadar Nino'yu kendi yöntemleriyle pek çok dolambaçlı şekilde cezbetmeye çalışsa da, özünde utangaçtır ve Nino'ya yaklaşamamaktadır. Ancak Raymond'ın öğütleri sonunda, başkalarının mutluluğu için uğraşırken kendi mutluluğunu da elde edebileceğini öğrenir...
Eleştiriler

Film ticari ve sanatsal açıdan büyük başarı yakalamıştır. Bununla birlikte les Inrockuptibles yazarı Serge Kaganski'nin ağır eleştirilerine maruz kalmıştır. Kaganski'ye göre film, Fransız toplumunun realistlikten oldukça uzak, şaşaalı bir betimlemesi, eski, etnik grupların nadir görüldüğü, gizli lepenist bir Fransa kartpostalıdır. Paris çeşitli etnik kökenin bir arada bulunduğu bir şehirdir ve Montmartre'ın bitişiğinde, siyahi yerleşimlerin bulunduğu ve burada yaşayanların filmde pek az görüldüğü Barbès-Rochechouart bölgesi yer almaktadır. Eleştirmene göre, yönetmen, mükemmel Paris'in rüyası bir görüntüsünü yakalamak için, siyahi insanların filmde yer almaması gerektiğini düşünmektedir. İlginç olansa, filmde sadece tren istasyonunda Amélie'yi rahatsız etmek için arkasından yürüyen üç serseri için siyahi oyuncu kullanılmış olmasıdır.
David Martin-Castelnau ve Guillaume Bigot gibi diğer eleştirmenlerse, Kaganski'nin bu eleştirisini haksız bulmakta ve Kaganski'nin iddialarını, bir çeşit “elit” grubun, filmdeki sıradan insanlara karşı hastalıklı bir aşağılama olarak değerlendirmişlerdir. Filmin yönetmeni Jean-Pierre Jeunet ise, filmde Lucien rolünü üstlenen Kuzey Afrika kökenli oyuncu Jamel Debbouze'yi örnek göstererek bu eleştirilere karşı çıkmıştır.
Filme getirilebilecek bir eleştiri de, yeniden yapılandırılma aşamasında olan bir bölge olan Montmartre'da, Amélie gibi bir garsonun, sadece garsonluktan aldığı parayla herhangi bir ulaşım aracına ihtiyaç duymaksızın nasıl işe gidebildiği, iş yerine nasıl bu denli yakın yaşayabildiği ve iş dışındaki boş vaktinin neden bu kadar çok olduğuna yönelik olabilir.
Ödüller

Film sanatsal ve ticari açıdan büyük başarı kazanmış ve dünya çapında geniş bir gösterime sahip olmuştur. Beş dalda Akademi Ödülü için aday gösterilmiştir:
En İyi Sanat Yönetmenliği, Aline Bonetto (sanat yönetmeni), Marie-Laure Valla (set yönetmeni)
En İyi Sinematografi, Bruno Delbonnel
En İyi Yabancı Film, Fransa
En İyi Özgün Senaryo, Guillaume Laurant ve Jean-Pierre Jeunet
En İyi Ses, Vincent Arnardi, Guillaume Leriche, Jean Umansky
2001 yılında film, Avrupa Film Festivali’nde “En İyi Film” ödülü dahil pek çok ödül kazandı.
Ayrıca Toronto Uluslararası Film Festivali'nde halk oylamasıyla kazandığı ödülün yanı sıra,
Karlovy Vary Uluslararası Film Festivali’nde de Kristal Küre Ödülü’nü kazanmıştır.
27. César Ödülleri'nde En İyi Film, En İyi Yönetmen, En İyi Özgün Müzik ve En İyi Sanat Yönetimi dallarında César Ödülleri'nin de sahibi olmuştur.
59. Altın Küre Ödülleri'nde “En İyi Yabancı Film” dalında aday olmuştur.
Film, New York Times tarafından “Gelmiş Geçmiş En İyi 1000 Film”den biri seçilmiştir.
BBC'nin Ağustos 2016'da yayımladığı 21. yüzyılın en iyi filmleri listesinde 87. sırada yer aldı.
Filmde Kullanılan Görüntüler

Film, aşağıdaki filmlerden ve video kliplerinden parçalar içermektedir:
Gospel şarkıcısı Sister Rosetta Tharpe’ın bir televizyon gösterisi.
Tom Davenport’un belgeseli “Born for Hard Luck” tan “Peg Leg” Sam Jackson'ın olduğu sahne.
1998 yapımı Bill Cote belgeseli Seventeen Seconds to Sophie'den bir alıntı.
François Truffaut'nun Fransız Yeni Akım filmi Jules et Jim'den 3 parça:
Jules, Jim ve Catherine bir üst geçitten koşarken;
Bir öpüşme sahnesinde, fark edilmeyen bir böceğin, iki aşığın arasına gelip ve kadının ağzının içine giriyormuş gibi göründüğü sahne. Bu görüntü, Amélie'nin anlatıcısı tarafından özellikle vurgulanmış ve böceğin ekrandaki hareketi bir yuvarlak içine alınarak gösterilmiştir;
Catherine'in şarkı söylerken görüntüsü.
Dufayel'in reprödüksiyonunu yaptığı Pierre-Auguste Renoir'e ait olan “Sandalda Öğlen Yemeği”. (Le Déjeuner des canotiers)
Marc Solal ve François David'e ait olan "La tête dans les nuages" ("Bulutlardaki Kafa") adlı kitaptan hayvan şekilli bulut resimleri.
Oyuncu kadrosu

Audrey Tautou - Amélie Poulain
Mathieu Kassovitz - Nino Quincampoix
Serge Merlin - Raymond Dufayel
Rufus - Raphaël Poulain - (Amélie'nin babası)
Claire Maurier - Suzanne
Yolande Moreau - Madeleine Wallace/Wells (apartman yöneticisi)
Arthus de Penguern - Hipolito (yazar)
Jamel Debbouze - Lucien (manavın çırağı)
Urbain Cancelier - Collignon (manav)
Dominique Pinon - Joseph
Isabelle Nanty - Georgette
Maurice Benichou - Dominique Bretodeau
Clotilde Mollet - Gina
Lorella Cravotta - Amandine Poulain, Amélie'nin annesi
Film müzikleri

Filmin ünü kadar ünlenen müziklerini Yann Tiersen bestelemiştir. World Soundtrack Academy tarafından 2001 yılının en iyi film müzikleri seçilmiştir.
Diğer

İngilizce konuşulan ülkelerde, film ilk olarak “Amélie from Montmartre” adıyla yayınlandı.
Filmde bilgisayar destekli görüntü ve dijital araçlar kullanıldı.
Jenuet aslında Amélie rolünü İngiliz aktris Emily Watson için yazmıştı. Senaryonun asıl eskizlerinde Amélie'nin babası Londra'dan yaşayan bir İngilizdi. Ancak Watson'ın Fransızcası rol için yeterli değildi ve aktrisin diğer çekimleriyle filmin çekimleri çakıştığından ötürü, Jenuet senaryoyu Fransız bir aktris için yeniden yazdı. Audrey Tautou, yönetmenin ilk tercihiydi.
Amélie Cannes Film Festivali’nde gösterilmedi. Jenuet, bir önceki filmi “La Cité des enfants perdus “ (Kayıp Çocuklar Şehri)’ya karşı gelen soğuk tepkilerden sonra Amélie’yi festivale çıkarmamaya karar verdi. Amélie’nin festivaldeki yoksunluğu, filmi oldukça beğenen medya ve izleyiciler tarafından tepki topladı.
Bir sahnede, Amélie, oturduğu binanın eski yöneticisine giderken, sokakta yeni bir Volksvagen Beetle'ın önünden geçmektedir. Oysa filmin geçtiği zamanlarda bu araba henüz üretimde değildi. Jenuet filmle ilgili yorumlarında, bu arabanın olduğu sahneyi değiştirmediğini, bu sahnenin Amélie'nin tarihle uyuşmaz kimliğinin bir göstergesi olduğunu belirtmektedir.
Filmin İngilizce altyazılı versiyonlarında, apartman yöneticisi Madeleine Wallace, Madeleine Wells olarak adlandırılmıştır. Filmin orijinalinde, Madeleine, soyadının Paris'teki Wallace Şelalesi'yle aynı olduğunu belirterek ağlamaya mahkûm olduğunu söyler. İngilizce versiyonda da aynı replik, "Wells Şelalesi" ile değiştirilerek aktarılmıştır.
Amélie'nin etkileyici sahnelerinden biri olan, hayvan şekilli bulutların olduğu sahnede, şekiller Marc Solal ve François David'in kitabı "La tête dans les nuages"den birebir çizilmiştir.
Amélie'nin bir sahnesi, bir internet dedikodusuna malzeme olmuştur.
Film, Michael Sowa'nın çeşitli resimlerini içermektedir. Sowa'nın resimleri Amélie'nin yatak odası duvarlarını süslemekte ve bir açıdan Amélie'nin aşk hayatıyla ilgili bağlar kurmaktadır.
Öyküyü yumuşatmak ve samimileştirmek amacıyla tungsten kullanılarak istenilen renk sağlanmıştır.
Film dekorlarından manav.
Filmde kullanılan Montmartre'daki İki Değirmen adlı Cafe.
Amélie karakterinin kendini özdeşleştirdiği su içen kız. “Resmin ortasında ama dışarıda, belki birini düşünüyordur.” (Pierre Auguste Renoir)
2002'de Sant Jordi en iyi yabancı kadın oyuncu ve Lumiere en iyi kadın komedi oyuncusu ödüllerini kazanan Audrey Tautou.
Türk Deniz Kuvvetlerinin aktif envanteri

Aşağıda Türk Deniz Kuvvetlerinin aktif envanteri verilmiştir. Bu listede Türk Deniz Kuvvetleri'nde aktif olarak görev yapmakta olan savaş gemileri, yardımcı gemiler, denizaltılar, hava araçları ve yakında hizmete girecek olan platformlar bulunmaktadır.
Gemiler > Amfibik Gemiler ve Çıkarma Gemileri

| Sınıf> Amfibi hücum gemisi (1) | Ülke> Amfibi hücum gemisi (1) | Fotoğraf> Amfibi hücum gemisi (1) | Deplasman> Amfibi hücum gemisi (1) | Gemiler> Amfibi hücum gemisi (1) | Notlar> Amfibi hücum gemisi (1) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| LHD |  Türkiye |  | 27.436 ton | TCG Anadolu (L-400) | 10 Nisan 2023'te teslim edildi. |
Amfibi tank çıkarma gemileri (3)
| Bayraktar sınıfı |  Türkiye |  | 7.254 ton | TCG Bayraktar (L-402) TCG Sancaktar (L-403) | LST sınıfı tank çıkartma gemileri arasında dünyanın en büyük gemisidir. Üzerinde 15 adet helikopterin kalkıp inebileceği alan olacak.350-500 amfibi personel taşıyabilecek.20 adet M60 tankı taşıyabilecek. Gemi silahları ve teknolojik alt yapısı tamamen Aselsan ve Havelsan iş birliği ile üretilmiştir. |
| Osmangazi sınıfı |  Türkiye |  | 3.773 ton | TCG Osmangazi (NL-125) | 900 asker, 15 tank, 4 LCVP taşıyabilir. |
Tank çıkarma gemileri (2)
| Bey sınıfı |  Türkiye |  | 2.600 ton | TCG Sarucabey (NL-123) TCG Karamürselbey (NL-124) |  |
Diğer çıkarma gemi ve araçları (21)
| 120/130 sınıfı |  Fransa  Türkiye |  | 600 ton | TCG Ç-132 (Ç-132) TCG Ç-138 (Ç-138) | Fransız tasarımı, Gölcük Donanma Tersanesi'nde inşa edildi. |
| 140 sınıfı |  Türkiye |  | 600 ton | TCG Ç-140 (Ç-140) TCG Ç-141 (Ç-141) TCG Ç-142 (Ç-142) TCG Ç-143 (Ç-143) TCG Ç-144 (Ç-144) TCG Ç-145 (Ç-145) TCG Ç-146 (Ç-146) TCG Ç-147 (Ç-147) TCG Ç-148 (Ç-148) TCG Ç-149 (Ç-149) TCG Ç-150 (Ç-150) |  |
| 151 sınıfı |  Türkiye |  | 1.156 ton | TCG Ç-151 (Ç-151) TCG Ç-152 (Ç-152) TCG Ç-153 (Ç-153) TCG Ç-154 (Ç-154) TCG Ç-155 (Ç-155) TCG Ç-156 (Ç-156) TCG Ç-157 (Ç-157) TCG Ç-158 (Ç-158) |  |
Denizaltılar

| Sınıf> Denizaltı (13) | Fotoğraf> Denizaltı (13) | Ülke> Denizaltı (13) | Deplasman> Denizaltı (13) | Denizaltılar> Denizaltı (13) | Notlar> Denizaltı (13) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |

Piri Reis: 
| Ay sınıfı 209/1200 |  |  Almanya  Türkiye | 1.185 ton |  TCG Doğanay (S-351) TCG Dolunay (S-352) | TCG Doğanay (S-351) ve TCG Dolunay (S-352) denizaltıları STM tarafından modernize edildi. Modernize edilmeyen TCG Batıray (S-349) ve TCG Yıldıray (S-350) test denizaltısı olarak kullanılmaya başlanmıştır. |
| Preveze sınıfı 209T1/1400 |  |  Almanya  Türkiye | 1.586 ton | TCG Preveze (S-353) TCG Sakarya (S-354) TCG 18 Mart (S-355) TCG Anafartalar (S-356) | 1994 yılından beri Türk Deniz Kuvvetleri  hizmetindedir. |
| Gür sınıfı 209T2/1400 |  |  Almanya  Türkiye | 1.586 ton | TCG Gür (S-357) TCG Çanakkale (S-358) TCG Burak Reis (S -359) TCG Birinci İnönü (S-360) | 2004 yılından beri Türk Deniz Kuvvetleri hizmetindedir. |
| Reis sınıfı Type-214TN |  |  Almanya  Türkiye | 1.850 ton | TCG Piri Reis (S-330) | TCG Piri Reis (S-330) Yeni Tip Denizaltı Projesi (YTDP) kapsamında 2024 yılında resmi olarak hizmete girmiştir. |
Hava araçları

Türk Deniz Kuvvetleri'nin operasyonel kabiliyete sahip 14 deniz devriye uçağı, 4 kargo uçağı, 4 eğitim uçağı, 17 SİHA ve 6 İHA olmak üzere toplam 47 sabit kanatlı uçak, 28 genel maksat helikopteri ve 9 saldırı helikopteri bulunmaktadır. Toplam 84 hava aracı vardır.
| İsim> Eğitim uçakları (4) | Fotoğraf> Eğitim uçakları (4) | Menşei> Eğitim uçakları (4) | Tür> Eğitim uçakları (4) | Varyant> Eğitim uçakları (4) | Sayı> Eğitim uçakları (4) | Notlar> Eğitim uçakları (4) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| SOCATA TB family |  |  Fransa | Eğitim uçağı | TB-20 | 4 |  |
Deniz karakol uçakları (18)
| CASA CN-235 |  |  İspanya Türkiye  Fransa | Deniz Devriye (ASW/ASuW) | P-235 | 6 | Elektronik sistemleri Thales tarafından yükseltildi. |
| ATR 72 MPA |  |  İtalya  Türkiye | Deniz Devriye (ASW/ASuW)Nakliye ve Genel Maksat | P-72-600 TMPA72-600 TMUA | 8 4 | Meltem III projesi kapsamında İtalyan Leonardo ve TUSAŞ ortaklığı ile 6 adet ATR-72-600'ün deniz karakol uçağına dönüştürülmesi ile aviyonik sistemler ve 2 adet torpido taşıma noktası eklenmesi planlanmıştır. Planlanan 6 uçağın tamamı teslim edildi. |
İnsansız hava aracı (25)
| Bayraktar TB2 |  |  Türkiye | Silahlı insansız hava aracıİnsansız hava aracı | TB2 | 8 6 |  |
| TUSAŞ Anka |  |  Türkiye | Silahlı insansız hava aracı | Anka-B Anka-S | 6 2 |  |
| TUSAŞ Anka Aksungur |  |  Türkiye | Silahlı insansız hava aracı |  | 3 | İlk Aksungur SİHA 20 Ekim 2021 tarihinde Türk Deniz Kuvvetleri'ne teslim edildi. |
Genel maksat helikopteri (28)
| Sikorsky S-70B-28 Seahawk |  |  ABD | Deniz helikopteri (ASW/ASuW) | S-70B-28 | 24 |  |
| Agusta-Bell AB-212 ASW |  |  İtalya | Deniz helikopteri (ASW) | AB-212 | 4 |  |
Saldırı helikopteri (9)
| AH-1 SuperCobra |  |  ABD | Saldırı helikopteri | AH-1W | 9 | Türk Kara Kuvvetleri envanterinden teslim alındı. |
Projeler ve alımlar > Kesinleşmemiş projeler

| Proje | Detaylar |
| --- | --- |
Türk Tipi Hücümbot: IDEF 2020 fuarında Savunma Sanayii Başkanlığı ile STM arasında yapılan Dönem-I Kontrat Tasarımı Sözleşmesi'ne göre 24 aylık bir tasarım sürecinin ardından STM firması SSB'ye birden fazla tasarım sunacak. Ardından 30 ay sürecek olan Dönem-II Prototip İnşa Kontratı imzalanacak ve SSB tarafından seçilen tasarımın inşa çalışmaları başlayacak. 54 aylık bir sürenin sonunda (2024 yılında) ilk hücumbot Türk Deniz Kuvvetleri'ne teslim edilecek. Proje kapsamında SSB'nin FAC 55 veya MPAC hücumbotlarından birini tercih etmesi öngörülüyor.
Silgi

İkonik pembe silgiler
Silgi; kalem, tebeşir veya daktiloyla yazılıp çizilmiş işaretlerin silinmesinde kullanılan kauçuk, vinil, plastik veya bezden yapılmış gereç. Silginin eş anlamlıları bozan ve öçürge sözcükleridir. Günümüzde silgiler genellikle bitkisel yağ, ince süngertaşı ve sülfürle bağlı kauçuğun bileşimidir. Bu karışım, kauçuk işleme aygıtlarında işlenir, kalıptan geçirilerek sertleştirilir. Vinil de oldukça yaygın kullanılan bir materyaldir.
Tarihçe

Eski çağlarda, grafit ve kara kömür kalemlerin izlerini silmek için beyaz ekmek kullanıldığı bilinmektedir. Bugün bazı karakalem sanatçıları halen bu efekti kullanırlar. Modern gelişim ise şu şekilde olmuştur.
Fransız Akademisi'nin 1752 tutanağında silgiden bahsedildiğine rastlanmaktadır. Bu kayıtlarda, kalemle yazılan yazıları silmekte kullanılan, caoutchouch adı verilen, Güney Amerika ağaçlarından elde edilen bitkisel bir silgiden söz edilmektedir.
1770 yılında,İngiliz mühendis Edward Nairne, ekmek parçaları yerine kauçuk kullanarak ilk kauçuk-silgi'yi yarım inç-kübüne 3 shilling'den satışa sundu. Nairne, kauçuk parçalarını bir araya getirirken tesadüf eseri onların silme gücünü fark etmiş ve ürünü oluşturmuştu. Bu yüzden İngilizcede bazen silgi eraser yerine doğrudan kauçuk rubber kelimesi kullanılır.
Silgi konusundaki esas ilerleme, diğer pek çok konuda olduğu gibi 1839'da Charles Goodyear'ın volkanize kauçuğu keşfetmesi oldu. Böylece daha dayanıklı ve uzun ömürlü olan silginin kullanımı arttı.
İlk kurşun kalem ve silgi patenti New York'ta 30 Mart 1858'de Hymen Lipman tarafından alınmıştır. Bu patent 1862'de Joseph Reckendorfer tarafından Eberhard Faber için satın alınmıştır. 1875'te Amerikan Yüksek Mahkemesi ürünün yeni olmadığı gerekçesiyle pantenti geçersiz olarak kabul etmiştir.