Efringen-Kirchen
Jeoloji

Efringen-Kirchen'in geniş idari alanı (Blansingen, Egringen, Huttingen, Istein, Kleinkems, Mappach, Maugenhard, Welmlingen ve Wintersweiler ile birlikte) üç farklı coğrafi bölgeye yayılmaktadır. Bu alan şu bölgeleri kapsamaktadır:
Ren nehrinin çakıllı ovası
Isteiner Klotz Jura dönemi tabakası
löslerle kaplı (ince taneli bir tortul kayaç türü) Tersiyer tepe bölgesi (güney Markgräfler tepe bölgesi)
Tüm bu birimler Ren Grabeni bölgesinde yer almaktadır; Isteiner Klotz ve Tersiyer tepeleri (Tertiärhügelland) ise Karaorman'ın ön dağlarına aittir.
Efringen, Kirchen, Istein ve Kleinkems'in idari alanlarının büyük kısmı, Ren Nehri'nin son Buzul Çağı'nda buraya taşıdığı çakıllar üzerinde yer almaktadır. Nehir daha sonra bunların bir kısmını yeniden boşaltıp yeniden düzenlediğinden, çakıl ovası az çok belirgin sırtlarla - eski nehir kıyıları - birbirinden ayrılan çeşitli seviyelere sahiptir. En yüksek seviye - buzul sonrası erozyondan korunmuş olan - Würm Buzul Çağı'nın birikintisi olan Alçak Terastır. Bunun teras kenarı olan Akarsu terası, Schafberg'in eteğinde Engebach'ın batısında başlar, bu vadicikte kesintiye uğrar ve Feuerbach vadisi tarafından yeniden kesilene kadar Hölzeleweg'i takip eder. Baslerstraße boyunca 15 metreyi aşan bir arazi basamağı olarak görülür ve ormanlık bir sırt olarak Kander'deki idari sınıra kadar uzanır. Kirchen kent merkezinin kuzeybatısında ve güneydoğusunda, Alçak Teras içinde iki yükseklik seviyesi ayırt edilebilir. Daha yüksek düzlüğün biraz altında, Friedrich-Rottra-Straße'nin aşağısında küçük, daha alçak bir alan bulunur. Feuerbach vadisinin doğusundaki benzer bir alan Kapfrain tarafından sınırlanır. Bu erozyon alanları zaten Buzul Çağı'nda oluşmuştur. Öte yandan, Alçak Teras'ın önündeki çakıl alanları, nehir yatağı ile taşkın yatağı ve biraz daha yüksek bir alan (Holzmatten'den Mahd arazisine kadar olan alan, yani Märkter Alanı) ancak buzul sonrası dönemde oluşmuştur. Tulla'nın Ren düzeltmesi, taşkın ovası manzarasına büyük bir müdahale anlamına geliyordu.
Isteiner Klotz, çoğunlukla güneybatı-kuzeydoğu yönünde uzanan birkaç fay hattı tarafından bölünmüş, hafif kubbe şeklinde dışa doğru bükülmüş bir Jura kireçtaşı kütlesidir ve Kara Orman ön dağlar bölgesinde yer alır. Jeolojik açıdan, Üst Jura kireçtaşlarının (Oksfordiyen) yüzeyde görüldüğü tüm alan, yani Engebach vadisinin doğu yamacı da buna dahildir. Sığ bir denizde oluşan Jura kireçtaşı (Oksford kireçtaşı/Malm), altta masif mercan kireçtaşından (yukarıya doğru jasper nodülleri içerir), üstte ise katmanlı Nerinea kireçtaşından oluşur. Taş ocaklarında çıkarılan bu kireçtaşları, erken Tersiyer dönemin çökel dolgusu (Eosen ve Oligosen) ve bir lös örtüsü ile kaplanmıştır. Efringen üzerindeki bağlardaki istinat duvarları için hem açık renkli Oksford kireçtaşları hem de Tersiyer dönemin kısmen konglomeratik kireçli kumtaşları kullanılmıştır. Otto Wittmann'a göre, bu sonuncular hem Istein hem de Efringen bağlarında, fay hatları nedeniyle birkaç kez yüksekliği değişen sürekli bir kaya bandı olarak tespit edilebilir. Kachel'deki çakıl içeren kireçli kumtaşları üzerindeki terk edilmiş taş ocağı!
Isteiner Klotz'da manzarada fark edilebilen tektonik bir yapı, Isteiner Grabeni'dir (Istein üzerindeki geniş yamaç çukuru ve Huttinger vadiciği çevresindeki arazi). Bu grabende, katmanlar Grünberg veya Kapf'takinden yaklaşık 50 m daha derinde yer alır. Istein Kilisesi, graben içindeki küçük bir ara horst olan bir çıkıntı üzerinde bulunmaktadır.
Isteiner Klotz, kuzey, doğu ve güneydoğuda Markgräfler Tersiyer tepeleri tarafından çevrelenmiştir. Derin altyapıya pek az bakış imkanı veren lös örtüsünün altında, farklı eğimlerde ve çeşitli yüksekliklerde bulunan Tersiyer bloklarının bir mozaiği yer alır. Bu bloklar özellikle, kuzeybatı-güneydoğu yönünde uzanan ve yaklaşık dört kilometre genişliğindeki Bamlach Grabeni'nde derinde bulunur. Bu graben kuzeyde Hertingen - Holzen - Hammerstein fay hattı, güneyde ise Rheinweiler'de başlayıp Katzenberg üzerinden Läufelberg yüksek bloğuna (Läufelberg horstu) kadar devam eden bozulmalarla sınırlanır. Isteiner Klotz üzerinde deniz seviyesinden 300 m'den fazla yükseklikte bulunan Oligosen katmanları, Bamlach Grabeni'ndeki bir sondajda (Maugenhard yakınlarında) 300 m'den fazla derinlikte tespit edilmiştir. Tersiyer blokları, Ren Grabeni'nde kısmen deniz, kısmen de kara koşullarında çökelmiş sedimentlerden oluşur. Günümüzde Ren yatağında, Isteiner eşiklerinde, blokun Oksford kireçtaşının kuzey-güney yönlü bir fay boyunca Ren Grabeni derinliğine gömüldüğü görülür. Kirchen eşiklerinde ise, düzleştirmeden bu yana derinleşen Ren Nehri Tersiyer katmanları ortaya çıkarmıştır.
Wintersweiler Katzenberg ve Eichwald'daki yüksekte bulunan çakıllar, eski Buzul Çağı'ndan kalma bir nehrin kalıntılarıdır. Markgräfler tepelerinde her yerde bulunan lös, Buzul Çağları'nda Ren'in çakıl yüzeylerinden üflenen ve çevrede biriken çok ince malzemeden oluşan bir sedimenttir. Huttingen'de yapılan bir sondaj 26 m'lik bir kalınlık ortaya çıkarmıştır! Tersiyer tepelerinin yumuşak dengelenmiş rölyef formları, lös örtüsüne borçludur. Bu nedenle, Hertingen'den gelen Engebach, tıpkı Feuerbach gibi, önce geniş bir çukur vadide akar. Ancak Welmlingen'in altında Isteiner Klotz bölgesine girdiğinde, Engebach vadisi dirençli Oksford kireçtaşlarında daralır. Markgräfler Tersiyer tepelerinin dengeli rölyefi sadece lös örtüsüne atfedilemez. Ağırlıklı olarak yumuşak Tersiyer katmanlarında, Buzul Çağları'nda güçlü toprak akışı (soliflüksiyon) meydana gelmiş, bu da zaten dengeli yamaç formlarına yol açmıştır.