stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mustafa Eyiceoğlu

| Mustafa Eyiceoğlu> Gülnar Belediye Başkanı |
| --- | --- |
Görev süresi 18 Nisan 1999 - 3 Kasım 2002
Yerine geldiği: Mehmet Işık
Yerine gelen: Ahmet Günel
Türkiye Büyük Millet Meclisi 22. Dönem Milletvekili
Görev süresi 14 Kasım 2002 - 3 Haziran 2007
Seçim bölgesi: 2002 – Mersin
Kişisel bilgiler
Doğum: 1967 (57-58 yaşında) Gülnar, Mersin, Türkiye
Milliyeti: Türk
Partisi: Milliyetçi Hareket Partisi (?-2001) Adalet ve Kalkınma Partisi (2001-günümüz)
Bitirdiği okul: El-Ezher Üniversitesi
Mesleği: Eğitimci
Mustafa Eyiceoğlu (1967, Gülnar, Mersin) Türk siyasetçidir. Eski Gülnar belediye başkanı ve Adalet ve Kalkınma Partisi 22. dönem Mersin milletvekilidir.
İlk yılları ve kariyeri

Mısır El Azhar Üniversitesi Usulid-din Fakültesi'nden mezun oldu.
Siyasi kariyeri

1999 yerel seçimlerinde Milliyetçi Hareket Partisi'den Gülnar belediye başkanı seçilmiştir. 2002 Türkiye genel seçimlerinde Adalet ve Kalkınma Partisi'nden Mersin milletvekili seçilmiştir. 2009 yerel seçimlerinde Mersin Büyükşehir Belediyesi belediye başkan adayı olmuştur.
Ateş Ünal Erzen

| Ateş Ünal Erzen |
| --- | --- |

Bakırköy Belediye Başkanı
Görev süresi 28 Mart 2004 - 30 Mart 2014
Yerine geldiği: Ahmet Bahadırlı
Yerine gelen: Bülent Kerimoğlu
Kişisel bilgiler
Doğum: 16 Aralık 1944(1944-12-16) İstanbul, Türkiye
Ölüm: 22 Kasım 2023 (78 yaşında) Türkiye
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Milliyeti: Türk
Partisi: Cumhuriyet Halk Partisi   (2004-2014)   İYİ Parti (2019-2023)
Evlilik(ler): Fatma Müjgan Höyük   Meltem Ünalerzen (e. 2005)
Çocuk(lar): Cem Ünalerzen (1977-2021)   Emir Sezgin (evlatlığı)   Erin Ünalerzen (d. 2007)
Bitirdiği okul: Galatasaray Lisesi
Hilmi Ateş Ünalerzen (16 Aralık 1944, İstanbul - 22 Kasım 2023), Türk siyasetçi. 2004-2014 yılları arasında Bakırköy Belediye Başkanıydı.
Yaşamı

Ateş Ünal Erzen'in soy ismi, Erzurumlu olduğu için dedesi tarafından konulmuştur. Soyadı kanunu çıktığı zaman dedesi soy isminin Erzen olmasını istedi. Bu talebini Nüfus Memurluğu'na bildirdiğinde Erzen soy isminin bir başka aile tarafından kullanıldığını ve kendisine verilemeyeceğini öğrendi. Bunun üzerine Erzen soy isminin önüne Ünal yazılmasını ancak Ünal ve Erzen'in ayrı biçimde yazılmasını istedi. Bu yüzden de soy ismi Ünal Erzen olarak kaydedildi. Ancak nüfus cüzdanları yenilenirken memurun hatasıyla bu iki soy ismi bitişik yazılarak kayıtlara geçirildi.
Galatasaray Lisesinden mezun olduktan sonra İsviçre Neuchatel Üniversitesi Hukuk ve Ekonomik Bilimler Fakültesini bitirdi.
1973 yılında Renault-Mais'de çalışmaya başladı, çeşitli bölümlerde görev yaptıktan sonra 30 Nisan 1985 tarihinde Ordu Yardımlaşma Kurumu kuruluşlarından OMSAN'a Genel Müdürü olarak, 1 Ocak 1988 tarihinde ise Renault-Mais'e Genel Müdür olarak atandı.
Galatasaray Spor Kulübü Divan Kurulu üyeliği ile 1994-2000 yılları arasında da Yönetim Kurulu Üyeliği yaptı. 2001'deki seçimde aday oldu ama kazanamadı. Galatasaray Eğitim Vakfı Başkan Yardımcılığı, Galatasaray Sportif Anonim Şirketi'nde Yönetim Kurulu Üyeliği ve Galatasaray Pazarlama A.Ş.'de Genel Müdürlük yaptı.
Siyasi kariyeri

2004 yerel seçimlerinde CHP'den Bakırköy Belediye Başkanı seçildi. 2005 yılı başındaki CHP kurultayında Genel Başkan adayı Mustafa Sarıgül tarafından darp edilmesiyle gündeme geldi. 2009 yıllarında yapılan yerel seçimlerde yeniden Bakırköy Belediye Başkanı seçildi. 2014 seçimlerinde, CHP'nin İBB adayı Mustafa Sarıgül'ün kendisini istememesi nedeniyle Bakırköy Belediye Başkanlığına yeniden aday gösterilmedi. Bunun üzerine 13 Şubat 2014 tarihinde CHP'den istifa etti.
2019 yerel seçimlerinde Bakırköy Belediye Başkanlığı için İYİ Parti'den aday oldu ve halihazırdaki belediye başkanı Bülent Kerimoğlu ve AK Parti adayı Mehmet Umur'un ardından 12.570 oy (%9,26) alarak üçüncü oldu.
Kişisel yaşamı

Evli ve üç çocuk babasıdır.
Ölümü

Ünalerzen, 22 Kasım 2023 tarihinde bir süredir tedavi gördüğü bir hastanede öldü. Cenazesi 24 Kasım 2023'te Teşvikiye Camii'nde kılınan namazın ardından Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.
Sovyetler Birliği'nde askerî rütbe ve işaretler

Sovyetler Birliği'nde askeri rütbe ve işaretler'i, 1917'deki Ekim Devrimi'nden sonra hizmete girdi. Aynı zamanda soylulukla bağlantılı olan eski Çarlık rütbeleri kaldırıldı. Bu rütbeler günümüz Rusya'sında ve Ukrayna'sında kullanılan rütbelere benzemektedir.
Tarihçe

Başlarda Kızıl Ordu'da profesyonel subay, bunun bir Çarlık mirası olduğu düşüncesiyle kullanılmadı. Bolşevikler subay kelimesini yasakladılar ve yerine sadece komutan kelimesini kullandılar. Apolet ve rütbe kullanımı bırakıldı ve bunların yerine "Tümen Komutanı", "Kolordu Komutanı" ve bunlar gibi unvanlar kullanıldı. 1924'te bu sistem, K-1 (en düşük)den K-14 (en yüksek)e kadar hizmet kategorileriyle desteklendi. Hizmet kategorileri rütbe işlevine sahipti ve komutanın deneyim ve niteliklerini belirtiyordu. Kategori işaretleri komutanının pozisyonunu belirtmiyordu.
22 Eylül 1935'te Kızıl Ordu hizmet kategorilerinden vazgeçti ve rütbe sistemine dönüldü. Fakat bu rütbe sistemi geleneksel rütbelerin ve unvan sisteminin bir karışımıydı. Örneğin bu sistemde hem "Teğmen" hem de "Komdiv" (Комдив, Tümen Komutanı) vardı. Politik komiserlerin ve teknik sınıfların rütbeleride bu sisteme göre değişti.
Bir sistemde birkaç değişiklik daha yapıldı. 7 Mayıs 1940'ta "Kombrig" (Командир бригады / Komandir brigadi, Tugay Komutanı), "Komdiv" (Командир дивизии / Komandir divizii, Tümen Komutanı), "Komkor" (Командир корпуса / Komandir korpusa, Kolordu Komutanı) ve "Komandarm" (Командир армии / Komandir armii, Ordu Komutanı) şeklindeki fonksiyonel rütbelerinin yerini General ve Amiral rütbeleri aldı. Fakat politik komiser ve teknik sınıf rütbeleri aynı kaldı. 2 Kasım 1940'ta sistem bir değişiklik daha geçirdi. Bununla astsubay rütbeleri kaldırılıyor ve Podpolkovnik (Yarbay) rütbesi ekleniyordu. 1942'nin başlarında tüm eski fonksiyonel rütbeler normal rütbelere çevrilmişti. 9 Ekim 1942'de politik komiserlik ve onun rütbeleri kaldırıldı. Fonksiyonel rütbeler sadece sıhhiye sınıfında ait oldu.
1943'ün başından kalan tüm fonksiyonel rütbeler kaldırıldı. Subay kelimesi resmen kullanılmaya ve apolet sistemine geçildi. O günden itibaren rütbe sistemi fazla değişmedi ve bugünkü Rusya'da da devam etmektedir. Kombat (Tabur Komutanı), Kombrig (Tugay Komutanı) ve Komdiv (Tümen Komutanı) fonksiyonel rütbeleri resmi olmayan kullanım şekilleri oldu.
Rütbe tablosu > Kısaltmalar

1972 yılından sonra apolet üzerindeki harfler:
ВВ (Внутренние войска, Vnutrennie voyska) - İç birlikler
К (Курсант, Kursant) - Askeri öğrenci,
ГБ (Государственная безопастность, Gosudarstvennaya bezopastnost' ) - KGB
ПВ (Пограничные войска, Pogranichnye voyska) - Sınır birlikleri
СА (Советская Армия, Sovietskaya Armiya) - Sovyet Ordusu
ВС (Вооружённые Силы, Vooruzhennie Sily) - Silahlı Kuvvetler (Sovyet Ordusu, geç SSCB'den modern Rusya'ya)
СШ (специальная школа, spetsialnaya  şkola) - Özel okul
Ф (Флот, Flot ) - Donanma
СФ (Северный флот, Severni flot) - Kuzey Filosu
ЧФ (Черноморский флот, Chernomorski flot) - Karadeniz Filosu
БФ (Балтийский флот, Baltiyski flot) - Baltık Filosu
ТФ (Тихоокеанский флот, Tihookeanski flot) - Pasifik Filosu
СВУ (Суворовец, Suvorovets) - Suvorov Okulu öğrencisi, ordu öğrencisi
ВМУ (Военно-музыкальное Училище Voyenno-muzikalnoye Uçilişçe) - Askeri müzik okulu öğrencisi, bando öğrencisi
H (Нахимовец, Nahimovets) - Nahimov Okulu öğrencisi, donanma öğrencisi
Rütbe tablosu > Sovyetler Birliği Generalismosu

Bu rütbe Josef Stalin için 27 Haziran 1945'te oluşturuldu. Kendisi bu rütbedeki tek kişidir. ABD'nin "General of the Armies of the United States" ve Kuzey Kore'nin "Dae Wonsu" rütbelerinin benzeridir. Generaller generali anlamına gelir.
Rütbe tablosu > Branşlar için Mareşal

Branş Mareşali ve Üst Branş Mareşali, 5 Sovyet askeri branşında kullanılırdı. Bunlar Hava Kuvvetleri, Topçu, Tankçı, İstihkam ve Sinyal Kuvvetleriydi. Bu rütbeler 1943 yılında oluşturuldu ve Orgeneral rütbesine denkti.
Sovyet Ordusu'nda özel bir apolet işareti. CA kısaltması, Sovyet Ordusu'nu tanımlar ve en çok görev alan personelin omuzlarında bulunur. Düz arka plan, düzenli kara kuvvetlerini temsil eder.
Hakan Şeref Olgun

| Hakan Şeref Olgun> Türkiye Büyük Millet Meclisi 28. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görevde
Makama geliş  2 Haziran 2023
Seçim bölgesi: 2023 – Afyonkarahisar
İYİ Parti Genel Başkan Yardımcısı Hukuk ve Seçim İşleri ve Parlamento ile İlişkiler Başkanı
Görevde
Makama geliş  14 Aralık 2024
Kişisel bilgiler
Doğum: 5 Ocak 1967 (58 yaşında) Çay Afyonkarahisar, Türkiye
Partisi: İYİ Parti
Çocuk(lar): 3
Bitirdiği okul: Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi
Mesleği: Avukat, Siyasetçi
Resmî site: https://www.hakanolgun03.com/
Hakan Şeref Olgun (d. 5 Ocak 1967, Çay, Afyonkarahisar), avukat, iş insanı ve siyasetçi. 2023 Türkiye genel seçimlerinde İYİ Parti'den Afyonkarahisar'dan milletvekili seçilmiştir.
Hayatı > Eğitim ve çalışma hayatı

5 Ocak 1967 tarihinde Afyonkarahisar'ın Çay ilçesinde doğdu. İlk ve orta öğrenimini Çay'da, lise eğitimini Konya'da bulunan Veteriner Sağlık Teknisyenleri Meslek Lisesi'nde tamamladı. 1983 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne girdi.
Üniversite yıllarında 1984-1988 arasında Tarım ve Köy İşleri Bakanlığına bağlı Ankara'nın Çubuk, Mamak ve Elmadağ İlçelerinde veteriner sağlık teknisyeni olarak görev yaptı. 1989 yılında Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu.
1990 yılında Afyon Barosu'na, 2003 yılından itibaren İstanbul Barosu'na kayıtlı olarak avukatlık yaptı.
Büyükbaş hayvan yetiştiriciliği, Bodrum'da otel yöneticiliği (2002-2005), Afyon'da kiraz üreticiliği yaptı. 2001'de  Çay Ticaret ve Sanayi Odası Meclis üyesi oldu. 2003-2009 yıllarında Çay Ticaret ve Sanayi Odası Meclis Yönetim Kurulu Başkanlığını üstlendi.
Hayatı > Siyasi hayatı

1994 yılında yapılan yerel seçimlerde Anavatan Partisi'nden (ANAP)  İl Genel Meclisine seçildi. Aynı yıl Anavatan Partisi Çay ilçe Başkanı oldu ve 2002 yılına kadar bu görevi yürüttü.
2002 genel seçimlerinin ardından gerçekleştirilen Anap Büyük Kongresinde Merkez Karar ve Yönetim Kurulu altıncı yedek üyesi olarak seçildi.
2009-2010 yıllarında Türkiye Partisi Afyonkarahisar İl Başkanlığını kurdu.
Siyasi yaşamını 2021'den itibaren  İYİ Parti'de sürdürdü. 2023 seçimlerinde İYİ Parti'nin Afyonkarahisar 1. sıradan milletvekili adayı oldu. 28. dönem TBMM Afyonkarahisar milletvekili olarak seçildi. Adalet Komisyonu'nda görev aldı.
Initial D
Konusu

Takumi Fujiwara, yerel bir tofu dükkânının sahibinin saf ve durgun karakterli oğludur. 12 yaşından itibaren her gece babasının eski Trueno AE86 model arabası ile tofu teslimatlarını götüren Takumi, arabayı çok iyi kullanmakta olduğunun henüz farkında değildir. Bölgenin amatör yarış takımı üyeleri olan arkadaşları sayesinde arabalar, yollar ve yarışlar hakkında daha çok şey öğrenir. Takumi'nin yarışçılık macerası, bir gece bölgenin en iyi amatör yarış takımlarından biri olan Akagi Red Suns'ın en iyi ikinci yarışçısını şaşırtıcı bir şekilde yenmesi ile başlamaktadır.
Karakterler

Takumi Fujiwara (藤原 拓海, Fujiwara Takumi)
Bunta Fujiwara (藤原 文太, Fujiwara Bunta)
Ryosuke Takahashi (高橋 涼介, Takahashi Ryōsuke)
Keisuke Takahashi (高橋 啓介, Takahashi Keisuke)
Medya > Manga

Initial D, Japon yayını - 48 cilt (1995-2013, 48. Cilt Kasım 2013 yılında yayımlandı)
Initial D, Tokyopop yayını - 33 cilt (2002-2009, süresi dolan lisans)
Medya > Anime

Avex, animeleri Stage adı verilen çeşitli aşamalar halinde yayımladı. Seride bir göze çarpan özellik ise yarış sahnelerinde arka plan müziği olarak Eurobeat müziği kullanılmasıdır.
Initial D First Stage - 26 bölüm, Takumi'nin nasıl Akina Dağı'nın efsanesi olduğu anlatılmaktadır (1998)
Initial D Second Stage - 13 bölüm, (1999-2000)
Initial D Extra Stage - 2 bölümlük OVA, Impact Blue odaklı yan hikâye (2000)
Initial D Third Stage - 100 dakikalık film (2001)
Initial D Battle Stage - 50 dakikalık film, First Stage, Second Stage ve Third Stage'deki önemli yarış sahneleri gösterilmektedir (2002)
Initial D Fourth Stage - 24 bölüm (2004-2006)
Initial D Battle Stage 2 - 1 saatlik film, Fourth Stage'deki önemli yarış sahneleri gösterilmektedir (2007)
Initial D Extra Stage 2 - 50 dakikalık OVA, Mako ve Iketani odaklı yan hikâye (2008)
Initial D Fifth Stage - 14 bölüm (2012-2013)
Initial D Final Stage - 4 bölüm (TV), derleme film (DVD / Blu-ray).
Medya > Drama CD

Initial D Beyond Impact Blue - 47 dakika, Impact Blue odaklı yan hikâye (1999)
Initial D Tsuchiya Seishuun Grafti - 47 dakika, Keiichi Tsuchiya ile Bunta Fujiwara odaklı yan hikâye (1999)
Initial D Lonely Driver Densetsu - 47 dakika, Mika Katsuragi ile Akina Speed Stars odaklı yan hikâye (1999)
Initial D A Black Lightning - 47 dakika, Takeshi'nin eski rakibi ile yeniden karşılaşmasını anlatmaktadır (1999)
Medya > Video oyunları

Initial D Arcade Stage / Initial D (2002 - Arcade (NAOMI 2))
Initial D Arcade Stage Ver.2 / Initial D Ver.2 (2003 - Arcade (NAOMI 2))
Initial D Arcade Stage 3 / Initial D Version 3 (2004 - Arcade (NAOMI 2))
Initial D Arcade Stage 4 / Initial D 4 (2006 - Arcade (Lindbergh))
Initial D Arcade Stage 4 Limited (2007 - Arcade (Lindbergh))
Initial D Arcade Stage 4 Kai (2008 - Arcade (Lindbergh))
Initial D Arcade Stage 5 (2009 - Arcade (Lindbergh))
Initial D Arcade Stage 6 AA (2011 - Arcade (RingEdge))
Initial D Arcade Stage 7 AAX (2012 - Arcade (RingEdge))
Initial D Arcade Stage 8 ∞ (Infinity) (2014 - Arcade (büyük ihtimalle Sega Nu))
Initial D (1999 - Sega Saturn)
Initial D (1999 - PS1)
Initial D Gaiden (1998 - Game Boy)
Initial D: Ryosuke Takahashi's Fastest Typing-theory (2001 - PS2)
Initial D Another Stage (2002 - GBA)
Initial D Collectible Card Game (2003 - Tahsil kart oyunu)
Initial D: Special Stage (2003 - PS2)
Initial D Mountain Vengeance (2004 - PC) (gerçek Initial D oyunu olarak sınıflandırılmamaktadır)
Initial D: Street Stage (2006 - PSP)
Initial D Extreme Stage (2008 - PS3)
Initial D RPG (Sony Ericsson cep telefonu)
Initial D: Perfect Shift Online (2014 - Nintendo 3DS eShop) (Free-to-Play)
Medya > Film

Initial D (2005)
New Initial D the Movie - Legend 1: Awakening (2014)
New Initial D the Movie - Legend 2: Racer (2015)
New Initial D the Movie - Legend 3: Mugen (2016)
Araplı, Sorgun

| Araplı |
| --- | --- |
Belde

 Yozgat'ın Türkiye'deki konumu
AraplıAraplı'nın Yozgat'taki konumu
Ülke: Türkiye
İl: Yozgat
İlçe: Sorgun
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Belediye başkanı: Abdullah Büyükkaradoğan (YRP)
Rakım: 1038 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 1.845
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 434
İl plaka kodu: 66
Posta kodu: 66750
Araplı, Yozgat ilinin Sorgun ilçesine bağlı bir beldedir.
Tarihçe

1926'dan beri aynı adı taşıyan Araplı, 31 Aralık 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. Araplı'nın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erecekti. Ancak idari birleşme neticesinde yıl sonunda nüfusu 2000'i aşan belde kapanmaktan kurtuldu.
Coğrafya

Belde, Sorgun ilçe merkezine 31 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre belde nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 1.845
2014: 2.046
2013: 2.156
2012: 1.659
2011: 1.709
2010: 1.878
2009: 1.926
2008: 1.994
2007: 2.027
2000: 2.875
1990: 2.230
Yönetim > Belediye başkanlığı

| Seçildiği yıl | Belediye başkanları |
| --- | --- |
2019: Adem Ertuğrul (MHP)
2014: Üzeyir Cansev (SP)
2009: Osman Torun (AK Parti)
2004: Osman Torun (MHP)
1999: Ali İhsan Ertuğrul (FP)
1994: Hamza Önal (BBP)
1992: Ali İhsan Ertuğrul (RP)
Super Liga

| --- | --- |
Ülke:  Moldova
Konfederasyon: UEFA
Kuruluş: 1992
Takım sayısı: 8 (2022/23)
Uluslararası kupa(lar): UEFA Şampiyonlar Ligi   UEFA Avrupa Ligi   UEFA Konferans Ligi
Son şampiyon: FC Sheriff (2022/23)
En çok şampiyon olan: FC Sheriff (21)
Yayıncı: YouTube Instagram
Resmî site: FMF.md
 2022-23 Super Liga
Super Liga (eski adıyla Divizia Naţională), Moldova futbol liglerinin en üst seviyesidir. Lig 1992 yılında kurulmuştur.
Ligde 8 takım mücadele etmektedir. Ligi şampiyon bitiren takım UEFA Şampiyonlar Ligi'nde ön eleme oynamaya, 2. ve 3. takım UEFA Konferans Ligi'nde ön eleme oynamaya hak kazanır.
Turnuvanın geçmişteki adları

Superliga – 1992
Liga Națională – 1992-1996
Divizia Națională – 1996-2022
Super Liga – 2022—present
2022 sezonu kulüpleri

Zaria Bălți
Dinamo-Auto Tiraspol
FC Floreşti
Milsami Orhei
Petrocub Hîncești
Sheriff Tiraspol
Sfîntul Gheorghe
Zimbru Chişinău
Şampiyonlar

| Sezon | Şampiyon | İkinci |
| --- | --- | --- |
| 1992 | Zimbru Chișinău | CS Tiligul-Tiras |
| 1992-93 | Zimbru Chișinău | CS Tiligul-Tiras |
| 1993-94 | Zimbru Chișinău | CS Tiligul-Tiras |
| 1994-95 | Zimbru Chișinău | CS Tiligul-Tiras |
| 1995-96 | Zimbru Chișinău | CS Tiligul-Tiras |
| 1996-97 | Constructorul | Zimbru Chișinău |
| 1997-98 | Zimbru Chișinău | CS Tiligul-Tiras |
| 1998-99 | Zimbru Chișinău | Constructorul |
| 1999-00 | Zimbru Chișinău | FC Sheriff |
| 2000-01 | Sheriff Tiraspol | Zimbru Chișinău |
| 2001-02 | Sheriff Tiraspol | FC Nistru Otaci |
| 2002-03 | Sheriff Tiraspol | Zimbru Chișinău |
| 2003-04 | Sheriff Tiraspol | FC Nistru Otaci |
| 2004-05 | Sheriff Tiraspol | FC Nistru Otaci |
| 2005-06 | Sheriff Tiraspol | Zimbru Chișinău |
| 2006-07 | Sheriff Tiraspol | Zimbru Chișinău |
| 2007-08 | Sheriff Tiraspol | Dacia Chișinău |
| 2008-09 | Sheriff Tiraspol | Dacia Chișinău |
| 2009-10 | Sheriff Tiraspol | FC Iskra-Stal |
| 2010-11 | Dacia Chişinău | FC Sheriff |
| 2011-12 | Sheriff Tiraspol | Dacia Chișinău |
| 2012-13 | Sheriff Tiraspol | Dacia Chișinău |
| 2013-14 | Sheriff Tiraspol | FC Tiraspol |
| 2014-15 | Milsami | Dacia Chișinău |
| 2015-16 | Sheriff Tiraspol | Dacia Chișinău |
| 2016-17 | Sheriff Tiraspol | Dacia Chișinău |
| 2017 | Sheriff Tiraspol | FC Milsami Orhei |
| 2018 | Sheriff Tiraspol | FC Milsami Orhei |
| 2019 | Sheriff Tiraspol | Sfîntul Gheorghe |
| 2020-21 | FC Sheriff | FC Petrocub Hîncești |
| 2021-22 | FC Sheriff | FC Petrocub Hîncești |
| 2022-23 | Sheriff Tiraspol | FC Petrocub Hînceşti |
Cemaat

Cemaat veya Cemaât (Arapça: جَمَاعَة), dinde bir fikir, kitap, şeyh, imam, veli, alim veya ibadet için bir araya gelen topluluklara denir. İslâm'da ayrıca tasavvuf ve benzeri hareketlerde, belli bir görüş ve inanca sahip gruplar için de kullanılır. Tasavvuf cemaatine tarikat denmektedir.
Sosyoloji literatüründe ise cemaat kavramı, cemaatin üyelerinin ortaklaşa paylaştıkları bir şeye (genellikle ortak bir ideolojiye ya da bir kimlik duygusuna) dayanan, özel olarak oluşturulmuş bir toplumsal ilişkiler bütünüdür.
Türkiye'deki başlıca İslami cemaatler

Türkiye'de yayılmış belli başlı İslami cemaatler şunlardır:
| Adı | Not  |
| --- | --- |
Adnan Oktar Cemaati: Adnan Oktar kurmuştur.  
Erenköy Cemaati: Nakşibendîlik'in esnaf ve işadamları kolu olarak bilinir. 
Gülen hareketi: Fethullah Gülen'i takip eder. 
Işıkçılar Cemaati: Hüseyin Hilmi Işık'ın cemaatidir. İhlas grubu olarak da bilinir. 
İskenderpaşa Cemaati: Nakşibendîlik'in Halidilik koluna bağlıdır. 
İsmailağa Cemaati: Nakşibendîlik'in Halidilik koluna bağlıdır. 
Kızıl İmamcılar: Kökeni Adnan Oktar Cemaati'dir. 
Menzil Cemaati: Nakşibendîlik'e bağlı olup Türkiye'de en yaygın olandır. 
Yahyalı Cemaati (Nakşibendî): Mahmûd Sâmî Ramazanoğlu Efendi'den sonra Yahyalılı Hacı Hasan Efendi'nin devam ettirdiği yolu şu anda Ali Ramazan Dinç Efendi devam ettirmektedir. Hem Nakşi (Halidilik), hem de Kadiri  Yol düsturu bulunmaktadır. Hacegan tariki olarak da bilinir. 
Nur Cemaati: Said-i Nursî'nin yolundan gidenlerin cemaatidir. Birçok farklı alt gruba ayrılır Okuyucular, Yazıcılar bunlardan bazılarıdır. 
Süleymancılar: Süleyman Hilmi Tunahan'nın (Nakşibendi) gittiği yoldan etkilenen ve kendini bir hareket olarak görmeyen bir gruptur. 
Furkan Cemaati : Alparslan Kuytul'u takip eder. Merkezi Adana'dadır.  
Kadiriler : Abdülkâdir Geylânî'nin yolundan gitmektedirler. 
Rufailer : Ahmed er-Rifâi'nin yolundan gitmektedirler. 
Mevleviler : Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî'nin müritleridirler. 
| g t Tasavvuf |
| --- | --- | --- |
| Kavramlar |  Abdal  Bekâ  Çile  Derviş  Evliya  Fakir  Fena  Fenafillah  Hakikat  Hakikat kapısı  İhsan  Keramet  Keşf  Letâif  Marifet Kapısı  Marifetullah  Nefis  Nûr  Râbıta  Ruh  Seyru Süluk  Silsile  Silsile-i saâdât  Tarikat Kapısı  Tecelli  Sufi metafiziği  Vecd  |  |
| Uygulamalar |  Adak  Berat Kandili  Cem  Dua  Edep  Erbain  Allah'ın isimleri  Halvet  İlâhî  Kadir Gecesi  Kurban  Kıraât  Mevlid Kandili  Miraç  Murakabe  Namaz  Oruç  Regaip Kandili  Salavat  Sema (Sufizm)  Semah  Sohbet  Zikir  |  |
| Tasavvuf tarikât listesi |  Alevilik  Bâbâî  Bayramî  Bektaşi  Celâlî  Celvetî  Cerrahî  Ekberî  Galibî  Halvetî  Hatmiyye  Haydarî  Hurûfî  Kadirî  Kalenderî  Melâmetî  Mevlevilik  Nakşbendî Hâlidî Erenköy Cemaati  Gümüşhânevî  Hakkânî  Işıkî  İskenderpaşa Cemaati  İsmailağa Cemaati  Menzilî  Süleymancılar  Ni'metullahî  Nursî Aczmendi  Rahmanî  Rüfâ'î  Rûşenî  Safevî  Sühreverdî  Şâzelî  Üveysî  Vefâî  Yesevî  Zahidî  |  |
Sankt-Peterburg N.A. Rimsky-Korsakov Devlet Konservatuvarı

1913
Sankt-Peterburg N.A. Rimsky-Korsakov Devlet Konservatuvarı (Rusça: Санкт-Петербургская государственная консерватория имени Н.А. Римского-Корсакова) Sankt-Peterburg'da bir müzik okuludur. 2004 yılında 275 fakülte ve 1.400 öğrenciye sahipti.
Tarihi

Konservatuvar, Rus piyanist ve besteci Anton Rubinstein tarafından 1861'de kuruldu. 1867'de onun ayrılmasından sonra Nikolai Zaremba tarafından yönetildi. Rimsky Korsakov, 1871'de konservatuvara katıldı ve 1944'ten beri onun ismiyle anılır hale geldi. 1887'de Rubinstein konservatuvarı geliştirmek amacıyla geri döndü. Başarısız öğrencileri çıkardı, bazı profesörlerin uzaklaştırılmasını ve derecelerinin düşürülmesini sağladı, müfredatı gözden geçirdi ve sınavları katılaştırdı.
Güncel bina, Sankt-Peterburg'da eski Bolşoy Kamenny Tiyatrosu'nun yerinde 1890'larda inşa edildi ve hâla o tarihi tiyatronun görkemli merdiveniyle birlikte sahanlığı korunmaktadır. Şehrin isminin değişmesi gibi, konservatuvarın ismi de 20. yüzyılda önce Petrograd Konservatuvarı (Петроградская консерватория) ve ardından Leningrad Konservatuvarı (Ленинградская консерватория) oldu.
Yönetici ve rektörleri

Anton Rubinstein (1862 - 1867)
Nikolai Zaremba (1867 - 1871)
Mikhail Azanchevsky (1871 - 1876)
Karl Davydov (1876 - 1887)
Anton Rubinstein (1887 - 1891)
Alexander Glazunov (1905 - 1928, 1918 — rektör)
Önemli öğretmenler

Leopold Auer (keman)
Leonid Korchmar (orkestra şefi)
Teodor Leszetycki (piyano)
Cesare Pugni (violin, Kontrpuan, kompozisyon)
Nikolai Rimsky-Korsakov (kompozisyon, orkestrasyon)
Anton Rubinstein (piyano)
Nikolai Tcherepnin (orkestra şefi)
Anna Yesipova (piyano)
Anatoly V.İvanov (timpani ve besteci)
Önemli öğrencileri

George Balanchine
Sergei Diaghilev
Valery Gergiev
Jascha Heifetz
Mariss Jansons
Anatoly Lyadov
Nathan Milstein
Sergei Prokofiev
Dmitri Shostakovich
Grigory Sokolov
Vladimir Sofronitsky
Yuri Temirkanov
Léon Theremin
Pyotr Ilyich Tchaikovsky
Anna Yesipova
Maria Yudina
Anna Netrebko
Gal Rasché