Beyin eğitimi
Etkinlik > Beyin jimnastiği programlarının etkinliği üzerine bilimsel tartışma

“Zeka oyunlarının” gerçekte ne kadar yararlı olduğu konusunda çok fazla tartışma olmuştur.
11.000'den fazla katılımcıyla 2011 yılında yapılan bir araştırma, katılımcıların eğitildikleri görevlerde geliştiğini, ancak eğitim görevlerinin dışındaki görevlere geçiş olmadığını bulmuştur. Bu, bilişsel eğitim literatüründe ve genel olarak bilişsel psikoloji literatüründe yaygın bir bulgudur. Belirli bilişsel yetenekleri eğitmeye çalışan çalışmalar çoğu zaman yalnızca göreve özgü gelişmeler gösterir ve katılımcılar stratejilerini yeni görevlere veya sorunlara genelleyemezler. 2016'da, bu programlardan bazılarının kullanıcıların eğitildiği görevlerde performansı iyileştirdiğine dair birkaç kanıt vardı. Performanstaki iyileştirmelerin ilgili görevlere genellendiğine dair daha az kanıt vardı ve "beyin eğitiminin" günlük bilişsel performansa genellendiğine dair neredeyse hiçbir kanıt yoktu; ayrıca çoğu klinik çalışma kusurluydu. Ancak 2017'de Ulusal Bilimler, Mühendislik ve Tıp Akademileri, bilişsel gerilemeyi ve bunamayı önlemeye yönelik bir müdahale olarak bilişsel eğitim için orta düzeyde güçlü kanıtlar bulmuştur. 2018'de Amerikan Nöroloji Akademisi'nin hafif bilişsel bozukluğun tedavisine yönelik kılavuzları bilişsel eğitimi içeriyordu.
Bir grup bilim insanı, beyin oyunlarının yaşlı nüfusa agresif çevrimiçi pazarlamasıyla ilgili artan kamuoyu endişelerini gidermek için 2008'de genel halkı, yaşlı yetişkinlerde beyin oyunlarının etkinliğini gösteren araştırma eksikliği olduğu konusunda uyaran bir mektup yayınlamıştır.
2010 yılında, Sağlık Hizmetleri Araştırma ve Kalite Ajansı, yaşa bağlı hafıza eksikliklerini veya Alzheimer'ı önlemeye yönelik herhangi bir yöntem önermek için yeterli kanıt bulunmadığını tespit etmiştir.
2014 yılında başka bir grup bilim insanı benzer bir uyarı yayınlamıştır. O yılın ilerleyen saatlerinde, başka bir bilim insanı grubu, Posit'in Baş Bilimsel Görevlisi tarafından düzenlenen ve sürdürülen bir karşı açıklama yapmıştır. Popülasyonlar ve disiplinler arasında bilişsel eğitimin etkinliği üzerine yayınlanmış çalışmaların bir listesini derlediler.
2014 yılında, 70'in üzerinde bilim insanından oluşan bir grup, ister bilişsel gerilemeyi önlemede ister bilişsel işleyişi iyileştirmede olsun, beyin oyunlarının bilişsel olarak avantajlı olduğu bilimsel olarak kanıtlanamayacağını belirtmiştir. Başka bir grup, 130'dan fazla bilim adamının beyin eğitiminin yararlarına dair geçerli kanıtlar olduğunu söyleyerek bunun tam tersini savunmuştur. Soru, bu iki grubun aynı literatürü okurken nasıl farklı sonuçlara ulaştığıdır. Her iki taraftaki farklı standartlar bu soruya cevap verebilir. Daha spesifik bir şekilde, beyin eğitiminin gerçekten de eğitilmiş görevlerde performansı iyileştirdiğine dair çok sayıda kanıt vardır, ancak yakından ilişkili görevlerde daha az kanıt vardır. Uzaktan ilgili görevler hakkında daha da az kanıt vardır.
2017 yılında Ulusal Bilimler, Mühendislik ve Tıp Akademilerinden oluşan bir komite, bilişsel gerileme ve bunamayı önlemeye yönelik müdahalelere ilişkin kanıtlar hakkında bir rapor yayınlamıştır.
2017 yılında, bir grup Avustralyalı bilim insanı, tüketicilere ve doktorlara, hangi beyin eğitim programlarının gerçekten bilimsel olarak işe yaradığı konusunda güvenilir bilgiler vermek amacıyla, ticari olarak mevcut beyin eğitim programlarıyla ilgili hangi çalışmaların yayınlandığını sistematik bir şekilde gözden geçirmiştir. Ne yazık ki, incelenen sağlıklı yaşlı yetişkinlere pazarlanan beyin eğitim programları hakkında 8000'e yakın çalışmayı gözden geçirdikten sonra, çoğu programın etkinliğine dair emsal tarafından gözden geçirilmiş yayınlanmış bir kanıt bulunamamıştır. Bunu yapan yedi beyin eğitim programı hakkında, bunlardan sadece ikisinde birden fazla çalışma vardı, yüksek kaliteli en az bir çalışma vardır: BrainHQ ve CogniFit.
2019'da bir grup araştırmacı, beyin jimnastiği ve diğer eğitim programlarının ardından yapılan geliştirme iddialarının bir dizi meta-analizlere dayanarak abartıldığını göstermiştir. Diğer faktörlerin (örneğin genetik) daha büyük bir rol oynadığı görülmektedir.