stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Engin sınıfı mayın avlama gemisi
Yapım > Modernizasyon

1997 yılında sınıftaki tüm gemiler Türkiye'ye satıldı ve o günden sonra Edincik sınıfı veya Engin sınıfı olarak anılmaya başladı. Aynı zamanda, Türkiye başlangıçta daha modern Tripartite sınıfından mayın tarama gemileri için bir lisansla ilgilendi, ancak bunların yapımı için yeterli fona sahip değildi.
Türkiye'ye satışının ardından gemiler, Minetac mayın arama sistemi ve modernize edilmiş bir DUBM 20B sonarı ile donatıldı.
Sınıftaki gemiler

TCG Edincik (M-260) eski FS Calliope(M 713)
TCG Edremit (M-261) eski FS Circé(M 715)
TCG Enez (M-262) eski FS Cérès(M 716)
TCG Erdek (M-263) eski FS Cybèle(M 712)
TCG Erdemli (M-264) eski FS Clio(M 714)
uzaktan kumandalı daldırma cihazı PAP-104
EMI

| --- | --- |

Kuruluş: Mart 1931
Kurucu: Emile Berliner
Feshedilme: 28 Eylül 2012
Genel merkezi: Londra, İngiltere, Birleşik Krallık
Önemli kişiler: Guy Hands
Öz kaynak: £1.46 Milyar (2008)
Web sitesi: EMI Grup
EMI Grup, Britanyalı müzik yapım ve yayın şirketidir.
EMI dünyanın 70 ülkesinde etkinlik gösteren bir müzik şirketi olup, geçmişi 1897 yılına dayanıp, Birleşik Krallık'ta 1931 yılında "UK Columbia Graphophone Company" ve "Gramophone Company"  adıyla iki firma olarak kurulmuş, daha sonra Electric and Musical Industries Ltd. adını almıştır. Şirket, televizyon, kamera, hesap makinesi, bilgisayarlı tomografi gibi cihazlar üreterek satmıştır.
Tarihçe

1897 yılında EMI kurucusu Emile Berliner ürettiği ilk gramofonu tanıttı. Aynı yıl Londra'da ilk şirketleri kuruldu. Ertesi yıl yapılan ilk gramofon kayıtlarının ardından Almanya, İtalya ve Fransa'da şubeleri açıldı. 1899'da Francis Barraud'un ünlü "Sahibinin Sesi" isimli tablosunu satın alınarak şirketin amblemi olarak kullanılmaya başlandı. 1900 yılında Rusya ve Avustralya'da, 1901'de Hindistan'da, 1902'de Japonya'da temsilcilikler açıldı. Aynı yıl Rusya'da gramofon için plak üretimine başlayan firma, ilk büyük sanatçısını da yarattı: Enrico Caruso.
1903 yılında Çin'de ofis açan EMI, 1912 yılına geldiğinde Avusturya, Birleşik Krallık, Fransa, Almanya, Hindistan, Polonya, İspanya, Rusya gibi yerlerde üretim yapmaya başlamış, dünyanın birçok ülkesinde ürünleri satışa çıkmıştı. 1921'den itibaren kendi satış şirketi olan HMV (His Master's Voice) mağazaları kurulmaya başlandı. 1925 yılında elektrik enerjisini müzik aletlerinde kullanmaya başlayan şirket, 1926'da dünyada ilk kez bir milyonu bulan satış rakamını Ernest Lough'ın O, for the wings of a dove albümüyle yakaladı. 1930'da Yunanistan'da şirketin şubesi açıldı. 1931 yılı, bir dönüm noıktası oldu; Electrical and Musical Industries, bugünkü adına kavuştu ve aynı yıl ilk stereo teknolojisinin patentini aldı. Dünyada büyük yankı uyandıracak olan longplay patentini 1942 yılında alan EMI, 1957'de Meksika'da şube açtı. Geçen süreçte Herbert von Karajan, Elisabeth Schwarzkopf, The Beatles, Nat King Cole, Frank Sinatra gibi sanatçıları bünyesine aldı. 1961'de Japon firması Toshiba ile ortaklığa başladı.1970 yılında HMV mağazaları yaygınlaştı. 1986'da CD üretip satmaya başlayan iki şirket, 1990'lara gelindiğinde Tayvan, Avustralya, Japonya, ABD ve Hong Kong pazarlarına girdi. Geçen süreçte birçok farklı şirketi bünyesinde toplayan EMI, 1996 yılında dünyadaki 300 mağazasıyla 75. kuruluş yıldönümünü kutladı.
Bugüne kadar dünyada tanınmış birçok müzik topluluğu, şarkıcı ve müzisyen EMI ile çalışmıştır. Müzik arşivi konusunda 3 milyonu aşkın yapıtla dünyanın en büyük koleksiyonlarından birine sahiptir. Klasik, caz, country, alternatif, rock, pop ve rap - urban gibi tülerde, Angel, Astralwerks, Blue Note, Capitol, Capitol Nashville, EMI, EMI Classics, EMI CMG, EMI Televisa Music, Mute, Narada, Parlophone ve Virgin gibi markalar yaratmıştır. EMI Türkiye, Müyap, Mesam, İKSV, MTV gibi kurum ve kuruluşlarla iş birliği  halinde çalışmaktadır.EMI Türkiye'ye 1986 yılında bir firma ile ortak olarak girmiş, 2003 yılı başında ortak olduğu firmanın hisselerini satın alarak % 100 hissesine sahip olmuştur. 28 Eylül 2012 yılında Universal Music Group ile tek çatısı altına birleşmiştir.
İlgili kuruluşlar > EMI Arabia

EMI'nin 1997 yılında kurulan Dubai merkezli Orta Doğu bölümü. Yalnızca Arapça müzik CD'leri bulunmaktadır. Onun dışında Amman, Riyad, Dubai, Beyrut, Kahire gibi yerlerde de bulunmaktadır. İranlı şirket Avang ve Lübnanlı Rotana onun rakibidir. Nensi Acram, Cameron Cartio ve Feyruz gibi önemli şarkıcılar EMI Arabia'ya bağlıdır.
İlgili kuruluşlar > Diğer kuruluşlar

EMI Films
EMI Songbook Series
EMI CMG
The Gramophone Company
The HMV Group
HMV
Waterstone's
iTunes Store
Baak Doi
EMI ile çalışmış bazı isimler

Müzeyyen Senar
Orhan Gencebay
Hamiyet Yüceses
Behiye Aksoy
Safiye Ayla
Hayko Cepkin
Hadise
Ceza
Zeynep Casalini
Dima Bilan
Ayşe Tütüncü
Esin Engin
İlhan İrem
Hasan Cihat Örter
Şükriye Tutkun
Muazzez Ersoy
Zekai Tunca
Hasan Mutlucan
Harun Can
Haris Alexiou
Myriam Montemayor Cruz
Salmonella Dub
The Beatles
Rolling Stones
Queen
Utada Hikaru
Selena Quintanilla Perez
Pink Floyd
Scarlet Party
Kraftwerk
Radiohead
Daft Punk
The Beach Boys
Cliff Richard
Adam Faith
Legião Urbana
Iron Maiden
Sex Pistols
Blur
Spice Girls
Duran Duran
Maria Callas
Diana Ross
Saxon
Marillion
Tina Turner
Kate Bush
Frank Sinatra
Coldplay
Gorillaz
Kylie Minogue
Roxette
Ruslana
RBD
Garth Brooks
Lene Marlin
Kisschasy
30 Seconds to Mars
Lily Allen
Stacie Orrico
Yellowcard
Jean-Louis Aubert
Red Hot Chili Peppers
Maria Callas
Jacqueline du Pré
Sir Simon Rattle
Nigel Kennedy
Alpha Galates
Timothy Hodge
Keith Urban
Skye Sweetnam
David Bowie
Barclay James Harvest
Bertine Zetlitz
Thalía
Cameron Cartio
Empire Of the Sun
Tiziano Ferro
Norm Ender
Hey! Douglas
HMV'in logosu
Sylvia Chase

Sylvia Chase 1983'te bir askeri uçakla ilgili haberde
Sylvia Belle Chase (23 Şubat 1938 - 3 Ocak 2019), Amerikalı araştırmacı gazeteci ve televizyoncudur.
Kariyeri

Amerikan kanalı ABC'de 1978'den itibaren 20/20 adlı haber programını 1985 yılına kadar sunmuştur. Buradaki görevi bittikten sonra bir süre San Francisco'daki KRON-TV'de haber sunuculuğu yapmış 1990 yılında tekrar New York'ta bulunan  ABC Haber Kanalı'na geçiş yaparak kariyerini sürdürmüştür.
Özel yaşamı ve ölümü

Sylvia Chase 23 Şubat 1938'de Northfield, Minnesota'da doğmuştur. Los Angeles'ta bulunan Kaliforniya Üniversitesi'nde eğitim görmüştür. 3 Ocak 2019'da Belvedere, Kaliforniya'da diyabet hastalığına bağlı sebeplerden 80 yaşında ölmüştür.
Kop Geçidi

| --- | --- |
Kop Geçidi

Rakım: 2.409 m (7.904 ft)
Geçtiği yer:  D.915 / E 97
Konum: Bayburt, Türkiye
Sıradağlar: Kop Dağı
Koordinatlar: 40°01′37″K 40°31′09″D﻿ / ﻿40.02694°K 40.51917°D﻿ / 40.02694; 40.51917
Kop Geçidi, Türkiye'nin doğusunda Bayburt ilinde bulunan bir dağ geçididir. Geçit, 2.409 metre yükseklikte Bayburt-Erzurum arasındaki D 915 karayolu üzerinde yer almakta olup Kop Dağı'nda yer almaktadır ve Karadeniz ve Doğu Anadolu bölgelerini birbirine bağlamaktadır. Bayburt'un 36 km güneydoğusunda, Erzurum'un 72 kuzeybatısında yer almaktadır.
Kış aylarında sert hava koşullarında kar ve sis nedeniyle geçidi trafiğe açık tutmak zorlaşmaktadır. Geçidin batısında inşa edilen Kop Dağı Tüneli, Kop Geçidi'ni geçerek aynı zamanda kısa yol da sağlamaktadır. Dağın zirvesinde Kop Dağı Müdafaası Tarihî Millî Parkı'nın bir anıtı bulunmaktadır.
Empire Earth II

| Empire Earth II |
| --- | --- |

Geliştirici: Rockstar New England 
Yayımcı: Vivendi Universal
Yapımcı: Mad Doc Software
Tasarımcılar: Dr. Ian Lane Davis, Steven W. Nadeau
Motor: Gamebryo
Platform: PC (Windows)
Çıkış: 26 Nisan 2005
Tür: GZS (RTS)
Mod: Tek oyunculu oyun Çok oyunculu oyun 
Empire Earth II veya kısaca E.E.2, gerçek zamanlı strateji oyunudur. Oyunun geliştiricisi Mad Doc Software olup yayımcısı Vivendi Universal'dır. Oyunun çıkış tarihi ise 26 Nisan 2005'tir. Günümüzde kapalı olan Stainless Steel Studios adlı şirketin geliştirdiği ve 2001 yılının en çok satan oyunlarından Empire Earth'ün devamı niteliğinde olan oyun, 15 çağ ve 14 farklı uygarlık içermektedir.
Oyunun Kore, Almanya ve Amerika olmak üzere üç farklı oyun senaryosu mevcuttur. Oyun olumlu tepkiler topladığı gibi  Game Rankings'te ortalama 79% oy aldı. Oyunun yine Mad Doc Software tarafından yayımlanan genişleme paketi Empire Earth II: The Art of Supremacy 14 Şubat 2006'da satışa sunuldu.
Senaryolar

Empire Earth II, üç adet başlı başına oyuncu senaryosu, bir "dönüm noktaları" senaryo koleksiyonu ve bir de oyunculara oyunu öğretmeyi amaçlayan ders bölümünü barındırır. Ders bölümünde Aztekler anlatılmakta ve oyuncuların oyunun oynanış özelliklerini kavramasını amaçlamaktadır. Bu senaryodaki ilk bölüm, Tenochtitlan kentinin kurulmasına yöneliktir. Senaryoda daha sonra İspanyol istilaları anlatılmakta ve sonrasında ABD ile anlaşma bölümüyle devam etmektedir. Bu senaryonun son bölümünde ise, II. Dünya Savaşı öncesinde Azteklerin İnkalarla yaptığı savaş konu alınmaktadır.
Kore senaryosu, MÖ 2333 ile MS 676 yılları arasındaki eski Kore tarihini konu alır. Bu senaryo, sekiz bölüme ayrılmış olup, ilk iki bölümde Gojoseon'un kuruluşunu ve diğer Kore ve Çinli topluluklarla olan ilişkisini işlenir. Bunu, diğer topluluklarla yapılan savaşlar izler. Sonraki bölümlerde Kore iç savaşları ve Silla'nın Çin ile anlaşması işlenir. Sekizinci bölüm, Kore ve Çin savaşlarını barındırır.
Almanya senaryosu, Orta Çağ dönemindeki Orta Avrupa'da başlar ve 1220 ile 1871 yılları arasında sürer. İlk dört bölüm, Töton Şövalyeleri ve şövalyelerin düşüşü hakkındadır. Sonraki iki bölüm Prusya'nın yükselişi ve Yedi Yıl Savaşları'nı işler. En son bölümler ise I. Napolyon Fransası ile yapılan savaşlar ve Almanya'nın Otto von Bismarck altında birleşmesi hakkındadır.
Amerikan senaryosu yakın zamanları işler ve 1898 ile 2070 yılları arasında sürer. İlk bölümler İspanyol-Amerikan savaşları hakkında olup Küba'da geçer ve I. Dünya Savaşı ile sürer. II. Dünya Savaşı'nda Amerika'nın durumunu ve Soğuk Savaş dönemindeki Sovyet güçlerinin bu bölümleri izlediği senaryo, modern çağlardaki savaşlarla biter. Bu senaryonun bitiminde "Dünya ve İnsanoğlu" temalı bir kısa film gösterilir ve oyunun yapım ekibi jenerik olarak görüntülenir.
Yorumlar

| Yayın | Puan |
| --- | --- |
IGN: 10 puan içinde 8.9 
GameSpy: 5 puan içinde 4
Gamespot: 10 puan içinde 8.0 
The Armchair Empire: 10 puan içince 8.5
Empire Earth, genel olarak olumlu eleştiriler topladı. 10 puan arasından IGN'de 8.9 puan, Gamespot'ta 8.0 puan elde etti. Oyunun yayımlanmasından kısa süre sonra oyun, oynanışının kullanışlı oluması ve oyuncuların oyunu kendi istediği şekilde yönetebilmesi nedeniyle övüldü.  Oyunun olumsuz eleştirileri arasında en belirgin olanı ise yüksek sistem gereksinimleri oldu. Oyun bunun dışında rehber birimleri, gösterişsiz grafikleri, yoksul birim sistemleri, yeni özellikler nedeniyle artan karışıklık, sahip olduğu biçimsiz, karmaşık ve neredeyse hiç bulunmayan bir görev düzenleyicisi nedeniyle eleştirildi. Bunun dışında oyun müziklerinin yetersiz kalışı ile sınırlı yeryüzü şekli de eleştiriler arasında yer aldı.
Ayrıca oyunca birçok mantık hatası da bulunmaktadır. Bunlardan ilki, Amerikan yerli halklarının oyunun en başından beri süvari birliklerine erişebilir olmasıdır. Ayrıca Memlük süvarileri ve Bedeviler gibi belli bir çağa özgü birimlerin, Orta Doğu medeniyetlerinde devamlı olarak erişebilir olması da başka bir mantık hatasıdır. Yine Japonya'da 18. yüzyıla kadar yaygın olarak bulunan Samuray askerlerinin sadece Taş Devri ile Karanlık Çağ (MS 900) arasında kullanılabilir olması da mantık hatalarından biridir. Bunların dışında pruva hattı kalyonu, yelkenli savaş gemileri ile aynı dönemde kullanılabilir hale gelmektedir. Son olarak zırhlı savaş gemileri direksiz olarak gösterilmektedir.
Eklenti paketi

Ana madde: Empire Earth II: The Art of Supremacy
"The Art of Supremacy" adlı bir genişleme paketi, 14 Şubat 2006 tarihinde satışa sunuldu.
Modern zamanlarda yapılan bir savaş görüntüsü.
ER-Telecom

| --- | --- |

Kuruluş: 2001
Genel merkezi: Perm, Rusya
Önemli kişiler: Andrey Semerikov - CEO
Web sitesi: www.ertelecom.ru/en
ER-Telecom bir Rus telekomünikasyon şirketidir. Şirket, bireyler ve şirketler için geniş bir hizmet yelpazesi üzerine uzmanlaşmıştır.
Sahipleri ve liderleri

Perm Financial and Industrial Group (LLC) adlı şirket ana hissedarıdır. Evgeniy Pegushin şirketin yönetim kurulu başkanıdır. Andrey Semerikov ise şirket ceosudur. Sergey Gusev ilk Genel Müdür Yardımcısı ve 2006 yılından bu yana CJSC ER-Telecom Holding teknik yönetmenidir.
Geçmiş

ER-Telecom Mart 2001 tarihinde telefon operatörü CJSC EL-svyaz ve internet servis sağlayıcısı CJSC Raid-Internet  tarafından kuruldu.
Şirket kurulduktan sonra telefon hizmetleri vermeye başladı (normal telefon hizmetleri, bireysel müşteriler için IP telefonları, şirketler için IP telefonları, Doğu-Batı telefon kartları) bunun yanında çevirmeli internet erişim hizmetide sağladı (2x2 internet kartları). 1998 yılında ER-Telecom, bölgedeki ilk çevirmeli internet sağlayıcısını ve çeşitli tanınmış internet projeleri yürüttü (Raid.ru gibi şirket portalları). 2002'nin Temmuz ayında şirket IP telefon hizmeti sunmaya başladı...
Faaliyetler

ER-Telecom, tüm telekomünikasyon hizmetlerini işlemek için aynı adı taşıyan çoklu kablo ağı oluşturdu.
Şirket, günümüzde 17 Rus şehrinde telekomünikasyon projelerini geliştirmektedir: Sankt-Peterburg, Perm, Çelyabinsk, Izhevsk, Kazan, Kirov, Naberezhnye Chelny, Nizhnekamsk, Nijni Novgorod Novosibirsk, Omsk, Orenburg, Penza, Samara, Tyumen, Volgograd, Volzhsky ve Yoshkar Ola.
ER-Telecom kablo tv (Divan-TV), yüksek hızlı genişbantlı internet erişimi (DOM.RU), IP telefon (GORSVYAZ), DVB-C televizyon (Divan-TV Plus), şirketler için (ev ofis hizmeti, video konferans bağlantısı, telemetri toplama hizmeti ve benzeri tarzda) pek çok farklı hizmetler sunmaktadır...
Lynn Faulds Wood

| Lynn Faulds Wood |
| --- | --- |
Lynn Faulds Wood (Ocak 2010'da)
Doğum: 25 Mart 1948(1948-03-25) Glasgow, İskoçya
Ölüm: 24 Nisan 2020 (72 yaşında) Londra
Eğitim: Glasgow Üniversitesi (MA)
Meslek: Televizyon sunucusu, gazeteci ve kanserle mücadele aktivisti
Etkin yıllar: 1970–2020
Tanınma nedeni: BBC
Televizyon: TV-am BBC Breakfast Time Watchdog GMTV Watchdog: Test House
Evlilik: John Stapleton (e. 1977; ö. 2020)
Çocuk(lar): 1

Lynn Faulds Wood (25 Mart 1948, Glasgow - 24 Nisan 2020, Londra), İskoç televizyon sunucusu, gazeteci ve aktivisttir.
Hayatı

Lynn Faulds Wood 25 Mart 1948'de Glasgow, İskoçya'da doğdu. Glasgow Üniversitesi'ni bitirdi. Yaşamı boyunca İngiliz BBC Kanalı'nda çalıştı. BBC kanalı ekranlarına gelen; TV-am, BBC Breakfast Time, Watchdog, GMTV ve Watchdog: Test House adlı programları sundu. Evli olup bir çocuğu vardı. Ayrıca yaşamı boyunca kanserle mücadele eden oluşumlara destek verdi.
Ölümü

Lynn Faulds Wood 24 Nisan 2020'de geçirdiği inme sonucu Londra'da 72 yaşında vefat etti.
Noel Neill

| Noel Neill |
| --- | --- |

Doğum: Noel Darleen Neill Minneapolis, Minnesota, ABD.
Ölüm: 3 Temmuz 2016 (95 yaşında) Tucson, Arizona, ABD.
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1940–2006
Evlilik: Joel Taylor (e. 1963–1971), William Behrens (e. 1953–1962), Hal Lierley (e. 1943–1943)

Noel Darleen Neill (25 Kasım 1920, Minneapolis, Minnesota - 3 Temmuz 2016, Tucson, Arizona), Amerikalı dizi, sinema ve televizyon oyuncusudur.
Kariyeri

Efsanevi süper kahraman Süpermen'in ilk televizyon uyarlamaları televizyon yapımı 1948 yapımı Süperman  ve 1950 yapımı Atom Man ve Süperman ile 1950'lerde televizyon dizisi olarak çekilen Süperman'in Maceraları 'nda gazeteci Louis Lane karakteriyle tanındı.
Oyuncu Noel Neill 25 Kasım 1920'de Minneapolis'te doğmuş; 3 Temmuz 2016'da 95 yaşında Tucson, Arizona'da yaşamını yitirmiştir.
Kariyeri > Seçme filmografi

Rainbow Island (1944)
Here Come the Waves (1944)
Bring on the Girls (film) (1945)
Duffy's Tavern (1945)
The Stork Club (1945)
The Big Clock (film) (1948)
Are You with It? (1948)
Gun Runner (1949)
Son of a Badman (1949)
The Sky Dragon (1949)
Forgotten Women (1949)
Abilene Trail (1951)
An American in Paris (1951)
Whistling Hills (1951)
Submarine Command (1951)
Invasion U.S.A. (1952)
Renault Fluence

| Renault Fluence |
| --- | --- |

Genel Bakış
Üretici: Oyak-Renault Renault Samsung Motors
Diğer adı: Renault Samsung SM3
Üretim: 2009-2016
Montaj: Fethiye, Nilüfer, Bursa, Türkiye Buenos Aires, Arjantin  Chennai, Hindistan
Tasarımcı(lar): Geoffrey Gardiner (Fluence Z.E.)
Gövde ve Şasi
Sınıf: Kompakt sınıf otomobil (C segmenti)
Gövde tipi: 4-Kapılı Sedan
Platform: Renault/Nissan C platformu
Benzerleri: Renault Mégane III
Teknik Özellikler
Motor: 1.6 l I4 110 bg (benzinli)   1.6 I4 115 bg (CVT) (benzinli)   1.5 I4 l dCi 90 HP (dizel)   1.5 I4 l dCi 110 bg (dizel)   1.5 I4 l dCi 110 hp (EDC) (dizel)  1.6 I4 l dCi 130 bg (dizel)
Dingil mesafesi: 2.702 mm (106,4 in)
Uzunluk: 4.618 mm (181,8 in)
Genişlik: 1.809 mm (71,2 in)
Yükseklik: 1.478 mm (58,2 in)
Ağırlık: 1.225-1.277 kg (2.701-2.815 lb)
Renault Fluence, Fransız otomobil üreticisi Renault tarafından sunulan kompakt bir sedandır. Fluence, Oyak-Renault'un Bursa, Türkiye fabrikasında ve Latin Amerika için ise Santa Isabel, Córdoba, Arjantin fabrikasında üretilmektedir. 2013 tarihinde makyajlanmış ve İstanbul Otomobil Fuarında tanıtılmıştır. 2016 yılında Renault Mégane Sedan'ın üretilmeye başlanması üzerine üretimi sonlandırılmıştır.
Tasarım

2009 yılının Ağustos ayında sunulan Fluence, Renault Mégane Sedan'ın devamı niteliğindedir. Fluence, C segmenti yani küçük aile arabası olarak tasarlanmıştır. Boyut olarak Mégane II Sedan'dan büyük, geniş ve uzundur. Zamanının en çok satan otomobillerden birisidir. Araç, makyajlandıktan sonra LED gündüz farlarına, projeksiyon mercekli halojen farlara, yeni bir ön panjura ve yeni Renault modellerine benzer bir görünüme kavuşmuştur. Ayrıca donanım düzeylerinin isimleri Joy, Touch ve Icon olarak değiştirilmiştir.
Kullanılan teknolojiler

Yenilenen Ön Çıta,
LED Gündüz Farları,
Triger Zinciri
CVT X-Tronic Şanzıman (Opsiyonel)
Follow Me Home
Renault R-Link
Dijital Gösterge Paneli
Bluetooth Bağlantısı
Elektrikli Park Freni
Tek dokunuşla açılıp kapanabilen, sıkışma engelleyici ön ve arka camlar
Eller serbest Renault kart sistemi
Fluence Z.E

Renault Fluence Z.E., Renault Fluence'ın elektrikli modelidir. Bu modelin tasarımında; yeni jantlar, farklı renk skalası, arka farlarda ve ön paneldeki detaylardaki değişiklikler göze çarpmaktadır. Fluence Z.E.; 95 bg motora, 0 karbon salınımına ve 135 km/s maksimum hıza sahiptir. Ayrıca araç, 0–100 km/s'ye 13.7 saniyede çıkmaktadır. Fluence Z.E.'nin Türkiye'de de kullanımı yavaş yavaş yaygınlaşmaya başlamıştır. Araç; EuroNCAP çarpışma testlerinden %72 yetişkin yolcu, %83 çocuk yolcu, %37 yaya ve %84 güvenlik yardımcısı yüzdeleriyle 4 yıldız almıştır. Aracın üretimi 2014 yılında sonlandırılmıştır.
Arka görünüş
Engelsberg Demir Fabrikası

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  İsveç
Kriter: Kültürel: iv
Referans: 556
Tescil: 1993 (17. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Koordinatlar: 59°58′09″N 16°00′37″E
Engelsberg Demir Fabrikası (İsveççe: Engelsbergs bruk), İsveç'in Västmanland bölgesinin Fagersta Belediyesi'nde bulunan bir köy olan Ängelsberg 'de bulunan demir fabrikasıdır. Per Larsson Gyllenhöök (1645-1706) tarafından 1681 yılında kurulmuş ve 1700-1800 yıllarında dünyanın en modern demir fabrikası haline gelmiştir. 1993 yılında UNESCO Dünya Mirası listesine dahil edilmiştir.
İsim

Engelsberg Demir Fabrikası ismini Englika'dan almıştır. Almanya'da doğan Englika, Engelsberg'de demir üretimine 14. yüzyılda başlamıştır.
Tarih

Bölgede demir üretiminin tarihi 13. yüzyıla dayanmaktadır. Bölgedeki köylüler demir cevherini hem madenden çıkarmış hem de ilkel fırınlar aracılığıyla işlemiştir.
16. yüzyılın sonunda daha modern üretim metodları Engelsberg'de kullanılmaya başlanmış ve geçmiş yıllara göre üretimde kayda değer bir artış yaşanmıştır.
Betimleme

Korunan binalar arasında köşk, denetçi evi ve maden eritme ocağına sahip olan dökümhane yer almaktadır.
UNESCO Dünya Mirası

Engelsberg Demir Fabrikası UNESCO Dünya Mirası'dır. Listeye 1993 yılında dahil edilmiştir. UNESCO yorumuna göre:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | İsveç'in üstün kaliteli demir üretimi bu alanda onu 17. ve 18. yüzyılda lider haline getirmiştir. Bu yer, bu tür İsveç demirhanelerinin en iyi korunmuş ve en eksiksiz örneğidir. | „ |
Galeri

Kanatları ile birlikte köşk
Bahçe tarafından köşk
Batı kanadı
İki adet cüruf kule
Demirci ocağı
Eski ofis
Axel Johnson Group arşivleri
Yeni ofis
Ocaklar
Baraj ve maden eritme ocağı
Eski ahır
Engelsberg Demir fabrikası'nda bulunan yol
Thesmophoria

Thesmophoria (Eski Yunanca: Θεσμοφόρια), tanrıça Demeter ve kızı Persephone onuruna düzenlenen eski bir Antik Yunan dini festivaliydi. Her yıl, çoğunlukla tohumların sonbahar sonlarında ekildiği dönemde yapılıyordu (bazı yerlerde bunun yerine hasatla ilişkilendiriliyordu). Festivalde insan doğurganlığı ve tarımsal doğurganlık kutlanıyordu. Yunan dünyasında en çok kutlanan festivallerden biriydi. Tören yetişkin kadınlarla sınırlıydı ve festival sırasında uygulanan törenler gizli tutulurdu. Festivalle ilgili en kapsamlı kaynaklar, Lucian'a ait bir belgede festivali anlatan bir yorum ve Aristophanes'in festivalin parodisini yaptığı Thesmophoriazusae adlı oyunudur.
Festival

Thesmophoria, en yaygın kutlanan antik Yunan festivallerinden biriydi.  Yunan dünyasında yaygın bir şekilde kutlanıyor olması MÖ 11. yüzyılda İyonya'daki Yunan yerleşiminden öncesine dayandığını gösterir.  Thesmophoria'nın en iyi bilinen kanıtları Atina'daki uygulamasıyla ilgilidir ancak Arcadia, Sicilya ve Eretria dahil olmak üzere Yunan dünyasının başka yerlerinden de bilgiler vardır.
Festival Demeter ve kızı Persephone'ye ithaf edilmişti.  Hem insani hem de tarımsal doğurganlığı teşvik etmek amacıyla kutlanıyordu.  Sadece kadınlar tarafından kutlanırdı ve erkeklerin ayinleri görmesi veya duyması yasaktı.  Tüm özgür kadınlar tarafından mı kutlandığı, yoksa sadece aristokrat kadınlarla mı sınırlı olduğu kesin değildir.  Her durumda da vatandaş olmayan ve evli olmayan kadınların festivali kutlamadığı görülür.  Aslında tüm Attika'da bulunan evli kadınların katılımı beklenirdi ve bir tür evlilik kanıtı olarak görülürdü.
Atina'da Thesmophoria, Pyanepsion'un on birinci gününden on üçüne kadar 3 gün boyunca kutlanırdı.  Bu dönem, Gregoryen takviminde Ekim ayının sonlarına denk gelir ve Yunan yılında tohumların ekildiği zamandır.  Ancak bazı yerlerde  (örneğin Delos ve Thebes) festivalin yazın yapıldığı ve tohum ekimi yerine hasatla ilişkilendirildiği görülür.  Bazı yerlerde festival 3 günden daha uzun sürerdi. Örneğin; Sicilya'nın Siraküza kentinde on gün süren bir etkinlikti.
Thesmophoria ritüelleri hakkındaki ana kaynak, Lucian'ın Nezaketçilerin Diyalogları adlı eseridir.  İkinci önemli kaynak Aristophanes'in Thesmophoriazusae adlı oyunudur.  Aristofanes'in festival tasviri, festival unsurlarını diğer Yunan dini uygulamalarından, özellikle de Dionysos ibadetinden unsurlarla harmanlamaktadır.
Çalışmalar

Burkert, Walter (1985). Greek Religion. Harvard University Press. ISBN 0-674-36280-2.
Chlup, Radek (2007). "The Semantics of Fertility: Levels of Meaning in the Thesmophoria" (PDF). Kernos. 20.
Dillon, Matthew (2002). Girls and Women in Classical Greek Religion. Londra: Routledge. ISBN 0415202728.
Habash, Martha (1997). "The Odd Thesmophoria of Aristophanes' Thesmophoriazusae". Greek, Roman, and Byzantine Studies. 38 (1).
Herodotus, Histories, Book 2.
Tzanetou, Angeliki (2002). "Something to do with Demeter: Ritual and Performance in Aristophanes' Women at the Thesmophoria". American Journal of Philology. 123 (3): 329-367. doi:10.1353/ajp.2002.0045.
Pritchard, David M. “The Position of Attic Women in Democratic Athens.” Greece and Rome, vol. 61, no. 2, 2014, pp. 174–193., DOI:10.1017/S0017383514000072.