stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bursa'da 1943 Türkiye genel seçimleri

1943 Türkiye Türkiye genel seçimleri Bursa İli sonuçları;
Seçilenler

| Milletvekili | Seçildiği Siyasi Parti |
| --- | --- |
Atıf Akgüç: Cumhuriyet Halk Partisi
Aşir Atlı: Cumhuriyet Halk Partisi
Hasan Refet Canıtez: Cumhuriyet Halk Partisi
Mustafa Fehmi Gerçeker: Cumhuriyet Halk Partisi
Aziz Duru: Cumhuriyet Halk Partisi
Ahmet Münir Erhan: Cumhuriyet Halk Partisi
Hüseyin Fatin Güvendiren: Cumhuriyet Halk Partisi
Sadi Konuk: Cumhuriyet Halk Partisi
Refik Güran: Cumhuriyet Halk Partisi
Muhittin Baha Pars: Cumhuriyet Halk Partisi
Talat Simer: Cumhuriyet Halk Partisi
Ahmet Naci Tınaz: Cumhuriyet Halk Partisi
Bryde balinası

Bryde balinası veya Cüce Bryde balinası (Balaenoptera brydei), oluklu balinagiller (Balaenopteridae) familyasından Balaenoptera cinsine ait 2 türü içeren bir terimdir. Kutupların biraz uzağındaki tropikal ve subtropikal sularda yaşarlar.
Balinanın adı Güney Afrika'nın Durban kentinde ilk balinacılık istasyonunu kuran Norveç konsolosu Johan Bryde'dan gelir. Balinaların uzunluğu 10-25 metre karadır, ağırlıkları 25,000 kilograma ulaşabilir.
Bryde balinaları 300 metre kadar derine ulaşabilirler. 4 ila 7 nefes alıştan sonra 5-15 dakika suda kalabilirler.
Cercanías Madrid

Cercanías Madrid, İspanya'nın başkenti Madrid'e hizmet veren bir banliyö demiryolu ağıdır. Cercanías Madrid, 1990 yılında hizmete girmiştir. Sistem 370 km uzunlukta olup dokuz hat ve 90 istasyona sahiptir.
Cercanías Madrid, 11 Mart 2004 tarihinde terör saldırılarının hedefi olmuştur. Santa Eugenia, El Pozo ve Atochan istasyonlarında gerçekleşen bombalı saldırılar sonucu 190 kişi öldü.
Hatlar

| Hatlar | Güzergâh |
| --- | --- |
: Príncipe Pío - Atocha - Chamartín - Aeropuerto T4
: Guadalajara - Alcalá de Henares - Atocha - Recoletos - Chamartín
: El Escorial - Chamartín - Atocha - Aranjuez
: Alcobendas-San Sebastián de los Reyes / Colmenar Viejo - Chamartín - Atocha - Parla
: Móstoles–El Soto - Atocha - Fuenlabrada - Humanes
: Alcalá de Henares - Atocha - Recoletos - Chamartín - Las Rozas - Príncipe Pío - Atocha - Recoletos - Chamartín
: Atocha - Recoletos - Chamartín - Villalba - El Escorial - Santa María de la Alameda
: Atocha - Recoletos - Chamartín - Villalba - Cercedilla
: Cercedilla - Cotos
: Villalba - Príncipe Pío - Atocha - Recoletos - Chamartín - Pitis
Bursa'da 1946 Türkiye genel seçimleri

1946 Türkiye genel seçimleri Bursa ili sonuçları;
Seçilenler

| İsim | Parti |
| --- | --- |
Atıf Akgüç: Cumhuriyet Halk Partisi
Sadık Tahsin Arsal: Cumhuriyet Halk Partisi
Zehra Budunç: Cumhuriyet Halk Partisi
Fahri Bük: Cumhuriyet Halk Partisi
Aziz Duru: Cumhuriyet Halk Partisi
Ahmet Münir Erhan: Cumhuriyet Halk Partisi
Reşat Muhlis Erkmen: Cumhuriyet Halk Partisi
Mustafa Fehmi Gerçeker: Cumhuriyet Halk Partisi
Abdurrahman Konuk: Cumhuriyet Halk Partisi
Cemil Öz: Cumhuriyet Halk Partisi
Muhittin Baha Pars: Cumhuriyet Halk Partisi
Talat Simer: Cumhuriyet Halk Partisi
Faik Yılmazipek: Cumhuriyet Halk Partisi
Calceolaria fulva

Calceolaria fulva, Calceolaria cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Berlin Kongresi
Arka plan

Kongreye giden on yıllarda, Rusya ve Balkanlar, tüm Balkan Slavlarını tek bir yönetim altında birleştirmeye yönelik bir hareket olan Panslavizm'e kapılmıştı. İki birleşmeyle sonuçlanan Pancermenizm ve Panitalyancılığa benzer şekilde gelişen bu arzu, çeşitli Slav uluslarında farklı biçimler aldı. İmparatorluk Rusya'sında Panslavizm, Rusya'nın yönetimi altında birleşik bir Slav devletinin kurulması anlamına geliyordu ve esasen Rusya'nın Balkan yarımadasını fethi için bir kelimeydi. Hedefin gerçekleştirilmesi, Rusya'ya Çanakkale Boğazı ve Boğaziçi'nin kontrolünü, dolayısıyla Karadeniz'in ekonomik kontrolünü ve önemli ölçüde daha büyük jeopolitik güç verecekti.
Balkanlar'da Panslavizm, Balkan Slavlarını belirli bir Balkan devletinin yönetimi altında birleştirmek anlamına geliyordu, ancak birleşme yeri olarak hizmet etmesi amaçlanan devlet, girişim Sırbistan ve Bulgaristan arasında yayıldıkça her zaman net değildi. Osmanlılar tarafından 1870 yılında bir Bulgar Eksarhlığı yaratılması, Bulgarları dini olarak Rum patriğinden ve siyasi olarak Sırbistan'dan ayırmayı amaçlamıştı. Balkan bakış açısından, yarımadanın birleştirilmesi için hem üs olarak bir Piyemonte hem de sponsor olarak Fransa gerekiyordu.
Balkan siyasetinin nasıl ilerlemesi gerektiği konusundaki görüşler farklı olsa da, her ikisi de padişahın Balkan hükümdarı olarak görevlendirilmesi ve Osmanlıların Avrupa'dan çıkarılmasıyla başladı. Bunun nasıl ve hatta ilerleyip ilerlemeyeceği, Berlin Kongresi'nde yanıtlanacak ana soru olacaktı.
Balkanlar'daki büyük güçler

Balkanlar, 19. yüzyılın ikinci yarısında Avrupalı büyük güçler arasındaki rekabet için önemli bir aşamaydı. İngiltere ve Rusya'nın Balkanlar'ın kaderinden çıkarları vardı. Rusya, hem ideolojik olarak, hem de bir Panslavizm birleştirici olarak ve pratik olarak, Akdeniz'in daha fazla kontrolünü güvence altına almak için bölgeyle ilgileniyordu. İngiltere, Rusya'nın hedeflerine ulaşmasını engellemekle ilgileniyordu. Dahası, İtalya ve Almanya'nın birleşmesi, üçüncü bir Avrupalı güç olan Avusturya-Macaristan'ın etki alanını daha fazla güneybatıya genişletme yeteneğini engelledi. Almanya, 1871 Fransa-Prusya Savaşı'ndan bu yana en güçlü kıta ülkesi olarak, çözüme doğrudan çok az ilgi duyuyordu ve bu nedenle, Balkan sorununa inandırıcı bir şekilde aracılık edebilecek tek güç Almanya idi.
Balkanların kaderine en çok yatırım yapan iki güç olan Rusya ve Avusturya-Macaristan, Kıta Avrupası monarşilerini korumak için kurulan muhafazakar Üç İmparator Birliği'nde Almanya ile ittifak kurdu. Bu nedenle Berlin Kongresi, esasen Bismarck'ın sözde müttefikleri arasındaki bir anlaşmazlıktı ve tartışmanın hakemi olan Alman İmparatorluğu, bu nedenle, müttefiklerinden hangisini destekleyeceğini Kongre bitmeden önce seçmek zorunda kalacaktı. Bu karar, Avrupa jeopolitiğinin geleceği üzerinde doğrudan sonuçlar doğuracaktı.
Sırp-Osmanlı Savaşı ve Hersek İsyanı, kendisini Sırpların koruyucusu olarak gören Rusya içinde Osmanlı İmparatorluğu'na karşı harekete geçilmesi için siyasi baskı yarattı. David MacKenzie, "Sırp Hristiyanlara sempati saray çevrelerinde, milliyetçi diplomatlar arasında ve alt sınıflarda mevcuttu ve Slav komiteleri aracılığıyla aktif olarak ifade edildiğini" yazmıştır.
Sonunda Rusya, 1877 Budapeşte Konvansiyonu'nda Bosna-Hersek'i Avusturya-Macaristan'a bırakması karşılığında Avusturya-Macaristan'ın yaklaşan savaşta pozitif tarafsızlık taahhüdünü aradı ve bunu aldı. Bosna-Hersek, Habsburg kontrolü altında kaldı. Macar Kontu Gyula Andrássy'nin amacı buydu.
Ayastefanos Antlaşması

1876 Bulgar Bulgar İsyanları ve 93 Harbi'nde Rus zaferinden sonra, Rusya neredeyse Osmanlının tüm Avrupa topraklarını ele geçirmişti. Osmanlılar Karadağ, Romanya ve Sırbistan'ı bağımsız olarak tanıdı ve üçünün de toprakları genişletildi. Rusya, padişahın özerk bir vasalı olarak büyük bir Bulgaristan Prensliği yarattı. Bu, Rusya'nın etki alanını tüm Balkanları kapsayacak şekilde genişletti ve bu da Avrupa'daki diğer güçleri alarma geçirdi.
Eğer İstanbul'u işgal ederse, Rusya'ya savaş tehdidinde bulunan İngiltere ile Fransa, büyük sömürge kazanımları elde etmeye hazır oldukları Akdeniz veya Ortadoğu'ya başka bir gücün dahil olmasını istemiyorlardı. Avusturya-Macaristan, Balkanlar üzerinde Habsburg kontrolü isterken Almanya ise müttefikinin savaşa gitmesini engellemek istiyordu. Almanya Şansölyesi Otto von Bismarck, Osmanlı Balkanlarının Avrupalı güçler arasında paylaştırılmasını tartışmak ve Avrupa liberalizmin yayılması karşısında Üç İmparator Birliği'ni korumak için Berlin Kongresi için çağrı yaptı.
Kongreye İngiltere, Avusturya-Macaristan, Fransa, Almanya, İtalya, Rusya ve Osmanlı İmparatorluğu katıldı. Ülkelerini ilgilendiren oturumlara Yunanistan, Romanya, Sırbistan ve Karadağ'dan delegeler katıldı, ancak üye olmadılar.
Kongre, Rusya'nın rakipleri, özellikle Avusturya-Macaristan ve İngiltere tarafından talep edildi ve 1878'de Bismarck ev sahipliği yaptı. Berlin Antlaşması'nı önerdi ve onayladı. Toplantılar, Bismarck'ın eski Radziwill Sarayı olan Reichskanzlei'nde 13 Haziran - 13 Temmuz 1878 tarihleri arasında gerçekleştirildi. Kongre, Ayastefanos Antlaşması'ndaki 29 maddeden 18'ini revize etti veya ortadan kaldırdı. Dahası, Paris (1856) ve Washington (1871) antlaşmalarını bir temel olarak kullanan antlaşma, Doğu'yu yeniden düzenledi.
Diğer güçlerin Rusya etkisi üzerine korkuları

Kongreye katılanların temel görevi, gelişen Panslavizm hareketine ölümcül bir darbe indirmekti. Hareket, Berlin'de ve hatta bastırılmış Slav uluslarının Habsburg Hanedanı'na karşı ayaklanmasından korkan Viyana'da ciddi endişelere neden oluyordu. İngiliz ve Fransız hükûmetleri, hem Osmanlı İmparatorluğu'nun azalan etkisi hem de Rusya'nın, Britanya ve Fransa'nın güneyde sömürgeleştirmeye hazır oldukları Mısır ve Filistin'e doğru kültürel genişlemesi konusunda endişeliydiler. Şansölye Aleksandr Gorçakov liderliğindeki Ruslar, Ayastefanos Antlaşması ile, Osmanlı İmparatorluğu'nun nominal yönetimi altında Bulgaristan'da özerk bir prenslik kurmayı başardılar. Bu, Büyük Britanya'nın, Orta Doğu'da artan Rus etkisinden duyduğu Büyük Oyun'u ateşledi. Makedonya'nın çok büyük bir bölümünü ve Ege Denizi'ne erişimi içeren yeni prenslik, Karadeniz'i Akdeniz'den ayıran Çanakkale Boğazı'nı kolayca tehdit edebilirdi. Bu düzenleme, tüm Akdeniz'i Britanya'nın bir etki alanı olarak gören ve Rusya'nın oraya erişim sağlamaya yönelik herhangi bir girişimini kendi gücüne ciddi bir tehdit olarak gören Britanya için kabul edilebilir değildi. 4 Haziran'da, Kongre'nin 13 Haziran'da açılmasından önce, İngiltere Başbakanı Benjamin Disraeli, Britanya'nın stratejik olarak yerleştirilmiş Kıbrıs adasını işgal etmesine izin verilen Rusya'ya karşı Osmanlılar ile gizli bir ittifak olan Kıbrıs Sözleşmesi'ni çoktan sonuçlandırmıştı. Anlaşma, Benjamin Disraeli'nin Kongre sırasındaki konumunu önceden belirledi ve Osmanlı taleplerine uymadığı takdirde Rusya'ya karşı bir savaş başlatmak için tehditler savurmasına yol açtı. Avusturya-Macaristan Dışişleri Bakanı Gyula Andrássy ile Britanya Dış İşleri Sekreter Salisbury arasındaki görüşmeler "Britanya'nın Bosna-Hersek ile ilgili tüm Avusturya önerilerini kabul etmesi, karşılığında Avusturya'nın Britanya'nın taleplerini desteklemesi şekilde kongre önüne gelmesiyle zaten 6 Haziran'da sona ermişti".
Ev sahibi olarak Bismarck

Berlin Kongresi sıklıkla Rusya Şansölyesi Aleksandr Gorçakov ile Almanya'dan Otto von Bismarck arasındaki savaşın doruk noktası olarak görülüyor. Her ikisi de, diğer Avrupalı liderleri, özgür ve bağımsız bir Bulgaristan'ın, parçalanan Osmanlı İmparatorluğu'nun yarattığı güvenlik risklerini büyük ölçüde iyileştireceğine ikna edebildi. Tarihçi Erich Eyck'e göre Bismarck, Rusya'nın "Hristiyan bir topluluk (Bulgaristan) üzerindeki Türk egemenliği, şüphesiz ayaklanmaya ve kan dökülmesine neden olan ve bu nedenle sona ermesi gereken bir anakronizmdir" şeklindeki tutumunu destekledi. 1875 Büyük Doğu Buhranı bölgede büyüyen düşmanlığın bir kanıtı olarak kullandı.
Bismarck'ın Berlin Kongresi'ndeki nihai hedefi, Almanya'nın uluslararası platformdaki statüsünü alt üst etmek değildi. Müttefik olarak Rusya ile Avusturya arasında seçim yaparak Üç İmparator Birliği'ni bozmak istemedi. Avrupa'da barışı korumak için Bismarck, diğer Avrupalı diplomatları Balkanlar'ı bölmenin daha fazla istikrar sağlayacağına ikna etmeye çalıştı. Süreç boyunca Rusya, sonunda Bulgaristan için bağımsızlığını kazanmasına rağmen aldatıldığını hissetmeye başladı. Birinci Dünya Savaşı'ndan önce Avrupa'daki ittifaklardaki sorunlar böylelikle dikkat çekiciydi.
Bismarck'ın Berlin Kongresi'ndeki çeşitli gerilimlere aracılık edebilmesinin bir nedeni diplomatik kişiliğiydi. Uluslararası ilişkiler doğrudan Almanya ile ilgili olmadığında barış ve istikrar aradı. Avrupa'daki mevcut durumu Almanya için olumlu gördüğünden, statükoyu tehdit eden büyük Avrupalı güçler arasındaki herhangi bir çatışma Alman çıkarlarına aykırıydı. Ayrıca, Berlin Kongresi'nde, 1875'te Balkanlar'da meydana gelen krizden "Almanya herhangi bir avantaj arayamadı". Bu nedenle Bismarck, Kongrede Almanya adına tarafsızlığını iddia ederek, müzakerelere başkanlık etmesini sağladı ancak keskin bir göz faul oyununu görebilirdi.
Bismarck bu kongrede üstlendiği tarafsız arabuluculuk görevi nedeniyle “namuslu simsar” olarak da nitelendirilmiştir. Fakat Bismarck'ın kongre üzerinde kurduğu tahakküm ve özellikle Osmanlı Devleti temsilcilerine yönelik sert tutumu dikkat çekiciydi.
Avrupa'nın çoğu, Viyana Kongresi gibi, diplomatik bir gösteri bekleyerek Kongre'ye gelmiş olsalar da, hayal kırıklığına uğrayacaklardı. Yaz sıcağında Kongre'yi yönetmekten mutsuz olan Bismarck, anlamsız tartışmalara karşı çabuk öfkeleniyor ve düşük bir tolerans gösteriyordu. Bu nedenle, herhangi bir konuşma, huysuz Alman şansölyesi tarafından yarıda kesiliyordu. Balkan topraklarından kaderi kararlaştırılan balkanlardan gelen küçük toprakların büyük elçilerinin, esas olarak büyük güçlerin temsilcileri arasında gerçekleşen diplomatik toplantılara katılmalarına bile izin verilmiyordu.
Henry Kissinger'a göre, kongrede, Bismarck'ın Realpolitik'inde bir değişim görüldü. O zamana kadar, Almanya tecrit edilemeyecek kadar güçlü hale geldiğinden, politikası Üç İmparator Birliği'ni korumaktı. Artık Rusya'nın ittifakına güvenemeyeceği için, mümkün olduğu kadar çok potansiyel düşmanla ilişki kurmaya başladı.
Andrássy'nin hedeflerine iç muhalefet

Avusturya-Macaristan Dışişleri Bakanı Gyula Andrássy ve Bosna-Hersek işgali ile yönetimi de Osmanlı idaresinde kalan Yeni Pazar Sancağı'na garnizon yerleştirme hakkını elde etti. Sancak, Sırbistan ve Karadağ'ın komşu olmalarının önüne geçti ve buradaki Avusturya-Macaristan garnizonu, "Balkanlar'ın batı yarısını kalıcı Avusturya etkisi altına alacak" Selanik'e hamle yolunu açacaktı. "Yüksek [Avusturya-Macaristan] askeri yetkilileri...hedef olarak Selanik olacak şekilde acil büyük bir sefer arzuladılar".
28 Eylül 1878'de Maliye Bakanı Koloman von Zell, arkasında Arşidük Albert'in bulunduğu ordunun Selanik'e ilerlemesine izin verilmesi halinde istifa etmekle tehdit etti. 5 Kasım 1878'de Macaristan Parlamentosu'nun oturumunda Muhalefet, Dışişleri Bakanı'nın Yakın Doğu Krizi sırasındaki politikası ve Bosna-Hersek'in işgali nedeniyle anayasayı ihlal ettiği gerekçesiyle yargılanmasını önerdi. Önerge 179'a 95 kaybedildi. Muhalefet sıralarında ve dosyasında Andrássy aleyhine en ağır suçlamalar gündeme geldi.
10 Ekim 1878'de Fransız diplomat Melchior de Vogüé durumu şu şekilde tanımladı:
Özellikle Macaristan'da, bu 'maceranın' neden olduğu tatminsizlik, Macar ırkını canlandıran ve kaderlerinin sırrı olan güçlü muhafazakar içgüdünün yol açtığı en ağır boyutlara ulaştı. Bu güçlü ve ayrıcalıklı içgüdü, sayıları az olmakla birlikte farklı ırklardan ve çelişkili özlemlerden insanların çoğunluğunun yaşadığı bir ülkeye hâkim olan ve Avrupa meselelerinde sayısal önemi veya entelektüel kültürü bakımından her ölçüde rol oynayan yalıtılmış bir grubun tarihsel fenomenini açıklar. Bu içgüdü bugün uyandı ve Bosna-Hersek işgalinin, Macar siyasi organizmasına yeni Slav unsurları getirerek ve daha geniş bir alan sağlayarak ve Hırvat muhalefetinin daha fazla askere alınmasını sağlayan bir tehdit olduğunu hissettiği konusunda bu içgüdü uyarıda bulunuyor, bu dengede olan Macar topraklarında istikrarsız dengeye neden olurdu.
Delegeler

Büyük Britanya
Benjamin Disraeli Earl of Beaconsfield (Başbakan)
Salisbury Markizi (Dış İşleri Sekreteri)
Baron Ampthill (Almanya büyükelçisi)
Rusya
Prens Gorçakov (Dış İşleri Bakanı)
Kont Shuvalov (Büyük Britanya büyükelçisi)
Baron d'Oubril (Almanya büyükelçisi)
Almanya
Otto von Bismarck (Şansölye)
Prens Hohenlohe (Fransa büyükelçisi)
Bernhard Ernst von Bülow (Dış İşlerinden sorumlu devlet sekreteri)
Avusturya-Macaristan
Kont Andrássy (Dış İşleri Bakanı)
Kont Károlyi (Almanya büyükelçisi)
Baron Heinrich Karl von Haymerle (İtalya büyükelçisi)
Fransa
Monsieur Waddington (Dış İşleri Bakanı)
Comte de Saint-Vallier
Monsieur Desprey
İtalya Krallığı
Kont Corti (Dış İşleri Bakanı)
Kont De Launay
Osmanlı İmparatorluğu
Aleksandros Karatodori
Sadullah Paşa
Mehmed Ali Paşa
Katolikos Mıgırdiç Hrimyan (Ermeni nüfusu temsilen)
Romanya
Ion C. Brătianu
Mihail Kogălniceanu
Yunanistan
Theodoros Deligiannis
Sırbistan
Jovan Ristić
Karadağ
Božo Petrović
Stanko Radonjić
Kongredeki Arnavutlar
Fraşirili Abdül Bey
Jani Vreto
Konuyla ilgili yayınlar

Langer, William L. European Alliances and Alignments 1871–1890 (1950). ch. 5–6 online
Mikulas Fabry. The Idea of National Self-Determination and the Recognition of New States at the Congress of Berlin (1878). ISA Annual Convention, New Orleans, March 24–27, 2002
Medlicott, W. N. "Diplomatic Relations after the Congress of Berlin". Slavonic and East European Review 8.22 (1929): 66-79. JSTOR 4202362.
Millman, Richard. Britain and the Eastern Question, 1875–78 (1979)
Seton-Watson, R.W. Disraeli, Gladstone, and the Eastern question: a study in diplomacy and party politics (1935) pp  431–89. online
Waller, Bruce. Bismarck at the crossroads: the reorientation of German foreign policy after the Congress of Berlin, 1878–1880 (1974).
Ioannis Gennadius tarafından hazırlanan ve İngiliz haritacı E. Stanford tarafından 1877 yılında yayınlanan Balkanlar'ın Yunan yanlısı etnik haritası
Alman coğrafyacı Heinrich Kiepert'in 1878 tarihli etnografik haritası. Bu harita dönemin Avrupasında iyi bir kabul gördü ve Berlin Kongresi'nde referans olarak kullanıldı.
Alman-İngiliz coğrafyacı Ernst Georg Ravenstein'in 1870 tarihli etnografik haritası.
Kongre'nin 1878'de Berlin'de toplanması.
Ayastefanos Antlaşması ön Antlaşması (çizgili kırmızı) ve yerine geçen Berlin Antlaşması'na (düz kırmızı) göre Bulgaristan sınırları
Calceolaria fothergillii

Calceolaria fothergillii, Calceolaria cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Cersa

Cersa Zalmoxidae familyasına bağlı bir cinstir.
Büyüklük

Büyüklük kelimesi birden fazla maddeye karşılık gelmektedir:
Görünür büyüklük: Bir gök cisminin ölçülenmiş görünür parlaklığı. (esk. "kadir").
Büyüklük (astronomi): Astronomide kullanılan parlaklık ve parlaklık farkı ölçüsü.
Büyüklük: Sismolojik terim.
Büyüklük mertebesi: Önceki sınıfa sabit bir değer oranı olan ölçek sınıfı.
Calceolaria fusca

Calceolaria fusca, Calceolaria cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Cebrenistella

Cebrenistella Hypselonotini oymağına bağlı bir cinstir.
Cebreniscella

Cebreniscella Hypselonotini oymağına bağlı bir cinstir.
Büyükdağdere, Sındırgı

| Büyükdağdere |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Balıkesir'ın Türkiye'deki konumu
Koordinatlar: 39°10′46″N 28°18′46″E﻿ / ﻿39.1794°K 28.3128°D﻿ / 39.1794; 28.3128
Ülke:  Türkiye
İl: Balıkesir
İlçe: Sındırgı
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 857
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0266
Posta kodu: 10330
Resmî site YerelNET
Büyükdağdere, Balıkesir ilinin Sındırgı ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Büyük dağdere mahallesi bir Yörük mahallesi olup Türk Kurtuluş Savaşı zamanlarında Kuvâ-yi Milliye'ye destek vererek bölgesel kurtuluşa büyük destek vermiştir.
Coğrafya

Balıkesir il merkezine 81 km, Sındırgı ilçesine 18 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2000: 857
1990: 936  
1985: 985
Celano

| Celano |
| --- | --- |
Şehir

  Bayrak Arma 
Celano
Ülke:  İtalya
Bölge: Abruzzo
İlçe: L'Aqulia
Yüzölçümü
 • Toplam: 287.05 km²
Nüfus (6 Aralık 2009)
 • Toplam: 11.044
 • Yoğunluk: 885.5/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (JZD)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Celano, İtalya'nın Abruzzo ilçesinde yer alan bir şehirdir.
| g t L'Aquila ili - Abruzzo  |
| --- | --- |
Komünler:  Acciano  Aielli  Alfedena  Anversa degli Abruzzi  Ateleta  Avezzano  Balsorano  Barete  Barisciano  Barrea  Bisegna  Bugnara  Cagnano Amiterno  Calascio  Campo di Giove  Campotosto  Canistro  Cansano  Capestrano  Capistrello  Capitignano  Caporciano  Cappadocia  Carapelle Calvisio  Carsoli  Castel del Monte  Castel di Ieri  Castel di Sangro  Castellafiume  Castelvecchio Calvisio  Castelvecchio Subequo  Celano  Cerchio  Civita d'Antino  Civitella Alfedena  Civitella Roveto  Cocullo  Collarmele  Collelongo  Collepietro  Corfinio  Fagnano Alto  Fontecchio  Fossa  Gagliano Aterno  Gioia dei Marsi  Goriano Sicoli  Introdacqua  L'Aquila  Lecce nei Marsi  Luco dei Marsi  Lucoli  Magliano de' Marsi  Massa d'Albe  Molina Aterno  Montereale  Morino  Navelli  Ocre  Ofena  Opi  Oricola  Ortona dei Marsi  Ortucchio  Ovindoli  Pacentro  Pereto  Pescasseroli  Pescina  Pescocostanzo  Pettorano sul Gizio  Pizzoli  Poggio Picenze  Prata d'Ansidonia  Pratola Peligna  Prezza  Raiano  Rivisondoli  Rocca Pia  Rocca di Botte  Rocca di Cambio  Rocca di Mezzo  Roccacasale  Roccaraso  San Benedetto dei Marsi  San Benedetto in Perillis  San Demetrio ne' Vestini  San Pio delle Camere  San Vincenzo Valle Roveto  Sant'Eusanio Forconese  Sante Marie  Santo Stefano di Sessanio  Scanno  Scontrone  Scoppito  Scurcola Marsicana  Secinaro  Sulmona  Tagliacozzo  Tione degli Abruzzi  Tornimparte  Trasacco  Villa Sant'Angelo  Villa Santa Lucia degli Abruzzi  Villalago  Villavallelonga  Villetta Barrea  Vittorito 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: nr90000675  MusicBrainz: 3e9b0ab3-3ea0-41de-bedf-a9f4d0b502dc  NLI: 987007538168405171  VIAF: 142328888   WorldCat (LCCN): nr90-000675
Beşiktaş (futbol takımı)

Beşiktaş, 1994-95 sezonunda Türkiye 1. Futbol Ligi, Türkiye Kupası ve UEFA Kupa Galipleri Kupası'nda mücadele etmiştir. Beşiktaş, 1994-95 sezonunda Türkiye 1. Futbol Ligi'nde şampiyon olmuştur. Ayrıca Türkiye Kupası'nda altıncı turda Bursaspor'a elenmiş ve UEFA Kupa Galipleri Kupası'nda da ikinci turda Auxerre'a elenmiştir.
Kadro

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Teknik direktör: Christoph Daum
Futbolcu istatistikleri

Kaynak: 1994-95 sezonu Beşiktaş Futbolcu istatistikleri
Maçlar > Spor Yazarları Derneği Kupası

|  | Takım | P | O | G | B | M | A | Y | Av>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | Fenerbahçe | 6 | 2 | 2 | 0 | 0 | 7 | 4 | +3 |
| 2. | Galatasaray | 3 | 2 | 1 | 0 | 1 | 7 | 6 | +1 |
| 3. | Beşiktaş | 0 | 2 | 0 | 0 | 2 | 3 | 7 | -4 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 5 Ağustos 1994 1. maç | Galatasaray | 2 - 4 | Beşiktaş | İstanbul |
| 20.00 | Sedat Balkanlı  32'   Stevica Kuzmanovski  40'   Saffet Sancaklı  41'   Yusuf Tepekule  45'   Saffet Sancaklı  65'   Okan Buruk  85'   Saffet Sancaklı  90' | Rapor |  43' Ertuğrul Sağlam    51' Metin Uzun    54' Ali Günçar    64' Sergen Yalçın    85' (kk) Bülent Korkmaz | Stadyum: BJK İnönü Stadyumu  Hakem: Ahmet Çakar  |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 6 Ağustos 1994 2. maç | Beşiktaş | 1 - 3 | Fenerbahçe | İstanbul |
| 20.00 | Metin Uzun  20'   Oktay Derelioğlu  32'   Ertuğrul Sağlam  57'   Metin Uzun  66' | Rapor |  15' Mecnur Çolak    35' Toprak Kırtoğlu    44' Brian Nielsen    77' Mecnur Çolak    78' Oğuz Çetin    82' Emre Aşık    84' İlker Yağcıoğlu | Stadyum: BJK İnönü Stadyumu  Hakem: Sabri Çelik  |