stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sultan II. Bayezid Külliyesi Sağlık Müzesi

1999 yılında Sultan II. Bayezıd Külliyesi Sağlık Müzesi
"Sultan II. Bayezıd Külliyesi Sağlık Müzesi", "Edirne Sağlık Müzesi", Edirne'de, İkinci Beyazıt Külliyesi'nin Darüşşifa ve Tıp medresesi yapıları içinde hizmet veren, Trakya Üniversitesi bünyesindeki müze.
Külliye içinde 1488'den beri yer alan darüşşifa (hastane), 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'na kadar aralıksız 400 yıl boyunca önceleri her türlü hastaya; sonraları sadece ruh ve akıl hastalarına hizmet vermiş bir sağlık kuruluşudur. Geçmişte hastalarının müzik, su sesi ve güzel kokularla tedavi edildikleri bu tarihi mekân, 1997 yılından bu yana Trakya Üniversitesi tarafından sağlık müzesi olarak düzenlenmiş, 2000 yılında Darüşşifa'nın Şifahane kısmı Ruh Hastalarını Readaptasyon Derneği'nin katkılarıyla Psikiyatri Tarihi Müzesi haline getirilmiştir. Ayrıca Külliyenin bir parçası olan ve darüşşifanın yanında yer alan tıp medresesi de 2008 yılında müzenin 15. yüzyılda tıp eğitimini sergileyen bir bölümü olarak hizmete açılmıştır.
Müzede, hekimliğin gelişmesi ve değişik sağlık hizmetleri hakkında geniş bilgiler içeren pavyonlar bulunur. Şehrin turizm hayatına önemli bir katkısı vardır, Selimiye Camii'nin ardından Edirne'de en çok ziyaret edilen ikinci mekândır. 2018 yılında 270 bin 669 kişi tarafından ziyaret edildi.
2004 yılında Avrupa Konseyi Avrupa Müze Ödülünü, 2007 yılında ise Avrupa Kültür Mirası - Mükemmellik Kulübü En yi Sunum Ödülünü kazanmıştır.
Darüşşifa ve Tıp Medresesi hakkında

Darüşşifa ve bitişiğindeki Tıp Medresesi, II. Beyazıt'in 1484 yılında Akkirman seferlerinden elde ettiği ganimet gelirleri ile 1484-1488 yılları arasında yaptırılan külliyenin birer parçasıydı. Darüşşifa'da tedavi hizmeti ücretsiz verilmekteydi. Medresede okuyan öğrenciler, darüşşifadaki uzman hekimler yanında yetiştirilmekteydi.
1850'li yıllardan sonra darüşşifa, sadece ruh hastalarının tecrit edildiği bakımsız bir kurum haline geldi. 1877-1878 Osmanlı - Rus Savaşı'nde Edirne işgale uğradığında içindeki hastalar İstanbul'a gönderildi. 1896 yılında şifahane onarım gördü ve bir süre daha ruh hastalarının tecrit edilmesinde kullanıldı. 1916'ya kadar hizmet vermeyi sürdürdü.
Darüşşifanın, Trakya Üniversitesi bünyesinde Sağlık Müzesi'ne dönüştürülmesi çalışmaları 1993 yılında başladı. Ruh Hastalarını Readaptasyon Derneği'nin katkılarıyla 2000 yılında Şifahane kısmı, Psikiyatri Tarihi Bölümü olarak düzenlenmiştir
Tıp Medresesi, Uluslararası Rotary 2420. Bölge Guvarnörlüğü işbirliği ile müzenin bir parçası olarak düzenlenerek 2008 yılında hizmete girdi. Bu bölümde, 15. Yüzyıl tıp eğitimi mankenlerle canlandırılmaktadır.
Müzeyi oluşturan yapılardan darüşşifa, iki avlu ve şifahane olmak üzere üç bölümden oluşur:
Birinci avluda, poliklinikler (göz mütehassısı, cerrah, nöbetçi odaları), kiler, özel diyet mutfağı, bekçi odaları, akıl hastaları tecrit odası, ilaç olarak kullanılan şurupların pişirildiği mutfak ve personel odaları bulunurdu.
İkinci avluda 4 oda ve 2 sofa bulunur. Geçmişte odalardan ikisi ilaç deposu ve eczane olarak, diğer ikisi de üst düzey personelin kullanımına tahsis edilmişti.
Şifahane bölümü, hastanenin yataklı kısmıdır. Bu bölüm 6 kışlık oda ile 5 açık sofadan oluşmaktadır. Sofalardan 4'ü yazlık yatak odası biri de musiki sahnesidir. Odalar ve sahne büyük ve yüksek bir kubbeyle örtülü şadırvanlı bir salon etrafında çevrelenmiştir. Odaların dış bahçeye, iç salona açılan pencereleri vardır. Ortadaki büyük kubbenin tepesindeki fenerden gelen ışık iç mekânı aydınlatır ve havayı, pis kokuları dışarı atar. Bir merkez çevresinde toplanmış hasta odaları az personelle hizmet verilmesini sağlar. Personel tüm odaları kolaylıkla gözetleyebilir ve gereğince acil olan hastaların yardımına koşarlar. Bu bölümün yapısında akustik sistemi de oldukça hassastır. Haftada üç gün verilen musiki konserleri yankılanmadan binanın her tarafından rahatça dinlenebilir.
Tıp Medresesi, 18 öğrenci odası, bir dershane ve bunların açıldığı bir orta avludan oluşur. Bu bölüm bekçi odası, öğrenci odaları, uygulamalı eğitim odası, müderris odası, dershane ve kütüphane olarak mankenlerle canlandırılmıştır.
Darüşşifa-iç avlu
Müze haline dönüştürülen Darüşşifa'da akıl hastalarının tedavi edilişini canlandıran bir oda.
Unionville, Butler County, Pensilvanya

| Unionville |
| --- | --- |
Sayım yerleşimi
Ülke:  ABD
Eyalet:  Pensilvanya
İlçe: Butler
Zaman dilimi: UTC-05.00 (EST)
 • Yaz (YSU): UTC-04.00 (EDT)
Unionville, ABD'nin Pensilvanya eyaletine bağlı Butler ilçesinde bir sayım yerleşimidir.
Smeg

| --- | --- |

Tip: Şirket
Endüstri: Ev aletleri
Kuruluş: 1948 (77 yıl önce) (1948) Guastalla, İtalya
Kurucu: Vittorio Bertazzoni
Genel merkezi: Guastalla , İtalya 
Web sitesi: smeg.com
Smalterie Metallurgiche Emiliane Guastalla ya da kısa adıyla Smeg, bir İtalyan ev aletleri üreticisidir.
1948 yılında Vittorio Bertazzoni tarafından bir emaye ve metal işleme şirketi olarak kurulmuştur.
Şirket, 1956 yılında otomatik ateşleme, fırında emniyet valfi ve pişirme programlayıcısı ile donatılmış ilk gazlı ocaklardan biri olan Elisabeth' i piyasaya sundu.
1960'larda Smeg, markanın ilk çamaşır makinesi Leda' yı, 1970'lerde 14 kişilik kapasiteye sahip Niagara bulaşık makinesini tanıttı.
Firma Smeg Professional olarak otel, restoran ve catering pazarı için cihazlar üretirken
, Smeg Instruments adıyla da hastanelere ve diş kliniklerine dezenfeksiyon ekipmanları sağlamaktadır.
Smeg cihazlarının tasarım ve üretimi, Kuzey İtalya'da bulunan dört fabrikada gerçekleşmektedir.
Smeg, 1997 yılında retro tarzı buzdolaplarını piyasaya sürdü. Çeşitli renklerde üretilen FAB28 modeli, kendine özgü SMEG yazısına, derin kavisli kapılara ve 1950'leri anımsatan kalın bir kapı koluna sahipti.
Smeg, 2014 yılında 50'ler tarzı serisini tost makinesi ve su ısıtıcısı gibi küçük ev aletlerinden oluşan bir koleksiyonla daha da genişletti.
Ödemiş

Başlığın diğer anlamları için Ödemiş (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Ödemiş |
| --- | --- |
İlçe
 Ödemiş'in İzmir'deki konumu
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: İzmir
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Kasım Fikret Dayıoğlu
 • Belediye başkanı: Mustafa Turan (CHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 1019 km²
Rakım: 123 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 132.511
 • Kır: -
 • Şehir: 133.679
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 35750
İl alan kodu: 0232
İl plaka kodu: 35
Resmî site Odemis.bel.tr
Ocak 1910 tarihli Resimli Kitab dergisinde Ödemiş Askeri Kulübü Üyeleri
Ödemiş, İzmir'in bir ilçesidir. İlçenin doğusunda Kiraz ve Beydağ, batısında Bayındır ve Tire ilçeleri, kuzeyinde Manisa, güneyinde Aydın illeri bulunmaktadır. 2020 yılı nüfus verilerine göre toplam nüfusu 133.679'dur.
Kökenbilim

Ödemiş ilçesinin ismi hakkında pek çok görüş vardır. Kimi görüşlere göre Ödemiş (Yunanca: Οδεμήσιο) ismi Yunanca Eudaimos (Mutluluk) ya da Adamis (Ana Tanrıça) kelimelerinden gelmektedir. Fransız oryantalist Vital Cuinet'in V.La Turquie d'Asie eserine göre bölgenin ismi Teke Türkmenlerine bağlı Ötemiş oymağından gelmektedir. Ayrıca Refik Ahmet-Anadolu Türkmen Aşiretleri eserinde de bu görüş yer alır.
Coğrafya

Ödemiş Türkiye'nin batısında Ege Bölgesi'nde İzmir iline bağlı bir ilçedir. Ödemiş'in il merkezine uzaklığı 113 kilometredir. Denizden yüksekliği 123 metre olup en yüksek noktası 2157 metre ile Bozdağlar'dır. Yüzölçümü 1.019 km2'dir. İlçenin doğusunda Kiraz ve Beydağ, batısında Bayındır ve Tire ilçeleri, kuzeyinde Manisa ilinin Turgutlu ve Salihli ilçeleri, güneyinde Aydın ilinin Sultanhisar, Köşk ve Efeler ilçeleri bulunmaktadır. Ödemiş, İzmir ilinin Bergama'dan sonra en geniş yüzölçümüne sahip ilçesidir. Büyük bir kısmı ovalık olan arazinin ortasından Küçük Menderes Nehri akmaktadır. Gölcük Gölü ilçe topraklarında bulunur.
Bölge Akdeniz ikliminin etkisi altındadır. İlçede yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağmurlu geçer. Bozdağlar ve Aydın Dağları'na kar yağar, nem oranı %64'tür. Ödemiş bitki örtüsü genelde makidir. Dağlarda meşe ağacı türleri, kestane menengiç ve kızılçam ağaçları yetişmektedir. Ovada ise ceviz, incir, kavak, fıstıkçamı, turunçgiller, zeytin ve meyve ağaçları yer almaktadır.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 76.553 | 16.793 | 59.760 |
| 1935 | 88.612 | 20.732 | 67.880 |
| 1940 | 93.656 | 20.438 | 73.218 |
| 1945 | 99.776 | 20.088 | 79.688 |
| 1950 | 87.586 | 22.646 | 64.940 |
| 1955 | 93.327 | 25.280 | 68.047 |
| 1960 | 104.274 | 28.482 | 75.792 |
| 1965 | 112.902 | 30.580 | 82.322 |
| 1970 | 117.842 | 34.630 | 83.212 |
| 1975 | 123.935 | 37.364 | 86.571 |
| 1980 | 128.671 | 40.736 | 87.935 |
| 1985 | 135.673 | 47.475 | 88.198 |
| 1990 | 124.968 | 51.620 | 73.348 |
| 2000 | 128.259 | 61.896 | 66.363 |
| 2007 | 128.253 | 71.219 | 57.034 |
| 2008 | 128.797 | 71.480 | 57.317 |
| 2009 | 129.210 | 73.310 | 55.900 |
| 2010 | 129.695 | 74.054 | 55.641 |
| 2011 | 129.968 | 75.299 | 54.669 |
| 2012 | 129.005 | 75.577 | 53.428 |
| 2013 | 129.295 | 129.295 | veri yok |
| 2014 | 129.407 | 129.407 | veri yok |
| 2015 | 132.028 | 132.028 | veri yok |
| 2016 | 131.728 | 131.728 | veri yok |
| 2017 | 132.241 | 132.241 | veri yok |
| 2018 | 132.511 | 132.511 | veri yok |
| 2019 | 132.876 | 132.876 | veri yok |
| 2020 | 133.679 | 133.679 | veri yok |
| 2021 | 132.769 | 132.769 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Ekonomi

Ödemiş'in ekonomisi tarıma dayalı olup ilçe yüzölçümünün %36'sı tarım arazisidir. 21 binden fazla aile tarımla uğraşmakta ve geçimini böylelikle sağlamaktadır. Başlıca tarım ürünleri patates, incir, zeytin, karpuz, susam, kestane, tütün, üzüm ve yaş sebzelerdir. Yöre verimli topraklara sahip olup, tarım arazilerinde bir yılda üç kere hasat yapılabilmektedir. 2004 verilerine göre Ödemiş'in tarımsal üretim değerinin ülke içindeki payı 0,70675'tir. Bu oranla tarımsal üretim değer sıralamasında ülke içinde 13. sırada yer almıştır. Ayrıca Bademli yöresi meyve fidanı yetiştiriciliği ve kiraz üretimi alanlarında Türkiye ekonomisinde büyük bir paya sahiptir. Ayrıca Ödemiş'te üretilen bir diğer önemli ürün ise Ödemiş Deri Tulum Peyniri'dir. Ege bölgesinde Deri Tulum Peyniri sadece Ödemiş'te yapılmaktadır.
İlçenin ilçe halkı tarafından "kompir" olarak nitelendirilen sarı renkli patatesi sadece Ege Bölgesi'nde değil tüm Türkiye pazarlarında görülebilen en meşhur tarım ürünüdür.
İlçenin hazır yemek kültürünün en meşhur örnekleri Ödemiş Kebabı, Ödemiş Sandviçi ve Töngül Pidesi'dir. Ev yemek kültüründe ise sebze ve et yemeklerine ilaveten birçok bölgede bilinmeyen ebegümeci, ısırgan, iğnelik, sarmaşık gibi çeşitli otlardan yapılan leziz ot kavurmaları mevcuttur.
Ödemiş'in sanayi yapısı da tarımsal hammaddelere dayalıdır. Ayrıca imalat sanayi içinde değerlendirilecek iş makineleri, çelik döküm, elektronik, süt ürünleri, plastik, ağaç ürünleri, zeytinyağı vb. fabrikalar ve işletmeleri bulunmaktadır. Sanayileşme yönünde özellikle son yıllarda önemli adımlar atılmaktadır.
Kültür > Türküler

Mezarımın Taşı Bozdağ'a Karşı
Muhabbetler kuruldu
Yeşil Gey Yeşil Kuşan
Ödemiş Kavakları
Bakırlım Da İnip Gelir İnişten
Demirci Mehmet Efe
Eminemin Duvağı
Ödemiş Dedikleri
Ödemiş'in İçinde Camlı Meyhane
Kaymakçı Kahvesi
Kültür > Turistik yerler

Ödemiş ilçesinde bulunan turistik yerler şöyledir:
Bedia Akartürk Müzesi
Kadın El Sanatları Pazarı
Tarihi Arasta Çarşısı
Yıldız Kent Arşivi ve Müzesi
125. Yıl Kültür Parkı
Ödemiş Müzesi
İlk Kurşun Anıtı
Gölcük Gölü
Bozdağ Kayak Merkezi
Tarihi Lübbey Köyü
Birgi Mahallesi
Hypaipa Antik Kenti
Kültür > Tarihî yerler

Ödemiş bölgesine ait tarihi sit alanları şöyledir; Hypaipa (Günlüce), Dios Hieron (Birgi), Digda (Ovakent), Potamia (Bademli), Ayasurat (Türkönü), Torrhebia (Gölcük), Mesotmolos (Bozdağ), BASegümi (Yolüstü), Medeksis (Ortaköy), Adagüme (Konaklı), Bükürgüme (Bademli).
Kültür > Mutfak

Ödemiş ilçesine ait yöresel yemekler şöyledir: Ödemiş Kebabı, Töngül Pidesi, Keşkek, Ekmek Dolması, Yağlı Sulu Akıtma, Kestirme Çorbası, Höşmerim, Heybeli Çorba, Yağlı Ekmek, Sinkonta, Isırgan Avukması, Dibile, Kabakaşı Tatlısı, Kalburbastı Tatlısı.
Yönetim > Belediye başkanları

| Belediye başkanları, partileri ve aldıkları oy oranları |
| --- | --- | --- | --- |
| Yıllar | Belediye Başkanı | Parti | Oy oranı (%) |
| 2024 | Mustafa Turan | CHP | 40,99 |
| 2019 | Mehmet Eriş | CHP | 52,93 |
| 2014 | Abdurrahman Mahmut Badem | AK Parti | 39,06 |
| 2009 | Bekir Keskin | CHP | 46,47 |
| 2004 | Abdurrahman Mahmut Badem | AK Parti | 37,42 |
| 1999 | Mehmet Eriş | CHP | 28,92 |
| 1994 | Münir Bezmez | DYP | 25,93 |
| 1989 | Gülen Köymen | DYP | 39,26 |
| 1984 | Hüseyin Son | ANAP | 28,80 |
| 1977 | Tahir Çaylı | CHP | 52,09 |
| 1973 | Fuat Kılcı | AP | 47,38 |
Yönetim > Genel seçimler

| Yıl | Kazanan Parti | Oy Oranı |
| --- | --- | --- |
| 1973 | CHP | %48 |
| 1977 | CHP | %52 |
| 1983 | HP | %42 |
| 1987 | SHP | %30 |
| 1991 | DYP | %34 |
| 1995 | DYP | %35 |
| 1999 | DSP | %38 |
| 2002 | DYP | %22 |
| 2007 | Ak Parti | %32 |
| 2011 | Ak Parti | %45 |
| 2015 | CHP | %39 |
| 2015 | CHP | %38 |
| 2018 | Ak Parti | %38,6 |
| 2023 | CHP | %37,48 |
Eğitim > Liseler

Ödemiş Ayhan Kökmen Fen Lisesi
Ödemiş Hulusi Uçaçelik Anadolu Lisesi
Ödemiş Anadolu Lisesi
Ödemiş Ticaret Odası Anadolu Lisesi
Prof. Dr. Muzaffer Kula Anadolu Lisesi
Ödemiş Endüstri Meslek Lisesi
Ödemiş İlk Kurşun Mesleki Teknik ve Anadolu Lisesi
Birgi Fazlı Alpay M. T.A.L
Ödemiş Ovakent Çok Programlı Anadolu Lisesi
Kaymakçı Çok Programlı Anadolu Lisesi
Ödemiş Anadolu İmam Hatip Lisesi
Altyapı

Ödemiş'te kurulan katı atık yönetim tesisi Küçük Menderes Havzası'ndaki ilçelere hizmet vermektedir. İlçede herhangi bir altyapı eksikliği yoktur.
Altyapı > Ulaşım

İzmir'den Aydın Otoyoluna girip Torbalı-Ödemiş kavşağından çıkarak Bayındır-Ödemiş yoluna girerek Ödemiş'e varılır. Ankara-İzmir yolundan geliyorsanız Salihli ilçesinden Bozdağ-Ödemiş yönüne sapılır ve Ödemiş'e varılır.
Denizli'den geliyorsanız Buldan ilçesinden Alaşehir Yoluna girilir ve Alaşehir'den Kiraz-Ödemiş yönüne sapılarak Ödemiş'e varılır.
Demiryolu ile İzmir (Basmane)-Torbalı-Bayındır-Ödemiş istasyonları arası günde 7 kez karşılıklı 100 dk süren modern tren seferleri düzenlenmektedir.
Torbalı (İZBAN) - Ödemiş arasında 795 numaralı düzenli ESHOT seferleri düzenlenmektedir.
İzmir, Balıkesir, Bursa, İstanbul, Uşak, Afyon, Ankara ve Antalya otogarından karşılıklı otobüs seferleri de düzenlenmektedir.
Ayrıca ilçe merkezinden Tire, Bayındır, Kiraz, Aydın, Nazilli, Beydağ, Alaşehir, Salihli ve Kuşadası'na karşılıklı minibüs seferleri vardır.
İlçenin kuzeyini çevreleyen Bozdağlar
Ödemiş köftesi
05.03.1923-31.03.1923 Dönemi Ödemiş Belediye Başkanı Şükrü Saraçoğlu
Türkmenistan'ın Somut Olmayan Kültürel Mirasları listesi

UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras Listeleri, bir halkın gerçekleştirdiği fiziksel olmayan gelenek ve uygulamalardır. Bir ülkenin kültürel mirasının bir parçası olarak kutlamalar, festivaller, gösteriler, sözlü gelenekler, müzik ve el sanatları yapımını içerir. "Somut olmayan kültürel miras", 2003 yılında hazırlanan Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi'nde tanımlanmaktadır.  Yeni miras unsurlarının UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras Listelerine kaydedilmesi, sözleşmeyle kurulan uluslararası Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Komitesi tarafından belirlenmektedir. Türkmenistan anlaşmayı 2011 yılında imzalamıştır.
Somut Olmayan Kültürel Miras Unsurları

| İsim | Kayıt tarihi | No>  | Açıklama |
| --- | --- | --- | --- |
| Akhal-Teke at yetiştirme sanatı ve at süsleme gelenekleri | 2023 | 01978 | Ahal teke bir Türkmen atıdır. Hız, dayanıklılık, zeka ve ayırt edici metalik parlaklıkları ile ünlüdürler. Parlak derileri sayesinde ''Altın Atlar'' olarak bilinirler. |
| İpek böcekçiliği ve dokuma amaçlı geleneksel ipek üretimi | 2022 | 01890 | İpekböcekçiliği veya ipekçilik, ipek üretmek için ipek böceklerinin yetiştirilmesidir. Birkaç ticari ipek böceği türü olmasına rağmen, evcil ipek böceğinin tırtılı en yaygın kullanılan ve üzerinde en yoğun şekilde çalışılan ipek böceğidir. |
| Nasreddin Hoca | 2022 | 01705 | Nasreddin Hoca (Osmanlıca: نصر الدین خوجه; 1208, Hortu - 1284, Akşehir), Anadolu Selçuklu Devleti döneminde, Hortu ile Akşehir çevresinde yaşamış olan efsanevi kişi ve mizah kahramanıdır. |
| Nevruz | 2016 | 01161 | Nevruz Bayramı ya da kısaca Nevruz dünya çapında çeşitli halklar tarafından kutlanan geleneksel yeni yıl ya da doğanın uyanışı ve bahar bayramı. |
| Türkmen tarzı iğne işi sanatı | 2022 | 01876 | Türkmenistan ve İran'da her cinsiyet ve yaştan insanın milli kıyafetlerinde kullanılan dekoratif uygulamalı sanat |
| Dutar yapma ve çalma geleneği | 2021 | 01565 | Dutar, İran ve Orta Asya'nın pek çok yerinde kullanılan telli bir müzik aletidir. |
| Geleneksel Türkmen halı sanatı | 2019 | 01486 | Türkmen halıları, Türkmen aşiretleri tarafından has yünden dokunan ve dünyaca ün kazanmış el dokuma ürünleridir. |
| Köroğlu Destanı | 2015 | 01028 | Köroğlu Destanı, Türk, Altay, Anadolu ve Azeri efsanelerinde ve halk öykülerinde yer alan söylencesel kahramanın öyküsünün anlatıldığı doğal bir destandır. |
| Kuş Depti şarkısı ve dansı | 2017 | 01259 | Kuş deptii şarkı söyleme ve dans etme geleneği, iyi duygulara ve dileklere odaklanan yaratıcı şiirselleştirmeyi içeren bir gösteri sanatıdır. |
VCD

Video Compact Disk  (VCD ya da VideoCD biçiminde kısaltılır) video görüntülerinin CD üzerine kaydedilmesi için kullanılan bir kayıt standardıdır.
Terim, bazen kısaltmanın anlamına ve kaydın teknik tanıma uygunluğuna bakılmaksızın, CD üzerine kaydedilmiş olan video görüntüler (sinema filmleri) için kullanılır.
Teknik özellikleri

Video CD (ya da VCD), video görüntüleri, belli bir teknik kurala uyarak, CD üzerine kaydetmeyi tanımlayan bir kayıt standardıdır. Elektronik üreticilerinin standartları tanımlamak için kullandığı Beyaz Kitaba (White Book) ilk girişi, bir Japon elektronik firması kanalı ile, 1993 yılında olmuştur. Özü itibarı ile, video görüntülerin, CD üzerine MPEG1-1 standartlarına uygun olarak, PAL televizyon sistemi için nasıl, NTSC televizyon sistemi için nasıl kaydedileceğini belirtir.
Buna göre, video görüntüler, 4:3, 16:9 orantısında ve PAL televizyon sistemi için, saniyede 25 kare/saniye olarak, 352 × 288 resim elemanı (piksel) ile; NTSC televizyon sistemi için ise, 352 × 240 resim elemanı ile 23,976 kare/saniye ile kaydedilir. Sesler, çift kanal ses sistemi (stereo) ile kaydedilir. VCD oynatıcı aygıtların mekaniği normal CD sürücülerin mekaniği ile büyük çapta aynıdır.
Görüntü kalitesi

Video CD'lerin görüntü kalitesi yaklaşık olarak, VHS Video ile aynı, ancak, profesyonel olarak üretilmiş olan bir VHS videodan biraz daha düşüktür. Kayıt süresi ise 74 veya 79 dakikadır. Bu nedenle, kayıt süresi açısından, sinema filmlerinin kaydı için, pek uygun değildir.
Bu nedenle, farklı ve daha uzun kayıt yapmaya izin veren, KVCD, AVCD ve MVCD denilen birçok VCD kayıt biçimi geliştirilmiş, ancak DVD kalite ve kayıt süresine erişilemediği için, yaygınlaşmamamıştır. Bunlar içinde en çok yaygınlaşan, bir anlamda VCD'nin devamı ve daha geliştirilmiş bir biçimi olan ve MPEG-2 sıkıştırma sistemi ile çalışan SVCD'dir. Bu kayıt biçimi VCD'den daha kaliteli bir resim kalitesi sunmakta ve DVD aygıtlarının çoğu tarafından desteklenmektedir.
VCD aygıtları ve kullanımı, gün geçtikçe yerini DVD aygıtlarına, kayıt biçimi ise DVD kayıtlarına bırakmaktadır. Ancak hâlâ, gerek ham CD-ROM maliyeti, hem de DVD yazma aygıtlarının daha pahalı olması nedeniyle, özellikle, bilgisayar kullanıcıları tarafından, yaygın olarak kullanılmaktadır.
VCD ya da SVCD kaydı yapmak için, yaklaşık her bilgisayarda bulunan, normal bir CD yazıcı aygıtı yeterliyken, DVD biçiminde kayıt yapabilmek için, DVD yazıcı kullanılması gerekmektedir.
II. Gıyâseddin Keyhüsrev

| II>  Gıyaseddin Keyhüsrev  غياث الدٖين كيخسرو |
| --- | --- |
II. Gıyaseddin Keyhüsrev tarafından bastırılmış bir Dirhem, Sivas, 638 H. (1240-1241).

Türkiye Selçuklu Sultanı
Hüküm süresi: 1237-1246
Önce gelen: I. Alaeddin Keykubad
Sonra gelen: II. İzzeddin Keykavus

Doğum: 1221 Konya
Ölüm: 1246 Alaiye
Eş(ler)i: Gürcü Hatun
Hanedan: Selçuklu Hanedanı
Babası: I. Alaeddin Keykubad
Annesi: Mah Peri Hatun
Dini: Sünni İslam
Hunat Hatun Külliyesi
II. Gıyaseddin Keyhüsrev (Eski Anadolu Türkçesiyle: غياث الدٖين كيخسرو, Gıyâs 'ed-dîn Keyhüsrev) (d. 1221 - ö. 1246, Alaiye), 1237-1246 arasında Anadolu Selçuklu Sultanı.
Sultan I. Alaeddin Keykubad'ın büyük oğludur. Babasının ölümünden sonra onuncu sultan olarak tahta çıktı. Döneminde pek çok sosyal, bilimsel ve dinî kurum kurulmuş, büyük mimarlık eserleri inşa edildi. Ancak aynı dönemde vezir Sadeddin Köpek’in etkisinde kalarak tecrübeli devlet adamlarını bertaraf etmiş; ülkede gerileme başlamıştır. Kösedağ Savaşı’nda uğranılan yenilgi ile devlet çöküş sürecine girmiştir.
Annesi Hunat Hatun'un Kayseri’de Hunad Hatun Külliyesi ile İncesu’daki Şeyh Turesan Zaviyesi onun devrinde meydana getirilmiş eserlerdendir.
Yaşamı

1221 yılında doğduğu tahmin edilir. Babası I. Alaeddin Keykubad, annesi “Mahperi Sultan” olarak da bilinen Hunat Hatun'dur.
Yaşamı > Melikliğinin ilk yılları ve tahta çıkması

1228'de Mengüçoğlu Beyliği'ni ortadan kaldırıp topraklarını ülkesine katan Alaaeddin Keykubat, onu Erzincan iline melik atayarak atabeyi Mübarizeddin Ertokuş'la birlikte Erzincan'a gönderdi. Melikliğinin ilk yıllarında Trabzon'u kuşattı.
Babası Alaeddin Keykubat, büyük oğlu Gıyaseddin Keyhüsrev yerine küçük oğlu İzzeddin Kılıç Arslan'ı veliaht atamış ve ümeradan biat almıştı. Günümüze ulaşan yazılı kaynaklarda (İbn Bibi, Aşıkpaşazade ve Anonim Selçukname) başta Sadeddin Köpek olmak üzere bir kısım ümeranın teşviki ve desteği ile babasını zehirletip, yine aynı ümeranın oldu bittisiyle tahta çıktığı belirtilmektedir. Günümüz araştırmacıları da bunu güçlü bir olasılık olarak görmektedir. Babasının ölüm haberinin, veliaht yerine önce 2.Gıyaseddin Keyhüsrev'e gönderilmiş olması bu konuda "ikna edicidir".
Dımaşk (Şam) ve Halep Eyyubi hükümdarları ile babasının zamanında yapılan tabiiyet anlaşmalarını yeniledi. Halep Eyyubi hükümdarının kızı ile evlenmek, kendi kız kardeşini ise onunla evlendirmek yoluyla akrabalık kurdu. Çok geçmeden diğer Eyyûbî Hükümdarları ve Artuklular da kendisine bağımlı oldu. Moğolistan'a babasının hazırladığı elçilik heyetini gönderdi.
Babası, kendisinden küçük olan kardeşi İzzeddin Kılıç Arslan'ı veliahtlığa atamıştı ancak babasının ölümü (1237) üzerine Sadeddin Köpek önderliğindeki bazı emirlerin desteğiyle Türkiye Selçuklu tahtına Gıyaseddin Keyhüsvrev çıktı. Kardeşinin tarafını tutan Harezm emirlerine karşı mücadeleye girişti; onları kendisine biat etmek zorunda bıraktı.
Yaşamı > Gürcü Prensesi Tamar ile evliliği

Keyhüsrev, babasının devrinde nişanlanmış olduğu Gürcü Prensesi Tamar ile 1237 veya 1238'de evlendi; bu evlilikten II. Alâeddin Keykubad dünyaya gelmiştir. Eşi Anadolu'da Gürcü Hatun adıyla tanındı. Gürcü Hatun'a olan sevgisini bastırdığı paralarla gösterdi. Bu paralarda bulunan arslan-güneş tasvirinin kendisinin (arslan) ve karısı Gürcü Hatun'un (güneş) sembolleri olduğu ileri sürülür.
Yaşamı > Sadeddin Köpek’in katli

Keyhüsrev, saltanatının ilk yıllarında güvenmediği devlet adamlarını Sadeddin Köpek'in telkinleri ile birbir etkisiz hale getirdi; hatta eski veliaht İzzeddin Kılıçarslan ile annesi Adile Hatun'u da öldürttü. Nihayet Türkiye Selçuklu tahtı üzerinde hak iddia eden Sadeddin Köpek'i de öldürttü (1239).
Daha önce yönetimde etkili olan emirlerin yeniden işbaşına geçmesiyle devlet eski düzenine kavuştu, dış ilişkileri düzeldi. Eyyubi melikleri, Nikea'da (günümüzde İznik) hüküm süren Bizans imparatorları (İznik İmparatorluğu) ve Kilikya ile Mardin Artukluları II. Keyhüsrev'e bağlılıklarını sürdürdüler. 1240'ta Diyarbakır, Türkiye Selçuklularının eline geçti.