stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Anavatan Çağırıyor
Mimarisi

Anavatan Çağırıyor, diğer yüksek heykeller ile karşılaştırıldığında, sağ elinde bir kılıç tutması ve sol eliyle çağırma hareketi yapması nedeniyle, diğer heykellere göre daha karmaşık mühendislik ögelerine sahiptir. İçi boş olan heykelin yapımında beton ve tel halatlarla yapılan kombinasyon önem taşır. Nikolai Nikitin daha önce bu teknolojiyi, yine kendi eseri olan 540,1 metre uzunluğundaki Ostankino Kulesi'nin tasarımında kullanmıştı.
Heykel alanı etrafındaki yapılarla birlikte toplam 26 hektarlık bir bölgeyi kapsar. Yapımında, durduğu kaide hariç 5.500 ton beton ve 2.400 ton metal kullanılmıştır. İlk giriş yerinde "Nesillerin Hafızası" adında bir giriş kaidesi bulunur. Kaidede temsili 11 figürü içeren kabartmalar ve Mamayev Kurgan'da ölen askerlere övgü yazıları bulunur. İleride, Naziler tarafından bombalanan binaların kalıntıları yer alır. Bu bölgenin yanında "Kahramanlar Meydanı" adında bir alan bulunur ve burada, savaşta görev alan çeşitli grupları temsil eden 6 küçük kaide vardır.
Heykelin toplam yüksekliği 85 metredir. Bu boyutuyla 2014 itibarıyla dünyanın en uzun 12. heykeli konumundadır. Kılıç hariç yüksekliği ise 52 metredir. Heykelin temel derinliği 16 metredir. Anıtın ağırlığı 8.000 tondan fazladır. Kaidesinde Stalingrad Muharebesi'nde geçen 200 güne atfen 200 adımlık bir yol bulunur. Bu yolun başında, içi boş bir Kızıl Ordu askeri anıtı bulunur ve içerisinde oda oda bölmeler mevcuttur. Bu bölmeler arasındaki duvarların kalınlığı 25 ile 30 santimetre arasında değişmekte olup, sağlamlık için demir kablolar tarafından desteklenmektedir.
Volgograd'da yaşayan Valentina İzotova heykele rol modelliği yapmıştır.
Doğal tehditler ve restorasyon çalışmaları

Heykelin elindeki kılıç 14 ton ağırlığında 33 metre uzunluğundadır ve etrafı paslanmaz çelikten üretilen levhalarla kaplıdır. Kılıç, büyüklüğü nedeniyle fırtına ve rüzgârlardan etkilenmekte ve zamanla elin kılıcı tuttuğu bölgede deformasyonlar oluşmaktadır. Diğer taraftan yeraltı suları da heykelin zeminine zarar vermektedir ve bu nedenle yapıldığı günden bu yana yaklaşık 20 santimetre kaymıştır. Ayrıca yine zamanla yağışlı havalarda metal sesi ortaya çıkmakta ve titanyum tabakaları zarar görmektedir. Bu nedenle 1972 yılında önlem olarak kılıçta delikler açılmış, 1986 yılında da beton altyapısı güçlendirilmiştir.
1972, 1986 ve 2010 yıllarında olmak üzere üç kere ana restorasyon çalışması yapılmıştır. Güçlü rüzgârlarda kılıcın sallanması üzerine 1972 yılındaki restorasyonda çelik kılıcın yerine titanyum bir kılıç konulmuş, 2010 yılındaki restorasyonda ise kılıç onarılarak güçlendirilmiştir.
Sembolik önem ve günümüzdeki yeri

Heykelin konumlanması için seçilen yer olan Mamayev Kurgan tepesi, Stalingrad Muharebesi'nde en çetin ve kanlı savaşların yaşandığı yerlerden birisidir. Tepe, savaşan taraflar arasında defalarca el değiştirmiş, Kızıl Ordu bu tepede pek çok kayıp vermiştir. Yapılan araştırmalara göre 35 bin civarında askerin bu tepede gömülü olduğu belirtilmektedir. Heykel ve bulunduğu anıt kompleksi Sovyet yurttaşlarının II. Dünya Savaşı'nın dönüm noktası olarak kabul edilen Stalingrad Muharebesi'ndeki kahramanlıklarının ve vatanseverliğinin sembolüdür. Muharebede 300'den fazla Nazi askerini öldüren keskin nişancı ve ilk Sovyetler Birliği Mareşali Vasili Çuykov, bu heykelin yakınındaki anıt mezarlığa gömülmüştür. Ayrıca benzer olarak savaşta kahramanlık gösteren diğer keskin bir nişancı Vasili Zaytsev de 2006 yılında buraya gömülmüştür.
Heykelin sağ elinde yükselen kılıç, vatanın kutsallığını simgelerken, sol el Volgograd'a doğru yol göstermektedir. Heykel, geceleri aydınlatılmaktadır. Anavatan Çağırıyor, Berlin'deki Sovyet Savaş Anıtı ve Magnitogorsk'daki Geri Cephe Anıtı ile birlikte savaş kılıcı taşıyan heykellerin triptik üçlemesinin bir parçasıdır.
Gerek geçmişte Sovyetler Birliği cumhuriyetlerinde gerekse günümüzde Rusya'da heykelin resimlerinin bulunduğu posta pulları, madenî para, madalya gibi materyaller üretilmiştir. Volgograd Oblastı'nın hem armasında, hem de bayrağında heykelin bir resmi yer alır. Heykel günümüzde halen Rusya'nın sembolleri arasında sayılmaktadır. 2013 yılında 224.6 milyon oy kullanılarak yapılan bir halk araştırmasında Anavatan Çağırıyor heykeli Rusya'nın sembollerinden biri olarak seçilmiştir. Buna benzer bir araştırma 2008 yılında da yapılmış ve heykelin bulunduğu tepe Rusya'nın yedi harikasından biri seçilmiştir. Çin'in Mançurya bölgesinde bu anıtın minyatür bir kopyası bulunmaktadır.
Her yıl 3 milyondan fazla insanın heykeli ziyaret ettiği belirtilmektedir.
Heykel ve bulunduğu alan 31 Ocak 2008 tarihinde federal bölge listesine eklenmiştir. O tarihten bu yana federal kanunlarla korunmaktadır. Heykel ve çevresindeki kompleks UNESCO Dünya Mirası aday listesindedir.
Eleştiriler

Büyük boyutlu yapıları tanımlamak için kullanılan gigantomani türünün bir örneği olan heykel hakkında çeşitli olumsuz yorumlar da yapılmıştır. Mimari eleştirmeni Jonathan Meades, heykeli bir kiç örneği olarak betimleyerek zaten var olan bir tarzın bir kopyası olarak tarif etmiştir. Rus mimar Vladimir Tserkovnikov 2013 yılında dönemin Rusya Kültür Bakanı Vladimir Medina'ya açık mektup yollayarak heykelin Nikitin tarafından büyük hatalarla inşa edildiğini ve zamanla yıkılma tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu ifade etmiştir.
Galeri

Yüksekliğine göre heykeller listesinden bazı heykeller ve yükseklikleri.
Volgograd Oblastı arması
Anıtın bulunduğu Mamayev Kurgan tepesinde yer alan mezarlıklar
Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın 30 yıldönümüne dair verilen anma nişanı
Rusya Merkez Bankası'nın 2013 yılında çıkardığı hatıra parası
1973 Sovyetler Birliği pulu
Heykelin resmedildiği 2008 Rusya pulu
Restorasyon, 2019
Farklı açıdan heykel
Sönmez ateş bölümü
Paris'teki Zafer Takı'nın üzerinde yer alan La Marseillaise heykeli. Anavatan Çağırıyor heykelinin tasarımında bu figürden ilham alındığına dair yorumlar bulunmaktadır.
Rusya'da günümüzde yer alan bazı yüksek heykellerin kıyaslanması
Heykel inşaat halinde
Mamayev Kurgan tepesinin başka bir kesiminde yer alan Stalingrad Muharebesi'nde yaşamını yitiren askerlerin anıldığı yer.
Çin'in Mançurya bölgesinde yer alan minyatür Anavatan Çağırıyor anıtı
Alalah

| --- | --- |
Arkeolojik Höyük
Adı:: Aççana Höyük
il:: Hatay
İlçe:: Reyhanlı
Köy:: 
Türü:: Höyük
Tahribat:: 
Tescil durumu:: Tescilli
Tescil No ve derece:: 1462 / 1
Tescil tarihi:: 30.03.2001
Araştırma yöntemi:: Kazı

Aççana Höyük - Alalah, (Antik Alalakh Kenti) Hatay ili Reyhanlı ilçesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Höyük yerleşiminin tapınaklar bölgesinde bulunması imar tarihini 4000-3000 yıl öncesine uzandığı sanılmaktadır. Arkeolojik bilimsel yüzey ve kazı araştırma heyeti 
Kazılardan elde edilen buluntular, bölgenin inanç, kültür, yaşam biçimi ve ticaret trafiğine yön veren yerleşim yeri olduğu kanaatini güçlendirmektedir.
Coğrafi konumu

Aççana Höyüğü, Asi Nehri'nin kıvrımına yakın bir mevkide, en güney ilimiz Hatay, Amik Ovası'nın orta kesiminde yer alır.
Kazılar

Aççana Höyük ilk olarak University of Chicago Oriental Institute Robert J. Braidwood tarafından 1930'lu yıllarda yürütülen Amik
Ovası yüzey araştırması sırasında 136 numaralı yerleşme olarak tespit edilmiştir.
Höyükte ilk araştırma kazıları 1937'de İngiliz arkeolog Leonard Woolley tarafından yapıldı, bir süre sonra Chicago Üniversitesi'nin sponsorluğunda Prof. Dr. Yener tarafından başlatıldığı ve 2021 sezon kazılarının Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi (MKÜ) Arkeoloji Bölümü Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi Ana Bilim Dalı Başkanı Doç. Dr. Murat Akar başkanlığında yürütüldüğü ve höyükte ortaya çıkarılan arkeolojik verilerin kazı başkanlığı tarafından incelenip Kültür ve Turizm Bakanlığı Aççana Höyük Kazı Evi'nde kayıt altına alınarak arşivlendiği görülmektedir. 4 buçuk metre derinlikte yürütülen kazı hareketliliği sonucunda höyükte çıkarılan arkeolojik bulgular yerleşkenin Tunç Çağı izleri taşıdığı bilimsel araştırmalar sonucu ortaya koymaktadır.
Tabaka

Yapılan arkeolojik bilimsel kazılarda toprağın altındaki farklı kültür tabakalarının gelişimi Amik Ovası arkeolojisine büyük katkı sağladığı yerleşkenin tapınaklarla olan ilişkisinin olabileceği sanılmaktadır.
Tabaka > Tabaka 1

Modern toprak dolgu tabakanın altında Aççana Höyüğü'nün ilk kültür tabakası olarak adlandırabileceğimiz Yerel Tabaka 1'e ulaşmıştır.
Tabaka > Tabaka 2

Açmanın batı tarafında, Tabaka 1'in Geç Tunç Çağının son evresine ait kalıntılarının altında, üst yüzey toprağının 75 cm. kadar altında, düzgün plân veren bir yapıya ait duvar kalıntıları ele geçirilmiştir.
Buluntular

Yürütülen kazı projesi çalışmalarda gün yüzüne çıkarılan 4 bin yıl öncesine tarihlenen kalıntılar, Tun Çağı çivi yazılı tablet, mezarlar, insan iskeletleri
Mahşer (Stephen King romanı)

Başlığın diğer anlamları için Mahşer (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
The Stand

Yazar: Stephen King
Çevirmen: Canan Kim
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Konu: Korku Gerilim Polisiye
Tür: Roman
Yayım: 1978
Yayımcı: (özgün) Altın Kitaplar (Türkçe)
Sayfa: 1280
ISBN: 978-0-385-12168-2 (özgün) 978-9-7521-1407-4 (Türkçe)
Mahşer ya da özgün adıyla The Stand, Amerikalı yazar Stephen King tarafından yazılan ve 1978'de Doubleday etiketiyle yayınlanan post-apokaliptik bir fantazya romanıdır. Ölümcül bir grip salgını ve sonrasında her biri iyi ya da kötü bir kişilik tarafından yönetilen gruplara bölünmüş ve birbirleriyle çatışmaya mahkûm gibi görünen birkaç insanın öyküsüne odaklanır. King, Şubat 1975'te, Yüzüklerin Efendisi'nin ruhuna uygun ve günümüz Amerikasında geçen bir destan yaratmaya çalışma fikriyle yola çıktı. Çok sayıda karakter ve hikâyeden dolayı kitabı yazmakta zorlandı.
Kitap daha sonra ‘Genişletilmiş 1990 Baskısı’ olarak yeniden yayınlandı. King kendi el yazmalarından 400'den fazla sayfayı gözden geçirdi, bölüm sıralarını yeniden düzenledi, konusu 1980'de geçen romanı 10 yıl ileriye kaydırdı ve kültürel referanslarla zenginleştirdi. Bu tam metin baskısı, “O (It)” isimli kitabı da geçerek onun yazdığı en uzun kitap oldu. Kitap 4,5 milyon sattı.
The Stand, eleştirmenlerce övgü topladı ve King'in en iyi romanlarından biri olarak kabul edildi. Rolling Stone, Time, Modern Library, Amazon ve BBC tarafından tüm zamanların en iyi kitapları listelerine layık görüldü. Eleştirmenler hikâyenin inandırıcılığını, gündeme getirilen konuların alaka düzeyini ve karakterlerdeki gerçekçiliği övdü; ancak bireysel bölümlerin uzun sürmesini, olay örgüsü ikiliğini ve kasıtlı sonu eleştirdi. Romandan uyarlanan aynı adlı mini dizi 1994 yılında ABC'de yayınlandı. 2008'den 2012'ye kadar Marvel Comics, Roberto Aguirre-Sacasa tarafından yazılan ve Mike Perkins tarafından çizilen bir dizi çizgi roman yayınladı. Başka bir mini dizi, Aralık 2020'de CBS All Access'te giriş yaptı ve Şubat 2021'de yayınlandı.
UTC±00.00

Güney Yarımküre (Yaz) / Kuzey Yarımküre (Kış)
  Denizler
  Kuzey Yarımküre (Yaz) / Güney Yarımküre (Kış)
  Standart zaman (tüm yıl boyunca)
UTC±00.00, Eşgüdümlü Evrensel Zaman (UTC) hesaplamaları için referans noktası olan İngiltere, Greenwich'teki başlangıç meridyeni üzerindeki zaman dilimi. GMT (Greenwich Mean Time) ile aynı anlamda kullanılır.
Standart zaman (tüm yıl boyunca) > Batı Afrika

Burkina Faso
Fildişi Sahili
Gambiya
Gana
Gine
Gine-Bissau
Liberya
Mali
Moritanya
São Tomé ve Príncipe
Senegal
Sierra Leone
Togo
Batı Sahra
Standart zaman (tüm yıl boyunca) > Atlantik Adaları

Danmarkshavn (Grönland)
İzlanda
Saint Helena, Ascension Adası ve Tristan da Cunha (Birleşik Krallık)
Kış Saati (Kuzey Yarımküre)

Alderney (Birleşik Krallık)
Faroe Adaları (Danimarka)
Guernsey (Birleşik Krallık)
Herm (Birleşik Krallık)
İrlanda
Man Adası (Birleşik Krallık)
Jersey (Birleşik Krallık)
Portekiz (Azorlar - yaz saati uygulaması olarak)
Sark (Birleşik Krallık)
Kanarya Adaları (İspanya)
Birleşik Krallık (GMT)
Tekke, Ayaş

| Tekke |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ankara ilinin Türkiye'deki konumu
TekkeTekke'nin Ankara'daki konumu
Koordinatlar: 39°55′09″N 32°21′58″E﻿ / ﻿39.9193°K 32.3662°D﻿ / 39.9193; 32.3662
Ülke:  Türkiye
İl: Ankara
İlçe: Ayaş
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 948
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0312
İl plaka kodu: 06
İstatistiki bölge: Ankara alt bölgesi 
Seçim çevresi: Ankara (3. seçim bölgesi) 
Tekke, Ankara ilinin Ayaş ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

23.07.2004 tarih ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 2'nci maddesi gereği Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırlarını belirleyen 50 km yarıçap içinde kaldığından köy tüzel kişiliği sona ererek mahalleye dönüşmüştür.
Coğrafya

Ankara iline 60 km, Ayaş ilçesine 30 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 |  | 141 | ADNKS |
| 2008 |  94% | 274 | ADNKS |
| 2009 |  70% | 467 | ADNKS |
| 2010 |  34% | 307 | ADNKS |
| 2011 |  2% | 300 | ADNKS |
| 2012 |  15% | 255 | ADNKS |
| 2013 |  14% | 291 | ADNKS |
| 2014 |  5% | 306 | ADNKS |
| 2015 |  13% | 267 | ADNKS |
| 2016 |  11% | 237 | ADNKS |
| 2017 |  9% | 215 | ADNKS |
| 2018 |  149% | 536 | ADNKS |
| 2019 |  33% | 359 | ADNKS |
| 2020 |  22% | 279 | ADNKS |
| 2021 |  18% | 330 | ADNKS |
| 2022 |  10% | 296 | ADNKS |
| 2023 |  220% | 948 | ADNKS |
| g t Ayaş İlçesi'nin Mahalle ve Semtleri |
| --- | --- |
Merkez Mahalleler:  Camiatik  Dervişimam  Emine Tevfika Ayaşlı  Ferahfaki  Hacımemi  Hacırecep  Hacıveli  Ömeroğlu  Şeyhmuhittin 
Sinanlı Semtine Bağlı Mahalleler:  Sinanlı Cuma  Sinanlı Hocasinan  Sinanlı Mahkeme 
Çanıllı Semtine Bağlı Mahalleler:  Bayat  Çanıllı Çiğdemci  Evci  Feruz  Ortabereket  Pınaryaka  Çanıllı Uluyol 
Diğer Kırsal Mahalleler:  Akkaya  Başayaş  Başbereket  Bayram  Gençali  Gökçebağ  Gökler  Ilıca  İlhanköy  Oltan  Ulupınar  Tekke  Uğurçayırı  Yağmurdede 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
↑  "Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi". Türkiye İstatistik Kurumu. Erişim tarihi: 23 Ekim 2023.
Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası Konser Salonu

Bu madde Ankara'daki tarihî konser salonu hakkındadır.2020'de açılan konser salonu için CSO Ada Ankara sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Konser salonunun bulunduğu bina

Genel bilgiler
Tür: Konser salonu
Adres: Talatpaşa Bulvarı, 06050 Altındağ
Şehir: Ankara
Ülke: Türkiye
Koordinatlar: 39°56′04″K 32°50′58″D﻿ / ﻿39.93444°K 32.84944°D﻿ / 39.93444; 32.84944
Tamamlanma: 1958
Açılış: 1962
Diğer bilgiler
Oturma kapasitesi: 800

1961-2020 arasında Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası'nın ana konser salonu
Konser salonunun gece görüntüsü
Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası Konser Salonu (Tarihi CSO Salonu), Ankara’da 1961-2020 yılları arasında Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası’nın (CSO) konserlerini verdiği ve provalarını gerçekleştirdiği 800 kişilik konser salonudur. Günümüzde Devlet Çoksesli Korosu'na tahsis edilmiştir.
Altındağ ilçesine bağlı Ulus semtinde Gençlik Parkı’nın güneyinde, Talatpaşa Bulvarı üzerinde tren garı yakınında bulunur. 2020 yılında CSO, hemen yanda inşa edilen Atatürk Kültür Merkezi Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası Binasına (CSO Ada) taşınmıştır.
Geçmişi

1958’de Bayındırlık ve İskân Bakanlığı Yapı İşleri Genel Müdürlüğü Mimari Proje Daire Başkanlığı tarafından  kimi kaynaklara göre sergi evi, kimi kaynaklara göre spor salonu olarak inşa edildi. Güreş salonu olarak 1961’de orkestraya tahsis edilerek 1962’de mimar Ertuğrul Özakdemir ve Feridun Helvacıoğlu tarafından konser salonuna dönüştürüldü. İnşa edildiği dönemin mimarî özelliklerini taşıyan yapının dışında gri, kırmızı, fildişi renkli traverten kullanılmıştır ve bu özelliğiyle Ankara Opera Sahnesi'ne benzer.
Bodrum üzerine tek kat olarak tasarlanan binanın üst kat fuayesi 1990’larda yenilendi. 2001 yılında bir restorasyon geçiren bina, 2007 yılında boşaltıldı; mimar Özgür Ecevit'in projelendirdiği bir  iyileştirme projesi ile sanatçı kulisi dışında tüm mekanları yenilendi; akustik kalitesi yükseltildi. Salon, iyileştirme çalışmasının ardından 2008-2009 konser sezonunda yeniden kullanıma açıldı.
2020 yılında CSO, hemen yanda inşa edilen Atatürk Kültür Merkezi Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası Binasına taşınmıştır. Tarihi CSO Salonu'nun ise restore edilip müzik hayatı içinde kullanılmaya devam etmesi planlanmaktadır.
Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası'nın tarihi binasından yeni binasına taşınma hikayesi "Müzikli Bir Göç Müzikali" belgesele konu olmuştur.
Mimari özellikleri

Yapının giriş cephesinde bulunan yüksek sütunlu ve anıtsal merdivenli giriş düzenlemesi, geniş saçak hatları ve saçak altı kornişleri binanın mimari özellikleridir.
Zemin üzerine iki katlı yapıda  konser salonuna zemin katta bulunan ana girişten girilmektedir. Ana fuaye neo-klasik tarzdadır.
Salonun ayakkabı kutusu olarak nitelendirilen formu ve eninin  dar oluşu, orkestranın ürettiği sesin berraklığını sağlayan bir unsurdur.
Diğer

Fuayede heykeltıraş Tolga Kınalı’nın eseri olan Atatürk rölyefi, ön bahçesinde heykeltıraş Eşber Karayalçın’ın “Uçuşan Notalar” isimli heykeli yer almaktadır.
Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası Konser salonunun orgu, 1965 yılında orkestraya bağışlanmış tarihi bir kilise orgudur. İzmirli iş insanı Edmond Giraud'un bağışladığı org, iş insanının ölümünden sonra evinden alınıp Ankara'ya getirilen 5bin borulu org, 1990'larda bozulduktan sonra 2006'da tamir görerek yeniden çalışır hale getirilmiştir.
Timothy Winter

| Timothy Winter |
| --- | --- |
Winter, Ağustos 2017
Doğum: Timothy John Winter 15 Mayıs 1960 (64 yaşında) Londra, İngiltere
Mezun olduğu okul(lar): Cambridge Üniversitesi El-Ezher Üniversitesi Londra Üniversitesi SOAS Oxford Üniversitesi Amsterdam Vrije Üniversitesi
Meslek: Akademisyen, Profesör
Din: İslam (Sünni)

Timothy Winter (Cambridge, Temmuz 2006)
Timothy John "Tim" Winter (doğum 1960), diğer adıyla Abdul Hakim Murad, İngiliz Sufi Müslüman araştırıcı, yazar ve profesör.
Mimar bir baba ve sanatçı bir annenin oğlu olarak 1960 yılında Londra'da dünyaya gelen Timothy John Winter 1979 yılında 19 yaşındayken  İslam'ı kabul etti ve Abdülhakim Murad ismini aldı.
Kitapları

XXI Asirda Islom: Postmodern Dunyeda qibleyi topush (Tashkent: Sharq neshriyet, 2005)
Postmodern Dünya’da kibleyi bulmak (Istanbul: Gelenek, 2003)
Muslim Songs of the British Isles: Arranged for Schools (London: Quilliam Press Ltd, 2005)
Understanding the Four Madhhabs: Facts About Ijtihad and Taqlid (Cambridge: Muslim Academic Trust, 1999)
Co-authored with John A. Williams, Understanding Islam and the Muslims (Louisville: Fons Vitae, 2002)
Düzenlenen kitap ciltleri

The Cambridge Companion to Classical Islamic Theology (Cambridge: Cambridge University Press, 2008) ISBN 978-0-521-78058-2
Islam, Religion of Life; Abdul Wadod Shalabi  (USA: Starlatch Press, 2006) ISBN 1-929694-08-3
Co-edited with Richard Harries and Norman Solomon (rabbi), Abraham’s Children: Jews, Christians and Muslims in Conversation (Edinburgh: T&T Clark/Continuum, 2006)
Önemli çevirileri

Imam al-Busiri, The Mantle Adorned (London: Quilliam Press, 2009)
Imam al-Bayhaqi, Seventy-Seven Branches of Faith (London: Quilliam Press, 1990)
Roger Du Pasquier, Unveiling Islam (Cambridge: Islamic Texts Society, 1992)
Al-Asqalani Ibn Hajar ''Selections from Fath Al-Bari (Cambridge: Muslim Academic Trust, 2000)
Abu Hamid al-Ghazali, The Remembrance of Death and the Afterlife (Cambridge: Islamic Texts Society, 1989)
Abu Hamid al-Ghazali, Disciplining the Soul and Breaking the Two Desires (Cambridge: Islamic Texts Society, 1995)
Seçilmiş makaleler

"America as a Jihad State: Middle Eastern Perceptions of Modern American Theopolitics." Muslim World 101 (2011): 394-411.
"Jesus and Muhammad: New Convergences." Muslim World 99/1 (2009): 21-38.
"Poverty and the Charism of Ishmael." In Building a Better Bridge: Muslims, Christians, and the Common Good, edited by Michael Ipgrave (Washington, DC: Georgetown University Press, 2009)
"Introduction." In The Cambridge Companion to Classical Islamic Theology, edited by Tim Winter (Cambridge: Cambridge University Press, 2008)
"Ibn Kemal (d. 940/1534) on Ibn 'Arabi's Hagiology." In Sufism and Theology, edited by Ayman Shihadeh (Edinburgh: Edinburgh University Press, 2007)
"The Saint with Seven Tombs." In The Inner Journey: Views from the Islamic Tradition, edited by William Chittick (Ashgate: White Cloud Press, 2007)
"Ishmael and the Enlightenment's Crise de Coeur." In Scripture, Reason, and the Contemporary Islam-West Encounter, edited by Basit Bilal Koshul and Steven Kepnes (New York: Palgrave, 2007)
"Qur'anic Reasoning as an Academic Practice." Modern Theology 22/3 (2006): 449-463; reprinted in The Promise of Scriptural Reasoning, edited by David Ford and C. C. Pecknold (Malden: Blackwell, 2006)
"The Chador of God on Earth: the Metaphysics of the Muslim Veil." New Blackfriars 85 (2004): 144-57
"Bombing Without Moonlight 12 Mayıs 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.: the Origins of Suicidal Terrorism." Encounters 10:1-2 (2004): 93-126
"The Poverty of Fanaticism." In Fundamentalism, and the Betrayal of Tradition, edited by Joseph Lumbard (Bloomington: World Wisdom, 2004)
"Readings of the 'Reading'." In Scriptures in Dialogue: Christians and Muslims Studying the Bible and the Qur'an Together, edited by Michael Ipgrace (London: Church House Publishing, 2004), 50-55
"Tradition or Extradition? 12 Mayıs 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. The threat to Muslim-Americans." In The Empire and the Crescent: Global Implications for a New American Century, edited by Aftab Ahmad Malik (Bristol: Amal Press, 2003)
"Muslim Loyalty and Belonging 12 Mayıs 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.: Some Reflections on the Psychosocial Background." In British Muslims: Loyalty and Belonging, edited by Mohammad Siddique Seddon, Dilwar Hussain, and Nadeem Malik (Leicester: Islamic Foundation; London: Citizens Organising Foundation, 2003)
"'Pulchra ut luna: some Reflections on the Marian Theme in Muslim-Catholic Dialogue." Journal of Ecumenical Studies 36/3 (1999): 439-469
"The Last Trump Card: Islam and the Supersession of Other Faiths." Studies in Interreligious Dialogue 9/2 (1999): 133-155
"Opinion: Bin Laden's sea burial was 'sad miscalculation" 9 Kasım 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. CNN.com (9 May 2011)
Kadınlar 2. Ligi

| --- | --- |

Ülke:  Türkiye
Konfederasyon:  UEFA
Kuruluş: 2008-09
Takım sayısı: 31
Seviye: 3
Üst lig: Kadınlar 1. Ligi
Alt lig: Kadınlar 3. Ligi
Son şampiyon: Yüksekova Belediyespor
Resmî site: Resmi site
 2023-24 Kadınlar 2. Ligi
Kadınlar 2. Ligi, Türkiye Futbol Federasyonu tarafından her yıl kadın futbol takımları arasında düzenlenen üçüncü seviye lig organizasyonu. 2008'de kurulan lig, 2021'e kadar 2. kademe olarak devam etmiştir. 2021-22 sezonunda Kadınlar Süper Ligi'nin kurulmasının ardından 3. kademe olmuştur.