Birleşik Krallık
Tarihçe > Büyük Britanya Krallığı

Ana maddeler: Birlik Antlaşması ve Büyük Britanya Krallığı
Eskiden ayrı krallıklar, İskoçya Kralı VI. James'in İngiltere Kralı ve İrlanda Kralı olduğu 1603 "Taçlar Birliği"nden beri kişisel birlik içindeydi. Kendisinden "Büyük Britanya kralı" olarak bahseden ilk kişi olan James'in saltanatından bu yana, iki anakara Britanya krallığı arasındaki politik birlik, hem İngiltere Parlamentosu hem de İskoçya Parlamentosu tarafından defalarca denenmiş ve iptal edilmişti.
Kraliçe Anne (r. 1702-1714) Protestan varis çıkaramadı ve iki krallıkta birbirinden farklı olan ardıllık yasaları ile ve Stuart Roma Katolik Evi'nin İskoçya tahtına geri dönüşü tehdit ederek veraseti tehlikeye attı, 1688'de Şanlı Devrim'de sürgüne gönderildi.
1 Mayıs 1707'de, 1707 Birlik Yasaları'nın sonucu olarak Büyük Britanya Krallığı kuruldu. Ortaya çıkan krallık, başlangıcından itibaren İrlanda Krallığı ile yasal ve kişisel birlik içindeydi, ancak Büyük Britanya Parlamentosu, İrlanda'yı politik birliğe dahil etmek için yapılan erken girişimlere direndi.
Hannover krallarının görece yetersizlikleri ya da beceriksizliği, parlamentonun yetkilerinin artması ve yeni bir rol olan "başbakan" rolüyle sonuçlandı. 18. yüzyılda, pratikte ilk başbakan olan Robert Walpole (1721-1742) yönetiminde kabine hükûmeti kuruldu.
Yeni birleşen krallığın ilk yıllarına, Jakoben ayaklanmaları, özellikle 1715'teki Jakoben ayaklanmaları damgasını vurdu. Birçok Jakoben ayaklanması, Protestan Hannover Hanedanı'nı tahttan indirip Katolik Stuart Hanedanı'nı geri getirmeyi amaçladı. Jakobenler sonunda 1746'da Culloden Savaşı'nda yenildi, ardından Kuzey İskoçyalılar klan şeflerinin feodal bağımsızlığını iptal ederek zorla İskoçya'ya asimile edildi.
"Güney Denizi Şirketi" ekonomik krizi, eski bir anonim şirket Güney Denizi Şirketi'nin başarısızlığından kaynaklandı.
İngiliz tüccarlar, esas olarak 1662 ile 1807 yılları arasında, İngiliz veya İngiliz-sömürge köle gemilerinin Afrika'dan yaklaşık 3,3 milyon köleyi taşıdığı Atlantik köle ticaretinde öncü rol oynadılar. Köleler, esasen Karayipler'de ama aynı zamanda Kuzey Amerika'da da plantasyonlarda çalıştırılmak üzere götürüldüler. Ancak, kölelik karşıtı hareketin baskısıyla, parlamento 1807'de ticareti yasakladı, 1833'te ise Britanya İmparatorluğu'nda köleliği yasakladı. Britanya, Afrika'nın ablukası ve diğer uluslara birçok antlaşmayla ticaretlerini sona erdirmeleri için baskı yaparak dünya çapında köleliği ortadan kaldırma hareketinde öncü rol üstlendi.
Yedi Yıl savaşı'ndaki zafer, bir yüzyıldan fazla bir süre boyunca en önde gelen küresel güç olacak İngiliz İmparatorluğu'nun egemenliğine yol açtı. İngiliz imparatorluk hırsı Asya'ya, özellikle Hindistan'a yöneldi. Büyük Britanya, Doğu Hindistan Şirketi'nin sömürge Hindistan'daki ticaret ve askeri genişlemesi yoluyla Hindistan alt kıtasına hükmedecekti.
Fransa'ya karşı savaşlarda, hem Yukarı hem de Aşağı Kanada'nın hakimiyetini ele geçirdi ve Amerikan Bağımsızlık Savaşı'nda yenilene kadar, On Üç Koloni'de hakimiyet kurdu. Amerikan Bağımsızlık Savaşı'nda ayrılan Kuzey Amerika'daki İngiliz kolonileri, 1783'te İngiltere tarafından tanınan Amerika Birleşik Devletleri oldu.
1787'den itibaren İngiltere, Avustralya'ya cezai nakliye sürecinde Birinci Filo'nun ayrılmasıyla Yeni Güney Galler'in kolonizasyonuna başladı. İngiltere, Fransız Devrim Savaşlarınının önde gelen savaşçısıydı.