stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mary Queen of Scots (film, 2018)

Bu madde 2018 yapımı film hakkındadır.1971 yapımı için Mary, Queen of Scots (film, 1971) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Mary Queen of Scots
Film afişi
Yönetmen: Josie Rourke
Yapımcı:  Tim Bevan  Eric Fellner  Debra Hayward 
Senarist: Beau Willimon
Oyuncular:  Saoirse Ronan  Margot Robbie  Jack Lowden  Joe Alwyn  David Tennant  Guy Pearce 
Müzik: Max Richter
Görüntü yönetmeni: John Mathieson
Kurgu: Chris Dickens
Stüdyo:  Perfect World Pictures  Working Title Films 
Dağıtıcı:  Focus Features (Birleşik Krallık)  Universal Pictures (Uluslararası) 
Çıkış tarih(ler)i: 15 Kasım 2018 (2018-11-15) (AFI) 7 Aralık 2018 (2018-12-07) (Birleşik Devletler) 18 Ocak 2019 (2019-01-18) (Birleşik Krallık)
Süre: 125 dakika
Ülke:  Birleşik Krallık  Birleşik Devletler 
Dil: İngilizce
Bütçe: $25 milyon
Hasılat: $46.7 milyon
Mary Queen of Scots, Josie Rourke tarafından yönetilen (ilk yönetmenlik denemesi) ve senaryosu Beau Willimon tarafından John Guy'ın 2004 tarihli biyografisi Queen of Scots: The True Life of Mary Stuart'a dayanan 2018 tarihî bir drama filmidir. Filmde İskoç Kraliçesi Mary rolünde Saoirse Ronan ve kuzeni Kraliçe I. Elizabeth rolünde Margot Robbie yer alıyor. Jack Lowden, Joe Alwyn, David Tennant ve Guy Pearce de yardımcı rollerde yer alıyor.
Mary Queen of Scots dünya prömiyerini 15 Kasım 2018'de AFI Fest'in kapanış gecesinde yaptı, 7 Aralık 2018'de Amerika Birleşik Devletleri'nde ve 18 Ocak 2019'da Birleşik Krallık'ta gösterime girdi. Film, performanslar (özellikle Ronan ve Robbie) ve kostümler için övgüyle karışık eleştiriler aldı, ancak senaryo ve çeşitli tarihsel yanlışlıklar nedeniyle eleştirildi. Film, 72. İngiliz Akademisi Film Ödülleri'nde üç adaylık ve 91. Akademi Ödülleri'nde En İyi Kostüm Tasarımı ve En İyi Makyaj ve Saç Şekillendirme dallarında iki adaylık aldı. Robbie, performansıyla SAG Ödülü ve En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu dalında BAFTA Ödülü'ne aday gösterildi.
Marc-Vivien Foé

Marc-Vivien Foé (1 Mayıs 1975, Nkolo, Kamerun - 26 Haziran 2003, Lyon, Fransa), Kamerunlu eski millî futbolcudur.
Kariyeri

Futbola Kamerun'un Canon Yaonudé takımında başladı. 1 Temmuz 1994 yılında Fransa'nın ünlü takımlarından Lens'e bedelsiz olarak gitti. 1  Ocak 1999'da Lens'ten yaklaşık 4 Milyon Dolar'a West Ham United'a gönderilen Vivien-Foé, burada beklenen performansı gösteremeyerek Fransa'nın Olympique Lyonnais takımına transfer oldu. Daha sonra 1 Temmuz 2002'de Manchester City takımına kiralandı ve 2002-2003 sezonunda gösterdiği başarının etkisiyle Olimpik Lyon tarafından yeniden istendi. Millî formasını giydiği Kamerun'un da katılacağı 2003 FIFA Konfederasyonlar Kupası'ndan sonra nereye gideceğine karar verecekti. Ancak sahada hayatını kaybedince Lyon'da giydiği 17 numara kulüp tarafından emekliye ayrılmıştı fakat daha sonra bir başka Kamerunlu futbolu bu formayı onun adına giymek istedi. Kamerun millî futbol takımının da futbolcularından olan Jean Makoun, Lyon takımında 17 numaralı formayı taşıyordu. 2011'de İngiliz kulübü Aston Villa'ya transfer olan Makoun bu takımda da 17 numaralı formayı giymiştir.
Kariyeri > Ölümü

26 Haziran 2003'te Gerland Stadyumu'nda Kamerun ile Kolombiya arasında oynanan 2003 FIFA Konfederasyonlar Kupası'nın yarı final maçında, Foé yanında başka başka bir oyuncu yokken karşılaşmanın 71. dakikasında orta sahada yere yığıldı. Sağlık görevlileri saha içerisinde Foé'nin duran kalbini yeniden çalıştırabilmek için 45 dakika uğraştılar ve stadyumun tıp merkezine götürüldüğünde hala hayatta olmasına rağmen kısa bir süre sonra öldü. İlk otopside kesin bir ölüm nedeni belirlenemedi, ancak ikinci yapılan otopside, fiziksel egzersiz sırasında ani ölüm riskini artırdığı bilinen kalıtsal bir durum olan hipertrofik kardiyomiyopati bulgularına rastlandığı için Foé'nin ölümünün kalple ilgili olduğu sonucuna varıldı.
Fransa-Türkiye maçı kötü ruh haliyle oynandı. Çünkü futbolcular birkaç gün önce yan yana oynadıkları arkadaşlarını kaybetmişlerdi. Fransa'nın ilk golünü atan Thierry Henry, parmağıyla gökyüzünü işaret ederek golü Foé'ye ithaf ettiğini anlatmaya çalıştı. Fransa-Türkiye'yi 3-2 yendi ve Kamerun ile finale çıktı. Maçı 1-0 kazanan Fransa, Kamerun'a bir de jest yaptı. Fransa Takım Kaptanı Marcel Desailly kupayı Rigobert Song ile beraber kaldırdı. 
2009'da Güney Afrika'da düzenlenen FIFA Konfederasyonlar Kupası finali olan ABD-Brezilya maçı öncesi Foé için saygı duruşu yapıldı.
Başarıları

Afrika Uluslar Kupası Şampiyonluğu
2000  Kamerun
2002  Kamerun Şampiyonluğu
Man Enters the Cosmos

Man Enters the Cosmos, Amerika Birleşik Devletleri'nin Illinois eyaletine bağlı Chicago kentinde, Michigan Gölü'nün hemen kıyısındaki Adler Planetaryumu'nda bulunan, Henry Moore imzalı tunç heykeldir. ABD'nin tarihi öneme sahip bir yapısı olmasının yanı sıra ABD Ulusal Tarihi Yapılar Listesi'nde de yer alan planetaryum Şikago'nun Near South Side adlı kesiminde yer almaktadır. Moore'un güneş saati biçimli 1980 yapımı heykeli 396 cm yüksekliğindedir. Önceleri biraz daha güneyde, planetaryuma giriş plazasının merdivenlerinde bulunan güneş saati günümüzde gölün hemen kıyısında yer almaktadır. Heykel, Chicago'da uzay araştırmaları programını tanıtmak için ısmarlanmıştır. Yapıt 1960'larda The Times'ın Printing House Square, Londra'daki büroları için tasarlanmış bir dizinin parçasıdır. Henry Moore Vakfı bu özgün sürümü Sundial 1965-66  olarak adlandırmıştır. Man Enters the Cosmos, çağdaş gökbilimin ellinci yılı anısına ince bir altın tabakayla kaplıdır.
Moore'un Şikago'daki diğer yapıtları

Moore, açık alanda sergilenen yapıtlarını görme fırsatı yakalamıştır. Sanatçı 2007 tarihli bir röportajında yapıtlarının açık alanda sergilenmesini, bilinen en güzel binalarda sergilenmelerine yeğlediğini söylemiştir. Man Enters the Cosmos da hesaba katıldığında Moore'un Şikago'da, "Smithsonian Enstitüsü'nün Araştırma Enformasyon Sistemi'nde (Smithsonian Institution's Research Information System; SIRIS) açık alanda sergilenen toplam dört yapıtı bulunmaktadır. Tümü tunç olan bu çalışmalardan Nuclear Energy, Chicago Üniversitesi yerleşkesinde yer almaktadır. Nuclear Energy, üniversitenin ABD Ulusal Tarihi Yapılar Listesi'nde de bulunan kendi kendine yeten ilk çekirdek tepkimesi alanında yer almaktadır. Bu sit alanı National Historic Landmark ve Chicago Landmark listelerinde de yer almaktadır. Sanatçının Large Interior Form adlı yapıtı Art Institute of Chicago'nun kuzey bahçesinde, Reclining Figure ise heykeli Şikago Üniversitesi'nden kiralayan Cochrane-Woods Sanat Merkezi'nin bahçesinde bulunmaktadır. Henry Moore Vakfı kayıtlarına göre, Moore'un Art Institute of Chicago ve The Smart Museum gibi kapalı alanlarda sergilenen yapıtları da bulunmaktadır.
Notlar ve kaynakça

1 2 3  "Art Inventories Catalogue (Man Enters the Cosmos)". Smithsonian Institution. 2004. 3 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Haziran 2011.
↑  Meyer, Graham (1 Temmuz 2006). "The Annotated: Adler". Chicago Magazine. 27 Ağustos 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Haziran 2011.
↑  McHugh, Rich (2006). South Loop and Near South. The Rough Guide to Chicago. New York: Rough Guides. s. 81. ISBN 978-1-84353-615-4. Erişim tarihi: 27 Haziran 2011.
↑  General Books LLC (20 Haziran 2010). Sculptures by Henry Moore: Man Enters the Cosmos, Nuclear Energy, Large Interior Form.
↑  Enscripted on the plaque at the base of the sculpture.
1 2  "Henry Moore Works in Public". Henry Moore Foundation. 5 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ekim 2012.
1 2 3  "Northerly Island - Man Enters the Cosmos - Sundial". Chicago Park District. 2010. 30 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Haziran 2011.
↑  "Equatorial Sundials". Iowa State University. 8 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Haziran 2011.
↑  "Henry Moore". 18 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Haziran 2011.
↑  "Equatorial". North American Sundial Society. 22 Mart 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Eylül 2007.
↑  "Equatorial Sundials". Walter Sanford - Sandburg Center for Sky Awareness. 2007. 21 Temmuz 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Haziran 2011.
↑  "Equatorial sundial". The Everything Development Company. 23 Nisan 2002. 6 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Haziran 2011.
↑  "Welcome to the Museum Campus" (PDF). Adler Planetarium & Astronomy Museum. 2007. 27 Şubat 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 1 Kasım 2007.
↑  Tony Macaluso, Julia S. Bachrach ve Neal Samors (2009). Sounds of Chicago's Lakefront: A Celebration Of The Grant Park Music Festival. Chicago's Book Press. s. 46. ISBN 978-0-9797892-6-7.
↑  Russell, John (5 Haziran 1989). "Review/Art; Moore Sculptures in a Kansas City Garden". The New York Times Company. Erişim tarihi: 10 Haziran 2011.
↑  "Bronze glory amid the trees". Economist.com. The Economist Newspaper Limited. 20 Eylül 2007. 28 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Haziran 2011.
↑  "Art Inventories Catalogue (Nuclear Energy)". Smithsonian Institution. 2004. 3 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Eylül 2007.
↑  "Art Inventories Catalogue". Smithsonian Institution. 2004. 3 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Haziran 2011.
↑  "Art Inventories Catalogue". Smithsonian Institution. 2004. 3 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Haziran 2011.
Heykelin önemini ve kullanımını gösteren plakalar
Standart bir güneş saati
Adler Planetaryumu ve Man Enters the Cosmos aynı karede
Metafosit

Metafositler, zebra balığında (Danio rerio ) deri, solungaç ve bağırsaklarda bulunan ve dokuda yerleşik makrofajlar arasında kabul edilen miyeloid benzeri hücrelerdir. Gelişim sırasında ektodermden köken alan metafositler, hücre morfolojisi ve gen ekspresyon profili açısından mezodermden köken alan makrofajlarla, özellikle de deride bulunan dokuda yerleşik Langerhans hücreleriyle, birçok benzerliği paylaşır.
İşlev

Deri, solungaçlar ve bağırsaklar gibi mukozal dokularda bulunan metafositler, birçok bağışıklık hücresine benzer şekilde, oldukça hareketli hücrelerdir. Metafostiler, geleneksel makrofajların aksine, yaralanma sonucu olusan enflamasyona yanıt vermez ve fagositoz yeteneğinden yoksundur. Metafositlerin ana işlevi, dış ortamdan çözünür antijenleri almak ve bu antijenleri, büyük olasılıkla bağışıklık tepkisini düzenlemek için Langerhans hücrelerine iletmektir.
Mehmet Erkan

| Mehmet Erkan |
| --- | --- |
Doğum: 1981 Samsun
Meslek: Yazar
Dil: Türkçe
Vatandaşlık:  Türkiye
Eğitim: Ege Üniversitesi

Mehmet Erkan (d. 1981, Samsun), Türk yazar.
Temmuz 1981'de Samsun'da doğdu. 2003 yılında Ege Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'nden mezun oldu.Edebiyatla uğraşısı çocukluk yıllarına dayanan Mehmet Erkan, ilk ciddi eserlerini Bornova'daki öğrencilik yıllarında verdi.
Kariyer

İlk öyküsü Bekir Bey ile 2002 yılında Türk Edebiyatı Vakfı'nın düzenlediği Ömer Seyfeddin Hikâye Yarışması'nda mansiyon aldı. İki yıl sonra aynı yarışmada, bu sefer askerdeyken yazdığı Bir Bardak Hikâyesi isimli eseriyle mansiyon ödülüne layık görüldü.
2005 yılında Yaşar Nabi Nayır Gençlik Ödülleri'ni öykü dalında kazandı. Bu ödül, yazarı okuyucuyla doğrudan buluşturdu. Bir Safın Öyküsü isimli ilk kitabı, Ekim 2005'te Varlık Yayınları tarafından yayınlandı. 2007 yılında insan kaynakları alanındaki çalışmalarının yansıması olan Mülakat Anıları Bir Başka İnsan Kaynakları isimli eseri yayınlandı.
Mart 2009'da İşte Mülakat Yurdum İnsanı İş Görüşmesinde Elma Yayınevi aracılığı ile okurlarla buluştu. 2010'da ilk çocuk romanı Arzavul Tepesi yayınlandı, bunu 2013'te En Yeni Arkadaşım izledi. Aynı yıl ilk romanı İki Mevlit Bir Ölü okuyucu ile buluştu.
Eserleri Varlık, Hece Öykü, Kariyer Dergi gibi dergilerde yayınlandı.
2004 Eylül'ünden beri İstanbul'da yaşayan yazar, bir yandan edebiyat çalışmalarına devam etmekte, bir yandan da özel bir firmada İnsan Kaynakları Yöneticisi olarak görev almaktadır.
Eserleri

Bir Safın Öyküsü (Varlık Yayınları 2005)
Mülakat Anıları (Varlık Yayınları 2007)
İşte Mülakat (Elma Yayınevi 2009)
Arzavul Tepesi (Elma Yayınevi 2010)
İki Mevlit Bir Ölü (Altınbilek Yayınevi 2013)
En Yeni Arkadaşım (Elma Yayınevi 2013)
Mars truvalısı

Jüpiter ve iç gezegenlerin yörüngeleri ile birlikte gösterilen Mars ve Jüpiter truva asteroitlerinin L5 grubu (yeşil renkle gösterilmiştir) ve L4 grubu (açık mavi). Mars kırmızıyla gösterilmiştir. Dış yörünge Jüpiter'inkidir.
1999 UJ7'nin Güneş ve Mars'a göre animasyonu 1600-2500
  Güneş ·   1999 UJ7 ·   Mars
2007 NS2'nin Güneş ve Mars'a göre animasyonu 1600-2500  Güneş ·   2007 NS2 ·   Mars
Mars truvalıları, Mars gezegeninin Güneş etrafındaki yörüngesini paylaşan bir grup truva cismidir. Mars'ın 60° önünde ve arkasında iki Lagrange noktası çevresinde bulunurlar. Mars truvalılarının kökeni tam olarak anlaşılamamıştır. Bir teori, bunların Güneş Sistemi oluşurken Lagrange noktalarında sıkışan, Mars'ın oluşumundan kalma ilkel nesneler olduğunu öne sürmektedir. Ancak, Mars truvalılarına yönelik olarak yapılan spektral çalışmalar, durumun böyle olmayabileceğini göstermektedir. Başka bir teori, Güneş Sistemi'nin oluşumunun ilerleyen dönemlerinde asteroitlerin düzensiz bir şekilde Mars'ın Lagrange noktalarına girmiş olmasıdır. Bu nesnelerin kısa dinamik ömürleri göz önüne alındığında bu da sorgulanabilir. Eureka ve diğer iki Mars truvalısının spektrumları olivin bakımından zengin bir bileşime işaret etmektedir. Asteroit kuşağında olivin bakımından zengin nesneler nadir olduğundan, Mars truvalılarından bazılarının Mars'ta gezegensel bir embriyo ile karşılaştığında yörüngeyi değiştiren büyük bir çarpışmadan yakalanan enkazlar olduğu öne sürülmüştür.
Halihazırda bu grup, uzun vadeli sayısal simülasyonlarla kararlı Mars truvası olduğu doğrulanan 16 asteroiti içermektedir, bunların tamamı Küçük Gezegen Merkezi tarafından tanınmaktadır.
Yakın yörünge benzerlikleri nedeniyle, L5 grubunun daha küçük üyelerinin çoğunun Eureka'nın YORP etkisiyle döndükten sonra kopan parçaları olduğu varsayılmaktadır (Eureka'nın dönme periyodu 2,69 saattir). L4 Truvası 1999 UJ7, görünüşe göre YORP dönüşünü engelleyen kaotik bir rotasyon yüzünden ~50 saat gibi çok daha uzun bir dönme periyoduna sahiptir.
L4 (öncü):
(121514) 1999 UJ7
2023 FW14
L5 (arka):
5261 Eureka (1990 MB)
(101429) 1998 VF31
(311999) 2007 NS2
(385250) 2001 DH47
2009 SE
2011 SC191
2011 SL25
2011 SP189
2011 UB256
2011 UN63
2016 CP31
2018 EC4
2018 FC4
2018 FM29
Methanosalsum

Methanosalsum Methanosarcinaceae familyasına bağlı bir cinstir.
Methanopyrus

Methanopyrus, Methanopyraceae familyasına bağlı bir algae cinsidir.
Methanoregula

Methanoregula, Methanoregulaceae familyasına bağlı bir algae cinsidir.
Luyten b

| Keşif |
| --- | --- |
Keşfeden: Astudillo-Defru et al., HARPS
Keşif tarihi: 17 Mart 2017
Keşif yöntemi: Doppler spektroskopisi
Yörünge özellikleri
Yarı büyük eksen: 0,091101+0,000019 -0,000017 AU
Dış merkezlik: 0,10+0,09 -0,07
Yörünge periyodu: 18,6498+0,0059 -0,0052 g
Yarı-genlik: 1.61±0.15 m/s
Yıldız: Luyten Yıldızı
Fiziksel özellikler
Kütle: ≥2,89+0,27 -0,26 M⊕
Sıcaklık: 259 K (−14 °C; 7 °F)
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam
  
Luyten b (daha yaygın olarak Gliese 273b olarak bilinir), yakındaki kırmızı cüce Luyten Yıldızı'nın yaşanabilir bölgesi içinde yörüngede dönen, muhtemelen kayalık olduğu doğrulanmış bir ötegezegendir. 12 ışıkyılı uzaklıkta, bilinen en yakın dördüncü potansiyel yaşanabilir ötegezegendir. Yalnızca Proxima Centauri b, Ross 128 b ve GJ 1061 d, Dünya'ya daha yakındır. Haziran 2017'de Gliese 273c ile birlikte keşfedilen Luyten b, Dünya'nın kütlesinin yaklaşık 2,89 katı olan bir süper Dünyadır ve Dünya'dan yalnızca %6 daha fazla yıldız ışığı alır ve bu da onu yaşanabilirlik için en iyi adaylardan biri yapar.
Özellikler > Kütle, yarıçap ve sıcaklık > Kütle ve boyut

Luyten b bir süper Dünya'dır, yani kütlesi ve/veya yarıçapı Dünya'nınkinden daha büyük, ancak Uranüs veya Neptün'ünkinden daha küçüktür. Radyal hız ölçümleri gezegenin minimum 2,89M 🜨 kütleye sahip olduğunu gösteriyor. Gezegenin yıldızından geçtiği bulunamadı ve bunun sonucunda gerçek kütlesi ve yarıçapı bilinmiyor. Düşük kütlesi nedeniyle gezegen muhtemelen karasaldır ve tahmini yarıçapı 1,51R 🜨'dir.
Luyten Yıldızı çevresinde dört aday gezegen ileri sürüldü. 2020'de yapılan bir araştırma, dört gezegenin tümü mevcutsa, sistemin istikrarlı olması için gerçek kütlelerinin minimum kütlelerine yakın olması gerektiğini ve üst sınırın Luyten b için 3,03 olduğunu gösterdi.
Özellikler > Kütle, yarıçap ve sıcaklık > Sıcaklık ve atmosfer

Gezegen, Dünya'nınkinden yalnızca %6 daha fazla bir olay akışı alıyor. Tahmini albedo veya gezegen tarafından yansıtılan ışık oranı 0,30 ile Luyten b'nin denge sıcaklığı 259K'dır. Karşılaştırma için, Dünya'nın denge sıcaklığı 255K'dir. Eğer atmosferi varsa Dünya benzeri bir atmosfere sahip Luyten b yaklaşık 292 K (19 °C; 66,2 °F) bir ortalama yüzey sıcaklığına sahip olacaktır ki bu da Dünya'nınkine çok benzerlik göstermektedir..
Özellikler > Yörünge ve dönüş

Luyten b, konak yıldızına oldukça yakın bir yörüngede dönüyor. Luyten'in Yıldızı ortalama 0,091 AU uzaklığında yaklaşık 18,6 gün sürer; bu süre 88 günlük bir yıla ve 0,387 AU'luk bir yörünge yarıçapına sahip olan Merkür'den çok daha yakındır. Ancak konak yıldız çok sönük olduğu için Luyten b, sistemin yaşanabilir bölgesine düşüyor ve Dünya'dan yalnızca %6 daha fazla yıldız ışığı alıyor. Luyten b 0.10 ± 0.08 orta dereceli bir yörünge eksantrikliğine sahiptir.
Özellikler > Konak yıldız

Luyten Yıldızı, anakolda yer alan orta büyüklükte bir kırmızı cüce yıldızdır. Güneş'inkinin %29,3'ü kadar yarıçapı, %29 kadar kütlesi, %0,88 parlaklığı olup etkin sıcaklığı 3.382K'dir. Proxima Centauri gibi yakındaki birçok kırmızı cücenin aksine, Luyten Yıldızı 118 günün üzerinde uzun bir dönüş periyoduyla oldukça hareketsizdir.
Active SETI

Ekim 2017 ve 2018'de, kâr amacı gütmeyen kuruluş METI (Messaging Extraterrestrial Intelligence), olası dünya dışı uygarlıklarla temas kurma umuduyla gezegene yönelik düzinelerce kısa müzik bestesi ve bilimsel bir "eğitim" içeren "Sónar Calling GJ273b" adlı bir mesaj gönderdi.
Isambard Kingdom Brunel

| Isambard Kingdom Brunel |
| --- | --- |
Isambard Kingdom Brunel SS Great Eastern'in suya indirme zincirlerinin yanında  Çeken: Robert Howlett, 1857
Doğum: 9 Nisan 1806(1806-04-09) Portsmouth, İngiltere
Ölüm: 15 Eylül 1859 (53 yaşında) Londra, İngiltere
Milliyet: İngiliz
Vatandaşlık: İngiltere Vatandaşı
Eğitim: Lycée Henri-IV University of Caen
Evlilikler: Mary Elizabeth Horsley
Çocuk(lar): Isambard Brunel Junior Henry Marc Brunel Florence Mary Brunel

Kariyeri
Dalı: İnşaat Mühendisi Yapı Mühendisi
 
İmza

Isambard Kingdom Brunel, FRS (9 Nisan 1806 - 15 Eylül 1859), İngiliz makine ve inşaat mühendisi. Tersaneleri, Büyük Batı Demiryolu'nu, Atlas Okyanusu'nu aşan ilk pervane ile çalışan buharlı gemi de dâhil olmak üzere bir dizi buharlı gemiyi ve sayısız önemli köprü ve tüneli inşa etmiştir. Tasarımları modern mühendislik ve toplu taşıma konusunda devrim yaratmıştır.
Brunel'in projeleri her zaman başarılı olmasa bile, çok uzun süre çözülemeyen mühendislik problemlerine çözüm olabilecek yaratıcı yöntemler içerir. Kısa süren kariyeri boyunca, gemi seferine elverişli derenin altından geçen ilk tünele asistanlık etmek ve pervane ile çalışan, okyanusta gidebilen ilk demirden yapılmış gemi olan SS Great Britain'in -1843 tarihinde inşa edilmiş en büyük gemidir- inşası gibi mühendislikle ilgili birçok "ilk"e imza atmıştır.
Brunel, çok iyi inşa edilmiş bir demir yolunun standartlarını, dikkatli yapılmış araştırmaları sayesinde kademe ve kıvrımları en aza indirerek belirledi. Bunu yapmak için pahalı inşa teknikleri kullandı. Yeni köprüler ve viyadüklerin yanı sıra 3.2 Kilometre uzunluğundaki Box Tunnel adlı tüneli inşa etmiştir. Bu demir yolunun tartışmalara sebep olan bir özelliği ise; yolcu konforunu arttıran, ancak maliyeti çok yükselten ve zaman içerisinde bir gereklilik hâline gelen diğer demir yolları ile bağlanma sırasında problemlere sebep olan 1.435 mm (daha sonraları standart ölçü olarak anılacaktır) yerine 2,140 mm olarak belirlenmiş ray açıklığıydı. Demiryolu Mevzuatı (Ölçü) Yasası 1846'nın bir sonucu olarak, bu açıklık Büyük Batı Demiryolu boyunca standart açıklığa çevrilmiştir.
Brunel, Birleşik Krallık'ı şaşırtacak bir teklif sunmuş, demir kaplama gemiler kullanarak Büyük Batı Demiryolu'nu Kuzey Amerika'ya kadar uzatmayı teklif etmiştir. Tasarlayıp inşa ettiği üç gemi ile gemi inşaat mühendisliğinde devrim yaratmıştır.
Brunel, 2002 yılında, BBC'nin halka açık "En Büyük 100 Britanyalı" anketinde ikinci sıraya yerleşti. 2006'da, doğumunun iki yüzüncü yıl dönümünde, Brunel 200 adı altında büyük bir izlence programı ile hayatı ve çalışmaları kutlanmıştır.
Adı

Brunel'in emsalsiz adı, ebeveynlerinin isimlerin bir araya gelmesi ile oluşmuştur. O zamanlar çocuklara böyle ad koymak çok yaygındı.
German kökeninden gelen ve "parlak demir" anlamına gelen "Isambard" adı aynı zamanda babasının (Marc Isambard Brunel) günlük hayatta kullandığı ikinci adıdır. İkinci adı olan "Kingdom" ise annesinin (Sophia Kingdom) soyadıdır. Soy adını da yine babasından almıştır.
Gençliği

Fransız inşaat mühendisi Marc Isambard Brunel ve Sophia Kingdom Brunel'in oğlu Isambard Kingdom Brunel, 9 Nisan 1806'da Hampshire eyaletinin Britan Sokağı'nda doğdu. Babası, blok yapım makineleri üzerinde çalışmaktaydı. Sophia ve Emma adında iki ablası vardı. Aile 1808 senesinde, babalarının işi nedeniyle Londra'ya taşındı. Ailenin devamlı maddi sıkıntılarına rağmen, gençliği boyunca babasının öğretmeni gibi eğittiği Brunel mutlu bir çocukluk geçirdi. Babası ona dört yaşında çizim yapmayı ve gözlem tekniklerini öğretti. Sekiz yaşında geldiğinde Brunel Öklitçi Geometri öğrenmişti. Bu zaman zarfında aynı zamanda akıcı şekilde Fransızca konuşmaya başlayan Brunel, mühendisliğin temellerini de öğrendi. İlginç binalar çizmeye ve yapılarındaki tüm hataları bulmaya teşvik edildi.
Sekiz yaşına geldiğinde Brunel, klasik bilgiler öğreneceği Hove kasabasındaki Dr. Morrell Yatılı Okulu'na gönderildi. Doğuştan bir Fransız olan babası çocukluğunda Fransa'da alma fırsatı bulduğu yüksek kaliteli eğitimi Brunel'ın da alması gerektiğine karar vererek, Brunel'i 14 yaşında önce Normandiya'da bulunan Cean Koleji'ne, daha sonra Paris'te bulunan Lycée Henri-Quatre orta okuluna kaydettirdi. Brunel 15 yaşına geldiğinde babası 5,000 Sterlin'den fazla borcu olduğundan Borçlular hapishanesine gönderildi. Umutsuzca geçen üç aydan sonra Marc, Rusya Çarlığı'ndan bir teklif beklediğini duyurdu. Önemli bir mühendisini kaybetmekle karşı karşıya kalan devlet, Ağustos 1821'de Marc'ın cezasını kaldırarak, Birleşik Krallıklar'da kalması şartı ile borcunu ödeyeceği 5,000 Sterlin'i verdi. Brunel 1822'de Henri-Quatre orta okulundaki eğitimini tamamladıktan sonra babası onu ünlü École Polytechnique mühendislik okuluna aday olarak gösterse de, Brunel okula girmek için yetersiz gördüldü. Brunel daha sonra önemli bir saatçinin ve mektuplarında Brunel'ın potansiyelini öven horolojist (saat bilimci) Abraham-Louis Breguet'ın yanında çalıştı. 1822 yılının sonlarına doğru çıraklığını tamamlayan Brunel, İngiltere'ye döndü.
Thames Tüneli

Brunel uzun yıllar boyunca Thames Nehri'nin altına yapılacak olan tünelin projesinde tünelcilerle birlikte derenin bir kıyısından diğerine giden yatay şaft üzerinde, en tehlikeli koşullarda asistan mühendis olarak çalıştı. Yatırımcısı Thames Tünel Şirketi olan projenin şef mühendisi ise Babası March idi. Rotherhithe'te bulunan nehir yatağı alaşımı çoğu zaman aşırı su emmiş çözeltiden ve gevşek çakıllı zeminden biraz daha fazlasıydı. March Brunel tarafından ustaca hazırlanmış bir tünel ilerleme siperi sayesinde işçiler çökmelerden korunsa da, birkaç işçinin öldüğü ve genç Brunel'in de sakatlanmasına sebep olan iki şiddetli sel baskını vakası sebebi ile proje uzun periyotlarda ertelendi. 1828'de vuku bulan ikinci vakada, kıdemli madencilerin birçoğu ölürken Brunel da ölümden kıl payı kurtuldu. Ciddi manada yaralanan Brunel, sağlığına kavuşmak için altı ayını harcadı. Olay tünel yapımının yıllarca durdurulmasına sebep oldu.