Termodinamik ve istatistiksel fizik kronolojisi
1848-1899

1848 - William Thomson, mutlak sıfır kavramını gazlardan tüm maddelere genişletir.
1849 - William John Macquorn Rankine, kendisine ait moleküler girdaplar hipotezini kullanarak doymuş buhar basıncı ve sıcaklık arasındaki doğru ilişkiyi hesaplar.
1850 – Rankine; sıcaklık, basınç ve gaz yoğunluğu ve bir sıvının buharlaşması için gerekli gizli ısı ifadeleri arasındaki doğru ilişkiyi kurmak için kendi girdap teorisini kullanır. O doymuş buharın belirgin özgül ısısının negatif olacağı şaşırtıcı gerçeğini doğru tahmin eder.
1850 - Rudolf Clausius; kalori teorisini terk ederek ama Carnot ilkesini koruyarak, termodinamiğin birinci ve ikinci yasasının ilk açık ortak bir bildirisini verir.
1851 – Thomson; ikinci yasanın alternatif bir ifadesini verir.
1852 - Joule ve Thomson; daha sonra Joule - Thomson etkisi veya Joule - Kelvin etkisi olarak adlandırılan, hızla genişleyen gazın soğuduğunu gösterdiler.
1854 – Helmholtz; evrenin ısı ölüm fikrini ortaya koyar.
1854 - Clausius; dK / T (Clausius teoreminin) önemini kanıtlar ama henüz miktarının ismi konmadı.
1854 – Rankine; daha sonra entropi olarak tanımlanan kendi ısı bilgisi fonksiyonunu tanıtır.
1856 - Ağustos Kroning; muhtemelen Waterston'un çalışmalarını okuduktan sonra, gazların kinetik teorisinin bir hesaplamasını yayımlar.
1857 – Clausius; ısı denilen hareket doğası üzerine makalesinde gazların kinetik teorisinin modern ve zorlayıcı bir hesaplamasını verir.
1859 - James Clerk Maxwell; moleküler hızların dağılımı kanununu keşfeder.
1859 - Gustav Kirchhoff; siyah bir cisimden enerji emisyonunun, sadece sıcaklık ve frekansın bir fonksiyonu olduğunu gösterir.
1862 – Entropinin öncüsü olan " Disgregation ", bir cismin moleküllerinin ayrılması derecesinin büyüklüğü olarak Rudolf Clausius tarafından 1862 yılında tanımlandı.
1865 - Clausius; entropinin modern makroskopik kavramını tanıttı.
1865 - Josef Loschmidt; verilmiş gözlenen gaz viskoziteleri, gazlarda moleküllerin sayı yoğunluğunu hesaplamak için Maxwell'in teorisini uygular.
1867 – Maxwell; Maxwell'in şeytanı geri dönüşümsüz süreçleri tersine çevirebilecek mi diye sorar.
1870 – Clausius; ölçeksel virial teoremini ispatlar.
1872 - Ludwig Boltzmann; faz uzayında dağıtım fonksiyonlarının zamansal gelişimi için Boltzmann denklemini ifade eder ve kendi H - teoremini yayınlar.
1873 - Van der Waal; ünlü durum denklemini verdi.
1874 - Thomson; resmen termodinamiğin ikinci yasasını ifade eder.
1876 - Josiah Willard Gibbs; faz dengeleri, istatistiksel topluluklar, kimyasal reaksiyonlar arkasındaki itici güç olarak serbest enerji ve genel kimyasal termodinamiği tartıştığı iki bildiriden (ikincisi 1878 yılında görünür) ilkini yayınlar.
1876 - Loschmidt; mikroskobik tersinirlikle uyumsuz olduğundan Boltzmann'ın H teoremini eleştirir. (Loschmidt paradoksu)
1877 – Boltzmann; entropi ve olasılık arasındaki ilişkiyi belirtir.
1879 - Jožef Stefan; Kara cisimden gelen toplam ışıma akısının, sıcaklığının dördüncü kuvveti ile orantılı olduğunu gözlemler ve Stefan - Boltzmann yasasını ifade eder.
1884 – Boltzmann; ısı bilgisi düşüncelerden, Stefan - Boltzmann siyah cisim radyant akı yasasını türetir.
1888 - Henri Louis Le Chatelier; dengeden saptırılan bir kimyasal sistemin tepkisinin saptırmaya karşı koymak olacağı ilkesini ortaya koyar.
1889 - Walther Nernst; kimyasal ısı bilgisi elektrokimyasal hücre voltajı Nernts denklemi ile ilgilidir.
1889 - Svante Arrhenius; Arrhenius denklemini veren, kimyasal reaksiyonlar için etkinleşme enerjisi fikrini tanıtır.
1893 - Wilhelm Wien; bir siyah cismin maksimum spesifik yoğunluğu için yer değiştirme yasasını keşfeder.