Afganistan İslam Emirliği (1996-2001)
Tarih > Kuruluşu ve iktidar süreci (1996-2001)

Sovyet işgalinin 1989 yılının Aralık ayında bitmesini takiben başlayan İç savaş döneminde anarşi ve kaosa sürüklenen Afganistan'da Molla Ömer, öğrencileriyle sınır mafyasının kaçırdığı kadınları, 17 Temmuz 1994 günü kurtarması ile ünlenmiş ve yerel kahraman haline gelmiştir. Taliban, Ekim 1994'te Pakistan İstihbaratının (ISI) dikkatini çekmiştir. ISI'nın desteğiyle Afganistan'daki ve Pakistan'daki Peştunların çoğunluğu Taliban'a destek vermiştir. Böylece, Kandehar'dan yayılan Taliban, sonunda 27 Eylül 1996'da Kabil'i ele geçirdi. 2000 yılının sonunda, Taliban, esas olarak Bedahşan Eyaleti'nin kuzeydoğudaki muhaliflerin (Kuzey İttifakı) elinde bulunan yerler dışında, ülkenin %90'ını kontrol ediyordu. Taliban'ın doğrudan kontrolü altındaki alanlar çoğunlukla Afganistan'ın büyük şehirleri ve otoyollarıydı. Aşiret ve savaş ağaları çeşitli küçük kasabalar, köyler ve kırsal alanlar üzerinde fiili doğrudan kontrole sahipti. Taliban, Afganistan'ın tamamında Hanefi mezhebine ve Molla Ömer'in dini emirlerine uygun olarak, Şeriat kanununun katı bir türünün yanı sıra kanun ve düzen yoluyla İslami bir hükûmet kurmaya çalıştı.
Taliban, domuz eti ve alkolü yasakladı. Müzik, televizyon, film ve internet gibi birçok tüketici teknolojisinin yanı sıra resim veya fotoğraf gibi çoğu sanat formu, futbol ve satranç dahil spora katılım yasaklandı; uçurtma uçurmak ve güvercin veya diğer evcil hayvanları beslemek gibi eğlence faaliyetleri de yasaktı. Sinemalar kapatıldı veya cami olarak yeniden tasarlandı. Yeni yılı ve Nevruz'u kutlamak yasaktı. Putperestlik sayıldığından fotoğraf çekmek, resim veya portre sergilemek yasaktı. Kadınların çalışması yasaklandı, kızların okullara veya üniversitelere gitmesi yasaklandı, purdah yapmaları ve evlerinin dışında erkek akrabalar tarafından refakat edilmeleri istendi. Kadınlar belirli kuralları çiğnedikleri takdirde, şiddetli kırbaç veya idamla cezalandırılacaklardı. İbadet zorunlu hale getirildi ve ezana saygı göstermeyen herkes tutuklandı. Kumar yasaktı. Hırsızların kolları veya bacakları kesilerek cezalandırıldı. 2000 yılında, Taliban lideri Molla Ömer Afganistan'da afyon üretimini ve uyuşturucu ticaretini resmen yasakladı; Taliban, 2001 yılına kadar afyon üretiminin çoğunluğunu (%99) neredeyse tamamen ortadan kaldırmayı başardı. Afganistan'ın Taliban yönetimi altında, hem uyuşturucu kullanıcıları hem de satıcılar ciddi şekilde cezalandırıldı.
Kabine bakanları ve milletvekilleri "medrese eğitimi" almış mollalardı. Sağlık Bakanı ve Devlet Bankası Başkanı gibi birçoğu, esas olarak, gerektiğinde savaşmak için idari görevlerinden ayrılmaya hazır olan askeri komutanlardı. Onları saf dışı bırakan ya da ölümlerine yol açan siyasi terslikler, ulusal yönetimdeki kaosu artırdı. Ulusal düzeyde, bütün kıdemli Tacik, Özbek ve Hazara bürokratlar, nitelikli olsa da olmasa da Peştunlarla değiştirildi. Sonuç olarak, bakanlıklar "genel olarak işlevini durdurdu".
Rashid, Taliban hükûmetini "Kandeharlılar tarafından yönetilen gizemli bir toplum ve diktatör" olarak nitelendirdi. Sözcülerinin açıkladığı gibi seçim yapmadılar:
Şeriat, siyasete veya siyasi partilere izin vermez. Bu yüzden memurlara veya askerlere maaş vermiyoruz, sadece yiyecek, giyecek, ayakkabı ve silah veriyoruz. Peygamberimizin 1400 yıl önce yaşadığı gibi bir hayat yaşamak istiyoruz ve cihat hakkımızdır. Peygamber'in zamanını yeniden yaratmak istiyoruz ve biz sadece Afgan halkının 14 yıldır istediğini yapıyoruz.
Karar verme süreçlerini, erken dönem İslami model olduğuna inandıkları şeyle birlikte Peştun kabile konseyi (jirga) üzerine modellediler. Taliban Kabil'i ele geçirmeden önce, "iyi Müslümanlardan" oluşan bir hükûmet iktidara geldiğinde ve kanun ve düzen yeniden sağlandığında geri çekileceği konuşuluyordu.
Taliban'ın gücü arttıkça, Molla Ömer tarafından jirga'ya ve ülkenin diğer bölgelerindeki yetkililere danışmadan kararlar alındı. Bunun bir örneği, Loya Jirga'nın Usame Bin Ladin'in sınır dışı edilmesine ilişkin kararının reddedilmesidir. Molla Ömer, iktidardayken sadece iki kez başkent Kabil'i ziyaret etti. Bir seçim yerine, liderlerinin meşruiyeti, Peygamber'i ve dört halifeyi taklit ederek yapılan bir bağlılık yemininden ("Biat") geliyordu. 4 Nisan 1996'da Molla Ömer, 60 yıl sonra ilk kez Hırka-ı Şerif'i aldı. Kendini kutsal emanete sararak Kandehar'ın merkezindeki bir binanın çatısında belirdi ve yüzlerce Peştun molla, "Emîrü'l-mü'minîn!" diye tezahüratta bulundu. Taliban sözcüsü Molla Wakil'in açıklamasına göre:
Kararlar Müminlerin Emiri'nin tavsiyesine dayanmaktadır. Bizim için istişare gerekli değildir. Bunun Şeriat'a uygun olduğuna inanıyoruz. Emir'in görüşüne o tek başına sahip çıksa da biz onun görüşüne uyuyoruz. Devlet başkanı olmayacak. Bunun yerine bir Müminlerin Emiri olacak. Molla Ömer en yüksek otorite olacak ve hükûmet onun kabul etmediği hiçbir kararı uygulayamayacak. Genel seçimler “Şeriat” ile bağdaşmaz ve bu nedenle onları reddediyoruz.
Taliban iktidarı paylaşma konusunda çok isteksizdi ve destekçileri ezici çoğunlukla Peştun idi. Kabil belediye meclisi veya Herat gibi yerel yönetimlerde, Peştuca konuşan Taliban üeleri, Dari veya diğer Peştun olmayan dilleri konuşan nüfusun kabaca yarısı ile iletişim kuramıyordu. Eleştirmenler, "kentsel yönetimde yerel temsil eksikliğinin Taliban'ı işgalci bir güç olarak göstermesinden" şikayet etti.