stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İş ve ekonomi yazarları listesi
H

Hal Varian,
Hamid Etemad,
Harry Levinson,
Harry Markowitz, Modern portföy teorisi (1960'lar, 1970'ler)
Hein Schreuder,
Henk G. Sol,
Henk van Dongen,
Henk Volberda,
Henri Fayol, Yönetim (1910'lar)
Henry C. Metcalf, Yönetim bilimi (1920'ler)
Henry Gantt, Gantt grafiği (20. yüzyıl)
Henry Mintzberg, Örgütsel mimari, Stratejik yönetim (1970'ler–2000'ler)
Henry R. Towne, Bilimsel yönetim (1890'lar)
Henry Varnum Poor, Kuruluş ilkeleri (1850'ler–?)
Herbert A. Simon – (1916–2001), Satisficing Nobel ödülü, 1978
Hugo Diemer, Endüstri Mühendisliği (1910'lar)
Hugo Münsterberg, iş psikolojisi (1910'lar)
I-İ

Ibrahim Sirkeci,
Igor Ansoff (1918–2002), Stratejik yönetim
Ingeman Arbnor,
J

J. Donald R. de Raadt,
J. Keith Murnighan,
Jack Trout,
James A. Champy, İş sürecinin yeniden yapılanması (1990'lar)
James Abegglen (1926–2007), Yönetim ve business in Japan
James C. Collins, Vizyon, Stratejik planlama ve BHAG (1990'lar)
James G. March, Firma teorisi (1960'lar)
James MacGregor Burns,
James Watt (1736–1819), Sanayi devrimi, İşbölümü, Stveard işletme prosedürleri, maliyet kontrolü (1810'lar)
Jan Dietz,
Jan Vanthienen,
Jason Saul,
Jay Lorsch,
Jean-Baptiste Waldner, Bilgisayarlı entegre üretim
Jean-Claude Larréché,
Jean-Luc Cerdin,
Jean-Marie Toulouse,
Jeff DeGraff,
Jeffrey Pfeffer, Organizasyonel gelişim (1970'ler–?)
Jeffrey Rayport,
Jennifer Wilby,
Jeremy Rifkin,
Joel Stern, Ekonomik katma değer (1980'ler)
John Adair (born 1934), Liderlik
John C. Maxwell, Liderlik (1990'lar, 2000'ler, 2010'lar)
John Christian Langli,
John H. McArthur,
John Jantsch,
John Kenagy,
John Kenneth Galbraith, Yeni sanayi devleti (1967)
John Kotter, Örgütsel davranış ve Yönetim (1980'ler, 1990'lar)
John Lintner, capital asset pricing model (1970'ler)
John P. van Gigch,
John Seely Brown,
John Tschohl,
John Van Maanen,
John Warren Kindt,
John Winterson Richards,
Joseph M. Juran (1904–2008), Kalite kontrol, özellikle Kalite çemberis (1960'lar), (1970'ler)
Joseph Wharton (1826–1909), protective tariffs, business cycles, Wharton School of Business
Josiah Tucker,
Juan Antonio Pérez López,
Juan Antonio Pérez López, – negative learning (1990'lar)
K

Kaoru Ishikawa (1915–1989), Ishikawa diagram in industrial process; Kalite çemberi  (1960'lar)
Karl E. Weick,
Karol Adamiecki (1866 – 1933), Yönetim
Kazi Zulkader Siddiqui,
Keith Pavitt, İnovasyon kümeler ve Yenilik taksonomisi (1970'ler  2000'e doğru)
Ken Blanchard,
Kenan Sahin,
Kenichi Ohmae, 3C Modeli ve Stratejik yönetim (1970'ler, 1980'ler)
Kenneth D. Mackenzie,
Kenneth Hopper,
Kevin Lane Keller,
Kjell A. Nordström,
Krishna Palepu,
Kyoung Jun Lee,
L

Lars Jaeger,
Lars Kolind,
Laurence J. Peter, Peter ilkesi (1970'ler)
Lawton Burns (born ca 1950), Sağlık Sistemleri
Leo Melamed, Kur tahminis ve Türevler (1980'ler, 1990'lar)
Leon P. Alford (1877–1942), Bilimsel yönetim
Linda Smircich,
Luca Pacioli, Çift girişli defter tutma sistemi ve Finansal tablolar (1494)
Lucas Meijs,
Lynda Gratton,
Lyndall Urwick,
M

Manfred Berliner,
Mark Albion (born 1951), Değer temelli iş
Mark W. Willis,
Marshall Goldsmith,
Marvin Bower,
Mary Follett, Örgütsel çalışmalar (1930'lar)
Masaaki Imai,
Masaaki Imai (1930), Kaizen (sürekli iyileştirme) (1980'ler, 1990'lar, 2000'ler)
Matthew Boulton (1728–1809), emek verimliliği
Max Weber, Modern sosyoloji çalışmalarının kurucusu ve Kamu yönetimi (1900)
Merton Miller, Modigliani–Miller teoremi ve Kurumsal finansman (1970'ler)
Michael Gerber, 'E-Myth Revisited, diğerleri
Michael Lewis,
Michael Lounsbury,
Michael Hammer, İş sürecinin yeniden yapılanması (1990'lar)
Michael Hammer,
Michael Porter, Stratejik yönetim ve Porter'ın 5 kuvveti (1970'ler–1990'lar)
Mike Jackson (systems scientist),
Mike L. Fry,
Mike Rother,
Miriam Green,
Monika Kostera,
Morris H. DeGroot,
Morris Llewellyn Cooke,
N

N. Ravichvearan,
Navi Radjou,
Neal Ashkanasy,
Nicholas Negroponte, İnsan-bilgisayar etkileşimi (1970'ler–1990'lar)
Nicolai J. Foss,
Nils Brunsson (born 1946), kuruluşların kurumsallaşmış ikiyüzlülüğü
Noel Capon,
Noel Frederick Hall,
O

Oliver E. Williamson, İşlem maliyeti, Firma teorisi (1960'lar)
Oliver Sheldon, İş felsefesi (1920'ler)
Oscar E. Perrigo, Mağaza Yönetimi (1900'ler)
P

Patrick Blackett, Baron Blackett (1897–1974), Yöneylem araştırması
Patrick Dixon,
Paul Harmon (Yönetim author),
Paul Leonardi,
Perry Marshall,
Peter Drucker, Yönetim (1950'ler, 1960'lar, 1970'ler, 1980'ler)
Peter Dunn (author),
Peter Scott-Morgan,
Peter Senge,
Peter Vaill,
Phil Town,
Philip B. Crosby,
Philip Kotler, Pazarlama Yönetimi ve Sosyal Pazarlama (1970'ler, 1980'ler, 1990'lar)
Pieter Winsemius,
R

R. Edward Freeman,
Rama Bijapurkar,
Reg Revans,
Rex Adams (born 1941), Yönetim
Richard A. Swanson,
Richard Boyatzis (born 1946), Duygusal zeka, davranış değişikliği ve yetkinlik
Richard Cyert,
Richard F. Ericson,
Richard Koch,
Richard Moran (author),
Robert Allen Phillips,
Robert Heller,
Robert I. Sutton,
Robert Owen, Kooperatifs (1810'lar)
Robert Reich,
Robert S. Kaplan, Yönetim muhasebesi ve Dengelenmiş puantaj (1990'lar)
Rolf Solli,
Ronald Coase, İşlem maliyeti, Coase teoremi, Firma teorisi (1950'ler) (Nobel ödülü 1991)
Ronald Fisher, İstatistik (1920'ler)
Rosabeth Moss Kanter, İş yönetimi ve değişim yönetimi (1977)
Rosabeth Moss Kanter,
Rosemary Stewart (business theorist),
Russell L. Ackoff (1919–2009), Yöneylem araştırması, Örgüt teorisi
S

Scott Davis,
Scott Patterson (author),
Seena Sharp,
Seth Godin,
Shelby D. Hunt,
Shigeo Shingo (1909–1990), Sıfır Kalite kontrol (Poka-Yoke) ve Single Minute Exchange of Dies (SMED)
Silvina Moschini,
Sridhar Tayur,
Stanley J. Shapiro,
Steen Hildebrvet,
Stephan H. Haeckel,
Stephen Covey,
Stephen G. Haines,
Stephen R. Barley (born 1953), teknoloji, örgütsel değişim, örgüt kültürü.
Stewart Clegg,
Sumantra Ghoshal,
Sytse Douma,
T

Taiichi Ohno, Toyota üretim sistemi, Yalın üretim, just in time (1980'ler)
Tarun Khanna,
Ted London,
Theodore Levitt, Pazarlama ve küreselleşme (1960'lar, 1970'ler)
Thomas H. Davenport,
Thomas J. Stanley,
Thomas Williams of Llanidan,
Tim Ambler (born 1938), Pazarlama etkinliği
Timothy Ferriss,
Tom Peters,
Thomas J. Peters, Yönetim (1970'ler, 1980'ler)
Tunç Erem,
U

Umair Haque,
V

Vern Terpstra,
Victor Vroom,
Vincent Mangematin,
Vytautas verius Graiciunas, Yönetim (1933)
W

W. Charles Redding,
W. Edwards Deming, İstatistiksel kalite kontrol, (1950'ler, 1960'lar)
Walter A. Shewhart, Kontrol grafiği  (1920'ler–1930'lar)
Walter Dill Scott, Personel yönetim psikolojisi (1920'ler)
Walter Hunziker,
Warren Bennis (born 1925), Liderlik çalışmaları
Werner Ulrich,
Wiebe Draijer,
Wil van der Aalst,
Wilfred Brown, Baron Brown,
William Henry Leffingwell, Ofis yönetimi (1910'lar–1940'lar)
William Ouchi, Z Teorisi (1980'ler)
Y

Yasheng Huang,
Yoichi Ueno,
Yoji Akao,
Christian Paul

| Christian Paul |
| --- | --- |

Ulusal Meclis Üyesi
Görev süresi 1997-2017
Yerine geldiği: Gaëtan Gorce
Yerine gelen: Patrice Perrot
Kişisel bilgiler
Doğum: 23 Mart 1960 (64 yaşında) Clermont-Ferrand, Fransa
Partisi: Sosyalist Parti
Bitirdiği okul: Institut d'études politiques de Paris École Nationale d'Administration
Christian Paul (d. 23 Mart 1960, Clermont-Ferrand) Fransız sosyalist siyasetçi, eski bakan.
École Nationale d'Administration'dan mezun olmuş ve ardından memurluk yapmıştır. 1997 yılından itibaren Nièvre milletvekilidir. Lionel Jospin Hükümeti'nde 2000-2002 yıllarında yer almış ve Denizaşırı İllerden sorumlu Devlet Sekreteri olmuştur. 2007 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimleri için 2006 yılında yapılan Sosyalist Parti önseçiminde Ségolène Royal'i desteklemiş, 2008 yılında parti liderliği için Martine Aubry'yi desteklemiş ve parti yönetiminde yer almıştır. Ayrıca 2012 cumhurbaşkanlığı seçimleri önseçiminde yine Aubry'yi desteklemiştir.
Sosyalist Parti içerisinde, Yeni Sosyalist Parti'nin (NPS) kurucuları arasında yer almış ardından NPS dağılmış Rénover Maintenant(Şimdi Yenileme) akımını oluşmuştur ve Christian Paul buranın başkan yardımcısı olmuştur. 2008 yılında Reconstructeurs inisiyatifinde yer almıştır.
La gauche durable (sürdürülebilir sol) yurttaş ve parlamenter inisiyatifini Laurence Rossignol, Pervenche Berès ve Pouria Amirshahi ile beraber başlatmıştır.
Manuel Valls'in başbakan olmasıyla beraber parti içi muhalefette yer almıştır.
Görevleri

Yerel Yönetimler
27 Mart 1994 - 28 Nisan 2004: Nièvre genel konseyi üyesi
19 Haziran 1995 - 18 Mart 2001: Lormes belediye başkanı
19 Mart 2001 - 16 Mart 2008: Lormes belediye başkan yardımcısı
21 Mart 2004 - 29 Ağustos 2012 : Burgonya bölgesel konseyi başkanı 1. yardımcısı
17 Mart 2008 - ... : Lormes belediye meclisi üyesi
Meclis
12 Haziran 1997 - 30 Eylül 2000: Nièvre 3. seçim çevresi milletvekili
19 Haziran 2002 - 19 Haziran 2012: Nièvre 3. seçim çevresi milletvekili
20 Haziran 2012 - 20 Haziran 2017: Nièvre 2. seçim çevresi milletvekili
19 Aralık 2012 - 20 Haziran 2017: Meclis İnternet ve Dijital Toplum Çalışma Grubu Eşbaşkanı
Hükûmet
29 Ağustos 2000 - 6 Mayıs 2002: İçişleri Bakanı nezdinde, Denizaşırı İllerden sorumlu Devlet Sekreteri
Diğer
3 Eylül 2002 - 19 Haziran 2007: Ulusal Mesleki Formasyon Hesapları Komisyonu asıl üyesi
4 Kasım 2004 - 19 Haziran 2012 : Ulusal İdare Okulu Yönetim Kurulu yedek üyesi
5 Temmuz 2012 - 20 Haziran 2017: Sosyal Güvenlik Hesapları Komisyonu asıl üyesi
3 Eylül 2012 - 20 Haziran 2017 : Georges Pompidou Sanat ve Kültür Millî Merkezi yönetim kurulu asıl üyesi
6 Eylül 2012 - 20 Haziran 2017: Strateji ve Öngörü Genel Komiserliği asıl üyesi
4 Ekim 2012 - 20 Haziran 2017: Hastalık Sigortasının Geleceği Yüksek Kurulu asıl üyesi
26 Mart 2013 - 20 Haziran 2017: Ulusal Dijital Kurulu asıl üyesi
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb126302250 (data)  GND: 1155035119  ISNI: 0000 0000 3715 8005  LCCN: n2008077990  SUDOC: 076134113  VIAF: 2593162   WorldCat (LCCN): n2008-077990
1. Ordu (İtalya)

| İtalyan 1>  Ordusu |
| --- | --- |
Etkin: 1914–1918 1939–1943
Ülke:  İtalya Krallığı
Tipi: Ordu
Savaşları: I. Dünya Savaşı II. Dünya Savaşı Fransa Savaşı  Kuzey Afrika Cephesi 
Komutanlar
Ünlü komutanları: Giovanni Messe
İtalyan 1. Ordusu, I. Dünya Savaşı'nda Avusturya-Macaristan ve Alman İmparatorluğu'na karşı, II. Dünya Savaşı sırasında da İtalya Krallığı'na bağlı olarak Kuzey Afrika'da hizmet veren ordu.
I. Dünya Savaşı

I. Dünya Savaşı sırasında, İtalyan 1. Ordusu Stelvio Geçidi'nden İsviçre-Avusturya-İtalyan sınırındaki Asiago platosuna kadar olan geniş cepheden sorumluydu. Burada Avusturya-Macaristan ordusuna karşı başarılı bir şekilde direndi. Sorumlu olduğu bölge daraltılınca, Trento ve Verona'nın savunulmasındaki rolü azaldı.
II. Dünya Savaşı

Savaşın başında İtalyan 1. ordusu, Prens General Umberto tarafından oluşturulan Batı Ordular Grubu'na bağlı üç ordudan biriydi. 4. Ordu ve 7. Ordu (yedek ordu) ile birlikte Fransa Savaşı'nda Fransız birliklerine karşı savaştı.
1942'de, II. El Alameyn Muharebesi'nde 5. Panzer Ordusu'nun yenilmesinden ve Meşale Harekâtı'ndan sonra, General Erwin Rommel Mısır ve Libya'dan Güney Tunus'taki, Fransızların inşa ettiği, Mareth Hattı'na çekilmek zorunda kaldı. Mareth Hattı'nın işgalinden sonra, Rommel yeni oluşturulan Afrika Ordular Grubu'nun komutasını aldı ve Alman-İtalyan Panzer Ordusu'nun (Eski adı Afrika Panzer Ordusu) komutasını İtalyan general Giovanni Messe'ye devretti. Ordu'nun adı bir kez daha değiştirilerek "İtalyan 1.Ordusu" oldu ve 23 Şubat 1943'te Messe'nin komutasına devredildi.
Messe'nin komutasındaki 1. Ordu, Rommel'in Kasarin Geçidi'ni yarma teşebbüsüne yardımcı oldu ve cepheyi yarmak için General Rommel'in Afrika Ordular Grubu'nun bir parçası olarak, Mareşal Bernard Montgomery'nin 8. Ordusu'na saldırdı. Ancak, ezici bir yenilgi aldı. Ek olarak, Rommel ve Arnim de cepheyi yarmaya çalışsa da başarılı olamadı.
Mayıs ayının sonunda, Müttefik kuvvetleri tüm Kuzey Afrika'yı ele geçirdi ve sonuçta Mihver güçleri 270, 000 esir verdi.
Komutanları > İtalyan 1. Ordusu (Kuzey Afrika)

General Pietro Pintor - 10 Haziran 1940 - 24 Haziran 1940
General Giovanni Messe - 23 Şubat 1943 - 13 Mayıs 1943
Sakuma Shōzan

Sakuma Shōzan
Sakuma Shōzan (佐久間 象三) Sakuma Zōzan olarak da okunur, asıl adı Sakuma Kunitada (佐久間 国忠) (d. 10 Mart 1811 - ö. 2 Ağustos 1864), Japonya'da Batılılaşma politikasını savunan öncülerden. Ortaya attığı Doğu ahlakı ve Batı bilimi sloganı 19. yüzyıl sonlarında Japonya'daki modernleşme girişiminin temelini oluşturmuştur. Öğrencisi Yoshida Shōin'in yaygınlaştırdığı düşünceleri, Meici Restorasyonu döneminin başlıca esin kaynakları arasında sayılır.
Geleneksel Konfüçyüsçü bir eğitim gördü. Şogunun danışmanlar meclisi üyelerinden Sanada Yukitsura'nın en güvendiği yöneticilerden biri durumuna yükseldi. Ama Japonya'nın Batı teknolojisini benimsemesi gerektiğini savunduğundan, Sanada'yla birlikte görevden çekilmek zorunda bırakıldı. Kendini Batı araştırmalarına verdi; Felemenkçe (Rango 蘭語)yı, silah ve cam yapımını öğrendi. Matsuhiro bölgesinin askeri gücünü ve tarımsal düzeyini geliştimeye çalıştı. Başarısıyla birçok izleyici edindi ve bunlardan bazıları daha sonra yeni yönetimde önemli görevlere geldi.
Sakuma, Batı'ya ilişkin daha fazla bilgi edinmek amacıyla, 1854'te öğrencisi Yoshida Shōin'in, Amerikalı Tuğamiral Matthew C. Perry'nin gemilerinden birine kaçak olarak binmeye özendirdi. Yoşida'nın yakalanması üzerine onunla birlikte hapse atıldı, ama ölüm cezaları bağışlandı. Ertesi yıl klanının gözetimi altında kalma koşuluyla serbest bırakıldı. ABD ve Japonya'nın 1858'de imzaladığı ticaret antlaşmsının ardından dışa açılma politikasının önde gelen savunucularından biri oldu. Antlaşmaya karşı çıkan milliyetçi çevreler şogunu devirmek için ve iktidarı imparatora geri vermek için bir hareket başlattılar. Bu çatışmanın bir bölünme getireceğini düşünen Sakuma, şogunla imparator arasındaki ilişkilerin düzelmesi için çaba gösterdiği bir sırada, milliyetçi bir samuray grubu tarafından öldürüldü.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Laurence Dumont

| Laurence Dumont |
| --- | --- |

Calvados Milletvekili
Görev süresi 17 Haziran 2007 - 19 Haziran 2022
Yerine geldiği: Rodolphe Thomas
Yerine gelen: Arthur Delaporte
Görev süresi 12 Haziran 1997 - 19 Haziran 2002
Yerine geldiği: François d'Harcourt
Yerine gelen: Jean-Marc Lefranc
Fransa Ulusal Meclis'in Dışişleri Komitesi Sekreteri
Görev süresi 29 Haziran 2017 - 21 Haziran 2022
Fransa Milli Meclis Başkan Yardımcısı
Görev süresi 3 Ekim 2011 - 20 Haziran 2017
Başkan: Bernard Accoyer Claude Bartolone
Normandiya Bölge Konseyi Üyesi
Görev süresi 21 Mart 1998 - 17 Nisan 2001
Kişisel bilgiler
Doğum: 02 Haziran 1958 (66 yaşında) Vincennes, Fransa
Partisi: Socyalist Parti
Laurence Dumont (d. 2 Haziran 1958, Vincennes (Val-de-Marne)), Fransız sosyalist siyasetçidir.
Kariyeri

1986 yılında Sosyalist Parti'ye (PS) kaydolmuştur. 1997 seçimlerinde milletvekili seçilmiş, 1998 yılında Aşağı Normandiya bölgesel konseyi başkanlığına aday olmuş ancak seçimleri kazanamamıştır. 2002 seçimlerinde milletvekilliğini kaybetmiştir buna karşılık 2007 yılı itibarıyla Calvados milletvekili ve 2011 yılı itibarıyla de meclis başkanvekilidir. Ayrıca Fransa-Türkiye Parlamentolararası Dostluk Grubu başkan yardımcısıdır. 2008 Reims kurultayı'nda parti liderliği için ve 2012 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Sosyalist Parti aday belirleme önseçiminde Martine Aubry'yi desteklemiş ve Aubry'nin liderliğindeki partide formasyondan sorumlu ulusal sekreter olarak görev yapmıştır. Ayrıca Fransa-Gine Parlamentolararası Dostluk Grubu'nun Fransa Ulusal Meclisi kanadının başkanı olarak görev yapmaktadır.
Kariyeri > Görevleri

Yerel Yönetimler
25 Haziran 1995 - 18 Mart 2001: Paris 20. arrondissement konseyi üyesi
15 Mart 1998 - 17 Nisan 2001: Aşağı Normandiya bölgesel konseyi üyesi
19 Mart 2001 - 16 Mart 2008 : Caen belediye meclisi üyesi
Meclis
12 Haziran 1997 - 18 Haziran 2002: Calvados 5. seçim çevresi milletvekili
20 Haziran 2007 - ... : Calvados 2. seçim çevresi milletvekili
2 Mart 2000 - 18 Haziran 2002: Meclis Tarım Çalışma Grubu Başkanı
3 Ekim 2011 - 20 Haziran 2017: Meclis başkanvekili
28 Haziran 2017 - 30 Eylül 2019: Meclis sekreteri
Diğer
16 Temmuz 1997 - 18 Haziran 2002: Ulusal İnsan Hakları Danışma Komisyonu üyesi
25 Haziran 1997 - 18 Haziran 2002: Cumhuriyet Adalet Divanı yedek hakimi
3 Ekim 2012 - 20 Haziran 2017: Ulusal Bilişim Teknolojisi ve Özgürlükler Komisyonu asıl üyesi
Denis Baupin

Denis Baupin (5 Nisan 2006)
Denis Baupin (d. 2 Haziran 1962, Cherbourg (Manche) Fransız siyasetçi. Avrupa Ekolojisi - Yeşiller milletvekili.
1984 yılında École centrale Paris'yi bitirmiş ve mühendis olmuştur. 'Terre des Hommes' adlı uluslararası dayanışma örgütünün yöneticiliğini yapmıştır. 1989 yılında Yeşiller'e kaydolmuştur. Avrupa Parlamentosu Yeşiller Grubu'nun danışmanlığını üstlenmiş, ardından 1997 yılında da Çevre Bakanı Dominique Voynet'nin danışmanlığına getirilmiştir. 1995 yılında Paris 20. arrondissement belediye meclisi üyesi ve 2001 yılında da Paris konseyi üyesi olmuş ve aynı yıl 20. arrondissement belediye başkan adayı olmuş ancak seçilememiştir. 2001-2008 yıllarında Paris belediye başkan yardımcılığına getirilmiş ve Ulaşımdan sorumlu olmuştur. 2008 yılında ise Çevre, Sürdürülebilir Kalkınma ve İklim Planından sorumlu belediye başkan yardımcılığına getirilmiş ve milletvekili seçildiği 2012 yılında belediye başkan yardımcılığından istifa etmiştir. 
2012 yılı itibarıyla Paris milletvekili olup, meclis başkanvekilliği görevinde de bulunmuştur. Ayrıca Konut Bakanı Emmanuelle Cosse'un eşidir.
Görevleri

Yerel Yönetimler
Haziran 1995 - Mart 2001: Paris 20. arrondissement belediye meclisi üyesi
Mart 2001 - Mart 2014: Paris konseyi üyesi
19 Mart 2001 - 5 Temmuz 2012: Paris belediye başkan yardımcısı
Parti Yönetimi
1998-2002: Yeşiller Sözcüsü
Meclis
20 Haziran 2012 - 19 Haziran 2017: Paris 10. seçim çevresi milletvekili
27 Haziran 2012 - 9 Mayıs 2016: Meclis başkanvekili
Diğer
21 Eylül 2012 - 20 Haziran 2017: Yüksek Enerji Kurulu asıl üyesi
5 Eylül 2013 - 20 Haziran 2017: Ekolojik Geçiş Ulusal Kurulu asıl üyesi
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb15547846r (data)  GND: 1012100820  ISNI: 0000 0001 1950 7387  LCCN: n2007038858  SUDOC: 116127317  VIAF: 66779483   WorldCat (LCCN): n2007-038858
5. grup elementi

Niyobyum elementi
Periyodik tablonun 5. grubunda vanadyum (V), niyobyum (Nb), tantal (Ta) ve dubniyum (Db) olmak üzere beş element yer alır. Grup, en hafif üyesi vanadyuma atfen vanadyum grubu ya da vanadyum ailesi olarak da adlandırılır. Her bir mensubu birer geçiş metalidir.
David Thompson (gezgin)

David Thompson (1770-1857)
David Thompson (30 Nisan 1770 - 10 Şubat 1857) Britanyalı-Kanadalı kürk tüccarı, kadastrocu ve harita yapımcısı. Bazı yerli halklar tarafından "Koo-Koo-Sint" ya da "Stargazer" olarak bilinmektedir. Kariyeri boyunca Kuzey Amerika kıtasının 3,9 milyon kilometrekarelik alanını haritalamış ve bu nedenle de "yaşamış en büyük kara coğrafyacısı" olarak tarif edilmiştir.
Çalışmaları

1814: Map of the North-West Territory of the Province of Canada
1897: New light on the early history of the greater Northwest: the manuscript journals of Alexander Henry, fur trader of the North West Company, and of David Thompson, official geographer and explorer of the same company, 1799–1814 : exploration and adventure among the Indians on the Red, Saskatchewan, Missouri and Columbia Rivers (edited by Elliott Coues)
1916: David Thompson's narrative of his explorations in western America, 1784–1812[ölü/kırık bağlantı] (edited by J.B. Tyrell)
1950: David Thompson's journals relating to Montana and adjacent regions, 1808–1812 (edited by M. Catherine White)
1962: David Thompson's narrative, 1784–1812 (edited by Richard Glover)
1974: David Thompson's journal of the international boundary survey, 1817–1827 : western Lake Erie, August–September 1819 (edited by Clarke E. Leverette)
1993: Columbia Journals (edited by Barbara Belyea)
2006: "Moccasin Miles – The Travels of Charlotte Small Thompson 1799–181227 Şubat 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi." Contemporary and Historical Maps: Charlotte Small (S. Leanne Playter/Andreas N. Korsos|Publisher: Arcturus Consulting)
2006/2007: "David Thompson in Alberta 1787–1812"; "David Thompson on the Columbia River 1807–1812"; "The Explorations and Travels of David Thompson 1784–1812"; "Posts and Forts of the North American Fur Trade 1600–1870"27 Şubat 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Contemporary and Historical Maps: David Thompson (Andreas N. Korsos|Publisher: Arcturus Consulting)
Konuyla ilgili yayınlar

Flandrau, Grace (1925). Koo-koo-sint, the Star Man: a chronicle of David Thompson. Great Northern Railway. Available online through the Washington State Library's Classics in Washington History collection
Haywood, Carl W. (2008). Sometime Only Horses to Eat: David Thompson; The Saleesh House Period 1807–1812: Tracking David Thompson Across Western North America. Stonydale Press Publishing Co.
Jenish, D'Arcy (2003). Epic Wanderer: David Thompson and the Mapping of the Canadian West. Doubleday Canada.
McCart, Joyce and Peter (2000). On the Road with David Thompson. Fifth House.
Nisbet, Jack (1994). Sources of the River: Tracking David Thompson Across Western North America. Sasquatch Books.
Elle Andra-Warner, 2010. David Thompson: A Life of Adventure and Discovery. Heritage House Publishing Co.Ltd.
Biyodizel üretimi

Biyodizel üretimi, transesterifikasyon ve esterifikasyonun kimyasal reaksiyonları yoluyla biyoyakıt, biyodizel üretme sürecidir. Bu, kısa zincirli alkollerle (tipik olarak metanol veya etanol) reaksiyona giren bitkisel veya hayvansal katı ve sıvı yağları içerir. Kullanılan alkoller düşük molekül ağırlıklı olmalıdır. Düşük maliyeti nedeniyle en çok kullanılan alkol etanol olmakla birlikte, metanol kullanılarak biyodizele daha fazla dönüşüm sağlanabilir. Transesterifikasyon reaksiyonu asitler veya bazlar ile katalize edilebilmesine rağmen, bazla katalize edilen reaksiyon daha yaygındır. Bu yol, bu asit katalizinden daha düşük reaksiyon sürelerine ve katalizör maliyetine sahiptir. Bununla birlikte, alkali kataliz, yağlarda bulunan hem suya hem de serbest yağ asitlerine karşı yüksek hassasiyet dezavantajına sahiptir.
İşlem basamakları > Hammadde ön işleme

Biyodizel üretiminde kullanılan yaygın hammadde, sarı gres (geri dönüştürülmüş bitkisel yağ), "işlenmemiş" bitkisel yağ ve donyağıdır. Geri dönüştürülmüş yağ, pislik, kömürleşmiş yiyecekler ve su gibi pişirme, saklama ve kullanımdan kaynaklanan kirleri çıkarmak için işlenir. Saf yağlar rafine edilir, ancak gıda sınıfı seviyesinde değildir. Arıtma süreçleri değişiklik gösterse de, fosfolipitleri ve diğer bitki maddelerini uzaklaştırmak için zamk giderme işlemi yaygın olarak kullanılır. Su, baz katalizli transesterifikasyon sırasında trigliseridlerin sabunlaşmasına neden olduğu için ayrıştırılır.
Temizlenmiş atık yağın bir numunesi daha sonra, bitkisel yağ numunesinde bulunan serbest yağ asitlerinin konsantrasyonunu belirlemek için standartlaştırılmış bir baz çözeltisinde titrasyon yoluyla test edilir. Asitler daha sonra ya çıkarılır (tipik olarak nötrleştirme yoluyla) ya da biyodizel (veya gliseridler) üretmek için esterleştirilir.