stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Radyo5

| Radyo5 |
| --- | --- |

Kuruluş: 15 Ağustos 1997
Kapanış: 1 Mart 2011
İştirakler: Cine5 (1997-2010)
Sahibi: Erol Aksoy (1997-2004, 2006-2008)   TMSF (2004-2006, 2008-2010)   Ferit Şahenk (2010-2011)
Formatı: CHR, Hit Müzik
Dil: Türkçe
Slogan: We lead! They follow.   It's Fresh    The Big radio    Today's Hit Music   Radyo5 "It's Fresh" Kesintisiz Hit Müzik
Genel merkez: İstanbul
Yeni adı: Kral Pop Radyo (Doğuş Yayın Grubu)
Websitesi: http://cine5radyo.com
Radyo5, 1997-2011 arasında yayın yapmış ulusal yabancı müzik radyo istasyonu. Eylül 2007'den itibaren İstanbul ikitelli'deki merkez stüdyolarından yayın yaptı. 1997 yılından bu yana Türkiye'de ilkleri gerçekleştiren, yayıncılık türü olarak Contemporary Hit Radio formatıyla yayın yaptı. 2000'li yılların sonunda hem Türkçe Pop hem de Yabancı Pop yayını yapmaya başlamıştır.
1997 yılından itibaren ulusal yayına geçen Radyo5, İstanbul'da 94.7, Ankara'da 101.8, İzmir'de 106.3, Bursa'da 95.7, Antalya'da 103.5 Türkiye genelinde farklı frekanslarından yayın yapmıştır.
26 Nisan 2010'a kadar Show Radyo ve Radyo Viva kardeş radyo istasyonları; Cine5 ise kardeş kanalı olmuştur.
26 Nisan 2010'da yapılan ihale ile Doğuş Yayın Grubu'nu temsil eden Genel Müdür Cem Aydın tarafından 5,2 milyon dolar teklifle satın alınmıştır.
1 Mart 2011 tarihinde yayını sona ermiştir ve frekansı yeni kurulan Kral Pop Radyo'ya tahsis edilmiştir.
Eski DJ'ler

Zeynep
Timur
Savaş
Öykü Serter
Ayça Şen
Coco
Selim
Erdal Şahin
Aslıhan
Nilgün Ayaz
Tamer
Kaan
Jess
Aydın
Nazan
Mehmet Ali
İmge
Ahmetcan
Merih
Yalçın
Barış
Murat
Mehmet
Onur
Burcu
Erman
Meltem
Hakan Tamar
Serkan
Simon Abkarian

| Simon Abkarian |
| --- | --- |
Abkarian 2014'te
Doğum: 5 Mart 1962 (62 yaşında) Gonesse, Val-d'Oise, Fransa
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1977–günümüz

Simon Abkarian (Ermenice: Սիմոն Աբգարեան; d. 5 Mart 1962 ; Gonesse, Val-d'Oise, Fransa), Ermeni asıllı Fransız aktör.
Oyunculuğa 1977 yılında başlayan sanatçı yaklaşık 30 filmde rol aldı. En önemli filmleri 2002 yapımı Ararat filmi Amerikalı aktris Joan Allen ile başrolü paylaştığı 2004 yapımı Yes adlı yapımdır.
Filmografi

Riens du tout (1992) - Danseur grec
Ana El Awan (1994) - Camille
When the Cat's Away (1996) - Carlos
Le dernier des pélicans (1996)
Le silence de Rak (1997) - Le second consommateur
J'irai au paradis car l'enfer est ici (1997) - Simon
Tempête dans un verre d'eau (1997)
Lila Lili (1999) - Simon
Ararat (2002) - Arshile Gorky
Un monde presque paisible (2002) - Albert
The Truth About Charlie (2002) - Lieutenant Dessalines
Aram (2002) - Aram
La légende de Parva (2003) - Le swami (voice)
Not For, or Against (2003) - Freddy Karparian dit Lecarpe
To Take a Wife (2004) - Eliyahu
Yes (2004) - He
Gamblers (2005, directed by Frédéric Balekdjian) - Sahak
Dans tes rêves (2005) - Wilson
The Demon Stirs (2005) - Julien Cestac
Zaïna, cavalière de l'Atlas (2005) - Omar
J'ai vu tuer Ben Barka (2005) - Mehdi Ben Barka
Petites révélations (2006)
Le Voyage en Arménie (2006) - Sarkis Arabian
Hier encore (2006) - Simon Tabet
The Serpent (2006) - Sam
Casino Royale (2006) - Alex Dimitrios
New délire (2007) - Gunter (voice)
Persepolis (2007) - Mr. Satrapi – Marjane's father (voice)
Trivial (2007) - Pierre
Rendition (2007) - Said Abdel Aziz
Shiva (2008) - Eliau
Un monde à nous (2008) - L'oncle de Noé (voice)
Khamsa (2008) - Le père
Secret défense (2009) - Al Barad
Musée haut, musée bas (2008) - Gilles Paulin
Le Chant des mariées (2008) - Raoul
Rage (2009) - Merlin
The Army of Crime (2009) - Missak Manouchian
Suite parlée (2010) - 'Le masque'
Turk's Head (2010) - Le veuf
Des Force (2011) - Jimi Weiss
Kaboul Kitchen (2012-2017, TV Series) - Colonel Amanullah
Zarafa (2012) - Hassan (voice)
Zero Dark Thirty (2012) - Detainee on Monitor
Recon: A Filmmaker's Quest (2012)
Les invincibles (2013) - Nino Lorcy
The Marchers (2013) - Farid's father
Angélique (2013) - lawyer (advocate) François Desgrez
Gett – The Trial of Viviane Amsallem (2014) - Elisha Amsalem
Colt 45 (2014) - Commandant Luc Denard
The Cut (2014) - Krikor
Pseudonym (2014) - Monsieur
1915 (2015) - Simon
Don't Tell Me the Boy Was Mad (2015) - Hovannès Alexandrian
Chouf (2016) - Le Libanais
La mécanique de l'ombre (2016) - Gerfaut
Djam (2017) - Kakourgos
Overdrive (2017) - Jacomo Morier
The Sonata (2018) - Charles Vernais
Rebelles (2019)
The Swallows of Kabul (2019)
Bill Viola

Bill Viola
Bill Viola (25 Ocak 1951 - 12 Temmuz 2024), Amerikalı modern video artisti. Yeni medya alanında elektronik, ses ve görüntü teknolojisi eserleri ortaya koymuştur. Eserleri doğum, ölüm ve bilinç yönleri gibi temel insan deneyimleri arkasındaki fikirlere odaklanmaktadır.
Yaşamı

Viola çocukluk yıllarını Queens, New York ve Westbury, New York'ta geçirdi.
1973 yılında, Viola Syracuse Üniversitesi'nden Güzel Sanatlar bölümünden lisans derecesi ile mezun oldu.
Mezuniyetinden sonra, ilk olarak Syracuse'ta bulunan Everson Sanat Müzesi'nde çalıştı. 1973-1980 yılları arasında Viola, besteci David Tudor ile Rainforest (sonradan "Composers Inside electronics" adını aldı) müzik grubunda performans gösterdi. 1974'ten 1976'ya kadar, İtalya Floransa'taki lider bir stüdyo olan Art/Tapes/22'de teknik yönetmen olarak çalıştı. Burada video sanatçısı olan Nam June Paik, Bruce Nauman ve Vito Acconci ile tanıştı. 1976-1983 yılları arasında, Newyork'taki WNET Thirteen Televizyon Laboratuvarı'nda misafir sanatçı olarak yer aldı. 1976 ve 1977'de, yöresel performans sanatını kaydetmek için Solomon Adaları ve Endonezya'daki Cava Adası'na gitti.
1977'de Viola, La Trobe Üniversitesi'den (Melbourne, Avustralya) kültür sanatları yönetmeni Kira Perov tarafından bir çalışma daveti aldı. Sonrasında evlenen Viola ve Perov, yaşam boyu sürecekleri çalışma hayatı ve seyahattaki birlikteliklerine de böylece başlamış oldular. 1980'de, Viola ve Perov Japonya/Amerika kültürel değişim bursu kapsamında birbuçuk yıl boyunca Japonya'da yaşadılar ve burada Budizmüzerine çalıştılar. Aynı zamanda, Viola bu süre boyunca Sony Corporation Atsugi Laboratuvarları'nda misafir sanatçı olarak yer aldı.
1983'te, Kaliforniya Sanat Enstitüsü'nde (Valencia, Kaliforniya) ileri video eğitmeni oldu. 1995'te Viola Amerika'yı, Buried Secrets  adlı çalışmaları ile 46. Venedik Bienali'nde temsil etti. 1997'de Bill Viola'nın çalışmalarının 25. yılı retrospektifi organize edildi ve retrospektif "Whitney Museum of American Arts" tarafından uluslararası turneye çıkarıldı.
2000 yılında, Amerika Bilim ve Sanat Akademisi'ne seçildi. 2002'de, "Going Forth By Day" adlı çalışmasını tamamladı. 2003'te "The Passions" sergisi Los Angeles, Londra, Madrid ve Canberra'da sanatseverler ile buluştu.
2004 yılında, Viola yönetmen Richard Wagner'ın operası Tristan ve Isolde üzerine çalışmaya başladı. Operanın 2005 yılında "Paris Operası'nda" (Opéra National de Paris) prömiyeri yapıldı.
2009'da, Viola çalışmalarının dünyanın dört bir yanında kültürel, bilimsel ve insan değerlerinin gelişmesine katkı sağlaması nedeniyle İspanya'nın Katalonya Hükûmeti tarafından XXI Premi Internacional Catalunya 2009 olarak bilinen Katalonya Uluslararası Ödülü'ne layık görüldü. İspanya'da Federico Utrera (King Juan Carlos Üniversitesi) tarafından yazılan "Viola on Vídeo" adı ile ilk biyografisi yayınlandı.
Gözümde Yaşlar Dinmiyor / Altın Kafestir Benim Durağım

Gözümde Yaşlar Dinmiyor / Altın Kafestir Benim Durağım bir Müslüm Gürses 45'lik plağıdır. 1968 yılında Ömür Plak etiketiyle piyasaya sunulmuştur.
Şarkı listesi

| # | Şarkı | Söz | Müzik | Derleyen | Süre |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Gözümde Yaşlar Dinmiyor | Mehmet Genç | Mehmet Genç |  | 3:56 |
| 2 | Altın Kafestir Benim Durağım |  |  | Mehmet Genç | 3:22 |
Nokia N90

| Nokia N90 |
| --- | --- |

Üretici: Nokia
Arka kamera: 2 MP
İşletim sistemi: Symbian v8.1a, S60 Özellik Paketi 3
CPU: TI OMAP 1710, 32 bit RISC ARM9 @ 220 MHz
Zil sesi: MP3 ve polifonik (64 kanal)
Bellek: 48 MB
Bellek kartı: DV RS-MMC / MMC-Mobile
Ağ: GPRS, EGPRS, WCDMA
Çıkış tarihi: 2005
Batarya: BL-5B, 3,7 V, 760 mAh
Veri girişi: Tuş takımı
Fiziksel büyüklük: 112 mm (4,4 in) x 51 mm (2,0 in) x 24 mm (0,94 in)
Ağırlık: 173 g (6,1 oz)
Ekran: 262.144 renkli ve 352×416 pikselli TFT
Önceki: Nokia 6260 Slide
Sonraki: Nokia N93
Bağlantı: USB 2.0, Bluetooth 1.2
İlişkili: Nokia N70 Nokia N71 Nokia N72 Nokia N80 Nokia N91 Nokia N92
Form faktörü: Kapaklı telefon
Harici ekran: 65.536 renkli ve 128×128 pikselli TFT ekran
Nokia N90, 27 Nisan 2005 tarihinde duyurulan Nokia'nın o dönemdeki yeni multimedya cihazları serisi olan N serisinin bir parçası olarak tanıtılan bir akıllı telefondur. Benzersiz dönebilir bir tasarıma ve dört moda sahiptir. İki ekranı bulunur ve Carl Zeiss optiği ve entegre flaşla donatılmış bir kamera içerir ve sesli video kaydı yapabilir. Ekran, telefonun daha geleneksel bir video kamerası gibi kullanılabilmesi için 270° döndürülebilir. Kamera lensi de döndürülebilir. Telefonun titreşim özelliği yoktur. 2,1 inçlik ekranın piksel yoğunluğu inç başı 259 pikseldir, bu da onu o dönemdeki en net ve keskin Nokia ekranlarından biri yapar ve 2009'da Nokia N900 ile inç başı 267 piksellik bir ekranla geçilene kadar 4 yıl boyunca N80, E60 ve E70 ile birlikte en yüksek piksel yoğunluğuna sahip ekran olmaya devam eder. Nokia N90, USB veya Bluetooth üzerinden bazı yazıcılarla yazdırma yapabilir.
Nokia N90, Symbian 8.1a işletim sistemi üzerine S60 2. Sürüm, Özellik Paketi 3 kullanıcı arayüzünü kullanır. Daha sonraki revizyonlar ayrıca Nokia Lifeblog yazılımının 2. Sürümü ile birlikte gelir. Nokia N90, çoğu pazarda 2005'in ikinci çeyreğinde sevkiyata başladı. Nokia N93'ün öncülüdür.
N90 genellikle bir 64 MB veya 128 MB DV-RS-MMC bellek kartı ve bir USB veri transfer kablosu ile birlikte paketlenirdi.
Özellikler

| --- | --- |
Form faktör: Kapaklı
İşletim sistemi: Symbian v8.1a, S60 Özellik Paketi 3
İşlemci: TI OMAP 1710, 32 bit RISC ARM9 @ 220 MHz
GSM frekansları: 900/1800/1900 MHz
GPRS: Var, Class 10
EGPRS: Var, Class 10
WCDMA: Var (2100 MHz)
Ana ekran: TFT, 262.144 renk, 352×416 piksel (2,1 çapraz olarak inç)
Harici ekran: TFT, 65.536 renk, 128×128 piksel
Kamera: 2 MP (fotoğraf ışığı, 20 kat dijital yakınlaştırma)
Video kaydı: Var, CIF (maksimum klip uzunluğu 2 saat)
Multimedya mesajlaşma: Var
Video görüşmeleri: Var
Bas konuş: Var
Java desteği: Var, MIDP 2.0
Dahili bellek: 31 MB
Bellek kartı yuvası: Var, DV RS-MMC / MMC-Mobil
Bluetooth: Var
IrDA: Yok
Veri kablosu desteği: Var
Tarayıcı: WAP 2.0 XHTML / HTML
E-posta: Var
Müzik çalar: Var, stereo
Radyo: Yok
Video oynatıcı: Var
Polifonik tonlar: Var, 64 kanal
MP3 zil sesleri: Var
HF hoparlör: Var
Çevrimdışı mod: Var
Pil: BL-5B (760 mAh)
Konuşma süresi: 3 saat
Bekleme süresi: 12 gün (288 saat)
Ağırlık: 173 gr
Fiziksel boyut: 112×51×24 mm
Çıkış: 2005'in 2. çeyreği
Diğer: Quickoffice ofis paketi
Popüler kültürde

N90, "Tom Clancy's Splinter Cell: Double Agent" oyununda bir reklam panosu olarak yer aldı.
N90 cep telefonu, "NCIS" adlı televizyon dizisinin bir bölümünde gösterildi.
Harici bağlantılar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
"Twice The Honor: Nokia N90 and Nokia N91 Win A "Best Of What's New" Award". 12 Şubat 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ekim 2023.
"Award-Winning Nokia N90 Now Shipping in the U.S." 17 Aralık 2005 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ekim 2023.
"The premier place for symbian users, supported with the No. one smarth phone discussion forum". 28 Aralık 2005 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ekim 2023.
"Forum List - N Series Talk". 21 Temmuz 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ekim 2023.
Harici bağlantılar > İncelemeler

InfoSync World
Mobile Review
3G.co.uk
Mobile Burn
Cooltech Zone
Camera Phones Spot
Mobique
N90 normal olarak açık hâldeyken
Jean-Jacques Servan-Schreiber

| Jean-Jacques Servan-Schreiber |
| --- | --- |

Meurthe-et-Moselle Milletvekili
Görevde
Makama geliş  1970 - 1978
Yerine geldiği: Roger Souchal
Yerine gelen: Yvon Tondon
Radikal Parti genel sekreteri/başkanı
Görevde
Makama geliş  29 Ekim 1969 - 16 Ekim 1979
Kişisel bilgiler
Doğum: 13 Şubat 1924 Paris, Fransa
Ölüm: 7 Kasım 2006 Fécamp
Partisi: Radikal Parti
Evlilik(ler): Madeleine Chapsal (b. 1960)
Çocuk(lar): 4
Bitirdiği okul: École Polytechnique
Mesleği: Gazeteci ve siyasetçi
İmzası: 
Jean-Jacques Servan-Schreiber (JJSS olarak da bilinir) (d. 13 Şubat 1924, 16. arrondissement (Paris) - ö. 7 Kasım 2006, Fécamp), Fransız gazeteci ve siyasetçi.
Hayatı

Prus ve Yahudi kökenli etkili bir ailenin çocuğu olarak 1924 yılında dünyaya gelmiştir. École Polytechnique'de eğitim almıştır. Fransız direnişine babası ile beraber katılmıştır. Alabama'da savaş pilotluğu eğitimi almıştır. Dekolonizasyonun kaçınılmaz ve gerekli olduğuna inanan Servan-Schreiber Fransa'nın Çinhindi'ndeki askerî gücüne ve etkinliğine ciddi muhalefet eden makaleler yazmış bu dönemde Pierre Mendès France ile tanışmıştır. Dördüncü Cumhuriyet'in vasatlığı ve siyasi çıkmazından Fransa'yı çıkarabilecek tek kişinin Pierre Mendès France olduğunu belirtmiştir. 1953'te gazeteci Françoise Giroud ile L'Express gazetesini çıkartmış ve bu gazetenin yöneticiliğini yapmıştır. Bu gazetenin yazarları arasında Albert Camus, Jean-Paul Sartre, André Malraux, François Mauriac yer almışlardır. Dien Bien Phu Muharebesi yenilgisi sonrası Pierre Mendès France başbakan olunca Servan da danışmanları arasında yer almıştır. Dönemin etkili isimlerinden olan Servan-Schreiber hem Mitterrand hem de Giscard'a yakın olmuştur. Atlantikçi ve Amerikan yanlısı bir çizgide olan JJSS zaman içerisinde gaullizm karşıtı bir çizgide yer almış ve yaşlı general Charles de Gaulle'ün modern Fransa'nın insanı olmadığı düşüncesini benimsemiş ve komünist olmayan sol içerisinde de etkisini göstermeye başlamış, Sosyalist ve Demokrat Sol Federasyonu (FGDS) içerisinde bulunmuştur. 1969'da de Gaulle'ün istifası ardından siyasi yenilenmede yer alması gerektiği düşüncesi ile Ekim 1969'da Sosyalist Radikal Parti'nin genel sekreteri olmuş ardından 1971-1975 ve 1977-1979 yıllarında Radikal Parti başkanlığını yapmıştır. İlk başkanlığı döneminde kendisi sol çizgiden gelmesine karşın parti daha merkez ve merkez sağa evrilmiş partinin sol kanadı ise Robert Fabre ve Maurice Faure önderliğinde Sol Radikaller Hareketi'ni kurmuştur. 1970-1978 yıllarında Meurthe-et-Moselle milletvekilliği yapmış, 1971'de Bordeaux belediye başkanlığı için aday olsa da seçimleri Jacques Chaban-Delmas kazanmıştır. 1. Jacques Chirac Hükûmeti'nde Reformlar Bakanı olarak atanmış ancak hükûmetin nükleer denemelere tekrar başlanmasına muhalefet etmesi sebebiyle 12 gün kadar sonra bakanlık görevinden ayrılmıştır. 1976-1978 yıllarında Lorraine bölgesel konseyi başkanlığı yapmış, 1977'de L'Express'i James Goldsmith'e satmıştır. 1978'de Fransız Demokrasisi için Birlik'in kurucuları arasında yer alarak Chirac'ın güçlenmesi karşısında Giscard'a destek olmuştur. Mart 1978 seçimlerinde tekrar milletvekili seçilmesine karşın milletvekilliği Haziran 1978'de milletvekilliği düşürülmüştür. 1979 Avrupa Parlamentosu seçiminde bağımsız bir liste oluşturmuş ancak seçimlerde %1,84 oy oranıyla milletvekili çıkaramamıştır. Mendès France ve Giscard'da olduğu gibi Mitterrand'ın da cumhurbaşkanlığı döneminde gölge danışmanı, uyandırıcısı ve hatta akşam ziyaretçisi olarak anılmıştır.
Hayatı > Görevleri

Yerel Yönetimler
6 Ocak 1976 - 10 Ocak 1978 : Lorraine bölgesel konseyi başkanı
Hükûmet
28 Mayıs 1974 - 9 Haziran 1974 : Reformlar Bakanı
Meclis
28 Haziran 1970 - 28 Haziran 1978 : Meurthe-et-Moselle 1. seçim çevresi milletvekili
Parti Yönetimi
29 Ekim 1969 - 17 Ekim 1971 : Radikal Parti genel sekreteri
17 Ekim 1971 - 4 Temmuz 1975 : Radikal Parti başkanı
15 Mayıs 1977 - 16 Ekim 1979 : Radikal Parti başkanı
Jean-Jacques Servan-Schreiber (1968)
Luciano Castro

| Luciano Castro |
| --- | --- |
Doğum: Luciano Daniel Castro 16 Mart 1975 Buenos Aires, Arjantin
Milliyet: Arjantin
Meslek: Oyuncu
Evlilik: Elizabeth Vernaci (2005–2009) Sabrina Rojas (2010–2021) Flor Vigna (2021-şimdiki)
Çocuk(lar): Mateo Castro (d. 2002) Esperanza Castro (d. 2013) Fausto Castro (d. 2015)

2019'da aktör Luciano Castro
Luciano Castro, (d. 1975, Buenos Aires) Arjantinli oyuncu. Televizyon dizilerinin yanı sıra tiyatro oyunlarında da yer aldı.
Oyuncu olmadan önce futbolcu olan Luciano Castro, oyunculuğa ilgi duymaya başladı ve 1995 yılında İspanya'da yaşamaya başladı. 17 yaşındayken ilk oyunculuk deneyimini yaşadı. 16 yaşından beridir boks yapmakta ve Mateo adında bir oğlu vardır.
Çalışmaları > Televizyon

Jugate conmigo (1992)
Life College (1994)
¡Hola Papi! (1995)
Montaña rusa, otra vuelta (1995)
Chiquititas (1995)
Como pan caliente (1996)
R.R.D.T (1997)
Campeones de la vida (1999)
PH (2001)
Durmiendo con mi jefe (2003)
Los Roldán (2004)
El tiempo no para (2006)
Lalola (2007)
Amanda O (2008)
Alguien que me quiera (2009)
Çalışmaları > Tiyatro

Lo de la Susy (2002)
Lo que habló el pescado (2004)
Rita, La Salvaje (2005)
Hipólito y Fedra (2005)
Ödülleri

Martín Fierro Ödülleri 2007: En iyi komedi oyuncusu -erkek
Britomartis

Minos ve Britomaris'i temsilen ayna arkasına yapılmış bir tablo
Britomartis, Girit mitolojisinde dağ ve avcılık tanrıçası.
Yunanlar tarafından Artemis'e eş tutulur. Diğer adı Diktynna'nın ise (büyük olasılıkla Diktys dağından) Minos'tan kaçan Britomartis'in denize atlayıp balıkçılar tarafından bir ağ (Yunanca: diktys) ile kurtarılmasından geldiği söylenmektedir. Ayrıca çeşitli kaynaklara göre Zeus ile Karme'nin kızı olduğu söylenir.
Bacteriorhodopsin

Bakteriyorodopsin'den bir kesit
Bacteriorhodopsin haloarkebakterilerde proton pompası gibi görev yapan integral membran proteinidir. Işık enerjisi yardımıyla H+ iyonlarının hücre dışına pompalanmasını sağlar. Bacteriorhodopsin proteini tarafından üretilen proton motive kuvveti, ATP sentaz tarafından adenozin trifosfat (ATP) oluşturmak için kullanılır.
Afacan Dennis 2

| --- | --- |
Dennis The Menace Strikes Again!

Yönetmen: Charles T. Kanganis
Yapımcı: Ernest Chambers,Robert F. Newmyer,Jeffrey Silver
Senarist: Hank Ketcham, Jeff Schechter,Tim McCanlies
Oyuncular: Don Rickles,George Kennedy,Justin Cooper
Müzik: Graeme Revell
Görüntü yönetmeni: Christopher Faloona
Türü: Komedi
Yapım yılı: 1998
Çıkış tarih(ler)i: 14 Temmuz, 1998 (ABD)
Süre: 71 dk.
Ülke:  ABD
Dil: İngilizce
Önceki film: Afacan Dennis (film)
Afacan Dennis 2 (Özgün adı: Dennis The Menace Strikes Again!), 1998 ABD yapımı aile filmidir.
Konu

Bu bölümde, Dennis, huysuz George'u çıldırmakta tek başına değildir. Dennis'in sevimli büyükbabası (George Kennedy) ziyarete gelmiştir ve ikisi birlikte komşularını şamatanın içine sürüklerler. İki hapishane kaçkını işbirliği yapıp (Carrot Top ve Brian Doyle-Murray) bir takım entrikalarla George'u dolandırmaya çalıştıklarında Dennis ve arkadaşları kurtarma operasyonuna başlarlar.
Bir önceki filmden birkaç yıl sonra Dennis Mitchell (Justin Cooper) her zamankinden daha kötüydü. Filmin başında, doğum gününe hediye olarak evcil hayvan hediye etmesi için Bay Wilson'un (Don Rickles) evine gider. Bunlar arasında kurbağa, kertenkele, yılan, böcekler, tarantulaslar, akrepler, fareler, egzotik memeliler ve hatta bir bebek timsahı sayılabilir.
Bu işgence Bay Wilson'un, istemeden Dennis'in kırmızı vagonu içindeki bir merdiven uçuşuna binerek ve doğum gününün pastasını Martha'nın (Betty White) yüzüne atmasıyla sona erer. Bu olaydan kısa süre sonra, Dennis'in dedesi, Alice'in babası ve Henry'nin kayınpederi (George Kennedy) ortaya çıkıyor ve Mitchells'le birlikte hareket ettiğini duyuruyor. Dennis, rahatsız olan komşusundan daha fazla zaman geçirmeye başlar. Bay Wilson, büyüdüğünden üzgündü, onu iki genç erkeğin (Brian Doyle-Murray ve Carrot Top) kandırdıklarını kandırdı. Bu kişiler, insanların daha genç olabilmesi için çay yapmak için kullanılan "nadir" bir kök almayı denedi.
Bay Wilson, Dennis geldiğinde 10,000 dolar ödemek üzere. Dennis daha sonra, aynı türden bir kök bulunduğunu, bu tür köklerin bulunduğu bir yerde bulduğunu söylediğini ortaya koyuyor. Kısa süre sonra, iki sahtekârlar Bay Wilson'a insanları daha genç kılan bir makine döndüler ve sattı. Birdenbire, onun ve Bay Johnson'un tutumları, George'un Dennis'le aynı mahallede yaşamaktaki acısını hissederken gençliğin ve mutlu hissetmeye başlamış gibi tersine döndü.
Dennis bir yığın çöp temizlemeye çalışırken, çöpü çıkardığı sırada büyükbabanın arabasını çöpe attı, daha sonra Bay Wilson'un makinesini pamuk şeker karışımıyla mahvetti ve pamuk şekeri sabun için yanlış anladığını söyledi. Bunun sonucunda, Wilsons, ondan uzaklaşmak için kendisinden uzak durmayı planlıyor, bunun üzerine Mr. Johnson, kimsenin gerçekten bu planı uygulamak istemediği halde evlerine taşınmaya karar vermişti.
Taşınmayı planladıklarında evin satılabilmesi için evin birkaç onarıma ihtiyaç duyduğunu iddia ederek henüz tahsis edilmemiş çekleri istif tutarak banka hesabını tahliye etmeye çalışıyorlardı. Dennis, Wilson'un evinde birkaç farklı işçi gibi davranan adamları yakalamak için polise yardım eder. O, satılmadan evin birkaç onarıma ihtiyacı olduğunu söyledi. Bütün film boyunca bir "tehlike" olan Dennis, sonuçta bir kahraman oluyor. Polis çekilmemiş çekleri geri getirir ve Bay Wilson taşınmamaya karar verir. Ancak Johnson, şimdi Dennis'in verdiği her şey yüzünden Mitchell evinden çıkmayı planlıyor.
Film, Dennis ve dedesinin Büyük Kanyon ve Dennis'teki kampında olması ve Dennis'in Bay Wilson'a hediye olarak bir kaya götürmek istemesi ile sona erer.
Oyuncular

Don Rickles - George Wilson
George Kennedy - Grandpa
Justin Cooper - Dennis Mitchell
Betty White - Martha Wilson
Brian Doyle-Murray - Professör
Scott 'Carrot Top' Thompson - Sylvester
Dwier Brown - Henry Mitchell
Heidi Swedberg - Alice Mitchell
Gündelik taşıma

ABD'de yaşayan bir kişinin 2009 yılındaki EDC kiti
Gündelik taşıma (Every Day Carry - EDC) ya da rutin kit, bireylerin her gün yanında bulundurmayı amaç edindiği, hayatlarını kolaylaştıran ve çeşitli durumlarda etkili olduğuna inandıkları eşyaların tümünü ifade eder; aynı zamanda bireylerin kendi kendine sürdürülebilir ve hazırlıklı olmalarını da teşvikler. EDC'ler, daha çok küçük ama işlevsel araç gereçlerden oluşmakta ve genellikle kişinin yaşam tarzına, mesleğine, gereksinimlerine ve günlük karşılaştığı durumlara göre şekillenmektedir.
Bu tür bir kit, bir çakı'dan çok amaçlı aletlere, el feneri'nden taşınabilir sağlık ekipmanlarına kadar geniş bir yelpazeyi içerebilir. Gündelik taşıma, bireylere anında çözüm üretebilme kapasitesi sunarak hayat kalitelerini artırmayı ve beklenmedik durumlara karşı daha hazırlıklı olmalarını hedeflemektedir.
Özellikle hazırlıkçılık, doğa sporları, güvenlik veya minimalizmle ilgilenen kişiler arasında yaygın olan bu konsept, her bireyin kendi ihtiyaçlarına göre özelleştirilir. Gündelik taşıma, bireylerin hem pratik hem de psikolojik olarak kendilerini daha güvende hissetmelerine yardımcı olan modern bir alışkanlık ve bir yaşam felsefesi olarak da değerlendirilebilir.[kaynak belirtilmeli]
İçerik

En yaygın EDC ürünlerinden bazıları saatler, kalemler, cüzdanlar, bıçaklar, ateşli silahlar, el fenerleri, çakmaklar, araba ve ev anahtarlıkları, cep telefonları, çok amaçlı aletler, mendiller, ilaçlar ve kişisel bakım ürünleridir.
Hangi eşyaların hangi sırayla nasıl ve nerede taşınacağı; kişinin mesleğine, hobilerine ve yaşam tarzına göre değişiklik göstermektedir. Burada amaçlanan günlük sorunları daha verimli bir şekilde çözebilmek ve bir kriz ortaya çıktığında çaresiz bir seyirci olmak yerine faydalı bir kaynak ya da destek unsuru olabilmektir.