stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sinek
Solunum

Trake sistemi erginlerde iyi gelişmiştir. Karasinek (Musca domestica), kanatlarını saniyede 200 defa çırparken, dinlenme esnasında harcadığı enerjinin yaklaşık 100 katı bir enerji harcar. Aktif uçuş, çok enerji gerektiren bir fiil ve ancak düzenli oksijen temini ile mümkün olabilir. Karın bölgesine dizilen düzinelerce açıklıktan (stigma) rahatlıkla nefes alıp verebilir. Bu gözeneklerden giren hava, daha küçük kanalcıklara ayrılan borularla hücrelere muntazam bir şekilde iletilir. Sinek, bir yere konduğu zaman, karın kaslarını kasarak, içeriye hava pompalar. Uçma esnasında buna gerek duymaz. Çünkü, saniyede 200 defa çırpılan kanatlar, zaten kâfi miktarda hava girmesini sağlarlar. Böylece sinek, nefes alıp vermek için ayrı bir enerji sarf etmez.
Beslenme

Besin olarak sıvı maddeleri alırlar. Sıvının emilmesi, besin kanalının ön kısmında bulunan iki emme pompası ile gerçekleşir. Genellikle besinler yemek borusuna ince bir kanalla bağlı olan büyük hacimli kursakta depolanır.
Saprofaj beslenmeden iç asalaklık (endoparazitizm)'a kadar bütün geçiş kademesini gösteren türleri vardır.
Uçuş

Sinekler uçuş için yön tayini ve kontrolünde belirleyici rol oynayan organlarını büyük bir titizlikle son bir defa gözden geçirir. Sonra sanki uçuş takımlarının son kontrolünü yaparak uçuşa geçecek pilot gibi, ön tarafındaki denge organlarını (halter) ayarlar ve uçuş pozisyonunu alır. Son olarak, antenlerinin ucundaki alıcılar (reseptör) vasıtasıyla, rüzgârın şiddetine ve yönüne göre kalkış açı ve hızını ayarlar ve nihayet havalanır. Bu hazırlıklar çok çok kısa bir zamanda cereyan eder. Uçuşa geçer geçmez kısa sürede hızlanabilir ve giderek yaklaşık saatte 10 km gibi bir hıza erişir.
Kısa antenli, iri gözlü, 6– 8 mm kadar boya sahip olan karasineğin (Musca domestica) ağzı küt uçlu hortuma benzer. Hortumun ucu süngerimsi bir yastık şeklinde olup, üzerinde ince kanalcıklar halinde birçok delik bulunur. Göğüs kısmının iki yanında yer alan ve bir bölümü vücudun içine gömülü olan bu kanatlar, sinirlerle bölünmüş, çok ince bir zardan meydana gelir. Bunlar birbirinden bağımsız da hareket edebilir. Ancak uçuş esnası hariç. Uçuş esnasında, tek kanatlı uçaklarda görüldüğü gibi, tek bir eksen üzerinde gidip gelirler. Bu kanatların hareketini sağlayan kaslar, sinek uçmaya başlar başlamaz kasılır, inişe geçtiğinde de gevşer. Uçuşa geçerken, sinirlerin denetimindeki bu kas ve kanat hareketleri, bir zaman sonra otomatik hale gelir. Karasinek kanatlarını son derece hızlı çırpar. Bu çırpış ona, uçuşta kararlılık sağlar.
Galeri

Anopheles gambiae
Chironomidae
Ağzıyla baloncuk yapan bir sinek
Tipulidae
Dioctria atricapilla
Bombylius major
Empis opaca
Fannia canicularis
Silvius alpinus
Tabanus bovinus
Stratiomys maculosa
Chloromyia formosa
Coenomyia ferruginea
bir sinek türü
I: baş; II: göğüs; III: karın; 1: prescutum; 2: anterior spiracle; 3: scutum; 4: basicosta; 5: calypters; 6: uzuv; 7: kanat damar; 8: kanat; 9: karın segmenti; 10: haltere; 11: posterior spiracle; 12: uyluk kemiği; 13: kaval kemiği; 14: spur; 15: ayak bileği; 16: propleuron; 17: prosternum; 18: mesopleuron; 19: mesosternum; 20: metapleuron; 21: metasternum; 22: bileşik göz; 23: arista; 24: duyarga; 25: maxilary palps; 26: alt dudak; 27: dudakçık; 28: pseudotracheae; 29: tip
Portekiz'de çekilmiş ve ön ilâ arka bacaklarıyla kanatlarını ve başını temizleyen bir et sineği. Sineğin çok serî hareketlerini daha iyi göstermek için kayıt yarı hızda gösterilmektedir.
Sinek başı
Sineğin bacağı
Havada çifleşen sinekler (Simosyrphus grandicornis)
Karasinek larvası
Sivrisinek larvası
Bir yaban arısı yakaladığı sinek ile beslenirken
Musca domestica (Karasinek)
UEFA Süper Kupası

Başlığın diğer anlamları için Süper Kupa sayfasına bakınız.
| --- | --- |

İlk sezon: 1973
Bölge: UEFA ülkeleri
Takım sayısı: 2
Son şampiyon:  Real Madrid (2024)
En başarılı takım:  Real Madrid (6 kez)
Yayıncı kuruluş: TRT , tabii
Resmî site: uefa.com/supercup
 2024 UEFA Süper Kupası
UEFA Süper Kupası (Özgün adı: UEFA Super Cup), UEFA Avrupa Ligi ile UEFA Şampiyonlar Ligi şampiyonu arasında oynanan ve tek maçla sahibini bulan kupa. Yerel liglerin başlangıcından hemen önce ağustos ayında oynanır.
Tarihi

UEFA Süper Kupası fikri ilk olarak 1972 yılında Hollanda'nın De Telegraaf gazetesi muhabirlerinden olan Anton Witkamp tarafından ortaya atılmıştır. Bu fikri yansıttığı zamanlar tam da Hollanda kulüp futbolunun özellikle de Ajax'ın altın yıllarını yaşadığı zamanlardı. Witkamp'ın asıl amacı Avrupa'nın en iyi futbol takımını belirleyecek yeni bir şeyler bulmaktı. Witkamp'ın fikri o zamanki adlarıyla Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası ve UEFA Kupa Galipleri Kupası şampiyonlarının karşılasması olarak hayata geçecekti ki, UEFA başkanının izin vermemesi yüzünden gerçekleşemedi. Bunun nedeni de Kupa Galipleri Kupasını o sezon kazanan Rangers'ın taraftarlarının olumsuz hareketleri yüzünden Avrupa kupalarından bir yıl boyunca men edilmesiydi.
UEFA desteklememesine rağmen kupa maçı De Telegraaf gazetesinin finansal desteğiyle iki maç üzerinden oynandı ve ilk Avrupa Süper Kupası'nı kazanan takım Ajax oldu. Daha sonra bu kupa UEFA tarafından desteklenmeye başladı.
UEFA Süper Kupası şampiyonları

Ana madde: UEFA Süper Kupası maçları listesi
Real Madrid, kupayı altı kez kazanarak bu alanda liderdir. Milan ise 1989 ve 1990 yıllarında kupayı üst üste iki kere kazanarak bu alanda tek takım olmuştur. Son şampiyon ise 2024 UEFA Süper Kupası maçında Atalanta'yı 2-0 mağlup eden Real Madrid'dir.
Kupa

Kupanın orijinali UEFA tarafından saklanır. Kazanan kulübe ise birebir kopyası verilir. Bunun yanında kazanan takım oyuncularına altın madalya, ikinci olan takımın oyuncularına ise gümüş madalya verilir.
UEFA Süper Kupası ödülü birçok kere değişmiştir. 1973 ve 1974 yıllarında Ajax'a verilen kupa oldukça büyük boyutlardaydı. Daha sonrasında kupa UEFA'nın logosunun bulunduğu altın bir plaket ile değiştirilmiştir. En son tasarlanan kupa ise 5 kg ağırlığı ve 42.5 cm büyüklüğü Avrupa turnuvalarının en küçük ve hafif kupası olmuştur. (UEFA Şampiyonlar Ligi kupası 8 kg, UEFA Avrupa Ligi kupası ise 15 kg ağırlığındadır.) En son hazırlanan ve kullanılmakta olan kupa ise 12,2 kg ağırlığında ve 58 cm boyundadır.
Art arda üç kez veya toplamda beş kez kupayı kazanan takım kupanın orijinalini alma hakkına sahip olur. Bugüne kadar Milan, Barcelona ve Real Madrid bu başarıyı gösterebilmiştir.
Kurallar

UEFA Süper Kupası kuralları diğer UEFA organizasyonları kuralları ile aynıdır. Kupa maçı tek karşılaşma olarak, tarafsız bir sahada oynanır. Maçlar, standart kırk beşer dakikalık iki yarı halinde 90 dakika oynanır, eğer maç berabere biterse on beşer dakikalık iki uzatma devresi oynanır. Eğer 30 dakika uzatma süresi de beraberlik ile biterse penaltı atışlarına geçilir ve şampiyon bu şekilde belirlenir.
Takımlar maç kadrolarında 11 as, 12 yedek olmak üzere 23 futbolcu bulundurabilirler. 90 dakikada 5, uzatmalara kalırsa ekstra 1 kez futbolcu değiştirme haklarına sahiptirler.
Her iki takım da ev sahibi formalarını giyme hakkına sahiptir. Ancak iki takımın formaları birbirlerine benziyorsa UEFA Avrupa Ligi şampiyonu deplasman formasını giyer. Eğer maç kötü hava koşulları gibi nedenlerden dolayı ertelenmek zorunda kalırsa etmen ortadan kalktığı gün maç oynanır.
Sponsorluk

Carlsberg, 2006 yılından bu yana UEFA Süper Kupası'nın ana sponsorudur. Sponsorluğun bir parçası olarak da maç sonunda Carlsberg Maçın Adamı Ödülü verilmektedir. Diğer sponsorlar ise Vodafone ve Canon Europe'dur.
Belli bir süre sonra UEFA Şampiyonlar Ligi'nin resmi sponsorları da UEFA Süper Kupa'ya dahil olmuştur.
2010'da ise Konami, Pro Evolution Soccer adına kupaya sponsor olmuştur. Bu bağlamda video oyunu için UEFA Süper Kupası markasının da kullanım hakkını ellerinde tutmaktadırlar.
2019'dan itibaren ise, Electronic Arts şirketi, EA SPORTS FIFA adına kupaya sponsor olmuştur. Bu bağlamda video oyunu için UEFA Süper Kupası markasının da kullanım hakkını ellerinde tutmaktadırlar.
Para ödülü

Kupayı kazanan takıma 1.6 milyon €, kaybeden takıma ise 1.3 milyon € ödeme yapılır.
Bilet

Maçların oynandığı Stade Louis II'da stad kapasitesinin %60'lık dilimi takım taraftarları ve VIP konuklar için ayrılır. Geri kalan koltuklar ise UEFA tarafından açık artırma usulü ile çevrimiçi olarak satılır.
II. Louis Stadyumu, UEFA'nın turnuva için yenilediği format ile 1998 yılından 2012 yılına kadar her sene Süper Kupa organizasyonuna ev sahipliği yapmıştır.
Toribash

Toribash, Singapurlu geliştirici Nabi Studios tarafından yapılmış ve Nicalis tarafından yayımlanmış, oynaması ücretsiz sıra tabanlı üçüncü şahıs dövüş oyunudur. 2006 yılında Windows'a, 2010 yılının temmuzunda Wii'ye ve 2014 yılının mayısında OS X ve Linux için çıkmıştır.
Oynanış

Oyun temel olarak oyundaki karakterin eklemlerin çeşitli hareketleri yapması için değiştirilmesi ve sıra tabanlı oynanışta bu değişimlerin dövüş hareketlerine dönüşmesiyle oynanır. Bu hareketler genel olarak, serbest bırakmak, sıkmak, kasmak ve uzatmaktır ve çoğu ekleme uygulanabilirler.
Oyun hem tek oyunculu hem de çok oyunculu oynanabilmektedir. İki oyun modunda da her tur önceden belirlenmiş bir miktar kare oyun zamanınca ilerletilir. Oyun oynanış olarak sandbox oyunlara benzemektedir.
Irène Mélikoff

| Irène Mélikoff |
| --- | --- |
Doğum: 7 Kasım 1917(1917-11-07) Sankt-Peterburg, Çarlık Rusyası
Ölüm: 8 Ocak 2009 (91 yaşında) Strazburg, Fransa
Milliyet: Azeri
Meslek: Dilbilimci, Türkolog
Ödüller: Legion d’Honneur (1994)  Türk Tarih Kurumu Onur Madalyası (1982)  Strasbourg Üniversitesi Onur Madalyası (1992)

Irène Mélikoff (Azerice: İren Məlikov; d. 7 Kasım 1917, Sankt-Peterburg, Rusya - ö. 8 Ocak 2009, Strazburg, Fransa) Azeri ve Rus asıllı Fransız Türkolog.
Hayatı

1917 yılında Ekim Devrimi'nin başladığı gece, Petrograd'da doğan İrene Melikoff'un babası Bakülü bir Azeri, annesi Rus'tu. Babasının adı İsgender Melikov, annesiyse Rus balerin Yevgenya Nikiferovna Mokşanov'dur. Petrolcülük işleriyle uğraşan ailesi Ekim Devrimi olunca Finlandiya'ya kaçar. Finlandiya'dan Danimarka'ya, oradansa Fransa'ya giderek Paris'e yerleşirler. Melikoff babasının kütüphanesinde 14 yaşındayken Hafız Divanı'nı, Ömer Hayyam'ı ve Sadi Şirazi'yi okur.
Sorbonne Üniversitesi Edebiyat Bölümünden mezun oldu. Doğu Dilleri Yüksek Okulu Türkçe ve Farsça Bölümünü, Sorbonne Üniversitesi Uygulamalı Yüksek Eğitim Okulu'nu bitirdi. Sorbonne Üniversitesinde Prof. Adnan Adıvar'ın öğrencisi olur.
Ünlü İslam araştırmacısı Louis Massignon onu Sufiliği araştırmaya yöneltir. Mehmet Fuat Köprülü, Feyzullah Çınar ve Ömer Lütfi Barkan ile yakın ilişki içinde olur. Türk destanları üzerine çalışan Melikoff mistisizmi öğrenmek isterken Alevilikle karşılaşır. Alevi inancının derinliğinden etkilenen Melikoff, çalışmalarını Alevilik üzerine yoğunlaştırır. Türkoloji'ye katkısı 1968 yılında Strasbourg Türk Etüdleri Enstitüsü direktörü olmasıyla hız kazanır. 1970 yılından beri yayınlanan önemli bir Türkoloji dergisi olan Turcica'nın da kurucusu olur.
Melikoff, Sorbonne Üniversitesi'nde  "Umur Paşa dastanı" ile üniversiteyi tamamlamış (1954), 1957-ci ildə "Geste de Melik Danişmend" başlıqlı tezi ilə doktor olmuş ve aynı üniversiteden emekli olmuştur. Strasbourg Humanitar Bilimler Universitesi'nde 1984 yılında Azerbaycan Kültürünü Araştırma Merkezi yaratıyor ve onun başkanı seçiliyor. Merkezin adı 1988 yılının mayısında değiştirilerek Azerbaycan Kültürünü ve Sivilizasyonunu Öğrenen Merkez oluyor. Bu merkeze Profesör Irène Mélikoff  başkan, Profesör Louis Bazin ve Timurçin Hacıbeyli başkan yardımcısı seçiliyor.
Strasbourg Üniversitesi Türkoloji Enstitüsü ve İranoloji Enstitüsü Müdürlüğü, TURCICA Dergisi Kurucu Başkanlığı, Osmanlı Dönemi Öncesi ve Osmanlı Dönemi Eğitimi Uluslararası Komite (CIEPO) Başkanlığı, Türkoloji Gelişim Derneği Başkanlığı, Paris Asya Toplumu Derneği Üyesi Alsace Lorraine Bölgesi Başkanlığı, Paris Dil Derneği Üyeliği, Ernest Renan Derneği Üyeliği görevlerinde bulundu.
1940 yılında ünlü matematikçi Salih Zeki Sayar'ın oğlu Faruk Sayar ile evlenen Melikoff, bir süre Türkiye'de de yaşadı. Faruk Sayar ile olan evliliğinden Belkıs Sonya, Ladin ve Şirin Laura isimli üç kızı oldu.
1990 yılının 20 Ocakı'nda Kara Ocak Olayı'ndan sonra Fransa'da yaşayan Azerbaycanlı muhacirlerin büyük bir kısmı ile birlikte Paris'te gösteri düzenlediler.
Eserleri

Irene Melikoff uzmanlık alanı ile ilgili çeşitli konularda kitaplar ve araştırmalar yayınladı ve pek çok ödül aldı. Birçok uluslararası kongreye katılan Melikoff'un Umur Paşa Destanı, Melik Danişmend, Ebu Müslim Horasani, Türk Sufizminin İzinde, Uyur İdik Uyardılar, Efsaneden Gerçeğe Hacı Bektaş, Türk Sufiliği ve Destandan Efsaneye ve Kırklar Sofrası isimli kitapları bulunuyor.
Ödülleri

Melikoff'un aldığı ödüller ise şöyle:
İran Millî Eğitim Bakanlığı Onur Ödülü (1973),
Türkiye Devlet Bakanlığı Onur Diploması (1973),
Chevalier de l'Ordre des Palmes Academiques (1978),
Officier de l'Ordre des Palmes Academiques (1983),
Türk Tarih Kurumu Onur Madalyası (1982),
Mevlana Anma Töreni Onur Madalyası (1982),
Strasbourg Üniversitesi Onur Madalyası (1992),
Chevalier de l'Ordre du Merite (Legion d'Honneur) (1994),
Bakü Devlet Üniversitesi fahri doktora unvanı,
Selçuk Üniversitesi fahri doktora unvanı.
Bilgisayar programı

"Merhaba, Dünya" için C kaynak kodu. 1974'te Brian Kernighan ve Dennis Ritchie tarafından ünlü kitabı "The C Programming Language"'den alınmış bilinen ilk "Merhaba, Dünya" kod parçacığı.
Bilgisayar programı, bilgisayara belirli bir işlemi ya da işlemleri gerçekleştirebilmesi için verilen komut ya da komutlar bütünüdür. Bilgisayar programı genellikle bilgisayar programcısı tarafından bir programlama dili kullanılarak yazılır.
Fahri Özkan

| Fahri Özkan> Türkiye Büyük Millet Meclisi 28. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görevde
Makama geliş  2 Haziran 2023
Seçim bölgesi: 2023 – Kırklareli
Kişisel bilgiler
Doğum: 24 Mayıs 1968 (56 yaşında) Eğridere, Bulgaristan
Partisi: Cumhuriyet Halk Partisi
Fahri Özkan, (d. 24 Mayıs 1968, Eğridere, Bulgaristan) Türk siyasetçi. TBMM 28. Dönem Cumhuriyet Halk Partisi Kırklareli milletvekilidir. Milletvekili olmadan önce Lüleburgaz Esnaf ve Sanatkarlar Kredi Kefalet Kooperatifi başkanlığı yapmıştır. Halen kooperatif başkanlığı yapmaktadır. Bulgaristan göçmenidir.
Vuhan Metrosu

Vuhan metrosu, (Çince: 武汉轨道交通; pinyin: Wǔhàn Guǐdào Jiāotōng), Çin'in Vuhan kentinde tesis edilmiş metro ağıdır. Vuhan metrosu, 28 Temmuz 2004 tarihinde Çin'deki yedinci metro sistemi olarak hizmete girdi. Sistem, 339 km. uzunluğundadır, dokuz hatta toplam 228 istasyondan oluşmaktadır.
Hatlar

| Hat | Güzergâh | Açılış | Uzunluk (km) | İstasyon sayısı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Jinghe - Fozuling | 2004 | 60.3 | 38 |
|  | Tianhe Uluslararası Havalimanı - Jingtianlu | 2012 | 60.3 | 38 |
|  | Zhuanyang Bulvarı - Hongtu Bulvarı | 2015 | 29.7 | 24 |
|  | Bailin - Wuhan İstasyonu | 2013 | 50.0 | 37 |
|  | Jinyinhu Parkı - Dongfeng Motor Corporation | 2016 | 35.5 | 17 |
|  | Garden Expo Kuzey - Qinglongshan Ditiexiaozhen | 2018 | 47.0 | 26 |
|  | Jintan Yolu - Liyuan (kuzey) Yezhihu - Jūnyùn cūn (güney) | 2017 | 20.3 | 15 |
|  | Optik Vadisi İstasyonu - Zuoling | 2018 | 18.7 | 13 |
|  | Houho Bulvarı - Jintai | 2017 | 34.6 | 16 |
Ağa Han İrevanski

| Ağa Han İrevanski |
| --- | --- |
Doğum: Azerice: Ağa xan Abbasqulu xan oğlu İrəvanski 19. yüzyıl Erivan, İrevan Guberniyası, Rus İmparatorluğu
Ölüm: Bilinmiyor
Eğitim: Erivan gimnazyası

Ağa Han Abbasgulu Han oğlu İrevanski (d. 19. yüzyıl, İrevan, İrevan Guberniyası, Rus İmparatorluğu - ö. bilinmiyor) — Rus İmparatorluğu'nun 1. Devlet Duması'nın milletvekili, subay. 1919 yılında İrevan Müslüman Milli Şurası'nın başkanı olmuştur. Baba tarafından İrevan, anne tarafından Nahçivan hanları ailesine mensuptur.
Hayatı

Ağa Han Abbasgulu Han oğlu İrevanski İrevan şehrinde asilzade ailesinde dünyaya gelmiştir. Babası Abbasgulu Han İrevanski İrevan Şehir Duması'nın üyesi, şehirdeki rus-tatar okulunun fahri başkanı olmakla birlikte, Kacar şahları ailesinin İrevan koluna mensup olmuştur. Nahçivan hanları ailesine mensup olan annesi Terlan Hanım Kengerli, 93 Harbi zamanı yaşanmış Beyazit Savaşı'nın kahramanlarından biri olan İsmail Han Nahçıvanski'nin qızıydı. İrevan Gimnazyası'nda ilk eğitimini almış, fakat bitirmemiştir. Okuldan ayrıldıktan sonra sınava girmiş ve Rus İmparatorluğu'nun 3. dereceli devlet çalışanı olmuştur. 1904 yılında Ağa Han İrevan Şehir Duması'nın üyesi seçilmiş ve 13 Şubat 1906 yılında İrevan'da yaşayan Azerbaycan Türkleri adından Ermenilerle yaşanan karşılıklı saldırıları bitiren sözleşmeye imza atanlardan biri olmuştur.
16 Mayıs 1906 yılında İrevan Guberniyası'ndan Rusya 1. Devlet Duması'na milletvekili seçilmiş, bu Duma, Çar tarafından kovulduktan sonra 1907-1908 yıllarında yeniden İrevan Şehir Dumasında üye olarak görev almıştır. 1919 yılının şubatından itibaren İrevan Müslümanları Milli Şurası'nın başkanı olmuştur.
Ailesi

Bülbül adında bir kızı olmuştur. Bülbül Hanım İrevanski İrevan gimnazyasını bitirmiş ve mükemmel seviyyede rus dili bilmiştir. 1917 yılında İrevan'da ve 1920 yılında Gedebey'de rus dili öğretmeni olarak çalışmıştır. Bununla birlikte, Azerbaycan'ın Deller, Nahçivan ve İrevan gibi yerlerinde farklı kadın teşkilatları yaratmıştır.
Kız bebek katliamı

Kız bebek katliamı, yeni doğan kız çocuklarının kasıtlı olarak öldürülmesidir. Kız bebek katliamı geçmişi olan ülkelerde, modern uygulaması olan cinsiyete dayalı kürtaj sıklıkla yakından ilgili bir konu olarak tartışılmaktadır. Kız çocuklarının öldürülmesi Çin, Hindistan ve Pakistan gibi birçok ülkede önemli bir endişe kaynağıdır. Ataerkil toplumlarda kadınlara bakıldığında görülen düşük statünün kadınlara karşı bir önyargı yarattığı ileri sürülmüştür.
1978'de antropolog Laila Williamson, bebek öldürmenin ne kadar yaygın olduğuna dair verilerin bir özetinde, her kıtada bebek katliamının gerçekleştiğini ve avcı toplayıcılardan gelişmiş toplumlara kadar çeşitli gruplar tarafından gerçekleştirildiğini ve uygulamanın istisnai değil sıradan olduğunu belirtmiştir. Bu uygulama Avustralya, Kuzey Alaska ve Güney Asya'nın yerli halkları arasında iyi bir şekilde belgelenmiştir ve Barbara Miller, uygulamanın Batı'da bile "neredeyse evrensel" olduğunu savunmaktadır. Miller, tarımda kadın istihdam edilmeyen bölgelerde ve Çeyiz sistemi uygulanan yerlerde kız bebek öldürmenin yaygın olduğunu iddia ediyor. 1871'de İnsanın Türeyişi (The Descent of Man and Selection in Relation to Sex) adlı kitabında Charles Darwin, uygulamanın Avustralya'nın aborjin kabileleri arasında yaygın olduğunu yazdı.
1990'da New York Review of Books'ta yazan Amartya Sen, Asya'da beklenenden 100 milyon daha az kadın olduğunu tahmin ediyordu ve bu miktardaki "kayıp" kadının sessizce, korkunç bir hikâye anlattığını, eşitsizlik ve ihmalin kadın ölümlerine neden olduğunu söylüyordu. Başlangıçta Amartya Sen'in cinsiyet önyargıısı önerisine itiraz edildi ve doğal cinsiyet oranındaki değişikliğin hepatit B nedeniyle olduğu öne sürüldü. Bununla birlikte, kadınlarda dünya çapındaki sayısal açığın cinsiyete özgü düşükler, bebek öldürme ve ihmalden kaynaklandığı artık yaygın bir şekilde kabul edilmektedir.
Hindistan

Hindistan'daki çeyiz sistemi, kız çocuklarının öldürülmesi için ortaya çıkan bir sebeptir; yüzyıllara yayılan bir zaman dilimi içinde Hint kültürünün içine yerleşmiştir. Devlet, çeyiz sistemini kaldırmak için adımlar atmış olsa da, uygulama devam etmektedir ve kırsal bölgelerdeki yoksul aileler için kız çocuk öldürme ve cinsiyet seçici kürtaj, uygun bir çeyiz yetiştirememe nedeniyle sosyal olarak dışlanmak korkusundan kaynaklanmaktadır.
1789'da Hindistan'daki İngiliz sömürge yönetimi sırasında İngilizler, Uttar Pradesh'deki kız çocuklarının öldürülmesinin açıkça kabul edildiğini keşfettiler. Bu dönemde Hindistan'ın Kuzey Batısında görev yapan bir yargıçtan gelen bir mektup, birkaç yüz yıl boyunca Mynpoorie Rajah'larının kalelerinde hiçbir kız yetiştirilmediğinden bahsediyordu. Ancak 1845'te, o zamanki yönetici, Unwin adlı bir bölge koleksiyoncusu müdahale ettikten sonra bir kızı hayatta tuttu. Araştırmalara ilişkin bir inceleme, sömürge döneminde Hindistan'daki kız bebek cinayetlerinin çoğunluğunun Kuzey Batı'da gerçekleştiğini ve bu uygulamayı tüm grupların gerçekleştirmemesine rağmen, gerçekten yaygın olduğunu göstermiştir. 1870'te, sömürge yetkilileri tarafından yapılan bir soruşturmanın ardından, uygulama 1870 Kız Çocukların Ölümünü Önleme Yasası ile yasadışı hale getirildi.
Kadın hakları aktivisti Donna Fernandes'e göre, bazı uygulamalar Hint kültürüne o kadar derinden gömülüdür ki, "onlardan kurtulmak neredeyse imkansız"dır ve Hindistan'ın bir tür "kadın soykırımı" yaşadığını söyledi. Birleşmiş Milletler, Hindistan'ın kız çocuklar için en ölümcül ülke olduğunu ve 2012'de 1-5 yaş arası kız çocukların ölme olasılığının erkek çocuklara göre yüzde 75 daha yüksek olduğunu ilan etti. Çocuk hakları grubu CRY, Hindistan'da her yıl doğan 12 milyon kız çocuktan 1 milyonunun hayatlarının ilk yılında öleceğini tahmin ediyor. Haziran 1986'da India Today tarafından Born to Die adlı bir kapak hikâyesinde, Güney Tamil Nadu'daki Usilampatti'de kız bebek katliamının hâlâ uygulandığı bildirildi. Uygulama çoğunlukla bölgenin baskın kastı olan Kallars arasında yaygındı.
Pakistan

Uygulamanın İslam hukukuna göre ağır bir şekilde cezalandırılmasına rağmen, Pakistan'da birkaç nedenden ötürü kız çocuklarının öldürülmesi vakaları olmuştur; örneğin, evlilik dışı doğup çocukların gayri meşruiyet damgalamasından kaçınmak için öldürülmesi gibi. Pakistan hala erkek egemen bir ulus ve ataerkil bir toplum olmaya devam ediyor. Ek olarak, ailedeki erkeklere öncelikli muamele nedeniyle erkekler kızlardan önce yiyeceğe ve tıbbi bakıma erişiyor. Pakistan'da evlilik dışı bir çocuk sahibi olmak kültürel olarak tabudur. Kadınlar bebeklerini doğurduklarında, utançtan veya zulümden kaçmak için genellikle onları öldürürler. Ancak bu durumlarda öldürülen kız bebek oranı erkek çocuklara göre çok daha yüksektir çünkü erkekler çok daha değerlidir. Pakistan'da bebek öldürmek yasa dışı olmasına rağmen, insanlar bu vakaları rapor etmiyor, bu da polisin soruşturmasını imkansız hale getiriyor. Ulusal Yaşam Hakkı Haberleri'ne göre, 2017'de gerçekte sadece bir vaka bildirildi, ancak Ocak 2017 ile 2018 İlkbaharı arasında Pakistan'ın başkentinde 345 bebek ölü bulundu.
Arap Dünyası

İslam tarihçileri Yedinci yüzyıl Arabistan'ında, kız çocuklarının öldürülmesinin yaygın olduğunu ifade ederler. Ancak kaynaklarda yer alan bilgiler, gerek dinî kaygılarla gerekse başka sebeplerle Cahiliye dönemini yermek amacıyla epeyce abartılmıştır.
Bu durum bilim adamları tarafından, kadınların bu toplumlarda "mülkiyet" olarak görülmesine bağlanıyor. Kimileri, kızlarının sefalet içinde yaşamasını önlemek için annelerin çocuğu öldürmüş olabileceğini düşünüyor. Kur'anda bu konuya işaret eden ve kınayan bir ayet bulunmaktadır.