stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sıradere, Bulanık
Tarihçe

Köyün eski adı 1916 yılı kayıtlarında İdrisin Köyü, 1928 yılı kayıtlarında Endiris ya da İndiris olarak geçmektedir. 1642 yılı kayıtlarında "Handırıs" adıyla Hınıs'a bağlı bir nahiyedir. Cumhuriyetin ilk yıllarında Malazgirt'e bağlı olan köy, 22 Haziran 1933'te Bulanık'a bağlandı.
Coğrafya

Köy, Muş il merkezine 180 km, Bulanık ilçe merkezine 41 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 114
2021: 112
2020: 125
2019: 117
2018: 134
2017: 115
2016: 121
2015: 108
2014: 110
2013: 120
2012: 133
2011: 163
2010: 158
2009: 158
2008: 157
2007: 141
2000: 155
1990: 230
1985: 290
1965: 225
Söğütlü, Bulanık

| Söğütlü |
| --- | --- |
Köy

 Muş'un Türkiye'deki konumu
SöğütlüSöğütlü'nün Muş'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Muş
İlçe: Bulanık
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1543 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 905
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0436
İl plaka kodu: 49
Posta kodu: 49502
Söğütlü, Muş ilinin Bulanık ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya

Köy, Muş il merkezine 124 km, Bulanık ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 905
2021: 938
2020: 922
2019: 924
2018: 979
2017: 989
2016: 1.026
2015: 1.031
2014: 1.056
2013: 1.048
2012: 1.036
2011: 1.032
2010: 1.049
2009: 1.051
2008: 1.023
2007: 1.004
2000: 812
1990: 963
1985: 890
1965: 634
Ahmed Kâsânî

| Ahmed Kâsânî |
| --- | --- |
Doğum: 1461 Kosonsoy, Türkistan
Ölüm: 1542 Semerkand
Meslek: Din bilgini

Çin'de İslâm
Ahmed b. Celâliddîn el-Kâsânî, (Arapça: أحمد بن جلال الدين الكاساني veya "makhdūm-i aʿẓam" tanılır) 1461 - 1542 yılları arasında yaşamış ünlü bir Nakşibendi Sūfī Pir'idir. Hocaların Doğu Türkistan'da Türk toplumlarının içinde büyük etkinlikleri olmuştur.
Yaşamı

Ahmed Kâsânî günümüzde Fergana vadisindeki Kosonsoy ismiyle tanınan şehirde bir Seyyid aileye mensup olarak 1461 yılında doğmuştur. Ahmed Kâsânî'nin soyağacı Karahanlılar'dan Burhan Kılıç (Burhān al-Dīn Qilīch)'a kadar geriye gider. Otuzun üzerinde dini araştırma kitabının yazarı, siyasi savaşçı ve Nakşibendi tarikatının iki önemli kolunun kurucu üyesi ve atasıdır. Gençlik yıllarında Taşkent'te Nakşibendi tarikatının disiplini Piri Muhammed Qazib'ten öğrenmiştir.
Kâsânî o sırada bulunduğu Semerkand yakınlarındaki Dahbid köyünde ölmüştür, gerisinde kutsal ve bilim, onun politik rolü ve Maveraünnehir ile Altışehir'de (Altishahr (güney Sincan) onun waqf ait olan birçok mal, mülk bırakmıştır.
Yarkent Hanlığı (Seidiye Hanlığı) zamanında Ahmed Kâsânî'nin ikinci oğlu, Hoca Muhammed İshak Veli'nin oğulları İshakiyye veya Karatağlık adıyla, kardeşi Hoca Muhammed Emin Kalan'ın oğulları da Afakiyye veya Aktağlık adıyla ayrı görüşler savunan iki dini grup olarak kıyasıya mücadeleye girmeleri ülkeyi yeni bir devre sürüklemiştir ki bu devreye "Hocalar Devri" denmiştir.
Oğulları ve Nakşibendi tarikatı iki önemli kolu > Aktağlık

Ana madde: Aktağlık
Ahmed Kâsânî'nin en büyük oğlu Muhammed Emin'in (Muhammad Amīn veya Ishān-i Kalān tanılır.) oğlu Hoca Yusuf (Khoja Yūsuf, ? - 1652/53) Doğu Türkistan'a gelmiş ve onun destekçilere Aktağlık denilmiş ve Kaşgar'da güçlüydüler. Hoca Yusuf'un oğlu Afak Hoca'nın (sonra Hoca Hidāyat Allāh denilmiş), adından Afakiyye denilmiştir. Nakşibendi tarikatının iki önemli kolundan biri olan Afakiyye Qinghai ve Gansu'da yaşayan Salarlar ve Huiler'in çok önemli katkıları olmuştur.
Ahmed Kâsânî unvanı Hazrat-i-Makhdum-i-A'zam, (1461/2 - 1541/2).
Muhammed Emin (Muhammad Amīn) unvanı Ishān-i Kalān, (1520 - 1597/8).
Muhammed Yusuf (1591/2 - 1653).
Afak Hoca Khwāja Hidāyat Allāh unvanı Hazrat Apak (? - 1694).
Han Khwājam Yahya (1694 - 1696)
Hasan Bugra Han (Hasan Bughra Khán) (? - 1725).
Ahmad (~ 1713), Yahya'nın oğlu.
Kılıç Burhan ad-Din (波羅尼都) unvanı Büyük Khwāja (? - 1759).
Khwāja Jahan Yahya (霍集占) unvanı Küçük Khwāja (? - 1779).
Qasim, Baha al-Din, Abd al-Khaliq, Muhammad Amin unvanı Samsaq (薩木薩克, 1755 - 1809), Burhan ad-Din'nin oğulları
Muhammad Yusuf (玉素普, ? - 1835), Jahangir (張格爾, 1790-1828) ve Baha ad-Din (巴布頂, 1793 - 1825), Samsaq'ın oğulları
"Yedi Hocalar" bunlar:
Katta Tore (卡塔條勒, 1815 - 1869), Yichik Han ve Abd Allah, Muhammad Yusuf'un oğulları
Hakim ve Hashim Han, Katta Hanın oğulları
Buzrug Han (布素魯克), Jahangir'in oğlu
Evliya (Awliya, 呵里雅) ve Vali Han (倭里罕, 1825 - 1865), Baha ad-Din'nin oğulları
Tavakkul (Tawakkul), bir teyze çocuğu
Oğulları ve Nakşibendi tarikatı iki önemli kolu > Karatağlık

Ana madde: Karatağlık
Ahmed Kâsânî'nin ikinci oğlu, Hoca Muhammed İshak Veli (Arapça: مُهَمَّد اِسهَق واَلِ, Muhammad Ishāq Walī, ? - 1599) birkaç yıllar Doğu Türkistan'da bulunmuştur. Onun taraftarları Karatağlık olarak bilirler. Karatağlık'lıların etkin oldukları şehir Yarkent'ir. İshak'ın adından İshakiyye denilmiştir. Yarkent Hanı İsmail Han'ın da desteğini almıştır.
Ahmed Kâsânî unvanı Hazrat-i-Makhdum-i-A'zam (1461/2 - 1541/2)
Muhammet İshak Veli (? - 1599), 4. ve 7. önceki oğlu.
...
Danyal (? - 1754)
Yusuf (Kaşgar), Jagan (Yarkent), Eyyüb (Aksu), Abdullah (Hotan).
Hufiye

Hufiye Khufiya (虎夫耶, hŭfūyē)
Ma Laichi (馬来遅, mǎ láichí) 1681 - 1766
Cahriye

Cahriye Jahriya (哲合忍耶, zhéhérĕnyē)
Ma Mingxin (马明新 veya 马明心,mǎ míngxīn, 1719(?) - 1781) Nakşibendi tarikatlarından biri olan Cahriye kolunun kurucusudur.
Afakiyye önderi Afak Hoca türbesi
Xibei San Ma bayrağı (önce Aktağlık (Afakiyye)'ın ve bugün Ningxia'nin sembolü)
Volkan Güç

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- |
Doğum: 16 Temmuz 1980 (44 yaşında) Adana, Türkiye
Boy: 2,02 m (6 ft 7+1⁄2 in)
Kilo: 100 kg (220 lb)
Voleybol bilgileri
Smaç yüksekliği: 345 cm (136 in)
Blok yüksekliği: 332 cm (131 in)
Pozisyon: Karşıt pasör
Mevcut kulübü: Galatasaray
Numarası: 8
Kulüp kariyeri
1994 2004-2005 2005-2006 2006-2008 2008-2010 2010-2011 2011-2012 2012-2013 2012-2013 2013-2014 2014-2015 : Adana Sasaspor   Arçelikspor   Fenerbahçe   Halkbank   İstanbul BB   Galatasaray  Çankaya Belediyesi Anka  Bursa Yenişehir   TED Ankara Kolejliler   İnegöl Belediyesi   Tokat Belediye Plevnespor 
Millî takım kariyeri
 Türkiye 190 kez 
Volkan Güç, (d. Adana, 16 Temmuz 1980) millî voleybolcu. Voleybol hayatına 1994 yılında Adana Sasa Kulübü'nde başlayan Güç, bu kulüpte üç yıl oynadı. 2005 yılında Arçelik'ten Fenerbahçe'ye transfer oldu.
2010-2011 yıllarında Galatasaray SK'da oynayan Volkan, daha sonra Çankaya Belediyesi Anka, Bursa Yenişehir, TED Ankara Kolejliler, İnegöl Belediyesi ve Tokat Belediye Plevnespor oynadıktan sonra voleybolu bırakmıştır. Bir dönem  Çanakkale Belediye Spor voleybol takımı yardımcı antrenörlük ve Biga Çiçeklidede Voleybol Kulübü'nde antrenörlük, yapan Volkan Güç, halen İzmir kulübü GSK (Güç Voleybol Spor Kulübü) kadınlar takımının baş antrenörüdür.
2013 yılında yine kendi gibi Galatasaray SK'da oynayan Ezgi Arslan ile hayatını birleştirmiş olup 2 yıl sonra boşanma kararı almıştır. 2019 yılında eski voleybolcu Tuğba Toprak ile nişanlanmıştır.
Yusuf Sarı

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Yusuf Sarı
Doğum tarihi:  20 Kasım 1998 (26 yaşında)
Doğum yeri:  Martigues, Fransa
Boyu:  1,68 m (5 ft 6 in)
Mevkii:  Sağ kanat
Kulüp bilgileri
Kulübü:  İstanbul Başakşehir
Numarası:  26
Altyapı kariyeri
2012-2015:  Istres
2015-2017:  Marseille
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2017-2019 |  Marseille B |  31 |  (5) |
| 2017-2019 |  Marseille |  1 |  (0) |
| 2018 |  → Clermont (kiralık) |  9 |  (0) |
| 2019-2022 |  Trabzonspor |  55 |  (5) |
| 2022 |  Çaykur Rizespor |  13 |  (3) |
| 2022-2025 |  Adana Demirspor |  68 |  (8) |
| 2025- |  İstanbul Başakşehir |  0 |  (0) |
| Toplam |   |  177 |  (21) |
Millî takım kariyeri
| 2018-2019 |   Türkiye U-21 |  8 |  (0) |
| 2023- |   Türkiye |  4 |  (1) |
| Toplam |   |  12 |  (1) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 13 Ocak 2025 (2025-01-13) 
Yusuf Sarı (d. 20 Kasım 1998, Martigues), sağ kanat mevkiinde oynayan Fransa doğumlu Türk millî futbolcudur. Süper Lig takımlarından İstanbul Başakşehir'de forma giymektedir.
Profesyonel kariyerine 2017 yılında Marseille B kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Marseille, Clermont, Trabzonspor, Çaykur Rizespor ve Adana Demirspor kulüplerinde oynadı.
Kulüp kariyeri > Adana Demirspor

Yusuf Sarı, 2022-23 sezonunda Adana Demirspor'a transfer oldu. Adana Demirspor'daki performansıyla dikkatleri üzerine çekerek millî takıma seçildi. 2023-24 sezonunda takımın UEFA Avrupa Konferans Ligi eleme turu maçlarında gösterdiği performans kadar, ligin ilk üç maçında yaptığı asistler futbolcunun millî takıma seçilmesinde etkili olmuştur. 2,5 sezon forma giydiği Adana Demirspor kariyerinde toplam 73 maçta 12 gol 16 asist kaydederek kariyerindeki en iyi istatistiklere ulaştı.
Kulüp kariyeri > İstanbul Başakşehir

2024-25 sezonu ara transfer döneminde İstanbul Başakşehir'e transfer oldu.
İstatistikleri > Millî takım golleri

| № | Tarih | Yer | Rakip | Skor | Sonuç | Turnuva |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 18 Kasım 2023 | Berlin Olimpiyat Stadyumu, Berlin, Almanya |  Almanya | 3-2 | 3-2 | Hazırlık maçı |
Pers-Yunan savaşları
MÖ V. yüzyılda Doğu Akdeniz'de savaşlar > Kara savaşları

Grek – Pers Savaşları'nda her iki taraf da esas olarak mızraklı piyade birlikleri ve hafif okçu sınıfına dayanan kuvvetler kullandılar. Grek kuvvetleri esas olarak ağır piyade kullanırken Pers ordusunda hafif piyade birlikleri ağırlıktaydı.
MÖ V. yüzyılda Doğu Akdeniz'de savaşlar > Kara savaşları > Pers kuvvetleri

Pers ordusu, İmparatorluğun geniş topraklarından ve farklı toplumlardan gelen, unsurlardan oluşmaktaydı. Yine de, Herodot'a göre ordunun genelinde, en azından silahlarda ve savaş tarzında bir tek tiplilik ve uyumluluk vardır. Bunların bir kısmı İmparatoluk tebaasından askeri yükümlüklere bağlı olarak toplanan askerlerdir. Bir kısmı ise müttefik krallıklardan gelen birlikler ve kiralanan paralı askerlerdir. Bu birlikler, iyi eğitimli, Pers - Med piyade ve süvari teşkilleriyle desteklenirdi. Bunlar, İmparatorluk'un düzenli birlikleridir. Bu unsurlar kendi donanım ve silahlarıyla orduya katılır, kendi tarzlarında savaşırlardı. Profesyonel askerlerden oluşan düzenli birlikler, Ölümsüzler gibi, tek tip donanıma sahiptiler. Göçebe topluluklardan ok, yay, mızrak gibi hafif silahlı askerler, muharebeye girmeyen işçi taburları, eşler, cariyeler ve köleler, Pers askeri garnizonlarında ve kamplarında hep görülen kalabalıkları oluştururlar.
Birlikler çoğunlukla yay-ok, kısa mızrak, kılıç ya da balta ile silahlanmış olup hasır bir kalkan taşıyorlardı. Askerler deri bir göğüs zırhı kuşanmışlardır. Fakat yüksek sınıftan kişiler daha iyi korumalı olarak metal göğüs zırhı kullanmaktaydılar. Pers ordusu başta kitlesel ok atışıyla düşmanlarını yıpratmak, ardından sonuç alıcı darbeyi indirmek için mızrak ve kılıçlarla göğüs göğüse çatışmaya girmek şeklinde bir savaş tarzı izliyorlardı. Pers piyade oluşumlarının sparabara olarak adlandırılan ilk hattı ok ve yay taşımaz, daha büyük hasır kalkan ve daha uzun (2 metreye yakın) bir mızrak taşırlardı. Pers ordusunun bel kemiğini oluşturan bu oluşum ön hatta bir "kalkan duvarı" oluşturarak diğer birlikleri karşı tarafın ok atışlarından korumaktaydı. Fakat asıl işlevleri, "düşman"la ilk göğüs göğüse çatışmaya girecek olan birlikler olmalarıdır. Pers süvarisi ise çoğunlukla okçu süvariden oluşan hafif süvariydi.
MÖ V. yüzyılda Doğu Akdeniz'de savaşlar > Kara savaşları > Grek kuvvetleri

Grek kent devletleri arasındaki savaş tarzı, esas olarak okçularla ve sapancılarla desteklenen hoplitlerin falanks düzenine dayanmaktadır. En azından MÖ 650'ye kadar uzanan bir dönem için böyledir. Söz konusu tarih bir Grek seramiğinin tarihlendirilmesine dayanmaktadır. Hoplitler, ağır piyade olarak uygulamada, bu şekilde savaşabilmek için gereken teçhizatı sağlayabilecek olanakları olan orta sınıf halktan oluşurdu. Atinalılar bu sınıfa "zeugites" adını vermiştir. Hoplitlerin silahları bir göğüs zırhı, karnın alt kısmını koruyan geniş bir kemer, dizlikler, tolga, aspis ya da hoplon adı verilen büyük, yuvarlak ve dışbükey bir kalkandan oluşurdu. Hoplitlerin esas silahları ise dori adını verdikleri uzun kargıdır. Bu mızrak, Pers askerlerindeki mızraklardan önemli ölçüde uzundur. Ayrıca "xiphos" adı verilen bir kılıç taşırlardı. Ağır zırh ve uzun bir mızrak, göğüs göğüse mücadelede Greklere önemli bir üstünlük ve uzun menzilli silahlara karşı ciddi bir koruma sağlamaktadır. "Peltast" ve "Psiloi" adı verilen hafif piyade unsurları da Grek kuvvetlerinin bir bölümünü oluşturmaktadır. Bu oluşumların Grek ordularında önemi ve yeri giderek artmıştır. Örneğin Platea Muharebesi'ne ordunun yarıdan fazlası psiloi unsurlardan oluşuyordu. Zırh, tolga ve güçlü bir kalkan alacak maddi olanakları olmayan yoksul kesimden yetişkin erkekler savaşlara bu şekilde silahlanarak katılabiliyorlardı. Grek – Pers Savaşları'nda Grek ordusunda süvari kullanıldığına ilişkin bir bilgimiz yoktur.
Yunanistan'a Birinci Pers Saldırısı (MÖ 492 – 490)

Ana madde: Yunanistan'a Birinci Pers Saldırısı
İyonya'nın istilasından sonra Persler bir sonraki hareketlerini planlamaya giriştiler. Bu hareket tarzı, Atina ve Eretria'yı cezalandırmak ve Yunanistan'dan imparatorluklarına gelecek tehdidi ortadan kaldırmak üzerine kurulu olacaktır. Yunanistan'ın istilasını amaçlayan Pers harekâtı iki ana seferden oluşacaktı.
Yunanistan'a Birinci Pers Saldırısı (MÖ 492 – 490) > Mardonius Seferi (MÖ 492)

İlk askeri sefer I. Darius'un damadı olan Mardonius tarafından yürütüldü. Mardonius'un görevi Trakya'ya yeniden boyun eğdirmekti. Trakya, MÖ 513'te Pers hakimiyeti altına alınmış, ama İyon Ayaklanması sırasında Pers etkisinden çıkmıştı. Mardonius, Makedonya'yı Pers İmparatorluğu'na bağlı bir ülke haline getirmeyi başarmıştır. Daha önce müttefik fakat bağımsızdı. Ancak seferin devamında Mardonisun donanması Aynoroz Yarımadası koyunda yakalandığı bir fırtınada ağır kayıplara uğradı. Bu nedenle sefer ilerleyemedi. Mardonius daha sonra Trak kabilelerinin kampına düzenlediği bir baskın sırasında yaralandı. Böylece Orduyla birlikte Asya'ya geri döndü.
Ertesi yıl Darius, niyetini açıkça ortaya koyarak tüm Grek kent devletlerine elçiler gönderdi ve onlardan kendi iradesine ve yönetimine boyun eğmelerini istedi. Atina ve Sparta hariç diğerlerinin büyük bölümü boyun eğdiler. Atina ve Sparta ise elçileri infaz ettiler. Bu davranış açıkça savaş ilanıydı. Bunun üzerine Darius, bir sonraki yıl girişilecek bir askerî harekât için hazırlıklara başladı.
Yunanistan'a Birinci Pers Saldırısı (MÖ 492 – 490) > Datis Seferi (MÖ 490)

MÖ 490'da Amiral Datis'e ve Satrap Artaphemes'in oğlu General Artaphemes'e, ordu ve donanmadan oluşan bir istila seferi için komutanlık verildi ve Donanma Kilikya'dan yelken açtı. Donanma'nın ilk hedefi Rodos'tu. Amiral Datis, Ada'nın Lindos kentini kuşattı fakat bu kuşatma başarılı olmadı. Bu konuyla ilgili Ada'daki bir Lidya tapınağının vakanüvisinde kayıt tutulmuştur. Bu kez Nakşa Adası'na yelken açıldı. Amaç, Artaphernes'in harekâtını başarısız kılan direnmenin intikamını almaktı. Ada sakinlerinden çoğu dağlara çekildiyse de Pers askerleri tarafından ele geçirilip köle yapıldılar. Pers Ordusu kenti ve tapınağı yakmıştır. Filo, Ege'yi adeta adadan ataya sekerek katederek Eretria yönünde ilerledi. Bu ilerlemede her adadan asker ve rehine alındı.
Donanma Eğriboz'a ve ana hedeflerden ilkine Eretria'ya yöneldi. Eretrialılar Perslerin karaya çıkmasını ya da ilerlemesini engellemek için hiçbir girişimde bulunmadılar. Böylece kentlerinin kuşatılmasına izin verdiler. Altı gün boyunca surların önünde her iki taraf için kayıplara mal olan çatışmalar sürdü. Ancak yedinci gün iki saygın Eretrialı, kente ihanet ederek kapıları açtı. Kent, yerle bir edildi, tapınaklar ve kutsal mekanlar yağmalandı ve yakıldı. Kent halkı da I. Darius'un komutanlarının açıklamalarına göre tümüyle köleleştirildi.
Yunanistan'a Birinci Pers Saldırısı (MÖ 492 – 490) > Maraton Muharebesi

Ana madde: Maraton Muharebesi
Pers Donanması ve Ordusu, Attika Yarımadası sahillerinden güneye inerek Maraton Körfezi'nde, Atina'dan yaklaşık 40 km. mesafede karaya asker çıkarmıştır. Perslerle savaş deneyimi olan Miltiades komutasındaki Atina Ordusu, Maraton Ovası'nın iki yanını da tutmak için yürüyüşe geçmiştir. Ovadaki beş gün savaşsız geçti. Sonra Atina komutanlığı saldırmaya karar verdi. Pers Ordusu'nun sayısal üstünlüğüne karşın, hoplitlerin Pers hafif zıhlı piyadesi karşısında kesin bir üstünlüğü, bu muharebe sırasında açıkça görülmüştür. Pers Ordusu'ndan sağ kalanlar savaş alanını terk ederek gemilere çekildiler. Herodot savaş alanında 6.400 Pers cesedi olduğunu yazmaktadır. Atina'nın kayıpları ise sadece 192 kişidir.
Pers Donanması kısa sürede denize açılırken Atina Ordusu da olabildiğince hızla Atina'ya döndü. Datis'in Atina yakınlarına yapabileceği bir çıkarmayı önlemek için zamanla yarışarak Atina'ya ulaştılar. Fırsatı kaçırdığını gören Artaphemes o senenin seferini sona erdirerek Asya limanlarına geri dönmüştür.
Maraton Muharebesi Grek – Pers Savaşı'nda, Grek kuvvetlerinin Pers Ordusu'nun üstesinden gelebileceğini göstermesi açısından bir dönüm noktası sayılabilir. Dahası, ağır silahlanmış hoplitlerin, akıllıca sevk ve idare edildiğinde daha üstün bir askeri oluşum olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca Maraton Muharebesi, günümüzün maraton yarışına ilham teşkil etmesi yönünden de ünlüdür.
Yunanistan'a Birinci Pers Saldırısı (MÖ 492 – 490) > Ara dönem MÖ 490 – 480 > Pers İmparatorluğu

İlk istila girişiminin başarısız olması ardından, Yunanistan'ı tümüyle işgal etme için I. Darius, devasa bir ordu toplamaya girişti. Ancak önce Babil'de iki ayaklanma oldu. Ardından MÖ 486 yılında Mısır tebaası ayaklandı. Bu iki ayaklanma da Grek dünyası için büyük bir şans olarak görülebilir. Bu sayede Pers seferi gecikmiştir ve Atina, MÖ 486 yılında bulunan geniş bir gümüş yatağından, güçlü bir donanma inşa edebilmek için yararlanacak zamanı bulmuştur. Bu durum, Yunanistan seferini belirsiz bir tarihe ertelenmesine neden olmuştur. I. Darius, Mısır üzerine yürümek için hazırlıklarını sürdürürken öldü. Tahta oğlu ve vârisi I. Serhas geçmiştir. I. Serhas Mısır ayaklanmasını bastırdıktan sonra hızla, babasının hazırlıkların başlattığı Yunanistan üzerine sefer için çalışmaya başladı. Bu sefer, büyük çaplı bir istila olmasından dolayı ayrıntılı bir planlamayı, büyük miktarda malzeme ve erzağı tedarik etmeyi, büyük sayıda asker toplamayı gerektirecektir. I. Serhas'ın Yunanistan'a giriş planı, Çanakkale Boğazı kıyılarına ulaşarak buradan yüzer köprülerle Gelibolu Yarımadası'na geçmektir. Daha ileriki aşamada Aynoroz Yarımadası'nın kıstağında bir kanal kazmak içinde planlamalar yapılmış, kazı çalışmaları başlatılmıştır. Bu civarda MÖ 492 yılında sahil hattını geçen Mardonius'un donanması yakalandığı fırtınada elden çıkmıştı. Bu plan, çağdaş bir askerî harekât için bile üstesinden gelinmesi güç teknik sorunlar içeren bir plandı. Bu haliyle I. Serhas'ın hırsını ve cesaretini yansıtmaktadır.
Aralarında Argos'un da olduğu birkaç Grek kent devleti Pers İmparatorluğu'yla yakınlaşma eğilimindeydiler. Bu kentler, Pers Ordusu sınırlarına ulaştığında bütünüyle tarafsız kalma sözü verdiler. Teselya'nın Larisa kentinin yönetiminde etkin olan Aleuadae ailesi, Pers istilasını kendi güç alanlarını genişletmek için bir fırsat olarak görmekteydiler. Tebai ise, açıkça Pers yandaşı olmasa da istila kuvvetleri Yunanistan'a girdiğinde destek olmaya yanaşacak gibi görünüyordu.
Yaklaşık dört yıl süren hazırlıklar ardından I. Serhas, MÖ 481 yılında Yunanistan'ın istilası için harekete geçti. Herodot, Pers Ordusu'na asker veren 46 etnik grubun adını belirtmektedir. Ordu, MÖ 481 yılının yaz ve sonbahar aylarında Önasya'da toplandı. Doğu satraplıklarından ordular Kapadokya civarında toplanıyor ve kışı geçirmek üzere Serhas'ın geldiği Sard'a intikal ediyordu. Bahar başlarında bu kuvvetler Abidos'a ilerlediler ve orada batı satraplıklarının kuvvetleriyle birleştiler.
Yunanistan'a Birinci Pers Saldırısı (MÖ 492 – 490) > Ara dönem MÖ 490 – 480 > Pers İmparatorluğu > Pers kuvvetleri

I. Serhas'ın, Yunanistan'ı istila için topladığı kuvvetlerin sayısı, sonu gelmez tartışmalara konu olagelmiştir. Birçok günümüz tarihçisi, Herodot'un verdiği 2,5 milyonluk rakamı ve diğer antik tarihçilerin rakamlarını gerçekçi bulmayarak kabul etmezler. Konu halen tartışılır olmakla birlikte 200 bin rakamı, fazla itiraz görmemektedir ve makul sayılır.
Pers Filosu'nun büyüklüğü de, daha az olmakla birlikte ayrı bir tartışma konusudur. Herodot ve diğer antik yazarlar, 1.207 gemi sayısında aşağı yukarı hemfikirdir. Antik çağdaki donanmaların genel yapısına bakıldığında 1.200 civarında bir rakamın makul kabul edilmesi mümkündür. Günümüz tarihçilerinden bir kısmı, Salamis Deniz Muharebesi'deki sayı bundan doğal olarak daha düşük olmak kaydıyla bu rakamı kabul etmektedir. Bu konudaki diğer çalışmalar, İlyada'da Grek donanması toplam rakamı konusundaki verilere dayanarak karşı çıkmaktadır. Pers İmparatorluğu'nun Ege'de 600 gibi bir rakamdan fazla savaş gemisini toplayamayacağı ileri sürülmektedir.
Yunanistan'a Birinci Pers Saldırısı (MÖ 492 – 490) > Ara dönem MÖ 490 – 480 > Grek kent devletleri > Sparta

Sparta Kralı Demaratus MÖ 491 yılında yerini kuzeni Leotychides'e devretmek zorunda kalmıştı. Ancak bu yeterli olmadı, MÖ 490'dan kısa bir süre sonra, geçmişte Pers Sarayı'na bağlılık gösteren Aegina Adası karşısındaki tutumu nedeniyle ağır baskı altında kaldı. Bu baskıyla sürgünü seçti ve Perslere sığındı. Demaratus daha sonra I. Darius'a ardından da I. Serhas'a, Yunanistan'la ilgili konularda danışmanlık yaptı. İkinci Pers İstilası sırasında I. Serhas'ın yanındaydı. Herodot'un 7. kitabının sonunda Demaratus'un, Yunanistan'ı hedef alan ikinci saldırısı başladığında Sparta'ya balmumu kaplanmış boş bir tablet gönderdiğinden söz edilir. Balmumu kazındığında, I. Serhas'ın planını gösteren, böylece Spartalıları uyaran bir mesaj ortaya çıkmıştır. Kleomenes'in kızı, Leonidas'ın karısı olan Gorgo dışında hiç kimse balmumunu kazımayı akıl edememişti, bir o akıl etmişti. Ancak pek çok tarihçi bu bölümün, 7. kitabın sonu ile 8. kitabın başı arasındaki boşluğu doldurmak için başka bir tarihçi tarafından sonradan eklendiğini düşünmektedir. Dolayısıyla Herodot'un bu anlatımının doğruluğu kesin değildir.
Yunanistan'a Birinci Pers Saldırısı (MÖ 492 – 490) > Ara dönem MÖ 490 – 480 > Grek kent devletleri > Grek İttifakı

I. Serhas, MÖ 481 yılında özellikle Atina ve Sparta'yı hariç tutarak diğer Grek kent devletlerine elçiler göndererek, "toprak ve su" sunulmasını istedi. Çağın geleneklerine göre bu, bağlılık anlamındaydı. Yunanistan'ın kuzey kesimindeki pek çok kent devleti, Pers topraklarına daha yakın olmalarının verdiği endişeyle bu isteği kabul etmiştir. Bu yaklaşımın Yunanistan'ın güney kesimde yarattığı tepki, bu iki kent devleti etrafında bir araya gelme süreci başlattı. MÖ 481 baharında bazı Grek kent devletleri Korint'te toplanarak bir ittifak oluşturdular. Bu ittifakın yardım talep etmek için elçi göndermek ve ortak görüşe varıldığında katılan kent devletlerinden savunma noktalarına asker sevk etme yetkisi vardır. Herodot'da bu ittifaka özgün bir ad geçmez. Kısaca "οἱ Ἕλληνες" olarak adlandırır. Genel anlamda "Perslere karşı ittifak yemini etmiş olan Grekler" olarak anlaşılabilir. Buradan itibaren "Grek İttifakı" olarak bahsedilecektir. Sparta ve Atina bu ittifakta lider güç konumundaydılar. Yine de tüm kent devletlerinin görüşleri, bir savunma stratejisi oluştururken belirleyici rol oynamıştır. Müttefikler kongresinin iç işleyişi ya da oturumlardaki tartışmalar hakkında fazla bir bilgi yoktur. Sadece, hemen hemen 700 olan Grek kent devletlerinin 70'inin delege gönderdiğini biliyoruz. Bununla birlikte, birçok kent devleti halihazırda birbirleriyle teknik olarak savaş durumundayken bu birlik dikkate değerdir.