stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Walter Schwimmer

| Walter Schwimmer |
| --- | --- |

Walter Schwimmer (solda) Misir Merdanov (Nisan 2003)
Avrupa Konseyi genel sekreteri
Görev süresi 1 Eylül 1999 - 31 Ağustos 2004
Yerine geldiği: Daniel Tarschys
Yerine gelen: Terry Davis
Kişisel bilgiler
Doğum: 16 Ocak 1942 Viyana, Avusturya
Ölüm: 12 Mart 2025 (83 yaşında)
Partisi: Avusturya Halk Partisi
Bitirdiği okul: Viyana Üniversitesi Hukuk Fakültesi
Mesleği: Siyasetçi ·  diplomat
Walter Schwimmer (16 Ocak 1942 - 12 Mart 2025), Avusturyalı siyasetçi ve diplomattır.
Viyana Üniversitesi Hukuk Fakültesinden 1964 yılında mezun oldu. Mezuniyetinin ardından Avusturya Sendikaları Konfederasyonunda hukuk danışmanlığı yapmaya başladı. 1971'de, Avusturya İşçi ve İşverenler Birliğinin toplum komitesi, ardından siyasi komitesi başkanlığı makamına geldi. Aynı yıl, Avusturya Halk Partisi mensubu olarak milletvekili seçildi ve Ulusal Konsey'e girdi. 1979'da bünyesinde çalışmaya başladığı Viyana Bölgesel Sağlık Sigortası Fonunun 1984-1999 yılları arasında  genel müdürlüğünü yaptı. 1999'a kadar, üst üste sekiz yasama dönemi boyunca milletvekili olarak seçilerek parlamentoda yer aldı. 1977-1981 yılları arasında partisinin başkan yardımcılığını da yaptı. 1 Eylül 1999-31 Ağustos 2004 tarihleri arasında Avrupa Konseyi genel sekreterliği görevini üstlendi.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 5088668  BNF: cb150774859 (data)  GND: 122954394  ISNI: 0000 0000 3932 8717  LCCN: n88036944  NSK: 000267203  NTA: 330984675  RERO: 02-A006081548  SUDOC: 067742521  VIAF: 69221052   WorldCat (LCCN): n88-036944
Ebru

Başlığın diğer anlamları için Ebru (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Bir ebru sanatı örneği
Ebru, kitreyle yoğunlaştırılmış su üstünde, özel hazırlanmış boyalarla oluşturulan desenlerin kâğıt üzerine geçirilmesi yoluyla yapılan bir süsleme sanatıdır. Fırça ve boyaları özeldir.
Ebru Malzemeleri > Kâğıt

Emici özelliği fazla ve mat olanları tercih edilir. Genellikle birinci hamur kâğıt kullanılır.
Ebru Malzemeleri > Su

Kitre, deniz kadayıfı, boy tohumu veya sahlep gibi suyun yoğunluğunu sağlayacak doğal maddeler ile karıştırılır. Su kireçsiz ise dinlendirilmiş musluk suyu olabilir. Eskiler yağmur suyu kullanırmış. Tercihen saf su kullanılmalıdır.
Ebru Malzemeleri > Pigment

Ebruda kullanılan boyalar eskiden doğada bulunan topraktan elde edilmektedir. Bu toprak ezilip, elekle elenip suda süzülerek kullanıma hazır hale getirilirmiş.
Günümüzde ezilmeye hazır halde ya da ezilmiş toz pigment boyalar kullanılmaktadır. Pigmentler mermer ve destiseng denilen el taşının yardımıyla ezilerek macun kıvamına getirilerek kullanılır.
Ebru Malzemeleri > Öd

Öd genellikle büyükbaş hayvanların safrakesesinden elde edilir. Safra keseleri delinir ve içindeki öd süzülerek bir kapta toplanır, benmari usulü kaynar suda 20 dakika bekletilir. Yüzeyde biriken köpük bir kaşık yardımıyla alınır. Bu işlem kötü bir kokuya neden olduğu için açık havada yapılması önerilir. Kalkan balığı ödü de kumlu-kıçıklı ebru yapımı için uygundur. Günümüzde resim malzemesi satılan yerlerde rafine öd bulunmaktadır.
Ebru Malzemeleri > Kitre

Ebru yapımında kullanılan suyun belli bir yoğunluğa sahip olması ve özel olarak hazırlanan boyayı üzerinde tutabilmesi gerekmektedir, herhangi bir suyla ebru yapılamaz. Ebrunun suyuna bu özelliği veren maddenin ismi kitredir. Kitre, Türkiye'nin güney ve güneydoğu bölgelerinde kırlarda yetişen yabani bir dikenin(geven) özsuyudur. Yerel halk, kırlarda geven dikeninin gövdesine bıçakla çizik atar, birkaç gün beklerler. Bitkinin özsuyu çizik bölgeden akar ve kurur. Bir ağaç kabuğuna benzer görünüm alır. Bu kabuklar tek tek toplanır. Kabuk şeklinde olan kitre aktarlarda satılmaktadır. Ebrunun suyu hazırlanırken saf suyun içine belli ölçülerde kitre konulur. Su, ağzı kapalı bir kapta bu şekilde bir süre bekletilir. Belli zaman aralıklarıyla mıncıklanarak eriyen kitre özünün dağıtılması gerekir. Suyun yeterli yoğunluğa ulaşmasından sonra, içinde kalan erimemiş kitre kalıntılarını ayırmak için, ebru suyu iyice süzülmelidir.
Kitre ebru yapımında kullanılan, suyun belli bir yoğunlukta olması için suya karıştırılan maddelerden biridir. Ünlü Ebrucu Sacid Okyay ebru yapımında en iyi sonucu salebin verdiğini ancak kitrenin daha ucuz olması sebebi ile kitre kullandığından bahseder.
Ebru Malzemeleri > Deniz kadayıfı

Kitrenin hazır hale gelmesi yaklaşık 5-6 gün gerektiği için deniz kadayıfı denilen deniz yosunu kullanılabilir. Hazır toz halde satılır. 50 g toza 5 l saf su ilave edilerek topaklanma olmamasına dikkat edilerek mikserle veya kaşık ile karıştırılır. Bir saat içinde hava kabarcıkları yüzeye çıkıp patlayana kadar karıştırılır. Ve kullanıma hazır hale gelir.
Ebru Malzemeleri > At kılı ve Gül Dalı

Fırça yapımında kullanılan at kılları tercihen yaşlı atların kuyruklarından elde edilir. Yele kılları da kullanılmaktadır, ancak bu tür fırçalar kuyruk kılından yapılanlar kadar düzgün olmamaktadır. At kılı tercih edilmesinin nedenleri gözenekleri nedeniyle boyaların fırçadan bir vuruşta dökülmemesidir. Böylece tüm yüzeye eşit büyüklükte ve miktarda boya dökülebilir ve tabanı oluşturur.
Fırçada gül dalı kullanılması; gül dalının esnek olması, kolay küf tutmaması nedeniyledir.
Ebru Malzemeleri > Ebru çeşitleri > Battal ebru

İki veya üç renk boyanın fırçayla damlalar halinde su yüzeyine serpilmesinden sonra hiçbir ek müdahalede bulunmaksızın kağıda geçirilmesi yoluyla olur. Tüm ebru çeşitlerinin yapımına önce battal ebru yapılarak başlanır.
Ebru Malzemeleri > Ebru çeşitleri > Gelgit ebru

Battal ebrudan sonra biz yardımıyla tekne yüzeyinde eşit aralıklı, teknenin kenarlarına paralel zıt yönde çizgiler oluşturulur.
Ebru Malzemeleri > Ebru çeşitleri > Bülbül yuvası

Helezonik yuvarlaklar oluşturacak biçimlerin tekne yüzeyinde eşit büyüklüklerle sıralanması yoluyla oluşturulur.
Ebru Malzemeleri > Ebru çeşitleri > Şal ebrusu

Uçları kıvrımlı s harfine benzer kıvrımlı şekiller oluşturularak yapılır.
Ebru Malzemeleri > Ebru çeşitleri > Taraklı ebru

Ebru tarağı adı verilen bir araçla gelgit ebru üzerinde oluşturulan bir çeşittir.
Ebru Malzemeleri > Ebru çeşitleri > Hatip ebrusu

48Pastel renkli bir şal ya da taraklı ebru zemin üzerine çiçek, çarkıfelek ya da yıldız benzeri şekiller oluşturularak yapılır.
Ebru Malzemeleri > Ebru çeşitleri > Çiçek ebrusu

Pastel renkli bir şal ya da taraklı ebru zemin üzerine karanfil, papatya, gül, sümbül, gelincik gibi çiçek figürlerinin stilize edilerek kendilerine özgü tekniklerle yapılmasıyla elde edilir.
Ebru örnekleri
Battal ebru
Taraklı ebru (Gelgit)
Taraklı ebru (Şal)
Hatip ebrusu (Yürek)
Çiçek ebrusu (Lale)
Çerçeli Çiçek ebrusu (Lale)
Türkiye’de Çağdaş Ebru Sanatı Yorumları

Çağdaş dönemde klasik ebru tekniklerinden yola çıkarak, farklı malzemeler ya da yeni formların eklenmesiyle kitreli su yüzeyinde yapılan bir çeşit figüratif baskı resim tarzı oluşmuştur. Bu tür çalışmaları yapan sanatçılar arasında Hikmet Barutçugil, Timuçin Tanarslan, Fuat Başar, Nedim Sönmez, Sevim Sağdıç, Nusret Hepgül, Ahmet Çoktan, Feridun Özgören, T. Alparslan Babaoğlu, Begüm Arıkonmaz , Zeyneb Acar, Yilmaz Eneş (Gülbaba) ve Firves Çalkanoĝlu sayılabilir.
El işi

El işi, özel beceri ve iş bilgisi gerektiren bir eğlence veya meslektir. El işleri, bir kişinin üretim faaliyetinden ortaya çıkmış, çeşitli biçimler alarak uzun bir tarihsel yol geçmiştir. El işleri yüzyıllar boyu gelişmiş ve sonunda sanayi devrimi ve büyük teknolojilerin yaranması ile sonuçlanmıştır.
Uruguay

Uruguay veya resmî adıyla Uruguay Doğu Cumhuriyeti (İspanyolca: República Oriental del Uruguay), Güney Amerika'nın güneydoğusunda bulunan ülkedir. Batı ve güney batısında Arjantin, kuzeyi ve kuzeydoğusunda Brezilya bulunan ülke yaklaşık 176.000 kilometrekarelik bir alana sahiptir. Coğrafi olarak Surinam'dan sonra Güney Amerika'ın en küçük ülkesidir. Nüfusu 3,51 milyon olan Uruguay'da, başkent Montevideo yaklaşık 1,8 milyon kişiye ev sahipliği yapmaktadır.
Bölgeye 13.000 yıl önce avcı toplayıcı insanlar tarafından yerleşildiği bilinmektedir.  İspanyollar ve Portekizliler bölgeye gelip sömürge imparatorluğu kurmadan önce Charrúa, Guaraní ve Chaná adı verilen yerel halklar yaşamaktaydı. Bu dönemlerde Colonia del Sacramento gibi ilk yerleşimler kuruldu.
Uruguay, Portekiz ile İspanya ve daha sonra Arjantin ve Brezilya arasında dört yönlü bir mücadelenin ardından 1811 ve 1828 yılları arasında bağımsızlığını kazandı.  19. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar yapılan ekonomik ve sosyal reformlar sayesinde ülke Amerikanın İsviçresi olarak anılmaktaydı.  Bununla birlikte ekonomik krizler, 1960'lı yıllarda aşırı solcu örgütlerin sokaktaki gerilla savaşları, 1973 yılındaki askeri darbe ve ardından 1985 yılına kadar kurulan askeri diktatörlük hükümeti yaşandı. Uruguay günümüzde demokratik anayasal cumhuriyettir.
Ülke günümüzde İGE, GSYİH büyümesi, inovasyon ve altyapı açısından Arjantin ve Şili'den sonra kıtadaki en iyi üçüncü ülkedir. Kürtaj, eşcinsel evliliği, esrar üretimini, satışını ve tüketimini yasallaştırma politikasını kabul eden, dünyada sosyal açıdan en ilerici olan ülkelerden biri olarak kabul edilir. Uruguay; Birleşmiş Milletler, Amerikan Devletleri Örgütü ve MERCOSUR gibi kuruluşların kurucu üyesidir.
Tarih

Uruguay, 1516 yılında İspanyol Juan Diaz de Solis tarafından keşfedilmiştir. Ülke halkını o zamanlar Çarrua yerlileri meydana getiriyordu. 1624'ten itibaren İspanyollar ülkeye yerleşmeye başladı. 18. yüzyılda Uruguay İspanya'nın Rio de la Plata genel valiliğine bağlandı. 1811'de Josè Gervasio Artigos liderliğinde bağımsızlık hareketleri başladı.
25 Ağustos 1828'de Uruguay bağımsızlığını elde etti. Bundan sonra ülkede Coloradolar (İspanyolca kırmızı renk) olarak bilinen liberaller ve Blancolar (İspanyolca beyaz) olarak bilinen muhafazakarlar arasında siyasi çekişme başladı. Colorado-Blanco çatışması ülkeyi 1839-1851 yılları arasında iç savaşa sürükledi. 1852'de Coloradolar iktidarı ele geçirdiler. Uruguay 1865-1870 yıllarında Paraguay'a karşı Brezilya ve Arjantin'le ittifak yaparak kanlı bir savaşa girdi. Paraguay'ın yenilmesi ile Uruguay'ın kontrolü Coloradolara kaldı.
Her ne kadar Uruguay'da uzun zamandan beri Komünist Partisi varsa da, bu parti 1960 ve 1970 yılları arasında işçi hareketlerini yönlendirmeye başladı. Ekonomik durgunluk, enflasyon, sel baskınları ve 1967'deki kuraklık ve 1968'deki genel grev hükûmeti devalüasyon, fiyat ve ücret kontrolü yapmaya zorladı. Tuparmarolar (solcu gerillalar) 1970 yıllarında tedhiş hareketlerini artırdılar. Şiddet eylemleri devam ederken başkan Juan Maria Bordaberry, 20 Şubat 1973'te askeri idareyi kabul etti. Temmuz ayında Kongreyi feshederek yerine Devlet Konseyini kurdu. 1974 yılında, askerler sıkı baskı tedbirleri uygulayarak Tupamaroları tamamen sindirdiler. 1976'da başkan Bordaberry askerler tarafından azledildi. 1980'de askeri rejim normal düzene geçmek için yeni bir anayasa hazırladı. Bu anayasa Kasım 1980'de halk oylamasına sunulduğunda kabul edilmedi. 1981'de General Gregorio Alvarez başkan olarak iktidarı ele aldı. 1981'den sonra çok partili parlamenter sisteme geçiş için hazırlıklar başladı ve 1984'te yapılan seçimlerde. Julio Maria Sanqulmetti başkan seçildi. Yüksek dış borçlar, ekonominin rayına oturtulmasına mani oldu.
Coğrafya

Kuzeydeki yüksek araziler hariç, Uruguay toprakları dalgalı, yeşillik ovalar ve alçak tepelerle kaplıdır. Kuzey dağlık olmakla birlikte ülkenin en yüksek noktası olan Cerro Mirador (540 m) güneydedir.
Uruguay akarsular bakımından oldukça zengindir. Fakat çoğu, Negro ve Uruguay nehirleri hariç kısa olup, ulaşım bakımından büyük bir önem taşımaz. Doğuda Mirim Gölü, ülkeyi Brezilya'nın güney kıyı ucundan ayırır.
Uruguay'ın yaklaşık dörtte üçü otlaklarla kaplıdır ve sadece %3'ü ormanlıktır. Ormanlar palmiye, meşe, sedir, manolya, söğüt ve aksalkım gibi ağaçları ihtiva eder. Amerikan devekuşu, geyik, tilki, susamuru ve ayıbalığı ülkenin başlıca vahşi hayvanlarıdır. Belli başlı yeraltı zenginlikleri mermer ve granittir.
Coğrafya > İklim

Uruguay'da ılıman bir iklim hüküm sürer. Köppen iklim sınıflandırmasına göre ülkenin tamamına yakınında ılıman dönencealtı iklimi (Cfa) hakimdir. Sıcaklık ortalaması Ocak ve Şubat aylarında 22 °C, Temmuz aylarında 10 °C'dir. Yağmur en fazla Nisan ve Mayıs aylarında yağar. Yıllık yağış miktarı yaklaşık 890 mm civarındadır. Yaz aylarında sık sık fırtınalar olur. Mayıstan ekime kadar sis yaygın olarak görülür. Fakat nadiren bütün gün boyunca devam eder.
Ekonomi

Ülke topraklarının büyük bölümü otlaklarla kaplı olduğundan hayvancılık gelişmiştir. En çok sığır ve koyun yetiştirilir. Ülke topraklarında yetiştirilen belli başlı bitkiler; mısır, buğday, turunçgil meyveleri, pirinç, yulaf ve keten tohumudur.
Ülkede tarımla ilgili olarak, et paketleme, yün, sanayi, şeker sanayii ve un fabrikaları yer alır. Küçük çapta mühendislik ve elektrik malzemeleri firmaları ve kimya tesisleri vardır. Ayrıca küçük çelik ve alüminyum için hadde fabrikaları bulunur. Uruguay'da bilinen petrol veya maden kömürü yatakları mevcut değildir. Bundan dolayı ısıyla çalışan tesisler ve motorlu araçlar tamamen yakıt ithalatına bağlıdır.
Karayollarının uzunluğu 52.000 km olup, bunun 11.960 km'si asfalttır. Demiryolu ağı yaklaşık 3000 km'dir. Montevideo'da yer alan büyük bir milletlerarası havaalanı vardır.
İhraç mallarının başlıcaları et ve et ürünleri, yün, tekstil ürünleridir. Hammaddeler ve makineler imalat sanayi için ithal edilen belli başlı mallardır. Hidroelektrik zenginlikleri artmasına rağmen, ülke petrol ithalatına bağımlı olmaya devam etmektedir. Ticaret yaptığı ülkelerin başlıcaları Brezilya, ABD, Arjantin, Irak ve Almanya'dır.
Demografi

3.017.000 nüfuslu Uruguay'da halkın büyük bölümü (% 83) şehirlerde yaşar. Nüfusun yarıya yakın kısmı (1.260.000) başkent Montevideo'dadır. Salto ve Montevideo dışında başka nüfusu 100.000'i geçen şehir yoktur. Diğer önemli yerleşim merkezleri Paysandu, Mercedes ve Fray Bentos'tur. Bu kentlerin hepsi Uruguay Nehri'nin kenarına kurulmuştur.
Uruguaylıların çoğu son yüzyıllık bir dönemde Avrupa'dan göç edenlerin soyundan gelir. Bunların çoğu İspanyol ve İtalyan asıllıdır. Ayrıca bir miktar Alman, Doğu Avrupa ve İngiliz asıllı vardır. Avrupa asıllılar nüfusun %89'unu teşkil eder. Geri kalan nüfusun %9'u melez, %2'si Afrika asıllıdır. Ülkenin resmi dili olan İspanyolca herkes tarafından konuşulur.
İlköğretim zorunlu olup, halkın %94'ü okuma-yazma bilmektedir. Ülkede iki üniversite bulunmaktadır. Çoğu Latin Amerika ülkelerinin aksine Uruguay'da çok düşük bir nüfus artışı görülür.
İlgili filmler

'État de siège', (1972) Fragman 11 Mayıs 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Samuel Butler (yazar)

| Samuel Butler |
| --- | --- |
Samuel Butler
Doğum: Samuel Butler 4 Aralık 1835(1835-12-04) Langar, Nottinghamshire, İngiltere
Ölüm: 18 Haziran 1902 (66 yaşında) Londra, İngiltere
Meslek: Roman yazarı
İkamet: İngiltere, Yeni Zelanda
Milliyet:  Büyük Britanyalı

Samuel Butler (4 Aralık 1835, Langar, Nottinghamshire – 18 Haziran 1902, Londra), İngiliz roman yazarı ve eleştirmendi. En bilinen eserleri, eleştirel nitelikli ütopik eseri Erewhon ile yarı otobiyografik roman The Way of All Flesh'tir. Her iki roman da ilk yayınlandıkları günden beri basılmaya devam ediyor. Diğer çalışmalarında Hristiyan ortodoksluğunu, evrim düşüncesini ve İtalyan sanatını inceledi, İlyada ve Odisseia'nın hala başvurulan nesir çevirilerini yaptı.
Başlıca eserleri

A First Year in Canterbury Settlement (1863)
Erewhon, Or Over The Range (1872)
The Fair Haven (1873)
Life and Habit  (1878)
Evolution, Old & New (1879)
Unconscious Memory (1880)
Erewhon Revisited (1901)
The Way of All Flesh - Tüm İnsanlar Gibi (1903)
God the Known and God the Unknown (1909)
BeIN 4K (Türkiye)

| beIN 4K Türkiye>  |
| --- | --- |
Kuruluş: 16 Haziran 2016 (Digiturk 4K) 6 Mart 2018 (beIN 4K)
Kapanış: 6 Mart 2018 (Digiturk 4K)
Şirket: Digitürk
Sahibi: beIN Media Group (2016-günümüz)
Görüntü formatı: 2160p (UHDTV)
Ülke: Türkiye
Dili: Türkçe
Yayın alanı: Türkiye
Genel merkez: Serencebey Yokuşu, Serencebey, Valideçeşme, Beşiktaş, İstanbul
Eski adı: Digiturk 3D Digiturk 4K
Kardeş kanal(lar): beIN Sports (Türkiye) beIN İZ beIN SERIES (Türkiye)
Dönüşümlü isimleri: beIN İZ 4K beIN SPORTS 4K beIN SERIES 4K
İzlenebilirlik
Uydu yayını
Digiturk: 400. kanal
Eutelsat 7C: 11513 H 29900 5/6
beIN 4K, Digiturk platformunda Digiturk 4K adıyla dönüşümlü yayınlarına başlayan 400. kanalda yeni nesil 4K (Ultra High Definition) yayın yapan televiyon kanalıdır. Sadece 4K kalitesinde yayın yapan kanal beIN SPORTS 4K, beIN İZ 4K, beIN H&E 4K ve beIN Gurme 4K kanallarını dönüşümlü bir şekilde yayınlamaktadır. Samsung'un sponsorluğunda beIN Sports (Türkiye) kanallarından haftada bir seçilen Süper Lig müsabakası (genelde derbiler ve özel maçlar) beIN SPORTS 4K kanalından 4K görüntü kalitesiyle yayınlanır. beIN İZ, beIN Gurme ve beIN H&E kanallarında yayınlanan belgeseller bu kanalda Digiturk 4K kanalından 4K görüntü kalitesinde yayınlanmaktadır. 6 Mart 2018 tarihinde beIN markası adı altında kanalın adı beIN 4K olarak değiştirilmiştir.
Digiturk 4K hizmeti logosu
beIN 4K'da Yayınlanan Programlar > beIN SPORTS 4K Programları

Süper Lig
beIN 4K'da Yayınlanan Programlar > beIN İZ 4K Programları

Türkiye Notları
Harita
Anadolu Güncesi
Işıkla Gölge
Rehber Çocuklar
Kurtarma Hikayeleri
Gezi Rehberi
beIN 4K'da Yayınlanan Programlar > beIN SERIES 4K Programları

House of Cards
Hattuşa

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Yerkapı suru
Konum:  Türkiye
Kriter: Kültürel: I, II, III, IV
Referans: 377
Tescil: 1986 (10. oturum)
Bölge: Anadolu
Koordinatlar: 40°01′11″K 34°36′55″D﻿ / ﻿40.01972°K 34.61528°D﻿ / 40.01972; 34.61528
Hattuşa ya da Hattuşaş, Hititler'in Geç Tunç Çağı dönemindeki başkentidir. Çorum il merkezinin 82 km güneybatısındaki Boğazkale ilçesinde bulunmaktadır.
Hattuşaş Antik Kenti

Kent, tarih sahnesinde, Hitit İmparatorluğu'nun MÖ 17. ile 13. yüzyıllar arasında başkenti olarak yer almıştır. Hattuşaş, 1986 yılında UNESCO Dünya Mirasları listesine dahil edilmiştir. Hattuşaş Çorum'un Sungurlu ilçesinin güneydoğusunda Boğazkale ilçesinin 4 km doğusundadır.
Hattuşaş Antik Kenti > Kentin tarihi

Kentte yerleşime dair ilk bulgular MÖ 6. binyıla kadar gitmektedir. MÖ 3. binyılda Hattiler bölgeye yerleşmeye başlar. Yerleşime bu dönemde Hattuş denilir. MÖ 19. ve 18. yüzyıllarda bölgeye gelen ve Kültepe merkezli ticaret kolonisi kuran Asurlular burada bir yerleşim yeri oluşturmuş, kentin aşağı kısmına yerleşmişlerdir. Kentin MÖ 1700 civarında Kuşşara kralı Anitta tarafından yakılıp yıkıldığı bilinmektedir. İlerleyen dönemde Hitit Kralı I. Hattuşili başkenti buraya taşımıştır. Kent kuzeyden gelen ve Asur-Mısır arşivlerinde Kaşkalar adı verilen kavimin saldırısına uğramıştır. Hititler tarafından başkent olarak bu dönemde Sapinuwa kullanılmıştır. MÖ 13. yüzyılda kral III. Murşili başkenti yeniden Hattuşa yapmıştır. Kent imparatorluğun yıkılışına kadar devletin merkezi olmuştur.
Kent yaklaşık olarak 2 kilometrekarelik dağlık bir arazide inşa edilmiştir. Ketnin etrafında MÖ 1344-1322 arasında hüküm sürmüş I. Şuppiluliuma döneminde inşa edilen surlar mevcuttur. Kentin içinde devletin idarî merkezi, asillerin ikamet ettiği evler, tapınaklar ve askeri yapılar mevcuttur. Kraliyet mensupları kentin yukarı kısmında ikamet ederken tahkimatların içinde iç kale de mevcuttur. Kentin alt kısımlarında daha çok ahşaptan ve kerpiçten evler bulunurken kentin ihtiyaçları için tarımsal faaliyet alanları ve erzak depoları da buunuyordu. Günümüze ancak taş temelli tapınak ve sarayların kalıntıları kalmıştır.
Kent imparatorluğun Bronz Çağı Çöküşüyle beraber ortadan kalkmasıyla yıkılmış ve Frig dönemine kadar toplumsal hayat kesintiye uğramıştır. Sonra kısmen Galatlar tarafından kullanılan yerleşim Hititler dönemindeki önemini bir daha kazanamamıştır.
Hattuşaş'ta Ortaya Çıkarılan Şehir Katmanları

Hitit Devleti'nin başkenti olan Hattuşaş sanat ve mimarlık alanında gelişmeler göstermiştir. Hattuşaş sözcüğü Hattus sözcüğünden yani Hatti insanlarının verdiği orijinal addan gelir. Hattuşaş çok geniş bir alana yayılmıştır. Yapılan kazılarda 5 kültür katı ortaya çıkmıştır. Bu katlarda Hatti, Asur, Hitit, Frig, Galat, Roma ve Bizans dönemlerinden kalma kalıntılar bulunmuştur. Kalıntılar Aşağı Kent, Yukarı Kent, Büyük Kale (Kral Kalesi), Yazılıkaya'dan oluşmaktadır.
Aşağı Şehir

Hattuşaş'ın kuzeyde kalan kısımına "Aşağı şehir", güneyde kalan kısımına "Yukarı Şehir" denir. Hattuşaş'daki kalıntıları ilk olarak Fransız arkeolog Charles Texier keşfetmiştir. 1893-1894 yıllarında kazılar başlatılmıştır ve bu kazılardan sonra 1906'da Alman Hugo Winckler ile İstanbul Arkeoloji Müzesi'nden Thedor Makridi Bey çivi yazısı ile yazılmış büyük bir Hitit arşivi bulmuşlardır. Hattuşaş'da MÖ III. binden itibaren yerleşim görülmektedir. Bu dönemdeki yerleşmeler genellikle Büyükkale çevresinde oluşmuştur. MÖ 19. ve 18. yüzyıllarda Aşağı Şehir'de Asur Ticaret Kolonileri Çağı yerleşmeleri görülmektedir ve şehrin adına ilk kez bu çağa ait yazılı belgelerde rastlanmıştır. Ortaya çıkan yazıtlardan Hattuşaş'ın MÖ 18. yüzyılda Kuşşara kralı Anitta tarafından tahrip edildiği ortaya çıkmaktadır. Bu tarihten sonra M.Ö 1700 yıllarında Hattuşaş yeniden yerleşime açıldı ve MÖ 1600'lerde Hitit Devleti'nin başkenti olmuştur. Kurucusu Anitta gibi Kuşşara kökenli olan I. Hattuşili'dir.
Yukarı Şehir

Hattuşaş'ın "Yukarı Şehir" denilen bölgesi 1 km2 alana yayılmıştır ve eğimli bir arazi şekli vardır. Yukarı Şehir genellikle tapınaklar ve kutsal alanlardan oluşur. Yukarı Şehir güneyden çevrilen bir surla donatılmıştır. Bu sur üzerinde 5 tane kapı vardır. Kentin en yüksek noktasında bastion ile "Sfenksli Kapı" yer almaktadır. Güney surunun doğu ve batı ucunda karşılıklı "Kral Kapısı" ve "Aslanlı Kapı" yer almaktadır.
Hattuşaş'ın Kapıları
Aslanlı Kapı.
Sfenksli Kapı.
Kral Kapısı.
Aslanlı Kapı.
Kentin muhasarası esnasında halkın gizlice şehir dışıyla temasını sağlayan Yerkapı.
Aşağı ve Yukarı Şehir Tapınakları
Aşağı Şehir: Büyük Tapınak kalıntıları.
Aşağı Şehir: Büyük Tapınak kalıntıları.
Büyük Tapınak'ta ele geçen küp.
Büyük Tapınak'ta ele geçen Kadeş antlaşması.
Büyük Tapınak'taki Aslanlı Havuz.
Şehir duvarının kalıntıları.
Yukarı Şehir: tapınak bölgesinden kalıntılar.
Yukarı Şehir: tapınak kalıntıları.
Büyük Tapınağın güney ucunda bulunan Hattuşa Yeşil Taşı
Nişantepe'de II. Şuppiluliuma tarafından yaptırılan 2 numaralı oda
2 numaralı oda duvarına işlenmiş olan rölyef.
2 numaralı oda duvarına kazınan hiyeroglif yazılı kitabe.
Hitit İmparatorluğu'nun bilinen son hükümdarı II. Şuppiluliuma'nın rölyefi.
Büyük Kale

Kraliyet Sarayı, ikamet ve imparatorluğun yönetim merkezi de dahil olmak üzere 150 m, 250 m kayalık bir tepe üzerine inşa edilmiştir.
Büyük Kale
Hattuşaş'ın Kraliyet Kalesi Duvarlarının Kalıntıları.
Kraliyet Şatosunun güneyden görünümü.
Büyük Kale.
Yazılıkaya

Hattuşaş antik kentinin 2 km kuzeydoğusunda bulunan, kayalar arasındaki, galeri adı verilen iki girintiden oluşan, MÖ 13. yüzyılda yapılmış Hitit açık hava tapınağı.
Yazılıkaya
Yazılıkaya Kral IV. Tuthaliya kabartması.
Oda A.
Oda B'nin Girişi.
Oda B: On iki Cehennem tanrısının kafile halinde yürüyüşleri.
Kral IV. Tuthaliya Kabartması.
Yazılıkaya'da bulunan çivi yazısı örnekleri.
Yazılıkaya'da bulunan çivi yazısı örnekleri.
Yazılıkaya yakınlarındaki Mâbedde bulunan On iki Hitit Yeraltı Tanrısı Kabartması.
Hattuşaş'ta Tapınaklardan Ele Geçirilen Antik Eserler

Hattuşaş kazılarında tapınaklardan ele geçirilen malzemeler 5 gruba ayrılır;
Seramikler
Aletler
Silahlar
Kült objeleri
Yazılı belgeler
Hattuşaş'ta yapılan kazılarda çıkarılan ve Ankara - Anadolu Medeniyetleri Müzesi'nde sergilenen Antik Eserler
Hatuşaş'ta ele geçirilen bronz çivi yazısı tablet.
Antik Eşyalar.
Ayinlerde Kullanılan Antik Eşyalar.
Boğazkale'de bulunan, Frig devrine ait olan bir heykel.
Hattuşaş'ta bulunan Nişantaş'ta Luviler dönemine ait hiyeroglif.
Hattuşaş'ın kısmen onarılan Hisarları.
Güneyde yer alan Yerkapı Bayırı.
Boğazkale sitesinden bir manzara: Yenicekale.
Hattuşaş'ın konumu ve Anadolu'daki Başlıca Hitit yerleşim brimleri.