stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Neoklasik iktisat
Teori > Fayda değer teorisi

Neoklasik ekonomi, bir malın değerinin kullanıcı tarafından deneyimlenen marjinal fayda tarafından belirlendiğini ifade eden fayda teorisini kullanır. Bu, neoklasik ekonomi ile değerin üretim için gerekli emek tarafından belirlendiği emek teorisini kullanan Klasik ve Marksist gibi diğer önceki ekonomik teoriler arasındaki temel ayırt edici faktörlerden biridir.
Neoklasik değer teorisinin kısmi tanımı, bir piyasa mübadele nesnesinin değerinin, bireylerin tercihleri ve üretken yetenekleri arasındaki insan etkileşimi tarafından belirlendiğini ifade eder. Bu, en önemli neoklasik hipotezlerden biridir. Ancak neoklasik teori, alıcı ve satıcıların arz ve talep davranışlarına tam olarak neyin neden olduğunu ve insanların tercihlerinin ve üretken yeteneklerinin piyasa fiyatlarını tam olarak nasıl belirlediğini de sorar. Dolayısıyla, neoklasik değer teorisi bu güçlerin bir teorisidir: insanların tercihleri ve üretken yetenekleri. Bunlar arz ve talep davranışının ve dolayısıyla değerin nihai nedensel belirleyicileridir. Neoklasik ekonomiye göre, bireysel tercihler ve üretken yetenekler, diğer tüm ekonomik olayları (talepler, arzlar ve fiyatlar) yaratan temel güçlerdir.
Teori > Paranın Cambridge miktar teorisi

Paranın miktar teorisinin Cambridge versiyonu esas olarak Alfred Marshall, Arthur Cecil Pigou, Ralph George Hawtrey ve Dennis Holme Robertson tarafından geliştirilmiştir ve para teorisinin gelir versiyonu olarak anlaşılmaktadır. Paranın Cambridge miktar teorisinin temeli Cambridge denklemidir:
nerede  M_{d} para talebidir,  k reel gelirin nakit şeklindeki kısmını ifade eden Cambridge (Marshall) katsayısıdır,  P fiyat seviyesi ve  Y reel gelirdir. Cambridge denkleminin sol tarafı para arzını, yani insanların ellerinde bulunan para miktarını ifade ederken, sağ tarafı ise insanların gerçekten sahip olmak istedikleri nakit miktarını, yani para talebini ifade etmektedir. Bu nedenle Cambridge denklemi, para piyasasındaki denge koşullarını araştırmaya odaklanmaktadır.
Teori > Piyasa başarısızlığı ve dışsallıklar

Neoklasik teori, ekonomik faaliyetleri düzenlemek için piyasaları tercih etmesine rağmen, dışsallıkların varlığı nedeniyle piyasaların her zaman sosyal olarak arzu edilen sonucu üretmediğini kabul eder. Dışsallıklar bir tür piyasa başarısızlığı olarak kabul edilir. Neoklasik ekonomistler, piyasa sonuçlarında dışsallıklara atfettikleri önem açısından farklılık göstermektedir.
Teori > Pareto kriteri

Çok sayıda katılımcının olduğu bir piyasada ve uygun koşullar altında, her bir mal için, tüm refah artırıcı işlemlerin gerçekleşmesini sağlayan tek bir fiyat olacaktır. Bu fiyat, tercihlerini takip eden bireylerin eylemleri tarafından belirlenir. Eğer bu fiyatlar esnekse, yani tüm taraflar karşılıklı olarak faydalı buldukları herhangi bir fiyattan işlem yapabiliyorlarsa, uygun varsayımlar altında, tüm refah artırıcı işlemlere izin veren fiyat seviyelerinde uzlaşma eğiliminde olacaklardır. Bu varsayımlar altında, serbest piyasa süreçleri bir sosyal refah optimumuna yol açmaktadır. Bu tür bir grup refahı, kaşifi Vilfredo Pareto'dan sonra Pareto optimumu (kriteri) olarak adlandırılır. Wolff ve Resnick (2012) Pareto optimalitesini başka bir şekilde tanımlamaktadır. Onlara göre, "Pareto optimal noktası" terimi, bir ekonominin talep (marjinal faydaların oranı olarak) ve arz (marjinal maliyetlerin oranı olarak) taraflarının birbiriyle dengede olduğunu gösteren tüketim ve üretim eşitliğini ifade eder. Pareto optimum noktası aynı zamanda toplumun potansiyel çıktısını tam olarak gerçekleştirdiğini gösterir.
Neoklasik ekonomide normatif yargılar Pareto kriteri tarafından şekillendirilir. Sonuç olarak, pek çok neoklasik ekonomist, hiç kimsenin daha kötü durumda olmayacağı bir değişiklik yapmak çok zor olduğundan, piyasalara devlet müdahalesi konusunda nispeten laissez-faire yaklaşımını tercih etmektedir. Bununla birlikte, daha az muhafazakâr birçok neoklasik iktisatçı bunun yerine telafi ilkesini kullanmaktadır; bu ilkeye göre, kaybedenler uygulamada telafi edilmese bile, toplam kazançlar toplam kayıplardan daha büyükse bir müdahale iyidir.
Teori > Uluslararası ticaret

Neoklasik ekonomi, David Ricardo'nun karşılaştırmalı üstünlük teorisine göre serbest ticareti desteklemektedir. Bu fikir, iki ülke arasındaki serbest ticaretin her zaman karşılıklı olarak faydalı olduğunu, çünkü her iki ülkede de en yüksek toplam tüketime izin verdiğini savunur.
Kökeni

18'inci ve 19'uncu yüzyıllarda geliştirilen klasik ekonomi, bir değer teorisi ve dağılım teorisi içeriyordu. Bir ürünün değerinin, o ürünün üretilmesiyle ilgili maliyetlere bağlı olduğu düşünülüyordu. Klasik iktisatta maliyetlerin açıklanması aynı zamanda dağıtımın da açıklanmasıydı. Bir toprak sahibi kira alır, işçiler ücret alır ve kapitalist bir kiracı çiftçi yatırımlarından kar elde eder. Bu klasik yaklaşım Adam Smith ve David Ricardo'nun çalışmalarını içermektedir.
Ancak, bazı ekonomistler yavaş yavaş bir malın tüketici tarafından algılanan değerini vurgulamaya başladılar. Bir ürünün değerinin, tüketici için fayda (kullanışlılık) farklılıkları ile açıklanması gerektiğine dair bir teori önermişlerdir. (İngiltere'de ekonomistler faydayı Jeremy Bentham'ın ve daha sonra John Stuart Mill'in faydacılığına uygun olarak kavramsallaştırma eğilimindeydiler).
Politik ekonomiden ekonomiye atılan üçüncü adım, marjinalizmin ve ekonomik aktörlerin marjlara dayalı kararlar aldığı önermesinin ortaya atılmasıydı. Örneğin, bir kişi ilk sandviçten sonra ne kadar doyduğuna bağlı olarak ikinci bir sandviç almaya karar verir, bir firma çalışanın getireceği kârda beklenen artışa bağlı olarak yeni bir çalışanı işe alır. Bu, klasik politik ekonominin toplam karar alma mekanizmasından farklıdır, çünkü su gibi hayati malların nasıl ucuz, lükslerin ise pahalı olabileceğini açıklar.
Kökeni > Cambridge ve Lozan okulu

Cambridge ve Lozan iktisat okulları neoklasik iktisadın temelini oluşturmaktadır. 1930'lara kadar neoklasik iktisadın evrimi Cambridge okulu tarafından belirlenmiş ve marjinal denge teorisine dayanmıştır. 1930'ların başında, Lozan genel denge teorisi neoklasik iktisadın genel temeli haline geldi ve marjinal denge teorisi bunun basitleştirilmesi olarak anlaşıldı.
Cambridge okulunun düşüncesi, klasik politik iktisadın ve geleneklerinin adımlarını devam ettirmiş, ancak marjinalist devrimden kaynaklanan yeni yaklaşıma dayanmıştır. Kurucusu Alfred Marshall'dı ve başlıca temsilcileri arasında Arthur Cecil Pigou, Ralph George Hawtrey ve Dennis Holme Robertson vardı. Pigou, refah ekonomisi teorisi ve paranın miktar teorisi üzerinde çalışmıştır. Hawtrey ve Robertson, para teorisine Cambridge nakit dengesi yaklaşımını geliştirmiş ve ticaret döngüsü teorisini etkilemiştir. 1930'lara kadar John Maynard Keynes de Cambridge okulunun teorik kavramlarını etkilemiştir. Cambridge okulunun temel özelliği ekonomiye araçsal yaklaşımıydı - teorik iktisatçının rolü önce ekonomik analizin teorik araçlarını tanımlamak ve ancak daha sonra bunları gerçek ekonomik sorunlara uygulamaktır.
Lozan iktisadi düşünce okulunun başlıca temsilcileri Léon Walras, Vilfredo Pareto ve Enrico Barone'dir. Okul, genel denge teorisini geliştirmesiyle ün kazanmıştır. Çağdaş ekonomide genel denge teorisi, Yeni klasik makroekonomi ve Yeni Keynesyen makroekonomi şeklinde ana akım ekonominin metodolojik temelini oluşturmaktadır.
Evrim > Neoklasik sentez

Bu gelişmelerin birçoğu, hem ekonometride, yani mal ve hizmetlerdeki fiyat ve değişimlerin yanı sıra bunların toplam miktarlarını ölçme becerisinde hem de makroekonominin, yani tüm ekonomilerin incelenmesinin yaratılmasındaki gelişmelerin arka planındaydı. Neo-klasik mikroekonomi ile Keynesyen makroekonomiyi birleştirme girişimi, 1950'lerden 1970'lere kadar İngilizce konuşulan ülkelerde ekonomik düşüncenin baskın paradigması olan neoklasik senteze yol açacaktır. Örneğin Hicks ve Samuelson Keynesyen ekonominin ana akımlaşmasında etkili olmuşlardır.
Neo-Keynesyen iktisadın hakimiyeti, 1970'lerdeki ekonomik krizleri açıklamaktaki yetersizliği nedeniyle sarsılmıştır - neoklasik iktisat, makroekonomi olgusunu neoklasik mikroekonomi kullanarak açıklamaya çalışan yeni klasik okul olarak makroekonomide belirgin bir şekilde ortaya çıkmıştır. Bu ve çağdaşı Yeni Keynesyen iktisat, 1990'ların yeni neoklasik sentezine katkıda bulunmuş ve bugün ana akım makroekonominin çoğunu bilgilendirmiştir.
Evrim > Cambridge sermaye tartışması

Neoklasik genel denge teorisinin zaman içinde gelişen ve sermaye mallarını içeren bir ekonomiyle uyumlu hale getirilmesinde sorunlar mevcuttur. Bu durum, 1960'larda neoklasik iktisadın geçerliliğine ilişkin büyük bir tartışmada - "Cambridge sermaye tartışması"- ekonomik büyüme, sermaye, toplam teori ve bölüşümün marjinal verimlilik teorisi üzerinde durularak incelenmiştir. Neoklasik iktisatçılar tarafından Arrow-Debreu modelini istikrar ve tekliğin dengesizlik incelemelerine genişletmek için dahili girişimler de olmuştur. Ancak, Sonnenschein-Mantel-Debreu teoremi olarak bilinen bir sonuç, dengenin istikrarlı ve benzersiz olmasını sağlamak için yapılması gereken varsayımların oldukça kısıtlayıcı olduğunu göstermektedir.
Eleştiriler

İktisatta neoklasik yaklaşım baskın olsa da, iktisat alanı Marksist, davranışsal, Schumpeterci, kalkınmacı, Avusturyacı, post-Keynesyen ve kurumsalcı okullar gibi diğerlerini de içerir. Tüm bu okullar neoklasik okulla ve birbirleriyle farklılık göstermekte ve neoklasik iktisada çeşitli eleştiriler getirmektedir. Tüm eleştiriler diğer okullardan gelmiyor: Nobel Ödülü sahibi ve Dünya Bankası'nın eski baş ekonomisti Joseph Stiglitz gibi bazı önde gelen ekonomistler ana akım neoklasik ekonomiyi yüksek sesle eleştiriyor.
Eleştiriler > Metodoloji ve matematiksel modeller

Bazıları ana akım ekonomideki çağdaş araştırmalarda kullanılan matematiksel modelleri neoklasik ekonomiyi aşmış olarak görürken, diğerleri buna katılmıyor. Matematiksel modeller ayrıca oyun teorisi, doğrusal programlama ve ekonometri alanındakileri de içerir. Neoklasik iktisadı eleştirenler, yüksek matematiksel yöntemin doğası gereği yanlış olduğunu düşünenler ve neoklasik iktisadın başka sorunları olsa bile matematiksel yöntemin yararlı olduğunu düşünenler olarak ikiye ayrılır.
Tony Lawson gibi eleştirmenler, neoklasik iktisadın fonksiyonel ilişkilere olan güveninin, bir değişken hakkındaki bilginin diğerini güvenilir bir şekilde tahmin edemediği sosyal olgular için yetersiz olduğunu iddia etmektedir. Ekonomik sonuçları etkileyen farklı faktörler bir laboratuvarda deneysel olarak birbirinden izole edilemez; bu nedenle matematiksel ekonomik analizin açıklayıcı ve öngörücü gücü sınırlıdır. Lawson, sosyal bilimlerdeki olayların nedenlerini belirlemek için daha uygun olduğunu söylediği zıt açıklama adı verilen alternatif bir yaklaşım önermektedir. Daha genel olarak, bir bilim olarak ekonomiye yönelik eleştiriler çeşitlilik göstermektedir; bazıları tüm matematiksel ekonominin sorunlu ve hatta sahte bilim olduğuna inanırken diğerleri hala yararlı olduğuna ancak diğer alanlara göre daha az kesinliğe ve daha yüksek metodoloji sorunları riskine sahip olduğuna inanmaktadır.
Yirminci yüzyılın en önde gelen ve etkili neoklasik iktisatçılarından biri olan Milton Friedman, ekonomik modellerdeki varsayımların genellikle gerçekçi olmadığı yönündeki eleştirilere, teorilerin varsayımlarının sözde gerçekçiliğinden ziyade olayları tahmin etme yeteneklerine göre değerlendirilmesi gerektiğini söyleyerek yanıt vermiştir. Aksine, daha saçma varsayımlara sahip bir teorinin daha güçlü tahmin gücüne sahip olduğunu iddia etmiştir. Bir teorinin gerçekliği teorik olarak açıklama yeteneğinin, bu tahmine ulaşma yöntemi ne olursa olsun, gerçekliği ampirik olarak tahmin etme yeteneğine kıyasla önemsiz olduğunu savunmuştur.
Eleştiriler > Nesnellik ve çoğulculuk

Neoklasik iktisat, bazen "değerden bağımsız" olduğunu iddia etmesine rağmen normatif bir önyargıya sahip olduğu için sıklıkla eleştirilmektedir. Bu tür eleştirmenler, genellikle öğrencilere birden fazla ekonomi teorisinin öğretilmesi ve ekonomi bölümlerinin daha çoğulcu olması gerektiğini savunmak için neoklasik ekonominin ideolojik bir yönünü savunmaktadır.
Eleştiriler > Metodolojik bireycilik

Neoklasik ekonomi, homo-economicus'un ekonomik davranışını incelemek için bir yaklaşım sunar. Bu teori metodolojik bireyciliğe dayanır ve sosyal olgulara atomistik bir yaklaşım benimser; buna göre sosyal atomlar bireyler ve onların eylemleridir. Bu doktrine göre, bireyler sosyal olgulardan bağımsızdır, ancak bunun tersi doğru değildir. Bireylerin eylemleri makro ölçekteki davranışları açıklayabilir ve sosyal koleksiyonlar toplamlardan başka bir şey değildir ve bileşenlerine hiçbir şey katmazlar. Metodolojik bireycilik, kurumlar veya davranış kuralları gibi karmaşık sosyal olguları reddetmese de, herhangi bir açıklamanın bu kurumların kurucu bileşenlerinin özelliklerine dayanması gerektiğini savunur. Bu, sosyal sistemin özelliklerinin bireylerin tercihlerinden ve eylemlerinden türetildiğine inanılan indirgemeci bir yaklaşımdır.
Bu yaklaşıma getirilen bir eleştiri, bireylerin tercihlerinin ve çıkarlarının sabit olmadığıdır. Yapılar bireylerin tercihlerini bağlamsallaştırır. Sosyal inşacılara göre, sistemler aktörlerle birlikte oluşturulur ve sistem içindeki fikirler aktörlerin kimliklerini, çıkarlarını ve dolayısıyla davranışlarını tanımlar. Bu bağlamda, farklı koşullarda bulunan (farklı izlenim ve deneyimlere maruz kalan) aktörler, çıkar ve tercihlerini hem kendi içlerinde hem de zaman içinde farklı şekilde inşa edeceklerdir. Ekonomi teorisinin bireyci temeli göz önüne alındığında, eleştirmenler bu teorinin bireysel eylemin yapısal bağlamlarını dikkate alması gerektiğini savunmaktadır.
Eleştiriler > Eşitsizlik

Neoklasik ekonomi sıklıkla eşitsizliği artıran politikaları desteklemekle ve eşitsizliğin ekonomik sonuçlar üzerindeki etkisini görememekle eleştirilmektedir. İlk iddia söz konusu olduğunda, neoklasik iktisat genellikle ekonomik eşitsizliği azaltan politikaları destekleyen analizler için kullanılır - özellikle gelirin azalan marjinal faydasını belirleyerek, daha yoksul bireylerin gelirdeki belirli bir artıştan benzer zengin bireylere göre daha fazla net fayda elde etmesini sağlayarak, ancak daha genel olarak herhangi bir politikanın eşitsizlik üzerindeki etkisinin değerlendirildiği birincil araç olarak. İkinci iddia söz konusu olduğunda, neoklasik ekonomi, eşitsizlik ve ekonomik sonuçlar arasındaki ilişkinin incelendiği hakim mercektir.
Eleştiriler > Piyasa etiği

Neoklasik ekonomi, piyasa mübadelesinin genellikle malların en etkin şekilde tahsis edilmesiyle sonuçlandığı ilkesi nedeniyle malların metalaştırılmasını ve özelleştirilmesini teşvik etme eğilimindedir. Örneğin, bazı ekonomistler, hayat kurtaran organların arzını artırdığı ve istekli bağışçılara mali açıdan fayda sağladığı gerekçesiyle insan organları için piyasaları desteklemektedir. Bununla birlikte, ahlak felsefesinde piyasaların belirli mallar için kullanılmasının doğası gereği etik dışı olduğuna dair argümanlar vardır. Siyaset felsefecisi Michael Sandel, piyasa mübadelelerinin iki etik sorunu olduğunu özetlemektedir: zorlama ve yolsuzluk. Zorlama, piyasa katılımının savunucuların sıklıkla iddia ettiği kadar özgür olmaması nedeniyle gerçekleşir: insanlar genellikle hayatta kalmanın tek yolu bu olduğu için piyasalara katılırlar, bu da gerçekten gönüllü değildir. Yolsuzluk, bir malın metalaştırılmasının onun değerini doğal olarak nasıl düşürebileceğini açıklar.
Kostja Ullmann

| Kostja Ullmann |
| --- | --- |
2020'de Ullmann
Doğum: Kostja Alexander Ullmann 30 Mayıs 1984 (40 yaşında) Hamburg, Batı Almanya
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1998-günümüz
Partner(ler): Janin Reinhardt

Kostja Alexander Ullmann (d. 30 Mayıs 1984, Hamburg), Alman oyuncu. Her şey Lila İçin filminde güzel bir oyunculuk sergiledi. oynadığı başarılı filmlerden bazıları : Letní bouře (2004), Prolomit zeď (2008), Povinně nezadaný (2010) ve Rubínově červená (2013) sayılabilir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX1798827  GND: 142500313  ISNI: 0000 0001 1952 3459  LCCN: nr2006017945  MusicBrainz: a6140ac1-0178-4dd4-876c-abebe25353bf  NKC: pna2012731002  SUDOC: 199802971  VIAF: 87598579   WorldCat (LCCN): nr2006-017945
Kordonboyu, Kartal

| Kordonboyu |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 40°53′30″N 29°10′24″E﻿ / ﻿40.89155°K 29.17325°D﻿ / 40.89155; 29.17325
Ülke:  Türkiye
İl: İstanbul
İlçe: Kartal
Bulunduğu yer: Anadolu Yakası 
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
Kıyısı olduğu: Marmara Denizi 
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 1.9 km²
Nüfus (2023): 13.145
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 216 
İl plaka kodu: 34 
Posta kodu: 34860 
İstatistiki bölge: İstanbul alt bölgesi (TR10) 
Seçim çevresi: İstanbul 1. seçim çevresi 
Kordonboyu, İstanbul ilinin Anadolu Yakası'nda bulunan Kartal ilçesine bağlı 20 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında güneyinde Marmara Denizi; doğusunda Pendik ilçesine bağlı Batı; batısında Orhantepe; kuzeyinde ise Atalar, Petrol-İş, Yukarı, Karlıktepe, Çavuşoğlu ve Yunus mahalleleri bulunmaktadır.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 |  | 12.276 | ADNKS |
| 2008 |  2% | 11.980 | ADNKS |
| 2009 |  3% | 11.649 | ADNKS |
| 2010 |  1% | 11.764 | ADNKS |
| 2011 |  2% | 11.944 | ADNKS |
| 2012 |  0% | 11.950 | ADNKS |
| 2013 |  1% | 12.020 | ADNKS |
| 2014 |  1% | 12.134 | ADNKS |
| 2015 |  1% | 11.997 | ADNKS |
| 2016 |  4% | 11.555 | ADNKS |
| 2017 |  2% | 11.356 | ADNKS |
| 2018 |  1% | 11.231 | ADNKS |
| 2019 |  9% | 12.221 | ADNKS |
| 2020 |  1% | 12.393 | ADNKS |
| 2021 |  5% | 13.052 | ADNKS |
| 2022 |  3% | 13.439 | ADNKS |
| 2023 |  2% | 13.145 | ADNKS |
Kostno

| Kostno |
| --- | --- |
Yerleşim
Kostno
Ülke: Polonya
Voyvodalık: Batı Pomeranya
Powiat: Myślibórz
Gmina: Myślibórz
Kostno (Almanca: Louisenhof) Polonya'nın Batı Pomeranya Voyvodalığı'na bağlı Myślibórz ilçesi'nin Myślibórz Gminasında bulunan bir yerleşim.
Koçköprü
Yerleşim yerleri

Koçköprü, Kangal, Sivas ili Kangal ilçesine bağlı köy
Koçköprü, Erciş, Van ili Erciş ilçesine bağlı mahalle
Katy Lied

Katy Lied, Steely Dan grubunun Mart 1975 yılında yayınladıkları müzik albümüdür. Altın plak kazanan albüm, ABD listelerinde #13 numaraya kadar yükseldi. "Black Friday" single'ı ise listelerde #37 numarada yer aldı. Grup üyelerinden Walter Becker ve Donald Fagen, albümün ses kalitesinden memnun kalmadılar. Şarkıların tümü Walter Becker ve Donald Fagen
tarafından yazıldı.
Şarkı listesi

"Black Friday" – 3:33
"Bad Sneakers" – 3:16
"Rose Darling" – 2:59
"Daddy Don't Live in That New York City No More" – 3:12
"Doctor Wu" – 3:59
"Everyone's Gone to the Movies" – 3:41
"Your Gold Teeth II" – 4:12
"Chain Lightning" – 2:57
"Any World (That I'm Welcome To)" – 3:56
"Throw Back the Little Ones" – 3:11
| g t Steely Dan |
| --- | --- |
* Walter Becker Donald Fagen Jeff Skunk Baxter  Denny Dias  Jim Hodder  Michael McDonald  David Palmer  Jeff Porcaro  Royce Jones
Stüdyo albümleri:  Can't Buy a Thrill  Countdown to Ecstasy  Pretzel Logic  Katy Lied  The Royal Scam  Aja  Gaucho  Two Against Nature  Everything Must Go 
Konuk: Marian McPartland's Piano Jazz
Konser albümleri:  Alive in America  Plush TV Jazz-Rock Party 
Toplama albümleri:  Greatest Hits  Steely Dan  Gold  Gold (Expanded)  A Decade of Steely Dan  The Very Best of Steely Dan: Reelin' In the Years  Do It Again  Citizen Steely Dan  Then and Now  Showbiz Kids  Definitive Collection 
Single çalışmaları:  Do It Again  Reelin' In the Years  Pretzel Logic  Rikki Don't Lose That Number  Kid Charlemagne  Deacon Blues  Peg  Hey Nineteen  Cousin Dupree 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  MusicBrainz release group: a5b292d7-f237-386e-a25e-fa30916544f1
Kim Hye-jin (oyuncu)

| Kim Hye-jin |
| --- | --- |

Doğum: 28 Şubat 1975 (49 yaşında)
Meslek: Oyuncu

| Kim Hye-jin (oyuncu) |
| --- | --- |
Hangıl: 김혜진
Hanja: 金慧進
Latin harfleriyle yazımı: Gim Hye-jin
McCune-Reischauer: Kim Hyejin
Kim Hye-jin (d. 28 Şubat 1975) Güney Koreli oyuncu. En iyi rolü 2009 yılında çektiği Iris dizisindeki rolüdür.
Kavuşak, Çukurca

| Kavuşak |
| --- | --- |
Köy

 Hakkâri'nin Türkiye'deki konumu
KavuşakKavuşak'ın Hakkâri'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Hakkâri
İlçe: Çukurca
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
Rakım: 1859 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 0
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0438
İl plaka kodu: 30
Posta kodu: 30702
Kavuşak, Hakkâri ilinin Çukurca ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı, 1916 yılı kayıtlarında Kürtçe kökenli Berican, 1928 yılı kayıtlarında ise Bilican olarak geçmektedir. 1993 yılında terör ve güvenlik gerekçesi ile boşaltılan köye dönüş olmamıştır. Köy, terk edilmiş durumdadır.
Coğrafya

Köy, Hakkâri il merkezine 110 km, Çukurca ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
1990: 755
1985: 888
1965: 674
1960: 598
1955: 490
Koçkor Vadisi

Bir kurgan
Koçkor Vadisi, Kırgızistan'da Narın vilayetine bağlı, Issık Gölü'ne yakın, kendisi ile aynı adı taşıyan Koçkor İlçesi sınırları içinde bulunmaktadır. Burası deniz seviyesinden 1900 - 2200 metre arasında değişen yükseklikte ve uzunluğu yaklaşık 80 km, genişliği ise 20 km civarında olan, kuzey ve kuzey-batıdan Kırgız Ala dağları, güneyden Cumgal ve doğudan Teskey Ala dağları ile çevrelenmiş bir ovadır. Batısında Celal-Abad İli ve Fergana vadisi ile sınırdır.
Bu yöre, başta Çuy nehri olmak üzere, irili ufaklı çok sayıda akarsuyun oluştuğu ve geçtiği yerdir. Coğrafi konumu bakımından bölge, eski zamanlardan beri yerleşime elverişli olup, 6. - 10. yüzyıllar arasındaki döneme ait eski Türk kurganları, taş heykeller (balbal) ile çeşitli diğer anıtlar bulunmuştur. 1998 yılında arkeolog Kubatbek S. Tabaldiev ve ekibi tarafından Koçkor ovasındaki Kök-Say bölgesinde runik yazılı Koçkor Yazıtları bulunmuştur.
Kipello Kipru (basketbol)

| --- | --- |
Kuruluş: 1969
Ülke:  Kıbrıs
Konfederasyon: FIBA Avrupa
Takım sayısı: 9
Son şampiyon: AEL Limassol
Resmî site: http://www.basketball.org.cy
 Kıbrıs Basketbol Kupası 2009-2010 sezonu
Başlığın diğer anlamları için Kıbrıs Kupası (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Kıbrıs Basketbol Kupası, 1969 yılından beri Kıbrıs Basketbol Federasyonu tarafından düzenlenen kupa organizasyonu. 2007 yılında format değişikliğine gidildi ve sadece Kıbrıs Basketbol 1. Ligi ekipleri katılmaya başladı. Kupa şampiyonu direkt FIBA'nın EuroChallenge turnuvasının elemelerine katılmaya hak kazanır.
Takımlar

2008-2009 sezonunda müsabakalara katılan takımlar şunlardır;
Seastar APOEL - Lefkoşa
BMC AEK - Larnaka
Frederick Achilleas - Kaimakli, Lefkoşa
Intercollege ETHA - Engomi, Lefkoşa
Keravnos Strovolos - Strovolos, Lefkoşa
Nissan Omonia - Lefkoşa
Pizza Express Primetel Apollon - Limasol
Proteas EKA AEL - Limasol
Ydra Asphalistiki ENAD - Agios Dometios, Lefkoşa
Kupa şampiyonları

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  1969 – Pezoporikos  1970 – Pezoporikos  1971 – Pezoporikos  1972 – Pezoporikos  1973 – APOEL  1974 – Achilleas Kaimakli  1975 – Achilleas Kaimakli  1976 – Achilleas Kaimakli  1977 – Achilleas Kaimakli  |  1978 – AEL  1979 – APOEL  1980 – AEL  1981 – AEL  1982 – AEL  1983 – AEL  1984 – APOEL  1985 – AEL  1986 – APOEL  1987 – ENAD  1988 – Achilleas Kaimakli  |  1989 – Keravnos Strovolos  1990 – Achilleas Kaimakli  1991 – APOEL  1992 – Pezoporikos  1993 – APOEL  1994 – APOEL  1995 – APOEL  1996 – APOEL  1997 – Keravnos Strovolos  1998 – Keravnos Strovolos  1999 – Keravnos Strovolos  |  2000 – Achilleas Kaimakli  2001 – APOEL  2002 – Apollon Limassol  2003 – APOEL  2004 – AEL  2005 – Keravnos Strovolos  2006 – Keravnos Strovolos  2007 – Keravnos Strovolos  2008 – AEL  2009 – AEL  |