Manna Krallığı
Tarihi > Ullusunu'nun Hakimiyeti

Azanın ölümünden sonra iktidara kardeşi Ullusunu geçti. Asurlular, elbette müttefik devletin kaybedilmesiyle razı olamazlardı ve II. Sargon, hükümdarlığının VI, VII ve VIII yıllarında Manna'yı ve ondan ayrılmış bölgeleri boyun eğdirmek için seferler düzenledi. II. Sargon daha sonra Manna'nın başkenti İzirtu üzerine hücuma geçti, Mannalılarla kanlı bir savaş düzenledi, İzirtu yakınlarında bulunan Zibia ve Armait kalelerini ele geçirdi. Görünüşe göre bu kaleler İzirtu'yu koruyordu. Bu konuda II. Sargon'un Dur – Şarukkin sarayındaki kitabesinde şöyle denir:
“Mannalı Ullusunu ilahi Aşur’dan, ülkesinin dağılmasına... Urartulu Ursa’ya güvenip Karallalı Aşşurleni ve Allabriyalı İttini bana karşı ayaklandırdı, Urartu’ya hizmet etmeye çağırdı. Kalbimin öfkesiyle çekirge gibi bu ülkeyi kapladım. İzirtu'yu, Manna ülkesinde bulunan onun kraliyet şehrini yok ettim, kartal gibi onlara büyük bir katliam yaptım, İzirtu'yu yaktım ve Zibiya ile Armait (şehirlerini) ele geçirdim. Mannalı Ullusunu ve tüm halkı bir araya gelip ayaklarımı kucakladı; onları affettim, Ullusunu’nun suçlarını bağışladım ve (onu) atalarının kraliyet tahtına oturttum. Allabriyalı İttini ailesiyle birlikte göç ettirdim.”
Manna'daki iç sorunlardan yararlanan Urartulu I. Rusa, Ullusunu'nun 22 kalesini ele geçirdi ve Mannalı vali Dayaukku'yu ona karşı ayaklandırdı. E.A. Grantovski kaynaklarda belirtmiştir ki, diğer valilerle birlikte isyan eden Dayaukku'nun Manna'ya bağlı Missi ülkesinin başçısı idi. Ullusunu oldukça zor bir duruma düştü. Asur'un himayesinden kurtulmak ve Urartu'dan yardım almak isteğinden vazgeçmek zorunda kaldı. II. Sargon onu affetti, "tüm günahlarını bağışladı" ve onu Manna tahtında tuttu. Bu dönemde Ullusunu, II. Sargon'u savundu ve Urartu ile mücadelede ona yardım etti. Mannalılar, Asur ordularını tahıl ürünleri, ot, at, büyük ve küçükbaş hayvanlarla donatıyorlardı. II. Sargon ile Ullusunu arasında bir antlaşma yapıldı. Bu antlaşmaya göre, Ullusunu, önceki hükümdarlara kıyasla Asur'dan belirli imtiyazlar aldı. II. Sargon şöyle bildiriyor:
"Yedinci hükümdarlık yılımda, Urartulu Rusa, Mannalı Ullusunu'ya ihanet etti ve onun 22 kalesini ele geçirdi. O, Manna valisi Dayukkunu'nun oğlunu rehin aldı ve Ullusunu hakkında yalan sözler söyleyip şüphe uyandırdı. Asur’a, [efendime] ellerimi kaldırdım, bu 22 kaleyi kuşattım, ele geçirdim ve Asur'un sınırlarına dahil ettim. Dayukkunu ailesiyle birlikte yerinden ettim, mazlum Mannalıların ülkesini yeniden inşa ettim. Nairi hükümdarı Yanzu'dan, Hubuşkiya şehrinde haraç aldım. Urartulu Ursa'nın vilayetinde 9 şehri ,  onların hayvanlarını, kalelerini ve çevresindeki yerleşimlerle birlikte , Andiyalı Telusina'nın vilayetinde ele geçirdim. 4200 kişiyi mallarıyla birlikte esir aldım; bu kaleleri yıktım, harap ettim, ateşe verdim. Kendi hükümdar heykelimi yaptırdım, onun üzerine efendim Asur'un zaferini yazdırdım ve İzirtu'da, Mannalılar ülkesinin hükümdar şehrinde diktim."
II. Sargon ile Ullusunu arasında bir antlaşma yapıldı. Bu antlaşmaya göre Ullusunu, önceki hükümdarlara kıyasla Asur'dan belirli imtiyazlar aldı. II. Sargon şöyle bildiriyor:
"Onların efendisi, hükümdar Ullusunu'ya onur yemeği verdim, tahtını babası İranzu'nun tahtından daha yüksek tuttum".
Görünüşe göre, antlaşmaya göre II. Sargon, Urartular tarafından ele geçirilmiş ve daha önce Asur'a eklenmiş 22 kale ve iki tahkimatlı şehri Manna'ya geri vermek zorunda kalmıştır. Urmiye Gölü'nün güneyinde yer alan bu kaleler Dayaukkunun emri altındaydı. Urartu koalisyonunun yenilgisiyle sonuçlanan Uauş Dağı yakınlarındaki savaştan sonra II. Sargon, Urmiye Gölü'nün kuzey kıyıları boyunca seferine devam etti. Subi eyaletindeki birçok kale, ayrıca Sangibutu (Kadim zengi boyunun yaşadığı vilayet) eyaletindeki zengin Ulhu (Ulhunun Merend vadisinde yer aldığı tahmin edilmektedir) şehri Manna'ya geri verildi.