stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Omur
Yapısı > Bölgesel farklılıklar

Tüm omurlar ortak anatomik özelliklere sahip olsalar da, belirli bir bölgenin benzersiz işlevini yansıtan farklı özelliklere de sahiptirler.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Gövde | Üst eklem yüzü | Alt eklem yüzü | Spinöz uzantı | Vertebral kanal | Transvers uzantı |
| Atlas (C1) | yok | dışbükey, yüzü üste dönük | az içbükey, yüzü alta dönük | yok, yerine küçük posterior tüberkül vardır | üzçgen şeklinde, servikal bölgede en büyük | servikal bölgede en geniş |
| Axis (C2) | vertikal uzanan dens isimli çıkıntı | çok az dışbükey, yüzü üste dönük | yassı, yüzü öne ve alta dönük | en büyük ve iki taraflı | geniş ve üçgen şeklinde | ön ve arka tüberkülleri oluşturuyor |
| C3 -C6 | genişliği derinliğinden fazla, unsinat uzantıları var | yassı, yüzü arkaya ve yukarıya dönük | yassı, yüzü öne ve alta dönük | iki taraflı | geniç ve üçgen şeklinde | ön ve arka tüberküller olarak tamamlanıyor |
| C7 | genişliği derinliğinden fazla | yassı, yüzü arkaya ve yukarıya dönük | tipik torasik vertebra için geçiş | geniş ve belirgin, rahatlıkla palpe edilebilir | üçgen şeklinde | ince ve belirgin, büyük ön tüberkül fazladan kaburga oluşturabilir |
| T9 | eşit genişlik ve derinlik, kaburgaların yapışmasl için kaburga eklem yüzleri | yassı, yüzü arkaya dönük | yassı, yüzü öne dönük | uzun ve sivri, aşağıya eğik | daire şeklinde, servikal vertebranınkinden küçük | kaburgaların tüberkülleri için kaburga eklem yüzleri |
| T1 ve T 10-T12 | eşit genişlik ve derinlik, T1'in birinci kaburga için tam yüzü ve ikinci kaburga için kısmi yüzü var; T10-T12'nin her birinin tam kaburga yüzü var | yassı, yüzü arkaya dönük | yassı, yüzü öne dönük | uzun ve sivri, aşağıya eğik | daire şeklinde, servikal vertebranınkinden küçük | T10-T12'nin kaburga eklem yüzleri olmayabilir |
| L1-L5 | genişliği derinliğinden fazla, L5 kısmen takozlu | kısmen içbükey, yüzü içe ve iç-arkaya dönük | L1-L4 kısmen içbükey, yüzü dışa ve dış-öne dönük; L5 yassı, yüzü öne ve kısmen dışa dönük | kalın ve kısmen dikdörtgen şeklinde | üçgen şeklinde, kauda ekinayı içerir | uzun, laterale doğru eğri |
| Sakrum | kaynaşmış, ilk sakral vertebranın gövdesi belirgin | yassı, yüzü öne ve kısmen içe dönük | yok | yok, yerine çok sayıda spinöz tüberkül var | üçgen şeklinde, kauda ekinayı içerir | yok, yerine çok sayıda spinöz tüberkül var |
| Koksiks | 4 rudimenter (kalıntı) vertebranın birleşmesi | rudimenter | rudimenter | rudimenter | ilk koksiksde bitiyor | rudimenter |
Yapısı > Bölgesel farklılıklar > Servikal vertebra

Ana madde: Servikal omur
Servikal vertebranın enine uzantıları(prosessus), beyne doğru giderken vertebral arter için koruyucu bir geçit görevi gören enine foramenlere (delik) sahiptirler. Bu foramenler servikal vertebranın ayırıcı özelliğidir. C3-C7'nin küçük dikdörtgen gövdeleri, uncinate uzantılarla arkadan yana olarak sınırlandırılmıştır. Bu kanca benzeri unsinat uzantıların bitişik vertebralarla eklemlenmesi, gizli olmayan eklemleri oluşturmakta ve servikal vertebranın bu bölgesinin bir dizi istiflenebilir raf gibi görünmesini sağlamaktadır. Servikal bölgedeki dikenli uzantıların çoğu bifid veya iki uçludur ve vücudun her iki tarafındaki kaslar için bağlantı sağlar. C3-C7 boyunca apofizeal (faset) eklemlerin, yatay ve ön düzlemler arasında yaklaşık 45 derece olan bir düzlemde eğimli bir çatı üzerindeki zona gibi yönlendirildiği gözlemlenmiştir. Bu yönelim, bu bölgenin kinematiği üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. Birinci ve ikinci servikal vertebra diğerlerinden farklılıklar göstermektedir.
Yapısı > Bölgesel farklılıklar > Servikal vertebra > Atlas (C1)

Ana madde: Atlas (anatomi)
Yunan tanrısı Atlas'ın dünyanın yükünü sırtında taşıdığı söylenmektedir. İlk servikal vertebra, kafatasının ağırlığını destekleme işlevini yansıtan atlas olarak da adlandırılmaktadır. Atlas, esasen ön ve arka kemerlerle birbirine bağlanan iki büyük yan kütledir. Diğer ayırt edici özellikleri arasında, servikal bölgenin en büyüğü olan büyük transvers (enine) uzantıları olması yer almaktadır.
Yapısı > Bölgesel farklılıklar > Servikal vertebra > Axis (C2)

Axis adını, baş ve üst servikal bölge arasındaki dönme hareketleri için tam anlamıyla dikey dönme ekseni olarak işlev gören, dens adı verilen büyük sivri uçlu kemiğin çıkıntısından almıştır. Axsisin (C2) üst yüzü, atlasın düzleştirilmiş çarpık yüzüyle eşleşecek şekilde nispeten düzdür. Bu konformasyon, atlasın, başın sola veya sağa döndürülmesi gibi, eksen üzerinde yatay düzlemde serbestçe dönmesine izin vermek için iyi tasarlanmıştır. C2'nin bifid spinöz uzantısı geniş ve aşikardır.
Yapısı > Bölgesel farklılıklar > Torasik vertebra

Ana madde: torasik omur
12 torasik vertebra, keskin, aşağıya doğru yansıtılan spinal uzantıları ve büyük posterior, lateral olarak yansıtılan transvers (enine) uzantıları ile karakterizedir. Çoğu torasik vertebranın gövdesi ve transvers uzantıları, kaburgaların arka yüzü ile eklemlenme için kostal yönlere sahiptir. Çoğu kaburganın ön kısmı doğrudan veya dolaylı olarak sternuma bağlanmıştır. Bu nedenle kaburgalar, torasik vertebra ve sternum göğüs boşluğunun hacmini tanımlar.
Yapısı > Bölgesel farklılıklar > Lumbal vertebra

Vücudun üst üste binen tüm ağırlığını desteklemek için uygun, büyük, geniş gövdelere sahiptir. Gövdelerinin büyük olması lumbal vertebraların ayırıcı özelliğidir. Spinal uzantılar geniş ve dikdörtgendir, vertebra gövdesine sağlam, kalın laminalar ve pediküllerle bağlanmıştır. Üst lomber bölgenin faset eklemleri sagital düzleme yakın yönlendirilmiş, ancak alt bölgelerde (L4 ve L5) frontal düzleme doğru geçiş yapılmıştır.
Yapısı > Bölgesel farklılıklar > Sacrum

Sakrum, vertebral kolonun ağırlığını pelvise ileten üçgen bir kemiktir. Geniş yassı sakral çıkıntı ile eklemlenmiş ve lumbosakral bileşkeyi oluşturmuştur. Sakrumun arka (dorsal) yüzeyi dışbükey (konveks) ve pürüzlüdür. Çok sayıda bağ ve kas bağlantılarını içermektedir. Sakral kanal kauda ekinayı (omuriliğin alt ucundan uzanan periferik sinirler) barındırmakta ve korumaktadır. Dört çift dorsal sakral foramina (küçük delik), sakral sinirlerin dorsal dalını iletmektedir. Sakrumun anterior veya pelvik tarafında, dört çift ventral sakral foramina, sakral pleksusun çoğunu oluşturan spinal sinirlerin ventral dalını iletmektedir.
Yapısı > Bölgesel farklılıklar > Koksiks

Bazen kuyruk kemiği olarak da anılan kuyruk sokumu, 4-5 kaynaşmış vertebradan oluşan küçük üçgen bir kemiktir. Kuyruk sokumu tabanı, sakrokoksigeal eklemi oluşturan alt sakrum ile eklemlenmiştir.
Fonksiyonları

Tüm vücudun dik durmasını ve ağırların gövdenin alt kısımlarına iletilmesi sağlar, yani dengeyi oluşturur.
Vertebralar birleşerek eklemler yapar ve bu da vücudun temel hareketlerinin yapılmasını sağlar.
Birleşerek vertebral forameni oluştururlar ve buradan omurilik geçer. Böylece omuriliği dış etkenlerden ve hızlı zedelenmekten korurlar.
Klinik önemi

Vertebra ile ilgili olarak birçok kalıtsal ve sonradan oluşan deformiteler mevcuttur. Vertebraların birleşerek oluşturduğu omurga, içinde omuriliği taşıdığı için bunların deformiteleri bazen hayati risk teşkil edebilir.
Spina bifida (SB), gebeliğin ilk ayında fetüsün omurgasının düzgün kapanmamasından kaynaklanan nöral tüp defektidir (beyin, omurilik ve / veya koruyucu kılıflarının eksik gelişimini içeren bir bozukluk). SB ile doğan bebeklerin bazen omurgalarında sinirlerde ve omurilikte önemli hasarın meydana geldiği açık bir lezyon olmaktadır. Omurga açıklığı doğumdan kısa bir süre sonra cerrahi olarak onarılabilmesine rağmen, sinir hasarı kalıcıdır ve alt ekstremitelerde değişen derecelerde felç ile sonuçlanmaktadır. Hiçbir lezyon olmasa bile, uygun olmayan şekilde oluşmuş veya eksik omurlar ve buna eşlik eden sinir hasarı olabilir. Fiziksel ve hareketlilik zorluklarına ek olarak, çoğu bireyin bir tür öğrenme güçlüğü vardır. SB türleri şunlardır: miyelomeningosel, omuriliğin ve koruyucu kaplamasının (meninksler) omurgadaki bir açıklıktan çıkıntı yaptığı en şiddetli form; omuriliğin normal olarak geliştiği ancak meninksler ve omurilik sıvısı) bir spinal açıklıktan çıkıntı yapan meningoselli ve nöral tüpün kapandığı occulta.
Spinal disk herniasyonunda omurganın herhangi bir yerinde oluşabilen fıtıklaşmış bir disk yakındaki bir siniri tahriş edebilir. Fıtık olan diskin bulunduğu yere bağlı olarak, kol veya bacakta ağrı, uyuşma veya güçsüzlükle sonuçlanabilir.
Servikal vertebra
Atlas (C1)
Axis (C2)
Torasik vertebra
Lumbal vertebra
Sacrum
Spina Bifida türleri. Hamileliğin dördüncü haftasında kapanması gereken nöral tüp kapanmazsa, gösterilen deformiteler ortaya çıkıyor.
Macellan Akıntısı

Macellan Köprüsü ile karıştırılmamalıdır.
| --- | --- |
Nesne tipi: Galaksiler arası yüksek hızlı bulut
Gözlem verisi (Dönem J2000.0)
Takımyıldız: Dorado, Mensa, Yontar 
Sağ açıklık: 00sa 32d  
Dik açıklık: -30.0° 

Macellan Akıntısı, Büyük ve Küçük Macellan Bulutları'ndan Samanyolu'nun galaktik güney kutbuna doğru 100° boyunca uzanan yüksek hızlı gaz bulutları akıntısıdır. Akıntı, öncü kol (leading arm) olarak adlandırılan gazlı bir özelliğe sahiptir. Macellan Akıntısı 1965 yılında gözlemlenmiş ve Macellan Bulutları ile ilişkisi 1974 yılında belirlenmiştir.
Keşif ve ilk gözlemler

1965 yılında, Macellan Bulutları bölgesinde anormal hızda hareket eden gaz bulutları keşfedildi. Bu gaz, gökyüzünde en az 180 derece boyunca uzanır ve bu da yaklaşık 55 kpc (180.000 ly) mesafede 180 kpc'ye (600.000 ly) karşılık gelir. Gaz, Samanyolu'na göre oldukça paralel ve kutupsaldır. Hız aralığı çok büyüktür (Yerel durgunluk standardına göre -400 ila 400 km s−1) ve hız modelleri Samanyolu'nun geri kalanıyla uyumlu değildir. Bu nedenle, klasik bir yüksek hızlı bulut olarak tanımlanmıştır.
Gaz henüz haritalanmamış ve iki Macellan Bulutu ile bağlantısı tespit edilmemişti. Macellan Akıntısı, 1972 yılında Wannier ve Wrixon tarafından Macellan Bulutları yakınlarında Nötr Hidrojen (HI) gaz özelliği olarak keşfedildi. Macellan Bulutları ile bağlantısı 1974 yılında Mathewson ve arkadaşları tarafından belirlendi.
Macellan Bulutlarının yakınlığı, bireysel yıldızlarını ve paralakslarını ve ayrıca özdevinimini çözme yeteneği ile birlikte sonraki gözlemler, her iki bulutun tam 6 boyutlu faz uzayı bilgisini (enine hızlar için çok büyük göreceli hatalarla) sağladı. Bu, Büyük ve Küçük Macellan Bulutları'nın Samanyolu'na göre muhtemel geçmiş yörüngesinin hesaplanmasını mümkün kıldı. Hesaplama, örneğin 3 gökadanın biçimleri ve kütleleriyle, hareket eden nesneler arasındaki dinamik sürtünmenin doğası gibi büyük varsayımları gerektiriyordu. Bireysel yıldızların gözlemleri, yıldız oluşum tarihi hakkındaki ayrıntıları ortaya koydu.
Modeller

Macellan Akıntısı'nın oluşumunu açıklayan modeller 1980'den beri üretilmektedir. Hesaplama gücünün artmasıyla birlikte yapılan ilk modeller oldukça basitti, kendi kendine kütleçekimi yapamayan ve az sayıda parçacık içeren modellerdi. Çoğu model, Macellan Bulutları'na öncü bir özelliği öngörüyordu. Bu ilk modeller "gelgit" modelleri olarak adlandırılır. Tıpkı Dünya'daki gelgitlerin "etki eden" Ay'ın kütleçekim kuvveti ile oluşturulması gibi, modeller de parçacıkların tercihen çekildiği birbirine zıt iki yönü öngörüyordu, fakat öngörülen özellikler gözlemlenemedi. Bu, öncü bir unsura ihtiyaç duymayan, fakat kendi sorunları olan birkaç modele yol açtı. 1998 yılında, Parkes Gözlemevi'ndeki HIPASS ekibi tarafından yapılan tüm gökyüzü taramasını analiz eden bir çalışma, önemli yeni gözlemsel veriler üretti. Putman ve arkadaşları, Macellan Bulutları öncü yüksek hızlı bulut kütlesinin aslında Macellan Bulutları'na tamamen bağlı olduğunu keşfettiler. Dolayısıyla, "öncü kol" özelliğinin varlığı nihayet doğrulanmış oldu. Ayrıca, Lu ve arkadaşları (1998) ve Gibson ve arkadaşları (2000), akıntılar ve Macellan Bulutları arasındaki kimyasal benzerliği tespit ettiler.
Daha yeni ve giderek daha karmaşık hale gelen modellerin tümü, "öncü kol" varsayımını test etmiştir. Bu modeller, gelgit alanları aracılığıyla kütleçekim etkilerini yoğun bir şekilde kullanmaktadır. Bazı modeller şekillendirme mekanizması olarak çarpma basıncı soyulmasına da dayanır. Son modellerin çoğunda, Samanyolu'nun halesinden gelen sürüklenmenin yanı sıra gaz dinamikleri, yıldız oluşumu ve kimyasal evrim giderek daha fazla dahil edilmektedir. Küçük Macellan Bulutu, daha düşük kütleye sahip olduğu ve kütleçekimsel olarak daha az bağlı olduğu için, gelgit kuvvetlerinin çoğunlukla onu etkilediği düşünülüyor. Buna karşılık çarpma basıncı soyulması, daha büyük bir gaz rezervuarına sahip olduğu için Büyük Macellan Bulutu'nu daha çok etkilemektedir.
Son gözlemler

2018 yılında yapılan bir araştırma, Macellan Akıntısı Öncü Kolu'ndaki gazın kimyasal bileşiminin, Büyük Macellan Bulutu'ndan ziyade Küçük Macellan Bulutu'nun bileşimine daha çok benzediğini doğruladı. Bu sonuç, akıntı boyunca parlayan arka plan kuasarlarından gelen ışığın incelenmesi ve bu ışığın, ya soğurulan ya da içinden geçen spektrumununun analiz edilmesiyle elde edildi. Bu analiz, gazın büyük olasılıkla Küçük Macellan Bulutu'ndan geldiğini doğruladı ve böylece Büyük Macellan Bulutu'nun, Macellan Akıntısı üzerinde işleyen her iki bulut arasındaki kütleçekim çekişmesini "kazandığını" gösterdi.
2019 yılında gök bilimciler Gaia verilerini kullanarak genç yıldız kümesi Price-Whelan 1'i keşfettiler. Yıldız kümesi düşük bir metalliğe sahiptir ve Macellan Bulutları'nın öncü koluna aittir. Bu yıldız kümesinin keşfi, Macellan Bulutları'nın öncü kolunun Samanyolu'ndan 90.000 ışık yılı uzaklıkta olduğunu, yani daha önce düşünüldüğü kadar Samanyolu'na yakın olmadığını göstermektedir. Yıldız kümesi nispeten gençtir ve bu da öncü kolda yakın zamanda yıldız oluşumunun gerçekleştiğinin bir işaretidir.
İlave okumalar

"NAME Magellanic Stream". SIMBAD. Centre de données astronomiques de Strasbourg. Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
Keşif: Wannier, P.; Wrixon, G. T. (1972). "An Unusual High-Velocity Hydrogen Feature". The Astrophysical Journal. Cilt 173. ss. L119 – L123. Bibcode:1972ApJ...173L.119W. doi:10.1086/180930.  (İngilizce)
MC bağlantısı tespiti: Mathewson, D. S.; Cleary, M. N.; Murray, J. D. (1974). "The Magellanic stream". The Astrophysical Journal. Cilt 190. ss. 291–296. Bibcode:1974ApJ...190..291M. doi:10.1086/152875.  (İngilizce)
İlk modelleme: Murai, T.; Fujimoto, M. (1980). "The Magellanic Stream and the Galaxy with a Massive Halo". Publications of the Astronomical Society of Japan. Cilt 32. ss. 581–604. Bibcode:1980PASJ...32..581M.  (İngilizce)
Öncü kol özelliğinin keşfi: Putman, M. E.;  ve diğerleri. (1998). "Tidal disruption of the Magellanic Clouds by the Milky Way". Nature. 394 (6695). ss. 752-754. arXiv:astro-ph/9808023 $2. Bibcode:1998Natur.394..752P. doi:10.1038/29466.  (İngilizce)
İlave okumalar > Son modeller

Yoshizawa, Akira M.; Noguchi, Masafumi (2003). "The dynamical evolution and star formation history of the Small Magellanic Cloud: effects of interactions with the Galaxy and the Large Magellanic Cloud". Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. 339 (4). ss. 1135–1154. Bibcode:2003MNRAS.339.1135Y. doi:10.1046/j.1365-8711.2003.06263.x.
Mastropietro, C.; Moore, B.; Mayer, L.; Wadsley, J.; Stadel, J. (2005). "The gravitational and hydrodynamical interaction between the Large Magellanic Cloud and the Galaxy". Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. 363 (2). ss. 509–520. arXiv:astro-ph/0412312 $2. Bibcode:2005MNRAS.363..509M. doi:10.1111/j.1365-2966.2005.09435.x.
Connors, Tim W.; Kawata, Daisuke; Gibson, Brad K. (2006). "N-body simulations of the Magellanic Stream". Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. 371 (1). ss. 108-120. arXiv:astro-ph/0508390 $2. Bibcode:2006MNRAS.371..108C. doi:10.1111/j.1365-2966.2006.10659.x.
Hubble gözlemlerinin LAB araştırması üzerine bindirilmiş haritası, Macellan Akıntısı kökeninin izini sürüyor.
Hubble tarafından ölçülen Macellan Akıntısı'nın öncü kolu.
Edward Cowart

Edward D. Cowart (17 Şubat 1925 – 3 Ağustos 1987), Amerikalı seri katil ve tecavüzcü olan Ted Bundy'yi 1978 yılında idama mahkûm eden hakimdir.
Seri katil Ted Bundy'yi idama mahkûm ederken kendisine şu sözleri söylemiştir:
"İdamınıza karar verilmiştir, idam tarihiniz ileri bir tarihte kararlaştırılacak, siz ölene dek vücudunuzdan elektrik akımı geçirilecek şekilde idamınız gerçekleştirilecektir. Genç adam, kendinize iyi bakın. Bunu samimi olarak söylüyorum, kendinize iyi bakın. Şu anda yaşadığımız gibi, bu mahkeme salonunda insanlığın tamamıyla heba edildiğine tanık olmak bu salondakiler için trajedidir. Zeki, genç bir adamsınız. İyi bir avukat olabilirdiniz, mahkememde çalıştığınızı görmek beni mutlu ederdi, fakat ortak, yanlış yoldan gittiniz. Kendinize iyi bakın. Size karşı kin beslemiyorum, bunu bilmenizi isterim. Kendinize iyi bakın."
Cowart, 1987 yılında 62 yaşındayken kalp krizi sonucu öldü. Bundy 2 yıl sonra, 1989 yılında idam edildi.
Alex Katz

| Alex Katz |
| --- | --- |
Chuck Close tarafından yapılmış portresi
Genel bilgiler
Doğum: 24 Temmuz 1927 (97 yaşında) Brooklyn, New York
Uyruk: ABD
Evlilik(ler)i: Ada Katz
Çocukları: Vincent Katz
Alanı: Ressam, grafik sanatçısı, sahne tasaramcısı
Etkin yıllar: 1954- günümüz
Sanat eğitimi: The Cooper Union Art School Skowhegan School of Painting and Sculpture
Katıldığı akımlar: Pop art, gerçekçilik
Resmî sitesi

Alex Katz (d. 24 Temmuz 1927) Pop art akımı içinde yer alan Amerikalı figüratif ressam. uluslararası birçok sanat galerisinde yer alan, resim, heykel ve baskılarıyla ünlüdür.
Gençlik yılları ve kariyeri

Alex Katz Yahudi bir ailenin çocuğu olarak Brooklyn, New York'ta dünyaya geldi. Ailesi Rus Devrimi sırasında sahip oldukları fabrikayı bırakarak ABD'ye iltica etmişti Ailesi 1928 yılında, Katz'ın büyüdüğü yer olan Queens'e taşındı.
1946-1949 yılları arasında, sanat, mimari ve mühendislik konusunda eğitim veren New York'ta bulunan The Cooper Union Art School'da eğitim gördü. Buradan mezun olduktan sonra, 1949 ve 1950 yıllarında arka arkaya kazandığı burslarla, Maine'de bulunan Skowhegan School of Painting and Sculpture'da eğitimine devam etti. Skowhegan'de, yaşamdan ilham alınarak yapılan resimlerle tanıştı. Bu resimler onun sanatsal gelişiminde mihenk noktası oluşturdu. Bugün yaptığı resimlerde bile bunun izi açıkça görülmektedir. Katz "Skowhegan'da teneffüs ettiğim hava, hayatımı resim yapmaya adamamı sağladı" demektedir.” 1954 yılından beri, her sene haziran ayı başından eylül ayı ortalarına kadar, SoHo'daki çatı katı dairesini terkederek, Maine Lincolnville'de bulunan ahşap yazlığında yaşamaktadır. Yazlıkta yaşadığı süre zarfınca, yerel Colby College'i ile yakın ilişki geliştirmiştir. 1954'ten 1960 yılına kadar, çok sayıda kolaj natürmortlar, Maine manzaraları ve küçük figürlerin resimlerini yaptı. 1957 yılında, bir galeri açılışında, New York Üniversitesinde biyoloji eğitimi almakta olan, eşi Ada Del Moro ile tanıştı. 1960 yılında tek çocukları, Vincent Katz dünyaya geldi.
Katz, sanat hayatının ilk on yılında, kendi tarzını oluşturana dek, yaptığı binlerce resmini tahrip ettiğini itiraf etmektedir. 1950'li yıllardan bu yana, “Düşündüğünden daha hızlı resim yapmak” olarak tanımladığı anlayış çerçevesinde sanatını özgürce uyguladı. Çalışmaları basit görünmekle birlikte, Katz'a göre bu durum daha çok, onun kişiliğine de uygun olarak indirgemecilik olarak tanımlanabilir. "Yapmak istemediğim tek şey, daha önce yapılmış bir şeyi tekrar yapmak. Söz konusu belli bir nesne olsa bile, bu nesnenin basit bir şekilde anlatılmasını tasvip etmem" demektedir."
Eserleri

Katz 1980'li yıllarda büyük bir üne kavuştu. En çok, cesur bir basitlikle, parlak renklerle boyadığı büyük ölçekte resimleriyle bilinmektedir ki bu resimler de Pop Art akımının öncü eserleri olarak tanımlanmaktadır.
Eserleri > Baskıları

1965 yılında, bugüne dek çok sayıda eser ürettiği baskı sanatına yöneldi. Bu alanda taş baskı, gravür, serigrafi, ahşap baskı ve linolyum baskı teknikleri ile 400'den fazla eser yaptı. Viyana Albertina Müzesi ve Boston Museum of Fine Arts müzeleri, sanatçının tüm baskı koleksiyonunu ellerinde tutmaktadır. Katz'ın tüm baskı eserlerini içeren bir katalog (catalogue raisonné) Albertina Müzesi tarafından 2011 yılında yayınlanmıştır.
Eserleri > Kamusal alanlardaki çalışmaları

1977 yılında Katz'dan, New York'ta Times Square'de sergilenmek üzere reklam panosu ölçeğinde bir eser yapması istendi. Bu eser Katz'ın sanat hayatı boyunca yaptığı resimlerden uyarlanan, frizlere yapılmış ve her biri yirmi feet yüksekliğinde 23 kadın portresinden oluşmaktaydı. Eser, 42th Street ile 7th Avenue'nun kesiştiği noktada, RKO General binasında sergilendi. Resimler yerden 60 feet yüksekte, binanın tepesinde, 247 feet uzunluğunca ve binanın iki cephesi boyunca yerleştirilmişti. 1980 yılında, US General Service Administration's Art in Architecture Program (Tüm ABD'de, federal hükûmet binalarında sergilenecek sanat eserlerini belirleyen devlet kuruluşu) tarafından, New York'ta Foley Square'deki yeni savcılık binasına, kanvas üzerine duvar resmi yapması istendi. Katz'ın yaptığı 20x20 feet büyüklüğündeki bu resim, halen Cardinal Hayes Place & Park Row'daki Silvio V. Mollo binasının içindedir. 2005 yılında, ABD merkezli çok uluslu United Technologies Corporation'un teknoloji şirketinin yartıcı takımının organize ettiği kamusal bir sanat projesinde yer aldı. Projede yer alan "Bana yarını ver (Give me tomorrow)" adlı çalışması 23x53 feet ölçülerindeydi. Afiş sanatçıları tarafından boyanarak New York, East Village'da Bowery Bar'ın üstündeki reklam panosunda 2005 yazı boyunca sergilendi.
Eserleri > Katkıda bulunduğu çalışmalar

Katz, 1960 yılından bu yana, şair ve yazarların kitaplarına çizim ve baskılarıyla katkıda bulunmaktadır. "Face of Poets" isimli kitap, yakın çevresinden Ted Berrigan, Ann Lauterbach, Carter Ratcliff ve Gerard Malanga gibi şairlerin şiirlerinin, resimleriyle harmanlandığı bu tip çalışmalarına güzel bir örnektir. Şair John Ashbery ile 1966 yılında "Fragment" ve 2005 yılında da "Coma Berenices" isimli bu tarz iki eser yayınladılar. Oğlu Vincent Katz'ın şiirlerinin yer aldığı ve kendisinin desen ve çizimleriyle zenginleştirilmiş "A Tremor in the Morning" ve "Swimming Home". isimli iki kitap oluşturdular. Bunların yanı sıra, Bill Berkson'un 28 şiirinin bulunduğu, Katz'ın da 25 gravürünün bulunduğu Gloria isimli eser Arion Press 23 Şubat 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. tarafından basılmıştır. Robert Creeley ile birlikte yaptıkları "Edges" ve "Legeia: A Libretto". ve Kenneth Koch ile birlikte ürettikleri "Interlocking Lives". isimleri kitaplar da bu tarz çalışmaların örnekleridir. Tüm bunların yanı sıra, Harper’s Bazaar isimli moda dergisi, 1962 yılı yazında, Katz'ın ahşap cutouts eserlerine dört tam sayfa yer ayırmıştır.
Katz'ın kariyer ve çalışmalarını değişik açıdan inceleyen çok sayıda yazılı eser bulunmaktadır. Farnsworth Art Museum tarafından yayınlanan Alex Katz in Maine, Irish Museum of Modern Art tarafından yayınlanan Alex Katz New York, katoloğu bunlara örnektir. 2008 yılında, ressamın büyük yağlı boya tablolarının yapılmasını aşama aşama anlatan Alex Katz Seeing Drawing, Making (Görmek, Çizmek, Yapmak), kitap yayınlandı. Phaidon Press yayınevi 2005 yılında, Carter Ratcliff, Robert Storr ve Iwona Blazwick tarafından hazırlanan Alex Katz isimli illüstrasyonlu bir inceleme çalışması yayınladı. 1989'da "Parkett" dergisi tamamı Katz'a adanmış özel bir sayı çıkarttı. Bu yayında Katz'ın genç ressam ve sanatçılar tarafından referans alınan en önemli şahsiyet olduğu işaret edilmekteydi. Yıllar boyunca, Francesco Clemente, Enzo Cucchi, Liam Gillick, Peter Halley, David Salle ve Richard Prince gibi sanatçı ve gazeteciler, Katz ile ilgili çok sayıda makeleler ve röportajlar yazmışlardır.