Kapadokya (eyalet)
Tarih > Roma eyaleti > Principate Sırasında

Kapadokya, İmparator Augustus'un hükümdarlığı döneminde önemli ve güvenilir bir doğu bağımlı krallığı olarak kaldı. Ancak Roma'nın Kapadokya politikası, Augustus'un MS 14'te ölümü ve İmparator Tiberius'un hükümdarlığı sonrasında değişti. Yıllar önce Tiberius, Kapadokya kralı, Augustus'un torunlarından ve baş varislerinden biri olan Gaius Caesar'a lütuf gösterdiğinde Archelaus tarafından küçümsenmişti. Tiberius, MÖ 6'dan MS 2'ye kadar Yunan adası Rodos'ta inzivadayken, (İmparatorluğun Doğu yarısının itibari komutanı olmasına rağmen) MÖ 1'de Archelaus, o zamanlar Tiberius'a bağlı bir askeri komutan olan Gaius Caesar'ı Augustus'un gerçek varisi olarak tanımıştı. Gaius Caesar, Augustus'un tercih edilen halefi olmasına rağmen, Ermenistan'da bir askeri seferde MS 4'te öldü. Bu Augustus'u Tiberius'u evlat edinmeye ve onu halefi olarak belirlemeye zorladı.
MS 14'te İmparatorluk tahtını üstlenen Tiberius, Roma'nın doğu politikasında bir değişikliğe gitti. Kapadokya'nın kaynaklarını doğrudan kullanmak isteyen ve Archelaus'u zayıflatmaya çalışan Tiberius, MS 17'de Archelaus'u Roma'ya çağırdı. O zamanlar Archelaus, Kapadokya'yı elli yıldan fazla bir süredir Roma'nın müvekkil kralı olarak yönetmişti. Roma'ya vardığında, Tiberius, Archelaus'u devrimci planlara ev sahipliği yapmakla suçladı ve onu kısa süre sonra doğal nedenlerle öldüğü hapse attı.
Evlat edindiği oğlu Germanicus'u Roma'nın doğudaki işlerini denetlemesi için gönderen Tiberius, daha sonra krallığı bir Roma eyaletine indirgeyerek Kapadokya'yı doğrudan İmparatorluğa kattı. Tiberius, Roma'nın müvekkil krallığı olan Ermenistan krallığının yönetimini Archelaus'un üvey oğlu III.Artaxias'a ve Roma'nın müvekkil krallığı Kilikya'nın yönetimini ise Archelaus'un oğlu II.Archelaus'a verdi. MS 18'de doğuya gelen Germanicus, Kapadokya ve bölge üzerindeki Roma kontrolünü sağlamlaştırdı. İmparator'un emriyle Germanicus, Kapadokya'nın güneydoğu komşusu Kommagene Krallığı'nı Suriye eyaletinin bir parçası olarak İmparatorluğa kattı.
MS 1. yüzyılın büyük bir bölümünde , Pontuslu II. Polemon, eski Pontus krallığının  kalıntıları üzerinde (Küçük Ermenista) ve Colchis) Romalı bir bağlı kral olarak hüküm sürdü. Bununla birlikte, MS 62'de Roma İmparatoru Nero onu görevden aldı ve eski topraklarını Kapadokya'ya dahil ederek Pontus Krallığı'nı doğrudan imparatorluğa ilhak etti.
Fırat nehrini doğuda karşılayan Kapadokya, İmparatorluğun en doğudaki eyaleti idi. Başkenti Caesarea (modern Kayseri), daha iç Anadolu'da, Part sınırından daha geride bulunuyordu. İlhak üzerine eyalet, Procurator unvanına sahip bir equites sınıfından vali tarafından yönetildi. Procutoratorlar sadece auxilialara komuta edebiliyorlardı ve Senatoryal sınıftan seçilen Suriye Eyaleti'nin Imperial Legatus'undan emir alıyorlardı.
69 yılındaki Roma iç savaşının ardından İmparator Vespasian, eyaleti senatoryal eyalet statüsüne yükseltti ve valisini Suriye'ninki ile eşit hale getirdi. Kapadokya, MS 2. yüzyılın ortalarında bir Senato eyaleti olarak, toplamda 28.000'den fazla asker olmak üzere üç lejyon ve birkaç auxiliadan oluşan kalıcı bir askeri garnizona ev sahipliği yaptı. Kapadokya'daki askeri mevcudiyet, Part İmparatorluğu'ndan gelen saldırılara karşı önemli bir savunma gücü olarak hizmet etti ve Romalıların, müvekkil krallıkları olan Ermenistan Krallığı'nın iç işlerine kolayca müdahale etmesine izin verdi.
Roma Senatosuna kabul edilen ilk Kapadokyalı, MS 2. yüzyılın ortalarında Marcus Aurelius'un hükümdarlığı sırasında Tiberius Claudius Gordianus'du.