stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Çevresel arkeoloji
Tarihi > Önemli katkıda bulunanlar

Louis Leakey, bu alanda çok sayıda araştırmaya katkıda bulunmuştur. Leakey ve eşi Mary Leakey, en çok Afrika'daki insanın kökenleri üzerine yaptıkları çalışmalarla tanınırlar. Lewis Binford, orta menzil teorisini geliştirmiştir. Bu teori modeller aracılığıyla insan ve çevre arasındaki ilişkiyi inceler.
Eric Higgs, Asya'da tarımın gelişimini ve arazinin potansiyeline dayalı olarak arazinin kullanımına bakan "alan havza analizi" yöntemini araştırdı.
Karl Butzer çevre arkeolojisinin dikkate değer bir öncüsüdür ve arkeoloji, coğrafya ve jeoloji alanlarında çok sayıda ödül kazanmış ve araştırmalar yürütmüştür.
Douglas Kennett çevresel arkeoloji ve insan davranış ekolojisi üzerine çalışmaktadır. En çok, iklim değişikliğinin Maya uygarlığının gelişimi ve parçalanmasını nasıl etkilediğini araştıran çalışmalarıyla tanınmaktadır.
Yöntemler

Çevresel arkeologlar bir alana değerlendirme veya kazı yoluyla yaklaşırlar. Değerlendirme, bir alanda verilen kaynakları ve eserleri ve bunların potansiyel önemini analiz etmeye çalışır. Kazı, zemindeki farklı katmanlardan örnekler alır ve değerlendirmeye benzer bir strateji kullanır. Tipik olarak aranan numuneler, insan ve fauna kalıntıları, polen ve tohumlar, odun ve odun kömürü, böcekler ve hatta izotoplardır. Lipitler, proteinler ve DNA gibi biyomoleküller de aydınlatıcı örnekler olabilirler. Jeoarkeoloji ile ilgili olarak, topoğrafya ve uydu görüntüleme sistemleri genellikle doğal çevreyi yeniden oluşturmak için kullanılır. Coğrafi Bilgi Sistemleri, mekansal verileri işleyebilen ve sanal peyzajlar oluşturabilen bir bilgisayar sistemidir. İklim kayıtları, sıcaklıklar, yağış, bitki örtüsü ve diğer iklime bağlı koşullar hakkında bilgi sağlayabilen paleoklimatoloji verileri aracılığıyla rekonstre edilebilirler. Bu bilgiler, mevcut iklim için bağlam oluşturmak ve geçmiş iklimi şimdiki zamanla karşılaştırmak için kullanılabilir.
Önemi

Çevre arkeolojisindeki her araştırma, insanların çevreleriyle olan ilişkilerinin farklı bir yönü hakkında bilgi toplar. Bu bileşenler birlikte (diğer alanlardaki yöntemlerle birlikte), geçmiş bir toplumun yaşam tarzını ve çevreleriyle etkileşimlerini tam olarak anlamak için birleştirilir. Arazi kullanımı, gıda üretimi, alet kullanımı ve meslek kalıpları bu sayede  daha iyi anlaşılır. Bu veriler mevcut ve gelecekteki insan-çevre etkileşimlerine uygulanabilir. Predasyon, tarım ve yabancı biyotanın yeni ortamlara girmesi yoluyla insanlar geçmiş ortamları değiştirmiştir. Bu geçmiş süreçleri anlamak, günümüzdeki koruma ve onarıcı süreçleri takip etmeye yardımcı olabilir.
Çevresel arkeoloji, sürdürülebilirlik ve neden bazı kültürlerin yok olurken bazılarının hayatta kaldığı hakkında fikir vermektedir. Tarih boyunca birçok kez toplumsal çöküş yaşanmıştır, bunun en belirgin örneklerinden biri Maya uygarlığıdır. Arkeologlar, daha önce tartışılan göl tortu numunesi ve iklim yeniden yapılandırma teknolojisini kullanarak, Mayalar zamanında mevcut olan iklimi rekonstre edebildiler. Maya toplumu çöktüğünde Yucatán Yarımadası'nda aşırı kuraklık olduğu tespit edilmiş olsa da, diğer birçok faktörün de onların yok olmasına katkısı olmuştur. Ormansızlaşma, aşırı nüfus ve sulak alanların manipüle edilmesi, Maya uygarlığının çöküşüne dair öne sürülen teorilerden bazılarıdır. Bu faktörlerin hepsi birlikte doğal çevreyi kötü yönde etkilemiştir. Sürdürülebilirlik açısından, Mayaların çevreyi nasıl etkilediğini incelemek, etkileşimin bölge peyzajını ve müteakip popülasyonları kalıcı olarak nasıl etkilediğini görmek önemlidir.
Arkeologlar, çalışmalarının disiplinin ötesinde bir etkiye sahip olduğunu kanıtlamak için giderek daha fazla baskı altına girmektedirler. Bu durum, çevresel arkeologları, iklim değişikliği, arazi örtüsü değişikliği, toprak sağlığı ve gıda güvenliği gibi alanlarda gelecekteki sonuçları modellemek için geçmiş çevresel değişikliklerin anlaşılmasının gerekli olduğunu tartışmaya sevk etti.
Elizabeth Brackett

| Elizabeth Brackett |
| --- | --- |
Doğum: Elizabeth Everett 11 Aralık 1941(1941-12-11)
Ölüm: 17 Haziran 2018 (76 yaşında) Chicago, Illinois, ABD.
Ölüm sebebi: Bisiklet kazası
Eğitim: Indiana Üniversitesi Our Lady Lake Koleji
Meslek: Gazeteci, sunucu ve politika yazarı
Etkin yıllar: 1970-2018
Televizyon: Chicago Tonight The NewsHour with Jim Lehrer
Çocuk(lar): 2 çocuğu vardır
Ödüller: Peabody Ödülü (1988)

Elizabeth Brackett (evlilik öncesi soyadı: Everett; 11 Aralık 1941 - 17 Haziran 2018), Amerikalı gazeteci, televizyon sunucusu ve politika yazarıdır.
Yaşamı ve kariyeri

WTTW-TV'de uzun dönem Chicago Tonight programını sunan Brackett aynı zamanda PBS kanalında Jim Lehrer'in sunduğu The NewsHour programında muhabir olarak çalışmıştır.
1988'de ABD başkanlık seçimleri için yaptığı çalışmalarla Brackett; aynı yıl "Peabody Ödülü" 'nün sahibi olmuştur.
Brackett 11 Aralık 1941'de Illinois'te doğdu. Indiana Üniversitesi'nde eğitim gördü.
Kaza ve ölümü

Elizabeth Brackett, 13 Haziran 2018'de Şigao, Lakefront Trail'de bisiklet sürerken ciddi bir kaza geçirerek yaralandı.
Kırılan kaburgasıyla ağır yaralı olarak kaldırıldığı Chicago'daki bir hastanede  17 Haziran 2018'de 76 yaşında öldü.
35 mm

35mm kareleri. Sağ ve sol dıştaki delikler, SDDS film müziği gibi bir dijital işaretlerin bir görüntüsüdür. Deliklerin arasında Dolby Digital film müziği olur (not küçük Dolby "Double D" logosunun merkezindeki her yerin deliklerin arasında). Sadece deliklerin içindeki, görüntünün sol tarafının üstünde, iki kanal kodlanmış Dolby Pro Logic kullanarak dört kanal içinde dematriks edilebilen Dolby SR gürültü indirgemeyi(Reduction) kullanarak kodlanmış iki kanal ile, benzer görsel (optic) film müzikleridir. Optik zaman kodu bir DTS film müziğini görsel(optic) film müziği kodu ile görüntünün, resmedilmemiş arasında eşzamanlı kılmak (SYNCHRONIZE) için kullanır. Son olarak görünüm burada bir anamorfoz görüntü, bir anamorfos lensi içinden planlanan, bakış açısı 2.39:1 oranını yaratmaya alıştırır. Anamorfos baskıların ince karelerine dikkat edin.
35 mm, fotoğrafçılık ve sinemada yaygın olarak kullanılan temel film ölçüsüdür. George Eastman tarafından tedarik edilen ham filmi kullanarak, William Dickson ve Thomas Edison'un 1892'de icat ettiği 35 mm film, o zamandan bu yana neredeyse hiç değişmeden kalmıştır. 35 mm, adını filmin 35 mm (yaklaşık 1 3/8 inç) genişliğindeki şeritler halinde kesilmesinden almıştır. Her kademi 16 kare yapan standart negatif dirençin her iki kenar boyunca her karede dört deliği olur.
Çoğunlukla tescilli ölçülerin çeşitli genişliği farklı sayıda kamera ve geç 19 yüzyıl ve erken 20 yüzyıl çevresinde icat edilmiş gösterim sistemleri tarafından 13mm den 75mm kadar değişerek kullanılmıştır. Sonunda 35mm 1909'da uluslararası standart ölçü olarak kabul edilmiştir ve görüntü gösterimi ve yaratılışlarının her ikisi için hakim film ölçüsü olarak kalmıştır. Geniş ve küçük ölçülerinin her ikisinin ve tuhaf biçimlerin tehditlerine rağmen ömürleri uzun oldu, çünkü bu ölçü yakalanmamış görüntülerin iyi özelliği (Good Quality) ve film stoklarının masrafı arasında oldukça iyi bir alışverişe izin verir. Ayrıca ticari film tiyatrolarındaki 35mm film göstericilerinin her yerde mevcut olması; 35 mm'yi sadece hareketli görüntü biçimleri, film veya video ve dünyanın hemen hemen tüm sinemalarında oynatılabilir hale getirdi.
Ölçü kullanımı olağanüstü bir biçimde çok yönlüdür. Geçen yüz yıllar içinde, içerdiği sese göre değiştirilmiştir, bir güvenli film temeli yaratımı için tekrar tasarlanmıştır, yakalanan renkler için folmüle edilmiştir, geniş ekran biçimlerinin bir grubuna yer tedarik edilmiştir ve karesiz bölgesinin yaklaşık olarak tümünün içine ses verisi katılır. 21. yüzyılın başından beri 35mm'in hareketli resim filmlerinin üretimi Eastman Kodak ve Fuji film ikilisinindir.
Erken tarih

George Eastman Rochester'da kuru fotoğrafik jelatin plakaların yapımına başladı. Jelatin katmanla kaplanmış resim nakliyesinin kağıdının rulosu için tutacak keşfetti. 1887'de ilk saydam Nitrocellulos film tabanının Hannibal Goodwin tarafından icadı ile; Emile Reynaud ilk esnek film stoklarını geliştirdi. Eastman olan ilk büyük şirket, bu birleşenleri toplu üretimin içine eklemek için, 1889'da Eastman kuru jelatin bromür emülsiyonunun üstüne elenmiş kâğıt ve bu temiz tabanı kaplamasını gerçekleştirdi.
Esnek filmin gelişiyle, Thomas Alva Edison hızlıca icadını kurdu, Kinescope, Brooklyn sanat ve bilim enstitüsünde şovunu 9 mayıs 1893'te yaptı. Kinescope bir kişinin seyretmesi için icat edilmiş film döngü sistemidir. Edison'un silindir fotoğrafı Kinetoscope'un icadı olan Kinetophone'u uzun zaman Edison'un yanında asistanlık yapmış olan W. K. L. Dickson geliştirdi. 1892 martı başında, Estman ve sonra, Nisan 1893-1896 içinde, New York's Blair Camera Şirketi 1 Edison'a 9/16-inchlik delinecek ve kesilecek olan filmstock'unu Edison'un laboratuvarında 35mm film şeridi ölçüsü yaratımı için temin etti. (1894 veya 1895'te bazı zamanlarda, Blair Edison'a tanımlama için kesilmiş depoları göndermeye başladı.) Edison'un bölmeyi (diaphragma) yalnız filmin bir karesini 4 delikli yüksekliği tanımlar. Edison özel bariz (patent) yasalarını 35mm hareketli resim filminin tasarımı(Design) için her karede dört zincir dişli delik ile büyük film yapımcılarını zorlayarak, American Mutoscope ve Biograph Şirketi, izole beslenme kullanan bir 68mm film kullanmak için, zincir dişli delikleri olmayan, filmi kameraya sürdüler. Bir mahkeme yargısı mart 1902'de Edison'un isteğini iptal etti. İzin verilen her üretici veya dağıtıcı Edison'un 35mm film tasarımını(Design) lisansız kullandı. Film yapımcıları zaten Edison'un patent dosyanın başarısız olduğu İngiltere'de ve Avrupa'da böyle yaptı. Bir değişim Lumiére Brothers üstünde karelerin her tarafı yatay eksenin ortasına doğru bir yalnız dairesel delikler kullandı. Bu Edison'un biçimi oldu, ancak, oluşan de facto standardın ve sonra, 1909 da, resmî standart Hareketli Resim Patentleri Şirketinin yeni biçim verilmişinin resmî standardı, Edison tarafından doğrulandı. Scholar Paul C. Spehr bu gelişmlerin önemini tarif etti.
35mm erken kabulü bir standart olarak kameranın gelişimi ve yayılımı üstünde önemli bir etkiye sahipti. Standart ölçüsü dünyanın her yerinde gösterilen filmler için olanaklı yapıldı. Bu, güvenilir tahmin edilebilir biçimler için üretim, dağıtım ve filmlerin sergisi, hızlı yayılımı ve filmlerin kabulünü, dünya çapında aletlere göre eğlence ve iletişim için kolaylaştırarak bir üniforma sağladı.
Film biçimi durgun fotoğraf için 1913'ten erken tanıtıldı(turist çok yönlü) ama ilk defa Oskar Barnack tarafından 1913'te yapılan Leica'nın kamerasıyla popüler oldu.
Teknik şartnamesi

35mm film'in SMPTE tarafından standatlandırırmış teknik şartnamesi
Her kadem 16 kare (0.748" (19 mm) her kare (uzun aşama))
Her saniye (fps) 24 kare; (90 kadem her dakika)
Dikey çekiş
Her kare 4 delik (beklenen eğer 3-perf yaradılış için)
1000 kadem ortalama 11 dakika 24 fpsde
35 mm küresel
kamera negatifte 1.37:1 bakış açısı oranı;bunun üstüne matlatmış 1.85:1 ve 1.66:1 sert veya narin
kamera diyafram: 0.866 dan 0.630 (22 den 16 mm)de
projektör diyafram (tam 1.37.:1): 0.825 den 0.602 (21 den 13 mm)de
projektör diyafram (tam 1.37.:1): 0.825 den 0.602 (21 den 11 mm)de
TV istasyon diyafram: 0.792 den 0.612 (21 den 16 mm)de
TV iletim:: 0.792 den 0.594 (20 by 15 mm)de
TV güvenli eylem: 0.713 den 0.535 (18 by 14 mm)de; köşe radiuses: 0.143 (3.6 mm)
TV güvenli başlık: 0.630 dan 0.475 (16 dan 12 mm)de; köşe radiuses: 0.125 (3.2 mm)de
Süper 35 mm film
kamera negatifte 1.33:1 bakış açısı oranı
kamera diyafram: 0.980" dan 0.735
resim kullanmış (35 mm anamorfoz): 0.945" (24.00 mm) den 0.394" (10.00 mm)
resim kullanmış (70 mm büyütülmüş resim): 0.945" (24.00 mm) den 0.430" (10.92 mm)
resim kullanmış (35 mm flat 1.85): 0.945" (24.00 mm) den 0.511" (12.97 mm)
35 mm anamorfoz
2.39:1 bakış açısı oranı, dan a 1.19:1 kare ile a 2x yatay squeeze
camera aperture: 0.866" (22.00 mm) by 0.732" (18.59 mm)
projector aperture: 0.825" (20.96 mm) by 0.690" (17.53 mm)
35 mm filmin alanı
Vakumla aplikasyon

Vakumla aplikasyon tekniği, emdirme yöntemine göre çalışmanın bir benzeridir. Bu çalışma şeklinde sıkma silindirleri fazla etkin değildir. İyi bir konstrüksiyona sahip olmaları önemli değildir.
Kumaş üzerindeki flottenin uzaklaştırılması esas olarak sıkma silindirleri arkasına yerleştirilmiş olan vakum düzeneği ile emerek yapılır. Vakumla aplikasyon veya su uzaklaştırma sistemlerine geleceğin teknolojisi gözüyle bakılmaktadır. Vakum teknolojisi şu anda terbiyenin birçok işlem basamağında başarı ile kullanılmaktadır. Örneğin: Aplikasyon, yıkama ve ön kurutma işlemlerinde olduğu gibi. Yıkama makinesine konulan bir vakum sistemi, makine verimliliğini hızla artırırken, makine boyutlarını da iyice küçültmektedir.
Vakumla aplikasyonda, fularda emdirilen kumaş çok hafif bir basınçla sıkma silindirleri arasından geçirilir. Böylece kumaş yüzeyindeki fazla flotte yeniden emdirme teknesine geri gönderilir. Asıl kesin ve homojen flotte aplikasyonu ise sıkma silindirleri çıkışına konan vakum düzeneği ile yapılmaktadır. Vakumla emilen fazla flotte separatörden geçirilerek havadan ayrılıp filtre edildikten sonra yeniden emdirme teknesine geri verilmektedir. Emdirme yöntemi ile çalışmaya göre hem daha etkilidir hem de kumaşın ezilme sorunu yoktur. Bu husus, sonuçta, kumaşın tutum özellikleri bakımından son derece önemlidir.
Levice

| Levice Léva |
| --- | --- |
Şehir
Levice

  Arma 
LeviceLevice' nin Slovakya'daki konumu
Ülke:  Slovakya
Bölge: Nitra Bölgesi
İdare
 • Belediye Başkanı: Ján Kritik
Yüzölçümü
 • Şehir: 61.00 km²
Nüfus (2011)
 • Yoğunluk: 568.02/km²
 • Kent: 34,649
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Alan kodu: +421-36
Plaka kodu: LV
Resmî site www.levice.sk
Levice, (Osmanlı döneminde: Leva, Macarca: Léva, Almanca: Lewenz), Slovakya 'ın batısında Nitra bölgesinde yer alan bir şehirdir. Şehir Hron Nehrinin solunda, Tuna Ovası'nın kuzeybatısında, Nitra'nın 40 km güneydoğusunda, başkent Bratislava'nın 110 km doğusunda yer almakta olup, Macaristan sınırına 25 km mesafededir.
Tarih

Tarihte ilk defa 1156 yılında bugünkü şehrin doğusunda Leua adlı bir köy olarak (günümüzde eski Levice) kuruldu. Avrupa’nın Moğollar tarafından istilası sırasında Tekov kalesinin yağmalanarak önemini kaybetmesinden sonra 13. yüzyılda günümüz yerleşim yerinde, madenci kasabasını korumak amacıyla Levice Kalesi inşa edildi. 16. yüzyılda bölgede Osmanlı etkisinin görülmesiyle Levice Kalesi en önemli savunma kalelerinden biri olarak görev aldı. 17. yüzyıl ortalarında güçlendirilen kale, güçlü Osmanlı ordusuna savaşmadan teslim oldu. 1663 yılında fethedildikten 1685 yılında Habsburglar tarafından geri alınmasına kadar geçen süre zarfında Uyvar Eyaleti'nin sancağı oldu. 1696 yılında şehrin büyük bir kısmının yanması ve Osmanlı'nın bölgeden uzaklaşması neticesinde 1699 yılında kale önemini kaybetmiştir. 18. yüzyılda Habsburglar'a karşısında başlatılan ayaklanmada, II. Ferenc Rakoçi önderliğindeki isyancılar tarafından askeri amaçlarla kullanılmaması amacıyla 1709 yılında kale havaya uçurulmuştur. 18. yüzyılın ikinci yarısından itibaren önemli ölçüde büyüyen şehir Hron Nehri güneyinde önemli bir tarım merkezi haline geldi. Örgütlü ve canlı bir ticaret merkezi haline gelen şehirde 19. yüzyılda girişimcilerin artmasıyla büyümeye devam etti. Triyanon Antlaşması ile Çekoslovakya topraklarına katılan şehir, 20. yüzyılın  başlarında mimari ve şehir planlaması yapılmasıyla büyümüştür. Münih Antlaşması (1938) ile 1938-1945 yılları arasında Macaristan'a geçen şehir, II. Dünya Savaşı sonrasında tekrar Çekoslovakya topraklarına katıldı. 1993 yılında bugünkü Slovakya'nın parçası haline geldi.
Nüfus Yapısı

1910 yılında 9.675 olan toplam nüfusun 8.752'si Macarlar, 688'i Slovaklar ve 199'u Almanlar'dan oluşturmaktayken, 2. Dünya Savaşı sonrasında Macar çoğunluğun büyük kısmı sürülmüştür. 1991 yılında 33.991 olan nüfusun 28.126'sı Slovaklar, 5.156'sı Macarlar, 438'i Çekler, 159'u Romanlar ve geri kalanı diğer etnik uluslardan oluşmaktaydı. 2001 yılı verilerine göre nüfusun; %84,83'ü Slovaklar, %12,23'ü Macarlar, %1,04'ü Çekler, %0,36'sı Romanlar ve diğer uluslardan oluşmaktadır.
Fotoğraflar

Levice kalesi
Levice kuşatması, 1664
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4286202-4  LCCN: n2002035101  MusicBrainz: 7b96f9fc-f197-44c8-b721-b2d5c44106fd  NKC: ge129788  NLI: 987007531127305171  VIAF: 126834472   WorldCat (LCCN): n2002-035101
Gürcistan-İsrail ilişkileri

| --- | --- |



 Gürcistan:  İsrail
 
Gürcistan-İsrail ilişkileri, Gürcistan ve İsrail arasındaki diplomatik, ticari ve kültürel bağlardır. ABD ile diplomatik ilişkilerin yanı sıra diplomatik ilişkiler resmi olarak 1 Haziran 1992'de kuruldu. Gürcistan'ın Tel Aviv'de büyükelçiliği var. İsrail'in Tiflis'te büyükelçiliği var.
Geçmiş

İsrail'de 120.000 Gürcü Yahudi yaşıyor, Gürcistan'da 13.000 Yahudi var.
2008 Güney Osetya savaşı sırasında İsrail Dışişleri Bakanlığı, İsrail'in "Gürcistan'ın toprak bütünlüğünü tanıdığını ve barışçıl bir çözüm çağrısında bulunduğunu" açıkladı. 15 Ağustos 2008'de İsrailliler bir insan zinciri oluşturarak ve İsrail hükûmetinden Gürcistan'a desteğini artırmasını talep ederek Gürcistan'ı desteklemek için Tel Aviv'de gösteri yaptı.
2012'de Archil (Abesalom) Kekelia, Gürcistan'ın İsrail büyükelçisi olarak atandı. Onun iki büyük görevi, 300 yıl önce Rum Ortodoks kilisesi tarafından ele geçirilen Kudüs'teki Haç Manastırı'nın yerini yeniden kazanmak ve İsrail ile ekonomik bağları teşvik etmektir.
20 Kasım 2012'de IDF'nin Gazze Şeridi'ndeki Savunma Sütunu Operasyonu sırasında Gürcistan'ın başkenti Tiflis'te İsrail'i desteklemek için büyük bir gösteri düzenlendi.
Ekonomi ve turizm iş birliği

Sivil toplum İsrail-Gürcistan Ticaret Odası, ikili ticari, turizm ve kültürel ilişkilerin gelişmesini desteklemek için 1996 yılında kurulmuştur.
2010 yılında İsrail ve Gürcistan turizm ve hava trafiği alanında ikili anlaşmalar imzaladı. Ekim 2010'da Gürcistan Ekonomi ve Sürdürülebilir Kalkınma Bakanı Vera Kobalia İsrail'i ziyaret etti.
İsrailli sırt çantalı gezginler 1990'larda Gürcistan'ı ziyaret etmeye başladı ve Gürcistan, yakınlığı, kültürel bağları ve göreceli ucuzluğu nedeniyle İsrailliler için popüler bir yer haline geldi. 2017'de 115.000'den fazla İsrailli Gürcistan'ı ziyaret etti.
Askeri iş birliği

İsrail, Gürcistan ile kapsamlı bir askeri iş birliği içine girdi. İsrail Gürcistan'a zırhlı araçlar ve hafif silahlar sattı ve İsrail özel kuvvetleri ve özel müteahhitler Gürcü birliklerini eğitti. İsrail Gürcistan'a İHA filosu, LAR-160 roketatar, tanksavar mayınları ve misket bombaları sattı. 5 Ağustos 2008'de Stratfor ve Russia Today, İsrail'in Rusya'nın itirazları nedeniyle Gürcistan'a silah satışını durdurmayı planladığını bildirdi. İsrail, daha sınırlı bir ölçekte de olsa, Gürcü güvenlik güçlerini eğitmeye devam etti. [[kaynak belirtilmeli]
[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (August 2015)">alıntı gerekli</span> ]
Gürcistan Başbakanı Bidzina Ivanishvili ve Savunma Bakanı Irakli Alasania'nın da dahil olduğu bir Gürcü heyeti, askeri iş birliğini yenilemek ve insansız hava araçları, tanksavar ve uçaksavar füzeleri gibi savunma silahları elde etmek amacıyla Haziran 2013'te İsrail'i ziyaret etti; ancak başka duyuru yapılmadı.
Diplomasi

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Gürcistan Cumhuriyeti Tel Aviv (Elçilik)  |  Kudüs (Konsolosluk)  |  İsrail Devleti Tiflis (Elçilik)  |
İsrail'in 60. yıldönümü Tiflis'te
Sofiya Parnok

| Sophia Parnok |
| --- | --- |
Doğum: Sonya Yakovlevna Parnokh 11 Ağustos 1985 Taganrog, Yekaterinoslav Guberniyası, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 26 Ağustos 1933 Odintsovo rayonu, Moskova Oblastı, Sovyetler Birliği
Mahlas: Bir gazeteci olarak, Andrei Polianin (ayrıca Andrey Polyanin olarak gösterilir)
Meslek: Şair
Milliyet: Rus Yahudisi
Dönem: 20. yüzyıl

Sophia Parnok (Rusça: София Яковлевна Парно́к, 30 Temmuz 1885 OS/11 Ağustos 1885 (NS) - 26 Ağustos 1933) Rus şair, gazeteci ve çevirmen. Altı yaşından itibaren şiirini, zamanının baskın şairlerinden oldukça farklı bir tarzda yazdı, bunun yerine kendi Rusluk, Yahudi kimliği ve lezbiyenlik duygusunu ortaya koydu. Edebi eserinin yanı sıra, Andrei Polianin'in kaleminin altında gazeteci olarak çalıştı. Yedi lezbiyen ilişkisi hakkında açıkça yazdıkları için "Rusya'nın Sapphosu " olarak anılmıştır.
Sonya Yakovlevna Parnokh profesyonel bir varlıklı bir Yahudi ailenin çocuğu olarak bir taşra kentinde doğdu. Annesi ikiz kardeşlerini doğurduktan sonra öldü; babası ve üvey annesi tarafından büyütüldü ve çocukluğunun duygusal desteğinden yoksun olduğunu hissetti. Genç yaşlardan itibaren şiir yazdı ve benzersizliğini - lezbiyenliği, Graves hastalığı ve dini - onu akranlarından ayıran özellik olarak kabul etti.
Eğitimini 1894'te Mariinskaya Gymnasium'da tamamlayan Parnokh, Cenevre'de müzik eğitimi almaya çalıştı, ancak gerçek bir eğitimden yoksundu ve hızla Moskova'ya döndü. Babasının kontrolünden ve ona olan mali bağımlılığından uzaklaşmak için, 1906'da Sophia Parnok takma adı altında ilk şiir kitabını yayınladı ve 1907'de Vladimir Volkenstein ile evlendi. İki yıl içinde evliliği sona erdi ve gazeteci olarak çalışmaya başladı.
1913'ten itibaren Parnok sadece kadınlarla ilişkilere sahipti ve bu aşk ilişkilerini yaratıcılığını artırmak için kullandı. Marina Tsvetaeva, Lyudmila Erarskaya, Olga Tsuberbiller, Maria Maksakova ve Nina Vedeneyeva ile olan ilişkileri, onun hastalığı 1933'te yaşamını sona erdirmeden önce, onu beş şiir koleksiyonu yayınlamaya ve opera için birkaç libretto yazmaya itti.
1928'den sonra şiirinin yayınlanması yasaklanan Parnok'un eserleri Sovyet döneminden sonrasına kadar unutuldu. O zamandan bu yana artan bilgiler, 1979'da ilk kez toplandığı eserlerinin yayınlanmasıyla sonuçlandı. Akademisyenler Tsvetaeva'nın erken etkili ilişkisine odaklanırken, şimdi en iyi eserleri 1928'den sonra yazılanlar olarak kabul ediliyor.
Ölüm ve miras

20 Ağustos 1933'te Vedeneyeva Moskova'ya döndü ve aynı gün Karinskoye'deki Parnok ve Tsuberbiller'e katılmak için trene bindi. Varış, Parnok'un bağlı değildi, önceden planlanan güzergaha bir varıştan kaynaklanıyordu. 25 Ağustos'ta Tsuberbiller, Parnok'un öldüğünü fark etti ve Erarskaya'yı haberdar etti. Parnok 11:30'da kalp krizine yenik düştü. 26 Ağustos 1933 sabahı Tsuberbiller ve Vedeneyeva başucundaydı. Parnok ölmeden Moskova'dan yolculuk yapmaya çalışsa da, Erarskaya saat 17.00'ye kadar gelmedi. Tsvetaeva'nın bir portresi öldüğünde komodininin üzerindeydi. Köy eczacısı, Tsuberbiller'e Karinskoye'deki cenaze hizmetinden sonra cesedi Moskova'ya geri götürmek için gerekli evrakları elde etmesine yardımcı oldu. 28 Ağustos'ta cenaze töreni arkadaşları ve hayranlarıyla Moskova'nın 75 kilometre dışına kadar uzadı. Ertesi güne kadar şehre ulaşmadılar. Olga Tsuberbiller'in aile arsasındaki Vvedenskoye Mezarlığı'na gömüldü.
Taganrog'da Parnokların doğduğu ev
Parnok'un dünyaya geldiği ev.
Kaali krateri

| Kaali krateri |
| --- | --- |

Çarpma krateri/yapısı
Güvenirlik: Doğrulanmış
Çap: 110 m (360 ft)
Yaşı: 3237+/-10 14M y GÖ
Koordinatlar: 58°22′22″K 22°40′10″D﻿ / ﻿58.37278°K 22.66944°D﻿ / 58.37278; 22.66944
Ülke: Estonya
Kaali krateri, Estonya'nın Saaremaa adasında bulunan ve meteor çarpması sonucu oluşmuş 9 farklı kraterden oluşan bir krater grubudur. Bu kraterlerin oluşum tarihi, tahmini olarak MÖ 7. yüzyıl veya günümüzden 4000 yıl önce arasında değişmekte olup bir çarpma olayı sonucu meydana gelen ve insan nüfuslu bir yerleşim alanında oluştuğu bilinen en yeni kraterlerden birisidir.
1930'lardan önce, ana kraterin çökme sonucu oluşan bir volkanik kaldera olduğu düşünülüyordu. Ancak, bu kraterin meteorit kökenli olduğu ve bir meteor çarpması sonucu oluştuğu, Ivan Reinvald tarafından 1937 yılında ilk kez kesin olarak gösterilmiştir.
Ana kraterin ön cepheden görünüşü
İsim benzerliği

Aynı ismi taşıyan asteroit 4227 Kaali, Kaali kraterinden esinlenilmiş olsa da, bu asteroidin Kaali'ye çarpan meteor ile bir ilgisi bulunmamaktadır.