stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Türklerin genetik tarihi
Anadolu Türklerinin otozomal genetiği > Anadolu Türklerinin otozomal genetiğinin Türkmenistanlı Türkmenlerle karşılaştırılması

Anadolu, Azerbaycan, İran, Balkan ve Türkmenler Oğuz Türkçesi konuşurlar.
Hodoğlugil & Mahley (2012) tarafından yapılan çalışmada Türkiye'nin, Aydın, İstanbul ve Kayseri illerinden toplanan genetik örnekler Kırgızistanlıların genleri ile karşılaştırılmıştır.
Dienekes, Dodecad projesi için bu örnekleri Hodoğlugil'den alarak otozomal DNA açısından analiz etmiştir.
Aynı çalışma çerçevesinde Yunusbayev'in Türkmenistan'dan topladığı genetik örnekler de otozomal DNA açısından incelenmiş sonuçları duyurulmuştur:
Bu analiz otozomal DNA'yı köken olarak en alakalı olduğu bölgelerle ilişkilendirmektedir. Analize temel olan 10 genetik bölge Türkmenistan ve Türkiye sonuçlarının karşılaştırıldığı aşağıdaki tabloda verilmiştir:
(Tablodaki rakamlar ekteki bağlantıdan kontrol edilebilir:
| Genetik Köken | Türkmenistanlı Türkmenler | Aydınlı Türkler | İstanbullu Türkler | Ermeniler | Rumlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kızılderili | 1.5 | 0.1 | 0.3 | 0 | 0 |
| Batı Asyalı | 45.7 | 37 | 47.9 | 55.4 | 26.4 |
| Avustralya Yerlisi | 0.3 | 0.4 | 0.4 | 0.3 | 0 |
Palaeolitik Afrika: 0
| Neolotik Afrika | 0 | 0.2 | 0 | 0 | 0 |
| Sibirya | 7.6 | 8.1 |  3.5  | 0 | 0 |
| Akdeniz | 16.2 | 24.5 | 24.7 | 32.9 | 28.8 |
| Doğu Asya | 6.7 | 4.4 | 3.7 | 0 | 0.2 |
| Atlantik ve Baltık | 12.9 | 25.2 | 18.5 | 11 | 44.6 |
| Güney Asya | 9.3 | 0 | 1 | 0.4 | 0 |
Anadolu Türklerinin otozomal genetiği > Anadolu Türklerinin otozomal genetiğinin Özbekistanlı Özbeklerle karşılaştırılması

Dienekes, Alder ve Rolloff popülasyon genetiği karışımını belirleyen programları kullanarak Anadolu Türklerinin otozomal genetiğini Özbekistanlı Özbeklerin otozomal genetiği ile karşılaştırdı.
Model, Anadolu'nun Türkleşmesi öncesindeki popülasyonunun bugünkü Ermeniler'e benzediğini, Anadolu'ya göçen öncül Türklerin genetiğinin ise bugünkü Özbeklere benzediğini varsayıyor.
Rolloff ve Alder analizi şüpheye yer bırakmayacak biçimde Anadolu'ya Özbek etkisini kanıtlamaktadır. Model parametreleri bu genetik etkinin 2025'ten 800 yıl öncesine işaret etmekte olup zamanlama hata payı artı/eksi 160 yıldır, yani en fazla 972 yıl önce (1053 yılı) ve en yakın 652 yıl önce (1373 yılı) arasındaki bir dönemde Anadolu'ya bugünkü Özbek nüfusuna benzeyen bir öncül Türk göçünün yaşandığı genetik karışım testlerinin sonucudur.
2019 ve 2020'deki çalışmalar, Doğu Asyalıları (Mongoloidler) karakterize eden benzersiz genleri ve DNA soylarını ortaya çıkardı. Doğu Asya ile ilgili insanlar Avrupalılardan ve Afrikalılardan açıkça ayırt edilebilir.
Segment HVS I mtDNA dizilişleri bakımından Anadolu Türklerinin, Orta Asya Türkleri ve Avrupa Halklarıyla Yakınlık-Uzaklık İlişkisi
Y-DNA haplogrupları dağılımı
Minna Cauer

Minna Cauer
Wilhelmine Minna Theodore Marie Cauer, evlilik öncesi soyadı Schele (1 Kasım 1841, [[Freyenstein – 3 Ağustos 1922, Berlin) Alman eğitimcisi/Pedagog, radikal kanat kadın hareketleri savunucusu ve gazeteci.
Hayatı

Minna Cauer papaz Alexander Schele ve eşi Juliane'nin kızı olarak dünyaya gelmiştir. 1862 yılında bir doktorla evlenmiş; fakat dört yıl sonra eşi ölmüştür. Bunun üzerine bir yıllık öğretmenlik eğitimi almış ve 1868'de Paris'de çalışmaya başlamıştır.
1869 yılında Berlin'de birlikte kalmış olduğu eğitim müdürü Eduart Cauer ile ikinci kez evlenmiştir. Eşiyle birlikte 1870'li ve 1880'li yıllardaki artan politik olaylara etkili bir şekilde katılmışlardır. Kendini kadın tarihi çalışmalarına adamıştır. Rahel Varnhagen gibi ünlü kadın öncüleri ile ilgili makaleleri dikkat çekmiştir. Kadın Mutluluğu (Frauenwohl) Derneği kurucuları arasında yer almıştır.
Cauer kadın seçim hakkını, yalnız olan annelerin desteklenmesini ve kadınların özgür meslek seçimini şiddetli bir şekilde savunmuştur. Kadın hareketlerinde etkili bir şekilde görev almış ve 1892'den sonra Bertha von Suttner'in kurmuş olduğu Alman Barış Topluluğu'na (Deutsche Friedensgesellschaft) katılmıştır. 1908 yılında yeni kurulmuş olan ve kadınların da seçime katılmasını talep eden, Almanya'daki ilk vatandaş partisine katılmıştır. Fakat son yıllarda artık bu fikri yürürlüğe koyacak adımı atabilecek cesareti olmadığına inanmış ve Alman Sosyal Demokrat Partisi'nde (SPD) bu ümitlerini sürdürmüştür.
1895 yılında Kadın Hareketi dergisini kurmuş ve 1919'a kadar bu dergiyi çıkarmıştır. Cauer için bu dergi prensip olarak kadın hareketleri için bütün yönelimleri ve bakış açısını açan bir hayat eseri olmuştur. Özellikle Kadın Hareketi dergisi sadece Modern Kadın Dernekleri Birliği'nin özel yasama organı değil, aynı zamanda da Cauer'in kendisinin olduğu gibi Hedwig Dohm ve Anna Pappritz gibi radikal kadrosuyla radikallerin görüşlerini aktarmıştır. Cauer'in sayısız baş makalelerindeki gazetecilik ile ilgili tutumu, toplumsal bağlamdaki kadınla ilgili konuların çağdaş tartışmaları olmuş ya da tam tersi kadınlar için özellikle ilgili olan politik ve kültürel konuları güncelleştirmek olmuştur. Çoğunlukla, liberal sol görüşler Cauer tarafından politik anlamı güçlü olarak ön plana çıkarılmıştır.
Cauer aynı zamanda çalışan kadınlarla da ilgilenmiş ve Çalışan Kadınlar Derneği'ni kumuştur.
Cauer Berlin-Schöneberg'de eski St.-Matthäus-Kilise Mezarlığı'nda bulunan şeref mezarlığında defnedilmiştir. 2006 yılında Berlin merkez istasyonunun kuzeyindeki yenilenen yola onun adı verilmiştir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  CiNii: DA08475668  GND: 118668838  ISNI: 0000 0000 8266 1240  LCCN: n93013474  NTA: 102312443  RERO: 02-A006226346  SNAC: w67h44bt  SUDOC: 091877830  VIAF: 74646975   WorldCat (LCCN): n93-013474 
Minna Cauer
Yazılı hukuk

Napolyon kodunun 1804 orijinal baskısının ilk sayfası
Yazılı hukuk toplumun ortak çıkarlarını korumak amacıyla, yetkili organlar tarafından yürürlüğe konulan metinlere denir. Yazılı hukuk kuralları, eylem ve işlemlerde yurttaşları olduğu kadar devlet organlarını da bağlayan kurallardır. Yazılı hukuk kuralları, pozitif hukukun bağlayıcı asli hukuk kaynakları arasında yer almaktadır. Hukun asli kaynakları; yazılı kaynaklar ile yazılı olmayan örf ve adetler olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır.
Yazılı Hukuk Kuralları

Yazılı hukuk kuralları:
Anayasa,
Uluslararası Antlaşmalar,
Kanunlar,
Kanun Hükmünde Kararnameler,
Tüzükler,
Kaide-Kararnameler,
Yönetmeliklerdir.
Kanunlar anayasaya, tüzükler kanunlara, yönetmelikler de kanunlara ve tüzüklere aykırı olamaz. Bir üst norm ile çelişen uygulamalar ilgili yargı mercii tarafından iptal edilir. Anayasa Mahkemesi, bütün bu normları anayasaya uygunluk bakımından; Danıştay ve idare mahkemeleri de diğer yönlerden denetler.
Normlar hiyerarşisi, hukuk normlarının derece ve kuvvetini belirlemekte ve bir hukuk düzeninde var olan normların çokluğu anlamına gelmektedir. Hukuk düzeni bir piramide benzetilecek olursa bu piramitte anayasa, kanun, tüzük, yönetmelik ve adsız düzenleyici işlemlerden oluşan birden çok normun varlığını ifade etmektedir.
Yazılı Hukuk Kuralları > Anayasa

Anayasa, devletin şeklini, yapısını ve yönetim biçimini, organlarını, bunların görevlerini ve birbirleriyle ilişkilerini, kişilerin temel hak ve hürriyetlerini düzenleyen kanundur.
Yazılı Hukuk Kuralları > Yasalar

Yasa (ya da kanun), yetkili organlarca yazılı metin haline getirilmiş hukuk kuralıdır. Yasalar yazılı olmaları yönüyle örf ve adetlerden ayrılmaktadır. Yayımlanan yasa bağlayıcı nitelik kazanır. 'Açık ilga' terimi, yürürlükte bulunan bir yasanın daha sonra çıkarılan bir başka yasa ile kaldırılmış olması halini ifade etmektedir. 'Zımni ilga' ise bağdaşmama ölçüsü gereğince bu halde kendisinden önceki yasanın ilgasını doğurur. Yasaların, anayasaya uygunluğunun denetimi dava veya itiraz biçimleri ile ortaya çıkar ve Anayasa Mahkemesi tarafından karara bağlanır.
Yasaların özellikleri:
Genel ve soyut olmaları, belirli kişi veya kişi gruplarını kapsamaması ve her gerçek veya tüzel kişiye eşit uygulanmasını ifade eder.
Süreklilik, yasanın yürürlükte bulunduğu sürece istisnasız her olay veya kişiye uygulanmasını ifade eder.
Yazılı Hukuk Kuralları > Uluslararası Antlaşmalar

Anayasanın 90. maddesinde açıklanmıştır: Türkiye adına yabancı devletlerle ve uluslararası kuruluşlarla yapılacak andlaşmaların onaylanması, Türkiye Büyük Millet Meclisinin onaylamayı bir kanunla uygun bulmasına bağlıdır. Ancak uluslararası bir antlaşmaya dayanan uygulama anlaşmaları ile kanunun verdiği yetkiye dayanılarak yapılan ekonomik, ticari, teknik veya idari andlaşmların TBMM'nce uygun bulunması zorunluluğu yoktur, fakat bu fıkraya göre yapılan ekonomik, ticari veya özel kişilerin haklarını ilgilendiren andlaşmalar, yayımlanmadan yürürlüğe konulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında iptal davası veya itiraz yolu ile (kanunlardan farklı bir durum olarak) Anayasa Mahkemesine başvurulamaz.
Yazılı Hukuk Kuralları > Kanun Hükmünde Kararname

Kanun Hükmünde Kararname, yasama organının konu, süre ve amacı belirleyen bir yetki kanunu ile verdiği yetkiye veya doğrudan doğruya anayasadan aldığı yetkiye dayanarak, hükümetin çıkardığı, maddi anlamda kanun gücüne sahip, parlamentonun tasdiki ile şekli ve organik anlamda kanun gücünü kazanacak olan kararnamelerdir.
Kanun Hükmünde Kararnameler yürütme organı tarafından çıkartılan yasa hükmünde yazılı hukuk kurallarıdır. Yürütme organı yani hükûmet bu yasaları çıkartırken yasama organından aldığı yetkiye dayanır. Türk hukuk sisteminde ilk defa 1971 yılında 1488 s. Kanun ile yapılan anayasa değişikliği ile mevzuata dahil olmuştur.
Yazılı Hukuk Kuralları > Kararnameler

Kararnameler, Cumhurbaşkanı, Başbakan, Bakanlar Kurulu veya ilgili Bakanlar tarafından imzalanan kararlardır. Kararnameler, idarenin ortaya koyduğu düzenleyici işlemlerdendir. Kararnameler, Kanun Hükmünde Kararnameler (K. H.K.) hariç olmak üzere kanun gücünde değildirler.
Yazılı Hukuk Kuralları > Tüzükler

Tüzük veya diğer adıyla nizamnameler; bir kanunun uygulanmasını göstermek veya emrettiği işleri belirtmek üzere, kanunlara aykırı olmamak ve Danıştay'ın incelemesinden geçirilmek şartıyla Bakanlar Kurulu tarafından çıkarılan yazılı hukuk kurallarıdır. Anayasanın 115. maddesinde açıklanmıştır.
Yazılı Hukuk Kuralları > Yönetmelikler

Devlet içinde başbakanlık, bakanlıklar ve kamu tüzel kişileri kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmak şartıyla yönetmelikler çıkarabilir.
Türkiye ve Orta Asya kene türleri listesi
ARGASIDAE

Argasidae C.L.Koch, 1844 (Kış kenesigiller)
ARGASIDAE > Argas

Argas abdussalami Hoogstraal & McCarthy, 1965 Afganistan
Argas beklemischevi Pospelova-Shtrom, Vasil'yeva & Semashko, 1963 Kazakistan, Türkmenistan, Tacikistan
Argas boueti Roubaud & Colas-Belcour, 1933 Türkmenistan, Özbekistan, Afganistan
Argas confusus Hoogstraal, 1955 Afganistan
Argas hermanni Audouin, 1827 Kazakistan, Türkmenistan, Tacikistan, Afganistan
Argas latus Filippova, 1961 Kazakistan, Türkmenistan
Argas persicus (Oken, 1818) Türkiye, Orta Asya (Kümes kenesi)
Argas reflexus (Fabricius, 1794) Türkiye, Kazakistan, Kırgızistan, Tacikistan, Türkmenistan, Özbekistan (Güvercin kenesi)
Argas vespertilionis (Latreille, 1802) Orta Asya (Yarasa kış kenesi)
Argas vulgaris Filippova, 1961 Kazakistan, Kırgızistan, Türkmenistan
ARGASIDAE > Ornithodoros

Ornithodoros alactagalis Issakjan, 1936 Türkmenistan
Ornithodoros asperus Warburton, 1918 Kazakistan
Ornithodoros canestrinii (Birula, 1895) Kırgızistan, Türkmenistan
Ornithodoros capensis Neumann, 1901 Kazakistan, Özbekistan
Ornithodoros cholodkovskyi Pavlovsky, 1930 Kazakistan, Türkmenistan, Özbekistan
Ornithodoros coniceps Canestrini, 1890 Orta Asya
Ornithodoros lahorensis Neumann, 1908 Türkiye, Orta Asya (Lahor kenesi)
Ornithodoros maritimus Vermeil & Marguet, 1967 Türkmenistan
Ornithodoros tartakovskyi Olenev, 1931 Orta Asya
Ornithodoros tholozani (Laboulbène & Mégnin, 1882) Orta Asya
IXODIDAE

Ixodidae C.L.Koch, 1844 (Yaz kenesigiller)
IXODIDAE > Anomalohimalaya

Anomalohimalaya cricetuli Teng and Huang, 1981 Kırgızistan, Tacikistan, Sincan Uygur Özerk Bölgesi (Avurtlak kenesi)
Anomalohimalaya lamai Hoogstraal, Kaiser & Mitchell, 1970 Tacikistan (Tibet avurtlak kenesi)
Anomalohimalaya lotozkyi Filippova & Panova, 1978 Özbekistan, Tacikistan (Pamir avurtlak kenesi)
IXODIDAE > Aponomma

Aponomma gervaisi (Lucas, 1847) Afganistan
IXODIDAE > Boophilus

Boophilus annulatus (Say, 1821) Türkiye, Orta Asya (Tek konaklı sığır kenesi)
Boophilus kohlsi Hoogstraal and Kaiser, 1960 Türkiye (Orta Doğu davar kenesi)
Boophilus microplus (Canestrini, 1887) Afganistan (Güney sığır kenesi)
IXODIDAE > Dermacentor

Dermacentor marginatus (Sulzer, 1776) Türkiye, Orta Asya
Dermacentor montanus Filippova & Panova, 1974 Kırgızistan, Tacikistan, Sincan Uygur Özerk Bölgesi
Dermacentor niveus Neumann, 1897 Türkiye, Orta Asya
Dermacentor pavlovskyi Olenev, 1927 Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan
Dermacentor raskemensis Serdyukova in Pomerantsev, 1946 Afganistan, Kazakistan
Dermacentor reticulatus (Fabricius, 1794) Kazakistan, Kırgızistan, Türkmenistan, Özbekistan
Dermacentor silvarum Olenev, 1931 Kazakistan, Tacikistan, Özbekistan
IXODIDAE > Haemaphysalis

Haemaphysalis concinna Koch, 1844 Kazakistan
Haemaphysalis cornupunctata Hoogstraal & Varma, 1962 Afganistan
Haemaphysalis danieli Cerny & Hoogstraal, 1977 Afganistan
Haemaphysalis erinacei turanica Pospelova-Shtrom, 1940 Orta Asya
Haemaphysalis kashmirensis Hoogstraal & Varma, 1962 Afganistan
Haemaphysalis pavlovskyi Pospelova-Shtrom, 1935 Kazakistan, Kırgızistan, Tacikistan, Türkmenistan
Haemaphysalis pospelovashtromae Hoogstraal, 1966 Kırgızistan, Tacikistan, Türkmenistan
Haemaphysalis sulcata Canestrini & Fanzago, 1878 Türkiye, Orta Asya
IXODIDAE > Hyalomma

Hyalomma aegyptium (Linnaeus, 1758) Türkiye, Orta Asya (Kaplumbağa kenesi)
Hyalomma anatolicum anatolicum Koch, 1844 Türkiye, Orta Asya
Hyalomma anatolicum excavatum Koch, 1844 Türkiye, Orta Asya
Hyalomma asiaticum Schulze & Schlottke, 1929 Orta Asya
Hyalomma detritum Schulze, 1919 Türkiye, Orta Asya
Hyalomma dromedarii Koch, 1844 Türkiye, Orta Asya
Hyalomma hussaini Sharif, 1928 Afganistan
Hyalomma kumari Sharif, 1928 Afganistan, Tacikistan
Hyalomma marginatum turanicum Pomerantzev, 1946 Türkiye, Kazakistan, Tacikistan, Özbekistan
Hyalomma schulzei Olenev, 1931 Afganistan, Türkmenistan
IXODIDAE > Ixodes

Ixodes apronophorus Schulze, 1924 Kazakistan, Kırgızistan
Ixodes arboricola Schulze & Schlottke, 1930 Afganistan (Baştankara kenesi)
Ixodes berlesei Birula, 1895 Tacikistan, Özbekistan
Ixodes crenulatus Koch, 1844 Orta Asya
Ixodes eldaricus Djaparidze, 1950 Kazakistan, Kırgızistan, Tacikistan, Türkmenistan, Özbekistan
Ixodes hexagonus Leach, 1815 Türkiye, Kırgızistan (Kirpi kenesi)
Ixodes himalayensis Dhanda & Kulkarni, 1969 Afganistan (Himalaya kenesi)
Ixodes kashmiricus Pomerantzev, 1948 Kırgızistan (Keşmir kenesi)
Ixodes kazakstani Olenev & Sorokoumov, 1934 Kazakistan, Kırgızistan, Türkmenistan (Kazakistan kenesi)
Ixodes laguri Olenev, 1931 Kazakistan, Türkmenistan
Ixodes lividus Koch, 1844 Kazakistan
Ixodes occultus Pomerantsev, 1946 Kazakistan, Türkmenistan
Ixodes persulcatus Schulze, 1930 Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan
Ixodes redikorzevi Olenev, 1927 Orta Asya
Ixodes ricinus (Linnaeus, 1758) Türkiye (Sakırga)
Ixodes semenovi Olenev, 1929 Kazakistan, Kırgızistan
Ixodes simplex Neumann, 1906 Afganistan
Ixodes stromi Filippova, 1957 Kazakistan, Kırgızistan, Tacikistan
Ixodes subterraneus Filippova, 1961 Türkmenistan
Ixodes vespertilionis Koch, 1844 Afganistan, Kırgızistan, Türkmenistan (Yarasa yaz kenesi)
IXODIDAE > Rhipicephalus

Rhipicephalus bursa Canestrini & Fanzago, 1877 Türkiye, Kazakistan, Türkmenistan (Avrasya davar kenesi)
Rhipicephalus leporis Pomerantsev, 1948 Orta Asya (Tolay kenesi)
Rhipicephalus pumilio Schulze, 1935 Kazakistan, Kırgızistan, Tacikistan, Türkmenistan, Özbekistan
Rhipicephalus rossicus Yakimov & Kol'-Yakimova, 1911 Kazakistan, Tacikistan, Türkmenistan, Özbekistan (Rus kenesi)
Rhipicephalus sanguineus (Latreille, 1806) Türkiye, Orta Asya (Kahverengi köpek kenesi)
Rhipicephalus schulzei Olenev, 1929 Kazakistan, Kırgızistan, Tacikistan, Türkmenistan, Özbekistan (Gelengi kenesi)
Rhipicephalus turanicus Pomerantsev, 1936 Türkiye, Orta Asya	(Turan kenesi)
Argas reflexus
Dermacentor reticulatus
Dermacentor marginatus (erkek)
Dermacentor marginatus
Hyalomma marginatum
Ixodes hexagonus
Ixodes ricinus
Rhipicephalus sanguineus
Sencer Ayata

Süleyman Sencer Ayata (d. 13 Temmuz 1949, İstanbul), Türk sosyoloji Profesörü ve siyasetçi.
Turan Güneş'in damadı, Ayşe Güneş Ayata'nın eşidir.
Ortaöğrenimini Tarsus Amerikan Lisesi'nde tamamladıktan sonra, 1973 yılında ODTÜ'de Sosyal Bilimler alanında lisans derecesini aldı. Sosyoloji ve Sosyal Antropoloji alanındaki doktorasını 1982 yılında İngiltere'de Kent Üniversitesinde tamamladı. 1981 ile 2011 yılları arasında ODTÜ Sosyoloji Bölümü'nde öğretim üyesi olarak çalıştı. 1997-2003 yılları arasında Sosyoloji Bölümü Başkanlığı görevini yürüttü. 2003-2010 yılları arasında ODTÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Başkanı olarak görev yaptı. ODTÜ'de Senato ve Üniversite Yönetim Kurulu üyeliği görevlerinde bulundu.
Harvard Üniversitesi, Oxford Üniversitesi, Manchester Üniversitesi ve Wissenschaftszentrum Berlin für Sozialforschung gibi dünyanın önde gelen kurumlarında misafir öğretim üyesi olarak bulundu.
Türkiye'nin toplumsal yapısı ve siyasal hayatı, kent toplumu ve kültürü, sanayileşme, bilgi ekonomisi, sınıfsal yapı ve yeni orta sınıflar, yoksulluk ve eşitsizlik, gençlik, sosyal demokrasi üzerine araştırmaları, çalışmaları ve görüşleriyle tanındı.
Prof. Dr. Sencer Ayata, siyasete 1970'li yıllarda Özgür İnsan dergisi ve Sosyal Demokrasi Dernekleri Federasyonu çerçevesinde girmiş, sosyal demokrat düşünce ve örgütlenmeye katkı sağlamıştır. 1980 sonrası dönemde Türkiye Sosyal Ekonomik Siyasi Araştırmalar Vakfı TÜSES, Sosyoloji Derneği, Sosyal Demokrasi Derneği (SDD), İkinci Yüzyıl Vakfı (İYEV)gibi kuruluşların bilim kurullarında görev almıştır.
CHP'nin 23 Mayıs 2010 tarihinde gerçekleştirilen 33. Olağan Kongresi'nde en yüksek ikinci oyu alarak Parti Meclisine ve sonrasında CHP Bilim ve Kültür Platformu'nun başkanlığına seçildi. 3 Kasım 2010 tarihinde AR-GE ve Bilim, Yönetim ve Kültür Platformu'ndan sorumlu Genel Başkan Yardımcısı olarak atanmıştır. 12 Haziran 2011 genel seçiminde CHP'nin Ankara 1. Bölge 1. sıra milletvekili adayı olarak gösterilmiş olup seçimlerde milletvekili seçilmiştir. 7 Haziran 2015 genel seçiminde CHP'nin İstanbul milletvekili seçilmiştir.
Kitapları

Kapitalizm ve Küçük Üreticilik (1987)
Sermaye Birikimi ve Toplumsal Değişim (1991)
Konut, Komşuluk ve Kent Kültürü (1996)
CHP: Söylem, Politika, İdeoloji (2016)
Türkiye'de Eşitsizlik ve Yoksulluk (2020)
Kerevit vebası

Kerevit vebası (Aphanomycosis), kerevitlerde Oomycetes sınıfından dermatonörotropik Aphanomyces astaci adlı "mantarın" sebep olduğu hastalık. Duyarlı kerevitlerde % 100 ölümle sonuçlanan, akut ve kronik seyirli, bulaşıcı, ekonomik açıdan çok büyük zararı dokunan bir mantar hastalığıdır.
Etkeni

Hastalık etkeni uzun bir süre belirlenememiştir. 1903 yılında Schikora isimli Japon araştırmacı, etkenin bir Oomycetes grubundan mantar olduğunu ispat etmiştir. Daha sonra 1906 yılında bu mantarı Aphanomyces astaci adıyla tanımlayıp tanıtmıştır.
A. astaci 'nin hayat döngüsü bir kerevit paraziti olarak çok sayıda adaptasyonlar gösterir. Parazitin inefektif birimi zoospor, kutikula'da mantar miselyumundan serbest hale geçer. Bu zoosporlar kamçıları aracılığıyla hareket eder ve yeni bir kereviti enfekte eder. Zoosporların hareketi muhtemelen daha yüksek konsantrasyondaki potansiyel besin kaynaklarına doğru olur. Kerevitin kutikula tabakası geliştikten sonra zoosporların kamçıları düşer ve etrafları kalın bir tabaka ile örtülür. Oluşan bu spor kisti konakçısına kuvvetli bir şekilde tutunur. Eğer A. astaci zoosporu, konakçının kutikula tabakasından başka yerlerde kist oluşturursa yeni kamçıları oluşturmak için sakladığı maddeleri kullanarak tekrar zoospor formuna dönüşür. Zoosporları 2 kamçılı olup 8.1-9.5 µm çapında ve eliptik bir morfolojiye sahiptir. Mantarın, 10 °C nin üzerindeki su sıcaklıklarında çok çabuk üreyerek kısa sürede (3 hafta içinde; akut enfeksiyon) ölüme neden olduğu, su sıcaklığı azaldıkça gelişmesinin yavaşladığı ve kerevitlerde ölümün gecikebildiği (3 ayı bulabilir; kronik enfeksiyon) bilinmektedir. Ayrıca sulardaki yüksek magnezyum oranlarının, mantarın enfektif gücünü yani zoospor üretimini azaltıcı etki yapabileceği bilinmektedir.
Etkilediği türler

Kerevit vebası sadece kerevitleri etkiler ve doğal olarak diğer kabuklularda görülmez.
Avrupa kerevit cinsleri (Cambaroides, Euastacus, Astacus ve Austropotamobius) ve Avustralya Cherax cinsi hastalığa oldukça duyarlıdır.
Amerikan kerevitleri (Orconectes limosus, Pacifastacus leniusculus ve Procambarus clarkii) bu mantara karşı dayanıklı ve kısmen ya da tamamen asemptomatik taşıyıcıdırlar.
Etkisi

Mantarın hifaları kitin yapılı karapaksı tahrip ederek yumuşatır, tahrip olan karapaks gevrek bir hâl alır ve kolayca kırılır. Eklemlere ve eklem derilerine yerleşerek bozukluklar yapar. Salgıladıkları enzimlerle kütikülanın yapısını bozan mantarlar, özellikle kutikulada olmak üzere bulunduğu yerde melanin depozitlerinin üretimini (bir tür bağışık yanıt kapsamında) stimüle etmektedir. Bu şekilde melanin birikimi hastalığa ilişkin görülebilir bir bulgu vermektedir. Mantarlara karşı vücutta hemosit infiltrasyonları oluşmakta ve hifalar hemositlerle kuşatılmaktadır. Mantar, bağ dokusu ve sinir dokusu üzerine de yerleşebilir. Merkezi sinir sistemine yerleşen mantarlar, motor koordinasyonu bozarak kesin ölüm meydana getirmektedir.
Bulaşımı

Hastalığı atlatmış ama ölmemiş kerevitler yayıcıdır. Hastalığın bulaşmış (kontamine) av malzemeleri ile hastalık yayılabilir. Kuşlar ve diğer doğada yaşayan canlılar taşıyıcı olarak rol oynayabilirler. Hastalığın Cladocera, Copepoda ve Rotatoria türleri aracılığı ile de bulaştığı saptanmıştır.
Bulaşım nehir boyunca horizontal olarak yayılır. Bu mantarın hareketi iki kamçılı zoosporları vardır ve bunlar sularda yaklaşık 5 gün kadar canlı kalabilirler. Zoosporlar kerevite doğru pozitif bir kimyasal çekim (kemotaksis) yaparlar. Enfeksiyonun kerevite başlangıç yaptığı bölgeye bağlı olarak hastalık gelişir. Ölüm oranı nehrin akış hızına göre akıntı hızında yayılır ve yılda 2–4 km'de akıntı yönünün yukarısındaki bölgelere yayılır. Enfeksiyonun nehrin yukarısına doğru yayılması bulaşıcı bireylerin normal hareketleri sonucunda ortaya çıkmaktadır. Hastalığın yayılımında su ısısı ve alınan zoospor miktarı etkilidir.
Belirtileri

Su yüzeyine çıkma (gün ışığına yakınlaşma) ve değişik yönlere kaçışmayla birlikte suyu terk etme gibi davranış bozuklukları sergilerler.
Kerevitler halsiz ve yorgun görünümündedirler.
Bacaklarda uyum bozukluğu vardır.
Kerevitler sırt kabuğundan tutularak sudan dışarıya çıkartıldıklarında makasları ve bacakları, felç nedeniyle aşağıya doğru sarkarlar.
Kuyrukları da hareketsiz olup tokatlama hareketi yapamazlar.
Deri normal rengini kaybederek sarımsı bir hal alır.
Kabuğu yumuşamış ve kırılabilir.
Kas ve bağ dokusu çok nadir olarak hastalıktan etkilenir.