Judith Lorber
Eserleri > İnanmak Görmektir- İdeoloji Olarak Biyoloji

Judith Lorber ‘’ Cinsiyetçi Toplum Okuyucusu’’nun üçüncü bölümünü yayınladı, bir antoloji yayınladı Michael S. Kimmel, Anny Aranson ve Amy Kaler tarafından. Metinde, Lorber sosyal yapıların toplumumuzda cinsiyetleri farklılaştırdığını tartışıyor. Lorber, ‘’vücut farklılıklarının çoğu alanda fiziksel olduğunu ama bir toplumda sosyal sınıflandırmalarla bir kalıba sokabildiklerini, en çok bilinen dişi ve erkek ,kadın ve adam ayrımını anlattı. Dahası, Lorber cinsiyetin fiziksel farklılıklarından dolayı her bireyi vücudun kalıplara uymadığını ve  ne seksin ne cinsiyetin salt sınıflandırma olmadığına dikkat çekti.
Lorber, cinsiyetleri ve farklılıkları tartışmayı kadın ve erkek sınıflandırmasından ayırarak örnek gösterdi. Lorber, bazı kadınların yumurtalıkları ve uterilerinin olmadığını, adet görmeyen kadınlardaki menopoz farklılıklarını, bazı erkeklerin süt verdiğini ve bazı  erkeklerin sperm üretemedğini ileri sürdü. Bireylerin vücutlarında dolaşan bulanık  kabloların  onların  cinsiyet sınıflandırmalarından dolayı olduğunu tartıştı, Lorber toplumumuzda rekabet gerektiren sporları kullanarak önceden belirli sınıflandırmaların cinsiyeti çevrelediğini örnek göstermeye devam etti.
Lorber’in üçüncü bölümünde ‘’ Sporlar Ne Sergiler’’ başlıklı bölümünde, Lorber önceden belirli sosyal  inanışlar zorlayıcı sporların cinsiyeti çevrelemede erkeklerin saldırganlığını  yasallaştırma yoludur ve onların maskülen kimliğini yaratır. Aksine, Lorber inanıyor ki kadın cinsiyeti zorlayıcı sporları taklit ediyor ve zorlayıcı erkek sporlarında ‘’ ikinci statü’' de yer almaya devam ediyor. Lorber inancını doğrılamak için  basketbol örneğini kullanır. Kadınların ikinci statü varsayımının kadınların psikolojisi etrafında  çerçevelendiğini ilişkilendirir. Lorber kadın sporlarındaki kuralları da onların bu varsayımının psikolojik etkisine inanıyor, spor yarışmalarındaki kurallara ve onların spor davranması gerektiğine inanıyor.
Ancak, Lorber bu sosyal engelleri spordaki cinsiyet ayrımına bağlıyor, kadın cinsiyetine yapılan ekonomik baskılarla birlikte bağlıyor. Zorlayıcı sporları büyük işlerle kıyaslandırıyor ve böylece onların artık sadece sosyal bir yapı olmadığını, ama ekonomik olduğunu, politik olduğunu ve ideolojik konunun bu belirtilen şekilde geliştiğini ve zorlayıcı sporlardan kar sağlandığını öne sürüyor.
Lorber, teknoloji kullanılarak cinsiyetler tarafından sosyal sınırlar kurmayı tarif etmeye devam ediyor, Lorber iki örnekten bahsediyor; bilgisayarlar ve arabalar. Bilgisayarlar ilk kullanılmaya başlandığında, ofis işleri kadınlara verildi, bunlar yazı işleri görevi olarak görüldü. Bilgisayarlar çıkana kadar bu karışık değildi ve erkeklerin alanı olduğu aklen talep ediliyordu. 1960'ların programlandırması daha az ve daha çok yetenek alanlarını ayırdı ve 1970 ve 1980'lerde daha az ücretli olarak bilgisayar alanına kadınlar giriş yaptı, işçiler kadınları çağırdı ve erkeklerin söylediğine göre onların doğal yeteneklerine göre işler ayrılmıştı. Bu demek oluyor ki, kadınlar daha sıradan işler yapacak, erkeklerin sanayiyi şekillendirdiği ve kontrol ettiği yerde. Lorber aynı zamanda bunun genç insanları nasıl etkilediğini tarif eder; örneğin; genç erkeklerin ve erkek çocuklarının daha fazla bilgisayar oyunları oynadıklarını görüyoruz. Bu bağlamda, biz kadınların varsayılan doğal dezavantajlarını bilgisayar ile ilgili olduklarını erkeklere izin vererek daha fazla bilgiyle eğitim alanını rahatlatıyorlar.
Bu tür erkek kontrollü teknoloji arabalar geldiğinde de devam ediyor. Lorber bir erkeğin uygunluğuna bakılmaksızın, daha çok onların şoför olduğuna referans veriyor. Bu mantıksız bir örnek olarak gelebilir ama Lorber farklı kaynaklarla bize bir aracın ne anlama geldiğini ele almamızı soruyor. Hareketliliğin önemini, edebi ve mecazi olarak, araba sürmenin kadınlara verilmesinin önemini tanımlıyor Lorber.