stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Azerbaycan'da petrol endüstrisi
Erken tarihi

Petrolün ticarette 3. ve 4. yüzyıllarda kullanıldığına dair kanıtlar bulunmaktadır. Abşeron Yarımadası'nda petrol üretimi hakkındaki bilgiler, çoğu Arap ve Fars yazarın el yazmalarında bulunabilir.
Ünlü gezgin Marco Polo "il Milione"nin aşağıdaki paragrafta anlattıklarının Bakü petrolüne atıfta bulunduğuna inanılmaktadır: 'Gürcistan sınırına yakın bir yerde, o kadar bol miktarda yağ fışkıran bir kaynak var ki yüz gemi oraya aynı anda yüklenebilir. Bu yağın yenmesi iyi değil; ancak yakmaya ve kaşıntı veya kabuktan etkilenen deve ve erkeklere merhem olarak faydalıdır. Erkekler bu yağı almak için uzun bir mesafeden geliyorlar ve tüm mahallelerde bundan başka petrol yakılmıyor."
Balahanı'nda 1593 tarihli bir yazıt, 35 m derinliğinde elle kazılmış bir kuyudan bahsetmektedir.
17. yüzyılın ikinci yarısının Türk bilim adamı ve seyyahı Evliya Çelebi, "Bakü kalesinin, beyaz ve siyah acı  rafine petrolün üretildiği 500 kuyu ile çevrili olduğunu" bildirdi.
1636'da bir Alman diplomat ve seyyah olan Adam Oleary Elshleger (1603-1671), Bakü'de 30 petrol kuyusunun bulunduğunu belirtmiş ve bazılarının topraktan fışkırdığını belirtmiştir.
Bakü petrol endüstrisinin ilk ayrıntılı açıklaması, 1683'te İsveç'in İran Büyükelçiliği Sekreteri Engelbert Kaempfer tarafından yapıldı.
Kafkasya ile ilgili 18. ve 19. yüzyıl Avrupa kayıtlarının çoğu, alevinin bölgenin altındaki bir mağaradan çıkan doğal gazla beslendiği Surahanı Rayonu'ndaki Bakü Ateş Tapınağı'na atıfta bulunmaktadır.
Devrim öncesi dönem > Petrol üretimi

1898 ile 1901 yılları arasında Bakü'de, ABD'den daha fazla petrol üretildi. 1901'e gelindiğinde, dünya petrolünün yarısı 6 mil kare içinde yer alan 1900 kuyudan çıkarıldı.
Ana petrol üreten bölgeler Bakü yakınlarında bulunan Sabuncu, Surahanı ve Bibi Heybet bölgeleri idi. 20. yüzyılın başlarına kadar, Sabuncu Rayonu Bakü petrolünün %35'ini ve Bibi-Heybet Rayonu %28'ini üretti, bunları ardından Ramana ve Balahanı rayonları takip etti. Çok ekonomik olmayan ve çevreye zararlı bir süreç olmasına rağmen, petrol üretiminin çoğu ilk günlerde petrol çeşmelerinden elde ediliyordu. Ancak, ekipman geliştikçe fışkırtma üretiminin toplam üretim içindeki payı azaldı. 1887'de fışkırtma geri kazanılan petrolün %42'sini oluşturuyordu, 1890'da yaygınlıkları %10,5'e kadar düştü.
Devrim öncesi Rusya'nın petrol endüstrisine yabancı sermaye egemen oldu. Birinci Dünya Savaşı'nın arifesinde üç şirket ("Russian General Oil Company", "Royal Dutch Shell" ve "Nobel Brothers Ortaklığı") tüm sermayenin %86'sına sahipti ve petrol üretiminin %60'ını kontrol ediyordu. 1903 yılında Bakü bölgesinde 60 milyon ruble sermayeli 12 İngiliz şirketi faaliyet gösteriyordu. 1912'de İngiliz-Hollanda ortaklığı Shell, De Rothschild Frères'e ait olan Hazar-Karadeniz Topluluğu "Mazut" hisselerinin %80'ini aldı. Diğer İngiliz firmaları ise Hacı Zeynalabdin Tağyev'den petrol işletmeleri satın aldı.
1898'de Rus petrol endüstrisi ABD petrol üretim seviyesinden daha fazlasını üretti. O sırada yaklaşık 8 milyon ton petrol üretiliyordu (160.000 varil (25.000 m3) petrol/gün). 1901 yılına gelindiğinde, Bakü dünya petrolünün yarısından fazlasını  (11 milyon ton veya 212.000 varil (33.700 m3) petrol/gün) ve tüm Rus petrolünün %55'ini üretti. Yaklaşık 1,2 milyon ton Bakü petrolü de yurtdışına satıldı.
Devrim öncesi dönem > Yerel petrol baronları ve yabancı petrol şirketleri

Branobel İşletme Şirketi - 1914'te 25.000 bop/g ile Azerbaycan'ın en büyük tek petrol üreticisi. Avrupa'daki en büyük petrol rafinerisi ve taşıyıcısı ve aynı zamanda kerosen perakendecisi. Fransa, Türkiye, Yunanistan ve Almanya pazarlarına tamamen Nobel tarafından üretilen kerosen ve diğer ürünler tedarik etti.
De Rothschild Frères - Shell ile birlikte ticaret ve nakliye şirketi. Nobellerden sonra Hazar'daki en büyük tanker filosuna sahipti.
Aleksander Mantaşev - 1904 yılına kadar Bakü'deki üçüncü büyük petrol şirketi olan AI Mantashev &amp; Co.'nun sahibi olan Ermeni petrol baronu.
Royal Dutch Shell - Shell, aşağıdaki bağlı şirketler aracılığıyla hareket etti: Hazar Karadeniz Derneği, Kafkaslar, S. M. Şibayev ve Şirketi. Shell liderliğindeki konsorsiyum, 1914'e kadar Rusya üretiminin beşte birini üretti. Royal Dutch Shell'in Bakü petrol sahalarından elde ettiği ürün 1914'te 15.000 bop/d idi.
Zeynalabdin Tağıyev - petrol, tekstil ve balıkçılık. Şirketi 1.900 varil/gün (300 m3/d) üretimi ile 1887'de rafineri sektöründe 4. sırada yer aldı.
Ağa Musa Nagiyev - petrol ve emlakçılık. İkinci en büyük petrol üreticisi ve en büyük yerli üreticiydi
Murtuza Muhtarov - petrol sondaj hizmetleri.
Şemsi Asadullayev - petrol taşımacılığı, en büyük yerli sanayici.
James Vishau ve Anglo-Russian Oil Company
Benkendorf Ticaret Evi ve Şirketi - petrol üretimi.
Rus Petrol Genel Şirketi - 1912 yılında en önemli Rus şirketlerini ve yabancı bankalar tarafından Londra'da kurulan 20 şirketi birleştirdi. Bunlar arasında AI Mantashev &amp; Co., G. M. Lianozov Sons, Adamov ve oğulları Moskova-Kafkas Ticaret Şirketi, Hazar Ortaklığı, Rus Petrol Topluluğu, Abşeron Petrol Topluluğu ve diğerleri vardı. Bu aglomerasyon, 1916 yılına kadar Rus petrolünün %30'undan fazlasını üretti.
Hacı Baba Alekperov, Agasibek Aşurbeyov, Ali Bala Zarbaliyev, Kerbalay Zarbaliyev, Hüseyin Melikov, G. Bagirov, G. Aliyev, S. Zminov, Amir- Aslanov kardeşler ve diğerleri Sabuncu, Balahanı, Ramana Şubani, Bibi-Heybet'teki petrol sahalarının sahipleriydi.
Devrim öncesi dönem > Yer altı ve sondaj

1890'ların sonlarında, büyük şirketler muhtemel yapıları tanımlamak ve haritalamak için jeologları işe almaya başladı. Jeolog ve petrol uzmanı Dmitry Golubyatnikov, Abşeron hakkında sistematik bir araştırma başlattı ve Surahanı Sahası'nda petrol yataklarının varlığına dair görüş belirtti. 1901'de Pirallahı Petrol Sahası keşfedildi ve burada petrol üretimi başladı. Ivan Gubkin, Golubyatnikov ve Uskin gibi bilim insanları  Azerbaycan'ın üretim serilerini ve üretim sürecini ilk kez 1916'da tanımladı.
20. yüzyılın başlarında, inovasyon geçmişe dönük kuyu açma uygulamalarını geliştirmeye başladı. O zamana kadar açılmış olan kuyuların çoğu, kullanımı sığ derinlikle sınırlandıran kablo-alet delme yöntemiyle açılmıştı.
Kalifiye mühendisler (Fatulla Rustambeyov ilk Azeri vatandaşıdır) kuyu tasarımlarının iyileştirilmesine katkıda bulunmuştur. 1913'ün başlarında Branobel gibi en büyük üreticilerin bazılarında aşağıdaki değişiklikler meydana geldi.
Elektrikli araçlar kullanılarak darbeli kablo-alet delme işleminden döner delmeye geçiş.
Delme sırasında valf dizileri yerine dişli hat muhafaza borusu kullanılması.
Ahşap vinçlerin metal olanlarla değiştirilmesi
Gaslift sürecinin ilk kez 1915'te Ramana Sahası'nda test edilmesi.
Petrol ve gaz nakliyesi sırasındaki gerçekleştirilen sıkıştırma işleminin 1911'de tanıtılması.
Devrim öncesi dönem > Depolama ve nakliye

1858'de Hazar Denizi'ndeki en büyük nakliye şirketlerinden biri - "Kavkaz ve Merkuriy" anonim şirketi kuruldu ve ilk akaryakıt satış noktası oldu.
Nobeller tarafından petrol depolama alanlarında büyük değişiklikler yapıldı. Şirket, büyük miktarlarda petrolün buharlaştığı veya basitçe toprağa geri döndüğü yer altı çukurları, gemiler ve göllerin kayıplarını önlemek için petrol depolamak için demir göletler kullanmaya başladı.
Dünyanın ilk başarılı petrol tankeri - Zoroastr adında yenilenmiş bir metal gemi - 1877 yılında İsveç'te Nobeller tarafından inşa edilmiştir. 1890'da, Hazar Denizi'nde 133 buhar gemisi ve 212 yelkenli gemi dahil 345 tanker dolaşmaktaydı. Örneğin, 1898'de Rothschild Frères tarafından kurulan Mazut Trading Co, sadece Hazar Denizi'nde 13 tankere sahipti. Bu yıllarda, en büyük filosu Shamsi Asadullayev'e ait olan Azerbaycanlı yerli armatörler de ortaya çıktı.
1877'de Surahanı Petrol Sahası ile Bakü'deki rafineriyi birbirine bağlayan ilk petrol boru hattının inşaatı tamamlandı. 1890'a gelindiğinde, toplam uzunluğu 286 km olan 25'ten fazla boru hattı bulunmaktaydı.
Bakü ve Tiflis arasındaki demiryolu bağlantısı 1883'te inşa edildiğinde, petrol taşımacılığı için demiryolu tanklarını (sarnıçları) ilk kez Nobel Kardeşler piyasaya sürdü. Sınırlı ihracat seçeneklerinin olduğu durum Bakü-Batum boru hattının inşası ile çözüldü. 1936'dan sonra Batum, Batumi olarak yeniden adlandırıldı. İnşaat 1897'de başladı ve 10 yıl sonra Profesör N. L. Szhukin gözetiminde tamamlandı.
Devrim ve Sovyet Cumhuriyeti

1905 Rus Devrimi sırasında meydana gelen sürekli grevler, şiddet ve etnik çekişmelerin petrol üretiminin 212.000 varil/gün (33.700 m3/d) zirvesinden düşmesine neden olduğu 1903 yılı civarında meydana gelen birkaç petrol krizi Rusya'yı sarstı. 1910'ların başındaki görece sakinlik, petrol üretiminin sürekli olarak azaldığı ve sadece 65.000 varil/gün (10.300 m3/d) en düşük seviyeye ulaştığı I. Dünya Savaşı ile bozuldu. 1918'de ve daha sonra 1920'de üretim daha da yıkıcı bir şekilde düştü. İç karışıklık nedeniyle petrol ihracatı mümkün olmadı, petrol depolama tesisleri hasar gördü ve kuyular atıl bırakıldı. Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti hükûmeti, 1918-1920 arasında görev yaptığı dönemde petrol endüstrisinde meydana gelen zararı telafi edemedi.
1918'den sonra Azerbaycan'da 5 milyon tondan fazla petrol birikti. Azerbaycan'ın Bolşevikler tarafından işgalinden sonra tüm petrol kaynakları Rusya'ya yöneldi. Ülkedeki tüm petrol varlıkları kamulaştırıldı ve Azneft Devlet şirketi kuruldu. 1920 yılında, yakında "Sovyetlerin Rockefelleri" olarak anılacak olan Aleksander P. Serebrovsky, Azneft'in başına getirildi.
1920 yılında 1232'si Azerbaycan'da olmak üzere Rus petrol endüstrisinde sadece 1800 kalifiye uzman çalıştı. Endüstrinin acilen teknolojiye, eğitime ve uzmanlara ihtiyacı vardı. Bilimsel değişim, Bakü'den gelen ziyaretçilerin Pennsylvania, Oklahoma, Kaliforniya, Teksas'taki petrol sahalarına yerleştirildiği ABD ile başladı ve kuyuları derinleştirmek ve sömürmek için yeni yöntemlerin öğrenilmesi ile devam etti. Azerbaycan Devlet Petrol Akademisi, petrol uzmanlarını yetiştirmek için 1920 yılında kuruldu.
1920'lerin sonunda, üretim stabil hal geldi. 1928-29'da, SSCB'de petrol üretimi Azerbaycan'ın 8,7 milyon tonu dahil 13,5 milyon tona eşitti. 1940'a kadar Azerbaycan'ın toplam üretimi - 23,5 milyon ton (475.000 varil/gün (75.500 m3/d) ) - 2005 yılına kadar kırılmamış tarihi bir rekor kırdı.
Devrim ve Sovyet Cumhuriyeti > Sondaj ve uygulamalarda ilerleme

Rusya'da ilk kez 1925'te Bakülü mühendis M. M. Skvortsov, "otomatik delici" olarak bilinen bir makinenin otomatik hareketine dayanan bir cihaz üretti. 1930'da, Surahanı Petrol Sahası'nda Schlumberger tarafından sondaj kuyusunda elektrikli ağaç kesme aletleri kullanıldı.
Bakü'de sondajda yeni bir teknoloji tanıtıldı: dönme sayısının tam olarak kontrol edildiği elektrikli araçlar yaygın kullanıma girdi. 1930'ların başlarında, kuyu stoğunun yaklaşık üçte biri gaz asansörü kullanan pompalarla çalıştırılıyordu. 1933 yılında, ilk ayrı kuyu Bibi-Heybet Sahası'nda açıldı.
Diğer ilkler şunlardı:
1936, Şumilov, Tağıyev ve diğerleri tarafından icat edilen, redüktörsüz çok kademeli turbo matkabın endüstriyel uygulamasının başlangıcı.
Kala Petrol Sahası'nda mühendisler Ostrovsky, Aleksandrov ve diğerleri tarafından hayata geçirilen elektro sondaj inşaatı ile dünyada ilk kez bir petrol kuyusu açıldı.
Devrim ve Sovyet Cumhuriyeti > II. Dünya Savaşı

Sovyetler Birliği'nin Nazi Almanyası'na petrol tedarik ettiği 1939 ile 1940 yılları arasında, İngiltere ve Fransa, Bakü'deki petrol üretim tesislerini yok etmek için Pike Operasyonu adlı büyük bir stratejik bombalama saldırısı planladılar.
Azerbaycan savaşın bu ilk yılında 25,4 milyon ton petrol üretti - bu bir rekordu. SSCB Yüksek Sovyeti'nin Şubat 1942'deki Kararnamesi ile, Azerbaycan petrol endüstrisinin 500'den fazla işçi ve çalışanının bağlılığı, SSCB'nin emirleri ve madalyaları ile kabul edildi.
Yıl sonuna kadar, o kadar çok mühendis ve petrol işçisi savaş cephesine gitmişti ki, pozisyonların kadınlar tarafından doldurulması gerekiyordu. 1942 yazına gelindiğinde, 25.000'den fazla kadın veya tüm işçilerin %33'ü petrol endüstrisinde 18 saatlik vardiyalar halinde çalışıyordu. Rafinerilerde ve kimya fabrikalarında, kadınların yüzdesi daha da yüksekti, bu oran %38 olarak tahmin ediliyordu. 1944'te kadınların katılımı %60'a yükseldi. Gaziler ve emekliler de yardım için petrol yataklarına döndüler. Küçük kasabaların (yani Kıncıvo) iş gücünün bu dönemde tamamen ve hızlı bir şekilde petrol endüstrisine bağımlı bir hale dönüşmesi nadir karşılaşılan bir durum değildi.
Hitler, kuşatmalardan muzdarip olan Alman ordusu için çok ihtiyaç duydukları petrol kaynaklarını ellerinde tutmalarına olanak sağlayacağı için Kafkasya'daki petrol yataklarını, özellikle Bakü'yü ele geçirmeye kararlıydı. Case Blue kod adı verilen 1942 Alman taarruzu ile bölgedeki petrol sahalarını ele geçirmek için geniş çaplı bir operasyon idi. Hedeflenen, 25 Eylül 1942'de Bakü'ye saldırmaktı. Zafer kazanacaklarını tahmin eden Hitler'in generalleri, Bakü'nün Hitler'e verildiği bir bölgenin pastasını ona hediye ettiler. Ancak Mihver kuvvetleri kuşatıldı, Stalingrad'da yenilgiye uğradı ve bölgeden geri çekilmek zorunda kaldı. II. Dünya Savaşı sırasında (1939-1945) - Bakü ve Orta Doğu'dan petrol arzının kontrolü, savaş olaylarında ve müttefiklerin nihai zaferinde büyük rol oynadı. Petrol arzının kesilmesi, Pasifik savaşının son bölümünde Japonya'yı önemli ölçüde zayıflattı.
Savaş sonrası dönem > Açık deniz araştırmalarının başlangıcı

Mevcut sahalardan petrol üretimi, felaketle sonuçlanan aşırı üretim ve yetersiz yatırım sonucunda II. Dünya Savaşı'ndan sonra azalmaya başladı. Bununla birlikte, yeni keşifler için gerçek potansiyelin açık denizde olduğu fark edildi.
1864 yılı civarlarında, bir Alman mineralog ve jeolog olan Otto von Abich, Hazar'ın deniz tabanında bulunan yapıları araştırdı ve raporladı.
1930'ların başlarında, mühendisler bir geçit ile birbirine bağlanan kereste kazıklarından açık deniz kuyularının inşasını önerdi. Bu tür ilk kuyu, doldurulan Bibi-Heybet Körfezi'nini doğusunda 6 m derinlikte açık denizde açıldı.
1945 yılında, petrol mühendisleri S. A. Orujev ve Y. Safarov, açık deniz üsleri için boru şeklinde katlanabilir yapılar için bir yöntem önerdi. Bu yapı, her mevsimde petrol sondaj kulesi altına hızlı kurulum yapılmasını sağladı. 1947'de bir grup petrolcü, geliştirme teçhizatları ile işleme tesislerini birbirine bağlamak için köprü ayağı yöntemini geliştirdi. Deniz seviyesinden ortalama ayak yüksekliği 5–7 m ve geçidin genişliği yaklaşık 3.5 m idi. 1948'de Pirallahı ve Petrol Taşları'nda ayakların ve diğer geçitlerin inşası başladı.
Savaş sonrası dönem > Petrol Kayaları

Açık deniz petrol yatağı gelişimi için çarpıcı örneklerden biri "Petrol Kayaları"dır - "Neft Taşları". Abşeron Takımadaları'nın güney-doğusunda yer almaktadır. "Petrol Kayaları"nda petrol havuzlarının bir kısmının derinliği 60 metreye ulaşsa da deniz derinliği 10 ile 25 metre arasında değişir. Jeolojik araştırma, yapı sondajı, sismik araştırma ve ön sondaj ile petrol arama faaliyetleri 1945'te başladı.
24 Ağustos 1949'da, geçit inşa edildikten sonra Neft Taşları'nda (Petrol Kayaları) ilk açık deniz keşif kuyusu açıldı. Kasım ayında 1000 derinlikte metre, N1 Kuyusu'nda 700 varil/gün (110 m3/d) oranında petrol varlığı tahmin edildi. Neft Taşları, köprü başının inşası sırasında kullanılmayan gemilerin geçitler için sağlam bir temel oluşturmak üzere batırılmasından dolayı "Yedi Gemi Adası" olarak anılır.
1950'de yoğun gelişme başladı. Ahşap köprülerle birbirine bağlanan çok sayıda sondaj sahasından yapılan geliştirmede, ayrılmış delikler de kullanıldı. 1953 yılında rezervuar basıncını korumak için su dolumu yapıldı. Alan açılışından yaklaşık 50 yıl sonra bile 15.000 varil/gün (2.400 m3/d) kapasite ile çalışmaktadır.
Savaş sonrası dönem > 1960'larda ve 1970'lerde açık deniz keşifleri

1950-1960 yıllarında yoğun jeolojik ve jeofiziksel haritalama sonucunda Hazar'ın petrol ve gaz taşıyan yapıları belirlendi. Keşifler arasında Darwin Sahili, "Güney" Kum Denizi, "Gurgani-esea", "Çilov Adası", "Hacıi Aslanov", "Sangaçallı-Deniz", "Duvanni-Deniz", "Bulla Adası" ve Pesçanı gibi alanlar yer aldı.
En büyük açık deniz sahalarından biri olan "Sangaçal-Deniz", 1959'dan beri birkaç kez açıldı, ancak başarılı bir sonuca yalnızca 1965'te ulaşıldı. "Duvanni-Deniz Sahası" keşif kuyusu Mayıs 1963'te 700 varil/gün (110 m3/d) kapasite ile açıldı. Bu sahada yaklaşık 700 milyon varil (110.000.000 m3) petrol rezervi keşfedildi.
1968 ve 1975 yılları arasında birkaç büyük petrol ve gaz sahası keşfedildi ve üretime alındı: Bahar (1968), Sangaçali-Duvanni (1969), Bulla Deniz (1975).
Üretim 414.000 varil/gün (65.800 m3/d) ile 1967'de zirveye ulaştı ve bundan sonra Yağlı Kayalar'ın gelişimi tamamlandığında azalmaya başladı. Gaz üretimi, 1990'lı yıllara kadar Bahar ve Bulla gaz sahalarının azalmasına kadar istikrarlı bir şekilde arttı.
Modern keşif yöntemlerinin kullanılmasının bir sonucu olarak, Hazar'da 200 metre derinlikte dört yeni çok havuzlu saha açıldı: Güneşlı (1979), Çırak (1985), Azeri (1988) ve Kapaz (1989). Hazar, kapsamlı 2D sismik ızgarayla kaplandı ve 3D sismik araştırmalarda bulunuldu, ancak araştırmalar başarısızlıkla sonuçlandı. Azer-Çırak-Güneşli saha kompleksinin keşfi, Azeri Sovyet kaşiflerinin son ama önemli bir başarısıydı. Güneşli'nin su derinliğinin petrol gelişimine izin verdiği sığ kısmı 1989'da üretime alındı ve günümüzde 120.000 varil/gün (19.000 m3/d) kapasite ile çalışmaktadır.
Çırak'ta sondaj 200 metre derinlikte SSCB için açık deniz araçlarından yarı dalgıç sondaj ekipmanı ile gerçekleştirildi. Azer-Çırak-Güneşli kompleksi 16 milyar varil (2,5×109 m3) kapasiteden daha yüksek bir verimle çalışmaktadır.
Azerbaycan Devlet Petrol Fonu

Azerbaycan Devlet Petrol Fonu, 29 Aralık 1999 tarihinde eski cumhurbaşkanı Haydar Aliyev'in kararnamesiyle kurulmuş ve 2001 yılında faaliyete başlamıştır. Petrol endüstrisinin fazla gelirlerinin biriktirildiği egemen bir varlık fonudur. Fonun temel amacı, makroekonomik istikrarı sağlamak ve petrol ve gaz gelirlerine olan bağımlılığı azaltmak ve petrol dışı sektörün gelişimini desteklemek, gelecek nesiller için gelir tasarrufu sağlamak ve ana projeleri finanse etmektir. Fon'un mali rezervlerinin yaklaşık tutarı 34,7 milyar dolardır. Fon varlıkları stratejik açıdan önemli altyapı projeleri için kullanılabilir, ancak devlet borçlanması için kullanılamaz. Fonlar esas olarak Azerbaycan Devlet Petrol Şirketi'nden gelmektedir.
Fon tarafından finanse edilen ana projeler
Bakü-Tiflis-Ceyhan Petrol Boru Hattı
Bakü-Tiflis-Kars demiryolu
Trans Anadolu doğalgaz boru hattı
Oğuz-Kabala-Bakü su temin sistemi
Samur-Abşeron sulama sistemi
Konuyla ilgili yayınlar

Acts collected by the Caucasian Archaeographic Commission; Tiflis, 1884, v.IX, p. 650-651.
Azerbaijan International Sherman Oaks, CA (U. S.), 1993–2003. Search at AZER.com.
Azerbaijan Oil Industry (magazine). Baku, 1995–2002.
Oil Industry (magazine). Moscow, 1995–2002.
Territory of Neftegas (magazine). Moscow, 2001–2002.
Kitaplar
Balayev S. G. Oil of the Country of Eternal Fire. Baku: Azernashir Publishing House, 1969, 160 p.
Lisichkin S. M. Outstanding People of Native Oil Science and Technique. Moscow: Nedra Publishing House, 1967.
Mir-Babayev M. F. Concise history of Azerbaijani oil. Baku: Azerneshr, 2007, 288 p.
Vassiliou, Marius. Historical Dictionary of Petroleum Industry; 2nd edition. USA, Lanham MD: Rowman and Littlefield-Scarecrow Press, 2018, 593 p.
Makaleler
Mir-Babayev M. F. Azerbaijan's Oil History: A Chronology Leading Up to the Soviet Era Part 1 - "Azerbaijan International" Magazine, Sherman Oaks, CA (US) AI 10.2 (Summer 2002), p. 34–41. Search at AZER.com
Mir-Babayev M. F. Azerbaijan's Oil History: Brief Oil Chronology since 1920  Part 2 - "Azerbaijan International" Magazine, Sherman Oaks, CA (US) AI 10.2 (Summer 2002), p. 34–41. Search at AZER.com
Bati Alum. The Legal Status of Production Sharing Agreements in Azerbaijan - "Journal of Energy & Natural Resources Law", V. 21, No. 2, 2003, p. 153–167
Mir-Babayev M. F. Oil Rocks: the first city on the Caspian Sea – “Reservoir”, Canada, 2012, V. 39, Issue 4, April, p. 33-36.
Mir-Babayev M. F. Establishment of the first oil institute in Transcaucasian - "Reservoir", Canada, 2011, V. 38, Issue 8, September, p. 31–37.
Mir-Babayev M. F. The role of Azerbaijan in the world's oil industry - "Oil-Industry History", USA, 2011, V. 12, No 1, p. 109-123.
Mir-Babayev M. F. A brief history of oil and gas well drilling – “Visions of Azerbaijan”, 2012, January–February, p. 62-65.
Mir-Babayev M. F., Atabeyli B. The Unknown Nobel Prize in Baku - "Oil-Industry History", USA, 2013, V. 14, No 1, p. 117-124.
Mir-Babayev M. F. Brief history of the first drilled oil well; and the people involved - "Oil-Industry History", USA, 2017, V. 18, No 1, p. 25-34.
Wysatta, Mike. History of Azerbaijan oil chronical further in second book: Reservoir Solutions, (USA-Canada), 2017, April–June, v.20, No. 2, p. 10-12.
Mir-Babayev M. F. The Rothschild pages of Azerbaijan's oil history (Marking the 135th anniversary of the Caspian-Black Sea oil industry and trade company) – “Visions of Azerbaijan”, 2018, Spring, p. 34-38.
Bakü'nün bir banliyösü olan Balahanı'daki Nobel Kardeşlerin petrol kuyuları.
1912 dolaylarında Bakü'de petrol rafinerisi
Tarihsel üretim
Bakü'nün eteklerinde Bibiheybət'te ilk petrol sahaları
Azerbaycan, Bakü'deki petrol kuyuları, "Petrol Nereye Yağıyor", 1909 civarları
Azerbaycan'da sinemanın öncüsü Aleksandr Mişon'un yönettiği, bugüne kadar çekilmiş en eski filmlerden biri olan Balahanı'daki neft fontanı
Petrol Taşları'nda kullanılan ahşap ayaklar
Azerbaycan'ın doğal zenginliği olarak petrol 1000 AZM banknotta tasvir edilmiştir (2001)
2015-16 Coppa Italia

| Coppa Italia |
| --- | --- |
Sezon: 2015-16
Ülke:  İtalya
Tarih: 2 Ağustos 2013 - 21 Mayıs 2014
Takımlar: 78
Şampiyon: Juventus (11. kez)
İkinci: Milan
Maç: 79
Gol: 209 (maç başına 2,65)
En golcü oyuncu: Giulio Bizzotto (5 gol)
← 2014-15 2016-17 → 
2015-16 Coppa Italia, İtalya futbolunun kupa turnuvasının 69. organizasyonudur. 2 Ağustos 2015'teki maçlarla başlamış, final ise 21 Mayıs 2016'da Olimpiyat Stadyumu'nda oynanmıştır. Finalde Milan ile Juventus karşılaşmış, Juventus 0-0 biten normal sürenin ardından uzatmalarda maçı 1-0 kazanarak şampiyon olmuştur.