stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Abdullah Ercan

Başlığın diğer anlamları için Abdullah Ercan (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Abdullah Ercan Avusturya U-21 ile Türkiye U-21 arasındaki dostluk maçında, 2013
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Abdullah Ercan
Doğum tarihi:  8 Aralık 1971 (53 yaşında)
Doğum yeri:  İstanbul, Türkiye
Boyu:  1,82 m (5 ft 11+1⁄2 in)
Mevkii:  Sol Bek, Sol Açık
Altyapı kariyeri
1985-1990:  Beyoğlu Yeniçarşı
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1990-1999 |  Trabzonspor |  240 |  (14) |
| 1999-2003 |  Fenerbahçe |  101 |  (5) |
| 2003-2004 |  Galatasaray |  7 |  (0) |
| 2004-2006 |  İstanbulspor |  29 |  (0) |
| Toplam |   |  377 |  (19) |
Millî takım kariyeri‡
| 1989-1990 |   Türkiye U-18 |  10 |  (0) |
| 1990-1993 |   Türkiye U-21 |  23 |  (0) |
| 1993-2003 |   Türkiye |  71 |  (2) |
Teknik direktörlük kariyeri
2007-2011:   Türkiye U-17
2011-2012:  Gaziantepspor
2013-2018:   Türkiye U-21
2015-2018:   Türkiye (antrenör)
2019:  Sakaryaspor
2021:  Turgutluspor
2022-2023:  Arnavutköy Belediyespor
2023:  Karaman FK
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Abdullah Ercan (d. 8 Aralık 1971, İstanbul), Türk eski millî futbolcu ve teknik direktör.
Kariyeri > Kulüp Kariyeri

İlk ve ortaokulu Beyoğlu Okçumusa'da okumuştur. Okul futbolunda göstermiş olduğu yetenek ile İstanbul'un amatör takımlarından Beyoğlu Yeniçarşı (1994'ten sonra adı Güngören Belediyespor oldu.)'da oynarken keşfedildi.
1990 yılında Trabzonspor'a transfer oldu. Kariyerinin en uzun dönemini Trabzonspor'da geçirdi. 1999-2000 sezonunda Fenerbahçe'ye transfer oldu. Fenerbahçe'deki ilk resmî maçı, 8 Ağustos 1999'da Fenerbahçe - Vanspor Süper Lig maçıdır.
Fenerbahçe'deki son resmî maçı, 15 Mart 2003 tarihinde Elazığspor - Fenerbahçe süper lig maçıdır. 2003-2004 sezonu başında Galatasaray'a transfer olmuştur.
2004-05 sezonunda ise İstanbulspor'a transfer olmuştur. İstanbulspor'da 2006 yılında futbolu bırakmıştır.
Kariyeri > Millî takım kariyeri

Fenerbahçe formasıyla 1, toplamda 2 kez A millî takım kaptanlığı yapmıştır.
Kariyeri > Millî takım kariyeri > Türkiye U-18

10 kez Türkiye U-18 takımında oynamıştır.
Kariyeri > Millî takım kariyeri > Türkiye U-23

23 kez Türkiye U-21 ve 4 kez Olimpik Millî formasını giymiştir.
Kariyeri > Millî takım kariyeri > Türkiye A millî takım

71 kez A Millî forması giymiştir.
Kariyeri > Teknik direktörlük kariyeri > Türkiye U-17

2007-2009 yıllarında Türkiye 17 yaş altı millî futbol takımı antrenörlüğü görevini yürüttü.
Kariyeri > Teknik direktörlük kariyeri > Gaziantepspor

2011-12 sezonunun 4. haftasında istifa eden Tolunay Kafkas'ın yerine Gaziantepspor teknik direktörlüğüne getirildi. 26 Ocak 2012 günü ise ekibiyle birlikte istifa ettiğini açıkladı.
Kariyeri > Teknik direktörlük kariyeri > Türkiye U-21

Abdullah Ercan, Ağustos 2013 tarihinden itibaren Türkiye 21 yaş altı millî futbol takımının antrenörlüğü görevine getirilmiştir.
Kariyeri > Teknik direktörlük kariyeri > Türkiye millî futbol takımı

16 Mart 2015 tarihinde yapılan açıklama ile Fatih Terim'in yardımcılığı görevine getirildi.
Papua Yeni Gine

Papua Yeni Gine (İngilizce: Papua New Guinea, Tok Pisin: Papua Niugini, Hiri Motu: Papua Niu Gini), resmî adıyla Papua Yeni Gine Bağımsız Devleti, Okyanusya'da Yeni Gine adasının doğu yarısı ile Melanezya'daki civar adaları kapsayan bir ülkedir. Yeni Gine adasının batı kısmı ise Endonezya'ya aittir ve sadece Endonezya ile kara sınırı bulunur. Güneyinde Avustralya bulunur. 462.840 km²'lik yüzölçümüyle en büyük üçüncü ada ülkesidir. Başkenti adanın güneydoğu kıyısındaki Port Moresby'dir.
1884'ten beri dış güçler tarafından yönetilen Papua Yeni Gine, I. Dünya Savaşı'ndan itibaren 60 yıl boyunca Avustralya'nın kontrolünde kalmıştır. Bağımsızlığını 1975'te kazanan ülke, III. Charles'ın kral kabul edildiği bir İngiliz Milletler Topluluğu bölgesi olmuştur.
Papua Yeni Gine kültürel bakımdan dünyanın en çeşitli ülkelerinden biridir. Dünyada en çok dil konuşulan ülkedir. Ülkede bilinen 851 dil vardır, bunların 11'inin konuşanı kalmamıştır. 8 milyonluk nüfusun çoğu yine diller kadar çeşitlilik gösteren yerel yaşam tarzlarını sürdürmektedir. 2019 itibarıyla nüfusun yalnızca %13,25'i kentlerde yaşamaktadır, bu da Papua Yeni Gine'yi dünyanın en kırsal ülkesi yapmaktadır. Papua Yeni Gine hem coğrafi hem de kültürel açıdan en az keşfedilmiş ülkelerindendir. Ülkede halen dış dünyayla temas kurmamış (izole) toplulukların varlığı bilinmektedir. Ayrıca araştırmacılar adanın iç kesimlerinde keşfedilmemiş birçok bitki ve hayvan türünün bulunduğunu düşünmektedir.
Ülke, Uluslararası Para Fonu tarafından gelişmekte olan ülke olarak sınıflandırılmaktadır. Nüfusun %40'ının kendi kendine yeterli doğal yaşam tarzlarını sürdürdüğünden küresel ekonomik sistemle hiçbir bağı yoktur. Halkın çoğu geçimlik tarıma dayalı geleneksel topluluklarda yaşamaktadır. Bu topluluklar geleneksel dinlerini ilköğretim gibi modern uygulamalarla birleştirmişlerdir. Geleneksel cemiyet ve kabileler Papua Yeni Gine Anayasası'nda yer alan "geleneksel köyler ve toplulukların Papua Yeni Gine toplumunun yaşayan öğeleri olarak kalması" dileğiyle resmen tanınmış ve güvence altına alınmıştır. Papua Yeni Gine 1976'dan beri Güneydoğu Asya Uluslar Birliği'nin (ASEAN) gözlemci üyesidir ve tam üye olmak için başvuruda bulunmuştur. Ülke; Pasifik Topluluğu, Pasifik Adaları Forumu ve İngiliz Milletler Topluluğu üyesidir.
Tarih

Arkeolojik kanıtlar, ilk insanların Papua Yeni Gine'ye yaklaşık 47.000 yıl önce ulaştıklarını göstermektedir. Papua Yeni Gine'ye göç eden ilk modern insanların kökenleri Afrika dışındandır ve Asya ve Avrupa'dan genetik olarak bağımsızdır. Tarımda yaklaşık 10.000 yıl önce, Doğu Asya ve Amerika'yla aynı zamanlarda benzer ve bağımsız gelişmelerle, ülkenin merkezindeki dağlık bölgelerde başlamıştır.
Bölgeye Avrupalıların ilk gelişleri 16. yüzyıla rastlar. 1526 yılında Portekizli Jorge de Meneses Yeni Gine Adasına gelen ilk Avrupalıdır. Meneses Adanın kuzey kıyılarına Malay dilinde “kıvırcık saçlı” anlamına gelen “Ilhas dos Popuas” adını verdi. 1545 yılında bölgenin insanlarının, Afrika Gine'si Kıyısı insanlarına çok benzediğini görerek, adanın ismini Yeni Gine olarak değiştirdi. Bundan sonra bölgeye sırasıyla, İspanyollar, İskoçlar, İngilizler ve Fransızlar geldi.
1884 yılında İngilizler adanın güney yarısını, Almanlar ise kuzey kıyılarını işgal etti. Daha sonra bu bölgeler Birinci Dünya Savaşı'nın tesiriyle, Avustralya'ya bırakılmak zorunda kaldı. 1920 yılında Milletler Cemiyeti adayı manda altına soktu. İkinci Dünya Savaşı esnasında kuzey kıyıları Japonya işgali altına girdi. Yeni Gine Seferi (1942-1945) İkinci Dünya Savaşı'nın en önemli askeri seferlerinden biriydi. Yaklaşık 216,000 Japon, Avustralya ve ABD askeri, denizcileri ve havacıları, Yeni Gine seferi sırasında öldü. Japonların yenilmesinden sonra bölge, 1949'da Milletler Cemiyeti tarafından Avustralya idâresine verildi. Daha sonra 1973'te kendi kendini yönetme hakkını elde etti. Papua Yeni Gine nihâyet 1975'te bağımsız oldu. Michael T. Somare ülkenin ilk başkanı olarak 1988'e kadar görevde kaldı. 1988 seçimlerini kazanan Rabbie Namalin, 1992'ye kadar başbakanlık vazifesine devam etti. 1992 seçimlerini kazanan Paias Wingti yeni hükûmeti kurdu.
Coğrafya

Papua Yeni Gine, Yeni Gine Adasının doğu kısmı, Bismarck Takımadaları ve diğer birçok alçak mercan adalarından ibârettir. Yüzölçümü yaklaşık olarak 462.840 km2'dir. Ülkenin büyük bir bölümü İrian Jaya'ya kadar uzanan dağ silsilesiyle örtülüdür. Bölgede Vitiaz Boğazı boyunca Bismarck Takımadasına kadar volkanik bir dağ grubu vardır. Bunlardan güneydoğuda kalan Lamington Dağı 1951'de çok şiddetli bir püskürme ve patlama göstermiştir.
En yüksek bölge 4509 m'lik Wilhelm Dağıdır. Ülkenin başlıca nehirleri; Fly, Kikori, Purari, Sepik, Ramu ve Murkham'dır. Papua Yeni Gine'yi meydana getiren belli başlı volkanik olmayan adalar ise şöyle: D'Entrecasteaux Grubu, Louisrade Takımadası, Trobriand Adaları ve Woodlark’tır. Bunlardan başka Yeni İrlanda, Yeni İngiltere, Manu ve Bougahville volkanik olan adalardır. Diğer küçük adalar umûmiyetle mercan resiflerinden (kayalık, döküntü) ve mercan adalarından (atol) meydana gelmiştir.
Coğrafya > İklim

Papua Yeni Gine ekvatorun yaklaşık 10° altında yer alır. Bu yüzden birbirine yakın iki dönence bölgesinin içerisinde olup, iki mevsimli genel olarak sıcak ve nemli bir iklimin tesirindedir. Mayıs-Aralık aylarında şiddetli güneydoğu rüzgârları bölgeye yağmur ve nispeten serin bir ortam getirir. Ocak-Nisan aylarında ise kuzeybatı rüzgârları aşırı sıcaklıkları ve şiddetli yağışları beraberinde getirir. Ortalama aylık sıcaklık Haziran ayında 25 °C ve Aralık-Ocak aylarında 28 °C civarındadır. Yağışlar, kıyı ve dağlık bölgelerde, yıllık ortalama 2540 mm civarı ve üzerindedir.
Coğrafya > Ekoloji

Ülkenin %70’ine yakın bir bölümü yüksekliği fazla olan adalarla ve tropikal ormanlarla kaplıdır. Şiddetli yağışlar ormanların çok sık olmasına yol açmış ve buna mukâbil tarıma müsâit toprakların azalmasına sebebiyet vermiştir. Ormanlardaki ağaçlar çok çeşitlidir. Genellikle yüksek bölgelerde daha çok meşe, kayın (ak gürgen), funda ve kozalaklı ağaçlar yetişir. Papua Yeni Gine’nin hayvanları hemen hemen Avustralya’nınki ile aynıdır. Keseli hayvanlar çoğunluğu teşkil eder. Ayrıca birçok cinste sürüngene her tarafta sık rastlanır. Ülkede çeşitli cinste kuş mevcuttur. Her biri birbirinden farklı, rengârenk kuşlar ülke ormanlarının en ilgi çeken hayvanlarıdır. Bunların arasında hiç şüphesiz devekuşu ve papağanın ayrı bir yeri vardır.
Papua Yeni Gine, biyolojik çeşitlilik açısından dünyanın en zengin kabul edilen bölgesinde yer alır. ‘Mercan Üçgeni’ adı verilen bu bölge Filipinler, Endonezya ve Malezya arasında bulunur. Son 10 yıl içinde, Papua Yeni Gine'yi çevreleyen okyanuslarda aralarında papaz balığının da (Chrysiptera cymatilis) olduğu yeni 33 balık türü keşfedildi. Görünüşüyle görenleri etkileyen mavi papaz balığı, Yeni Gine'nin hiç bozulmamış kayalıklarına sahip Milne Körfezi'nde tespit edildi.
Nüfus yapısı

Papua Yeni Gine, 2020 yılı itibarıyla tahmini 8,95 milyon nüfusuyla dünyanın en heterojen ülkelerinden biridir. Papua Yeni Gine'ye özgü yüzlerce etnik grup bulunmaktadır; bunların çoğunluğu, ataları on binlerce yıl önce Yeni Gine bölgesine gelmiş olan ve Papualılar olarak bilinen gruptan gelmektedir. Diğer yerli halklar, ataları bölgeye dört bin yıldan daha kısa bir süre önce gelmiş olan Avustronezyalılardır.
Çinliler, Avrupalılar, Avustralyalılar, Endonezyalılar, Filipinliler, Polinezyalılar ve Mikronezyalılar (son dördü Avustronezya ailesine mensuptur) dahil olmak üzere dünyanın diğer bölgelerinden gelen çok sayıda insan da şu anda ikamet etmektedir. Çoğunluğu Avustralya ve Çin'den olmak üzere 1975 yılında Papua Yeni Gine'de yaklaşık 50.000 gurbetçi yaşıyordu, ancak bunların çoğu 21. yüzyıla gelindiğinde yer değiştirmişti. Dünya Bankası verileri, 2015 yılı itibarıyla Papua Yeni Gine nüfusunun yaklaşık %0,3'ünün uluslararası göçmenlerden oluştuğunu göstermektedir.
Ulusal nüfus sayımının 2020/2021 döneminde, görünüşte COVID-19 salgını gerekçesiyle ertelenmesiyle birlikte, uydu görüntüleri kullanılarak bir ara değerlendirme yapılmıştır. Aralık 2022'de, BM tarafından Southampton Üniversitesi ile birlikte uydu görüntüleri ve yer doğrulaması kullanılarak yapılan bu araştırmaya dayanan bir rapor, ülkenin resmi tahmininin neredeyse iki katı olan 17 milyonluk yeni bir nüfus tahmini önerdi.
Nüfus yapısı > Etnik yapı

Ülkede yerli nüfusu olarak üç ana grup vardır; Güney ve iç bölgelerde Papuanlar, kuzey ve doğuda Melanezyalılar ve batı bölgelerde Pigmeler. Bunların dışında ayrıca Avustralyalılar, Polinezyalılar ve bir siyah arasında değişebilen, yuvarlak kafa yapılı Pigmeler, çok küçük boylu olmalarıyla bilinir.
Halkın çoğunluğu kendi yerli inançlarına sahiptir. Bundan başka Katoliklik ve Protestanlık yaygındır.
Nüfus yapısı > Dil

Ayrıca bakınız: Dedua
Ülkenin resmî dili İngilizcedir, ancak toplumun sadece %1'i İngilizce konuşabilmektedir. Standart İngilizceden türemiş Tok Pisin veya Pidgin İngilizcesi olarak da adlandırılan kreyol dil ise ülkede anadil olarak yaklaşık 120,000 kişi tarafından konuşulmaktadır ve ikinci resmi dildir. Buna rağmen ikinci dil ve ticaret dili olarak 4 milyonu aşkın konuşuru olması dolayısıyla ülkede lingua franca görevi görmektedir. Avustronezya dillerine ait Hiri Motu ise Motu dilinin basitleştirilmiş bir versiyonudur ve adanın üçüncü resmi dilini oluşturur, ancak günümüzde konuşur sayısı git gide azalmaktadır.
Ülkedeki yerli dillerin sayısı 850'yi aşkındır ve ülke dil çeşitliliği açısından dünyada birincidir. Bunlardan 200 adedi Malaya-Polinezya dilleri (Avustronezya) kökenli Melanezya dil grubuna aittir. Trans-Yeni Gine dil ailesine ait 480 farklı dillin ise konuşurları 3 milyon civarındadır. Yeni Gine aynı zamanda pek çok izole dili ve daha küçük dil ailelerini de barındırmaktadır.
Siyaset

Bağımsız bir millet olan Papua Yeni Gine parlamenter demokrasi sistemini kabul etmiştir. 1975 yılında İngiliz Milletler Topluluğu içerisinde, tam bağımsızlığını kazanan bir devlet olmuştur. Michael T. Somare ilk başbakandır. Devlet Başkanı III. Charles'tır. Bunu ülkede genel bir vâli temsil eder. Ülke idârî olarak bir başkent ve 20 ile bölünmüştür. Her bir ilin seçilmiş bir meclisi vardır. Papua Yeni Gine BM ve Güney Pasifik Komisyonu üyesi bir ülkedir. Ayrıca Güney Pasifik ülkeleri arasındaki politik ve ekonomik iş birliği ve kalkınmayı gâye edinen Güney Pasifik Formu üyesi olmuştur.
Ekonomi

Para birimi Kina olan ülkenin ekonomisi tarıma ve madenciliğe dayanır. Ayrıca hayvancılık ve balıkçılık da önemlidir. Daha çok domuz ve kümes hayvanları yetiştirilir. Ülkede yetişen başlıca tarım ürünleri; yulaf, kulkas, muz, hindistan cevizi, tatlı patates, kahve ve kakaodur. Ayrıca meyve ve sebze yetiştiriciliği de oldukça gelişmiştir. Nüfusun % 53'ü tarımda, %17'si endüstri ve ticarette ve %10'u resmî hizmetlerde çalışır.
Başlıca endüstri ve îmâlât sahaları; orman ürünleri, mineraller, balık, gıda, inşaat malzemeleri ve ev eşyâlarıdır. Dışarıya kahve, çay, kakao, orman ürünleri, balık, meyve, sebze ihraç eder. Dışarıdan ise ağır makineler ve çeşitli araçlar ithal edilir. Altın ülkenin en önemli madenlerinden birisidir ve ülkenin ihracatlarının %70'ini altın, gümüş, bakır, petrol ve doğal gaz gibi yer altı kaynaklarından elde edilen kazançlar oluşturmuştur. İhrâcât ve ithâlâtını çoğunlukla, Japonya, Almanya, Avustralya ve ABD ile yapar.
Başlıca iki limanı vardır: Port Moresby ve Lae limanları. Turizm gelirleri orta seviyededir. Ulaşım ve haberleşme yetersizliği başlı başına bir problem teşkil etmektedir. 1973'ten sonra ulaşım ve haberleşme üzerine yapılan çalışmalar sonunda biraz düzelmiştir.
İdari yapılanma

Papua Yeni Gine yirmi il, bir özerk bölge bir de başkent bölgesi olmak üzere toplam 22 bölgeye ayrılmış durumdadır.
Bu bölgeler şu şekildedir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Merkez  Chimbu (Simbu)  Doğu Dağlık  Doğu Yeni Britanya  Doğu Sepik  Enga  Körfez  Madang  Manus  Milne Körfezi  Morobe |   Yeni İrlanda  Kuzey (Oro İli)  Bougainville (özerk bölge)  Güney Dağlık  Batı İli (Fly)  Batı Dağlık  Batı Yeni Britanya  Batı Sepik (Sandaun)  Başkent Bölgesi (Port Moresby)  Hela  Jiwaka  |  |
Geleneksel kıyafetler içerisinde bir Huli
Yeni Gine'deki dil aileleri.
Papua Yeni Gine illeri
Yomak

Yomak – Türk, Altay ve Moğol halk kültüründe ve halk edebiyatında destan, epik şiir. Yomok, Comok, Comog, Yumah, Nomok, Zomok, Zumah olarak da söylenir. Moğollar Domog derler. İlk anlamı "Öbür dünyaya ait, şaman hikâye ve efsaneleri" olan bu sözcük Kınm Türkçesinde de "hikâye, destan" anlamında korunmuştur.
Yomaklar

Dizeli ve uyaklı olarak uzun şiirler şeklinde anlatılan öykülerdir. Söylencelerin en dikkat çekici ve akılda kalıcı, en çok ilgi çeken anlatım yollarından biridir. Yomakçılar (destan okuyucuları) en az üç yıllık bir eğitim ve deneyim süreci yaşarlar. Manasçı adı verilen Manas destanı okuyucuları en çok bilinenleridir. Kırgız destan okuyucusu Sayakbay Karalayev gelmiş geçmiş en iyi Manasçı olarak kabul edilir. Yomaklar çoğu zaman küğ (manzum metin, şiir) unsurunu içerisinde barındırır.
Yomaklar > Nuvak

Nuvak (Nıvak, Nıvah, Nımah, Nıbak) değişik Türk lehçelerinde halk hikâyesi veya masal anlamına gelir. Köy odalarında ocak başında, topluluğa anlatılan, olağanüstü konular içeren genelde uzun öyküler. Halk masalı, halk hikâyesi gibi anlamlar taşır. (Yakutça “Namah” sözcüğü ise bilmece, Çuvaşça “Sımah” ise söz demektir.)
Yomaklar > Nuvak > Küğ

Genel bir tanım olarak şiir (manzum metin) demektir. Köğ veya Küy olarak da söylenir. Uyaklı ve dizi halindeki cümlelerden oluşan söz ve ifadeler. Halk ozanları tarafından ezgiyle söylenen Koşuk/Goşuğ (halk şiiri) adı verilen (Altaylarda Kojon/Koşon) biçimi ile Koşma adı verilen türü yaygındır. Köğük (Küğük) ise mısra demektir. Sözcük, asıl olmayı ifade eder. Yani küğ, sözün aslıdır.
Türleri

Olongo, Kay ve Üliger sözcükleri de Yomak'ın farklı alt türlerini nitelemek için veya bazen de eşanlamlı olarak kullanılır.
Türleri > Olongo

Olongo (Olonho, Olungu), Yakutça bir sözcük olup yine destan demektir. Şiir şeklindeki söylence. Hemen her toplumda destanlar bulunur ve şiir şeklinde olmaları nedeniyle daha çok ilgi çeker ve daha kolay ezberlenirler. Olmak fiili ile ilişkilidir. Olanların, olmuşların öyküsü demektir. Eski Türkçede Ölön sözcüğü de destan demektir.
Türleri > Kay

Kay ise yine çeşitli Türk dillerinde destan anlamına gelir. Şiir şeklindeki söylence demektir. Kayçı adı verilen destancılar tarafından ezbere okunur. Manas destanı dünyanın en uzun destanlarından biridir (kimi görüşlere göre en uzundur). Destanları doğru okumayan, bazı yerlerini unutan veya güzel okumayı beceremeyen Kayçıların, destandaki kahramanın ruhu (veya destanın koruyucu İyesi) tarafından hastalandırılacağına hatta öldürüleceğine inanılır. Destanlar tüm uluslarda rastlanan şiirsel anlatılardır. Hızlı gitmek, hızlı konuşmak anlamına gelen Kay kökünden türemiştir.
Türleri > Ülger

Ülger (Moğolca Üliger) sözcüğü de şiir şeklindeki masal, olağanüstü öykü anlamına gelir. Söylencelerden ve nesile nesile aktarılagelen öykülerden oluşur. Moğolca Ügül, Mançuca Üg sözcükleri anlatmayı ifade eder. Türkçedeki Ülker takımyıldızının adıyla benzerlik gösterir.
Etimoloji

(Yum/Yom/Com) kökünden türemiştir. Anlatmak, söylemek anlamları vardır. Yom (baht, talih) ile de bağlantılıdır. Eskilerin öykülerinin kişilere olumlu etki yapacağı veya onlardan güç alınacağı inancını akla getirmektedir. Tungus Mançu dillerinde Nımka/Nıma olarak yer alır. Şamanlık yapmak, şamanın hikâye anlatması, geçmişten haber vermesi gibi manaları taşır. Moğolca Domog, efsane demektir. “Nom” ise din veyâ din adamı mânâsı taşır fakat bazı kaynaklarda bu sözcüğünü kökeninin Çince olduğu belirtilir. “Nomos/Nomoy” sözcüğü Batı dillerinde özellikle Yunancada yasa, tüzük anlamları da taşır ve Eski Hintçe kökenlidir. Hattâ Yunan mitolojisinde “Nomos” adlı bir yasa tanrısı (adâlet ruhu) bulunur.
Dipnotlar

↑  Türk Mitolojisi Ansiklopedik Sözlük, Celal Beydili, Yurt Yayınevi
↑  Türk Söylence Sözlüğü, Deniz Karakurt, Türkiye, 2011 (OTRS: CC BY-SA 3.0) 27 Aralık 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
↑  Çeşitli Yönleriyle Din, Prof. Dr. Günay TÜMEH, Ankara Üniversitesi Yayınları, Makale  24 Mart 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Nikeforos Blemmides

Nikephoros Blemmydes, Epitome physica, ms. Floransa, Biblioteca Medicea Laurenziana, Plut. 86,31, fol. 62v–63r.
Nikeforos Blemmides (Latin alfabesi ile Nicephorus Blemmydes, Yunanca: Νικηφόρος Βλεμμύδης Nikephoros Blemmydes), 13. yüzyıl Bizans yazın adamı.
Hayatı

1197 yılında Konstantiniyye'de bir hekimin ikinci çocuğu olarak doğdu. 1204 yılında Dördüncü Haçlı Seferi güçlerinin Konstantinopolis'i ele geçirmesinden sonra Küçük Asya'ya göç etti. Orada, Prusa, Nikaea, Smirna ve Skamander'da liberal eğitim aldı. Blemmydes, tıp, felsefe, teoloji, astronomi, mantık ve retorik üzerine çalıştı. Bir rahip olarak kariyer kazandıktan sonra, Doğu Ortodoks Kilisesi ile Katolik Kilisesi arasındaki teolojik ihtilaflara aktif şekilde katıldı, Kutsal Ruh'un oluşu ("filioque") tartışması üzerine birçok yazı yazmış ve batı kullanımını desteklemiştir.
Prens II. Theodoros ve Georgios Akropolites gibi öğrencilere ders verdiği bir okul kurmuştur. Sonraki yıllarında keşiş olmuş ve Efesos'tae kendisini inşa ettiği manastıra kapanmıştır. 1272 yılında ölmüştür.
Basılı çalışmaları

Autobiographia (Curriculum Vitæ)
Epistula universalior
Epitome logica
Epitome physica
Expositio in Psalmos
De processione Spiritus Sancti
De regia pellice templo ejecta (On the Royal Concubine Expelled from the Temple)
De regis oficiis (On Royal Offices)
Laudatio Sancti Ioanni Evangelistae
Orationes de vitae fine (ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ, ΟΤΙ ΟΥΧ ΩΡΙΣΤΑΙ ΤΟΥ ΚΑΘΕΚΑΣΤΟΝ Η ΖΩΗ. ΔΙΑΛΕΓΟΜΕΝΟΣ Ή ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΡΟΥ)
Regia statua
Sermo ad monachos suos (Sermon to his monks)
De virtute et ascesi
João Neves (futbolcu)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  João Pedro Gonçalves Neves
Doğum tarihi:  27 Eylül 2004 (20 yaşında)
Doğum yeri:  Tavira, Portekiz
Boyu:  1,74 m (5 ft 8+1⁄2 in)
Mevkii:  Ön libero
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Paris Saint-Germain
Numarası:  87
Altyapı kariyeri
2012-2016:  Casa Benfica Tavira
2016-2022:  Benfica
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2022-2023 |  Benfica B |  11 |  (0) |
| 2022-2024 |  Benfica |  50 |  (4) |
| 2024- |  Paris Saint-Germain |  22 |  (2) |
| Toplam |   |  83 |  (6) |
Millî takım kariyeri‡
| 2019 |   Portekiz U-15 |  4 |  (0) |
| 2021-2023 |   Portekiz U-19 |  17 |  (3) |
| 2023 |   Portekiz U-21 |  6 |  (1) |
| 2023- |   Portekiz |  13 |  (0) |
| Toplam |   |  40 |  (4) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 2 Mart 2025 (2025-03-02) 
João Neves (d. 27 Eylül 2004), ön libero mevkiinde oynayan Portekizli futbolcudur. Ligue 1 ekiplerinden Paris Saint-Germain'de forma giymektedir.
Kulüp kariyeri

Tavira'da doğan Neves, gençlik kariyerine Benfica'nın besleyici kulüplerinden biri olan memleket kulübü Casa Benfica Tavira'da başladı . Daha sonra 2016 yılında Benfica'nın ana akademisine geçmeden önce Benfica'nın Algarve'deki geliştirme merkezinde dört sezon geçirdi. Aralık 2020'de Benfica ile ilk profesyonel sözleşmesini imzaladı.
Neves, 2021-22 UEFA Gençlik Ligi grubunda Dinamo Kiev, Barcelona ve Bayern Münih'e karşı zirveye çıkan Benfica U19 takımının bir parçasıydı ve turnuvayı kazandılar.
2022 FIFA Dünya Kupası'nı kolaylaştırmak için lig tatili sırasında, Benfica'nın ilk takımı için resmi olmayan ilk maçına 11 Aralık 2022'de Sevilla'ya karşı oynanan hazırlık maçında çıktı. Bu süre zarfında Benfica'nın ilk takım menajeri Roger Schmidt, onu birkaç birinci takım antrenmanına katılmaya davet etti ve onu yeteneği, kararlılığı ve topa olan olgunluğuyla etkiledi. 21 Aralık'ta Neves, Benfica ile 2028 yılına kadar sözleşme uzatması imzaladı.
2023'ün ilk gününde A takımdaki ilk maçına çıktı ve Primeira Liga'da Braga'ya 3-0 yenildiği maçta yedek olarak oyuna girdi. 7 Mart'ta Neves, UEFA Şampiyonlar Ligi'ndeki ilk maçına 74. dakikada João Mário'nun yerine geçerek, UEFA Şampiyonlar Ligi turunun rövanş maçında Club Brugge'u evinde 5-1 yendikleri maçta Benfica'nın beşinci golüne asist yaptı.
Sezonun son aylarında, Enzo Fernández'in ayrılmasının ardından Neves, sonunda Florentino Luís ile yan yana ilk 11'de yer aldı ve kulüpteki ilk golünü 21 Mayıs'ta Derby de Lisboa'da rakipleri Sporting'ye karşı attı.
5 Ağustos 2024'te Neves 59.92 milyon Euro bedelle Paris Saint-Germain FC'e transfer oldu.