stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Peloponez Savaşı
Arkhidamos Savaşı

Ana madde: Arkhidamos Savaşı
Bütün bu gelişmelerden sonra Atina ile peloponez Birliği arasında fiilen savaşın başlaması bir kıvılcım bekliyordu. Bu kıvılcım Thebai'nin, Atina'nın müttefiki olan Platea'yi ele geçirmek üzere bir operasyon hazırlığı içinde olduğunun ortaya çıkması olmuştur. Sparta kralı II. Arkhidamos komutasında bir Peloponez Birliği ordusu MÖ 431 yılının Mart ayında Attika'yı istila etti. Sparta, bunu her yıl aynı mevsimde yinelenen bir düzene oturtmuştur. Sparta ordusu hasat zamanı Attik'yı istila ediyor, kırsalı bir ay boyunca yağmalıyordu. Çiftlik binaları yakılıyor, meyve ve zeytin ağaçları ile üzüm bağları kesiliyordu. Atina ise Perikles'in stratejisini benimsemiştir. Perikles'in stratejisi Yunanistan'da Atina hakimiyeti uğruna, riskli girişimlere yönemlemeyi esas alıyordu. Bu strateji gereği Sparta kuvvetleriyle bir kara muharebesine girmekten elden geldiğince kaçındılar. Bunun için Attika kırsalı boşaltılarak halk Atina surları gerisine çekilmiştir. Fakat kara muharebesinden kaçınırken Atina donanması oldukça faaldir. Peloponez kıyılarına sıklıkla baskınlar yapılmakta, deniz ticaretini Orta Akdeniz'e genişletmek için ana güzergahlardaki noktalar ele geçirilmektedir.
Fakat savaşın ikinci yılında, MÖ 430'da Atina'da veba salgını ortaya çıkmış ve fazlasıyla kalabalık kentte hızla yayılmıştır.
Arkhidamos Savaşı, MÖ 423 yılında bir yıllık ateşkes anlaşmasıyla bir kesinti yaşamıştır. Savaş, MÖ 421 yılında 50 yıllık bir barış antlaşmasıyla sona erdirilmiştir. Atinalı politikacı ve komutan Nikias'ın çabalarıyla sağlanmıştı ve günümüzde Nikias Barışı olarak tanımlanmaktadır. Fakat taraflar arasında Sparta dışında bir Peloponnes devleti bulunmuyordu. Bu sebeple antlaşma sadece kağıt üzerinde kaldı.[kaynak belirtilmeli]
Kullanılan diğer kaynaklar

Kinder, Herman-Hilgemann, Werner (2007). Dünya Tarihi Atlası Cilt 1, ODTÜ Yayıncılık, Ankara. ISBN 9944-344-00-1
Arı, Tayyar (2008). Uluslararası İlişkiler Teorileri, MKM Yayıncılık, Bursa. ISBN 978-605-5911-07-2
McNeill, William (2005). Dünya Tarihi, İmge Kitabevi, Ankara. ISBN 975-533-044-5
Antik Dünya Ansiklopedisi (2010). Tübitak Popüler Bilim Kitapları, Ankara. ISBN 978-975-403-544-5
Davies, Norman (2006). Avrupa Tarihi, İmge Kitabevi, Ankara. ISBN 975-533-391-6
| g t Sparta |
| --- | --- | --- |
| Sparta hegemonyası  ·  Sparta anayasası  ·  Sparta tarihi Peloponez Savaşı  ·  Aegospotami Muharebesi  ·  Arhidamos Savaşı  ·  Sepeia Muharebesi  ·  Thermopylae Muharebesi Likurgus  ·  Gorgo  ·  I. Leonidas  ·  I. Agis  ·  Helotlar  ·  Eforlar | Sparta hegemonyası  ·  Sparta anayasası  ·  Sparta tarihi Peloponez Savaşı  ·  Aegospotami Muharebesi  ·  Arhidamos Savaşı  ·  Sepeia Muharebesi  ·  Thermopylae Muharebesi Likurgus  ·  Gorgo  ·  I. Leonidas  ·  I. Agis  ·  Helotlar  ·  Eforlar |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX464103  BNF: cb119436095 (data)  GND: 4045067-3  LCCN: sh85057083  NKC: ph138578  NLI: 987007540819005171  SUDOC: 02738215X
Paradise Lost (müzik grubu)

| Paradise Lost |
| --- | --- |
Paradise Lost 2007'de eski davulcusu Jeff Singer ile birlikte Metalmania 2007 festivalinde sahnede
Genel bilgiler
Doğum: Halifax, Batı Yorkshire, İngiltere
Tarzlar:  Gotik metal  Doom metal  Death-doom  electronik rock  gotik rock 
Etkin yıllar: 1988–günümüz
Müzik şirketi: Century Media, Music for Nations, Koch, GUN, Peaceville, EMI Electrola, Metal Blade
İlişkili hareketler: Vallenfyre, Bloodbath, The Haunted, At the Gates, Cradle of Filth, Blaze, Kill II This
Resmî site: paradiselost.co.uk

Üyeler: Nick Holmes  Gregor Mackintosh  Aaron Aedy  Steve Edmondson  Waltteri Väyrynen

Eski üyeler: Matthew Archer  Lee Morris  Jeff Singer  Adrian Erlandsson

Paradise Lost, İngiliz doom metal grubudur. 1989 yılında kurulmuş ve adını John Milton'ın Paradise Lost (Kayıp Cennet) isimli epik şiirinden almıştır.
Önceleri daha çok doom-death denilebilecek tarzda müzik yaptılar ve 1990 tarihli Lost Paradise ile 1991 tarihli Gothic albümlerini yayınladılar. Gothic albümünün barındırdığı riffler, sözleri ve içerdiği kasvetli atmosferle grup bazı çevrelerce gothic metalin öncüsü olarak kabul görmeye başladı. 1992'de Shades of God, 1993'te Icon ve 1995'te Draconian Times gibi kalburüstü albümleriyle metal camiasında iyice tanınan grup, popüler metal gruplarının arasına girmiştir ve underground piyasadan çıkarak ana akım müzik dünyasına adım atmayı başarmıştır.
Draconian Times albümünden sonra daha deneysel işlere el atan grup yayınladığı elektronik altyapılı One Second ve Host albümleriyle adeta hayran kitlesini de ikiye bölmüştür. Daha sonraki dönemlerde albümlerinde elektronik müzik ve doom metali kendilerine has şekilde icra etmişler, son olarak 2007 yılında In Requiem albümü ile eski tarzlarına dönmüşlerdir.
Grubun gitaristi, klavyecisi ve bestecisi Gregor Mackintosh "Draconian Times'tan sonra bu müziği yapmaktan çok sıkılmıştık, hepimiz farklı şeyler denemek istedik ve ortaya elektronik altyapılı albümler çıktı ancak şu anda eskiye döndük diyebiliriz, bence aradaki geçiş dönemi grup için gerekliydi. in requiem eski dönem albümlerimiz gothic, icon ve draconian times'ın bir karışımı gibi" demiştir. Paradise Lost aktif olarak müzik yaşamına devam etmektedir.
Albümleri

Lost Paradise (1990)
Gothic (1991)
Shades of God (1992)
Icon (1993)
Draconian Times (1995)
One Second (1997)
Host (1999)
Believe in Nothing (2001)
Symbol of Life (2002)
Paradise Lost (2005)
In Requiem (2007)
Faith Divides Us – Death Unites Us (2009)
Tragic Idol (2012)
The Plague Within (2015)
Medusa (2017)
Beşyol, Sarıkamış

| Beşyol |
| --- | --- |
Köy

 Kars'ın konumu
BeşyolBeşyol'un Kars'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kars
İlçe: Sarıkamış
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1788 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 558
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0474
İl plaka kodu: 36
Posta kodu: 36500
Beşyol, Kars ilinin Sarıkamış ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün adı, 1889 yılı kayıtlarında Gulantepe, 1920 kayıtlarında ise Gülentepe olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Kars il merkezine 92 km, Sarıkamış ilçe merkezine 38 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 558
2021: 605
2020: 623
2019: 636
2018: 643
2017: 637
2016: 667
2015: 678
2014: 851
2013: 914
2012: 915
2011: 904
2010: 940
2009: 941
2008: 928
2007: 907
2000: 862
1990: 1.126
1985: 1.047
Trenton, New Jersey

| Trenton, New Jersey |
| --- | --- |
Eyalet Başkenti, Şehir
City of Trenton Trenton Şehri

  Bayrak 
Takma ad: Turning Point of the Revolution (Amerikan Devrimi'nin Dönüş Noktası)
Sloganlar: Trenton Makes, The World Takes (Trenton Yapar, Dünya Alır)
 Trenton'un Mercer County'de ve New Jersey'de konumu.
Trenton, New JerseyTrenton'un ABD'deki konumu.
Ülke:  Amerika Birleşik Devletleri
Eyâlet:  New Jersey
Kontluk: Mercer
İdare
 • Tür: Konsey - Belediye Başkanı
 • Belediye Başkanı: Reed Gusciora (D)
Yüzölçümü
 • Toplam: 21.122 km²
 • Su: 1,313 km² (506 mil²)
Rakım: 16 m
Nüfus (2010)Nüfus Sayımı
 • Toplam: 84.913
 • Yoğunluk: 4286.5/km²
Zaman dilimi: UTC-05.00 (EST)
 • Yaz (YSU): UTC-04.00 (EDT)
Alan kodu: 609
Resmî site www.www.trentonnj.org
Trenton ABD eyaletlerinden New Jersey'in başkenti ve "Mercer Kontluğu" idare merkezidir. 2010 nüfus sayımı itibarıyla nüfusu 84 913 kişidir.
Trenton'un geçmişi 3 Temmuz 1719'a uzanır. Bu tarihte "Hunterdon Kontlugu"'nun]] bir parçası olan Trenton'un hudutları belirlenmiştir. 25 Kasım 1790'da New Jersey'in başkenti olan Trenton etrafındaki daha küçük yerleşimlerle birleşerek 19. yüzyıl sonlarında çevredeki en önemli yerleşim merkezi haline geldi.
| Yıllara göre nüfus verileri> Sayım yılı | Yıllara göre nüfus verileri> Nüfus | Yıllara göre nüfus verileri>  | Yıllara göre nüfus verileri>  %± |
| --- | --- | --- | --- |
| 1810 | 3.002 |  | — |
| 1820 | 3.942 |  | 31.3% |
| 1830 | 3.925 |  | -0.4% |
| 1840 | 4.035 |  | 2.8% |
| 1850 | 6.461 |  | 60.1% |
| 1860 | 17.228 |  | 166.6% |
| 1870 | 22.874 |  | 32.8% |
| 1880 | 29.910 |  | 30.8% |
| 1890 | 57.458 |  | 92.1% |
| 1900 | 73.307 |  | 27.6% |
| 1910 | 96.815 |  | 32.1% |
| 1920 | 119.289 |  | 23.2% |
| 1930 | 123.356 |  | 3.4% |
| 1940 | 124.697 |  | 1.1% |
| 1950 | 128.009 |  | 2.7% |
| 1960 | 114.167 |  | -10.8% |
| 1970 | 104.638 |  | -8.3% |
| 1980 | 92.124 |  | -12.0% |
| 1990 | 88.675 |  | -3.7% |
| 2000 | 85.403 |  | -3.7% |
| 2020 | {{{2.020}}} |  | — |
| Tahmin 2006 | 83.923 |  | -1.7% |
kaynaklar:
Resimler

Aşağı Trenton Koprusu - yerel olarak "Delaware Makes (Delaware Yapar) Koprusu"
Eski Trenton askeri kışlaları
Trenton'da Masonlar binası
Trenton şehri Müzesi - eski bir büyük evden dönüşme
Théâtrophone

Le Théâtrophone,Jules Chéret'nin Les Maitre de L'Affiches serisinden 1896 tarihli bir taş baskı
Théâtrophone ("tiyatro telefonu"), abonelerin tiyatro ve opera gösterilerilerini telefon hattı üzerinden dinleyebilmelerini sağlayan, telefon tabanlı bir ses iletim sistemiydi. Clément Ader'in ilk defa 1881'de Paris'te tanıtılan bir buluşundan geliştirilmişti. Théâtrophone daha sonra 1890'da Compagnie du Théâtrophone tarafından ticari bir hizmet olarak sunulmaya başladı. Şirket faaliyetini 1932'ye kadar sürdürdü.
Köken

Théâtrophone'un geçmişi, 1881'de Paris'teki Dünya Fuarı'nda Clément Ader tarafından sergilenen, telefon tabanlı bir yayın sistemine kadar uzanır. Fransa Cumhurbaşkanı Jules Grévy'nin açılışını yaptığı bu sistem, konserlerin ve oyunların yayınlanmasına imkân sağlıyordu. Ader stereofonik ses oluşturabilmek için, sahnenin önüne 80 telefon ahizesi yerleştirmişti. İlk çift kanallı ses sistemi olan bu düzenek, Paris Operası'nın sahnesini yaklaşık iki kilometre ötedeki Paris Elektrik Fuarı'nda bulunan odalara bağlayan telefonlar vericilerinden oluşuyordu. Bu odalara gelen ziyaretçiler iki kulaklık yardımıyla Comédie-Française ve opera performanslarını dinleyebiliyorlardı. 11 Kasım 1881 tarihli bir notta Victor Hugo, ilk kez dinlediği théâtrophone'un keyifli olduğunu yazmıştı.
1884'te Portekiz Kralı Luís I, operaya gidemediği durumlarda bu sistemi kullanmaya karar verdi. Sistemi kurmakla görevlendirilen Edison Gower Bell şirketinin yöneticisi, kurulumun ardından Ordem de Cristo nişanıyla ödüllendirildi.
Théâtrophone teknolojisi Belçika'da 1884'te, Lizbon'da 1885'te kullanıma sunuldu. İsveç'te telefon üzerinden yapılan ilk opera yayını Stockholm'de Mayıs 1887'de gerçekleştirildi. İngiliz yazar Ouida 1897 tarihli Massarenes romanındaki bir kahramanı şöyle anlatıyordu: "Dünyanın modern kadınlarından biri. Bir zırh kadar masraflı ve bir theatrophone kadar karmaşık."
Théâtrophone servisi

Ader'in sistemi 1890'da Paris'te "théâtrophone" adıyla ticari bir hizmet olarak sunulmaya başladı. Bu hizmet, MM. Marinovitch ve Szarvady tarafından kurulan Compagnie du Théâtrophone (Théâtrophone Şirketi) tarafından sunuluyordu   ve abonelerin tiyatro ile opera gösterilerini dinlemelerini sağlıyordu. Düzenli aralıklarla beş dakikalık haber porgramlarının da yayınlandığı bu sistem, aynı zamanda telefon gazetesinin de ilk örneğini teşkil ediyordu. Şirket otellere, cafélere, kulüplere ve benzer yerlere, jetonla çalışan telefon alıcıları yerleştirdi. Bu telefonlarda 50 santim karşılığı 5 dakikalık yayın dinlenebiliyordu. Düzenli dinleyicilere yönelik olarak, daha düşük ücretli abonelik biletleri de çıkarılmıştı. Bu servise ayrıca evlerden de abone olunabiliyordu.
Ünlü Fransz edebiyatçı Marcel Proust, yazışmalarından anlaşıldığı üzere théâtrophone'un devamlı müşterilerindendi. Sisteme 1911'de abone olmuştu.
Zaman içinde théâtrophone sisteminde bazı teknolojik iyileştirmeler yapıldı. Örneğin 1913'te geliştirilen "kahverengi röle", ses seviyesinin artırılmasında olumlu sonuçlar verdi. Ancak théâtrophone, radyo yayıncılığı ve fonografın artan popülerliğine karşı koyamadı ve Compagnie du Théâtrophone faaliyetlerini 1932'de durdurdu.
Benzer sistemler

Avrupa'nın başka yerlerinde ortaya çıkan benzer sistemler, Budapeşte'de kullanılan Telefon Hírmondó (yaklaşık 1893) ve Londra'da kullanılan Electrophone (yaklaşık 1895) idi. ABD'deki théâtrophone benzeri sistemler ise bir defalık denemelerin ötesine gidemedi. Erik Barnouw'un bildirdiğine göre 1890 yazında Saratoga'daki Grand Union Hotel'de bulunan 800 kişi, Madison Square Garden'da düzenlenen bir konserin telefon hattı üzerinden yapılan yayınını dinledi.
1881 Paris Dünya Fuarı'nda sunulan, operada kullanılan théâtrophone prototipinin şeması
Rafael Bordalo Pinheiro'nun 1884 tarihli bir karikatüründe Portekiz Kralı Luís I théâtrophone dinlerken
Le théatrophone. Le Magasin pittoresque'ten bir illüstrasyon (1892)
American Airlines'ın 11 sefer sayılı uçuşu

| --- | --- |
AA 11'ın Boston, New York arasındaki rotası
Özet
Tarih: 11 Eylül 2001
Olay türü: Kaçırılma
Bölge: Dünya Ticaret Merkezi New York, ABD
Hava taşıtı

Kalkış: Logan Uluslararası Havaalanı (BOS)
Destinasyon: Los Angeles Uluslararası Havalimanı (LAX)
Yolcu sayısı: 81
Mürettebat: 11
Yaralı sayısı: 0
Ölü sayısı: Uçakta 92 ve kulede 1300
Kurtulanlar: 0
Hava taşıtı modeli: Boeing 767-223ER
İşletmeci: American Airlines
Kuyruk numarası: N334AA


American Airlines 11 sefer sayılı uçuş, 11 Eylül 2001 tarihindeki saldırılarda El-Kaide teröristleri tarafından kaçırılan bir iç hatlar uçuşuydu.
Çarpışmada seksen biri yolcu, on biri uçuş ekibi ve beşi eylemci olmak üzere 97 kişi öldü. Çarpışma doğu saatiyle 8.46'da meydana geldi. O esnada sokakta bulunanların çoğu çarpışmayı çıplak gözle gördüler. Çarpışma ayrıca Fransız film yapımcıları tarafından filme alındı. Çarpışma binin üzerinde kişinin ölmesine ve yaralanmasına sebep oldu.
Uçuş

American Airlines'ın 11 sefer sayılı uçuştaki uçağı bir Boeing 767'ydi. Uçak 158 yolcu taşıyabiliyor olmasına rağmen 11 Eylül günü uçakta sadece seksen bir yolcu ve on bir uçuş ekibi vardı.
Uçağın pilotları John Ogonowski ve birinci memur Thomas McGuinness'ti. Uçağın kabin memurları Barbara Arestegui, Jeffrey Collman, Sara Low, Karen Martin, Kathleen Nicosia, Betty Ong, Jean Roger, Dianne Snyder ve Madeline Sweeney'ydi.
El Kaide üyesi ve saldırıların lideri Muhammed Atta ve diğer korsan Abdulaziz al-Omari 11 Eylül 2001'in erken saatlerinde birlikte Portland, Maine'den Boston'a uçtular. Her iki korsan da Los Angeles'a giden uçakta birinci sınıf bilet aldılar. Diğer üç korsan Waleed al-Shehri, Wail al-Shehri ve Satam al-Suqami Logan Uluslararası Havaalanına arabayla geldiler. Beş korsan saat 07.40'ta kontrolden geçerek 07.45'te kalkması planlanan uçaklarına yerleştiler.
Muhammed Atta, Abdulaziz al-Omari ile birlikte uçağın business class, Waleed al-Shehri ve Wail al-Shehri de birinci sınıf kısmındaydılar. Uçak on dört dakika gecikme saat ile 07.59'da Gate 26'dan hareket ederek Logan Uluslararası Havaalanı'ndan kalktı.
Kaçırılma

Kaçırma eyleminin saat 08.14'te başladığı düşünülüyor. Bu pilotun ve birinci memurun Boston hava trafik kontrolü ile konuşmayı bıraktığı zamandır. İki dakika sonra uçak planlanan rotasından saptı. Bundan sonra uçaktan herhangi bir radyo sinyali gelmedi ayrıca uçağın diğer uçaklarla çarpışmasını engelleyen sistemde kapalıydı. Uçuş görevlileri Ong ve Sweeney kaçırılma esnasında American Airlines ile AT&T airphones kullanarak temas kurdular. Görevliler korsanların diğer görevlilerden ikisini yaraladıklarını ve bir İsrailli yolcuyu öldürdüklerini söylediler.
08.23:38'de Muhammed Atta, kokpitten yolculara seslenmeyi denedi ancak yanlış düğmeye basınca mesajı hava trafik kontrolüne gitti. Atta, mesajda birkaç tane uçak kaçırdıklarını ve herkesin güvende olduğunu sessiz kaldıkları sürece her şeyin düzeleceğini ayrıca havaalanına geri döneceklerini söylüyordu. Bir dakika sonra da "kimse hareket etmesin, her şey iyi olacak, hareket etmeye kalkarsanız uçağı ve kendinizi tehlikeye atarsınız. Sadece sessiz kalın." dedi. Uçağın kaçırıldığını fark eden hava trafik kontrol Federal Aviation Administration'a haber verdi. Kısa bir süre sonra Atta "lütfen kımıldamayın, havaalanına geri dönüyoruz, aptalca bir hareket yapmayın" anonsunu yaptı. Beş dakika sonra Bostan Hava Trafik Kontrol, North American Aerospace Defense Command'a (NORAD) haber verdi. NORAD iki tane F-15 savaş jetine, uçağı yakalamaları emrini verdi ancak artık çok geçti. American Airlines'ın 11 sefer sayılı uçuşu Manhattan üzerindeki son dönüşünü yapmış ve savaş uçakları onu yakalamadan altı dakika önce saat 08.46:30'da Dünya Ticaret Merkezi'nin Kuzey Kulesi'ne çarpmıştı.
Çarpışmadan sonra

Çarpışmadan sonra Kuzey Kulesi yandı ve 102 dakika (1 saat 42 dakika) sonra çöktü. Çarpışma binada büyük hasar yaratsa da çöküşün ana nedeni, uçak yakıtından kaynaklanan yangın sonrası açığa çıkan büyük ısının binanın ana maddesi olan çelik yapısına zarar vermesidir. Ayrıca bu çöküş esnasında yüzlerce kurtarma görevlisi de öldü.
Bölgedeki kurtarma ekibi saldırıdan hemen sonra Uçuş 11'deki kurbanların geriye kalan vücutlarını aramaya başladılar. Diğer işçiler bir kabin görevlisinin cesedini elleri bağlı bir şekilde buldular. Bu da uçağı kaçıranların kelepçe kullanmış olabilecekleri anlamına geliyor.
Çarpan uçağın aynısı
Uçağı kaçıran 5 hava korsanının başı; Muhammed Atta
11 sefer sayılı uçuşun tekerlekleri.
Shady Records

| Shady Records |
| --- | --- |

Ana şirket: Universal Music Group
Kuruluş: 1999
Kurucu: Eminem Paul Rosenberg
Dağıtıcı(lar): Interscope Geffen A&M (Amerika Birleşik Devletleri) Polydor Records (Birleşik Krallık) Universal Music Group (Uluslararası)
Tarz: Hip hop
Köken: Amerika Birleşik Devletleri
Resmî sitesi: shadyrecords.com
Shady Records, Amerikalı hip hop müzik yapım şirketi. 1999 yılında Eminem ve menajeri Paul Rosenberg The Slim Shady LP albümü sonrası şirketi kurdu.
Şirket etiketiyle çıkan 22 albümden 15'i ABD'de platin ya da daha üstü plak kazandılar. Şirketin sanatçıları D12, Slaughterhouse, Yelawolf ve Bad Meets Evil'dır. Eski sanatçılar arasında 50 Cent, Obie Trice, Stat Quo, Bobby Creekwater ve Cashis yer almaktadır.
Shady Records ailesi > Sanatçılar

| Sanatçı | Katıldığı yıl | Shady'den çıkardığı albüm sayısı |
| --- | --- | --- |
| Eminem | 1999 | 8 |
| D12 | 1999 | 2 |
| Slaughterhouse | 2011 | 1 |
| Yelawolf | 2011 | 3 |
| Bad Meets Evil | 2011 | 1 |
| Westside Gunn | 2017 | — |
| Conway | 2017 | — |
| Boogie | 2017 | — |
Shady Records ailesi > Eski sanatçılar

| Sanatçı | Şirketteki yılları | Shady'den çıkardığı albüm sayısı |
| --- | --- | --- |
| Obie Trice | 2001–2008 | 2 |
| Stat Quo | 2003–2008 | — |
| Bobby Creekwater | 2005–2009 | — |
| Cashis | 2006–2011 | 1 |
| 50 Cent | 2002–2014 | 4 |
Shady Records ailesi > DJ ve prodüktörler

Eminem
Mr. Porter
Luis Resto
Jeff Bass
The Alchemist
Diskografi

| Sanatçı | Albüm | Detaylar |
| --- | --- | --- |
| Eminem | The Marshall Mathers LP (Aftermath ile yayınlandı.) |  Yayınlanma: 23 Mayıs 2000  Listeler: #1 ABD  RIAA sertifikası: Elmas |
| D12 | Devil's Night |  Yayınlanma: 5 Haziran 2001  Listeler: #1 ABD  RIAA sertifikası: Platin |
| Eminem | The Eminem Show (Aftermath ile yayınlandı.) |  Yayınlanma: 28 Mayıs 2002  Listeler: #1 ABD  RIAA sertifikası: Elmas |
| Çeşitli sanatçılar | 8 Mile |  Yayınlanma: 29 Ekim 2002  Listeler: #1 ABD  RIAA sertifikası: 4× Platin |
| 50 Cent | Get Rich or Die Tryin' (Aftermath ile yayınlandı.) |  Yayınlanma: 6 Şubat 2003  Listeler: #1 ABD  RIAA sertifikası: 6× Platin |
| Obie Trice | Cheers |  Yayınlanma: 23 Eylül 2003  Listeler: #5 ABD  RIAA sertifikası: Altın |
| D12 | D12 World |  Yayınlanma: 27 Nisan 2004  Listeler: #1 ABD  RIAA sertifikası: 2× Platin |
| Eminem | Encore (Aftermath ile yayınlandı.) |  Yayınlanma: 12 Kasım 2004  Listeler: #1 ABD  RIAA sertifikası: 5× Platin |
| 50 Cent | The Massacre (Aftermath ile yayınlandı.) |  Yayınlanma: 3 Mart 2005  Listeler: #1 ABD  RIAA sertifikası: 5× Platin |
| Eminem | Curtain Call: The Hits (Aftermath ile yayınlandı.) |  Yayınlanma: 6 Aralık 2005  Listeler: #1 ABD  RIAA sertifikası: 7× Platin |
| Obie Trice | Second Round's on Me |  Yayınlanma: 15 Ağustos 2006  Listeler: #8 ABD  RIAA sertifikası: — |
| Çeşitli sanatçılar | Eminem Presents: The Re-Up |  Yayınlanma: 5 Aralık 2006  Listeler: #2 ABD  RIAA sertifikası: Platin |
| Cashis | The County Hound EP |  Yayınlanma: 22 Mayıs 2007  Listeler: #106 ABD  RIAA sertifikası: — |
| 50 Cent | Curtis (Aftermath ile yayınlandı.) |  Yayınlanma: 11 Eylül 2007  Listeler: #2 ABD  RIAA sertifikası: Platin |
| Eminem | Relapse (Aftermath ile yayınlandı.) |  Yayınlanma: 15 Mayıs 2009  Listeler: #1 ABD  RIAA sertifikası: 2× Platin |
| 50 Cent | Before I Self Destruct (Aftermath ile yayınlandı.) |  Yayınlanma: 9 Kasım 2009  Listeler: #5 ABD  RIAA sertifikası: Altın |
| Eminem | Recovery (Aftermath ile yayınlandı.) |  Yayınlanma: 18 Haziran 2010  Listeler: #1 ABD  RIAA sertifikası: 3× Platin |
| Bad Meets Evil | Hell: The Sequel |  Yayınlanma: 14 Haziran 2011  Listeler: #1 ABD  RIAA sertifikası: Altın |
| Yelawolf | Radioactive (DGC ve Ghet-o-Vision ile yayınlandı.) |  Yayınlanma: 21 Kasım 2011  Listeler: #27 ABD  RIAA sertifikası: — |
| Slaughterhouse | Welcome to: Our House |  Yayınlanma: 28 Ağustos 2012  Listeler: #2 ABD  RIAA sertifikası: — |
| Eminem | The Marshall Mathers LP 2 (Aftermath ile yayınlandı.) |  Yayınlanma: 5 Kasım 2013  Listeler: #1 ABD  RIAA sertifikası: 4× Platin |
| Çeşitli sanatçılar | Shady XV |  Yayınlanma: 24 Kasım 2014  Listeler: #3 ABD  RIAA sertifikası: Altın |
| Yelawolf | Love Story (Slumerican ile yayınlandı.) |  Yayınlanma: 21 Nisan 2015  Listeler: #3 ABD  RIAA sertifikası: — |
| Çeşitli sanatçılar | Southpaw |  Yayınlanma: 24 Temmuz 2015  Listeler: #5 ABD  RIAA sertifikası: — |
| Yelawolf | Trial by Fire (Slumerican ile yayınlandı.) |  Yayınlanma: 27 Ekim 2017  Listeler: #42 ABD  RIAA sertifikası: — |
| Eminem | Revival (Aftermath ile yayınlandı.) |  Yayınlanma: 15 Aralık 2017  Listeler: #1 ABD  RIAA sertifikası: — |
1930 Türkiye yerel seçimleri

| Kazanılan Belediye Sayısı  |
| --- | --- |
CHF: 478 / 502 
SCF: 24 / 502 
1930 Türkiye yerel seçimleri, Eylül ve Ekim aylarında gerçekleştirilen Türkiye Cumhuriyeti tarihindeki ilk çok partili seçimdir. Belediyeler Yasası'nın 4 Nisan 1930 tarihinde yürürlüğe girmesinin ardından yapılan seçime Cumhuriyet Halk Fırkası (CHF) ve yeni kurulan Serbest Cumhuriyet Fırkası (SCF) katıldı. Bu seçimlerde belediye başkanları, belediye meclis üyeleri arasından ve meclis üyeleri tarafından iki kademeli olarak seçildi. Bu seçimlerin önemli bir özelliği de kadınların da ilk kez seçme ve seçilme hakkına sahip olmasıydı. Nitekim seçimlerde kadın-erkek ayrımı yapılmaksızın 18 yaşını tamamlamış olan tüm vatandaşların seçme, 25 yaşını tamamlayanların ise seçilme hakkına sahip olması kanunla birlikte gerçekleşti. Seçimden sadece bir ay önce kurulmasına rağmen birçok ilde hızlıca teşkilatlanan SCF, devlet memurlarının ve CHF görevlilerinin baskılarından ötürü yeteri kadar oy alamamasına karşın 502 seçim bölgesinin 24'ünde kazanan parti oldu. Halkın bir bölümünün CHF'nin politikalarından hoşnut olmadığını gösteren bu seçimler sonrasında CHF'nin SCF üzerindeki baskısının artarak devam etmesi üzerine, SCF kurucusu Fethi Bey tarafından 3. ayını doldurduktan kısa bir süre sonra feshedildi.