Clostridioides difficile
Tedavi

Semptomlar başladığında antibiyotik tedavisi gören hastalar mümkünse antibiyotik almayı bırakmalıdır. Antibiyotik tedavisine verilen bu ara bazen semptomların kendiliğinden düzelmesine yol açabilir. Geniş spektrumlu antibiyotiklerin kesilmesine yanıt vermeyen hastaların C. difficile sporlarını öldürebilen antibiyotiklerle tedavi edilmesi gerekecektir. Birincil enfeksiyonlar tipik olarak vankomisin ile tedavi edilir ve normal dozaj her 6 saatte bir 125 mg'dır. Vankomisin rejimi, daha yüksek etkinliği, güvenlik profili ve daha düşük nüks oranları nedeniyle geleneksel metronidazol kullanımının yerini almıştır. Vankomisini tolere edemeyen hastalarda, fidaksomisin benzer etkinlik ve vankomisine göre daha düşük nüks oranlarıyla kabul edilebilir bir seçenektir. Fulminan CDI vakalarında, parenteral metronidazol artı oral vankomisin veya fidaksomisin ile adjuvan tedavi önerilmektedir.
Metronidazol veya vankomisin ile primer enfeksiyon tedavisini başarıyla tamamlayan hastaların yaklaşık %15-30'unda nüks görülecektir. Bu hastaların yaklaşık %40'ı tekrarlayan C. difficile enfeksiyonu geçirmeye devam edecektir. C. difficile'nin ilk nüksetmesi genellikle birincil enfeksiyonu tedavi etmek için kullanılan antibiyotikle tedavi edilir. Sonraki enfeksiyonlar metronidazol ile tedavi edilmemelidir. Bazen, 10 günlük standart bir oral vankomisin kürü işe yaramayacaktır. Bu durumlarda, vankomisinin azaltılması tercih edilen tedavidir. Hastalar enfeksiyonun ciddiyetine bağlı olarak 3 aya kadar bir süre boyunca azalan dozlarda vankomisin alırlar.
C. difficile'nin sonraki her nüksetmesi, önceki enfeksiyonlardan daha şiddetli olma eğilimindedir. Probiyotiklerle, özellikle de Saccharomyces boulardii ile desteklenen vankomisin ile uzun süreli tedavi daha yüksek bir başarı oranı ile ilişkilidir.
Üç nüksetmeden sonra hastalar dar spektrumlu bir antibiyotik olan oral fidaksomisin ile tedavi edilebilir. Olağan dozaj 10 gün boyunca günde iki kez 200 mg'dır. Fidaksomisinin şiddetli CDI için vankomisinden daha üstün olduğu düşünülmektedir. Fidaksomicin ile tedavinin en büyük dezavantajı ilaç maliyetidir. 10 günlük bir kür 3500 ABD dolarına kadar mal olabilir.[kaynak belirtilmeli] Bir hasta kötüleşiyorsa veya ciddi komplike hastalığa ilerliyorsa, intravenöz tigesiklin eklenmesi dikkate alınmalıdır. Nüks riski yüksek olan hastalar, monoklonal antikor bezlotoksumabın standart tedaviye eklenmesinden de fayda görebilirler.
Geleneksel antibiyotik tedavisine yanıt vermeyen hastalar fekal mikrobiyota nakli (FMT) için uygun olabilir. Sağlık hizmeti sağlayıcıları, sağlıklı bir kişiden alınan dışkıyı tekrarlayan CDI'lı bir hastanın kolonuna aktarabilir. Bu işlem, yaklaşık %93 iyileşme oranıyla şiddetli CDI için en başarılı tedavidir. Dışkı naklinin çocuklar ve genç yetişkinler için de etkili ve güvenli bir tedavi seçeneği olduğu görülmüştür. FMT ile tedavi edilen hastalarda CDI nüks oranları genellikle düşüktür, yaklaşık %19'dur, bu da kronik CDI vakalarının tedavisinde çok etkili olmasını sağlar. Bununla birlikte, bazı vakalarda inflamatuar bağırsak hastalığının alevlenmesi tedavinin olası bir yan etkisidir. Mikrobiyota temelli tedavilerin enfeksiyonu temizlemedeki başarısı değerlendirilirken konakçı bağışıklık sisteminin durumu önemlidir. FMT'nin uzun vadeli etkileri bilinmemektedir, çünkü prosedür sadece 2013'ten beri tekrarlayan CDI için FDA onaylıdır ve nispeten az sayıda prosedür gerçekleştirilmiştir. Transplantasyon bir seçenek değilse kolonun enfekte olmuş kısmının çıkarılması CDI'yı tedavi edebilir.
C. difficile nüksünün öngörülmesi büyük ilgi görmüştür, ancak önemli ölçüde ilişkili risk faktörleri konusunda fikir birliği sağlanamamıştır.