stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Vincent van Gogh'un yaptığı portreler
Arles 1888-1889 > Yaşlı Köylü: Patience Escalier

Patience Escalier bahçıvan ve çobandı. Van Gogh babasına benzeyen yaşlı bir köylünün resmini yapmak istediği için portresini yapmıştır.
Bu portrenin üç versiyonu vardır. Birincisi Kaliforniya Pasadena'da Norton Simon Müzesi'nde sergilenmekte, ikincisi Philip Niarchos özel koleksiyonundadır, resmin kalem ve mürekkeple çizilen üçüncü ve son versiyonu ise Cambridge'deki Fogg Sanat Müzesinde bulunmaktadır.
Pateince Escalier'in Portresi, ilk versiyon, Ağustos 1888, tuval üzerine yağlı boya, 64 x 54 cm, Norton Simon Müzesi, Pasadena (F443)
Yaşlı Köylü (Patience Escalier), Kalem ve mürekkeple çizim, Eylül 1888, Fogg Sanat Müzesi, Cambridge, MA (F1460)
Saint-Rémy-en-Provence 1889 > Trabuc Ailesi

Saint-Paul akıl hastanesinde baş hastabakıcı olan François Trabuc ile eşi Jeanne, van Gogh için modellik yapmışlardır. François Trabuc'ün, Saint-Paul'de ve Marsilya'da bir hastanede kolera salgını sırasında gördüğü sefalete karşın sahip olduğu "derin düşüncelere dalmış sakin" hâlini van Gogh ilginç bulmuştur. Kardeşi Theo'ya yazdığı mektupta Trabuc'ten, askerî bir duruşa ve "küçük keskin siyah gözlere" sahip olan biri olarak söz etmiştir. Eğer zekâsı ve nezâketi olmasa, gözleri yırtıcı kuşların gözlerine benzemekteydi.
François Trabuc
Jeanne Trabuc
Saint-Rémy-en-Provence 1889 > Bir Hastanın Portresi

Van Gogh, Saint-Paul akıl hastanesinde yatarken diğer hastalar ve birbirlerine olan destekleri konusunda şöyle yazmıştır: "Her ne kadar burada çok ciddi derecede hasta olanlar olsa da çılgınlık üzerine olan korku ve dehşetim önemli ölçüde azaldı. Burada hayvanat bahçesindeki hayvanlar gibi korkunç çığlıklar ve feryatlar duyulsa da buradaki insanlar birbirlerini çok iyi tanıyorlar ve birisi krize girdiğinde ona yardımcı oluyorlar."
Saint-Paul'de Bir Hastanın Portresi
Auvers-sur-Oise > Gachet Ailesi

Ana madde: Dr. Gachet'nin Portresi
Hollandalı ressam Vincent van Gogh'un en çok değer gören resimlerinden birisi, yaşamının son aylarında tedavi gördüğü Dr. Paul Gachet'nin portresidir. 1990 yılında bu resim 82,5 milyon dolarlık rekor bir bedele satılmıştır.
Dr. Gachet aynı zamanda izlenimcilik akımı sırasında etkin olmuş amatör bir ressam ve gravürcüdür. Vincent van Gogh tıbbî yardım almak için gittiği doktorda kendini görmüştür. Dr. Gachet'de van Gogh kendi deyimiyle "zamanımızın mahzun ifadesi"ni görmüştür. Van Gogh diğer portrelerine benzer şekilde bu portre de konu olan kişinin fiziksel özelliklerinin değil karakterini oluşturan içsel özellikleri üzerine bir çalışmadır. Dr. Gachet'nin portresinde görünüşünün tüm ince detayları van Gogh'un onları gördüğü şekliyle betimlenmiştir. Doktorun imgesinin karakteristik özellikleri serbest bir şekilde, izleyicinin bu özellikleri van Gogh'un gördüğü şekilde görebilmesi için yapılmıştır.
Paul-Ferdinand Gachet, 1890
Tuval üzerine yağlı boya, 68 x 57 cm
Musée d'Orsay, Paris
Marguerite Gachet, 1890
Tuval üzerine yağlı boya, 102 x 50 cm
Kunstmuseum, Basel
Marguerite Gachet Bahçede 1890 Musée d'Orsay, Paris, Fransa (F756)
Auvers-sur-Oise > Adeline Ravoux

Adeline Ravoux'nun Portresi van Gogh tarafından 1890'da yapılmıştır.
On iki yaşındaki Adeline Ravoux, van Gogh'un Auvers-sur-Oise'da kaldığı Auberge Ravoux'nun sahibi Arthur-Gustave Ravoux'nun kızıydı. Sonradan van Gogh'un handa kaldığı döneme ait hatıralarını yazmıştır. Van Gogh'un kendini vurduğu gün tarladan hana dönüşüne tanıklık etmiştir: "Vincent eğilerek, midesini tutarak ve her zaman olduğu gibi bir omzu diğerinden yukarı şekilde yürüdü. Annem: 'Mösyö Vincent, endişelenmiştik, dönmenize sevindik; bir sorununuz mu var?' diye sordu. Istıraplı bir sesle 'Hayır, ama...' diye cevap verdi, cümlesini bitirmeden salondan geçip merdivenlere geldi ve odasına çıktı. Bu sahneyi ben de gördüm. Vincent öyle garip bir izlenim bıraktı ki babam merdivenlere gidip bir şey duyabilmek için kulak kabarttı."
Figür etüdlerinin olduğu F1652r katalog numaralı sayfanın sol üst köşesinde Adeline Ravoux olduğu kolayca anlaşılan bir genç kız figürü vardır. Arkadan sola doğru görülen genç kızın da o olduğu düşünülmektedir. Özellikle Yürüyen İki Kadınlı Manzara (F819) gibi diğer resimlerde de yer aldığı düşünülmektedir. Bu figür etüdleri sayfası 2007'de Christie's müzayede salonunda 4.480.000 dolara alıcı bulmuştur.
Adeline Ravoux'nun Portresi
Haziran 1890
özel koleksiyon (F769)
Adeline Ravoux'nun Portresi
Haziran 1890
Cleveland Sanat Müzesi, Cleveland, Ohio (F768)
Çok Figürlü Kağıt
Temmuz 1890
özel koleksiyon (F1652r)
Auvers-sur-Oise > Portakallı Çocuk

Portakallı Çocuk, Haziran–Temmuz 1890, özel koleksiyon (F785)
Auvers-sur-Oise > Beyazlı Kız

Ana madde: Beyazlı Kız
Beyazlı Kız ya da Buğday Önünde Ayakta Duran Genç Kız ya da Mısır Tarlasında Kadın olarak da bilinen bu resim Vincent van Gogh tarafından 1890'da Auvers-sur-Oise'da, yaşamının son aylarında yapılmıştır. Bu resim 1963'ten beri Ulusal Sanat Galerisi'nin Chester Dale Koleksiyonu'nun bir parçasıdır.
Beyazlı Kız ya da Buğday Önünde Ayakta Duran Genç Kız, Ulusal Sanat Galerisi, Washington, DC (F788)
Auvers-sur-Oise > Küçük Arlesienne

Küçük Arlesienne (Kız Başı) resmi Kröller-Müller Müzesi'nde sergilenmektedir.
Küçük Arlesienne (Kız Başı)
1890
Kröller-Müller Müzesi, Otterlo, Hollanda (F518)
Auvers-sur-Oise > Hasır Şapkalı Genç Köylü Kadın

Hasır Şapkalı Genç Köylü Kadın, Vincent van Gogh tarafından 1890'da yapılmıştır. Van Gogh bu resmin çeşitli versiyonlarını yapmıştır. Resim birkaç kere el değiştirmiştir. 1997 yılında Stephen Wynn bu tabloyu 47,5 milyon$'a satın aldı. 7 Ekim 2005'te Stephen Wynn bu tabloyu, Gauguin'in Bathers tablosu ile birlikte 100 milyon $'dan fazlaya Steven A. Cohen'e sattığı duyuruldu.
Buğday İçinde Hasır Şapkalı Genç Köylü Kadın
Haziran 1890
özel koleksiyon (F774)
Auvers-sur-Oise > İki Çocuk

İki Genç Kız ya da İki Çocuk adlı bu tablo Paris'te Musée d'Orsay'de sergilenmektedir. Aynı tablonun başka bir versiyonu da (F784) özel koleksiyondadır.
İki Genç Kız ya da İki Çocuk, 1890, Musée d'Orsay, Paris, Fransa (F783)
İki Çocuk, 1890, özel koleksiyon (F784)
Auvers-sur-Oise > Mavi Kantaronlu Delikanlı

Mavi Kantaronlu Delikanlı resmi 1890 Haziran ayında Auvers'de yapılmıştır.
Mavi Kantaronlu Delikanlı
Haziran 1890
özel koleksiyon, (F787)
Père Tanguy'in Portresi
 1887-88
Musée Rodin, Paris (F363)
Les Arènes
(Aralık 1888)
Ermitaj Müzesi, St. Petersburg. 

Roulin Ailesi üyeleri bu portrede betimlenmiştir ve Arlésienne kostümü taşıyan kadın Madame Ginoux'nun profiline sahiptir.
Postacı Joseph Roulin'in Portresi (1841-1903) Ağustos başı 1888, Boston Güzel Sanatlar Müzesi (F432)
La Berceuse (Augustine Roulin), Şubat 1889, Chicago Sanat Enstitüsü, Illinois (F508)
Ana Roulin Bebeğiyle, 1888, The Metropolitan Museum of Art, New York (F491)
Patience Escalier'nin Portresi, ikinci versiyon, Ağustos sonu 1888, tuval üzerine yağlı boya, 69 x 56 cm, özel koleksiyon (F444)
Bahçıvan (Genç köylü), Galleria Nazionale d'Arte Moderna, Roma (F531)
Adeline Ravoux'nun Portresi (Yarım Boy)
1890
özel koleksiyon (F768)
Franz Kafka'nın Kafası

| --- | --- |


Sanatçı: David Černý
Yıl: 2014
Tür: Heykel
Boyutlar: 1100 cm (430 in)
Konum: Quadrio, Prag
Franz Kafka'nın kafası, Kafka Heykeli olarak da bilinir. David Černý tarafından yapılmış bir açık hava heykelidir. Çekya, Prag, Quadrio'da bulunan heykel 11 metre yüksekliğinde 42 döner panelden oluşmakta ve her kat ayrı ayrı dönebilmektedir.
Said Nursî

| Said Nursî |
| --- | --- |

Dârü'l-Hikmeti'l-İslâmiye Azası
Görev süresi 1918-1922
Kişisel bilgiler
Doğum: Mirzazâde Said 1878  Nurs, Hizan, Bitlis Vilayeti, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 23 Mart 1960 (82 yaşında)  Şanlıurfa, Türkiye
Defin yeri: Halil-ür Rahman Dergâhı, Urfa (24 Mart 1960 - 12 Temmuz 1960)   Meçhul (12 Temmuz 1960'tan beri)
Mesleği: Asker, yazar, ulema
Dini: İslam
Ödülleri:  Harp Madalyası
Askerî hizmeti
Hizmet yılları: 1914-1916   Esaret (3 Mart 1916)   Yurda dönüş (18 Haziran 1918)
Rütbesi: Milis Miralay
Çatışma/savaşları: I. Dünya Savaşı (Kafkasya Cephesi)
Sait Okur, bilinen adıyla Said Nursî (1878 - 23 Mart 1960), Kürt İslam âlimi, müfessir ve yazar. Dârü'l-Hikmeti'l-İslâmiye azalığı, Birinci Dünya Savaşı'nın Kafkasya Cephesi'nde milis alay kumandanlığı yapmıştır. İslam üzerine yazılmış ve 300 kadar ayeti tefsir eden Risale-i Nur isimli 50'den fazla dile çevrilen külliyatın yazarıdır.
Van'da hayalini kurup zihinsel hazırlığını yaptığı fen ve din ilimlerinin beraber okutulacağı Medresetü'z-Zehra projesi için İstanbul'a geldi. Bu amaçla Sultan II. Abdülhamid ile görüşme girişimlerinde bulunduysa da istediği neticeyi alamadı. Ancak yerine gelen Sultan Reşad ile görüşme fırsatı buldu ve projesini detaylı şekilde anlattı. Kabul gören proje için Van Valiliğine bin altın ödenek gönderildi.
Osmanlı dönemi medrese geleneklerinden olan ilmî münazaralara katılan Said Nursî, kullandığı ünvan ve burada gösterdiği başarıları ile şöhret oldu. Çeşitli gazete ve dergilerde makaleler yazıp, Marifet ve İttihad-ı Ekrad isminde bir gazete çıkarma girişiminde bulundu. Bu dönemde Meşrutiyet taraftarı olan Said Nursî, bu yönetim biçiminin dine aykırı olmadığını vurgular. Düşüncelerini Münazarat isimli eserinde kitaplaştırır.
Said Nursi 31 Mart Vakası'nda isyanın bastırılması için gazete yazıları yazdı ve Harbiye Nezaretinde onlara hitap etti. 31 Mart Vakası sonrası kurulan Divan-ı Harbi Örfi mahkemesinde yargılanarak beraat etti.
Van'a dönerek Evkaf Nezaretine bağlı Horhor Medresesi'nde talebe okutmaya başlar. I. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla Alay Müftüsü olarak orduya dahil olan Nursî, sonrasında ise Enver Paşa tarafından gönüllü milis alayı kumandanı olarak görevlendirilir. Kafkas Cephesi'nde talebeleri ile birlikte mücadele eder. Savaş sırasında bir kısım talebesi ölür, kendisi de yaralanarak esir düşer ve Kostroma'ya esir kampına gönderilir. Gösterdiği azim ve mücadeleler sebebiyle esaretinin bitiminde kendisine Harp Madalyası verilir ve Dârü'l-Hikmeti'l-İslâmiye a'zası olarak atanır.
Hilal-i Ahdar Cemiyeti toplantılarına katılan Nursî, Yeşilay'ın kurucu üyesidir.
Biyografi

Said Nursî kendi hayatını "Eski Said" ve "Yeni Said" olarak ikiye ayırır. Eski Said olarak tabir ettiği doğumundan 1923 yılına kadar olan dönemde sosyal ve siyasî sorunların çözümünde doğrudan inisiyatif alan bir kişilik sergiler. 1923 yılında TBMM'nin daveti üzerine Ankara'ya gelen Nursî, Ankara'da aradığı atmosferi bulamaz. Van'a dönerek inzivaya çekilir ve daha sonraları bu dönüşünü Yeni Said'in başlangıcı olarak nitelendirir. Bu dönemde sosyal ve siyasî meselelerden uzaklaşır. En önemli vazifenin imânı kuvvetlendirmek olduğunu söyler. Şiddetle karşı çıktığı ama silah çekmediği Cumhuriyet idaresi tarafından bu dönem zarfında uzun yıllar sürgün, gözetim ve yer yer hapis hayatı yaşatılacak ve zorunlu ikâmete tabi tutulacaktır. Büyük çoğunluğunun Isparta Barla'da yazıldığı Risale-i Nur külliyatının yazımı ve Nur Cemaati'nin oluşumu bu dönemde yaşanmıştır. [kaynak belirtilmeli]
Biyografi > "Eski Said" (Cumhuriyet öncesi) > Çocukluğu ve öğrenim hayatı

Doğum tarihi: Nursî'nin doğum tarihi ile ilgili farklı görüşler vardır. 1906 yılında yapılan nüfus tescil kayıtlarında, Rumî 1288-1299 (Miladi 1872) olarak geçse de doğum tarihinin Dârü'l-Hikmeti'l-İslâmiye'ye verdiği özgeçmişine göre hazırlanan Osmanlı nüfus kimlik belgesinde Rumi 1293, Hicri 1295 tarihleri yani Miladi 1878 yılı olduğu tahmin edilmektedir.
Bitlis'in Hizan ilçesinin İsparit nahiyesinin Nurs köyünde, yedi çocuklu bir ailenin dördüncü çocuğu olarak dünyaya geldi. Babasının adı Abdullah Mirza, annesinin adı ise Nuriye'dir. Annesi Nurs köyü yakınlarında bulunan Bilkan köyündendir. Nuriye Hanım Nure veya Nura ismiyle de tanınmaktadır. Sofi Mirza olarak tanınan Mirza Efendi ailesinin geçimini çiftçilikle sağlamıştır.
İsim ve ünvanları: 15 yaşında iken İslâm âlimlerinin bulunduğu ilim meclisinde yapılan imtihan ve münazara sonunda Molla Fethullah tarafından Bediüzzaman ünvanı verilmiş; diğer âlimler tarafından da kâbul görmüş ve bu isimle anılmaya başlanmıştır. "Bediüzzaman" ünvanının yanı sıra Said Okur, "Molla Said" ve "Said-i Kürdî" gibi isimler ile de tanınmaktadır. Said Nursî, İstanbul'a gelişinden sonra Güneydoğu Anadoludan gelmiş olması ve Kürt olması dolayısıyla Said-i Kürdî ismiyle meşhur olmuş ve ilk dönem eserlerinin birçoğunda bu adı kullanmıştır. Cumhuriyet'in kurulmasından sonra kabul edilen Türk milliyetçiliği politikasından dolayı, hem bu durumun aleyhine kullanılmasını, hem de yanlış anlaşılmaları engellemek için, kendisi bunu Said-i Nursi şeklinde değiştirmiştir.
Öğrenim hayatı: 1887'de Tağ köyündeki Molla Mehmed Emin Efendi'nin medresesinde öğrenim hayatına başladı. 1888'de medrese eğitimi bırakarak köyüne döndü. Köyüne döndükten sonra, medrese öğrencisi olan ağabeyi Molla Abdullah'ın derslerini takip etti. Beş yıl süren tahsil hayatı boyunca Molla Mehmed Emin Efendi Medresesi, Mir Said Veli Medresesi, Molla Fethullah Efendi Medreselerinde eğitim aldı. Risalelerinde, bu süre zarfında Kur'ân'ı hatmettiğini, Sarf ve Nahiv kitaplarını İzhar'a kadar okuduğunu, Doğu Beyazıt'ta bulunan Şeyh Mehmet Celalî'nin medresesinde üç ay süren bir eğitim gördüğünü, bu eğitimi sırasında her gün günde üç saat meşgul olarak yüze yakın kitabı okuyup ezberine aldığını, medreselerde eğitimi yapılan kitaplar dışında pek çok başka kitabı da okuduğunu yazmıştır. Daha sonra icazetini aldığı ve sonra Doğu Beyazıt'tan ayrıldığı bildirilmektedir. Bu sırada arkadaşları ve bazı hocalarıyla olan tartışmaları ve kavgaları sebebiyle medrese eğitiminde aksamalar olmuştur. Said Nursî köyünde gördüğü bir rüyadan etkilenerek eğitimine devam etmek üzere Mir Hasan Veli Medresesine gittiğinden bahseder.
İcazetnâmeleri: Said Nursî ilkini Muhammed Celali, ikincisini ise Şeyh Fethullah Es-Siirdi'den aldığı iki adet icazetnâmeye sahiptir.
Biyografi > "Eski Said" (Cumhuriyet öncesi) > I. Dünya Savaşı

Said Nursi I. Dünya Savaşı'nın ilanının hemen ardından gönüllü vaiz olarak orduya yazıldı.[kaynak belirtilmeli] Kendisinin 2. meşrutiyetin ilanı sırasında Osmanlının istihbarat kurumu olan Teşkilat-ı Mahsusa'da görev aldığı, İttihat ve Terakki Cemiyeti'ne üye olduğu, Teşkilat-ı Mahsusa tarafından 1915 yılında Rus Cephesine ve Libya'ya gönderildiği tarihçi Cemal Kutay tarafından yazılmış ancak görevlendirme bilgisinin doğru olmadığı yönünde itirazlar olmuştur.
Van'da görevlendirildikten sonra Pasinler cephesine gönderildi. Nursi, Enver Paşa'nın isteği üzerine talebeleri ve gönüllülerden oluşan 4-5 bin kişilik milis teşkilatı kurdu. Milis Miralay rütbesiyle gönüllü alay komutanı olarak kurduğu teşkilatı ile birlikte Van, Muş ve Bitlis'te Rus birlikleri ve Ermeni çetelerine karşı savaştı. Savaş sırasında sigara tablasından, hançer kabzasından ve omzundan olmak üzere üç yerinden vurularak yaralanmıştır.
Esaret hayatı: Said Nursi gönüllü olarak katıldığı I. Dünya Savaşı'nda Bitlis'te su kemerinin üzerinden atlamış, sağ ayağı kırılmış ve esir düşmüştür.
Birinci Cihan Harbinden önce Van'a gelerek Horhor'da talebe okutan Bediüzzaman'ın medresesine ben de dahil oldum. Birinci Cihan Harbi başlayınca Bediüzzaman hocalığı bırakarak, gönüllü alay kumandanı oldu. Bizlerden de isteyenler, onunla birlikte harbe iştirak etti. Ben kendileriyle, Gevaş ve Bitlis harplerinde bulundum. Kış bastırmıştı. Her taraf kardı. Bitlis'te Üstad'la birlikte birkaç talebe kalmıştık. Bütün arkadaşlarımız şehid oldular. Geceleyin yüksek bir duvardan atlarken Üstad'ın ayağı kırıldı. Otuz altı saat soğuk, kar, çamur içinde bir dehlizde kaldık. İleride Rus nöbetçileri gözüküyordu. Dehlizin üzerinden de Rusların seslerini işitiyorduk.
Nursi burada Ruslara esir olarak Van, Culfa ve sonrasında Tiflise götürüldü. Yaklaşık 6 ay Tiflis'te kaldı ve burada tedavi gördü. Tiflis'in Varasofski Sokağında kırk dört numaralı kampta tutulduğu bilinmektedir. Kosturma'nın Kologrif beldesindeki esir kampına, oradan da en büyük esir kampı olan Kosturma'ya sevk edildi.
Biyografi > "Eski Said" (Cumhuriyet öncesi) > Dârü'l-Hikmeti'l-İslâmiye

Esaretten dönüş sonrası İstanbul'a geldi. Ordu-yu Hümâyun'un tavsiyesi üzerine 4 Ağustos 1918 yılında Dârü'l-Hikmeti'l-İslâmiye azası olarak atandı. Said Nursi bir müddet dinlenmek için izin aldıktan sonra görevine başlayıp Kasım 1922'ye kadar 4 yıl 4 ay boyunca bu görevde çalıştı. Bab-ı Meşihat tarafından da ilmi rütbesi Mahrec Payesi verilerek onaylandı.
Nursî I. Dünya Savaşı sonrası mütareke günlerinde, Çamlıca'daki evinde yeğeni Abdurrahman ile birlikte kalmıştır. Bu dönemde Kürt Teali Cemiyeti üyelerinin Said Nursî'yi cemiyetlerine davet ettikleri, ancak Nursî'nin bu teklifi reddettiği ifade edilmektedir. 15 Şubat 1919 tarihinde sonradan Teâli-i İslâm Cemiyeti adını alan Cemiyet-i Müderrisîn'in kurucu azaları arasında yer aldı.
Said Nursi 1919'da Mesnevî-i Nuriye adlı eserini yazmaya başlamış, “Sünûhât”, “Hakikat Çekirdekleri” (1920), “Nokta” (1921), “Rumûz” (1922) gibi bazı kitapçıkları kaleme almıştır.
Biyografi > "Eski Said" (Cumhuriyet öncesi) > Millî Mücadele

Millî Mücadele döneminde Kuvâ-yi Milliye aleyhindeki fetvayı çürüten bir yazı yazar. İstanbul'un İngilizler tarafından işgaline karşı 16 Şubat 1920'de Hutuvat-ı Sitte adlı eserini telif etmiş, eseri Türkçe ve Arapça olarak ücretsiz ve gizlice dağıtılmasını sağlamıştır.
Bir zaman İngiliz devleti, İstanbul Boğazının toplarını tahrip ve İstanbul’u istilâ ettiği hengâmda, o devletin en büyük daire-i diniyesi olan Anglikan Kilisesinin Başpapazı tarafından, Meşihat-ı İslâmiyeden dinî altı sual soruldu. Ben de o zaman, Dârü’l-Hikmeti’l-İslâmiyenin âzâsı idim.

Bana dediler: ‘Bir cevap ver. Onlar, altı suallerine altı yüz kelimeyle cevap istiyorlar.’ Ben dedim: ‘Altı yüz kelimeyle değil, altı kelimeyle değil, hattâ bir kelimeyle değil, belki bir tükürükle cevap veriyorum. Çünkü o devlet, işte görüyorsunuz, ayağını boğazımıza bastığı dakikada, onun papazı mağrurane üstümüzde sual sormasına karşı yüzüne tükürmek lâzım geliyor… Tükürün o ehl-i zulmün o merhametsiz yüzüne!’ demiştim.
Hutuvat-ı Sitte'yi basan ve dağıtılmasında Said Nursi'ye yardım eden kişilerden biri de Eşref Edip Fergan'dır.
İstanbul kamuoyunu etkisi altına alan ve İngilizlere karşı çok sert bir dille yazılmış olan Hutuvat-ı Sitte Risalesi sonrası İngiliz Başkumandanı tarafından Said Nursî hakkında idam kararı alınmıştır.
Hutuvat'ı sitte ve Kuvâ-yi Milliye'ye olan desteği Ankara Hükûmeti'nin dikkatini çekmiş, Eski Van Valisi Tahsin Bey ve Mustafa Kemal Paşa'nın davetleri sonucu, 9 Kasım 1922'de Ankara'ya gitmiş ve hoş-amedi merasimi ile karşılanmıştır.
Said Nursî, Medreset-üz Zehra ideali için, II. Meşrutiyet döneminde Van'da temelini attığı fakat savaş yüzünden inşaatı başlatılamayan üniversitenin kurulması için Mebuslara bir kanun teklifi hazırlattırdı. Teklif mecliste iki yüz milletvekilinden 163'ünün imzasıyla kanunlaştı. Buna rağmen Said Nursi Ankara'daki siyasi ve dini atmosferden hoşnut olmadı. 7 Nisan 1923'te talebe yetiştirmek ve münzevi bir yaşam sürmek üzere Van'a gitti, Erek Dağı'nda iki senesini geçirdi.
Biyografi > "Yeni Said" / Cumhuriyet sonrası

Said Nursî, Van'a dönüşünü ve Erek Dağı'nda inzivaya çekilmesini dönüm noktası olarak kabul eder. Bu sırada Şeyh Said başlatmak istediği ayaklanma için Said Nursî'den destek ister fakat Nursî ayaklanmaya destek vermeyeceğini bir mektupla haber verir.
Yaptığınız mücadele kardeşi kardeşe öldürtmektir ve neticesizdir. Türk milleti İslâmiyet'e bayraktarlık etmiş, dini uğrunda yüz binlerle, milyonlarla şehid vermiş ve milyonlar veli yetiştirmiştir. Binaenaleyh kahraman ve fedakar İslam müdafiilerinin torunlarına, Türk milletine kılınç çekilmez ve ben de çekmem.
Said Nursî doğuda meydana gelen sosyal olaylar üzerinde olması muhtemel siyasi etkisinden korkularak 1926'da sürüldüğü Burdur'da Nur'un İlk Kapısı'nı, Burdur ve Isparta'daki dokuz aylık mecburi ikametinden sonra 1 Mart 1927'de ulaştığı Barla'daki sürgün hayatında ise Sözler, Mektûbat ve Lem'alar'ın büyük bölümünü yazmıştır.
Buradaki faaliyetleri şüpheli bulunarak 1934'te Isparta'ya sürüldü. 1935 yılında “gizli cemiyet kurmak, rejimin temel düzenini yıkmak” iddiasıyla Eskişehir Ağır Ceza Mahkemesinde aleyhinde dâvâ açıldı ve Tesettür Risalesi'nden dolayı kendisi on bir ay, on altı öğrencisi de altı ay hapse mahkûm edildi. 1936'da hapis cezasının bitiminden sonra 7 yıllığına Kastamonu'ya sürüldü.
1943 yılında 126 talebesiyle birlikte "rejimin temel düzenini yıkmak" iddiasıyla tutuklanarak Denizli hapishanesine sevk edildi. 9 ay tutuklu kaldı. Beraat etti. Daha sonra Emirdağ'a götürülerek burada zorunlu ikâmete mahkûm edildi. 1947 yılında aynı suçlamalarla tekrar tutuklanarak 54 talebesiyle birlikte Afyon hapishanesine sevk edildi. Yaklaşık 20 ay hapiste kaldı. Buradan tekrar Emirdağ'a götürüldü.
"Üçüncü Said: 1952'de Gençlik Rehberi isimli eseri hakkında açılan dava münasebetiyle İstanbul'a geldi ve bu davadan beraat etti. 1953'te Emirdağ'a döndü. İkinci defa İstanbul'a geldi ve üç buçuk ay burada kaldı. Bundan sonraki hayatı genellikle Emirdağ ve Isparta'da geçti.
Bu dönemde, yazımı tamamlanmış olan Risale-i Nur'un farklı kesimlerden insanlara ulaştırılmasıyla ilgilenmiştir. Bu amaçla birçok şehir ve köylerde el ile yazılan risalelerin okunması, okutulması, bazı merkezlerde risalelerin daktilo ile çoğaltılması; Ankara, İstanbul ve doğu illerini de kapsayacak şekilde risalelerin bütün toplumsal tabakalara ulaştırılması işleri ile ilgilenmiştir. Yine bu dönemde mahkemelerden iade edilen Nur Risaleleri ve bazı illerde bir kısım Nur Talebelerine dava açılması sebepleriyle resmi makamlarla görüşmeleri olmuştur. 1950 yılında iktidara gelen Demokrat Parti hükûmetinin Risale-i Nur hareketine olumsuz bakmaması ve yayımlanmasına engel olmaması sebebiyle, risaleler bu dönemde matbaalarda basılmış Anadolu'nun yanında Mısır, Pakistan, ABD, İtalya gibi çeşitli ülkelere de gönderilmiştir.
Ölümü, mezar yeri ve mirası

23 Mart 1960'ta Şanlıurfa'da öldü. Urfa Halil-ur Rahman Dergahı'na defnedildi. 27 Mayıs Darbesi sonrasında 12 Temmuz 1960'ta cuntanın emriyle mezarı yıktırıldı. Naaşın taşındığı uçakta yer alan Erol Türegün tarafından ortaya atılan iddiaya göre naaşı Isparta'ya götürülerek şehir mezarlığına gizlice defnedilmiştir. Buna göre Said Nursî'nin naaşı Isparta-Afyon arasında bir yere gömülmüştür. Vasiyeti üzerine 1969'da bir-iki talebesi tarafından açılarak, naaşı kendileri dışında kimsenin bilmediği bir yere gömülmüştür. Şu an mezarının yeri bilinmemektedir.
Ölümü, mezar yeri ve mirası > Mal varlığı

Said Nursî'nin vefatından sonra tereke hakimliği tarafından tespit edilen resmi mal varlığı listesi:
| Eşyanın cinsi | Adedi | Kıymeti-Kuruş |
| --- | --- | --- |
| Cizlavet marka çift lastik (ayakkabı) | 1 | 500 |
| Sefer tası içi | 4 |  |
| Çinko tencere küçük | 1 |  |
Ayaklı bardak: 
| Küçük çaydanlık | 1 |  |
| Ayaksız bardak | 2 | 150 |
| Eski çarşaf | 1 |  |
| Eski Frenk gömleği | 1 |  |
| Eski iç gömlek | 1 |  |
Sarık üzerine sarılacak bez: 
| Mendil | 3 |  |
Pamuklu hırka: 
| Eski gömlek | 1 |  |
| Havlu | 1 | 200 |
| Eski çarşaf, mendil ve eski bohça |  | 1750 |
| Kırık gözlük | 1 |  |
| Dua kitabı | 1 |  |
Eski yazı takvim: 
| Kalem | 2 |  |