William Withering
Digitalis'in keşfi

İddiaya göre Withering, digitalis'in ödem tedavisinde kullanıldığını ilk olarak Shropshire'da bir halk şifalı bitki uzmanı olarak çalışan yaşlı bir kadın Hutton Ana'dan öğrendi ve bu durumu, başarılı bir şekilde tedavi etmek için bitkiyi 20'den fazla farklı bileşen içeren poliherbal bir formülasyonun parçası olarak kullandı. Withering, digitalis'in formülasyondaki aktif bileşen olduğu sonucuna vardı ve takip eden dokuz yıl boyunca bitkinin çeşitli kısımlarından (farklı mevsimlerde toplanan) farklı müstahzarları dikkatlice denedi ve digitalis kullandığı 156 vakayı belgeledi ve etkileri ile kullanmanın en iyi ve en güvenli yolunu açıkladı. Bu vakalardan en az biri Erasmus Darwin'in Withering'e ikinci görüşünü sorduğu bir hastaydı. Ocak 1785'te Darwin, Londra'daki College of Physicians'a "Yüksük Otu'nun Bazı Damlalarda ve Akciğer Tüketiminde Başarılı Kullanımının Bir Hesabı" başlıklı bir makale verdi; Darwin tarafından o yılın mart ayında bu makale sunuldu. Darwin'in makalesini içeren yayımlanmış işlem cildinin sonundaki bir dipnot "Bu cildin son sayfaları basında yer alırken, yüksük otunun verildiği ve sıklıkla başarılı olan çok sayıda vaka koleksiyonunu yayımlayan Birmingham'dan Dr Withering". Bundan sonra, Darwin ve Withering giderek daha fazla yabancılaştı ve sonunda, görünüşe göre Robert Darwin'in Withering'i hastaları etkili bir şekilde kaçak avlayarak profesyonel olmayan davranışlarla suçlamasından kaynaklanan bir tartışma çıktı. Bu, tıbbi akademik intihalin çok erken bir örneğidir. Bu, gerçekte, küçümsendiğini hissettiğinde öfkesi ve alaycılığı büyük olasılıkla kendi oğlunun intiharına ve daha sonra oğlu Robert'ın yabancılaşmasına katkıda bulunan Erasmus Darwin tarafından yönetildi.
Gerçekte "Hutton Ana", 1928'de William Meade Prince tarafından dijital hazırlıkları pazarlayan Parke-Davis'in bir reklam kampanyasının parçası olarak bir illüstrasyonda yaratıldı. Withering'in veya başka birinin eserlerinde bir Hutton Ana'dan bahsedilmiyor ve onun herhangi bir yaşlı kadınla doğrudan tanıştığından söz edilmiyor. Anlatımında, bir meslektaşı tarafından kendisinden yalnızca, aslen yaşlı bir kadının makbuzu veya tarifi (uzun süredir gizli tuttuğu) olan bir aile tarifi hakkında yorum yapmasının istendiğini belirtir. 1928'den beri, Hutton Ana'nın statüsü, bir reklam afişindeki bir görüntü olmaktan, Dr. Withering'in vicdansız yöntemleri tarafından gerçek tanınmasından aldatılan Shropshire'da ünlü bir bilge kadın, şifalı bitki uzmanı, eczacı ve tıp doktoruna dönüştü. Genellikle bunun etrafında yazılan hikâye de tamamen uydurmadır. Aslında Withering, Oxford'daki Brasenose Koleji vakasından Birmingham Hastanesi'ndeki tıp meslektaşlarından biri olan Dr. Ash tarafından bilgilendirildi ve dekan yaprak yerine digitalis kökü ile tedavi edildi. Hutton Ana efsanesi ve Withering'in onu Shropshire çevresinde nasıl kovaladığı, birincil kaynaklara geri dönmeyen, bunun yerine başkalarının başvurulmayan çalışmalarını kopyalayıp sonra süsleyen yazarlar tarafından yaratıldı. DM Krikler'in (British Heart Journal, 1985, 54: 256–257) yazdığı "Withering and The Foxglove; themaking of a mit" bölümüne bakın. Withering'in 1785'te basılan Yüksük Otu Hesabı'nda Withering, yüksük otunun dikkatini çektiği yedi farklı olaydan bahseder. Yüksük otunun (Shropshire'daki yaşlı bir kadın tarafından uzun süredir sır olarak saklanan) bir aile tarifindeki etken madde olduğunu kabul etmek, uzman botanik bilgisiyle zor olmazdı. Withering, Botanik Düzenlemesini ilk kez 1776'da yayımlamıştı ve burada yüksük otunun daha ayrıntılı olarak incelenmeyi hak ettiğini öne sürüyordu. Erasmus Darwin, yüksük otunun övgüsünü almaya çalıştı ve başarısız oldu. Erasmus Darwin daha sonra, daha önce ölen oğlu Charles'ın tezini öncelik oluşturmak için kullanmış olan oğlu Robert'ın farkında olmadan yardımıyla, perde arkasında Withering'i gözden düşürmeye çalıştı. Charles Darwin aslında Withering ile arkadaş canlısıydı (Robert'ın yaptığı gibi) ve Edinburgh Üniversitesi'nde Withering'in yüksük otu ile yaptığı deneyler hakkında konuşmuştu. Erasmus Darwin, Withering'in Londra dışında en ünlü ve aranan doktor olmasını ve Withering'in İngiliz Botanik Düzenlemesinin standart referans kaynağı haline gelmesini ve popülerlik açısından Erasmus'un (tümü yarı anonim olarak yayımlanan) botanik yayınlarını çok geride bırakmasını muhtemelen kıskanıyordu. Withering'in Botanik Düzenlemesi, şimdi neredeyse unutulmuş olsa da, sonraki 100 yıl boyunca İngiliz Botaniği için standart referans haline geldi.