stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ahmet Kandemir
Antrenörlük kariyeri > Yeşilgiresun Belediyespor

12 Mart 2015 tarihinde Yeşilgiresun Belediyespor ile anlaştı. 2014-15 TB2L sezonu playoff yarı finalinde Sakarya BŞB takımını 3-1 eleyerek Yeşilgiresun Belediyespor'u Basketbol Süper Ligi'ne çıkardı. Kandemir, Yeşilgiresun Belediyespor'un 2015-16 sezonunda oynadığı ilk 22 karşılaşmadan 5 galibiyet alması sonucu takımıyla olan sözleşmesini karşılıklı olarak feshetti.
Antrenörlük kariyeri > Beşiktaş (3. dönem)

2020-2021 yılına genç oyunculardan kurulu tecrübesiz bir takımla yeni yapılanmayla giren Beşiktaş'ın ilk 6 maçını kaybetmesi sonucu görevi bırakan Burak Bıyıktay'ın yerine "altyapı ve yeniden yapılandırma direktörü" olarak başladığı sezonun devamında koç olarak göreve getirildi. 30 Aralık 2022'de, sözleşmesi tek taraflı olarak feshedildi ve yerine Igor Miličić getirildi.
Başarılar

Türkiye Basketbol Ligi (Yarı final) :
Beşiktaş: 1999-00
Pınar Karşıyaka: 2003-04
Türkiye Kupası (İkincilik) :
Pınar Karşıyaka: 2004-05
TB2L (Şampiyon) :
Antalya BB: 2006-07
Yeşilgiresun Belediyespor: 2014-15
Çalıştırdığı kulüpler

Kaynak:
1997-2003: Beşiktaş (2003 Ocak'ta ayrıldı.)
2003-2006: Pınar Karşıyaka (2006 Ocak'ta istifa etti.)
2006-2007: Antalya BB (Aralık 2006'dan itibaren)
2007-2008: Pınar Karşıyaka
2008-2010: Mersin BB (2010 Şubat'ta istifa etti.)
2010-2011: Antalya BB (25.Hafta takımdan ayrıldı.)
2011-2012: Garanti Koza İstanbulspor (Aralık 2011'den Şubat 2012'ye kadar)
2012: Konya Selçuk Üniversitesi (Şubat 2012'den itibaren)
2013-2015: Beşiktaş (Şubat 2015'te ayrıldı.)
2014-2016: Yeşilgiresun Belediyespor
2016: Acıbadem Üniversitesi SK
2016-2017: Trabzonspor
2020-2022: Beşiktaş
2023-2023: Manisa BB (Haziran-Aralık 2023 ayları)
2025-günümüz: ÇİMSA ÇBK Mersin (Ocak 2025'ten itibaren)
Yukarıçavundur, Çubuk

| Yukarıçavundur |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ankara ilinin Türkiye'deki konumu
YukarıçavundurYukarıçavundur'un Ankara'daki konumu
Koordinatlar: 40°23′11″N 33°03′29″E﻿ / ﻿40.38638°K 33.05798°D﻿ / 40.38638; 33.05798
Ülke:  Türkiye
İl: Ankara
İlçe: Çubuk
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 498
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 312
İl plaka kodu: 06
Posta kodu: 06760
İstatistiki bölge: Ankara alt bölgesi 
Seçim çevresi: Ankara (2. Seçim Bölgesi) 
Yukarıçavundur, Ankara ilinin Çubuk ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

1522 tarihli bir tahrir kaydında Yukarıçavundur mahallesinde yaşayan Türkmen bir cemaatin kaydına rastlanmıştır.
Bölgeye gelmiş olan Çavundur oymağı'nın diğer kısmı ise Aşağı-Çavundur olarak 1530 yılına ait bir tahrir defterinde görülmektedir. 438 Numaralı Muhasebe-i Vilayet-i Anadolu Defteri (937/1530) Cilt I sayfa 390'da; "Aşağı-Çavundur karyesi, Çubuk kazası" şeklinde kayda geçmiştir. Bölgeye gelmiş olan Karkın, Kayı, Kınık, Büğdüz, Yazır ve benzeri Oğuz boy parçaları oymaklar halinde Çubuk bölgesine yerleşerek isimlerini bu yerlere bırakmışlardır.
| Cemaat | Taife | Boy | Kavim | Hane | Mücerred | Yurdu | Sancak | Eyâlet | Kaynak |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Çavundur Cemaati | - | Çavundur | Türkmen | 36 | 29 | Yukarı Çavundur Köyü | Ankara Sancağı, Çubuk Kazâsı | Anadolu Eyâleti | BOA, TD, nr. 117, s. 185-186, sene 929 (1522-23) |
9 Ekim 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2009 |  | 1.123 | ADNKS |
| 2010 |  25% | 845 | ADNKS |
| 2011 |  16% | 713 | ADNKS |
| 2012 |  12% | 627 | ADNKS |
| 2013 |  8% | 576 | ADNKS |
| 2014 |  5% | 548 | ADNKS |
| 2015 |  4% | 524 | ADNKS |
| 2016 |  4% | 503 | ADNKS |
| 2017 |  3% | 517 | ADNKS |
| 2018 |  4% | 536 | ADNKS |
| 2019 |  1% | 528 | ADNKS |
| 2020 |  3% | 512 | ADNKS |
| 2021 |  2% | 500 | ADNKS |
| 2022 |  2% | 508 | ADNKS |
| 2023 |  2% | 498 | ADNKS |
Christer Pettersson

Christer Pettersson, bir günah keçisiyle birlikte çölde tasvir ediliyor.
Carl Gustaf Christer Pettersson (23 Nisan 1947 - 29 Kasım 2004) 1986 yılında İsveç başbakanı Olof Palme'ye düzenlenen suikastin bilinen zanlısıdır. 1988 yılında Olof Palme'yi öldürmekten mahkûm edilmiş fakat sonraki yıl temyize giderek suçsuz bulunmuştur.
Hayatı

1970 yılında, hiçbir tahrik unsuru bulunmamasına rağmen Stockholm'ün orta yerinde bir adamı öldürmüş bunun üzerine İsveç basınında 'katil kasatura' olarak anılmıştır. Bu cinayet ile Pettersson kazara adam öldürmekten hüküm giymiştir.
Hayatı > Olof Palme'yi öldürme teşebbüsü

28 Şubat 1986 gecesi eşi ve oğlu ile sinemadan evine (her zaman olduğu gibi korumasız olarak) dönen dönemin İsveç başbakanı Olof Palme'yi vurmuştur. Geniş çaplı polis soruşturması sonucunda Olof Palme'nin cinayetinden sorumlu olduğu anlaşılmıştır. Daha sonra Olof Palme'nin eşi Lisbet Palme tarafından da teşhis edilmiştir. Olaydan önce gelen ihbarlarda Petterson'un şüpheli hareketleri olduğu söylenmiştir. Saldırıda kullandığı .357 Magnum beylik tabancası bulunamamış olmasına rağmen Pettersson 1988 yılında suçlu bulunmuş ve ömür boyu hapis cezasına çarptırılmıştır.
Buna karşın, 1989 yılında kendisine ithaf edilen suça itiraz etmiş,delil yetersizliği ve cinayet silahının kayıp olmasından dolayı,Lisbet Palme'nin güvenilir ifadesine rağmen serbest bırakılmıştır. Pettersson'a polis tarafından hakarete uğradığı ve yanlış karar verilip mağdur olduğu gerekçesiyle $50,000 tazminat verilmiştir. Parayı hemen uyuşturucu ve alkole harcamış olsa da; katıldığı televizyon programları ve verdiği röportajlar ile gelirlerini arttırmıştır. TV3 (Sweden) de katıldığı bir televizyon programında Olof Palme'yi öldürdüğünü kabul etmiş,ama sonra bu itirafının gerçek olmadığını açıklamıştır. Pettersson birçok kez kendisinin bir sosyal demokrat olduğuna ve Olof Palme'yi beğendiğine değinmiştir.
1988 yılında, İsveç Yüksek Mahkemesi bir savcının sanığın, Palme'nin suikastinde rol almış olabileceğini gösteren kanıtların yetersizliğinden beraatine karar verilen Pettersson'un davasının yeniden görülmesi talebini reddetmiştir.
Hayatı > Ölümü

Pettersson 29 Kasım 2004 günü  Karolinska Üniversitesi Hastanesinde komadayken geçirdiği beyin kanaması ile ölmüştür. Pettersson'un cenazesi Ocak 2005'te doğduğu banliyödeki mezarlığa defnedildi.
Pettersson, ölümünden hemen önce Olof Palme'nin oğlu Mårten Palme'lye görüşüp cinayetin gerçek sorumlularnı anlatmak istediğini söylese de bu görüşme gerçekleşememiştir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 119103087  ISNI: 0000 0001 0968 4128  LCCN: nb98087362  SELIBR: 247475  VIAF: 45104405   WorldCat (LCCN): nb98-087362
Spartalı Leon

Leon (Antik Yunanca: Λέων) MÖ 590 yılından MÖ 560 yılına kadar hüküm süren, Sparta'nın 14. Agiad hanedanı kralı idi.
| Spartalı Leon |
| --- | --- |
Sparta Kralı
Leon ailesi soyağacı
Hüküm süresi: MÖ 590 - MÖ 560
Önce gelen: Eurycratides
Sonra gelen: II. Anaxandridas
Doğum: Sparta
Eş(ler)i: Bilinmiyor
Çocuk(lar)ı: II. Anaxandridas
Hanedan: Agiad
Babası: Eurycratides
Annesi: Bilinmiyor
İsim

Leon, "aslan" anlamına gelir. Leon'un torununun da benzer bir adı vardır - Leonidas .
Biyografi

Leon'dan, Herodotos'un Tarihler adlı eserinin yedinci kitabında bahsedilir.
Babası gibi Tegeans'la yaptığı savaşta berabere kaldığı söyleniyor .
Ailesi

Leon, kral Eurykratides'in oğlu ve Anaksandros'un torunuydu.
Tegea'yı yenmeyi başaran oğlu II. Anaksandridas sayesinde tahta çıktı.
Dîvân-ı Hümâyun

Başlığın diğer anlamları için Divan (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Alay Başçavuşu: Sadaret Alayında İnzibata Memur 
 Çavuşbaşı: Divan Çavuşları Amiri (Adalet Bakanı) 
 Beylikçi: Fermanların Yazıldığı Kalemin Amiri 
 Amedi: Dış İşleri Özel Kalemi Amiri 
 Büyük Tezkereci: Bakanlık Özel Kalemi Amiri
Dîvân-ı Hümâyun (Osmanlı Türkçesi: ديوان همايون), Osmanlı İmparatorluğu'nda 15. yüzyıl ortalarından 17. yüzyılın yarısına kadar en önemli yüksek karar organı. İmparatorluğun yıkılışına kadar varlığını korusa da 17. yüzyıldan sonra önemini kaybetmiş ve 19. yüzyılda II. Mahmud'un teşkilat reformuyla kabine sistemine geçilerek Divan-ı Hümayun sembolik hale gelmiştir. Sadrazam, kubbealtı vezirleri, Rumeli beylerbeyi, Rumeli ve Anadolu kazaskerleri, Rumeli ve Anadolu defterdarları, nişancı ve vezirlik rütbesine sahip olan yeniçeri ağası ve kaptan-ı derya'da divanın asli üyeleri arasında yer alırdı.
Başlangıçta bir devlet dairesi olan divan, İran devlet geleneğinin de etkisiyle sonradan kurul biçimine dönüşmüştür. Devleti işlerinin görüşüldüğü asıl divan, Divan-ı Humayun haricinde, toplanış yerine ve amacına göre farklı isimler almıştır. Bunlar:
Ayak Divanı: Olağanüstü haller karşısında padişahın katıldığı divan toplantısı.
Galebe Divanı: Yabancı ülke elçileri kabul edilir.
Sefer Divanı: Vezir-i Azam sefere çıkarken toplanır.
At Divanı: Sefer sırasında at üzerinde yapılır.
Ulufe Divanı: Yeniçeri maaşları için toplanır.
İkindi Divanı: Sadrazam konağında Divan-ı Hümayun'da yarım kalan işleri tamamlamak içindir.
Dîvân-ı Hümâyûn Üyeleri > Kubbealtı vezirleri

Veziriâzamdan sonra gelen diğer vezirler ikinci vezir, üçüncü vezir, dördüncü vezir vb. şekilde adlandırılırdı ve sayıları yediye kadar çıkabilirdi. Dîvân müzakerelerinde ve siyasi herhangi bir işin halinde de tecrübeli devlet adamları olan bu kubbe vezirlerinin fikirlerinden istifade edilirdi.
On yedinci yüzyılın başlarından itibaren defterdar, nişancı ve kaptan paşaların vezirlikleriyle beraber, vezirlerin adedi artmıştır. Hatta bazı beylerbeyliklere tayin edilen kişilere de vezirlik rütbesi verilmiştir.
Dîvân-ı Hümâyûn Üyeleri > Defterdarlar

Fatih Kanunnâmesi'ne göre defterdar, padişahın malının vekilidir. Defterdarlık teşkilâtına “Bâb-ı Defterî” de denilir. Başdefterdardan sonra Anadolu malî işlerini görmek için Anadolu Defterdarı geliyordu. Yavuz Sultan Selim devrinde, buraların malî işlerini görmek üzere, Halep'te bir defterdarlık daha kuruldu. Fakat bu, devlet merkezinde değildi. On altıncı yüzyıl ortalarında, devlet merkezinde, Şıkk-ı Sânî adı ile bir defterdarlık daha kurulmuştur. Bu şekilde Başdefterdar, Anadolu Defterdarı ve Şıkk-ı Sânî isimlerinde üç defterdarlık olmuştur.
Dîvân-ı hümâyûn, sabah erkenden toplanır ve kuşluk zamanına ve bazen de öğleye kadar devam ederdi. Dîvân-ı hümâyûna gelecek olan devlet adamları, sabah namazını çoğu zaman Ayasofya Camii'nde kılar, Yeniçeri ocağı ile süvari bölük ağaları ve bir miktar yeniçeri, sarayın Bâb-ı Hümâyûn denilen ve Ayasofya Camii'ne bakan kapısı önünde iki sıra üzerine dizilirler, dîvân erkânı, namazdan sonra buradaki yerlerini alırlardı. Bu sırada duacı dua ettikten sonra Bâb-ı Hümâyûn kapıcıları, kapıları açarlardı. Dîvân-ı hümâyûnda, dîvân üyelerinden başka Reis-ül Küttab, çavuşbaşı, kapıcılar kethüdası, büyük ve küçük tezkireciler ve tercümanlar hizmet görürlerdi. Dîvânda nişancı, tuğra çekilmesi lâzım gelen ferman, berat, menşur gibi evraka tuğra çekerdi. Örfî işleri ise, veziriâzam kararlaştırırdı.
Dîvân-ı Hümâyûn Üyeleri > Sadaret Kethüdalığı

1835 yılında, Umûr-ı Mülkiye Nezareti ve 1837 yılında Dahiliye Nezareti olmuştur. Şimdiki içişleri bakanlığıdır.
Dîvân-ı Hümâyûn Üyeleri > Reis-ül Küttab

Ana madde: Reis-ül küttâb
Reis-ül Küttab makamı oluşturulmadan evvel, bu makama ait görevleri Nişancı yürütmekteydi. Fakat imparatorluğun dış ilişkilerin gelişmesiyle birlikte 17. yüzyılda Nişancı'nın vazifelerini üstlenir şekilde Reis-ül Küttab makamı oluşturuldu. 1836 yılında, Umur-ı Hâriciye Nezareti olmuştur. Bu makam günümüzdeki Dışişleri Bakanı'na denk düşen görevleri yürütmekteydi.
Dîvân-ı Hümâyûn Üyeleri > Çavuşbaşılık

1836 yılında, Deâvî Nezareti ve 1870 yılında Adliye Nezareti olmuştur.
Dîvân-ı Hümâyûn Üyeleri > Yeniçeri Ağalığı

1826 yılında Seraskerlik, 1908 yılında Harbiye Nezareti olmuştur. Osmanlı Devleti'nin askeri işlerinden sorumludur. Bugünkü genelkurmay başkanı hükmündedir.
Dîvân-ı Hümâyûn Üyeleri > Kaptan-ı Deryâlık

Ana madde: Kaptan-ı derya
1878'den sonra, Bahriye Nezareti olmuştur. Osmanlı Devleti'nin her türlü deniz işlerine bakardı. Deniz yoluyla fethedilen yerlerin kayıtlarını tutardı.
Daha sonraları kabineye, Şeyhülislâm da dâhil edilmiştir.
Divân-ı Hümâyûn Kalemleri

Dîvân-ı hümâyûnda Reis-ül Küttablık ile onun maiyeti olan beylikçinin nezaretleri altında, Dîvân-ı hümâyûn kalemleri bulunmaktaydı.
Divân-ı Hümâyûn Kalemleri > Amedî Kalemi

Reis-ül Küttab'ın hususî kalemi olup, aynı zamanda, bütün dış işleriyle meşgul olur ve sadrazamlıkla sarayın irtibatını sağlardı. Padişahın kendisine sadrazam tarafından yazılacak tahrir, telhis ile yabancı devletlerle yapılacak antlaşmalara dair ahidnâme ve musâlahanâme (antlaşma, sözleşme vb.) suretleri, sadrazam tarafından yabancı devletlere gönderilen mektup müsveddeleri ve protokoller, elçi, konsolos, tercüman ve yabancı tüccarlara ait yazışmalar, burada yazılır ve bu kalemde saklanırdı.
Divân-ı Hümâyûn Kalemleri > Beylikçi(Divân Kalemi)

Dîvânda müzakere olunup karara bağlanan işlerin, gereken yerlere havalesi ve dîvân sicillerinin tutulmasıyla vazifeliydi. Ferman ve beratlar burada yazılırdı. Beylikçi, yazı işlerinden dolayı Reis-ül Küttab'ın emri altında bulunurdu.
Divân-ı Hümâyûn Kalemleri > Tahvil Kalemi

Bu kaleme, Nişan Kalemi veya Kese Kalemi de denilmektedir. Vezir, beylerbeyi, sancakbeyi beratlarıyla, vilayet kadılarının beratları, zeamet ve tımarların kayıtları hep burada tutulurdu.
Divân-ı Hümâyûn Kalemleri > Rüûs Kalemi

Genellikle küçük berat olarak tarif edilir. Vezir, beylerbeyi, sancakbeyi ve vilayet kadısı derecesine çıkmış, ilmiye sınıfı hariç olmak üzere, bütün devlet memuriyetlerine intisab edenlerin (girenlerin) veya kendilerine evkaftan vazife verilenlerin muameleleriyle meşgul olur ve kayıtlarını tutardı. Tahvil ve Rüûs kalemleri, bugünkü özlük işlerinin görevini yaparlardı.
Divân-ı Hümâyûn Kalemleri > Teşrifâtçılık Kalemi

Dîvân-ı hümâyûndaki mühim vazifelerden biri de teşrifatçılık idi. Gerek sarayda ve Dîvân-ı hümâyûnda, gerekse sadrazam konağında yapılan merasimlerde, elindeki defter gereğince protokolü tatbik ederdi. Teşrifât, resmî günlerde devlet rical ve memurlarının bulunacakları sıra ve sınıflar demektir. Arapça teşrifin çoğuludur. Günümüzde protokol olarak kullanılmaktadır. Bu işi yapana, teşrifâtçı, teşrifâti veya teşrifâtî-i dîvân-ı hümâyûn denirdi.
Divân-ı Hümâyûn Kalemleri > Vak'anüvislik Kalemi

İsmiyle resmî bir memuriyet ve kalemin kuruluşu, 18. yüzyıl başında ortaya çıkar. Bu kalem, devlet işlerine ait, verilen vesikaları tetkik ve kaydederdi. İlk meşhur vakanüvis tarihçi, Mustafa Nâimâ Efendidir.
Divân-ı Hümâyûn Kalemleri > Mühimme Odası Kalemi

1797 tarihinde çıkan nizamnâmeyle, dîvân veya beylikçi kalemlerindeki Mühimme Nüvislerin (yazanların), bir yerde çalışmaları için Mühimme Odası veya Mühimme Kalemi kurulmuştur.
Dîvân-ı hümâyûn kalemlerinin şeflerine Hâcegân ve bir kalemin en kıdemli memuruna Halîfe denirdi.
Divân-ı Hümâyûn Kalemleri > Mühimme Defterleri

Dîvân-ı hümâyûnun muntazaman toplandığı zamanlarda her dîvân toplantısında görüşülen siyasi, içtimaî, malî, idari ve örfî kararların kayıtlarını ihtiva eden defterlere “mühimme defterleri” denirdi. Dîvân toplantılarında zabıt tutma usulü olmayıp, görüşülen işin neticesi, yani karar sureti, dîvân kâtipleri tarafından kaleme alınırdı. Bu karar suretini daha sonra Reis-ül Küttab gözden geçirip tashih eder ve daha sonra icab eden yere yazılır ve en son olarak nişancı tarafından, hüküm veya fermanın tuğrası çekilirdi. Dîvân-ı hümâyûn işlerinin Bâbıâlî'ye nakli sırasında, mühimme defterleri de, oraya taşınmıştır. Elde mevcut mühimme defterleri, 16. yüzyıl ortalarından başlamaktadır.
Divân-ı Hümâyûn Kalemleri > Mühimme defterleri

Mühimme defterleri de birkaç çeşittir. Biri normal dîvân görüşmelerine ait olan defterlerdir. Diğer bir mühimme defteri de “Mektûm Mühimme Defteri” olup, adından da anlaşılacağı üzere, gizli yazılan hüküm ve fermanlarını içerir. Bunlardan elde mevcut olanlar, 18. yüzyıldan başlamaktadır. Savaş zamanlarında lâzım olan defterler, sadrazam ve serdâr-ı ekremle (başkomutan) beraber sefere gönderildiğinden, seferdeki görüşmelere ait tutulan mühimme defterlerine Ordu Mühimmesi denilmektedir. Sadrazamın seferde bulunması dolayısıyla, devlet merkezinde Rikab-ı Hümâyûn (Sadaret) Kaymakamının başkanlığı altında toplanan dîvân veya meclisteki görüşmelere ait tutulan defterlere, “Rikab Mühimmesi” ismi verilmiştir.
Divân-ı Hümâyûn Kalemleri > Ahkâm defterleri

Bazen bir eyalete ve bazen muhtelif eyaletlere ait olarak tutulmuşlardır. Bu defterlerde valilere, kadılara ve saireye hitaben yazılan hükümler bulunmaktadır. Aynı zamanda mühimme defterini tutan kişi de bu defteri tutan kişi aynıdır. İkisini de nişancı tutar ve defterdar belli aralıklarla kontrol eder.
Divân-ı Hümâyûn Kalemleri > Tahvil defterleri

Bu defterlerin pek çok çeşitleri vardır. Tahvil muameleleri, sadrazamın emrini müteakip en son olarak yapılırdı.
Divân-ı Hümâyûn Kalemleri > Rüûs defterleri

Rüûs, genellikle, küçük memuriyet, vazife veya mültezimlere o işin verildiğini gösteren tayin vesikası olarak, küçük berat şeklinde tarif edilmektedir. On altıncı yüzyıl rüûs defterlerinde, büyük memuriyetlere ait beratlar da bulunmaktadır. Rüûs defterlerinin kadı, mukâtaât, rikab, vakıf, müderrislik ve zeamet rüûsu gibi çeşitleri bulunmaktadır.
Bu belli başlı defterlerin dışında, pek çok Dîvân-ı hümâyûn defteri de bulunmaktadır.
Ayrıca: divan-ı mezalim önemli ağır siyasi suçlara başkanlığını yaptığı bu mahkemeler yapmaktadır. ayrıca halktan gelen şikayetleri de bizzat hükündarların başkanlık mezalim divanı bakardı. Aslında devlet hazinesinin büyük yardımcısı denilebilir.
Babıali Tercümanı: Sadrazamla Elçiler Arasında Tercümanlık Eden 
 Avrupalı Sefir: Avrupalı bir Elçi Tipi 
 Reis-ül Küttab: Dış İşleri Bakanı 
 Buhara Sefiri: Buharalı Elçi 
 İç Ağası: Sadaret Dairesinin İç Hizmetlerine Memur
Baş Muhzir: Sadaret Dairesi Muhafızı 
 Mekke Kadısı: Mekke Baş Hakimi 
 Rumeli Kazaskeri: Rumelideki Kadıların Amiri 
 Nakib-ül-eşraf: Peygamber Soyundan Olanların Başı 
 İstanbul Kadısı: İstanbul Baş Hakimi
Başçuhadar: Sadrazamın Giyeceklerini Muhafaza Edip Taşıyan 
 Defter Emini: Devlet Arazi Kayıt Defterlerinin Muhafızı 
 Nişancı: Devlet Bakanı 
 Darbhane Emini: Darbhanenin Amiri 
 İç Ağası:Sadaret Dairesinin İç Hizmetlerine Memur
Baş Teşrifatçı: Protokol Amiri 
 Devlet Kethüdası: Başbakan Yardımcısı ve İç İşleri Bakanı 
 Teşrifatçı: Protokol Amiri 
 Hil’at Giyen Memurlar: Mükafaten Hususi Elbise Giydirilen Memurlar
Kazasker: Kadıların Amiri ve Hükümet Azası 
 Kaptan-ı Deryâ: Deniz Kuvvetleri Başkumandanı 
 Çuhadar: Vezir Saraylarında Dış Hizmet Erbabından
Hademe: Sadaret Dairesi Hizmetkârı 
 Rüûs Halifesi: Zatişleri Kalemi Şefi 
 Kethüda Katibi: İç İşleri Bakanı Özel Kalem Müdürü 
 Vezir Mektupçusu: Sadaret Kalemleri Amiri 
 Reis Kesedarı: Dış İşleri Evrak Müdürü 
 Çavuş Kesedarı: Adalet Bakanlığı Evrak Müdürü
Ezop

| Ezop |
| --- | --- |

Kendi dilinde adı: Αἴσωπος (Aisōpos)
Doğum: y. M.Ö. 620
Ölüm: M.Ö. 564 (y. 56 yaşında) Delfi, Yunanistan
Milliyet: Yunan
Tür: Fabl
Önemli eser: Ezop Masalları

Ezop (Yunanca: Αἴσωπος, Aisōpos), MÖ 6. yüzyılda yaşadığı varsayılan eski Yunan masalcısıdır. Kahramanları hayvanlar olan masallarıyla büyük ün kazanmış olan Ezop'un yaşamıyla ilgili bilgiler kesin değildir.
Bir söylentiye göre Trakya'da doğmuş, bir süre köle olarak Samos adasında yaşamış, azat edilince birçok yolculuk yapmış, Delphoi'ye yaptığı yolculuk sırasında bir cinayete kurban gitmiştir. Ancak Ezop'un bugünkü Emirdağ yakınlarındaki Amorium kentinde doğup büyüdüğü de dile getirilmektedir.
Aristoteles, Ezop'un yolsuzluktan yargılanan bir siyasetçiyi tilki ile kirpinin öyküsünü anlatarak nasıl savunduğunu şöyle anlatmıştır:
Ezop mahkemede "bir tilkinin, başı pirelerle derde girmiş, bir kirpi de onu pirelerden kurtarsın mı diye sormuş, tilki, 'hayır, bu pireler doydu, artık fazla kan emmiyorlar. Onları kovalarsan, yerlerine yeni, aç pireler gelir' demiş", dedikten sonra, jüriye dönerek, sözlerini şöyle bitirmiş:
"Dolayısıyla saygıdeğer jüri üyeleri, müvekkilimi cezalandırırsanız onun yerine onun kadar zengin olmayan birileri gelir ve sizi daha da beter soyar."
Ezop'un masallarını gerçekten yazdığı yolunda hiçbir kanıt yoktur. Ona mal edilmiş masalların bilinen en eski derlemesi, MÖ 4. yüzyılda Phaleros'lu Demetrios tarafından hazırlanmış, bu derleme daha sonra, MS 1. yüzyılda Latince olarak Gaius Iulius Phaedrus, Yunanca olarak Babrios tarafından yeniden kaleme alınmıştır. "Ezop Masalları" daha sonra 17. yüzyıl Fransız yazarı Jean de la Fontaine'in fabllarına esin kaynağı olmuştur.
Hayatı

Ezop'un adı Greko-Romen antik döneminden günümüze ulaşan herhangi bir isim kadar yaygın olarak bilinmektedir ancak tarihsel bir Ezop'un var olup olmadığı kesin olmaktan uzaktır ... beşinci yüzyılın ikinci yarısında tutarlı bir Ezop efsanesi gibi bir şey ortaya çıkar ve Samos onun evi gibi görünmektedir.
Aristoteles de dahil olmak üzere en eski Yunan kaynakları Ezop'un MÖ 620 civarında Yunan kolonisi Mesembria'da doğduğunu belirtir. Roma imparatorluk döneminden bazı yazarlar (masalları Latinceye uyarlayan Phaedrus da dahil olmak üzere) onun Frigya'da doğduğunu söylemektedir. 3. yüzyıl şairi Kallimakhos onu “ Sardisli Ezop” olarak adlandırmış ve daha sonraki dönem yazarı Tyreli Maximus onu " Lidya'nın bilgesi" olarak adlandırmıştır.
Aristoteles ve Herodotos bize Ezop'un Samos'ta bir köle iken efendilerinin önce Ksanthus, sonra da İadmon adında bir adam olduğunu söylerler. Delfi kentinde zengin bir Samia'lının avukatlığını yaptığı bilinmektedir ki bu bilgi sayesinde ilerdeki süreçte kölelikten azat edildiğini bilinmektedir. Plutarkhos bize Ezop'un Lidya Kralı Kroisos'un diplomatik bir görevi için Delphoi'ye geldiğini, Delphoililere hakaret ettiğini, uydurma bir tapınak hırsızlığı suçlamasıyla ölüme mahkûm edildiğini ve bir uçurumdan atıldığını (ardından Delfililer salgın hastalık ve kıtlığa maruz kalmıştır) anlatmaktadır. Bu ölümcül olaydan önce Ezop Korintli Periandros ile buluşmuş, Plutarkhos onu Yunanistan'ın Yedi Bilgesi ile yemek yerken ve Sardis'te tanıştığı arkadaşı Solon'un yanında otururken gösterir.
1965 yılında Ezop uzmanı ve Perry Index'in derleyicisi Ben Edwin Perry, Ezop'un ölümü ile Kroisos'un saltanatı arasındaki kronolojik uzlaşma sorunları nedeniyle, "Ezop'la ilgili antik tanıklıklarda onun Kroisos'la ya da Yunanistan'ın sözde Yedi Bilgesi'nden herhangi biriyle olan ilişkisine dair her şeyin edebî kurgu olarak kabul edilmesi gerektiği" sonucuna varmıştır. Perry aynı şekilde Ezop'un Delphoi'de öldüğüne dair anlatıları da sadece kurgusal efsaneler olarak değerlendirmiştir. Ancak daha sonra yapılan araştırmalar, Kroisos için olası bir diplomatik görevin ve Periandros'e yapılan bir ziyaretin "Ezop'un ölüm yılıyla tutarlı olduğunu" ortaya koymuştur. Ezop'un Atina'da kral isteyen kurbağalar masalını anlattığı Phaedrus'un hikâyesi hâlâ sorunludur, çünkü Phaedrus'a göre bu olay Ezop'un tahmin edilen ölüm tarihinden onlarca yıl sonra, Peisistratos'un hükümdarlığı sırasında gerçekleşmiştir.
La vida del Ysopet con sus fabulas historiadas (İspanya, 1489) adlı eserden Ezop'un hayatından olaylarla kuşatılmış bir gravürü.