stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Karting
Yarışlar > Yarış türleri > Dayanıklılık

Dayanıklılık yarışları uzun bir zaman aralığı için yapılır. 30 dakika ile başlayıp 24 saate kadar sürebilmektedir. Bir sürücü olabileceği gibi, birden fazla sürücü de yarışta yer alabilir. Genellikle; süreklilik, güvenlik ve pit stratejisi hıza nazaran daha büyük öneme sahiptir.
WKA ve IKF bünyesinde yer alan ve Amerika'da Enduro adı verilen yarışlar genellikle 30 (Sprint Enduro) veya 45 (Laydown Enduro) dakika sürer ve pit yapılmaz. Enduro yarışları tam ölçekli pistlerde yapılır ve bu pistler de genellikle 1,5 ilâ 4 mil arası uzunluktadır.
Ünlü Le Mans 24 Saat yarışları gibi, kart yarışlarında da 24 saatlik bir yarış serisi vardır. Bu yarış serisi, Le Mans'ta ünlü Fransız Formula 1 pilotu Alain Prost'un adını taşıyan pistte yapılır. Bu yarış 1986'dan beri yapılmaktadır. Kazananları arasında dört kez Champ Car şampiyonu olmuş olan Sébastien Bourdais de bulunmaktadır (1996).
Yarışlar > Yarış türleri > Speedway

Speedway yarışları asfalt veya toprak zeminli oval pistlerde yapılır. Bu pistler genellikle 1/6 ilâ 1/4 mil arası uzunluktadır. Pistler esasen iki düzlük ve dört virajdan müteşekkildir. Bazı pistler ise simetriktir ve genellikle düzlükleri bir yumurta veya tri-oval gibi şekillendirilir.
Ofset kart şasileri, sadece sola dönüşlü oval ve tri-oval pistlerde yapılan yarışlar için hassas kontrollü ve ayarlanabilir olarak geliştirilir.
Speedway yarışları; uzunluk olarak ödüllü etkinlikler için 4 turdan, ana etkinlik için 20 tura kadar değişkenlik gösterebilir.
Toprak zeminli speedway yarışlarında iki format vardır: eleme yarışları ve sıralama turlu elemeler.
IKF tarafından düzenlenen yarışlarda 10 turluk iki eleme yarışının ardından 20 turluk final yarışı koşulur. Eleme yarışlarında elde edilen derecelere göre yarışmacıların final yarışmasına hangi sıradan başlayacakları hesaplanır.
WKA tarafından düzenlenen yarışlarda ise sıralama turu formatı uygulanır. Bir aktarıcı yerleştirilen araçlar piste 5 veya daha az araçlık gruplar hâlinde gönderilirler. Bütün araçlar en hızlı turu atmaya çalışır. 20 turluk asıl yarış için sıralama bu derecelere göre belirlenir.
American Kart Racing Association (AKRA) ise yarışlar için grup aktarıcı sıralama formatını kullanır.
Berlin sokaklarında bir kart yarışı
Brezilya'da bir sprint yarışı
ABD'deki Daytona pistinde yapılan bir Laydown Enduro yarışı
Francesco Filippini

Francesco Filippini, geç izlenimcilik döneminde tanınmış İtalyan bir ressamdı. En plein air tarzı ve konuların hızlı temsili ile bilinir, özellikle renge özel önem verdi. Sanatı, özellikle Lombardiya manzaraları ve Filippini'nin tablolarındaki annelerin figürleriyle ilgilenen Umberto Boccioni gibi sanatçılar tarafından incelenmiştir. Francesco Filippini geç dönem izlenimcilik döneminin İtalyan ressamlarından biri olup, açık hava resim tarzıyla tanınır.
Biyografi

Filippini, 16 Mart 1852'de, bir marangoz olan Lorenzo ve bir terzi olan Silvia Signoria'nın oğlu olarak Brescia'da doğdu. Resme olan ilgisi genç yaşta ortaya çıktı ve işyerindeki fırının sahibi ailesinin portrelerini kömürle ve paket kağıdıyla çizerek, on üç yaşında bile olağanüstü yeteneğini gösterdi. Sanat eğitimini Brescia'daki Scuola di Pittura e d'Arti e Mestieride aldı, burada Giuseppe Ariassi ve Luigi Campini gibi ustalarla çalıştı.
1870'te Brozzoni Ödülü'ne katıldı ancak dramatik unsurları başarılı bir şekilde temsil etmesine rağmen, eserin tarihsel bağlamını yansıtmaması nedeniyle reddedildi. Bu hayal kırıklığı onu bir süre resim yapmaktan vazgeçirdi. 1875'te Milano'ya taşındı ve burada sanat tutkusunu sürdürdü, Accademia di Belle Arti di Brera'da başarılı bir şekilde dersler aldı.
Müzeler

Museo delle Gallerie di Piazza Scala, Milano (Prime Nevi)
Museo Pinacoteca di Brera, Milano (Çekiç, Kenevir İşleme)
Milano Modern Sanatlar Galerisi
Cariplo Vakfı Sanat Koleksiyonu, Milano
Santa Giulia Müzesi, Brescia
Pinacoteca Tosio Martinengo, Brescia
Lombardiya Bölgesi Müze Koleksiyonu, Milano
Brera Güzel Sanatlar Akademisi, Milano (Kasım Sabahı Ligurno'da, 1885)
Brescia Belediye Sanat ve Tarih Müzeleri (Genç Özportre, Erkek Çıplak Çalışma, Yeşil Elbiseli Genç Kadın, Baba Portresi, Anne Portresi, Manzara, Fulvio'nun Cicero'ya Catilina'nın Komplosunu Açıklaması)
Ricci Oddi Modern Sanat Müzesi, Piacenza
Novara Modern Sanatlar Galerisi
Villa Reale, «Civiche Raccolte D’Arte Museo Dell’Ottocento Villa Belgiojoso Bonaparte», Milano
Bologna Ulusal Pinakoteki
Pinacoteca civica di Foligno, Palazzo Trinci, Foligno
Milano Modern Sanatlar Galerisi, (Büyük Marina)
MAG Museo Alto Garda, (İlk Kar, 1889)
Kaynaklar

Filippini, Francesco. Benezit Dictionary of Artists. Oxford Art Online. Oxford: Oxford University Press. (abonelik gereklidir)
Nicodemi, 1933, s. 4
Galip Derviş (karakter)

| Galip Derviş |
| --- | --- |
Galip Derviş karakteri
İlk görünüm: 1. Bölüm "Başkana Suikast"
Son görünüm: 56. Bölüm "Derviş ve Yabancı"
Canlandıran: Engin Günaydın
Bilgileri
Takma ad(lar)ı: Zehir Hafiye, Yaşayan Efsane
Cinsiyet: Erkek
Meslek: Polis, Danışman
Aile: Salim Derviş (babası) Fazıl Derviş (ağabeyi) Emre Derviş (üvey kardeşi)
Evlilik(ler): Belgin Derviş (öldü)
Galip Derviş (d. 14 Eylül 1970, Polonezköy, İstanbul), Galip Derviş isimli dizide Engin Günaydın'ın canlandırdığı kurgusal karakter.
Hakkında

Galip Derviş 43 yaşındadır. Polonezköy'de büyümüştür. Fazıl adında bir ağabeyi vardır. Babası, onları Galip küçükken terk etmiştir. Galip Derviş obsesif kompülsif bozukluktan muzdariptir, bu yüzden de sayısız fobi ve takıntıya sahiptir. Buna rağmen çok zekidir ve hemen her konuda bilgi sahibidir. 2009 yılında araştırmacı gazeteci karısı Belgin'i, arabasına konulan bir bombanın patlatılması sonucu kaybetmesi üzerine çok ağır bir travma geçirir. Bu korkunç travma yüzünden, Galip'in bütün takıntı ve fobileri katlanarak geri döner ve İstanbul Emniyet Müdürlüğü tarafından açığa alınır. Bunun üzerine Başkomiser İzzet Merdan, Galip'i çekip çevirmesi için hemşire Hülya Uçar'ı Galip ile tanıştırır. Galip, her ne kadar artık fiilen polis olmasa da; üstün zekası, yeteneği ve Hülya'nın desteğiyle; teşkilata gelen önemli, çözümsüz davalara danışmanlık yapmaya başlar. Galip, çözdüğü her olayda tekrar polis olabilmenin hayalini kurarken, karısının katilini aramaya devam eder. Bugüne kadar çözemediği tek olay budur ve ne olursa olsun karısının katilini aramaktan vazgeçmeyecektir.
Levallois tekniği

Levallois tekniği, arkeologlar tarafından Orta Paleolitik dönemde, yaklaşık 250.000 ile 400.000 yıl önce gelişen, kendine özgü bir taş yontma türüne verilen isimdir. Bu teknik, Musteryen taş alet endüstrisinin bir parçasıdır ve Neandertaller tarafından Avrupa'da, modern insanlar tarafından ise Levant gibi bölgelerde kullanılmıştır.
Çakmaktaşı yontma Levallois tekniği.
Levallouis taş aletler.
Levallois tekniği, 19. yüzyılda Paris’in Levallois-Perret banliyösünde bulunan çakmaktaşı aletlere adını vermiştir. Bu teknik, daha önceki taş işleme yöntemlerine göre daha sofistike olup, hazırlanmış bir taş çekirdekten yonga çıkarma işlemine dayanır. Çekirdeğin bir ucunda bir vurma platformu oluşturulur ve ardından çekirdeğin kenarları, istenen yonga şekline uygun olarak törpülenir. Bu işlem, çekirdeğin üzerinde kaplumbağa kabuğuna benzeyen yuvarlak izler bırakır. Vurma platformu son bir kez vurulduğunda, yonga, karakteristik bir şekilde ayrılır ve kenarları daha önce yapılan törpüleme işlemiyle keskinleşir.
Bu yöntem, nihai yonganın boyutunu ve şeklini daha iyi kontrol etmeyi sağlar ve bu yonganın kazıyıcı veya bıçak olarak kullanılmasını mümkün kılar. Ayrıca, Levallois aletleri olarak bilinen mızrak uçları üretmek için de uyarlanabilir. Bilim insanları, Levallois kompleksini, zamanla değişkenlik gösterdiği için Mode III teknolojisi olarak kabul eder ve bu, Alt Paleolitik döneminin Aşölyen kültürden bir seviyede üstündür.
Mustafa Sagir

Mustafa Sagir (1877 - 24 Mayıs 1921), Hint asıllı İngiliz casusu.
Osmanlı şehzadelerinden Veliaht Abdülmecid Efendi'nin 12 Haziran 1919 tarihinde Padişah Vahdettin'e İtilaf Devletleri ile yapılan anlaşmanın memleketin idam fermanı olduğuna dair mektup göndermesi üzerine İngiliz İstihbaratı önce Abdülmecid Efendi ile görüştü. Bunu yeterli görmeyerek Mustafa Sagir'i şehzadeler ve Osmanlı paşaları arasında İngiliz düşmanlığı yapıp yapmadıkları ve Kemalist milliyetçiler ile ilişikleri bulunup bulunmadığı konusunun araştırması için görevlendirdi. Sagir, Veliaht Abdülmecid ile dost oldu, onun oğlu Şehzade Ömer Faruk ile birlikte Anadolu'ya geçti. Bu sırada babasının Kemalistlere katılmak istediği bilgisini şehzadeden aldı. Bu bilgi İngiliz İstihbaratına, onlardan da Padişah Vahdettin'e gidince Veliaht Abdülmecid Efendi 38 gün göz hapsi cezası aldı.
1921 yılı başında İstanbul'da Türk-Hint Uhuvvet-i İslamiye Cemiyeti'ni kurdu. İstanbul'da Milli Mücadele için faaliyet gösteren haber alma teşkilatı Karakol Cemiyeti'ne girerek Ankara Hükûmeti'ne destek olan milliyetçileri İngiliz İstihbaratına raporladı. İngilizlerce 17 gün tutuklama gördü. Yaptığı ihbarlar sonucu Karakol Cemiyeti'nin yöneticilerinden Şevket Bey ve Kara Vasıf Bey'in (Karakol Örgütünün kurucusu) ve önemli üyelerinden Miralay Galatalı Şevket (İstanbul Merkez Komutanı), Ali Sait Paşa, Refet Paşa, Ali Fethi Okyar, Ali İhsan Paşa, Hacı Ahmet Paşa(Enver Paşa'nın babası) gibi kimselerin İngilizler tarafından tutuklanıp Malta'ya sürülmesinde katkısının olduğu düşünülmektedir.
1920 yılının Aralık ayında İnebolu ve Kastamonu üzerinden Ankara'ya geldi. Karakol Cemiyeti'ne üye olduğu bilinen Hint Müslümanı olması sebebiyle ilgiyle karşılandı ve Ankara'ya geçmesine müsaade edildi. Mim Mim Grubu tarafından izlenilmekteydi.
ile ilgili metin bulabilirsiniz.
Ankara'da Mehmet Akif ile samimiyet kurdu. Ankara'da Akif'in Taceddin Mahallesi'ndeki evine gidip gelmeye başladı. Akif'in evini posta adresi olarak vermişti. Mehmet Akif, Hindistan, Mısır ve İstanbul'dan gelmekte olan çok sayıda mektuba hayret ediyordu. Bir gün bir mektubu yanlışlıkla yırttığında içinden boş bir kâğıt çıktığını gördü ve buna bir anlam veremedi. Diğer mektuplar da incelendiğinde hepsinde sadece bir iki satır yazı olduğu ve sayfanın geriye kalanının tamamen boş olduğu görüldü. Adnan Adıvar, mektupları günün şartlarında kimyager Avni Refik Bekman‘a götürdü. Bekman, yaptığı laboratuvar incelemesi sonunda mektupların görünmez mürekkep ile şifreli olarak yazıldığı anlaşıldı. Kütahya milletvekili Cevdet Barlas, Elazığ milletvekili Hüseyin Gökçelik, Cebelibereket milletvekili İhsan Eryavuz ve Gaziantep milletvekili Ali Kılıç'tan oluşan Ankara İstiklâl Mahkemesi heyeti tarafından casusluktan suçlu bulunarak idama mahkûm edildi. 24 Mayıs 1921 tarihinde Ankara'da Karaoğlan Meydanı'nda (bugünkü Ulus Meydanı) idam cezası uygulandı.
İlgili yayınlar

Tahsin Yıldırım ve Şaban Özdemir, "Mehmet Akif'i Anlamak", Yağmur Yayınları, İstanbul 2008.
Prof. Esat Arslan, "1921 Yılı İlk Yarısında Türk Fransız, İtalyan Yakınlaşması Karşısında İngiliz Politikası ve Mustafa Sagir Olayı", Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi, Mart 1995.
Feridun Kandemir, "İstiklal Savaşında Bozguncular ve Casuslar", Yakın Tarihimiz Yayınları, İstanbul, 1964.
Yaşar Akyol, "Mustafa Sagir", Tarih ve Toplum Dergisi, Ağustos 1993.
Paris Büyük Sinagogu

| --- | --- |
Paris Büyük Sinagogu

Temel bilgiler
Konum: Paris, Fransa
Koordinatlar: 48°52′32″K 2°20′11″D﻿ / ﻿48.87556°K 2.33639°D﻿ / 48.87556; 2.33639
İnanç: Ortodoks Yahudilik
Web sitesi: lavictoire.org
Mimari
Mimar(lar): Alfred-Philibert Aldrophe
Mimari tür: Neoromanesk mimari Yeni Bizans mimarisi
İnşaat başlangıcı: 1867
Tamamlanma: 1874
Özellikler
Kapasite: 1.800
Yükseklik: 36 m
Genişlik: 28 m
Paris Büyük Sinagogu (Fransızca: Grande Synagogue de Paris) veya Büyük Zafer Sinagogu ( Grande Synagogue de la Victoire), Fransa'nın başkenti Paris'te bulunan bir sinagogdur. 1874 yılında inşa edilmiş olup 9. arrondissementde Rue de la Victoire üzerinde yer almaktadır.
Sinagog, 1874'teki kuruluşundan bu yana Paris baş hahamının resmi merkezi olarak hizmet veriyor; daha önce Nasıra Sinagogu'nun merkeziydi. Sinagog binası 8 Temmuz 1993'te tarihî anıt olarak sınıflandırıldı. 1.800 ibadet eden kişi kapasitesiyle Budapeşte'deki Dohány Sokağı Sinagogu'ndan sonra Avrupa'nın en büyük ikinci sinagogudur.
Cemaat Aşkenaz ayininde ibadet ediyor.
Mastositoz

Mastositozun mikrografı
Mast hücrelerinin organ ve dokularda hızla üremeleri ve birikmeleri durumuna mastositoz adı verilir. Görülme olasılığı az olan bir hastalıktır. Daha çok çocuklarda görülür. kalıtsal olarak da geçebilir. Hastalık başlangıç aşamasında cilt üzerinde pembemsi lekeler olarak kendini gösterir. Vücut üzerindeki lekelerin çiçek hastalığıyla karıştırılma ihtimali vardır. Bu lekelerin olduğu yerler kaşıntılıdır. Hastada kusma ve ishal gibi rahatsızlıklar görülebilir. Tedavisi yoktur. Fakat hastalığın bazı belirtilerini geçici olarak ortadan kaldıran ilaç tedavisi ve birtakım yan etki yapabilecek unsurlardan uzak durulabilir. Hastalığın teşhisi ve takibine dikkat edilmesi gerekir. Müdahale edilmemesi durumunda kan ve kemiklere kadar yayılabilen bir hastalıktır. Bu hastalık vücudun bağışıklık direncini azaltır. Hastanın tedavi sürecinde çikolata, yumurta, baharatlı gıdalar, deniz ürünleri tüketimine dikkat etmesi gerekir.
Yapı Kredi Bankası

| --- | --- |

Tip: Anonim şirket
Menkul değer sembolü: BİST:YKBNK
Tür: Özel banka
Kuruluş: 7 Temmuz 1944 (80 yıl önce) (1944-07-07)
Kurucu: Kazım Taşkent
Genel merkezi: Levent, Beşiktaş, İstanbul,  Türkiye
Önemli kişiler: Ali Koç (Yönetim Kurulu Başkanı)  Gökhan Erün (Genel müdür/CEO) 
Gelir:  132,4 Milyar ₺ (2023)
Net gelir:  68,01 Milyar ₺ (2023)
Sahibi: Koç Finansal Hizmetler: %40,95 Koç Holding: %20,22 Halka açık: %38,83
Web sitesi: yapikredi.com.tr
Yapı ve Kredi Bankası veya kısaca Yapı Kredi, 1944 yılında İstanbul'da Kazım Taşkent tarafından kurulan Türkiye'nin perakende bankacılık odaklı ilk ulusal çaplı özel bankası.
2023 yıl sonu itibarıyla 780 şubesi, 15.000'den fazla çalışanı bulunmaktadır. Yapı Kredi 2023 yılı itibarıyla 1,9 trilyon TL toplam aktif büyüklüğü ile Türkiye'nin en büyük dördüncü özel bankası konumundadır.
Banka'nın %20,22 oranındaki hissesi Koç Holding AŞ’ye ait olup, %40,95 oranındaki hissesi, hisselerinin %100’ü Koç Grubu'na ait olan Koç Finansal Hizmetler’e (KFS) aittir. Koç Grubunun bankadaki doğrudan ve dolaylı toplam sahiplik oranı %67,97’dir. %32,03 oranındaki pay ise halka açıktır. Bankanın halka açık olan hisseleri Borsa İstanbul’da işlem görmektedir. 2023'te Koç Holding, Yapı Kredi’deki yüzde 6,8’lik payını 6,8 milyar liraya sattığını duyurdu.
Tarihçe

Yapı ve Kredi Bankası Türkiye'nin perakende bankacılık odaklı ilk ulusal çaplı özel sermayeli bankası olarak 1944 yılında Kazım Taşkent tarafından kurulmuştur. 2005 yılında bağlı bulunduğu Çukurova Holding'in TMSF'ye olan borçları nedeniyle holding tarafından %51'lik hissesi Koç Holding bünyesindeki Koç Finansal Hizmetler'e satılmıştır. 2006 yılında Koç Holding bünyesinde yer alan Koçbank ile birleşmiştir.
Mobbing iddiası

17 Mart 2023 günü Yapı Kredi Teknoloji şirketinde Bireysel Krediler Tahsis Uygulama Geliştirme Müdürü olan Efe Demir, "Hoşçakalın" başlıklı bir e-posta gönderdikten 4 gün sonra intihar etti. Gönderdiği e-postada Demir; Yapı Kredi'de liyakat esaslarına göre hareket edilmediğini, çalışanlara mobbing uygulandığını, Kahramanmaraş'taki depremzedelere karşı kredi politikalarının ticari ve stratejik olarak kurgulandığını anlattı.
Yapı Kredi, Efe Demir'in ölümü üzerine yayınladığı taziye mesajında; sosyal medyada ve çeşitli mecralarda Yapı Kredi Bankası hakkında gerçek dışı iddialarda bulunulduğu, ilgili yasal mercilerin talep etmesi durumunda Efe Demir'in Yapı Kredi bünyesinde yaptığı yazışmaların ibraz edileceği belirtildi. Yapı Kredi'nin çalışanların sağlığının ve esenliğinin öncelikli olduğundan bahsedildi.
İştirakler

Yapı ve Kredi Bankası'nın 4 farklı alanda faaliyet gösteren iştirakleri vardır.
İştirakler > Bankacılık

Yapı Kredi Bank Nederland N.V.
Yapı Kredi Bank Azerbaijan
Yapı Kredi Bank Malta
İştirakler > Sigortacılık

Allianz Yaşam ve Emeklilik
İştirakler > Yatırım ve Finansal Hizmetler

Yapı Kredi Holding B.V.
Yapı Kredi Yatırım Menkul Değerler AŞ
Yapı Kredi Faktoring AŞ
Yapı Kredi Finansal Kiralama AO
Yapı Kredi Portföy Yönetimi AŞ
Yapı Kredi-Koray Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı AŞ
İştirakler > Kültür ve Sanat

Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık AŞ
39. İstanbul Film Festivali

39. Uluslararası İstanbul Film Festivali, COVID-19 pandemisi nedeniyle format değiştirerek, geleneksel tarihi olan nisan ayında fiziksel olarak düzenlenemediği için sonraki haftalarda önce belli bölümleri çevrimiçi platform veaçık hava sahnesine taşınarak, ileriki aylarda ise hem sinemalarda hem de çevrimiçi platformda izleyici ile buluştu.
Ertelenen Ulusal Yarışma ve Ulusal Kısa Film Yarışması 17-28 Temmuz 2020 tarihlerinde gerçekleştirildi. Gösterimleri, Sakıp Sabancı Müzesi (SSM) işbirliğiyle 17-28 Temmuz tarihlerinde yapılan yarışmalarda, 11 uzun metrajlı ve 12 kısa film yer aldı.
Festivali'nin Uluslararası Yarışma ve Ulusal Belgesel Yarışması ödülleri 20 Ekim Salı akşamı Salon İKSV'de yapılan törenle sahiplerini buldu. Uluslararası Yarışma'ya 12, Ulusal Belgesel Yarışması'na 11 film katıldı.
İstanbul Film Festivali bünyesine dahil edilen Filmekimi ile birlikte bu yıl 40 yeni film, 9-20 Ekim tarihleri arasında hem sinemalarda hem de çevrimiçi platformda izlenebildi. Ulusal Belgesel Yarışması ve Filmekimi Galaları filmleri sinemaların yanı sıra festivalin çevrimiçi gösterim sitesi filmonline.iksv.org’da da erişime açıldı. Uluslararası Yarışma filmleri ise yalnızca filmonline.iksv.org üzerinden izlenebildi.
Jüriler

Uluslararası Yarışma
Tayfun Pirselimoğlu(Jüri Başkanı), Burak Çevik, Hazar Ergüçlü, Jasmin Basic, Anthony Bobeau
Ulusal Yarışma
Mahmut Fazıl Çoşkun(Jüri Başkanı), Sevil Demirci, Berk Hakman, Deniz Eyüboğlu Aydın, Hakan Bıçakçı
Ulusal Belgesel Yarışması
Rûken Tekeş, Yasin Ali Türkeri, Ezgi Kılınçaslan
Seyfi Teoman En İyi İlk Film Ödülü
Emine Emel Balcı, Özgür Emre Yıldırım, Ahmet Kenan Bilgiç
Ulusal Kısa Film Yarışması
Gökalp Gönen, Konstantina Kotzamani, Boran Kuzum
Yarışma Seçkileri > Uluslararası Yarışma

| Filmin Adı | Filmin Diğer Adı | Yönetmen(ler) | Ülke(ler) |
| --- | --- | --- | --- |
| Mickey ve Ayı | Mickey and the Bear | Annabelle Attanasio | ABD |
| Sarı Hayvan | Um Animal Amarelo / A Yellow Animal | Felipe Bragança | Brezilya, Portekiz |
| Luxor |  | Zeina Durra | Mısır, İngiltere, Birleşik Arap Emirlikleri |
| Sanctorum |  | Joshua Gil | Meksika, Dominik Cumhuriyeti, Katar |
| Koza | Kokon / Cocoon | Leonie Krippendorff | Almanya |
| Oğul-Ana | Pesar-Madar / Son-Mother | Mahnaz Mohammadi | İran, Çek Cumhuriyeti |
| Yabancı | Exil / Exile | Visar Morina | Almanya, Belçika, Kosova |
| Denizaltısı da Olsun İsteyen Cam Temizleyici | Window Boy Would Also Like to Have a Submarine | Alex Piperno | Uruguay, Arjantin, Brezilya, Hollanda, Filipinler |
| Yankılar | Bergmál / Echo | Rúnar Rúnarsson | İzlanda, Fransa, İsviçre |
| Öteki Kuzu | The Other Lamb | Malgorzata Szumowska | İrlanda, Belçika, ABD |
| Atlantis |  | Valentyn Vasyanovych | Ukrayna |
| Kuş Dili | Mowa Ptaków / Bird Talk | Xawery Zulawski | Polonya |
Yarışma Seçkileri > Ulusal Yarışma

| Filmin Adı | Filmin Diğer Adı | Yönetmen(ler) | Ülke(ler) |
| --- | --- | --- | --- |
| Bina | The Antenna | Orçun Behram | Türkiye |
| Plaza |  | Anıl Gelberi | Türkiye |
| Nasipse Adayız | You Know Him | Ercan Kesal | Türkiye, Sırbistan |
| Körleşme | Going Blind | Hacı Orman | Türkiye |
| Ceviz Ağacı | Silenced Tree | Faysal Soysal | Türkiye, İran |
| Aşk, Büyü vs. | Love, Spells and All That | Ümit Ünal | Türkiye |
| Topal Şükran’ın Maceraları | Adventures of Sukran the Lame | Onur Ünlü | Türkiye |
| Uzak Ülke | Faraway Land | Erkan Yazıcı | Türkiye |
| Şair | The Poet | Mehmet Emin Yıldırım | Türkiye |
| Bilmemek | Not Knowing | Leyla Yılmaz | Türkiye |
| Soluk | Breath | Özkan Yılmaz | Türkiye |
Yarışma Seçkileri > Ulusal Belgesel Yarışması

| Belgeselin Adı | Belgeselin Diğer Adı | Yönetmen(ler) | Ülke(ler) |
| --- | --- | --- | --- |
| Göbeklitepe Sakinleri | Residents of Göbeklitepe | Sedat Benek | Türkiye |
| Ah Gözel İstanbul | Invisible to the Eye | Zeynep Dadak | Türkiye, Almanya |
| Kadınlar Ülkesi | Women's Country | Şirin Bahar Demirel | Türkiye |
| Kuyudaki Taş | The Stone in the Well | Gökçin Dokumacı | Türkiye |
| Miss Holokost Survivor | The Pageant | Eytan İpeker | Türkiye, Fransa, İsrail, Almanya |
| Mimaroğlu | Mimaroğlu: The Robinson of Manhattan Island | Serdar Kökçeoğlu | Türkiye, ABD |
| Muhammed Ali |  | Nursen Çetin Köreken, Ümit Köreken | Türkiye, Almanya |
| Asfaltın Altında Dereler Var! | Under the road, the river! | Yasin Semiz | Türkiye |
| Tenere |  | Hasan Söylemez | Türkiye |
| Atık Sözlüğü: Tanımların ve İmajların Geri Dönüşümü | Dictionary of Waste: Recycling Definitions and Images | Alper Şen | Türkiye |
| Maddenin Halleri | Phases of Matter | Deniz Tortum | Türkiye |
Yarışma Seçkileri > Ulusal Kısa Film Yarışması

| Filmin Adı | Filmin Diğer Adı | Yönetmen(ler) | Ülke(ler) |
| --- | --- | --- | --- |
| Büyük İstanbul Depresyonu | The Great Istanbul Depression | Zeynep Dilan Süren | Türkiye, Japonya |
| Bir Yazdan İzlenimler | Impressions of a Summer | Ayça Çiftçi | Türkiye |
| Yolcular | Pilgrims | Farnoosh Samadi, Ali Asgari | Türkiye |
| Free Fun |  | Fehmi Öztürk | Türkiye, KKTC |
| Yağmur Olup Şehre Düşüyorum | I'm Raining Down into the City | Kasım Ördek | Türkiye |
| Ahtapot | Octopus | Engin Erden | Türkiye |
| Siyah Güneş | Black Sun | Arda Çiltepe | Türkiye, Almanya |
| #21XOXO |  | Sine Özbilge, İmge Özbilge | Belçika |
| Evde Yok | As If I Never Existed | Murat Emir Eren | Türkiye |
| Kulak Misafiri | Eavesdropper | Ahmet Toğaç | Türkiye |
| Göremediğimiz Tüm Işıklar | All The Light We Cannot See | Şeyhmus Altun | Türkiye |
| Cemilesezgin |  | Aylin Kuryel, Raşel Meseri | Türkiye |
Yarışma Seçkileri > Kazananlar > Uluslararası Yarışma

Altın Lale En İyi Film – Atlantis - Valentyn Vasyanovych (Ukrayna)
Jüri Özel Ödülü – Denizaltısı da Olsun İsteyen Cam Temizleyici / Window Boy Would Also Like to Have A Submarine - Alex Piperno (Uruguay, Arjantin, Brezilya, Hollanda, Filipinler)
Mansiyon – Camila Morrone (Mickey ve Ayı / Mickey and the Bear)
Halk Ödülü – Oğul–Ana / Son–Mother - Mahnaz Mohammadi (İran, Çek Cumhuriyeti)
Yarışma Seçkileri > Kazananlar > Ulusal Yarışma

En İyi Film – Aşk, Büyü vs. - Ümit Ünal
En İyi Yönetmen – Ercan Kesal
Jüri Özel Ödülü Onat Kutlar anısına – Bina - Orçun Behram
En İyi Kadın Oyuncu – Selen Uçer & Ece Dizdar (Aşk, Büyü vs.)
En İyi Erkek Oyuncu – Fatih Al (Körleşme)
En İyi Senaryo – Ümit Ünal (Aşk, Büyü vs.)
En İyi Görüntü Yönetmeni – Engin Özkaya (Bina)
En İyi Kurgu – Ali Aga (Nasipse Adayız)
En İyi Müzik – Can Demirci (Bina)
Yarışma Seçkileri > Kazananlar > Ulusal Kısa Film Yarışması

En İyi Film – Siyah Güneş - Arda Çiltepe
Mansiyon – Ahtapot - Engin Erden
Yarışma Seçkileri > Kazananlar > Ulusal Belgesel Yarışması

En İyi Belgesel – Maddenin Halleri - Deniz Tortum
Mansiyon – Mimaroğlu - Serdar Kökçeoğlu
Mansiyon – Ah Gözel İstanbul - Zeynep Dadak
Yarışma Seçkileri > Kazananlar > Seyfi Teoman En İyi İlk Film Ödülü

En İyi İlk Film – Bina - Orçun Behram
Yarışma Seçkileri > Kazananlar > FIPRESCI Ulusal Yarışma

Nasipse Adayız - Ercan Kesal
Yarışma Seçkileri > Kazananlar > Uluslararası Yarışma FIPRESCI Ödülü

Atlantis - Valentyn Vasyanovych (Ukrayna)
Yarışma Seçkileri > Kazananlar > Sinemada İnsan Hakları Yarışması

Omar ve Biz / Omar and Us - Maryna Gorbach Er, Mehmet Bahadır Er