stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Louis Leon Thurstone
Ödülleri ve Başarıları

Thurstone çok sayıda ödül aldı: En İyi Makale, Amerikan Psikoloji Derneği (1949); Yüzüncü Yıl Ödülü, Northwestern Üniversitesi (1951); Fahri Doktora, Göteborg Üniversitesi (1954). Thurstone, Amerikan Psikoloji Derneği'nin Başkanı (1933) ve Amerikan Psikometri Derneği'nin ilk Başkanıydı (1936). 1937'de Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi'ne, 1938'de Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Bilimler Akademisi'ne  ve 1938'de Amerikan Felsefe Topluluğu'na seçildi
Seçilmiş Çalışmaları

Zekanın Doğası (Londra: Routledge. 1924)
Sinema Filmlerinin Lise Çocuklarının Sosyal Tutumları Üzerindeki Etkisi Ruth C. Peterson & LL Thurstone, MacMillan, 1932
Sinema Filmleri ve Çocukların Sosyal Tutumları Ruth C. Peterson & LL Thurstone, MacMillan, 1933
Aklın Vektörleri. Başkanın Amerikan Psikoloji Derneği'ndeki konuşması, Chicago toplantısı, Eylül 1933 (Psikolojik İnceleme, 41, 1–32. 1934)
Zihnin Vektörleri (Chicago, IL, ABD: University of Chicago Press 1935)
Birincil zihinsel yetenekler (Chicago: University of Chicago Press. 1938)
Çok Faktörlü Analiz (Chicago: University of Chicago Press. 1947)
İstatistiğin Temelleri (MacMillan: Norwood Press. 1925)
Kaynaklar

Martin (1997). "Psychological measurement from Binet to Thurstone, (1900–1930)". Revue de Synthèse (Fransızca). 118 (4): 457-93. doi:10.1007/BF03181359. PMID 11625304.
Thurstone (1987). "Psychophysical analysis. by L. L. Thurstone, 1927" (PDF). The American Journal of Psychology. 100 (3–4): 587-609. doi:10.2307/1422696. PMID 3322058. 10 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 27 Ağustos 2023.
Gulliksen (1968). "Louis Leon Thurstone, experimental and mathematical psychologist". The American Psychologist. 23 (11): 786-802. doi:10.1037/h0026696. PMID 4881041.
Wolfle (1956). "Louis Leon Thurstone, 1887–1955". The American Journal of Psychology. 69 (1): 131-4. PMID 13302517.
Horst (1955). "L.L. Thurstone and the science of human behavior". Science. 122 (3183): 1259-60. doi:10.1126/science.122.3183.1259. PMID 13274085.
Andrich (1978). "Relationships Between the Thurstone and Rasch Approaches to Item Scaling". Applied Psychological Measurement. 2 (3): 451-462. doi:10.1177/014662167800200319.
Thurstone (1927). "A law of comparative judgement". Psychological Review. 34 (4): 278-286. doi:10.1037/h0070288.
Smith, Thomas Vernor, (Ed.) (1929). Essays in Philosophy: by Seventeen Doctors of Philosophy of the University of Chicago. Chicago: Open Court. OCLC 257229209.  r eksik |soyadı1= (yardım)
The Measurement of Values. Psychological Review. 61. Chicago: The University of Chicago Press. 1974. ss. 47-58. doi:10.1037/h0060035. ISBN 978-0-226-80114-8. OCLC 5723850. PMID 13134416.
Otomatik akıl yürütme

Otomatik akıl yürütme, bilgisayar biliminin (bilgi temsilini ve akıl yürütmeyi içerir) ve akıl yürütmenin farklı yönlerini anlamaya çalışan bir alandır. Otomatik akıl yürütme çalışması, bilgisayarların tamamen veya neredeyse tamamen otomatik olarak akıl yürütmesine izin veren bilgisayar programlarının üretilmesine yardımcı olur. Otomatik akıl yürütme, yapay zekanın bir alt alanı olarak görülse de, teorik bilgisayar bilimi ve felsefesi ile de bağlantıları vardır.
Otomatik akıl yürütmenin en gelişmiş alt alanları, otomatik teorem kanıtlama (ve etkileşimli teorem kanıtlamanın daha az otomatik ancak daha pragmatik alt alanı) ve otomatik kanıt denetimidir (sabit varsayımlar altında garantili doğru akıl yürütme olarak görülür). Tümevarım ve çeşitli yöntemler kullanılarak benzetme yoluyla akıl yürütme konusunda da kapsamlı çalışmalar yapılmıştır.
Diğer önemli konular arasında belirsizlik altında akıl yürütme ve monoton olmayan akıl yürütme yer alır. Belirsizlik alanının önemli bir kısmı, daha standart otomatik kesintinin üzerine daha fazla minimallik ve tutarlılık kısıtlamalarının uygulandığı tartışma alanıdır. John Pollock'un OSCAR sistemi, yalnızca otomatik bir teorem ispatlayıcısı olmaktan daha spesifik olan otomatik bir tartışma sisteminin bir örneğidir.
Otomatik akıl yürütme araçları ve teknikleri arasında klasik mantık ve hesap, bulanık mantık, Bayes çıkarımı, maksimum entropi ile akıl yürütme ve daha daha az resmi ad hoc teknikleri bulunur.
İlk yıllar

Biçimsel mantığın gelişimi, yapay zekanın gelişmesine yol açan otomatik akıl yürütme alanında büyük bir rol oynadı. Biçimsel bir kanıt, her mantıksal çıkarımın matematiğin temel aksiyomlarına geri döndürüldüğü bir kanıttır. İstisnasız tüm ara mantıksal adımlar sağlanır. Sezgiden mantığa çeviri rutin olsa bile sezgiye başvurulmaz. Bu nedenle, resmi bir kanıt daha az sezgiseldir ve mantıksal hatalara daha az duyarlıdır.
Bazıları, birçok mantıkçıyı ve bilgisayar bilimcisini bir araya getiren 1957 Cornell Yaz toplantısını otomatik akıl yürütmenin veya otomatik tümdengelimin kaynağı olarak görüyor. Diğerleri, bundan önce, Newell, Shaw ve Simon'ın 1955 Mantık Teorisi programıyla veya Martin Davis'in 1954'te Presburger'in karar prosedürünü uygulamasıyla (ki bu, iki çift sayının toplamının çift olduğunu kanıtladı) başladığını söylüyor.
Otomatik akıl yürütme, önemli ve popüler bir araştırma alanı olmasına rağmen, seksenlerde ve doksanların başlarında bir "Yapay zeka kışı" geçirdi. Ancak alan daha sonra yeniden canlandı. Örneğin, 2005 yılında Microsoft, iç projelerinin çoğunda doğrulama teknolojisini kullanmaya başladı ve 2012 Visual C sürümüne mantıksal bir belirtim ve kontrol dili eklemeyi planlıyor.
Önemli katkılar

Principia Mathematica, Alfred North Whitehead ve Bertrand Russell tarafından yazılan biçimsel mantıkta bir dönüm noktası çalışmasıdır. Principia Mathematica - aynı zamanda Matematik İlkeleri anlamına gelir - matematiksel ifadelerin tamamını veya bir kısmını sembolik mantık açısından türetmek amacıyla yazılmıştır. Principia Mathematica ilk olarak 1910, 1912 ve 1913'te üç cilt halinde yayınlanmıştır.
Mantık Teorisi, 1956'da Allen Newell, Cliff Shaw ve Herbert A. Simon tarafından teoremleri ispatlamada "insan akıl yürütmesini taklit etmek" için geliştirilen ilk programdı ve Principia Mathematica'nın ikinci bölümünden elli iki teorem üzerinde gösterilmiştir. Bunlardan otuz sekiz tanesi kanıtlandı. Program, teoremleri kanıtlamaya ek olarak, Whitehead ve Russell tarafından sağlanandan daha zarif olan teoremlerden biri için bir kanıt bulmuştur. Sonuçlarını yayınlamak için başarısız bir girişimden sonra, Newell, Shaw ve Herbert 1958'deki The Next Advance in Operation Research adlı yayınlarında şunları bildirdiler:
"Artık dünyada düşünen, öğrenen ve yaratan makineler var. Ayrıca, (görünür bir gelecekte) baş edebilecekleri problemler yelpazesi insan zihninin uygulanmış olduğu menzil ile aynı seviyeye gelene kadar, bu şeyleri yapma yetenekleri hızla artacaktır."
| Yıl | Teorem | İspat sistemi | Formalize eden | Geleneksel Kanıt |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1986 | İlk Eksiklik | Boyer-Moore | Shankar | Gödel |
| 1990 | İkinci Dereceden Karşılıklılık | Boyer-Moore | Russinoff | Eisenstein |
| 1996 | Calculus'un Temelleri | HOL Light | Harrison | Henstock |
| 2000 | Cebirin Temelleri | Mizar | Milewski | Brynski |
| 2000 | Cebirin Temelleri | Coq | Geuvers et al. | Kneser |
| 2004 | Dört Renk | Coq | Gonthier | Robertson et al. |
| 2004 | Asal Sayı | Isabelle | Avigad et al. | Selberg-Erdős |
| 2005 | Jordan Eğrisi | HOL Light | Hales | Thomassen |
| 2005 | Brouwer Sabit Nokta | HOL Light | Harrison | Kuhn |
| 2006 | Flyspeck 1 | Isabelle | Bauer- Nipkow | Hales |
| 2007 | Cauchy Kalıntısı | HOL Light | Harrison | Classical |
| 2008 | Asal Sayı | HOL Light | Harrison | Analytic proof |
| 2012 | Feit-Thompson | Coq | Gonthier et al. | Bender, Glauberman and Peterfalvi |
| 2016 | Boolean Pisagor Üçlüleri Sorunu | SAT | Heule et al. | None |
Kanıt sistemleri > Boyer-Moore Teoremi Kanıtı

NQTHM (Boyer-Moore Theorem Prover; NQTHM)'nin tasarımı John McCarthy ve Woody Bledsoe'dan etkilenmiştir. 1971'de Edinburgh, İskoçya'da başlatılan bu, Pure Lisp kullanılarak oluşturulmuş tam otomatik bir teorem ispatıdır. NQTHM'nin ana yönleri şunlardı:
Lisp'in çalışma mantığı olarak kullanılması.
Toplam özyinelemeli -fonksiyonlar için bir tanım ilkesine dayanma.
Yeniden yazma ve "sembolik değerlendirme"nin kapsamlı kullanımı.
Sembolik değerlendirmenin başarısızlığına dayanan bir tümevarım buluşsal yöntemi.
Kanıt sistemleri > HOL Light

OCaml'de yazılan HOL Light, basit ve temiz bir mantıksal temele ve düzenli bir uygulamaya sahip olacak şekilde tasarlanmıştır. Klasik yüksek mertebeden mantık için başka bir ispat yardımcısıdır.
Kanıt sistemleri > Coq

Fransa'da geliştirilen Coq, çalıştırılabilir programları spesifikasyonlardan Objective CAML veya Haskell kaynak kodu olarak otomatik olarak çıkarabilen başka bir otomatik prova asistanıdır. Özellikler, programlar ve kanıtlar, Endüktif Yapıların Hesabı (Calculus of Inductive Constructions; CIC) adı verilen aynı dilde resmîleştirilir.
Uygulamalar

Otomatik muhakeme, otomatikleştirilmiş teorem kanıtlayıcıları oluşturmak için en yaygın şekilde kullanılmıştır. Bununla birlikte, çoğu zaman, teorem kanıtlayıcılar, etkili olmak için bazı insan rehberliğini gerektirmektedir. Bu nedenle daha genel olarak kanıt yardımcıları olarak nitelendirilmektedir. Bazı durumlarda bu tür ispatlayıcılar bir teoremi ispatlamak için yeni yaklaşımlar geliştirmiştir. Mantık Teorisi buna iyi bir örnektir. Program, Principia Mathematica'daki teoremlerden biri için Whitehead ve Russell tarafından sağlanan kanıttan daha verimli (daha az adım gerektiren) bir kanıt bulmuştur. Biçimsel (Formel) mantık, matematik ve bilgisayar bilimleri, mantık programlama, yazılım ve donanım doğrulama, devre tasarımı ve diğer birçok alanda artan sayıda sorunu çözmek için otomatik akıl yürütme programları uygulanmaktadır. TPTP, düzenli olarak güncellenen bu tür problemlerin bir kütüphanesidir. CADE konferansında düzenli olarak düzenlenen otomatik teorem kanıtlayıcılar arasında da bir rekabet vardır (Pelletier, Sutcliffe ve Suttner 2002); yarışma için problemler TPTP kütüphanesinden seçilmektedir.
Doğanca, Genç

| Doğanca |
| --- | --- |
Köy

 Bingöl'ün Türkiye'deki konumu
DoğancaDoğanca'nın Bingöl'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bingöl
İlçe: Genç
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1276 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 302
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0426
İl plaka kodu: 12
Posta kodu: 12500
Doğanca, Bingöl ilinin Genç ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı, 1900 yılı kayıtlarında Çımahen  olup, Zazaca'da "çimê hênî" sözcüğü, "pınarbaşı" anlamına gelmektedir. 1928 yılı kayıtlarında ise Çemeheni olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Bingöl il merkezine 28 km, Genç ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 302
2021: 301
2020: 310
2019: 347
2018: 740
2017: 343
2016: 334
2015: 319
2014: 326
2013: 392
2012: 358
2011: 365
2010: 384
2009: 422
2008: 498
2007: 451
2000: 658
1990: 538
1985: 785
1965: 643
Peptit bağı

Peptit bağının formülü
Peptit bağı, ribozom tarafından protein sentezlenirken; bir amino asidin amino grubuyla, diğerinin karboksilik asit grubunun bir su çekilme tepkimesiyle birbirine bağlanması ile oluşan kimyasal bağdır.
Proteinler peptid bağlarıyla birbirine bağlanmış amino asitlerin doğrusal dizinleridir.
Peptid bağı bir aa'in α- amino grubuyla diğer bir aa'in α-karboksil grubu arasında meydana gelen kovalent bağdır.
İki aa, bir dipeptid oluşturmak üzere bir peptid bağla birbirine bağlandığında halen bir uçta diğer serbest bir amino grubu, diğer uçta serbest bir karboksil grubu  vardır.
Bunların her biri sırayla daha fazla aa'e bağlanabilir.
Böylece uzun ve dallanmamış aa zincirleri, oligopeptidler ve polipeptidler oluşturmak üzere peptid bağlarıyla birbirlerine bağlanabilirler.
Karbon ve azot arasındaki peptid bağı karbonil karbon-oksijen çiftbağına yakınlığından dolayı kısmi çift bağ karakteri gösterir ve rezonans yapılarını mümkün kılar.
Bundan dolayı da C-N ve Cα-C bağları  etrafında serbest dönüş meydana gelebilmesi ve dolayısıyla bitişik peptid birimlerinin farklı açılarda olabilmesine rağmen CO-NH atomlarından oluşan peptid birimi nispepten katı ve düzlemseldir.
Amino grubunun H i aynı tarafta olmaktan ziyade neredeyse her zaman karbonil grubunun oksijeniyle yapılan çift bağın karşı tarafındadır.
Bir  protein omurgası katı düzlemsel bağlanmış peptid gruplarının bir dizisidir. 
Bir polipeptidin omurga komformasyonu her bir aa'in  Cα-N bağı ve Cα-C bağı etrafındaki rotasyon açıları veya burulma açılarıyla belirlenir.
Polipeptid zinciri düzlemsel, tamamen uzamış konformasyonda olduğunda φ ve Ψ açılarının her ikisi de 180° olarak tanımlanır.
Ve Cα'dan bakıldığında saat yönüne dönüşte artış olur.
Bir polipeptid omurgasındaki rotasyon açıları olan φ ve Ψ 'nin konformasyonel aralığı sterik engelleme ile kısıtlanır.
φ ve Ψ'nin sterik olarak mümkün kılınan değerleri, merkezi peptid biçimi için bütün φ ve Ψ  değerlerinde ki bir tripeptidin atomları arasındaki uzaklıkları hesaplayarak belirlenebilir.
Görselleştirlilmesi ise konformasyon haritası veya Ramachandran grafiği olarak bilinen sterik eş yükselti diyagramı ile sağlanır.
Konformasyon haritasının sadece 3 küçük bölgesinde fiziksel olarak bir polipeptid zinciri oluşturabilir.
Bu bölgeler sağ-el  α- sarmalı, paralel ve antiparalel β- kıvrimlı tabakalar ve kollajen sarmalı oluşturan  φ ve Ψ  değerlendirilir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4831291-5  NKC: ph124033
Osmanlı İmparatorluğu'nda Alevilere yapılan haksızlıklar

Osmanlı İmparatorluğu'nda Alevilere yapılan haksızlıklar, Osmanlı Sultanı I. Selim'in hükümranlığıyla (1512–1520) ve 1514'te Safevîlere karşı savaşıyla bağlantısı olan bir durumdur. Ancak 14. yüzyıldan beri Osmanlı İmparatorluğu ve Alevi vb. toplumları arasında önceden bulunan problemleri işaret eden örnekler vardır.
Alevi ve benzeri toplumların 1500'den önce uğradığı haksızlıklar > 14. yüzyıl

14. yüzyılda heterodoks Müslüman toplumlarla Osmanlı arasında halihazırda çeşitli sorunlar mevcuttu. Bunun bir örneği Seyyid Rüstem isimli bir dervişten bahseden Seyyid Ali Sultan'ın (Kızıldeli olarak da bilinir) biyografisinde bulunur. Biyografide bahsedildiği şekliyle I. Orhan ile toprak almak üzerine yaptığı şahsi sözleşmeye rağmen yerel Osmanlı memurlarıyla Seyyid Rüstem'in başı derde girer. Bir memur Seyyid Rüstem'in kim olduğunu öğrendikten sonra şu sözleri bağırır: "Bu Torlak (bu kelime o zamanlar Kalenderi halkını küçümsemek amaçlı sık kullanılan bir sıfattır) ne cüretle benim toprağıma işaret koyar ve itaatten ayrılır? Benim iznim olmadan nasıl yaşar?".
Bu olay Osmanlı'nın konumunu, dini kurallar konusunda daha toleranslı olan dervişler arasında gelişme göstermeyen ortodoks İslam kanunlarına (Şeriat) yaklaştıran bir dönüm noktasıdır. Ayrıca bu olay, Osmanlı Sultanları'nın, I. Osman'ın ve Orhan Gazi'nin aksine, kabile ve klan reisi olmaktan çıktığının bir örneğidir. Devam eden süreç, merkeziyetçi yönetimin gelişmesi ve yerel liderliklerin yok edilişiyle nitelendirilir.
Alevi ve benzeri toplumların 1500'den önce uğradığı haksızlıklar > 15. yüzyıl

Osmanlı İmparatorluğu ve heterodoks toplumlar arasında büyük bir hoşnutsuzluk başlamış ve 15. yüzyılda İmparatorluk içinde artan sayıda başkaldırılar ve problemler oluşmuştur. En dikkate değer örneklerden biri 1416'da başlayan Şeyh Bedreddin isyanıdır. Bu isyanın sosyo-ekonomik ve dini nedenlerle ortaya çıktığı düşünülmektedir. Gayrimüslimlerce de desteklenen isyan neticede bastırılmış ve 1420'de Şeyh Bedreddin müridleriyle beraber idam edilmiştir.
Heterodoks Şia mezhebi Hurûfilik, İran ve Anadolu'da geniş ölçüde yayılmış ve Osmanlı İmparatorluğu'nun büyük bir kısmında misyonerliği yapılmıştır. 1445'te bir grup Hurûfi sultan II. Mehmed ile bizzat tanışabilmişler ve onu Hurûfilik inancına davet etmişlerdir. Sultan, kendi amaçları için konuşmalarına izin vermiş ve onların mistik doktrinlerine ilgi göstermiştir. Bu durum, II. Mehmed'in olaya direkt olarak müdahale edemeyen yakın danışmanları arasında huzursuzluğa sebep olmuştur. Bu yüzden Hurûfilik'e ilgileniyormuş gibi görünen Fahr el-Dîn Acemî isimli alimi çağırmaya karar vermişlerdir ve bu alim sultanın huzurundaki Hurûfilerin liderini evine çağırmıştır. Ancak Hurûfi lideri inancını anlatınca Fahr el-Dîn Acemî "Kafir!" diye bağırmıştır. Hurûfîler II. Mehmed'in yanına sığınmaya çalıştıkları zaman Fahr el-Dîn Acemî'nin agresif davranışları II. Mehmed'i zapt etmiş ve konuklarını korumasına engel olmuştur. Daha sonra Hurûfiler Edirne'de bir camiye götürülmüşlerdir. Bu camide Fahr el-Dîn Hurûfîler'in inançlarını alenen kınamıştır ve onların inancına son verme hareketine katılacaklara ruhani ödüller vadetmiştir, sonra Hurûfilere kendi liderlerini yakmak için büyük bir ateş hazırlamalarını emretmiştir. Hurûfilerin lideri bu ateşe atılmıştır ve diğer Hurûfiler de başka bir yöntemle idam edilmiştir.
Bu olay da önceki sultanlardan I. Orhan'ın, Osmanlı memurlarının davranışları nedeniyle, Torlaklara karşı sempatisinin yok oluşuyla örtüşmektedir. II. Mehmed'in hükümranlığının sonrasında doğuya ve batıya genişleyerek heterodoksluğa eğilim gösteren yeni toprakları içine katmıştır. Hurûfiler ve öteki heterodoks Sufi grupları Osmanlı İmparatorluğunun çeşitli yerlerinde haksızlıklara ve katliama uğramışlardır.
15. yüzyılın ortalarında Osmanlı İmparatorluğu ve yarı özerk Karaman bölgesi arasında bir çekişme yaşanmıştır. 1468-1474 yılları arasında anlaşmazlıklar nedeniyle II. Mehmed, muhtemelen Kızılbaşların da içinde bulunduğu kabileleri Rumeli'ye sürmüştür ve 1475'te Karamanoğulları Beyliği'ne son vermiştir.
Alevilerin 1500'den sonra uğradığı haksızlıklar > I. Selim dönemi (1512-1520)

II. Bayezid'in oğlu I. Selim, babasının Kızılbaşlar konusunda yeteri kadar sert tedbirler almadığını düşünmüştür. Trabzon valisi olarak Safevilerin ve Kızılbaşların, İran'daki ve Anadolu'nun doğusundaki varlıklarından büyük ölçüde haberi vardır ve genel olarak Şii Müslümanlara, özellikle Kızılbaşlara karşı nefret beslemiştir. Bu nedenle, babasının isteğine karşı çıkarak askerî güçleri seferber etmiş ve Safevi topraklarına saldırılar düzenlemiştir. Daha sonra güce el koymak için üç kardeşinden de kurtulmuş ve babasını tahttan indirmiştir. Ardından babası II. Bayezid'i, ülkeyi yönetememesinden dolayı sürgün etmiştir.
I. Selim'in sultan olarak yaptığı ilk şeylerden biri, Osmanlı Şeyhülislam'ı İbn-i Kemal'e, Kızılbaşların öldürülmesini yasallaştırmak ve haklı göstermek adına, ilk ve son olarak yeni bir fetva hazırlatmaktır. Sonra Safevilere karşı sefer düzenleyebilmek için 200,000 adamdan oluşan büyük bir ordu toplamıştır. Ayrıca Kürt beylerini bir araya getirmeyi başaran İdris-i Bitlisi Farsça yazdığı Selimşahname eserinde Kürtleri Kızılbaşlar ile savaşa teşvik ettiğini, onların da kılıç zoruna Anadolu'yu Kızılbaşlardan temizlemek için yemin ettiklerini yazmıştır. [kaynak belirtilmeli] Bitlisi, Çaldıran savaşından önce ön hazırlık olarak Yavuz Sultan Selim'in (I. Selim) Anadolu'da 40 bin Kızılbaşın (Safevi taraftarını) öldürttüğünü yazmıştır. Yavuz Selim, Safevi İmparatorluğu'na karşı savaş için doğuya doğru gitmeden önce izini sürebildiği bütün Kızılbaşlar için bir nüfus kayıt kütüğü hazırlatmış ve bu kütükte bulunan 40,000 Kızılbaş kılıçtan geçirilmiştir. İdris-i Bitlisin yazdığı Osmanlı kaynağı olan Selimşâhname'de bu olay ayrıca, şu şekilde'de geçmektedir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Türkçe: Her şeyi bilen Sultan, o kavmin etbâını kısım kısım ve isim isim yazmak üzere, memleketin her tarafına bilgiç katipler gönderdi; yedi yaşından yetmiş yaşına kadar olanların defterleri divâna getirilmek üzere emredildi; getirilen defterlere nazaran, ihtiyar-genç kırk bin kişi yazılmıştı; ondan sonra her memleketin hâkimlerine memurlar defterler getirdiler; bunların gittikleri yerlerde kılıç kullanılarak, bu memleketlerdeki maktullerin adedi kırk bini geçti. | „ |
Alevilerin 1500'den sonra uğradığı haksızlıklar > I. Selim dönemi (1512-1520) > Çaldıran Muharebesi (1514)

I. Selim'in önderliğinde Osmanlı İmparatorluğu Safevi hanedanıyla 1514'te savaşa girmiştir ve savaş, Osmanlı zaferiyle sonuçlanmıştır. Çaldıran Muharebesi Kızılbaşlar için önemli bir dönüm noktasıdır çünkü bu savaş uzun süren Osmanlı-Safevi çekişmesinin doruk noktasıdır. Bu savaş aynı zamanda korunmak isteyen Kızılbaş halkının elinde bulunan son umudun da tükendiği savaştır.
Selim'in hükümranlığı sırasında önemli bir değişiklik daha olmuştur. Memlûk Sultanlığı'nın fethiyle birlikte Osmanlı İmparatorluğu resmi olarak, yönetimin ortodoks İslami kanunlara (Şeriat) dayalı olduğu, bir Hilâfet haline gelmiştir.
Alevilerin 1500'den sonra uğradığı haksızlıklar > I. Selim sonrası

I. Selim'in hükümranlığından sonraki sultanlar, Anadolu'daki Kızılbaşlara karşı haşin davranışları sürdürdüler. Kızılbaşlar Osmanlı yönetiminin baskılarına karşı, gitgide artan isyanlarla cevap verdiler. Bu sık görülen başkaldırılar belli aralıklarla 17. yüzyılın başlarına kadar sürdü.
16. yüzyıldan 17. yüzyıla uzanan aşırı şiddetli dönem nihayetinde hafiflese de Kızılbaşlara karşı uygulanan baskı, Osmanlı kapitülasyonlarına kadar sürdü.
Alevilerin 1500'den sonra uğradığı haksızlıklar > Yapılan hak ihlallerine örnekler

16. yüzyıl belki de Alevilere karşı en kaba davranılan dönemdir. Hem Safevi mücadelesine karşı sempatilerinden hem de Osmanlı alimlerine göre "sapkın" dini inançlarından dolayı haksızlıklara uğramışlardır. Kızılbaşları yakalamak için Osmanlı Devleti çeşitli yöntemler kullanırdı.
Kızılbaş olmak bile başlı başına bir suç sayılmış ve Alevi olduğu bilinen kişiler daimi gözetim altında tutulmuşlardır. Osmanlı İmparatorluğu'nda en sık kullanılan gözetim ve ihlaller şunlardır:
Diğerlerinin ihbarı veya tebliği üzerine yapılan haksız yargılamalar ve infazlar.
Açık veya gizli cezalandırmalar ve infazlar.
Daha "güvenilir" veya "objektif" olarak kabul edilen insanlara sorarak, örneğin memurlara veya Sünnilere yapılan haksız yargılamalar ve infazlar.
Alevilerin 1500'den sonra uğradığı haksızlıklar > Tipik cezalandırma yöntemleri

Osmanlıların Kızılbaşları cezalandırmak için çeşitli yöntemleri vardı. Saim Savaş'a göre çoğu cezalandırma onları öldürmek amaçlı çeşitli nedenler öne sürerek uygulanmıştır. Saim Savaş, bu sahte olduğunu öne sürdüğü suçlamaların, daha gerçek gözükmesi için resmi dokümanlar oluşturulduğunu savunur. Savaş'ın belirttiğine göre bazı durumlarda suçlanan Kızılbaşın çok fazla destekçisi veya akrabası bulunuyordu, Osmanlı rejimi isyan çıkmasından çekindiği için tek seferde çok fazla idam gerçekleştirmemeye çalışmıştır.
En çok kullanılan cezalandırma yöntemlerinden bazıları:
Sınır dışı etme cezası: Birçok Kızılbaş Kıbrıs'a sürülmüştür ve köyleri ile aileleri arasındaki bağlar kesilmiştir. En özgün sürgün yerleri; Kıbrıs, Modon, Koroni, Budun ve Filibe'dir.
Hapsedilme cezası: Bazı Kızılbaşlar Kıbrıs'a sürülerek ailelerinden koparılmadan önce belli bir süre hapsedilmiştir.
Kürek cezası veya kürek mahkûmiyeti: Uygulanan diğer bir ceza yöntemi ise Kızılbaşları zorla kadırgalarda kürekçi olarak çalıştırmaktır.
Boğulma cezası: Bazı Kızılbaşlar Kızılırmak'ta boğdurularak idam edilmişlerdir. Bazen bu ceza, diğer kızılbaşları caydırmak ve onlara bir "ders" vermek amaçlı uygulanmıştır.
İdam cezası: Osmanlı kaynaklarında sıkça "siyaset" veya "hakkından gelme" olarak adlandırılan bu yöntem, belki de o dönem Kızılbaşlara en sık verilen cezadır.
Taşlayarak öldürme veya recm cezası: Normalde Osmanlı'da recm cezası zina edenlere verilirdi. Fakat bu yöntem aynı zamanda Kızılbaşlar üzerinde de kullanılmıştır. İnançları dolayısıyla taşlanarak öldürülen Koyun Baba bunun en tipik örneğidir.