stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Lütfi Ömer Akad
Ödüller

1953 1. Türk Film Festivali, En Başarılı Film, Kanun Namına
1953 1. Türk Film Festivali, En Başarılı Yönetmen, Kanun Namına
1954 Türk Film Dostları Derneği, En Başarılı Yönetmen, Öldüren Şehir
1955 3. Türk Film Festivali, En Başarılı Film, Bulgar Sadık
1955 3. Türk Film Festivali, En Başarılı Yönetmen, Bulgar Sadık
1965 İzmir Enternasyonal Fuarı 1. Film Şenliği, En İyi Film, Üç Tekerlekli Bisiklet
1967 4. Antalya Altın Portakal Film Festivali, En İyi 2. Dram Filmi Ödülü, Hudutların Kanunu
1968 5. Antalya Altın Portakal Film Festivali, En İyi 2. Film Ödülü, Vesikalı Yarim
1972 4. Adana Altın Koza Film Festivali, En İyi 2. Film Ödülü, Yaralı Kurt
1972 4. Adana Altın Koza Film Festivali, En İyi 3. Film Ödülü, Irmak
1973 5. Adana Altın Koza Film Festivali, En İyi Film Ödülü, Gelin
1974 11. Antalya Altın Portakal Film Festivali, En İyi Film, Düğün
1974 11. Antalya Altın Portakal Film Festivali, En İyi Yönetmen, Düğün
1983: Altın Portakal Film Festivali – Yaşam Boyu Onur Ödülü
1987 6. Uluslararası İstanbul Sinema Günleri Sinema Onur Ödülü
1988 Kültür Bakanlığı “Kültür ve Sanat Büyük Ödülü”
1994 31. Antalya Altın Portakal Film Festivali, Film Yönetmenleri Derneği Onur Ödülü
1997: Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü
2001 13. Ankara Film Festivali Aziz Nesin Emek Ödülü
2009: Altın Koza Film Festivali – Yaşam Boyu Onur Ödülü
2010 Dünya Kitap Ödülleri Onur Ödülü: Işıkla Karanlık Arasında (Lütfi Akad'ın yazdığı kitap)
Kitapları > Yazdıkları

"Işıkla Karanlık Arasında" (deneme otobiyografi), Lütfi Ö. Akad, İş Bankası Yayınları, 2004. ISBN 975-458-561-X
"Kızılırmak Karakoyun" (senaryo, film öyküsü), Lütfi Ö. Akad, Güney Vakfı Yayınları, 2004
Tiyatro ve Diğer Sanatlar, Türk Tiyatrosu dergisi, 1 Şubat 1948, Yıl 19, Sayı 21220 Haziran 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Evin Üstündeki Bulut, Türk Tiyatrosu dergisi, 1 Mart 1948, Yıl 19, Sayı 21321 Haziran 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Sahneye Koyma, Türk Tiyatrosu dergisi, 1 Nisan 1948, Yıl 19, Sayı 21421 Haziran 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Kitapları > Hakkında yazılanlar

"Lütfi Ö. Akad" (nehir söyleşi), Alim Şerif Onaran, Afa Yayınları, 1990.
"Lütfi Ömer Akad'ın Sineması", Alim Şerif Onaran, Ege Üniversitesi Yayınları, 1977
"Sadeliğin Derinliğinde Bir Usta, Lütfi Akad", Ayla Kanbur, Dost Kitabevi Ankara Sinema Derneği Yayınları, 2005
Doğrusu Lütfi Ömer Akad20 Haziran 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Ömür Gedik, 22 Kasım 2011, Hürriyet
Ağaçlı'daki evinde Lütfi Akad, 2002.
Ulus Mezarlığı'ndaki kabri
Osman Balcıgil
Gazetecilik hayatı

İletişim Yayınları - 1980-1983 Yazar ve editör.
Cumhuriyet - 1983-1985 Röportajlar ve Oxford Mektupları.
Hürriyet, Hürriyet Pazar ve Tempo Dergisi - 1986-1988 Gazeteci ve editör.
Hürriyet Production - 1989 Yapımcı ve koordinatör. Hodri Meydan, Tele-Vizyon, Tempo, Basın Kulübü programları.
Show TV - 1993 Haber Müdürü, Baş Sayfa programı.
Atv -  1994 Haber Programları Genel Koordinatörü, Üçüncü Sayfa, 41 Dakika programlarını hazırladı ve sundu.
Kanal 6 - 1996 Haber Dairesi Başkanı
Star TV - 1996 Haber Müdürü, Kırmızı Koltuk, Osman Balcıgil ile Gece Hattı, Dobra Dobra programlarını hazırladı ve sundu.
HBB TV - 1997-2000 Haber Dairesi Başkanı, Anchorman, "Şeytanın Avukatı" programını hazırladı ve sundu.
Ottoman Medya- 2000 -2013, kurucu ortak, iletişim danışmanı.
Kitapları > Araştırma Kitapları

Birleşmiş Milletler/Uluslararası Af Örgütü ve Ölüm Cezası, 1982
1960 Anayasası Üzerine, 1982
İdamın Günlüğü, 1986
Toplum: Layığı Bu Değil, 1987
Latin Amerika’nın Atar Damarları, 1990,
Ezoterizm: 50 Maddede, 2019, ISBN  9786057865410
İzcilik: Bir Memleket Meselesi, 2021
Gilwell El Kitabı, 2,3,4 Tahta, 2022
Kitapları > Deneme

Karanlık Oda, 2019
Kitapları > Novella

Kara İblis Firarda, 2021
Kitapları > Hikâye

İstanbullu Hikâyeler, 2023
Kitapları > Roman

Ters Kanatlı Şahin, 2010, ISBN  9786053112785
Bilginin Efendisi, 2011, ISBN  9786054455690
Zerdüşt'ün Sırrı, 2012, ISBN  9786053112181
Dante'nin İstanbul Cehennemi, 2013, ISBN  9786054771189
Pisagor Tepkisi, 2014, ISBN  9786054994342
Mason Locasında Aşk ve Kılıç, 2014, ISBN  9786059913126
53. Risale, 2015, ISBN  9786059913867
Ela Gözlü Pars: Celile, 2016, ISBN  9786053110842
Yeşil Mürekkep, 2016, ISBN  9786053111795
İpek Sabahlık, 2017, ISBN  9786053112952
Nefesi Tutku Olan Kadın: Afife Jale, 2018, ISBN  9786053114673
Putlar Yıkılırken, 2019, ISBN  9786053119821
En Hüzünlü Eylül, 2020, ISBN  9786053118756
Avuçlarımda Hâlâ Sıcaklığın Var,  2021, ISBN  9786254414008
Melek, Terörist, Fahişe,  2022, ISBN 9786254416699
Kızıl Çengi  2023, ISBN 9786254416699
Yağmur Çiseliyor  2024,ISBN 9786256051058
Kitapları > Çocuk Kitapları

Ben Sabahattin Ali, 2022, ISBN  9786053113348
Ben Celile: Nazım Hikmet'in Annesi, 2022, ISBN  9786053113249
Ben Suat Derviş: Fosforlu Cevriye’nin Yazarı, 2022, ISBN  9786053113621
Ertuğrul Osman Osmanoğlu

| Ertuğrul Osman Osmanoğlu |
| --- | --- |
Şehzade Ertuğrul Osman Osmanoğlu
43. Osmanlı Hanedan Reisi
Hüküm süresi: 12 Mart 1994 - 23 Eylül 2009
Önce gelen: Mehmed Orhan Osmanoğlu
Sonra gelen: Osman Bayezid Osmanoğlu

Doğum: 18 Ağustos 1912(1912-08-18) İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 23 Eylül 2009 (97 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin: 26 Eylül 2009 II. Mahmud Türbesi
Hanedan: Osmanlı Hanedanı 
Babası: Mehmed Burhaneddin Efendi
Annesi: Aliye Melek Nazlıyar Hanımefendi
Dini: İslam
Ertuğrul Osman Osmanoğlu'nun II. Mahmut türbesi haziresindeki mezarı.
Ertuğrul Osman Osmanoğlu'nun II. Mahmut türbesi haziresindeki mezar taşı
Osman Ertuğrul Osmanoğlu (18 Ağustos 1912; Nişantaşı, İstanbul - 23 Eylül 2009, İstanbul), 1994-2009 yılları arasında Osmanlı Hanedanı'nın reisiydi.
Hanedanın, Osmanlı Devleti'nin yıkılmasından önce doğan erkek üyeleri arasında en son ölenidir. Yaşamının büyük bir bölümünü Türkiye dışında sürgünde geçirdi. Ülkeye giriş yasağının kaldırılmasından birkaç yıl sonra Türkiye'ye geldi ve İstanbul'da öldü. Türk toplumu tarafından "Son Osmanlı" olarak bilinir.
Hayatı

1912'de İstanbul'da doğdu. Babası Şehzade Mehmed Burhaneddin Efendi, annesi Aliye Melek Nazlıyar Hanımefendi'dir. 34. Osmanlı padişahı II. Abdülhamid'in torunu olan Ertuğrul Osman, imparatorluk döneminde doğmuş Osmanlı Hanedanı mensubu son erkek çocuk idi.
I. Dünya Savaşı yıllarından babası ve ağabeyi Şehzade Fahreddin Efendi ile beraber beraber Viyana'ya yerleşti ve 1746'da Avusturya-Macaristan İmparatoriçesi Marie Theresa tarafından kurulmuş olan İmparatorluk Lisesi "Theresianum"'da öğrenim gördü.
1924'te Viyana'da tahsilini sürdürürken, hilâfetin kaldırılmasının ardından Osmanlı Hanedanı'nın bütün fertleriyle birlikte Türkiye'den sürgün edildi. Bu tarihten sonra 68 yıl Türkiye'ye dönemedi.
Viyana'dan sonra Paris'e yerleşti ve Paris Siyasi Bilimler Enstitüsü'nde eğitim gördü. 1933 yılında babası ile ABD'ye yerleşti. Babasının 1949 yılında ölümünden sonra 1952 yılında Kanada merkezli bir madencilik şirketi kurdu. Özellikle Güney Amerika'da faaliyet gösterdi ve 1980'lerin başında şirketlerini kapatıp emekli olana kadar Amerika kıtasının bir ucundan diğerine dolaşıp madenler açtı.
İlk  evliliğini 1947 Güney Afrikalı bir hanım olan Gulda Twerskoy ile yapan şehzade, eşini 1985'te kaybetti. İkinci evliliğini, Osmanlı Hanedanı ile benzer bir akıbeti paylaşan Afgan kraliyet ailesinden Prens Abdulfettah Tarzi ile doktor Pakize Tarzi'nin kızı Zeynep Tarzi (d. 1940) ile 1991 yılında yaptı.
Hayatının büyük bölümünü New York Manhattan'da geçiren Ertuğrul Osmanoğlu ilk kez 1992 yılında uluslararası seyahat belgesi ve özel izinle Türkiye'ye geldi.  Sonraki yıllarda Türkiye'ye sık sık geldi. 2004 yılında Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı oldu.
Hanedan reisi Mehmed Orhan Osmanoğlu'nun 12 Mart 1994'te ölümü üzerine ailenin en yaşlı erkek mensubu olarak Osmanlı Hanedanı'nın reisi sıfatını taşıdı. Bu sıfatı taşıyan Osmanlı Devleti zamanında doğmuş kişi olması nedeniyle "Son Osmanlı" diye anılıyordu. Kendisine Osmanlı Hanedanı protokolüne göre Devletli Necabetli Osman Ertuğrul Efendi Hazretleri olarak hitap ediliyordu. Akıcı bir şekilde Türkçe, İngilizce, Almanca ve Fransızca biliyordu ve İtalyancayı konuşabiliyor, İspanyolcayı da anlayabiliyordu.
23 Eylül 2009 tarihinde İstanbul'da, böbrek yetmezliği nedeniyle tedavi gördüğü Amerikan Hastanesi'nde 97 yaşında öldü. 26 Eylül 2009 tarihinde Sultanahmet Camii'nden kaldırılan naaşı, Bakanlar Kurulu kararı ile Çemberlitaş'taki II. Mahmud Türbesi haziresine defnedildi.
Çimbay İlçesi

| Çimbay |
| --- | --- |
İlçe
Chimboy tumani

Ülke:  Özbekistan
Özerk Cumhuriyet: Karakalpakistan
Yönetim merkezi: Çimbay
Nüfus
 • Toplam: 92.800
Çimbay İlçesi (Özbekçe: Chimboy tumani, Karakalpakça: Shımbay rayonı, Шымбай районы); Özbekistan'ın Karakalpakistan Özerk Cumhuriyet'indeki ilçe.
Merkezi Çimbay şehridir.
Laura Marx

| Jenny Laura Marx |
| --- | --- |
Laura Marx 1860
Doğum: 26 Eylül 1845(1845-09-26) Brüksel, Belçika
Ölüm: 26 Kasım 1911 (66 yaşında) Draveil, (Seine-et-Oise, bugün Essonne)
Ölüm sebebi: intihar
Milliyet: Alman
Etnik köken: Yahudi
Evlilik: Paul Lafargue

Jenny Laura Marx (26 Eylül 1845 – 26 Kasım 1911), Karl Marx ve Jenny von Westphalen'in ikinci kızlarıydı. 1868'de Paul Lafargue ile evlendi. Lafargue'ler 1911'de birlikte intihar ettiler.
Paul Lafargue ile hayatı ve ölümü

Laura Marx Brüksel'de doğdu. Paul Lafargue 1866 yılında Birinci Enternasyonalde çalışmak üzere Londra'ya gelen genç bir Fransız sosyalistti. Orada Karl Marx'ın arkadaşı oldu ve aile ile tanıştı ve Laura Marx'a âşık oldu.
Paul ve Laura 1868 yılında evlendiler, daha sonraki yıllarda ortak siyasal bir mücade yürüttüler; Marx'ın çalışmalarını Fransızcaya çevirmek ve Marksizmi Fransa ve İspanya'da yaymak gibi. Bu çalışmalar sırasında Friedrich Engels tarafından finansal olarak desteklendiler. 1895 yılında Engels öldüğünde ise yüklü bir mirasa sahip oldular.
26 Kasım 1911 tarihinde, çift birlikte ömürlerini verdikleri harekete daha fazla bir şey veremeyeceklerini düşündükleri için intihar etmeye karar verdi. Laura Marx 66 ve Paul Lafargue 69 yaşındaydı. Paul Lafargue geriye bir intihar notu bıraktı:
Lenin Paris'teki cenaze töreninde konuştu. Krupskaya Lenin'in kendisine şunları söylediğini belirtiyor "Eğer birisi artık parti için çalışamıyorsa, kişi gerçeği görmeli ve Lafargue'ler gibi ölmelidir."
Eserler

Laura La/Friedrich Engels:Manifeste du parti communiste. (Traduction de Laura Lafargue). V. Giard et E. Brière, Paris 1897
Karl Marx (das ist Friedrich Engels):Révolution et contre-révolution en Allemagne. Trad. par Laura Lafargue. V. Giard et E. Brière, Paris 1900 (Bibliothèque socialiste internationale 6)
Friedrich Engels:Religion, philosophie, socialisme. Trad. par Paul & Laura Lafargue. Jacques, Paris 1901 (Bibliothèque d'études socialistes  8)
Karl Marx:Contribution à la critique de l'économie politique. Traduit sur la 2e édition allemande de Karl Kautsky par Laura Lafargue. V. Giard et E. Brière, Paris 1909 (Bibliothèque socialiste internationale  11)
Biyografiler

Franz Mehring: Paul und Laura Lafargue. In: Die Neue Zeit, Stuttgart, 30. jg. 1911–1912, 1st Vol., p. 337-343
Friedrich Engels Paul et Laura Lafargue. Correspondance. Textes recueillis, annotés et présentés par Émile Bottigelli. Traductions de l'anglais par Paul Meier. Tome I.Édition Sociales, Paris 1956
Friedrich Engels Paul et Laura Lafargue. Correspondance. Textes recueillis, annotés et présentés par Émile Bottigelli. Traductions de l'anglais par Paul Meier. Tome II., Édition Sociales, Paris 1956
Friedrich Engels Paul et Laura Lafargue. Correspondance. Textes recueillis, annotés et présentés par Émile Bottigelli. Traductions de l'anglais par Paul Meier. Tome III., Édition Sociales, Paris 1959
Olga Meier (Hrsg.): Die Töchter von Karl Marx. Unveröffentlichte Briefe. aus dem Französischen und dem Englischen von Karin Kersten und Jutta Prasse. Kiepenheuer & Witsch, Köln 1981 ISBN 3-462-01432-3
Irina Bach/Olga Senekina: Briefe von Mitgliedern der Familie Marx an Friedrich Engels. In: Marx-Engels-Jashrbuch 6. Dietz Verlag, Berlin 1983, p. 311-366
Olga Worobjowa/Irma Senelnikowa: Die Töchter von Marx 4. ed. Dietz Verlag, Berlin 1984
Rosie Rudich: Neue Briefe von Karl Marx und Laura Lafargue. In: Marx-Engels-Jahrbuch 8. Dietz Verlag, Berlin 1985, p. 283-314
Inge Werchan: Engels begutachtete Laura Lafargues überarbeitete französische Übersetzung des "Kommunistischen Manifests" aus dem Jahre 1894. In: Beiträge zur Marx-Erngels-Forschung 24, Berlin 1988, p. 112-116
Katharina Raabe (Hrsg): Deutsche Schwestern. Vierzehn Porträts. Rowohlt Berlin, Berlin 1997
Familie Marx privat. Akademie Verlag, Berlin 2005 ISBN 3-05-004118-8
Renate Merkel-Melis: „… that most untranslateable of documents …“. Engels’ Revision der französischen Übersetzung des „Kommunistischen Manifests“ von Laura Lafargue. In: Marx-Engels-Jahrbuch 2006. Akademie-Verlag, Berlin 2007
Laura Marx'ın 1864 yılına ait fotoğrafı.
The Notorious B.I.G.

| The Notorious B> I.G. |
| --- | --- |
Doğum: Christopher George Latore Wallace 21 Mayıs 1972(1972-05-21)  Brooklyn, New York, New York, ABD
Ölüm: 9 Mart 1997 (24 yaşında)  Los Angeles, Kaliforniya, ABD
Tarzlar: Hip hop, caz
Meslekler: Rapper, söz yazarı
Etkin yıllar: 1992–1997
Müzik şirketi: Bad Boy
İlişkili hareketler: Sean Combs, Junior M.A.F.I.A., Total, 112, The Commission, Faith Evans, Ice Cube, Snoop Dogg, Bone Thugs-N-Harmony, Eminem, Nelly, R.Kelly, Toni Braxton, Shaquille O'Neal, Mary J. Blige, Aaron Hall
Resmî site: badboyonline.com/notoriousbig

Christopher George Latore Wallace (21 Mayıs 1972 - 9 Mart 1997), Jamaika asıllı Amerikalı rapçidir. Genellikle Biggie Smalls (1975 yapımı Let's Do It Again filmindeki bir karakter) ya da kısaca Biggie, Frank White (1990 yapımı King of New York filmindeki ana karakter) ve sahne adı olan The Notorious B.I.G. isimleriyle tanınmıştır.
Wallace Brooklyn, New York'ta büyüdü. Çocukluk yılları 80'li yıllarda ABD'de kokain kullanımının fazla olduğu dönemlere rastlamıştı; Wallace'da erken yaşlarda uyuşturucu satmaya başladı. İlk albümü Ready to Die, 1994'te çıktığında Wallace, Doğu Yakası hip hop sahnesinde merkez figürdü ve Batı Yakası rapçilerinin piyasaya hakim olduğu dönemde dikkatleri New York'a çekti. Sonraki yıl Wallace, çocukluk arkadaşlarından kurduğu grup Junior M.A.F.I.A. ile bir kez daha başarı yakaladı. İkinci stüdyo albümünü kaydederken Wallace, Batı Yakası-Doğu Yakası hip hop kavgasına büyük ölçüde dahil oldu.
Wallace, 9 Mart 1997'de Los Angeles'ta suikast sonucu öldürüldü. İki disklik albümü Life After Death, on beş gün sonra piyasaya çıktı ve 2000'de elmas plak kazandı (bu dereceyi alabilen üç hip hop albümünden biridir). Wallace, "gevşek, basit flowları" ve yarı otobiyografik sözleri ve hikâye anlatma yeteneğiyle öne çıktı. Ölümünden sonra iki albümü daha yayımlandı. MTV, Tüm Zamanların En Büyük MC'leri listesinde Wallace'a üçüncü sırada yer verdi. Amerika Birleşik Devletleri'nde 17 milyon albüm satmıştır.
Diskografi > Stüdyo albümleri

1994: Ready to Die
1997: Life After Death
Diskografi > Ölümünden sonra çıkan albümler

1999: Born Again
2005: Duets: The Final Chapter
Diskografi > Ortak albümler

1995: Conspiracy (Junior M.A.F.I.A. ile)
2017: The King & I (Faith Evans ile)
Diskografi > Derleme albümler

2007: Greatest Hits
2009: Notorious: Original Motion Picture Soundtrack
Vini sinotoi

Vini sinotoi, 700-1300 yıl önce nesli tükenmiş bir papağan türüdür. Markiz Adaları'ndaki fosillerden tespit edildi.
Tür epiteti, 1965'te holotipi toplayan antropolog Yosihiko H. Sinoto onuruna verilmiştir.
Nukus

| Nukus Nókis |
| --- | --- |

  Arma 
Ülke:  Özbekistan
Özerk bölge:  Karakalpakistan
Nüfus (2018)
 • Toplam: 312.100
Nukus (Karakalpakça: Nókis, Нөкис), Özbekistan Cumhuriyeti'nin sınırları içinde olan şehirdir. Nüfusu 312.100'dir (2018). Aynı zamanda Karakalpakistan'ın başkentidir.
Entre Ríos Cumhuriyeti

Entre Ríos Cumhuriyeti, 19. yüzyıl başlarında Arjantin'in bugünkü Entre Ríos ve Corientes bölgesinde kurulmuş kısa ömürlü bir devlettir. Yaklaşık 82,000 km2'lik bir alanı kapsıyordu. 29 Eylül 1820'de General Francisco Ramírez tarafından kurulmuştur. 10 Temmuz 1821 tarihinde son buldu. Başkenti Concepción del Uruguay idi.
İkrime

İkrime veya İkrime bin Abdullah el-Berberî (? - ö. 725, Mekke), Tabiin dönemi hadis ve tefsir bilgini.
İkrime, Abdullah bin Abbas'ın kölesiydi ve hürriyetine kavuştuktan sonra Abdullah bin Abbas'tan tefsir ilmini  öğrenerek zamanın en büyük alim ve fakihlerinden birisi oldu. Hayatı boyunca Mekke'de yaşamış, ancak hadis toplamak için seyahatler yapmıştır. İkrime bin Ebi Cehil ile karıştırılmamalıdır.
İkrime, ehl-i sünnet tarafından önemli bir alim olarak görülse de ciddi eleştiriler de almıştır. Özellikle Harici olduğu ve Harici fikirlerini eserlerine yansıttığı bu eleştirilerin en ciddi olanıdır. Bu nedenlerle devrinin bazı alimleri tarafından cerh edilmiş ve bildirdiği bilgilere güvenilmemesi gerektiği belirtilmiştir.
İkrime hakkında; öğrencisi Eyyub onu cerh etmediğini söylese de şüphede kalmış, Yahya bin Said, Said bin Cübeyr ve İbnü'l Müseyyeb yalancı olduğunu söylemiş, İbn Ebu Zi'b güvenilir değil, İbn Sa'd hüccet değildir demişlerdir.
İkrime, 725 yılında Mekke'de ölmüştür. Harici olduğundan dolayı cenaze namazına katılan olmamıştır.
Kaynaklar ve notlar

↑  Cerh etmek: Bazı sebeblerle bir kişinin naklettiği hadislerin reddedilmesi
2012 Beşiktaş Jimnastik Kulübü Olağanüstü Kongresi

2012 Beşiktaş Jimnastik Kulübü Olağanüstü Kongresi, Beşiktaş Jimnastik Kulübü'nün yönetim kurulunu değiştirmek için 25 Mart 2012 tarihinde İstanbul Kongre Merkezi'nde gerçekleştirilen olağanüstü seçimli kongredir. Yapılan olağan kongre sonucunda Fikret Orman Beşiktaş Jimnastik Kulübü'nün 34. Başkanı seçilmiştir.
Kongre Süreci

32. Beşiktaş Jimnastik Kulübü Başkanı Yıldırım Demirören, Beşiktaş başkanlık görevi devam ederken 20 Şubat 2012 tarihinde TFF Başkanlığına aday olduğunu açıkladı. Demirören'in TFF Başkanlığına aday olasının ardından yönetim kurulu da görevlerinden istifa etti. 27 Şubat 2012 tarihinde Ankara'da yapılan Türkiye Futbol Federasyonu Seçimli Olağanüstü Genel Kurulunda tek aday olan Demirören, 229 delegenin 221'inin oyunu alarak yeni TFF Başkanı oldu. Demirören TFF başkanı olmasının ardından Beşiktaş Jimnastik Kulübü Başkanlığı görevinden istifa etti.
Demirören'in istifasının ardından 25 Mart 2012'de olağanüstü seçimli genel kurula gidilmesine karar verildi. Seçime kadar olan sürede Beşiktaş Jimnastik Kulübü Divan Kurulu Başkanı Yalçın Karadeniz geçici olarak başkanlık görevini yürüttü. İlk olarak 10 Mart 2012'de eski yöneticilerden Bülent Deriş başkanlığa aday olduğunu açıkladı. Ardından 14 Mart'ta Nazmi Koca, son olarak da 20 Mart 2012'de hem Serdar Bilgili hem de Yıldırım Demirören başkanlıklarında yönetimlerde görev alan Fikret Orman başkanlığa aday oldu.
Kongre

Beşiktaş Jimnastik Kulübü tüzüğü gereğince yapılan olağanüstü kongre 25 Mart 2012 tarihinde İstanbul Kongre Merkezi'da yapıldı. Kongre'nin divan başkanlığını Uluç Gürkan yapmıştır. Kongre sırasında Fikret Orman ile Nazmi Koca'nın listesinde bulunan Aydoğan Cevahir arasında kısa süreli bir gerginlik çıkmıştır. Seçimde Fikret Orman turuncu, Bülent Deriş mavi, Nazmi Koca ise beyaz renkte oy pusulaları kullanılmıştır.
Adaylar > Fikret Orman'ın Listesi

Asil Üyeler: Ahmet Nur Çebi, Tamer Kıran, Ahmet Kavalcı, Deniz Atalay, Umut Güner, Adnan Dalgakıran, Berk Hacıgüzeller, Levent Erdoğan, Nusret Altınbaş, İsmet Berkan, Cem Bilge, Yalçın Kaya Yılmaz
Yedek Üyeler: Erdal Karacan, Berkan Gocay, Seyit Ateş, Metin Albayrak, Mesut Urgancılar, Abdullah Sözer
Adaylar > Bülent Deriş'in Listesi

Asil Üyeler: Hüseyin Yücel, Ahmet Zekai Görgülü, Halim Aydın, Yavuz Gündüz, Mehmet Akif Avşar, Ömer Koçak, Zeynel Tutar, Murat Can, Salih Zeki Ceylan, Namık Mert Ören, Osman Gökhan İskender, Suat Erol Çelik
Yedek Üyeler: Ali Fuat Eyüpoğlu, Nedim Sarsmaz, Ali Ekber Kartal, Fazlı Bolugur, Ömer Mustafaoğlu, Muhittin Yegün
Adaylar > Nazmi Koca'nın Listesi

Asil Üyeler: Aydoğan Cevahir, Zafer Murat Çetintaş, Faruk Belenkoğulları, Tunga Fişekçioğlu, Kaya Soysal, Reşit Sözügüzel, Cengiz Mercan, Akın Volkan Arıkan, Burç Karagöz, Erol Karabacak, Ahmet İşbitiren, Taci Sunar
Yedek Üyeler: Koray Lordoğlu, İhsan Yalçın, Ali İnal, Fethi Göçek, Nevzat Sezen, Mehmet Mihmanlı
Seçim Sonuçları

25 Mart 2012 tarihinde olağanüstü seçimde 11.611 üyeden 4.623'ü oy kullandı. Fikret Orman 4.025 oy, Bülent Deriş 368 oy, Nazmi Koca ise 152 oy aldı. 66 oy geçersiz sayıldı. Seçim sonucunda Fikret Orman yeni Beşiktaş Jimnastik Kulübü Başkanı seçildi.
Ni‘metullāh-ı Velî

Kaçarlar Dönemi Şah Ni’metullah-i Velî (Nûr’ed-Dîn Kirmanî) Degâhı.
Ni'metullāh-ı Velî (1330 - 1431), Nimetullahilik tarikatının kurucusu ve mutasavvıf şair.
"Emir Nûr’ed-Dîn Ni’metullah" Suriye'nin Halep şehrinde 1330 yılında sûfi şeyhi Mir Abdullah'nın ailesinde dünyaya gelmiş ve Şafiî fıkıh mektebinin ardıcılı olmuştur. Yetişkinlik çağına geldiğinde meşhur sufî şeyhi ʿAbd-Allah Yefâ'î'nin önce müridi, daha sonra ise halifesi olmuştur. Hayatının son 25 yılını Kirman Eyaleti'nin Mahan kentinde yaşamış ve burada 1431 yılında 101 yaşında iken öldü.
Ayrıca bakınız: Ni'metullahî Tarikâtı
Nijerya başbakanları listesi

Nijerya başbakanı, Afrika ülkesi Nijerya'nın bağımsızlığını kazandığı 1960 yılından sonra hükûmetin başında yer alan kişi olarak bu makama getirilen kişiye verilen unvandır. Söz konusu görevin 1966 yılında kaldırılması ile birlikte tüm yetki ve görev devlet başkanında toplanmıştır. Ülkede bu görevde bulunan kişilerin listesi şu şekildedir:
Nijerya başbakanları (1960-1966)

Kuzey Halkları Kongresi (NPC)
| №> №.Nijerya Federasyonu | Resim> Resim.Nijerya Federasyonu | İsim (Doğum-Ölüm)> İsim (Doğum-Ölüm).Nijerya Federasyonu | Görev Süresi> Başlangıç.Nijerya Federasyonu | Görev Süresi> Bitiş.Nijerya Federasyonu | Siyasi Parti> Siyasi Parti.Nijerya Federasyonu |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | Abubakar Tafawa Balewa (1912–1966)  | 1 Ekim 1960 | 1 Ekim 1963 | Kuzey Halkları Kongresi |
Federal Nijerya Cumhuriyeti
| 1 |  | Abubakar Tafawa Balewa (1912–1966)  | 1 Ekim 1963 | 15 Ocak 1966 | Kuzey Halkları Kongresi |
Makam kaldırıldı (15 Ocak 1966 – Günümüze)
Bursa Şehirlerarası Otobüs Terminali

Bu madde Bursa Otogarı hakkında bilgi vermektedir, Bursa’nın genel toplu taşıması hakkında BURULAŞ maddesine göz atabilirsiniz.
| Bursa Şehirlerarası Otobüs Terminali |
| --- | --- |

Bursa Otogarı2011

Konum: Terminal Cd. Bursa Otogar, 16190 Demirtaş Dumlupınar Osb/Osmangazi/Bursa Osmangazi
Koordinatlar: 40°15′56″K 29°03′12″D﻿ / ﻿40.26556°K 29.05333°D﻿ / 40.26556; 29.05333
Sahip: Bursa Büyükşehir Belediyesi
İşletmeci: BURULAŞ
Otobüs güzergâhları:   BURULAŞ  401, F-1, 38, 91/G, 92, 93E, 97/G, 18B, 43H, 97/A,97     BURSA MİNİBÜSÇÜLER ODASI| Demirtaş-Kent Meydanı
Otobüs park yeri: Şehirlerarası Peron:150 Sehiriçi Peron:20
Bağlantılar: 
Diğer bilgiler
Web sitesi: burulas.com.tr/bursa-otobus-terminali/
Tarihçe
Açılış: 15 Haziran 1997 (27 yıl önce) (1997-06-15)
Bursa Büyükşehir Belediyesi Şehirlerarası ve Uluslararası Otobüs Terminali, Türkiye'nin Bursa ilinde bulunan bir otobüs terminali.
Santral Garaj bölgesindeki otogarın yetmemesi üzerine kentin kuzeyinde, Bursa-Yalova Yolu üzerine 1997 yılında inşa edilmiştir; tasarımı Şule ve Fatih Gorbon'a aittir. Hem şehirlerarası hem şehiriçi ulaşıma hizmet verir.
Günde 800'ün üzerinde sefer yapılır. Tesis, 2009 yılından beri Bursa Büyükşehir Belediyesi'nin ulaşım şirketi olan Burulaş tarafından işletilmektedir.
Konum

Bursa- Yeni Yalova yolunun 8. kilometresinde, Alaşarköy bölgesinde bulunmaktadır.
117 bin metrekarelik bir alana kurulu terminalin 14 bin metrekarelik bölümü kapalı alandır.