stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Toplumsal grup
Toplumsal gruba yönelik kuramlar > Gemeinschaft ve Gessellschaft

Alman sosyolog Ferdinand Tönnies, 19. yüzyılda kaleme aldığı Gemeinschaft und Gessellschaft adlı kitabında, endüstrileşme sürecinin toplumsal ilişkiler üzerindeki etkilerini incelemiş ve farklılaşan bu toplumsal ilişkileri tanımlamak amacıyla da Gemeinschaft (topluluk/cemaat) ve Gessellschaft (toplum) kavramlarını geliştirmiştir.
Terimlerin Ortak Kullanımı

Genel grup tanımı şöyledir: "birbirine yakın duran ve toplu bir birliktelik gösteren nesneler topluluğu; küme (insanlarla ilgili), demet (nesnelerle ilgili" Ünlü İngiliz yazar Walter Bagehot (1826 - 1877) yapılan sözlük alıntısı grupları anlamanın gerekliliği hakkında önemli ve geleneksel bir açılım sunmaktadır: "İnsan sadece dayanışmacı gruplar içinde gelişim gösterebilir."
Muzaffer Şerif aşağıdaki öğelerle daha teknik bir tanım oluşturmuştur.
Şu koşullarda birbirine saygı göstererek etkileşime giren belli sayıda bireyin oluşturduğu toplumsal birim:
Ortak güdüler ve hedefler;
Kabullenilmiş bir iş bölümü, yani roller;
Oluşturulmuş statü (toplumsal mertebe, egemenlik) ilişkileri;
Grup ile ilgili konularda başvurulacak benimsenmiş norm ve değerler;
Normlara saygı gösterilmesi ve ihlal edilmesi durumunda uygulanacak yaptırımların (ödül ve ceza) benimsenmesinin gelişimi.
Bu tanım uzun ve karışıktır ancak aynı zamanda tamdır. Bir araştırmacıya üç önemli soruyu yanıtlamak için ihtiyaç duyduğu araçları sağlamada başarılıdır:
"Bir grup nasıl oluşur?"
"Bir grup nasıl işler?"
"Bir grubu oluşturmada meydana gelen sosyal etkileşimleri bir kişi nasıl tanımlar?"
Tanımın Önemi

Grup konusunu kullanan, katılan veya inceleyenlerin ilgisi büyük organizasyonlara sahip veya bu organizasyonlarda alınan kararlarla ilgili yetkin grup işlevlerine odaklanmıştır. Daha az ilgi ise yukarıda Şerif tarafından tanımlanmış olan beş gerekli öğenin biri veya daha fazlasını açıkça ortaya koymayan sık rastlanan ve evrensel sosyal davranışlara gösterilmiştir.
Belki, kurulu düzene karşı geniş katılımlı tepkiler olarak değerlendirilen, 1950'lerde devam eden, 1920'lerde ve 1930'lardaki şehir sokak çetelerinin geniş tanımları, bu sosyal birimleri anlamadaki ilk çabalar oldu. Çete üyelerinin temel hedefi çete bölgesini korumak ve çete içinde egemen yapıyı tanımlamak ve muhafaza etmekti. çete davranışının suç hedeflerini vurgulayan günlük haber başlıklarına yansıyan, popüler medya ve güvenlik güçlerinin çetelere dönük canlı ilgisi devam etmektedir. Ne var ki bu çalışmalar ve devam eden ilgi çete davranışını etkileyecek veya çete bağlantılı şiddeti azaltacak içeriği geliştirememiştir.
Hayvan sosyal davranışları üzerindeki ilgili araştırmalar, bölge ve egemenlik hakkında olanlar gibi, 1950'lerden beri yapılmaktadır. Ancak bunlar, politika üretenler, toplumbilimciler ve antropologlar tarafından görmezden gelinmektedir. Dahası, organizassyon, mülkiyet, güvenlik uygulamaları, sahiplik, din, savaş, değerler, çelişkileri aşma, otorite, haklar ve aileler hakkındaki engin bilgi birikimi hayvanlardaki benzer sosyal davranışlara hiçbir atıfta bulunmadan büyümüş ve gelişmiştir. Bu bağlantısızlık insanın sosyal davranışının insanın dil ve akıl kullanımı yetkinliği nedeniyle hayvanların sosyal davranışından kökten farklı olmasından dolayı ayrı tutulması gerektiğine dönük inancın sonucu olabilir. Ve tabii ki, bu doğru iken, benzer şekilde diğer hayvanların sosyal (grup) davranışlarının incelenmesi insanın sosyal davranışlarının evrimsel kökleri hakkında ışık tutabileceği gerçeği de eşit derecede doğrudur.
İnsandaki bölgeci ve egemen davranışlar o kadar evrenseldir ve sık görülür ki bunlar sıradan bir şekilde kabul edilir (bazen "evsahipliğinde" olduğu gibi takdir edilse veya şiddet uygulanmasında insanı üzse de). Ancak insanlar arasındaki bu sosyal davranış ve etkileşimler grupların incelenmesinde özel bir rol oynarlar: bunların grupların oluşumunda gerekli ön durumlardır. Bilinç ve bilinç dışı hafızada bölgeci ve egemenlik deneyimlerinin psikolojik öğrenimi kişisel kimlik oluşumu, bedeninin ve kendinin farkına varma sırasında oluşturulmaktadır. Yetkin bir işlevsel birey kimliği, bir birey bir iş bölümünde (rol) ve bundan dolayı kaynaşmış bir grupta yer almadan gereklidir. Bölgeci ve egemen davranışları anlamaya çalışmak bizim grupların gelişim, işlev ve üretkenliğini anlamamıza yardımcı olacaktır.
Georg Simmel
Yeni Pazar

| Yeni Pazar |
| --- | --- |
Şehir
Нови Пазар Novi Pazar

  Arma 
Yeni PazarYeni Pazar’ın Sırbistan'daki konumu
Ülke:  Sırbistan
Bölge: Şumadiya ve Batı Sırbistan
İlçe: Raška
Belediye: Yeni Pazar Şehri
İdare
 • Belediye başkanı: Meho Mahmutović
Yüzölçümü
 • Şehir: 742 km²
Rakım: 477 m
Nüfus(2011)
 • Şehir: 60.638
 • Yoğunluk: oto/km²
 • Metropol: 92.766
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Alan kodu: (+382) 20
Plaka kodu: NP
Resmî site Yeni Pazar Belediyesi
Yeni Pazar (Boşnakça: Novi Pazar, Sırpça: Нови Пазар, Osmanlı Türkçesi: يكى پازار Yeŋi Pazar) Sırbistan sınırları içinde, Sancak bölgesinde bir şehir ve belediye merkezidir. Sancak bölgesinin, Sırbistan bölümünde kalmış kısmının merkezidir. İdari olarak Şumadiya ve Batı Sırbistan bölgesinin Raška ilçesi sınırları içinde yer alır. Sırbistan-Kosova sınırına yakın bir konumdadır.
Tarih

Yeni Pazar, 1459-1461 yıllarında Saraybosna'nın da kurucusu olan İsa Bey İshakoviç tarafından kurulmuştur. Şehre dair ilk kayıt 15. yüzyıla aittir. Bu kayıtta şehir, Dubrovnik bölgesine bağlı bir kasaba olarak belirtilmiştir. 19. asır sonu idarî dağılımda Kosova Vilayeti'nin Priştine Sancağı'na bağlı bir merkez olmuştur.)
Osmanlı İmparatorluğu döneminde şehir, Balkanlar'ın genelinde ünlü bir şehir olmuştur. Osmanlı idaresinde şehir, Sancak bölgesinin kültür başkentidir.
1878 yılında, Berlin Kongresi ile beraber şehir, dünya tarafından da duyulmaya başlanmıştır. Bu dönemde Osmanlı Devleti ile batı devletleri arasındaki sorunlardan birisi de burası olmuştur. 1878 yılı, şehrin Osmanlı'dan koparılışının başlangıcıdır. Şehir, 1878-1908 yılları arasında Avusturya-Macaristan İmparatorluğu egemenliğine girmiştir. 1908'de Yeni Pazar yeniden Osmanlı hükümranlığına alınsa da, bu durum, patlak veren Balkan Savaşları ile tamamen değişmiş ve şehir 1912 yılında Sırbistan Krallığı tarafından işgal edilmiştir. 1912 sonrasındaki süreçte şehir, hızla önemini ve gücünü kaybedip sıradan bir şehir hâlini almıştır.
Coğrafya

Şehir, Kosova-Karadağ-Sırbistan'ın kesiştiği bölgede (Sancak) bulunur. Belgrad'ın 290 km güneyinde yer alan Yeni Pazar, İbre Nehri mevkiinde ilerleyen eski yol üzerinde bulunur. Bu yol güney yönünde Karadağ'ın başkenti Podgorica ve Adriyatik Denizi'ne doğru devam eder. Belediyenin toplam sınırları 742 km²'dir.
Kültürel Yapı

Sancak bölgesi Sırbistan ve Karadağ'ın ayrılmasından sonra coğrafi bakımdan ikiye ayrılmıştır. Başkent, Yeni Pazar bu sebeple bölgenin Sırbistan kesiminde kalmıştır. Bölgenin en büyük şehri olmakla beraber Boşnakların yoğun olarak yaşadığı bir şehirdir. Halkı büyük çoğunlukla Boşnaklardan oluşmaktadır.
Kültürel Miras

Yeni Pazar, Taş Devri'ne kadar giden bir yerleşim geçmişine sahiptir. Şehir ve civarının eski devirlerdeki bu durumu, yakın devirlerde ve özellikle Osmanlı zamanındaki gelişmelerle şehre yeni bir hava katmıştır.
Tarihî yapılar:
15. yüzyıldan kalma kule (İsa Bey İshakoviç devri)
Altun Alem Camii: 16. yüzyıldan kalmıştır. Kurucusu Müslihüddin Abdülgani'dir.
Emir Ağa Hanı (Konak): 17. yüzyıl.
10. yüzyıldan kalma mezarlık
Hamam: 15. yüzyıl. (İsa Bey İshakoviç devri)
Sopoçani Manastırı: I. Uroş devrinden (13. yüzyıl)
Civardaki Yerleşimler

Aluloviće, Bajevica, Banja, Bare, Batnjik, Bekova, Bele Vode, Boturovina, Brđani, Brestovo, Varevo, Vever, Vidovo, Vitkoviće, Vojkoviće, Vojniće, Vranovina, Vučiniće, Vučja Lokva, Golice, Gornja Tušimlja, Goševo, Građanoviće, Gračane, Grubetiće, Deževa, Dojinoviće, Dolac, Doljani, Dragočevo, Dramiće, Žunjeviće, Zabrđe, Zlatare, Ivanča, Izbice, Jablanica, Javor, Janča, Jova, Kašalj, Kovačevo, Kožlje, Koprivnica, Kosuriće, Kruševo, Kuzmičevo, Leča, Lopužnje, Lukare, Lukarsko Goševo, Lukocrevo, Miščiće, Mur, Muhovo, Negotinac, Novi Pazar, Odojeviće, Okose, Osaonica, Osoje, Oholje, Pavlje, Paralovo, Pasji Potok, Pilareta, Pobrđe, Požega, Požežina, Polokce, Pope, Postenje, Prćenova, Pusta Tušimlja, Pustovlah, Radaljica, Rajetiće, Rajkoviće, Rajčinoviće, Rajčinovićka Trnava, Rakovac, Rast, Sebečevo, Sitniče, Skukovo, Slatina, Smilov Laz, Srednja Tušimlja, Stradovo, Sudsko Selo, Tenkovo, Trnava, Tunovo, Hotkovo, Cokoviće, Čašić Dolac, Šavci, Šaronje i Štitare.
Önemli sakinler

Tahir Efendi Jakova (1770–1850), Arnavut şair
Aćif Hadžiahmetović (1887–1945), politikacı, İkinci Dünya Savaşı sırasında Novi Pazar belediye başkanı
Milunka Savić (1888–1973), savaş tarihinin en çok madalya alan kadın savaşçısı
Abdulah Gegić (1924–2008), eski Partizan Belgrad futbol antrenörü
Ejup Ganić (d. 1946), mühendis ve siyasetçi
Laza Ristovski (1956–2007), Yugoslav klavyeci, Smak ve Bijelo Dugme üyesi
Rasim Ljajić (d. 1964), politikacı
Muamer Zukorlić (1970–2021), siyasetçi ve İslam ilahiyatçısı
Mirsad Jahović Türkcan (d. 1976), Türk basketbolcu
Emina Jahović (d. 1982), pop şarkıcısı
Miljan Mutavdžić (d. 1986), futbolcu
Adem Ljajić (d. 1991), futbolcu
Amela Terzić (d. 1993), koşucu
Erhan Mašović (d. 1998), futbolcu
Hamad Medjedovic (d. 2003), tenis oyuncusu
Resimler

Yeni Pazar
Şehir merkezi novipazar-El-dzinan-dzami-(cinan-camii)
Hotel Vrbak
Merkezden ayrıntı
Şehir merkezinden geçen Raşka Nehri
Kosova Vilayeti’nde Yeni Pazar (1875-1878)
Kosova Vilayeti’nde Yeni Pazar (1881-1912)
Termografi

Orta-infrared (termal) ışıkta çekilmiş küçük bir köpeğin resmi(sahte renk)
İki devekuşunun termografik resmi
Bir yılan tarafından sarmalanmış insan elinin termografik resmi
Bir aslanın termografik resmi
Arka planda geleneksel bir ev ve ön planda çevreci bir ev görülmektedir
Termografi, termal görüntüleme veya termal video, kızılötesi görüntülemenin bir çeşididir. Termografik kameralar elektromanyetik spektrumun kızılötesi bölümündeki (kabaca 900–14,000 nanometre veya 0.9–14 µm) elektromanyetik ışınımı tespit ederler ve bu ışınımdan resimler oluştururlar. Kızılötesi ışınım sıcaklıklarına göre tüm cisimlerden salınır, Kara cisim ışıması kanununa göre, termografi görünür aydınlatma olmadan cisimlerin görünebilmesini sağlar. Bir cisim tarafından salınan ışınımın miktarı sıcaklık arttıkça artar, bu yüzden termografi sıcaklıktaki farkları görmemizi sağlar. Termografik bir kamera tarafından görüntülendiklerinde, sıcak cisimler daha soğuk arka planların yanında oldukça göze çarpar; insanlar ve diğer sıcak kanlı hayvanlar, gündüz veya gece, çevrede rahatlıkla görülebilir hale gelir. Sonuç olarak termografinin geniş kullanımı tarihi olarak askeri ve gizli servislere bağlanmaktadır.
Termal görüntüleme fotoğrafçılığı birçok başka kullanımlar bulur. Örneğin, itfaiyeciler onu insanları dumanın içinden bulmak ve yangının merkezini tespit etmekte kullanırlar. Termal görüntülemeyi, güç hatları bakım teknisyenleri aşırı ısınmış ki bu arızalarının bariz bir işaretidir, bağlantılar ve parçaları, olası tehlikeleri engellemek için kullanırlar. Termal izolasyonda sorun olan yerlerde, inşaat teknisyenleri, ısıtma, soğutma veya iklimlendirmenin verimliliğini artırmak için, ısı kaçaklarını görebilirler. Termal görüntüleme kameraları aynı zamanda sürücüye yardımcı olması için bazı lüks arabalara da konulmuştur, ilk kez 2000 model Cadillac De Ville'e.Bazı psikolojik aktiviteler, özel olarak insanlardaki ve diğer sıcak kanlı hayvanlardaki tepkiler, termografik görüntülemeyle görüntülenebilir.
Çağdaş bir infrared kameranın görüntüsü ve çalışması sıradan bir kamerayla aynıdır.Kullanıcının kızılötesi spektrumda görmesini sağlama o kadar kullanışlıdır ki kayıtlarının çıktını alabilme çoğunlukla opsiyoneldir. Bu yüzden doğal olarak bir kayıt modülü de opsiyoneldir.
Yükten bağlaşımlı aygıt(CCD) sensörleri yerine, birçok termal görüntüleme kameraları Bütünleyici metal oksit yarı iletken(CMOS) odaksal düzlem dizilimini kullanırlar(FPA).En yaygın tipleri InSb, InGaAs ve QWIP FPA'lardır. En yeni teknoloji düşük maliyetli ve soğutulmayan mikrobolometre FPA sensörleridir. Çözünürlükleri optik kameralardan oldukça düşüktür, çoğunlukla 160x120 veya 320x240 piksel, en pahalı modellerde ise 640x512 pikseldir. Termografik kameralar diğer görünür alan karşılıklarına göre çok fazla pahalıdırlar ve gelişmiş modellerinde ihraç yasağı vardır. Daha eski bolometreler veya daha hassas InSB modelleri, genellikle minyatür bir Stirling çevrimli veya sıvı nitrojenli; kriyojenik soğutma gerektirirler.
Kızılötesi film ve termografi arasındaki fark

Kızılötesi film 250 °C ve 500 °C arasında hassasken, termografi yaklaşık olarak -50 °C ‘nin altı ve 2000 °C‘nin üstünde hassastır. Bu yüzden kızılötesi filmde bir şeyi göstermek için o cisim 250 °C'nin üstünde olmalıdır veya en azından bu kadar sıcak olan bir cisimden gelen ışımayı yansıtıyor olmalıdır. Gece görüş dürbünleri normal olarak, dışarıda uygun olan yıldız veya ay ışığının küçük miktarlarını yükseltir ve sıcaklığı göremez ve tümüyle karanlıkta çalışamazlar.
Termografinin avantajları

Büyük bir alanın sıcaklığını karşılaştırmak için görünür bir resim elde ederiz,
Hareket eden hedefleri eşzamanlı görüntüleyebiliriz,
Bozulmanın ilk aşamasında olan komponentleri bulabiliriz,
Diğer yöntemler için ulaşılamaz veya tehlikeli alanları ölçebiliriz.
Termografinin kısıtlamaları ve dezavantajları

Kaliteli kameralar pahalıdırlar ve kolayca hasar görürler.
Elde edilen resimleri doğru şekilde yorumlamak tecrübeli kişiler için bile zor olabilir.
Salım güçleri dolayısıyla, doğru sıcaklık ölçümleri çok zordur.
Çoğu kamera ±2% veya daha kötü doğruluğa sahiptirler.
Kızılötesi görüntülemede eğitim almak ve yeterli kalmak zaman harcar.
Üretim az sayıdadır ve fiyatları da çok yüksektir.
Bu kameralar yalnızca yüzey sıcaklıklarını ölçer.
ölçülecek doğru sıcaklık değerleri emissivity gibi yüzeylerde meydana gelen yansımalar nedeniyle engellenmektedir.
EMİSSİVİTY: Emissivity kullanılan malzemelerin termal ısnım yayma yetenekleridir. Bu her materyale göre değişir. 0 (iletimsizdir) ve 1.00 (tam iletimlidir) aralığında değerlendirilir. Eğer sıcaklık ölçümü yapılacak bir cisim varsa kameraya cisimlerin emissivity değerleri girilmelidir. Doğru sıcaklığı bu değerlere göre hesaplar.
Uygulamaları

Makinelerde durum izleme,
Tıbbi görüntüleme,
Araştırma,
İşlem (proses) denetimi,
Tahribatsız muayene.
Isıl kızılötesi görüntüleyiciler kızılötesi dalgaboyundaki enerjiyi görünür ışık video ekranına dönüştürürler. 0 derece Kelvin'in üzerindeki tüm cisimler ısıl kızılötesi enerji yayarlar bu yüzden pasif olarak tüm objeleri ortam ışığından bağımsız olarak görebilirler. Bununla beraber, birçok ısıl görüntüleyici sadece -50 °C'den daha sıcak cisimleri görebilirler.
Isıl ışınımın spektrumu ve miktarı cismin yüzey sıcaklığına güçlü şekilde bağlıdır. Bu da bir ısıl kameranın bir cismin yüzey sıcaklığını görüntülemesini mümkün kılar. Bununla birlikte, diğer etkiler, bu tekniğin doğruluğunu kısıtlayan ışınımı etkiler. Örneğin Işınım sadece cismin sıcaklığına bağlı değildir, aynı zamanda cismin salım gücünün de bir fonksiyonudur. Ayrıca, ışınım etraftaki cisimlerden gelir, cisimden yansır ve cisimin ışınımıyla yansıyan ışınım atmosferin soğurmasından da etkilenir.
Cribbage

Cribbage tahtası
Cribbage (kribıc diye okunur), 17. yüzyılın başlarında Avrupa'da soylular tarafından oynanan bir oyun. Çok daha eski bir oyun olan noddy'e benzer. Zamanla halk arasında da oynanmaya başlanan cribbage'da, alınan puanları toplamak için üzerinde delikler olan bir tahta kullanılır. Aslında bir iskambil oyunu olan cribbage tahtası ülkeden ülkeye farklılık gösterir.
Âşık Feymani

| Âşık Feymani |
| --- | --- |
Unvanı: Âşık Feymani
Doğum: Osman Taşkaya 2 Mayıs 1942 (82 yaşında) Osmaniye, Kadirli, Azaplı köyü
Meslekler: Halk Ozanı
Çalgılar: Bağlama

Âşık Feymani (d. 2 Mayıs 1942, Osmaniye, Kadirli, Azaplı köyü), ünlü Türk halk şairidir.
Gerçek adı Osman Taşkaya'dır ve 2 Mayıs 1942'de Osmaniye'nin Kadirli ilçesinin Azaplı köyünde doğmuştur. 1964'e kadar Çoban Osman adını kullandı. Altmışlı yıllardan itibaren gelişen âşıklar geleneğinde öne çıkmış ve ünlenmiştir. Türkiye'de birçok aşığın ustası olmasının yanı sıra 1960 lı yıllardan sonra Çukurovalı âşıkların yetişmesinde ve tanınmasında çok önemli katkıları olmuştur. Şiir yazma, atışma yapma, hikâye tasnif etme, türkü söyleme, beste yapma ve kaynak kişi olma yönleri ile edebiyat alanında çok etkili bir isim olmuştur.
Karacaoğlan'ın etkisiyle türkülü halk hikâyeleri söylemiş şiirlerinde sevgiden tasavvufa kadar birçok konu işlemiştir. Badeli aşıklardan biridir.
Şiirlerinin büyük bir bölümünü kendi yazdığı kitaplarda toplamıştır. Aşık Feymani'nin hayatı Ahu Gözlüm isimli bir filmde canlandırılmıştır.
Kitapları:
Âşık Feymânî'nin ilk kitabı 1968 yılında Âşık Hüdâî, Âşık Selmânî, Âşık Abdülvahab Kocaman, Âşık Hasan Yüzbaşıoğlu ile birlikte çıkarttıkları “Saz Şairlerinden Deyişler” isimli şiir kitabıdır. Bundan sonra Âşık Feymânî'nin bugüne kadar beşi şiir kitabı ve biri hikâye kitabı olmak üzere toplam 6 kitabı daha yayımlanmıştır. Bu kitaplar şunlardır:
Saz Şairlerinden Deyişler (1968)
Ahu Gözlüm (1989), Kültür Bakanlığı Yayınları, ISBN 975-1703-99-9
Sevgi Şehri (2002)
Gönül Sarayı (2006)
Zamanı Geldi (2015, 2015, 2021)
Çukurovalı Âşıkların Hikâyeleri (2018)
Barış Güzeldir (2021)
Âşık Feymânî'nin hayatı ve şiirlerinin yer aldığı hakkında yazılmış üç adet yüksek lisans tezi ve üç kitap vardır. Hakkında yazılmış kitapların birincisinde Âşık Feymânî'nin hayatı, sanatı ve şiirleri Prof. Dr. Erman Artun tarafından "Adana Âşıklık Geleneği (1966-1996) ve Âşık Feymânî" isimli kitapta ele alınmıştır. İkincisi ise Hüseyin Uzel’in editörlüğünü yaptığı Âşık Feymânî’yi tanıyan sanatçı, akademisyen, eğitimci ve yazarların onu anlatan yazılarının yer aldığı 2018 yılında yayımlanan “Âşık Şiirinde Bir Mektep Adam Âşık Feymânî” isimli kitaptır. Son olarak Hatice Karınlı tarafından hazırlanan yüksek lisans tezi kitap olarak yayımlanmıştır “Âşık Feymânî’nin Hayatı Sanatı ve Hikayeciliği” 2022 yılında yayınlanmıştır.
Ödülleri:
Âşık Feymani kamu kurumları, sivil toplum örgütleri ve özel kuruluşlardan çok sayıda ödül almıştır. Aşağıda sadece kitaplarının aldığı ödüller yer almaktadır:
*1989- Halk Şiiri Eserleri yarışması: Mansiyon. TC Kültür Bakanlığı. "Ahu Gözlüm" isimli kitabı ile.
*2007- Orhan Şaik Gökyay Şiir Kitabı Yarışması: Birinci. "Gönül Sarayı" isimli kitabı ile.
*2017- Karacaoğlan Şiir Kitabı Yarışması: Birinci. Mersin Büyükşehir Belediyesi. "Zamanı Geldi" isimli kitabı ile.
Konuyla ilgili yayınlar

https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/186753
Sadettin Bilgiç

| Sadettin Bilgiç |
| --- | --- |

Türkiye Millî Savunma Bakanı
Görev süresi 21 Temmuz 1977 - 18 Ekim 1977
Başbakan: Süleyman Demirel
Yerine geldiği: Hasan Esat Işık
Yerine gelen: Nevzat Cihat Bilgehan
Türkiye Ulaştırma Bakanı
Görev süresi 3 Nisan 1967 - 1 Ağustos 1969
Başbakan: Süleyman Demirel
Yerine geldiği: Seyfi Öztürk
Yerine gelen: Mehmet İzmen
Türkiye Büyük Millet Meclisi 12., 13., 14., 15. ve 16. Dönem Milletvekili
Görev süresi 25 Ekim 1961 - 12 Eylül 1980
Seçim bölgesi: 1961 – Isparta 1965 – İstanbul 1969 – İstanbul 1973 – İstanbul 1977 – İstanbul
Kişisel bilgiler
Doğum: Mehmet Sadettin 23 Aralık 1920 Şarkikaraağaç
Ölüm: 20 Nisan 2012 (91 yaşında) İstanbul
Partisi: Adalet Partisi (1961-1970, 1975-1980) Demokratik Parti (1970-1975) Doğru Yol Partisi (1988-1992)
Çocuk(lar): Süreyya Sadi Bilgiç
Bitirdiği okul: İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi
Mesleği: Tıp doktoru
Mehmet Sadettin Bilgiç (23 Aralık 1920, Şarkikaraağaç - 20 Nisan 2012, İstanbul), (lakabı: Koca Reis), Türk siyasetçidir.
İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi'ni bitirdi. Genel Cerrahlık, Et Balık Kurumu Genel Müdürlüğü, 1. (XII) Dönem Isparta, 2. (XIII), 3. (XIV) 4. (XV) ve 5. (XVI) Dönem İstanbul Milletvekilliği ile Ulaştırma ve Millî Savunma Bakanlıkları yaptı. Evli ve dört çocuk babasıdır.
1950'den 27 Mayıs ihtilaline kadar DP Isparta milletvekilliği yapan ve Yassıada'da idamla yargılanan vekiller arasında yer alan Sait Bilgiç'in kardeşidir. TBMM 23., 24. 25. ve 26. dönem Isparta milletvekili Süreyya Sadi Bilgiç'in babasıdır. 2012 yılında hayatını kaybetmiştir.
Eserleri

Türkiye'de Seçimler ve Seçim Kanunları Boğaziçi Yayınları ISBN: 9789754511208 (1995)
Hatıralarım Akasya Yayıncılık ISBN:9789758916320 (2007)
Yaratılış Kitabı

Yaratılış kitabının giriş bölümü
Yaratılış Kitabı (İbranice: בְּרֵאשִׁית, romanize: Bərēšīṯ, lit. "Başlangıçta (o zamanda)"), Tanah'ın ve Hristiyan Eski Ahit'inin ilk kitabıdır. Yahudilik ve Hristiyanlık geleneklerinde her şeyin başlangıcını; insanlığın erken tarihini, İsrailoğullarının atalarını ve Yahudi milletinin asıllarını açıklayan bir kitap olarak görülür.
İsimlendirmeler

| İbranice | Transliterasyon | Tercüme |  | Yunanca | Transliterasyon | Tercüme |  | Latince | Tercüme |  | Türkçe |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| בְּרֵאשִׁית | Bərēšīṯ | "Başlangıçta" |  | Γένεσης | Genesis | Başlangıç, doğuş |  | Genesis | Başlangıç, doğuş |  | Tekvin, Başlangıç ya da Yaratılış |
İsimlendirmeler > Yahudilikte

Yahudiler, Hristiyanların dediği "İbranice Kutsal Kitap" ifadesinin aksine bu kitaba Tanah derler. Tanah üç birleşimden oluşmaktadır:
Tora (תורה)
Nevi'im (נביאים)
Ketuvim (כתובים)
Bunlardan ilk olanının, yani Tora'nın ilk kitabı olan Yaratılış Kitabı, aynı zamanda Tanah'ın da ilk kitabıdır. Kitabın adı olan "Bereşit" ifadesi, kitabın ilk sözüdür: "Başlangıçta Tanrı gökleri ve yeri yarattı."
İsimlendirmeler > Hristiyanlıkta

Hristiyanlar Kutsal Kitap'ın İbranice kısmına Eski Ahit ya da İbranice Kutsal Yazılar derler. M.Ö. 2. yüzyılda yapılmış Yunanca çevirisinde (Septuagint) Torah'a Pentatök (Yunanca: Πεντάτευχος [Pentáteuchos]; „Beşkitap“) denilir. Bu kavram penta (beş) ve teuchos (cilt, tomar) sözcüklerinin birleşiminden oluşmuştur. Hristiyanlar genellikle ona Musa'nın Beş Kitabı derler.
İsimlendirmeler > İslamiyette

İslamiyette Torah'a ya da Musa'nın beş kitabına (Pentatök) Tevrat denilir. Kur'ân'da Tevrat kitabının Musa'ya verildiğini doğrudan doğruya söyleyen bir ayet bulunmadığı halde bu, şu iki ayet karşılaştırılınca anlaşılıyor:
Musa, Kuran'a göre Allah'tan sadece bir kitap aldığına göre, Tevrat kastedilmelidir. Fahruddin Razi Bakara Sûresi'ndeki ayet (87) hakkında şunu açıklar:
Geçmiştekinin aksine günümüz Müslümanlarının çoğunluğu Tevrat'ı (ve bununla Başlangıç kitabını da) kutsal kabul eder ancak özgün metninin zamanla tahrif edildiğine (değiştirildiğine) inanırlar.
Yazar

Daha önce şüphecilerin, Musa'nın günlerinde yazının hala bilinmediği yönündeki itirazı şimdi genellikle reddediliyor. P. J. Wiseman, The Origin of Genesis adlı kitabında, arkeolojik araştırmaların şu sonucu yeterince kanıtladığını belirtir: "İnsanlık tarihinin geriye izleyebildiğimiz sürece, insan yazabilir." Bilginler, yazının Musa'nın zamanından çok önce (M.Ö. 2. binyılda) bilindiği konusunda hemfikirdirler. Çıkış 17:14'teki gibi ifadeler, “Hatırlanması için bunu kitaba yaz”, Musa'nın günlerinde yazmanın yaygın bir uygulama olduğunu açıkça ortaya koyar.
Başlangıç kitabını kimin yazdığı konusunda Yahudi bilginler arasında hiçbir şüphe yoktur. "Musa'nın Kanununun Kitabı" kelimeleri ve Başlangıç da dahil olmak üzere Kutsal Kitap'ın ilk beş kitabına yapılan referanslar, Musa'nın halefi Yeşu'nun zamanından itibaren bulunur (Çıkış [Şemot] 17:14; 34:27; Yeşu [Yehoşua] 8:31). İbranice Kutsal Kitap'ın başka 27 kitabında Musa'dan yaklaşık 200 kez bahsedilir. Yunanca Kutsal Yazılarda Musa'dan sık sık "kanun"un yazarı olarak bahsedilir.
M.S. birinci yüzyıl Yahudi tarihçisi Flavios Josephus, Pros Apiona (Apion’a Karşı) adlı eserinde İbranilerce kutsal kabul edilen tüm kitaplara değinir. O şöyle yazar: “Birbiriyle çelişen binlerce kitabı kendi kitabımız olarak kabul etmiyoruz. Resmen kabul ettiğimiz kitaplar yalnızca yirmi iki tanedir ve tüm devirlerin kaydını içerir. Bunlardan beşi Musa’nın kitabıdır; bu kitaplarda Tanrı’nın kanunları ve insanın doğuşundan bu kanunları bildiren kişinin ölümüne dek yaşanan tarihsel olaylar yer alır."