William (Gloucester dükü)
Ölümü

Gloucester, on birinci yaş gününe yaklaşırken, 1694'te ölen teyzesi Kraliçe Mary tarafından Kensington Sarayı'nda kullanılan odalara geçti. 24 Temmuz 1700'de Windsor'daki doğum günü partisinde yorgunluktan şikayet etti, ancak dans ederken yorulduğu düşünüldü. Akşama doğru boğaz ağrısı ve üşüme, ardından ertesi gün şiddetli bir baş ağrısı ve yüksek ateşi vardı. Bir doktor çağrıldı ancak Hannes, 27 Temmuz'a kadar gelmedi. Prens’e hemen kan alma tedavisi uyguladı. Ancak durumu kötüleşmeye devam etti. Ertesi gün, vücudunda kızarıklıklar oldu ve bir ishal nöbeti geçirdi. İkinci bir doktor olan Gibbons, 28 Temmuz'da geldi, ardından o akşam Radcliffe geldi.
Doktorlar bir teşhis üzerinde anlaşamadılar. Radcliffe, kızıl olduğunu düşünürken diğerleri bunun çiçek hastalığı olduğunu düşündü. Radcliffe, şiddetle karşı çıkmasına rağmen Prens’ten kan aldılar. Meslektaşlarına "onu mahvettin ve bitirebilirsin" dedi. Su kabarcıkları içim tedavi önerdi ama etkili olmadı. Prens, 28 Temmuz akşamını büyük bir acı içinde, "büyük iç çekişler ve moral bozukluğu içinde geçirdi. ... sabaha karşı kabarcıklarından çok şikayet etti." Bütün bir gün ve geceyi oğlunun başucunda geçirmiş olan Anne, o kadar üzüldü ki bayıldı. Bununla birlikte, 29 Temmuz günü öğlen saatlerinde Prens daha rahat nefes almaya başladı ve baş ağrısı azaldı, bu da onun iyileşeceğine dair umutlara yol açtı. İyileşme uzun sürmedi ve o akşam, "sarsıcı bir nefes alma, yutma bozukluğu" yaşadı. Prens William, 30 Temmuz 1700'de saat 1'e yakın, ailesi yanında iken öldü. Sonunda, doktorlar ölüm nedeninin "kötü huylu bir ateş" olduğuna karar verdiler. Bir otopsi , boyundaki lenf düğümlerinin şiddetli şiştiğini ve beyninin karıncıklarında anormal miktarda sıvı olduğunu ortaya çıkardı: "Dört buçuk ons berrak bir mizah çıkarıldı." Prens çiçek hastalığından veya modern tıbbi tanıya göre akut bakteriyel farenjit ile ilişkili pnömoniden ölmüş olabilir. Yine de yaşasaydı, prensin hidrosefali komplikasyonlarına yenik düşeceği neredeyse kesindi.
Hollanda'da bulunan Kral William, Marlborough'a şöyle yazdı: "Bütün İngiltere için olduğu kadar benim için de o kadar büyük bir kayıp ki, kalbimi deliyor." Anne kederden yere yığıldı, odasına gitti. Akşamları ise "melankolik düşüncelerini dağıtmak için" bahçeye taşınıyordu. Prens’in naaşı 1 Ağustos gecesi Windsor'dan Westminster'a taşındı ve 9 Ağustos'ta Westminster Manastırı'ndaki Henry VII Şapeli Kraliyet Kasası'na gömülmeden önce Westminster Sarayı'nda yatıyordu. Kraliyet ailesinin yas tutması için olağan olduğu üzere ebeveynleri cenaze törenine katılmadı, bunun yerine Windsor'da inzivaya çekildi.
Gloucester'ın ölümü, 1689 tarihli Haklar Bildirgesi ile kurulan tahtın sırasında Protestan olarak kalan tek kişi annesi olduğu için, tahta kimin geçeceği konusunda bir sorun ortaya çıkardı. Anne'nin Prens’in doğumundan sonra on tane daha hamileliği olmasına rağmen, hiçbiri doğumdan kısa bir süre sonra hayatta kalan bir çocukla sonuçlanmadı. İngiliz parlamentosu tahtın bir Katolik'e geri dönmesini istemedi, bu yüzden İngiltere tahtını Kral James'in kuzeni Hanover Elektörü Sophia ve onun Protestan mirasçılarına veren 1701 Veraset Yasası'nı kabul etti. Anne, 1702'de Kral William'ın yerine geçti ve 1 Ağustos 1714'te ölümüne kadar hüküm sürdü. Sophia ondan birkaç hafta önce öldü ve böylece Sophia'nın oğlu George , Hannover Hanedanı'nın ilk İngiliz hükümdarı olarak tahta çıktı.
Prenses Anne yaşayan tek çocuğu. Gloucester Dükü’ne sarılırken. Resim 1694’te Sir Godfrey Kneller tarafından yapıldı.
Jartiyer Tarikatı'nın masmavi mantosunda Prens William'dan Edmund Lilly'nin portresi, c. 1698.
Kral III. William John Cassell'in Illustrated History of England'ında gösterilen Prens William'ı Piskopos Burnet'e emanet ediyor
Sir Godfrey Kneller'ın portresi, c. 1698