stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Senesens
Yaşlanma teorileri > Evrimsel yaşlanma teorileri > Tek kullanımlık soma

Yaşlanmaya ilişkin tek kullanımlık soma teorisi 1977 yılında Thomas Kirkwood tarafından ortaya atılmıştır. Teori, yaşlanmanın, bir bireyin sadece gerçekçi bir hayatta kalma şansı olduğu sürece somanın bakımına yatırım yaptığı bir strateji nedeniyle meydana geldiğini öne sürmektedir. Kaynakları daha verimli kullanan bir tür daha uzun yaşayacak ve dolayısıyla genetik bilgiyi bir sonraki nesle aktarabilecektir. Üreme talepleri yüksektir, bu nedenle üreme ve türlerin hayatta kalmasına odaklanmak için germ hattı hücrelerine kıyasla somatik hücrelerin onarımı ve bakımı için daha az çaba harcanır.
Programlanmış yaşlanma teorileri, yaşlanmanın adaptif olduğunu öne sürer ve normalde evrimleşebilirlik için seçilim veya grup seçilimine başvurur.
Üreme-hücre döngüsü teorisi, yaşlanmanın yaşam süresi boyunca hormonal sinyalizasyondaki değişikliklerle düzenlendiğini öne sürmektedir.
Yaşlanma teorileri > Hasar birikimi teorileri > Yaşlanmanın serbest radikal teorisi

Yaşlanmaya ilişkin en önemli teorilerden biri ilk olarak 1956 yılında Harman tarafından ortaya atılmıştır. Çözünmüş oksijen, radyasyon, hücresel solunum ve diğer kaynaklar tarafından üretilen serbest radikallerin hücredeki moleküler makinelere zarar verdiğini ve onları yavaş yavaş yıprattığını öne sürer. Bu aynı zamanda oksidatif stres olarak da bilinir.
Bu teoriyi destekleyen önemli kanıtlar vardır. Yaşlı hayvanlarda gençlere kıyasla daha fazla miktarda oksitlenmiş protein, DNA ve lipit bulunmaktadır.
Yaşlanma teorileri > Hasar birikimi teorileri > Mutasyon birikimi

Doğal seçilim, etkileri üremeden sonra hissediliyorsa ölümcül ve zararlı alelleri destekleyebilir. Genetikçi J. B. S. Haldane, Huntington hastalığına neden olan baskın mutasyonun neden popülasyonda kaldığını ve doğal seçilimin bunu neden ortadan kaldırmadığını merak etmiştir. Bu nörolojik hastalığın başlangıcı (ortalama olarak) 45 yaşındadır ve her zaman 10-20 yıl içinde ölümcüldür. Haldane, tarih öncesi insanlarda çok az kişinin 45 yaşına kadar hayatta kalabildiğini varsaymıştır. İleri yaşlarda çok az kişi hayatta olduğundan ve bu kişilerin bir sonraki nesle katkısı genç yaş gruplarındaki büyük kohortlara kıyasla küçük olduğundan, bu tür geç etkili zararlı mutasyonlara karşı seçilim gücü de buna bağlı olarak küçüktü. Bu nedenle, geç etkili zararlı mutasyonların genetik yükü, mutasyon-seçilim dengesinde önemli olabilir. Bu kavram seçilim gölgesi olarak bilinmektedir.
Peter Medawar bu gözlemi yaşlanmaya ilişkin mutasyon birikimi teorisinde resmileştirmiştir. "Doğal seçilimin gücü artan yaşla birlikte zayıflar - teorik olarak ölümsüz bir popülasyonda bile, yalnızca gerçek ölüm tehlikelerine maruz kalması koşuluyla. Eğer genetik bir felaket... bireysel yaşamda yeterince geç gerçekleşirse sonuçları tamamen önemsiz olabilir". 'Dışsal ölümlülük' olarak adlandırılan avlanma, hastalık ve kazalar gibi yaştan bağımsız tehlikeler, ihmal edilebilir yaşlanmaya sahip bir popülasyonda bile ileri yaş gruplarında daha az sayıda bireyin hayatta kalacağı anlamına gelir.
Yaşlanma teorileri > Hasar birikimi teorileri > Diğer hasar

Bir çalışma, insan genomlarındaki retrovirüslerin uyku halinden uyanıp yaşlanmaya katkıda bulunabileceği ve bunun nötralize edici antikorlarla engellenerek "hücresel yaşlanma ve doku dejenerasyonunu ve bir dereceye kadar da organizma yaşlanmasını" hafifletebileceği sonucuna varmıştır.
Yaşlanma teorileri > Yaşlanmaya ilişkin kök hücre teorileri

Yaşlanmanın kök hücre teorisi, yaşlanma sürecinin, çeşitli kök hücre türlerinin, bir organizmanın dokularını, o dokunun (veya organın) orijinal işlevini sürdürebilecek işlevsel farklılaşmış hücrelerle yenilemeye devam edememesinin bir sonucu olduğunu varsayar. Genetik materyalde hasar ve hata birikimi, hangi yaşta olursa olsun sistemler için her zaman bir sorundur. Gençlerde kök hücre sayısı yaşlılara oranla çok daha fazladır ve bu da yaşlıların aksine gençlerde daha iyi ve etkin bir yenileme mekanizması yaratır. Başka bir deyişle, yaşlanma hasarın artması değil, kök hücre sayısının azalması nedeniyle yerine yenisinin konulamaması meselesidir. Kök hücreler sayıca azalır ve döllere veya lenfoid soylara ve miyeloid soylara farklılaşma yeteneğini kaybetme eğilimindedir.
Kök hücre havuzlarının dinamik dengesini korumak çeşitli koşullar gerektirir. Hematopoetik kök hücrelerin homingi (Bkz. niş) ve kendini yenilemesiyle birlikte proliferasyon ve G0'ın dengelenmesi, kök hücre havuzunun korunmasını destekleyen unsurlar iken farklılaşma, mobilizasyon ve senesens zararlı unsurlardır. Bu zararlı etkiler sonunda apoptoza neden olacaktır.
Kök hücrelerin terapötik kullanımı ve organ ve dokuları yenileme kabiliyetleri söz konusu olduğunda da çeşitli zorluklar bulunmaktadır. İlk olarak, farklı hücreler aynı kök hücrelerden kaynaklansalar bile farklı yaşam sürelerine sahip olabilirler (Bkz. T-hücreleri ve eritrositler), bu da yaşlanmanın daha uzun yaşam süresine sahip hücrelerde daha kısa yaşam süresine sahip olanlara kıyasla farklı şekilde gerçekleşebileceği anlamına gelir. Ayrıca, somatik hücreleri değiştirmek için sürekli çaba göstermek kök hücrelerin tükenmesine neden olabilir.
Hematopoetik kök hücreler (HKH'ler) yaşam boyunca kan sistemini yeniler ve homeostazı korur. Yaşlanma sırasında uzun süreli HKH'lerde DNA iplikçik kırıkları birikir. Bu birikim, DNA onarımı ve HKH sükunetine bağlı yanıt yollarının geniş ölçüde zayıflamasıyla ilişkilidir. DNA ligaz 4 (Lig4), homolog olmayan uç birleştirme (HOUB) yoluyla çift iplikçik kırılmalarının onarımında oldukça spesifik bir role sahiptir. Farede Lig4 eksikliği yaşlanma sırasında HKH'lerde ilerleyici bir kayba neden olur. Bu bulgular, HOUB'un HKH'lerin zaman içinde kendilerini koruma kabiliyetinin önemli bir belirleyicisi olduğunu göstermektedir.
Yapılan bir araştırma, kan hücrelerini üreten kök hücrelerin klonal çeşitliliğinin 70 yaş civarında büyük ölçüde azalarak daha hızlı büyüyen bir azınlığa dönüştüğünü göstererek, sağlıklı yaşlanmayı mümkün kılabilecek yeni bir yaşlanma teorisini doğruladı.
2022 yılında yapılan bir çalışma, 'mozaik Y kromozomu kaybı' (mLOY) olarak adlandırılan ve 70 yaşındaki erkeklerin en az %40'ını bir dereceye kadar etkilediği bildirilen bir hücre alt kümesindeki kan hücrelerinin Y kromozomu kaybının, fibroz, kalp riskleri ve ölüm oranına nedensel bir şekilde katkıda bulunduğunu göstermiştir.
Yaşlanmanın biyolojik belirteçleri

Eğer farklı bireyler farklı oranlarda yaşlanıyorsa o zaman doğurganlık, ölüm oranı ve işlevsel kapasite biyobelirteçler tarafından kronolojik yaştan daha iyi tahmin edilebilir. Ancak saçların beyazlaması, yüzün yaşlanması, cilt kırışıklıkları ve yaşlanmayla birlikte görülen diğer yaygın değişiklikler, gelecekteki işlevselliğin kronolojik yaştan daha iyi göstergeleri değildir. Biyogerontologlar yaşlanmanın biyobelirteçlerini bulma ve doğrulama çabalarını sürdürmektedirler, ancak şimdiye kadarki başarı sınırlı olmuştur.
CD4 ve CD8 hafıza T hücreleri ve naif T hücrelerinin seviyeleri, orta yaşlı farelerin beklenen yaşam süresine ilişkin iyi tahminler vermek için kullanılmıştır.
Yaşlanmanın biyolojik belirteçleri > Yaşlanma saatleri

İnsanın kronolojik yaşını tahmin etme kabiliyetine dayalı olarak, yaşlanmanın bir biyobelirteci olarak epigenetik saate ilgi vardır. Temel kan biyokimyası ve hücre sayımları da kronolojik yaşı doğru bir şekilde tahmin etmek için kullanılabilir. Transkriptomik yaşlanma saatlerini kullanarak insanın kronolojik yaşını tahmin etmek de mümkündür.
Farklı dokuların veya sistemlerin ya da genel olarak biyolojik yaşı ölçmek için başka biyobelirteçler, tespit sistemleri ve yazılım sistemleri araştırılmakta ve geliştirilmektedir. Örneğin, anatomik manyetik rezonans görüntülerini kullanan bir derin öğrenme (DL) yazılımı, Alzheimer hastalığının erken belirtilerini ve nörolojik yaşlanmanın değişen nöroanatomik modellerini tespit etmek de dahil olmak üzere beyin yaşını nispeten yüksek doğrulukla tahmin etmiştir ve bir DL aracının, sistemik yaşa bağlı iltihaplanma modellerine dayalı olarak bir kişinin iltihaplanma yaşını hesapladığı bildirilmiştir.
Yaşlanma saatleri, kombinasyon tedavileri de dahil olmak üzere müdahalelerin insanlar üzerindeki etkilerini değerlendirmek için kullanılmıştır.
Yaşlanmanın genetik belirleyicileri

Yaşlanmanın bir dizi genetik bileşeni, basit tomurcuklanan maya Saccharomyces cerevisiae'den meyve sinekleri (Drosophila melanogaster) ve Caenorhabditis elegans gibi solucanlara kadar değişen model organizmalar kullanılarak tanımlanmıştır. Bu organizmaların incelenmesi, en az iki korunmuş yaşlanma yolunun varlığını ortaya çıkarmıştır.
Gen ifadesi kusurlu bir şekilde kontrol edilir ve mayada bu tür genler üzerinde yapılan bir çalışmada önerildiği gibi, birçok genin ifade seviyelerindeki rastgele dalgalanmaların yaşlanma sürecine katkıda bulunması mümkündür. Genetik olarak aynı olan bireysel hücreler, yine de dış uyaranlara önemli ölçüde farklı tepkiler verebilir ve belirgin şekilde farklı yaşam sürelerine sahip olabilir, bu da genetik faktörlerin yanı sıra epigenetik faktörlerin de gen ifadesi ve yaşlanmada önemli bir rol oynadığını gösterir. Yaşlanmanın epigenetiği üzerine araştırmalar vardır.
DNA çift sarmal kırıklarını onarma yeteneği, farelerde ve insanlarda yaşlanmayla birlikte azalır.
Her biri progeria olarak adlandırılan bir dizi nadir kalıtsal (genetik) bozukluk bir süredir bilinmektedir. Hastalar, kırışmış cilt de dahil olmak üzere hızlandırılmış yaşlanmaya benzeyen semptomlar sergilerler. Hutchinson-Gilford progeria sendromunun nedeni Mayıs 2003'te Nature dergisinde rapor edilmiştir. Bu rapor, hızlandırılmış yaşlanmanın bu türünün nedeninin oksidatif stres değil DNA hasarı olduğunu öne sürmektedir.
Bir çalışma, yaşlanmanın aktiviteyi kısa genlere veya daha kısa transkript uzunluğuna doğru kaydırabileceğini ve bunun müdahalelerle önlenebileceğini göstermektedir.
Toplumda sağlık süreleri ve yaşlanma

Sağlık süresi genel olarak, kişinin yaşamının sağlıklı olduğu, örneğin önemli hastalıkların veya kapasitelerde (örneğin duyular, kas, dayanıklılık ve biliş) düşüşlerin olmadığı dönem olarak tanımlanabilir.
Nüfusun yaşlanmasıyla birlikte, yaşa bağlı hastalıklarda artış görülmekte ve bu da sağlık sistemlerinin yanı sıra çağdaş ekonomiler veya çağdaş ekonomi ve bunlara bağlı toplumsal sistemler üzerinde büyük yükler oluşturmaktadır. Sağlık süresini uzatma ve yaşlanma karşıtı araştırmalar, yaşlıların sağlık süresini uzatmanın yanı sıra yaşlanmayı veya fiziksel ve zihinsel gerileme gibi olumsuz etkilerini yavaşlatmayı amaçlamaktadır. Modern yaşlanma karşıtı ve rejeneratif teknolojiler, artırılmış karar verme mekanizmalarıyla birlikte "adil bir küresel refah geleceği için sağlık-ömür boşluğunu sorumlu bir şekilde kapatmaya" yardımcı olabilir. Yaşlanma "kronik hastalık, kırılganlık ve engellilik için en yaygın risk faktörüdür ve 2050 yılına kadar 60 yaş üstü 2 milyardan fazla insan olacağı tahmin edilmektedir", bu da onu doğuştan gelen yaşlanma sürecini değiştiren ve hedefleyen müdahaleler de dahil olmak üzere önemli (ve iyi düzenlenmiş veya verimli) çabalar gerektiren büyük bir küresel sağlık sorunu haline getirmektedir.
Biyolojik yaşlanma veya LHG, potansiyel olarak artan sağlık bakım maliyetleri de dahil olmak üzere (tedavi türlerine ve maliyetlerine de bağlı olarak) toplum için büyük bir maliyet yükü getirmektedir. Bu durum, küresel yaşam kalitesi veya refah ile birlikte, sağlık sürelerinin uzatılmasının önemini vurgulamaktadır.
Yaşam süresini uzatabilecek pek çok önlem aynı zamanda sağlık süresini de uzatabilir, ancak durum her zaman böyle olmayabilir, bu da ilgili araştırmalarda "yaşam süresinin artık tek ilgi parametresi olamayacağını" göstermektedir. Son dönemdeki yaşam beklentisi artışlarını "paralel" bir sağlık süresi genişlemesi takip etmemiş olsa da 2017 itibarıyla sağlık süresi kavramına ve konularına ilişkin farkındalık oldukça düşüktür. Bilim insanları, "yaşlanmaya bağlı kronik hastalıkların giderek arttığını ve insanların yaşam kalitesine anlatılamaz maliyetler yüklediğini" belirtmiştir.
Müdahaleler

Yaşam uzatma, tıptaki gelişmeler yoluyla mütevazı bir şekilde ya da maksimum yaşam süresini genel olarak belirlenmiş sınır olan 125 yılın ötesine çıkararak insan ömrünü uzatma kavramıdır. "Yaşam uzatmacılar", "ölümsüzcüler" (daha uzun bir yaşam elde etmek isteyenler) ile birlikte bu alandaki bazı araştırmacılar, doku gençleştirme, kök hücreler, rejeneratif tıp, moleküler onarım, gen terapisi, farmasötikler ve organ replasmanı (yapay organlar ya da ksenotransplantasyonlar gibi) alanlarında gelecekte gerçekleştirilecek atılımların, sonunda insanların sağlıklı bir gençlik durumuna tam gençleşme yoluyla belirsiz yaşam sürelerine (agerasia) sahip olmalarını sağlayacağını varsaymaktadır. Yaşam süresinin uzatılmasının mümkün olması halinde ortaya çıkacak etik sonuçlar biyoetikçiler tarafından tartışılmaktadır.
Takviyeler ve hormon replasmanı gibi yaşlanma karşıtı olduğu iddia edilen ürünlerin satışı kazançlı bir küresel endüstridir. Örneğin, ABD pazarında tüketicilerin yaşlanma sürecini yavaşlatmak veya tersine çevirmek için hormon kullanımını teşvik eden endüstri, 2009 yılında yılda yaklaşık 50 milyar dolar gelir elde etmiştir. Bu tür hormon ürünlerinin kullanımının etkili ya da güvenli olduğu kanıtlanmamıştır.
Edward S. Curtis tarafından 1924 yılında fotoğraflanan yaşlı Klamath kadını
Dünya insan nüfusunun 2021 itibarıyla zaman içindeki geçmiş ve öngörülen yaşı
Sağlık-yaşam süresi farkı (LHG)
Sağlık kapsamının genişletilmesi sosyal, klinik ve bilimsel programların veya çalışma alanlarının bir araya getirilmesine dayanır.
Süleyman Demirel Üniversitesi (Kazakistan)

| Süleyman Demirel Üniversitesi (Kazakistan) |
| --- | --- |

Süleyman Demirel Üniversitesinin dış görünümü (Ağustos 2012)
Süleyman Demirel Üniversitesi gece (Aralık 2023)
Süleyman Demirel Üniversitesi Almatı ilinin Kaskelen şehrinde bulunan 1996 yılında kurulmuş özel bir üniversite. Türkiye eski Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'in ismini taşımaktadır. Üniversitenin öğretim dili İngilizcedir. Birçok öğrenci Kazakistan'ın büyük şehirlerinden gelen Türk-Kazak liselerinden mezun olan öğrencilerdir.
SDU tam zamanlı lisans programları sunmaktadır. Lisans dereceleri belirli mesleklere bölünmüş dört fakültede verilmektedir. Yüksek lisans dereceleri SDU'da on dört alanda alınabilmektedir ve İngilizce olarak verilmektedir. SDU Sürekli Eğitim Merkezi'nde akademik ve ticari amaçlı İngilizce ve Türkçe öğrenmek isteyen herkese ileri düzey dil kursları verilmektedir.
Bölümler

Ekonomi
Yönetim
Pazarlama
Bilgisayar Bilimleri
Bilgi Sistemleri
Matematik
Kazak Dili ve Edebiyatı
Yabancı Diller
Finans
Hukuk
Psikoloji
Hindenburg Felaketi

| --- | --- |
Zeplin yere çakılırken.
Özet
Tarih: 6 Mayıs 1937
Olay türü: Havacılık kazası
Bölge: Lakehurst donanma hava üssü, New Jersey
Hava taşıtı

Kalkış: 3 Mayıs 1937
Destinasyon: Lakehurst donanma hava üssü, New Jersey
Yolcu sayısı: 36
Mürettebat: 61
Ölü sayısı: 36 (13 yolcu, 22 uçak mürettebatı, bir tanesi de yerde)
Hava taşıtı modeli: LZ 129 Hindenburg
İşletmeci: Deutsche Zeppelin-Reederei
Sefer sayısı: 129


Hindenburg felâketi, zeplin tarihinin en büyük faciasıdır.
Hindenburg felâketi 6 Mayıs 1937 tarihinde, New Jersey'deki Lakehurst donanma hava üssünde gerçekleşmiştir. Yapılmış olan en büyük zeplin olma özelliğini taşıyan LZ 129 Hindenburg, bilinen adıyla Hindenburg Zeplin'i (Almanca: Luftschiff Zeppelin №129) ani dönüş yapmasının etkisiyle kopan iskeletin, zeplinin havada kalmasına yarayan hidrojen tanklarından birini delmesiyle oksijenle karışmış ve statik kıvılcımlanma ile bir anda alev almıştır. 36 saniyede zeplinin içinde bulunan yolculardan (36 yolcu ve 61 mürettebattan) 36'sı ölmüştür. Bu facia daha sonra modern havacılık tarihinin başlamasına sebep olmuştur.
Sophie Germain

| Sophie Germain |
| --- | --- |
Marie-Sophie Germain
Okunuş:  
Doğum: Marie-Sophie Germain 1 Nisan 1776(1776-04-01) Paris, Fransa
Ölüm: 27 Haziran 1831 (55 yaşında) Paris, Fransa
Ölüm sebebi: Meme kanseri
Defin yeri: Père Lachaise Mezarlığı 48°51′40″K 2°23′39″D﻿ / ﻿48.86111°K 2.39417°D﻿ / 48.86111; 2.39417
Diğer ad(lar)ı: Auguste Antoine Le Blanc
Eğitim: University of Göttingen
Tanınma nedeni: Elastisite teorisi Sayı teorisi Ortalama eğrilik Sophie Germain asalı Sophie Germain teoremi Germain−Lagrange plak denklemi
Ebeveyn(ler): Ambroise-François Germain (baba)
Ödüller: Grand prix des sciences mathématiques (1815)

Kariyeri
Dalı: Matematik, fizik, felsefe
Akademik danışmanları: Carl Friedrich Gauss (mektup muhabiri)
Etkilendikleri: Arşimet
 
İmza

Marie-Sophie Germain (Fransızca telaffuz: [maʁi sɔfi ʒɛʁmɛ̃]; 1 Nisan 1776, Paris - 27 Haziran 1831, Paris), Fransız matematikçi, fizikçi ve filozoftur.
İlk başlardaki aile ve toplum baskısına rağmen babasının kütüphanesinde bulunan kitaplar ve Lagrange, Legendre ve Gauss gibi ünlü matematikçiler ile gerçekleştirdiği mektuplaşmalar sayesinde eğitimini tamamladı. elastiklik teorinin öncülerinden biri olarak konuyla ilgili yazdığı tez Paris Academy of Sciences'tan büyük bir ödül kazandırdı. Fermat'nın son teoremi hakkında çalışan matematikçilere kaynak sağladı ve onlara yüzlerce yıllık destek sağladı. Kadın cinsiyetine olan önyargılar sebebi ile kariyerini matematik üzerinden yapamadı fakat bağımsız olarak  hayatı boyunca matematik üzerine çalıştı. Matematiğe yaptığı katkılarının hatırasına ölümünden 6 yıl sonra Göttingen Üniversitesi tarafından fahri doktorluk unvanı verildi. Ölümünün yüzüncü yılında bir sokağa ve kız öğrenciler okuluna adı verildi.Ayrıca The Academy of Sciences her yıl The Sophie Germain Prize'ı onun hatırasına verir.
Önceki hayatı > Ailesi

1 Nisan 1776'da Paris'te, Fransa, Rue Saint-Denis evinde doğdu. Birçok kaynağa göre babası Ambroise-François zengin bir ipek tüccarıydı. Bazı kaynaklara göre ise babası kuyumcuydu. 1789'da orta sınıfı temsilen Etats-Generaux'a (sonradan the Constitutional Assembly olarak değişti) seçildi. Bu sebepten dolayı Sophie ve babası arasında çokça tartışma gerçekleşti ve temel sebebi babası ve onun politik ve filozof arkadaşları temel sebep idi. Gray'e göre babası Ambroise-François'in politik kariyeri sonrasında bankanın müdürü olması sayesinde aile, Sophie Germain'in yetişkin hayatında ona  destek olabildi.
Marie-Sophie, ismi Angelique-Ambroise olan küçük bir kardeşe ve ismi Marie-Madeline olan kendinden daha büyük bir kardeşe sahiptir. Annesinin adı da Marie-Madeline idi. Bu Marie ön adlarını temel sebebi Sophie ile aynı sebep olabilirdi. Yeğeni Armand-Jacques (Marie-Madeline'nin oğlu) Sophie'nin ölümünden sonra onun bazı işlerini yayınladı.
Germain'in ailesi onun matematiğe olan bu ani ilgisinin bir kadına yakışmadığını savundu. Geceleri odasında çalışmak isteyen Germain'i engellemeye çalıştılar. Germain'i geceleri ders başında çalışırken uyuyakalmış bir biçimde bulduklarında çok endişelenmeye başladılar. Sonralarında ise annesi bu çalışmalarına gizlice destek verdi.
Önceki hayatı > Matematikle tanışması

Germain 13 yaşında iken hapishane hisarının devrimsel atmosferi ile sur içinde kalmaya zorlandığını hissetti. Zaman geçirebilmek için babasının kütüphanesine yöneldi ve orada J.E. Montucla's nın L'Histoire des Mathematiques adlı kitabını buldu.
Arşimet'in ölümünün hikâyesi Sophie Germain'i matematiğe yönlendirdi. Germain eğer geometri bu kadar büyüye sahip bir şey ise onun üzerinde çalışmaya değer diye karar verdi. O zamanlarda geometri tamamı ile matematik olarak anılmaktaydı. Bundan sonra babasının kütüphanesindeki tüm matematik kitaplarına odaklandı hatta Latince ve Yunanca alfabelerden oluşan kitapları, Sir Isaac Newton ve Leonhard Euler'ın kitaplarını okuyabilmek için kendini eğitti. Etieene Bezout'un Traited'Arithmetique ve Jacques Atoine-Joseph Cousin'in kitaplarını okudu ve hoşuna gitti. Sonrasında kuzeni onu evinde ziyaret etti ve onu okuması için cesaretlendirdi.
Polytecnique Ekolü

1974'te Germain 18 yaşında iken the Ecole Polytechnique (okul) açıldı. Bir kadın olarak bu okula gidip derslere girmesi yasaklanmıştı fakat yeni sistem ile 'ders notları soran herkese açık' ibaresi vardı. Bu yeni metot ek olarak yazılı gözlem gerektiyordu. Germain ders notlarını edindi ve yaptıklarını fakülte üyesi olan Joseph Louis  Lagrange'a göndermeye başladı. Notlarını korktuğundan dolayı eski bir öğrenci olan Monsieur Antoine-August Le Blanc olarak gönderiyordu ve bunu Gauss'a 'Kadın bilim insanlarıyla alay ediyorlardı' diye açıkladı. Lagrange M. LeBlanc'ın zekasını görünce onunla bir buluşma istedi ve bu Sophie'nin gerçek kimliğini açıklamaya zorladı. Sophie'nin şansına Lagrange onun kadın olmasını umursamadı ve Sophie'nin akıl hocalığını yapmaya başladı. Ayrıca Sophie'nin evini ziyaret etti ve ona moral verdi.
Sayılar teorisi öncesindeki işleri > Legendre ile mektuplaşmaları

Germain ilk başlarda 1798'de Adrien-Marie Legendre tarafından yayımlanan Essai sur la theorie des nomber yani sayı teorisi (aritmetik) ile ilgilenmeye başladı. Bu konuyu çalıştıktan sonra Legendre'ye bir mektup yazarak onun sayı teorisi hakkındaki fikirlerini yazdı (sonradan elastiklik oldu). Legendre Germain'in bazı yazılarını 'the Supplement' kitabının ikinci baskısında 'the Theorie des Nombres' olarak yayımladı. Theorie des Nomberes'a zekice yapılmış anlamına gelen tres ingenieuse adını verdi.
Sayılar teorisi öncesindeki işleri > Gauss ile Mektuplaşmaları

Germain'in number teorisine ilgisi Carl Friedrich Gauss'un abidevi çalışması 'Disquistiones Arithmeticae' ile tekrar yenilendi. 3 yıllık çalışma, egzersiz ve kendi teorisini kanıtlama çabalarından sonra M. LeBlanc takma adı ile Gauss'a tekrar mektup yazdı. 21 Kasım 1804'te ilk mektubu Gauss Disquisitiones ve Fermat'ın Son Teoremi hakkında sunulmuştu. Mektupta Germain n=p-1 teoremini kanıtladığını ve p nin asal sayı formu olduğunu ve p=8k+7 olduğunu öne sürdü.Fakat teorisi zayıf varsayımlara dayanıyordu ve Gauss'un cevabında bu teori hakkında bir cevap yoktu.
1807 civarında Fransızlar Gauss'un yaşadığı Braunschweig işgal ediyorlardı. Germain Gauss hakkında endişelendi ve kaderinin Arşimet'e benzeyeceğini düşündüğünden General Pernety'ye yani bir aile dostuna mektup yazarak Gauss'un güvenliğinin sağlanmasını talep etti. General Pernety bir amirle bir tabur gönderdi ve Gauss'un güvenliğini sağladı. Döndüklerinde Gauss iyiydi fakat Sophie isminin söylenmesi onun aklını karıştırmıştı.
Olaydan 3 hafta sonra Germain gerçek kimliğini Gauss'a açıkladı ve Gauss cevap olarak;
'Benim saygın mektup arkadaşım M. LeBlanc'ın değişerek bu ünlü insan haline gelmesi. Hele o bir kadın iken ve onun cinsiyetinden dolayı bizim geleneklerimizin ve önyargılarımızının önündeki engelleri aşarak bir erkek gibi Number's teorideki karışık problemler ile uğraşması ve bunlara ek olarak bu engellerden bu kadar gizli bir şekilde geçebilmesi ve Sophie'nin şüphesiz olarak en asil cesarete sahip olması ve olagandışı zeki ve üstün zekalı olması karşısındaki şaşkınlık ve hayranlığımı nasıl açıklayabilirim.'
Gauss'un Olbers'e mektuplarında Germain'i samimi bir şekilde övdüğü görülür. 1807'deki aynı mektupta Sophie xn + yn 'nin h2 + nf2'nin formu olduğunundan bahseder ve ayrıca x + y 'nin de bu formda olduğunu belirtir. Gauss ise karşıt bir örnekle cevap verir: 1511 + 811 ifadesi h2 + 11f2 olarak yazılabilir fakat 15 + 8 yazılamaz.
Gauss Germain'i sıkça düşünse de mektuplara cevapları sıklıkla gecikirdi ve genellikle onun işlerini ayrıntılı olarak gözden geçirmezdi. Sonunda Sayılar Teorisi'ne ilgisi azaldı ve 1809'da mektuplaşmayı kestiler. Arkadaşlıklarına rağmen Germain ve Gauss hiçbir zaman tam olarak tanışmadı.