stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
L'Ormindo
Roller

| Rol | Ses tipi | Prömiyer, 1644 (Orkestra şefi: - ) |
| --- | --- | --- |
| Amida, Tilimsan Prensi | alto |  |
| Amore (Eros) | soprano |  |
| Custode, bekçi | tenör |  |
| Erice, Prenses Sicle'nin yakin hizmetlisi | tenör |  |
| Erisbe, Hariadeno karısı | soprano |  |
| Hariadeno, Mauretanya Kralı | bas |  |
| Il Destino (Alınyazısı) | tenör |  |
| L'Armonia (Ahenk) | soprano |  |
| La Fortuna (Kismet) | soprano |  |
| Melide, Prenses Sicle'nin nedimesi | soprano |  |
| Mirinda, Erisbe'nin sırdaşı | soprano |  |
| Nerillo, Prens Amida'nın genç yardımcıci | soprano |  |
| Ormindo, Tunus Prensi | alto |  |
| Osman, Kral Hariadeno'nun komuatni | tenör |  |
| Sicle, Sus Prensesi | soprano |  |
| Messo, ulak | soprano |  |
| Rüzgarlar | tenör ve bas |  |
Ormindo'nun askerleri, Amida'nin asakerleri, Mauritanyali askerler, Erisbe'in nedimeleri
Konu özeti

Mekan: Antik Mauretanya Krallığı'da Fas şehri
Amida ve Ormido, yabancı ülkelerin prenslerdir ama Maueetanya'nın savunması için gelmişler ve destek sağlamaktadırlar. Her ikisii de Mauretanya'nın yaşlı kralı ile evli olan Kraliçe Erisbe'ye âşık olmuşlardır. Prensler kraliçenin onlara karşı tutumunu tam olarak öğreninceye kadar için arkadaşlıklarını devam ettirmeye kararlıdırlar. Operanın ele aldığı dönem içinde, bu iki prens arasındaki rekabete karışmak için Amore, Amida'nın ilişkisini kestiği Prenses Sicle ve Sicle'nin bakıcısı olan Erice birbiri arkasına prenslere karşı gizli entirkaler uygulamayi  düşünmektedirler. Erice "ölü ruhlar" ile bağlantılar kurmak bahanesi ile bir ruh çağırma seansı düzenler. Bu seansta güya "ölü" olan Prensen Sicle, Prens Amida'yı kendine ihanet edip intihar etmesine neden olmak ile suçlar. Prens Amida bu seans öğrendiklerinden çok etkilenir; yaptıklarından çok tövbekar olur ve Prenses Sicle'yi hala da sevdiğini anlar. Prenses Sicle'nin ölü bir ruh olmadığının ve yaşadığının açıklanmayı ile büyük bir sevince kapılır ve tekrar ona döner. Bu arada Ormindo ve Erisbe birlikte Tunus'a kaçmaya karar verirler. Burası Ormindo'nın kendi kendi ülkesidir ve buraya yapılacak hücumlardan korumak için tedbirler almaya başlar. Kral Hariadeno karısının Prens Ormindo ile birlikte kaçtığını öğrenince komutanı olan Osman'a onları zehirleyip öldürmesi için emir verir. Fakat, Erisbe'nin sırdaşı olan Mirinda, uygun teşvikler ile ve eğer Osman aşıkların canlarını bağışlarsa onunla evleneceğine söz vererek, Osman'ın aşıklara zehir vereceğine uyku ılacı vermesini sağlar. Sonunda her şey herkes için aşağı yukarı uygun olan sonuçlara bağlanır. Kral Hariadano, Ormindo'nın kralın gençliğince yaşadığı bir gizli aşktan olan kendi oğlu olduğunu öğrenir. Kral herkesi affeder ve krallık tahtını da Ormindo'ya bırakır.
Seçme ses kayıtları

Tüm eser
Cavalli: L'Ormindo (John Wakefield, tenör; Peter-Christoph Runge, bariton; Hanneke van Bork, soprano; Anne Howells, mezzo-soprano; Federico Davia, bas. London Philharmonic Orchestra; Raymond Leppard, Orkestra şefi). Glyndebourne Festival Operaevi'nde ses kayıtına alınmıştır. Marka: Decca.
Cavalli: L'Ormindo (Howard Crook, tenor; Dominique Visse, kontr-tenor; Sandrine Piau, soprano; Martin Oro, kontr-tenor; Les Paladins, ansambl; Jerome Correas, klavsen ve şef). Marka: Pan Classic
Parçalar
Cavalli: Didone, Egisto, Ormindo, Giasone and Callisto' operalarından aryalar ve düetler (Mario Cecchetti, tenor; Rosita Frisanı, soprano; Gloria Banditelli, mezzo-soprano; Mediterraneo Concento, ansembl; Sergio Vartolo, orkestra şefi). mMrka: Naxos.
Fransız Demokrasisi için Birlik

| Fransız Demokrasisi için Birlik Union pour la Démocratie Française |
| --- | --- |

Kısaltma: UDF
Liderler: Valéry Giscard d'Estaing, Raymond Barre, François Bayrou
Kuruluş tarihi: 1 Şubat 1978 (1978-02-01) (ittifak) 1997 (parti)
Kapanış tarihi: 2007
Bölünme: Demokratik Güç, Liberal Demokrasi, Bağımsız Cumhuriyetçi ve Liberal Grup
Ardılı: Demokrat Hareket
Merkez: UDF 133 bis, rue de l'Université, 75007 Paris
İdeoloji: Merkezcilik Hristiyan demokrasi Liberalizm
Siyasi pozisyon: Merkez sağ
Avrupa üyeliği: Avrupa Halk Partisi (1994–04) Avrupa Demokratik Partisi (2004–07)
Resmî renkler:   Turuncu


Fransa
Fransız Demokrasisi için Birlik (Fransızca: Union pour la Démocratie Française, UDF) Fransa'da eski merkez siyasi partidir.
1978 yılında dönemin Cumhurbaşkanı Valéry Giscard d'Estaing'i desteklemek için bir seçim ittifakı hedefiyle kurulmuştur. Partinin ismi, Giscard d'Estaing'in 1976 yılında yayınlanan "Fransız Demokrasisi" adlı kitabından uyarlanmıştır. Parti 2007 yılına kadar faaliyetini sürdürmüştür. Bu tarihte faaliyetlerine son verilerek üyeleri ve tüm mal varlığını François Bayrou'nun önderi olduğu merkez partisi Demokrat Hareket'e devredilmiştir.
İttifakın kurucu partileri; Sosyal Demokratların Merkezi, Liberal Muhafazakâr eğilimli Cumhuriyetçi Parti, Sol Liberal Radikal Parti, Merkez Sol eğilimli Sosyal Demokrat Parti ve Merkez de bulunan Perspektifler ve Gerçekler Kulübü idi. Fransız Demokrasisi için Birlik (UDF), Charles de Gaulle'ün önderi olduğu Cumhuriyet için İttifak ve devamı niteliğindeki Halk Hareketi için Birlik partilerinin büyük ortak olduğu koalisyon hükûmetlerinin küçük ortağı olarak iktidarda bulunmuştur.
Kuruluşu ve ilk yılları

1974 yılında yapılan Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Valéry Giscard d'Estaing, Fransa Cumhurbaşkanı seçildi. İlk başbakanı Gaullist politikacı Jacques Chirac idi ve iki yıl sonra başbakanlıktan istifa ederek Cumhuriyet için Birlik'i kurdu. Çoğunlukta olmasına rağmen Chirac ve partisi Cumhurbaşkanı ve Başbakanın politikalarına karşı sert bir şekilde muhalefet etti. 1978 yılında yapılan seçim konuşmasında ise Cumhurbaşkanı d'Estaing Fransız halkının dört eğilimi olduğunu belirtti: Komünistler, Sosyalistler, Neo-Gaullist'ler ve kendi takipçileri. Bu konuşmadan sonra kendi takipçilerini organize etmek amacıyla Fransız Demokrasisi için Birlik'i kurdu.
De Gaulle yanlısı politikanın aksine UDF, federal bir Avrupa'nın var olması gerektiğini ve devletin ekonomiye sınırlı müdahale etmesini savundu. Eski Başbakan Chirac'ın UDF'ye sert eleştirileri ve Chirac ile D'Estaing arasındaki yıpratıcı rekabet, 1981 yılındaki Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde d'Estaing'in François Mitterand'a karşı yenilmesine neden oldu.
1980'li yıllar

1981 yılı seçimlerinde yaşanan hezimet sonrası iki parti arasındaki buzlar eridi ve Chirac grubu de Gaulle'cu politikalarından vazgeçti. İki parti, 1984 yılında yapılan Avrupa Parlamentosu seçimlerinde ortak liste ile katıldı. Bu dönemde UDF başkanı Raymond Barre ile Jacques Chirac arasında merkez sağ siyasetin lideri olma yarışı da hız kazandı. Raymond Barre'ın aksine Jacques Chirac sosyalist bir cumhurbaşkanı ile birlikte ülke yönetimine sıcak bakıyordu ve seçimlerin ardından UDF'nin desteğiyle çoğunluğu sağlayarak hükûmeti kurdu.
1988 yılında yapılan cumhurbaşkanlığı seçimlerinde ilk turda hem Jacques Chirac hem de Raymond Barre aday oldu ve Barre ilk turda elenmesinin ardından ikinci tura kalan Chirac'a desteğini açıkladı. Buna rağmen François Mitterand ikinci turda tekrar cumhurbaşkanlığına seçilince bazı UDF üyeleri seçim sonrası kurulan sosyalist Michel Rocard hükûmetinde bakan olarak yer aldı. Bir grup UDF'li ise Merkezi Birlik adıyla yeni bir parti kurarak UDF'den ayrıldı.
1990'lı yıllar

1991 yılında Michel Rocard hükûmetinden ayrılan UDF'li üyelerin ardından istifa eden hükûmet, yerini Edith Cresson başbakanlığındaki yeni bir hükûmete bıraktı. Ekonomik bunalım, skandallar ve iç karışıklıklar sebebiyle zayıflayan sosyalist iktidara karşı UDF ile Cumhuriyet İçin İttifak (RPR) partileri güç birliği yaptılar. İki parti, Fransa İçin Birlik adı altında girdikleri seçimlerden birinci çıktı ve Neo-Gaullist politikacı Edouard Balladur başbakan olarak atandı. Balladur, UDF üyelerine kabine de geniş yer verdi. 1995 yılındaki cumhurbaşkanlığı seçimleri öncesi Edouard Balladur ile Jacques Chirac arasında bölünen UDF taraftarları birçok yeni oluşum kurdular.
Yapılan seçimler sonucu Cumhurbaşkanı olan Jacques Chirac, Balladur yanlılarını hükûmetten tasfiye etti. Buna rağmen Alain Juppé'nin başkanlığındaki kabinede birkaç UDF üyesi yer aldı.
1997 yılında yapılan seçimlerde yenilgiye uğrayan UDF'de bölünmeler oldu. Bazı UDF'li politikacıların Faşist Milliyetçi Cephe'nin desteğiyle bölge konseyi başkanlıklarına seçilmesi yeni krizlere neden oldu ve bunun sonucunda UDF, 1998 yılında yeniden yapılanmaya gitti. Yeni oluşumda François Bayrou başkan oldu ve 2002 yılındaki seçimlerin ilk turunda Jacques Chirac'a karşı aday olduysa da elendi. Jacques Chirac'a destek vermeyen ve Chirac'ın ittifak çağrısını reddeden Bayrou'nun partisi Yeni UDF, cumhurbaşkanlığı seçiminden bir ay sonra yapılan genel seçimler sonrası kurulan kabinede koalisyon ortağı olarak yer aldı. Koalisyon partisi olmasına rağmen hükûmet politikalarını zaman zaman eleştiren UDF, 2004 yılındaki kabine değişikliği sonrası hükûmetten çekildi. Bu dönemde partideki çekişmeler de devam etti.Partideki en büyük sorun olan RPR ile ortaklık konusu 2006 yılında yapılan parti kurultayında sonuca bağlandı ve UDF bağımsız bir parti olarak yola devam kararı aldı.
Son dönemi

2007 yılının Nisan ayında Başkan Bayrou, Demokratik Hareket adıyla yeni bir parti kurulması konusunda parti üyelerine bir plan sundu.Ancak Bayrou'nun sunduğu planı UDF'li milletvekillerinin çoğunluğu reddetti ve Nicolas Sarkozy'yi desteklemek amacıyla Yeni Merkez adında bir oluşum meydana getirdi. Cumhurbaşkanlığı seçimi sonrası yapılan genel seçimlerde Bayrou yanlıları 3 sandalye kazanırken rakipleri Yeni Merkez ise 22 sandalyenin sahibi oldu.
30 Kasım 2007 tarihinde ise UDF varlığına son vererek Bayrou önderliğindeki Demokrat Hareket'e katıldı.
Siyasi görüşleri

UDF, çok farklı görüşlere sahip siyasetçileri bünyesinde barındıran bir partiydi. Ekonomi alanında, sol-liberal politikalardan sağ politikalara uzanan geniş bir yelpazede siyasi düşüncelere sahip siyasetçiler bulunmaktaydı. Partideki derin görüş ayrılıkları sürekli çekişmelerin yaşanmasına neden oluyordu. 2002 yılına kadar genelde sağa yakın merkez düşüncede bir parti olan UDF parti içi tutarsızlıklardan kurtulamadı.
Parti Başkanları

Jean Lecanuet (1 Şubat 1978 - 30 Haziran 1988)
Valéry Giscard d'Estaing (30 Haziran 1988 - 31 Mart 1996)
François Léotard (31 Mart 1996 - 16 Eylül 1998)
François Bayrou (17 Eylül 1998 - 30 Kasım 2007)
Seçim sonuçları > Yasama

| Yıl | Lider | 1>  Tur.Oy | 1>  Tur. % | 2>  Tur.Oy | 2>  Tur. % | Sandalye | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1978 | Jean Lecanuet (CDS) | 6,128,849 | 21.45 | 5,907,603 | 23.18 | 121 / 488 | "Cumhurbaşkanlığı Çoğunluğu" Parçası (RPR ile) |
| 1981 | Jean-Claude Gaudin (PR) | 4,827,437 | 19.20 | 3,489,363 | 18.68 | 62 / 491 | "Yeni Çoğunluk için Birlik" Parçası (RPR ile) |
| 1986 | Jean-Claude Gaudin (PR) | 6,008,612 (RPR-UDF ortak listesi) 2,330,167 (UDF ayrı listesi) | 21.44 8.31 |  |  | 127 / 573 | "RPR-UDF Birliği" Parçası |
| 1988 | Jean-Claude Gaudin (PR) | 4,519,459 | 18.50 | 4,299,370 | 21.18 | 129 / 575 | "İttifak ve Merkez Birliği" Parçası (RPR ile) |
| 1993 | Valéry Giscard d'Estaing (PR) | 4,731,013 | 18.71 | 5,178,039 | 26.14 | 207 / 577 | "Fransa için Birlik" Parçası (RPR ile) |
| 1997 | François Léotard (PR) | 3,617,440 | 14.22 | 5,284,203 | 20.07 | 112 / 577 | "Cumhurbaşkanlığı Çoğunluğu" Parçası (RPR ile) |
| 2002 | François Bayrou | 1,226,462 | 4.86 | 832,785 | 3.92 | 29 / 577 | "Cumhurbaşkanlığı Çoğunluğu" Parçası (RPR ile) |
Seçim sonuçları > Avrupa Parlamentosu

| Seçim | Lider | Oy |  % | Sandalye | Grup |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1979 | Simone Veil | 5,588,851 | 27.61 (#1) | 25 / 81 | LD (17); EPP (8) |
| 1984 | Simone Veil | 8,683,596 (UDF-RPR ortak listesi) | 43.03 (#1; UDF+RPR) | 22 / 81 | LDR (12); EPP (9); EDA (1) |
| 1989 | Valéry Giscard d'Estaing (PR) | 5,242,038 (UDF-RPR ortak listesi) | 28.88 (#1; UDF+RPR) | 12 / 81 | LDR (11); EPP (1) |
| 1994 | Dominique Baudis (CDS) | 4,985,574 (UDF-RPR ortak listesi) | 25.58 (#1; UDF+RPR) | 14 / 87 | EPP (13); ELDR (1) |
| 1999 | François Bayrou | 1,638,680 | 9.28 (#5) | 9 / 87 | EPP-ED |
| 2004 | François Bayrou | 2,053,446 | 11.96 (#3) | 11 / 78 | ALDE |
Ryoji Ikeda

| --- | --- |
Diğer adları: 池田 亮司
Doğum: 08 Temmuz 1966 (58 yaşında) Gifu, Gifu (prefektörlük), Japonya
Başladığı yer: Japonya
Meslekler: sanatçı müzisyen
Etkin yıllar: 1995–günümüz
Resmî site: ryojiikeda.com

Data.Tron [8K geliştirilmiş versiyon], 2010 yılında Ryoji Ikeda'nın bir gösterisinden.
Ryoji Ikeda (池田亮司), Japon ses ve video sanatçısı ve çağdaş elektronik dans müziğinin en yenilikçi müzisyenlerinden biridir.
Hakkında

1966 yılında Gifu, Japonya'da doğdu. Paris, Fransa'da çalışmakta ve yaşamaktadır.
Japonyanın önde gelen elektronik kompozitör ve görsel sanatçılarındandır. Uluslararası alanda ses ve görüntü çalışmalarıyla iyi bir üne sahiptir. Yeni medya alanında, insanların etrafındaki dünyadaki bilgileri algılama potansiyellerini konu edinen çalışmalar yapmıştır. 'Test pattern' (2008) projesi yeni medya çalışmalarına örnek olarak verilebilir. Bu projede elimizdeki her türlü bilgi barkodlar ve ikili 1-0 sistemine çevrilerek insanın ve makinelerin kritik algılama sınırını inceler. Aynı zamanda müzik alanında da çalışmalar yapmıştır Sonuncusu 2010'da olmak üzere toplam 8 albüme sahiptir (dataphonics, test pattern, 1000 fragments, dataplex, op., matrix, time and space, 0 °C, +/-). sanatçının uluslararası alanda birçok performansı ve sergisi olmuştur.
Solo Çalışmaları

Ryoji Ikeda(DHC/ART, Montréal, Kanada 2012), datamatics(LABoral Centro de Arte y Creación Industrial, Gijón, İspanya 2013), db(Hamburger Bahnhof, Berlin, Almanya 2012),datamatics(Museo de Arte, Universidad Nacional de Colombia, Bogotá, Kolombiya 2011), the transfinite	(Park Avenue Armory, New York, ABD 2011), test pattern [nº3](Théâtre de Gennevilliers, Fransa 2010), Gallery Koyanagi(Gallery Koyanagi, Tokyo, Japonya 2010),the transcendental(French Institute Alliance Française, New York, ABD 2010), spectra(Grec Barcelona Festival and Sonár, Barcelona, İspanya 2010), data.tron(data.tron, Ikon Gallery, Birmingham, İngiltere 2009), data.tron/data.scan	(Surrey Sanat Galerisi, Vancouver, Kanada 2009), +/- (Tokyo çağdaş sanat müzesi, Japonya 2009), V≠L (Le Laboratoire, Paris, Fransa 2009), data.tron	(MIC Toi Rerehiko, Medya ve disiplinler arası sanat merkezi, Auckland, Yeni Zelanda 2008), spectra (dream amsterdam 2008, Amsterdam, Hollanda), datamatics (Yamaguchi medya ve sanat merkezi (YCAM), Japonya 2008), data.tron (prototip)(De Vleeshal, Middelburg, Hollanda 2007), db(NTT InterCommunication Center (ICC), Tokyo, Japonya 2002)
Yayınları

datamatics kitap - Charta, İtalya(2012)
dataphonics kitap+cd - Éditions DIS VOIR, Fransa(2010)
+/- (sıfırla bir arasındaki sonsuz) - Access Publishing, Japonya(2009)
V≠L kitap - Éditions Xavier Barral, Fransa(2008)
formula kitap+dvd - Forma, İngiltere(2005)
formula kitap+dvd - NTT Publishing, Japonya(2002)
Ryoji Ikeda, Moskova, 2007
Edgar Rice Burroughs

| Edgar Rice Burroughs |
| --- | --- |

Doğum: 1 Eylül 1875 Chicago, Illinois, ABD
Ölüm: 19 Mart 1950 (74 yaşında) Los Angeles, Kaliforniya, ABD
Takma ad: Norman Bean
Meslek: Romancı
Milliyet: Amerikan
Dönem: 20. yüzyıl
Tür: Macera romanı, Fantezi, Kayıp Dünya, Kılıç ve gezegen, Gezegensel romantizm, Yumuşak bilimkurgu, Westernler
 Etkiledikleri Ray Bradbury, Leigh Brackett, Lin Carter, Arthur C. Clarke, Robert A. Heinlein, Robert E. Howard, Philip José Farmer, Otis Adelbert Kline, A. Merritt, John Norman, Michael Moorcock, Carl Sagan, James Cameron 
  Etkilendikleri Edwin Lester Linden Arnold, Arthur Conan Doyle, Camille Flammarion, H. Rider Haggard, Rudyard Kipling, Jules Verne, H. G. Wells 

İmza: 

Edgar Rice Burroughs (1 Eylül 1875 – 19 Mart 1950), orman kahramanı Tarzan ve Mars maceracısı John Carter karakterlerinin yaratıcısı olan Amerikalı yazardır. Hayatı boyunca kaleme aldığı bilimkurgu, fantezi, macera, Western ve tarihsel romanların sayısı 70'i bulmuştur.
Seçme eserleri

A Princess of Mars (1912)
The Gods of Mars (1914)
The Warlord of Mars (1918)
Thuvia, Maid of Mars (1920)
The Chessmen of Mars (1922)
The Master Mind of Mars (1928)
A Fighting Man of Mars (1931)
Swords of Mars (1936)
Synthetic Men of Mars (1940)
Llana of Gathol (1948)
John Carter of Mars (1964)
Tarzan of the Apes (1912)
The Return of Tarzan (1913)
The Beasts of Tarzan (1914)
The Son of Tarzan (1914)
Tarzan and the Jewels of Opar (1916)
Jungle Tales of Tarzan (1916, 1917)
Tarzan the Untamed (1919, 1921)
Tarzan the Terrible (1921)
Tarzan and the Golden Lion (1922, 1923)
Tarzan and the Ant Men (1924)
Tarzan, Lord of the Jungle (1927, 1928)
Tarzan and the Lost Empire (1928)
Tarzan at the Earth's Core (1929)
Tarzan the Invincible (1930–1931)
Tarzan Triumphant (1931)
Tarzan and the City of Gold (1932)
Tarzan and the Lion Man (1933, 1934)
Tarzan and the Leopard Men (1935)
Tarzan's Quest (1935, 1936)
Tarzan the Magnificent (1936, 1937)
Tarzan and the Forbidden City (1938)
Tarzan and the Foreign Legion (1947)
Tarzan and the Tarzan Twins (1963)
Tarzan and the Madman (1964)
Tarzan and the Castaways (1965)
Tarzan: the Lost Adventure (Joe R. Lansdale ile birlikte) (1995)
At the Earth's Core (1914)
Pellucidar (1923)
Tanar of Pellucidar (1928)
Tarzan at the Earth's Core (1929)
Back to the Stone Age (1937)
Land of Terror (1944)
Savage Pellucidar (1963)
Pirates of Venus (1934)
Lost on Venus (1935)
Carson of Venus (1939)
Escape on Venus (1946)
The Wizard of Venus (1970)
The Land That Time Forgot (1918)
The People That Time Forgot (1918)
Out of Time’s Abyss (1918)
The Moon Maid veya The Moon Men (1926)
Part I: The Moon Maid
Part II: The Moon Men
Part III: The Red Hawk
The Mucker (1914)
The Return of the Mucker (1916)
The Oakdale Affair (1917)
Beyond the Farthest Star (1941)
The Lost Continent (1916)
The Monster Men (1929)
The Resurrection of Jimber-Jaw (1937)
The Man-Eater (1915)
The Cave Girl (1925)
The Eternal Lover veya The Eternal Savage (1925)
Jungle Girl veya Land of the Hidden Men (1932)
The Lad and the Lion (1938)
Apache Devil (1933)
The Bandit of Hell's Bend (1926)
The Deputy Sheriff of Comanche County (1940)
The War Chief (1927)
I am a Barbarian (1967)
The Outlaw of Torn (1927)
The Efficiency Expert (1921)
Forgotten Tales of Love and Murder (2001)
The Girl from Farris's (1916)
The Girl from Hollywood (1923)
The Mad King (1926)
Marcia of the Doorstep (1924)
Minidoka: 937th Earl of One Mile Series M (1998)
Pirate Blood (1970)
The Rider (1937)
You Lucky Girl! (1927)
Bir Damla Gözlerimde

| "Bir Damla Gözlerimde"> Rengârenk albümünden Sertab Erener şarkısı |
| --- | --- |
Yayımlanma: 3 Temmuz 2010 (2010-07-03)
Tarz: Pop
Süre: 3:58
Şirket: DMC
Yazar: Sinan Kaynakçı
Bir Damla Gözlerimde, Sertab Erener'in Rengârenk (2010) albümünden bir şarkı. Şarkının sözleri Sinan Kaynakçı'ya, bestesi ise Maurici Calogero Joseph'e aittir. Şarkının video klipinde Sertap Erener'e oyuncu Cansel Elçin eşlik etmiştir.
Muhammed bin Kiyâ Büzürgümmîd

Muhammad bin Kiya Buzrug Ummid (Farsça: محمد بن کیا بزرگ امید; d. 1097 - ö. 20 Şubat 1162) Alamut Kalesi'nin hakimi.
Biyografi

Lamasar Kalesi'inde 1097 tarihinde doğdu. Babası Kiyâ Büzürgümmîd'in vefâtı üzerine Hicrî 26 Cemaziyelevvel 532 / 9 Şubat 1138 tarihinde veâtı üzerine "Elemûtlar İkinci Gizlenen-İmâmı" olan "El-Môhtadî bin el-Hâdî" tarafından Alamut Kalesi Komutanlığı görevine atandı. Muhammad bin Kiya Hicrî 532 - 554 / Milâdî 1138 - 1159 yılları arasında toplam 22 yıl Alamut Kalesi'nin komutanlığı görevini yürüttü.
Muhammed döneminde haşhaşilerin suikastları devam etmiştir işlenen suiksat sayısı 14'tür ilk kurban ise daha önce öldürülen Abbasi Halifesi Müsterşid'in oğlu er-Râşid oldu. Nitekim Raşid İsfahanda 6 haziran 1138 yılında hizmetinde bulunan 4 haşhaşi tarafından öldürüldü bu cinayete kızan Isfahan halkı bölgedeki ismaililere saldırdılar. İşlenen diğer suikastler ise şunlardır; 1143 yılında Irak Selçuklu Hükümdarı Davud Tebriz de 4 haşhaşi tarafından öldürüldü. Ayrıca Halkı ismaililere karşı kışkırtıp Pogromlara sebep olan Tiflis, Hamedan ve Kuhistan kadıları, Gürcü bir prens ve Sultan Sencer'in yardımcısı yine bu dönemde öldürüldü. Mazenderan Hükümdarı Şah Gazi Rüstem'in oğlu Girdbazu haşhaşiler tarafından öldürüldü. Hükümdar intikam için Rudbara saldırdı yüzlerce İsmailiyi kılıçtan geçirip kesik başlarından kule yaptı
Biyografi > Vezirlik görevi

İsmâ‘îl’îyye Setir Devri'nden "Gözükür-İmâmlar" devrine geçiş vâkti beklentisinin yaklaşmağa başlaması neticesinde Elemûtlar-Nizârî Devleti hükümdârı ve Nizârî Bâtınî-İsmâ‘îl’îyye Mezheb'inin Yirmi İkinci İmâm-ı Zamânı olan El-Kahir bin el-Môhtadî bi-Kuvvet’ûl-Lâh / bi-Ahkâmî’l-Lâh bin El-Hâdî bin el-Nizâr'ın Hicrî 554 / M. 1159 yılında Elemûtlar-Nizârî Devleti Hükümdârlığı görevini kendisinden Nizârî Bâtınî-İsmâ‘îl’îyye Mezheb'inin Yirmi İkinci İmâm-ı Zamânı sıfatıyla devralması üzerine ömrünün geri kalan iki yılını El-Kahir bin el-Môhtadî bi-Kuvvet’ûl-Lâh / bi-Ahkâmî’l-Lâh'ın Vezîri olarak sürdürdü. Hicrî 3 Rebiülevvel 557 / 20 Şubat 1162 tarihinde vefât etti.
Ayrıca bakınız: Hasan bin Sabbah, Sabbah’îyye, Kiya Buzrug, İmâmlar, El-Hâdî bin el-Nizâr, El-Môhtadî bin el-Hâdî, El-Kahir bin el-Môhtadî bi-Kuvvet’ûl-Lâh / bi-Ahkâmî’l-Lâh, Hasan-ı Sâni Alâ Zikrihi’s-Selâm, Nûr’ed-Dîn Muhammed Sâni, Celâl’ed-Dîn Hasan-ı Sâlis, Alâ’ed-Dîn Muhammed bin Hasan-ı Sâlis, Elemût – Belde’t-ûl’İkbâl ve Rûkn’ed-Dîn Hûr-Şâh
Judith Kerr

| Judith Kerr |
| --- | --- |
Kerr, 2016'da Berlin Uluslararası Kitap Fuarı'nda
Doğum: Anna Judith Gertrud Helene Kerr 14 Haziran 1923(1923-06-14) Berlin, Almanya
Ölüm: 22 Mayıs 2019 (95 yaşında) Barnes, Londra, İngiltere
Meslek: Yazar ve çevirmen
Memleket: Berlin, Weimar, Almanya
Evlilik: Nigel Kneale   (1954–2006, ölümüne kaar)
Çocuk(lar): Matthew Kneale  Tacy Kneale

Judith Kerr, OBE (doğum adı: Anna Judith Gertrud Helene Kerr ; 14 Haziran 1923 – 22 Mayıs 2019), Alman-İngiliz çevirmen ve yazar.
Yaşamı ve kariyeri

En aşina kaleme aldığı eserleri arasında; Mog, The Tiger Who Came to Tea ve When Hitler Stole Pink Rabbit vb. sayılabilir.
Kerr 14 Haziran 1923'te Berlin'de doğdu Nazi Almanyası'nda 2. Dünya Savaşı yıllarında ailesiyle buradan ayrılarak İngiltere'ye yerleşmişlerdir. Kerr ilerleyen yıllarda İngiliz vatandaşı olmuştur.
Ölümü

İngiliz-Alman yazar ve çevirmen Judith Kerr 22 Mayıs 2019'da Barnes, Londra'daki evinde kısa süren bir hastalık sonucu 95 yaşında ölmüştür.
Seçme eserleri

The Tiger Who Came to Tea (HarperCollins, 1968).
The Mog serisi, çalışmaları:
Mog the Forgetful Cat (1970)
Goodbye, Mog (2002)
Mog's Christmas Calamity (2015)
The "Out of the Hitler Time" kronolojisi:
When Hitler Stole Pink Rabbit (1971)
Bombs on Aunt Dainty (orijinal adı: The Other Way Round) (1975)
A Small Person Far Away (1978)