stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Asabiyye
Asabiyye'nin türleri

İbn Haldun’a göre iki türlü asabiyyet vardır:
Nesep, şecere (soy) asabiyeti: Kan temelli bu asabiyye bağı bir toplumun devlet kurmasına kadar yeterli olur.
Sebep, (mükteseb) asabiyeti: Devlet kurma aşamasından sonra kan bağı yetmez ve yerine din ve hanedana bağlılık şeklindeki sebep asabiyyeti gelir.
Birincisinde aynı soydan gelmek ve kandaş olmak kaçınılmaz bir şart olduğu halde, sebep asabiyetinde böyle bir şart aranmaz. İbn Haldun’a göre nesep asabiyeti ilkel toplumlarda ve badevilerde yaygın iken, sebep asabiyeti daha çok hadarî-medenî toplumlarda yaygındır.
Asabiyye'ye yüklenen farklı anlamlar

İbn-i Haldun'un kullandığı bu kavrama farklı araştırmacılar tarafından "yakınlık bağı", "topluluk duygusu", "dayanışma duygusu", "ortak ruh", "toplumsal uyuşma", "toplumsal dayanışma", "milliyetçilik fikri", "askerî ruh" gibi karşılıklar verilmiştir. Ülker Gürkan farklı araştırmacıların adlandırmalarının bir listesini şu şekilde vermiştir:
Meselâ Rosenthal, genel anlamda kan akrabalığına dayanan, aynı zümre­ye ait bulunmaktan doğan sosyal ilişkiyi ifade eden bu terimin kap­samına kan birliğini olduğu kadar insanlardaki bir arada yaşama eğilimini veya müşterek bir fikir etrafında beraber olmayı kat­tığı kanısındadır. Ayad ise asabiyyeyi topluluğu bir arada tu­tan, topluluğa yaratıcı güç veren ve kaderini etkileyen hayat ener­jilerinin toplamı olarak niteler. Terimi «esprit de corp» (bir­lik ruhu) diye çeviren Toynbee'ye göre asabiyye, göçebelerin çölde­ki hayat kavgasına karşı psikolojik reaksiyonlarını yansıtmakta­dır. Becker ve Barnes terimi sosyal hayatta veya sosyal teşki­lâtlanmada kutsal terimi ile ilgili kabul ederler. Von Kremer ise kavramı milliyetçilik duygusu ile açıklar.
İbn Haldun'a göre umran (uygarlık, kültür) ağacının kökü badiye (göçebelik) ise gövdesi mülk (devlet) ve hadara (kent yaşamı), özsuyu “asabiye”dir.
Yeni medya sanatı

Newskool ASCII Ekran görüntüsü
Eduardo Kac'ın enstalasyonu "Genesis" Ars Electronica 1999
10.000 Moving Cities, Marc Lee, 2013, Ulusal Modern ve Çağdaş Sanat Müzesi 
Seul, Kore
Yeni medya sanatı; dijital sanat, bilgisayar grafikleri, yeni medya teknolojileri, bilgisayar animasyonları, sanal sanat, İnternet sanatı, interaktif sanat, video oyunları, robotbilimi ve bioteknolojik sanat yöntemlerini kullanarak yapılan sanat eserlerini kapsayan bir sanat türüdür. Bu terim, açığa çıkardığı kültürel obje ve sosyal olaylar ile kendini eski görsel sanatlardan (geleneksel resim sanatı, heykel vb.) ayırmaktadır. Kullanılan araçlar ile bu mecra, çağdaş sanat için kilit bir rol oynamakta ve doğal olarak günümüzde Yeni Anlatım Biçimleri (İng. New Genres) veya Yeni Medya konularını okutan saygın üniversite, sanat okulu ve uluslararası lisansüstü programlarının sayısının gün geçtikçe artmasına sebep olmaktadır. Yeni medya sanatı genellikle sanatçı ve izleyici ya da izleyici ve sanat eseri arasında bir etkileşim içerir. Fakat, bazı teorisyenlerin ve küratörlerin belirttiği gibi bu etkileşim, sosyal takas, katılım ve dönüşüm yeni medya sanatının ayırt edici özelliği değil, diğer modern sanat pratikleriyle paylaştıkları ortak zemindir. Bu anlayış aslında, kültürel uygulama biçimleriyle eş zamanlı ortaya çıkan teknolojik platformları ve teknolojik mecraları sorgulamayı vurgular.
Yeni medya ilgi alanları sanat eserlerini oluşturan telekomunikasyon, kitlesel medya ve dijital elektronik yöntemlerden yola çıkar ve uygulamalar kavramsal sanattan sanal, performans ve enstelasyon sanatına kadar çeşitlilik gösterir.
Tarih

Yeni medya sanatının kökleri 19. yüzyılın sonlarına doğru ortaya çıkan zoetrope (1834) ve praxinoscope (1877) Eadweard Muybridge'in zoopraxiscope (1879)  gibi hareketli fotoğraf buluşlarına dayandırılabilir. 1920'lerden 1950'lere dek kinetik ve ışık sanatının farklı biçimleri, Thomas Wilfred'nın 'Lumia' (1919) ve 'Clavilux' ışık organları ve Jean Tinguely'in kendine zarar veren heykeli 'Homage to New York' (1960) yeni medya sanatının öncüleri olarak gösterilebilir.
1958'de Wolf Vostell eserlerine televizyon seti dahil eden ilk sanatçıydı. „Deutscher Ausblick“/„Alman Bakışı“-„Black Room Cycle“(Kara Oda Döngüsü), Environment(Çevre), 1958, Berlinische Galerie koleksiyonunun bir parçasıdır. 
1960'larda yeni video teknolojilerin gelişmesi ile birlikte Nam June Paik ve Wolf Vostell'in „6 TV De-coll/age“, 1963, enstalasyonu, A. Michael Noll ve E.A.T., Fluxus ve Happening gibi multimedya performansları gibi yeni medya sanat deneyleri ortaya çıktı. Bilgisayar grafiklerinin 1980'lerin sonlarına doğru gelişmesi ve gerçek zamanlı teknolojilerin 1990'larda yayılan web ve internet ile birleşmesi, Lynn Hershman Leeson, David Rokeby, Perry Hoberman tarafından yeni ve çeşitli interaktif sanatları, Roy Ascott'un telematik sanatı, Vuk Ćosić ve Jodi tarafından Internet sanatı, Jeffrey Shaw ve Maurice Benayoun'un sanal ve üçboyutlu sanatını ve Rafeal Lozano-Hemmer'ın büyük ölçekli kentsel enstalasyonunu meydana getirdi.
Eşzamanlı olarak bioteknolojideki gelişmeler, Eduardo Kac gibi sanatçıların DNA'yı keşfetmesine ve genetiği yeni bir sanat aracı olarak kullanmasına izin vermiştir.
Yeni medya sanatının yeni medya sanatı üzerindeki etkileri hypertext, veritabanı ve bilgisayar ağları gibi yeni teorilerdir. Bu konudaki önemli düşünürler arasında Vannevar Bush ve Theodor Nelson sayılabilir ve Jorge Luis Borges, Italo Calvino, and Julio Cortázar gibi isimlerin edebi eserlerinde de karşılaştırılabilir fikirler bulunabilir. Bu elementler lineer olmayan interaktif anlatıcılar alanındaki keşifleriyle, öyküleyici ve öyküleyici olmayan çalışma alanlarında birer devrim niteliğindedir. Medya sanatının güncel zaman çizelgesi burada bulunabilir.
Temalar

Mark Tribe ve Reena Jana, "New Media Art" kitabında modern yeni medya sanatının işlediği bilgisayar sanatı, işbirliği, kimlik, benimseme, açık kaynaklar, telebulunma, gözetim, kurum parodisi, müdahale ve internet korsanlığı gibi temalardan bahsederler. Postdigitale kitabında Maurizio Bolognini, yeni medya sanatçılarının ortak paydasının teknoloji ile aralarındaki özgönderimsel ilişkinin olduğunu söyler, bu da sanatçıların kendilerini teknolojik gelişmelerin belirlediği çığır açan bir dönüşümün içinde bulmalarından kaynaklanır. Yine de yeni medya sanatı homojen uygulamalar seti olarak değil, 3 element etrafında yoğunlaşan karmaşık bir alan olarak görünür: 1) sanat sistemi 2) bilimsel ve endüstriyel araştırmalar ve 3) politik ve kültürel medya aktivistliği. Bilim insanı-sanatçı, aktivist-sanatçı ve sanat sistemine yakın teknolojik sanatçı -sadece farklı eğitim ve teknokültürden olmayıp farklı sanatsal üretimi olan Towards a post-digital generative art"]- arasında önemli farklar vardır. Bu da yeni medya sanatının değindiği temaları araştırırken göz önünde bulundurulması gereken bir noktadır.
Doğrusalsızlık yeni medya sanatının önemli bir konusudur, Bill Viola gibi sanatçılar bu terimi farklı dijital proje biçimlerine bakış yaklaşımı olarak incelerler. Anahtar kavram budur çünkü insanlar her şeyi lineer ve kolay anlaşılır bir biçimde görmeye şartlanmışlardır. Şimdi ise sanat o biçimden sıyrılıp, insanların kendi deneyimlerini parçalar halinde oluşturmalarına izin vermektedir. Hep “Lineer olmayan ve rastgelelik arasındaki fark nedir?” diye sorulur. Lineer olmayan projeler belli parametreler dahilinde bir özgürlüğe sahipken, rastgelelik hiçbir sınırı olmayan bir özgürlüğe sahiptir. Lineer olmayan sanat, lineer olmayışını belli etmek için genellikle izleyici katılımını gerektirir. Rastgele sanat ise aşağı yukarı kendi kendine hareket eder. Böyle yaparak, izleyiciler yeni medya sanatının pek çok biçiminde başka bir tema olduğunu anlayabilirler. Yeni medya sanatının bazı sanatçılar için vazgeçilmez bir bütünü olan katılımcı yanı, Allan Kaprow'un "Happening"lerinden ortaya çıkmıştır.
Internetin karşılıklı bağlanabilirliği ve interaktifliği: kurumsal çıkarlar, devlet çıkarları ve halkın çıkarları arasındaki çatışma şimdiki web’i doğurmuş ve bu da güncel pek çok yeni medya sanatını büyülemiş ve ona ilham kaynağı olmuştur.
Pek çok yeni medya sanatı projesi, medyanın interaktif yanını kullanarak sosyal aktivizme izin veren politik ve sosyal bilinçlilik temalarıyla çalışır. 
Yeni medya sanatının ileri gelen temalarından biri de veritabanlarının görsellerini yaratmaktır. Lisa Strausfeld ve Martin Wattenberg bu alanın öncüleri sayılır.
Veritabanı estetiği yeni medya sanatçısının ilgisini iki yönden çeker: biçim olarak doğrusal olmayan yeni bir anlatım ve politik olarak da hızlıca kontrol ve otorite olanı altüst eden bir yöntem.
Sergilenmesi ve korunması

Yeni medya sanatını üreten film, kaset, ağ tarayıcısı, yazılım ve işletim sistemleri demodeleştikçe, eser üretildiği zamanın ötesinde korunurken zorluklarla karşılaşılmaktadır. Kırılgan medya sanatı mirasının korunmasında ve belgelendirilmesinde sürdürülen çalışmalar halen devam etmektedir. (bkz. DOCAM - Documentation and Conservation of the Media Arts Heritage)
Eseri eski bir mecradan yeni mecraya dönüştürme, medyayı dijital olarak arşivleme (bkz. Internet Archive) ve eseri eski yazılıma ya da işletim sistemine bağlı olarak korumak için emülatörlerin kullanımı gibi koruma metotları bulunmaktadır.
Eğitim

Yeni medya programlarında, öğrenciler yaratıcılığın ve iletişimin en yeni formları ile tanışıyorlar. Yeni medya öğrencileri belli teknolojilerde neyin “yeni” olduğu veya olmadığının ayırdına varmayı öğreniyorlar. Bilim ve piyasa, sanatçı ve tasarımcılara her zaman yeni araç ve platformlar oluşturmakta. Öğrenciler yeni teknolojik platformlar arasından seçmeyi öğrenerek bunları daha geniş bir duygu, iletişim, üretim ve tüketim bağlamında kullanıyorlar.
Yeni medya bölümünde okuyan öğrenciler eski ve yeni teknolojilerden ve anlatıcıdan faydalanarak bir şeyler yaratmayı deneyimliyorlar. Çeşitli medyalardaki projelerin yapım sürecinde öğrenciler, teknik beceri, analiz ve eleştiri dağarcıklarını geliştirerek tarihsel ve modern örnekler ile aşina oluyorlar.
Öncü sanat teorisyenleri ve tarihçileri

Bu alanda ileri gelen sanat teorisyenleri ve sanat tarihçileri: Mario Costa, Oliver Grau, Christiane Paul, Frank Popper, Christine Buci-Glucksmann, Dominique Moulon, Robert C. Morgan, Roy Ascott, Catherine Perret, Margot Lovejoy, Edmond Couchot, Fred Forest and Edward A. Shanken.
Cádiz ilindeki belediyeler listesi

Cádiz İli'ni ilçeleri ve ilçelerinin içinde belediyeleri ile birlikte gösteren bir harita.
Cadiz İli'ni belediyelerinin isimleri ve ilçeleri ile birlikte gösteren bir harita.
Bu, Cádiz ilindeki belediyeler listesidir. İspanya'nın güneyinde yer alan özerk topluluklardan birisi olan Endülüs'ün en güney noktasında yer alan Cádiz İli'ndeki 6 ilçede toplam 44 belediyeyi içinde barındırmaktadır. Bahía de Cádiz İlçesi'nde 5 belediye, Campiña de Jerez İlçesi'nde 2 belediye, Costa Noroeste de Cádiz İlçesi'nde 5 belediye, Sierra de Cádiz İlçesi'nde 19 belediye ve La Janda ile Campo de Gibraltar İlçeleri'nde 7 belediye vardır.
İlin nüfus bakımından en kalabalık üç şehri sırasıyla, 202,687 kişilik nüfusuyla Jerez de la Frontera, 128.554 kişilik nüfusuyla Cádiz ve 114.012 kişilik nüfusuyla Algeciras'dır.
En kalabalık şehrin Jerez de la Frontera olmasının yanında, en az nüfuslu şehir ise 476 kişi ile Villaluenga del Rosario'dur. Jerez de la Frontera'nın, il geneline göre nüfus oranı %16,62'iken, Villaluenga del Rosario'nun nüfus oranı ise %0,04'tür.
Ayrıca Jerez de la Frontera şu anki (2009) nüfusuyla, İspanya'nın en kalabalık 26. şehridir. Cádiz 50. ve Algeciras ise 56. sıradadır.
Nüfusa göre, İspanya geneline kıyasla, Cádiz İli'ndeki belediyelerin sıralaması ise şu şekildedir:
1. Jerez de la Frontera - 26.
2. Cádiz - 50.
3. Algeciras - 56.
4. San Fernando - 65.
5. El Puerto de Santa María - 72.
6. Chiclana de la Frontera - 91.
7. Sanlúcar de Barrameda - 109.
8. La Línea de la Concepción - 112.
Ayrıca 1188,23 kilometrekarelik alana yayılmış Jerez de la Frontera, İspanya'nın en büyük yüzölçümüne sahip 7. belediyesidir.
En büyük 10 şehrin, ilçelerini değerlendirilirse Jerez de la Frontera, Campina de Jerez İlçesi'nde, Cádiz, San Fernando, El Puerto de Santa María, Chiclana de la Frontera, Puerto Real, Bahia de Cadiz İlçesi'nde (İlçenin tüm belediyeleri), Algeciras ve La Línea de la Concepción, Campo de Gibraltar İlçesi'nde, Sanlúcar de Barrameda, Costa Noroeste de Cadiz İlçesi'nde ve Arcos de la Frontera'da, Sierra dé Cadiz İlçesi'ndedir.
Cadiz İli'nin en fazla rakıma sahip iki kent 643 metre ile Olvera ve 640 metre ile Setenil de las Bodegas iken, en az rakıma sahip iki kent ise, 5 metre ile La Línea de la Concepción ve 7 metre ile Tarifa'dır.
Ayrıca, İspanya'nın, İngiltere ile birçok sorun yaşamasına sebep olan 6 kilometrekarelik Cebelitarık, ilin, Campo de Gibraltar İlçesi'nin La Línea de la Concepción adlı belediyesiyle sınır komşusudur ve sınır kapısı burada yer alır.
Algeciras'tan şehir manzarası ve şehrin limanı
Villavicancio Sarayı'ndan, Jerez de la Frontera şehir manzarası
Cádiz, kuşbakışı şehir ve Cadiz Limanı
Villaluenga del Rosario'da bir evin çatısından doğuya doğru bakış ve şehir manzarası
İlçelere göre belediyeler

Ana madde: Cádiz İli'nin ilçeleri
Aşağıdaki tabloda, Cadiz İli belediyelerinin İlçelere göre dağılımı armalarıyla birlikte verilmiştir. Ayrıca o ilçedeki toplam belediye sayısı da gösterilmiştir:
| Sıra No>  | İlçe | İlçedeki En Büyük Belediye | Belediye Sayısı | İlçe Haritasındaki Konumu |
| --- | --- | --- | --- | --- |

| 1 | Bahía de Cádiz |  Cádiz | 5 |  |

| 2 | Campiña de Jerez |  Jerez de la Frontera | 2 |  |

| 3 | Costa Noroeste de Cádiz |  Sanlúcar de Barrameda | 5 |  |

| 4 | Sierra de Cádiz |  Arcos de la Frontera | 19 |  |

| 5 | La Janda |  Barbate | 7 |  |

| 6 | Campo de Gibraltar |  Algeciras | 7 |  |
İl Geneline Göre Belediyeler

Aşağıdaki tabloda ise, Cadiz İli'nin geneline göre, belediyeler, nüfus ve nüfus oranı sırasına göre çoktan, aza doğru, belediye armalarıyla birlikte verilmiştir;
Tablo Kaynak:
Lebdeğmez

Lebdeğmez veya dudak değmez, halk edebiyatında, atışmada icra edilen bir söz sanatıdır. 
Dudakların birbirine değmesiyle çıkan harfleri kullanmadan yapılan atışmaya denir. Aşıklar dudaklarının arasına, dik pozisyonda bir iğne yerleştirip "doğaçlama" olarak, içinde b, f, p, m, v harfleri bulunmayan sözcükler kullanarak hem çalarlar hem de atışırlar.
Örneğin;
 
"Çekil izzetle, uzlet kûşesinde
 
Aziz ol, derd-i şöhretden cüdâ ol" (Ahmed Remzi Akyürek)

Örneğin;
Âşıklar söylenen sözden alırsa
İnsanlar içinde hastan sayılır
Hakikat dersini özden alırsa
Yaratan Tanrı'ya dosttan sayılır (Selmani)
beyitinde, sesli harflerden sonra dudakların birbirine değmesiyle çıkabilecek olan b, f, p, m, v harfleri kullanılmayarak lebdeğmez sanatı yapılmıştır.
| g t Âşık edebiyatı |
| --- | --- |
16. yüzyıl:  Bahşi  Çırpanlı  Geda Musli  Hayali  Köroğlu  Kul Mehmed  Öksüz Dede 
17. yüzyıl:  Âşık Ömer  Ercişli Emrah  Gevherî  Karacaoğlan  Kayıkçı Kul Mustafa  Kuloğlu  Öksüz Dede 
18. yüzyıl:  Aşık Abdi  Aşık Bağdadi  Aşık Halil  Agahi  Levni 
19. yüzyıl:  Âşık Esrari  Âşık Mesleki  Âşık Seyrani  Âşık Veli  Âşık Şenlik  Bayburtlu Zihni  Dadaloğlu  Dertli  Erzurumlu Emrah  Hüseyin Tenecioğlu  Ruhsati  Sümmânî 
20. yüzyıl:  Ahmet Çelik  Âşık Alesker  Âşık Feymani  Âşık Reyhani  Âşık Ummani  Âşık Veysel  Dertli Divani  Dursun Kılıç (âşık)  Mahzuni Şerif  Murat Çobanoğlu  Neşet Ertaş  Şeref Taşlıova 
Önemli kavramlar:  Âşık  Ağırlama  Atışma  Bade  Bağlama  Cönk  Destan  Doğaçlama  Koşma  Lebdeğmez  Mani  Türk halk edebiyatı
Fenerbahçe Boks Şubesi 2005-06 sezonu

| 2005-06 sezonu |
| --- | --- |
Başkan:  Aziz Yıldırım
Teknik direktör:  Mert Öztemel
Türkiye Şampiyonası: ŞAMPİYON
Türkiye Kulüpler Şampiyonası: ŞAMPİYON
← 2004-20052006-2007 →
Fenerbahçe Boks Şubesi 2005-06 sezonunda bir sezon öne kazandığı çifte Türkiye şampiyonluğuna bir kez daha ulaştı. Türkiye Ferdi Boks Şampiyonası'nda on üçüncü kez birinci sırayı alan sarı-lacivertli takım Türkiye Kulüplerarası Boks Şampiyonası'nda sekizinci kez şampiyon oldu.
İstanbul Ferdi Boks Şampiyonası

Şampiyona 22-25 Eylül 2005 tarihleri arasında Esenler Hakkı Başar Spor Salonu'nda yapıldı. Tekel yedi altın madalya kazanırken, Fenerbahçe ve Beşiktaş ikişer altın madalyada kaldılar.
Türkiye Ferdi Boks Şampiyonası

Fenerbahçe, 7-11 Aralık 2005 tarihlerinde Denizli'de düzenlenen Türkiye Ferdi Boks Şampiyonası'nda son yılların en başarılı turnuvasını çıkardı ve 6 altın ile 5 bronz madalya alarak rakiplerine büyük fark attı.
Türkiye Ferdi Boks Şampiyonası > Madalya kazanan Fenerbahçeli boksörler

| Madalya | İsim | Sıklet |
| --- | --- | --- |
| 1 Altın | Kadri Kordel | 48 kg |
| 1 Altın | Abdullah Dursun | 51 kg |
| 1 Altın | İbrahim Aydoğan | 54 kg |
| 1 Altın | Yakup Kılıç | 57 kg |
| 1 Altın | Serdar Avcı | 60 kg |
| 1 Altın | Önder Şipal | 64 kg |
| 3 Bronz | Abdurrahman Karakaya | 64 kg |
| 3 Bronz | Murat Beyazıt | 69 kg |
| 3 Bronz | Fırat Bıçakçı | 75 kg |
| 3 Bronz | Orkun Önüt | 91 kg |
| 3 Bronz | Yusuf Beykoz | 91 kg |
Türkiye Kulüplerarası Boks Şampiyonası

Fenerbahçe 2005 Kasım ayında Kütahya'da düzenlenen A Grubu seçmelerinde takım olarak birinci oldu.
Türkiye Kulüplerarası Boks Şampiyonası ise 21-25 Aralık 2005 tarihlerinde Nevşehir'de düzenlendi. Denizli'deki gibi başarılı bir turnuva çıkaran Fenerbahçe 5 altın ve 1 gümüş madalya ile tarihinde sekizince kez Türkiye Kulüplerarası Boks Şampiyonası'nda mutlu sona ulaştı. Şampiyonanın finalinde dereceye giren sporculara ve kulüplere madalyaları Nevşehir Valisi Alaattin Turhen, Nevşehir Belediye Başkanı Hasan Ünver, Garnizon Komutanı Jandarma Kurmay Albay Ahmet Sevgi ve Emniyet Müdürü İsmail Güzeldemirci tarafından verildi.
Türkiye Kulüplerarası Boks Şampiyonası > Madalya kazanan Fenerbahçeli boksörler

| Madalya | İsim | Sıklet |
| --- | --- | --- |
| 1 Altın | Kadri Kordel | 48 kg |
| 1 Altın | İbrahim Aydoğan | 54 kg |
| 1 Altın | Serdar Avcı | 60 kg |
| 1 Altın | Önder Şipal | 63,5 kg |
| 1 Altın | Erhan Şentürk | 81 kg |
| 2 Gümüş | Abdullah Dursun | 51 kg |
| 3 Bronz | ? | ? kg |
Türkiye Kulüplerarası Boks Şampiyonası > Sıralama

| Sıra | Takım | Puan |
| --- | --- | --- |
| 1. | Fenerbahçe | 42 |
| 2. | Tekel | 30 |
| 3. | Trabzon Belediyesi | 19 |
| 4. | Şırnak Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü | 8 |
| 5. | Ankara TSE | 7 |
Altyapı > Genç takım

Gençler sezona 2005 Ağustos ve Eylül aylarında İstanbul'da yapılan Bahar ve Gençlik Kupaları'nda şampiyon olarak girdi.
Altyapı > Minik takım

21-25 Haziran 2006 tarihlerinde Adapazarı'dna düzenlenen Türkiye Şampiyonası'nda 37 kiloda Abdullah Kondi altın madalyanın sahibi olurken, Cebrail Bayram ve İsa Keleş bronz madalya kazandılar.
Altyapı > Ankara şubesi

Eski milli boksör Turgut Zagavar anısına ikincisi yapılan boks turnuvası 20-22 Ocak 2006 tarihlerinde Ankara Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü Şefik Tetik Boks Salonu'nda düzenlendi. Yıldızlarda Fenerbahçe, Ankara Büyükşehir Belediyesi'nin ardından ikinci, miniklerde ise 6 altın madalya ile takım halinde şampiyon oldu.
24-26 Şubat 2006 tarihlerinde yapılan Ankara Boks İl Temsilciliği Kupası'nda Fenerbahçe 7 birincilikle takım halinde şampiyon oldu. Küçük miniklerde Yasin Ersarı, Yusuf Burcu, Sedat Ovat ve Onur Atasoy; büyük miniklerde Muhammet Engin ve Bahram Kazami, yıldızlarda ise M. Ali Torunoğlu altın madalya alırken sarı-laciverliler ayrıca 8 gümüş ve 3 bronz madalya kazandı.
21-23 Nisan 2006 tarihlerinde yapılan Boks Federasyonu Başkanlığı Kupası'nda Fenerbahçeli sporcular Cengiz Onat, Nurettin Ovat, Mahsun Gökhan ve M. Ali Torunoğlu altın, İrfan Kutum, Sedat Ovat ve Ömer Kutum gümüş, Yasin Ersarı, Serkan Ongunlu ve Yusuf Burcu bronz madalya kazandılar.
Uluslararası Başarılar

2005 Ekim ayında Çin'de yapılan Dünya Boks Şampiyonası'nda Fenerbahçe ulusal takıma 4 boksör verdi.
Rusya'da yapılan Dünya Kadınlar Boks Şampiyonası'nda 51 kiloda Sümeyra Kaya ve 60 kiloda Gülsüm Şeyma Tatar gümüş madalya kazandı.
Aynı şampiyonada kick boks branşında mücadele veren Kıymet Karpuzoğlu 64 kiloda altın madalya alarak bir kez daha dünya şampiyonu oldu.
5-6 Mayıs 2006 tarihlerinde düzenlenen Uluslararası Ahmet Cömert Turnuvası'nda Fenerbahçeli boksörler Önder Şipal ile Sümeyra Kaya altın madalya kazandılar.
9-11 Haziran 2006 tarihlerinde Roma'da ilk kez düzenlenen Avrupa Birliği Kupası'nda ulusal takım formasıyla ringe çıkan Sümeyra Kaya (52 kilo) ve Gülsüm Şeyma Tatar (60 kilo) altın madalya kazanırken Türkiye'nin 17 puanla şampiyon olmasına büyük katkı sağladılar.
Aynı şampiyonada erkeklerde 51 kiloda Abdullah Tosun ve 60 kiloda Onur Şipal bronz madalya kazandı.
7-13 Ağustos 2006 tarihlerinde İstanbul'da düzenlenen Dünya Yıldızlar Boks Şampiyonasında 70 kiloda M. Buğra Öner bronz madalya kazandı.
Seyir terası

Shizuoka Eyaleti,Kannami'deki Oarashi Dağı'ndaki gözlem güvertesi
Gözetleme Güvertesi veya Gözetleme Platformuveya Seyir Terası, turistik amaçla inşa edilmiş yerden yüksek platformlara verilen isimdir. Çoğunlukla mimari bir yapının üzerine yerleştirilir. Gökdelenlerde olduğu gibi dış hava şartlarından korunmak amacıyla izole edilmiş olabilirler; veya korkuluk gibi sınırlamalar ile dışarıya açık olabilirler.
17-25 Aralık Yolsuzluk ve Rüşvet Operasyonu

| 17-25 Aralık Yolsuzluk ve Rüşvet Operasyonu |
| --- | --- |
Tarih: 17-25 Aralık 2013
Konum: Ankara, İstanbul
Tür: Operasyon
Neden:  Rüşvet, Yolsuzluk, Kara Para Aklama, İhaleye Fesat Karıştırma, Evrakta Sahtecilik  AK Parti-Gülen Hareketi çatışması (iddia) 
Düzenleyen: İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı
Sonuç:  Operasyonları gerçekleştiren 5 şube müdürü ve savcılar görevden alındı  Tahmini 6 bin emniyet mensubunun görev yeri değiştirildi  HSYK'nın yapısında değişikliğe gidildi  Paralel yapı iddiasıyla kişilerin tespiti için Yargıda Birlik Derneği kuruldu 
Sorgu yargıcı: Celal Kara, Zekeriya Öz, Muammer Akkaş, Mehmet Yüzgeç
Şüpheli: Barış Güler Salih Kaan Çağlayan Abdullah Oğuz Bayraktar Mustafa Demir Süleyman Aslan Ali Ağaoğlu Rıza Sarraf
Sanık: 89 kişi (tamamı serbest)
Dava: Takipsizlik (17 Ekim 2014)
17-25 Aralık Yolsuzluk ve Rüşvet Operasyonu veya 2013 Türkiye yolsuzluk skandalı, 2013-2014 yıllarında yürütülen ve bazı kamu kurum ve kuruluşları ile aralarında dört bakanın da yer aldığı kamu görevlilerinin görevi kötüye kullanma ve rüşvet ile suçlandığı soruşturmalardır.
Soruşturmalar Eylül 2012 ve Şubat 2013'teki bir dizi ihbarla başlamıştır. 17 Aralık 2013 günü Cumhuriyet Savcısı Celal Kara'nın gözaltı talimatları ve ilgili mahkemelerin arama kararlarının yerine getirilmesi ile kâmuoyu tarafından duyulmuştur. İstanbul Emniyet Müdürlüğü Organize Suçlarla Mücadele ve Mâlî Şube Müdürlüğü ekipleri tarafından gerçekleştirilen soruşturmada aralarında iş adamları, bürokratlar, banka müdürü, çeşitli düzeyde kâmu görevlileri ve 61. Türkiye Hükûmeti kabine üyesi dört bakan ile üç bakan çocuğunun olduğu kişiler hakkında "rüşvet, görevi kötüye kullanma, ihaleye fesat karıştırma ve kaçakçılık" suçlarını işledikleri iddiası yer almıştır. 16 Ocak 2014 tarihli Hakimler ve Savcılar Kurulu kararı ile soruşturmayı başlatan Cumhuriyet Savcısı Celal Kara'nın görev yeri değiştirilmiş, soruşturma diğer savcılar tarafından yürütülmüştür.
Dönemin başbakanı Recep Tayyip Erdoğan, soruşturmayı yürüten yargı ve emniyet mensuplarının Gülen Hareketi tarafından yönetildiğini ve "paralel devlet" yapılanmasında yer aldığı iddia etti. Soruşturmaların ardından Egemen Bağış Avrupa Birliği Bakanlığı görevinden alındı. İçişleri Bakanı Muammer Güler, Ekonomi Bakanı Zafer Çağlayan, Çevre ve Şehircilik Bakanı Erdoğan Bayraktar bakanlık görevlerinden istifa ettiler; Bayraktar ayrıca milletvekilliğinden de istifa etti. 5 Ocak 2015'te TBMM'de yapılan oylamada eski bakanların Yüce Divan'a gönderilmemesine karar verildi.