stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Phocas
İmparatorluktan indirilmesi ve ölümü

608'de Bizans'in Kartaca merkezli Afrika sivil-askerî valisi (ekşarjı) olan Yaşlı Herakleios ve oğlu Genç Herakleios, Phocas aleyhinde bir isyan başlatmışlardır. Konsül giysileri (imparatorluk giysileri değil) ile kendilerinin resmini gösteren sikkeler bastırıp idare ettikleri ülkelerde yaymışlardır. Phocas buna misilleme olarak Konstantinopolis'te bulunan aleyhtarlarını idama başlatmıştır. Bunlar arasında eski imparatoriçe Konstantina ve üç kızı da bulunmaktaydı. İsyancılar Yaşlı Herakleios'un bir yeğeni olan Nikatas idaresinde bir orduyu karadan şimdiki Tunus'tan Mısır'a göndermişlerdir. Genç Herakleios ise bir deniz filosuna bindirilmiş ordusu ile Sicilya ve Kıbrıs'ı fethi başarmıştır. Bu iç savaşın başlaması ile Phocas aleyhinde Suriye ve Filistin'de büyük karışıklıklar çıkmıştır. Phocas bu karışıklıkları bastırmak ve isyancılara kaybedilen Mısır'ı geri almak için oralara general Bonosus'u göndermiştir. Bonosus Bizans'ın doğu şehirlerindeki isyancılara o kadar sert davranmıştır ki zulümleri birkaç yüzyıl halk folklorunda anılmıştır. Sonra isyancı Niketas'i Mısır'dan atmak için, bütün Bizans doğu ordusu birlikleri ile Mısır'a gitmiştir. Fakat isyancı Niketas ile yaptığı çok zor bir savaştan mağlup çıkmıştır. Doğu sınırlarının Bizans askerlerinden boşalmasını fırsat bilen İranlı Sasaniler Bizans'ın bütün doğu eyaletlerini ele geçirmeyi başarmışlar ve hatta Anadolu içlerine doğru sarkmaya başlamışlardır.
610'da genç Herakleios Konstantinopolis yakınlarına gelmiştir. O zamana kadar Phocas'a sadık kalan askerlerin çoğu ya mağlup edilmiş ya da taraf değiştirmişlerdir. Çok nüfuzlu bazı Bizans asilleri Herakleios'u karşılamaya gelmişler; o zaman genç Herakleios kendinin İmparator olduğunu resmen ilan eden taç giyme töreni yaptırma planları hazırlamıştır. Herakleios şehre girdiği zaman Phocas'ın kendi damadı Pricus ve idaresi altında bulunan imparatorluk koruma birliği (Excubitores), Herakleios'a teslim olmuşlardır. Böylece Herakleios şehri hiç ciddi bir askerî direnme görmeden eline geçirmiştir. Phocas yakalanıp Herakleios huzuruna getirilmiştir. Herakleios,
"Aşağılık adam, böyle mi devlet idare edilir?"
diye sorusuna Phocas,
"Sanki sen daha iyi mi idare edeceksin?"
diye cevap verince sinirleri bozulan Herakleios hemen kılıcıyla orada Phocas'ın kafasını uçurmuştur. Phocas'ın kafası kesik cesedi başkent sokaklarında gezdirilmiş ve sonra da yakılmıştır.
Phocas resimli bir sikke Konstantinopolis dışında basılmış
Phocas Sütunu: Roma Forumu'na dikilen son anıt.
Yüzbaşı (film)

| --- | --- |
Yüzbaşı
Film afişi
Yönetmen: Robert Schwentke
Yapımcı: Frieder Schlaich
Yazar: Robert Schwentke
Oyuncular: Max Hubacher Frederick Lau Bernd Hölscher Waldemar Kobus Alexander Fehling Samuel Finzi
Müzik: Martin Todsharow
Görüntü yönetmeni: Florian Ballhaus
Kurgu: Michał Czarnecki
Çıkış tarih(ler)i: 7 Eylül 2017 (2017-09-07) (TIFF) 15 Mart 2018 (2018-03-15) (Almanya)
Süre: 118 dakika
Ülke: Almanya Fransa Polanya
Dil: Almanca
Hasılat: $241,358
Yüzbaşı (Almanca özgün adı: Der Hauptmann), Robert Schwentke tarafından yazılan ve yönetilen tarihi drama filmidir. Film, Alman subayı olarak çalıntı bir kimliğe bürünen ve Emslandlager kamplarından birinde asker kaçaklarının ve diğer esirlerin öldürülmesini düzenleyen Alman savaş suçlusu Willi Herold'un yaşadıklarını konu alıyor. İlk kez 2017 Toronto Uluslararası Film Festivali'nde Özel Sunumlar bölümünde gösterildi.
Konusu

Nisan 1945'te, savaşın son haftalarında, genç bir Luftwaffe Fallschirmjäger (paraşütçü) olan Willi Herold, kendisini firar ettiği için infaz etmek isteyen gezici bir Alman askeri polis komandosunun takibinden kaçar. Kaçışından sonra Herold, içinde madalyalı bir Luftwaffe yüzbaşısının üniformasının bulunduğu terk edilmiş bir araba bulur. Herold üniformayı alır ve yüzbaşı kılığına girerek, cephe gerisinde moral değerlendirmesi yapmak üzere bizzat Hitler'in emrettiği bir görevde olduğu kisvesi altında Alman kırsalında ilerlerken bir dizi kaçak askerin komutasını alır. Başlangıçta yerel halka yağmayı azaltma sözü veren Herold, Kampfgruppe adını verdiği komutasına daha farklı birlikler katıldıkça giderek despotlaşır. Bu birlikler arasında Herold'un şoförü yapılan nazik, yaşlı bir tüfekçi olan Freytag ve sadist bir sarhoş olan Kipinski de vardır. Sonunda, Kampfgruppe idam edilmeyi bekleyen asker kaçaklarıyla dolu bir Alman kampı bulur ve oradaki operasyonların kontrolünü ele geçirir.
Kamptayken, Herold düzinelerce mahkûmun infaz emrini verir (Kipinski baş cellattır) ve yeni bulduğu güce giderek daha fazla aşık olur. Kampta kaldıkları süre boyunca Freytag, Herold'dan şüphelenmeye başlar ve bir terzinin pantolon paçalarını kısalttığını gördükten sonra yüzbaşı üniformasının ona ait olmadığını anlar. Sonunda kamp bir Müttefik hava saldırısıyla yok edilir ve "Kampfgruppe Herold" yerel bir kasabaya taşınır. Oradayken grup yerel halktan önemli ölçüde yağma yapar ve bir otelde "Sonderkommando und Schnellgericht" [özet mahkeme] "Herold" adı altında geçici bir komutanlık kurar. Bu komuta altında Herold, Kipinski'nin infaz edilmesi emrini verir. Sefahat içinde geçen bir gecenin ardından, grubun oteli askeri polis tarafından basılır ve Herold tutuklanır. Mahkemede Herold, sadece Alman halkını savunmak için hareket ettiğini iddia eder ve cepheye geri gönderilmeden önce bir pencereden kaçar. Son sahnede, Herold iskelet kalıntılarıyla dolu bir ormanda yürürken görülür ve seyirciye savaştan sonra kendisinin ve birkaç suç ortağının Müttefik kuvvetler tarafından ölüm cezasına çarptırıldığı ve idam edildiği bilgisi verilir.
Bitiş jeneriğine, Herold ve grubunun Mercedes-Benz G3 ile günümüz Görlitz sokaklarında araba sürdüğü ve sonunda yerel yoldan geçenleri yaya olarak taciz etmek için durdukları bir sekans eşlik eder.
Oyuncular

Max Hubacher - Willi Herold
Milan Peschel - Reinhard Freytag
Frederick Lau - Kipinski
Bernd Hölscher - Karl Schütte
Waldemar Kobus - Hansen
Alexander Fehling - Junker
Samuel Finzi - Roger
Tepkiler

İnceleme toplayıcısı Rotten Tomatoes, 53 incelemeye dayanarak ortalama 7.60/10 puanla %83'lük bir onay derecesi bildiriyor. Web sitesinin eleştirel fikir birliği şöyle: "Yüzbaşı insan doğasının karanlık tarafı hakkında tüyler ürpertici derecede ikna edici noktalar ortaya koyuyor - ve bazı eğilimlerin gerçekten ne kadar az değiştiğinin altını çiziyor."
Bronz

Tunçtan yapılmış çeşitli tarihi nesneler
Tunç ya da bronz, bakırın önemli bir alaşımıdır. Tarihi bağlamda bakır ile kalay ve/veya arsenik'den oluşan bakır alaşımlarına tunç denir. Bununla birlikte günümüzde bronz kavramı çağdaş kullanımda bakırın bakır-nikel, bakır-berilyum ve bakır-çinko (pirinç) alaşımı dışındaki bütün alaşımları için kullanılmaktadır. Pirinç bakırın çinkoyla yaptığı alaşımdır. %10 çinko bulunduran pirince, ticari bronz da denilmektedir.
Bronz bakırdan daha serttir, daha kolay erir ve kalıba daha kolay dökülür. Bazı bronzlar demirden de serttir. Bu tür bronzlar silah namlusu ve makine yataklarının imalinde kullanılır. Alet ve silahlarda demir alaşımlarının daha çok kullanılmakta olması, demirin bakır ve kalaya oranla daha bol bulunmasındandır. Bakırın içinde bazı metallerin çözünebilme sınırları vardır. Mesela berilyum %2, silisyum %5, kalay %15 ve çinko %38 nispetinde çözünebilir. Bir metalin miktarı çözünme sınırının üzerinde olduğu zaman alaşım homojen olmaz. Bunun yanında nikel ve alüminyum gibi sınırsız olarak bakırla karışabilen metaller de vardır.
Silisyum, alüminyum ve kalay bronzda en fazla bulunan elementlerdir. Bu metallerin nispeti arttıkça alaşımın sertlik ve direnci artar; ancak parlaklığı azalır. Bronzda az bir miktarda bulunabilen diğer mühim elementler de mangan, demir, kurşun ve fosfordur. Fosfor bronzu, pompaların, vanaların ve burçların yapımında kullanılır. Bronzun çok kullanıldığı alanlardan biri de metal para imalidir.
Etimoloji

Tunç, Ana Türkçe aynı anlama gelmiş *tūč sözcüğünden evrilmiştir. Yazılı olarak ilk Eski Türkçe yazıtlarda 𐱅𐰆𐰲 olarak belirmiştir ancak bunun okunuşu "tuç" değil "artuç" da olabilir. Eğer öyleyse, ilk Kâşgarlı Mahmud'un Dîvânu Lugâti't-Türk eserinde, aş-şabahu'l-aṣfar (sarı bronz) sözcüğünün karşılığı olarak verilmiştir.
Bronz sözcüğü Fransızca aynı anlama gelen bronze sözcüğünden alıntıdır. Bu Fransızca sözcük İtalyanca aynı anlama gelen bronzo, Orta Latince bronzium sözcüğünden alıntıdır. Çeşitli öne sürümlere göre Bizans Yunancası βροντησίον brontesion (Birindisi) sözcüğünden, Farsça piring (پرنگ : bakır), Türkçe pırınç, pirinç (birincil) sözcüklerinden alıntı olabilir. (Günümüz metalurjisinde %4~5 kalay içeren kararlı, nem çekici olmayan ve büyük eşdeğer ağırlığında bakır alaşımı primer standart maddeye halen "alpha bronze" denmektedir.)
Tarihçe

Ana madde: Tunç Çağı
Tunç büyük bir tarihi öneme sahiptir, öyle ki Tunç Çağı'na adını vermiştir. Bilinen en eski alaşımlardandır. Eldeki tarihi bilgilere göre ilk defa MÖ 3500 yıllarında Anadolu'da üretilmiştir. Bu devirde tunç, silah ve alet yapımında (özellikle bıçaklar, makaslar, çekiçler vs.) ve sanat eserlerinde ve süslemelerde kullanılmıştır.
Ağbasan Yaylası

Ağbasan Yaylası, Rize ilinin İkizdere ilçesine 52 kilometre uzaklıkta konumlanmış bir yayladır. 9 kilometrekarelik bir alanı kaplayan yayla, en yakın yerleşim birimi olan Sivrikaya köyüne 15 kilometre uzaklıktadır. Her yıl hayvancılık için kullanılmaktadır. Yayla, yukarı doğru giderken Çapans Deresi'nden solunda kalmaktadır.
Konstantinos Konstantopulos

| Konstantinos Konstantopulos |
| --- | --- |

71. Yunanistan Başbakanı
Görev süresi 10 Şubat 1892 - 10 Haziran 1892   (121 gün)
Hükümdar: I. Yeoryos
Yerine geldiği: Teodoros Deliyannis
Yerine gelen: Harilaos Trikupis
Kişisel bilgiler
Doğum: 1832 Tripoliçe,   Birinci Helen Cumhuriyeti
Ölüm: 11 Kasım 1910   (77-78 yaşında) Atina, Yunanistan Krallığı
Partisi: Milliyetçi Parti
Mesleği: Siyasetçi
Konstantinos Konstantopulos (Yunanca: Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος; 1832, Tripoliçe - 11 Kasım 1910, Atina), Yunan siyasetçi.
U-571

| --- | --- |
U-571
U-571 film afişi
Yönetmen: Jonathan Mostow
Yapımcı: Dino De Laurentiis Martha De Laurentiis Hal Lieberman
Senarist: Jonathan Mostow (Hikâye)  Jonathan Mostow Sam Montgomery David Ayer
Oyuncular: Matthew McConaughey   Bill Paxton Harvey Keitel Thomas Kretschmann Jon Bon Jovi
Dağıtıcı: StudioCanal Universal Pictures
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Aksiyon
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2000, ABD
Çıkış tarih(ler)i: 21 Nisan 2000
Süre: 116 dak
Dil: İngilizce-Almanca
Bütçe: 62 Milyon $
Hasılat: Yurt içi $77,122,415 Dünyageneli $127,666,415
U-571 Jonathan Mostow tarafından yönetilmiştir. Oyuncular Matthew McConaughey, Bill Paxton, Harvey Keitel, Thomas Kretschmann, Jon Bon Jovi, Jack Noseworthy, Will Estes ve Tom Guiry. Filmde bir II. Dünya Savaşı Alman denizaltısı 1942'de Enigma makinesini arayan ve kılık değiştiren Amerikan Deniz Kuvvetleri tarafından ele geçirilir.
Film mali açıdan başarılı olmasına ve eleştirmenler tarafından oldukça iyi karşılanmasına rağmen, olay örgüsü önemli eleştiriler aldı. Filmin konusu bir parça kurgu olmasına rağmen kısmen gerçeklik payı vardır. Gerçek hikâyede iki fark vardı: birincisi, Enigma makinasını ilk ele geçirenler HMS Bulldog'ın İngiliz mürettebatıydı. Bu makine Alman U-110 denizaltısından, Mayıs 1941'de, Kuzey Atlantik'te, Amerika Birleşik Devletleri'nin savaşa girmesinden önce ele geçirildi. İkincisi, gerçek U-571 ele geçirilmedi ve Ocak 1944'te İrlanda açıklarında Avustralya Kraliyet Hava Kuvvetleri tarafından batırıldı. Bu yanlışlıkların neden olduğu öfke Britanya Parlamentosuna ulaştı ve Başbakan Tony Blair filmin İngiliz denizcilere bir "hakaret" olduğunu kabul etti.
U-571 Akdeniz'de, Roma şehrinde ve Malta yakınlarında çekildi.
Oyuncular

Matthew McConaughey - Teğmen Andrew Tyler, S-33 2.Kaptanı
Harvey Keitel - Henry Klough, Bot şefi, S-33
Jake Weber - Teğmen Hirsch,
Bill Paxton - Yüzbaşı Mike Dahlgren, Kaptan, S-33
Jon Bon Jovi - Teğmen Pete Emmett, Şef mühendis, S-33
T. C. Carson - Aşçı Eddie Carson, Aşçı, S-33
David Keith - Binbaşı Matthew Coonan,
Thomas Kretschmann - Yüzbaşı Günther Wassner, U-571 Komutanı
Jack Noseworthy - Telsizci Bill Wentz, Telsizci, S-33
Tom Guiry - Telsizci Ted 'Trigger' Fitzgerald, Telsizci, S-33
Will Estes - Torpidocu Ronald 'Tavşan' Parker, Torpidocu, S-33
Erik Palladino - Denizci Anthony Mazzola, S-33
Dave Power - Motor Makinist yardımcısı Charles 'Tank' Clemens, Motor Makinist, S-33
Derk Cheetwood - Seaman Herb Griggs, Helmsman, S-33
Matthew Settle - Deniz teğmeni Keith Larson, S-33 torpido şefi
Rebecca Tilney - Bayan Dahlgren
Carolyna De Laurentiis - Prudence Dahlgren
Dina De Laurentiis - Louise Dahlgren
Burnell Tucker - Amiral Duke
Notlar ve referanslar

↑  "U-571 (2000)". Rotten Tomatoes. 20 Kasım 2004 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ekim 2016.
↑  "The 73rd Academy Awards (2001) Nominees and Winners". oscars.org. 5 Mayıs 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2011.
↑  "U-571 (2000) Filming Locations". imdb.com. 23 Mart 2005 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ekim 2016.
David Kahn, Seizing the Enigma: the Race to Break the German U-Boat Codes, 1939-1943, Boston, Houghton Mifflin, 1991.
Hugh Sebag-Montefiore, Enigma: the Battle for the Code, Phoenix, 2001.
Jayne Mansfield

| Jayne Mansfield |
| --- | --- |
Jayne Mansfield (1957)
Doğum: Vera Jayne Palmer 19 Nisan 1933 Pensilvanya, ABD
Ölüm: 29 Haziran 1967 (34 yaşında) New Orleans, ABD
Meslek: Oyuncu
Boy: 1,68 m (5 ft 6 in)
Kilo: 58 kilogram 
Evlilik: Paul Mansfield (1950–1958)   Mickey Hargitay (1958–1964)   Matt Cimber (1964–1966)
Çocuk(lar): 5
İmza

Jayne Mansfield (19 Nisan 1933-29 Haziran 1967), Amerikalı sinema oyuncusudur.
Gerçek adı Vera Jayne Palmer. Sarışın Marilyn Monroe'ya rakip olmaya aday gösterilmiştir. Frank Tashlin, 1957 yılında çevirdiği "The Girl Can't Help It" (Dünya Güzeli) ve "Will Success Spoil Rock Hunter" filmlerinde Amerikan tüketim dünyasının aşırılıklarını açığa çıkarmak için onun iri göğüsleriyle belirginleşen bedensel özelliklerini kullanmıştır. Ölümüne yol açan araba kazası için de farklı yorumlar yapılmış, satanizm kurucu kuramcısı Anton Szandor LaVey'in kehanetinin yüzünden kaza yaşandığı iddia edilmiştir. Yaşarken olduğu gibi acımasızca sömürülmeye devam etmiştir.
Filmleri

Hell on Frisco Bay (1955)
Female Jungle (1955)
Pete Kelly's Blues (1955)
Illegal (Kanunsuz Yol)(1955)
The Girl Can't Help It (1956)
The Burglar (Çalınan Gerdanlık)(1957)
The Wayward Bus (Aşk Otobüsü), (1957)
Will Success Spoil Rock Hunter? (1957)
Kiss Them for Me (1957)
The Sheriff of Fractured Jaw (1958)
The Challenge (1960)
Too Hot to Handle (1960)
The Loves of Hercules (1960)
The George Raft Story (1961)
Lykke og krone (1962) (belgesel)
It Happened In Athens (Atina Macerası) (1962)
Homesick for St. Pauli (1963)
Promises! Promises! (1963)
Primitive Love (1964)
Panic Button (Panik Düğmesi) (1964)
Dog Eat Dog (1964)
The Loved One (1965)
The Las Vegas Hillbillys (1966)
The Fat Spy (1966) (Şişman Casus)
A Guide for the Married Man (1967)
Spree (1967) (belgesel)
Mondo Hollywood (1967) (belgesel)
The Wild, Wild World of Jayne Mansfield (1968) (belgesel)
Single Room Furnished (1968)
Alışveriş merkezi

Westfield Garden State Plaza, Paramus, New Jersey.
Westfarms Mall, West Hartford, Connecticut.
Aviapark, Moskova.
Toronto Eaton Centre, Toronto, Ontario, Canada.
Alışveriş merkezi (AVM), büyük ve orta büyüklükteki kentlerde çeşitli ürünlerin ve yaygın markaların satışı için genelde bir firma bünyesinde bazen de kooperatif olarak faaliyet gösteren büyük satış mağazası, çarşı kompleksi. Modern anlamda alışveriş merkezleri, şehirlerin hızla büyümesi ve kent merkezlerinin alışveriş için uzak kalması nedeniyle ortaya çıkmıştır.
Mağaza, büyüklüğüne göre reyonlardan oluşabileceği gibi bir mağazalar topluluğu şeklinde de olabilir. Küçük alışveriş merkezinden boyut ve işlevsellikleri ile farklıdır. Alışveriş merkezleri mimari açıdan önemli yapılardı ve varlıklı müşterilerin hava koşullarından korunan alanlarda alışveriş yapmalarını sağladı.
Tokyo, Japonya'da bir alışveriş merkezi
Tarihi

Halka açık alışveriş alanlarının en eski örneklerinden biri, alışveriş pazarlarının bulunduğu antik Roma'dan geliyor. En eski halk alışveriş merkezlerinden biri, Roma'daki Trajan Pazarı idi. Trajan Pazarı muhtemelen Şamlı Apollodorus tarafından MS 100-110 civarında inşa edilmiştir ve dünyanın en eski alışveriş merkezi olduğu düşünülmektedir. İstanbul şehrindeki Kapalıçarşı 15. yüzyılda inşa edilmiş olup hâlen 58'den fazla caddesi ve 4.000 mağazasıyla dünyanın en büyük kapalı alışveriş merkezlerinden biridir. Suriye'nin Şam kentinde 19. yüzyıldan kalma Hamidiye Çarşısı gibi çok sayıda diğer kapalı çarşı da günümüz alışveriş merkezlerinin öncüsü olarak düşünülebilir. Büyük ölçüde kapalı olan İsfahan Kapalıçarşısı 10. yüzyıldan kalmadır. 10 kilometre uzunluğundaki Tahran Kapalı Çarşısı'nın da uzun bir tarihi var. Dünyanın en eski sürekli çalışan alışveriş merkezi Chester Rows sayılır.
1785 yılında açılan St. Petersburg'daki Gostiny Dvor merkezi, modern inşa edilen ilk alışveriş merkezi tipi alışveriş komplekslerinden biri olarak kabul edilebilir. Paris'teki Marché des Enfants Rouges 1628'de açıldı ve bugün hâlâ çalışıyor. İngiltere'nin Oxford kentindeki Oxford Pazarı 1774 yılında açıldı ve bugün de faaliyetlerini sürdürüyor. Passage des Panoramas 1798'de Paris'te açıldı. Londra'daki Burlington Arcade, 1819'da açıldı. Providence, Rhode Island'daki Westminster Arcade, 1828'de Amerika Birleşik Devletleri'nde perakende konseptini tanıttı ve ülkenin en eski "alışveriş merkezi"dir. İtalya'nın Milano kentindeki Galleria Vittorio Emanuele II merkezi, 1870'leri takip etti. Viktorya mimarisi tarzında Cleveland Arcade, Sidney kentinde Queen Victoria Building ve 1890'da Moskova'da açılan GUM dâhil olmak üzere 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında eğlence ve alışveriş merkezleri oluşturdu.
Özellikler

En büyük alışveriş merkezi 1986'dan bu yana faaliyette olan ve dünyanın en büyük alışveriş merkezi olarak Guinness Rekorlar Kitabı'na giren Kanada Edmonton, Alberta'daki West Edmonton Mall idi. Şu an toplam alan bakımından dünyanın en büyük alışveriş merkezi, Dubai'de (Birleşik Arap Emirlikleri) Burc Halife gökdelenin yanında bulunan Dubai Mall'dur. Türkiye'nin İstanbul şehrinde yer alan Forum İstanbul Avm Türkiye'nin en büyük alışveriş merkezidir.
Son yıllarda insanlarda gelişen alışveriş kültürü farklılık göstererek sokak mağazalarından şehir alışveriş merkezlerine ilgi artmıştır. Alışveriş merkezleri insanlara alışverişin yanı sıra eğlence, sinema, etkinlik ve çeşitlilik gibi imkânlar da sunduğu için insanların odak noktası hâline gelmiştir. Ve büyük bir hızla tüm dünyada yeni AVM'ler açılmaktadır.
Modern bir alışveriş merkezi büyük bir alışveriş ve eğlence kompleksi olabilir. Mağazalara ek olarak giyim mağazası, alışveriş merkezi kiosku, food court, kahvehane, restoran, kafe, bar, kumarhane, sinema salonu, bowling salonu da dâhil olmak üzere çok katlı bir binadir. Kural olarak, kompleks yürüyen merdivenler, asansörler ile, alıcıların kişisel taşınması için park etme yeri ile donatılmıştır. AVM'ler metro istasyonları ve toplu taşıma duraklarının yakınında veya şehrin yerleşim bölgelerinde bulunur. Böyle bir alışveriş ve eğlence kompleksi, büyük ekonomik ve kültürel katkı sağlar ve modern kitle kültürünün yoğunlaşmasına bir örnek olabilir.
Galeri

Lulu Mall-Koçi
Port Grand, Karaçi
Berjaya Times Square, Kuala Lumpur, Malezya
1 Utama, Petaling Jaya, Malezya
World Trade Park, Jaipur, Racastan
Abasto de Buenos Aires, Buenos Aires, Arjantin
Plaza Las Américas, San Juan, Porto Riko
Canal Walk, Cape Town
Galerías Pacífico, Buenos Aires
Tunjungan Plaza, Surabaya
CentralWorld, Bangkok
West Edmonton Mall, Alberta
Iguatemi Fortaleza Shopping, Fortaleza
Sunway Pyramid in Subang Jaya, Malaysia
Siam Paragon, Bangkok
The Village Mall, Rio de Janeiro
Gateway Theatre of Shopping, Durban
Phoenix Mall, Bangalore
The Lifestyle Center La Gran Via, San Salvador City, El Salvador
Meadowhall, Sheffield, Yorkshire
Sanatlar

Bu madde yaratıcı disiplinler hakkındadır.Sanat kavramı için Sanat sayfasına bakınız.
Saat yönünde soldan sağa:
Mayotte'deki geleneksel bir debaa dans festivalinden bir tefçi
Paul Gauguin'in  Laval Profili ile Natürmort adlı eseri, 1886
Shakespeare'in Soneleri'nin, Thomas Thorpe tarafından yazılmış 1609 tarihli bir versiyonunun başlık sayfası
Las Lajas Tapınağı, Nariño, Kolombiya
Bir Bian Lian sanatçısı.
Sanatlar, insanların çok geniş bir yelpazedeki yaratıcı ifade, hikâye anlatımı ve kültürel katılım uygulamalarıdır. Son derece geniş bir medya yelpazesinde çeşitli ve çoğul düşünme, yapma ve olma kiplerini kapsarlar. Hem son derece dinamik hem de insan yaşamının karakteristik olarak sabit bir özelliği olarak, yenilikçi, stilize ve bazen karmaşık biçimlere dönüşmüşlerdir. Bu biçimler, genellikle belirli bir gelenek içinde, nesiller boyunca ve hatta medeniyetler arasında sürekli ve kasıtlı çalışma, eğitim ve/veya teorileştirme yoluyla elde edilir. Sanatlar, zaman ve mekan boyunca değerleri, izlenimleri, yargıları, fikirleri, vizyonları, manevi anlamları, yaşam kalıplarını ve deneyimleri aktarırken, insanların farklı sosyal, kültürel ve bireysel kimlikler geliştirmesini sağlayan bir araçtır.
Sanatların öne çıkan örnekleri aşağıdaki gibidir:
görsel sanatlar (mimari, seramik, çizim, film yapımı, resim, fotoğrafçılık ve heykeltıraşlık),
edebî sanatlar (kurgu, drama, şiir ve nesir),
performans sanatları (dans, müzik ve tiyatro) ve
Nesneler, performanslar üretmek, kavrayışları ve deneyimleri aktarmak, yeni ortamlar ve alanlar inşa etmek için yetenek ve hayal gücünü kullanabilirler.
Sanatlar, yaygın, popüler veya gündelik uygulamalar olduğu kadar daha sofistike ve sistematik ya da kurumsallaşmış uygulamalarda da görülebilir. Ayrık ve bağımsız olabilecekleri gibi, çizgi romanlarda resimler ile yazılı kelimelerin birleşiminde görüldüğü üzere diğer sanat biçimleriyle birleşip iç içe geçebilirler. Sinematografide olduğu gibi, daha karmaşık bir sanat biçiminin belirli bir yönünü de geliştirebilir veya katkıda bulunabilirler. Tanımı gereği, sanatlar sürekli olarak yeniden tanımlanmaya açıktır. Örneğin, modern sanat uygulamaları, sanatın ve onun üretim, alımlama ve olasılık koşullarının maruz kalabileceği değişen sınırların, doğaçlamanın, deneylerin, düşünümsel doğanın, özeleştirinin ve sorgulamanın bir kanıtıdır.
Hem dikkat ve duyarlılık kapasitelerini geliştirmenin bir aracı olan hem de kendi içinde bir son barındıran sanatlar, aynı anda hem dünyaya bir tepki biçimi hem de tepkilerimizin ve değerli bulduğumuz hedeflerin veya arayışların dönüştürülmesinin bir yolu olabilir. Tarih öncesi mağara resimlerinden, antik ve çağdaş ritüel biçimlerine, günümüzdeki filmlere kadar sanat, birbirimizle ve dünyayla sürekli değişen ilişkilerimizi kaydetmeye, somutlaştırmaya ve korumaya hizmet etti.
Anlamı

Sanat ve Sanatlar terimlerinin tanımlarının birkaç olası anlamı vardır. Sanat kelimesinin ilk anlamı "yapış biçimi"dir. Sanatlar ise günümüzün en temel anlamıyla, insanlarda duyarlılık üreten belirli etkinlikler olarak tanımlanır. Sanatlar, bilimi dahil etmeden yaratıcı ve hayal gücüne dayalı tüm etkinlikleri bir araya getirmek olarak da anılır.
Konuyla ilgili yayınlar

Barron, Christina (29 Nisan 2012). "Museum exhibit asks: Is it art if you push 'start'?". The Washington Post. 4 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2013.
Feynman, Richard (1985). QED: The Strange Theory of Light and Matter. Princeton University Press. ISBN 978-0-691-02417-2.
Kennicott, Philip (18 Mart 2012). "The Art of Video Games". The Washington Post. 4 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2013.
Morley, Iain (2013). The Prehistory of Music: Human Evolution, Archaeology, and the Origins of Musicality. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-923408-0. 10 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2022.
Hans Rottenhammer'in Sanatlar Alegorisi adlı eseri, 16. yüzyılın ikinci yarısı, Gemäldegalerie, Berlin