stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İlişkisel veritabanı
Normalizasyon

Normalleştirme ilk önce Codd tarafından, ilişkisel modelin ayrılmaz bir parçası olarak önerildi. Basitleştirilmemiş alanları(atomik olmayan değerler) ve gereksiz veri fazlalılığını ortadan kaldırmak için tasarlanmış bir dizi yordamı kapsamaktadır.Bu da, veri işlemeyi normalleştirir ve veri bütünlüğü sağlar.Veritabanlarına uygulanan en yaygın normalleştirme biçimleri normal formlar olarak adlandırılır.
Dağıtık ilişkisel veritabanları

Dağıtık İlişkisel Veritabanı Mimarisi (DRDA) 1988-1994 döneminde IBM içinde bir çalışma grubu tarafından tasarlanmıştır. DRDA, ağa bağlı ilişkisel veritabanlarının SQL taleplerini yerine getirmek için entegre çalışmasını sağlar. DRDA'nın mesajları, protokolleri ve yapısal bileşenleri Dağıtık Veri Yönetimi Mimarisi(DDMA) tarafından tanımlanır.
İlişkisel veritabanının terminolojisi.
SQL dilinde tanımlanan küme işlemleri.
Bridget Moynahan

| Bridget Moynahan |
| --- | --- |
Bridget Moynahan Watch! Magazine'nin 10. yıldönümü kutlamasında; 2016 yılı
Doğum: Kathryn Bridget Moynahan 28 Nisan 1971 (53 yaşında) Binghamton, New York, ABD
Meslek: Oyuncu, model
Etkin yıllar: 1999-günümüz
Boy: 1,77 m (5 ft 10 in)
Evlilik: Andrew Frankel  (e. 2015)
Partner(ler): Scott Rosenberg (2001–2003) Tom Brady (2004–2006)
Çocuk(lar): 1

Kathryn Bridget Moynahan (d. 28 Nisan 1971), Amerikalı kadın oyuncu ve model. Moynahan polis draması Blue Bloods'taki rolü ile tanınmaktadır. 1989 yılında Massachusetts'teki Longmeadow Lisesi'nden mezun olmuş ve modellik alanında kariyer yapmaya başlamıştır. Mağaza kataloglarında ve dergilerinde yer almış ve televizyon reklamları çalıştıktan sonra oyunculuk dersleri almaya başlamıştır. Moynahan, televizyon çıkışını 1999'da komedi dizisi Sex and the City'de konuk olarak bir rolde oynamış ve daha sonra Natasha olarak düzenli bir rol almıştır.
İlk uzun metrajlı filmi Çıtır Kızlar (2000) olmuştur. Tesadüf'te (2001) yardımcı rol almıştır. Moynahan ayrıca En Büyük Korku (2002), Çaylak (2003), Ben, Robot (2004), Savaş Tanrısı (2005), Tercih Meselesi (2006), Prey (2007), Gürültü (2007), Afacan Kardeşim Ramona (2010), John Wick (2014), The Journey Home (2014) ve John Wick: Bölüm 2 (2017) uzun metrajı filmlerinde de rol almıştır.
Eylül 2006'da prömiyeri yapılan ABC'nin televizyon dizisi Six Degrees'te rol almış, ancak yalnızca sekiz bölüm yayınlandıktan sonra programdan çıkarılmıştır. Moynahan, CBS draması Blue Bloods'ta Eylül 2010'dan bu yana bölge savcı yardımcısı olarak rol almış ve günümüzde (2020) bu dizinin 10. sezonunda rolünü sürdürmektedir.
İlk yılları

Kathryn Bridget Moynahan, New York, Binghamton'da doğmuştur. İrlandalı Amerikalılardan olan eski bir okul öğretmeni olan Mary Bridget (née Moriarty) ile Massachusetts Amherst Üniversitesinde bir bilimci ve eski yönetici olan Edward Bradley Moynahan'ın kızıdır. Moynahan'ın iki kardeşi vardır: Andy ve Sean. Moynahan yaklaşık yedi yaşındayken ailesi Longmeadow, Massachusetts'e taşınmış ve daha sonra Longmeadow Lisesine gitmiştir; mezuniyeti 1989'da kızların futbol, basketbol ve lakros takımlarının kaptanıydı. Çocukluğundayken bir erkek Fatma olduğunu söylemiştir.
Kariyeri > İlk işi

Liseden mezun olduktan sonra Moynahan, moda dergilerini hiç okumadığını itiraf etmesine karşın bir modellik kariyeri peşinde koşmuştur. Bir arkadaşı Springfield, Massachusetts'te bir modellik seçmesine eşlik etmiş ve arkadaşı yerine modellik ajansı tarafından modelliğe imza atmıştır. Kariyerine Springfield'daki mağaza kataloglarında görünerek başlamış ve bu sırada Massachusetts Amherst Üniversitesine yazılmıştır.
Moynahan 18 yaşında New York'a taşınmış ve bir yıl sonra Vogue ve Elle gibi dergilerde ve yaygın olarak bilinen diğer dergilerin kapaklarında görünmeye başlamıştır. Vogue Paris (Mayıs 1993), Elle (Ekim 1993) ve Glamour (altı kez yer alarak) gibi dikkat çeken kapak çalışmalarında da yer almaktadır. Temmuz 2004'te verdiği bir röportajda ilk çalışmalarını tartışan Moynahan, "Çok para ödeyen çılgın bir dünyaydı. Bir model olmaktan hoşlanıyordum, ancak bunun hep sürmeyeceğini biliyordum, bu yüzden oyunculuğa baktım.”.
Bu süreç içinde Moynahan, oyunculuğa ve sanat derslerine ek olarak sabun ve şampuan reklamlarında yer almaya başladı. New York'taki Caymichael Patten Stüdyosunda oyunculuk eğitimi aldı ve 1999'da HBO'nun romantik komedisi Sex and the City filminde Natasha rolünü oynadı. Daha sonra gösteride karakterinin Bay Big'den (Chris Noth) boşanmasına değin düzenli bir rol oynadı. Ertesi yıl, In the Weeds ve Whipped'da yer almak da içinde olmak üzere daha küçük film rollerinde yer aldı.
Özel yaşamı

Moynahan, senaryo yazarı Scott Rosenberg ile 2001'den 2003'e kadar yaşamıştır. 2004'ten 14 Aralık 2006'ya kadar NFL oyun kurucusu Tom Brady ile çıkmıştır. Temsilcisi Aralık 2006'da People dergisine "üç yıllık ilişkilerini dostane bir biçimde sonlandırdıklarını" belirterek ayrıldıklarını doğrulamıştır.
18 Şubat 2007 tarihinde Moynahan'ın temsilcisi, üç aylıktan fazla hamile olduğunu ve Brady'nin ise baba olduğunu People dergisine doğruladı. 22 Ağustos 2007'de oğlu John Edward Thomas (JET) dünyaya geldi. Harper's Bazaar'da Temmuz 2008'de yapılan bir röportajda Moynahan, bekar bir anne olarak oğlunu yetiştirmede istekli olduğunu tartıştı. Medyada Moynahan ile Brady'nin hırçın bir ilişkisi olduğu bildirilmesine karşın, ikisinin oğullarının doğumundan bu yana medeni bir ilişki sürdürdüğü ortaya çıktı.
2010 yılında, Blue Bloods'ta ADA Erin Reagan olarak rol alırken California, Pacific Palisades'ten New York'a taşındı.
2010 yılının sonlarında yönetmen McG (Joseph McGinty Nichol) ile çıkmaya başladı.
17 Ekim 2015'te Hamptons'daki bir törenle iş adamı Andrew Frankel ile evlendi. Frankel'in önceki ilişkisinden üç oğlu vardır.
Filmografi > Film

| Yıl | Başlık | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1999 | Row Your Boat | Dairenin Sahibi |  |
| 2000 | In the Weeds | Amy |  |
| 2000 | Trifling with Fate | Fame |  |
| 2000 | Coyote Ugly' | Rachel |  |
| 2000 | Whipped' | Marie |  |
| 2001 | Tesadüf | Halley Buchanan |  |
| 2002 | En Büyük Korku | Dr. Cathy Muller |  |
| 2003 | Çaylak | Layla Moore |  |
| 2004 | Ben, Robot | Susan Calvin |  |
| 2005 | Savaş Tanrısı | Ava Fontaine |  |
| 2006 | Gray Matters | Charlie Kelsey |  |
| 2006 | Unknown | Eliza Coles |  |
| 2007 | Prey | Amy Newman |  |
| 2007 | Noise | Helen Owen |  |
| 2010 | Afacan Kardeşim Ramona | Dorothy Quimby |  |
| 2011 | Dünya İstilası: Los Angeles Savaşı | Michele |  |
| 2014 | Small Time | Barbara |  |
| 2014 | Midnight Sun | Luke'un Annesi |  |
| 2014 | John Wick | Helen Wick |  |
| 2017 | John Wick: Bölüm 2 | Helen Wick |  |
| 2019 | Crown Vic | Tracy Peters |  |
Filmografi > Televizyon

| Yıl | Başlık | Rol | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1999-2000 | Sex and the City | Natasha Naginsky | Yineleyen rol (7 bölüm) |
| 2001 | Going to California | Lily | Bölüm: "Lily of the Field" |
| 2006-2007 | Six Degrees | Whitney Crane | Başrol (13 bölüm) |
| 2008 | Eli Stone | Ashley Cardiff | Bölümler: "Help!", "Owner of a Lonely Heart" |
| 2009 | Bunker Hill | Erin Moriarty | TV filmi |
| 2010-2024 | Blue Bloods | Erin Reagan | Başrol |
Kitaplar

The Blue Bloods Cookbook: 120 Recipes That Will Bring Your Family to the Table. New York: St. Martin's Press. 2015. ISBN 9781250072856. 16 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2017.   The Blue Bloods Cookbook: 120 Recipes That Will Bring Your Family to the Table. New York: St. Martin's Press. 2015. ISBN 9781250072856. 16 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2017.   The Blue Bloods Cookbook: 120 Recipes That Will Bring Your Family to the Table. New York: St. Martin's Press. 2015. ISBN 9781250072856. 16 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2017.
Türbe

Damad Ali Paşa türbesi, Belgrad.
Türbe, devlet görevlilerinin veya din âlimlerinin mezarlarının bulunduğu oda şeklindeki yapıya verilen isimdir. İçerisinde çoğunlukla saygın kişilerin gömülü olduğu anıtsal tarihi mezarlar için de türbe kelimesi kullanılır.
Kelime Arapça ت mرْبَة turbah ("toprak/yer" anlamına gelir) kelimesinden gelir. Ancak kelime daha çok bir mezar kompleksi veya bir mezarlıktaki bir alan anlamına da gelebilir.
Ankara'da Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Atatürk için Anıtkabir, İstanbul'da ise eski başbakanlardan Adnan Menderes ve Turgut Özal için yapılan anıt mezarlar da yakın geçmişe ait türbe örnekleri olarak nitelendirilebilir.
Kelimenin kökeni

Mezar yapılarının farklı toplumlarda farklı adlarla anılır. Arapçada bu yapılara “kubbe” denilirken; Farsçada “künbed” olarak bilinir. Türkçede her iki kelime de kullanılır.
Türbe kültünün sebebi

Türbeler genel olarak din adamlarının mezarlarıdırlar. Bununla birlikte siyasi veya askeri kişilerin ya da varlıklı kimselerin de türbelerinin olduğu görülür.
Türbeler halkın bazı kesimleri arasında kutsal sayılır. Bazı din adamlarının buna karşı çıktığı görülmektedir. Türbeleri ziyaret eden kişiler buralarda dualar ederler, ritüeller yerine getirirler ve genellikle kendi özel yaşamlarıyla ilgili dileklerde bulunurlar. Bu dileklerin arasında birinin ev sahibi olma, kızını evlendirecek bir eş bulma gibi farklı dilekler bulunur. Bu kişilerden birçokları dileklerinin yerine geldiğini iddia etmektedirler.
Türbelerle ilgili görüşlerin arkasındaki temel nedenlerden biri ruh inancıdır. Bu inançların birçoğunda ölmüş kişiler ruh varlıklar şeklinde yaşamlarını sürdürmeye devam ederler. Ölenlerin kendileriyle iletişimde olduğunu hatta rüyalarına gördüklerini iddia ederler. Bu rüyaları görenler ise uyandıklarında bunu yalnızca bir rüya olarak görmezler. Çünkü uyandıkları zaman kendilerine verilen bazı mesajların gerçekleşmesine tanık olduklarını iddia ederler. Bu şekliyle rüyalarının doğru çıktığını görmeleri, bu kişilerde ölmüş kişilerin öbür alemden kendilerini gözeterek yardımcı oldukları fikrini vermesinin ötesinde, ölmüş kişilerin ruh varlıklar olarak yaşamlarını sürdürdükleri inancını verir.
İnanış yönüyle türbeler

Bazı kişiler, türbelerde yatan dini kişiliklerden kaynaklanan ya da onlarla ilgili olarak metafizik yönlerin bulunduğunu iddia ederler. Bu iddialara göre türbede yatan kişilerden kaynaklanan bazı doğaüstü olaylar vardır. Bunların en başta geleni, bu kişilerin bazı kişilerin rüyalarına girmesi olayıdır. Bundan başka vizyon şeklinde görünme ya da hiç görünmeyip bazı metafizik etkilerde bulunma gibi, kişilerin kendi anlatımlarına dayanan çok değişik deneyimler bulunur. Türbelerle ilgili yaşanan bunun gibi deneyimler, birçok kişinin bu mekanları kutsal ve buralarda yatan kişileri Allah katında kutsal kişiler olarak görmesindeki en başta gelen temeldir.
Maddeci anlayış metafizik olayların olabileceğini reddettiğinden, bu anlayışa sahip olanlar türbelerin kutsallığı ve buralarda yatan ölmüş kişilerin bazı metafizik etkilere neden olduğu iddialarını kabul etmezler. Onlara göre bütün bu deneyimler, olsa olsa bu kişilerin kendilerinden kaynaklanan halüsinasyonlar olabilir şeklindedir.
Metafizik olayların olabileceği görüşünü benimseyen kişilerden de bazı itirazlar bulunur. Türbelerin ve buralarda yatan kişilerin kutsal sayılarak, bu kişilere kendileri için Allah'a karşı aracılık etmeleri için dua edilmesi, dini bakımdan günah sayılan bir durumdur. Onlara göre, türbelerde dua ederek dileklerde bulunanlar, türbedeki kişiyi "Allah'a şirk koşma" - "Allah'a ortak etme" günahını işlerler.
Metafizik olayların olduğunu kabul eden diğer bir görüş ise, yukardakilerden tamamen farklıdır. Bu görüşe göre, birçok metafizik olayların arkasında yatan etken, cin adı verilen Tanrı'ya isyan etmiş bazı meleklerin olduğudur. Bu görüşe sahip olanlara göre cinler birçok metafizik ya da paranormal olarak adlandırılan doğaüstü sayılabilecek etkenlerin yardımıyla insanları aldatırlar. Onlara göre ölen bir kişinin ruhu yaşamaz. Bu öğretinin kaynağı, ölmüş kişilerin görüntülerini ve seslerini taklit ederek, bu kişilerin öbür alem denilen bir yerde yaşadıkları izlenimini uyandıran cinlerdir. Cinlerin bu tür aldatmalar yoluyla insanları dinsel anlamda kandırdıklarına inanırlar. Türbelerle ilgili olarak cinlerden kaynaklanan aldatmacanın temelinde, ruhun ölümsüzlüğü inancının yattığına inanırlar. Onlara göre insanın öldükten sonraki yaşamıyla ilgili dinsel gerçekler, ruhun ölümsüzlüğü olmayıp, toprağa dönmüş kişiler olarak ölenlerin yeniden yaşama döndürülmeleri anlamındaki dirilmedir. Ayrıca cinlerin ölülerin kimliğini kullanmalarının başka önemli bir nedeni olarak, cinlerin bu sayede insanlara verdikleri mesajların, insanların gözünde öbür alemden gelen mesajlar olarak, sanki Allah'tan gelen mesajlarmış gibi görünmesini sağlayabilmesidir. Çünkü bu sayede, kutsal sayılan ölmüş kişilerin kimliklerini kullanarak, dini konulardaki birçok yalan ve sahte inancı, Allah tarafından doğru görülen inançlarmış gibi, din adı altında insanlara sunmanın yolunu açtıklarına inanırlar.
Yeşil Türbe, Bursa
Türbede dua eden insanlar.
Georges Wolinski

| Georges Wolinski |
| --- | --- |
Wolinski (2011)
Doğum: 28 Haziran 1934 Tunus şehri, Fransız Tunusu
Ölüm: 7 Ocak 2015 (80 yaşında) Paris, Fransa
Milliyet: Fransız
Meslek: Karikatürist
İmza

Georges Wolinski (28 Haziran 1934 - 7 Ocak 2015), Fransız bir Yahudi çizgi roman karikatüristidir. 7 Ocak 2015 Charlie Hebdo saldırısında diğer Charlie Hebdo çalışanlarıyla birlikte öldürüldü.
Masal, İran

| Masal ماسال |
| --- | --- |
Şehristan Merkezi

Ülke:  İran
Eyalet: Gilan Eyaleti
Şehristan: Masal şehristanı
Bahş: Masal merkezî bahşı
Rakım: 58 m
Nüfus (2006)
 • Toplam: 10.992
Zaman dilimi: UTC+03.30 (IRST)
 • Yaz (YSU): UTC+04.30 (IRST)
Masal (Farsça: ماسال, Māsāl), İran'ın kuzeyinde Gilan Eyaleti'ne bağlı şehir.
İdari olarak kendi adını taşıyan Masal şehristanı'na bağlıdır ve bu şehristanın yönetim merkezidir. 2006 yılı resmî nüfusu 10.992'dir.
Hugo de Payens

| Hugo de Payens Hugo de Paganis |
| --- | --- |

Görevde
Makama geliş  y. 1119
Yerine gelen: Robert de Craon
Kişisel bilgiler
Doğum: 1070 Troyes, Fransa Krallığı
Ölüm: 24 Mayıs 1136 Kudüs Krallığı
Hugues de Payens (1070 - 1137), Tapınak Şövalyeleri'nin ilk büyük üstadı.
Hayatı

1070 yılında Fransa'nın Troyes kentinde doğmuş ve 1136 yılında Kudüs'te ölmüştür. Clairvaux Manastırı başkeşişi Bernard'la birlikte Latin Rule adlı, şövalyelerin tipik davranış kurallarını içeren metni hazırlamıştır.
Henri Lehmann tarafından 1841 yılında yapılan tabloda Hugues de Payens'in tasviri
Kudüs Kralı II. Baudouin, ele geçirilen Mescid-i Aksa'yı karargah olarak kullanmak üzere Hugo ve Godfrey de Saint-Omer'e devretmiştir. Haçlılar yapıya Süleyman Mabedi adını verdiler ve Tarikat da Tapınakçılar olarak adını buradan almıştır.
Soykırım kastı

Soykırım kastı veya soykırım niyeti soykırım suçunun mens rea'sıdır. "Yok etme niyeti" 1948 Soykırım Sözleşmesi'ne göre soykırım suçunun unsurlarından biridir. Bir cinayetin sorumluluğunun bireye zihinsel durumuna bağlı olarak atfedildiği ulusal ceza hukuku ile uluslararası hukukta kasıt kavramı arasında bazı analitik farklılıklar vardır. Uluslararası hukukta sorumluluk, belirli örgütlerin üyesi veya diğer resmi rollerdeki bireylere düşmektedir. Soykırım için niyet daha az doğrudandır. Uluslararası bir mahkeme, sanığın soykırım eylemlerinin planlanmasına katılıp katılmadığına, belki de belirli bir örgütsel yapının himayesinde olup olmadığına veya önceden tasarlanmış böyle bir planın bilgisi dahilinde hareket edip etmediğine bakabilir.
Ruanda Mahkemesi, bir davada, bir sanığın eylemlerinin bir grubun yok edilmesine katkıda bulunabileceğini bilmesinin yeterli olmadığına karar verdi. Akademisyenler, bireyin bir kurum içindeki rolünün, bireyin bilgisine verilen ağırlığı etkileyebileceğini öne sürdüler. Bir bireyin soykırım bağlamında yargılanabilmesi için, "kurumsal niyetin" oluşturulmasındaki suç ortaklığının da kanıtlanması gerekir. Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi (ICTY), Ruanda Uluslararası Ceza Mahkemesi (ICTR) ve Uluslararası Adalet Divanı, bir itirafın yokluğunda, soykırım niyetinin ikinci dereceden kanıtlarla, özellikle de "işlenen zulümlerin ölçeği, genel niteliği, bir bölge veya ülkede veya ayrıca, diğer grupların üyelerini dışlarken, belirli bir gruba mensup oldukları için mağdurları kasıtlı ve sistematik olarak hedef alma gerçeği" ile kanıtlanabileceğine karar verdi.
Davalar

2010 yılında Kızıl Kmer Mahkemesi, soykırım kastının rolünü tartışırken ICTR'nin emsal kararına atıfta bulundu.
Claus Kress, 2004 yılında Darfur Savaşı'yla ilgili Birleşmiş Milletler Soruşturma Komisyonu davasında, ICTY ve ICTR'nin bireylerin soykırım niyetine ilişkin görüşlerinde hatalı olduklarını savundu. Hans Vest, bireyin niyeti ile bireyin kolektif bir eyleme katkıda bulunma beklentisinin birbiriyle bağlantılı rollerini savundu. Kjell Anderson kolektif politikaların rollerini ve bunların bireysel niyetle etkileşimini birbirinden ayırmanın yollarını tartıştı.
Olaf Jenssen, Goran Jelisić'in soykırım kastı nedeniyle cezalandırılmamasına karşı çıkarak, hukuki tutarlılığın Holokost'un bazı faillerinin soykırım suçundan mahkûm edilmeyeceği anlamına geleceğini savundu.
İnkar

Edina Bećirević, Bosna Savaşı'nda Sırp siyasi liderliğinin Bosnalı Müslümanları 1992 gibi erken bir tarihte yok etmeye yönelik "özel bir niyeti" olup olmadığını araştırdı.
İtalya tarihi

İtalya tarihi, İtalya yarımadasında yaşayan halkların antik çağlardan başlayarak günümüze kadar ulaşan tarihini kapsar.
İtalya'nın Magna Grecia (Büyük Yunan kültürü) ve Etrüsklerle başlayan tarihi, Roma Cumhuriyeti ve Roma İmparatorluğu döneminde Bütün Akdeniz bölgesine egemen olmuş, Rönesans döneminde Avrupa sanatı, kültürü ve felsefesine damgasını vurmuştur. Orta Çağ ve Yeni Çağ boyunca kent devletler tarafından yönetilen İtalya ancak 1861 yılında birleşerek çağdaş anlamda bir devlet haline gelmiştir. NATO, AB, OECD gibi örgütlerin kuruldukları tarihlerden beri üyesi olan İtalya günümüzde Avrupa'nın en gelişmiş ülkeleri arasında yer almaktadır.
Tarih öncesi dönem

Val Camonica vadisinde MÖ 8000 yılına ait kayalara oyulmuş resimler İtalya adı İtalya yarımadasının orta kısmındaki Abruzzo bölgesine yerleşmiş olan İtalik kavimlerden gelmektedir. Varlıkları MÖ 9. yüzyıla kadar uzanan bu kavimler arasında Sabinler, Samnitler ve Umbriler bulunmaktadır. Roma İmparatoru Caesar Augustus'un zamanına gelindiğinde bütün bu kavimler İtalya adı altında birleştirilerek Roma İmparatorluğunun çekirdeğini oluşturmuştur.
İtalya yarımadasındaki insan varlığının izleri bu İtalik kavimlerin yarımadaya ulaşmalarından çok öncelerine, örneğin Yeni Taş Çağı'na kadar dayanır. Lombardiya'daki Val Camonica vadisinde MÖ 8000 yılında kayalara oyulmuş resimler bulunmuştur. MÖ 1500-1100 yılları civarında kuzey İtalya'da izlerine rastlanan Terramare kültürü ise Tunç Çağına ait balta, kılıç ve hançer gibi cisimlerle günümüze kadar ulaşmıştır. Demir Çağının örnekleri ise MÖ 11.-7. yüzyıllar arasında Toskana civarında yerleşmiş Villinova kültürüne aittir.
Etrüsklerin kökeni hakkında birçok değişik hipotez mevcuttur. Konuştukları dilin bir Hint-Avrupa dili olmadığı bilinmektedir. Roma kentinin kendisi Etrüsk topraklarına dahildi. MÖ 396 yılında Etrüsklerin en büyük kenti olan Veio kentinin Romalılar tarafından istila edilmesiyle sona eren bu uygarlık Roma kültürüne damgasını vurmuş, Roma kültürü, mimarisi ve sanatına çok büyük bir etki yapmıştır.
İtalya yarımadasında Antik Roma'dan önce gelişmiş bir diğer kültür ise Magna Grecia kültürüdür. Yarımadanın güney ucunda Yunanlar tarafından geliştirilmiş bu kültürün izleri bölgede hala konuşulmakta olan antik bir Yunan lehçesi dolayısıyla günümüze kadar ulaşmıştır. Açlık, iklim koşulları, felaketler gibi nedenlerle Yunanistan'ı terkederek İtalya'nın güneyine yerleşen bu kavimler İtalya kültürüne önemli katkılarda bulunmuşlardır. Roma İmparatorluğu'nun yıkılmasından sonraki yıllarda dahi Bizans İmparatorluğu'ndan çeşitli nedenlerle ayrılan Yunanlar bu bölgeye yerleşerek İtalya'nın güney bölgesindeki Yunan uygarlığını canlı tutmuşlardır. Günümüzde bölge tamamen İtalyanlaşmış olmakla birlikte küçük bir azınlık Griko dili denen bir Yunan lehçesini hala konuşmaya devam etmiştir
Antik Roma

Ana madde: Antik Roma
İtalya tarihi Antik Roma döneminde ilk altın çağını yaşamıştır. MÖ 9. yüzyılda İtalya Yarımadası'nda kurulan Roma şehir devletinden doğan bu uygarlık zamanla tüm Akdeniz'i çevreleyen muazzam bir imparatorluk haline gelmiştir. Yaklaşık 12 yüzyıl boyunca varlığını sürdürmüş olan Roma uygarlığı bir monarşiden oligarşi ve cumhuriyetin bileşimi bir demokrasiye ve daha sonra da otokratik bir imparatorluğa dönüşmüştür.
Fetih ve asimilasyon yollarıyla Batı Avrupa ve Akdeniz'i çevreleyen bölgede egemen olan Roma İmparatorluğu zaman içinde düşüşe geçmiş ve çökmüştür. Hispania, Galya ve İtalya'yı içine alan batı imparatorluğu 5. yüzyılda bağımsız krallıklara bölündü. Batı imparatorluğunun 476 yılında sona ermesi Roma'nın yıkılışı ve Orta Çağ'ın başlangıç tarihi kabul edilir. Öte yandan İstanbul'dan yönetilen doğu imparatorluğu, 1453 yılına kadar varlığını sürdürmüştür.
Roma uygarlığı, kültürel olarak yoğun biçimde ilham ve örnek aldığı Antik Yunan ile birlikte "klasik antikite"ye dahil edilir. Antik Roma Batı dünyasındaki hukuk, savaş, sanat, edebiyat, mimari, teknoloji ve dil konularının gelişimine büyük katkıda bulunmuştur ve hâlen de günümüz dünyası üzerinde büyük etkiye sahiptir.