Karl Dönitz
Nürnberg savaş suçları davaları

Savaşın ardından Dönitz, Müttefikler tarafından savaş esiri olarak tutuldu. Nürnberg Duruşmalarında üç suçtan dolayı büyük bir savaş suçlusu olarak suçlanmıştı. Birincisi: barışa karşı suçlar, savaş suçları ve insanlığa karşı suçlar işlemek için komplo kurmak. İkincisi: Saldırgan savaşları planlamak, başlatmak ve yürütmek. Üçüncüsü: Savaş kanunlarına karşı işlenen suçlar. İddianamenin birinci maddesinde Dönitz suçsuz bulundu, ancak ikinci ve üçüncü maddede suçlu bulundu.
Duruşma sırasında ordu psikoloğu Gustave M. Gilbert'in, savaş suçlarından yargılanan Nazi liderlerini incelemesine izin verildi. Diğer yapılan testlerin yanı sıra Wechsler Ölçekleri IQ testinin Almanca versiyonu uygulandı. Dönitz ve Hermann Göring 138 puan alarak test edilen Nazi liderleri arasında eşit derecede üçüncü en yüksek puana sahip oldular.
Duruşmada Dönitz, tarafsız denizciliğe karşı sınırsız denizaltı savaşı yürütmek, Hitler'in 18 Ekim 1942 tarihli Komando Emri'nin Donanma başkomutanı olduğunda tam olarak yürürlükte kalmasına izin vermek ve bu ölçüde bu suçun sorumluluğunu almakla suçlandı. Savunması, emrin deniz savaşında yakalanan adamları kapsamadığı ve emri altındaki hiçbir adam tarafından emre uyulmadığı yönündeydi. Buna, tersanelerde 12.000 zorunlu yabancı işçinin çalıştığı ve bunu durdurmak için hiçbir şey yapmadığı bilgisi de eklendi. Dönitz, savcı Sir David Maxwell Fyfe tarafından çapraz sorguya çekildiğinde bu suçlamaya karşı kendisini ikna edici bir şekilde savunamadı.
25 Şubat 1945'te Hitler, Dönitz'e Cenevre Sözleşmesinin feshedilmesi gerekip gerekmediğini sordu. Hitler'in amaçları iki yönlüydü. Birincisi, Batılı Müttefiklerin savaş esirlerine karşı misilleme yapılabilecekti; ikincisi, konvansiyonun yürürlükte olmadığı Doğu Cephesinde olduğu gibi, Alman kuvvetlerini Batılı Müttefiklere teslim olmaktan caydıracaktı. Dönitz, sözleşmelerin asla kınanmaması gerektiğini savunmak yerine, bunun uygun olmadığını öne sürerek mahkeme bu konuda onun aleyhine karar verdi; ancak sözleşme Almanya tarafından kınanmadığı için, Dönitz'in yetki alanı altındaki kamplarda bulunan İngiliz mahkûmlara ve İngiliz mahkûmlara Sözleşme'ye göre katı bir şekilde muamele edildiğinden, Mahkeme bu hafifletici nedenler olarak değerlendirilmiştir.
Savaş suçu suçlamaları arasında Dönitz, 1939'da 154 Sayılı Savaş Emri'ni ve 1942'deki Laconia olayından sonra denizaltının saldırısına uğrayan gemilerden hayatta kalanları kurtarmayarak sınırsız denizaltı savaşı yürütmekle suçlandı. Bu iki emri yayınlayarak, Almanya'nın 1936 tarihli İkinci Londra Deniz Antlaşması'nı ihlal etmesine neden olmaktan suçlu bulundu. Ancak duruşmasında Müttefiklerin benzer davranışlarına ilişkin kanıtlar sunulduğundan, uluslararası hukukun bu ihlali nedeniyle cezası değerlendirilmedi.
Sınırsız denizaltı savaşıyla ilgili cezası, Müttefiklerin benzer eylemleri nedeniyle değerlendirilmedi. Özellikle, İngiliz Deniz Kuvvetleri Komutanlığı 8 Mayıs 1940'ta Skagerrak'taki tüm gemilerin görüldüğü yerde batmasını emretmişti ve savaş zamanı ABD Pasifik Filosu başkomutanı Amiral Chester Nimitz, ABD Donanmasının 1940'ta sınırsız denizaltı savaşı yürüttüğünü belirtti. Dolayısıyla Dönitz, uluslararası sularda belirlenen bölgelerdeki tüm gemilerin uyarı yapılmaksızın batırılması emrini vererek silahsız tarafsız gemilere karşı sınırsız denizaltı savaşı yürütmekle suçlanamadı.
Dönitz, o zamanki Batı Berlin'deki Spandau Hapishanesinde 10 yıl hapsedildi. Cezaevinde kaldığı süre boyunca pişmanlık duymadı ve yanlış bir şey yapmadığını savundu. Ayrıca Albert Speer'in kendisini Hitler'e olan bağlılığını sona erdirmeye ve Alman Hükûmeti'nin işlediği yanlışların sorumluluğunu üstlenmeye ikna etme girişimlerini de reddetti. Bunun tersine, 100'den fazla üst düzey Müttefik subayı, Dönitz'e, duruşmasının adaletsizliği ve kararıyla ilgili hayal kırıklıklarını anlatan mektuplar gönderdi.