stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Jean-François Mattei
Görevleri

Yerel Yönetimler
1983-2007: Marsilya belediye meclisi üyesi
1985-1997: Bouches-du-Rhône genel konseyi üyesi
1997-2000: Provence-Alpes-Côte d'Azur bölgesel konseyi üyesi
Meclis
3 Aralık 1989 - 19 Temmuz 2002: Bouches-du-Rhône 2. seçim çevresi milletvekili
3 Ekim 2000 - 7 Haziran 2002: DLI Meclis grubu başkanı
Hükûmet
7 Mayıs 2002 - 30 Mart 2004: Sağlık, Aile ve Engelliler Bakanı
Diğer
19 Aralık 2004 - 21 Haziran 2013: Fransız Kızıl Haç Başkanı
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX5479368  BNF: cb119151565 (data)  GND: 136666302  ISNI: 0000 0001 2139 3307  LCCN: nb99098601  LNB: 000036891  NDL: 00514866  NKC: mub2017951766  NLG: 72373  NLI: 987007397945705171  NTA: 218223307  RERO: 02-A003572902  SUDOC: 027017567  VIAF: 73857221   WorldCat (LCCN): nb99-098601
Sarıcakaya

| Sarıcakaya |
| --- | --- |
İlçe
 Eskişehir’in ilçeleri
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Eskişehir
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Muhammed Taha Canpolat
 • Belediye başkanı: Hüseyin Çam (AK Parti)
Yüzölçümü
 • Toplam: 375 km²
Nüfus (2018)
 • Toplam: 5.080
 • Kır: -
 • Şehir: 4.790
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 26870
İl alan kodu: 0222
İl plaka kodu: 26
Resmî site http://www.saricakaya.gov.tr/
Sarıcakaya, Eskişehir ilinin bir ilçesidir.
Osmanlı döneminde İzmit Sancağının Göynük kazasına bağlı iken, daha sonra 1884 yılında Söğüt'e bağlanmıştır. Cumhuriyet döneminde 1944'te Eskişehir merkez ilçesine bağlanmış, 1958 yılında Eskişehir'e bağlı bir ilçe merkezi olmuştur. 1990'da Mihalgazi'nin ayrılmasıyla bugünkü sınırlarına ulaşmıştır.
Sakarya nehri kenarına kurulu ilçenin il merkezine uzaklığı 47 km'dir. Sarıcakaya ilçesinin kuzeybatısında Yenipazar, kuzeyinde Göynük, doğusunda Nallıhan, batısında Mihalgazi ve İnhisar, Güneyinde ise Alpu ve merkez ilçe vardır. Deniz seviyesinden yüksekliği 220 m olan ilçe, İç Anadolu Bölgesi'nden farklı olarak "mikroklima" iklim sistemine sahiptir ve Karadeniz Bölgesi'nde kalır. Bu açıdan Akdeniz iklim özelliklerini andırır.
Yaklaşık 5.700 nüfusa sahip ilçenin ekonomisi tarıma dayalıdır. Sebze ve meyve yetiştiriciliği oldukça gelişmiştir. İlçe arazisinin %50'si ormanlarla kaplıdır.
İlçe mermer yönünden zengindir. Ancak mevcut mermer ocakları ekonomik olmaması nedeniyle işletilmemektedir. Sarıcakaya ilçesine bağlı 8 köy ve 1 belde bulunmakta iken, 31.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı yasa ile bu yerleşim yerlerinin tamamı mahalle statüsüne dönüştürülmüş olup, halihazırda 5'i ilçe merkezinde olmakla birlikte toplam 14 mahallesi bulunmaktadır.
Sarıcakaya ilçesine 15 Ağustos 2023'te 49,5 derece ile Türkiye'de bugüne kadar kaydedilen en yüksek sıcaklık rekoru ölçüldü.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1960 | 12.053 | 1.849 | 10.204 |
| 1965 | 13.527 | 1.891 | 11.636 |
| 1970 | 14.146 | 2.601 | 11.545 |
| 1975 | 14.501 | 3.219 | 11.282 |
| 1980 | 14.277 | 2.832 | 11.445 |
| 1985 | 14.441 | 3.005 | 11.436 |
| 1990 | 7.996 | 3.672 | 4.324 |
| 2000 | 14.968 | 7.942 | 7.026 |
| 2007 | 5.924 | 2.508 | 3.416 |
| 2008 | 5.511 | 2.318 | 3.193 |
| 2009 | 5.245 | 2.150 | 3.095 |
| 2010 | 5.642 | 2.672 | 2.970 |
| 2011 | 5.353 | 2.501 | 2.852 |
| 2012 | 5.544 | 2.682 | 2.862 |
| 2013 | 5.112 | 5.112 | veri yok |
| 2014 | 5.610 | 5.610 | veri yok |
| 2015 | 5.678 | 5.678 | veri yok |
| 2016 | 6.244 | 6.244 | veri yok |
| 2017 | 5.703 | 5.703 | veri yok |
| 2018 | 5.080 | 5.080 | veri yok |
| 2019 | 4.854 | 4.854 | veri yok |
| 2020 | 4.790 | 4.790 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Alice Saunier-Seïté

| Alice Saunier-Seité |
| --- | --- |
Doğum: Alice Louise Saunier 26 Nisan 1925 Saint-Jean-le-Centenier, Fransa
Ölüm: 4 Ağustos 2003 Paris, Fransa
Meslek: Coğrafyacı, tarihçi, üniversite profesörü, politikacı
Tanınma nedeni: Fransa'daki üniversitelerin ilk kadın bakanı

Akademik geçmişi
Alma mater: Ulusal Yaşayan Doğu Dilleri Okulu
  
Akademik çalışmaları
Kurumları: Rennes Üniversitesi; Brest Üniversitesi; Université Paris-Descartes; Conservatoire national des arts et métiers; Ulusal Bilimsel Araştırma Merkezi
 

Alice Saunier-Seïté (d. 26 Nisan 1925, Saint-Jean-le-Centenier (Ardèche) - ö. 5 Ağustos 2003, 6. arrondissement (Paris)) Fransız akademisyen ve siyasetçi.
Eğitimi ve Mesleki Kariyeri

Ulusal Yaşayan Doğu Dilleri Okulu'nu bitirmiş Edebiyat doktoru olmuştur. 1958-1963 yıllarında Ulusal Bilimsel Araştırma Merkezi'nde araştırma görevlisi, 1963 yılında Coğrafya alanında öğretim üyesi olmuş, 1965-1969 yıllarında Rennes Edebiyat Fakültesi'nde, 1969-1970 yıllarında ise Paris-V Üniversitesi'nde profesör olmuş, 1968-1969 yıllarında Brest Sosyal Bilimler ve Edebiyat Fakültesi'nin dekanlığını üstlenmiş ve Fransa'da bir fakültenin ilk kadın dekanı olmuştur. 1970-1973 yılları arasında Sceaux Üniversite Teknoloji Enstitüsü müdürlüğü yapmış, 1973-1976 yılları arasında Reims Akademisi'nin rektörü olmuş ve böylelikle ilk kadın akademi rektörü unvanına da sahip olmuştur. Conservatoire national des arts et métiers'de mekanın coğrafik organizasyonu kürsüsüne profesör olmuştur ve Conservatoire national des arts et métiers'nin kürsüsüne seçilen ilk kadın profesör de olmuştur.
Siyasi Kariyeri

Cumhuriyetçi Parti'de siyaset yapmış, 1978-1982 yıllarında partinin genel sekreter yardımcısı ve Valéry Giscard d'Estaing'nin cumhurbaşkanlığı sürecinde 1976-1978 yıllarında Üniversiteler Devlet Sekreteri, 1978-1981 yıllarında ise Üniversiteler Bakanı, 1981 yılında kısa bir süre Aile Bakanlığı görevinde de bulunmuştur. 1971-1983 yıllarında Manso belediye meclis üyesi ve 1977-1983 yıllarında Manso belediye başkan yardımcısı, 1983-2001 yıllarında Paris konseyi üyesi ve ayrıca 6. arrondissement belediye başkan yardımcısı olmuştur. 1978'de Cumhuriyetçi Parti'nin çatı partisi olan Fransız Demokrasisi için Birlik'ten Moselle milletvekili adayı olmuş ancak ilk turdan seçimi kaybetmiştir.
Görevleri

Hükûmet
12 Ocak 1976 - 10 Ocak 1978: Üniversitelerden sorumlu Devlet Sekreteri
10 Ocak 1978 - 13 Mayıs 1981: Üniversiteler Bakanı
4 Mart 1981 - 13 Mayıs 1981: Başbakan nezdinde, Kadının Statüsü ve Aileden sorumlu Bakan
Yerel Yönetimler
Mart 1971 - Mart 1983: Manso belediye meclisi üyesi
Mart 1977 - Mart 1983: Manso belediye başkan yardımcısı
Mart 1983 - Mart 2001: Paris konseyi üyesi
Mart 1983 - Mart 2001: Paris 6. arrondissement belediye meclisi üyesi
Paris 6. arrondissement belediye başkan yardımcısı
Oktay Arıca

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Oktay Arıca
Doğum tarihi:  21 Nisan 1935
Doğum yeri:  Gaziantep, Türkiye
Ölüm tarihi:  1 Ekim 2022 (87 yaşında)
Ölüm yeri:  Ankara, Türkiye
Boyu:  1,74 m (5 ft 8+1⁄2 in)
Mevkii:  Orta saha, Forvet
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1950-1960 |  Hacettepe |   |   |
| 1960-1966 |  Gençlerbirliği |  144 |  (9) |
| 1967-1969 |  Muhafızgücü |   |   |
Teknik direktörlük kariyeri
1970:  Gençlerbirliği
1976-1977:  Gençlerbirliği
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Oktay Arıca (21 Nisan 1935 - 1 Ekim 2022), orta saha ve forvet pozisyonlarında görev almış Türk eski futbolcu ve teknik direktördür.
1950 yılında Hacettepe forması giymeye başlayan Arıca, Hacettepe'nin 1959-1960 sezonunda Millî Lig'den amatör lige düşmesinin ardından Gençlerbirliği'ne transfer oldu. 1967 yılında profesyonel futbolculuğu bırakmasının ardından askerlik görevini yapmaya başladı ve bu sırada amatör olarak iki sezon Muhafızgücü'nde forma giydi. Askerlik görevi sonrası teknik direktörlüğe başlayan Arıca uzun yıllar Gençlerbirliği'nin teknik ekibinde yer aldı.
Anadolu Ajansı

| Anadolu Ajansı |
| --- | --- |

Kuruluş: 6 Nisan 1920 (104 yıl önce) (1920-04-06)
Tür: Haber ajansı
Merkez: Çankaya, Ankara
Kurucu(lar): Mustafa Kemal Atatürk   Halide Edip Adıvar   Yunus Nadi
Genel müdür: Serdar Karagöz
Resmî site: aa.com.tr
Anadolu Ajansı (AA), Türkiye Cumhuriyeti'nin resmî  haber ajansıdır. Türk Kurtuluş Savaşı hakkındaki haberleri duyurmak amacıyla Mustafa Kemal Atatürk'ün talimatıyla Halide Edip Adıvar ve Yunus Nadi tarafından 6 Nisan 1920'de Ankara'da kuruldu.
Anadolu Ajansı İstanbul binası
Tarihçe

Anadolu Ajansı, Yunus Nadi ve Halide Edip Adıvar'ın fikir öncülüğünde, 6 Nisan 1920'de, Türkiye Büyük Millet Meclisi açılmadan 17 gün önce, Ankara'da kuruldu.
Mustafa Kemal Paşa imzalı Anadolu Ajansı'nın kurulduğuna ilişkin genelge günümüz Türkçesiyle şöyledir:
Ajansın ilk yazıhanesi Kurtuluş Savaşı'nın ilk karargâhı olan Ankara'daki Ziraat Mektebi (şimdi Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü) binasında ayrılan bir bölüm olmuştur. Halide Edip Adıvar'a ayrılan ve büyük sofaya açılan dar ve uzun odalardan birisi ajansın bir nevi bürosu haline gelir. Odada büyük bir yazıhane, dosya raflar, sandalye ile birlikte 2 masa ve bir de eski yazı makinesi bulunmaktadır. Burada Adıvar İngilizce gazetelerin siyasete kaçan kısımlarını tercüme etmekte, Mustafa Kemal Paşa'nın katibi Hayati Bey'in getirdiği telgraflar arasında, Anadolu Ajansı veya Hâkimiyet-i Milliye için lazım olan parçaları kesmekte ve Mustafa Kemal Paşa'nın diğer muhaberatına ait yazıları hazırlamaktaydı.
İlk haberlerini servis etmeye 12 Nisan 1920'de başladı. Hem yurt içinden hem de yurt dışından haberlerin yer aldığı ilk bülten şu şekildedir:
Anadolu Ajansı, 2 Mart 1925 tarihinde Anadolu Ajansı Türk Anonim Şirketi ile özerk bir statü kazandı. 18 Kasım 2012'de Kahire merkezli Arapça Haberler Bölge Müdürlüğü açıldı. 22 Ocak 2013'te Beyrut şubesi, 30 Mayıs 2013'te de Gazze şubesi açıldı. Anadolu Ajansı, Türkçe, İngilizce, Arapça, Rusça, Fransızca, İspanyolca, Kürtçe, Soranice, Farsça, Endonezce, Boşnakça, Arnavutça, Makedonca olmak üzere 13 dilde yayın yapmaktadır.
Yasal statüsü

Anadolu Ajansı, hukuki niteliği itibarıyla Ticaret Siciline kayıtlı bir anonim şirket statüsündedir. Hisselerinin %47,75'i Hazine ve Maliye Bakanlığı’na, geri kalanı ise Ajans tüzel kişiliğine ve gerçek kişilere aittir. Anadolu Ajansı Malları ve Personeli Hakkında 57 Sayılı özel kanunu bulunmaktadır. Anadolu Ajansı çalışanları devlet memuru değildir. Ajans personeli, Basın İş Kanunu’na ve İş Kanunu’na bağlı olarak çalışır. Ajans bünyesinde 657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu’na tabi kamu personeli istihdamı bulunmamaktadır. 57 sayılı Kanuna göre, Anadolu Ajansı malları Devlet malı sayılır. Bu mallar aleyhine cürüm işleyenler hakkında umumi hükümler dairesinde kovuşturma yapılır. Anadolu Ajansı personeli Türk Ceza Kanununun tatbikatında, memur sayılır.
İçerik

Anadolu Ajansı Türkçe, İngilizce, Arapça, Boşnakça, Rusça, Fransızca, Kürtçe/Sorani, Kürtçe/Kurmanci, Farsça, Arnavutça, Makedonca, Endonezce ve İspanyolca olmak üzere 13 dilde yayın yapmaktadır.
124 farklı uyruktan toplam 3000'in üzerinde çalışanı bulunan ajans; günlük ortalama 2000 haber, 2000'in üzerinde fotoğraf, 10'a yakın infografik ve 400'ün üzerinde video yayınlamakta ve 20'ye yakın canlı yayın yapmaktadır. Yurt dışında 41 ofisi ve 100 ülkede temsilciliği bulunmaktadır.
Eleştiriler

Anadolu Ajansı, kamu haberciliğinden giderek uzaklaşıp AK Parti'nin propaganda aygıtına döndüğü yönünde yoğun eleştirilere hedef olmaktadır. Bir dönem Ajansın İngilizce haberler bölümünde editörlük yapan Kate O’Sullivan ve Laura Benitez, Ajansın AK Parti'nin "kukla tiyatrosundaki iplerden birine bağlı" olduğunu iddia etti. Ajansa genel müdür olarak atanan Şenol Kazancı, AK Parti İstanbul İl Gençlik Kolları'nın kurucu başkanı ve Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın eski danışmanıdır. Ajansın Çanakkale bölgesinde görev alan muhabir ve çalışanlarının, Eylül 2015'te Türkiye genelinde meydana gelen şiddet olaylarına ilişkin Facebook üzerinden katliam çağrısında bulunduğu basına yansıdı. AA çalışanı, yazdıklarının paylaşılan bir şeye yorum yapmaktan ibaret olduğu ve paylaşıma yaptığı yorumun kurumunu bağlamadığını ifade etti.
Ajansın 2019 Türkiye yerel seçimi gecesi saat 23:21'de veri akışının kesilip ertesi gün saat 13:00 sularında veri akşının tekrar devam etmesi oldukça tepkiye neden oldu. Bunun üzerine Yüksek Seçim Kurulu Başkanı Sadi Güven'e sorulan bir soruya karşılık Anadolu Ajansı benim müşterim değil. Benden veri almıyor. Nereden alıyor bilmiyorum diye açıklamada bulunmuştu.
23 Haziran İstanbul yerel seçiminde Anadolu Ajansı, ilk kez abonelerine veri yayını durdurdu ve 19.30'da veri akışına başlayacağını açıkladı. Anadolu Ajansı sonuçları açıklamadan, yeniden faaliyete geçen ANKA Haber Ajansı sonuçların önemli bir kısmını aktarmıştı.
Anadolu Ajansı'nın Ankara'da bulunan genel merkezi.
Ajansın kuruluş kararı.
1999 Ballon d'Or

UEFA üyesi ülkelerden bir spor gazetecileri heyeti tarafından değerlendirilen ve 1999 yılında Avrupa'nın en iyi futbolcusuna verilen 1999 Ballon d'Or, 21 Aralık 1999 tarihinde Brezilyalı Rivaldo'ya verildi.
Sıralama

| Sıralama | Oyuncu | Kulüp(ler) | Milliyet | Puan |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Rivaldo |  Barcelona |  Brezilya | 219 |
| 2 | David Beckham |  Manchester United |  İngiltere | 154 |
| 3 | Andriy Şevçenko |  Milan |  Ukrayna | 64 |
| 4 | Gabriel Batistuta |  Fiorentina |  Arjantin | 48 |
| 5 | Luís Figo |  Barcelona |  Portekiz | 38 |
| 6 | Roy Keane |  Manchester United |  İrlanda | 36 |
| 7 | Christian Vieri |  Lazio |  İtalya /  Avustralya | 33 |
| 8 | Juan Sebastián Verón |  Lazio |  Arjantin | 30 |
| 9 | Raúl |  Real Madrid |  İspanya | 27 |
| 10 | Lothar Matthäus |  Bayern Munich |  Almanya | 16 |
| 11 | Dwight Yorke |  Manchester United |  Trinidad ve Tobago | 14 |
| 12 | Jaap Stam |  Manchester United |  Hollanda | 13 |
| 13 | Siniša Mihajlović |  Lazio |  Yugoslavya | 12 |
| 14 | Zlatko Zahovič |  Olimpiakos |  Slovenya | 9 |
| 15 | Pavel Nedvěd |  Lazio |  Çekya | 8 |
| 16 | Mário Jardel |  Porto |  Brezilya | 7 |
| 17 | Peter Schmeichel |  Manchester United |  Danimarka | 6 |
| 18 | Stefan Effenberg |  Bayern Munich |  Almanya | 5 |
| 19 | Zinedine Zidane |  Juventus |  Fransa | 4 |
| 19 | Oliver Bierhoff |  Milan |  Almanya | 4 |
| 21 | Mario Basler |  Bayern Munich |  Almanya | 3 |
| 21 | Ryan Giggs |  Manchester United |  Galler | 3 |
| 23 | Hernán Crespo |  Parma |  Arjantin | 2 |
| 23 | Nwankwo Kanu |  Arsenal |  Nijerya | 2 |
| 23 | Ronaldo |  Internazionale |  Brezilya | 2 |
| 26 | Andy Cole |  Manchester United |  İngiltere /  Jamaika | 1 |
| 26 | Edgar Davids |  Juventus |  Hollanda /  Surinam | 1 |
| 26 | David Ginola |  Tottenham Hotspur |  Fransa | 1 |
| 26 | Claudio López |  Valencia |  Arjantin | 1 |
| 26 | Roberto Carlos |  Real Madrid |  Brezilya | 1 |
| 26 | Marcelo Salas |  Lazio |  Şili | 1 |
Ek olarak 22 oyuncu daha aday gösterildi, ancak hiç oy alamadılar: Fabien Barthez, Dennis Bergkamp, Laurent Blanc, Gianluigi Buffon, Frank de Boer, Marcel Desailly, Giovane Élber, Pep Guardiola,
Filippo Inzaghi, Patrick Kluivert, Paolo Maldini, Fernando Morientes, Hidetoshi Nakata, Emmanuel Petit, Gus Poyet, Oleksandr Shovkovskyi, Lilian Thuram, Sylvain Wiltord ve Gianfranco Zola.
Pomaklar

| --- | --- |

 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
 Türkiye: 346.000 (2010) - 600.000
 Bulgaristan: 67.350 (2011) 268.971 (1990)
 Yunanistan: 30.000 (1981)  30.000 (1998)
Diller
Pomakça, Bulgarca, Yunanca, Türkçe
Din
Sünni İslam, Alevilik
Pomaklar (Bulgarca: Помаци Pomatsi, Yunanca: Πομάκοι Pomákoi), başta Balkanlar'da Rodop Dağları, Kuzey Bulgaristan ile Aşağı Trakya, Makedonya, Batı Anadolu'da ve dünyanın değişik yerlerinde yaşayan, dilleri Slavca; çoğunluğu Müslüman kökenli olan bir halktır. Müslümanlığı seçen Bulgarlara da verilen bir isimdir.
Osmanlı'nın Balkanlar'a yaptığı akınlarda Müslümanlığı seçen bir topluluktur. Mübadele anlaşmaları sonucu Yunanistan'da ikamet eden Pomakların bir bölümü; Trakya'da boşaltılan Rum köylerine yerleştirilmiştir.
Müslüman olmalarından dolayı Bulgarlar milliyetçileri tarafından sürekli baskıya, ötekileştirilme politikasına ve katliama maruz kalmışlardır.
Balkan Savaşlarıyla Pomaklar üzerindeki baskı artmış, savaş sırasında Bulgaristan Genelkurmay Harekât Dairesi Başkanı Orgenaral Sarafov'un emriyle, Rodop ve Pirin bölgelerinde bütün Müslüman Pomakların resmen Hristiyanlaştırılması ve Bulgarlaştırılması, kabul etmeyenlerin ise imha edilmesi kararı alınmıştır. Balkan Savaşları ve sonrasında Bulgarların, Pomaklar ve diğer unsurlar üzerinde izledikleri Hristiyanlaştırma politikaları daha sistematik şekilde sürmüştür. 1912 ve 1942 tarihleri arasında isim değiştirme kampanyaları sırasında Bulgar yöneticilileri tarafından Pomak köylerine papazlar gönderilerek zorla Hristiyanlaşmaları yönünde çaba sarf etmişlerdir.
Balkan Savaşı'nın bitmesiyle birlikte Pomaklara uygulanan baskı ve asimilasyon politikası daha da şiddetlenince, Osmanlı Devleti'nin Sofya Elçisi Fethi Bey (Okyar), Sofya Ateşemiliteri Mustafa Kemal Paşa ile birlikte Bulgar Hükûmeti'nin bu uygulamalarından vazgeçmesi, uyguladıkları asimilasyon ve soykırımı engellemek ve farkındalık oluşturmak için çalışma başlatmışlardır. Fethi Bey, Osmanlı Devleti'nin Pomak köylerinde Hristiyan din adamlarının uzaklaştırılması dışında herhangi bir önemli adım atmadığını, gerekli önlemlerin bir an önce alınmasını istemiştir.
Tarih

93 Harbi'nin sonunda, Vǎča vadisinde bulunan yaklaşık 20 Pomak köyünde çıkmış, Osmanlı İmparatorluğu Doğu Rumeli vilayetinden özerklik elde edilmesiyle sonuçlandı. Büyük bir köy olan Timraş'ı yönetim merkezi alarak kurulan özerk Pomak Timraş Cumhuriyeti 8 yıl kadar sürebilmiş, 1886'da Bulgaristan egemen olmuştur.
Dil

Ana madde: Pomakça
Pomakların ana dili; Güney Slav dillerinden Pomakçadır. Bulgarca ve Makedonca ile oldukça benzerlik taşır.
Dil > Bazı Pomakça örnekler

| Türkçe | Rodop Pomak Lehçesi (İskeçe, Gümülcine) |
| --- | --- |
Merhaba: Zdravey
Ben Pomak'ım: Ya sam Pomak
Ben Pomakça konuşuyorum : Ya dumam pomaşki
Nasılsın?: Kak si?
Teşekkürler: Blagodarya vi
İyi günler!: Ubav den!
Çocuklar: Detsa
Bu kitap: Tazi kitap
Bu teyze: Tazi Tetya
İbrahim benim dayım: İbrahim e moy dayço
Hatice benim kız kardeşim: Hatice e moya sestra
Benim Babam: Moy bubayko
Ne yapıyorsun?: Kina praviş?
Biliyordum: Ya znayeh
Billiyor musun?: Ti znayeş li?
O iyi bir adamdı: Toy beşe dobar çılak
Ben İskeçeliyim: Ya sam ot Skeça
Yeni köyden bir kadın : Anna jena ot novoto selo 
Bir gün ve bir gece: Edin den i anna noşt
Seni seviyorum: Milovam te
Pomak yerleşimleri > Türkiye

Pomakların Türkiye Trakya'sı ve Anadolu'ya ilk gelişleri 93 Harbinin hemen ertesidir. Bu sebeple halk arasında  93 mâcırı olarak da bilinirler. Kırklareli'den Samsun'a, Samsun'dan Eskişehir'e, Eskişehir'den İzmir'e kadar geniş bir bölgede çoğunlukla yaşarlar.
Bafra, Çarşamba, Balıkesir, Bursa, Karacabey, Gönen, Manyas, Darıca, Şevketiye, Erdek, Edincik, Yenice, Çan, Biga, Edirne, İpsala, Keşan, Uzunköprü, Beykoz, BeylikdüzüBeylikdüzü, Çatalca, Silivri, Adapazarı, Söğütlü, Ferizli, Babaeski, Demirköy, İğneada, Vize, Soğucak, Soma.
Pomak yerleşimleri > Türkiye > Aydın

Didim
Pomak yerleşimleri > Türkiye > Kırklareli

Lüleburgaz, Babaeski, Kofçaz, Saray, Karaağaç, Pehlivanköy, Eskitaşlı,
Alpullu, Katranca, Büyük Mandıra, Kuştepe köyü, Alacaoğlu köyü, Kocahıdır beldesi, Beğendik, Üsküp, Kırıkköy, Yenice, Poyralı, Doğanca
Pomak yerleşimleri > Türkiye > Sivas

Divriği, Zara, Suşehri, Akıncılar ve İmranlı ilçeleri başta olmak üzere azınlık bir şekilde yayılmışlardır.
Pomak yerleşimleri > Türkiye > Edirne

Merkeze bağlı Musabeyli köyü, Karahamza köyü, Havsa, Azatlı köyü, Abalar Köyü, Naipyusuf Köyü, Orhaniye köyü Küplü beldesi, Hasırcıarnavut köyü, Kavaklı köyü, Subaşı beldesi ile Uzunköprü'nün, Sipahi, Uzunköprü|Kurtbey]], Hasanpınar, Çöpköy, Kırcasalih, Yağmurca, Sazlımalkoç, Başağıl, Kadı, Kadıgebren ve Yağmurca köyleri. Keşan'ın Koruklu köyü, Yeşil, Orhaniye, Suluca, Çobançeşmesi köyü, İpsala (Esetçe) beldesi, Aliçopehlivan köyü, Enez'in Sultaniçe, Hacı ve Pazardere İbrikte köyleri.Sipahi\Turnacı\Sultanşah Uzun köprü (Gazihalil)
Pomak yerleşimleri > Türkiye > Tekirdağ

Süleymanpaşa 'nın Barbaros Kasabası, Şarköy'ün Yayaağaç, Kocaali ve Yeniköy köylerinde. Hayrabolu,Saray, Şalgamlı beldesi, Çerkezmüsellim kasabası, Büyük Danişment köyü, Malkara'da Prafça (Çınaraltı köyü), Hayrabolu ve Popköy (Kabahöyük).
Pomak yerleşimleri > Türkiye > Çanakkale

Bigada 22 köyde Gelibolu Çeşmealtı köyü, Yeniköy, Değirmendüzü, Tayfurlar ile İlyağa köyleri.
Pomak yerleşimleri > Türkiye > Balıkesir

Gönen'in Dumanalan, Kocapınar, Hafızhüseyinbey, Hodul, Hasan Bey, Atıcıoba köyleri. Erdek, Yukarıyapıcı, Belkıs, Ballıpınar, Düzler, Ocaklar, Narlı, İlhanlar, Gölyaka, (Simavlı köyü), Doğanlar, Turanlar, Çakıl köyü, Manyas, İvrindi'nin Aşağıkaleoba köyü, 
Sındırgı'ya bağlı Şahinkaya köyü. Karesi ilçesine bağlı Taşkesiği (Karıncalı) köyü ve Toybelen köyü.
Pomak yerleşimleri > Türkiye > İzmir

İzmir, Gaziemir, Bayındır, Dikili ve Kemalpaşa'nın çeşitli köylerinde.
Pomak yerleşimleri > Türkiye > Manisa

Manisa'nın Soma İlçesindeki Turgutalp Mahallesi (Kasaba), Karaağaçlı köyü. Demirci ilçesinde Bardakçı köyü.
Pomak yerleşimleri > Türkiye > Bursa

Mudanya'nın Dere köyü ve Yalıçiftlik köyü, Çanakkale'nin Çal köyü, Çan (Yaykın köyü), Irbaalan, İlyasağa köyü, Havdan köyü. Gemlik'in Benlik köyü. İnegöl.
Pomak yerleşimleri > Türkiye > Bilecik

Bilecik'in Şükraniye köyü, Küplü köyü ve Vezirhan köyü. Bozüyük ilçesinin Saraycık köyü. Osmaneli ilçesinin Orhaniye köyü
Pomak yerleşimleri > Türkiye > Eskişehir

Eskişehir Osmaniye Beldesi, Karakamış Mahallesi Beylikova İlçesi, Uzunburun köyü Bağçecik köyü
Pomak yerleşimleri > Türkiye > Kocaeli

Karamürsel'in Yalakdere köyü (Moglena bölgesinden mübâdil)
Pomak yerleşimleri > Türkiye > Sakarya

Sakarya, Ahmediye köyü.
Pomak yerleşimleri > Türkiye > Konya

Konya, Ilgın ilçesinin Boğazkent köyü, Çumra ilçesinin Gökhüyük köyü.
Pomak yerleşimleri > Bulgaristan

Ana madde: Bulgaristan'daki Pomaklar
Pomaklar, Bulgaristan'da Smolyan, Blagoevgrad, Pazarcık, Velingrad, Razlık, Yakorit, Kırcaali, Goce Delčev bölgelerinde ve Mesta Vadisi, Rodop Dağları'nda sıkışık alanlarda yaşamaktadır. Lofça Bölgesi civârında ise küçük Pomak grupları bulunmaktadır. Bununla birlikte Pomakların %50'si Rodop Dağları'nın güneyinde bulunmaktadır. Bulgaristan İçişleri Bakanlığı'nın 1989'da Müslüman Bulgarlar ismi altında yaptırdığı çalışmada, nüfuslarının 268.971 ile toplam nüfusun %3'ünü oluşturduğunu ortaya koymuştur.
Pomak yerleşimleri > Yunanistan

Karacaova Nâhiyesindeki 26 köyde Pomak grubu yaşıyordu. Alman gezgin Adolf Struck'un Karacaova'ya yaptığı gezi sonucu yazdığı kitapta Gostolyub (Konstantia) gibi 300 nüfuslu ve iki parçalı köylerde sadece Pomakların yaşadığını söylüyor.[kaynak belirtilmeli] Ayrıca Karacaova'daki Vlahlar (Meglen-Aromanians) üzerine araştırma yapan Theodor Capidan  kitabında bu bölgede Pomakların yaşadığını ifade ediyor. Şu an İskeçe ve Gümülcine'de 30.000 civarında Pomak yaşamaktadır.
Pomak yerleşimleri > Kuzey Makedonya

Kuzey Makedonya'da Pomaklar Berova, Debre, Manastır, Struga, Dolna Reka ve Üsküp civarında yaşamaktadırlar. Nüfusları tam tespit edilememekle birlikte toplam 40.000 olduğu söylenmektedir.
Pomak yerleşimleri > Arnavutluk

Arnavutluk'ta Pomaklar genellikle Kuzey Makedonya sınırı civarında yaşamaktadırlar. Fakat bugüne kadar Arnavutluk Pomakları hakkında çok da ayrıntılı araştırma olmamıştır hatta tamamen yok sayılmışlardır. Tahmin edilen nüfusları oldukça ilgi çekicidir. Çünkü kaynaklar Arnavutluk'taki Pomak nüfusunu 80.000-120.000 olduğunu tahmin etmektedirler.[kaynak belirtilmeli]
Pomak yerleşimleri > Diğer yerler

Tüm bunların yanında 1878 göçleri döneminde 20.000 ailenin İtalya'ya ve 1.000 ailenin de İsviçre'ye göç ettirildiği ve iskân edildikleri verisi mevcuttur.[kaynak belirtilmeli]
Pomak mutfağı

Ana madde: Pomak mutfağı
Yöresel kıyafetli Pomak kızlar, Gönen
Bulgaristan'da: 
  Müslüman Pomak çoğunluklu bölgeler