stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bakıhanovlar

| Bakıhanovlar Bakıxanovlar |
| --- | --- |
Azeri soylu hanedan
Ülke: Azerbaycan
Aktif bölge(ler): Bakü
İlgi odağı: Politika
Köken yeri: Gilan Eyaleti
Kuruluş: 1718 (305 yıl önce) (1718)
Kurucu: I. Mirza Muhammed Han
Güncel durumu: Aktif
Devriliş: 1806
Son hükümdar: Hüseyin Kulu Han [az]
Unvan(lar): 1747'den itibaren Han
  Bakü Hanlığı   Safevîler   Afşar Hanedanı   Rus İmparatorluğu 
Bakıhanovlar, Azerbaycan'ın tanınmış soylu hanedan ailelerinden biri. Hanedanın temsilcileri, 1718 yılında kurulup 1747 ile 1806 yılları arasında bağımsız olan Bakü Hanlığı'nı yönetmiştir.
Bakıhanov hanedanı > Hanlar

| İsimler | Yıllar süren güç | Önceki yargıçla ilişki |
| --- | --- | --- |
| I. Mirza Muhammed Han | 1747-1768 | Dergah Kulu Bey'in oğlu |
| Melik Muhammed Han [en] | 1768-1784 | I. Mirza Muhammed Han'ın oğlu |
| II Mirza Muhammed Han | 1784-1791 | Melik Muhammed Han'ın oğlu |
| Muhammed Kulu Han | 1791-1792 | I. Mirza Muhammed Han'ın oğlu |
| Hüseyin Kulu Han | 1792-1806 | Muhammed Kulu Han'ın yeğeni |
Ailenin ünlü temsilcileri

Abbas Kulu Ağa Bakıhanov - yazar, albay.
Cafer Kulu Ağa Bakıhanov - korgeneral.
Hasan Ağa Bakıhanov - general.
Ahmed Ağa Bakıhanov - Muhafız Albay.
Abdulla Ağa Bakıhanov - general.
Balahan Bakıhanov
Ahmed Bakıhanov - katran oyuncusu, pedagog, müzisyen.
Memmedrıza Bakıhanov
Memmedhan Bakıhanov - Azerbaycan halk müziğinin önde gelen temsilcisi, katrancı.
Hasimhan Bakıhanov
Talat Bakıhanov - Azerbaycan kamançacısı, muğam şarkıcısı.
Akif Bakıkhanov - müzisyen.
Rena Bakıhanova
Nigar Bakıkhanova - yetenekli bir Azerbaycanlı Arapça filologu.
Ziver Hanım Bakıhanova
Afet Bakıhanova
Tofig Bakıhanov - Azerbaycan'ın seçkin bestecisi, Azerbaycan SSR Halk Sanatçısı (1990), profesör (1983).
Çimnaz Hanım Bakıhanova
Bakü Han Sarayı, İçerişehir.
Abbas Kulu Ağa Bakıhanov'un Kuba şehrindeki müze-evi.
Azerbaycan SSR Halk Sanatçısı, besteci Tofig Bakıhanov.
Dilton Marsh

| Dilton Marsh |
| --- | --- |
Kent

Dilton MarshDilton Marsh'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Wiltshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Dilton Marsh, İngiltere'nin Wiltshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Belladonna (oyuncu)

| Belladonna |
| --- | --- |
Belladonna (2012)
Doğum: Michelle Anne Sinclair 21 Mayıs 1981 (43 yaşında) Biloxi, Mississippi, ABD
Eşi: Aiden Kelly (e. 2004)
Boyu: 1,63 m (5 ft 4 in)
Kilosu: 58 kg (128 lb)
Göz rengi: Kahverengi
Saç rengi: Siyah
Etnik kökeni: Alman
Film sayısı: 500 (IAFD)

IMDb'de Belladonna
IAFD'de Belladonna
Adultfilmdatabase'de Belladonna
Belladonna (2005)
Belladonna (2007)
Belladonna (2009)
Belladonna (2010)
Michelle Anne Sinclair (d. 21 Mayıs 1981; Biloxi, Mississippi) Amerikalı oyuncu, yapımcı ve yönetmen.
Hayatı

Michelle Anne Sinclair, 21 Mayıs 1981 yılında Biloxi, Mississippi'de Alman, Çeroki ve İskoç kökenli bir ailenin kızı olarak dünyaya geldi. Ortaöğretimdeyken okulu bıraktı ve 15 yaşındayken ailesini bırakıp evden kaçtı. Kısa bir süre Utah'ta tek başına yaşadı ve Mormonlara sığındı. Yetişkin film endüstrisine girmeden önce Utah'ta 7-Eleven, Victoria's Secret, Sears, Subway gibi yerlerde ve dans kulüplerinde çalıştı. 2000 yılında Utah'ta bir arkadaşının ona yetenek ajanslarından bahsetmesiyle birlikte yetişkin film endüstrisine girmek için Los Angeles, Kaliforniya'ya uçtu ve kariyerine çıplak modellik yaparak başladı. Utah'ta Bella adını da kullanıyordu fakat Los Angeles, Kaliforniya'ya gelince ajanstakilerin önerisi üzerine İtalyancada "güzel kadın" anlamına gelen Belladonna adını kullanmaya başladı ve sektördeki tüm gücünü daha fazla para kazanmaya odakladı. İlk sahnesinde Real Sex Magazine adlı bir Bill Whitrock filminde oynadı ve ilk sahnesindeki partneri Chris Cannon idi. 2004 yılında Las Vegas, Nevada'da Aiden Kelly ile evlendi ve Ocak 2005 yılında Myla adında bir kız çocuğu dünyaya getirdi. Temmuz 2012 yılında Twitter üzerinden artık kamera karşısında seks yapmakla ilgilenmediğini ve diğer ilgi alanlarının peşinden gideceğini açıkladı.
Filmografi

| Film> Yıl | Film> Yapım | Film> Rol | Film> Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 2014 | The Ladies of the House | Ginger |  |
| 2014 | Inherent Vice | Clancy Charlock |  |
| 2018 | Dream Murder Machine | Ella | Kısa film |
Dış Bağlantılar

IMDb'de  Belladonna (oyuncu)
| g t XRCO Ödülleri: Yılın En İyi Kadın Sanatçısı |
| --- | --- | --- |
| 1980'ler |  Ginger Lynn (1984 & 1985)  |  |
| 1990'lar |  Tori Welles (1990)  Ashlyn Gere (1993)  Debi Diamond (1994)  Leena La Bianca (1995)  Juli Ashton (1996)  Missy (1997)  Jill Kelly (1998)  Stacy Valentine (1999)  |  |
| 2000'ler |  Inari Vachs (2000)  Jewel De'Nyle (2001 & 2002)  Belladonna (2003)  Ashley Blue (2004)  Lauren Phoenix (2005)  Nicki Hunter (2006)  Hillary Scott (2007)  Sasha Grey (2008)  Jenna Haze (2009)  |  |
| 2010'lar |  Tori Black (2010 & 2011)  Asa Akira (2012 & 2013)  Remy LaCroix (2014)  Anikka Albrite (2015)  Adriana Chechik (2016 & 2017)  Angela White (2018 & 2019)  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: no2011170492  VIAF: 212927722   WorldCat (LCCN): no2011-170492
Dipoenura

Dipoenura Theridiidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Biz de Arkadaş mıyız?

| --- | --- |

Yönetmen: Ülkü Erakalın
Yapımcı: Şahan Haki
Senarist: Erdoğan Tünaş
Hikâye (eser): Özdemir Hazar
Görüntü yönetmeni: Memduh Yükman
Stüdyo: Melek Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram, duygusal, komedi
Renk: Siyah-beyaz
Yapım yılı: 1962
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Biz de Arkadaş mıyız?, Erdoğan Tünaş'ın senaryosunu yazdığı, Ülkü Erakalın'ın yönettiği 1962 yapımı Türk filmidir.
Oyuncular

Filmin başlıca oyuncuları,
| --- | --- |
 Göksel Arsoy  Türkân Şoray  Peri Han  Öztürk Serengil  Sami Hazinses  Necdet Tosun :  Hulusi Kentmen  Nubar Terziyan  Handan Adalı  Uğur Kıvılcım  Mualla Sürer
Dipoena

Dipoena, Theridiidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Dipol anten

Yarı dalga dipol
Dipol anten, en basit ve en çok kullanılan anten türüdür. Dipol, bir hat akımını destekleyen bir ışıma yapısına sahip bir temel elektrik dipolününkine yaklaşık bir radyasyon paterni üreten bir anten sınıfından herhangi biridir ve böylece akımın her bir ucunda yalnızca bir düğüm olması sağlanır.
Dipogon

Dipogon Fabaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Do I Dream

|  "Do I Dream"> 1973 Eurovision Şarkı Yarışması şarkısı |
| --- | --- |
Ülke: İrlanda
Şarkıcı(lar): Maxi
Dil: İngilizce
Besteci(ler): Jack Brierley, George F. Crosbie
Söz yazar(lar)ı: Jack Brierley, George F. Crosbie
Orkestra Şefi: Colman Pearce
Finallerdeki sonuçları
Final derecesi: 10.
Final puanı: 80
Sahneye çıkış kronolojisi
◄ "Ceol an Ghrá" (1972)   
"Cross Your Heart" (1974) ►
"Do I Dream", (Türkçe:Hayal ederim) 1973 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İrlanda'yı temsil eden Maxi tarafından seslendirilen İngilizce şarkıdır. İrlanda, yarışma sonunda 80 puanla onuncu olmuştur.
Bardas Skleros

| Bardas Skleros |
| --- | --- |
Bardas Skleros'un askerlerce imparator olarak ilanı Skilicis yazma eseride minyatur
Ölüm: 2 Nisan 991
Bağlılığı: Bizans İmparatorluğu
Rütbesi: General
Çatışma/savaşları: Arkadiopolis Muharebesi (970) Pankaleia Muharebesi (978)

Bardas Skleros (ya da Sclerus), 976–979 yılları arası İmparator II. Basileios'a karşı yapılmış geniş çaplı Anadolu isyanına önderlik etmiş Bizans generali.
Geri plan

Bardas, Küçük Asya'nın doğu eteklerinde çok büyük mülkleri olan köklü Skleros ailesinden gelmektedir. Annesi Gregoria, I. Basileios'un kardeşi Bardas'ın soyunda gelmektedir. Erken dönem kariyerinde en büyük başarısı 970 yılında I. Svyatoslav'ın ordusuna karşı Konstantinopolis'i parlak savunmasıdır. 970 tarihli Arkadiopolis Muharebesi'nde karşı tarafa 20.000 kayıba neden olurken, seferde sadece 25 Bizans askeri hayatını kaybetmiştir.
Bizans'ın acımasız düşmanları ile uğraşırken kendini göstermiş ve İmparator I. İoannis'in en güvendiği danışmanı olmuştur. İoannis'in ölümü üzerine İmparator olmak istemiştir. Gerçekte imparatorluk hükûmetinin başı olan Hadım Basileios Lekapenos, başka planları olduğu için onu 975 yılında Doğu Domestikos tōn scholōn (Doğu orduları komutanı) görevinden aldı.
Mihail Psellos'a göre, Skleros, "sadece yetenekli bir planlamacı değil, fakat sınırsız servet sahibi (tacı amaçlayan birisinin sahip olabileceği ortalama servetten fazla), asil kan sahibi olmanın üstünlüğü ve büyük savaşların başarısı ile teşebbüsünde tüm askeri sınıfın kendi arkasında tutarak entrikalarını çevirecek kadar aşırı zeki" biriydi.
İsyan

Görevden alındığını duyunca, Skleros Ermeni, Gürcü ve hatta Müslüman hükümdarlar ile anlaşmaya vararak, imparatorluk tacı için desteklerini aldı. Asya illerindeki akrabaları ve destekçileri arasında başarı ile isyanın yönetip, hızla Caesarea, Antakya ve Küçük Asya'nın büyük kısmının yöneticisi oldu.
Bizans Donanmasının birçok komutanını yendikten sonra, Konstantinopolis'e almak için Dardanelles'i bloke etti. Asilerin, Basileios donanmasını, kolaylıkla dağılacakları Yunanistan'a takip etmek için ayrılmaları yaptıkları ilk hata oldu.
Denizdeki üstünlüğü kaybedince, Skleros önce başkentin anahtarı olarak düşünülen Nicaea'yı kuşatmıştır. Şehir geleceğin imparatoru I. İsaakios'un babası ve Komninos Hanedanı'nın atası Manuil Erotikos tarafından savunuluyordu. Bu arada Basileios, bir önceki imparator döneminde isyan ettiği için bir manastırda yedi yıldır tutulan Bardas Fokas'ı sürgünden çağırdı. Fokas, aile mülklerinin bulunduğu doğudaki Sebastea'ya ilerledi. Tao-Klarceti Prensi III. David ile anlaşmaya varıp, Tornikios önderliğinde 12.000 Gürcü atlı desteği sağladı.
Skleros hemen Nicaea'dan ayrılıp Doğu'ya gitti ve Fokas'ı iki savaşta yendi, ancak Foksa üçüncüsünde galip geldi. 24 Mart 979'da iki lider teke tek bir dövüşte karşı karşıya geldi, Skleros mızrağıyla Fokas'ın atının sağ kulağını kesti ve ardından kafasına ağır bir yara aldı. Ölümüyle ilgili söylenti ordusunu kaçmaya zorladı, ancak Skleros'un kendisi Müslüman müttefiklerinin yanında bir sığınak buldu. Bunun üzerine isyan zorlanmadan bastırıldı.
Sonraki yılları

Asyalı güçler onun Konstantinopolis'e karşı sonraki eylemlerini desteklemediği için, Skleros ve ailesi 980 yılında Bağdat'a gitti. Halife'nin sarayında altı yıl geçirdi.
987 yılında, Skleros, en nihayet Bulgar savaşlarında elde ettiği fırsat ile tacı ele geçirmeyi amaçlayan Fokas tarafından vatanına geri çağrıldı. Skleros bir ordu ile Fokas'ı destekledi. Ancak bu düzensizlikten fırsat elde etme çabası, Fokas'ın onu hapishaneye atması ile engellendi.
989 yılında, Fokas'ın Abidos'ta ölmesi üzerine, Skleros isyanın liderliğini devraldı: "Gerçek şu ki, Skleros'un ordusuna giren, artık geçmişlerine göre ayrılmıyordu, onların her biri isyana bağlılığını bildiriyordu. Liderleri, onları kendi cesur niyeti ile bir uyumlu bedende birleştirdi. İyilikler ile bağlılıklarını kazandı, şefkatiyle sadakatlerini sağladı. Farklılıklarını kaldırıp, onlarla bir kaptan yemek yedi, bir bardaktan içti, onları isimleri ile çağırdı ve övgüleri onların biatını sağladı" (Mihail Psellos).
Teslim olma tarihi tartışmalıdır. 991 yılında, kör edildi. Yarı esir Trakya'da yaşarken, Bulgaristan'a giden İmparator II. Basileios tarafından ziyaret edildi. Ünlü asi "Kuropalatis" unvanını kabul etti ve birkaç gün sanra muhtemel 2 Nisan tarihinde öldü.
Ama soyu devam etti. Torunu Basileios Skleros, İmparator III. Romanos'un kızkardeşi ile evlendi. Basileios'un kızlarından biri, imparator olacak Konstantinos Monomakos ile evlenirken, torunlarından biri Konstantinos'un metresi oldu. Bu kadınlardan biri II. Vladimir Monomah'ın büyükannesidir.
Fokas ve Skleros orduları arasında bir çarpışma, Madrid Skilicis yazmasından bir minyatür
Dipoenata

Dipoenata Theridiidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Biz Stone

| Biz Stone |
| --- | --- |

Doğum: Christopher Isaac Stone 10 Mart 1974 (50 yaşında)
Milliyet: Amerikalı
Vatandaşlık:  ABD
Eğitim: Northeastern Üniversitesi, Massachusetts Teknoloji Enstitüsü
Meslek: İş adamı, Yazılım mühendisi
Özvarlık:  200 milyon Amerikan doları
Evlilik: Livia Stone (e. 2007)
Resmî site: http://www.bizstone.com/

Christopher Isaac "Biz" Stone (doğum 10 Mart 1974), Amerikalı iş insanı ve girişimci. Birçok ünlü internet girişiminin oluşmasında ve gelişmesinde rol almıştır. Twitter, Blogger, Medium bunlardan bazılarıdır.
Öğrenim

Northeastern Üniversitesi, Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nde eğitim görmüştür fakat çoğu ünlü internet girişimcisi gibi mezun olmamıştır.
Bundesautobahn 9

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

| [[Dosya:|290px|logo]] | [[Dosya:|290px|logo]] |  |
| Tip | Otoyol |  |
| Başlangıç | Ferch |  |
| Bitiş | Münih |  |
| Uzunluk | 530 km |  |
| Geçtiği Yerler | Berlin ↔ Brandenburg ↔ Saksonya-Anhalt ↔ Saksonya ↔ Thüringen ↔ Bavyera |  |
| Harita | Harita |  |

Bundesautobahn 9 (Federal Otoyol 9, kısaltma: BAB 9) -Kısaca: Autobahn 9 (Otoban 9, Kısaltma: A 9)- kuzey-güney yönünde uzanan ve mega kentler Berlin ile Münih'i birbirine bağlayan bir Alman otoyoludur. Berlin Çevreyolu'ndan başlayan otoyol  Halle (Saale), Leipzig, Nürnberg ve Ingolstadt büyük şehirlerini birbirine bağlayarak Münih'in Schwabing bölgesindeki Mittlerer Ring'de sonlanır. Toplamda 530 kilometre uzunluğuyla Almanya'daki en uzun otoyollardan biridir.
Güzergâh, Nasyonal Sosyalizm döneminde 1930'larda Reichsautobahn olarak inşa edildi ve Almanya'nın bölünmesinden sonra Batı Almanya'dan Batı Berlin'e geçiş yollarından biri oldu. 1990 yılında Almanya'nın yeniden birleşmesinden sonra artan trafik hacminden dolayı otoyolun büyük bir kısmı yenilenmiştir.
Tarihi

1920'lerde, motor trafiğine ayrılan yollar için yapılan ilk inşaat projeleri arasında Berlin ile Münih arasındaki yolun planları da vardı. Nasyonal Sosyalistler'in iktidarı ele geçirmesiyle, HaFraBa vakfının 1930'ların başlarında "arabaya özel yollar" ağı için hazırladığı planlar uygulamaya kondu. Reichsautobahn'ın Berlin - Münih arasındaki güzergâhı, İkinci Dünya Savaşı başlamadan önce tamamlandı. Savaşın sona ermesinden ve Almanya'nın ikiye ayrılmasından sonra otoyol, Rudolphstein/Hirschberg sınır kapısı üzerinden Almanya'nın güneyi ile Batı Berlin arasında bir geçiş yolu görevi görmeye başladı. 1990'daki Almanya'nın yeniden birleşmesinden bu yana otobandaki trafik önemli ölçüde arttı. Bu nedenle yol altı şeritli olacak şekilde genişletildi.
Tarihi > İlk planlar > HaFraBa'nın sadece araba yolları

1920'lerde motorlu araçların yaygınlaşmasıyla özel olarak motorlu araç trafiğine ayrılmış yolların için ilk planları yapılmaya başlandı. 1926'da kurulan HaFraBa e. V. (Verein zum Bau einer Straße für den Kraftwagen-Schnellverkehr von Hamburg über Frankfurt a. M. nach Basel, Hamburg'dan Basel'e Frankfurt a. M. Üzerinden Giden Yüksek Hızlı Motorlu Araç Trafiğine Yönelik Yol İnşaatı Vakfı) Robert Otzen yönetiminde Hamburg'dan Frankfurt am Main üzerinden İsviçre sınırına ve Basel'e giden bir ana yol tasarladı. Daha sonra kuzeyde Lübeck'e devam eden bir yol ve Bremen'e bir ayrım ile İsviçre üzerinden kuzey İtalya'ya uzanan bir yol daha planlandı. 1927 gibi erken bir tarihte, vakıf Almanya'yı tamamen kapsayan bir otoyol ağı tasarladı. 1929'dan itibaren uzun Nur-Autostraße terimi yerine Otzen'in icat ettiği Autobahn (Otoban) terimi kullanılmaya başlandı. 1930'ların başlarına gelindiğinde çok sayıda başka ana yol planı da hazırlandı. HaFraBa planlarında Leipzig ve Nürnberg üzerinden Berlin'den Münih'e giden alternetif yolların çoğunu içeriyordu. Ayrıca Leipzig'den başlayıp Erfurt üzerinden giden ve Plauen üzerinden Nürnberg'e giden bir rota da planlandı.
Tarihi > İlk planlar > MüLeiBerl ve Berlin - Roma Ana Yolu

11 Ocak 1927'de kurulan ve merkezi Leipzig'de bulunan Berlin-München Arbeitsgemeinschaft (Berlin-Münih Çalışma Birliği), HaFraBa planlarına dayanarak Leipzig üzerinden Münih ile Berlin arasında (MüLeiBerl) arasında bir yol yapılmasını planlıyordu. Autofernstraßen-Tagung konferansının açılışına katılan HaFraBra kurucusu Otzen sadece arabaların kullanıma açık yolların yapımı üstüne bir konuşma yaptı. Çalışma grubunun üyeleri, yolun geçtiği Berlin, Leipzig ve Münih büyük şehirlerin yanı sıra Prusya, Saksonya, Thüringen ve Bavyera eyaletlerinin temsilcileriydi. Aynı zamanda, Münih'te Berlin-Roma Ana Yolu çalışma grubu kuruldu ve bu grup, Berlin-München Arbeitsgemeinschaft grubunun planlarını üstlenerek Münih'ten Alpler üzerinden İtalya'ya kadar planlanan yolun devamını projeye ekledi. Berlin'deki otoyola dönüştürülen AVUS yarış pistine ek olarak, 1924 yılında İtalya'da otomobil trafiğine ayrılan ilk yol olarak inşa edilen Autostrada dei Laghi yapılacak yollara model olarak alındı. Ancak sadece bir yıl sonra gruplar hiçbir sonuç alamadan dağıldı.
Tarihi > Savaş sonrası dönem ve Almanya'nın bölünmesi

Tamamlanan diğer birçok otobanda olduğu gibi, Reichsautobahn Berlin - Münih'te de müttefik birliklerinin ilerlemesini yavaşlatmak için savaşın son aylarında Wehrmacht tarafından tahribat yapıldı. 13 Nisan 1945'te Rudolphstein yakınlarındaki Saale Köprüsü ile 28 Nisan'da Ingolstadt ve Münih arasındaki Holledau Viyadüğü böyle bir tahribat çalışması sırasında yıkıldı.
Mayıs 1945'te Wehrmacht'ın teslim olması ve 1949'da iki Alman devletinin kurulmasıyla -İngiliz, Fransız ve Amerikan işgal bölgesinde Almanya Federal Cumhuriyeti ve Sovyet işgal bölgesinde Doğu Almanya- serbest piyasa odaklı batı ve komünist doğu kesimi arasında ekonomik gelişim farkı oluşmaya başladı. Holledau Viyadüğü 1947'de yeniden kullanılabilir hale getirilmesine rağmen, Rudolphstein'daki Saale Köprüsü, doğrudan Amerikan ve Sovyet işgal bölgeleri arasındaki sınırda yer alıyordu ve savaştan sonra hemen yeniden inşa edilmedi. 1948'deki Berlin Ablukası'ndan sonra, Sovyet işgal bölgesi ve daha sonra Doğu Almanya giderek batıdan koptu ve köprü de ihmal edildi. Bu kopmanın doruk noktası olan Berlin Duvarı'nın 1961'de inşası sırasında bu köprü Almanya içindeki sınırının tahkimatı oldu. Bavyera ve (Batı) Berlin arasındaki trafik, eski Reichsstraße 2 ve Juchhöh sınır kapısından geçmek zorundaydı.
Tarihi > Savaş sonrası dönem ve Almanya'nın bölünmesi > Saale Köprüsü'nün Yeniden İnşası

30 Haziran 1946'da Sovyet ve Batı işgal bölgeleri arasındaki sınır kapatıldı. 1949'da iki Alman devleti kurulduktan sonra, bölge sınırından geçişler gittikçe kısıtlandı ve sonunda 1961'de Berlin Duvarı'nın inşası ve sınırın eşzamanlı tahkimatla Batı ve Doğu Almanya arasındaki sınırın ayrımı zirveye ulaştı.
Savaşın son günlerinde Wehrmacht tarafından tahrip edilen Rudolphstein yakınlarındaki Saale Köprüsü, tam olarak işgal bölgesi sınırında bulunuyordu ve bundan dolayı 1945'ten sonra tamamı bir bölgede kalan yollar ve üst geçitler 1955'e kadar tamir edilirken bu köprü tamir edilmedi. Köprünün çoğu Sovyet işgal bölgesi (1949'dan sonra Doğu Almanya) topraklarındaydı. Sadece küçük bir kısmı Bavyera'da (Amerikan işgal bölgesi) kalıyordu. Berlin'e giden ve Berlin'den gelen trafik, Hof'ta otobandan ve ayrılıp Hof - Chemnitz otobanını (günümüzde BAB 72) kullanmak zorunda kalıyordu. Bu yol da sınır ayrımından dolayı birkaç kilometre sonra kesintiye uğruyordu. Bu noktan sonra 1951'e kadar Plauen ve Schleiz üstünden, 1951'den itibaren B 2 aracılığıyla Töpen üstünden Juchhöh sınır kapısı ve kıvrımlı yoldan geçerek Gefell ve Zollgrün üstüden tekrar otoyola bağlanılıyordu.
1960'larda iki siyasi sistem arasında şiddetlenen ideolojik farklılıklara rağmen Nürnberg Otoban Ofisi (1954'ten itibaren OBR Nürnberg'in adı, günümüzde Kuzey Bayern Otoban Müdürlüğü) ile Doğu Almanya Ulaştırma Bakanlığı arasında yıkılan Saale Köprüsü'nü bir ortak komisyon kapsamında yeniden inşa etmek ve otoban sınır kapısı kurmak için anlaşma imzalandı. Bu amaçla inşaat çalışmaları 1963'ün sonunda Batı Almanya'nın yol inşaatında çalışacak Doğu Almanya tarafından işçilere ödenecek 5,5 milyon Mark'ı hazırlamasıyla başladı. Bu antlaşma, 1969 yılına kadar uygulanan Hallstein Doktrini ile çelişiyordu. Buna göre Batı Almanya politikasının amacı Doğu Almanya'yı dış politikada izole etmekti. Ancak müzakere edilen anlaşma iki egemen devlet arasında uluslararası bir anlaşma olarak yorumlanabilirdi. Batı Almanya'nın yüz milyon seviyesinde bir kredi açılmasını teklif etmesi üzerine Doğu Alman temsilciler anlaşmayı Batı Almanya'ya karşı devlet egemenliği olarak yorumlamaktan vazgeçeceklerini bildirdi.
Doğrudan güvenli bölge sınırındaki inşaat sahasını güvence altına almak sorunluydu: İşçilerin batıya kaçmasını önlemek için inşaat işçileri SED yönetimi tarafından seçildi. Batı Almanya topraklarında bir çit çekilmesine ve silahsız da olsa Doğu Alman muhafızlarıyla güvenliğin sağlanmasına izin verildi. Dolayısıyla, köprü inşaat sahasının Batı Almanya kısmı uygulamada Doğu Almanya'nın kontrolüne tabi oldu. Yeniden inşa edilen köprü, yaklaşık iki yıllık inşaatın ardından 1966 Noel'inde tamamlandı.
Tarihi > Savaş sonrası dönem ve Almanya'nın bölünmesi > Bundesautobahn 9 adına geçiş

1 Ocak 1975'te Federal Almanya Cumhuriyeti ve Batı Berlin'deki otoyollar için yeni tek tip bir numaralandırma uygulamaya kondu. Başlangıçta, yalnızca Almanya tarafından belirlenen numaralandırma kullanıldı ve tabelalara eklendi ama ilerleyen süreçte Avrupa E-yolları numaralandırma sistemi de levhalara eklendi. Daha önce 1971–1985 Federal Ana Yollar Gereksinim Planı'nda belirlenen ve Berlin Çevreyolu'ndan ayrılan yolara A 1'den A 6'ya kadar tek haneli numaraları veren bir sistem Almanya henüz birleşmediği için uygulanamadı.
Yeniden numaralandırmaya kadar bu yol Federal Almanya Cumhuriyeti'ndeki resmi belgelerde ve yol atlaslarında A 3 olarak adlandırılmış olsa da numara tabelalarda hiç kullanılmadı. Bu adlandırma sistemine göre Berlin Çevreyolu'ndan ayrılan yolların numarası saat yönünde artıyordu ve Berlin-Hamburg otoyolunun numarası A 1 olarak belirlenmişti.
Çoğu Weimar Cumhuriyeti döneminde ana güzergâh olarak planlanan en önemli uzun mesafeli rotalara tek haneli numaralar atayan mevcut sisteme geçilmesiyle, en doğudaki kuzey-güney bağlantısına BAB 9 (Bundesautobahn 9, Federal Otoban 9) numarası atandı. Bu yeni sistemin büyük bir avantajı otoyol için verilen iki veya üç haneli sayının ilk hanesinin bir bölgeyi temsil edebilmesiydi. Böylece yeniden birleşme olursa eski Doğu Almanya'dan gelecek otoyollara kolayca numara atanabilirdi. Aslında Doğu Almanya'dan gelebilecek yollar için Batı Berlin'e atanan 10 ile başlayan sayılar verilecekti. Ayrıca Doğu Almanya'dan da geçen otoyollara Bundesautobahn 2,4 ve 9 sayıları da çoktan verilmişti.
BAB 9'un Münih'e geldiğinde Münih-Kuzey Kavşağı'nda bitmesi ve bu kavşaktan şehir merkezine kadar olan yolun da BAB 990 olarak numaralandırılması planlanmıştı.
Tarihi > Savaş sonrası dönem ve Almanya'nın bölünmesi > Sınırın açılmasından sonra

Doğu Almanya'da dönüşüm ve barışçıl devrim sonucunda Kasım 1989'da Almanyalar arası sınır açıldı ve dolayısıyla ilişkilerde ani bir değişiklik yaşandı. 9 Kasım akşamı Sekretär für Informationswesen (İletişim Sekreteri) Günter Schabowski bir basın toplantısında derhal kalıcı çıkış için vize verileceğini duyurunca çok sayıda DAC vatandaşı sınır kapısına gitti. Bavyera Kızıl Haçı izdihama hazırdı ve Batı Almanya tarafında yardım çadırları kurmuştu. Sınır geçişini trafik yoğunluğunu azaltmak için birkaç gün sonra Hof/Töpen Kavşağı ile Heinersgrün'deki Almanyalar arası sınıra giden atıl durundaki otoyol geçici olarak yeniden erişime açıldı. Bu otoyol bölümü, İkinci Dünya Savaşı'ndan önce inşa edilen Reichsautobahn Hof - Chemnitz'in bir parçasıydı. Bu yolun adı1975'te BAB 722, 1992'de ise BAB 72 olarak değiştirildi. 19 Kasım 1989'da, sınırın açılmasından sadece on gün sonra, bu bölüm kalıcı trafiğe açıldı.
Eski sınır geçiş noktası yıkıldı ve yolun doğu tarafındaki park alanları dinlenme tesisine (Rasthof Hirschberg) dönüştürüldü. Bu tesis Frankenwald dinlenme tesisinin 3 km kuzeyindeydi ve bu tesiste ek olarak motel de vardı.
Tarihi > Trafiğe açılma listesi

| Bölüm | Yıl  | km |
| --- | --- | --- |
| Potsdam Kavşağı- Schkeuditz Kavşağı | 1938 | 117 km |
| Schkeuditz Kavşağı - Bad Berneck Kavşağı | 1936 | 164 km |
| Bad Berneck Kavşağı - Nürnberg-Fischbach Kavşağı | 1937 | 88 km |
| Nürnberg-Fischbach Kavşağı - Dirnismaning | 1938 | 143 km |
| Dirnismaning - Münih-Freimann Kavşağı | 1940 | 4,2 km |
| Münih-Freimann Kavşağı - Münih-Schwabing Kavşağı | 1960 | 3 km |