stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Arjantin
Ekonomi > Ekonominin Sektörel Yapısı > Tarım Sektörü

Arjantin, 190.000 kilometrekare (73.359 sq mi) ekilebilir araziye sahiptir. Kurak bölgelerden, subtropikal ormanlara yayılan çeşitli mikro iklimlere ve ekosistemlere sahip Arjantin'de çok çeşitli ürünler yetiştirilebilmektedir. Toprağın düşük maliyeti ormancılık için çok uygundur ve yüksek orandaki ağaç sayısı bu alanda önemli yatırımların yapılması ile sonuçlanmıştır.
Soya, ayçiçeği, mısır, buğday, arpa, yulaf, pirinç, aspir, pamuk, fasulye, çay, tütün, şekerkamışı, üzüm, narenciye, elma, armut ülkede yetiştirilen en önemli meyve ve sebzelerdir. Ülkenin farklı bölgelerinde çeşitlilik gösteren iklim koşulları sayesinde Arjantin, çok farklı iklim gerektiren ürünlerin üretimine müsaittir. Hububat ve yağlı tohumlar üretimi Arjantin ekonomisi ve ihracatının lokomotif ürünleri arasında yer almaktadır.
Yaklaşık 51 milyon baş hayvana sahip olan Arjantin dünyanın en önemli et üreticileri arasında yer almaktadır. Ancak, son yıllarda yanlış tarım politikaları nedeniyle kasaplık sığır sayısının ciddi bir şekilde azalması ve 2009 yılı sonlarından itibaren et fiyatlarının hızla yükselmesi üzerine Arjantin Hükûmeti et ihracatına zaman zaman kısıtlama getirmek zorunda kalmış ve dünya et ihracatında Arjantin gerilere düşmüştür. Et ihracatında 2009 yılında üçüncü sırada yer alan Arjantin sonraki yıllarda sürekli gerileyerek 2012 yılı itibarıyla onuncu sıraya düşmüştür. 2012 yılı et ihracat değeri ülkenin son 50 yılındaki en düşük ikinci ihracat değerine tekabül etmektedir. İhracat miktarı 2013 yılında 200 bin tonun üzerine çıksa da önceki yılların seviyesine kıyasla hâlâ çok geridedir. 2013 yılında Arjantin'in dünya et ihracatçısı ülkeler arasındaki yeri, Meksika ve Yeni Zelanda’nın da gerisinde kalarak, 11. sıraya gerilemiştir.
Arjantin'in kuzeydoğusunda bulunan ve tropik bir iklime sahip olan Corrientes eyaletinde bulunan çay tarlası
La Pampa eyaletinin iklimi tarıma oldukça elverişlidir.
Arjantin Latin Amerika'nın en büyüğü ve dünyanın 5. en büyük şarap üreticisidir.
Buenos Aires eyaletindeki Junín'de bulunan soya çiftliği
Ekonomi > Enerji

Arjantin geleneksel olarak petrol, petrol yağ ve yakıtları, doğal gaz ve elektrik üreticisi ve net petrol ve doğalgaz ihracatçısı konumundayken hükûmet YPF'ye el koyduktan sonra enerji dış ticaret açığı oluşmuştur.
Ülkenin 2,5 milyar varil geleneksel petrol rezervi bulunmaktadır. Söz konusu rezervlerin yaklaşık %60'ı Golfo San Jorge bölgesinde (Chubut ve Santa Cruz eyaletlerinde), %25'i de Neuquén bölgesinde yer almaktadır. 2011 yılında YPF tarafından Neuquén Eyaleti'ndeki Vaca Muerta yataklarında keşfedilenlerle birlikte ülkenin kaya petrolü rezervi 741 milyon varile ulaşmıştır. Belirtilen bölgede yeni kaya petrolü ve kaya gazı yatakları keşfedilmeye devam etmektedir. Arjantin doğalgaz açısından da zengin bir ülkedir. Ülkenin 27 trilyon kübik feet geleneksel doğalgaz rezervi bulunmaktadır. Toplam rezervlerin %42'si Neuquén'de ve %30'u Austral bölgesinde yer almaktadır.
Amerika Birleşik Devletleri Enerji Bilgi İdaresi verilerine göre, 774 trilyon kübik feet kaya gazı rezervine sahip olan Arjantin, bu alanda ÇHC ardından dünyada ikinci sırada yer almaktadır. Kaya gazı rezervlerinin yaklaşık yarısı Neuquén bölgesinde bulunmaktadır. Söz konusu bölgedeki Vaca Muerta yataklarında 2011 yılında 4,5 trilyon kübik feet kaya gazı keşfedilmiştir. Son yıllarda hükûmet YPF'ye el koyduktan sonra petrol ve doğalgaz üretiminde düşüş yaşanmaktadır.
Konuyla ilgili olarak ABD Enerji Bakanlığı tarafından yapılan çalışmalara göre, Arjantin'in sahip olduğu kaya gazı rezervleri, tüm Avrupa kıtasının sahip olduğu kaya gazı rezervlerinden daha fazla miktardadır.
Ekonomi > Turizm

Buenos Aires Güney Amerika'da en çok ziyaret edilen şehirdir. Resimde 9 Temmuz Bulvarı görülmektedir.
Iguazú Şelalesi Arjantin'in kuzeydoğusunda Brezilya sınırında bulunur.
San Juan eyaletindeki Ischigualasto Millî Parkı 2000 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak listelenmiştir.
Neuquén ve Río Negro eyaletinde olan Nahuel Huapi Gölü
Bariloche'de olan Cerro Catedral Latin Amerika'nın en büyük kayak merkezidir.
Salta şehrinde bulunan San Francisco bazilikası
Cerro Catedral
Dünyanın en güneydeki şehri olarak bilinen Ushuaia'da bulunan Les Éclaireurs Deniz Feneri
Cerro Fitz Roy
Valdés Yarımadası dünyadaki en büyük güney gerçek balina nüfusuna sahiptir.
Lácar Gölü kıyısında bulunan turistik San Martín de los Andes kenti
Jujuy eyaletinde bulunan Pucará de Tilcara harabeleri
Purmamarca'da bulunan Cerro de los Siete Colores
Misiones eyaletinde bulunan ve Cizvitler tarafından kurulan San Ignacio Miní’nin harabeleri
M.Ö. 7000 yıl öncesine dayanan Cueva de las Manos UNESCO tarafından 1999 yılında Dünya Mirası olarak listelenmiştir.
Salta eyaletinde bulunan Calchaquí Vadisi
Villa La Angostura’dan görünen Los Arrayanes Ulusal Parkı
Los Glaciares Ulusal Parkı’ında bulunan buzul mağarası
Bariloche’de bulunan Llao Llao Oteli
Salta eyaletinde bulunan Los Cardones Ulusal Parkı
Tren a las nubes’nin geçtiği La Polvorilla Viyadüğü
Bugün müze olarak kullanılan Cabildo de Salta koloni zamanında yerel yönetim binasıydı.
Cafayate’de olan taş oluşumları
Salta ve Jujuy eyaletleri arasında bulunan Salinas Grandes
Catamarca eyaletindeki Villa de Balcozna
Catamarca eyaletindeki Antofalla volkanı
Ülkenin güneybatısında bulunan Catamarca eyaletindeki Campo de Piedra Pómez
La Rioja şehrineki neo-koloni mimarisi
La Rioja eyaletinde bulunan Talampaya Millî Parkı
Ekonomi > Ulaşım

Arjantin, coğrafi olarak oldukça büyük bir alanı kaplamakla birlikte, ulaşım ağı açısından Latin Amerika ülkeleri içinde en ileri düzeyde bulunmaktadır.
31902 km’lik kullanılabilir ve toplam 40245 km demiryolu Latin Amerika’nın en uzun demiryolu ağıdır.
Toplam 231374 km’lik karayolunun yaklaşık 70000 km’lik kısmı asfaltlanmıştır.
Ülkenin dış ticaretinin %90’ı deniz yoluyla, La Plata, Paraná, Paraguay ve Uruguay nehirlerinin su yolu ağını kullanarak yapılmaktadır. Büyük bir deniz kıyısı uzunluğuna sahip olan Arjantin’de çok sayıda liman bulunmaktadır. Bunlardan en büyükleri Zárate ve Campana limanlarıdır.
2 Mart 2015 tarihi itibarıyla Arjantin Hükümeti’nin ülkenin demiryollarını kamulaştırdığı duyurmuştur.
Arjantin'deki otoyollar
Buenos Aires'te colectivo adı verilen Metrobüs hattının 9 Temmuz Bulvarı durağı
1913'te açılan Buenos Aires metrosu Latin Amerika'da açılan ilk, dünyada 13. metro ağı.
1949 yılında açılan ve Ezeiza'da bulunan Ministro Pistarini Havalimanı Buenos Aires'e hizmet veren iki uluslararası (ve toplam üç) havalimanından biridir.
31.902 kilometreyle Arjantin Latin Amerika'nın en uzun demiryolu hattına sahiptir.
Kültür

Ayrıca bakınız: Arjantin'deki müzeler listesi
Tango dansı, pembe dizileri, futboldaki başarısıyla öne çıkan ülkenin, Jorge Luis Borges, Domingo Liotta ve Rene Favaloro gibi dünyaca ünlü edebiyatçılar ile bilim adamlarını yetiştirdiği biliniyor.
Arjantin, Adolfo Bioy Casares (1914-1999), Alberto Manguel (d. 1948), Eugenio Cambaceres (1843-1888), Julio Cortázar (1914-1984), Jorge Luis Borges (1899-1986), Manuel Puig (1932-1990), Ernesto Sabato (1911-2011), Ezequiel Martinez Estrada (1895-1964) gibi çok yetkin yazarların yanı sıra resim alanında Antonio Berni (1905-1981), Carlos Alonso (d. 1929), Xul Solar (1887-1963) ve Anselmo Piccoli (1915-1992) şiir alanında Juan Gelman (d. 1930), heykel sanatında Oscar Agustín Alejandro, Schulz Solari (1887-1963) gibi isimleri de yetiştirmiştir.
Avrupa'dan gelen göç dalgaları nedeniyle kırılan ilkel Hispano-Amerikalı gerçekliğiyle La Plata havzasının sakinleri olarak ikili bir kimliğe sahibiz: Avrupa kökenimiz ülkemizi Eski Dünya'nın kalıcı değerlerine bağlarken Amerikalı olmamız bizi Kastilya dili aracılığıyla kıtanın geri kalanına bağlıyor. Biz bu şekilde bir zamanlar San Martin ve Bolívar'ın hayal ettiği bu yüce ülkenin çağrısını hissediyoruz.
1957'de ürettiği teknolojiyle Latin Amerika'da ilk nükleer araştırma reaktörünü tasarlayan ve inşa eden ülke konumundaki Arjantin, 1983'te nükleer silah üretebilecek düzeyde zenginleştirilmiş uranyum kapasitesine sahip olduğunu açıkladı. Ülke, nükleer gücünü sadece barışcıl amaçlar için kullanma sözü verdi.
Dünya'nın en geniş bulvarı Arjantin'in başkenti Buenos Aires'te yer alıyor. Bulvarın ismi "9 Temmuz Bulvarı"dır. 9 Temmuz denmesinin nedeni ise Arjantin'in bağımsızlık gününü simgeliyor olmasıdır.
Kültür > Çizgi Roman

Dünya çapındaki en önemli çizgi roman geleneklerinden birine sahip olan Arjantin, çizgi roman üretiminde 1940'lar ile 1960'lar arasında "altın çağını" yaşamıştır. Arjantin çizerler arasında dört büyükler (cuatro grandes dibujantes) olarak tanınan Hugo Pratt, José Luis Salinas, Arturo Pérez del Castillo ve Walter Ciocca öne çıkar.
Çizgi romanlar tür olarak incelendiğinde, aksiyon türünde Oscar Masotta Héctor Oesterheld ve Hugo Pratt; komedi türünde Guillermo Divito ve Joaquín Salvador Lavado Tejón; folklor türünde ise Walter Ciocca dünyaca bir üne kavuşmuştur.
Ülkenin en tanınan çizgi roman serileri İtalyancaya Umberto Eco tarafından çevrilen Mafalda'dır. Çizgi romanının ana karakteri Mafalda Arjantinli orta sınıfı ve ilerici gençliği yansıtır: 6 yaşında bir kız olmasına rağmen Mafalda insanlık ve dünya barışından endişe duyup dünya sorunlara karşı masum ama ciddi bir tavra sahiptir. 1964'ten 1973'e kadar yayınlanan çizgi roman başta Latin Amerika, Avrupa, Quebec ve Asya olmak üzere dünyaca üne kavuşmuş ve hatta 1976 yılında Çocuk Hakları Sözleşmesi'ni desteklemek için UNICEF tarafından kullanılmıştır.
Kültür > Edebiyat

Ana madde: Arjantin edebiyatı
Arjantin edebiyatı, İspanyolca olarak üretilmiş sözlü ve yazılı metinlerdir. İspanyolca dilinin, Arjantin topraklarında gelişen ilk ürünleri 16. yüzyılın sonuna aittir. 19. yüzyıla kadar İspanyol medeniyeti çerçevesinde gelişti. Arjantinli yazarların ürettiği edebi eserler, İspanyol ve evrensel edebiyatta önemli bir yer tutar.
19. yüzyılda görülen refahı izleyen İtalyan, İspanyol, Fransız, Polonyalı, Rus, Yahudi ve Alman göç dalgalarıyla beraber Arjantin edebiyatına öncülük eden '80 Kuşağı (Generación del '80) ve özellikle Lucio Vicente López, Miguel Cané, Lucio V. Mansilla, Eduardo Wilde ile Aguas Down, Arjantin geleneklerinin göç dalgalarıyla kaybolmasından önemli ölçüde etkilendiler.
'80 Kuşağı sosyal gerçekliğe önem vererek yurt sorunlarıyla yakından ilgilenerek, yurt, ulus sevgisi gibi konuları işleseler de eslerinde Buenos Aires'in Avrupai özelliklerini ve kültürel üstünlüğünü vurguladılar.
Arjantin edebiyatına 20. yüzyılın başına damgasına vuran Grupo de Florida ve Grupo de Boedo arasındaki kutuplaşmaydı.
Grupo de Florida, Buenos Aires'teki Florida Caddesi'ndeki Confitería Richmond'da buluşan ve Avangart akımından etkilenmiş olan Jorge Luis Borges, Leopoldo Marechal, Ricardo Guiraldes, Victoria Ocampo ve Oliverio Girondo gibi yazarlardan oluşur.
Emek hareketinden etkilenen Grupo de Boeda Boedo semtindeki Café El Japonés'de buluşup Claridad Yayınevi'nde yazan Roberto Arlt, Leónidas Barletta, Álvaro Yunque gibi yazarlardan oluşur.
Arjantin edebiyatının bu dönemden diğer önemli yazarları arasında El Gaucho Martín Fierro'nun yazarı olan José Hernández, Adolfo Bioy Casares, Ernesto Sabato, Alejandra Pizarnik, Juan Gelman, Julio Cortázar, Eduarda Mansilla, Alfonsina Storni, Roberto Arlt, Silvina Ocampo, Sara Gallardo, Manuel Puig, Hebe Uhart, Antonio Di Benedetto, Rodolfo Walsh, Ezequiel Martínez Estrada, Leopoldo Lugones ve Olga Orozco bulunur.
Kültür > Müzik

Arjantin müziği ülkedeki kültürel çeşitliliğe bağlı olarak tangodan rock müziğine kadar geniş bir repertuvara sahiptir.
Tango, Buenos Aires'in fakir banliyölerinde başlayan ve dünyaya yayılan bir dans ve müzik türüdür. Tango müzik türünde öne çıkan sanatçılar arasında Tango Kralı (el Rey del Tango) olarak kabul edilen Carlos Gardel, Tango Kraliçesi (la Dama del Tango) olarak tanınan Mercedes Simone, dünyaca ünlü Mar del Platalı Ástor Piazzolla ve La Gata Varela bulunur.
Arjantin ulusal rock, 1960'ların sonlarından bu yana Latin Amerika'da İspanyolca olarak söylenen İbero-Amerikan rock üzerinde güçlü bir etkiye sahiptir. Rock türünde öne çıkan gruplar arasında Los Gatos, Almendra, Manal, Sui Generis, Patricio Rey y sus Redonditos de Ricota ve Soda Stereo; şarkıcılar arasında Litto Nebbia, Luis Alberto Spinetta, Charly García, Andrés Calamaro, Patricia Sosa, Fabiana Cantilo, Gabriela Martínez ve Indio Solari bulunur.
Arjantin Devlet Konservatuvarı (Conservatorio Nacional de Música) ve Teatro Colón’un yardımıyla ülkede güçlü bir klasik müzik ve dans eğitimi geliştirilmiştir. Klasik müzikte Alberto Ginastera ve Pía Sebastiani gibi besteciler, Martha Argerich gibi yorumcular ve Daniel Barenboim gibi şefler öne çıkmaktadır. Klasik dansta ise Jorge Donn, Maximiliano Guerra, Paloma Herrera, Marianela Núñez, Iñaki Urlezaga ve Julio Bocca öne çıkıyor.
Kültür > Sinema

Ana madde: Arjantin sineması
Latin Amerika'nın en gelişmiş film endüstrisine sahip olan Arjantin, Latin Amerika genelinde en çok sinema salonu ve perdesi barındıran ülke konumundadır.
İlk sessiz ve sesli animasyon filmleri Quirino Cristiani tarafından yapıldı. Luis Puenzo'nun yönettiği La historia oficial (1985) ve Juan José Campanella'nın El secreto de sus ojos (2009) yabancı dilde en iyi film Oscar'ı kazanmıştır.
INCAA istatistiklerine göre Arjantin sinema tarihinde en çok izlenen Arjantin yapımı sinema filmleri Damián Szifron'un Relatos salvajes (3,9 milyon), Pablo Trapero'nun El Clan (2,6 milyon), Juan José Campanella'nın El secreto de sus ojos (2,4 milyon) ve Metegol (2,1 milyon), Ariel Winograd'ın El robo del siglo (2 milyon)'dur.
2010 yılında Oskar kazanan El secreto de sus ojos yönetmen ve kadrosu o zamanın Cumhurbaşkanı Cristina Fernández de Kirchner ile beraberken
1961 Berlin Film Festivali'nde ünlü Arjaninli aktrisler: Isabel Sarli, Olga Zubarry, Tita Merello ve Mirtha Legrand
Andy Muschietti'nin yönettiği It tarihteki en yüksek hasılat yapan korku filmidir.
Amerika'nın büyük bölümünü istila edip İspanyol sömürgesinin egemenliği altına alan İspanyol askerleri, kâşifleri ve maceracıları olan Konkistadorlardan birinin portresi
Cizvitlerin 1599 yılında okul olarak kurdukları Córdoba Cizvit Bloğu (Manzana Jesuítica)
Domingo Faustino Sarmiento cumhurbaşkanığı sırasında Arjantin'de halk eğitiminin gelişmesine olan bağlılığıyla tanınır.
Ekonomik refahla beraber Arjantin'in başkenti Buenos Aires'te Avrupa tarzı binalar ve malikaneler inşa edilmeye başlandı.
Yapımı 1918 yılında biten Ortiz Basualdo Sarayı dönemin ihtişamını göstermektedir.
Ortiz Basualdo Sarayı'nın ikinci katı
Noche de los Bastones Largos (Türkçe: "Büyük Bastonlar Gecesi", 29 Haziran 1966)
10 Aralık 2019'daki görev değişimi töreni sırasında Başkan Alberto Fernández ve başkan yardımcısı Cristina Fernández de Kirchner
Río de la Plata yakınında yağışlı (1200 mm) ve genellikle yumuşak olan iklim iç kesimde karasal ve kuraktır. Arjantin’de kuzeybatıdan güneybatıya doğru geniş kurak bölge bulunur.
Arjantinlilerin %62,5'i İtalyan kökenlidir.
Buenos Aires Üniversitesi'nin Hukuk Fakültesi
Birçok büyük şirketin genel merkezinin bulunduğu Buenos Aires’in Puerto Madero semti
Tarım Bakanlığı genel müdürlüğü Buenos Aires’te bulunmaktadır.
Buenos Aires'te bulunan Teatro Colón dünyadaki en önemli opera binalarından biridir.
Buenos Aires'te bulunan San Martín Sarayı şehirde bulunan malikanelerden sadece birisidir.
Oviedo, İspanya'da Mafalda heykeli
Arjantin edebiyatının en önemli isimlerinden olan Julio Cortázar, Victoria Ocampo, Jorge Luis Borges ve Adolfo Bioy Casares
Grace Moore

| Grace Moore |
| --- | --- |

Doğum: Mary Willie Grace Moore 5 Aralık 1898 Tennessee, ABD
Ölüm: 26 Ocak 1947 (49 yaşında) Kopenhag, Danimarka
Ölüm sebebi: Uçak kazası
Defin yeri: Chattanooga, Tennessee, Forest Hills Mezarlığı
Milliyet: Amerikalı
Diğer ad(lar)ı: Tennessee Nightingale
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1930-1939
Evlilik: Valentin Parera (e. 1931 - 1947)

Mary Willie Grace Moore (5 Aralık 1898 – 26 Ocak 1947), Amerikan opera soprano, müzikal tiyatro ve sinema oyuncusu. Ona "Tennessee Nightingale" lakabı takıldı. Filmleri, operayı daha geniş bir izleyici kitlesine ulaştırarak popülerleşmesine yardımcı oldu. One Night of Love'daki performansıyla En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü'ne aday gösterildi.
Moore, 1947'de 48 yaşında bir uçak kazasında öldü. 1944'te Bir Kez İnsansın  başlıklı bir otobiyografi yayınlamıştı. 1953'te Kathryn Grayson'ın oynadığı So This Is Love adlı, hayatını anlatan bir film yayınlandı.
Graduate Institute of International and Development Studies

| (Fransızca) Institut de hautes études internationales et du développement (İngilizce) Graduate Institute of International and Development Studies |
| --- | --- |



Kuruluş: 1927
Öğrenciler: 8000
Konum: Cenevre, İsviçre 
Web sitesi: www.graduateinstitute.ch
İngilizce ve Fransızca eğitim verir
Graduate Institute of International and Development Studies İsviçre, Cenevre'de lisansüstü eğitim veren bir üniversitedir. Akademik ve profesyonel çevrelerde, Avrupa'nın en prestijli üniversitesi olarak kabul edilir. Enstitü mezunlarının arasında çok sayıda büyükelçi, dışişleri bakanı, devlet başkanı, önceki Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri Kofi Annan, yedi Nobel sahibi ve bir Pulitzer ödülü sahibi ünlü vardır. Okul özellikle siyaset bilimi, uluslararası ilişkiler, uluslararası hukuk, uluslararası iktisat, uluslararası tarih, antropoloji ve kalkınma gibi alanlarda uzmanlaşmıştır.
Okulun öğrencilerinin yüzde 80'i farklı ülkelerden gelmiştir ve 100'den fazla değişik ülkeden gelen oldukça kozmopolit bir görüntü sergilerler. Okul, Birleşmiş Milletler Cenevre Ofisi, Dünya Ticaret Örgütü ve Dünya Sağlık Örgütü binlarının yanındadır.
Enstitü, aynı zamanda uluslararası araştırmalar yapan üniversite programlarına öncülük eden Association of Professional Schools of International Affairs'nin de tam üyesidir ve İsviçre hükûmeti tarafından bağımsız bir kuruluş olarak tanınmaktadır.
Enstitü, kıta Avrupa'sında uluslararası ilişkiler alanında kurulmuş en eski okul olup (Galler'deki Aberystwyth Üniversitesi 1909 yılında kuruldu.) sadece uluslararası ilişkiler alanında faaliyet gösteren tek okuldur. Dünyada uluslararası ilişkiler alanında doktora programı başlatan ilk okullardan biridir. 2008 yılında Graduate Institute of International Studies, yine Cenevre'de kurulmuş olan Graduate Institute of Development Studies'i içine aldı ve Graduate Institute of International and Development Studies böylece ortaya çıkmış oldu.
Götzen

| --- | --- |

Tip: Özel
Kuruluş: 1991
Genel merkezi: Schleiz, Almanya
Web sitesi: Goetzen-baumarkt.de
Götzen, Almanya kökenli bir yapımarketi.
Türkiye'de Götzen

Türkiye'de açılan ilk Götzen yapımarket İstanbul'da 1995 yılında açıldı. 1999 yılında Almanya'da ortaya çıkan ekonomik kriz sebebiyle Almaya'daki şubelerini kapatmaya başladıktan sonra Türkiye'den çekildi.
Grand-Place

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Grand-Place, solda Belediye Sarayı
Konum:  Belçika
Kriter: Kültürel: ii, iv
Referans: 857
Tescil: 1998 (22. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Grand-Place (Büyük Meydan) veya Grote Markt, Brüksel'in merkezi meydanıdır.
Birçok idari bina ve iki büyük yapı, şehirdeki Belediye Binası ve Brüksel Kenti Müzesini içeren Breadhouse (Fransızca: Maison du Roi, Felemenkçe: Broodhuis) binası ile çevrilidir. Meydan, Brüksel'deki en önemli turistik yer ve şehrin simgesidir. Meydan 68x110 metre ölçülerindedir ve 1998 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.
Google Haritalar

| --- | --- |

Sahip: Google Inc.
URL: google.com/maps
Ticari?: Evet
Site türü: Harita
Kayıt: Hayır
Kullanılabilir dil(ler): Çok dilli
Başlama tarihi: 8 Şubat 2005 (19 yıl önce) (2005-02-08)
Geçerli durum: Aktif
Uygulamanın eski logosu
Google Haritalar (İngilizce: Google Maps), Google tarafından hizmete sunulmuş ve ücretsiz çevrimiçi haritalama servisidir. Google Haritalar ayrıca diğer sitelerin de hizmetten yararlanması için API (uygulama programlama arayüzü) desteği de sunuyor.
Google Haritalar, dünya genelinde navigasyon ve harita hizmetleri sunan popüler bir platformdur. Google Haritalar'ın masaüstü yazılım versiyonu olan Google Earth, Windows ve Linux tabanlı işletim sistemleri üzerinde çalışabilmektedir, böylece kullanıcılar çeşitli cihazlarda bu hizmetten faydalanabilirler. Ayrıca, Google Haritalar servisinde üç boyutlu bina modelleri de sunulmaktadır. Bu özellik, kullanıcıların belirli bölgeleri daha ayrıntılı ve gerçekçi bir şekilde görmelerine olanak tanır, şehir keşiflerinden rota planlamasına kadar birçok kullanım senaryosunda fayda sağlar. Google Haritalar, sürekli güncellenen verileri ve kullanıcı dostu arayüzü ile kullanıcılarına kapsamlı bir harita deneyimi sunmaktadır.
Street View özelliği

Street View, 360° sokakları gezmeyi sağlayan özelliktir. İlk olarak 2007'de ABD'de kullanılmaya başlanmıştır. Araç ve sırt kameralarıyla fotoğraflar çekilebilmektedir. İnsanlar, plakalar ve telefon numaraları buzlanmaktadır.
Aliye Rona

| Aliye Rona |
| --- | --- |

Doğum: Aliye Dilligil 1 Ocak 1921(1921-01-01) Dera, Fransız Suriye Mandası
Ölüm: 29 Ağustos 1996 (75 yaşında) İstanbul, Türkiye
Ölüm sebebi: Beyin kanaması
Defin yeri: Karacaahmet Mezarlığı, İstanbul 41°00′47″N 29°01′22″E﻿ / ﻿41.012947°K 29.022669°D﻿ / 41.012947; 29.022669
Milliyet: Türk
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1947-1993
Evlilik: Zihni Rona
Ebeveyn(ler): Ramiz Bey Servinaz Hanım
Akraba(lar):  Liste Avni Dilligil (ağabeyi) Turhan Dilligil (ağabeyi) Belkıs Dilligil (yengesi) Erhan Dilligil (yeğeni) Çiçek Dilligil (yeğeni) 
Ödüller: Tüm Liste

Aliye Rona doğum adıyla Aliye Dilligil (1 Ocak 1921, Dera - 29 Ağustos 1996, İstanbul), Türk sinema ve tiyatro oyuncusu.
Türk sinemasında çok sayıda karakter rolünde oynamış, özellikle sert Anadolu kadınlarını canlandırmıştır.
Yaşamı > İlk yılları

1921 yılında günümüzde Suriye sınırları içinde kalan, o zamanlar Fransız Suriye Mandasına bağlı Ürdün sınırındaki Dera şehrinde doğdu. Babası, Trabzonlu  demiryolu işletmecisi Ramiz Bey, annesi Servinaz Hanım'dır. Tiyatrocu Avni Dilligil ve gazeteci Turhan Dilligil'in kardeşidir.
Beyoğlu Akşam Kız Sanat Okulu'nda okudu. 1930'ların sonlarında Kadıköy Halkevi'nde amatör olarak tiyatro oyunculuğuna başladı. Ulvi Uraz ve Avni Dilligil ile Arena Tiyatrosunda sahneye çıktı. İzmir Şehir Tiyatrosu'nda birlikte çalıştığı Zihni Rona ile evlendi.
Yaşamı > Sinema kariyeri

Sinema oyunculuğuna 1947 yılında Kerim'in Çilesi filmiyle başladı. Sanat hayatı boyunca 204 filmde rol aldı; çilekeş, direnen, dikbaşlı, hakkını hukukunu arayan, kavgacı, töreci köylü kadını ve ana rollerini canlandırdı. Oyunculuğun yanı sıra seslendirme de yapmıştır.
Rona, 1965'te Hepimiz Kardeşiz, 1967'de Zalimler, 1968'de Son Gece ile Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde "En Başarılı Yardımcı Kadın Oyuncu" ödüllerini aldı. 1969 Adana Altın Koza Film Festivali'nde Kuyu filmiyle "En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu" seçildi.
Yaşamı > Son yılları ve ölümü

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

Aliye Rona'nın; abisi Avni Dilligil, yengeleri Belkıs Dilligil ve Nezahat Tanyeri ve yeğeni Erhan Dilligil ile birlikte yattığı Karacaahmet Mezarlığı'ndaki aile kabristanı
Ömrünün son yıllarında sağ tarafına felç inen ve tekerlekli sandalyeye mahkûm olan Rona, İstanbul'un Pendik ilçesindeki bir huzurevinde kalmaya başladı. Rona, bu huzurevinde yaşanan sağlık ve şiddet olayları televizyon haberlerinde gündeme gelmiş ve Aliye Rona burada kötü bir hâlde bulunmuştur. Yine bu huzureviyle ilgili haberler sırasında son isteğinin "Mustafa Kemal Atatürk'ün annesi Zübeyde Hanım'ı oynamak" olduğunu belirtmiştir.
Sanatçı, 29 Ağustos 1996'de kaldığı huzurevinde geçirdiği beyin kanaması nedeniyle 75 yaşında öldü. Cenazesi Karacaahmet Mezarlığı'ndaki aile kabristanına defnedildi.
Özel arşivi İstanbul'da Kadın Eserleri Kütüphanesi ve Bilgi Merkezi Vakfı'nda bulunmaktadır.
Filmografisi

Ana madde: Aliye Rona filmografisi
Ödüller

1965: 2. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu - Hepimiz Kardeşiz
1967: 4. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu - Zalimler
1968: 5. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu - Son Gece
1994: 8. Altın Koza Film Festivali - Yaşam Boyu Onur Ödülü