I. William
Normandiya dükü > Gücü Sağlamlaştırmak

William'ın bir sonraki çabası, William'ın kuşattığı Brionne'deki kalesine çekilen Burgonya'lı Guy'a karşıydı. Uzun bir çabadan sonra dük, Guy'ı 1050'de sürgüne göndermeyi başardı. Anjou Kontu Geoffrey Martel'in artan gücüne tavır almak için William, Kral Henry ile ona karşı bir sefere katıldı, Bu ikisi arasındaki bilinen son işbirliğidir. Bir Angevin kalesini ele geçirmek dışında çok şey başaramadılar. Geoffrey, özellikle 1051'de Maine Kontu IV. Hugh'un ölümünden sonra, nüfuzunu Maine kontluğuna doğru genişletmeye çalıştı. Maine'in kontrolünün merkezinde, Alençon ve Domfront'taki kalelerin yanı sıra Bellême'yi Maine ve Normandiya sınırında tutan Bellême ailesinin mülkleri vardı. Bellême'nin kontrolü Fransa kralındaydı, ancak Domfront, Geoffrey Martel'in derebeyliği altındaydı ve William, Alençon'un derebeyiydi. Toprakları oldukça stratejik bir şekilde üç farklı derebeyin arasında konumlanmış olan Bellême ailesi, her birini birbirine karşı kullanmayı ve fiilen bağımsızlığını sağlamayı başardı.
Maine'li Hugh'un ölümü üzerine Geoffrey Martel, William ve Kral Henry'nin itiraz ettiği bir seferle Maine'i işgal etti; sonunda Geoffrey'i kontluktan sürmeyi başardılar ve bu süreçte William, Bellême ailesinin Alençon ve Domfront'taki kalelerini kendisi için almayı başardı. Böylece Bellême ailesi üzerindeki derebeyliğini ilan edebildi ve onları Norman çıkarlarıyla tutarlı hareket etmeye zorladı. Bununla birlikte, 1052'de, bazı Norman soylularının William'ın artan gücüne itiraz etmeye başlamasıyla, kral ve Geoffrey Martel William'a karşı ortak nedende buluştu. Henry'nin dönüşü muhtemelen Normandiya üzerindeki hakimiyeti sürdürme arzusundan kaynaklanıyordu çünkü William'ın artan yönetim kabiliyeti dolayısıyla tehlike altındaydı. William, 1053 boyunca kendi soylularına ve ayrıca yeni Rouen Başpiskoposu Mauger'a karşı askeri seferlerde bulundu.
Şubat 1054'te kral ve Norman isyancılar, düklüğü işgal etti. Henry, ana saldırıyı Évreux kontluğunda yönetirken, kralın kardeşi Odo komutasındaki diğer kanat doğu Normandiya'yı işgal etti. William, kuvvetlerini iki gruba ayırarak işgali karşıladı. İlk olarak Henry ile karşılaştı. Robert, Eu Kontu, Walter Giffard, Roger of Mortemer ve William de Warenne gibi William'ın sıkı destekçileri haline gelen bazılarını içeren ikinci grup, diğer işgalci güçle karşı karşıya kaldı. Bu ikinci kuvvet, işgalcileri Mortemer Savaşı'nda yendi. Savaş, her iki istilayı da sona erdirmenin yanı sıra, dükün dini destekçilerinin Başpiskopos Mauger'ı görevden almasına izin verdi. Fransız kralı ve Anjou Kontu ile olan çatışması 1060 yılına kadar devam etmesine rağmen, Mortemer Savaşı William'ın düklük üzerindeki artan kontrolünde başka bir dönüm noktası oldu. Henry ve Geoffrey, 1057'de başka bir Normandiya istilasına öncülük ettiler, ancak Varaville Savaşı'nda William onları yendi. Bu, William'ın yaşamı boyunca Normandiya'nın son işgaliydi. 1058'de William, Dreux Kontluğunu işgal etti ve Tillières-sur-Avre ve Thimert'i aldı. Henry, William'ı yerinden etmeye çalıştı, ancak Thimert kuşatması Henry'nin ölümüne kadar iki yıl sürdü. Kont Geoffrey ve kralın 1060 yılındaki ölümleri, güç dengesindeki William'a doğru kaydırdı.
William'ın lehine olan bir faktör, Flanders'lı Kont V.Baldwin'in kızı olan Flanders'lı Matilda ile evliliğiydi. Evlilik 1049'da ayarlandı, ancak Papa IX.Leo, Ekim 1049'da Rheims Konseyi'nde evliliği yasakladı. Yine de evlilik, muhtemelen papa tarafından onaylanmadan 1050'lerin başlarında devam etti. Genel olarak güvenilir kabul edilmeyen geç bir kaynağa göre, papalık onayı 1059'a kadar güvence altına alınmadı, ancak 1050'lerde papalık-Norman ilişkileri genel olarak iyi olduğundan ve Norman din adamları 1050'de Roma'yı olaysız ziyaret edebildiğinden, muhtemelen daha erken güvence altına alındı. Evliliğin papalık tarafından onayı, Caen'de biri William ve diğeri Matilda tarafından olmak üzere iki manastırın kurulmasını gerektirmiş görünüyor. Flanders, Fransız kraliyet ailesi ve Alman imparatorlarıyla bağları olan güçlü Fransız topraklarından biri olduğundan, evlilik William'ın statüsünü güçlendirmede önemliydi. Çağdaş yazarlar, dört erkek ve beş veya altı kız çocuğu meydana getiren evliliği başarılı olarak değerlendirdiler.