stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Roberto Benigni
Hayatı > Yükselişi

Ardından 1977 yılında yine Giuseppe Bertolucci'ye ait "Berlinguer ti Voglio Bene" adlı filmde Cioni Mario karakterini oynadı. 1979 yılı onun için verimli bir yıl oldu. "Ma Che Cos'é Questo Amore" adlı televizyon serisinde çalışırken bir yandan da "Letti Selvaggi", "La Luna", "Clair de Femme" ve "Chiedo Asilo" adlı filmlerde rol aldı. 1980 yılında Renzo Arbore'nin "Pap'occhio II" adlı filminde rol aldı.
Hayatı > Yönetmenlik yılları

1983 yılına gelindiğinde ilk yönetmenlik deneyimi olan "Tu Mi Turbi"(You Upset Me) adlı filmi çekti. Filmin setinde tanıştığı ünlü oyuncu Nicoletta Braschi ile evlendi. Daha sonraki filmlerinde hep Braschi ile rol aldı. 1986 yılında Amerikalı yönetmen Jim Jarmusch ile çalışmaya başladı. "Down By Law" (1986), "Night On Earth" (1991) ve "Coffee and Cigarettes" (2003) adlı filmlerde aynı yönetmen ile çalıştı. 1993'te ünlü Pink Panther serisinin devamı olan "Son Of The Pink Panther" adlı filmde Blake Edwards ile birlikte çalıştı. Filmde dedektif Clouseau'nun sakar oğlu rolünü oynadı.
1989 yılında Federico Fellini'nin "La Voce Della Luna" adlı filminde ilk ciddi rolünü oynadı. Dünyaca tanınması 1997 yılında rol aldığı "Life is Beautiful" adlı film ile oldu. Senaryosu Vincenzo Cerami'ye ait olan filmde ailesiyle birlikte Nazi Kampına gönderilen bir adamın trajikomik hikâyesini anlattı. Film 7 dalda Oscar'a aday oldu. Bu filmdeki üstün performansıyla 1998 yılında "En İyi Erkek Oyuncu" Oscar Ödülü'nü aldı. Sempatik ve içten tavırları ile Oscar törenine damgasını vurdu.
Benigni ayrıca 1999 yılında "Asterix And Obelix Take On César" adlı filmde César'ı öldürüp yerine Roma İmparatoru olmak isteyen Lecius Detritus karakterini canlandırdı.
2002 yılında "Pinocchio" ile yönetmenliğe geri döndü. İtalyan sineması için büyük bütçelerle çekilen film olumlu eleştiriler alamadı. Aynı yıl Avrupa Film Ödülleri'nde "En İyi Belgesel Sinema" dalında aday olan, Damian Pettigrew imzalı "Fellini: I'm a Born Liar" adlı çalışmada yer aldı.Benigni en son 2005 yılında "The Tiger And The Snow" adlı Irak Savaşı konulu filmde yer aldı. Yine aynı yıl çok izlenen bir haber programında striptiz yapmaya kalkışması ile dikkatleri üstüne çekti.
Filmografi (yönetmenlik)

| Yıl | Film | Not |
| --- | --- | --- |
| 1983 | You Upset Me (Tu mi turbi) | aynı zamanda oynadı |
| 1984 | L'addio a Enrico Berlinguer |  |
| 1985 | Nothing Left To Do But Cry (Non ci resta che piangere) | aynı zamanda oynadı |
| 1988 | The Little Devil (Il piccolo diavolo) | aynı zamanda oynadı |
| 1991 | Johnny Toothpick (Johnny Stecchino) | aynı zamanda oynadı |
| 1994 | The Monster (Il mostro) | aynı zamanda oynadı |
| 1997 | Life Is Beautiful (La vita è bella)  | aynı zamanda oynadı |
| 2002 | Pinocchio | aynı zamanda oynadı |
| 2005 | The Tiger and the Snow (La tigre e la neve) | aynı zamanda oynadı |
Filmografi

| Yıl | Başlık | Rol | Not |
| --- | --- | --- | --- |
| 1976 | Onda Libera | Mario Cioni | Televizyon |
| 1977 | Berlinguer Ti Voglio Bene | Mario Cioni |  |
| 1979 | I giorni cantati |  |  |
| 1979 | Clair de Femme | Barman |  |
| 1979 | Seeking Asylum | Roberti |  |
| 1979 | luna, LaLa luna | Upholsterer |  |
| 1979 | Tigers in Lipstick | Principal |  |
| 1980 | Pap'occhio, IlIl Pap'occhio | Benigni |  |
| 1981 | Minestrone, IlIl Minestrone | maestro, IlIl maestro | Grolla d'Oro En iyi aktör ödülü |
| 1981 | Anche i ladri hanno un santo |  |  |
| 1983 | Effetti personali |  |  |
| 1983 | Tu mi Turbi | Benigno |  |
| 1983 | Tutto Benigni | Kendisi |  |
| 1984 | Non ci resta che piangere | Saverio | Also Director |
| 1984 | Cinématon | Kendisi |  |
| 1986 | Down by Law | Roberto |  |
| 1988 | The Little Devil | Giuditta |  |
| 1990 |  | Ivo Salvini |  |
| 1991 | Night on Earth | Driver (Rome) |  |
| 1991 | Johnny Stecchino | Dante, Johnny Stecchino | Aynı zamanda yönetmen En İyi Erkek Oyuncu Gümüş Kurdele En İyi Erkek Oyuncu David di Donatello |
| 1993 | Son of the Pink Panther | Jacques Gambrelli |  |
| 1994 | Monster, TheThe Monster | Loris |  |
| 1997 | Life Is Beautiful | Guido Orefice |  |
| 1999 | Asterix and Obelix vs Caesar | Lucius Detritus |  |
| 2002 | Roberto Benigni – Chaos With Method |  |  |
| 2002 | Pinocchio | Pinocchio |  |
| 2003 | Coffee and Cigarettes | Roberto |  |
| 2005 | The Tiger and the Snow | Attilio de Giovanni |  |
| 2012 | Nero Fiddled | Leopoldo Pisanello | Post-production |
Denizler, Çal

| Denizler |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Denizli
Koordinatlar: 37°56′27″N 29°28′27″E﻿ / ﻿37.9408°K 29.4742°D﻿ / 37.9408; 29.4742
Ülke:  Türkiye
İl: Denizli
İlçe: Çal
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: (+90) 258
İl plaka kodu: 20
Posta kodu: 20700
Resmî site Yerelnet
Denizler Köyünün artık kullanılmayan İlkokulu
Denizler Beldesi, Denizli İli, Çal İlçesine bağlı, Ege Bölgesi'nin iç kesiminde Denizli'nin kuzey doğusunda yer almaktadır.
Coğrafya

Doğusunda Çataloba mahallesi, Boğaziçi kasabası ve Baklan ilçesi, batısında İsabey ve Belevi Kasabaları, güneyden Yokuşbaşı, Kuyucak köyleri, kuzey'den Konak ve İcikli köyleri bulunur. Çökelez Dağı ve Beşparmak Dağları arasında kalan Baklan Ovası'nın üzerinde bulunan Denizler kasabası, genellikle düz bir araziye sahiptir. Denizden yüksekliği 825 metredir.
Denizler; Denizli - Uşak Devlet Karayolu üzerinde olup, Denizli'ye 50, Çivril'e 50, Çal'a 20 km. uzaklıktadır.
Prototip

(ABD- Kaliforniya,1942) Moffett Field'daki Ames Araştırma Merkezi'nin rüzgar tünelinde Douglas SB2D Destroyer'ın ölçekli bir modeli.
Prototip (Yunanca πρωτότυπον (prototipon, orijinal) ve τύπος (tipos, gösterim, sunum)), genel terminoloji ve semantikte belirli bir kategoride ele alınabilecek herhangi bir somut nesne, varlık veya olgunun geri kalanlar için örnek teşkil edebilme vasfına sahip ilk ve en ilkel türevidir. Çok ögeli bir kümede grubun kendinden sonraki diğer tüm üyelerinin karakteristik özelliklerinin karşılaştırılarak tasnif ve derecelendirme yapılabilmesini mümkün kılan en özgün öbek elemanını ima eder.
Prototip, yeni bir ürün geliştirme sürecinin önemli adımlarından biridir. Ürünün hedef kitlesiyle test edilmesini, etkileşimli hale getirilmesini ve kullanıcı geri bildirimlerinin alınmasını sağlayan bir araçtır. Prototipler, tasarımcıların ve mühendislerin, proje üzerinde ilerlerken daha iyi kararlar alabilmesine yardımcı olur. Herhangi bir ürünün geliştirilmesinde prototipin önemi büyüktür çünkü fikirlerin görsel ve işlevsel olarak test edilmesini sağlar. Prototip, sadece son kullanıcılar için değil; bazen yatırımcılar, iç kullanıcılar ve yöneticiler için de kullanılabilir. Prototipler, kağıt, ara yüz, oyun hamuru gibi çeşitli malzemelerle üretilebileceği gibi mekanik parçalar veya yazılım kodları halinde de olabilir. Önemli olan, ürünün detaylarına odaklanmak değil, tasarım sürecinin erken aşamalarında büyük hataları fark etmek ve büyük maliyetlere yol açmadan düzeltmektir.
Prototiplerin Faydaları

Hata Azaltma: Tasarım hatalarının erken aşamalarda tespit edilmesine ve düzeltilmesine imkan sağlar.
Maliyet Tasarrufu: Hataların daha erken aşamalarda tespit edilmesini sağlayarak ürün geliştirme maliyetlerini azaltır.
Bütüncül Yaklaşım: Parçaları birleştirerek sistemi bütün halinde görmeyi sağlar.
Müşteri Geri Bildirimi: Müşteri geri bildirimleri alınarak sistemin işlevselliği değerlendirilebilir.
Yenilikçilik:  Çok büyük maliyetlere girmeden yeni fikirlerin test edilmesini ve değerlendirilmesini sağlar.
Prototip Türleri

Prototipler, ihtiyaç duyulan detay seviyesine göre üç farklı türde hazırlanabilir:
Düşük Detay Prototipler (Low-Fidelity): Hızla yapılan, genellikle basit ve düşük maliyetli prototiplerdir. Tasarımın temel işlevlerini test etmek amacıyla kullanılır. Kağıt, karton gibi malzemelerle yapılabilir.
Orta Detay Prototipler (Medium-Fidelity): Kısıtlı fonksiyonlar içeren, ancak tasarım detaylarına girilmemiş prototiplerdir.  Amaçlanan sistemin tamamı değilse de bazı özelliklerini canlandırır.
Yüksek Detay Prototipler (High-Fidelity): Nihai ürüne daha yakın, detaylı ve fonksiyonel prototiplerdir. Çoğunlukla gerçek malzemeler kullanılarak ve tam işlevsel olarak yapılır. Kullanıcı deneyimi ve fonksiyonel testler için idealdir.
Prototipleme (İngilizce prototyping), prototip geliştirme için kullanılan kavramdır.
Sazak, Çal

| Sazak |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 38°05′20″N 29°17′29″E﻿ / ﻿38.0889°K 29.2914°D﻿ / 38.0889; 29.2914
Ülke:  Türkiye
İl: Denizli
İlçe: Çal
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: (+90) 258
İl plaka kodu: 20
Posta kodu: 20700
Sazak, Denizli'nin Çal ilçesine bağlı bir mahalledir.
Asurologlar listesi

Bu, kısmi bir Asurologlar listesidir. Bir Asurolog, Asur ve antik Mezopotamya'nın (Irak) geri kalanının arkeolojik, tarihsel, kültürel ve dilbilimsel çalışmalarında uzmanlaşmış bir kişidir.
İçindekiler

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P Q R S Ş T U Ü V W X Y Z
A

Abraham Sachs (Amerikalı, 1915-1983), British Museum'daki Babil astronomi günlüklerini inceleyen Asur astronomi uzmanı.
Adrien Prévost de Longpérier (Fransız, 1816-1882), Khorsabad'dan Fransa'ya gelen ilk Asur heykellerini Louvre'da karşılayan nümismat, arkeolog ve eski eser küratörü.
Åke W. Sjöberg (İsveçli, 1924-2014), Sümer dili ve edebiyatı üzerine uzmanlaşmış Asurolog.
Alan Millard (İngiliz, d. 1937), Atrahasis Destanı'nı yeniden keşfeden İbranice ve Eski Sami dilleri profesörü.
Albert T. Clay (Amerikalı, 1866-1925), Yale Üniversitesi'nde profesör, tarihçi ve Sami dilleri uzmanı.
Alfred Jeremias (Alman, 1864-1935), papaz ve eski Yakın Doğu dinleri uzmanı.
Andrew R. George (İngiliz, d. 1955), Gılgamış Destanı'nın çevirisini ve açıklamasını yapan dilbilimci.
Anson Rainey (Amerikalı, 1930-2011), Eski Yakın Doğu kültürleri ve Sami dilbilimi profesörü, Amarna tabletleri üzerine çalışmalarıyla tanınır.
Archibald Sayce (İngiliz, 1845-1933), dilbilim araştırmalarında arkeolojik ve anıtsal kanıtların önemini vurgulayan, en az yirmi antik ve modern dilde yazabilen dilbilimci.
Armas Salonen (Finlandiyalı, 1915-1981), Chicago Assyrian Dictionary projesine katılan ve Gılgamış Destanı'nın ilk Fince çevirisini yayımlayan dilbilimci.
Arthur Amiaud (Fransız, 1849-1889), Babil ve Asur yazıtları üzerine erken dönem araştırmalarıyla tanınır.
Austen Henry Layard (İngiliz, 1817-1894), 1851'de Nimrud ve Ninova'da kazı yapan kişi olarak tanınan gezgin.
B

Bahija Khalil Ismail (Iraklı, 1934-2019), Irak Müzesi eski müdürü.
Barbara Parker-Mallowan (İngiliz, 1908-1993), silindir mühürler konusunda uzmanlaşmış arkeolog ve epigrafist.
Behnam Abu Alsoof (Iraklı, 1931-2012), Dicle vadisinde yaptığı kazılarla tanınan antropolog, tarihçi ve yazar.
C

Carl Bezold (Alman, 1859-1922), özellikle Akadca alanındaki araştırmalarıyla tanınır, Asurbanipal Kütüphanesi'ni kataloglamıştır.
Cécile Michel (Fransız, d. 1962), Kültepe'de keşfedilen çivi yazılı tabletlerin deşifre edilmesi üzerine çalışan epigraf ve arkeolog.
Claude Hermann Walter Johns (İngiliz, 1857-1920), Cambridge Üniversitesi'nde Asuroloji ve King's College London'da Asurca dersleri vermiştir.
Claudius Rich (İngiliz, 1787-1821), Babil'in kalıntılarını araştıran ve Bağdat Paşalığı hakkında coğrafi ve istatistiksel bir açıklama yapan gezgin ve antikacı.
D

Daniel E. Fleming (Amerikalı, d. 1957), çalışmaları İbranice Kutsal Kitap yorumu üzerine yoğunlaşan Kutsal Kitap uzmanı.
Dietz-Otto Edzard (Alman, 1930-2004), Eski Yakın Doğu bilgini ve Sümer dili dilbilimcisi.
Dominique Charpin (Fransız, d. 1954), Collège de France'da "Eski Babil" dönemi konusunda uzmanlaşmış profesör.
Donald Wiseman (İngiliz, 1918-2010), 1961-1982 yılları arasında Londra Üniversitesi'nde Asuroloji Profesörü olan Wiseman, Nimrud'da ortaya çıkarılan çivi yazılı tabletlerin bir kataloğunu derlemiştir.
Donny George Youkhanna (Iraklı, 1950-2011), Amerika'nın Irak'ı işgali sırasında Bağdat'taki Ulusal Müze'den yağmalanan Mezopotamya eserlerinin kurtarılmasında etkili olan arkeolog.
E

Eberhard Schrader (Alman, 1836-1908), Almanya'da Asuroloji alanının öncüsü.
Edward Hincks (İrlandalı, 1792-1866), Mezopotamya çivi yazısını deşifre edenlerden biridir.
Edwin Norris (İngiliz, 1795-1872), Ninova'daki Asur aslan ağırlıklarını deşifre eden ve bu uygarlığın ağırlık ölçüm sistemini keşfeden filolog.
Eleanor Robson (İngiliz, d. 1969), University College London'da eski Orta Doğu tarihi profesörü.
Emmanuel Laroche (Fransız, 1914-1991), dilbilimci ve Hititolog, eski Anadolu dilleri (Hint-Avrupa ve Hurrice) uzmanı.
Ephraim Avigdor Speiser (Polonyalı, Amerikan doğumlu, 1902-1965), Musul'daki Tepe Gawra'yı (veya "Büyük Höyük") keşfeden Asurolog
Erica Reiner (Amerikalı, 1924-2005), Akad dilini anlamak için temel referans çalışması olan "Chicago Assyrian Dictionary"nin editörü.
Ernest de Sarzec (Fransız, 1832-1901), antik Sümer uygarlığını keşfeden arkeolog.
F

Francesca Rochberg (Amerikalı, d. 1952), Babil astronomi tarihi üzerine çalışmalarıyla tanınan bilim tarihçisi.
François Lenormant (Fransız, 1837-1883), Helenist ve arkeolog, çivi yazısı yazıtlarında Akadca adını verdiği Yahudi olmayan bir dilin varlığını ilk fark edenler arasındadır.
Franz Xaver Kugler (Alman, 1862-1929), çivi yazılı tabletler ve Babil astronomisi üzerine çalışmış ve Babil'in Ay ve gezegenlerle ilgili teorilerini çözmüş matematikçi.
Friedrich Delitzsch (Alman, 1850-1922), Eski Ahit'in çoğunun eski Babil masallarından türetildiğini savunan Orta Doğu dilleri uzmanı.
Fulgence Fresnel (Fransız, 1795-1855), Mezopotamya'da kazı yapan ilk arkeoloji ekiplerinden birine liderlik eden oryantalist bilim adamı.
G

Georg Friedrich Grotefend (Alman, 1775-1853), çivi yazısının deşifre edilmesine yaptığı katkılarla tanınan epigrafist ve filolog.
George Smith (İngiliz, 1840-1876), Gılgamış Destanı'nı ilk keşfeden ve çeviren öncü Asurolog.
Georges Dossin (Belçikalı, 1896-1983), Suriye'deki kazı alanlarında çalışan arkeolog.
Georges Roux (Fransız, 1914-1999), Eski Yakın Doğu hakkında Ancient Iraq ve La Mésopotamie gibi popüler tarih kitaplarının yazarı.
Giovanni Semerano (İtalyan, 1913-2005), Eski Mezopotamya dillerini inceleyen ve Hint-Avrupa teorisini reddeden filolog ve dilbilimci.
Gojko Barjamovic (Bosnalı) Yale Üniversitesi'nde Asuroloji Öğretim Görevlisi
Gwendolyn Leick (Avusturyalı-İngiliz, d. 1951), antik Mezopotamya hakkında kitap ve ansiklopedi yazarı.
H

Hans Henning von der Osten (Alman, 1899-190), Alman Orta Doğu arkeoloğu
Hayim Tadmor (İsrailli, 1923-2005), İncil tarihi ve Eski Yakın Doğu Tarihi uzmanı.
Henri Pognon (Fransız, 1853-1921), yoğun bir çeviri çalışmasıyla anlamlarına nüfuz ettiği Semitik yazıtları toplayan arkeolog ve epigraf.
Henry Adrian Churchill (İngiliz, 1828-1886), diplomat ve antik Mezopotamya'nın arkeolojik kaşifi.
Hendrik Arent Hamaker (Hollandalı, 1789-1835), Doğu dilleri üzerine çalışan filolog ve oryantalist.
Henry Fox Talbot (İngiliz, 1800-1877), bilim adamı, mucit ve tuzlu kağıt ve kalotip işlemlerini icat eden fotoğraf öncüsü, ancak çivi yazısının deşifre edilmesi de dahil olmak üzere birçok başka konuda da yer aldı.
Hermann Volrath Hilprecht (Alman-Amerikan, 1859-1925), Irak'ta kazılar gerçekleştiren arkeolog.
Hildegard Lewy (Amerikalı, 1903-1969), çivi yazılı metinler ve Babil matematiği uzmanı.
Hormuzd Rassam (Iraklı, İngiliz, 1826-1910), Gılgamış Destanı'nı içeren kil tabletler de dahil olmak üzere arkeolojik keşifleriyle tanınan Asurolog.
Hugo Winckler (Alman, 1863-1913), Türkiye'de Boğazkale'de Hitit İmparatorluğu'nun başkentini (Hattuşaş) ortaya çıkaran arkeolog ve tarihçi ve eski Orta Doğu dilleri öğrencisi,
H. W. F. Saggs (İngiliz, 1920-2005), Max Mallowan'ın Nimrud kazısına katılan klasisist ve oryantalist.
J

James Kinnier Wilson (İngiliz, 1921-2022), Mezopotamya efsaneleri ve destanları uzmanı, eski Mezopotamya'nın organik ve zihinsel hastalıklarının incelenmesine ilgi duyan kişi.
Jean Bottéro (Fransız, 1914-2007), Eski Yakın Doğu uzmanı.
Jean-Jacques Glassner (Fransız, d. 1944), Mezopotamya dünyası ve çivi yazısı konusunda uzmanlaşmış tarihçi.
Jean-Marie Durand (Fransız, d. 1940), araştırmaları ağırlıklı olarak Mari antik kentinin kalıntılarında bulunan metinlerle ilgilidir.
Jean-Vincent Scheil (Fransız, 1858-1940), İran'da Hammurabi Kanunları'nı keşfeden bilim adamı.
Joachim Menant (Fransız, 1820-1899), çivi yazısı üzerine yaptığı çalışmalarla tanınan avukat ve oryantalist.
Johannes Hendricus van der Palm (Hollandalı, 1763-1840), Doğu dilleri ve İbrani antik eserleri profesörü.
John George Taylor (İngiliz, fl. 1851-1861), Orta Doğu'nun eski eserlerini araştıran ve Basra Körfezi yakınlarındaki mezar höyüklerini keşfeden ilk arkeologlardan biri.
Joseph Étienne Gautier (Fransız, 1861-1924), Akadlı Sargon zamanından önceki kültürlerin üst üste binen birkaç aşamasını ortaya çıkaran arkeolog.
Joseph Epping (Alman, 1835-1894), Babil astronomi gözlemleri ve tabloları üzerine matematiksel bir araştırma yapan astronom.
Joseph Halévy (Osmanlı-Fransız, 1827-1917), Saba yazıtlarını aramak için Yemen'i geçen oryantalist ve gezgin.
Jørgen Læssøe (Danimarkalı, 1924-1993), Tell Shemshara kazı başkanı ve Danca Asuroloji üzerine birçok popüler tarih kitabının yazarı
Jules-Justin Sauveplane (Fransız, 1862-1928), Gılgamış Destanı'nın ilk Fransızca çevirilerinden birini yayınlayan İncil çalışmaları ve eski Doğu uzmanı.
Julius Oppert (Fransız-Alman, 1825-1905), Asur'da orijinal olarak konuşulan dilin Turani (Türkçe ve Moğolca ile ilgili) olduğunu savunan dilbilimci.
I

Ignace Gelb (Polonyalı, Amerikalı, 1907-1985), Akadca metinlerinin edisyonlarını ve Eski Akadca dilbilgisi ve sözlüğünü yayımlayan dilbilimci
Irving Finkel (İngiliz, d. 1951), antik Mezopotamya'dan kil tabletler üzerindeki çivi yazısı yazıtları konusunda uzmanlaşmış filolog.
K

Karen Radner (Avusturyalı, d. 1972), Münih Üniversitesi'nde Eskiçağ Tarihi Profesörü.
Karlheinz Kessler (Alman, 1948), Bağdat DAI'de yetkili, Erlangen-Nürnberg Üniversitesi'nde Asuroloji profesörü, Doğu Türkiye ve Suriye'nin tarihi topografyası, çeşitli Uruk dönemlere ait tabletlerin editörü.
Khazal Al Majidi (Iraklı ve Hollandalı, d. 1951), eski dinler ve medeniyetler bilimi ve tarihi uzmanı.
Klaas Veenhof (Hollandalı, d. 1935), Leiden Üniversitesi'nde profesör, Eski Babil dönemi ve Kaneş gibi Eski Asur ticaret kolonileri uzmanı.
L

Lamia Al-Gailani Werr (Iraklı, 1938-2019), eski Mezopotamya antik eserleri uzmanı.
Leonard William King (İngiliz, 1869-1919), Hammurabi Kanunları gibi antik eserlerin çevirileriyle tanınan arkeolog.
Liane Jakob-Rost (Alman, d. 1928), Vorderasiatisches Museum Berlin koleksiyonundaki çivi yazılı kaynakları düzenlemeye ve yayınlamaya odaklanmıştır.
M

Matthew Stolper (Amerikalı, d. 1944), Babil hukuk metinleri uzmanı, şu anda Persepolis Tahkimat Projesi'nde yer almaktadır.
Michael Patrick O'Connor (Amerikalı, 1950-2007), Kutsal Kitap İbranicesi ve Kutsal Kitap şiirine odaklanan Sami dilleri dilbilimcisi.
Michael Roaf (İngiliz, d. 1947), eski İran çalışmaları ve Asuroloji konusunda uzmanlaşmış arkeolog.
Miguel Civil (Amerikalı, 1926-2019), Chicago Üniversitesi'nde Sümer dili de dahil Sümer ve Eski Mezopotamya çalışmaları uzmanı.
Morris Jastrow Jr. (Polonyalı-Amerikalı, 1861-1921), Sami dilleri üzerine dilbilimsel çalışmalar yapan oryantalist ve kütüphaneci.
Muazzez İlmiye Çığ (Türk, d. 1914), Sümer uygarlığı konusunda uzmanlaşmış arkeolog.
N

Nicholas Postgate (İngiliz, d. 1945), İngiliz Arkeoloji Okulu (Irak) eski müdürü, Abu Salabikh (Irak) ve Kilise Tepe Höyüğü (Türkiye) kazılarını yönetmiştir.
O

Oliver Gurney (İngiliz, 1911-2001), Hititler konusunda uzman.
Otto E. Ravn (Danimarkalı, 1881-1952), Kopenhag Üniversitesi'nde profesör.
P

Paul-Alain Beaulieu (Kanadalı, d. 1955), Toronto Üniversitesi'nde Yakın ve Orta Doğu Medeniyetleri Profesörü.
Paul Garelli (Fransız, 1924-2006), Sorbonne'da Sami Doğu halklarının tarihi üzerine ders veren öğretim görevlisi ve profesör.
Paul Haupt (Alman-Amerikalı, 1858-1926), Amerika Birleşik Devletleri'nde Asuroloji'nin öncülerinden olan Sami bilgini.
Paul Y. Hoskisson (Amerikalı, d. 1943), Mormon Kitabı ve Eski Ahit üzerine araştırmalar yayımlamış olan Eskiçağ kutsal metinleri profesörü.
R

Raymond-Jacques Tournay (Fransız, 1912-1999), L'Épopée de Gilgamesh Introduction, traduction et notes kitabının yazarı.
Reginald Campbell Thompson (İngiliz, 1876-1941), Ninova, Ur, Nebo ve Karkamış'ta kazılar yapmış, 1930'da "Gılgamış "ın erken bir eleştirel baskısını hazırlamıştır.
Richard Hallock (Amerikalı, 1906-1980), Chicago Assyrian Dictionary'nin eski editör sekreteri.
Richard L. Zettler (Amerikalı, d. 1949), Pennsylvania Üniversitesi Yakın Doğu Dilleri ve Medeniyetleri Bölümü'nde profesör, Erken Tunç Çağı Mezopotamya'sında kentsel gelişim ve karmaşık toplumların örgütlenmesi konularında özel ilgi alanları vardır.
Riekele Borger (Hollandalı, 1929-2010), çivi yazısı işaret listeleriyle ünlüdür.
Robert D. Biggs (Amerikalı, d. 1934), Journal of Near Eastern Studies dergisinin editörü.
S

Saana Svärd (Finlandiyalı, d. 1977), Eski Yakın Doğu'nun kültürel tarihi, özellikle de Yeni Asur İmparatorluğu, sosyal ve siyasi güç ilişkileri ve eski cinsiyet kavramları konusunda uzman.
Samuel Noah Kramer (Rus-Amerikan, 1897-1990), Sümer tarihi ve dili konusunda uzman olarak kabul edilir, Ur için Ağıt ve diğer metinleri incelemiştir.
Shin Shifra (İsrailli, 1931-2012), Sümer ve Akad kültürel mirasının çocuklar için uyarlamalarını yayımlayan şair, çevirmen, yazar, editör ve edebiyat eleştirmeni.
Simo Parpola (Finlandiyalı, d. 1943), tüm yönleriyle (dil, edebiyat, tarih vb.) Yeni Asur İmparatorluğu uzmanı.
Sir Henry Rawlinson, 1. Baronet (İngiliz, 1810-1895), Büyük Darius tarafından Eski Farsça, Elamca ve Babilce (Akadcanın daha sonraki bir biçimi) olarak yazılan üç dilli yazıtların Eski Farsça bölümünün transkripsiyonunu yapan oryantalist.
Stefan Maul (Alman, d. 1958), Heidelberg Bilimler Akademisi araştırma birimi başkanı "Assur'dan edebi çivi yazılı metinlerin baskısı".
Stephanie Dalley (İngiliz, d. 1943), çivi yazısı metinleri ve Babil'in Asma Bahçeleri araştırmaları ile tanınır.
T

Taha Baqir (Iraklı, 1912-1984), Irak Ulusal Müzesi'nin eski küratörü, Gılgamış Destanını Arapçaya çevirmiştir. Theophilus Pinches (İngiliz, 1856-1934), Siddim Vadisi Savaşı ile ilgili bazı Babil tabletlerini çeviren öncü Asurolog.
Thomas Hyde (İngiliz, 1636-1703), Türkçe, Arapça, Süryanice, Farsça, İbranice ve Malayca'ya hakim olan ve "çivi yazısı" kelimesini icat eden oryantalist ve dilbilimci.
Thorkild Jacobsen (Danimarkalı, 1904-1993), Chicago Oriental Institute direktörü ve Harvard Üniversitesi'nde Asuroloji profesörü, Sümer Kral Listesinin İngilizce çevirisini yapmıştır.
V

Vasily Struve (Sovyet, 1889-1965), Sümer, Babil, Asur, Hitit İmparatorluğu ve Antik Yakın Doğu'nun diğer uygarlıklarının tarihi ve sanatları üzerine çalışan tarihçi.
W

Walther Sallaberger (Avusturyalı, d. 1963), Musul ve Borsippa (Irak) ve Pergamon (Türkiye) kazılarına katılan arkeolog ve dilbilimci.
Wilfred G. Lambert (İngiliz, 1926-2011), tarihçi ve arkeolog, Asuroloji ve Yakın Doğu Arkeolojisi uzmanı.
William L. Moran (Amerikalı, 1921-2000), Harvard Üniversitesi'nde Asuroloji profesörü, Akad dili uzmanı
William Loftus (İngiliz, 1820-1858) jeolog, doğa bilimci, kaşif ve 1849'da antik Sümer şehri Uruk'u keşfeden arkeolojik kazıcı.
William W. Hallo (Alman-Amerikalı, 1928-2015), Asuroloji ve Babil Edebiyatı profesörü ve Yale Üniversitesi Babil koleksiyonu küratörü.
Wolfram von Soden (Alman, 1908-1996), İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemde çalışmalarını büyük ölçüde etkilemiş olan eski Sami dilleri uzmanı.
Z

Zainab Bahrani (Iraklı, d. 1962), Columbia Üniversitesi'nde Eski Yakın Doğu Sanatı ve Arkeolojisi Profesörü.