Warner Music Group
Tarihçe > 1990'lar

1990'lar boyunca Time Warner, 20 milyar ABD dolarını aşan varlıkları ve milyarlarca doları bulan yıllık geliriyle dünyanın en büyük medya şirketiydi; 1991 yılına gelindiğinde, Warner'ın müzik şirketleri 550 milyon dolarlık işletme karı ile 3 milyar ABD dolarının üzerinde satış değeri elde ediyordu ve 1995 yılına gelindiğinde müzik bölümü, iç pazarın %22'lik payı ile ABD müzik endüstrisine hakim oldu. Warner plak şirketleri içindeki satın almalar ve kurumsal değişiklikler Time Warner birleşmesinden sonra da devam etti; 1990'da WEA, Fransız plak şirketi Carrere Records'u, 1992'de önde gelen Fransız klasik plak şirketi Erato'yu ve 1993'te Macaristan'ın İspanyol DRO Records'unu satın aldı. Magneoton plak şirketi, İsveç Telegram Records, Brezilya Continental Records ve Fin plak şirketi Fazer Musiikki. WEA, 1991 yılında Warner Music olarak yeniden adlandırıldı.
Atlantic, 1990'ların başında iki yeni yan şirket kurdu: East West Records ve Interscope Records. 1995 yılında East West, Atco Records'u bünyesine kattı ve sonunda Elektra Records'a katıldı. 1996 yılında birçok tartışmaya neden olan Interscope, MCA Music Entertainment tarafından satın alındı.
1992'de Warner Music, tarihinin en ciddi halkla ilişkiler krizlerinden biriyle karşı karşıya kaldı; Warner Bros.'un, ağır metal/rap karışımı Body Count'un kendi adını taşıyan albümünden "Cop Killer" adlı provokatif kaydı üzerine büyük bir tartışma çıktı. Ice-T liderliğindeki grup. Ne yazık ki Warner için şarkı (Rodney King davasından bahsediyordu), King'i dövmekle suçlanan polisin tartışmalı beraatından hemen önce yayınlandı; bu, 1992 Los Angeles Ayaklanmalarını ateşledi ve olayların birleşmesi, şarkıyı ulusal ilgi odağı haline getirdi. Şikayetler yaz boyunca arttı; muhafazakar polis teşkilatları Time Warner ürünlerini boykot etme çağrısında bulundu, Başkan George H. W. Bush dahil politikacılar plak şirketini şarkıyı yayınladığı için kınadı, Warner yöneticileri ölüm tehditleri aldı, Time Warner hissedarları şirketten çekilme tehdidinde bulundu ve Time Warner'ın hissedarları şirketten çekilme tehdidinde bulundu. Yeni Zelanda polis komiseri başarısız bir şekilde plağın orada yasaklanmasını sağlamaya çalıştı. Ice-T daha sonra Body Count'u "Cop Killer" olmadan gönüllü olarak yeniden yayınlamasına rağmen, öfke Warner Music'i ciddi şekilde sarstı ve Ocak 1993'te şirket, Ice-T'yi sözleşmesinden çıkaran ve Body Count ana kasetlerini ona iade eden açıklanmayan bir anlaşma yaptı.
Yine 1992'de Rhino Records etiketi Atlantic Records ile bir dağıtım anlaşması imzaladı ve Time Warner, Rhino Records etiketinin %50 hissesini satın aldı. Dağıtım anlaşması, Rhino'nun Atlantic'in arka kataloğundaki kayıtları yeniden yayınlamaya başlamasına izin verdi.
1994 yılında Kanadalı içecek devi Seagram, Time Warner'ın %14,5 hissesini satın aldı ve artık Warner/Chappell Music olarak adlandırılan Warner yayıncılık bölümü, CPP/Belwin'i satın alarak dünyanın en büyük şarkı telif hakları sahibi ve dünyanın en büyük basılı müzik yayıncısı oldu. . 1996 yılında Time Warner, medya varlıklarını dramatik bir şekilde daha genişletti ve Turner Broadcasting System'i devraldı; bu şirket o zamana kadar Turner kablolu TV ağını, CNN'yi ve sinema yapım şirketleri Castle Rock Entertainment ile New Line Cinema'yı içeriyordu; bu satın almalar büyük kârlar getirdi. Seinfeld ve son derece başarılı Yüzüklerin Efendisi film üçlemesi gibi içerik varlıkları sayesinde Warner Group'a katıldı.
1990'ların başlarında, Ostin ve Waronker gibi üst düzey Warner personeli birkaç on yıl boyunca görevlerinde kalmıştı - Amerikan müzik endüstrisinde son derece alışılmadık bir durum - ancak Steve Ross'un ölümü Time Warner hiyerarşisini istikrarsızlaştırdı ve sonraki birkaç yıl içinde Warner'ın müzik grubu, iç güç mücadeleleri nedeniyle giderek daha fazla sekteye uğradı ve bu, 1994-95'te The New York Times'ın "gerçek bir iç savaş" olarak tanımladığı bir dizi büyük yönetim ayaklanmasına yol açtı.
Asıl çatışma Mo Ostin ile 1980'lerin sonunda Warner grubuna katılan Warner Music Group başkanı Robert Morgado arasındaydı. Morgado, siyasi geçmişi (eski New York valisi Hugh L. Carey'nin özel kalemiydi) ve müzik endüstrisi deneyimi eksikliği nedeniyle - özellikle de çok saygı duyulan Ostin ile karşılaştırıldığında - Warner'da bir yabancı olarak görülüyordu. Yine de Ross ve Levin'in gözüne girdi ve şirketin bilgisayar oyunu sektöründeki maliyetleri düşürmesine yardımcı olduktan sonra 1985 yılında Warner uluslararası müzik bölümünü denetlemek üzere terfi etti.
Ostin, WBR'nin başkanı olarak atanmasından bu yana her zaman doğrudan Steve Ross ve halefi Gerald Levin'e rapor vermişti, ancak 1993'ün sonlarında, Ostin'in sözleşmesi yenilenmek üzere geldiğinde Morgado, Ostin'in artık doğrudan kendisine rapor vermesi gerektiğinde ısrar ederek yetkisini ileri sürdü. Morgado'nun eski Atlantic şefi Doug Morris'i ABD'deki Warner Müzik Grubu'nun başına atadığı Temmuz 1994'te aralarındaki gerilim kaynama noktasına ulaştı; birçok kişi bu kararı Ostin ve Elektra'nın başkanı Robert Krasnow'un ayrılışını hızlandırmak için kasıtlı bir hareket olarak gördü. Morgado'nun yeni yapısı Ağustos 1994'te açıklandı ve Bob Krasnow, ertesi gün Elektra'dan istifa etti. Birkaç gün içinde, Warner müzik grubunda 30 yıldan fazla ve Warner Bros. Records'un başkanı ve başkanı olarak 20 yılı aşkın bir sürenin ardından Ostin, mevcut sözleşmesini yenilemeyeceğini ve 31 Aralık 1994'te sona eren Warners'tan ayrılacağını duyurdu. Ertesi ay, önde gelen Elektra grubu Metallica, şirkete karşı bir dava açtığında, sözleşmeden ve ana kasetlerin mülkiyetinden feragat talebinde bulunduğunda ve Morgado'nun Krasnow ile yaptıkları bir anlaşmayı yerine getirmeyi reddettiğini iddia ettiğinde, daha fazla olumsuz tanıtım vardı. istifa etmeden önce.