stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yavuz Çetin
Yaşamı ve kariyeri > 1970-1989: İlk yılları ve müziğe başlaması

Yavuz Çetin, 25 Eylül 1970 tarihinde Samsun'da dünyaya geldi. Gazeteci babası Erdal Çetin'in mesleğinden dolayı çocukluğu Türkiye'nin çeşitli bölgelerinde geçti. Babası Erdal Çetin, Milliyet gazetesinde haber şefiydi. Uğur Mumcu, İlhami Soysal ve Fethi Naci gibi isimlerle beraber çalışmıştı. Yavuz Çetin'in müziğe olan ilgisi küçük yaşlarda başladı. Çocukluğu boyunca farklı tarzda müzik türleri dinleyerek müziğe olan ilgisi arttı. 1980 yılında cura ile tanıştı. Cura ile bir süre kendisini geliştirdikten sonra bağlama öğrenmeye başladı. 1980'li yılların ilk yarısında cura ve bağlamada kendisini geliştirirdi. 1985 yılında akustik gitarla tanıştı. Bu dönemde arkadaşları ile birlikte 102. Sayfa adlı amatör bir grupta gitar çalmaya başladı. 1986 yılında lise arkadaşı Ercan Saatçi ile birlikte Milliyet gazetesinin düzenlediği liseler arası müzik yarışmasına katıldı. Ardından Çetin'in isteği üzerine ikili, bir baterist ile birlikte müzik grubu kurdu. Aynı yıl Ercan-Yavuz-Vahe adlı grubu kurdular. Grup, 1987 yılında Hey dergisinin düzenlediği bir müzik yarışmasına katılma kararı aldı. Grup, söz ve müziği Ercan Saatçi'ye ait olan "I Will Cry" adlı parçayı stüdyoda kaydetti ve yarışmaya katıldı.
Yarışmada ilk on beşe giren kişi ve grupların parçaları bir albümde toplanacaktı ve Ercan-Yavuz-Vahe yarışmayı kazanarak Hey Boys adlı albümde yer aldılar. Yarışmayı kazandıktan sonra kendisine yeni gitar alan Çetin, bu gitarla birlikte ilk bestelerini de yapmaya başladı. 1988 yılında Marmara Üniversitesinin müzik bölümüne girer. Üniversitenin ilk dönemi boyunca elektrogitarı elinden bırakmaz ve bu dönemde üniversite arkadaşları ile birlikte kurduğu Labirent adlı müzik grubunda gitar çalıp şarkı söylemeye başladı. Mayıs 1989 tarihinde Labirent grubu ile birlikte Yıldız Teknik Üniversitesinin düzenlediği üniversiteler arası müzik yarışmasına "She You's To Go" adlı parça ile katılarak birinci oldu. Bu dönemde piyano gibi tuşlu enstrümanlar da çalmaya başladı. Üniversite döneminde müzik yapmaya devam eden Çetin, 1980'li yılların sonunda Tanju Eksek ile tanıştı ve ardından ikili çeşitli mekânlarda sahneye çıkarak para kazanmaya başladı. Müzik çalışmaları ve sahne hayatı yüzünden üniversiteyi yarıda bıraktı.
Yaşamı ve kariyeri > 1990-1996: Blue Blues Band ve profesyonel kariyeri

1990 yılında sahne aldığı dönemlerde Batu Mutlugil ile tanıştı ve birlikte sahne almaya başladılar. Kısa bir sürenin ardından Batu Mutlugil'in grup olma tavsiyesi üzerine Cenap Oğuz ve Zafer Şanlı'nın da katılması ile birlikte Blue Blues Band adlı grup kuruldu. Blues ve rock tarzlarda müzik yapan grup, 1990 yılından itibaren sahne almaya başladı. 1992 yılının başlarında grubun basgitaristi Zafer Şanlı'nın çocuğunun olması ve sürekli işlerinin çıkmasından dolayı grubun sahneleri aksıyordu. Bu dönemde Batu Mutlugil ve Yavuz Çetin, Karizma adlı grubu dinlemeye gitti ve ikili burada ilk kez Sunay Özgür ile karşılaştı. Sunay Özgür'ün basgitar çalışından etkilenen Batu Mutlugil gruba dâhil olması için teklif etti. Sunay Özgür'ün teklifi kabul etmesinin ardından Blue Blues Band'in kemik kadrosu olan üç kişi tamamlanmış oldu. Grup aralıksız sahneler almaya başladığı dönemde sabit bir bateristleri olmadığından dolayı baterist sürekli değişiyordu. 1960'lı ve 70'li yıllarda ABD'de Kim Capli olarak çeşitli gruplarda çalan, çeşitli müzisyenlerin albümlerinde söz ve bestesi ile yer alan Jimi Hendrix gibi efsanevi müzisyenlerle aynı sahneyi paylaşan Kerim Çaplı, 1978 yılında Türkiye'ye dönmüş ve çeşitli gruplar ile sanatçılara çalmıştır.
1988 yılında Orhan Atasoy ile birlikte Lost Ghost adlı rock grubunu kurmuşlardır. Dört yıl kadar bu grupta çaldıktan sonra Batu Mutlugil'in ısrarları üzerine 1992 yılının sonlarında Blue Blues Band'e katıldı. Kerim Çaplı'nın yaşadığı bunalım ve sıkıntılarından dolayı sinirsel bir rahatsızlığı bulunmaktaydı. Grup, 1993 yılında aralıksız olarak sahne almaya başladı. İstanbul'da canlı müzik anlayışının yeni yeni başladığı dönemde Blue Blues Band'in sahneleri çok kalabalık seyirciler tarafından izleniyordu. Bu ilgi karşısında farklı mekânlarda haftanın birçok günü çalmaya başlayan grup üyelerinin popülaritesi gitgide artıyordu. 1994 yılında Fuat Güner ile tanışmasıyla birlikte stüdyo müzisyenliğine başladı. Fuat Güner'in stüdyosunda sürdürdüğü çalışmalarında televizyon ve radyolar için reklam müziklerini gitarıyla seslendirir. 1996 yılının ortalarında MFÖ grubuyla çalışmaya başlar. Grupla turnelere gider ve katıldığı tüm konserlerde gitarıyla eşlik eder. Bir yandan bar müzisyenliğine devam eder.
Özel yaşamı

Yavuz Çetin, 1988 yılında üniversitede iken Didem Mandabaş ile tanıştı. Bu dönemde sevgili olan ikili, 1992 yılında evlendi. 1993 yılında Yavuzcan Çetin adını verdikleri çocukları dünyaya geldi. Çift, 1996 yılında boşandı.
Ölümünün ardından

Ölümünden önce bazı sanatçıların stüdyo albümü kayıtlarında elektrogitarıyla yer aldı. Bu albümler ölümünden sonra yayımlandı. Yavuz Çetin, Kadıköy'deki Shaft Rock-Blues & Jazz Club'da sahneye çıkıyordu. Gece sahne çalışmalarını sürdürürken, gündüzleri de TMC'den çıkartılacak ve Satılık adını vermeyi düşündüğü ikinci albümünün stüdyo çalışmalarını yürütüyordu. Yoğun depresyon teşhisi konulduğu için bir hafta boyunca hastanede tedavi gören Yavuz Çetin, hafta başında iyileştiği gerekçesiyle taburcu edildi. Yavuz Çetin, 15 Ağustos 2001 tarihinde, saat 19.00 sularında Boğaziçi Köprüsü'nden atlayarak yaşamına son verdi. 1977 model Peugeot marka otomobili, Boğaziçi Köprüsü üzerinde, Ortaköy ayağına yakın bir noktada bulundu. 34 KBP 09 plakalı otomobilde Yavuz Çetin'in ruhsatı, ehliyeti, 500 dolar ve 190 lira, çeşitli ilaçlar ve 7 tane anahtar bulundu.
Karacaahmet Camii'nde düzenlenen cenaze töreninden sonra Anadolu Hisarı'ndaki Yeni Mahalle Mezarlığı'nda defnedildi. 31 yaşındaki gitaristin cenaze töreninde ailesinden yalnızca üvey annesi Sevinç Çetin vardı. Babası gazeteci Erdal Çetin, oğlunun ölüm haberiyle yıkıldığı için törene katılamadı. 1998'de boşandığı eşi Didem Mandabaş ve yedi yaşındaki oğlu Yavuzcan'ın da bulunmadığı törende, cami avlusu, gitaristin dostlarıyla doldu.
Oğlu Yavuzcan Çetin tarafından 5 Temmuz 2014'te YavuzFest adlı 1. Yavuz Çetin Gitar Festivali düzenlendi. Festivalin 2. 3. ve 4.sü 2015, 2016 ve 2017 yıllarında düzenlendi. Son olarak 5 Mayıs 2019 tarihinde YavuzFest düzenlendi. League of Legends oyununda 8 Temmuz 2015'te çıkan Tahm Kench karakterinin tanıtım müziği, Yavuz Çetin'in Oyuncak Dünya şarkısından esinlenilerek yapılmıştır. 2017'de çekilen Blue isimli belgesel filmle Kerim Çaplı ile birlikte hayatları, müzikal performansları, trajik sonları, tanıklıklar ve orijinal kayıtlarla gösterime sunuldu.
Diskografi > Solo stüdyo albümleri

İlk (1997)
Satılık (2001)
Filmografi

Blue (2017)
Muhammed Abdülmünim

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Abdülmünim Mısır formasıyla (2021)
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Muhammed Abdülmünim es-Seyid Muhammed Ahmed
Doğum tarihi:  1 Şubat 1999 (26 yaşında)
Doğum yeri:  Zagazig, Şarkiye, Mısır
Boyu:  1,84 m (6 ft 1⁄2 in)
Mevkii:  Defans
Kulüp bilgileri
Kulübü:  El-Ehli
Numarası:  24
Altyapı kariyeri
–2020:  El-Ehli
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2018– |  El-Ehli |  27 |  (0) |
| 2020–2021 |  → Smouha (kiralık) |  32 |  (2) |
| 2021–2022 |  → Future (kiralık) |  7 |  (0) |
Millî takım kariyeri
| 2021– |   Mısır |  9 |  (1) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 17 Nisan 2023 
Muhammed Abdülmünim (d. 1 şubat 1999), El-Ehli takımında defans pozisyonunda görev yapan Mısırlı millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine 2018 yılında El-Ehli kulübünde başladı.
İvmecilik

Siyasal ve sosyal teoride ivmecilik veya akselerasyonizm, kapitalizmin ya da tarihsel olarak kapitalizmi karakterize eden belirli süreçlerin radikal toplumsal değişim yaratmak için üstesinden gelmek yerine hızlandırılması gerektiği fikridir. "İvmecilik" kapitalizmin kendi yıkıcı eğilimlerini hızlandıracağı ve nihayetinde çöküşüne yol açacağı inancıyla kapitalizmin yoğunlaşmasını desteklemek için daha geniş ve genellikle aşağılayıcı bir şekilde ifade edebilir.
İvmeci teori, karşılıklı çelişkili sol ve sağ varyantlar olarak ikiye ayrılmıştır. "Sol-ivmecilik" kapitalizmin dargörüşlü ufkunun ötesinde "teknolojik evrim süreci" konusunu ortaya çıkarmaya çalışır, örneğin modern teknolojiyi toplumsal açıdan faydalı ve özgürleştirici amaçlar için yeniden ortaya çıkarır; "sağ-ivmecilik" kapitalizmin kendisinin belirsiz bir şekilde yoğunlaşmasını ve muhtemelen teknolojik bir tekillik sağlamak için destekler. İvmeci yazarlar ayrıca "koşulsuz ivmelenme" gibi diğer türevleri de ayırt ederler.
Arka plan

Karl Marx'ın 1848'deki "Serbest Ticaret Sorunu Üzerine" adlı konuşmasında dahil olmak üzere bazı filozoflar ivmeci tutumlarını dile getirmiştir:
Çağdaş ivmecilik

Nick Land  önde gelen sağ ivmeci teorisyenler arasındadır. 1995-2003 yılları arasında Warwick Üniversitesi'nde resmi olmayan bir araştırma birimi olan Sibernetik Kültür Araştırma Birimi, Land'in yanı sıra Mark Fisher ve Sadie Plant gibi diğer sosyal teorisyenleri de üye olarak dahil etmiştir. Ayrıca sağ ivmecilikten ayrışan yapay zekanın ivmelendirilerek en üst noktaya çıkarılması gerektiğini savunan Etkili ivmecilik de günümüzde etkisi olan ivmeci akımlardandır.
2010'ların sonlarından bu yana beyaz milliyetçiler ve Neo-Naziler sadece beyazların bulunduğu bir devlet sistemini kurmanın bir yolu olarak şiddetli bir ivmecilik biçimini benimsemiştir. 1980'lerde Amerikan Nazi Partisi ve Nasyonal Sosyalist Kurtuluş Cephesi üyesi James Mason, Siege adlı kitabında yüksek profilli hedeflerin toplu katliamlarını ve suikastlarını savunmuştur.
Boğatepe, Altıeylül

| Boğatepe |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Balıkesir ilinin Türkiye'deki konumu
BoğatepeBoğatepe'nin Balıkesir'deki konumu
Koordinatlar: 39°24′29″N 27°48′40″E﻿ / ﻿39.408°K 27.811°D﻿ / 39.408; 27.811
Ülke:  Türkiye
İl: Balıkesir
İlçe: Altıeylül
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 238
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 266
İl plaka kodu: 10
Posta kodu: 10100
Boğatepe, Balıkesir ilinin Altıeylül ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Köyün ne zaman kurulduğu tam olarak bilinmemekle beraber soyağacı verileri 1800 yoluna kadar Bigatepe köyünün varlığından resmî olarak bahsedilmektedir.Köyün yaşlılarından edinilen bilgilere göre;1800 yıllardan önceki dede ve nenelerinin isminden en az 3 nesil daha öncesi bahsedilmektedir.Yine farklı yaşlı insanlardan edinilen bilgiler ışığında,köyün Manisa yuntdağlarından,kırkağaç Soma tarafından geldiği düşünülmektedir.Köyün gençleri genelde eski tarihlerde,hıdırbalı ,Dikmeler köyünden evlenmişlerdir.Hatta dayılık denilen mevkide ‘yapılar’ denilen bölgeye 30 kıl çadırla geldikleri rivayet edilmektedir.Köyde hristiyan değirmenci yuri yaşamıştır.Köyün karşısında m.ö dayanan kalıntılar barındıran kapaklı dağı vardır.Aynı zamanda köy mezarlığının yanında çamlıkışla dağında çok eski mezarlar olduğu tesbit edilmiş,Kıraçharman(kocaharmanyeri) şehir kalıntıları bulunmaktadır.Köy 1948 yılına kadar 6 mahalle olarak bulunmakta idi.Bunlar;,Bağkoltuğu,Köseler,Hacılar,Karabeyler,Cebirler,Boğatepe mahalleri, 1928 yılı kayıtlarında Bigatepe olarak geçmektedir.1948 yılında yasa ile Karabeyler Hacılar ve cebirler ayrılmış?bigatepe Bağkoltuğu ve köseler 3 mahalle Bigatepe köyünü oluşturmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 238 |  |
| 2018 | 326 |  |
| 2017 | 216 |  |
| 2016 | 217 |  |
| 2015 | 236 |  |
| 2014 | 245 |  |
| 2013 | 249 |  |
Rachel Kempson

| Rachel Kempson |
| --- | --- |
Kempson 1974'te
Doğum: Rachel Lady Redgrave 28 Mayıs 1910(1910-05-28) Dartmouth, Devon, İngiltere
Ölüm: 24 Mayıs 2003 (92 yaşında) Millbrook, New York, ABD.
Ölüm sebebi: inme
Defin yeri: Aziz Petrus Piskoposluk Mezarlığı  (New York)
Milliyet: İngiliz
Eğitim: Kraliyet Oyunculuk Sanatları Akademisi
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 1938-1997
Evlilik: Michael Redgrave (e. 1935; ö. 1985)
Çocuk(lar): Vanessa Redgrave Corin Redgrave Lynn Redgrave  Natasha Richardson
Aile: Kempson   Redgrave

Rachel Lady Redgrave (d. 28 Mayıs 1910, Devon – ö. 24 Mayıs 2003, Millbrook, New York), İngiliz aktris.
Yaşamı ve kariyeri

Kemson, 28 Mayıs 1910'da Dartmouth, Devon, İngiltere'de doğdu. Kraliyet Oyunculuk Sanatları Akademisi'nde (RADA) eğitim gördü. 1938'de başladığı oyunculuk kariyerini 1997 yılına kadar sürdürdü.
Yer aldığı yapımlar arasında sinema filmleri; The Captive Heart, The Sea Shall Not Have Them, The Jokers, Two Gentlemen Sharing, Out of Africa, Uncle Vanya ile televizyon dizileri; Jennie: Lady Randolph Churchill (1974) ve The Jewel in the Crown sayılabilir.
Özel yaşamı ve ölümü

Kemson, 1935'ten 1985'teki ölümüne kadar Sir unvanlı İngiliz oyuncu Michael Redgrave ile evli olup Vanessa Redgrave, Corin Redgrave ve Lynn Redgrave adlarında oyunculuk yapan üç çocuk sahibiydi. Ayrıca 2009'da geçirdiği kayak kazası sırasında ölen oyuncu Natasha Richardson ve yine oyuncu olan Joely Richardson isimli iki torun sahibiydi. Kempson, 24 Mayıs 2003'te yaşamını sürdürdüğü Millbrook, New York'te geçirdiği inme nedeniyle 83 yaşında vefat etti. Cenazesi New York Şehri'nde aile üyelerininde yattığı Aziz Petrus Piskoposluk Mezarlığı'nda icra olmuştur.
Filmografi

| Yılı | Başlık | Rolü | Notlar |
| --- | --- | --- | --- |
| 1941 | Jeannie | Maggie, Jeannie's sister |  |
| 1946 | The Captive Heart | Celia Mitchell |  |
| 1948 | A Woman's Vengeance | Emily Maurier |  |
| 1954 | The Sea Shall Not Have Them | Mrs. Waltby |  |
| 1963 | Tom Jones | Bridget Allworthy |  |
| 1964 | The Third Secret | Mildred Hoving |  |
| 1965 | Curse of the Fly | Madame Fournier |  |
| 1966 | Georgy Girl | Ellen Leamington |  |
| 1966 | Grand Prix | Mrs. Stoddard |  |
| 1967 | The Jokers | Mrs. Tremayne |  |
| 1968 | The Charge of the Light Brigade | Mrs. Codrington |  |
| 1969 | A Touch of Love | Sister Henry |  |
| 1969 | Two Gentlemen Sharing | Mrs. Ashby-Kydd |  |
| 1969 | The Virgin Soldiers | Mrs. Raskin |  |
| 1970 | Jane Eyre | Mrs. Fairfax |  |
| 1980 | Little Lord Fauntleroy | Lady Lorradaile |  |
| 1984 | Camille | Hortense | TV film |
| 1984 | The Jewel in the Crown | Lady Ethel Manners | TV film |
| 1985 | Out of Africa | Lady Belfield |  |
| 1988 | Stealing Heaven | Prioress |  |
| 1991 | Uncle Vanya | Prioress |  |
| 1997 | Déjà Vu | Skelly's Mother |  |
Kaynaklar

↑  "Rachel Kempson". BFI. 13 Temmuz 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi.
↑  "Rachel Kempson Biography (1910–)". filmreference.com. 1 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mart 2022.
↑  Sandra Brennan. "Rachel Kempson – Biography, Movie Highlights and Photos – AllMovie". AllMovie. 14 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mart 2022.
Federal Konsey (İsviçre)

Federal Konsey, İsviçre'nin yürütme erkinin başında bulunan yedi kişilik organdır ve kolektif bir devlet başkanı ve hükûmet olarak görev yapmaktadır.
Katılma tarihlerine göre mevcut üyeler (2024):
| Hükûmet Üyesi | Hükûmet Üyesi | Foto | Katıldığı Tarih | Parti | Kanton | Görev |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Guy Parmelin |  | 1 Ocak 2016 | İsviçre Halk Partisi |  Vaud | Ekonomik İşler, Eğitim ve Araştırma Bakanı |
|  | Ignazio Cassis |  | 1 Kasım 2017 | FDP.Liberaller |  Ticino | Dışişleri Bakanı |
|  | Viola Amherd |  | 1 Ocak 2019 | Hristiyan Demokratlar |  Valais | İsviçre Konfederasyonu Başkanı (2024) Savunma, Sivil Korunma ve Spor Bakanı |
|  | Karin Keller-Sutter |  | 1 Ocak 2019 | FDP.Liberaller |  Sankt Gallen | İsviçre Konfederasyonu Başkan Yardımcısı (2024) Maliye Bakanı  |
|  | Albert Rösti |  | 1 Ocak 2023 | İsviçre Halk Partisi |  Bern | Çevre, Ulaştırma, Enerji ve Haberleşme Bakanı |
|  | Élisabeth Baume-Schneider |  | 1 Ocak 2023 | Sosyal Demokratlar |  Jura | İçişleri Bakanı |
|  | Beat Jans |  | 1 Ocak 2024 | Sosyal Demokratlar |  Basel-Stadt | Adalet ve Polis Bakanı |
Alexej von Jawlensky

| Alexej von Jawlensky |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum adı: Alexej von Jawlensky
Doğum: 25 Mart 1864(1864-03-25)  Torschok, Rusya
Ölüm: 15 Mart 1941 (76 yaşında)  Wiesbaden, Almanya
Alanı: Resim
Etkilendikleri: Dışavurumculuk

İmzası
 
Alexej von Jawlensky (Rusça: Алексей Георгиевич Явленский) "Alexei Georgijewitsch Jawlenski"; (25 Mart 1864; Torschok, Rusya - 15 Mart 1941; Wiesbaden, Almanya), dışavurumculuğun önemli ressamlarındandır.
Hayatı > Çocukluğu ve gençliği

Jawlensky altı çocuklu ailenin beşinci çocuğudur. Albay olan babası Georgi Nikiforowitsch Jawlenski, Alexej 18 yaşındayken ölmüştü. Annesi Alexandra Petrowa Medwedewa babasını ikinci eşiydi. 16 yaşındayken ailesinle Moskova'da yaşıyordu. Subay olmak isterken ressamlığa olan sevgisini keşfetti. 1880'de dünya sergisinde ilk defa modern sanatlar gördü ve kendinin ressamlık yeteneğini düzenli olarak Tretjakow-Galerisini ziyaret ederek geliştirdi.
Hayatı > Jawlensky ve İlya Repin

Rus subay olarak Sankt-Peterburg'a tayin edildi. Anyı zamanda, 1889'dan 1896'ya kadar ziyaret ettiği Petersburg Sanat Akademisinde İlya Repin'in öğrencisi oldu. Repin Jawlensky'yi İvan Šiškin, Konstantin Korovin, Vasilij Surikov, Valentin Serov, gibi tanıdık ressamlarla tanıştırdı. İlk olarak Archip Kuindži'den soyutlayan stil prensiplerini öğrendi, örneğin herhangi bir ormanı boyamayı değil, belirli bir ormanı boyamayı. Kuindži Jawlwnsky'i önemli izlenimcilerle de tanışdırdı. Jawlensky haftalarca Repin ile beraber Repin'in Gouvernement Vitebsk'teki çiftliğinde yaşadı ve orada küçük manzaralar boyadı.
1891 yılında Jawlensky Repin'in özel öğrencilerinden Marianne von Werefkin ile tanıştı. Tanışdıklarında Marianne Jawlensk'ten dört yaş büyüktü ve realizm ressamı olarak tanınmıştı. 
1896/97 yılında Jawlensky bütün zamanını ressamlığa adamak için üsteğmenlikten ayrıldı ve Marianne von Werefkin ve arkadaşı Helene Nesnakomoff ile beraber Münih'e taşındı. Helene Nesnakoff'u 1895 yılında Helene 14 yaşındayken Werefkinin ailesini ziyaret ettiğinde tanımıştı. Sonradan 1922 yılında Helene ile evlenmişti. Münih'te Anton Ažbe'nin sanat okulunda Wassily Kandinsky ile tanıştı.
Hayatı > Münihte yaşam

Werefkin, Jawlensky pratik öğremine devam etmesi için Anton Ažbe'nin (1862-1906) Münih'te eski bir rus diplomatın köşkünde yönettiği çizim ve resim okuluna yazdırdı.
1902 yılında Marianne von Werefkin ve Helene Nesnakomoff ile beraber yaşadığı evde Heleneden oğlu Andrej (André, Andreas) doğdu. Büyüdüğünde oğlu da ressam olacaktı. Jawlensky Münih Realizm aştıktan sonra uzun bir zaman van Gogh stilinde boyamıştı. 1908 yılında renklerde Fransız ressamların dışavurumcu stilinden etkilenerek kendi stilini geliştirdi ve 1914'te I. Dünya Savaşının başlangıcına kadar stilini değiştirmedi.
1909'da Jawlensky, Wassily Kandinsky, Adolf Erbslöh, Gabriele Münter, Marianne von Werefkin ve başka ressamlar beraber ressamlar birliği Neue Künstlervereinigung München'i kurdular. Bu birlikte Kandinsky ve Franz Marc'ın kurduğu ve Jawlensky'nin de katıldığı Der Blaue Reiter'in fikirleri gelişmişti. Jawlensky ve birliğin diğer ressamları resimlerini sergiliyorlardı. Bu sergilerden birisi 1912 yılında Münih Galerisi Hans Goltz 'da olmuştu.
Hayatı > İsviçre'de yaşam

1914 yılında Jawlensky Almanyayı terk etmek zorunda kaldığı için Cenevre Gölünün yakınında olan İsviçre eyaleti Saint-Prex'e taşındı. İsviçrede „Variationen über ein landschaftliches Thema“ (Bir manzara temasının varyasyonları) adlı çalışmasına başladı ve resim serileri boyamaya başlamış oldu. Sağlık sebeplerden 1918 yılında evini Ascona'ya taşıdı ve 1921 yılında Wiesbaden'de kalmak üzere orada bir sanatoryumda kaldı. Wiesbaden'de koleksiyoncu Heinrich Kirchhoff'la karşılaştı. Kirchhoff Jawlensky'i parayla destekledi. 1924 Wassily Kandinsky, Paul Klee ve Lyonel Feininger ile beraber „Blaue Vier“ adlı ressamlar grubunu kurdu. Bu grup resimlerini Almanya'da ve Birleşik Devletlerde sergiledi. 1929 yılında bedeninde Polyarthritis hastalığından felçler başladı. 1938 yılında vücudunun tamamı felç olduğundan ressamlığı bırakmak zorunda kaldı. 1934'te Jawlensky'e Alman vatandaşlığına girme izini verilmesine rağmen, 1937'de Almanyada 72 çalışmasına „Entartete Kunst“ (Bozulmuş Sanat) olarak el koyuldu ve bunlardan bazısı, „Entartete Kunst“ sergisine çıkarıldı.
Jawlensky Wiesbaden'nin Rus Ortodoks mezarlığında yatıyor. Cenaze töreninde uzun yıllardır arkadaşı olan Adolf Erbslöh konuşma yaptı.
Çalışmaları ve anlamları

Jawlensky'nin ilk çalışmalarının stili gerçeksiydi. Realizm stilini 1900'de Münih'e taşındığında bıraktı ve stilini Ander Zorn 'nun kuzey izlenimciliğinden etkilenerek değiştirdi. Jawlensky'nin bu stilini gösteren resimlerinden birisi 1901'de yaptığı „Helene im spanischen Kostüm“ (Türkçede: İspanyol Kostümlü Helene).
Jawlensky Werefkin ile beraber çok ülke gezerdi, en çok Fransa'ya giderdi. Fransada Fovizm sanatıyla ilgilenirdi. O zamanlar yaptığı eserlerini Ekim 1905'te Pariste bulunan „Salon d`automne“ 'de sergiledi. Bu eserlerin arasında Bretagne'de 1905'te yaptığı „Der Bucklige“ tablosu vardı. Jawlensky'nin o zamanki resimlerinin renkleri Matisse anımsatsa da, boyama şekli van Gogh etkilenmişti.
1906'dan 1908'e Jawlensky'nin stili Wasserburg am Inn 'i ve Murnau am Staffelsee 'i Marianne von Werefkin, Gabriele Münter ve Wassily Kandinsky ile beraber yazınları gezdikten sonra değişti. Bu zamanda dışavurumcu natürmortlar ve manzaralar boyadı (örneğin:„Die Lampe“, 1908). 1910'dan itibaren portrelere daha da çok odaklandı. Baltık denizine gittikten sonra 1911-1912 yıllarnda önemli, güçlü renkli portreler oluşturdu (örneğin: „Der Buckel“ (1911), „Selbstbildnis“ (1912) ve „Barbarenfürstin“ (1912).
Birinci Dünya Savaşının başlangıcıyla Jawlensky'nin yaratıcı olduğu dönem de bitmişti. İsviçre'de sürgündeyken seriler hazırlayan ilk ressamlardan olmuştu. Birinci serisinin adını „Variationen“ koydu. Bu seriden 1914'ten 1921'e kadar yüzlerce resim boyadı. Örneğin aynı manzarayı renkleri ve bakışaçısını değiştirip birkaç kez boyuyordu. İsviçreden geri gelmeden daha „Mystische Köpfe“ ve „Heiligengesichte“ serilerine başladı. „Abstrakte Köpfe“ serisine 1918 yılının başında, Wiesbadene taşındıktan sonra başladı ve 1933 yılına kadar devam etti.
Jawlensky, sonraki eserlerinde şekilleri daha fazla basitleştirdi. 1934'ten sonra boyadığı yüz portrelerini soyutlaştırdı ve bu portrelerin adını Meditationen koydu. Bu çalışmalarda kaba renk kullanımının sebebi Jawlensky'nin artrit hastalığından ellerini serbest kullanamaması. Bu hastalığın sonucu olarak Jawlensky giderek daha fazla felç oldu ve sonunda 1938 yılında resim yapmaktan vazgeçmek zorunda kaldı. Boyadığı Meditationen portreleri simgelerin bir modern türü olarak anlaşılıyor. Yüzleri soyutlayarak hisslerini dışa vurması Jawlensky'i 20. yüzyılın önemli ressamlarından yapıyor.