stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Fenikeliler
Ekonomi > Endüstri

Fenike, sedir ağacı dışında önemli doğal kaynaklardan yoksundu. Kereste muhtemelen en eski ve en kazançlı zenginlik kaynağıydı; ne Mısır ne de Mezopotamya yeterli odun kaynağına sahipti. Sadece bu sınırlı kaynağa güvenemeyen Fenikeliler, hem günlük hem de lüks kullanım için çeşitli mallar üreten bir endüstriyel temel geliştirdiler.
Fenikeliler cam yapımı, oyma ve oyma metal işçiliği (bronz, demir ve altın dahil), fildişi oymacılığı ve ahşap işçiliği gibi teknikleri geliştirdiler veya bu tekniklerde ustalaştılar.
Fenikeliler seri üretimde erken öncülerdi ve çeşitli ürünleri toplu olarak sattılar. Antik çağda cam eşyanın önde gelen kaynağı oldular ve Akdeniz boyunca binlerce şişe, boncuk ve diğer cam objeleri gönderdiler.
İspanya'daki kolonilerde yapılan kazılar, onların çömlekçi çarkını da kullandıklarını gösterir.. Çok çeşitli kültürlere maruz kalmaları, belirli pazarlar için ürünler üretmelerine olanak sağladı.
İlyada, Fenike kıyafetlerinin ve metal eşyalarının Yunanlar tarafından çok değerli olduğunu gösterir. Fildişi kabartmalar ve plakalar, oyulmuş istiridye kabukları, yontulmuş kehribar ve ince ayrıntılı ve boyalı devekuşu yumurtaları gibi uzmanlaşmış ürünler, özellikle daha zengin müşteriler için tasarlanmıştı.
Ekonomi > Endüstri > Sur moru

En değerli Fenike malları, Fenike zenginliğinin önemli bir bölümünü oluşturan Sur moru veya diğer adıyla Tiran moru ile boyanmış kumaşlardı.
Menekşe-mor boya, bir zamanlar doğu Akdeniz'in kıyı sularında bol miktarda bulunan ancak yerel olarak yok olan Murex deniz salyangozunun hipobranşiyal bezinden elde ediliyordu.
Fenikeliler boyayı MÖ 1750 gibi erken bir tarihte keşfetmiş olabilirler. Fenikeliler, boya için ikinci bir üretim merkezini günümüz Fas'taki Mogador'da kurdular.
Fenikelilerin boyanın üretimi ve ticareti üzerindeki münhasır hakimiyeti, emek yoğun çıkarma işlemiyle birleşince, bu boyayı çok pahalı yaptı. Sur moru daha sonra üst sınıflarla ilişkilendirildi. Kısa sürede birçok medeniyette, özellikle de Romalılar arasında bir statü sembolü haline geldi. Fenikelilerden gelen Asur haraç kayıtları, büyük ihtimalle Tiran morunu da içeren "parlak renkli kumaştan giysiler" içerir. Fenike tekstillerinde kullanılan tasarımlar, süslemeler ve nakışlar iyi karşılanırken, teknikler ve belirli açıklamalar bilinmemektedir.
Ekonomi > Endüstri > Madencilik

Fenike anavatanındaki madencilik faaliyetleri sınırlıydı; demir, değerli olan tek metaldi. İlk büyük ölçekli madencilik faaliyetleri muhtemelen Kıbrıs'ta, esasen bakır için gerçekleşti.
Sardunya neredeyse yalnızca mineral kaynakları için kolonileştirilmiş olabilir; Fenike yerleşimleri adanın güney kısımlarında, bakır ve kurşun kaynaklarına yakın yerlerde yoğunlaşmıştı. Roma işgalinden önceye ait olduğu görülen skorya ve bakır külçe yığınları, Fenikelilerin adada maden çıkardığını ve metalleri işlediğini düşündürmektedir.
İber Yarımadası, altın, gümüş, bakır, demir, kalay ve kurşun dahil olmak üzere antik çağda çok sayıda metalin en zengin kaynağıydı. Fenike ve Kartaca işgali sırasında bu metallerin önemli miktarda üretilmesi, büyük ölçekli madencilik faaliyetlerini kanıtlar. Kartacalıların madencilik için köle emeğine güvendikleri belgelenmiştir, ancak Fenikelilerin bir bütün olarak bunu yapıp yapmadığı bilinmemektedir.
Ekonomi > Endüstri > Bağcılık

En dikkat çekici tarım ürünü, Fenikelilerin Akdeniz boyunca yayılmasına yardımcı olduğu şaraptı. Üzüm asması Fenikeliler veya Kenanlılar tarafından evcilleştirilmiş olabilir, ancak büyük olasılıkla Güney Kafkasya'dan Mezopotamya veya Karadeniz üzerinden ticaret yolları aracılığıyla gelmiştir. Asmalar kıyı Levant'ında kolayca yetişirdi ve şarap Eski Krallık döneminde (MÖ 2686–2134) Mısır'a ihraç edilirdi.
Şarap, Fenike dininde önemli bir rol oynamış, adaklar ve kurbanlar için başlıca içecek olarak kullanılmıştır. Sidon'un güneyindeki küçük bir Fenike kasabasında yapılan kazıda, en azından MÖ yedinci yüzyıldan beri kullanılan ve denizaşırı bir pazara yönelik olduğuna inanılan bir şarap fabrikası ortaya çıkarılmıştır.
Oksitlenmeyi önlemek için kaplar bir zeytinyağı, çam ağacı ve reçine tabakasıyla kapatılmıştır.
Fenikeliler, Kuzey Afrika, Sicilya, Fransa ve İspanya'daki kolonilerinde üzüm bağları ve şarap imalathaneleri kurmuşlardır ve ticaret ortaklarından bazılarına şarap yapımını öğretmiş olabilirler. Antik İberler, Fenikelilerle karşılaşmalarının ardından yerel üzüm çeşitlerinden şarap üretmeye başlamışlardır. İber çeşitleri daha sonra çoğu Batı Avrupa şarabının temelini oluşturdu.
Ekonomi > Endüstri > Gemi İnşası

Ninova'dan (MÖ ) kabartma olarak iki sıra kürekli savaş gemisi
Louvre'daki Kereste Taşımacılığı kabartması
Fenike gemilerini temsil edebilecek iki Asur gemi tasviri
Fenikeliler M.Ö. 1200'lü yıllarda büyük ticaret gemileri inşa ettiler. Bronz Çağı'nda omurgayı geliştirdiler. Çivili çene ve çıkıntı birleştirmeleri, Roma İmparatorluğu'nun sonlarına kadar standart hizmet verecek kadar etkili olduğunu kanıtladı.
Biremeyi ilk kullananlar muhtemelen MÖ 700 civarında Fenikelilerdi. Bir Asur anlatımı, Fenikelilerin bu gemilerle yakalanmaktan nasıl kurtulduğunu anlatır.
Fenikelilere ayrıca antik Akdeniz dünyasındaki en gelişmiş ve güçlü gemi olarak kabul edilen ve sonunda Yunanlar tarafından benimsenen trireme'yi icat etmekle de itibar edilir.
Fenikeliler birkaç denizcilik icadı daha geliştirdi. Hem kuru hem de sıvı mallar için kullanılan bir tür kap olan amfora, yaklaşık iki bin yıl boyunca hacmin standart bir ölçüsü haline gelen eski bir Fenike icadıdır. Kendini temizleyen yapay limanların kalıntıları Sidon, Tyre, Atlit ve Akka'da keşfedildi. Denizcilik hukukunun ilk örneği de Levant'ta ortaya çıkmıştır. Fenikeliler Demir Çağı'nda da haritacılığa katkılarını sürdürdüler.
2014 yılında, Malta'daki Gozo adasının yakınlarında 12 metre (39 ft) uzunluğunda bir Fenike ticaret gemisi bulundu. M.Ö. 700 yılına tarihlenen bu gemi, Akdeniz'de bulunan en eski enkazlardan biridir. Şarap ve yağ içeren elli amfora yakınlara dağılmıştı.
Uğraştıkları zanaat

Doğusunda Lübnan Dağları, batısında Doğu Akdeniz kıyıları, güneyinde Ras Nakura Burnu, kuzeyinde Asi Irmağı bulunan alanda merkez şehirlerini kuran Fenikeliler, denizci olduklarından Orta Doğudan Batı Akdeniz kıyılarına kadar yayılmışlardır ve deniz ticareti ile uğraşmışlardır. Fenikeliler Akdeniz civarında birçok koloni kurmuşlardır. Ticarette çok ileriydiler, gemileri de gelişmişti. Ham madde kaynaklarına ulaşmak için koloni kuruyorlardı ve gelişen Yunan uygarlığının en büyük rakipleriydi. Akdeniz çevresinde birçok ticaret merkezleri ve koloniler kuran Fenikeliler, çöl kervanlarının uğrak noktaları olan Şam, Hama, Dibre şehirlerinden ticaret malları alıp satıyorlardı. Batı ile doğu arasındaki ticarete aracılık ve komisyonculuk edip, ithalat ve ihracattan büyük gelir sağladılar.
Sur moru olarak bilinen boyalı Kumaşlar; tahıl ve yemiş; metal, ahşap, toprak, cam ve fildişi eşya, keten ihracatı yapıyorlardı. Dokuma, işlenmiş deri, mor boya ve koku maddeleri ticaret dallarının başta gelenleriydi. Ürettikleri camdan şişeler içinde kokular; amforalar içinde şarap, zeytinyağı ve gıdalar taşınıyordu.
Şarap kültürünün batıya doğru yayılması Fenikeliler sayesinde olmuştur.
Mimarlıkta en çok kullandıkları malzeme, taş olmuştur. Evleri tek katlı olup, salonu, hamamı ve su kuyusu vardı. Tapınakları dikdörtgen şeklinde olup, koridorla avludan ve adak yerlerinden meydana gelir.
Uğraştıkları zanaat > Fenike gemileri ve Deniz Yolculukları

Fenikeliler, gemilerinde çoğunlukla dayanıklı bir ağaç olan Lübnan Sediri kullanırlardı. Grekler, hippoi ve galloi olarak isimlendirdikleri iki tür Fenike ticaret gemisi olduğunu söylerler. At figürlü gemiler, hippoi olarak anılır ve Asur rölyeflerinde de betimlenmiştir. Galloi ise daha sade teknelerdir, tekne baş ve/veya kıçında at başı figürleri yer almaz. Grek mitolojisinde deniz tanrısı olarak görülen ve at terbiyecisi olarak anılan Poseidon'un, Fenike at figürlü gemilerinden etkilenen bir algının Fenike deniz tanrısı Yam'ın bir eşdeğeri olması isteğinin sonucu olduğu açıktır.
Antik yazarlar Strabon ve Aratus'a göre Fenikelilerin ustalıklı seyirleri, gökyüzüne hakim olmalarından kaynaklanıyordu. Kenan ve Fenike kültürlerinde görülen birçok tanrının Güneş ve Ay dışında ayrıca gezegenler, takımyıldızları ve hava durumuyla ilişkisi bulunmaktaydı. Bu bulgular, Fenikelilerin ve Kenanlıların en azından temel bir gözlemsel astronomi uyguladıklarını göstermektedir.
Din

Mezopotamya kavimlerinde olduğu gibi, Fenikeliler de politeisttiler. Tanrıları erkek ve dişi olmak üzere ikiye ayrılırdı. Ayrıca her şehrin bir tanrı ve tanrıçası vardı. Bereket tanrıçası Astart, tarım tanrıçası Atargatis en büyük tanrılarındandı. Dağlar ve tepelere tapınak yapıp ilk doğan erkek çocuklarını tanrılarına kurban edip, oturarak taparlardı. Fenikeliler, kolonilerle yayılmaya başladıkça inançlarını da yaymışlardır. Fenikelilerin baş tanrı ve tanrıçası olan Baal'e ve Astarte'ye Kıbrıs, Sardunya, Malta, Sicilya, İspanya, Portekiz ve özellikle modern Tunus'ta bulunan Kartaca'da tapılmaya başlamıştır. Fenikelilerin tanrıları, Kenan bölgesi tanrılarından gelmektedir. Bu tanrılar, daha sonra isimleri değişerek Yunan tanrıları olacak ve Yunan mitolojisinin kaynağını oluşturacaktı.
Dil ve edebiyat

Fenikelilerin dili, Sami dilinin Kenan grubundandır. Geliştirdikleri yazı sistemi, ticaret ağları sayesinde Akdeniz dünyasının dört bir tarafına yayılmıştır. Alfabenin mükemmel hale getirilmesi ticaret işlerini kolaylaştırmıştı. Fenikelilerden önce yazı, resimlerden oluşmaktaydı ve her kelimeye karşılık bir resim çizilirdi. Fenikeliler, her ses için bir sembol kullanarak bu sesleri birleştirip kelimeler oluşturdular. Bu sayede cümleler, artık resimlerin birleştirilmesiyle değil; seslerin birlikteliğini içerir kelimelerin birleştirilmesiyle kuruluyordu. Papiruslara yazmayı seçtiklerinden yazılı eserlerinin çoğunluğu yok olmuştur. MÖ 14. yüzyılda yaşamış Sankhuniathon olarak bilinen ve Fenike mitolojisi hakkında eserler veren Fenikeli bir yazarın metinlerine ise ancak M.S. 100'de Philon'un aktardıkları sayesinde ulaşılabilmiştir. Ulaşılan Fenike yazılı metinlerinin çoğu ticari mahiyettedir.
Fenike şehir ve kolonileri

MÖ 10. yüzyılla birlikte Fenikeliler o zamanki bilinen deniz sahillerinde yayılarak tüm Akdeniz havzasında şehir devletleri ve koloniler kurmuşlardır. Bu şehir devletleri politik olarak bağımsız yapılardı; Eski Yunan demokrasisinden önce başa seçimle gelen merkezden yöneten bir kralları bulunmaktaydı. MÖ 9. yüzyıla gelindiğinde zayıflamaya başlayan merkez Fenike şehirlerin aksine Kartaca güçleniyor ve parlak bir döneme giriyordu. Kent içinde iki büyük ve yapay liman inşa edilmişti. Bu limanlardan biri, Kartaca'nın 220 savaş gemisinden oluşan donanması için, diğer ise deniz ticaret filosu içindi. Şehir çoğunlukla Etrüks ve Yunanlarla ticaret yapıyordu. Kraliçe Dido tarafından kurulan ve döneminin süper gücü olan kent, MÖ 146'da Roma ile yaptıkları üçüncü Pön savaşlarını kaybederek yıkılmış ve böylece Roma tüm Akdeniz hakimiyetini ele geçirmiştir.
Fenike şehir ve kolonileri > Önemli Fenike şehirleri listesi

Modern Cezayir
Cirta (modern Constantine)
Malaca (modern Guelma)
Igigili (modern Jijel)
Hippo Regius (modern Annâbe)
[cosium (modern Cezayir)
Iol (modern Cherchell)
Tipasa (modern Tipaza)
Timgad (modern Timgad)
Modern Kıbrıs
Kition (modern Larnaka)
Dali (modern Dali, Kıbrıs)
Marion (modern Polis, Kıbrıs)
Modern İtalya
Modern Sardinya
Karalis (modern Cagliari)
Nora
Olbia
Sulci
Tharros
Sicilya
Zyz (modern Palermo)
Lilybaeaum (modern Marsala)
Motya
Solus (modern Solunto)
Modern Libya
Leptis Magna
Oea (modern Trablusgarp)
Sabratha
Malta Adaları
Maleth (modern Mdina)
Tas-Silġ
Mtarfa
Qallilija
Ras il-Wardija Gozo
Modern Moritanya
Cerne
Modern Portekiz
Baal Saphon veya Baal Shamen, (modern Tavira, Algarve)
Modern İspanya
Abder] (modern Adra) ve MÖ. 3. yüzyıldaki kolonileri
Abyla (modern Ceuta), (Fas içinde enklav)
Akra Leuke (modern Alicante)
Gadir (modern Cádiz)
Ibossim (modern Ibiza)
Malaka or mlk (modern Málaga
Onoba (modern Huelva)
Qart Hadašt (modern Cartagena
Rusadir (modern Melilla) (Fas içinde enklav)
Sexi (modern Almuñécar)
Modern Tunus
Qart Hadašt (modern Kartaca)
Hadrumetum (modern Susat)
Hippo Diarrhytus (modern Bizerte)
Kerkouane
Sicca (modern El Kef)
Thapsus (modern Bekalta)
Utica
Modern Türkiye
Phoenicus (modern Finike)
Myriandos
Zincirli Höyük
Karatepe
Bafra
Modern Fas
Acra
Arambys (Mogador)
Caricus Murus
Gytta
Lixus (modern Larache)
Tingis (modern Tanca)
Volubilis
Diğer koloniler
Callista (modern Santorini)
Calpe (modern Cebelitarık)
Gunugu
Thenae
Tipassa
Sundar
Surya
Shobina
Tara
Buluntular > Gelidonya Burnu Batığı

Ayrıca bakınız: Gelidonya Burnu
MÖ 1200'lere Bronz Çağı'na tarihlenen bir gemi batığı olarak 1960 yılında Gelidonya Burnundan çıkarılmıştır. Uluburun batığı çıkarılana kadar tarihin en eski gemi batığı olarak bilindi. Buluntular, önceleri düşünüldüğü gibi Akdeniz ticaretini Mikenlilerin değil; ön-Fenikelilerin yönetmesinin daha olası olduğunu gösterdi.
Buluntular > Uluburun Batığı

Batık, güney batı Türkiye kıyılarında Kaş'ın 6 deniz mili güneyinde 1982 yazında Bodrum yakınlarındaki bir köy olan Yalıkavak'tan yerel bir sünger dalgıç Mehmed Çakır tarafından keşfedildi. 1984-1994 yılları arasında 3-4 ay süren toplam 22.413 dalıştan, MÖ 14. yüzyıla tarihlenen Akdenizin en muhteşem Son Tunç Çağı batıklarından en eskisi günyüzüne çıkarıldı. Geminin Lübnan sediri ve meşe kullanılarak Suriye-Filistin veya Kıbrıs'ta inşa edildiği tahmin edilmektedir. Geminin kargosunu çoğunlukla ham bakır külçeleri, cam ve altın, gümüş eşyalar, tahıl, yemiş ve zeytin oluşturmaktadır. Kazı başkanı Cemal Pulak'ın devam eden araştırmaları, George Bass'ın Gelidonya batığı ile kurduğu tezi kanıtlıyor ve 3 bin yıl önce ön-Fenikelilerin domine ettiği kompleks ve oldukça gelişmiş bir deniz ticareti ağının varlığına işaret ediyordu. Buluntular, Bodrum Sualtı Arkeoloji Müzesinde sergilenmektedir.
Buluntular > Amerika Kıtasının keşfi iddiası

Brezilya'nın Rio de Janeiro kenti yakınındaki Pedra da Gavea dağının zirvesinde Fenike alfabesiyle kazınmış bir yazıt bulunmuştur. International Fortean Organization tarafından dağda bir Fenike mezarı olduğu iddiası da buna eklenmiştir. Bu gerekçelerle MÖ 10. yy. da Fenikelilerin Amerika'ya ayak bastıkları iddia edilmiş ve konu arkeolojik ilgi odağı olmuştur.
Fenike haritası
Büyük Fenike ticaret ağları (y. 1200–800 MÖ)
Fenike yüzleri. MÖ 4. yüzyıl Olbia'dan cam. Cesur renk fonları ve detaylı saçlar Yunan izlenimi verir.
İspanya'nın Cádiz kentinde bulunan Fenike lahitlerinin, Fenikelilerin anavatanı olan Sidon'dan ithal edildiği düşünülür. Cádiz Arkeoloji Müzesi.
Fenike metal kasesindeki av sahnesi (MÖ 8. yüzyıl). Figürlerin kıyafetleri ve saç modelleri Mısır'a aittir. Aynı zamanda, ortadaki resmin konusu insan ve hayvan arasındaki mücadelenin Mezopotamyalı temasına uygundur. Fenikeli zanaatkarlar sıklıkla komşu kültürlerin stillerini uyarladılar.
Bir Etrüsk mezarı (MÖ y. 350 ) tamamen mor toga picta giyen bir adamı tasvir eder
Fenike'nin ayrıntılı haritası
Yaklaşık MÖ 350'de Fenike ve Yunanların denizaşırı kolonileri.
Kartaca
Pentatlon

Pentatlonu temsil eden bir resim
Pentatlon, antik Yunanistan'da beş ayrı daldaki (uzun atlama, cirit atma, disk atma, koşu ve finalde güreş) yarışlardan oluşan bir müsabakaydı. Günümüzde pentatlon, yüzme (200 m serbest), atıcılık, binicilik, eskrim ve 3000 m kros yarışları olarak yapılmakta ve bunların her birinin puan skalasından toplanan puanlarla dereceleri belirlenmekte olan olimpik bir spordur. Bu branşın dünya atletizm federasyonu ile hiçbir bağlantısı olmayıp kendine ait bir federasyonu bulunmaktadır. Sık sık atletizmdeki çoklu branşlardan olan ve salonda kış döneminde yapılan ve sadece kadınların katıldığı atletizm pentatlonu ile karıştırılmaktadır. Olimpiyatlarda modern pentatlon, erkeklerde 1912 Olimpiyatlarından beri, kadınlarda ise 2000 Olimpiyatlarından beri uygulanmaktadır.
Köken bilimi

Pentatlon sözcüğü Yunanca penta (beş) ve athlon (yarışma) sözcüklerinden 1603 yılında türetilmiştir. Türkçeye Batılı dillerden geçmiştir.
Erkekler pentatlonu

MÖ 705'e doğru eski Yunanistan'daki Olimpiyat Oyunları kapsamına alınmış olan geleneksel erkekler pentatlonu, 1924'e kadar modern Olimpiyat Oyunları'nın yarışmalarından biri olmuş ve uzun atlama, disk atma, cirit atma, 200 m koşu, 1.500 m koşu yarışmalarını içermiştir. 1912'den bu yana Olimpiyat Oyunları'nın kapsamında olan modern erkekler pentatlonu ise binicilik, eskrim, atıcılık, yüzme ve krostan oluşur.
Kadınlar pentatlonu

Kadınlar pentatlon yarışmaları, 1960-1980 arasındaki Olimpiyat Oyunları'nda 100 m engelli koşu, gülle atma, yüksek atlama, uzun atlama, 200 m koşu dallarında yapılmış, 1989 Olimpiyatları'nda, bunlara cirit atma ve 800 m koşunun eklenmesiyle, heptatlona (yedili yarışma) dönüşmüştür.
Salon atletizminde pentatlon

Açık hava atletizminde kadınlardaki heptatlon dalı, salon atletizminde yerini pentatlona bırakır. Kapsamındaki yarışlar:
60 metre engelli koşu
Yüksek atlama
Gülle atma
Uzun atlama
800 metre koşu
Chiquimula Departmanı

| Chiquimula Departmanı Departamento de Chiquimula |
| --- | --- |
Guatemala departmanı
    

Koordinatlar: 14°47′58″K 89°32′37″B﻿ / ﻿14.79944°K 89.54361°B﻿ / 14.79944; -89.54361
Ülke:  Guatemala
Başkent: Chiquimula
Belediyeler: 11
İdare
 • Tür: Bölgesel
Yüzölçümü
 • Guatemala departmanı: 2376 km²
Rakım: 424 m
Nüfus (2018)
 • Guatemala departmanı: 415.063
 • Yoğunluk: 170/km²
 • Kent: 155.171
Zaman dilimi: UTC-06.00
ISO 3166 kodu: GT-CQ
Etnik gruplar: Çortiler, Ladinolar
Diller: Çortice, İspanyolca (Guatemala İspanyolcası)
Chiquimula Departmanı (İspanyolca: Departamento de Chiquimula ), Guatemala'nın 22 departmanından biridir. Departmanın merkezi Chiquimula'dur. Departman 1871'de çıkan kararnamede kurulmuştur. Bölge genel olarak dağlıktır ve yer yer değişse de bölgede genel olarak tropikal ve ılıman bir iklim hakimdir.
İdari yapılanması

Chiquimula Departmanı, idari olarak 11 belediyeye ayrılır.
Camotán
Chiquimula
Concepción Las Minas
Esquipulas
Ipala
Jocotán
Olopa
Quezaltepeque
San Jacinto
San José La Arada
San Juan Ermita
| g t Guatemala'nın departmanları |
| --- | --- | --- |
|  Alta Verapaz  Baja Verapaz  Chimaltenango  Chiquimula  El Progreso  Escuintla  Guatemala  Huehuetenango  Izabal  Jalapa  Jutiapa  Petén  Quetzaltenango  Quiché  Retalhuleu  Sacatepéquez  San Marcos  Santa Rosa  Sololá  Suchitepéquez  Totonicapán  Zacapa  |  Alta Verapaz  Baja Verapaz  Chimaltenango  Chiquimula  El Progreso  Escuintla  Guatemala  Huehuetenango  Izabal  Jalapa  Jutiapa  Petén  Quetzaltenango  Quiché  Retalhuleu  Sacatepéquez  San Marcos  Santa Rosa  Sololá  Suchitepéquez  Totonicapán  Zacapa  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  MusicBrainz: c38d91af-af8e-423c-b86b-2a53a6e087df
En İyi Uyarlama Senaryo Akademi Ödülü

| En İyi Uyarlama Senaryo Akademi Ödülü |
| --- | --- |
Dağıtan: Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi
Ülke: Amerika Birleşik Devletleri
Son kazanan: Peter Straughan   Conclave (2024)
Resmî sitesi: oscars.org
En çok kazanan: Francis Ford Coppola (2), Mario Puzo (2), Joseph L. Mankiewicz (2)
En çok adaylık: Billy Wilder (7), John Huston (6), Eric Roth (6), Richard Brooks (5),
En İyi Uyarlama Senaryo Akademi Ödülü, ABD'nin en seçkin sinema ödülleri olan Akademi Ödülleri'nden biridir. Ödül, her sene başka bir kaynaktan (roman, oyun, kısa hikâye ya da başka bir film olabilir) uyarlanan en iyi senaryonun yazarına verilir. Bu standarda göre bütün devam filmleri otomatik olarak uyarlama kabul edilir.
Kazananlar ve adaylar > 1920'ler

| Yıl | Film | Senarist |
| --- | --- | --- |

1927/28 (1st): 
| 1927/28 (1st) | Seventh Heaven | Benjamin Glazer |
| 1927/28 (1st) | Glorious Betsy | Anthony Coldeway |
| 1927/28 (1st) | The Jazz Singer | Alfred A. Cohn |
1928/29 (2nd): 
| 1928/29 (2nd) | The Patriot | Hanns Kräly |
| 1928/29 (2nd) | The Cop | Elliott J. Clawson |
| 1928/29 (2nd) | In Old Arizona | Tom Barry |
| 1928/29 (2nd) | The Last of Mrs. Cheyney | Hanns Kräly |
| 1928/29 (2nd) | The Leatherneck | Elliott J. Clawson |
| 1928/29 (2nd) | Our Dancing Daughters | Josephine Lovett |
| 1928/29 (2nd) | Sal of Singapore | Elliott J. Clawson |
| 1928/29 (2nd) | Skyscraper | Elliott J. Clawson |
| 1928/29 (2nd) | The Valiant | Tom Barry |
| 1928/29 (2nd) | A Woman of Affairs | Bess Meredyth |
| 1928/29 (2nd) | Wonder of Women | Bess Meredyth |
Kazananlar ve adaylar > 1930'lar

| Yıl | Film | Senarist |
| --- | --- | --- |

1929/30 (3rd): 
| 1929/30 (3rd) | The Big House | Frances Marion |
| 1929/30 (3rd) | All Quiet on the Western Front | Maxwell Anderson  George Abbott  Del Andrews |
| 1929/30 (3rd) | Disraeli | Julien Josephson |
| 1929/30 (3rd) | The Divorcee | John Meehan |
| 1929/30 (3rd) | Street of Chance | Howard Estabrook |
1930/31 (4th): 
| 1930/31 (4th) | Cimarron | Howard Estabrook |
| 1930/31 (4th) | The Criminal Code | Seton I. Miller Fred Niblo, Jr. |
| 1930/31 (4th) | Holiday | Horace Jackson |
| 1930/31 (4th) | Little Caesar | Francis Edward Faragoh  Robert N. Lee |
| 1930/31 (4th) | Skippy | Joseph L. Mankiewicz Sam Mintz |
1931/32 (5th): 
| 1931/32 (5th) | Bad Girl | Edwin J. Burke |
| 1931/32 (5th) | Arrowsmith | Sidney Howard |
| 1931/32 (5th) | Dr. Jekyll and Mr. Hyde | Percy Heath Samuel Hoffenstein |
1932/33 (6th): 
| 1932/33 (6th) | Little Women | Victor Heerman Sarah Y. Mason |
| 1932/33 (6th) | Lady for a Day | Robert Riskin |
| 1932/33 (6th) | State Fair | Paul Green Sonya Levien |
1934 (7th): 
| 1934 (7th) | It Happened One Night | Robert Riskin |
| 1934 (7th) | The Thin Man | Albert Hackett Frances Goodrich |
| 1934 (7th) | Viva Villa! | Ben Hecht |
1935 (8th): 
| 1935 (8th) | The Informer | Dudley Nichols (declined) |
| 1935 (8th) | The Lives of a Bengal Lancer | Waldemar Young  John L. Balderston  Achmed Abdullah  Grover Jones  William Slavens McNutt |
| 1935 (8th) | Mutiny on the Bounty | Talbot Jennings Jules Furthman Carey Wilson |
| 1935 (8th) | Captain Blood (write-in candidate) (3rd) | Casey Robinson |
1936 (9th): 
| 1936 (9th) | The Story of Louis Pasteur | Pierre Collings Sheridan Gibney |
| 1936 (9th) | After the Thin Man | Frances Goodrich Albert Hackett |
| 1936 (9th) | Dodsworth | Sidney Howard |
| 1936 (9th) | Mr. Deeds Goes to Town | Robert Riskin |
| 1936 (9th) | My Man Godfrey | Morrie Ryskind Eric Hatch |
1937 (10th): 
| 1937 (10th) | The Life of Emile Zola | Heinz Herald Geza Herczeg Norman Reilly Raine |
| 1937 (10th) | The Awful Truth | Viña Delmar |
| 1937 (10th) | Captains Courageous | Marc Connelly John Lee Mahin Dale Van Every |
| 1937 (10th) | Stage Door | Morrie Ryskind Anthony Veiller |
| 1937 (10th) | A Star Is Born | Dorothy Parker Alan Campbell Robert Carson |
1938 (11th): 
| 1938 (11th) | Pygmalion | Ian Dalrymple Cecil Lewis  W. P. Lipscomb  George Bernard Shaw |
| 1938 (11th) | Boys Town | John Meehan Dore Schary |
| 1938 (11th) | The Citadel | Ian Dalrymple Frank Wead Elizabeth Hill |
| 1938 (11th) | Four Daughters | Lenore J. Coffee Julius J. Epstein |
| 1938 (11th) | You Can't Take It with You | Robert Riskin |
1939 (12.): 
| 1939 (12.) | Gone with the Wind | Sidney Howard (Ölümünden sonra) |
| 1939 (12.) | Goodbye, Mr. Chips | R. C. Sherriff Claudine West Eric Maschwitz |
| 1939 (12.) | Mr. Smith Goes to Washington | Sidney Buchman |
| 1939 (12.) | Ninotchka | Charles Brackett Billy Wilder Walter Reisch |
| 1939 (12.) | Wuthering Heights | Charles MacArthur Ben Hecht |