stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
II. Jean Paul'e yönelik suikast girişimi
Suikast girişiminin nedenleri

Aslen Polonyalı olan Papa, Amerikan tezine göre Sovyet Gizli Servisi KGB ve Bulgaristan tarafından öldürülmek istenmişti. Bulgarlar bu amaçla sağcı bir Türk eylemci olan Ağca ile anlaşmış ve suikastı düzenlemişlerdi. Bu iddia ABD ve Batı dünyası tarafından uzun süre kullanıldı ve Bulgar Bağlantısı olarak anıldı.
Sovyet tezine göre ise suikast Bulgar diplomatlara ve Doğu Blokuna yönelik bir komploydu. Amerikan Gizli Servisi CIA, Polonya'da örgütlenen ve Sovyet karşıtı bir muhalefetin önderliğini yürüten Dayanışma Sendikası'na destek veren Polonya asıllı Papa'ya suikast düzenletmiş, bu amaçla da Türkiye'de ülkücü militan olarak tanınan Ağca'yı kullanmıştır.
Her iki tez de bazı yanlışlar içeriyordu. Ağca ABD'nin iddia ettiği gibi solcu değildi, Sovyet gazetecilerin ileri sürdüğü gibi ülkücü bir militandı ve Bulgar gizli servisi ile ilişkisi vardı. İpekçi cinayeti sonrası hapisten kaçmış ve sahte pasaport ile Bulgaristan'a geçmişti. Orada Bulgar Gizli Servisi ile ilişkili Türk Mafyası tarafından saklanmış, bir süre sonra Avrupa'ya gönderilmişti. Ağca'nın suikastte kullandığı silah 76C23953 seri numaralı Belçika yapımı Browning Hi-Power tabanca, Zürih'teki bir silah dükkânından alınmıştı. Sovyetler Birliği, Polonya asıllı Karol Josef Wojtyla'nın II. Ioannes Paulus adıyla papa seçilmesinden sonraki komünizm karşıtı söyleminden oldukça rahatsızdı.
Ağca'nın Mesih ilanı

Ağca, Papa suikastı sonrasında yargı sürecinde sürekli olarak değişik ifadeler verdi ve akıl sağlığından yoksun bir karakter görüntüsü çizdi. Mahkeme ve soruşturmalarda 128 farklı ifade veren Ağca, kendisinin beklenen Mesih olduğunu ilân etti. Mahkeme heyeti 22 Mart 1986'da Ağca'yı ömür boyu hapse mahkûm etti. Ancona cezaevinde yatmakta iken 13 Mayıs 2000'de İtalyan hükûmeti tarafından Türkiye'ye gönderildi.
YouTube Live

| --- | --- |
Sahip: YouTube
Ticari?: Karışık
Site türü: Web Portalı
Kayıt: İsteğe bağlı
Başlama tarihi: 2008 (16 yıl önce) (2008)
Geçerli durum: Çevrimiçi
YouTube Live, 2008 yılında San Francisco ve Tokyo'dan internette canlı yayınlanan bir video olayıydı. 22-23 Kasım 2008'de piyasaya sürüldü. The Black Eyed Peas, rapçi will.i.am, Will It Blend'den Tom Dickson, Michael Buckley, The Happy Tree Friends, Fred Figglehorn, Smosh, Esmée Denters ve şarkıcı Katy Perry gibi çeşitli YouTube ünlüleri tarafından sunuldu. 8 Nisan 2011'de, kanal kapatıldı ve tüm videolar etkin bir şekilde kaldırıldı. Yerine YouTube canlı bölüm sayfası geldi.
Şubat 2017'de, resmi YouTube mobil uygulamasına canlı akış getirildi. Mobil üzerinden canlı akış, başlangıçta en az 10.000 aboneye sahip kullanıcılarla sınırlıydı, ancak 2017'nin ortalarından itibaren 100 aboneye düşürüldü. Canlı akışlar, 60 fps'de 4K çözünürlüğe kadar çıkabilir ve ayrıca 360 derecelik video destekler. 21 Temmuz 2009'da yayınlanan bir videoda YouTube yazılım mühendisi Peter Bradshaw, YouTube kullanıcılarının artık 3D videolar yükleyebileceğini duyurdu.
Ocak 2015'te Google, 360 derecelik videonun yerel olarak YouTube'da destekleneceğini duyurdu. 13 Mart 2015'te YouTube, bir sanal gerçeklik sistemi olan Google Cardboard'dan görüntülenebilen 360° videoları etkinleştirdi. YouTube 360, diğer tüm sanal gerçeklik başlıklarından da görüntülenebilir. 4K çözünürlüğe kadar canlı 360° video akışı da desteklenmektedir.
Kasım 2018'in sonlarında YouTube, Snapchat ve Instagram'da kullanılanlara benzer bir "Hikaye" özelliği sunacağını duyurdu. Bu özellik, içerik oluşturucularının tam bir video yayınlamadan hayranlarıyla etkileşim kurmasına olanak tanıdı. "Reels" adı verilen hikâyelerin uzunluğu 30 saniyeye kadar çıkar ve kullanıcıların yeni "YouTube-y" çıkartmaları dahil olmak üzere filtreler, müzik, metin ve daha fazlasını eklemesine olanak tanır.
Alev Sururi

| Alev Sururi |
| --- | --- |

Doğum: 5 Mayıs 1931 İstanbul, Türkiye
Ölüm: 12 Ocak 2013 (81 yaşında) İstanbul, Türkiye
Meslek: Tiyatro ve sinema sanatçısı
Evlilik: Ali Sururi
Çocuk(lar): Çiğdem Sururi Hakan Sururi

Alev Sururi (5 Mayıs 1931, İstanbul - 12 Ocak 2013, İstanbul), Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusudur.
Türk sinemasında iki yüzü aşkın sinema filminde ve televizyon dizilerinde rol aldı. Çılgın Yenge, Kaldırım Serçesi ve Halide isimli oyunlardaki rolleri ile tanındı.
Yaşamı

1931 yılında doğdu. Oyunculuğa henüz 15 yaşında iken Muammer Karaca Tiyatrosu'nda başladı. Beş yıl sonra  İstanbul Tiyatrosu'nda görev almaya başladı. Tiyatronun kurucusu Ali Sururi ile evlendi ve kapanana kadar bu tiyatroda görev yaptı. Ayşe operetinde Zeki Müren ile birlikte sahne aldı. İstanbul Tiyatrosu'nun kapanmasından sonra eşi ile birlikte Muğla'nın Bodrum ilçesine yerleşti.
Alzheimer ve parkinson tedavisi gören Sururi, 12 Ocak 2013'te İstanbul'da Özel Avrasya Hastanesinde solunum yetmezliği sebebiyle öldü. Cenazesi Bodrum'da toprağa verildi.
Meclis-i Âyan üyeleri listesi

Heyet-i Ayan (Ayan Meclisi) Üyeleri, Osmanlı Devleti'nin Meşrutiyet sistemi içinde bir Senato veya bir Üst Kamara benzeri bir kurum olan Meclis-i Mebûsan (seçilmiş milletvekilleri) ile birlikte Meclis-i Umumî'yi (Genel Meclis) meydana getiren ve 23 Aralık 1876 tarihli Kanûn-ı Esâsî'ye (Anayasa) göre kurulmuş Meclis-i Âyan üyelerinin tam listesidir.
Eluru

| Eluru |
| --- | --- |
Şehir
Eluru şehri

Eluru
Ülke:  Hindistan
Eyalet: Andhra Pradesh
Yüzölçümü
 • Şehir: 426,95 km²
Nüfus
 • Şehir: 217.876
 • Yoğunluk: oto/km²
 • Metropol: 283.648
Zaman dilimi: UTC-08.00 (PZD)
Eluru, Hindistan'ın Andhra Pradesh eyaletinde yer alan ve West Godawari ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin toplam nüfusu 217.876 olup metropol nüfusu 283.648'tir.
Ergastulum

Ergastula, Antik Roma'da, genellikle kölelerin (özellikle sorun çıkaran kölelerin) ve bazen de tutuklu suçluların konulduğu yeraltı yapısına verilen isimdir.
İşçi olarak kölelerin çalıştırıldığı çiftliklerin (latifundium) içinde sıklıkla bulunan bir yapıdır. Ergastula terim olarak bazı küçük Roma hapishaneleri için de kullanılırdı. Bu yapılar Hadrianus'un hükümdarlığı sırasında kanundışı ilan edilmiştir.
Plarting

Plarting, "Plaster art" ifadesinden türemiştir. "Plaster art", Türkçede genel olarak "alçı sanatı" olarak karşılık bulur. Alçı sıvayı geleneksel tekniklerin ötesine taşıyan Plarting ise duvar sanatının bir türüdür. Bu sanat türüne uygun olarak formüle edilen sıvayı başlıca malzeme olarak kullanarak, duvar üzerine görsel sanat eserleri uygulamayı ifade eder. Plarting uygulamaları için Türkiye'de Terraper gibi az sayıda markanın dekoratif sıva ürünlerinden ve uygulama aparatlarından faydalanılmaktadır. Bu tür sıvalar kalıplara dökülebilir veya doğrudan yüzeye uygulanabilir, bu da sanatçılara ve zanaatkarlara detaylı işçilikle çeşitli formlar ve dokular yaratma imkanı sağlar.
Teknik

Plarting, şekillendirme ve kabartma dahil olmak üzere çeşitli teknikleri içerir. Duvarlar, sütunlar ve diğer yüzeylerde dekoratif kabartmalar, düz yüzeyler üzerine yükseltilmiş figürler veya desenler içerebilir. İç mekan dekorasyonunda stukko (yalancı kabartma) olarak veya duvarlarda süslemeler oluşturmak için kullanılabilir. Eserler sadece doğal beyaz renkte değil, kendinden pigmentli alçı sıva sayesinde renk paletinin tüm tonlarında olabilir, böylece farklı görsel efektler elde edilebilir. Plarting sıvası, içeriğine eklenen farklı pigment karışımlarıyla geniş bir renk yelpazesi ve tasarım esnekliği sunar. Daha zengin ve derin renkler elde etmeyi sağlayarak, uygulandığı yüzeyde daha canlı ve estetik bir görünüm oluşturur. Renkleri zamanla solma eğiliminde olmaz. Taş, mermer veya diğer malzemelerin görünümünü taklit edebilir.
Malzeme

Doğal mineral granüllü özel bir formüle sahip olan Plarting sıvası, mimaride ve sanatta kullanılan, suyla karıştırıldığında macun kıvamını alan ve kuruduğunda sertleşen özel bir bağlayıcı yapı malzemesidir. Ortaya çıkan macun duvarlara uygulanabilir, dökülebilir veya kuruduktan sonra oyulabilir.
Uygulama çeşitleri

Rölyef: İki boyutlu düşük kabartma (bas-relief), derin kabartma (sunken relief) ve üç boyutlu yüksek kabartma (alto-relievo) olmak üzere rölyef çalışmalarında kullanılabilir. Sanatçılar Plarting sıvasını yüzeye uygular ve ardından istedikleri şekilleri ve desenleri oluştururlar.
Dekoratif Uygulamalar: Duvarlarda veya tavanlarda süslemeler oluşturmak için kullanılabilir.
Restorasyon: Tarihi binalarda, hasar görmüş veya eksik parçaların yeniden oluşturulmasında kullanılabilir.
Tarih

Sanat tarihinde önemli bir rol oynayan sıva, karmaşık ayrıntıları yakalama yeteneği, form ve doku esnekliği sayesinde antik çağlardan günümüze popüler bir malzeme olarak varlığını sürdürmüştür.
Antik Mısır ve Mezopotamya'da, özellikle kabartma sanatı için kullanılmıştır. Mezopotamyalılar, kil tabletlerin üzerine yazıtlarını ve figürleri alçı kabartmalarla süslemişlerdir. Antik Yunan ve Roma'da da kabartma sanatı için yaygın olarak kullanılmıştır. Özellikle tapınaklar, sütunlar ve mezarlar üzerinde sıkça görülür. Bizans sanatında, duvar ve tavanları canlandırmak, süs kemerleri, kapı-pencere pervazları ve başlıklar gibi mimari öğeleri vurgulamak için kullanılmıştır. Orta Çağ boyunca ve özellikle Rönesans döneminde kil tabloların ve kabartmaların süslemesinde kullanılmış, sanatsal ifade için daha fazla özgürlük ve detay sağlamıştır. Modern ve çağdaş dönemde ise sanatçılar tarafından deneysel bir şekilde kullanılarak soyut sanatın gelişmesine katkıda bulunmuştur.
Günümüzde, esnekliği ve işlenebilirliği nedeniyle dekorasyon ve restorasyon gibi birçok farklı sanatsal ve pratik amaç için kullanılmaya devam etmektedir.
Türkiye'de plarting

Türkiye'nin zengin kültürel geçmişinde bu sanatın geleneksel formu önemli bir yer tutmaktadır. Özellikle Osmanlı İmparatorluğu döneminde, sarayların ve diğer tarihi yapıların duvarlarında ve çeşitli yüzey süslemelerinde yaygın olarak kullanılmıştır. Bugün, Türkiye'de güncel bir çağdaş sanat formu olarak dikkat çekmeye başlayan Plarting konusunda eğitim almak isteyen zanaatkarlar ve sanatçılar için çeşitli atölyeler düzenlenmektedir.
Konuyla ilgili yayınlar

KARAÇAĞ, Abdullah (2006) “Alçı Sanatı”, Anadolu Selçukluları ve Beylikler Dönemi Uygarlığı II, Ankara:493-505.
BİLİCİ, Z.Kenan, “Alanya – Selçuklu Sarayı Kazılarında Bulunan Alçı Bezeme Parçaları Üzerine Bazı Gözlemler”, Adalya, XIII, 2010, s.405-416.
BULUT, Lale, “İzmir Camilerinde Alçı Süsleme”, Sanat Tarihi Dergisi, Sayı:VIII, İzmir 1996, s.1-9.
AKIN Emine S. - HANOĞLU Canan (2013) “Tokat Geleneksel Konut Mimari’sinde İç Mekân Alçı Süslemeleri”, Vakıflar Dergisi, (40) Ankara: 163-184.
Kendinden pigmentli sanatsal alçı ile bir duvar sanatı uygulaması
Jane Austen Kitap Kulübü

| --- | --- |
Filmin sinema afişi
Yönetmen: Robin Swicord
Yapımcı: John Calley Julie Lynn Jonathan McCoy Lisa Medwid Diana Napper Kelly Thomas
Senarist: Robin Swicord (senaryo) Karen Joy Fowler (kitap)
Oyuncular: Maria Bello Emily Blunt Kathy Baker Amy Brenneman Maggie Grace Hugh Dancy Kevin Zegers Jimmy Smits Lynn Redgrave Nancy Travis
Müzik: Aaron Zigman
Resmî sitesi
The Jane Austen Book Club yönetmeni Robin Swicord olan 2007 yapımı film. Karen Joy Fowler'ın 2004 yılında yazdığı aynı adlı kitaptan uyarlanmıştır. Film oyuncuları arasında Maria Bello, Emily Blunt, Kathy Baker, Amy Brenneman, Maggie Grace ve Jimmy Smits vardır. Film ilk olarak 9 Eylül 2007'de Toronto Film Festivali'nde gösterilmiştir. Filmin Türkiye'de gösterim tarihi 4 Ocak 2008 tarihidir. Film 13 yaş altı için velinin yönlendirmesi PG-13 kodu ile gösterime girmiştir.
20 Ekim 2007'de Rotten Tomatoes sitesinde 86 eleştiriden %69'u filme olumlu olarak değerlendirdi.
Güvercin Köprüsü

| Güvercin Köprüsü |
| --- | --- |


Geçiş: Gönen Çayı
Konum: Gönen, Balıkesir, Türkiye
Koordinatlar: 40°16′36″K 27°36′12″D﻿ / ﻿40.27667°K 27.60333°D﻿ / 40.27667; 27.60333
Malzeme: Taş
Tarihî durumu: Kullanılamaz halde
Güvercin Köprüsü, Antik Roma uygarlığı tarafından Misya eyaletinde (günümüzde Ulukır) Gönen Çayı üzerine inşa edilen köprü. Günümüzde yıkık durumda olsa da köprü ayakları yapımında kullanılan "hava bölmeli sistem" nedeniyle ayaktadır.
Aynı zamanda Makestos Köprüsü gibi ve bölgedeki diğer Roma köprüleri gibi istihdam edilmiştir, bugün  halen gelişmiş "oluk" sistemi dikkat çekicidir.
Neredeyse tüm iskeleler ve yedi küçük kemerler hala bozulmamış ve ayakta kalmıştır.
20. yüzyılın başlarında yürütülen bir saha incelemesinde, köprüde dört ana tonoz kalıntıları bulunmuştur. Bugün yapının geri kalanının durumunu belirlemek zordur ama nehir yatağında kalan iki iskele taslakları, hala kaybolmamıştır.
Bununla beraber Karasi Beyliği döneminde yenilenmiş ve Osmanlılar zamanında da kullanılmıştır. 
Köprü moloz taştan yapılmış, bunun üzerine granit tozundan sıva yapılmıştır. Dört yuvarlak gözden meydana gelen köprü günümüzde halen harap bir durumdadır ve kullanılamaz biçimdedir.
Tarihçe

Granikos Savaşında (MÖ 334) Pers ordusunu bozguna uğratan İskender, bir rivayete göre savaş esnasında Aeisepos'un (Gönen Çayı) kenarında dinlenmek için mola vermiştir. Yıkanmak için dereye inen askerler orada dolaşırken, sazlıkların arasından duman yükseldiğini görmüşlerdir. Buradaki sıcak suyu ısıtmak amacıyla Gönen Çayı'ndan bir kanal açtıktan sonra askerler burada uzunca bir süre kalıp banyo almışlardır. Yaptıkları banyonun kendilerini zindeleştirdiğini ve hastalıklarını iyi ettiğini gören İskender'in ordusu bu suyun tılsımlı olduğuna inanmıştır.
Güvercinli Köprü'nün ismi ile ilgili bir rivayete göre Habeşistan Kralı Memnon'un kuşları her sene Gönen çayının ağzına gelerek orada Habeş yiğidine ağlarlarmış. Memnon'un savaşta ölen arkadaşlarının ruhlarını taşıyan, yahut da kendisinin ölümsüzleşmiş küllerinden doğmuş olan bu kuşlar iki gruba ayrılır ve birbirleriyle dövüşürlermiş. Çarpışma, ancak bir grubun tamamen yok olmasıyla sona erermiş.
Süreyya Ağaoğlu

Süreyya Ağaoğlu
Süreyya Ağaoğlu (Azerice: Sürəyya Ağaoğlu; d. 1903, Şuşa, ö. 29 Aralık 1989, İstanbul), Azerbaycanlı Türk avukat ve yazar.
Türkiye'nin ilk kadın avukatı ve kadın hakları savunucularındandır. Ünlü düşünür ve siyasetçi Ahmet Ağaoğlu'nun kızı, yazar ve siyasetçi Samet Ağaoğlu' ile öğretmen ve siyasetçi Tezer Taşkıran'ın kızkardeşidir.
Verres'e Karşı

Cicero Büstü, MÖ 1. yy.
Verres'e Karşı (Latince: in Verrem) Marcus Tullius Cicero tarafından MÖ 70 yılında soylu ancak yolsuzlukları bilinen Sicilya valisi Gaius Verres'e yönelik yaptığı meşhur konuşmasının adıdır.
Davada kazandığı başarısı ile kısa süre önce MÖ 69 yılı için Aedilis seçilmiş olan homo novus Cicero kamu itibarını kazanmayı başarmıştır. Bu zamana kadar Roma'nın en iyi hatibi olarak bilinen ve Verres'i savunan Quintus Hortensius Hortalus'a karşı başarılı olduğu için bu konuşmasından sonra en önemli Romalı hatip konumuna yükselmiştir.
Arka plan

MÖ 73 ve 71 yılları arasında Verres Sicilya'da Promagistratus olarak görev yapmaktaydı. Bu yıllarda Roma'da Spartaküs isyanı yaşanmaktaydı. Yaşanan bu isyan nedeniyle Verres bir yıl daha fazla bu görevini sürdürdü. İsyan olmasaydı makamı MÖ 72 yılında Quintus Arrius tarafından devralınacaktı. Görev sürdüğü bu 3 yıl içerisinde Verres çeşitli şekillerde Roma hukukuna aykırı davranıyor, Publicaniler ile birlikte çalışıyor ve Sicilya'yı finansal anlamda baskı altına alıyordu.
Cicero MÖ 75 yılında Sicilya'da Quaestor olarak görev yapmış ve burada yaşayan halk ile iyi ilişkiler kurmuştu. Burada kurduğu bağlantılar daha sonra konuşmasına temel oluşturacak birçok bilgiyi edinmesine de vesile olmuştur.
MÖ 69 yılı Verres için nispeten şanslıydı. Zira bu yılda yakın olduğu arkadaşları Hortensius, Quintus Caecilius Metellus Creticus ve onun kardeşi Marcus Caecilius Metellus politik anlamda önemli önemli konumlara geldiler ve dava sürecini geciktirmeye çalıştılar.
Cicero, Praetor Manlius Acilius Glabrio'dan Verres davasına hazırlanmak üzere 110 gün müddet aldı. Bu amaçla MÖ 70 yılının şubatında iki buçuk ay için Sicilya'ya giderek, bölgede bilgi topladı. Burada geçirdiği süre içerisinde argümanlarını destekleyecek kanıtlar topladı ve bölge halkını Roma'daki davaya katılmak üzere tanıklar göndermeleri konusunda teşvik etti. Cicero'nun çalışmalarını durdurmak isteyen yeni vali Lucius Caecilius Metellus, girişimlerinde başarısız oldu.
Süreç

Verres'i savunma planına karşı olarak, 5 Ağustos 70 tarihinde yaklaşık bir saat süren bir konuşma yapan Cicero, direkt olarak kanıtlarını öne sürmek istediğini ve sürecin uzatılmaması gerektiğini ileri sürdü. 13 Ağustos'ta Cicero, Verres'in valilik döneminde görev yaptığı Sicilya'da halktan 40 milyon Sestertius aldığını kanıtladı. Cicero'nun süreci Hortensius'un beklediğinden daha önce bitirmesi ve hızlandırması sebebiyle davanın ikinci günü 20 Eylül olarak belirlendi. Bu tarihte Verres çoktan Marsilya'ya gitmişti. Dava sonucunda Verres suçlu bulundu ve 3 milyon Sestertius ödenmesine karar verildi.
Konuşma

Cicero kazandığı dava sonrası konuşmalarını yayınladı. Metinler aynı konuşma tarzında yazılmış söylevlerdi. Cicero çoğunlukla hakimlere, Praetora ve sanığa hitaben konuşuyor, sık sık retorik metodların yardımına başvuruyor ve ironi yapıyordu. Hayali dinleyici kitlesini sanığın suçuna inandırmaya yönelik hazırlanan bu metinler Egidius Schmalzriedt'in iddia ettiğine göre Cicero'nun tamamen edebi bir yanı olan ilk eseridir.
Dipnotlar

↑  Manfred Fuhrmann: Cicero und die römische Republik. Eine Biographie. Patmos, Düsseldorf 2007, S. 63.
↑  Marieluise Deißmann-Merten: Verres. In: Der Kleine Pauly. dtv, München 1979, Bd. 5, Sp. 1207 f.
↑  Karl Christ: Krise und Untergang der römischen Republik. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 1979, S. 249 f.
↑  Manfred Fuhrmann: Cicero und die römische Republik. Eine Biographie. Patmos, Düsseldorf 2007, S. 66 ff.
↑  Manfred Fuhrmann: Cicero und die römische Republik. Eine Biographie. Patmos, Düsseldorf 2007, S. 67.
↑  Manfred Fuhrmann: Cicero und die römische Republik. Eine Biographie. Patmos, Düsseldorf 2007, S. 68.
↑  Egidius Schmalzriedt: Actio secunda in C. Verrem. In: Kindlers Literatur Lexikon. Taschenbuchausgabe, dtv, München 1986, Bd. 2, S. 751.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX4915591  BNF: cb122598335 (data)  GND: 4241620-6  LCCN: n88216160  NLA: 35739621  NLI: 987007585705105171  SUDOC: 135969751  VIAF: 4435152139988311100006   WorldCat (LCCN): n88-216160 
Üzerinde Verres'in hırsızlıklarının gösterildiği Sicilya haritası
Philippe d'Avilla

| Philippe d'Avilla |
| --- | --- |
Doğum: 24 Ocak 1973 (51 yaşında) Charleroi, Belçika
Meslek: Oyuncu, şarkıcı
Etkin yıllar: 1990-günümüz
Resmî site: philippedavilla.book.fr

Philippe d'Avilla (d. 11 Aralık 1973; Gilly, Charleroi), en çok Roméo et Juliette, de la haine à l'amour adlı müzikalde canlandırdığı Mercutio rolüyle tanınan Belçikalı oyuncu ve şarkıcıdır.
Horon

Horon tepen gençler
Horon, Doğu Karadeniz Bölgesi'nde oynanan geleneksel halk danslarının genel adıdır. Sinop'ta (Doğu Karadeniz göçmenleri ve kısmen yerli halk tarafından), Samsun, Ordu, Giresun, Trabzon, Rize, Artvin, Gümüşhane, Bayburt'un Aydıntepe ilçesi, Erzurum'un İspir, Tortum ve Olur ilçelerinde (kısmen horon-bar karışık)  ve Doğu Karadeniz'den göçenlerden dolayı Sakarya'da oynanan çevik hareketli oyunlardır.
Kökeni

Yunanca "dans" anlamında horos (χορός) kelimesiyle ilişkili olup, Türkçe içerisinde bilinen ilk kayıt Bahrü'l-Garâib tarafından yapılmış ve 15. yüzyılda Rum kadınlarının sıra halinde oynadığı bir halk dansı için kullanılmıştır.
Dağılım > Anadolu

Karadeniz bölgesinde Samsun sınırından Gürcistan sınırına kadar olan bölgede, düğün, nişan, asker uğurlaması, yayla şenlikleri gibi toplu eğlencelerde kemençe, klarnet, tulum ve davul-zurna eşliğinde, yalnız erkekler (erkek horonu), yalnız kadınlar (kız horonu) ya da kız-erkek karışık (karma horon) olarak; türkü eşliğinde (sözlü horon) ya da sadece çalgı eşliğinde; düz çizgi, yarım daire ya da halka yapısı formunda; hızlı ve çevik hareketlerle oynanmaktadır. Beşikdüzü, Çarşıbaşı, Akçaabat, Yomra, Of, Sürmene, Aydıntepe, Çaykara, Kemalpaşa, Görele, Güce, Eynesil, Espiye ve Şebinkarahisar, Ordu Merkez, Perşembe, Ulubey, Gülyalı, Kabadüz, Fatsa, Piraziz, Bulancak, Artvin, Çayeli'nin batısındaki Rize, Borçka ve Şavşat, Ardeşen, Fındıklı, Pazar, Çamlıhemşin, Hemşin, İspir, Tortum, Hopa, Arhavi'de ve neredeyse bütün yörelerde, yalnız erkekler (erkek horonu), yalnız kadınlar (kız horonu) ya da kız-erkek karışık (karma horon) olarak; türkü eşliğinde (sözlü horon) ya da sadece çalgı eşliğinde; düz çizgi, yarım daire ya da halka yapısı formunda; hızlı ve çevik hareketlerle oynanmaktadır.
Dağılım > Acara ve Yunanistan

Bölge dışında, savaşlar sonucunda göç edip daha çok Adapazarı, İzmit, Bolu, Bursa, Sinop, Düzce gibi illere yerleşen Karadenizli muhacirler ile 1923 Türkiye-Yunanistan Nüfus Mübadelesi'nde bölgeden Yunanistan’a gönderilen Hristiyan Rumlar ve Gürcistan’ın Acara bölgesi'nin halkı tarafından, horon milli bir dans olarak oynanmaktadır. Düz Horon (Omal), Deli Horon, Acara Horonu, Hemşin Horonu, Artvin yöresinde oynanan horon çeşitlerinden birkaçıdır.
Horon çeşitleri

Karadeniz dışında Anadolu ve Yunanistan’da çeşitli halk oyunlarında her iki formda yaygındır. Lucian’ın (MS 125-190) bahsettiği geleneksel oyuncuların zincir oluşturduğu dans aynı isimle halen daha Ege adaları'nda oynanılmakta olup, önce birbirinden ayrı oynayan erkek ve kadın grupların karışarak oyunu birlikte oynaması Karadeniz horonlarında da izlenmektedir. Düz sıra halinde veya dairesel olarak oynanan horonda, hangi formun orijinal olduğunu saptamak oldukça güçtür.
Erkekler tarafından oynanan horonlar ne kadar hızlı ve sert ise, kadınların oynadığı ve “kız horonu” denen horonlar da o kadar yumuşak ve zarif hareketlerle oynanır. Kadın-erkek karışık oynanan horonlarda bu hızlı ve sert hareketlere kadınların da uyum sağladıkları, erkekler kadar ustalıkla oynadıkları görülür.
Horonlar, türkü eşliğinde (sözlü horon) ya da sallama, sıksara (Sera), sık horon horonlarında olduğu gibi sadece çalgı eşliğinde, sadece kadınlar (kız horonu), sadece erkekler (erkek horonu) ya da kadın erkek karışık (karma horon) olarak, düz bir sıra halinde ya da halka oluşturularak oynanır.
Horon çeşitleri > Artvin horonları

Rize ve Trabzon gibi sahil kesiminde oynanan horonlara göre daha değişik bir yapıdadır. Sahilde oynanan horonlarda, çok hızlı omuz silkme ve ayak sallama figürleri karakteristik iken, Artvin horonlarında hareketler daha çok tüm vücudun hareketi, ayakların sertçe yere basması vb. biçimindedir. Yine sahil horonlarında çalgı kemençe iken, Artvin'de tulum ve akordeon dur. Öztürk'de Trabzon Bölgesi horonlarını daha doğudaki Laz, Hemşin, Gürcü horonlarından ayıran önemli bir farkın Trabzon horonlarında öne çıkarılan omuz silkme figürü olduğunu yazıyor.
Artvin de horon Lazlar'ın yaşadığı Hopa, Arhavi ve Borçka (bir kısmı) ve Gürcü köylerinde geleneksel olarak oynanmakta olup Artvin'in iç kesimlerinde Artvin Ahıska Türklerinin oyunları davul ve zurna eşliğinde bar oyunları (Atabarı gibi) ve Ahıska - Kafkas dansı oynanır. En az beş kişi ile oynanan horonlar, oyunları iyi bilen, yaşça büyük, sevilen ve sayılan bir kişi tarafından yönetilir. Oynayanları coşturmak için söylenen “kollar dik”, “dik oyna” “vurdu-çıktı” gibi komut ve “ii-hu ii-hu!” gibi naralarla oyuncular daha da neşelenir ve hareketlenirler.
Saygun, Artvin horonlarını genel olarak “koşmalı horonlar” ve “koşmasız horonlar” diye ikiye ayırıyor ve “seyahat esnasında koşmasızlardan bir-ikisini mümkün oldu ise de koşmalı nev’ine hiç tesadüf edemediğim cihetle bu nev’ine ait misâl veremiyeceğim” diyor ve şöyle devam ediyor:
“Düz horonlara gelince: Koşmasız horonlar, Artvin’in esas sazı olan “tulum zurna”nın refakati ile icra edilirler. Tulum zurnanın her raksa aid olarak mütemadiyen tekrarlandığı kısa motifleri icra eden sazcının, melodinin ritmine göre ayağını vurması âdettir. Bu oyunların birçok nev’ileri vardır: “Deli horonu”, Sâlyabasa, Titreme oyunu, “Kabak havası” bu cümledendir. Bunlara âid olarak kısa motifleri sazcı icra ederken, oyuncuların teşkil ettiği halkanın ortasında bulunur. Oyuncuların yarım daire halinde raks etmeleri de vakidir" (Saygun, 1937).