stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ütopya
İstenen (özendirici) Ütopyalar > Thomas More'un Ütopyası

Ana madde: Ütopya (roman)
Thomas More, roman tarzında yazdığı "Utopia" adlı eserinde ütopik bir devlet tasarımı ortaya koyar. Bu devlette özel mülkiyet yoktur ve yasaktır. Herkes devlet adına üretir. Para geçerli değildir. Üretilenlerden herkes ihtiyacı kadar alır. Bireyler günde altı saat çalışır, geri kalan zamanlarını sanat ve bilimle uğraşarak geçirirler. Yöneticiler, tıpkı Platon'un ideal devletinde olduğu gibi, çok sıkı bir eğitimle yetiştirilir.
İstenen (özendirici) Ütopyalar > Tommaso Campanella'nın Ütopyası

Ana madde: Tommaso Campanella
"Güneş Devleti" adlı eserinde ütopik bir devlet tasarımı yaparken, o da Platon'un etkisi altında kalır. Güneş kentte her şey ortaktır. Aile yoktur. Eşlerin seçimi yönetimce yapılır. Kent bir rahip tarafından adilce yönetilir. Herkes dört saat çalışır. Geri kalan zamanda sanat, eğlence, okuma, beden ve ruhları eğitme gibi zevk veren işlere ayrılır. Yöneticinin yetkisi mutlaktır. Adları "Güç", "Akıl", " Sevgi" anlamına gelen üç yardımcısı vardır.
İstenen (özendirici) Ütopyalar > Francis Bacon'un Ütopyası

Ana madde: Francis Bacon
"Yeni Atlantis" adlı eserinde ütopik devletini tanıtır. "Ben Salen" adlı adada sağlam bir ahlâk anlayışı egemendir. Özel bir örgüt, halkın bu yüksek bilgi ve kültürünü planlar ve yürütür. Buna göre "Yeni Atlantis" bir bilgi devleti olarak tasarlanmıştır.
Distopyalar (Kötü bir geleceği anlatan romanlar)

Günümüzde de distopyalar yazılmaktadır. Ancak, bunların ortak bir niteliği vardır, o da toplumları gelecekte bekleyen tehlikeleri göstermektir. Bu tehlike, bir yandan makineleşen bir toplumda insanın duygu, düşünce ve değer sistemleri ile yok olup gitmesidir. Öte yandan, insan özgürlüklerinin, demokratik hakların kurulacak bir despotik devlet tarafından yok edilmesidir. Bu distopyaların amacı, insanları bu türden tehlikeler için önceden uyarmaktadır.
Distopyalar (Kötü bir geleceği anlatan romanlar) > Aldous Leonard Huxley'in Distopyası

"Cesur Yeni Dünya" adlı eseri bir bilimkurgu özelliği taşır. "Yeni Dünya" da teknoloji çok gelişmiştir. İnsanlar suni yoldan üremektedir. Evlilik yoktur. İnsanlar çalışır ve eğlenirler. Hastalanma ve yaşlanma yoktur. Geçmiş, tüm değerleriyle yok edildiği için, geçmişi düşünme ve özlem duyma yoktur. Bu distopya, doğal yaşamdan kopmayı dile getirme açısından geleceğe ilişkin bir korku distopyasıdır.
Distopyalar (Kötü bir geleceği anlatan romanlar) > George Orwell'in distopyası

George Orwell, Bin Dokuz Yüz Seksen Dört adlı eserinde despotizmin (zorbalık) egemen olduğu bir dünyayı tasvir eder. Bu ütopyaya göre, dünya eşit güce sahip üç bloka ayrılmıştır. Yönetenler tek egemen güçtür. İnsanlar yöneticilerin korkusu ile sinmiş, özgürlükler kaldırılmış, ahlâki ve insani duygular yok edilmiş, düşünme ve düşündüğünü söyleme yasaklanmış, yaşam tüm güzelliklerini yitirmiştir. Hiç kimse birbirine güvenememektedir. Çoğu kişiler casustur. En yakınlarını yönetime gammazlama bir ödev haline getirilmiştir. Bireylerin kişilikleri tamamen silinmiştir.
Orwell bu eserinde, gelecek üzerine korkularını dile getirmiştir. İnsanları, modern dünyayı etkileyebilecek sorunlar üzerinde düşünmeye yöneltmek istemiştir.
Ekonomik Ütopyalar

Bu ütopyalar ekonomik temellidir. Ekonomik ütopyalar 19. yüzyıl ın zor ekonomik koşullarına bir çözüm olarak oluşturuldu.
19. yüzyıl başlarındaki sosyal karmaşa ticaretin ve kapitalizmin gelişmesine neden oldu ve bunlara çözüm olarak birçok ütopya oluşturuldu. Bu ütopyalar malların eşit dağıtılması, paranın kaldırılması, insanların sevdikleri ve topluma yararlı işlerde çalışması ve onlara bilim ve sanatla ilgilenebilecek zaman ayırması gibi özelliklerinden dolayı genellikle ‘sosyal ütopyacılar’ hareketi içinde gruplandı. Bu klasik ütopyalardan biri Edward Bellamy'ın Looking Backward adlı ütopyasıdır. Diğer sosyalist ütopya da William Morris'in Bellamy'ın eserindeki bürokrasiye yanıt olarak yazdığı ve eleştirdiği News from Nowhere (Hiçbir Yerden Haberler)’dir. Ancak sosyalist hareket gelişemeye başladığında ütopyadan ayrıldı; Marx eski sosyalizmin eleştiri konusu oldu ve ütopyacı olarak tanımlandı. Ayrıca Eric Frank Russell'ın eseri The Great Explosion’nun (1963) son bölümü de ekonomik ve sosyal ütopyayla alakalı bilgiler içerir.Bu eserler Yerel Takas Ticari Sistemlerinin ilk vurgulandığı eserlerdir. Ayrıca ütopyalar siyasi görüşün karşıtı olarak görüldü. Örneğin, Robert A. Heinlein The Moon Is a Harsh Mistress adlı eserinde bireysel ve liberal ütopyayı tanımlar. Bu türün kapitalist ütopyaları genellikle devlet baskısı olmadan yapılan özel kuruluşlar ve bireysel girişimler toplum ve bireyler için büyük başarılar ve gelişme sağlayan serbest piyasa ekonomisine dayanıyordu. Diğer bir görüş ise kapitalist ütopyalar, sosyalist ütopyaların başarısızlık planları kadar borsa düşüklüğüyle ilgilenmiyordu. Sosyalizmin ve kapitalizmin harmanlanması bazıları tarafından ekonomik ütopya olarak görülüyordu. Bu küçük toplumların kapitalist ekonomiyle iş yerleri çalıştırmasından bahsediyor..
Politik ve Tarihi Ütopya

Politik ütopyalar hükümetin mükemmel toplum yaratma çabasının yer aldığı ütopyalardır. Dünya barışının küresel ütopyası genellikle tarihin muhtemel dayanılmaz sonu olarak görülür. Sparta Lycurgus tarafından oluşturulan militaristlik bir ütopyaydı. Özellikle Atinalılar bunu bir distopya olarak gördüler). Sparta, Tebler tarafından Leuctra savaşında yenilgiye uğratılana kadar önemli bir Yunan gücüydü.
Dini Ütopyalar

Bu ütopyalar dini temellidir ve insanlığın başından beri vardır. Üyeleri ütopyayı oluşturan bir dini geleneklere inanmak ve izleme ihtiyacı duyar. Yahudilik ve Hristiyanlıktaki Adem’in Bahçesi ve Cennet hakkındaki farklı görüşleri özellikle geleneksel din anlayışı açısından  ütopya olarak değerlendirilebilir. Böyle ütopyalar varlığın sıkıntılardan uzak olduğu saadet ve aydınlanma yeri olan ‘zevk bahçesi’ olarak tanımlanır. Varlığı günahtan, acıdan, yoksulluktan  ve ölümden ayrı olarak hayal ederler ve bazen melekler ve huriler olduğunu iddia ederler. Benzer şekilde Hindulardaki Moksha ve Budistlerdeki Nirvana kavramları da bir çeşit ütopya olarak kabul edilebilir. Hinduizm ve Budizm'de ütopya yer değil aklın halidir. Eğer düşüncelerden bağımsız meditasyon yaparlarsa aydınlığa ulaşabileceklerini düşünürler. Bu aydınlanma ütopya kavramıyla alakalı olarak ölüm ve yaşam çemberinden çıkmayı vadeder.
Ancak alışılagelmiş insan tarafından oluşturulmuş ütopyalar din temelli ütopyalar için daha açık bir kanıttır çünkü üyeleri yitirilen erdemleri ve değerleri Yaşam'dan Sonraki Hayatta yeniden kurmaya çalışır.
19. yüzyılda Birleşmiş Devletler ve Avrupa'da İkinci Büyük Uyanıştan sonra bazı radikal dini gruplar ütopik toplumlar yarattılar. İnsan hayatının tüm yönlerini inançlarına göre yönetebilecek toplumlar oluşturmaya çalıştılar. Bu ütopik toplumlar arasında en bilineni 18. yüzyılda İngiltere'de başlayıp kısa bir süre sonra Amerika'ya yayılan Shaker hareketidir. Diğer iyi örnekler ise; Riker'un Holy City(Kutsal Şehir) ve Kaliforniya'daki 15 ütopik koloni, Kanada ve Fin ‘kolkhozes’ ütopik toplumunu da kapsayan diğer 15 sosyalist ve dini topluluklar ve Sovyetler Birliği’dir.
Bilimsel ve Teknolojik Ütopyalar

Bu ütopyalar gelecekte kurgulanmıştır; gelişmiş bilim ve teknolojinin acı ve ölümün yok olması, insan doğasındaki değişiklikler ve insani koşullardaki değişiklikler gibi durumların ütopik yaşam standartlarının oluşmasına yol açacağına inanılır. Bu ütopyacı topluluklar insan hakkındaki her şeyi değiştirmek isterler. Teknoloji insanların uyku yemek ve doğum gibi normal işlevlerini yaşam şekillerini etkiledi ve suni bir anlam kazandı. Bu planlanmış ütopyaların diğer şekilleri insanların teknolojiyle dengeyi bozması ve yaşam koşullarını arttırmasını içerir (örn.:Star Trek-Yıldız Yolculuğu). Ütopyanın durağan mükemmelliğinin yerine liberal transhümanistlerin  extropya düşüncesi bireylere ve gönüllü gruplara tercih ettikleri sosyal kurumları oluşturmalarına izin verir.
Garrett Jones, 2004 yılında yayımladığı eseri Ourtopia’da ‘hiçbir yer’ yerine ‘kendi yerimizi’ yapmak için elimizde olan bütün kaynakları iklim değişikliği ve kabileleşmeye karşı kullanmamız gerektiğini tartışır. Buckminster Fuller teknolojik ütopyacılık için teorik bir temel sundu ve bu teknolojik ütopyanın gelişmesini sağlayacak haritalar ve araba tasarımları geliştirdi.
Teknolojik ve liberal sosyalist ütopyanın bir belirgin örneği de İskoç yazar Iain M.'nin Bank Culture adlı eseridir.
Bu türün ilk çeşitleri kalıtsal teorilerle kuruldu. Doğadaki bazı özelliklerin kalıtsal olduğunu düşünen bazı genetikçiler sadece daha sağlıklı değil daha zeki bir ırk yaratılabileceğini ama beceri ya da aksine sarhoşluk ve suçluluk gibi bazı özelliklerin seçilebileceğini düşündüler. Bu durum iyi genlere sahip olanların çocuk yapmasını öneren, kötü genlere sahip olanlarınsa çocuk yapmalarını engelleyen bir durum haline dönüştü.
Bilimsel ve Teknolojik Ütopyalar > Jacque Fresco ve Venüs Projesi

Ana madde: Venüs Projesi
Teknolojik ütopya idealinin bir diğer çeşidi Jacque Fresco'nun kurmuş olduğu Venüs Projesi'dir. Bu proje teknoloji ve bilimin yardımıyla tüm insanlığa ferah bir dünya kurmayı amaçlar. Dünya kaynaklarının tamamının, kurulacak teknolojik bir sistemle yönetilmesi gerektiğini savunur. Fresco'ya göre üretim kar sağlamak için değil, ihtiyaç karşılamak için yapılmalıdır. Kar üzerine kurulan ekonomik sistem savaşların temel sebebidir. Üretim insan gücü ile değil mutlak makine gücü ile yapılmalıdır.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Neo-spiritüalizm

Deneysel neo-spiritüalizm ya da kısaca neo-spiritüalizm, deneysel spiritüalizmin son şekli olup Dr. Bedri Ruhselman tarafından kurulmuştur. Ruhselman'a göre bu ne bir dindir ne de bir felsefe. Kimseye "gelin bizim yolumuza girin" diye bir çağrıda da bulunmaz; çünkü neo-spiritüalizme göre herkesin ruhsal gelişme gereksinimleri farklı farklı ve dolayısıyla yürüyeceği yollar farklı farklıdır. Neo-spiritüalizm hakkında bilgi veren kaynaklardan biri "Dharma Ansiklopedi"dir (2010'daki baskısında adı "Meta Ansiklopedi" olmuştur).
Neo-spiritüalizm; klasik spiritüalizmde kullanılan terimleri kullanmakla birlikte, getirmiş olduğu yeni kavramlarla ya da geliştirdiği eski kavramlarla ilgili olarak daha geniş bir terminolojiye sahip olmaktadır.
Terim ve kavramlar

Klasik spiritüalizmde bulunmayan ya da farklı anlamda kullanılan veya neo-spiritüalizm'de daha çok önem kazanmış başlıca kavramlar:
Aktarıcı İstasyon
Aktif ve Pasif Beyin Mekanizmaları
Aşkın İrtibat
Diğerkamlık (özgecilik, elcilik)
Dört Boyutlu Alem
Genel tekamül planı
Gözlem
Haberci Rüya
Hata
Istırap
İlahi İrade Yasaları
İkiyüzlülük
Liyakat
Mukadderat
Mutlak (Tanrı)
Nedensellik kuralı
Nefis denetlemesi
Nefsaniyet
Neo-formasyonlar
Niyet
Olayların dili
Operatörlük
Otomatizma
Radyasyon
Rastlantı
Realite
Ruhsal plan
Ruhsal Yetenekler (şefkat, merhamet, sevgi vs.)
Samimiyet (Dürüstlük)
Serbest Hafıza
Sınav
Şuuraltı
Tebliğ
Tesir
Teşevvüş
Unutma Süreci
Vazife
Vazife Sezgisi
Vicdan
Yüksek İdare Mekanizması
Moai

Paskalya Adası'ndaki Ahu Tongariki üzerindeki 15 Moai'den altısı.
Rano Raraku yamacında Moailer.
Moai (Tekil: Moai, aslen Rapanui lisânında "taş tasvir" anlamında Moai Maea) Büyük Okyanus'ta, Şili'nin 3703 km. batısındaki Paskalya Adası'nda bulunan som taştan devâsa heykellere verilen isimdir. Polinezya'nın diğer yörelerinde de görülen pagan merâsim alanlarını oluştururlar.
Heykellerin keşfedilişi

Moai heykellerini ve tapınakları 1722'de adaya ayak basan ilk Avrupalı, Alman denizci ve kâşif Carl Friedrich Behrens keşfetti. Adaya 1935'te giden Alman misyoner ve dilbilimci Sebastian Englert, 638 tane heykeli türlerine ve büyüklüklerine göre sınıflandırarak kaydetti. İngilizce orijinal ismiyle Easter Island Statue Project (Paskalya Adası Heykelleri Projesi) 1969 ile 1976 arasında yürüttüğü araştırmalarda ise 887 heykeli kayda geçirdi. Toplamda 1000'den fazla heykel olduğu tahmin ediliyor. Moai heykellerinin yaşı hakkında henüz kesin bir bilgi elde edilememişse de, 1500 yıldan daha yaşlı olmadıklarına şüphe yoktur.
Heykellerin yapısı ve anlamı

En uzun Moai'ye Paro denir ve yaklaşık 10 metre uzunluğa, 82 ton ağırlığa sahiptir. En ağır Moai ise 86 tondur ve tamamlanmamıştır. Eğer tamamlansaydı 21 metre uzunluğa ve 270 ton ağırlığa sahip olacağı tahmin edilmektedir. Heykellerin dinsel anlamı tam olarak bilinmemekte, iskelet biçiminde yaşadığına inanılan ataları temsil ettikleri sanılmaktadır. Erkek figürler "Moai Kavakava", dişi figürler de "Moai Pæpæ" adıyla anılır. Moai bazen bereket törenlerinde, ama genellikle hasat kutlamalarında kullanılır. İlk toplanan ürünler çevrelerine yığılırdı.
Çamlı, Hopa

| Çamlı |
| --- | --- |
Köy

 Artvin'in Türkiye'deki konumu
ÇamlıÇamlı'nın Artvin'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Artvin
İlçe: Hopa
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 508 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 504
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0466
İl plaka kodu: 08
Posta kodu: 08690
Çamlı, Artvin ilinin Hopa ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya

Karadeniz kıyısında yer alan Çamlı, Artvin il merkezine 70 km, Hopa ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır. Köyde Mısıllet Mahallesi bulunmaktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 504
2019: 521
2018: 521
2017: 456
2016: 456
2015: 462
2014: 484
2013: 463
2012: 513
2011: 485
2010: 480
2009: 508
2008: 506
2007: 549
2000: 732
1990: 875
1985: 984
Bangleti Kilisesi yıkıntısı
Yeni Asya

|  |
| --- | --- |
Gazetenin 11 Eylül 2015 tarihli manşeti
Tür: Günlük gazete
Format: Berliner
Sahibi: Yeni Asya Gazetecilik Matbaacılık ve Yayıncılık Sanayi ve Ticaret A.Ş.
İmtiyaz sahibi: Mehmet Kutlular
Kuruluş tarihi: 21 Şubat 1970
Siyasi görüşü: İslamcı ve Muhafazakâr
Dil: Türkçe
Genel merkez: İstanbul
Tiraj: 52.130 (16 Mart 2015 - 22 Mart 2015)
Slogan: "Asyanın bahtının miftahı, meşveret ve şûrâdır."
ISSN: 13017748
Resmî site: Yeni Asya
Yeni Asya, Türkiye'de yayınlanan ulusal gazete. Nur Cemaati'nin yayın organı olarak bilinmektedir. Amblem altı yazısında, Said Nursî'nin bir sözü olan "Asya'nın bahtının miftahı meşveret ve şuradır" ifadesi bulunmaktadır.
Tarihçe

Yayın hayatına Zülfikar ismiyle, haftalık gazete olarak başladı, daha sonra İhlâs ve İttihad gibi farklı isimlerle yine haftalık olarak çıkmaya devam etti.
21 Şubat 1970 yılında günlük gazete olarak basın hayatına Yeni Asya ismiyle adım attı.
Yayın hayatında birçok kez çeşitli sebeplerden dolayı kapatıldı. Sadece 1980-1984 yılları arasında dört kez kapatıldı ve üç isim değiştirdi; bu süreçte Yeni Nesil, Tasvir, Hür Yurt ve Yeni Asya adlarını alır.
1990'da ise, matbaasına ve Türkiye çapındaki bütün binalarına el konur. Bütün kadroları dağıtılır. Sıfır noktasına gelen gazete, bir hafta içinde yeniden aynı isim olan Yeni Asya ile çıkmaya devam eder.
Siyasi pozisyonu

Gazete, Demokrat Parti, Adalet Partisi, Doğru Yol Partisi ve bugünkü Demokrat Parti'yi aynı geleneğin halkaları olarak görmekte ve destek vermektedir. Bu tutumu dolayısıyla diğer Nur cemaatleriyle zaman zaman polemikler yaşanmıştır. Bu durum 12 Haziran 2011 Milletvekili seçimlerinde Said Nursî'nin hayattaki talebelerinin bir bildiri yayınlayarak Adalet ve Kalkınma Partisi'ni desteklediklerini duyurmalarıyla had safhaya çıkmıştır. Daha önceleri Anavatan Partisi'ni de eleştiren gazetede partinin Demokrat Parti ile birleşmesinden sonra bu parti ve Turgut Özal hakkında bazı olumlu değerlendirmeler de görülmüştür. Adalet ve Kalkınma Partisi ise Millî Görüş geleneğinin uzantısı olarak kabul edilmekte ve icraatları genellikle eleştirilmektedir. Gazete geçmişte olduğu gibi günümüzde de hürriyet, demokrasi ve insan hakları değerlerini gözeten Avrupa Birliğine sempatisiyle bilinir. Bu bağlamda Türkiye'nin AB üyeliğini desteklemektedir.
Yeni Asya'nın Programı

Gazetenin yazarlarından Ali Ferşadoğlu, Yeni Asya'nın programını bir yazısında şöyle tarif eder:
Yeni Asya, gazetesi, dergi grubu, vakıf ve sair birimleriyle bir hizmet kuruluşudur; ticarî müessese değil. Ve onun hizmet stratejisini, hedefini, programını Bediüzzaman şöyle çizer: “Biz bir cemaatiz. Hedefimiz ve programımız, evvelâ kendimizi, sonra milletimizi idam-ı ebedîden ve daimî, berzahî haps-i münferitten kurtarmak ve vatandaşlarımızı anarşilikten ve serserilikten muhafaza etmek ve iki hayatımızı imhâya vesile olan zındıkaya karşı Risale-i Nur’un çelik gibi hakikatleriyle kendimizi muhafazadır." Bunun açılımından şu maddeleri de çıkarabiliriz: Yeni Asya’nın işi, Kur’ân-ı Azimüşşan ve Sünnet-i Seniyye’yi anlatmaktır. Bediüzzaman Said Nursî’nın ilmî ve mânevî şahsiyetini, fikirlerini ve asırları tarayan tefsiri Risale-i Nur’u anlamak, anlatmak, yaymaktır. Muarızlarının gözlemi de bu yöndedir: “Yeni Asya hiç bıkmadan usanmadan her gün Said Nursî ve Risale-i Nur pompalıyor.”
Çamlıca, Şavşat

| Çamlıca |
| --- | --- |
Köy

 Artvin'in Türkiye'deki konumu
ÇamlıcaÇamlıca'nın Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Artvin
İlçe: Şavşat
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1829 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 77
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0466
İl plaka kodu: 08
Posta kodu: 08700
Çamlıca, Artvin ilinin Şavşat ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Çamlıca köyünün eski adı Çartuleti'dir. Gürcüce bir yer adı olan Çartuleti (ჩართულეთი), "çatak" anlamına gelir. Bu ad Türkçeye "Çartulet" (چارتولت) olarak girmiştir. 1925'te adının Çamlıca olarak değiştirilmesinden sonra da köyün eski adı uzun süre resmi kayıtlarda "Çamlıca (Çartulet)" biçiminde kullanılagelmiştir.
Çartuleti, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Şavşeti'de yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyde kalıntıları bulunan kule de bu dönemden kalmış olmalıdır.
Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılı kayıtlarında Çartuleti ayrı bir köy olarak geçmemektedir. Hemen yakınındaki Hantuşeti ise, bu deftere göre Çıldır Eyaleti'nin Şavşat (Satlel) sancağına bağlı köylerden biriydi.
Çartuleti, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinde Çartuleti, Artvin sancağının Şavşet-İmerhevi kazasında Satlel-Rabat nahiyesine bağlı Soporo köyünün bir mahallesiydi. Rus idaresinin “Çartulet” (Чартулетъ) olarak kaydettiği yerleşimin nüfusu 14 haneden oluşuyordu. Soporo köyünde ise 34 hanede 228 kişi yaşıyordu. Bu nüfusun tamamı "Türk" olarak kaydedilmiştir. Bununla birlikte eski bir Gürcü yerleşimi olan Çartuleti'de Muçurtana (მუჭურტანა), Çoravelta (ჭორაველთა), Avçala (ავჭალა), Orbuka (ორბუკა) gibi Gürcüce mevki adları bugün de kullanılmaktadır.
Çartuleti köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusların bölgeden çekilmesinin ardından Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 7 Mayıs 1920 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Sovyet Rusya, Artvin sancağını Gürcistan'ın bir parçası olarak tanıdı. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında 16 Mart 1921 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Çartuleti köyünü de kapsayan Artvin bölgesi Türkiye'ye bırakıldı.
Çartuleti, 1922 tarihinde Artvin livasında yapılan nüfus tespiti sırasında Şavşat kazasının merkez nahiyesinin köylerinden biriydi. "Çartulet" adıyla kaydedilmiş olan köyün nüfusu, 124'ü kadın ve 105'i erkek olmak üzere, 33 hanede yaşayan 229 kişiden oluşuyordu. Bu tespitte de köyün nüfusu "Türk" olarak kaydedilmişti. Çartuleti veya Çartulet Türkçe olmadığı için köyün adı 1925 yılında Çamlıca olarak değiştirilmiştir. 1940 genel nüfus sayımında Çamlıca, Çoruh vilayetine bağlı Şavşat kazasının merkez nahiyesinin 23 köyünden biriydi ve nüfusu 347 kişiden oluşuyordu. 1965 genel nüfus sayımında Çamlıca köyünün nüfusu 475 kişiye çıkmıştı ve bu nüfus içinde 254 kişi okuma yazma biliyordu.
Çamlıca köyünde varlığı bilinen tek tarihsel yapı Çartuleti Kulesi'dir (5 x 1,5 m). Bir gözetleme kulesi olduğu anlaşılan yapının tarihsel Şavşeti bölgesinin savunma sisteminin bir parçası olduğu anlaşılmaktadır. Bugün yıkık olan kule, güneybatısındaki Hantuşeti Kalesi'nin kulelerini görüyordu.
Coğrafya

Köy; Artvin il merkezine 80 km, Şavşat ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 88
2020: 79
2019: 74
2018: 86
2017: 67
2016: 62
2015: 76
2014: 55
2013: 82
2012: 77
2011: 74
2010: 76
2009: 72
2008: 63
2007: 57
1990: 183
1985: 251
Çiftlikköy, Şavşat

| Çiftlikköy |
| --- | --- |
Köy

 Artvin'in Türkiye'deki konumu
ÇiftlikköyÇiftlikköy'ün Artvin'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Artvin
İlçe: Şavşat
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1346 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 166
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0466
İl plaka kodu: 08
Posta kodu: 08700
Çiftlikköy, Artvin ilinin Şavşat ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Günümüzde Çiftlik ve Dalkırmaz adlarını taşıyan yerleşimler, eski Anklia köyünün sınırları içinde yer alır. Bundan dolayı Anklia veya Ankliya, değişik kaynaklarda her iki köyün de eski adı olarak geçer.
Çiftlikköy, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Şavşeti'de yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir.
Çiftlikköy'ün bulunduğu bölge 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin 1886 tarihli nüfus tespitinde Çiftlikköy, Artvin sancağının Şavşet-İmerhevi kazasına bağlı Anklia (Анклиа) köyünün üç mahallesinden biriydi. Rus idaresinin Çiftlik (Чифтлукъ) adıyla kaydettiği mahallede 12 haneden bulunuyordu. Anklia köyünün nüfus ise, 137'i erkek ve 129'u kadın olmak üzere, 43 hanede yaşayan 266 kişiden oluşuyordu. Bir hane hariç köyün nüfusu Türk olarak kaydedilmiştir. Bir hanede ise, 3'ü erkek ve 3'ü kadın olmak üzere 6 Gürcü yaşıyordu. Bununla birlikte Çiftlik köyünde Ukançala (უკანჭალა: "arka dere"), Kedikuri (ქედიყური: "tepe kulağı") gibi Gürcüce mevki adları bugün de kullanılmaktadır.
Artvin livasında 1922 yılında yapılan nüfus tespitinde Çiftlik bir mahalle olarak Ankliya köyünün sınırları içinde yer alıyordu. 1925 yılında Artvin vilayetinde yer adları değiştirilirken köy Çiftlik olarak kaydedilmiş, Anklia da Çiftlik köyünün bir mahallesi kabul edilmiştir. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de bu yerleşimin adı Çiftlik (چفتلك) olarak geçer. Çiftlik, 1940 genel nüfus sayımında Çoruh vilayetinin Şavşat kazasının merkez nahiyesinin köylerinden biriydi ve nüfusu 807 kişiden oluşuyordu. Anklia mahallesi 1955'te Çiftlik köyünden ayrılarak Ankliya adıyla ayrı bir köy haline getirilmiştir. 1965 yılına gelindiğinde Çiftlik köyünde yaşayan insan sayısı 877 kişiyi bulmuştu ve bu nüfus içinde 302 kişi okuma yazma biliyordu. Bu nüfus sayımında Anklia Dalkırmaz köyünün eski adı olarak verilmiştir.
Coğrafya

Çiftlik köyü, Artvin il merkezine 60 km, Şavşat ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 162
2020: 166
2019: 171
2018: 162
2017: 148
2016: 154
2015: 156
2014: 112
2013: 147
2012: 158
2011: 165
2010: 179
2009: 183
2008: 192
2007: 172
2000: 274
Torbalı, Ardanuç

| Torbalı |
| --- | --- |
Köy

 Artvin'in Türkiye'deki konumu
TorbalıTorbalı'nın Artvin'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Artvin
İlçe: Ardanuç
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1280 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 41
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0466
İl plaka kodu: 08
Posta kodu: 08390
Torbalı, Artvin ilinin Ardanuç ilçesine bağlı bir köydür.
Coğrafya

Torbalı köyü, Artvin il merkezine 47 km, Ardanuç ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 41
2020: 37
2019: 42
2018: 39
2017: 33
2016: 30
2015: 19
2014: 21
2013: 28
2012: 28
2011: 33
2010: 39
2009: 33
2008: 30
2007: 44
2000: 100
1990: 137
1985: 164