stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bilim tarihi
Modern Bilim > Sosyal bilimler > Psikoloji

19. yüzyılın sonu, bilimsel bir girişim olarak psikolojinin başlangıcına işaret eder. 1879 yılı, genellikle, bağımsız bir çalışma alanı olarak psikolojinin başlaması olarak görülmektedir. Aynı yıl içinde Wilhelm Wundt, psikolojik araştırmaya ayrılmış ilk laboratuvarı (Leipzig'de) kurdu. Psikolojiye önemli katkılarda bulunan ilk kişiler arasında Hermann Ebbinghaus (hafıza araştırmalarında öncü), Ivan Pavlov (klasik koşullanmayı keşfetti), William James ve Sigmund Freud da yer alıyor. Kültürel bir simge olmasının yanında, Freud'un bilimsel psikolojiye etkisi muazzam olmuştur.
20. yüzyılda, Freud'un teorilerini çok bilim dışı olarak reddedilmesi ve Edward Titchener'ın zihnin atomistik yaklaşımına karşı bir tepki ortaya çıktı. Bu, John F. Skinner tarafından yaygınlaştırılan ve John B. Watson tarafından yapılan davranışçılığın formüle edilmesine yol açtı. Davranışçılık, açık davranış için epistemolojik olarak sınırlayıcı psikolojik çalışmayı önerdi; çünkü bu, güvenilir bir şekilde ölçülebilirdi. "Akıl" ın bilimsel bilgisi çok metafizik olarak kabul edildi, bu nedenle ulaşılması imkânsızdı.
20. yüzyılın sonlarında, toplu olarak bilişsel bilim diye tabir edilen, insan psikolojisinin incelenmesine yönelik yeni bir disiplinler arası yaklaşım ortaya çıkmıştır. Bilişsel bilim, psikoloji, dilbilim, bilgisayar bilimi, felsefe ve nevrobiyoloji araçlarını kullanarak, zihni yeniden inceleme konusu olarak değerlendirir. PET taramaları ve CAT taramaları gibi beyin aktivitelerinin görselleştirilmesi ile ilgili yeni yöntemler, bazı araştırmacıları zihni, biliş yerine beyni inceleyerek araştırmaya yöneltti. Bu yeni araştırma biçimleri insan zihnini geniş bir şekilde anlamanın mümkün olduğunu ve böyle bir anlayışın yapay zeka gibi diğer araştırma alanlarına uygulanabileceğini varsaymaktadır.
Modern Bilim > Sosyal bilimler > Sosyoloji

İbn-i Haldun en eski bilimsel sistematik sosyolog olarak görülebilir. Modern sosyoloji, 19. yüzyılın başlarında dünyanın modernleşmesine akademik yanıt olarak ortaya çıktı. Birçok erken sosyolog (ör. Émile Durkheim) için sosyolojinin amacı yapısalcılığın içinde, toplumsal grupların kaynaşmasını anlamak ve toplumsal parçalanmaya "panzehir" geliştirmekti. Max Weber, kişileri akılcı düşüncenin "demir kafesine" çekeceklerine inandığı rasyonalizasyon kavramıyla ve toplumun modernizasyonu ile ilgilendi. Georg Simmel ve W. E. B. Du Bois de dahil olmak üzere bazı sosyologlar daha fazla mikro sosyolojik ve niteliksel analiz kullandı. Bu mikro düzeydeki yaklaşım, sosyolojiye sembolik etkileşimcilik yaklaşımının yaratılmasına neden olan, George Herbert Mead ve öğrencisi Herbert Blumer'ın teorileri ile birlikte, Amerikan sosyolojisinde önemli bir rol oynamıştır.
1940'larda ve 1950'lerde Amerikan sosyolojisi büyük oranda, yapısal entegrasyonu destekleyen toplumun yönlerinin "işlevsel" olduğunu savunan, Talcott Parsons tarafından idame edildi. 1960'lı yıllarda, statükoya özgü eşitsizliklerin gerekçesi olarak görmeye başladıkları yapısal işlevsellik yaklaşımı sosyologlar tarafından sorgulandı. Tepki olarak, kısmen Karl Marx'ın felsefelerine dayanan çatışma kuramı geliştirildi. Çatışma teorisyenleri, toplumu, farklı grupların kaynakları kontrol etmek için yarıştığı bir alan olarak görüyorlardı. Sembolik etkileşimcilik de sosyolojik düşüncenin merkezi olarak görülmeye başlamıştır. Erving Goffman, sosyal etkileşimleri, bireylerin "sahne arkası"nı hazırladığı ve izlenim yönetimi yoluyla kitlelerini kontrol etmeye çalıştıkları, bir "sahne performansı" olarak gördü. Bu teori günümüzde sosyolojik düşüncede ön plana çıkarken, feminist kuram, post-yapısalcı felsefe, rasyonel seçim teorisi ve post-modernizm gibi başka yaklaşımlar da görülür.
Modern Bilim > Sosyal bilimler > Antropoloji

Antropoloji Aydınlanma Çağı'nın bir sonucu olarak anlaşılabilir. Bu dönemde Avrupalılar sistematik olarak insan davranışlarını inceleme girişimlerinde bulundular. Hukuk felsefesi, tarih, filoloji ve sosyoloji gelenekleri bu dönemde gelişti.
Aynı zamanda “Aydınlanma”ya verilen romantik tepki Johann Gottfried Herder ve sonrasında, bu disiplinin merkezinde yer alan kültür kavramının temelini oluşturan çalışmalara imza atan, Wilhelm Dilthey gibi düşünürler çıkarttı. Geleneksel olarak, konunun tarihinin büyük kısmı Batı Avrupa ve dünyanın geri kalanı arasındaki sömürge karşılaşmalarına dayanıyordu ve 18. yüzyılın ve 19. yüzyılın çoğunun antropolojisi şimdi bilimsel ırkçılık olarak sınıflandırılmaktadır.
19. yüzyılın sonlarında, "antropometrik teknikler"e dayanan "antropolojik" bir ikna ile "etnolojik" ikna (kültürlere ve geleneklere bakanlar) arasında, "insan çalışması" ile ilgili savaşlar gerçekleşti ve bu ayrımlar daha sonra fiziksel antropoloji ile kültürel antropoloji arasındaki bölünmenin bir parçası haline geldi ve bu antropoloji Franz Boas'ın öğrencileri tarafından başlatıldı.
20. yüzyılın ortalarında, önceki antropolojik ve etnografik araştırmaların metodolojilerinin çoğunun araştırma etiği yönünden gözden geçirildi ve aynı zamanda soruşturma alanı olan "ilkel kültürler" geleneksel çalışmanın ötesine genişlemiştir.
Paleontoloji, fiziksel antropoloji ve etoloji metodolojilerini diğer disiplinlerden alan, bilimsel bir disiplin olan paleoantropolojinin ortaya çıkışı 20. yüzyılın ortalarındadır ve insan kökenleri, evrim, genetik ve kültürel miras ve çağdaş insanlık çıkmazına ilişkin perspektifler hakkında geniş bilgiler verir.
Modern Bilim > Yükselen disiplinler

20. yüzyılda bir takım disiplinler arası bilim alanları ortaya çıktı. Örnekler şunlardır:
İletişim bilimi, hayvan iletişimi, bilgi teorisi, pazarlama, halkla ilişkiler, telekomünikasyon ve diğer iletişim biçimlerini birleştirir.
Teorik dilbilim temeli üzerine inşa edilen bilgisayar bilimleri, ayrık matematik ve elektrik mühendisliği, hesaplamanın doğasını ve sınırlarını inceler. Alt alanlar arasında, hesaplanabilirlik, hesaplama karmaşıklığı, veritabanı tasarımı, bilgisayar ağları, yapay zeka ve bilgisayar donanım tasarımı bulunmaktadır. Bilişim alanındaki ilerlemeler, bilimsel verilerin büyük ölçekli arşivlenmesini kolaylaştırarak daha büyük bilimsel gelişime katkıda bulunmuştur. 
Çağdaş bilgisayar bilimleri, yazılım mühendisliğinin pratik vurgusunun aksine, matematiksel 'teoriyi vurgulayarak kendisini ayırt eder.
Çevre bilimi disiplinler arası bir alandır. Biyoloji, kimya, yer bilimleri, ekoloji, coğrafya, matematik ve fizik disiplinleri ışığında gelişir.
Malzeme bilimi; metalürji, mineraloji ve kristalografiden köken alır. Kimya, fizik ve çeşitli mühendislik disiplinlerini birleştirir. Bu çalışma alanı metaller, seramik, cam, plastik, yarı iletkenler ve kompozit malzemeler üzerinde çalışmaktadır.
Akademik çalışma

Akademik bir alan olarak, bilim ve teknoloji tarihi, William Whewell'in Endüktif Bilimler Tarihi'nin yayımıyla başladı (önce 1837'de yayınlandı). Bilim tarihinin bağımsız bir disiplin olarak daha resmi bir çalışması George Sarton'un Bilim Tarihine Giriş (1927) yayınları ve İsis dergisi (1912'de kurulmuş) tarafından başlatılmıştır. Sarton, 20. yüzyılın başlarındaki bilim tarihini, büyük adamlar ve harika fikirler tarihi olarak tasvir etti. Bilimin tarihi, bu dönemde Amerikan tarihinin tanınmış bir alt alanı değildi çalışmaların çoğu profesyonel tarihçilerden ziyade ilgili bilim insanları ve hekimler tarafından gerçekleştirildi. Harvard'daki I. Bernard Cohen'in çalışmaları ile 1945'ten sonra bilim tarihi kurulmuş bir alt disiplin haline geldi.
Matematik tarihi, teknoloji tarihi ve felsefe tarihi farklı araştırma alanlarından oluşmakta ve diğer makalelerde yer almaktadır. Matematik, doğal bilimlerle (en azından modern anlayışla) yakından ilgilidir. Aynı şekilde teknoloji, ampirik gerçeğin araştırılmasıyla yakından ilişkili ancak açıkça farklıdır.
Bilim tarihi, uluslararası uzman bir topluluğa sahip akademik bir disiplindir. Bu alandaki ana mesleki organizasyonlar, Bilim Tarihi Topluluğu, İngiliz Bilim Tarihi Topluluğu ve Avrupa Bilim Tarihi Topluluğu'dur.
Akademik çalışma > Bilim tarihi teorileri ve sosyolojisi

Bilim tarihinin araştırmalarının çoğu, bilimin ne olduğu, işlevinin nasıl olduğu hakkında sorulara cevap bulmak için ayrılmıştır. Özellikle bilim sosyolojisi, bilim insanlarının "bilimsel bilgiyi" ürettikleri ve inşa ettikleri yolları yakından inceleyen çalışmalara odaklanmıştır. 1960'lardan bu yana, bilim çalışmalarındaki (sosyolojinin ve bilim tarihinin incelenmesi) yaygın trend, bilim çalışmalarında ortak bir eğilim olan bilimsel bilginin "insani bileşeni"ni vurgulamak olmuştur. Bilim ve Teknoloji Çalışma alanları, bilim tarihi çalışmalarını çakıştıran ve sıklıkla bilgilendiren bir alandır. Hem çağdaş hem de tarihsel dönemlerdeki bilimin toplumsal bağlamı üzerine odaklanmaktadır.
Humboldtian bilimi, bilimsel çalışmaları Romantizm çağındaki hassasiyetle birleştiren, 19. yüzyılın başlarındaki etik ve estetik yaklaşımları ifade eder. Bilim insanı, tabiatçı ve kâşif Alexander von Humboldt'ın modeline dayanan, ekoloji temelli, doğa biliminin ayrı bir alan olarak kurulmasına yardımcı oldu. Daha sonraki 19. yüzyıl pozitivizmi tüm özgün bilgilerin doğrulamaya izin verdiğini iddia etti ve bu otantik bilgiler, tek geçerli bilginin bilimsel olduğunu varsayar.
Bilimin felsefesindeki önemli bir endişe ve tartışma konusu, teorinin doğası bilimin değişimidir. Karl Popper, bilimsel bilginin kademeli ve kümülatif olduğunu savundu; Thomas Kuhn, “bu bilimsel bilgi "paradigma kaymaları" boyunca hareket eder ve aşamalı olmak zorunda değildir”; Paul Feyerabend, “bu bilimsel bilgi kümülatif veya kademeli değildir ve yöntem açısından bilimle herhangi bir araştırma şekli arasında herhangi bir sınırlama olamaz” der.
20. yüzyılın ortalarında, Thomas Kuhn'un 1962'de Bilimsel Devrimlerin Yapısı'ndan başlayarak, sosyal bağlamda bilimin rolüne dayanan bir dizi çalışma görüldü. Pozitivizmin, bilimdeki insan katılımcıların gerçek etkileşimlerini ve stratejilerini açıklamadığını ve bilimsel evrimin kısmen sosyolojik olarak belirlendiğini ileri sürerek bilim çalışmalarını yeni disiplinlere açtı. Thomas Kuhn'ın belirttiği gibi, bilim tarihi, bilim dışında entelektüel, kültürel, ekonomik ve politik temaları içeren rakip paradigmalar veya kavramsal sistemler gibi, daha geniş bir matriste, daha incelikli terimlerle görülebilir. Kısmen tercih ve kısmen çarpıtma ile, daha erken yaştaki bilim insanları üstü kapalı olarak aynı sabit sorunlar dizisi üzerinde çalışılmış gibi sunulmuş ve aynı ilkelere uygun olarak bilimsel teoride en son devrim ve metodun bilimsel görünmesine neden olmuştur.
Daha ileri çalışmalar, örn. Jerome Ravetz'in 1971 deki Bilimsel Bilgi ve Toplumsal Sorunları, bir bilimsel topluluğun, toplumsal bir yapı olarak bilimsel bilgiyi kabul etmede veya reddetmedeki (objektif) rolüne değindi. 1990'daki Bilim savaşları, bilimin genel olarak objektifliğini reddeden ya da öyle görünen Fransız filozoflarının etkisiyle ilgiliydi. Saf bir bilimin idealize edilmiş modeli ile fiili bilimsel uygulama arasındaki farkları da açıkladılar. Pozitivizm yaklaşımının yeniden canlandırılması olan bilimcilik, nihai metafizik ve ahlaki tartışmaları halletmek için kesin ölçümü ve titiz hesaplamayı tanımladılar.
Akademik çalışma > Birçok Bilimsel Yenilikçinin Sıkıntısı

Bilim tarihinde tekrarlanan bir gözlem, bilimsel kuruluşun çevresi üzerinde çalışan birinci sınıf bilim insanlarının tanınması için verilen mücadeleyi içerir. Mesela, büyük fizikçi Lord Rayleigh, John James Waterston'un gazların kinetik teorisine ilişkin taslak kâğıtlarına baktıktan sonraki hissiyatını şu şekilde ifade eder: “iyi şeyler yapabileceğine inanan genç bir yazar genellikle bilim dünyasının olumlu bir şekilde tanınmasını sağlamak için iyi şeyler yapar...daha yüksekten uçmaya başlamadan önce”
Daha genel anlamda, Robert K. Merton, nispeten bilinmeyen bilim adamları tarafından yazılan yazıların, yıllarca reddedilen ya da ihmal edilen örneklerinin, bilim tarihi ile dolu olduğunu söylemektedir.
Yeryüzü Çocukları 1: Mağara Ayısı Klanı

Film için Mağara Ayısının Klanı (film) sayfasına bakınız.
Yeryüzü Çocukları 1: Mağara Ayısı Klanı (İngilizce: The Clan of the Cave Bear), Jean M. Auel'in tarih öncesi çağlarla ilgili tarih öncesi kurguya dayalı 1980 tarihli bir romanı ve epik eseridir. Neandertal ve modern Cro-Magnon insanları arasındaki etkileşim olasılıkları üzerine spekülasyon yapan Yeryüzü Çocukları kitap serisinin ilk kitabıdır.
Ayar

Roman, kutup buz tabakalarının ilerleyişine atıfta bulunarak, hikâyeyi Günümüzden 19.950 yıl öncesine (BP) veya mevcut buzul çağının son buzul döneminin en güneydeki tecavüzünün meydana geldiği MÖ 18.000 yıl öncesine yerleştiriyor. Auel'in bazen 29.950 ile 26.950 yıl BP veya 28.000 ile 25.000 BCE arasındaki zaman çerçevesi, genel olarak insanlığın Neandertal kolunun ortadan kaybolduğuna dair arkeolojik tahminlere karşılık gelir.
Devam filmleri

Devam filmi Atlar Vadisi, Ayla'nın Dünya Çocukları serisinin The Mammoth Hunters dahil diğer kitaplarında daha da geliştirilen hikâyesine devam ediyor; Geçit Ovaları; Taştan Sığınaklar; ve serinin altıncı ve son oyunu The Land of Painted Caves.
Arka plan

Bu kitap için yapılan arkeolojik ve paleontolojik araştırma, Auel tarafından kendi halk kütüphanesinden, arkeoloji kongrelerine katılarak ve çalışma alanı arkeologları tarafından verilen brifinglerle sahaları kapsamlı bir şekilde gezerek gerçekleştirildi. Bazı tanımlamalar, Shanidar'daki mağara mezarından Irak'ta bulunan ve MÖ 60-80.000 yıllarına tarihlenen ilk yetişkin Neandertal iskeletlerine dayanmaktadır. Diğer veriler, yaygın Aurignacian kültürü ve Gravettian kültürü ve Auel'in Cro-Magnon dini uygulamalarının bir merkezi olarak kullandığı anlatı Venüs figürinleriyle açıkça bağlantılıdır.
Film ve televizyon uyarlamaları

Roman, 1986'da Michael Chapman tarafından yönetilen ve Daryl Hannah'nın oynadığı bir filme uyarlandı.
2014 yılında Lifetime televizyon ağı, roman serisine dayanan bir pilot bölüm sipariş etti. Ron Howard, Brian Grazer, Jean M. Auel ve Linda Woolverton baş yapımcılar ve Woolverton televizyon oyununu yazıyor. Fırlatma bir süre için 2015'te planlandı.
2016'da başlayacak bir dizi için bir pilot çekme planlarına dair raporlara rağmen, İrlanda tek konum olarak, bu plan Lifetime tarafından iptal edildi ve çeşitli ağlarda şanssız bir şekilde alışveriş yapıldı. Mart 2016 itibarıyla ölü olduğu tahmin ediliyor.
Ayrıca bkz.

Mağara Ayısının Klanı (film)
Gravettian döneminde hayvanların kullanımı
Aurignacian kültürü
Gravet kültürü
Venüs heykelcikleri
Huế Antlaşması (1883)

Huế Antlaşması (Vietnamca: Hòa ước Hácmăng), 25 Ağustos 1883'te Fransa ile Vietnam arasında çıkan Fransa'nın Vietnam'ı Fethi sırasında imzalandı, Annam ve Tonkin üzerinde bir Fransız himayesi tanıdı. Fransızların Thuận An kalelerini ele geçirmesinin ardından Fransız yönetici François-Jules Harmand tarafından Vietnamlılara dikte edilen antlaşma, genellikle Harmand Antlaşması olarak bilinir. Fransız diplomatik çevrelerinde aşırı derecede sert kabul edilen anlaşma, Fransa'da hiçbir zaman onaylanmadı ve 6 Haziran 1884'te, bir sonraki yetmiş yıl boyunca Vietnam'daki Fransız yönetiminin temelini oluşturan Koruyuculuk Antlaşması veya Patenôtre Antlaşması ile değiştirildi.
Arka plan

Antlaşma, Fransızların Thuận An Muharebesi'ndeki (20 Ağustos 1883) zaferinin ardından, Tonkin'in Fransız sivil komiseri Jules Harmand tarafından Vietnamlılara dikte edildi. Thuận An kalelerinin ele geçirilmesi, Huế'yu ani saldırıya maruz bıraktı ve Vietnam sarayını korkuttu. Savaştan kısa bir süre sonra Vietnam Personel Bakanı Nguyễn Trọng Hợp, Huế'nun Fransız piskoposu Monsenyör Gaspar'ın eşliğinde Fransızlarla 48 saatlik bir ateşkes imzaladı. Nguyễn Hanedanı, nehri savunan on iki iç kalenin boşaltılmasını, cephanelerinin imha edilmesini ve barajların kaldırılmasını kabul etti. Harmand daha sonra bir buharlı fırlatma gemisiyle nehrin yukarısına Huế'ya doğru yola çıktı.
Harmand, Huế'da Vietnam sarayına, Thukydides'in Melian diyalogunu hatırlatan bir üslupla yazılmış ve hiçbir taviz vermeyen terimlerle ifade edilmiş acımasız bir ültimatom sundu. İmparator ve bakanlarının anlaşmanın şartlarını tartışma veya bireysel maddeler üzerinde pazarlık yapma fırsatı olmayacaktı. Anlaşmayı tam olarak kabul etmeleri gerekiyor, yoksa Fransa'nın korkunç intikamı üzerlerine çökecekti:
İsteseydik, Koşinşin'de yaptığımız gibi hanedanınızın kökünü ve dalını yok edebilir ve tüm krallığı kendimiz için ele geçirebilirdik. Bunun ordularımıza hiçbir zorluk çıkarmayacağını çok iyi biliyorsunuz. Bir an için, birçok kez hükümdarınız gibi davranan, sınırlarınızdaki büyük bir imparatorluktan yardım almayı umuyordunuz. Ancak böyle bir hükümdarlık mevcut olsa bile ve bir zamanlar bundan kaynaklanmış olabilecek sonuçlar ne olursa olsun, bu artık tarihi bir meraktan başka bir şey değildir. Şimdi burada çok kesin olan bir gerçek var. Tamamen bizim insafımıza kalmışsınız. Başkentinizi ele geçirip yok etme ve hepinizi açlıktan öldürme gücüne sahibiz. Savaş ve barış arasında seçim yapmak size kalmış. Sizi fethetmek istemiyoruz ama himayemizi kabul etmelisiniz. Halkınız için bu, barış ve refahın garantisidir. Hükümetiniz ve mahkemeniz için hayatta kalmanın tek şansı bu. Size cömertçe teklif ettiğimiz şartları tamamen ve hiçbir tartışma olmaksızın kabul etmeniz veya reddetmeniz için size kırk sekiz saat veriyoruz. Bunlarda sizin için onur kırıcı bir şey olmadığına ve her iki tarafın da samimiyetle yürütülmesi halinde Annam halkına mutluluk getireceğine inanıyoruz. Ancak onları reddederseniz, talihsizliklerin en kötüsüne maruz kalmayı bekleyebilirsiniz. Hayal edebileceğiniz en kötü felaket, gerçekte başınıza gelecek olanın çok gerisinde kalacaktır. Annam imparatorluğu, onun kraliyet hanedanı, prensleri ve sarayı kendi yok oluşlarına oy verecek. Vietnam'ın adı tarihten silinecek.
Fransızların çıplak güce başvurmasından korkan Vietnam mahkemesi hemen teslim oldu ve 25 Ağustos 1883'te Vietnamlı tam yetkili temsilciler, şartları Harmand tarafından dikte edilen bir anlaşma imzaladılar.
Sina Yarımadası

Sina Yarımadası
Sinâ Yarımadası (Arapça سيناء Sina'a; İbranice סיני Sinai), Mısır'da bir yarımada.
Coğrafî konumu

Sina yarımadası, kuzeyde Akdeniz, batıda Süveyş Kanalı ve körfezi, doğuda İsrail-Mısır sınırı ve Akabe Körfezi, güneyde Kızıldeniz ile çevrilidir. Yarımadanın yüzölçümü yaklaşık olarak 61.000 km²'dir. Sina yarımadası, Afrika kıtası ile Arap Yarımadası arasında bir platodur. Coğrafi olarak Asya kıtasına dahildir.
Sina yarımadası, genelde çöllerle ve yüksek dağlarla kaplıdır. Yarımadanın güney sahillerinde Nüveybe ve Şarm el-Şeyh yer alır. Yarımadanın doğu sınırları Büyük Rift Vadisi olarak bilinen jeolojik çatlak bölgesindedir. Bölgede madencilik faaliyeti fazla gelişmemiş olmakla beraber, kömür, manganez ve uranyum bulunur. Volkanik kaya türü kuvars bölgede rastlanılan türlerdendir.
Tarihi > Yakın dönem

Sina yarımadası, 1260'tan 1518'e kadar Memlukler'in kontrolündeydi. Mercidâbık Savaşı ve Ridaniye Savaşı ile Osmanlı İmparatorluğu'nun egemenliğine geçti. Uzun süre Osmanlı kontrolünde kalan bölge, 1805 yılında kurulan Mısır Hidivliği'ne bağlandı. 1859 ile 1869 arasında inşa edilen Süveyş Kanalı'nın hizmete girmesinden sonra bölge İngiltere'nin dikkatini çekti. İngiltere'nin Mısır ve çevresini kontrol altına almasıyla bölge, 1914 yılında İngiltere'nin eline geçti. Bir süre İngiltere'de kalan ve 1952'de İngiltere'den bağımsızlığını ilan eden Mısır'a bağlanan yarımada, 1967'de Altı Gün Savaşı ile İsrail'in eline geçti. 1979'da Menachem Begin ile Enver Sedat arasında imzalanan İsrail-Mısır Barış Antlaşması uyarınca yarımada, Mısır'a iâde edildi.
Ekonomik durum

Sinâ yarım adası jeolojik çatlak bölgesinde, fay hattı üzerinde bulunduğu için volkanik oluşumlar bakımından oldukça zengin bir bölgedir. Bu doğal sebebe bağlı olarak dağlık ve kayalık bir bölgedir. Özellikle Süveyş Körfezi ve yarımadanın güneyi zengin jeolojik yapısı sebebiyle sualtı sporlarının gözdelerinden biridir. Bölgenin en önemli geçim kaynağı turizmdir. Bunun yanında az miktarda madencilikte yapılmaktadır. Bölge volkanik bir kaya cinsi olan kuvars bakımından zengin sayılabilir. Kömür, manganez ve uranyum da bölgede bulunan diğer kayda değer madenlerdir. Yarımadanın en turistik ve en gelişmiş aynı zamanda ekonomisinin çoğunu oluşturan şehri aşırı güneyinde bulunan Şarm El-Şeyh'dir.
Sina Yarımadası'nın Gemini 11'den çekilen fotoğrafı
Sina Yarımadası'ndaki Musa Dağı
Musa Dağı
Tomáš Vaclík

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Vaclík, 2017 yılında Basel formasıyla.
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Tomáš Vaclík
Doğum tarihi:  29 Mart 1989 (35 yaşında)
Doğum yeri:  Ostrava, Çekoslovakya
Boyu:  1,88 m (6 ft 2 in)
Mevkii:  Kaleci
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Albacete
Numarası:  25
Altyapı kariyeri
2006-2007:  Vítkovice
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2007-2010 |  Vítkovice |  33 |  (0) |
| 2010-2012 |  Viktoria Žižkov |  40 |  (0) |
| 2012-2014 |  Sparta Praha |  71 |  (0) |
| 2014-2018 |  Basel |  132 |  (0) |
| 2018-2021 |  Sevilla |  71 |  (0) |
| 2021-2023 |  Olimpiakos |  37 |  (0) |
| 2023 |  Huddersfield Town |  13 |  (0) |
| 2023 |  New England Revolution |  0 |  (0) |
| 2024– |  Albacete |  5 |  (0) |
| Toplam |   |  402 |  (0) |
Millî takım kariyeri‡
| 2005 |   Çekya U-16 |  1 |  (0) |
| 2006-2007 |   Çekya U-18 |  2 |  (0) |
| 2007-2008 |   Çekya U-19 |  8 |  (0) |
| 2009 |   Çekya U-20 |  4 |  (0) |
| 2009-2011 |   Çekya U-21 |  15 |  (0) |
| 2012- |   Çekya |  54 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 30 Mart 2024 
Tomáš Vaclík (Çekçe telaffuz: [ˈtomaːʃ ˈvatsliːk]; d. 29 Mart 1989), New England Revolution ve Çek Cumhuriyeti millî takımında kaleci pozisyonunda görev yapan Çek futbolcudur.
Vaclík, 2011 UEFA Avrupa 21 Yaş Altı Futbol Şampiyonası kadrosunda yer almış ve turnuva takımına seçilmiştir. A millî takım formasını ilk kez 2012 yılında giymiştir.
Kulüp kariyeri > İlk yılları

Vaclík, futbola 2. Liga takımlarından FC Vítkovice'de başladı. Orada üç sezon oynadıktan sonra Viktoria Žižkov'a transfer oldu. Kulüpteki ilk sezonunda Žižkov, 1. liga'ya yükselmeye hak kazandı. Temmuz 2011'de Vaclík, Hollanda takımı BV De Graafschap ile sözleşme imzalasa da, Hollanda'da sağlık kontrolünden geçemedi ve Prag'a döndü.
Vaclík, 2011-12 sezonunun ilk yarısını Žižkov'da geçirdikten sonra, Ocak 2012'de 16 maç sonunda yalnızca yedi puanla ligin en altında yer alan takımdan Sparta Praha'ya 8,25 milyon CZK bonservsi bedeli karşılığında transfer oldu ve kendisini 2016 yazına kadar kulüpte tutacak sözleşmeyi imzaladı.
Kulüp kariyeri > Basel

Mayıs 2014'te Vaclík, Super League takımlarından FC Basel ile dört yıllık sözleşme imzaladı. As takımla ligdeki ilk maçına 19 Temmuz 2014 tarihinde deplasmanda 2-1 yendikleri Aarau karşısında çıktı. 2014-15 sezonunda kulüp üst üste altıncı kez şampiyon olurken, 2014-15 Schweizer Cup'ta finale ulaştı. Ancak finalde Sion'a 3-0 yenilerek üst üste üçüncü kez finalde kaybettiler. Basel, Şampiyonlar Ligi'nde grup aşamasında yer aldı ve 9 Aralık 2014 tarihinde Anfield'da Liverpool'la 1-1 berabere kaldıktan sonra eleme aşamasına yükseldiler. Ancak Son 16'da Porto'ya elendiler. Basel toplam 65 maça çıkarken (36 lig, 6 kupa, 8 Şampiyonlar Ligi ve 15 hazırlık maçı), Paulo Sousa teknik direktörlüğünde Vaclík, 33'ü lig, 8'i Şampiyonlar Ligi ve 10'u hazırlık maçı olmak üzere 51 maça çıktı.
Urs Fischer rteknik direktörlüğünde Vaclík, 2015-16 sezonunun sonunda yine lig şampiyonluğunu kazandı. Vaclík, daha sonra kulüple olan sözleşmesini Haziran 2021'e kadar uzattı. 2016-17 sezonunun sonunda üçüncü kez şampiyonluk gördü. Bu şampiyonluk, kulübün üst üste sekizinci, toplamda 20. şampiyonluğu oldu. Ayrıca on ikinci kez İsviçre Kupası'nı alan takım, altıncı kez çifte kupa galibiyeti yaşadı.
Kulüp kariyeri > Sevilla

9 Temmuz 2018 tarihinde Vaclík, La Liga takımlarından Sevilla ile sözleşme imzaladı.
Kulüp kariyeri > Olimpiakos

13 Temmuz 2021'de Vaclík, Super League (Yunanistan) ekiplerinden Olimpiakos FC ile anlaştı.