stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1048 Feodosia
Fiziksel özellikler > Çapı ve albedosu

Kızılötesi Astronomik Uydu IRAS, Japon Akari uydusu ve ardından NEOWISE göreviyle NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Gezgini tarafından gerçekleştirilen çalışmalara göre, asteroidin çapı 54,98 ile 85,14 kilometre arasında ve yüzeyi arasında 0,031 ve 0,06 bir albedo bulunuyor. Collaborative Asteroid Lightcurve Link, IRAS tarafından elde edilen sonuçları, yani 0,0452'lik bir albedo ve 9,75'lik mutlak kadire dayalı olarak 70,16 kilometrelik bir çapı benimser.
İsimlendirme

Bu küçük gezegen, Kırım yarımadasındaki Feodosiya kentinin adını almıştır. İsim, gövdenin yörünge ögelerini hesaplayan I. Putilin tarafından önerilmiştir.
Mitsubishi Ki-15

| Mitsubishi Ki-15 |
| --- | --- |
Mitsubishi Ki-15-I
Türü: Keşif ve bombardıman uçağı
Ulusal köken:  Japonya
Üretici: Mitsubishi
İlk uçuş: Mayıs 1936
Hizmete giriş: Mayıs 1937
Hizmetten çıkış: 1951
Durumu: Hizmet dışı
Ana kullanıcı: Japon İmparatorluk Ordusu Hava Kuvvetleri Japon İmparatorluk Donanması Hava Kuvvetleri
Diğer kullanıcılar: Çin Halk Kurtuluş Ordusu Hava Kuvvetleri
Üretim sayısı: 500
Mitsubishi Ki-15 (Japonca: 九七式司令部偵察機 Kyunana-shiki sireibu teisatsuki; Müttefik raporlama adı: Babs), Mitsubishi tarafından üretilen Japon yapımı bir tek motorlu keşif ve hafif bombardıman uçağıdır. Uçak, II. Dünya Savaşı sırasında Japon İmparatorluk Ordusu Hava Kuvvetleri ve Japon İmparatorluk Donanması Hava Kuvvetleri tarafından kullanılmıştır.
Teknik özellikler (Ki-15-I)

Kaynakça:
Mürettebat: 2
Uzunluk: 8.7 m
Kanat açıklığı: 12.0 m
Yükseklik: 3.35 m
Kanat alanı: 20.36 m²
Boş ağırlık: 1,400 kg
Azami kalkış ağırlığı: 2,300 kg
Motor: 1 × Nakajima Ha-8 9 silindirli yıldız tipi
Silahlar:
1× 7.7 mm makineli tüfek
250 kg bomba
Sömürge imparatorluğu

Sömürge imparatorluğu, ya emperyal merkeze bitişik ya da denizaşırı ülkelerde bulunan, belirli bir devletin nüfusu tarafından yerleşmiş olan ve o devlet tarafından yönetilen bölgelerden oluşan bir kolektiftir (genellikle koloniler olarak adlandırılır).
Erken modern Avrupa güçlerinin genişlemesinden önce, diğer imparatorluklar İberya'daki Romalılar veya şu anda Güney Çin'deki Çinliler gibi toprakları fethedip sömürgeleştirdiler. Modern sömürge imparatorlukları ilk olarak 15. yüzyılda o zamanlar en gelişmiş Avrupa denizcilik güçleri Portekiz ve İspanya arasında bir keşif yarışıyla ortaya çıktı. Bu dağınık deniz imparatorluklarının ve onu izleyenlerin arkasındaki ilk dürtü, Avrupa Rönesansından çıkan yeni fikirler ve kapitalizm tarafından yönlendirilen ticaretti. 1479, 1493 ve 1494'te dünyayı aralarında bölmek için anlaşmalar da yapıldı. Avrupa emperyalizmi, 14. yüzyılda hızla yükselen ve İspanyol ve Portekiz'i zorlayan Avrupa Hristiyanları ve Osmanlı Müslümanları arasındaki rekabetten doğdu. Hindistan'a ve daha az ölçüde Çin'e yeni ticaret yolları aramaya başladı.
Klasik antik çağda koloniler, özellikle de Akdeniz'in birçok ada ve kıyısını kuran Fenikeliler ve Eski Yunanlar arasında var olmasına rağmen, bu koloniler siyasi olarak köken aldıkları şehir devletlerinden bağımsızdı ve bu nedenle sömürge bir imparatorluk oluşturmadı.
Modern sömürge imparatorluklarının ve bunların ardıl devletlerinin (SSCB, Türkiye gibi) bölgesel evrimi
Koloni imparatorlukları ve kolonileri

Belçika İmparatorluğu
Kongo Bağımsız Devleti (II. Léopold) (1885-1908),  Belçika Kongosu (1908-1962)
Ruanda-Urundi (1922-1962)
Tienstin'deki Belçika Bölgesi (1902-1931)
Tangier Uluslararası Bölgesi (1954-1956)
Britanya İmparatorluğu (1707-1997/günümüz)
Afrika
Saint Helena (1658'den beri)
Tanca (1661-1684)
Sierra Leone (1792-1961)
Ascension Adası (1815'ten beri)
Tristan da Cunha (1816'dan beri)
Madeira (1807-1808)
Mauritius (1810-1968)
Gambiya (1816-1965)
Basutoland (Lesotho) (1868-1966)
Altın Sahili (Gana) (1874-1957)
Mısır Sultanlığı (1882-1922), Mısır Krallığı (1922-1936)
Britanya-Mısır Sudanı (1899-1956)
Bechuanaland (Botsvana) (1884-1966)
Britanya Somalisi (1884-1960)
Rodezya (1890-1924)
Güney Rodezya (Zimbabve) (1923-1965), (1979-1980)
Kuzey Rodezya (Zambiya) (1924-1964)
Uganda (1890-1962)
Wituland (1890-1895)
Zanzibar (Tanzanya) (1890-1963)
Orta Afrika (1891-1907), Nyasaland (Malavi) (1891-1964)
Svaziland (1893-1968)
Seyşeller (1903-1976)
Güney Afrika (1910-1931)
Cape (1795-1803), (1806-1910)
Natal (1856-1910)
Zululand (1887-1897)
Oranj Nehri Kolonisi (1900-1910)
Transvaal Kolonisi (1900-1910)
Güneybatı Afrika (Namibya) (1915-1931)
Petrol Nehri/Nijer Koyu (1884-1900), Nijerya (1914-1960)
Kuzey Nijerya (1900-1914)
Güney Nijerya (1900-1914)
Lagos (1862-1906)
Kamerun (1919-1961)
Doğu Afrika (1895-1920) Kenya (1920-1963)
Tanganyika (Tanzanya) (1922-1961)
Hamburg bifteği

| Hamburg bifteği |
| --- | --- |
Hamburg bifteği
Ülke(ler): Almanya
Ana malzemeler: Sığır eti
Hamburg bifteği bir kıyma köftesidir. Almanların göç etmesiyle dünya çapında popüler hale gelen bu yemek, 19. yüzyılın başlarında ana yemek haline geldi. Salisbury bifteğine benzerdir.
Tarihi

Hamburg bifteğinin Alman eşdeğeri, 17. yüzyılda var olduğu bilinen Frikandelle veya Bulette olarak da bilinenFrikadelle'dir .
19. yüzyılın sonlarında, Hamburg bifteği New York limanındaki birçok restoranın menülerinde popüler oldu. Bu tür fileto elle öğütülmüş, hafifçe tuzlanmış, sıklıkla tütsülenmiş ve genellikle çiğ olarak soğan ve galete unu ile birlikte bir tabakta servis edilirdi. İngilizce olarak Hamburg bifteğine atıfta bulunan en eski belge, müşteriler için Amerikalı şef Charles Ranhofer (1836-1899) tarafından geliştirilen 11 sentlik bir Hamburg bifteği tabağı sunan 1873 tarihli bir Delmonico's Restaurant menüsüdür. Bu fiyat o zamanlar için yüksekti, basit bir dana biftek filetosunun fiyatının iki katıydı. Yüzyılın sonunda, Hamburg bifteği, hazırlama kolaylığı nedeniyle maliyeti düşürmesi nedeniyle popülerlik kazanıyordu. Bu, günün en popüler yemek kitaplarının bazılarındaki ayrıntılı açıklamasından açıkça görülmektedir. Belgeler, bu hazırlama tarzının 1887'de bazı ABD restoranlarında kullanıldığını ve hastanelerde hastaları beslemek için de kullanıldığını gösteriyor; Hamburg bifteği çiğ veya hafif pişmiş olarak servis edilir ve yanında çiğ yumurta bulunur.
19. yüzyılda birçok Amerikan restoranının menüleri, genellikle kahvaltıda satılan bir Hamburg biftek içeriyordu. Hamburg bifteğinin bir çeşidi Salisbury bifteğidir ve genellikle doku olarak kahverengi sosa benzer bir sos ile servis edilir. Dr. James Salisbury (1823–1905) tarafından icat edilen Salisbury bifteği terimi, Amerika Birleşik Devletleri'nde 1897'den beri kullanılmaktadır.
1930'a gelindiğinde, Hamburg bifteği genellikle hamburger olarak bilinen bir sandviçin parçası olarak servis ediliyordu; sandviçin etli kısmı köfte olarak bilinir hale geldi. "Hamburger" terimi genellikle "burger" olarak kısaltılmıştır. "Burger" artık hamburgerin çizburger, domuz burger, domuz pastırması burger ve mus burger dahil olmak üzere farklı çeşitleri için yeni kelimeler oluşturmak için bir son ek olarak yaygın olarak kullanılmaktadır.
Hamburg bifteğinin yakından görünümü
Hamburg bifteğinin icat edildiği iddia edilen Hamburg, Almanya
Hazırlık

Hamburg bifteği ince kıyılmış sığır etinden yapılır. Baharat, yumurta, galeta unu, soğan ve süt, daha sonra köfteler haline getirilen ve kızartma, kavurma veya tütsüleme yoluyla pişirilen etle birleştirilebilir.
Lüks mutfağı

Hamburg bifteği, Escoffier tarafından lüks mutfağında klasik bir yemek olarak listelenmiştir.
Dünya çapında

Hamburg (ハンバーグ, hanbāgu, Hamburg bifteği) Japonya'da popüler bir yemektir. İnce kıyılmış soğan, yumurta ve çeşitli baharatlarla tatlandırılmış galeta unu ile kıymadan yapılır ve yaklaşık 4 cm kalınlığında ve 10 ila 15 cm çapında düz, dairesel bir şekle getirilir. Birçok restoran, çeşitli hamburg bifteği tarzlarında uzmanlaşmıştır. Bazı varyasyonlar arasında peynirli hanbāgu (チーズハンバーグ veya chīzuhanbāgu), Japon körili hanbāgu ve İtalyan hanbāgu (sos yerine domates soslu) bulunur.
Hamburg bifteği, 1960'larda, pahalı olan etleri servis etmenin daha uygun bir yolu olarak popüler oldu. Dergiler, bu on yıl boyunca tarifi düzenli olarak bastı ve Japon kültüründe temel bir yemek haline getirdi. Japonya'da yemeğin tarihi Meiji dönemine kadar uzanıyor ve ilk kez yabancılara açılan ilk limanlardan biri olan Yokohama'da servis edildiğine inanılıyor. 1980'lerden beri, vakumlanıp paketlenmiş hamburgerler, önceden eklenmiş sos ile satılmaktadır ve bunlar, öğle yemeği kutularında (bento) yaygın olarak kullanılmaktadır. Dondurulmuş hamburgerler de popülerdir ve genellikle fast food tarzı restoranlarda servis edilir.
Hawaii'de hamburger bifteği Japon hanbāgu'suna çok benzer. Kahverengi soslu burger köftesinden oluşur. Bir tabak öğle yemeğinde genellikle makarna salatası ve pilav ile servis edilir. Ayrıca başka bir çeşit loco moco adı verilen bir yumurta içerir.
Filipinler'de, hamburger biftekleri, fast food zinciri Jollibee'nin popüler bir menü öğesidir ve sos, mantar ve bir tarafı buğulanmış veya adobo kızarmış pilav ile servis edilir.
Finlandiya'da yemeğe jauhelihapihvi ("kıyılmış et bifteği") denir, köfte gibi hazırlanır ve servis edilir: tavada kızartılır ve patates ve kahverengi sos ile servis edilir.
Bibliyografya

The Story Behind the Dish. ABC-CLIO. 2012. ISBN 9780313385100. 8 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mayıs 2022.
Bir Japon hanbāgu bifteği
Hamburg'da peynir
Büyük Göç

Büyük Göç güzergahlarını gösteren harita
| g t Büyük Göç |
| --- | --- |
Katliamlar Piet Retief Delegasyon  Weenen  Savaşlar Vegkop  Mosega  Kapain  Italeni  Blood River  Opatikloof  Maqongqo  Congella  Boomplaats
Büyük Göç, (Afrikaans: Die Groot Trek; Felemenkçe: De Grote Trek) Afrika kıtasının güneyinde yerleşik olan Boerlerin bölgenin Birleşik Krallık tarafından ilhakı sonucu 1835 ile 1841 yılları arasında Cape Kolonisi'nden göçünü ifade etmektedir.
1814 yılında Cape Kolonisi'nin Britanya tarafından ilhak edilmesi sonucu bölgeye yerleşen Britanyalı göçmenlerin sayısı artmış, o güne kadar bölgede etkin olan Boerler azınlık konumuna düşmüştür. Buna ilaveten bölgede İngilizce tek resmî dil olarak kabul edilmiş ve İngiliz yasaları yürürlüğe koyulmuştur. Bu yasalar kapsamında özellikle beyazlar ile özgür olan siyahilerin eşit statüde kabul edilmesi, o güne kadar siyahileri köle olarak kullanan Boerleri olumsuz etkilemiştir.
Bu kararlardan etkilenmemek ve köleleri gündelik hayatlarında kullanabilmek adına 1835 yılında Cape Kolonisi'nin kuzeydoğusuna göçü başlatan Boerler'de öncü grup olarak bu süreci başlatanlara Voortrekker (Türkçe: Önden göç edenler) ifadesi kullanılmıştır.
1835 ile 1841 yılları arasında gerçekleştirilen Büyük Göç dönemi boyunca 14.000 Boer (Afrikaner), Turuncu Nehir'in kuzey kıyılarına göç etmiş, burada da birçok Boer cumhuriyeti kurarak yaşamaya devam etmişlerdir.
Plütokrasi

Plütokrasi veya varsıl erki(Yunanca πλοῦτος, ploutos + κράτος, kratos), yönetme erkinin maddi açıdan üstün kişilerce paylaşılmasını öngören oligarşik bir yönetim biçimidir. Çoğu siyasi sistemin aksine, plütokrasi herhangi bir siyasi felsefeye dayanmamaktadır.
Kullanımı

Plütokrasi terimi genellikle istenmeyen bir durumu tanımlamak veya bu duruma karşı uyarıda bulunmak amacıyla bir aşağılama olarak kullanılır. Tarih boyunca siyasi düşünürler ve filozoflar, plütokratları sosyal sorumluluklarını göz ardı ettikleri, güçlerini kendi amaçlarına hizmet etmek için kullandıkları, böylece yoksulluğu artırıp sınıf çatışmasını besledikleri ve toplumları açgözlülük ve hedonizmle yozlaştırdıkları için suçlamışlardır.
"Plütokrasi" kelimesinin İngilizceye uyarlanmış hali olan "Dollarocracy", "plütokrasinin özellikle Amerikan versiyonu" anlamına gelmektedir.
Sebebi

Bir plütokrasinin gelişmesinin sebepleri karmaşıktır. Hızlı ekonomik büyüme yaşayan bir ülkede, inovasyonun getiri oranı arttıkça gelir eşitsizliği de artma eğiliminde olacaktır. Diğer senaryolarda, bir ülke kaynaklarının azalması nedeniyle çökerken, elitler azalan serveti istiflemeye ya da istikrarı korumak için borçları artırmaya çalıştığında plütokrasi ortaya çıkabilir. Bu durum, alacaklıları ve finansörleri zenginleştirme eğilimindedir. Ekonomistler, serbest piyasa ekonomilerinin daha büyük işletmelerin daha verimli olması nedeniyle tekellere ve oligopollere kayma eğiliminde olduğunu öne sürmüşlerdir.
Bazı uluslar ise kleptokrasi veya rant arayışı yoluyla plütokratik hale gelebilir.
Üçgenleşme

Anne, baba ve çocuk
Üçgenleşme ya da İngilizce kullanımı ile Triangulation, psikolojide Bowen Aile Sistemleri Teorisi'nde kullanılan bir kavramdır.
Aile sistemleri teorisinin kurucusu ABD'li psikiyatrist Murray Bowen' a göre, aile ilişkisi içinde çatışma ve gerginlik yaşayan iki kişi hissettikleri kaygıyı yayarak azaltmak amacıyla çatışmaya aileden üçüncü bir bireyi katma eğilimine sahiptir. Bowen, üç kişiden oluşan duygusal üçgenlerin kurulmasını "üçgenleşme" olarak adlandırır. Bu kavram, Bowen'ın psikiyatri polikliniğinde yatan hastaların anneleri ile olan ilişkilerinin iyileşme sürecine olan etkisini incelediği çalışmasıyla geliştirilip ortaya atılmıştır.
Ebeveyn-çocuk ilişkisinde üçgenleşme

Üçgen ilişkiler ailedeki stabil olan en küçük ilişki biçimidir. Bunun aksine ikili ilişkiler stres, yorgunluk gibi farklı şartlar altında dengesizleşebilmektedir. Çatışmanın veya gerginliğin olduğu üçlü ilişkilerde, örneğin anne-baba-çocuk üçlü ilişkisi gibi, her zaman iki kişi daha rahat bir pozisyonda bulunurken tek bir kişinin bulunduğu taraf hem dışlanır hem de çatışmanın içinde kalır. Üçgenleşme kavramı, en genel anlamıyla anne ve baba arasındaki ilişkilere çocuğun dahil edilmesine işaret etmektedir. Bir başka deyişle, anne-baba ilişkisinde ortaya çıkan çatışma ve problemlere, çocuğun çözüm bulması, taraf tutması veya bilgi taşıması gibi farklı şekillerle dahil edilmesidir. Bu durum genellikle anne-baba, ebeveyin-çocuk ilişkilerindeki sınırların net olmadığı veya fazla esnek olduğu ailelerde ortaya çıkmaktadır ve çocuğun uyumu üzerinde ciddi sorunlara neden olmaktadır. Aile yapısının işlevselliğinin yitirilmesi bu alt sistemler arasındaki uyuşmazlık ve sorunlarla ilişkilidir. Ebeveynler arasında çıkan anlaşmazlıklarda, çocuğun taraf seçmesi, yani ebeveynlerden biriyle ittifak kurması, diğerine karşı çıkmayı beraberinde getirmektedir. Aynı durum diğer ebeveyni seçmesi durumunda da çıkacağı için bu durum çocuk üzerinde stres ve kaygıya neden olmaktadır. Çocuğun veya ergenin bu çatışmaya dahil edilmesi hem açık hem de örtük bir şekilde gerçekleşebilir. Çocuklarının kendilerini desteklemesini bekleyen ebeveynler genellikle karşı cinsteki çocuğu seçmekte, onlarla dertleşip sırlarını paylaşmaktadır. Üçgenleşme boşanmış ailelerde ise çocuğun her iki ebeveyn arasında bilgi taşınmasına zorlanması şeklinde ortaya çıkabilir. Bu durumda çocuk kendisini iki ebeveyn arasında sıkışmış şekilde bulabilir ve bir çatışmanın ortasındaymış hissine kapılabilir. Ebeveynlerin arasında kalmış olma hissi sadece strese değil aynı zaman çocuğun kendisini suçlu hissetmesine ve kendini suçlamasına neden olmaktadır. Bu, uyuşmazlığın arasında kalan çocuğun kendisini ortadaki soruna çözüm getirmek zorunda hissetmesini ortaya çıkarmaktadır. Çocuktaki bu sorumluluk hissi ise zamanla artabilmektedir.
Ebeveyn-çocuk ilişkisinde üçgenleşme > Üçgenleşme ve çocuk üzerindeki etkileri

Çocuğun üçgen ilişkiye dahil edildiği aileler daha fazla aile içi veya ebeveynler arası çatışma yaşandığına dair araştırma bulguları vardır.  Kesitsel bir çalışmada, çocukluk döneminde üçgenleşmeye dahil edilen kadınların yetişkinlikte strese ve kaygıya daha yatkın olduğu tespit edilmiştir. Çocukların ebeveynler arasında ortaya çıkan çatışmaya tepki vermeleri cinsiyetlerine göre farklılaşmamaktadır. Oğlan veya kız çocukları ebeveynleri arasındaki uyuşmazlıklara benzer saldırganlıkla tepki göstermektedirler. Benzer şekilde çocukların cinsiyetleri farklılaşmaksızın benzer depresif tepkiler ortaya çıkmaktadır. Evlilik içi çatışmanın çok olduğu ailelerde çocukluk dönemi depresyonunu nedeni olarak çocukların ebeveynlerinin boşanıyor olmasından çok bu süreçte çocuğun bu çatışmaya dahil edilmesi, yani üçgenleştirilmesi olduğu iddia edilmektedir. Genel olarak bakıldığı zaman, üçgenleşmenin çocuk üzerinde çeşitli olumsuz etkileri olduğu söylenebilir. Bu etkiler duygusal ve davranışsal bozukluklara neden olmakla beraber akademik başarıyı da etkilemektedir.
Karya

Karya (Grekçe: Καρία Karía), Anadolu'nun güneybatısında günümüzde Muğla kuzey kısımları Denizli güneyi ve içerideki bölgeye denk gelen coğrafyanın eski çağlardaki ismi. Bölgenin oluşumu Antik Yunan kavimlerinin Anadolu'nun Ege kıyılarında koloniler kurmaya başlamalarından öncesine dayanmaktadır ve bir uygarlık düzeyi yaratmış olan Karyalıların Anadolu'nun yerli halkı olduğu konusunda tarihçiler arasındaki mutabakat genişlemektedir.[kaynak belirtilmeli]
Herodot'a göre, Karyalılar adlarını verdikleri Karya bölgesine efsanevi kurucu kralları Kar önderliğinde yerleşmiştir. Dilbilim araştırmaları Karya dilinin komşu Lidya ve Likya ve daha kuzeydeki Misya dilleri gibi Hititlerin ardılı Luviceden türemiş yerli bir Anadolu dili olduğunun kanıtlarını ortaya koymuştur. Bizzat Karyalıların Anadolu'nun yerlileri olduğu inancını taşıdıkları yine Herodot tarafından belirtilmektedir.
Coğrafya

Karya bölgesi, günümüzde Aydın ve Muğla illerinin büyük bir bölümü ile Denizli ilinin batı uç kısmını kapsayan Anadolu'nun güneybatı ucunda yer almakta idi. Bu bölge genel olarak antik dönemde doğu ve güneydoğuda Frigya ve Likya, kuzeyde Lidya ve İyonya bölgeleri ile komşudur. Bölgenin batısı ve güneyini tümüyle Ege Denizi çevreler.
Bölgenin doğal sınırını kuzeyde Aydın Dağları ile Büyük Menderes Irmağı oluşturuyordu. Özellikle bereketli Büyük Menderes Ovası'nın farklı topluluklar tarafından iskân edilmiş oluşu sınır konusunda kimi karışıklıkların doğmasına neden olmuştur. Antik coğrafyacı Strabon bölgeyi "Magnesia'dan sonra yol Tralleis'e ulaşır. Messogis dağı solda ve yolun sağında Lidyalılar, Karyalılar, İyonyalılar, Miletoslular, Misyalılar ve Magnesia'nın Aioller'i tarafından işgal edilen Maindros ırmağının ovası bulunur. Aynı tür topografya Nysa ve Antioheia'ya kadar devam eder." şeklinde betimlemiştir.
Bu karışık etnik yapısına karşın, Lidya ile olan kuzeydeki sınırı, en azından MÖ 4. yüzyıla kadar Messogis dağlarının belirlemiş olduğu söylenebilir. Ancak Diodoros ve Strabon sınırın Maiandros ırmağı tarafından çizildiği görüşündedirler. MÖ 188 yılında imzalanan Apamea Antlaşması'ndan sonra sınır olarak Messogis yerine Maiandros kullanılmaya başlanmıştır.
Roma ve Bizans dönemlerinde bu yeni sınır benimsense de Hristiyanlık dönemi piskoposluk listelerinde Maiandros'un hemen kuzeyinde yer alan Tralleis, Nysa, Briula ve Mastaura gibi Karya kentleri Asya eyaletinin sınırları içerisinde geçmektedirler. Kuzeybatı uç kesimde ise sınırı en erken dönemden beri Maiandros çizmiş olmalıdır. Latmos Körfezi çevresi aslında Karya'ya dâhil olmakla birlikte Priene, Myus ve Miletos gibi İyon kentleri arasında paylaşılmıştır. Yani bu üç kent İyon kenti olmalarına karşın Karya bölgesinde yer alırlar.
Güneydoğuda Likya ile olan sınır belirgin bir biçimde açık değildir. Burada, erken dönemlerde tam bir bağımlılık göstermese de sonraları bir Likya kenti görünümü kazanan Telmessos MÖ 4. yüzyıldan başlayarak sınır oluşturduğu söylenebilir. Buna karşın Livius, Telmessos Körfezi'nin bir yanının Karya'ya, öteki yanının Likya'ya ait olduğunu bildirmektedir. Ancak özellikle MÖ 2. yüzyıldan itibaren sınırın İndos çayı tarafından çizilmiş olduğu, hatta MS 5. yüzyılın ortalarından başlayarak kilise örgütlenmesinde Kaunos'a değin daraltıldığı anlaşılmaktadır. Erken dönemlerde Kaunos, gerek konumu ve gerekse halkının kökeni, hatta konuştukları dil açısından Karyalılar ve Likyalılardan farklı bir topluluğun yaşadığı yer olarak kabul edilmektedir.
Bölgenin güneydoğu sınırını Salbakos oluşturmaktaydı. Strabon, Frigya ile Karya arasındaki sınırın Karura'dan geçtiğini bildirmektedir. Doğuda ise Kabalis yöresi ile komşu idi. Burada kuzeyden güneye doğru sıralanan Tabae, Attoudda, Apollonia Salbacae, Afrodisias, Herakleia, Apollonia ve Kidrama, Karya'nın en doğu uçtaki kent ve kasabalarını oluşturuyordu.
Dil ve yazı

Kimi günümüz bilim insanları Karyalıları Luvilerin devamı olarak görmek isterler. Ancak Karya yer adları ve dinleri bu halkın Luviler gibi Hint-Avrupa karakterli bir dil konuşmadıklarına işaret ederler. Karya'da konuşulan dil Karca hakkında bilgiler çok kısıtlıdır ve bu dil henüz çözülememiştir.
Batı Anadolu halklarından Karyalıların dillerine ve yazılarına ilişkin erken dönem örnekleri Anadolu dışında Mısır'da ele geçmiştir. MÖ 591 yılında II. Psamtik'in Nübye seferinde görevlendirdiği Karyalı paralı askerler, Mısır'daki kayalar ve mabetler üzerine yazdıkları yüzlerce grafitti bırakmışlardır. MÖ 6. yüzyıla tarihlenen Karca yazıtlı vazo ve çömlek parçalarına Anadolu'da da rastlanır ancak bu yazıtlar sıklıkla MÖ 5.- 4. yüzyıllar arasına tarihlenirler. Karya bölgesinde ise Euromos, Khalketor, Labranda, Kyndia, Kaunos ve Milas yakınlarında Sinuri kutsal alanında bulunan örnekler mevcuttur.
1996 yılında Kaunos Apollon kutsal alanında üzerinde Karca ve Grekçe olarak iki dilde yazılmış metin bir stel bulunmuştur. Bu stelde Grekçedeki "Kaunos" yerine Kar dilinde kentin yerel ismi olan "Kbid" okunmaktadır. Bu yazıt sayesinde Karca çözümlenmiş sayılmaktadır. En azından söz konusu yazıt bu dilin çözümlenmesini daha emin bir koşula taşımıştır. Ancak dilin çözümleme düzeyi, kişi, yer adları analizlerinden ve çift dilli yazıtların getirdiği kazanımlardan öteye geçmemektedir.
Hint-Avrupa kökenli olan Karcada sözcük ve dil bilgisi yapısında Luvi etkisini gösteren unsurlar bulunur. Fenike alfabesindekilere benzer harflerle yazılmış Karcanın ellinin üzerinde yazım işareti bulunmaktadır.
Din

Bu bölgede en çok saygı gören tanrılar Zeus ve Apollon, tanrıçalar ise Leto, Artemis ve Afrodit'tir. Ana tanrıça inancı, Artemis ve Afrodit kültünden gelişir. Bu tanrıçalar öylesine Anadolu'ya özgü ve farklıdır ki tamamen toprağın bereketini temsil ederler. Zaman zaman da Anadolulu ana tanrıça, toprak ana Kibele, Luvicede "kadın" demek olan ana tanrıça Lada, Grekçedeki Leto ile özdeşleşir.
Artemis, Bargylia ve Kindya'da Artemis Kindyas adı altında tapım görürken, İasos'ta Artemis Astias olur. Tanrıça, Afrodit Karios olarak Afrodisias'ta, Afrodit Euploia olarak ise Kaunos'ta tapım görür.
Artemis'in kardeşi Apollon aynı şekilde yörede saygınlık gören tanrılardan biridir. Hitit ve Luvilerin baş tanrısı Teşup ile özdeşleşen Apollon, Anadolu Zeus'u gibi bazen çift başlı balta taşır. Apollon Alabanda'da "saygınlıkta eşit" anlamına gelen Apollon İsotimos olarak adlandırılır. Çoğu Karya kentinde bu iki kardeş tanrı Apollon ve Artemis'e Hydai, Amyzon ve Olimpos'ta olduğu gibi beraberce tapınılır. Homeros'un İlyada'sında bu tanrılar (Apollon, Artemis ve Afrodit), Troyalıların yanında çarpışırlar.
Bölgede Karyalıların ulusal tanrısı olan Zeus'a birçok farklı ad altında tapınılıyordu. Milasa'da Zeus Karios, Labraunda'da Zeus Labrandeus veya Zeus Stratios ve ayrıca Zeus Osogos, Alabanda, Keramos ve Stratonikeia'da Zeus Hrisaoris, İasos'ta Zeus İdrieus ve Zeus Megistos, Panamara'da Zeus Panamareus, Hidissos'ta Zeus Areios, Afrodisias'ta ise Zeus Nineodios adı altında tapınılıyordu. Karya'da her Karya şehir tanrısının başına bir "Zeus" ilave edilmiş, böylece de Zeus baştanrı olarak şekillendirilmiştir.
Karya'nın konumunu gösteren Anadolu haritası.
Dünyanın Yedi Harikası'ndan biri olan Halikarnas Mozolesi'nin Ferdinand Knab tarafından yapılan resmi.
Kar alfabesi ile yazılmış Karca bir metin.