stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yekta Uzunoğlu
Türkiye'nin 2019'daki tutuklama kararı

2015’te Dr. Yekta Uzunoglu, Avrupa Parlamentosu Güvenlik ve Savunma Komisyonu Başkan Yardımcısı Jaromír Štětina'nın ricası üzerine beraber Kuzey Suriye’ye ISIS karşı savaşın durumunu incelemek üzere seyahat etmişlerdir. Seyahat dönüşü Jaromir Stetina’nın kendi Twitter’ında ve Avrupa Parlamentosu’nun resmi WEB sayfasında paylaştığı fotoğrafları Yekta Uzunoğlu’nun da kendi Twitter’ında paylaşması sebebiyle Türkiye 2019 yılının Ocak ayında Uzunoğlu hakkında tutuklama kararı çıkardı. Alman vatandaşı olan Dr. Yekta Uzunoglu’nun Türkiye’ye teslim edilmemesi için Amnesty International, Avrupa parlamentosu parlamenterleri, Kürt PEN Kulübü ve ünlü Çek şahsiyetleri Çek ve Alman Hükûmetlerini uyardılar.
Dış Bağlantılar

Yekta Uzunoğlu temalı multimedya dosyaları
Çek Cumhuriyeti Birlik Kataloğundaki Yekta Uzunoğlu tarafından yazılan - çevrilen eserlerin listesi, 21 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Yekta Uzunoğlu - Vikisöz(Çekçe)
Yekta Uzunoğlu'nun Kişisel Blogu 21 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Blog iDNES(Gazete) 3 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Çek Parlamentosu Günlük Gazete Blogu 3 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Yekta Uzunoğlu'nun Yayın ve yayıncılık faaliyetlerinin listesi
Yekta Uzunoğlu'nun fotoğraf arşivi
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 137304889  ISNI: 0000 0000 7884 4845  NKC: xx0071692  VIAF: 81513963
Dev İstanbul (tablo)

| --- | --- |

Sanatçı: Alev Özas
Yıl: 2023
Tür: Yağlıboya
Boyutlar: 290 cm × 5000 cm (110 in × 2.000 in)
Dev İstanbul, ressam Alev Özas'ın Cumhuriyetin 100. yılına armağan olarak 2023'te 100 günde tamamlamak üzere yaptığı ve İstanbul'u resmettiği, 50 metre uzunluğundaki dev tablo.
Dev karkaslar üzerine kurulan 2.90 metre yüksekliğinde ve 50 metre uzunluğunda tek parça tuval üzerine yapılmıştır. İstanbul'un Avrupa yakasındaki tarihî noktaları sahilden gösterir.  98 günde tamamlanmıştır. "100 günde tek parça tuval üzerine dünyada yapılmış en büyük yağlı boya metropol resmi" kategorinde rekor olarak tescili için değerlendirme sürecindedir.
Ressam Özas, bir yıl süren hazırlıkların ardından 9 Temmuz 2023'te tabloyu yapmaya başladı.  Kendi atölyesinde 90 santimlik parçalar yaptıktan sonra Ataşehir'deki bir alışveriş merkezinde ayarlanan mekâna tuval kuruldu. Tablonun yapım süreci Watergarden adlı alışveriş merkezinde halkın gözü önünde canlı olarak gerçekleşti.
Ressam, son fırça darbesini 28 Ekim 2023'te izleyiciler önünde atarak tabloyu tamamladı ve bir konuşma yaparak, "Bu resim, Ulu Önder Atatürk’e bir teşekkür mahiyetinde Türk milletine bir armağanımdır" dedi. Tablonun sergilendikten sonra açık artırmayla satılacağı ve gelirinin bir kısmı kimsesiz çocuklara bağışlanacağı açıklandı. Eser tamamlandıktan sonra  ilk defa 23 Kasım 2024'te Alan Kadıköy'de sergilenmeye başladı.
Nancy Wake

Nancy Wake (1945)
Nancy Grace Augusta Wake (30 Ağustos 1912, Wellington – 7 Ağustos 2011, Londra), II. Dünya Savaşı'nda, Fransız direnişinin ve Normandiya Çıkarması'nın önemli isimlerinden Avustral'yalı casus. Légion d'honneur, Savaş Haçı madalyaları sahibi Wake, Yeni Zelanda-Wellington 'da 30 Ağustos 1912'de doğdu.
İngiltere'de gazetecilik öğrenimi gören Wake, Adolf Hitler'in yükselişini yakından izledi.
II. Dünya Savaşı çıktığında Fransa-Marsilya'da oturan Wake, ikinci eşi Fransız sanayici iş adamı Henri Fiocca ile evliydi. Fiocca, Gestapo'nun elinde öldürüldükten sonra İspanya ve Londra'ya kaçan Wake, burada İngiliz ordusunda istihbarat-casusluk-sabotaj eğitimi aldı.
Savaştan sonra Avustralya'ya dönen Wake, İngiliz pilot John Forward'la evlendi.
Pilot Forward'ın ölümünden sonra İngiltere'ye dönen Büyük Normandiya Çıkarması 'nda Hitler'in askerlerini zayıflatacak 7 bin direnişçinin öncü birlik olmasını sağlayan Wake, göğüs enfeksiyonu rahatsızlığı ile Kingston Hastanesi'nde, 7 Ağustos 2011 Pazar akşamı Londra'da 98 yaşında öldü. Öldükten sonra cesedinin yakılmasını ve küllerinin orta Fransa'da Montluçon dağınık edilmesini talep etmişti. Külleri 11 Mart 2013 tarihinde, Montluçon'da, Verneix köyü yakınlarına dağıtıldı.
Ayrıca Bakınız

Gertrude Bell
Mata Hari
Jeannie Rousseau
Sarah Aaronsohn
Üretilmiş risk

Üretilmiş risk; risk kavramı modernliğin ortaya çıkması ile var olmuştur. Modernliğin getirmiş olduğu ekonomik, kültürel ve teknolojik gelişimlerin getirdiği risklerin doğurduğu risklere diyebiliriz.
Kendi haricinde her şeyi kontrol etmeye çalışan modernlik kendi kontrolsüzlüğünün kurbanı olmak üzeredir. Çernobil faciası, Fukuşima’daki facialar  bu düşünceyi doğrulamaktadır. İnsan her ne kadar öğrenen ve ders alabilen bir varlık olmasına rağmen modern toplumlar adına güvenlik ve emniyet problemleri açığı ortada durmaktadır. 
Geleneksel kültürlerde risk kavramı yoktu. Risk tehlike ile aynı anlamda değildir. Risk aktif gelecekteki olasılıkları değerlendirir ve tehlikeleri işaret eder."
Modern toplumlarda karşılaştığımız riskler, modern ve modern teknolojiler tarafından “üretilmiş” durumlardır (Ulrich Beck, 1992:21,26; Anthony Giddens, 1998:28). Yaklaşık iki asırlık bir ‘risk  birikim süreci’ sonrasında modern teknolojiler ve sanayileşme aracılığıyla farkında olmaksızın bu ‘üretim’ gerçekleşmiştir. (Beck, 2005). İkinci olarak, günümüzde riskler ulusal sınırların ve ulus-devlet siyasetinin kontrolünün ötesinde bir hareket alanına sahiptir. (Beck, 1992:13). Buna göre, Çernobil örneğinde görüldüğü gibi modern risklerin etkileri, ‘zamansal’, ‘mekânsal’ ve ‘nesiller arası’ bir aşkınlığa sahiptir.
Nitekim felaketin etki alanı sadece facianın gerçekleştiği zaman, mekân ve nesiller ile sınırlı kalmamaktadır. Modern risklerin ‘meydana gelme olasılığı düşük olsa da meydana geldiği zaman etkileri telafi edilemeyecek kadar yüksektir’ (Beck 2005).
Toplumsal yaşamın her anında insanlık kendisinin deprem, sel gibi felaketlerin tehdidi altında hissetmiştir. Fakat bireyler modern dönem öncesi dönemlerde ‘kaderci’ bir anlayışla bu gibi doğal afetlere dini bir anlam yükleyerek meşrulaştırmışlardır ve böylece felaketler sonrasında ortaya çıkan sonuçları olağan addederek kabullenmişlerdir (Mythen, 2007: 709) Fakat günümüz modern sanayi toplumunun karşı karşıya kaldığı riskler, salt doğal afetlerden daha fazlasıdır. Nitekim bu riskler modern toplumun işlev mekanizması içinde modernleşmenin kendi kendisinin sebep olduğu durumlar olarak sanayileşme süreci içinde devamlı bir laboratuvar haline getiren ve toplumların kendi elleriyle ürettikleri bu modern teknolojiler, yine modern toplumun kendi sonunu getirebilecek bir potansiyeli içinde taşımaktadır. Dolayısıyla Beck ve Giddens gibi risk toplumu teorisyenleri, ‘üretilmiş risklerin’ doğası itibarı ile sanayi öncesi toplumlardaki risklere göre çok daha katastrofik bir karaktere sahip olduğunu ileri sürmektedirler(akt. Mythen 2004; 19). Fakat modern toplumları risk toplumları yapan bu ‘üretilmiş risklerin’ gerçekleşmesi değil, risklerin ‘gerçek olması ihtimali’ ve bu ihtimalin getirdiği belirsizlikler karşısında modern yöntemlerle gerçek bir ön alıcı çözümün bulunamamasıdır.
Jonas Gahr Støre

2022'de Støre
Jonas Gahr Støre (d. 25 Ağustos 1960, Oslo) Norveçli diplomat, siyasetçi, 14 Ekim 2021 tarihi itibarıyla Norveç başbakanı.
Norveç Krallık Deniz Akademisi ve Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü'nü bitirmiş, 1989'da Başbakan Gro Harlem Brundtland'ın özel danışmanı olmuş, 1995'te İşçi Partisi'ne kaydolmuştur. Birleşmiş Milletler Cenevre Ofisi'nde görev yapmış, Dünya Sağlık Örgütü'nde Gro Harlem Brundtland'ın yönetiminde icra direktörü olmuş, 2003-2005 yılları arasında ise Norveç Kızılhaçı'nda genel sekreter olarak görev almıştır.
2005-2012 yıllarında Dışişleri Bakanı, 2012-2013 yıllarında Sağlık ve Bakım Hizmetleri Bakanı olmuş, 2014 yılı itibarıyla İşçi Partisi genel başkanıdır.
Evli olup 3 oğlu vardır.
Laistrigonlar

Laistrygonlar Odysseus'un gemilerine saldırıyorlar.Roma dönemi freski, M.Ö.60-40,Vatikan Müzesi
Laistrygonlar, Homeros'un Odysseia destanında geçen yamyam devlerden oluşan kabile. Akdeniz'de, kayalık bir adada yaşarlar. Kral Antiphates tarafından idare edilirler.
Türklerde içki

İslamiyet öncesi ve sonrasında Türklerde devam eden içecek kültürü çeşitli maddelerle sürdürülmüştür. Dîvânu Lugâti't-Türk'te "içkü" kelimesi alkollü veya alkolsüz tüm içilen sıvılarla ilgili kullanılır. İslamiyet öncesi kımız, suci gibi isimlerle anılan içeceklerin yanı sıra şarap, rakı, boza, ayran, kahve ve en son çay Anadolu ve Rumeli Türklerinin içecekleri arasında yer almaktadır.
İslamiyet öncesi Türklerde içecek > Kımız

Ana madde: Kımız
İslam öncesi Türklerde mayalanmış at sütünden yapılma Kımız adı verilen beyaz renkli ve ekşi ayran tadına benzer içecek kullanılmaktaydı. Kımız, Orta Asya steplerinde hâlen ailece içilen içecekler arasında yer almaktadır. Alkol oranı düşük bir içki olan kımız, kalorisi yüksek olduğu için bir öğün yerine geçtiği gibi gün boyunca içildiğine de rastlanmaktaydı.  En hafif kımızda % 1 alkol, en sert kımızda ise % 3 alkol bulunmaktadır.
Eski Türkler’de kımızın yanı sıra çeşitli bitkilerden elde edilen içecekler de vardı. Örneğin darıdan şarap yapılıp bunun kımızla karıştırılmasıyla elde edilen ve Tarasun adı verilen bir içkileri vardı. Ayrıca üzümden de şarap yaparlardı. Buğday ve darıdan yapılan çeşitli içkilere Göktürkler begni diyorlar, Oğuzlar boza yapmayı da biliyorlardı. Hunlar’ın medus (bal şarabı olduğu sanılmaktadır) ve camum (arpadan yapılan bir içki) adı verilen içkilerinin olduğu bilinmektedir.
İslamiyet öncesi Türklerde içecek > Ayran

Ana madde: Ayran
MS 552-745 yılları arasında hüküm süren Göktürklerin ekşiyen yoğurdun ekşiliğini azaltmak için üzerine su eklemesiyle ortaya çıkmıştır. Türklerin Batı dünyasına tanıttığı millî içeceği yoğurttan imal edilen ayran Kaşgarlı Mahmud'da aynen "ayran" biçiminde geçmektedir. Ayran ortaya çıktığı günden bugüne Türklerin yemeklerle birlikte kullandığı içeceklerin başında gelmiştir. Ayran günümüzde dahi özellikle et yemeklerinin yanında halkın tercih edilebildiği içecekler arasındadır.
İslamiyet sonrası Türklerde içecek

İslamiyet sonrası dönemde İslam alimlerinin çoğunluğunun alkollü içeceklere yönelik olumsuz görüşlerine karşın[kaynak belirtilmeli] Türklerde içki tüketimi son bulmamış ziyafet ve kutlamalarda içki kullanımı devam etmiştir[kaynak belirtilmeli]. Osmanlı döneminde yer yer daha sıkı gözetilen içki yasağına karşın özellikle üst sınıflarda alkollü içki kullanımı sürmüş[kaynak belirtilmeli] bu yasağa kimi dönemlerde boza hatta kahve de eklenmiştir. Osmanlı döneminde afyonun yanı sıra afyonla karışık bir içecek olan Berş gibi maddeler de kullanılmış olduğu tarihi metinlerde geçmektedir[kaynak belirtilmeli].
İslamiyet sonrası Türklerde içecek > Divan-ı Lugat-it Türk'te içki

İslamiyet sonrası kaleme alınan ilk metinlerden olan Divan-ı Lugat-it Türk'te ziyafetler ve kutlamalarda içki kullanımına ilişkin satırlar yer almaktadır. Divan'da süçik, kımız, şarab vs. adlarla içecek maddelerin adı geçmektedir. Divan-ı Lugat'taki içki kullanımına ilişkin satırlardan biri şu şekildedir:
"Mere 'Azra'il aman
Tanrınun birligine yokdur güman
Men seni böyle bilmez idüm
Oğrılayın can alduğın tuymaz idüm
Dökmesi büyük bizüm tağlarumuz olur
Ol tağlarumuzda bağlarumuz olur
Ol bağlarun kara salkumlu üzümi olur
Ol üzümi sıkarlar al şarabı olur
Ol şarabdan içen esrük olur
Şarabu-y-idüm tuymadum
Ne söyledüm bilmedüm
Biglige usanmadum yigitlige toymadum
Canum alma 'Azra'il meded "
Divan-ı Lugüt-it Türk'te alkollü içeceğe süçik, içki içilen yere kepit, şarapla sarhoş olmaya ise süçik onu esürtti denilmekteydi.
Timur'un torunu Uluğ Beyin büyük din adamlarının katıldığı resmi ziyfaetlerinde bile Cengiz yasasına riayet ettiği ve Ubeydullah Ahrar'ın rivayetine göre Çinihane (güzel sanatlar müzesi) yapıldıktan sonra din adamları ve bilginlerin de davetlilerin arasında bulunduğu büyük bir ziyafet tertip etmiş ve Cengiz yasasına göre şarap fıçıları da hazır bulundurulmuştur.
İslamiyet sonrası Türklerde içecek > Selçuklularda içki

Selçuklu hükümdarları da Moğol hanları gibi bir kimseyi şereflendirmek için ona içki sunuyorlardı. Sultan II.Gıyâseddin Keyhüsrev'in eğlence ve içki meclisleri meşhur olmuştur. Alâeddîn Keykubâd'ın tahta çıkışında günlerce süren sazlı, sözlü, içkili, yemekli şenlikler düzenlenmiştir.
Reşîdü'd-din Fazlullah'ın Selçuklu dönemini anlattığı Cami'ü't-Tevârih adlı eserinde Selçuklu sultanı Alp Arslan, ın Rum meliki ile yaptığı savaştan galip çıkıp meliki sofrasında ağırladığını aktarır ve işret meclisini şu şekilde tasvir eder: "Ondan sonra sofra kuruldu meclis-i işret ve bezm-i nusret hazırlandı/donatıldı. Altın külahlı gümüş bacaklı sâkîler, ferahlatıcı kaderleri dolaştırdılar. (Onlar) tasları bırakınca mutribân, güzel şarkılarını (elhân), çeng'in hoş namelerini ve müziği (sâz) başlattılar. Bülbül gibi şakıdılar. Irak ve Isfahân nağmelerini, perde-i nevâ'da âvâz-ı berbet'le çaldılar. Şarâb-ı erguvânî (içip) erganûn dinlediler. Neşe veren şarabın dimağları ısıttığı sırada, korku uyandıran haya örtüsü, çehre-i mükâlemetten düştü." Re'şîdü'd-din Fazlullah'ın Selçuklu Sultanı Melikşâh ile ilgili şu satırlar onun da içkiyi sevip kullandığını göstermektedir: "Sultan Melikşâh, kudret ve şevket sahibi, güçlü, yayı kuvvetli, iyi huylu, merhametli ve cömert bir padişah idi. Fakat şaka/mizah ve alçak/dûn (karakterli kimseleri) severdi. Şaraba, ava ve kadınlarla düşüp kalkmaya düşkün olub müdebbir-i mülk'ü Hâsbeg-i Pelengerî idi."
Sultan Melikşâh'ın yakın adamlarından İbn Belengerî, emirleri toplayıp Melikşâh için şunları söylemiş olduğu nakledilir:" Bu Sultan felah bulmaz, padişahlığa salih değildir, gafil ve gururludur, iş bilmez hamr ile meşgul olup devlet işine bakmaya vakti yoktur."
14. yüzyılın meşhur Arap seyyahlarından İbn Batuta (1304-1368) meşhur seyahatnamesinde aralarına girdiği bazı Türk topluluklarının "Nebiz"i  Hanefi mezhebinde oluşlardan dolayı helal saydıklarını hem içtikleri hem de birbirlerine sunduklarını, hükümdarın da yemek sonunda çevredekilere dolu olan kımızları dağıttırdığını, kendisine sunulan içkiyi ise kullanmayıp Türklere hediye  ettiğini kaydetmektedir.
İslamiyet sonrası Türklerde içecek > Tütün

Tütün İslam toplumlarına görece geç bir tarihte girmiştir. Alkollü içecekler gibi İslamiyetin ilk dönemlerinde mevcut olmadığından İslam din bilginleri tütün kullanımının haramlığı-helalliği (dini yasak veya onaylılığını) tartışmışlar bir grup yasaklığına fetva verirken diğer bir grup toplumdaki yaygınlığını ve alkol gibi sarhoşluk hali oluşturmadığı için onay vermek gerektiğini düşünüp serbest bırakılması gerektiğini savunmuştur. Tütünün haram olmadığını savunan meşhur kişilerden biri Osmanlı Şeyhülislamlarından Bahayi Efendidir. Şeyhülislam Bahayi Efendi tütünün haram olmadığına dair vermiş olduğu fetva ile devrin diğer bazı din adamlarının öfkesini üzerine çekmiştir. Şeyhülislamın kendisinin de tütün ve afyon gibi keyif verici maddeleri kullandığı, meclisler kurdurduğu da tarihi bazı kayıtlarda geçmektedir.
İslamiyet sonrası Türklerde içecek > Kahve

İlk kahve dükkânı 1544'te İstanbul Tahtakale'de iki Suriyeli Arap tarafından açıldı. Ebussuud Efendi'nin fetvasıyla haram ilan edilen kahve 1623-1640 yılları arasında IV.Murad'ın döneminde tütün ve alkolle birlikte tehlikeli madde haline gelmiştir. Kendinden önceki şeyhlülislamların aksine Bostanzade Mehmet Efendi kahvenin haram olmadığını, hatta faydalı olduğuna dair fetva vermiştir.
İslamiyet sonrası Türklerde içecek > Bira

Kudret Emiroğlu, Türkiye'de biranın ilkin 1850'de Zonguldak'ta kömür üretiminde çalışan Sırp, Hırvat, Doğu Avrupalı İşçiler tarafından içildiği, zamanla müslümanların da bu kültürü benimseyip şehirde birahaneler kurulduğunu aktarır. Ankara'ya da 1890'ların başında birahane ve biranın girişi Avrupalı ve gayrimüslim demiryolu işçileri kanalıyla olmuştur Emiroğlu'nun aktardığına göre.
Cumhuriyet sonrası > Alkollü içecekler

23 Nisan 1920'de Men-i Müskirat kanunu ile Ankara'da toplanan meclis içkiyi toptan yasaklamıştır. 9 Nisan 1924’te kanunda bir değişiklikle  içki yasağına sona erdirildi. Erzurum Milletvekili Ziyaeddin Bey’in: “Deniliyor ki kanun tatbik edilemiyor. (...) Onu meneden memurlar, vazifedarlar kendileri içer, meyhanecilik ederlerse tabii menedilemez.” ifadesi yasağın sürdürülemez olduğunun itirafı niteliğindedir. 22 Mart 1926’da kanun kesin olarak yürürlükten kaldırıldı ve içki üretimi, ithalatı ve ticareti tümüyle devlet tekeline alındı.
"İspirto ve ispirtolu içkiler 1925 yılında devlet tekeline alınmış, bir yıl boyunca bir Polonya şirketine verilen işletme, 1926'dan itibaren doğrudan İnhisar (Tekel) idaresince yürütülmeye başlanmıştır. Tekel'in bir hedefi de halkı alkol derecesi yüksek olan rakı yerine şarap ve biraya alıştırmak olarak ifade edilmektedir. 1942 yılında şarap imalatı tekel dışına çıkarılmıştır."
Bu dönemde devletin üst düzey bürokratları, şair, yazar ve ediplerin içkili masalarındaki sohbetleri, söyleşileri meşhurdur. Dönemin bazı figürlerinin de içki kullandıkları bilinmektedir. Bunların içinde en meşhurlarından biri Mehmet Akif'in damadı, Arapça ve Farsçadan çeviriler yapan, Tan ve Cumhuriyet gazetelerinde dış politika yazıları yazan ve "Tanrı Buyruğu" adıyla Kur'an meali yazan Ömer Rıza Doğrul'dur. Doğrul'un rindaneliği ve İslamiyetin içkiyi yasaklamadığı iddiası meşhurdur.
Cumhuriyet sonrası > Çay

Osmanlı'nın çayı 1600'lerde tanıdığı ancak çay tiryakiliğinin 1840'larda başladığı bildirilir. 1857'de Ahmed Ebül-Hayr'ın yazdığı Risale-i Çay yayımlanmıştır. Çay üretimi de ilkin 1878'de Japonya'dan getirtilen tohumlarla Doğu Karadeniz'de dikimi ile başlamış ancak yaygınlaştırılamamış, 1923'te Batum'dan tohum getirilerek yenide dikim denemeleri yapılmış ancak bu teşebbüs de yarım kalmış Rize'de tam üretimin başlaması ise ancak 1947 yılında Rize Fabrikası yoluyla olabilmiştir.
Tartışmalar

Özellikle İslamiyet sonrası Türk devletlerinde alkollü içki kullanımının ne ölçüde olduğu ve alkollü içeceklerin kimler tarafından kullanıldığı noktasında iki farklı görüş vardır. Alkollü içeceklerin sadece gayr-i müslim (müslüman olmayan) tebaa arasında yaygın olduğu müslümanların içki yasağı sebebiyle çok azının içki kullanmış olabileceğini ve kullanmaları durumunda da kendilerine ceza verildiğini belirten grupta yer alan yazarlar bu görüşün aksini savunan tarihçileri tarihi çarpıtmakla, metinleri yanlış okumakla suçlamaktadırlar. Tarihçi Prof.Dr. İsmail Hakkı Uzunçarşılı, Prof.Dr. Osman Turan, Prof.Dr. Halil İnalcık, Prof.Dr.İlber Ortaylı gibi akademisyen tarihçiler Osmanlı İmparatorlarından bazılarının içki kullanmış olduklarını tarihi belgelere dayanak kitaplarına koymuşlardır. Prof.Dr. Ahmet Akgündüz, Prof.Dr.Ekrem Buğra Ekinci gibi hukukçu akademisyenler ise yukarıda andığımız şekilde padişahların içki kullanmadıklarını, edebiyatta geçen şarap, sâki, meclis-i işret, pir-i muğyan gibi terimlerin ise tamamen mecazi olduğunu öne sürmüşlerdir.
Terimler

Süci - Alkollü içecek, şarap
Esrümek - Sarhoş olmak
Çeng - Telli bir tür çalgı
Göz at

Alkol
Rakı
Türk şarabı
İslamiyet ve Sarhoşluk
İslamiyet ve alkol
İslamiyet ve Keyif Vericiler
Toy
Boza
Kahve
Ayran
Berş
Afyon
Dipnotlar

Kımız
Ayran
13 Ekim 1923 tarihli Resimli Gazete'de Men-i Müskirat Kanunu ile ilgili karikatür.
Hindistan'da Hinduizm

| --- | --- |
Hindu festivalinde Hindistan'daki Hindular görüntüsü.
 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
Hindistan 'ın her yerinde  çoğunlukla Uttar Pradeş, Bihar, Maharaştra ve  Batı Bengal
Diller
Sanskrit (kutsal) Hintçe (Çoğunluk) ve bölgeye göre diğer dil

Hinduizm Hindistan'daki en büyük dindir. 2011 Hindistan Nüfus Sayımına göre, 966,3 milyon kişi kendini Hindu olarak tanımlıyor ve ülke nüfusunun %79,8'ini temsil ediyor. Hindistan, dünyanın en büyük Hindu nüfusu olan küresel Hindu nüfusunun %94'ünü barındırıyor. İslam 'ı, nüfusun %14,2'si takip eder, kalan %6 diğer dinlere (Hristiyanlık, Sihizm, Budizm, Jainizm, etnik olarak çeşitli yerli halklara bağlı kalır. bağlı inançlar, ateizm) veya dinsiz. Hindistan'daki Hinduların büyük çoğunluğu Shaivite ve Vaishnavite mezheplerine mensuptur. Hindistan, Hinduizmin baskın din olduğu dünyadaki üç ülkeden biri (Nepal ve Mauritius diğer ikisi).
Demografik bilgiler

| Tarihî nüfus> Yıl | Tarihî nüfus> Nüfus   | Tarihî nüfus> %±    |
| --- | --- | --- |
| 1951 | 303,675,084 | —     |
| 1961 | 366,541,417 | %+20.7 |
| 1971 | 453,492,481 | %+23.7 |
| 1981 | 562,379,847 | %+24.0 |
| 1991 | 690,091,965 | %+22.7 |
| 2001 | 827,722,142 | %+19.9 |
| 2011 | 966,257,353 | %+16.7 |
Alan bilge nüfus

Hindistan'daki 28 eyaletten Hindular, Pencap (Sih çoğunluk), Meghalaya, Arunaçal Pradeş, Nagaland ve Mizoram (Hristiyan çoğunluk) dışında 22 eyalette çoğunluğu oluşturuyor. Manipur'da Hinduizm, Hinduizmin %41,39 ve Hristiyanlığın %41,29 oranında uygulandığı çoğul bir dindir. Dokuz Birlik bölgesinden Hindular altıda çoğunluğu oluşturuyor; Ladakh, %45 oranında İslam'ın uygulandığı ve %40 Budizmin uygulandığı, Jammu ve Keşmir ve Lakshadweep'in Müslüman çoğunluğa sahip olduğu Müslüman birçoğunluğa sahiptir.
Hindistan'ın kuzeydoğusundaki sekiz eyaletten Tripura, Sikkim ve Assam Hindu çoğunlukken, dördünde Hindular azınlık ve biri çoğul olarak var.
Bifrost

Thor nehirden geçerken, Aesir tanrıları Bifrost'u geçip Midgard'a gidiyorlar
Heimdall Bifrost'un yanında Gjalarhorn borusunu çalıyor.EmilDoepler 1905. Walhall, die Götterwelt
Bifrost, Cermen mitolojisinde tanrıların dünyalar arası yolculuk etmelerini sağlayan gökkuşağı şeklindeki köprüye verilen isimdir. Heimdall isimli Tanrı, köprünün bekçisidir.
Mufti Mohammad Sayeed

Mufti Mohammad Sayeed (d.12 Ocak 1936; ö.7 Ocak 2016), Hint politikacı. Jammu ve Keşmir Bölgesi Demokrat Partisi (PDP) üyesidir. 2 Kasım 2002 ile 2 Kasım 2005 dönemi ve ve 1 Mart 2015'te Jammu ve Keşmir bölgesinin başkanlığını iki dönem yapmıştır.
Sayeed Bijbehara, Jammu ve Keşmir'de 12 Ocak 1936'da doğmuştur. İslam dinine mensup olup evli 3 çocuğu vardı.
Sayeed çoklu organ yetmezliği nedeniyle 7 Ocak 2016'da Yeni Delhi'de ölmüştür.
Osman Nebioğlu

| Osman Nebioğlu |
| --- | --- |
Doğum: Osman Nebi 1912 Güneyköy, Emirdağ, Afyonkarahisar, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 7 Kasım 1988 (75-76 yaşlarında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı
Milliyet: Türk
Eğitim: Lise: Işık Lisesi Lisans: İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yüksek lisans: Berlin Humboldt Üniversitesi  Doktora: Göttingen Üniversitesi
Meslek: Yayıncı, dergi ve ansiklopedi yazarı, çevirmen, akademisyen
Organizasyon: Nebioğlu Yayınevi, Yücel dergisi, İstanbul İktisadi ve Ticari Bilimler Yüksek Okulu
Evlilik: Meral (Ayar) Nebioğlu
Çocuk(lar): İlhan Nebioğlu

Osman Nebioğlu (1912, Güneyköy, Afyonkarahisar - 7 Kasım 1988, İstanbul), Türk yayıncı, akademisyen, dergi ve ansiklopedi yazarıdır. Amerikan aile dergisi Reader's Digest'in Türkiye uyarlaması olan Bütün Dünya dergisi ile kitap, roman, dergi ve ansiklopedi yayımcılığı yapmış olan Nebioğlu Yayınevi'nin kurucusu ve eski başkanıdır.