stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Vasili Çiçagov
Askeri kariyer

Birinci Rus-Türk Savaşı sırasında Çiçagov, Kerç Boğazı'nın savunmasından sorumlu tutuldu ve Osmanlı savaş gemilerinin Azak Denizi'ne girmesini engelledi. Savaş bittiğinde Arhangelsk, Revel ve Kronstadt limanlarını yönetti. Rus-İsveç Savaşı sırasında (1788-1790), Baltık Filosunun başkomutanıydı. Öland Savaşı'nı (1789), Reval Savaşı'nı (1790) ve Vyborg Körfezi Savaşı'nı kazandı.
Cellulosimicrobium cellulans

| Cellulosimicrobium cellulans |
| --- | --- |

Bilimsel sınıflandırma
Âlem:: Bakteri
Şube:: Actinobacteria
Sınıf:: Actinobacteria
Takım:: Micrococcales
Familya:: Promicromonosporaceae 
Cins:: Cellulosimicrobium
Tür:: C. cellulans
Binomial ad
Cellulosimicrobium cellulansCarta 1973

Cellulosimicrobium cellulans, ya da Arthrobacter luteus, bir gram pozitif bakteri türüdür.
C. cellulans, fakültatif olarak anaerobik, pleomorfik, dallanan, hareketsiz, spor üretmeyen, asit titizi olmayan ve katalaz pozitif bakteri çubuklarıdır (0.6-1.0 x 0.8-10.0 μm x μm). Bu türden elde edilmiş bir restriksiyon endonükleaz enzimi, palindromik bir tetranükleotit sekansının merkezinde eyleme geçerek, 5'-ucundan fosforile edilmiş çift uçlu dubleks DNA parçalarını oluşturabilmektedir.
Bir Fırtına Kopacak

Bir Fırtına Kopacak, Müslüm Gürses'in 17 Mart 1989'da Akdeniz Plak firması etiketiyle yayımlanan stüdyo albümüdür. Albüme ismini veren Bir Fırtına Kopacak şarkısı Türkiye'de arabesk müziğinin en ağır şarkılarından olarak bilinmektedir.
Şarkı listesi

| # | Şarkı | Söz | Müzik | Süre |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Bırak Yakamı | Halit Çelikoğlu | Orhan Akdeniz | 5:16 |  |
| 2 | Bir Fırtına Kopacak | Orhan Akdeniz | Orhan Akdeniz | 4:58 |  |
| 3 | Sen Nerdesin Ben Nerdeyim | Orhan Akdeniz | Orhan Akdeniz | 4:11 |  |
| 4 | Ömür Biter Aşk Bitmez | Vedat Yıldırımbora | Vedat Yıldırımbora | 4:28 |  |
| 5 | Ela Gözlüm | Karacaoğlan | Fahri Kayahan | 3:58 |  |
| 6 | Bir Damla Yaş | Orhan Akdeniz | Orhan Akdeniz | 4:38 |  |
| 7 | Ellerin Dert Görmesin | Orhan Akdeniz | Orhan Akdeniz | 3:42 |  |
| 8 | Ağlatan Yıllar | Orhan Akdeniz | Orhan Akdeniz | 4:38 |  |
| 9 | Bir Yaz Yağmuru | Vedat Yıldırımbora | Ferid el-Atraş | 5:15 |  |
| 10 | Vefasızlar Yolu | Orhan Akdeniz | Orhan Akdeniz | 4:54 |  |
Albüme konmayan yedek şarkılar

| # | Şarkı | Söz | Müzik | Süre |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Sevdiğimin Kurbanıyım | Orhan Akdeniz | Orhan Akdeniz | 5:33 |  |
| 2 | Ağlanmaz Mı? | Ali Tekintüre | Naci Eray | 5:25 |  |
Albüme ait diğer bilgiler

Bu albüm Akdeniz Plak etiketiyle yayımlandıktan sonra Elenor Müzik tarafından kaset olarak tekrar basılmıştır. Albümün yedek şarkıları olduğu söylenen Sevdiğimin Kurbanıyım ve Ağlanmaz Mı şarkıları Elenor Müzik'in kaset basımında da yer almamıştır.
Albüm Gürses'in ölümünden sonra plak formatında satışa sunulmuş ve albümün kaset basımında yer almayan iki şarkı plak basımında yer almıştır.
Albümde yer alan Sen Nerdesin Ben Nerdeyim şarkısı, Gürses'in 1991 yılında Bayar Müzik firması etiketiyle piyasaya sunulan Sen Neredesin Ben Neredeyim albümüne ismini veren Sen Neredesin Ben Neredeyim şarkısından farklıdır.
Künye

Yönetmen: Orhan Akdeniz
Prodüktör: Orhan Akdeniz
Süpervizör: Adnan Akdeniz
Fotoğraflar: Stüdyo Erol
Jingoizm

The American War-Dog (Amerikan Savaş Köpeği) isimli 1916 tarihli karikatür. Karikatürde ABD Başkanı Woodrow Wilson, yönetiminin I. Dünya Savaşı sırasındaki tarafsızlık politikasına rağmen ABD'nin Almanya ile savaşa girmesini isteyen kesimi temsil eden Jingo adlı havlayan köpeğe bakmaktadır.
Jingoizm, bir ülkenin kendi ulusal çıkarları olarak tanımladığı şeyleri, barışçıl yöntemler yerine tehdit veya fiili güç kullanarak savunmak gibi saldırgan ve proaktif bir dış politika tercih eden milliyetçilik türüdür. Halk dilinde şovenizm, önyargılı birinin kendi ülkesini diğer ülkelerden üstün gören aşırı milliyetçiliktir.
Etimoloji

Söz yazarı G. W. Hunt ve şarkıcı G. H. MacDermott tarafından popüler hale getirilen ve 1877-78 Rus-Türk Savaşı sırasında İngiliz barlarında ve müzik salonlarında yaygın olarak söylenen bir şarkının parçası bu terimi doğurdu. Parça şu sözleri içeriyordu:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | We don't want to fight but by Jingo if we do  We've got the ships, we've got the men, we've got the money too  We've fought the Bear before, and while we're Britons true  The Russians shall not have Constantinople! | ” |
İstanbul'un ele geçirilmesi, Karadeniz'de üslenen Rus Donanması'na İstanbul ve Çanakkale Boğazları ("Türk Boğazları" olarak da bilinir) üzerinden Akdeniz'e sınırsız erişim sağlayacağı için Rusya'nın uzun süredir devam eden stratejik bir hedefiydi; buna karşılık İngilizler de Hindistan'a olan erişimlerini korumak için Rusları engellemeye kararlıydı. Yukarıdaki şarkının bestelendiği ve söylendiği dönemde, Ruslar Ayastefanos Antlaşması yoluyla hedeflerine yaklaşmaktaydı; sonunda İngilizler diplomatik baskı ve savaş tehdidi yoluyla Rusları geri püskürtmeyi başardı.
"Jingo adına" ifadesi, "İsa adına" yerine kullanılan ve yazılı olarak tarihte nadiren rastlanan bir sözdü. Bu şarkıda kullanılan "jingoism" terimi, önde gelen İngiliz radikal George Holyoake tarafından 13 Mart 1878 tarihinde Daily News'e yazılan bir mektupta siyasi bir etiket olarak kullanılmasından kaynaklanmaktadır.
İlahiyat

İlahiyat, teoloji (Yunanca: θεος, theos, "Tanrı" + λογος, logos, "bilim") veya tanrıbilim, "tanrı" kavramı ve din olgusunun sistematik olarak ele alan disiplindir. Temel konusu doğaüstü güçlerdir ancak dini epistemoloji ve vahiy ile ilgilenir. Vahiy üzerinden tanrı ya da tanrıların varlığının kabulüne ulaşır. Bunların sadece, doğa ötesi varlıklar olması ile değil, dünya ile ilişki kurmak ve insanlara varlığını göstermeye istekli olduklarını ispat etmeye çalışır.
Orta öğrenim ve üniversite düzeyinde ele alınan akademik bir disiplindir. Teoloji ile ilgilenen kişilere teolog, ilahiyatçı denir.
Özgür irade ve ilk günah üzerine kaleme aldığı yazılarıyla batı Hristiyanlık âleminde tanınan ve derin tesirler yaratmış olan Romalı teolog Augustinus (354–430).
Modern dönem öncesi kurulan pek çok üniversite, kilise okullarından ve manastır kurumlarından dönüştürülmüştür. Bu sebeple, Orta Çağ'da teoloji, üniversitelerin temel araştırma alanlarının en ön sıralarında gelmekte ve teolojiye "bilimlerin kraliçesi" (The Queen of the Sciences) adı verilmekteydi. Bu önceliğinden ötürü bu okulların müfredatlarında, kilise kanunları gibi dersler yer almakta ve bu dersler ile kiliseye hizmet edecek gençlerin yetişmeleri amaçlanmakta idi. Hatta bu üniversitelerin duâ etme, vâaz verme veya âyinleri de içeren şapelleri de bulunmaktaydı.
Aydınlanma ile birlikte üniversiteler değişmeye ve hümanist bir perspektifle farklı alanlardaki konuları öğretmeye başladılar. Teoloji, artık üniversitelerde öğretilen ana konular arasında yer almıyordu. Üniversiteler, kiliselere din adamı yetiştirmenin dışında da amaçlar edinmeye başlamışlardı. Sonuç olarak teoloji, inancı ele alış şeklinin inancın içinden olması farkı ile aynı konuyu ele alan diğer akademik disiplinlerden ayrıldı. Çoğu "kilise babası", teoloğu "hakiki olarak duâ eden kişi" olarak tanımlamaktadır. Dindar olmayan teologlar bu görüşle uyuşmasa da teoloji aşağıdaki disiplinlerden ayırt edilmelidir. Din bilimleri şu beş başlık altında incelenir:
Karşılaştırmalı din / Dini araştırmalar
Din felsefesi
Din psikolojisi
Din sosyolojisi
Dinler tarihi
Tüm bu disiplinler, dine hümanist varsayımlarla yaklaşır ve teolojiden farklı olarak, dinî inanç ve deneyimin tek biçimliliğini öne sürerler.
Hristiyan teolojisi > Hristiyan teolojisinin alt dalları

Angeloloji: Meleklerin doğası.
Bibliyoloji: Vahyin doğası ve vasıtaları.
Hermenötik: Kutsal metnin yorumu.
Kristoloji: İsa Mesih, Mesih'in doğası, Mesih'teki ilahi ve beşerilik arası ilişki.
Misyoloji: İncil mesajının yayılmasının yolları, metodolojisi.
Soteriyoloji: Kurtuluşun yolları ve araçları.
Patroloji: İlk dönem Kilise Babalarını inceler.
İslam ilahiyatı

Ana maddeler: Âkaid, Kelam ve İtikadî mezhepler
İslam felsefesindeki temel sorgu mekanizmalarını ve aklî delillendirme metodolojilerini ilke edinerek eşyanın hakikatini elde etme güdüsü sonucu ortaya çıkmış dinbilimsel yaklaşımların "İslam teolojisi" bağlamında ele alınmasıdır.
İslamiyet'te Allah'ın varlığı ve nitelikleriyle ilgili konuları ele alan bilim kolu, tanrıbilimi ile İslam dini ilimlerinin bütününe verilen ad, ilahiyattır. İlah ve çoğul -at eki, Arapça kökenli olmasına karşın "ilahiyat" şeklindeki bir adlandırma Türkçe dışındaki dillerde bulunmamaktadır. Arapçada benzer anlamda "Ulûm-u Dîniyye" tâbiri kullanılmaktadır. İslam İlahiyatı ile ilgili konuların ayrıntılı ve bilimsel olarak incelenmesi de ilahiyat fakültelerinin ilgi sahasına girmektedir. Hristiyanlıkta ise hem ilahiyat fakülteleri, hem de teoloji okulları ayrı ayrı kurulmuştur.
Türkiye'de ilahiyat fakülteleri, standart teoloji fakültelerindeki eğitimin yanı sıra detaylı bir İslam teolojisi eğitimi verir. Olgulara din bilimsel metodoloji ile yaklaşım benimsenir.
İslam tarihinde Muhammed'den hemen sonra doğup gelişen; bir kısmı kutsal metin, bir kısmı İslam peygamberinin söz ve davranışları veya İslamiyet'in çeşitli felsefi ekollere ve ana akım din anlayışının dışındaki akımlara karşı genel akımı akli/felsefi metotlarla savunan kelâm gibi dalların tümü İslam ilahiyatı içerisinde yer almaktadır.
İslam ilahiyatı > İslam ilahiyatının alt dalları

Ana madde: İslam ilimleri
Tefsir: Kur'an'ın açıklanması ve açıklanmasına ilişkin usûl bilgisi.
Kıraat: Kur'an'ın farklı okunuş biçimlerini ve bu okunuş farklılıklarından kaynaklanan farklı anlam ve yorumlarla ilgilenen bilim dalıdır.
Tecvid: Kıraat ilmi içinde yer alan Tecvid, Kur'an okuma usulü ve ilmidir.
Hadis: İslam peygamberi Muhammed'in söz ve davranışlarını araştırır.
Siyer: İslam dini literatüründe peygamberlerin, halifelerin ve diğer sahabelerin biyografilerini inceler.
Fıkıh: Şeriat ve ibadet ile ilgili konuları inceler.
Kelâm: İslam itikadını akli, felsefi yöntemlerle açıklamaya çalışır, inanç ile ilgili konuları inceler.
Tasavvuf: İslamiyet'in mistik yönüdür; kişileri manevi yönden geliştirecek unsurlar ile ilgilenir.
İslam Mezhepleri Tarihi: Müslümanlar arasında ortaya çıkmış itikadi, fıkhi ve siyasi mezhepleri inceler.
Hristiyan teolojisi ile İslam teolojisi/Kelâm ilmi'nin karşılaştırılması

Ana maddeler: Hristiyan teolojisi ve Kelâm
Hristiyan teolojisi içinde toplumsal kurallar ve davranış biçimlerini, peygamberin sözlerini ve tarihi de barındıran İslam ilahiyatından bir yönüyle benzeşmekte bir yönüyle de ayrılmaktadır. Tanrı ve fizikötesi diğer konuları felsefe dilini özellikle aristocu felsefe metotlarını kullanarak ispatlamaya çalışmasıyla, Hristiyan teolojisi ve İslam kelamı birbirine çoğunlukla benzemektedir. Ancak İslam ilahiyatı bu apolejetik (dini savunma) ihtiyacını kelâm ile savunurken bir yandan da "fıkıh" denilen ve bugünkü hukuk ve siyâset bilimi içine giren alanlarda da hem kutsal metne dayalı tasvir, hem de kutsal metne bağlı akılla (fıkıh Arapçada anlamaya çalışmak manasına gelmektedir) oluşan yeni durumlara dinden hüküm ortaya koymaya çalışmıştır. Her iki dinin karakteristik yapısı ve teolojileri arasında böyle bir farkın ortaya çıkmasına yol açmıştır. Akide/İslam Kelâmı'nın Muslim theology-Islamic theology/Ilm al-Kalam (Islamic Theology), Fıkıh/İslam hukukunun Fiqh/Islamic Jurisprudence, şeriatın da Islamic Law olarak İngilizceye çevrilmesinin ardında da bu ayrımları belirtme ihtiyacı bulunmaktadır.
Ayrıca bakınız: Akide (din), Fıkıh ve Şeriat
Krallar Kitabı

Krallar Kitabı (İbranice: ספר מלכים‎, lit. "Sefer M'lahim"; iki kitap orijinalinde tek bir kitaptı), Kral David'in ölümünden Yekoniya'nın Babil'de esir düşmesine kadar geçen 400 yıllık sürede (~M.Ö. 960 - M.Ö. 560) antik İsrail ve Yehuda krallıklarıyla ilgili hikâyeleri anlatır. Yeşu, Hâkimler ve Samuel kitaplarının bulunduğu bir dizi tarihsel kitabın sonuncusudur ve ana amacı Yahudi krallığın Babilliler tarafından neden yıkıldığını dini açıdan anlatmak ve sürgünden dönüşün temelini hazırlamaktı.
Krallar Kitabı, İsrailoğulları'nın tanrısı Yehova tarafından ebedi hanedanlık sözü verilen David'in ölümü ve oğlu Süleyman'ın tahta geçmesiyle başlar. Süleyman, bilgeliği ve varlığıyla övülürken Yehova'yı, Kudüs'te diğer tanrılara tapılmasına izin vermesiyle gücendirdiği anlatılır. Bu nedenle Tanrı, krallığı ikiye bölüp güneyde Davud'un hanedanlığı sürecek olan Yehuda Krallığı ve kuzeyde farklı bir İsrail Krallığı kurmuştur. İsrail krallarının hepsi birbirlerine benzer bir şekilde, Yehova dışı tanrılara tapılmasına izin verdikleri için şeytansı aktarılır ve bu sebeple Tanrı bu krallığı yıkmıştır.
İçerik

Davud ölünce yerine Süleyman geçti. Başlangıçta, Tanrı'nın Davud'a verdiği heybetli bir İsrail ile huzurlu ve varlıklı bir halk sözünü devraldı. Süleyman iktidarının en bilinen hareketi Süleyman Mabedi'ni dikmek oldu; bunun Mısır'dan çıkıştan 480 yıl sonra gerçekleştiği iddia edilir. Sonunda, diğer tanrıları takip edip İsrail üzerinde baskı uyguladı.
Süleyman'ın dinden çıkması ve krallık yetkisini kötüye kullanması nedeniyle Davud'un krallığı ikiye bölündü ve Yehuda Krallığı'nın ilk kralı olarak başa oğlu Rehoboam geçti. Kudüs merkezli krallıktaki krallar Davud hanedanlığına bağlı kalmaya devam etti. Fakat kuzeydeki krallıkta ise kralların hepsi [Yehova'ya inanmadıklarından] birbirinden daha kötü oldukları için bu krallar sürekli değişti. Sonuçta Tanrı Asurluları kuzey krallığı yıkmak için gönderdi ve verdiği sözün saklayıcısı Yehuda oldu.
Davud'dan sonra ilk defa "iyi" bir kral olarak adlandırılan Hezekiya dini reformlar gerçekleştirdi, Kudüs Tapınağı'nda kurban işlemlerini merkezileştirdi ve diğer tanrıların putlarının yıktırdı; bunun üzerine Tanrı, Asurluların Kudüs'e ve Yehuda Krallığına girmesine izin vermedi. Ardılı Menaşe, babasının reformlarını geri çekince, bu dönekliğinin cezası olarak Tanrı Kudüs'ü yıkacağını bildirdi. Menaşe'nın dürüst torunu Yoşiyahu Hezekiya'nın reformlarını geri getirse de bu çok geçti: Tanrı, peygamber Hulda aracılığıyla Kudüs'ü yıkacağını doğruladı. Tanrı, Babillileri Kudüs'ü ve Tapınağı yıkması için gönderdi; rahipler, peygamberler ve kraliyet sınıfı sürgüne gönderildi.
Kompozisyon > Metinsel tarih

Eski Ahit'in kökeninde, aynı Samuel Kitapları gibi, Birinci ve İkinci Krallar kitabı tek bir kitaptı. Son birkaç asır içinde Yunancaya tercüme edildiğinde Samuel kitabıyla birlikte Krallar kitabı "Krallıklar kitabı" adıyla dört parça altında derlendi. Hristiyanlığın Yunan Ortodoks kolu Septuagint'i kullanmaya devam ederken bunun batı kiliseleri için Vulgate ismiyle Latince'ye tercümesinde Krallar kitabı için ilk defa Krallıklar ismi kullanıldı ve dört parçanın ilkiydi; sonunda Krallar ile Samuel kitapları birbirlerinden ayrıldı ve her iki kitap da kendi içinde ikiye bölündü.
Kompozisyon > Tesniyesel tarih

Yahudi geleneğine göre Krallar kitabının yazarı, M.Ö. 586'da Kudüs'ün yıkılışı zamanında yaşamış olan Yeremya'dır. Bugün en kabul gören görüş olan Martin Noth'un tezine göre, Tesniye kitabının dil ve teolojisini takip eden birleşik seri kitapların sonuncusudur ve dinbilimciler tarafından Tesniyesel tarih olarak adlandırılır. Noth, bu tarih kitabının bir kişi tarafından 6. yüzyılda yazıldığını iddia etti fakat bugünün uzmanlarınca iki kademede yazıldığı düşünülür; tövbenin gerekliliğini ve Yoşiyahu'nun dini reformlarını öven birinci bölüm Yoşiyahu zamanında 7. yüzyılın sonlarında, ikinci ve son bölüm ise 6. yüzyılın ortalarında yazılmıştır. Bunun yanı sıra, Hezekiya'nın krallığından bahsedildiği kısmın 8. asrın sonlarında, İsrail kralı Yehu ile bağdaştırılan yerlerin 8. yüzyılın başlarında ve hatta bundan da önce milli refah için kilit olgu olan Davud hanedanlığı ile ilgili kısımların sonradan derlenmiş olabileceği düşünülür.
Tema ve tarz

Krallar, tarihimsi bir kitap olup içinde efsaneler, folklorik hikâyeler, mucizelerle ilgili öyküler ve tarihçeler içinde kurgular barındırır;  temaslarından biri Tanrı'nın doğruları olduğundan, kitabın verimli olması için tarihsel açıdan ziyade teolojik açıdan yaklaşılmalıdır. Teolojik önyargı içeren kitapta, Kudüs Tapınağı merkezli dini otoriteyi tanımadıkları için İsrail kralları "şeytanî" gösterilmekte olup sadece Omri ve II. Yarovam'dan kısaca bahseder; öte yandan gerek putları yıksın veya yıkmasın tüm Yehuda krallarını tanır; örneğin, İsrail Krallığı'nın en önemli olaylarından biri olan Karkar Savaşı'ndan bahsetmez.
Krallar kitabının ana teması, Tanrı'nın vaadi, kralların sürekli olarak dinden çıkmaları ve bu nedenle İsrail üzerine getirilen hükümdür:
Vaad: Sadece Yehova'ya yapılan ibadet nedeniyle Tanrı Davud'a ve İsrailoğullarına vaadde bulunur; Davud hanedanlığı ilelebet İsrail'de iktidar olacak ve İsrailoğulları toprakların sahibi olacak.
Dinden çıkma: Antik İsrail tarihinin en trajik olayı Krallığın ve Tapınağın yıkılmasıdır; buna sebep olan da halkın ama daha çok kralların Yehova'dan uzaklaşmasıdır.
Yargı: Dinden çıkma yargılamaya yol açmaktadır. Yargı, ceza değildir; basitçe, İsrail'in ibadette hata yapmasının [Tanrı eli tarafından kontrol edilen] doğal bir sonucudur.
Temayla alakası olan başka bir konu da kehanettir. Kehanetsel hikâyelerin ana noktaları bu kehanetlerin her zaman gerçekleşmekte olmalarıdır; eğer bir kehanet henüz gerçekleşmemişse ileride gerçekleşecektir. Kitabın son kısımlarında, Yehoyakin'in onursal sıfatı tekrar restore etmesinden dolayı Davud hanedanlığının tekrar başa geçeceği ima edilir.
Metinsel özellikler > Kronoloji

Krallar kitabındaki zaman çizelgesinde bâzı noktalar mantığa uymamaktadır. Yehuda kralların krallık yaptığı süreler ve bu sırada bahsedilen İsrail krallarında dengesizlik vardır. Aynı durum İsrail kralları baz alındığında da gerçekleşmektedir. Ahaz'ın 16 yıl hükümdarlık yaptığı aktarılır ve iktidarı döneminde anlatılanların zamanlarına bakılınca M.Ö. 735 ile M.Ö. 715 yılları arasında kral olduğu görülür. Muhafazakâr uzman Edwin Thiele, buna bir açıklama getirip, bazı kralların kendinden önce gelen kralla bir süre birlikte krallık yaptığını belirtir fakat bu iddia herkes tarafından kabul görmemektedir.
Metinsel özellikler > Krallar ve İki Tarihler

İki Tarihler, Krallar Kitabı'yla genelde aynı dönemi anlatır fakat kendine has ayrılıkları vardır: Tarihler Kitabı İsrail Krallığı'nı hemen hemen yok sayar, Tapınak'ın inşa planında Davud'a büyük bir rol verir, Hezekiya'nın dini reformlarına geniş yer verir ve Menaşe'nin tövbe etmesi için olanak sağlar. Genelde varsayılana göre Tarihler'in yazarı Krallar kitabını kaynak olarak kullanıp tarihi dilediği doğrultuda tekrar yazmıştır fakat iddialara göre Tarihler Kitabı, Krallar'ın ilk nüshasına sadık kalmıştır.
Metinsel özellikler > İsimlerle ilgili sorun

Hadad ismi ve türevleri, metinde çeşitli yerlerde gözükmektedir. Hadad bir Kenan tanrısı olup lord (Tanrı) anlamına gelen Ba'al'in genelde bahsettiği isimdir. İsrail ve Yehuda Krallıklarının komşu kralları tanrılarının isimleri olan Hadad (veya Ba'al) ismini benimsediğinden, adı geçenlerden hangilerinin aynı kişi hangilerinin farklı kişiler olduğunu ayırt etmek güçleşmektedir:
Hadadezer (Hadad+ezer), bir Asur kralı.
Hadad, bir Edom kralının adı.
Ben-hadad, bir veya daha çok Aram kralının adı. Anlamı "Hadad'ın oğlu" olup, babasının adının Hadad olduğu anlamına gelmemektedir, onun yerine babasının da bir kral olduğu anlamını taşıyabilmektedir.
Hadad veya Kral Hadad, tanrının adı.
İlaveten, Ba'al ismi genelde Hadad için kullanılmaktadır ve Baalzebub'un da bir tanrı adı olduğu görülür ve anlamı sineklerin tanrısıdır. Muhtemelen Hadad karşıtı bir yazar tarafından Ba'al prensi anlamına gelen Ba'alzebul isminin kasten bozulmuş bir şeklidir. Bundan daha da karmaşık olanı, bazen bir Asur kralına birden fazla isimle hitap ediliyor olmasıdır; bazen de bir hikâyede geçen iki Asur kralı deyişi iki farklı Asur kralını ifade edebilmektedir.
Tanrı isimlerinin kral isimlerine eklenişi İsrail ve Yehuda krallarında da görülmektedir; ismin başında kullanılar Ya, Yeho, El veya ismin sonunda kullanılan iya ve el tanrı adını simgeler. Günlük hayatta tanrı adını simgeleyen eklerin kullanılmayışı olağandır; örneğin, Daniel, Dan'a dönüşür. Bazı durumlarda krallar iki ek birden alır; örneğin Ye+Kon+İya ismindeki tanrı ismi ekleri krallar kitabında en başta kullanılmıştır: Yeho+Ya+Kin. Bir Yehuda kralına Krallar kitabında Ahaziya (Ahaz+iya) denirken Tarihler kitabında aynı krala Yehoahaz (Yeho+Ahaz) denmektedir.
Bibliyografi > 1. ve 2. Krallar tercümesi

1 Krallar 21 Ocak 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
2 Krallar 21 Ocak 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Bibliyografi > Krallar hakkında yorumlar

Fretheim, Terence E (1997). First and Second Kings. Westminster John Knox Press. 5 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2011.
Nelson, Richard Donald (1987). First and Second Kings. Westminster John Knox Press. 5 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2011.
Sweeney, Marvin (2007). I&II Kings: A Commentary. Westminster John Knox Press. 5 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2011.
Bibliyografi > Genel

Knight, Douglas A (1995). "Deuteronomy and the Deuteronomists".  James Luther Mays, David L. Petersen and Kent Harold Richards (Ed.). Old Testament Interpretation. T&T Clark. 24 Kasım 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2011.
Knight, Douglas A (1991). "Sources".  Watson E. Mills, Roger Aubrey Bullard (Ed.). Mercer Dictionary of the Bible. Mercer University Press. 4 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2011.
Leuchter, Mark; Adam, Klaus-Peter (2010). "Introduction".  Mark Leuchter, Klaus-Peter Adam, Karl-Peter Adam (Ed.). Soundings in Kings: Perspectives and Methods in Contemporary Scholarship. Fortress Press. 5 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2011. KB1 bakım: Birden fazla ad: editör listesi (link)
McKenzie, Steven L (1994). "The Books of Kings".  Steven L. McKenzie, Matt Patrick Graham (Ed.). The history of Israel's traditions: the heritage of Martin Noth. Sheffield Academic Press.
Perdue, Leo G (2001). "Preface: The Hebrew Bible in Current Research".  Leo G. Perdue (Ed.). The Blackwell companion to the Hebrew Bible. Blackwell. 24 Kasım 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2011.
Spieckerman, Hermann (2001). "The Deuteronomistic History".  Leo G. Perdue (Ed.). The Blackwell companion to the Hebrew Bible. Blackwell. 24 Kasım 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2011.
Sutherland, Ray (1991). "Kings, Books of, First and Second".  Watson E. Mills, Roger Aubrey Bullard (Ed.). Mercer Dictionary of the Bible. Mercer University Press. 4 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2011.
Tomes, Roger (2003). "1 and 2 Kings".  James D. G. Dunn, John William Rogerson (Ed.). Eerdmans commentary on the Bible. Eerdmans. 5 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2011.
Van Seters, John (1997). In search of history: historiography in the ancient world and the origins of biblical history. Eisenbrauns. 24 Kasım 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2011.
Walton, John H (2009). "The Deuteronomistic History".  Andrew E. Hill, John H. Walton (Ed.). A Survey of the Old Testament. Zondervan. 24 Kasım 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2011.
Wilson, Robert R (1995). "The Former Prophets: Reading the Books of Kings".  James Luther Mays, David L. Petersen, Kent Harold Richards (Ed.). Old Testament Interpretation: Past, Present and Future: Essays in honor of Gene M. Tucker. Continuum International Publishing Group. 24 Kasım 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2011. KB1 bakım: Birden fazla ad: editör listesi (link)
Aziz Giovanni Baptisteri (Floransa) girişinde, Süleyman'ın Saba Melikesi Belkıs'ı karşılamasını gösteren betimleme.
Rembrandt van Rijn, "Yeremya, Kudüs'ün yıkılışında ağıt yakarken", ~1630
İsrail ve Yehuda Krallıkları kralları
James Tissot, The Flight of the Prisoners - Kudüs'ün düşüşü, MÖ 586.