stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Erhan Güleryüz

| Erhan Güleryüz |
| --- | --- |
Erhan Güleryüz (2015)
Genel bilgiler
Diğer adları: Ayaklı Metronom[kaynak belirtilmeli]
Doğum: Samim Erhan Güleryüz 13 Ocak 1966 (59 yaşında) Büyükçekmece, İstanbul, Türkiye
Tarzlar: Rock, pop
Meslekler: Müzisyen, prodüktör
Çalgılar: Gitar, vokal, mızıka, vurmalı çalgılar
Etkin yıllar: 1992-günümüz
Müzik şirketi: Peker Müzik (1992-1995), Erol Köse Prodüksyon (1995-2002), Rüzgar Yapım (2002-)

Samim Erhan Güleryüz (d. 13 Ocak 1966; Büyükçekmece, İstanbul), Türk müzisyen ve prodüktördür.
Yaşamı

Erhan Güleryüz, ilkokul ve liseyi Büyükçekmece'de okudu, Büyükçekmece'de yetişti. Müziğe ortaokul yıllarında davul çalarak başlayan sanatçı, Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesinde okurken ilk rock grubunu kurdu ve ilk konserlerini verdiler. Solist olarak ilk albümü 'Güller Açtı'yı 1992 yılında çıkardı. 1996 yılında 'Meçhul Şarkıcı' olarak arabesk formunda bir albüm hazırladı. Bu albümün geliriyle Cemil Özeren, Can Güney, Alper Çakır, Ayhan Öztoplu ve Murathan Araz ile birlikte kurduğu Ayna grubunun stüdyo masraflarını karşıladı.
Erhan Güleryüz'ün solist ve gitaristliğini yaptığı Ayna grubu, çıkardıkları ilk albümleri "Gittiğin Yağmurla Gel" ile büyük ilgi çekerek Kral TV Video Müzik Ödülleri'nde "En İyi Grup Ödülü"nü kazandı. Sanat hayatına ilk profesyonel adımını Ayna grubuyla birlikte atan müzisyen, 2002 yılında Rüzgar Yapım'ı kurdu. Birçok albümün yapım ve aranjmanını üstlendi. "Kiremit Uçuran" (2000), "Kayıkhane Durgunu" (2004) ve "Pera'da Yağmur" (2010) adlı şiir kitaplarını çıkarttı. 2007 - 2012 yılları arasında birçok TRT kanalında yayınlanan "Aynadan Yansıyanlar" adlı televizyon programının sunuculuğunu üstlenen Güleryüz, 2011 yılı boyunca TRT FM'de yayımlanan "Söz-Müzik: Erhan Güleryüz" isimli programı sundu. 2013 yılında yayına başlayan İstanbul'un ilk dijital radyosu Radyo İstanbul'un müziklerini hazırladı. 2015 yılında yönetmenliğini, prodüktörlüğünü, senaristliğini, müzisyenliğini ve başrolünü üstlendiği İçimde Akan Nehir adlı filmi gösterime girdi.
Solo albümleri

Güller Açtı (1992)
Garibim (1996)
Doğum Günü (2004)
Ayna Buğu-su (2005)
İçimde Akan Nehir (2015)
Şiir kitapları

Kiremit Uçuran (2000)
Kayıkhane Durgunu (2005)
Kiremit Uçuran / Tile-Blaster (2006)
Pera'da Yağmur (2010)
Dizi ve film müzikleri

Sultan (Dizi) - 2001
Martılar Açken (Film) - 2002
Elveda (Dizi) - 2003
Dolunay (Dizi) - 2005
Zeynep (Dizi) - 2005
Hakkını Helal Et (Dizi) - 2007
Abim (Film) - 2009
Avrupa Avrupa (Dizi) - 2011 / 2013
Gönül Hırsızı (Dizi) - 2013
İçimde Akan Nehir (Film) - 2015
Liuzhou

| Liuzhou 柳州市 |
| --- | --- |
İl düzeyi şehir
Liuzhou şehri

LiuzhouLiuzhou'nun Çin'deki konumu
Ülke:  Çin
Özerk bölge: Guangxi
Yüzölçümü
 • İl düzeyi şehir: 18677 km²
Nüfus (2010)
 • İl düzeyi şehir: 3.758,700
 • Yoğunluk: 200/km²
 • Kent: 1,436,599
Zaman dilimi: UTC+08.00 (CST)
Resmî site www.liuzhou.gov.cn
Liuzhou (Çince: 柳州市; pinyin: Liǔzhōu shì; Zhuang: Liujcouh Si), Çin'in Guangxi Zhuang Özerk Bölgesi'nde bulunan bir il düzeyi şehirdir. Şehir, Liu Nehri'nin kıyısında bölge merkezi Nanning'ten 255 km uzaklıkta yer almaktadır. Yüzölçümü 18,677 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 3,758,700'dür.
İdari bölümler

Liuzhou şehri dört semt, dört ilçe ve iki özerk ilçeye ayrılmaktadır.
Chengzhong semti (城中区)
Yufeng semti (鱼峰区)
Liubei semti (柳北区)
Liunan semti (柳南区)
Liujiang ilçesi (柳江县)
Liucheng ilçesi (柳城县)
Luzhai ilçesi (鹿寨县)
Rong'an ilçesi (融安县)
Rongshui Miao Özerk İlçesi (融水苗族自治县)
Sanjiang Dong Özerk İlçesi (三江侗族自治县)
Ekonomi

Liuzhou, Guangxi'nin ikinci büyük şehri olup bölgenin endüstri merkezidir. 2009 yılında Liuzhou belediyesi tarafından yayınlanan istatistiklere göre kentin GSYİH'i 103.2 milyar yuandır.
Liuzhou'da iş makinesi üreticisi LiuGong, otomotiv şirketi SAIC-GM-Wuling Automobile ve Guangxi Liuzhou Steel and Iron (Group) Corp. gibi şirketlerin merkezleri bulunmaktadır.
Romanya ve Moldova'nın birleşmesi

Romanya ve Moldova'nın potansiyel birleşmesini gösteren harita.
Romanya ve Moldova'nın birleşmesi (Rumence: Unirea Republicii Moldova cu România), komünizmin çöküşü sırasında iki ülkede 1980'lerin sonundan itibaren popüler olan bir düşüncedir. 1989'da Romanya Devrimi ve 1991'de Moldova'nın bağımsızlığını ilan etmesi Rumence konuşan iki ülke arasındaki ilişkilerde yeni bir döneme girilmesinde etkili olmuştur. Birleşme fikri halk arasında dillendirilen bir spekülasyon olarak görülüyor. Romanya'da büyük oranda desteklenen düşünce, Moldova'da küçük bir grup tarafından kendine taraftar buluyor.
Birleşmeyi savunan bireylere birlikçi (unioniști) denir. Birlikçilerden bir kısmı birleşme sürecinin barışçıl yollarla yapılmasını savunurken bir kısmı "Besarabya üzerinde Romanya'nın tarihi hakkı" olduğunu savunuyor. Birleşme taraftarları, bu düşünceye karşı çıkanlara Moldevenist (moldoveniști) veya Statalist (stataliști) adını uygun görüyor.
Bruno Varela

Bruno Miguel Semedo Varela (d. 4 Kasım 1994), Vitória Guimarães takımında kaleci pozisyonunda görev yapan futbolcudur. Profesyonel kariyerine 2012 yılında Benfica B kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Valladolid, Vitória Setúbal ve Benfica kulüplerinde oynadı.
Varela, tüm yaş gruplarında Portekiz adına 53 kez uluslararası maça çıktı ve 2016 Olimpiyatları'nda 23 yaş altı takımının bir parçasıydı. Ekim 2023'te Yeşil Burun Adaları'na geçti .
Kulüp Kariyeri > Benfica

Lizbon'da doğan ve Yeşil Burun Adaları kökenli olan Varela, 11 yaşında yerel kulüp S.L. Benfica'nın gençlik sistemine katıldı. 22 Eylül 2012'de, henüz küçük bir çocukken, Segunda Liga'da C.D. Aves'e karşı deplasmanda alınan 2-0'lık galibiyette yedekler için forma giyerek ilk profesyonel maçına çıktı.
2013'ten 2015'e kadar, takım hala ikinci ligdeyken, Varela tartışmasız ilk 11'deydi. Ana kadrodaki rekabetçi katkısı dokuz yedek kulübesi maçından ibaretti ve bunların ilki 29 Ağustos 2011'de henüz 16 yaşındayken C.D. Nacional'de oynanan Primeira Liga maçında gerçekleşti.
Varela, 29 Ağustos 2015'te bir sezonluğuna Real Valladolid'e kiralandı. Athletic Bilbao altyapısından yetişen Kepa Arrizabalaga tarafından kadro dışı bırakılan Varela, İspanyol ekibinde sadece bir resmi maçta forma giyebildi, o da Segunda División'un son maçında evinde Mallorca'ya 1-3 yenildikleri karşılaşmaydı.
Kulüp Kariyeri > Vitória de Setúbal

2 Temmuz 2016'da Benfica'dan ayrılan Varela, üst ligdeki diğer takım Vitória de Setúbal ile Haziran 2021'e kadar sözleşme imzaladı. İlk maçına 21 Ağustos'ta Işık Stadyumu'na dönüşünde çıktı ve son şampiyonla 1-1 berabere kaldılar.
Kulüp istatistikleri

| Kulüp | Sezon | Yerel lig> Lig | Yerel lig> Maç | Yerel lig> Gol | Yerel kupa> Maç | Yerel kupa> Gol | Lig Kupası> Maç | Lig Kupası> Gol | Kıtasal> Maç | Kıtasal> Gol | Diğer> Maç | Diğer> Gol | Toplam> Maç | Toplam> Gol |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Benfica B | 2012-13 | Segunda Liga | 12 | 0 | - | - | - | - | - | - | - | - | 12 | 0 |
| Benfica B | 2013-14 | Segunda Liga | 38 | 0 | - | - | - | - | - | - | - | - | 38 | 0 |
| Benfica B | 2014-15 | Segunda Liga | 35 | 0 | - | - | - | - | - | - | - | - | 35 | 0 |
| Benfica B | Toplam | Toplam | 85 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 85 | 0 |
| Valladolid | 2015-16 | Segunda División | 1 | 0 | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 | 0 |
| Vitória Setúbal | 2016-17 | Primeira Liga | 29 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | - | - | - | - | 30 | 0 |
| Benfica | 2017-18 | Primeira Liga | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 2 | 0 |
| Kariyer toplamı | Kariyer toplamı | Kariyer toplamı | 118 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 118 | 0 |
Başarıları > Kulüp

Benfica
Supertaça Cândido de Oliveira: 2017
Başarıları > Ulusal

Portekiz
Avrupa 21 Yaş Altı Futbol Şampiyonası: İkincilik 2015
Manhattan Projesi
Fizibilite > Teklifler

S-1 Komitesi, toplantısını 18 Aralık 1941'de, Pearl Harbor saldırısının ve ardından Amerika Birleşik Devletleri'nin Japonya'ya ve ardından da Almanya'ya savaş ilanının ardından "bir coşku ve aciliyet atmosferiyle"  gerçekleştirdi. Uranyum-235'i daha bol bulunan uranyum-238'den ayırmak için izotop ayrımına yönelik üç farklı teknik üzerinde çalışmalar devam ediyordu. Kaliforniya Üniversitesi'nden Lawrence ve ekibi elektromanyetik ayırmayı araştırırken, Eger Murphree ve Jesse Wakefield Beams'in ekibi Columbia Üniversitesi'nde gaz difüzyonunu inceledi ve Philip Abelson, Washington'daki Carnegie Enstitüsü'nde ve daha sonra Naval Research Laboratuvarı'nda termoforez araştırmasını yönetti. Murphree aynı zamanda gaz santrifüjünün kullanıldığı başarısız bir ayrıştırma projesinin de başkanıydı.
Bu arada, nükleer reaktör teknolojisine yönelik iki araştırma vardı. Harold Urey, Columbia'da ağır su araştırmalarına devam ederken, Arthur Compton, Columbia, Kaliforniya ve Princeton Üniversitesi'nin gözetiminde çalışan bilim insanlarını 1942'nin başlarında grafiti nötron moderatörü olarak kullanan plütonyum ve reaktörleri incelemek üzere Metalurji Laboratuvarı'nı organize ettiği yer olan Chicago Üniversitesi'ndeki ekibine katılmaları için çağrıda bulundu. Briggs, Compton, Lawrence, Murphree ve Urey, 23 Mayıs 1942'de, beş teknolojinin de takibi olunması çağrısında bulunan S-1 Komitesi'nin tavsiyelerini sonuçlandırmak için bir araya geldi. Bu, Bush, Conant ve Ordunun nükleer konularda temsilcisi olarak atanan Tümgeneral Brehon B. Somervell'in Tedarik Hizmetleri'nin genelkurmay başkanı Tuğgeneral Wilhelm D. Styer tarafından onaylandı. Bush ve Conant daha sonra bu tavsiyeyi Üst Politika Grubu'na Amerika Birleşik Devletleri Ordusu Mühendisler Birliği tarafından inşa edilmesi için 54 milyon dolarlık, OSRD tarafından araştırma ve geliştirme için 31 milyon dolarlık ve 1943 mali yılında beklenmedik durumlar için 5 milyon dolarlık bir bütçe teklifiyle götürdü. Üst Politika Grubu da bunu 17 Haziran 1942'de Başkan'a gönderdi ve o da belgeye "OK FDR" yazarak onayladı.
Organizasyon > Askeri Politika Komitesi

Vannevar Bush, Albay Marshall'ın projenin ilerleme hızından memnun değildi ve daha agresif bir liderliğin gerekli olduğunu hissetti. Harvey Bundy ve General Marshall, Somervell ve Styer ile endişeleri hakkında konuştu ve projenin, tercihen Styer gibi prestijli bir memurun yönetici olduğu üst düzey bir politika komitesinin altına alınması gerektiğini savundu.
Somervell ve Styer, görev için Groves'u seçti; General Marshall, proje üzerinde çalışan akademik bilim insanları arasında "general" unvanının daha fazla etki yaratacağı düşünüldüğünden, tuğgeneralliğe terfi ettirilmesini emretti. Groves'un emirleri onu Reybold yerine doğrudan Somervell'in komutasına yerleştirdi ve Albay Marshall artık Groves'a karşı sorumluydu. Groves karargahını Washington D.C.'de, Albay Marshall'ın irtibat ofisinin bulunduğu Yeni Savaş Departmanı Binası'nda kurdu. 23 Eylül 1942'de Manhattan Projesi'nin komutasını devraldı. Aynı günün ilerleyen saatlerinde, Bush (Conant'ın yedek olduğu), Styer ve Tuğamiral William R. Purnell'den oluşan Üst Politika Grubundan sorumlu bir Askeri Politika Komitesi kuran Stimson'ın çağrısıyla yapılan bir toplantıya katıldı. Tolman ve Conant daha sonra Groves'un bilimsel danışmanları olarak atandılar.
19 Eylül'de Groves, War Production Board başkanı Donald Nelson'a gitti ve gerektiğinde AAA derecesi verebilmek için yetki istedi. Nelson başlangıçta pek istekli davranmadı ancak Groves Başkan'a gitmekle tehdit ettiğinde hemen kararını değiştirdi. Groves, gerekmedikçe AAA derecesini kullanmayacağına söz verdi. Kısa süre sonra, projenin rutin gereksinimleri açısından AAA derecesinin çok yüksek, AA-3 derecesinin de çok düşük olduğu ortaya çıktı. Uzun bir seferberliğin ardından Groves nihayet 1 Temmuz 1944'te AA-1 yetkisini aldı. Groves'a göre, "Washington'da en yüksek önceliğin öneminin farkına vardınız. Roosevelt yönetiminde önerilen her şeyin çoğu en yüksek önceliğe sahip olacaktı. Bu yaklaşık bir veya iki hafta sürecek ve sonra başka bir şey en büyük önceliğe sahip olacaktı."
Groves'un ilk sorunlarından biri, bombayı tasarlayacak ve inşa edecek grup olan Project Y'ye bir yönetici bulmaktı. En olası seçenekler üç laboratuvarın yöneticilerinden biriydi: Urey, Lawrence veya Compton. Ama onların buna zamanı yoktu. Compton, bomba tasarımı konseptlerine zaten yakından aşina olan Oppenheimer'ı önerdi. Ancak Oppenheimer'ın idari deneyimi çok azdı ve Urey, Lawrence ve Compton'dan farklı olarak Nobel Ödülü'ne sahip değildi. Pek çok bilim insanı da böylesine önemli bir laboratuvarın yöneticisinin bu ödüle sahip olması gerektiğini düşünüyordu. Kız arkadaşı Jean Tatlock, kardeşi Frank ve eşi Kitty de dahil olmak üzere iş arkadaşlarının çoğu komünist olduğundan, Oppenheimer'ın güvenlik durumuyla ilgili endişeler de bulunmaktaydı. Ekim 1942'de yapılan uzun bir konuşma, Groves ve Nichols'u, Oppenheimer'ın uzak bir bölgede bir laboratuvar kurmakla ilgili planını iyice hazırladığını ve bu laboratuvarın yöneticisi olarak de kendisinin atanması gerektiğine ikna etti. Groves güvenlik gerekliliklerinden feragat ederek ve 20 Temmuz 1943'te Oppenheimer'ın iznini verdi.
Proje sahaları > Oak Ridge

Projeyi devralmasının ertesi günü Groves, Albay Marshall'la birlikte önerilen alanı incelemek için Tennessee'ye gitti ve Groves bundan etkilendi. 29 Eylül 1942'de, Amerika Birleşik Devletleri Savaş Müsteşarı Robert P. Patterson, Mühendisler Birliği'ne 3 buçuk milyon dolar maliyetle 23.000 hektar (57.000 akre) araziyi kamulaştırma izni verdi verdi. Daha sonra ilave 1.200 hektar (3.000 akre) alan daha satın alındı. 7 Ekim'de yürürlüğe giren karardan yaklaşık 1.000 aile etkilendi. Protestolar, yasal itirazlar ve 1943'teki Kongre soruşturması sonuç vermedi. Kasım ortasına gelindiğinde  polis memurları çiftlik evlerinin kapılarına tahliye duyuruları asıyordu ve inşaat müteahhitleri de satın alınan arazilere taşınıyordu. Bazı ailelere, nesillerdir evleri olan çiftlikleri boşaltmaları için iki hafta önceden bildirimde bulunuldu. Mart 1945'e kadar tamamlanmayan arazi ediniminin nihai maliyeti yalnızca yaklaşık 2,6 milyon dolardı; yani dönüm başına yaklaşık 47 dolardı. Tennessee Valisi Prentice Cooper, Oak Ridge'i hiç kimsenin askeri izin olmadan giremeyeceği tamamen dışlanmış bir alan ilan eden bir bildiri sunulduğunda öfkeyle bunu yırttı.
Başlangıçta Kingston Yıkım Alanı olarak bilinen alan, 1943'ün başlarında resmi olarak Clinton Engineer Works (CEW) olarak yeniden adlandırıldı. Stone & Webster üretim tesislerine odaklanırken, mimarlık ve mühendislik firması Skidmore, Owings & Merrill 13.000 kişilik bir toplu konut projesi geliştirdi. Proje, yeni Oak Ridge kasabasının adını aldığı Black Oak Ridge'in yamaçlarında bulunuyordu. Ağustos 1943'te Nichols'un, Manhattan Mühendis Bölgesi'nin başkanı olarak Marshall'ın yerini almasıyla ordunun Oak Ridge'deki varlığı arttı. İlk görevlerinden biri, ilçe merkezini Oak Ridge'e taşımaktı ancak bunu bölgenin adını değiştirmeden gerçekleştirdiler. Eylül 1943'te toplumsal tesislerin idaresi, Roane-Anderson Company adlı bir yan kuruluş aracılığıyla Turner Construction'a devredildi. Kimya mühendisleri, %10 ila %12 oranında zenginleştirilmiş uranyum 235 üretmeye yönelik "çılgınca çabaların" bir parçasıydı. Oak Ridge'in nüfusu çok geçmeden planlananın çok ötesine geçti ve Mayıs 1945'te 75.000'e ulaştı; bu sırada Clinton Engineer Works'te 82.000 kişi, Roane-Anderson'da ise 10.000 kişi  çalışıyordu.
Proje sahaları > Los Alamos

Ana madde: Project Y
Project Y'nin Oak Ridge'e taşınması fikri değerlendirildi ancak gözden uzak bir yerde olması gerektiğine karar verildi. Oppenheimer'ın tavsiyesi üzerine uygun bir yer arayışı, Oppenheimer'ın bir çiftliğe sahip olduğu Albuquerque, New Mexico civarına kadar daraltıldı. 16 Kasım 1942'de Oppenheimer, Groves, Dudley ve diğerleri Los Alamos Ranch School çevresini gezdiler. Oppenheimer, projede çalışanlara ilham vereceğini umduğu doğal güzelliğini öne sürerek bu alanı güçlü bir şekilde tercih ettiğini ifade etti. Mühendisler erişim yolunun zayıf olması ve su kaynağının yeterli olup olmayacağı konusunda endişeliydi ancak bunun dışında bu bölgenin ideal olduğunu düşünüyorlardı.
Patterson, 25 Kasım 1942'de bölgenin satın alınmasını onayladı ve 3.600 hektar (8.900 akre) dışında tamamı zaten Federal Hükûmet'e ait olan 22.000 hektar (54.000 akre) arazinin satın alınması için 440.000$ bütçe verdi. Tarım Bakanı Claude R. Wickard, 45.100 dönümlük (18.300 hektar) Amerika Birleşik Devletleri Orman Servisi arazisini "askeri gereklilik devam ettiği sürece" Savaş Bakanlığı'na verdi. Savaş zamanı arazi alımları sonunda toplam alan 18.509,1 hektar (45.737 akre) oldu ancak yalnızca 414.971 dolar harcandı. Çalışmalar Aralık 1942'de başladı. Groves başlangıçta inşaat için 300.000 dolar ayırmıştı; bu Oppenheimer'ın öngördüğü miktardan iki kat daha fazlaydı ancak 30 Kasım 1943'te iş bittiğinde 7 milyon doların üzerinde harcama yapılmıştı.
Savaş sırasında Los Alamos'a "Y Bölgesi (Site Y)" veya "Tepe (the Hill)" de deniyordu. Başlangıçta buranın, Oppenheimer ve diğer araştırmacıların ordu içi çalıştıkları bir askeri laboratuvar olması planlanmıştı ancak Robert Bacher ve Isidor Rabi bu fikre karşı çıktılar ve Oppenheimer'ı diğer bilim insanlarıyla birlikte itiraz etmeye ikna ettiler. Conant, Groves ve Oppenheimer daha sonra laboratuvarın Savaş Bakanlığı ile olan sözleşmeleri kapsamında Kaliforniya Üniversitesi tarafından işletilmesini öngören bir uzlaşma tasarladılar. Dorothy McKibbin, Santa Fe'deki şubeyi yönetiyordu ve burada yeni gelenlerle tanışıp onlara geçiş kartları veriyordu.
Proje sahaları > Chicago

25 Haziran 1942'de bir Ordu-OSRD konseyi, Chicago'nun güneybatısındaki Argonne Ormanı koruma alanında plütonyum üretimi için bir pilot tesis kurmaya karar verdi. Temmuz ayında Nichols, Cook County Orman Koruma Bölgesi'nden 425 hektar (1.050 akre)) bir araziyi kiraladı ve Kaptan James F. Grafton, Chicago bölge mühendisi olarak atandı. Kısa sürede operasyonların ölçeğinin bölge için çok büyük olduğu anlaşıldı ve pilot tesisin Oak Ridge'de inşa edilmesine ve bir araştırma ve test tesisinin de Chicago'da tutulmasına karar verildi.
Argonne'daki tesisin kurulumunda yaşanan gecikmeler, Arthur Compton'un, Chicago Üniversitesi'ndeki Stagg Field tribünlerinin altına ilk nükleer reaktörü inşa etmesi için Metalurji Laboratuvarı'na yetki vermesine yol açtı. Reaktör, muazzam miktarda saflaştırılmış grafit bloklara ve hem metalik hem de toz oksit formlarında uranyuma ihtiyaç duyuyordu. O zamanlar sınırlı miktarda saf uranyum metali kaynağı vardı. Iowa Eyalet Üniversitesi'nden Frank Spedding yalnızca 900 kilo üretebildi. Derme çatma bir süreçle aceleyle üretilen Westinghouse Lamba Fabrikası tarafından ise 2.5 ton tedarik edildi. Reaktörü çevrelemek için Goodyear Tire tarafından büyük kare bir balon inşa edildi.
Etkileri

Kanada'da proje kapsamında Port Radium'daki uraninit işleyen Eldorado Maden ocağı'nda hiçbir önlem alınmadan ve radyoaktif bilgilendirme yapılmadan 1942 yılından 1960 yılına kadar çalıştırılan ve radyoaktif cevheri bez çuvallarla taşıttırılan Deline (Délı̨ne) kabilesinden Kızılderili Sahtular arasında kanser sonucu ölümler baş göstermiş ve Deline köyünün bütün yetişkin erkekleri ölmüş ve köyün adı "Dullar Köyü" (village of widows) olarak anılmaya başlanmıştır. 1999 yılında Peter Blow tarafından yapılan Village of Widows adlı belgesel filmde Sahtuların maruz kaldıkları radyoaktif dehşet belgelenmiştir.
Llullaillaco Millî Parkı

| Llullaillaco Millî Parkı> Parque nacional Llullaillaco |
| --- | --- |

Llullaillaco Millî Parkı
Alan türü: Millî park
Sınıflandırma: IUCN II
Devlet:  Şili
Bölge: Antofagasta
Koordinatları: 23°43′G 68°37′B﻿ / ﻿23.717°G 68.617°B﻿ / -23.717; -68.617
Kapladığı alan: 2.687 km²
Kuruluş tarihi: 1995

Llullaillaco Millî Parkı (İspanyolca: Parque nacional Llullaillaco), Şili'nin Antofagasta bölgesinin güneydoğusunda bulunan bir millî parktır. 1995 yılında kurulmuş olup 2.687 km²'lik alana sahiptir ve Cordillera Domeyko'nun doğu yamaçları ile Arjantin'le olan uluslararası sınır arasında yer alır. Parkta Llullaillaco yanardağının zirvesinde zirveye ulaşan birkaç önemli dağ vardır. Park ayrıca Quebradas'ın serpiştirdiği geniş yarı çöl ovalarıyla da karakterize edilir. İnka yol sisteminin bir kısmı Río Frío bölgesinde bulunur.
Parkta 126 adet bitki türü tespit edilmiş olup, bunlardan 21 tanesi bölgeye özgüdür. Parkta ayrıca vikunya sürüleri dolaşmaktadır.
Lo Prado

| Lo Prado |
| --- | --- |
Belediye
Lo Prado belediyesi
Lo Prado
  Bayrak Arma 
 Lo Prado'nun Büyük Santiago'daki konumu
Koordinatlar: 33°27′G 70°43.5′B﻿ / ﻿33.450°G 70.7250°B﻿ / -33.450; -70.7250
Ülke:  Şili
Bölge: Santiago
İl: Santiago
İdare
 • Belediye başkanı: Gonzalo Navarrete Muñoz (PPD)
Yüzölçümü
 • Toplam: 6,7 km²
Nüfus (2002)
 • Toplam: 104.316
 • Yoğunluk: 16.000/km²
Zaman dilimi: UTC-04.00 (CLT)
 • Yaz (YSU): UTC-03.00 (CLST)
Resmî site www.loprado.cl
Lo Prado, Şili'nin Santiago metropoliten bölgesinin Santiago ilinde bulunan bir belediyedir. Belediye, bölgenin ortasında yer almakta olup Büyük Santiago'nun bir parçasıdır. Yüzölçümü 6,7 km² olan belediyenin nüfusu 2002 yılı itibarı ile 104.316'dır.
Birüssebi Muharebesi

Birüssebi Muharebesi, Osmanlı'nın Filistin cephesinde Birüssebi bölgesinde I. Dünya Savaşı sırasındaki çatışmaların adı. Osmanlılar, 30 Ekim 1915 tarihinde Hicaz Demiryolu bağlantısının ve Birüssebi istasyonunun resmi açılışını yaptılar. Açılışa ve kutlamalara üst düzey yetkililer ile birlikte 4. Ordu komutanı Cemal Paşa da katıldı.
Osmanlı cephesinin sol kanadını düşürmek için, Büyük Britanya birlikleri Birüssebi üzerine hücum etti.
Anzak atlı birlikleriyle Albay İsmet Bey komutasındaki 3. Kolordu arasında yarım günlük bir mücadelenin ardından Birüssebi, 31 Ekim 1917 akşamı İngiliz kuvvetleri tarafından ele geçirildi. Böylelikle Osmanlı cephesi tehlikeli bir duruma girmişti. Bunun için 5 Kasım'da Gazze boşaltıldı ve 7 Kasım'da İngilizler Gazze'yi ele geçirdiler. Bundan sonra ise Osmanlı kuvvetleri çekilmeye, İngiliz kuvvetleri de ilerlemeye başlamıştı.
Berlin Muharebesi
Hazırlıklar > Sovyet operatif planı > Erteleme

Ocak ayı sonlarında Berlin Harekâtı'nın ilk aşaması, planlanandan daha erken bir tarihte tamamlanmıştı. Ancak Stalin'in kararıyla ikinci aşama genel taarruzu başlatılmamış, Nisan ayı ortalarına ertelenmiştir. Stalin'in bu kararının nedenleri hâlen tartışılmakta olmakla birlikte, askeri gerekliliklerden çok politik nedenlerin etkili olduğu görüşü ağır basmaktadır. Bununla birlikte görünürdeki, askeri nedenin, Ocak ayı ortalarında kendini gösterdiği ileri sürülmektedir. Vistül-Oder Taarruzu'nun hızlı gelişme gösterdiği tarihlerde Stalin, Doğu Pomeranya'daki Alman kuvvetlerinin durumundan endişe duymaya başladı. Endişesi, Berlin yönünde ilerleyecek olan 1. Belarus Cephesi kuvvetlerinin sağ (kuzey) kanadına ve gerisine, bu kuvvetlerce taarruz edilebileceği endişesiydi. Gerçekte Mareşal Jukov'un kuvvetleriyle kuzeydeki 2. Belarus Cephesi kuvvetleri arasında 100 – 150 km. lik bir gedik ortaya çıkmıştı ve sadece süvari birlikleriyle kapatılabiliyordu. Ayrıca ikmal depolarının hâlen Vistül üzerinde bulunması nedeniyle ileri hatlardaki Kızıl Ordu birlikleri mühimmat sıkıntısı çekmekteydi. Ocak ayı sonlarına doğru, Pomeranya'da toplanan Alman kuvvetleri de dikkate alındığında, Berlin üzerine yürümenin büyük bir risk olacağı düşünülmekteydi. Gerçekten de Hitler ve kurmayları tarafından Doğu Pomeranya üzerinden bir karşı taarruz planı yapılmaktaydı. Bu plan Gündönümü Harekâtı kapalı adıyla 15 Şubat'ta başlatıldı. Fakat bu arada, Pomeranya'daki Alman kuvvetlerinin oluşturduğu tehdide karşı Sovyet Üst Komutanlığı ilave bir harekâta gerek duymuştur. Doğu Pomeranya Taarruzu olarak 10 Şubat'ta başlatılan harekât, ağır geliştiği için, Mareşal Jukov'un 1. ve 2. Muhafız Tank Orduları ile 7. Süvari Kolordusu, Arnwalde yönüne sevk edilmiştir. Ardından Mareşal Rokossovski'nin 2. Belarus Cephesi, Grudiatz - Ratzebur hattından bir taarruzla Danzig ile Stettin arasındaki Alman kuvvetlerini etkisiz hale getirmek ve Baltık kıyılarına ulaşma emri almıştır. Tüm bu gelişmeler de, Stalin'in Doğu Pomeranya'da toplanmakta olan Alman kuvvetlerinden endişe ederek Berlin Harekâtı'nı ertelemesini haklı göstermektedir.