stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Anti-komünist kitlesel katliamlar
Arka plan > Asya > Endonezya

Endonezya'nın başkenti Cakarta'da başarısız bir darbe girişiminin ardından, Endonezya Komünist Partisi'nin (PKI) sorumlu tutularak şiddetli bir anti-komünist tasfiye ve katliam yaşandı. Endonezya güvenlik güçleri tarafından öldürülen insan sayısına ilişkin tahminlerin çoğu 500.000 ile 1.000.000 arasında değişmektedir. Kanlı tasfiye, İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana en kötü, ancak en az bilinen toplu cinayetlerden birini oluşturuyor. Cinayetler Ekim 1965'te Cakarta'da başladı, Orta ve Doğu Cava'ya ve daha sonra Bali'ye yayıldı ve diğer adaların bazı bölgelerinde, en önemlisi Sumatra'da daha küçük çaplı salgınlar meydana geldi. Sukarno'nun cumhurbaşkanlığı çözülmeye başlayınca ve Suharto 30 Eylül Hareketi darbe girişiminin ardından kontrolü ele geçirmeye başlayınca, PKI'nin üst düzey ulusal liderleri avlanıp tutuklandı ve bazıları özet yargılamayla idam edildi. Özellikle Endonezya Hava Kuvvetleri tasfiyenin hedefi oldu. Parti başkanı Dipa Nusantara Aidit, darbe girişiminin Yogyakarta, Salatiga ve Semarang'daki sol görüşlü subaylar tarafından desteklendiği Orta Java'ya Ekim ayı başında uçmuştu. Partinin üst düzey liderlerinden Njoto 6 Kasım civarında, Aidit 22 Kasım'da vuruldu ve PKI'nin Birinci Başkan Yardımcısı MH Lukman kısa bir süre sonra öldürüldü.
Daha geniş kapsamlı anti-komünist kitlesel katliamların bir parçası olarak Suharto rejimi, Çinli-Endonezyalıları, onların sadakatsiz bir Komünist "beşinci kol"un parçası oldukları varsayımıyla katletti.
2016 yılında Lahey'deki uluslararası bir mahkeme, cinayetlerin insanlığa karşı suç teşkil ettiğine hükmetti ve ayrıca Amerika Birleşik Devletleri ve diğer Batılı hükümetlerin de suçlara ortak olduğuna karar verdi. 2017 yılında yayınlanan gizliliği kaldırılmış belgeler, ABD hükümetinin katliamlar gerçekleştiği anda ayrıntılı bilgiye sahip olmasının yanı sıra, toplu katliam kampanyasına da derinlemesine dahil olduğunu doğrulamaktadır. Tarihçi John Roosa, belgelerin "ABD'nin operasyonun bir parçası olduğunu, Endonezya ordusuyla stratejiler geliştirdiğini ve onları PKI'nin peşine düşmeye teşvik ettiğini" gösterdiğini ileri sürüyor. Connecticut Üniversitesi tarihçisi Bradley R. Simpson'a göre, belgeler "ABD'nin masum insanların toplu katliamını bilerek ve neşeyle desteklediğine dair kınayıcı ayrıntılar içeriyor". UCLA tarihçisi Geoffrey B. Robinson, ABD ve diğer güçlü Batılı devletlerin desteği olmadan Endonezya Ordusu'nun toplu katliam programının gerçekleşmeyeceğini savunuyor. Vincent Bevins, dünyadaki diğer sağcı askeri rejimlerin, Batılı güçler arasında sahip olduğu başarı ve prestij göz önüne alındığında, Endonezya ordusunun gerçekleştirdiği toplu katliam programını taklit etmeye çalışarak kendi anti-komünist imha hareketleri yürüttüklerini ve "Cakarta" metaforunu dolaylı olarak on bir ülkeyle ilişkilendiren kanıtlar bulduklarını yazıyor.
Arka plan > Asya > Kore

Kore Savaşı sırasında, on binlerce komünist olduğu düşünülen ve komünizm sempatizanı olan kişi, Bodo Birliği katliamı (1950) olarak bilinen olayda öldürüldü. Ölü sayısıyla ilgili tahminler farklılık gösteriyor. Hakikat ve Uzlaşma Komisyonu komiseri Profesör Kim Dong-Choon'a göre, en az 100.000 kişi komünizmi desteklediği şüphesiyle idam edildi, bu rakamı kendisi "çok muhafazakar" olarak niteledi. Hakikat ve Uzlaşma Komisyonu'nun soruşturması için dilekçe verilen Kore Savaşı dönemi katliamlarının ezici çoğunluğu (%82) Kore Cumhuriyeti Silahlı Kuvvetleri tarafından gerçekleştirilirken, katliamların sadece %18'i Kore Halk Ordusu tarafından gerçekleştirildi.
Arka plan > Asya > Tayvan

Beyaz Terör, Çan Kay Şek döneminde binlerce kişi komünist sempatizanı ve casus olarak damgalanarak hükûmet tarafından öldürüldü. Tayvan'da 28 Şubat Olayı'nın ardından siyasi muhaliflere yönelik şiddetli bir bastırma. 27 Şubat'ta, Tütün Tekel Bürosu ajanlarından oluşan bir grupla bir Taipei sakini arasında çıkan arbede sonrasında protestolar patlak verdi. Protestocular demokratik reformlar ve yolsuzluğa son verilmesi çağrısında bulundu. Kuomintang rejimi halk ayaklanmasını bastırmak için şiddete başvurdu. Sonraki birkaç gün içinde, hükûmet öncülüğündeki baskında birkaç bin kişi öldürüldü; tahminlere göre ölü sayısı genel olarak 10.000 ile 30.000 arasında veya daha fazlasına çıktı. 1947'den 1987'ye kadar yaklaşık 140.000 Tayvanlı hapse atıldı ve bunlardan yaklaşık 3.000 ila 4.000'i Kuomintang rejimine karşı oldukları iddiasıyla idam edildi.
Arka plan > Asya > Tayland

Tayland askeri hükûmeti ve Komünist Bastırma Harekâtı Komutanlığı (CSOC), Tayland Kraliyet Ordusu, Tayland Kraliyet Polisi ve yarı askeri gönüllülerin yardımıyla, 1960'lı ve 1970'li yıllarda Tayland Komünist Partisi'nin ayaklanmasına sert önlemlerle tepki gösterdi. Komünizm karşıtı operasyonlar, Mareşal Thanom Kittikachorn ve General Praphas Charusathien'in iktidarı sırasında 1971-1973 yılları arasında zirveye ulaştı. Resmi rakamlara göre ülke genelinde 3.008 şüpheli komünist öldürüldü.
Arka plan > Asya > Vietnam

Benjamin Valentino, Vietnam Savaşı (1955-1975) sırasında ABD Silahlı Kuvvetleri ve Güney Vietnam tarafından "kontrgerilla toplu katliamları"nın 110.000-310.000 ölümle sonuçlandığı tahmininde bulunuyor.
Arka plan > Avrupa

Komünist hareket, 19. yüzyılın sonlarında Avrupa'da kurulduğundan beri muhalefetle karşı karşıyadır. Buna karşı muhalefet zaman zaman şiddete başvurmuş ve 20. yüzyıl boyunca büyük ölçekte anti-komünist kitlesel cinayetler işlenmiştir.
Arka plan > Avrupa > Bulgaristan

1920'lerde Bulgaristan Krallığı hükümeti, Çar III. Boris'in başarısız suikastını bahane ederek, 1923 Bulgar darbesinden sonra devrik Başbakan Aleksandar Stamboliyski'yi desteklemeye devam eden hem komünistleri hem de Tarım Birliği üyelerini kapsayan sol görüşlü gruplara karşı kitlesel bir av başlattı.
Arka plan > Avrupa > Estonya

Estonya'daki Holokost (1941-1944) kapsamında en az 22.000 Estonya Komünist Partisi üyesi, iddia edilen komünistler, Sovyet savaş esirleri ve Estonya Yahudileri katledildi. Bu cinayetler, Yahudilerin yanı sıra Naziler ve Estonyalı işbirlikçileri tarafından komünistlere karşı da gerçekleştirilmişti. Bu katliamlar, Nazilerin "Yahudi-Bolşevizmi" komplo teorisi ve Estonyalı milliyetçilerin Sovyet karşıtı duyguları tarafından meşrulaştırılıyordu. Modern Estonya, son yıllarda merkez-sol Avrupa politikacıları tarafından bu suçları yüceltmekle suçlanıyor.
Arka plan > Avrupa > Finlandiya

1918'deki Finlandiya İç Savaşı'nın Beyaz Terörü sırasında 10.000 solcu muzaffer Beyaz Muhafız güçleri tarafından idam edildi.
Arka plan > Avrupa > Almanya

Alman komünistler, sosyalistler ve sendika üyeleri, Nazizmin ilk yerli muhalifleri arasındaydı  ve aynı zamanda toplama kamplarına gönderilen ilk kişiler arasındaydılar. Adolf Hitler, komünizmin bir Yahudi ideolojisi olduğunu iddia etmiş ve Nazi Partisi de buna " Yahudi-Bolşevizmi" adını vermiştir. Komünist kışkırtma korkusu, Hitler'e tam yetkiler veren 1933 Yetkilendirme Yasası'nı meşrulaştırmak için kullanıldı. Hermann Göring daha sonra Nürnberg Mahkemeleri'nde verdiği ifadede, Nazilerin Alman komünistlerini bastırmaya istekli olmasının, Başkan Paul von Hindenburg ve Alman seçkinlerini Nazilerle işbirliği yapmaya yönelttiğini söyledi. İlk toplama kampı Mart 1933'te Dachau'da inşa edildi ve orijinal amacı Nazilere karşı çıkan Alman komünistleri, sosyalistleri, sendika üyelerini ve diğerlerini hapsetmekti. Komünistler, sosyal demokratlar ve diğer siyasi tutuklular kırmızı üçgen takmaya zorlanıyordu.
Almanya, 1936 yılında Komintern'e karşı mücadele etmek amacıyla Japon İmparatorluğu ile Uluslararası Anti-Komintern Paktı'nı imzaladı. Almanya'nın 1941'de komünist Rusya'ya saldırmasının ardından, Avrupa'daki işgal altındaki devletlerden çok sayıda yeni imzacının katılımıyla Anti-Komintern Paktı yenilendi. Pakt ayrıca Türkiye ve El Salvador hükûmetleri de gözlemci olarak katıldı. Alman işgali altındaki topraklarda binlerce komünist tutuklandı ve ardından Alman toplama kamplarına gönderildi. Naziler yeni bir toprak parçasını ele geçirdiklerinde, komünist, sosyalist ve anarşist grupların üyeleri genellikle ilk tutuklanan veya idam edilen kişiler olurdu. Doğu Cephesinde bu uygulama, Hitler'in Sovyet askerleri arasında ele geçirilen tüm siyasi komiserlerin ve Almanların elindeki topraklarda bulunan tüm Komünist Parti üyelerinin özet infazını emrettiği Komiser Emri ile uyumluydu. Bu infazları doğuda Einsatzgruppen gerçekleştiriyordu.
Arka plan > Avrupa > Yunanistan

Varkiza Antlaşması'nın (Şubat 1945) ardından komünistlerin egemen olduğu EAM-ELAS direniş hareketinin silahsızlandırılması, Yunanistan Krallığı tarafından solculara yönelik siyasi ve hukuki baskı dönemiyle takip edildi. Hükûmetin bu tutumu, Temmuz 1945 itibarıyla 10.000 ile 18.000 arasında üyeye sahip toplam 230 sağcı paramiliter çetenin kurulmasını kolaylaştırdı. Sağ kanat ölüm mangaları, Yunan solcularına karşı organize bir zulüm başlattı ve bu zulüm daha sonra Beyaz Terör olarak adlandırıldı. Varkiza Antlaşması'ndan 1946 seçimlerine kadar geçen sürede sağcı terör örgütleri 1.289 cinayet, 165 tecavüz, 151 adam kaçırma ve zorla kaybetme olayı gerçekleştirdi. 6.681 kişi yaralandı, 32.632 kişi işkence gördü, 84.939 kişi tutuklandı, 173 kadın tıraş edildi. Milliyetçilerin Birleşik Hizası'nın 1 Nisan 1946'daki zaferinden itibaren aynı yılın 1 Mayıs'ına kadar 116 solcu öldürüldü, 31'i yaralandı, 114'ü işkence gördü, 4 bina ateşe verildi ve 7 siyasi ofis yağmalandı.
Arka plan > Avrupa > İspanya

İspanya'da Beyaz Terör (veya "Francoist Baskı"), İspanya İç Savaşı sırasında Milliyetçiler tarafından işlenen vahşetleri ve sonrasında Franco İspanyası'nda (1936-1975) işlenen vahşetleri ifade eder.
Çoğu tarihçi, Beyaz Terör'deki ölü sayısının Kızıl Terör'deki (1936) ölü sayısından daha fazla olduğu konusunda hemfikirdir. Kızıl Terör ölümlerine ilişkin tahminlerin çoğu 38.000  ile 55.000  arasında değişirken, Beyaz Terör ölümlerine ilişkin tahminlerin çoğu 150.000  ile 400.000  arasında değişmektedir.
Cumhuriyetçi kanadın iç savaşı kaybetmesinin ardından birçok komünist ve sosyalistin İspanya'yı terk etmesi nedeniyle somut rakamlar mevcut değil. Ayrıca, Francoist hükûmet Beyaz Terörle ilgili binlerce belgeyi imha etti. ve Cumhuriyetçilerin infazlarını ortaya çıkaran kanıtları gizlemeye çalıştı. Beyaz Terör'ün binlerce kurbanı, sadece Endülüs'te 600'den fazla olmak üzere, yüzlerce isimsiz ortak mezara gömüldü. En büyük ortak mezar, Málaga'nın dışındaki San Rafael mezarlığındadır (muhtemelen 4.000'den fazla cesetle). Tarihsel Belleği Kurtarma Derneği (Asociación para la Recuperación de la Memoria Historica veya ARMH)  kayıp sayısının 35.000'in üzerinde olduğunu söylüyor.
Francoizm Tarafından Zorla Kaybedilenlerin Mağdurları Platformu'na göre, İspanya İç Savaşı ve sonrasındaki Francoist İspanya'nın mağdurları da dahil olmak üzere 140.000 kişi kayıptı. Kayıpların kalıntılarına ulaşılamayan veya kimlikleri tespit edilemeyen kişi sayısı bakımından İspanya'nın Kamboçya'dan sonra dünyada ikinci sırada yer aldığı belirtiliyor.
KMT birlikleri Komünist savaş esirlerini topluyor
Tümgeneral Suharto (sağda, ön planda) kitlesel tasfiyeye yol açan başarısız darbede öldürülen generallerin cenazesine katılıyor, 5 Ekim 1965
Güney Kore'de askeriye tarafından vurulup toplu mezara gömülmeden önce tutuklular, Temmuz 1950
1945'te kurtuluştan hemen sonra Dachau'nun ana girişini koruyan ABD askerleri
İspanya İç Savaşı'nın başlangıcında Francocular tarafından idam edilen yirmi altı cumhuriyetçi
Gence

| Gence Gəncə Kirovabad |
| --- | --- |
Şehir

  Arma 

Ülke:  Azerbaycan
İdare
 • Vali: Niyazi Bayramov
Yüzölçümü
 • Toplam: 170 km²
Rakım: 408 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 335.600
 • etnik yapı: %98 Azeri %2 diğer
Zaman dilimi: UTC+04.00 (AZT)
Alan kodu: (+22)
Resmî site ganja-ih.gov.az
Gence, 1935-1989 Kirovobad (Azerice: Gəncə), Azerbaycan'ın en kalabalık ikinci şehridir. Eski bir yerleşim yeri olan Gence, Rus İmparatorluğu döneminde Çar I. Aleksandr'ın eşine atfen şehrin ismi Elizavetpol olarak değiştirilmiştir (1804-1918), 1920-1935 arasında Gence, 1935-1991 arasında Kirovabat olarak adlandırılmış, şehir 1989'da tekrar Gence ismine kavuşmuştur. Bakü'nün 360 km batısında, Gence Çayı'nın iki yakasında yer almaktadır.
Hakkında

1139 senesinde Gence'de baş vermiş deprem sonucu Kapaz Dağı yerle bir olmuş ve dört bir tarafı Küçük Kafkas Sıradağları ile çevrili olan büyük dağ gölü Göygöl Gölü oluşmuştur.
1578-1590 Osmanlı-Safevî Savaşı sırasında 1578'de Osmanlı'nın eline geçen şehir, 3 Temmuz 1606'da Şah I. Abbas tarafından geri alınmıştır.
Gence 1747-1804 yıllarında Gence Hanlığının merkezi olmuş, 1804 yılında Rus İmparatorluğu tarafından alınmış, 1826-1828 yılları arasında Rusya'nın elinden alındıysa da 1828 yılında kesin olarak Rusya İmparatorluğu topraklarına ilhak edilmiştir.
1918 yılında ise, Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti’nin başkenti olmuştur. 1991'de Azerbaycan'ın bağımsızlığını kazanmasından sonra bu ülkenin ikinci büyük şehridir.
Gence bölgesi Gence'nin batı yarısını ve Kuşkara, Sevinc ve Yeni Gence kasabaları içine alır.
Şehirdeki Gence Şehir Stadyumunda Kapaz futbol takımı mücadele etmektedir.
Etimoloji

Arap kaynaklar 'gence' adının kökeninin arapçaya farsçadan geçen ve farsçada 'hazine' anlamına gelen 'kenz' sözcüğünden türediğini ve şehrin Araplar tarafından kurulduğunu öne sürer.
Azerbaycanlı kaynaklar ise şehrin bölgeye yerleşen Türk boyları tarafından kurulduğunu ve Han'ın yaşadığı yer olması dolayısıyla 'gence' sözcüğünün Türkçedeki 'kan, kağan, han' sözcüklerinden 'Kanca, Kançe' olarak türetildiği ve Gence'ye evrildiği öne sürer. Ayrıca Rus işgali öncesinde yerli halkın Gence'nin güney bölgesindeki dağlık alanları 'Han Yurt' olarak adlandırdığı da kaydedilmiştir.
Tarihi

Gence, tarih boyu Güney Kafkasya'nın en önemli şehirlerinden olmuştur. Gence şehri tarihte Sasani İmparatorluğu, Şeddâdîler, Büyük Selçuklu Devleti, Gürcistan Krallığı, İldenizliler, Harezmşahlar Devleti, İlhanlılar, Timur İmparatorluğu, Kara Koyunlular, Ak Koyunlular, Safeviler, Osmanlı İmparatorluğu, Afşar Hanedanı, Zend Hanedanı, Kaçar Hanedanı, Rus İmparatorluğu, Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti, Sovyetler Birliği ve son olarak da Azerbaycan Cumhuriyeti'nin bir parçası olmuştur. Ayrıca bir dönem Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti'ne başkentlik yapmıştır.
Tarihi > Selçuklu fethi

11. yüzyılın ortalarında Albanya, Selçuklular tarafından fethedildi. Tebriz'in ele geçirilmesinden sonra 1054 yılında Tuğrul Bey Gence'ye doğru hareket etti. Gence hükümdarı Şeddad hanedanından Emir Şavur, Tuğrul Bey'in hükümdarlığını kabul etti.
Tarihi > Büyük Gence Depremi

30 Eylül 1139'da meydana gelen deprem şehri neredeyse tamamen yıkmış ve şehrin biraz daha güneydeki yeni yerine taşınmasına neden olmuştur. Bu büyük deprem sonucunda; Göygöl, Maralgöl, Zaligöl, Ağgöl, Şamlıgöl, Ördekgöl, Ceyrangöl ve Garagöl gölleri oluşmuştur.
Nüfus

| 1825 | 1833 | 1840 | 1856 | 1897 | 1912 | 1915 | 1920 | 1923 | 1926 | 1939 | 1959 | 1970 | 1979 | 1989 | 2004 | 2011 | 2013 | 2020 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 800 | 11 100 | 7800 | 10 900 | 33 600 | 59 600 | 63 400 | 40 700 | 38 900 | 57 400 | 98 900 | 116 100 | 189 500 | 231 900 | 278 000 | 320 000 | 316 000 | 322 900 | 335 600 |
Belediyeler

| # | Belediyelerin adı | Nüfus |
| --- | --- | --- |
| 1 | Kepez belediyesi | 300.000 |
| 2 | Nizami belediyesi | 200.469 |
| 3 | Hacıkend belediyesi | 460 |
Kardeş şehirler

Gence'nin 9 tane kardeş şehri bulunmaktadır.
Derbent, Rusya
Kars, Türkiye
Kutaisi, Gürcistan
Moskova, Rusya
Newark, ABD
Olomouc, Çekya
Ordu, Türkiye
Tebriz, İran
Bursa, Türkiye
Galeri

Gence Arkeoloji Müzesi
Gence belediyesi
Gence belediyesi
Gence Bulvarı
Gence şehir merkezi
Cevathan Caddesi (Eskiden Gence Caddesi ve daha önce Sabir Caddesi)
Şah Abbas Camii
Şah Abbas Camii ve Cavad Han türbesi(sağda)
Imamzade türbesi
Gence'nin ilginç "Şişe evi"[kaynak belirtilmeli] (Hüseynli Caddesi)
Astronomik adlandırma kuralları

Astronomik adlandırma kuralları, gökcisimlerinin her birinin ayırt edici olarak adlandırılmasında kullanılan genel geçer kural ve prensipleri ifade etmektedir. Eski zamanlarda, yalnızca Güneş, Ay, birkaç yıldız ile kolaylıkla görülebilen gezegenlerin isimleri bulunmaktaydı. Son birkaç yüzyılda ise gelişen teknoloji ve araçlar vasıtasıyla milyarlarca yeni gök cismi keşfedildiğinden astronomların çok yüksek sayıdaki bu gök cisimlerini birbirinden ayırt edebileceği bir sistematiğe ihtiyaç duyulmuştur. Bununla birlikte, istisnai ve özellikli gök cisimlerinin daha kolay ayırt edilebilmesi amaçlanmıştır.
Uluslararası Astronomi Birliği (IAU) üzerlerinde bulunan herhangi bir yüzey özelliği dahil olmak üzere yıldızlar, gezegenler ve küçük gezegenler gibi gök cisimlerinin belirlenmesi ve adlandırılmasında kabul edilen bir kuruluştur. Astronomik cisimler için açık isimlerin kullanılması ihtiyacına binaen çeşitli türlerdeki cisimler için bazı sistematik adlandırma kuralları ortaya koymuştur.
Yıldızlar

Çıplak gözle gökyüzünde görülebilecek yıldızların sayısı birkaç bin kadardır. Bu nedenle, kadim kültürler çıplak gözle görülebilen yıldızların birçoğunu adlandırmışlardır. Görünür büyüklüğü 6 ve üstü olan yıldızların ki bu sınıf yaklaşık on bin yıldıza tekabül etmekte olup fiziksel olarak insan gözüyle görülmesi mümkün bulunmaktadır. Görünür büyüklük ölçüsü logaritmiktir, bu nedenle görünür büyüklüğü 1 olan bir yıldız, 6 olan bir yıldıza göre 100 kat daha parlak görünür. Bununla birlikte, görünür büyüklük değer eksi değerlere doğru gittikçe artmaktadır, bu nedenle görünür büyüklüğü -2,3 olan bir yıldız 4 olan bir yıldızdan çok daha parlaktır.</ref>. Arttırılmış ışık toplama kapasitesi yüksek olan bir teleskopla birlikte birçok yıldız görünür hale gelmiş ve bunların belirli bir kısmına da isimler verilmiştir. Yıldızların adlandırılması konusunda ortaya çıkan ilk ve hala revaçta olan sistem Bayer belirtmesi sistemi olup takımyıldızlara mensup yıldızları tanımlamak için kullanılmıştır.
IAU gök cisimlerinin yüzey bileşenleri ile astronomik konumlarının atanmasında tek geçerli otoritedir. Bunun nedeni çok fazla sayıda bulunan cisimlerin birbiriyle karıştırılmasını engellemektedir. Yeni gökyüzü araştırmaları yapıldıkça, geçmiş dönemde ve tarihi dönemlerde hazırlanan yıldız kataloglarının çakışmadan oluşturulabilmesi sağlanmaktadır. Son yıldız kataloglarındaki tüm nesne tanımları, IAU tarafından küresel olarak benzersiz tutulan bir "başlangıç" (initialism) ile başlar. Farklı yıldız katalogları, daha sonra, atanan ilk harften sonra gelen atamalar için farklı adlandırma kurallarına sahiptir, ancak modern kataloglar, kullanılan veri formatları için bir dizi genelleşmiş kuralı takip etme eğilimindedir.
Son dönemlerde artış yaşanan yıldız adlandırma firmaları tarafından fiktif olarak yıldız adı satışını IAU tanımamaktadır. Hatta, IAU resmi web sitesinde bu tarzdaki firmaları şarlatan olarak tanımlamaktadır.
Yıldızlar > Geleneksel isimler

Ayrıca bakınız: Geleneksel yıldız adları dizini, Arapça yıldız isimleri listesi ve Parlak yıldızlar listesi
300 veya 350 kadar yıldızın geleneksel veya tarihi isimleri bulunmaktadır. Bu isimler ya bir takımyıldızdaki en görünür olanlara ya da gökyüzündeki en parlak yıldızlara verilmiştir. Bu yıldızlara ilişkin en bilinen örnekler; Betelgeuse, Rigel ve Vega'dır. Bu yıldızların isimlerinin birçoğu Arapça adlarından esinlenilerek verilmiştir.
Birçok farklı kültür yıldızları birbirinden bağımsız olarak isimlendirdiğinden, yıldızların farklı kültürlerde kullanılan birden çok özel adı olabilmektedir. Örneğin Kutup Yıldızı, yani Polaris insanlar tarafından farklı kültürlerde, çeşitli zamanlarda ve yerlerde Alruccabah, Angel Stern, Cynosura, Lodestar, Mismar, Navigatoria, Phoenice, the Pole Star, Star of Arcady, Tramontana ve Yilduz isimleriyle de anılmıştır.
2016'da IAU, yıldız isimlerini kataloglamak ve standart hale getirmek için bir Yıldız Adları Çalışma Grubu (WGSN) oluşturmuştur. WGSN'nin Temmuz 2016 tarihli ilk bülteninde WGSN onaylı ilk iki isim grubu tabloları ve IAU Yürütme Komitesi Kamu Adlandırma Çalışma Grubu tarafından kabul edilen yıldızların adlarını yer almıştır. 2015 NameExoWorlds kampanyası sırasında ise Gezegenler ve Gezegen Uyduları tanınmıştır. Diğer isim grupları ise farklı tarihlerde onaylanmıştır. Bunlar, WGSN'nin Ekim 2016'da yayınlanan ikinci bülteninde yer alan tablolarda listelenmiştir Sonraki eklemelerle birlikte, kataloglananların tümü, son olarak 1 Ocak 2021'de güncellenen mevcut IAU onaylı Yıldız İsimleri Listesinde bulunmaktadır.
Dünya'ya en yakın yıldız, tipik olarak basitçe "Güneş" veya farklı dillerdeki adlandırmalardaki eşdeğeri olarak bilinir. (Örnek: Fransızcada "le Soleil"). Bununla birlikte, bilimkurguda genellikle Latince adı olan Sol kullanılmaktadır.
Yıldızlar > Geleneksel isimler > İnsanların adını alanlar

Barnard Yıldızı ve Kapteyn Yıldızı gibi tarihi isimleri olan ve astronomların onuruna isimlendirilen 25'e yakın yıldız bulunmaktadır. Aralık 2015'teki NameExoWorlds kampanyasının bir sonucu olarak IAU, Mu Arae ve 55 Cancri A yıldızları için sırasıyla Cervantes (yazar Miguel de Cervantes'in onuruna) ve Copernicus (astronom Nicolaus Copernicus'un onuruna) adlarını onaylamıştır. Temmuz 2016'da IAU WGSN, doktoru Sir Charles Scarborough tarafından İngiltere Kralı I. Charles'ın onuruna verilen Alpha Canum Venaticorum yıldızı için Cor Caroli (Latince 'Charles'ın kalbi' anlamına gelir) adını onaylamıştır. 2019'da ise IAU, NameExoWorlds kampanyasını düzenleyerek, küresel çapta her bir ülkeden bir ötegezegene ve bir yıldıza verilecek isimleri belirlemelerini talep etti. Bu kampanyada, İspanya, yazar Rosalía de Castro onuruna HD 149143 yıldızına Rosalíadecastro adını, Azerbaycan HD 152581 adlı yıldıza 12.yy şairlerinden Mahsati Ganjavi onuruna Mashati adını, Küba BD−17 63 adlı yıldıza Kübalı katolik rahibe Félix Varela onuruna Felixvarela adını ve Hindistan ise Bibha Chowdhuri onuruna HD 86081 adlı yıldıza Bibha adını vermiştir. Türkiye ise bu kampanyada WASP-52 adlı yıldıza Anadolu adını vermiştir.  2019 yılında yapılan kampanyanın bir benzeri 2022 yılında yeniden yapılmaktadır.
Yıldızlar > Kataloglar

Ana madde: Yıldız kataloğu
Teleskopların ışık toplama yeteneklerinin artmasıyla birlikte, hepsine isim verilemeyecek kadar çok sayıda yıldız görünür hale geldi. Bunun yerine, çeşitli yıldız katalogları tarafından kendilerine atanan tanımlara sahiptirler. Eski kataloglar ya her nesneye rastgele bir sayı atamış ya da 150'lerden kalma Yunanca Batlamyus'un Almagest'i ve 964'ten kalma Arapça Al-Sufi'nin Sabit Yıldızlar Kitabı gibi yıldızın bulunduğu takımyıldızına dayalı basit bir sistematik adlandırma şeması kullanmıştır. Şu anda kullanılmakta olan gökyüzü kataloglarının çeşitliliği, çoğu parlak yıldızın şu anda birden fazla adlandırmaya sahip olduğu anlamına gelmektedir.
1540 yılında İtalyan astronom Piccolomini, 47 takımyıldızın yıldız haritalarını içeren De le Stelle Fisse (Sabit Yıldızlar Üzerine) adlı kitabını yayınladı ve burada yıldızları latin harflerini kullanarak büyüklük sırasına göre numaralandırdı.