stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yarhisar (muhrip)

| --- | --- |

Tarihçe
Osmanlı İmparatorluğu
Adı:  Yarhisar
Adının geldiği yer/kişi:  Yarhisar
Sipariş:  1906
İnşa eden:  SA Chantiers et Ateliers de la Gironde, Bordeaux
Kızağa konuluşu:  1906
Denize indirilişi:  1907
Görevlendirme:  1907, İstanbul
Akıbet:  3 Aralık 1915'te Yalova açıklarında Birleşik Krallık'ın E11 denizaltısı tarafından batırıldı
Genel karakteristik
Sınıf ve tipi:  Samsun sınıfı
Deplasman:  284 t
Uzunluk:  58,2 m LoA, 56,3 m LPP
Genişlik:  6,3 m
Su çekimi:  2,8 m
İtme gücü:  2 adet SACAG üçlü genleşmeli buhar motoru 2 Normand SACAG kazan   5,950 indike beygir gücü
Hız:  1907'de 28 knot, 1912'de 20 knot, 1915'te 17 knot
Menzil:  60 ton kömür
Kişi kapasitesi:  1907: 7 subay, 60 denizci   1915: 74 Türk, 17 Alman
Silah donanımı:  1 x 65 mm L/50 seri ateşli Creusot top (300 mermi)  6 x 47 mm L/50 seri ateşli Creusot top (1200 mermi)  2 x 450 mm torpido tüpü (6 torpido)
Yarhisar, Osmanlı Devleti'nde Donanma Cemiyeti tarafından 1907 yılında Fransa'dan satın alınan, Durandal sınıfı temel alınarak tasarlanmış dört Samsun sınıfı muhripten biridir. 1907'de Osmanlı donanmasına katılan muhrip, 1911-1912'de gerçekleşen Trablusgarp Savaşı'nda Osmanlı filosunun geri kalanı gibi İtalyanlarla aktif bir çatışmada yer almadı. 1912-1913'te Balkan Savaşları esnasında Varna Deniz Muharebesi, İmroz Deniz Muharebesi ve Mondros Deniz Muharebesi gibi tüm önemli çatışmalarda yer aldı, ayrıca devriye görevlerinde bulundu. I. Dünya Savaşı'nda özellikle Marmara Denizi'nde eskort ve önleme görevlerinde yer aldı. Marmara'ya giren Müttefik Devletler denizaltılarıyla birçok çatışmaya girdi. 3 Aralık 1915'te tarihinde Yalova açıklarında Birleşik Krallık'ın E11 denizaltısı tarafından torpidolanarak batırıldı. Bu olayda 7 subay ve 33 er öldü. Birleşik Krallık denizaltısı geminin kalan mürettebatını denizden alarak bir Osmanlı yelkenlisine teslim etti.
Tasarım

SA Chantiers et Ateliers de la Gironde tarafından Bordeaux'da inşa edilen Yarhisar dikler arasında 56,3 metre, tam boyda ise 58,2 metre uzunluğundaydı. 6,3 metre genişliğindeki geminin su çekimi 2,8 metreydi. Gövdesi çelikten yapılmıştı. Geminin deplasmanı 284 tondu. 1907'de inşa edildiği haliyle 7 subay ve 60 bahriyeliden oluşan mürettebatı, I. Dünya Savaşı esnasında 1915 itibarıyla 74 Türk ve 17 Almandan oluşuyordu.
Gemi gücünü SA Chantiers et Ateliers de la Gironde yapımı iki su borulu kazanın buharla beslediği iki adet dikey üçlü genleşmeli buhar motorundan alıyordu. Motorlar 5.950 indike beygir gücüne sahipti ve gemiyi 1907'de saatte 28 deniz mili hıza ulaştırabiliyordu. Geminin hızı 1912'de 20 deniz mili, 1915'te ise 17 deniz miline düşmüştü. Gemi 60 ton kömür taşıyabiliyordu.
Gemi inşa edildiği haliyle 1 adet 65 mm L/50 seri ateşli Creusot top ve 300 mermi, 6 adet 47 mm L/50 seri ateşli Creusot top ve 1.200 mermi ile 2 adet 450 mm torpido tüpü ve 6 torpido taşıyordu.
Satın alınma ve inşa

20. yüzyılın başında gerçekleşen Osmanlı donanmasının güçlendirilmesi programı sırasında, Alman Krupp'tan 1904'te çok miktarda top, mühimmat ve malzeme sipariş edilmişti. Osmanlı hükûmeti diplomatik ve finansal denge sağlamak için daha sonraki siparişlerini Fransa'ya vermeyi kararlaştırdı. Bu amaçla donanmanın ihtiyaçlarını karşılamak için Schneider-Creusot'dan dört adet Sivrihisar sınıfı torpido botu siparişi verildi. Bu küçük siparişin Fransızlar açısından yeterli gelmemesi üzerine 200 tonluk Refahiye sınıfı gambotlar ve 420 tonluk Marmaris sipariş edildi. 1906'daki görüşmeler esnasında Fransızlar, Osmanlı hükûmetini dört muhrip daha satın almaya ikna etti; bu muhriplerin siparişi 22 Ocak 1906'da verildi. Fransız Durandal sınıfını temel alan bu muhriplerden Yarhisar, Samsun ve Basra Ateliers de la Gironde, Taşoz ise Scheider et Cie tarafından inşa edildi.
Hizmet geçmişi

1907'de Osmanlı donanmasına katılan Yarhisar, Mayıs 1909'da İstanbul'daki Birleşik Krallık donanma görevinin komutanı Amiral Douglas Gamble'ın reform programının bir parçası olan eğitimlerde yer aldı. Bu eğitimde amiral gemisi Mesudiye, Asar-ı Tevfik ve Mecidiye Büyükada ile Maltepe arasında konumlanmış, Peyk-i Şevket, Berk-i Satvet, Yarhisar ve Samsun ise Prens Adaları arasındaki geçişleri korumaktaydı. Draç, Musul, Kütahya, Alpagot, Hamidiye, Demirhisar ve Sivrihisar torpido botları Sivriada'dan yola çıkarak filoya katıldı ve daha büyük gemilere karşı torpido saldırısı eğitimi yaptı. Birleşik Krallık temsilcileri, tatbikatı Tirimüjgan'dan gözlemledi. Tatbikat her ne kadar gerçekçi savaş şartlarında olmasa da Osmanlı donanmasının yirmi yıldan beri yaptığı ilk donanma tatbikatıydı. Tatbikatın sonunda tüm gemiler Sarayburnu açığında bekleyen saltanat yatı Ertuğrul'un önünden geçiş yaptı.
Hizmet geçmişi > Trablusgarp Savaşı

Trablusgarp Savaşı öncesinde Yarhisar, filonun önemli bir kısmı ile birlikte Akdeniz'de sancak gösterme ve eğitim gezisindeydi. Temmuz ayından itibaren manevra ve eğitimler yapan filo, artan siyasi gerilime rağmen yıllık Beyrut ziyareti görevine çıkmıştı. Albay Tahir (Burak) komutasında iki zırhlı, iki kruvazör, sekiz muhrip ve bir onarım gemisinden oluşan filo, 6 Temmuz 1911'de İstanbul'dan ayrılarak Beyrut'a kadar sayretmiş, bu esnada Midilli, Ayvalık, İzmir, Antalya, İskenderun ve Lazkiye gibi önemli limanlara uğramıştı. Filo dönüş esnasında 2 Ekim'de Sakız Adası'na vardığında, İstanbul'dan gönderilen İzzettin yatının getirdiği haber ile savaşın başladığını öğrenmiş ve donanmanın Marmara'ya dönmesi emrini almıştı. 5 Ekim'de İstanbul'a varan Yarhisar ve diğer gemiler buradaki tamir, bakım ve hazırlıklarını tamamladı. 16 Ekim 1911'de Yarhisar, Osmanlı filosunun geri kalanı ile birlikte Nara Burnu'na demirledi. Savaş boyunca İtalyan gemileriyle doğrudan çatışmaya girmedi.
Hizmet geçmişi > I. Dünya Savaşı

Gemi I. Dünya Savaşı'nda aktif hizmete devam etti. 29 Ekim 1914'te gerçekleşen ve Osmanlı İmparatorluğu'nun savaşa girmesine sebep olan Karadeniz Baskını esnasında Basra ile birlikte İstanbul Boğazı çıkışında devriyede kaldı.
Şubat 1915 ortalarından itibaren Yarhisar, Donanma İkinci Komutanı Yarbay Arif Bey'in komutasında Çanakkale Müstahkem Mevkii Komutanlığı emrine verildi. 27 Nisan 1915'te Yarbay H.G.Stoker komutasındaki Avustralya denizaltısı AE 2 Gelibolu'da gemiye saldırdı ancak isabet sağlayamayınca Marmara Adası bölgesine kaçtı. 28 Mayıs'ta Birleşik Krallık'ın E11 denizaltısı, Draç ve Yarhisar eşliğinde ilerleyen Barbaros Hayreddin'i saat 02.00 civarında periskopuyle tespit etse de, gecenin bulutsuz ve Ay ışığının parlak olması sebebiyle tespit edilme riski yüzünden saldırı yapmadı. 17 Haziran'da Samsun ve Yarhisar, İstanbul Boğazı yakınlarında Birleşik Krallık denizaltısı E14'ü tespit edip kovaladılar ancak denizaltı kaçmayı başardı. 7 Ağustos'ta Yarhisar, Gayret-i Vataniye ve Musul İstanbul'dan yola çıkarak bir gün önce E11 ve E14 denizaltılarının Selimpaşa-Celaliye arasında, Güvercinlik'te sığ suda torpidoladığı ve batırdığı Peyk-i Şevket'i kurtarma çalışmalarında devriye görevi yaptılar. Peyk-i Şevket iki gün sonra yüzdürüldü ve İstanbul'a götürülerek tamire alındı. 22 Ağustos sabahı Dofen römorkörü ve dört yelkenli mavnaya eşlik eden Yarhisar, Marmara Adası yakınlarında E11 ile karşılaştı. Denizaltı ile çatışmanın ardından Yarhisar dönerek uzaklaştı, denizaltı ise römorkör ile bir mavnayı batırarak 20 mürettebatı esir aldı. Esirler daha sonra bir Osmanlı gemisine verildi. 5 Ekim'de Yarhisar, Mudanya'da üç küçük yelkeniyi batıran ve Edremit gemisine hasar veren H1 denizaltısına saldırdı; denizaltı muhrip ve kıyı bataryalarının ateşi altında kaçmayı başardı.
6 Kasım 1915'te Marmara Denizi'ndeki üçüncü ve son sortisine başlayan Birleşik Krallık'ın E11 denizaltısı, 3 Aralık 1915'te saat 12.30'da Tuzla-Yalova arasında seyreden Yarhisar'ı torpidoladı. Torpido, muhribin arka kazan dairesine isabet etti, gerçekleşen patlama ile gemi ikiye bölünerek battı. Yarhisar mürettebatından 7 subay ve 33 er öldü. E11 yüzeye çıkarak, kurtulan Osmanlı mürettebatını denizaltıya aldı. Denizaltının kurtardığı 3 subay, 42 er ve 3 Alman eri daha sonra mürettebat bölgeden geçen bir yelkenliye aktarıldı ve Heybeliada'ya götürüldü.
Hacıbattal, Havza

| Hacıbattal |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Samsun
Koordinatlar: 41°05′53″N 35°39′36″E﻿ / ﻿41.098°K 35.66°D﻿ / 41.098; 35.66
Ülke:  Türkiye
İl: Samsun
İlçe: Havza
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2007): 91
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0362
İl plaka kodu: 55
Posta kodu: 55700
Resmî site 
Hacıbattal, Samsun ilinin Havza ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Samsun iline 104 km, Havza ilçesine 20 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 91
2000: 99
1997: 129
| g t Havza'nın mahalleleri |
| --- | --- |
 19 Mayıs  25 Mayıs  Ağcamahmut  Ağdırhasan  Arslançayırı  Aşağıyavucak  Aşağısusuz  Bahçelievler  Başpelit  Bekdiğin  Belalan  Beyköy  Beyören  Boyalı  Boyalıca  Celil  Cevizlik  Çakıralan  Çamyatağı  Çay  Çayırözü  Çelikalan  Çeltek  Çiftlikköy  Değirmenüstü  Demiryurt  Dereköy  Doğançayır  Dündarlı  Ekinpınarı  Elmacık  Ereli  Erikbelen  Ersandık  Esenbey  Eymir  Gelincik  Gidirli  Göçmenler  Güvercinlik  Hacıbattal  Hacıdede  Hecinli  Hilmiye  Ilıca  İcadiye  İmaret  İmircik  İnönü  Kaleköy  Kamlık  Karabük  Karageçmiş  Karahalil  Karameşe  Karga  Karşıyaka  Kayabaşı  Kayacık  Kemaliye  Kıroğlu  Kirenlik  Kocaoğlu  Kocapınar  Kuşkonağı  Küflek  Medrese  Memduhiye  Meryemdere  Mesudiye  Mısmılağaç  Mürsel  Orhaniye  Ortaklar  Paşapınarı  Pınarçay  Sivrikese  Sofular  Sondaj  Şerifali  Şeyhali  Şeyhkoyun  Şeyhler  Şeyhsafi  Taşkaracaören  Tekkeköy  Tuzla  Uluçal  Üniversite  Yağcımahmut  Yaylaçatı  Yazıkışla  Yenimahalle  Yenice  Yenimescit  Yeşilalan  Yukarısusuz  Yukarıyavucak 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
Valerius Cordus

Valerius Cordus
Valerius Cordus (18 Şubat 1515 – 25 Eylül 1544), Alman psikolog ve botanikçi. Eteri bulmuştur.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX894568  BNF: cb12515627d (data)  Botanist: V.Cordus  GND: 118670085  ISNI: 0000 0001 0876 7298  LCCN: n92072362  NKC: nlk20000091738  NLI: 987007336398405171  NTA: 074741993  SELIBR: 290748  SNAC: w64x792n  SUDOC: 077785797  VIAF: 19786248   WorldCat (LCCN): n92-072362
Hindistan-Pakistan savaşları

Pakistan'a ait PNS Ghazi Denizaltısı 1965 ve 1971 savaşlarında Hindistan için önemli bir tehdit unsuru olmuştu.
1947'de Britanya Hindistanı'nın bölünmesi ve Hindistan ve Pakistan'ın bağımsızlıklarını kazanmalarından bu yana iki Güney Asya ülkesi birbirine karşı tam dört kez savaşmış ve sayısız kez sınır çatışması yaşamışlardır. 1971 Hindistan-Pakistan Savaşı hariç, direkt ya da dolaylı yoldan Hindistan ve Pakistan arasında gerçekleşen bütün savaş ve çatışmaların ana kaynağı Keşmir Sorunu olmuştur. İki ülke arasında ilişkiler halen savaş ekseninde sürmektedir.
Hindistan-Pakistan anlaşmazlığının arka planı > İngiliz hakimiyetindeki Hindistan

Pakistan ve Hindistan'ın kapladığı ve Asya alt kıtası veya Hindistan alt kıtası olarak adlandırılan geniş topraklar 18. yüzyılın ortalarında İngiltere'nin sömürgesi haline gelmiştir. İngiltere bu toprakları Yedi Yıl Savaşları'ından (1756-1763) sonra 1763 Paris barışı ile Fransa'dan almıştı. İngiltere'nin Hindistan'ı tam bir sömürge olarak idare etmesiyle beraber özellikle 18'inci yüzyıldan itibaren yerli halk tarafın İngiliz idaresine karşı birçok mücadele hareketi gerçekleştirilmiştir.
I. Dünya Savaşı sırasında İngiltere sadece Hint askerlerinden oluşan bir askeri kuvvet oluşturdu ve bu kuvveti özellikle Orta Doğu'da kullanmıştı. Bu yüzden İngiltere 1919'da Hindistan'ın bazı eyaletlerindeki yetkilerini halk tarafından seçilen yerli Hintlere bırakmak durumunda kalmıştır. Fakat bu küçük taviz Hindistan halkını tatmin etmekten uzak kalmıştır. Buna ek olarak Hindistanda Büyük Britanya'ya karşı bağımsızlık hareketi de genişlemişti. Bağımsızlık hareketinde Hinduların lideri Mahatma Gandi ve Kongre Partisi, Müslümanların lideri ise Muhammed Ali Cinnah ve Müslüman Ligi idi. Bu liderler İngiliz idaresine karşı uzun mücadele hareketine girişmiştir. İngiltere nihayet 1935'te, halk tarafından seçilmiş üyelerden meydana gelen eyalet meclisleri kurulmasını kabul etmiş ve 1937'de ilk seçimler yapılmıştır.
Asya'daki bütün sömürgelerinde olduğu gibi, II. Dünya Savaşı'nda Britanya Hindistanı da Hindistan Milli Ordusu adı ile bir kuvvet le Japonlara karşı savaşmıştır. Bunun sonucunda Büyük Britanya 1942'de Hindistan üzerindeki kontrolünü daha da gevşeterek, hükûmetin yerli halktan oluşması esasını getirmiştir. Sadece savunma ve dışişlerini kendi elinde tutmuştur. Aynı zamanda yaptığı bir açıklama ile de savaştan sonra Hindistan'a bağımsızlık vereceğini bildirmiştir.
Bağımsızlığın kazanılması ve bölünme

Büyük Britanya'nın II. Dünya Savaşı sonrasında ekonomik ve askeri alanda zayıf duruma düşmesiyle birlikte Britanya Hindistanı'nın bölünmesine dair teoriler de ortaya atılmaya başlamıştı. Buna göre Britanya Hindistanı'nda Hindu nüfusun fazla olduğu bölgelerde Hindulara ait bir Hindistan devleti, Müslüman nüfusun fazla olduğu bölgelerde ise Müslümanlara ait bir Pakistan devleti kurulacaktı. Ancak 1947'deki bölünme sonrasında Müslümanlara ait olan Pakistan devletinin kurulmuş olmasına rağmen Müslümanların üçte biri hala Hindistan topraklarında kalıyordu. Bölünmenin doğru yapılmaması sonucunda bölgedeki Hindular, Müslümanlar ve Sihler arasında gerçekleşen toplumlararası savaşlar milyonlarca can kaybıyla sonuçlandı.
Savaşlar

Britanya Hindistanı'nın bölünmesine Keşmir, Cumnu, Haydarabad gibi prenslikle yönetilen bağımsız bölgeler de dahil edilmişti ve bu bölgelerin hükümdarına topraklarını Hindistan veya Pakistan'a katma seçeneği verilmişti. Fakat bu bölgelerin bölümü henüz yapılmamıştı. Bunun üzerine Hindistan ve Pakistan bölgede hak iddia etmeye başladılar ve bu da çatışmaların ana kaynağı oldu.
Savaşlar > 1947 Savaşı (Birinci Keşmir Savaşı)

Ana madde: I. Hindistan-Pakistan Savaşı
Bağımsızlık sonrası halkının çoğunluğunun Müslüman olması sebebiyle Pakistan burasını almak için asker sevk ettiğinde, hem Keşmir hükümdarının hem de Hindistan kuvvetlerinin karşı koyması ile karşılaştı. 1947 yılına gelindiğinde Keşmir hükümdarı Hindistan'la bir anlaşma imzalayarak topraklarını Hindistan'a devrettiğini ilan etti. Pakistan ise Keşmir bölgesinin nüfusunun çoğunluğunun Müslümanlardan oluştuğunu ileri sürerek bu anlaşmayı kabul etmedi. Bu olay 1948 yılında Keşmir yüzünden Hindistan ile Pakistan arasında savaş çıkmasına sebep oldu. Birleşmiş Milletler araya girdi ve Keşmir'de referandum yapılarak halkın oyuna başvurulması şartıyla ateşkes sağladı. Pakistan bu çatışmada Keşmir'in ancak küçük bir kısmını ele geçirebilmiş, büyük kısım Hindistan'da kalmıştı. Bu sebeple, Hindistan bugüne kadar elinde tuttuğu Keşmir topraklarında referanduma yanaşmamıştır. Fakat Keşmir sorunu da, Pakistan-Hindistan ilişkilerinde bir çıbanbaşı olarak devam etmiştir ve iki ülke arasında ikinci bir savaşa neden olmuştur.
Savaşlar > 1965 Savaşı (İkinci Keşmir Savaşı)

Ana madde: II. Hindistan-Pakistan Savaşı
Bu savaş Pakistan askerlerinin Cebelitarık Operasyonu ile Hindistan yönetimindeki Cummu ve Keşmir topraklarına asker göndererek ayaklanma başlatmasıyla başlamıştır. Hindistan Pakistan'ın bu tutumuna karşı saldırı başlatarak karşılık vermiştir. Beş hafta süren savaşlar sonucunda her iki tarafta birbirine karşı üstünlük sağlayamamış, üstelik her iki taraf da çok ağır zayiat vermiş ve binlerce can kaybı meydana gelmişti. Ayrıca bu savaşta dünya II.Dünya Savaşı'ndan bu yana tanklarla yapılan en büyük savaşa şahit olmuştur.
Savaşın sonlarına doğru her iki taraf küçük zaferler hariç bir başarı elde edememiş ve savaş bir çıkmaza dönüşmüştür. Savaş Sovyetler Birliği ve ABD'nin araya girmesiyle Taşkent Deklarasyonu'nun imzalanmasıyla sona ermiştir.
Savaşlar > 1971 Savaşı

Ana madde: Bangladeş Kurtuluş Savaşı
Bu savaşın nedeni Keşmir olmasa da savaşın altında Hindistan ve Pakistan'nın Keşmir yüzünden anlaşmazlık halinde olmaları yatmıştır. 1947'deki bağımsızlığın ardından nüfusunun çoğunluğunun Müslüman olması nedeniyle Bangladeş bölgesi Doğu Pakistan adıyla Pakistan'a bağlanmıştı. Asıl Pakistan ise Batı Pakistan adıyla anılıyordu. Hindistan'ın elinde kalan topraklar bu iki Pakistan'ı birbirinden ayırıyor ve bağlantıyı kesiyordu. Ayrıca Doğu Pakistan'ın elinde kalan topraklar İngilizlerin sömürge döneminde özellikle ihmal ettiği topraklardı. Bu yüzden geri kalan Doğu Pakistan İslamabad tarafından sömürüldüğünü ileri sürüyordu. Ayrıca iki bölge halkının da Müslüman olmasına rağmen çok farklı kültürlere sahiplerdi. Savaşın hemen öncesinde Doğu Pakistan'da siyasi hoşnutsuzluk giderek artmış ve kültürel milliyetçilik hareketleri son derece sertleşmişti. Bu ve benzeri problemler 1971'de Doğu Pakistan'da büyük bir isyana sebep oldu. İsyanı bastırmak isteyen Pakistan bölgede askerî operasyonlara başladı ve bu operasyonlar sonucunda yaklaşık 10 milyon Bangladeşli Hindistan topraklarına sığındı. Bangladeşlilerin ülkesine sığınmasını bahane eden Hindistan, Doğu Pakistan'ın yanında savaşa girdi. Savaş boyut değiştirerek Hindistan ile Pakistan arasında sınır çatışmalarına dönüştü.Pakistan uçaklarının Batı Hindistan'ı bombalaması üzerine çatışma açık savaş haline geldi ve Hindistan ordusu Doğu Pakistan'a girdi. İki haftalık yoğun mücadele sonucunda Doğu Pakistan'daki Pakistan kuvvetleri Hint kuvvetleri karşısında fazla dayanamadı ve 90,000'den fazla Pakistanlı asker ve sivil teslim oldu.Pakistan birliklerinin Hindistan kuvvetlerine teslim olduğu 15 Aralık 1971 günü Bangladeş'in kuruluşu resmen ilan edildi. Bu savaş Hindistan-Pakistan Savaşları içinde en çok kayıp verilen savaştır. Bu savaş sonucunda iki ülke arasındaki gerilimi had safhaya ulaştı ve iki ülke arasında büyük bir düşmanlık başladı.
Savaşlar > 1999 Savaşı

Ana madde: Kargil Savaşı
1999 yılında Kargil Savaşı patlak verdi. Mayıs ile temmuz ayları arasında iki ordu Keşmir'in Kargil bölgesinde savaştı. Savaş sonunda Hindistan Pakistanlılar tarafından bozulan sınırı eski haline getirdi.
Nükleer silahlanma yarışı

İlk başlarda Hindistan-Pakistan arası silahlanma yarışıydı. Hindistan'ın nükleer silah üretmesiyle nükleer silahlanma yarışına dönüştü.
İki ülke arasındaki savaşlar nükleer alana da yansımış ve iki ülke arasında nükleer mücadele başlamıştır.
Pokhran I (Gülen Buda): 18 Mayıs 1974'te Hindistan ilk füzesi Pokhran I'i uzaya fırlattı.
Kirana I: 1980'li yıllarda nükleer füzeye sahip Hindistan'a karşı Pakistan Atom Enerjisi Komisyonu tarafından icat edildi.
Pokhran-II: 1998 yılında Hindistan Pakistan'a gözdağı vermek için Pokhran-II adıyla bir dizi nükleer füze denemesi yaptı. Bu denemeler Batılı devletlerce kaygıyla karşılandı ve bazı Batılı devletler Hindistan'a yaptırımlar uyguladı.
Chagai-I: Hindistan'ın Pokhran-II denemesinden sadece yarım ay sonra Pakistan tarafından Hindistan'a cevap olarak Chagai-I füze denemesini yaptı.
Chagai-II: Bu füze denemesi Chagai-I'den iki gün sonra Pakistan tarafından gerçekleştirilmiş ve iki ülke arasındaki nükleer alandaki son sürtüşme olmuştur.
Yıllık kutlamalar

28 Mayıs (1998'den beri) Pakistan'da Azamet Günü (Youm-e-Takbir) olarak.
26 Temmuz (1999'dan beri) Hindistan'da Kargil Zaferi Günü (Kargil Vijay Diwas) olarak.
6 Eylül (1965'ten beri) Pakistan'da Savunma Günü (Youm-e-Difa) olarak.
7 Eylül (1965'ten beri) Pakistan'da Hava Kuvvetleri Günü (Youm-e-Fizaya) olarak.
8 Eylül (1965'ten beri) Pakistan'da Zafer Günü/Ordu Günü (Victory Day/Navy Day) olarak.
4 Aralık (1971'den beri) Hindistan'da Ordu Günü olarak.
16 Aralık (1971'den beri) Hindistan'da Zafer Günü (Vijay Diwas) olarak.
HK Dinamo (Moskova)

| HK Dinamo Moskova |
| --- | --- |

Şehir: Moskova
Lig: Kıtasal Hokey Ligi
Konferans: Batı
Bölüm: Tarasov
Kuruluş: 22 Aralık 1946
İç saha mekanı: VTB Arena (Kapasite: 10.523)
Renkler:   
Genel menajer:  Aleksey Sopin
Baş antrenör:  Aleksey Kudaşov
Kaptan:  Andrey Mironov
Bağlı kuruluşlar: Dinamo Sankt-Peterburg (VHL) MHK Dinamo Moskova (MHL)
Websitesi: dynamo.ru
 Şu anki sezon
HK Dinamo Moskova (Rusça: ХК Динамо Москва), Kıtasal Hokey Ligi'nde oynayan bir Rus erkek profesyonel buz hokeyi takımıdır. Kulüp, 22 Aralık 1946 tarihinde kurulmuş olup Moskova merkezlidir ve ana maçlarını VTB Arena'da oynamaktadır.
Dinamo Moskova, Gagarin Kupası'nı 2011-12 ve 2012-13 sezonlarında iki kez kazandı ve 2013–14 sezonunda bir kez normal sezon şampiyonluğunu kazanarak Kıta Kupası'nı kazandı. Kulüp Rusya'nın en başarılı takımlarından biridir.
Takım kadrosu

(2 Eylül 2023 (2023-09-02) itibarıyla).
| No>  | Oyuncu | Doğum tarihi ve yaşı | Pozisyon | C/S | Yıl |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 14 |  Nikita Buruyanov | 2 Ekim 2002 (22 yaşında) | Forvet | L | 2022 |
| 25 |  İgor Çernışov | 30 Kasım 2005 (18 yaşında) | Sol kanat | R | 2022 |
| 7 |  Maksim Cioşvili | 15 Ocak 1996 (28 yaşında) | Sol kanat | R | 2022 |
| 41 |  Kirill Gotovets | 25 Haziran 1991 (33 yaşında) | Defans | L | 2022 |
| 97 |  Nikita Gusev | 8 Temmuz 1992 (32 yaşında) | Sol kanat | R | 2023 |
| 34 |  Artyom İlyenko | 30 Nisan 1996 (28 yaşında) | Orta oyuncu | L | 2023 |
| 29 |  İlya Kablukov | 18 Ocak 1988 (36 yaşında) | Sol kanat | L | 2022 |
| 32 |  İlya Konovalov | 13 Temmuz 1998 (26 yaşında) | Kaleci | L | 2022 |
| 23 |  Artyom Kudaşov | 10 Ocak 2005 (19 yaşında) | Defans | L | 2023 |
| 84 |  Pavel Kudryavtsev | 5 Eylül 1997 (27 yaşında) | Sol kanat | L | 2022 |
| 4 |  Anton Malışev | 27 Şubat 2000 (24 yaşında) | Defans | R | 2022 |
| 77 |  Yegor Martınov | 15 Ağustos 1990 (34 yaşında) | Defans | R | 2022 |
| 27 |  Brennan Menell | 24 Mayıs 1997 (27 yaşında) | Defans | R | 2022 |
| 31 |  Vladislav Mihaylov | 23 Aralık 2000 (23 yaşında) | Orta oyuncu | L | 2018 |
| 94 |  Andrey Mironov (C) | 29 Temmuz 1994 (30 yaşında) | Defans | L | 2018 |
| 80 |  Yegor Morozov | 23 Nisan 1995 (29 yaşında) | Sağ kanat | L | 2023 |
| 99 |  Maksim Motorıgin | 24 Aralık 2002 (21 yaşında) | Kaleci | L | 2023 |
| 71 |  İvan Muranov | 6 Ekim 1999 (25 yaşında) | Sol kanat | L | 2018 |
| 79 |  Andrey Nikonov | 2 Kasım 2002 (21 yaşında) | Forvet | L | 2021 |
| 19 |  Eric O'Dell | 21 Haziran 1990 (34 yaşında) | Orta oyuncu | R | 2021 |
| 92 |  İgor Ojiganov | 13 Ekim 1992 (31 yaşında) | Defans | R | 2023 |
| 18 |  Cedric Paquette | 13 Ağustos 1993 (31 yaşında) | Orta oyuncu | L | 2023 |
| 15 |  Yegor Petuhov | 28 Şubat 1994 (30 yaşında) | Forvet | L | 2023 |
| 82 |  Andrey Pribılski | 23 Aralık 2000 (23 yaşında) | Defans | R | 2018 |
| 45 |  Daniil Pılenkov | 26 Eylül 2000 (24 yaşında) | Defans | L | 2023 |
| 96 |  Dmitri Raşevski | 9 Ağustos 2000 (24 yaşında) | Sağ kanat | L | 2020 |
| 90 |  Konstantin Volkov | 20 Eylül 1997 (27 yaşında) | Kaleci | L | 2022 |
| 91 |  Jordan Weal | 15 Nisan 1992 (32 yaşında) | Orta oyuncu | R | 2022 |
HK Avtomobilist

| Avtomobilist Yekaterinburg |
| --- | --- |

Şehir: Yekaterinburg
Lig: Kıtasal Hokey Ligi
Konferans: Doğu
Bölüm: Harlamov
Kuruluş: 2006
İç saha mekanı: KRK Uralets (Kapasite: 5.570)
Renkler:    
Genel menajer:  Oleg Gross
Baş antrenör:  Nikolay Zavaruhin
Kaptan:  Sergey Şirokov
Bağlı kuruluşlar: Gornyak-UGMK (VHL) Avto (MHL)
Websitesi: www.hc-avto.ru
 Şu anki sezon
Avtomobilist Yekaterinburg (Rusça: Автомобилист), Kıtasal Hokey Ligi'nde oynayan bir Rus erkek profesyonel buz hokeyi takımıdır. Kulüp, 2006 yılında kurulmuş olup Yekaterinburg merkezlidir ve ana maçlarını KRK Uralets'te oynamaktadır.