stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Manna Krallığı
Tarihi > İranzu'nun Hükümdarlığı

Hükümdar Udaki'den sonra, M.Ö. 737 seferleriyle ilgili olarak III. Tiglat-Pileser'in ve II. Sargon'un M.Ö. 718'e ait tabletlerinde Manna hükümdarı İranzu'nun adı geçer. Manna, en parlak dönemine muhtemelen İranzu'nun selefleri ve onun hükümdarlığının ilk yıllarında ulaşır. İranzu'nun seleflerinin isimleri bize ulaşmamıştır, çünkü o dönemde Manna devleti ile daha fazla karşılaşan Urartu hükümdarları kendi tabletlerinde Manna hükümdarlarının isimlerini vermezler. Genelde rakiplerinin isimlerini nadiren anan Urartu hükümdarları, Manna'nın Urartu'ya karşı saldırıya geçmesi gerçeğinin kendisi Manna'nın güçlendiğini gösterir. Buna Asur'un Manna'da askeri operasyonlar yapmaması da katkıda bulunuyordu. Asur hükümdarı III. Tiglat-Pileser, o dönemde Asur'u oldukça rahatsız eden Medlerle mücadele ediyordu. III. Tiglat-Pileser'in M.Ö. 744 ve M.Ö. 737 yıllarında Medler aleyhine düzenlediği askeri seferlerin rotalarının I. M. Dyakonov tarafından yapılan analizi, bu seferlerin yollarının Manna'nın doğu sınırları boyunca geçtiğini ancak topraklarına dokunmadığını gösteriyor.
Bu, Manna'nın bir askerî güç olarak varlığını ve Asur ile dostane ilişkilerini gösterir. III. Tiglatpileser aynı dönemde Urartu ile de mücadele ediyordu ve bu mücadelede Urartu'nun zayıflaması sonucu Manna'nın durumu hafifledi. Manna Devleti'nin büyüklüğü hakkında, II. Sargon'un kontrolünden kurtulmaya çalışan bağımlı eyaletler ve onun kontrolü altındaki eyaletler hakkında verdiği detaylı bilgiye dayanarak fikir sahibi olabiliriz.
Urartu görünüşe göre kendi güçleriyle Manna'ya karşı başa çıkamamış ve bu nedenle Manna'ya bağlı olup bağımsızlık arayışında olan eyaletler arasında kendine bir destek aramıştır. Nahçıvan ve Manna bölgelerinde ortaya çıkan arkeolojik materyallerde izlenen sıkı kültürel ilişkiler, belirli dönemlerde Manna'nın sınırlarının Aras Nehri'nin kuzeyine kadar uzandığını ve Manna Devleti'nin güçlendiği dönemlerde geniş bir bölgeyi kapsadığını gösterir. İranzu'nun hükümdarlığının sonlarına doğru Manna hükümdarının pozisyonu biraz zayıflar. Zikertu eyaletiyle birlikte Şuandahul ve Durdukka şehirleri de ona karşı çıkarlar. II. Sargon'un yardımıyla bu yerler yeniden Manna'ya bağlanırlar.
Tarihi > Aza'nın Hakimiyeti

İranzu'nun ölümünden (M.Ö. 719-716 yılları) sonra, oğulları arasında iktidar mücadelesi başladı. Babası İranzu'nun politikasını sürdüren ve Asur yanlısı olan büyük oğlu Aza iktidara geçti, ancak o kısa süre hüküm sürdü ve kısa sürede Urartu ile ittifak taraftarları tarafından mağlup edildi. Urartu ile ittifak kuran Manna valileri Uişdişli Baqdatti ve Zikertulu Metatti, Aza'ya karşı çıktı. Aza, kendi devlet topraklarında savunmaya çekilmek zorunda kaldı. O, "Ulaşılamaz Uauş Dağı"nda (Sehend) sağlamlaştı, ancak düşmanlarını yenemedi ve öldürüldü. Azanın öldürülmesinden dolayı öfkelenen Asur Kralı II. Sargon, katilleri cezalandırmak için M.Ö. 716 yılında Manna'ya sefer düzenledi. Bu, Dur Şarukkin (Horsabad) sarayının V salonundaki duvar yazısında şöyle anlatılmaktadır:
“Hakimiyetimin altıncı yılında Urartulu Ursa, Mannalılar ülkesinin valileri Uişdişli Bagdattini ve Zikertulu Metattini Şarrukin'in (Asuriyalı) ve hükümdarlarının oğlu Aza'ya karşı kışkırttı ve Mannalılar ülkesinde isyan edip, sarp Uauş Dağında kendi hükümdarları Aza'nın cesedini bıraktılar. Manna ülkesinin intikamını almak ve onu Asur'un egemenliğine geri kazandırmak için Asur’a, efendim olan tanrı Aşur’a ellerimi kaldırdım ve Uauş Dağında, Aza'nın cesedinin bırakıldığı yerde Baqdattinin derisini soydum ve Mannalılara gösterdim. Ullusunu'yu, onun (Aza'nın) kardeşini tahta oturttular, ben de ona bütün Mannalılar ülkesini boyun eğdirdim.”
Tarihi > Ualli'nin Hükümdarlığı

Asurbanipal'ın, Ahşeri'nin tüm ailesinin "kılıçtan geçirildiği" hakkındaki bilgisine rağmen, Ahşeri'nin yerine oğlu Ualli geçmişti. Ahşeri'nin karşıtları, Asurlularla ittifak taraftarlarıydı ve isyan da onun yardımı olmadan hazırlanmış olamazdı. Hatta Ahşeri, başkenti İzirtu'yu terk ettikten sonra bile, bir kitabe göre İştatti, diğerine göre ise Atran kalesinde güçlenerek Asurlulara karşı sert bir direniş göstermişti. Ahşeri'yi öldüren isyancılar, Asurlulara daha fazla yardım etmiş oldular. Ahşeri'nin oğlu Ualli, Asur'un zaferini kabul etti, Asurluların talep ettiği tüm vergileri ödedi ve ek olarak 30 at daha verdi. O, oğlu Erisini ve kızını hükümdara rehin olarak gönderdi. Buna karşılık Aşurbanipal, Manna'ya kendi barış elçisini gönderdi.
Asurbanipal'ın "B silindiri"ndeki kitabede, Ualli'nin iktidara gelişi şöyle anlatılır:
“Aşur ve İştar, benim hükümdarlığıma saygı göstermeyen Ahşeri'yi, onun kölelerinin ellerine teslim ettiler. Onun halkı ona karşı ayaklandı ve cesedini sokağa attılar. Sonra oğlu Ualli, onun tahtına oturdu.”
Tarihi > Devletin Çöküşü

Manna devletinin adı geçen çivi yazılı kaynaklara göre, M.Ö. 616 yılına kadar Asur'un Babille olan son savaşına kadar Asur'un müttefiki olarak kalmıştır. "Gedd Salnamesi", Asur'u ağır bir yenilgiye uğratan Babil hükümdarı Nabopalasar'ın (M.Ö. 605 yılında ölmüştür) Asur soylularını ve onlara yardım etmeye gelen Mannalıları esir aldığını bildirir. Gedd Salnamesi'nde bu durum şöyle anlatılır:
"Nabopalasar'ın 10. yılında, ayar ayında, o, Akkad'ın ordusunu topladı ve Fırat Nehri kıyısından ilerledi; Suxeyliler ve Hindanlılar onunla savaşa girmeyip vergilerini ona sundular. Ab ayında, Asur ordusunun Kablinde olduğunu bildirdiler; Nabopalasar onlara karşı harekete geçti ve ab ayının 12'sinde Asur ordusuyla savaştı, Asur ordusunu yendi, Asur'a büyük bir darbe vurdu, çok miktarda ganimet aldı. Onların yardımına gelen Manna ve Asur soyluları esir alındılar. Aynı zamanda Kablin şehrini ele geçirdi. (Kuzey bölgelerine yönelik seferlerle ilgili). 12. yılın ab ayında emriyle Madaylı Nînava'ya karşı Tarbis şehrini ele geçirdiler. O, Dicle Nehri kıyısından ilerleyip, Aşur'a saldırdı, şehirde savaş yaptı; şehri yıktı, büyük adamlara ağır bir darbe vurdu, ganimetlerini ele geçirdi, esir aldı. Madaylıların yardımına gelen Akkad kralı ve onun ordusu savaşa yetişemedi, Aşşur yıkılmıştı. Akkad kralı ve Umakiştar şehir yakınlarında buluşarak dostluk ve ittifak anlaşması imzaladılar. Umakiştar ve onun ordusu ülkesine döndü, Akkad kralı ve ordusu ülkesine döndü.  14. yılda Akkad kralı ordusunu topladı. Ummanmandan'ın kralı Umakiştar, Akkad kralının karşısına, buluştular, Akkad kralı ve Umakiştar  Radan Nehri'ni geçtiler ve Dicle Nehri kıyısından ilerlediler Nînava'ya karşısiman ayından ab ayına kadar 3 savaş şehre büyük bir darbe indirdiler."
Asur'u tamamen yenilgiye uğratan Madaylılar, Yakın Doğu'da rakipsiz güçlü bir devletin temellerini attılar. Muhtemelen M.Ö. 615–610 yılları arasında Manna devletini kendilerine tabi kılmışlardır. Ancak Manna, bir süre Medya'ya bağlı bir devlet olarak bağımsızlığını korumuştur. Manna'nın adı geçen son yazılı kaynak İncil'dir. Yeremya kitabında Urartu devleti, Manna ve İskitler M.Ö. 593 yılında Madaylılarla birlikte Babil'e karşı ayaklanmaya çağrılır.
Devlet yapısı

Mannada hükümdarlık makamı irsen geçiyordu. Birbirini takip eden hükümdarlar Aza ve Ullusunu İranzu'nun oğullarıydı. Asur hükümdarı Asarhaddon'un çağdaşı Ahşeri'den sonra Mannayı oğlu Ualli yönetmiştir. Devletin başında kalıtsal yetkiye sahip bir hükümdar bulunurdu. Devletin toprakları, hükümdarın atadığı valiler tarafından yönetilen eyaletlere bölünmüştü. G. A. Melikişvili'nin belirttiği gibi bu valilerden bazıları bile kalıtsal yetkiye sahip olmuştur. Mannada hükümdar yetkisi, görünüşe göre sınırsızlığa doğru gitmiştir; en azından hükümdarlar bağımsız bir yetkiye sahip olmaya çalışmışlardır. Bu da hükümdar ile onun yürüttüğü siyasetin destekçileri ve karşıtları arasında sürekli bir mücadeleye yol açmıştır. Manna'da siyasi yönü değiştirmek için suikastlar yapılmış, mevcut hükümdarlar devrilmiş ve kendilerine uygun olanlar tahta getirilmiştir. Suikastlerin başında çoğunlukla hükümdarın oğlu veya kardeşi yer alırdı. Örneğin, Asur yanlısı olan Aza'yı, Urartu ile ittifak yapan kardeşi Ullusunu tahtan indirmişti. Aynı zamanda II. Sargon'un verdiği bilgilere göre, Ullusunu "Kendi büyükleri, ihtiyarları, danışmanları, ailesinin üyeleri, valileri, ülkesini yöneten soylularıyla" birlikte II. Sargon'u karşılamaya çıkmıştı. Yani hükümdar yetkisini sınırlayan ihtiyarlar meclisi olarak sayılanlarla birlikte ükleyi yönetmekteydi.
Hükümdar artık mutlak güç sahibiydi. II. Sargon dönemine ait bilgilere göre, Manna hükümdarının egemenliğinden kurtulmaya çalışan "Onun ülkesini yöneten valiler ve başkanların" bağımsızlık çabaları engellenmiş ve sınırlandırılmıştı, artık kendilerine bağlı bölgelerde bağımsız bir yetkiye sahip değillerdi.
Yukarıda belirtilen bilgilerle II. Sargon, Ullusunun kendisiyle birlikte tüm akraba ve Manna soylularını karşılamaya çıkmasının, ona olan saygı ve dostluğunu göstermek olduğunu vurgulamak istemiştir. Metnin devamından anlaşılmaktadır ki, Ullusunu kendi güvenliğini sağlamak için rehine almamış aksine II. Sargon'un büyük oğluna hediyeler vermeyi emretmiştir. Kendi hükümdarlığını pekiştirmek için Asur hükümdarına bir stella ithaf eder. G. A. Melikişvili'nin düşüncesine göre, Manna hükümdar oğullarının Asurlulara rehine verilmesi olgusu, Manna hükümdarlarının da egemen hükümdarlar olduğunu gösterir. Hükümdar yetkisinin güçlenmesi, soylular tarafından savunulması, gelişmiş ekonomi, Mannanın Yakın Doğu'nun büyük devletlerinden biri haline gelmesine olanak sağlamıştır.
Manna'da Din > Defin Gelenekleri

Hasanlu nekropolü, o dönemde kale duvarlarının dışında, tepenin kuzey yamacında yer alıyordu. Mezarlık alanı, V ve VI yüzyıllarda uzun bir süre boyunca kullanılmıştır. Mezarlık alanında ilk kazılar 1947 yılında M. Rad ve A. Hakemi tarafından yapılmıştır. Daha sonra, R. Dyson'un liderliğindeki bir ekip, sistematik kazılar yapmış ve kazılan mezarlar, yerleşim alanının katmanlarıyla kronolojik olarak uyumlu hale getirilmiştir. Mezarlar, bu kalenin halkının defin sırasında belirli bir yön izlemediğini göstermektedir. Ölüler, yan yatmış, bükülü bir pozisyonda doğrudan toprağa gömülmüşlerdir.
Erkekler hançer, mızrak ve ok ucu gibi silahlarla, kadınlar ise bilezikler, yüzükler, boncuklar ve başlıklarıyla birlikte defnedilmişlerdir. Ayrıca, tüm mezarlara belirli miktarda çömlek (muhtemelen içine yiyecek ve içecek konulmuş) bırakılmıştır. Bütün mezarlarda, uzun saplı çaydanlıklara rastlanmıştır. Bu kapların törensel bir öneme sahip olduğu düşünülmektedir. Ölülerin başı yanında koyun kemikleri bulunmuştur. Mezarlardan birinin duvarları özenle çay taşlarıyla çevrilmiştir. Ana ölüyle birlikte bir başka ölü de gömülmüştür.
R. Dyson, bunun toplumda sosyal hiyerarşinin varlığını yansıttığını düşünmektedir. Marlıktepe mezarları, toplumsal tabakalaşmayı daha canlı bir şekilde yansıtmaktadır. "Hükümdar Mezarlığı" olarak adlandırılan bu mezarlık, zenginlikleri ve görünüşe göre konumlarına göre birbirinden oldukça farklı olan soylulara aittir. Bazı mezarlar, diğerlerine göre daha fazla donanım ve değerli eşyalarla daha zengin bir şekilde donatılmıştır. Defin için kazılan tüm kuyuların duvarları kil harcı ve taşla kaplanmıştır. Defin adeti, Hasanlu mezarlarında olduğu gibidir.
Kültür > Çömlekçilik

Hem mezarlardan hem de yerleşim yerlerinden çıkarılan seramikler, sayıca çok, biçim ve kalite açısından çeşitlidir- kaba şekilde yapılmış mutfak eşyalarından tutun, çeşitli amaçlar için kullanılan ince, zarif ürünlere kadar farklı türde eşyalar bulunur. Hasanlu'da yapılan kazılar sırasında keşfedilen ve "zanaatkar evi" olarak adlandırılan yapıda, metal eşyaların yapımı için gerekli araçların yanı sıra, avluda seramik pişirmek için bir fırın da bulunmuştur. Hazır ürünlerin evin çatısında kurutulduğu belirlenmiştir. Çökmüş çatının üstünde çok sayıda seramik kırıntısı bulunmuştur.
İyi pişirilmiş, parlak veya mat gri-siyah ve kahverengi monokrom seramikler, önceki dönemlerde olduğu gibi hala popülerdi. Bu dönemde kapalı fırınlarda, düşük atmosfer basıncı altında seramik pişirme geleneği devam ediyordu.
Hasanlıtepe seramiklerini araştıran bilim insanı, seramik kapların %40'ının yüksek kaliteli gri-siyah veya tamamen siyah renkte, %60'ının ise kaba yapılı ürünlerden oluştuğunu belirtmektedir; sırlı kaplar ise neredeyse hiç bulunmamaktadır. Basit geometrik desenlerle süslenmiş, uzun ağızlı siyah, parlak "çaydanlıklar" ve halka şeklinde kulplu sürahiler, o dönemin karakteristik ürünlerindendir. Bu tür kaplar-çaydanlıklar, Hasanlu IV kazılarında, Göytepe'de ve Nahçıvan 'da Kızılveng, Muncuklutepe ve Merdangöl'de de bulunmuştur. Bu kapların ağızları uzun, dirsekli ve oluk şeklinde olup, kuş gagasına benzemektedir. Bazılarında kulp yerine küçük bir çıkıntı bulunur.
MÖ 1. binyılın başlarında, Urmiye havzası bölgelerinin Asur ile yoğun ilişkileri döneminde sırlı seramikten yapılmış eşyalar da ortaya çıkmıştır. Bilindiği gibi, Asurlular bu tür seramik üretiminde Orta Asur döneminden itibaren uzmanlaşmışlardı. Hasanlu'da yerel ustaların elinden çıkan sırlanmış gri, sarımsı-gri ve mavimsi-beyaz renkte nadir kaplar ve duvar çinileri, ayrıca daha özenle yapılmış, muhtemelen dışarıdan getirilmiş birkaç örnek de bulunmuştur.
Mona Juul (Danimarkalı politikacı)

Mona Juul (2025)
Mona Juul (d. 20 Eylül 1967, Aarhus, Danimarka), Muhafazakar Halk Partisi'nin 2024'ten beri lideri olan Danimarkalı siyasetçi ve milletvekilidir. İlk kez 2019 Danimarka genel seçimlerinde parlamentoya seçildi.
Juul, Søren Pape Poulsen'in ölümünün ardından 13 Mart 2024'te Muhafazakar Halk Partisi'nin lideri oldu.
2025-26 Superliga (Sırbistan)

| Superliga (Sırbistan) |
| --- | --- |
Sezon: 2025-26
Tarih: Temmuz 2025-
Takım sayısı: 16
← 2024-25  2026-27 →
Sırbistan futbolunun en üst seviye futbol ligi olan Superliga'nın 20. sezonudur.
Takımlar

| Takım | Şehir | Stadyum | Kapasite |
| --- | --- | --- | --- |
| Kızılyıldız | Belgrad | Rajko Mitić Stadyumu | 53.000 |
| Partizan | Belgrad | Partizan Stadyumu | 32.475 |
| Radnički 1923 | Kragujevac | Čika Dača Stadyumu | 15.022 |
Puan Durumu

| Sıra | Takım | O | G | B | M | AG | YG | GF | P | Eleme |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Kızılyıldız | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | Şampiyonluk Play-Off |
| 2 | Partizan | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | Şampiyonluk Play-Off |
| 3 | Radnički 1923 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | Şampiyonluk Play-Off |
| 4 |   | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | Şampiyonluk Play-Off |
| 5 |   | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | Şampiyonluk Play-Off |
| 6 |   | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | Şampiyonluk Play-Off |
| 7 |   | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | Şampiyonluk Play-Off |
| 8 |   | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | Şampiyonluk Play-Off |
| 9 |   | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | Küme Play-Out |
| 10 |   | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | Küme Play-Out |
| 11 |   | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | Küme Play-Out |
| 12 |   | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | Küme Play-Out |
| 13 |   | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | Küme Play-Out |
| 14 |   | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | Küme Play-Out |
| 15 |   | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | Küme Play-Out |
| 16 |   | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | Küme Play-Out |
İlk maç(lar) Temmuz 2025 tarihinde oynanacak. Kaynak: Superliga (Sırpça)
Sıralama kuralları: 1) Puan; 2) Kendi aralarındaki puan; 3) Kendi aralarındaki gol farkı; 4) Kendi aralarındaki atılan gol; 5) Kendi aralarında deplasmanda atılan gol (eğer iki takım varsa); 6) Gol farkı; 7) Atılan gol; 8) Fair-play sıralaması; 9) Alfabetik sıralama.
| İç saha ╲ Dış saha | RSB | PAR | RDK |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kızılyıldız | — |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| Partizan |  | — |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| Radnički 1923 |  |  | — |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   |  |  |  | — |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   |  |  |  |  | — |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   |  |  |  |  |  | — |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   |  |  |  |  |  |  | — |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   |  |  |  |  |  |  |  | — |  |  |  |  |  |  |  |  |
|   |  |  |  |  |  |  |  |  | — |  |  |  |  |  |  |  |
|   |  |  |  |  |  |  |  |  |  | — |  |  |  |  |  |  |
|   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | — |  |  |  |  |  |
|   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | — |  |  |  |  |
|   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | — |  |  |  |
|   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | — |  |  |
|   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | — |  |
|   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | — |
İlk maç(lar) Temmuz 2025 tarihinde oynanacak. Kaynak: Superliga (Sırpça)
Bauhaus

Başlığın diğer anlamları için Bauhaus (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |

Konum:  Almanya
Kriter: Kültürel: ii, iv, vi
Referans: 729
Tescil: 1996 (20. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Bauhaus, Dessau
Bauhaus; 20. yüzyılda mimari, tasarım, sanat alanlarında yeni akımlar yaratmış bir okuldur. Kurulduğu zaman dünyanın en seçkin ve çağdaş mimarlarını, sanatçılarını, bir araya getirerek, yalnızca bir eğitim kurumu yaratmamış, aynı zamanda bir üretim merkezi ve tüm bunların konuşulup tartışıldığı bir yer haline gelmiştir.
Günümüzde iki şehirde eğitime devam edilmektedir: Berlin ve Münih.[kaynak belirtilmeli]
Bauhaus Nedir?

Bauhaus mimaride olduğu kadar endüstriyel tasarım ve şehir planlama gibi konularda yenilikler getirmiş, yeni bir mimari akım yaratarak, sanatın tüm dallarını etkilemiştir.
Bauhaus'un kuruluşundaki ilk hedef kombine bir mimarlık okulu, zanaat okulu ve güzel sanatlar akademisi yaratmaktı. Savaş sonrası Gropius'a göre yeni bir mimari stil başlamalıydı. Daha fonksiyonel, ucuz ve kalıcı ürünlerin üretildiği bir stil. Böylece Gropius sanat ve zanaatı birleştirerek, fonksiyonel ve sanatsal ürünler yaratmak istiyordu.
Bauhaus'a göre mimarlık, ressamlık, heykeltıraşlık ve zanaatkârlık iç içe olmalıydı. Walter Gropius; sanatçıyı, zanaatkarın yücesi olarak görürdü.
Makina Bauhausçular tarafından pozitif bir eleman olarak değerlendiriliyordu. Bu sebeple endüstri ürünleri tasarımına da önem veriyorlardı.
Temel tasarım dersi fikri ilk burada oluşmuş ve günümüzde dünyadaki çoğu mimarlık okullarınca benimsenmiştir.
Bauhausta öznel yaklaşım benimsenmişti. Okula gelen öğrencilerin öğretmenlerini, birini ya da bir stili taklit etmeleri yerine kendi yollarını bulmaya teşvik ediyorlardı.
Bauhaus Sanat ve Tasarım Okulu

Bauhaus Sanat ve Tasarım Okulu mimar Walter Gropius tarafından kurulmuş olan 1919 - 1933 yıllarında Almanya'da var olan bir tasarım, mimarlık ve uygulamalı sanatlar okulu. Kuruluşundan 1925'e kadar Weimar'da, 1932'ye kadar Dessau'da ve son aylarında Berlin'de eğitim hayatına devam etmiştir.
Bauhaus, öğrencileri eşit derecede sanat ve teknik olarak uzman işçilik konusunda eğiterek ikisi arasındaki ayrılığı sona erdirmeye çalışmıştır. Bauhaus'un en temelinde sanatsal ve uygulamalı öğretim yatıyordu. Her öğrenci kendi seçtiği çalışma atölyesine katılıp bitirdikten sonra, mecburi hazırlık kursunu tamamlamak zorundaydı. Böylelikle temel zanaat bilgisi, tasarım parametreleri ve uygulama bir araya getirilmişti. Bauhaus'un amaçlarından birisi de sanayileşme sonrası girilen modernleşme sürecinde sanatçıya, aslında bir zanaatkar olduğunu ve zanaatı olmadan sanatının bir anlam ifade etmediğini hatırlatır. Sanatçıyı, zanaatkarlar loncasının en üst seviyesinde konumlandırır. Atölye çalışmalarına kabul edilmeden önce, Bauhaus'taki öğrencilerin Johannes Itten, Josef Albers ve László Moholy-Nagy tarafından çeşitli şekillerde öğretilen altı aylık bir ön kursu almaları gerekiyordu. Üç yıllık atölye eğitiminin ardından ise öğrenciler kalfalık diplomasına layık görülüyordu.
Bauhaus'ta Mimarlık

Bauhaus bildirisine göre tüm sanatların birleştiği en yüksek nokta binalardı. Bauhausun Weimar'daki ilk yıllarında dersler Walter Gropius'un ortağı Adolf Meyer tarafından kısa dersler olarak veriliyordu. Bauhaus'un çalışma atölyeleri ise Gropius'un kendi mimarlık ofisinde gerçekleşmekteydi. Burada yeni bir mimarlık stili yaratılmakla kalınmamış yeni yaşama biçimleride geliştirilmişti. 1927'de Walter Gropius, Hannes Meyer'a mimarlık bölümünün başına geçmesini teklif etti. Hannes Meyer içinde tasarım, yapı, planlama, şehir tasarımı ve teknik ressamlığın bulunduğu bir eğitim sistemi oluşturdu.
Bauhaus Dessau
1930'dan 1933'e kadar Ludwig Mies Van der Rohe başkanlığa geldi. Mies Van der Rohe'ye göre bir öğrencinin Bauhaus'a girebilmesi için bir takım dersleri almış ve belirli bir yetkinliğe ulaşmış olması gerekiyordu. Böylelikle Bauhaus'u doktora eğitimi veren bir okul haline getirdi.
Bauhaus'ta Sanat

Bauhaus'taki ilk öğretmenler sanatçılardı. Modern resimle ilgili çok sayıda fikir üretildi. Wassily Kandinsky, Elisabeth Kadow, Paul Klee ve diğer Bauhaus sanatçıları resimlerin geleneksel kavramlarından uzaklaşarak, soyutlamaya ve sanatsal tasarımın teorilerini ve yasalarını analiz etmeye yöneldiler.
Bauhaus'taki Atölyeler

Uygulamalı çalışmalar Bauhaus'ta çok önemliydi.
Atölyelerden bazıları:
Bauhaus Arşivi Berlin Max Bill
Bauhaus Weimar
Gevende

| Gevende |
| --- | --- |
Başladığı yer: Eskişehir, Türkiye
Tarzlar: Psikedelik folk, folk rock
Etkin yıllar: 2000-günümüz
Resmî site: http://www.gevende.com

Üyeler: Ahmet Kenan Bilgiç  Ömer Öztüyen   Okan Kaya  Gökçe Gürçay   Serkan Emre Çiftçi

Eski üyeler: Can Ömer Uygan Tunç Çakır

Gevende, 2000 yılında Eskişehir'de kurulan müzik grubu. Grup, 2002 yılına kadar "Tiny Toon Blues Band" adıyla 70'ler şarkılarından oluşan parçalarla bar performansları sergilemiş, 2003'te "Gevende" adını kullanmaya başlamıştır. Gevende, Kürtçede "düğün çalgıcısı" demektir. Etimolojik olarak sözcüğün kökeni Kürtçe dilindeki govend (halay) kelimesinden govendî ya da gevende şeklini almıştır.
Grubun müzik türü psikedelik folk ya da caz rock olarak tanımlanabilir. Grup 2005'te Roxy Müzik Günleri'nde birinci oldu. 2005 yılında yapımcı ve Baykuş Müzik'in kurucusu Sinan Sakızlı ile tanışan ekibin ilk albümleri olan Ev, 2006 yılında Baykuş Müzik etiketiyle piyasaya sürülmüştür. Grup aynı sene İran, Pakistan, Hindistan ve Nepal'e bir yolculuk yapmış ve 6.000 km'lik rotada, birçok farklı mekan ve evde yerel müzisyenlerle buluşup çeşitli performanslar gerçekleştirmiştir. 2006-2009 yıllarını Avrupa'da sayısız salon konseri  vererek ve uluslararası birçok festivale katılarak geçiren ekip, 2011 yılında yine yapımcılığını Sinan Sakızlı'nın yaptığı ikinci albümleri Sen balık değilsin ki'yi yayınlamıştır. Bu albümde, Norveçli gitarist Eivind Aarset, bir Ermeni türküsünden esinlenilerek yazılmış Beboyin Yerkı parçasına eşlik etmiştir. Grubun Monochroma oyunu için hazırladıkları müzikler, soundtrack albümü olarak 3 Haziran 2014 tarihinde yayımlandı. 2015 yılında İstanbul St. Antuan Kilisesi'nde iki gün art arda verdikleri konserin albümünü yayınlayan ekip 2017 yılında Kırınardı albümünü yayınladı.
Grup üyeleri

Ahmet Kenan Bilgiç (gitar, vokal)
Ömer Öztüyen (viyola)
Okan Kaya (bas gitar)
Gökçe Gürçay (davul)
Serkan Emre Çiftçi (trompet)
Tunç Çakır (elektronikler ve vibrafon)
Can Ömer Uygan (Trompet)
Diskografi

Ev, Baykuş Müzik, 2006 (2. versiyonu 2010'da çıkmıştır.)
Sen Balık Değilsin ki, Baykuş Müzik, 2011
Monochroma soundtrack Album, Baykuş Müzik, 2014
Live at St Antuan Church, Baykuş Müzik, 2015
Kırınardı, Baykuş Müzik, 2017
Diskografi > Derlemeler

A Turkish Season (Dijital derleme), Mondomix MP3, Fransa, 2010
Beyond Istanbul Vol. II (Derleme), Trikont Records, Almanya, 2009