stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İlhanlılar devrinde Aleviler
Mahmud Gazan Han ve Moğollar’ın İslâmiyeti kabûlü > Mahmud Gazan Han’ın İslâmiyetin yayılmasındaki rolü ve hizmetleri

Mahmud Gazan hayâtında Tebriz’in batısında kendisi için bir türbe, fukaha için medreseler, sûfîlere ait medreseler yaptırdı ve bunların imarı için vakıflar bağladı. Meşhur Kutb’ûd-Dîn Şirâzî, Numam Tebrizî, Vezir Hoca Reşid’ed-Dîn, Burak Baba Mevlâna Celâleddîn Rûmî’nin torunu Ulu Arif Çelebi gibi büyük âlim ve mutasavvıflara pek çok ihsanlarda bulunmuştu. H. 701 / M. 1302 yılında öldü.
Mahmud Gazan Han ve Moğollar’ın İslâmiyeti kabûlü > Alevî nüfuzu altına giren Moğollar’a Mısır’ın Türk asıllı Kölemen (Memlük)  hükümdarının harb ilânı

Gazan Han’ın sarayına sızan Şiîlerin hilâfet makamına tekrar Alevîler’i getirme teşebbüslerini öğrenen Mısır hükümdarı Melik’ûn-Nâsır Sultan Muhammed bin Kalavun H. 699 / M. 1300 tarihinde Moğollar ile kanlı bir harbe girişti. Halbûki Mısır, Fâtımî halifelerinin yüzyıllar boyu ektikleri Şiîlik tohumlarıyla ünlenmiş bir ülkeydi ve bütün bu muhitler mezheben hep Alevî taraftarlarından oluşmaktaydılar.
Ayrıca bakınız: Kölemen, Memlûk Sultanlığı, Nasır Muhammed bin Kalavun, Vadi el-Haznedar Muharebesi ve Mahmud Gazan
Mahmud Gazan Han’ın kardeşi Olcaytu’nun İsnâ‘aşer’îyye mezhebine girişi

Ana maddeler: Olcaytu ve İmamiye-i İsnaaşeriye
Gazan Han vezir Emîr Nevrûz’un ölümünden sonra fazla yaşamadı. Henüz İslâmiyet’in nüfuzu lâyikiyle Moğol saraylarına yerleşemeden Olcaytu İlhanlı tahtına oturdu. Orta Asya’dan batıya doğru durmadan akın eden İbâh’îyye, Hulûl’îyye ve Tenasüh akideleri taşıyan bazı garip kıyafetli Bâtınî dervişlerinin fa’aliyetlerinin çok arttığı bu devirde, vezir Sâd’ed-Dîn Kazvinî Alevî’nin himayesinde bulunan Seyyid Tac’ed-Dîn Saveci’nin yoğun çabaları sonucunda birçok Şiî âlimi de Moğol hükümdarı Olcaytu’nun sarayına gelmişlerdi. Kelâm ve felsefe konularına derin ilgi duyan bu hükümdar, Horasan’dan gelen “Hanefî Kelâmcıları”, Vezir Hoca Reşid’ed-Dîn’nin ekibinde yer alan “Şâfiî Eş’ârîleri” ve daha birçok çeşitli değişik mezheplere mensup olan “Şîʿa-i Bâtınî’yye âlimleri” mevcuttu. “Kadı’ûl-Kudât Hoca Abd’ûl-Melîk Şâfiî” ile Hanefîyye’nin meşhurlarından “Sadri Cihân” arasında geçen çok şiddetli bir Kelâm tartışması üzerine Gazan’ın kardeşi Olcaytu meşhur âlimlerden İbn-i Mûtahhar’ın tesirleri ve Seyyid Tac’ed-Dîn Saveci’nin de telkinleriyle, Şia’nın İmamiye-i İsnâ‘aşer’îyye mezhebini kabul etti. (H. 707 / M. 1307)
Vezir Hoca Reşid’ed-Dîn ile Tac’ed-Dîn Şah arasında vuku bulan siyâsî çekişmeler neticesinde Olcaytu’nun sarayı zamanla nezahetini yitirmiş olmakla beraber, burada îlmen ve ahlâken çok bilgili ve kıymetli şahsiyetler de bulunmaktaydı.
Ayrıca bakınız: Reşidüddin Hamedani
Mahmud Gazan Han’ın kardeşi Olcaytu’nun İsnâ‘aşer’îyye mezhebine girişi > Olcaytu’nun İsnâ‘aşer’îyye mezhebinin yayılmasındaki hizmetleri

Seyyid Tac’ed-Dîn Saveci’nin tavsiyesiyle Olcaytu’nun sarayında iltifatlara boğulan meşhur âlimlerden Cemâl’ed-Dîn-i İbn-i Mûtahhar’ûl-Hillî’nin Şîʿa’nın İmamiye-i İsnâ‘aşer’îyye mezhebinin âkidelerini savunma amacıyla yazdığı kitaplar, o devirde yayınlanmış olan en etkili dinî eserler olarak kabul görmekteydi. Olcaytu’nun İbn-i Mûtahhar’ûl-Hillî’nin tesirleri altında kalması neticesinde Şiîliğin İmamiye-i İsnâ‘aşer’îyye mezhebi de İlhanlılar’ın hâkimiyetlerindeki ülkelerde bir hâyli güç kazanmıştı.
Olcaytu’un Şiîliğe karşı beslediği muhabbet, bastırmış olduğu sikkelerin bir yüzüne “Lâ İlâhe’ill-Allah Muhammed Resûl’ûl-Lâh, Ali Velîy’ûl-Lâh” diye yazdırmağa, diğer tarafına da İmâm-ı Mâ’sumâ’nın isimlerini hâkkettirmeğe varacak kadar ileri safhalara ulaşmıştı.
Mahmud Gazan Han’ın kardeşi Olcaytu’nun İsnâ‘aşer’îyye mezhebine girişi > Olcaytu Muhammed Hüdâbende’nin sarayındaki “Bâtınîler”: Burak Baba

Ana maddeler: Bâtıni, Barak Baba, İbahilik, Hülul ve Alamut Devleti
Olcaytu Muhammed Hüdâbende’nin sarayındaki “Bâtınîler” arasında çok önemli bir şahsiyet, mezheben Hûlman'îyye ve i'tikaden İbâh’îyye ile Hulûl’îyye’den olan Burak Baba, Suriye kıt’asında ve Halep civarında oturan Türkmen aşîretlerinin arasında dolaşarak halkı “Şîʿa-i Bâtın'îyye” mezhebine katılmağa dâvet etmekteydi. Aslen Baba İlyas’ın halifelerinden Aybek Baba’nın müridi olan Burak Baba ve mensupları Elemût’taki “Hükümet-i Melâhide-i Bâtın’îyye” dâîleriydiler. Hûlman’îyye mezhebi gereği güzel çocuklara Tanrı diye secde eden Burak Baba İlhanlı saraylarındaki evliyâlar içinde en kibarı olarak nâm salmıştı. H. 705 / M. 1306 yılında Şam’a gelen bu “bâtıni-babası” burada meşhur şair Sirâc'ed-Dîn Haccar'ın şiddetli hicviyeleriyle büyük itibar kaybına uğradı ve nihâyetinde kendisine H. 706 / M. 1307 yılında uygulanan “Hadd-i Şerri” cezasının etkisiyle öldü.
Ayrıca bakınız: Babâîlik ve Baba İlyas
Moğollar’ın hezimete uğramaları ve Olcaytu’nun Sünnîliği kabulü

İmamiye Şiası’ın başına getirilen Cemâl’ed-Dîn İbn-i Mûtahhar’ın “Nehc’ûl-Hâk” ve “Minhâc’ûl-İstikâme fî İsbât’ûl-İmamiyye” gibi eserleri İlhanlı saraylarında ve bilhassa da Olcaytu’nun üzerinde çok derin tesirler oluşturmuştu. Şîʿa’nın İlhanlılar’ın himâyesinde kuvvetle Sünnîliğe yüklendiği bu devirde, Birleşik Moğol-Haçlı ordularını Suriye’de dağıtan Mısır’ın Türk asıllı Kölemen (Memlük) Sultanı Kalavun’un oğlu Emîr Nasr’ûd-Dîn’in yanında savaşlara katılan ve itibarını bir hâyli arttıran zamanın en büyük müçtehidi Selefî Şeyh’ûl-İslâm Takiy’ûd-Dîn İbn-i Teymiyyet’ûl-Harrânî de yayınlamış olduğu eseri “Minhâc’ûs-Sünne” ile Şiîlerin hamlelerine karşı bir mukabelede bulunmaktaydı. Moğollar’ın sürekli tecavüzleriyle itibar kaybına uğrayan ve Şiîlik karşısında çok güç bir duruma düşen Anadolu Sünnîliği, bu durumdan endişe duyan uç beylerinden Karamanlı Nur’ed-Dîn Muhammed Bey, Tekeli Türkmenleri Reisi ve Antalya Emîri Seyf’ed-Dîn Mahmud bin Sarim’ed-Dîn Teke ve Kosan Oğlu Nur’ed-Dîn Altun Bey gibi uç beylerinin gayretleriyle oluşturulan büyük bir ordu ile Konya ve havalisindeki Moğollar’ın tamamını hezimete uğratmağa ve buradan sürmeğe muvaffak oldu. Bu büyük yenilgi karşısında son derece sarsılan vezir Sâd’ed-Dîn Alevî Kazvinî’de kaderinden öldü. Cereyan eden bu hâdiseler üzerine Olcaytu da Şiîliği terk ederek Sünnîliği kabul etmek zorunda kaldı. Moğollar’ın uğradıkları bu ağır mağlubiyetten sonra bütün râfizî âlimleri de birer birer İlhanlı saraylarından ayrılmağa başladılar. İmamiye Şiası’ın Reisi Cemâl’ed-Dîn İbn-i Mûtahhar da Hille’ye çekildi.
Alevî tekkelerin hükûmetler üzerindeki itibârları

İmamiyye’nin ulularından addedilen “Seyyid Kıvâm’ed-Dîn Mer’aşî”, Şiîliğin en kuvvetli câzibe merkezi olarak hizmet veren ve Horasan kıt'asının merkezî konumunda bulunan Âmûl kentindeki tekkesinden, bütün “Şîʿa-i Bâtınî’yye” hareketlerini denetim altında tutmaktaydı. Bu devirde Horasan Valisi olan “Efrasiyab” da derviş elbisesi giyerek Seyyid Kıvâm'ed-Dîn Mer'aşî'ye intisap edenler arasında yer almıştı. Fakat daha sonra Seyyid Kıvâm'ed-Dîn'in yükselen şöhreti karşısında kaygılanan öteki Âmûl âlimleriyle ittifak kurarak neyfedilmek üzere Kıvâm'ed-Dîn'i hapsettirdi. O gece Efrasiyab'ın veliâhtı Seyf'ed-Dîn'in aniden vefat etmesi halkın Seyyid hakkındaki i'tikatlarının daha da kuvvetlenmesine sebep oldu. Halk zindana hücum ederek Seyyid Kıvâm'ed-Dîn'i oradan kurtarıp başlar üzerinde taşıyarak “Rabo” köyündeki tekkesine getirdiler. H. 730 / M. 1330 tarihinde ise Kıvâm'ed-Dîn'nin üzerine Efrasiyab komutasında hücuma kalkan “kuvayi te’dibiye” de ağır bir yenilgiye uğradı. Bu müsademede Efrasiyab ile birlikte bulunan üç oğlu da Seyyid'in müridleri tarafından öldürüldü. Üç yüz dervişiyle birlikte Mazenderan dağlarının en sarp yerlerine çekilen “Seyyid Kıvâm’ed-Dîn Mer’aşî” o yörelerin mutlak hâkimi oldu.
Olcaytu’dan sonraki dönemde “Bâtınîllik” hareketleri

Nezarî ve Kuhistanî gibi Şîʿa-i Bâtıniye dâîleri ise Moğollar'ın aldıkları bu ağır yenilgiden hiç de müteessir olmayıp, bilâkis olanca güçleriyle Kuhistan ve Kom gibi koyu Bâtınî merkezlerinde fa'aliyet ve neşriyâtlarına olanca güçleriyle devam ettiler.
Şirâzlı Kadı'ûl-Kazat Muhabb'ed-Dîn Ebû İbrahim Temimî'nin sarf ettiği tüm çabalara rağmen Faris vilâyeti ahalisi “Şîʿa-i Bâtıniye” mezhebine girmişlerdi.
Olcaytu’nun vefatından sonra tahta oturan İlhanlı hükümdârı Ebû Said Bahâdir Han’ın sünnîleri himâye etmesi neticesi devrin meşhur sufîlerinden Alâ’ed-Devle Semnanî ile Abd’ûr-Razzak Kâşî’nin zâviyeleri epey alâka ve ehemmiyet görmeğe başlamıştı.
Maverâünnehir’de bir yüzyıldan daha uzun süren buhranların sebepleri arasında “Sultan Ebû Said Bahâdir” iktidarının yetersizliği ve Şiî dâîlerle girişmiş olduğu mücadeleler başta gelmekteydi.
Ebû Said Bahâdir Han’ın H. 736 / M. 1336 tarihinde vefatı üzerine Hulâgû’nun erkek evlâdından gelen soyu da böylece tamamen kurumuş oldu. Ebû Said’in vefâtını müteakip ortaya bazı küçük devletçikler ortaya çıktı. Bu yeni “Emaretler” arasında en fazla göze çarpan iki hükümetten birisi “Emîr Çoban” diğeri ise “İlkâniyan” adını alan Celâyiroğulları’ndan “Emîr Hasan” sülâlesiydi. Muzafferîler de, Serbedârlar da siyâsi birer oluşum yarattıktan sonra Timur’un ortaya çıkmasıyla yok olup gittiler.
Ayrıca bakınız: Ebu Said Bahadır, Çobanoğulları, Celayirîler, Serbedâriler ve Muzafferîler (İran)
Olcaytu’dan sonraki dönemde “Bâtınîllik” hareketleri > Serbedârlar devrinde “Alevî-Bâtınîllik” hareketleri

Serbedârlar tarafından sürekli olarak desteklenen ve himaye edilen Şia-i Bâtıniye mezhebi bu sayede yaptığı hamlelerle yeniden hayât bulmağa uğraşmaktaydı. Serbedârlar hükûmeti Horasan’da meşhur Ebû Bekir Beyhakî’nin de memleketi olan Beyhak kasabasına bağlı “Şîʿa-i Bâtıniye” mezhebinin en yaygın olduğu “Paştin” köyünde doğan Abd’ûr-Razzak adında bir kişi tarafından kurulmuştu. Şeyh Cevrî’nin hâlifesi Emîr Seyyid İzz’ed-Dîn Suğundî’nin nâkibi olan “Seyyid Kıvâm’ed-Dîn” daha İlhanlılar devrinde “Mazenderan” ve “Sari” yörelerinde şiddetli Şiî propagandalarını başlatmış bulunmaktaydı. Bu devirde Horasan’da hiç eksik olmayan isyânların başında mutlaka bir şeyh ya da Şia-i Bâtıniye tarafından idare edilmekte olan bir zâviye bulunmaktaydı. H. 737 / M. 1337 yılında Serbedârlar Hükûmeti’nin kurucusu olan Abd’ûr-Razzak’ın kardeşi Vecd’ed-Dîn’in de aralarında yer aldığı çok mühim kuvvetlerle Tus şehrinin üzerine yürüyen Hasan Cevrî müridlerinden “Derviş Aziz” tarafından Horasan’da büyük bir ihtilâl çıkartıldı. Türkistan, Belh, Tirmiz, Herat, Hâf, Khûhistan, Kerman, Meşhed, Nişapur gibi büyük şehirlerin tamamı Hasan Cevrî müridlerinin denetimi altına alındı.
Ayrıca bakınız: Serbedâriler
Olcaytu’dan sonraki dönemde “Bâtınîllik” hareketleri > Moğollar devrinde çeşitli bölgelerde hâkim olan mezhepler

Bu devrin mezhebî coğrafyası hakkında Hamd’ûl-Lâh Mûstefî’nin verdiği malûmata göre Rey, Rabin, Eşk, Deyleman, Tavaş, Harfan, Hasan Can, Eve, Rudbâd, Peşgel, Dere, Kum, Kâşan, Tefris, Zevare, Frahan, Nihâvend, Cürcan şehirleri hep Şiî’ydiler. Diğer taraftan Sühreverd, Merağa, Huzistan, Han kentleri Hanefî oldukları gibi, Kazvin, Ebher, Zencan, Save, Tarin, Günan, Mezdekan, Tebrük, Ohan, Erdebil, Ehregilinir, Dahharkan, Nahçıvan, Küştapf, Şiraz, Küvar, Pişaver, Cebeli Ceylule, Dilbend, Hoşah, Errukârzi, İsfraz kentleri ahalisi ise mezheben Şafiî idiler. Elemût Bâtınîleri’nin en fazla taraftarları ise Rudbâd, Save, Talkan kasabalarındaydı. Hemedan Mu'tezile ve özellikle de Mücessime’den oluşmakta, Şiraz, Tebriz ve Olcaytu tarafından yeni kurulan Sultâniye şehrinde ise mezheben her türlü insan bulunmaktaydı.
Türkler’de aşîret teşkilâtı

Türkler bidâyette yirmi dört boya ayrılmışlardı. Oğuzlar hesapsız aşîretlerle, Uygurlar yüz yirmi boya, Orta Asya’dan göç etmeğe başladıklarında ise Türkler dört bin boya bölünmüşlerdi. Oğuzlar’ın bu yirmi dört boy teşkilâtı bütün Türk devletlerinin esasları arasında dâima görülmektedir. Selçuklu Hanedanı, Eyyubiler, Kölemenler, Akkoyunlular, Harezmşahlar ve Anadolu Türkmenleri de hep ayni teşkilâtı sürdürmüşlerdir.
Türkler’de aşîret teşkilâtı > Oğuzlar’da aşîret teşkilâtı

Oğuzlar kendi aşîretlerine “Öz” adını verirlerdi. Her aşîret bir “İl” ile birleşmiş ve o ilin bir parçası olarak kendine yer ayırmış olup, aşîretin bağımsız hayâtı yoktu. “İl” ise tam teşekkül demekti. Tatarlar’da ise aşîret tamamen bağımsızdı. Tatar kavmî birçok şubelerden oluşmaktadır. Her aşîret kendisine mahsus husûsî bir alana sahiptir. Çerkesler’deki aşîret yapısı da “Evliyâ Çelebi tarafından nakledilmektedir.
Ayrıca bakınız: Oğuz boyu ve Oğuzlar
Türkler’de aşîret teşkilâtı > Anadolu’daki Türk aşîretlerinin Şiîleşmesi hâdisesi

Sultan Ebû Said Bahâdir Han’ın H. 736 / M. 1336 tarihinde vefâtından sonra bu Türkler elli iki aşîrete ayrıldılar. Her yüz haneye bir bey seçilerek Anadolu Selçukluları tarafından Bizans sınırlarına yerleştirildiler. Malatya, Kayseri, Sivas, Amasya taraflarında yurt edinen bu kabileler Selçuklular’ın yıkılmasını müteakip ait oldukları mezhepleri sebebi ile ve “Şîʿa-i Bâtınî’yye” babalarının da teşvikleri neticesinde dâima İran’a tâbi olmuşlardı. Anadolu Selçukluları ile mezhebî ihtilâf halinde bulunan bu aşîretler, Âlâ’ed-Dîn-î Key-Kûbâd-ı Evvel ve Gıyas’ed-Dîn-i Key-Hüsrev-i Sâni gibi hükümdarların mutasavvıflara karşı göstermiş oldukları sâmimi alâkaları gördükçe, devletle aralarında olan ihtilâfı unutuyorlardı. Gelgelelim, Babâîler İsyânı neticesinde devletin şüphe ve tereddütlerinden kurtulamayan bu aşîretler, “Uç Beyleri” tarafından yönetilmekte olan vilâyetlere dağıldılar.
Türkler’de aşîret teşkilâtı > Şiî Türk aşîretlerinin Osmanlılar’a bağlanması

Selçuklular’ın yıkılmasından sonra “Uç Beyleri” ile birlikte bağımsızlıklarını ilân eden Osmanlılar’ın denetimi altındaki bölgelere “Şîʿa-i Bâtınî’yye Dâîleri” de yerleşmişlerdi. Ayni zamanda İran’a tâbi olan ve kendilerine tarhedilen vergi yükümlülüklerinin altında şiddetle ezilen aşîretler Yıldırım Bayezid tarafından taltif edildiler. Kadı Burhan’ed-Dîn’in hâkim olduğu memleketleri Yıldırım’ın zaptetmesiyle buralarda yurt edinmiş olan bütün aşîretler de Osmanlı Devleti’nin yönetimini tanıdılar.
Denise Capezza

| Denise Capezza |
| --- | --- |
2015'te Capezza
Doğum: 7 Kasım 1989 (35 yaşında) Napoli, İtalya
Meslek: Oyuncu
Etkin yıllar: 2011-günümüz
Boy: 1,7 m (5 ft 7 in)
Evlilik: Michele Rosiello (e. 2023)

Denise Capezza (d. 7 Kasım 1989, Napoli), İtalyan oyuncu. Profesyonel olarak bale ve modern dansla da ilgilenmektedir. Duyusal deneyim, metin ve karakter analizi, doğaçlama, hareket/sahne, şarkı, konuşma ve beden dili dallarında birçok yönetmenden dersler almıştır.
Hayatı ve kariyeri

Denise Capezza, Napoli doğumlu bir İtalyan oyuncudur ve bale ile oyunculuk alanlarında eğitim almıştır. Kariyerine uluslararası alanda 2012 yılında Türkiye'de yayınlanan Uçurum dizisinde Felicia Matei karakterini canlandırarak başlamıştır. Bu, hem İtalya'da hem de uluslararası platformlarda başarılı bir kariyerin başlangıcı olmuştur.
Kariyerinin Dönüm Noktaları:
•	2014: İtalya'ya dönerek Stefano Sollima'nın yönettiği, dünya çapında büyük beğeni toplayan İtalyan dizisi Gomorra - La Serie'de Marinella karakterini canlandırdı.
•	Netflix'in Baby: Dizide Natalia karakterine hayat verdi.
•	Prime Video'nun Bang Bang Baby: Giuseppina karakterini oynadı.
•	Başrol: İtalyan dizisi Vincenzo Malinconico, avvocato'da başrol oynadı.
Uluslararası Çalışmaları:
•	2022: David Cronenberg'in yönettiği, Viggo Mortensen, Kristen Stewart ve Léa Seydoux ile birlikte rol aldığı Crimes of the Future filminde yer aldı. Film, 75. Cannes Film Festivali'nde gösterildi.
•	2023: Oscar adayı Oliver Hirschbiegel'in yönettiği uluslararası Unwanted dizisinde başrollerden biri olarak seçildi.
Son Projeleri:
•	Prime Video: İtalyan dizisi Sul più bello - La Serie'de başrollerden birinde yer alıyor.
•	Sinema: Holy Shoes filmi İtalyan sinemalarında gösteriliyor.
•	81. Venedik Film Festivali: Giulia Steigerwalt'ın yönettiği ve başrol oynadığı Diva Futura filmi ile festivale katıldı.
Gelecek Projeler:
2024 sonu ve 2025'te, hem İtalya'da hem de uluslararası alanda yer alacağı birçok yeni projenin yayınlanması planlanıyor:
•	Netflix: Inganno (Aldatıcı Aşk) adlı dizi yayında.
•	Paramount+: Yeni bir dizi (Henüz yayınlanmadı).
•	Disney+: Yeni bir dizi (Henüz yayınlanmadı).
•	Yeni bir sinema filmi.
Ayrıca, kariyerine 12 yıl aradan sonra Türkiye'ye dönerek Şakir Paşa ailesinin gerçek hikâyesine dayanan Şakir Paşa Ailesi adlı dizide Agnese karakterini canlandırarak devam ediyor.
Filmografisi

| Yıl | Yapım | Rol |
| --- | --- | --- |
| 2012 | Uçurum | Felicia |
| 2013 | İnadına Yaşamak | Gina |
| 2014 | Düşler ve Umutlar | Asya |
| 2015 | Darbe |  |
| 2016 | Hep Yek | Camilla |
| 2024-günümüz | Şakir Paşa Ailesi: Mucizeler ve Skandallar | Aniesi |
İbrahim Hacıosmanoğlu

| İbrahim Hacıosmanoğlu |
| --- | --- |

2013'te Hacıosmanoğlu
37. Türkiye Futbol Federasyonu Başkanı
Görevde
Makama geliş  18 Temmuz 2024   (206 gün)
Yerine geldiği: Mehmet Büyükekşi
15. Trabzonspor Başkanı
Görev süresi 26 Mayıs 2013 - 6 Aralık 2015   (2 yıl, 194 gün)
Yerine geldiği: Sadri Şener
Yerine gelen: Muharrem Usta
Kişisel bilgiler
Doğum: İbrahim Ethem Hacıosmanoğlu 21 Şubat 1966 (58 yaşında) Of, Trabzon, Türkiye
Vatandaşlığı:  Türkiye
Evlilik(ler): Hatice Hacıosmanoğlu (e. 1999)
Çocuk(lar): 3
Yaşadığı yer: İstanbul, Türkiye
Mesleği: İş insanı · spor yöneticisi
İbrahim Ethem Hacıosmanoğlu (d. 21 Şubat 1966, Trabzon), Türk iş insanı, spor yöneticisi, Türkiye Futbol Federasyonu başkanı ve eski Trabzonspor başkanı.
İş hayatı

Uzun yıllar ticaret ile uğraştı. Organizasyon, petrol ve inşaat işleri yaptı.[kaynak belirtilmeli]
Spor yöneticiliği > Trabzonspor

2005-2007 yılları arası Trabzonspor Başkan Yardımcılığı görevinde bulundu. 2008'de dönemin Trabzonspor Başkanı Nuri Albayrak'ın istifa edip seçim kararı alması üzerine seçimlerde aday oldu, fakat diğer başkan adayı Sadri Şener seçimleri kazandı ve seçilemedi.
26 Mayıs 2013 tarihinde yapılan seçimlerde kullanılan yaklaşık 4500 oyun 1571'ini alarak Trabzonspor'un 15. başkanı seçildi. 5-6 Aralık 2015 tarihinde yapılan seçimleri kaybederek, görevini Muharrem Usta'ya devretti.
Spor yöneticiliği > Türkiye Futbol Federasyonu

27 Şubat 2012 tarihinde yapılan Türkiye Futbol Federasyonu Başkanlığı seçimlerine adaylığını koydu, fakat seçilemedi.
Hacıosmanoğlu, 2024 TFF Başkanlığı Seçimleri için aday olduğunu açıkladı. Hacıosmanoğlu, 2024 TFF Başkanlığı Seçimleri'nde rakibi Mehmet Büyükekşi'yi 5 oy farkla geçerek 37. Türkiye Futbol Federasyonu Başkanı seçildi.
Kişisel hayatı

Hacıosmanoğlu, Trabzon, Of, Hayrat beldesinde 12 çocuklu bir ailenin 11. çocuğu olarak doğdu. Babası Hacı Osman Hüseyin Efendi, İstanbul'da ticaret ile uğraşmaktaydı. 12 yaşından itibaren İstanbul Kadıköy ilçesinde yaşadı. İbrahim Hacıosmanoğlu'nun eşi, iş adamı Ali Ağaoğlu'nun annesi tarafından yeğeni olur.
Jolly Tur

| --- | --- |

Endüstri: Turizm sektörü  Eğlence sektörü
Kuruluş:  1987, Harbiye, Şişli, İstanbul, Türkiye
Genel merkezi: İstanbul, Türkiye
Önemli kişiler: Sinan Vardar  (Şirket kurucusu, Onursal Başkan)  Mete Vardar  (Yönetim Kurulu Başkanı)  Mert Vardar,  (Yönetim Kurulu Başkan Yardımcısı) 
Ürün: Turizm acentesi  Konaklama   Yolcu taşımacılığı Yurt İçi ve Yurt Dışı Otel Rezervasyonu, Kültür Turu, Yurt Dışı Turu, Cruise Turu, Paket Turlar, Uçak Bileti, Otobüs Bileti
Alt kuruluş(lar): Jolly MICE  Jolly Kurumsal  Unitravel  Avantaj Bilet
Çalışan sayısı: 2000 (2013 2.YARI)
Web sitesi: Jolly Tur
Jolly Tur, 1987 yılında Sinan Vardar tarafından kurulan, Türkiye merkezli bir seyahat ve turizm şirketidir.
1994 yılında Öger Tur ile birleşen Jolly Tur, 2003 yılına kadar Öger Tur kuruluşu olarak sektörde varlığını iç turizm ve dış turizm alanlarında sürdürmüştür. Rusya pazarının operatörlerinden bugünkü TUI-Moss Travel'ın da kurucu ortaklarından olan Sinan Vardar, aynı dönemde Öger Holding ve iştirakleri olan firmalarda yönetici ortak olarak yer almış, 2003 yılında  bu ortaklıklardan ayrılmıştır.
Jolly Tur, Sinan Vardar'ın oğulları Mete Vardar ile Mert Vardar tarafından yönetilmektedir.
Etkinlik ve Eğlence

Corporate Weekend
Whitefest
Uludağ Music Festival
SpringBreak
Türkiye'de Turizme Önemli Katkıları

2021-2019: Mirasım Türkiye / 2021, 2019
2020: Temassız Tur Deneyimi
2019: Burası Türkiye, bu topraklarda keşfedilecek çok yer var
Saguntum

| Saguntum Sagunt |
| --- | --- |
Belediye

  Bayrak Hanedan Arması 
Saguntumİspanya’ daki konumu
Ülke: 
Özerk Topluluk: Valensiya Topluluğu
İl: Valensiya
Bölge: Camp de Morvedre
Kuruluş: MÖ 219
İdare
 • Belediye Başkanı: Alfredo Castelló Sáez (2007) (HP)
Yüzölçümü
 • Belediye: 132 km²
Rakım: 49 m
Nüfus (2008)
 • Kent: 65.821
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Posta kodu: 46500, 46520, 46529
Resmî site Resmî site
Kaleden, Saguntum ve antik Roma Tiyatrosunun görünümü
Tarih

Saguntum (ya da Sagunto), MÖ 5. yüzyılda, Keltiberyanlar (İberya Keltleri) ovayı gözetlemek üzere tepede surlarla çevrili bir yerleşim yeri kurdular. Sıkıştırılmış dev kalker taşları şimdiki Santa Marta Kilisesi' nin o dönemde yakınlarında bulunan Diana Tapınağı' nın kalıntılarından elde edildi. Kent Yunan ve Fenike kıyı kolonileri ile ticaret halinde ve onların etkisi altında, kendi metal paralarını basmaktaydılar. Bu dönem boyunca kent Arse adıyla bilindi. MÖ 219' da kıyı şeridi Kartaca karşıtı yerel Yunan ve Roma kolonileri ile genişlemiş ve ticari bakımdan gelişmiş bir kasabaydı. Hannibal, İkinci Pön Savaşının ilk saldırısını Saguntum Kuşatması ile başlattı. Sekiz ay süren çetin bir direnişten sonra, Romalı tarihçi Titus Livius (Livy)’ un açıklamasına göre MÖ 219’ da Hannibal’ ın ordusu tarafından ele geçirildi.
Hispania, İberya’da görev yapan Quintus Sertorius’ in açıkladığına göre durulmamış ve Romalılaşmamıştı. Saguntum, Roma egemenliğine girdiğinde, Roma Saguntum' u olarak O' nun korumasında  yeniden inşa edildi ve belediye yapılarak  darphanesinde metal para bastı. Roma imparatorluğu boyunca bu refah yazıtlarda ve kalıntılarda (bilhassa Napolyon’ un mareşali, Roma Herkül Kulesini de yıktıran Louis Gabriel Suchet’ in yıktırdığı bir tiyatro kalıntısında) onaylandığı gibi çoğunlukla sürdü. Aryan Vizigot kralları ile Saguntum, Saguntumlu Sacerdos adıyla bilinen Katolik peder Koruyucu Aziz'i kabul etti. Bu vaiz MS 560'ta doğal nedenlerle öldü.
8. yüzyılın başlarında, Müslüman Arapların gelişiyle kent Kurtuba Halifeliği’ ne bağlandı ve bu dönemde kent hamamlar, saraylar, camiler ve kozmopolit nüfusun eğitim kurumlarıyla görkemli bir döneme ulaştı. Ardından kasaba, Latince  Muri Veteres (Antik Duvarlar) deyişinden türetilen bir sözcük olan  Morvedre (İspanyolca: Morviedro) adı ile bilindi. Bununla birlikte Valensiya gelişirken Saguntum geriledi.
1098’ de kent El Cid tarafından ele geçirildi ise de kısa bir süre sonra Araplar tarafından tekrar geri alındı. Kent Aragonlu James I tarafından 1238'de ele geçirilinceye kadar 500 yıldan fazla Müslüman Arapların yönetiminde bulundu.
Peninsular Savaşı döneminde, 25 Ekim 1811'de Saguntum Muharebesi’ nde kale etrafındaki Fransız kuşatmasını kırmak isteyen bir İspanyol atağı  başarısız oldu.
Savaş süresinde Saguntum ağır tahribatlar yaşadı. Ancak birçok Valensiya Gotik yapısı ayakta kaldı. 19. yüzyılın sonunda çelik-yapım endüstrisi gelişerek kale tepesinin aşağısındaki kıyı düzlüğüne kadar büyüyen çağdaş bir kent olarak gelişti.
Görülecek yerler

Kale kalıntıları. Tepenin zirvesinde görülebilir. Sur duvarlarındaki Roma ve Muriş dönemine ait resmedilmeye değer siperler bulunmaktadır.
Roma tiyatrosu, 20. Yüzyılda kısmen restore edildi. Kale tepesinin kuzey yamacında bulunmaktadır.
Gotik Esglèsia de Santa Maria (St Mary Kilisesi), Ana meydan Plaça Major ’ da bulunmaktadır.
Palau Belediyesi (Kent Sarayı), Güzel bir 18. Yüzyıl neoklasik dış görünümlü mimari eseridir.
Erken dönem Gotik Esglèsia del Salvador (Savior Kilisesi).
Juderia’ nın dar sokakları (Eski Yahudi Mahallesi), Sura çıkan tepe yolunun üzerinde.
13. Yüzyıl Santa Ana kadınlar manastırı; Plaça de Pi.
Ünlü besteci, Concierto de Aranjuez’ in bestecisi Don Joaquín Rodrigo’ nun doğduğu yer Saguntum’ dur.
Saguntum Kalesi.