stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Seyhun
Tarihçe

İnsan toplumlarının yaşadığı ve medeniyetin yükseldiği en kadim bölgelerden biri olan seyhun havzasının yerleşim ve kültür tarihi açısından önemi eski çağlardan beri değişmemiştir. MÖ III. bin yılın başlarında Mezopotamya uygarlıkları gibi eski iki nehir arası uygarlığının varlığına sahip bu bölgede Elamlar ve Sümerlerle akraba oldukları düşünülen kavimler yaşıyordu, Orta Çağ'da ise Oğuzlar yaşıyordu. Nehrin delta kesimindeki Cankentkale harabelerinin ait olduğu düşünülen tarihi Yenikent gibi şehirlerin İslam döneminde mi yoksa İslam öncesi Türk tarihinde mi kurulduğu konusunda tarihçiler Barthold ile Tolstov arasında görüş arılığı mevcuttur. 
Özellikle İslam sonrası Türk edebiyatının en önemli örneklerinden olan Dede Korkut kitabı içindeki olaylar genelde Seyhun civarlarında geçmektedir ve Türklerin İslamlaşma evresinde önemli bir yer tutan Yeseviyye tarikatı da bu bölgede kök salmıştır. Gerek Ceyhun gerekse de seyhun üzerindeki önemli Türk şehirleri nevir havzasının büyük bir kültürel ve ekonomik merkez olduğunu göstermektedir. Buhara ve Semerkant gibi Ceyhun kıyısı şehirleri ve Cend, Otrar, Yenikent, Sütkent gibi Seyhun kıyısı şehirleri önemli örneklerdendir.
Doğanın Diyalektiği

Doğanın Diyalektiği (Almanca: Dialektik der Natur), Alman devrimci ve filozof Friedrich Engels tarafından yazılan tamamlanmamış eserdir. Engels bu eserinde marksizmin temel prensiplerinden diyalektik materyalizmi bilim alanına uygulamıştır.
Arka planı

Engels bu eseri ünlü yapıtı Anti-Dühring adlı eserinden önce başlasa da sona erdirememiştir. Bu dönemde marksizme cephe alacak şekilde alternatif bir sosyalist hareketi savunan Eugen Dühring fikirlerini etraflıca bir şekilde dile getirmiş ve büyük yankı uyandırmıştır. O dönemde Karl Marx Kapital adlı eserinin yazımıyla meşgul olduğu için Dühring'e karşılık vermek Engels'e düşmüştür. Engels, mizahî bir dille kaleme aldığı bu kapsamlı eserde bilim, felsefe, ekonomi ve toplumsal alandaki gelişmeleri yorumlayacak ve Dühring'in aydınlar üzerindeki etkisini kıracaktır. Ansiklopedik boyuttaki eserin yazımı için yapılan araştırma çalışmaları Doğanın Diyalektiği eseri için de temeli oluşturmuştur.
Basılması

Engels, kitap üzerinde uzun yıllar çalışmış ancak özellikle Karl Marx’ın ölümünden sonra Kapital’in yazımına öncelik vermiş, Ailenin, Özel Mülkiyetin ve Devletin Kökeni ve Ludwig Feuerbach ve Klasik Alman Felsefesinin Sonu adlı eserleri yazmış ve kitabı tamamlayamamıştır. 1895 yılındaki ölümünden sonra Doğanın Diyalektiği'nin el yazmaları Alman revizyonist Marksist Eduard Bernstein’ın eline geçmiş ancak Bernstein bu el yazmalarını basmamıştır. 1924 yılında Bernstein el yazmalarının çok sınırlı bir kısmını Albert Einstein’a göstermiş, elektrik ile ilgili bu kısım yaklaşık 50 yıl önce yazıldığı için Einstein tarafından basılmaya değer görülmemiştir. Rus filozof ve kuramcı David Riazanov, Sovyetler Birliği'nde kurulan Marksizm-Leninizm Enstitüsü bünyesinde eseri derleyerek ilk kez 1927 yılında Rusça olarak basar. 1935 yılında Adoratski yeni bir derleme ile yeni bir baskı yapar. Kitabın 1939 İngilizce baskısına yazdığı önsözde İngiliz bilim insanı J. B. S. Haldane eserin 1872 ila 1882 yılları arasında yazılan el yazmalarından oluştuğunu belirtir. Bundan sonra eser yaygın olarak dünya çapında bütün dilere çevrilecektir.
Eser Türkçeye ilk olarak Kasım 1970 yılında çevrilmiş ve Sol Yayınları tarafından basılmıştır. Sol Yayınları ve Onur Yayınları'nın yöneticileri Muzaffer Erdost ve İlhan Erdost Doğanın Diyalektiği adlı eserin basılması bahane edilerek gözaltına alınacaktır. Sol toplumsal alanda önemli bir etkisi olan yayınevi sahiplerine karşı 12 Eylül Darbesi'nin ardından yapılan takibat sırasında gözaltına alınan kardeşlerden İlhan Erdost, askerler tarafından dövülerek öldürülecektir.
Bölümleri

Doğanın Diyalektiği "Makaleler" ve "Notlar ve Parçalar" olmak üzere iki bölümden oluşur. "Makaleler" bölümünde bir kısmı tamamlanmamış olan şu makaleler yer alır:
Anti-Dühring'e Eski Önsöz
Ruhlar Aleminde Doğabilimi
Diyalektik
Hareketin Temel Biçimleri
Hareketin Ölçüsü - İş
Gel-Git Sürtünmesi. Kant ve Thomson-Tait
Dünyanın Dönüşü ve Ay Çekimi
Isı
Elektrik
Maymundan İnsana Geçişte Emeğin Rolü
"Notlar ve Parçalar" adlı bölüm ise şu ana kesimlerden oluşur:
Bilim Tarihinden
Doğabilimi ve Felsefe
Diyalektik
Maddenin Hareket Biçimleri. Bilimlerin Sınıflandırılması
Matematik
Mekanik ve Gökbilim
Fizik
Kimya
Biyoloji
Ferdinand Hodler

| Ferdinand Hodler |
| --- | --- |
otoportre, 1912
Genel bilgiler
Doğum adı: Ferdinand Hodler
Doğum: 14 Mart 1853(1853-03-14) Bern, İsviçre
Ölüm: 19 Mayıs 1918 (65 yaşında) Cenevre, İsviçre
Uyruk: İsviçreli
Evlilik(ler)i: Bertha Stucki(1889-1891), Berthe Jacques (1868–1957)
Çocukları: Hector Hodler, Pauline Hodler
Ebeveyni: Marguerite (née Neukomm), Jean Hodler,
Alanı: Resim
Etkin yıllar: 1871- 1918
Katıldığı akımlar: Sembolizm
Etkilendikleri: Corot,
Etkiledikleri: Albert Anker, Alexandre Calame, Pierre Puvis de Chavannes
Ünlü yapıtları: Hayal Kırıklığına Uğrayanlar (1892)

İmzası

1813'te Alman öğrencilerin Özgürlük Savaşı'na göçü, Friedrich Schiller Üniversitesi Jena oditoryumu
Ferdinand Hodler (d. 14 Mart 1853, Bern - ö. 19 Mayıs 1918, Cenevre), 19. yüzyılın en bilinen İsviçreli ressamlarından biridir. Hodler, eserleriyle dışavurumcu sanatçıları büyük ölçüde etkileyen isimlerden oldu. İlk eserleri gerçekçi bir tarzda portreler, manzaralar ve tür resimleriydi. Daha sonra "paralelizm" adını verdiği kişisel bir sembolizm biçimi benimsedi.
Çocukluk yılları

Hodler, 1853 yılında, Bern'de altı çocuğun en büyüğü olarak dünyaya geldi. Babası Jean Hodler, az para kazanan bir marangozdu. Annesi Marguerite ise köylü bir aileden geliyordu.
Sekiz yaşına geldiğinde babası ve iki erkek kardeşini veremden kaybetti. Annesi, önceki evliliğinden beş çocuğu olan Gottlieb Schüpach adlı bir dekor ressamıyla yeniden evlendi. Diğer çocukların doğumu Hodler'ın ailesinin büyüklüğünü on üçe çıkardı.
Ailenin mali durumu zayıftı ve dokuz yaşındaki Hodler, üvey babasına tabela ve diğer ticari projelerde yardımcı olmak üzere işe alındı.
Annesinin 1867'de veremden ölmesinin ardından Hodler, yerel bir ressam olan Ferdinand Sommer'in yanında çıraklık yapmak üzere Thun'a gönderildi. 
Hodler, Sommer'den, genellikle baskılardan kopyaladığı ve bunları mağazalarda ve turistlere sattığı geleneksel Alp manzaralarını boyama sanatını öğrendi.
Hodler'in ailesini kaybetmesine sebep olan verem onda güçlü bir ölüm bilinci oluşturdu.
Kariyer

1871'de, 18 yaşındayken Hodler, ressam kariyerine başlamak için yürüyerek Cenevre'ye gitti. Collège de Genève'de bilim derslerine katıldı ve oradaki müzede Alexandre Calame'nin resimlerini kopyaladı.
1873'te Fransız manzara ressamı Corot'nun arkadaşlarından Barthélemy Menn'in öğrencisi oldu ve Dürer'in oranlar üzerine yazılarını araştırdı.
1875'te Basel'e bir gezi yaptı ve burada Hans Holbein'in resimlerini inceledi—özellikle de Hodler'in ölüm temasına ilişkin birçok çalışmasını etkileyen Mezardaki Ölü İsa'nın Bedeni adlı eserini inceledi.
1878'de Madrid'e gitti ve birkaç ay burada kalarak Prado Müzesi'nde Titian, Nicolas Poussin ve Velázquez gibi ustaların eserlerini inceledi.
1880-81'de Hodler, devam eden yoksulluğu ve tanınmaması karşısındaki öfkesini dile getirdiği Otoportre (Öfkeli Kişi) adlı tablosunu yaptı. Cenevre'de sergilendiğinde alay konusu oldu ve Hodler'ın bir arkadaşına "İsviçreliler beni başka yerde anlaşıldığımı görmeden anlamayacaklar" demesine neden oldu. Tabloyu Paris Salonu'na sundu ve eleştirmenler tarafından görmezden gelinmesine rağmen kabul edilen ilk eseri oldu.
İlk dönem resimlerinde Corot'yu örnek alan Hodler'in erken olgunluk dönemi eserleri, canlı bir gerçekçilik ile işlenmiş manzaralar, figür kompozisyonları ve portrelerden oluşuyordu.
1884'te Hodler, sonraki birkaç yıl boyunca arkadaşı ve modeli olan Augustine Dupin (1852–1909) ile tanıştı.
1908'de Esperanto Dünya Derneği'ni kuran oğulları Hector Hodler 1887'de doğdu.
1879 yılına gelindiğinde artık realizm akımının ünlü Fransız ressamı Gustave Courbet'den etkiler taşıyan kitlesel, yalın portreler yapıyordu. Ama 1880'lerin ortalarında gençlik ve yaşlılık, yalnızlık ve dalgınlık gibi kavramları simgeleştirmeye gittikçe daha çok yer verdiği konulu resimlerinde tutuk bir çizgisel tarza yöneldi. Aralarında Gece nin de bulunduğu bu tür yapıtlarıyla Avrupa'da büyük bir ün kazandı.
Hodler iki kez evlendi. Önce, 1889'dan 1891'deki boşanmalarına kadar Hodler, Poetry (1897, Museum für Gestaltung, Zürih) adlı tablosunda resmedilen Bertha Stucki ile evlendi. 
Hodler, 1894'te tanıştığı Berthe Jacques (1868–1957) ile 1898'de evlendi.
Sonraki resimlerinde biri dışavurumculuk doğrultusunda, biri de simgesel olmak üzere, iki farklı anlatımı benimsedi. Dışavurumcu yapıtlarının çoğunu oluşturan manzara resimlerinde mistik doğa anlayışını ortaya koymakla birlikte, Fransız resminden büyük ölçüde etkilendiğini gösteren duru bir kompozisyona da ulaştı.
Miras

O dönemde Hodler'in vatansever temaları işleyen duvar resmi boyutundaki resimleri özellikle beğeniliyordu. Sepp Kern'e göre Hodler "anıtsal duvar resmi sanatını canlandırmaya yardımcı oldu ve eseri İsviçre federal kimliğini temsil eder olarak kabul edilir."
Hodler'in en bilinen resimlerinin çoğu, ünlü oduncu (Der Holzfäller, 1910, Orsay Müzesi, Paris) gibi karakterlerin günlük aktivitelerle meşgul olduğu sahnelerdir. 
1908'de İsviçre Ulusal Bankası Hodler'a yeni kağıt para için iki tasarım yapması görevi verdi. Tasarımları tartışmalıydı: Hodler ünlü adamların portreleri yerine bir oduncuyu (50 İsviçre frangı banknotu için) ve bir orakçıyı (100 Frank banknotu için) resmetmeyi seçti. Her ikisi de banknotların 1911 Seri İki'sinde yer aldı.
Hodler'ın çalışmalarının çoğu İsviçre'deki kamu koleksiyonlarındadır. Önemli eserleri barındıran diğer koleksiyonlar arasında Paris'teki Orsay Müzesi, New York'taki Metropolitan Museum of Art ve Art Institute of Chicago’ dadır.
Şahabettin İmaret Camii

| --- | --- |


Genel bilgiler
Konum: Bulgaristan  Filibe
Koordinatlar: 42°09′09″K 24°44′48″D﻿ / ﻿42.15250°K 24.74667°D﻿ / 42.15250; 24.74667
Tamamlanma: 1444 – 1445

Şahabettin İmaret Camii (Bulgarca: Шахбединова Имарет джамия Şahbedinova İmaret djamiya) Bulgaristan'ın Filibe şehrinin güneyinde Meriç nehrinin kıyısında yer alır. 1444 – 1445 yıllarında II. Murad döneminde Rumeli beylerbeyi Lala Şahin Paşanın oğlu olan Şahabettin Paşa tarafından yaptırılmıştır.
Şahabettin İmaret Camii II. Bayezid döneminde etrafına avlu yapılarak imarethane haline getirilerek aşevi yapılmıştır. Müslüman yolcuların ibadethanesi olarak kullanılmış 19 yüzyılın sonuna kadar ibadete açık kalmıştır.
Caminin mezarlık bölümünde bir de türbe bulunmaktadır, türbede Lala Şahin Paşa bir diğer rivayete göre Şahabettin Paşa' yatığı söylenmektedir.
Telli turna

Grus virgo
Telli turna (Anthropoides virgo), turnagiller (Gruidae) familyasına ait bir kuş türü.
Telli turnaların gözünün arka tarafından bir tutam tüyün aşağıya doğru sarkmasından ötürü adlarını buradan almışlardır.
Telli turna, Moğolistan, Kuzey Doğu Çin, Karadeniz ve Orta Avrupa Sibirya'da bulunan turna türüdür.
155–180 cm kanat açıklığı, 85-100 santimetre uzunluğunda, 2–3 kg ağırlığında, bayağı turnadan ufakça daha küçük ama benzer kuş tüyü olan bir turnadır. Telli turnalar en küçük turna türüdür. Bu kuş türü tamamen göçmen bir kuş türüdür. Afrika ve Güney Asya'da kışlarlar.
Telli turnalar, ilkbahar ve yaz aylarında kuzeye, kış aylarında ise güneye gruplar halinde göç ederler. Bu kuzeyden güneye göç zamanları temmuz ayında başlar ve ekim ayının başına kadar devam eder. Kışı Afrika'da geçirenler Batı Avrasya'dan gelir. Hindistan Yarımadası'nda geçirenler ise Moğolistan, Çin ve Asya'dan gelmektedir. Hindistan'a ulaşmak için Himalaya Dağlarını geçmek zorundadırlar. Bu yolculuklar sırasında birçok telli turna yorgunluktan ve altın kartalların avından dolayı ölmektedir.
Telli turnalar genellikle, kış boyunca kuru otlaklarda bulunurken, üreme mevsimi esnasında bataklık alanlar yaşam yeri olarak tercih edilir. Nemli bataklıklar, bozkır habitatları ve çayırlar, seçilebileceği diğer alanlardır. Yuvalarını yaparken yavrularını ve kendilerini gizleyecek kadar uzun fakat yumurtalarını kuluçkaya yatırdıkları zaman avcıları görmesine olanak sağlayacak kadar kısa olan bitki örtülerini tercih ederler.
Kışı Afrika'da geçirdikten sonra Mart-Nisan aylarında Türkiye'ye gelen ve Doğu Anadolu Bölgesi'nde dört farklı sulak alanda ürediği bilinen telli turnaların son ürediği alan Muş'un Bulanık Ovası'ndaki Murat Nehri üzerinde bulunan adalar olarak bilinir. Telli turnaların tüm Avrupa'da üreyen son 11 bireyinin Bulanık Ovası'nda kısıtlı bir alanda bulunmakta olduğu tespit edilmişti ancak Doğal Hayatı Koruma Vakfı'nın 2019 yılında yayımladığı, kuş gözlemcilerinin 2014-2017 yılları arasındaki kayıtlarını içeren Türkiye Üreyen Kuş Atlası'nda bu türün artık Türkiye'de üreyen nüfusunun kalmadığı bildirilmiştir.  Bulanık Ovası'nda Murat Nehri üzerindeki adalarda artan koyun otlatma faaliyeti sonucu soyunun yok olmasına yol açmış olduğu tahmin ediliyor.
Telli turnalar Hindistan Kültüründe sembolik olarak öneme sahiptir. Telli turnalar, Kuzey Hindistan dillerinde Koonj ya da Kurjaa olarak bilinmektedir. Bölgenin şiirinde, edebiyatında ve deyimlerinde çokça yer tutar. Koonj için sıklıkla, uzağa gitmeye cesaret eden ya da tehlikeli yolculuklara çıkan insanlar için mecazi göndermeler yapılır.
İnsanoğlunun İmparatoru

İnsanoğlunun İmparatoru, Warhammer 40,000 evreninden düşsel bir karakterdir. O evrende, zamanın en büyük insanı kuruluşu, Imperium'un lideridir.
İlk zamanlar

Beyaz Cüce'nin çalışmalarına göre insanlık önce Warp'tan korktu, sonra onunla birlikte yaşamaya başladı.
Warp ile haberleşen yetenekli bireyler vardı ve onu birçok amaç için kullanabilirlerdi (İlkel insanlığın şifacıları, ruhsal liderler, Şamanlar). Hatta bu insanların ruhları ölümden sonra Warp'ta akabilir ve yeni insan vücutlarında doğabilirdi.
Fakat insanlık daha fazla bilgi kazandığı gibi daha fazla güç için arzular ve zevkler yetiştirdi ve bozulma başladı. Ruhsal liderler ilahi hediyelerin azaldığını fark ettiler ve reenkarnasyon zorlaştı.Bu liderler bozulmayı durduramadı. Büyük bir konsey oluşturdular, belki bu konsey bir şeyler başarabilirdi. Onlar akıl almaz bir gücün yeniden doğması için yaşamlarını feda etmeye karar verdiler.
Bu konsey toplantısından bir yıl sonra intiharlar sonuç verdi ve bir çocuk doğdu (imparator diye anılacak olan). Gerçek adı bilinmemekle birlikte bazı WH 40K kaynaklarına göre M.Ö. 8. bin yılda Orta Anadolu'da doğdu (Priestley and Ansell, 1990; Abnett, 2006). O yalıtılmış bir alanda büyüdü. Fakir kırsal alanda onun yaşlanmasını durduracak güce ve birçok mucizeye sahip olduğu yayıldı.
Yıllar sonra İmparator'un akıl ve sezgi gücü büyüdü ve ruhsal bozulmayı anlayıp değiştirmeye koyuldu. O daima insanlığın değişimlerini kolaylaştırmak, insanlığı korumak için arka planda kaldı. İnsanlığa pozitif değerler katan büyük adamların özdeşliğinde çağlar boyunca çok farklı adlar alarak yaşadı. Başka zamanlar da insanlığı aydınlanmaya götüren yolda ilerletmek için elinden geleni yaptı.
İmparator'a ait ilk kayıtlara 29. milenyumda Terra'yı fethettiğinde rastlanır. Space Marine'ler Genetik mühendisliğiyle yıldızları fethetmek amacıyla yaratıldı. İmparator Marstaki Adeptus Mechanicus'un yardımıyla Space Marine alaylarını ve onları evrenin her yerine götürebilecek uzay gemileri inşa etti.
Space Marine alaylarının başına geçirmek için kendi genleriyle üstün insanlar olan Primarchları yarattı. Fakat bilinmeyen bir sebepten dolayı (Kaos Tanrıları gibi) Primarch ceninleri Galaksinin dört bir yanına dağıldı.
Büyük Sefer

İmparator Mücadele Çağı boyunca birbirinden ayrılan insanlığı birleştirmek için büyük bir sefer başlattı. Kutsal savaşın ilk yıllarında İmparator genetik oğullarına yol göstermek için savaşın ön cephelerinde bulundu. Birçok gezegen genç imparatorluğun hakimiyeti altına alındı ve İmparator oğullarını teker teker buldu.
İmparator Ullanor Savaşını izlemek ve gizli projeleri üzerinde çalışmak için Dünya'daki gizli laboratuvarlarına geri döndü. En önemli çalışmasını yapmak için Kutsal Savaşı kontrolünü oğullarına bırakarak terk etti. Geri dönüşünün sebebini hoşnutsuzluğun ilk tohumları zihnine eken Savaş ustası Horus Dahil kimseye açıklamadı.
Horus İhaneti

Büyük Sefer Horus'un kıskançlığı sonucu Horus İhanetine dönüştü. Horus'un önderliğinde dokuz Space Marine Lejyonu ve sayısız ımperial Guard askerî  Kaos'a döndü ve galaktik bir iç savaş başlattı. Horus'un geri dönebileceğine inanan İmparator bu düşünceyi Horus'un orduları Dünya'yı kuşattığında hatta Horus ile göğüs göğse savaşında bile sürdürdü. Fakat İmparator Horus'un Kaos Tanrılarından aldığı gücü küçümsemişti. Düelloda İmparator Horus'u incitmemek için uğraştı fakat kendisi ağır yaralanmıştı. Horus İmparatorun yaralı vücudunun yanında iken odaya giren Adeptus Custode'si bir tek bakışı ile yaktı. Terminator'un ölümü İmparatorun Horus'un Kaos'ta ne kadar ilerlemiş olduğunu anlamasını sağladı ve İmparator benzersiz gücünü bir saldırıda topladı. Bu saldırı ile Horus'un aklından Kaos tamamen silindi ve Horus öldü.
Kurtuluş Günü

İmparatorun yaralı bedenini en sadık oğlu Rogal Dorn buldu. İmparatorun komutlarını izleyerek onun bedenini Altın Taht adındaki makineye koydu. İmparator Altın Tahtta ne ölü ne de diri olarak bugüne kadar bekledi. İlk başlarda İmparator'un önergeleri doğrultusunda yapılan altın taht bugün karmaşık bir makine topluluğudur. Altın taht kutsal yer ımperialis'te İmparator'un bekçisi tarafından korunur. İmparatorun fiziksel formunun bulunduğu Altın Taht'ın çalışması dikkatle sürdürülür.
Altın taht ayrıca ışıktan daha hızlı yolculukları mümkün kılan Astronomican adı verilen devasa bir Warp iletişim kulesine bağlıdır. Ümidin ışıldaması veya Altın Yol olarak bilinmiş sinyali İmparator Altın Tahtın üzerine odaklıyormuş gibi görünse de bu olayın arkasında on bin insan psişiği vardır. Engizisyonun kötü şöhretli kara gemileri tarafından getirilen bu psişiklerin gücü birkaç ayda tükenir.
Horus İhaneti'nin ardından İmparator ya da diğer adıyla İnsanoğlunun Ölümsüz İmparatoru birçok insan tarafından bir ilaha dönüştürüldü. Bu inanış Imperium tarafından yaygınlaştırıldı. İmparator'u kabul etmeyenler ise heretic (kâfir) olarak suçlandı ve ölüme varan cezalara tabii tutuldu.
İmparatorluk halkı İmparator'un onları izlediğini ve iblislere, kötülüğe, Kaos'a karşı koruduğunu düşünürler. Space Marines (Uzay Bahriyelileri) ise bu konuda bir istisnadır. İmparator'a tapan chapterlar (bölükler) olsa da genelde Space Marines İmparator'a tapmazlar. İmparator'un kökenini daha iyi bilen Space Marines onu üstün bir komutan, harika bir savaşçı ve insanoğlunun kurtarıcısı olarak görürler. Bunun dışında bazı söylentiler de vardır. Bunlara göre İmparator çok uzun süredir komada kalmıştır, yalnızca insanları kandırmak için kurulan bir makine topluluğudur. Bu görüşler Inqusition'a (Engizisyon) göre heresydir (kafirlik). Bazı bilgilere göre astrofatlar İmparator'un ruhuna istekli bir şekilde bağlanmalı ve gereken gücü sağlamalıdır. Astrofatların ise yaşayıp yaşamadığı bilinmemektedir.
Başlangıçta Engizisyon yasaları yalnızca İmparator'un yaralarının iyileşmesi için kurulan basit bir makineden bahsederdi. Fakat Engizisyon'un yeni bölümleri ve yeni kurulan "Terra Yüksek Lordlar" kurulu İmparator'u Altın Tahtta saklamayı tercih eder. Çünkü onlara göre İmparator'un dönüşü yeni bir iç savaşa yol açabilir. Ayrıca İmparator Warp'ta uzun süre boyunca bulunmuştur. Çeşitli değişikliklere uğramasından korkulur. Sonunda İmparator'un Anadolu'daki gerçek kimliğini bilenler arasında İmparator'un yeniden doğması için bütünüyle ölmesi gerektiği inancı oluştu.
Vazife (spiritüalizmde)

Vazife kavramı, neo-spiritüalizm'in temel kavramlarından biridir. Vazife kavramı otomatik karakterler göstermekle birlikte hayvanlarda bile mevcuttur, bir hayvanın kimi zaman kendi canını feda edecek derecede yavrusunu korumaya çalışması buna bir örnektir.
Neo-spiritüalist görüşe göre, insanın dünyada yapmakla yükümlü olduğu vazifelerle ilgili faaliyetler iki grupta toplanır:
Kısaca “dünya işleri ile ilgili faaliyetler” denilen, bedenin canlılığını gerektiği gibi sürdürebilmesi için zorunlu olan yaşam gereksinimlerinin sağlanmasına yönelik “maddî faaliyetler”. Tüm fiziksel, fizyolojik ve maddeyle ilgili sosyal faaliyetler bu grupta yer alır. Yemek, içmek, zararlı dış etkilere karşı korunma yollarını araştırmak, soyun sürdürülmesini sağlamak ve bütün bu işler için gereken maddi olanakları, bilgileri, sosyal mevkileri kazanmak vb. bu faaliyetlere örnek olarak gösterilebilir.
Bedeni ve maddî gereksinimleri hiç ilgilendirmeyen, insanın diğer varlıklarla ilişkilerinden doğan, daha çok başkaları için yapılan ve kişinin öz benliğini ilgilendiren vicdanî ya da “ruhsal faaliyetler”. Sevgi, şefkat, merhamet, fedakarlık, yardımseverlik hislerinin gelişmesine yönelik çaba ve gayretler, bu uğurda çekilecek sıkıntı ve zahmetlere karşı sabırla direnme, ideal heyecanlar ve insanî hareketleri sürdürmede kararlılık gösterme bu gruba girer.
Birinci grubu oluşturan maddi faaliyetler, bu ikinci grubu ilgilendiren vazifelerin yerine getirilebilmesi için bedenin uygun durumda yaşayabilmesine yönelik, yapılması zorunlu olan, fakat “araç” olarak kullanılması gereken işlerdir. Çünkü insan ruhunun dünyaya gelmesindeki asıl “amaç”, kendisine o yaşamın sağlayabileceği ruhsal gelişimdir. Her insan bu iki tür faaliyeti, kendi çapında ve olanakları elverdiğince, yapmakla yükümlüdür. Fakat kişi, bu iki gruptaki faaliyetlerinde ölçüyü kaçırmamalı, dengeli olmalıdır; yani, bu iki faaliyet grubundan birine diğerinden daha fazla önem vermemeli, biri için ne kadar emek ve çaba harcıyorsa, öteki grup için de o kadar emek ve çaba harcamalıdır.
Mera

İnekler merada otlarken
Mera, otlak, meyilli, engebeli ve taban suyunun derinde olduğu yem bitkilerinin bulunduğu alanlara ve hayvancılık amacı ile kullanılan alanlara verilen addır. Çayırlara göre daha kısa boylu, seyrek otların bulunduğu meralar kaba yem alanlarıdır.
Bu topraklar hayvancılık amacıyla kullanılmaktadır. Hayvanların beslenmesinde kullanılan bu alanların erozyon üzerinde etkileri bulunmaktadır.
Engebe sebebiyle yağış sularının bir kısmı sızarak veya yüzey akışı ile kaybolmaktadır. Buraların toprakları sığ, kumlu veya çakıllı, su tutma kapasitesi düşük ve yağışlı dönem haricinde kurudur. Genellikle su, bitkiler için yeterli değildir, bitki örtüleri seyrek ve kısa boyludur, dolayısıyla açık vejetasyona sahiptirler.
Mera bozulması

Otlatma açısından değerli bitkilerin azalması, yerini değersiz bitkilerin işgal etmesine vejetasyon bozulması veya mera bozulması denilir. Bozulmanın başlıca sebepleri şunlardır:
1.Erken otlatma, 2.Aşırı otlatma, 3.Kontrolsüz otlatma, 4.Kuraklık, 5.Yabancı ot işgali, 6.Yakma
Erken otlatma, otlatma erişkinliğine gelmeyen bitkilerin otlatılmasıdır. Bu durumda bitkiler yedek besinlerini harcadıklarından, yıl içinde cılız kalırlar.
Aşırı otlatma, meranın bir dönemde ürettiği otun %60'tan fazlasının otlatılması durumudur. Büyümeleri için yeterli yaprak üretemeyen bitkiler zayıf kalır. Uç sıcaklık değerlerine ve kuraklığa karşı dayanıksız duruma düşer.
Kontrolsüz otlatma, meradan yararlanma hakkı olan köylünün meraya ıslah, bakım ve koruma yapma zorunluluğu olmaması sonucu ortaya çıkar.
Kuraklık, aşırı ve erken otlatılıp zaten zayıflamış olan meraya son darbe olur.
Yabancı ot işgali, hayvanların yemediği otlardır. Yenilmediği için her yıl tohum verip, üreyerek yayılırlar. Mera çeşitli nedenler ile zayıf düştüğünde istilanın boyutu büyür, mera kullanılamaz hale gelir.
Yakma, merayı işgal eden yabancı ve zararlı bitkilere ve hastalıklara karşı uygulanan iyi bir ıslah yöntemidir. Türkiye'de uygulaması yoktur. Türkiye meraları, orman yangını veya anız yangını sıçraması ile istemeden yakılabilmektedir.