stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yozgat Ayaklanması
Arka plan

Yozgat ve civarında Padişahçı hareketin üç temel etkenle yayıldığı söylenebilir. Birincisi Yozgat'ın meşhur âyan ailesi Çapanoğlu ailesidir. Yaklaşık 150 yıldır bölgede nüfuz sahibi olan aile, sarayla yakın ilişkileri ve Osmanlı hanedanına bağlı bulunması nedeniyle padişaha sadık olmaları durumu bir gerçektir. Kuvâ-yi Milliye'nin tam olarak teşkilatlanamadığı günlerde Mustafa Kemal Paşa önderliğinde başlayan harekete, İttihat ve Terakki deneyiminden sonra milleti yeni bir savaşa sürükleyeceği endişesiyle ilk dönemlerde ihtiyatla yaklaşıldığı hatırlanmalıdır. Bu koşullarda ailenin ileri gelenlerinin otorite boşluğu ve iletişim eksikliği gibi nedenlerle olup bitenleri zamanında ve tam anlamıyla öğrenememeleri ve kişisel düşmanlıklarla yaratılan kasıtlı olayların içine çekildikleri söylenebilir. Ayrıca aile, Hürriyet ve İtilaf yandaşıydı. Yozgat Hürriyet ve İtilaf örgütünün başında bizzat Çapanoğlu Edip Bey bulunuyor, kardeşi Celâl Bey de bu siyaseti benimsiyordu. Büyük Millet Meclisi'ne temsilci gönderilmesi istendiğinde Yozgat'ta belediyede yapılan toplantıda iki kardeş bu hareketin Padişah'a başkaldırmak olacağını belirterek olumsuz yanıt vermişler bunu da Meclis'e bildirmişlerdi. İkincisi bölgede yoğun olarak yaşayan Çerkez nüfusun Saray ile olan yakın ilişkisidir. Ayrıca Çerkez Ethem'in Batı Anadolu'da padişahçı Anzavur Ayaklanması'nı bastırması ile kaçarak Yozgat, Sivas bölgesine gelmeleri bu bölgede yaşayan Çerkezler üzerinde etkili olmuştur. Üçüncüsü de müzmin bir hal alan eşkıyalığın geldiği noktadır. Eşkıyalıktan hem Kuvâ-yi Milliye hem de padişahçılar beslenmekteydi. Yozgat civarındaki Aynacıoğulları, Deli Ömer gibi büyük eşkıya çeteleri ve daha küçükleri padişahçı yapı ile hareket etmiştir.
Ayaklanma

Yöredeki ilk ayaklanma Yıldızeli bölgesinde çıkmıştır. Yıldızeli- Sivas posta nakliyatı işini üzerine alıp başaramayınca iflas eden Eski Nahiye Müdürlerinden Erzurumlu Hüseyin Nazım, kendini kanun takibinden kurtarmak amacıyla Yıldızeli civarındaki köylerden birinde saklanmakta idi. Eski Müdafaa-i Hukuk mensuplarından Kara Mustafa ve katil Salih ile beraber Yıldızeli- Akdağmadeni arasındaki köylerde dolaşarak İstanbul Hükûmeti lehine propaganda yapmaya başladı. Bolu ve Düzce bölgesinden kaçıp gelen Çerkezler'i de etrafına alarak Yıldızeli çevresindeki teşkilatını genişletti. 1920 Mayısında Direkli Nahiyesi'nde ilk silahlı toplantılarını gerçekleştirdiler. Yıldızeli Kaymakamı'nın basiretsizliği yüzünden toplantılar diğer köylerde de devam ettirildi. Sivas Kongresi kararıyla ağnam vergisinin arttırıldığı, tekâlif-i harbiye usulünün getirileceği, Kuvâ-yi Milliyeciler'in halkın canına ve malına kastettiği, yapılanların hiçbirinden Padişah'ın haberi ve rızası olmadığı gibi söylemler ile halkı etkilemeye gayret ettiler. Kontrolün elden çıktığını gören Sivas'taki 3. Kolordu Komutanı Albay Selahattin, bir batarya ile takviye ettiği piyade taburunu 25 Mayıs 1920'de Yıldızeli'ne gönderdi. Aynı tarihlerde Sulusaray'da da asiler toplanmıştı. Amasya'dan 5. Kafkas Tümeni'ne bağlı 10. Alay'ın 2. Taburu, 17 Mayıs'ta Zile'ye ve aynı alayın Tokat'ta bulunan 3. Taburu da 21/22 Mayıs gecesi Yıldızeli'ne gönderildi.
Orta Anadolu'daki önemli ayaklanmalardan biri olan Çapanoğulları'nın nüfuz sahasındaki Yıldızeli-Akdağmadeni arasındaki Postacı Nâzım ile Zile-Çekerek arasındaki Ayrancıoğulları İsyanları, başlangıçta birbirinden habersiz ve çete hareketi şeklinde iken, otorite boşluğunun etkisiyle genişlemiştir. Bu ayaklanmaların başlangıçta ve belli bir aşamaya gelinceye kadar Çapanoğulları ile hiçbir ilgisi yoktur. Ancak gelişen olaylara karşı idarecilerin pasif kalması ve Kılıç Ali'nin Çapanoğulları ailesinin önde gelenleri üzerinde uyguladığı baskıcı ve hatta aşağılayıcı tutumu “Çapanoğullarının yaşadıkları bölge merkezi olan Yozgat ve civarına hakim olup asayişi sağlayabilmeleri için isyancılarla birleşmesine sebep teşkil etmiştir. Sorgun ve Yozgat da bu amaçla işgal edilmiştir.”
İsyana katılacaklarından şüphe edildiği için Genelkurmay Başkanlığı tarafından kararlaştırılmış olan tedbir gereği Çapanoğulları Yozgat'taki evlerinde gözetim altına alınmıştı. 7 Haziran'da Albay İsmet Bey ve 3. Kolordu Komutanı Albay Selahattin, Çapanoğlu kardeşlerin tutuklanması için Yozgat Mutasarrıfı'na emir vermişler, bu emri Mutasarrıf Vekili gizlice kardeşlere haber vermişti. Bunun üzerine Celâl, Edip, Salih, enişteleri Mahmut ve onun oğulları Meki, Osman Şekip ve Muhlis, 8 Haziran 1920 gecesi Yozgat'tan kaçmışlardır.
Ayaklanmanın bastırılması

Çerkez Ethem, Genelkurmay Başkanlığı'ndan aldığı emir üzerine 70 subay, 2100 piyade, 1300 hayvan, 4 dağ topu, 1 sahra topu, 8 makinalı tüfek ile isyan bölgesine hareket eder. Çerkez Ethem, bundan sonra Celâl ve Edip Beyler idaresindeki isyancıların Alaca'nın kuzeydoğusundaki Arapseyi Boğazına yakın yerlerde toplanmakta olduklarını anlayınca bölgeye hareket etme kararı alır. Çetin arazi koşullarına sahip olan Arapseyi Boğazındaki çatışmada Ethem güçleri, asileri ikiateş arasında bırakarak 4 saat sonunda top ve makinalı tüfeklerini de bırakarak çekilmek mecburiyetinde bırakırlar. Çatışma sonunda birkaç yüz esir, yaralı ve ölü bırakan Çapanoğulları birkaç maiyetiyle birlikte kaçmayı başarmıştır. Çapanoğlu Edip Bey'in yaralı olduğu, kardeşi Celâl Bey'in ise Uzunyaylalı Çerkez süvarileri ile kaçtığı anlaşılır. Uzunyayla Çerkez beylerinin, kendilerine iltica eden Celâl Bey hakkında aftalebini iletmeleri üzerine Ethem, Celâl Bey'i affederek durumu Ankara'ya da bildirir.
İsyanın sorumlusu olduğu anlaşılanlardan 12 asi Yozgat'ın ele geçirildiği gün kurulan Divan-ı Harp kararı ile asıldılar. İdam edilenler arasında Yozgat Şeriye Hâkimi Hoca Şahap, Yürükzade Hüsnü, hapsedilenler arasında da Yozgat Savcısı ile Yozgat Mutasarrıfı da vardı. Ölenler arasında Yahya Paşaoğlu Osman'ın cesedine rastlanmıştı.
Sonuçları

Ayaklanma sırasında ve sonrasında ailenin önemli zorluklarla karşılaştığı açıktır. Celâl Bey ise Ethem tarafından affedilmiş, bu durum Ankara tarafından mesele yapılmamıştır. Fakat isyanın başlarında Çapanoğulları'nın kaçmasını sağlayarak isyanda birinci derecede parmağı olduğu anlaşılan Ankara Vali Vekili Yahya Galip, Ethem tarafından Divan-ı Harp ile yargılanmak istenince iki taraf arasında gerginlik kaynağı oluşturmuş, bu yüzden Çerkez Ethem ve kardeşleri ile Mustafa Kemal Paşa arasındaki ilişkiler sertleşmiştir. Ayaklanmanın elebaşılarından olan Celâl Bey'in Ethem tarafından affedilip bunun Ankara'da meseleye dönüştürülmemesi, buna karşın ayaklanmanın gelişmesinde katkısı olduğu tespit edilen Yahya Galip'in yargılanması konusunda özellikle Ethem'in ağabeyi Tevfik Bey'in ısrarı ve Mustafa Kemal Paşa'nın bu duruma gösterdiği tepki, iki taraf  açısından da bir güç gösterisini açıkça ortaya koymaktadır. 5- 10 gün içinde ayaklanmayı bastırıp, Kuvâ-yi Seyyâre ile Yozgat'tan Ankara'ya döndüğü zaman Meclis tarafından kurtarıcı gibi karşılanan Ethem'in gücü daha da arttırmış, Ankara ile ayrışmış ve en sonunda Ethem'in tasfiyesine giden süreç başlamıştır.
Çapanoğulları Ayaklanması, diğer iç isyanlar gibi Türk Kurtuluş Savaşı hareketini zayıflatmış, işgal güçlerinin işini kolaylaştırmıştır. Asıl tehlikenin yani Yunan ordusunun ilerleyişini hızlandırarak Balıkesir ve Bursa'nın Yunanlar tarafından işgal edilmesine zemin hazırlamıştır.
Çerkes Ethem
Cookie (kakadu)

| --- | --- |
ABD'deki Brookfield Hayvanat Bahçesi'nde 2008'de fotoğraflanan Cookie.
Türü: Cacatua leadbeateri
Cinsiyeti: Erkek
Ölüm: 27 Ağustos 2016 (83 yaşında) Brookfield Hayvanat Bahçesi, Illinois, ABD
Yumurtadan çıkış: 30 Haziran 1933(1933-06-30) Taronga Zoo Sidney, Yeni Güney Galler, Avustralya
Tanınması: Esaret altında yaşayan en yaşlı kakadu, (eskiden) yaşayan en yaşlı papağan
Sahibi: Brookfield Hayvanat Bahçesi
Cookie (30 Haziran 1933-27 Ağustos 2016), Amerika Birleşik Devletleri'nin Chicago yakınlarındaki Brookfield Hayvanat Bahçesi'nde yaşamış erkek bir kakaduydu. Cacatua leadbeateri türüne ait olan Cookie Haziran 2015'te 82 yaşındaydı. Türünün esaret altında yaşayan en yaşlı üyesi olduğuna inanılıyordu ve kendi türünün ortalama yaşam süresini önemli ölçüde aşmıştı. Kayıtlara geçen en uzun ömürlü kuşlardan biriydi ve Guinness Dünya Rekorları tarafından dünyadaki en yaşlı yaşayan papağan olarak tanınmıştı.
Bir hayvanat bahçesi ortamında bulunan bir sonraki en yaşlı Cacatua leadbeateri, İngiltere'deki Paradise Wildlife Sanctuary'de bulunan 31 yaşındaki dişi bir kuştu. Dünya Papağan Vakfı tarafından yayınlanan bilgilere göre, Cookie'nin türünün esaret altındaki ortalama yaşam süresi 40-60 yıldır.
Yaşamı

Cookie, Brookfield Hayvanat Bahçesi'nin en yaşlı sakini ve hayvanat bahçesinin 1934'teki açılışından bu yana hayatta kalan son hayvanıydı. Aynı yıl Avustralya'nın Sidney şehrindeki Taronga Hayvanat Bahçesi'nden gelen Cookie'nin o zaman bir yaşında olduğu tahmin ediliyordu.
1950'lerde Cookie'yi dişi bir Cacatua leadbeateri ile eşleştirmek için bir girişimde bulunuldu, ancak Cookie onu "ona iyi davranmadığı için" reddetti.
2007 yılında Cookie'ye, yaşlanan hayvanlarda ve insanlarda yaygın olarak görülen tıbbi durumlar olan osteoartrit ve osteoporoz teşhisi kondu ve bu rahatsızlıklar için ilaç tedavisine ve besin takviyelerine başlandı. Türünün beslenme gereksinimleri tam olarak anlaşılmadan önceki ilk 40 yılında sadece tohumla beslenmesinin osteoporoza neden olmuş olabileceği düşünülmektedir.
Cookie, sağlığını korumak amacıyla, personel tarafından halka açık sergilenmediğinde iştahının, tavrının ve stres seviyesinin belirgin şekilde iyileştiği fark edildikten sonra, 2009 yılında (birkaç ay boyunca sadece hafta sonları gösterildikten sonra) halka sergilenmemeye başlandı. Hayvanat bahçesinin Kuş Kafesi'ndeki bakıcıların ofisinde kalıcı bir yere taşındı, ancak her Haziran ayında düzenlenen doğum günü kutlaması gibi özel etkinlikler için zaman zaman gösterilere katıldı. 2013 yılında yaşına göre hala iyi bir sağlık durumunda olduğu düşünülüyordu.
Cookie 27 Ağustos 2016'da 83 yaşında öldü. Hayvanat bahçesinde Eylül 2017'de Cookie adına bir anıt açıldı.
2020'de Cookie, Barbara Gregorich'in Cookie the Cockatoo: Everything Changes adlı şiir koleksiyonuna konu oldu.
Harezm

Başlığın diğer anlamları için Harezm ili sayfasına bakınız.
Harezm'in merkezi Konye-Ürgenç, günümüzde Türkmenistan'dadır
Harezm (Arapça: خوارزم / Khwārizm, Özbekçe: Xarəzm, Farsça: خوارزم / Khwārazm), Ceyhun Nehri'nin (Amu Derya) Aral Gölü'ne döküldüğü yerin her iki yanında yer alan tarihsel bölgedir.
"Harezm" kelimesi, tarihî süreç içerisinde Arapların bölgeyi ele geçirmelerine kadar bir kavim ismi olarak da kullanılmış; Arapların Türkistan'a yayılmaları ile birlikte ismin anlamı coğrafi bir özellik kazanmıştır. Günümüzde Harezm toprakları İran, Türkmenistan, Özbekistan ve Tacikistan sınırları içinde kalır.
Tarihî bölgeler: Horasan (A), Maveraünnehir (B) ve Harezm (C)
Arkeolog Sergey Tolstov'un ifadesiyle "Asya'nın Mısır'ı" konumunda olan Harezm bölgesi, tarihin en eski çağlarından itibaren yerleşim merkezi olmuş ve kendine has sosyal ve kültürel kimliğini korumuştur. Harezm idarecilerine Harezmşah denilirdi. Ceyhun nehrinin sağ tarafında Kâs, sol tarafında Gürgenç (Cürcaniye) gibi iki önemli merkezi vardı.
İslâmiyet'in kabulünden sonra Harezm'de ilim, şiir ve edebiyatta büyük bir gelişme oldu. Moğol istilasına kadar İslam dünyasının en önemli merkezlerinden biri haline geldi. Hârizmî ve Biruni gibi önemli bilim adamları Harezm'de doğdu ve yetişti. Bölge, 11. ve 12. yüzyıllarda Oğuz ve Kıpçak boylarının yerleşmesi ile Türkleşti. Harezm Türkçesi ortaya çıktı ve Türk dilinin gelişiminde önemli eserler verildi. Moğol istilasından sonraki merkezi Hive oldu.
"Harzem", "harezm", "havarizm", "xorazm" kelimeleri günümüzde "horzum" olarak anılmaktadır.
Harezm Bölgesi ve Bu Bölgenin Türkleşmesi

İslamiyet'in ilk zamanlarında Harezm'de konuşulan dil, aslında İrani olmakla birlikte diğer İran lehçelerinden çok farklı olan Harezm lehçesi idi. XI.. yüzyılda baş­layan Harezm'in Türkleşmesi hadisesi, XIII. yüzyıla kadar devam etmiş ve Harezm ile ona bağlı bölgelerde yeni bir yazı dilinin kuruluşu, bu Türkleşmesinden sonra gerçekleşebilmiştir. Harezm'in Türkleşmesinde özellikle Oğuzlar ve Kıpçaklar çok önemli bir rol oynamışlardır. Ayrıca Kalaçlar, Kimekler, Bayavutlar, Kangılar ve birtakım göçebe Türk aşiretleri de bu hususta etkili olmuşlardır.. Bölgenin Türkleşmesinde rol oynayan bu unsurlar, bölgenin kendine has lehçesini de oluşturmuşlardır. Bu lehçe, Karahanlı yazı dili ile bağlantılı ve Oğuz, Kıpçak, Kanglı ve diğer boyların lehçelerinin karışımı ile oluş­muş Harezm Türkçesidir.
Celaleddin Harzemşah'ın İndus Nehri'ni geçerek Cengiz Han'dan kaçışı
Timur'un Ürgenç kuşatması
İsmail Türüt

| İsmail Türüt |
| --- | --- |
Doğum: 08 Haziran 1965 (59 yaşında)  Ambarlık, Rize, Türkiye
Tarzlar: Doğu Karadeniz müziği
Meslekler: Müzisyen, Besteci, Söz yazarı, Ozan, Aşık
Çalgılar: Bağlama, Kemençe
Etkin yıllar: 1982 - günümüz
Müzik şirketi: İstanbul Plak, Ulus Müzik, Avrupa Müzik, Arma Müzik, İdobay Müzik, Klip Müzik
Resmî site: Resmi İnternet Sitesi

İsmail Türüt (d. 8 Haziran 1965, Ambarlık, Rize), Karadenizli Türk halk müziği sanatçısı. 30'un üzerinde albümü bulunmaktadır. 1990'lı yıllardan sonra Erkan Ocaklı, Ozan Arif ve Cengiz Kurtoğlu ile beraber birçok kaset yapmışlardır.
Hayatı ve kariyeri

8 Haziran 1965 yılında Ambarlık, Rize’de üçü erkek, biri kız olmak üzere dört çocuklu bir ailenin, ikinci büyük çocuğu olarak dünyaya geldi. İlkokulu, köyü olan Ambarlık'ta, Ambarlık İlkokulunda bitirdi. Ayşe Morgül ile 1996 yılında evlenen ve 2014 yılında boşanan İsmail Türüt, Deniz, Yasemin, Miraç ve Nazlıcan adında 4 çocuk babasıdır.
1982 yılında Laz Uşağı ile adlı ilk albümünü çıkardı. Kanal 7, TGRT, Flash TV, Meltem TV, Kral Karadeniz TV ve Vizyon Türk TV'de Türüt Show ile Kanal 7 ve Flash TV'de Fıkralarla Türkiye programını sundu. TGRT'de Tirvana ve Kanal 7'de Naber Bacanak adlı dizide başrol'ü oynadı. Türkiye’de yurt içi ve yurt dışında olmak üzere en çok konser veren 5 sanatçıdan bir tanesidir[kaynak belirtilmeli]. 2000'de 6. Kral TV Video Müzik Ödülleri'nde "En İyi Halk Müziği Erkek" ödülünü kazandı. 2010 yılında Kırktan Sonra albümü piyasa Türkiye ve yurt dışında birçok Avrupa ülkesinde satışa sunuldu.
Mayıs 2001 yılında İsmail Türüt, sahnede şarkı söylerken bacağından vuruldu. Kendisi vuran Tolga Bilgi'nin olaydan 8 ay öncede Arto Tunçboyacıyan’ı vurduğu ortaya çıktı.
Davaları > Şarkı sözü davası

Ozan Arif tarafından yazılan, Hrant Dink Suikastı sanıklarına yönelik övgü dolu ifadeler içeren "Plan Yapmayın Plan" adlı şarkı, Türüt tarafından seslendirilmiş ve kamuoyunda yoğun tartışma yaratmış ve olayın ardından Türüt hakkında Hrant Dink cinayeti sanıklarının övüldüğü, halkın kin ve düşmanlığa tahrik edildiği" iddiasıyla dava açılmış ve İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nde görülen davada Türüt, "Bölücülük propagandası yapmak ya da suç ve suçluyu övmek gibi bir kastı" olmadığını söylemiş, söz konusu şarkının yer aldığı kaset ve CD'nin, Kültür ve Turizm Bakanlığı'nca onaylandığına ve yayınına izin verildiğini belirtmiştir. Arif Şirin (Ozan Arif) savunmasında, "Suç işlemedim. Hiçbir art niyet taşımadım, normal şiirimi yazdım. Bu devlete 'Ha ..ktir' diyen kişiler dışarıdalar, ben de beraatimi istiyorum" demiştir.
Hrant Dink'in tutuklu katilleri Ogün Samast ve Yasin Hayal'in isimlerinin övgü ile geçtiği iddia edilen şarkıyı seslendiren Türüt 29 Aralık 2009 tarihinde beraat etti.
Seçim Şarkısı davası

1994 Türkiye yerel seçimleri'nde Refah Partisi'nin Rize belediye başkan adayı Şevki Yılmaz'a yaptığı seçim şarkısı yüzünden 28 Şubat sürecinde hakkında 312. maddeden dava açılan Türüt 3 yıl 9 ay hapis cezasına çarptırıldıysa da daha sonra davadan beraat etmiştir.
Diskografisi > Albümleri

| --- | --- |
 1982: Laz Uşağı (Harika Müzik)  1986: Komşu Kızı (Emi-Kent Elektronik)  1986: Laz mısın Çerkez misin (Emi-Kent Elektronik)  1986: Hamsi (Emi-Kent Elektronik)  1987: Güzellere Bayram Var (Emi-Kent Elektronik)  1988: Ondan Kaynana Olmaz (Emi-Kent Elektronik)  1989: Çay Güzeli (Emi-Kent Elektronik)  1990: Kara Sevdalı Fatma (Emi-Kent Elektronik)  1990: Oy Gelin (Karadeniz Müzik Üretim)  1991: Davacıyım - Belalı Damat (Ulus Müzik)  1992: Yakışır (Ulus Müzik)  1992: Zorla Güzellik Olmaz (Ulus Müzik)  1992: Mahkeme (Ulus Müzik) :  1993: Akıllı Ol (Ulus Müzik)  1995: Hamsi Gözlüm (Ulus Müzik)  1996: Gönül Yarası (Karadeniz Müzik Üretim)  1997: Kaderi Ben Yazmadım - Reis (Ulus Müzik)  1998: Karadeniz Sofrası (İdobay Müzik)  1999: Sosyete Kızı Suzan (İdobay Müzik)  2001: Kriz (Akbaş Müzik)  2003: Piryoz - Kıyı Türküleri (Ulus Müzik)  2004: Deli Zekiye (Ulus Müzik)  2005: Piryoz 2 (Ulus Müzik)  2007: Dünya Tatlısı (Arma Müzik)  2010: Kırktan Sonra (Bonus Müzik)  2014: Dört Mevsim (Ecce Müzik)
İzel Rozental

| İzel Rozental |
| --- | --- |

Doğum: 2 Mart 1951 İstanbul, Türkiye
Milliyet:  Türkiye
Vatandaşlık:  Türkiye
Tür: Karikatür
Önemli ödülleri: tam liste
Resmî site
http://www.izelrozental.com/
İzel Rozental (d. 2 Mart 1951, İstanbul), karikatürist, mizahçı, köşe yazarı ve iş adamıdır.
Aşkenaz Musevilerindendir. 1991'den beri Musevilerce çıkartılan haftalık Şalom gazetesinde editoryal karikatürleri yayınlanmaktadır. 1999 yılından beri Schneidertempel (Terziler Sinagogu) Sanat Merkezi'nin yöneticiliğini yapmaktadır. 2004 - 2006 yılları arasında Güldiken Mizah Kültürü Dergisi'nin başyazarlığını yapmıştır. Makale, röportaj ve kitap eleştirileri Cumhuriyet ve Radikal gazetelerinde yayınlanmıştır. [kaynak belirtilmeli]
2006'da Dünya Karikatürcü Dernekleri Federasyonu FECO'nun ikinci genel başkanı oldu, bu görevi 2009'a dek sürdürdü. Merkezi Ankara'da olan Nezih Danyal-Karikatür Vakfı ile merkezi Fransa'da olan frankofon karikatürcüler derneği France-Cartoons'un üyesi olan, yazı ve karikatürleri düzenli olarak France-Cartoons'un yayın organı Web-Mag'da yer alan İzel Rozental'ın bazı öyküleri yurtdışında Fransızca ve Almancaya çevrilerek yayınlandı. 2006 yılından itibaren merkezi Paris'te bulunan Cartooning for Peace adlı uluslararası karikatür vakfının üyeleri arasına kabul edildi.[kaynak belirtilmeli]
İzel Rozental karikatürlerini kitap olarak bastı ve çeşitli mizah kitapları da yazdı. Dolmakalem üreticisi Scrikss Kalem şirketinin yöneticiliği görevini sürdüren Rozental, 2013-2015 yılları arasında TÜKİD (Türkiye Kırtasiyeciler Derneği) yönetim kurulu başkanlığı yaptı ve aynı derneğin yayın organı olan Frekans Dergisi'nde hem editör hem de karikatürcü olarak görev yaptı. İzel Rozental, Türkiye'de editoryal gazete çizerliğinin sınırlı sayıdaki temsilcilerinden biridir.[kaynak belirtilmeli]
Yurtiçinde ve yurtdışında 15 kişisel karikatür sergisi açtı, çok sayıda kolektif sergiye katıldı. Son olarak 2019 yılında İstanbul'da, gezi fotoğraflarıyla gezi notlarından oluşan bir yerleştirme sergisi açtı. 2019'dan bu yana Açık Radyo’da “Haftanın Karikatürleri” adlı bir program hazırlamaktadır.
Kitapları

Yol Boyunca... (Remzi Kitabevi / İstanbul, 2000)
F Mizah Yazıları (Okuyan Us / İstanbul, 2002)
B Mizah Yazıları (Okuyan Us / İstanbul, 2003)
Dikkat! Buda (Okuyan Us / İstanbul, 2004)
Moda Sevgilim (Heyamola, İstanbul, 2010)
Moda Sevgilim “Yeniden” (Kırmızı Kedi / İstanbul, 2016)
Seyir Hali (Kırmızı Kedi / İstanbul, 2017)
Gezginin Gözü Gezginin Defteri (Dr. Markus KSD / sergi kitabı / İstanbul, 2019)
Ergenlik Sivilceleri (Kırmızı Kedi / İstanbul, 2022
Karikatür albümleri

1991 (Gözlem / İstanbul, 1991)
Herşeye Rağmen (Gözlem / İstanbul, 1993)
Peki ama Neden? (Gözlem / İstanbul, 1996)
Non Comics (kendi yayını / İstanbul, Nisan 1999)
The Joy of Bridge (Bridgeplus / Editör: Elena Jeronimidis / Reading-UK, 2000)
Ne Olacak Bu Dünyanın Hali? (Gözlem / İstanbul, 2001)
Non Politix (sınırlı özel baskı / İstanbul, Ekim 2006)
Akvaryum (Gözlem / İstanbul, 2008)
Karikatör (Gözlem / İstanbul, 2016)
Ödülleri

2020: St-Just Karikatür Festivali
Livonya Dükalığı

Livonya Dükalığı (Lehçe: Księstwo Inflantskie; Latince: Ducatus Ultradunensis; Letonca: Pārdaugavas hercogiste) başta Litvanya Büyük Dükalığı'nın, sonra Lehistan-Litvanya Birliği'nin elinde olan bir özerk bölge. Bölge 1561 yılından 1621 yılına kadar etkisini sürdürdü.
Bölge Livonya Savaşı sonunda oluşan Kurlandiya ve Semigalya Dükalığı ile beraber iki yeni özerk bölgeden biridir. Polonya-İsveç Savaşı sırasında dükalığın bir kısmı İsveç tarafından ele geçirildi. 1629'daki Altmark Ateşkes Antlaşması sonrasında dükalık parçalandı.
Kaynakça

↑  Brand, Hanno (2005). Trade, Diplomacy and Cultural Exchange: Continuity and change in the North Sea area and the Baltic c. 1350-1750 (İngilizce). Uitgeverij Verloren. ISBN 978-90-6550-881-2.
Ali Bülent Orkan

| Ali Bülent Orkan |
| --- | --- |
Doğum: 1 Ağustos 1957 Mudurnu, Bolu, Türkiye
Ölüm: 13 Ağustos 1982 (25 yaşında) Ankara, Türkiye

Ali Bülent Orkan (1 Ağustos 1957, Mudurnu, Bolu - 13 Ağustos 1982, Ankara), Piyangotepe Katliamı faillerinden Türk Ülkücü militan. 16 Mayıs 1979'da kahvehane basıp sol görüşlü 7 kişiyi öldürdü. Yargılandı ve ölüm cezasına çarptırıldı. 12 Eylül Darbesi'nden sonra 1980–1984 arasında idam edilen 8'i sağ görüşlü 50 mahkûmdan biridir.
Piyangotepe Katliamı

Ana madde: Piyangotepe Katliamı
16 Mayıs 1979 gecesi Ankara'nın Keçiören ilçesine bağlı Piyangotepe semtindeki Refik Saydam Caddesi'nde genellikle sol görüşlü kişilerin bulunduğu Çelik Kıraathanesi, başlarına çorap geçirmiş sağ görüşlü Ali Bülent Orkan, Nurullah Akdoğan, Erol Türkmen ve kimliği tam olarak tespit edilemeyen Hasan adlı militanlar tarafından basıldı. Orkan ve diğer militanlar, kahvede bulunanların yere yatmalarını istediler. O sırada kıraathanede bulunan 20 kişi yere yattı. Orkan ve arkadaşları, kapının kenarından içeriye doğru yerde yatanların üzerlerine rastgele ateş açtılar ve bunun sonucunda Hüsamettin Kurban, Tuncay Sarıkaya, Mızrap Ali Taşkın, Erdoğan Doğan, Müslüm Doğan, Mehmet Turan ve Ahmet Turan adlarında 7 kişi öldü. 2 kişi ise ağır yaralandı. Orkan, arkadaşlarıyla beraber bir taksiye binip kaçtı.
Yakalanışı, yargılama ve idamı

31 Mayıs 1979 günü Ankara Emniyet Müdürlüğünden yapılan açıklamada, sanıkların olaydan önce de çeşitli öldürme, yaralama ve hırsızlık olaylarına karıştıkları belirtildi. Ankara Emniyet Müdürlüğü, olayı şöyle aktardı:
"Soygunda kullanılan Rıza Tüfekçi'ye ait 06 AT 126 plakalı taksi, SBF önünde müşteri olarak binen Nurullah Akdoğan ve 'Hasret' takma adlı Erol Türkmen tarafından gasbedilmiş, şoför Bayındır Barajı'na götürülerek bir ağaca bağlanmıştır. Aynı otomobil ile Kırşehir Cezaevi firarisi Hüseyin Bozkurt takma adını kullanan Ali Bülent Orkan ve kimliği belirlenen bir kişi ile Çelik Kıraathanesi'ne gelmişlerdir. Bu arada Akdoğan otomobilde beklemiş, diğer silahlı üç kişi, ellerinde çeşitli olaylarda kullandıkları belirlenen üç adet 14'lü tabanca ile yere yatırdıklarına ateş açmışlardır."
Katliamın asıl sanığı Ali Bülent Orkan, 12 Ekim 1980'de İzmir'de yakalandı. Mamak Askerî Cezaevi'nde tutuklu bulunan Orkan, Aralık 1980'de cezaevine gelen gazetecilere, "görevini yaptığını, öldürdüğü kişileri tanımadığını, onların da kendi arkadaşlarını öldürdüğünü" söyledi.
Ali Bülent Orkan, Ankara Sıkıyönetim 1 Numaralı Askerî Mahkemesi'nde idam istemiyle yargılandı ve 24 Haziran 1981'de idama mahkûm oldu. Askerî Yargıtay Daireler Kurulu, 25 Şubat 1982'de idamı onayladı. Danışma Meclisinde de kabul edilen karar, son olarak Devlet Başkanı Orgeneral Kenan Evren başkanlığındaki Millî Güvenlik Konseyinin 11 Ağustos 1982 günü yapılan 112. birleşiminde onayladı. Orkan, 13 Ağustos 1982'de Ankara Merkez Kapalı Cezaevi'nde asılarak idam edildi.