Çocuk felci aşısı
Yan etkiler > Kontaminasyon endişeleri

1960 yılında, poliovirüs aşılarını hazırlamak için kullanılan rhesus maymunu böbrek hücrelerinin, yine 1960 yılında keşfedilen ve maymunları enfekte eden doğal olarak oluşan bir virüs olan simian virüs-40 (SV40) ile enfekte olduğu belirlendi. 1961 yılında SV40'ın kemirgenlerde tümörlere neden olduğu bulunmuştur. Daha yakın zamanlarda, virüs insanlarda beyin ve kemik tümörleri, plevral ve peritoneal mezotelyoma ve bazı Hodgkin dışı lenfoma türleri gibi belirli kanser türlerinde bulunmuştur. Ancak SV40'ın bu kanserlere neden olduğu tespit edilmemiştir.
SV40'ın 1955 ve 1963 yılları arasında kullanılan IPV'nin enjekte edilen formunun stoklarında mevcut olduğu bulunmuştur. OPV formunda ise bulunmamıştır. Aşının bir kısmının SV40 ile kontamine olduğu 1955 ve 1963 yılları arasında 98 milyondan fazla Amerikalı bir veya daha fazla doz çocuk felci aşısı almıştır; tahminen 10-30 milyon Amerikalı SV40 ile kontamine olmuş bir doz aşı almış olabilir. Daha sonra yapılan analizler, 1980 yılına kadar eski Sovyet bloğu ülkeleri tarafından üretilen ve SSCB, Çin, Japonya ve bazı Afrika ülkelerinde kullanılan aşıların kontamine olmuş olabileceğini, yani yüz milyonlarca kişinin daha SV40'a maruz kalmış olabileceğini göstermiştir.
1998 yılında Ulusal Kanser Enstitüsü, enstitünün SEER veritabanıından alınan kanser vakası bilgilerini kullanarak büyük bir çalışma yürütmüştür. Çalışmanın yayınlanan bulguları, SV40 içeren aşı almış olabilecek kişilerde kanser insidansında artış olmadığını ortaya koymuştur. İsveç'te yapılan bir başka büyük çalışmada, 1957 gibi geç bir tarihte potansiyel olarak kontamine çocuk felci aşısı almış 700.000 kişinin kanser oranları incelenmiş; çalışma yine SV40 içeren çocuk felci aşısı alan kişilerle almayanlar arasında kanser insidansında bir artış olmadığını ortaya koymuştur. Bununla birlikte, SV40'ın insanlarda kansere neden olup olmadığı sorusu tartışmalı olmaya devam etmektedir ve tartışmayı çözmek için insan dokularında SV40'ın tespiti için gelişmiş testlerin geliştirilmesi gerekecektir.
Oral çocuk felci aşısı geliştirme yarışı sırasında birçok büyük ölçekli insan deneyi gerçekleştirilmiştir. 1958 yılına gelindiğinde, Ulusal Sağlık Enstitüleri Sabin suşları kullanılarak üretilen OPV'nin en güvenli aşı olduğuna karar vermişti. Ancak Hilary Koprowski 1957 ve 1960 yılları arasında aşısını dünyanın dört bir yanında uygulamaya devam etti. Afrika'da, aşılar Belçika topraklarında (şimdiki Demokratik Kongo Cumhuriyeti, Ruanda ve Burundi) yaklaşık bir milyon kişiye uygulandı. Bu insan deneylerinin sonuçları tartışmalı olmuş ve 1990'larda aşının simian immün yetmezlik virüsünün şempanzelerden insanlara geçmesi için gerekli koşulları yaratarak HIV/AIDS'e neden olduğuna dair asılsız suçlamalar ortaya çıkmıştır. Ancak bu hipotezler kesin olarak çürütülmüştür. 2004 yılına gelindiğinde, Afrika'daki çocuk felci vakaları kıtanın batı kesiminde az sayıda izole bölgeye indirgenmiş, başka yerlerde de tek tük vakalar görülmeye başlanmıştır. Son zamanlarda aşılama kampanyalarına karşı yerel muhalefet, genellikle aşının kısırlığa neden olabileceği korkusuyla ilgili bilgi eksikliği nedeniyle gelişmiştir. Hastalık o zamandan beri Nijerya'da ve diğer bazı Afrika ülkelerinde, epidemiyologların bazı yerel halkların çocuklarına çocuk felci aşısı yapılmasına izin vermeyi reddetmelerinden kaynaklandığına inandıkları gerekli bilgi olmadan yeniden ortaya çıkmıştır.