stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ellinikon Metropolitan Parkı

| Ellinikon Metropolitan Parkı |
| --- | --- |

Tür: Park
Konum: Elliniko, Yunanistan
Koordinatlar: 37°53′12″K 23°44′29″D﻿ / ﻿37.88667°K 23.74139°D﻿ / 37.88667; 23.74139
Yüzölçümü: 400 hektar
Açılış: 2024
Ellinikon Metropolitan Parkı (Yunanca: Μητροπολιτικός Πόλος Ελληνικού - Αγίου Κοσμά; Mitropolitikos Polos Elliniku - Ayu Kosma), Yunanistan'ın Elliniko kentinde inşa halinde olan bir parktır. Park, eski Ellinikon Uluslararası Havalimanı arazisi üzerinde inşa edilmekte olup  parkın yanı sıra lüks evler, oteller, kumarhane, marina, mağazalar, ofis binaları içermesi ve Yunanistan'ın en yüksek binalarına sahip olması planlanmaktadır.
Parkın, inşaatın 2008'de başlaması ve 2013'te tamamlanması planlanıyordu ancak Yunan hükûmeti borç krizi nedeniyle planlar rafa kaldırıldı. Temmuz 2020'de parkta çalışmalar başladı ve 2024'te tamamlanması planlanmaktadır.
Lustgarten

| Lustgarten |
| --- | --- |
Parkın Eski Müze ile birlikte görünümü

Tür: Park
Konum: Berlin, Almanya
Koordinatlar: 52°31′07″K 13°23′59″D﻿ / ﻿52.51861°K 13.39972°D﻿ / 52.51861; 13.39972
Açılış: 1646
Lustgarten ("Zevk Bahçesi"), Almanya'nın başkenti Berlin'te bulunan bir parktır. Park, Mitte semtinde aslen bir parçası olduğu eski Berlin Kent Sarayı'nın bulunduğu yerin yakınında yer almaktadır. Park, tarihinin çeşitli dönemlerinde geçit töreni alanı, toplu mitingler için bir yer ve halka açık bir park olarak kullanılmıştır.
Lustgarten bölgesi ilk olarak 16. yüzyılda, daha sonra Prusya Krallığı'nın çekirdeği olan Brandenburg elektörünün ikametgâhı olan Saray'a bağlı bir mutfak bahçesi olarak geliştirildi. Otuz Yıl Savaşları sırasında Almanya'nın harap edilmesinden sonra Berlin, Friedrich Wilhelm ve Hollandalı eşi Luise Henriette tarafından yeniden geliştirildi. Bir askeri mühendis Johann Mauritz ve bir peyzaj bahçıvanı Michael Hanff'ın yardımıyla, 1646'da eski mutfak bahçesini çeşmeler ve geometrik yollarla resmi bir bahçeye dönüştüren ve ona günümüz adını veren Luise idi. 1790'da Prusya kralı I. Friedrich Wilhelm, Lustgarten'ı kumla kaplı bir geçit töreni alanına dönüştürdü.
19. yüzyılın başlarında, genişleyen ve giderek zenginleşen Prusya Krallığı, Berlin'in merkezinde büyük çaplı yeniden yapılanmalara girişti. Büyük, yeni bir klasik bina olan Altes Museum, Lustgarten'in kuzey-batı ucunda önde gelen mimar Karl Friedrich Schinkel tarafından inşa edildi ve 1826 ile 1829 arasında Lustgarten, Peter Joseph Lenné tarafından resmi olarak yeniden tasarlandı. Merkezde buhar makinesiyle çalışan 13 metre yüksekliğindeki çeşme, çağın harikalarından biriydi. 1871'de çeşmenin yerini Albert Wolff tarafından III. Friedrich Wilhelm'ın büyük bir atlı heykeli aldı. 1894 ile 1905 arasında, parkın kuzey tarafındaki eski Protestan kilisesinin yerini Julius Carl Raschdorff tarafından tasarlanan çok daha büyük bir bina olan Berlin Katedrali aldı.
Weimar Cumhuriyeti yıllarında, Lustgarten sıklıkla siyasi gösteriler için kullanılıyordu. Naziler iktidara geldiğinde Lustgarten toplu mitingler için bir siteye dönüştürüldü. 1934'te asfaltlandı ve atlı heykeli kaldırıldı. Hitler, burada bir milyona kadar insanın katıldığı kitlesel mitinglere hitap etti.
1944'te III. Friedrich Wilhelm'in heykeli, metali savaş üretiminde yeniden kullanmak için eritildi.
1945'te II. Dünya Savaşı'nın sonunda, Lustgarten bombalarla dolu bir çorak araziydi. Doğu Almanya hükûmeti, Hitler'in kaldırımını yerinde bıraktı, ancak militarist görünümünü azaltmak için geçit töreninin çevresine ıhlamur ağaçları dikti. Bütün alan Marx-Engels-Platz olarak yeniden adlandırıldı. Kent Sarayı yıkıldı ve daha sonra sitenin bir bölümünde modernist Cumhuriyet Sarayı yapıldı.
1990'da Almanya'nın yeniden birleşmesinden sonra Lustgarten'i eski park rolüne geri döndürme hareketi başladı. 1997'de Berlin Senatosu, bölgeyi Lenné'nin ruhuna uygun olarak yeniden tasarlaması için peyzaj mimarı Hans Loidl'i görevlendirdi ve inşaat çalışmaları 1998'de başladı. Lustgarten artık fıskiyelere sahip ve yeniden birleşmiş Berlin'in kalbinde bir park haline geldi.
Song Dağı

| --- | --- |
嵩山
Song Dağı

En yüksek noktası
Yükseklik: 1.512 m (4.960 ft 7+1⁄2 in)
Koordinatlar: 34°29′05″K 112°57′37″D﻿ / ﻿34.48472°K 112.96028°D﻿ / 34.48472; 112.96028
Song Dağı (Çince: 嵩山; pinyin: Sōng shān), Çin'in Henan eyaletinde bulunan bir dağdır. Dağ, Sarı Nehir'in güney kıyısında yer almakta olup Çin'in Beş Kutsal Dağı'nın merkez dağıdır.
El Nusayriye Dağları

| --- | --- |
Ensariye Dağları
Suriye'nin batısındaki sıradağları gösteren fiziki bir harita.

En yüksek noktası
Yükseklik: 1,562 m. (5,125 ft.)
Koordinatlar: 35°15′K 36°06′D﻿ / ﻿35.250°K 36.100°D﻿ / 35.250; 36.100
Jeoloji
Dağ türü: Sıradağ
Tırmanma
En kolay rota: Lazkiye, Humus, Tartus, Hama, İdlip
El Nusayriye Dağları ya da Al-Nusayriye Dağları (Arapça: جبال النصيرية‎ / ALA-LC: Jibāl an-Nuṣayriyah), Al-Alavi veya El Alevi Dağları adıyla da bilinir (جبال العلويين / Jibāl al-‘Alawīyin) ve her iki isimde bölgede geleneksel olarak yaşayan Alevilere ithafen verilmiştir. Suriye'deki resmi adıylaysa Sahil Sıradağları, (سلسلة الجبال الساحلية / Silsilat al-Jibāl al-Sāḥiliyah, Coastal Mountain Range), Suriye'nin batı kesiminde, kuzeyden, güneye doğru uzanan, Akdeniz'in Suriye kıyısına paralel olan sıradağlardır. Eskiden Barglyus, Haşhaşinlerin kontrolündeyken Jabal Bahra (Bahra Dağları) ismiyle de bilinirdi.
Dağlar, ortalama 32 km.'lik (20 mi.) bir genişliğe sahiptir ve ortalama yükseklikleri, doruk noktasında yüksekliği 1,562 metre (5,125 fit) olan ve Lazkiye'nin doğusunda yer alan, Nabi Yunus Dağı sayesinde, 1,200 metrenin üzerindedir. Sıradağların kuzeyinde ortalama yükseklik, 900 metreye (3,000 fit), güneyindeyse 600 metreye (2,000 fit) düşmektedir.
Dağlar, batı yamaçlarında, Akdeniz'den gelen, nem yüklü rüzgarlar yakalamaktadır ve böylece doğu yamaçlara göre, batı yamaçlar, daha verimli olup, daha kalabalık nüfusludur. Asi Nehri ise, El Nuseyriye Dağları'nın kuzeyi boyunca, dağların doğusunda bulunan ve 64 kilometrelik (40 mil) bir boyuna hendek olan, Ghab Vadisi'ndeki eşiğin üzerinden akarak ve ardından dağların kuzey eteklerinden ve bunların etrafından geçerek Akdeniz'e dökülür.
Masyaf şehrinin güneyindeyse, kuzeydoğudan, güneybatıya doğru uzanan, büyük bir doğrultu atımlı fay hattı vardır ve bu fay El Nusayriye Dağları'nı, Lübnan'da bulunan, Lübnan Dağları ve Doğu Lübnan Sıradağları'ndan (Anti-Lübnan Dağları) ayırır ve Humus Geçidi (Suriye'ye Geçit, Homs Gap) olarak da bilinen, Lübnan'ı, Baalbek ve civarından, Suriye'de Humus'a bağlayan, coğrafi geçiti oluşturur.
Wonder Woman 1984

| --- | --- |
Teaser afişi
Yönetmen: Patty Jenkins
Yapımcı: Charles Roven Deborah Snyder Zack Snyder Patty Jenkins Stephen Jones Gal Gadot
Senarist: Patty Jenkins Geoff Johns David Callaham
Hikâye (eser): William Moulton Marston  ve H. G. Peter  tarafından üretilen Wonder Woman adlı eser.
Uyarlama: Patty Jenkins Geoff Johns
Oyuncular: Gal Gadot Chris Pine Kristen Wiig Pedro Pascal Connie Nielsen Robin Wright
Müzik: Hans Zimmer
Stüdyo: DC Films Atlas Entertainment The Stone Quarry  Image Nation Mad Ghost Production
Dağıtıcı: Warner Bros. Pictures
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Bilimkurgu Aksiyon Macera
Renk: Renkli
Çıkış tarih(ler)i: 25 Aralık 2020 (ABD)
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Bütçe: $200 milyon
Hasılat: $169.6 milyon
Önceki film: Wonder Woman
Wonder Woman 1984, DC Comics karakteri Wonder Woman'ı temel alan, 2020 çıkışlı Amerikan süper kahraman filmi. 2017 yapımı Wonder Woman'ın devam filmi ve DC Genişletilmiş Evreni dokuzuncu filmidir.
Senaryosunu Patty Jenkins, Geoff Johns ve David Callaham'ın yazdığı filmi Patty Jenkins yönetti. Filmde Wonder Woman karakterini canlandıran Gal Gadot'a Chris Pine, Kristen Wiig, Pedro Pascal, Connie Nielsen ve Robin Wright eşlik etmektedir. Film, Soğuk Savaş dönemi içindeki 1984 yılında geçmektedir.
COVID-19 salgını nedeniyle yaşanan birçok gecikmenin ardından Wonder Woman 1984'ün galası 15 Aralık 2020'de DC FanDome sanal platformunda yapıldıktan sonra film 25 Aralık 2020'de ABD'de sinema salonlarında gösterime girdi. Aynı anda HBO Max platformunda bir ay boyunca internet üzerinden izlenmeye açıldı. HBO Max'in hizmet vermediği bazı ülkelerde 16 Aralık'tan itibaren sinema salonlarında gösterilmeye başlandı. Film eleştirmenlerden karışık eleştiriler aldı ve 200 milyon dolarlık bir yapım bütçesine karşılık dünya çapında 169 milyon dolar hasılat elde etti.
Deniz feneri

bir deniz feneri
Bir deniz feneri ve çevresi (Akıntıburnu, İstanbul
Ushuaia, Arjantin'de dünyanın sonundaki deniz feneri
Deniz feneri, çeşitli ışık yayıcı sistemler vasıtasıyla, gemilere rehberlik etmek amacıyla kıyılarda yapılan bina türüdür.
En eski deniz feneri, MÖ 7. yüzyılda Sigeon'da, bugünkü adıyla, Kumkale'de (Çanakkale) yapılmıştır. İstanbul Boğazı'nın Trakya yakasındaki Timée ve karşı kıyısındaki Hrisopolis (Modern Üsküdar) fenerleri MÖ 2. yüzyılda yapılmıştır.
Dünyanın antik çağdaki yedi harikasından biri olan İskenderiye Feneri, M.Ö. 280 yılında Knidos'lu Sostrates tarafından Pharos adası üzerine inşa edilmiştir. Yüksekliği 135 metre olan bu fenerin şöhreti ve yüksekliği bu güne kadar aşılamamıştır. 14. yüzyılda meydana gelen bir depremde yıkılmıştır.
İtalya'daki en eski fener Messina'da bulunmaktadır. Brindisi, Ravenna, Puzzuoli ve Capri fenerleri, Roma döneminin diğer tanınmış yapılarıdır. İmparator Caligula tarafından M.S. 40 yılında inşa edilen Boulogne feneri 17. yüzyıla kadar kullanılmıştır. Dover'de ve Herkül Sütunu adıyla bilinen La Coruna'daki (İspanya) fenerler aynı dönemin diğer tanınmış yapılarıdır.
Colossus

Rodos limanı girişinde Güneş Tanrısı Helios adına yapılan bu bronz heykel ilk fenerler arasında sayılmasa da heykelin elinde tuttuğu bir ateşle limana giren teknelere yol gösterdiği söylenir. Bu heykel New York'taki Hürriyet Abide'sini yapan Fransız heykeltıraşAuguste Barthordi'ye ilham vermiştir.
Antik çağın yedi harikasından biri olarak anılan Rodos Heykelinin yapımına heykeltıraş Chares of Lindos tarafından MÖ 282 yılında başlanmış ve 12 yıl sürmüştür. Temeli beyaz mermerden yapılan bu bronz heykel 56 yıl sonra MÖ 226 yılındaki şiddetli bir deprem sırasında yıkılmıştır. 654 yılında Arapların adayı işgalinden sonra heykelin kalıntıları Suriyeli Yahudilere satıldı. Kalıntıların 900 deve yükü tuttuğu söylenir.
Roma imparatorluğunun çöküşü ardından, denizlerdeki denetimin yok olması deniz ticaret yollarındaki güveni ortadan kaldırmış, denizaşırı ticarette önemli bir daralma meydana gelmiştir. Antik çağdan beri çalışmakta olan birçok deniz feneri Orta Çağ'da bakımsızlık yüzünde harap olmuştur.
Üzerinde odun veya kömür ateşi yakılan çok sayıda fener 17. ve 18. yüzyıllar boyunca Avrupa kıyılarındaki değişik yerlere inşa edilmiştir. Bu fenerlerin İngiltere'deki örnekleri resimlerde görülmektedir.
1611 yılında Fransa'da Gironde'da inşa edilen Cordouan feneri kayalıklar üzerine inşa edilmiş ilk deniz feneridir.
19'cu yüzyılda deniz ticaretinin yoğunlaşmasıyla birlikte, çok sayıda deniz feneri inşa edilmiştir. Bunlardan İngiltere'deki Bell Rock (Forfarshire, 1811), Skerryvore (Argyllshire, 1884), Fransa'daki Ar-Men (Sein Adası, 1881) ve Almanya'daki Roter Sand (Weser ağzı, 1885) dikkate değer deniz fenerleridir.
Amerika kıtasındaki ilk fener Boston limanı girişindeki Little Brewster adası üstüne 1716 yılında inşa edilmiştir.
Türkiye'deki fenerler

Ana madde: Türkiye'deki deniz fenerleri listesi
Osmanlı İmparatorluğu döneminde inşa edilen ilk fener Fenerbahçe Feneridir. Kanuni Sultan Süleyman tarafından 1562 yılında inşa ettirilmiştir. Osmanlılar deniz fenerlerine önem vermiş ve Kızıldeniz'den Romanya kıyılarına kadar 200'ün üzerinde deniz feneri inşa edilmiştir.
Ahırkapı deniz feneri Sultan III. Osman zamanında, 1755 yılında inşa edilmiştir.
1853-1856 Kırım Harbi yılları ve sonrasında Karadeniz'e giden İngiliz ve Fransız harp gemilerinin Marmara ve boğazlardan geçişini kolaylaştırmak için, çok sayıda fener inşa edilmiştir. Ahırkapı, Fenerbahçe, Anadolu ve Rumeli fenerleri, Karaburun, Yeşilköy, Çimenlik, Kumkale ve Gelibolu fenerleri bu dönemin yapılarıdır.
Türkiye'de, yerden ölçülmek üzere en yüksek fenerler aşağıdaki gibi sıralanır.
Rumeli Feneri 30 m,
Ahırkapı Feneri 29 m,
Patara deniz feneri 26.5 m,
Mehmetçik Burnu 25 m,
Hoşköy 22 m,
Fenerbahçe Feneri 20 m
Şile Feneri 19 m
Deniz seviyesinden ölçülmek üzere ışık seviyesi en yüksek fenerler ise sırasıyla:
Sinop Boztepe Burnu (107 m),
Akıncı Burnu (109 m) ve
Alanya (209 m) deniz fenerleridir.
8334 kilometreyi bulan kıyılarımızda halen değişik karakterde ışık gösteren 372 adet fener bulunmaktadır.
Fenerlerin bulundukları yere göre sınıflandırılmaları

Kıyı Fenerleri
Anakara fenerleri
Ada fenerleri
Deniz Kayaklıkları ve Sığlıkları Fenerleri
Derin Deniz Fenerleri
Dalgakıran Fenerleri
Doğrultu Fenerleri
Fenerlerin görünme uzaklıkları

Fener ışıklarının görünme mesafelerin, fener kulesinin deniz seviyesinden yüksekliğine ve ışığın yoğunluğuna bağlıdır.
H metre olarak fener ışığının, h metre olarak göz hizasının denizden yüksekliğini göstermek üzere, fenerin görünme mesafesi deniz mili olarak aşağıdaki formülden bulunur.
Görünme Mesafesi= 2.075(H 0,5 +h 0,5)
Işıkların coğrafi menzili

H metre olarak fener ışığının, h metre olarak göz hizasının denizden yüksekliğini göstermek üzere, fenerin görünme mesafesi deniz mili olarak aşağıdaki formülden bulunur.
Görünme Mesafesi= 2.075(H 0,5 +h 0,5)
h mesafesi = görünme uzaklığı
Işıkların yüksekliği

Kıyı ışıkları için genellikle 45 metre uygun bir yüksekliktir. Ege, Marmara ve Karadeniz gibi kapalı ve birbirine yakın adalarla dolu kıyılardaki fenerler, okyanus kıyısındakilerden daha kısadır.
Fenerlerin optik sistemleri

Fener kulesi üstünde yakılan bir ateş ışığının yaklaşık %97 si, arkasında yansıtıcı bulunması halinde ise yaklaşık %83 ü kaybolur. Mercek kullanımıyla kayıp % 17 ye kadar azaltılmıştır. Optik sistemlerdeki en köklü değişiklik Fransız Mühendis Augustine Jean Fresnel (1788-1827) tarafından yapılmıştır. İcat ettiği mercek sistemi ilk olarak 1823 yılında Cordouan fenerinde uygulanmıştır.
Fenerlerin optik sistemleri > Katoptrik Sistem

Bu aygıt tipinde ışınlar bir yansıtıcı yüzeyden sadece yansıtılır. Işık kaynağı yansıtıcının odak merkezine konur.
Fenerlerin optik sistemleri > Katadioptrik Sistem

Bu sistemde ışınlar kırılarak cam ortama girdikten sonra, ortamı terk etmeden toplam içsel yansımaya uğrar. Işınlar ortamı terk ederken bir kere daha kırılır. Bu yöntemde ışık ışınlarının cam prizmadaki kırılma ve yansıma özelliklerinin ikisi birden kullanılır. Amerika'da Florida Key West fenerinin First Order Fresnel Merceği ile Second Order Bir Fresnel Merceğinin resimleri "first" ve "second" kelimeleri üzerine tıklayarak görülebilir.
Hiperradyal üçlü flaşlı bir Fresnel merceğini, Altı flaşlı bir Fresnel merceğini ve Sabit ışıklı bir Fresnel merceğini yine farklı renkteki kelimeler üzerine tıklayarak görebilirsiniz.
Fenerlerin ışık kaynakları

Odun ve kömür: Isle of May'de 1810, St. Bees'te 1823 yılına kadar kullanıldı.
Yağ: 1823'ten itibaren kullanılmağa başlandı. (Balina, domuz, kakao, kolza yağı ve madeni yağları)
Akkor Gömlekli Madeni Yağ Yakıcılar: 1898'den itibaren,
Hava gazı: 1837'den itibaren,
Petrol gazı: 1870'lerden itibaren,
Asetilen: 1896'dan itibaren kullanıldı.
Elektrik: İlk deneyler 1858'de yapıldı. İlk uygulamalar ise 1886'da Isle of May'de ve 1888'de St. Catherine'de yapıldı.
Fenerlerin yapı malzemeleri

Taş: Antik çağdan itibaren kullanılan en eski fener yapı malzemesi taştır. En tanınmış örnekleri İngiltere'deki Eddystone ve Fransa'daki Cordouan fenerleridir.
Ahşap: Özellikle Amerika'da, 18. yüzyıl ortalarında hizmete sokulan deniz fenerlerinin büyük çoğunluğu ahşap kullanılarak inşa edilmiştir. Doğa etkilerine dayanım süresinin kısalığı ve yangınlar nedeniyle kullanımı giderek azalmıştır.
Tuğla: Taş kule maliyetinin, önemli ölçüde arttığı durumlarda yapı malzemesi olarak taşın yerini tuğla almıştır.
Dökme Demir Levhalar: Taş ve tuğla maliyetinin yüksek, zemin taşıma gücünün yeterli olmadığı durumlarda, fener kulelerinin birçoğu dökme demir levhalar kullanılarak yapılmıştır.
Çelik Kafes Sistem: Bu tip fener kuleleri zemine aktarılacak yüklerin küçük olması gerektiğinde tercih edilir.
Betonarme: Betonarme, fener kulelerinde yaygın bir kullanım alanı bulmuştur.
Alüminyum ve Fiberglas: Sınırlı da olsa, son dönemlerde fener kulesi yapımında alüminyum ve fiberglas kullanılmıştır.
Fenerlerin yönetimi

1755 yılında inşa edilen ilk Ahırkapı deniz fenerinin bakımı Bostancı Ocağı neferleri tarafından üstlenilmiş, kandillerinde yakılacak yağ ise Topkapı Sarayı'ndan sağlanmıştır. I. Abdülhamit döneminde fenerin idaresi gedik usulüne bağlanarak babadan oğula geçmeye başlamış ve bu gelenek günümüze kadar devam etmiştir.
1860 yılında Osmanlı Devleti Fenerler İdare-i Umumiyesini kurarak fenerlerin işletme imtiyazını Michel Marius ve Bernard Camille Collas adında iki Fransıza vermiştir. Cumhuriyet döneminde devlet, 3302 sayılı kanunla Fenerler İdare-i Umumiyesini satın almış ve 1 Ocak 1938'de Denizbank'a devretmiştir. Birçok yönetim ve isim değişikliğinden sonra fenerlerin yönetimi 12 Mayıs 1997'de kurulan "Kıyı Emniyeti ve Gemi Kurtarma İşletmeleri Genel Müdürlüğü"ne bağlanmıştır.
İngiltere'de genel deniz feneri idaresi Corporation of Trinity House'tur.
Fransa'da 1792 yılında kurulan Köprüler ve Yollar İdaresi'nin kontrolü altında bulunan Fenerler İdaresi "Service des Phares et Balises" adı ile tanınır.
Amerika'da, 1 Temmuz 1939'dan itibaren fener hizmetleri, "U.S. Coast Guard" teşkilatı tarafından yürütülmektedir.
Fenerlerin geleceği

Fenerlerdeki otomasyonun yaygınlaşması ve uydu haberleşme sistemlerindeki gelişmeler deniz fenerlerine duyulan gereksinimi giderek azaltmaktadır.
Deniz fenerleri birçok ülkede uzaktan idare edilmekte ve fenerlerde bekçi bulunmamaktadır. Eskiden bekçilerin oturduğu konutlar otel, lokanta, alışveriş mağazası gibi turistik amaçlarla kullanılmaktadır.
Otomasyona geçişle birlikte, yakın gelecekte bakıcısız kalacak deniz fenerlerinin bakım ve onarımları kurumları için büyük bir yük olacaktır. Bakım ve onarımların işletmelere yük olmadan yapılabilmesi ve fenerlerin tarihi bir miras olarak gelecek kuşaklara aktarılması için çalışma yapacak birimlerin vakit geçirilmeden oluşturulması ve önlemlerin şimdiden belirlenmesi gerekmektedir.
Ülkemizdeki deniz fenerlerinden hiç olmazsa bir kısmı ziyarete açılmalı ve önemli deniz fenerleri yakınında müzeler oluşturulmalıdır. Bu uygulama hem toplumu bilgilendirme açısından hem de bu tarihi mirasa sahip çıkılması gereğinin hissettirilmesi bakımından yararlı olacaktır.
Fenerler ile ilgili ilginç bilgilerimiz

Açık denizde kayalıklar üzerine inşa edilmiş ilk taş deniz feneri, Smeaton tarafından yapılan Eddystone fener kulesidir (1759). Smeaton inşaat mühendisliğinin babası olarak tanınır. Fener inşaatı sırasında, yeni uygulamalar icat etmiştir. Örneğin taşların birbirine geçme olarak kullanılması, deniz çimentosu, taşları gemiden inşaat sahasına aktarmak için kullanılan özel vinçler bunlardan sadece üçüdür.
Fenercilerin hava koşulları yüzünden uzun zaman karaya çıkamamaları durumunda, yiyecek tükendiğinde, aydınlatmada kullanılan mumları yemeleri gerekebiliyordu. O zamanki mumlar hayvansal ve bitkisel yağ kökenli olduklarından sindirilebilen türden idiler.
Dünyada nükleer güçle çalışan tek fener Estonya'daki Tallinn feneridir.
Fener ışıklarının yoğunluğunu artırmak için dev boyutlarda cam prizmalar ve mercekler kullanılmıştır. Bunların en büyüklerinin ağırlığı 5 tona ulaşıyordu. Merceklerin bağlı olduğu platform cıva üstünde yüzüyor ve bir parmak itişi ile harekete geçebiliyordu.
Alaska'daki Scotch Cap deniz feneri 1946 yılında Büyük Okyanusta meydana gelen 7,3 şiddetinde bir depremden sonra kıyıdaki yüksekliği 30 metreyi aşan bir tsunami dalgası ile yıkılmış, 5 kişilik fener personeli kaybolmuştur.
Şiddetli fırtınalarda dalgalar 45 metre yüksekliğindeki bir fener kulesini tamamen örtebilmekte ve fener fanusunun 12,5 mm kalınlığındaki camlarını kırabilmektedir.
Fanus içine o kadar çok deniz suyu girebilir ki fenerciler sularla beraber merdivenlerden sürüklenmemek için kendilerini merdiven korkuluklarına bağlamak zorunda kalabilirler.
En şanssız deniz feneri yapımcısı, en sağlam deniz fenerini yaptığına inanan Henry Winstanley'dir. Yaptığı fenerin sağlamlığına çok güveniyordu. Herkese, en şiddetli fırtınada bile fener içinde kalmak istediğini söylüyordu. Dileği gerçekleşti, fakat yaptığı fener, İngiltere tarihinin en büyük fırtınasında yıkıldı ve dalgalara sürüklenen fenerde hayatını kaybetti.
Bir zamanlar Longships deniz feneri bakıcısının kayalık korsanları tarafından kaçırıldığı, ancak bakıcının küçük kızını fenerde unuttukları söylenir. Küçük kız içinde aile İncil'inin de bulunduğu kitapların üzerine çıkarak, babası serbest bırakılıncaya kadar yağ lambasını yanar durumda tutmayı başarmıştır.
Fransa'da Brittany kıyısı açıklarındaki Vierge adasında bulunan fenerin yüksekliği 83 metre olup dünyadaki en yüksek tuğla fener kulesidir.
Amerika'nın en yüksek fener kulesi Cape Hatteras'tır. Tepeliğine kadar olan yüksekliği 63,40 metredir.
Dünyanın en yüksek feneri Japonya'da Yokohama'daki Yamashita park içinde bulunan 106 metre yüksekliğindeki çelik konstrüksiyon fener kulesidir.
Cristof Colomb'un amcası olan Antonio Columbo 1449 yılında meşhur Cenova fenerinin bakıcısı idi.
1895'te Yeni Zelanda'da, Stephen adasında nadir bir çalıkuşu türü keşfedildi. Yok olan türünün son örneği olan bu çalıkuşunu deniz feneri bakıcısının kedisi yedi.
Simon Pegg

| Simon Pegg |
| --- | --- |
"Kill Me Three Times" Los Angeles Premierinde Aktör Simon Pegg, 24 Mart 2015
Doğum: Simon John Beckingham 14 Şubat 1970 (54 yaşında) Gloucester, İngiltere
Diğer ad(lar)ı: Dr. Russel Fell / The Fresh Pegg
Meslek: Aktör, Komedyen, Yazar, Film yapımcısı, Şarkıcı, Film director
Etkin yıllar: 1995-günümüz
Evlilik: Maureen McCann (2005-günümüz)
Ödüller: Bram Stoker Award - Screenplay 2005 Shaun of the Dead - Shaun British Independent Film Award - Best Screenplay 2004 Shaun of the Dead - Shaun Peter Sellers Award for Comedy 2005 Shaun of the Dead - Shaun National Movie Award - Best Comedy 2007 Hot Fuzz - Çavuş Nicholas Angel

Simon John Beckingham, (d. 14 Şubat 1970, Gloucester, İngiltere), İngiliz aktör, komedyen, yazar ve film yapımcısı.