İslamcılığın eleştirisi
Şeriat'ın İslamcı yorumu > Uyulması gereken tek bir evrensel yasalar dizisi olarak Şeriat

Kutub ve Humeyni gibi İslamcılar, Şeriat kanunu uygulanmadan gerçek İslam'ın ve Müslüman bir toplumun var olamayacağını savundular. Kutub'a göre, "Bu özelliklere sahip Müslüman toplum, Allah'ın kanunlarının askıya alındığı anda yeryüzünde askıya alındı."
Humeyni, İslami hükûmete ihtiyaç olduğunu vaaz ediyor;
İslami düzen korunacak ve tüm insanlar hiçbir sapma olmadan İslam'ın adil yolunu izleyeceklerse, sahte meclisler tarafından İslam karşıtı yasaların yenilenmesi ve onaylanması engellenecekse,
ve bu İslami hükûmette (aslında "İslam'da")
Yasama gücü ve kanun koyma yetkisi münhasıran Yüce Allah'a aittir. İslam'ın Kutsal Yasa koyucusu, tek yasama gücüdür. Kanun koyucunun kanunu dışında hiç kimsenin kanun yapma hakkı yoktur ve hiçbir kanun uygulanamaz.
Abou El Fadl, Kuran'ın kendisinin herkesin uyması gereken bir şeriat olduğunu reddettiğini söylüyor:
“Allah, her biriniz için bir şeriat ve bir yol yazdı. Allah dileseydi sizi tek bir ümmet yapardı. Ama Allah'ın maksadı, her birinize verdiği şeylerde sizi imtihan etmektir, o halde fazilet peşinde koşun ve bilin ki [ahirette] hepiniz Allah'a döndürüleceksiniz ve O, ihtilafa düştüğünüz bütün meseleleri çözecektir. . [Kur'an 5:48]
Muhaliflere göre, Şeriat'ın İslam hukukunun bütünü olarak tanımlanması ve çeşitli yorumları İslam tarihinde sonradan gelişir. Pek çok modernist, içtihatın "tamamen insan yapımı, Müslüman alimler tarafından çeşitli fıkıh okullarına göre, Kuran'ın hukuk kurallarına nasıl çevrilmesi gerektiğine dair öne çıkan anlayışlara dayanılarak yazılmış" olduğu iddiasındadır.
Kahire Üniversitesi'nde karşılaştırmalı hukuk ve İslam hukuku uzmanı olan Muhammed Sa'id el-'Ashmawi, Kur'an'da Şeriat teriminin yasal kurallara değil, "İslam'ın yolunu oluşturan üç akım"a atıfta bulunduğunu savunuyor. 1) tapınma, 2) etik kod ve 3) sosyal ilişki.
Bu nedenle el-'Ashmawi ve diğer birçok modernist, Şeriat'ın İslami hukuktan çok farklı olduğu ve fıkhın her çağda bilginler tarafından kendi anlayışlarına göre yeniden yorumlanması gerektiği konusunda ısrar ediyor.
"Türkiye'de İslamcı ya da post-islamcı Adalet ve Kalkınma Partisi'nin ahlaki bir toplum için şeriattan bir metafor olarak bahseden birçok üyesi var."
"Şeriat diye bir şey yoktur, aksine Tanrı'nın insanlık vizyonuna uygun bir yasal yapı inşa etmenin birçok farklı, hatta çekişmeli yolu vardır."
Bu yorum ile ortodoks Şeriat arasındaki bir fark, İslam'dan dönmenin cezasıdır. İslamcı olmayan Sudanlı din adamı Abdullahi Ahmed An-Na'im'e göre, şeriatın İslamcı yorumu, "Kur'an ve Sünnet'in din ve ifade özgürlüğünü emreden sayısız hükmüyle temelde tutarsızdır."
Tek bir evrensel şeriatın yokluğunun bir örneği, savunucularının bir şeriat üzerinde anlaşamamasıdır. Hukuk bilgini Sadakat Kadri bundan şikayet ediyor:
"Sözde arınmışlar, hangi günahların bastırılacağı konusunda bile anlaşamıyorlar. Suudi Arabistan kadınları örtünmeye zorlar ve araba kullanmalarını yasaklarken, İran kadınların yüzlerini tekerleklerin arkasında göstermesine izin veriyor, ancak çok fazla saç açığa çıkarırlarsa hapse atmakla tehdit ediyor. Sünni titizliği, Tanrı'nın erkeklerin temiz traşlı olmasından nefret ettiğinde ısrar ederken, Tahran Kültür Bakanlığı Temmuz 2010'da O'nun atkuyruğu ve kefal kılı tıraşıyla daha fazla rahatsız edildiğini öne sürüyor. Bazı aşırılık yanlıları, kadın sünneti ve sözde namus cinayetleri gibi fiziksel şiddeti zorunlu kılan geleneklere, ilk uygulamanın putperest köklerine ve Kuran'ın ve hadislerin ikincisine karşı açık düşmanlığından habersiz, manevi önem bile atfetmişlerdir.