Kattara Projesi
Öneriler > Bassler

Dr. Friedrich Bassler, 1964'ten itibaren projenin planlama ve finansman faaliyetlerinden sorumlu olan uluslararası "Danışmanlar Kurulu"na liderlik etmiştir. Ayrıca 1975'ten itibaren Mısır hükümetine bu konuda danışmanlık yapmıştır. Bonn'daki Federal Almanya Ekonomi Bakanlığı, ilk ön fizibilite çalışmasını yapmak üzere onu görevlendirmiştir.
Bassler, yaklaşık on yıl boyunca Kattara Projesi'nin itici gücü olmuştur. Yetmişli yılların ortalarında, dünyanın ilk hidro-güneş enerjisi santralinin planlaması üzerinde çalışmak üzere Alman bilim adamları ve teknisyenlerden oluşan sekiz kişilik bir ekip vardı. 1973'teki ilk "Bassler çalışması", Mısır hükûmetinin kendi çalışmasını yürütmesi için temel oluşturmuştur. Hükûmet, 1975 yılında Bassler ve "Ortak Girişim Kattara" olarak bilinen bir grup şirketin projeyi değerlendirmesi için bir fizibilite çalışması yapmasına karar vermiştir.
Proje fikri şöyleydi: Akdeniz suyu, bir kanal veya tünel aracılığıyla deniz seviyesinin altında bulunan Kattara Çöküntüsü'ne yönlendirilmelidir. Bu su daha sonra elektrik üretimi için bentlerden geçerek çukura dökülecekti. Su, çukura girdikten sonra çok kuru ve sıcak hava nedeniyle hızla buharlaşacaktır. Bu da çöküntüye daha fazla su girmesini sağlayacak ve sürekli bir elektrik kaynağı oluşturacaktır.
60 metre derinliğinde bir kanal, Akdeniz'i bu dar kıstak üzerinde bulunan çöküntünün kenarına bağlayacaktı. Bu kanal, çöküntüye su sağlamanın yanı sıra içinde bir liman ve balıkçılık alanları bulunan Kattara Gölü'ne doğru bir ulaşım yolu sağlayacaktı. Çöküntü, deniz seviyesinin 60 metre altına kadar doldurulacaktı. Bu seviyeye kadar doldurma işlemi toplam 10 yıl sürecekti. Ardından gelen su akışı, buharlaşma ile dengelenecek ve göl seviyesinin değişmesini durduracaktı.
Projenin ilk aşamasında Kattara-1 istasyonu 670 megavat üretecekti. İkinci aşamada ise 1.200 megavat daha üretilecekti. Pompa depolama hidroelektrik tesisi, pik üretim kapasitesini 4.000 megavat daha artırarak toplamda yaklaşık 5.800 megavat üretecekti.
Projenin temel sorunu, deniz suyunun çöküntüye yönlendirilmesinin maliyeti ve teknik zorluğuydu. Hesaplamalar, bir kanal veya tünel kazmanın çok pahalıya mal olacağını gösteriyordu. Ayrıca, Kuzey Mısır'da İkinci Dünya Savaşı'ndan kalan milyonlarca patlamamış mühimmatın bir kısmının temizlenmesi için gerekli mayınların da temizlenmesi gerekecekti. Bu nedenlerle, kanalı kazmak için nükleer patlayıcıların kullanılması, Bassler'in bir önerisiydi. Bu plan, her biri 1,5 megaton gücünde (Hiroşima'ya karşı kullanılan atom bombasının) 213 nükleer cihazın sondaj kuyuları içinde patlatılmasını öngörüyordu. Bu öneri, 1953 yılında Başkan Dwight Eisenhower tarafından önerilen "Barış için Atom" programına uyuyordu. Tahliye planlarına göre en az 25,000 kişi tahliye edilecekti. Ancak, patlamadan kaynaklanan şok dalgaları, patlama bölgesinden sadece 450 km uzaklıkta bulunan ve tektonik açıdan dengesiz Kızıldeniz Riftini de etkileyebilirdi. Bir başka risk de kıyı erozyonunun artmasıydı, çünkü deniz akıntıları çok uzak kıyı bölgelerini bile aşındıracak şekilde değişebilirdi. Mısır hükûmeti nükleer bir çözümün kullanılmasına ilişkin endişeler nedeniyle planı reddetti ve projenin paydaşları projeden vazgeçti.