I. Hugues (Vermandois kontu)
Birinci Haçlı Seferi

1096'nın başlarında, Hugues ve Philippe, Clermont Konsili'nin haberinin Paris'e ulaşmasının ardından Birinci Haçlı Seferi'ni tartışmaya başladılar. Philippe aforoz edildiği için katılamasa da, Hugues'un 11 Şubat 1096'daki ay tutulmasından sonra Haçlı Seferi'ne katılmaya ikna edildiği söyleniyordu. Ağustos 1096'nın sonlarında Hugues ve Haçlı ordusu Fransa'dan ayrılarak Alpler ve Roma üzerinden Bari'ye gitti ve burada karadan seyahat eden çoğu haçlının aksine Adriyatik Denizi'ni geçerek Bizans İmparatorluğu topraklarına girdi.
Donanması muhtemelen Aarschot Kontu II. Arnout tarafından komuta ediliyordu. Anna Komnini'nin Aleksiad adlı kronikine göre, Hugues, babası Bizans İmparatoru I. Aleksios'a (kendisinin saçma olarak nitelendirdiği) bir mesaj göndererek uygun bir karşılama talep etti:
Bil ki, İmparator, ben Kralların Kralıyım, göklerin altındakilerin en büyüğüyüm. Varışımda karşılanmam ve asil doğumuma uygun ihtişam ve törenle karşılanmam uygundur.
İmparator bu mesaja cevaben, Dirrahium valisi olan yeğeni İoannis Komnenos'a ve Bizans filosunun komutanı Nicholas Maurokatakalon'a Hugues'u gözetlemeleri ve geldiğinde kendisine derhal haber vermeleri talimatını gönderdi.
Bu arada Hugues, Longobardi kıyılarına ulaşmış ve Dirrahium'un Doux'una yirmi dört elçi göndererek şu mesajı iletmiştir: "Bil ki, Doux, Efendimiz Hugues neredeyse burada. Roma'dan yanında Aziz Petrus'un altın sancağını getiriyor. Ayrıca, onun Frank ordusunun başkomutanı olduğunu anla. O halde, rütbesine layık bir karşılama görmesini sağla ve sen de onunla buluşmaya hazırlan." Bari'den Illyricum'a doğru Adriyatik Denizi'nde yelken açarken, Hugues'un filosu şiddetli bir fırtınaya yakalandı ve gemilerin çoğu kayboldu. Kendi gemisi Epir kıyısına vurmuştu. Hugues bulunup Dirrahium'a getirildiğinde, İoannis Komnenos ona bir ziyafet verdi ve dinlenmesine izin verdi. İmparator Hugues'nun emriyle Manuil Vutumitis tarafından yakından takip ediliyordu. Sonunda Hugues, imparator tarafından kabul edildi ve imparator onu kendi tebaası olmaya ikna etti.
Alman tarihçi Hans Eberhard Mayer, Aleksios'un, Konstantinopolis'e gelen ilk haçlı ordusu birliğinin Hugues komutasında çok küçük ve kontrol edilmesi kolay olmasından dolayı şanslı olduğunu ileri sürmüştür. Aleksios, Hugues'un hareket özgürlüğünü 'gizlice ama açıkça' kısıtladı, 'Türk istilalarından önce Bizans'a ait olan tüm toprakların geri verileceğine yemin etmeye hazır olana kadar. Dahası, doğuya yapılan herhangi bir fetih [...] yurtluk olarak tutulacaktı.
Anna Komnini, Hugues ile Godefroy de Bouillon arasında geçen ve Hugues'un Godefroy'i Aleksios'a bağlılık yemini etmeye ikna etmeye çalıştığı bir konuşmayı kayda geçirmiştir. Ancak Godefroy, "kendi ülkeni bir hükümdar olarak terk ettin [...] tüm o zenginlik ve güçlü bir orduyla; şimdi zirvelerden kendini bir köle seviyesine getirdin. Ve sonra, sanki büyük bir başarı kazanmışsın gibi, bana aynısını yapmamı söylemek için mi buraya geldin?" diyerek reddetti. Hugues, "kendi ülkelerimizde kalmalı ve ellerimizi diğer insanlarınkinden uzak tutmalıydık [...] ama buraya kadar geldiğimiz ve imparatorun korumasına ihtiyacımız olduğu için, onun emirlerine uymadığımız sürece bundan iyi bir şey çıkmaz."
Haçlılar Selçuklu topraklarına başarılı bir şekilde girip 1098 yılında Antakya Kuşatması'ndan sonra şehri ele geçirdikten sonra, Hugues takviye kuvvet istemek üzere Aleksios'a geri gönderildi. Ancak imparator göstermedi ve Hugues, Kudüs Kuşatması'nın planlanmasına yardımcı olmak için Antakya'ya dönmek yerine Fransa'ya geri döndü. Burada, bir Haçlı olarak Kudüs'e hacca gitme yeminini yerine getirmediği için küçümsendi ve Papa II. Paschalis onu aforoz etmekle tehdit etti. 1101 Haçlı Seferi'ne katıldı ancak Eylül ayında İkinci Heraklea Savaşı'nda Kılıç Arslan komutasındaki Türklerle yapılan savaşta yaralandı ve Ekim ayında Tarsus'ta yaralarından öldü.