stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Polidoros (Truva)

Giuseppe Maria Crespi tarafından boyanmış Ecuba acceca Polimestore (Hecuba jaluzi Polymestor), ( Musées Royaux des Beaux-Arts, Brüksel)
Polydorus veya Polydoros (/ˌpɒlɪˈdɔːrəs/, Antik Yunanca Πολύδωρος), "çok-armağanlı"), Truva Kralı Priamos'un en genç oğludur. Homeros, annesinin Laothoe olduğunu söylerken, daha sonraki kaynaklar annesinin Hekabe olduğunu belirtmiştir. Polydorus, rolü ve hikâyesi farklı gelenek ve kaynaklarda önemli ölçüde farklılık gösterdiğinden, mitin akışkan doğasına bir örnektir.
Mitoloji > İlyada

Homeros'un Yunan destanı İlyada'da Polydoros kısaca Akhilleus'un düşmanı olarak tasvir edilir. Bu kaynağa göre Polydorus, Priamos'un en küçük oğluydu ve bu nedenle babası onun savaşmasına izin vermedi. Ancak Akhilleus, onu savaş alanında görür, muazzam hızlı koşma yeteneği sayesinde hatları yararak Polydoros'a ulaşır ve onu mızraklayarak hayatına son verir. Kardeşi Polydorus'un ölümünü görmek, Hektor'un Akhilleus'a meydan okumasına neden olur.
Mitoloji > Hekabe Trajedisi ve Metamorfoz

Euripides'in trajedisi Hekabe Polydorus'un hayaleti bir karakterdir ve oyunun ana çatışmasının nedeni onun ölümüdür. Polydorus'un hayaleti oyunun önsözünü (prolog) sunar. Önsözler, oyun başlamadan önce, oyun hakkında bilgi veren kısımlardır. Polydoros'un hayaleti, Truva'nın düşme riskinden dolayı babası Priamos'un onu, Kral Polymestor'un koruması altında Trakya'ya gönderildiğini açıklar. Priamos, oğluyla birlikte altın göndermiştir, böylece Truva düşerse oğlu kendini geçindirmeye devam edebilecektir. Ancak Truva düştüğünde Polymestor, Polydoros'u denize atarak öldürmüş ve altınları çalmıştır. Polydoros'un hayaleti, bedeninin uygun ölüm ayinleri olmadan denizde sürüklendiği gerçeğinden yakınır..
Oyunun ilerleyen saatlerinde, bir köle kadın Hekabe'ye Polydoros'un cesedinin kıyıya vurmuş olarak bulunduğunu söyler. Hekabe, Polydoros'un katilini rüyasında gördüğünü ve onun Polymestor olduğunu açıklar. Agamemnon ve diğer esir kadınların yardımıyla Hekabe, Polymestor'un oğullarını öldürerek ve onu kör eder. Böylece oğlunun cinayetinin intikamını alır. Polydoros'un aynı hikâyesi, Ovid'in Metamorfozlarında bir bölümün konusudur.
Mitoloji > Vergilus'un Aeneid Destanında

Vergilius'un Roma destanı Aeneis'de, Aeneas, halkı için bir koloni kurma umuduyla Trakya'ya gider. Arazi çeşitli bitkilerle büyümüştür ve Aeneas, gizemli bir höyükte büyüdüğünü gördüğü çalıyı sökmeye başlar, böylece çalının dalları ile henüz yaptığı bir sunağı koruyabilecektir. Dallar söküldükten sonra kan fışkırmaya başlar. Bitki konuşur ve onun Polydoros olduğunu açıklar - onu öldürmek için kullanılan mızraklar yere saplanıp kök salarak bitkilere dönüşmüştür. Priamos'un Polydoros'u Trakya kralına ödeme yaparak Truva'nın düşmesi durumunda korunması için gönderdiğini anlatır. Truva düştüğünde, kral Truvalılarla yaptığı anlaşmayı bozar ve Agamemnon'a kendini sevdirmek için Polydoros'u öldürür. Aeneas, Polydoros'a uygun bir cenaze töreni yapar.
Mitoloji > Hyginus'un Fabulae'ında

Hyginus'a göre, Hekabe ve Priamos, Polydoros'u, kızları Iliona'ya yetiştirmesi için gönderir. Iliona, Polymestor'un karısıdır.
Iliona, Polydoros'un güvenliğini sağlamak için onu kendi oğlu gibi yetiştirirken; Polymestor'dan olan oğlu Deipylos'u kendi erkek kardeşi gibi yetiştirmiştir. Truva düştükten sonra, Akhalar, Polymestor'a eğer Polydoros'u öldürürse, Agamemnon'un kızı Elektra'yı ona eş olarak vereceklerine söz vermişlerdir. Polymestor, teklifi kabul etmiştir. Ancak Iliona'nın kimseye söylemediği gerçek yüzünden, kendi öz oğlu Deipylos'u öldürmüştür.
Ovid'in Metamorfozlar kitabında anlatılan Polymestor'un Polydorus'u öldürdüğünü gösteren gravür
Tzvelevopyrethrum

Tzvelevopyrethrum Asteraceae familyasına bağlı bir cinstir.
Tzotzil

Tzotzil ya da Tsotsil şu anlamlara gelebilir:
Tzotziller = los tzotziles/tsotsiles, Meksika'da yaşayan bir Maya halkı.
Tzotzilce = idioma tzotzil/tsotsil, Meksika'da Tzotzil Mayalarının konuştuğu dil.
Ri Jun-il

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Ri Jun-Il
Doğum tarihi:  24 Ağustos 1987 (37 yaşında)
Doğum yeri:  Pyongyang, Kuzey Kore
Boyu:  1,78 m (5 ft 10 in)
Mevkii:  Defans
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Sobaeksu
Numarası:  6
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2008- |  Sobaeksu |   |   |
Millî takım kariyeri
| 2008- |   Kuzey Kore |  36 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 26 Kasım 2009 
Ri Jun-Il (d. 24 Ağustos 1987), Sobaeksu takımında defans pozisyonunda görev yapan Kuzey Koreli millî futbolcudur. Profesyonel kariyerine Sobaeksu kulübünde başladı.
Ri Kwang-Hyok

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Doğum tarihi:  17 Ağustos 1987 (37 yaşında)
Doğum yeri:  Kuzey Kore
Boyu:  1,78 m (5 ft 10 in)
Mevkii:  Defans
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Kyonggongop
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2007- |  Kyonggongop |   |   |
Millî takım kariyeri
| 2007- |   Kuzey Kore |  15 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 26 Kasım 2009 
Ri Kwang-hyok (d. 17 Ağustos 1987), Kyonggongop takımında defans pozisyonunda görev yapan Kuzey Koreli millî futbolcudur.
Profesyonel kariyerine Kyonggongop kulübünde başladı.
Po-i-Kalan

| --- | --- |
Medrese ve minareli Po-i-Kalan'da avlu.

Temel bilgiler
Konum: Buhara,  Özbekistan
Koordinatlar: 39°46′34″K 64°24′51″D﻿ / ﻿39.77611°K 64.41417°D﻿ / 39.77611; 64.41417
İnanç: İslam
Mimari
Mimari tür: Cami, medrese, avlu, minare
Mimari biçim: İslami mimari
Tamamlanma: 12. - 16. yy
Özellikler
Minare sayısı: 1
Minare yüksekliği: 45.6 m
Po-i-Kalan veya Poi Kalan (Özbekçe: Poi Kalon, Farsça: پای کلان Pâ-i Kelân, "Ulu'nun Ayağı" anlamında), Buhara, Özbekistan'daki Kalan Minaresi çevresinde bulunan bir İslami dini kompleksidir.
Tarihi

Külliye, şehrin tarihi kesiminde yer almaktadır. 713'ten bu yana, Ark kalesinin güneyindeki bu alanda birkaç ana cami topluluğu inşa edildi. Buhara kuşatması sırasında Cengiz Han tarafından yakılan bu külliyelerden biri, 1121 yılında Karahanlı hükümdarı Arslan Han tarafından yaptırılmıştır. Kalan Minaresi, bu kuşatma sırasında Arslan Han Külliyesi'nin yapılarından sadece bir tanesidir.
Mimari > Kalan Minaresi

Kalan Minaresi, halk arasında Minâra-i Kalân ("Büyük Minare" için Farsça / Tacikçe) olarak bilinir. Ayrıca, Ölüm Kulesi olarak da bilinir, çünkü yüzyıllar boyunca suçlular minareden atılarak idam edildi.
Minare, kentin tarihi merkezine hakim bir konumda yer almaktadır ve devasa dikey sütun şeklinde olan bu yapı külliyenin en ünlü kısmıdır. Minarenin rolü büyük ölçüde geleneksel ve dekoratif amaçlar gütmektedir - boyutu, minarenin ana işlevinin sınırlarını aşmaktadır, bu da müezzinin insanları dua etmeye çağırabileceği farklı bir bakış açısı sağlamaktadır. Sadece bu amaç için caminin çatısına çıkmak yeterliydi. Bu uygulama İslam'ın ilk yıllarında yaygındı. "Minare" kelimesi Arapça "manara" kelimesinden ("deniz feneri" ya da daha doğrusu "bir şeyin yandığı bir yer") türetilmiştir. Muhtemelen İslam'da minare fikri, daha önceki çağların "itfaiye kuleleri"nden veya deniz fenerlerinden esinlenilerek geliştirilmiştir.
Adı sade hali ile Bako olan mimar, yukarıya doğru daralan, dipte 9 metre (29,53 ft), tepede 6 metre (19,69 ft) çapında ve 45,6 metre (149,61 ft) yüksekliğinde, dairesel sütun şeklinde bir tuğla kule şeklinde bir minare inşa etti. Sütunun içinde, minarenin tepesine ulaşmayı sağlayan sarmal bir merdiven bulunmaktadır.
Mimari > Kalan Camii

Kalan Camii (Maedjid-i Kalan) 1514 dolaylarında Buhara Hanlığı'nda inşa edildi. Semerkant'taki Bibi Hanım Camii ile aynı büyüklüktedir. Her ikisi de cami olmasına rağmen, mimari tarzlarda çok farklıdırlar. Caminin iç avlusunu çevreleyen galerilerin çatısında 208 sütun üzerine oturan 288 kubbe vardır. Avluya bakan, ana dua salonuna giriş kısmında uzun bir kiremitli eyvan portali yer almaktadır. Cami, büyük mavi çinili bir kubbe ile örtülüdür.
Özbekistan Buhara, Po-i-Kalan Külliyesi'nin bir parçası olan Kalan Camii'nin iç avlusu
Tarihi arka plan

Po-i-Kalan Külliyesi'nin bulunduğu yer, geçmişte tamamen yıkılmış birkaç binanın bulunduğu yerdir. İslamiyet öncesi dönemde ateşe tapanlar için merkezi bir katedral vardı. 713'ten sonra, Ark'ın güneyinde, ana katedral camisinin çeşitli yapıları inşa edildi, daha sonra yıkıldı, yangınlar ve savaşlardan sonra restore edildi ve bir yerden başka bir yere taşındı. 1127 yılında, Karahanlı hükümdarı Arslan Han minareli katedral cami inşaatını tamamladı. Yapıların büyüklüğü Cengiz Han'ı çok şaşırttı, yanlışlıkla caminin hanın sarayı olduğunu düşündü. Bununla birlikte, caminin inşası yangına karşı korumalı değildi ve uzun yıllar süren çatışmalardan sonra harap oldu. Orijinal binadan kalan tek şey minare Kalan Minaresi (Minara-yi-Kalan) oldu.
1510'da Şeybanî Han'ın ölümünden sonra, çoğu yerel hükümdar (emir ve sultan) merkezi hükûmeti sadece kısmen tanıdı. Şeybani Devleti'nin başkenti Semerkant'taydı. 1512'de Şeybani Han'ın yeğeni olan genç prens Muizz ad-Din Abu-l Gazi Ubeydullah, Buhara sultanı oldu. İktidarı Şeybani Han ve askeri sadık silah arkadaşının babası olan Mahmud Sultan'dan devraldı. 1533 yılına kadar, Ubeydullah Sultan, Mahararannahr hanı (Maveraünnehir) bir bütün Şeybani Devleti'nin hanı olarak taç giydiği zamana kadar başarılı bir şekilde Buhara valiliğini sürdürdü. Buna rağmen, ikametgâhını Semerkant'a - devlet başkentine taşımayı reddetti. Dahası, daha sonra Buhara'yı Şeybani devletinin başkenti yaptı. Daha sonra, Ubeydullah tarafından yönetilen devlet yeni bir isim aldı - Buhara Hanlığı. Böylece Ubeydullah Han (hük. 1533-1539) Buhara Hanlığı'nın ilk hanı oldu. Ubeydullah Han Maveraünnehir'in hanıyken, oğlu Abdul-Aziz Han Buhara'nın hanıydı. Buhara'yı aile mülkleri olarak gördüler. Buhara vatanseverleriydiler ve şehrin başarısına önem veriyorlardı.
1514 yılında Buhara valisinin Semerkant'taki Bibi Hanım Camii ile rekabet edebilecek büyük bir cami inşa etmesi, Buhara'yı sonunda Şeybani Devleti'nin başkenti yapma isteğini göstermektedir. Kalan Camii'nin inşasıyla, Ubeydullah Sultan, her zaman Şeybanilere düşman olan Semerkant üzerinde tahakküm için savaşmak yerine yeni bir başkent kurmayı düşündü.
Tarihi arka plan > Mir-i Arab Medresesi (1535-1536)

Mir-i-Arab Medresesi'nin (Miri Arab Medresesi) yapımı Yemen'deki Şeyh Abdullah Yamani'ye atfedilir. Şeyh Abdullah Yamani, Mir-i-Arab olarak da adlandırılan Ubeydullah Han ve oğlu Abdul-Aziz-Han'ın manevi akıl hocası olarak kabul edilirdi. Ubeydullah Han İran'a karşı başarılı bir savaş yürüttü. Askerleri en az üç kez Herat'ı ele geçirdi. İran'a yapılan her yağma baskını, çok sayıda esirin yakalanmasıyla sonuçlandı. Üç bin İranlı esir satmaktan elde edilen kazançla Ubeydullah Han, Mir-i-Arab Medresesi'nin yapımını finanse etti. Ubeydullah Han çok dindardı. Sufizm ruhuyla İslâm'a saygı duymaktaydı. Babası, 15. yüzyılda Taşkent vilayetinden gelen tanınmış şeyh Ubeydullah al-Ahrar'ın (1404-1490) onuruna adını oğluna verdi.
1630'lara gelindiğinde egemenler artık kendileri ve akrabaları için görkemli türbeler inşa etmeyi bıraktılar. Şeybani Hanedanı'nın hanları, Kuran geleneklerini uygulamaktaydı. Dinin önemi o kadar büyüktü ki, Ubeydullah Han gibi ünlü bir han bile medresesindeki akıl hocasının yanına defnedildi. Mir-i-Arab Medresesi'ndeki tonozun (gurhana) ortasında Ubeydullah Han'ın ahşap mezarı yer almaktadır. Baş yanında ise akıl hocası - Mir-i-Arab'ın mezarı yer almaktadır. Medresenin müderrislerinden (kıdemli öğretmen) olan Muhammed Kasım (1047 hicrette öldü) da aynı alanda medfundur.
Miri Arab Medresesi'nin kapısı, Kalan Camii'nin kapısıyla aynı eksende yer almaktadır. Ancak, meydanın doğuya doğru bir miktar alçakta kalması nedeniyle, medreseyi bir platformda yükseltmek gerekiyordu.
Miri Arab Medresesi, 1981'de The Stranglers videosu Golden Brown'un çekimi için kullanılan yerlerden biriydi. [kaynak belirtilmeli].
Tuğla Kalan Minaresi
Buhara, Özbekistan'da Mir-i-Arab Medresesi üzerindeki karmaşık çini çalışmalarının bir görünümü
Mir-i Arab Medresesi'nin eyvanı
Typhlachirus

Typhlachirus, Soleidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Puğkaracadağ, Akdeniz

| Puğkaracadağ |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Mersin ilinin Türkiye'deki konumu
PuğkaracadağPuğkaracadağ'ın Mersin'deki konumu
Koordinatlar: 36°56′38″N 34°42′14″E﻿ / ﻿36.944°K 34.704°D﻿ / 36.944; 34.704
Ülke:  Türkiye
İl: Mersin
İlçe: Akdeniz
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 614
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 324
İl plaka kodu: 33
Posta kodu: 33261
Puğkaracadağ, Mersin ilinin Akdeniz ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Puğkaracadağ; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 614 |  |
| 2018 | 604 |  |
| 2017 | 619 |  |
| 2016 | 634 |  |
| 2015 | 641 |  |
| 2014 | 684 |  |
| 2013 | 697 |  |
| 2012 | 687 |  |
| 2011 | 712 |  |
| 2010 | 751 |  |
| 2009 | 787 |  |
| 2008 | 761 |  |
Pseudocerotidae

Pseudocerotidae, Pseudocerotoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi

Pseudocerotidae familyasına bağlı cinsler (2022):
Acanthozoon - Collingwood, 1876
Bulaceros - Newman and Cannon, 1996
Cryptobiceros - Faubel, 1984
Cryptoceros - Faubel, 1984
Monobiceros - Faubel, 1984
Nymphozoon - Hyman, 1959
Phrikoceros - Newman and Cannon, 1996
Pseudobiceros - Faubel, 1984
Pseudoceros - Lang, 1884
Thysanozoon - Grube, 1840
Tytthosoceros - Newman and Cannon, 1996
Yungia - Lang, 1884
Ralph Nelson

| Ralph Nelson |
| --- | --- |

Doğum: 12 Ağustos 1916 Long Island City, Queens, New York, ABD
Ölüm: 21 Aralık 1987 (71 yaşında) Santa Monica, Kaliforniya, ABD
Milliyet: Amerikalı
Meslek: Yönetmen, yapımcı, senarist ve oyuncu
Evlilik: Celeste Holm (1936-1939)
Çocuk(lar): 4

Ralph Nelson (12 Ağustos 1916 - 21 Aralık 1987), Amerikalı yönetmen, yapımcı, senarist ve oyuncudur. Daha çok televizyon işleri ile tanınır. Filmlerinde rasizm sorunuyla ilgilenmiştir. Bunu örnek olarak tick... tick... tick... et la violence explosa, The Wilby Conspiracy ve Duel at Diablo, Soldier Blue filmleri verilebilir.
Filmografi

1950 : The Stage Door (TV dizisi)
1956 : This Happy Breed (TV)
1957 : Cinderella (TV)
1957 : Blood Money (TV)
1962 : Requiem for a Heavyweight
1963 : Lilies of the Field
1963 : Soldier in the Rain
1964 : Fate Is the Hunter
1964 : Şaşkın Baba
1965 : The Man Who Bought Paradise (TV)
1965 : Once a Thief
1966 : Duel at Diablo
1968 : Counterpoint
1968 : Charly
1970 : tick... tick... tick... et la violence explosa
1970 : Mavi Askerler
1971 : Flight of the Doves
1972 : The Wrath of God
1975 : The Wilby Conspiracy
1976 : Embryo
1978 : Because He's My Friend (TV)
1978 : A Hero Ain't Nothin' But a Sandwich
1978 : Lady of the House (TV)
1979 : You Can't Go Home Again (TV)
1979 : Christmas Lilies of the Field (TV)
Typhlatya

Typhlatya, Atyidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Tuenti

| --- | --- |

Türü: LTD. Sociedad Limitada
Tuenti
Kuruluş tarihi: 2006
Merkez: Madrid, İspanya
Hizmet alanı: Dünya Çapında
Sahibi: Telefónica
Website: tuenti.com
Site türü: Sosyal Ağ Servisi
Tescil: Gerekli
Kullanıcılar: 15 Milyon (2013)
Diller: İspanyolca, İngilizce, Almanca, Fransızca ...
Mevcut durumu: Aktif
Tuenti İspanya merkezli sosyal ağ servisidir, kısaca "İspanyol Facebook"da olarak da anılır.Kurucusu Zaryn Dentzel'dir, Servis ilk zamanlar yerel olarak bilinse de 2012 yılında dünya pazarına açıldı.
Tuenti'de sosyal ağlarla ortak birçok araç bulunmaktadadır. Kullanıcılar profil oluşturma, resim ve video yükleme ve arkadaşlarıyla bağlanmak gibi özellikleri mevcut, yakın zamanda sohbet uygulamasını devreye soktu.
Diğer sitelerin aksine reklam bannerlerinden uzak durmayı tercih ederek bilindik formların dışına çıkmıştır.
2009 yılında googleda en çok arananlar arasında 3. olmayı başardı.Alexa'nın verilerine göre 15 milyon kullanıcıyla İspanya'nın en çok ziyaret edilen 80 sitesinin arasına girmeyi başararak İspanya'nın en popüler sosyal ağı olmayı başardı.
Tükenmez

Tükenmez sözcüğü ile şunlardan biri kastedilmiş olabilir:
Tükenmez kalem
Tükenmez, Hamur
Rami Saari

Rami Saari (d. 1963, Petah Tikva, İsrail), İbranice yazan bir şair, çevirmen ve dilbilimci, Arjantin ve Finlandiya vatandaşı.
Saari Helsinki, Budapeşte ve Kudüs Üniversitelerinde Semitik ve Ural Dilleri okuyup öğretti. 2003'te Kudüs İbrani Üniversitesi Dilbilimi bölümünde doktora derecesi aldı ve aynı yıl Doktora tezi, "Malta Dilinin Edatları", yayınlandı. Seksenli yılların başından beri çeşitli ülkelerde yaşadı. Sık sık Arjantin'e ve İsrail'e gider, ama Türkiye'de, Yunanistan'da, Arnavutluk'ta, Malta'da, İspanya'da, Portekiz'de, Macaristan'da, Finlandiya'da ve ABD'de de uzunlukları değişen zamanlarda kalmaktadır.
Saari 2010'a kadar sekiz kitap yayımladı ve Arnavutça, Estonca, Fince, İspanyolca, Katalanca, Macarca, Portekizce ve Yunanca dillerinden İbranice diline birkaç düzine nesir ve şiir kitabı çevirdi. Edebiyat alanında yaptığı işler için 1996'da ve 2003'te Başbakanlık Ödülünü aldı. 2006'da yaptığı çeviriler için Tchernikhovsky Ödülü aldı. 2010'da İsrail edebiyatının zenginleşmesine katkısı için İbrani Dili Akademisinin Ödülünü aldı.
Kitapları

Baksana, Evimi Buldum (1988)
Kavşak Erkekleri (1991)
Cesur Acı Yolunda (1997)
Hayat Kitabı (2001)
Ne Kadar Savaş (2002)
Malta Dilinin Edatları (Doktora tezi) (2003)
Beşinci Şogun (2005)
Yılların Halkaları (2008)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX5426673  BNF: cb150499726 (data)  GND: 1224695720  ISNI: 0000 0000 6664 4010  LCCN: nr88007252  NLG: 278842  NLI: 987007267324905171  NTA: 238780023  VIAF: 78785081   WorldCat (LCCN): nr88-007252
Ravigote sosu

| Ravigote |
| --- | --- |
Ülke(ler): Fransa
Türü: Sos
Tipi: Yeşil
Ana malzemeler: Bulyon, sirke, hardal, karabiber, kırmızı biber tozu, yağ, yeşil otlar, sarımsak, yumurta
Ravigote sosu Fransız mutfağından bir yeşil sosdur. Genellikle midye, yengeç, deniz tarağı, ve alablık salatası  gibi balık ve deniz mahsullü yemekler ile birlikte servis edilir ama ızgara ete de yakışıyor.
Yapım

Karıştırıcı kullanarak kele veya et suyu, sirke, hardal, karabiber ve acı kırmızı biber tozu yavaşça sıvı yağ katarak emülsiyon haline dönüştürülüyor. Bu emülsiyon maydanoz, yeşil soğan, frenk soğanı, frenk maydanozu, tarhun, sarımsak rendesi ve yumurta ile karıştırılıyor. Kornişon, gebre otu ve krema gibi malzemelerde ilave edilebilir.
Tumidagena

Tumidagena Delphacini oymağına bağlı bir böcek cinsidir.
Piknik

Avusturya'da piknik yapan insanlar
Başlığın diğer anlamları için Piknik (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Piknik, bir  günübirlik gezi sırasında, açık havada uygun bir ortamda - genellikle  park, göl kenarı veya ilginç bir manzaraya sahip herhangi bir doğal ortamda-  gerçekleşen yeme ve eğlenme amaçlı etkinlik.
Günümüzde dünyanın her yerinde farklı piknik kültürleri mevcuttur.  Bazen yiyeceklerin pişirilmesi - örneğin mangal yapılması-  pikniğin bir parçasıdır. Özellikle kalabalık pikniklerde açık hava oyunları veya başka eğlenceler gerçekleştirilir.
Av Partisi, 15. yüzyıl sonu
Kelimenin kökeni, Fransızcada  "gagalamak, bir tutam alma" anlamındaki piquer  fiilinden türetilmiş olan ve "kırda hafif yemek" anlamına gelen "pique-nique" kelimesidir. Piknik kelimesi 18. yüzyılda ortaya çıkmış olmakla birlikte, "piknik" kavramının Orta Çağ'dan beri var olduğu, günümüzdeki pikniklerin geçmişinin varlıklı kimselerin düzenledikleri av partilerine dayandığı  iddia edilmiştir.
Tarihçe

18. yüzyıl Fransa'sında piknik, bir açık hava etkinliği değil, kapalı mekanda yapılan ve herkesin yiyecek-içecek getirip sohbet ettiği bazen müzik ve dansın da olduğu bir etkinlikti. Fransız Devrimi sırasında İngiltere'ye kaçan Fransız aristokratlar yoluyla piknik yapma, İngiliz aristokratlar arasında yayıldı. Viktorya Çağı İngilteresi'nde piknik, üst sınıfların masa, sandalye, peçeteler, kristaller ve hizmetçilerini götürdükleri bir etkinlikti ve bir statü sembolü idi;  Tren, bisiklet ve otomobillerin yaygınlaşması ile piknik mekanlarına gitmek kolaylaştı; işçi sınıfı arasında da  yaygınlaştı. Piknik, çok daha sade ve basit bir hale dönüştü.
Barışçıl bir sosyal aktivite olan pikniğin bir siyasi protesto aracına dönüştüğü eylemler de görülmüştür. Bu tür olayların en bilineni, 1989 yılında Macaristan ile Avusturya sınırında düzenlenen Pan-Avrupa Pikniğidir. 19 Ağustos'ta Macaristan'da bulunan Sopron'daki "Pan - Avrupa Pikniği" isimli bir etkinlikte iki ülke arasında yıllardır kapalı olan sınır kapısının birkaç saatliğine sembolik olarak açılması planlandı. Buluşmaya yaklaşık 15bin kişi katıldı. Birçok Doğu Almanya vatandaşı bu etkinliği Avusturya'ya kaçış için kullandı. Bu olayın, üç ay sonra Berlin Duvarı'nın yıkılışını hazırladığı ve Doğu Bloku'nun Batı'ya açılmasında önemli bir dönüm noktası olduğu kabul edilir.
Ülkelerin piknik adetleri > Arjantin

Arjantin'de Noel tatilinde piknik yapmak yaygındır. Deniz kıyısında veya evlerinin bahçesinde ızgara veya kavrulmuş keçi, hindi veya domuz eti tüketilir.
Ülkelerin piknik adetleri > Avustralya

Avustralya'da, piknik yapmak için özel bir bayram vardır: Ağustos ayının ilk Pazartesi günü "Demiryolu Mirası Piknik Günü" olarak kutlanır. Pazartesi tatil olduğu için  aileler piknik yapıp halat çekme, dans etme, şarkı söyleme gibi eğlencelerle dolu uzun bir hafta sonu tatili geçirme imkanı bulur. 19. yüzyılda demiryolu işçileri ve kamu çalışanlarının başlattığı bu gelenek, bir ara kesintiye uğramış olsa da 1930'lardan beri kesintisiz yaşatılmaktadır.
Ülkelerin piknik adetleri > Japonya

Japonya'da bahar mevsiminde sakuraların açmasını ve hanamiyi (çiçek seyretme festivali) kutlamak için piknik yapmak, çok yaygındır. Evde hazırlanmış yiyecekler veya dışarıdan satın alınan atıştırmalıklar tüketilir. Orta Çağ'da aristokratların sakuraların açması üzerine geleneksel waka şiirleri yazma adetleri, zamanla halk tarafından benimsenmiş ve kiraz ağaçları altında piknik yapmaya dönüşerek yaygınlaşmıştır.
Ülkelerin piknik adetleri > Türkiye

Türkiye'de piknik yapmak yaygındır. Piknikçiler rahat etmek için piknik alanına kilim ve minderler; oyunlar için top, ip gibi malzemeler; evde hazırlanmış sarmalar, tatlılar ve mangal yapıp pişirmek için et getirir.
Kültürel temsiller > Güzel sanatlar

Francisco de Goya'nın 1776 tarihli Picnic En La Ribera Del Manzanares (Manzanare Kıyısında Piknik) tablosu, pikniğin resmedildiği ilk tablolardandır. Piknik o devirde lüks bir etkinlikti ancak  tabloda nehir boyunda piknik yapan alt sınıftan insanlar gösterilmiştir; basit yaşam fantezisini yansıttığı düşünülür.
ABD'li manzara ressamı Thomas Cole'un, 1846 tarihli A Pic-Nic Party adlı tablosunda da "doğa ve uygarlığın ideal birleşimi"ni göstermek için bir piknik sahnesi resmedilmişti.
Piknik yapan insanları gösteren en önemli tablolardan birisi, Edouard Manet'in Le Déjeuner sur l'Herbe (Kırda Öğle Yemeği) adlı 1862 tarihli  tablosudur. Çıplak bir kadın ve iki giyinik erkeğin kırda piknik yaparken betimlendiği eser, çağdaş sanatın ilk örneklerinden kabul edilir. Bu esere yanıt olarak Claude Monet, birkaç yıl sonra kendi Kırda Öğle Yemeği tablosunu çizdi. Onu Cezanne'in 1870 – 1871 yılları arasında çizdiği Kırda Öğle Yemeği Tablosu izledi. Picasso, 1961 yılından itibaren tablonun pek çok farklı versiyonunu (27 farklı tablo, 140 eskiz, üç karton maket) yaptı.
19. yüzyılda Paris modern resmiyle benzer şekilde Türk resim sanatında da sıklıkla İstanbul'daki Küçüksu, Göksu, Kurbağalıdere, Kuşdili gibi mesire yerleri resmedilmiştir.  Osmanlı sarayında Adile Sultan’ın resim öğretmenliğini yapan Müfide Kadri'nin saray yaşamını belgeleyen "Mesirede Ud Çalan Kadınlar" adlı yapıtı örnek verilebilir. Bu tabloda dört kadın, toprak bir patikayla arkaya doğru açılan ormanlık bir alanda, çiçekler içinde resmedilmiştir.
İngiliz grafiti sanatçısı Banksy'nin 2005 tarihli  Piknik adlı duvar resmi ise, her zaman doğa ile uygarlık arasında bir köprü olarak düşünülmüş olan pikniği tam tersine doğa ile uygarlığın ayrımını göstermek üzere ele alır Eser, günümüzün modern piknikçileri ile avcı-toplayıcılar arasındaki aşılmaz mesafeyi gözler önüne serer.