Frederik Ruysch
Ruysch'un kabinesi

Frederik Ruysch, kendi özel konutunda yer alan bir anatomi müzesinin hem kurucusu hem de yaratıcısıydı. Müze Amsterdam için popüler bir turistik cazibe merkeziydi ve eğitim dünyasında biliniyordu. Özel bir koleksiyondu, ancak Ruysch bunu halka açtı. Giriş ücreti alınıyordu ve bir rehber beş odayı gezdiriyordu. Koleksiyon üç farklı kategoriye ayrılmıştır. Kuru müstahzarlar arasında iskeletler ve kurutulmuş organlar, ıslak enjeksiyon müstahzarları arasında kapakları kolayca çıkarılabilen şişelerdeki konservasyonlar ve son kategori olarak da özenli süslemelere sahip testilerdeki ıslak müstahzarlar yer alıyordu. Son kategori, müstahzarın kendisine zarar verme riski olmadan kolayca taşınamazdı.
Koleksiyonlarının yaklaşık üçte birini oluşturan bebek ve cenin cesetlerini de koleksiyonlarına dahil etmiştir. Bu örneklerin çoğunu, yanında çalışan ebelerden, çocuk öldükten sonra ya da hamilelik düşükle sonuçlandığında satın almıştır. Bebeklerin bedenlerini ya da parçalarını içeren natürmortları ve sergileri tipik olarak giysiler, başlıklar ve hatta cam gözlerle birlikte sergilenmiştir. Ruysch bu unsurları ekleyerek mumyalama işleminden kalan izleri ve dikişleri kapatabiliyor ve sergilerine daha gerçekçi bir görünüm kazandırabiliyordu. Sergilediği eserlerin bazılarında anormallikler ve kusurlar olsa da, koleksiyonlarının asıl amacı insan vücudunun mükemmelliğini gösterdiğine inandığı sanat eserleri yaratmaktı. Natürmort ressamı olan kızı Rachel Ruysch, ilk yıllarında koleksiyonu çiçekler, balıklar, deniz kabukları ve dantelli narin vücut parçalarıyla süslemesine yardım etmişti.
Ruysch 24 yaşına geldiğinde kabinesi son derece popüler hale gelmiş ve birçok yabancı devlet adamının dikkatini çekmişti. 1697'de I.Petro ve Nicolaes Witsen, tüm örnekleri haftanın iki günü halka açık beş odada sergileyen Ruysch'u ziyaret etti. Bilime büyük ilgisi olan Peter'a kelebeklerin nasıl yakalanacağını ve nasıl muhafaza edileceğini anlattı. Kertenkelelere karşı da ortak bir ilgileri vardı. Birlikte hastaları görmeye gittiler. Ruysch, 1717'de ikinci ziyareti sırasında "merak deposunu" Büyük Petro 'ya 30.000 gulden karşılığı sattı, buna pıhtılaşmış domuz kanı, Prusya mavisi, cıva oksitoksit ve likörün sırrı da dahildi: . Her şeyin paketlenmesi ve etiketlenmesi gerektiğinde Ruysch yardım etmeyi reddetti. Albert Seba 'nın bir aydan fazla zamanını aldı. 100 koli hemen gönderilmedi, ancak sonraki yıl Büyük Kuzey Savaşı nedeniyle iki gemiye bölündü. Koleksiyon sağlamdı ve içki içen denizciler hakkındaki söylentiler doğru değildi.
Ruysch hemen Jordaan'da Bloemgracht'taki evinde yeniden çalışmaya başladı. Ölümünden sonra bu koleksiyon Güçlü August'a satıldı. Korunmuş koleksiyonlarından bazıları günümüze ulaşmış olsa da, sahnelerinden hiçbiri günümüze ulaşmamıştır. Sadece Cornelis Huyberts'inkiler başta olmak üzere bir dizi gravür aracılığıyla bilinmektedirler.
1715'te Royal Society Üyesi seçildi  Damadı Jurriaen Pool tarafından resmedildi. Frederik Ruysch, Herman Boerhaave ile birlikte yayınladı.
1760 yılında ölümünden 30 yıl sonra, botanikçi Nikolaus Joseph von Jacquin. Güney Amerika'dan Marcgraviaceae familyasına ait olan ve Frederik Ruysch'un onuruna verilen bir çiçekli bitki cinsi olan Ruyschia'yı yayınladı.