Licinia Eudoxia
İkinci evliliği

Valentinianus'un erkek bir evladı yoktu ve yerine geçecek kimseyi işaret etmemişti. Birçok aday tahta aday oldu. Roma Senatörleri arasında en yüksek dereceye sahip Maximus onlardan biriydi. İkinci aday Domninus'un oğlu Maximianus'tu. Domninus Mısır'da çok büyük servet edinmiş bir tüccardı. Maximianus, Aëtius'un komutasında bir domesticus (geç Roma İmparatorluğu'nun seçkin muhafız birliği protectores domestici'nin üyesi) olarak görev yapıyordu. Eudoxia'nın kendi adayı olarak Majorian'ı gösterdi.
Antakyalı John, Maximus'un saray yetkililerini ve yerel askerin bağlılıklarını satın alarak tahta geçmeyi garanti altına aldığını bildirir. Eudoxia'yı kendisiyle evlenmek ya da idam edilmek seçenekleri ile karşı karşıya bırakır. Bu evlilik Theodosius Hanedanı ile olan bağını güvence altına alacaktı. Akitanyalı Prosper, Maximus'un Valentinianus'un katillerini cezalandırmak yerine onlarla arkadaş olduğunu bildirir. Hem Prosper hem de Tunnunalı Victor, Eudoxia'nın Maximus ile olan evliliğin sadece ilk kocasının ölümünü izleyen birkaç gün içinde olduğu belirtirler ve imparatoriçenin Valentinianus'un yasını yeterince tutmadıkları için eleştirirler.
Antakyalı John, Maximus'un önceki karısından, adını zikretmeden bahseder. Valentinianus'un ona tecavüz ettiği belirtilir ve vakainüvis, Maximus'un efendisine karşı dönmesinin sebebi olarak bunu gösterir. İlk karısının nihai kaderi kaydedilmemiştir. Lucretia örneğine bakarak intihar ettiği kabul edilebilir. Maximus hiçbir şeye aldırmadan oğlu Palladius ile Eudoxia'nın ilk evliliğinden olan yeni üvey kızı Eudocia'nın gene Theodosius Hanedanı ile olan bağını güçlendirmek için evliliğini ayarladı.
John Drinkwater ile Hugh Elton'un 1992 tarihli "Fifth-century Gaul: A Crisis of Identity?" isimli tarih çalışmasına göre, Maximus'un ilk karısı, onun magister militum'u (askerlerin başı) Avitus'un kız kardeşidir. Yazarlar ayrıca Maximus'un ilk evliliğinden oğlu olan Flavius Magnus'un torunu olduğunu önerirler. Aynı yıl içinde Theodosius Hanedanının bir üyesinin Anicia ailesi yaptığı üçüncü evlilik olarak Genç Placidia'nın Olybrius ile olan evliliğini de bu zaman dilimine koyarlar. Olybrius'u Maximus'un üçüncü oğlu, Anicius Probinus'tan torunu ve Anicius Hermogenianus Olybrius'un büyük yeğeni olduğunu tartışmaya açarlar. Christian Settipani tarafından verilen Flavius Magnus'un nesebi dikkate alınırsa, Flavius Probus'un annesinin isminin bilinmemesi yanında, Petronius Maximus'un anne tarafından torunu olabileceği kabul edilebilir.
Maximus, Avitus'u Magister militum praesentalis atadı ve Toulouse'a gönderdi. Orada Avitus Vizigotlar'ın Kralı II. Theodoric'in bağlılığını tesis etmeye çalıştı. Vakainüvis Malchus'a göre, "Bu dönem, II. Theodosius ile Eudocia'nın kızı, III. Valentinianus'un dul eşi İmparatoriçe Eudoxia Roma'da mutsuz bir şekilde bekliyor ve kocasının katili tiran Maximus'a öfke besliyordu, Afrika'da Vandalların Kralı Genserik'den Roma'ya hükmeden Maximus'a karşı yardım istedi. Genserik, kuvvetleri ile hızla gelip şehri ele geçirdi, Maximus ve kuvvetlerini imha etti, bronz heykeller bile dahil olmak üzere saraydan her şeyi aldı. Sağ kalan senatörleri eşleri ile esir olarak götürdü; onlarla beraber Afrika'da Kartaca'ya ondan yardım talep eden imparatoriçe Eudoxia, kızı ve Konstantinopolis'te bulunan patrici Olybrius'un karısı Placidia ile bekar kızı Eudocia'yı da götürdü. Döndüklerinde, Genserik bekar genç Eudocia'yı oğlu Hunerik ile evlendirdi, anne ve diğer kızına büyük itibar gösterdi."(Chron. 366).
Eudoxia, muhtemelen ilk kocası Valentinianus'un kızkardeşi Justa Grata Honoria'nın istemediği evliliğine karşı Atilla'dan yardım istemesi örneğini takip etti. Prosper'e göre, Vandallar geldiğinde, Maximus Roma'daydı. Roma'dan kaçabilecek herkese izin verdi. Kendisinde kaçmaya teşebbüs etti ama imparatorluk köleleri tarafından suikasta uğradı. Hükümdarlığı 77 gün sürdü. Cesedi Tiber nehrine atıldı ve hiçbir zaman bulunamadı. Tunnunalı Victor, Papa Büyük Leo'nun, Genserik ile Roma halkının güvenliği için pazarlık ettiği detayını vermiştir.
Hydatius, suikastı kaçmaya teşebbüs eden Maximus'a olan kızgın olan Roma Ordusunun isyan etmesine bağlar. 541  yılı Chronica Gallica suikastı ayaklanan kalabalığa bağlar. Jordanes, "Ursus, Roma askeri" olarak tek bir suikastçıyı belirler. Ursus, Latince "ayı" demektir. Sidonius Apollinaris bir Burgonyalının "hain liderliğinin" kalabalığı paniğe ve imparatoru katledilmesine sürüklediğine dair üstü örtülü bir yorum yapar. Kimliği belirsizdir, muhtemelen bir sebepten ötürü Vandallar ile yüzleşmekte başarısız olan bir general. Sonraki tarihçiler iki yüksek rütbeli Burgonyalı olan Gondioc ve kardeşi Burgonyalı I. Chilperic'i muhtemel adaylar olarak gösterirler. Daha sonra 455 yılında her ikisi Hispania'nın istilasında II. Theodoric'e katılmışlardır.