Wola katliamı
Katliam

Varşova Ayaklanması 1 Ağustos 1944'te patlak verdi. İlk birkaç gün boyunca Polonya direnişi, Vistula nehrinin sol yakasındaki Varşova'nın çoğunu kurtarmayı başardı (nehrin sağ kıyısındaki Praga bölgesinde de bir ayaklanma patlak verdi, ancak Almanlar tarafından hızla bastırıldı). Çatışmanın başlamasından iki gün sonra SS Generali Erich von dem Bach-Zelewski, Varşova'daki tüm Alman kuvvetlerinin komutanlığına getirildi. SS-Reichsführer Heinrich Himmler'in ayaklanmayı acımasızca bastırma yönündeki doğrudan emrini takip eden stratejisi, Varşova sakinlerine karşı terör taktiklerinin kullanılmasını da dahil etmekti. Himmler'in emirleri açıkça Varşova'nın ve sivil nüfusun yok edileceğini belirttiği için isyancılar ve siviller arasında hiçbir ayrım yapılmayacaktı.
Yale Üniversitesi'nden Profesör Timothy Snyder şunu yazdı: "Wola'daki katliamların savaşla hiçbir ortak yanı yoktu... her iki taraftaki askeri kayıplar da sayılsa bile sivil/asker ölü oranı binde birden fazlaydı."
5 Ağustos'ta üç Alman savaş grubu, Wola bölgesinin batı eteklerinden Wolska ve Górczewska caddeleri boyunca şehir merkezine doğru ilerlemeye başladı. Alman kuvvetleri şu birimlerden oluşuyordu;Wehrmacht ve SS Polis Taburlarının yanı sıra çoğunlukla Rus SS-Sturmbrigade RONA, SS-Oberführer Oskar Dirlewanger liderliğindeki kötü şöhretli bir Waffen SS ceza birimi olan SS-Sturmbrigade Dirlewanger' ve Azerbaycan Lejyonu (Ostlegionen'in bir parçası). İngiliz tarihçi Martin Windrow, Dirlewanger'in birimini "boğaz kesenlerden, [yabancı] hainlerden, sadist manyaklardan ve diğer birimlerce reddedilenlerden" oluşan "korkunç bir ayaktakımı" olarak tanımladı.
Varşova'nın merkezine doğru ilerlemeleri başladıktan kısa bir süre sonra, iki lider savaş grubu - Kampfgruppe "Rohr" (Generalmajor Günter Rohr liderliğindeki) ve Kampfgruppe "Reinefarth" (Heinz Reinefarth liderliğindeki) - Polonyalı direniş savaşçılarının şiddetli ateşiyle durduruldu. İlerleyemeyen bazı Alman birlikleri, tüm sakinleri vurma emirlerini yerine getirerek evden eve gitmeye başladı. Pek çok sivil olay yerinde vuruldu ancak bazıları işkence ve cinsel saldırı sonrasında öldürüldü. Tahminler farklılık gösteriyor ancak Reinefarth, operasyonun ilk günü olan 5 Ağustos'ta Wola bölgesinde 10.000'e kadar sivilin öldürüldüğünü tahmin ediyor. Kurbanların çoğu yaşlılar, kadınlar ve çocuklardı.
Bu vahşetlerin çoğunluğu Oskar Dirlewanger ve SS-Brigadeführer Bronislav Kaminski'nin komutasındaki birlikler tarafından işlendi. Oxford Üniversitesi'nden araştırma tarihçisi Martin Gilbert şunu yazdı:
Varşova'da on beş binden fazla Polonyalı sivil Alman birlikleri tarafından öldürülmüştü. O akşam (5 Ağustos) saat 5.30'da General Erich von dem Bach, kadın ve çocukların infazlarının durdurulması emrini verdi. Ancak yakalanan tüm Polonyalı erkeklerin öldürülmesi, hiç kimsenin isyancı olup olmadıklarını öğrenme zahmetine girmeden devam edilmesini istedi. Kazaklar, Kaminsky ve Dirlewanger tugaylarındaki suçlular da von dem Bach Zelewski'nin emrini dikkate almadılar. Tecavüz, cinayet, işkence ve ateş ederek Wola ve Ochota'nın banliyölerine doğru ilerlediler ve üç gün boyunca öldürdüler. Yollarına çıkan hastanelerin her birinde yüzlerce hasta da dahil olmak üzere otuz bin sivili daha katlettiler.
5 Ağustos gece yarısından iki saat önce Azerbaycan askerleri ve Bergmann Taburu, St Lazarus hastanesine saldırdı. Yüzlerce hastayı, doktoru ve hemşireyi katletti, ardından da yaktı.
5 Ağustos'ta Ana Ordu'nun Zośka taburu, Wacław Micuta komutasındaki bir birliğe ait ele geçirilen iki Panther tankının yardımıyla Gęsiówka toplama kampını kurtarmayı ve eski Varşova Gettosu'nun stratejik açıdan önemli çevresindeki bölgenin kontrolünü ele geçirmeyi başardı. Sonraki birkaç gün süren çatışmalarda bu bölge, Wola ile Varşova'nın Eski Kent bölgesi arasındaki ana iletişim bağlantılarından biri haline geldi. Bu sayede isyancıların ve sivillerin, kendilerine karşı konuşlandırılan üstün Alman güçlerinin önünde yavaş yavaş Wola'dan çekilmesine olanak sağladı.
7 Ağustos'ta Alman kara kuvvetleri daha da güçlendirildi. Etkinliğini artırmak için Almanlar, Polonya direnişinin tuttuğu mevzilere yaklaşırken sivilleri canlı kalkan olarak kullanmaya başladı. Bu taktikler, üstün sayıları ve ateş gücüyle birleştiğinde, Varşova şehir merkezinin kuzey kesimindeki Bankowy Meydanı'na doğru ilerleyerek Wola bölgesini ikiye bölmelerine yardımcı oldu.
Alman birimleri hastaların bir kısmı hâlâ içerideyken iki yerel hastaneyi yaktı. Yüzlerce hasta ve personel, ayrım gözetmeyen silahlı saldırılar ve el bombalı saldırılar nedeniyle öldürüldü veya infaz edilmek üzere götürüldü. En fazla cinayet Górczewska Caddesi'ndeki demiryolu geçitinde, Wolska Caddesi'ndeki iki büyük fabrikada (Wolska 55'teki Ursus Fabrikası ve Wolska 41/45'teki Franaszka Fabrikası) ve ayrıca 57/59 Okopowa Caddesi'ndeki Pfeiffer Fabrikasında meydana geldi.Bu dört mekânın her birinde, daha önce başka yerlerde toplanıp gruplar halinde oraya götürülen binlerce kişi sistematik olarak toplu katliamlarla infaz edildi.
8 ile 23 Ağustos tarihleri arasında SS, Wola bölgesinden Verbrennungskommando ("yanan müfreze") olarak adlandırılan erkek gruplarını oluşturdu. Bu gruplar, kurbanların cesetlerini ve evlerini yakarak katliamın kanıtlarını gizlemek zorunda kaldı. Bu tür gruplarda çalıştırılan erkeklerin çoğu daha sonra idam edildi.
12 Ağustos'ta Wola'da Polonyalı sivillerin ayrım gözetmeksizin öldürülmesinin durdurulması emri verildi. Erich von dem Bach, yakalanan sivillerin şehirden tahliye edilip toplama kamplarına veya Arbeitslager çalışma kamplarına gönderileceğini belirten yeni bir talimat yayınladı.