Tüzün (emîrü’l ümerâ)
Hilafet Emirü'l-Ümera

Türk isyanını haber alan Barizliler, Vasıt'a karşı harekete geçtiler ve Tüzün'e bir elçi göndererek, Bağdat'a yürümesini ve Vasıt'ta vergi toplama hakkının kendisine verilmesini istediler. Tüzün kesin bir cevap vermedi, ancak casusları kısa süre sonra ona Khajkhaj'ın Berîdîlere katılmayı planladığını bildirdiler. 20 Mayıs'ta Tüzün, hizmetkarlarıyla birlikte Khajkhaj'ı yatağında yakaladı, yakaladı ve kör etti. Tüzün, Kaighalagh komutasında 300 kişiyi Vasıt'ı korumak üzere bırakarak Bağdat'a yürüdü. Seyfü'd Devle orada Halife'ye direneceğine söz vermişti, ancak Türklerin yaklaşması üzerine Hamdânîler ve subayları kuzeye kaçtılar ve 3 Haziran'da Tüzün başkente girdi ve Halife tarafından emirü'l-ümera olarak adlandırıldı.
Tüzün'ün ilk icraatı, Berîdî üstünlüğü karşısında Kayğalağ'ın terk etmek zorunda kaldığı Vasıt'a karşı güneye doğru yürüyüşe geçmek oldu. Güney yolunda Berîdîlerden kaçan Muhammed bin Şirzad ile karşılaştı ve onu kişisel sekreteri olarak atadı. Tüzün, Berîdîler ile barış yapmaya çalıştı ancak Berîdîler, Umman hükümdarı Yusuf bin Wajih'in Basra'ya yaptığı beklenmedik saldırıyla karşı karşıya kaldılar. Anlaşma, Tüzün ile Ebu Abdullah el-Baridi'nin bir kızı arasında yapılan evlilik ittifakıyla mühürlendi. Ancak Bağdat'ta Tüzün ile Berîdîler arasındaki barış haberi pek de hoş karşılanmadı: Vezir İbn Mukle, hem Tüzün'e, hem de özellikle İbn Şirzad'a güvenmiyordu. Türklerin mali isteklerini karşılayamaması halinde kendi durumunun kötüleşeceğinden endişe ederek Hamdânîler ile temasa geçti. Nasırü'd Devle'nin kuzeni Ebu Abdullah el-Hüseyin komutasındaki Hamdânî ordusu Bağdat'ın Harb Kapısı önünde belirince, vezir ve halife onun saflarına geçerek kuzeye, Musul'a kadar götürüldüler. Bu olayları duyan Tüzün, el-Berîdî'ye Vasıt'ın vergi toplama yetkisini hemen verdi ve birlikleriyle birlikte Bağdat'a döndü.
Tüzün, Hamdânîleri kuzeye doğru takip etti, Tikrit yakınlarında Seyfü'd Devle'yi iki muharebede ağır bir yenilgiye uğrattı ve Musul'u ele geçirdi. Hamdani kardeşler ve Halife Musul'u terk ederek Nisibis'e gittiler, Halife ve maiyeti de Seyfü'd Devle eşliğinde Rakka'ya doğru yola çıktı. 26 Mayıs 944'te Tüzün ile Hamdânîler arasında Nasırü'd Devle'nin Irak'ın merkezinde bulunan Hilafet toprakları üzerindeki iddialarından vazgeçtiğini, karşılığında Cezire üzerindeki kontrolünün ve Suriye üzerindeki iddialarının tanınmasını öngören bir anlaşma imzalandı. Hamdânîler ayrıca yıllık 3,6 milyon dirhem haraç ödemek zorundaydı.Bu arada çeşitli savaş ağalarının hakimiyetinden rahatsız olan ve makamının bağımsızlığını ve otoritesini yeniden kazanmaya çalışan Halife Muttaki, Mısır'ın güçlü ve neredeyse bağımsız hükümdarı Muhammed bin Toğaç ile temasa geçti. Bunun üzerine İhşid, Suriye'ye doğru bir sefer başlattı ve Ağustos 944'te Rakka'da halifeyle görüşerek Muttaki'yi Mısır'a gitmeye ikna etmeye çalıştı. Muttaki bunu reddetti ve Tüzün'ün güvencelerine güvenerek Bağdat'a döndü. Ancak Halife başkente yaklaşırken, Tüzün onu karşıladı ve kör ettirdi ve Müstekfî lehine tahttan indirdi.
Tüzün, Ağustos 945'teki ölümüne kadar Bağdat'ta kontrolü elinde tuttu; ancak konumu giderek yeni bir güç olan Büveyhîler'in ve özellikle Müizzüddevle'nin hırsları tarafından tehdit ediliyordu. 944'te Bağdat'a yapılan ilk Büveyhî saldırısı püskürtüldü, ancak Tüzün'ün ölümünden sonra Muhammed bin Şirzad otoritesini uygulayamadı ve 17 Ocak 946'da Müizzüddevle, yeni emîrü’l ümerâ ve Halifeliğin hükümdarı olarak Bağdat'a girdi.
9.-10. yüzyıllarda Irak haritası