stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ayten Koçak
Filmografi

1971: İbret
1972: Sevgili Hocam
1972: Zulüm
1972: Acı Sevda
1973: Arap Abdo
1973: Bitirimler Sosyetede
1973: Gelin
1973: Gönülden Yaralılar
1973: Talihsizler
1974: Ayrı Dünyalar
1974: Fedai
1974: Hostes
1974: Ceza
1974: Kartal Yuvası
1974: Saymadım Kaç Yıl Oldu
1974: Silemezler Gönlümden
1975: Acele Koca Aranıyor
1975: Adamını Bul
1975: Gece Kuşu Zehra
1975: Hanzo
1975: Köçek
1975: Köprü
1975: Azgın Bakireler
1975: Bakireler Çiftliği
1975: Çilli Yavrum Çilli
1975: Dadaş Hasan
1975: Dam Budalası
1975: Haşhaş
1975: O'nun Hikâyesi
1975: Tatlı Cadının Maceraları
1975: Televizyon Çocuğu
1975: Vay Anasına
1975: Yarın Olmaz Şimdi
1975: Yirmidört Ayardayım
1976: Aşk Dediğin Laf Değildir
1976: Deli Şahin
1976: Hasip ile Nasip
1976: Her Gönülde Bir Aslan Yatar
1976: Kader Bağlayınca
1976: Mağlup Edilemeyenler
1976: Ne Umduk Ne Bulduk
1976: Nereye Bakıyor Bu Adamlar
1976: Tek Başına
1976: Arzu
1976: Avanak
1976: Bu Nasıl Dünya
1976: Bulunmaz Uşak
1976: Çılgın Milyoner
1976: Çıplak Kedi
1976: Dolandırıcı Aşıklar
1976: Fiyakanı Bozarım
1976: Hamza Dalar Osman Çalar
1976: Hayırsız Evlat
1976: Kader Bu
1976: Nazmiye'nin Koltukları / Naciye
1976: Ölüme Yalnız Gidilir
1976: Vurguncular
1977: Acı Hatıralar
1977: Aslan Bacanak
1977: Çöpçüler Kralı
1977: Fırtına
1977: Güneşli Bataklık
1977: Kan
1977: Affedilmeyen
1977: Ana Ocağı
1977: Enayiler Kralı
1977: İkimiz De Sevdik
1977: Memiş
1978: Avanak Apti
1978: Batan Güneş
1978: Köşeyi Dönen Adam
1978: Lekeli Melek
1978: Neşeli Günler
1978: Ölüm Görevi
1978: Ölüm Savaşı
1978: Petrol Kralları
1978: Şeytan Köşeyi Döndü
1978: Sultan
1978: Taşı Toprağı Altın Şehir
1978: Yüz Numaralı Adam
1978: Aşkın Sıcaklığı
1978: Bionik Ali Futbolcu
1978: Çıldırtan Kadın / Sevmek mi Ölmek mi?
1978: Hey Yavrum Hey
1978: İster Gül İster Ağla
1978: Oooh Oh
1979: Aşkı Ben Mi Yarattım
1979: Dokunmayın Şabanıma
1979: Erkek Güzeli Sefil Bilo
1979: İnsan Sevince
1979: Korkusuz Korkak
1979: Ne Olacak Şimdi
1979: Ateşli Dilber
1979: Ay Aman Of
1979: İstanbul 1979
1979: Üç Tatlı Bela / Öldüren Örümcek
1980: İbişo
1980: Zübük
1980: Şaşkın Milyoner
1981: Üç Kağıtçı
Anna Megali Komnini

Başlığın diğer anlamları için Anna Komnini (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Anna Megali Komnini (Yunanca: Άννα Μεγάλη Κομνηνή, Anna Megalē Komnēnē, 6 Nisan 1357 - 30 Kasım 1406'dan sonra), Gürcü Kralı V. Bagrat'ın ikinci eşi ve Trabzon İmparatoru III. Aleksios ile karısı Theodora Kantakuzini'nin kızlarıdır. Baba bir kardeşi Giorgi'nin ölümünden sonra tac giymiş Konstantin'in annesidir.
Ailesi ve nişanı

Anna, Trabzon'da, Hristiyanlıkta "iyi cuma" adı verilen Paskalya yortusundan bir önceki cuma gününden bir gün önce, 6 Nisan 1357 tarihinde doğdu, Trabzon İmparatoru III. Aleksios ile Theodora Kantakuzini'nin en büyük kızıdır. Vakanüvisi Mihail Panaretos doğumu "6 Nisan, yaklaşık İyi Cuma" günü, "imparatoriçe Leydi Theodora, imparatora Leydi Anna'yı verdi" diyerek kayıt düşmüştür. Kendisinden küçük Basileios ve III. Manuil isimli iki genç erkek kardeşi ve Eudokia, Maria ve ismi günümüze ulaşmamış üç kız kardeşi vardır. Üç kızkardeşi de sonra Müslüman Türkmen beyleri ile evlenmişlerdir. Anna'nın, ayrıca iki tane ismi günümüze ulaşmamış bir metresinden baba bir kardeşi vardır.
Nisan 1362 tarihinde, Konstantinopolis'te, IV. Andronikos ismi ile Bizans İmparatoru olacak Andronikos Palaiologos ile nişanlandı. Fakat bilinmeyen sebeplerle nişan bozuldu ve onun için bir başka koca seçildi.
Gürcistan kraliçeliği

Haziran 1367 tarihinde, 10 yıl ve 2 aylık iken, "Büyük Bagrat" olarak da bilinen Gürcü Kralı V. Bagrat'ın ikinci karısı oldu. Her ikisi akrabaydılar ve Soylu bir Gürcü ailesi olan Cakeli soyundan geliyorlardı. İlk karısı, Elena arkada iki erkek evlat bırakarak bir önceki yıl vebadan ölmüştü. Anna'ya Gürcistan'a giderken babası ve büyük annesi İrene eşlik etti.
1369 yılından sonra bilinmeyen bir tarihte Konstantin (ö.1411/1412) doğdu. Baba bir kardeşi Giorgi'nin çocuksuz olarak ölümünden sonra 1407 yılında tac giymiştir. Konstantin'in karısı Natia Amirejibi'den çocuğu olmuştur. Anna'nın Konstantin dışında başka bir çocuğu olup olamadığına dair kayıt yoktur.
Kasım 1386 tarihinde, Tiflis, Timur liderliğindeki Moğollar tarafından kuşatıldı ve ele geçirildi. Anna, kocası ve oğlu esir olarak alındı. Serbest kalmasını sağlamak için, V. Bagrat müslüman olmayı kabul etmiştir. Timur, Bagrat'ı serbest bırakmış ve 20.000 Moğol askeri ile onu Gürcistan'a geri yollamıştır. Kocasının ilk evliliğinden oğlu Giorgi, Bagdat'ın gizli yardımı ile, Moğol ordusunu yok edip kralı serbest bırakmıştır. Sonuçta, müslüman olmamışlardır. 1393 yılında, Anna'nın kocası öldü. 1406 yılından sonra bilinmeyen bir tarihte de kendisi ölmüştür.
İmparator III. Aleksios ve Theodora Kantakuzini, Anna'nın ebeveynleri
Komünizm
İlk komünizm

Komünizm fikri Batı düşüncesinde Marx'tan ve Engels’ten çok önce oluşmuştur. Antik Yunan’da zaten komünizm mülkiyet gelmeden önce toplumun tam uyum içinde yaşadığı, insanlığın “altın çağına” dair bir mitolojiyle ilişkilendirilirdi. Kimileri Platon'un Devlet adlı eserinin ve diğer antik kuramcıların bir çeşit komünal yaşam içinde komünizmi savunduğunu belirtir. Pek çok erken Hristiyan mezhebi (ve Elçilerin İşleri bölümünde de belirtildiği üzere özellikle erken dönem Kilise), Kolomb öncesi Amerika'daki yerli kabileler komünizmi komünal yaşam ve ortak mülkiyet biçiminde uygulamışlardır.
16. yüzyılda İngiliz yazar Thomas More Ütopya adlı incelemesinde, ortak mülkiyet üzerine kurulu bir toplumu tasvirlemiştir. 17. yüzyılda komünist düşünce İngiltere'de tekrar tartışma konusu oldu. Eduard Bernstein 1895'te yazdığı Cromwell ve Komünizm adlı eserinde İngiliz İç Savaşı içindeki grupların, özellikle de Kazıcıların (Diggers) açıkça komünist, tarıma dayalı düşünceleri desteklediğini ve Cromwell'in bu gruplara yaklaşımının olsa olsa değişken, sıklıkla da düşmanca olduğunu iddia eder.
Özel mülkiyet fikrinin eleştirisi 18. yüzyıl boyunca süren Aydınlanma döneminde de, Jean Jacques Rousseau gibi düşünülerle devam etti. Robert Owen gibi “ütopyacı sosyalist” yazarlar da bazen komünist sayılırlar.
Karl Marx insanlığın klasik toplum, feodalizm ve şimdi içinde bulunduğu kapitalizm dönemine yükselmesinde ilkel komünizmi ilk ve asıl çıkış noktası olarak görür. Ardından sosyal evrimdeki sonraki adımın komünizme geri dönüş olacağını gösterir ancak bu insanlığın zaten deneyimlediği ilkel komünizmden çok daha yüksek bir seviyede olacaktır.
Komünizm çağdaş formunda 19. yüzyılın işçi hareketiyle birlikte Avrupa'da yükseldi. Bu sırada Sanayi Devrimi ilerliyordu. Sosyalist eleştirmenler kapitalist iktisadın uygunsuz koşullarda şehirdeki fabrikalarda çalışan işçiler olan proletaryayı ve zengin ile yoksul arasında giderek açılan bir uçurumu ortaya çıkardığını gördüler. Aslında gerçek anlamda komünizm, 19. yüzyılın ortalarından itibaren filizlenmiştir. Komünizmin tabiri, Karl Marx ve Friedrich Engels'in ortak yapıtları olan Komünist Manifesto adlı kitapta açıklanmıştır. Buradan yola çıkılırsa, aslında komünizmin yaklaşık 1,5 asırlık bir geçmişi vardır.
Anarşist komünizm

Ana madde: Anarşist komünizm
Anarşist Komünizm 19. yüzyılda bir ret ve bir istekten doğan anarşizmin komünist koludur. Reddedilen otoritedir. Nitekim anarşist kuramcı Proudhon 1851'de "Artık ne kilisede ne de devlet içinde, ne toprakta ne de parada otorite olmalıdır." diyordu. İstenilen de özgürlüktür.
Anarşist düşünce Marx'ın bilimsel sosyalizmiyle çelişir.[kaynak belirtilmeli] Anarşizmin İspanya'da kurucusu Guiseppe Fanelli ile 1. Enternasyonale katılan Bakunin, "dünyada eşitlik, komünler içinde serbestçe örgütlenmiş ve federasyon haline gelmiş üretim birliklerindeki kolektif mülkiyetin ve emeğin kendiliğinden örgütlenmesiyle gerçekleşmek zorundadır" der. Nitekim, daha Enternasyonal'ın başlangıcında işçiler ikiye bölünmüştü. Biri Marksist diğeri Proudhoncu olan bu iki akım özellikle Cenevre (1866) ve Lozan (1867) kongrelerinde çatıştı. 1. Enternasyonal'den sonraki kongrelerde anarşistler yenik düştü. Anarşistlerin öncülerine göre yapacakları propaganda yeniden gözden geçirilmeliydi. Bu düşünceden hareketle İtalyan anarşistler, 1877'de şiddet kullanmayı önerdiler: "Sosyalist ilkelerin eylemlerle ortaya konmasına yönelen ayaklanma, en etkin propaganda aracıdır. Bu araç kitleleri yanıltmadan ve bozmadan en derin toplumsal katmanlara nüfuz edebilir ve Enternasyonal'in desteklediği mücadelede insanlığın diri güçlerini yanına çekebilir"(1876'da Cafiero'nun Malatesta'ya yazdığı mektup). Bu düşünceden hareket eden İtalyan anarşistleri, Benevento'da taşra arşivlerini ateşe vermeye ve yoksullara para dağıtmaya giriştiler. Yapılan baskılar Anarşist düşüncenin yayılmasına, özellikle İspanya ve Rusya'da engel olamadı. Bu arada Bakunin ve Kropotkin, eksiksiz ve evrensel nitelikte olduğunu düşündükleri bir eğitim sistemi ortaya koyarak Proudhon'un düşüncelerini geliştirdiler.
Anarşist Komünizmin örgütlü pratikleri, kendini tarihte Ukrayna ve İspanya iç savaşında gösterir.
Marksizme karşıt düşünceler > Komintern

Ana madde: Marksizm-Leninizm
Modern dünyada geniş ölçekli bir sosyalizm kurma fikri üzerine ilk çaba Rusya'da 1917 Ekim Devrimi ’nde gerçekleşti. Bolşevikler ve Lenin ’in önderliğinde yapılan devrim, Marksistlerin kendi arasında da komünizm üzerine önemli pratik ve kuramsal tartışmalar başlattı. Marx’ın kuramı devrimlerin yerleşik ve büyük bir işçi sınıfının oluştuğu ileri kapitalist ülkelerde olacağını farz ediyordu. Bununla birlikte büyük bir toprak parçasına sahip Rusya köylüleriyle ve küçük sanayisiyle Avrupa’nın en fakir ülkesiydi. Bu şartlar altında onların ideolojik vazifelerine göre öncelikle bir işçi sınıfının yaratılması düşüncesine sahip olanlar vardı.
Bu nedenle sosyalist Menşevikler, kapitalizm oluşmadan evvel sosyalist devrim isteyen  Lenin’in komünist Bolşeviklerine karşı çıkıyorlardı. Bolşevikler iktidara geldiklerinde Rusya’nın Birinci Dünya Savaşı’yla olan ilgisinin kesilmesini isteyen halkın ve toprak reformunu isteyen köylülerin desteğini elde eden pragmatik ve siyasî olarak başarılı “barış, ekmek ve toprak” sloganlarının ötesinde bir programdan yoksun kaldılar.
Komünizm ve sosyalizm terimlerinin kullanımları 1917 yılında Bolşevikler partinin ismini Rusya Komünist Partisi olarak değiştirdiklerinde ve sosyalist ilkelere bağlı tek parti rejimi kurduklarında değişti. Devrimci Bolşevikler ılımlı sosyalist hareketlerle olan bağlarını kopardılar ve İkinci Enternasyonal'den çekilerek 1919 yılında Üçüncü Enternasyonal'i ya da Komintern'i kurdular. Bundan böyle Komünizm terimi Komintern şemsiyesi altında toplanan partilerin ideolojilerini belirtmek için kullanılır oldu. Programları sosyalist iktisadın geliştirilmesini olduğu kadar, proletarya diktatörlüğünün kurulmasını sağlayacak olan dünya işçilerinin devrim için birleşmesi çağrısında bulunuyordu. Sonunda devletin yavaş yavaş yok edilmesiyle uyumlu bir sınıfsız toplum oluşturacak programları tuttu. Sovyet komünistleri 1920'lerin başında, eski Rus İmparatorluğu'ndan Sovyetler Birliği'ni kurdular.
Lenin'in demokratik merkeziyetçilik ilkesini izleyerek, komünist partiler hiyerarşik bir yapıyla örgütlendiler. Tabanda yalnızca partinin yüksek üyeleri tarafından onaylanmış ve parti disiplinine tamamen uyan seçkin kadrolardan oluşan etkin hücre üyeleriyle örgütleniyorlardı.
1918 ile 1920 arasında, Rusya İç Savaşı'nın ortasında yeni rejim tüm üretim araçlarını devletleştirdi. Ayaklanmalar ve köylülerin rahatsızlığı başlayınca, Lenin Yeni Ekonomi Politikası'nı (YEP/NEP) açıkladı.
Sovyetler Birliği ve Komünist Partiler tarafından yönetilen diğer ülkeler sosyalist iktisadi esaslar üzerine kurulu Sosyalist devletler olarak tanımlanırlar. Bu kullanım, onların sosyalist programı üretim araçlarının özel mülkiyetini ortadan kaldırmak ve iktisat üzerinde devlet kontrolünü kurmak için benimsediklerini belirtir; bununla birlikte, kendilerini tam anlamıyla komünist olarak tanımlamazlar, çünkü ortak mülkiyet henüz yoktur.
Marksizme karşıt düşünceler > Stalinizm

Ana madde: Stalinizm
Sosyalizmin Stalinist versiyonu, bazı önemli değişikliklerle birlikte Sovyetler Birliğini ve dünya çapındaki Sosyalist Partileri şekillendirdi. Bu görüş büyük bir sanayileşme ve kamulaştırma programıyla komünizmi kurma ihtimali üzerinde duruyordu. Sanayinin hızlı gelişimi ve hepsinin ötesinde Sovyetler Birliği ’nin İkinci Dünya Savaşı’nı kazanması, bu bakış açısına dünya çapında bir destek sağladı ve hatta Stalin’in ölümünü izleyen on yılda, parti otuz yıl içinde komünizmin kurulmasını vadeden bir program benimsedi.
Bununla birlikte Stalin’in önderliğindeki Sovyet modelin iskeletiyle komünizme ulaşma düşüncesindeki bazı gedikleri kanıtlar gösterdi. Stalin Sovyetler Birliği’nde hayatın yönünü kontrol eden baskıcı bir devlet kurdu. Stalin’in ölümünden sonra Sovyetler Birliği’nin yeni lideri Nikita Kruşçev bu baskının büyüklüğünü kabul etti. Daha sonra bu büyüme azaldı, devlet memurları arasında Sovyet sisteminde gediklere yol açan rantçılık ve bozulma arttı.
Komintern’in faaliyetine rağmen, Sovyetler Birliği Komünist Partisi Stalinist bir kuram olan “tek ülkede sosyalizm”i benimsedi. Sınıf mücadelesinin sosyalizmde daha zorlaşacağını söyleyen Stalinist görüşe göre eğer gerekliyse tek ülkede sosyalizmi kurmak mümkündü. Marksist enternasyonalizmden bu kopuş, “sürekli devrim” kuramını ortaya atarak dünya devriminin gerekliliğini vurgulayan Leon Troçki tarafından eleştirildi.
Marksizme karşıt düşünceler > Troçkizm

Ana madde: Troçkizm
Troçki ve destekçileri “Sol Muhalefet"i oluşturdular ve platformları Troçkizm olarak anıldı. Fakat Stalin Sovyet rejiminin tam kontrolünü ele geçirmeyi başardı ve onların Stalin'i iktidardan indirme girişimleri 1929 yılında Troçki'nin sürgün edilmesiyle sonuçlandı. Troçki'nin sürgün edilmesinin ardından, dünya komünizmi iki farklı fraksiyona ayrıldı: Stalinizm ve Troçkizm. Troçki daha sonra 1938'de Komintern'e bir meydan okuma olan Dördüncü Enternasyonal 'i kurdu.
Bugün Troçkizm'i izleyen bazılarına göre, bu ideoloji Sovyet Bloku'ndaki komünist çevrelerde Stalin'in ölümünden sonra bile kabul görmemiş ve Troçki'nin komünizm konusundaki açıklamaları devleti yıkacak koşulları hazırlayacak siyasi bir devrime önderlik etmede başarılı olmamıştır. Bununla birlikte Troçkist fikirler sosyal değişim deneyimleri yaşayan ülkelerde (örneğin Venezuela'nın başbakanı Hugo Chavez'le ilişkisi olan Alan Woods'un Marksist Enternasyonal Komitesi gibi) zaman zaman yankı bulmaktadır. Büyük Britanya, Fransa, İspanya ve Almanya gibi gelişmiş ülkelerde birçok parti politik arenadadır. Kapitalizmin destekçisi olan partilere katkıda bulunan Troçkist grupların, böyle davranılmasını uygun bulmayan diğer Troçkistler tarafından oportünizmle (fırsatçılık) suçlanmıştır.
Soğuk Savaş yılları

Ana madde: Soğuk Savaş
Sovyetler Birliği'nin İkinci Dünya Savaşı'ndan galibiyetle çıkmasının ardından Doğu Avrupa'da önemli müttefikler kazanmasıyla birlikte, komünizm hareketi birkaç yeni ülkede daha başladı ve Maoizm gibi birkaç değişik komünizm düşüncesinin yükselmesine de yardımcı oldu.
Sosyalizm birçok yeni ülkenin Sovyetlere eklenmesiyle ve Doğu Avrupa'ya yayılarak güçlendi. Arnavutluk, Bulgaristan, Çekoslovakya, Doğu Almanya, Polonya, Macaristan ve Romanya'da Sovyet Komünizmi örnek alınarak yönetimler kuruldu. Yugoslavya'da da Josip Tito'nun önderliğinde komünist bir yönetim yaratıldı ama Tito'nun bağımsız politikaları, Yugoslavya'nın Komintern'in yerine kurulan Kominform'dan çıkarılmasına yol açtı. Titoizm hareketi de deviasyonist (sapma) olarak adlandırıldı.
1950 itibarıyla Çin Marksistleri Tayvan hariç tüm Çin'i ellerinde tutarak, dünyanın en kalabalık ülkesini yönetiyorlardı. Diğer bölgelerdeki komünist güçler, emperyalist dünya üzerinde huzursuzluk yaratıyor ve emperyalistler Orta Asya'daki ve Afrika'daki huzursuzlukları bastırmak için savaşa başvuruyorlardı. Bunların sonuçlarından birisi Vietnam Savaşı 'dır. Değişik oranlarda başarılar sağlayan Komünistler, bu fakir ülkelerdeki ulusal ve sosyalist güçlerle birlikte Batı emperyalizmine karşı savaş verdiler.
Soğuk Savaş yılları > Maoculuk

Ana madde: Maoculuk
1953'te Stalin'in ölümünün ardından, Sovyetler Birliği'nin yeni önderi Nikita Kruşçev, Stalin'in suçlarını ve yaptığı kişisel propagandayı ifşa etti. Lenin'in prensiplerine geri dönüş çağrısı yaptı ve böylece Komünist yöntemlerdeki bazı değişiklikleri haber vermiş oldu. Bununla birlikte, Kruşçev'in ıslahatları özellikle 1960'lar ve 1970'lerde daha görünür hale gelen Çin ve Sovyetler Birliği arasındaki ideolojik farkları artırdı. Uluslararası Marksist hareketteki Çin-Sovyet bölünmesi açık bir düşmanlığa dönüşürken, Maoist Çin kendini gelişmemiş dünyanın iki süper güç olan ABD ve Sovyetler Birliği karşısındaki önderi olarak gösterdi ve Maoculuk dünyada Marksizm'in yeni bir dalı olarak kabul edildi.
Sovyetler Birliği'nin dağılması ve günümüzde Marksizm

Ana madde: Sovyetler Birliği'nin dağılması
1985 yılında Mihail Gorbaçov Sovyetler Birliği’nin önderi oldu ve glasnost (açıklık) ve perestroika (yeniden yapılandırma) projeleriyle merkezi kontrolü azalttı. Polonya, Doğu Almanya, Çekoslovakya, Bulgaristan, Romanya ve Macaristan Komünist yönetimi 1990 yılında terk ettiklerinde Sovyetler Birliği onlara müdahale etmedi ve 1991 yılında Sovyetler Birliği’nin kendi de dağıldı.
21. yüzyılın başıyla birlikte, Komünist partiler Çin, Küba, Laos, Kuzey Kore ve Vietnam’da iktidardalar. Moldova’nın başkanı Vladimir Voronin Moldova Komünist Partisi’nin üyesi olmakla 
birlikte ülke tek parti önderliğinde yönetilmiyor. Bununla birlikte Çin, Maocu mirasın birçok bakış açısını yeniden değerlendirdi ve Çin, iktisatta büyümeyi arttırmak için devlet kontrolünü azalttı. Komünist partiler ya da onların izleyicileri, birçok Avrupa ülkesinde ve özellikle de Hindistan’da siyasi olarak hala önemlerini koruyorlar.
Doğu Avrupa ülkelerinde sosyalist devrimlerin ardından komünizmin neden başarılı olamadığına dair Marksist teoriler, kapitalist dış ülkelerin baskısı, devrimlerin gerçekleştiği ülkelerin görece az gelişmiş olması ve devleti kendi çıkarları doğrultusunda yöneten yeni bir bürokratik tabaka ya da sınıfın oluşması gibi etkenler üzerinde durmaktadır. Sovyetler Birliği’ne ve Sovyet sistemine yönelik Marksist eleştiriler, Sosyalist devletlerin “devlet kapitalizmi" ya da bürokratik diktatörlük haline geldiğini ve Sovyet sisteminin Marx'ın komünist idealinden çok uzağa düştüğünü söylemektedir. Devletin ve partinin bürokratik seçkinlerinin ağır bir şekilde merkezileşmiş ve baskıcı bir siyasal araç haline gelmiş aygıtta bürokrasinin sınıflı sisteme özgü bir sınıfmış gibi hareket etmeye başladığı vurgulanır.
Marksist olmayanlar ise devlet kapitalizmi terimini Komünist Parti tarafından yönetilen tüm topluluklar ve böyle ulus-devletler yaratma niyetinde olan herhangi bir parti için kullanırlar. Sosyal bilimlerde, Komünist Partiler tarafından yönetilen topluluklar tek partili yönetimlerinden ve sosyalist iktisadi tabanlarından dolayı ayrı tutulurlar. Antikomünistler böyle toplumlar için totaliterlik terimini kullansalar da, birçok sosyal bilimci böyle devletlerde bağımsız politik faaliyetler yürütmenin imkânlarını tanımlamışlar ve bunun gelişimini 1980'ler ve 90'ların başında Sovyetler Birliği ve Doğu Avrupa'daki müttefiklerinin dağılmasından sonrasına kadar vurgulamışlardır. Kaldı ki, zaten Marx'a göre proletarya diktatörlüğü, komünizm aşamasına ulaşmak için geçilmesi gereken bir aşamadır. Dolayısı ile burjuva düzenlerinde olduğu gibi çok partili bir sistem kurulması zaten mümkün değildir. Bazı komünistler, sosyalist bir yönetimin totaliter bir yönetime dönüşmesinin, ancak halkın yönetime katılmasının engellenmesi ile olabileceğini savunmaktadırlar.
Bugün Marksistler ve anarşistler dünyanın pek çok bölgesinde faaliyettedirler. Latin Amerika'da Marksizm gelişmiştir. Bugün; Küba, Venezuela, Bolivya, Çin, Kuzey Kore, Laos, Vietnam, Moldova ve Nikaragua sosyalist ve komünist partilerin iktidarlarıyla yönetilmektedir.
Eleştiriler

Ayrıca bakınız: Antikomünizm, Sovyet savaş suçları ve Kamboçya soykırımı
Çok çeşitli görüşlerdeki yazarlar ve siyasi eylemciler antikomünist eserler yayımlamışlardır. Sovyet Bloku'na muhalif olan Aleksandr Solzenitsin ve Vaclav Havel; Friedrich Hayek, Ludwig von Mises ve Milton Friedman gibi ekonomistler; Hannah Arendt, Robert Conquest, Daniel Pipes ve R. J. Rummel gibi tarihçiler ve sosyal bilimciler bunlardan bazılarıdır. Bazı yazarlar komünist rejimle yönetilen ülkelerde, özellikle Pol Pot döneminde yaşanan Kamboçya soykırımı ve Stalin dönemindeki insan hakları ihlallerini komünizmin eleştirisi olarak sunmaktadır.
Birçok ülkede komünizmle mücadele, fikri eleştirilerle sınırlı kalmamış, fiziksel karşı koyuşlarla da çerçevesini genişletmiştir.
Josef Stalin.
Lev Troçki
Arabayatağı

| Arabayatağı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Bursa
Koordinatlar: 40°12′05″N 29°07′59″E﻿ / ﻿40.20125°K 29.1331°D﻿ / 40.20125; 29.1331
Ülke:  Türkiye
İl: Bursa
İlçe: Yıldırım
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 27.347
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0224
İl plaka kodu: 16
Posta kodu: 16290
Arabayatağı, Bursa ilinin Yıldırım ilçesine bağlı bir mahalledir.
Önceleri 93 harbinden sonra göç eden Gürcüler tarafından kurulan bir köydü. Yıldırım ilçe olduktan sonra mahalle olmuştur.
Batısında Yavuzselim, doğusunda Çınarönü, kuzeyinde Ulus mahalleleri, güneyinde ise Ankara Caddesi bulunmaktadır. Mahallenin Ankara Caddesi girişinde ünlü "Arabayatağı Fırını" bulunmaktadır. Mahallenin güneyinden BursaRay geçmektedir. "Arabayatağıspor" adında futbol takımı bulunmaktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2019: 27.347
2013: 24.965  
2007: 20.083
Batman (il)

Bu madde Batman il sınırları içindeki tüm bölgeyi kapsamaktadır. Başlığın diğer anlamları için Batman (anlam ayrımı) sayfasına gidiniz.
| Batman |
| --- | --- |
İl

 İlin Türkiye'deki konumu
 İl sınırları haritası
Ülke: Türkiye
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu
İdare
 • Vali: Ekrem Canalp
Yüzölçümü
 • Toplam: 4.477 km²
Nüfus
 • Toplam: 557.593
 • Yoğunluk: 139/km²
 • Kır: 124.173
 • Şehir: 433420
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 488
İl plaka kodu: 72
Resmî site Batman Valiliği
Batman
Batman, Türkiye Cumhuriyeti'nin Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan bir ildir.
İlin nüfusu 620.278'dir. Bu nüfusun %84,27'i şehirlerde yaşamaktadır. İlde km²'ye 139 kişi düşmektedir. (Bu sayı merkez ilçede 722'dir.) İlin yüzölçümü 4.477 km²'dir. İl merkezinin denizden yüksekliği 570 m.'dir.
2020 yılında TÜİK verilerine göre merkez ilçeyle beraber 6 ilçe, 11 belediye, bu belediyelerde 136 mahalle ve ayrıca 283 köyü vardır.
1990 yılına kadar Siirt iline bağlı olan Batman, 16 Mayıs 1990 tarih ve 3647 sayılı kanunla Beşiri, Kozluk ve Sason ilçeleri Siirt'ten, Hasankeyf ve Gercüş ilçeleri ise Mardin'den alınıp Merkez'e bağlanarak Türkiye'nin 72. ili olmuştur.
Tarihçe

Batman tarihi itibarıyla yeni bir şehir olmasına karşın yerleşim alanında kurulan şehirlerin tarihi Sümerlere kadar uzanır. İluh Tepesi'nin bulunduğu alanda bir Sümer şehir yerleşiminin bulunduğu, ancak bataklık bir arazi üzerine kurulu olduğundan şehrin zaman içerisinde yeraltına göçtüğü düşünülmektedir. Ayrıca İluh Tepesi olarak adlandırılan Arazi, araştırmalar sonucunda doğal olmadığı ve yapay bir tepe olduğu kanıtlanmıştır. Batman'ın adını "batmak" teriminden bu nedenle almış olabileceği düşünülmektedir. 1940 yılında Batman civarında petrol bulunmuştur.
Coğrafya > İklim

Batman'ın iklim özellikleri Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde oluşundan dolayı genel anlamda Uzak Akdeniz İklimi kapsamındadır. Yıllık ortalama yağış miktarı 750–1000 mm civarındadır. Kışlar bazen sert ve soğuk geçmektedir. 1 Ocak 2007 tarihinde termometreler -24 dereceyi göstermiştir. İlkbahar aylarında Beşiri ve Batman ovalarında bol otluk olup İç Anadolu Bölgesi ve Doğu Anadolu Bölgesi'nden mevsimlik Küçükbaş ve Büyükbaş Hayvan besiciliği göçü almaktadır. Ölçülen en yüksek sıcaklık 48.8 derece ile 10 Temmuz 1962'de kayda geçmiştir.
Yazlar sıcak geçmektedir. Yaz aylarında bazen şiddetli yağışlarda görülmektedir.
Coğrafya > Dağlar

Sason Dağları (Aydınlık Dağları) - 2500 m
Mereto - 2967 m
Kuşaklı Dağı - 1947 m
Avcı Dağı - 2121 m
Meydanok Tepesi - 2042 m
Kortepe - 2082 m
Raman Dağı - 1288 m