Affetme
Dini Bakışlar > İbrani Dinler > Müslümanlık

İslam, Allah'ın Al-Gafur (Arapça: Gufran غفران bağışlama anlamına gelir) olduğunu öğretir. "Gafur" ve tüm bağışlamaların asıl kaynağıdır. İslam'da tövbe ile Allah'tan bağışlanma dilemek bir fazilettir.
...Allah geçmişi affetmiştir. Fakat kim bunu yeniden işlerse Allah onun cezasını verir. Allah suçlunun hakkından gelen mutlak güç sahibidir... (Maide suresi 5: 95. ayet)
İslam'da affetmek müstehap olarak kabul edilir, çünkü Allah affetmeye değer verir. Kur'an'da ve hadislerde bağışlamayı tavsiye eden çok sayıda ayet vardır. İslam aynı zamanda verilen zarar ölçüsünde kısasa izin verir, ancak Allah'tan bağışlama sevap olarak değerlendirilerek teşvik edilir.
...Bir kötülüğün karşılığı ona denk bir kötülüktür; ama kim bağışlar, düzeltme yolunu tutarsa onun mükâfatını Allah verir. Hiç şüphe yok ki O haksızlık edenleri sevmez...(Şura suresi 42: 40. ayet)
...Bir iyiliği açıklar veya gizlerseniz yahut bir kötülüğü affederseniz şüphesiz Allah da ziyadesiyle affedicidir; O her şeye kādirdir...(Nisa suresi 4 :149)
"Afw"da (عفو) İslam'da bağışlama için kullanılan başka bir terimdir; Kur'an'da 35 kez geçer ve bazı itikadî mezheplerde "gufran" ile birbirinin yerine kullanılır. Afv, affetmek, bir hatayı veya suçu mazur görmek anlamına gelir. Din bilginlerinden biri olan Muhammed Amanullah'a göre,  İslam'da bağışlama ('Afv) üç hikmetten türetilmiştir. Affetmenin ilk ve en önemli hikmeti, mağdurun veya mağdurun velisinin intikam yerine parayı kabul etmesinin merhametli olmasıdır. Affetmenin ikinci hikmeti, affeden kişinin onurunu ve saygınlığını artırmasıdır. Affetmek bir zayıflık, aşağılanma veya onursuzluk işareti değildir. Aksine, affetmek onurludur, affedenin Allah katındaki değerini yükseltir ve affedenin cennete girmesini sağlar. Affetmenin üçüncü hikmeti, Taberî ve Kurtubî gibi âlimlere göre, affetmenin affedenin hayatının diğer dönemlerinde işlemiş olabileceği günahlara kefaret olmasıdır. Affetmek bir tür sadakadır. Bağışlama, Allah'tan korkan insanların bir niteliği olan takvadan gelir.
Başka kötülüğün geldiği kavim ve kişılerede bağışlama yapılması Kur'an da öğütlenmektedir. Mesela Maide suresi 12-13. ayetlerde Yahudilere büyük eleştiriler olmasına karşın onların da yeri geldiğinde affedilmesinden bahsedilmekte tavsiye edilmektedir.
...﴾12﴿Andolsun ki Allah İsrâiloğulları’ndan söz almıştı. Onlardan on iki de nakîb (temsilci) göndermiştik. Allah onlara şöyle demişti: “Ben sizinle beraberim. Eğer namazı dosdoğru kılarsanız, zekâtı verirseniz, peygamberlerime iman eder ve onları desteklerseniz, bir de Allah rızası için borç verirseniz andolsun ki sizin günahlarınızı örterim ve sizi mutlaka altından ırmaklar akan cennetlere koyarım. Artık bundan sonra içinizden kim inkâr ederse kesinlikle doğru yoldan sapmış olur.”﴾13﴿ Ahidlerini bozdukları için onları lânetledik ve kalplerini katılaştırdık. Onlar kelimelerin yerlerini değiştiriyorlar. Kendilerine bildirilenlerden (Tevrat) önemli bir kısmını da unuttular. İçlerinden pek azı hariç olmak üzere onlardan daima bir hainlik görürsün. Sen yine de onları affet, hoş gör. Çünkü Allah iyilik edenleri sever...
Bununla birlikte müminin affetmesi yönünde tavsiye verilmesine karşın Allah'ın kendisine şirk koşanları ve hak gözetmeyenleri (kul hakkı çiğneme ve zulüm) affetmeyeceği de Kuran'da belirtilmektedir. Bunun dışındaki günahlarda ise Allah'ın affediciliğinden bahsedilmektedir.
Yine affetmekle ilgili Muhammed'in söylediği rivayet olunan bir hadis şu şekildedir:
Sadaka vermekle mal eksilmez. Allah Teâlâ affeden kulunun değerini artırır. Allah rızası için alçak gönüllü olanı Allah yüceltir.
Diğer taraftan  müslümanın kendi mümin kardeşiyle 3 günden fazla küs kalmaması yönünde hadiste affetmeyi teşvik bağlamında rivayet olunmaktadır.
"Birbirinizle ilginizi kesmeyiniz, sırt dönmeyiniz, kin tutmayınız ve hased etmeyiniz. Ey Allah'ın kulları, kardeş olunuz. Bir Müslümanın, din kardeşini üç günden fazla terkedip küs durması helâl değildir."