Dromaius novaehollandiae minor
Taksonomi

Kral Adası ve Kanguru Adasından Fransa'ya getirilmiş küçük ada emularının taksonomik durumu ve ait oldukları coğrafyalar hakkında uzun süren bir karışıklık vardı. Fransız kaşiflerin 1800'lü yılların başında yaptığı gezilerde iki farklı adadan getirdikleri emu alt türlerinin seyir defterine ayrı bir şekilde kayıt edilmemesi sebebiyle kuşların ait oldukları adalar uzun süre bilinmez kaldı. Seyir defterlerinde emuların nerede ve ne zaman toplandığı doğru şekilde yazılmadığı için küçük ada emularının hepsinin Kanguru Adası kökenli olduğu düşünüldü ve bu kuşlara çok sayıda farklı bilimsel isim verilmesine neden oldu. Dahası 1914'te L. Brasil Kral Adası'na yaptığı keşif gezisinde kötü hava durumu sebebiyle kamplarından ayrılamadıklarını ve adada Emu görmediğini belirtti. Ayrıca Fransız kaşif Brasil, emuları ve tepeli devekuşlarının hepsini "casoars" olarak sınıflandırdığı için gelecekte bu türler hakkındaki taksonomik karışıklığın artmasına sebep oldu.
Fransız doğa bilimci Louis Jean Pierre Vieillot bu emu alt türü için 1817 yılında Dromaius ater ismini belirlemiştir. Pek çok koleksiyoner 20. yüzyılda Kral Adasında emu kalıntıları bulmuştur. Bunların ilki Avustralyalı amatör bir kuş bilimci olan Archibald James Campbell tarafından 1903'te adanın doğu kıyısındaki bir lagünde bulunmuştur. 1906'da Avusturalyalı kuş bilimci Walter Baldwin Spencer, Kral Adasındaki bulunan Pleistocene döneme ait subfosil kemikleri ve yumurta kabuklarını göze alarak bu emuyu Dromaius minor olarak isimlendirdi. Daha sonraki tarihlerde Avustralyalı kuş bilimci William Vincent Legge 1906'daki kalıntılara bakarak, 1907 yılında Austral Ornitology dergisinde yayınlanan "Tazmanya ve Kral Adasındaki Emular" adlı makalesinde bu türe Dromaius bassi ismini vererek tanıtmıştır. 1907'de çıkarılmış Soyu Tükenmiş Kuşlar (Extinct Birds) isimli kitapta Walter Rothschild, Vieillot'un tanımının aslında anakaradaki emuyu anlattığını ve bu nedenle Dromaius ater isimlendirmesinin geçersiz olduğunu yazmıştır. Paris'deki Ulusal Doğa Tarihi Müzesinde bulunan emu kalıntılarının Kanguru Adasına ait olduğuna inandı ve yeni türü canlı olarak gören tek bilgi kaynağı olan François Péron'un ismini kullanarak Dromaius peroni olarak adlandırdı.
Avustralyalı amatör kuşbilimci Gregory Mathews 1910'larda türe yeni bir cins ismi olarak Peronista ismini verdi. Mathews Kral Adası ve Kanguru Adasındaki emularının genel olarak anakaradaki emulardan farklı bir cins olduğunu düşünüyordu. Daha sonraki yazarlar ise Kral ve Kanguru adalarında bulunan fosillerin kayda değer bir şekilde farklı olmadığını düşünerek aynı taksonda değerlendirdi. Fransız kuşbilimci Christian Jouanin, 1959 yılında kalıntıların bulunduğu müze kayıtlarını inceleyerek müzedeki kalıntıların hiçbirinin Kanguru Adasından gelmediğini öne sürdü. Jouanin ve Fransız paleontolog Jean-Christophe Balouet 1990 yılında ekolojik adli tıbbı kullanarak Paris'deki emu kalıntısının Kral Adasından geldiğini kanıtladı. Kanguru Adası emularına verilen tüm bilimsel adlandırmalar gerçekte Kral Adasından gelen örneklere dayanıyordu bu nedenle bilimsel adlandırmalar alt türü isimsiz bırakacak şekilde geçersiz kaldı. 1984'te bulunan fosil örneklerine dayanarak Avustralyalı kuşbilimci Shane A. Parker Kral Adası ve Kanguru Adası emularının tamamen farklı morfolojik ve coğrafi kökenleri olduğunu kanıtladı. Parker Kanguru Adası emusunu adalardan emuların toplandığı keşif gezisine liderlik eden Fransız kaşif Nicolas Baudin'e ithafen Dromaius baudinianus olarak isimlendirdi. Dromaius Ater ismi ise Kral Adası emusunun ismi olarak kaldı.
Boyutlarından başkta soyu tükenmiş küçük ada emularının anakara emularından ayıran çok fazla morfolojik farklılık yoktur. Ancak üç taksonun tümü çoğunlukla farklı türler olarak kabul edildi. Avustralyalı genetikçi Tim H. Heupink ve meslektaşları 2011 yılında beş adet Kral Adası emusunun kemiklerinin nükleer ve mitokondriyal DNA'sını inceledi ve genetik olarak anakaradaki emu varyasyonuna uyumlu olduğu gösterdi. Bu nedenle küçük ada emularını Avustralya anakarasındaki emunun (Dromaius novaehollandiae) alt türü olarak D. n. ater ismiyle sınıflandırıldı. Bu araştırmadan sonra Kral Adasında bulunan diğer canlı türleri bağımsız canlı türlerinden ziyade Tasmanya ya da anakaradaki başka türlerin alt türü olduğu kabul edilmeye başladı. Yazarlar, farklı yöntemler kullanan daha ileri çalışmaların taksonların ayırt edici özelliklerini bulabileceğini öne sürdüler. Howard and Moore Complete Checklist of the Birds of the World'ün 2013 yılındaki sayısı Kral Adası emusunun üçlü bilimsel adlandırmasını Vieillot'un D. ater isimlendirmesinin aslında anakara emusunu tanımlamak için yapıldığı gerekçesiyle Spencer'in verdiği D. minor adlandırmasını kullanarak D. n. minor olarak yaptı. Bu gerekçe IOC World Bird List tarafından kabul gördü ve alt tür D. n. minor olarak isimlendirildi.
İngiliz paleontolog Julian Hume ve meslektaşları 2014-2015 tarihinde 20. yüzyılın başından beri yerel bir doğa tarihçisinin 30 yıl süren keşifleri (benzersiz bir yumurta kabuğu dahil) dışında hiçbir büyük paleontolojik çalışmanın yapılmadığı Kral Adasında araştırma yaptılar. Hume ve meslektaşları 2014 yılında Cape Wickham'da bir emu subfosili buldu. Ancak 2015 yılında araştırma alanına geri döndüklerinde alanın golf sahasına dönüştürülüğünü gördüler ve araştırma için izin alamadılar. 2018'de çalışmacılar Kral Adasındaki fosil kalıntıların tehlike altında olduğunu ve korunması gerektiğini söylediler. Araştırmacılar 1906'da bazı kalıntıların bulunduğu Suprise Körfezi yakınlarında bir bölgede araştırma yapmayı denediler ama alan çimenle kaplanmıştı ve daha fazla araştırma yapılamadı.