Schmalkaldic Savaşı
Savaşın nedenleri

Luthercı Reformasyon sırasında çok sayıda İmparatorluk Devleti, bu dönüşümleri merkezi İmparatorluk otoritesinin zararına özerkliği artırma arayışı olarak kabul eden iktidardaki Habsburg Katolik Evi'nin muhalefetine karşı yeni itirafı benimsemişti.
1521 Solucanlar Diyeti'nde İmparator V. Karl, Martin Luther'i imparatorluk yasağına tabi tuttu ve yazılarının yayılması yasaklandı. Diyetin fermanları Luther'ı kınadı ve Kutsal Roma İmparatorluğu vatandaşlarının onun fikirlerini savunmasını veya yaymasını resmen yasakladı; Luthercilik savunucularının tüm mallarına el konulmasına, el konulan mülklerin yarısının imparatorluk hükûmetine verilmesine ve geri kalan yarısının kaybedilmesine neden oldu. suçlamayı getiren tarafa. Luther'in eninde sonunda tutuklanıp cezalandırılacağı anlaşılsa da, mevcut popüler çağrısının gücü nedeniyle bunun uygulanması askıya alındı. Nürnberg Diyeti, Luther'i tutuklama hedefine ulaşamayınca, Speyer Diyeti (1526) rotayı tersine çevirdi ve Solucanlar Fermanını geçici olarak askıya aldı. Bu diyet, Speyer Diyeti'nde (1529) kınandı, Speyer'deki Protestoyu kışkırttı ve "Protestan" teriminin ortaya çıkmasına neden oldu. Bu, Luthercı Augsburg İtirafının ve Katolik Confutatio Augustana'nın 1530 Augsburg Diyetinde sunulmasına yol açtı. Confutatio'ya yanıt olarak Filip Melanchthon Prima delineatio'yu hazırladı. Bu İmparator tarafından reddedilmesine rağmen Melanchthon, Schmalkaldic Ligi'nin bir toplantısında 1537 Augsburg İtirafının Özrü olarak imzalanıncaya kadar bunu özel bir belge olarak geliştirdi, ancak Katolik tarafı 1545-63 Trent Konseyine kadar buna yanıt vermedi.
Buna karşılık, Saksonyalı Seçmen I. Jan Friedrich ve Hessen'li Landgrav I. Filip liderliğindeki birkaç Luthercı eyalet, Schmalkalden kasabasında buluştu ve burada 1531'de Schmalkaldic Ligi'ni kurdular. Schmalkaldic Ligi ilk olarak, 1532 Nürnberg Dini Barışı'nda din mensuplarına dini özgürlük tanıdı. Ancak, 1544'te V. Karl, Crépy Antlaşması'nı imzaladıktan sonra İtalyan Savaşı'ndan Almanya'ya döndü ve yalnızca Papa III. Paul ile değil, aynı zamanda Lutherci prenslerle, özellikle de Saksonya'nın Albertine kuzeni Saksonya Dükü Maurice ile ittifaklar kurmaya başladı. Seçmen  I. Jan Friedrich İmparatorun savaş hazırlıkları göz önüne alındığında, Schmalkaldik liderler 4 Temmuz 1546'da Ichtershausen'de toplandı. Burada, imparatorla yaklaşan çatışmayla birliğin nasıl başa çıkması gerektiğini tartıştılar. Hem Jan Friedrich hem de Hessenli Filip, İmparator'un daha büyük mali kaynaklara sahip olduğu ve dolayısıyla daha büyük bir ordu kurabileceği konusunda hemen anlaştılar. Bununla birlikte, V. Karl'ın henüz önemli miktarda paralı asker toplamamış olması nedeniyle birliklerini imparatordan daha hızlı harekete geçirebilecek konumda olduklarını da fark ettiler. Sonuç olarak önleyici bir savaş başlatmaya karar verdiler. Martin Luther'in Şubat ayında ölmesi, kararlarının önündeki büyük engeli ortadan kaldırdı. Luther, İmparatorluk ile Schmalkaldic Birliği arasındaki savaşın yasallığına ve ahlakına defalarca karşı çıkmıştı. Luther'e göre yalnızca bira kurdu tipi bir hükümdara kendi tebaası tarafından meşru bir şekilde direnilebilirdi.
İmparator, Tuna Nehri üzerinde başlayacak seferi için yaklaşık 52.000 kişilik bir ordu (20.000 Alman, 12.000 İtalyan, 10.000 İspanyol ve 10.000 Hollandalı) topladı.