stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Jean Moulin
Geleneği > André Malraux söylevi

19 Aralık 1964 tarihinde dönemin Kültür Bakanı André Malraux, Moulin'in isminin Fransa Cumhuriyeti kahramanlarının adlarının bulunduğu Panthéon'a eklenmesi onuruna yaptığı konuşma önem taşır. Konuşmasında direniş koşullarına vurgu yapan Malraux Fransa'nın kahramanları sayesinde özgürlüğüne kavuştuğunu hatırlatır. Konuşma Fransa Cumhuriyeti tarihinin en önemli söylevlerinden olarak değerlendirilir, kayıtları muhafaza edilmiş ve okullarda halen dinletilmektedir.
Geleneği > Anısına yapılanlar

Özellikle Moulin'in görev yaptığı kentlerde okullara, üniversitelere, sokaklara ve meydanlara ismi verilmiştir. Direnişin en gizemli önderi olmasının etkisiyle diğer direniş önderlerinin etkilerini geride bırakan bir şöhrete sahiptir. Fransız Direnişi ile neredeyse örtüşmüştür.
Geleneği > Ünlü fotoğrafı

Moulin'in şapkalı haldeki ünlü siyah beyaz fotoğrafı arkadaşı Marcel Bernard tarafından 1939 yılında Montpellier'de çekilmiştir.
Geleneği > Popüler kültürdeki yeri

Senarist Dan Franck tarafından senaryosu yazılan ve Moulin'in hayatından ilham alan Jean Moulin adlı film Yves Boisset tarafından çekilmiş ve 2002 yılında Festival International de Programmes Audiovisuels (FIPA) festivalinde ödül almıştır.
Senaryosu Pierre Aknine tarafından yazılan ve yönetilen bir diğer film olan Jean Moulin, une affaire française 2003 yılında çekilmiştir.
1977 tarihli Henri Calef filmi Jean Moulin
1997 tarihli Claude Berri filmi Lucie Aubrac
Geleneği > Tartışmalı konular

Moulin'in yakalanmasında şüpheli olarak suçlanan René Hardy sürekli olarak direniş tarafından hainlikle itham edilse de masumiyetini savunmuştur. Savaşın ardından iki kez mahkemeye çıkartılan Hardy'nin Gestapo için ajanlık yaptığına dair kanıt bulunamamıştır. Aynı iddialar Klaus Barbie davası sırasında yeniden su yüzüne çıkmıştır. Barbie'nin ifadelerinde Moulin'e, Hardy üzerinden ulaşıldığı belirtilmiştir.
Direnişçilerden Henry Frenay ise Moulin'in gizli bir komünist ajan olduğunu ve direniş içinde komünistlerin etkisinin artması için mücadele ettiğini öne sürmüştür. Direniş döneminde örgütsel yapısı sağlam olan Fransız Komünist Partisi'nin etkinliğinin yüksekliği oluşturulan direniş komitelerinde de ağırlığı olmasına sebep olmuştur. Moulin, siyasi görüşleri ne olursa olsun işgale karşı gelen monarşi yanlılarını bile direnişe dahil etmiştir.
Geleneği > Ödülleri

Légion d'honneur Subayı, 1 Ekim 1945
Kurtuluş Madalyası, 17 Ekim 1942
Kahramanlık madalyası
Savaş haçı, 1 Ekim 1945
Tarımsal başarı nişanı
I. Dünya Savaşı madalyası
I. Dünya Savaşı Müttefik Zafer madalyası
II. Dünya Savaşı madalyası
Geleneği > Jean Moulin müzeleri

Bordeaux: Jean Moulin Merkezi
Paris: Jean Moulin Müzesi
Lyon: Jean Moulin Anıtı
Galeri

Chartres'teki Jean Moulin anıtı
Yvelines'teki Jean Moulin anıtı
Anısına basılan 1993 yılı emisyonu 2 Frank değerinde madeni para
Moulin'in paraşütü
Bordeaux'daki Jean Moulin Meydanı tabelası
Fransa'nın mağlubiyetinin ardından Alman askerlerinin Paris'te düzenledikleri zafer geçit töreni Fransız direnişine ilham vermiş ve moral güç kazanmasına yol açmıştır
İşgal altındaki Fransa:
Sarı: Alman işgal bölgesi
Mor: Belçika'ya verilen bölge
Turuncu: Alman yerleşimi için ayrılan bölge
Mavi: İlhak edilen bölge
Yeşil: Önce silahsızlandırılan sonra İtalyan denetimine verilen bölge
Beyaz: İşbirlikçi Vichy rejimi
Kurtuluş Madalyası sahiplerinin isimleri
Dutluca, Kemaliye

| Dutluca |
| --- | --- |
Köy

 Erzincan'ın konumu
DutlucaDutluca'nın Erzincan'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Erzincan
İlçe: Kemaliye
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1276 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 115
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0446
İl plaka kodu: 24
Posta kodu: 24620
Dutluca, Erzincan ilinin Kemaliye ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

1643 yılında "Asudka" ya da "Aşutka" olan köyün eski adı, 1902 yılı kayıtlarında Aşodga olup, Ermenicede "Aşot", "pınarcık" anlamına gelmektedir. Daha önceleri Arapkir'e bağlı olan ve 1935 yılında Kemaliye'ye bir nahiye olarak bağlanan Dutluca, bu tarihten sonra köy statüsüne düşürüldü.
Coğrafya

Köy, Erzincan il merkezine 193 km, Kemaliye ilçe merkezine 36 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 115
2021: 111
2020: 126
2019: 119
2018: 129
2017: 141
2016: 141
2015: 140
2014: 142
2013: 141
2012: 155
2011: 150
2010: 176
2009: 169
2008: 170
2007: 167
2000: 308
1990: 319
1985: 312
Beyhan Murphy

| Beyhan Murphy |
| --- | --- |
Doğum: 12 Mart 1958 (66 yaşında) İstanbul
Uyruk: Türk
Evlilik(ler)i: Peter Murphy
Alanı: Sahne Sanatları / Modern Dans
Etkin yıllar: 1978 - günümüz
Sanat eğitimi: Londra Çağdaş Dans Okulu
Ünlü yapıtları: Post, Afife, Seyahatname, Şehirorman, Güldestan, Hüsnü Aşk'a Dair, Barbaros, Seyahatname2


Beyhan Ayşe Murphy (d. 12 Mart 1958), Türk sanat yönetmeni, koreograf, eğitmen ve sanat aktivistidir.
Devlet Opera ve Balesi bünyesinde Ankara Modern Dans Topluluğu  (MDT) ve İstanbul Modern Dans Topluluğu'nu (MDTIstanbul) kurarak Türkiye'de modern dansı tanıtmıştır.
Yaşamı

1958'de doğdu. Lise öğrenimini 1975'te TED Ankara Koleji'nde tamamladıktan sonra modern dans eğitimi almak üzere İngiltere'ye gitti. Londra Çağdaş Dans Okulu'ndan (The Place) mezun oldu. İngiltere'de 17 yıl yaşadı; birçok toplulukta dansçı, koreograf ve yönetmen olarak çalıştı. Müzisyen Peter Murphy ile evlendi, iki çocuk sahibi oldu.
Ankara Devlet Opera ve Balesi Genel Müdürü Rengim Gökmen'in daveti ile 1992'de Türkiye'ye döndü. Modern dansı Türkiye'de tanımak üzere Devlet Opera ve Balesi bünyesinde Ankara'da Modern Dans Topluluğu'nu kurdu ve 10 yıl boyunca sanat yönetmenliğini üstlendi. Topluluk içinde eğitmen ve koreograf yetişmesini sağladı. Çok sayıda yabancı eğitmen ve koreografın Türkiye'ye gelmesine olanak sağladı; yurt içi ve yurt dışı turne programları ve organizasyonları yaptı. 1994'te MDT Ankara topluluğu dansçıları üzerine "Rondo A la Turca" adlı kısa eseriyle  Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın En Başarılı Koreografi Ödülü'nü aldı. Bir bale kumpanyasındaki tatlı çekişmeleri anllatan kısa balesi, Türk bale repertuarının popüler bir eseri haline geldi. Topluluğun sahnelemesi için Post (1995), Afife (1999), Seyahatname (2001) gib özgün eserleri üretti.
2002'den itibaren Devlet Opera ve Balesi Genel Müdür Sanat Danışmanlığı, İstanbul Devlet Opera ve Balesi Başkoreograflığı (2006-2008), İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Sahne ve Gösteri Sanatları Yönetmenliği görevlerinde bulundu. Kurumda Türk Koreografları, Dans Platform ve Okul matineleri gibi sürdürebilir projelerin ortaya çıkmasına öncülük etti. Midas, Orphee ve Eurydice, Faust ve Don Kişot operalarının hareket düzenini ve koreografilerini yaptı.
2002'de Rudyard Kipling'in Orman Kitabı (Jungle Book) adlı eserini sahneye uyarladı. 2004'te uluslararası festivallerde Türkiye'yi temsil etmek üzere iki perdelik  Güldestan balesini yarattı. Şeyh Galip'in Hüsn-ü Aşkmesnevisini Hüsn-ü Aşk'a Dair  (2007)adıyla modern bir dans drama olarak uyarladı.  Osmanlı kaptan-ı deryası Barbaros Hayrettin Paşa'nın hayatından esinle iki perdelik Barbaros balesini yarattı.
2011'de İstanbul'da, Ankara'da kurduğu Modern Dans Topluluğu'na benzer  İstanbul Modern Dans Topluluğu'nu kurdu. MDT İstanbul için Seyahatname 2 adlı eserini tasarladı.
2017'de pop şarkıcısı Sertap Erener'in kariyerini anlatan Sertap'ın Müzikali adlı müzikal gösterinin koreografisini,  2019'da Alice Harikalar Diyarında romanını  çağdaş bir müzikal uyarlaması olarak Türkiye'de sahneye konan Alice Müzikalinin koreografisini üstlendi. Alice Müzikali, 23. Afife Ödülleri'nde Yılın En Başarılı Koreografisi Ödülü'ne değer görüldü. 2023'te Türkiye Cumhuriyeti'nin 100. yılı şerefine hazırlanan 1923 Müzikali'nin koreografisini yaptı.
Dizgicilik

Dizgicilik metin malzemesinin, matbaada basılmak üzere, harfler (Ar. hurufat) ve boşluk (espas) gibi özel işaretleri temsil eden ayrık birimlerin (karakter) kullanılmasıyla, düzenlenmesidir. Yazının bütün olarak bir yüzeye kazındığı taş baskı gibi tekniklerde geçerli olmayan bu işlem, Gutenberg tarafından hareketli harflerin icadı ve modern anlamda matbaacılığın başlangıcıyla 15. yüzyılda doğmuştur.
Tipo baskı dönemi

Ana madde: Tipo baskı
Metal harflerin el ile kumpasta dizildiği uzunca bir dönemin ardından, 19. yüzyıl sonlarında, matris diye adlandırılan metal harf kalıpları kullanarak erimiş metal alaşımlar halinde döküm yapan sıcak dizgi makinaları ortaya çıkmıştır. Bu makinalar, dökümleri ayrık harfler ya da satırlar halinde yapan iki gruba ayrılır ve kendilerini geliştiren firmaların adlarıyla Monotype (Lanston Monotype Machine Company) ve Linotype (The Mergenthaler Linotype Company) diye anılır.
Fotodizgi

Ofset baskı teknolojisi 20. yüzyıl başlarından beri kullanılsa ve özellikle gazete basımında hakim duruma gelse de, dizgi konusunda 1970'lere kadar tipo teknikleri kullanıldı; bu teknikle hazırlanan prova baskıların filmleri çekilerek ya da özel baskı teknikleriyle dizgiden kalıp çıkararak ofset ve web kalıpları hazırlandı. Ancak 1970'lerden itibaren, harf şablonları kullanarak kimyasal emülsiyonlu yüzeylerin pozlanmasına, fotodizgiye geçildi. Ancak, hızlı teknolojik değişimler çağında bu yenilik de çok uzun süre hakim kalamayacak, karakterlerin fotofiziksel tanımlaması yerini tamamen sayısal ortamdaki tanımlamalara terkedecekti.
Bilgisayar

Tarayıcı (ve optik karakter okuyucu yazılım, lazer yazıcı, Masaüstü Yayıncılık paket programları (Corel Draw, Photoshop, Illustrator, Photo Impact, Quark Express, FreeHand, InDesign, Scribus 13 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Gimp 21 Şubat 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Inkscape 4 Ekim 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. vs.)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4077033-3  LCCN: sh85139123  LNB: 000070490  NDL: 00572233  NKC: ph239905  NLI: 987007558291105171 
Bir hurufat kasası üzerinde, kumpasta dizilmiş hurufat.
Linotype CRTronic 360 fotodizgi terminali.
Kurunta

| Kurunta> Hitit Kralı |
| --- | --- |
Hüküm süresi: MÖ 13. yüzyıl sonları
Önce gelen: IV. Tuthaliya
Sonra gelen: IV. Tuthaliya (veya III. Arnuvanda)

Babası: II. Muvatalli
Kurunta MÖ 13. yüzyılın sonlarında yaşamış Hitit prensi ve Tarhuntassa ülkesi kralıdır. Hitit kralı IV. Tuthaliya'nın hükümdarlığı sırasında çok kısa bir süre için Hitit başkentini ele geçirip kendini büyük kral ilan etmiş olabileceği ileri sürülmüştür.
Kimliği

13. yüzyıl başlarında hüküm sürmüş Hitit kralı II. Muvatalli'nin yaşça küçük bir oğludur. İsmini Hitit panteonundaki koruyucu tanrılardan biri olan Kurunta'dan alır. Geç devir Hitit prenslerinde gelenek olduğu üzere Kurunta'nın kullandığı Hurrice isim de büyük bir ihtimalle Ulmi-Teşup'tur.
Hayatı ve hükümdarlığı

Kurunta hakkında bilinen bilgilerin büyük çoğunluğu Hitit devleti ile Tarhuntassa krallığı arasında varılan iki antlaşmadan bilinmektedir. Ayrıca Kurunta ismi Tavagalava mektubu olarak bilinen dokümanda ve çeşitli mühürlerde de geçmektedir.
Bu belgelere göre Muvatalli oğlu Kurunta'yı küçük yaşta kardeşi Hattuşili'nin himayesine vermiş ve Kurunta, Hattuşili'nin oğulları ile birlikte büyümüştür. Babasının ölümünden sonra tahta Kurunta'nın ağabeyi III. Murşili (Urhi-Teşup) geçmiştir. Ancak birkaç yıl sonra III. Murşili, amcası III. Hattuşili ile taht mücadelesine girdiğinde, Kurunta Hattuşili'yi desteklemiştir. III. Hattuşili tahta çıktığında Kurunta'yı Orta Anadolu'nun güneyindeki Tarhuntassa şehri ve ülkesine vasal kral atayarak mükafatlandırır. Tarhuntassa şehri zaten Kurunta'nın babası II. Muvatalli zamanında Hitit yönetim merkezi olarak hizmet vermiş ancak Muvatalli'nin ölümünden sonra başkent tekrar Hattuşa'ya taşınmıştır.
III. Hattuşili'nin oğlu ve ardılı IV. Tuthaliya ile Kurunta arasında imzalanan bir antlaşma 1986 yılında tunç bir tablet üzerine yazılmış olarak Boğazköy'de bulunmuştur. Bu antlaşma ile Kurunta'nın Tarhuntassa üzerindeki hakimiyeti tekrar garanti edilmiş, hatta bazı ilave tavizler verilmiştir. Gene bu metinden bu dönemde Tarhuntassa'nın batı sınırlarında Lukka (Likya) bölgesi ile mücadele içinde olduğu, Parha (Perge) şehrini ele geçirmeye çalıştığı anlaşılmıştır.
Bu tavizlere rağmen daha sonra Kurunta'nın Hattuşa ile ters düştüğü, kendi mühürlerinde Hitit krallarına mahsus "Büyük Kral" unvanını kullanmasından anlaşılmaktadır. Ayrıca yukarıda bahsi geçen tunç antlaşma tabletinin Hattuşa'da, Yerkapı yakınında yol döşeme taşlarının altına gömülü olarak bulunmuş olması, buraya ritüel bir şekilde gömülerek antlaşmanın geçersiz hale getirildiği şeklinde yorumlanmıştır. Konya-Hatip'de bulunan, Kurunta'ya ait bir Hitit anıtında da gene "Büyük Kral" unvanı kullanılmıştır. Büyük Kral unvanlı mühürlerin Hattuşa'da bulunmuş olması dolayısıyla bazı tarihçiler Kurunta'nın kısa bir süre de olsa Hitit başkentini ele geçirmiş olabileceğini iddia etmiştir. Tarhuntassa ile Hattuşa'nın bozulan ilişkilerinin bir diğer göstergesi de IV. Tuthaliya'nın oğlu II. Şuppiluliuma zamanına ait bir yazıtta kralın Tahuntassa'ya karşı düzenlediği bir seferden ve şehri ele geçirip yağmalamasından bahsetmesidir.
Kurunta'nin nasıl öldüğü ve Tarhuntassa'nın akıbeti konusunda başka bir bilgi yoktur. Tarhuntassa şehrinin nerede olduğu kesin olarak bilinmemekle birlikte genel olarak Orta Anadolu'nun güneyinde, Akdeniz'e yakın bir bölgede olduğu bilinmektedir. Hattuşa'nın gazabından kurtulmuşsa bile, bu dönemde oldukça artan Deniz Kavimleri göçlerinin yarattığı karmaşıklıktan da zarar görmüş olabilir. Ayrıca Karaman ilindeki Kızıldağ ve Karadağ yazıtları ve Aksaray'daki Burunkaya yazıtında ismi geçen ve Büyük Kral unvanını kullanan Murşili ve Hartapu'nun Tarhuntassa kralları olabileceği ileri sürülmüştür.
Ailesi

Babası kral II. Muvatalli'dir. Annesinin kim olduğu bilinmemekle beraber Muvatalli'nin birinci eşi kraliçe Tanuhepa(?) olmadığı kesindir. Bilinen tek kardeşi II. Muvatalli'den sonra III. Murşili ismiyle tahta çıkan Urhi-Teşup'tur.
IV. Tuthaliya ile Kurunta antlaşmasını içeren tunç Hitit tableti.
Anatolikon

Anatolikon Theması (Yunanca: Grekçe: Άνατολικόν [θέμα], Anatolikon [thema]) daha doğrusu Anatoliklerin Theması olarak bilinir (Yunanca: Grekçe: θέμα Άνατολικῶν, thema Anatolikōn), Orta Küçük Asya'da (modern Türkiye) bir Bizans theması (askeri-sivil eyalet) idi. Kuruluşundan itibaren, themaların en büyük ve en kıdemli olanıydı ve askeri yöneticileri (stratēgoi) güçlü bireylerdi, bunların birçoğu imparatorluk tahtına yükseldi veya tahtı ele geçirmek için başarısız isyanlar başlattılar. Thema ve ordusu, 7-10. Yüzyıl Arap-Bizans savaşlarında önemli bir rol oynadı, ardından 1070'lerin sonlarında Selçuklu Türkleri tarafından fethine kadar süren göreli bir barış dönemi yaşadı.
Coğrafya ve idare

8. ve 9. yüzyıllardaki "klasik" formunda thema, Likaonya, Pisidya, İsaurya gibi antik bölgelerin yanı sıra Frigya'nın çoğu ve Galatia Salutaris'in bazı kısımlarına yayıldı. Başlangıçta, Anatolikon Theması Küçük Asya'nın batı ve güney kıyılarını da içeriyordu, ancak c. 720 Thrakesion ve Kibirreoton themalarını oluşturmak için bölündü. Theofilos (h. 829-842) hükümdarlığında, Arap sınır bölgesine bakan ve Gülek Boğazı'nın kuzey girişini koruyan kaleler de dahil olmak üzere doğu ve güneydoğu bölümleri, Kappadokia (aslen Anatolikon'un bir bölümü veya Tourma) ve Seleukia olmak üzere iki yeni sınır bölgesi (kleisourai) oluşturmak için ayrıldı. İmparator VI. Leon (h. 886-912) daha sonra Tuz Gölü'nün batısındaki bölgeyi (Eudokias, Hagios Agapetos ve Aphrazeia Bandonları) Kappadokia'ya bıraktı. Themanın başkenti, 838 yılında Abbâsîler tarafından şehrin yağmalanmasına kadar Amorium'du. Bundan sonra, muhtemelen yakınlardaki Polybotos kalesine transfer edildi.
10. yüzyıl Arap coğrafyacıları Kudâme ibn Ca'fer ve İbn'ül-Fakîh'e göre, "Romalıların vilayetlerinin en büyüğü" olan Anatolikon Theması, 15.000 asker ve 34 kale içeriyordu. Thema ve askeri valisi veya stratēgos, ilk kez 690'da kaydedildi ve thema valileri arasında ilk sırada yer aldı. Bu nedenle, "Anatolikon'un stratēgos'u" (Grekçe: στρατηγός τῶν Άνατολικῶν) İmparatorluğun en yüksek makamlarından biriydi ve hadımların özellikle yasaklandığı birkaç mevkiden biriydi. Görev sahipleri, yıllık 40 pound altın maaş aldılar ve patrikios, anthypatos ve prōtospatharios üst düzey saray rütbelerine sahip oldukları kaydedilmiştir. Buna ek olarak, Asya kara themalarının genel komutanı olan monostratigos ("tek-general") istisnai görevine atananlar da onlardı.
Tarihi

Themanın kesin kuruluş tarihi bilinmemektedir. Diğer orijinal themaların yanı sıra, İslam'ın yayılışı karşısında Küçük Asya'ya çekilen Doğu Roma ordusunun eski kara ordularının kalıntıları için askeri kamp alanı olarak 640'lardan sonra oluşturuldu. Anatolikon Theması yerini ve adını Doğu (Yunanca: Grekçe: Άνατολή, Anatolē) ordusundan almıştır. Bu thema ilk kez 669'da kaydedilirken, ordunun kendisinden 687'de II. Justinianos'un (h. 685-695) bir iussio'su kadar geç bir zamanda exercitus Orientalis olarak bahsedilir.
Tarihi > Arap ve Türkler ile savaşlar

7. ve 8. yüzyıllarda Araplar ile yapılan savaşlar sırasında, Anatolikon Theması -özellikle de en doğu bölgesi olan Kapadokya- sıklıkla ya Arap istilalarının hedefiydi ya da 8. yüzyılın ortasında başlayan Bizans'ın Arap topraklarına yönelik karşı akınlarının ön saflarıydı.
Thema başkenti Amorium da Arapların sık sık hedefiydi. Zaten 644'te saldırıya uğradı, 646'da ele geçirildi ve 669'da kısa bir süre işgal edildi. Araplar 708'de tekrar ulaştılar ve 716'da Konstantinopolis'e yürüdükleri sırada başarısız bir kuşatmaları oldu. Arap saldırılarının dalgası 740'larda, Bizans'ın Akroinon Muharebesi'ndeki zaferinden ve Üçüncü Fitne ile Abbâsî Devrimi'nin kargaşasından sonra ve İmparator IV. Konstantinos'i (h. 741-775) döneminde Anatolikon, Bizanslıların Arap topraklarına yaptıkları seferlere öncülük etti. Bu, 780'den sonra çeyrek yüzyılda Küçük Asya'da Bizans istilalarını başlatan Abbâsî Halifeliği'nin tepkisini tetikledi. Böylece 788'de Anatolikon, Kopidnadon'da ağır bir yenilgiye uğradı ve Amorium 797'de tekrar tehdit edildi. 9. yüzyılın ilk yıllarında Kappadokia, Halife Harun Reşid (h. 786-809) tarafından doğrudan yönetilen ve Herakleia Kybistra ile diğer birkaç kaleyi ele geçiren 806 büyük işgaliyle sonuçlanan Arap saldırılarının odak noktasıydı.
Geç Antik Çağ kent dokusu, Arap saldırılarından ve buna eşlik eden kentleşmenin azalmasından önemli ölçüde zarar gördü, ancak themanın iç kısımlarındaki şehirlerin çoğu, yani Frigya ve Pisidya, azaltılmış bir biçimde de olsa hayatta kaldı. Halifeliğin sınırındaki Doğu Kappadokia (eski Kappadokia Secunda eyaleti) şehirleri, Pisidia'nın Antiokheia'sında olduğu gibi fiilen tahrip edildi. Doğu sınırında, özellikle de Kappadokia'da 9. yüzyılda yeni Kleisura'nin kurulması, Arap akınlarının bundan sonra orada emildiği ve nadiren Anadolu Themasının topraklarına ulaştığı anlamına geliyordu. Halife Mutasım'in 838'de Amorium'a yönelik büyük işgalinden ayı olarak, 878 yılında Mistheia'yı ve yine themanın güneydoğu kısmında İkonium çevresindeki 888, 894 ve 897'de Anadolu topraklarına giren saldırılar thema birlikleri tarafından başarıyla savunmuştur. 10. yüzyıl, 931'de bir başka Amorium yağmalaması ve 963'te İkonium'a ulaşan bir baskın dışında, büyük ölçüde barışçıldı.
Bu themaya ilk Türk saldırısı, Türklerin İkonium'a saldırdığı 1069'da kaydedildi. Malazgirt Meydan Muharebesi sonrası eyaletin büyük bir kısmı Türkler tarafından ele geçirişmiş, İkonium 12. yüzyılda Anadolu Selçuklu Devleti'nin başkenti olmuştur. Anatolikon Theması'nın tarihi kaynaklardaki son görünümü 1077, stratēgos Nikiforos Botaneiates kendini imparator (III. Nikiforos, (h. 1078-1081) ilan etmesidir. Bizanslılar, sonraki yıllarda Komninos imparatorları altında temanın bazı batı ve kuzey kısımlarını kurtarmayı başardılar, ancak Anatolikon Theması asla yeniden kurulmadı.
Tarihi > İsyanlar

Varlığının ilk yüzyıllarında doğrudan Halifeliğin güçleriyle karşı karşıya kalan ve İsaurya imparatorlarının desteğinden yararlanan Anatolikon Theması, themaların en güçlü ve en prestijli olanıydı. Bununla birlikte, tam da gücü, imparatorlar için potansiyel bir tehdit olduğu anlamına da geliyordu: zaten 669'da, thema ordusu isyan etti ve IV. Konstantinos'i (h. 668-685) kardeşleri Herakleios ve Tiberius'u ortak imparator olarak yeniden ilan etmeye zorlarken, 695'te eski bir stratēgos, Leontios (h. 695-698), Tahtı II. Justinian'tan (h. 685-695, 705-711), gasp etti ve 717'de stratēgos Leon (h. 717-741), III. Theodosios'u (h. 715-717) devirdikten sonra imparator oldu. Bundan böyle Anatolikon, ikonoklast politikaları da dahil olmak üzere İsaurya Hanedanı'nın sadık destekçileri olacaklardı ve 742'de III. Leon'un oğlu ve halefi V. Konstantinos, gaspçı Artabasdos'a karşı themaya sığınmış ve destek bulmuştur.
Anatolikon Theması, sonraki yüzyıllarda da taht için birkaç teşebbüs için üs görevi gördü: 803'te Bardanes Turkos'un başarısız isyanı, Anatolikon birlikleri tarafından V. Leon'un (h. 813-820) 813 yılında başarılı bir şekilde ilan edilmesini 820-823 yıllarında Slav Thomas'ın büyük çaplı isyanı izledi. Ancak 10. yüzyılda thema, dönemin isyanlarının aralarında belirir. Bir Anatolikon stratēgos'unun bir sonraki ve son isyanı, 1022'de II. Basileios'e (h. 976-1025) karşı Nikiforos Ksifias'ın isyanıydı.
Yaklaşık 842 yılında Küçük Asya'nın Bizans themaları, büyük orijinal themaların daha küçük sınırlara bölünmesini gösterir.
III. Leon ve V. Konstantinos'u gösteren altın solidus
Lüks (birim)

Lüksölçer
Lüks, 1 metre yarıçaplı bir kürenin merkezinde bulunan, 1 candela şiddetindeki ışık kaynağının 1 metrekarelik küre yüzeyinde oluşturduğu aydınlanma şiddetidir.
Buna göre, 1 candela şiddetindeki bir ışık kaynağı "d" yarıçaplı bir kürenin merkezinde ise, küre yüzeyine düşen toplam ışık akısı :  \Phi =4\pi I olarak bulunur.
Lüks, bir yüzeye düşen aydınlatmanın şiddetinin ölçüldüğü bir birimdir. Lüks birimi, bir yüzeyin belirli bir alanına düşen ışık akısı miktarını ifade eder. Daha spesifik olarak, bir lüks, bir metrekarelik yüzey alanına düşen bir lümenlik ışık akısıdır.
Lüks birimi, adını İskoç fizikçi ve matematikçi James Clerk Maxwell'den almıştır. Lüks, uluslararası birim sistemi (SI) tarafından tanımlanmıştır ve birim sembolü "lx" olarak gösterilir.
Lüks, bir yüzeye düşen aydınlatma seviyesini ölçmek için kullanılır. Örneğin, bir ofisin aydınlatmasını ölçmek için, bir lüksölçer cihazı kullanılabilir. Bu cihaz, bir yüzeye düşen aydınlatmanın şiddetini ölçer ve sonucu lüks birimiyle ifade eder. Lüks birimi, aydınlatma tasarımı ve planlaması, bina aydınlatması ve aydınlatma sistemleri gibi alanlarda sıkça kullanılır.
Hande Yener şarkıları listesi
Şarkı listesi

Rock müzik şarkıcısı Aylin Aslım, Yener'in yedinci stüdyo albümü Hayrola?'da yer alan "Siz" şarkısının sözlerini yazdı.
Kuzey Kıbrıs doğumlu pop müzik şarkıcısı Ziynet Sali, Yener'in sekizinci stüdyo albümü Hande'ye Neler Oluyor?'da yer alan "Sopa" şarkısında vokalist olarak görev aldı.
Hande Yener, pop rock müzik grubu Seksendört ile birlikte Rüya adında bir ortak albüm yayımladı. İkili, albümde yer alan "Rüya" ve "Öfkem Var" şarkısında düet yaptı.
Berksan, "Ya Ya Ya Ya" single'ından sonra Yener'e şarkı vermeye başladı, bu iş birliği Mükemmel'de de devam etti.
Murat Dalkılıç, Hepsi Hit Vol. 1'deki "Görev"i yazıp besteledi.
Uyku (tablo)

| --- | --- |


Sanatçı: Gustave Courbet
Yıl: 1866
Tür: Tuval üstüne yağlı boya
Boyutlar: 135 cm × 200 cm (53 in × 79 in)
Konum: Petit Palais, Paris
Uyku (Fransızca orijinal ismi: Le Sommeil), Fransız ressam Gustave Courbet tarafından 1866'da tuval üzerine yağlı boya ile yapılan erotik tablo. Lezbiyenliği betimleyen tablo Fransızcada Les Deux Amies (İki Arkadaş) ve Paresse et Luxure (Miskinlik ve Şehvet) isimleriyle de bilinir.