stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Winslow Homer
Başlıca çalışmaları > Kroket

A Game of Croquet 3 Aralık 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., 1866, from the UBC Library Digital Collections 10 Aralık 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
The Croquet Match 3 Aralık 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., ca. 1869, from the UBC Library Digital Collections 10 Aralık 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Croquet Players 3 Aralık 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., 1865, from the UBC Library Digital Collections 10 Aralık 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Konuyla ilgili yayınlar

Murphy, Alexandra R. Winslow Homer in the Clark Collection. Williamstown, Mass: Sterling and Francine Clark Art Institute, 1986. ISBN 0-931102-19-7
Sherman, Frederic Fairchild, American Painters of Yesterday and Today, 1919, Priv. print in New York. Chapter: Early Paintings by Winslow Homer: http://www.archive.org/stream/americanpainters00sheriala#page/n67/mode/2up
Malcolm, John, Simpson’s Homer, 2001 and 2006. This art mystery novel, the only novel to feature Winslow Homer, involves Tim Simpson tracking down an unknown watercolour by Homer of Cullercoats in 1881. ISBN 1-901167-14-3
The Bathers, wood engraving, Harper's Weekly, 1873
Thanksgiving in Camp, wood engraving, Harper's Weekly, 1862
Two Are Company, Three Are None, wood engraving, Harper's Weekly, 1872
Eski Hanımdan Bir Ziyaret, 1876, Smithsonian American Art Museum
Artists Sketching in the Ak dağlar, 1868, oil on panel (Portland Museum of Art, Portland, Maine)
Esinti (A Fair Wind), 
1873–76, oil on canvas 
(National Gallery of Art, Washington)
Cloud Shadows, 1890, oil on canvas (Spencer Museum of Art, University of Kansas, Lawrence)
Fisherwomen, Cullercoats, graphite and watercolor on paper 1881, Honolulu Museum of Art
Tilki Avı, 1893. Tuval üzeri yağlı boya, 96.5 x 174 cm. Pennsylvania Academy of the Fine Arts.
The Gulf Stream, 1899, Tuval üzeri yağlı boya, Metropolitan Museum of Art, New York
Rowing Home, 1890, watercolor 
(Phillips Collection, Washington, D.C.)
Rowing Home, 1890, watercolor 
(Phillips Collection, Washington, D.C.)
Winslow Homer commemorative issue of 1962
Yuhanna cümleciği

Eldeki en eski iki el yazması İncil'den birisi olan Sina Yazması'nda 1. Yuhanna 5:7-9. Metinde Yuhanna cümleciği yoktur. Mor ile renklendirilmiş kısımda şu yazar: "Üç tanık vardır, Ruh ve su ve kan"
Comma Johanneum ya da Yuhanna cümleciği (Latince: comma; Grekçe: κόμμα kómma = kesik, kısım Latince: Johanneum = Yuhanna ile ilgili; harfiyen: Yuhanna'nın kesilmiş parçası) Eski Yunan edebiyatında toplam sekiz heceden uzun olmayan ibarelere κόμμα denirdi. Komma, özne ve yüklemden oluşan kısa bir cümledir. Comma Johanneum 1. Yuhanna Mektubu'nda bulunan sahte bir pasajdır.
1. Yuhanna 5:7, 8

Sahte metin 1. Yuhanna 5:7 ve 8'e eklendi:
Üçleme (Teslis) inancı

Meşhur olan Atanas İman İkrarı baş diyakoz Atanas'tan yüzlerce yıl sonra dile getirildiği halde bu iman ikrarı üçlük inancını tam açıklamaktadır:
İkinci yüzyılından beri Yunan felsefesinden etkilenmiş olan birçok Hristiyan Tanrı ile İsa arasında bir eşitlik koymaya başladılar. Üçlük öğretisi tamamlanıncıya kadar daha çok zaman geçti. Katolik bir ansiklopedi şunu kabul ediyor: “‘Üç kişide bir Tanrı’ ifadesi 4. yüzyılın sonundan önce Hristiyan hayatında ve iman ikrarında sağlamca benimsenmemiş, katiyen de özümlenmemişti . . . . Apostolik Pederler arasında böyle bir zihniyete veya görüş açısına az çok yakın olan hiçbir şey yoktu.”
1. Yuhanna 5:7, 8'deki pasajın anlamı ve gerçekliği hakkındaki teolojik tartışma, Üçleme doktrinine Kutsal Kitap'taki bir tanıklığı temsil edebilmesinden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle Yeni Ahit'teki en tartışmalı pasajlardan biridir.
Birlemecilerden Theophilus Lindsay, Yuhanna cümleciğinin sahte olduğunu savunarak şunları dile getirir: "Kitap'tan bir ibare...üç kişinin bir Tanrı olduğuna, Birlik halindeki Teslis'e kanıt görünümü arzediyor olarak getirilebilecek tek ibare 1. Yuhanna 5:7'dir." Ünlü bilgin B. F. Westcott bu ek hakkında şunları söyledi: "Geleneksel Yunanca metne eklenen kelimeler, orijinal bir kenar notunun apostolik metne nasıl girdiğinin canlı bir örneğidir."
Bu cümlenin orijinal Yeni Ahit'te var olmayıp Hristiyanlıktaki teslis inancına doktrinel temel sağlamak için teslisçi din adamları tarafından sonradan eklendiği 1500'lerden bugüne savunulagelmiştir.
Eski el yazmaları ve tercümeler

İlave edilen metin, sonraki birkaç minüskül yazılarından hariç tüm Yunanca el yazmalarında yoktur. Nestle-Aland'a (26. baskı) göre, bunlar 61, 629, 918, 2318 el yazmaları ve sonradan yapılan eklemeleri içeren 88, 221, 429, 636'nolu minüskül yazmalarıdır.
Hieronymus'un Latince Vulgata çevirisi, Comma Johanneum'u içermiyordu, ancak 1592'de yayınlanan Vulgata Clementina içeriyordu. Papa II. Johannes Paul tarafından yayınlanan Nova Vulgata, artık bu ifadeyi sunmamaktadır. Roma Katolikleri de dahil olmak üzere bugün piyasada bulunan Kutsal Kitap çevirilerinin çoğunda, Comma Johanneum ya hiç geçmez ya da daha sonraki bir ekleme olarak açıkça işaretlenip dipnotlarda atıfta bulunuluyor. İstisnalar, İngilizce konuşulan dünyada hâlâ yaygın olan 1769 tarihli King James Kutsal Kitap'ı ile Almanca Schlachter 2000 ve La Buona Novella Kutsal Kitap'larıdır.
Türkçe çevirilerde de (Kitabı Mukaddes, Kutsal Kitap [Yeni Çeviri] ve Yeni Dünya tercümesi) sahte metin yok.
Erken dönem yazarları

Gerçek Hristiyanlıktan irtidatla birlikte, Üçleme doktrini hakkında birçok tartışmalar başladı; ancak bu sözler iyi bir destek olsa da, ilk kilise yazarları tarafından söz edilmemektedir. Yuhanna'nın 1. mektubunun 5. bölümünün 6-8. ayetleri Latin kilise yazarları Hesychius, Büyük Leo ve Ambrosius ile Yunan kilise yazarları İskenderiyeli Kirillos, Ökumenius, Basilius, Nazianzlı Gregorios ve Nicetus tarafından alıntılanmıştır. Ancak tartışmalı kelimeler asla alıntılarında görünmez.
Ayrıca İskenderiyeli Klemens, Tertullianus, Hieronymus, Augustinus, Leo, Origenes, Kiprianus ve Atanasios eserlerinde Yuhanna cümleciğinden bir kez bile bahsetmezler. Onların bu cümleden bahsetmemeleri, onun orijinal İncil'de olmayıp sonradan eklendiğini savunanların en başta gelen dayanaklarındandır.
Bilinmeyen bir yazar tarafından ve M.S. 256 yılı civarında yazılan “Yeniden Vaftiz Üzerine” adlı eser şöyle diyor: “Çünkü Yuhanna bize öğretiyor ve mektubunda bize şöyle diyor (1 Yuhanna 5:6, 7, 8): 'Su ve kanla gelen İsa Mesihtir: sadece suyla değil, su ve kanla. Ve tanıklık eden Ruh'tur, çünkü Ruh hakikattir. Tanıklık eden üç vardır: Ruh, su ve kan; ve bu üçü aynı fikirde.” Hieronymus'un Kutsal Kitap'ında (Vulgata tercümesi, M.S. 405) bile tartışmalı sözler yer almıyor. Kendisine atfedilen ve sahte metni savunan bir önsözün sahtecilik olduğu kanıtlanmıştır.
Sahte metnin kökeni

Bu, "Comma Johanneum" adlandırılan sahte ekleme ilk kez dördüncü yüzyılın ikinci yarısında yaşamış bir İspanyol mezhebinin lideri olan Priscillian'ın eserlerinde ortaya çıkıyor. Beşinci yüzyılda sahte sözler bir iman ikrarına dahil edildi ve vandalların kralı olan Hunerich'a sunuldu.
Tapsuslu Vigilius, eserlerinde bunu çeşitli biçimlerde alıntılanır. Ayrıca eklenen pasaj M.S. 445 ile 450 yılları arasında yazılan Contra Varimadum adlı eserde ve Afrikalı bir piskopos olan Fulgentius'un eserinde de yer almaktadır.
O zamana kadar Comma Johanneum 8. ayetin gerçek sözlerinin bir açıklaması olarak ortaya çıkmıştı; ancak bu şekilde yerleşince, Latince İncil el yazmalarında sayfanın kenarında yazılmış bir not olarak eklendi. Bir marjinal not kolayca bir atlama olarak yorumlanabilir. Bu nedenle sonraki el yazmalarında satırlar arasına yerleştirildi ve sonunda gerçek Latince metne girdi. Sahte metin bazen sekizinci ayetten önce bazen de ondan sonra olmak üzere farklı şekillerde kullanılmıştır (Örneğin, John Wesley'nin Yeni Ahit'inde 7. ayet 8. ayetten sonra gelir). Birkaç yıl önce Paris Ulusal Kütüphanesi'nde yapılan 258 Latince Kutsal Kitap el yazmasının karşılaştırılması, yüzyıllar boyunca eklemenin nasıl yavaş yavaş gerçek metinle birleştiğini gösterdi.
| Yüzyıl (M> S.) | sahte metnin bulunmadığı  el yazmalarının yüzdesi |
| --- | --- |
9.: %70
10.: %75
11.: %60
12.: %13
13.: %4
14.-16.: %1
1215 yılında bir konseyde Papa III. Innocent Comma Johanneum'un metnini kabul etti. Konsey'in Latinceden Yunancaya çevrilmiş kararlarında, sahte pasaj Latince Vulgata'dan alıntılanmıştır. Bazı Yunan yazarlar (özellikle Calecas [14. yüzyıl] ve Bryennius [15. yüzyıl]) daha sonra metni bu dosyalardan aldı.
Eleştirinin devamı

King James Versiyonu'nun İngilizce konuşulan bölgeye hakim olduğu 17. yüzyılda eleştiri asla durmadı ve Erasmus'un duyduğundan beri ortadan kaybolan gizemli Kodeks Britannicus arayışından vazgeçilmedi. 17. yüzyılın sonlarına doğru, Sir Isaac Newton ilave edilen metnin kapsamlı bir incelemesini yaptı. 1690'da John Locke'a "Kutsal Yazılardaki İki Olağanüstü Tağşişin Tarihsel Raporu" adlı bir inceleme gönderdi. Raporda metnin neden sahte olduğu için reddedilmesi gerektiğini açıkça gösterdi. Bu araştırmanın çeşitli nüshaları arkadaşları arasında dolaştı. Ancak yaklaşık yetmiş yıl kadar sonra basılı olarak yayımlandı, fakat tam olarak değil.
Bu arada, metin eleştirisi yeni bir yükseliş yaşadı. Tartışmalı metin yine Richard Simon tarafından şiddetle saldırıya uğradı ve Dr. John Mill, lehinde olmasına rağmen, enterpolasyona karşı kanıtlar topladı. Mills'in kanıtlarına başvurarak, Thomas Emlyn, 1717'de ruhani parlamentodan (Convocation) kelimelerin kaldırılmasını talep etti. O şöyle söyledi: “Basılı Mukaddes Kitaplarımızdan çıkana kadar dinlenmeyeceğiz.”
1729'da Daniel Mace tarafından Yunanca Kutsal Yazıların iki dilli bir çevirisi İngiltere'de çıktı. On dört sayfalık bir tefsirde, sahte metni içermeyen Yunanca ve Latince el yazmaları, eski çeviriler ve ilk Hristiyan Yunan ve Latin yazarlarının yazılarını değinerek çalışmasını şu yorumla bitirdi: “Tek kelimeyle, Yuhanna'nın mektubundaki tartışmalı metnin sahte olduğunu göstermek için bu kanıtlar yeterli değilse, bu mektubun geri kalanının gerçekliği nasıl kanıtlanabilir?”
Bundan sonra, diğer İngilizce tercümanlar -örneğin William Whiston (1745) ve John Worsley (1770)- sahte metnin atlamasına cesaret ettiler. Edward Gibbon, 1781'de Roma İmparatorluğu'nun Gerileyiş ve Çöküş Tarihi adlı eserinde 1. Yuhanna 5'teki enterpolasyon "dindar bir sahtekarlık" olarak küçük düşürdü. Bir başdiyakoz olan George Travis, metni savunmak için acele etti. Aşırı ifadeleri, Profesör Richard Porson ve Piskopos Herbert Marsh'ın yıkıcı yanıtlarına (400 sayfadan fazla) yol açtı. Sonunda enterpolasyonun sahteliği en kapsamlı ve kesin bir şekilde ortaya çıktı.
Saf metnin zaferi

Porson ve Marsh'tan sonra eklenecek fazla bir şey yoktu. On dokuzuncu yüzyıl bilginlerinin çoğu meselenin kapandığını düşündü, ancak bir kale kaldı: Roma Katolik Kilisesi. 1897'de “Comma Joanneum”un gerçekliği hakkında herhangi bir şüphe duymayı yasaklayan bir papalık kararnamesi yayınlandı.
Diğer şeylerin yanı sıra şunları söyledi:
Ancak Papa Leo kısa süre sonra bu açıklamayı yapması için kendisine baskı yapıldığını fark etti. 1902'de Kutsal Kitap'ı incelemek için bir komisyon kurdu ve 1. Yuhanna 5:7, 8'den başlamasını emretti. Bu komisyonun raporu önceki kararnameye lehte olmadığı için raporun bertaraf edilmesi gerekiyordu, ancak Papa ölümüne kadar bu konuda endişeliydi.
Bazı Katolik bilginler kararnameyi görmezden gelmeye başladılar. Dr. Vogels, metni 1920'de yayınladığı Yeni Ahit'ine dahil etmedi. Diğerleri ilk başta daha temkinliydi. Katolik ilahiyatçılar bilimsel tartışmalarda bu karara başvurmak zorunda kaldılar. 1927'de Papa Pius XI. nihayet tartışma serbest bıraktı.
Yeni Ahit'in (İngilizce) 1931 Katolik Westminster tercümesinde, 1. Yuhanna 5:7, 8'in dipnotunda tartışmalı kelimelerin orijinal metinde yer almadığına işaret edilir ve ardından şöyle denilir: “Vatikan daha fazla adım atmadığı müddetçe, Katolik editörler, inananların kullanımına yönelik bir çeviriden sözcükleri çıkarma hakkına sahip değildir. ” Bununla birlikte, 1947'de tam bir baskı olarak yeniden yayınlanan aynı çeviri, enterpolasyondan yoksundur ve editör Cuthbert Lattey, bir Cizvit olan bilgin A. Merk tarafından yayınlanan ve sahte sözleri de içermeyen Yunanca metne atıfta bulunur.
Bu şekilde Profesör J. Scott Porter'ın 1848'de erken bir tarihte öngördüğü şey gerçekleşti. Yuhanna 5:7, 8'deki kanıtları özetledikten sonra şöyle yazdı: “Mukaddes Kitapları genel olarak dağıtmak üzere yayınlamakla görevli olanların, kabul edilmiş bir enterpolasyon kutsal metnin bir parçası olarak ortaya çıkarmaktan utanacakları zamanın yakında geleceği ümit edilmelidir.”
Daha yakın zamanlarda, Kodeks Sinaiticus gibi el yazmalarının keşfi, bu ayetin hiçbir zaman Kutsal Kitap'ın bir parçası olmadığını doğruladı. Tanınmış metin eleştirmeni F.H.A. Scrivener'ın şu sözlerine dikkat çekmek gerekir: “Tartışmalı sözlerin kutsal Yuhanna tarafından yazılmadığını, ilk kez Afrika'da diyanetli ve koyu dindar bir elinden 8. ayetin kenarında yapılan bir not olup Latin nüshalarına dahil edildiğini, ondan sonra Latince'den iki ya da üç geç Yunan kodekslere ve oradan da haklı olarak ait olmadıkları basılı Yunanca metne girdiğini tereddüt etmeden ve kanaatla söyleyebiliriz.”
Edebiyat

Heinrich Greeven: Art. Comma Johanneum; in: RGG3, Bd. 1, Sp. 1854.
Bruce M. Metzger: Der Text des Neuen Testaments. Einführung in die neutestamentliche Textkritik; Stuttgart, Berlin, Köln, Mainz: 1966; S. 100–102
Johannes Kovar: Textus Receptus und moderne Übersetzungen (kritische Beleuchtung des T.R. aus adventistischer Sicht); Word-Dokument vom 22. Mai 2005
Hans-Josef Klauck: Der erste Johannesbrief; Evangelisch-Katholischer Kommentar zum Neuen Testament 23,1; Neukirchen-Vluyn: Neukirchener Verlag, 1991; S. 303–311
Grantley McDonald: Biblical Criticism in Early Modern Europe: Erasmus, the Johannine Comma, and Trinitarian Debate. Cambridge: Cambridge University Press, 2016.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 7752722-7  VIAF: 219034397
Žepa

| Jepa Žepa Zepa |
| --- | --- |
Жепа

Ülke:  Bosna-Hersek
Bosna-Hersek Entitesi:  Sırp Cumhuriyeti
Nüfus (1991)
 • Toplam: 2.441
Zaman dilimi: UTC+02.00 (OAZ)
Alan kodu: +387 38
Jepa veya Zepa (Boşnakça: Žepa, Sırpça: Жепа), Srebrenitsa'nın batı güneyindeki kasabadır. (Detaylı bilgi için: Srebrenica ve Jepa'nın düşmesi)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  NLI: 987007489320405171  SUDOC: 124653170  VIAF: 153790612
Helvetic Airways

Helvetic Airlines Embraer 190-E2
Helvetic Airways, İsviçre merkezli bir bölgesel havayolu şirketidir. Şirket, 2003 yılında kurulmuş olup olarak kurulmuştur. Şirketin merkezi Kloten'de yer almaktadır.
Helvetic Airways, başta eğlence pazarları olmak üzere Avrupa ve Kuzey Afrika'daki destinasyonlara uçuşlar gerçekleştirmektedir.
Tunus dinarı

| Tunus dinarı> دينار تونسي |
| --- | --- |
ISO 4217 Kodu: TND
Kullanıcı(lar):  Tunus

Enflasyon: %7,2 (2022)

Metod: 1 Amerikan doları = 3,11 Tunus dinarı

















Sembol: د.ت (Latin harfleriyle DT)




















Banknotlar: 
Sıkça kullanılan: 10, 20, 50, 100, 200 milim  ½, 1, 2, 5 dinar

Merkez bankası: Tunus Merkez Bankası
Website: www.bct.gov.tn




Tunus dinarı (ISO 4217 kodu: TND; Arapça: دينار تونسي), Tunus'ta kullanılan resmî para birimi. Dinar türlerindendir. 1960'tan beri kullanımdadır. Genelde Fransızca "dinar tunisienne"'den alınan DT şeklinde kısaltılır.
Tunus dinarı Tunus Merkez Bankası tarafından dağıtılır. Bir dinar 1000 "milim" (مليم)'e bölünür. Aşağıdaki şekillerde dağıtılır:
Madeni para: 5, 10, 20, 50, 100 milim; ½, 1, 5 dinar.
Kâğıt para: 5, 10, 20, 30, 50 dinar.
Banknotlar

| Mevcut Banknot Serisi> Image.Ön Yüzü | Mevcut Banknot Serisi> Image.Arka Yüzü | Mevcut Banknot Serisi> Sayısal Değeri.Sayısal Değeri | Mevcut Banknot Serisi> Rengi.Rengi | Mevcut Banknot Serisi> Üzerinde yer alan açıklamalar.Ön Yüzü | Mevcut Banknot Serisi> Üzerinde yer alan açıklamalar.Arka Yüzü |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | 5 dinar | Yeşil | Hannibal, Kartaca şehrinde |  |
|  |  | 5 dinar | Yeşil | Kartaca şehri; Kartacalı general, Hannibal miğfer giyerken | Kartacalı gemileri |
|  |  | 10 dinar | Mavi | İbn-i Haldun |  |
|  |  | 10 dinar | Prusya mavisi | Kraliçe Elissa (diğer adıyla Dido) | Sbeitla harabeleri, uydu çanağı |
|  |  | 10 dinar | Mavi ve Sarı | Tunuslu şair Ebu'l-Kasım İşşebî | Baçiya Medresesi |
|  |  | 20 dinar | Mor | Tramvay, bayrak, güvercin |  |
|  |  | 20 dinar | Kırmızı, mavi ve sarı | Tunuslu Hayreddin Paşa, Yıldız Savaşları çekimlerinde Tatooine için set olarak kullanılmış olan Sultan Evlâdı Kasrı | Sadıkî Medresesi (Fr. L'École Sadiki) olarak bilinen tarihî bir üniversite |
|  |  | 50 dinar | Yeşil ve mor | Tunuslu şair İbni Raşik | Tunus'ta bir deniz kanalı, Enfidha-Hammamet Uluslararası Havalimanı |
|  |  | 50 dinar | Yeşil, mavi ve turuncu | Tunuslu şair İbni Raşik | Tunus Devlet Başkanlığı Konutu |
Walter Chrysler

Walter Chrysler.
Walter Percy Chrysler (d. 2 Nisan 1875 – ö. 18 Ağustos 1940) Amerikalı bir mekanik, tren yolları mekaniği, otomobil sektöründe çalışmış ve Chrysler'i kurmuştur. Almanya'da 1672 yılında doğup ABD'ye 1709 yılında göç etmiş Johann Philipp Kreißler'in soyundan gelmektedir.
Çocukluğu

2 Nisan 1875 tarihinde ABD'nin Kansas eyaletindeki Wamego şehrinde dünyaya gelmiş, yine aynı eyalette yer alan Ellis şehrinde büyümüştür.
Demiryollarındaki kariyeri

Walter Chrysler Ellis'teki demiryolları atölyelerinde makinist ve demiryolu makinisti olarak çalışmaya başlamıştır. Daha sonraki yıllarında ABD'nin batı taraflarında farklı demiryollarında çalışmış, yaptığı kalifiye iş sayesinde tanınmıştır. Çırak olarak başladığı bu kariyerinden baş usta mekanik rütbesine kadar yükselmiştir.
Teksas eyaletinde yer alan Fort Worth ve Denver Demiryolları'nda çalışmış, daha sonra da Iowa eyaletinde çalışmaya başlamıştır. Iowa'da yaşadığı Oelwein şehrinde bugün kendisine adanmış küçük bir park mevcuttur.
Pensilvanya eyaletinin Pittsburg kentinde yer alan Amerikan Lokomotif Şirketi (ALCO)'da müdür olarak çalışmaya başlamak Walter Chrysler'in kariyerinde bir dönüm noktası olmuştur.
Otomobil sektöründeki kariyeri

Walter Chrysler'in otomobil kariyeri 1911 yılında ALCO'da müdür, bir banker ve General Motors'da yüksek mevkide olan James J. Storrow'un teşviki ile başladı. James Storrow sayesinde, demiryollarında çalışmayı artık cazip bulmayıp otomobil sektöründe çalışmaya başlamak isteyen Walter Chrysler, bu sektörde ilk olarak Michigan eyaletinde yer alan Buick'in üretim fabrikasından üretim müdürü olarak 1911 yılında göreve başladı. 1919 yılında Buick'in genel müdürü iken Walter Chrsyler bu görevinden ayrıldı. Bu görevden ayrıldığında ABD'nin en zengin insanlarından birisi olmuştu bile.
1919 ile 1921 yılları arasında Willys-Overland Motor Company adlı firmada çalışan Walter Chrysler, daha sonra Maxwell Motor Company adlı firmada kontrolü eline alabilecek kadar hisseye sahip oldu. Bu varlığı kullanarak da Chrysler adını verdiği kendi firmasını oluşturdu.
1929 yılında Time dergisi tarafından yılın adamı seçildi. Ayrıca New York'un önemli sembollerinden olacak art deco stilindeki Chrysler Binası'nı da inşa ettirdi.
Fenerbahçe Boks Şubesi 2004-05 sezonu

| 2004-05 sezonu |
| --- | --- |
Başkan:  Aziz Yıldırım
Teknik direktör:  Mert Öztemel
Türkiye Şampiyonası: ŞAMPİYON
Türkiye Kulüpler Şampiyonası: ŞAMPİYON
← 2003-20042005-2006 →
Fenerbahçe Boks Şubesi 2004-05 sezonunda Türkiye'deki lider konumuna tekrar kavuştu ve önce altı sezon aradan sonra Türkiye Kulüplerarası Boks Şampiyonası'nda yedinci kez şampiyonluğa ulaştı. Ardından Türkiye Ferdi Boks Şampiyonası'nda da ilk sırayı alarak çifte Türkiye şampiyonluğuyla sezonu kapattı.
Türkiye Kulüplerarası Boks Şampiyonası

Şampiyona 9-13 Ekim 2004 tarihlerinde Konya'da düzenlendi. Final maçları öncesinde puan farkını açmış bulunan Fenerbahçe rahat bir şampiyonluk aldı.
Türkiye Kulüplerarası Boks Şampiyonası > Madalya kazanan Fenerbahçeli boksörler

| Madalya | İsim | Sıklet |
| --- | --- | --- |
| 1 Altın | Kadri Kordel | 51 kg |
| 1 Altın | İbrahim Aydoğan | 54 kg |
| 1 Altın | Yakup Kılınç | 57 kg |
| 1 Altın | Sedat Taşçı | 60 kg |
| 2 Gümüş | ? | ? kg |
| 3 Bronz | ? | ? kg |
Türkiye Kulüplerarası Boks Şampiyonası > Sıralama

| Sıra | Takım | Puan |
| --- | --- | --- |
| 1. | Fenerbahçe | 47 |
| 2. | Tekel | 33 |
| 3. | Beşiktaş | 30 |

| 4. | Trabzon Belediyespor |  ? |
| 5. | Iğdırspor |  ? |
Türkiye Ferdi Boks Şampiyonası

Fenerbahçe, 21-26 Aralık 2004 tarihlerinde Bursa'da düzenlenen Türkiye Ferdi Boks Şampiyonası'nda 3 altın, 3 gümüş ve 2 bronz madalya kazandı. Şampiyonaya çok iyi hazırlanan Beşiktaş'ın önünde şampiyon oldu.
Türkiye Ferdi Boks Şampiyonası > Madalya kazanan Fenerbahçeli boksörler

| Madalya | İsim | Sıklet |
| --- | --- | --- |
| 1 Altın | Atagün Yalçınkaya | 51 kg |
| 1 Altın | Serdar Avcı | 54 kg |
| 1 Altın | Yakup Kılınç | 57 kg |
| 2 Gümüş | Sedat Taşçı | 60 kg |
| 2 Gümüş | ? | ? kg |
| 2 Gümüş | Orkun Önüt | +91 kg |
| 3 Bronz | ? | ? kg |
| 3 Bronz | Ali Bakırcı | ? kg |
Kadınlar

2005 Şubat ayında Ordu'da düzenlenen Kadınlar Türkiye Şampiyonası'na katılan 3 Fenerbahçeli sporcu da altın madalyayla döndü.
Kadınlar > Madalya kazanan Fenerbahçeli boksörler

| Madalya | İsim | Sıklet |
| --- | --- | --- |
| 1 Altın | Sümeyra Kaya | 51 kg |
| 1 Altın | Gülsüm Tatar | 54 kg |
| 1 Altın | Kıymet Karpuzoğlu | 64 kg |
Altyapı > Genç takım

Gençler Türkiye Ferdi Boks Şampiyonası 2005 Şubat ayında Kars'ta yapıldı ve Fenerbahçe takım halinde Türkiye şampiyonu oldu. Genç ve yıldız talım sporcuları 2005 Mayıs ayının son haftasında Eyüp Kapalı Spor Salonu'nda düzenlenen Gençlik Kupası'na 15 sporcu ile katılarak burada da takım halinde şampiyon oldu.
Altyapı > Yıldız takım

Fenerbahçe 1–6 Ocak 2005 tarihlerinde Erzurum'da düzenlenen Türkiye Yıldızlar Ferdi Boks Şampiyonası'na 6 sporcu ile katılarak 3 altın ve 2 gümüş madalya kazanmıştır.
Uluslararası Başarılar

İspanya'nın Almeira kentinde düzenlenen 15. Akdeniz Oyunları'nda 51 kiloda millî formayla mücadele veren olimpiyat ikincisi Fenerbahçeli boksör Atagün Yalçınkaya finalde Tunuslu Walid Cherif'i 40-21 yenerek altın madalya kazandı. Yalçınkaya bu başarısından ötürü Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer tarafından bir telgrafla kutlandı. Aynı şampiyonada 54 ve 57 kilolarda mücadele eden diğer Fenerbahçeli boksörler Serdar Avcı ve Yakup Kılıç ise bronz madalya kazanarak ayrıca önemli başarılara imza attılar.
Teras (jeoloji)

Teras (taraça, seki), akarsu vadi yamaçlarında, deniz ve göl kıyılarında, eğim kırığının üzerindeki düz veya hafif eğimli alan. Değişik alanlarda ve değişik nedenlerle oluştuklarından sınıflandırma yapılmıştır. Terasa benzeyen fakat sadece üst üste sert ve yumuşak kayaların farklı aşınmasından oluşan şekle sözde taraçalar denir. Menderesli nehirlerin kenarlarında polijenik (çok kıvrımlı) taraçalar) oluşur. Dalga aşındırmasıyla abrazyon taraçaları, vadi kenarlarında eski kum çakıl depolarına akarsu taraçaları, falezlerin üstünde çakıl kum depolanan yüzeylere deniz taraçaları denilir.