Macaristan Krallığı (1526-1867)
Erken modern dönemde 1848'e kadar Macaristan Krallığı > 19. yüzyılın ilk yarısı

Aydınlanma mutlakiyetçiliği, Leopold'un halefi II. Franz'in (1792-1835'te hüküm sürdü) yönetimi altında Macaristan'da sona ermiş; kendisi değişime karşı neredeyse anormal bir isteksizlik geliştirmiş ve Macaristan'a onlarca yıl sürecek siyasi durgunluğa yol açmıştır. 1795'te Macar polisi, Ignác Martinoviç'i ve ülkenin önde gelen düşünürlerinden birkaçını, Macaristan'da radikal demokratik, eşitlikçi bir siyasi sistem kurmak için Jakoben türden bir devrim planlamaktan tutuklamıştır. Bundan sonra Franz, bir devrimi ateşleyebilecek her türlü reform kıvılcımını söndürmeye karar vermiştir. Komplocu olduğu iddia edilenlerin idam edilmesi soylular arasındaki reform savunucularını susturmuş ve yaklaşık otuz yıl boyunca reform fikirleri şiir ve felsefeyle sınırlı kalmıştır. Devrimci fikirlerin akışının bir halk ayaklanmasını hızlandırabileceğinden de korkan kodamanlar, tacın bir aracı haline gelmiş ve köylülere daha fazla yük getirme şansını yakalamışlardır.
Aynı zamanda Kutsal Roma İmparatoru ve Habsburg hanedanının diğer hanedan topraklarının hükümdarı olan II. Franz, 1804 yılında Macaristan'ın ve diğer tüm hanedan topraklarının da dahil olduğu Avusturya İmparatorluğu'nu kurmuştur. Bunu yaparak, yaklaşık üç yüz yıl önce karma bir monarşi olarak işlev gören Habsburg Monarşisi için resmi ve kapsayıcı bir yapı oluşturmuştur. Kendisi, 1804'ten 1835'e kadar hüküm süren Avusturya'nın ilk İmparatoru (Kaiser von Österreich) I. Franz olmuş, bu nedenle daha sonra tarihteki tek Doppelkaiser (çifte imparator) seçilmiştir. Kapsamlı yapının işleyişi ve yeni Kaiserthum'un bileşen topraklarının durumu, ilk başta, 1804'ten önce var olan karma monarşi altında olduğu gibi kalmıştır. Bu özellikle, her zaman ayrı bir Krallık olarak kabul edilen karma monarşi altında olduğundan işleri kendi kurumları (Kral ve Diyet) tarafından idare edilmeye devam eden Macaristan Krallığı'nın statüsüyle kanıtlanmıştır. Macaristan anayasasına kompozit monarşi döneminde eklenen 1790 tarihli X. Maddede Latince "Regnum Independens" ifadesi kullanılıyordu. Dolayısıyla yeni durumda, iç yönetimde hiçbir İmparatorluk kurumu yer almıyordu.
19. yüzyılın başlarında, Macaristan'ın tarımsal üreticilerinin amacı, yerel ticaret için geçimlik tarım ve küçük ölçekli üretimden, daha geniş bir pazar için nakit yaratan, büyük ölçekli üretime doğru kaymıştır. Karayolu ve su yolu iyileştirmeleri ulaşım maliyetlerini düşürürken, Avusturya, Bohemya ve Moravya'daki kentleşme ve Napolyon Savaşları için malzeme ihtiyacı gıda maddeleri ve giyecek talebini artırmıştır. Macaristan önemli bir tahıl ve yün ihracatçısı haline gelmiştir. Tarım yöntemleri geliştikçe yeni araziler açılmış ve verim artmıştır. Ancak Macaristan, bu gelişmelerin getirdiği faydalarından tamamından yararlanamadı çünkü kârların çoğu, onları yatırım sermayesi olarak değil, hayatlarına lüks katma aracı olarak gören kodamanlara gitmekteydi. Beklentiler arttıkça, bir zamanlar lüks sayılan çarşaf ve gümüş eşyalar artık ihtiyaç haline gelmişti. Zengin kodamanların kazançları ve harcamaları arasında denge kurma konusunda çok az sorunu vardı, ancak sosyal statülerini kaybetmekten korkan daha az sayıda soylu, harcamalarını finanse etmek için borca girdiler.
Napolyon'un son yenilgisi, ekonomik durgunluğu beraberinde getirmiştir. Tahıl fiyatları talebin düşmesiyle çökmüş ve borç, Macaristan'ın alt düzey soylularının çoğunu tuzağa düşürmüştür. Yoksulluk, birçok alt düzey soyluyu geçimlerini sağlamak için çalışmaya zorlamış ve oğulları, kamu hizmeti veya profesyonel kariyer için eğitim almak üzere eğitim kurumlarına girmişlerdir. 1820'de Macaristan'ın ihracatının savaş zamanı seviyelerini aşmasına rağmen, alt düzey soyluların düşüşü devam etmiştir. Diploma alan daha alt seviyedeki soyluların sayısı arttıkça bürokrasi ve meslekler doymuş hale gelmiş ve bir sürü hoşnutsuz mezun işsiz kalmıştır. Bu yeni entelijansiyanın üyeleri hızla Batı Avrupa'dan yayılan radikal siyasi ideolojilere aşık olmuşlar ve Macaristan'ın siyasi sisteminde değişiklik yapmak için kendilerini örgütlemişlerdir.
Franz, şikayetleri duymadan Diyeti genellikle yalnızca savaş için adam ve malzeme istemek dışında nadiren oturuma çağırırmıştır. Ekonomik zorluklar, Franz'ın on dört yıllık bir aradan sonra nihayet Diyet'i topladığı 1825 yılına gelindiğinde, alt düzey soyluların hoşnutsuzluğunu doruğa çıkmıştır. Şikayetler dile getirilmiş ve soyluların işlerine daha az kraliyet müdahalesi ve Macar dilinin daha yaygın kullanılması talepleri de dahil olmak üzere açık reform çağrıları yapılmıştır.
Reform çağının ilk büyük figürü, 1825'te Meclisin toplanması sırasında öne çıkmıştır. Macaristan'ın en güçlü ailelerinden birinden gelen kodaman Kont István Széchenyi, üst mecliste o zamana kadar Macarca yapılan ilk konuşma Diyet'i şok etmiş ve bir Macar sanat ve bilim akademisi kurulması yönündeki öneriyi desteklemek için giderlerini karşılamak üzere bir yıllık bağış sözü vererek destek vermiştir. 1831'de öfkeli soylular, Szechenyi'nin, soyluların ayrıcalıklarının hem ahlaki açıdan savunulamaz hem de soylulara ekonomik açıdan zararlı olduğunu savunduğu Hitel (Kredi) kitabını yakmışlardır. Szechenyi ekonomik devrim çağrısında bulunmuş ve yalnızca kodamanların reformları uygulayabileceğini savunmuştur. Szechenyi, Habsburg İmparatorluğu ile güçlü bir bağdan yanaydı ve zorunluluk ve serfliğin kaldırılması, toprak sahiplerinin vergilendirilmesi, kalkınmanın yabancı sermayeyle finanse edilmesi, ulusal bir bankanın kurulması ve ücretli emeğin getirilmesi çağrısında bulunmuştur. Budin ve Peşte'yi birbirine bağlayan Széchenyi Zincirli Köprü'nün inşası gibi projelere ilham vermiştir. Szechenyi'nin reform girişimleri, değişimi destekleme eğiliminde olmayan kodamanları hedef alması ve programının hızının hoşnutsuz alt düzey soyluları çekemeyecek kadar yavaş olması nedeniyle sonuçta başarısız olmuştur.
Macaristan'ın büyük reform liderleri arasında en popüler olanı Lajos Kossuth, daha alt düzeydeki soylulara yönelik tutkulu değişim çağrıları yapmıştır. Kossuth, Protestan kökenli, topraksız, daha az soylu bir adamın oğluydu. Peşte'ye taşınmadan önce babasıyla birlikte avukatlık yapmıştı. Orada Diyet'in faaliyetleri hakkında yorumlar yayınladı ve bu da onu genç ve reform yanlısı insanlar arasında popüler hale getirdi. Kossuth 1836'da vatana ihanetten hapse atıldı. 1840'ta serbest bırakıldıktan sonra liberal bir parti gazetesinin editörü olarak kısa sürede ün kazandı. Kossuth, yalnızca Avusturya'dan siyasi ve ekonomik ayrılmanın Macaristan'ın içinde bulunduğu kötü durumu iyileştireceğini savunmuştur. Daha geniş parlamenter demokrasi, hızlı sanayileşme, genel vergilendirme, ihracat yoluyla ekonomik genişleme ve ayrıcalıkların (kanun önünde eşitlik) ve serfliğin kaldırılması çağrısında bulunmuştur. Ancak Kossuth aynı zamanda retoriğiyle Macaristan'ın azınlıktaki etnik gruplarının güçlü öfkesini kışkırtan bir Macar yurtseveriydi. Kossuth, Diyette muhalif azınlığı oluşturan liberal alt soylular arasında destek kazandı. Franz'in 1835'teki ölümü ve V. Ferdinand'ın (1835-48) tahta geçmesinden sonra başarısı artan reformlar aradılar. 1844'te Macarcayı ülkenin özel resmi dili haline getiren bir yasa çıkarıldı.
István Széchenyi, reform döneminin ilk büyük figürü
Devrimci bayrağı, 1848-1849
Macaristan'ın Arması, 1849
Lajos Kossuth, Macaristan'ın büyük reform gücünün en tanınanı