Elektrikli bisiklet
Tarihçe

1890'larda elektrikli bisikletler çeşitli ABD patentlerinde belgelendi. Örneğin 31 Aralık 1895 tarihinde Ogden Bolton Jr., "arka tekerleğe takılı, 6 kutuplu, fırçalı ve komütatör doğru akımlı (DC) göbek motorlu", bataryayla çalışan bisiklet için ABD patent 552.271 patentini aldı. Vitesi yoktu ve motor 10 voltluk bir bataryadan 100 amper (A) akım çekebiliyordu.
İki yıl sonra 1897'de Boston'lu Hosea W. Libbey, "çift elektrikli motor" ile çalışan bir elektrikli bisiklet (ABD patent 596.272) icat etti. Motoru aynakol aksının göbeğinde tasarlanmıştı. Bu model daha sonra 1990'ların sonunda Giant Lafree e-bisikletleri tarafından yeniden icat ve taklit edildi. 
1898'de tekerleğin dış kenarında bir tahrik kayışını kullanan arkadan çekişli elektrikli bisiklet Mathew J. Steffens tarafından patentlendi. Ayrıca John Schnepf 1899 tarihli ABD patent 627.066 ile arka tekerlek sürtünmeli "makaralı tekerlek" tarzı tahrikli elektrikli bisikletini tasvir etti. Schnepf'in buluşu daha sonra 1969'da GA Wood Jr. tarafından ABD patent 3.431.994 ile yeniden incelendi ve genişletildi. Wood'un cihazı dişli dizisiyle bağlı 4 fraksiyonel beygir gücü motoru kullanıyordu.
1990'ların sonunda tork sensörleri ve güç kontrolleri geliştirildi. Örneğin Japonya'dan Takada Yutky 1997'de böyle bir cihaz için patent başvurusunda bulundu.
1992'de Vector Services Limited Zike adlı bir e-bisikleti sundu ve sattı. Bisikletin çerçevesine yerleştirilmiş NiCd pilleri ve 850 gr sabit-mıknatıslı motoru vardı. Zike'ye rağmen 1992'de neredeyse hiç ticari e-bisiklet yoktu.
Japon otomotiv devi Yamaha 1989'da E-bike'nin ilk prototiplerinden birini yaptı ve 1993'te pedal destek sistemini icat etti.
Üretim 1993'ten 2004'e tahmini olarak %35 arttı. Bunun aksine Gardner'a göre 1995'te normal bisiklet üretimi 107 milyon birim zirvesinden aşağı düştü.
Amerikan otomobil ikonu Lee Iacocca 1997 yılında E-bike SX adlı elektrikli bisiklet modeli üreten bir şirket olan EV Global motors'ı kurdu ve bu Amerika Birleşik Devletleri'nde e-bisikleti popülerleştirmek için ilk çabalardan biriydi.
Daha ucuz e-bisikletlerin bazılarında hacimli kurşun asit piller kullanılırken daha yeni modeller genellikle daha hafif, daha yoğun kapasiteli NiMH, NiCd ve/veya Li-ion piller kullanıldı. Performans değişir ancak genel olarak Li-ion pillerin menzili ve hızı diğerlerinde daha fazladır.
2001 yılına gelindiğinde e-bisiklet, elektrikli bisiklet, "pedelec", pedal destekli ve güç destekli bisiklet terimleri e-bisikletleri ifade etmek için yaygın olarak kullanıldı.
"Elektrikli motosiklet" veya "e-motosiklet" terimleri 80 kilometre/saat (50 mph) hıza kadar çıkan daha güçlü modelleri ifade eder.
Hosea W. Libbey tarafından yukarıda bahsedilen 1897 buluşu gibi paralel hibrit motorlu bisiklette insan ve motor güç girdileri ya orta göbek(alt braket), arka tekerlek ya da ön tekerlekte mekanik olarak bağlanırken seri hibrid çevrimde insan ve motor güç girişleri diferansiyel dişli ile birleştirilir.
Elektronik) seri hibrit çevrimde insan gücü elektriğe dönüştürülür ve doğrudan motora beslenir ve çoğunlukla ek elektrik gücü bataryadan sağlanır.
2007 yılına gelindiğinde, e-bisikletlerin büyük Çin şehirlerinin sokaklarındaki tüm iki tekerlekli araçların yüzde 10 ila 20'sini oluşturduğu düşünülüyordu.
Tipik bir birimin bataryayı şarj etmesi için 8 saat gereklidir ve bu depolanan güç yaklaşık 20 km/saatlik hızda 40–48 km (25-30 mil) yol gitmeye yeterlidir.