Pozitif psikoterapi
Teori > Model Boyutlar

Erken çocukluk deneyimlerinin hasta üzerindeki etkisini değerlendirmek psikodinamik psikoterapide çok önemli ve zor bir görevdir. PPT'de, "örnekler", "rol modelleri" veya "sevgi biçimleri" olarak da bilinen Model Boyutları kavramı, bir bireyin deneyimini ve gelişimini şekillendiren aile kavramlarının modelini tanımlamak için bir araç olarak kullanılır. Nossrat Peseschkian tarafından tanımlandığı gibi, erken yetiştirme ve çevre, sevgi ve bilgi için temel kapasitelerin benzersiz gelişimini ve ifadesini etkiler. Denge Modeli bilme kapasitesinin araçlarını gösterirken, dört model boyutu da sevme kapasitesinin araçlarını göstermektedir.
PPT'de dört model boyutunun kullanılması, Kohut ve Kernberg'in analitik kendilik ve nesne teorilerini sadece "Ben" boyutunu değil, aynı zamanda "Sen", "Biz" ve "Birincil Biz" boyutlarını da ekleyerek genişletmektedir. "Siz" boyutu, hastanın ebeveynlerinin veya birincil bakım verenlerinin birbirleriyle olan ilişkilerini temsil etmektedir, "Biz" boyutu ise ebeveynlerin/birincil bakım verenlerin diğerleriyle olan deneyimlerini içermektedir. PPT'ye özgü olan "Birincil Biz" boyutu, hastanın ebeveynleri ve büyükanne ve büyükbabaları gibi birincil bakımını üstlenen kişiler ile yaşamları arasındaki ilişkileri tanımlamaktadır. Felsefe veya dini inançlar. PPT, bu dört özne ilişkisini bir araya getirerek öz-nesne teorilerini genişletmekte ve psikodinamik terapilerin geleceğini potansiyel olarak etkileyebilecek kendine özgü bir yaklaşım olarak kendini ortaya koymaktadır.
"Ben" boyutu, bireyin kendisiyle olan ilişkisine ve öz saygı, özgüven, öz imaj ve temel güvene karşı temel güvensizlik gibi yaşam boyu süren mücadelelerine odaklanan model boyutudur. Bu konular büyük ölçüde bireyin çocukluk deneyimlerinden ve ebeveynleri ve kardeşleriyle olan ilişkilerinden etkilenir. Çocukluk döneminde bireyler, istek ve ihtiyaçlarının nasıl karşılandığına bağlı olarak kendileriyle bir ilişki kurmayı öğrenirler.
"Siz" boyutu, bireyin başkalarıyla, özellikle de romantik partneriyle olan ilişkisini ifade eder. Bu ilişki için birincil model, bireyin ebeveynleri tarafından, özellikle de birbirleriyle olan ilişkilerinde belirlenen örnektir. Ebeveynler arasındaki davranış ve etkileşimler, bir ortaklıkta olası davranış biçimleri için bir model görevi görür ve bireyin romantik partneriyle kendi ilişkisini nasıl oluşturduğunu etkiler.
"Biz" boyutu bireyin sosyal çevresiyle olan ilişkisiyle ilgilidir ve büyük ölçüde ebeveynlerinin kendi sosyal çevreleriyle olan ilişkilerinden etkilenir. Sosyalleşme yoluyla, sosyal davranış ve başarı normlarına yönelik tutumlar ebeveynlerden çocuklarına aktarılır. Bu tutum ve beklentiler, akrabalar, iş arkadaşları, sosyal referans grupları, ilgi grupları, yurttaşlar ve bir bütün olarak insanlıkla ilişkiler gibi yakın ailenin ötesindeki sosyal bağlarla ilişkilidir. Ebeveynlerin bu sosyal ilişkilerle etkileşime girme ve bu ilişkileri yönlendirme biçimleri, çocuklarının sosyal davranış anlayışını ve yaklaşımını şekillendirir.
"Köken/İlkel-Biz" boyutu, bireyin kökeni veya ilkel topluluğu ile olan ilişkisini ifade etmekte olup, bu ilişki büyük ölçüde ebeveynlerinin anlam, amaç, maneviyat/din ve dünya görüşüne yönelik tutumlarından etkilenmektedir. Bu boyut yalnızca bir dini cemaate resmi üyeliğe dayanmamakta, ancak yaşamın ilerleyen dönemlerinde ortaya çıkan anlam sorusu için temel teşkil etmektedir. Birey dini reddetse bile, kökeni veya ilkel topluluğu ile olan ilişkisi, anlam ve amaç sağlaması beklenen diğer yönelim sistemlerinin temeli olarak önemini korumaktadır.