stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Navahoca
Örnekler

dineʼé kabile
saad dil
łį́į́ʼ at
łóóʼ balık
atsįʼ et
ayęęzhii yumurta
dił kan
nimasii patates
naadą́ą́ʼ mısır
łigaii ak, beyaz
łizhin kara, siyah
dinootłʼizh yeşil
łichííʼ kırmızı
béeso para
azhéʼé baba
óola altın
yáh gök
shá güneş
tó su
łáaʼii bir
naaki iki
tááʼ üç
dį́į́ʼ dört
ashdlaʼ beş
aooʼ evet
Tʼóok bizaad Türkçe
Tʼóok bikéyah Türkiye
Navahoca Vikipedi

Wikiibíídiiya 6 Temmuz 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Karaciğer fonksiyon testleri

Karaciğer fonksiyon testleri, hastanın karaciğerinin durumu hakkında bilgi sağlayan kan testleri grubudur. Bu testler arasında protrombin zamanı (PT/INR), aPTT, albümin, bilirubin (doğrudan ve dolaylı) ve diğer testler yer alır.
Karaciğer hastalıklarının çoğu başlangıçta sadece hafif semptomlara neden olur ancak hasarın önlenebilmesi için bu hastalıkların erken tespit edilmesi gereklidir. Karaciğer transaminazları olan aspartat transaminaz ve alanin transaminaz, sağlam karaciğer fonksiyonuna sahip bir hastada karaciğer hasarını gösterebilen önemli biyobelirteçleridir. Bazı testler işlevsellik (örneğin albümin), bazıları hücresel bütünlük (örneğin, transaminaz), bazıları ise safra sistemi (gama-glutamil transferaz ve alkalin fosfataz) ile ilişkilidir.
Bu testler, karaciğer hastalığının varlığını saptamak, farklı karaciğer rahatsızlıklarını ayırt etmek, bilinen karaciğer hasarının derecesini ölçmek ve tedaviye yanıtı izlemek için kullanılabilir. Bu ölçümlerin bir kısmı, antikonvülzanlar gibi bazı ilaçları alan kişilerde, ilaçların kişinin karaciğerini olumsuz yönde etkilememesini sağlamak için genellikle yılda yaklaşık iki kez gerçekleştirilir.
Ejdan Sadrazam

Ejdan Sadrazam (d. 1969), Kıbrıslı Türk şair, yazar, bürokrat ve akademisyen.
İlk yılları ve eğitimi

24 Mart 1969'da Lefkoşa'da doğan Sadrazam, 1985'te Lefkoşa Türk Lisesini bitirdi. Lefkoşa'da büyüyen Sadrazam'ın çocukluğu adadaki savaş yıllarına denk geldi. 1990 yılında İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesinden uluslararası ilişkiler alanında mezun oldu. 1995'te aynı üniversitenin Sosyal Bilimler Enstitüsüne bağlı olarak uluslararası ilişkiler alanında yüksek lisansını tamamladı, 2002'deyse aynı kurumda "dini şövalye düzenlerinin oluşumu" konusundaki teziyle doktorasını verdi.
Meslek hayatı

Cumhuriyet Meclisinde İdari İşler Amirliği yapan Sadrazam, 2019'da Milli Arşiv ve Araştırma Dairesi Müdürlüğüne atandı.
Eserleri

Sadrazam'ın eserleri aşağıdaki gibidir:
Kuzey Kıbrıs'ta Çalışan Kadın (1996, araştırma)
Ülkesiz Birkaç Dilge (1998, şiir)
İkilikler (2000, şiir)
Beşi Bir Yerde Kıbrıs Masalları (2004, masal, Şevket Öznur'la birlikte)
Anlatım Tekniği (2005, üniversite ders kitabı, Şevket Öznur'la birlikte)
Büyülü Orman (2009, şiir)
Barış Devlet ve Gelecek (2009, araştırma)
Lamda (2013, roman)
Pandora'nın Kutusu - Yunan Mitoojisi'ne Giriş (2014, üniversite ders kitabı)
Çavma Kuşu (2014, masal, Şevket Öznur'la birlikte)
Yeşil Cin (2014, masal, Şevket Öznur ve Selçuk Yalovalı'yla birlikte)
Proteus 369 (2021, roman)
Matematik tarihçileri listesi

Bu liste matematik tarihi alanına katkıda bulunmuş olan matematik tarihçilerinin eksik bir listesidir. Liste, kişilerin soyadları temel alınarak oluşturulmuştur.
İçindekiler

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P Q R S Ş T U Ü V W X Y Z
A

Asger Aaboe
Amir Aczel
Amir Alexander
George Johnston Allman
Federico Amodeo
Kirsti Andersen
Irving Anellis
Beno Arbel
Raymond C. Archibald
B

José Babini
W. W. Rouse Ball
Margaret Baron
Isabella Bashmakova
Friedrich L. Bauer
Pilar Bayer
Oskar Becker
Eric Temple Bell
Hélène Bellosta
Norman L. Biggs
Baldassarre Boncompagni
George Boolos
Karl Bopp
Ettore Bortolotti
Henk J. M. Bos
Umberto Bottazzini
Carl Benjamin Boyer
Lis Brack-Bernsen
Anton von Braunmühl
Andrea Bréard
Sonja Brentjes
Ilya Nikolaevich Bronshtein
Johann Jakob Burckhardt
Heinrich Burkhardt
Paul Butzer
C

Florian Cajori
Moritz Cantor
Jack Yung Chang
Michel Chasles
Karine Chemla
Phyllis Chinn
Henry Thomas Colebrooke
Federico Commandino
Julian Coolidge
Jack Copeland
Lesley Cormack
Leo Corry
Mary Croarken
Michael J. Crowe
Antonella Cupillari
Charles W. Curtis
D

Ubiratàn D'Ambrosio
Amy Dahan
Dirk van Dalen
Bibhutibhushan Datta
Joseph Dauben
Jean Dhombres
Auguste Dick
Leonard Eugene Dickson
Jean Dieudonné
Yvonne Dold-Samplonius
L. Gustave du Pasquier
Della Dumbaugh
William Dunham
G. Waldo Dunnington
Sudhakara Dvivedi
E

Alp Eden
Harold Edwards
Paul ver Eecke
Gustaf Eneström
Friedrich Engel
Federigo Enriques
Moritz Epple
Rodoslu Eudemos
Howard Eves
F

John Fauvel
Anita Burdman Feferman
Solomon Feferman
Gaetano Fichera
Judith V. Field
László Filep
Raymond Flood
David Fowler
James Franklin
Günther Frei
Hans Freudenthal
Matsusaburo Fujiwara
Walter Purkert
G

Solomon Gandz
Helmuth Gericke
Donald A. Gillies
Boris Vladimirovich Gnedenko
Warren Goldfarb
Catherine Goldstein
Herman Goldstine
Francisco Gomes Teixeira
Judith R. Goodstein
Fernando Q. Gouvêa
James Gow
Judith Grabiner
Ivor Grattan-Guinness
Jeremy Gray
Judy Green
Laura Guggenbühl
Niccolò Guicciardini
Radha Charan Gupta
H

Anders Hald
Hermann Hankel
Thomas W. Hawkins Jr.
Takao Hayashi
Tsuruichi Hayashi
Thomas Little Heath
Johan Ludvig Heiberg
Johann Christoph Heilbronner
Robert Hermann
Jean van Heijenoort
Joseph Ehrenfried Hofmann
Annick Horiuchi
Jens Høyrup
Friedrich Hultsch
R. Anthony Hyman
I

Georges Ifrah
Annette Imhausen
Shuntarō Itō
J

Ioan James
Cathérine Jami
K

Louis Charles Karpinski
Abraham Gotthelf Kästner
Victor J. Katz
Tinne Hoff Kjeldsen
Jacob Klein
Israel Kleiner
Morris Kline
Eberhard Knobloch
Wilbur Knorr
Louis Kollros
Andrey Kolmogorov
L

Jeanne LaDuke
Detlef Laugwitz
Snezana Lawrence
Flora Levin
Tony Lévy
Gino Loria
Jesper Lützen
M

Dietrich Mahnke
Antoni Malet
Michela Malpangotto
Eli Maor
Elena Marchisotto
Aleksei Markushevich
Jean Mawhin
Kenneth O. May
Colin McLarty
Karl Menninger
Charles Méray
Uta Merzbach
Yoshio Mikami
Gaston Milhaud
George Abram Miller
Grigori Mints
Clemency Montelle
Jean-Étienne Montucla
Calvin C. Moore
Colm Mulcahy
Dora Musielak
N

Reviel Netz
Otto E. Neugebauer
Peter M. Neumann
James R. Newman
Olympia Nicodemi
Niels Nielsen
O

Øystein Ore
P

Karen Parshall
Julio Rey Pastor
Karl Pearson
Jeanne Peiffer
José Augusto Sánchez Pérez
Jean-Paul Pier
Salvatore Pincherle
David Pingree
Kim Plofker
Ilie Popa
Carl Posy
Christine Proust
Helena Pycior
R

Nahum Rabinovitch
Karin Reich
Joan L. Richards
V. Frederick Rickey
Siobhan Roberts
Eleanor Robson
Tatiana Roque
Peter Roquette
Corinna Rossi
David E. Rowe
Ferdinand Rudio
Li Rui
S

Ilan Sadeh
K. V. Sarma
Norbert Schappacher
Ludwig Schlesinger
Ivo Schneider
Erhard Scholz
Mary Leontius Schulte
Joachim Schwermer
Christoph Scriba
Louis-Pierre-Eugène Sédillot
Abraham Seidenberg
Muriel Seltman
Prabodh Chandra Sengupta
Oron Shagrir
Amy Shell-Gellasch
Kripa Shankar Shukla
Reinhard Siegmund-Schultze
Lao Genevra Simons
Avadhesh Narayan Singh
Alice Slotsky
David Eugene Smith
Frank Smithies
Duncan Sommerville
Andreas Speiser
Paul Stäckel
Urs Stammbach
Jackie Stedall
Howard Stein
Moritz Steinschneider
Chris Stevens
Ian Stewart
Stephen Stigler
Dirk Jan Struik
Heinrich Suter
T

R. Catesby Taliaferro
Rosalind Tanner
Paul Tannery
René Taton
Eva Germaine Rimington Taylor
Olry Terquem
George Thibaut
Rüdiger Thiele
François Thureau-Dangin
Jean-Pierre Tignol
Mary Tiles
Renate Tobies
Isaac Todhunter
Gerald J. Toomer
Laura Toti Rigatelli
Johannes Tropfke
Clifford Truesdell
U

Sabetai Unguru
V

Giovanni Vacca
Giuseppe Veronese
Petr Vopěnka
W

Bartel Leendert van der Waerden
John Wallis
André Weil
Wu Wenjun
Tom Whiteside
Emily Coddington Williams
Kim Williams
Robin Wilson
Crispin Wright
Hans Wussing
Y

Benjamin Yandell
Sofya Yanovskaya
Kim Yong-un
Lam Lay Yong
Laurence Chisholm Young
Ruan Yuan
Adolph P. Yushkevich
Z

Guido Zappa
Salih Zeki (Bey)
Hieronymus Georg Zeuthen
David E. Zitarelli
Danimarkalı matematik tarihçisi Kirsti Andersen
Rus matematik tarihçisi Isabella Bashmakova
Fransız matematik tarihçisi Karine Chemla
Amerikalı matematik tarihçisi Della Dumbaugh
İsveçli matematik tarihçisi Gustaf Eneström
Japon matematik tarihçisi Matsusaburo Fujiwara
Fransız matematik tarihçisi Catherine Goldstein
İngiliz matematik tarihçisi Thomas L. Heath
Alman matematik tarihçisi Annette Imhausen
Rus matematik tarihçisi Andrey Kolmogorov
İtalyan matematik tarihçisi Gino Loria
İtalyan matematik tarihçisi Michela Malpangotto
İsrailli matematik tarihçisi Reviel Netz
İngiliz matematik tarihçisi Karl Pearson
Brezilyalı matematik tarihçisi Tatiana Roque
Amerikalı matematik tarihçisi David Eugene Smith
Alman matematik tarihçisi Renate Tobies
İngiliz matematik tarihçisi John Wallis
Rus matematik tarihçisi Sofya Yanovskaya
Osmanlı-Türk matematik tarihçisi Salih Zeki Bey
Hipotolamusun ventromedial çekirdeği

Hipotalamusun ventromedial çekirdeği (VMN, bazen ventromedial çekirdeği, VMH olarak da anılır) bir hipotalamus çekirdeğidir. "Ventromedial hipotalamus (VMH), açlığı, korkuyu, termoregülasyonu ve cinsel etkinliği sonlandırmasıyla ilgili belirgin bir morfolojik çekirdektir." Bu nükleer bölge, tokluk hissinin tanınmasıyla ilgilidir.
Appomattox County

| Appomattox ili |
| --- | --- |
İl
Appomattox County


Ülke:  ABD
Eyalet: Virginia
Kuruluş: 1845
Merkez: Appomattox
Yüzölçümü
 • Toplam: 870 km²
Nüfus (2020)
 • Toplam: 16.119
 • Yoğunluk: 19/km²
Zaman dilimi: UTC-05.00 (EST)
 • Yaz (YSU): UTC-04.00 (EDT)
Appomattox County, Amerika Birleşik Devletleri'nin Virginia eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 16.119'dur. İlin merkezi Appomattox şehridir.
| g t Virginia eyaleti |
| --- | --- |
Konular:  İklim  Delegations  Çevre  Virginialılar  Coğrafya  Jeoloji  Hükümet  Tarih  Hukuk  State parks  Ulaşım  Visitor attractions 
Sosyal:  Kültür  Suç  Demografi  Ekonomi  Eğtimi  Politika 
Bölgeler:  Allegheny Mountains  Atlantik kıyı ovası  Blue Ridge  Chesapeake Körfezi  Cumberland Mountains  Delmarva Peninsula  Eastern Shore  Hampton Roads  Middle Peninsula  Northern Neck  Northern Virginia  Piedmont  Ridge ve Apalaş Dağları Vadisi  Shenandoah Valley  South Hampton Roads  Southside  Southwest Virginia  Tennessee Valley  Tidewater  Tri-Cities  Virginia Peninsula 
Bağımsız şehirler:  Alexandria  Bristol  Buena Vista  Charlottesville  Chesapeake  Colonial Heights  Covington  Danville  Emporia  Fairfax  Falls Church  Franklin  Fredericksburg  Galax  Hampton  Harrisonburg  Hopewell  Lexington  Lynchburg  Manassas  Manassas Park  Martinsville  Newport News  Norfolk  Norton  Petersburg  Poquoson  Portsmouth  Radford  Richmond  Roanoke  Salem  Staunton  Suffolk  Virginia Beach  Waynesboro  Williamsburg  Winchester 
İlçeler:  Accomack  Albemarle  Alleghany  Amelia  Amherst  Appomattox  Arlington  Augusta  Bath  Bedford  Bland  Botetourt  Brunswick  Buchanan  Buckingham  Campbell  Caroline  Carroll  Charles City  Charlotte  Chesterfield  Clarke  Craig  Culpeper  Cumberland  Dickenson  Dinwiddie  Essex  Fairfax  Fauquier  Floyd  Fluvanna  Franklin  Frederick  Giles  Gloucester  Goochland  Grayson  Greene  Greensville  Halifax  Hanover  Henrico  Henry  Highland  Isle of Wight  James City  King and Queen  King George  King William  Lancaster  Lee  Loudoun  Louisa  Lunenburg  Madison  Mathews  Mecklenburg  Middlesex  Montgomery  Nelson  New Kent  Northampton  Northumberland  Nottoway  Orange  Page  Patrick  Pittsylvania  Powhatan  Prince Edward  Prince George  Prince William  Pulaski  Rappahannock  Richmond  Roanoke  Rockbridge  Rockingham  Russell  Scott  Shenandoah  Smyth  Southampton  Spotsylvania  Stafford  Surry  Sussex  Tazewell  Warren  Washington  Westmoreland  Wise  Wythe  York 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  ISNI: 0000 0004 0390 7740  LCCN: n81149516  MusicBrainz: 9735883f-9d3f-4737-87fc-76a88acb4b82  NARA: 10040094  NLI: 987007566987405171  VIAF: 145432154   WorldCat (LCCN): n81-149516
Sa'd bin Kutluğ Han

Sa'd bin Kutluğ Han veya II. Sa'd, 1260 yılında çok kısa bir süre hüküm süren Salgurlu atabegidir. İlhanlılarla yaptığı bir görüşmenin ardından geri dönerken babası Ebu Bekir Kutluğ Han (h. 1226-1260) öldü. Böylece onun yerine tahta geçti. Ancak hastalık nedeniyle yolda Tefriş'te öldü. Yerine küçük oğlu Muhammed bin Sa'd geçti.
Kaynaklar

Limbert, John (2004). Shiraz in the Age of Hafez. University of Washington Press. ISBN 978-0295983912.
Şablon:Encyclopaedia Iranica
Amerika Güzeli

Amerika Güzeli yarışmacılarının Andrews ziyareti. (2003)
Amerika Güzeli, Amerika Birleşik Devletleri'nden 17 ve 25 yaşları arasındaki kadınlara açık olan ve her yıl düzenlenen bir yarışmadır. Yarışma 1921'de "banyo güzelliği revü" olarak başlamıştır. 2018'de yarışma, "Miss America 2.0" olarak adlandırılan yeni bir formatı benimsedi. Yeni formatta, yarışmacılar artık fiziksel görünümlerine göre yargılanmıyorlar ve rakiplerin "yeteneği, tutkusu ve hırsı" üzerinde daha büyük bir odaklanma var.
Şu anki Miss America, 19 Aralık 2019'da taçlandırılan Camille Schrier'dır.
Tanım

"Amerika Güzeli" veya İngilizce adıyla "Miss America", Amerika Birleşik Devletleri'nde her yıl düzenlenen ve 17 ile 25 yaşları arasındaki kadınların katılabildiği bir güzellik yarışmasıdır. Bu yarışma, güzellik, zarafet, zeka ve topluma hizmet gibi alanlardaki yetenekleri ve başarıları vurgulayan bir platform sunar.
Amerika Güzeli yarışması, ilk olarak 1921 yılında Atlantic City, New Jersey'de düzenlenmiştir. Yarışmada, eyaletler arası ön elemelerden sonra seçilen güzellik kraliçeleri, ulusal düzeyde birincilik için yarışır. Yarışma genellikle televizyonda canlı olarak yayınlanır ve katılımcılar yetenek gösterileri, mülakatlar ve kıyafet gösterileri gibi çeşitli etkinliklerde yarışırlar.
Yarışmanın amacı, İşçi Bayramı'ndan sonra turistleri şehirde tutmaktı. Başlangıçta "Inter-City Beauty Contest" ve "Bather's Revue" olmak üzere iki farklı kategoriden oluşuyordu. Amatörler "Inter-City Beauty Contest"te, profesyonel modeller ve oyuncular ise "Bather's Revue"de yarışıyordu. Amerika Güzeli yarışması, zaman içinde birçok değişiklik ve dönüşümler geçirmiştir. Özellikle 1968'de feminizm hareketinin etkisiyle yarışmada bazı reformlar yapılmış ve katılım şartları, jüri sistemi ve ödül kriterleri değiştirilmiştir. Feminist hareketin etkisiyle yarışma 1968'de protesto edilmiştir. Protestocular, yarışmanın kadınları nesneleştirdiğini ve ticari ürünlerin tanıtımını yaparak kadınları sömürdüğünü savunmuşlardır. Bu olay, yarışmanın imajında ve formatında değişiklikler yapılmasına yol açmıştır. Ancak yarışma hala Amerikan kültüründe önemli bir yere sahiptir ve her yıl geniş kitleler tarafından ilgiyle takip edilmektedir.
Amerika Güzeli yarışması 1921'de "banyo güzelliği revü" olarak başlamıştır ve zamanla evrim geçirmiştir. 2018'de, yarışma "Miss America 2.0" olarak adlandırılan yeni bir formatı benimsemiştir. Bu yeni format, yarışmacıların artık sadece fiziksel görünümlerine dayalı olarak değerlendirilmediği ve daha çok yetenekleri, tutkuları ve hırsları üzerinde durulduğu bir yaklaşımı yansıtmaktadır.
Miss America 2.0 formatı, yarışmacıların yeteneklerini sergilemelerine, topluma hizmet etmelerine ve kişisel gelişimlerine odaklanarak güzellik kavramını daha geniş bir perspektiften ele almaktadır. Bu değişim, yarışmanın feminist eleştirilere yanıt olarak güzellik standartlarını sorgulamasını ve kadınların daha fazla özgürlük ve empati ile değerlendirilmesini sağlamayı amaçlamaktadır.
Miss America 2.0 formatı, yarışmaya katılan kadınların başarılarını, yeteneklerini ve topluma katkılarını vurgulayarak güzellik yarışmalarının geleneksel algısını değiştirmeyi hedeflemektedir. Bu sayede, yarışmacılar sadece dış görünüşleriyle değil, aynı zamanda içsel yetenekleri ve kişisel nitelikleriyle de tanınmaktadırlar. Miss America yarışması, kadınların yüksek öğrenim ve profesyonel başarılarını destekleyen bir platform olmuştur. Yarışmanın mezunları arasında hakimler, avukatlar, doktorlar, öğretmenler ve tanınmış aktrisler bulunmaktadır. Ayrıca, 1989'dan beri yarışmacılar, Miss America seçilmeleri halinde uygulayacakları sosyal hizmet programlarını hazırlamak zorundadır.
Tanım > Vanessa Williams Olayı

1984'te, Miss America tarihindeki ilk siyah kazanan Vanessa Williams, Penthouse dergisinde çıplak fotoğraflarının yayınlanmasının ardından tacını bırakmak zorunda kaldı. Bu olay, yarışmanın cinsel saflığı koruma iddialarına rağmen hala mayo yarışması düzenlemesinin çelişkilerini ortaya koydu. Bu durum, yarışmanın halka olan imajını olumsuz etkiledi ve yarışmanın ikiyüzlülüğüne dair tartışmaları ateşledi.
Tarihi > 2023 - Günümüz

Ocak 2023 itibarıyla, Robin Fleming’in Miss America organizasyonunun yeni Sahibi/CEO’su olarak atanmasının ardından, yeni Miss America Fırsatı' nın doğuşuyla birlikte yarışma formatında önemli değişiklikler yapılmıştır. Fleming, girişimci, moda tasarımcısı ve televizyon yapımcısıdır; ayrıca daha önce dokuz yılı aşkın bir süre boyunca eyalet düzeyindeki Miss USA yarışmalarını yönetmiştir. Yeni yönetim, Miss America 2.0 dönemindeki bazı değişiklikleri geri almıştır. Örneğin, 2023 itibarıyla yarışmaya katılan kişiler tekrar “aday” yerine “yarışmacı” olarak adlandırılmaya başlanmıştır. Ayrıca, 2018 yılında mayo kategorisinin kaldırılmasıyla birlikte yarışmacıların fiziksel görünümlerine göre değerlendirilmesi uygulaması sona ermişti; bu uygulamanın yerine, yarışmacılar artık aktif giyim modası sergilerken fiziksel zindeliklerine göre değerlendirilecektir.
Bunun yanı sıra, 1938’den beri Miss America yarışmasının bir parçası olan yetenek performansı kategorisine yeni bir alt dal eklenmiştir. Yarışmacılar, yeteneklerini sergilerken artık “kişisel bir hikâye anlatımı” sunmayı tercih edebilirler; bu yeni kategori “ONUN Hikâyesi” (HER Story) olarak adlandırılmıştır. Yarışmaya katılım için yaş sınırı da 18-25 yaş aralığından 18-28 yaş aralığına yükseltilmiştir.
10 Temmuz 2023’te, A&E kanalı, “Miss America’nın Sırları” adlı dört bölümlük bir belgesel dizisini yayınlamıştır. Bu belgesel, geçmişteki kazananlar, yarışmacılar ve organizasyon çalışanlarıyla yapılan röportajlar aracılığıyla Miss America organizasyonunun tarihsel olarak vücut algısı üzerinden utandırma, ırkçılık ve yarışmacılara karşı uygulanan “psikolojik savaş” gibi sorunlarını ele almıştır.
Miss America yarışması 2023 ve 2024 yılları arasında çeşitli yenilikler ve uygulama değişiklikleri içeriyor. En dikkat çeken farklardan biri, 2024 yarışmasının Orlando’daki Dr. Phillips Center for the Performing Arts’taki Walt Disney Theater’da yapılması oldu. Bu mekan, büyük kapasitesi ve modern altyapısıyla öne çıkıyor. Yarışma, önceki yıllarda olduğu gibi yetenek, fitness ve gece kıyafeti bölümleriyle birlikte kişisel bir mülakatı da içeriyor. Ayrıca 2024 yılında Miss America kazananı, 50.000 dolarlık burs ödülüne ek olarak, çeşitli ulusal sorumluluklar üstlenecek ve farkındalık projeleri yürütecek.
Yarışmanın temel misyonu “kadınları liderlik için güçlendirmek” olarak vurgulanırken, yıllık olarak milyonlarca dolarlık burs fırsatları sunuluyor. Miss America 2023 kazananı Grace Stanke, yarışma sırasında klasik keman performansıyla dikkat çekerken, çevre dostu enerji kaynaklarını savunan “Clean Energy, Cleaner Future” projesiyle öne çıktı.
Namazonurus

Namazonurus, Cordylidae familyasına bağlı bir sürüngen cinsidir.
Imperator

Imperator; Roma İmparatorluğu, Doğu ve Batı Roma İmparatorlukları ve Kutsal Roma-Cermen İmparatorluğunda kullanılmıştır. Imperator, Roma'da hanedan üyesi anlamına gelir. Romalı hanedanlardan biri yıkılırsa Roma Senatosu lordları ve imperatorları kendine bir İmparator seçer. İmperatorlara Kutsal Roma-Cermen İmparatorluğunda Seçmen, Lord, Hanedan lideri de denilir.
Lordlar bir klan lideridir. Roma ya katılan bir klan varsa onun lideri Lorddur. Ancak Imperator, Roma hanedan lideri veya Hanebaşı olarak kullanılır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4435136-7  LCCN: sh85064621  NLI: 987007541083205171
Dünya tarihi (alan)

Başlığın diğer anlamları için Dünya tarihi sayfasına bakınız.
Bir tarihsel çalışma alanı olarak dünya tarihi veya küresel tarih, tarihi küresel bir perspektiften inceler. Yüzyıllar önce ortaya çıkan dünya tarihi çalışma alanının önde gelen isimleri arasında Voltaire (1694-1778), Hegel (1770-1831), Karl Marx (1818-1883), Oswald Spengler (1880-1936) ve Arnold J. Toynbee (1889-1975) gibi düşünür ve tarihçiler bulunmaktadır. Dünya tarihi alanı, 20. yüzyılın sonlarında (üniversite öğretimi, ders kitapları, akademik dergiler ve akademik dernekler açısından) çok daha aktif hâle geldi. Dünya tarihine benzer şekilde birden çok kültür ve ulusun tarihiyle ilgilenen, ancak bunu küresel ölçekte incelemeyen bir çalışma alanı olan karşılaştırmalı tarih ile karıştırılmamalıdır. Dünya tarihi, tüm kültürlerde ortaya çıkan ortak kalıpları araştırır. Dünya tarihçileri, iki ana odak noktasına sahip tematik bir yaklaşım kullanır. Bunlar sırayla entegrasyon (dünya tarihindeki süreçlerin dünyadaki insanları bir araya getirme şekli) ve farklılıktır (dünya tarihindeki kalıpların insan deneyimlerindeki çeşitliliği ortaya koyuşu).
Bibliyografya > Dünya tarihi araştırmaları

Bayly, Christopher Alan. The birth of the modern world, 1780–1914: global connections and comparisons (Blackwell, 2004)
Bullet, Richard et al., The Earth and Its Peoples 6th ed. (2 vol, 2014), university textbook
Duiker, William J. Duiker and Jackson J. Spielvogel. World History (2 vol 2006), university textbook
Dupuy, R. Ernest and Trevor N. Dupuy. The Encyclopedia of Military History: From 3500 B.C. to the Present (1977), 1465 pp; comprehensive discussion focused on wars and battles
Gombrich, Ernst. A Little History of the World (1936 & 1995)
Grenville, J.A.S. A History of the World: From the 20th to the 21st Century (2005)
Lee, Wayne E. Waging War: Conflict, Culture, and Innovation in World History (2015) excerpt 9 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
McKay, John P. and Bennett D. Hill. A History of World Societies (2 vol. 2011), university textbook
McNeill, William H. A World History (1998), University textbook
McNeill, William H., Jerry H. Bentley, and David Christian, eds. Berkshire Encyclopedia Of World History (5 vol 2005)
Osterhammel, Jürgen. The Transformation of the World: A Global History of the Nineteenth Century (Princeton University Press, 2014), 1167pp
Paine, Lincoln. The sea and civilization: a maritime history of the world (Knopf, 2013). Pp. xxxv+ 744. 72 illustrations, 17 maps. excerpt 19 Ocak 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Roberts, J. M. and O. A. Westad. The History of the World (2013)
Rosenberg, Emily, et al. eds. A World Connecting: 1870–1945 (2012)
Stearns, Peter N. ed. Oxford Encyclopedia of the Modern World: 1750 to the Present  (8 vol. 2008)
Stearns, Peter N. The Industrial Revolution in World History (1998) online edition 7 Eylül 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Szulc, Tad. Then and Now: How the World Has Changed since W.W. II. (1990). 515 p. 0-688-07558-4ISBN 0-688-07558-4; Popular history
Tignor, Robert, et al. Worlds Together, Worlds Apart: A History of the World (4th ed, 2 vol. 2013), University textbook
Watt, D. C., Frank Spencer, Neville Brown. A History of the World in the Twentieth Century (1967)