stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Beşiktaş (futbol takımı)

| 1985-1986 sezonu |
| --- | --- |

Başkan:  Süleyman Seba
Teknik direktör:  Branko Stanković
Stadyum: BJK İnönü Stadyumu
Türkiye 1. Futbol Ligi: Şampiyon (5. kez)
Federasyon Kupası: 6. tur
Cumhurbaşkanlığı Kupası: Şampiyon (3. kez)
UEFA Kupası: 1. tur
Gol kralı: Lig: Mirsad Kovačevič (17) Tümü: Mirsad Kovačevič (17)
← 1984-19851986-1987 →
Beşiktaş (futbol takımı), Türkiye 1. Ligi'ndeki yirmisekizinci sezonunda 5. lig şampiyonluğunu en yakın rakibinin 7 gol averajı önünde ilan etti.
Beşiktaş, 1985-1986 sezonuna, bir önceki sezon şampiyonluğu averajla kaybeden kadrosunda büyük bir değişiklik yapmadan ve teknik direktör Stanković yönetiminde başladı. Siyah-beyazlı ekip, sezona beraberliklerle başladı ve ilk haftalarda beklenenden düşük bir performans sergiledi. Ancak, ilk yarının sonlarına doğru üst üste galibiyet serileri yakalayarak yükselişe geçti ve sezonun ilk yarısını, ezeli rakibi Galatasaray'ın bir gol averajı önünde lider olarak tamamladı. Sezonun ilk yarısında iki takım da mağlubiyet yüzü görmedi. Ancak Beşiktaş, 24. hafta karşılaşmasında Samsunspor'a mağlup oldu ve bir önceki sezondan başlayan 33 maçlık yenilmezlik serisi sona erdi. 27 Nisan 1986'da Beşiktaş, Orduspor'u 5-1'lik farklı bir skorla mağlup ederken, Galatasaray'ın Zonguldakspor ile 0-0 berabere kalmasıyla averajla yeniden liderliğe yükseldi. Sonraki hafta oynanan Galatasaray-Beşiktaş karşılaşması 1-1 berabere sonuçlandı. Sezonun son dört haftasında iki takım da tüm maçlarını kazandı.Beşiktaş, bir önceki sezon averajla kaybettiği şampiyonluğu, bu kez averajla kazanarak Süper Lig şampiyonu oldu.
Beşiktaş, derbi maçlarında Fenerbahçe ile oynadığı ilk karşılaşmada 0-0 berabere kalmış, ikinci karşılaşmayı ise 3-1 kazanmıştır. Galatasaray ile oynadığı iki maç ise 0-0 ve 1-1'lik beraberliklerle sonuçlanmıştır.
Futbolcu istatistikleri

Kaynak: 1985-86 sezonu transfermarkt Beşiktaş Futbolcu istatistikleri & 1985-86 sezonu mackolik Beşiktaş Futbolcu istatistikleri
Puan Durumu

| Sıra | Takımg t  | O | G | B | M | AG | YG | GF | P | Eleme veya küme düşme |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Beşiktaş | 36 | 22 | 12 | 2 | 65 | 21 | +44 | 56 | 1986-87 Şampiyon Kulüpler Kupası birinci tur |
| 2 | Galatasaray | 36 | 20 | 16 | 0 | 57 | 20 | +37 | 56 | 1986-87 UEFA Kupası birinci tur |
| 3 | Samsunspor | 36 | 19 | 10 | 7 | 57 | 25 | +32 | 48 |  |
| 4 | Sarıyer | 36 | 14 | 15 | 7 | 36 | 23 | +13 | 43 |  |
| 5 | Fenerbahçe | 36 | 13 | 16 | 7 | 40 | 32 | +8 | 42 |  |
| 6 | MKE Ankaragücü | 36 | 14 | 13 | 9 | 47 | 44 | +3 | 41 |  |
| 7 | Trabzonspor | 36 | 12 | 13 | 11 | 37 | 27 | +10 | 37 |  |
| 8 | Altay | 36 | 11 | 12 | 13 | 41 | 45 | -4 | 34 |  |
| 9 | Gençlerbirliği | 36 | 10 | 14 | 12 | 40 | 53 | -13 | 34 |  |
| 10 | Eskişehirspor | 36 | 14 | 5 | 17 | 58 | 59 | -1 | 33 |  |
| 11 | Zonguldakspor | 36 | 12 | 9 | 15 | 35 | 41 | -6 | 33 |  |
| 12 | Denizlispor | 36 | 12 | 8 | 16 | 40 | 39 | +1 | 32 |  |
| 13 | Malatyaspor | 36 | 10 | 12 | 14 | 45 | 50 | -5 | 32 |  |
| 14 | Kocaelispor | 36 | 12 | 8 | 16 | 37 | 47 | -10 | 32 |  |
| 15 | Rizespor | 36 | 11 | 10 | 15 | 28 | 40 | -12 | 32 |  |
| 16 | Bursaspor | 36 | 9 | 13 | 14 | 36 | 40 | -4 | 31 | 1986-87 UEFA Kupa Galipleri Kupası birinci tur |
| 17 | Sakaryaspor | 36 | 11 | 5 | 20 | 52 | 70 | -18 | 27 | 1986-87 Türkiye 2. Futbol Ligi |
| 18 | Orduspor | 36 | 8 | 6 | 22 | 30 | 65 | -35 | 22 | 1986-87 Türkiye 2. Futbol Ligi |
| 19 | Kayserispor | 36 | 4 | 11 | 21 | 27 | 67 | -40 | 19 | 1986-87 Türkiye 2. Futbol Ligi |
Kaynak: TFF
Sıralama kuralları: Puan Gol farkı Atılan gol sayısı
Notlar:
↑  1985-86 Federasyon Kupası şampiyonu olarak
Cumhurbaşkanlığı Kupası

Beşiktaş v Bursaspor
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Beşiktaş | 2 - 1 (uz.) | Bursaspor |
|  61' Metin Tekin  92' Gökhan Keskin | Rapor |  77' Salih Salimoğlu |
İstatistikler

Not: İstatistiklerde yalnızca Süper Lig dikkate alınmıştı
| g t Beşiktaş Futbol Takımı sezonları |
| --- | --- |
 1910-11  1911-12  1912-13  1913-14  1914-15  1915-16  1916-17  1917-18  1918-19  1919-20  1920-21  1921-22  1922-23  1923-24  1924-25  1925-26  1926-27  1927-28  1928-29  1929-30  1930-31  1931-32  1932-33  1933-34  1934-35  1935-36  1936-37  1937-38  1938-39  1939-40  1940-41  1941-42  1942-43  1943-44  1944-45  1945-46  1946-47  1947-48  1948-49  1949-50  1950-51  1951-52  1952-53  1953-54  1954-55  1955-56  1956-57  1957-58  1958-59  1959-60  1960-61  1961-62  1962-63  1963-64  1964-65  1965-66  1966-67  1967-68  1968-69  1969-70  1970-71  1971-72  1972-73  1973-74  1974-75  1975-76  1976-77  1977-78  1978-79  1979-80  1980-81  1981-82  1982-83  1983-84  1984-85  1985-86  1986-87  1987-88  1988-89  1989-90  1990-91  1991-92  1992-93  1993-94  1994-95  1995-96  1996-97  1997-98  1998-99  1999-2000  2000-01  2001-02  2002-03  2003-04  2004-05  2005-06  2006-07  2007-08  2008-09  2009-10  2010-11  2011-12  2012-13  2013-14  2014-15  2015-16  2016-17  2017-18  2018-19  2019-20  2020-21  2021-22  2022-23  2023-24  2024-25
Gregorius

Gregorius veya Gregorios veya Gregor şu anlamlara gelebilir:
Hristiyan din adamı ve filozofu

Aynı isimli katolik papalar için Papa Gregorius sayfasına bakınız.
Gregorios Thaumaturgus (214 - 270), Neocaesarea (Niksar) episkoposu - Aziz ve Kilise babası
Büyük Nazianslı Gregorius (c. 276 - 374), Roma bölgesi Kapadokya'nın Nazians'ının piskoposuydu - Nenzili Gregorius'un babasıdır.
Aydınlatıcı Gregorius/Krikor (257 - 331), Hristiyan din adamı, Hristiyanlığın Ermeniler arasında yayılmasını sağlayan bir aziz
Nissalı Gregorius (335 - 395), Hristiyan din adamı, filozofu ve aziz
Nenizili (Nazianz) Gregorius (380 - 383), Hristiyan din adamı ve aziz. Konstantinopolis Patriğ
Gregorius (538 - 594), Tours piskoposu, tarihçi ve aziz
Narekli Krikor/Surp Krikor Naregatsi (951 - 1003), Ermeni Keşişi, Aziz, Kilise Doktoru
Gregori Palamas (1296 - 1359), Teoloji savunucusu olan Yunanistan'da bulunan Aynoroz keşişi ve Selanik Başpiskoposudur
V. Gregorios (1746 - 1821), Konstantinopolis Ekümenik Patrikhanesi patriği olan dini lider
Siyasetçi ve asker

Patrici Gregori  (ö. 647), Bizans İmparatorluğu Afrika Eksarhı
Gregorios Pakourianos (ö. 1086), Bizans generali
Gregoryos Anagnostu (1881-1932), Osmanlı Rum hukukçu ve siyasetçi
Hakkı Ögelman

| Hakkı Ögelman |
| --- | --- |

Doğum: 8 Temmuz 1940(1940-07-08) İstanbul, Türkiye
Ölüm: 4 Eylül 2011 (71 yaşında) Austin, Teksas, Amerika Birleşik Devletleri
Vatandaşlık: Türkiye

Hakkı Boran Ögelman (8 Temmuz 1940, İstanbul - 4 Eylül 2011, Austin, Teksas), Türk gökbilimci ve akademisyendir.
Türkiye'nin en önemli deneysel gök bilimcilerindendir. Yüksek enerji astrofiziğinin birçok alanında araştırma yapmış, küresel iklim değişikliği ve enerji sorunlarına dikkat çekmiş, TÜBİTAK Ulusal Gözlemevi’nin kuruluşunda emek vermiş bir bilim insanıdır.
Yaşamı

1940 yılında İstanbul'da dünyaya geldi. Babası hukukçu Salehettin Ögelman, annesi öğretmen Vedya Özlem Ögelman'dır. Ailesi, doğumundan kısa bir süre sonra Ankara'ya yerleşti.
Hakkı Ögelman, 10 yaşında İstanbul'da Robert Koleje kaydoldu. Bu okulu bitirdikten sonra ABD'nin Indiana eyaletindeki DePauw Üniversitesinde fizik alanında yükseköğrenim gördü. İlk evliliğini bu üniversitedeki arkadaşı Ivy White ile yaptı. Bu evlilikten Kenan ve Nedim adlı iki oğlu dünyaya geldi.
Cornell Üniversitesinde devam ettiği doktora eğitimi sırasında gama ışını toplamak için tasarlanmış balonla atmosferin üst kısımlarına çıkarılarak veri toplayacak bir dedaktör yaptı. Prof. K. Greisen ve Dr. J. Delvaille yönetiminde yaptığı “Search for Discrete Sources of High Energy Cosmic Gamma Rays” başlıklı teziyle 1966'da doktora derecesi aldı.
Avustralya'da Sidney Üniversitesinde post-doktora çalışması yaptıktan sonra  aldığı bir üniversite bursu ile NASA'nın ilk uzay uçuş merkezi olan Goddard Uzay Uçuş Merkezi'nde üç yıl çalıştı; pulsar, quasar, nötron yıldızı gibi uzay nesneleri hakkında öne gelen uzmanlardan biri oldu, çok sayıda makale yayımladı.
Yaşamı > ODTÜ yılları

Ögelman, 1969'da yurda dönerek askerlik yaptıktan sonra ODTÜ'de göreve başladı. 1970'te Fizik Bölümü Başkanlığını üstlendi. Öğrencileriyle birlikte ODTÜ Fizik Bölümü'nün çatısına, Ege Üniversitesi Gözlemevine ve Gaziantep ODTÜ kampüsüne koyduğu deneylerle süpernovalardan gelen yüksek enerjili ışınımın atmosferde oluşturduğu ışığı izleyerek süpernova yakaladı. Alınan veriler Ankara'ya telsizle aktarılırdı. Bu çalışma New Scientist'te haber oldu. Bu dönemde arkeoloji ile de ilgilenerek C14 yaş tayini konusunda çalışmalar yaptı. 1972 yılında atılan SAS II uydusunun ana araştırıcılarından birisi idi. 1976'da TÜBİTAK Bilim Kurulu üyesi oldu ve bu görevi 1983'e kadar sürdürdü.
1977'de eşinden ayrılan Hakkı Ögelman, meslektaşı Dr. Yeter Göksu ile ikinci evliliğini yaptı. Aynı yıl ODTÜ'deki görevine son verildi; ancak karar Danıştay tarafından iptal edildi.
Yaşamı > Adana yılları

Ögelman, 1978-1982 arasında Çukurova Üniversitesi'nde dekanlık yaptı ve güneş enerjisi araştırmaları yürüttü. Bu dönemde Çukurova Üniversitesi kampüsü içine bir güneş evi inşa etti.
1980 darbesi sonrasında eşi Yeter Göksu 1402'likler listesine girdi ve tutuklandı. 8 ay tutuklu kalan eşinin serbest kalmasından sonra çift  Türkiye-den ayrıldı.
Yaşamı > Almanya yılları

Hakkı Ögelman, Almanya'da Max-Planck-Institut für Extraterrestrische Physik- Garching'de (MPE) ROSAT X-ışınları gözlem uydusuyla çalıştı; Türkiye'den öğrenci ve meslektaşlarını da bu çalışmalara kattı. Çalışmaları 1988 Sedat Simavi Ödülü ve 1991 TÜBİTAK Bilim Ödülü'ne değer görüldü. MPE'deki çalışmalarının sonunda Yeter Göksu ile boşanan Hakkı Ögelman, daha sonra Marina Orio adlı İtalyan meslektaşı ile evlenmiş ve bu evlilikten Roberto adlı oğlu dünyaya gelmiştir.
Yaşamı > ABD yılları

Ögelman 1991'de University of Wisconsinde çalışmaya başladı, pek çok doktora öğrencisi yetiştirdi, ROSAT ile çalışmalarına devam etti. Her yaz Türkiye'ye gelip Sabancı Üniversitesinde ders veren Ögerman, TÜBİTAK Ulusal Gözlemevinin (TUG) kuruluşu sırasındaki yer arama çalışmalarında, 150 cm'lik Rus-Türk teleskobunun temininde, Gözlemevinin açılmasında rol aldı. ABD, Namibya ve Avustralya'da kurulu ROTSE robotik teleskobunun dördüncüsünün TÜBİTAK Ulusal Gözlemevine getirilmesini sağladı. 1994'te Türkiye Bilimler Akademisine üye seçildi.
1995'te geçirdiği kısmî felçten sonra da araştırmalarına devam etti. 4 Eylül 2011'de yemek borusu kanseri nedeniyle öldü.
Ölümünden sonra

Anısını yaşatmak için Türk Astronomi Derneği, astronomi öğrencileri için düzenlediği yaz okullarına 2012'den itibaren Hakkı Ögelman'ın adını vermiştir.
Yusuf Devran

Prof. Dr. Yusuf Devran
Yusuf Devran (d.1969,Gümüşhane) Türk Akademisyen, Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi Radyo Televizyon ve Sinema Bölümü öğretim üyesi
Yaşamı

Yusuf Devran, 1969 yılında Gümüşhane Merkez Arzularkabaköy Beldesi'nde doğdu. 1985 yılında Gümüşhane İmam Hatip Lisesi'nden birincilikle mezun oldu ve ardından Ankara Cumhuriyet Lisesi'ni bitirdi. 1989 yılında Ankara Üniversitesi, İletişim Fakültesi Radyo-Televizyon Bölümü'nden mezun oldu.
Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Radyo ve Televizyon Anabilim Dalı'nda, 1992 yılında yüksek lisansını, 2001 yılında doktorasını bitirdi.
1993-1996 yılları arasında Londra'da bulundu ve South Thames College, Medya ve Dizayn Fakültesi'nde Stüdyo Yönetmenliği ve Multimedya konusunda eğitim gördü. Üç yıl süreyle yönetmen ve haber editörü olarak medya sektöründeki farklı kurumlarda çalıştı.
1999 yılında Yeditepe Üniversitesi İletişim Fakültesi eğitim kadrosuna dahil oldu. 2001 yılında yardımcı doçent ve 2005 yılında ise doçent olan Devran, 2001-2009 yılları arasında Yeditepe Üniversitesi İletişim Fakültesi Dekan Yardımcılığı, Fakülte Yönetim Kurulu ve Fakülte Kurulu Üyeliği görevlerinde bulundu.
2011 yılında Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi'ne profesör olarak atandı. Aynı yıl Radyo, Televizyon ve Sinema Bölümü Başkanı ve İletişim Fakültesi Dekanı oldu. 2011-2014 yılları arasında Marmara Üniversitesi Yönetim Kurulu ve Üniversite Senatosu Üyeliği yaptı. Televizyon reyting ölçümleri denetleme heyeti başkanlığı görevinde bulundu.
Telif ve tercüme 7 kitabı bulunan Yusuf Devran'ın öne çıkan eserleri arasında “22 Temmuz: Bir Dönemin Sonu Mu Başlangıcı Mı?”, “Siyasal İktidar-TRT İlişkisinin Dünü” ve “Haber, Söylem, İdeoloji” başlıklı kitapları yer almaktadır. Ulusal ve uluslararası dergilerde yayınlanan çok sayıda makalesi bulunan Yusuf Devran, yurt içinde ve yurt dışında çok sayıda konferansta bildiri sundu. “Gelişmiş Ülkelerde Yaşlı Nüfusun Bakımına Yönelik Çağdaş ve Ekonomik Uygulamalar: Darülaceze Modelinin Rehabilitasyonu” konulu Hollanda'da yaptığı araştırma projesinin birçok önerisi Türkiye'de yerel ve merkezi yönetim tarafından uygulamaya konuldu. Devran çok iyi düzeyde İngilizce ve orta düzeyde Arapça bilmektedir.
Bir süre İngilizce olarak yayımlanan Global Media Journal dergisinin editörlüğünü yapan Yusuf Devran, European Communication Research and Education Association (Avrupa İletişim Araştırma ve Eğitim Derneği) ile European Communication Association (Avrupa İletişim Derneği) üyesidir. Ayrıca toplumumuzda sosyal medya duyarlılığını artırmak amacıyla kurulan Dijital Demokrasi Platformu'nun kurucu üyesidir.
Yusuf Devran akademik görevleri dışında İstanbul'daki Gümüşhane sivil toplum örgütlerinde de aktif olarak görev aldı. İstanbul Gümüşhane İli ve İlçeleri Yardımlaşma ve Kalkındırma Derneği'nde uzun süre Yönetim Kurulu Üyeliği yaptı. Halen İstanbul Gümüşhane Dernekler Federasyonu (GÜDEF)'te danışmanlık yapmaktadır.
Devran, evli ve üç çocuk babasıdır.
Kitapları

Siyasal Kampanya Yönetimi: Mesaj, Strateji ve Taktikler, Odak, İstanbul, 2003.
Göstergeler ve Halimiz, Anadolu Aydınlar Ocağı Yayınları, İstanbul, 2009.
(Ed). Seçim Kampanyalarında Geleneksel Medya, İnternet ve Sosyal Medyanın Kullanımı,, Başlık Yayınları, Nisan 2011.
(Ed). Siyasal İletişim – Temel Kavramlar, Kaknüs Yayınları, İstanbul, 2013.
Yusuf Devran
I. Deva Raya

I. Deva Raya, 1406-1377 yılları arasında Vijayanagar İmparatorluğu'nu yöneten, Sangama Hanedanı'ndan hükümdar. II. Harihara'nın ölümünden sonra onun oğulları arasında Vijayanagar tahtı için gerçekleşen mücadeleden Deva Raya galip çıktı. I. Deva Raya oldukça güçlü ve becerikli bir liderdi. Yaptırdığı sulama çalışmalarıyla meşhur olmuştu. Vijayanagar ordusunu süvarilere verdiği önem ve istihdam ettiği Türki okçularla geliştirmiştir. İtalyan gezgin Niccolo de Conti tarafından Hindistan'ın en güçlü kralı olarak tanımlanmıştır.
Sulama çalışmaları ve idari yönetim

İmparatorluk başkenti Vijayanagar'ın 15. yüzyılın en büyük şehirlerinden biri haline gelmesinde I. Deva Raya'nın önemli rolü vardır. Şehre sağlanan su tedarikinin hem içme suyu hem de sulama suyu amacıyla kullanılmasının başkentin gelişmesini kısıtladığının farkına vararak 1410 yılında Tungabhadra Nehrine bir baraj inşa ettirmişti. Bu barajın tarımsal üretime katkısı büyük olmuştur. Bir diğer icraatı da su yoksunluğu çeken başkente Tungabhadra nehrinden su sağlamak amacıyla yaptırdığı 24 kilometre uzunluğındaki su kemeridir.
Askeri seferler

I. Deva Raya saltanatı sırasında Telangana'daki Velamalar, Bahmani sultanı Gulbarga ve Kondavidu Reddileri ile Kalinga Gajaptileri ile mücadele halinde oldu. Bu mücadelelere rağmen Deva Raya kendi kontrolündeki toprakları korumayı bildi. Reddi Krallığı'ndaki kargaşa sırasında Warangal ile Reddi topraklarını paylaşmak amacıyla bir antlaşma yaptı. Warangal'ın Behmeni Sultanlığı tarafından kopup Vijayanagar tarafına geçmesi, Dekkan'daki güç dengelerini değiştirdi. Bu olaydan sonra Deva Raya, Bahmani sultanı Firuz Şah ile yaptığı savaşı ezici bir üstünlükle kazandı, Krişna Nehrinin ağzına kadar olan merkezi bölgeyi ilhak etti ve Panugal'ı ele geçirdi.
Ölümünden sonra Vijayanagar tahtına oğulları Ramachandra Raya ve Vijaya Raya geçti.
Rienzi

| --- | --- |
 Wagner'in  Rienzi operasından bir sahne
Özgün isim: Rienzi, der Letzte der Tribünen (WWV 49)
Müzik: Richard Wagner
Gala: 20 Ekim 1842
İlk gösterim yeri: Hofoper, Dresden, Almanya
Oyuncular:  Cola Rienzi: Halkin Tribunu', tenor  İrene: Kızkardeşi, soprano  Stefano Colonna: bir soylu, bas  Adriano: oğlu, soprano  Paolo Orsini: diğer bir soylu, bas  Raimondo: Papa elçisi, bas  Baroncelli: Romalı vatandaş, tenor  Cecco del Vecchio: Romalı vatandaş, bas  Barış Habercisi: soprano  Elçiler, Soylular, Papazlar, Keşişler, Askerler, Haberciler, Ahali 
Rienzi (orijinal Almanca adı: Rienzi, der Letzte der Tribünen (WWV 49)) liberetto ve müzik bestesi Richard Wagner tarafından Temmuz 1840 ile Kasım 1840'da hazırlanmış ve prömiyer temsili 20 Ekim 1842'de Dresden'deki Hofoper'de yapılmıştır. Operanın konusu Orta Çağ'da Roma'da geçmekte ve halka iktidar sağlamak için soyluları ve destekçilerini kandırıp mağlup etmeyi başaran bir siyasi lider olan  Cola di Rienzi (1313–1354)'in yaşamını anlatmaktadır.
Hazırlanışı

Wagner'in üçüncü opera eseri olan ama ilk defa onu bir opera bestecisi olarak tanıtan eser olup librettosu da Wagner tarafından İngiliz yazar Edward Lytton Bulwer'in hazırladığı Rienzi adlı romandan uyarlanmıştır. Wagner eserinin librettosunun ilk musevededini 1837'de Riga'da hazırlamaya başlamıştır. Fakat Riga'da yaptığı borçları ödeyememesi nedeniyle Wagner Fransa'ya kaçmış ve 1839-1842 döneminde bu ülkede, genellikle Paris'te yaşamış ve çalışmıştır.1839'da Boulogne'da Fransız opera bestecisi Giacomo Meyerbeer ile karşıladığı zaman ona eserinin librettosunu  hazırlamış olduğu üç perdesini göstermiş ve ondan destek istemişti. Wagner Rienzi'nin tüm bestesini Paris'te 19 Kasım 1840'ta bitirdi (ve aynı zamanda dördüncü eseri olan Uçan Holandalı'yı da hemen hemen aynı zamanda hazırladı. Wagner bu eserin prömiyer temsilinin Paris'te yapılacağını ummaktaydı ama daha müzik çevrelerinde tanınmamış bir besteci olduğu için bunu başaramadı. Bu arada borçlarını da ödeyemediği için borçlular hapishanesine de atıldığı bilinmektedir. 1841'de Wagner'in Rienzi eseri Meyerbeer'in desteğiyle Saksonya'nın başkenti olan Dresden'de yeni yapılan ve mimarı "Gottried Semper" olan o zaman "Hopoper" (şimdi "Semperoper") adıyla bilinen ünlü opera binasının açılış eseri olarak kabul edildi.
Roller

| Rol | Ses tıpı | Prömiyerde rol, 20 Ekim 1842 (Orkestra şefi: Carl Gottlieb Reissiğer) |
| --- | --- | --- |
| Cola Rienzi: Tribün | tenor | Josef Aloys Tichatschek |
| İrene: Kızkardeşi | soprano | Henriette Wust |
| Stefano Colonna: bir soylu | bas | Georg Wilhelm Dettmer |
| Adriano: oğlu | soprano | Wilhelmine Schröder-Devrient |
| Paolo Orsini, diğer bir soylu | bas | Johann Michael Wächter]] |
| Raimondo, Papa elçisi | bas | Gioacchino Vestri |
| Baroncelli: Romalı vatandaş | tenor | Friedrich Traugott Reinhold |
| Cecco del Vecchio, Romalı vatandaş | bas | Karl Risse |
| Barış Habercisi | soprano | Anna Thiele |
Elçiler, Soylular, Papazlar, Kesişler, Askerler, Haberciler, Ahali:
Enstrümantasyon

Wagner'in hazırladığı partisyon notaları şu çalgıları kapsayan bir orkestra önermektedir:
Orkestrada bulunan çalgılar:
3 flüt (3. flüt bazen pikolo), 2 oboa, 3 klarinet, 3 fagot, serpent
4 korno, 4 trumpet, 3 trombon
timpani, baş davul, zil, davul, kirişli davul, üçgen, tam-tam,
Harp
Yaylı çalgılar grubu
Sahne içindeki müzik için çalgılar:
trompet, org, çan,
Askeri bando: 12 trompet, 6 trombon, 10 davul, 4 kirişli davul,
Konu özeti > I. Perde

Mekân:Rienzi'lerin evinin önünde
Eser o zaman kadar alışılmamış uzun bir uvertürle başlar ve eserdeki önemli parçalar, 
"Rienzi’nin Duası", "Zafer Marşı", "Savaşçılar Motifi" ve trompet sinyalleri, bu uvertür içinde bulunmaktadır.
Soylular, özellikle Orsini ve arkadaşları, Rienzi'nin güzel kızkardeşi olan İrene'yi kaçırıp ona tecavüz etmek isterler. Fakat tam bu tecavüze başlarken bir soylu olan ama Rienzi'ye bazen destekleyen Adriano Collona da Rienzo ve kardeşine yardıma gelir ve ahalinin de katılması ile bu büyük bir meydan kavgasına dönüşür. Raimondo bu kavgada bulunanlara Kilise adına kavgadan kaçınmalarını ister. Rienzi halkın meydan kavgasını bırakmalarını ister. Ama bu olay Rienzo'yu çok hislendirmiştir. Papalık temsilcisi Raimondo'nun öğütlerine karşı gelerek şehrin meydanında halka bir ateşli konuşma yaparak halkı kontrolsüz, kanunsuz, hukuksuz soylulara karşı gelmeye çağırır. Adriano Collano ile Rienzi'nin kızkardeşi İrene birbirlerine çok yakınlık duyarlar. (İkili: Ja, eine Welt voll Leiden - Evet, bir keder dünyası) Rienzi'nin de katılmasıyal bir üçlü başlar. Fakat bir trompet bunu keser. Halk Rienzi'nin konuşmalarından çok etkilenerek meydan kenarında bulunan kilisede toplanmış ve ayaklanmanın başarılı olması için dua etmektedirler. Rienzo'ya halka kral olma teklifi yaparlar ama Rienzo sadece Roma halkının bir Tribünü olmayı kabul eder.
Konu özeti > II. Perde

Mekân:Kapitol'da bir salon:
Perde açılması ile uzun bir prelud başlar. Soylular Rienzo'nun öldürülmesi için planlar hazırlamışlardır ve bunu öğrenen Rienzo çok dehşete düşer. Fakat bir sakin koro parçası soyluların barış yapmak için bahanesi ile gönderdiği elçi heyetinin gelişini duyurur. Colonna'lar, Orsini'ler dahil bütün soylulara halkın egemenliğini kabul etmişlerdir ve onların şefi olan Rienzi'ye baş eğmişlerdir. Bu elçileri ve barış kutlamak için Kapitol'da uzunca bir eğlence tertip edilmiştir ve bu "grand opera" geleneklerine uygun olarak bir bale şeklindedir.
Bu baleyi Wagner gelenekten biraz uzaklaşarak sırf eğlence olarak değil de eserin konusuna uymak için "Lucreti'ya Tecavüz" olarak almıştır. Yani soylu Orsini'nin halktan olan İrene'ye tecavüz girişiminden mulhem olarak son Roma Kralı Tarquin'in erdemli Lucretia'ya tecavüzünü ele almaktadır. Eserinin ilk temsillerinde bu bale yarım saatten uzun sürmekteydi. Günümüzde yapımlarda ve ses kayıtlarında bu bale çok şiddetli bir kesintiye uğramaktadır.
Bu bale eğlentinin hemen sonunda soyluların başkanlarında olan Orsini'nin kamasını çıkarıp Rienzo'ya saplayıp onu öldürmeye çalıştığı görülür. Fakat Rienzo'nun giydiği zincirden zırh bunu önler ve kama kırılır. Halk suikastçinin bu planı yapan soyluların öldürülmesini istemeye başlarlar. Rienzi onları sükunete davet eder. Adriano'nun suikastçinin affedilmesine yalvarır ve Rienzo merhametli ve adil bir kararla bunları affeder.
Konu özeti > III. Perde

Mekân: Roma Forumu meydanı
Orkestra perdenin prelüdünde Santo Spirito Cavaliere – (Kutsal Savaşçıların Ruhu) adlı parça ile başlarken Rienzi soyluların ordusuyla çarpışmak için yurttaşlardan kurduğu bir savunma birliği önünde bu orduyu karşılamaya hazırlanmaktadır. Bu birlik uzaklaşınca Adriano üzüntüsünü ifade eden çok hissi bir aryaya başlayıp İrene'ye olan aşkından ama buna rağmen Rienzo'ya karşı gelmesi gerektiğinden bahseder. Adriano İrene'yi Rienzo'dan ayrılmaya çağırı ama İreene kardeşine sadık kalır. Rienzo korkmakta olan yurttaşların moralini yükseltir. Bu birlik soylular ordusuna galip gelir ama Adriano'nun babası Stefano bu çatışmada olur. Adriano babasının intikamını almaya and içer.
Konu özeti > İV. Perde

Mekân:St Jan de Letran Kilisesi
St Jan de Letran Kilisesi'nde Çeçeo ve diğer yurttaşlar soyluların Papa ve Alman İmparatoru ile yaptıkları müzakereler hakkında konuşmaya başlarlar. Rienzi kardeşi İrene ile birlikte gelince Adriano'nun Rienzi'yi öldürme niyetinden vazgeçmeye başlar. Raimondo Papa'nın Rienzi'yi aforoz ettiğini ve onunla birlikte olan her kişinin de afaraöz edileceğini ilan ettiğini bildirir. Buna rağmen ve Adriano'nun bütün ısrarlarına rağmen İrene kardeşi Rienzi'nin yanından ayrılmayı kabul etmez.
Konu özeti > V. Perde > 1. Sahne

Mekân: Kapitol'da bir oda
Mücadeleden yenik düşen Rienzi tek başına dua etmekte, ama yine de Roma halkına olan inancını tekrar etmektedir. (Allmächt’ger Vater - En güçlü peder!). Oraya gelen kızkardeşine Adriano ile gidip kendini kurtarmasını tavsiye eder. Fakat İrene bunu kabul etmez ve iki kardeş devamlı birlikte olmayı ateşli bir ikili ile açıklarlar. Adriano'da girer; halkın Kapitolk binasını kundaklayacağını açıklar; İrene'ye kendisi ile gelip kendini kurtarması için yalvarır. Fakat İrene bunu da reddeder.