Macaristan Krallığı (1301-1526)
İki Hunyadi'nin dönemi (1437 - 1490)

Daha fazla bilgi: János Hunyadi, Matyas Corvinus, Macaristan-Osmanlı savaşları ve Kara Ordu
Hiç oğlu olmayan Sigismund 1437'de öldmüştür. Krallık zümreleri, damadı Avusturya Kralı V. Albert'i kral seçmiştir. Albert, piskoposlara ve lordlara danışmadan herhangi bir karar vermeyeceğine söz vermiştir. 1439'da Osmanlılara karşı yapılan başarısız bir askeri operasyon sırasında dizanteriden ölmüştür.
Albert'in dul eşi Lüksemburglu Elizabeth, ölümünden sonra V. Ladislaus adında bir oğul doğurmuş olsa da, soylular, savaşma yeteneğine sahip bir hükümdarı tercih ediyordular. Tacı Polonyalı III. Władysław'a teklif ettiler. Hem Ladislaus hem de Władysław taç giydiler ve bu da bir iç savaşa neden olmuştur. Władysław'ı destekleyen yetenekli bir askeri lider olan János Hunyadi, bu çatışmalar sırasında öne çıkmıştır.
Władysław, 1441'de Hunyadi'yi (yakın arkadaşı Nicholas Újlaki ile birlikte) güney savunmasına komuta etmesi için atamıştır. Hunyadi, Osmanlılara karşı birçok baskın yapmıştır. 1443-1444'teki "uzun seferi" sırasında Macar kuvvetleri, Osmanlı İmparatorluğu içinde Sofya'ya kadar girmişlerdir. Vatikan yeni bir haçlı seferi düzenlemiş, ancak Osmanlılar 1444'teki Varna Muharebesi'nde Hristiyan güçlerini yok etmişler ve bu sırada Władysław öldürülmüştür.
Władysław'ın ölümünün ardından 1445 Diyeti, bebek V. Ladislaus V'u gerçek hükümdar olarak kabul etmiştir. Akrabası III. Friedrich'in sarayında yaşıyordu. Bu nedenle Zümreler, krallığı yönetmek üzere biri Hunyadi olmak üzere yedi "kaptan" atadılar. 1446 Diyeti Hunyadi'yi tek naip olarak seçti, ancak aynı zamanda Diyeti her yıl toplaması da şart koşuldu. Diyetlerde tüm resmi belgeler çıkarıldı ve hatta Latince konuşmalar yapılabildi. Ancak Pressburg'dan (bugünkü Bratislava, Slovakya) Almanca konuşan delegeler, 1446'da soyluların Macarca konuşması nedeniyle tartışmaları anlayamadıklarını bildirdiler.
Hunyadi'nin naipliğinde geniş bölgeler merkezi hükûmetten bağımsız kalmıştır. Örneğin, III. Friedrich batı sınırları boyunca birkaç kasabayı elinde tutuyordu ve Çek paralı askeri Brandýs'li John Jiskra, kuzey bölgelerdeki birçok kaleyi yönetiyordu. Yine de Hunyadi, Osmanlılara karşı kendi topraklarında savaşmayı planlıyordu. Ancak yeni seferi, Hristiyan güçlerin 1448'de Kosova'da yenilgiye uğratılmasıyla sona ermiştir.
V. Ladislaus'un Avusturyalı ve Bohemyalı tebaası, 1452'de İmparator III. Friedrich'i genç hükümdarlarını yeni koruyucusu Celje Kontu II. Ulrich'e teslim etmeye zorladılar. Hunyadi de naiplikten istifa etmiştir, ancak kraliyet gelirlerinin önemli bir bölümünü ve birçok kraliyet kalesini yönetmeye devam etmiştir. Kraliyet gelirleri reformuna ilişkin dönemin bir önerisine göre, gelirlerin yüzde 50'ye tekabül eden yaklaşık 120.000 florin kraliyetin tuz tekelinden ve köylüler tarafından ödenen doğrudan vergilerden elde ediliyordu.
1453'te İstanbul'un Fethi, Sultan II. Mehmed yönetimindeki Osmanlı genişlemesinde yeni bir aşamanın başlangıcını göstermektedir. İki yıl içinde Sırbistan'ı işgal etmiş ve Macaristan'ın güney sınırındaki kilit kale olan Belgrad'ı almaya karar vermiştir. Savunma, Fransisken vaiz John of Capistrano'nun yardım ettiği János Hunyadi tarafından düzenlenmiştir. 22 Temmuz 1456'da 25-30.000 kişiyi seferber ederek Osmanlı'nın ikmal hatlarını kestiler ve geri çekilmeye zorladılar. Hunyadi iki hafta içinde salgın nedeniyle hayatını kaybetmiştir.
Celje'li Ulrich, Hunyadi'nin büyük oğlu Ladislaus'a babasının elinde bulunan tüm kraliyet kalelerini teslim etmesini emretmiştir. Ladislaus Hunyadi emri kabul ediyormuş gibi yapmış ama maiyeti Ulrich'i Belgrad'da öldürmüştür. Mart 1457'de küçük kardeşi Matthias ile birlikte tutuklanmış ve ardından idam edilmiştir. Ancak infaz, daha güçsüz soyluları isyan etmeye kışkırtmıştır. V. Ladislaus, yıl sonundan önce öldüğü Prag'a kaçmıştır.
Bir Diyet toplandı ve toplanan soylular Matthias Hunyadi'yi kral seçmişlerdir. Genç hükümdar kısa sürede güçlü Ladislaus Garay'ı palatin ofisinden ve amcası Michael Szilágyi'yi naiplikten uzaklaştırmıştır. Garay liderliğindeki muhalifleri tacı III. Friedrich'e teklif etmişler, ancak Matthias onları yenmiş ve imparatorla bir barış anlaşması imzalamıştır. Bu arada krallığın güney sınırları boyunca uzanan tampon devletler bölgesi, Sırbistan ve Bosna'nın Osmanlılar tarafından işgal edilmesiyle çökmüştür. Bunun hemen bir sonucu olarak, çok sayıda Sırp mülteci, krallığa yerleşmiştir.
Kral Matthias geniş kapsamlı mali ve askeri reformlar başlatmıştır. Her şeyden önce, köylüler her yıl, çoğunlukla Diyet'in izni olmadan toplu olarak "olağanüstü vergi" ödemek zorunda kalıyorlardı. Daha önceki muafiyetleri kaldırmak için geleneksel vergiler yeniden adlandırıldı (örneğin, "otuzuncu" vergi 1467'den itibaren "Krallığın görevi" adı altında toplandı). Dönemin tahminleri, toplam yıllık gelirinin yaklaşık 650.000 altın florin olduğunu göstermektedir. Gelirlerinin yüzde 60'tan fazlası olan yaklaşık 400.000 florin "olağanüstü vergiden" geliyordu, ancak tuz tekeli ve madeni para hâlâ 60-80.000 florin tutarında önemli bir gelir sağlıyordu.
Artan kraliyet gelirleri, Matthias'ın daimi bir ordu kurup sürdürmesini sağlamıştır. Çoğunlukla Çek, Alman ve Macar paralı askerlerden oluşan "Kara Ordu", Avrupa'nın ilk profesyonel askerî güçlerinden birisi olmuştur. Matthias güney sınırı boyunca kaleler ağını güçlendirmiş, ancak babasının Osmanlı karşıtı saldırgan politikasını sürdürmemiştir. Bunun yerine Osmanlıları Avrupa'dan çıkaracak kadar güçlü bir ittifak kurmaya çalıştığını öne sürerek Bohemya, Polonya ve Avusturya'ya saldırılar düzenlemiştir.
Her ne kadar Bohemya'nın "sapkın" kralı Poděbrady'li George'a karşı savaşı Vatikan tarafından desteklense de, krallığın dış politikasındaki bu yeniden yönelim pek destek bulmamıştır. Esztergom başpiskoposu John Vitéz liderliğindeki Matthias'ın eski destekçilerinin çoğu ona isyan etmiştir. Tahtı Polonya Kralı IV. Casimir'in oğlu Casimir'e teklif etmişler, Matthias onları kolaylıkla yenmiştir. Bohemya'ya karşı savaşı, Moravya, Silezya ve Lusatia'daki hakimiyetini onaylayan 1478 Olomouc Barışı ile sona ermiştir. Sonraki on yılda Matthias, İmparator III. Frederick'e karşı Styria ve Aşağı Avusturya'yı (Viyana dahil) işgal etmesini sağlayan bir savaş başlatmıştır.
Matthias nadiren bir Diyet toplamış ve sonra kraliyet kararnameleri ile yönetilmiştir. Devlet yönetiminde aristokratlar yerine daha güçsüz soyluları ve hatta halktan insanları çalıştırmayı tercih etmiştir. 1486 tarihli Decretum Maius'u, palatine'nin kontluklardaki yargı meclisleri toplama hakkını ortadan kaldırarak ve daha önceki dokunulmazlıkları iptal ederek kontluk hakimlerinin otoritesini güçlendirmiştir. Yolsuzluğu bastırmak için krallığında kılık değiştirerek dolaşan Kral "Adil Matthias", ölümünden sonraki birkaç yıl boyunca yaygın halk masallarının kahramanı olmuştur.
Matthias'ın sarayı, Miklós Molnár' göre "tartışmasız Avrupa'nın en parlakları arasındaydı". Kütüphanesi Bibliotheca Corviniana, 2.000 el yazması ile çağdaş kitap koleksiyonları arasında en büyük ikinci kütüphaneydi. Matthias, Alplerin kuzeyinde İtalyan Rönesans tarzını kendi topraklarına getiren ilk hükümdar olmuştur. İkinci eşi Napolili Beatrice'den ilham alarak 1479'dan sonra Buda ve Visegrád'daki kraliyet saraylarını İtalyan mimar ve sanatçıların himayesinde yeniden inşa ettirmiştir.