stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Asitretin

| --- | --- |

Klinik verisi
Ticari adlar: Soriatane, Neotigason
AHFS/Drugs.com: Monografi
MedlinePlus: a601010
Uygulamayolu: Oral
ATC kodu: D05BB02 (DSÖ) 
Hukuki durum
Hukuki durum:  AU: S4 (Yalnızca reçeteyle)  CA: Reçeteli ilaç  UK: POM (Yalnızca reçeteyle)  US: Yalnızca ℞ 
Farmakokinetik veri
Biyoyararlanım: 60%
Protein bağlanma: >99.9%
Metabolizma: Hepatik
Eliminasyon yarı ömrü: 49 saat
Boşaltım: Dışkı ve idrar
Tanımlayıcılar
 IUPAC adı (2E,4E,6E,8E)-9-(4-metoksi-2,3,6-trimetilfenil)-3,7-dimetilnona-2,4,6,8-tetraenoik asit 
CAS Numarası: 55079-83-9 
PubChem CID: 5284513
IUPHAR/BPS: 7598
DrugBank: DB00459 
ChemSpider: 4447573 
UNII: LCH760E9T7 
KEGG: D02754 
ChEBI: CHEBI:50173 
ChEMBL: ChEMBL1131 
CompTox Bilgi Paneli (EPA): DTXSID6022553 
ECHA Bilgi Kartı: 100.054.050 
Kimyasal ve fiziksel veriler
Formül: C21H26O3
Mol kütlesi: 326.429
3D model (JSmol): İnteraktif görüntü
 SMILES O=C(O)\C=C(\C=C\C=C(\C=C\c1c(cc(OC)c(c1C)C)C)C)C 
 InChI InChI=1S/C21H26O3/c1-14(8-7-9-15(2)12-21(22)23)10-11-19-16(3)13-20(24-6)18(5)17(19)4/h7-13H,1-6H3,(H,22,23)/b9-7+,11-10+,14-8+,15-12+  Key:IHUNBGSDBOWDMA-AQFIFDHZSA-N  
Asitretin (ticari isimleri Soriatane ve Neotigason) ikinci jenerasyon retinoiddir. Oral olarak alınır ve tipik olarak sedef hastalığı için kullanılır.
Asitretin, kendisinden önce kullanılan etretinatın bir metabolitidir. Etretinat kullanımdan kaldırıldı, çünkü dar bir terapötik indekse ve uzun bir eliminasyon yarı ömrüne  (t1/2=120 gün) sahipti, bu da dozlamayı zorlaştırıyordu. Etretinatın aksine, asitretinin yarı ömrü yaklaşık 2 gündür. Ancak, asitretin aşırı uzun bir yarı ömre sahip olan etretinata metabolize edilebileceği için, kadınlar asitretin tedavisine son verdikten sonra en az üç yıl hamile kalmaktan kaçınmalıdır. Bu nedenle, asitretin genellikle hamile kalma riski taşıyan, çocuk doğurganlığı olan kadınlar için önerilmemektedir.
Acitretin, şiddetli dirençli sedef hastalığının tedavisinde kullanılan bir oral retinoiddir. Problemler ve şiddetli yan etki potansiyeli nedeniyle genellikle diğer tedavilere yanıt vermeyen sadece çok şiddetli psoriazis vakalarında kullanılır. Gen transkripsiyonunu düzenleyen nükleer reseptörlere bağlanır. Keratinosit farklılaşmasını indükler ve epidermal hiperplaziyi azaltarak hücre çoğalmasının yavaşlamasına yol açar. Asitretin, oral uygulamadan sonra kolayca emilir ve geniş ölçüde dolaşıma geçer. Terapötik bir etki iki ila dört hafta veya daha uzun bir süre sonra ortaya çıkar.
İlacı alan hastaların, doğum kusurlarına neden olabileceğinden en az üç yıl kan vermelerine karşı önlem alınmalıdır.
Yan etkiler

Asitretinin, ciddi doğum kusurlarına neden olduğuna dikkat çekilir ve hamile kadınlar veya asitretin kullanımından sonra 3 yıl içinde hamile kalmayı planlayan kadınlar tarafından kesinlikle kullanılmamalıdır. Asitretin kullanan doğurganlık çağındaki cinsel açıdan aktif kadınlar, aynı anda en az iki doğum kontrol formu kullanmalıdır. Kullanan kadın ve erkek hastalar, kanlarının hamile bir hastada kullanılabileceği ve doğum kusurlarına neden olabileceği için, kullandıktan sonra üç yıl boyunca kan bağışında bulunmamalıdır. Buna ek olarak, bulantı, baş ağrısı, kaşıntı, kuru, kırmızı veya pul pul döküntülü cilt; kuru veya kırmızı gözler, kuru veya çatlamış dudaklar, şişmiş dudaklar, ağız kuruluğu, susuzluk, sistit akne veya saç dökülmesine neden olabilir.
KOD (albüm)

| Profesyonel değerlendirmeler> Toplam derece.Kaynak | Profesyonel değerlendirmeler> Toplam derece.Derece |
| --- | --- |
Metacritic: 73/100
Eleştiri dereceleri
Kaynak: Derece
AllMusic: 
Consequence of Sound: B
The Guardian: 
HipHopDX: 4.6/5
NME: 
Now: 
Pitchfork: 6.3/10
PopMatters: 6/10
Rolling Stone: 
Spin: 7/10
KOD, Amerikalı rapçi J. Cole'un beşinci stüdyo albümü. 20 Nisan 2018'de Dreamville Records, Roc Nation ve Interscope Records etiketiyle yayımlandı. Prodüksiyonu büyük ölçüde Cole'un kendisi tarafından gerçekleştirilen albüme; T-Minus ve Childish Major gibi isimler de katkıda bulundular. Albüm, eleştirmenlerce beğeniyle karşılandı. ABD'de 397 bin adetlik ilk hafta satışıyla Billboard 200 listesine birinci sıradan girdi.
Parça listesi

Belirtilenler dışındaki tüm şarkıların söz yazarı ve prodüktörü: J. Cole
| No>  | Başlık | Prodüktör(ler) | Süre |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Intro"   |   | 1:47 |
| 2. | "KOD"   |   | 3:11 |
| 3. | "Photograph"   |   | 3:38 |
| 4. | "The Cut Off" (featuring Kill Edward) |   | 3:57 |
| 5. | "ATM"   |   | 3:36 |
| 6. | "Motiv8"   |   | 2:13 |
| 7. | "Kevin's Heart"   | T-Minus Mark Pelli | 3:20 |
| 8. | "Brackets"   |   | 5:15 |
| 9. | "Once an Addict" (Interlude) |   | 3:17 |
| 10. | "Friends" (featuring Kill Edward) | Childish Major J. Cole | 4:17 |
| 11. | "Window Pain" (Outro) |   | 4:46 |
| 12. | "1985" (Intro to The Fall Off) |   | 3:10 |
| Toplam süre: | Toplam süre: | Toplam süre: | 42:27 |
"The Cut Off" ve "Friends" adlı parçalarda konuk sanatçı olarak listelenen kiLL edward, J. Cole tarafından kullanılan bir takma addır.
Listeler

| Liste (2018) | Tepe noktası |
| --- | --- |
Avustralya (ARIA): 1
Belçika (Ultratop Flandre): 2
Belçika (Ultratop Valonya): 30
Canadian Albums (Billboard): 1
Hollanda (MegaCharts): 2
Finlandiya (Suomen virallinen lista): 9
Almanya (Offizielle Top 100): 16
İrlanda (IRMA): 1
İtalya (FIMI): 37
Yeni Zelanda (RMNZ): 1
Norveç (VG-lista): 2
İskoçya (OCC): 31
İsveç (Sverigetopplistan): 5
Birleşik Krallık (OCC): 2
BK R&B Albums (OCC): 1
ABD Billboard 200: 1
Kırlangıç Yuvası

1912'de inşa edilen Kırlangıç Yuvası, Yalta yakınlarındaki Neogotik yapılardan biridir.
Kırlangıç Yuvası (Ukraynaca: Ластівчине гніздо, Ukraynaca: Lastivchyne hnizdo, Rusça: Ласточкино гнездo, Rusça: Lastochkino gnezdo, Kırım Tatarcası: Къарылгъач ювасы, Qarılğaç yuvası), Kırım'daki Gaspra kasabasında yer alan dekoratif bir kaledir. 1911-1912 yılları arasında 40 metre yüksekliğindeki Aurora Yamacı'nın üzerinde inşa edildi. Rus mimar Leonid Sherwood tarafından Neogotik bir tarzda tasarlandı.
Kale, Karadeniz kıyısındaki Ai-Todor Burnu'na bakmaktadır ve Haraks castrumunun kalıntıları yakınında yer almaktadır. Kırlangıç Yuvası, Kırım'daki en popüler turistik mekânlardan biridir ve Kırım'ın güney kıyılarının simgesi kabul edilmektedir.
Tarihçe

Kırlangıç Yuvası'nın yerindeki ilk ahşap bina.
Kırlangıç Yuvası'nın günümüzdeki hâli.
Aurora Yamacı'ndaki ilk bina, Rus bir general için yaklaşık 1895'te inşa edildi. "Aşk Kalesi" adı verilen bina ahşap bir kulübeydi. Daha sonra kulübenin mülkiyeti Rus çarının doktoru A. K. Tobin'e geçti.
Bakü'de petrol çıkararak bir servet elde eden Baltık Almanı Baron von Steingel, 1911'de kulübeyi satın aldı ve mevcut binayı inşa ettirdi. 1914'te binayı restoran olarak kullanılmak üzere P. G. Shelaputin'e sattı. Rus Devrimi'nden kısa süre sonra bina, yalnızca turistik amaçlarla kullanılmaya başladı. 1927'de meydana gelen 6-7 şiddetindeki depremlere maruz kaldı. Depremlerde bina hasar görmezken bazı dekoratif nesneler ile yamacın küçük bir bölümü denize düştü ve yamaçta büyük bir çatlak ortaya çıktı. 1930'larda okuma kulübü yapılan bina, güvenlik nedeniyle kapatıldı ve 40 yıl kullanılmadı.
Binada yenileme çalışmaları 1968'de başladı. 1975'ten beri binada bir restoran hizmet vermektedir. Bina, 2011'de üç ay süren restorasyon çalışmaları nedeniyle kapalı kaldı.
Mimari

Kompakt boyutlarda olan yapı, 20×10 metre ölçülerindedir. Yapının başlangıçtaki tasarımında bir giriş salonu, ziyaretçi odası, kuleye çıkan merdivenler ve her kata bir tane olacak şekilde iki yatak odası öngörülmüştür. Ziyaretçi odasının içi ahşap panellerle dekore edilmişken diğer odaların duvarları sıvanmış ve boyanmıştır. Yapının dışını çevreleyen gözlem terasından deniz ve Yalta kıyıları izlenebilmektedir.
Ermeni Bagratuni Krallığı

Ermeni Bagratuni Krallığı veya  Bagratuni Ermenistanı (Ermenice: Բագրատունյաց Հայաստան Bagratunyats Hayastan ya da Բագրատունիների թագավորություն, Bagratunineri t’agavorut’yun, "Bagratunis krallığı"), I. Aşot tarafından, Büyük Ermenistan'ın Arap Emeviler ve Abbasi egemenliği altında yaklaşık iki yüzyıl süren yabancı egemenliğinin ardından 880'lerin başında kurulan bağımsız bir devlettir. Bölgedeki iki çağdaş güç olan Abbasiler ve Bizanslılar, bölgedeki insanlara boyun eğdirmek ve Ermeni nakharar soylu ailelerinin birçoğunu dağıtmak için uğraşırken Aşot, Arapları Ermenistan'dan uzaklaştıracak bir hareketin öncüsü olarak kendini öne sürmeyi başardı.
Hem Bizanslı hem de Arap liderler tarafından sınırlarına yakın bir tampon devleti korumaya istekli olmasıyla Aşot'un prestiji arttı. Halife, Aşot'ı 862'de "prenslerin prensi" olarak ve daha sonra 884 veya 885'te kral olarak tanıdı. Bagratuni krallığının kurulması daha sonra Taron, Vaspurakan, Kars, Haçın ve Sünik gibi çeşitli Ermeni prenslik ve krallıklarının kurulmasına yol açtı. Tüm bu devletleri bir arada tutmak zorken Bizanslılar ve Araplar, krallığın durumunu kendi kazanımları için sömürme konusunda zaman kaybetmediler. III. Aşot yönetiminde Ani krallığın başkenti haline geldi ve gelişen bir ekonomi merkezi ve kültürel merkez haline geldi.
11. yüzyılın başlarında krallık düşmeye başladı ve daha sonra çöktü. İmparator II. Basileios'un Güneybatı Ermenistan'ın bazı kısımlarını topraklarına katmaya başlamasıyla Kral Hovhannes-Smbat topraklarını terk etmeye zorlandı ve 1022'de ölümünün ardından krallığını Bizanslılara “vereceğini” söyledi. Ancak Hovhannes-Smbat'ın 1041'de ölümünden sonra başa gelen halefi II. Gagik, Ani'yi teslim etmeyi reddetti ve 1045'e kadar direnişe devam etti. İç ve dış tehditlerle boğuşan krallığı sonunda Bizans kuvvetleri tarafından ele geçirildi.
Tarihi > Öncesi

7. yüzyılda Sassani İmparatorluğu'nun zayıflaması, başka bir bölgesel iktidar olan Müslüman Arapların yükselişine yol açtı. Emevî Araplar, Orta Doğu'da geniş toprak alanları ele geçirmiş ve kuzeye dönerek 640 yılında Ermenistan topraklarına düzenli olarak baskınlar yapmaya başlamıştır. Ermeni kuropalatis olan Theodore Rshtuni, halifeyle barış anlaşması imzalamış olsa da Araplar ve Bizanslılarla devam eden savaş Ermenistan'da daha fazla yıkıma yol açmıştır. 661'de Ermeni liderler Müslüman egemenliği altında teslim olmayı kabul ederken Grigor Mamikonian'ı güçlü Mamikonyalı nakharar ailesinden Ermenistan ishkhan''ı (ya da prensi) olarak tanımayı kabul etti. Dvin'deki başkenti ile "el-Arminiya" olarak bilinen il, bir ostikan veya vali tarafından yönetiliyordu.
Ancak, Ermenistan'daki Emeviler yönetimi, 8. yüzyılın başlarında zulüm etmeye başladı. Araplara karşı ayaklanmalar 705 yılına kadar arttı ve müzakereler için görüşme bahanesiyle, Nahçıvan'ın Arap ostikan'ı (valisi) neredeyse tüm Ermeni soylularını katletti. Araplar Ermenilerle uzlaşma girişiminde bulundu ancak daha yüksek vergiler, bölgesel ticaret eksikliği nedeniyle ülkenin fakirleşmesi ve Emeviler'in Mamikonyanlar üzerindeki Bagratuni ailesini tercihi (diğer önemli aileler Artsruni, Kamsarakan ve Rshtuni) bunu başarmayı zorlaştırdı. Emevilerin Abbasiler tarafından devrilmesiyle ikinci bir isyan ortaya çıktı fakat Bagratuni ve Mamikonyan aileleri arasındaki sürtüşmeden dolayı kısmen başarısızlıkla sonuçlandı. İsyanın başarısızlıkla sonuçlanması kontrol ettiği toprağın çoğunu kaybeden Mamikonyan Hanedanlığı'nın neredeyse dağılmasına da neden oldu.
İkinci olarak benzer şikâyetlerden kaynaklanan üçüncü ve son bir isyan, 774 yılında Mushegh Mamikonyan'ın önderliğinde ve diğer nakhararların desteğiyle başlatıldı. Ancak Abbasi Arapları, 30 bin kişilik bir orduyla Ermenistan'a yürüdüler ve 24 Nisan 775'te Bagrevand Savaşı sırasında isyancıları bastırdılar.
Tarihi > Bagratidlerin yükselişi

Bagratuni ailesi, 750 yılında iktidara geldiklerinden beri Abbasi halifeleri ile ilişkilerini geliştirmek için elinden geleni yapmıştı. Bagratuni ailesi üyeleri kısa bir süre sonra bölgedeki Ermenilerin liderleri olarak görülmeye başlandı. Birçok hanedanlığın ortadan yok olmasına neden olan üçüncü başkaldırıya katılmayan Bagratunilerin karşısında artık rakip kalmamıştı. Yine de, bölgeyi tam olarak kontrol altına almak için yapılan Ermenistan'a Arap göçü ve halifenin yeni oluşturulan idari bölgelerdeki (emirlikler) yönetime emirleri tayin etmesi ile daha da karmaşık hale geldi. Ermenistan'da ikamet eden Arapların sayısı çoğunluğu oluşturmaya yetmedi ve tayin edilen emirler halifeye tamamen bağlı kalmadı. Tarihçi George Bournoutian'ın gözlemlediği gibi, "Arap otoritesinin bu bölünmesi, Aşot Msaker (" Et-Yiyici ") tarafından yönetilen Bagratuni ailesinin yeniden dirilişi için fırsat sağlamıştır.
Aşot, daha önce Mamikonyalılara ait olan toprakları ilhak etmeye başlamış ve halifeye bağlılığını göstermek için emirlere karşı kampanya başlatmasıyla 804'te kendisine halife tarafından ishkhan unvanını bahşedilmiştir. 822'de ölümü üzerine Aşot topraklarını oğullarından ikisine bıraktı: en büyük oğlu Bagrat Bagratuni Taron ve Sasun aldı ve ishkhanats ishkhan ya da prenslerin prensi anlamına gelen prestijli unvanını miras alırken Smbat, İspir ile Tayk'ın sparapet'i oldu.
Kardeşler, müslümanlara karşı birleşik bir cephe oluşturamadılar. Arap yönetimine karşı yeni bir Ermeni isyanı, 850 yılında Bagarat ve Aşot Artsruni Vaspurakan liderliğinde gerçekleşti ama önceki isyanlarda olduğu gibi bu isyan da başarısız oldu: Türk general Bugha el-Kabir liderliğindeki bir Arap ordusu, Bagarat, Smbat ve diğer Ermeni prensleri ele geçirdi ve isyanı acımasızca bastırdı.
Tarihi > Krallığın kuruluşu

Araplara karşı yürüttüğü başarılı askeri seferlerle Ermenistan'daki Abbasi yönetimini kesin olarak zayıflatan Bizans imparatoru I. Basileios ile Ermenilerin talihi dönmeye başladı. 857'de Smbat'tan sonra oğlu I. Aşot başa gelerek Araplar tarafından önceden tutulan bölgeleri yavaş yavaş geri almak için ölçülü bir yaklaşım benimsemiştir. 862'de prenslerin prensi unvanını aldı ve Arapları Tayk'taki üslerinden uzaklaştırmaya başladıklarında kardeşi Abas'ı sparapet olarak görevlendirdi. Arminiya'nın ostikanını sürmeye yönelik ilk çabaları başarısız oldu.
884 yılında, Ermeni prenslerin ve dini liderlerin taleplerine tepki veren Halife Mutemid, Ermenistan'ın Bizans etkisine girmesine izin veren güvenlik risklerini dikkate alarak Aşot'a bir taçgöndererek onu kral olarak tanıdı. II. Basileios de aynı şekilde Aşot'a taç yolladı. Ashot tahtını Bagaran kentine taşıdı ve 884 ya da 885'te taç giyme töreni burada yapıldı.
Böylece Aşot, Ermeni monarşisini yeniden kurdu ve 428'den beri Ermenistan'ın ilk kralı oldu. Hem Bizanslıların hem de Arapların lehine güvence verdi ancak sonunda II. Basileios'e sadakat göstererek 885'te Bizanslılarla bir ittifak yapmayı seçti. Aşot, bölgenin tek Ermeni prensi değildi (Sünik, Vaspurakan ve Taron'da başka beylikler vardı) ancak kral olmada otoritesini tanıyan diğer prenslerin tam desteğini aldı. Kral statüsüyle, otoritesi aynı zamanda komşu Gürcistan, Albanya ve Arap emirliklerine de taşındı. I. Aşot'un saltanatı kısa sürdü ve 890'daki ölümünden sonra oğlu I. Smbat başa geldi.
Tarihi > Ermenistan'ın Altın Çağı

III. Aşot'un Ermeni kralı olarak resmî töreni, Kutsal Makam'ın Vaspurakan'dan Ani şehri yakınlarında Argina'ya taşınmasının ardından 961'de yapıldı. Törende Ermeni ordusu, 40 pisikopos, Kafkas Arnavutluk kralı ile Kralı shahenshah unvanıyla taçlandıran Katolikos Anania Moeketsi yer aldı. Aynı yıl Aşot, başkenti Kars'tan Ani'ye taşıdı. Bagratuni kralları, Bagaran'dan Şirakavan'a Kars'a dönüşümlü olarak yerleşecek bir şehir seçmemişti; Kars, başkent olabilecek bir satüye sahip olmamıştı ve düşman emirlerine olan yakınlığı göz önüne alındığında Dvin de göz ardı edilmişti. Ani'nin doğal savunması, kuşatmaya dayanabilmesi ve Dvin'den Trabzon'a kadar bir ticari yola sahip olması başkent olmasını sağlamıştır.
Bu ticaret yolu sayesinde, şehir hızla büyümeye başladı ve Bagratuni Ermenistan'ın başpolitik, kültürel ve ekonomik merkezi oldu. Mağazalar, marketler, atölyeler, hanlar kentin tüccarları ve halkı tarafından kurulmuşken, nakharar elitleri muhteşem konak ve sarayların inşasına maddi destek sağladılar. İnşaat ayrıca Kral Aşot'un kendi hayırseverliği ile tamamlandı. Ani, manastırlar, hastaneler, okullar ve darülacezeler etrafında yapılmış olan ünlü "Ashotashen" duvarlarının inşasının maliyeti de Aşot tarafından sağlanmıştır. Aşot'un tüm bu yapıların inşasına dair yardımı ona “Voghormat” ya da “Merhametli” takma adını kazandırdı. Aşot aynı zamanda dış ilişkilerde de büyük ölçüde başarılı oldu. Bizans imparatoru I. İoannis tarafından yönetilen bir Bizans ordusu 973'te Taron'a girdiğinde Aşot 80 bin kişilik bir orduyla karşılarına çıktı. Ertesi yıl, Tzimiskes ile bir ittifak kurdu ve Halep ve Musul'daki Müslüman emirlere karşı imparatorla sefer yapmak için 10 bin Ermeni askeri gönderdi. Aşot aynı zamanda 953'te Şeddadilerden Dvin'i almak için şehri kuşattı fakat alma girişimi başarısızlıkla sonuçlandı.
Tarihi > Düşüş ve Bizans ilhakı

Bizanslılar, 10'uncu yüzyılın son on yılında Ermenistan'a doğru doğuya tarafa yavaş yavaş ilerliyordu. İmparator II. Basileios'un Araplara ve iç Arap mücadelelerine karşı sayısız zaferi, Kafkasya'ya doğru bir yol açılmasına yardımcı oldu. Konstantinopolis'in resmi politikası, hiçbir Hristiyan cemaatinin Bizans imparatoruna eşit ya da ondan bağımsız olmamasıydı. Zaman zaman diplomatik uzlaşmalarla maskelenmiş olsa bile imparatorluğun nihai hedefi Ermeni krallığının tam ilhakıydı. 10. yüzyılın ortalarına gelindiğinde Bizans İmparatorluğu, Ermenistan'ın batı sınırının tam uzunluğu boyunca uzanıyordu. Taron, Bizans İmparatorluğu'nun ele geçirdiği ilk Ermeni bölgesiydi. Belirli bir anlamda, Bizanslılar Taron'un Bagratuni prenslerini vassal olarak kabul ettiler. Taron'lu Aşot Bagratuni'nin 967'de ölümü ile (III. Aşot ile karıştırılmamalı) oğulları Gregori ve Bagrat, imparatorluğun baskısına dayanamadılar.
Kısa bir süre sonra 979 yılında topraklarından ayrılan III. David Kuropalates'in yönettiği toprakların ilhak edilmesi izledi. 1001, 1014 ve 1021 ya da 1022'deki üç seferde Karin, Malazgirt ve Tayk, İberya theması altında Bizans'a katıldı ve Karin (Bizanslılar tarafından Theodosiopolis olarak adlandırılmıştır) buranın başkenti olmuştur. Bu geniş alan Ermenistan'ın batı sınır bölgelerini kapsamakta ve Van Gölü'nün kuzeyindeki Malazgirt'e kadar uzanarak doğuya doğru derin bir şekilde eğilerek merkez platoya yükselmektedir.
Daha sonra Vaspurakan'ın Ardzruni Krallığı da ilhak edildi. 1003 yılında, Kral I. Gagik'in damadı olan Senekerim-Hovhannes'in krallığının son yöneticisi Vaspurakan'ın tek kralı olmak için yeğenlerini alt etti. Yönetimi, çeşitli Türkmen gruplarının yağmaladığı baskınlarla 11. yüzyılın ikinci on yılında daha da belirsiz hale geldi. 1016'da Senekerim-Hovhannes, 72 kale ve 3000-4000 köy dahil olmak üzere Vaspurakan topraklarını II. Basileios'e teklif etti. II. Basileios bu tekliften önce zaten Balkanlar'dan Vaspurakan'a bir ordu göndermişti. Ardzruni krallığının düşüşüyle Ermenistan topraklarında Bizans iktidarı sağlam bir şekilde kuruldu ve sadece Bagratuni ve Doğu Syunik ve Baghk krallıklarının bağımsız kaldı.
Bagratid hanedanlığının kurulmasından önce, Ermenistan'ın Arap yönetimi altında emirliği.
Bagratid hanedanlığı altında Ermenistan Krallığı'nın yükselişi.
Kral I. Gagik'in heykeli
Bagratid Ermenistan'ı ve komşu Ermeni devletleri Vaspurakan, Taron, Syunik-Baghk, Khachen, vb.
Konstantinopolis İmparatorluk Kütüphanesi

| --- | --- |

Genel bilgiler
Durum: Mevcut değildir
Tür: Kütüphane
Şehir: İstanbul
Ülke:  Türkiye
Koordinatlar: 40°59′46″K 28°55′43″D﻿ / ﻿40.99611°K 28.92861°D﻿ / 40.99611; 28.92861
Başlama: 337 (1687 yıl önce) (337)
Tamamlanma: 361 (1663 yıl önce) (361)
Yıkılma: Çeşitli dönemlerde geçirdiği yangınlar, yağmalar ve fetihler sonrası yok olmuştur
Sahip: Bizans İmparatorluğu Latin İmparatorluğu Osmanlı İmparatorluğu
Tanınma nedeni: Antik dünyanın büyük kütüphanelerinin sonuncusu olması

Konstantiniyye İmparatorluk Kütüphanesi, Bizans İmparatorluğu'nun başkentinde, antik dünyanın büyük kütüphanelerinin sonuncusuydu. Büyük İskenderiye Kütüphanesi'nin ve diğer eski kütüphanelerin yıkılmasından çok sonra, yaklaşık 1000 yıl boyunca antik Yunan ve Roma bilgisini korudu. 1204'teki Dördüncü Haçlı Seferi'nin baskınları da dahil olmak üzere, yıllar boyunca meydana gelen bir dizi yangın ve savaş zamanlarında meydana gelen hasar, binanın kendisini ve içeriğini etkiledi. Kütüphane, 29 Mayıs 1453'te Konstantinopolis'in Osmanlı İmparatorluğu tarafından fethedilmesine kadar büyük ölçüde devam etmiştir, sonra kütüphanenin önemli ölçüde hayatta kalan içeriği yok olmuş veya kaybolmuştur. Kütüphane, bir Scriptorium kurmuş olan II. Constantius (MS 337–361 arası hükümdar) tarafından Yunan edebiyatının hayatta kalan eserleri koruma için kopyalanabilmesi için kurulmuştur. İmparator Valens 372'de dört Yunan ve üç Latin hattatı kullanmıştır. Bugün bilinen Yunan klasiklerinin çoğunluğu, Konstantinopolis İmparatorluk Kütüphanesi'nden gelen Bizans kopyaları ile bilinir.
Tarih

Antik Yunan'da yazılar ve çoğu edebiyat papirüs üzerine kopyalanmıştır. Papirüs bozulmaya başladıkça, 4. yüzyılda I. Konstantin gibi, okuma materyalini papirüsten parşömen aktarmak için bir hareket vardı, fakat onun hareketi özellikle kutsal metinler ile ilgiliydi. Konstantin'in taht varisi II. Constantius bu hareketi sürdürdü. Konstantinopolis'in ilk imparatorluk kütüphanesiyle sonuçlanan çalışma onun eseriydi. Kütüphanenin 100.000'den fazla eski metin içerdiği tahmin edilmektedir. Hareket, bir grup hattat ve kütüphaneciyi idare eden bir Themistios tarafından yönetildi.
Tarih > Agathon

Okutman Agathon, Konstantinopolis'in ilk Okutmanı ve sonra kütüphanecisiydi: Okutmanlığı sırasında 680 yılında, Monotelit sapkınlığı kınayan, Üçüncü Konstantinopolis Konsili'nde noter ya da yazman idi. Kendisi tarafından yazılan yasaları beş patrikliğe yolladı. 712 yılında, Filippikos Bardanes'in Monotelitizmi yeniden canlandırma girişimleri üzerine Yunancası hala mevcut kısa bir inceleme yazdı.
Kütüphane'nin içeriği

Eski papirüs metinlerinin parşömene aktarılması üzerinde çalışanlar, korunmayı hak edenlerin önceliği sırasına büyük bir zaman ve dikkat sarf ettiler. Homeros ve Helenistik dönem tarihi gibi eski eserler Latin eserlerine göre önceliğe sahipti. Ayrıca öncelik verilmemesi Attik döneminin eserleri gibi daha eski eserlere de öncelik verilmedi. Sofokles ve diğer yazarlar gibi gramer üzerine odaklanmış çalışmalar ve metinler en az kullnılan ya da dönemin çalışmalarına göre daha çok seçilmiştir. Bu seçici koruma biçimi nedeniyle, Themistios tarafından bilinen ve Stoacı filozofların üçlüsü gibi bahsettiği pek çok eser günümüze ulaşmamıştır. Bu kayıp eserlerin bazı parçaları Herkulaneum'daki arkeolojik kazılarda bulunmuştur.
Çevirilemeyen papirüs metinleri için, grup onları parşömenle kaplayarak, çürümekten korudu.
Kütüphanenin yıkımı

Yüzyıllar boyunca, Konstantinopolis Kütüphanesi'nde birkaç yangın, koleksiyonun çoğunu yok etti. Kütüphane 473 yılında yakıldı ve yaklaşık 120.000 cilt kayboldu. Bununla birlikte, Themistios ve Constantius'un teşebbüsleri, bazı eserleri kurtardığı, başka metinler üzerinden yeniden dolaşıma sunduğu için, sonuçsuz değildi. Sonuç olarak, Klasik Yunan edebiyatının modern bilgisi, bu çabaların olmadığı bir durumundan daha büyüktür.
12 Nisan 1204'te Konstantinopolis'in düşmesinden sonra, kütüphanenin, kentin yağmalanması sırasında Dördüncü Haçlı Seferi'nin Franklar ve Venedikliler tarafından tahrip edildiği iddia edilir. Donald Queller, haçlıların saldırısı sırasında kenti kasıp kavuran üç yangında bazı el yazmalarının büyük olasılıkla kaybolmasına rağmen, o zamanlar resmi bir İmparatorluk kütüphanenin varlığına dair hiçbir belirti bulunmadığını ve hiçbir kaynağın el yazmaları kaybından bahsetmediğini belirir.
Osmanlı dönemine kadar pek çok metin ulaşsa da, kütüphanenin önemli bir kısmı hiçbir zaman geri kazanılmamıştır. Professor Carlyle, 1800 yılında Osmanlı sonrası fetih sonrası hayatta kalan metinlerin bulunduğu depo olan Seraglio'ya erişim sağladı, ancak İmparatorluk Kütüphanesi'nden hiçbir metin bulunmadı.  Önemli bir istisna 1840 yılında ortaya çıkan Arşimet Palimpsest, 1915 yılında tercüme edildi ve esrarlı bir şekilde özel bir koleksiyonda bulundu ve 1998 yılında satıldı.