stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mantova Veraset Savaşı
Barış ve Sonrası

Haziran 1630'da Richelieu, yardımcıları Peder Joseph ve Nicolas Brûlart'ı, Regensburg’da İmparatorluk Diyeti toplantısına katılan Ferdinand ile barış görüşmeleri yapmak için gönderdi. Aynı zamanda Gustaf Adolf, 18,000 askeriyle Pomeranya’ya çıkartma yaptı ve İsveç’in Otuz Yıl Savaşları’na müdahalesini başlattı. Peder Joseph'e ayrıca Ferdinand'ın en büyük Katolik destekçisi olan Bavyera Elektörü I. Maximilian ile ittifak kurmaya yönelik gizli bir talimat da verilmişti.
18 Temmuz'da Mantova'nın düşmesi, İtalya'daki Fransız konumunu tehlikeye atmıştı ve Maximilian'ın da müttefikliğe ilgisi yoktu. Bunu fırsat gören Ferdinand, Fransa'nın Casale ve Pinerolo'yu İspanya'ya bırakması ve İmparatorluk içerisindeki Ferdinand düşmanlarına desteğini geri çekmesi karşılığında Nevers Dükü'nü Mantova Dükü olarak tanımayı kabul etti, böylece hem İsveç hem de Hollandalılara yapılan Fransız desteğini kesecekti. Bu teklif, XIII. Louis'in ciddi şekilde hastalandığı ve iç düşmanları tarafından Richelieu'ya yönelik hükûmeti iyice felç eden ortak bir saldırı ile aynı zamana denk geldi. Ne yapılması konusunda talimat isteyen Peder Joseph yanıtsız kalınca 13 Ekim'de Ratisbonne Antlaşması'nı isteksizce imzaladı.
Bu antlaşma, mümkün olan her yerde Habsburgları zayıflatmak Fransız dış politikasının tüm temelini yok ediyordu ve İtalya'yı İspanyol boyunduruğundan kurtarmanın birinci hedefleri olan Papa ile ittifaklarını da tehdit ediyordu. Louis, hastalığı atlattıktan sonra antlaşmayı onaylamayı reddetti, Richelieu ise rakiplerini alt etti ve 1642'deki ölümüne kadar sürecek olan Fransız politikasının kontrolünü tekrar ele geçirdi. Ocak 1631'de Louis, Gustaf'a Bärwalde Antlaşması’nda mali destek sağladı ve bu yardımlarla İsveçliler 1648'e kadar İmparatorlukla savaş halinde kaldı. Bu antlaşmayı, Mayıs ayında Fransa ve Bavyera Elektörü I. Maximilian arasında sekiz yıllık bir karşılıklı yardım antlaşması olan Fontainebleau Antlaşması izledi.
İsveç tehdidini karşılamak için İmparatorluk birliklerini İtalya'dan Almanya'ya çekme ihtiyacı yüzünden Ferdinand 19 Haziran 1631'de Fransa ile Cherasco Antlaşması'nı imzalamak zorunda kaldı ve antlaşma sonucunda Nevers Dükü Mantova ve Montferrat Dükü olurken Savoy'a da küçük tavizler verildi. Her iki taraf da ordularını geri çekmeyi kabul etmesine rağmen Nevers Dükü ve Victor Amadeus Fransız garnizonlarının Casale ve Pinerolo'da kalmasına izin verdi, bu da 10 milyon eskudo ve binlerce asker harcanmasına rağmen İspanya'nın savaştan hiçbir şey elde edemediği anlamına geliyordu. Savaş, Kuzey İtalya'daki Fransız konumunu güçlendirerek İspanyol Yolu'nu tehlikeye attı ve bunun sonucunda İspanya ile Avusturya ilişkileri kalıcı olarak bozularak Richelieu için büyük bir dış politika başarısı sağladı. Richelieu için daha da uzun vadede önemi ise Habsburglar ve Papalık Devletinin arasını bozarak Fransa'nın Katoliklere karşı Protestan müttefikler kullanmasını kabul edilebilir hale getirebilmesiydi.
II. Vincenzo’nun Aralık 1627’deki ölümü savaşın başlamasına sebep oldu.
Casale Monferrato Kuşatması, 1630.
Conceição da Feira

| Conceição da Feira |
| --- | --- |
belediye
Conceição da FeiraYerleşimin Brezilya'daki konumu
Koordinatlar: 12°30′21″G 38°59′56″B﻿ / ﻿12.50583°G 38.99889°B﻿ / -12.50583; -38.99889
Ülke:  Brezilya
Bölge: Kuzeydoğu
Eyalet: Bahia
Zaman dilimi: UTC-03.00 (BZD)
Conceição da Feira, Brezilya'nın Bahia eyaletinde bulunan belediye. Nüfus 2020 sayımına göre 22.762 idi.
Pilar Bayer

| Pilar Bayer Isant |
| --- | --- |

Doğum: Pilar Bayer 13 Şubat 1946 (78 yaşında) Barselona, İspanya
Vatandaşlık: İspanyol
Eğitim: Barselona Üniversitesi (PhD, 1975) Municipal Conservatory of Music of Barcelona (1967)
Mezun olduğu okul(lar): Barselona Üniversitesi
Ödüller: Premi Crítica Serra d'Or de Recerca (2013) Vives University Network Medal of Honor (2015) Narcís Monturiol Medal (1998) Medal of the Royal Spanish Mathematical Society (2022)
Resmî site: ub.edu/tn/personal/bayer.php

Kariyeri
Dalı: Matematik, bilim tarihi
Çalıştığı kurum: Regensburg Üniversitesi (1977-1980) Cantabria Üniversitesi (1980-1981) Autonomous University of Barcelona (1981-1982) Barselona Üniversitesi (1982-2016)
Tez: Extensiones maximales de un cuerpo global en las que un divisor primo descompone completamente (1975)
Doktoradanışmanı: Rafael Mallol Balmaña Jürgen Neukirch
Doktora öğrencileri: Nuria Vila, Joan-Carles Lario i Loyo, Montserrat Alsina, Jordi Guàrdia i Rúbies, Josep González i Rovira, Teresa Crespo, Artur Travesa, Angela Arenas, Anna Rio, Víctor Rotger Cerdà, Paloma Bengoechea, Dionís Remón, Piermarco Milione, Laia Amorós Carafí
 

Pilar Bayer Isant (d.1946, Barselona), sayı teorisi alanında uzmanlaşmış İspanyol bir matematikçidir. Barselona Üniversitesi Matematik ve Bilgisayar Bilimleri Fakültesi'nde emerita profesördür.
Eğitimi ve kariyeri

Bayer 13 Şubat 1946'da Barselona'da doğdu. Matematikçi olmadan önce, 1967 yılında Barselona Belediye Konservatuarından piyano öğretmeni olarak sertifika aldı.
Barselona Üniversitesi'nden 1968 yılında mezun oldu, ve 1975 yılında doktorasını tamamladı. Doktora tezi, Extensiones maximales de un cuerpo global en las que un divisor primo descompone completamente, Rafael Mallol Balmaña ve Jürgen Neukirch tarafından ortaklaşa yönetildi. Üniversiteden doktora derecesi alan ilk iki kadından biriydi; diğeri ise onun lise öğretmeniydi.
1977'den 1980'e kadar Universität Regensburg'da asistanlık yaptı. Kısa bir süre Santander Üniversitesi ve Barselona Özerk Üniversitesi'nde çalıştıktan sonra 1982'de Barselona Üniversitesi'nde fakülteye katıldı. 2016 yılında emekli oldu.
Katkılar

Bayer, Montserrat Alsina ile birlikte "Quaternion Orders, Quadratic Forms, and Shimura Curves" (American Mathematical Society, 2004) kitabının yazarıdır.
Kuaterniyon cebirileri, Eichler mertebeleri, kuadratik formları ve Shimura eğrilerinin (kitabın konusu) yanı sıra, araştırmalarındaki diğer konular arasında otomorfik formları, Diyofantus denklemleri, eliptik eğrileri, modüler eğrileri ve zeta fonksiyonuları bulunmaktadır.
Sayı teorisinin ötesinde, Jordi Guàrdia ve Artur Travesa ile birlikte 19. yüzyılın ortalarından 20. yüzyılın ortalarına kadar Almanya'daki matematik tarihi üzerine Arrels germàniques de la matemàtica contemporània: amb una antologia de textos matemàtics de 1850 a 1950 (Institut d'Estudis Catalans, 2012) adlı kitabın yazarıdır. Toplamda 19 kitabın yazarı veya editörüdür.
Onurlandırılması ve takdirler

1998: Katalonya Generalitat'ından bilimsel ve teknolojik başarı için Narcís Monturiol Madalyasını kazanmıştır.
2004: Göttingen Üniversitesi'ne Misafir Profesör (Emmy Noether Professor) olarak atandı. İspanya Kraliyet Bilimler Akademisi, Royal European Academy of Doctors [ca], Barselona Kraliyet Bilim ve Sanat Akademisi ve Katalan Çalışmaları Enstitüsü akademisyenidir.
2013: Araştırma kategorisinde Arrels germàniques de la matemàtica contemporània: amb una antologia de textos matemàtics de 1850 a 1950 adlı kitabı Serra d'Or ödülünü kazanmıştır. Eleştirmenler Ödülü'nü kazandı.
2015: Xarxa Vives d'Universitats'tan onur madalyası.
2015: Katalan Bilimsel İletişim Derneği (ACCC-Asociación Catalana para la Comunicación Científica) tarafından sunulan adaylığın ardından Sarrià - Sant Gervasi bölgesinden Kadın Madalyası.
2016: Barselona Üniversitesi, 70. doğum günü şerefine seçme eserlerinin iki ciltlik bir baskısını yayımlamıştır ve STNB'nin otuzuncu baskısı çerçevesinde UB Tarihi Binası Aula Magna'da saygı duruşunda bulunulmuştur.
2018: Mendeleev'in yayınlanmasının 150. yıldönümünü anmak için 2019'u Uluslararası Kimyasal Elementler Periyodik Tablosu Yılı ilan ederek, dünyanın dört bir yanındaki bilim insanlarıyla birlikte Kadın Bilim İnsanlarının Periyodik Tablosu'na dahil edildi.
Stephanie Dalley

Stephanie Mary Dalley (Mart 1943), Antik Yakın Doğu İngiliz bilginidir. Oxford Doğu Enstitüsünden öğretim görevlisi olarak emekli olmuştur. Çivi yazısı metinlerinin yayınları ve Babil'in Asma Bahçeleri ile ilgili araştırmalarıyla tanınır. Babil'in Asma Bahçeleri'nin Ninova'da bulunduğunu ve Sanherib yönetimi sırasında inşa edildiğini önermiştir.
Kitaplar

Mari and Karana: Two Old Babylonian Cities. Longman. 1984. ISBN 978-0582783638.
The Tablets from Fort Shalmaneser (Cuneiform Texts from Nimrud). The British School of Archaeology in Iraq. 1984. ISBN 978-0903472081.
Myths from Mesopotamia: Creation, The Flood, Gilgamesh, and Others. Oxford. 1998. ISBN 978-0192835895.
The Legacy of Mesopotamia. Oxford. 2005. ISBN 978-0199291588.  (Editor)
Esther's Revenge at Susa: From Sennacherib to Ahasuerus. Oxford. 2007. ISBN 978-0199216635.
Babylonian Tablets from the First Sealand Dynasty. CDL Press. 2009. ISBN 978-1934309-087.
The Mystery of the Hanging Garden of Babylon: An Elusive World Wonder Traced. Oxford. 2013. ISBN 978-0199662265.
The City of Babylon: A History, c.2000BC-AD116. Cambridge. 2021. ISBN 978-1-10713627-4.
The City of Babylon: A History, c.2000BC-AD116. Cambridge. 2021. ISBN 978-1-316-50177-1.  (paperback)
Yayımlanmış makaleleri

Page, Stephanie (Bahar 1968). "The Tablets from Tell Al-Rimah 1967: A Preliminary Report". Iraq. 30 (1): 87-97. doi:10.2307/4199841. JSTOR 4199841.
Dalley, Stephanie (1980). "Old Babylonian Dowries". Iraq. 42 (1): 53-74. doi:10.2307/4200115. JSTOR 4200115.
Dalley, Stephanie (January 1985). "Foreign Chariotry and Cavalry in the Armies of Tiglath-Pileser III and Sargon II". Iraq. 47: 31-48. doi:10.2307/4200230. JSTOR 4200230.
Dalley, Stephanie (January 1986). "The God Ṣalmu and the Winged Disk". Iraq. 48: 85-101. doi:10.2307/4200253. JSTOR 4200253.
Dalley, Stephanie (January 1990). "Yahweh in Hamath in the 8th Century BC: Cuneiform Material and Historical Deductions". Vetus Testamentum. 40 (1): 21-32. doi:10.2307/1519260. JSTOR 1519260.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 90265398  BNF: cb12053567v (data)  CANTIC: a1213823x  CiNii: DA02361892  GND: 1037836405  ISNI: 0000 0001 2130 3156  LCCN: n77016135  LNB: 000033947  NDL: 01218469  NKC: jx20111124011  NLA: 35850159  NLG: 82507  NLI: 987007259991905171  NLK: KAC202273450  NTA: 070732922  RERO: 02-A003152424  SUDOC: 028767551  Trove: 1115232  VIAF: 44318002   WorldCat (LCCN): n77-016135
Henry Fox Talbot

| Henry Fox Talbot |
| --- | --- |
Dagerreyotipi - Antoine Claudet, y. 1844
Doğum: William Henry Fox Talbot 11 Şubat 1800(1800-02-11) Melbury, Dorset, İngiltere
Ölüm: 17 Eylül 1877 (77 yaşında) Lacock, Wiltshire, İngiltere
Meslek: Bilim insanı ve mucit
Tanınma nedeni: Fotoğraçlığın öncüsü
Evlilik: Constance Talbot
Çocuk(lar): Ela (1835–1893)  Rosamond (1837–1906)  Matilda (1839–1927)  Charles (1842–1916)
Ebeveyn(ler): William Davenport Talbot   Elisabeth Fox Strangways
Ödüller: Kraliyet Madalyası (1838)  Rumford Madalyası (1842)

William Henry Fox Talbot FRS FRSE FRAS /ˈtɔːlbət/ d. 1800 – ö. 17 Eylül 1877), 19. ve 20. yüzyılın sonlarındaki fotoğrafik yöntemlerin habercisi olan tuzlu kağıt ve kalotip işlemlerini icat eden mucit ve fotoğrafçılığın öncüsü olan İngiliz bilim insanı.
1840'lı yıllarda fotomekanik reprodüksiyon üzerine yaptığı çalışma, fotogravürün öncüsü olan fotoglifik gravür işleminin bulunmasını sağladı. İngiltere'de ticari fotoğrafçılığın erken yıllarda gelişimini etkileyen, yoğun eleştiriler alan bir patente sahiptir. Aynı zamanda, fotoğrafın sanatsal bir araç olarak gelişmesine katkıda bulunan ünlü bir fotoğrafçıydı. Kalotip negatiflerinden orijinal tuzlu kağıt baskılarla resmedilen Oxford, Paris, Reading ve York'un bazı önemli erken fotoğraflarını çekerek The Pencil of Nature'ı (1844–1846) yayınlamıştır.
Bir bilge olan Talbot, integral hesabı üzerindeki çalışmalarıyla 1831'de Kraliyet Cemiyeti'ne seçilerek optik, kimya, elektrik ve etimoloji, çivi yazısının deşifresi ve antik tarih gibi diğer konularda araştırmalarda bulundu.
Erken dönem hayatı

Talbot, Dorset 'deki Melbury House'da Chippenham, Wiltshire yakınlarındaki Lacock Abbey'den William Davenport Talbot ile Ilchester 2. Kontu'nun kızı Leydi Elisabeth Fox Strangways'in tek çocuğu olarak dünyaya geldi. Mürebbiyesi, aynı zamanda annesinin de mürebbiyesi olan Agnes Porter'dır. Talbot, Rottingdean, Harrow School'da ve Trinity College, Cambridge'de okudu ve bu okulda 1820'de Porson Klasikler Ödülü'ne layık görüldü. 1821'de ikinci astsubay olarak bu okuldan mezun oldu. 1822'den 1872'ye kadar, çoğu matematiksel konularda olmak üzere Royal Society'ye makaleler gönderdi. Genç çağlarında, daha sonra fotoğrafla bağlantılı olarak meyve veren optik araştırmalarına başladı. 1826'da Edinburgh Philosophical Journal'a "Renkli Alev Üzerine Bazı Deneyler" isminde bir makale yazdı. 1827'de Quarterly Journal of Science'a "Monochromatic Light" üzerine bir makalesi ve "Chemical Changes of Color" da dahil olmak üzere kimyasal konulardaki makaleleri Philosophical Magazine 'de yayınalandı.
Fotografik buluşlar

Talbot, makul derecede ışığa hızlı ve kalıcı fotoğraflar oluşturmak için bir yöntem icat etti ve bu, ilk kez halka sunuldu; ancak, ne icat edilen bu tür ilk yöntem ne de halka duyurulan ilk yöntem onun yöntemi değildi.
Louis Daguerre'nin 1839 Ocak ayı başlarında dagerreyotipi icadının ayrıntı verilmeden duyurulmasından kısa bir süre sonra, Talbot 1834'ün başlarında başladığı deneylere dayanarak buluşun önceliğini öne sürdü. 25 Ocak 1839'da Kraliyet Enstitüsünde bir Cuma Akşamı Söyleminde Talbot, 1835'te yaptığı birkaç kağıt fotoğrafı sergiledi. İki hafta içinde, sürecinin genel doğasını Royal Society'ye iletti ve ardından birkaç hafta sonra daha eksiksiz ayrıntılar geldi. Daguerre, Ağustos ortasına kadar herhangi bir yararlı ayrıntıyı kamuya açıklamasa da ilkbaharda kendi sürecinin ve Talbot'un çok farklı olduğu anlaşıldı.
Talbot'un erken "tuzlu kağıt" veya "fotojenik çizim" işlemi, zayıf bir sıradan sofra tuzu (sodyum klorür ) çözeltisinde yıkanmış, kurutulmuş, ardından bir tarafı güçlü bir gümüş nitrat çözeltisiyle fırçalanmış ışığa maruz kaldığı yerde koyulaşan çok ışığa duyarlı gümüş klorür, yapışkan bir kaplama oluşturan yazı kağıdını kullanıyordu. Üzerine nesneler yerleştirerek ve güneş ışığına koyarak gölge görüntü fotogramları oluşturmak için veya bir kameradaki bir merceğin oluşturduğu loş görüntüleri yakalamak için kullanılmış olsun, bu bir "baskı" işlemiydi, yani pozlamanın devam etmesi gerekiyordu. İstenilen koyulaşma derecesi elde edilene kadar. Kamera görüntüleri söz konusu olduğunda, parlak bir gökyüzüne karşı nesnelerin siluetinden daha fazlası isteniyorsa, bu bir veya iki saatlik bir pozlamayı gerektirebilmekteydi. Thomas Wedgwood ve Nicéphore Niépce gibi daha önceki deneyciler, yıllar önce gümüş tuzlarıyla gölgeler ve kamera görüntüleri yakalamış olsalar da fotoğraflarının gün ışığına maruz kaldıklarında her yerlerinin ölümcül bir şekilde kararmasını engellemenin bir yolunu bulamamışlardı. Talbot, sonuçlarını kimyasal olarak stabilize etmenin birkaç yolunu tasarlayarak, onları daha fazla ışığa maruz kalmaya karşı yeterince duyarsız hale getirerek, kamerada üretilen negatif görüntüyü başka bir tuzlu kağıda basmak ve pozitif oluşturmak için doğrudan güneş ışığının kullanılabilmesini sağladı.
Kalotip

"Kalotip" veya "talbotip", Talbot'un daha önceki fotojenik çizim yöntemini farklı bir gümüş tuzu (gümüş klorür yerine gümüş iyodür ) ve bir geliştirme maddesi (gallik asit ve gümüş nitrat) açıkta kalan kağıt üzerinde görünmeyecek kadar hafif bir "gizli" görüntü ortaya çıkarmak için "gelişen" bir yöntemdi. Bu, parlak güneş ışığı altındaki nesneler için kamerada gereken pozlama süresini yalnızca bir veya iki dakikaya indirdi. Yarı saydam kalotip negatif, basit temaslı baskı ile istenildiği kadar çok pozitif baskı üretmeyi mümkün kılarken, dagerreyotip, yalnızca bir kamera ile kopyalanarak çoğaltılabilen, opak bir doğrudan pozitifti. Öte yandan, kalotip, görüntüyü daha net hale getirmek için negatifin cilalanmasına rağmen, kağıt lifleri basılı görüntüyü bulanıklaştırdığından, metalik dagerreyotip gibi hala keskin görüntülere değildi. Kalotip negatiflerinden baskı alırken normalde daha basit tuzlu kağıt işlemi kullanılmaktaydı.
Talbot, kalotip yöntemini 1841'de duyurduktan sonra Ağustos'ta ilk profesyonel kalotipçi olarak minyatür ressamı Henry Collen'ie lisans verdi. Sürecin en ünlü uygulayıcıları Hill &amp; Adamson'dur Bir diğer önemli kalotipçi Levett Landon Boscawen Ibbetson'du.
1842'de Talbot, fotoğraf keşiflerinden dolayı Royal Society tarafından Rumford Madalyası'na layık görülerek bu madalya ile onurlandırıldı.
1852'de Talbot, 1839 yılında Mungo Ponton tarafından tanıtılan bir hassaslaştırıcı olan potasyum dikromat ile işlenen jelatinin ışığa maruz bırakıldığında daha az çözünür hale geldiğini keşfetti. Bu keşif daha sonra önemli karbon baskı işlemi ve bununla ilgili teknolojilerin temelini oluşturmuştur. Dikromat jelatin hala bazı lazer holografileri için kullanılmaya devam etmektedir.
Talbot'un daha sonraki fotoğraf çalışmaları ve fotomekanik yeniden üretim yöntemlerine odaklandı. Fotoğrafik görüntülerin toplu reprodüksiyonunu daha pratik ve çok daha ucuz hale getirmenin haricinde binlerce olmasa da yüzlerce yıllık bir ölçekte kalıcı olduğu bilinen bir fotoğrafı kağıt üzerinde mürekkebe dönüştürmek, fotoğraf makinesiyle ilgili sorunlardan kaçınmanın kesin bir yoluydu. Önceleri kullanılan gümüş resim kağıdı baskı türlerinde kısa süre sonra belirgin hale gelen solma sorunu büyük ölçüde giderilmişti. Talbot, fotoglifik (veya "fotogliptik") gravür yöntemini yarmasından sonra başkaları tarafından fotogravür işlemi olarak bu yöntem mükemmelleştirildi.
Thomas Moore ve Talbot ailesinin 1844 kalotipi

Talbot, ünlü İrlandalı şair ve yazar olan Thomas Moore'un Wiltshire'da hem arkadaşı hem de komşusuydu. Nisan 1844'te Talbot, kendi hane halkı üyeleriyle birlikte ayakta duran bir ziyaretçi olarak Moore'un bir kalotipini yaptı.
Kendine özgü bukleleriyle Talbot'un solunda duran üvey kız kardeşi Henrietta Horatia Fielding'i tanımlamakta. En soldaki bakıcı olan Eliza Frayland Charles Henry Talbot'un 1842'de doğumuyla aileye dahil olmuştu. Önde Matilda Caroline (daha sonra Gilchrist-Clark, 5 yaşında); Ela Teresa (9 yaşında); Rosamond Constance Talbot (7 yaşında). Sağdaki kadın muhtemelen Moore'un karısı Bessy'dir.
Moore, Talbot'un fotojenik çizimlerine ilk ilgi duyanlardandır. Buna karşılık Talbot, muhtemelen The Pencil of Nature'ın bir baskısına tıpkıbasıma dahil etmek için Moore'un el yazısıyla yazılmış şiirinin bazı resimlerini çekti.
Spektroskopik ve optik incelemeler

Talbot, spektral analiz alanındaki ilk araştırmacılardandır. Kimyasal elementlerin her birinin spektrumunun benzersiz olduğunu ve kimyasal elementleri spektrumlarından tanımlamanın mümkün olduğunu göstermiştir. Bu tür bir analiz, ilerleyen yıllarda uzak yıldızlardan gelen ışığın incelenmesinde ve dolayısıyla atomik bileşimlerinin anlaşılmasında önemli hale gelecekti. Ayrıca turmalin kristalleri ve izlanda spar veya kalsit kristalleri kullanarak ışığın polarizasyonunu araştırmış ve şu anda jeologlar tarafından içlerindeki mineralleri tanımlamak için ince kaya kesitlerini incelemek için yaygın olarak kullanılan polarizasyon mikroskobunun tasarımına ve kullanımına öncülük etmiştir.
Talbot, kalotip işleminin bilimsel uygulamalar için ücretsiz kullanımına izin verdi ve kendisi bir mineral kristalinin bilinen ilk fotomikrografisini yayınladı. Başka bir fotomikrograf, kendisinin ve diğerlerinin görüntüleri ışık kaynağı olarak güneş ışığını kullanarak küçük nesnelerden oluşan büyük bir ekrana yansıtmak için geliştirdikleri "güneş mikroskobunda" görüldüğü gibi böcek kanatlarını gösteriyor. Büyük projeksiyonlar daha sonra hassaslaştırılmış kağıda maruz bırakılarak fotoğraflanabilir. Izgaraları kullanarak ışığın kırınımını inceledi ve şimdi Talbot etkisi olarak bilinen yeni bir fenomen keşfetti.
Talbot, örneğin bitkiler, binalar ve manzaralar gibi doğal olayları kaydetmek için kalotip yöntemini uygulamaya çok hevesliydi. Kalotip tekniği Talbot tarafından bilimsel ve amatör kullanım için ücretsiz olarak sunuldu. Görünür spektrumun, şimdi elektromanyetik radyasyon olarak bildiğimiz şeyin çok küçük bir bölümünü oluşturduğunun ve menekşenin ötesindeki güçlü ve görünmez ışığın, şimdi ultraviyole radyasyon dediğimiz bir radyasyon türü olan kimyasal etkilere neden olabildiğinin farkındaydı.
Diğer aktiviteler

Talbot, genellikle Whig Bakanlarını destekleyen ılımlı bir Reformcu olarak siyaseten aktifti. Parlamentodan emekli olduğunda 1832 ile 1835 yılları arasında Chippenham milletvekili olarak görev yaptı. Ayrıca 1840'ta Wiltshire Yüksek Şerifi'nin ofisini de elinde tuttu.
Talbot, bilimsel araştırmalarıyla uğraşırken arkeolojiye çok zaman ayırdı. Mezopotamya'nın (bugünkü Irak ) tarihi, arkeolojisi ve kültürünü inceleyen Asuroloji alanında 20 yıllık bir ilgisi vardı. Henry Rawlinson ve Edward Hincks ile Nineveh'in çivi yazısı yazıtlarını ilk deşifre edenlerden birisi olma onuruna erişmitir. Hermes veya Classical and Antiquarian Researches (1838–39) ve Illustrations of the Antiquity of the Genesis (1839) kitaplarını yayınladı. Ayrıca İngiliz Etimolojileri'nin (1846) yazarıydı.
Önemli çalışmaları

Hermes veya Klasik ve Antik Çağ Araştırmaları (1838-39)
Tekvin Kitabının Antik Çağının Resimleri (1839)
Doğanın Kalemi (1844–46)
İskoçya'da güneş resimleri (1845)
Loch Katrine (c. 1845) Kalotip negatiften tuz baskısı | 8x9 inç Birmingham Sanat Müzesi
İngiliz Etimolojileri (1846)
Ölümünden sonra

1966'da Talbot, Uluslararası Fotoğrafçılık Onur Listesi ve Müzesi'ne alındı.
Bibliyografi

This article incorporates text from a publication now in the public domain Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Talbot, William Henry Fox". Encyclopædia Britannica. Vol. 26 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 368.
Fox Talbot and the Reading Establishment. Reading: Two Rivers. 2014. ISBN 978-1-901677-98-0.  Yazar |ad1= eksik |soyadı1= (yardım)
William Henry Fox Talbot: father of photography. Londra: Arthur Barker. 1965.  Yazar |ad1= eksik |soyadı1= (yardım)
Dean, Katrina; Ramalingam, Chitra, (Ed.) (2013). William Henry Fox Talbot: beyond photography. New Haven: Yale Center for British Art. ISBN 978-0-300-17934-7.  r eksik |soyadı1= (yardım)
Singular Images, Failed Copies: William Henry Fox Talbot and the Early Photograph. Minneapolis: Minnesota Press. 2015. ISBN 978-0-8166-9471-6.  Yazar |ad1= eksik |soyadı1= (yardım)
The Photographic Art of William Henry Fox Talbot. Princeton: Princeton University Press. 2000. ISBN 0-691-05000-7.  Yazar |ad1= eksik |soyadı1= (yardım)
Schaaf, Larry J. (2004). "Talbot, William Henry Fox (1800–1877)". Oxford Ulusal Biyografi Sözlüğü (çevrimiçi bas.). Oxford University Press.  Birleşik Krallık Halk Kütüphanesi abonelik veya üyeliği gereklidir
Stenton, Michael, (Ed.) (1976). Who's Who of Members of Parliament: Volume I 1832–1885. Hassocks: Harvester Press. ISBN 0-391-00613-4.
Capturing the Light. Londra: Macmillan. 2013. ISBN 978-1-4472-1258-4.
Lacock Manastırı'ndaki kafesli pencere, Ağustos 1835. Mevcut olabilecek en eski kamera negatifinden bir pozitif.
Talbot'un üvey kız kardeşi Horatia Feilding, arp çalıyor, c. 1842
Robert Adamson'ın bir kalotipinden David Octavius Hill'in tuzlu kağıt baskısı, c. 1845
Bitkilerin fotogliptik gravür görüntüsü (yaklaşık 1860)
London Street, Reading, yak. 1845, Talbot'un orijinal kalotip negatifinden modern bir pozitif
Güneş mikroskobu kullanarak Talbot tarafından böcek kanatlarının fotomikrografisi
Karahindiba tohumları (1858 veya sonrası)
Lacock köy mezarlığında Talbot aile mezarı
Talbot, William Henry Fox – Ölüm Drei Grazien (Zeno Fotografie)
Filippo Del Giudice

| Filippo Del Giudice |
| --- | --- |
Doğum: 26 Mart 1892 Trani, İtalya
Ölüm: 1 Ocak 1963 Floransa, İtalya
Meslek: Film yapımcısı; Hukukçu 
Milliyet: İtalyan
Önemli eser: V. Henri

Filippo Del Giudice, (d. 26 Mart 1892, Trani, İtalya - ö. 1 Ocak 1963, Floransa), İtalyan film yapımcısı.
Hayatı

1933'te faşist İtalya'dan kaçarak İngiltere'ye geldi. Dört yıl sonra Mario Zampi ile Two Cities Films'i kurarak film endüstrisine girdi.