stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
David Warner
Filmografi (seçme)

1963 - Tom Jones
1966 - Morgan: A Suitable Case for Treatment
1967 - The Deadly Affair
1968 - The Fixer
1968 - The Sea Gull
1969 - Michael Kohlhaas
1970 - Perfect Friday
1970 - The Ballad of Cable Hogue
1971 - Straw Dogs
1973 - A Doll's House
1976 - The Omen
1977 - Providence
1977 - Cross of Iron
1978 - The Thirty-Nine Steps
1979 - S.O.S. Titanic
1981 - Time Bandits
1981 - The French Lieutenant's Woman
1982 - Tron
1983 - The Man with Two Brains
1984 - A Christmas Carol
1984 - The Company of Wolves
1989 - Star Trek V: The Final Frontier
1991 - Teenage Mutant Ninja Turtles II: The Secret of the Ooze
1991 - Star Trek VI: The Undiscovered Country
1992 - The Lost World
1993 - Quest of the Delta Knights
1994 - Necronomicon Dr. Madden
1994 - In the Mouth of Madness
1996 - Seven Servants
1996 - Beastmaster 3: The Eye of Braxus
1997 - Titanic
1997 - Scream 2
1999 - Wing Commander
2001 - Planet of the Apes
2005 - The League of Gentlemen's Apocalypse
2008-2015 - Wallander
2018 - Mary Poppins Returns
Mary Corleone

| Mary Corleone |
| --- | --- |

İlk görünüm: Baba II
Son görünüm: Baba III
Yaratan: Mario Puzo
Canlandıran: Sofia Coppola
Bilgileri
Cinsiyet: Kadın
Doğum ve ölüm: d. 1953  - ö. 1980, ;
Mary Corleone Mario Puzo'nun Baba isimli kitabından uyarlanan II. ve III. filmlerde yer alan kurgusal bir kişidir.
Baba III filminde Mary Corleone, Michael Corleone'nin kızı, rolü Sofia Coppola tarafından canlandırılmıştır.
Baba II

Mary ilk olarak Baba II'de Michael ve Kay'nin küçük çocuğu olarak görünür. 1950'lerin sonlarında küçük bir çocuktur (yaklaşık 4 veya 5 yaşında). Kardeşi Anthony gibi, Mary'nin de filmde önemli bir rolü ya da hikâyesi yoktur.
Baba III

Mary, 1979–80'de geçen Baba III'ün en önemli karakterlerinden biridir. Babasının favorisi, Corleone suç ailesinin şiddet dolu dünyasından korunaklı. Sonny Corleone'nin gayri meşru oğlu kuzeni Vincent Mancini'ye aşık olur. Aile Sicilya'da seyahat ederken Michael, Mary'ye romantizmi onaylamadığını söyler ve Vincent'ın "aile işine" artan ilgisinin hayatını tehlikeye attığına inanır. Mary'nin, 30 yıl önce kendisine yönelik bir bombayla öldürülen ilk karısı Apollonia ile aynı kaderi paylaşabileceğinden korkuyor.
Filmin sonlarına doğru Michael, Mary ile ilişkisini kesmesi şartıyla Vincent'ı halefi olarak adlandırır. Kardeşinin ilk konserinin ardından suikastçı Mosca, Michael'ı öldürmeye çalışır. Bir mermi Michael'ın omzunu sıyırır, ancak diğeri yanlışlıkla Mary'yi gövdesinden vurur ve onu ölümcül şekilde yaralar. Michael, Mary'nin ölümüyle mahvolur ve cesedini kucaklarken içler acısı şekilde çığlık atar.
Isao Takahata

| Isao Takahata  高畑 勲 |
| --- | --- |

Doğum: 25 Ekim 1935(1935-10-25) Ujiyamada (şu an Ise), Mie İli, Japonya
Ölüm: 5 Nisan 2018 (82 yaşında)
Diğer ad(lar)ı: Tetsu Takemoto  武元 哲
Meslek: Film Yönetmeni
Ödüller: Mavi Kurdele Özel Ödülü Japon Sağlık Bakanlığı Kültür Ödülü Japon Medya Sanatları Animasyon Dalı Mükemmeliyet Ödülü Kobe Animasyon Ödülleri özel ödülü (2007)

Isao Takahata (高畑 勲, Takahata Isao) (29 Ekim 1935 - 5 Nisan 2018) Japon anime yönetmenidir. Ünlü anime yönetmeni Hayao Miyazaki'nin uzun süreli çalışma arkadaşı ve Studio Ghibli'nin kurucularındandır. Studio Ghibli kurulduktan sonra farklı türlerdeki dört filme imza atmıştır: savaş filmi Ateşböceklerinin Mezarı, romantik drama Dün Gibi, komedi filmi Komşum Yamadalar, doğa bilinçlendirme temalı Pom Poko. Bu filmlerden Ateşböceklerinin Mezarı, film eleştirmeni Roger Ebert tarafından en iyi savaş filmlerinden biri olarak nitelendirilmektedir.
Takahata 1959 yılında Tokyo Üniversitesi Fransız Dili ve Edebiyatı bölümünden mezun olmuş, ardından yeni kurulan Toei Doga animasyon şirketine (bugünkü adıyla Toei Animation) katılmıştır. Burada kısa süre sonra Hayao Miyazaki ile tanışmış ve ilk filmi olan Güneşin Prensi Horus'u yönetmiştir. Sanatsal başarısına rağmen filmin ticari başarı elde edememesi nedeniyle Miyazaki ile birlikte şirketten ayrılmışlardır. Birçok anime yönetmeninin aksine, Takahata yönetmenlikten önce hiç animatörlük yapmamıştır.
Miyazaki'ye göre Takahata'nın hobileri "müzik ve çalışmak"tır. Ünlü Japon yönetmen Yasujiro Ozu Takahata'nın babası tarafından büyütülmüştür.
Tarzı ve Etkilenmeleri

Takahata 1960'lı yıllarda İtalyan neorealizminden, Jacques Prévert'ten ve yeni dalga fransız filmlerinden etkilenmiştir. Marco anime serisinde Bisiklet Hırsızları'ndan etkilendiği bilinmektedir. Bu etkilenmeler, Takahata'nın çalışmalarını fantastik kurgu ağırlıklı birçok animeden ayırmaktadır. Filmleri belirgin bir şekilde gerçekliği vurgular. 
Filmlerinde neo-realizmden etkileri, günlük olayları detaylarıyla birlikte sunmasından anlaşılmaktadır. İlk televizyon çalışmalarının birçoğunda bulaşık yıkama işi yapan, tarlada çalışan, günlük kiliseye giden karakterler yoğun bir şekilde işlenmiştir. Müzikal temalı Horus, sihirli rakunların hayatını anlatan Pom Poko ve hayvanlarla konuşan Çellocu Goshu dışındaki bütün yapımları gerçekçilik vurgusuna örnek verilebilir.
Takahata'nın filmleri Hayao Miyazaki'yi de etkilemiştir. Çalışma arkadaşı Yasuo Otsuka'ya göre Miyazaki sosyal sorumluluk güdüsünü Takahata'dan almıştır ve Takahata olmasaydı Miyazaki sadece çizgi roman uyarlamalarıyla uğraşıyor olurdu. 
Miyazaki'yle birlikte, Takahata ve Michel Ocelot da birbirlerinin çalışmalarının hayranı olduklarını belirtmişlerdir. Ocelot Takahata'nın Ateşböceklerinin Mezarı ve Pom Poko filmlerini favori filmleri olarak sayarken, Takahata Ocelot'un Kirikou ve Sorceress filmlerini pozitif etki yapan objektifliğin güzel örnekleri olarak göstermektedir. Ünlü Japon yönetmen Isao Takahata 5 Nisan 2018'de ölmüştür.
Çalışmaları > Filmler

1961 Küçük Savaşçı (安寿と厨子王丸 , Anju to Zushiōmaru ）/ Anju and Zushiōmaru , orijinali Ougai Mori (森鴎外)'nin "山椒大夫 Sansho Dayu " romanı.
yardımcı yönetmen
1962 たのしい文明史 鉄ものがたり (Tanoshii Bunmeishi Tetsu Monogatari )/Medeniyetin ilginç tarihi, demirin hikayesi
yardımcı yönetmen
1963 Küçük Prens ve Sekiz Başlı Ejderha (わんぱく王子の大蛇退治 , Wanpaku Ōji no Orochi Taiji )/Big snake extermination of the naughty royal prince
yardımcı yönetmen
1963 暗黒街最大の決闘 (Ankokugai Saidai no Kettō )/The Biggest Duel in the Underworld
live action olup anime değildir
yardımcı yönetmen
1964/65 狼少年ケン (okami-shonen Ken )/'Kur çocuk Ken
Televizyon serisi çalışmaları （bölüm 14 ve bölüm 72） sinemada gösterime sunulmuştur.
1968 Güneşin Prensi Horus (太陽の王子 ホルスの大冒険, Taiyō no Ōji - Horusu no Daibouken ) / The great adventure of Hols: Prince of the Sun
Kazuo Fukazawa'nın Aynu yerlilerini motif olarak kullandığı "'Sun of CHIKISANI" kukla oyunundan uyarlama.
şef yönetmen
1972 Panda! Go, Panda! (パンダ・コパンダ , Panda Kopanda )/Panda ve çocuk panda
şef yönetmen
1973 Panda! Go, Panda! - Yağmurlu Sirk (パンダ・コパンダ 雨降りサーカスの巻 , Panda Kopanda Amefuri-Saakasu no Maki )
şef yönetmen
1980 3000 Leagues in Search of Mother /(母をたずねて三千里 , Haha wo Tazunete Sanzen-ri )
TV serisi film için yeniden düzenlenmiştir.
denetmen
1981 じゃりン子チエ (Jarinko Chie )/Chie the Brat
şef yönetmen/senarist (Noboru Shiroyama 城山昇 ile birlikte)
1982 Çellocu Goşu (セロ弾きのゴーシュ Sero-hiki no Gōshu )
Kenji Miyazawa (宮沢賢治)'nın hikâyesinden uyarlama
ana yönetmen, senarist
1983 Küçük Nemo: Slumberland Maceraları /(NEMO/ニモ , Nimo )
Winsor McCay'in haftalık çizgi romanından uyarlama
Japonya ekibi yönetmeni
1984 Rüzgarlı Vadi (風の谷のナウシカ , Kaze no Tani no Naushika )
yapımcı
1986 Gökteki Kale (天空の城ラピュタ, Tenkū no Shiro Rapyuta )/Laputa: Castle in the Sky
yapımcı
1987 柳川堀割物語 (Yanagawa Horiwari Monogatari )/Yamagawa Kanalının Hikayesi (belgesel)
şef yönetmen, senarist
1988 Ateşböceklerinin Mezarı (火垂るの墓, Hotaru no Haka )
Akiyuki Nosaka (野坂昭如)'nın romanından uyarlama
şef yönetmen, senarist
1989 Küçük Cadı Kiki (魔女の宅急便, Majo no Takkyuubin )/Kiki's Delivery Service
Eiko Kadono (角野栄子)'nun çocuk romanından uyarlama
müzik yönetmenliği
1990 赤毛のアン－グリーンゲイブルズへの道－ (Akage no An – Guriin Geiburuzu eno Michi - )/Kızıl Saçlı Anne
TV serisi sinema filmi için yeniden düzenlenmiştir.
yönetmen, düzenleme
1991 Dün Gibi (おもひでぽろぽろ, Omohide Poro Poro )/Only Yesterday
şef yönetmen, senarist
1994 Pom Poko (総天然色漫画映画 平成狸合戦ぽんぽこ , Sou- Tennensyoku Manga Eiga - Heisei Tanuki Gassen Pon Poko )/Total natural colour comic movie - Heisei era raccoon dog battle Pom Poko
yönetmen, senarist
1999 En Sevdiğim Komşularım (ホーホケキョ となりの山田くん, Hōhokekyo Tonari no Yamada-kun )
Hisaichi Ishii (いしいひさいち)'nin karikatür serisinden uyarlama
şef yönetmen, senarist
2003 Kış Günleri (冬の日 , Fuyu no Hi )
Dünyanın farklı ülkelerinden katılan 35 yönetmen arasında
Rudi Carrell

| Rudi Carrell |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Rudolf Wijbrand Kesselaar 19 Aralık 1934(1934-12-19) Alkmaar, Hollanda
Ölüm: 7 Temmuz 2006 (71 yaşında) Bremen
Tarzlar: Pop
Meslekler: Şarkıcı

Rudi Carrell (d. Rudolf Wijbrand Kesselaar, 19 Aralık 1934, Alkmaar – ö. 7 Temmuz 2006, Bremen), Hollandalı şarkıcı. 1960 Eurovision Şarkı Yarışması'nda ülkesi Hollanda'yı "Wat een geluk" adlı şarkıyla temsil etmiş, yarışmada 12. olmuştur.
Tiye

| Tiye |
| --- | --- |
Tiye büstü,  Berlin Mısır Müzesinde bulunuyor.
Hüküm süresi: MÖ 1390 – MÖ 1353
Doğum: MÖ 1398 civarı Ahmim, Yukarı Mısır
Defin: Akhenaton'un Kraliyet Mezarı , Amarna (orjinal mezar)  KV35, Krallar Vadisi, Teb (yeniden gömülme)
Eş(ler)i: III. Amenhotep
Çocuk(lar)ı: Sitamun Iset  Henuttaneb Nebetah Thutmose Akhenaton Smenkhkare (muhtemelen) Genç Kadın Beketaten
Hanedan: 18.Hanedan
Babası: Yuya
Annesi: Tuya
Dini: Antik Mısır dini
Tiye (MÖ 1398 - MÖ 1338; Tye, Taia, Tiy ve Tiyi olarak da yazılır), III. Amenhotep'in eşi ve Akhenaton ya da IV. Amenhotep'in annesi olan Mısır kraliçesidir. Annesi Tuya, babası Yuya'dır. Eşinin ölümünden birkaç yıl sonra oğlunun hükümdarlığı döneminde öldü. Tiye, Luvi halkındandı. Nitekim İsviçreli jeoarkeolog Eberhard Zangger, “Luvi Uygarlığı Ege’nin Bronz Çağındaki Eksik Halka" adlı eserinde (s.16), o dönemin en zengin ve en güçlü hükümdarı olan Firavun III. Amenhotep'in bir Luvi prensesiyle evlenmek istediğini belirtir. Tiye, Anadolunun en eski halkından Luvilerin kadim inancına bağlıdır ve bu inancı Mısır'a taşır. Oğlu Akhenaton'un Mısır'ın hakim inancına aykırı bir biçimde getirdiği gök Tanrıcılık anlayışında payı vardır. Tiye'nin mezarı Krallar Vadisi'nde bulunmuştur.
Ailesi ve erken yaşamı

Tiye'nin babası Yuya, Yukarı Mısır kasabası Akhmim'den, kraliyet üyesi olmayan, zengin bir toprak sahibiydi. IV. Thutmose'nin atadığı vezirdi ve Firavun'un Babası gibi hem ilginç hem de güç simge eden ünvanlarla anılıyordu. Tiye'nin annesi Tuya farklı unvanlarının da kanıtladığı gibi birçok dini tarikata karışmıştı ("'Hathor Şarkıcısı, her ikisinin de Amun'un "Eğlendiricilerin Şefi")  ve Min...), bu da onun kraliyet ailesinin bir üyesi olduğunu gösteriyor.
Mısırbilimciler, Tiye'nin babası Yuya'nın, mumyasının özellikleri ve adının birçok farklı yazılışından dolayı yabancı kökenli olduğunu ileri sürdüler, bu da onun Mısırlı olmayan bir ad olduğu anlamına gelebilir. Bazıları, kraliçenin güçlü siyasi ve geleneksel olmayan dini görüşlerinin yalnızca güçlü karakterinden değil, yabancı kökenli olmasından da kaynaklanmış olabileceğini öne sürüyor.
Tiye'nin Amun,Ay'ın İkinci Peygamberi olan Anen adında bir erkek kardeşi de vardı. Tutankhamun'un ölümünden sonra firavun olarak halefi olan Ay'ın, ikisi arasındaki bağlantıyı doğrulayan net bir tarih veya anıt olmamasına rağmen, Tiye'nin başka bir erkek kardeşi olduğuna inanılıyor. Mısırbilimciler bu bağlantıyı Ay'ın kökeninden (yine Akhmin'den) alıyor, çünkü Ay'ın orada yerel tanrı Min'e adanmış bir şapel inşa ettiği biliniyor ve Tiye'nin babası Yuya'nın kendisine ait olduğu unvanların çoğunu o miras almıştır ve yaşamı boyunca III. Amenhotep'in mahkemesinde tutulmuştur.
Tiye, saltanatının ikinci yılında III. Amenhotep ile evlendi. Amenhotep, babasının ikinci eşinden doğmuştu ve kraliyet soyundan daha güçlü bir bağa ihtiyacı vardı. Evlilikleri, anma amaçlı kutsal bok böceklerinin yapılmasıyla kutlandı. Tiye, Amenhotep'in Büyük Kraliyet Eşi olarak ve ebeveynlerinin de isimleri verilerek bu kutsal Mısır böceklerinde anıldı. Henüz bir çocukken, belki de altı ile on iki yaşları arasında taç giymiş görünüyor. Çiftin en az yedi ve muhtemelen daha fazla çocuğu vardı.
Anıtlar

Kocası ona bir dizi tapınak adadı ve Nubia'daki Sedeinga'da ona adanmış bir tapınak inşa etti ve burada ona tanrıça Hathor formu olarak tapıldı.-Tefnut. Ayrıca 12. yılında onun için yapay bir göl yaptırdı. Şu anda Mısır Müzesi'nde bulunan devasa heykel üzerinde kocasıyla eşit boydadır. Amerikalı Mısırbilimciler David O'Connor ve Eric Cline'ın belirttiği gibi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Tiye ile ilgili benzeri görülmemiş şey. Önemli olan geldiği yer değil, ne olduğudur. Daha önceki hiçbir kraliçe, kocasının yaşamı boyunca bu kadar belirgin bir şekilde yer almamıştı. Tiye düzenli olarak III. Amenhotep'in yanı sıra heykel, mezar ve tapınak kabartmalarında ve stellerde yer alırken, adı kaplar ve mücevherler gibi çok sayıda küçük nesnede onun adı ile eşleştirilirken, adının düzenli olarak onun adını takip ettiği büyük hatıra bok böceklerinden bahsetmiyorum bile. Tarih çizgisi Portresindeki yeni unsurlar, örneğin başlığına tanrıça Hathor'un nitelikleri olan inek boynuzları ve güneş disklerinin eklenmesi ve daha önce kral için ayrılmış bir resim olan sfenks şeklindeki temsili, kralın ilahi ve dünyevi ortağı rolünü vurguluyor. III. Amenhotep, kuzey Sudan'daki Sedeinga'da ona bir Hathor biçimi olarak tapıldığı bir tapınak inşa etti...(Bir asır sonra II. Ramses tarafından Abu Simbel'de bir düzenleme yapıldı, burada aynı şekilde iki tapınak vardır, güneyde krala adanmış daha büyük tapınak ve kraliçeye adanmış daha küçük, kuzey tapınağı Nefertiry, Hathor rolünde). | ” |
Yönetimdeki etkisi

Tiye, hem kocasının hem de oğlunun hükümdarlığı sırasında büyük bir güce sahipti. III. Amenhotep iyi bir sporcu, açık hava hayatını seven birisi ve büyük bir devlet adamıydı. Mitanni'nin Tushratta ve Babil'in I. Kadashman-Enlil gibi yabancı kralların Mısır'ın altın taleplerini ve kraliyet kızlarının evlilik taleplerini sık sık düşünmek zorunda kaldı. Kraliyet soyu, Eski Mısır kadınları tarafından taşınıyordu ve biriyle evlilik, onların soyundan gelenler için tahta giden bir yol olacaktı. Tiye, kocasının güvenilir danışmanı ve sırdaşı oldu. Bilge, zeki, güçlü ve şiddetli biri olarak yabancı ileri gelenlerin saygısını kazanmayı başardı. Yabancı liderler onunla doğrudan ilgilenmeye istekliydiler. Dış ilişkilerde aktif bir rol oynamaya devam etti ve resmi işlemlere adını yazdıran ilk Mısır kraliçesi oldu.
Tiye, tahta geçtiğinde oğlu Akhenaten'e nasihat etmeye devam etmiş olabilir. Oğlunun Mitanni kralı Tushratta ile yaptığı yazışmalar, onun sarayda sahip olduğu siyasi nüfuzdan övgüyle bahsediyor. Amarna mektubu EA 26'da Tushratta, o zamanlar ölen kocasıyla yaşadığı iyi ilişkileri anmak için doğrudan Tiye ile yazıştı ve oğlu Akhenaten ile dostane ilişkiler içinde devam etme isteğini dile getirdi.
III. Amenhotep, saltanatının 38. veya 39. yılında öldü (MÖ 1353/MÖ 1350) ve WV22'de Krallar Vadisi'ne gömüldü; ancak Tiye'nin ondan on iki yıl kadar uzun yaşadığı biliniyor. Tiye, Amarna mektuplarında ve yazıtlarda kraliçe ve kralın sevgilisi olarak anılmaya devam etti. Tiye'ye hitaben yazılan Amarna mektubu EA 26, Akhenaten dönemine aittir. Akhenaten'in yeni başkenti Akhetaten'de (Amarna) bir evi olduğu biliniyor ve "kralın annesinin evinde bir kâhya, büyük kraliyet karısı Tiyi" olan Huya'nın mezarının duvarlarında gösteriliyor.
Bir yazıtta Akhenaten'in saltanatının 12. Yılının (MÖ 1338) yaklaşık 21 Kasım'ına tarihlenen, hem kendisinden hem de torunu Meketaten'den son kez bahsediliyor. Bu tarihten kısa bir süre sonra öldükleri düşünülüyor. Bu bilgi, Akhenaten'in kendisi için yarattığı ve daha sonra Amarna'dan Thebes'teki mezara KV55 taşınırken bulunan tapınağın, yalnızca Akhenaten'in 9. Yılından sonra kullanılan Aten adının sonraki biçimini taşıdığı gerçeğiyle destekleniyor.
Tiye, Akhenaten'in saltanatının 12. Yılından (MÖ 1338) kısa bir süre sonra ölürse, bu onun MÖ 1398 civarında doğumu, on bir veya on iki yaşında III. Amenhotep ile evlenmesi ve kırk sekiz veya kırk dokuz yaşında dul kalması anlamına gelir. III. Amenhotep ve oğlu Akhenaten arasında on iki yıla kadar sürecek bir eş-naiplik önerileri devam ediyor, ancak bugün çoğu akademisyen ya bir yıldan fazla sürmeyen kısa bir naiplik eş-naipliğini kabul ediyor veya hiç naiplik olmadığı düşünülüyor.
Mezarı ve mumyası

1898'de II. Amenhotep'in (KV35) mezarında, Krallar Vadisi'nde bulunan Yaşlı Hanım olarak bilinen mumyanın,
2010 yılında yapılan DNA analizi sonucunda, Tiye'ye ait olduğu doğrulandı. Tiye'nin mezarına ait sadece mumyası günümüze kadar gelebilmiştir. Bunun sebebi mezarının yağmalanmasıdır ve geriye başka mumyalarla birlikte sadece mumyası kalmıştır.
Galeri

Kutsal Mısır böceği
Tiye'nin mumyası (iyi korunduğunu hâlâ duran saçlarından anlamak mümkün)
Tiye'nin mumyası
Tiye 1898'de bulunduğunda (Yaşlı Hanım)
III. Amenhotep ve Tiye'nin düğününü anlatan kutsal bokböceği
III. Amenhotep ve eşi Kraliçe Tiye'nin devasa heykeli, Mısır Müzesi, Kahire
Tiye büstü
Akbaba başlığı ve uraeus giyen Kraliçe Tiye kabartması. III. Amenhotep'in Batı Thebes'teki morg tapınağından, Mısır, c. MÖ 1375. Neues Museum
Camarón de la Isla

| El Camarón de la Isla |
| --- | --- |
Camarón de la Isla
Doğum: José Monje Cruz 5 Aralık 1950(1950-12-05) San Fernando, Cádiz, İspanya
Ölüm: 2 Temmuz 1992 (41 yaşında) Baldonado, İspanya
Ölüm sebebi: Akciğer kanseri
Milliyet: İspanyol
Meslek: Şarkıcı
Etkin yıllar: 1969-1992
Evlilik: Dolores Montoya
Çocuk(lar): 4

El Camarón de la Isla (gerçek adı: José Monje Cruz, 5 Aralık 1950 San Fernando, İspanya - 2 Temmuz 1992, Baldonado, İspanya), İspanyol flamenko şarkıcısıdır.
"Camaron" (karides) sahne ve sanat hayatında kullandığı adıdır. Bu adı ona amcası Jose, sarışın ve açık tenli olması dolayısıyla takmıştır.
Altı yaşında hanlarda, otobüs duraklarında, meyhanelerde para için Rancapino ile şarkı söylemeye başladı. On altı yaşındayken, Festival del Cante Jonto'da ilk ödülünü aldı. Daha sonra Miguel de los Reyes ile birlikte Madrid'e yerleşti ve 1968'den itibaren Tablao Torres Bermejas'de on iki yıl boyunca sanatçılık yaptı. Burada 1969 - 1977 yılları arasında birlikte 10 albüme imza attığı dünyaca ünlü flamenko gitaristi Paco de Lucia ile tanıştı. Bu süre boyunca ikili yoğun bir şekilde konser ve turlar düzenledi. 1977 yılından sonra Paco'nun solo konser ve sanatsal faaliyetlere yönelmesi ile, Camaron, Paco'nun öğrencilerinden Tomatito ile çalışmalarına sürdürdü.
1976 yılında 25 yaşındayken, 16 yaşındaki La Línea de la Concepción'lu çingene kökenli "La Chispa" (kıvılcım) lâkaplı Dolores Montoya ile evlendi. Çiftin dört çocuğu oldu.
Çoğu otorite tarafından, modern zamanların en popüler ve güçlü cantorü olarak gösterilir. Birçok gelenekçi flamenkocu tarafından eleştirilse de şarkılarında elektronik bas gitar kullanarak Nuevo Flamenco (Yeni Flamenko) olarak tanımlanan flamenko tarzını yarattı.
1992 yılında, akciğer kanserinden hayata veda etti. Cenaze törenine yüz binin üzerinde katılım olmuştur. 
Oldukça yanık, feryat eden, acısını dinleyene hissettiren, arap nağmeleri ve gırtlak oyunlarını yoğun şekilde kullanan, büyük bir sestir.
2005 yılında yönetmen Jaime Chávarri tarafından, sanatçının hayatını konu alan "Camaron" adlı film çekilmiş ve İspanya'da gösterime girmiştir. Filmde Camaron'u ünlü İspanyol aktör Óscar Jaenada, La Chispa'yı ise yine ünlü İspanyol televizyon sanatçısı Verónica Sánchez canlandırmıştır. Filmin senaryosu Camaronun gerçek hayatına uygun olarak, dul eşinden alınan bilgilerle yazılmıştır.
2006 yılında, İsaki Lacuesta tarafından yönetilen "La Leyenda Del Tiempo" (Zamanın Efsanesi) adlı film de bir Japon kadının Camaron ile aynı şekilde şarkı söyleyebilmek için Camaron'un doğduğu yere gelişini anlatır.
Diskografi

Al verte las flores lloran (1969)
Cada vez que nos miramos (1970)
Son tus ojos dos estrellas (1971)
Canastera (1972)
Caminito de Totana (1973)
Soy Caminante (1974)
Arte y majestad (1975)
Rosa María (1976)
Castilo de arena (1977)
La leyenda del tiempo (1979)
Como el agua (1981)
Calle Real (1983)
Viviré (1984)
Te lo dice Camarón (1986)
Flamenco Vivo (1987)
Soy Gitano (1989)
Autorretrato (1990)
Potro de Rabia y Miel (1992)
Diskografi > Diğer Albümleri

Camarón nuestro (1994)
Antología (1996)
1. Fundamentos
2. Grandeza
3. Apoteosis
París 1987 (1999)
Antología inédita (2000)
Venta de Vargas (2005)
Reencuentro (2008)
Diskografi > Birlikte Çalıştığı Şarkıcılara göre Diskografi > Paco de Lucía ile

Al Verte las Flores Lloran (1969)
Cada Vez que Nos Miramos (1970)
Son Tus Ojos Dos Estrellas (1971)
Canastera (1972)
Caminito de Totana (1973)
Soy Caminante (1974)
Arte y Majestad (1975)
Rosa María (1976)
Castillo de Arena (1977)
Camaron en la Venta de Vargas(2006)
Diskografi > Birlikte Çalıştığı Şarkıcılara göre Diskografi > Paco de Lucía & Tomatito ile

Como el Agua (1981)
Calle Real (1983)
Viviré (1984)
Potro de Rabia y Miel (1992)
Diskografi > Birlikte Çalıştığı Şarkıcılara göre Diskografi > Tomatito ile

Te lo Dice Camarón (1986)
Flamenco Vivo (1987)
Camarón Nuestro (1994)
Paris 1987 (1999)
Diskografi > Birlikte Çalıştığı Şarkıcılara göre Diskografi > Diğerleri

La Leyenda del Tiempo (1979) (solo albüm)
Soy Gitano (1989) (Royal Philharmonic Orchestra ve Tomitito)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 1014410  BNE: XX886920  BNF: cb13927734g (data)  CANTIC: a10713360  CiNii: DA16396443  GND: 119396866  ISNI: 0000 0000 8082 4333  LCCN: n93034718  MusicBrainz: 1f25c419-4084-40bc-9bac-c39f375384c5  NLI: 987007408688105171  NTA: 166297771  SELIBR: 288162  SUDOC: 074893882  VIAF: 2659229   WorldCat (LCCN): n93-034718
Fizikçiler listesi

Bu bir fizikçiler listesidir. Bu liste başarıları ile öne çıkan fizikçileri listelemektedir. Yer olarak akademik çalışma yaptıkları yerler yazılmıştır.
.
İçindekiler

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P Q R S Ş T U Ü V W X Y Z
A

Jules Aarons - Amerika Birleşik Devletleri (1921-2008)
Ernst Karl Abbe - Almanya (1840-1905)
Derek Abbott - Avustralya (d. 1960)
Aleksey Alekseyeviç Abrikosov - Sovyetler Birliği, Rusya (d. 1928) Nobel ödülü sahibi
Robert Adler - Amerika Birleşik Devletleri (1913-2007)
Stephen L. Adler - Amerika Birleşik Devletleri (d. 1939)
Franz Aepinus - Rostock
Ronald Ernest Aitchison - Avustralya (1921-1996)
David Z. Albert, Amerika Birleşik Devletleri
Miguel Alcubierre - Meksika (d. 1964)
Zhores İvanoviç Alferov - Rusya (d. 1930) Nobel ödülü sahibi
Hannes Olof Gösta Alfvén - İsveç (1908-1995) Nobel ödülü sahibi
Alhazen - Basra, Irak (965-1040)
Artem Alikhanyan - Moskova
Abram Alihanov - Sovyetler Birliği (1904-1970)
William Allis - Amerika Birleşik Devletleri (1901-1999)
Samuel King Allison - Amerika Birleşik Devletleri (1900-1965)
Yakov Lvovich Alpert - Rusya, Amerika Birleşik Devletleri (1911-2010)
Ralph Asher Alpher - Amerika Birleşik Devletleri (1921-2007)
Semen Altshuler - Vitebsk
Luis Walter Alvarez - Amerika Birleşik Devletleri (1911-1988) Nobel ödülü sahibi
Viktor Ambartsumyan - Sovyetler Birliği, Ermenistan (1908-1996)
André-Marie Ampère - Fransa (1775-1836)
Anja Cetti Andersen - Danimarka (d. 1965)
Hans Henrik Andersen - Danimarka (d. 1937)
Philip Warren Anderson - Amerika Birleşik Devletleri (d. 1923) Nobel ödülü sahibi
Carl David Anderson - Amerika Birleşik Devletleri (1905-1991) Nobel ödülü sahibi
Herbert L. Anderson - Amerika Birleşik Devletleri (1914-1988)
Anders Jonas Ångström - İsveç (1814-1874)
Alexander Animalu, Nijerya (d. 1938)
Edward Victor Appleton - Birleşik Krallık (1892-1965) Nobel ödülü sahibi
François Jean Dominique Arago - Fransa (1786-1853)
Arşimet - Siraküsa, Yunanistan (ca. MÖ 287-212)
Manfred von Ardenne - Almanya (1907-1997)
Sisamlı Aristarkus - Sisam, Yunanistan (MÖ 310–ca. 230)
Aristoteles - Atina, Yunanistan (MÖ 384-322)
Nima Arkani-Hamed - Amerika Birleşik Devletleri (d. 1972)
Lev Artsimovich - Moskova
Aryabhata - Pataliputra, Hindistan (476-550)
Neil Ashby - Amerika Birleşik Devletleri (d. 1934)
Gurgen Askaryan - Sovyetler Birliği (1928-1997)
Mete Atatüre - Türkiye (d. 1975)
İbn-i Sina - Buhara (980-1037)
Amedeo Avogadro - İtalya (1776-1856)
David Awschalom - Amerika Birleşik Devletleri