stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Dumanlar, Aksu
Coğrafya

Antalya merkezine 29 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2010: 
2000: 826    
1990: 734
| g t Aksu mahalleleri |
| --- | --- |
 Alaylı  Altıntaş  Atatürk  Barbaros  Boztepe  Cihadiye  Cumhuriyet  Çalkaya  Çamköy  Dumanlar  Fatih  Fettahlı  Gökdere  Güloluk  Güzelyurt  Hacıaliler  İhsaniye  Karaçallı  Karaöz  Kayadibi  Kemerağzı  Konak  Kumköy  Kundu  Kurşunlu  Macun  Mandırlar  Murtuna  Pınarlı  Soğucaksu  Solak  Topallı  Yenidumanlar  Yeşilkaraman  Yurtpınar 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
EC Bahia

EC Bahia, Brezilya'nın ikinci seviye futbol ligi olan Série B'da yer alan bir futbol kulübü.
Güncel kadro

Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
Teknik direktörler

| --- | --- |
  Carlos Volante (1959)   Manuel Fleitas Solich (1970-71)   Evaristo de Macedo (1973)   Zezé Moreira (1978-79)   Evaristo de Macedo (1988-89)   Joel Santana (1994)   Geninho (1997)   Evaristo de Macedo (1998)   Joel Santana (1999)   Evaristo de Macedo (2001)   Candinho (2002-03)   Evaristo de Macedo (2003)   Lula Pereira (2003-03)   Edinho (2003-03)   Vadão (2004-04)   Zetti (2005-05)   Mauro Fernandes (2006-06)   Lula Pereira (2006-06)   Paulo Comelli (2007-08)   Arturzinho (2008-09) :   Ferdinando Teixeira (2008-08)   Alexandre Gallo (2008-09)   Paulo Comelli (2009-09)   Sérgio Guedes (2009-09)   Paulo Bonamigo (2009-09)   Renato Gaúcho (2009-10)   Márcio Araújo (2010-10)   Rogério Lourenço (2010-11)   Vágner Benazzi (2011-11)   Renê Simões (2011-11)   Joel Santana (2011-12)   Paulo Roberto Falcão (2012-12)   Caio Júnior (2012-12)   Jorginho (2012-2013)   Joel Santana (2013)   Cristóvão Borges (2013)   Marquinhos Santos (2013-2014)   Gilson Kleina (2014)   Charles Fabian (2014)   Sergio Soares (2014- )
Fırtına Deresi

Fırtına'dan bir görünüm
Fırtına Deresi (Eski Yunanca: Pordanis, Zan dili: Abovitse) veya eski adıyla Peruma, Doğu Karadeniz'de yer alan akarsulardan birisi olup, Kaçkar Dağları'nın Karadeniz'e bakan yamaçlarındaki derelerin birleşmesi ile oluşmuştur. Rize Ardeşen'in yaklaşık 2 km batısında Karadeniz'e dökülen Fırtına Deresi, 68 km uzunluğundadır. Çay bahçeleri içerisinden geçen, üzerindeki kemer köprülerle süslü Fırtına Deresi, raftinge elverişli parkurlara sahiptir. Nehirde sportif olta balıkçılığı yapılabilmektedir.
Parkur

Rize - Ardeşen kara yolundan, güneye çıkan karayolu takip edilerek 22. km'de Çamlıhemşin ilçesine ulaşılır. Çamlıhemşin'in yaklaşık 1 km güneyinden parkura başlanılabilinir. (km: 0) 5. kilometrede iri kayalara dikkat edilmelidir. 7. km, 8. km ve 9. kilometrede tehlike arz eden geçişler olduğu için suyun iyi incelenmesi gerekir. 12. kilometrede batı yönünde kalan yamaçtaki Tolikçet Şelalesi yöreye ayrı bir güzellik vermektedir. Parkuru, Fırtına Deresi'nin Karadeniz'e dökülmeden önce uygun bir yerinde bitirmek mümkündür.
Yaklaşık 23 km süren parkur boyunca derenin yatağı çok taşlık olup, suyun debisine göre 3 - 4 - 5 zorluk derecesinde yerler vardır. Aşırı yağmurlarda dikkat edilmelidir. Fırtına Deresi bütün yıl boyunca akarsu sporu için uygundur.
Fırtına Deresi, Kaçkarlarda bulunan ve yerli turistler kadar yabancı turistlerin ve doğa tutkunlarının uğrak yeridir.
Fırtına Deresi yükseklerden inerken birçok kola ayrılır. Bu kollar dağın yamaçlarında akarken ormanın içinde birçok irili-ufaklı göller ve çağlayanlar meydana getirirler. Fırtına Deresi özellikle son yıllarda rafting sporuna meraklı olanlar için ideal bir merkez halini almıştır.
2013 senesinde Fırtına Deresi'ni denizle birleşiminin olduğu yerde, Recep Yazıcıoğlu'nun adını taşıyan Türkiye'deki ikinci yapay parkuru yapılmıştır.
Dere havzası

Fırtına Deresi havzası Rize ilinin Ardeşen ve Çamlıhemşin ilçelerinin sınırları içerisinde yer almakta olup, 1177,03 km²'lik yüzölçümü ile Doğu
Karadeniz'deki en büyük akarsu havzalarından biridir. Kuzeyden Karadeniz, güneyden Kaçkar ve Soğanlı dağlarının su bölümü çizgisi ile sınırlanmıştır. Deniz kıyısından hemen duvar gibi yükselen dağlar 40 km kuş uçuşu mesafede 3900 metrelere ulaşır. Türkiye'nin 4. büyük zirvesi olan Kaçkar Dağı 3937 m çalışma
sahasını güneyden sınırlayan su bölümü hattının en yüksek noktasıdır. Yine, Verçenik Dağı (3711 m), Tatos daği (3645 m) Altıparmak Dağı (3562 m) sahayı güneyden sınırlayan
yüksek kütlelerdir. Çalışma sahasını doğuda Çağlayan Deresi havzası, batıda ise Ortaköy Deresi havzası ile sınırlanmıştır.
Fauna

Nehirde yaşayan balık türleri sırayla Salmo coruhensis, Salmo rizeensis, Alburnoides fasciatus, Barbus escherichii, Squalius sp., Mugil cephalus, Liza aurata ve Ponticola rizensis'tir.
Klimatik özellikleri

Dünya iklimlerinin yapısı genel olarak atmosfer sirkülasyonuna bağlı olmakla beraber, bulunan yerin matematiksel konumu v.b özellikleri de bağlıdır. Böylece
yüksek enlemlerde kutup ve kutup altı iklimleri görülürken, orta enlemlerde ılıman iklimler, tropikal iç bölgelerde ise ekvatoral ve tropikal iklimler görülmektedir. Özellikle yer-deniz-atmosfer ilişkileri, karasallık, yer şekli, yükseklik etkisi bölgesel iklimlerin kökenini tayin eder. Çalışma sahası polar hava kütleleri ile tropikal hava kütlelerinin geçiş sahasında yer alır. Bu kütlelerin gezici karakterde olması nedeniyle bölgede iklim mevsimlere göre değişiklik gösterir. Kışın polar hava kütleleri hakim iken yazın tropikal hava kütleleri sahada etkili olur ve bol yağış alır.
Sıcaklık

Sahanın dağlık olması ve kısa mesafelerde 3900 metreye kadar yükseltinin artması sıcaklık değerlerinin havza içindeki farklı noktalarda farklı değerler göstermesine neden olur. Yükseklikle sıcaklığın değişmesinde, atmosferin yerden ısınması, atmosferin ve su buharının alt kısımlarında daha yoğun olması önemli faktörlerden biridir. Yıllık ortama sıcaklık Ardeşen'de 13,9 °C dir. Ortalama yüksek sıcaklık 17,5 °C ve ortalama düşük sıcaklık 11,3 °C değerlerinin birbirine çok yakın olmasında en önemli faktör sahadaki nem oranıdır. Ardeşen meteoroloji istasyonun kıyıda yer alması ve yıllık ortalama bağıl nem değerinin % 70–80 arasında değişmesi aşırı ısınmaya ve soğumaya engel olmaktadır. Ayrıca fön rüzgarlarının kış aylarında sahayı etkilemesi aşırı soğumayı engellemektedir. Sahada en soğuk mevsim kış olup; en düşük ortalama sıcaklık şubat ayında görülür (3,1 °C). Şubat ayından sonra ısınan hava hafif değişkenlikler göstererek en yüksek değerlere Ağustos ayında ulaşır. Ağustos ayı ortalama sıcaklığı 23,4 °C iken ortalama en yüksek sıcaklık ise 27,3 °C dir. Ağustos ayından sonra Aralık ayına kadar düzenli bir şekilde düşen sıcaklık Şubat ayında yine minimum değerlere ulaşır.
Yağış

Çalışma sahası Türkiye genelinde en fazla yağış alan bölgesi içerisinde yer alır (yıllık toplam yağış miktarı 1956 mm). Her mevsim bol yağış alan sahada Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık aylarında aylık ortalama yağış 200 mm'nin üzerindedir. En fazla yağış Ekim ayında düşer (273 mm,). Yağışlar bahar ve yaz aylarında yağmur şeklinde iken, kış aylarında kıyıda yağmur zaman zaman kar, yüksek sahalara doğru kar şeklinde düşer. Sonbaharda sağanak karakter taşıyan yağışlar, çalışma sahasında sel ve taşkın gibi doğal afetlere yol açar. Sahada yağışın en az olduğu ay Nisan ayı olup (57 mm) genel itibarıyla bahar mevsiminde yağış diğer mevsimlere göre daha azdır. Sahanın topoğrafik şartları yağışın fazlalığında rol oynayan en önemli etkenlerden biridir. Çalışma sahasında dağların denize paralel şekilde ve kıyıdan kısa mesafeler içinde yükselmesi orografik yağışların oluşmasına sebebiyet vermektedir.
Jeomorfolojik özellikleri

Fırtına Deresi havzası Doğu Karadeniz Dağlarının Karadeniz aklanında yer alan akarsu havzalar içerisinde en büyük ve yüzey şekilleri bakımından en arızalı
görünüme sahip olanıdır. Çalışma sahasında, deniz kıyısından güney yönünde 40 km gidildiğinde 3900 metrelere kadar çıkan (Karçar zirvesi 3932 m) ani bir yükselti artışını görmek mümkündür. Fırtına Deresi Havzasının Jeomorfolojik görümüne bakıldığında, öncelikle kıyıdan başlayan ve basamak şeklinde yükselen taraçalar dikkati çeker. Havzanın iç kısımlarına doğru, akarsu boyunca vadi tabanlarında ve eğim şartlarının da müsaade ettiği yüksek kısımlarda dağ içi ovaları yer alır. Havza genelinde diğer dikkat çekici jeomorfolojik özellik ise gittikçe daralan ve derinleşen V şekilli vadilerdir. Daha yüksek sahalarda kademeli yamaçlar, 2000 metrenin üzerinde yerine kayalıklara geçilir. 2500 metrenin üzerinde ise büyük glasiyal vadilerinin ve üst seviyelerde ise hakim sivri tepeler ve daimi karlarla ve buzlularla kaplı dağlar yer alır. Katılaşım kayaçlarının büyük alanlara yayıldığı çalışma sahası, üst kreatese de meydana gelen tektonik deformasyonlar sonuncu kıvrılmış ve yükselmiştir. Neotektonikte de devam eden tektonik deformasyonlar, sahada kabaca KD-GB ve DB doğrultusunda uzanan tektonik hatlar ile, akarsu şebekesinin oluşum ve gelişimini yönlendirmiş, yer yer 300 metreyi bulan su düşüşlerine ve eğim kırıklıklarına neden
olmuştur. Tektonizma sonucunda yükselen saha, dış etken ve süreçlerin günümüze kadar devam eden faaliyetleri sonucunda bugünkü görünümüne kavuşmuştur. Alçak alanlarda ve platolarda flüviyal süreçler, okyanusal iklim şartlarını yansıtan bir yağış etkinliği ile sahayı hızla aşındırırken, yüksek kesimlerde de son buzul çağının morfolojik izleri hala görülebilmektedir. Yüksek kesimlerde, buzul topoğrafyasına ait izler 3900-2100 metreler arasında görülebilir. 2100 metreden daha alçak irtifalara inildikçe Fırtına Deresi, yatağını iyice yararak bazı kesimlerde 1500 metreye varan dik yamaçlı derin vadiler açar. Fırtına Deresi havzasının profil serilerine bakıldığında sahadaki kademeli yapı ve kuvvetli aşınımın izlerini görmek mümkündür. Fırtına Deresi havzasında, eğim güneyden kuzeye doğru, diğer bir deyişle Doğu Karadeniz dağların zirvelerinden Karadeniz'e doğru yönelmekle birlikte, aynı zamanda çalışma sahasında doğudan batıya doğru bir çarpılma söz konusudur.
Toprak özellikleri

Fırtına Deresi havzasında yüksek yağış etkinliği, mevsimler arasında fazla değişkenlik göstermeyen sıcaklık faktörleri, kıyıdan 3900 metrelere hızlı bir şekilde ulaşan arızalı topoğrafyası ve jeolojik yapıda volkanik kayaçların yoğunlukta olması farklı toprak gruplarının oluşmasına neden oluşmuştur.
Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü tarafından yapılan kapsamlı arazi çalışmalarına göre, Rize toprakları altı ana grupta toplanmaktadır. Bunlar; alüvyal
topraklar, kolüvyal topraklar, kırmızı-sarı podzolik topraklar, gri-kahverengi podzolik topraklar, kireçsiz kahverengi orman toprakları ve yüksek dağ çayır
toprakları şeklindedir.
Köprüler

Çamlıhemşin Köprüsü
Kadıköy Köprüsü
Mikron Köprüsü
Seslikaya Köprüsü
Ardeşen Köprüsü
Kastelnovo

Kastelnova veya Yeni Hersek (Karadağca: Herceg Novi Kiril: Херцег Нови; Osmanlı dönemindeki adı Kastelnovo) Karadağ'da, Kotor Körfezi'nin batı girişindeki Orjen Dağı'nın eteklerinde yer alan bir sahil şehridir. 2011 nüfus sayımına göre 30.864 nüfuslu Herceg Novi Belediyesi'nin idari merkezidir.
Yeni Hersek'in liman kenti görünümü.
Kastelnova, 1382 yılında Bosna Kralı I. Tvrtko Kotromaniç tarafından bir kale olarak kuruldu. Osmanlı Devleti 1481 tarihinde şehri fethetti. şehirdeki Osmanlı idaresi 200 yıl sürdü. Kotor Körfezi'ni ziyaret eden Evliya Çelebi, Kastelnova'da Hırvatlar, Boşnaklar ve Arnavutların şehirde yaşadığından bahseder.
Kastelnova 1687 yılında, Girolamo Corner yönetimindeki Venedik Cumhuriyeti tarafından ele geçirildi ve bir idari birim olan Venedik Arnavutluğu'na dahil edildi. Venedikliler eski şehir surlarını ve kulelerini yeniden güçlendirdiler. 24 Ağustos 1798'de Kastelnova, Avusturya tarafından ilhak edildi ancak daha sonra 26 Aralık 1805'teki Pressburg Antlaşması uyarınca Rusya'ya devredildi. Ruslar, 28 Şubat 1806 ile 12 Ağustos 1807 arasında Herceg Novi'yi resmen işgal etti. 7 Temmuz 1807'de şehir, Tilsit Antlaşması uyarınca Napolyon Bonapart'ın Fransız İmparatorluğu'na devredildi. 1814'te Avusturya, şehri ele geçirdi. Şehirdeki Avusturya idaresi 1918 yılına kadar devam etti. 1. Dünya Savaşından sonra şehir, Yugoslavya Krallığı'nın idaresine girdi.
Etnik yapı > 2003 nüfus sayımı

Sırplar :%52,88
Karadağlı :%28,60
Hırvat :%2,42
Diğer : %10,10
Etnik yapı > 2011 nüfus sayımı

2011 yılında yapılan nüfus sayımına göre Kastelnova belediyesinin nüfusu 30.864 şehir merkezinin nüfusu ise 11.059'dur.
2011 nüfus syımına göre Kastelnova şehir merkezinin etnik yapısı
| Etnik köken | sayı | yüzde |
| --- | --- | --- |
| Sırplar | 5,002 | 45.23% |
| Karadağlılar | 4,013 | 36.28% |
| Hırvatlar | 309 | 2.79% |
| Yugoslavlar | 83 | 0.75% |
| Boşnaklar | 63 | 0.59% |
| Müslümanlar | 61 | 0.59% |
| Romanlar | 46 | 0.41% |
| Makedonlar | 44 | 0.39% |
| Ruslar | 44 | 0.39% |
| Arnavutlar | 21 | 0.18% |
| Slovenler | 21 | 0.18% |
| Macarlar | 17 | 0.15% |
| İtalyanlar | 14 | 0.12% |
| Diğerleri | 48 | 0.43% |
| Etnik kökenini açıklamayanlar | 1080 | 9.76% |
| Toplam | 11,059 | 100% |
Din

2011 nüfus syımına göre Kastelnova şehir merkezinin dini yapısı
| Din | Sayı |
| --- | --- |
Doğu Ortodoksluğu: 8,994
İslam: 192
Katolik: 546
Hristiyan: 45
Adventist: 19
Agnostik: 37
Ateist: 415
Açıklamayan: 738
Diğer: 57
İklim

Kastelnova şehirinde tipik Akdeniz iklimi görülmektedir. Yaklaşık yılda 200 gün güneşli geçmektedir. Yıllık ortalama sıcaklık 16,2 °C'dir. Mayıs'tan Eylül'e kadar ortalama sıcaklık yaklaşık 25 °C'dir. Yıllık yağış oranı yaklaşık 1,930 mm'dir.
Alipaşa, Kızıltepe

| Alipaşa |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Mardin
Koordinatlar: 37°17′13″N 40°38′10″E﻿ / ﻿37.287°K 40.636°D﻿ / 37.287; 40.636
Ülke:  Türkiye
İl: Mardin
İlçe: Kızıltepe
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 30
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
İl plaka kodu: 47
Posta kodu: 47440
Resmî site 
Alipaşa, Mardin ilinin Kızıltepe ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Mardin il merkezine 14 km, Kızıltepe ilçesine 14 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 50
2000: 30    
1997: 0
1982: 142
Eurovision Şarkı Yarışması'nda Yunanistan

| Eurovision Şarkı Yarışması'nda Yunanistan |
| --- | --- |
   
Katılımcı yayıncı: Ellinikí Radiofonía Tileórasi (ERT)  Eski üyeler  2014-2015: Yeni Yunan Radyo, İnternet ve Televizyon (NERIT)  
Katılım özeti
Katılımlar: 45
İlk katılımı: 1974
En iyi sonuç: 1.: 2005
Ev Sahibi: 2006
 Katılım geçmişi 1974 1975 1976 1977 1978 1979 19801981 1982 1983 1984 1985 1986 19871988 1989 1990 1991 1992 1993 19941995 1996 1997 1998 1999 2000 20012002 2003 2004 2005 2006 2007 20082009 2010 2011 2012 2013 2014 20152016 2017 2018 2019 2020 2021 20222023 2024 
Dış bağlantılar
ERT sayfası
Eurovision.tv'deki Yunanistan sayfası 
 En son katılım için bkz. 2024  Eurovision Şarkı Yarışması'nda Yunanistan
Yunanistan ilk katılımı 1974 yılından günümüze 43 kez Eurovision Şarkı Yarışması'na katılmıştır. Altı kez (1975, 1982, 1984, 1986, 1999 ve 2000) yarışmadan uzak kalmıştır. Yunanistan'ın ilk birinciliğini 2005 yılında "My Number One" adlı şarkısıyla Elena Paparizu getirmiştir.
Yunan Ulusal Yayıncısı Ellinikí Radiofonía Tileórasi (ERT) her yıl gösteriyi yayınlamakla birlikte Yunan katılımcının seçim sürecini organize ediyor. Yunanistan hiç sonuncu olmamıştır.
20. yüzyıl boyunca Yunanistan sadece iki kez ilk 5'te yer alabildi. Bunlarː 1977'de Pachalis, Marianna, Robert ve Bessy ile 5. ve 1992'de Kleopatra ile yine 5. olmuştur. 21. yüzyılın başlaması, Yunanistan'ın yarışmadaki en başarılı ülkelerden biri haline geldiği görülmüş, 2000-2013 yılları arasında sürekli ilk 10'da yer almayı başarmış, bunun yanında 2001'de Antique (2005 kazananı Paparizou baş vokaliydi), 2004'te Sakis Rouvas ve 2008'de Kalomira ile 3.lük elde etmiştir.
2014-19 yılları arasında, Yunanistan ilk 10'da yer alamamış, aynı zamanda tarihlerinde iki kez bu altı yıl içinde finale çıkamamıştır. (2016 ve 2018)
Tarihi

1974 yarışması'na ilk katılımından sonra Yunanistan, 1975 yılında Avrupa Yayın Birliği'ne göre "Bilinmeyen sorunlar" nedeniyle katılmamıştır. Ancak çekilmenin, Türkiye'nin ilk kez katılımı ve 1974'te yapılan Kıbrıs Harekâtı'na karşı çıkmak için ve protesto gerçekleştirmek için çekildiği tespit edildi. Yunanistan, daha önce piyasaya sürülen bir şarkı olan "Sarantapente Kopelies" (Σαρανταπέντε Κοπελιές) şarkısını yarışmaya göndermesi sonrasında 1982 Eurovision Şarkı Yarışması'ndan diskalifiye edildi. Bilinen bir Yunan halk şarkısı, yarışma için yeniden gözden geçirilmişti, fakat bu, tüm şarkıların şarkı yazımı ve enstrümantasyon açısından orijinal olması gerektiğini belirten kuralları ihlal ettiği için bu karar alındı. Yunanistan bir para cezasına çarptırıldı ve ertesi yıl geri dönmesine izin verildi. Adamantidis'in "Sarantapente Kopelies" şarkısını söylemesine izin verilmiş olsaydı, Harrogate'de ikinci sırada sahnede olacaktı. 1983'te döndükten sonra, ERT tüm olası şarkıların “düşük kalitede” olduğuna karar verdi ve 1984 Eurovision Şarkı Yarışması'na katılmama kararı aldı.
Yunanistan 1985'te bir kez daha yarışma'ya geri döndü ve 1986'daki ulusal seçimde Polina, Norveç, Bergen'deki 1986 Eurovision Şarkı Yarışması'nda temsil etmek için seçildi, ancak ERT beklenmedik bir şekilde yarışmadan çekildi. Polina, o dönemde Yunanistan'da yaşanan siyasi sıkıntılardan kaynaklandığını belirtti. Ancak, Eurovision web sitesinin asıl nedenin Yarışma'nın Ortodoks Paskalyası'ndan önceki gece yapılması nedeniyle yarışmadan çekildiğini açıkladı. Eğer Polina yarışsaydı "Wagon-lit" adlı şarkısıyla on sekizinci sırada sahneye çıkacaktı.
Yunanistan, 1987 yılında yarışmaya geri döndü ve 1999 Eurovision Şarkı Yarışması'na kadar katılmaya devam etti. 90'lı yıllarda katılım sayısının fazla olması nedeniyle son 5 sırada yer alan ülkelerin ertesi yıl katılımına izin verilmeyen kural ile 1999 yılında Yunanistan 20. olduğu için bir sonraki yıl yarışmaya katılımına izin verilmedi.
İlk katılımından otuz bir yıl sonra Yunanistan 2005 yılında "My Number One" adlı şarkısıyla Elena Paparizu ile ilk ve tek birinciliğini elde etmiştir. 1997 yılının kazananı Katrina and the Waves'in seslendirdiği "Love Shine a Light" ile birlikte bir şarkıya (toplamda on) ayrılan en fazla on iki puan alımı olmuştur.
Ev Sahiplikleri

| Yıl | Şehir | Yer | Sunucu(lar) |
| --- | --- | --- | --- |
| 2006 |  Atina | Nikos Galis Olimpik Kapalı Spor Salonu | Maria Menounos ve Sakis Ruvas |
Ev Sahiplikleri > Yorumcular ve Oyları okuyanlar > Diğer gösteriler

| Gösteri | Yorumcu | Kanal | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- |
| Congratulations: 50 Years of the Eurovision Song Contest | Elizabeth Filippouli | NET |  |
| Eurovision Song Contest's Greatest Hits | Greek subtitles | NERIT1 |  |
| Het Grote Songfestivalfeest | Greek subtitles | ERT1 |  |
| Eurovision: Europe Shine a Light | Maria Kozakou | ERT1 |  |
IV. Tāufaʻāhau Tupou

| IV>  Tāufaʻāhau Tupou |
| --- | --- |
Tāufaʻāhau Tupou in 1985
Tonga Kralı
Hüküm süresi: 16 Aralık 1965 – 10 Eylül 2006
Taç giymesi: 4 Temmuz 1967
Prime Ministers:  See list Prince Fatafehi Tuʻipelehake Baron Siaosi Vaea Prince ʻUlukālala Lavaka Ata Feleti Sevele 
Tonga başbakanı
Hüküm süresi: 12 Aralık 1949 – 16 Aralık 1965
Taç giymesi: Sālote Tupou III
Önce gelen: Solomone Ula Ata
Sonra gelen: Prince Fatafehi Tuʻipelehake
Doğum: 04 Temmuz 1918(1918-07-04) Royal Palace, Nukuʻalofa, Tonga
Ölüm: 10 Eylül 2006 (88 yaşında) Auckland, Yeni Zelanda
Defin: Malaʻekula
Eş(ler)i: Halaevalu Mataʻaho ʻAhomeʻe
Çocuk(lar)ı: George Tupou V Salote, Princess Royal Prince Fatafehi ʻAlaivahamamaʻo Tukuʻaho Tupou VI
Hanedan: Tupou
Babası: Viliami Tungī Mailefihi
Annesi: III. Sālote Tupou
Dini: Protestan
IV. Tāufaʻāhau Tupou  (d. 4 Temmuz 1918, Nukuʻalofa - ö. 10 Eylül 2006, Auckland, Yeni Zelanda), 1965'ten ölümüne kadar Tonga Krallığı'nda hükûmdar olarak tahtta bulunmuştur.
Aile

IV. Tupou, 1918'de Kraliçe III. Sālote Tupou (1900-1965) ile eşi Viliami Tupoulahi'nin oğlu olarak dünyaya geldi. Eğitiminin çoğunu yurt dışında alırken, üniversiteyiSidney'deki New South Wales Üniversitesi'nde okudu. IV. Tupou, 10 Haziran 1947'de Halaevalu Mataʻaho (d. 1926) ile evlendi ve bu birliktelikten dört çocuğu oldu.
En büyük oğlu V. George Tupou (1948 - 2012), ölümünden bir gün sonra halefi seçildi. Evlenmedi ve gayri meşru bir kızı oldu.
Kızı Prenses Salote Pilolevu Tuita (d. 1951), 1976'da Tongalı bir diplomatla evlendi ve Kaliforniya'da yaşadı. Dört kızı var.
Prens Fatafehi ʻAlaivahamamaʻo Tukuʻaho (1954 - 2004), 1980 yılında sıradan biriyle evlendiği için taht sırasından çıkarıldı.
En küçük oğlu VI. Tupou (d. 1959), 2000 yılından Şubat 2006'ya kadar ülkenin başbakanı olarak görev alırken, 2012'den bu yana kral olarak tahta bulunmaktadır. Veliaht Prens Tupoutoʻa ʻUlukalala (* 1985).
IV. Tupou, 2006 yılında bir Yeni Zelanda kliniğinde öldü. Kraliyet vekili Fielakepa kralın ölümünü 'huzur içerisinde' olarak tanımladı. Ölümünün ardından bir aylık ulusal yas ilan edildi.
Naaşı, 19 Mart'ta Yeni Zelanda'dan nakledildikten sonra 19 Eylül 2006'da Nukuʻalofa'da gömüldü. 1000 tabut taşıyıcısı, tabutla birlikte tabutu saraydan kraliyet hanedanının aile mezarlığına taşıdı. Yeni hükûmdar V. George Tupou'ya ek olarak, 15.000 bin kişi (ada nüfusunun %10'undan fazla) cenaze törenine katıldı. Cenazede Japon veliaht prensi Naruhito, Yeni Zelanda başbakanı Helen Clark ve Gloucester Dükü ve Düşesi de dâhil olmak üzere çok sayıda yabancı onur konuğu da hazır bulundu. Kraliyet papazı mezarda bir vaaz verdi. Tabut daha sonra Richard Wagner'in müziği eşliğinde mahzene indirildi. Hristiyan cenazesinden sonra, asırlık ayinler kraliyet cenaze görevlileri tarafından gerçekleştirildi. Bunların, kralın Polinezya yeraltı dünyası olan " Pulotu "ya geçişine eşlik ettiği söylenir.
Siyaset

IV. Tupou ilk siyasi görevlerini 1943'te Eğitim Bakanı ve 1944-1949'da Sağlık Bakanı olarak üstlendi. 1949'dan itibaren Tonga başbakanı olarak makama geldi. Annesinin ölümünden sonra 16 Aralık 1965'te annesinin ardılı olarak tahta çıktı.
1970 yılında, IV. Tupou, Tonga'nın 1900'den beri himayesi olarak işgal eden Büyük Britanya'dan tam bağımsızlığını ilan etti. Tonga'nın ilk günlük gazetesini çıkardı ve Tonga'nın ilk televizyon şirketinin genel müdürüydü.
Nükleer silahlara ve nükleer atıkların Pasifik Okyanusu'na boşaltılmasına karşıydı. Ancak Fransızlardan bazı eski gemilerin bağışlanmasıyla satın alınan Mururoa'da Fransızların son nükleer silah denemeleri sırasında Tonga'da Samoa ve Fiji'deki gibi protestolar olmadı.
Kral, yurt dışına seyahat ederken halka çok yakın olduğu ve son derece esprili biri olarak görüldüğü için yurt dışında yüksek bir itibara sahipti. Ancak Tonga'yı, özellikle sonraki yıllarında giderek daha otokratik bir şekilde yönetti. Bir yatırım skandalına karıştı ve adam kayırmacılık son yıllarda Tonga ekonomisini giderek daha fazla yozlaştırdı. Bunu haber yapan gazetecilerin işlerini yapmaları defalarca engellendi ve Yeni Zelanda'da basılan Tonga gazetelerine gümrük tarafından defalarca el konuldu.
Demokrasi yanlısı adaylar, 1990'ların başından bu yana sürekli olarak parlamentoda sandalye kazansalar da kral ve soylu aileler tarafından seçilen 21 üye tarafından rutin olarak geride bırakıldılar.
Ayrıca

IV. Tupou, Özgür Wesleyan Kilisesi'nin meslekten olmayan bir vaiziydi. Nispeten iyi Almanca konuşuyordu ve Bismarck'ın büyük bir hayranıydı. Her yıl kayak tatili için St. Moritz'e giderdi.
IV. Tupou, 20. yüzyılın fiziksel olarak en ağır devlet başkanlarından biri olarak kabul edilir. 1976'da 1.90 metre boyundaki hükûmdarın ağırlığı Tonga havaalanı bagaj ölçme alanında 209.5 kilogram olarak ölçüldü. 1981'de Prens Charles ve Leydi Diana'nın düğün törenine katılması için özel bir sandalye yapılması gerekiyordu. 1990'larda kilosuna karşı tutumu değişti, Tupou çok kilo verdi. Daha sonra, pistleri bisiklet sürmek için kullanmak amacıyla başkentin havaalanını düzenli olarak kapattı.