Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'nın 9. değişikliği
Bilimsel yorum

Profesör Laurence Tribe, bu değişikliğin asli haklar sağlamadığı görüşünü paylaşıyor: "Genel bir hatadır, ancak yine de 'dokuzuncu değişiklik haklarından' bahsetmek bir hatadır. Dokuzuncu değişiklik, hakların kaynağı değildir; bu sadece Anayasa'nın nasıl okunacağına dair bir kuraldır."
2000 yılında Harvard tarihçisi Bernard Bailyn, Beyaz Saray'da Dokuzuncu Değişiklik konusunda bir konuşma yaptı. Dokuzuncu Değişikliğin "insanların sahip olduğu bir haklar evreni" anlamına geldiğini söyledi. – gizli haklar, hala çağrılmak ve kanun haline getirilmek üzere ... halkın elinde bulundurduğu, zamanla yasalaştırılabilecek diğer, sayılmamış hakların bir deposu". Benzer şekilde, gazeteci Brian Doherty, Dokuzuncu Değişikliğin "Anayasa'yı özellikle, herhangi bir anayasanın listeleyebileceği veya belirtebileceğinden daha fazla hakla doğduğumuzu söyleyen bir doğal haklar geleneğine dayandırdığını" savundu.
Çoğu zaman bir orijinalist olarak kabul edilen Robert Bork, Yüksek Mahkeme'nin onay duruşması sırasında, bir yargıcın bunun gibi bir anayasa hükmünü, bunun ne anlama geldiğini bilmiyorsa uygulamaması gerektiğini belirtti; Bork'un verdiği örnek, bir mürekkep lekesinin kapsadığı bir maddeydi. Daha fazla çalışma üzerine, Bork daha sonra The Tempting of America adlı kitabında Dokuzuncu Değişiklik'e bir anlam yükledi. Bu kitapta Bork, anayasal tarihçi Russell Caplan'ın bu Değişikliğin federal Haklar Bildirgesi'nin eyalet hükûmetlerini kısıtlayan eyalet yasalarındaki hükümleri etkilememesini sağlamayı amaçladığını iddia eden yorumuna abone oldu.
Özgürlükçü bir özgün yazar olan Randy Barnett, Dokuzuncu Değişikliğin özgürlük karinesi dediği şeyi gerektirdiğini savundu. Barnett ayrıca, Dokuzuncu Değişikliğin, hükûmetin Haklar Bildirgesi'nin katı bir şekilde yorumlanması yoluyla bir jüri veya alt mahkeme tarafından verilen bir kararı geçersiz kılmasını engellediğini savunuyor. Barnett'e göre, "Dokuzuncu Değişikliğin amacı, bazılarının daha önce olduğu gibi sıralanmasından sonra, tüm bireysel doğal hakların aynı boyuta ve güce sahip olmasını sağlamaktı."
Profesör ve eski Devre Hakimi Michael W. McConnell'e göre,
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | [H]alkın sahip olduğu haklar gerçekten de bireysel doğal haklardır, ancak bu haklar, Haklar Bildirgesi'nin Anayasa'ya eklenmesinden önceki haliyle tam olarak aynı statüye sahiptir ve aynı şekilde korunur. Onlar terk edilmez, reddedilmez veya küçümsenmezler. Doğal haklar da "anayasal haklar" haline gelmez. Bunlar, Haklar Bildirgesi'nin yürürlüğe girmesinden önce korunan hakların tamamıydı: adil yorum için bir rehber ve onları ihlal ettiği düşünülebilecek, ancak açık pozitif hukuktan üstün olmayan yasaların dar yapısı için bir gerekçe. Sayısız doğal hakların pozitif hukukla ilişkisine ilişkin bu anlayış, teamül hukuku ve yasama arasındaki ilişkiye çok benzer: örf ve adet hukuku, aksi yasaların yokluğunda yönetir ve hatta bazen belirsiz veya aşırı geniş yasaların yorumlanmasına rehberlik eder veya sınırlar, ancak belirli yasal geçersiz kılmaların dişlerinde geçerli değildir.  Bu yorum tarzı, sayılmamış haklar hukukunun iki olağan kutbu arasında bir orta yol sunar. Bir kutup, iddia edilen bir hak Anayasa'da bulunamazsa, şartlarına liberal bir yapı uygulansa bile, hiçbir korumaya hakkı olmadığını iddia eder... nihai olarak ve yasama yetkisini geçersiz kılma olasılığı olmaksızın yargıçlar tarafından belirlenebilir. Bu haklar daha sonra, halkın temsilcileri aksi sonuca vardığında bile tam anayasal koruma alırlar ... Dokuzuncu Değişikliğin anlamı konusunda haklıysam, bu yaklaşımların hiçbiri tamamen doğru değildir. Aksine, (genel olarak teamül hukuku veya diğer uzun süreli uygulamalara dayanan) bir doğal hakkın iddiası, aksine spesifik ve açık bir pozitif hukuk olmadığı sürece yargısal olarak uygulanabilir olacaktır. Bu, doğal hakların ne zaman toplumun huzuruna, güvenliğine ve mutluluğuna teslim edilmesi gerektiğine dair nihai kararı yargı mensuplarından ziyade halkın temsilcilerine verir. | ” |
Yine de Thomas B. McAffee gibi diğerleri, Dokuzuncu Değişikliğin federal hükûmetin asla ihlal etmeye yetkili olmadığı hakların sayısız "artık"ını koruduğunu savundu.
Avukat ve diplomat Frederic Jesup Stimson'a göre, Anayasa ve Dokuzuncu Değişikliğin çerçeveleri, halihazırda sahip oldukları hiçbir hakkın ihmal yoluyla kaybedilmemesini amaçladılar. Hukuk profesörü Charles Lund Black benzer bir pozisyon aldı, ancak Stimson ve Black sırasıyla görüşlerinin modern görüşten farklı olduğunu ve akademik yazıdaki yaygın görüşten farklı olduğunu kabul ettiler.
Son yıllarda silah hakları aktivistleri bazen Amerika Birleşik Devletleri'nde hem ABD Anayasası'ndan önce gelen hem de Anayasanın Dokuzuncu Değişikliği tarafından kapsanan silah bulundurma ve taşıma konusunda temel bir doğal hak olduğunu savundular; bu bakış açısına göre, İkinci Değişiklik yalnızca önceden var olan silah bulundurma ve taşıma hakkını sıralamaktadır.
Dokuzuncu Değişiklik, Anayasa'daki belirli hakların sayılmasına dayanıyorsa, numaralandırılmamış hakların reddini açıkça yasaklar, ancak bu değişiklik, Anayasa'daki belirli yetkilerin numaralandırılmasına dayanıyorsa, numaralandırılmamış hakların reddini açıkça yasaklamaz. Dokuzuncu Değişiklik'te belirtilen sayılamayan hakların kapsamını belirlemek için mahkemelerin işaret ettiği bu yetkiler sıralamasıdır.
Anayasacılık
Kuralı kanıtlayan istisna
Negatif özgürlük
Özgünlük
Amerika Birleşik Devletleri Anayasasında Onuncu Değişiklik