stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Namkoong Min
Ödüller ve adaylıklar > Listeler

| Yayıncı | Yıl | Liste | Yer |
| --- | --- | --- | --- |
| Gallup Korea | 2023 | Gallup Kore'nin Yılın Televizyon Oyuncusu | 1. |
| Forbes | 2024 | Kore Güç Ünlü 40 | 28. |
Namkoong Min, 2014 yılında Marie Clairde Kore için.
Namkoong Min, Ocak 2019'da.
Hacı İvaz Mehmed Paşa

| Hacı İvaz Mehmed Paşa> Osmanlı Sadrazamı |
| --- | --- |
Görev süresi 22 Mart 1739 - 23 Haziran 1740
Hükümdar: I. Mahmud
Yerine geldiği: Yeğen Mehmed Paşa
Yerine gelen: Nişancı Şehla Hacı Ahmed Paşa
Kişisel bilgiler
Doğum: Yagodina?
Ölüm: 1743 İnebahtı
Çocuk(lar): İvazpaşazade İbrahim Beyefendi
Hacı İvaz Mehmed Paşa (ö. 1743, İnebahtı) I. Mahmud saltanatında, 22 Mart 1739 - 23 Haziran 1740 tarihleri arasında bir yıl üç ay iki gün sadrazamlık ve çeşitli valilikler yapmış; 1735-1739 Osmanlı-Rus-Avusturya Savaşı'nda bütün savaşın kaderini etkileyen Hisarcık Muharebesi'ni kazanmış, Osmanlı devlet adamıdır.
Değerlendirme

Sicill-i Osmani onu şöyle değerlendirir:
Cesaret, yiğitlik ve insaf sahibiydi.
Dünya Gençler Tekvando Şampiyonası

Dünya Gençler Tekvando Şampiyonası, Dünya Tekvando Federasyonu tarafından iki yılda bir düzenlenen uluslararası tekvando şampiyonasıdır. Tekvandodaki Dünya gençler şampiyonası, ilk olarak 1996'da Barselona'da düzenlendi.
Turnuva listesi

| Sıra | Yıl | Tarihler | Ev sahibi şehir ve ülke | Erkekler şampiyon | Kadınlar şampiyon |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1996 | 27-30 Haziran |  Barselona, İspanya |  Güney Kore |  Güney Kore |
| 2 | 1998 | 9-13 Eylül |  İstanbul, Türkiye |  Güney Kore |  Güney Kore |
| 3 | 2000 | 15-18 Kasım |  Killarney, İrlanda |  Güney Kore |  Güney Kore |
| 4 | 2002 | 1-6 Ekim |  Kandiye, Yunanistan |  Güney Kore |  Güney Kore |
| 5 | 2004 | 12-18 Haziran |  Suncheon, Güney Kore |  Güney Kore |  Güney Kore |
| 6 | 2006 | 26-30 Temmuz |  Ho Chi Minh City, Vietnam |  Güney Kore |  Güney Kore |
| 7 | 2008 | 8-11 Mayıs |  İzmir, Türkiye |  Güney Kore |  Güney Kore |
| 8 | 2010 | 6-9 Mart |  Tijuana, Meksika |  İran |  Güney Kore |
| 9 | 2012 | 4-8 Nisan |  Şarm El-Şeyh, Mısır |  Güney Kore |  Güney Kore |
| 10 | 2014 | 23-26 Mart |  Taipei, Çin Taipeisi |  Güney Kore |  Birleşik Krallık |
| 11 | 2016 | 16-20 Kasım |  Burnaby, Kanada |  Güney Kore |  İran |
| 12 | 2018 | 9-13 Nisan |  Hammamet, Tunus |  İran |  Rusya |
| 13 | 2022 | 2–7 Ağustos |  Sofya, Bulgaristan |  Güney Kore |  Güney Kore |
| 14 | 2024 | 1–6 Ekim |  Chuncheon, Güney Kore |  İran |  İran |
Madalya sıralaması

| Sıra | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Güney Kore | 111 | 30 | 30 | 171 |
| 2 |  İran | 37 | 16 | 21 | 74 |
| 3 |  Türkiye | 11 | 22 | 39 | 72 |
| 4 |  Çin Taipeisi | 11 | 22 | 27 | 60 |
| 5 |  Çin | 11 | 11 | 20 | 42 |
| 6 |  Rusya | 10 | 18 | 36 | 64 |
| 7 |  ABD | 10 | 10 | 25 | 45 |
| 8 |  İspanya | 7 | 11 | 28 | 46 |
| 9 |  Büyük Britanya | 7 | 4 | 12 | 23 |
| 10 |  Vietnam | 6 | 0 | 6 | 12 |
| 11 |  İtalya | 5 | 3 | 19 | 27 |
| 12 |  Tayland | 4 | 16 | 16 | 36 |
| 13 |  Hırvatistan | 4 | 8 | 20 | 32 |
| 14 |  Yunanistan | 4 | 8 | 19 | 31 |
| 15 |  Meksika | 4 | 7 | 23 | 34 |
| 16 |  Fransa | 4 | 6 | 15 | 25 |
| 17 |  Azerbaycan | 4 | 5 | 9 | 18 |
| 18 |  Ürdün | 3 | 8 | 7 | 18 |
| 19 |  Sırbistan | 3 | 2 | 5 | 10 |
| 20 |  Brezilya | 2 | 2 | 8 | 12 |
| 21 |  Kanada | 2 | 1 | 20 | 23 |
| 22 |  Filipinler | 2 | 1 | 8 | 11 |
| 23 |  Tunus | 2 | 0 | 4 | 6 |
| 24 |  Almanya | 1 | 14 | 18 | 33 |
| 25 |  Kazakistan | 1 | 8 | 10 | 19 |
| 26 |  Özbekistan | 1 | 5 | 7 | 13 |
| 27 |  Ukrayna | 1 | 2 | 11 | 14 |
| 28 |  Fas | 1 | 1 | 4 | 6 |
| 29 |  Dominik Cumhuriyeti | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 29 |  Slovenya | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 29 |  Porto Riko | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 32 |  Belçika | 1 | 0 | 8 | 9 |
| 33 |  Danimarka | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 34 |  Endonezya | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 35 |  Hollanda | 0 | 6 | 4 | 10 |
| 36 |  Polonya | 0 | 5 | 5 | 10 |
| 37 |  Avustralya | 0 | 3 | 7 | 10 |
| 38 |  İsveç | 0 | 3 | 5 | 8 |
| 39 |  Mısır | 0 | 2 | 2 | 4 |
| 40 |  Kosta Rika | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 41 |  İsrail | 0 | 1 | 3 | 4 |
| 42 |  Lesotho | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 42 |  Arjantin | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 44 |  Portekiz | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 44 |  Küba | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 44 |  Moldova | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 47 |  Fransız Polinezyası | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 47 |  Karadağ | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 47 |  Bulgaristan | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 47 |  Bahamalar | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 51 |  Guatemala | 0 | 0 | 3 | 3 |
| 51 |  Japonya | 0 | 0 | 3 | 3 |
| 51 |  Hindistan | 0 | 0 | 3 | 3 |
| 51 |  Kıbrıs Cumhuriyeti | 0 | 0 | 3 | 3 |
| 55 |  Norveç | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 55 |  İrlanda | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 55 |  Lübnan | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 55 |  Afganistan | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 55 |  Katar | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 55 |  Malezya | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 55 |  Nijer | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 55 |  Slovakya | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 63 |  Fildişi Sahili | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 63 |  Filistin | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 63 |  Çekya | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 63 |  Makao | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 63 |  Kolombiya | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 63 |  Şili | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 63 |  Belçika | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 63 |  Kuveyt | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 63 |  Romanya | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 63 |  Bosna-Hersek | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 63 |  Suudi Arabistan | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Toplam (73 Ülke) | Toplam (73 Ülke) | 275 | 275 | 548 | 1098 |
Renkli devrim

Renkli Devrimler'in haritası
Renkli Devrimler, 2000'lerin başında eski Sovyet ülkelerinde ve Balkanlarda gerçekleşen toplumsal hareketleri tanımlamak için uluslararası basın tarafından kullanılan bir tabir. Daha sonra kapsamı genişletilerek başta Orta Doğu'da gerçekleşen devrimler olmak üzere pek çok devrimi tanımlamak için kullanılmaya başlandı. Bazı gözlemciler, bu devrim dalgasının adının çıkış noktasının, 1986'da Filipinler'de meydana gelen ve "Sarı Devrim" olarak da bilinen İnsanların Gücü Devrimi olduğunu belirttiler.
Renkli Devrimler'e katılanlar çoğunlukla sivil direniş olarak da bilinen şiddetsiz direnişi kullandılar. Gösteriler grevlerden, demokrasiyi korumak için bozuk veya otoriter hükûmete karşı yapılan protesto eylemlerinden oluştu ve bu hareketler yöneticilerin değişmesi için ağır bir baskı ortaya çıkardı. Devrimlerin çoğunda özel bir renk veya çiçek sembol olarak kullanıldı. Renkli Devrimler'de sivil toplum kuruluşlarının ve özellikle öğrenci aktivistleri önemli rol oynadı.
Yugoslavya'daki Buldozer Devrimi (2000), Gürcistan'daki Gül Devrimi (2003) ve Ukrayna'daki Turuncu Devrim (2004) dahil olmak üzere bu tür devrimler başarıyla sonuçlandı. Renkli Devrimler'in pek çoğu tartışmalı seçimlerin ardından muhalefetin çağrısıyla halkın sokağa dökülerek adil seçim istemesiyle patlak verdi. Böylece otoriter yöneticiler istifa ettirildi ya da devrildi. Lübnan'daki Sedir Devrimi (2005) ve Kuveyt'teki Mavi Devrim (2005) gibi, bu tanımların dışında kalan, hatta bazı temel özellikleri farklı olan hareketler de Renkli Devrimler kapsamında değerlendirildi.
Rusya'nın Savunma Bakanı Sergey Şoygu ve Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov gibi çeşitli hükûmet üyeleri Renkli Devrimler'i savaş durumunun yeni bir biçimi olarak tanımlayıp suçladılar. Rusya Devlet Başkanı Putin, 2014 yılındaki bir konuşmasında, Renkli Devrimler'in önlenmesi gerektiğine dikkat çekerek "Biz Renkli Devrimler'in trajik sonuçlarını görüyoruz. Bu tür girişimlerin Rusya’da olmasını engellemek için ne gerekiyorsa yapmalıyız. Bu bizim için bir uyarı ve ders." şeklinde konuştu.
Renkli Devrimlerin Ortak Özellikleri

Michael McFaul, başarılı renkli devrimlerin arkasındaki 7 aşamayı şöyle tanımlamıştır:
Tam otokratik bir rejimden ziyade yarı otokratik bir rejim
Popüler olmayan bir iktidar
Birleşik ve örgütlü bir muhalefet
Seçim sonuçlarında hile yapıldığını hızlı bir şekilde ortaya çıkarabilme
Vatandaşları geçersiz oylar hakkında bilgilendirmek için yeterli sayıda bağımsız medya
Seçim hilelerini protesto etmek için on binlerce veya daha fazla göstericiyi harekete geçirebilen bir siyasi muhalefet
Rejimin güçleri arasındaki bölünmeler
Renkli Devrimler listesi

|  | Devrim | Yer | Başlangıç tarihi | Bitiş tarihi  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Karanfil Devrimi |  Portekiz | 25 Nisan 1974  | 25 Nisan 1974  |
|  | Sarı Devrim |  Filipinler | 22 Şubat 1986 | 25 Şubat 1986  |
|  | Kadife Devrim |  Çekoslovakya | 17 Kasım 1989 | 29 Aralık 1989  |
|  | Buldozer Devrimi |  Yugoslavya | 5 Ekim 2000  | 5 Ekim 2000  |
|  | Gül Devrimi |  Gürcistan | 3 Kasım 2003 | 23 Kasım 2003  |
|  | Turuncu Devrim |  Ukrayna | 22 Kasım 2004 | 23 Ocak 2005  |
|  | Mor Devrim |  Irak | Ocak 2005  | Ocak 2005  |
|  | Lale Devrimi |  Kırgızistan | 27 Şubat 2005 | 11 Nisan 2005  |
|  | Sedir Devrimi |  Lübnan | 14 Şubat 2005 | 27 Nisan 2005  |
|  | Mavi Devrim |  Kuveyt | Mart 2005  | Mart 2005  |
|  | Kot Devrimi |  Belarus | 19 Mart 2006 | 25 Mart 2006  |
|  | Safran Devrimi |  Myanmar | 15 Ağustos 2007 | 26 Eylül 2007  |
|  | Üzüm Devrimi |  Moldova | 6 Nisan 2009 | 12 Nisan 2009  |
|  | Yeşil Devrim |  İran | 13 Haziran 2009 | 11 Şubat 2010  |
|  | Yasemin Devrimi |  Tunus | 18 Aralık 2010 | 14 Ocak 2011  |
|  | Lotus Devrimi |  Mısır | 25 Ocak 2011 | 11 Şubat 2011  |
|  | Yasemin Devrimi |  Çin | 20 Şubat 2011 | 20 Mart 2011  |
Konuyla ilgili yayınlar

Beissinger, Mark R. (2007). "Structure and Example in Modular Political Phenomena: The Diffusion of Bulldozer/Rose/Orange/Tulip Revolutions". Perspectives on Politics. 5 (2). ss. 259-276. doi:10.1017/S1537592707070776.
Valerie J. Bunce and Sharon L. Wolchik: Defeating Authoritarian Leaders in Postcommunist Countries. Cambridge University Press, 2011
Pavol Demes and Joerg Forbrig (eds.). Reclaiming Democracy: Civil Society and Electoral Change in Central and Eastern Europe. German Marshall Fund, 2007.
Joerg Fobrig (Ed.): Revisiting Youth Political Participation: Challenges for research and democratic practice in Europe. Council of Europe, Publishing Division, Strasbourg 2005, ISBN 92-871-5654-9
Landry, Tristan (2011). "The Colour Revolutions in the Rearview Mirror: Closer Than They Appear". Canadian Slavonic Papers. 53 (1). ss. 1-24. ISSN 0008-5006.
Adam Roberts ve Timothy Garton Ash (eds.), Civil Resistance and Power Politics: The Experience of Non-violent Action from Gandhi to the Present15 Kasım 2014 tarihinde  at Archive-It sitesinde arşivlendi, Oxford: Oxford University Press, 2009. ISBN 978-0-19-955201-6. US edition29 Haziran 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Google11 Mayıs 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Kurt Schock: Unarmed Insurrections: People Power Movements in Nondemocracies. University of Minnesota Press, 2005.
Joshua A. Tucker: Enough! Electoral Fraud, Collective Action Problems, and Post-Communist coloured Revolutions27 Şubat 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. 2007. Perspectives on Politics, 5(3): 537–553.
Akbar E. Torbat,The Arab Uprisings and Iran’s Green Movement, 19 Ekim 2011.
Gine'nin vize politikası

Vizeden muaf ülkelerden birinden gelinmediği sürece Gine ziyaretçileri Gine'nin diplomatik temsilciliklerinden vize almaları gerekmektedir.
Vize muafiyeti

Aşağıdaki 21 ülke ve bölgenin vatandaşları vizesiz Gine'yi ziyaret edebilirler:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   Cezayir   Benin   Burkina Faso   Yeşil Burun Adaları   Fildişi Sahili   Küba   Mısır   Gambiya   Gana   Gine-Bissau   Liberya |   Mali   Moritanya   Fas   Nijer   Nijerya   Senegal   Sierra Leone   Tanzanya   Togo   Tunus |  |
Maksimum 90 gün kalış süreli olarak, diplomatik, resmi ya da hizmet pasaport hamili Romanya ve Rusya vatandaşlarına vize gerekmez.
Gine'nin vize politikası
  Gine
  Vize gerekli değildir
  Varışta vize
  Elektronik Vize
Aleksandr Puşkin

| Aleksandr Puşkin |
| --- | --- |
Orest Kiprensky'nin Puşkin portresi
Doğum: Aleksandr Sergeyeviç Puşkin 6 Haziran 1799(1799-06-06) Moskova, Rus İmparatorluğu
Ölüm: 29 Ocak 1837 (37 yaşında) Sankt-Peterburg, Rus İmparatorluğu
Meslek: Şair, romancı, oyun yazarı
Milliyet: Rus
Vatandaşlık: Rus İmparatorluğu
Dönem: Rus şiirinin altın çağı
Tür: Roman, şiir, tiyatro, öykü, masal
Konu: Romantizm, ön-gerçekçilik
Edebî akım: Romantizm
 Etkiledikleri Ahmatova, Blok, Botev, Brodsky, Bulgakov, Bunin, Çehov, Dostoyevski, Eminescu, Gogol, Gonçarov, Gorki, H.James, Lermontov, Leskov, Mandelstam, Mérimée, Mickiewicz, Musorgski, Nabokov, Nekrasov, P.Neruda, Pasternak, Repin, Şevçenko, Soljenitsin, Stanislavski, Çaykovski, D.Thomas, Tolstoy, Tsvetayeva, Turgenyev, Tyutçev, Vısotski, Yesenin 
  Etkilendikleri Byron, Voltaire, Goethe, Schiller, Shelley, Keats, Dante, Shakespeare, Jukovski, Karamzin, Fonvizin, Derjavin, Batyuşkov, Chénier, de Parny 

İmza: 

Aleksandr Puşkin (Rusça: Алекса́ндр Серге́евич Пу́шкин; 6 Haziran 1799 - Jülyen takvimine göre 29 Ocak 10, Miladi takvime göre Şubat 1837), Rus şair ve yazardır. Rusya'nın "ulusal şair"i ve modern Rus edebiyatının kurucusu olarak kabul edilir.
Yaşamı

Aleksandr Sergeyeviç Puşkin, 6 Haziran 1799'da Moskova'da doğdu. Babası Sergey Lvoviç Puşkin, soylu bir ailenin ilk çocuğudur. Annesi Nadejda Osipovna Hannibal'in büyük dedesi Etiyopyalı Abraham Petroviç Hannibal, Rus Çarı I. Petro'nun vaftiz oğlu ve Çarlık ordusunda seçkin bir subaydı. Puşkin, soylu bir ailenin üyesiydi. Annesi ve babası eğitimli insanlardı. Puşkin, ilk bilgilerini Fransız mürebbiyelerden edindi. Henüz sekiz yaşındayken Fransızca ve Rusça öğrenmişti. 11 yaşına geldiğinde özgürlükçü ve hicivci yazarlarını beğendiği Fransız edebiyatından etkilenerek Fransızca şiirler ve güldürüler yazmaya başlamıştı.
Döneminin tanınmış şair ve yazarları, Puşkin'in evine gelip gidenler arasındaydı. Ancak hiçbiri geleneksel Rus masalları anlatan, Rus türküleri söyleyen dadısı kadar Puşkin'i etkilememiştir. Yaşlı dadısı Arina'nın anlattıklarının, Puşkin'in çocuk ruhunda önemli izler bıraktığı düşünülmektedir. İleride Rus halk şiiriyle, masallarla, konuşma dilinin deyimleriyle ve anlatım özellikleriyle tanışıklığını dadısın ve anneannesi Mariya Hannibal'a borçludur.
Yaşamı > Şiire başlaması

Puşkin, on iki yaşına geldiğinde, aristokrat aile çocuklarına yönetime hazırlamak için Rus Çarı I. Aleksandr'ın Tsarskoye Selo'da (Çarın yazlık köyü) açtırdığı okula yazdırıldı ve bu okuldaki altı öğrenim yılı boyunca, tıpkı okulun diğer öğrencileri gibi, Petersburg'a gitme izni verilmeden dış dünyadan kopuk bir şekilde eğitim gördü.
Şairlik yeteneğiyle arkadaşları arasında sivrildi. İlk şiiri "Şair Dost'a" (1814) Nikolay Karamzin'in Avrupa Habercisi dergisinde yayımlandı. Puşkin'in lise yıllarında yazdığı şiirlerinde gerçekçilik eğilimi açıkça göze çarpmaktadır. O dönem şiirinde kullanılmayan kaba ve gündelik sözcükleri kullandığı şiirleriyle Gavrila Derjavin'in dikkatini çekmeyi başardı.
Artık ünlü bir şair sayılmaya başlayan Puşkin, Çar Köyü Lisesindeki eğitimini 1817'de tamamladıktan sonra Petersburg'a giderek Dışişleri Bakanlığında çalışmaya başladı. Bu arada birçoğu yasaklanan özgürlükçü şiirleri ve taşlamaları, bu sıralarda halk arasında yayılmıştır. Rus edebiyatında ilk kez, şiir halk tarafından hayranlıkla karşılanmıştı.
Puşkin, bu sırada Rus Çarı I. Aleksandr tarafından Kafkasya'ya tayin edildi ve burada ünlü Kafkas Esiri ve Bahçesaray adlı destanlarını yazdı. Gerçeği olduğu gibi aktarmayı tercih eden Puşkin'in eserlerinde ne klasik şiirin kuralcılığı, ne de Romantizm'in etkileri belirgin bir şekilde öne çıkıyordu.
Yaşamı > Sürgün yılları

Kafkasya'dan dönen Puşkin'in Rusya'daki askeri yönetime karşı oluşundan dolayı dört yıl süreyle başkente girmesi yasaklandı ve ailenin sahip olduğu Mihaylovskoye köyünde yaşamak zorunda bırakıldı. Hükûmet tarafından oğlunu gözetim altında tutmakla görevlendirilen babası da görevini yerine getirmişti.
Yirmi dört yaşındaki Puşkin, bu sürgün döneminde, yedi yıl sonra tamamlayacağı Yevgeni Onegin adlı romanını yazmaya başladı. Çingeneler, Peygamber ve Boris Godunov adlı önemli eserlerini de yine bu sürgün yıllarında yazdı. Bu yıllarda ülkesinde süregelen özgürlük mücadalesi dışında Yunan İsyanı ve İspanya ile İtalya'daki mutlakıyet karşıtı hareketleri yakından takip etti.
1820-1824 yılları arasındaki sürgün döneminden sonra Rus Çarı I. Nikolay tarafından Moskova'ya çağrılan genç şairin kaleminden çıkan her şey, artık çarın sansüründen geçecektir. Polis baskınları ve aşk serüvenleri ise Puşkin'in yaşamının ayrılmaz parçaları olmuştu.
Yaşamı > Evliliği

Puşkin, bir baloda yüksek rütbeli ve emekli bir memurun kızı olan Natalya Gonçarova ile karşılaştı ve bu genç kıza âşık oldu. Puşkin, Natalya'ya evlenme teklif etti; Natalya ise şairin evlenme teklifini belirsiz bir tarihte cevaplamak üzere cevapsız bıraktı. Puşkin, bu durum karşısında umutsuzluğa kapılmış ve Moskova'dan uzaklaşmak istemişti. Bu nedenle, 1829'da, bir gözlemci olarak Rus ordusuna katıldı ve Osmanlı topraklarına geldi. Sonradan yazdığı "Erzurum Yolculuğu" adlı eserinde seyâhat izlenimlerini anlatan Puşkin'in, daha başka birçok eserinde de Erzurum'dan aldığı esinlerin izlerini bulmak mümkündür.
Moskova'ya dönen Puşkin, Natalya'ya evlenme teklifini yineledi. Uzun çekişmelerden sonra Natalya'nın ailesini de ikna etmeyi başardı ve sonunda nişanlandılar. Bu evliliği istemeyen Natalya ise bu duruma kayıtsız kaldı. Natalya'nın bu olumsuz tutumu, ilişkilerinin sonuna kadar da bu şekilde devam etti.
Bitmek bilmeyen soruşturmalar ve yasaklamalar yüzünden rahatsız olsa da, Puşkin yazmaya devam etti. Yevgeni Onegin, Don Juan, Veba Sırasında Ziyafet gibi manzum trajedyalarını ve Dubrovski, Maça Kızı gibi önemli eserlerini bu dönemde kaleme aldı. Gogol ile olan arkadaşlığı da bu döneme rastlamaktadır. Öyle ki, Gogol'a ünlü Ölü Canlar romanını yazma fikrini Puşkin'in verdiği söylenmektedir.
Yaşamı > Ölümü

Bu dönemde hayatına George Charles d'Anthès adında biri girdi. Puşkin, kendisine yazılan birkaç imzasız mektup aracılığıyla, d'Anthès adındaki bu Fransız'ın karısı Natalya Puşkin'e kur yaptığını öğrendi. 1837'de d'Anthès'i düelloya çağırdı. 27 Ocak 1837'de St.Petersburg yakınında Kara Dere'nin bir köşesinde düellonun yapılmasına karar verildi. Puşkin'in şâhidi arkadaşı Danzas'tı. Düelloda kullanacağı silahı almak için gümüşlerini sattığı iddia edilmektedir.
Düelloda Puşkin tarafından omzundan yaralanan d'Anthès, Puşkin'i karnından yaralamayı başardı. Büyük bir soğukkanlılıkla iki gün boyunca can çekişen Puşkin, 29 Ocak'ta öldü.
Şâirin ölüm haberi duyulunca evinin önünde toplanan halk, Yevgeni Onegin'in son baskısını tüketti. Şairin ölümü üzerine başlayan huzursuzluk, neredeyse hükûmete karşı bir ayaklanma noktasına geldi. Olayların kontrolden çıkmasından çekinen polis, bir gece yarısı şairin tabutunu gizlice kiliseden aldı ve Mihaylovskaya köyüne götürerek toprağa verdi.
Hakkında Gogol'un “Puşkin, olağanüstü bir olaydır.” ve Dostoyevski'nin de daha mistik bir tavırla “Puşkin, bize gelecekten haber veren bir ermiştir.” dediği Puşkin, modern Rus edebiyatının oluşmasına en büyük katkıda bulunan edebiyatçı olarak kabul edilir. Puşkin, klasik Batı edebiyatını ve Rus halk ruhunu sentezleyerek, Rus edebiyatında "gerçekçilik akımı”nı başlatan öncü bir isim olmuştur.
Aleksandr Puşkin'in düello günü uğradığı son yer, Peterburg Nevski Prospekt'de Wolf's şekercisidir (şimdiki Cafe Litteraturnia). Bu cafede Puşkin'in balmumundan bir heykeli bulunmaktadır.
Eserleri

Ruslan i Lyudmila – Ruslan ve Ludmila (1820) (şiir)
Kavkazskiy Plennik – Kafkas Esiri (1822) (şiir)
Bakhchisarayskiy Fontan – Bahçesaray Selsebili (1824) (şiir)
Tsygany, – Çingeneler (öyküsel şiir) (1827)
Arap Petra Velikogo – Büyük Petro'nun Arabı (tarihsel roman, bitirilmemiş) (1828)
Poltava (1829)
Küçük Trajediler (1830)
Boris Godunov (1825) (dram)
Papaz ve uşağı Balda'nın hikâyesi (1830) (şiir)
Belkin Hikâyeleri (5 kısa hikâyeden oluşur: Atış, Tipi, Tabutçu, Menzil Bekçisi ve Köylü Genç Bayan) (1831) (düzyazı)
Çar Saltan Masalı (1831) (şiir)
Dubrovsky (1832-1833, yayınlandı 1841, roman)
Prenses ve 7 Kahraman (1833, şiir)
Pikovaya Dama – Maça Kızı (hikâye) (1833) daha sonra operaya uyarlanmıştır.
Altın Horoz (1834, şiir)
Balıkçı ve Altın Balığın Hikayesi (1835, şiir)
Yevgeni Onegin (1825-1832) (şiirsel roman)
Mednyy Vsadnik – Bronz Süvari (1833, şiir)
Yemelyan Pugachev isyanının Tarihi (1834, düz yazı)
Kapitanskaya Dochka - Yüzbaşının Kızı (1836, düz yazı)
Kirdzhali – Kırcali (kısa hikâye)
Gavriiliada
Istoriya Sela Goryukhina – Goryukhino Köyü'nün Hikayesi (bitirilmemiştir)
Stseny iz Rytsarskikh Vremen – Şövalye Hikayeleri
Yegipetskiye Nochi – Mısır Geceleri (kısa şiirsel hikâye, bitirilmemiştir)
K A.P. Kern – AP. Kern'ne (şiir)
Bratya Razboyniki – Haydut Kardeşler (oyun)
Graf Nulin – Kont Nulin
Zimniy vecher – Kış akşamı
Puşkin'in birçok eserini filolog Metehan Mollamehmetoğlu Türkçeye çevirmiştir.
Puşkin 14 yaşında şiir okurken
Puşkin'in eşi Natalya Gonçarova
Puşkin ve Georges d'Anthès Düello
Generali Han

Generali Han, Osmanlı'nın son zamanlarında 1909 yılında inşa edilen bina Bankalar Caddesi'nde yer alır ve İtalyan mimar Giulio Mongeri tarafından projelendirilmiş ve inşa edildikten sonra Generali Sigorta adında bir sigorta şirketi tarafından kullanılmış bir handır. Bunun yanı sıra günümüze kadar çeşitli hukuk büroları, bankerler ve başka sigorta şirketleri tarafından kullanılmıştır. Günümüzde halihazırda aynı amaçlar için hizmet verilen binada daha önce Selanik Bankası, Generali Sigorta, Shell, Giulio Mongeri Mimarlık Bürosu gibi kurum ve ofisler faaliyet göstermiştir.
Mimarisi

Art Nouveau stilinin baskın geldiği karma bir stille inşa edilen bina yığma taşıyıcı sistemle inşa edilmiştir. Yüksekliği farklılaşan zemin kat ve çatı katı ile birlikte toplam altı kattan oluşur. Çatı katı sonradan ilave edilmiştir. Kareye yakın formdaki büyük bir parsele sahip olduğu için, merkezinde üstünden ışık alan bir avlu konumlandırılmış ve iç taraftaki ofis mekanları bu avludan ışık alacak şekilde yerleştirilmiştir. Ortadaki boşluk tüm mekanın bir parçası olmasa da planlamada, üçüncü boyutta önemli bir fonksiyon üstlenmektedir.
Generali Han'da merkezde avlu yer alırken, avlunun çeperinde koridor ve koridorun her iki tarafında da mekanlar bulunur. İki katmanlı plan çözümü merkezi avlu sistemiyle kurgulanmış olur. Zemin katın kuzey kısmında girişten sonra 23 metrekarelik daire planlı bir giriş holü yer alır. Asma kat ve üst katlara holün güneybatısında yer alan merdivenden ve onun bitişiğindeki asansörden ulaşılır.
Süsleme

Rönesans devrinde yapıların zemin katlarında görülen ve cephede hareketli bir görünüm sağlamaya yarayan bosajlı duvar tekniği bu yapının zemin kat ve asma kat cephesinde görülür. Perde ve kulelerin oluşturduğu fiyonk motifleri, çelenk motifleri, papatya çiçeği motifleri, konsollardaki akantüs yaprakları, pencere kemer  yüzeyindeki yumurta dizileri antik Rönesans üslubu ile Art Nouveau üslubunun kuzey cephede bir arada kullanıldığına işaret eder. Yunan ve Roma mimarisinde de görülen dorik, iyonik ve korint tarzları yapının cephesinde plaster olarak kullanılmıştır. Yapı cephesindeki plasterlerin ve pencerelerin birbirleri arasındaki oransal ilişki ve denge Rönesans mimarisinin cephe anlayışını ortaya koyarken; özellikle saçaklardaki dalgalı hatlar ve sütunların birbirine yakın şekilde ikili yerleştirilişi cephede hareketliliği ve ışık-gölge kontrastını sağlayan Barok mimarisinin cephe anlayışını ortaya koyar. Cephede girişin solunda yer alan mermer levha üzerindeki kanatlı aslan figürü, şirketin arması olup sonradan monte edilmiştir.
III. Levan Dadiani

III. Levan Dadiani (Gürcüce: ლევან III დადიანი; ö. 1680) veya doğum adıyla Şamadavle (შამადავლე) 1661'den öldüğü tarihe kadar Megrelya'nın prensliğini yağmış Dadiani hanedanı üyesidir. Saltanatı iç savaşlarla geçen III. Levan, Imereti Kralı V. Bagrat'la yaptığı savaşta hem savaşı, hem de karısını kaybetmiştir.
İlk yılları

Şamadavle, Megrelya Prensi II. Levan'ın erkek kardeşi İese'nin oğluydu. 1661'de, akrabası III. Vamek Dadiani'nin tahttan indirilmesiyle Kartli Kralı V. Vahtang tarafından Megrelya Prensi ilan edilmiştir. Şamadavle tahta çıktıktan sonra amcası Levan'ın adını almış ve Vahtang'ın yeğeni Tamarla evlenmiştir.