stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Symfony
Hedef

Symfony, web uygulamalarının oluşturulmasını ve bakımını hızlandırmayı ve tekrarlayan kodlama görevlerinin yerini almayı amaçlar. Ayrıca kurumsal ortamda sağlam uygulamalar oluşturmayı ve geliştiricilere yapılandırma üzerinde tam kontrol sağlamayı amaçlamaktadır. Dizin yapısından yabancı kütüphanelere kadar neredeyse her şey özelleştirilebilir. Symfony, kurumsal geliştirme yönergelerine uyması için geliştiricilerin projeleri test etmesine, hata ayıklamasına ve belgelemesine yardımcı olacak ek araçlarla birlikte gelir
Özellikleri

Symfony, Spring Framework'ten büyük ölçüde ilham aldı.
Aşağıdakiler de dahil olmak üzere, framework'ün bir parçası olarak mevcut Symfony projelerinde yoğun olarak kullanılır.
Nesne-ilişkisel eşleme katmanları olarak Propel veya Doctrine
PDO veritabanı soyutlama katmanı (1.1, Doctrine ve Propel 1.3 ile)
PHPUnit, birim test çerçevesi
Twig, template motoru.
Symfony Mailer, e-mail kütüphanesi
Symfony ayrıca, diğer çeşitli projeler için Symfony Components sitesinde ücretsiz olarak bulunan kendi component'lerini de kullanır:
Symfony YAML, Spyc tabanlı bir YAML ayrıştırıcısı
Symfony Event Dispatcher
Symfony Dependency Injector, bağımlılık yöneticisi
Symfony Templating, template motoru
Dünyadaki kullanım oranı

Symfony'nin kendi web sitesinde, Symfony kullanan projelerin kapsamlı bir listesi ve Symfony ile oluşturulmuş web sitelerinin bir listesi vardır.
William Ruto

| William Ruto |
| --- | --- |

Kenya Devlet Başkanı
Görevde
Makama geliş  13 Eylül 2022
Yerine geldiği: Uhuru Kenyatta
Kenya Başkan Yardımcısı
Görev süresi 9 Nisan 2013 - 13 Eylül 2022
Yerine geldiği: Kalonzo Musyoka
Yerine gelen: Rigathi Gachagua
Kişisel bilgiler
Doğum: William Kipchirchir Samoei Arap Ruto 21 Aralık 1966 (57 yaşında) Kamagut, Kenya
Partisi: Kenya African National Union (2005 öncesi) Orange Democratic Movement (2005–2011) United Republican Party (2012–2016) Jubilee Party of Kenya (2016–2021) United Democratic Alliance (2021)
Evlilik(ler): Rachel Ruto (e. 1991)
Çocuk(lar): 7
Bitirdiği okul: Nairobi Üniversitesi
William Samoei Arap Ruto (d. 21 Aralık 1966) 13 Eylül 2022 tarihinden itibaren Kenya'nın devlet başkanı olan politikacıdır. 2013'ten 13 Eylül 2022'ye kadar Kenya'nın başkan yardımcısı olarak görev yaptı. 2013 cumhurbaşkanlığı seçimlerinde, Jubilee İttifakı kapsamında Başkan Uhuru Kenyatta ile birlikte Başkan Yardımcısı seçildi. Ruto, 1998'den 2013'e kadar Parlamento Üyesi idi. Ağustos-Aralık 2002 arasında Daniel Arap Moi yönetiminde İçişleri Bakanı olarak görev yaptı. Daha sonra Mwai Kibaki yönetiminde 2008-2010 yılları arasında Tarım Bakanı ve Nisan-Ekim 2010 arasında Yüksek Eğitim Bakanı olarak görev yaptı. 2022 cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Kenya cumhurbaşkanı seçildi.
Ev saldırısı

28 Temmuz 2017'de Ruto'nun evi palalı bir saldırgan tarafından hedef alındı ve saldırı sırasında konutu koruyan bir polis memuru yaralandı.
Kitale'deki bir kampanya mitingi için saatler önce ayrıldığından, saldırı sırasında kendisi ve ailesi evde değildi. Silah sesleri de duyuldu ve birkaç güvenlik kaynağı, saldırının silah kullanan çok sayıda kişi tarafından düzenlendiğini söyledi. Polis ayrıca saldırganın farklı ateşli silahlar kullanması nedeniyle başlangıçta birkaç saldırgan olduğunu düşündü. Yaklaşık 48 saat sonra Kenya Polis şefi Joseph Boinnet, saldırganın vurularak öldürüldüğünü ve durumun kontrol altına alındığını duyurdu.
Yılın Asyalı Futbolcusu

Yılın Asyalı Futbolcusu ödülü 1988'den beri Asyalı en iyi futbolcuya verilmektedir. 1994'e kadar resmi olmayan bu ödüller 1988-1991 yılları arasında Uluslararası Futbol Tarihi ve İstatistikleri Federasyonu tarafından vermiştir. 1994'ten bu yana ödüller Asya Futbol Konfederasyonu tarafından verilmektedir.
Kazananlar > AFC öncesi (1984-1994)

| Yıl | Sıra | Oyuncu | Takım | Puan |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1984 | 1. |  Macid Abdullah |  En-Nasr | 66 |  |
| 1984 | 2. |  Gu Guangming |  Guangdong | 40 |  |
| 1984 | 3. |  Faysal ed-Dahil |  Qadsia | 30 |  |

| 1985 | 1. |  Macid Abdullah |  En-Nasr | 66 |  |
| 1985 | 2. |  Gu Guangming |  Guangdong | 47 |  |

| 1986 | 1. |  Macid Abdullah |  En-Nasr | 68 |  |
| 1986 | 2. |  Choi Soon-ho |  POSCO Atoms | 32 |  |

1987: Ödül verilmedi

| 1988 | 1. |  Ahmed Radi |  Al-Rasheed | 26 |  |
| 1988 | 2. |  Kim Joo-sung |  Daewoo Royals | 16 |  |
| 1988 | 3. |  Macid Abdullah |  En-Nasr | 14 |  |

| 1989 | 1. |  Kim Joo-sung |  Daewoo Royals | 38 |  |
| 1989 | 2. |  Macid Abdullah |  En-Nasr | 12 |  |
| 1989 | 3. |  Ahmed Radi |  Al-Rasheed | 6 |  |

| 1990 | 1. |  Kim Joo-sung |  Daewoo Royals | 36 |  |
| 1990 | 2. |  Farshad Pious |  Perspolis | 28 |  |
| 1990 | 3. |  Adnan el-Talyani |  Al-Shaab | 6 |  |

| 1991 | 1. |  Kim Joo-sung |  Daewoo Royals | 31 |  |
| 1991 | 2. |  Chung Yong-hwan |  Daewoo Royals | 28 |  |
| 1991 | 3. |  Samad Marfavi |  İstiklal | 16 |  |

1992: Ödül verilmedi

| 1993 | 1. |  Kazuyoshi Miura |  Verdy Kawasaki | - |  |
| 1993 | 2. |  Fehed el-Bişi |  En-Nasr | - |  |
| 1993 | 3. |  Mehdi Fonounizadeh |  İstiklal | - |  |
Kazananlar > En başarılı ülkeler

| Ülke | Birincilik | İkincilik | Üçüncülük |
| --- | --- | --- | --- |
|  Suudi Arabistan | 8 | 3 | 3 |
|  Japonya | 6 | 3 | 4 |
|  İran | 4 | 7 | 3 |
|  Güney Kore | 4 | 3 | 4 |
|  Çin | 2 | 4 | 4 |
|  Birleşik Arap Emirlikleri | 2 | 3 | 2 |
|  Özbekistan | 2 | 1 | 1 |
|  Irak | 1 | 2 | 2 |
|  Katar | 1 | - | 2 |
|  Avustralya | 1 | - | - |
|  Suriye | 1 | - | - |
|  Bahreyn | - | 2 | - |
|  Kuveyt | - | 1 | 3 |
|  Tayland | - | 1 | - |
Kazananlar > En başarılı kulüpler

| Kulüp | Birincilik | İkincilik | Üçüncülük |
| --- | --- | --- | --- |
|  El-Hilâl | 4 | - | 2 |
|  En-Nasr | 3 | 2 | 1 |
|  Daewoo Royals | 3 | 2 | - |
|  Eş-Şebab | 2 | 1 | - |
|  El-Ehli | 2 | - | - |
|  El-Ayn | 1 | 2 | 2 |
 Perugia: 1
 Guangzhou Evergrande: 1
|  Perspolis | 1 | 1 | - |
|  Al Rasheed | 1 | - | 1 |
|  El-Sadd | 1 | - | 1 |
|  Seongnam Ilhwa Chunma | 1 | - | 1 |
|  Verdy Kawasaki | 1 | - | - |
|  Yokohama Marinos | 1 | - | - |
|  Shonan Bellmare | 1 | - | - |
|  Hertha Berlin | 1 | - | - |
|  Dundee | 1 | - | - |
|  Feyenoord | 1 | - | - |
|  Hamburg | 1 | - | - |
|  El-İttihad | 1 | - | - |
|  Bunyodkor | 1 | - | - |
|  Gamba Osaka | 1 | - | - |
|  Ulsan Hyundai | 1 | - | - |
Kazananlar > En başarılı oyuncular

| Oyuncu | Birincilik | İkincilik | Üçüncülük |
| --- | --- | --- | --- |
|  Macid Abdullah | 3 | 1 | 1 |
|  Kim Joo-sung | 3 | 1 | - |
|  Hidetoshi Nakata | 2 | 1 | - |
|  Server Ceparov | 2 | - | - |
 Zheng Zhi: 1
 Ömer Abdülrahman: 1
|  Khodadad Azizi | 1 | 1 | - |
|  Ali Dayi | 1 | 1 | - |
|  Fan Zhiyi | 1 | 1 | - |
|  Ali Kerimi | 1 | 1 | - |
|  Ahmed Radi | 1 | - | 1 |
|  Halfan İbrahim | 1 | - | 1 |
|  Kazuyoshi Miura | 1 | - | - |
|  Said el-Uveyran | 1 | - | - |
|  Masami Ihara | 1 | - | - |
|  Nevaf el-Temyat | 1 | - | - |
|  Shinji Ono | 1 | - | - |
|  Mehdi Mehdevikiya | 1 | - | - |
|  Hamid el-Münteşeri | 1 | - | - |
|  Yaser el-Kahtani | 1 | - | - |
|  Yasuhito Endō | 1 | - | - |
|  Saša Ognenovski | 1 | - | - |
|  Lee Keun-ho | 1 | - | - |
|  Nasır el-Şamrani | 1 | - | - |
|  Ahmed Halil | 1 | - | - |
|  Ömer Hreybin | 1 | - | - |
Asya'da Yılın Uluslararası Futbolcusu

| Yıl | Sıra | Oyuncu | Takım |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | 1. |  Shinji Kagawa |  Manchester United |
| 2012 | 2. |  Yuto Nagatomo |  Internazionale |
| 2012 | 3. |  Mark Schwarzer |  Fulham |

| 2013 | 1. |  Yuto Nagatomo |  Internazionale |
| 2013 | 2. |  Keisuke Honda |  CSKA Moscow |
| 2013 | 3. |  Son Heung-min |  Bayer Leverkusen |

| 2014 | 1. |  Mile Jedinak |  Crystal Palace |
| 2014 | 2. |  Tim Cahill |  New York Red Bulls |
| 2014 | 3. |  Ki Sung-yueng |  Swansea City |

| 2015 | 1. |  Son Heung-min |  Tottenham Hotspur |
| 2015 | 2. |  Ki Sung-yueng |  Swansea City |
| 2015 | 3. |  Massimo Luongo |  Queens Park Rangers |

| 2016 | 1. |  Shinji Okazaki |  Leicester City |
| 2016 | 2. |  Son Heung-min |  Tottenham Hotspur |
| 2016 | 3. |  Shinji Kagawa |  Borussia Dortmund |

| 2017 | 1. |  Son Heung-Min |  Tottenham Hotspur |
| 2017 | 2. |  Aaron Mooy |  Huddersfield Town |
| 2017 | 3. |  Shinji Kagawa |  Borussia Dortmund |
Asya'da Yılın Yabancı Futbolcusu

| Yıl | Oyuncu | Takım |
| --- | --- | --- |
| 2012 |  Rogerinho |  Kuwait SC |
| 2013 |  Muriqui |  Guangzhou Evergrande |
| 2014 |  Asamoah Gyan |  El-Ayn |
| 2015 |  Ricardo Goulart |  Guangzhou Evergrande Taobao |
Macid Abdullah, ödülü 1984, 1985 ve 1986 yıllarında kazandı.
Kazuyoshi Miura, ödülü 1993'te kazandı.
Hidetoshi Nakata, ödülü 1997 ve 1998'de kazandı.
Ali Dayi, ödülü 1999'da kazandı.
Shinji Ono, ödülü 2002'de kazandı.
Mehdi Mehdevikiya, ödülü 2003'te kazandı.
Ali Kerimi, ödülü 2004'te kazandı.
Halfan İbrahim, ödülü 2006'da kazandı.
Yaser el-Kahtani, ödülü 2007'de kazandı.
Yasuhito Endō, ödülü 2009'da kazandı.
Lee Keun-Ho, ödülü 2012'de kazandı.
Zheng Zhi, ödülü 2013'te kazandı3.
Ömer Abdülrahman, ödülü 2016'da kazandı.
Araştırma enstitüsü

Avrupa Bilimler Akademisi Üyesi Karim Allahverdiyev, KA-14 LIDAR'ın ayarlanmasını takip ediyor
Araştırma enstitüsü, araştırma yapmakla yükümlü bir kuruluştur. Araştırma enstitüleri temel araştırmalarda uzmanlaşabilir veya uygulanan araştırmalara yön verebilirler. Bu terim çoğunlukla doğal bilim araştırmalarına işaret etmekle birlikte, sosyal bilimlerde de, özellikle sosyolojik ve tarihsel araştırma amaçlı birçok araştırma enstitüsü bulunmaktadır.
2022 Dünya Judo Şampiyonası

| 2022 Dünya Judo Şampiyonası |
| --- | --- |

Mekan: Humo Arena
Yer: Taşkent, Özbekistan
Tarih: 6-13 Ekim
Sporcu sayısı: 82 ülkeden 571 sporcu
← 2021 Budapeşte2023 Doha →
2022 Dünya Judo Şampiyonası, 6-13 Ekim 2022 tarihleri arasında Özbekistan'ın Taşkent kentinde gerçekleştirildi.
Program

Yarışmanın ilk olarak 7-14 Ağustos 2022 tarihleri arasında yapılması planlanıyordu. İki ay ertelendikten sonra, başlangıçta yeniden planlanan üçüncü ve dördüncü günü Yahudilerin Yom Kippur bayramı ile aynı zamana denk gelecekti. İsrail Judo Derneği Başkanı Moshe Ponte, Uluslararası Judo Federasyonu ile çözüleceğini söyleyerek bu yeni programı sorunlu olarak nitelendirdi. İki gün sonra yarışmanın dört gün daha erteleneceği bildirildi.
Takvim

Tüm zamanlar (UTC+5). Turnuva live.ijf.org 4 Aralık 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. sitesinde ücretsiz yayınlandı.
| Gün | Tarih | Sıkletler> Erkekler | Sıkletler> Kadınlar | Elemeler | Finaller |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 6 Ekim | Erkekler 60 kg | Kadınlar 48 kg | 10:30 | 17:00 |
| 2 | 7 Ekim | Erkekler 66 kg | Kadınlar 52 kg | 10:30 | 17:00 |
| 3 | 8 Ekim | Erkekler 73 kg | Kadınlar 57 kg | 10:00 | 17:00 |
| 4 | 9 Ekim | Erkekler 81 kg | Kadınlar 63 kg | 10:00 | 17:00 |
| 5 | 10 Ekim | Erkekler 90 kg | Kadınlar 70 kg | 10:00 | 17:00 |
| 6 | 11 Ekim | Erkekler 100 kg | Kadınlar 78 kg | 11:00 | 17:00 |
| 7 | 12 Ekim | Erkekler +100 kg | Kadınlar +78 kg | 11:00 | 17:00 |
| 8 | 13 Ekim | Karma takım | Karma takım | 9:30 | 17:00 |
Madalya tablosu

*   Ev sahibi ülke ( Özbekistan)
| Sıra | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Japonya | 6 | 4 | 3 | 13 |
| 2 |  Brezilya | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 3 |  Özbekistan* | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 4 |  Fransa | 1 | 1 | 3 | 5 |
| 5 |  Moğolistan | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 6 |  Hırvatistan | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 7 |  Gürcistan | 1 | 0 | 3 | 4 |
| 8 |  Küba | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 9 |  Kanada | 0 | 2 | 1 | 3 |
| 10 |  İtalya | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 10 |  Almanya | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 12 |  Büyük Britanya | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 12 |  Çin | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 12 |  Belçika | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 15 |  Güney Kore | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 15 |  Kazakistan | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 15 |  Azerbaycan | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 15 |  Hollanda | 0 | 0 | 2 | 2 |
| 19 |  Kosova | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 19 |  Polonya | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 19 |  Moldova | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 19 |  Portekiz | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 19 |  Çin Taipeisi | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 19 |  Ukrayna | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 19 |  Avusturya | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 19 |  İsrail | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Toplam (26 Ülke) | Toplam (26 Ülke) | 15 | 15 | 30 | 60 |
Madalya özeti > Erkekler

| Etkinlik | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| Ekstra hafif sıklet (60 kg) ayrıntılar |  Naohisa Takato (JPN) |  Enkhtaivany Ariunbold (MGL) |  Yeldos Smetov (KAZ) |
| Ekstra hafif sıklet (60 kg) ayrıntılar |  Naohisa Takato (JPN) |  Enkhtaivany Ariunbold (MGL) |  Yang Yung-wei (TPE) |
| Yarı hafif sıklet (66 kg) ayrıntılar |  Hifumi Abe (JPN) |  Joshiro Maruyama (JPN) |  An Ba-ul (KOR) |
| Yarı hafif sıklet (66 kg) ayrıntılar |  Hifumi Abe (JPN) |  Joshiro Maruyama (JPN) |  Denis Vieru (MDA) |
| Hafif sıklet (73 kg) ayrıntılar |  Tsend-Ochiryn Tsogtbaatar (MGL) |  Soichi Hashimoto (JPN) |  Daniel Cargnin (BRA) |
| Hafif sıklet (73 kg) ayrıntılar |  Tsend-Ochiryn Tsogtbaatar (MGL) |  Soichi Hashimoto (JPN) |  Hidayet Heydarov (AZE) |
| Yarı orta sıklet (81 kg) ayrıntılar |  Tato Grigalashvili (GEO) |  Matthias Casse (BEL) |  Takanori Nagase (JPN) |
| Yarı orta sıklet (81 kg) ayrıntılar |  Tato Grigalashvili (GEO) |  Matthias Casse (BEL) |  Shamil Borchashvili (AUT) |
| Orta sıklet (90 kg) ayrıntılar |  Davlat Bobonov (UZB) |  Christian Parlati (ITA) |  Luka Maisuradze (GEO) |
| Orta sıklet (90 kg) ayrıntılar |  Davlat Bobonov (UZB) |  Christian Parlati (ITA) |  Laşa Bekauri (GEO) |
| Yarı ağır sıklet (100 kg) ayrıntılar |  Muzaffarbek Turoboyev (UZB) |  Kyle Reyes (CAN) |  Michael Korrel (NED) |
| Yarı ağır sıklet (100 kg) ayrıntılar |  Muzaffarbek Turoboyev (UZB) |  Kyle Reyes (CAN) |  Zelym Kotsoiev (AZE) |
| Ağır sıklet (+100 kg) ayrıntılar |  Andy Granda (CUB) |  Tatsuru Saito (JPN) |  Guram Tuşişvili (GEO) |
| Ağır sıklet (+100 kg) ayrıntılar |  Andy Granda (CUB) |  Tatsuru Saito (JPN) |  Kim Min-jong (KOR) |
Madalya özeti > Kadınlar

| Etkinlik | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| Ekstra hafif sıklet (48 kg) ayrıntılar |  Natsumi Tsunoda (JPN) |  Katharina Menz (GER) |  Assunta Scutto (ITA) |
| Ekstra hafif sıklet (48 kg) ayrıntılar |  Natsumi Tsunoda (JPN) |  Katharina Menz (GER) |  Abiba Abuzhakynova (KAZ) |
| Yarı hafif sıklet (52 kg) ayrıntılar |  Uta Abe (JPN) |  Chelsie Giles (GBR) |  Distria Krasniqi (KOS) |
| Yarı hafif sıklet (52 kg) ayrıntılar |  Uta Abe (JPN) |  Chelsie Giles (GBR) |  Amandine Buchard (FRA) |
| Hafif sıklet (57 kg) ayrıntılar |  Rafaela Silva (BRA) |  Haruka Funakubo (JPN) |  Jessica Klimkait (CAN) |
| Hafif sıklet (57 kg) ayrıntılar |  Rafaela Silva (BRA) |  Haruka Funakubo (JPN) |  Lkhagvatogoogiin Enkhriilen (MGL) |
| Yarı orta sıklet (63 kg) ayrıntılar |  Megumi Horikawa (JPN) |  Catherine Beauchemin-Pinard (CAN) |  Manon Deketer (FRA) |
| Yarı orta sıklet (63 kg) ayrıntılar |  Megumi Horikawa (JPN) |  Catherine Beauchemin-Pinard (CAN) |  Bárbara Timo (POR) |
| Orta sıklet (70 kg) ayrıntılar |  Barbara Matić (CRO) |  Lara Cvjetko (CRO) |  Saki Niizoe (JPN) |
| Orta sıklet (70 kg) ayrıntılar |  Barbara Matić (CRO) |  Lara Cvjetko (CRO) |  Sanne van Dijke (NED) |
| Yarı ağır sıklet (78 kg) ayrıntılar |  Mayra Aguiar (BRA) |  Ma Zhenzhao (CHN) |  Yelyzaveta Lytvynenko (UKR) |
| Yarı ağır sıklet (78 kg) ayrıntılar |  Mayra Aguiar (BRA) |  Ma Zhenzhao (CHN) |  Beata Pacut-Kloczko (POL) |
| Ağır sıklet (+78 kg) ayrıntılar |  Romane Dicko (FRA) |  Beatriz Souza (BRA) |  Wakaba Tomita (JPN) |
| Ağır sıklet (+78 kg) ayrıntılar |  Romane Dicko (FRA) |  Beatriz Souza (BRA) |  Julia Tolofua (FRA) |
Madalya özeti > Karma takım

| Etkinlik | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| Karma takım ayrıntılar |  Japonya Haruka Funakubo Kenshi Harada Soichi Hashimoto Megumi Horikawa Kosuke Mashiyama Saki Niizoe Hyōga Ōta Tatsuru Saito Goki Tajima Ruri Takahashi Momo Tamaoki Wakaba Tomita |  Fransa Benjamin Axus Amandine Buchard Sarah-Léonie Cysique Romane Dicko Joan-Benjamin Gaba Marie-Ève Gahié Kenny Liveze Alexis Mathieu Aleksa Mitrovic Margaux Pinot Joseph Terhec Julia Tolofua |  Almanya Alina Böhm Miriam Butkereit Johannes Frey Alexander Gabler Sarah Mäkelburg Dominic Ressel Jonas Schreiber Pauline Starke Eduard Trippel Anna-Maria Wagner Igor Wandtke Jana Ziegler |
| Karma takım ayrıntılar |  Japonya Haruka Funakubo Kenshi Harada Soichi Hashimoto Megumi Horikawa Kosuke Mashiyama Saki Niizoe Hyōga Ōta Tatsuru Saito Goki Tajima Ruri Takahashi Momo Tamaoki Wakaba Tomita |  Fransa Benjamin Axus Amandine Buchard Sarah-Léonie Cysique Romane Dicko Joan-Benjamin Gaba Marie-Ève Gahié Kenny Liveze Alexis Mathieu Aleksa Mitrovic Margaux Pinot Joseph Terhec Julia Tolofua |  İsrail Tal Flicker Maya Goshen Guy Gurevitch Raz Hershko Serafim Kompaniez Inbar Lanir Ido Levin Sagi Muki Timna Nelson-Levy Peter Paltchik Gefen Primo Gili Sharir |
Para ödülleri

Yazılan meblağlar madalya başına olup, verilen toplam ödüller bireysel etkinlikler için 798.000 € ve takım etkinliği için 200.000 € 'ya çıkar:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Madalya |  | Bireysel | Bireysel | Bireysel |  | Karma takım | Karma takım | Karma takım |
| Madalya |  | Toplam | Judocu | Antrenör |  | Total | Judocu | Antrenör |
| 1 Altın |  | €26,000 | €20,800 | €5,200 |  | €90,000 | €72,000 | €18,000 |
| 2 Gümüş |  | €15,000 | €12,000 | €3,000 |  | €60,000 | €48,000 | €12,000 |
| 3 Bronz |  | €8,000 | €6,400 | €1,600 |  | €25,000 | €20,000 | €5,000 |
Neretva köprüsü (film)

| --- | --- |
Battle of Neretva
Battle of Neretva film posteri
Yönetmen: Veljko Bulajić
Yapımcı: Steve Previn
Senarist: Ratko Djurović Stevan Bulajić Veljko Bulajić Ugo Pirro İngilizce versiyonu: Alfred Hayes
Hikâye (eser): Stevan Bulajic Ratko Djurovic
Oyuncular: Yul Brynner Sergey Bondarçuk Curd Jürgens Sylva Koscina Hardy Krüger Franco Nero Orson Welles
Müzik: Vladimir Kraus-Rajteric İngilizce versiyonu: Bernard Herrmann
Görüntü yönetmeni: Tomislav Pinter
Kurgu: Vojislav Bjenjas
Stüdyo: Bosna Film Jadran Film Kinema Sarajevo Radna Zajednica Filma Igor Film Eichberg-Film Commonwealth United Entertainment
Dağıtıcı: Kinema Sarajevo (Yugoslavya) International Film Company (Italya) Columbia Film-Verleih (Batı Almanya) American International Pictures (US)
Çıkış tarih(ler)i: 7 Ekim 1969 (1969-10-07)
Süre: 175 dakika 126 dakika(İngilizce versiyonu)
Ülke: Yugoslavya Italya Batı Almanya Amerika Birleşik Devletleri
Dil: Sırp-Hırvatça İtalyanca Almanca İngilizce
Bütçe: $12 milyon
Neretva köprüsü, (İngilizceː Battle of Neretva) (Sırp-Hırvatçaː Bitka na Neretvi|Битка на Неретви) 1969 yapımı bir Yugoslav epik partizan filmidir. Stevan Bulajić ve Veljko Bulajić tarafından yazılan ve Veljko Bulajić tarafından yönetilen film, 2. Dünya Savaşı'ndaki gerçek olaylara dayanıyor. Neretva Muharebesi, 1943'te Yugoslav Partizanlara karşı Mihver güçlerinin ortak saldırısına yönelik stratejik bir plandan kaynaklanıyordu. Dördüncü Düşman Taarruzu olarak da bilinen plan, Bosna Hersek'teki Neretva nehri bölgesinde gerçekleştirildi.
Neretva Muharebesi, SFR Yugoslavya'da çekilen en pahalı sinema filmidir. Sergei Bondarchuk'un (Neretva'da Martin rolünü oynayan) Savaş ve Barış ödülünü kazanmasından sonra Yabancı Dilde En İyi Film dalında Akademi Ödülü'ne aday gösterildi. İngilizce konuşulan versiyonların müzikleri Bernard Herrmann tarafından bestelendi. Film müziği 1974'te Entr'acte Recording Society tarafından yayınlandı.
Filmin İngilizce versiyonunun orijinal posterlerinden biri, Pablo Picasso tarafından yapıldı ve Bulajić'e göre ünlü ressam bunu para ödemeden yapmayı kabul etti ve bunun karşılığında yalnızca bir kasa en iyi Yugoslav şarabı talep etti.
Konusu

Anlatı, Yugoslavya'daki II. Dünya Savaşı'nın arka planında gelişiyor ve Alman kuvvetleri, İtalyan birlikleri, Çetnikler (Kraliyet Yugoslav hükûmetinin destekçileri) ve Partizanlar (Tito liderliğindeki Yugoslavya Halk Cumhuriyeti'nin destekçileri) arasındaki dinamikleri tasvir ediyor.
Hikaye, Partizan destekçilerinin sokaklarda yürüyüşü sırasında bir Alman tank kolunun Yugoslavya'ya doğru ilerlemesiyle başlıyor. Üç kardeş, Danica, Novak ve Vuko çatışmanın ortasında kalır. General Lohring, kuzeyden saldırmanın önemini vurgulayarak komutanlarına savaş planları hakkında bilgi verir.
Partizanlar şiddetli bir direnişle karşı karşıya kalır ve bu durum geri çekilme planlarına yol açar. Yaralı ve hastaları kurtarırken Neretva nehrini doğuya geçmeyi hedeflerler. Bu arada Alman ve İtalyan kuvvetlerinin saldırıları yoğunlaşması sivil kayıplarına ve mülteci krizlerine yol açar.
Yüzbaşı Rossi, İtalyan ordusunun saldırganlığını sorgularken, anlatı İtalyan ordusu içindeki ahlaki çatışmayı vurgular. Sonunda Partizanlara sığınır. Prozor ve Jablanica'da her iki tarafın da başarı ve yenilgileriyle savaş sürer.
General Lohring, Partizanları hızla yok etmeye çalışır, ancak onlar yakalanmadan kaçmaya devam ederler. Neretva köprüsünün yıkılması Almanları şaşkına çevirir ve Partizanların kuzeye doğru ilerlediğini fark ederler. Partizanlar Çetnikleri kuşatmaya hazırlanırken Albay Krenzer'in tümeni yoğun bir çatışmayla karşı karşıyadır.
Eski mezarlıktaki belirleyici bir savaşta, aralarında Danica ve Novak'ın da bulunduğu birçok Partizan, Çetnikleri kuşatıp teslim olmaya zorlamak için hayatlarını feda eder. Partizanlar ağır ekipmanları arkalarında bırakarak doğuya doğru çekilir. Yolculuk meşakkatlidir, pek çok kişi yol boyunca yorgunluğa ve hastalığa yenik düşer.
Oyuncular

Sergey Bondarçuk - Martin
Yul Brynner - Vlado (Vladimir Smirnov)
Curt Jürgens - Orgeneral Lohring
Bata Živojinović - Stole
Sylva Koscina - Danica
Boris Dvornik - Stipe
Hardy Krüger - Albay Kranzer
Franco Nero - Yüzbaşı Michele Riva
Lojze Rozman - Ivan
Ljubiša Samardžić - Novak
Orson Welles - Çetnik senatör
Milena Dravić - Nada
Špela Rozin - Vlado'nun yardımcısı
Pavle Vuisić - Ürdün
Fabijan Šovagović - Mad Boško
Anthony Dawson - Orgeneral Morelli
Dušan Bulajić - Çetnik Komutanı
Renato Rossini - Çavuş Mario
Oleg Vidov - Nikola
Kole Angelovski - Zika
Aranđelović Stole - Šumadinac
Demeter Bitenc - Yüzbaşı Schröder
Ralph Persson - Teğmen Horst
Radko Polič - Vuko
Miha Baloh - Ustaşa Komutanı
Faruk Begolli - Stevo
Zaim Muzaferija - Partizanlar arasındaki uzun boylu köylü
Hajrudin Hadžikarić - Vladimir Nazor
Yapım

Neretva Muharebesi, devlet destekli bir dizi büyük II. Dünya Savaşı film prodüksiyonunun ilkiydi. Yugoslav lider Josip Broz Tito tarafından onaylanan şaşırtıcı bir bütçesi vardı. Farklı kaynaklar bunu 4,5 milyon ila 12 milyon dolar arasında bir yere koyuyor. Sergei Bondarchuk, Yul Brynner, Franco Nero, Orson Welles gibi dünyaca ünlü yıldızlar, teklif edilen büyük miktardaki paranın cazibesine kapılarak komünist Yugoslavya'ya akın etti.
Büyük bölümü Yugoslavya'daki 58'den fazla özyönetimli şirket tarafından sağlanan fonlarla 16 ay boyunca çekilen filmde, 10.000 Yugoslav Halk Ordusu (JNA) askerinden oluşan birleşik bir tabur yer alıyordu. Film için dört köy ve bir kale inşa edildi ve yıkıldı. Alman Panzerlerine benzeyecek şekilde rötuşlanan JNA envanterindeki birkaç Sovyet T-34 tankı da aynı kaderi paylaştı. Hatta kanatlarında Balkenkreuz bulunan Alman Luftwaffe uçakları gibi birkaç Yugoslav Soko 522 uçağı bile kullanıldı.
Jablanica'da Neretva nehri üzerindeki demiryolu köprüsü yıkıldı. Yönetmen Bulajić'in çekimleri stüdyoda yapmak yerine köprüyü yıkmasının gerekçesi köprünün turistik bir cazibe merkezi haline gelmesiydi. Köprü böylece havaya uçtu, ancak yükselen duman nedeniyle hiçbir şeyin görülmesini imkansız hale getiren görüntülerin hiçbiri kullanılamaz hale geldiğinden, köprünün onarılıp yeniden yıkılmasına karar verildi. Aşırı duman sorunu yeniden ortaya çıktı ve filmde köprünün havaya uçtuğu sahneler Prag'daki bir ses sahnesinde masa boyutunda bir kopya kullanılarak çekildi. Yugoslav kamuoyu, ülkenin yazılı basınında yer alan yazılar aracılığıyla, çekimlerin gidişatı hakkında bilgilendirildi.