Alman-İngiliz deniz rekabeti
Alman Filo Yasaları (1898–1912) > İngiltere'nin tepkisi

Almanya'nın 1908 deniz tasarısına kadar, genel olarak Britanya, yığınağı büyük ölçüde göz ardı etmişti, ancak ordudaki ve hükûmetteki bazı kişiler zaten potansiyel tehdidin son derece farkındaydı. Aralık 1907'de, Amirallik aslında savaş gemisi yapım oranını ertesi yıl bir dretnot ve bir zırhlı kruvazöre düşürmeyi önermişti; bu, Mayıs 1908'de Başbakan Asquith'in liderliğindeki Liberal hükûmetin sosyal programlara yönelik harcamaları artırma ve genel hükûmet harcamalarını azaltma öncelikleriyle uyumluydu. Ancak, 1908 yasa tasarısını takip eden yaz aylarında hükûmette alarm seviyesi yükseldi.
Ağustos 1908'de VII. Edward, Kronberg'de yeğeni Wilhelm'i ziyaret etti. Wilhelm'e İngiltere'nin endişelerini özetleyen bir yazı verilmişti, ancak VII. Edward yakın havayı bozabileceği için deniz harcamaları konusunu gündeme getirmemeye karar verdi. Wilhelm, Dışişleri Daimi Müsteşarı Charles Hardinge'ye ilişkiler konusunda neşeyle yorum yaptı. Almanya ile İngiltere arasındaki ilişkilerin oldukça iyi olduğunu düşünüyordu. Hardinge kibarca aynı fikirde olmadığını ve İngilizlerin Alman donanmasının sürekli takviye edilmesinden duyduğu endişenin muhtemelen Liberal hükûmetin Parlamento'dan İngiliz donanmasının genişletmesini istemesiyle sonuçlanacağını ve iki ülke arasındaki gerilimi büyük ölçüde artıracak bir deniz rekabeti ile sonuçlanacağını belirtti. Wilhelm ise sert bir şekilde İngilizlerin endişesi için hiçbir neden olmadığını ve Alman donanmasına yapılan takviyelerin iki donanmanın göreceli güçlerini tehdit etmediğini belirtti. Hiçbir karara varılmadı ve Wilhelm, İngilizleri ikna ettiğine inanarak Kronberg toplantısından ayrıldı.
Bir dizi olay gerilimi tırmandırdı. 1908 sonbaharında, Berlin'deki İngiliz donanma ataşesi, Almanya'nın fazladan bir savaş gemisi inşa ettiğini bildirdi. Aslında gemi yapımcısı Schichau-Werke, hükûmetten Danzig'de işçilerin işten çıkarılmasını önlemek için 1909'da yapılması planlanan bir gemi inşa etmek için erken bir sözleşme istemişti. Ardından 28 Ekim'de The Daily Telegraph, Şansölye Bülow onayı ile Kaiser ile yapılan röportajı yayınladı. Yayınlanan kısımda Wilhelm İngilizlerin deli olduklarını çünkü kendisinin de belirttiği gibi, Almanya'nın İngiltere ile iyi ilişkileri olduğunu ve donanmanın onlara karşı değil, Japonya'ya yönelik olduğunu savundu. The Daily Telegraph'ta yayınlanan  röportaj Wilhelm'in zihinsel olarak dengesiz olduğunun veya İngiliz kamuoyunu etkilemeye yönelik başarısız bir planın parçası olduğunun kanıtı olarak görüldü. Alman liderler, liderlerinin kendisini bu kadar aptal durumuna düşüreceğinden dehşete düştüler, milliyetçiler ve muhafazakarlar Wilhelm'in İngiltere ile dostluk beyanlarından çileden çıktı ve solcular, Reichstag'ın Kaiser üzerinde daha fazla kontrole ihtiyacı olduğuna ikna oldular. Wilhelm ve taht ciddi şekilde zayıfladı ve Kayzer depresyona girdi. Wilhelm, Bülow'u asla affetmedi.
Amirallik Aralık 1908'de en az altı dretnot daha inşa etmeyi önerdi. Kabine'de ise Maliye bakanı David Lloyd George ve Ticaret Kurulu Başkanı Winston Churchill bu öneriyi şiddetle reddediyorlardı. Çünkü planlanan Liberal refah reformlarına tehdit olarak görüyorlardı. Lloyd George, Başbakan Asquith'i, Liberal milletvekillerinin, bütçeye deniz harcamalarında tahmini 38 milyon sterlin ekleyen teklife isyan edeceği konusunda uyardı. Ancak Muhafazakar muhalefet ve İngiliz silah endüstrisi harcamaları savundu. VII. Edward'da gemilerin yapılması taraftarıydı.
Donanmanın gücünü artırılmasına yönelik geniş talep ile kabine krizi arasında kalan başbakan Asquith, Şubat 1909'da gelecek mali yıl içinde dört dretnot ve ihtiyaç hissedilirse 1910 ilkbaharına kadar dört tane daha yapılacaktı. Liberallerin desteğiyle, hükûmet Muhafazakârların getirdiği güvensizlik önergesini bozdu. Lloyd George, 1909 yılının Nisan ayının sonunda önerdiği "Halkın Bütçesi" dretnotları dahil etti. Zenginliği yeniden dağıtma önlemlerinden öfkelenen Lordlar Kamarası üyeleri tarafından reddedildi. Asquith, Ocak 1910'da bir seçim yapmak için Parlamentoyu feshetti; hükûmeti çoğunluğunu kaybetti ancak İrlanda Parlamenterler Partisi'nin desteğiyle görevde kaldı. Seçimlerin ardından, Lordlar Kamarası, Nisan 1910'da silahlanma yarışında önemli bir tırmanışa neden olacak dretnotlar için finansman da dahil olmak üzere Halkın Bütçesine olan muhalefetini geri çekti.