Köpekler için zehirli maddeler
Ev maddeleri

Bazı yaygın ev kimyasalları köpekler için tehlikelidir.
Antifriz (etilen glikol), tatlı tadı nedeniyle yutulduğunda köpekler ve kediler için aşırı derecede zehirlenme tehlikesi oluşturmaktadır. Bir çorba kaşığı gibi çok küçük bir miktar bile kolayca ölümcül olabilmektedir. Antifrizin kendisi toksik değildir ancak karaciğer yoluyla glikolat ve oksalat toksinlerine metabolize edilmektedir. Bu da zehirlenme ve kusmaya, metabolik asidoza ve son olarak nöbetlere ve ölüme yol açan akut böbrek yetmezliğine neden olmaktadır. Klinik belirtiler gözlemlendiğinde, böbrekler genellikle köpeğin hayatta kalamayacak kadar hasar görmüştür, bu nedenle hızlı hareket etmek önemlidir. Acil tedaviler arasında apomorfin veya seyreltik hidrojen peroksit solüsyonu (yutmadan kısa bir süre sonra yapılabilirse) kullanılarak kusmaya neden olmak yer almaktadır ancak bunlar yalnızca emilen miktarı azaltmaktadır. Bileşiğin yüksek toksisitesinden dolayı genellikle acil veteriner tedavisi zorunludur. Tıbbi tedaviler, vücuttaki toksin ile olumlu bir şekilde rekabet eden fomepizol (tercih edilen tedavi), karaciğerde atılımın gerçekleşmesine izin verecek kadar uzun süre uygun şekilde rekabet eden etanol, sindirilmemiş ürün alımını daha da azaltmak için aktif kömür ve toksinleri uzaklaştırmak için hemodiyaliz içerebilmektedir. Antifriz sızıntısı veya dökülmesi olan hiçbir yere dökülme tamamen temizlenene kadar köpeklerin girmesine izin verilmemelidir. Bazı antifriz markaları, etilen glikol yerine propilen glikol içermektedir ve hayvanlar için daha az zararlı veya daha az çekici olarak pazarlanmaktadır.
İzopropanol ve metanol gibi alkoller ev ürünlerinde ve etanol alkollü içeceklerde bulunmaktadır. Hepsi köpekler için zehirlidir. Sürtünme alkolünde bulunan izopropanol, etanolün toksisitesinin iki katıdır. Bununla birlikte, ön cam yıkama sıvısında bulunan metanol, metabolit formik asidinin işlenme şeklindeki farklılıklar nedeniyle köpeklerde insanlarda ve primatlarda olduğu gibi aynı retinal ve nöronal toksisiteye sahip değildir.
Fare ve sıçan zehiri genellikle evde veya garajda bulunmaktadır. Köpekler bu zehirleri kolayca yerler. Zehirler vücuttaki K vitamini depolarını tüketerek çalışmaktadır. Bu depolar olmadan kan düzgün bir şekilde pıhtılaşamaz. Klinik zehirlenme belirtileri depresyon, halsizlik, nefes almada zorluk, morarma ve vücudun herhangi bir yerinden kanamayı içermektedir. Bu klinik belirtilerin ortaya çıkması genellikle 3 ila 4 gün sürmektedir. Bir kan testi, kanın düzgün pıhtılaşmadığını doğrulayacaktır. Zehir henüz yeni yutulduysa (2 ila 3 saat içinde), kusturmak için köpeğe apomorfin veya hidrojen peroksit verilmelidir. Gastrointestinal sistemde kalan zehirleri emmek için aktif kömür verilebilir. Daha sonra köpeğe zehirin tipine göre 3 ila 4 hafta süreyle K vitamini takviyesi yapılmalıdır. Tedavi sonunda pıhtılaşma süreleri tekrar test edilmelidir. Bu vakalarda prognoz iyidir. Bununla birlikte, köpek zaten zehirlenme belirtileri gösteriyorsa, zehri vücuttan atmaya çalışmak için çok geçtir. Anemiyi tedavi etmek ve kanamayı kontrol etmeye çalışmak için tam kan transfüzyonu veya plazma verilmelidir. K vitamini de verilir. Bu vakalarda prognoz kötüdür. Kolekalsiferol içeren fare ve sıçan zehirleri köpeklerde hiperkalsemi ve hiperfosfatemiye neden olmaktadır. Klinik belirtiler depresyon, iştahsızlık, kan kusma, halsizlik ve şoku içermektedir. Hiperkalsemi meydana geldiğinde (1 ila 2 hafta sürebilir), tedavi intravenöz sıvılar (salin), diüretikler, kortikosteroidler ve kalsitonin ile yapılmaktadır. Köpek stabilize edildikten sonra uzun vadeli prognoz iyidir.
Salyangoz yemi yutulması, mevcut metaldehit nedeniyle kaygıya, kas seğirmesine, nöbetlere, hızlı kalp atışına, genişlemiş göz bebeklerine, hipersalivasyona, kusmaya, ishale ve yüksek ateşe neden olabilmektedir. Tedavi gastrik lavaj, intravenöz sıvı uygulaması ve/veya aktif kömür uygulaması içermektedir.