stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tell el Cüdeyde Höyük

| --- | --- |
Arkeolojik Höyük
Adı:: Tell el Cüdeyde Höyük
il:: Hatay
İlçe:: Reyhanlı
Köy:: Merkez
Türü:: Höyük
Tahribat:: Kaçak kazı, tarım
Tescil durumu:: Tescilli
Tescil No ve derece:: 2485 / 1,3
Tescil tarihi:: 09.05.1996
Araştırma yöntemi:: Kazı

Tell el Cüdeyde Höyüğü, Antakya İl merkezinin güneydoğusunda, Reyhanlı İlçesi'nin yaklaşık 2 km. güneydoğusunda yer alan bir höyüktür. Tell el Cüdeyde (Cüdeyde Tepesi) Amik Ovası'nın büyük höyüklerinden biri olarak kabul edilir. Tepe, 370 x 250 metre boyutlarında ve 31 metre yüksekliktedir.
Kazılar

Höyük, Chigaco Üniversitesi'nin Doğu Bilimleri Enstitüsü tarafından yapılan Suriye Yüzey Araştırması sırasında, 1933 yılında saptanmıştır. Kazı çalışmalarına 1935 yılında Robert J. Braidwood başkanlığında başlanmıştır. Bu kazılarda Neolitik Çağ ve Erken Tunç Çağı yerleşimlerine ulaşılmıştır. Höyükte süren tahribat nedeniyle 1995 yılında, yine Doğu Bilimleri Enstitüsü'ne A. Yener başkanlığında çalışmalar başlatılmıştır. Yine de kazıların sondaj niteliğinde olduğu, esas olarak tahribata uğrayan kesimleri belgelemeyi amaçladığı belirtilmektedir. İlk yıl höyükte başlanılan kazıların yanı sıra bölgede genel bir yüzey taraması yapılmıştır. Bölgede arkeolojik ve jeomorfolojik araştırmalar sürdürülmektedir.
Tabakalanma

Tabakalanma esas olarak Erken Tunç Çağı tabakalarının Amik Ovası kültür Evreleridir. Bunlar Erken Tunç Çağı I (Amik G), Erken Tunç Çağı II (Amik H) ve Erken Tunç Çağı IIIa (Amik I) olarak tanıtılmaktadır.
Buluntular

Erken Tunç Çağı I. evresi olan Amik G Evresinin mamari kalıntılarında sivil yapıların dikdörtgen planlı, taş temel üzerine kerpiç duvarlı olduğu saptanmıştır. Erken Tunç Çağı II. evrede ise ilginç mimari buluntular kutsal ocaklardır. Bu yerleşimde at nalı biçimli taşınabilir ocakların orta ve uç kısımlarına – ki örnekleri Tell Dhahab ve Tell Tayinat'da görülmektedir – ayrıntılı biçimde insan yüzü şekli verilmiştir. Bu döneme ait çok sayıda hayvan figürü bulunması, yerleşimde yoğun olarak hayvancılık yapıldığı yönünde yorumlanmaktadır. Yine bu dönem Neolitik yontma taş tekniklerinin bir devamı olarak görülmektedir. Küçük buluntular arasında kalkedon, karnelian, agat, mermer, kireçtaşı, serpantin ve dolomit gibi malzemeden çok sayıda taş boncuk görülmektedir.
Amik H Evresi çanak çömlek buluntuları koyu yüzlü açkılı mal olarak tanımlanan Karaz türü çanak çömlektir. Diğer yandan tüm Erken Tunç Çağı tabakalarında karşılaşılan parlak portakal renkli mal, bu dönemde de görülmektedir. Aynı mal grubu Amik I Evresi'nde de (Erken Tunç Çağı IIIa) çokça devam etmektedir.
Tell el Cüdeyde kazıları, Amik Ovası'nda madencilik teknolojisi hakkında en geniş çaplı bilgiyi sağlayan kazı çalışması olmuştur. G Evresi tabakasında bulunan bakırdan yapılma ve beze sarılmış şekilde bulunan altı erkek ve kadın insan idolü, dikkate değer, ünik eserlerdir. Bu idoller, Mezopotamya'nın Jemdet Nasr'ında ve Anadolu'nun Erken Tunç Çağı I. evresindeki toplumlarda dinsel yaşamın ne denli etkili olduğunu göstermektedir. Diğer yandan maden döküm tekniğinde ulaşılan gelişkin düzeyi işaret etmektedir. Erkek idolleri çıplak olarak, bellerinde kalın bir kemer, başlarında tolga olduğu düşünülen bir başlık ve ellerinde mızrak ya da asa ile canlandırılırken kadın idoller, yine çıplak olarak, dua eder haldedirler.
Höyükteki kazıların sağladığı bilgiler, tüm Amik Ovası'ndaki höyükler üzerinde yapılan yüzey bulgularının değerlendirilmesinde önemli bir taslak sağlamıştır.
Tahribat durumu

Höyük kaçak kazılar ve tarım faaliyetleriyle büyük ölçüde tahrip edilmiştir. Doğu yamaçlarından toprak alnmış ve bu kısım tarım amaçlı olarak kullanılmaya başlanmıştır. Kuzey kesim ise teraslanmıştır.
Mollweide formülü

Şekil 1 - Bir üçgen. α, β ve γ açıları sırasıyla a, b ve c kenarlarının karşısındadır.
Trigonometride Mollweide formülü, bir üçgendeki kenarlar ve açılar arasındaki bir çift ilişkidir.
Daha geometrik tarzda bir varyant ilk olarak 1707'de Isaac Newton tarafından ve ardından 1746'da Friedrich Wilhelm von Oppel [de] tarafından yayınlanmıştır. Thomas Simpson 1748'de şu anda standart olan ifadeyi yayınladı. Karl Mollweide aynı sonucu 1808'de bu öncüllere atıfta bulunmadan yeniden yayınladı.
Bu üçgenlerin çözümlerinin tutarlılığını kontrol etmek için kullanılabilir.
a,  b, ve  c bir üçgenin üç kenarının uzunlukları olsun.
 \alpha ,  \beta , ve  \gamma  sırasıyla bu üç kenarın karşısındaki açıların ölçüleri olsun. Mollweide'in formülleri şunlardır:
Diğer trigonometrik özdeşliklerle ilişkisi

Çünkü düzlemsel bir üçgende  {\tfrac {1}{2}}\gamma ={\tfrac {1}{2}}\pi -{\tfrac {1}{2}}(\alpha +\beta ), bu özdeşlikler alternatif olarak küresel üçgenler için Napier analojilerinin daha açık bir şekilde sınırlayıcı bir durumu olduğu bir biçimde yazılabilir (bu Von Oppel tarafından kullanılan formdu),
c'yi ortadan kaldırmak için birini diğerine bölmek tanjantlar yasası ile sonuçlanır,
Yalnızca yarım açı tanjantları açısından, Mollweide formülü şu şekilde yazılabilir
veya eşdeğer olarak
Bu özdeşliklerin ilgili taraflarını çarpmak, üç kenar cinsinden bir yarım açı tanjantı verir,
karekökünü aldıktan sonra kotanjantlar yasası haline gelir,
burada 



s
=



1
2



(
a
+
b
+
c
)


{\textstyle s={\tfrac {1}{2}}(a+b+c)}

 yarı çevredir.
Bu özdeşliklerin sinüs yasası ve kosinüs yasası ile eşdeğer olduğu da kanıtlanabilir.
Çift yönlü ilişkiler

Küresel trigonometride kosinüs yasası ve Napier'in analojileri gibi türetilmiş özdeşlikler, kenarları ölçen merkezi açıları ve köşelerdeki dihedral açıları değiştiren kesin duallere sahiptir. Sonsuz küçük limitte, kenarlar için kosinüs yasası düzlemsel kosinüs yasasına indirgenir ve Napier'in analojilerinden ikisi Mollweide'in yukarıdaki formüllerine indirgenir. Ancak açılar için kosinüs yasası,  0=0'a dönüşür. Kenar uzunluğunun karesini, küresel fazlalığa  E, bölerek, küresel trigonometri bağıntısı olan minimize olmayan bir oran elde ederiz:
Sonsuz küçük limitte, küresel kenarların yarım açı teğetleri düzlemsel kenarların uzunluklarına indirgendiğinden, küresel fazlalığın yarım açı teğeti düzlemsel bir üçgenin  A alanının iki katına iner, yani düzlemde bu böyledir:
ve aynı şekilde  a ve  b için.
Sonuç olarak (yukarıdaki formülü  a ve  b cinsinden çarparak veya bölerek) Mollweide formüllerinin iki çift yönlü ifadesini elde ederiz. İlki alanı iki kenar ve dahil edilen açı cinsinden ifade eder, diğeri ise sinüs yasasıdır:
İkinci formülü alternatif olarak Mollweide formüllerinden birine daha yakın bir biçimde ifade edebiliriz (yine tanjantlar yasası):
Kirişler dörtgeni

Mollweide formülünün bir genellemesi kirişler dörtgeni için geçerlidir  \square ABCD'nin, kenar uzunlukları  |AB|=a,  |BC|=b,  |CD|=c, ve  |DA|=d ve açı ölçüleri  \angle {DAB}=\alpha ,  \angle {ABC}=\beta ,  \angle {BCD}=\gamma , ve  \angle {CDA}=\delta  olarak gösterilsin. Eğer  E köşegenlerin kesişim noktası ise,  \angle {CED}=\theta . olarak gösterilsin. Öyleyse:
Kirişler dörtgeni özdeşliklerine dayalı olarak yerine koyma yoluyla çeşitli varyant formüller oluşturulabilir,
Bu formüller, iki komşu açının yarım açı tanjantları cinsinden rasyonel ilişkiler olarak yazılabilir:
Bir üçgen, bir kenarının uzunluğu sıfır olan bir dörtgen olarak düşünülebilir. Bu açıdan bakıldığında,  d sıfıra yaklaştıkça, bir kirişler dörtgeni,  \triangle A'B'C' üçgenine dönüşür ve yukarıdaki formüller benzer üçgen formüllerine basitleşir. Üçgenler için konvansiyona uyacak şekilde yeniden etiketleme, limitte  a'=b,  b'=c,  c'=a,  \alpha '=\alpha +\delta -\pi =\pi -\theta ,  \beta '=\beta , ve  \gamma '=\gamma .
Konuyla ilgili okumalar

De Kleine, H. Arthur (1988), "Proof Without Words: Mollweide's Equation", Mathematics Magazine, 61 (5), s. 281
Karjanto, Natanael (2011), "Mollweide's Formula in Teaching Trigonometry", Teaching Mathematics and Its Applications, cilt 30, ss. 70-74, arXiv:1808.08049 $2, doi:10.1093/teamat/hrr008
Wu, Rex H. (2007), "The Story of Mollweide and Some Trigonometric Identities" (PDF) (preprint)
Wu, Rex H. (2020), "Proof Without Words: The Mollweide Equations from the Law of Sines", Mathematics Magazine, 93 (5), s. 386, doi:10.1080/0025570X.2020.1817707
| g t Trigonometri |
| --- | --- | --- |
Ana hatları  • Tarihi  • Kullanım alanları  • Genelleştirilmiş
| Açı ölçü birimleri |  Devir  Derece  Radyan  Grad  |  |
| Trigonometrik fonksiyonlar & Ters trigonometrik fonksiyonlar |  Sinüs (sin)  Kosinüs (cos)  Tanjant (tan)  Kotanjant (cot)  Sekant (sec)  Kosekant (csc)  Versinüs (versin)  Verkosinüs (vercosin)  Koversinüs (coversin)  Koverkosinüs (covercosin)  Haversinüs (haversin)  Haverkosinüs (havercosin)  Hakoversinüs (hacoversin)  Hakoverkosinüs (hacovercosin)  Ekssekant (exsec)  Ekskosekant (excsc)  |  |
| Referans |  Özdeşlikler  Tam sabitler  Tablolar  Birim çember  |  |
| Yasalar ve teoremler |  Kosinüs teoremi  Sinüs teoremi  Tanjant teoremi  Kotanjant teoremi  Pisagor teoremi  |  |
| Kalkülüs |  Trigonometrik yerine koyma  İntegraller (Ters fonksiyonlar)  Türevler  Trigonometrik seri  |  |
| İlgili konular |  Üçgen  Çember  Geometri  Açı  |  |
| Kullanıldığı dallar |  Matematik  Geometri  Fizik  Mühendislik  Astronomi  |  |
| Katkı sağlayan matematikçiler |  Hipparchus  Ptolemy  Brahmagupta  Battânî  Regiomontanus  Viète  de Moivre  Euler  Fourier  |  |
Herhangi bir kirişler dörtgeni Mollweide formülünün bir genellemesini karşılar.
Newport Şehir Konseyi

Newport Şehir Konseyi (Galce: Cyngor Dinas Casnewydd), Galler'in Başlıca Bölgelerinden biri olan Newport'un yönetim organıdır. Şehrin 20 mahallesini temsil eden 51 meclis üyesinden oluşmaktadır. Konsey şu anda İşçi Partisi tarafından tutuluyor ve tarihsel olarak da tutuluyor. Bununla birlikte, 2008'den 2012'ye kadar konsey, genel çoğunluğa sahip bir parti olmadığı için Muhafazakarlar ve Liberal Demokratlar tarafından ortaklaşa kontrol edildi. 1996 ve 2002 yılları arasında otorite Newport County İlçe Konseyi olarak biliniyordu.
Karaoğlan Höyüğü

| --- | --- |
Arkeolojik Höyük
Adı:: Karaoğlan Höyüğü
il:: Ankara
İlçe:: Merkez
Köy:: Karaoğlan
Türü:: Höyük
Tahribat:: Yapılaşma
Tescil durumu:: 
Tescil No ve derece:: 
Tescil tarihi:: 
Araştırma yöntemi:: Kazı

Karaoğlan Höyüğü, Ankara İl merkezinin 25 km. güneyinde, Mogan Gölü'nün güneydoğu ucunda yer alan bir höyüktür. Bulunduğu bölge Ankara bölgesinden güneydoğu ve güneybatı yönlerine uzanan ana ticaret yollarının kavşağı durumundaydı. Tepe, 260 x 180 metre boyutlarında ve 18-20 metre yüksekliğindedir. Höyük Ankara – Konya kara yolu üzerindedir.
Kazılar

Höyük ilk olarak A. İnan tarafından 1937 yılında saptanmış ve yüzeyde MÖ 2. binyıla ait çanak çömlek parçaları toplanmıştır. Bu nedenle aynı yıl içinde kazılara başlanmıştır. Kazılar, Türk Tarih Kurumu tarafından 1942 yılına kadar Remzi Oğuz Arık başkanlığında kazılmıştır.
Tabakalanma

Höyüğün batı yamacında açılan açmalarla beş tabaka saptanmıştır.
I. tabaka Klasik Dönem,
II. tabaka Demir Çağı,
III. tabaka Hitit,
IV. tabaka MÖ 3. binyıldan 2. binyıla geçiş,
V. tabaka
Va, Vb Erken Tunç Çağı II. evre,
Vc Kalkolitik Çağ
olarak gösterilmektedir.
Tabakalanma konusunda farklı yaklaşımlar da vardır. J. Yakar, Vc katını Erken Tunç Çağı II'ye, Va ve Vb katlarını da Erken Tunç Çağı III evrede görmektedir. Kazılarda ele geçen içi ve dışı farklı renk astarlı çanak çömleklerin de Erken Tunç Çağı III. evreye tarihlendiği kabul edilmektedir.
Buluntular

Kalkolitik Çağ yerleşmesine dayanan mimari buluntu bulunmamıştır. Erken Tunç Çağı II. evre mimarisi küçük fakat çok odalı kerpiç duvarlı yapılardan oluşmaktadır. V. tabakanın üstünde yangın izlerine rastlanmıştır. Bu tabakalara ait çanak çömlek buluntuları, kaba görünümlü, kaba cidarlı, el yapımı, kum, çakıl ve saman katkılı hamurdan, dış yüzey rengi kırmızı ya da devetüyü, iç yüzey rengi çoğunlukla siyah ve çok parlak açkılı olmayan mallardır. Ayrıca kilden yapılma İç Anadolu Bölgesi tipinde stilize idoller ele geçmiştir. Bu tabakalarda evlerin taban altına ya da ev aralarına gömü yapıldığı anlaşılmaktadır. Ayrıca küp mezarlara da rastlanmıştır. Bunların, daha çok "geleneklere bağlı olmayan aileler"e ait ve "ekonomik olanaklarla bağlantılı olduğu" ileri sürülmektedir.
Değerlendirme

Karaoğlan Höyüğün Erken Tunç Çağı'nda yoğun bir yerleşim gördüğü anlaşılmaktadır. Önemli bir Erken Tunç Çağı yerleşimi olmakla birlikte, Anadolu'daki diğer aynı dönem yerleşmelerinde olduğu gibi bir surla çevrili değildir. Oysaki gelişkin, işbölümünün, sosyal hiyerarşinin ve özel mülkiyetin şekillendiği bir toplum olarak görülmektedir.
Gökçeada Havalimanı

Gökçeada Havalimanı (IATA: GKD, ICAO: LTFK); Gökçeada, Çanakkale'de bulunan sivil havalimanıdır.
Tarihçe

İnsani yardım amacıyla havalimanının yapımına 1998 yılında başlanmış ve 15 Ağustos 2010 tarihinde ada turizmini geliştirme amacıyla sivil uçuşlar için yenilenerek hizmete girmiştir. İlk tarifeli uçuş Borajet ile AnadoluJet'in ortaklığıyla 12 Temmuz 2011'de İstanbul Sabiha Gökçen Havalimanı'ndan gerçekleştirildi ve Ulaştırma Bakanı Binali Yıldırım tarafından haftada iki gün İstanbul'a tarifeli uçuşlar yapılacağı duyuruldu. Tarifeli uçak seferlerinin başlamasından üç ay sonra, Ekim 2011'de havalimanına yapılan tarifeli uçuşlar durdurulmuştur.[daha iyi kaynak gerekli]
Tesisler

Havalimanı iç hat uçuşlarına dönük olarak inşa edilmiştir ve 1200 m2 genişliğinde bir iç hatlar terminali vardır. Terminal binasında bir gelen yolcu, bir giden yolcu, bir arındırılmış salon, bir adeti engelli olmak üzere toplam dört adet check-in bankosu ve bir adet bagaj konveyörü bulunmaktadır.
Havalimanında 19/01 numaralı, 2040 m uzunluğunda, beton yüzeyli tek pist ve 228x120 m boyutunda 3 uçak kapasiteli bir apron bulunmaktadır. Ayrıca bir adet VOR, bir adet NDB ve bir adet DME sistemi vardır.
İstatistikler

Kaynak Vikiveri sorgusuna bakın.
| Yıl | Uçak trafiği | Fark | Yolcu trafiği | Fark |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2022 | 95 |  %68 | 0 |  |
| 2021 | 297 |  %148 | 0 |  |
| 2020 | 120 |  %362 | 0 |  |
| 2019 | 26 |  %66 | 0 |  |
| 2018 | 76 |  %67 | 0 |  |
| 2017 | 232 |  %0,9 | 0 |  |
| 2016 | 234 |  %98 | 0 |  |
| 2015 | 118 |  %69 | 0 |  |
| 2014 | 70 |  %33 | 0 |  |
| 2013 | 104 |  %43 | 1.726 |  %3,6 |
| 2012 | 182 |  %38 | 1.666 |  %51 |
| 2011 | 132 |  %371 | 1.106 |  |
| 2010 | 28 |  | 0 |  |
Kazane Höyük

| --- | --- |
Arkeolojik Höyük
Adı:: Kazane Höyük
il:: Şanlıurfa
İlçe:: Merkez
Köy:: Konuklu
Türü:: Höyük
Tahribat:: Yapılaşma
Tescil durumu:: Tescilli
Tescil No ve derece:: 2682
Tescil tarihi:: 19.10.2001
Araştırma yöntemi:: Kazı

Kazane Höyük, Şanlıurfa ili'nin yaklaşık 4 km. güneydoğusunda yer alan bir höyüktür. Bölgede topraktaki organik kalıntılar üzerinde yapılan araştırmalara göre MÖ 3. binyılın ortalarında ovada kamış, saz ve ot türleri yönünden yoğun bir bitki örtüsü olduğu anlaşılmaktadır. İklim, daha yağışlı bir iklim olmalıdır. Çevredeki tepeler muhtemelen ormanlıktı.
Kazılar

Höyükteki kazılar 1992 yılında Virginia Üniversitesi'nden Patricia Wattenmaker başkanlığında başlamıştır. Kazılarda amaç, Güneydoğu Anadolu Projesi kapsamında yapılacak kanalların yerleşmenin güneyinde ve doğusunda, aşağı ve dış şehir alanlarında yapacağı tahribattır. Bu kazılarda tabakalanmayı anlayabilmek için höyüğü batısında, MÖ 4. binyıl yerleşmesi, doğusunda aşağı şehir ve güneyde dış şehir olmak üzere üç açma üzerinde çalışılmıştır. Höyükte 1996-98 yıllarında Reinhard Bernbeck, Susan Polock ve C. Coursey tarafından, Erken Halaf ve Halaf yerleşmeleri üzerinde ikinci dönem kazıları yapılmıştır.
Tabakalanma

Kazılardan ortaya çıkan sonuçlara göre höyüğün Neolitik Çağ, Halaf Dönemi, Geç Kalkolitik Çağ, Erken Tunç Çağı ve Orta Tunç Çağı'nda yerleşim gördüğü anlaşılmaktadır.
Buluntular

Aşağı şehirde yer alan Halaf yerleşiminin 20 hektarlık bir alana yayılmış olduğu belirtilmektedir. Obeyd yerleşiminin de geniş bir alana yayıldığı anlaşılmaktadır. Halaf tabakalarından birindeki açma, Kuzey Suriye'deki Tell Sabi Abyad'dan bilinen Halaf Geçiş malzemesi verirken diğer açmalardan Orta ve Geç Halaf buluntuları elde edilmiştir.
Mimari açıdan en zengin buluntular yerleşmenin Erken Tunç Çağı I. evreye göre hızla büyüdüğü Erken Tunç Çağı'nın II. ve III. evrelerinde görülmektedir. Aşağı şehirde anıtsal boyutta taş temelli bir surla çevrili en az 900 metrekarelik kerpiç bir yapı açığa çıkarılmıştır. Binanın 1 metre kalınlıktaki taş temellinde çamur harç kullanılmıştır. Surdan iç kısma 13 metrelik dar bir koridordan girilmektedir. Yapıda açığa çıkarılan, birbirine geçit vermeyen iki mekan vardır.
Değerlendirme

Erken Tunç çağı yerleşiminin yaklaşık 40 hektarlık bir yayılma alanıyla Güneydoğu Anadolu'da bilinen en büyük yerleşim olduğu belirtilmektedir. Yapılardaki özenli işçilik ve anıtsal yapılar, yerleşimin bir kent olduğunu doğrulamaktadır. İşbölümüne dayalı bir ekonomi olduğu, yöneticinin iç kalede ikamet ettiği anlaşılmaktadır.
Halay yerleşimi tabakalarından sağlanan materyal üzerinden yapılan, hata payından arındırılmış radyokarbon tarihleme yöntemi sonucu yerleşmenin MÖ 6000 – 5500 tarihlerinde başlamış olduğu yönündedir.
Tahribat durumu

Atatürk Barajı'ndan Harran Ovası'na ulaşan su kanallarından birinin, Kazane Höyük Halaf yerleşiminin tam ortasından geçtiği görülmektedir.
Elaiussa Sebaste

Elaiussa Sebaste (Grekçe: Ελαιούσα Σεβαστή) Mersin'e 55 km uzaklıkta, Silifke yönünde bulunan bir antik Roma şehri. Elaiussa terimi zeytin manasına gelmekte olup, şehir MÖ 2. yüzyılda kurulmuştur.
Uşakizade Köşkü

| --- | --- |


Diğer ad(lar): Beyaz Köşk Mor Salkımlı Köşk
Genel bilgiler
Konum: İzmir, Türkiye
Koordinatlar: 38°24′11″K 27°05′55″D﻿ / ﻿38.40306°K 27.09861°D﻿ / 38.40306; 27.09861
Mevcut kullanan: İzmir Özel Türk Koleji
Tamamlanma: 1860
Yenileme: 1998-2001
Teknik ayrıntılar
Kat sayısı: 3

Uşakizade Köşkü, Türkiye'nin İzmir şehrinde yer alan bir köşktür.
Tarihçe

Uşakizade Köşkü, 1860'ta Uşakizade Sadık Bey tarafından yaptırıldı. Köşkün bulunduğu semt havasının serin olması nedeniyle seçildi. Köşkün bahçesinde bulunan camlı köşk, Sadık Bey tarafından aralarında oğlu Uşakizade Muammer Bey ve torunu Latife Hanım'ın da bulunduğu mahalle çocuklarının öğrenim göreceği bir yer olarak düzenlendi.
Sakarya Meydan Muharebesi'nin Türk ordusu tarafından kazanılmasının ardından o sırada Paris'te üniversitede okuyan Latife Hanım, köşke dönerek İzmir'in Yunan işgalinden kurtarılacağı günü beklemeye başladı. 10 Eylül 1922'de İzmir'in Kurtuluşu'ndan bir gün sonra İzmir'e gelen Mustafa Kemal Paşa'nın kalacağı güvenli bir yer arayan başyaver Salih Bozok, Uşakizade Köşkü'nün bahçıvanından Latife Hanım'ın döndüğünü öğrendi ve onunla tanıştı. Latife Hanım'a Mustafa Kemal Paşa'nın köşkte kalıp kalamayacağını soran ve olumlu yanıt alan Bozok, durumu Mustafa Kemal Paşa'ya iletti. Mustafa Kemal Paşa, 13 Eylül 1922'de ilk kez köşke geldi ve Latife Hanım'la tanıştı. Şehirde geçirdiği ilk dört gece köşkte kalmayan Mustafa Kemal Paşa, Büyük İzmir Yangını nedeniyle daha önce kaldığı yerden ayrılarak 14 Eylül'de köşke geldi ve başkomutanlık karargâhı olarak kullandığı köşkte on altı gün kaldı. Annesi Zübeyde Hanım'ın ölümü üzerine bir kez daha İzmir'e gelerek köşkte kalan Mustafa Kemal Paşa, 29 Ocak 1923'te Latife Hanım'la köşkte gerçekleştirilen bir törenle evlendi. Bir ay sonra İzmir İktisat Kongresi'ni açmak için şehre geldiğinde yine köşkte kaldı. Toplamda beş kez geldiği ve doksan bir gün kaldığı köşkte en son 2 Ocak-22 Şubat 1924 tarihleri arasında kalan Mustafa Kemal Paşa, son gelişinde köşkte elli iki gün geçirdi ve Türkiye İş Bankası'nın kurulması kararı bu gelişinde alındı.
Uşakizade Köşkü, 1951'de İzmir Özel Türk Koleji tarafından kiralandı ve okul binası olarak kullanılmaya başladı. 1980'de köşkün mülkiyeti okulun kurucusu Tatış ailesine geçti. 1991'de köşkün restore edilmesi kararlaştırıldı. 16 Mayıs 1998'de başlayan restorasyon, 15 Haziran 2001'de tamamlandı. Bu tarihten sonra köşk, müze işlevi görmeye başladı. 2003'te İzmir Büyükşehir Belediyesi'nin dağıttığı Tarihe Saygı Yerel Koruma Ödülleri'nde Tek Yapı ve Tarihî Doku Ölçeğinde Başarılı Koruma Ödülleri kategorisindeki Esaslı Onarım Ödülü'nü kazandı.
Mimari

Bodrumla birlikte üç katlı inşa edilen köşk, Ege mimarisinin örneklerinden biridir. Birinci kata iki yandan başlayıp kapıda birleşen merdivenlerle ulaşılır. Köşkün zemin katta dört, üst katta altı odası vardır.
Konuyla ilgili yayınlar

Gürel, Ahmet (2007). Uşakizade Köşkü ve Gazi Mustafa Kemal Paşa. İzmir Özel Türk Koleji Prestij Yayın.
Köşkün içeriden görünümü.
Rhodiapolis

| --- | --- |
Ῥοδιάπολις (Yunanca)
Arkaplanda görülebilen modern Kumluca'nın batı yamacında yer alan Rhodiapolis harabeleri.
Diğer adı: Rhodia, Rhodiopolis
Konum: Kumluca, Antalya, Türkiye
Bölge: Likya
Koordinatlar: 36°23′13″K 30°15′56″D﻿ / ﻿36.38694°K 30.26556°D﻿ / 36.38694; 30.26556
Tür: Yerleşim
Tarihçe
Kurucu: Muhtemelen Rodoslu yerleşimciler
Rhodiapolis, Antalya il sınırları Kumluca ilçesi yakınlarındaki antik kent. Antalya İli Kumluca ilçesinin 2,5 kilometre (1,6 mi) kuzeyinde tepe üzerinde ve eteklerinde kurulmuştur.
Kazılar

Kültür ve Turizm Bakanlığı ve Akdeniz Üniversitesi birlikteliğinde 2006 yılında kazılmaya başlanmıştır. İsminden dolayı Rodos kolonizasyon dönemi kuruluşu olduğu kabul edilir. Ancak daha önce de var olduğuna dair bilgiler vardır. 1892'de ilk kez Avusturyalı arkeologlar tarafından keşfedilmiştir. Kentin en ünlü siması MS 2. yüzyılda yaşamış ve tüm Likya kentlerine yardım etmiş olan en ünlü euregetes (yardımsever) Opramoas'tır. Opramoas'ın anıt mezarı duvarındaki yazıt Anadolu'nun en uzun Antik Yunanca yazıtını taşır.
İmparator Baş rahibi ve Birlik Yazmanı gibi önemli görevleri bulunan Opramoas zamanında (MS 2. yüzyıl) şehir en parlak günlerini yaşar ve imar olur. Kentte Klasik dönemden Bizans'a kadar kalıntılar gözlemlenmektedir. Şehrin tiyatrosu, hamamı, Opramoas anıtı, kilisesi, nekropolleri ve çok sayıda su sarnıcı bulunmaktadır. Opramoas anıtı bloklarında yazılı olan 12 imparator mektubu, 19 procurator mektubu ve 33'u birlik toplantısına ait yazılı anıt defineciler tarafından tahrip edilmiştir.
Prof. Dr. Nevzat Çevik başkanlığında 2006 yılında başlatılan kazılara 2009 yılından itibaren Akdeniz Üniversitesi Arkeoloji Bölümü Öğretim Üyesi Yrd. Doç. Dr. İsa Kızgut başkanlığında devam edilmektedir. Tiyatro, hamam, agora, stoa ve ana cadde gün yüzüne çıkartılmıştır. Yine kamusal alanda Asklepeion gün yüzüne çıkarılmıştır. Bu kompleksin içerisinde tapınak ve kütüphane de bulunmaktadır. MS 2. yüzyılda yaşamış olan hekim Herakleitos kente hem Asklepios kültünü kurmuş ve başrahip unvanı almış, hem de bir Asklepeion yaptırmıştır. Yapılan kazılarla ana cadde ve Asklepeion önündeki portik açılmış, kütüphane ve tapınak konsolide edilerek kısmi onarım ile ziyaretçiler için daha anlamlı şekle getirilmiştir. Antik kentin restore edilen 1500 kişilik Helenistik tiyatrosu, 22 Haziran 2011'de devlet, özel sektör ve sivil toplumun işbirliğinde yapılan bir organizasyon neticesinde verilen konserle bin yılı aşkın süre sonra ilk kez müzikle buluşmuştur.
Rhodiapolis antik kenti ve çevresi Avrupa Topluluğu 7. Çerçeve programı tarafında desteklenen FIRESENSE28 Kasım 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. projesi kapsamında pilot bölge olarak kullanılmakta olup, 2010 yılında Bilkent Üniversitesi Elektrik ve Elektronik Mühendisliği Bölümü tarafından kamera ve sensör ağları ile donatılmıştır. Bu sayede kent içinde ve çevresinde meydana gelebilecek yangın, sel gibi doğal afetlerin erken algılanması amaçlanmaktadır. FIRESENSE projesi kapsamında kurulan bu sistem ayrıca antik kentin uzakta gözlenebilmesi ve kaçak kazılarında önüne geçilmesine yardımcı olmaktadır.
Galeri

Tiyatro
Tiyatro
Lykia lahit
Opramoas anıtı