stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Burning Up (Madonna şarkısı)
Şarkı hakkında > Canlı performans

Şarkı Virgin Tour ve Re-Invention Tour'da seslendirilmiştir. Virgin Tour performansı Like A Virgin'in başlangıç müziğiyle bitmektedir. The New York Times gazetesinden Jon Pareles bu performans sırasında Madonna'nın Marilyn Monroe havası takınmaya çalıştığını yazmıştır. Mikel Longoria ise performansın çarpıcı ve enerjik olduğunu yazmıştır. Re-Invention Tour'da ise parçayı askeri bir tema seslendirmiştir. Klipte Madonna askeri bir üniforma giymiştir ve elektronik gitarla dans etmektedir. Performans sırasında arka fonda savaş ve sex temalı resimler gösterilmiştir. Şarkı 2008 yılında Madonna Hall Of The Fame'e kabul edildiği törende The Stooges grubu tarafından Ray Of Light şarkısıyla beraber seslendirilmiştir.
Listeler

| Liste (1983) | En Yüksek Pozisyon |
| --- | --- |
 Avustralya: 13
 U.S. Billboard Hot Dance/Club Play Chart: 3
 Brezilya (Physical Attraction ile): 1

| g t Madonna single'ları |
| --- | --- |

1980'lerdeki single'ları: "Everybody" ·  "Burning Up" ·  "Holiday" ·  "Lucky Star" ·  "Borderline" ·  "Like a Virgin" ·  "Material Girl" ·  "Crazy for You" ·  "Angel" ·  "Into the Groove" ·  "Dress You Up" ·  "Gambler" ·  "Live to Tell" ·  "Papa Don't Preach" ·  "True Blue" ·  "Open Your Heart" ·  "La Isla Bonita" ·  "Who's That Girl" ·  "Causing a Commotion" ·  "The Look of Love" ·  "Spotlight" ·  "Like a Prayer" ·  "Express Yourself" ·  "Cherish" ·  "Oh Father" ·  "Dear Jessie"
1990'lardaki single'ları: "Keep It Together" ·  "Vogue" ·  "Hanky Panky" ·  "Justify My Love" ·  "Rescue Me" ·  "This Used to Be My Playground" ·  "Erotica" ·  "Deeper and Deeper" ·  "Bad Girl" ·  "Fever" ·  "Rain" ·  "Bye Bye Baby" ·  "I'll Remember" ·  "Secret" ·  "Take a Bow" ·  "Bedtime Story" ·  "Human Nature" ·  "You'll See" ·  "One More Chance" ·  "Love Don't Live Here Anymore" ·  "You Must Love Me" ·  "Don't Cry for Me Argentina" ·  "Another Suitcase in Another Hall" ·  "Frozen" ·  "Ray of Light" ·  "Drowned World/Substitute for Love" ·  "The Power of Good-Bye" ·  "Nothing Really Matters" ·  "Beautiful Stranger"
2000'lerdeki single'ları: "American Pie" ·  "Music" ·  "Don't Tell Me" ·  "What It Feels Like for a Girl" ·  "Die Another Day" ·  "American Life" ·  "Hollywood" ·  "Me Against the Music" ·  "Nothing Fails" ·  "Love Profusion" ·  "Hung Up" ·  "Sorry" ·  "Get Together" ·  "Jump" ·  "Hey You" ·  "4 Minutes" ·  "Give It 2 Me" ·  "Miles Away" ·  "Celebration" ·  "Revolver"
2010'lardaki single'ları: "Give Me All Your Luvin'" ·  "Girl Gone Wild" ·  "Masterpiece" ·  "Turn Up the Radio" ·  "Living for Love" ·  "Ghosttown" ·  "Bitch I'm Madonna" ·  "Hold Tight" ·  "Medellín" ·  "Crave" ·  "I Rise"
Tanıtım single'ları: "You Can Dance (LP Cuts)" ·  "Erotic" ·  "I Want You" ·  "Sky Fits Heaven" ·  "Impressive Instant" ·  "GHV2 Megamix" ·  "Into the Hollywood Groove" ·  "Nobody Knows Me" ·  "Imagine" (Canlı) ·  "Superstar"
Kaydettiği diğer şarkılar: "Santa Baby" ·  "Sooner or Later" ·  "Oh What a Circus" ·  "Sing" ·  "Candy Shop" ·  "Beat Goes On" ·  "Gang Bang" ·  "I Don't Give A" ·  "Devil Pray" ·  "Unapologetic Bitch" ·  "Illuminati" ·  "Joan of Arc" ·  "Iconic" ·  "Holy Water" ·  "Wash All Over Me" ·  "Rebel Heart" ·  "God Control"
Yazdığı diğer şarkılar: "Sidewalk Talk" ·  "Each Time You Break My Heart" ·  "Just a Dream" ·  "Love Won't Wait" ·  "The Greatest Hit" ·  "Don't Wanna Lose This Feeling" ·  "Who's That Chick?"
 Kategori ·   Şablon
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  MusicBrainz work: 29273aae-5afb-366e-8033-d3ca2b475463
Duccio di Buoninsegna

| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum adı: Duccio di Buoninsegna
Doğum: c. 1255–1260 Siena
Ölüm: c. 1318–1319 Siena, Siena Cumhuriyeti
Uyruk: İtalyan
Resim kariyeri
Alanı: Resim
Katıldığı akımlar: Gotik, Siena Okulu
Ünlü yapıtları: Rucellai Madonna (1285), Maestà (1308–1311)


Duccio di Buoninsegna (d. 1255 - ö. 1318) İtalyan bir ressamdır.
Siena Okulu'nun kurucusudur. Bizans ve Klasik Dönem sanatından oldukça etkilenmiştir. Siena Katedrali'nin altarı için yaptığı Maestà, sanatının doruklarına ulaştığı en önemli eserdir.
Maestà
John Nunn

| John Nunn |
| --- | --- |
Nunn (2010)
Doğum: John Denis Martin Nunn 25 Nisan 1955 (69 yaşında) Londra, İngiltere
Milliyeti:  İngiltere
FIDE unvanı: Büyükusta (1978)
John Denis Martin Nunn (d. 25 Nisan 1955), İngiliz satranç büyükustası ve matematikçi. Satranç problemi yarışmalarında üç dünya şampiyonluğu bulunmaktadır. Ocak 1985'te dünya sıralamasında dokuzunculuğa yükselmiştir.
Candyman: Farewell to the Flesh

| --- | --- |

Yönetmen: Bill Condon
Yapımcı: Gregg Fienburg
Senarist: Rand Ravich Clive Barker
Müzik: Philip Glass
Çıkış tarih(ler)i: 1995
Süre: 93 Dakika
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Candyman: Farewell to the Flesh, Candyman film serisinin ikinci filmidir.
Film

Film, bir zamanlar yasak bir aşk ilişkisi yüzünden işkenceye maruz kalıp öldürülen Candyman'in lanetini anlatan bir kongre üyesiyle başlar. İlk bölümde olduğu gibi, lanetli ruhu çağırmak ve onu yeni eylemlere uyandırmak için Şeker Adam'ın adı beş kez kongre üyesi tarafından anılır ve bir süre sonra yakındaki bir restoranda erkekler tuvaletinde Candyman tarafından öldürülür. Ethan Tarrant, milletvekiline ölüm tehditleri fısıldadığı için vahşetten sorumlu tutulur. Annie Tarrant, New Orleans'ta bir ortaokul öğretmenidir. Güzel sanatlar öğretir. Annie'nin Paul McCeever adında bir erkek arkadaşı vardır. Öğrencilerin resim çizmesi gereken bir günde, öğrencilerinden birinde Şeker Adam'ın resmini fark eder. Candyman hakkında kısa bir tartışmadan sonra, Annie aynanın karşısında adını beş kez söyler. Sonrasında onu rüyasında görür ve kocasının öldürülmesi gibi bazı vahşetlere tanık olur. Sonunda Şeker Adam'ın onu karısı olarak seçtiğini öğrenir. Candyman, Annie'yi öldürüp öbür dünyaya götürmek ister, nedeni ise Annie'nin ona büyük aşkını hatırlatmasıdır. Nehir üzerindeki küçük bir barajı yıkarak Şeker Adam'ı aynaya geri gönderdikten sonra bir gece aynasının karşısında Şeker Adam'ın adını söylemek isteyen ama beşinci kez annesi tarafından durdurulan küçük bir kız görülür.
Oyuncular

Tony Todd: Candyman
Kelly Rowan: Annie Tarrant
Bill Nunn: Ellis
William O’Leary: Ethan Tarrant
Veronica Cartwright: Octavia Tarrant
Matt Clark: Honore Thibideaux
Randy Oglesby: Heyward Sullivan
Joshua Gibran: Mayweather Matthew Ellis
David Gianopoulos: Dedektiv Ray Levesque
Timothy Carhart: Paul McKeever
Michael Bergeron: Coleman Tarrant
Fay Hauser: Pam Carver
Caroline Barclay: Caroline Sullivan
Clotiel Bordeltier: Liz
Michael Culkin: Phillip Purcell
George Lemore: Drew
Ralph Joseph: Jeffries
Margaret Howell: Clara
Özgül emilim oranı

Özgül emilim oranı veya özgül soğurma oranı (İngilizce: Specific absorption rate) (SAR), radyo frekans (RF) elektromanyetik alana maruz kalındığında beden tarafından soğurulan enerji oranının bir ölçüsüdür. Birim doku kütlesi başına soğurulan güç olarak tanımlanır ve birimi W/kg'dır. SAR ya tüm beden üzerinde ya da küçük bir örnek hacim (genelde 1 g veya 10 g doku) üzerinden ortalaması olarak alınır.
Hesaplama

SAR, doku dahilindeki elektrik alandan şu şekilde hesaplanır:
burada
SAR, 100 kHz ve 10 Ghz aralığında bulunan alanlara maruz kalma düzeyini ölçmek için kullanılır. Çoğunlukla cep telefonlarından ve MRI taramalarından soğurulan gücü ölçmek için kullanılır. Değerler RF enerjisine maruz kalan vücut kısmının geometrisine ve RF kaynağının tam konumuyla geometrisine büyük oranda bağlıdır. Bu yüzden testler her özgül kaynakla, örneğin bir telefon modeliyle ve cihazın amaçlanan kullanım pozisyonuna uyularak yapılmalıdır. Örneğin, bir cep telefonun SAR değeri ölçülürken, telefon kulağa konuşma pozisyonunda yerleştirilmelidir. SAR değeri kafa üzerinde en yüksek emilim oranına sahip nokta üzerinden ölçülmelidir ki bu nokta cep telefonları için genelde telefonun antenine en yakın noktadır.
Sınır Değerler

Çeşitli devletler ve uluslararası organizasyonlar, kafaya veya bir uzva etki eden mobil cihazlar tarafından üretilen RF enerjilerine maruz kalma güvenlik sınırları tanımlamışlardır:
| Frekans aralığı | Tüm vücut ortalama SAR (W/kg) | Lokalize SAR (baş ve göğüs) (W/kg) | Lokalize SAR (uzuvlar) (W/kg) |
| --- | --- | --- | --- |
| 10 MHz den 10 GHz'e kadar | 0.08 | 2 | 4 |
Amerika Birleşik Devletleri: Federal İleşitim Komisyonu (FCC), satılan telefonların 1 gramlık doku üzerinde 1.6 W/kg veya daha az SAR düzeyine sahip olmasını gerektirmektedir.
Avrupa Birliği: AB içinde SAR sınırlarını IEC standartlarını takip ederek CENELEC belirlemektedir. Cep telefonları ve diğer elle tutulan cihazlar için SAR sınırı ortalama 10 g doku üzerinde 2 W/kg olarak belirlenmiştir (IEC 62209-1 20 Nisan 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.). Maynetik Rezonans Görüntüleme sınırları (IEC 60601-2-33 14 Haziran 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ile açıklanmıştır) biraz daha karmaşıktır:
| Ortalama zaman> .Beden kısmı.Çalışma Modu ↓ | 6 dakika> Tüm beden için SAR.tüm beden.(W/kg) | 6 dakika> Bedenin bir kısmı için SAR.maruz kalan beden bölümü.(W/kg) | 6 dakika> Baş için SAR.kafa.(W/kg) | 6 dakika> Bölgesel SAR.kafa.(W/kg) | 6 dakika> Bölgesel SAR.gövde.(W/kg) | 6 dakika> Bölgesel SAR.el ve ayaklar.(W/kg) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Normal | 2 | 2 - 10 (b) | 3.2 | 10 (c) | 10 | 20 |
| 1. Düzey Kontrollü | 4 | 4 - 10 (b) | 3.2 | 10 (c) | 10 | 20 |
| 2. Düzey Kontrollü | >4 | >(4 - 10) (b) | >3.2 | >10 (c) | >10 | >20 |
Kısa dönem SAR: 10 saniyelik periyodu aşan herhangi bir SAR sınırı belirtilen değerlerin üç katını aşmamalıdır.
Warburg Enstitüsü

| Warburg Enstitüsü |
| --- | --- |

Kuruluş:  1900 (1900), Kulturwissenschaftliche Bibliothek Warburg (K.B.W.) (Warburg Kültür Bilimleri Kütüphanesi) adıyla  1926, Warburg Enstitüsü adıyla  1944, Londra Üniversitesi'ne bağlandı 
Bağlılık: School of Advanced Study, Londra Üniversitesi
Enstitü Müdürü: Bill Sherman
Bulunduğu yer: Londra, İngiltere, Birleşik Krallık
Web sitesi: warburg.sas.ac.uk 
Warburg Enstitüsü, İngiltere'deki Londra kentinin merkezindeki Londra Üniversitesi'ne bağlı bir araştırma kurumudur. School of Advanced Study'nin bir üyesi olan enstitü, kültürel tarih ve kültürde imgelerin rolü üzerine disiplinlerarası ve küresel bir odağa sahiptir. Sanat ve bilim tarihi ile bunların batıl inançlar, sihir ve halk inanışlarıyla ilişkisini araştırmaktadır.
Warburg Enstitüsü’nün araştırmaları tarihsel, filolojik ve antropolojik niteliktedir. Enstitü, edebiyat, sanat, müzik veya bilim gibi kültürel biçimlerin sınırları aşarak nasıl hayatta kaldığını ve aktarıldığını incelemeye adanmıştır. Özellikle klasik antik çağın Avrupa medeniyeti üzerindeki etkisini araştırmaktadır.
Başlangıçta Almanya'nın Hamburg şehrinde kurulan bu koleksiyon, 1933'te Londra'ya taşınmış ve 1944'te Londra Üniversitesi'ne dahil edilmiştir. 2022-2024 yılları arasında gerçekleştirilen büyük bir yenileme çalışmasının ardından enstitü, halkın erişimine açılmıştır.
Tarih > Hamburg

Enstitü, 1866-1929 yılları arasında yaşamış, Rönesans sanatı ve kültürü üzerine çalışan, zengin bir Yahudi ailesi olan Warburg ailesine mensup Aby Warburg’un Almanya'nın Hamburg kentindeki kütüphanesinden kurulmuştur.
Bir sanat tarihçisi olarak Warburg, sanat tarihine estetik odaklı bir yaklaşımdan memnun olmayarak daha felsefi ve disiplinlerarası bir bakış açısı geliştirmiştir. Rönesans Floransası’nı incelerken, antik çağların modern kültür üzerindeki etkisi ilgisini çekmiş ve bu "Klasik Dünyanın ikinci yaşamı" konusunu hayatının çalışması haline getirmiştir.
1900 yılında "Warburg-Bibliothek für Kulturwissenschaft" (Warburg Kültür Bilimleri Kütüphanesi) kurmaya karar vermiştir. Kitap toplamaya 1886’da başlamasına rağmen kütüphaneyi resmi olarak ancak 1909'da kurabilmiştir.
1913'te Viyanalı sanat tarihçisi Fritz Saxl enstitüye katılmıştır. 1914'te kütüphaneyi bir araştırma enstitüsüne dönüştürme fikrini tartışmışlar, ancak I. Dünya Savaşı ve sağlık sorunları nedeniyle bu planlar ertelenmiştir. Warburg, 1924'te Hamburg'a döndüğünde Saxl ile birlikte bu dönüşüm sürecini başlatmış ve Warburg Kütüphanesi 1926'da resmi olarak bir araştırma enstitüsü sıfatıyla kapılarını açmıştır.
Özel fonlarla desteklenen bu kütüphane, disiplinlerarası yaklaşım etrafında daha kapsamlı bir hale gelmiştir. Warburg, "küçük kardeşi Max'in kendisine istediği kitapları alması şartıyla miras hakkından feragat etmiştir".
Enstitü daha sonra Hamburg Üniversitesi ile ilişkilenmiştir. Yeni kurulan üniversitenin Yeni-Kantçı filozofu Ernst Cassirer, kütüphaneden faydalanmış, öğrencileri Erwin Panofsky ve Edgar Wind de burada çalışmıştır.
Hamburg’daki orijinal Warburg Kütüphanesi binası günümüzde Warburg-Haus Hamburg adıyla bir araştırma enstitüsü olarak hizmet vermektedir.
Tarih > Londra

1933 yılında, Nazizm'in gölgesi altında, enstitü Londra'ya taşınmış ve Lord Lee of Fareham, Samuel Courtauld ve Warburg ailesinin desteğiyle 1934'te Thames House'a yerleştirilmiştir. Enstitü, 1937'de Imperial Institute Buildings'e taşınmış ve 1944'te Londra Üniversitesi'ne bağlanmıştır.
Henri Frankfort, 1949 yılında Saxl'ın yerine enstitü müdürü olarak atanmış, 1955'te ise bu görevi 1922'de kuruma katılmış olan Gertrud Bing devralmıştır. Bing'in müdürlüğü sırasında enstitü 1958'de üniversitedeki günümüzdeki yerine taşınmıştır. Bing'in ardından 1959'da Ernst Gombrich müdür olarak atanmıştır. 1976'dan 1990'a kadar J. B. Trapp, 1991'den 2001'e kadar ise Nicholas Mann bu görevi yürütmüştür. 1994 yılında Warburg Enstitüsü, Londra Üniversitesi İleri Araştırmalar Okulu'nun kurucu enstitülerinden biri olmuştur.
Son yıllarda Warburg Enstitüsü'nün müdürleri arasında Charles Hope (2001-2010), Peter Mack (2010-2014) ve David Freedberg (Temmuz 2015 - Nisan 2017) yer almıştır.
2011 yılında, Londra Üniversitesi ve enstitünün danışma kurulu arasında 1944 tarihli bir bağış senedi konusunda bir anlaşmazlık yaşanmıştır. Bu senet, üniversiteye koleksiyonu "sonsuz süreyle bağımsız bir birim olarak koruma ve sürdürme" taahhüdünü vermiştir, ancak enstitünün yıllık yarım milyon poundluk bütçe açığı bu bağımsızlığı zorlaştırmıştır. Warburg kaynaklarından faydalanmış veya burada eğitim görmüş birçok öğrenci ve akademisyen, bu planlanan birleşmeyi protesto etmiştir. University College London'da doktora tezi üzerinde çalışan bir öğrenci olan Brooke Palmieri, Change.org'da Warburg’un bağımsızlığını koruma çağrısıyla bir dilekçe başlatmış ve bu dilekçe sadece iki ayda yaklaşık yirmi beş bin imza toplamıştır. Son yıllarda üniversite toplam mülk giderlerinin bir kısmını Warburg Enstitüsü'ne yansıtmış, bu da önceden mali olarak güçlü olan enstitünün bütçesini olumsuz etkilemiştir. Kasım 2014'te bir Yüksek Mahkeme kararı, üniversitenin bu konudaki uygulamalarının yasal olmadığını hükmetmiştir.
Bina

Enstitü, Londra Üniversitesi'nin Bloomsbury kampüsünde, Camden bölgesindeki Woburn Meydanı'nda yer alan büyük bir binada faaliyet göstermektedir. Charles Holden tarafından tasarlanan ve 1957 yılında inşa edilen bu bina, Londra Üniversitesi Öğrenci Birliği, Birkbeck Koleji, Londra Üniversitesi Oryantal ve Afrika Çalışmaları Okulu ve Christ the King Kilisesi ile komşudur. Ayrıca, University College London'a bağlı Slade Güzel Sanatlar Okulu'nun stüdyosuna da ev sahipliği yapmaktadır.
Warburg Enstitüsü, 350.000'den fazla ciltlik bir araştırma kütüphanesini bünyesinde barındırmaktadır. Nadir ve değerli kitapların nispeten küçük bir bölümü dışında, tüm ciltler açık raflarda tutulmakta ve herkesin erişimine sunulmaktadır. Kütüphane, Warburg'un insanlık tarihini "Eylem, Yönelim, Söz ve Görüntü" kategorilerine ayırmasına dayanan alışılmadık ve benzersiz referans sistemiyle dikkat çekmektedir. Enstitü, ayrıca 450.000'den fazla tablo, heykel, gravür ve çizime ait fotoğrafı içeren, Rudolf Wittkower ve Edgar Wind tarafından başlatılan ikonografik bir sistemle düzenlenmiş büyük bir fotoğraf koleksiyonuna sahiptir. Bu fotoğraf koleksiyonu "the Image of the Black in Western Art" adlı değerli bir arşivi de barındırmaktadır. Enstitünün arşivi, Aby Warburg'un kişisel ve çalışma belgeleri ile Henri Frankfort, Ernst Gombrich ve Warburg okuluna mensup diğer akademisyenlerin arşivlerini içermektedir.
2022 yılında, yaklaşık 14,5 milyon sterlin ederinde kapsamlı bir yenileme ve mevcut binaların yeniden geliştirilmesi çalışmaları "Warburg Renaissance" adı altında başlatılmıştır. Bu proje kapsamında eski avlu alanında yeni bir yapı inşa edilmekte olup, içinde bir konferans salonu, arşivler ve özel koleksiyonlar için depolama ve çalışma alanları yer almaktadır. Yeniden düzenlenen bina daha önce sınırlı erişime sahipken, Eylül 2024'te daha geniş bir kitlenin kullanımına açılmıştır. Yenilenen yapıda enstitünün tarihine odaklanan bir serginin yanı sıra Edmund de Waal’ın "Library of Exile" adlı eseri sergilenmektedir.
Organizasyon

Ana işlevi olan akademik bir kaynak kütüphanesi olarak hizmet vermenin yanı sıra, enstitü her yıl sınırlı sayıda lisansüstü öğrenci kabul etmektedir. Enstitü de 'Kültürel ve Düşünsel Tarih (1300–1650) ve Sanat Tarihi, Küratörlük ve Rönesans Kültürü alanlarında Master of Arts dereceleri ile birlikte Master of Philosophy (MPhil) ve Doctor of Philosophy (PhD) düzeyinde programlar bulunmaktadır. İlk iki program öğretim ve araştırma bileşenlerine sahip bir yıllık programlardır; MPhil, genellikle daha ileri çalışmalarla doktora programına yönlendiren iki yıllık bir araştırma derecesidir ve PhD ise üç yıllık bir araştırma derecesidir.
Bu programların asıl hedefi, enstitünün disiplinler arası misyonunu takip ederek, çeşitli akademik alanlarda yorumlama becerilerini geliştirmeye yöneliktir. Önemli bir odak noktalarıysa dil becerilerinin iyileştirilmesi ve birincil kaynaklar konusundaki bilgi birikiminin artırılmasıdır.
Öğrenciler ve fakülte

Warburg Enstitüsü ile ilişkili önemli akademisyenler arasında Ernst Cassirer, Rudolf Wittkower, Otto Kurz, Henri Frankfort, Arnaldo Momigliano, Ernst Gombrich, Erwin Panofsky, Edgar Wind, Frances Yates, Enriqueta Harris, D. P. Walker, Michael Baxandall, Jennifer Montagu, Anthony Grafton ve Elizabeth McGrath gibi isimler bulunmaktadır. Enstitünün günümüzdeki akademik kadrosu, tarih, felsefe, din ve sanat alanlarındaki disiplinlerarası araştırma geleneğini sürdürmektedir. Warburg Enstitüsü'nün kalıcı kadrosu çeşitli kısa ve uzun dönem burslara sahip akademisyenler ve lisansüstü öğrencilerden oluşmaktadır.
Journal of the Warburg and Courtauld Institutes

| --- | --- |
Dil: İngilizce
Yayım detayları
Eski adı: Journal of the Warburg Institute
Tarihi: 1937–günümüz
Sıklık: 1
Standart kısaltmalar ISO 4 (alt) · Bluebook (alt1 · alt2) NLM (alt) · MathSciNet (alt )
ISO 4: J. Warbg. Court. Inst.
Dizinleme CODEN · JSTOR (alt) · LCCN (alt) MIAR · NLM (alt) · Scopus
ISSN: 0075-4390 (basılı) 2044-0014 (internet) 
LCCN: 40019731
JSTOR: jwarbcourinst
OCLC no.: 53398409
Bağlantılar
 Online erişim 
Courtauld Güzel Sanatlar Enstitüsü ile birlikte Warburg Enstitüsü, The Journal of the Warburg and Courtauld Institutes adlı yıllık bir dergi yayımlamaktadır. Yaklaşık 300 sayfadan oluşan bu yayın ilk olarak 1937 yılında The Journal of the Warburg Institute adıyla basılmış, 1939 yılında bugünkü ismini almıştır.
Müdürler

1929–1948: Fritz Saxl
1949–1954: Henri Frankfort
1954–1959: Gertrud Bing
1959–1976: Ernst Gombrich
1976–1990: J. B. Trapp
1990–2001: Nicholas Mann
2001–2010: Charles Hope
2010–2014: Peter Mack
2014–2015: Raphaële Mouren (geçici)
2015–2017: David Freedberg
2017: Michelle O'Malley (geçici)
2017– : William H Sherman
Bibliyografya

Cocks, Anna Somers (July–August 2010). "The Warburg Institute is fighting for its life". The Art Newspaper (215). 26 Ağustos 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Despoix, Philippe; Tomm, Jillian, (Ed.) (2018). Raymond Klibansky and the Warburg Library Network: Intellectual Peregrinations from Hamburg to London and Montreal. Montreal: McGill-Queen's University Press.
Gombrich, E. H. (1970). Aby Warburg: an intellectual biography: with a memoir on the history of the library of F. Saxl. Londra: Warburg Institute. OCLC 272441727.
Grafton, Anthony; Hamburger, Jeffrey (1 Eylül 2010). "Save the Warburg Library". The New Year Review of Books.
Hope, Charles (4 Aralık 2014). "Charles Hope writes about the battle over the Warburg Institute". London Review of Books. Erişim tarihi: 2 Aralık 2014.
Kennedy, Maev (10 Ağustos 2014). "Academics fear for Warburg Institute's London library". The Guardian.
Warburg Institute Library (1961). Catalog of the Warburg Institute Library. Boston: G. K. Hall  – Hathi Trust vasıtasıyla.
Woburn Meydanı'ndan enstitünün görünümü
Warburg Enstitüsü'nün Woburn Meydanı'ndaki girişi
Aşk ve Zeka

| --- | --- |
I.Q.
Yönetmen: Fred Chepisi
Oyuncular:  Meg Ryan  Walter Matthau  Tim Robbins 
Dağıtıcı: Paramount
Cinsi: Sinema
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1994, ABD
Süre: 96 dakika
Dil: İngilizce
Bütçe: 25 milyon dolar
Aşk ve Zeka (I.Q.) 1994 yılı yapımı bir Amerikan romantik komedi filmidir. Yönetmen Fred Chepisi'dir.
Konu

Princeton Üniversitesi Matematik doktora öğrencisi Katherine Boyd ünlü fizikçi  Albert Einstein’in yeğeni olup, James Moreland adlı bir psikoloji profesörü ile nişanlıdır. Katherine James'i entelektüel kişiliği sebebiyle seçmiştir. Bir gün Katherine otomobilini bakım için bir tamirhaneye bırakır. Tamirci Ed Walters ilk görüşte Katherine’ye âşık olmuştur. Ama Katherine’nin bundan haberi yoktur.
Ed Katherine’nin tamirhanede unuttuğu bir saati iade etmek bahanesiyle Katherine'yi ziyarete gider ve orada Einstein ve Einstein’in üç arkadaşı ile tanışır. Bu arkadaşlar Nathan Liebknecht, Kurt Gödel ve Boris Podolsky dir (Bu üç isim de Einstein gibi tanınmış gerçek kişilerdir.) Einstein ve arkadaşları Ed’ten hoşlanır ve kendi araçlarını da modifiye ettirmek için Ed’i tamirhanesine götürürler. Konuştukça Katherine için Ed’in  James’ten daha uygun bir damat adayı olduğunu düşünür ve Ed’i desteklemeye karar  verirler. Çünkü James bilim insanı olsa bile sevecen bir kalbe sahip değildir. Bir yandan Ed'i olduğundan daha zeki göstermeye çalışırken, bir yandan da Katherine’yi aşkta aklın yanı sıra kalbin de rolü olduğu konusunda ikna ederler. Sonuçta Katherine de Ed’e tutulur.
Oyuncular ve karakterler

Meg Ryan:Catherine Boyd
Walter Matthau:Albert Einstein
Tim Robbins : Ed Walters
Lou Jacobi : Kurt Gödel
Gene Saks : Boris Podolsky
Joseph Maher : Nathan Liebknecht
Stephen Fry James Moreland
Düzen (film, 2024)

| --- | --- |

Yönetmen: Justin Kurzel
Yapımcı:  Bryan Haas  Stuart Ford  Jude Law  Sean Patrick O'Reilly 
Senarist: Zach Baylin
Oyuncular:  Jude Law  Nicholas Hoult  Tye Sheridan  Jurnee Smollett  Marc Maron 
Müzik: Jed Kurzel
Görüntü yönetmeni: Adam Arkapaw
Kurgu: Nick Fenton
Stüdyo:  AGC Studios  Riff Raff Entertainment  Chasing Epic Pictures  Arcana Studio 
Dağıtıcı:  Vertical (United States)  Prime Video (Select territories; though Amazon MGM Studios) 
Çıkış tarih(ler)i: 31 Ağustos 2024 (2024-08-31) (Venice) 6 Aralık 2024 (2024-12-06) (ABD)
Süre: 114 dakika
Ülke:  ABD  Kanada 
Dil: İngilizce
The Order, Justin Kurzel'in yönettiği, Zach Baylin'in senaryosunu yazdığı bir 2024 yapımı tarihsel dram ve suç gerilim filmidir. Film, Kevin Flynn ve Gary Gerhardt'ın 1989 tarihli The Silent Brotherhood adlı kitabına dayanmaktadır. Hikâye, 1980'lerde Amerika Birleşik Devletleri'nde aktif olan beyaz üstünlükçü bir grup olan The Order'ı hedef alan bir FBI ajanının mücadelesini konu alır. Başrollerini Jude Law, Nicholas Hoult, Tye Sheridan, Jurnee Smollett ve Marc Maron paylaşmaktadır.
The Order dünya prömiyerini Ağustos 2024'te 81. Venedik Uluslararası Film Festivali'nde yarışma bölümünde yapmıştır. Filmin, 6 Aralık 2024 tarihinde Amerika Birleşik Devletleri'nde sinemalarda gösterime girmesi planlanmaktadır.