stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Serra Yılmaz
Tiyatro oyunları

| Tiyatro oyunları> Yıl.Yıl | Tiyatro oyunları> Başlık.Başlık | Tiyatro oyunları> Görev.Yönetmen | Tiyatro oyunları> Görev.Yazar | Tiyatro oyunları> Görev.Oyuncu | Tiyatro oyunları> Notlar.Notlar | Tiyatro oyunları> . | Tiyatro oyunları> . | Tiyatro oyunları> . |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1998 | Diğerlerinin Adı Ali (Korku Ruhu Kemirir) |  |  |  | İstanbul Şehir Tiyatrosu'nda sahnelenen ilk Rainer Werner Fassbinder eseri. |  |  |  |
| 2004 | Yakındoğu'da Emanet |  |  |  | Özen Yula'nın yazıp yönettiği İKSV ve Japan Performing Arts ortak yapımı. |  |  |  |
| 2004-15 | Son Harem (L'ultimo harem) |  |  |  | 11 sene boyunca İtalya'da sahnelenen, Angelo Savelli'nin yazıp yönettiği tiyatro oyunu. |  |  |  |
| 2014-15 | Fü |  |  |  | Sami Berat Marçalı'nın yönettiği, Murat Mahmutyazıcıoğlu'nun kaleme aldığı tek perdelik tiyatro oyunu. |  |  |  |
| 2015-17 | Baba ve Piç (La bastarda di Istanbul) |  |  |  | Angelo Savelli'nin yazıp yönettiği, Elif Şafak'ın aynı adlı romanından uyarlanan tiyatro oyunu. Floransa'da sahnelendi. |  |  |  |
| 2017 | Grisélidis |  |  |  | Juan Diego Puerta Lopez'in yönettiği oyun, İtalya'daki 13. Todi Festivali'nin açılışını yaptı. Yılmaz, Grisélidis Réal'i canlandırdı. |  |  |  |
Ödülleri

| Yıl | Ödül | Kategori | Adaylık çalışması | Sonuç |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1999 | 36. Altın Portakal Film Festivali | En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu | Harem Suare | Kazandı |
| 1999 | 32. Sinema Yazarları Derneği Ödülleri | En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu | Harem Suare | Kazandı |
| 2002 | 21. Uluslararası İstanbul Film Festivali | En İyi Kadın Oyuncu | 9 | Kazandı |
| 2003 | 8. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri | En İyi Kadın Oyuncu | 9 | Kazandı |
| 2003 | 48. David di Donatello Ödülleri | En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu | Karşı Pencere | Aday gösterildi |
| 2003 | 18. Ciak d'oro Ödülleri | En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu | Karşı Pencere | Kazandı |
| 2003 | 3. Flaiano Film Festivali | En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu | Karşı Pencere | Kazandı |
| 2007 | Ordre des Palmes Académiques Chevalier (Şövalye) Nişanı | Ordre des Palmes Académiques Chevalier (Şövalye) Nişanı | Kendisi | Onurlandırıldı |
| 2007 | Ordine della Stella della Solidarietà Nişanı | Ordine della Stella della Solidarietà Nişanı | Kendisi | Onurlandırıldı |
| 2014 | 46. Sinema Yazarları Derneği Ödülleri | Onur Ödülü | Kendisi | Onurlandırıldı |
| 2016 | 15. Premio Persefone Ödülleri | En İyi Kadın Oyuncu | Baba ve Piç | Kazandı |
| 2017 | 31. MIX Milano Festivali | Komedi Kraliçesi | Kendisi | Onurlandırıldı |
Osmanlı bayrakları

Osmanlı İmparatorluğu'nun, 1844'te resmen kabul edilen ve 19. yüzyılın başlarından kalma bir tasarım olan ay-yıldız bayrağı.
1908'de İkinci Meşrutiyet'in ilanında Osmanlı bayrakları
Ali Haydar Efendi Osmanlı'nın savaşa girişini duyururken Osmanlı bayrakları
Osmanlı Bankası'nın Midilli şubesindeki Osmanlı bayrakları (1906)
I. Dünya Savaşı zamanında, V. Mehmed'i ve Osmanlı bayrağını içeren kartpostal
Osmanlı bayrağı, Osmanlı İmparatorluğu'nun varlığı süresince kullandığı çeşitli bayrakları ifade eder.
Osmanlı İmparatorluğu'nun klasik döneminde kullanılan belli bir bayrak yoktur. Padişahların egemenlik alametleri olarak çeşitli tuğ, tuğra ve sancaklar kullanılmıştır. Osmanlı Devleti'nin kuruluşu ile devletin varlığının sembolü olarak Selçuklu Hükümdarı tarafından Osman Gazi'ye Ak Sancak gönderilmiştir. Ak Sancağın Yavuz Sultan Selim devrine kadar tek sancak olarak devam ettiği bilinmektedir.
Ayyıldızın devlet sembolü olarak kabulü III. Mustafa (1757-1774) döneminde başlamış, I. Abdülhamid (1774-1789) ve III. Selim (1789-1807) dönemlerinde devam etmiştir. Alfred Znamierowski'ye göre Osmanlı İmparatorluğu'nun ay-yıldızlı kırmızı bayrağı kullanmaya başlanması 1793 yılına dayanır. Bu yıla ait bir buyrulduda donanma kalyonlarına çekilecek sancakların al renkte olması ve üzerlerinde beyaz ay ve yıldız bulunması emredilmiştir. 1844 yılında bu bayrağın bir versiyonu Tanzimat reformunun bir parçası olarak resmî Osmanlı bayrağı yapıldı. Bu bayrak hâlen Türkiye Cumhuriyeti'nin bayrağı olarak kullanılmaktadır. Bayrağın geometrik özellikleri 1936 yılındaki Türk Bayrağı Kanunu ile yasal olarak standardize edildi.
Erken dönemde bayraktaki yıldızın köşe sayısı net değildir; 5 köşeli yıldız dışında farklı yıldızlar da kullanılmıştır. Örneğin, Colton'un 1862 tarihli Delineation of Flags of All Nations kitabında bayrak 8 köşeli bir yıldızla gösterilmiştir. Steenbergen'in aynı yıl yayımlanan Vlaggen van alle Natiën kitabı 6 köşeli bir yıldız kullanmıştır. İmparatorluğun ileri yıllarında ay ve yıldızlı bayrağın kullanımı (beş köşeli yıldızlı) fotoğraflar ile iyice belgelendi. Ayrıca Osmanlı İmparatorluğu'nun ileri dönemindeki bayrağının Ay-Yıldız olarak isimlendirildiğinin devlet kayıtları vardır.
Hilâl veya yıldızsız bayraklar

1566'da Zigetvar Muharebesi'nde Osmanlı bayrak ve tuğları
Matteo Pérez tarafından 1581'de Malta Kuşatması'nın betimlendiği bir freskte Osmanlı bayrakları
Padişahın maiyetinin kızıl bayrakları
Kızıl Sancak
Bir başka kızıl sancak
1601'de Guruslău Muharebesi sırasında kullanıldığı bildirilen zülfikarlı sancak
Zülfikâr bayrağı tipik olarak 16 ve 17. yüzyıllarda kullanılmıştır. Tasarım, 1510'larda Yavuz Sultan Selim tarafından kullanılan Zülfikâr bayrağının kaba bir tahminidir.
II. Viyana Kuşatması sırasında ele geçirilen Osmanlı ordu sancağı
19. yüzyıldan bir zülfikarlı sancak
Osmanlı ordu sancakları ve tuğlar, 1812
Mahmud Şevket Paşa'nın aktardığına göre Yeniçeri Cemaati Orta 94'ün üç renkli sancağı
Savaş Bayrağı
1905 Osmanlı bölük sancağı
1905 Osmanlı Kolordu sancağı
1885-1905 Osmanlı Kolordu karargahı sancağı
1885-1905 Osmanlı Bölük karargahı sancağı
Müslüman Tüccarın Sancağı (1453-1793)
Yahudi tüccarın sancağı (1453-1793)
Latin tüccarın sancağı (1453-1793)
Romalı Ortodoks Hristiyan tüccarın bayrağı (1453-1793)
Hilâl veya yıldızlı bayraklar

Osmanlı imparatorluğu'nun 1453-1701 arası kullandığı devlet bayrağı.
Ak Sancak
Beylik Dönemi
Osmanlı İmparatorluğu devlet bayrağı
Mora Savaşı esnasında 1685'te Koron'da Venediklilerce ele geçirilmiş tuğlar ve bayrak
Ordu sancağı, 1721
Mavi Osmanlı bayrağı, yaklaşık 1780
Mor Osmanlı bayrağı, 1780'ler
Bowles's Universal Display of the Naval Flags of all Nations'ta (1783) betimlenen Osmanlı bayrağı. Bu bayrak 1701-1793 arası devletin resmi bayrağı olmuştur
1787-1791 Osmanlı-Avusturya Savaşı sırasında kullanıldığı bildirilen bir Osmanlı bayrağı
Osmanlı donanma bayrağı
Osmanlı Donanması Amirali'nin kişisel bayrağı (Kapudân-ı Deryâ )
Filo bayrağı
Osmanlı savaş bayrağı. Aynı zamanda Rumeli eyaletinin bayrağı olarak da kullanılmıştır
Rumeli eyaleti'nin bir başka bayrağı
Memlûk savaşından sonra I. Selim döneminde (1517-1793) kullanılan Osmanlı İmparatorluğu bayrağı
Osmanlı İmparatorluğu bayrağının yatay düzülmüş 3 hilalli versiyonu
Sekiz köşeli yıldız, 1793-1844
Osmanlı ordu sancak ve sembolleri (1900)
Kût'ül-Amâre Kuşatması sancağı
Balkan Savaşları ve I. Dünya Savaşı'nda kullanılan savaş sancağı
Alay sancağı
Alay Sancağı
Alay Sancağı
Kişisel bayraklar

Osmanlı sultanının kişisel bayrağı
(19., 20. yüzyıl)
(Tuğra sultanlara göre değişir.)
Abdülmecid Efendi'nin kişisel hilafet bayrağı
(1922–1924)
Kelime-i Şehâdetli Sancaklar

İkinci Viyana Kuşatması'ndan bir Kelime-i şehâdetli Bayrak
Birinci Dünya Savaşında kullanılan Osmanlı Alay Sancakları ve Türk Bayrağı
Birinci Dünya Savaşı'nda Kullanılan Osmanlı Alay Sancağının Arka Yüzü, Kelime-i şehâdet
Çanakkale Savaşında, Kanlısırt'ta Osmanlı Askerleri ellerinde Alay Sancağı ile
Siddhi

Siddhi ya da siddhi'ler paranormal yeteneklerin yoga terminolojisindeki adıdır. "Sidh" sözcüğünden türetilen terim, Sanskrit dilinde "mükemmel yetenekler", "mucizevi güçler" anlamına gelir.
Hindu yogilere göre ruhsal gelişmeyle edinilebilecek bu yetenekler şunlardır: Durugörü, telepati, zihin okuma, levitasyon, materyalizasyon, demateryalizasyon, ideoplasti (kriyashakti, zihinsel yolla maddeyi etkileyebilme), insanüstü dayanıklılık, ölüm anını bilme.
Terimin Pali dilindeki karşılığı "harikulade yetenekler" anlamında kullanılan iddhi'dir (iddhis). Bu paranormal yeteneklerin geçmişte "erenler" adı verilen sufi dervişlerde de görüldüğü rivayet edilir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 7596987-7
Susanoo

Susanoo ve Su ejderi
Susanoo, Japon mitolojisinde bir tanrıdır. Susanoo'nun ismi Nihonshoki'de Susanoo no Mikoto (素 戔男尊, 素戔嗚尊) olarak, Kojiki'de ise Takehaya Susanoo no Mikoto veya Tatehaya Susanoo no Mikoto (建速須佐之男命) olarak yazılır. İzumokoku Fudoki'de ise Kamu Susanoo no Mikoto (神須佐能袁命) ve Susanoo (須佐能乎命) olarak geçmektedir. Amaterasu’nun erkek kardeşi olup, mitolojide onunla birlikte Japonya'nın gücünü simgeleyen bir ikili olarak gösterilir.
Sayalar, Silivri

| Sayalar |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 41°19′02″N 28°10′28″E﻿ / ﻿41.3172°K 28.1744°D﻿ / 41.3172; 28.1744
Ülke:  Türkiye
İl: İstanbul
İlçe: Silivri
Bulunduğu yer: Avrupa Yakası 
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 43.2 km²
Nüfus (2023): 925
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 212 
İl plaka kodu: 34 
Posta kodu: 34594 
İstatistiki bölge: İstanbul alt bölgesi (TR10) 
Seçim çevresi: İstanbul 3. seçim çevresi 
Sayalar, İstanbul ilinin Silivri ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Köy, 1877–1878 Osmanlı-Rus harbinde Bulgaristan'ın Razgrad yöresinden göç edenler tarafından kurulmuştur. Göç sonunda Çerkezköy'e gelinir burada kalmaya karar  verildiği sırada yakınlardan geçmekte olan treni görüp Çocukları ezeceği endişesi ile köylüler burada kalmaktan vazgeçerler. Bir süre yol aldıktan sonra sulak ve ormanlık bir yere gelirler. O zaman burada yaşayan Rumların birkaç sayalığı (Koyun ve kuzuları muhafaza etmek için çalı ve çırpıdan yapılmış ahıl) vardır. En sonunda burayı beğenip kalmaya karar verirler. Sayalar köyünün ismi de buradan gelmektedir.
Coğrafya

İlçe merkezine 33 km uzaklıktadır. Köyün doğusunda Danamandıra, batısında Hallaçlı Köyü, kuzeyinde Aydınlar Köyü, güneyinde Çayırdere Köyü bulunmaktadır.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  | 855 | ADNKS |
| 2014 |  3% | 826 | ADNKS |
| 2015 |  3% | 802 | ADNKS |
| 2016 |  3% | 774 | ADNKS |
| 2017 |  1% | 784 | ADNKS |
| 2018 |  1% | 793 | ADNKS |
| 2019 |  4% | 823 | ADNKS |
| 2020 |  4% | 854 | ADNKS |
| 2021 |  1% | 865 | ADNKS |
| 2022 |  4% | 900 | ADNKS |
| 2023 |  3% | 925 | ADNKS |
Şorlar

| --- | --- |


 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
 Rusya: 12.888
 Ukrayna: 2[kaynak belirtilmeli]
Diller
Şorca (2,840 kullanıcı)
Din
Şamanizm
Şorlar (Şorca: тадар-кижи, шор-кижи, tadar-kizhi, shor-kizhi) Rusya'nın Kemerovo Oblastı'nda (eski adıyla Şorya) yerli bir Türk etnik grubudur. 1926 yılına kadar Şorların tüm boy gruplarının (Abinets, Şorlar, Kalarlar, Karginler ve diğerleri) ortak adı Tadar-Kizhi (Tatar adamı) idi. Güney Kuzbass'ın Türkçe konuşan nüfusunun "Şorlar" adı, Akademisyen V. Radlov'un sözde Mras ve Kondoma Tatarlarının etnokültürel birliği hakkındaki açıklamaları dikkate alınarak, yetkililer tarafından tüm resmi belgelerde yer aldı. Şor ülkesinde Rus egemenliği ve misyonerlik faaliyetleri</ref>  sonucu anadilini bilenlerin sayısı azalmıştır. Ak Şor, Kızıl Şor, Kara Şor, Sarı Şor olarak ayrılırlar.
19. yüzyılın ortalarında Radloff tarafından “kızak” anlamına gelen Şor adıyla anılmış ve bu ad, daha sonraki dönemlerde yaygınlaşmıştır.
Daha önceleri Şamanist olan Şorların önemli bir kısmı, 19. yüzyılda Ruslar tarafından Hristiyanlaştırılmıştır.
Tarih > Erken dönem

Çin yıllığında (Zhou 周書, MS 636) kaydedilen eski bir Türk efsanesi, Göktürklerin atalarının kökenini "Xiongnu ülkesinin kuzeyinde" bulunan suǒ (索國; Çince: *sak̚-kwək̚) adlı devletten bahseder.
Günümüzde Şorların yaşadığı bölge Orta Çağ döneminde Yenisey Kırgızlarının etkisi altında Türkleşmiştir. Şorlar bu etnik karışıklık sonucunda ortaya çıkmış ve bunun sonucunda Türkçeyi (Şor dili) benimsemişlerdir. Şor kabileleri MS 8. ve 9. yüzyıllarda ayrı bir halk olmaya başladı. 13. Yüzyılda Altay-Sayan bölgesinin Moğol fethi, yerel halk ve dilleri üzerinde bir başka kültürel etki katmanı daha ekledi. Bölge daha sonra 14. yüzyılın sonlarından 17. yüzyılın başlarına kadar Oyratların etkisi altına girmiştir. Bölgenin Moğol kontrolü nominal olmasına rağmen, dillerin çoğu önemli miktarda Moğol kelimesi içermektedir.
Tarih > Erken Modern dönem

17. yüzyılın başlarında Şor toprakları Ruslar tarafından fethedildi. 18. Yüzyılda, Rus yerleşimciler bölgeye taşınmaya başladı. Önemli demir eşya üreticileri olan Şorlar, Oyratlar, Altaylılar ve Kırgızlar, Rusların ve beraberinde getirdikleri daha gelişmiş eşyalar nedeniyle önemi hızla azalmaya başladı ve bu demirciliğin sonunu getirdi. Bunun üzerine Rus yetkililer, yasakları kürk şeklinde ödemeye mecbur bıraktılar. Bu, çoğu Şor'un eski mesleklerini ve köylerini yakındaki kasabalara taşınmak için terk etmelerine neden oldu, böylece avcı olarak daha iyi bir yaşam sürdürebildiler. Ancak, sefil koşullarda yaşadılar. Giysiler, ilkel aletler ve teknikler için ısırgan lifi veya yabani kenevir kullanımı 20. yüzyıla kadar devam etti.
Şor nüfusu

Şor Türkleri, dil ve kültür manasında en çok Tuva Türklerine yakındırlar. Bütün Rusya Federasyonunda 2002 yılı Rus kaynaklarına göre toplam 14.000 Şor Türkleri yaşamakta iken 2013 yılı verilerine göre 17.000 Şor Türkü olduğu beyan edilir. Şor Türkleri, Kemerovo Bölgesi'nde 11.554 kişi, Hakasya'da 1.078 kişi, Krasno-yar'da 201 kişi, Altay bölgesinde 165 kişi ve Altay Cumhuriyetinde 141 kişidir.
1989 nüfus sayımında Güney Sibirya'da 12.585 Şorun yaşadığı ve toplam nüfuslarının 16.572 olduğu tespit edilmiş. Şorla topluca Kemerova eyaletinde Novokuznetsk dolaylarında yaşamaktadır. Şorlar çok eski zamandan beri demircilik sanatı ile meşhurdurlar. Yerleşik bir hayat sürmekte olup tarım ve hayvan beslemekle geçinirler.
Şor nüfusu > Saha (Yakutya)'da Şor nüfusu

| Saha (Yakutya)da yıllara göre Şor Nüfusu> 1926 | Saha (Yakutya)da yıllara göre Şor Nüfusu> 1939 | Saha (Yakutya)da yıllara göre Şor Nüfusu> 1959 | Saha (Yakutya)da yıllara göre Şor Nüfusu> 1970 | Saha (Yakutya)da yıllara göre Şor Nüfusu> 1979 | Saha (Yakutya)da yıllara göre Şor Nüfusu> 1989 | Saha (Yakutya)da yıllara göre Şor Nüfusu> 2002 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  | 11 | 42 | 127 | 69 |


Rusya Federasyonunda Şor Türkleri'ne dair sayıca istatistikler:
Nüfus istatistiklerine göre Şorlar (2002 y.)
Kemerova oblastı:
Taştagol şehri 1528
Mejdureçensk şehri 1523
Novokuznetsk şehri 1508
Mıski şehri 1495
Şeregeş kasabası 1109
Klyuçevoy 232
Ust-Kabırza 231
Orton 196
Çuvaşka 164
Osinniki şehri 150
Spassk kasabası 133
Borodino 130
Malinovka 128
Kemerovo şehri 115
posyolok Ust-Anzas 115
Hakasya:
Abakan şehri 263
Balıksa köyü 160
Biskamja kasabası 121
Rostov-Na-Don şehri 1
Novorossiysk şehri 3
Meşhur kişiler

Yuriy Arbaçakov -  boksör
Tudegeşeva, Yekaterina Nikolaevna Tudegeşeva - snowbortçu
Vladimir Ştıgaşev - председатель облисполкома Hakasyada 1990-1992, председатель ВС с 4 Şubat 1992 yılı
Çıltıs Tannagaşyeva: Şor etnik şarkıcısı ve höömeyci
Şor Türklerindeki kişi adları

Ana madde: Şor Türklerinde kişi adları
Ana madde: Şor Türkleri antroponimi
Şor Türkleri yok olmak üzere olan Türk topluluklarından biridir. Şor Türklerinde genellikle kullanılan erkek ve kız adları şunlardır. Aruk (E), Talay (E), Kuu (K), Ancak (K), Karlığaş (K.) vb.
Çalışan Gazeteciler Günü

Çalışan gazeteciler günü, gazetecilik mesleğini icra edenleri onurlandırmak için 1962'den beri 10 Ocak günü düzenlenen Türkiye’ye özgü bir kutlama gündür.
1961'de 212 sayılı Fikir İşçileri Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 10 Ocak günü, 1962-1971 arasında "Çalışan gazeteciler bayramı" adıyla kutlanmış; 1971 yılındaki askeri müdahaleden sonra ülkede gazetecilerin bazı haklarının geri alınması üzerine kutlama gününün adı "Çalışan gazeteciler günü" olarak değiştirilmiştir.
Arka plan > Fikir İşçileri Kanunu

4 Ocak 1961’de kabul edilen ve basın çalışanlarına bazı haklar ve yasal güvence sağlayan 212 sayılı Fikir İşçileri Kanunu'nun Resmî gazetede yayımlanarak yürürlüğe girdiği 10 Ocak günü, 1962'den itibaren bir kutlama günü olmuştur.  Söz konusu düzenleme, gazetecileri "fikir işçisi" olarak tanımlıyor; iş sözleşmelerinin yazılı olarak yapılması, sözleşmelere işin türü ve ücret miktarının yazılması gibi gazetecilerin sosyal ve yasal haklarını belirleyen hükümleri içeriyordu.
Arka plan > Dokuz Patron Olayı ve Basın Gazetesi

212 sayılı yasa ile kendilerine yüklenen sorumlulukları kabul etmek istemeyen 9 gazetenin patronu (Akşam, Cumhuriyet, Dünya, Hürriyet, Milliyet, Tercüman, Vatan, Yeni İstanbul ve Yeni Sabah gazeteleri)  212 sayılı yasanın ve Basın İlan Kurumu’nun oluşmasına ilişkin 195 sayılı yasanın mesleki sakıncalar doğuracağını iddia eden bir ortak bildiriye imza atarak gazetelerini 3 gün kapadıklarını duyurdular. “Dokuz patron olayı” olarak basın tarihine geçen bu gelişme üzerine gazeteciler, çeşitli protesto eylemleri gerçekleştirdiler ve halkı gazetesiz bırakmamak adına boykot boyunca “Basın” adlı bir gazete yayımladılar. Basın gazetesi 11 Ocak günü " Daima Halkın Hizmetindeyiz" manşetiyle yayına başladı ve üç günlük boykot sırasında düzenli olarak yayını sürdürdü. Gazetenin ilk sayısının başyazısında şu ifadeler yer aldı:
Temel hak ve hürriyetlerimizin gerçekten kısıtlandığı, yalnız basının değil bütün memleketin gerçekten eşi görülmemiş bir tehlikenin içine sokulduğu günlerde bile gazetelerini kapatmayan ve protesto yoluna gitmeyen gazete sahiplerinin, şimdi bir ilan kurumu için yaptıkları bu hareket, basın tarihimizde herhalde şerefli bir yer kaplamayacaktır. Gazete çıkarmak çorap fabrikası işletmeye benzemez. Basın bir kamu hizmetidir.”
Tarihçe

İstanbul Gazeteciler Sendikası, bir yıl 10 Ocak'ta basın çalışanlarına bazı haklar ve yasal güvence sağlayan kanunun çıkışı üzerine gerçekleşen medya patronlarının boykotu karşısında basın çalışanlarının elde ettikleri başarıya sahip çıkmak ve üyelerine moral vermek için 10 Ocak 1962'yi Çalışan Gazeteciler Bayramı olarak kutlama kararı aldı ve Park Otel'de bir tören düzenledi.
2012 sayılı yasanın uygulamadaki etkisinin azalması, çalışan gazetecilerin sorunlarının ağırlaşmasına paralel olarak zamanla kutlamaların ilk yıllardaki canlılığı azaldı.
Türkiye'de 1971 yılındaki askeri müdahaleden sonra gazetecilerin bazı haklarının geri alınması üzerine kutlama gününün adı, "10 Ocak Çalışan Gazeteciler Günü" olarak değiştirildi.
Saniye başına komut

Saniye başına komut (IPS) bilgisayar işlemcisinin hızının bir ölçüsüdür. Rapor edilen birçok IPS değeri, birkaç bölüm ile yapay komut dizilerinde en yüksek işletim hızını temsil etmiştir, oysa gerçeğe uygun iş yükleri, komutların bir karışımını ve çift uygulamaları içerir, bunların bazılarını işletmek diğerlerinden daha uzun sürer. Bellek sıradüzenselliğinin performansı, işlemci performansını oldukça etkilemesinin yanı sıra MIPS (saniye başına milyon komut ) hesaplamalarında dikkate alınan bir sorundur. Bu problemlerden dolayı, araştırmalar, ortak kullanılan uygulamalarda asıl etkileyici performansı ölçmek için, SPECint gibi standartlaştırılmış testleri meydana getirmiş ve yeni oluşan IPS kullanılmaz hale gelmiştir.
IPS genellikle Saniye Başına Bin Komut (kIPS), Saniye Başına Milyon Komut (MIPS) veya Saniye Başına Milyon İşlem (MOPS) gibi bir sayısal değer ile kullanılır.
Saniye başına bin komut

Günümüze ait birçok mikroişlemci saniyede birkaç milyon komutu işletebildiği için 
Saniye Başına Bin Komut (kIPS) nadiren kullanılır. Buradaki bin sayısı 1024'ü değil 1000 sayısını temsil etmektedir.
Bunun yanı sıra kIPS, MIPS tabanlı mimariyi kullanarak, bilgisayar mimarisini açıklayan
Computer Organization and Design by Patterson and Hennessy (ISBN 1-55860-428-6) ders kitabının okutulduğu lisans düzeyinde eğitim veren bölümlerde 16 bit tabanlı mikroişemciler için kullanılan ortak bir aldatmacadır. Bu gibi mimariler MIPS R2000 mimarisinin versiyonlarını küçültmeye yöneliktir.
Saniye başına milyon komut

Terim eleştirileri MIPS için “işlemci hızının anlamsız belirtimi (Meaningless Indication of Processor Speed)” ya da “Satış Elemanları için Anlamsız Bilgi (Meaningless Information on Performance for Salespeople)” gibi ilk harf kısaltmalarına referans vermektedir. Linux ve UNIX zincirlerinde MIPS'ler bogoMIPS olarak referans edilir. Bu özelliğiyle MIPS bilgisayar mimarileri arasında karşılaştırma yapmak için kullanılamaz.
MIPS'in kayar nokta aritmetiğindeki eşdeğeri, aynı tedbirler alınarak FLOPS olarak adlandırılır. 1970'lerde mini bilgisayar performansı, bir test programında ölçülerek ve bu mini bilgisayarların 1MIPS'lik makine olarak pazarlanan VAX 11/780'e karşı değerlendirilen performansı, VAX MIPS kullanılarak karşılaştırılmıştır. (bu ölçü aynı zamanda VAX birimlik performans veya VUP olarak bilinmektedir. İngilizcedeki imla kurallarına göre doğru olmamasına rağmen VUPs içerisindeki s kimi zaman büyük ‘S’ ile yazılır.) Bunun seçilmesinin sebebi, 11/780 performansta yaklaşık olarak, 1 MIPS çalıştırılan bilgisayar sanayisinde genellikle kabul edilen bir IBM System/370 158-3 modeline karşılık gelmektedir.
Pek çok 8 bit ve erken dönemde üretilen 16 bit tabanlı mikroişlemciler 0.001MIPS'e eşit olan kIPS'te bir performans ölçümüne sahip olmaktadırlar. Tasarlanan ilk genel mikroişlemci, Intel i8080, 640 kIPS'ta çalışmıştır. Intel tarafından geliştirilen ilk 16 bitlik mikroişlemciler arasında bulunan ve IBM kişisel bilgisayarlarında kullanılan Intel i8086 mikroişlemci, 800kIPS'te çalışmıştır. Erken dönemde üretilen 32 bitlik kişisel bilgisayarlar(386), yaklaşık 3MIPS'lik bir performans göstermiştir.
zMIPS, IBM tarafından dahili olarak, firmanın mainframe sunucularının MIPS oranına referans eder(z-Series ve System z9). Araştırma firması, Isham research ilerleyen dönemde IBM'in en geniş sunucularında mikroişlemci hızını ölçebilmek için, kMIPS (saniye başına kilo-milyon komut) buldu.
Saniye başına düşen komut sayısı için zaman çizelgesi

| Islemci | IPS | Yıl | Kaynak |
| --- | --- | --- | --- |
| Kağıt ve Kalem | 0.0119 IPS | 1892 |  |
| Intel 8080 | 640 kIPS at 2 MHz | 1974 |  |
| Motorola 6800023 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. | 1 MIPS at 8 MHz | 1979 |  |
| Intel 386DX | 8.5 MIPS at 25 MHz | 1988 |  |
| Intel 486DX | 54 MIPS at 66 MHz | 1992 |  |
| PowerPC 600s (G2) | 35 MIPS at 33 MHz | 1994 |  |
| Intel Pentium Pro13 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. | 541 MIPS at 200 MHz | 1996 |  |
| ARM 7500FE17 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. | 35.9 MIPS at 40 MHz | 1996 |  |
| PowerPc G313 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. | 525 MIPS at 233 MHz | 1997 |  |
| Zilog eZ8013 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. | 80 MIPS at 50 MHz | 1999 |  |
| Intel Pentium III13 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. | 1354 MIPS at 500 MHz | 1999 |  |
| AMD Athlon13 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. | 3561 MIPS at 1.2 GHz | 2000 |  |
| AMD XP 2400+13 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. | 5935 MIPS at 2.0 GHz | 2002 |  |
| Pentium 4 Extreme Edition | 9726 MIPS at 3.2 GHz | 2003 |  |
| ARM Cortex A823 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. | 2000 MIPS at 1.0 GHz | 2005 |  |
| Xbox360 IBM "Xenon" Single Core13 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. | 6400 MIPS at 3.2 GHz | 2005 |  |
| AMD Athlon FX-57 | 12000 MIPS at 2.8 GHz | 2005 |  |
| AMD Athlon 64 3800+ X2 (Dual Core)13 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. | 14564 MIPS at 2.2 GHz | 2005 |  |
| AMD Athlon FX-60 (Dual Core)13 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. | 18938 MIPS at 2.6 GHz | 2006 |  |
| Intel Core 2 X680017 Aralık 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. | 27079 MIPS at 2.93 GHz | 2006 |  |
| IBM Cell BE (Single SPE)13 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. | 25600 MIPS (FLOPS) at 3.2 GHz | 2006 |  |
| Intel Core 2 Extreme QX670013 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. | 61119 MIPS at 3.33 GHz | 2006 |  |