Mosel (şarap bölgesi)
Bağcılık

Mosel bölgesine dağılmış dik nehir kıyısı yamaçları, dünyanın en çok emek gerektiren bağlarından bazıları olarak kabul edilir. Makina hasatı pratik değildir ve Mosel'de Médoc gibi düz arazilere göre yaklaşık yedi kat daha fazla insan/saat gerekir. Üzüm asmaları, bağ işçilerinin bitkilerle bağ boyunca yatay olarak ilgilenebilmeleri için bağlantı telleri olmadan tek tek yere sabitlenir; dikey olarak bakmak daha tehlikeli ve yorucu olurdu. Güvenlik, birçok Mosel bağ sahibi için bir önceliktir; bölgede, asmalarla ilgilenirken işçiler arasında ölümlü kazaların belgelenmiş bir geçmişi vardır. Dik Mosel bağlarının bir yararı, eğimin asmalarla daha fazla doğrudan güneş ışığının temas etmesini sağlamasıdır. Kış aylarında yağmur genellikle, ısı tutma özellikleri için ihtiyaç duyulan hayati öneme sahip arduvaz taşlarının erozyonuna neden olur. Birçok üzüm bağı bu aşınmış tortuları toplayıp yamaçtan yukarı taşıyacaktır.
2008 yılında bölgenin ekili bağ yüzeyinin %59,7'sinde yetiştirilen Riesling üzümü, Mosel'in en prestijli ve en kaliteli şarap üzümü olarak kabul edilir, ancak üzümün özellikle serin iklimlerde olgunlaşmasının zor olması nedeniyle her bağ alanına ekilemez. Rakım, yön ve güneş ışığına maruz kalma gibi faktörler, yalnızca şarabın ortaya çıkan kalitesi üzerinde değil, aynı zamanda Riesling üzümünün olgunlaşıp olgunlaşmayacağı üzerinde de belirgin bir etkiye sahip olabilir. Riesling üzümünün olumlu bir özelliği, mükemmel olmayan olgunluğa rağmen çoğu diğer üzüm çeşidinden kaçacak incelik ve zarafete sahip bir şarap yaratabilmesidir.
Riesling yerine, daha kolay yetiştirilen Müller-Thurgau üzümü (%14,7) ve Kerner (%4,6) gibi diğer Riesling melezleri, Riesling için uygun olmayan ve birçok durumda daha önce başka tarımsal amaçlar için kullanılmış olan yerlere büyük miktarlarda ekildi. Bu büyük ölçekli ekimlerin olumsuz bir sonucu, bu alanlarda üretilen şarabın genellikle Riesling şaraplarından daha düşük kalitede olmasıdır ve bu da tüm Mosel şaraplarının fiyatları üzerinde ekonomik açıdan olumsuz bir etkiye sahiptir. Tüketiciler, Bordeaux, Burgonya ve Kaliforniya gibi yerlerdeki dünyanın diğer harika şaraplarına kıyasla en kaliteli Riesling şaraplarının düşük fiyatlandırılmasından faydalanırken, fiyatların yarattığı ekonomik zorluk, bazı küçük Mosel bağlarının iflas etmesine neden oldu.
2008 yılında, Mosel bağları 9.034 hektarı (22.320 dönüm) kaplıyordu ve bu da onu Almanya'nın 13 şarap bölgesinin beşinci en büyüğü yapıyordu. Beyaz üzüm çeşitleri bölgenin toplam bağ yüzeyinin %91'ini kaplıyor. Toplam bağ alanındaki eğilim, yakın zamana kadar daha uzun bir süre boyunca hafifçe negatifti; 1988'deki 12.760 hektardan (31.500 dönüm) 2003'te 9.533 hektara (23.560 dönüm) ve 2006'da 8.975 hektara (22.180 dönüm) düştü. Bu süreçte terk edilenler, öncelikle daha önce "düşük kaliteli" çeşitlerle ekilmiş daha az sayıdaki alanlardır; 1988'den 2008'e kadar olan 20 yıllık dönemde, Müller-Thurgau'nun ekimleri %55, Elbling'in ekimleri ise %49 oranında azaldı. Ancak, 2007 ve 2008'de toplam ekimlerdeki negatif eğilim kırıldı ve Mosel bağ alanı iki yılda 59 hektarlık (150 dönüm) küçük bir artış gördü.
Yapımı planlanan Mosel Viyadüğü'nün, dünyanın en ünlü üzüm bağlarından bazılarını etkilemesi ve bu nedenle uluslararası şarap eleştirmenleri ve önologlar köprünün inşasına karşı çıkıyor.