stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Arne Slot
İstatistikleri > Detaylı lig karnesi

Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir.
Bellitepe, Göle

| Bellitepe |
| --- | --- |
Köy

 Ardahan'ın konumu
BellitepeBellitepe'nin Ardahan'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Ardahan
İlçe: Göle
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2044 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 118
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0478
İl plaka kodu: 75
Posta kodu: 75700
Bellitepe, Ardahan ilinin Göle ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Bellitepe köyünün eski adı Uruti'dir. Uruti (ურუტი), Gürcü coğrafyasında rastlanan bir yer adıdır. Gürcistan'ın doğusunda da bu adı taşıyan bir köy bulunuyordu. Uruti, 1854 tarihli Kiepert haritasında "Urut" olarak geçer. 1886 tarihli Rus nüfus sayımında ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de aynı şekilde yazılmıştır. Bununla birlikte daha eski dönemde bu yerleşmenin Orotani (ოროტანი) adını taşıdığı bilinmektedir.
Uruti veya Orotani köyü, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan tarihsel bölgelerden biri olan Kola'da yer alır. Nitekim bu bölgeyi Osmanlılar 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. Urut'taki megalit yapı kalıntıları, buranın çok eski bir yerleşme alanı olduğunu göstermektedir.
Uruti, uzun süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresince Urut (Урут) olarak kaydedilen köy, Ardahan sancağının Göle kazasına bağlıydı. 1886 yılında nüfusu 128 kişiden oluşuyordu. Bu nüfus içinde 99 kişi Ermeni, 25 kişi Türk ve 4 kişi Kürt olarak kaydedilmiştir. Köyün nüfusu 1896 yılında 199 kişi, 1906 yılında 300 kişi olarak tespit edilmiştir.
Uruti köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre fiilen Ermenistan'ın sınırları içinde kaldı. 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Urut Türkiye'ye bırakıldı.
Uruti köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Urut (اوروت) adıyla Kars vilayetinin Göle kazasının Okam nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 287 kişiden oluşuyordu. Urut  Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında  7267 sayılı kanunla Bellitepe olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Bellitepe köyünün nüfusu 451 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 118 kişi okuma yazma biliyordu.
Coğrafya

Köy, Ardahan il merkezine 36 km, Göle ilçe merkezine 19 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 118
2021: 126
2020: 137
2019: 138
2018: 150
2017: 140
2016: 131
2015: 134
2014: 151
2013: 160
2012: 172
2011: 181
2010: 182
2009: 199
2008: 211
2007: 219
2000: 240
1990: 412
1985: 522
Gearing sınıfı muhrip

| Gearing sınıfı muhrip Gearing class destroyers |
| --- | --- |
USS Gearing (DD-710)
Genel bakış: 
Gemi tipleri:: DD: Muhrip
Üreticiler:: Bath Iron Works / Bethlehem Steel / Fore River Shipyard
Kullanan:: 
Önce gelen sınıf: Allen M. Sumner sınıfı
Sonra gelen sınıf: Mitscher sınıfı
Genel özellikler
Özellikler:: 3.480 ton (tam yükle) 2.450 ton (standart)
Uzunluk:: 119 m
Kiriş uzunluğu:: 12,5 m
Derinlik:: 4,4 m
Güç:: COGAG 2 şaft GE türbin 60.000 hp
Hız:: 34,5 knot
Menzil:: 20 knot ile 4.500 deniz mili
Mürettebat:: 336
Silahlar:: 5 inch (127 mm)/38 çift amaçlı top 2 x 40mm ikiz Bofors uçaksavar top 2 x 40mm dörtlü Bofors uçaksavar top 8 x 20mm ikiz uçaksavar top 2 x beşli 21" torpido atar
Helikopter:: 
Radar:: Mk 25 OPS-28D
Soner:: 
Atış kontrol sistemi (FCS):: Mk 37 (top için) Mark 1A
Elektronik muharebe aletleri: 
Gearing sınıfı muhrip, II. Dünya Savaşı sonrasında ve kısa bir sürede ABD Deniz Kuvvetleri için yapılan 98 gemilik muhrip grubudur. Gearing tasarımı, önceki Allen M. Sumner sınıfının küçük bir modifikasyonu ile olmuştur. Gövdede daha uzun menzile yer verilerek yakıt için daha fazla depolama alanı yaratıldı, böylece gemilerin gövdesi Allen M. Sumnerslardan 14 ft (4.3 m) daha uzatılmış oldu.
İlk Gearingler 1945 yılının ortalarına kadar hizmete hazır değildi, bu yüzden nispeten daha az savaş hizmeti gördü. Gemiler bir dizi yükseltmelerle 1970'lere kadar hizmete devam etti. O zamanda diğer birçok ülkeye satıldı ve daha uzun yıllar görev yaptı.
Gemiler

Gearing sınıfı muhrip
İptal edilenler

1945 yılında II. Dünya Savaşı'nın sona ermesi ile birlikte kâğıt üzerinde inşası planlanan 47 adet Gearing sınıfı muhrip daha kızağa konulmadan iptal edilmiştir. Bu gemilerin üç adedi hariç isimlendirilmedi. Sadece borda numaraları tahsis edilen gemiler aşağıdaki gibidir:
DD-809/816 borda numaraları arası 8 adet muhrip kızağa konmadan 12 Ağustos 1945 tarihinde iptal edildi. DD-815 ve DD-816 muhriplerine sırası ile USS Charles H. Roan ve USS Timmerman adları verildi. İptal işlemi ardından bu isimler yeni kızağa konacak Gearing sınıfı iki muhribe aktarıldı. Bakınız, DD-853 USS Charles H. Roan ve DD-828 USS Timmerman.
DD-854/856 borda numaraları arası 3 adet muhrip kızağa konmadan 12 Ağustos 1945 tarihinde iptal edildi. DD-854 muhribine USS Robert A. Owens adı verildi. İptal işlemi ardından bu isim yeni kızağa konacak Gearing sınıfı bir muhribe aktarıldı. Bakınız, DD-827 USS Robert A. Owens.
DD-891/926 borda numaraları arası 36 adet muhrip kızağa konmadan 1945 Mart ayı içinde iptal edildi. Teknelerin hiçbirine isim verilmedi. DD-891/893 ile DD-896 tekneleri 8 Mart 1945 tarihinde; DD-894/895, DD-905/908 ve DD-917/926 tekneleri 27 Mart 1945 tarihinde; DD-897/904 ve DD-909/916 tekneleri ise 28 Mart 1945 tarihinde iptal edildi.
Tadil edilenler

II. Dünya Savaşı'nın sonuna doğru 36 adet Gearing sınıfı muhrip, uçaklara karşı erken uyarı radarları ile donatılarak uzun menzilli radar-piket gemisi şeklinde tadil edildi. Tadilatların çoğu denize indirilmemiş inşa halindeki tekneler üzerinde gerçekleşti. Bu gemiler, Frank Knox sınıfı olarak da bilinir ve tanımlamaları DDR olarak değiştirilmiştir.
Yine II. Dünya Savaşı'nın ardından iki adet Gearing sınıfı muhrip, denizaltılara karşı avcı-katil (Hunter-Killer) muhribi şeklinde tadil edildi. Bu gemiler, Carpenter sınıfı olarak da bilinir ve tanımlamaları DDK olarak değiştirilmiştir. Aynı zamanda 13 adet Gearing sınıfı muhrip, denizaltı savunma harbi refakat muhribi şeklinde tadil edildi. Bu gemiler, Basilone sınıfı olarak da bilinir. Bu muhriplerin tanımlamaları DDE olarak değiştirilmiştir.
Yukarıda adı geçen tüm tekneler daha sonra standart denizaltı savunma harbi muhribi şekline geri döndü ve aşağıdaki başlıkta sözü edilen modernizasyon programlarına katıldılar.
Bu gemilerin dışında üç adet Gearing sınıfı muhrip çeşitli testlerde kullanmak amacı ile tadilata uğradı. DD-848 USS Witek ve DD-828 USS Timmerman tekneleri yeni tahrik sistemlerinin testlerinde, DD-712 USS Gyatt ise Terrier hava savunma füze sistemi denemelerinde kullanıldı. Bu üç tekne herhangi bir modernizasyon çalışması yapılmadan hizmet dışı kalmıştır.
Modernizasyon çalışmaları

Gearing sınıfı muhripler 1960'lı yıllarda FRAM (Fleet Rehabilitation and Modernization) modernizasyon programına tabi tutuldu. Modernizasyon sırasında teknelerin çoğu ASROC lançeri ve AN/SQS-23 sonarı ile donatıldı. Ayrıca, program dahilinde gemilere DASH uzaktan kumandalı denizaltı savunma harbi helikopter kabiliyeti kazandırıldı. Bu gemiler aşağıda belirtilen dört grup halinde modernize edildi:
FRAM 1A Gearing sınıfı muhripleri
FRAM 1B Gearing sınıfı muhripleri
FRAM 1C Gearing sınıfı muhripleri
FRAM 2 Gearing sınıfı muhripleri
Askeri Yardım Programı

1970'li yılların ortasında Amerikan Donanması'nda görev yapan modernize edilmiş Gearing sınıfı muhripler 30 yıllık ekonomik ömürlerini doldurdu. Bu muhriplerin çoğu Askeri Yardım Programı (MAP) çatısı altında müttefik ülkelere ödünç verildi. Bu muhriplerin bir kısmı transfer edildiği ülkeler tarafından daha sonra satın alındı. Bir kısmı ise Amerikan Donanması'na geri dönmeden hizmet dışı kaldı. Müttefik donanmalara transfer olmayan gemiler ise hedef gemisi olarak tatbikatlarda batırıldı veya sökülmek amacı ile satıldı. Tarihi sıralamaya göre Askeri Yardım Programı ile Gearing sınıfı muhrip alan 11 ülke aşağıda belirtilmiştir:
Askeri Yardım Programı > Yunanistan Deniz Kuvvetleri

1971 ile 1980 yılları arasında altı adedi FRAM 1 ve bir adedi FRAM 2 modernizasyon seviyesinde olmak üzere toplam yedi adet Gearing sınıfı eski Amerikan muhribi teslim aldı. Bu gemiler Themistoklis sınıfı olarak da bilinir.
Askeri Yardım Programı > Çin Cumhuriyeti Deniz Kuvvetleri

1971 ile 1980 yılları arasında 12 adedi FRAM 1 ve iki adedi FRAM 2 modernizasyon seviyesinde olmak üzere toplam 14 adet Gearing sınıfı eski Amerikan muhribi teslim aldı. Bu gemiler Fu Yang sınıfı olarak da bilinir.
Askeri Yardım Programı > Türk Deniz Kuvvetleri

1971 ile 1983 yılları arasında 9 adedi FRAM 1 ve üç adedi FRAM 2 modernizasyon seviyesinde olmak üzere toplam 12 adet Gearing sınıfı eski Amerikan muhribi teslim aldı. Bu gemiler Tepe sınıfı olarak da bilinir.[kaynak belirtilmeli]
Toplam 12 adet Amerikan Donanması fazlası Gearing sınıfı ve Carpenter sınıfı denizaltı savunma harbi muhribi 1971-83 yılları arasında Türkiye'ye transfer edildi. Bu gemiler 1995 yılına kadar hizmete devam ettiler.
Askeri Yardım Programı > Türk Deniz Kuvvetleri > İlk teslimatlar

Mart 1971 ile Haziran 1980 ayları arasında sekiz adet Amerikan Gearing sınıfı muhrip Askeri Yardım Programı (MAP) dahilinde Türk Deniz Kuvvetleri'ne katıldı. 1974 Kıbrıs harekâtı sırasında dost ateşi sonucunda batan TCG Kocatepe (D-354)(USS Harwood (DD-861)) muhribinin yerine aynı ad ve borda numarası ile USS Norris (DD-859) (aslında yedek parça olarak kullanılmak üzere alınan bir tekneydi) gemisi geçti.
Askeri Yardım Programı > Türk Deniz Kuvvetleri > Carpenter sınıfı

Şubat 1981 ve 1982 arasında iki adet Amerikan Carpenter sınıfı muhrip TCG Anıttepe (D-347) (eski USS Carpenter (DDK-820) ve TCG Alçıtepe (D-346) (eski USS Robert A. Owens (DDK-827)) Askeri Yardım Programı (MAP) dahilinde Türk Deniz Kuvvetleri'ne katıldı.
Askeri Yardım Programı > Türk Deniz Kuvvetleri > Son teslimatlar

Ekim 1982 ve Mart 1983 ayları arasında iki adet Amerikan Gearing sınıfı muhrip Askeri Yardım Programı (MAP) dahilinde Türk Donanması'na katıldı.
Ayrıca, eski Amerikan USS McKean (DD-784) muhribi yedek parça olarak kullanılmak amacı ile TCG Gayret gemisinden önce, 2 Kasım 1982 tarihinde Türk Deniz Kuvvetleri'ne transfer edilmiştir.
Askeri Yardım Programı > Kore Cumhuriyeti Deniz Kuvvetleri

1972 ile 1981 yılları arasında beş adedi FRAM 1 ve iki adedi FRAM 2 modernizasyon seviyesinde olmak üzere toplam yedi adet Gearing sınıfı eski Amerikan muhribi teslim aldı. Bu gemiler Chung Buk sınıfı olarak da bilinir.
Askeri Yardım Programı > İspanyol Deniz Kuvvetleri

1972 ile 1978 yılları arasında FRAM 1 modernizasyon seviyesinde beş adet Gearing sınıfı eski Amerikan muhribi teslim aldı. Bu gemiler Churruca sınıfı olarak da bilinir.
Askeri Yardım Programı > Arjantin Deniz Kuvvetleri

1973 yılında FRAM 2 modernizasyon seviyesinde bir adet Gearing sınıfı eski Amerikan muhribi teslim aldı. Bu gemiye D-27 ARA Comodoro Py adı verildi.
Askeri Yardım Programı > Brezilya Deniz Kuvvetleri

1973 yılında FRAM 1 modernizasyon seviyesinde iki adet Gearing sınıfı eski Amerikan muhribi teslim aldı. Bu gemiler Marcilio Dias sınıfı olarak da bilinir.
1975 ile 1977 yılları arasında Amerikan Donanması, FRAM modernizasyonuna katılmış iki eski muhribi İran'a transfer etti. DD-713 USS Kenneth D. Bailey ve DD-881 USS Bordelon gemileri hiçbir zaman İran Donanması'nda hizmete girmedi ve kullanılmadan söküldü.
Askeri Yardım Programı > Pakistan Deniz Kuvvetleri

1977 yılından başlayarak FRAM 1 modernizasyon seviyesinde altı adet Gearing sınıfı eski Amerikan muhribi teslim aldı. Bu gemiler Tariq sınıfı (veya Tarık) olarak da bilinir.
Askeri Yardım Programı > Ekvator Deniz Kuvvetleri

1978 yılında FRAM 1 modernizasyon seviyesinde bir adet Gearing sınıfı eski Amerikan muhribi teslim aldı. Bu gemiye BAE Presidente Eloy Alfaro adı verildi.
Askeri Yardım Programı > Meksika Deniz Kuvvetleri

1982 yılından başlayarak FRAM 1 modernizasyon seviyesinde iki adet Gearing sınıfı eski Amerikan muhribi teslim aldı. Bu gemiler Netzahualcoyotl sınıfı olarak da bilinir.
| g t Gearing sınıfı muhrip  |
| --- | --- |
 Gearing ·  Eugene A. Greene ·  Gyatt ·  Kenneth D. Bailey ·  William R. Rush ·  William M. Wood ·  Wiltsie ·  Theodore E. Chandler ·  Hamner ·  Epperson ·  Frank Knox ·  Southerland ·  William C. Lawe ·  Lloyd Thomas ·  Keppler ·  Lansdale ·  Seymour D. Owens ·  Rowan ·  Gurke ·  McKean ·  Henderson ·  Richard B. Anderson ·  James E. Kyes ·  Hollister ·  Eversole ·  Shelton ·  Seaman ·  Chevalier ·  Higbee ·  Benner ·  Dennis J. Buckley ·  Corry ·  New ·  Holder ·  Rich ·  Johnston ·  Robert H. McCard ·  Samuel B. Roberts ·  Basilone ·  Carpenter ·  Agerholm ·  Robert A. Owens ·  Timmerman ·  Myles C. Fox ·  Everett F. Larson ·  Goodrich ·  Hanson ·  Herbert J. Thomas ·  Turner ·  Charles P. Cecil ·  George K. MacKenzie ·  Sarsfield ·  Ernest G. Small ·  Power ·  Glennon ·  Noa ·  Fiske ·  Warrington ·  Perry ·  Bausell ·  Ozbourn ·  Robert L. Wilson ·  Witek ·  Richard E. Kraus ·  Joseph P. Kennedy, Jr. ·  Rupertus ·  Leonard F. Mason ·  Charles H. Roan ·  Fred T. Berry ·  Norris ·  McCaffery ·  Harwood ·  Vogelgesang ·  Steinaker ·  Harold J. Ellison ·  Charles R. Ware ·  Cone ·  Stribling ·  Brownson ·  Arnold J. Isbell ·  Fechteler ·  Damato ·  Forrest Royal ·  Hawkins ·  Duncan ·  Henry W. Tucker ·  Rogers ·  Perkins ·  Vesole ·  Leary ·  Dyess ·  Bordelon ·  Furse ·  Newman K. Perry ·  Floyd B. Parks ·  John R. Craig ·  Orleck ·  Brinkley Bass ·  Stickell ·  O'Hare ·  Meredith 
Önce gelen: Allen M. Sumner sınıfı / Sonra gelen: Mitscher sınıfı
ABD Deniz Kuvvetleri muhripleri listesi | Türk Deniz Kuvvetleri savaş gemileri listesi
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: sh2011000271  NLI: 987007590605605171
İlhan Selçuk

| İlhan Selçuk |
| --- | --- |
Yazarın Kadıköy Özgürlük Parkı'nda bulunan heykeli
Doğum: 11 Mart 1925(1925-03-11) Aydın, Türkiye
Ölüm: 21 Haziran 2010 (85 yaşında) İstanbul, Türkiye
Meslek: Gazeteci, yazar
Milliyet: Türk

İlhan Selçuk (11 Mart 1925, Aydın - 21 Haziran 2010, İstanbul), Türk gazeteci ve yazar.
Düzenli gazetecilik kariyerine 1961'de Akşam'da başladı; aynı yıl Tanin'e oradan Vatan'a geçti; ertesi yıl Nadir Nadi'nin çağrısı üzerine Cumhuriyet gazetesinde yazmaya başladı. 1991 yılından ölümüne kadar Cumhuriyet'in başyazarlığını yaptı.
İlhan Selçuk, 12 Mart Muhtırası'ndan sonra "9 Mart Cuntası" içerisinde yer almak savıyla tutuklandı ve Ziverbey Köşkü'nde işkence gördü.
21 Mart 2008 tarihinde saat sabah 04:30 sıralarında Ergenekon operasyonu kapsamında gözaltına alındı ve iki gün sorgulandıktan sonra tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı. 21 Haziran 2010 tarihinde ölen yazar, Hacıbektaş ilçesindeki "Yıldızlar Mezarlığı"na defnedildi.
Yaşamı

Babası Mehmet Kasım Selçuk, annesi Hikmet Selçuk'tur. Asker olan babasının görevi sebebiyle çocukluğunda Türkiye'nin birçok değişik yerinde bulundu. Karikatürist Turhan Selçuk'un ve Mengü Ertel'in eşi Ülfet Ertel'in kardeşidir. En büyük abileri Orhan ise, Harp Okulunda okurken ölmüştür. İlhan Selçuk, 1950'de İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. Bir süre serbest avukat olarak çalıştıktan sonra, önce yayıncılığa sonra da gazeteciliğe yöneldi. Kardeşi Turhan Selçuk'la birlikte 41 Buçuk (1952) ve Dolmuş (1956), Aziz Nesin ve Turhan Selçuk'la birlikte Karikatür (1958) adlı mizah dergilerini çıkardı. Karikatür dergisi, sonradan Semih Balcıoğlu'nun Taş adlı mizah dergisiyle birleşerek Taş-Karikatür adını aldı. İlk yazıları 1952 yılında 41 Buçuk dergisinde çıkan Selçuk, 1961'den itibaren gazeteciliğe başlayarak Yeni İstanbul, Akşam, Tanin ve Vatan gazetelerinde fıkra yazarlığı yaptı. 1963'te girdiği Cumhuriyet'teki "Pencere" adlı köşesindeki yazılarını ölümüne kadar sürdürdü.
Yaşamı > Sonraki yıllar

1991 yılında, Nadir Nadi'nin ölümünden sonra Cumhuriyet'in yayın politikası nedeniyle başlayan tartışmalar sonucunda bir grup yazar ve çalışanla beraber gazeteden ayrıldı. Ancak Nisan 1992'de yeni bir yayın kurulu oluşturulmasıyla gazeteye döndü ve ölümüne kadar sürdüreceği başyazarlık görevine başladı.
Türkiye İnsan Hakları Kurumu Vakfı (TİHAK) kurucu üyesidir. 1997 Sertel Demokrasi Ödülü'ne layık görülmüştür.
İlhan Selçuk, 21 Mart 2008 günü saat sabah 04:30'da Ergenekon soruşturması kapsamında gözaltına alındı. Selçuk'la birlikte gözaltına alınanlar arasında İşçi Partisi Genel Başkanı Doğu Perinçek, eski İstanbul Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Kemal Alemdaroğlu, Ulusal Kanal Genel Yayın Yönetmeni Ferit İlsever, Aydınlık Dergisi Genel Yayın Yönetmeni Serhan Bolluk ve gazeteci Adnan Akfırat da bulunmaktaydı. İlhan Selçuk, 22 Mart'ı 23 Mart 2008'e bağlayan gece, saat 01:30'da serbest bırakılmıştır.
14 Ağustos 2009 günü, rahatsızlanarak Vehbi Koç Amerikan Hastanesi Yoğun Bakım ünitesinde tedavi altına alınmış ve beyin damar tıkanıklığına bağlı olarak kısmi felç geçirdiği saptanmıştır. 10 gün yoğun bakım ünitesinde tedavi gören Selçuk, 24 Ağustos 2009 günü yoğun bakımdan çıkmıştır.
21 Haziran 2010 günü çoklu organ yetmezliği nedeniyle İstanbul'da öldü. Vasiyeti üzerine Nevşehir'in Hacıbektaş İlçesi'nde ağabeyi Turhan Selçuk'un yanı başında toprağa verildi.
Eserleri

Uzak Komşu Rusya'dan Gezi Notları (1967) - Gezi notları
Mustafa Kemal'in Saati (1969) - Belgesel yazılar
Yüzbaşı Selahattin'in Romanı (2 cilt, 1973/1975) - Roman
Güzel Amerikalı (1976) - Gezi notları
Sovyetler, İran, Amerika İzlenimleri (1976) - Gezi notları
Yeni Kırallar, Yeni Soytarılar (1976) - Belgesel yazılar
Atatürkçülüğün Alfabesi
Ağlamak ve Gülmek (1982) - Belgesel yazılar
Düşünüyorum Öyleyse Vurun (1984) - Belgesel yazılar
Görülmüştür (1986) - Belgesel yazılar
Ziverbey Köşkü (1987) - 12 Mart dönemi tutukluluğu anıları
Japon Gülü (1988) - Deneme
Enel Hakk'ın Hakkı - Cumhuriyet gazetesinde çıkmış, Alevi-Sünni konularında yazılmış çarpıcı yazıları içermektedir. Bazı Bektaşi Fıkraları ile okuyucu eğlenerek bilgilendiriliyor.
İskele Sancak Sol - Sağ - Şeriat (1996)
İlhan Selçuk ve Cumhuriyet Aydınlanmasını Yaratanlar Anıtı
Yazarın 1995 senesinde yapılan heykeli Kadıköy'deki Özgürlük Parkı'nda bulunmaktadır
Selçuk'un, Eskişehir'deki Yılmaz Büyükerşen Balmumu Heykeller Müzesi'nde yer alan balmumu heykeli.
Tevfik Fikret

| Tevfik Fikret |
| --- | --- |

Doğum: Mehmed Tevfik 24 Aralık 1867(1867-12-24) İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 19 Ağustos 1915 (47 yaşında) İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Defin yeri: Aşiyan Müzesi bahçesi, İstanbul
Meslek: Şair, öğretmen
Milliyet: Osmanlı Türkü
Dönem: Servet-i Fünûn
Edebî akım: Servet-i Fünûn
Çocuklar: Haluk Fikret
 Etkiledikleri Mustafa Kemal Atatürk, Nâzım Hikmet, Ruşen Eşref Ünaydın 
  Etkilendikleri François Coppée, Muallim Naci, Recaizade Mahmud Ekrem 

Vatanım bütün yeryüzü, milletim insanlıktır.
Tevfik Fikret
26 Ağustos 1920 tarihli Servet-i Fünun mecmuasında Tevfik Fikret
Tevfik Fikret (Osmanlıca: توفیق فکرت; 24 Aralık 1867, İstanbul - 19 Ağustos 1915, İstanbul), Osmanlı Türkü şair ve öğretmen. Osmanlı İmparatorluğu'nun dağılma sürecinde Servet-i Fünûn topluluğunun lideri olan Tevfik Fikret, devrimci ve idealist fikirleriyle Mustafa Kemal başta olmak üzere dönemin pek çok aydınını etkiledi. Türk edebiyatının Batılılaşmasında öne çıkan isimlerden birisi oldu. Farsçada "kuş yuvası" anlamına gelen Aşiyan ismini verdiği semt, yaşamının son yıllarını geçirdiği ve eserlerini kaleme aldığı yerdir.
Yaşamı > Ailesi, öğrenimi

24 Aralık 1867'de İstanbul'un Kadırga semtinde dünyaya geldi. Ailesi ona Mehmed Tevfik adını verdi. Babası Hüseyin Efendi, Çankırı'nın Bayramören ilçesine bağlı Dalkoz köyünden ayrılıp İstanbul'a yerleşmiş Ahmet Ağa'nın oğlu idi. Hüseyin Efendi, oğlu doğduğu yıl İstanbul'da belediye meclis üyesi ve Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünde memur olmuştu. Sonraki yıllarda Osmanlı Devleti'nin Hama, Nablus, Akka, Urfa, Halep mutasarrıflıklarında bulundu. Annesi Hacı Hatice Refia Hanım, 1822'deki Yunan ayaklanmasında kimsesiz kalıp Osmanlılara sığınmış ve Müslüman olmuş iki Sakızlı Rum çocuğunun kızı idi. Mehmed Tevfik'in Sıdıka adlı bir kız kardeşi ve Şevki isminde bir de erkek kardeşi vardı.
Hac ziyaretine giden annesi Refia Hanım, 1879'da dönüş yolunda kolera nedeniyle ölünce Tevfik Fikret, 12 yaşında öksüz kaldı. Babası, saraya jurnal edilerek Nablus, Akka ve Antep'e sürgüne gönderildiği için kız kardeşi ile kendisinin bakımını anneannesi ve büyük yengesi üstlendi. Henüz çocukken annesini kaybetmek, onu hayatı boyunca etkiledi. 19 yıl sürgünde kalan babası da sürgünden hiç dönemedi ve Antep'te öldü.
Aksaray’daki Mahmudiye Valide Rüştiyesinde öğrenimine başlayan Tevfik Fikret, çok dindar bir ortamda yetişmekteydi. Okulu, 93 Harbi yenilgisinden sonra Rumeli’den İstanbul’a gelen göçmenlere tahsis edilince öğrenimine Galatasaray Sultanisinde devam etti. Bu yeni okula girişi hayatında bir dönüm noktası oldu. 11 yıl öğrenim gördüğü okulunda devrin önemli edebiyatçılarından Recaizade Ekrem, Muallim Naci, Muallim Feyzi gibi seçkin öğretmenlerin öğrencisi oldu. Şiir yazmaya lise yıllarında başladı. Öğretmenlerinin teşviki ile yazdığı ilk şiiri, Tercüman-ı Hakikat'te yayımlandı. Nazmi mahlasıyla yazılmış, gazel tarzında bir şiirdi. Okulu 1888 yılında birincilikle bitirmiştir.
Yaşamı > Memuriyet yaşamı

Mezun olduğu yıl, Hariciye Nezareti İstişare Odası’nda (Dışişleri Bakanlığı Enformasyon Dairesi) katip olarak işe başlayan Mehmed Tevfik, kısa bir süre sonra geçtiği Maarif Mektûbî Kaleminden bir yıl dolmadan istifa ederek ayrıldı. Yeterince çalışmadığını düşündüğünden iş deneyimi onu hayal kırıklığına uğratmıştı. İstifası sırasında, gecikmiş maaşlarının ödenmesini maaşı hak etmediği gerekçesiyle reddetti. Bu olay, onun dürüstlüğünü efsane hâline getirdi. Hazine tarafından yine de kendisine topluca ödeme yapılınca tüm parayı Göçmenler Komisyonuna bağışladı. Sadaret Mektûbî Kalemi’nde kısa bir süre çalıştıktan sonra 1889 Ağustos’unda İstişare Odasında tekrar muavin olarak göreve başladı. Bir yandan da Yüksek Ticaret Okulunda Fransızca ve Türkçe dersleri vermekteydi.
Yaşamı > Mirsad dergisi

Kısa bir süre sonra Trabzon Valisi olacak dayısı Mustafa Bey’in 15 yaşındaki kızı Nazime Hanım ile 1890 yılında evlendi, dayısının evine yerleşti. Şiir konusunda bir süredir suskun olan Fikret, İsmail Safa'nın yönettiği Mirsad dergisinde "Bahar" şiirini yayımlayarak suskunluğu bozdu; aynı yıl Mirsad'da 18 şiiri daha yayımlandı. Derginin açtığı iki yarışmada birer birincilik alarak ününü artırdı.
Yaşamı > Mekteb-i Sultani'de öğretmenlik

Osmanlı Lisanı Öğretmenliği Sınavını kazanarak 1892’de çok sevdiği Mekteb-i Sultânî’ye atanması ile yaşamında yeni bir dönem açıldı. İlkokul üçüncü sınıf Türkçe öğretmeni olarak göreve başladığı okulda, Muallim Naci'nin vefatı üzerine edebiyat öğretmeni olarak çalışmaya devam etti. Hükûmetin bütçede kısıntı yapıp memur maaşlarını yüzde on kesmesine tepki olarak 1895'te okuldan ayrıldı, inzivaya çekildi.
Yaşamı > Malumat dergisi

Mirsad dergisinin kapanması ile şiir yayımlamaya yeniden ara veren Tevfik Fikret, öğretmenlik yaptığı sırada 1894'ten itibaren, arkadaşları Hüseyin Kazım ve Ali Ekrem'in ısrarı ile yeni çıkaracakları Malumat dergisinin başyazarlığını üstlenmişti. Derginin kapandığı 1895 Mayıs'ına kadar 25 şiiri yayımlandı. Bunlar, eski şiirlerine göre daha batı tarzında şiirlerdi. Şair, o yıllarda padişaha bağlı bir çizgideydi. Derginin ilk sayısında Padişah II. Abdülhamid'i öven "Tebrik-i Veladet" şiirini yayımlamıştı.