Lev Şestov
Hayatı

Şestov, Kiev'de Yahudi bir ailenin çocuğu olarak Yeguda Lev Shvartsman adıyla doğdu. Kendisi, Chicago'ya göç etmiş iş ve siyasette önemli bir yere sahip olan Pritzker ailesinin patriği olan avukat Nicholas Pritzker'in kuzeniydi. Otoriteyle yaşadığı çekişmeler nedeniyle çeşitli yerlerde eğitim gördü. Moskova Devlet Üniversitesi'nde hukuk ve matematik okudu ancak Öğrenci Müfettişi'yle yaşadığı bir anlaşmazlık sonucu geri dönmesi ve eğitimini Kiev'de tamamlaması istendi.
Shestov'un tezi, içerdiği devrimci eğilimler nedeniyle Kiev'deki St. Vladimir İmparatorluk Üniversitesi tarafından reddedildi ve bu durum onun hukuk doktoru olmasını engelledi.
Askerlik hizmetini tamamladıktan sonra (1890), Moskova'da bir avukatlık bürosunda staj yaparken aynı zamanda, 1891'de iflasın eşiğinden döndürdüğü aile şirketini de yönetiyordu. Bu dönemde, Ortodoks bir kadın olan Aniouta Listopadova ile gizli bir ilişki yaşamaya başladı ve bu ilişkiden 1892'de doğan Sergueï Listopadov adında bir oğlu oldu. Ancak bu çocuğu tanımadı.
1898'de Nikolay Berdyaev, Sergei Diaghilev, Dmitri Merezhkovsky ve Vasily Rozanov gibi önde gelen Rus entelektüel ve sanatçılarının bulunduğu bir çevreye girdi. Shestov, bu grubun kurduğu bir dergiye makaleler yazdı. Bu dönemde, düşüncesini derinden etkileyen iki yazar olan Tolstoy ve Nietzsche üzerine ilk önemli felsefi eseri "Tolstoy ve Nietzsche'nin Öğretisinde İyilik: Felsefe ve Vaaz"ı tamamladı.
Bir süre Roma'da ikamet ettiği dönemde, tıp öğrencisi olan Anna Eléazarovna Berezovskaïa ile tanışarak ailesinin onayı olmadan 1897 yılında evlendi. Bu evlilikten Tatiana (1897) ve Nathalie (1900) adında iki kız çocukları dünyaya geldi.
Şestov, düşüncesini Fyodor Dostoyevski ve Friedrich Nietzsche üzerine yazdığı ikinci kitapta geliştirdi ve bu, onun özgün ve keskin bir düşünür olarak ününü artırdı. 1905'te yayımlanan "Temelsizliğin Tanrılaştırılması" (Rusça: Апофеоз беспочвенности (опыт адогматического мышления)) adlı eserinde Şestov, Rus ve Avrupa Edebiyatı arasındaki farkı incelemek için Friedrich Nietzsche'nin aforistik tarzını benimsedi. Eser, yüzeyde çeşitli entelektüel konuların bir keşfi gibi görünse de, özünde yaşam durumlarına karşı temel tutumlarımızı hem eleştiren hem de hicveden alaycı bir Varoluşçu felsefe çalışmasıdır. Eserin S.S. Koteliansky tarafından yapılan edebi çevirisine önsöz yazan D. H. Lawrence, Şestov'un felsefesini şu sözlerle özetledi: "'Her şey mümkündür' - bu gerçekten onun merkezi çığlığıdır. Bu nihilizm değildir. Bu sadece insan psikesinin eski bağlardan kurtulmasıdır. Temel pozitif fikir, insan psikesinin ya da ruhunun, gerçekten kendisine ve başka hiçbir şeye inanmamasıdır." Şestov, daha sonra "Eyüp'ün Terazileri" (Fransızca: Sur la balance de Job) gibi yazılarında da inceleyeceği din, rasyonalizm ve bilim gibi temel konuları bu oldukça anlaşılır bir dille eserinde ele alır. Bu eserden Shestov'un muhtemelen en önemli alıntısı şudur: "...şunu düşünmemiz gerekir ki, sadece bir iddianın nesnel gerçekliği vardır ya da olabilir: yeryüzünde hiçbir şey imkansız değildir. Birisi bizi başka, daha sınırlı ve sınırlayıcı gerçekleri kabul etmeye zorlamak istediğinde, elimizdeki her araçla direnmemiz gerekir."
Şestov'un çalışmaları, en yakın Rus arkadaşlarının bazıları tarafından bile onaylanmadı. Birçok kişi Şestov'un eserlerinde akıl ve metafiziği reddettiğini, hatta nihilizmi benimsediğini gördü. Bununla birlikte, D. H. Lawrence ve arkadaşı Georges Bataille gibi yazarlarda hayranlık uyandırdı.
1908'de Shestov Almanya'nın Freiburg kentine taşındı ve 1910'da Coppet adlı küçük bir İsviçre köyüne taşınana kadar orada kaldı. Bu dönemde yazar çok verimli çalışmalar yaptı. Bu çalışmaların meyvelerinden biri "Büyük Nöbetler" ve "Sondan Bir Önceki Sözler" eserlerinin yayınlanmasıydı. 1915'te Moskova'ya döndü ve aynı yıl oğlu Sergei, Almanlara karşı savaşta hayatını kaybetti. Moskova döneminde, çalışmaları din ve teolojik konularından daha fazla etkilenmeye başladı. Bolşeviklerin 1917'de hükümeti ele geçirmesi Shestov'un hayatını zorlaştırdı ve Marksistler, yeni eseri "Potestas Clavium"a giriş olarak bir Marksist doktrin savunması yazması için ona baskı yaptılar; aksi takdirde eser yayınlanmayacaktı. Shestov bunu reddetti, ancak yetkililerin izniyle Kiev Üniversitesi'nde Yunan felsefesi üzerine dersler verdi. Burada kız kardeşi Sophie Balashovskaïa ile birlikte kaldı. Ertesi yıl, Anahtarların Gücü'nün (Potestas Clavium) 1923'te Berlin'de yayınlanacak olan son versiyonunu yazdı. Sonbaharda ailesiyle birlikte İsviçre'ye gitmenin bir yolunu bulmak için Yalta'ya gitti.
Şestov'un Sovyet rejimine karşı duyduğu hoşnutsuzluk, onu Rusya'dan uzun bir yolculuğa çıkmaya yöneltti. Ocak 1920'de Shestov, İstanbul'a giden bir tekneye bindi, ardından Cenova'ya, oradan Paris'e ve son olarak da kız kardeşi Madame Lowtzky'nin ev sahipliği yaptığı Cenevre'ye gitti. Nisan 1921'de Clamart'a ve ardından Paris'e taşınarak Rus göçmen topluluğuna katıldı. Yazar, özgünlüğünün hızla tanındığı Fransa'da popüler bir şahsiyetti. Paris'te kısa sürede genç Georges Bataille ile yakın arkadaş oldu ve onu derinden etkiledi. Ayrıca, kendisine ve ailesine Paris'e yerleşme ve Fransız siyasi ve edebi çevrelerine entegre olma konusunda yardımcı olan Eugene ve Olga Petit ile de yakın ilişki kurdu. Bu Rus düşünürün yeniden takdir edildiğinin bir kanıtı, prestijli bir Fransız felsefe dergisine katkıda bulunmaya davet edilmesiydi. Savaşlar arası dönemde, Shestov büyük bir düşünür olarak gelişmeye devam etti. Bu dönemde, 1925'te Sorbonne'da ders verirken aynı zamanda Blaise Pascal ve Plotinus gibi büyük teologların çalışmalarına tamamen dalmıştı. 1926'da Edmund Husserl ile tanıştırıldı ve felsefi görüşlerindeki radikal farklılıklara rağmen onunla samimi bir ilişki sürdürdü. 1929'da, Freiburg'a yaptığı bir ziyaret sırasında Edmund Husserl ile görüştü ve Danimarkalı filozof Søren Kierkegaard'ı incelemeye teşvik edildi.
Kierkegaard'ın keşfi, Shestov'un felsefesinin idealizmi reddetmesi ve insanın nihai bilgiye objektif akıl ve doğrulanabilirlik yerine temellendirilmemiş öznel düşünce yoluyla ulaşabileceği inancı gibi büyük benzerlikler paylaştığını fark etmesine neden oldu. Ancak Shestov, Kierkegaard'ın bu düşünce çizgisini yeterince ileriye götürmediğini düşündü ve Danimarkalı düşünürün bıraktığı yerden devam etti. Bu eğilimin sonuçları, 1936'da yayınlanan "Kierkegaard ve Varoluşçu Felsefe" (Fransızca: Kierkegaard et la philosophie existentielle) adlı Hıristiyan varoluşçuluğunun temel eserinde görülür.
Sağlık durumunun giderek kötüleşmesine rağmen Shestov hızlı bir tempoda yazmaya devam etti ve nihayet başyapıtı "Atina ve Kudüs" (Fransızca: Athènes et Jérusalem (Essai de philosophie religieuse)) adlı eserini tamamladı. Bu eser, özgürlük ve akıl arasındaki dikotomiyi inceler ve felsefede aklın reddedilmesi gerektiğini savunur. Ayrıca, bilimsel yöntemin felsefeyi ve bilimi uzlaştırılamaz hale getirdiğini, çünkü bilimin deneysel gözleme odaklandığını, buna karşılık felsefenin (Şestov'un iddiasına göre) özgürlük, Tanrı ve ölümsüzlük gibi bilim tarafından çözülemeyecek konularla ilgilenmesi gerektiğini ayrıntılı bir şekilde açıklar.
1938 yılında Şestov, tatil evinde ciddi bir hastalığa yakalandı. Bu son döneminde çalışmalarına devam etti, özellikle Hint felsefesine ve yakın arkadaşı Edmund Husserl'in (ki yakın zamanda ölmüştü) eserlerine yoğunlaştı. Şestov, Paris'teki bir klinikte hayatını kaybetti.