stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ernest Lawrence
Siklotronun gelişimi > İcadı

Lawrence'a uluslararası ün kazandıran icat kâğıt bir peçeteye çizilerek başlandı. 1929 yılında bir öğlen kütüphanede otururken Rolf Widerøe'in günlük makalesine göz attı ve şemalardan bir tanesi ilgisini çekti. Bu küçük iteklemelerin başarısı anlamında yüksek enerji parçacıkları üreten bir cihazı tarif ediyordu. Düz bir hat üzerindeki artan uzunlukta elektrot kullanılarak iyi bir şekilde anlatılmış cihazdı. Bu zamanlarda fizikçiler atomik çekirdeği keşfetmenin başındaydılar. 1919 yılında Yeni Zelandalı fizikçi Ernest Rutherford alfa parçacıklarını nitrojenin içine ateşledi ve çekirdekteki bazı protonları çekirdek dışına vurmada başarılı oldu. Ama çekirdek pozitif yüklü olduğundan başka pozitif yüklü çekirdekler tarafından püskürtülür ve bunlar fizikçilerin yeni anlamaya başladığı bir güç tarafından sıkıca birbirine bağlanır. Bunları ayırmak için çok fazla enerji gereklidir.
Lawrence böyle bir parçacık hızlandırıcının yakın zamanda çok büyük ve laboratuvarı için gereksiz kalacağını gördü. Hızlandırıcıyı daha sıkıştırılabilir yapma üzerinde düşündü ve Lawrence bir elektromanyetiğin kutupları arasında dairesel hızlanan çembere karar verdi. Bu manyetik alan yüklenmiş protonları sadece iki yarım daire arasındaki elektrotlara bağlı olarak spiral bir yolda tutacaktı. Yüzlerce ya da daha fazla dönüşten sonra protonlar yüksek enerjili parçacık ışınları olarak hedefe çarpacaktı. Lawrence heyecanla çalışma arkadaşlarına yüksek voltaj gerekmeden parçacıkların çok yüksek enerjilerini elde etmek için bir yöntem keşfettiğini anlattı. Başlangıçta Niels Edlefsen ile çalıştı. İlk siklotronu pirinç, kablo ve mühür mumundan yaptılar. Bu sadece 10 cm çapında, tek el ile tutulabilir ve yaklaşık 25$ tutarındaydı.
Edlefsen Eylül 1930'da profesör asistanlığı ile meşgul olduğundan ayrıldı ve Lawrence yerini David H. Sloan ve M. Stanley Livingston, Widerøe'ın hızlandırıcısını geliştirme ve Edlefsen'ın siklotronu üzerinde çalışmıştı ile değiştirdi. Her ikisi de kendi finansal desteklerine sahipti. Her iki tasarım da 1931 Mayısında Sloan'ın çizgisel hızlandırıcısının iyonları 1 MeV hızlandırabildiğini pratik olarak ispatladı. Livingston daha büyük bir teknik zorluğa sahipti ama 1,800 voltu 11 inçlik siklotronuna uyguladığında, 2 Ocak 1931, 80,000 elektron volt protonun etrafında döndüğünü elde etti. Bir hafta sonra 3,000 volt ile 1.22 MeV elde etti, doktora tezi için fazlasıydı bile.
Siklotronun gelişimi > Gelişimi

Tekrarlanan bir model olmasına karşın yakında başarının ilk işareti görülecekti ve Lawrence yeni daha büyük bir makine planlamaya başladı. Lawrence ve Livingston 1932 başlarında 69 cm'lik bir siklotron planı çizdiler. $800 11 inçlik siklotron mıknatıs 2 ton ağırlığındaydı ama Lawrence hurdalıkta, Palo Alto, 27 inç aslen Birinci Dünya Savaşı sırasında Atlantik okyanusunu aşan radyo bağlantıları gücü için yapılmış paslanmakta olan 80 ton devasa mıknatıs buldu. Siklotronda güçlü bir bilimsel alete sahipti ama bu bilimsel buluş olarak çevrilmedi. Nisan 1932'de John Cockcroft ve Ernest Walton Cavendish laboratuvarı İngiltere'de lityumu protonlar ile birlikte bombaladıklarını açıkladılar ve helyuma dönüştürmede başarılı oldular. Enerji oldukça düşük gerektirdiği görüldü- 11 inç siklotron kapasitesindeki için. Bunun öğrenildiği sırada Lawrence, Berkeley'e telgraf çekti ve Cockcroft ve Walton'ın sonuçlarının doğrulanıp doğrulanmadığını sordu. Takım olmaları buluş için yeterli kaynak olmayışından dolayı Eylül'e kadar uzadı.
Önemli buluşların Lawrence'ın Radyasyon Laboratuvarından sıyrılmasına rağmen bilimsel kullanımından ayrıca Lawrence siklotronun gelişimine odaklandı. Lawrence yüksek enerji fiziği deneyleri için gerekli olan mühim ekipmanları tedarik edebildi. 1930'larda bu aletin etrafında yeni alan olan nükleer fizik araştırması alanında dünyanın önde gelecek olan laboratuvarını kurdu. 1934 yılında siklotron için patent aldı.
Şubat 1936'da Harvard Üniversitesi başkanı, James B Conant, Lawrence ve Oppenheimer'e cazip bir teklif sundu. Kaliforniya Üniversitesi başkanı, Robert Gordon Sproul da şartları geliştirme ile karşılık verdi. 1 Temmuz 1936'da Radyasyon Laboratuvarı Kaliforniya Üniversitesinin resmî bir bölümü oldu ve Lawrence resmî tam zamanlı asistan olarak buranın başına geçti. Üniversite yıllık 20,000 doları araştırma aktiviteleri için ayırmayı kabul etti. Lawrence işe alınacaklar için basit bir iş modeli benimsedi: “Laboratuvarını mezun olmuş öğrenciler ve fizik bölümü öğrencileri ile doldurdu. Yeni mezunlar herhangi bir şey için çalışmaya gönüllü olacaklardı.”
İkinci Dünya Savaşı ve Manhattan Projesi > Oak Ridge

Oak Ridge, Tennessee'deki elektromanyetik ayırma fabrikası, daha sonrasında Y-12 olarak adlandırılan, tasarımı ve inşasındaki sorumluluklar için Stone&Webster atandı. Tasarım aşamalı birimlere ayrıldı ve bunlar isimlendirildi. İlk beş aşama Alfa parkuru, ikinci son aşama ise Beta parkuru olarak adlandırıldı. Eylül 1943'te Groves Alfa 2 olarak bilinen dört tane daha parkur inşası için yetkilendirildi. Fabrika Ekim 1943'te test edilme amacı ile başlatıldığında 14 ton vakum tankları mıknatısların güçlülüğünden dolayı sıvıştı ve daha güvenli hızlandırılmalıydı diye düşünüldü. Manyetik bobinler kısa devre yapmaya başladığında daha ciddi problemler açığa çıkmaya başladı. Aralıkta Groves mıknatısların kırılarak açılması emrinde bulundu ve içinden avuç dolusu pas çıktı. Daha sonrasında Groves parkurların parçalanması ve mıknatısların fabrikanın temizlenmesi amacı ile geri gönderilmesi talebinde bulundu.
Tennessee Eastman Y-12'yi idare etmek amacıyla işe alındı. Y-12 başlangıçta uranyum-235'i %13 ila %15 arası içerecek halde zenginleştirdi ve ilk birkaç yüz gramını Los Alamos Laboratuvarına Mart 1944'te gemi ile yolladı. 5825'te sadece bir parça uranyum beslendi ve son ürün olarak meydana geldi. Geri kalanı ise işlem süresinde ekipmanlara sıçradı. Yorucu çalışmalar ürünün %10 uranyum-235 ile beslenerek yükselmesine yardımcı oldu, Ocak 1945. Şubatta Alfa parkurları az da olsa (%1.4) yeni S-50 termal difüzyon fabrikası tarafından zenginleşti. Bir sonraki ay K-25 gaz hal difüzyon fabrikası tarafından zenginleştirme devam etti ve oran %5'e çıktı. Nisan 1945 itibarı ile K-25 uranyumu Beta yollarını direkt olarak beslemesi açısından yeterince zenginleştirdi.
16 Temmuz 1945'te Lawrence, Chadwick ve Charles A. Thomas ile birlikte ilk atom bombası Trinity nükleer testini gözlemledi. Başarısı karşısında heyecanlıydılar. Fonksiyonel silahı şimdi Japonya üzerinde nasıl kullanmalı sorusu bilim insanlarınca dert haline geldi. Oppenheimer yeni silahın gücünün Japon lidere göstermemeyi savunurken Lawrence göstermenin bilgece olacağını hissetti. Yine de uranyum bombası uyarı olmaksızın Hiroşima atomik bombalanmasında kullanıldığında Lawrence başarısı ile gurur duydu.
Lawrence Manhattan Projesinin kalütronları geliştirmede ve Alfa 3 parkurları yapımında etkili olacağını umdu ama bunlar ekonomik olmamakla yargılandı. Alfa yolları Eylül 1945'te kapatıldı. Hiç olmadığı kadar iyi çalışmasına rağmen bunlar K-25 ve yeni K-27,Ocak 1946'da işleme başladı ile karşılaştırılamazdı. Aralıkta Y-12 fabrikası kapatıldı ve Tennessee Eastman ücret bordrosu 8600'den 1500'e düşürüldü ve aylık 2 milyon dolar kazanç sağlandı. Radyasyon Laboratuvarındaki çalışan sayısı Mayıs 1945'te yılın sonuna kadar 1086'dan 424'ye düştü.
Savaş sonrası kariyeri > Büyük Bilim

Savaştan sonra Lawrence geniş bilimsel çalışmalar için kapsamlı devlet desteği mücadelesi verdi. Büyük makineleri ve para gereksinimi ile Büyük Bilimin güçlü savunucularındandı ve 1946 yılında Manhattan Projesinden Radyasyon Laboratuvarındaki araştırmalar için 2 milyon doları aşan para talebinde bulundu. Groves parayı onayladı ama John Lawrence'ın medikal izotoplar üretimi dahil olmak üzere bazı programları iptal etti. Bunun nedeni şimdi nükleer reaktörlerle karşılaşmanın daha iyi olacak olmasıydı. Kaliforniya Üniversitesi bir engeldi çünkü savaş zamanı askeri mecburiyetten muaf olma talebi vardı. Lawrence ve Groves Sproul'u sözleşme uzatması konusunda ikna ettiler. 1946 yılında Manhattan Projesi fizikçilere Kaliforniya Üniversitesinde üniversite için harcanan her bir dolar karşılığı 7 dolar harcadı. 184 inç olan siklotron Manhattan Projesinden savaş zamanı dolarları ile tamamlandı. Ed McMillan tarafından yeni fikirleri bünyesinde topladı ve bir elektron hızlandırıcı olarak tamamlandı. Bu işlem 13 Aralık 1946'da başladı. 1935'ten beri ilk defa, Lawrence aktif olarak deneylere katıldı, Eugene Gardner ile elektron hızlandırıcı kullanarak yeni keşfedilmiş pi mezonu yaratma girişimlerindeki çalışma başarısız gitti. Daha sonrasında César Lattes 1948 yılında negatif pi mezonları bulmak için yapılmış cihazı kullandı.
Ulusal laboratuvarların sorumluluğu 1 Ocak 1947'de yeni kurulmuş olan Atom Enerjisi Komisyonuna geçti. Bu yılda Lawrence projeleri, bunlara yeni çizgisel hızlandırıcı ve bevatron olarak bilinecek olan yeni gigaelektronvolt hızlandırıcı da dahildi, için 15 milyon dolar istedi. Kaliforniya Üniversitesi'nin Los Alamos Laboratuvarını işletme süresi 1 Temmuz 1948'e uzatıldı ve bazı üyeleri Kaliforniya dışında da çalışma sorumluluğundan muafiyet istediler. Bazı anlaşmalar sonucunda üniversite kontratı şu andan itibaren dört yıl kadar uzatmaya karar verdi ve Norris Bradbury 1945 yılında Oppenheimer direktörlüğünde profesör olarak atandı. Kısa bir süre sonra Lawrence talebinde bulunduğu tüm fonu aldı.
Bütün bunlara rağmen Franklin Roosevelt- savaştan önce birlik olmak için Radyasyon Laboratuvarı çalışanlarının, Oppheimer'ın eforlarını son derece onaysız gören- için oy kullandı, Lawrence cumhuriyetçi biriydi ve bunu solamaçsızlık aktivitesi olarak adlandırdı. Lawrence üniversitenin kişisel güvenlik kolu tarafından incelenen Robert Serber gibi Radyasyon Laboratuvarı çalışanlarını korumaya zorlandı. Lawrence Robert Oppheimer'ın kardeşi Frank'i Radyasyon Laboratuvarından men etti ve bu Robert ile aralarındaki ilişkinin zarar görmesine neden oldu.
Savaş sonrası kariyeri > Termonükleer silahlar

Ağustos 1949'da Lawrence Sovyet Birliği'nin ilk nükleer testi tarafından alarma geçirildi. Cevabına vardığı uygun yanıt tüm eforu daha büyük bir nükleer silah olan hidrojen bombası yapmaktı. Lawrence bombanın gerektirdiği trityumları yapmak için nötronlar üretmekte, plütonyum gibi yapması daha zor ve daha yüksek enerji gerektiren, nükleer reaktörler yerine hızlandırıcı kullanma önerisini savundu. İlk olarak Mark 1, 7 milyon dolar, 25 MeV çizgisel hızlandırıcı portatifi, kod adı Materyal Test Hızlandırıcı (MTH). Kısa bir zaman sonra yeni ve daha büyük Mark2, uranyum-238'den tüketerek trityum ya da plütonyum üretebilen, olarak bilinen MTH'den bahsetmeye başladı. Serber ve Segre pratik olmayan gereksiz teknik sorunları açıklamaya giriştiler ama Lawrence onları vatan sevmezler olarak gördü.
Lawrence MTH Mark 1 ile birlikte Livermore, Kaliforniya'da bulunmasını önerdiği Edward Teller'ın ikinci nükleer silahlar laboratuvarı kampanyasını destekledi. Livermore'daki yeni laboratuvar 17 Temmuz 1952'de nihayet kabul edildi ama Mark 2 MTH iptal edildi. Bu sırada Atomik Enerji Komisyonu Mark 1'e 45 milyon dolar harcadı ama asıl olarak nükleer silahlar programı için polonyum üretmekte kullanıldı. Aynı zamanda Brookhaven Ulusal Laboratuvarı'nın Kosmotron'u 1 GeV ışın üretti.
Savaş sonrası kariyeri > Ölümü ve mirası

Nobel Ödülü'nün yanı sıra Lawrence 1937 yılında Elliot Cresson Mdalyası ve Hughes Madalyası kazandı. 1938 yılında fizikte Comstock Ödülü, 1940'ta Duddell Madalyası ve Ödülü, 1942'de Holley Madalyası, 1942 yılında Merit Madalyası, 1951'de William Procter Ödülü, 1952'de Faraday Mdalyası ve 1957 yılında Atomik Enerji Komisyonundan Enrico Fermi ödülü aldı. 1948'de Legion d'Honneur'da çalışan oldu ve ilk olarak US Ordu Akademisi'nden 1958 yılında ilk Sylvanus Thayer Ödülü'nü aldı.
Temmuz 1958'de Başkan Dwight D. Eisenhower Lawrence'a Sovyet birliği ile Karşılıklı Nükleer Test Yasaklama Antlaşmasını önermesi için Geneva, İsviçre'ye gitmesi talebinde bulundu. İki kişi hidrojen bombasının gelişimi hakkında tartışmada bulundu ve 1939 yılında Strauss Lawrence'ın siklotronu için fon yardımında bulundu. Strauss Lawrence'ın Geneva heyetinin bir parçası olmasında oldukça ısrarcı idi çünkü nükleer teste gönüllü olarak devam edeceği biliniyordu. Aniden gelişen kronik ülseratif kolitten acı çekmesine karşın Lwrence yine de gitmek istedi ama Geneva'da iken hasta oldu ve Stanford Üniversitesi'ndeki hastaneye kaldırıldı. Cerrahlar kalınbağırsağının çoğunu çıkarttılar ama arterlerinin birinde damarlarda yağ birikmesi dahil olmak üzere başka sorunlar buldular. 27 Ağustos 1958, Palo Alto Hastanesi'nde öldü. Molly halka açık bir cenaze istemedi ama First Congregationalist Kilisesi Berkeley'de anma töreni yapmayı kabul etti. Anma konuşmasının Kaliforniya Üniversitesi başkanı Clark Kerr yaptı.
Ölümünden 23 gün sonra Kaliforniya Üniversitesi İdarecileri üniversitenin iki nükleer araştırma alanını Lawrence'ın ölümü ardından tekrar isim değiştirme konusunda oyladılar ve isimleri Lawrence Livermore Ulusal Laboratuvarı ve Lawrence Cerkeley Ulusal Laboratuvarı oldu. 1959 yılında anısına Ernest Lawrence Ödülü çıktı. Kimyasal elementlerden numarası 103 olan element, 1961 yılında Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarında keşfedildi, lawrencium  olarak adlandırıldı. 1968 yılında Lawrence Bilim Salonu halka açık bilim eğitim merkezi Lawrence onuruna açıldı. Kağıtları Berkeley, Kaliforniya Üniversitesindeki Bancroft Kütüphanesinde bulunmaktadır.
Konuyla ilgili okumalar

Bird, Kai, and Martin J. Sherwin. American Prometheus: The Triumph and Tragedy of J. Robert Oppenheimer (2005) çevrim içi
Bernstein, Barton J. "Four Physicists and the Bomb: The Early Years, 1945-1950" Historical Studies in the Physical and Biological Sciences (1988) 18#2; covers Oppenheimer, Fermi, Lawrence and Compton. çevrim içi
Galison, Peter, and Barton Bernstein. "In any light: Scientists and the decision to build the Superbomb, 1952-1954." Historical Studies in the Physical and Biological Sciences 19.2 (1989): 267–347. çevrim içi
Hiltzik, Michael. Big Science: Ernest Lawrence and the Invention that Launched the Military-Industrial Complex (Simon and Schuster, 2015) çevrim içi
Dr. Edwin M. McMillan (solda) ve Dr. Ernest O Lawrence (sağda).


Oppenheimer ve Lawrence, Kaliforniya Üniversitesi (Berkeley) Radyasyon Laboratuvarı'ndaki 184 inçlik siklotronda.
Ernest O. Lawrence
António Costa

| António Costa |
| --- | --- |

Avrupa Konseyi Başkanı
Görev süresi 1 Aralık 2024 - günümüz
Yerine geldiği: Charles Michel
Portekiz başbakanı
Görev süresi 26 Kasım 2015 - 2 Nisan 2024
Cumhurbaşkanı: Aníbal Cavaco Silva Marcelo Rebelo de Sousa
Yerine geldiği: Pedro Passos Coelho
Yerine gelen: Luís Montenegro
Sosyalist Parti Genel Sekreteri
Görev süresi 22 Kasım 2014 - 7 Ocak 2024
Yerine geldiği: Maria de Belém Roseira (Geçici)
Yerine gelen: Pedro Nuno Santos
Lizbon Belediye Başkanı
Görev süresi 1 Ağustos 2007 - 6 Nisan 2015
Yerine geldiği: Marina Ferreira (Geçici)
Yerine gelen: Fernando Medina
Portekiz Adalet Bakanı
Görev süresi 25 Ekim 1999 - 6 Nisan 2002
Başbakan: António Guterres
Yerine geldiği: José Vera Jardim
Yerine gelen: Celeste Cardona
Kişisel bilgiler
Doğum: António Luís Santos da Costa 17 Temmuz 1961 (63 yaşında) São Sebastião da Pedreira, Lizbon, Portekiz
Partisi: Sosyalist Parti
Evlilik(ler): Fernanda Tadeu (e. 1987)
Çocuk(lar): Pedro (d. 1990) Catarina (d. 1993)
Bitirdiği okul: Lizbon Üniversitesi
İmzası: 
António Luis Santos da Costa (d. 17 Temmuz 1961, Lizbon), eski Lizbon belediye başkanı ve Sosyalist Parti'nin genel sekreteri, 26 Kasım 2015 - 2 Nisan 2024 tarihleri arasında Portekiz başbakanıydı. António Costa, Aralık 2024'ten bu yana Avrupa Konseyi Başkanı olarak görev yapmaktadır.
Lizbon Üniversitesi'nde hukuk ve siyaset bilimi alanında lisans yapmıştır. Portekiz Katolik Üniversitesi Avrupa Enstitüsü'nde Avrupa çalışmaları konusunda uzmanlaşmıştır. Avukatlık yapmıştır. Evli olup iki çocuk babasıdır. 1982'de Lizbon belediye meclisi üyeliğine seçilmiş ve 1993'e dek bu görevi sürdürmüştür. 1993'te ise Loures belediye meclisi üyeliğine seçilmiştir. 1991'de milletvekili seçilmiş, 1995 seçimleri ardından António Guterres'in başkanlığındaki hükûmette parlamento işlerinden sorumlu devlet sekreteri olarak görev almış, 1997'de bu görevi bakanlık seviyesine yükselmiş, 1999 seçimleri ardından 2002 seçimlerine dek adalet bakanı olmuştur. 2004 yılında Avrupa Parlamentosu'na seçilmiş, 2005'te İç Yönetim Bakanı olmuş, 2007'de Lizbon belediye başkanlığına aday olduğu için bu görevden istifa etmiş ve 2007 belediye seçimlerini kazanmış partisi 17 üyelikten 6'sını kazanarak mutlak çoğunluğu olmamasına karşın belediye başkanı olmuştur. 2009 seçimlerini tekrar kazanarak 9 üyelik elde edip mutlak çoğunluğu sağlamış ve 2013'te ise 11 üye elde etmiştir. 2014 yılında Sosyalist Parti'nin genel sekreterliğine aday olmuş ve 2 Eylül 2014'te Sosyalist Parti'nin önemli isimlerinin (eski cumhurbaşkanı Jorge Sampaio, eski meclis başkanı António de Almeida Santos, şair ve siyasetçi Manuel Alegre ve eski adalet bakanı José Vera Jardim) Kasım 2014'te genel sekreter seçilmiştir. 26 Kasım 2015 tarihinde kurulan Sosyalistlerin azınlık hükûmetinin başbakanı olmuştur.
Costa, 7 Kasım 2023'te, ülkedeki lityum madenciliği ve hidrojen projelerinin yürütülmesinde iddia edilen yolsuzluk ve görevi kötüye kullanma iddialarına bağlantılı olarak, hükûmet üyelerini de içeren bir soruşturmanın ardından istifa etti.
Avrupa Konseyi Başkanı António Costa ile Avrupa Komisyonu Başkanı Ursula von der Leyen, 12 Kasım 2024
İslami Büyük Doğu Akıncıları Cephesi

| İslami Büyük Doğu Akıncıları Cephesi |
| --- | --- |

İBDA-C bayrağı
Kuruluş: 1970
Lider(ler): Salih Mirzabeyoğlu
İdeoloji: Sünni İslamcılık İslami köktendincilik Büyük Doğu Ümmetçilik Cihatçılık Anti-Kemalizm
Rakip(ler):  Türkiye
İslami Büyük Doğu Akıncıları Cephesi veya kısaca İBDA-C, Necip Fazıl Kısakürek'in ortaya koyduğu Büyük Doğu ideolojisi doğrultusunda Türkiye Cumhuriyeti'ni kaldırarak yerine Orta Doğu'da "Başyücelik Devleti" adında bir federe Sünni İslam devleti kurmayı amaçlayan silahlı örgüt.
Hakkında

Hareket ilk olarak, 1989 yılında Ankara ve İstanbul'da yapmış olduğu gösteriler ile adını duyurmuştur. Grubun liderliğini 2018'deki ölümüne dek Salih Mirzabeyoğlu'nun yaptığı ileri sürülmüştür.
Hareket, "kendinden zuhur diyalektiği" olarak adlandırdıkları bir yapılanma tekniğini ve bu tekniğin gereği olarak, herhangi bir hiyerarşik irtibata girmeksizin bağımsız hareket eder.[kaynak belirtilmeli] "Cephe faaliyetleri" birbirinden bağımsız kişiler tarafından yürütülmektedir. Bu yapıya göre göre her kişi kendisine belli bir hedef ve işlev belirleyerek ayrı ayrı gruplaşabilir ve hepsi "Büyük Doğu" fikriyatı doğrultusunda, kimseden emir almaksızın kendi grubu içinde faaliyet gösterebilir.
Geçmişte Tavır, Öfke, Elif, Genç Adam, Karar, Oluş, Akıncı Yolu, Akıncı Genç, Haberci, Kıvam, Ak-Doğuş, Ak-Zuhur, Akın Yolu, Taraf, Akademya, Tahkim, Beklenen Yeni Nizam, İlm'a, Bediiyyat, İki Deniz ve Kaide gibi dergiler çıkartan örgüt, günümüzde Aylık Dergi, Baran, Furkan Dergisi, Oluş ve Adımlar adlı dergiler çevresinde çalıştı.
Faaliyetleri

İBDA-C'nin Sivas Katliamı ile Uğur Mumcu ve Ahmet Taner Kışlalı'nın öldürülmesi olaylarında rol aldığı iddia edilmiştir.
Terör örgütü ilan edilmesi

Örgüt, Emniyet Genel Müdürlüğü Terörle Mücadele ve Operasyon Daire Başkanlığı'na (Türk polisi) göre 2007 yılı itibarıyla Türkiye'de aktif 12 terör örgütü arasında yer almaktadır. Aralık 2001'de IBDA-C, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti tarafından "yasadışı örgüt" olarak etiketlenmiştir.
Aynı zamanda Avrupa Birliği'nin terörle mücadele için özel tedbirlerin uygulanmasına ilişkin 2001/931/CFSP Ortak Dışişleri ve Güvenlik Politikasının (CFSP - Common Foreign and Security Policy) uygulandığı 48 grup ve kuruluştan biridir ve Avrupa Birliği terör örgütleri listesinde yer almaktadır. Nisan 2003'te Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanlığı (DoS), grubu yıllık "Küresel Terörizm Modelleri" raporunda "terörist grup" olarak tanımladı.
Luis Caicedo Medina

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Luis Alberto Caicedo Medina
Doğum tarihi:  11 Mayıs 1992 (32 yaşında)
Doğum yeri:  Guayaquil, Kolombiya
Boyu:  1,80 m (5 ft 11 in)
Mevkii:  Defans
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Deportivo Pasto
Numarası:  4
Altyapı kariyeri
:  Independiente del Valle
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2010-2016 |  Independiente del Valle |  178 |  (2) |
| 2017-2018 |  Cruzeiro EC |  15 |  (0) |
| 2017-2018 |  → Barcelona SC (kiralık) |  23 |  (0) |
| 2018-2019 |  CD Veracruz |  17 |  (0) |
| 2019-2022 |  LDU Quito |  54 |  (0) |
| 2023-2024 |  Atlético Huila |  22 |  (0) |
| 2025- |  Deportivo Pasto |  6 |  (0) |
| Toplam |   |  315 |  (2) |
Millî takım kariyeri‡
| 2016- |   Kolombiya |  8 |  (0) |
| Toplam |   |  8 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 14 Mart 2025 (2025-03-14) 
Luis Caicedo (d. 11 Mayıs 1992), Kolombiyalı profesyonel futbolcu. Defans mevkiinde görev almaktadır. Categoría Primera A ekiplerinden Deportivo Pasto'de forma giymektedir.
Dış Bağlantılar

Soccerway'de Luis Caicedo profili
Dr. Ehrlich's Magic Bullet

| --- | --- |
Dr. Ehrlich'in Sihirli Mermisi (İngilizce: Dr. Ehrlich's Magic Bullet)

Yönetmen: William Dieterle
Yapımcı: Hal B. Wallis Jack L. Warner Wolfgang Reinhardt (executive producer)
Yazar: Norman Burnstine Heinz Herald John Huston
Oyuncular: Edward G. Robinson Ruth Gordon Otto Kruger Donald Crisp
Müzik: Max Steiner
Görüntü yönetmeni: James Wong Howe
Kurgu: Warren Low
Dağıtıcı: Warner Bros. Pictures
Çıkış tarih(ler)i: 23 Şubat 1940 (1940-02-23)
Süre: 103 dakika
Ülke:  ABD
Dil: İngilizce
Dr. Ehrlich'in Sihirli Mermisi (İngilizce: Dr. Ehrlich's Magic Bullet), William Dieterle tarafından yönetilen, Edward G. Robinson'ın oynadığı, Alman doktor ve bilim insanı Dr. Paul Ehrlich'in gerçek hikâyesine dayanan 1940 Amerikan biyografik filmidir. Film, sifiliz konusu düşünüldüğünde bazı tartışmalarla Warner Bros. Pictures tarafından yayımlandı. Orijinal senaryosuyla (Norman Burnstine, Heinz Herald ve John Huston tarafından) Oscar'a aday gösterildi, ancak The Great McGinty'ye yenildi. 2006 yılında Amerikan Film Enstitüsü tarafından "AFI's 100 Years...100 Cheers" listesine aday gösterildi.
Oyuncu kadrosu

Edward G. Robinson - Dr. Paul Ehrlich
Ruth Gordon - Hedwig Ehrlich
Otto Kruger - Dr. Emil von Behring
Donald Crisp - Minister Althoff
Maria Ouspenskaya - Franziska Speyer
Montagu Love - Profesör Hartman
Sig Ruman - Dr. Hans Wolfert
Donald Meek - Mittelmeyer
Henry O'Neill - Dr. Lentz
Albert Bassermann - Dr. Robert Koch
Edward Norris - Dr. Morgenroth
Harry Davenport - Yargıç
Louis Calhern - Dr. Brockdorf
Louis Jean Heydt - Dr. Kunze
Charles Halton - Sensenbrenner
Irving Bacon - Becker
Douglas Wood - Speidler
Frank Mayo - Asistan (uncredited)
Frank Reicher - Yaşlı adam (uncredited)
Wilhelm Von Brincken - Subay (uncredited)
Ludwig Hardt - Mahkeme kâtibi (uncredited)
Siyaset ve otosansür

Warner Bros. Studios, Dr. Ehrlich'in Sihirli Kurşunu hakkında endişeliydi çünkü zührevi bir hastalık olan frengi hakkındaydı ve Ehrlich Yahudiydi. Bu, ABD'nin II. Dünya Savaşı'na girmesinden önceydi. Warner Bros., Almanya Amerikan filmleri için bir pazar olduğu için filmin politik olmasını veya Yahudi gündemine sahip görünmesini istemedi. Bununla birlikte, Warner Bros., 1930'larda Dieterle'in yönettiği The Story of Louis Pasteur (1935) ve The White Angel (1936) dahil olmak üzere bir dizi tıbbi biyografik film çekmişti. ABD Genel Cerrahı Thomas Parran Jr., 1936'nın sonlarında, halkın frengiyi ahlaki bir başarısızlık değil tıbbi bir durum olarak görmesini sağlamak için bir frengi kontrol kampanyası başlatmıştı ve Ehrlich'in hayatı üzerine bir filmin kabul edilebilir olacağını öne sürüyordu.