stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Amerika Birleşik Devletleri'nde siyaset
Politik kültür > Kolonyal kökler

En yetenekli ve hırslı genç adamları politikanın içine çeken canlı siyasi kültürü ile Britanya'nın Kuzey Amerika'daki bazı kolonileri Avrupa dünyasında birer istisna haline geldi. Bu Amerikan istisnacılığı için ortaya konan nedenler şunlardır:
Dünyada en çok bilinen nedenlerden biri belli bir mülke sahip olan her erkeğin oy kullanması hakkına sahip olmasıdır. İngiliz erkeklerinin %20'sinden azı oy kullabilirken beyaz Amerikan erkeklerinin çoğunluğu bu hakka sahipti. Demokrasinin kökleri çok açık olmasıyla beraber kolonilerde yapılan seçimlerde sosyal elitlere gösterilen saygı gayet alışılagelen biçimdeydi. Ancak bu durum Amerikan Devrimi ile keskin biçimde değişti.
Her bir kolonide, seçilmiş yapılar, özellikle meclisler ve hükûmet idareleri geniş bir yelpaze içinde kamu ve özel alanlarını ilgilendiren konularda kararlar alıyordu. Toplumsal ilgi ve tartışma başlıkları toprak imtiyazları, ticari sübvansiyonları ve vergileri olduğu kadar yol güzergahları, yoksullara yardım, içkili müzikli işletmeler ve okulları da kapsıyordu. Amerikalılar özellikle bireysel davalar çok sık görüldüğü için hayatlarının ciddi bir bölümünü mahkemelerde geçiriyordu. Eğitimli bir avukatın merkezinde rol aldığı davalar yerel hakimler ve jüriler tarafından görülüyordu. Bu hukukla ilgili mesleklerin artışında bir patlamaya yol açtı ve diğer birçokları gibi John Adams ve Thomas Jefferson'ın kariyerlerinde olduğu gibi 1770'lerde siyasette avukatların baskın rol oynadığı çok açıktı.
Kuzey Amerika kolonileri dünya ölçeğinde farklı ilgi gruplarının kendilerini temsili imkanının artması nedeniyle istisnaydı. Kraliyet mahkemeleri, aristokrat aileler ve güçlü kiliseler tarafından egemenliğin sürdürüldüğü Avrupa'nın tersine Amerikan siyasal kültürü tacir, toprak sahipleri, küçük çiftlik sahipleri, esnaf, Anglikanlar, Presbiteryenler, Kuakerlar, Almanlar, İskoç İrlandalılar, Yankiler, Yorklular ve başka birçok tanımlanabilir gruplara açıktı. Yasama görevi için seçilen temsilcilerin %90'ından fazlası kendi seçim bölgelerinde yaşıyorken Birleşik Krallık'ta seçim bölgesine uğramayan bir milletvekiline sahip olmak çok sıradandı.
Amerikalılar bir yandan cumhuriyetçiliğin kendisinden çok etkilenirken bir yandan da hızlı bir şekilde siyasi değerlerini uyarladılar; eşit haklara, erdemli yurttaşlık ihtiyacına ve yozlaşma, lüks ve aristokrasi gibi tehditlere vurgu.
Hiçbir kolonide 1790'larda var olan partiler gibi siyasi olmamasına rağmen her birinde iktidar için rekabet eden gruplar vardı.
Politik kültür > Amerikan ideolojisi

Cumhuriyetçilik klasik liberalizmin bir biçimiyle beraber baskın ideolojidir. Ana belgeler arasında Amerikan Bağımsızlık Bildirisi (1776), Amerika Birleşik Devletleri Anayasası (1787), Federalist Yazılar (1788), Haklar Bildirisi (1791) ve Abraham Lincoln'un Gettysburg Konuşması (1863) bulunmaktadır. Siyasal bilimci Louis Hartz Amerikan siyasal kültüründe bu temayı “Amerika’da Liberal Gelenek” olarak ifade etmektedir (1955). Hartz, savaş öncesi Güney kesiminin 1820'lerde hiyerarşik ve feodal bir toplumu destekleyecek bir düşünce geliştirerek bu merkezi ideolojiden ayrıldığını görmüştür. Alabama'da kurulu liberteryen Mises Enstitüsü'nden David Gordon gibi bazı akademisyenler 1861'de Konfederasyon'u kuran ayrılıkçıların klasik liberalizmin değerlerini benimsemeye devam ettiklerini savunmaktadır. Bu ideolojinin temel ilkeleri şunlardır:
Yurttaşlık görevi: Yurttaşlar hükûmet çalışmalarını anlamak ve desteklemek, seçimlere katılmak, vergi ödemek ve askerlik yapmakla yükümlüdür.
Siyasal yozlaşmaya muhalif olmak.
Demokrasi: Temsilcilerini seçimler yoluyla değiştirebilecek olan yurttaşlara karşı hükûmetin sorgulanabilir olması.
Kanun önünde eşitlik: Kanunlar hiçbir vatandaşa ayrıcalık tanımamalıdır. Hükûmet yetkilileri aynen diğer vatandaşlar gibi kanun hükümlerine tabidir.
Din özgürlüğü: Hükûmet dini destekleyemeyeceği gibi baskı altına da alamaz.
İfade özgürlüğü: Hükûmet yurttaşların şiddet içermeyen ifade özgürlüğünü yasa veya uygulamalarla engelleyemez. (Düşüncelerin serbest pazarı)
James Frawley

| James Frawley |
| --- | --- |
Doğum: James Joseph Frawley 29 Eylül 1936(1936-09-29) Houston, Texas, ABD.
Ölüm: 22 Ocak 2019 (82 yaşında) Indian Wells, Kaliforniya, ABD.
Meslek: Film yönetmeni, oyuncu
Etkin yıllar: 1960-2019

James Joseph Frawley (d. 29 Eylül 1936, Houston, Texas - ö. 22 Ocak 2019, Indian Wells, Kaliforniya), Amerikalı film yönetmeni ve aktör.
Kariyeri

1961'den itibaren oyunculuk eğitimi veren üyesidir. 1979 yapımı çocuk-aile filmi The Muppet Movie ve televizyon dizisi The Monkees 'in yönetmeni olarak ön plana çıkmıştır.
Frawley'in diğer yer aldığı projeler arasında sinema filmleri; The Big Bus (1976) ve Fraternity Vacation (1985) ile televizyon yapımları; Holly Golightly (1969) ve Ally McBeal (1997) vb. sayılabilir.
Filmografi > Sinema

1963: Ladybug Ladybug
1964: The Troublemaker
1971: The Christian Licorice Store
1973: Kid Blue
1976: The Big Bus
1979: The Muppet Movie
1985: Fraternity Vacation
Filmografi > Televizyon dizileri

1966: The Monkees
1997: Ally McBeal
Filmografi > Televizyon filmleri

1969: Holly Golightly
1969: A Guide for the Married Man
1975: Delancey Street: The Crisis Within
1975: The Orphan and the Dude
1980: Gridlock
1981: Bulba
1983: Wishman
1984: The Outlaws
1985: The Steel Collar Man
1986: Adam's Apple
1987: Assault and Matrimony
1987: Warm Hearts, Cold Feet
1988: Spies, Lies & Naked Thighs
1990: The Secret Life of Archie's Wife
1994: Another Midnight Run
1994: Cagney & Lacey: The Return
1995: The Shamrock Conspiracy
1996: Harrison: Cry of the City
1997: Sins of the Mind
1997: On the 2nd Day of Christmas
2000: The Three Stooges
2007: Spellbound
Filmografi > Video filmler

1994: It's Not Easy Being Green
Devlet üniversitesi

Devlet üniversitesi veya kamu üniversitesi, vakıf üniversitelerinden farklı olarak kamuya ait olan üniversite. Bu nedenle bazı ülkelerde kamu üniversitesi olarak adlandırılırlar. Bazı ülkelerde millî üniversite kavramı da aynı anlamda kullanılır.
Cambridge Üniversitesi, Kaliforniya Üniversitesi gibi sürekli dünyanın en iyi üniversiteleri arasında gösterilen devlet üniversiteleri vardır. Türkiye'de toplam 131 devlet üniversitesi bulunmakta olup; bunlar içinde 11 teknik üniversite, 2 güzel sanatlar üniversitesi ve 1 yüksek teknoloji enstitüsünün yanı sıra Polis Akademisi ve Millî Savunma Üniversitesi vardır.
Denizciler Camii

| --- | --- |
Denizciler Camii Rana Körfezi'nden görülüyor

Genel bilgiler
Durum: Aktif
Mezhep: Hanefilik
Mimari tarz: osmanlı mimarisi
Konum: Ülgün, Karadağ
Koordinatlar: 41°55′28″K 19°12′16″D﻿ / ﻿41.92444°K 19.20444°D﻿ / 41.92444; 19.20444
Tamamlanma: 1798 1 Haziran 2012
Teknik ayrıntılar
Minare sayısı: 1

Denizciler Camii (Karadağca:Морнарскa џамија veya Mornarska Džamija, Arnavutça:Xhamia e Detarëve), bir zamanlar deniz feneri olarak hizmet veren Ülgün, Karadağ'da bir camidir.
Tarihi

Cami ilk olarak 14. yüzyılda Müslümanlar tarafından inşa edildi. Camiyi, tüccarlarının Adriyatik Kıyısı'nın bu bölümünde ticaret yaparken ibadet edebilsin diye inşa ettikleri varsayılıyor.
Scutari İbrahim Paşa (1797-1809), Krusi Savaşı'ndan sağ çıktığı için camiyi yeniden yaptırdı. Camiyi, ailesinin başarısına katkıda bulunan Ulcinj denizcilerine adadı, dolayısıyla adı - Denizciler Camii olarak kaldı. Küçük kültür merkezi 1798'de kuruldu ve aynı zamanda gezginler ve yoksullar için bir dini okul ve barınak olarak hizmet etti.
Cami 1931'de kapatılıp kaldırıldı.
1880'de Ulcinj, Büyük güçler tarafından işgal edildi ve Karadağ Prensliği'ne verildi. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Karadağ, Sırplar, Hırvatlar ve Sloven Krallığı'nın bir parçası oldu. 1931'de ordu camiyi yıktı. 81 yıl sonra Alanya, Türkiye'den özel yatırımcılar tarafından Karadağ İslam Birliği ve Ülgün Belediyesi'nin yardımıyla yeniden inşa edildi.
Karadağ'ın bir parçası olarak, Osmanlı İmparatorluğu'nun kontrolü altında Ülgün, hem din hem de gelenek içinde asimile oldu. Yerel gelenek, büyük olaylardan veya savaşlardan sonra, kasaba sakinlerinin Tanrı'ya olan minnettarlıklarının bir sembolü olarak bir cami dikmeleri gerektiğini dikte etti. Ek olarak, camiler, mimarisini ve manevi yaşamını etkileyen bir şehrin bel kemiğini temsil ediyordu.
Cami çevresindeki müstakil evler cemaatler için ayrılmıştı. Bu nedenle, boş zaman ve aile yaşamı günlük dualarla daha tam entegre hale geldi.
Caminin yeniden inşasına 2008 yılında başlanmış ve 81 yıl sonra, yani 1 Haziran 2012 tarihinde 26 metrelik minareli bu cami Müslümanlar için yeniden açılacaktır. 4 Kasım 2013 tarihinde şimşek minarenin tepesine kısmen zarar verdi.
1907'de Edith Durham tarafından fotoğraflanan cami
Kučanska Camii

| --- | --- |


Genel bilgiler
Durum: ibadete açık
Mimari tarz: Osmanlı mimarisi
Konum: Rožaje, Karadağ
Koordinatlar: 42°50′41″K 20°10′11″D﻿ / ﻿42.84472°K 20.16972°D﻿ / 42.84472; 20.16972
Tamamlanma: 1830
Teknik ayrıntılar
Malzeme: ahşap
Minare sayısı: 1

Kučanska Camii (Boşnakça: Kučanska džamija), Karadağ'da Boşnak çoğunluğun yaşadığı Rožaje şehrinde yer alan Osmanlı mirası bir camidir. 1830 yılında, Kučanska mahallesinde yaşayan insanlar tarafından inşa edilmiştir. Geçmişte bir dizi tadilattan geçmesine karşın inşa edildiği haline en yakın şekliyle korunmuştur.
Mimari

Cami, bölgedeki diğer camiler için de kullanılan standart duvar kaideye ve ahşap bir minareye sahiptir.
Kuzguncuk

| Kuzguncuk |
| --- | --- |
Mahalle

Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 41°02′12″N 29°01′47″E﻿ / ﻿41.0367°K 29.0297°D﻿ / 41.0367; 29.0297
Ülke:  Türkiye
İl: İstanbul
İlçe: Üsküdar
Bulunduğu yer: Anadolu Yakası 
Coğrafi bölge: Marmara
Kıyısı olduğu: İstanbul Boğazı 
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 1.5 km²
Nüfus (2023): 3.981
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0216 
İl plaka kodu: 34 
Posta kodu: 34674 
İstatistiki bölge: İstanbul alt bölgesi (TR10) 
Seçim çevresi: İstanbul 1. seçim çevresi 
Kuzguncuk İstanbul ilinin Anadolu yakasında Üsküdar ilçesinde yer alan bir semttir. Boğaziçi’nin Anadolu kıyısında, Üsküdar, Paşalimanı ile Beylerbeyi arasındaki yerleşme Kuzeybatı-güneydoğu doğrultusunda oluşmuş, Boğaziçi’ne açılan bir vadi içinde gelişmiştir.
Tarih

Kuzguncuk’un eski adının “Hrisokeramos” olduğu ve “Altın Kiremit” anlamına gelen bu adın yerleşmeye, II. İustinos(hd 565-578) tarafından yaptırılmış olan, çatısı altın yaldızlı kiremitlerle kaplı bir kiliseden geldiği yazılmaktadır. Kuzguncuk adının kökeniyle ilgili görüşlerden biri, eskiden “Kosinitza” adıyla anılan semtin, bu adının bozularak “Kuzguncuk” olduğu şeklindedir. Evliya Çelebiye göre ise bu ad, II. Mehmed (Fatih) zamanında (1451-1481) buraya  yerleşmiş “Kuzgun Baba” adlı bir veliden kaynaklanmıştır.
İstanbul'un Asya kesimindeki ilk Musevi yerleşim bölgesi Kuzguncuk'tur. Musevilerin buraya geliş tarihleri bilinmemekle birlikte, 17. yüzyıl kaynaklarında Kuzguncuk'un bir Musevi köyü olarak anıldığı görülmektedir.
Nüfus

1914'te Kuzguncuk'ta 70 Müslüman, 250 Rum, tepede İcadiye'dekiler de dahil 1.600 Ermeni, 400 Yahudi, 4 yabancı uyruklu hane tespit edilmişti. 1933'te başta Yahudiler, sonra Rum, Türk ve Ermeniler olmak üzere 580 hane ve 4.000 nüfus vardı.
Bugün Kuzguncuk'taki azınlık nüfus yok denecek kadar azdır. Semtten ayrılan geleneksel sakinler nedeniyle evlerin el değiştirmesi, bir kısmının iç ve dış özelliklerinin değişimini de etkilemektedir. 1994 itibarıyla asıl Kuzguncuk nüfusu 4.000 kadardır.
Son dönemlerde Kuzguncuk, İstanbulluların tercih ettikleri bir semt haline gelmiş ve eski evlerin restorasyonu hızlanmıştır. Kuzguncuk, yine de İstanbul’un, geleneksel Boğaziçi köylerinin özelliklerini bir ölçüde taşımayı sürdüren yerleşmelerinden biridir.
| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 |  | 4.533 | ADNKS |
| 2008 |  10% | 4.968 | ADNKS |
| 2009 |  2% | 4.873 | ADNKS |
| 2010 |  3% | 4.744 | ADNKS |
| 2011 |  4% | 4.570 | ADNKS |
| 2012 |  0% | 4.579 | ADNKS |
| 2013 |  1% | 4.535 | ADNKS |
| 2014 |  2% | 4.447 | ADNKS |
| 2015 |  0% | 4.431 | ADNKS |
| 2016 |  1% | 4.402 | ADNKS |
| 2017 |  1% | 4.358 | ADNKS |
| 2018 |  1% | 4.336 | ADNKS |
| 2019 |  4% | 4.177 | ADNKS |
| 2020 |  1% | 4.154 | ADNKS |
| 2021 |  1% | 4.206 | ADNKS |
| 2022 |  1% | 4.151 | ADNKS |
| 2023 |  4% | 3.981 | ADNKS |
Kültür

Kuzguncuk’un Avrupa Musevileri tarafından “Kutsal topraklara varmadan önceki son durak” olarak kabul edildiği ve herhangi bir nedenle vadedilmiş topraklara gidemeyenlerin hiç değilse Kuzguncuk'a yerleşip orada ölmeyi ve gömülmeyi vasiyet ettikleri bilinir. Bu nedenle de, yerleşmede geniş bir Musevi mezarlığı olduğu 17. yüzyıldan itibaren sık sık vurgulanır. Bu tarihlerde Kuzguncuk'ta Museviler dışında Rumların da oturdukları bilinmektedir. Ermeniler ise, buraya 18. yüzyıldan itibaren yerleşmeye başlarlar ve 19. yüzyılda Kuzguncuk'ta oldukça büyük bir grup oluştururlar.
Daha çok gayrimüslim ağırlıklı bir yerleşme niteliği taşıyan Kuzguncuk, Müslüman Osmanlıların rağbet ettiği bir semt olmamıştır. Buna karşın hemen bitişiğindeki Öküz Limanı (Paşalimanı) kesimi, camii, çeşmesi, kayık iskelesi ve bahçeleriyle yalnız Türkler tarafından iskan edilmiştir. Yörenin adının, Rumeli yakasından getirilen öküzlerin Anadolu'ya götürülmek üzere Beşiktaş’tan kayıklarla buraya nakledilmesinden kaynaklandığı sanılmaktadır. Bir diğer ve daha eski ifade ise Boğaziçi'nin eski Yunanca'daki adı olan Bosphorosus (İnek Geçidi) adından gelmektedir.
[İo (Yunanca Ιώ), Yunan mitolojisinde nehir tanrısı İnahos'un kızıdır. İo'dan hoşlanan Zeus, onu eşi Hera'dan gizlemek amacıyla bulutlar arkasına saklar. Ancak Hera yine de şüphelenip olay yerine gelir. Bunun üzerine Zeus kendisini beyaz bir buluta, İo'yu ise bir ineğe çevirir. Aldanmayan Hera, ineği hediye olarak eşinden talep eder. Eşinden uzak tutmak adına onu Argos Panoptis adlı canavarın korumasında bırakır. Ancak Zeus Hermes'i yollayıp Argos'u öldürtür. Bunu başarmak için, Hermes, Argos'un uykuya dalıp 100 gözünden her birinin kapanmasını sağlar. Bunun üzerine Hera, ineğe dönüşmüş İo'yu sürekli rahatsız etmesi bir sinek yollar. Kaçıp İstanbul boğazını (veya o zamanki adı ile "Bosporus" yani öküz geçidi), geçen İo, Prometheus ile karşılaşır. Kafkasya'da zincirlenmiş olan Prometheus, İo'ya gelecekte insan haline kavuşacağını ve onun soyundan Herakles'in geleceğini haber verir. İo oradan Mısır'a geçer ve Zeus tarafından tekrar insana çevrildikten sonra Mısır kralı Telegonus ile evlenir.]
Tarihi bir değeri olan Kuzguncuk Bostanı'nda, kuzguncuk halkı tarafından her yıl Festivaller ve Hıdırellez şenlikleri yapılmaktadır.
İsmet Baba Meyhanesi kuzguncuk mahallesi sakinlerince 1951 yılında kurulmuş olup Kuzguncuk mahallesinin tarihi simgelerindendir. Müdavimler başta Can Yücel olmak üzere günümüzde hâlen birçok sanatçı tarafından ziyaret edilmektedir.
Ulaşım

Kuzguncuk'a ulaşımda, 19. yüzyıl'ın ikinci yarısında özellikle Şirket-i Hayriye vapurlarının önemli etkisi olmuştur. 1865-1866'da çıkan ve Kuzguncuk'ta büyük tahribata yol açan yangın sonrası yapılan iskele, deniz ulaşımını kolaylaştırmıştır. 2025 yılı itibarıyla, iskeleden Çengelköy ve Kabataş başta olmak üzere çeşitli Boğaziçi semtlerine seferler yapılmaktadır.
Kuzguncuk'un gayrimüslim ağırlıklı bir semt olması nedeniyle burada, 19. yüzyılın sonlarına tarihlenen Üryanizade Mescidi ile 1952 tarihli Yeni Cami olmak üzere, yalnız iki cami bulunmaktadır. Üryanizade Mescidi, II. Abdülhamit'in 1876-1909) şeyhülislamlarından Uryanizade Ahmed Esad Efendi tarafından yaptırılmıştır. Şerefesi saçaklı minaresi, İstanbul'daki ahşap minarelerin en zengin ve dikkate değer örneklerinden biridir.
Kuzguncuk sahilinde yer alan yalılardan günümüze kalan görkemli örnek, Fethi Ahmed Paşa Yalısı'dır. İlk sahibi II. Mahmut (1808-1839) ve Abdülmecid (1839-1861) dönemlerinde önemli devlet görevlerinde bulunan Fethi Ahmet Paşa'dır. Harem ve selamlık olmak üzere iki ayrı kısımdan oluşan yalının ardında çam, çınar, köknar ağaçlarının çoğunlukta olduğu büyük bir koru bulunmaktadır. Günümüze yalnız selamlık bölümü kalan yalının korusu, halka açılması ve içinde yapı yapılmaması koşuluyla belediyeye bırakılmıştır.
Kuzguncuk'un köy içi dokusunu, bugüne dek geçirdiği yangınlardan kalabilen ve 19.yy'ın ikinci yarısıyla 20.yy'ın başına tarihlenen sıra evler, tek evler, köşkler ve son dönem apartmanları oluşturmaktadır. 1864 yangını sonrası yapılan ve semtin özgün dokusunu oluşturan, dar parselasyon üzerinde yükselen sıra evler, iki ile dört kat arasında değişmektedir. Bu yapılar ya tümüyle kâgir ya da kâgir zemin kat üzerinde yükselen ahşap üst katlardan oluşmaktadır.
Konuyla ilgili yayınlar

Amy Mills, Hafızanın Sokakları: İstanbul'da Peyzaj, Hoşgörü ve Ulusal Kimlik, çev. Cem Soydemir, İstanbul, Koç Üniversitesi Yayınları, 2014.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
| g t Üsküdar |
| --- | --- |
Mahalleler:  Acıbadem  Ahmediye  Altunizade  Aziz Mahmut Hüdayi  Bahçelievler  Barbaros  Beylerbeyi  Bulgurlu  Burhaniye  Cumhuriyet  Çengelköy  Ferah  Güzeltepe  İcadiye  Kandilli  Kirazlıtepe  Kısıklı  Kuleli  Kuzguncuk  Küçük Çamlıca  Küçüksu  Küplüce  Mehmet Akif Ersoy  Mimar Sinan  Muratreis  Salacak  Selami Ali  Selimiye  Sultantepe  Ünalan  Valide-i Atik  Yavuztürk  Zeynep Kamil 
Semtler:  Bağlarbaşı  Çamlıca  Doğancılar  Fıstıkağacı  Harem  Haydarpaşa  Nakkaştepe  Paşalimanı  Pazarbaşı  Selamsız  Toptaşı  Vaniköy 
Kuzguncuk'ta bulunan Beth Yaakov Sinagogu.
Kuzguncuk-Üsküdar Rum Ortodoks kilisesi.
Uryanizade Camisi ve Boğaz, Kuzguncuk, İstanbul, Türkiye.
Kuzguncuk semtinin İstanbul Boğazı'ndan görünümü, sol tarafta teknenin arkasında görünen tarihi bina Fethi Ahmed Paşa Yalısı   (Şubat 2013)
Kuzguncuk da restore edilmiş bir konak.
Kuzguncuk Bostan
Melbourne, Derbyshire

| Melbourne |
| --- | --- |
Kent

MelbourneMelbourne, Derbyshire'in İngiltere'deki konumu
Ülke:  İngiltere
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Melbourne, İngiltere'de Derbyshire County idarî sınırlarında bulunan bir civil parish'tir.
Sultan II. Murad Camii

Üsküp'teki cami için Sultan Murad Camii sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Sultan II. Murad Camii

Genel bilgiler
Mimari tarz: Osmanlı İslam
Konum: Rojay, Karadağ
Koordinatlar: 42°50′40″K 20°10′00″D﻿ / ﻿42.84444°K 20.16667°D﻿ / 42.84444; 20.16667
Tamamlanma: 1450
Teknik ayrıntılar
Malzeme: Tuğla
Kubbe sayısı: 5
Minare sayısı: 2

Sultan II. Murad Camii (Karadağca: Džamija Sultan Murat II), Karadağ'ın Rojay kentinde bulunan bir camidir. Cami, 16. yüzyılın ortasında Osmanlı döneminde padişah II. Murad tarafından yakındaki kale ile aynı zamanda inşa edilmiştir. Karadağ'ın en büyük camisidir.
Restorasyonu

Öncelikle 1450 yılında Rojay'daki eski evler tarzında inşa edilmiş ve daha sonra 1967 yılında İslam Konseyi tarafından yeniden inşa edilmiştir. Caminin içinde, 1750 yılında Rojay'ın Balotići köyünde yeniçeriler tarafından katledilen ve kendisine ithaf edilmiş beyitlerdeki kitabeden de anlaşılacağı üzere, ünlü Boşnak yazar ve adalet savaşçısı Muhamed Užičanin'in mezarı üzerine, 1854 yılında Bağdatlı Hurşid Paşa'nın emriyle yaptırılmış bir türbe bulunmaktadır.
2005 yılında Türkiye'nin Sırbistan-Karadağ büyükelçisi Servet Öktem, Sultan II. Murat Camii'nin yeniden inşası için Rojay belediye başkanına 65.000 euro bağışta bulundu. Cami, 2008 yılında yenilendi.
Adidas Copa Mundial

Adidas Copa Mundial
Copa Mundial (Dünya kupası), bütün zamanların en iyi satan futbol ayakkabısı olmuştur. 1979'da piyasaya çıktı ama 1982 FIFA Dünya Kupası için tasarladı. Copa Mundial, maksimum top kontrolünü sağlamak için 100% kanguru derisinden yapılmıştır. Bu ayakkabıyı giyen futbolcuların neredeyse tamami bağcık deliklerinin son 1 veya 2 tanesini kullanmayıp ayakkabının dilini öne doğru yatırarak bu alanda bir moda oluşturmuşlardır
Bu ayakkabının ünlü giyicileri: Michel Platini, Diego Maradona, Franz Beckenbauer, Jari Litmanen, Miroslav Klose, Adam Green, David Sew, Akshay, Khalid Geedi, Dado Ilijasevic ve Berat Kosova.
Altınakar

| Altınakar |
| --- | --- |
Mahalle
Köydeki Güzelşeyh Kasrı'ndan bir görünüm (Temmuz 2017)
Mahallenin haritadaki yeri
 Diyarbakır
Koordinatlar: 37°45′50″N 40°25′23″E﻿ / ﻿37.764°K 40.423°D﻿ / 37.764; 40.423
Ülke:  Türkiye
İl: Diyarbakır
İlçe: Çınar
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 166
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0412
İl plaka kodu: 21
Posta kodu: 21750
Resmî site 
Altınakar, Diyarbakır ilinin Çınar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin adı, kentin köklü ailelerinden olan Altınakarlar'dan gelmektedir.
Coğrafya

Diyarbakır il merkezine 27 km, Çınar ilçesine 5 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 166   
1997: 744
Acem Türkçesi

| Acem Türkçesi   (Orta Azerbaycanca) |
| --- | --- |
Orta azərbaycanca
Ana dili olanlar:  Karakoyunlular    Akkoyunlular    Safeviler
Bölge: İran, Kafkasya ve Doğu Anadolu'nun bir kısmı
Dil ailesi: Türk dilleri  Şaz TürkçesiOğuz dil grubuBatı Oğuz koluAcem Türkçesi   (Orta Azerbaycanca)
Önceki formlar: Eski Anadolu Türkçesi Acem Türkçesi   (Orta Azerbaycanca) 
Ardıl: Azerbaycan Türkçesi
Yazı sistemi: Nestâlik
Dil kodları
ISO 639-3: –
Acem Türkçesi (Türkī-yi ʿacemī çev. İran Türkçesi) veya Orta Azerbaycanca, 15. ve 16. yüzyıllarda bölge Türkleri tarafından anadil, İran ve Kafkasya'daki halklar tarafından lingua franca olarak konuşulan bir Türk dilidir. Bugünkü Azerbaycan Türkçesi buradan türetilmiştir. Dil, Eski Anadolu Türkçesinden gelmektedir. Acem Türkçesi Karakoyunluların, Akkoyunluların ve Safevilerin resmi diliydi.
İsim

Terim, Fransız yazar Capuchin Raphaël du Mans'ın (ö. 1696) 1684'te yazdığı bir gramer kitabında kullanılan "lingua turcica agemica" veya "Turc Agemi" gibi daha önceki tanımlamalardan türetilerek bulunmuştur. Dönem yerel metinleri, dilden, yalın şekilde Türkçe olarak bahsetmiştir. Safevi döneminde, Kızılbaşların konuştuğu lehçeye olan benzerliği nedeniyle rūmī (Osmanlı Türkçesi) ve caġatā'ī (Çağatay Türkçesi) adlandırmalarına paralel şekilde ḳızılbaşıī olarak da adlandırıldı.
Tarihçe

Acem Türkçesi, Eski Anadolu Türkçesinden türemiştir ve Oğuz dillerinin güneybatı koluna aittir. Dil ilk olarak 15. yüzyılda Azerbaycan, Doğu Anadolu ve İran'da bölgeye yerleşen Türklerin dilinin Farsçadan etkilenmesiyle ortaya çıkmıştır. Akkoyunlu ve Kara Koyunlu Türk hanedanları ve özellikle hanedanı Azerbaycan'dan gelen Safevilerde dil daha fazla gelişme gösterdi. Bu devletlerde Acem Türkçesi, sarayda ve orduda kullanılıyordu ve İran'ın kuzeyinden güneyine kadar bir ortak dildi. İsveçli Türkolog Lars Johanson'a göre Acem Türkçesi, Kafkasya bölgesinde ve güneydoğu Dağıstan'da lingua franca işlevi gören ve sarayda ve orduda yaygın olarak konuşulan bir "Azerbaycan koinési" idi (Koini Yunancasına benzetme).
Éva Csató'nun anlatısına göre:
16. ve 17. yüzyıllarda Safevi İmparatorluğu'nda, Avrupalıların genellikle İran Türkçesi ("Turc Agemi", "lingua turcica agemica") olarak adlandırdıkları dilin, Safevi hanedanının Türk kökeni sebebiyle sarayda ve orduda en sevilen dil olan bir Türk dili olduğu belirtildi. Orijinal adı sadece Turki (Türkçe) idi ve bu nedenle bu dili Turki-yi Acemi olarak adlandırmak uygun olabilir. İran Türkçesi bu çeşitliliği nedeniyle, 16. yüzyılda Kafkasya ve Transkafkasya bölgelerinde de konuşuluyor olmalıdır. Orta Azerbaycanca olarak da değerlendirilebilir bu dilin sınırlarını hem dilsel hem de bölgesel açıdan tam olarak belirlemek henüz mümkün değildir. Kesinlikle homojen bir dil değildi, belki de Beltadze'nin (1967:161) 18. yüzyıldan kalma Gürcü alfabesiyle yazılmış İncillerin bir çevirisi için belirttiği gibi, Azerbaycan Türkçesi–Osmanlı Türkçesi karışımı bir dildi.
Safevi Kızılbaş askerlerinin çoğu da Farsçayı değil, yalnızca Acem Türkçesini konuşuyordu. 1617-1618 yıllarında Acem Türkçesine dair gözlemleri kaydeden İtalyan seyyah Pietro della Valle de Acem Türkçesinin, Osmanlıcadan farklı olduğunu ve içinde birçok "Tatarca" yani Çağatayca kökenli kelime bulunduğunu belirtmektedir.