stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ortadirek Şaban
Oyuncular

Kemal Sunal - Şaban
Bahar Öztan - Bahar Gökçe (ses. Ayşin Atav)
Yalçın Tülpar - Erkan (ses. Levent Dönmez)
Ergun Köknar - Adnan Bıçakçı
Yavuzer Çetinkaya - Çete Reisi Çakal (ses. Şahin Çelik)
Reha Yurdakul - Şükrü Bey (ses. Vala Önengüt)
Renan Fosforoğlu - Giyasettin Bey Amca (ses. Timuçin Caymaz)
Memduh Ün - Tahsin Bey (ses. Ünal Gürel)
Oktar Durukan - Kara Bela Kadir (ses. Ayton Sert)
Coşkun Göğen - Sinyor Lopez
Sırrı Elitaş - Adnan Bıçakçı'nın adamı (ses. Rıza Pekkutsal)
Mehmet Uğur - Adnan Bıçakçı'nın adamı
Tahsin Koray - Adnan Bıçakçı'nın adamı
Celal Yonat - Celal
Fatih Özses - Çete elamanı
Dinçer Çekmez - Antrenör
Hüseyin Kutman - Basketbol antrenörü (ses. Erdal Özyağcılar)
Baykal Kent - Basketbol antrenörü (ses. Atilla Yiğit)
Hayri Caner - Kahveci (ses. Sezai Altekin)
Ekrem Dümer - Doktor Sami
Hikmet Karagöz - İşportacı
Niyazi Gökdere - Karabela Kadir'in adamı
Ferhat Ünal - Karabela Kadir'in adamı
Ali Demirel - Polis
Sedat Savtak - Basketbolcu
Ajlan Aktuğ - Mahalleli (ses. Zihni Göktay)
Ali İnce - Karate öğrencisi
Neşeli Hayat

| --- | --- |

Yönetmen: Yılmaz Erdoğan
Yapımcı: Necati Akpınar
Senarist: Yılmaz Erdoğan
Oyuncular: Yılmaz Erdoğan   Büşra Pekin  Ersin Korkut   Burcu Gönder   Cezmi Baskın   Erdal Tosun   Rıza Akın   BKM Mutfak oyuncuları
Müzik: Deniz Erdoğan   Yıldıray Gürgen
Görüntü yönetmeni: Uğur İçbak
Kurgu: Engin Öztürk   Yılmaz Erdoğan
Stüdyo: BKM
Dağıtıcı: Cine Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram, Komedi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2009  Türkiye
Çıkış tarih(ler)i: 27 Kasım 2009  Türkiye
Süre: 100 dakika
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Hasılat: 7,314,040 $
Neşeli Hayat, 27 Kasım 2009 tarihinde vizyona giren, yönetmenliğini Yılmaz Erdoğan'ın yaptığı, 2009 yapımı Türk filmi.
Konusu

Noel babanın ne olduğunu bilmeyen bir noel babanın hikâyesini anlatmaktadır. Neşeli bir hayata sahip olmak için uğraşan küçük bir ailenin dramını anlatıyor.
Rıza Şenyurt krismıs mevsiminin dünyadaki en sorunlu Noel babasıdır... Bir kere noel babanın tam olarak ne olduğunu bilmemektedir! Sırtında dünyanın yükünü taşıyan Noel Baba Rıza Şenyurt işi sonunda öğrenir: Hayat dediğimiz şey, çocukların inandığı yalanlardan daha gerçek değildir!
Filmin adı, Ömer Hayyam'ın şu dörtlüğünden esinlenilmiştir:
Yarım somunun var mı,
bir de küçücük evin,
kimsenin kulu kölesi değil misin,
en neşeli hayat senin.
Oyuncu kadrosu ve karakterler

Yılmaz Erdoğan (Rıza Şenyurt)
Ersin Korkut (Yusuf Lokman Bal)
Büşra Pekin (Ayla Şenyurt)
Erdal Tosun (Sırrı)
Cezmi Baskın (Yusuf Lokman'ın Kayınbabası Ali)
Ayberk Atilla (Avukat)
Tonguç Oksal (Tonguç)
Burcu Gönder (Şermin)
Salih Akgül
Kemal Şengül
Dursun Horasan
Rıza Akın (Ahmet Bal)
Caner Alkaya (Kahveci)
Sinan Bengier (Duran)
Fatma Murat
Şahin Irmak (Serkan)
Gülhan Tekin (Feride Bal)
Metin Keçeci
Nazmi Karaman
Oğuzhan Koç (Timur)
İbrahim Büyükak (Aytekin)
Murat Eken (Nihat)
Ayça Erturan (Nilüfer)
Eser Yenenler (Turgut)
Emre Canpolat (Neşeli Hayat Satıcısı 1)
Bülent Emrah Parlak (Cep Telefonu)
Metin Yıldız (Çetin)
Ümit Demircan
Gözde Kansu (Anne)
Ayşegül Akdemir (Neşeli Hayat Satıcısı 2)
Pelin Öztekin (Pelin)
Şevket Süha Tezel (Gültekin)
Hamdi Kahraman
Aydan Taş (Ajans Sekreteri)
Zeynep Koçak (Oyuncakçıdaki Personel 2)
Zeynep Ender İge
Prekaz Baskını

42°46′K 20°49′D﻿ / ﻿42.767°K 20.817°D﻿ / 42.767; 20.817
Prekaz katliamı olarak da bilinen Prekaz baskını, Sırbistan Özel Antiterörist Birimi liderliğinde 5-7 Mart 1998 tarihleri arasında süren ve Kosova Kurtuluş Ordusu (KKO) zanlılarını ve ailelerini ortadan kaldırmak amacıyla yürütülen bir operasyondu. Operasyon sırasında, KKO lideri Adem Yaşari ve kardeşi Hamëz, yaklaşık 60 diğer aile üyesiyle birlikte öldürüldü.
Saldırı, Uluslararası Af Örgütü tarafından eleştirildi ve raporunda "tüm kanıtlar, saldırının silahlı Arnavutları yakalamayı değil, şüphelileri ve ailelerini ortadan kaldırmayı amaçladığını gösteriyor." diye belirtildi. Öte yandan Sırbistan, baskının KKO'nun polis karakollarına yönelik saldırılarından dolayı gerçekleştirildiğini iddia etti.
Arka plan

Adem ve Hamëz Yaşari, Kosova'nın Yugoslavya'dan bağımsızlığını isteyen etnik Arnavut militanlardan oluşan bir grup olan Kosova Kurtuluş Ordusu'nun (KKO) üyeleriydi. Adem Yaşari, 1991'de İskenderay'daki ilk silahlı siyasi oluşumun örgütlenmesinden sorumluydu.
Adem Yaşari'yi bir Sırp polisinin öldürülmesinden dolayı takip eden Sırp güçleri, 22 Ocak 1998'de Prekaz'daki Yaşari yerleşkesine tekrar saldırmaya çalıştı.  28 Şubat'ta, küçük Likoşane köyünde Arnavut militanlarla bir Sırp polis devriyesi arasında çatışma çıktı. Dört Sırp polisi öldürüldü ve çok sayıda kişi yaralandı. Adem Yaşari'nin de aralarında bulunduğu KKO militanları kaçtı. Ardından, Sırp polisi yakındaki bir evde on üç kişiyi öldürdü. Aynı günün ilerleyen saatlerinde, Sırp polisi komşu Çirez köyüne saldırdı ve 26 Arnavut'u öldürdü. Ancak Arnavut militanlar yine kaçmayı başardılar ve polis, doğrudan Adem Yaşari ve ailesinin üzerine gitmeye karar verdi. Drenitsa vadisinde, Yaşari evde kalmaya karar verdi ve askerlerine da orada kalmaları ve son adama kadar direnmeleri talimatını verdi.
Operasyon > Yugoslav iddiası

Resmi Sırp kamuoyu raporuna göre, 5 Mart 1998'de KKO, Donji Prekaz'da bir polis devriyesine başka bir saldırı başlattı ve bu, Sırp polisini bir misilleme yapmaya sevk etti. İkinci saldırının ardından polis, Yaşariler için acımasız bir karşılık hazırladı. Yaşari'nin aynı köydeki yerleşkesine çekilmek zorunda kalan yerel KKO militanlarını avlamaya başladılar.
Yugoslav polisleri grubu çevreledi ve onları teslim olmaya davet ederken diğer tüm kişileri binayı boşaltmaya çağırdı. Polis ayrıca, uymaları için kendilerine iki saat süre verdiklerini iddia etti. Verilen süre içinde onlarca sivil emre itaat ederek binadan güvenli bir şekilde çıktı. Polise göre, iki saatlik süre dolduktan sonra Adem Yaşari, erkek kardeşi ve aile üyelerinin çoğu, yine de uymayı reddettiler ve yerleşkenin içinde kaldılar. Resmi Sırp açıklamalarına göre, gergin bir sözlü tartışmanın ardından Yaşari'nin grubu polise otomatik silahların yanı sıra havan topları, el bombaları ve keskin nişancılarla saldırarak karşılık verdi, iki polis öldürüldü ve üç polis yaralandı.
Sırbistan İçişleri Bakanlığı'nda binbaşı olan Goran Radosavljević, "Adem Yaşari'nin kadınları, çocukları ve yaşlıları rehin olarak kullandığını ..." iddia etti.  Yugoslav Ordusu'ndaki General Nebojša Pavković, olayı "Tanınmış bir suçluya karşı normal bir polis eylemiydi. Başarılıydı. Başka detay hatırlamıyorum" diye anlattı.
Operasyon > Tanık ifadeleri

Tanık ifadeleri, kamuflaj giymiş ve yüzlerini boyamış, topçu bombardımanı ve zırhlı kişisel taşıyıcılar kullanan özel polis güçlerini içeren polis operasyonunun iyi organize edildiğini anlatıyor. Polis önce Yaşari aile yerleşkesi ile polisin topçu silahlarının bulunduğu bir cephane fabrikası arasında oturan Luştaku ailesinin yerleşkesine saldırdı. Luştaku ailesi kaçtıktan sonra polis, Yaşarilerin yerleşkesine saldırmaya başladı.
Saldırı sırasında Besarta Yaşari dışında Şaban Yaşari'nin evindeki herkes öldürüldü. Ölenler arasında Şaban, Hamëz ve Adem Yaşari ile eşleri ve çocukları vardı.
Ardından gelen şiddet olaylarında Yugoslav polisi, Yaşari kardeşler de dahil olmak üzere altmıştan fazla kişiyi öldürdü. Hayatta kalan tek kişi, Hamëz Yaşari'nin kızı Besarta Yaşari idi. Polislerin "kendisini bıçakla tehdit ettiğini ve amcasının (Adem Yaşari) teslim olmak isteyen herkesi öldürdüğünü söylemesini emrettiğini" iddia etti.
Daha sonra toplanan kanıtlar, saldırının silahlı Arnavut "militanları" tutuklamayı amaçlamadığını gösterdi; daha ziyade saldırı onları ve ailelerini ortadan kaldırmayı amaçlıyordu. Yaşari aile üyelerinin diğer evleri ve Luştaku ailesinin konutları da polis tarafından saldırıya uğradı. Yanıt olarak, BM Güvenlik Konseyi askeri müdahale olan bölümün nihai önlemine izin vermeden Birleşmiş Milletler Anlaşması'nın VII. Bölümü'nü uyguladı.
Operasyon > Cenaze

Polis, cesetleri alması için yerel İnsan Hakları ve Özgürlüklerini Savunma Konseyi ile temasa geçti, ancak belediye merhumlar hakkında belge istediğinde hiçbiri kamuoyuna açıklanmadı. Konseye göre, polis cesetleri Drenitsa bölgesine göndermeden önce Priştine morguna kaldırmıştı. 9 Mart'ta polis, cenazelerin aileleri tarafından gömülmemesi durumunda yetkililer tarafından gömüleceği konusunda uyardı, aileler ise otopsi yapılmasını istedi.
10 Mart'ta polis bir buldozer ile Prekaz yakınlarında bir toplu mezar kazdı ve o sırada on tanesinin kimliği henüz belirlenemeyen cesetleri gömdü. Aileler otopsi yapılmasını ummuştu, ancak Priştine'den bir grup doktor, ölenlerin aileleri, Katolik Kilisesi, Müslüman cemaati ve uluslararası insan hakları örgütlerinden temsilciler dahil olmak üzere girmek isteyen hiç kimsenin bölgeye girişine izin verilmedi. Sırp polisinin başkanları, örgütleri geçmişte bölgeye kaçak silah sokmakla suçladı. 11 Mart'ta, cenazeler İslami usule göre yeniden defnedildi.
Operasyon sırasında Donji Prekaz'da kırk iki Arnavut'un öldüğü belirlendi.  Yakınlardaki Lauşa köyünde belirsiz koşullar altında altı Arnavut daha öldü.
Sonrası

Bir KKO komutanı olan Adem Yaşari ve çevredeki Yugoslav birliklerinin 1998'de karıştığı Yaşari aile yerleşkesinde meydana gelen çatışma, Yaşari aile üyelerinin çoğunun katledilmesiyle sonuçlandı. Yaşari ve ailesinin ölümleri, Yugoslavya Federal Cumhuriyeti'ne karşı uluslararası bir tepki yarattı. Prekaz baskını, KKO'nun etnik Arnavutlar arasındaki popülaritesinin hızla artmasına neden oldu ve Kosova'nın birçok yerinde köy milisleri kuruldu. Katliamın haberleri yayıldıkça, Arnavutlar KKO'na katılmak için akın ederken, Yaşari'nin intikamını almak isteyen silahlı Kosovalı Arnavut milisler, Kosova'nın her yerinde ortaya çıktı. Olay, Yugoslav güçlerine karşı silahlı direnişle ilgili olarak KKO'na katılmak için için bir toplanma çağrısı haline geldi.
Olayın ardından Yugoslav medyasında Adem Yaşari'nin kendisi "terörist" olarak gösterilirken, Arnavut medyası onu "özgürlük savaşçısı" olarak tasvir etti. Saldırıda hayatını kaybedenler Arnavut medyasında "şehitler" olarak tanımlanırken, Sırp medyasında bunların "terörle mücadelenin yan etkileri" olduğu bildirildi. 13 Mart'ta yaklaşık 50.000 kişi saldırılara karşı gösteri yaparken, 15 Mart'ta Katolik Kilisesi bölge genelinde ayinler yapılması çağrısında bulundu ve ardından Priştine'de yaklaşık 15.000 kişi gösteri yaptı.
Mart 1998'in sonlarında, 100.000'den fazla insan saldırıyı protesto etmek için sekiz Amerikan şehri ve Avrupa başkentinde yürüdü. Nihayetinde, olaylar kontrolden çıktı ve Kosova Savaşı'nın patlak vermesine sebep oldu.
Alakalı eserler

Abrahams, Fred; Andersen, Elizabeth (1998). Humanitarian Law Violations in Kosovo [Kosova'da İnsani Hukuk İhlalleri]. Human Rights Watch. ss. 30-32. ISBN 978-1-56432-194-7.
Di Lellio, Anna; Schwanders-Sievers, Stephanie (2006a). "The Legendary Commander: The construction of an Albanian master‐narrative in post‐war Kosovo" [Efsanevi Komutan: Savaş sonrası Kosova'da bir Arnavut ana anlatısının inşası] (PDF). Nations and Nationalism. 12 (3): 513-529. doi:10.1111/j.1469-8129.2006.00252.x. 24 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2023.
Di Lellio, Anna; Schwanders-Sievers, Stephanie (2006b). "Sacred Journey to a Nation: The Construction of a Shrine in Postwar Kosovo" [Bir Millet için Kutsal Yolculuk: Savaş Sonrası Kosova'da Bir Türbenin İnşası] (PDF). Journeys. 7 (1): 27-49. doi:10.3167/146526006780457315. 24 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2023.
Elsie, Robert (2011). Historical Dictionary of Kosovo [Kosova'nın Tarihi Sözlüğü]. Scarecrow Press. ISBN 978-0-8108-7483-1. 11 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2023.
Judah, Tim (2002). Kosovo: War and Revenge [Kosova: Savaş ve İntikam]. Yale University Press. ISBN 0300097255. 11 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2023.
Koktsidis, Pavlos Ioannis; Dam, Caspar Ten (2008). "A success story? Analysing Albanian ethno-nationalist extremism in the Balkans" [Bir başarı hikayesi? Balkanlar'daki Arnavut etno-milliyetçi aşırıcılığını analiz etmek] (PDF). East European Quarterly. 42 (2): 161-190. 26 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 22 Ağustos 2023.
Henriksen, Dag (2007). Nato's Gamble: Combining Diplomacy and Airpower in the Kosovo Crisis, 1998–1999 [Nato'nun Kumarı: Kosova Krizinde Diplomasi ile Hava Gücünü Birleştirmek, 1998–1999]. Naval Institute Press. ISBN 9781591143581.
Adem Yaşari Anıt Müzesi
V. Mehmed

V. Mehmed ya da Mehmed Reşad (Osmanlıca: محمد خامس, romanize: Mehmed-i Hâmis) (2 Kasım 1844, İstanbul – 3 Temmuz 1918, İstanbul), Osmanlı İmparatorluğu'nun 35. padişahı ve 114. İslam halifesi.
Saltanattan önceki yaşamı

II. Mahmud'un torunudur. 8 oğlu ve 24 kızı olan Sultan Abdülmecid'in yaş sırasına göre üçüncü oğluydu. Annesi Gülcemal Kadın Efendi'dir. Eski Çırağan Sahilsarayı'nda doğdu. Annesi Gülcemal Kadın Efendi veremden öldüğü zaman Mehmed Reşat 7 yaşındaydı. Çocukluğu, padişah olan babasının yanında geçti. Eğitimine fazla önem verilmedi. Babası ve amcası Sultan Abdülaziz saltanat yıllarında özgür ve rahat bir şehzadelik yaptı. 1872'de başkadını olan Kamures ile "izdivaç" yapıp "aile" kuran Osmanlı şehzadeleri arasına girdi. 1876-1909 ağabeyi II. Abdülhamid döneminde, veliahtlık yapmasına rağmen, Dolmabahçe Sarayı'nın Veliahtlık Dairesinde kapalı hayat yaşamak zorunda kaldı. Veliaht olduğu için devamlı kontrol altında tutuluyordu. Seyrek olarak Balmumcu Çiftliği'ne gitmesine izin verilmekteydi. Ama başkalarıyla görüşmesi ve İstanbul'da gezinmesi yasaklanmıştı. Gözlerinin mavi olduğu Mehmed Reşat'ın kendine nazar değdireceğinden korkan ağabeyi II. Abdülhamid onunla karşı karşıya görüşmekten kaçınmış olduğu belirtilmektedir. Günlerini haremde geçirir; Dürr-i And, Mihr-engiz adlı kadınefendileri ve Ziyaeddin, Necmeddin, Ömer Hilmi adlı şehzadeleriyle ilgilenip eğlenirdi. Fars edebiyatına, Mevlevilik konularına ve özellikle Mesnevi'ye yakın ilgisi vardı. Şiir ve diğer kitapları da okurdu.
1908'de İkinci Meşrutiyet'in ilanından sonra veliaht olarak protokole göre "Devletû Necabetû Veliahd-ı Saltanat Reşat Efendi Hazretleri" şeref adını kullanarak törenlere iştirak etmeye başladı. Halk arasında güler yüzü ve sıcak bakışı ile sempati topladı. Onun bu makam teşebbüsünden hoşlanmayan ve oyuna geldiğini fark eden ağabeyi II. Abdülhamid'in verdiği bir Yıldız Sarayı davetinde onun yakasından tutup "Bu işler senin başının altından çıkıyor" dediği belgelenmiştir.
Trablusgarp Savaşı

Ana madde: Trablusgarp Savaşı
Siyasi birliğini sağlamakta diğer Avrupa ülkelerine göre geç kalan İtalya, sömürgecilik yarışına katılarak Kuzey Afrika'da Osmanlılara ait olan Trablusgarp'i ele geçirmek istedi. Avrupalı devletlerin de desteğini alan İtalya, Osmanlı Devleti'ne bir ültimatom vererek, Trablusgarp'in kendisine bırakılmasını istedi. İtalyanların bu isteği reddedilince Trablusgarp ve Bingazi işgal edildi (1911).
29 Eylül 1911'de Trablusgarp'in İtalyanlarca işgali üzerine sadrazam İbrâhim Hakkı Paşa hükûmeti istifa etti. Ortaya çıkan kabine krizinde, Meclisteki İttihat ve Terakki Partisi grubunun desteğiyle sekizinci kez Küçük Said Paşa sadrazamlığa getirildi. Ama İbrahim Hakkı Paşa ve kabinesi üyelerinin Divan-ı Ali'de yargılanmaları sorunu Meclis-i Mebusan'ı karıştırdı. İttihat-ı Terakki Partisi bu yargılamayı istememekteydi. Hükûmet ile Meclis arasında anlaşmazlık çıktı. Mehmet Said Paşa hükûmeti 30 Aralık'ta istifa edip yeniden sadrazam tayin edilip hükûmetini yeniledi. İttihat ve Terakki Partisi bu anlaşmazlığı çözmek yolu olarak Kanun-i Esası'nın padişaha verdiği Meclis'-i Mebusan'ı kapatması yetkisini kullanmaya V. Mehmed'i zorladı ve 18 Ocak 1912'de Meclis-i Mebusan kapatıldı ve İstanbul'da sıkıyönetim ilan edildi.
Temmuz 1912'de İtalya Osmanlı Devleti'ni barışa zorlamak için Çanakkale'de Osmanlı istihkamlarını denizden topa tuttular. Ayrıca Ege Denizi'ndeki 12 adaya asker çıkardılar. Mustafa Kemal ve Enver Paşa Trablusgarp'a geçerek Derne ve Tobruk'ta önemli direniş hatları oluşturdular.
Balkan Savaşlarının başlaması üzerine İtalyanlarla barış imzalandı ve Trablusgarp Savaşı sona erdi. Yapılan Uşi Antlaşması'na göre Trablusgarp ve Bingazi İtalya'ya verildi. 12 ada Yunanistan'ın işgal etmemesi için geri verilmek üzere İtalya'da bırakıldı.
Balkan Savaşları

Ana madde: Balkan Savaşları
Balkan Savaşları > I. Balkan Savaşı

Bağımsızlıklarını kazandıktan sonra Osmanlı Devleti'ni Balkanlardan çıkarmak isteyen Bulgaristan, Sırbistan, Yunanistan ve Karadağ Trablusgarp Savaşı'yla uğraşan Osmanlı Devleti'ne savaş açtılar.
Rusya'nın saldırmama garantisine güvenen Osmanlı İmparatorluğu ordularını terhis etmişti.
I. Balkan Savaşı sırasında birçok cephede birden savaşmak zorunda kalan Osmanlı Devleti ağır yenilgiler aldı. Bulgarlar Çatalca'ya kadar ilerlediler, Yunanlar Selanik'i işgal etti. Bu olaylardan faydalanan Arnavutluk da bağımsızlığını ilan etti.
Balkan Savaşları > II. Balkan Savaşı

Ana madde: II. Balkan Savaşı
Osmanlı Devleti'nden aldıkları toprakların kendi aralarında paylaşırken anlaşmazlık içerisine girdiler. Sırbistan, Yunanistan ve Romanya, Bulgaristan'a karşı savaşa başladı. Osmanlı Devleti bu fırsattan yararlanarak Bulgaristan'a savaş ilan etti. Osmanlı ordusu tarihi şehir Edirne'yi kurtardıktan sonra Meriç'e kadar ilerledi ancak, Avrupalı devletlerin müdahalesi ihtimaline karşı daha fazla ileri gitmedi. II. Balkan Savaşı sonunda yapılan İstanbul Antlaşması ile Edirne ve Kırklareli Osmanlı Devleti'ne geri verildi. Kavala ve Dedeağaç ise Yunanistan'da kaldı. İki devlet arasında Meriç nehri sınır oldu.
1913'te siyasi gelişmeler

23 Ocak 1913'te İttihat ve Terakkî Cemiyeti ileri gelen ismi olan Enver Paşa öncülüğündeki Yakup Cemil ve adamlarından bir İttihat ve Terakki Partisi fedai grubu Bâb-ı Âli'de bakanlar kurulu toplantısını bastı. Bu baskın sırasında Harbiye Nazırı Nâzım Paşa öldürüldü. Daha sonra Sadrazam Kıbrıslı Kâmil Paşa makamına giden baskıncılar, onun başına tabanca dayayarak istifaya zorladılar. Yerine İttihat ve Terakki Partisi'nin baş adamı olan Mahmut Şevket Paşa sadrazam oldu. Bâb-ı Âli Baskını olarak anılan bu olaydan sonra muhalefet şiddetli polis baskısıyla etkisiz hale getirildi. Kâmil Paşa hükûmetinin maliye ve dahiliye nazırları tutuklandı. En büyük muhalafet partisi olan Hürriyet ve İtilaf Partisi'nin liderlerinin birçoğu yurt dışına kaçtılar. Muhalefet gazeteleri kapatıldı. Mart 1913 Ahrar Partisi lideri olan Prens Sabahaddin'e yakın bazı kişilerin içinde yer aldığı bir hükûmet darbesi girişimi de ortaya çıkartıldı. Bu olay üzerine Ahrar Partisi liderleri Prens Sabahaddin ve Dr. Nihat Reşat'ta yurt dışına kaçtılar.
11 Haziran 1913'te Sadrazam Mahmut Şevket Paşa'nın Beyazıt Meydanı'nda makam otomobilinin içindeyken uğradığı silahlı suikast sonucunda ölmesi, İttihat ve Terakki Partisi'ne muhalefetin tamamen ezilmesine vesile oldu. Yurt dışında bulunan muhalefet liderlerinin çoğu gıyaben idama mahkûm edildi. Basın ve siyaset dünyasında İttihat ve Terakki Partisi aleyhtarı olarak tanınan 322 kişi Sinop'a sürüldüler.
I. Dünya Savaşı

Ana madde: I. Dünya Savaşı
Osmanlı Devleti, I. Dünya Savaşı'na Almanya'nın yanında katıldı. V. Mehmed 14 Kasım 1914'te Halife olarak İtilaf Devletleri'ne karşı cihat ilan etti. Cihat ilan edilmesi İslam ülkelerinden beklenen yardımın gelmemesiyle sonuçlandı. Hatta bazı Araplar 1916'da Arap Ayaklanması ile Osmanlılara karşı İngiliz kuvvetlerine katıldı. Çanakkale Savaşı'nda önemli bir direniş gösteren Osmanlı Devleti, tüm olumsuz şartlara rağmen, düşman donanmasının boğazlardan geçmesine izin vermedi. Osmanlı birliklerinin kazandığı yerel başarılar sonuca etki etmedi.
Ölümü

Mehmed Reşat'ın saltanatı 9 yıl sürdü. 3 Temmuz 1918 Çarşamba günü kalp yetmezliğinden 73 yaşında öldü. Sağlığında mimar Kemalettin Bey'e Eyüpsultan'da, sahile yakın bir konumda inşa ettirdiği Mehmed Reşad Türbesi'nde medfundur. Cenaze törenine kardeşi ve ondan bir sonraki padişah olan VI.Mehmed de katılmıştır. Tarih yazarı Salâhi R. Sonyel, kitabında Sultan Reşad 'ın ölüm nedeninin "İspanyol Gribi" olduğunu belirtmiştir.
Ailesi

Kamures Başkadınefendi
Dürrüaden İkinci Kadınefendi
Mihrengiz İkinci Kadınefendi
Nazperver Üçüncü Kadınefendi
Dilfirib Dördüncü Kadınefendi
Şehzade Mehmed Ziyaeddin Efendi
Şehzade Mehmed Necmettin Efendi (1876-1919)
Şehzade Ömer Hilmi Efendi
Sultan V Mehmed (1917)
15 Mayıs 1909 tarihli Şehbal dergisinde Padişah Reşad'in cülus merasiminden
V. Mehmed'in bir portresi
V. Mehmed
Sultan V. Mehmed'e ait son fotoğraf (1918)
I. Dünya Savaşı'nda ittifak kuvvetlerinin liderleri
V. Mehmed, saltanat arabasında
Posta pulu, 1914
Uşi Antlaşması sonucu Osmanlı sınırları
Hintler için üretilen tekstil ürünlerinde Sultan Mehmet, 1900-1920 arası
V. Mehmed, II. Wilhelm ve Enver Paşa
I. Balkan Savaşı ve Londra Antlaşması sonucu Osmanlı sınırları
İstanbul Antlaşması ve Arnavutluk'un bağımsız olması sonucu Osmanlı sınırları
Sultan V. Mehmed, Alman imparatoru II. Wilhelm'i İstanbul'da karşılaması. Sultan V. Mehmed'in solunda Osmanlı'nın Berlin büyükelçisi Hakkı Paşa bulunmaktadır.
V. Mehmed'in Almanya imparatoru Kayser II. Wilhelm'le resmi
İttifak devletleri liderlerini gösteren Alman kartpostalı. Ortada V. Mehmed
Sultan V. Mehmed Reşat’ın İstanbul-Eyüp semtinde bulunan Türbesi.
Sultan Reşad Türbesi (Mart 2022)
Sevgili Dayım

| --- | --- |

Yönetmen: Zeki Ökten
Yapımcı: Enver Özer
Senarist: Süleyman Turan
Oyuncular: Tarık Akan  Hale Soygazi  Süleyman Turan  Neriman Köksal  Murat Erton  Ali Cağaloğlu  Perran Kutman  Şaziye Moral
Görüntü yönetmeni: İzzet Akay
Cinsi: Sinema filmi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1977, Türkiye
Çıkış tarih(ler)i: Nisan 1977
Süre: 81 dk.
Dil: Türkçe
Sevgili Dayım, yönetmenliğini Zeki Ökten'in üstlendiği, 1977 çıkışlı komedi-dram türündeki Türk filmidir.
Oyuncu kadrosu

Tarık Akan - Tarık
Hale Soygazi - Serap
Süleyman Turan - Rıza
Neriman Köksal - Tarık'ın Ablası
Murat Erton - Murat
Ali Cağaloğlu - Hulusi
Perran Kutman - Betül
Şaziye Moral - Şaziye
Diler Saraç - Mübeccel
Peri (film)

| --- | --- |
Yönetmen: Can Evrenol
Yapımcı: Müge Büyüktalaş Can Evrenol Caner Özyurtlu Müge Özen
Senarist: Can Evrenol Kutay Ucun
Oyuncular: Denizhan Akbaba Elif Sevinç Özgür Civelek Kaan Alpdayı
Görüntü yönetmeni: Meryem Yavuz
Dağıtıcı: TME Films
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Macera Fantastik
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2019
Çıkış tarih(ler)i: 7 Şubat 2020
Süre: 97 dk
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Hasılat: 47.379,50 ₺
Peri, yönetmenliğini ve senaryosunu Can Evrenol'un üstlendiği 2020 yılı sinema filmidir.
Konusu

Santraldeki patlamadan 10 yıl sonra, Büyük Dünya Savaşı devam ederken karantina altındaki bir kasabada yaşayan ve patlamadan dolayı ağızsız dünyaya gelen Peri, babası ile birlikte ormanın derinliklerinde yaşamaktadır. Peri, babasını kaybettikten sonra hayatta kalmak için mücadele vermek zorundadır ama yalnız olmayacaktır.
Oyuncular

Denizhan Akbaba - Kaptan
Elif Sevinç - Perihan
Özgür Civelek - Yusuf
Kaan Alpdayı - Porsuk
Sermet Yeşil - Baba
Mehmet Yılmaz Ak - Kemal
Sihirbazlık Okulunda Bir Türk

| --- | --- |

Yönetmen: Erdi Dikmen
Yapımcı: Engin Yıldırım
Senarist: Erdi Dikmen Sercan Ateş
Oyuncular: Barbaros Dikmen  Selen Seyven  Sadi Celil Cengiz  Ayçe Abana  Yakup Yavru Enes Atış
Dağıtıcı: Pinema
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Komedi
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2015
Çıkış tarih(ler)i: 22 Mayıs 2015
Süre: 91 dakika
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Hasılat: 1.942.630 TL
Sihirbazlık Okulunda Bir Türk, 2015 yapımı Türk komedi filmi. Yönetmenliğini Erdi Dikmen'in yaptığı filmde başrolleri ve bazı oyuncuları sosyal medya ünlüleri canlandırmaktadır.
Konusu

Lise eğitimini zorlukla bitirmiş, ailenin tek çocuğu olan Mehmet zeki biridir ancak haylazlığı yüzünden başarılı olamamış bir gençtir. Üniversite sınavında da başarılı olamayınca ailesinin vereceği tepkisinden çekindiği için uyduracağı yalanları düşünmeye başlar. Sınav sonuçlarının açıklanmasına kısa bir süre kaldığında, gece Spellcraft Sihirbazlık ve Büyücülük Okulu’ndan gelen bir mektup ile hayatı değişir. Anne ve babasının büyücülük okuluna göstereceği tepkiden çekindiğinden onlara yurt dışında okul kazandığını söyler.