stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Halka sistemi
Gezegenlerin halka sistemleri > Uranüs

Ana madde: Uranüs'ün halkaları
Uranüs'ün halka sistemi, karmaşıklığı Satürn'ün geniş sistemi ile Jüpiter ve Neptün'ün etrafında bulunan daha basit sistemler arasında bir seviyededir. Halkalar, 1977 yılında James L. Elliot, Edward W. Dunham ve Jessica Mink tarafından keşfedilmiştir. O zamandan 2005 yılına kadar geçen sürede Voyager 2 ve Hubble Uzay Teleskobu tarafından yapılan gözlemler, çoğu opak ve sadece birkaç kilometre genişliğinde olan toplam 13 farklı halkanın tanımlanmasını sağlamıştır. Karanlıktırlar ve muhtemelen su buzu ve bazı radyasyonla işlenmiş organik maddelerden oluşmaktadırlar. Tozun görece azlığı, Uranüs'ün genişletilmiş ekzosfer-koronasından kaynaklanan aerodinamik sürüklenme kaynaklıdır.
Gezegenlerin halka sistemleri > Neptün

Ana madde: Neptün'ün halkaları
Neptün'ün etrafındaki sistem, en yoğun haliyle Satürn'ün halkalarının düşük yoğunluklu bölgeleriyle karşılaştırılabilecek beş ana halkadan oluşur. Bununla birlikte, soluk ve tozludurlar, yapı olarak Jüpiter'inkilere çok daha benzerler. Halkaları oluşturan çok koyu renkli malzeme muhtemelen Uranüs'ün halkalarında olduğu gibi radyasyonla işlenmiş organik maddelerdir. Halkaların yüzde 20 ila 70'i tozdur ve bu nispeten yüksek bir orandır. Halkaların ipuçları, 1989 yılında Voyager 2 tarafından kesin olarak keşfedilmelerinden önce onlarca yıl boyunca görülmüştür.
Küçük gezegenler ve doğal uydularda halka sistemi

Mart 2008'deki raporlar, Satürn'ün uydusu Rhea'nın kendine ait zayıf bir halka sistemine sahip olabileceğini öne sürmüştür; bu olasılık onu bir halka sistemine sahip olduğu bilinen tek uydu yapmaktadır. 2010 yılında yayınlanan daha sonraki bir araştırma, Rhea'nın Cassini uzay aracı tarafından görüntülenmesi ile tahmin edilen halka özelliklerinin tutarsız olduğunu ortaya koymuştur; bu durum, halka hipotezine yol açan manyetik etkilerden başka bir mekanizmanın sorumlu olduğunu düşündürmektedir.
New Horizons'ın gönderilmesinden önce, bazı gök bilimciler Plüton ve Charon'un, Plüton'un küçük dış uydularının çarpışmalar sonucu fırlattığı tozlardan oluşan dairesel bir halka sistemine sahip olabileceğini varsaymışlardır. Bir toz halkası New Horizons uzay aracı için önemli bir risk oluşturacaktır. Ancak New Horizons Plüton etrafında herhangi bir toz halkası tespit edemeyince bu olasılık ortadan kalkmıştır.
Küçük gezegenler ve doğal uydularda halka sistemi > Chariklo

Ana madde: Chariklo'nun halkaları
Bir centaur olan 10199 Chariklo, halkaları olduğu keşfedilen ilk küçük gezegendir. Bir çarpışma nedeniyle yörüngesinde bir enkaz zinciri oluşmuş olabileceği düşünülen iki halkası olduğu tahmin edilmektedir. Halkalar, gök bilimcilerin 3 Haziran 2013'te Güney Amerika'daki yedi noktadan Chariklo'nun UCAC4 248-108672 yıldızının önünden geçişini gözlemlemeleriyle keşfedilmiştir. Gözlem sırasında, tutulmadan hemen önce ve sonra yıldızın görünür parlaklığında iki kez düşüş görülmüştür. Bu olay birden fazla noktada gözlemlendiği için, parlaklıktaki düşüşün aslında halkalardan kaynaklı olabileceği sonucu ortak bir hipotez olarak öne çıkmaktadır. Gözlemler, muhtemelen Ay'ın Dünya'ya olan mesafesinden yaklaşık 1.000 kat daha yakın olan 19-kilometre (12-mil) genişliğinde bir halka sistemini ortaya çıkarmıştır. Ayrıca gök bilimciler halka kalıntıları arasında yörüngede dönen bir uydu olabileceğinden de şüphelenmektedirler. Eğer bu halkalar gök bilimcilerin şüphelendiği gibi bir çarpışmadan arta kalanlarsa, bu durumda uyduların (Ay gibi) daha küçük materyal parçalarının çarpışması sonucu oluştuğu fikri desteklenmiş olmaktadır. Chariklo'nun halkaları resmi olarak adlandırılmamıştır, ancak kaşifler onlara Brezilya'nın kuzey ve güney uçlarına yakın iki nehre atfen Oiapoque ve Chuí lakaplarını takmışlardır.
Küçük gezegenler ve doğal uydularda halka sistemi > Chiron

Ana madde: Chiron'un halkaları
İkinci bir centaur olan 2060 Chiron'un sürekli evrim geçiren bir halka diski bulunmaktadır. Başlangıçta Chiron'un kuyruklu yıldız benzeri aktivitesiyle ilişkili püskürtmelerden kaynaklandığı şeklinde yorumlanan yıldız tutulum verilerine dayanarak, halkaların 324±10 km yarıçapında olduğu öne sürülmüş, ancak geçirdikleri dönüşüm nedeniyle yarıçapları bir miktar değişmiştir. Farklı görüş açılarında değişen görünümleri, Chiron'un parlaklığındaki zaman içindeki uzun vadeli değişimi açıklayabilir. Chiron'un halkalarının dönemsel patlamalar sırasında yörüngeden fırlayan malzeme tarafından korunduğundan şüphelenilmektedir, çünkü 2018'de tespit edilen üçüncü bir kısmi halka 2022'de tam bir halka haline gelmiştir ve ikisi arasında 2021'de bir patlama yaşanmıştır.
Küçük gezegenler ve doğal uydularda halka sistemi > Haumea

Ana madde: Haumea'nın halkaları
Bir cüce gezegen ve rezonans Kuiper kuşağı cismi olan Haumea'nın etrafındaki halka, 21 Ocak 2017'de gözlemlenen bir yıldız tutulumu ile ortaya çıkarılmıştır. Bu keşif, onu bir halka sistemine sahip olduğu tespit edilen ilk Neptün ötesi nesne yapmaktadır. Halkanın yarıçapı yaklaşık 2.287 km, genişliği ≈70 km ve opaklığı 0,5'tir. Halka düzlemi Haumea'nın ekvatoru ve daha büyük olan dış uydusu Hi'iaka'nın (yarı büyük ekseni ≈25.657 km'dir) yörüngesiyle çakışmaktadır. Halka, 2,285±8 km'lik bir yarıçapta bulunan Haumea'nın dönüşü ile 3:1 rezonansa yakındır. Haumea'nın küresel formda olması durumunda yaklaşık 4.400 km'lik bir yarıçapta bulunması gereken Haumea'nın Roche limitinin oldukça içindedir (küresel olmaması sınırı daha da uzaklaştırmaktadır).
Küçük gezegenler ve doğal uydularda halka sistemi > Quaoar

2023 yılında gök bilimciler cüce gezegen ve Kuiper kuşağı nesnesi Quaoar'ın etrafında geniş ölçüde ayrık biçimde bir halkanın keşfedildiğini duyurdular. Tutulum verilerinin daha ileri analizi, ikinci bir iç, daha soluk halkanın bulunduğunu ortaya çıkardı.
Her iki halka da alışılmadık özellikler göstermektedir. Dış halka, Quaoar'ın yarıçapının yaklaşık 7,5 katı ve Roche sınırının iki katından daha fazla olan 4.057±6 km'lik bir mesafede yörüngede dönmektedir. İç halka, Quaoar'ın yarıçapının yaklaşık 4,6 katı ve Roche sınırının da ötesinde, 2.520±20 km'lik bir mesafede yörüngede dönmektedir. Dış halkanın homojen olmadığı, ince, yoğun bir bölümün yanı sıra daha geniş, daha dağınık bir bölüm içerdiği görülmektedir.
Ötegezegenlerin çevresindeki halkalar

Güneş sistemindeki tüm dev gezegenlerin bir halka sistemine sahip olduğu göz önüne alınırsa, ötegezegenlerin de çevresinde halka sistemi bulunması olasıdır. Satürn'ün halkalarında yoğun bir biçimde bulunan bir bileşen olan buz tanecikleri yalnızca donma çizgisinin ötesindeki gezegenlerde bulunabiliyor olmasına rağmen bu hattın içinde kalan kayaç malzemeler içeren halkalar uzun süre istikrarlı bir biçimde bulunabilir. Bu biçimdeki halka sistemleri opaklık değeri yeterli olduğunda merkezi yıldızın ışığının ilave olarak azaltılarak transit yöntem tarafından gözlemlenmesiyle gezegenler için saptanabilir. 2020 itibarıyla bu yöntem kullanılarak HIP 41378 f çevresinde bir adet aday güneş dışı halka sistemi bulunmuştur.
Fomalhaut b 2008 yılında tespit edildiğinde büyük ve belirsiz bir şekilde tanımlanmıştı. Bunun yıldızın toz diskinden kaynaklanan bir toz bulutundan ya da olası bir halka sisteminden kaynaklandığı varsayılmıştır, ancak 2020'de Fomalhaut b'nin kendisinin bir gezegenden ziyade asteroitlerin çarpışmasından kaynaklanan genişleyen bir enkaz bulutu olduğu belirlenmiştir. Benzer şekilde, Proxima Centauri c'nin de yaklaşık 5 Jüpiter yarıçapındaki bir halka sistemine atfedilebilecek 7 Dünya kütlesi büyüklüğündeki düşük kütlesi için beklenenden çok daha parlak olduğu gözlemlenmiştir.
V1400 Centauri yıldızının 2007 yılında 56 gün boyunca gözlemlenen bir dizi tutulması, "J1407b" olarak adlandırılan (doğrudan gözlemlenmemiş) bir yıldızaltı yoldaşın olası bir halka sisteminin önünden geçişi olarak yorumlanmıştır. Bu halka sisteminin yarıçapının yaklaşık 90 milyon km (Satürn'ün halkalarının yaklaşık 200 katı) olduğu tahmin edilmektedir. Basın bültenlerinde "süper Satürn" terimi kullanılmıştır. Ancak bu yıldız sisteminin yaşının görece kısa bir süre olan yaklaşık 16 milyon yıl olması, bu yapının evrim geçirmiş bir gezegen sistemindeki kararlı bir halka sisteminden ziyade, büyük olasılıkla çevresel bir gezegensel disk olduğunu düşündürmektedir. Halkanın 0,4 AU dikey mesafede 0,0267 AU genişliğinde bir boşluğa sahip olduğu gözlemlenmiştir. Simülasyonlar, bu boşluğun harici bir uydunun veya uyduların rezonans etkilerinden ziyade, gömülü bir uydunun sonucu olduğunu göstermektedir.
Görsel karşılaştırma

Satürn'ün halkalarının Cassini tarafından çekilen görüntülerle oluşturulmuş bir mozaiki
Satürn'ün yörüngesindeki halka sisemi çoğunlukla buz ve toz parçalarından oluşur. Satürn'ün üzerinde görülebilen küçük karanlık nokta, Satürn'ün uydusu Enceladus'un gölgesidir.
Güneş dışı bir gezegen çevresinde halka oluşumu
Jüpiter'in ana halkasının Galileo tarafından çekilmiş görüntüsü.
Uranüs'ün halkalarının Voyager 2 tarafından çekilen görüntüsü
Neptün'ün halkalarını gösteren Voyager 2 tarafından çekilen iki resim
Aspis Kuşatması

| g t Birinci  Pön Savaşı |
| --- | --- |
 Messana  Agrigentum  Lipari Adaları  Mylae  Sulci  Tyndaris  Ecnomus Burnu  Aspis  Adys  Tunus  Panormus  I. Drepana  Lilybaeum  II. Drepana  Eryx Dağı  Aegates Adaları 
Aspis Kuşatması ya da Clupea Kuşatması, Birinci Pön Savaşı'nın Kuzey Afrika'daki ilk kara muharebesi olarak MÖ 255 yılında Kartaca ile Roma Cumhuriyeti arasında gerçekleşen bir kuşatma muharebesidir.
Muharebe öncesi

Roma çıkarma filosu, kendilerini durdurmak için gönderilen Kartaca Donanmasını Ecnomus Burnu Deniz Muharebesi'nde yenilgiye uğrattıktan sonra sahile çıkarak hasar gören kendi gemilerini ve ele geçirdikleri Kartaca gemilerini onardılar. Filonun öncü gemileri yelken açarak Kartaca Körfezi'nin en dış kenarındaki Hermœa olarak bilinen burunda demir atıp filonun diğer kısmını beklediler. Filo gelince de sahil boyu ilerleyip Kartaca'nın güneyinde, Aspis'de karaya çıktılar.
Muharebe

Roma lejyonları, Clupea olarak da bilinen Aspis'i kuşatmak için siperler kazarken bir yandan da gemileri savunmak için kazıklı bir çit oluşturdular. Kartaca birlikleri henüz kara muharebeleri için yeterince hazır değildiler. Kenti savunan garnizon kısa bir direnme gösterdi. Bunun ardından kent düştü. Roma kuvvetleri Clupea'yı alarak Kartaca karşısında sağlam bir köprübaşı elde ettikleri gibi geri hatlarını da emniyete almış oldular. Ele geçirdikleri köprübaşı uygun bir konuşlanma sağlamaktadır. Deniz üzerinden Sicilya ile rahatlıkla temas kurulabiliyor, Kartaca'nın kara bağlantıları tehdit altına alınmış oluyor ve oldukça zengin kasabalar yağmalanabiliyordu. Bundan yararlandılar ve bölgeyi sistemli olarak yağmaladılar.  Bu arada donanmanın bir bölümü diğer Konsül'le (Lucius Manlius Vuslo) birlikte, elde edilen başarıları Roma Senatosu'na bildirmek için Kuzey Afrika'dan ayrıldı. Bölgede, Konsül Regulus, filonun küçük bir bölümü 40 gemive iki lejyon kalmıştır. Roma komutanlığı kentte uygun bir garnizon bırakarak ve Roma'ya bilgilendirmek için haberciler yollayarak kalan tüm kuvvetleriyle iç kesimlere ilerlediler. Bu kesimlerde yağmalar yapacaklar, bölgeyi yakıp yıkacaklardır.
Sonuçları

Kartacalıları yenilgiye uğrattıktan sonra Roma Komutanlığı filonun büyük bir kısmını Roma'ya geri gönderdi. İlave olarak 15 bin piyade ve 500 süvari kadar bir takviye gönderilecektir. Roma Ordusu'nun Kuzey Afrika'da kalan bölümü Marcus Atilius Regulus komutasındadır. Adys kentine kadar yağmalamaya devam ederek ilerlediler. Roma kuvvetlerinin bu kenti kuşatması Kartaca'ya yeni bir ordu toplamak için zaman kazandırmıştır. Ancak bu ordu da Adys Muharebesi'nde mağlup olmuştur.
Kurtuluş (film)

| --- | --- |
Deliverance
"Kurtuluş" (Deliverance) filminin Türkçe sinema afişi
Yönetmen: John Boorman
Yapımcı: John Boorman
Senarist: James Dickey (Kendi Romanından)
Oyuncular: Jon Voight Burt Reynolds Ned Beatty Ronny Cox
Görüntü yönetmeni: Vilmos Zsigmond
Kurgu: Tom Priestley
Stüdyo: Warner Bros. Pictures
Dağıtıcı: Warner Bros. Pictures
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Macera, dram, gerilim
Renk: Renkli (Technicolor)
Yapım yılı: 1972
Çıkış tarih(ler)i: 30 Temmuz 1972 ABD
Süre: 109 dakika
Ülke:  ABD
Dil: İngilizce
Bütçe: 2 Milyon $
Hasılat: 22,6 Milyon $ (ABD sadece video gelirleri)
Diğer adları: Kurtuluş (Türkiye)  Délivrance (Fransa)  Defensa (İspanya)  Beim Sterben ist jeder der Erste (Almanya)  Un Tranquillo week-end di paura (İtalya)
Kurtuluş (Özgün adı: Deliverance), 1972 yapımı Amerikan macera gerilim filmdir.
Senaryosunu James Dickey'in 1970 tarihli aynı adlı kendi romanından uyarlayıp yazdığı filmin yönetmeni John Boorman dır. İngiliz yönetmen John Boorman Warner Bros şirketi adına filmin yapımcılığını da üstlenmiştir. Filmin başlıca rollerinde Jon Voight, Burt Reynolds, Ned Beatty ve Ronny Cox oynamışlardır. Senarist James Dickey'in filmde küçük bir de rolü var; Şerif Bullard rolünde kısa bir süre gözüküyor. Kurtuluş, Ned Beatty'nin sinemadaki ilk filmidir.
James Dickey'in romanı 1971 yılında Türkiye'de Babil Kitap tarafından Türkçe olarak yayımlanmış ve tıpkı ABD'de olduğu gibi haftalarca çok satanlar listesinde kalmıştı. Bu sırada roman henüz sinemaya aktarılmamıştı.
Filmde bir hafta sonunu vahşi doğanın içinde geçiren 4 şehirli arkadaşın güzel başlayan nehir yolculuklarının kabusa dönüşmesi, fiziksel ve ruhsal sınırlarının sonuna kadar zorlanması anlatılmaktadır. Bir 'vahşi doğaya dönüş macerası' gibi başlayan film, uygarlık dışı varlıkların yaşadığı bir cehenneme yapılan kıyamet yolculuğuna dönüşür.
1973'te 3 dalda Oscar'a aday gösterilen film ABD'de "kültürel, tarihi ve estetik olarak önemli" filmler arasına seçilerek Kongre Kütüphanesi'nin "Ulusal Film Arşivi"nde muhafaza edilmesine karar verilmiştir.
Özet

ABD'nin güney eyaletlerinden Georgia ile Güney Carolina 'yı birbirinden ayıran kurgusal Cahulawassee nehri üzerine bir baraj inşa edilmek üzeredir. Kısa bir süre sonra bu nehir ortadan kalkacak yerini de yapay bir baraj gölü alacaktır. Atlanta'lı doğa tutkunu Lewis (Burt Reynolds) ve üç şehirli arkadaşı, Ed (Jon Voight) Bobby (Ned Beatty) ve Drew (Ronny Cox) nehrin doğası sonsuza dek bozulmadan önce son bir kez kano ile nehri boydan boya geçmeyi ve bir çeşit macera yaşamayı planlarlar. Bu hafta sonu tatilinin her zaman golf oynadıkları hafta sonlarından farklı olmasını istemektedirler. Nehir boyunca ormanın derinliklerine doğru ilerledikçe doğanın güzelliği ile ters orantılı olarak yöre insanlarının pek de dost canlısı olmayan davranışları ile karşılaşırlar ve yolculukları bir kabusa dönüşür.
Oyuncu kadrosu

Jon Voight	 ... 	Ed
Burt Reynolds	... 	Lewis
Ned Beatty	... 	Bobby
Ronny Cox	... 	Drew
Ed Ramey	... 	Yaşlı adam
Billy Redden... 	Lonnie (Banjo çalan engelli çocuk)
Bill McKinney	... 	Dağlı
Herbert 'Cowboy' Coward	... 	Dişsiz adam
Lewis Crone	... 	Şerif yardımcısı
Ken Keener	... 	Şerif yardımcısı
Johnny Popwell	... 	Ambulans şoförü
John Fowler	... 	Doktor
Kathy Rickman	... 	Hemşire
James Dickey	 ... 	Şerif Bullard
Film hakkında notlar

"Deliverance" Ned Beatty 'nin ilk filmidir.
Burt Reynolds 'un da sinemada çıkış yaptığı film budur. Dört başrol oyuncusu arasında o gün için star olan sadece Jon Voight'ti.
2 Milyon dolar gibi mütevazı bir bütçe ile çekilen filmde giderleri en az seviyede tutabilmek için prodüksiyonla ilgili hiçbir şey için sigorta yapılmamış, hatta dublör bile kullanılmamış. Aktörler tehlikeli sahneleri kendileri oynamışlardır. Ayrıca profesyonel oyuncular yerine bizzat yöre insanları kendi rollerinde oynanmışlar. Bu maliyeti azaltırken gerçekçilik duygusunu arttıran bir faktör olmuştur.
Filmin gösterime girmesinin ardından filme özenip filmin çekildiği nehirde aynı yolculuğu tekrarlamayı deneyenlerden 31 kişi boğularak can vermiş.
Film en çok hafızalara kazınmış iki sahnesi ile hatırlanır. Bunlardan ilki Drew (Ronny Cox) ve Lonnie (Billy Redden)'nin gitar ve banjo çalarak düet yapmalarıdır. İkincisi ise Bobby (Ned Beatty) 'nin Hillbilly olarak adlandırılan dağ köylüleri tarafından cinsel tacize uğradığı sahnedir.
Hillbilly özellikle ABD 'nin güney eyaletlerinde ıssız, dağlık bölgelerde yaşayan kırsal insanları için kullanılan biraz da aşağılayıcı bir terimdir. Bu terim popüler kültürde biraz daha çarpıtılmış ve şehirde yaşayan kaba saba eğitimsiz insanlar için de zaman zaman kullanılmıştır, örneğin konusu Chicago 'da geçen Married… with Children (Evli ve Çocuklu) adlı TV sitcom dizisinde bu ima yapılmıştır. Country müziği eskiden Hillbilly Müziği olarak adlandırılırken 1950'lerden sonra bu terim aşağılayıcı bulunup terkedilmiştir. Hillbilly'lerin popüler kültürde en geniş biçimde yer almış bir örneği de Kentucky'li bir aileyi anlatan satirik çizgi roman Li'l Abner'dır. Al Capp'ın yazıp çizdiği bu öyküler Türkiye'de gazetelerde Hoş Memo adıyla yayımlanmıştı.
Filmin müziği

Filmde Drew (Ronny Cox) 'un banjo çalan engelli çocuk Lonnie (Billy Redden) ile gitarı aracılığı ile iletişim kurması ve ikisinin karşılıklı olarak 'düello' kıvamında döktürdükleri sahnede çalınan müzik parçası "Duelling Banjos" un aranjmanını Eric Weissberg yapmış ve Steve Mandel le birlikte seslendirmişler.Bu parça 1974 yılında enstrümantal country kategorisinde Grammy ödülü kazanmıştı..Parça ilk kez 1955 yılında Arthur "Guitar Boogie" Smith ve Don Reno tarafından Feuding Banjos (Dövüşen banjolar) adı ile bestelenmişti.
Diğer önemli parça ise "Moonshiner" 'dır ve Bob Dylan'a aittir.
Filmin Soundtrack albümünde şu parçalar yer almaktadır;
1.Dueling Banjos
2.Little Maggie
3.Shuckin' The Corn
4.Pony Express
5.Old Joe Clark
6.Eight More Miles To Louisville
7.Farewell Blues
8.Earl's Breakdown
9.End Of A Dream
10.Buffalo Gals
11.Reuben's Train
12.Riding The Waves
13.Fire On The Mountain
14.Eighth Of January
15.Bugle Call Rag
16.Hard, Ain't It Hard
17.Mountain Dew
18.Rawhide
Jon Voight Ronny Cox Ned Beatty ve Burt Reynolds.
Filmin soundtrack albümünün kapağı.
Galatasaray (futbol takımı)

Galatasaray (futbol takımı) 1986-87 sezonu, Galatasaray'ın kuruluşundan itibaren 81. ve en üst seviye ulusal ligdeki 29. sezonudur.
Kadro

Kaleciler : Zoran Simoviç, Hayrettin Demirbaş.
Savunma : İsmail Demiriz, Semih Yuvakuran, Raşit Çetiner, Erhan Önal, Ahmet Ceyhan, Yusuf Altıntaş.
Orta Saha : Uğur Tütüneker, Cevad Prekazi, Muhammed Altıntaş, Arif Kocabıyık, Bülent Alkılıç,Adnan Esen, Suat Kaya.
Hücum : Cüneyt Tanman (Kaptan), Savaş Koç, İlyas Tüfekçi, Erkan Ültanır, Mirsad Kovačevič (Mirsat Güneş), Tuncay Soyak, Öner Kılıç.
Teknik Direktör: Jupp Derwall
En golcü üçlü: Uğur (12), Mirsad (8), İlyas (7)
Puan Durumu

| Sıra | Takımg t  | O | G | B | M | AG | YG | GF | P | Eleme veya küme düşme |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Galatasaray | 36 | 23 | 8 | 5 | 55 | 24 | +31 | 54 | 1987-88 Şampiyon Kulüpler Kupası birinci tur |
| 2 | Beşiktaş | 36 | 23 | 7 | 6 | 67 | 26 | +41 | 53 | 1987-88 UEFA Kupası birinci tur |
| 3 | Samsunspor | 36 | 19 | 11 | 6 | 56 | 22 | +34 | 49 | Balkan Kupası |
| 4 | Trabzonspor | 36 | 18 | 13 | 5 | 49 | 21 | +28 | 49 |  |
| 5 | Fenerbahçe | 36 | 13 | 13 | 10 | 46 | 39 | +7 | 39 |  |
| 6 | Malatyaspor | 36 | 17 | 5 | 14 | 39 | 35 | +4 | 39 |  |
| 7 | Denizlispor | 36 | 11 | 14 | 11 | 41 | 35 | +6 | 36 |  |
| 8 | Altay | 36 | 13 | 10 | 13 | 46 | 47 | -1 | 36 |  |
| 9 | Eskişehirspor | 36 | 10 | 14 | 12 | 35 | 31 | +4 | 34 | Balkan Kupası |
| 10 | MKE Ankaragücü | 36 | 12 | 10 | 14 | 37 | 43 | -6 | 34 |  |
| 11 | Zonguldakspor | 36 | 9 | 15 | 12 | 29 | 35 | -6 | 33 |  |
| 12 | Gençlerbirliği | 36 | 8 | 17 | 11 | 32 | 39 | -7 | 33 | 1987-88 UEFA Kupa Galipleri Kupası birinci tur |
| 13 | Rizespor | 36 | 13 | 7 | 16 | 37 | 57 | -20 | 33 |  |
| 14 | Sarıyer | 36 | 11 | 10 | 15 | 42 | 39 | +3 | 32 |  |
| 15 | Boluspor | 36 | 9 | 14 | 13 | 38 | 51 | -13 | 32 |  |
| 16 | Kocaelispor | 36 | 10 | 11 | 15 | 39 | 50 | -11 | 31 |  |
| 17 | Bursaspor | 36 | 10 | 8 | 18 | 29 | 40 | -11 | 28 |  |
| 18 | Antalyaspor | 36 | 8 | 8 | 20 | 37 | 68 | -31 | 24 | 1987-88 Türkiye 2. Futbol Ligi |
| 19 | Diyarbakırspor | 36 | 4 | 7 | 25 | 22 | 74 | -52 | 15 | 1987-88 Türkiye 2. Futbol Ligi |
Kaynak: TFF
Sıralama kuralları: Puan Gol farkı Atılan gol sayısı
Notlar:
↑  1986-87 Federasyon Kupası şampiyonu olarak
1 2  Sezon sonunda küme düştü ancak daha sonra mahkeme kararı ile ligde kaldı.
| g t Galatasaray (futbol takımı) sezonları |
| --- | --- |
 1904-05  1905-06  1906-07  1907-08  1908-09  1909-10  1910-11  1911-12  1912-13  1913-14  1914-15  1915-16  1916-17  1917-18  1918-19  1919-20  1920-21  1921-22  1922-23  1923-24  1924-25  1925-26  1926-27  1927-28  1928-29  1929-30  1930-31  1931-32  1932-33  1933-34  1934-35  1935-36  1936-37  1937-38  1938-39  1939-40  1940-41  1941-42  1942-43  1943-44  1944-45  1945-46  1946-47  1947-48  1948-49  1949-50  1950-51  1951-52  1952-53  1953-54  1954-55  1955-56  1956-57  1957-58  1958-59  1959-60  1960-61  1961-62  1962-63  1963-64  1964-65  1965-66  1966-67  1967-68  1968-69  1969-70  1970-71  1971-72  1972-73  1973-74  1974-75  1975-76  1976-77  1977-78  1978-79  1979-80  1980-81  1981-82  1982-83  1983-84  1984-85  1985-86  1986-87  1987-88  1988-89  1989-90  1990-91  1991-92  1992-93  1993-94  1994-95  1995-96  1996-97  1997-98  1998-99  1999-2000  2000-01  2001-02  2002-03  2003-04  2004-05  2005-06  2006-07  2007-08  2008-09  2009-10  2010-11  2011-12  2012-13  2013-14  2014-15  2015-16  2016-17  2017-18  2018-19  2019-20  2020-21  2021-22  2022-23  2023-24  2024-25 
↑  "Kaybederken kazananlar". Hürriyet. 16 Eylül 2011. 29 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Kasım 2014.
JMSN

| JMSN |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Christian Berishaj 
Tarzlar: PBR&B
Meslekler: PBR&B şarkıcısı, söz yazarı, prodüktör, yönetmen
Etkin yıllar: 2005–hâlen
Müzik şirketi: White Room Records
İlişkili hareketler: Ab-Soul
Resmî site: iamjmsn.com

Christian Berishaj, daha çok JMSN (Jameson) sahne adıyla tanınan Amerikalı şarkıcı, söz yazarı ve prodüktör. İlk albümü Priscilla'yı 2012 yılında çıkardı. Albümdeki her şarkının sözleri ve prodüktörlüğü ve daha sonraları kliplerinin yönetmenliğini de yapmıştır.
Diskografi

†Priscilla† (2012)
†Pllajë† (2013)
JMSN (Blue Album) (2014)
It Is. (2016)
Whatever Makes U Happy (2017)
Nikki Benz

| Nikki Benz |
| --- | --- |
Nikki Benz (2014)
Doğum: Alla Montchak 11 Aralık 1981 (42 yaşında) Mariupol, USSC, Sovyetler Birliği
Boyu: 1,65 m (5 ft 5 in)
Kilosu: 50 kg (110 lb)
Saç rengi: Sarışın 
Film sayısı: 660 (IAFD)
İmza
 
Resmî sitesi
IMDb'de Nikki Benz
IAFD'de Nikki Benz
Adultfilmdatabase'de Nikki Benz
Nikki Benz (2005)
Nikki Benz (2007)
Nikki Benz (2009)
Nikki Benz (2010)
Nikki Benz (2011)
Nikki Benz (2012)
Nikki Benz (2013)
Alla Montchak (d. 11 Aralık 1981, Mariupol) Kanadalı pornografik film oyuncusu.
Hayatı

Alla Montchak, 11 Aralık 1981 tarihinde dünyaya geldi. 7 yaşında ailesinin Kanada'ya göç etmesiyle Toronto, Ontario'da büyüdü. Ocak 2003'te Pleasure Productions ile sözleşme imzaladı. İlk seks sahnesini Strap on Sally 20'de Gina Lynn ile ve ilk kız-erkek sahnesini Ben English ile The Sweetest Thing'de yaptı. Sözleşmesini tamamladıktan sonra Los Angeles, Kaliforniya'ya taşındı. Eylül 2004'te Jill Kelly Productions ile sözleşme imzaladı. Eylül 2005'te TeraVision ile bir sözleşme imzaladı. Mayıs 2008'de Penthouse dergisinin kapağı oldu. Şubat 2013'te ABD vatandaşı oldu. Mayıs 2014'te Twitter hesabından Toronto Belediye Başkanı Rob Ford'a karşı rakip aday olacağını duyurdu. 28 Mayıs 2014 tarihinde belediye başkan adayı olmak için başvurusunu sunmaya çalıştı ancak başvurusu kabul edilmedi. Haziran 2016'da ürün tanıtımı yapmak için Brazzers ile anlaştı. Birkaç ay sonra Brazzers için yapılan bir çekim sırasında sahnenin yönetmeni Tony T tarafından saldırıya uğradığını iddia etti. Suçlamaların ardından Ramon Nomar ve Tony T ile davalık oldu.