stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Azerbaycan Millî Meclisi Yasama dönemleri
Seçimle oluşmuş yasama dönemleri

| Seçimler | Dönem | Tarih | Üye sayısı |
| --- | --- | --- | --- |
| 1995 genel seçimleri | Azerbaycan Millî Meclisi 1. Dönem | 1995-2000 | 124 |
| 2000 genel seçimleri | Azerbaycan Millî Meclisi 2. Dönem | 2000-2005 | 124 |
| 2005 genel seçimleri | Azerbaycan Millî Meclisi 3. Dönem | 2005-2010 | 125 |
| 2010 genel seçimleri | Azerbaycan Millî Meclisi 4. Dönem | 2010-2015 | 125 |
| 2015 genel seçimleri | Azerbaycan Millî Meclisi 5. Dönem | 2015-2020 | 125 |
| 2020 genel seçimleri | Azerbaycan Millî Meclisi 6. Dönem | 10 Mart 2020-2024 | 125 |
| 2024 genel seçimleri | Azerbaycan Millî Meclisi 7. Dönem | 2024-günümüz | 125 |
Geçit Dönemi

18 Ekim 1991’de bağımsızlığın kazanılmasıyla Azerbaycan Cumhuriyeti parlamentosu resmî olarak 1990 Azerbaycan SSC genel seçimleri ile oluşan 360 kişilik Azerbaycan Cumhuriyeti Yüksek Sovyeti olarak belirlendi. Lakin 31 Ağustos'ta Yüksek Sovyet’in 25 iktidarı destekleyen (Komünist Bloku) ve 25 muhalefetçi (Demokratik Blok) milletvekillerinden ibaret 50 kişilik Azerbaycan Cumhuriyeti Millî Şûrası oluşturuldu. Millî Şûra 1995’e kadar etkin oldu.
| Seçimler | Dönem | Tarih | Üye sayısı |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 genel seçimleri | Azerbaycan Yüksek Sovyeti 12. Dönem | 1990-1991 | 360 |
| Geçit Dönemi | Azerbaycan Cumhuriyeti Yüksek Sovyeti | 1991-1995 | 360 |
| Geçit Dönemi | Azerbaycan Cumhuriyeti Millî Şûrası | 1992-1995 | 50 |
İskambil oyunu

Kağıt Oynayanlar, Paul Cézanne, 1892-95
İskambil oyunları (Fransızca: Briscambille), genellikle 52, 54 veya 36 kart içeren standart iskambil kâğıtları destesi veya onun türevleriyle oynanan beceri oyunu ve şans oyunu'dur. Türkiye'de yaygın olmamasına rağmen yabancı ülkelerde biraz daha farklı kartlar içeren tarot destesiyle oynanan iskambil oyunları da vardır. Bulmaca, eğlence ve kumar amacıyla oynanır.
İskambil destesi üzerinde resim veya sayılar bulunan kartlar içerir.
Bu kartlar sinek (sembolü  \clubsuit , trefl de denir), karo (sembolü  \diamondsuit ), kupa (sembolü  \heartsuit , kör de denir), maça (sembolü  \spadesuit , pik de denir) olmak üzere dört gruba ayrılmıştır.
Her grup içerisinde üzerinde 1'den 10'a kadar bir sayı olan birer kart ve ayrıca birer tane de üzeri resimli "vale" (bacak, jilet vs de denir), "kız" (dam da denir), "papaz" (rua da denir) kartı vardır. Üzerinde sayı olan kartlar "maça ikilisi, sinek yedilisi" gibi adlarla anılırken, üzerinde 1 sayısı olan kartlara "as" demek gelenektir.
Bazı oyunlar için desteye bir veya daha fazla "joker" kartı da eklenir (Jokerler 2 tane olur biri renkli biri renksiz). Joker kullanılan oyunların çoğunda, bu kart destedeki herhangi başka bir kartın işlevini üstlenebilme özelliğiyle öne çıkar.
İskambil oyunlarının sayısı ve çeşidi çok fazla olduğundan ana hatlarıyla bile kartların işlevlerinden bahsetmek mümkün değildir. Dahası birçok oyunda modifiye desteler kullanılır. Mesela Ellibir oyunu iki tane 52'lik desteyle oynanırken, Altmışaltı oyunu standart destenin sadece As, papaz, kız, vale, 10'lu ve 9'lu kartları kullanarak oynanır.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   A Altmışaltı  Anastra   Americano B Batak  Blöf  Blackjack  Bezik  Bulum D Dürt  Dost kazığı  Durak  Dal |  |  E Ellibir  Eşşek  Esperansa F Fanti  Fitil H Hoşgin |  |  İ İhale  İskambil(Altıkol) K Kanasta  Kastet  Kılıç  King  Konçina  Konken  Koyeye  Küt  Kaptı Kaçtı M Maça Kızı |  |  O Ohel  Okşin P Papaz Kaçtı  Piket  Pinaki  Pis Yedili  Pişti  Poker  Prafa R Remi Rus batağı S Sadrazam |  |  Ş Şıpsevdi T T-Rex  Tık  Toto U Uno Ü Üçbeşsekiz Y Yanık  Yirmibir  Yükleme  Yüzbir  |
Karapınar Güneş Enerjisi Santrali

| Karapınar Güneş Enerjisi Santrali |
| --- | --- |

Ülke: Türkiye
Yer: Karapınar, Konya
Koordinatlar: 37°47′27″K 33°35′05″D﻿ / ﻿37.79083°K 33.58472°D﻿ / 37.79083; 33.58472
Durumu: Etkin
Yapım başlangıcı: Nisan 2020
İşletme tarihi: Eylül 2020
İşletmeci(ler): Kalyon Enerji
Karapınar Güneş Enerjisi Santrali, Türkiye'nin Konya ilinin Karapınar ilçesinde yer alan bir güneş enerjisi santralidir. Nisan 2020'de yapımına başlanan santral, Eylül 2020'de üretim lisansını alarak 4 MW kapasite ile faaliyete geçti. 20 milyon m2 alan üzerinde kurulan ve 3,5 milyon panelin yerleştirildiği santral 1.000 MW güce sahiptir. Yaklaşık 1 milyar dolar yatırım maliyeti bulunan santral, Avrupa'nın en büyük güneş enerjisi santralidir. Santralde 2023 yılında 2 milyar 664 milyon kwh elektrik üretimi yapılmıştır.
Karapınar Güneş Enerjisi Santrali'nin inşaatı 2024 yılı itibarıyla büyük ölçüde devam etmektedir. Bu proje, Türkiye'nin 2023 ve 2050 hedeflerine ulaşabilmesi için oldukça kritik bir öneme sahiptir. Türkiye, enerji ihtiyacını daha çevre dostu yöntemlerle karşılamayı hedeflerken, Karapınar Güneş Enerjisi Santrali de bu hedefe katkı sağlamak amacıyla öne çıkmaktadır. Proje, fosil yakıtlara olan bağımlılığı azaltarak, Türkiye'nin karbon salınımını düşürmesine yardımcı olacaktır. Karapınar GES’in tamamlanması ile birlikte yıllık 1.5 milyon ton karbon emisyonu önlenecektir. Tamamlandığında toplam 3.5 milyon güneş paneline sahip olacak santralin toplam kurulu gücü 1.350 MW olacaktır. Santral projesi, yenilenebilir enerjide güneş enerjisinin payını yüzde 20 oranında artırmaktadır. Karapınar Güneş Enerjisi Santrali Avrupa’nın en büyük, dünyanın ise sayılı büyük güneş enerjisi santrallerinden biridir.
Dış Bağlantılar

Karapınar Güneş Enerji Santrali Elektrik Üretim İstatistikleri
Jean-André Venel

saasasasJean-André Venel
Jean-André Venel (28 Mayıs 1740 – 9 Mart 1791) İsviçreli doktor ve ortopedi alanının öncülerinden.
Venel Morges'de doğdu, Jean-François Venel adlı bir cerrahın oğluydu. Montpellier,Paris ve Strasbourg'da tıp okudu, Orbe ve Yverdon'da çalıştı;1770 ile 1775 arasında Kont Stanisław Potocki'nin himayesine girdi.Nicholas Andry,Orthopaedia veya Çocuklarda Deformiteleri Önleme ve Düzeltme Sanatı adlı çalışmasında (İngilizce baskısı 1741) "ortopedi" terimini ilk kullanan kişi olmuştur ancak Venel pratik uygulamaları geliştirmesi nedeniyle birçokları tarafından "ortopedinin babası" olarak anılmıştır.
Eserleri

Nouveaux Secours Pour les Corps arrêtés Dans L’Oesophage; Ou Description De quatre Instrumens plus propres qu’aucun des anciens moyens à retirer ces Corps par la Bouche. (1769)
Essai sur la santé et sur l’éducation médicinale des filles destinées au mariage. (1776)
Rövanşizm

Fransız ressam Albert Bettannier tarafından 1887 yılında resmedilmiş, Almanya tarafından işgal edilen Alsas-Loren'i işaret eden öğretmen ve onu dinleyen sınıfını resmeden La Tache Noire tablosu.
Rövanşizm (Fransızca: revanchisme ["intikamcılık"]), genellikle bir savaş veya toplumsal hareketin ardından bir ülkenin uğradığı toprak kayıplarını tersine çevirme iradesinin siyasi tezahürüdür. Bir terim olarak, rövanşizm, Fransa-Prusya Savaşı'ndaki Fransız yenilgisinin intikamını almak ve kaybedilen Alsas-Loren'ni geri almak isteyen Fransa'daki Fransız milliyetçiler tarafından ortaya atıldı.
Rövanşizm düşüncesi cezalandırıcı adalet üzerine inşa edilmiştir ve ekonomik ya da jeopolitik faktörler düşüncenin oluşmasını sağlar. Aşırı intikamcı ideologlar genellikle şahin bir duruş sergiler ve istenen hedeflere başka bir savaşla ulaşılabileceğini öne sürer. Kültürel ve etnik ulusun bir kısmının, ulus-devletin sınırları dışında kurtarılmamış ve kurtarılmayı beklediğini belirten irredantizm anlayışı ile bağlantılıdır.
Rövanşist siyaset genellikle bir ulusun bir ulus devletle özdeşleşmesine dayanır, genellikle etnik milliyetçiliğin köklü duygularını harekete geçirir, etnik grubun yaşadığı devlet dışındaki bölgeleri talep eder ve bu amaçlara destek sağlamak için sert bir milliyetçilik uygular. Rövanşist gerekçelerin bazı tezleri çok eski zamanlardan beri bir bölgede yaşayan insanların atalarının kendi milletinin bir parçası tezini öne sürebilir.
Tarihçe > Fransa

Ana madde: Alsas-Loren
Bu fikrin ortaya atıldığı yerdir. Fransa-Prusya Savaşı'ndaki Fransız yenilgisinin intikamını almak ve kaybedilen Alsas-Loren'ni geri almak isteyen Fransa'daki Fransız milliyetçiler tarafından ortaya atıldı. Almanya'ya karşı derin bir öfke, nefret ve intikam besleyen Fransız halkı da bu düşünceyi benimsedi. Alphonse-Marie-Adolphe de Neuville gibi yenilginin aşağılandığını vurgulayan resimler büyük talep gördü.
Radikal Parti'den Georges Clemenceau, Afrika mücadelesine katılmaya ve Cumhuriyeti Alsas-Loren'deki " Vosges mavi çizgisi" ile ilgili hedeflerden saptıracak diğer maceralara karşı çıktı. Jules Ferry hükûmetleri 1880'lerin başında bir dizi koloniyi takip ettikten sonra, Clemenceau, 1889'da Cumhuriyeti devirebileceği düşünülen, Général Revanche lakaplı popüler bir figür olan Georges Ernest Boulanger'e desteğini verdi. Bu aşırı milliyetçi gelenek Fransızları etkiledi. 1921'e kadar siyaset ve Fransa'nın Rus İmparatorluğu'nu etkilemek için büyük acılar çekmesinin ana nedenlerinden biriydi, Sonuçlanan Fransız-Rus İttifakı 1894 ve daha anlaşmalarının ardından, Üçlü İtilaf üç büyük Müttefik güçlerin Dünya Savaşı: Fransa, İngiltere ve Rusya.
Fransız intikamcılığı, I. Dünya Savaşı'nın sona ermesinin ardından 1919 yılındaki Versay Barış Antlaşması'nı etkiledi; Fransa, Alsas-Loren'i geri aldı ve mağlup Almanya'dan yüklü miktarda tazminat aldı. Fransa konferansta sadece İkinci Reich'ın ilanının yıldönümünde açılmakla kalmadı, Alman delegasyonu barış antlaşmasını İkinci Reich'ın ilan edildiği Aynalar Salonu'nda imzalanması gerekiyordu.
Tarihçe > Almanya

I. Dünya Savaşı'nın kayıplarına yanıt olarak gelişen Alman intikamcı hareketi savaş öncesinde Almanya'nın topraklarında yer alan ancak I. Dünya Savaşı ile birlikte kaybedilen topraklarla ve orada yaşayan Alman halklarıyla Almanya ile olan tarihsel ilişkisi nedeniyle düzenlenmesi gerektiğini belirtiyordu. Hareket, Alsas-Loren, Polonya Koridoru ve Sudetenland'ın yeniden birleşmesi çağrısında bulundu Adolf Hitler tarafından desteklenen bu iddialar II. Dünya Savaşı'na yol açtı.
Tarihçe > Litvanya

Büyük Litvanya, 20. yüzyılın başlarında Litvanya topraklarını Litvanya Büyük Dükalığı'na ait olan toprakların önemli bir parçasının Litvanya'ya ait olduğunu belirtir. Bu kavramda bölgede yaşayan insanların Litvanyaca konuşmasına veya kendilerini Litvanyalı olarak görmelerine bakılmaksızın, üzerlerinde yaşayan tüm insanları kapsardı. Kavram, Litvanya dilinin ezici bir şekilde konuşulduğu "dilsel Litvanya" kavramı ile tezatlık oluşturuyordu.
Büyük Litvanya kavramı, bu geniş topraklarda yaşayan insanların, özellikle de etnografik Litvanya'nın destekçilerine göre yeniden Litvanyalı hale getirilmesi gereken "Slavlaştırılmış Litvanyalılar" olan Polonyalılar ve Belarusluların kendi kaderini tayin hakkı ile çatışıyordu. Bireyler kendi etnik kökenine ve milliyetine karar veremeyeceğini ve bunun dilleriyle değil atalarıyla ilgili olduğunu savundular.
Tarihçe > Polonya

1920'lerde ve 1930'larda Polonya, Alman, Rusya ve Avusturya-Macaristan imparatorlukları tarafından işgal edilmiş etnik Polonya topraklarını geri almaya çalışıyordu:
Polonya, güneyden Karadeniz'e kadar olan bölgeyi kendi hakkı olarak kabul ediyordu. Başkalarının revizyonist iddialarının kurbanı, Versay Barış Antlaşması'nda belirlenen sınırları da pek kabul etmedi. 1938'de Çek devleti Münih Antlaşması (1938)'yla parçalandığında, Polonya Prag'a ültimatom vererek Teschen bölgesinin kendilerine bırakılmasını talep etti; Çek hükûmeti buna karşı direnebilecek durumu kalmamıştı.
Tarihçe > İsveç

İsveç, Finlandiya Savaşı'yla (1808-09) Finlandiya'yı Rusya'ya kaptırdı ve yaklaşık 600 yıllık İsveç'in Finlandiya üzerindeki egemenliğini sona erdi. 1800'lerin geri kalanında Finlandiya'yı Rusya'dan geri almak hakkında düşünceler vardı, ancak ne pratik plan ve ne de bunu yapabilecek bir siyasi irade vardı. İsveç, Rusya'nın askerî gücüne karşı asla kendi başına meydan okuyamayacağı için hiçbir girişimde bulunmadı.
1853-1856 yılları arasında meydana gelen Kırım Savaşı sırasında Müttefik ülkeler, İsveç limanları üzerinden Rusya'ya karşı operasyon yapmak için İsveç ile görüşmeler başlattı. İsveç'in bu izni vermesi durumunda müttefikler, İsveç'in Finlandiya'yı geri almasına yardımcı olacaklardı. Sonunda planlar suya düştü ve İsveç asla çatışmaya dahil olmadı.
Tarihçe > Macaristan

Ayrıca bakınız: Macar irredantizmi
Büyük Macaristan fikri, Macaristan'ın komşu ülkelerindeki Macar nüfuslu bölgeler üzerinde kontrolü yeniden kazanmayı hedefleyen Macar irredantizmiyle ilişkilidir. Trianon Antlaşması'nın sonucu bugüne kadar Macaristan'da Trianon travması olarak anılıyor. Bir araştırmaya göre, 2020'de Macarların üçte ikisi komşu ülkelerin bazı bölümlerinin kendilerine ait olması gerektiği konusunda hemfikirdi.
Tarihçe > Meksika

Ayrıca bakınız: Reconquista (Meksika)
Bazı Meksikalı milliyetçiler, Güneybatı Birleşik Devletler'i iade edilmesi gereken Meksika toprakları olarak görüyor. Meksika-Amerika Savaşı'nın bir sonucu olarak Teksas ilhakında (1845) ve Meksika çekilmesinde (1848) ABD'ye bırakılıncaya kadar bölge Meksika'ya aitti.
Tarihçe > Rusya

Ayrıca bakınız: Sovyetler Birliği'nin dağılması ve Yeni Soğuk Savaş
Rusya'nın Kırım'ı ilhakı birlikte Batı ve Rusya arasında ilişkilerin gerginleşmesine neden oldu. Daha sonrasında bu gerginlik Donbass Savaşı ile daha çok arttı. Batılılar Ukrayna hükûmetine destek verirken, Rusya ise ayrılıkçı hareketini destekliyor. Batı'da tanınmış medya organlarında Rusya'nın Ukrayna'da izlediği politikayı Kremlin ve Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin'in rövanşist politikası olarak değerlendirdi.
Bazı Rus milliyetçileri, Alaska'yı iade edilmesi gereken bir Rus bölgesi olarak görüyor. Alaska, 1867'de Rusya tarafından ABD'ye yasal olarak satıldı.
Tarihçe > Arjantin

Ayrıca bakınız: Falkland Savaşı ve Falkland Adaları egemenlik anlaşmazlığı
Arjantin, İngiliz kontrolündeki Falkland Adaları'nı Tierra del Fuego (Ateş Toprakları) Eyaleti'nin bir parçası olarak görüyor. 1982 yılında adayı işgal eden Arjantin Ordusu Falkland Savaşı'nı kaybedince adadan geri çekilmek zorunda kaldı. 1994 yılında Arjantin anayasasına bu topraklar üzerindeki iddiası eklendi.
Tarihçe > İspanya

Ayrıca bakınız: Cebelitarık'ın ihtilaflı durumu
İspanya, 1713 Utrecht Antlaşması hükümleri uyarınca Cebelitarık'ı İngiltere'ye devretti. İspanya'nın Cebelitarık üzerindeki iddiası, diktatör Francisco Franco'dan beri İspanya hükûmetlerinin ana gündemlerinden birisidir.
1917'den bir Fransız propaganda afişi, Prusya'yı bütün Avrupa'yı ele geçirmeye çalışan bir ahtapot olarak tasvir ediyor. Resmin altında da bir alıntı da mevcuttur: "Mirabeau, 1788'de bile savaşın Prusya'nın Ulusal Endüstrisi olduğunu söylüyordu."
Trianon Antlaşması: Macaristan Krallığı topraklarının % 72'si ve 3.3 milyon Macar Macaristan dışında kaldı.
Paolo Borsellino

| Paolo Borsellino |
| --- | --- |
Yargıç Paolo Borsellino
Doğum: 19 Ocak 1940 Palermo, Sicilya, İtalya
Ölüm: 19 Temmuz 1992 Palermo, Sicilya, İtalya
Ölüm sebebi: Mafya Suikastı
Milliyet: İtalyan
Meslek: Yargıç

Paolo Borsellino (d. 19 Ocak 1940 - ö. 19 Temmuz 1992) İtalyan sulh mahkemesi yargıcı. Profesyonel hayatının çoğunu, Palermo Adalet sarayı'ndaki ofisinde Sicilya Mafyası'nı çökertmeye çalışarak geçirdi. Uzun ve seçkin bir kariyerin ardından, 1986-1987 arasında Maxi Davası ile doruğa ulaşan Borsellino 19 Temmuz 1992'de annesinin evinin önünde, arabasına koyulan bombanın patlaması sonucu suikaste kurban giderek Palermo'da yaşamını yitirmiştir.
Borsellino'nun hayatı yakın arkadaşı Giovanni Falcone ile paraleldir. İkisi de çocukluklarında Palermo'da aynı mahallede büyümüştür. Çocukluk arkadaşlarının çoğu mafya geçmişine sahip olsa da ikisi de yargıç olarak mafyaya karşı savaşın diğer tarafında yer almışlardır. İkisi de 1992'de birkaç ay aralıkla öldürülmüştür. Mafyaya karşı yargılamalar boyunca ikilinin amansız çaba ve fedakârlıklarının karşılığında her ikisine de İtalyan "Medaglia d'oro al valore civile" (Altın Medeni Cesaret Madalyası) verildi. Ayrıca 13 Kasım 2006'da Time dergisinde son 60 yılın kahramanları olarak adlandırıldılar.
İlk yılları

Borsellino, Müttefiklerin Sicilya'yı işgali sırasında hava saldırılarından büyük zarar gören Palermo'nun bir orta sınıf mahallesi olan Kalsa'da doğdu. Babası bir eczacıydı ve annesi, Paolo'nun doğduğu evin yanındaki Via della Vetriera'da bir eczane işletiyordu. Aynı mahallede doğan ve daha sonra bir yargıç olan Giovanni Falcone ile Piazza Magione'de birlikte futbol oynadılar. Mafya bölgede mevcuttu ama aktif değildi. Her ikisinin de sonunda mafya olan sınıf arkadaşları vardı. 1956'da doğduğu evin güvenli olmadığı gerekçesiyle aile 1956'da taşınmak zorunda kaldı. Eczane kalmasına karşın çevresindeki mahalle yıkıldı.
Borsellino ve Falcone Palermo Üniversitesi'nde tekrar bir araya geldi. Borsellino sağa yönelip, neofaşist İtalyan Sosyal Hareketi ile bağlantılı bir üniversite topluluğu olan Fronte Universitario d'Azione Nazionale (FUAN)'ye üye olurken; Falcone ailesinin muhafazakar katolikliğine zıt bir biçimde komünizme yöneldi. Fakat, ikisi de siyasi bir partiye katılmadı ve siyasi hareketlerin ideolojileri taban tabana zıt olmasına rağmen, Mafyaya karşı savaşta birlikte yer aldılar. Farklı politik eğilimleri arkadaşlıklarını etkilemedi. Her ikisi de yargıç olmaya karar verdi.
Borsellino, 1962'de Palermo Üniversitesi'nden onur derecesiyle hukuk diploması aldı. Babasının ölümünden sonra 1963'te yargı sınavını geçti. Bu yıllarda Sicilya'da birçok şehirde çalıştı (1965'te Enna, 1967'de Mazara del Vallo, 1969'da Monreale). 1968'de evlendikten sonra, 1975'te Rocco Chinnici ile birlikte memleketi Palermo'ya geçti ve burada Sicilya Mafyası soruşturmasına dahil oldu.
İlk Mafya Soruşturmaları

Ne Borsellino ne de Falcone, mafyaya karşı mücadeleye dahil olmayı amaçlamıştı. Mafya ile ilgili, gittikçe genişleyen ve öğrendikleri bilgilerden rahatsız oldukları davalara atandılar. Meslektaşlarının mafya ile savaşırken öldürüldüğünü gördüler ve bundan sonra geri dönüş giderek imkansız hale geldi. Başarılarından biri, 1980'de mafya babası Salvatore Riina'nın kayınbiraderi Leoluca Bagarella dahil altı Mafya üyesinin tutuklanmasıydı. Araştırmadaki ortağı Carabinieri şefi Emanuele Basile, aynı yıl Mafya tarafından öldürüldü. Borsellino, cinayeti soruşturmakla görevlendirildi ve Basile cinayetini azmettirmekle suçlanan Francesco Madonia için tutuklama emrini imzaladığında mafyanın özel bir hedefi haline geldi. Bu olayın ardından polis koruması altına alındı.
Antimafya Çalışma Grubu

Bu yıllarda, yargıç Falcone ve Chinnici ile birlikte çalışan Borsellino, mafya ve bunun Sicilya ve İtalya'daki siyasi ve ekonomik güçlerle bağlantıları hakkındaki araştırmalarına devam etti. Chinnici'nin yarattığı Palermo'nun Antimafya Çalışma Grubu'nun bir parçası oldu. Antimafya grubu, soruşturmalardaki sorumluluğu dağıtmak ve bir kişinin tek kurumsal hafıza ve tek hedef haline gelmesini önlemek için yakın bir şekilde bilgi paylaşımında bulunan soruşturma hakimlerinden oluşan bir gruptu. Grup, Falcone, Borsellino, Giuseppe Di Lello ve Leonardo Guarnotta'dan oluşuyordu.
1983'te Rocco Chinnici, arabasına yerleştirilen bomba ile öldürüldü. Chinnici'nin Antimafya Grubu'ndaki yerini Antonino Caponnetto aldı. Grup, Mafya ile ilgili birkaç araştırmayı bir araya getirdi ve bu, Mafya'ya karşı Şubat 1986'da başlayan ve Aralık 1987'ye kadar süren Maxi Davası ile sonuçlandı.  Mafya faaliyetleriyle ilgili çok sayıda suçtan toplam 475 mafya üyesi suçlandı. Çoğu mahkûm edildi ve pek çok kişiyi şaşırtacak şekilde, mahkûmiyetler birkaç yıl sonra, temyizin son aşamasından sonra Ocak 1992'de onaylandı. Duruşmanın önemi, Cosa Nostra'nın varlığının nihayet hukuki olarak doğrulanmasıydı.
1986'da Borsellino, mafyaya karşı kişisel kampanyasını sürdürdüğü sırada Trapani vilayetinin en kalabalık kenti Marsala'nın başsavcılığına atandı. Palermo'da kalan Falcone ile olan bağlantıları, soruşturmaların Batı Sicilya'nın tamamını kapsamasına olanak sağladı.
Son Aylar

23 Mayıs 1992'de, Falcone, karısı ve üç koruması, Palermo'nun dışındaki otoyolun altına yerleştirilen bombayla öldürüldü. Giovanni Brusca Falcone'nin öldürülmesinden sonra, 'patronların patronu' Salvatore Riina'nın kendisine hükûmetle dolaylı görüşmeler yapıldığını söylediğini iddia etti. Eski İçişleri Bakanı Nicola Mancino daha sonra bunun doğru olmadığını söyledi. Temmuz 2012'de Mancino'nun, Falcone ve Borsellino cinayetleri hakkında delilleri saklamak ve İtalyan devleti ile Mafya arasındaki 1992 görüşmeleri nedeniyle yargılanması kararı verildi. Bazı savcılar, Borsellino'nun müzakerelerden haberdar olduğu için öldürüldüğü teorisini ortaya attı.
Borsellino, Falcone cinayetiyle ilgili soruşturmaya atanamadı. 25 Haziran 1992'deki halka açık bir basın toplantısında, Falcone'nin neden öldürüldüğünü açıklayabilecek bazı bilgilere sahip olduğunu söyledi. Borsellino gayri resmi olarak Carabinieri Albayı Mario Mori'den, Bayındırlık işleri sözleşmelerindeki mafya kontrolüne ilişkin Falcone tarafından yapılan yarım kalan soruşturmaya devam etmesini istedi. Ancak Mori, Borsellino'nun haberi olmadan Riina'nın teğmeni Bernardo Provenzano'ya yakın olan Vito Ciancimino ile gizli toplantılara katıldı. Mori daha sonra Provenzano'nun tutuklanmasını engellediği ve Riina'nın Ciancimino'nun ilettiği taleplerinin bir listesini aldığı iddia edildikten sonra devlete bir tehlike oluşturduğu şüphesiyle soruşturuldu. Mafya hakkında daha fazla araştırma yapmak için Ciancimino ile konuştuğunu, Ciancimino'nun Mafya üyelerini tanıdığını dolaylı olarak kabul etmenin ötesinde pek az şey ifşa ettiğini ve kilit toplantıların Borsellino'nun ölümünden sonra olduğunu ileri sürdü. 2014'te İtalya Cumhurbaşkanı Giorgio Napolitano, aralarında eski içişleri bakanı Nicola Mancino'nun da bulunduğu 10 sanığın Mafya ile pazarlık yapmakla suçlandığı bir duruşmada ifade verdi.
17 Temmuz 1992'de Borsellino Roma'ya gitti ve burada eski bir mafya üyesi olan muhbir Gaspare Mutolo, yolsuzluk yaptığı iddia edilen iki yetkiliden söz etti: Gizli servis (SISDE) için çalışan eski Palermo Reparto Volanti başkanı Bruno Contrada ve anti-mafya savcısı Domenico Signorino. Signorino'yu bir arkadaş olarak gören Borsellino, bu iddiadan çok rahatsız oldu. Toplantı, İçişleri Bakanı Nicola Mancino'nun derhal makamında hazır bulunmasını talep ettiği bir çağrıyla bölündüğünde daha da rahatsız oldu. Borsellino, Contrada'nın da orada olduğunu gördü ve Contrada muhbirle gizli olduğu varsayılan toplantıyı biliyordu.
Ölümü

19 Temmuz 1992'de Borsellino, yakın arkadaşı Falcone'nin ölümünden 57 gün sonra, Palermo'daki annesinin evinin yakınında, Via D'Amelio'da bombalı suikast sonucu öldürüldü. Bombalı saldırıda beş polis memuru da hayatını kaybetti: Agostino Catalano, Walter Cosina, Emanuela Loi (görev başında öldürülen ilk İtalyan polis memuru), Vincenzo Li Muli ve Claudio Traina.
Borsellino, 21 Mayıs 1992'de Jean Pierre Moscardo ve Fabrizio Calvi'ye verdiği son röportajında Cosa Nostra ile geleceğin Başbakanı Silvio Berlusconi gibi zengin İtalyan işadamları arasındaki olası bağlantıdan bahsetti. Röportaj İtalyan televizyonunda çok kısa bir süre yayınlandı; 2007 itibarıyla, yalnızca bir kez yayınlandı ve 2000 yılında RaiNews 24 uydu kanalı tarafından yalnızca 30 dakika uzunluğundaki kısaltılmış bir versiyonu (orijinal hali 50 dakika uzunluğunda) yayınlandı.