stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Uncharted 2: Among Thieves

| Uncharted 2: Among Thieves |
| --- | --- |

Geliştirici: Naughty Dog 
Yayımcı: Sony Computer Entertainment
Yönetmen: Bruce Straley Amy Hennig
Yapımcı: Naughty Dog
Tasarımcılar: Richard Lemarchand Neil Druckmann
Besteci: Greg Edmonson 
Seri: Uncharted
Motor: Naughty Dog Engine 2.0 Havok (fizik)
Platform: PlayStation 3
Çıkış: NA Ekim 13, 2009  JP Ekim 15, 2009  AUS Ekim 15, 2009  EU Ekim 16, 2009 
Tür: Aksiyon-macera
Mod: Tek oyunculu oyun Çok oyunculu oyun 
Uncharted 2: Among Thieves, Naughty Dog tarafından geliştirilen ve Sony Computer Entertainment tarafından yayınlanan 2009 tarihli bir aksiyon-macera oyunudur. Uncharted serisinin ikinci oyunudur ve Ekim 2009'da PlayStation 3 için piyasaya sürülmüştür.
Dış Bağlantılar

Resmî site
IMDb'de Uncharted 2: Among Thieves
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb16584190j (data)
Ulusal Radyo ve Televizyon Kurumu

| --- | --- |

Tip: Radyo ve Televizyon ağı
Merkez: Rabat, Fas
Ulus: Fas
Sahibi: Fas hükûmeti
Önemli kişiler: Faysal el-Arayiş (başkan) Muhammed Ayed (genel müdür)
Yayın tarihi: 15 Şubat 1928
Resmi site: snrt.ma
Ulusal Radyo ve Televizyon Kurumu (SNRT) (Arapça: الشركة الوطنية للإذاعة والتلفزة, romanize: Eş-şerika'ül-vataniye li-l-izâ ve-t-telfeza; Berberi dilleri: ⵜⴰⵎⵙⵙⵓⵔⵜ ⵜⴰⵏⴰⵎⵓⵔⵜ ⵏ ⵓⵏⵣⵡⴰⵢ ⴷ ⵜⵉⵍⵉⴼⵉⵣⵢⵓⵏ, romanize: Tamssurt tanamurt uazvay d tilifizyun; Fransızca: Société nationale de radiodiffusion et de télévision), Fas merkezli bir devlet radyo ve televizyon ağıdır. 15 Şubat 1928 tarihinde kurulmuştur. Merkezi Rabat'ta yer almaktadır.
SNRT, Avrupa Yayın Birliği'nin kurucu üyelerinden biridir. Ayrıca, Fas'ın katıldığı ilk ve tek Eurovision yarışması olan 1980 Eurovision Şarkı Yarışması'nın Fas'ta yayınlanmasını sağlamıştır.
Hizmetler

Ulusal Radyo ve Televizyon Kurumu, sekiz televizyon kanalı ile dördü ulusal ve 10'u bölgesel olmak üzere 14 radyo istasyonu işletmektedir:
Hizmetler > Televizyon

El-Ula (SNRT 1) - genel ve bilgilendirici programlar.
Al Aoula HD
Er-Riyaziye (SNRT 3 SAT) - spor programları.
Er-Riyaziye HD
Er-Riyaziye TNT (SNRT 3 TNT)
Es-Sakafiye (SNRT 4) - eğitim ve kültürel programlar.
El-Mağribiye (SNRT 5) - uluslararası yayın.
Es-Sadisiye (SNRT 6) - dini programlar.
Eflam TV (SNRT 7) - film kanalı (DVB-T).
Tamaziğ TV (SNRT 8) - Berberice kanal.
Layun TV (SNRT Laayoune) - Güney illeri odaklı bölgesel kanal.
Hizmetler > Radyo

SNRT Radio National
SNRT Chaîne Inter
SNRT Radio Amazigh
SNRT Radio Mohammed VI du Quran
Bölgesel kanallar;
SNRT FM Agadir
SNRT FM Casablanca
SNRT FM Dakhla
SNRT FM Fès
SNRT FM Laâyoune
SNRT FM Marrakech
SNRT FM Meknès
SNRT FM Oujda
SNRT FM Tanger
SNRT FM Tétouan
Nice Kuşatması

| g t Osmanlı-Habsburg savaşları |
| --- | --- |
 Balear  Cezayir (I)  Tilimsan  Cezayir (II)  Mohaç (I)  Macar Seferi  1529-1533  Budin (I)  Alman Seferi  1529 Seferi  Cezayir (III)  Formentera  Balkanlar  Viyana (I)  Güns  Koron  Tunus (I)  Tunus (II)  Maó  Osijek  Preveze  Diu  Castelnuovo  Alborán  1540-1545  Budin (II)  Cezayir (IV)  Peşte  Nice  Budin (III)  Mahdiye  Mostaganem (I)  Cerbe  Gozo  Trablus  Eğri (I)  Maskat  Korsika  Vahran  Bougie  Balear  Mostaganem (II)  Cerbe  Orán ve Mers-el-Kebir  Malta  Açe  Zigetvar  İnebahtı  Tunus (III)  Fes  Ksar El Kebir  Győr  Bicske  Uzun Türk Savaşı  Kulpa  Vesprim  Polata (I)  İstolni Belgrad (I)  Romhány  Banat  Sırp Ayaklanması  Yanıkkale (I)  Estergon (I)  Călugăreni  Köprü  Klis  Brest  Eğri (II)  Haçova  Polata (II)  Vaç  Yanıkkale (II)  Budin (IV)  Kanije (I)  Kanije (II)  İstolni Belgrad (II)  İstolni Belgrad (III)  Budin (V)  Budin (VI)  Peşte  Haros  Estergon (II)  Korvo Burnu  Gelidonya Burnu  Hammamet  Saint Gotthard  Viyana (II)  Saraybosna  Büyük Türk Savaşı  Ciğerdelen  Budin (VII)  Mohaç (II)  Kamaniçe  Salankamen  Lugos  Ulaş  Zenta  Podhajce  Petrovaradin  Banja Luka  Grocka  Belgrad  Muhadiye  Sebeş   
Nice Kuşatması, 1543 yılında gerçekleştirilen ve 1542-1546 İtalya Savaşı'nın bir parçası olan; Fransa-Osmanlı ittifakı çerçevesinde Osmanlı İmparatorluğu ve Fransa Krallığı gemilerinden oluşan donanmanın, Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'na bağlı olan ve Savoie Dükalığı tarafından yönetilen Nice şehrine yaptığı kuşatma. Kuşatma sonucunda Osmanlı ve Fransa kuvvetleri şehri ele geçirdi.
Arka plan ve kuvvetler

Savoie Dükalığı'nın bir parçası olan Nice, yıllarca Fransa Krallığı'nın koruması altında varlığını sürdürmekteydi. Ancak Savoie Dükü III. Charles'ın, Portekiz Kralı I. Manoel'in kızı Beatrice ile evlenmesinin ardından Habsburgların müttefiki olmasına sinirlenen Fransa Kralı I. François, bu sebeple Nice şehrine saldırı yapmayı planladı.
Osmanlı İmparatorluğu ile ittifak halinde olan I. François, 1542-1546 İtalya Savaşı kapsamında Akdeniz'de yapılacak saldırılar için Osmanlı Padişahı I. Süleyman'dan yardım istedi. Bunun üzerine 29 Mayıs 1543'te İstanbul'dan yola çıkan Barbaros Hayreddin Paşa komutasındaki Osmanlı Donanması, ağustos ayında Marsilya'ya ulaştı ve burada Fransa Donanması ile buluştu. Osmanlı kuvvetleri yaklaşık 110 kadırga ile 30.000 askerden oluşurken, François de Bourbon komutasındaki Fransa Donanması yaklaşık 50 kadırgadan meydana gelmekteydi. İki donanmanın birleşiminden oluşan kuvvetler, 5 Ağustos'ta Marsilya'dan ayrıldı. Öte yandan François de Bourbon, Osmanlı Donanması gelmeden önce Nice'e bazı saldırılar düzenlense de bu saldırılar Andrea Doria komutasındaki gemiler tarafından geri püskürtülmüştü.
Kuşatma

İlk olarak Nice'in 6 km kadar doğusundaki Villefranche-sur-Mer'e çıkartma yapan Osmanlı askerleri, burayı ele geçirdi. 6 Ağustos 1543 günü iki ülkenin donanması, birlikte Nice şehrine saldırdı. 20 Ağustos günü şehir ele geçirilse de, kale alınamadı.
8 Eylül'de kaleye bir büyük saldırı daha gerçekleştirildi. Ancak Nice'i kurtarmak için Piyemonte'de ordu oluşturan III. Charles'ın harekete geçtiği öğrenilince, bu orduyla karşılaşmak için şehre düzenlenen saldırılar durduruldu. Ayrıldığı günden önceki akşam şehri yağmalayan Barbaros Hayreddin Paşa, bazı yerleri ateşe verirken, yanına 5.000 kadar esir aldı.
Kuşatma > Catherine Ségurane

Kuşatma esnasında Catherine Ségurane isimli Fransız bir kadının, kalenin surlarına tırmanarak Fransız askerlerine cesaret verdiği ve Osmanlı askerlerinin bu durum karşısında şaşırarak saldırıdan vazgeçtiği yönünde hikâyeler vardır. Bu hareketiyle bir halk kahramanı haline gelen Ségurane anısına her yıl, 25 Kasım günü Nice'de Aziz Catherine günü olarak kutlanmaktadır.
Kuşatma sonrası

Kuşatmanın ardından I. François, ileride düzenlenecek saldırılarda yardımın kısa sürede ulaşması amacıyla Osmanlı Donanması'nın kışı Toulon'da geçirmesini istedi. Öte yandan Toulon'da kalması halinde, Tunus'un alınmasında Barbaros Hayreddin Paşa'ya yardım edeceğini belirtti. Bunun üzerine donanma, 1543-44 yıllarının kış aylarını Toulon'da geçirdi. Bu dönemde Salih Reis komutasında İspanya'daki Barselona, Sanremo, Borghetto Santo Spirito ve Ceriale şehirlerine saldırılar düzenlendi ve İspanya ile İtalya donanmaları karşısında zaferler elde edildi. Tüm donanmayla birlikte Cenova'ya sefer düzenleyen Barbaros Hayreddin Paşa, Andrea Doria'nın esaretindeki Turgut Reis'in salınması konusunda anlaştı. Yaklaşık sekiz ay süren konaklamanın ardından Osmanlı Donanması, 23 Mayıs 1544'te şehirden ayrıldı.
Resimler

Osmanlı Donanması, Villefranche-sur-Mer'e çıkartma yaparken.
Catherine Ségurane anısına yapılan bir anıt.
Osmanlı Donanması tarafından ateşlenen ve Catherine Ségurane Sokağı olarak da bilinen Droite Sokağı'nın köşesinde yer alan gülle.
Uludağ Millî Parkı

| Uludağ Millî Parkı |
| --- | --- |

Uludağ Millî Parkı (Türkiye)

Tür: Millî Park
Konum: Uludağ, Bursa
Koordinatlar: 40°04′20″K 29°13′17″D﻿ / ﻿40.07222°K 29.22139°D﻿ / 40.07222; 29.22139
Yüzölçümü: 13.024
Açılış: 1961
Durum: Faaliyette
Resmî site: Uludağ Millî Parkı
Uludağ Millî Parkı, Bursa ilinin güney ve güneydoğusunda 13.024 hektarlık bir alanda 1961 yılında Millî Park olarak ilan edilerek koruma altına alınmıştır. Millî parka ulaşım karayolu ve teleferik ile yapılabilmektedir. Dağın Kuzey ve Güney yamaçlarında çok sayıda patikalar sayesinde park içindeki vadiler ve tepeler arasında ulaşım mümkündür.
Tarihçe

1963 yılından 1972 yılına kadar Uludağ Millî Parkı Orman Bölge Şefliği olarak 1500 metre yükseklikteki Kirazlıyayla'dan yönetilmiştir. Yüksek Orman Mühendisi Orhan Camcı millî parkın kurucu bölge şefi olarak 1972 yılına kadar alt yapının geliştirilmesi çalışmalarını yönetmiştir. Bu dönemde tamamlanan projeler arasında Kirazlıyayla yönetim merkezinin geliştirilmesi, Sarıalan yolunun açılması, Birinci Oteller Bölgesinin geliştirilmesi, Karabelen Millî Park giriş alanının düzenlenmesi, çok sayıda çesmenin inşası, Sarıalan kamp alanının inşası ve Çobankaya kamp alanlarının düzenlenmesidir. Orhan Camcı'nın Millî Park içinde yaptığı en önemli katkılardan birisi de o dönemde park idare merkezi ve tabiat tarihi müzesi olarak 1900 metre oteller bölgesinde yapılan yönetim merkezi olmuştur. O dönemde Etibank'ın işlettiği Wolfram madenine elektrik getirilmesi, maden yolunun park standardlarına uygun olarak açılması, kayak alanlarının düzenlenip geliştirilmesi ve Yeşiltarla'daki geyik üretme alanının geliştirilmesi ve kamp alanlarında yol işaretleri ve tabelaların belli bir Millî Park standardına göre üretilmesi de dikkate değer çalışmalardandır. 1972 yılında bölge şefliği Millî Park Orman İşletme Müdürlüğü haline getirilmiştir.
Koruma Statüsü

Milli parkın koruma statüsü kendi içinde değişkenlik göstermektedir. Alanın büyüklüğü zaman zaman değiştirilmektedir. Örneğin Bakanlar Kurulunun 13 Mart 2006 tarihinde almış olduğu bir kararla toplam 1.600 hektar saha Millî Park alanı dışına çıkarılmıştır. 2006 yılında tanımlanan doğal sit alanları statüsüne göre bölgenin yaklaşık %86'sı 1. derece doğal sit alanı (11.219 ha), %14 ise 2. derece doğal sit alanı (1804 ha) olarak tanımlanmıştır. Daha sonra 2009 yılında yapılan yönetmelik değişikliğine göre alan Mutlak Koruma Alanı, Sınırlı Kullanım Alanı ve Kontrollü Kullanım Alanı olmak üzere 3 bölgeye ayrılmıştır. 10.850 ha'lık kısım, alanın %84'ünü oluşturmakta ve Mutlak Koruma Alanı olarak tanımlanmaktadır. Parkın 1925 ha'lık kısmı Sınırlı Kullanım Alanı, 248 ha'lık bir alan ise Kontrollü Kullanım Alanı olarak tanımlanmıştır. Kullanım derecelerine göre yapılaşmaya izin verilmektedir. Milli Park içinde yer alan tesisler Mutlak Koruma Alanı dışında yer alan %16'lık kesimdedir. Turizm tesislerinin olduğu alanlar ise 1. ve 2. Gelişim Bölgeleri olarak bilinmektedir. 1. Gelişim Bölgesinde tüm yatırımlar tamamlanmış olup yeni tesislere izin verilmemektedir. Bu bölgede 17'si kamu yatırımı, 19'u özel olmak üzere toplam 36 konaklama ve dinlenme tesisi bulunmaktadır. 1986 yılında turizm alanı ilan edilen 2. Gelişim Bölgesinde ise 4 otel mevcuttur.
2022 yılı Aralık ayında AKP Bursa milletvekillerinin verdiği bir teklifle bölgenin yönetimi yeni oluşturulmak istenen Uludağ Alan Başkanlığı adıyla yeni bir yönetim sistemi oluşturulmak istenmiştir. Teklif ile birlikte DKMP'nin yetkileri Uludağ Alan Başkanlığı aracılıyla Kültür ve Turizm Bakanlığı'na verilmek istenmektedir. Milli Parkların tabi olduğu kanunlar sıkı koruma sağlamaktadır. Çevreciler bu koruma kalkanın kalkacağını savunmaktadır.
Kullanım

Alanda en yaygın faaliyet 1933 yılından beri yapılan kayak turizmidir. 9'u telesiyej, 14'ü teleski ve biri gondol olmak üzere toplam 24 mekanik tesis bulunmaktadır. Ayrıca kayak merkezinde toplam uzunluğı 35 km'ye ulaşan 31 farklı pist vardır. Kayak tesisleri 2017 yılından beri Milli Park içindeki otel sahipleri tarafından kurulmuş olan Uludağ A.Ş. tarafından işletilmektedir. Milli Parkta ayrıca yürüyüş, trekking, tırmanış, dağcılık, kanyoning, kar yürüyüşü gibi rekreasyon faaliyetleri gerçekleştirilmektedir.
Milli Park Bursa şehrine yakınlığının dışında, park ile etkileşimde olan 7 kırsal yerleşim vardır. Bunlar Kirazlı, Süleymaniye, Soğukpınar, Bağlı, Hüseyinalan, Alaçam ve Saitabat yerleşimleridir. Büyükşehir yasasıyla köyden mahalle statüsüne geçen bu yerleşimlerin geçimleri bir kısmı Milli Park sınırları içinde gerçekleştirdikleri tarım, ormancılık ve arıcılık gibi faaliyetlerdir.
Güncel durum ve tehditler

2021 yılında yapılan bir çalışmaya göre alan ciddi biçimde erozyondan etkilenmektedir ve arazide bozulmalar gerçekleşmektedir. 1985-2019 yılları karşılaştırıldığında kayak merkezi ve oteller bölgesinde erozyon artışı ve vegetasyon kaybı gözlemlenmiştir. Ayrıca zirve bölgesinde su yüzeylerinde küçülme ve çıplak kaya oranında bir artış vardır. Buna karşın insan erişiminin olmadığı bölgelerde az da olsa doğal yoğun ormanlarda bir artış tespit edilmiştir.
Turistik tesis yapılaşmasının görüldüğü yaklaşık 2 bin hektarlık kısmının 15 Temmuz 2023 tarihli cumhurbaşkanı kararı ile Uludağ Alan Başkanlığına devredilerek millî park statüsü iptal edilmiştir.
Resim galerisi

Uludağ Kayak Merkezi
Sarıalan Yaylası
Keşiş Tepe 2486 m (arkada) görünümü
Eski Uludağ Teleferik İstasyonu (Teferrüç)
Eski Uludağ Teleferiği
Eski Uludağ Teleferik İstasyonu (Sarıalan)
Eski Sarıalan Telesiyej İstasyonu
Eski Sarıalan Çobankaya Telesiyeji
Eski Sarıalan-Çobankaya Telesiyeji
Eski Çobankaya Telesiyej İstasyonu
Uludağ Millî Parkı Girişi (Karabelen)
Uludağ Millî Parkı Bilgi Tabelası (Kirazlıyayla)
Kirazlıyayla
Kirazlıyayla Piknik alanı
Sarıalan-Oteller Kavşağı (Uludağ Yolu)
Sarıalan Yaylası'ndan Fatintepe, Cennetkaya Tepesi, Zirvetepe ve Keşiş Tepe (2486m)
Sarıalan Yaylası
Sarıalan Yaylası
Sarıalan Yaylası
Sarıalan Yaylası
Sarıalan Kamp Alanı
Çobankaya Kamp Alanı
Bakacak haberleşme İstasyonu ve Seyir Terası
Bakacak 'tan Osmangazi ve Yıldırım'ın bir bölümü
Bakacak 'tan Yıldırım ve Kestel'in bir bölümü
Cennetkaya Tepesi'nin (1990 m), Fatintepe'den(2045 m) görünümü
Karkay Telesiyeji
Aydınyıldız Oteli
Budin Kuşatması (1598)

| g t 1593-1606 Osmanlı-Avusturya Savaşı |
| --- | --- |
 Kulpa  Veszprém  Polata (I)  İstolni Belgrad (I)  Estergon (I)  Hatvan  Yanıkkale (I)  Yanıkkale (II)  Estergon (II)  Călugăreni  Köprü  Klis  Brest  Eğri  Haçova  Polata (II)  Vaç  Yanıkkale (III)  Budin (I)  Kanije (I)  Kanije (II)  İstolni Belgrad (II)  İstolni Belgrad (III)  Budin (II)  Budin (III)  Peşte  Haros  Boçkay İsyanı  Estergon (III)  Zitvatorok 
Budin Kuşatması, 1593-1606 Osmanlı-Kutsal Roma İmpratorluğu Savaşı'nda evre.
Avusturya Arşidükü Matthias ve Adolf von Schwarzenberg komutasındaki Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu ordusu Budin'i 5 Ekim-2 Kasım 1598 tarihlerinde kuşattıysa da kaledeki Osmanlı garnizonuna yenilerek çekildi.
Kuşatma öncesi

1598 sefer mevsiminde Satırcı Mehmed Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu isyan halindeki Erdel Prensliği üzerine Belgrad'dan kuzeydoğuya yürürken, Avusturya Arşidükü Matthias ve Adolf von Schwarzenberg komutasındaki 80.000 kişilik Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu ordusu ise batıdan hücuma geçti ve 
Osmanlıların 1593'te ele geçirdikleri Bespirim ve Palota ile 1594'te ele geçirdikleri Yanıkkale ve Tata'yı geri aldı.
Kuşatma sonrası

Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'nun Budin kuşatması (1542'de büyük bir bozgunla sonuçlanan  girişimden sonra) 56 yıl sonra bir ilkti. Bununla birlikte, Arşidük Matthias'ın (Yanıkkale, Tata, Bespirim ve Palota'nın geri alınmasıyla) başlangıçta başarılı gelişen seferi Budin önünde yenilgiye uğradı.
Bununla birlikte, Satırcı Mehmed Paşa komutasındaki Osmanlı ordusunun Erdel Harekatı da (Çanad, Nagylak ve Arad'ın ele geçirilmesiyle) başlangıçta başarılı geliştiyse de (sadece 3 top getirilmesi nedeniyle) Varad alınamadığı gibi, Budin'e ulaşmaya çalışan ordu büyük zahmetler çekmiş, ardından ise kışlamak için Belgrad'a yönelmişti. Gerek harekâtın başarısızlığı, gerek Kırım Hanı II. Gazi Giray'a Osmanlı toprağı Silistre'yi arpalık olarak verdiğinin öğrenilmesi üzerine Serdar Satırcı Mehmed Paşa idam edildi
Budin Kuşatması ayrıca; Avrupa ordularında Erken Modern Dönemde gözlemlenen köklü değişiklikleri ifade eden Askerî Devrim bağlamında Türk-Alman etkileşimi bağlamında da önem taşımaktadır. Nitekim, Alman ordusu 1598'de kalelerin ana kapılarını hava uçurmak amacıyla kullandığı dev patlayıcıyı Tata ve Yanıkkale kuşatmalarında başarılı şekilde kullanmışlar ve Türk birliklerinde şaşkınlığa sebep olmuşlardı. Düşen şarapnel parçalarından yeni silahı inceleyen Osmanlılar benzerlerini imal ettiler ve Dev Süleyman Paşa Alman ordusunun 1602 yılındaki müteakip Budin Kuşatması'nda bu silahı bilfiil Almanlara karşı başarıyla kullandı
Avusturya Arşidükü Matthias
Adolf von Schwarzenberg
Yanıkkale'nin 1598'de Alman ordularınca kuşatılmasında ana kapının tahribi amacıyla infilak ettirilen dev patlayıcı
1999 Dünya Halter Şampiyonası - Kadınlar 75 kg

| 1999 Dünya Halter Şampiyonası |
| --- | --- | --- |

|  | Erkekler | Kadınlar |
|  | 56 kg | 48 kg |
|  | 62 kg | 53 kg |
|  | 69 kg | 58 kg |
|  | 77 kg | 63 kg |
|  | 85 kg | 69 kg |
|  | 94 kg | 75 kg |
|  | 105 kg | +75 kg |
|  | +105 kg |  |
g t 
Ana madde: 1999 Dünya Halter Şampiyonası
Kadınların ağır sıkletteki bu (– 75 kg) lık müsabakası halter müsabakasındaki altıncı yarışması olup, haltercilerin vücut ağırlıkları maksimum 75 kilogram ile sınırlandı. 1999 Dünya Halter Şampiyonası'ndaki bu müsabaka Yunanistan'ın Atina kentinde yapıldı.
Her bir haltercinin koparma ve silkme dallarında üçer kaldırış yapma hakkı olup, final sıralamasındaki yerlerini o haltercinin iki dalda yaptığı en iyi kaldırışlarının toplamı belirledi.
Sonuçlar

| Sıralama | İsim | Vücut ağırlığı | Koparma (kg)> 1 | Koparma (kg)> 2 | Koparma (kg)> 3 | Silkme (kg)> 1 | Silkme (kg)> 2 | Silkme (kg)> 3 | Toplam (kg) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  Xu Jiao Çin | 74.32 | 107.5 | 110.0 | 112.5 | 130.0 | 135.0 | 137.5  | 247.5  |
|  |  Kim Soon-HeeGüney Kore | 73.31 | 100.0 | 105.0 | 107.5 | 130.0 | 135.0  | 135.0 | 242.5  |
|  |  Ruth Ogbeifo Nijerya | 74.61 | 102.5 | 107.5 | 110.0  | 130.0 | 132.5 | 135.0  | 240.0  |
| 4 | Kuo Yi-Hang Taipei | 74.63 | 102.5 | 107.5 | 107.5  | 132.5 | 137.5 | 137.5  | 235.0  |
| 5 |  Tatyana Khromova Kazakistan | 74.98 | 100.0 | 105.0 | 107.5  | 120.0 | 125.0 | 130.0 | 235.0  |
| 6 |  Karoliina Lundahl Finlandiya | 74.87 | 102.5 | 107.5 | 107.5  | 125.0 | 130.0 | 130.0  | 227.5  |
| 7 |  Cara Heads Amerika Birleşik Devletleri | 72.99 | 97.5 | 102.5 | 105.0  | 117.5 | 122.5  | 122.5 | 225.0  |
| 8 | Aye Mon Khin Myanmar | 75.00 | 102.5 | 102.5  | 102.5 | 122.5  | 122.5 | 130.0  | 225.0  |
| 9 |  Wanda Rijo Dominik Cumhuriyeti | 74.02 | 92.5 | 97.5  | 97.5 | 120.0 | 125.0 | 130.0  | 222.5  |
| 10 |  Mónica Carrio İspanya | 74.03 | 100.0 | 102.5 | 105.0  | 115.0 | 120.0 | 122.5  | 222.5 |
Karaferye

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Veroia'nın merkez meydanı
Konum:  Yunanistan
Kriter: Kültürel: i, iii
Referans: 780
Tescil: 1996 (20. oturum)
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Vikela Tepesi'nden şehrin görünümü, 2014.
Karaferye veya Karaferya (Yunanca: Βέροια Veroya) Yunanistan'ın Orta Makedonya bölgesinde, İmatya vilayetinin (nomos) merkezi olan ve Selanik'e yaklaşık 76 km uzaklıkta 40.000 nüfuslu bir şehirdir.
Osmanlı İmparatorluğu döneminde Selanik ve Manastır gibi iki önemli şehri birbirine bağlayan yol üzerinde olması nedeniyle Balkanlar'ın en önemli merkezlerinden biriydi. 1924 Nüfus Mübadelesi öncesinde yoğun bir Türk nüfus, ayrıca II. Dünya Savaşı Yahudi Soykırımı öncesinde kalabalık bir Yahudi nüfus barındırmaktaydı.
Bölgesel önemi bulunan ticari ve idari merkez sıfatını günümüzde de sürdürmektedir. İyon Denizi sahilinden Türkiye sınırına uzanacak şekilde planlanan Via Egnatia, Selanik'ten önceki çıkışında Karaferye'den (Veria) geçmektedir.
Karaferye yakınındaki (13 km) Vergina'da yakın geçmişte keşfedilen Makedon Kral mezarları nedeniyle bölgenin turistik önemi artmış, mezar alanı UNESCO Dünya Mirası listesine alınmıştır.
Türkiye'de Hititoloji'nin öncüsü olan Sedat Alp de Karaferyeli'dir.
Belgrad Kuşatması (1717)

| g t 1716-1718 Osmanlı-Avusturya Savaşı |
| --- | --- |
 Karlofça  Petrovaradin  Temeşvar  Bükreş  Yaş  Mehadiye  Belgrad  İzvornik  Novi  Vıçıtırın  Pasarofça 
Belgrad Kuşatması, 1716-1718 Osmanlı-Avusturya Savaşı sırasında Temmuz-Ağustos 1717 tarihleri arasında Belgrad'ın Avusturya İmparatorluğu tarafından kuşatılmasıdır. Kuşatma Avusturya ordusunun kenti ele geçirmesiyle sona erdi.
Çanak Çömlek Öncesi Neolitik A

| --- | --- |
Göbeklitepe (m.ö. 9000 civarı)
Çağ: Çanak Çömlek Öncesi Neolitik
Bölge: Yakın Doğu
Ana sit: Jericho
Öncül: Khiamian
Ardıl: Çanak Çömlek Öncesi Neolitik B, Neolitik Yunanistan, Faiyum A kültürü
Çanak Çömlek Öncesi Neolitik A (PPNA), Levant ve Anadolu'daki Neolitik kültürünün erken dönemlerinde, y. 12.000 – y. 10.800 yıl öncesine, yani MÖ 10.000-8800 yıllarına tarihlenmektedir. Arkeolojik kalıntılar Bereketli Hilal'in Levant ve Yukarı Mezopotamya bölgelerinde yer almaktadır.
Bu dönem, küçük dairesel kerpiç konutlar, ekin ekimi, yabani av hayvanlarının avlanması ve cesetlerin konutların tabanlarının altına gömüldüğü benzersiz defin gelenekleri ile karakterize edilir.
Çanak Çömlek Öncesi Neolitik A ve onu izleyen Çanak Çömlek Öncesi Neolitik B (PPNB) ilk olarak Kathleen Kenyon tarafından Filistin Eyaleti, Jericho'daki sit alan'da tanımlanmıştır. Bu dönemde çömlekçilik henüz kullanımda değildi. Seramik Neolitik Yarmukian kültürü'nden önce gelirler. PPNA, Epipaleolitik Yakın Doğu'nun Natufian kültürü'nü takip eder.
Yerleşimler

PPNA arkeolojik alanları, kendilerinden önceki Natufyan avcı-toplayıcı kültürününkilerden çok daha büyüktür ve ünlü Eriha Kulesi gibi ortak yapıların izlerini içerir. PPNA yerleşimleri, taş temelli ve terrazzo zeminli yuvarlak, yarı yeraltı evleri ile karakterize edilir. Üst duvarlar plano-konveks kesitli pişmemiş kil kerpiçlerden inşa edilmiştir. Ocaklar küçüktü ve taşlarla kaplıydı. Yemek pişirmede ısıtılmış taşlar kullanılmış, bu da binalarda ateşte çatlamış taş birikmesine yol açmıştır ve hemen hemen her yerleşimde ya taştan ya da kerpiçten yapılmış depolama kutuları bulunmuştur.
2013 yılında modern İsrail'deki Gesher, kalibre edilmiş Karbon 14 tarihi olan MÖ 10.459 ± 348 yıl ile bilinen tüm Neolitik sitlerin (PPNA) en eskisi olmuştur ve analizler bunun bir Neolitik Devrimin başlangıç noktası olabileceğini düşündürmektedir. Çağdaş başka bir site modern Suriye'deki Mureybet'tir.
PPNA yerleşimlerinin en önemlilerinden biri, dünyanın ilk şehri olduğu düşünülen Jericho'dur (y. 9,000 MÖ). PPNA kasabası 2-3000 kişilik bir nüfusu barındırıyordu ve devasa bir taş duvar ve kule ile korunuyordu. Duvarın işlevi konusunda pek çok tartışma vardır, çünkü o dönemde ciddi bir savaş olduğuna dair hiçbir kanıt yoktur. Bir olasılık, duvarın Eriha'nın tuz kaynaklarını korumak için inşa edilmiş olduğudur. Ayrıca kulenin yaz gündönümünde yakındaki en büyük dağın gölgesini yakalayarak kasabanın sakinlerini yöneten hiyerarşiyi destekleyen bir güç hissi yarattığı da öne sürülmüştür.
Eriha Kulesi, Çanak Çömlek Öncesi Neolitik Çağ'ın sonunda, M.Ö. 8000 yılında inşa edilmiştir.
Atalar Heykeli, Jericho, y. 9000 yıl öncesinden. Rockefeller Müzesi, Kudüs.
Urfa Adamı. M.Ö. 9000. Şanlıurfa Arkeoloji ve Mozaik Müzesi.
Cenaze uygulamaları

PPNA kültürleri ölü gömme uygulamaları açısından benzersizdir ve Kenyon (Eriha'nın PPNA tabakasını kazmış olan) onları "ölüleriyle birlikte yaşayan" olarak nitelendirmiştir. Kenyon, zemin altında, ev temellerinin altında ve duvarların arasında en az 279 gömü bulmuştur. PPNB döneminde, kafatasları sıklıkla kazılarak yeniden gömülmüş ya da kille kaplanarak (muhtemelen) sergilenmiştir.
Litikler

Taş endüstrisi, düzenli çekirdekler'den çıkarılan bıçaklar'a dayanmaktadır. Orak bıçakları ve ok uçları geç Natufian kültürü geleneklerini sürdürürken, enine üflemeli balta ve cilalı adze ilk kez ortaya çıkar.
Bu dönemdeki yerleşiklik, arpa ve yabani yulaf gibi yerel tahılların yetiştirilmesine ve tahıl ambarlarında depolanmasına olanak sağlamıştır. Dhra′ ve Jericho gibi yerleşimler PPNB dönemine kadar avcı yaşam tarzını sürdürmüştür, ancak tahıl ambarları yıl boyunca yerleşime izin vermiştir.