stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Giresun
Tarih > Orta Çağ

Giresun 1204 yılında Trabzon Rum İmparatorluğu'nun kurulmasıyla Komnenos'ların idaresi altına girdi. 1300'lü yıllarda imparatorluğun 2. büyük şehri olarak geçen Giresun yine bu yıllar boyunca birçok Türkmen akınına maruz kalmıştır. Bunlardan en kayda geçeni 1301'de Giresun çevresini bir süre zapteden Kuştoğan Bey, Mihail Panaretos'un kroniklerinde geçmektedir. Ayrıca 1348'de Cenevizliler Giresun'u İmparatorluk ile çıkan bir antlaşmazlık sırasında yakmıştır. Giresun 1397 yılında Türkmen Beyleri Emir oğlu Süleyman Bey ve Pir Kadem Çakır bey tarafından fethedilmiş olup o zamandan bu yana işgal görmemiştir.
Tarih > Osmanlı dönemi

Daha sonraki yıllarda Osmanlıların Trabzon İmparatorluğu'nu 1461 yılında fethi ile Giresun da Osmanlı Devleti'nin hakimiyetine geçmiştir. 1500'li yıllardaki tahrir defterlerinde Giresun ve civarının (Koyulhisar/Büyükliman/Vakfıkebir) arası Vilayeti Çepni olarak görünüyor ve özel bir yönetimle idare ediliyordu.
Beylikler döneminden sonra (1461) Osmanlı İmparatorluğu'nun Trabzon Vilayeti'ne bağlanmış olan Giresun, 1920'de Ordu, Tirebolu ve Görele kazalarıyla birleştirilerek Giresun Sancağı kurulmuştur. 1923'te il olmuştur.
Giresun, özellikle uluslararası düzeyde tanınan fındığı ile bilinir, şehrin sembolüdür. Fındıkta uzmanlaşma üretim geçmişle açıklanabilir. 19. yüzyılda, Avrupa'da ticaretin genişlemesi sırasında, en iyi birincil ürünler aranmıştır, bunlar arasında gıda da vardır. Bu durum, o zamanlar yerel bir pazar olan şehirdeki ticaretin genişlemesi için uygun bir ortam bulmuş olan Osmanlı kapitülasyonları ile birleşince, fındık üretimini artırmıştır.
Tarih > Cumhuriyet

1923 mübadelesi ile Hristiyan nüfusunu kaybeden kentte ticari hayat tamamen Müslüman nüfusun eline geçmiştir. Yörenin temel ekonomik etkinliği olan fındık üretimi ekim alanları bu dönemde arttırılmıştır. 1926 yılında Giresun Ticaret Borsası ve Kızılay Giresun Şubesi açılmış, 26 Temmuz 1938 tarihinde Fındık Tarım Satış Kooperatifleri Birliği (Fiskobirlik) kurulmuş, 1944'te Şebinkarahisar Devlet Hastanesi, 1959'da Tirebolu Çay fabrikası, 1962'de Giresun Göğüs Hastalıkları Hastanesi, 1970'te Giresun Fındık İşleme Tesisleri ve SEKA Aksu Kağıt Fabrikası, 1971'de Doğankent Hidroelektrik Santrali, 1976'da Giresun Meslek Yüksek Okulu hizmete başlamıştır. 2006'da Giresun Üniversitesi kurulmuştur.
2007'de Giresun Üniversitesi Tıp Fakültesi kurulmuştur.
2007 yılında Aydınlar Köyü, 2008 yılında Küçükköy, Çaykara ve Demirci köyleri, 2013 yılında ise adı Cumhuriyet Mahallesi olarak değişen Çalış Köyü, Giresun Belediyesine bağlanmıştır.
Medya

Seksen yıllardan beri Giresun haber  adından Haber yayını yapmıştır. Sonraki yıllarda  sosyal medyada ve internet sitesinde yayın yapılmaktadır. Günümüzde ildeki yerel medya kuruluşları şunlardır:
Giresun Tv ( Sosyal Medya Canlı Yayın Organı)
Giresun Haber 22 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Coğrafya

İl merkezi, Aksu ve Batlama vadileri arasında denize doğru uzanan bir yarımada üzerinde kurulmuş olup, bu yarımadanın doğusunda ve 2 km açığında Doğu Karadeniz'in tek adası olan Giresun Adası bulunmaktadır.
Coğrafya > Dağlar

Doğu Karadeniz Dağları'nın orta kesimleri il sınırları içerisinde yer almakta olup Giresun Dağları adıyla bilinir ve Zirvesi olan Abdal Musa Tepesi 3.331 m'dir. Denizden itibaren yükseklikler hızla yer yer 2.000 metre yüksekliğe ulaşırlar. Derin vadilerle parçalanmış Giresun Dağları üzerinde eski buzulların açığı topoğrafik formların yanı sıra, buzul göllerine de rastlanmaktadır. İl sınırlarında yer alan önemli yükseltiler şunlardır: Abbal Musa Dağı (3.331 m), Gâvur Dağı (3.248 m), Küçükkor Dağı (3.044 m), Cankurtaran Dağı (3.278 m), Karagöl Dağı (3.095 m),
Akıl Baba Dağı (2.561 m), Çaldağı (2.035 m)
Coğrafya > Akarsular

Kuzey Anadolu Dağları'nda kaynak bulan pek çok akarsu, ili güneyden kuzeye geçerek Karadeniz'e dökülmektedir. Aksu Deresi, Batlama Deresi, Yağlıdere Deresi, Gelevera Deresi ve Harşit (Doğankent) Çayı ile Pazarsuyu bu akarsuların önemlileridir. Ayrıca ilin güney kesiminden doğu-batı doğrultusunda geçen Kelkit Çayı da bu tür bir vadide akmaktadır.
Coğrafya > Göller

İl sınırları içerisinde önemli bir göl olmamakla birlikte Karagöl Dağı ve Sağrakgöl üzerinde küçük buzul göllerine rastlanmaktadır.
Coğrafya > Bitki örtüsü

İlin kuzeyi ile güneyi arasındaki iklim farkı, yağış miktarının güneye doğru azalması doğal bitki örtüsünün yapısını da aynı ölçüde etkilemektedir. Giresun ve çevresi, zengin tarım alanlarına sahiptir. Kelkit Vadisi ile kollarının civarı bozkır görünümünde olmasına karşın, kıyı ile dağlar arasında kalan kesimi ormanlarla kaplıdır.
Coğrafya > Yaylalar

Genellikle Karagöl Dağları'nın batısında yer alan önemli yaylalar şunlardır: 
Kulakkaya Yaylası, Tamdere, Karagöl Yaylası, Sağrak, Kümbet, Bektaş, Sis Dağı, Paşakonağı Yaylası.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 93.008 | 11.814 | 81.194 |
| 1935 | 83.734 | 13.967 | 69.767 |
| 1940 | 90.622 | 16.273 | 74.349 |
| 1945 | 61.481 | 12.431 | 49.050 |
| 1950 | 65.205 | 12.507 | 52.698 |
| 1955 | 74.966 | 15.248 | 59.718 |
| 1960 | 61.858 | 19.902 | 41.956 |
| 1965 | 70.323 | 25.331 | 44.992 |
| 1970 | 77.622 | 32.522 | 45.100 |
| 1975 | 80.103 | 38.236 | 41.867 |
| 1980 | 86.405 | 45.690 | 40.715 |
| 1985 | 94.746 | 55.887 | 38.859 |
| 1990 | 102.294 | 67.604 | 34.690 |
| 2000 | 112.501 | 83.636 | 28.865 |
| 2007 | 113.936 | 89.241 | 24.695 |
| 2008 | 116.310 | 90.034 | 26.276 |
| 2009 | 119.181 | 94.961 | 24.220 |
| 2010 | 119.677 | 96.948 | 22.729 |
| 2011 | 122.597 | 101.107 | 21.490 |
| 2012 | 123.129 | 100.712 | 22.417 |
| 2013 | 124.144 | 102.307 | 21.837 |
| 2014 | 126.172 | 105.748 | 20.424 |
| 2015 | 128.779 | 107.075 | 21.704 |
| 2016 | 135.144 | 107.953 | 27.191 |
| 2017 | 134.937 | 112.415 | 22.522 |
| 2018 | 135.920 | 113.761 | 22.159 |
| 2019 | 138.858 | 117.944 | 20.914 |
| 2020 | 140.231 | 120.186 | 20.045 |
| 2021 | 143.503 | 122.787 | 20.716 |
Galeri

Pınarlar köyü
Aksu Deresi
Giresun Adası
Giresun Belediye binası
Giresun Ticaret Lisesi
Giresun Kalesi'nden genel görünüş
Giresun Limanı
Fındık ve İnsan Anıtı
1900'lü yılların başlarında Giresun
Giresun Dağları'ndan bir görünüm
Giresun ili sahilinde bir gün batımı görünümü
Tilsit Antlaşmaları

| --- | --- |
Tasvir edilen kişiler: Napoléon ve Alexandre Ier, 25 Haziran 1807
Tür: Gizli Antlaşma
İmzalanma: 1807
Yer: Moskova
Tilsit Antlaşması, 1807 yılında Fransa ile Rusya arasında imzalanan antlaşmadır. Bu antlaşmaya göre Rusya, Avrupa'da Fransa'nın yanında yer alacak (İngiltere'ye karşı kıta ablukası), buna karşılık Fransa da Rusya ile Osmanlı Devleti arasında ara buluculuk yapacaktı. Eğer Osmanlı Devleti bunu kabul etmezse, Fransa Rusya'nın yanında Osmanlı Devleti'ne karşı savaş açacak ve onu aralarında paylaşacaklardı. Sadece İstanbul ve Rumeli'ye dokunulmayacaktı.
Alaçeşme

| Alaçeşme |
| --- | --- |
Mahalle
 Antalya
Ülke:  Türkiye
İl: Antalya
İlçe: Akseki
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 113
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0242
Posta kodu: 07770
Resmî site 
Alaçeşme, Antalya ilinin Akseki ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

800-900 yıllık tarihi olan bir köydür. Yörükler ve Rumlar köy sakinleri arasındaydı. Osmanlı kayıtlarında "Alakilise" veya "Alakilisa" diye geçer. Bu isim köyde eskiden yer alan ve bakımsızlıktan yıkılan işlemeli Rum kilisesinden gelir. İl Meclisince ismi "Alaçeşme" olarak değiştirildi, 1928 yılında Dahiliye Vekâleti kayıtlarında da "Alaçeşme" ismiyle yer aldı.
Coğrafya

Akseki'ye uzaklığı 17 kilometredir. Rakımı 855 metredir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2012: 46
2000: 113    
1990: 104
Arap Bürosu

Arap Bürosu, Birinci Dünya Savaşı sırasında 1916'da kurulan ve 1920'de kapatılan Kahire İstihbarat Dairesi'nin bir departmanıydı ve amacı Orta Doğu'daki Arap bölgeleri hakkında propaganda ve istihbarat toplamak ve yaymaktı.
Arap Bürosu görev tanımı, Büro'nun kurulması için yapılan ilgili departmanlar arası toplantıda, 7 Ocak 1916
Yarbay Thomas Edward Lawrence (Arabistanlı Lawrence) (1888 - 1935, solda); David George Hogarth (1862 - 1927) ve Yarbay Dawnay, İngiltere Dışişleri Bakanlığı Arap Bürosu'nda, Kahire, Mayıs 1918.
İmparatorluk Savunma Komitesi'nin 7 Ocak 1916 tarihli bir belgesine göre, Arap Bürosu "Yakın Doğu'daki İngiliz siyasi faaliyetlerini uyumlu hale getirmek...[ve] Dışişleri Bakanlığı, Hindistan Ofisi, Savunma Komitesi, Savaş Ofisi, Amirallik ve Hindistan Hükümeti'ni Alman-Türk Politikası'nın genel eğilimi hakkında eşzamanlı olarak bilgilendirmek" amacıyla kurulmuştur.  Kurumun çalışmaları büyük ölçüde 1916 Arap İsyanı'nı desteklemeye yönelik istihbarat sağlama ve lojistik organizasyonlarla sınırlı kalmıştır.
Bruce Westrate 1992'de yazdığı Arap Bürosu'nun tarihçesinde "teşkilat daha sonra İngiltere'nin I. Dünya Savaşı sırasında ve hemen sonrasında Orta Doğu politikasını korkunç bir şekilde kötü idare etmesinin suçunun çoğunu üstlenmiştir" diye yazmıştır.
Tarihçe > Ön Hazırlık

Aralık 1915'te Mısır'dan Hindistan'a kadar Orta Doğu'da yaptığı son turda, Alman ve Türk Hükûmetlerinin Orta Doğu'daki İngiliz çabalarına ve eylemlerine karşı İngiliz karşıtı savaş propagandasını yaygın bir şekilde dağıttığını keşfettiğini Londra'ya bildiren Mark Sykes'ın girişimiyle kurulmuştur. Sykes endişeliydi çünkü Orta Doğu'daki İngiliz komutanlıkları genellikle işbirliği yapmıyordu ve şimdiye kadar etkili bir karşı propaganda üretememişlerdi. Sykes, Alman ve Türk Orta Doğu politikası hakkında istihbarat toplamak, incelemek ve dağıtmak ve "Hintli olmayan Müslümanlar arasında Birleşik Krallık lehine propagandayı koordine etmek" için kendi himayesinde bir Londra ofisi kurulmasını önerdi.
Tarihçe > Desteklenmesi

Sykes'ın önerisi Mısır ve Sudan'daki sivil ve askeri istihbarat direktörü Gilbert Clayton tarafından memnuniyetle karşılandı. Clayton, böyle bir ofisin sadece düşman propagandasını keşfedip karşı koymakla kalmayıp, Orta Doğu'ya ilişkin daha geniş bir siyasi ve askeri bilgi koleksiyonunu denetleyebileceğine ve bunun karşılığında Kahire ve Londra'da Osmanlı'nın Arap topraklarına yönelik politika yapımını bilgilendirmek için kolay anlaşılır raporlar üretebileceğine inanıyordu.
Tarihçe > Kuruluşu

Neticede bir uzlaşmaya varıldı. Ocak 1916'da Kahire'de Sudan İstihbaratı'nın bir departmanı olarak kurulan Arap Bürosu, Mısır'daki Yüksek Komiser'e (Henry McMahon) bağlıydı ve o da Londra'daki Dışişleri Bakanlığı ve Dışişleri Bakanı (Edward Grey) tarafından denetleniyordu. Bu departmanda, Clayton'ın Mısır'daki askeri istihbarat biriminde çalışan ve aynı görüşü paylaşan Orta Doğu uzmanları görev yapıyordu.
Mark Sykes'in (1879-1919) ilk planlarına göre Londra yerine Kahire'de kurulan Arap Bürosu, şehrin karmaşık askeri ve siyasi yapısına entegre olmuştu. Büro, müdürü aracılığıyla Mısır'daki İngiliz Yüksek Komiserliği'ne rapor verirken, nihayetinde Londra'daki Dışişleri Bakanlığı'na da bilgi aktarımında bulunuyordu.
Arap Bürosu, hem personel yapısı hem de çalışma tarzıyla "alışılmışın dışında" bir organizasyondu. Personelinin bir bölümü diğer istihbarat ve destek birimlerinden gelen askerlerden oluşurken, büyük çoğunluğu "sahte askeri unvanlar" taşıyan siviller, akademisyenler veya prestijli İngiliz üniversitelerden henüz mezun olmuş gençlerden oluşuyordu.
Kahire'deki Savoy Oteli'nin dar bir süitinde faaliyet gösteren ve aralarında "Müdahaleci Lawrence" (Lawrence the Intrusive) olarak anılanların da bulunduğu bu sıra dışı bireylerden oluşan topluluk, adeta yarı özerk bir düşünce kuruluşu işlevini görüyordu. Üyeleri, Arap Yarımadası ve Suriye'nin kuzeyine kadar uzanan kendi faaliyet bölgeleriyle ilgili bilgileri derleyip sınıflandırıyordu. Çok çeşitli kaynaklardan toplanan bu veriler analiz edilerek, özlü ve gizli raporlar olan  The Arap Bulletin'e dönüştürülüyordu. Bu raporlar, sınırlı sayıda askeri ve siyasi birim arasında paylaşılarak İngiliz savaş stratejilerine rehberlik etmesi amaçlanıyordu.
T.E. Lawrence, Arap Bürosu'nun çok gizli yayını olan Arap Bülteni'nin ilk editörlüğünü üstlendi ve daha sonya Arap İsyanı sırasında sahadan gönderdiği yazılarla katkı sağladı. Bu düzensiz seri, Lawrence'ın Arap İsyanı'na dair ilk kayıtlarını içeriyordu. Bu yazılar, daha sonra Secret Posts (1939) adıyla bir araya getirilip yayımlandı.
Tarihçe > Etkili Olamadılar Ama Politikaları Araplara "Satmaya" Çalıştılar

Yakın Doğu'daki İngiliz siyasi faaliyetlerini koordine etme görevi üstlenmiş gibi görünse de, Arap Bürosu gerçekte bu politikaların oluşturulmasında neredeyse hiç etkili olmadı. Husayn-McMahon yazışmaları, Büro kurulmadan önce sona ermişti ve Büro, ne Sykes-Picot Anlaşması'nda ne de Balfour Deklarasyonu'nda bir rol oynadı. Bununla birlikte, bölgedeki İngiliz politikalarına genel olarak şüpheyle yaklaşsalar da, Büro'nun önde gelen bazı isimleri bu politikaları Araplara "satmaya" çalıştıkları belirlenmiştir.
Tarihçe > Büronun kuruluşuna gelen tepkiler

Clayton'ın Arap Bürosunu Kahire'de konumlandırmayı tercih etmesi, Basra Körfezi çevresindeki toprakları ve özellikle de Hindistan için tahıl üretimi amacıyla işgal etmeyi planladıkları Irak vilayetlerini kontrol etmelerine müdahale edilmesini istemeyen Hindistan Hükümeti ve Hindistan Dışişleri Bakanı'nın direnişiyle karşılaştı. Kuzey Körfezi çevresinde yeni keşfedilen petrol yatakları bölgeye olan ilgiyi daha da artırdı. Ancak İngiltere'deki Donanma İstihbarat Müdürü Yüzbaşı Reginald 'Blinker' Hall, Clayton'ın konseptini destekliyor ve hükûmetin onayını istiyordu.
Arap İsyanı

Daha belirleyici olan, Arap Bürosu'nun uzman personel, askeri ekipman ve mali destek sağlayarak Arap İsyanı'nın başarıya ulaşmasına doğrudan katkıda bulunmasıydı. Bu süreçte T.E. Lawrence önemli bir figür olarak öne çıksa da, son akademik çalışmalar, Arap Bürosu'nun rolünün bireysel dehaya değil, kolektif bir çabaya dayandığını göstermektedir. Büro, Arabistan'ın zorlu çöl koşullarını dikkate alarak ve insan istihbaratı (HUMINT), sinyal istihbaratı (SIGINT) ve görüntü istihbaratını (IMINT) etkin bir şekilde kullanarak gayri nizami bir savaş stratejisi geliştirmiştir.
Bu strateji, küçük mobil savaş birimlerinin vur-kaç taktiklerini kullanmasını, düşmanca doğrudan çatışma yerine onları sürekli taciz etmeyi içeriyordu. Gerilla savaşı olarak tanımlanan bu yöntem, aslında Arap kabilelerinin geleneksel savaş tarzının bir uzantısıydı. Bu bağlamda, Osmanlı güçlerinin üstünlüğüne rağmen Medine'de etkisiz hale getirilmesinde ve Edmund Allenby'nin Filistin üzerinden ilerlemesine olanak sağlanmasında kabile Araplarının katkıları göz ardı edilmemelidir. Bu çabalar, Arap İsyanı'nın başarısının temel taşlarından biri olmuştur.
Propaganda ve "İkiyüzlülük"

Arap Bürosu'nun görevlerinden biri, Hintli olmayan Müslümanlar arasında Büyük Britanya'yı destekleyen propaganda faaliyetleri yürütmekti. Bu amaç doğrultusunda, çoğu artık bulunması zor olan, Kahire'den çıkan veya Hicaz'da yayınlanan gazeteleri kullandı. Arap İsyanı'nın başlamasıyla birlikte Hicaz'da al-Qibla gazetesi yayınlanmaya başladı. Genellike Mısır'daki Suriyeli göçmenler tarafından hazırlanan bu gazete, ayaklanmayı destekledi ancak bunu Arap ulusal hedeflerine ulaşmak için verilen bir mücadele olarak lanse etmeyi tercih etti.
Kahire'de ise al-Kawkab ve Jaridat Filastine adında iki gazete ortaya çıktı. Bu gazeteler, Filistin ve Suriye'deki Arap okuyucularını, İngiltere ve müttefiklerinin İslam'ı savunduğuna, Müslümanların çıkarlarını ilerletmeye ve özgürlüklerini kazanmalarına yardımcı olmaya çalıştığına inandırmayı amaçlıyordu. Ancak, Arap Bürosu'nun Arap halkına yönelik propagandası, İngiliz emperyal politikalarının bölge için sunduğu vaatler kadar "ikiyüzlü" bir doğaya sahipti.
Propaganda ve "İkiyüzlülük" > Kapatılması

Arnold Wilson daha sonra şöyle yazdı:
Kahire'deki Arap Bürosu, Majestelerinin Hükümetinin Suriye halkına felaket, Filistin Araplarına hayal kırıklığı ve Hicaz'a yıkım getiren bir politikayı benimsemesine yardımcı olduğu için 1920'de lağvedildi.
Osmanlı'nın cihat ilanı sonrası Arap Bürosunun kuruluşuna tesiri

İtilaf güçlerince tarafsız kalması için büyük çaba harcanmasına rağmen Almanya yanında savaşa girme kararı alan Osmanlı Devleti, savaşa fiili olarak katılmasının ardından savaşı yönlendirme noktasında daha evvel denemediği bir tedbir almış ve “cihad-ı ekber” ilan etmişti. Bu çerçevede aralarında İbni Suud ve İbni Reşid gibi Arap Yarımadası’nın önemli liderlerinin olduğu geniş bir coğrafyaya cihad beyannamesi resmi ellerden gönderilmeye başlanmıştı.
Cihadın muhtemel etkileri konusunda Türk liderlere umut vermekteyken başta İngiltere olmak üzere İtilaf kuvvetlerinin duyduğu endişeyi arttırmaktaydı. Zaten Hindistan Müslümanlarının Osmanlı Devleti'nin kötü gidişatı üzerine kaygıları özellikle Balkan Savaşları ve Trablusgarp Harbi döneminde artmıştı.
Buna karşılık İngiliz basını da karşı propaganda söylemlerini sonuna kadar kullanıyordu. İngiliz basınında yer verilen haberlerde ilan edilen cihadın meşruiyeti çürütülmeye çalışılıyordu. Öyle ki bu işin Almanya’nın Osmanlı Devleti’ne bir dayatması olduğu yönünde yapılan propaganda yanında birçok gazetede cihad ilanına dair haberlere ve resimlere rastlamak mümkündü. Hatta Amerikan basınında Şeyhülislam ve Enver Paşa tarafından imzalanmış bu beyannamelerin Şangay’da gizli bölmelerde bulunması haber değerine sahipti.
Kısacası savaşın başlamasından evvel başta İngiliz hakimiyet sahası olmak üzere Müslüman ahali üzerinde yürütülen propaganda Osmanlı Devleti'nin resmen savaşa girmesiyle ilan edilen “cihad-ı ekber” ile oldukça zorlayıcı bir propaganda yöntemine dönüşmüştü. Bu durum İngiliz yöneticilerinin karşı propaganda yöntemlerini geliştirmeleri için önemli gerekçeler oluşturmuştur. Ayrıca bu zorlama savaşın devamı müddetince Doğu'daki İngiliz politikasının şekillenmesinde önemli rol oynayan Mark Sykes'ın ortaya atacağı yeni bir istihbarat birimi fikrinin oluşmasında etkili bir gerekçe olacaktır.
Arap Bürosu'nda çalışan başlıca kişiler

Gilbert Clayton Arap Bürosu'nun başına atandı. Bir deniz istihbarat subayı olan David Hogarth Arap Bürosu'nun müdür vekili, Kinahan Cornwallis ise yardımcısıydı. Herbert Garland, George Ambrose Lloyd, George Stewart Symes, Philip Graves, Gertrude Bell, Aubrey Herbert, William Ormsby-Gore, Thomas Edward Lawrence, Alfred Guillaume ve Tracy Philipps de Arap Bürosu'nun üyesiydiler.
İsakçı Kalesi

İsakçı Kalesi, Osmanlı Devleti tarafından Tuna Nehri'nin sağ kıyısında bulunmakla birlikte bölgenin stratejik üstünlüğü sebebiyle yaptırılmıştır. Osmanlı-Rus ve Osmanlı-Avusturya savaşları arasında birçok kez el değiştirmiş, III. Selim zamanında Ruslar'ın eline geçmiştir. Yaş Antlaşması ile tekrar Osmanlılara verildi. Edirne Antlaşması ile yeniden elden çıktı.
| g t Osmanlı İmparatorluğu kaleleri |
| --- | --- |
Anadolu ve Trakya:  Anadolu Hisarı  Anadolu Kavağı  Rumeli Kavağı  Rumeli Hisarı  Nağara Kalesi  Kilitbahir  Kumkale  Gelibolu Kalesi  Rumeli Feneri  Garipçe  Çimpe  Çeşme  Aydos  Seddülbahir  Kilitbahir  Kale-i Sultaniye  Bigalı  Nara  İsakçı  Yedikule Zindanları 
Balkanlar ve Kırım:  Avlonya Kalesi  Beyaz Kule  Böğürdelen  Uyvar  Kanije  Kamaniçe  Eski Navarin Kalesi  Estergon  Komarom  Yanıkkale  Eğri  Portokale  Semendire Kalesi  Sığrı Hisarı  Kanlı Kule  Rio Kalesi 
Karadeniz:  Azak  Soğucak  Anapa  Gelincik  Sohum  Faş  Akkirman  Kili 
Orta Doğu ve Kuzey Afrika:  Caber  Ecyad  Azamiye  Medine  Kuba  Say Kalesi
Carman (şarkıcı)

| Carman |
| --- | --- |
Carman 2010'da
Genel bilgiler
Doğum: Carmelo Domenic Licciardello 19 Ocak 1956(1956-01-19) Trenton, New Jersey, ABD
Ölüm: 16 Şubat 2021 (65 yaşında) Las Vegas, Nevada, ABD
Başladığı yer: Amerikalı
Tarzlar: Gospel
Meslekler:  Evanjelist  şarkıcı  söz yazarı  televizyon sunucusu  oyuncu  yaşam koçu 
Çalgılar: Vokal, gitar
Etkin yıllar: 1982-2021
Müzik şirketi:  Klesis  Priority  Myrrh  Word  Benson  Sparrow  Tyscot 
Resmî site: carman.org

Carmelo Domenic Licciardello ya da Carman (d. 19 Ocak 1956 –ö. 16 Şubat 2021), Amerikalı gospel müziği şarkıcısı, söz yazarı, televizyon sunucusu, yaşam koçu, aktör ve evanjelist.
Yaşamı

Carman, 19 Ocak 1956 tarihinde Trenton, New Jersey'de doğdu. 1982'de başladığı müzik kariyerini 2021'deki ölümüne kadar devam ettirdi.
1987-1989 yılları arasında Charisma dergisinin okuyucuları tarafından favori erkek yorumcu seçildi. Ayrıca 1990 ile 1992 yıllarında Billboard dergisi tarafından "Yılın En İyi Gospel Şarkıcısı" olarak gösterildi.
Ölümü

Carman, 16 Şubat 2021 tarihinde Las Vegas, Nevada'da fıtık ameliyatı geçirdiği bir hastanede 65 yaşında öldü.
Kaynaklar

↑  Law, Jeannie (14 Nisan 2017). "Carman Licciardello Cancer Update: Singer Fulfills Dream of Becoming Life Coach Before Upcoming Tumor Surgery". The Christian Post. 8 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Eylül 2018.
↑  "GMA Gospel Music Hall of Fame Member, CARMAN, Iconic CCM Trailblazer, Dies at Las Vegas Hospital". Conduit Media Solutions. 16 Şubat 2021. 17 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 115680438  ISNI: 0000 0000 3859 1708  LCCN: n87154434  MusicBrainz: d7224e34-b61f-41fe-9901-d84edffab4b9  NTA: 096778199  SNAC: w6nk4x1q  VIAF: 48281291   WorldCat (LCCN): n87-154434
Alman birası

Bira (Almanca: Bier, [biːɐ̯] olarak telaffuz edilir) Alman kültürünün önemli bir parçasıdır. Reinheitsgebot'a (Alman Saflık Yasası) göre üretiminde şerbetçiotu, maya ve maltın içerik olarak kullanılmasına izin verilir. Buğday birası gibi yalnızca arpa maltı kullanılmayan biralar üstten fermente edilmelidir.
2020 yılında Almanya, kişi başına bira tüketimi açısından Avrupa'da üçüncü sırada yer aldı ve Çek Cumhuriyeti ve Avusturya'nın gerisinde kaldı. Kranz (çelenk) olarak bilinen geleneksel bira servisi, genellikle bir garson ("Köbes") tarafından taşınır ve geleneksel Stange bardakları ile ortada daha büyük modern bardaklar bulunur.
Almanya'da 2022 yılında 88 milyon hektolitre bira üretildi.
Stiller > Soluk lager biralar

Export, Dortmund civarında üretilen soluk lager biradır ve Pilsner'den daha dolgun, daha maltlı ve daha az şerbetçiotu aromalıdır. 12–12.5° Plato, %5–5.5 ABV. 1950'ler ve 1960'larda Almanya'nın en popüler stili olan bu bira artık giderek daha nadir hale geliyor.
Helles, Bavyera'dan gelen, 11–12° Plato, %4,5–5 ABV'lik maltlı, açık renkli bir biradır.
Maibock, ilkbaharda demlenen soluk renkli, sert bir lager biradır. 16–17° Plato, %6,5–7 ABV.
Märzen, açık, kehribar ve koyu çeşitleri bulunan orta gövdeli, maltlı bir lagerdir. 13–14° Plato, %5,2–6 ABV. Bu bira türü geleneksel olarak Münih Oktoberfest'inde servis edilir.
Pilsener, hafif gövdeli ve daha belirgin şerbetçiotu karakterine sahip soluk bir lagerdir, en popüler stildir ve pazarın yaklaşık üçte ikisini elinde tutar. %4,5–5 ABV ve 11–12° Plato alkol içeriğine sahiptir.
Spezial, soluk renkli, dolgun, acı-tatlı ve hafif şerbetçiotu aromalı bir lager biradır. 13–13.5° Plato, %5.5–5.7 ABV.
Stiller > Koyu lager biralar

Bock, koyu renkli maltların kullanıldığı, yoğun gövdeli, acı-tatlı bir lager biradır. 16–17° Plato, %6,5–7 ABV.
Doppelbock, koyu renkli maltların kullanıldığı, çok güçlü ve gövdeli bir lager biradır. 18–28° Plato, %8–12 ABV.
Dunkel, iki ana çeşidi olan koyu renkli bir biradır; tatlımsı, maltlı Münih stili ve daha kuru, şerbetçiotu aromalı Frankonya stili.
Schwarzbier, alt fermentasyonla üretilen siyah bir lager birasıdır. 11–12° Plato, %4,5–5 ABV.
Stiller > Buğday biraları

Weizenbier ve Weißbier, buğday birasının standart Almanca isimleridir - Weizen Almancada "buğday", weiß ise Almancada "beyaz" anlamına gelir.
Dunkelweizen koyu renkli bir buğday birasıdır.
Hefeweizen, filtrelenmemiş bir buğday birasıdır. Hefe, Almanca'da maya anlamına gelir.
Kristallweizen, tipik bir Hefeweizen'in bulanık görünümünün aksine, berrak bir görünüme sahip olan filtrelenmiş bir buğday birasıdır.
Weizenbock, buğdayla yapılan sert bir bira veya bock'a verilen isimdir. 16–17° Plato, %6,5–8 ABV.