Şahin Giray
Hayatı > Hanlık dönemi

1775'te Pugaçev isyanının bastırılması üzerine Ruslar, Kırım meselesini tekrar gündeme aldı. Rusya'nın amacı Osmanlıya bağımlı IV. Devlet Giray'ın yerine batılı bir eğitim almış, kendisine bağımlı olan Şahin Giray'ı tahta geçirmekti. 1775-1776 kışında Osmanlı taraftarı IV. Devlet Giray'ın kuvvetleri ile Rusların tesiri altındaki Kuban bölgesindeki Şahin Giray'ın taraftarları savaşa tutuştu. Bu savaşta Şahin Giray yenilgiye uğradı. O ana kadar Şahin Giray'ı destekleyen Kafkasya'nın Kuzey'inde yer alan Küçük Nogay Bölgesi olarak da adlandırılan Kuban bölgesinde yaşayan Nogaylar desteklerini çektiler. Ancak Çariçe II. Katerina, Nogay kabile reislerini tekrar parayla elde etti ve 100 bin Rubleyle desteklediği Şahin Giray da Kuban'da Nogay boylarından teşkil ettiği kuvvetlerini de yeniden organize ederek Kırım'daki Osmanlı taraftarlarıyla tekrar çatışmaya girdi. Hemen ardından 1776 Kasımında General Prozorovski, Orkapı'yı alıp Kırım'a girdi. Kırım'ın taht şehri Bahçesaray'a yöneldiler. Kuban'daki Nogay beyleri de Şahin Giray'a katılarak Rusya ile birlikte harekete geçtiler. Kırım ve çevresindeki Kırım Hanlığına ait topraklarda tam bir infial hakimdi. Kırımlılar Osmanlı Devleti ve Rusya arasına parçalanmış, Kırım kendini savunamaz hale gelmişti. Şahin Giray 1777 Ocak ayında General Prozorovski'nin de yardımı ve Nogaylar'ın da desteği ile Kırım Hanı ilân edildi. IV. Devlet Giray, Kırım'ı terk etti, yardım istemek üzere İstanbul'a geldi 9 Nisan 1777 tarihinde İstanbul'a ulaştı ancak hanlıktan azledildi.
Şahin Giray, Kırım'ın ancak Rusların yardımıyla modern tarzda yeniden düzenleneceğine inanıyordu. Bu işi zamana yayıp dengeleri gözeterek gerçekleştirmek yerine tıpkı vaktiyle Çar I. Petro'nun yaptığı gibi keskin biçimde ve hızla yapmak istiyordu. Öncelikle devlet idaresinde bazı değişiklikler yaptı, divandaki üye sayısını değiştirdi ve ulemayı dışarıda bıraktı. Yönetim merkezini Bahçesaray'dan Kefe'ye taşımaya teşebbüs etti ve yeni bir saray inşaatını başlattı. Askeri reformlara girişerek doğrudan hanlığa bağlı Batı tarzında ve Rus askeri sistemine göre 20.000 kişilik bir tümen teşkil etti. Bunlara yeni üniformalar giydirdi. Nogaylar'dan seçtiği 800 genci Avrupa usulünde eğitip yeni bir askeri sistem kurmaya çalıştı. Beşliler diye anılan bu hassa ordusu yeni Rus silahlarıyla takviye edildi. Mirza ve beylerin feodal haklarını kaldırıp herkesi vergiye bağladı, bir kısım toprakları köylülere dağıttı, vakıf topraklara el koydu. Kendi adına para bastırmayı da ihmal etmedi, bütün bu işler için yüklü miktarda borç aldı. Ruslar onun bu hareketlerini dikkatle izliyor ve menfaatlerine aykırı bazı hareketlerini tasvip etmemekle birlikte müdahale etmiyorlardı. Ulemayı toplayıp Osmanlı Devletine tâbi olmadan Kırım hanı tayin edilebileceğine, onlara karşı savaşılabileceğine ve bu yolda Ruslar'dan yardım alınabileceğine dair fetva aldı. Ancak Kırım halkı bunları büyük bir tepkiyle karşıladı. Osmanlı Devletinin de desteğiyle Şahin Giray'a karşı büyük bir nefret oluşmaya başladı. Hoşnutsuzluk ortamı Kefe'de bir isyana yol açtı. Şahin Giray'ın isyanı bastırmak için Kefe'ye yolladığı 2000-3000 kişilik birlik de isyancılara katıldı. Şahin Giray hayatını zorlukla kurtararak Ruslar'a sığındı.
Osmanlı Devleti han olarak tayin ederek III. Selim Giray'ı Kırım'a gönderdi. Ancak Şahin Giray yine Ruslar'ın desteğiyle III. Selim Giray'ı başarısızlığa uğratmayı başardı. Bu durum pek çok Kırımlının Osmanlı idaresi altındaki topraklara göç etmesine yol açtı, Ruslar onlardan boşalan yerlere Rusları yerleştirmeye başladı. Ruslar'ın asıl amacının Kırım'da hakimiyet kurmak olduğunu anlamaya başladı. Osmanlı etkisinin öneminin iyice farkına vardığından hanlığının tanınması için İstanbul'a bir heyet gönderdiyse de bundan bir sonuç çıkmadı. Kırım'daki istikrarsızlık neticesinde savaş eşiğine gelen Rusya ve Osmanlı Devleti, 1779'da Fransa'nın arabuluculuğu ile Aynalıkavak Antlaşmasını imzaladı. Aynalıkavak Antlaşmasıyla Osmanlı Devleti, sonraki hanların seçimi için padişahın halife olarak onayı alınması ve Kırım'daki Rus kuvvetlerinin geri çekilmesi koşuluyla Şahin Giray'ı hayatta olduğu sürece Kırım hanı olarak tanımayı resmen kabul etti. Bu antlaşma, Şahin Giray için önemli başarı oldu. Çünkü Osmanlı Devleti onun hanlığını tanımış Ruslar da anlaşmaya göre Kırım'dan askeri kuvvetlerini çekmişlerdi. Şahin Giray, duruma hakim olduktan sonra reformlarını sürdürmeye çalıştı, ancak Ruslar'ın tesiriyle Kırım'daki Urumlu denilen ve Türkçe konuşan Hristiyanlar Rus topraklarına göç etmeye başladı. Şahin Giray ülke ekonomisini derinden sarsan bu olayı önlemeye gayret etti, fakat başarılı olamadı. Harcamaları hesapsızdı, Ruslar'dan yine para desteği aldı ve Polonya'dan yeni silahlar getirtti. 1781 Nisanında Nogaylar isyan ederek Soğucak'taki Osmanlı güçlerinden yardım talebinde bulundu. Şahin Giray'ın kardeşleri Aslan Giray ve Bahadır Giray isyan eden güçlerin başına geçti. Şahin Giray'ın etrafında kimse kalmadı. Halim Giray adlı bir kişi asilerin başında Kefe'ye saldırdı ve Şahin Giray'ın 300 kişilik beşli askerini yendi. 14 Mayıs 1781'de Şahin Giray maiyetiyle birlikte Ruslar'a sığındı. Kırımlılar Bahadır Giray'ı han seçti. Çariçe II. Katerina, 4 Ağustos 1782'de General Potemkin'e bir emir yollayarak Şahin Giray'ın korunmasını istedi. General Potemkin ise artık Kırım'da Rus idaresinin kurulma vaktinin geldiği görüşünü bildirdi. 1782 Ekiminde Kırım'a giren General Potemkin Rus işgalini başlattı. Rus ordusu, 30.000 Kırım Tatar'ının hayatına mal olduğu belirtilen bu askerî harekât sonucu Kırım'da tam anlamıyla hakimiyet kurdu. Bu arada Azak'ın kuzeyindeki Petrovski Kalesi'nde bulunan Şahin Giray Kefe'ye getirildi ve Kerç'teki Rus birliğine sığındı. Ruslar'ın harekâtı üzerine Tatar ve Nogay kabilelerinin bazıları onu yeniden han olarak tanıdı. Ancak Ruslar artık Şahin Giray'ı tamamen gözden çıkarmıştı. Nitekim Samailof'un çabalarıyla bazı vaadler alıp hanlıktan ayrılmak zorunda kaldı. Ruslar da 8 Nisan 1783'te Kırım'ın ilhakını resmen ilan ettiler.