Vosges Muharebesi
Muharebe

Ariovistus iki gün yürüyüş yaparak Sezar ordusunun arkasına geçti. Önce Romalı ordugahın 10 km kadar uzaklıkta bir ordugah kurdu. Bundan sonraki gün ise Ariovistus tekrar kampını değiştirdi ve Sezar'ın Romalılar ordugahının 3.5 km kadar gerisinde bir askeri kamp kurdu. Böylece Sezar'ın müttefikleri olan Galyali Sekuanlar ve Aedular kabilelerinden erzak ve iaşe levazımatı almasını ve onlarla haberleşmeye geçmesini önledi.
Ariovistus bu suretle erzak ve iaşe tedarikini önlemekle Sezar'ın gücünü kıracağını kabul edip açıkta Romalı orduları ile bir muharebeye girmekten çekindi. Sezar bu sırada beş gün ordusunu savaş düzenine koyup Germen Sueblerin muharebeye girişmesini bekledi. Fakat bu günlerde Suebler genel bir muharebeye girişmekten sakındılar ve sadece bazı küçük süvari saldırıları ile yetindiler.
Altıncı gün Sezar Romalı ordularını yine geleneksel üç sıralı düzene sokup muharebenin başlamasını bekledi. Sezar Ariovistus'la bir muharebeye giremeyeceğini anlamıştı Ariovistus'un mevzileri yakınlarında ikinci ama daha küçük bir Roma ordugahı hazırlatmaya karar verdi. Sezar ilk iki sıra düzenindeki askerlerine bu düzeni bozmadan beklemeleri emrini vererek üçüncü sıra askerleri ile yürüyerek Sueb-Germen hattının 600 adım ilerisinde yeni küçük bir ordugah kurdurdu. Ariovistus hafif güçleri ile bu kampın kurulmasını önlemeye çalıştı ama saldıran bu hafif güçler kamp kurulması sırasında nöbette olan Romalı lejyoner tarafından geri püskürtüldüler. Bu küçük ordugah hazırlanıp bitirilince Sezar Ariovistus'a meydan okudu. Ariovistus buna karşılık olarak yeni küçük ordugaha hücuma geçti ve bu ordugahtaki Romalılar onu geri püskürttüler.
Ertesi sabah Romalılar tekrar savaş düzenine girip beklemeye başlayınca Ariovistus tekrar muharebeye girmekten kaçındı. Fakat öğleden sonra, yeni yapılan küçük ordugaha saldırıya geçti ve geri püskürtüldü. Tam o zamanlar Romalılar Ariovistus'un neden muharebeye girmekten kaçınmakta olduğunu öğrendiler. Germenlerin kampında bulunan bir putperest din adamı-müneccim eğer yeni ay çıkmadan Germenler savaşa girerlerse bu savaşı kaybedecekleri şeklinde bir kehanette bulunmuştu ve Ariovistus'da bu kehanetin ortaya çıkmaması için yeni ay çıkan kadar savaşmaktan kaçınmaktaydı.
Sezar Sueb-Germenlerin bu batıl kehanete inanmalarından faydalanmaya ve Sueblerinin ordugahına daha yeni ay çıkmadan hücuma geçip onları yeni ay çıkmadan muharebeye zorlamaya karar verdi. Ertesi gün Sezar elinde bulunan paralı Romalı olmayan kabileler "auxilia" askerlerini ikinci küçük ordugah önünde göstermelik olarak savaş düzenine soktu. Büyük kampta emri altında bulunan altı Romalı piyade lejyonu ile ve süvarileri ihtiyat olarak kendi emrindeki Romalı lejyonları üç sıralı saf düzenine koyup yürüyüp ilerleyerek Germen Suebler üzerine bir taarruz başlattı. Sezar'a bağlı olan 5 legatus subayları ve kuestor (karargah genel subayı)'nın her birini bir lejyon komutanı olarak görevlendirmiş ve bunlara lejyonlarının önünde ilerlemeleri emrini vermişti. Sezar düşmanın zayıf olduğunu hissettiği kanadına karşı olarak Romalılara sağ kanadına komuta etmekteydi. Bu Roma sağ kanadı Sueb-Germenlerin zayıf kanadı olarak bilinen sol kanatlarına karşı savaşıp; onlardan üstün gelip; onları mağlup edip kaçıracağını ve bundan sonra kendi komutası altındaki kanadı kendi sağına döndürerek yandan Suebler-Germen orta kanadına yükleneceklerini planlamıştı. İhtiyatta bulunan süvarilerin komutanlığı Sezarla birlikte Roma Cumhuriyetinin en üst siyasi yönetim kolu olan Jül Sezar, Marcus Licinius Crassus ve Pompey'den oluşan Birinci Triumvirlik adlı bir siyasi ittifakın üyesi olan Crassus'un ayni ismi taşıyan oğluna verilmişti. Bu Roma ordusu düzenli olarak Suebler-Germen ordugahına karşı ilerledi ve sonunda o kadar yakına geldi ki Ariovistos kendi ordusunu savaş düzenine sokmak ve hemen muharebeye hazır olmaya zorlandı.
Ariovistus'un ordusu yedi değişik Germen kabileden gelen savaşçılardan oluşmaktaydı. Bunlar Harudlar, Marcomanlar, Triboklar, Vangioneler, Nemeteler, Sedusiiler ve Suebler'di. Roma ordusu düzenle Germen ordugahına yaklaşmaya başlayınca her kabile savaşçılarına kabile kabile ayrıldılar ve yedi kabile grubu şeklinde kendilerini muharebe düzenine soktular ve bu yedi düzenli kabile savaşçıları grupları arasında eşit mesafeli boşluklar bulunmakta idi. Ariovistus özel harp için atlı-arabaları ve büyük yük için at-arabaları ile ordusunu arkasını ve yanlarını çevreletti. Böylece muhtemelen muharebeden kaçmak isteyebilecek savaşçılarını kaçmaktan caydırmış oldu ve ordusunun savaşçılarının ileriye hareket etmesini sağladı. Bu düzenle Germen ordusu Romalılara karşı ilerlemeye başladı.
Muharebe her iki tarafında karşı tarafa hücuma geçmesi ile başladı. Bu nedenle Germenler ile Romalılar ordusu arasındaki boşluk hemen kapandı ve ordular birbirleri içine girdiler. Bu Romalılar Lejyonlerlein ellerindeki küçük mızraklarını fırlatarak kullanmalarını önledi. Sezar'a göre iki taraf önce göğüs-göğüse çarpışmaya başladılar; fakat sonra Germenler toplanarak bir falanks düzenine (ve olasılıkla kalkan duvarı safları arkasına) geçtiler. Bu düzende Romalı lejyonerlerin hücumuna karşı gayet efektif olarak kendilerini savundular.
Sezar'ın yaptığı plana göre Romalılar sağ kanadı hemen üstün gelip diğer kanatlara destek için soldan Germen merkezine yüklenecekti. Fakat Romalıların merkez ve sol kanatlarının iki sırasına Gemenlerini güçlü olan iki kanadından gayet büyük Germen baskısı ortaya çıktı ve bu Romalı kanatlarının düzenli hücumlarını durdurdu. Sezar'a göre bu zor durumdan Romalıları kurtaranın Crasus'un oğlu komutasındaki Roma süvarileri karşı taarruzu Romalılar üçüncü hattında bulunan birliğin düzenli hücuma geçmesini; Lejyonların üçüncü sırada olan birlikleri de ilerlemesine de emir verilmesini ve sağ ve merkez kanatlarının yeniden düzene girmesini sağladı. Bunun sonucunda Germanların savaş hattı düzeni bozuldu ve bazı Germen savaşçılar geriye kaçmaya başladılar. Bu muharebede kararlı sonucun çıkmasına neden oldu. Bundan sonra Romalılar hatlarının tümünde düzenli ilerleme hücumu yapıp Germen hatlarının kırılıp kabile gruplarının dağılmasına neden oldular. Böylece bu muharabe Romalıların galibiyeti ve mağlup olan Germenleri dağınık halde kaçmaları ile sona erdi.