stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Harvard Üniversitesi
Ünlü mezunlar

Üç buçuk asırdan fazla bir süredir Harvard mezunları, sanata, bilime, ticarete, ulusal ve uluslararası meselelere önemli bir şekilde katkıda bulunmuşlardır. Harvard'ın mezunları arasında sekiz ABD başkanı, 188 yaşayan milyarder, 79 Nobel Ödülü sahibi, 7 Fields Madalyası kazanan, 9 Turing Ödülü sahibi, 369 Rhodes Scholar, 252 Marshall Scholar ve 13 Mitchell Scholar bulunur. Harvard öğrencileri ve mezunları ayrıca 10 Akademi Ödülü, 48 Pulitzer Ödülü ve 46'sı altın madalya olmak üzere 108 Olimpiyat madalyası kazanmışlardır.
Kullanılan kaynaklar

Abelmann, Walter H., ed. The Harvard-MIT Division of Health Sciences and Technology: The First 25 Years, 1970–1995 (2004).
Beecher, Henry K. and Altschule, Mark D. Medicine at Harvard: The First 300 Years (1977).
Bentinck-Smith, William, ed. The Harvard Book: Selections from Three Centuries (2d ed.1982).
Bethell, John T.; Hunt, Richard M.; and Shenton, Robert. Harvard A to Z (2004).
Bethell, John T. Harvard Observed: An Illustrated History of the University in the Twentieth Century, Harvard University Press, 1998, 0-674-37733-8
Bunting, Bainbridge. Harvard: An Architectural History (1985).
Carpenter, Kenneth E. The First 350 Years of the Harvard University Library: Description of an Exhibition (1986).
Cuno, James et al. Harvard's Art Museums: 100 Years of Collecting (1996).
Elliott, Clark A. and Rossiter, Margaret W., eds. Science at Harvard University: Historical Perspectives (1992).
Hall, Max. Harvard University Press: A History (1986).
Hay, Ida. Science in the Pleasure Ground: A History of the Arnold Arboretum (1995).
Hoerr, John, We Can't Eat Prestige: The Women Who Organized Harvard; Temple University Press, 1997, 1-56639-535-6
Howells, Dorothy Elia. A Century to Celebrate: Radcliffe College, 1879–1979 (1978).
Keller, Morton, and Phyllis Keller. Making Harvard Modern: The Rise of America's University (2001), major history covers 1933 to 2002 online edition 2 Temmuz 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Lewis, Harry R. Excellence Without a Soul: How a Great University Forgot Education (2006) 1-58648-393-5
Morison, Samuel Eliot. Three Centuries of Harvard, 1636–1936 (1986) 512pp; excerpt and text search 14 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Powell, Arthur G. The Uncertain Profession: Harvard and the Search for Educational Authority (1980). 341 ss.
Reid, Robert. Year One: An Intimate Look inside Harvard Business School (1994). 331 ss.
Rosovsky, Henry. The University: An Owner's Manual (1991).
Rosovsky, Nitza. The Jewish Experience at Harvard and Radcliffe (1986).
Seligman, Joel. The High Citadel: The Influence of Harvard Law School (1978).
Sollors, Werner; Titcomb, Caldwell; and Underwood, Thomas A., eds. Blacks at Harvard: A Documentary History of African-American Experience at Harvard and Radcliffe (1993).
Trumpbour, John, ed., How Harvard Rules. Reason in the Service of Empire, Boston: South End Press, 1989, 0-89608-283-0
Ulrich, Laurel Thatcher, ed., Yards and Gates: Gender in Harvard and Radcliffe History 29 Ocak 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., New York: Palgrave Macmillan, 2004.
Winsor, Mary P. Reading the Shape of Nature: Comparative Zoology at the Agassiz Museum (1991).
Wright, Conrad Edick. Revolutionary Generation: Harvard Men and the Consequences of Independence (2005).
Memorial Salonu
Memorial Kilisesi
Renault 12
ABD

12, 12L ve 12TL modelleriyle $ 3448 gibi ucuz fiyatla satılmaya başlanmıştır. Burada 1600cc lik modelleri 1980'e kadar satışa sunulmuştur.
Arjantin

1971 - 1994 yılları arasında üretimi yapılmıştır.
Avustralya

1975'ten 1980'e kadar üretilmiştir. Wheels Magazine 1970 yılının otomobili ödülünü almıştır.
Renault Virage olarak üretilmiştir.
Brezilya

Ford Corcel ismiyle Ford tarafından üretilmiştir.
Kolombiya

Renault SOFASA tarafından 1973 - 1981 yılları arasında üretilmiştir.
Romanya

Dacia ismiyle Renault 12 lisansı ile 2004 yılına kadar birçok değişik modeller üretilmiştir. Pick-up, 4×4 Pick-up ve Coupe versiyonları da bulunmaktadır. En son üretimde sedan ve station modellerde 1.3, 1.4 karbüratörlü, 1.4, 1.6 tek nokta enjeksiyonlu motorlar kullanılmış, pick-up modelindeyse en son Renault modellerinde kullanılan 1,9 l hacminde dizel F8Q motoru kullanılmıştır.
Türkiye

Türkiye'ye Oyak-OYAKBANK işbirliğiyle 1971 yılında geldi ve Bursa tesislerinde üretilmeye başlandı. 1980'de Fransa'da üretimi durdurulan Renault 12 'nin Türkiye'de 1983 yılında GTS modeli çıktı. Bu model Ortadoğu ülkelerine de ihraç edildi. Bu modelin en büyük özelliği klima ve elektrikli ön camlarının olmasıydı ve ön göğüslüğün açık renkli olmasıdır. 1983'ten itibaren ise Renault 12 1400 cm³ motoruyla üretilmeye başlandı. Aynı yıl Renault 12, üç ayrı tipte sunuldu; GTS-TS ve station wagon modeli TSW. Ancak 1984 yılında GTS üretimine son vermiştir. 1989 yılında Renault 12 TS, TX, TSW modellemesinin sona ermesiyle son olarak yine Fransa tasarımı Renault Toros serisi piyasaya çıkarıldı. İlk olarak Toros dört vites, Toros SW dört vites ve Toros beş vites, Toros SW beş vites olmak üzere ikişer sürümlü olarak üretildi. 1989 yılından bu yana ufak tefek aksesuar değişimi dışında sadece 1999-2000 yılları renkli cam konmuş oldu. Onun dışında gözle görülebilen herhangi bir değişimi söz konusu değildi. Avrupa Birliği'nin emisyon normlarına uymadığı için yapımı durduruldu. En uzun Türkiye üretim bandında kalan arabadır.2000 yılına kadar üretilmiştir. Ama model değişikliği çok fazla olmamıştır.
Renault 12, Türkiye'de üretilen otomobiller içerisinde yurtdışına ihraç edilen ilk otomobil olup 1973 yılında Lübnan'a ihraç edilmeye başlandı. Bunun dışında Azerbaycan, Cezayir, Gabon, Fas, Fildişi Sahili, KKTC, Kongo, Mali, Moritanya, Nijer, Senegal, Togo, Tunus ve Yukarı Volta gibi ülkelere de ihraç edildi.
Hezliyat

Hezliyat, bir divan edebiyatı terimi, nazım türü.
Alaylı bir dille kaleme alınmış nazım türüdür. Kaba şakalara, taşlamalara ve sövgülere yer verilir.Divan edebiyatında Nefi'nin meşhur olduğu hicivlerle benzerlikler gösterir.Her ikisinde de alay ve yergi söz konusudur.Divan edebiyatında adını sıkça duymasak da hicive benzerlik gösterdiğinden incelenmesi gereken bir türdür.Hezeliyat olarak da bilinir. Hezliyatta zarif bir nükte ya da güzel bir manzum bulunur. Konu şakayla karışık alaylı bir dille anlatılır. Nev'izade Atai'nin Bahayi-i Küfri eseri bu türün örneğidir. Bayburtlu Zihni'de hezliyatın usta şairlerindendir.
Şendurak, Oltu

| Şendurak |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
ŞendurakŞendurak'ın Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°34′18″N 41°57′54″E﻿ / ﻿40.5717°K 41.965°D﻿ / 40.5717; 41.965
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Oltu
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1403 m
Nüfus (2022): 107
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25400
Şendurak, Erzurum ilinin Oltu ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 124 km, Oltu ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır. Mahalle, Oltu'nun kuzeyinde olup, bir köy yoluyla, doğrudan ilçe merkezine bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 107
2021: 107
2020: 134
2019: 60
2018: 67
2017: 75
2016: 96
2015: 89
2014: 93
2013: 113
2012: 116
2011: 126
2010: 137
2009: 141
2008: 148
2007: 158
2000: 190
1990: 301
1985: 419
1965: 479
Çekerek

| Çekerek |
| --- | --- |
İlçe
 Yozgat'ın Türkiye'deki yeri
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Yozgat
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Fidan Bozkır
 • Belediye başkanı: Üzeyir İnce (MHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 751 km²
Rakım: 925 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 19.786
 • Kır: 9,447
 • Şehir: 9.968
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 66500
İl alan kodu: 354
İl plaka kodu: 66
Resmî site cekerek.bel.tr
Çekerek; Yozgat ilinin kuzeydoğusunda, il merkezine 90 kilometre uzaklıkta olan bir ilçesidir.
Tarihçe

Çekerek, eskiden Hacıköy adı altında merkezi bir köy iken, Tokat ilinin Zile ilçesine bağlıydı. 1924-1925 tarihlerinde ilçe merkezi Kadışehri'ne nakledilince Hacıköy de bu ilçeye bağlandı. İlçe merkezi bir yıl sonra Kadışehri'nden Hacıköy'e nakledildi. Ancak daha sonra Sorgun ilçe olunca Hacıköy de bu ilçeye bağlı bir köy olarak kaldı. Hacıköy, 1928 yılında Sorgun ilçesine bağlı bucak haline geldi ve durumunu 1944 yılına kadar muhafaza etti. 1944 yılının Ekim ayında Çekerek Irmağı'nın adı verilerek Hacıköy bucağı, ilçe merkezi haline geldi. Aynı tarihte ilçe belediyesi de kuruldu. Sorgun ilçesine bağlı Kadışehri ve Mamure -yeni adı ile "Aydıncık" bucakları da Çekerek ilçesine bağlandı. 20.05.1990 tarih ve 3644 sayılı kanunla Çekerek ilçesine bağlı 105 köyden, Aydıncık 32 köy ile, Kadışehri 33 Köyle çekerek ilçesinden ayrılarak iki yeni ilçe olmuşlardır.[kaynak belirtilmeli] Bu durum Çekerek'i olumsuz yönde etkilemiştir.[kaynak belirtilmeli] Şu an Çekerek ilçesine bağlı 40 köy, 4 belde bulunmaktadır.
Coğrafi durum

İlçe, il topraklarının kuzeydoğusundadır. Doğuda Kadışehri ve Saraykent; güneyde Sorgun; batıda Aydıncık; kuzeyde Tokat-Zile ve Çorum-Ortaköy ile çevrilidir. İdari olarak 4 belde ve 40 köy bağlı bulunmaktadır.
İlçenin arazi yapısı genellikle dağlıktır. Doğusunda Deveci ve Fakı Dağları, batısında Alan Dağı, güneyinde ise Gebzel Dağı yer almaktadır. Genellikle dik ve kayalık olan dağların, yapılarında kalken çok olduğu için erime ile çok sayıda mağara oluşmuştur. Doğusu ve güneyi düzlük olan ilçenin başlıca ovaları da buralarda bulunmaktadır. Batısında; Aydıncık - Kazankaya ve Bazlambaç arasında Kümbet Ovası, doğuda; Kadışehri ilçesi ve civarındaki köyleri de içerisine alan Kadışehri Ovası ilçe merkezine yakın Koyunculu, Sarıkaya ve Kahyalı arpaç gibi köylerin arazisini içerisine alan Koyunculu Ovası yer almaktadır.
İl'in en büyük akarsularından ve Yeşilırmak'ın en büyük kollarından birisi olan Çekerek Irmağı ve buna bağlı kollar ilçenin başlıca akarsularını oluşturmaktadır. Çamlıbel Dağları'ndan doğan Çekerek Irmağı, Deveci Dağları'nı aştıktan sonra ilçe topraklarına girer. Burada, Karadere, Göndelen, Akdağmadeni ve Görmügöz derelerini de alarak, Keleboğazı mevkiinde ilçe topraklarını terk eder. Sorgun'un; Emirler ve Gököz köylerinden kaynaklarını alan Sabıköz'ü de Çekerek arazisindeki küçük suları toplayarak, Kurtağıl yöresinde Çekerek Irmağına karışır. Kayalar köyünden doğan ve ilçenin içerisinden geçen, bağ ve bahçeleri sulayan Başöz'ü, Sabıközü'nün en önemli kollarındandır. İlçenin batıdaki en uzak beldesi olan Baydiğin arazisinin doğan Bakır Çay'da, Kazankaya arazisinde Çekerek Irmağı'na karışan önemli kollardandır.
İklim

Çekerek Yöresi'nde, İç Anadolu'nun tipik karasal iklimi ile Karadenizardı iklimi arasında bir geçiş iklimi görülür. Yazları, sıcak ve kurak, kışları; soğuk ve yağışlı geçen bu iklimde kışın nem oranı oldukça fazladır. İlçe merkezinde karın yerde kalma süresi ve kar yağışı çevresine göre daha azdır.
Bitki örtüsü

Yörenin yaygın bitki örtüsü bozkırlardır. Fakat, yapılan araştırmalardan eski çağlarda Çekerek civarında yoğun ormanlarla kaplı olduğu anlaşılmıştır. İlçe, günümüzde İl'in ormanca zengin sayılan alanlarının birisidir. (% 32.53). Yukarıoba, Ortaoba, Karahacılı, Tipideresi, Fakıdağı, Kavakalan, Arpaç, ilbeyli ve diğer dağlık alanlarda; çam, meşe ve ardıç ağaçlarından oluşan seyrek ormanlar bulunmaktadır.
Nüfus

İlçenin nüfusu 2020 yılı sonuçlarına göre 19.415 kişi olup, bu nüfusun 9.968'i ilçe merkezinde, 9.447'si de köylerde yaşamaktadır. İlçede Km²'ye 23 kişi düşmektedir.
| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1945 | 35.414 | 1.329 | 34.085 |
| 1950 | 41.197 | 1.585 | 39.612 |
| 1955 | 45.690 | 1.943 | 43.747 |
| 1960 | 50.061 | 2.385 | 47.676 |
| 1965 | 53.739 | 3.286 | 50.453 |
| 1970 | 57.693 | 3.720 | 53.973 |
| 1975 | 63.718 | 3.796 | 59.922 |
| 1980 | 64.669 | 5.517 | 59.152 |
| 1985 | 74.315 | 7.024 | 67.291 |
| 1990 | 38.420 | 10.398 | 28.022 |
| 2000 | 40.689 | 12.339 | 28.350 |
| 2007 | 30.463 | 11.394 | 19.069 |
| 2008 | 28.799 | 10.983 | 17.816 |
| 2009 | 28.352 | 10.963 | 17.389 |
| 2010 | 27.690 | 10.953 | 16.737 |
| 2011 | 26.810 | 10.868 | 15.942 |
| 2012 | 25.441 | 10.961 | 14.480 |
| 2013 | 23.699 | 10.736 | 12.963 |
| 2014 | 22.729 | 10.768 | 11.961 |
| 2015 | 20.857 | 10.447 | 10.410 |
| 2016 | 20.680 | 10.712 | 9.968 |
| 2017 | 19.583 | 9.600 | 9.983 |
| 2018 | 19.786 | 9.356 | 10.430 |
| 2019 | 19.467 | 9.856 | 9.611 |
| 2020 | 19.415 | 9.968 | 9.447 |
| 2023 | 18.781 | 9.120 | 9.661 |
ekonomisi

İlçede, halkın en önemli geçim kaynağını tarım ve hayvancılık oluşturmaktadır. Arazi dağlık ve eğim kuvveti olduğu için tarıma elverişli arazisi dardır. Mer'aların geniş yer kapladığı ilçede daha çok koyun ve keçi beslenmektedir. Başta Çekerek Irmağı olmak üzere ırmak kenarındaki düzlüklerde tarım yapılarak; arpa, buğday, nohut, mercimek, soğan ve şekerpancarı gibi ürünler yetiştirilmektedir.
Tarihte Çekerek Aynacıoğlu İsyanı

İstiklal Savaşı'nın başlarında ilçenin Özüveren köyünde mukim Aynacıoğulları etrafında topladıkları eşkiyalarla birlikte isyan çıkarmış, Zile ve Akdağmadeni ilçelerini basmışlardır.
Tokat bölgesinde, TBMM kuvvetlerim uğraştıran bir başka isyan ise Aynacıoğlu Hasan tarafından çıkarılan isyandır. Aynacıoğlu çetesi, Akdağmadeni doğusunda bulunan Ayvalıközü'nde Binbaşı Çolak İbrahim Bey kumanda­sında 2. Kuvva-i Seyyare tarafından dağıtılmasına rağmen Aynacıoğlu Hasan, Hükûmet kuvvetlerini bir süre uğraştırdı. Nihayet 1921'de Batı Anadolu'da Yunanlarla savaşmak şartı ile teslim oldu.
Tarihte bu olaya "Kör Hoca Olayı" da denilir. Daha sonraları Ali Galip Bey'in Milletvekili olan bir kardeşinin ve bucak halkının teşebbüsleri ile şehit subayların kemikleri o zaman bucak merkezi olan ve şimdiki ilçe merkezi bulunan Hacıköyü'ne 1935 yılında getirilerek bir şehitlik abidesi diktirilmiştir. Bu abide ilçenin ortasındadır.
Çekerek Barajı

Çekerek barajı, su toplama ve kapasite açısından Türkiye'deki barajlar arasında 10. sıradadır. Elektrik üretiminde önemli bir yer tutmayacak olan baraj daha ziyade sulama ve taşkınları önleme amaçlıdır. Baraj gölünün uzunluğu 37 km olup setin eni 15 km yi bulacaktır. 4 köy tamamen kalkacak, 8 köyünde arazileri kısmen su altında kalacaktır.
Çekerek Barajı > Lavanta Adası

Çekerek barajı yapımı sonrası baraj içerisinde çeşitli küçük adalar ve yarım adalar oluşmuştur. Bu yarım adalardan birisine Orman Bakanlığı tarafından düzenleme getirilmiştir. Oluşturulan bu yarım adadaki alana çok sayıda lavanta fidesi dikilerek yarım adanın tamamı lavanta bitkisiyle süslenmiştir.
Çekerek barajı ile birlikte bir panorama.
Çekerek Lavanta Adası
Çiğdemli, Aziziye

| Çiğdemli |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
ÇiğdemliÇiğdemli'nin Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 39°58′07″N 41°01′17″E﻿ / ﻿39.9686°K 41.0214°D﻿ / 39.9686; 41.0214
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Aziziye
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 20,68 km²
Rakım: 1788 m
Nüfus (2021): 449
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25702
Çiğdemli, Erzurum ilinin Aziziye ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı 1522 ve 1912 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Tıtgir ya da Titkir, 1902 yılı kayıtlarında ise Titgiri olarak geçmektedir.
Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Ilıca ilçesine bağlanmıştır.
2008 yılında bağlı olduğu Ilıca İlçesinin adı Aziziye olarak değiştirilmiştir.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 22 km, Aziziye ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Mahalle, Aziziye'nin batısında olup, D.100/ numaralı Erzincan-Erzurum (Aşkale-Aziziye) devlet/uluslararası yoluna, 1,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 449
2020: 469
2019: 506
2018: 572
2017: 540
2016: 561
2015: 595
2014: 634
2013: 557
2012: 534
2011: 555
2010: 570
2009: 581
2008: 571
2007: 541
2000: 630
1990: 797
1985: 831
1965: 834
Aşağıçat, Çat

| Aşağıçat |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
AşağıçatAşağıçat'ın Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 39°39′05″N 41°01′48″E﻿ / ﻿39.6514°K 41.03°D﻿ / 39.6514; 41.03
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Çat
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2238 m
Nüfus (2021): 194
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25750
Aşağıçat, Erzurum ilinin Çat ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı 1902 yılı kayıtlarında Çat olarak geçmektedir. Çat ilçesine adını veren eski yerleşim Çat Baraj Gölü altında kalmış ve yerine yeni yerleşimler kurulmuştur. 
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Çat Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 42 km, Çat ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Mahalle, Çat'ın kuzeydoğusunda olup, D.950 numaralı Erzurum-Bingöl (Palandöken-Çat) devlet yoluna 2,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır. Mahalle, Çat Barajı Gölü yakınındadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 194
2020: 204
2019: 198
2018: 198
2017: 175
2016: 180
2015: 173
2014: 173
2013: 179
2012: 192
2011: 207
2010: 202
2009: 190
2008: 200
2007: 121
2000: 316
1990: 275
1985: 309
1965: 261
Çakırtaş, Pasinler

| Çakırtaş |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
ÇakırtaşÇakırtaş'ın Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 39°57′41″N 41°47′46″E﻿ / ﻿39.9614°K 41.7961°D﻿ / 39.9614; 41.7961
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Pasinler
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1617 m
Nüfus (2022): 451
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25300
Çakırtaş, Erzurum ilinin Pasinler ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı  Ermeni kayıtlarında 1835 yılında  Yekabad, 1902 yılında ise  Ekebad olarak geçmektedir.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Pasinler Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 50 km, Pasinler ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Mahalle, Pasinler'in doğusunda olup, D.100/ numaralı Erzurum-Ağrı (Pasiler-Köprüköy) devlet/uluslararası yoluna, 2,6 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 451
2021: 472
2020: 505
2019: 490
2018: 469
2017: 479
2016: 479
2015: 488
2014: 497
2013: 512
2012: 522
2011: 519
2010: 516
2009: 513
2008: 482
2007: 484
2000: 459
1990: 559
1985: 608
1965: 495
Sedan (otomobil)

Tipik sedan otomobil diyagramı
Bir sedan araba olan Renault Megané sedan (2018 model)
Cadillac'ın sedan modelindeki aracı (1972'de Ville)
Sedan, 4 veya daha fazla oturma yeri olan 2 veya 4 kapılı, sabit şaseli veya orta kolonlu, 4 veya daha fazla penceresi olan kapalı binek taşıtlarına denir.
Sedan geçmişte önemli ve zengin kişilerin taşındığı Türkçe karşılığı tahtırevan olarak adlandırılan taşıma aracının karşılığıdır. Car and Driver'e göre sedan adı sabit tavanlı ve en az dört kapılı ya da sabit tavanlı iki kapılı ve en az 933 litrelik iç hacmi olan otomobillere denir. İngiltere'de sedan yerine saloon sözcüğü kullanılır.[kaynak belirtilmeli]
İki kapılı bir sedanın diğer adı coach'tur. Ford iki kapılı sedan için Tudor sedan deyimini kullanmıştır.
Günümüzde

Sedan otomobiller bugün, ABD ve Asya pazarında en çok rağbet gören otomobillerdir. Avrupalı modern hatchbacklere karşı tüm gücüyle direnen eskiden kalma sedanlar, kimi zaman SW'lerden bile geniş olan iç mekân hacimleri ve bagaj kapasiteleri ile çoğu ailenin tercihidir. Kendi içinde 4 kapılı Coupe kavramını türeten, günümüzde tasarımları önemli ölçüde gelişen sedanlar, özellikle gelişmekte olan ülkelerin ilk tercihidir.
Otomobilin sınıflandırılmasıyla ilgili görsel
Derviş

Dervişler, Fausto Zonaro, 19. yy.
Derviş, bir tarikata ve şeyhe bağlı olan mürid, sûfiyâne bir hayat yaşayan kişi.
Farsça bir kelime olmakla birlikte bütün müslüman milletlerin dillerine girmiş olan derviş, esas itibarıyla "muhtaç, fakir" anlamlarına gelir, Tasavvufi mana itibarıyla Allah fakiri, Allah'a muhtaç olduğunu hisseden, Allah'ı talep eden, Ehl-i Suffa (Peygamberin en yakın arkadaşları) anlamında derviş sıfat olarak kullanılmıştır. Dervişân da derviş kelimesinin çoğuludur.
Muhammedi şeriatta biat edilen evliyayı Allah'a vesile kabul edip, İslam'ın esaslarını yerine getirmek için söz veren sadakat ve samimiyeti esas kabul edip Allah'a bağlanan, zamana göre bağlı olduğu mürşidinin tasavvufi ögretisi üzere yaşamaya çalışan, Allah adamı, ehl-i hal olarak da anılır. Allah'a giden yol olarak kabul edilen tarikatler, dervişlerin üniversitesi olmuştur.Derviş mürşidinin tasarrufatı altında adedini mürşidin belirlediği Allah'ın zikri ile meşgul olup nefsindeki kötülüklerden arınıp insan olabilme, Allah'a kulluk yapabilme gayretiyle yaşar. Mutasavvifi en büyük derviş olarak Muhammed'i kabul eder.
Mutasavvifinin dervişlikle ilgili sözleri

Akılcı dinden felsefe, nakilden tasavvuf, hakikat zuhur eder. Akılcı dinden mürteci yetişir. Nakli yaşayan, derviş sıfatının tecelli ettiği bahtiyar toplumlarda irtica-i hal kesinlikle olmaz. Dervişin anayasası kulluk vazifesini yerine getirmektir. Teslimiyete ne kadar sadık kalırsa o kadar makamı rızadan nasip alır. Pir-i Galibi
Derviş mürşidinin manevi vazifesinde peygamberine biat eder. Söz Allah'a verilir, biat peygambere yapılır. Yaşadığı zamana yetişemedin ise her zaman bu türlü rahmet-i ilahi mevcuttur. Noksan değildir. Veraset taşıyan, izin ve icazet sahibi mürşide biat edilir. Mürşitten gayrısı kendi ismine biat alamaz. Pir-i Galibi
"Dervişlik hâldir, söz değildir, söz ile ele geçmez." (Abdulkadir Geylani)
"Dervişlik olsaydı tâc ile hırka / Biz dahi alırdık otuza kırka". - Yunus Emre
James Jessen Badal

| James Jessen Badal |
| --- | --- |
Doğum: 1943 Cleveland, ABD
Meslek: Yazar
Tür: Gerçek suç

James Jessen Badal (d. 1943), Amerikalı gerçek suç yazarıdır.
Kariyeri

Aynı zamanda Cuyahoga Community College'da İngiliz dili ve gazetecilik alanında yardımcı doçent olarak görev yapmaktadır. Gerçek suçlarla ilgili çalışmaları arasında Beverly Potts'un kaybolmasıyla ilgili bir kitap ve Cleveland Torso Cinayetleri davasıyla ilgili üç kitap bulunmaktadır. Sonuncusu hakkındaki ilk kitabı In the Wake of the Butcher'a göre, henüz ilkokuldayken, 8. sınıftaki tarih öğretmeni sınıfına cinayetler hakkında iki günlük bir ders verdiğinde davaya ilgi duymaya başladı. 2014 yılı itibarıyla, 1964 yılında Garfield Heights, Ohio'da işlenen 16 yaşındaki Beverly Jarosz'un faili meçhul cinayeti hakkında bir kitap üzerinde çalışmaktadır.
Badal, Cleveland, Ohio'da yaşamaktadır.
Kariyeri > Biyografi

Klasikleri Kaydetmek: Maestros, Müzik ve Teknoloji (1996)
Kasapın Ardından: Cleveland'ın Torso Cinayetleri (2001)
Masumiyetin Alacakaranlığı: Beverly Potts'un Kayboluşu (2005)
Cinayetin Dili Olmasa da: Cleveland'ın Çılgın Kasabının Kayıp Kurbanı (2010)
Cehennemin Çorak Toprakları: Pensilvanya Torso Cinayetleri (2013)
Vişneli, Oltu

| Vişneli |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
VişneliVişneli'nin Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°34′54″N 42°06′00″E﻿ / ﻿40.5817°K 42.1°D﻿ / 40.5817; 42.1
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Oltu
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1532 m
Nüfus (2022): 132
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25400
Vişneli, Erzurum ilinin Oltu ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.