Ostrakon
Mısır kireçtaşı ve ostraka > Deyrü'l Medine Ostrakası

Deyrü'l Medine'de bulunan 91 ostrakon, Yeni Krallık döneminin iç işleyişine derinlemesine bir bakış sunmaktadır. Bu ostraka, tıbbi ve belgelenmiş kayıtların yanı sıra suyun nasıl sağlandığı ve ekonomik işlemlerin nasıl gerçekleştirildiği gibi bilgileri içerir. Ostraka üzerindeki bilgilerin geniş çeşitliliği, yazılı olmasaydı kaybolacak bilgileri sunmaktadır.
Diğer Mısır topluluklarında olduğu gibi, Deyrü'l Medine'nin işçileri ve sakinleri, tıbbi tedavi, dua ve sihir kombinasyonu yoluyla tedavi aldı. Ancak, Deyrü'l Medine'deki kayıtlar bazı bölünmelere işaret etmektedir; köyden gelen kayıtlar, hem hastaları gören ve tedavi reçeteleri yazan bir “hekim” hem de akrep sokmalarına sihirli tedaviler yapan bir “akrep büyücüsü”nden bahseder.
Deyrü'l Medine'den gelen ostraka, dağıtım şekli bakımından da farklılık göstermektedir. Sihirli büyüler ve ilaçlar işçiler arasında yaygın olarak dağıtılmıştır; bazı durumlarda büyülerin bir işçiden diğerine, “eğitilmiş” bir aracı olmaksızın gönderildiği görülmüştür. Yazılı tıbbi metinler ise çok daha nadir görünmektedir; sadece birkaç ostrakon reçete içermekte, bu da eğitimli hekimin daha karmaşık tedavileri kendisinin hazırladığını göstermektedir. Ayrıca, tıbbi malzemeler için yazılmış birkaç belge de vardır, ancak bunların bir hekimin reçetesi doğrultusunda mı yoksa evde yapılan bir ilacı sağlamak amacıyla mı gönderildiği bilinmemektedir.
Deyrü'l Medine'ye "su taşıyıcıları" olarak atanan altı kişi, köyün çeşitli yerlerine su torbaları getirmekle görevliydi. Merkezi bir su deposu ile kapıdan kapıya teslimat arasında bir sistemle çalışan su taşıyıcıları, su torbalarını doldurur ve bunları köydeki merkezi bir noktaya teslim ederdi. Her hane, bir çeyrek ila yarım torba su alabiliyordu, bu da hane başına toplamda doksan altı ila yüz on beş litre su anlamına geliyordu. Tipik bir hanede altı kişi yaşardı ve her biri içme suyu olarak on beş ila yirmi litre su alırdı. Bir ostrakon, bu teslimatların birçok kez gerçekleşmediğini ve beş kişinin sularının teslim edilmediğini, toplamda dört buçuk torba veya üç yüz yetmiş beş litre suyun teslim edilmediğini anlatmaktadır. Deyrü'l Medine'nin sakinleri, su taşıyıcılarına olan bağımlılıklarını azaltmak amacıyla birkaç kez kuyu kazmayı denemiş, ancak başarılı olamamışlardır. İlk girişim, III. Ramses'in on beşinci yılında gerçekleştirilmiş olup, yirmi iki metre derinliğinde bir çukur açılmıştır, ancak su bulunamamıştır. Bir sonraki kuyu kazılmadan önce su tabakasının otuz bir buçuk metrede olduğu belirlenmiş ve çaresiz bir şekilde yirmi metre daha derinlemesine, toplamda elli iki metreye kadar kazılmıştır, ancak yine de sonuç alınamamıştır. Kuyuda su bulunamadığından, burası atık alanı olarak kullanılmış ve yüzlerce ostrakon daha bulunmuştur.
Deyrü'l Medine'deki ekonomi, işlemlerin modern işlemlerden ziyade takaslara daha yakın olmasıyla benzersizdi. Gerçek para nadiren el değiştirirdi; para daha çok bir nesnenin değerini ölçen bir araç olarak kullanılırdı. Bir anlaşma yapıldığında, insanlar arasındaki takaslar her iki tarafın değerini ve sunulan eşyaların gerekli olup olmadığını dikkate alırdı. Neyse ki, Deyrü'l Medine'de bulunan ostrakaların çoğu ekonomik işlemlerle ilgili olup, bu takasların nasıl gerçekleştiğine dair bilgiler sağlar. Bu ostrakonlardan biri, bir tarafın 120 Deben değerinde bir öküz sunduğu ve diğer tarafın iki kavanoz yağ, beş düzgün kumaş tunik, bir ince kumaş şalvar ve bir deri sunduğu bir takası ayrıntılandırır; bu eşyaların toplam değeri ise 130 Deben'dir.