Portekiz-Safevî Savaşı
Portekizlilerin Basra Körfezi'nden sürülmesi > Askeri operasyonların başlaması > Keşm'in ele geçirilmesi

Ağustos sonunda Figueroa İsfahan'dan Hürmüz'e doğru yola çıktı. Yolda, İspanya kralından bir mektup taşıyan bir kuryeyle karşılaştı ve onu kabul etti. Mektupta iki imparatorluk arasında bir anlaşma taslağı vardı. Figueroa mektubu okuduktan sonra bunun saçma olduğunu anladı çünkü Şah Abbas'ın İngilizlerle bağlarını koparmayı ya da topraklarını geri vermeyi asla kabul etmeyeceğini biliyordu. Kuryede ayrıca Robert Shirley ve İspanya kralından Şah için yazılmış başka bir mektup daha vardı. Bu şartlar altında İsfahan'a dönmenin bir anlamı olmadığını anlayan Figueroa, Şah'ın kendisine bir mektup yazarak mektuplarla birlikte gönderdi ve başkentteki Hristiyan rahiplere müzakerelere devam etmeleri talimatını verdi. Abbas mektupları ve önerilen anlaşmayı okuduktan sonra öfkelendi, kılıcını çekti ve Portekizlileri (ve aynı zamanda İspanyolları) Körfez'den çıkarmaya yemin etti. Daha önce Hürmüz'ü sadece İspanyol-Portekiz hükümdarıyla bir ittifak olasılığı olarak görmüş ve operasyonlar için askeri gemi eksikliği nedeniyle ele geçirmeye çalışmamıştı. Artık onlarla işbirliği yapma ihtimalinin olmadığı anlaşılmış ve İngilizler daha cazip ortaklar haline gelmişti. Onlar olmadan, Surat'ta bu iki imparatorluk arasında bir çatışma vardı ve Abbas bu çatışmayı Basra Körfezi'ne kadar genişletmek istiyordu.
Portekizli amiral Rui Freire kuvvetleriyle birlikte Haziran 1620'de geldi. İngilizleri Körfez'den çıkarmaya kararlı olan Freire, Aralık ayında Cask Adası'na varan dört İngiliz gemisine saldırdı. Kaptan Shilling'in ölümüne rağmen İngilizler zafer kazanarak Körfez'e giden deniz yolunu açtılar.  Bu saldırı Safevi tarafı için sadece İngiliz deniz gücünün üstünlüğünü değil, aynı zamanda toplarının hassasiyetini de canlı bir şekilde göstermiştir. Sonuç olarak, Freire başarısız bir şekilde Hürmüz'e çekilmek zorunda kalsa da, gemilerine 500 gülle yükleyen İngilizler Cask Adası'nı terk etti. O yılın yazında Şah Abbas, Hazar kıyısındaki Fereydunabad'daki sarayında ağır bir hastalığa yakalandı. Sarayından ve yerel halktan birçok kişi bu hastalıktan öldü ve Şah'ın hayatının tehlikede olduğu anlaşıldı. Hastalığın aşırı şarap sevgisi nedeniyle Allah'ın bir cezası olduğuna inanan Abbas, alkol satışını ve tüketimini yasakladı. Bu yasak ertesi yaz kaldırıldı çünkü Şah iyileştikten sonra insanlar alkol yasaklandığı için daha az zararlı olduğunu düşünerek daha da zararlı maddeler tüketmeye başladılar.
1622'de Freire, 1614'te Safevi İmparatorluğu tarafından ele geçirilen Keşm Adası'nda bir kale inşa ederek başkentte aldığı talimatları uygulamaya koydu. Portekizli amiral ayrıca komşu Luristan kıyılarına da baskın düzenleyerek esir alınan tüm Kızılbaşları öldürdü ve vilayet Şah Abbas tarafından ilhak edildikten sonra Kızılbaşların yerleştiği köyleri yaktı. Portekizliler ayrıca asker taşımak için kullanılabileceğini düşündükleri tüm tekneleri de yaktılar. Abbas bunu bir savaş ilanı olarak değerlendirdi ve Fars eyaleti valisi İmamkulu Han'a Portekizlilere uygun bir karşılık vermesini emretti. İmamkulu Han Keşm adasını kuşatmasına rağmen, gemi eksikliği nedeniyle yine de zorluklarla karşılaştı. Ancak İngilizlerin geleneksel ipek ticaretine devam etmek için Aralık ayında geri dönecekleri biliniyordu. Sonbaharda, İngiliz şirketinin İsfahan'daki temsilcisi Edward Monnoks, Şah'ın, İngiliz gemilerinin Portekizlilere karşı Kızılbaş ordusuna askeri destek sağlamaması halinde kendilerine ipek satışının durdurulacağını belirten emrini okudu. Monnoks bunu prensip olarak kabul ederken, gemi kaptanlarına danışması gerektiğini belirtti. Abbas, İmamkulu Han ile müzakereler için yetkili bir kişi atadı.
Doğu Hindistan Şirketi güçlü bir donanma filosunu Basra Körfezi'ne göndermişti. Alınan bilgilere göre, yakın zamanda takviye edilen Ruy Freire ile yakın gelecekte çatışmalar kaçınılmazdı. Filo 14 Aralık'ta Keşm'e vardı ve burada bir mektupla Safevi İmparatorluğu'ndaki Monnoklar ve diğer yetkili kişilerle temas kurmaları talimatı verildi. Görüşmenin Hürmüz yakınlarındaki küçük bir limanda gerçekleşmesi gerekiyordu. Monnoks, İngiliz denizcileri Şah'ın isteklerine uymaya ikna etmek için zorlu müzakereler yapılacağını tahmin ediyordu. Zira İngilizleri Basra Körfezi'nden kovmaya çalışan Portekizlilere karşı savaşmak başka bir şeydi ama Katolik bir devletle müttefik olsa bile başka bir Müslüman güce saldırmak, hele de İngiltere bu devletle resmen savaş halinde değilken, tamamen farklı bir meseleydi. Ancak nüfuzlu bir şahsiyet olan Monnoks, gemi konseyiyle yaptığı uzun tartışmalardan sonra, Safevi İmparatorluğu'yla ticaretin devam etmesi için Abbas'ın taleplerini kabul etmekten ve Kişm ile Hürmüz'ü ele geçirmesine yardımcı olmaktan başka çare olmadığına ikna etmeyi başardı. 18 Ocak 1622'de Monnoks ve yardımcısı Bell, İmamkulu Han'la bir sözleşme imzaladı, ancak daha sonraki anlaşmazlıklar şartların yeterince açık bir şekilde ifade edilmediğini gösterdi. Sağladıkları yardım karşılığında zafer ganimetlerinin yarısını alacaklar, savaş masraflarını eşit olarak paylaşacaklar, gelecekteki tüm gümrük gelirlerinin yarısını alacaklar ve gümrüksüz mal ithal ve ihraç edebileceklerdi. İranlılar ayrıca Basra Körfezi'nde kalan İngiliz gemilerinin masraflarını da paylaşmayı kabul etti. Anlaşma, İngiliz gemilerinden biri olan London'ın mürettebatının itirazlarına neden oldu; mürettebat savaş için değil ticaret için istihdam edildiklerini ve dost bir kaleye yapılacak saldırının barışı ihlal edeceğini savundu. Direnişleri, ek bir aylık ücret vaadiyle aşıldı.
İngiliz gemileri hızla Keşm'e doğru ilerledi. Burada onları Ruy Freire komutasında, yerel Araplar ve Portekizlilerden oluşan 450 kişilik bir garnizon bekliyordu. İngilizler kaleyi bombalamak için en büyük beş toptan oluşan bir batarya kurdular ve kaleyi hem karadan hem de denizden bombaladılar. Kaleye yönelik ana saldırılar 3.000 Kızılbaş askerinden oluşan bir kuvvet tarafından gerçekleştirilmiştir. Keşm kalesinin duvarları o kadar güçlü değildi ve kısa sürede yıkıldı. Garnizonun ayaklandığını gören Ruy Freire teslim oldu. Portekizlilerin birçoğunun Hürmüz kıyılarına teslim olması, garnizonsuz kalenin durumunu daha da zorlaştırdı. Diğerleri ise körfez boyunca Muskat ve Sohar gibi diğer Portekiz mülklerine sığındı. Ruy Freire Surat'a götürülmüş ve burada kaçmayı başarıp tekrar savaşmak üzere körfeze dönmüş olsa da, savaş onun için başarılı geçmemiştir. Savaşta ele geçirilen Arap savaşçılar, Şah'a daha önceki bağlılıkları nedeniyle isyancı olarak kabul edildi ve hepsi idam edildi. Aralarında ünlü denizci ve Kuzey Kutbu kaşifi William Baffin'in de bulunduğu üç İngiliz savaşlarda hayatını kaybetti.