İki Dil Bir Bavul
Eleştiriler

Film hakkında yazılan yazılarda, İki Dil Bir Bavul için genellikle olumlu eleştiriler yapıldı ve eleştirilerde, ana dilde eğitim sorununu yalın bir dil ve konu ile ele aldığı belirtildi. Beyazperde.com'dan Murat Özer, ana dil meselesinin ancak bu kadar basit bir dille anlatılabileceğini ve ana dil konusunu diline pelesenk edenlerin-özellikle politikacıların, filmi tez vakitte izlemeleri gerektiğini belirtti. Radikal'den Sevin Okyay, köydeki çocukların -özellikle de Zülküf ile Rojda'nın- belgesel/kurmaca sinemasının en cana yakın öğrencileri arasında yer aldığını; filmin, "ötekileştirme"ye gitmeden, düşmanlıkları körüklemeden yapılmış bir "birlikte yaşama" fikri olduğunu yazdı. Radikal'den Mahmut Mutman, İki Dil Bir Bavul'un sadece Kürtlerin hakkını savunmadığını, "biz okumuş, şehirli, bireyleşmiş ve hükümran özneleri, kültürümüzü, uygarlığımızı, insan oluşumuzu" sorgulamaya çağırdığını belirtti. Önceki yazısında, İki Dil Bir Bavul'daki okulun ve öğretmenlerin, Cumhuriyetin erken dönemindeki muadillerine pek benzemediğini belirtti. Yeni Şafak'tan Ali Murat Güven, filmin "istersek pekâlâ birlikte yaşamayı başarabiliriz" tarzında bir şey söylemediğini belirtti. Doğuya giden genç öğretmenin idealistçe çabaları ve aradaki pozisyona biçtiği değerin, kendisine 'Doğu gerçeği'ni katıksız bir tezahür ziyade sanatçının zihnindeki ideolojik kurgunun belgesel formundaki bir yansıması olarak göründüğünü ve 'birlikte yaşama'ya en küçük bir atıfın, umut kırıntısının ya da istek belirtisinin filmde olmadığını aynı yazısında ifade etti. Zaman gazetesinden Burçin S. Yalçın, filmin aslında Handan İpekçi'nin Büyük Adam Küçük Aşk'ta denediği formülü yinelediğini fakat İpekçi'nin formülüne göre ayakları üzerinde daha sağlam basmasının nedenini "izleyiciyi hemen kavrayan bir amatörlükten beslendiğini" ifade etti. Radikal''den Uğur Vardan, filmi, güzel, yer yer heyecanlı ve izlenir kılanın yakaladığı detayları olduğunu belirtti. Bu detayların başında hem öğrencilerin hem de köyün 'öteki'si konumundaki Emre'nin yalnızlığı ve köyün genel ahvali karşısındaki çaresizliği ile annesiyle yaptığı telefon konuşmaları geldiğini yazdı. Aynı yazıda, filmin her türden öğrenciye asıl olarak öğrettiği en önemli şeyin, "sabahın köründe Kürt çocuklara 'Türküm, doğruyum' dedirtmenin anlamsızlığına yapılan vurgu" olduğunu ifade etti. Aktüel dergisinden İrfan Aktan, "bavul"un, sürekli göçebelikle, sürgünle geçen hayatlar için çok nadide bir metafor olduğunu ve İki Dil Bir Bavul'un o göçebeliği ilk defa muktedir olana yaşattığını yazdı. Aktan, ayrıca, "yüzyıllardır beraber yaşayan iki halkın bir türlü açamayıp içindeki sorunlarıyla yüzleşmekten çekindiği" meselesinin "Kürtçe" olduğunu ifade etti. Altyazı'dan Şenay Aydemir, filmin "Kürt halkının yıllardır dile getirdiği 'anadilde eğitim' talebinin bütün politik arka planından bağımsız bir sağlaması işlevi gördüğü" yazdı. NTVMSNBC'den Hasan Cömert, çalışmanın son yılların en iyi filmlerinden biri olduğunu belirterek filmin "büyük konuşmaya çalışmadan çok şey anlatabilen filmlerden" olduğunu yazdı. Radikal'de Şenay Aydemir imzalı bir haberde Fırtına (Bahoz), Min Dît ve İki Dil Bir Bavul filmlerinin dikkate alındığında doğrudan Kürt sorununa ilişkin filmlerin Türk sinemasında kendisine bir alan açtığını söylememin mümkün olduğu belirtildi.
Film, aynı dönemde gösterime giren Nefes filmi ile karşılaştırıldı. Orhan Eskiköy, Nefes ile kendi filmlerinin ortak bir yanlarının olmadığını, Nefes'in tamamen "insanların cebindeki parayı almak için yapılmış" ticari bir film olduğunu belirtti.