Elektromanyetizma teorisinin zaman çizelgesi
Modern Gelişmeler

1831: Francesco Zantedeschi çalışmalarında keşif beklenmesine rağmen Michael Faraday elektromanyetik indüksiyon yasasını bulmasın sağlayacak deneylere başladı. Faraday bir sandalyeye cıvatalı büyük bir demir halka etrafında tel iki izole bobin sarmış ve bir anlık elektrik akımı lie diğer bobinde indüklenen bir bobin aracılığıyla akım geçtikten sonra onun atılımını gözlemledi. Daha sonra o tel ya da tam tersi bir döngü ile bir mıknatıs hareket ederse, bir elektrik akımının da telden aktığını buldu. Daha sonra elektrikli dinamo, ilk elektrikli jeneratörü oluşturmak için bu ilkeyi kullandı. Faraday elektromanyetik kuvvetlerin iletken etrafında boş uzaya genişlediği söyledi, ancak bu çalışmalarını tamamlamadı. Yüklenmiş nesneler ve mıknatıslardan kaynaklanan akı çizgilerinin Faraday konsepti elektrik ve manyetik alanlar görselleştirmek için bir yol sağladı. Bu zihinsel model 19. yüzyılda hakim olan elektromekanik cihazların başarılı gelişimi için çok önemli oldu. Onun bulguları sonucu değişen bir manyetik alan bir elektrik alanı oluşturur, matematiksel modeli Faraday indüksiyon yasası tarafından yapılmıştır, daha sonra Maxwell denklemlerinden biri olacaktır. Bu sonuç alan teorisinin genellemesine dönüştü.
1832: Baron Pavel L'vovitch Schilling (Paul Schilling)  bir tek iğne sistemi ile bir kod olduğunu belirtmek için kullanılan karakterlerden oluşan ilk elektromanyetik telgraf sistemini yarattı. Sadece aylar sonra, Göttingen profesörler Carl Friedrich Gauss ve Wilhelm Weber Schilling, Schilling telgrafını üretime sürmeden önce iki yıldır çalışan bir telgrafı inşa etmişlerdi. Schilling, uzun mesafede iletim sinyallerini dairesindeki iki farklı oda arasında gösterdi ve ikili sistem sinyal iletimi için ilk oldu.
1833: Heinrich Lenz, Lenz Kanununu ileri sürdü. Lenz kanununa göre eğer bir manyetik akı artarsa (ya da azalırsa) elektromotif kuvvete (EMF) sebep olur. Oluşan akım artışın (azalışın) zıddı yönündedir. Lenz yasası enerjinin korunumu ilkesinin bir sonucudur. Eğer bir mıknatıs hareket doğru bir kapalı döngü, indüksiyon akımı içinde döngü oluşturur bir alanı, giderek artan bir güce karşı hareket mıknatıs. Lenz Kanunu olması gelmektedir. Faraday indüksiyon Kanunu ile dikkat çeken negatif işareti sağ tarafında denklemi. O da bağımsız olarak tespit Joule yasası olarak 1842; onun şerefine çabaları, Rus fizikçiler başvurmak gibi "Joule-Lenz Yasası."
1835: Joseph Henry bir elektromıknatıs sargıları ile zayıf akım değiştirme anahtarı açmak veya kapamak için bir armatür çekecek bir elektrik anahtarı elektrik röle, icat etti. Bu, başka bir daha yüksek güç devre (açılması ya da kapatılması ile) kontrol edebilir çünkü, bu geniş bir anlamda, elektrik yükseltecinin bir şeklidir. Bu gelişme elektrikli telgrafın yapımını mümkün kıldı. Henry, William Sturgeo'nun tasarımını geliştirerek çok güçlü elektromıknatıs üretmek için bir demirin etrafına sararak bir bobin elde eden ilk kişidir. Henry ayrıca bağımsız Michael Faraday'ın öz endüktans özelliğini keşfetti.
1836: Dr. David Alter Pennsylvania Elderton'da ilk Amerikan elektrikli telgrafını icat etti ve tanıklara bunu gösterdi. Kitapta bir sonraki röportajda, biyografik ve Indiana ve Armstrong ilçeler tarihsel ansiklopedi şöyle demektedir: "Morse ve diğerlerinin telgrafı ile kendim arasında hiçbir bağlantı olmadığını söyleyebiliriz... Profesör Morse çok yüksek ihtimalle beni ya da benim Elderton telgrafımı asla duymadı." 1840 yılında, otomobillerin öncüsü bir iki tekerlekli elektrikli yük taşıma arabası icat etti. Onun buluşları bir elektrikli saati ve Alexander Graham Bell'in telefonunun atası olan kısa menzilli bir telefon içermektedir. O da gazların optik özelliklerini içerecek şekilde her elemanın kendi emisyon spektrumu olduğunu söyledi ve onun fikrine göre Spektrum Analizi kökenleri ve spektrum analizi bir genişleme ile yatırılmaktadır.
1837: Samuel Morse kalitesiz tel üzerinden uzun mesafelerde iletebilen bir alternatif elektrik telgraf tasarımını geliştirir. O ve asistanı Alfred Vail sinyalizasyon alfabesi olan Mors kodu geliştirdi. 1838 yılında Morse başarıyla Morristown, New Jersey civarındaki Speedwell Ironworks'deki cihazı, test edilmiş ve kamuya Philadelphia, Pennsylvania'da Franklin Enstitüsü'nde bir bilim komitesi tarafından tanıtılmıştır. Bu cihaz kullanılarak iletilen ilk elektrikli telgraf mesajı, Washington'a Baltimore 24 Mayıs, 1844 tarihinde Morse tarafından gönderilen "Tanrı nelere kadir?"
1840: James Prescott Joule, Joule Yasasını (Joule-Lenz yasası olarak da bilinir) formülize eder. Bir devredeki üretilen ısı miktarı, ürünün zaman aralığı, direnç ve devreden geçen akımın karesiyle orantılıdır.
1845: Michael Faraday ışık demetinin bir malzeme içerisinde haricimanyetik alanlar tarafından etkilendiğini keşfeder.
1849: Hippolyte Fizeau ve Jean-Bernard Foucault ışık hızını yaklaşık 298,000 km/s olarak ölçtü.
1854: Gustav Robert Kirchhoff, fizikçi ve spektroskopi kurucularından biri, bir devrenin her dalında akımları belirlemek için kullanılan elektrik yükü ve enerji, korunmasına dair Kirchhoff Yasalarını yayınladı.
1861: İlk kıtalar arası telgraf sistemi, Salt Lake City aracılığıyla Omaha ve Carson City arasında kurulan bir bağlantı tarafından Kaliforniya'da küçük bir ağ ile Amerika Birleşik Devletleri'nde var olan ağı bağlayarak Kuzey Amerika'yı kapsamaktadır. The slower Pony Express sistem bir ay sonra operasyona sona verdi.
1865: James Clerk Maxwell Maxwell denklemleri denilen elektrik ve manyetik kuvvetlerin, elektromanyetizmanın birbirini tamamlayan iki yönü olduğunu gösterdiği bir bildiri yayınlamıştır. Bu onun dönüm noktası olan elektromanyetik Alan Dinamik Teorisi. 3.0 x 10^8 m/s sabit bir hızla, dalga şeklinde, uzayda elektromanyetik seyahat tamamlayıcı elektrik ve manyetik alanlar ilişkili olduğunu gösterdi. O ışığın titreşen elektrik ve manyetik alanların dalgalarını basit elektrik deneylerden tahmin edilebilir bir hızda boş uzayda hareket ettiğini, elektromanyetik radyasyonun bir formu olduğunu önermektedir. Mevcut verileri kullanarak, 310.740.000 m/s bir hız kazanır "Bu hız (varsa radyant ısı da dahil olmak üzere ve diğer radyasyon), elektromanyetik yasalarına göre elektromanyetik alan ile yayılır dalgalar biçiminde bir elektromanyetik rahatsızlık biz o ışığı kendisi sonucuna güçlü neden var gibi görünüyor, bu yüzden neredeyse o ışık biridir"
1866: İlk başarılı transatlantik telgraf sistemi tamamlandı. 1857 ve 1858 yüklü önceki denizaltı kablosu transatlantik kablolar birkaç gün ya da hafta çalıştıktan sonra başarısız olmuştu.
1873: J. C. Maxwell, ışığın bir elektromanyetik fenomen olduğunu belirten Elektrik ve Manyetizma üzerine bir tez yayınladı.
1874: ;Alman bilim insanı Karl Ferdinand Braun kristallerinin "tek taraflı iletimini" keşfeder. Braun ilk katı hal diyot, kristal doğrultucunun patentini 1899'da aldı.
1878: Thomas Edison, bir "multiplex telgraf" sistemi ve fonograf çalışmasının ardından, geliştirilmiş bir akkor ampul icat eder. Bu ilk elektrikli ampüldü ama ilk ticari pratik akkor ışık değildi. 1879 yılında çok yüksek vakum altında yüksek direnç üreten işe ışık üreten lamba yüzlerce saat yanar. Daha önce mucitler laboratuvar koşullarında elektrik aydınlatması üretirken, Edison ticari uygulamar üzerine yoğunlaştı. Uzun süreler yanıp ışık vermesi sonucu ev ve işyerlerine satılması konusunda başarılı oldu. Ayrıca, karmaşık bir dağıtım ve üretim sistemi kurdu.
1880: Edison, termiyonik emisyonu (Edison etkisini) keşfeder.
1882: Edison, 59 müşteriye 110 volt doğru akım (DC) sağlayan, dünyanın ilk elektrik dağıtım sistemi devreye sokar.
1884: Oliver Heaviside, dört bilinmeyenli dört basit denklemler (Maxwell denklemlerinin modern vektör formu) içine yirmi bilinmeyenli yirmi denklemlerden elektromanyetik teorinin, Maxwell'in özgün matematiksel formülünü yeniden formüle eder.
1887: Nikola Tesla, doğru akım (DC) yerine alternatif akım (AC) kullanan bir indüksiyon motoru geliştirdi.
1888: Heinrich Hertz, (UHF bölgede veya mikrodalga) UHF radyo dalgalarını tespit eden bir cihaz kurarak elektromanyetik dalgaların varlığını gösterdi. Ayrıca Hertz, radio dalgalarının farklı maddeler tarafından da iletilebildiğini ve yansıtabildiğini fark etti.Bu radarlar için ilk adımdı. Onun deneyleri yansıma, kırılma, kutuplaşma, girişim ve elektromanyetik dalgaların hızını açıklar.
1897: J. J. Thomson, elektronu keşfetti.
1900: Max Planck, kara cisim radyasyonunun, enerji, ayrı paketler veya kuanta içerdiğini önererek ultraviyole yıkımı tekrar çözümledi. Her paket içindeki enerji, elektromanyetik dalgaların frekansına orantılıdır. Günümüzde orantı sabiti onun onuruna Planck sabiti olarak adlandırılmıştır.
1904: John Ambrose Fleming, termiyonik diyot, radyo alıcılarında pratik olarak kullanılan ilk elektronik vakum tüpünü icat etti.
1905: Albert Einstein, o elektromanyetik dalgaların yayılmasını açıklayan gereksiz aether varlığını reddeden Özel Görelilik Teorisini önermektedir. Bunun yerine, Einstein ışık hızını referans tüm eylemsizlik referans çerçevelerinde sabit olduğunu iddia eder ve zaman genişlemesi, uzunluk daralması, eşzamanlılık görelilik de dahil olmak üzere devrim (ve son derece karşı sezgisel) sonuçları, bir dizi göstermek için gider, hız kütle bağımlılığı ve kütle ve enerji denkliği.
1905: Einstein, Fotoelektronların absorpsiyon ve emisyon için, ışık kuanta veya foton Planck'ın fikrini uzatarak fotoelektrik etkiyi açıklar. Sonradan Einstein, fizik kuantum devrimini başlattı bu keşfi için Nobel Fizik Ödülünü alacaktır.
1911: Süperiletkenlik, soğutucu akışkan olarak yeni keşfedilen sıvı Helyum kullanılarak kriyojenik sıcaklıklarda katı cıvanın özdirencini okuyan Heike Kamerlingh Onnes tarafından keşfedilir. 4,2°K sıcaklığında, o direnç aniden kaybolduğu görülmektedir. Bu keşif için, o 1913 yılında Nobel Fizik Ödülü'ne layık görüldü.
1924: Louis de Broglie, dalgaların elektronların doğası olduğunu varsaydı ve bütün maddelerin dalga özelliğine sahip olduğunu ileri sürdü.