Kuzey Makedonya'da tarihyazımı

Üsküp'teki Büyük İskender Anıtı ("At Üstündeki Savaşçı"). Tarihsel olarak kasaba, Çanakkale Krallığı'nın başkentiydi ve hiçbir zaman Eski Makedonya'nın bir parçası olmadı.
Miladinov Kardeşler tarafından toplanan ve 1861'de basılan Bulgar Halk Şarkılarının ön kapağı. 2000'lerin başlarında Makedonya Devlet Arşivi kitabın bir fotokopisini sergilemesine karşın, üst kısımda "Bulgar" kelimesi kesilmişti.
Kuzey Makedonya'da tarih yazımı, o ülkenin tarihçileri tarafından kullanılan tarihsel çalışmaların metodolojisidir. SR Makedonya'nın Yugoslavya'nın bir parçası olduğu 1945'ten beri geliştirilmiştir. Stefan Troebst'e göre , Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti dönemindeki Marksist tarih yazımı ile neredeyse aynı gündemi korudu. Yugoslav dönemiyle yakından ilişkili olan ve o dönemin gerçek ulusal mitleri üzerinde çalışan Makedon tarihçilerin nesli hala kurumlardan sorumlu. Aslında, tarih yazımı alanında Yugoslav komünizmi ve Makedon milliyetçiliği yakından ilişkilidir. Ulf Brunnbauer'e göre, modern Makedon tarih yazımı son derece siyasallaşmış, çünkü Makedon ulus inşa süreci hala gelişme aşamasında. Farklı yaklaşımlar önerilmez ve alternatif görüşleri ifade eden insanlar ekonomik sınırlamaları, akademik kariyerbaşarısızlığını ve "ulusal hainler" olarak damgalanmayı göze almaktadırlar. Troebst 1983 yılında, SR Makedonya'daki tarihi araştırmaların hümanist ve uygar bir son olmadığını, doğrudan siyasi eylemle ilgili olduğunu yazmıştı. Modern Avrupa'da historiyografi ve siyasetin karşılıklı bağımlılığı böyle bir olgu gözlenmemiştir. Etnik Makedonlar 20. yüzyıl öncesi birincil kaynaklarda nadiren yer alsalar da, son zamanlarda Makedon ulusunun Balkanlar'daki en eski millet olduğu şeklindeki aldatıcı fikri, Antik çağlardan Modern zamanlara kesintisiz bir şekilde dayatmak için bir ulus inşa projesi tanıtıldı. Bazı yerli ve yabancı bilim adamları, amacı tarih boyunca ayrı bir Makedon ulusunun sürekli varlığını onaylamak olan inkârcı bir tarih yazımının bu gündemini eleştirdiler. Bu tartışmalı dünya görüşü, modern etnik ayrımları geçmişe yansıttığı için tarih dışıdır. Tarihin böylesine güçlendirilmiş, etnosantrik bir okuması, Makedon ulusal kimliğinin çarpıtılmasına katkıda bulunur ve tarihi bir akademik disiplin olarak alçaltır. Bu tür tarihyazımları altında nesiller boyu öğrenci sahte tarih eğitimi aldı.
Çağdaş Makedon tarihi anlatısı, iki savaş arası dönemde, özellikle de Komintern'in destekleri için özel bir karar çıkardığı 1930'larda aktif olan komünist gruplara dayanmaktadır . Onlara göre, Makedon ulusu önceki Bulgar ulusundan farklı bir şekilde dövülerek kuruldu. 19. yüzyılda Makedon uyanışı, Bulgar Ulusal Uyanışının bir parçası olarak gerçekleşti, ancak 20. yüzyılın başlarında ayrı ayrı gelişmeyi başardı. Ancak bu çevreler, ayrı Makedon tarihi yorumları geliştiren ilk çevreler değildi. 1892'de ilk Makedon millî aktivisti olan Georgi Pulevski, "Makedon Slavlarının Genel Tarihi" ni tamamladı. Komünist Yugoslavya'nın kurulmasından önce ayrı bir Makedon ulusunun varlığı henüz tanınmadığı için, bu yazılar ancak İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra geniş bir şekilde takdir edildi.
Yugoslav partizan hareketinin yüceltilmesi, savaş sonrası Yugoslav siyasi propagandasının ana bileşenlerinden biri haline geldi. Sonuç olarak, yeni Makedonya Sosyalist Cumhuriyeti'nin lideri Lazar Koliševski, başlangıçta tarihinin İkinci Dünya Savaşı sırasında komünist mücadelenin başlamasıyla başladığını ilan ederken, 20. yüzyılın başlarında Ilinden Ayaklanması ve IMRO yalnızca Bulgar komplolarıydı. Belgrad'dan gelen doğrudan siyasi talimatların ardından, bu tarihsel çalışmalar genişletildi. Yeni Makedon tarih yazımı, ana ilke olarak, Makedon tarihinin Bulgaristan'dakinden belirgin bir şekilde farklı olduğunu kabul etti. Birincil amacı, "Bulgar karşıtı" veya "Bulgarcılığın kaldırılması" eğilimiyle ayrı bir Makedon ulusal bilinci oluşturmak ve Bulgaristan ile tüm bağları koparmaktı. Bu farklı Slav bilinci, Yugoslavya ile özdeşleşmeye ilham verecektir.
1016/1017 tarihli Bitola yazıt. Başlangıçta yerel müzede sergilenen müze, Bulgar bilim adamlarının içeriğinin farkına vardıklarında, Cometopuli'nin kendi devletleri Bulgar olduğunu onayladığında kilitlendi.
Bu alandaki ilk ulusal bilim kurumu - federe cumhuriyetin Ulusal Tarih Enstitüsü 1948'de kuruldu. Daha sonraki ilk yirmi yıldaki tarih yazımı anlatımı, 19. yüzyılın başlarına kadar genişletildi ve o zamanlar sanıldığı gibi, Makedon halkının tarihinin başlangıcıydı. Bununla birlikte, yeni anlatıma dahil olan bölgeden şahsiyetler de Bulgar Ulusal Uyanışında önemli bir rol oynadılar. Bu sorun Komünist sistem tarafından sansür, tarihi bilgiler üzerinde denetim ve manipülasyonlarla çözüldü. 19. ve 20. yüzyılın başlarından Bulgar yanlısı duyguları olan çok sayıda önde gelen aktivist (etnik) Makedon olarak tanımlandı. O döneme ait birçok belgede yerel Slav nüfusunun "Makedon" değil "Bulgar" olarak anılması nedeniyle, Makedon tarihçiler kayıtlarda ne yazılırsa yazılsın Makedon olduğunu savunuyorlar. Ayrıca o dönemde "Bulgarca" nın herhangi bir etnik kökenle ilişkili olmayan bir terim olduğunu, ancak "Slav", "Hristiyan" veya "köylü" ile eşanlamlı olarak kullanıldığını iddia ettiler.
Anlatıyı Orta Çağ'a doğru genişletmek için 1960'ların sonlarından itibaren çaba gösterildi. Sonuç olarak, 1969'da ilk akademik "Makedon ulusunun tarihi" yayınlandı ve burada son bin yılda Bulgar Samuel olarak yaşamış bölgeden birçok tarihi şahsiyet "Makedon (Slav) kimliğine sahip kişiler olarak tanımlandı ". Üsküp Üniversitesinden tarihçiler 1985 yılında Makedon halkının mücadelesine ilişkin belge koleksiyonlarını yayınladıklarında, Orta Çağ kroniklerinin alıntılarına Bulgar teriminin her kullanımı için bir dipnot eklediler. Yeni tarihsel gündemin neredeyse tamamı geleneksel olarak Bulgar ulusal tarih yazımı tarafından iddia edildi ve bugüne kadar Makedon tarihi okumalarına itiraz ediyor.