stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Şebekeye bağlı evirici
Enjekte edilen güç için ödeme

Elektrik şirketleri, bazı ülkelerde elektrik şebekesine elektrik enjeksiyonu için ödeme yapar. Ödeme için çeşitli yollar düzenlenmiştir.
Net elektrik sayaçlamasıyla elektrik şirketi, müşterinin mülkünde ürettiği gücün, tükettiği güçten aşan kısmı için ödeme yapar. Mülkte üretilen gücün anlık olarak aşan kısmı şebekeye enjekte edilir. Örneğin, bir müşteri bir ayda 400 kilowatt saat tüketebilir ve aynı ayda şebekeye 500 kilovat saat güç verebilir. Bu durumda, elektrik şirketi şebekeye geri beslenen 100 kilovat saatin ücretini ödeyecektir. ABD'de net ölçüm politikaları yargı yetkisine göre değişir.
Tarife garantisi, şebekeye elektrik enerjisi enjekte eden müşteriye ile bir dağıtım şirketi veya bir diğer yetkili elektrik kurumuyla ödeme için yapılan bir sözleşmedir.
Birleşik Devletler'de, şebeke etkileşimli güç sistemleri, ayrıca şebeke etkileşimli eviriciler için sağlaması gereken şartlar Ulusal Elektrik Yasasında belirtilmiştir.
Operasyon

Şebekeye bağlı eviriciler, DC elektrik gücünü, elektrik şirketi şebekesine enjekte etmek için uygun AC güce dönüştürür. Şebekeye bağlı evirici (ŞBE) şebekenin fazı ile eşleşmeli ve çıkış voltajını şebeke geriliminden herhangi bir anda biraz daha yüksek tutmalıdır. Yüksek kaliteli, modern bir ŞBE, çıkış gerilimi ve akımı mükemmel dizilmiş ve faz açısı AC güç şebekesinin 1 derecesi dahilinde olduğu anlamına gelen sabit bir güç faktörüne sahiptir. Evirici, mevcut AC şebeke dalga şeklini algılayan ve şebekeyle uyumlu bir voltaj çıkışı sağlayan yerleşik bir bilgisayar içerir. Bununla birlikte, şebekeye reaktif güç sağlamak, yerel şebekedeki gerilimi izin verilen sınırlamaların içinde tutmak için gerekli olabilir. Aksi takdirde, yenilenebilir kaynaklardan önemli güç alan bir şebeke segmentinde, yüksek üretim zamanlarında, yani güneş panelleri ile öğle saatlerinde gerilim seviyeleri aşırı artabilir.
ŞBE'ler şebeke menfezi çökerse şebekeden hızlı bir şekilde ayrılmak üzere tasarlanmıştır. Bu, bir karartma durumunda şebeke bağlantısını kesen eviricinin, aktardığı enerjinin, şebekeyi sabitleştirmek üzere gönderilen hat işçilerine zarar vermesini önlemek için kapanmasını sağlayan bir NEC şartıdır.
Düzgün bir şekilde yapılandırılmış bir şebeye bağlı evirici, bir ev sahibinin geniş bir yeniden kablolama gerektirmeden veya piller olmadan güneş veya rüzgar enerjisi gibi alternatif bir elektrik üretim sistemi kullanmasını sağlar. Üretilen alternatif enerji yetersizse, açığı elektrik şebekesinden temin edecektir.
Türleri

Şebekeye bağlı eviriciler, trafo kuplajlı geleneksel düşük frekans tipler, daha yeni yüksek frekanslı tipler ve trafosuz tipleri içerir. Doğru akımın doğrudan şebeke için AC'ye dönüştürülmesi yerine, yüksek frekans trafolu türler, gücü yüksek frekansa ve daha sonra da DC'ye ve daha sonra şebekeye uygun son AC çıkış voltajına dönüştürmek için bir bilgisayar süreci kullanır.
Avrupa'da popüler olan trafosuz eviriciler, trafolu eviricilerden daha hafif, daha küçük ve daha etkilidir. Fakat transformatörsüz eviriciler, DC tarafı ve şebeke arasında galvanik izolasyona sahip olmayan transformatörsüz eviricilerin, arıza koşulları altında şebekeye tehlikeli DC voltajları ve akımları enjekte edebileceği endişeleri nedeniyle ABD pazarına girmesi yavaş olmuştur.
Bununla birlikte, NFPA'nın NEC, 2005 yılından bu yana, tüm güneş enerjisi sistemlerinin negatif topraklı olması ve yeni güvenlik gereksinimlerinin belirtilmesi gereğini ortadan kaldırarak transformatörsüz ya da galvanik olarak izole edilmemiş eviriciler sağlar. VDE 0126-1-1 ve IEC 6210'daki değişiklikler, bu tür sistemler için gerekli tasarım ve prosedürleri tanımlar: öncelikli olarak yerden akım ölçümü ve DC-şebeke izolasyon testleri.
Kaynaklar ve daha fazla okuma

↑  http://www.osti.gov/bridge/servlets/purl/463622-TtEMSp/webviewable/463622.pdf OSTI
↑  NEC Handbook 2005, Section 705, "Interconnected Electric Power Production Sources," Article 705.40 "Loss of Primary Source"
↑  Solar Energy International (2006).
↑  "Summary Report on the DOE High-tech Inverter Workshop" (PDF). Sponsored by the US Department of Energy, prepared by McNeil Technologies. eere.energy.gov. 1 Şubat 2017 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Haziran 2011.
↑  gosolarcalifornia.org, "List of Eligible Inverters" 10 Şubat 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., accessed July 30, 2009,
↑  "Standard for Inverters, Converters, Controllers and Interconnection System Equipment for Use With Distributed Energy Resources". 16 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Nisan 2017.
↑  "UL Launches Advanced Inverter Testing and Certification Program". 24 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Nisan 2017.
Transformatör kuplajlı bir şebekeye bağlı evirici SWEA 250W'ın içi
Erik Satie

| Eric Satie |
| --- | --- |
Erik Satie
Doğum: 17 Mayıs 1866(1866-05-17) Honfleur, Fransa
Ölüm: 1 Temmuz 1925 (59 yaşında) Paris, Fransa
Milliyet: Fransız
Diğer ad(lar)ı: Alfred Eric Leslie Satie
Meslek: Müzisyen, Besteci, Piyanist
İmza

Eric Satie, (Tam adı Éric Alfred Leslie Satie; 17 Mayıs 1866, Honfleur, Fransa – 1 Temmuz 1925, Paris, Fransa) 20. yüzyılın başlarında yaşamış Fransız besteci ve piyanisttir. Eserleri çağdaş caz ve popüler müziği önemli ölçüde etkiledi.
Solo piyano için 1888'de bestelenmiş üç Gymnopédies özellikle yeni nesil tarafından tanınmaktadır ve ilki en popüler olanıdır. Bu eserlerin "basitliği", onları yeni başlayanlar için popüler bir eser hâline getirmektedir.
Genel olarak Satie'nin eserlerinin çoğu, neredeyse aşırı vurgulanmış bir sadelik ve netlikle münhasır parçalardır. Bu eserlerin aksine, diğer beste ve deneysel çalışmaları da açıkça erken dönem Dadaizm'den etkilenmiştir.
Hayatı

Erik Satie, sigorta mümessili Normandiyalı Jules-Alfred Satie (1842-1903) ile eşi İskoç Jane-Leslie Anton'un (1838-1872) iki dilli ve Anglikan kilisesine mensup İskoç bir aileden gelen dört çocuğunun en büyüğüydü. Erik, dört yaşındayken aile Paris'e taşındı ve burada sigorta mümessilliğinin yanı sıra bir tercüme yazıhanesi ve daha sonra küçük bir müzik yayınevi işletti. 1871 yılında en küçük kız kardeşi Diane'in, bir yıl sonra da annesinin ölümünden sonra, altı yaşındaki Erik, küçük erkek kardeşi Conrad ile birlikte babasının ailesiyle birlikte yaşamak için Honfleur'e geri döndü. Büyükanne, çocukların Katolik olmasını şart koştu ve bu da Satie'nin 1874'ten itibaren ilk müzik derslerini aldığı Saint-Léonard Kilisesi'nin orgcusu ve koro şefi Gustave Vinot ile tanışmasına vesile oldu. Burada Gregoryen ilahilerinin yanı sıra Vinot'nun yerel şenlikler için bestelediği şarkıların neşesiyle de tanıştı ve bunlar Satie'nin müzik hayatındaki ilk etkiler oldu.
1878 yılında, Satie on iki yaşındayken babaannesi banyo yaparken boğuldu ve babası iki oğlu ile Paris'e geri döndü. Kısa bir süre sonra, baba Satie kendisinden on yaş büyük, konser piyanisti, besteci ve hırslı bir müzik öğretmeni olan Eugénie Barnetche ile evlendi. Barnetche, Erik'in yeteneğinin farkına vararak onu 1879'da kendisinin de mezun olduğu Paris Konservatuvarı'na yazdırdı. Ancak Satie'nin motivasyon eksikliği ve artan hayal kırıklığı, iki buçuk yıl sonra okulu bırakmasına neden oldu.
Satie, Norman kökenlerini vurgulamayı severdi, hatta sonraki yıllarda Arcueil'de bir Norman Grubu kurdu. Kökenlerini vurgulamak için doğum adı olan Eric'in yazılışını İskandinav dilleri'nde "her şeye gücü yeten" anlamına gelen Erik olarak değiştirdi. 1884'te beste yapmaya başladı. İlk parça, bir fragman olarak günümüze ulaşan Allegro'dur. İlk eserleri, anne ve babasının yazdığı şansonları da yayınlayan babasının yayınevi tarafından basıldı. Satie bazı eserlerini kendisi yayımlamıştır. Sonraki yıllarda, diğerlerinin yanı sıra, Ogives (1886), üç Sarabandes (1887) ve tanınmış piyano parçaları Gymnopédies (1888) bestelerinin yanı sıra, Satie'nin Claude Debussy ve diğer sanatçılarla birlikte birkaç yıl boyunca üyesi olduğu Joséphin Péladan tarafından kurulan gizli bir Rosicrucians topluluğu için Trois Sonneries de la Rose+Croix müziğini yazdı.
Sivil hayata dönünce, dönemin mizahçı, ressam ve empresyonistlerinin buluşma noktası olan evinin yakınındaki Le Chat Noir kabaresininin üyesi oldu. 1888'de piyano için Trois Gymnopédies adlı eserini besteledi. Bu eserde arkadaşı J. P. Contamine de Latour'un bir şiirinden esinlendi. Bir sene sonra Paris Büyük Sergisi'nde duyduğu Rumen pop müziği ve Endonezya vurmalı çalgılar topluluğu'nun yaptığı müzikten etkilenerek Gnossiennes üzerinde çalıştı. 1891'de bir kabarede ikinci piyanist olarak çalışmaya başladı ve burada besteci Claude Debussy ile tanıştı. Bir yanlış anlaşma yüzünden 1916'da dostlukları bozuluncaya kadar çok iyi arkadaş idiler.
Hayatı > Mistik uğraşlar

Aynı yıl bir Katolik tapınağında mistik bir organizasyonun yöneticisi olan Josephin Pelodin ile tanıştı; onun takipçisi ve daha sonra da şapelin yöneticisi oldu. Trois Prélude du Fils des étoiles ve Le Sonneries de la Rose-Croix eserlerini bu mistik havanın etkisi ile yazdı. 2 yıl sonra ustası ile anlaşmazlığa düştü ve özgürlüğünü ilan ederek gruptan ayrıldı.
Hayatı > Suzanne Valadon'a Aşkı

Hemen ardından 1893'te Danses gothiques'i yazdı. Bu eseri bilinen tek aşkı olan ressam Suzanne Valadon ile ilişkisinin bitmesi üzerine yazdı. Valadon, bir portresini yaparak kendisine armağan etmişti ancak bu hediyeyi verdikten 6 ay sonra sonra onu terk etti. Acı çektiği bu dönemde ruhunu dinlendirmek için bu piyano eserini besteledi.
Hayatı > Kadifeli Centilmen

1893-1895'te kendi kilisesini kurdu. Bu kilisenin tek üyesi kendisiydi. Bu dönemde dini ve sanatsal görüşlerini açıklayan mektuplar, kitapçıklar yazdı. 1895'te, 18 saat boyunca aralıksız 840 defa çalınacak 8 ölçülük bir motiften oluşan Vexations'i besteledi. Aynı yıl, kendisine kalan az bir miktar miras ile görüntüsünü değiştirdi, bir rahip kılığı taşımaktan vazgeçti ve "Kadifeli Centilmen" görünümüne büründü.
1898 sonlarında ekonomik nedenlerle Paris'in bir kenar mahallesine taşındı, kendisine ilham veren büyük odalı bir evde Pièces froides (Soğuk odalar)'ı besteledi. Her gün, ölünceye kadar yaşadığı bu evden çıkarak Paris'in içine kadar 10 km yürüyerek gittiği, çeşitli kafelere uğrayıp içki içtiği ve bestelerini yaptığı, gece aynı şekilde döndüğü bilinmektedir.
Hayatı > Popüler Müzik Eserleri

1900'de tüm gizemli ve mistik uğraşlara son vererek müzikhol divası Paulette Darty ile çalışmaya başladı. Bu dönemde kafelerde konserler verdi ve popüler müzik ile uğraştı. Je te veux, La Diva de l' 'Empire, Tendrement gibi şarkılar besteledi. Son yıllarında yazdığı kabaret müziği eserlerin hepsini değersiz olarak niteledi.
1905'te halen amatör bir müzisyen olarak görülmekten ve akademik müzik dünyası ile çatışmaktan bıktığı için bir okula yazıldı ve Albert Roussel ile kontrpuan çalıştı. 1908'de diplomasını aldı.
Hayatı > Altılar

1910'da müziği Serge Diaghilev, Pablo Picasso, Francis Picabia, Maurice Ravel, Igor Stravinsky ve Jean Cocteau'nun dikkatini çekti. Cocteau ile birlikte her ne kadar grup ile birlikte sayılmasa da Les Six (Altılar)adlı besteciler grubunun kurucusu oldu. Bu grup, Ravel ve Debussy'de görülen empresyonizme, Stravinsky'nin Slavizmine, Schöenberg'in post-Wagnerciliğine karşı olan ve net bir müzik dilini savunan 6 besteciden oluşmaktaydı (Louis Durey, Arthur Honegger, Germaine Tailleferre, Darius Milhaud, Georges Auric ve Francis Poulenc) .
Hayatı > Bale Eserleri

Kırklarına kadar besteci olarak ciddiye alınmayan Satie, Parade (Geçit Resmi) adlı bale müziği ile üne ulaştı. O sırada Paris'i kasıp kavuran Rus Balesi'nin programına alınan bu eseri Cocteau ve Picasso ile beraber yaratmıştı. Balenin sunuş metnini Apollinaire yazdı, koreografisini Massine, dekorlarını Picasso yaptı. Cocteau'nın önerisi ile eserin orkestrasyonunda daktilo, sis düdüğü ve bebek çıngırağı gibi araçlar kullanmıştı. Bu eser, büyük skandala yol açtı ve Satie'nin besteci olarak adını duyurmasını sağladı. Zürih'te Dadacılar onu hareketlerinin onursal üyesi yaptılar.
1924'te, Picabia'nın metnine dayanan Relache adlı ikinci bale eseri, René Clair tarafından Entr'acte adıyla filme alındı ve büyük olay yarattı.
Onun müzik anlayışını en iyi yansıtan eseri ise 4 soprano ve bir oda orkestrası için yazılmış Socrates başlıklı senfonik dramadır. Bu eser Stravinsky'i büyük ölçüde etkilemiştir.
Hayatı > Ölümü

Satie, 1 Temmuz 1925'te Paris'te bir hastanede siroz hastalığından öldü. Müziği geniş kitleler tarafından sevilmese de özellikle genç besteci ve müzisyenler arasında pek çok hayranı vardı.
Hayatı > Satie Festivali

Hayatı boyunca gariplikleri ile anıldı. Ölümünden sonra gardrobunda bulunan birbirinin aynı 12 kadife takım elbise, düzinelerce şemsiye ve birbirine eş 84 mendil uzun süre müziğinden daha çok konuşuldu. Müzik dünyasının ilgisinin onun garip kişiliğinden, eserlerine yöneltmesi 1948'de ABD'de bir üniversitede gerçekleşen Satie Festivali ile mümkün oldu. Bu festivali organize eden Amerikalı besteci John Cage, Satie'nin Vexations adlı eserini duymuştu ve 1963'te New York'ta 10 piyanistin 2 saatlik nöbetlerle piyano çalması ile eser seslendirildi. Bu deneyimden sadece John Cage değil, Yoko Ono ve John Lennon da çok etkilenmişti ve kendi ifadelerine göre 1968 yılında Vietnam Savaşı'nı protesto için hafta boyunca kendini hapsetme protestosunu Vexations deneyiminden esinlenerek gerçekleştirdiler. Satie'nin eserleri, 1960'lardan sonra popüler oldu.
Hayatı > Mobilya Müziği

1917, 1920 ve 1923'te bestelediği 5 eseri, musique d'ameublement (Türkçe: Mobilya müziği) olarak nitelendirilir. Dinlenmek için değil, arka planda yer almak için yazıldığını söylediği mobilya müziği parçalar, deneysel çalışmalarıdır. Bu eserler defalarca tekrarlanan birkaç ölçülük kısa parçalardan ibarettir. Dinleyicinin dikkatini çekmemeye çalışır. Vexations, bu mobilya müziği çalışmalarına örnek verilebilir.
Medya

Erik Satie, 'Gymnopedies - La 1 Ere. Lent et Douloureux eserinden parçalar. Beste: yak.1890. Piyanist: Robin Alciatore.
Fransız besteci, piyanist Erik Satie'nin, ressam Maurice Utrillo'nun annesi Suzanne Valadon tarafından 1893'te yapılmış bir portresi. Tablo Paris'te "Ulusal Modern Sanatlar Müzesi"'nde sergilenmektedir.
Jadovno toplama kampı

Jadovno 1941'de Hırvat Ustaše tarafından kontrol edilen ve kurbanların götürülüp infaz edilidikleri yer olarak kullanılan bir toplama kampıydı. Toplama kampı, işgal edilen Velebit dağında bulunan 2500 metre karelik alanda, 4 metre yüksekliğinde dikenli tellerle korunan, tellerin her bir kilometresinde muhafız bulunan bir yerde kuruldu. Mahkûmların, genellikle Sırpların nerede toplanıcaklarına karar verilidi. İlk mahkûm Gospić'ti. Jodavno toplama kampına Trnovac köyünden geçerek geldiler.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: no2003098727  NLI: 987007586439105171  VIAF: 124682304   WorldCat (LCCN): no2003-098727
Karar verilemezlik

İsviçreli dilbilimci Ferdinand de Saussure (1857-1913).
Karar verilemezlik, karşıtlıkları hiçbir biçimde birbirinin içine koyamamak, fakat farklı kendilikler olarak da ayrı tutamamaktır, böylece geçiş için devamlı bir açık kapı aramaktır. Jacques Derrida'nın ikili karşıtlıkları (binary oppositions) sorunsallaştırmak ya da daha doğrusu ikiliklerin zaten her zaman sorunlu olduğunu ortaya koymak için, Batı felsefesininin metafiziğini yapıbozumuna uğratma projesinin en temel kavramlarından birisidir. Platoncu düşüncede var olan, varlığın karşıtlıklar temelinde yapılandırılmış olduğu inancıyla bir hesaplaşmadır. Örneğin Derridacı düşüncede biçim ve içerik birbirinden kesin olarak ayrı ve iki kutupta yer alan şeyler olmaktan çıkar; ama birbiriyle ilişkili ve aralarındaki farkın karar verilemez olduğu şeylere, birbirini dışlayan değil, birbirine açık şeylere dönüşür. Çünkü Derrida'nın temel ilkesi, karşıt terimlerden herhangi birini tümüyle dışarıda bırakmayı reddetmesidir.
Derrida'nın ilk dönem eserlerinde karar verilemezliğin alanı yazıyken, yazar geç dönem çalışmalarından "Yasanın Gücü: Otoritenin Mistik Temeli" başlıklı eserinde etik ve politik düzeyde karar verilemezlik ve adalet üstünde durmuştur.
Örnekler

Derrida'nın söz/yazı karşıtlığını kırmaya çalıştığı Platon'un Eczanesi adlı metninde Phaidros diyalogunda dile getirilen bir mit incelenmektedir. Mite göre yazıyı bulan Theuth, buluşunu tanrı-kral Thamus'a sunarken, yazının “bilginin de belleğin de pharmakon’u” olduğunu söylemektedir. Kral da Theuth'a yazının hafızayı unutkan kıldığı, bilgiyi azalttığı yanıtını vermektedir. Pharmakon sözcüğü ise bir açmazdır, çünkü sözcük hem ilaç hem de zehir anlamına gelmektedir. Derrida'ya göre sözcük metnin içinde karar verilemez olarak durmaktadır.
Derrida'nın çalışmalarında pharmakon sözcüğüne benzer bir şekilde hymen sözcüğü geçmektedir. Double Session adlı metninde Stephane Mallarme'ın Divagations kitabındaki bir sayfalık “Mimik” adlı mimetik bir oyunu incelenmektedir. Mallarme, Fernand Beisier'in bir hikâyesinin taklidini düzyazıya uyarlamıştır. Bu oyunda sadakatsiz bir kadının kocası Pierrot tarafından gıdıklanarak öldürülmesi hakkındaki hikâye mim sanatına dönüştürülerek anlatılmıştır. Metnin içinde, “hymen” diye bir sözcük geçmektedir. Hymen de hem evlilik hem de bekâret demektir. Karar verilemez bir anlama sahiptir. Derrida'ya göre hymen kavramıyla evlilik ve bekâret birbirini dışlamaz hale gelmektedir, çünkü bir yandan da hymen evlilikle bekâret arasında (entre) duran ince bir zardır.
Derrida'nın Amerikan Bağımsızlık Bildirgesi yorumunda da karar verilemezlikle karşılaşılmaktadır. Bildirgede “biz A.B.D. temsilcileri” diye bir ibare geçmektedir ve bunu diyen temsilciler deklerasyonu imzalamıştır. Halbuki Amerikan halkının temsilcisi olabilmek için önce ortada bir halk olması lazımdır; fakat halk, aynı zamanda bildirgeden sonra oluşacaktır. Yani bildirge, olmayan bir halkın, mümkün olamayacak bir temsilcisinin “temsilci” sıfatıyla imzaladığı bir belgedir. Derrida'ya göre sonuç, nedeni öncelemiştir ve “imza atanı icat eden imza” olmuştur. Bu karar verilemezliğin paradigmatik bir örneğidir. Zeynep Direk, bu örneği Teşkilat-ı Esasiye Kanunu'na yazılan “Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir” maddesine uyarlamaktadır. Ona göre millet zaten kayıtsız şartsız hakimdir de TBMM'deki temsilcileri aracılığıyla mı bunu ilan etmektedir, yoksa millet temsilcilerin Cumhuriyet'in ilanı aracılığıyla mı egemenleşir sorusunda bir karar verilemezlik vardır. İki yaklaşım arasındaki karar verilemezlik bu defa performatif eylem ve saptayıcı önerme arasındaki ilişkide gündeme gelmektedir.
Derrida'ya göre “kararın ortaya çıkmasıyla karar verilemezlik sona erseydi, siyasileşme ve etik diye bir şeyden söz edemezdik”. Filozof, Richard Kearney ile röportajında ise “karar verilemezlik tecrübesi olmadan verilen karar yoktur; etik ve siyaset, karar verilemezlikle başlar” demektedir.
Aporia ve tikellik

Derrida'nın Almanca çevirmeni filozof Rodolphe Gache'ye göre yapıbozum “hüküm ve karar vermeden ayrıştırma, başka bir ifadeyle, tekilliği temelinde tanınma ihtiyacına karşı nasıl adil olunabileceği hususudur”. Eski Yunan'da “açmaz” anlamına gelen “aporia” kelimesi, tekillikleri keşfetme hususunda bir geçiş kavramdır. Kavramsal bir açmazla karşılaşıldığında o kavramların doğurganlık kapasitelerine başvurulabilir. Böylece o kavram, başka bir bağlamda yeniden düşünülerek o açmazdan kurtulunur ve yeni bir yol mümkün hale gelebilir. Buna olanak tanıyan şey, her şeyin kendi bağlamı içerisinde değerlendirilmesi ve biricik kabul edilmesi gereğidir. Aporetik deneyimler de açmaz anlamına gelmekle birlikte, böylelikle tikelliklerin keşfine dönük bir geçişi mümkün kılmaktadır.
Derridacı düşünce tikelliğe tutkun olduğu için fark'ı (différance) temel alır. Fark, sosyal bilimlerdeki sınıflandırma mantığına bir tepkidir, aynı nitelikte olanları aynı sepete toplayan bir yaklaşımın reddedilmesidir. Fark'ı temel alan yaklaşım, fark'ı, aynılığın bir ölçüsü ya da terazisi gibi yorumlamamaktadır. Derridacı düşünce, aynıya veya özdeşe göre fark'ı derecelendirmemekte, aksine ‘kendinde fark’ı öne çıkartmaktadır. Fark’ın gerisinde onu temellendirecek bir başlangıç olmadığını iddia etmektedir. Dolayısıyla, benzerlikleri sınıflandırma, gruplama ancak farkı düşünerek mümkün olmaktadır. Fark, sınıflandırılan bir kümeden türetilemez. Her bireyin, olgunun, kavramın tekilliği önce gelmektedir.
Derrida, aporetik bir deneyim olarak adaletin karar verilemezliğini ve hukukla olan ilişkisini, hukukun da tekilliklerle karşılaşmasını “Yasanın Gücü: Otoritenin Mistik Temeli” adlı metninde sorgulamaktadır.
Ek

Ernesto Laclau ile Chantal Mouffe ise Derrida'nın bu metninden beş yıl önce (1985) yayımladıkları “Hegemonya ve Sosyalist Strateji” başlıklı çalışmalarının teorisini Derridacı karar verilemezlik fikri üzerine inşa ettiklerini belirtmişlerdir. Bu çalışmalarında tikelliklerin eklemlenmesi, olumsallık ve hegemonya kuramı üstünde durmuşlardır. Derrida'nın “Yasanın Gücü: Otoritenin Mistik Temeli” metninden 5 yıl sonra ise Laclau, siyasetin temeline yerleştirilen radikal heterojenlik fikrini “kurucu karar verilemezliğin saltanat sahası” olarak tanımlamıştır. Yine Laclau'ya göre karar verilemezlik kendisinden zorunlu olarak bir eylem güzergâhı çıkarılamayacak bir durum, bir tür açıklık olarak anlaşılmalıdır.
Kaynakça

↑  Göksel, Nil. “Umberto Eco’da Yorumlamanın Sınırları”, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Felsefe Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Ankara: 2006
↑  Direk, Zeynep. “Yasa, Adalet ve Siyaset”, Şiddetin Eleştirisi Üzerine, der. Aykut Çelebi. İstanbul: Metis, 2014. s. 214-54
↑  C. Mouffe, R. Rorty, S. Critchley, E. Laclau, J. Derrida. Yapıbozum ve Pragmatizm, çev. Tuncay Birkan, İstanbul: Sarmal, 1998.
↑  Derrida, Jacques. “Interview with Kearney,” Questioning Ethics, der. Richard Kearney and Mark Dooley London: Routledge, s. 66.
↑  Derrida, Jacques. “Yasanın Gücü: Otoritenin Mistik Temeli”, Şiddetin Eleştirisi Üzerine, Metis, İstanbul, 2010, s. 43-133.
↑  Agtaş, Özkan. Ceza ve Adalet, İstanbul: Metis, 2013, s. 56-69
↑  Çelebi, Aykut. “Şiddete Karşı Siyaset Hakkı”, Şiddetin Eleştirisi Üzerine, İstanbul: Metis, 2014. s. 255-312
↑  Laclau, E ve Mouffe, C. Hegemonya ve Sosyalist Strateji, İstanbul: İletişim, 2008, s. 13
↑  Laclau, Ernesto. Evrensellik, Kimlik, Özgürleşme, çev. Ertuğrul Başer, İstanbul: İletişim, 2012, s.111-134
Kıblepınar, Yenişehir

| Kıblepınar |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Bursa
Koordinatlar: 40°20′24″N 29°27′54″E﻿ / ﻿40.34°K 29.465°D﻿ / 40.34; 29.465
Ülke:  Türkiye
İl: Bursa
İlçe: Yenişehir
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 45
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0224
İl plaka kodu: 16
Posta kodu: 16900
Resmî site 
Kıblepınar, Bursa ilinin Yenişehir ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı Tepeköy'dür. Mahalleye ilk yerleşenler Osmanlı-Rus savaşı sonrası Bulgaristan'dan göçen Türkler'dir. 1970'li yıllardan sonra mahalleden şehirlere göç nedeniyle mahallenin nüfusu büyük ölçüde azalmıştır.
Coğrafya

Bursa il merkezine ? km, Yenişehir ilçesine 27 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 45    
1997: -
1962 Beşiktaş Jimnastik Kulübü Olağan Kongresi

1962 Beşiktaş Jimnastik Kulübü Olağan Kongresi, Beşiktaş Jimnastik Kulübü'nün yeni başkanını belirlemek için 3 Haziran 1962 tarihinde Eminönü Öğrenci Lokali'nde gerçekleştirilen olağan seçimli kongredir. Yapılan olağan kongre sonucunda Hakkı Yeten 2. kez Beşiktaş Jimnastik Kulübü Başkanı seçilmiştir.