Konfederasyon Dönemi
Ulusal Savunma

Devrimci Savaş sona erdiğinde, Kıta Ordusu'nun subayları ve erleri, Kongre ulusal hükûmetin zayıf mali durumu nedeniyle ödemeyi askıya aldığından, maaş eksikliği konusunda giderek daha fazla hoşnutsuz hale geldi. Kongre, memurlara 1780'de ömür boyu emekli maaşı sözü vermişti, ancak memurların çok azı bu yardımı alacaklarına inanıyordu. Aralık 1782'de, Alexander McDougall liderliğindeki birkaç memur, çıkarları için Kongre'ye dilekçe verdi. Subaylar, eyaletleri federal hükûmetin bir tarife koymasına izin vermeye zorlamak için nüfuzlarını kullanmayı umuyorlardı, bu da askerlere ödeme yapmak için gelir sağlayacak. Robert Middlekauff gibi tarihçiler, Kongre Üyesi Alexander Hamilton ve Maliye Müfettişi Robert Morris de dahil olmak üzere ulusal hükûmetin bazı üyelerinin, Kongre'nin gücünü artırmak için bu artan memnuniyetsizliği kullanmaya çalıştıklarını savundular. Memurlar arasında dolaşan isimsiz bir mektup; belge, askerlerin ödenmesi çağrısında bulundu ve General Washington ve Kongre'ye karşı isyan tehdidinde bulundu. Mart 1783'te bir ordu subayı toplantısında Washington mektubu kınadı, ancak ödeme için Kongre'ye lobi yapma sözü verdi. Washington'un konuşması, adını ordunun kamp kurduğu New York kasabasından alan Newburgh Komplosu'nu etkisiz hale getirdi, ancak askerler arasındaki memnuniyetsizlik yüksek kaldı. Mayıs 1783'te, bir isyan çıkmasından korkan Washington ordusunun çoğunu izne çıkardı. Tüm eyaletlere bir çağrıda bulunularak, ertesi ilkbaharda Philadelphia'da yapılacak bir toplantıya temsilci göndermelerinin istenmesini önerdi. Kıtasal Kongre başlangıçta bu cesur atılıma tepki gösterdiyse de, Virginia'nın George Washington'u temsilci olarak seçtiği haberleri üzerine protestolarını durdurdu. Bir sonraki sonbahar ve kış aylarında, Rhode Island dışındaki tüm eyaletlerde seçim yapıldı.
Mayıs 1787'de Philadelphia Eyalet Meclisi binasında yapılan Federal Kurucu Meclis toplantılarına ünlü kişiler katıldı. Eyalet meclisleri toplantıya, koloni ve eyalet hükûmetlerinde, Kongre'de, mahkemelerde ve orduda deneyimi olan liderleri gönderdi. Dürüstlüğü ve Devrim sırasında sergilediği askeri liderlik yetenekleri nedeniyle ülkenin en önde gelen kişisi sayılan George Washington toplantı başkanlığına seçildi.
Kongre, ulusal hükûmete ithalata vergi koyma yetkisi veren bir değişikliği geçemeyince, Morris orduya askerlerin "Morris Notes" etiketli sertifikalarla ödeme yaptı. Senetler askerlere altı ay içinde ödeme sözü verdi, ancak askerlerin çok azı gerçekten ödeme alacaklarına inanıyordu ve Morris banknotlarının çoğu spekülatörlere satıldı. Yoksul askere alınan askerlerin çoğu, eve dönüş yolculuklarında yardım dilenmek zorunda kaldı. Haziran ayında, 1783'teki Pennsylvania İsyanı, ödeme talep eden öfkeli askerler arasında patlak verdi ve Kongre'nin başkenti Princeton'a taşımasına neden oldu. Yeniden toplandıktan sonra, Kongre ordunun büyüklüğünü 11.000'den 2.000'e indirdi. Ulusal güvenlik Amerikan liderlerinin en önemli önceliği olmasına rağmen, kısa vadede daha küçük bir Kıta Ordusu yeterli olacaktır çünkü Amerikalılar Atlantik Okyanusu'nun Avrupa güçlerinden koruma sağlayacağına güveniyorlardı. 23 Aralık 1783'te Washington ordudan istifa etti ve iktidarı bırakma isteğiyle birçok kişinin hayranlığını kazandı. Daha faal olan üyeler arasında en çok göze çarpanlar iki Pennsylvanialıydı: Bir ulusal hükûmet kurulması gereğini açıkça gören Gouverneur Morris ve ulusallık kavramı konusunda yorulmak bilmeden çalışan James Wilson. Pennsylvania tarafından seçilen temsilciler arasında, parlak bir kamu hizmeti geçmişinin ve bilimsel başarıların sonuna yaklaşmış olan Benjamin Franklin de vardı. Virginia'dan, pratik görüşlü genç bir devlet adamı, özenli bir siyaset ve tarih inceleyicisi ve bir meslektaşına göre de “çalışkanlık ve uygulama açısından.... tartışılacak her konuda en fazla bilgiye sahip kişi” olan James Madison gelmişti. Madison, günümüzde, “Anayasa’nın Babası” olarak bilinmektedir.
Massachusetts, yetenekli ve deneyimli iki genç adamı, Rufus King ve Elbridge Jerry'yi göndermişti. Ayakkabıcıyken daha sonra yargıçlığa başlamış olan Roger Sherman, Connecticut temsilcileri arasındaydı. New York'tan, toplantının yapılmasını önermiş olan Alexander Hamilton gelmişti. Elçi olarak Fransa'da bulunan Thomas Jefferson ile Büyük Britanya'da aynı görevi yapan John Adams toplantıda yoklardı. 55 temsilci arasında gençler çoğunluktaydı ve toplantıya katılanların yaş ortalaması 42'ydi.
Ağustos 1784'te Kongre, öncelikle Amerikan sınırında hizmet veren, ülkenin ilk barış zamanı düzenli ordu piyade birimi olan Birinci Amerikan Alayı'nı kurdu. Buna rağmen, ordunun büyüklüğü sadece 625 askere kadar küçülmeye devam ederken, Kongre, 1785'te USS Alliance'ın satışıyla Kıta Donanmasını etkin bir şekilde dağıttı. Küçük, yetersiz donanımlı ordu, gecekonduların Kızılderili topraklarına taşınmasını engellemekte güçsüz kalacak ve sınırda gergin bir durumu daha da alevlendirecekti. Kurucu Meclis, sadece Konfederasyon Maddeleri'ni değiştirmekle görevlendirilmişti; fakat, Madison'un sonradan yazdığı gibi, “ülkelerine büyük güveni olan” temsilciler, Maddeler'i bir kenara atıp tümüyle yeni bir hükûmet yapısı kurmaya giriştiler.
Temsilciler, iki ayrı gücü, yani yarı-bağımsız 13 eyaletin şimdiden uyguladığı yerel denetim gücü ile bir merkezi hükûmetin gücünü bağdaştırmanın en önemli gereksinim olduğunu biliyorlardı. Ulusal hükûmetin yeni, genel ve kapsamlı olması nedeniyle, bir yandan onun işlevleri ve gücü özenle tanımlanıp belirtilirken, geriye kalan tüm işlevlerin ve gücün de eyaletlere bırakılacağının anlaşılması gerektiği ilkesini benimsediler. Temsilciler, buna karşın, merkezi hükûmetin gerçek güce gereksinimi olduğunu bildikleri için, onun diğer işlevleri arasında, para basma, ticareti düzenleme, savaş ilan etme ve barış yapma yetkisi bulunması gerektiğini de genelde kabul ettiler.