stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Değişen yıldız
Dış etkenli değişen yıldızlar > Örten ikililer > Algol değişenleri

Ana madde: Algol değişeni
Algol türü sistemler (EA), örten çift yıldızların ışık eğrisi biçimlerine göre yapılan sınıflamanın bir grubunu teşkil etmektedirler. Tutulmalar dışındaki ışık şiddetleri kabaca sabittir ve izlenen ufak değişimler basıklık ve yansıma etkilerinden kaynaklanmaktadır. Buna bağlı olarak tutulma başlama ve bitiş zamanları, gözlenen ışık eğrileri üzerinden doğrudan hesaplanabilmektedir. Aralarında çok farklı minimum derinlikleri gösteren sistemler bulunmaktadır (0.01 kadirden birkaç kadire kadar). Genelde minimum derinlikleri eşit değildir. Ancak minimum derinlikleri neredeyse birbirine eşit olan Algol türü sistemler de mevcuttur. Bazı örneklerinde ikinci minimum derinliği son derece sığdır (yıldızlardan birinin çok soğuk olması nedeniyle) veya hiç görünmez (yüksek yörünge basıklığından dolayı).
Dış etkenli değişen yıldızlar > Örten ikililer > Beta Lyrae değişenleri

Ana madde: Beta Lyrae değişeni
GCVS'de EB olarak kodlanan bu alt grup, ışık eğrisi biçimine göre yapılmış sınıflamanın bir ürünüdür. Tutulmalar dışındaki ışık değişiminde kesikli yapılar yoktur ve sürekli bir değişim söz konusudur. Bu koşullar altında tutulma başlangıcı ve bitişini ışık eğrisinden kestirebilmek oldukça zordur. GCVS'deki önerilere göre, EB ve EW türleri arasındaki ayrım, birinci ve ikinci minimum derinlikleri arasındaki farka bakılarak yapılmaktadır. Buna göre EB türü sistemlerin baş minimum derinlikleri, yan minimum derinliklerine göre oldukça fazladır. Yörünge dönemleri genelde 1 günden daha uzundur. Baskın tayf türü B-A arasındadır.
Dış etkenli değişen yıldızlar > Örten ikililer > W Ursae Majoris değişenleri

Ana madde: W Ursae Majoris değişeni
Parlaklığı 7.75m ve 8.48m arasında değişen bir çift yıldızdır.
Dış etkenli değişen yıldızlar > Gezegen geçişleri

Gezegenleri olan yıldızlar, gezegenleri Dünya ile yıldız arasından geçtiğinde parlaklık değişimleri de gösterebilir. Bu değişimler, yıldız yoldaşlarında görülenlerden çok daha küçüktür ve yalnızca son derece hassas gözlemlerle saptanabilir. Örnekler arasında HD 209458 ve GSC 02652-01324 ile Kepler Görevi tarafından tespit edilen tüm gezegenler ve gezegen adayları sayılabilir. GCVS'de "EP" olarak sınıflandırılır.
Değişen yıldız RR Lyrae'nin ışık eğrisi.
Karina Bulutsusu'na gömülü bir değişen yıldız olan Eta Carinae.
Hertzsprung-Russell diyagramı içindeki bünyesel (iç etkenli) değişen türleri
Herbig Ae/Be yıldızı V1025 Tauri
Yafa Antlaşması (1229)

Friedrich ve Kamil bin Adil, Nuova Cronica'nın 14. yüzyıldan kalma bir kopyasından buluşuyor. Aslında iki hükümdar buluşmadı, yalnızca karşılıklı elçiliklerde bulundu.
Yafa Antlaşması, bazen Yafa ve Tall al-'Ajūl Antlaşması, 18 Şubat 1229'da Kutsal Roma imparatoru ve Sicilya kralı II. Friedrich ile Mısır'ın Eyyûbî sultanı Kamil bin Adil arasında imzalanan bir anlaşmaydı. Bu, Friedrich'in liderliğindeki Altıncı Haçlı Seferi'ne, Kudüs şehrini ve diğer birkaç bölgeyi, o zamanlar kralı Friedrich'in küçük oğlu Konrad olan Kudüs Krallığı'na geri getirerek son verdi.
Müzakereler Eylül 1228'den Şubat 1229'a kadar sürdü. İki hükümdar şahsen buluşmadı, ancak kendi kamplarında elçi alışverişinde bulundular; ilk başta Akka'yı Friedrich ve Nablus'u Kamil bin Adil, daha sonra Yafa ve Tall al-'Ajūl ile değiştirdiler. Müzakereler kötü tanıtımdan kaçınmak için çoğunlukla gizlice yürütüldü. Onlara hediye alışverişi, eğlence ve bilim eşlik etti. Eşzamanlı olarak Kamil bin Adil, kardeşi el-Eşref ile Asya'daki Eyyûbî topraklarının yeniden dağıtılması için pazarlık yaptı.
Antlaşmanın metni günümüze ulaşmamıştır. Şartları yalnızca çeşitli Hristiyan ve Müslüman yazarların açıklamalarından bilinmektedir. Bunlar genel olarak uyum içindedir. Sultan, Toron kalesini ve Kudüs şehrini, Beytüllahim'i ve onu krallığın geri kalanına bağlayan bir koridorla birlikte devretti. Ayrıca Nasıra ve Sayda'nın Hristiyan mülkiyetinde olduğunu da tanıdı. Kudüs'teki Müslümanların kutsal yerleri olan Harem-i Şerif Müslümanların kontrolüne bırakıldı, ancak Hristiyanların erişim hakkı vardı. Hristiyan kaynaklar Friedrich'in Kudüs'ü yeniden tahkim etme hakkına sahip olduğunu iddia ederken, Müslüman kaynaklar bunu reddediyor.
Anlaşma Müslüman dünyasında bir felaket olarak görülmüş ve Hristiyanlarda çok daha iyi karşılanmıştır. Kudüs'ün mülkiyeti askeri değil dini bir önem taşıyordu. Şehir surları, yeniden güçlendirilmedi.
Arka plan

II. Friedrich, Haçlı seferine çıkma yeminini ettiği anda Eyyûbîlerle diplomatik temaslarda bulundu. 1215'te ve 1220'de sırasıyla kraliyet ve imparatorluk taç giyme törenlerinde haçlı yemini etti. Nisan 1213'te Papa III. Innocentius yeni bir haçlı seferi ilan etti ve bu sefer Beşinci Haçlı Seferi oldu. 1213 (veya muhtemelen 1217) gibi erken bir tarihte Friedrich, Kahire ve Şam'daki Eyyûbî saraylarına Cicalalı John adlı diplomatik bir elçi gönderdi. O dönemde Eyyûbî sultanı I. Adil, oğlu Kamil bin Adil ile birlikte Mısır'da hüküm sürerken diğer oğlu Muazzam bin Adil Şam'da hüküm sürüyordu.
İskenderiye Patriklerinin Tarihi'ne göre, II. Friedrich ve Kamil bin Adil 1227'de üç büyükelçilik alışverişinde bulundular. Friedrich ilk olarak 1227'de Mısır'a elçi gönderdi. Bunlar Sicilya'ya döndüklerinde yanlarında Kamil bin Adil'in elçisi Fahreddin'i getirdiler. Friedrich'in ikinci bir elçiliği daha sonra Kamil bin Adil'in elçisini eve kadar takip etti ve 1227 Eylül veya Ekim ayında oraya vardılar. Başpiskopos Berardo di Castagna, Friedrich'in elçileri arasındaydı. Temmuz veya Ağustos aylarında önden gönderilen Thomas of Aquino, Mısır'daki büyükelçiliğe katıldı. Daha sonra Muazzam bin Adil ile görüşmek için Kahire'den Şam'a gitti.
Arap kronikleri genel olarak Kamil bin Adil'in, Muazzam bin Adil'in Harezmşahlar Devleti ittifakına karşı Friedrich'ten askeri yardım aradığı konusunda hemfikirdir. Karşılığında Friedrich'e toprak teklif ettiği konusunda hemfikirler. İbn Vâsîl, el-Mekîn, Ebü'l-Fidâ ve İbn Haldun kendisine Kudüs'ü teklif ettiğini söylerken, Makrîzî sadece bazı kıyı bölgelerini teklif ettiğini söylüyor. Friedrich'in elçileri, amcası Selahaddin Eyyûbî tarafından fethedilen toprakların iadesini talep etmek için Muazzam bin Adil ile görüştü. Soğuk karşılandılar. Berardo di Castagna, Ocak 1228'de Kamil bin Adil'in hediyeleriyle Sicilya'ya döndü.
İmparatorluk büyükelçiliği Şam'dan ayrıldıktan kısa bir süre sonra Muazzam bin Adil öldü ve geride on iki yaşındaki varis Nasır Davud kaldı; o da  rahmetli kardeşinin topraklarının kontrolünü ele geçirmek niyetiyle kuzeye Nablus'a yürüyen Kamil bin Adil'e karşı yardım için başka bir amcası olan el-Eşref'e başvurdu. Bu onun Kudüs'ün kontrolünü ele geçirmesini sağladı, ancak Altıncı Haçlı Seferi Suriye'ye çıktığında aile anlaşmazlığı çözülmedi.
Haçlı seferinin arifesinde, Friedrich'in karısı Kudüs Kraliçesi II. İsabella öldü ve küçük oğulları Konrad'ı Kudüs kralı olarak, eski kralın eşi Friedrich'e vekil olarak bıraktı.
Şartlar

Anlaşmanın tam bir kopyası günümüze ulaşamamıştır. Terimleri, çeşitli Hristiyan ve Müslüman kaynaklarındaki parçalardan ve tanımlamalardan yeniden oluşturulmalıdır. Bunlar her zaman aynı fikirde değildir. Başlıca Müslüman kaynaklar İbn Ebi el-Dam'ın el-Ta'rīkh'i, Ali İbnü'l-Esîr'in el-Kāmil fī el-Ta'rīkh'i, İbn Vāṣil'in Mufarrij'i ve İbnü'l-Adîm'in Zubda'sıdır. Başlıca Hristiyan kaynakları Patrik Gerold, Töton üstadı Hermann von Salza ve İmparator Friedrich'in kayınbiraderi İngiltere Kralı III. Henry'ye yazdığı mektuplardır. Sonuncusu Roger of Wendover'ın tarihçesine dahil edilmiştir.
Anlaşmanın şartlarına göre Kudüs şehri, Lydda piskoposluğu da dahil olmak üzere onu krallığın kıyı mülklerine ve Akka'ya bağlayan bir bölge koridoruyla birlikte imparatora devredildi. Şehirde Harem-i Şerif, Müslüman bir garnizon ve bir kadı  ile Müslümanların elinde kalacak, hem Hristiyanların hem de Müslüman hacıların bu alana erişmeleri ve orada dua etme hakları olacaktı. Kudüs'teki diğer tüm Müslümanların gitmesi gerekiyordu. Yahudiler de gidecekti. Hristiyan kaynakları, Beytüllahim ile Kudüs arasındaki arazinin Friedrich'e devredildiğini, ancak Müslümanların şehre girişine izin verildiğini kaydediyor. Bu, Beytüllahim'in Kudüs'ün kontrolüne girdiğini düşünen Müslüman kaynaklarında kayıtlı değildir. El-Halil de dahil olmak üzere Kudüs çevresindeki köylerin, merkezi El Bireh'de bulunan Müslüman bir valinin yönetimi altında kalacağını kaydediyorlar.
Anlaşma, Akka, Yafa, Nasıra, Sayda ve Toron'un Hristiyan mülkiyetini tanıdı. Bu çoğunlukla zaten sahip olunan yerlerin tanınmasıydı. Nasıra 1204'te fethedilmişti ve Friedrich'in haçlı seferinin başlangıcında Sidon işgal edilmişti. Yıkılmış durumdaki Toron, dostluğun bir göstergesi olarak terk edildi. Anlaşma, 24 Şubat'tan (28 Rebiülevvel ) itibaren on yıl, beş ay ve kırk günlük bir ateşkes öngörüyordu. Bu, İslam hukukunda kâfirlerle ateşkes için öngörülen azami on yıl on ay içindeydi. Ateşkes, Friedrich'in Kamil bin Adil'e yönelik herhangi bir Hristiyan saldırısını desteklememesini zorunlu kılıyordu. Aynı zamanda mahkûmların değişimini de sağladı.
Hristiyan ve Müslüman anlatımları arasındaki en büyük farklılık, Friedrich'in Kudüs'ü yeniden güçlendirme hakkına sahip olup olmadığıyla ilgilidir. Kudüs Surları, 1219'daki Beşinci Haçlı Seferi sırasında Muazzam bin Adil tarafından önleyici bir şekilde yıkılmıştı. Müslüman kaynaklar Friedrich'in onları yeniden inşa etmeyeceğini bildiriyor. Ancak Friedrich, III. Henry'ye yazdığı mektubunda şehri "şimdiye kadarki kadar iyi bir durumda" yeniden inşa etmesine izin verildiğini iddia ediyor. Muhtemelen şehrin sadece surları onarılabilmiştir. Yafa Antlaşması'nın sağladığı haklar ne olursa olsun, antlaşmanın on yılı boyunca Kudüs yeniden güçlendirilmedi.
Uygulama

II. Friedrich, 17 Mart'ta Nablus kadısı Şemseddin'in eşliğinde Kudüs'e girdi. Ertesi gün Kutsal Kabir Kilisesi'nde taç giydi. 19 Mart'ta patriğin talimatı uyarınca Caesarea Başpiskoposu Peter, anlaşmanın koşullarının bir aforoz tarafından müzakere edilmesi nedeniyle Kudüs'ü yasak altına aldı ve türbelerini kapattı.
Sultan, hem şehrin teslimi sırasında yakınlarda olmak hem de Şam'ı almak için yardımına ihtiyaç duyan Eşref'e anlaşmalarını yeniden müzakere etmesi için baskı yapmak amacıyla Nisan sonuna kadar Tel el-Ajūl'da bekledi. Sonunda el-Eşref, Filistin ve Ürdün'de tazminat olarak Diyār Muḍar'ı el-Nāṣir ile birlikte Kamil bin Adil'e vermeyi kabul etti.
Yahudilerin kalacak yerleri olmadığından Yahudilerin Kudüs'ten sürülmesi, Yahudi hacının fiilen sona ermesi anlamına geliyordu. Bu durum, sonunda bazı Yahudi hacılarla, Yahudi bir boyacının şehirde yaşayabileceği ve böylece Yahudi hacıların kalacakları bir yer sağlanabileceği konusunda yapılan bir anlaşmayla çözüldü.
Reaksiyon

Hem Hristiyan hem de Müslüman dünyasında anlaşmaya verilen tepki büyük ölçüde olumsuzdu. Müzakerelerin gizliliği nedeniyle Kamil bin Adil'in akrabaları bile anlaşma kamuoyuna duyurulana kadar onun neyi kabul etmeyi planladığı konusunda büyük ölçüde karanlıktaydı. Bunun istisnası, müzakereler sırasında Tell al-Ajūl'a gelen Eşref'ti. Sibṭ ibn el-Cevzī, Eşref'in Kudüs'ün bırakılmasından rahatsız olduğunu ima etse de, Şam'ın ele geçirilmesiyle yatıştı.
İbnü'l-Esîr ve Bedreddin Aynî, Yafa anlaşmasının Müslüman dünyasında yarattığı güçlü olumsuz tepkiyi kaydediyor. Kuşatma altındaki Şam'daki konumunu güçlendirmek için el-Nāṣir Dāʾūd, Sibṭ ibn al-Jawzī'ye Emevî Camii'nde anlaşmayı kınayan ve Kudüs'ün kutsallığını öven bir vaaz vermesini sağladı. Müslüman dünyasında kamuoyu, 1187'de Selahaddin Eyyûbî tarafından fethedilmesi Eyyûbî hanedanının şerefi olan Kudüs'ün kaybına hazırlıklı değildi. Kamil bin Adil'e göre Kudüs askeri açıdan hem önemsiz hem de savunulamaz bir yerdi. Ateşkesin sona ermesinden sonra yeniden ele geçirilmesi kolay olacaktır. Kararını şu sözlerle savundu:
Biz onlara yalnızca bazı kiliseleri ve bazı yıkık evleri bağışladık. Hac ziyaretlerimizde bulunduğumuz kutsal bölgeler, saygı duyulan Kaya ve diğer tüm kutsal yerler olduğu gibi bizimdir; Müslüman ayinleri daha önce olduğu gibi gelişmeye devam ediyor ve Müslümanların kırsal il ve ilçelerde kendi valileri var.
Friedrich'in ordusundaki haçlılar için anlaşma büyük bir başarı olarak görülüyordu. Alman şair Freidank, Kudüs'ün kurtarılması hakkında yazarken şu soruyu sordu: "Günahkarlar mezardan ve görkemli haçtan daha ne isteyebilir ki?" Friedrich'in hizmetinde olan bir şair, ozan Guillem Figueira, Yafa anlaşmasını övdü ve Friedrich'in "Kudüs ve Ascalon'u fethettiğinde Kutsal Topraklarda onurlu, temiz bir başarı elde ettiğini, çünkü bir ok veya ok atılmadan önce" şarkısını söyleyerek Yafa anlaşmasını övdü. Ona ateş eden sultan ona güzel ve onurlu bir barış yaptı". Friedrich'in antlaşması, kendi takipçilerinin ötesinde, haçlı seferi idealinin terk edilmesi ve utanç verici bir uzlaşma olarak görülüyordu. Dini hiyerarşi ve Tapınakçılar ile Hospitalier askeri tarikatları, Friedrich'in kabul ettiği şartlar karşısında öfkelendiler. Bunun nedeni kısmen kendilerine danışılmaması ve anlaşmanın kabulünde söz hakkının olmamasıydı.
Yafa Antlaşması'ndan sonraki Haçlı devletlerinin haritası
Dehşet Gezegeni

| --- | --- |
Planet Terror
"Dehşet Gezegeni" (Planet Terror) filminin Türkçe sinema afişi
Yönetmen: Robert Rodriguez
Yapımcı: Robert Rodriguez Quentin Tarantino Elizabeth Avellan Erica Steinberg
Senarist: Robert Rodriguez
Oyuncular: Rose McGowan Josh Brolin Bruce Willis
Müzik: Robert Rodriguez
Görüntü yönetmeni: Robert Rodriguez
Kurgu: Robert Rodriguez Ethan Maniquis
Stüdyo: Dimension Films Rodriguez International Pictures The Weinstein Company
Dağıtıcı: Dimension Films
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Aksiyon, korku, bilimkurgu, gerilim
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2007
Çıkış tarih(ler)i: 21 Haziran 2007 Rusya 27 Temmuz 2007 Türkiye
Süre: 95 dakika (Uluslararası versiyon 105 dakika)
Ülke:  ABD
Dil: İngilizce
Diğer adları: Dehşet Gezegeni (Türkiye) Planète Terreur (Fransa) Grindhouse Présente Robert Rodriguez's Planète Terreur(Kanada) Robert Rodriguez's Planet Terror (ABD) Project Terror (ABD) Grindhouse: Planet Terror (Uluslararası) Grindhouse Presents: Robert Rodriguez's Planet Terror (ABD,DVD)
Resmî sitesi
Dehşet Gezegeni, 2007 ABD yapımı korku aksiyon filmidir. Özgün adı Planet Terror'dür. Senaryosunu Robert Rodriguez'in yazıp yönettiği filmin yapımcılarından biri de Rodriguez'dir. Rodriguez aynı zamanda filmin kurgusunu, müziklerini yapmış ve görüntü yönetmenliğini de üstlenmiştir. Bir biyolojik silah deneyinin yan etkisi olarak ortaya çıkan binlerce zombi benzeri yaratıktan kaçan bir grup sağlıklı insanın bunlara karşı verdiği mücadele anlatılmaktadır. Filmin başlıca rollerinde Rose McGowan, Josh Brolin, Bruce Willis, Freddy Rodríguez ve Marley Shelton oynamışlardır. Bu film yönetmenin Zombi filmleri türüne bir övgü filmi, bir saygı duruşudur. Bu film ABD'de özellikle 1970'li yılların slasher filmleri ve seri katil filmlerine bir saygı duruşu olarak Quentin Tarantino'nun eşzamanlı olarak  çektiği Ölüm Geçirmez (Death Proof) adlı filmle birlikte Grindhouse adı altında "iki film birlikte" gösterime sunulmuştu. Çünkü her iki filmde de selam durulan zombi filmleri, ucuz slasher'lar, exploitation filmleri, şiddet-karate filmleri gibi B filmler ve hatta pornografik filmler o yıllarda "Grindhouse" denen ikinci sınıf sinemalarda arka arkaya kesintisiz olarak gösteriliyordu. Filmlerin aralarına da reklam kurdelaları ile gelecek programların tanıtım parçaları konuyordu. Sürekli olarak 
projeksiyon makinesinde dönen ve sinemadan sinemaya sürünen film kopyaları haliyle yıpranıyordu. Tarantino'nun filminde de bu duruma gönderme yapılmıştır ve bilerek bozulmuş (çizikler, yanıklar, kopukluklar, atlamalar renk soluklukları, gerçek olmayan "gelecek program" fragmanları gibi) birçok bölüm yer alır. Hatta filmin sinema afişlerine bile bilerek eskimiş yıpranmış görünümü verilmiştir. Grindhouse'u oluşturan iki film, Dehşet Gezegeni (Planet Terror) ve Ölüm Geçirmez (Death Proof)'in yönetmenleri Rodriguez ve Tarantino aynı zamanda iki filmin de yapımcıları arasındadır.
Oyuncu kadrosu

Rose McGowan	... 	Cherry
Freddy Rodríguez	... 	Wray
Josh Brolin	... 	Block
Marley Shelton	... 	Dakota
Jeff Fahey	... 	J.T.
Michael Biehn	... 	Şerif Hague
Rebel Rodriguez	... 	Tony
Bruce Willis	... 	Muldoon
Naveen Andrews	... 	Abby
Julio Oscar Mechoso	... 	Romy
Stacy Ferguson	... 	Tammy
Nicky Katt	... 	Joe
Hung Nguyen	... 	Dr. Crane
Cecilia Conti	... 	Sağlık görevlisi #1
Tommy Nix	... 	Sağlık görevlisi #2
Film hakkında notlar

Grindhouse = Dehşet Gezegeni (Planet Terror) + Ölüm Geçirmez (Death Proof) + sahte "gelecek program" fragmanları.
İki film arasına serpiştirilen "sahte film fragmanları" ve yönetmenleri şunlardır:
Machete - Robert Rodriguez
Thanksgiving - Eli Roth
Werewolf Women of the SS - Rob Zombie
Don't - Edgar Wright
Cherry Rose McGowan.
"Grindhouse" iki film bir arada.
Sanal Sınıflar

Sanal sınıf, zamandan ve mekandan bağımsız olarak internet üzerinden (online) olarak belli bir amaç dogrultusunda toplanmış, öğrenciler ve liderden oluşan eşzamanlı eğitimin yapıldığı ortamdır.
Özellikleri ise;
Öğretmen ve öğrenciler birbirleri ile ses, görüntü ve chat (metin) yolu
ile iletişim kurabilirler.
Öğretmen herhangi bir sunuyu ya da çalışan bir uygulamayı kendi
bilgisayarı üzerinden öğrencilere öğretebilir.
Öğrenciler paylaşılan uygulamaları görmekle kalmayıp aynı zamanda
eklemeler de yapabilirler. (metin girme, çizim yapma vb.)
Öğretmen ve öğrenciler beyaz tahtayı kullanarak sanal sınıfta grup
için açıklamalar bırakabilirler.
Öğretmen sınıfı tartışma veya çalışma gruplarına bölebilir.
Daha sonra dinlemek amacı ile canlı oturumdan kayıt alınabilir.
Şeklinde sıralanabilir.
Yaşam istenci

Yaşam istenci (Almanca: der Wille zum Leben), yaşama isteği veya hayat iradesi ya da sadece isteme, (Almanca: der Wille) Alman filozof Arthur Schopenhauer tarafından geliştirilmiş kavram. Schopenhauer'e göre yaşam istenci; doğanın onsuz var olamayacağı, içgüdüsel davranışları harekete geçiren, insan varoluşunda sonsuz olan doyumsuz bir çabaya neden olan "irrasyonel, bilgisiz, kör, kesintisiz" bir dürtüdür.
Yaşam istencinin psikolojide kullanılan hayatta kalma istenciyle ilgisi yoktur. Bu maddede ikisinin ayrılığı aşağıda daha ayrıntılı olarak tartışılmaktadır. Kısaca, Schopenhauer yaşama istencinde herhangi bir şey yapmak veya düşünmenin arkasında yatan temel itkiden bahsetmekteydi, yaşamı tehdit eden koşullar altında kaçmak amacıyla koşmak veya kendini savunmak üzere savaşmaktan değil. Onun terimleriyle bu psikolojik hayatta kalma istenci; amaçsız varoluş için salt kör çabanın, yani doğanın sürekli değişen madde biçimlerindeki bir tiyatro oyununun taklit edilmesi olurdu.
Yaşama arzusu ile varoluşsal, psikolojik, toplumsal ve fiziksel acı kaynakları arasında önemli ilişkiler mevcuttur. Ölüme yakın deneyimlerin üstesinden gelen birçok kişi, hiçbir açıklama yapmadan yaşam istençlerini hayatta kalmalarının doğrudan bir bileşeni olarak tanımlamışlardır. Ölme isteği ile yaşama isteği arasındaki fark da intihar için bir risk etkenidir.
Kavram

Ruh biliminde yaşam istenci, kendini koruma dürtüsünün çoğu zaman bir kişinin hayatındaki mevcut durumun gelecekteki zamanda gelişeceği beklentisiyle ortaya çıkar. Yaşam istenci, hayatta kalmak için neden yaptığımız şeyleri yaptığımızı anlamayı denemek için önemli bir kavramdır ve kişinin ölüm eşiğindeki hayatta kalma çabasıyla veya sadece hayatına devam etmek için anlam bulmaya çalışan biri ile ilgili olabilir. Bazı araştırmacılar, korkunç ve dehşete düşüren deneyimler sırasında hayatta bir nedeni veya amacı olan insanların, bu tür deneyimleri bunaltıcı bulan insanlardan daha iyi durumda olduklarını söylemektedirler. İnsanlar her gün, bazıları moral bozucu, incitici veya acılı olabilen sayısız türde olumsuz deneyim yaşarlar. Hâlen devam eden bir tartışma, bu durumlarda yaşam istencini yerinde tutan şeyin ne olduğudur. Yaşam istencinin örneklerini deneyimlediğini iddia eden bazı kişilerin söylediklerinden birçok farklı açıklama ortaya çıkmıştır.
Arka plan

Yaşam istenci, insanlarda her zaman ana itici güç olması gerekmemekle birlikte çok temel bir dürtü olarak kabul edilir. Psikoterapide Sigmund Freud, zevk prensibini adlandırdı. Bu, insanın içgüdüsel olarak haz istemesi ve acıdan kaçınmasıydı. Avusturyalı Nörolog ve Psikyatr Viktor Frankl, bir Alman toplama kampında zaman geçirdikten sonra logoterapi veya "anlam istenci" adını vermiş olduğu bir psikoterapi geliştirdi. Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisi, insanların sevgi ve aidiyet için doğuştan gelen sahip oldukları iştahı vurgular. Ancak tüm bunlardan önce, Maslow'un piramidinde çok temel ve güçlü yaşam istenci vardır. Psikologlar, insanların hedefe yönelik bir tür olduğunu tespit etmişlerdir. Yaşam istencini değerlendirirken, eşzamanlı olarak var olan diğer dürtülerin göreceli güçleri ile arttırılabileceği veya azaltılabileceği akılda tutulmalıdır. Psikologlar genel olarak aynı görüştedir ki yaşam istenci, zevk alma istenci, üstünlük istenci ve bağlantı kurma istenci gibi kavramlar vardır. Aynı zamanda kimlik istenci veya anlamlı kişisel yanıtlar oluşturma isteği olarak adlandırılabilecek şeye ilişkin genellikle değişen derecelerde merak vardır. Yaşam istenci, diğer dürtüleri onsuz tatmin etmenin mümkün olmadığı bir düşüncedir. Buna karşın, tüm yaratıklar arasında diğer tüm dürtülere neden olan bir ortaklığın olması olasılığını göz ardı etmektedir.
Kendini Korumaya Benzerlik

Kendini koruma, bir organizmanın hayatta kalmasını sağlayan bir davranıştır. Acı ve korku, bu mekanizmanın ayrılmaz parçalarıdır. Acı, kişiyi zarar verici durumlardan uzaklaşmaya, hasarlı bir vücut parçasını iyileşirken korumaya ve gelecekte benzer deneyimlerden kaçınmaya motive eder. Çoğu acı, acıya sebep olan şey ortadan kalktığında ve vücut iyileştikten hemen sonra düzelir, ancak bazen uyaranın ortadan kalkmasına ve vücudun görünürdeki iyileşmesine karşın acı devam eder; ve bazen herhangi bir tespit edilebilir uyaran, hasar veya hastalığın yokluğunda acı ortaya çıkar. Korku, organizmanın güvenlik aramasına neden olarak adrenalin salgılanmasına neden olabilir; bu, artan güç ile işitme, koku ve görme gibi duyuların artması etkisine sahiptir. Kendini koruma, duygusal travmanın zihni çarpıtmasını önlemek için ihtiyaç duyulan başa çıkma mekanizmalarıyla ilgili olarak mecazi olarak da yorumlanabilir (bkz: savunma mekanizması.)
En basit canlı organizmalar bile (örneğin tek hücreli bakteriler), eğer varsa zarar verici bir çevreyi önlemeye yardımcı olacak bir tepki geliştirmek için tipik olarak yoğun seçici bir baskı altındadır. Organizmalar ayrıca iyi huylu bir ortamda adapte olurken de evrimleşirler (örneğin, bir deniz süngeri, besinleri daha iyi emmek ve işlemek için mevcut değişikliklere yanıt olarak yapısını değiştirir). Bu nedenle kendini koruma, neredeyse evrensel bir yaşam damgasıdır. Buna karşın, yeni bir tehditle karşılaştıklarında birçok türün kendini koruma tepkisi ya belirli bir konuda çok özelleşmiş ya da bu yeni tehditle başa çıkmak için yeterince uzmanlaşmamış olacaktır.[kaynak belirtilmeli] Bunun bir örneği olan dodo kuşu, doğal avcı hayvanların yokluğunda evrimleşmiş ve bu nedenle daha sonraları insanlar ve fareler tarafından avlanılırken uygun bir genel kendini koruma tepkisi veya korku göstermemiştir.