stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Postüral ortostatik taşikardi sendromu

| Postüral ortostatik taşikardi sendromu |
| --- | --- |
Diğer adlar: Kronik othostatik intolerans, postural taşikardi sendromu (POTS)

POTS'a bağlı uzuvlarda siyanoz
Olağan başlangıcı: 20 yaş civarında
Uzmanlık: Kardiyoloji, nöroloji
Belirtiler: Ayakta dururken: [[Baş dönmesi]], düşünme güçlüğü, bulanık görme, halsizlik
Süre: > 6 ay
Nedenleri: Değişken
Risk faktörü: Aile geçmişi
Tanı: Ayakta dururken kalp atış hızında 30 atım/dakika artış
Ayırıcı tanı: Dehidrasyon, kalp sorunları, adrenal yetmezlik, Parkinson hastalığı
Tedavi: Semptomlara neden olan faktörlerden kaçınmak, diyette tuz ve suyu artırmak, varis çorapları, egzersiz, bilişsel davranışçı terapi, ilaçlar
İlaç: Beta blokerler, piridostigmin, midodrin ve fludrokortizon.
Prognoz: Tedavi ile ~%90 iyileşme
Sıklık: ~ 500,000 (US)
Postüral ortostatik taşikardi sendromu (POTS), yatar pozisyondan ayağa kalkmaya geçişin kalp atış hızında anormal derecede büyük bir artışa neden olduğu bir durumdur. Bu durum baş dönmesi, düşünme güçlüğü, bulanık görme veya güçsüzlük gibi semptomlarla ortaya çıkar. Diğer yaygın olarak ilişkili durumlar arasında Ehlers-Danlos sendromu, mast hücre aktivasyon sendromu, irritabl bağırsak sendromu, uykusuzluk, kronik baş ağrıları, kronik yorgunluk sendromu ve fibromiyalji yer alır.
POTS'un bir çok sebebi olabilir. Çoğunlukla viral bir enfeksiyon, ameliyat veya hamilelikten sonra başlar. Risk faktörleri arasında hastalığın aile geçmişi de yer alır. Yetişkinlerde tanı, ayağa kalktıktan sonraki on dakika içinde dakikada 30 atıştan fazla kalp atış hızı artışına ve buna eşlik eden semptomlara dayanır. Ancak ayakta durma ile düşük tansiyon oluşmaz. Dehidratasyon, kalp sorunları, adrenal yetmezlik ve Parkinson hastalığı gibi benzer semptomlara neden olabilecek diğer durumlar mevcut olmamalıdır.
Tedavi, semptomları ortaya çıkaran faktörlerden kaçınmayı, diyetteki tuz ve su miktarını artırmayı, kompresyon çoraplarını, egzersizi, bilişsel davranışçı terapiyi (BDT) ve ilaç kulanımını içerir. Kullanılan ilaçlar arasında beta blokerler, piridostigmin, midodrin veya fludrokortizon yer alır. Viral enfeksiyon nedeniyle rahatsızlığı ortaya çıkan kişilerin %50'sinden fazlasının beş yıl içerisinde iyileştiği bildirilmiştir. Tedaviyle yaklaşık %90 oranında iyileşme görülmektedir. Amerika Birleşik Devletleri'nde 500.000 kişinin etkilendiği tahmin edilmektedir. Hastalığın ortalama başlangıç yaşı 20'dir ve kadınlarda yaklaşık 5 kat daha sık görülür.
I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı cepheleri

| g t I>  Dünya Savaşı cepheleri |
| --- | --- |
 Avrupa Balkanlar  Batı Cephesi  Doğu Cephesi  İtalya Cephesi Osmanlı Kafkasya  Çanakkale  Irak  Hicaz-Yemen  Suriye-Filistin  İran Afrika Güneybatı  Batı  Doğu  Kuzey Asya ve Pasifik Tsingtao Kuşatması Diğer cepheler Atlantik  Akdeniz 
Osmanlı cepheleri, Osmanlı İmparatorluğu'nun I. Dünya Savaşı'nda çarpıştığı cephelerdir.
Cepheler

Kafkasya Cephesi (1914-1918), Rusya'ya karşı.
Suriye-Filistin Cephesi (1914-1918), Büyük Britanya'ya karşı.
Irak Cephesi (1914-1918), Büyük Britanya'ya karşı.
Hicaz-Yemen Cephesi, Büyük Britanya'ya ve Arap isyancılara karşı.
Çanakkale Cephesi (1915), Büyük Britanya'ya ve Fransa'ya karşı.
İran Cephesi (1914-1918), Rusya ve Büyük Britanya'ya karşı.
Galiçya Cephesi (1916-1917), bir Osmanlı kolordusu 1916-17'de Berejanı kasabası çevresinde Rusya'ya karşı Avusturya-Macaristan safında savaşmıştır.
Balkan Cephesi (1916-1918), 10. ve 20. Osmanlı Kolordusu Alman, Avusturya ve Bulgar birlikleriyle beraber Büyük Britanya'ya, Fransızlara ve Sırplara karşı savaşmıştır.
Osmanlı donanmasının Sivastopol'deki Rus gemi ve limanlarına saldırması üzerine 1 Kasım 1914 günü Rus ordusu Kafkasya’da sınırı geçerek Osmanlı topraklarına girdi. Hemen ardından 2 Kasım'da Rusya, 5 Kasım'da İngiltere Osmanlı İmparatorluğu’na savaş ilan etti. Osmanlı Devleti de buna 14 Kasım'da Cihad-ı Ekber ilanıyla karşılık verdi.
Kafkas Cephesi

Ana madde: Kafkasya Cephesi
Ayrıca bakınız: Ardahan Harekâtı, Sarıkamış Harekâtı, Malazgirt Muharebesi (1915), Van Muharebesi ve Brest-Litovsk Antlaşması
Enver Paşa kumandasındaki Türk ordusu 21 Aralık'ta girişilen Sarıkamış Harekâtı ile (o zamanki Rus sınırı olan) Köprüköy - Eleşkirt hattında hücuma geçti. Sarıkamış yakınında Allahuekber Dağları'na ulaşan ordu burada 1915 Ocağının ilk haftasında ağır bir yenilgiye uğradı. 130.000 kişilik asker mevcudunun 90.000'i çarpışmalarda veya soğuktan donarak hayatını kaybetti. Geri kalanlar esir düştü.
Grandük Nikola kumandasındaki Rus ordusu bir yıllık bir bekleyişten sonra 13 Ocak 1916'da Erzurum cephesinde harekete geçti. 16 Şubat 1916'da Erzurum, 3 Mart'ta Bitlis ve Muş, 18 Nisan'da Trabzon, 24 Temmuz'da Erzincan düştü. Ancak Ağustos ayında Bitlis ve Muş geri alındı.
Rusya'da 1917 Mart ayında Çarlık rejimine karşı başlayan ayaklanma Kasım ayında Bolşevik rejimin kurulması ve 1918 Ocak ayında Rus ordusunun dağılması ile sonuçlandı. Rus ordusunun çekilmesi üzerine, onların boşalttığı alanlarda Antranik komutasındaki Ermeni birlikleri "Batı Ermenistan Geçici Hükümeti" ilan ettiler. Ancak hücuma geçen Türk ordusu karşısında tutunamayarak dağıldılar. 26 Şubat 1918'de Erzincan, 27 Şubat'ta Trabzon, 12 Mart'ta Erzurum, 2 Nisan'da Van kurtarıldı.
3 Mart 1918'de imzalanan Brest Litovsk Antlaşması ile Rusya savaşta kazandığı toprakları terk ederek 1878 öncesi sınırlara dönmeyi kabul etti. Bu sırada Tiflis'te kurulan Transkafkasya Cumhuriyeti'nin direnmesi üzerine Halil Paşa kumandasında ileri harekete geçen Türk ordusu 25 Mart'ta Oltu, 3 Nisan'da Ardahan, 5 Nisan'da Batum, 15 Mayıs'ta Gümrü, 20 Temmuz'da Nahçıvan'ı aldı ve nihayet 15 Eylül'de Nuri Paşa komutasındaki Kafkas İslam Ordusu, 1918 Bakü Muharebesi'ni kazanarak Bakü'ye girdi. Ekim başında da bir Türk müfrezesi Dağıstan'da kontrolü ele aldı.
Ancak 30 Ekim'de imzalanan Mondros Mütarekesi uyarınca Türk ordusu işgal ettiği Kafkasya topraklarını bırakarak 1914 sınırına geri çekildi. Türk ordusunun boşalttığı Batum, Ardahan ve Kars'ta kurulan Milli Şura Hükümetleri 1919 ilkbaharında Kafkasya'daki İngiliz kuvvetleri tarafından tasfiye edildi.
Çanakkale Cephesi

Ana madde: Çanakkale Savaşı
İstanbul'u bir deniz harekâtıyla ele geçirerek Osmanlı İmparatorluğu'nu saf dışı bırakmak ve zor durumda olan Rusya'ya güneyden yardım ulaştırmak projesi savaşın ilk aylarında Büyük Britanya Mühimmat Bakanı Winston Churchill ve Kraliyet Donanması Komutanı Amiral Lord Fisher tarafından ortaya atıldı. Savaşın Alman cephesinde kazanılacağına inanan Kara Kuvvetleri Komutanı Lord Kitchener ise bu projeye karşı çıktı.
Alman Genel Karargâhı Çanakkale'den gelebilecek tehlikeyi sezerek Çanakkale istihkâmlarının güçlendirilmesine ve boğazın mayınlanmasına karar verdi. Albay Wehrle komutasındaki bir alay bu işle görevlendirildi.
18 Mart 1915'te Fransız ve İngiliz donanmalarından oluşan bir filo Çanakkale Boğazı'nı geçmeye teşebbüs etti, ancak ağır topçu ateşi ve mayın patlamaları sonucunda ilerleyemeyerek geri çekildi.
24 Mart'ta İstanbul'daki Alman Askeri Heyeti'nin başı olan Mareşal Liman von Sanders Çanakkale'nin karadan savunmasıyla görevlendirilen 5. Ordu komutanlığına getirildi. 25 Nisan'da İngiliz, Fransız ve ANZAC (Avustralya-Yeni Zelanda Gönüllü Kolordusu) birlikleri Çanakkale Boğazı civarında üç noktada karaya çıktılar. Ancak şiddetli Türk direnişi karşısında ilerleyemeyerek sahil hattındaki dar bir alana sıkıştılar.
Ağustos başında Gelibolu Yarımadası'nın kuzeyine yapılan ikinci müttefik çıkarması da Anafartalar Muharebeleri ile durduruldu. Düşman askeri 8-9 Aralık 1915 gecesi Gelibolu yarımadasını deniz yoluyla tahliye etti.
Çanakkale Savaşı'na kaymakam (günümüzde yarbay) rütbesiyle katılan Mustafa Kemâl Bey, büyük yararlıklar göstererek albaylığa yükseltildi.
Irak Cephesi

Ana madde: Irak Cephesi
İngilizler, Osmanlıların Hindistan sömürgelerini ele geçirme riski olduğundan bu cepheyi açtı. Ayrıca Osmanlıların Musul ve Kerkük petrol hatlarını İngilizler önemli görüyordu.
Şattülarap Nehri üzerindeki Abadan'da İngiliz petrol tesislerini koruma altına almak amacıyla 7 Kasım 1914'te İngilizler (nehrin Osmanlı yakasında bulunan) Fao Adası'na asker çıkardılar. 21 Kasım'da Basra İngilizlerin eline geçti.
1915'te İttihat ve Terakki fedaisi ve Teşkilat-ı Mahsusa üyesi olan binbaşı Süleyman Askerî Bey komutasında düzensiz bir birlik İngiliz kuvvetlerine karşı akınlar ve sabotaj eylemleri düzenledi. Bunun üzerine Mayıs ayında General Townshend kumandasındaki İngiliz ordusu Bağdat'ı ele geçirmek üzere hareket etti. 24 Temmuz'da Nasıriye, 29 Eylül'de Kût'ül-Amâre düştü. 22 Kasım'da Selman-ı Pak Muharebesi'nde Mareşal von der Goltz komutasındaki Türk ordusu bir zafer kazandı; Kût'ül-Amâre Kuşatması'na daha fazla dayanamayan General Townshend komutasındaki İngiliz Ordusu 29 Nisan 1916'da teslim oldu.
1917'de Irak'taki Türk kuvvetlerinin İran'a sevk edilmesi üzerine tekrar harekete geçen İngilizler 11 Mart 1917'de Bağdat'ı ele geçirdi. Bunu izleyen aylarda Musul hariç Kuzey Irak'ın büyük bir kısmı İngilizlerin eline geçti.
Suriye-Filistin Cephesi

Ana madde: Suriye-Filistin Cephesi
Ayrıca bakınız: Birinci Kanal Harekâtı, İkinci Kanal Harekâtı, Arap İhtilali, T. E. Lawrence, Birinci Gazze Savaşı, İkinci Gazze Savaşı, Üçüncü Gazze Savaşı ve Şam Muharebesi (1918)
Cemal Paşa komutasındaki Osmanlı Ordusu, İngiliz idaresinde olan Mısır'ı fethetmek amacıyla 28 Ocak 1915'te Süveyş Kanalı'na saldırdı. Saldırı hezimetle sonuçlandı.
27 Temmuz 1916'da Albay von Kress kumandasında 4. Ordu'nun giriştiği İkinci Kanal Seferi de yenilgiyle sona erdi. Bu olay üzerine İngiliz ordusunun generali Edmund Allenby Mısır'a gönderilerek, bir karşı saldırı için hazırlıklara başladı. Allenby'nin hazırlıkları çerçevesinde, daha önce Suriye ve Filistin'de kazılara katılmış olan Oxford'lu arkeolog ve sanat tarihçisi T. E. Lawrence, Osmanlı idaresine karşı bir Arap İsyanı örgütlemekle görevlendirildi.
27 Haziran 1916'da Mekke Şerifi Hüseyin Osmanlılara karşı isyan ederek Hicaz Krallığı'nı ilan etti. Ürdün, Suriye ve Filistin Araplarının büyük bir kısmı açık veya gizli şekilde Hüseyin ve oğulları Faysal ve Abdullah'ın isyanına katıldı.
Yıldırım Ordular Grubu Kumandanı Alman Mareşal Otto Liman von Sanders 1918 yılının Mart ayında Osmanlı 7. ve 8. ordularının durumunu anılarında anlatır. Orduda Cephane, ayakkabı, yazlık giysi yoktu. Topçu bataryaları atacak mermi bile bulamıyordu. Askerler, kışlık yün giysiler ile 55-60 derece sıcakta ayakkabısız olarak savaşıyordu. Cephe gerisinde ihtiyat birlikleri yoktu onun yerine 200 km uzunluğunda bir boşluk vardı. Atlar ve yük taşıyan hayvanlara bile birkaç aydan beri ne yeterli yiyecek ne de su veriliyordu. 8 Mart 1917'de İngiliz kuvvetleri Gazze'de saldırıya geçerek stratejik Han Yunus mevkiini işgal etti. 6 Kasım 1917'deki Üçüncü Gazze Muharebesi'nde kesin bir üstünlük elde eden İngilizler, 17 Kasım'da Yafa'yı (bugünkü Tel-Aviv), 9 Aralık'ta da Kudüs'ü ele geçirdiler. 21 Şubat 1918'de Eriha düştü. Bunu izleyen aylar, Şeria cephesinde sonuçsuz çarpışmalarla geçti.
I. Dünya Savaşı'nın Osmanlı bozgunuyla sonuçlanmasına ve Suriye'nin elden çıkmasına yol açan son karşılaşma 19 Eylül 1918'de başladı. Bu tarihte Nablus yakınında aniden saldırıya geçen İngiliz kuvvetleri, Mecidiye/Megiddo Meydan Muharebesi'nde Mareşal Liman von Sanders komutasındaki Türk ordular grubunu kesin bir yenilgiye uğrattı. Muharebede, 5 İngiliz ve 1 Fransız tümeninde toplam 50.000 kişiden oluşan düşman kuvvetleri iki Osmanlı ordusunu tümüyle dağıtarak büyük bir kısmını esir aldı. 21 Eylül'de düşman eline geçen Nasıra'da 18.000 asker esir düştü. 22 Eylül'de yerli halkın ayaklanarak Türk karargâhına saldırdığı Şam, 1 Ekim'da İngiliz işgaline girdi. 23 Eylül 1918'de istifa eden Liman von Sanders'in yerine, Yaver-i Fahri Hazret-i Şehriyari unvanı da verilen Mirliva Mustafa Kemal Paşa atandı. 6 Ekim'de Humus, 27 Ekim'de Halep şehirleri de İngiliz kuvvetleri tarafından işgal edildi.
Hicaz-Yemen Cephesi

I. Dünya Savaşı boyunca Osmanlı İmparatorluğu 4 Tümenlik bir kuvvetle Arabistan'daki kutsal İslam şehirlerini korumaya çalıştı. 7. Kolordu'nun birer tümeni Hicaz, Asir, San'a ve Hudeybe'de konuşlandırılmıştı. Uzaklık sebebiyle bu tümenlere yeni asker, malzeme ve silah desteği sağlanamıyordu. 1916 yılında İngilizlerin kışkırtmasıyla, Araplar Osmanlı Kuvvetlerine karşı ayaklandı. Mekke Emiri Hüseyin, bağımsızlığını ilan etti. Yemen'de İmam Yahya Osmanlılara bağlı kalırken Asir'de Seyyid İdris de ayaklanmaya katıldı. 1917 Şubatında Hicaz Seferi Kuvvetler Komutanlığı'na atanmak üzere, Şam'a gelen Mustafa Kemal Paşa, Hicaz'ın boşuna savunulmayıp boşaltılmasını istedi. Manevi sebeplerden dolayı bu istek Fahrettin Paşa tarafından uygulanmadı. Komutanlık ataması da yapılmadı. Bin bir güçlükle Medine'yi, Yemen'i, Asir'in kuzeyini I. Dünya Savaşı sonuna kadar savunan 7. Kolordu Mondros Mütarekesi'nden bir müddet sonra, 23 Ocak 1919'da teslim oldu.
Osmanlı Devleti'nin savaştan çekilmesi

Osmanlı Devleti Brest-Litovsk Antlaşması ile doğudaki topraklarını kurtardı. Kafkasya'da Ermenilerin, Gürcülerin ve Azerbaycan Türklerinin Bolşevik rejimi tanımayarak bağımsızlıklarını ilan etmeleri üzerine, Kafkasya'ya doğru harekete geçildi. Enver Paşa, buralar alındıktan sonra Türkistan'a sarkarak Orta Asya Türklerini de İmparatorluk içine katarak bir Pan-Türk Birliği kurmak istiyordu. 1918 Eylülünde Türk Kuvvetleri Bakü'ye girdi. Buradan daha öteye gidilirken, Osmanlı Devleti, batıdan İstanbul'a saldırılacağı için, 30 Ekim 1918'de mütareke imzalamak zorunda kaldı.
Osmanlı Devleti Kafkas cephesinde ilerlerken, Filistin ve Irak cephelerinde durumu kötüleşmekteydi. İngilizlerin 40.000 kişilik Türk kuvvetine karşı 200.000 kişilik bir kuvvetle yaptıkları taarruzlar sonunda, Eylül ve Ekim aylarında Amman, Beyrut ve Şam'ı aldılar. Filistin cephesindeki başarılar üzerine, Irak cephesinde bulunan İngiliz kuvvetleri de Musul'u almak üzere harekete geçti ve Mondros mütarekesinden 6 gün sonra, 5 Kasım 1918'de Musul'a girdiler. Filistin ve Irak cephelerindeki yenilgiler üzerine, 1918 Şubatında sadarete gelmiş bulunan Talat Paşa kabinesi Ekim ayında istifa etti. İttihad ve Terakki'nin on yıllık iktidarı bu şekilde sona erdi. Yeni kabineyi İzzet Paşa kurdu. Bulgaristan'ın savaştan çekilmesi üzerine İngiliz ve Fransızlar Trakya'da 7 tümenlik bir kuvvet kurup, İstanbul ve Boğazlar üzerine harekete hazırlanmaya başlamıştı. Güney cephesinden de olumsuz haberler gelince, İzzet Paşa hemen mütareke yapmak istedi.
Savaşın sonucu

Cepheden gelen bozgun haberleri üzerine 5 Ekim'de Talat Paşa hükûmeti Wilson Prensipleri çerçevesinde ateşkes isteminde bulundu. 8 Ekim'de İttihat ve Terakki hükûmeti istifa etti. 14 Ekim'de Ferik (general) Ahmet İzzet Paşa yönetiminde "partilerüstü" geçiş hükûmeti kuruldu. 24 Ekim'de İngiltere ateşkes teklifini kabul ederek bir Türk murahhasının Limni Adası'ndaki Mondros (Moudros) limanına gönderilmesini önerdi. Mondros'a giden eski Bahriye Nazırı Rauf Bey 30 Ekim'de savaşın fiili bölümünü sona erdiren Mondros Mütarekesi'ni imzaladı.
Türkiye ile İngiltere, Rusya, Fransa, İtalya ve diğer İtilaf Devletleri arasındaki savaş hali ancak 24 Temmuz 1923'te imzalanan Lozan Antlaşması ile sona erdi.
Not

1 2 3  Broadberry, S. N.; Harrison, Mark (2005). The Economics Of World War I. Cambridge University Press. s. 117. ISBN 0521852129.
↑  Gerd Krumeich: Enzyklopädie Erster Weltkrieg, UTB, 2008, 3825283968, p. 761 (Almanca).
↑  A Brief History of the Late Ottoman Empire, M. Sükrü Hanioglu, page 181, 2010
↑  "MK/QİO ilə işğalçı qoşunların say tərkibi, silah və hərbi texnikasına BAXIŞ (FOTOLAR) - I Yazı". 23 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Haziran 2023.
↑  Kostiner, Joseph (1993). The Making of Saudi Arabia, 1916–1936: From Chieftaincy to Monarchical State. Oxford University Press. s. 28. ISBN 0195360702.
↑
↑  A.g.e., s. 51.
↑  Vahdettin, M. Kemal ve Milli Mücadele, yalanlar, yanlışlar, yutturmacalar, Turgut Özakman
1 2  20.Yüzyıl Siyasi Tarihi - Fahir Armaoğlu, 5C
Galiçya Cephesi ve 15. Kolordu Rozet Madalyaları
Krisp

| --- | --- |

Geliştirici(ler): Krisp Technologies, INC.
İşletim sistemi: macOS, Windows
Resmî sitesi: http://www.krisp.com
Krisp, konuşma esnasında oluşacak yankıları ve gürültüleri azaltmak için kullanılan bir yazılımdır. Sesi yapay zeka kullanarak gürültülerden arındırır. Yaklaşık 800 yazılım Krisp'in teknolojisini kullanmaktadır. Discord da Krisp'in teknolojisini kullanan yazılımlardan biridir.
Dracunculidae

Dracunculidae, Dracunculoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Vıçıtırın Ayaklanması

Vucitrn Ayaklanması, 1717 yılında Sırplar tarafından çıkarılan ayaklanmadır. 1716-18 yılları arasında gerçekleşen Avusturya-Osmanlı Savaşı sırasında Avusturyalı güçler, Batı Moravaya'da bulunan Sırplar'dan yardım aldı. Bunun üzerine Osmanlı İmparatorluğu, Kosova ve komşu bölgelerde yaşayan Sırplara karşı 17. yüzyılın sonunda yapılan zulümü tekrarladı. Vučitrn ve civar bölgelerinde, Sırp halkı zulme karşı büyük bir ayaklanma çıkardı. Osmanlılar, Arnavutların desteği ile ayaklanmayı vahşice bastırdı. Sırplar, Osmanlı'dan kaçmak için hazırlık yaparken, Avusturyalı güçleri, Sırbistanı ele geçirdi ve Sırbistan Krallığını kurdu.
Alessandro Plizzari

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Alessandro Plizzari
Doğum tarihi:  12 Mart 2000 (24 yaşında)
Doğum yeri:  Crema, İtalya
Boyu:  1,94 m (6 ft 4+1⁄2 in)
Mevkii:  Kaleci
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Milan
Numarası:  77
Altyapı kariyeri
:  Milan
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2016- |  Milan |  0 |  (0) |
| 2017-2018 |  → Ternana (kiralık) |  19 |  (0) |
| 2018-2019 |  → Livorno (kiralık) |  21 |  (0) |
| 2019-2020 |  → Reggina (kiralık) |  10 |  (0) |
| Toplam |   |  50 |  (0) |
Millî takım kariyeri
| 2015 |   İtalya U-15 |  6 |  (0) |
| 2015 |   İtalya U-16 |  3 |  (0) |
| 2016 |   İtalya U-17 |  7 |  (0) |
| 2016-2018 |   İtalya U-19 |  14 |  (0) |
| 2017-2019 |   İtalya U-20 |  10 |  (0) |
| 2019- |   İtalya U-21 |  2 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 29 Ocak 2022 
Alessandro Plizzari (d. 12 Mart 2000, Serie A takımlarından Milan kulübünde oynayan İtalyan kaleci.
Kulüp kariyeri

Futbola Milan altyapısında başlayan Alessandra Plizzari, Eylül 2016'da A takıma alınmıştır. Milan'ın U-19 takımıyla maçlara çıkmaya devam eden genç kaleci, henüz A takım ile maça çıkamamıştır.
Uluslararası kariyeri

İtalya'nın U-15, U-16, U-17 ve U-19 millî takımlarında oynayan Plizzari, toplamda 17 maçta forma giymiştir.
Boldenon

Boldenonun Kimyasal Yapısı.
Boldenon, doğal olarak oluşan bir anabolik-androjenik steroid ve testosteronun 1(2)-dehidrojene analoğudur. Boldenonun kendisi hiçbir zaman pazarlanmamıştır; farmasötik bir ilaç olarak, undesilenat ester olan boldenon undesilenat olarak kullanılır.
Darolutamid

Darolutamid, prostat kanseri tedavisinde kullanılan antiandrojen reseptör inhibitörüdür.
Darolutamid, erkeklerde metastatik olmayan, kastrasyona dirençli prostat kanserinin tedavisinde kullanılan antiandrojen bir ilaçtır. Metastatik olmayan kastrasyona dirençli prostat kanserini (nmCRPC) cerrahi veya tıbbi kastrasyonla birlikte tedavi etmek için özel olarak onaylanmıştır. İlaç günde iki kez yemekle birlikte ağızdan alınır.
Kastrasyona eklenen darolutamidin yan etkileri yorgunluk, asteni, kol ve bacaklarda ağrı ve döküntüyü içerebilir. Darolutamid, steroidal olmayan bir antiandrojendir (NSAA) ve androjen reseptörünün (AR) seçici bir antagonisti olarak görev yapar. İkinci veya üçüncü nesil NSAA olarak anılır.
Darolutamid 2011 yılında patentlenmiş ve Temmuz 2019'da ABD'de, Mart 2020'de Avrupa Birliği'nde  ve Temmuz 2020'de Avustralya'da tıbbi kullanım için onaylanmıştır.
Zanoteron

Zanoteron, hiçbir zaman pazarlanmayan steroidal bir antiandrojendir. İyi huylu prostat hiperplazisinin (BPH) tedavisi için araştırılmıştır, ancak faz II klinik deneylerde yeterli etkinlik gösterememiştir ve ayrıca kabul edilemez bir insidans oranı ve yan etkilerin ciddiyeti (örneğin, meme ağrısı ve jinekomasti) göstermiştir. Bu nedenle, daha fazla geliştirilmemiştir.
Kılburun Yarımadası

| --- | --- |
Kılburun Yarımadası (Ukrayna) 
Koordinat: 46°30′27″K 31°46′44″D﻿ / ﻿46.50750°K 31.77889°D﻿ / 46.50750; 31.77889
Ülke:  Ukrayna
Nüfus: (Кінбурнська коса 05154.JPG)
Kılburun Yarımadası (Ukraynaca: Кінбурнський півострів, romanize: Kinburnskyi pivostriv, Rusça: Кинбурнский полуостров, romanize: Kinburnskiy poluostrov), Ukrayna'nın güneyinde; Dnipro-Bug haliçini Karadeniz'den ayıran yer alan alçak bir yarımadadır. Uzunluğu 45 km, genişliği 4–12 km, yüzölçümü ise 215,6 km²'dir.  İdari olarak yarımada iki bölgeye ayrılmıştır: Yarımadanın batı kısmı Mikolayiv Oblastı Mykolaiv ilçesinde, doğu kısmı ise Herson Oblastı Skadovsk ilçesinde yer almaktadır. Yaklaşık 10 km boyundaki Kılburun Kıyı Oku ile sonlanan yarımadanın kıyı şeridinin toplam uzunluğu 106 km  olup,  bunun 23 km'si açık deniz alanını kapsamaktadır. Yarımadanın koruma altındaki alanları (Karadeniz Biyosfer Rezervi, "Svyatoslav'ın Beyaz Sahilleri" Milli Parkı, "Kılburun Kıyısı" Bölgesel Peyzaj Parkı, "Yahorlyk Körfezi" sulak alanları) toplam yarımada alanının %68'ini oluşturmaktadır.
Adının kökeni

Kılburn Yarımadası, 16. yüzyılda Osmanlılar tarafından Dinyeper Nehri'ni korumak amacıyla inşa edilen Kılburun Kalesi'nden adını almıştır. İsmi, Türkçe "Kılburun" kelimesinden türetilmiş olup "ince burun" anlamına gelir. Kale, Osmanlılar ile önce Ukrayna Kazakları, daha sonra ise Ruslar arasında sık sık çatışmalara sahne olmuştur. 1787 ve 1855 yıllarında kale için yarımadada savaşlar yaşanmıştır.
Günümüz yarımadası antik çağlarda Fenikeli tüccar ve korsanlar tarafından iyi biliniyordu. Bu bölge bir zamanlar Gilea (Boristenidler) olarak adlandırılıyordu. Antik Yunan tarihçisi Herodot, MÖ 5. yüzyılda bu toprakları ziyaret etmiş ve "Eğer Boristen (Dinyeper) nehrini geçerseniz, denizden ilk olarak Gilea'ya ulaşırsınız, onun yukarısında ise tarımla uğraşan İskitler yaşar" diye yazmıştır.
972 yılında, Bulgar seferinden dönerken Novgorod ve Kiev Prensi Svyatoslav yarımadada kışlamıştır.
Arkeoloji

MÖ 6. yüzyılın başlarında, Kılburun Yarımadası'nda, Dinyeper deltasının bir kolunun sol kıyısında Yagorlik adlı bir zanaat yerleşimi kurulmuştur. Bu yerleşim mevsimlik bir pazar ve zanaat merkeziydi. Burada Trakya bölgesinden, Orta Dinyeper'den, Kuzey Kafkasya'dan ve hatta uzak doğu bölgelerinden gelen insanlar çalışmaktaydı. Bu durum, Yagorlik yerleşimindeki atölyelerde üretilen bakır ve bronz eşyaların çok geniş bir tipolojik çeşitliliğe sahip olmasıyla kanıtlanmaktadır.
1853 yılında sahil yakınlarında Yunan kolonileri tarafından bırakılmış bir Aşil sunağı bulunmuştur (2012 yılında buraya bir kopyası dikilmiştir). 2012-2013 yıllarında Kılburun sularında, MÖ 5. yüzyılın üçüncü çeyreğine tarihlenen antik bir Yunan gemisinin kalıntıları keşfedilmiştir. Gemi zeytinyağı ve şarap taşıyordu. Bu, Ukrayna'nın Karadeniz sularında bulunan antik döneme ait en eski eserdir.
Yarımada Vareglerden Yunanlara uzanan ticaret yolu üzerinde yer alıp Kiev Rus döneminden kalma bronz bir tütsülük tipi kadeh, metal tabak parçaları, Kiev Rus savaş baltası, gümüş şamdan, haç şeklinde bir kurşun amulet ve Bizans seramik parçaları gibi buluntular burada keşfedilmiştir.
Kılburun Kalesi, 15. yüzyılda Türkler tarafından Kılburun Koyu'nun uzak kısmında inşa edilmiştir. 1787 yılında Aleksandr Suvorov komutasındaki ordu, burada büyük bir Osmanlı çıkarma kuvvetini yenilgiye uğratmıştır. Kırım Savaşı sırasında kale Fransız-Britanya donanması tarafından yıkılmış ve kalıntıları daha sonra kuzeyde yapay bir ada inşasında kullanılmıştır. Burada Çernomorsk Kazak Ordusu'nun atamanı ve Çernomorsk Kazak Filosu komutanı Sidor Bily'nin mezarı bulunmaktadır.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.