stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tanju Korel
Filmografisi > Oyuncu olarak

1966: İstanbul Dehşet İçinde
1966: Eşkiya
1967: Aşkın Merhameti Yoktur
1967: Her Zaman Kalbimdesin
1967: Kadın Düşmanı
1967: Kamalı Zeybeğin İntikamı
1967: Kamalı Zeybek Çakırcalı'ya Karşı
1967: Seni Affedemem
1967: Yanık Kalpler
1968: Affet Beni Allahım
1968: Anjelik ve Deli İbrahim
1968: Dev Adam
1968: Gültekin Asya Kartalı
1968: Kara Öfke
1968: Kral Kim
1968: Nuri Bey Mafiaya Karşı
1968: Bozkırlar Şahini Targan
1969: Cingöz Recai
1969: Devlerin Öcü
1969: Dikenli Hayat
1969: Gülnaz Sultan
1969: Gültekin Amazon Kızlara Karşı
1969: Hayat Kurbanı
1969: Hedefte Vuruşanlar
1969: Kara Efe
1969: Kendi Düşen Ağlamaz
1969: Köprüden Geçti Gelin
1969: Sürgünler
1969: Yanık Kaval
1969: Yaşayan Hatıralar
1969: Yuvamı Yıkamazsın
1969: Yuvasızlar
1970: Anadolu Kini
1970: Asi ve Cesur
1970: Aslan Yürekli Mahkum
1970: Bomba Ahmet
1970: Donanma Kamil
1970: Kara Leke
1970: Koçum Ali
1970: Koreli Kemal
1970: Kurt Kanı
1970: Ölüm Çemberi
1970: Sen de Bizdensin
1970: Yanık Kezban
1970: Yiğitlerin Dönüşü
1970: Yiğitlerin Türküsü
1970: Vur Okşa ve Öp
1971: Cehenneme Dolmuş Var
1971: Dudaktan Silaha
1971: En Kralına Tek Kurşun
1971: Haraç
1971: Hem Döğüş Hem Seviş
1971: Kötüler Affedilmez
1971: Kupa Ası Maça Kızı
1971: Mezarını Kaz Beni Bekle
1971: Öldüren Yumruk
1971: Ölüm Bana Vız Gelir
1971: Silahlar Susmasın
1971: Sıra Sende Yosmam
1971: Yumruk Yumruğa
1971: Bugün Bende Yarın Sende
1972: Atmaca Mehmet
1972: Belalılar Belalısı
1972: Bir Garip Adam
1972: Cehennemin Beş Delisi
1972: İnsafsız
1972: Kan Dökmez Remzi
1973: Başlık Parası
1973: Ben Böyle Doğdum
1973: Dağlar Kurbanı
1973: Muhteşem Hırsız
1973: Tek Kollu Bayram
1974: El Kapısı
1974: Huma Kuşu
1974: Kahramanlar
1974: Karaların Ali
1974: Televizyon Niyazi
1974: Göç
1975: Kanlı Sevda
1975: Tornavida Yaşar
1976: Afilli Delikanlı
1976: Elmanın Alına Bak
1977: Affedilmeyen
1977: Çakal Avı
1977: Hayata Dönüş
1977: Oynaş
1977: Sarmaş Dolaş
1978: Batak
1978: Töre
1978: Uyanış
1983: Bekleyiş
1983: Çelik Mezar
1983: Küçük Eller
1985: Öfkenin Bedeli
1986: Duvardaki Kan
1986: Hesap Günü
1986: 39. Basamak
1987: Çakırcalı Mehmet Efe
1987: Efeler Diyarı
1987: Dokuz Dağın Efesi
1987: İstiklal
1987: Sayın Bay Kabadayı
1988: Melekler Şahidimdir
1990: Kara Elmas
1992: Büyük Mükafat / Molla Hüsrev Hz.
1993: Geceler
1994: Gerilla
1995: Deniz Kızı
1995: Yalı
1998: Kırık Hayatlar
1998: Sibel
2000: Paşa Baba Konağı
2001: Benim İçin Ağlama
2001: Cinlerle Periler
2001: Vasiyet
2002: Zeybek Ateşi
2003: Yeşilçam Denizi
2005: Zeytin Dalı
Filmografisi > Senarist olarak

1998: Kırık Hayatlar
Filmografisi > Yapımcı olarak

1990: Kara Elmas
Filmografisi > Yönetmen olarak

Laiklik ve Laik Devlet Anlayışı
Bitlis (1990)
Kırşehir'in Dili (1991)
Çanakkale Şehitleri ve Şehitlikleri
Türk Sineması'nda Sansür ve Yasaklar
İlgili kitaplar

Korel Busbee, Zeynep (2007). Babamla Son 84 gün. İstanbul: Epsilon Yayınevi. s. 184. ISBN 978-9944820271.
Ayşe Mayda

| Ayşe Mayda |
| --- | --- |

Doğum: 16 Eylül 1916(1916-09-16) İzmir, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 20 Aralık 2021 (105 yaşında) İzmir, Türkiye
Ölüm sebebi: Çoklu organ yetmezliği, zatürre
Defin yeri: Kokluca Mezarlığı
Eğitim: Özel İzmir Amerikan Koleji, İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi
Meslek: Ortodontist
Tanınma nedeni: Türkiye'nin ilk kadın ortodontisti olması

Ayşe Mayda (16 Eylül 1916, İzmir - 20 Aralık 2021, İzmir), Türkiye'nin ilk kadın ortodontistidir.
Hayatı ve kariyeri

Ayşe Mayda, evlerinin yakınındaki anaokulunda eğitim yaşamına başladı. O tarihlerde evlerine yakın sayılabilecek iki okul bulunmaktaydı. Bunlardan ilki yalnız erkek öğrencilerin devam edebildiği Özel Dar'ül İrfan İlkokulu, diğeri ise İzmir'in ilk özel kız okulu olan ve Ayşe Mayda'nın da bitirdiği Ravza-i İrfan İlkokuludur. Babası 1923'te aldığı Kâmil Paşa Köşkü'nü kiraya vermiş, köşk İtalyan okuluna dönüştürülmüştür. İtalyan okulunun daha disiplinli olması nedeniyle Mayda eğitimine burada devam etmiştir. Fakat bütün arkadaş çevresinin Özel İzmir Amerikan Kolejinde olması nedeniyle 1928 yılında 12 yaşında 5. sınıfa başlamıştır. 1937 yılında Özel İzmir Amerikan Kolejini bitiren Mayda, üniversite için İstanbul'a gitmiştir. İzmir Amerikan Kız Kolejini bitiren Ayşe Mayda aynı yıl İstanbul Üniversitesinin o günkü adıyla "Diş Tababeti Mektebi"ne kaydoldu ve Alfred Kantorowicz'in öğrencisi oldu.
1941 yılında okulunu bitirdi. Hocası Pr. Alfred Kantorowicz'in önerisiyle İstanbul Üniversitesinde Kantorowicz'in asistanı olarak kaldı. Ayşe Mayda, İkinci Dünya Savaşı'nda yokluk yıllarında ailesine ait Salih İş Hanı yanınca annesinin hiçbir geliri kalmayıp bir de hastalanması üzerine 1945 yılında akademik kariyerine son verip İzmir'e dönme kararı almıştır. Ayşe Mayda İzmir'de muayenehane açmaya karar verince kendisine en çok yardımcı olan kişi Osmanlı nazırlarından Pertev Paşa'nın torunu, aynı zamanda  Kantorowicz'in yardımcılığını yapan Pr. Pertev Ata olmuştur.
1945 yılında İzmir'de İkinci Beyler Sokağı'ndaki ilk muayenehanesini açtı. Burada Amerikan Kolejinden mezun olmasının çok yararını gördü. Eski okul arkadaşları ve onların çevresinin ve Amerikalıların diş doktorluğunu yapması onu kısa sürede İzmir'in en tanınmış diş hekimi yaptı. Ayşe Mayda iş yerini de hemen bir sene sonra Ankara Palas'taki başka bir yere taşıdı.
20 Aralık 2021'de yaşlılığa bağlı çoklu organ yetmezliği ve zatürre nedeniyle İzmir'de 105 yaşında öldü. Cenazesi bir gün sonra İzmir Kokluca Mezarlığı'na defnedildi.
Ayşe Mayda'nın Kokluca Mezarlığı'ndaki mezarı
Landus

| Papa Landus |
| --- | --- |
Roma Piskoposu
 
Kilise: Katolik Kilisesi
Papalık başlangıcı: Ağustos veya Eylül 913
Papalık bitişi: Şubat veya Mart 914
Önce gelen: III. Anastasius
Sonra gelen: X. Ioannes
Doğum adı: Lando
Doğum: Sabina, Papalık Devleti
Ölüm: Mart 914 Roma, Papalık Devleti
Papa Landus (aynı zamanda Lando olarak da bilinir) Eylül 913'ten Mart 914'teki ölümüne kadar Katolik Kilisesi'nin başıdır. Papalık ve Roma tarihinde Saeculum obscurum (904-964) adı verilen karanlık bir dönemde papalık görevi yetersiz kalmıştır.
Liber Pontificalis'e göre Landus, Sabina'da (Papalık Devleti) doğmuş ve babası Fornovo'dan Taino  adında zengin bir Lombard kontudur. Liber ayrıca papalık döneminin sadece dört ay yirmi iki gün sürdüğünü de iddia eder. Farfa Manastırı'ndaki Liber pontificalis'in devamına eklenen ve on ikinci yüzyılda Gregorius Catino'nun Chronicon Farfense adlı eserinde alıntılanan farklı bir papalar listesi, Landus'a altı ay ve yirmi altı günlük bir papalık süresi verir. Bu, onuncu yüzyılda yazan Reims'li Flodoard'ın kaydettiği altı ay ve on günlük süreye daha yakındır. Papalık döneminin sonu, Ravenna'daki bir belgede kendisinden söz edildiği 5 Şubat 914 ile halefi X. Ioannes'in seçildiği Mart sonu veya Nisan başı arasındaki tarih olarak tahmin edilebilir.
Landus'un, o dönemde Roma'nın en güçlü çifti olan Tusculum Kontu Theophylact I ve Senatrix Theodora'nın adayı olduğu düşünülüyor. Theophylacti, vestararius makamındaki tekelleri aracılığıyla papalık maliyesini kontrol ediyorlardı ve ayrıca Roma milislerini ve Senato'yu da kontrol ediyorlardı. Landus'un hükümdarlığı sırasında, Garigliano nehri üzerindeki kalelerinden faaliyet gösteren Arap akıncılar, Landus'un memleketi olan Vescovio'daki San Salvatore Katedrali'ni tahrip ettiler. Landus'un malikanesine ait hiçbir belge günümüze ulaşmamıştır. Saltanatı sırasında kaydedilen tek eylem, 1431 tarihli bir adli yasada bahsi geçen Sabina piskoposluğuna yapılan bir bağıştır  Landus, o dönemde Toffia'da yaşayan din adamlarının geri dönebilmesi için San Salvatore Katedrali'nin restore edilmesi amacıyla büyük bir kişisel bağışta bulunmuştur.
Landus, 2013'te Papa Franciscus'a kadar benzersiz bir isme sahip olan ve saltanat numarası olmayan son papadır.
İlmiye Bergman

| İlmiye Bergman |
| --- | --- |
Doğum: 29 Kasım 1914(1914-11-29) Kayseri, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 17 Aralık 2015 (101 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Meslek: Dağcı
Evlilik: Alâeddin Bergman
Çocuk(lar): Olcay Bergman Senem Gazioğlu İbrahim Karamemet
Ebeveyn(ler): Alim Muhaddisoğlu (babası) Simiten Muhaddisoğlu (annesi)

İlmiye Bergman (d. 29 Kasım 1914, Kayseri - ö. 17 Aralık 2015, İstanbul), İlk Türk kadın dağcı.
Hayatı

Muhaddiszade Sait Efendi ile Ayşe Hanım’ın en küçük oğlu, Hunat Hatun Medresesi Müderrisi Âlim Efendi ile Molu’lu Dudu Hatun ile Mustafa Bey’in en büyük çocukları Simiten Hanım’ın evliliklerinden dört kız çocukları olur. Sırasıyla Ayşe, İlmiye, Fevziye ve Melahat. İkinci çocuk 29 Kasım 1914 tarihinde Birinci Cihan Harbi Seferberliği sırasında Kaleiçi'ndeki baba evinde dünyaya gelir, babası İlmiye adını verir. 1919'da mahalle mektebine giden İlmiye hanım okuma yazmayı ve Kur'an’ı burada öğrendikten sonra 1922'de okur yazar olarak doğrudan Setenönü’ndeki Hacı Mansur İlkokulu’na devam etti. 1928'de o zaman lisenin yanında eski Cizvit cemaatinin külliyesinde bulunan Kayseri Kız Ortaokulu’na kaydoldu. 2 Haziran 1932'de Kayseri Tayyare Fabrikası’nın ilk Türk uçak mühendisi ve ilk İşletme Müdürü, gene Kayserili olan eski ayandan Karamehmetağazade’lerden Binbaşı İbrahim Bey ile Gavremzade’lerden Elmas Hanım’ın ortanca oğlu Alâeddin Bey’le evlenmiştir. Bu evlilikten ikisi kız, biri erkek üç çocukları olmuştur. Olcay, Senem ve İbrahim. 26 Temmuz 1936’da, 3 bin 916 metre yüksekliğindeki Erciyes Dağı’na tırmandı. 17 Aralık 2015 tarihinde İstanbul'da öldü. Cenazesi, Zincirlikuyu Mezarlığı’nda vasiyeti üzerine babasının kabrine defnedildi.
Bert Jansch

BJansch Ağustos 2006'da sahne alıyor.
Herbert Jansch (3 Kasım 1943 - 5 Ekim 2011) İskoç bir folk müzisyeni ve Pentangle grubunun kurucu üyesiydi. Glasgow'da doğdu ve 1960'larda akustik gitarist ve şarkıcı-söz yazarı olarak Londra'da öne çıktı. 28'den fazla albüm kaydetti ve 1960'lardan 21. yüzyıla kadar kapsamlı bir şekilde turneye çıktı.
Jansch, 1960'ların İngiliz folk canlanmasında önde gelen bir figürdü, halk kulüplerini geziyor ve birkaç solo albüm kaydediyor ve ayrıca John Renbourn ve Anne Briggs gibi diğer müzisyenlerle işbirliği yapıyor. 1968'de Pentangle grubunu kurdu ve 1972'de dağılıncaya kadar onlarla turneye çıktı ve kayıt yaptı. Daha sonra müziğe birkaç yıl ara verdi ve 1970'lerin sonunda diğer müzisyenlerle bir dizi proje üzerinde çalışmak için geri döndü. 1980'lerin başında yenilenmiş bir Pentangle'a katıldı ve 1995'e kadar çeşitli personel değişiklikleriyle geliştikçe onlarla birlikte kaldı. Jansch, ölümüne kadar solo sanatçı olarak çalışmaya devam etti.
Jansch'ın çalışmaları birçok sanatçıyı etkiledi, özellikle Jimmy Page, Mike Oldfield, Paul Simon, Pete Hawkes, Nick Drake, Donovan ve Neil Young. BBC Folk Ödülleri'nde iki Yaşam Boyu Başarı Ödülü aldı: biri 2001'de solo başarılarından dolayı ve diğeri 2007'de Pentangle üyesi olarak.
Diskografi

Stüdyo albümleri
1965: Bert Jansch
1965: It Don't Bother Me
1966: Jack Orion
1967: Nicola
1969: Birthday Blues
1971: Rosemary Lane
1973: Moonshine
1974: L.A. Turnaround
1975: Santa Barbara Honeymoon
1977: A Rare Conundrum (1976'da alternatif parça listesiyle Poor Mouth adıyla yayınlandı)
1978: Avocet
1980: Thirteen Down (The Bert Jansch Conundrum olarak)
1982: Heartbreak
1985: From the Outside
1990: Sketches
1990: The Ornament Tree
1995: When the Circus Comes to Town
1998: Toy Balloon
2000: Crimson Moon
2002: Edge of a Dream
2006: The Black Swan
Omodeona

Omodeona, Acanthodrilidae familyasına bağlı bir cinstir.
Sidney Bechet

| Sidney Bechet |
| --- | --- |
Sidney Bechet, 1922
Doğum: 14 Mayıs 1897(1897-05-14) New Orleans, Louisiana, ABD
Ölüm: 14 Mayıs 1959 (62 yaşında) Garches, Fransa
Meslek: Jazz saksofon ve klarinet müzisyeni, besteci

Sidney Bechet (14 Mayıs 1897 - 14 Mayıs 1959), Amerikan caz saksofoncusu, klarnet müzisyeni ve besteciydi.
Bechet, soprano saksofonun ustalarından kabul edilen caz müzikçisidir. Performansı kayıt altına alınmış ilk caz solistidir. Bu unvanı, ilk kaydının Louis Armstrong'dan birkaç ay önce olmasıyla elde etmiştir. Bechet, trompetçi Louis Armstrong’la bir­likte, swing duyuşuyla doğaçlama yapan ilk müzikçilerdendir.
Hayatı

Bechet, 14 Mayıs 1897 tarihinde New Orleans'ta orta sınıf bir Kreole (bu bağlamda soyu Louisiana ABD'ye katılmadan önce bölgede bulunan Fransız sömürgecilerden gelen etnik azınlık için kullanılan bir terim) ailede doğmuştur. Abisi Leonard Victor Bechet (1877-1952) tam zamanlı diş doktoru, trombonist ve grup lideriydi. 6 yaşındayken evde bulduğu enstrümanları kendi kendine öğrenmiş, bu süreçte klarnete yoğunlaşmaya karar vermiştir. 6 yaşındayken, abisinin grubuyla bir doğum günü partisinde ilk performansını sergilemiştir. Bechet gençliğinde daha sonra Joseph "King" Oliver, Bunk Johnson, Freddie Keppard, Lorenzo Tio, "Big Eye" Louis Nelson Delisle ve George Baquet ile çalıştı.
Hayatı > Müzikal gelişimi

Bechet, zamanın doğaçlama tekniklerini kullanarak birçok New Orleans topluluğunda çaldı (gamları ve arpejleri olan  ve melodiyi değiştiren Obbligatolar). Louis Armstrong ile çalışırken, Bechet cazın Swing tarzını geliştiren ilk müzisyendi ve Caz ve ragtime arasındaki farkı da etkiledi. Bechet, bir konserde sesinin baskın olmasını severdi ve trompetçilerin onunla çalmayı zor buldukları söylenirdi.
Freddie Keppard'ın brass band, Olympia Orkestrası ve John Robichaux'nun dans orkestrasında geçit törenlerinde sahne aldı.
1911'den 1912'ye kadar Bunk Johnson ile New Orleans Eagle Band'de ve 1913–14'te Olympia grubunda King Oliver ile konser verdi.
1914 yılında aralarında Jack Carey ve Buddy Petit toplulukları da bulunan yarı efsane haline gelmiş birkaç yerel caz topluluğunda çalıştı ve dene­yimli bir müzisyen oldu.
1914'ten 1917'ye kadar turneye çıktı, seyahat etti.
New Orleans’da cazın büyük öncüleri Clarence Williams ve King Oliver ile birlikte çalıştıktan sonra Şikago’ya gitti ve sık sık Freddie Keppard ile konser verdi.
1919 baharında, New York kentine giderek Will Marion Cook'un senkoplu orkestrasına katıldı. Kısa süre sonra orkestra Avrupa turnesine çıktı. Avrupa'ya varır varmaz hemen Londra'daki Kraliyet Filarmoni Salonu'nda konser verdiler. Grup sıcak şekilde karşılandı ve Bechet özellikle popülerdi.
Londra'dayken düz soprano saksofonu keşfetti ve klarnetinden ton farklı bir tarz geliştirdi. Bechet ilk etkili soprano saksofoncu oldu ve böylece cazdaki popülaritesini artırdı.
Saksafonunun sesi, duygusal, atak ve güçlü olarak tanımlanabilir. O zamanlar bazı New Orleans klarnetçilerine benzer şekilde, sık sık geniş bir vibrato kullandı.
1919'da İsviçreli klasik müzik şefi Ernest Ansermet Bechet'in müziğini Bach'ınkine benzeterek, Bechet klasik müzik alanından birisi tarafından övülen ilk caz müzisyenlerinden birisi oldu.
Bechet'in ilk kayıtları 1923 ve 1924'te yapıldı. Kayıt, o zamanlar daha çok müzik yayıncılığı ve plak yapımcılığıyla tanınan piyanist ve söz yazarı Clarence Williams ve onun "Mavi Beşlisi" (Louis Armstrong dahil) tarafından yönetildi.
Bechet "Wild Cat Blues" ve "Kansas City Man Blues"'ı kaydetti. İlki 16-bar temalı ragtime tarzı sonraki ise 12-bar blues temalıdır. 1924'te, Bechet Duke Ellington ile 3 ay çalıştı ve Ellington'ın ilk caz tarzında önemli bir etki yaptı.
Duke Ellington ona "cazın simgesi" dedi. Ancak, müzisyenlik hayatı boyunca müzik okumayı hiç öğrenmedi.
1925 yılında ikinci bir Avrupa turnesine çıkmıştır.
1928-1938yılları arasında zaman zaman Noble Sissle topluluğunda bulunmuştur.
Bechet, 62. doğum gününde akciğer kanseri yüzünden öldü.
Hayatı > Mirası

2013'te Merkür'deki bir krater, Bechet'nin adını aldı.
Sidney Bechet, eserleri 2008 Universal yangını'nda yok olan yüzlerce sanatçı arasındaydı.
Hermann Hesse'nin Steppenwolf adlı romanında Bechet, "Pablo" karakterine ilham kaynağı olmuştur.
Bechet'in müziği, aşağıdakiler de dahil olmak üzere yaklaşık 60 filmin müziklerine dahil edilmiştir: JFK (1991), Chocolat (2000), The Quiet American (2002), and Midnight in Paris (2011).
Kişisel yaşamı

Bechet Katolikti.
Bechet, Coleman Hawkins ile karşılaştırılan yıpratıcı tavırla bilinirdi. Cazın popülerliğini kaybettiği bir dönemde, ikisi de müzik endüstrisindeki göreceli önemlerinden inanılmaz derecede emindiler. Caz endüstrisi hakkında daha az deneyimi veya bilgisi olan genç sanatçılar için inatçıydılar ve sabırları yoktu.
Bechet, 1938'de New York'ta bir terzi dükkânı açarak müzik endüstrisinden kısa bir süreliğine ayrıldı.
Bechet'in üç karısı vardı: Elizabeth Ziegler (1951-ölüm), Marie-Louise Crawford (1934-1942) ve Norma Hale (1918-1929).
Bechet, 1983 yılında Big Band ve Jazz Hall of Fame'e alındı.
2014 yılında Londra'daki eski evinin önünde mavi bir plaket aldı (resimde).
Kısmi diskografisi

"Texas Moaner Blues" (recorded with Louis Armstrong) - 1924
"Cake Walkin' Babies from Home" (with Red Onion Jazz Babies) - 1925
"Blues In Thirds" - 1940
"Dear Old Southland" - 1940
"Egyptian Fantasy" -1941
"Muskrat Ramble" - 1944
"Blue Horizon" - 1944
"Petite Fleur" - 1959
New Orleans 7. Ward' daki Bechet'in çocukluğunu geçirdiği ev
Soprano Saksofon
Bechet'e adanmış plaket.
Sidney Bechet'in Londra'daki eski evi.
New Orleans'taki Sidney Bechet sokağı.
George Pan Cosmatos

George Pan Cosmatos (4 Ocak 1941 Floransa, İtalya – 19 Nisan 2005 Victoria, Kanada), Yunan asıllı İtalyan film yönetmeni ve senarist.
İlk yılları

George Pan Cosmatos, 4 Ocak 1941'de İtalya'nın Floransa kentinde Yunan bir ailede dünyaya geldi ve çocukluğu Kıbrıs ve Mısır'da geçti. Altı dil konuştuğu sanılmaktadır. Londra Film Okulu'ndan mezun olduktan sonra, Leon Uris'in İsrail'in kuruluşu hakkındaki romanından uyarlanan Exodus'ta (1960) Otto Preminger'in yönetmen yardımcısı oldu. Daha sonra Zorba (1964) filminde “Sivilceli Çocuk” olarak küçük bir rol oynadı.
Kariyeri

Cosmatos, II. Dünya Savaşı sırasında İtalya’da gerçekleşen Ardeatine Katliamına dayanan ve baş rollerini Richard Burton ve Marcello Mastroianni’nin paylaştığı Massacre in Rome (Roma'da Katliam) (1973) adlı drama filmiyle elde ettiği erken başarının ardından, Sophia Loren’in başrol oyunculuğuyla The Cassandra Crossing (Cassandra Geçidi) (1976) filmini yöneterek İtalya'da başarı sağladı. 1979'da; Roger Moore, David Niven, Telly Savalas, Elliott Gould ve Claudia Cardinale'nin de aralarında bulunduğu yıldızlardan oluşan bir oyuncu kadrosunun başrol oynadığı, İngiliz-İtalyan ortak yapımı olan II. Dünya Savaşı’nı konu alan aksiyon ve macera filmi Escape to Athena (Atina'ya Kaçış) yönetti.
1980'lerin başlarında Kuzey Amerika'ya (Kanada) yerleştikten sonra ilk korku filmi olan Of Unknown Origin'i yönetti. Daha sonra 1986'da baş rollerini Sylvester Stallone’un oynadığı ve gişe rekorları kıran, Rambo: İlk Kan 2'nin (Rambo: First Blood Part II) ve bir başka başarılı aksiyon filmi olan Kobra'yı yönetti.
Rambo: İlk Kan 2 filmindeki yönetmenliği ile en kötülere verilen Altın Ahududu Ödülleri'nden, En Kötü Film Altın Ahududu Ödülü'nü, aynı filmdeki başrol oyuncusu Sylvester Stallone ise En Kötü Erkek Oyuncu Altın Ahududu Ödülü'nü kazandı.
1989'da Peter Weller, Richard Crenna, Ernie Hudson ve Amanda Pays'in rol aldığı ve Stan Winston tarafından özel efektlerle tasarlanan bilimkurgu korku filmi Leviathanı yönetti. Cosmatos, kariyerinin sonlarında Doc Holliday ve Wyatt Earp’ın hayatını anlatan 1993 yapımı bir Western filmi olan Tombstoneu yönetti.
Kişisel Yaşam

Cosmatos, film kariyerinin dışında, özellikle XIX. ve XX. Yüzyıl İngiliz edebiyatına ve imzalı eserlere odaklanan, önemli ve nadir bir kitap koleksiyoncusuydu. Kütüphanesi Sotheby's aracılığıyla açık artırmaya çıkarıldı.
Cosmatos, İsveçli heykeltıraş Birgitta Ljungberg evliydi ve Panos Cosmatos adında bir oğlu vardır. 19 Nisan 2005'te, Victoria, British Columbia'daki evinde 64 yaşında akciğer kanserinden öldü.
Filmografi

Gölge Komplosu (Shadow Conspiracy) (1997)
Tombstone (Tombstone) (1993)
Leviathan (1989)
Kobra (Cobra) (1986)
Rambo: İlk Kan 2 (Rambo: First Blood Part II) (1985)
Menşei Bilinmeyen (Of Unknown Origin) (1983)
Atina’ya Kaçış (Escape to Athena) (1979)
Cassandra Geçidi (The Cassandra Crossing) (1976)
Massacre in Rome (Roma'da Katliam) (1973)
Günah (Sin) (1971)
Sevgili (The Beloved) (1970)
Army of Lovers

Army of Lovers İsveçli dans-pop grubudur.
Grup üyeleri

Alexander Bard (d. 17 Mart 1961)
Jean-Pierre Barda (d. 7 Mart 1967)
Camilla Henemark anılan "La Camilla" (d. 23 Ekim 1964)
Michaela Dornonville de la Cour (d. 16 Ağustos 1961)
Dominika Peczynski (d. 19 Eylül 1971)
La Camilla grubu 1991 solo kariyeri ve tartışmalar yüzünden terk etti yerine Michaela geçti. Dominika 1992 yılında gruba dahil oldu. 1996 yılında Michaela grubu terk etti ve La Camilla geri döndü. Grup 1996 yılında dağıldı. 2000 yılında geri döndü ve 2001 yılında tekrar dağıldı.
Diskografi > Albümler

Disco Extravaganza 1990
Massive Luxury Overdose 1991
The Gods of Earth and Heaven 1993
Glory, Glamour and Gold 1994
Les Greatest Hits 1995
Le Grand Docu-Soap 2000
14 Klassiker (Sadece İsveç'te yayımlandı) 2003
Diskografi > Tekliler

When The Night Is Cold 1988
Love Me Like A Loaded Gun 1989
Baby's Got A Neutron Bomb 1989
Ride the Bullet 1990
My Army Of Lovers 1990
Supernatural 1990
Crucified 1991
Obsession 1991
Candyman Messiah 1991
Ride The Bullet Remix 1992
Judgment Day 1992
Israelism 1993
La Plage De Saint Tropez 1993
I Am 1993
Lit De Parade 1994
Sexual Revolution 1994
Life Is Fantastic Remix 1995
Give My Life 1995
Venus And Mars / Megamix 1995
King Midas 1996
Let The Sunshine In 2001
Hands Up 2001
Barak Baba

Barak Baba (d. 1257, Tokat ? / Hoy - ö. 1307), ünlü bir Babai dervişidir. Kesin olarak nerede doğduğu bilinmemektedir. Anadolu'nun Selçuklu Türklerinin eline geçmesinden sonra Müslümanlaştırılması görevini bu büyük zatlara vermesi ile Anadolu'daki çeşitli tekke ve zaviyeler bu insanlar tarafından devamlı dolaşılır olmuştur. Tüm Anadoluda bunların izleri ve saygınlıkları sürdürülmüştür. Afyonun Sandıklı ilçesinde de bir türbesi yer almaktadır. Burada yalnız Barak'ın değil Sarı Saltuk'un ve Taptuk Emre'nin de mezarlarının olması acaba Barak'ın hocalarının yanında mı olmak arzusundan dolayı mı, yoksa Babailik hareketinin merkezi olmasından mı burayı tercih ettiği kesinlik kazanamamıştır. Barak Baba böylesi bir düşünsel siyasal birikimin tam merkezinde olan biridir. Bu durum onun düşünsel ve siyasal kimliğinin oluşmasında belirleyicidir.
Yaşam felsefesi

Aynı gelenek içerisinde yer alan Yunus Emre de bir şiirinde ondan söz eder ve pîri Taptuk Emre’nin yakını olduğunu belirtir. Yunus’un dizelerinde bu bağıntı şöyle kurulur:
Şaman-Sufi karışımı bir tutum sergiler. Saçı, sakalı tıraşlı, uzun bıyıklı, belden yukarısı çıplak, el ve ayak bilekleri demirden halkalı, başında boynuzlu bir maskeyle dolaşmakta, çalgı çalmaktadır. Bu durumuyla “zavallıları eğlendirmek istediğini” belirtmektedir. Onun bu tavırları, Sünni inanç ilkelerine pek uymamaktadır. Eski Yunan’ın Kinik filozoflarını andıran bir yaşam felsefesi ve davranışı vardır. Haydar’îyye/Kalenderî’lerindendir. Amasya’da halkı “Al-î aba sevgisi”ne çağırmıştır. Ötedünyaya inanmamakta, ruhgöçüne inanmaktadır. Tanrı’nın Ali’nin kişiliğinden ortaya çıktığına ve sonradan Sultan Muhammed Hüdabende’yle birleştiğine inanmaktadır. Farzların özünün “Ali sevgisi" olduğunu savunmaktadır. Güzelleri “Tanrı” olarak görüp, secde etmektedir. Mala mülke değer vermez, kendisine verilen paraları herkesle paylaşmaktadır.
Yaşam felsefesi > Hurûfîlik, Bektaşîlik ve Yâresânîlik akımları üzerindeki etkileri

Ana maddeler: Hurufi, Bektaşi ve Yarsan
Tarihler çoğukez genel adlandırmalardan bulunarak Barak Baba'yı “şiî” olarak nitelendirirler. Oysa tenasüh, Ali ruhunun başkalarından ortaya çıkması gibi inançlara hem Şiîlik, hem de Caferîlik oldukça karşıdır. Kaldı ki, Sarı Saltuk’un müritlerinden olması da onu şiî olmaktan alı kor. Oysa o, bu düşünceleriyle gerek 14. ve 15. yüzyıllarda Azerbaycan’da ortaya çıkan Fadl Allah Astarâbadî’nin Hurûfîliği ve Gilanlı Mahmud Pasikhanî’nin Nûktâvîliği olsun, gerekse daha sonraları Safevî İran’nında Sultan Sahak tarafından kurulan Ali İlâhîlik ile 16. yüzyıl başlarında Anadolu'da benzer şekilde Balım Sultan tarafından kurumsallaştırılacak olan Bektaşîliğin temellerini atmıştır.