Köylü karakter çalışmaları (Van Gogh serisi)
Cinsiyet rolleri > Erkekler > Dokumacı

Van Gogh 1884'te Nuenen'de yaşarken altı aylık bir dönemde dokumacıların çizimlerini ve resimlerini yaptı. Van Gogh için, köylüler gibi dokumacılar da asil bir yaşam sürüyordu ve yaşam döngüsünü simgeliyordu. Van Gogh dokumacıların "müteffekir görünüşleri" ile ilgileniyordu. Van Gogh 1883'te "Çok sayıda küçük ipliği yönlendiren ve dokuyan dokumacaı bunun hakkında felsefe yapacak zamana sahip değildir ancak işine öyle konsantre olmuştur ki düşünmeden hareket eder ve işlerin nasıl yürüyeceğini açıklayamaz ama hisseder." diye yazmıştır.
Dokumacı resimlerinde kompozisyon hemen hemen ikonik bir betimlemeyle dokuma tezgâhı ve dokumacı üzerinde yoğunlaşır. Sanki birisi sahneye bakıyormuş gibi bir uzaklık hissi görülür. Dokumaacının duygularını, karakterini ya da becerisini ayırt edebilmek güçtür. Van Gogh farklı malzeme ve tekniklerle deneme yapmış ve pencereden gelen ışığın etkisini odadaki nesneler üzerinde grinin açık tonlarını kullanarak göstermiştir.
Kırsal alanda dokumacılık çok kazandıran bir meslek değildi; geliri malzemelerin hasat durumuna ve pazara göre dramatik olarak değişebilmekteydi. Kırsaldaki dokumacılar, örneğin Hollanda'nın Leiden şehrindeki tekstil üretiminde çalışanlara göre oldukça yoksul bir yaşam sürüyorlardı. Tekstil üretimi de sanayileştikçe kırsal da yaşayan dokumacıların yaşamları daha da zorlaşmaktaydı.
Van Gogh kardeşi Theo'ya şöyle yazmıştır: "Yaşamları zor. Çok çalışan bir dokumacı haftada 60 yarda dokuyabilir. Dokuma yaparken karısı da onun önünde oturmak zorunda, ip yumaklarını sarmak için, yani iki çalışmak ve bundan yaşamlarını kazanmak zorundalar."
Van Gogh'un dokumacıları hakkında izlenimler karışıktır. Sanat tarihçisi Carl Nordenfolk "Van Gogh dokumacıyı tezgâhın dikenli çeneleri arasında sıkışmış bir kurban, ya da Orta Çağ'a ait bir işkence aletine mahkûm olarak gösterir. Sosyal önemi şüphe götürmez. Yine de, tek bir açıklama vardır: Resimler aynı zamanda sevgi dolu ve içten bir havaya sahiptir." diye yazmıştır. 1969'da yazılan bir metin de dokumacı betimlemelerinin garip ve katı olmasına rağmen dokumacaılar serisinin gizemiyle çarpıcı olduğunu söyler.
Sola Bakan ve Çıkrıklı Dokumacı tablosunda Van Gogh çalışan yoksullar hakkındaki hislerini aktarır. Resim tezgâhta dokunan kumaşın kırmızısı ile kontrast yapan koyu renklerle işlenmiştir.
Bobin Tezgâhı (F175) iplikleri dokuma tezgâhı için bobin hâline getirmek için kullanılır. 1883-84 kışında yapılan bu tabloda van Gogh karanlık odaya ve tezgâha gelen ışığı açık gri ile gösterir.
Açık Pencere Yanında Dokumacı, 1884, Neue Pinakothek, Münih (F24)
Sağa Bakan Dokumacı (Yarım Figür), 1884, özel koleksiyon (F26)
Dokumacı, Önden Görünüş, 1884, Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam (F27)
Dokuma Tezgâhı ile Dokumacı, 1884, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo (F30)
Tezgâhın Önünde Duran Dokumacı, 1884, özel koleksiyon (F32)
Sağa Bakan Dokumacı, 1884, özel koleksiyon (F33)
Dokuma Tezgâhı ile Dokumacı, 1884, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo, Hollanda (F35)
Dokuma Tezgâhı ile Dokumacı ya da Dokumacı, Üç Küçük Pencere ile İç Görünüş, 1884, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo, Hollanda (F37)
Sağa Bakan Dokumacı, 1884, özel koleksiyon (F162)
Dokuma Tezgâhı ile Dokumacı, çizim, 1884, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo, Hollanda (F1122)
Dokuma Tezgâhında Dokumacı, kurşunkalem, kalem ve mürekkep, 1884, Kröller-Müller Müzesi, Otterlo (F1134)
Bobin Tezgâhı, 1885, Van Gogh Müzesi, Amsterdam (F175)