stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Töre ve namus suçları

Töre ve namus suçları, namus cinayeti ya da onur suçu, aldatmak, zinâ etmek, evlenmeyi reddetmek, boşanmaya çalışmak, tecavüze uğramış olmak gibi nedenlerle, aile fertlerine yöneltilen şiddet. Batılı kaynaklarda genellikle onur suçları şeklinde adlandırılır. Bu suçların çok büyük bir kısmı cinayetle sonuçlanır. Birleşmiş Milletler Nüfus Fonunun tahminlerine göre dünyada her sene yaklaşık 5000 kadın veya genç kız töre ve namus cinayetlerine kurban gitmektedir.
İnsan Hakları İzleme Örgütü töre ve namus suçlarını şu şekilde tanımlar:
"Onur suçları; ailenin onurunu zedeledikleri gerekçesiyle, erkek fertler tarafından kadın fertlere yöneltilen, genellikle cinayet şeklinde gerçekleşen şiddettir. Herhangi bir kadın, ailesinin seçtiği bir kişiyle evlenmeyi reddetmek, tecavüze uğramak, -kocası tarafından suistimale uğrasa dahi- boşanmaya çalışmak ya da zina (suçlaması) gibi gerekçelerin de arasında bulunduğu çok çeşitli nedenlerle hedef gösterilebilir. Bir kadının ailesinin "onurunu zedeleyecek" şekilde davrandığı idraki, hayatına kastetmek için yeterli bir nedendir."
Türkiye'de töre ve namus suçları

Başbakanlık İnsan Hakları Başkanlığı tarafından 2008 yılında hazırlanan bir rapora göre Türkiye'de töre ve namus cinayetleri -başta İstanbul, Ankara ve İzmir olmak üzere- en çok büyükşehirlerde gerçekleşmektedir ve sanıkların büyük çoğunluğu Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi kökenlidir. Örneğin İstanbul'da haftada en az bir namus cinayeti işlenmektedir.
Türkiye'deki en yaygın cinayet nedenleri: yasak ilişki, cinsel taciz ve tecavüzdür. Bunun dışında kan davası ve kız alıp-verme meseleleri de önemli nedenler arasındadır. Sanıkların büyük çoğunluğu 19-35 yaş arası erkeklerdir ve sanıkların %9'unu suça teşvik edilen çocuklar oluşturmaktadır. Suçlular genellikle pişmanlık duymamaktadır ve cezaevinde kahraman gibi karşılanmaktadır.
Türkiye'de töre ve namus suçları > Gey namus cinayetleri

Ayrıca bakınız: Ahmet Yıldız cinayeti
Gey olduğunu açıkladıktan sonra 15 Temmuz 2008 tarihinde kendi ailesinin fertlerinden biri (en önemli şüpheli babasıdır) tarafından vurularak öldürülen ve bu nedenle bazı kaynaklarda namus cinayeti olarak adlandırılan Ahmet Yıldız vakası, Türkiye'de cinsel yönelim ve cinsiyet kimliği nedeniyle işlenen cinayetlere yetkililerin yaklaşımlarındaki eksiklik nedeniyle sembolik bir öneme sahiptir.
IMI Uzi

| IMI Uzi |
| --- | --- |
 Bir Airsoft Uzi
Çeşidi: Hafif Makineli Silah
Uyruğu:  İsrail
Kullanıcılar: Bakınız: Kullanıcı Ülkeler
Üretim tarihi
Tasarımcı: Uziel Gal
Tasarlandığı tarih: 1948
Üretici: Israel Military Industries (IMI), FN Herstal, Norinco, Lyttleton Engineering Works (Under Vektor Arms), RH-ALAN, Ka Pa Sa State Factories, Heckler & Koch
Üretildiği tarih: 1950'den günümüze
Üretim adedi: 50.000.000+ (Uzi için)
Çeşitleri: Uzi SMG, Mini-Uzi SMG, Micro-Uzi SMG, Uzi Tabanca
Özellikler
Ağırlık: 3.5 kg
Uzunluk: 470/650 mm
 uzunluğu: 260 mm

Uzi, (İbranice : עוזי‎), Teğmen Uziel Gal tarafından 1948 yılında tasarlanıp 1950 yılında üretilmeye başlanmış bir hafif makineli silahdır. Bu silah hafif makineli silahlar için devrim yaratacak, yıllarca kullanılacak bir silahtı. 1950 yılında ise bu hafif-atışlı silah IMI (Israel Military Industries) tarafından denenmek üzere kabul edildi ve seri üretimine geçildi. Zamanla .45 ACP, .41 AE gibi kalibreler üzerinden de üretilmeye başlandı.
Mini-Uzi ise 1980 yılının başında tasarlandı ve yılın sonunda da üretimine başlandı. IMI bu silahı atası olans Uzi'den esinlenerek tasarladı, ona çok benzediğinden de anlaşılacağı gibi bu silahın yapılmasının amacı Uzi'yi daha hafif ve küçük boyuta sokmaktı. Buna rağmen menzilinde ve çıkış hızında fazla düşüş görülmeyen bir hafif makineli silahtır. Bu silahın içine su ve kum dolması onun çalışmasını engellemiyordu. Ayrıca geri tepmelere daha dayanıklıydı ve atası gibi 9x19mm Parabellum fişekleri üzerinden üretiliyordu.
Birçok ülkenin favorisi olarak kullanılan silah 90'ın üzerinde ülkeye ihraç edilmiştir. Hizmet dönemi süresince FN Herstal, IMI ve diğer üretici şirketler tarafından üretimi yapılmıştır. 60'lardan 80'lere kadar ihraç pazarındaki tek hafif makineli silahtır.
Tasarım özellikleri

Yapılırken çok az parça kullanılan bu silahın bir alet kullanılmadan sökülebileceği parçalar şunlardır; namlu, namlu sabitleyci, üst kapak, irca yayı, çalışma mekanizması, iğne grubu, gövde.
Bu hafif atışlı silahın 20, 25, 32 ve 40 mermi alabilen şarjörleri vardır. 32 mermi alabileni silaha takılı ve boş iken silahın ağırlığı 3500 gramdır. Silahın maksimum menzili 200 metredir. 9x19mm Parabellum Full Metal Jacket test mermileriyle çıkış hızı 400 m/s hıza kadar çıkabilir. Namlusunun içinde soldan sağa döndüren 4 tane yiv seti vardır. Yani atılan 9mm'lik bir mermi çekirdeği her 254 mm mesafeyi aştığında aynı zamanda kendi etrafında 1 tam tur dönüş yapmış olur. Böylece mermi çekirdeği havayı daha iyi delebilme özelliği sayesinde daha yüksek bir menzile, zamanla normalde olması gerekenden daha az hız düşüşüne ve karşısına çıkan engeli daha kolay aşabilme gibi özelliklere  sahip olmuştur. Mini-Uzi ise hemen hemen bu özelliklere eşdeğer bir mekanizmaya sahiptir.
Kullanışlı, ucuz, sağlam yapılı ve güçlü olması nedeniyle 90 kadar ülkenin silahlı kuvvetlerinde bu silahın kullanıldığı, şu ana kadar 40 milyondan daha fazla üretildiği bilinen mühendislik harikası bu makineli tabanca, birçok makineli tabancadan hafif ve kısa olması gibi özellikleriyle birlikte uzun süre daha en iyi hafif atışlı silahlar arasında olmaya devam edecektir.
Versiyonları > Uzi SMG

Uzi SMG (SubMachine Gun), Uzi serisinin ilk silahı olan Uzi'nin kendisidir. Birçok ülke tarafından kullanılmaktadır. Ama şimdiki zamanlarda IMI Uzi kullanan ülkeler, gücünün aynı olmasıyla birlikte daha küçük ve hafif olduğu yüzünden IMI Mini-Uzi'ye geçiş yapmıştır.
Versiyonları > IMI Mini-Uzi

Mini-Uzi, IMI'nin Uzi'yi geliştirmek amacıyla 1980'de yaptığı çalışmanın sonucudur. Kullananlar bu otomatik tabancayı Uzi'den daha çok beğenilmiştir. Uzunluğu 360–600 mm'dir. Atası gibi kullandığı mermi fişeği 9x19mm Parabellum'dur. Attığı mermi etkili menzil mesafesini aştıktan sonra bile 150 metreye kadar bir insanı öldürebilir (maksimum etkili menzil). Namlusunun uzunluğu 197 mm civarıdır. Ağırlığı ise 2.65 kilogramdır. Namlusunun üstü uygun boyutta dürbün, lazer nişangahı, holograpik nişangah gibi donanımların takılması için uygundur. Kendisine özel susturucusu da vardır. Şimdiki zamanlarda kuvvetlerinde Uzi'yi kullanan ülkeler Uzi'nin ithalatını bırakıp, IMI markalı Mini-Uzi'yi satın almaya başlamışlardır. Bu silahın ilk alıcılarından olan Almanya da bu silahı tank kullanıcılarının tankın içine olabilecek saldırılarda kullanması için almışlardı (Tank subaylarının resmi silahı IMI Mini-Uzi'ydi. Sonradan 2001 yılında ilk servis versiyonu olan Heckler & Koch MP7 üretildi ve tank kullanıcılarının resmi silahı oldu.). Birçok ülkenin polis teşkilatı ve özel kuvvetlerinin yaptığı gibi Türk Polis Teşkilatı da IMI Mini-Uzi'lerden kullanmaktadır (Çok önemli kuruluşlardan olan FBI ve CIA de bu hafif atışlı silahlardan kullanmaktadır.).
Pratik özellikleri nedeniyle Call of Duty 4: Modern Warfare ve devamı niteliğinde olan Modern Warfare 2 gibi oyunlar sayesinde çok ünlü olmuştur.
Mini-Uzi'nin uzunluğu 600–360 mm, namlu uzunluğu 197 mm'dir. Ağırlığı 2650 gramdır. Attığı merminin çıkış hızı 375 m/s, etkili menzili 100 metredir. Maksimum etkili menzili 150 m, maksimum menzili 200 metredir.
Versiyonları > IMI Micro-Uzi

1983 yılında Uzi ailesine bir üye daha katıldı: Micro-Uzi. Israel Military Industries bu silahı önceki Uzi silahlarının yerine bu silahı bir Makineli Tabanca olarak tasarladı. Uzi'ye yapılan bu kadar değişiklikten sonra da Mini-Uzi'nin aksine görünüşüyle çok benzemiyordu. Mini-Uzi'nin aksine küçük, hafif ve görünüşü gibi özellikleri normal bir tabanca boyutlarına ve özelliklerine çok daha yakın olduğu için "Hafif Makineli Silah" sınıfı yerine "Makineli Tabanca" sınıfına girdi.
9x19mm Parabellum mermisi kullanan bu silahı esasında tank mürettebatları için tasarlamıştır (tankın içinde kullanılması daha kolay olduğundan).
Micro-Uzi'nin uzunluğu 436x240 mm'dir. Namlusunun uzunluğu 117 mm'dir. Ağırlığı ise 1.7 kilogramdır. Attığı merminin çıkış hızı 350 m/s, etkili menzili 50 metredir.
Versiyonları > IMI Uzi Pistol

IMI Uzi Tabanca, Micro-Uzi'nin sivil versiyonu olarak tasarlanmış, ondan 2 milimetre daha kısa namlulu olup sadece yarı-otomatik olan versiyonudur. Uzunluğu 240 mm, namlusunun uzunluğu 115 milimetre, ağırlığı ise 1700 gramdır. Attığı merminin çıkış hızı 345 m/s'dir.
Versiyonları > IMI Uzi Pro

IMI'nin 2010 yılında IMI Micro UZI'yi geliştirip piyasaya sunduğu modeldir. Rahat tutuş ve ergonomiyi iyileştirmek için birtakım fiziksel değişiklikler yapılmış ve eklenti(Dürbün, Lazer Nişanı vb...) takılabilecek eklenti rayları eklemiştir. Standart olarak 25 mermilik şarjör kullanır. Bu güne kadar 2 milyon adet satılmıştır. Ayrıca suya da dayanıklıdır.
Kullanıcılar

Azerbaycan
ABD
Almanya
Angola
Arjantin
Avustralya
Bangladeş
Belçika
Bolivya
Brezilya
Cezayir
Çad
Çin
Kongo DC
Dominik Cumhuriyeti
Ekvador
El Salvador
Endonezya
Eritre
Estonya
Etiyopya
Filipinler
Fransa
Gabon
Guatemala
Güney Afrika
Haiti
Hindistan
Hırvatistan
Hollanda
Honduras
İran
İrlanda
İsrail
İtalya
Irak
Kenya
Kolombiya
Kosta Rika
Liberya
Litvanya
Lüksemburg
Malta
Nikaragua
Nijer
Nijerya
Orta Afrika Cumhuriyeti
Panama
Paraguay
Peru
Polonya
Portekiz
Rodezya
Romanya
Ruanda
Somali
Sri Lanka
Sudan
Surinam
Esvatini
Suriye
Şili
Tayvan
Tayland
Togo
Tonga
Tunus
Türkiye
Uganda
Uruguay
Venezuela
Vietnam
Yunanistan
Zimbabve
Galeri

Brezilyalı Arama-Kurtarma Birliği'nden bir takımdaki askerler, IMI markalı Mini-Uzi'leriyle birlikte Lynx Helikopteri'nden INS Tabar (F-44) savaş gemisine aktarılırken
Yanında 32 mermilik şarjörü ve yukarısında ona özel susturucusuyla birlikte IMI markalı bir Mini-Uzi
Mini-Uzi'yle Atış Yapılırken
IMI Uzi SMG
Susturuculu Uzi SMG
Uzi
IMI Uzi Tabanca
Silahın farklı bir fotoğrafı.
IMI üretimi bir Uzi
Kaleburnu

Kaleburnu
Kaleburnu, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde Karpaz Yarımadası'nda bulunan bir köydür. Kaleburnu 333 nüfusa sahiptir.
Tarih

Köyün çevresi iki Tunç Çağı mekanına ev sahipliği yapmaktadır: Kraltepe'de saray kalıntıları kazılmış, konut sakinleri M.Ö. 1200 yıllarında Akdeniz'in doğu kıyıları ile ticari temaslarda bulunmuşlardır. Nitovikla'da, M.Ö. 1500'e tarihlenen, kalesi Anadolu'daki Hitit kalesi tarzında inşa edilmiş bir kale vardır. Ayrıca, Avtepe'de önemli bir mağara grubu vardır.
kaynakça

↑  "Arşivlenmiş kopya". 2 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Eylül 2019.
| g t Erenköy-Karpaz'ın mahalle ve köyleri |
| --- | --- |
Mahalleler:  Ersinpaşa  Polatpaşa  Sancarpaşa  Yeni Erenköy 
Köyler:  Adaçay  Avtepe  Boltaşlı  Derince  Esenköy  Gelincik  Kaleburnu  Kuruova  Sipahi  Taşlıca  Yeşilköy  Ziyamet 
| g t Mağusa kazasının belediyeleri |
| --- | --- | --- |
|  Adaçay  Ağıllar  Akdoğan  Akova  Alaniçi  Altınova  Ardahan  Arıdamı  Aslanköy  Avgoru  Atlılar  Avtepe  Aya Napa  Aygün  Bahçeler  Balalan  Boğaz  Boğaziçi  Boğaztepe  Boltaşlı  Büyükkonuk  Çamlıca  Çayırova  Çayonü  Çınarlı  Derince  Derinya  Dipkarpaz  Düzce  Ergazi  Ergenekon  Esenköy  Frenaros  Gaziköy  Geçitkale  Gelincik  Gönendere  Görneç  Güvercinlik  İncirli  İnönü  İskele  Kaleburnu  Kalecik  Kaplıca  Kilitkaya  Korkuteli  Köprülü  Kumyalı  Kurtuluş  Kurudere  Kuruova  Kuzucuk  Liopetri  Mağusa  Mallıdağ  Maraş  Mehmetçik  Mersinlik  Mormenekşe  Muratağa  Mutluyaka  Nergisli  Ötüken  Pamuklu  Paralimni  Paşaköy  Pınarlı  Pirhan  Sandallar  Sazlıköy  Serdarlı  Sınırüstü  Sipahi  Sotira  Sütlüce  Taşlıca  Tatlısu  Tirmen  Topçuköy  Turnalar  Turunçlu  Tuzla  Tuzluca  Türkmenköy  Ulukışla  Vadili  Yarköy  Yamaçköy  Yedikonuk  Yeni Erenköy  Yeniboğaziçi  Yeşilköy  Yıldırım  Zeybekköy  Ziyamet  |  Adaçay  Ağıllar  Akdoğan  Akova  Alaniçi  Altınova  Ardahan  Arıdamı  Aslanköy  Avgoru  Atlılar  Avtepe  Aya Napa  Aygün  Bahçeler  Balalan  Boğaz  Boğaziçi  Boğaztepe  Boltaşlı  Büyükkonuk  Çamlıca  Çayırova  Çayonü  Çınarlı  Derince  Derinya  Dipkarpaz  Düzce  Ergazi  Ergenekon  Esenköy  Frenaros  Gaziköy  Geçitkale  Gelincik  Gönendere  Görneç  Güvercinlik  İncirli  İnönü  İskele  Kaleburnu  Kalecik  Kaplıca  Kilitkaya  Korkuteli  Köprülü  Kumyalı  Kurtuluş  Kurudere  Kuruova  Kuzucuk  Liopetri  Mağusa  Mallıdağ  Maraş  Mehmetçik  Mersinlik  Mormenekşe  Muratağa  Mutluyaka  Nergisli  Ötüken  Pamuklu  Paralimni  Paşaköy  Pınarlı  Pirhan  Sandallar  Sazlıköy  Serdarlı  Sınırüstü  Sipahi  Sotira  Sütlüce  Taşlıca  Tatlısu  Tirmen  Topçuköy  Turnalar  Turunçlu  Tuzla  Tuzluca  Türkmenköy  Ulukışla  Vadili  Yarköy  Yamaçköy  Yedikonuk  Yeni Erenköy  Yeniboğaziçi  Yeşilköy  Yıldırım  Zeybekköy  Ziyamet  |  |
Kalın yazılı belediyeler belediye, diğerleri ise topluluk statüsündedir.
Tyttobrycon

Tyttobrycon, Characidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Kampenhout

Kullanıcı:Erentar2002/Belçika belediyesi
Kampenhout, Belçika'da, Flaman Brabant'ta bir semttir. Semt; Berg, Buken, Kampenhout ve Nederokkerzel köylerini içerir. Yüzölçümü 33,49 km2, nüfusu 10.956, nüfus yoğunluğu 327 kişi/km2'dir.
| g t Flaman Brabant'taki belediyeler |
| --- | --- | --- |
| Halle-Vilvoorde |  Affligem  Asse  Beersel  Bever  Dilbeek  Drogenbos  Galmaarden  Gooik  Grimbergen  Halle  Herne  Hoeilaart  Kampenhout  Kapelle-op-den-Bos  Kraainem  Lennik  Liedekerke  Linkebeek  Londerzeel  Machelen  Meise  Merchtem  Opwijk  Overijse  Pepingen  Roosdaal  Sint-Genesius-Rode  Sint-Pieters-Leeuw  Steenokkerzeel  Ternat  Vilvoorde  Wemmel  Wezembeek-Oppem  Zaventem  Zemst  |  |
| Leuven |  Aarschot  Begijnendijk  Bekkevoort  Bertem  Bierbeek  Boortmeerbeek  Boutersem  Diest  Geetbets  Glabbeek  Haacht  Herent  Hoegaarden  Holsbeek  Huldenberg  Keerbergen  Kortenaken  Kortenberg  Landen  Leuven  Linter  Lubbeek  Oud-Heverlee  Rotselaar  Scherpenheuvel-Zichem  Tervuren  Tielt-Winge  Tienen  Tremelo  Zoutleeuw  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 7517027-9  LCCN: n79134797  MusicBrainz: 09e476bd-a301-4cd8-8afb-464398bdcf9f  NLI: 987007554933905171  VIAF: 132515028   WorldCat (LCCN): n79-134797
Jon Oliva

| Jon Oliva |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Jonathan Nicholas Oliva 22 Temmuz 1960 (64 yaşında)  The Bronx, New York, New York, ABD
Tarzlar: Heavy metal, progresif metal, power metal, senfonik metal
Çalgılar: Vokal, gitar, bas gitar, klavye, bateri
İlişkili hareketler: Savatage, Doctor Butcher, Trans-Siberian Orchestra, Jon Oliva's Pain, Circle II Circle
Resmî site: www.savatage.com

John Nicholas Oliva, (d. 22 Temmuz 1960) ABD'li bir müzisyen.
Heavy metal grubu Savatage’ın ön vokali ve kurucusu olarak bilinir. Dört çocuklu bir ailenin üçüncü çocuğu olarak dünyaya gelmiştir ve küçük kardeşi Criss Oliva’da Savatage’ın kurucusu ve gitaristidir.
Biyografi > İlk Yıllar

Jon ve Criss çocuklukları boyunca birçok kez ev değiştirdiler ve en son Kaliforniya’da 4 sene oturduktan sonra 1976 yılında Florida eyaletine taşındılar.Kardeşi Criss gibi Jon’da müziğe ilgisini Kaliforniya’da kaldıkları sürede kazandı.İlk olarak babasının piyanosunu çalmaya başlayan Jon kendi deyimiyle dünyanın en iğrenç bas gitarlarından birisini almadan önce gitar ve davul da çaldı.Criss ve Jon ilk zamanlar ufak partilerde Kiss, Deep Purple ve ZZ Top gibi grupların parçalarını seslendirerek müzik yaşamlarına devam ettiler.Önceleri Jon gitardaydı ve Criss ise bas çalıyordu.Fakat bir süre sonra Jon kardeşinin gitarda çok daha yetenekli olduğunu düşündü ve kendisi hem vokal yapıp hem bas çalarken gitarı da Criss’e devretti.
1978 yılında okuldan atılan Jon bir işe ihtiyaç duydu ve şanslıydı ki Bad Company ve Alice Cooper parçaları çalan Metropolis adında bir grupta kendisine hemen yer buldu.Grubun barlarda, kulüplerde ve Florida’nın farklı yerlerinde sürekli çalıyor olması Jon’a epey sahne deneyimi kazandırdı fakat Jon barlar ve kulüplerde çalmaktan hemen sıkıldı.Ertesi yıl da gruptan ayrıldı.
Jon ve kardeşi Criss sırasıyla Tower ve Alien isimli gruplarda çalıp ayrıldıktan sonra birlikte Avatar isimli grubu kurdular.Avatar ismi sonradan da Savatage olarak değiştirildi.Grup elemanları zaman geçtikçe gruptan ayrıldı ve en sonunda kardeşler baş başa kaldılar.Daha sonradan Steve Wacholz adında bir elemanla tanışan ikili evlerinin arka bahçesindeki bir kulübede – grubun deyimiyle “The Pit” – çalışmaya devam ettiler.Wacholz, Oliva kardeşlerle ilk olarak 1977 yılında tanışmıştı ve zamanla çok iyi bir dostluk kurdular.Criss'i ilk olarak bir lisede çalarken gören Steve, gerçekten çok etkilendi.Sonraları Jon'un grubu Alien'a katıldı.Steve, Avatar grubunun yeni versiyonunda da yer aldı.Basçı olarak gruba katılan Keith Collins, grubun daha önceden kendi ekipmanlarını kiraladığı için tanıyordu.Grupta bir süre çalan Jon sonradan ön vokale geçti.
Avatar adını ilk olarak Tampa yerel rock radyolarından WYNF'in düzenlediği bir LP yarışmasına katılarak duyurdu.Avatar yarışmaya katıldığı LP'nin her iki tarafını da “Rock Me” ve “Minus Love” parçalarıyla açtı.WYNF gruplara aynı zamanda amatör konserler düzenlemeleri fırsatını da verdi. 2006'nın sonuna doğru grubun Clearwater’da bir park alanında seslendirdiği “Holocaust” (Savatage'ın ilk albümünde de yayımlandı), Van Halen coverı “Eruption” ve “You Really Got Me” parçasının VH versiyonunun videosu internette yayımlandı.Avatar'ın yerel olarak tanınmaya başlaması onlara Par Records ile bir LP kaydetme fırsatını da getirdi.Yayımladıkları ilk EP City Beneath the Surface 1000 kopya sattı ve sonrasında Par Records grubu bir albüm kaydetmesi için yeniden stüdyoya davet etti.Albümün yayımlanmasına kısa bir süre kala Avrupalı bir başka Avatar ismindeki grup ile isim konusunda telif anlaşmazlığı yaşandı ve grup hemen bir çözüm arayışına girdi.Avatar ile Savage kelimelerinin birleşiminden oluşan Savatage ismini grup kendine yeni isim olarak seçti.İlk yayımlanan albüm Sirens, Savatage ismi ile piyasaya sürüldü.
Biyografi > Jon Oliva’s Pain

TSO ile yaptığı çalışmalar ve konserlerin yanında 2003 yılında Jon, Jon Oliva’s Pain (kısaca JOP olarak bilinir) adındaki kendi grubunu da kurdu.JOP Spv etiketiyle ‘Tage Mahal adındaki ilk albümünü 2004 yılında yayımladıktan sonra ikinci albümü için Mart 2006 yılında AFM Records ile bir anlaşma imzaladı.Maniacal Renderings isimli ikinci albümleri 4 Eylül 2006'da yayımlandı.
Jan Garbarek

| Jan Garbarek |
| --- | --- |
Jan Garbarek, Atina'da (2007)
Genel bilgiler
Doğum: 4 Mart 1947 (77 yaşında)  Mysen, Norveç
Tarzlar: Caz
Meslekler: Saksofonist, besteci, yapımcı
Çalgılar: Saksofon, klarnet, flüt
Etkin yıllar: 1966-günümüz
Müzik şirketi: ECM, Flying Dutchman
İlişkili hareketler: George Russell, Terje Rypdal, Bobo Stenson, Keith Jarrett, Ralph Towner, Eberhard Weber, Bill Frisell, David Torn, Gary Peacock, Hilliard Ensemble
Resmî site: garbarek.com

Jan Garbarek (d. 4 Mart 1947, Mysen), Polonya asıllı, Norveçli caz saksofon sanatçısı. İskandinav cazının babası olarak nitelenebilir.
Jan Garbarek 1970'li yıllarda piyanist Keith Jarrett, basçı Palle Danielsson ve baterist Jon Christensen ile Avrupa Quartet 'i ismiyle sahneye çıkmıştır. Daha sonraları, sahnede giderek daha fazla, solo olarak görünmeye başladı.
1993 yılında yayınladığı Officium albümünde saksofonu ile 5. ses olarak Hilliard Ensemble'ye eşlik etmiştir.
Garbarek'in parçalarına etki eden en önemli unsur onun; Klasik Amerikan Caz büyüklerinin yanında kendisine özgün ve müziğine farklı bir sound katan, geleneksel Norveç folklorunu kullanmasıdır. Gençliğinde müzikal anlamda örnek aldığı kişi John Coltrane'dir. Hemen hemen tüm albümleri, müzik yapımcısı Manfred Eicher ile sıkı sanatsal çalışmalar sonucu kaydedilmiştir.
Garbarek; yaratıcılarından olduğu Kuzey Cazı'nda müzikte farklı bir deneyselliğe de yer vermektedir. 80'li yıllardaki çalışmalarından itibaren müziklerindeki synthesizer kullanımına başvuran Garbarek; deneysel bir sound yakalamaya çalışmıştır. Jan Garbarek, müzik yaşamında Trilok Gurtu, John Abercrombie, Zakir Hussain, Anouar Brahem, Ustad Fateh Ali Khan gibi pek çok ünlü müzisyenle ortak projeler gerçekleştirmiştir.
Diskografi

1970 - Afric Pepperbird
1973 - Witchi-Tai-To
1976 - Esoteric Circle
1977 - Dis/Ralph Towner
1978 - Places
1978 - Jan Garbarek/Keith Jarrett - My Song
1979 - Photo with...
1979 - Jan Garbarek/Kjell Johnson - Aftenland
1980 - In Praise of Dreams
1981 - Eventyr
1982 - Paths, Prints
1983 - Wayfarer
1984 - It's OK To Listen To The Gray Voice
1987 - Jan Garbarek/Gary Peacock - Guamba
1988 - Legend of the Seven Dreams
1989 - Jan Garbarek/Agnes Buen Garnås - Rosensfole
1990 - I Took Up The Runes
1990 - Luminessence
1991 - Jan Garbarek/Miroslav Vitous/Peter Erskine - StAR
1991 - Jan Garbarek/Paul Giger/Pierre Favre - Alpstein
1992 - Jan Garbarek/Ustad Fateh Ali Khan - Ragas and Sagas
1993 - Miroslav Vitous/Jan Garbarek - Atmos
1993 - Twelve Moons
1993 - Jan Garbarek & The Hilliard Ensemble - Officium
1994 - Jan Garbarek/Anouar Brahem/Shaukat Hussain - Madar
1996 - Visible World
1998 - Rites  (Doppel-CD)
1999 - Jan Garbarek & The Hilliard Ensemble - Mnemosyne  (Doppel-CD)
2002 - Jan Garbarek/Kim Kashkashian - Monodia
2003 - Jan Garbarek/Miroslav Vitous - Universal Syncopations
2004 - In Praise Of Dreams
2008 - Marilyn Mazur, Jan Garbarek - Elixir
2010 - Jan Garbarek / The Hilliard Ensemble - Officium Novum
Tutnall and Cobley

| Tutnall and Cobley |
| --- | --- |
Kent
Tutnall and CobleyTutnall and Cobley'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Worcestershire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Tutnall and Cobley, İngiltere'nin Worcestershire kontluğunda bulunan bir civil parish.
Tutong

| Tutong |
| --- | --- |
İlçe
 Tutong'un Brunei'deki konumu
Ülke:  Brunei
Yüzölçümü
 • Toplam: 1166 km²
Nüfus (2011)
 • Toplam: 43.852
 • Yoğunluk: 38/km²
Zaman dilimi: UTC+08.00 (BNT)
ISO 3166 kodu: BN-TU
Tutong (Malayca: Daerah Tutong), Brunei'nin ilçelerinden biridir. İlçe, ülkenin orta batı kesiminde yer almaktadır. Yüzölçümü 1,116 km² olan ilçenin nüfusu 20 Haziran 2011 tarihi itibarı ile 43,852'dir. İlçenin merkezi Pekan Tutong'dur.
İdari bölümler

Tutong, idari olarak sekiz bucağa (mukim) ayrılmaktadır.
Keriam
Kiudang
Lamunin
Pekan Tutong
Rambai
Tanjong Maya
Telisai
Ukong
Tutong'un ilçeleri
Tytthoberis

Tytthoberis Beridinae altfamilyasına bağlı bir cinstir.
Tutsak (roman)

| --- | --- |

Yazar: Emine Işınsu
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Tür: Roman
Yayım: 1973
Yayımcı: Töre Devlet Yayınevi
Medya türü: Baskı
Sayfa: 200
Tutsak, Emine Işınsu’nun 1973 yılında yayımlanan, 1960 İhtilali öncesi Türkiye'yi ve Kerkük Türklerini anlatan romanı.
Konusu ve kişilerini gerçek yaşamdan alan klasik bir romandır. Eser, iç içe geçmiş üç tür tutsaklık üzerinden tutsaklık ve özgürlük kavramlarını düşündürür: Kerkük Türklerinin Arap idaresine tutsaklığı, 1950'lerin Türkiyesi'nde toplumun dar kalıplara tutsaklığı ile yanlış bir evliliğe hapsolmuş bir kadının tutsaklığı.
15 bölümden oluşan roman, hâkim bakış açısını kullanan anlatıcı ile kurgulanmıştır. Roman kahramanlarından Ceren, Tarık, Orhan ve Selma'nın  ruh dünyasını şekillendiren ve bugüne etkisi olan olaylar geriye dönüş tekniği ile verilmiştir. Özellikle Ceren'in dünyası bilinç akışı tekniği ile verilmiştir.
Romanın başkişisi Ceren Emine Işınsu'dan, Ceren'in kızı Alev ise Işınsu'nun kızı Yağmur'dan izler taşır.
Konu

Romanın baş kişisi Ceren, Erbilli bir ailenin oğlu olan müteahhit Orhan ile İstanbul'da mutsuz bir evlilik yürüten bir ressamdır. Orhan'ın amacaoğlu Tarık'ın Kerkük Türklerinin sesini Türkiye'de duyurmak için İstanbul'a gelip Kerküklü Türkleri bir dernek çatısı altında topla çalışmak için gösterdiği çaba, Ceren'i etkiler. Ceren, Tarık ile tanışıklığı sonucunda kendi çevresini sorgulamaya, hayatı anlamlandırmaya başlar. Tarık, Türkiye'de derneği kurduktan sonra ülkesine döner ve Türkmen aydınlarının öldürüldüğü 14 Temmuz 1959 olaylarında öldürülür.
Türkiye'de bulunduğu sırada sık sık Ceren ile atölyesinde sohbet eden Tarık, Irak'ta idarecilerin Irak Türklüğüne karşı takınmış olduğu zalim tutumu anlatmıştır. Ceren, Tarık'ın ölümünden sonra tutsaklığından kurtulmaya çalışır. Sanat faaliyetlerine geri dönen Ceren, boşanma davası açar ve yaşamına yeniden başlar.