stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
SOS Racisme
Tarihçe

SOS Racisme, Fransız Sosyalist Partisi (Parti Socialiste) ile çok yakındır. Partinin bazı önemli üyelerinin yanı sıra diğer sol hareketlerden insanlar örgütün kuruluşuna katkı sağladı. Birlik, kardeşliğin yol gösterici ilkesi olarak sarı zemine siyah renkle yazılan "Arkadaşıma dokunma!" (Touche pas à mon pote!) cümlenin bulunduğu logoyla temsil edilmektedir. Bu slogan, Ekim 1984 yılında, örgütün oluşturulma sürecinde kabul edildi.
Gerçekten de, 1980'lerde ırkçı motifli cinayetlerin gittikçe artması, güvenlik güçlerinin kusurlu davranışları ve eylemleri Fransa'daki sol kamuoyunda kıpırdanmalara yol açtı. Siyasi tavır ve eğilimlerin bir kenara bırakılmasıyla 15 Ekim 1984'te kurulan örgütün kurulma süreci boyunca PS'nin yüksek kademelerinden destek almasına 1984-1992 yılları arasında örgütün başkanlık görevini yürüten Avrupa Parlamentosu milletvekilliği görevinde bulunmuş Harlem Désir örnek verilebilir. Ondan boşalan koltuğa seçilen 1992-1999 yılları arasında başkanlık görevini sürdüren Fodé Sylla ise PS'nin bir üyesiydi. Onu izleyen Malek Boutih ise 1985-1992 yılları arasında PS'de başkan yardımcılığı yapmıştı. 2003 yılında, PS'nin gençlik kollarında görev alan Dominique Sopo örgütün başkanlığına geldi.
Etkinlikler

Örgütün ana hedefi, ırk ayrımcılığına karşı mücadele etmektir. İnsanlar arasında eşitlik ve dayanışmayı sağlamak gibi temel bir amaca sahiptir. Eylemleri de somut olaylar etrafında bu ilkeler için düzenlenmektedir. Ayrıca toplum düzeni ve hukuk açısından yaşanan ayrımcılık örneklerini protestosu, kamuoyunda yoğun bir şekilde yer almaktadır. Örgüt, eylemlerinde müziğe ve görsel unsurlara öncelik vererek, özellikle liseliler arasında ve mahallelerde çalışarak sonuca varmaya çalışmaktadır. SOS Racisme, ırk ayrımcılığını ve ırklar arası çifte standardı bularak ortaya çıkarmak için bir test yöntemi kullanır. Örneğin, bir işe yapılan başvuruları kabul ederken, başvuru sahiplerinin isimlerinde biri Fransız kökenli, diğeri ise bir göçmen kökenli insanı seçerek ırk ayrımcılığını teşhis etmeye çalışır.
Örgüt ayrıca 2002 yılında, UEJF adlı bir Yahudi öğrenci örgütü ile ortaklaşa yayınlanan bir kitapta antisemitizmi kınadı.
Eleştiriler

Birçok yönüyle sağ kesim tarafından şiddetli eleştiriye maruz kalan SOS Racisme, PS'nin göçmen politikalarını yaymak amacıyla PS'nin kuklası olarak kurulduğu iddiasıyla kınanmıştır.
Bibliyografya

Juhem, Philippe, SOS-Racisme Histoire d'une mobilisation « apolitique », Contribution à une analyse des transformations des représentations politiques après 1981, décembre (1998) Thèse consacrée a SOS-Racisme 3 Mayıs 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Serge Malik, L'Histoire secrète de SOS-Racisme; Albin Michel, 1990; 185 p., ISBN 2-226-04818-9
Karl Landsteiner

| Karl Landsteiner ForMemRS |
| --- | --- |
Landsteiner, 1930 Stockholm
Doğum: 14 Haziran 1868(1868-06-14) Baden bei Wien, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu
Ölüm: 26 Haziran 1943 (75 yaşında) New York City, ABD
Vatandaşlık:   Avusturya   Hollanda   ABD (1929'dan itibaren) 
Mezun olduğu okul(lar): Viyana Üniversitesi (Dr., 1891)
Tanınma nedeni: Kan grubu sisteminin gelişimi, Rh faktörünün keşfi, poliovirüsün keşfi
Ödüller:  Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü (1930)  Cameron Prize for Therapeutics of the University of Edinburgh (1938)  Lasker-DeBakey Clinical Medical Research Award (posthumous, 1946) 

Kariyeri
Dalları: Tıp Viroloji
Çalıştığı kurumlar:  Viyana Üniversitesi  Rockefeller Institute for Medical Research 
 
İmza

Karl Landsteiner ForMemRS (Almanca telaffuz: [kaʁl ˈlantˌʃtaɪnɐ]; d. 14 Haziran 1868, Viyana - ö. 26 Haziran 1943, New York), Avusturyalı-Amerikalı immünolog ve patolog. 1900 yılında ana kan gruplarını ayırdı, günümüz kan grupları sınıflandırma sistemini kandaki aglütininlerin varlığını tanımladı. Bu biyolojik gelişmeleri sayesinde, tıbbî uygulamada da kullanıldı ve hasta hayatını tehlikeye atmadan kan nakledildi. Constantin Levaditi ve Erwin Popper ile birlikte çocuk felcine yol açan virüsü 1909'da keşfetti. 1926'da Aronson Ödülü'nü aldı. 1930'da Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü aldı. Transfüzyon tıbbının babası olarak tanımlandı.
İlk yılları ve öğrenimi

Landsteiner, 1868'de Viyana'da, Yahudi bir ailenin oğlu olarak dünyaya geldi. 1898-1908 arasında Viyana Patoloji Enstitüsü'nde araştırmacı olarak çalışırken insanlarda kanın yapısındaki farklılıkları bularak, uygun olmayan kan nakillerinin tehlikelerini ortaya çıkardı. 1901'de, alyuvarlarda hücre zarının dış katmanına bağlanan antijenlerin türüne göre insanda en az üç kan grubu olduğunu gösterdi; bu grupları A, B ve O olarak adlandırdı. Bir yıl sonra, A ve B antijenlerinin ikisini birden taşıyan ve AB antikorları içermeyen AB grubu bulundu. Landsteiner, 1927'de M ve N gruplarını, 1940'ta ilk kez bulunduğu maymun türünün adını taşıyan Rhesus (Rh) faktörünü saptadı. Rh faktörü, anne ve dölütün kanında ortaya çıkabilen ve düşük, ölü doğum ya da yeni doğanda ölümcül bir hastalığa yol açan bir dizi tepkimenin temelini oluşturuyordu.
Landsteiner'in çalışmaları adli tıbbın gelişmesine önemli katkılarda bulundu; babalık ve cinayet davalarında kan gruplarının güvenilir birer kanıt olarak kullanılmasını sağladı. Kan gruplarının belirli genler aracılığıyla kuşaktan kuşağa aktarıldığının kanıtlanması, kalıtım ve insan bilimi araştırmaları için de etkili bir yöntem sağladı.
Landsteiner 1909-1919 arasında Viyana Üniversitesi'nde, 1922-1943 arasında New York kentindeki Rockefeller Tıp Araştırmaları Enstitüsü'nde patoloji dersleri verdi. Başlıca yapıtı, bağışıklık kimyasının kurulmasına katkı niteliğindeki The Specificity of Serological Reactions 'dır (1936; Serolojik Tepkimelerin Özgüllüğü).
Karl Landsteiner'in çocukluk fotoğrafı
Vega (roket)

| --- | --- |
Vega C Sahte Versiyonu, Paris Air Show 2015
Amaç: Küçük yörüngesel fırlatma aracı
Üretici: Avio
Menşei ülke: İtalya, Avrupa
Boyut
Yükseklik: 30 m (98 ft)
Çap: 3 m (9,8 ft)
Ağırlık: 137 bin kg (302 bin lb)
Kapasite
Kutup Yörüngesi (700km / 90° Yörünge eğikliği) için yük: 1430 kg (3150 lb)
Eliptik yörünge (1500x200km / 5.4° yörünge eğikliği) için yük: 1963 kg (4328 lb)
Güneş eşzamanlı yörünge (400km) için yük: 1450 kg (3200 lb)
İlgili roketler
Benzer: Minotaur IV, Minotaur-C, Rokot
Fırlatma geçmişi
Durum: Faal
Fırlatma yerleri: ZLV (ELA-1), Guyana Uzay Merkezi
Toplam fırlatmalar: 5
Başarı(lar): 5
İlk uçuş: 13 Şubat 2012
İlk kademe
Motor: P80
İtme kuvveti: 2261 kN (508300 lbf)
Özgül itici kuvvet: 280 s (2,7 km/s)
Yanma süresi: 110 s
Yakıt: Katı yakıt : Hidroksille sonlanan polibutadien (HTPB)
İkinci kademe
Motor: Zefiro 23
İtme kuvveti: 871 kN (195800 lbf)
Özgül itici kuvvet: 287,5 s (2,819 km/s)
Yanma süresi: 120 s
Yakıt: Katı yakıt
Üçüncü kademe
Motor: Zefiro 9
İtme kuvveti: 260 kN (58450 lbf)
Özgül itici kuvvet: 296 s (2,90 km/s)
Yanma süresi: 120 s
Yakıt: Katı yakıt
Dördüncü kademe  - Yukarı aşama
Motor: AVUM
İtme kuvveti: 2,42 kN (544 lbf)
Özgül itici kuvvet: 315,5 s (3,094 km/s)
Yanma süresi: 667 s
Yakıt: ADMH / N2O4
Vega (Vettore Europeo di Generazione Avanzata - Gelişmiş Neslin Avrupalı Taşıyıcısı), Avrupa Uzay Ajansı'nın kullandığı, İtalya Uzay Ajansı ve Avrupa Uzay Ajansı'nın ortaklaşa geliştirdiği ArianeSpace tarafından kullanılan bir harcanabilir fırlatma sistemidir. Geliştirilmesi 1998'de başladı ve 13 Şubat 2012 tarihinde Guyana Uzay Merkezi'nde ilk fırlatma gerçekleşti. ArianeSpace 2018'in sonuna kadar Vega'yı kullanmak istediğini belirtmiştir.
Vega; ağırlık olarak 300 - 2.500 kg aralığındaki, yer gözlem uyduları ve Alçak Dünya yörüngesi'ni araştırmak için kullanılacak olan uydular gibi küçük görev-yüklerini fırlatmak için tasarlanmıştır.
Adını Lir Takımyıldızı'ndaki en parlak yıldızdan alan, Vega; (hızlandırıcı bağlanmamış olan) tek-gövdeli bir fırlatma aracıdır. Üç adet katı yakıtlı roket aşaması içerir: P80 ilk aşama, Zefiro 23 ikinci aşama ve Zefiro 9 ise üçüncü aşamadır. Yukarı aşama modülü ise AVUM adı verilen bir sıvı yakıtlı roket'tir. P80 programı için geliştirilen teknoloji daha sonra gelecekteki Ariane projelerinde de kullanılacaktır. İtalya Vega programına %65 oranla en çok katkıyı sağlamaktadır, ardından %13 ile Fransa gelmektedir. Diğer katılımcılar arasında İspanya, Belçika, Hollanda, İsviçre ve İsveç bulunmaktadır.
Uçuş-yükü sınırı

Arianespace şirketi Vega fırlatma aracının, 700 km (430 mi) yükseklikteki bir dairesel kutup yörüngesine  1500 kilogram (3300 lb) kadar yük çıkarabildiğini belirtmektedir.
Arianespace şirketi Vega'yı, kutupsal ve Güneş eşzamanlı yörüngelere gidecek olan görevler için uyarlanmış bir fırlatma sistemi olarak pazarlamaktadır. Yeterlilik kanıtlama uçuşunda, VEGA ana görev-yükü olan 386,8 kg ağırlığındaki LARES uydusunu, 1450 km yükseklikteki dairesel bir yörüngeye çıkararak 69,5 derecelik bir eğimle yerleştirmiştir.
Özellikleri > Aşamalar

| ! P80 | Zefiro 23 | Zefiro 9 | AVUM |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Yükseklik | 11,7 m (38 ft) | 7,5 m (25 ft) | 3,5 m (11 ft) | 1,7 m (5,6 ft) |
| Çap | 3 m (9,8 ft) | 1,9 m (6,2 ft) | 1,9 m (6,2 ft) | 1,9 m (6,2 ft) |
| Yakıt kütlesi | 88 t | 24 t | 10,5 t | 0,55 t |
| Kuru motor kütlesi | 7.330 kg (16.160 lb) | 1.950 kg (4.300 lb) | 915 kg (2.017 lb) | 131 kg (289 lb) |
| Motor kasası kütlesi | 3.260 kg (7.190 lb) | 900 kg (2.000 lb) | 400 kg (880 lb) | 16 kg (35 lb) |
| Ortalama itki | 2200 kN | 871 kN | 260 kN | 2.42 kN |
| Ateşlenme süresi | 110 s | 77 s | 120 s | 6672 s |
| Özgül itici kuvvet | 280 s | 287,5 s | 296 s | 315,5 s |
Özellikleri > Görev-yükü kaplaması

Vega'nın Görev-yükü kaplaması, İsviçre'nin RUAG Space şirketi tarafından üretilmiştir. Çapı 2,6 metre, uzunluğu 7,8 metre ve kütlesi 400 kg değerindedir.
Özellikleri > Katı-yakıtlı üç  motor aşaması

İlk üç aşama, bünyesindeki ELV şirketi üzerinden Vega fırlatıcısının ana yüklencisi Avio tarafından üretilen katı yakıtlı motorlardan oluşmaktadır.
Her üç aşamanın motor türünün her biri için iki adet test-ateşlemesi ile birlikte sipariş verişmiştir - biri tasarım değerlendirmesi için diğeri ise son uçuş yapılandırması için.
Özellikleri > Katı-yakıtlı üç  motor aşaması > Zefiro 9

Üçüncü aşamada kullanılan Zefiro 9, ilk tamamlanan motordu. İlk test ateşlemesi 20 Aralık 2005 tarihinde, Sardinya'nın güneydoğusundaki akdeniz kıyısında bulunan Salto di Quirra  Test Sahasında gerçekleştirilmiştir. Test tamamen başarılı olmuştur.
Tamamlanan ilk testlere dayanarak tasarımın ciddi bir şekilde gözden geçirilmesinden sonra, Zefiro 9 için ikinci test ateşlemesi Salto di Quirra alanında 28 Mart 2007 tarihinde gerçekleştirilmiştir. 35 saniyeden sonra, motorun iç basıncında meydana gelen ani bir düşme sebebiyle yanma süresi uzamıştır. Bu ani basınç düşmesiyle ve motorun tasarımında herhangi bir bozuklukluk olup olmadığıyla ilgili kamuya açık olarak verilen bir bilgi bulunmamaktadır.
23 Ekim 2008 tarihinde Zefiro 9'un, değiştirilmiş bir ateşleme çıkışına/memesine (nozzle)  sahip olan gelişmiş bir uyarlaması (Zefiro 9-A) başarıyla test edilmiştir.
28 Nisan 2009 tarihinde, Zefiro 9-A için son yeterlilik testi, İtalya'daki Salto di Quirra test sahasında gerçekleştirilmiştir.
Özellikleri > Katı-yakıtlı üç  motor aşaması > Zefiro 23

Zefiro motorunun geliştirilmesi Avio tarafından başlatılmış, kısmen şirketin kendisi tarafından kısmen de İtalyan Uzay Ajansı tarafından parasal kaynak sağlanmıştır. Zefiro 23 motoru, Vega roketinin ikinci aşamasını oluşturmaktadır. Karbon-epoksi kasası, lif dolama  (Filament winding) ile üretilmektedir  ve karbon fenolik'ten yapılma ateşleme çıkışının/memesinin (nozzle), dar kısmı olan boğaz girişi (throat insert) güçlendirilmiş karbon-karbon'dan (carbon-carbon) yapılmıştır. Yüklenen yakıt miktarı 23 tondur.
Zefiro 23 ikinci aşama motoru ilk kez 26 Haziran 2006 tarihinde Salto di Quirra sahasında ateşlendi. Bu test başarıyla sonuçlandı.
Zefiro 23 ikinci aşama motoru ikinci testi 27 Mart 2008 tarihinde yine Salto di Quirra sahasında yapıldı. Başarılı olan bu test roket motorunun yeterliliğini kanıtlamıştır.
Özellikleri > Katı-yakıtlı üç  motor aşaması > P80

VEGA'nın ilk aşaması olan P80 ismini, daha sonra 88 tona çıkarılan, tasarım aşamasındaki yakıt miktarı olan 80 ton (Propellant 80) değerinden  almıştır. P80 aşaması, Belçika'da SABCA şirketi tarafından üretilmiş olan bir itki yönlendirme (thrust vector control (TVC)) sistemini içerir. Bu sistem, esnek eklemlere sahip oynatılabilir bir ateşleme çıkışını lityum-iyon piller kullnarak çalıştıran, iki adet elektromekanik çalıştırıcıdan oluşur. 3 m çaplı kasası Grafit-epoksi lif dolama'dan  (Filament winding) oluşur ve iö yalıtım için düşük yoğunluklu kauçuk kullanılmıştır. Roket motoru memesi (nozzle) düşük-maliyetli hafif karbon fenolik malzemeden yapılmıştır; ateşleyici için (yanarak) tüketilebilir bir kaplama  kullanılmıştır. Yüklenen katı yakıtın düşük bağlayıcı içeriği ve yüksek alüminyum yüzdesi vardır (Hidroksille sonlanan polibutadien - HTPB 1912).
P80 motorunun ilk test ateşlemesi 30 Kasım 2006 tarihinde, Fransız Guyanasın'daki Kourou ilçesinde gerçekleştirilmiş ve başarılı bir şekilde sonuçlanmıştır.
P80 ilk aşama motoru için ikinci test 4 Aralık 2007 tarihinde yine Kourou'da gerçekleştirilmiştir. 111 saniye boyunca ortalama 190 ton'luk itki üreten motorun davranışı tahminlerle örtüşmüştür.
Aşamanın gelecekteki uyarlamalarının sevk yakıtının miktarını sırasıyla 100 ton'a (P100) ve 120 ton'a (P120) çıkarması beklenmektedir.
Özellikleri > AVUM

Avio tarafından geliştirilmiş olan AVUM (Attitude Vernier Upper Module- İnce-ayar Konumlama Yukarı Modülü) yukarı aşaması (upper stage), görev-yükünü gereken yörüngeye yerleştirmek ve yuvarlanma/yatma (roll) ile konumlama (attitude) işlevlerini gerçekleştirmek üzere tasarlanmıştır. AVUM iki adet modülden oluşmaktadır: APM (AVUM Propulsion Module - AVUM Sevk Modülü) ve AAM (AVUM Avionics Module - AVUM Aviyonik Modülü). Sevk modülü bir adet RD-843 roket motoru içeren sıvı yakıtlı roket kullanmaktadır. Yakıt olaraksa, basınç-beslemeli bir şekilde kullanılan, son derece zehirli olan UDMH ve nitrojen tetroksit kullanılmaktadır. AVUM aviyonik modülü aracın aviyonik alt-sisteminin ana bileşenlerini muhafaza etmektedir.
Uçuşlar > İlk fırlatma öncesi

2008 Ekim ayında, o zaman için İtalyan Uzay Ajansı'nın (ISA) başı olan Enrico Saggese, "Başka bir programımız olana kadar beklemeyi isteyip istemediğimize kara vermeliyiz" diyerek Almanya'nın üçüncü ve dördüncü aşamaların geliştirilmesi sürecine katılmasına dair planlara gönderme yapmış ve VEGA'nın uçuşunun ertelenebileceğini belirtmiştir.
2009 yılında iken sistemin ilk fırlatılışının 2010 Kasım ayında gerçekleşmesi bekleniyordu; daha sonra basın fırlatmanın 2012 başlarına kayabilceği yorumunda bulunmuştur ancak daha sonra ESA fırlatmanın tarihinin 2012 Ocak ayı sonu olduğunu resmi olarak duyurmuştur.
Uçuşlar > Vega'nın fırlatılışları

Vega'nın ilk uçuşu  13 Şubat 2012 tarihinde olmuştur.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Numara | Seri Numarası | Tarih/Zaman (UTC) | Fırlatma Yeri | Türü | Görev-yükü | Görev-yükü Türü | Yörünge | Sonuç | Notlar | References |
| 1 | VV01 | 2012-02-13 10:00:00 | ELV | Vega | LARES / ALMASat 1 / e-st@r / Goliat / MaSat-1 / PW-Sat / ROBUSTA / UniCubeSat-GG/ XaTcobeo | Jeodezik ve Nanouydu | ADY | Başarılı | Vega'nın ilk uçuşu |  |
| 2 | VV02 | 2013-05-07 02:06:31 | ELV | VERTA | Proba-V / VNREDSat 1A / ESTCube-1 | Yer gözlem uydusu | Güneş eşzamanlı yörünge | Başarılı | İlk ticari uçuş |  |
| 3 | VV03 | 2014-04-30 01:35:15 | ELV | Vega | KazEOSat-1 | Yer gözlem uydusu | Güneş eşzamanlı yörünge | Başarılı |  |  |
| 4 | VV04 | 2015-02-11 13:40:00 | ELV | VERTA | IXV | Tekrar-giriş teknoloji ispatı | Yörünge-altı | Başarılı | IXV yörünge-altı doğrultuya bırakıldı, AVUM hedeflenmiş yörünge-çıkış gerçekleştirmeden önce kısa süreliğine yörüngeye girdi. |   |
| 5 | VV05 | 2015-06-23 01:51:58 | ELV | Vega | Sentinel-2A | Yer gözlem uydusu | Güneş eşzamanlı yörünge | Başarılı |  |   |
| 6 | VV06 | 2015-12-03 04:04:00 | ELV | VERTA | LISA Pathfinder | Teknoloji ispat edici | Hale yörünge (Halo orbit) Dünya-Güneş L1 | Başarılı |  |  |
| 7 |  | 2016-ilk yarısı | ELV | Vega | PeruSat-1 / 4 Skybox uydusu | İstihbarat uydusu / Yer gözlem uydusu | Güneş eşzamanlı yörünge | Planlanmış |  |  |
| 8 |  | 2016-08 | ELV | Vega | OPSAT 3000  / VENµS | IMINT / Yer gözlem uydusu | Güneş eşzamanlı yörünge | Planlanmış |  |  |
| 9 |  | 2016 | ELV |  | Göktürk-1 | Yer gözlem uydusu | Güneş eşzamanlı yörünge | Planlanmış |  |  |
| 10 |  | 2017 | ELV | Vega | Sentinel 3B | Yer gözlem uydusu | Güneş eşzamanlı yörünge | Planlanmış |  |  |
| 11 |  | 2017 | ELV | VERTA | ADM-Aeolus | Meteoroloji uydusu | Güneş eşzamanlı yörünge | Planlanmış |  |  |
| 12 |  | 2017 | ELV | VERTA | PRISMA | Yer gözlem uydusu | Güneş eşzamanlı yörünge | Planlanmış |  |  |
| 13 |  | 2017 | ELV |  | TARANIS | Yer gözlem uydusu | Güneş eşzamanlı yörünge | Planlanmış |  |  |
Uçuşlar > Gelecekteki planlanmış fırlatmalar

Tamamlanan yeterlilik uçuşundan sonra ESA, VERTA (Vega Research and Technology Accompaniment - VEGA Araştırma ve Teknoloji Birlikteliği) programı için 4 uçuş daha planlamıştı. VERTA uçuşları; Proba-V, ADM-Aeolus, LISA Pathfinder ve Intermediate Experimental Vehicle (IXV) gibi çeşitli ESA görevlerini taşıması planlanmıştı. LISA Pathfinder uçuşu 2 Aralık 2015 (04:04 UTC) tarihinde gerçekleşmiştir.
14 Aralık 2011 tarihinde Fransa'da Evry kasabasında yapılan bir toplantıda, Arianespace ve Avrupa Uzay Ajansı (ESA) temsilcileri, şirketi Sentinel-2B ve Sentinel-3B uydularını Vega roketi ile fırlatacağına dair bağlayan bir sözleşme imzaladılar. Daha sonra  Sentinel-2B fırlatması Sentinel-2A fırlatması ile değiştirildi.
20 Haziran 2012 tarihinde Arianespace, Kazakistan'ın KazEOSat 1 isimli optik Yer gözlem uydusunun Vega ile fırlatılacak olan ilk ticari uydu olacağını duyurmuştur.
İtalyan Uzay-Havacılık Araştırma Merkezi (CIRA), "FTB-X" isimli test aracını VEGA ile fırlatmayı planlamaktadır ancak 2012 yılından beri proje ile ilgili herhangi bir gelişme olmamıştır.
2013 Kasım ayında Arianespace, ELV fırlatma sahasından 10 adet Vega fırlatma siparişi vermişti, ilki 2015 yılı sonuna hazır olacaktı. Bunlar toplamda 3 yıldan fazla bir iş takvimini kapsıyorlardı.
Maliyet

Vega roket'inin geliştirme maliyeti başlangıçta 710 milyon € civarındaydı, buna ek olarak ESA 2012 ile 2014 arasındaki 5 adet geliştirme uçuşuna 400 milyon € değerinde kaynak sağlamıştır.
Ticari fırlatma maliyetinin, Arianespace şirketinin pazarlama ve hizmet maliyeti de daihl olmak üzere, 32 milyon € olduğu ya da, yılda 2 kere fırlatma olacağı varsayımıyla, tek roket için 25 milyon € olduğu hesaplanmıştır. Uçuş sayısı yılda 4 adete çıkarılırsa, her bir fırlatma aracının maliyeti 22 milyon € civarına düşecektir.
İnancımız odur ki, burada uzay merkezinde Arianespace şirketiyle birlikte sağladığımız değer sebebiyle, en büyük rakibimize göre fırlatma başına %20 daha çok ücret talep edip yine de bu piyasada kazanabiliriz.
Gelecekteki geliştirmeler

Vega Consolidated (VEGA C )
P120  -  P80 yerine ilk aşama olarak  kullanılacak.
VEGA Evolution (VEGA E )
P120 - ilk aşama;
Zefiro 40 - ikinci aşama;
kriyojenik yukarı aşama (MYRA) - Z9 ve AVUM yerine kullanılacak.
Vega ve Ariane 5 bileşenlerine dayalı, orta-ölçekli bir fırlatıcı için tasarımsal bir çalışma vardı. Bu fırlatıcı Ariane 5 P230'u ilk aşama olarak, Vega P80'i ikinci aşama olarak ve Ariane 5'i ise üçüncü aşama olarak, depolanabilir ya da kriyojenik yakıt ile birlikte, kullanacaktı. Soyuz'un (Soyuz at GSC), Arianespace fırlatma aracı listesine dahil edilmesi ile bu çalışma geri plana bırakılmıştır[kaynak belirtilmeli].
Gelecekteki yükseltilmiş/geliştirilmiş Vega (LYRA programı), yapılabilirlik çalışmasını geçmiş ve üçüncü ve dördüncü aşamaların yerine tek maliyetli ve yeni bir güdüm sistemine sahip bir LOX/LNG aşaması kullanması planlanmaktadır. Programın amacı, önemli bir fiyat artışı olmadan verimi %30 kadar artırmaktır.
14 Şubat 2012 tarihinde, başarılı ilk Vega fırlatışından bir gün sonra, Alman uzay ajansu programa dahil olmak için harekete geçti. O zaman için  Alman Uzay-Havacılık Ajansı'nın (İng:DLR) başkanı olan Johann-Dietrich Woerner, Almanya'nın projeye katılmak istediğini bildirmiştir. Almanya, AVUM dördüncü aşamasındaki, şu sıralar Ukrayna'da üretilen, RD-869 motorunun yerine kullanılacak bir motor sağlayacaktı. Vega Fırlatma Yöneticisi, yakın gelecekte uçuş olmayacağını çünkü geliştirmenin biraz zaman alacağını belirtmiş, ancak 2012 sonunda gerçekeleşecek olan bir sonraki bakanlar kurulu toplantısındaki konulardan birisi olacağını doğrulamıştır. Bu şekilde, İsveç yapımı olanlar dışındaki, tüm parçalar AB sınırları içinde üretilmiş olacaktı.
Vega'nın ilk aşamasının, sonraki nesil Ariane 6  roketinde hızlandırıcı (İng:booster) olarak kullanılması üzerinde durulmaktadır.
Artace (Misya)

Antik yerleşim yeri Balıkesir ili, Erdek ilçesi yakınlarındaydı.
Artace veya Artake (Eski Yunanca: Ἀρτάκη), Kyzikos yakınlarındaki antik Misya'da bir kasabaydı. Bir Milet kolonisiydi. Bir liman kentiydi ve Kyzikos'un bulunduğu yarımadadaydı ve ondan yaklaşık 40 stadia uzaklıktaydı. Yunan mitolojisinde Artace, Argonotların Argo'nun taş çapasını daha büyüğüyle değiştirdikleri yer olarak anılır. Artace, I. Darius döneminde İyon Ayaklanması sırasında Prokonnesus ile birlikte yakıldı. Muhtemelen uzun bir süre yeniden inşa edilmedi çünkü Strabon 1. yüzyılda Misya kasabaları arasında bundan bahsetmez: ancak aynı isimli ormanlık bir dağdan ve yakınında aynı isimli bir adadan bahseder, Yaşlı Plinius'un Artacaeum dediği ada. Bizanslı Stephanus tarafından alıntılanan Timosthenes, ayrıca bir dağa ve karadan bir stadyum uzaklıktaki küçük bir adaya Artace veya Artake adını verir. Procopius zamanında (6. yüzyıl), Artace yeniden inşa edilmişti ve Kyzikos'un bir banliyösüydü.
MÖ 454/3 ile 418/7 yılları arasında Atina'nın vergi kayıtlarında yer aldığından Delos Birliği'nin bir üyesiydi.
Antik sit, Türkiye'nin Balıkesir ili, Erdek ilçesi yakınlarında bulunmaktadır.
Rüzgârlı Vadi

| --- | --- |

Yönetmen: Hayao Miyazaki
Yapımcı: Isao Takahata
Müzik: Joe Hisaishi
Stüdyo: Hakuhodo Nibariki Tokuma Shoten Topcraft
Dağıtıcı: Toei Company
Süre: 116 dakika
Ülke: Japonya
Dil: Japonca
Rüzgarlı Vadi (Japonca: 風の谷のナウシカ - Kaze no Tani no Nauşika, İngilizce: Nausicaä of the Valley of the Wind), japon yönetmen Hayao Miyazaki tarafından yapılmış 1984 yapımı kıyamet sonrası bilimkurgusu tarzı anime filmidir. Film Miyazaki'nin aynı adlı mangasından uyarlanmıştır.
Film, insanoğlu tarafından kirletilerek yaşanılamaz hale getirilen doğanın kendini koruma güdüsüyle evrildiği farklı bir dünyada geçer. Bu yönüyle filmde çevre bilinci vurgusunun ağırlığı hissedilir. Hayao Miyazaki tarafından kurulan Studio Ghibli'nin kuruluşundan önce yapılmış olsa da, film stüdyonun filmlerinden biri olarak kabul edilmekte ve DVD koleksiyonunda yer almaktadır. Film, 1984 Animage anime büyük ödülü dahil birçok ödülün sahibidir.
Hikâye

Dünyadaki son büyük savaşın ve endüstrinin çöküşünün üzerinden bin yıl geçmiştir. Dünyayı çöller, tehlikeli böcekler, zehirli bitkiler sarmakta ve bazı mantar türlerinin yaydığı zehirli gazlar atmosfere yayılarak gittikçe azalan insan ırkını tehdit etmektedir. Nausicaä, az sayıda insanın tarımla uğraşıp böcek ve mantarlarla mücadele ederek yaşadığı Rüzgâr Vadisi'nin prensesidir. Bir gün vadiye başka bir krallığın uçağı düşer. Sadece kargosu sağlam kalmıştır, arkasından krallığa ait askerler gelerek vadiyi ele geçirirler. Kargoda bin yıldır unutulan ve başka bir krallıktan çalınan, dünyayı değiştirmekte kullanılacak bir şey vardır. Rüzgarlı Vadi bu iki krallık için hedef haline gelirken Nausicaä dünyayı eski haline getirmenin yolunu keşfetmiştir.