Macaristan Krallığı (1000-1301)
"Patrimonial" krallık > Pagan isyanları, savaşlar ve pekiştirme (1038-1116)

I. István tek oğlu Imre'den uzun yaşaması, 40 yıllık bir krize neden oldu. István, kuzeni Vazul'u taht için uygun görmedi ve varisi olarak kendi kız kardeşinin oğlu Venedikli Peter Orseolo adını verdi. Vazul'un kör edilmesinden ve üç oğlunun kovulmasından sonra, Peter 1038'de her hangi bir direniş görmeden amcasının yerini aldı. Peter'in yabancı saray mensuplarını tercih etmesi, kraliyet ailesiyle akraba olan yerli bir lord olan Samuel Aba'nın lehine tahttan inmesiyle sonuçlanan bir isyana yol açtı. İmparator III. Heinrich tarafından desteklenen Peter Orseolo, 1044'te geri döndü ve Samuel Aba'yı sınır dışı etti. İkinci iktidarı sırasında imparatorun hükümdarlığını kabul etti. Onun yönetimi, bu vesileyle paganizmin geri gelmesini amaçlayan yeni bir isyanla sona erdi. Hristiyan monarşisinin yıkılmasına karşı çıkan birçok lord vardı. Tacı, Macaristan'a dönen, Vazul'un oğullarından biri olan I. András'a teklif ettiler; tahta çıkan I. András 1046'da Peter'i yendi ve paganları bastırdı. Yetenekli bir askeri komutan olan kardeşi Béla ile yaptığı işbirliği, krallığı 1050 ve 1053'te iki kez fethetmeye çalışan İmparator III. Heinrich'e karşı zaferini sağladı.
Dük Béla 1059'da kendisi için tacı talep ettiğinde yeni bir iç savaş patlak verdi, ancak üç oğlu 1063'te I. András'ın oğlu Solomon'un yönetimini kabul etti. Başlangıçta genç kral ve kuzenleri işbirliği yaptı; örneğin, 1068'de Transilvanya'yı yağmalayan Peçenekler'i ortaklaşa bozguna uğrattılar. Kraliyet ailesindeki güç çatışması 1071'de yeni bir iç savaşa neden oldu. 1080'lerin başında Solomon'un kuzenlerinden biri olan I. Ladislaus lehine tahttan çekilmesine kadar sürdü.
Kral Ladislaus, suçlulara karşı acımasız cezalar öngören kanunlar çıkardı. Kanunları ayrıca gümrük vergilerinin, fuarlarda ve nehir geçişlerinde ödenecek ücretlerinin ve ondalık vergisinin ödenmesini de düzenlemiştir. Yahudilerin Hristiyan serfleri tutmasını yasakladı ve Böszörmény olarak bilinen yerel Müslümanların din değiştirmesini amaçlayan yasalar çıkardı.
Piyasa dışında kimse alıp satamaz. Buna aykırı olarak herhangi biri çalıntı mal satın alırsa, alıcı, satıcı ve tanıklar ceza alır. Bununla birlikte, kendilerine ait bir şeyi satmayı kabul ederlerse, o şeyi ve fiyatını kaybedecekler ve tanıklar da aynı miktarda kaybedecek. Ancak anlaşma piyasada yapılmışsa ve bir hakim, bir tahsildar ve tanıklar önünde anlaşma yapılacaktır ve satın alınan mallar daha sonra çalınmış gibi görünüyorsa, alıcı o zaman ceza almaz.
Ladislaus'un kayınbiraderi Hırvatistan Kralı Zvonimir'in 1089 veya 1090'da ölümü, ona Hırvatistan'ı kendisi için sahiplenme fırsatı yarattı. Ladislaus'un kız kardeşi Helena ve birkaç soylu (çoğunlukla kuzey Hırvatistan'dan) Ladislaus'un iddiasını desteklediler. Birlikleri ovaları işgal etti, ancak taht iddiasında olan yerli Petar Svačić, Petrova Dağlarında direndi. Yine de, Hırvatistan ve Macaristan dokuz asırdan fazla bir süredir birbirleriyle yakından bağlantılı kaldılar. Ladislaus, yeğeni Álmos'u Hırvatistan'ı yönetmesi için atadı. Daha küçük bir oğul olmasına rağmen, Álmos, kral halefini düşünürken kardeşi Coloman'a karşı da tercih edildi. Öyle olsa bile, Coloman amcasının yerini 1095'te alırken, Álmos kardeşinin hükümdarlığı altında ayrı bir düklük aldı. Coloman'ın hükümdarlığı boyunca, kardeşlerin ilişkileri gergin kaldı ve sonunda Álmos ve bebek oğlu kör edildi.
Coloman, Batı sınır bölgelerini yağmalayan iki haçlı çetesini (Rhineland katliamlarının failleri) bozguna uğrattı ve Hırvatistan'da Petar Svačić'i mağlup etti. 14. yüzyılın sonlarına ait Pacta conventa, Coloman'ın on iki yerel soyluyla bir anlaşma imzaladıktan sonra Hırvatistan kralı olarak taç giydiğini belirtir. Büyük olasılıkla bir sahtecilik olsa da, belge, Macaristan'a hiçbir zaman dahil edilmemiş olan Hırvatistan'ın gerçek durumunu yansıtmaktadır. Buna karşılık, Petrova Dağlarıyla Dráva nehri arasındaki Slavonya olarak bilinen bölge, Macaristan ile yakından bağlantılı hale geldi.
Burada hükümdarlar birçok Macar soylusuna toprak bağışladı. Zadar, Split ve diğer Dalmaçya kasabaları da 1105'te Coloman'ın hükümdarlığını kabul ettiler, ancak kendi piskoposlarını ve liderlerini seçme hakları devam etti. Hırvatistan ve Slavonya'da egemenlik, ban unvanı taşıyan valiler tarafından temsil ediliyordu. Aynı şekilde, bir kraliyet görevlisi olan voyvoda, krallığın doğu sınır bölgesi olan Transilvanya'yı yönetiyordu.
I. Ladislaus gibi, Coloman da büyük bir yasa koyucu olduğunu kanıtladı, ancak amcasının yaptığından daha az sert cezalar öngördü. Hristiyanlar ve Yahudiler arasındaki işlemlerin yazılı hale getirilmesini emretti. Müslüman tebaasına ilişkin yasaları, örneğin, kızlarını Hristiyanlar ile evlendirmeye mecbur ederek, din değiştirmelerini hedefliyordu. Krallıktaki Yahudi ve Müslüman tüccarların varlığı, Konstantinopolis, Regensburg ve Kiev'e giden ticaret yollarının kavşak noktası rolünden kaynaklanıyordu. Ayrıca, Coloman'ın Slavonya'nın marturina isimli geleneksel ayni vergiyi nakit olarak tahsil etmesini sağlayan yerel ticaret de mevcuttu. Krallığın nüfusu seyrekti ve ortalama nüfus yoğunluğu 1 kilometrekare (0,39 sq mi) başına dört veya beş kişiydi. Eger, Pécs ve Nagyvárad (Oradea, Romanya) Olaszi sokakları veya semtleri, Batı Romen dilleri konuşan "misafir" varlığına işaret ederken, Németi ve Szászi yer isimleri tüm krallıktaki Almanca konuşan yerleşimcilere atıfta bulunur. Erken Orta Çağ Macar hükümdarlarının tebasının çoğu köylülerdi. Sadece en verimli toprakları işlediler ve topraklar tükendiğinde daha da ilerlediler. Buğday en çok üretilen mahsuldü, ancak ev birasının hammaddesi olan arpa da yetiştiriliyordu. Köylülerin bile krallıktaki geniş bölgeleri kaplayan kraliyet ormanlarında avlanmalarına ve balık tutmalarına izin verildi. Hayvancılık önemli bir tarım sektörü olmaya devam etti ve yem için darı ve yulaf üretildi.