Charles Edward Stuart
1745 Ayaklanması > İngiltere'nin İstilası: 1745–1746

Prestonpans'taki savaşın ardından ordunun ve kurmayların morali yükselmiştir. Zaferin ardından Charles, büyük ilgi görmekte olduğu Holyrood Sarayı'ndan Edinburgh'a dönmüştür.  Jakobitlerin morali, Fransız desteği iddialarını doğrular biçimde Fransız bir elçilin bir miktar para ve silahlarla birlikte Ekim ortalarında adaya ulaşmasıyla daha da artmıştır. Ancak Charles'ın dostlarından biri olan Lord Elcho İskoçların uzun zamandır Charles'ın otoriter tarzından rahatsız olduklarını ve onun İrlanda'lı danışmanlarının fazlasıyla etkisi altında kalmasından kaynaklanan korkularını daha sonrasında açıklamıştır.  Bu aşamada, Charles'ın davasında yer alan kıdemli liderlerden oluşan bir "Prens Konseyi" oluşturulmuştur. Charles, kendini ilahi olarak atanmış bir hükümdar olduğunu kabul ettiğinden bu konseyin dayatmalarından rahatsızdı, oysa yapılan toplantılar taraflar arasında bölünmeler olduğunu göstermiştir.  Bu konseyde; Perth, Lord George Murray, Thomas Sheridan, John O'Sullivan, Murray of Broughton, Lochiel, Keppoch, Clanranald, Glencoe, Ardsheal ve Lochgarry'nin yer aldığı belirtilmektedir.  Yapılan uzun tartışmaların ardından Charles, konseye İngiltere'nin işgali planını kabul ettirmiştir. Kasım ayına gelindiğinde yaklaşık 6.000 kişilik bir orduyla güneye doğru harekete geçildi. 10 Kasım'da Carlisle teslim oldu.  Güneye devam eden Charles ve ordusu 21 Kasım'da Penrith'e  , ardından 26 Kasım'da  Preston'a ve 29 Kasım'da Manchester'a ulaştı. Ordusu, Derbyshire'daki  Swarkestone Köprüsü'ne kadar güneye ilerledi ve Aralık'ta oraya ulaştı.
Charles'ın bütün itirazlarına rağmen ordu Derbyshire'a ulaştıktan sonra, konsey Fransız desteğinin ve İngiliz Jakobitlerinin desteğinin yeterli olmaması ve İngiliz ordusunun isyanı bastırmak üzere toplandığı söylentisi nedeniyle İskoçya'ya geri dönmeye karar verdi.   Charles'ın Fransa'dan ayrılışından itibaren İngiliz Jakobitler'den herhangi bir destek alamadığını itiraf etmesi bazı İskoçlarla olan ilişkisinin geri dönüşü olmayan bir şekilde zarar görmesine neden oldu. 6 Aralık'ta  ve Charles'ın ordusu Derby'den ayrıldı ve tekrar İskoçya'ya doğru harekete geçildi.  Geliş rotası takip edilerek Manchester'a vardı.  Ardından Preston, Lancaster ve Kendal üzerinden sonunda 18 Aralık'ta Cumbria'daki Clifton'a ulaşıldı. Burada İngiliz ordusu ile karşı karşıya gelindi.  Jakobit güçleri, Clifton Moor'da gerçekleşen çatışmayı kazanmasının akabinde İskoçya'ya girdi.
Charles 26 Aralık'ta Glasgow'a ulaştı ve burada 3 Ocak  kadar orduyu dinlendirdi. Stirling Kalesi'ni kuşatma kararı alındı  ve kasaba teslim oldu, ancak kaleyi zapt etmenin özellikle kalenin yoğun topçu gücü göz önüne alındığında Jakobit kuvvetlerinin gücünün üzerinde bir çaba gerektirdiği anlaşıldı. Bu arada İngiliz kuvvetleri kuşatmayı hafifletmeye çalışsa da Ocak 1746'da gerçekleşen Falkirk Muir Muharebesi de Charles'ın kuvvetlerinin zaferiyle sonuçlandı.   Bu zafere rağmen kalenin fethedilememesi kuşatmadan vazgeçilmesine neden olarak Jakobit kuvvetlerinin tekrar kuzeye, Crieff'e ve ardından Inverness'e doğru gitmesini zorunlu kıldı.  Hava düzelene kadar operasyonların durmasıyla, Charles kuvvetleri daha sonra Inverness'te kamp kurdu. Buraya dek II. George'un oğlu Cumberland Dükü Prens William'ın başında olduğu İngiliz güçleri tarafından takip edildiler.