stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Serseri Aşık
Konu

Erol (Cüneyt Arkın) zengin bir ailenin çocuğudur Hülya (Hülya Koçyiğit) ise fakir bir mahalleden yükselmiş şarkıcıdır. İkili birbirlerinden hoşlanmaktadır. Erol'un babası (Hulusi Kentmen) bu ilişkiye karşı çıkmaktadır. Erol'un babası ikiliyi ayırmak için adam tutar, tuttuğu adamlar Erol'a saldırır, Hülya'nın ise içeceğine ilaç katıp ses tellerine hasar verdirerek müzik kariyerinin bitmesini sağlarlar. Hülya intihar etmeye karar verir, kendini tam atacakken Doktor (Sadri Alışık) ile tanışır. Doktor, kuklacılık yapan fakir biridir, Romantik Ayşe (Rengin Arda) ile ilişki içindedir. Hülya, Doktor'un evine taşınır. Mahalleli önce Hülya'yı kabullenmez ancak Hülya'nın yaptığı iyilikler mahallelinin hoşuna gider, onu kabullenirler. Erol ise Hülya'nın ortadan kaybolmasını sorgular, babasıyla tartışmaya girer. Bu sırada Doktor, Hülya'ya aşık olur, Hülya, Doktor'u kardeşi olarak görmektedir. Doktor bu durum üzerine Erol'un babasına gidip olan biteni açıklar, Erol ve Hülya'nın durumu hakkında konuşur, Erol'un babası oralı olmaz. Doktor Hülya'nın tekrar şarkı söyleyebilmesi için ameliyat parası toplar ancak toplanan para yeterli değildir. Doktor parayı denkleştirebilmek için Erol'un babasının parasını çalar, ameliyatı yaptırır. Ameliyat başarılı olur, Hülya eski sesine kavuşur. Doktor ise Hülya'nın menajerliğini üstlenir, bir konser tertip eder. Erol konser ilanını görüp Doktor'a ulaşır, Hülya'ya ulaşmak istediğini söyler. Hülya'nın konserinde Erol ve Hülya birbirlerine kavuşurlar, o sırada Doktor'u polisler tutuklar ancak filmin sonunda Erol'un babası paranın çalınmadığını söyleyerek Doktor'u serbest bıraktırır.
Oyuncular

Hülya Koçyiğit - Hülya
Cüneyt Arkın - Erol
Sadri Alışık - Doktor
İsmail Dümbüllü - Dümbüllü İsmail
Mualla Sürer - Müzeyyen Teyze
Rengin Arda - Romantik Ayşe
Necdet Tosun - Bakkal Arif
Necdet Çağlar - Erol'un Babası'nın Adamı
Hulusi Kentmen - Erol'un Babası
Orhan Çoban - Garson Ahmet
Haydar Karaer - Erol'un Babası'nın Adamı
Muzaffer Yenen - Doktor
Kamer Sadık - Kazım
Mehmet Aslan - Nuri
Faik Coşkun - Rüstem
Ersun Kazançel - Ali
Mustafa Dağhan - Kahvedeki Adam/ Mahalleli
Zuhal Üstüntaş - Mahalleli
Hüseyin Baradan - Mahalleli
Nubar Kamçılı - Polis Müdürü
Memduh Alpar - Doktor
Talia Saltı - Mahalleli
Renan Fosforoğlu - Doktor
Oyuncular > Seslendirme

Hayri Esen - Cüneyt Arkın Seslendirmesi
Kemal Ergüvenç - Hulusi Kentmen Seslendirmesi
Adalet Cimcoz - Hülya Koçyiğit Seslendirmesi
Alev Koral - Rengin Arda Seslendirmesi
Erdoğan Esenboğa - Erdoğan Esenboğa - Necdet Çağlar Seslendirmesi
Rıza Tüzün - Memduh Alpar Seslendirmesi
Zafer Önen - Seslendirme
Süha Doğan - Faik Coşkun Seslendirmesi
Osman Alyanak - Necdet Tosun Seslendirmesi
Rodezya doları

Rodezya doları, 1970 ile 1980 yılları arasında Rodezya'nın para birimiydi. 100 sent'e bölünmüştür. 1970'te Rodezya lirası'nın yerini almıştır. 1980'de ise Zimbabve doları ile değiştirilmiştir.
Hırvatistan hükümdarları listesi

Hırvatistan hükümdarları listesi, Hırvatistan Krallığı'nın yerli etnik ve yöneten hanedanlara mensup Hırvatistan hükümdarlarının listesidir.
Aşağı Pannonia Dükleri (7. yüzyıl–896)

Pannonia ovasında bulunan, günümüz Hırvatistan bölgeleri de dahil olmak üzere Orta Çağ'ın başlarında Slav kabileleri ile iç içe yaşanmaktaydı. O bölgenin yöneticileri şu kişilerdir;
| Resim | İsim | Başlangıç | Bitiş | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Vojnomir | y. 790 | y. 810 |  |
|  | Ljudevit | y. 810 | y. 823 |  |
|  | Ratimir | y. 829 | y. 838 |  |
|  | Braslav | y. 882 | y. 896 |  |
Hırvatistan Dükleri (7. yüzyıl–925)

| Resim | İsim | Başlangıç | Bitiş | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Višeslav | y. 785 | y. 802 |  |
|  | Borna | y. 810 | 821 | Višeslav'ın oğlu. Frank İmparatoru Şarlman'ın vasalı. |
|  | Vladislav | 821 | y. 823 | Borna'nın yeğeni |
|  | Ljudemisl | y. 823 | y. 835 | Bazı kaynaklar, Pannonian dükü Ljudevit'i öldürmüş olabileceğini iddia etmektedir. |
|  | Mislav | y. 835 | y. 845 |  |
Trpimirović Hanedanı
|  | Trpimir | y. 845 | 864 | Trpimirović hanedanının kurucusu |
|  | Zdeslav | 864 | 864 | Trpimir'in oğlu |
Domagojević Hanedanı
|  | Domagoj | 864 | 876 | Zdeslav'ı devirip tahta geçti. |
|  | Domagoj'un isimsiz oğlu | 876 | 878 | Bir iç savaş sırasında öldürüldü. |
Trpimirović Hanedanı
|  | Zdeslav | 878 | 879 | İkinci kez tahta çıktı, Domagoj'un isimsiz oğlunu devirdi. Mayıs 879'da Branimir tarafından öldürüldü. |
Domagojević Hanedanı
|  | Branimir | 879 | y. 892 |  |
Trpimirović Hanedanı
|  | Muncimir | 892 | 910 | Trpimir'in oğlu. Mutimir olarak da adlandırılır. |
|  | I. Tomislav | 910 | 925 |  |
Hırvatistan kralları (925–1102)

Ayrıca bakınız: Hırvatistan Krallığı (925–1102)
| Resim> Trpimirović Hanedanı | İsim> Trpimirović Hanedanı | Başlangıç> Trpimirović Hanedanı | Bitiş> Trpimirović Hanedanı | Notlar> Trpimirović Hanedanı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | I. Tomislav | 925 | 928 | Muhtemelen Muncimir'in oğludur. Ölümünden sonra iç savaşlar devleti zayıflattı ve Bosna da dahil olmak üzere bazı topraklar kaybedildi. rex (kral) unvanı iki çağdaş belgeye dayanmaktadır:  925 tarihli bir yazışmada Papa X. Ioannes kendisine Rex Croatorum (Hırvatların kralı) unvanıyla hitap etti  "rex" olarak da anıldığı Split Birinci Kilise Konseyi'nden bir transkript Ayrıca başka durumlarda prens (prens) ve dux (dük) olarak da anılırdı. Bununla birlikte, modern Hırvatistan'da geleneksel olarak ilk (ve tartışmasız en ünlü) Hırvat kralı olarak kabul edilir. |
|  | II. Trpimir | 928 | 935 | Tomislav'ın küçük erkek kardeşi veya oğlu |
|  | I. Krešimir | 935 | 945 | II. Trpimir'in oğlu |
|  | Miroslav | 945 | 949 | I. Krešimir'in oğlu |
|  | II. Michael Krešimir | 949 | 969 | Miroslav'ın küçük erkek kardeşi. |
|  | Zadarlı Helen | 969 | 976 | 969'dan 8 Ekim 976'daki ölümüne kadar oğlu Stephen Držislav'ın naibi olarak hüküm sürdü. |
|  | Stephen Držislav | 969 | 997 | Michael Krešimir ve Zadarlı Helen'in oğlu. |
|  | Svetoslav Suronja | 997 | 1000 | Stephen Držislav'ın oğlu. Kardeşleri III. Krešimir ve Gojslav tarafından tahttan indirildi. |
|  | Gojslav | 1000 | 1020 | Svetoslav Suronja'nın küçük erkek kardeşi. III. Krešimir ile birlikte yönetti. |
|  | III. Krešimir | 1000 | 1030 | Svetoslav Suronja'nın küçük erkek kardeşi. 1020'de Gojslav'ın ölümünden sonra tek başına yönetti. |
|  | I. Stephen | 1030 | 1058 | III. Krešimir'in oğlu |
|  | IV. Krešimir | 1058 | 1074 | I. Stephen'ın oğlu, hükümdarlığı sırasında Hırvat Krallığı yükselişe geçti |
|  | Demetrius Zvonimir | 1075 | 1089 | IV. Peter Krešimir'in kuzeni. Macaristan kralı I. Béla'nın kızı Prenses Helen ile evlendi (y. 1063). |
|  | II. Stjepan | 1089 | 1090/91 | Büyük Kral IV. Peter Krešimir'in küçük kardeşi II. Gojslav'ın oğlu. |
Árpád Hanedanı
|  | I. Ladislaus | 1091 | 1095 | Kral Demetrius Zvonimir'in 1089'da ölümünden sonra, Macaristan kralı I. Ladislaus (1077–1095) Slavonya'da hüküm sürdü. |
Svačić Hanedanı
|  | Petar Svačić | 1093 | 1097 | Hırvat soyluları kral olarak seçildi. |
Habsburgs Monarşisi (1527–1918)

Ayrıca bakınız: Hırvatistan Krallığı (Habsburg)
1 Ocak 1527'de Hırvat Parlamentosu tarafından yapılan 1527 Cetin Kalesi seçimiyle I. Ferdinand, Hırvatistan'ın yeni Kralı oldu.
| Resim> Habsburg Hanedanı | İsim> Habsburg Hanedanı | Başlangıç> Habsburg Hanedanı | Bitiş> Habsburg Hanedanı | Notlar> Habsburg Hanedanı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | I. Ferdinand | 16 Aralık 1526 | 25 Temmuz 1564 | Jagiellon Hanedanı ile Habsburg Hanedanı arasındaki anlaşma sonrası tahta çıktı. II. Vladislaus'un damadı |
|  | Maximilian | 8 Eylül 1563 | 12 Ekim 1576 |  |
|  | Rudolf | 25 Eylül 1572 | 26 Haziran 1608 | Kulpa Bozgunu sırasında hüküm sürdü. Küçük kardeşi II. Matthias lehine tahttan feragat etti. |
|  | II. Matthias | 26 Haziran 1608 | 20 Mart 1619 | Rudolf'un kardeşi |
|  | II. Ferdinand | 1 Temmuz 1618 | 15 Şubat 1637 |  |
|  | III. Ferdinand | 8 Aralık 1625 | 2 Nisan 1657 |  |
|  | IV. Ferdinand | 16 Haziran 1647 | 9 Temmuz 1654 |  |
|  | I. Leopold | 27 Haziran 1657 | 5 Mayıs 1705 | 1669'da Zagreb Üniversitesi'ni açtı. |
|  | I. Joseph | 5 Mayıs 1705 | 17 Nisan 1711 |   |
|  | III. Karl | 11 Nisan 1711 | 20 Ekim 1740 | Erkek soyunun devam etmemesi halinde Avusturya tacının kadına mirasını kabul etti ve böylece kızı Maria Theresa'nın egemen olmasını sağladı. |
|  | Maria Theresia | 20 Ekim 1740 | 29 Kasım 1780 | Hırvatistan'ı ilçeler halinde (županije) ayırdı. 1767'de, kaldırdığı 1779 yılına kadar bir Hırvat Kraliyet Konseyi ("Consilium Regium") kurdu. Özellikle serflik ve eğitimle ilgili askeri ve ekonomik reformlar gerçekleştirdi. |
|  | II. Joseph | 29 Kasım 1780 | 20 Şubat 1790 | Serfliği kaldırdı ve Hırvat topraklarında kısmen Almanlaştırma gerçekleştirdi. |
|  | II. Leopold | 20 Şubat 1790 | 1 Mart 1792 |  |
|  | I. Franz | 1 Mart 1792 | 2 Mart 1835 |  |
|  | V. Ferdinand | 28 Eylül 1830 | 2 Aralık 1848 | Epilepsi ve akıl hastası olan yeğeni Franz Joseph (küçük erkek kardeşi Franz Karl'ın oğlu) lehine tahttan çekildi. |
|  | Franz Joseph | 2 Aralık 1848 | 21 Kasım 1916 | En uzun süre iktidarda kalan Hırvat hükümdarı. |
|  | IV. Karl | 21 Kasım 1916 | 16 Kasım 1918 | Hırvat Parlamentosuna yaptığı taç giyme töreninde, Rijeka ile Hırvatistan, Dalmaçya ve Slavonya'nın birliğini kabul etti. Monarşinin son günlerinde, sözde bir "Zvonimir Krallığı" yaratmaya ilişkin davacı manifestosunu kabul etti. Devlet işlerine katılmayı bıraktığı, ancak tahttan çekilmediği 1918 yılına kadar hüküm sürdü. Hırvat Parlamentosu, 29 Ekim 1918'de Hırvatistan'ın Macaristan ve Avusturya ile birliğini sona erdirdi, ancak IV. Karl'ı tahttan indirmedi. Hayatının geri kalan yıllarını, 1922'deki ölümüne kadar monarşiyi yeniden kurmaya çalışarak geçirdi. |
Yugoslavya kralları (1918–1941)

I. Dünya Savaşı ve Avusturya-Macaristan'ın dağılmasından sonra, Hırvatistan yeni kurulan bir Sloven, Hırvat ve Sırp Devleti'ne katıldı. Kısa bir özyönetim döneminden sonra, bu devlet Sırplar, Hırvatlar ve Slovenler Krallığı'nın yani Karađorđević hanedanı'nın bir parçası oldu. Krallığın adı 1929'da üniter reformların ortasında Yugoslavya Krallığı olarak değiştirildi. 1941'de Yugoslavya, Yugoslavya'nın geri kalanıyla birlikte Mihver güçleri tarafından işgal edildi. Mihver, Bağımsız Hırvatistan Devleti'ni bir kukla devlet olarak kullanırken, birçok Hırvat Yugoslav Partizanları için savaştı.
| Resim> Karađorđević Hanedanı | İsim> Karađorđević Hanedanı | Başlangıç> Karađorđević Hanedanı | Bitiş> Karađorđević Hanedanı | Notlar> Karađorđević Hanedanı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | I. Petar | 1 Aralık 1918 | 16 Ağustos 1921 |  |
|  | I. Aleksandar | 16 Ağustos 1921 | 9 Ekim 1934 | 1934'te Ustaşa desteğiyle VMRO tarafından öldürüldü. |
|  | II. Petar | 9 Ekim 1934 | 29 Kasım 1941 | 1941'de Mihver işgalinden sonra Büyük Britanya'ya sürgün edildi. |
Bağımsız Hırvatistan Devleti kralı (1941–1943)

Yugoslavya'nın Mihver işgali sırasında, Ante Pavelić'in lideri olduğu Bağımsız Hırvatistan Devleti adlı İtalyan himayesi altında bir kukla devlet kuruldu. Kuruluşundan kısa bir süre sonra, eyalet hükûmeti, ülkeyi yasal olarak krallık yapan üç yasa çıkardı. II. Tomislav, Hırvatistan kralı olarak göreve getirildi. 1943'te tahttan çekildi.
| Resim> Savoy-Aosta Hanedanı | İsim> Savoy-Aosta Hanedanı | Başlangıç> Savoy-Aosta Hanedanı | Bitiş> Savoy-Aosta Hanedanı | Notlar> Savoy-Aosta Hanedanı |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | II. Tomislav | 18 Mayıs 1941 | 31 Temmuz 1943 | Tomislav II, Floransa'da ve daha sonra Roma'da bir Hırvat kraliyetini (kraljevski stol) kurdu. İlk başta İtalya'nın Dalmaçya bölgesini ilhakına karşı krallığı yönetmeyi üstlenmeyi reddetmişti, bu nedenle bazı kaynaklarda atanmış kral olarak bahsedilir. Benito Mussolini'nin, III. Vittorio Emanuele'ün emriyle görevden alınmasının ardından 31 Temmuz 1943'te tahttan çekildi. |
İkinci Dünya Savaşından sonra

Yugoslavya devlet başkanları listesi (1945–1991)
Hırvatistan cumhurbaşkanları listesi (1991–günümüz)
Hırvatistan cumhurbaşkanı (1991–günümüz)
Paris Kuşatması (1870–1871)

Paris kuşatması, 19 Eylül 1870'ten 28 Ocak 1871'e kadar sürdü ve şehrin Prusya Krallığı liderliğindeki Kuzey Almanya Konfederasyonu'nun çeşitli eyaletlerinin güçleri tarafından ele geçirilmesiyle sona erdi. Kuşatma, İkinci Fransız İmparatorluğu'nun Kuzey Almanya Konfederasyonu'na savaş ilan ederek kıta Avrupası üzerindeki hakimiyetini yeniden savunmaya çalıştığı Fransa-Prusya Savaşı'nın doruk noktasıydı. Prusya hakimiyetindeki Kuzey Almanya Konfederasyonu yakın zamanda 1866 Avusturya-Prusya Savaşı'ndan galip çıkmıştı ve bu Fransa'nın kıta Avrupası'nın hakim gücü olarak statüsünün sorgulanmasına yol açmıştı. 16 Temmuz 1870'te Fransız parlamentosunun savaş ilanıyla, Fransa kısa süre sonra Almanların elinde bir dizi yenilgiyle karşı karşıya kaldı ve bu 2 Eylül 1870'te Fransızların kesin bir yenilgisine ve 3. Napolyon'un esir alınmasıyla sonuçlanan Sedan Savaşı'na yol açtı.
Napolyon'un ele geçirilmesiyle, İkinci Fransız İmparatorluğu'nun hükûmeti çöktü ve geçici olarak Ulusal Savunma Hükûmeti tarafından yönetilen Üçüncü Fransız Cumhuriyeti ilan edildi. Alman kuvvetlerinin 19 Eylül 1870'e kadar Paris'e ulaşıp kuşatmasına rağmen, yeni Fransız hükûmeti savaşın devamını savundu ve bu Paris'in kuşatıldığı dört aydan fazla süren çatışmalara yol açtı. Şehir tamamen kuşatıldığında, Paris garnizonu üç başarısız kaçma girişiminde bulundu ve Alman kuvvetleri, Ocak 1871'de şehre nispeten etkisiz bir topçu bombardımanı taarruzu başlattı. Topçu bombardımanının umduğunu bulamayan Prusyalılar şehre büyük bir saldırı başlattı. Yenilenen topçu saldırısı ve giderek açlık çeken ve hastalanan Paris nüfusu ve garnizonuyla birlikte, Ulusal Savunma Hükûmeti, Kuzey Almanya Konfederasyonu ile ateşkes görüşmelerini 28 Ocak 1871'de yaptı. Bu ateşkes, şehre yiyecek sevkiyatına derhal izin verilmesine yol açtı. Başkentlerinin ele geçirilmesi ve savaşın felaketi, Fransız halkı, Fransız-Alman ilişkileri ve bir bütün olarak Avrupa üzerinde uzun süreli bir etki yaratacaktı. Fransa'nın savaştaki yenilgisi, doğrudan, muzaffer bir Kuzey Almanya Konfederasyonunun hâlâ bağımsız olan Güney Almanya devletleriyle birleşerek Alman İmparatorluğunu ilan etmesine ve hoşnutsuz ve radikalleşmiş Paris nüfusunun Paris'in kontrolünü ele geçirip Paris Komünü'nü oluşturmasına yol açacaktı.
Ülkü Sema Aydın

| Ülkü Sema Aydın |
| --- | --- |
Doğum: 1931 (93-94 yaşında) İstanbul
Milliyet: Türk
Eğitim: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Gülhane Askerî Tıp Akademisi
Meslek: Askerî hekim

Ülkü Sema Aydın veya Ülkü Sema Aran (d. 1931, İstanbul), ilk Türk kadın askerî hekimdir.
Hayatı

1948 yılında İzmir Kız Lisesinden mezun olduktan sonra Ankara Tıp Fakültesini kazandı. Mezun olmadan 1 sene önce askerî tıbbiyeye girdi. 1957'de Türk Silahlı Kuvvetleri'ne dahil olan Aydın, ilk Türk kadın subay ünvanının sahibi oldu. Fransa, Almanya ve Amerika Birleşik Devletleri'nde askerî görevlerde yer aldı. Gülhane Askerî Tıp Akademisinde pediatri alanında ihtisas yaptıktan sonra 1965 yılında Genelkurmay Karargâhında çalışmaya başladı. 1970'te kıdemli binbaşıyken ordudan ayrıldı. 1974 yılında emekli oldu. 1991 yılına kadar özel kurumlarda hekimlik yapmaya devam etti.
Ankara Metropolitliği

Ankara Metropolitliği (Yunanca: Μητρόπολις Ἀγκύρας), Ancyra'da (günümüzde Ankara, Türkiye) bir Hristiyan (Doğu ve Batı kiliselerinin ayrılmasından sonra Doğu Ortodoks) metropolitliği ve Galatya eyaletine bağlı bir metrpolitlik makamıydı. Bu makam, 11. yüzyılın sonundaki Selçuklu Türklerinin fethinden sağ kurtuldu ve Osmanlı İmparatorluğu'nun yıkılışına, ardından 1923'te Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesine kadar aktif kaldı. Bu metropolitlik altında şu an canlı bir cemaat olmamasına rağmen Ekümenik Patrikhane 2018 yılında bu makama İsviçre Metropoliti Yeremya'yı atanmıştır.
Bilinen Metropolitlerin Listesi

Ankaralı Aziz Klementos (yaklaşık 312)
Pancratius
Marcellus (314–335), sapkınlık nedeniyle uzaklaştırıldı
Basil (336–348)
Marcellus (348–350, restore edilmiş, 2. görev süresi)
Basil (350–360, yarı Aryan görüşleri nedeniyle sürgüne gönderildi)
Athanasius (360–373)
Anonim (yaklaşık 381, Arius yanlısı)
Arabianus (yaklaşık 394–400)
Leontios (404)
Theodotos (yaklaşık 431, Nasturi)
Eusebius (446'dan önce - 451'den sonra)
Anastasius (458)
Dorotheus I (513'te idam edildi)
Elpidius (536)
Domitianos (537)
Dorotheus II (550)
Frontinus (562)
Paul (yaklaşık 582–595)
Plato (680)
I. Stephen (692)
II. Basil (787)
Teodoulos (869/870)
I. Daniel (879/880)
Teofilakt (892)
Gabriel (yaklaşık 907–912)
Yahya (997)
Michael I (1032)
Nicholas (yaklaşık 1037)
Michael II (Michael I Cerularius altında, 1043–1058)
Anonim (1067)
Nicetas (1082 veya 1102)
Anonim (yaklaşık 1140–1151)
2. Stephen (1156)
Kristof (1232)
Gregory (1260)
Babylas (1320)
Anonim (1399)
Macarius (15. yüzyılın başları)
Konstantin (yaklaşık 1450)
Macarius (1460)
Sebasteia Metropoliti, vekil olarak (1465)
Germanus
Korint Metropoliti, vekil olarak (1517'den önce)
Gerasimus
Matta (1590)
Sabbatius (1596)
Parthenius (1602–1631)
Arsenius
Gregory (belirsiz)
Laurentius (1636–1655)
Germanus (1655–1665)
Gerasimus II (1668)
Seraphim (1670'ten itibaren)
Athanasius (1679)
Joachim (1698)
Macarius II (yaklaşık 1710)
Meletius (yaklaşık 1713)
Neofit (1721)
Yanya Metropoliti Clement, vekil olarak (1732)
Joannicius (1740)
Anthimus (1765)
Pisidyalı Seraphim (1774 - yaklaşık 1780)
Matthew II (1783)
Makarius (1788)
Joannicius II (1793– 1811)
Sofronius (1811–1814)
Methodius (1814–1823)
Kiril (1823)
Agathangelus (1823–1826)
Gerasimus III Domninos (1832)
II. Sofronius (1835)
Macarius III (1836)
II. Kiril (1836)
Nicephorus (1838)
Hierotheus (1845)
Meletius II (1852)
Joannicius III (1860)
Gerasimus IV (1868)
Chrysanthus (1872–1877)
Nicholas (1899–1902)
Sofronius III (1902)
Gervasius Sarasit (1910–1922)
Konstantin (1922–1934)
Yeremya (2018 - ...)
I. Kleomenes

| I>  Cleomenes.Sparta Kralı |
| --- | --- |
Hüküm süresi: MÖ 519 - MÖ 490
Önce gelen: II. Anaxandridas
Sonra gelen: I. Leonidas
Ölüm: MÖ 489
Çocuk(lar)ı: Gorgo
Hanedan: Agiad
Babası: II. Anaxandridas
Cleomenes (Antik Yunanca: Κλεομένης Kleomenes;. ölüm: MÖ 489) MÖ 6. yüzyılın sonları ve 5. yüzyılın başlarında Sparta'nın Agiad kralıydı. Saltanatı MÖ 519 yılında başladı. Argos şehrini yıkma amaçlı maceracı ve bazen vicdansız bir dış politika izledi. Sparta'nın hakimiyet alanını Mora'nın içinde ve dışında genişletmek amaçlı çokça girişimleri de vardır. Mora Birliği onun döneminde ortaya çıktı. Hükümdarlığı sırasında, Atina meselelerine iki kez başarılı bir şekilde müdahale etti ancak Sparta'yı İyon Ayaklanması'nın dışında tuttu. Gizemli bir şekilde hapishanede öldü. Spartalı soylular onun ölümünü cinnet geçirdiği ve intihar ettiği şekilde yorumlamışlardır.
Önceki Yaşamı

II. Anaxandrides'in (Agiad kraliyet ailesinden) ve ikinci karısının oğluydu; Dorieus, I. Leonidas  ve Cleombrotus'un üvey kardeşiydi. Üç küçük üvey erkek kardeş, Anaxandrides'in ilk eşinin oğulları olmasına ve bu nedenle geleneğe göre tahtta daha fazla hakları olmasına rağmen, Cleomenes en büyük oğuldu ve MÖ 519 yılı civarında babasının yerine tahta geçti. Üvey kardeşi Dorieus'u, Sparta nüfuzunu ve bölgelerini genişletmesi için ve potansiyel bir rakibinden kurtulmak için Mora dışında seferler düzenlemesine izin verdi. Mora dışındaki dünyaya olan ilgisi, son derece dar görüşlü, muhafazakar ve yabancı her şeye şüpheyle bakan Spartalılar arasında deli olduğu söylentileri oldukça fazladır. Özellikle de Yunan tarihçi Herodot'un Cleomenes'in şarabın tadına bakması üzerine "sarhoş İskit modası" şeklinde yorumladığı bilinmektedir.
Cleomenes'in erdemliliğini gösteren eski bir anekdot: Samos'a sürgüne gönderilmiş ancak hala zengin bir tiran olan Maeandrius'un Sparta'yı ziyareti sırasında Cleomenes'i birkaç kez evine davet etti ve ona bazı değerli kadehler gösterdi; Cleomenes kadahleri beğenince, Maeandrius bunları ona hediye olarak sundu. Cleomenes, bu üstü örtülü rüşveti reddetti ve Maeandrius'u Sparta'dan kovdu.
Atina'ya karşı savaş

MÖ 510 yılı civarında Alcmaeonidae ailesi  Atina'dan sürgün edilmişti. Bu aile Sparta'dan Hippias, oğlu Pisistratus ve Atina tiranlarını devirmek için yardım istedi. Kleisthenis liderliğindeki Alcmaeonidae ailesi, Spartalılara onlara yardım etmelerini söylemesi için Delfi'deki kahine rüşvet verdi ve bu çağrı üzerine Cleomenes yardımlarına geldi. Atina'ya yapılan ilk saldırı bir başarısızlıkla sonuçlandı. İkinci taarruzu bizzat Cleomenes yönetti ve Hippias ile destekçilerini Akropolis'te kuşattı. Hippias'ı teslim olmaya ikna edemedi. Ancak Spartalılar, Hippias'ın akrabalarını yakaladılar ve kenti teslim etmeyi kabul edene kadar onları rehin olarak tuttular.[kaynak belirtilmeli]
Kleisthenis ve Atinalı aristokrat Isagoras daha sonra Atina'nın kontrolü için birbirleriyle savaştı. Cleomenes, Isagoras'ı desteklemek bir orduyla geldi ve Kleisthenis ile Alcmaeonidae ailesini ikinci kez sürgüne gitmeye zorladılar. Cleomenes 500'ler Meclisini (Kleisthenis tarafından kurulmuş bir konsey) kaldırdı ve Akropolis'i işgal etti. Atinalılar buna itiraz ettiler ve onu zorla şehir dışına çıkardılar. Cleomenes, Akropolis'te olanlardan mutsuzdu ve bu yüzden ertesi yıl Isagoras'ı Atina'nın tiranı yapmak üzere bir ordu topladı. Bu ordu Attika'yı işgal etti. Kuvvetindeki Korintliler, Elefsis'e ulaştığında ilerlemeyi reddettiler, bu yüzden Cleomenes geri çekilmek zorunda kaldı. Pausanias'a göre Cleomenes, Egina'ya kadar gitmeyi başardı. Pausanias, Cleomenes'in Egina'da Pers sempatizanlığı yapan kişileri tutukladığını iddia etti.
Sparta daha sonra müttefiklerine Hippias'ı Atina'nın tiranı olarak geri getirmek için bir sefer düzenlemeyi teklif etti. Sparta'nın Hippias'ın devrilmesinde etkili olduğu göz önüne alındığında, politikadaki bu değişiklik şöyle açıklanabilir: Sparta, Alcmaeonidae tarafından Hippias'ı devirmek için kandırıldıklarını keşfetmişti çünkü Delfili kahinin Alcmaeonidae ailesinden rüşvet aldığı ortaya çıkmıştı. W.G Forrest'e göre, bu politika değişikliğinin sebebi Sparta'nın müttefikleriyle tartışan Cleomenes'in işiydi. Bununla birlikte, Korint liderliğindeki Mora Birliği'nin ilk toplantısında bu öneri reddedildi.