stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tıp mesleğinde cinsiyet ayrımcılığı
Erkek Klinisyenler

Amerika Birleşik Devletleri'ndeki hemşirelerin yaklaşık %12'sini erkekler oluşturmaktadır. Ne yazık ki erkekler hemşirelik mesleğine girdiklerinde uzmanlık tercihlerini sınırlayan engellerle karşılaşabilmektedirler. Hastaları kaldırma konusundaki güçlerine aşırı derecede güvenilmelerinin yanı sıra, etiketlenme ve klişeleşme riski taşırlar. Bu cinsiyet önyargıları ve rol kalıpları, birçok insanın başkalarını önemsemenin kadınsı bir görev olduğu ve dolayısıyla erkek statüsünün altında olduğu fikrini sürdürmesinden kaynaklanmaktadır.
İngiltere'de yapılan bir çalışmada, deneklerin çoğunun bir hemşirenin bir kadından bahsettiğini varsaydığı bildirildi. Erkeklerin bu tip klişeleştirilmesi, hemşireliğin kadınlar için bir meslek olarak kabul edilmesiyle ilgilidir. Hemşire olmak söz konusu olduğunda erkekler iki yaygın klişeyle karşılaşma eğilimindedir. Birincisi, erkek hemşirelerin "kadınsı bir meslek" içinde oldukları için eşcinsel oldukları şeklindeki klişedir. Diğer yaygın klişe, erkeklerin genellikle hiperseksüel olduğu ve bunun kadınlara cinsel olmayan yollarla yakın bakım sağlamalarını engelleyeceği yönündedir.
Erkek hemşireler, kadın hemşirenin tercih edildiğinin söylendiğini ve çocukken hemşire olmak istediği için alay edildiğini bildirmektedir.
Erkek hemşirelere sıklıkla 'neden hemşireliğe gittiniz' gibi başka sorular da sorulur. Veya gey olup olmadıkları, tıp fakültesinde başarısız olup olmadıkları veya daha kolay olduğu için hemşire olup olmadıkları sorulur. Bazen bir erkek hemşireye soyunmuş kadınları görebilmesi için hemşire olup olmadığı sorulabilir. Bazı durumlarda erkek hemşirelerin diğer kadın hemşireler için 'kas' olduğu varsayılmıştır.
Erkek hemşireler kadın hastalarla çalışmak için görevden alınabilir veya doğum veya jinekolojik ünitelerde izin verilmeyebilir, ancak bu durumlarda erkek doktorlar tamamen memnuniyetle karşılanır. Ek olarak, erkek hemşireler cinsiyet rolleriyle basmakalıp olarak tutarlı görevlere itildiklerini fark ederler. Bunlardan bazıları ağır kaldırma, idari roller veya psikiyatri hemşireliği içerebilir.
Bu dezavantajlara rağmen, erkek hemşireler, çoğunlukla daha yüksek ücretli işler yaptıkları için, kadın meslektaşlarından ortalama olarak daha fazla para kazanıyor.
Elizabeth Blackwell, batılı bir tıp fakültesinden mezun olan ilk kadındı.
Elizabeth Blackwell'in 1849'da mezun olduğu Cenevre Tıp Fakültesi
Basileios Skleros

Basileios Skleros (Yunanca: Βασίλειος Σκληρός) 11. yüzyılın başlarında yaşamış bir Bizanslı aristokrat ve eyalet valisidir.
Basileios, İmparator II. Basileios'un (h. 976-1025) yakın danışmanı olan isyancı general Bardas Skleros'un oğlu olan magistros Romanos Skleros'un oğludur.
Gelecekteki imparator III. Romanos'un (h. 1028-1034) kız kardeşi Pulcheria ile evlendi. Çiftin bir kızı vardı ve II. Basileios zamanında geleceğin başka bir imparatoru olan IX. Konstantinos (h. 1042-1055) ile evlenen bir kızı vardır.
Basileios'dan ilk olarak, patrikios rütbesine sahip olduğu zaman, VIII. Konstantinos (h. 1025-1028) döneminde bahsedilir. Bu süre zarfında, Bukellarion Theması'nın valisi olan Presyan ile çatışmaya girdi ve bu durum karşılıklı darbelere kadar tırmandı. İmparator Konstantinos her iki adamı dabiri Plate adasına, diğeri Oxeia adasına olmak üzere Adalar'a sürdü. Skleros kaçmayı planlamakla suçlandı ve bunun sonucunda kör edildi; İoannis Skilicis'e göre, Presyan aynı akıbetten kıl payı kurtuldu, ama onun yerine serbest bırakıldı.
Ancak III. Romanos tahta geçince Basileios'a itibarı iade edildi ve magistros rütbesine terfi ettirildi. Bir görüşe göre, kendisine ayrıca vestes'e terfi ettirildi ve Anatolikon Theması'nın Stratigos görevi verildi. Bir noktada, hem kendisi hem de karısı Romanos tarafından Konstantinopolis'ten sürüldüğü için eniştesine karşı komplo kurmuş gibi görünüyor.
Malikanelerini neredeyse bağımsız lordlar gibi yöneten Basileios Skleros ve akrabalarının kibri, dönemin hukuk bilgini Eustathios Rhomaios'un Peira'sında şiddetle eleştirilmiştir.
Begonia frigida

Begonia frigida, Begonia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Attockicetus

Attockicetus, Pakistan, Pencap'ın Attock Bölgesi'ndeki Kala Chitta Tepeleri'ndeki Orta Eosen (Lütesiyen) Kuldana Formasyonu'ndan bilinen, soyu tükenmiş bir remingtonocetid arkaik balina cinsidir.
Attockicetus, parçalı kraniyal materyale dayalı olarak tanımlanır. Örnekleri, parçalı bir kürsü, bir endokast (kafatasının içi) ve bir ektotimpanik (kulak kemiği) içerir. Örnek aynı zamanda,-M 3 P 3, dişlerini korumuştur. Attockicetus, üst azı dişlerinde büyük protokonların tutulmasında ve göz çukurlarının kafatasının ön tarafında yer almasından dolayı ilkeldir. Muhtemelen en plesiomorfik remingtonocetiddir
Tip lokalitesinde ek diş materyali bulundu ve Attockicetus'a atandı. Pakicetidlerin dişlerine oranla Attockicetus 3 öne açılı, çok daha düşük olduğunu ve çok uzun bir arka uzantıya sahip, Aynı yerde, P bulundu. Uzun diastema P4'ten P3 ayırır ve P3 Attockicetus Kala Chitta Aralığından bilinen tek remingtonocetid olduğu için, bunlar geçici olarak bu ait olarak numune tahsis artık remingtonocetid karakteri tespit edilmiş ve P 4, daha cins. Attockicetus'un P 4'ü, uzun bir protokonid (doruk) ve belirgin cristae (tepeler) olan ön ve arka bazal uzantıları tutması bakımından Pakicetus'unkine benzer, ancak daha dik protokonid eğimleri, daha uzun olması ve daha uzun bazal uzantılara sahip olması bakımından onlardan farklıdır . Attockicetus'taki P 4 daha az aşınmışken, pakicetidlerdekii molar aşınma tipik olarak geniştir, bu da ikincisinin yiyecekleri parçalamak için değil av tutmak için kullanıldığını düşündürür.
Waterea

Waterea, Amphinectidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Begonia francoisii

Begonia francoisii, Begonia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Asabi Polis

| --- | --- |
Wasabi

Yönetmen: Gérard Krawczyk
Yapımcı: Luc Besson
Senarist: Luc Besson
Anlatıcı: Gerard Stérin
Oyuncular: Jean Reno Ryōko Hirosue Michel Muller Carole Bouquet
Müzik: Éric Serra Julien Schultheis
Stüdyo: Europa Corp JVC Samitose Productions TF1 Films Canal+
Dağıtıcı: Europa Corp Destination Films
Çıkış tarih(ler)i: 31 Ekim 2001
Süre: 94 dakika
Ülke:  Fransa
Dil: Fransızca, Japonca
Hasılat: 10,366,360 $
Asabi Polis (Fransızca: Wasabi), yönetmenliğini Gérard Krawczyk'in yaptığı ve senaryosu Luc Besson tarafından yazılan 2001 yapımı bir Fransız aksiyon-komedi filmidir. Filmin başrol oyuncuları Jean Reno, Michel Muller ve Ryōko Hirosue'dir.
Konusu

Hubert Fiorentini (Jean Reno) Fransa'nın en eksantrik polisidir. Mükemmel bir dedektif olsa da suçlularla mücadelede kullandığı yöntemler amirlerinin hoşuna gitmez. Bir gün Hubert 19 yıldır görmediği tek sevdiği kadının Japonya'da öldüğü haberini alır. Sevdiği kadının cenaze merasiminde 19 yaşında Yumi (Ryōko Hirosue) adında bir kızının olduğunu öğrenir. Ertesi gün Yumi 20 yaşına basmasıyla yetişkin biri olur. Yumi gyaru tarzı bir yaşam sürdürmekte olup, banka hesabında 200 milyon dolar bulunmaktadır, ancak paraları 20 yaşına geldiğinde alabilecektir. Buda yetmezmiş gibi Yumi'nin paraları yakuza tarafından ele geçirilmek istenmektedir. Bu durumda Hubert kendi yöntemleri ile sorunları çözmek zorunda kalır.
Oyuncular

Jean Reno - Hubert Fiorentini
Ryōko Hirosue - Yumi Yoshimido
Michel Muller - Maurice 'Momo'
Carole Bouquet - Sofia
Ludovic Berthillot - Jean-Baptiste #1
Yan Epstein - Jean-Baptiste #2
Michel Scourneau - Van Eyck
Christian Sinniger - Squale
Jean-Marc Montalto - Olivier
Alexandre Brik - Irène
Fabio Zenoni - Josy
Véronique Balme - Betty
Jacques Bondoux - Del Rio
Yoshi Oida - Takanawa
Haruhiko Hirata - Ishibashi
Edilberto Ruiz - Guacamole
Yankee go home

İsveç'in Stockholm kentinde yapılan bir gösteride Yankee go home! pankartı
Yankee go home! ya da Yankees go home! yabancı bir ülkede Amerikan varlığına yönelik tepkiyi vurgulamak üzere kullanılan politik bir slogandır. Yankee sözcüğünün kökeni bilinmemekle birlikte bu sözcük Kuzey Amerikalı anlamında kullanılmaktadır.
Yankee go home! II. Dünya Savaşı sonrası yıllarda, özellikle de 1968 olayları döneminde Amerika Birleşik Devletleri'nin başka ülkelere yönelik askeri müdahalelerine yönelik protesto gösterilerinde yaygınlaşmış bir slogandır. Amerika Birleşik Devletleri'nin emperyalist bir devlet olduğunu savunan emperyalizm ve sömürgecilik karşıtları kadar, birçok ülkede sol eğilimli politik gruplar da eylemlerinde bu slogana yer vermiştir. Bu slogan Türkiye'de de özellikle 1968 kuşağı olarak bilinen kuşağın kullandığı en yaygın sloganlardan birdir. Günümüzde bu slogan solcu olmayan gruplar tarafından da kullanılmaktadır.
Water Polo Arena

| Water Polo Arena |
| --- | --- |


Yer: Londra, Birleşik Krallık
Koordinatlar: 51°32′28″K 0°00′46″B﻿ / ﻿51.54111°K 0.01278°B﻿ / 51.54111; -0.01278
Açılış: 2012
Kapasite: 5,000


Water Polo Arena, Birleşik Krallık'ın başkenti Londra'da Olimpiyat Parkı'nda yer alan bir kapalı su sporları salonuydu. 2012 Yaz Olimpiyatları ile 2012 Paralimpik Yaz Oyunları'nın ardından kapatıldı.
Vinča kültürü

Kültürün etkilediği bölgeler.
Kazınarak giyim tasvirleri verilen bir antromorfik figür.
Vinča kültürü, Turdaş kültürü ya da Turdaş-Vinča kültürü olarak da bilinir. Balkanlar'da bulunan bir Cilalı Taş Devri arkeolojik kültürüdür. MÖ 5500-4500 arasına tarihlenir. 1908 yılında Sırp arkeolog Miloje Vasić tarafından bulunan Vinča-Belo Brdo adındaki bir sitede bulunan örneklerden yola çıkarak sitenin adıyla anılmıştır.
Coğrafya ve Demokrasi

Turdaș kültürü veya Turdaș – Vinča kültürü olarak da bilinen Vinča kültürü [ʋîːntʃa], güneydoğu Avrupa'da, günümüz Sırbistan'ında ve Bulgaristan, Kosova, Makedonya ve Romanya'nın (özellikle Transilvanya) daha küçük kısımlarında Neolitik bir arkeolojik kültürdü. 5700-4500 BC veya 5300-4700 / 4500 MÖ dönemine. Sırp arkeolog Miloje Vasić tarafından 1908'de keşfedilen büyük bir yerleşim yeri olan Vinča-Belo Brdo, adını kendi tipine alan Vinča-Belo Brdo, esas olarak yerleşim düzeni ve ritüel davranışıyla ayırt edilen tarih öncesi bir toplumun maddi kalıntılarını temsil ediyor. Bölgeye ilk olarak İlk Ilıman Neolitik döneminde tanıtılan tarım teknolojisi, Vinča kültürü tarafından daha da geliştirilerek nüfus patlamasını körükledi ve tarih öncesi Avrupa'daki en büyük yerleşim yerlerinden bazılarını üretti. Bu yerleşim yerleri, uzun mesafeli ritüel öğelerin değişimi yoluyla yüksek derecede kültürel tekdüzelik sürdürdü, ancak muhtemelen politik olarak birleşik değillerdi. Çeşitli zoomorfik ve antropomorfik figürin stilleri, bazılarının proto-yazmanın en eski formu olduğu varsayımına göre Vinča sembolleri gibi kültürün ayırt edici özellikleridir. Geleneksel olarak Kalkolitik veya "Bakır Çağı" nın bir parçası olarak görülmese de Vinča kültürü, bakır metalurjisinin bilinen en eski örneğini sağlar.
Coğrafya ve Demokrasi > Nüfus

Erken Vinča yerleşimindeki nüfus yoğunluğu hektar başına 50-200 kişiydi, sonraki aşamalarda hektar başına ortalama 50–100 kişi yaygındı. Divostin bölgesi MÖ 4900-4650 arasında iki kez işgal edildi. ve 17 eve dayalı bir tahmin, ev başına 56 yıllık bir ömür verildiğini göstermektedir. Bu dönemde, 868 ile 2864 arasında olduğu tahmin edilen nihai nüfus büyüklüğünde 1028 ev inşa edildi. Diğer bir büyük site MÖ 4850 / 4800'den Stubline idi. maksimum 4.000 kişilik bir nüfusu içermiş olabilir. Parţa yerleşiminde aynı anda 1,575 kişi yaşıyordu.
DNA analizleri, birçok örneğin baba haplogrup H2'ye ait olduğunu göstermektedir. Haplogroup G-M201 de sıkça bulundu.
Kronoloji

Vinča kültürünün kökenleri tartışılıyor. Radyokarbon tarihlemesinin ortaya çıkmasından önce, tipolojik benzerlikler temelinde Vinča ve 'Koyu Açkılı Seramik' kompleksine ait diğer Neolitik kültürlerin Anadolu'dan Balkanlar'a göçlerin ürünü olduğu düşünülüyordu. Bunun, Karanlık Açkılı Mal kompleksinin batıya doğru göçün varsayılan başlangıç noktası olan Truva I'den en az bir bin yıl önce ortaya çıktığını gösteren radyokarbon tarihleri ışığında yeniden değerlendirilmesi gerekiyordu. Vinča kültürünün önceki Starčevo kültüründen yerel olarak geliştiği alternatif bir hipotez - ilk olarak 1969'da Colin Renfrew tarafından önerildi - şimdi birçok bilim insanı tarafından kabul ediliyor, ancak kanıtlar kesin değil.
| Vinča kültürü | Vinča-Belo Brdo | Yıllar MÖ |
| --- | --- | --- |
| Erken Vinča dönemi | Vinča A | 4800–4200 |
| Erken Vinča dönemi | Vinča B | 4800–4200 |
| Erken Vinča dönemi | Vinča C | 4800–4200 |
| Geç Vinča dönemi | Vinča D | 5700–4800 |
| Geç Vinča dönemi | Terk Edilmiş | 5700–4800 |
Kronoloji > Gerileme

Daha sonraki aşamada Vinča ağının merkezi Vinča-Belo Brdo'dan Vršac'a kaydı ve sırasıyla modern Macaristan ve Ege'den obsidiyen ve Spondylus eserlerinin uzun mesafeli değişimi Vinča figürinlerinden daha önemli hale geldi. Sonunda ağ bütünlüğünü kaybetti ve düşüşe geçti. İki bin yıllık yoğun tarımın ardından, toprak verimliliğinin azalmasının neden olduğu ekonomik streslerin bu düşüşten kısmen sorumlu olması muhtemeldir. Marija Gimbutas'a göre Vinča kültürü, Neolitik dönemde Avrupa'yı işgal eden nispeten homojen, barışçıl ve ana kademe bir kültür olan Eski Avrupa'nın bir parçasıydı. Bu hipoteze göre, düşüş dönemini, Pontic-Hazar bozkırlarından ata binen savaşçı, Proto-Hint-Avrupa kabilelerinin istilası izledi.
Ekonomi > Geçim

Vinča yerleşim yerlerindeki çoğu insan yiyecek sağlamakla meşgul olacaktı. Tarım, hayvancılık, avcılık ve toplayıcılığın artan Vinca nüfusunun beslenmesine katkıda bulunduğu karma bir geçim ekonomisi uyguladılar. İlk Ilıman Neolitik'in (Cilalı Taş Devri) önceki kültürleriyle karşılaştırıldığında, bu uygulamalar, artan nüfus yoğunluğu ile tutarlı olarak, yüksek verimli tahıl mahsulleri ve evcilleştirilmiş hayvanların ikincil ürünlerinde artan uzmanlaşma ile yoğunlaştırıldı.
Vinča tarımı, Avrupa'yı ılımanlaştırmak için yaygın buğday, yulaf ve keteni tanıttı ve Neolitikkültürlerinden daha fazla arpa kullandı. Bu yenilikler mahsul verimini artırdı ve bitkisel tekstil ürünleri ile hayvansal ürünlerden (yani deri ve yün) yapılan giysilerin üretimine izin verdi. Vinča çiftçilerinin, tarım için gerekli insan emeği miktarı üzerinde büyük bir etkiye sahip olacak ve çiftçilik için yeni arazi alanı açacak olan sığır güdümlü saban kullandığına dair dolaylı kanıtlar var. En büyük Vinča alanlarının çoğu, çiftçilik gerektiren toprak türlerinin hakim olduğu bölgeleri işgal eder.
Daha az ekilebilir potansiyele sahip alanlar, ova köylerinden grupların hayvanlarını mevsimlik olarak yakındaki yüksek arazilere taşıdıkları yaylacılık yoluyla istismar edildi. Sığırlar, Vinča sürülerinde koyun ve keçilerden daha önemliydi ve Neolitik kültürlerine kıyasla, çiftlik hayvanları yalnızca et yerine süt, deri ve taslak hayvanlar için giderek daha fazla tutuldu. Yüksek arazilere mevsimsel hareket de taş ve maden kaynaklarının sömürülmesiyle motive edildi. Bunların özellikle zengin olduğu yerlerde, daha çok geçim için hayvancılığa dayanan kalıcı yayla yerleşimleri kuruldu.
Giderek daha fazla evcilleştirilmiş bitki ve hayvanlara odaklanmasına rağmen, Vinča geçim ekonomisi hala yabani gıda kaynaklarını kullanıyordu. Geyik, yaban domuzu ve yaban öküzü avı, sazan ve yayın balığı avlama, kabuk toplama, yabani tahıllar, orman meyveleri ve sert kabuklu yemişlerin avlanması ve toplanması bazı Vinča bölgelerinde beslenmenin önemli bir bölümünü oluşturuyordu. Ancak bunlar azınlıktaydı; yerleşim yerleri değişmez bir şekilde yabani gıda potansiyeli göz önünde bulundurularak tarımsal olarak konumlandırıldı ve alan ekilebilir verimlilik açısından düşük olmadıkça yabani kaynaklar genellikle yetersiz kullanıldı.
Ekonomi > Endüstri

Genel olarak Vinča ağı içinde zanaat üretimi ev düzeyinde gerçekleştirildi; bireysel ekonomik uzmanlaşma için çok az kanıt vardır. Yine de, bazı Vinča eserleri hatırı sayılır düzeyde teknik beceri ile yapılmıştır. 'Üstü Siyah' ve 'Gökkuşağı Eşyası' olarak bilinen cilalı, çok renkli kaplamalı çömlek üretmek için iki aşamalı bir yöntem kullanıldı. Bazen fırınlanmış kile dekorasyon için toz zinober ve limonit uygulanmıştır. Vinča kıyafetlerinin tarzı, açık yakalı tuniklerle ve süslü eteklerle tasvir edilen figürlerden anlaşılabilir. Kumaş hem ketenden hem de yünden dokunuyordu (keten daha sonraki Vinča döneminde daha önemli hale geldi) ve kabuk veya taştan yapılmış düğmeler de kullanıldı.
Pločnik'in Vinča sitesi, dünyadaki en eski bakır alet örneğini üretmiştir. Bununla birlikte, Vinča ağının insanları yalnızca erken ve sınırlı bir metalurji biçimi uyguladı. Bakır cevherleri, Rudna Glava gibi yerlerde büyük ölçekte çıkarıldı, ancak yalnızca bir kısmı eritildi ve metal eserler haline getirildi - bunlar, yontma taş, kemikten yapılmaya devam edilen işlevsel aletlerden ziyade süs eşyaları ve biblolardı ve boynuz. Maden cevherlerinin birincil kullanımının, çömlek üretiminde veya bedensel dekorasyon olarak, toz halinde olması muhtemeldir.
Başlıca Vinča Şehirleri

Belogradchik
Crkvine
Drenovac
Gomolava
Gornja Tuzla
Pločnik
Rudna Glava
Selevac
Tărtăria
Turdaş
Vinča-Belo Brdo
Vratsa
Vršac
Genetik

Nature'da yayınlanan 2017 tarihli bir genetik çalışmada, Vinča kültürüne atfedilen altı kişinin kalıntıları analiz edildi. Çıkarılan üç Y-DNA örneğinden biri G2a2b2a1a'ya, biri G2a2a'ya ve biri H2'ye aitti. Çıkarılan mtDNA, U, H, T ve K'nın çeşitli alt kladlarıdır.
Basile Aka Kouamé

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Basile Aka Kouamé
Doğum tarihi:  6 Nisan 1963 (61 yaşında)
Doğum yeri:  Abidjan, Fildişi Sahili
Boyu:  1,75 m (5 ft 9 in)
Mevkii:  Defans
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1983–1997 |  ASEC Mimosas |   |   |
Millî takım kariyeri
| 1987–1996 |   Fildişi Sahili |  45 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Basile Aka Kouamé (d. 6 Nisan 1963), defans pozisyonunda görev yapmış Fildişi Sahilli millî futbolcudur. Fildişi Sahili millî futbol takımı formasını 45 kez giymiştir.
Yasak Elma

Yasak Elma (dizi, 2007), 2007 yılında Show TV'de yayımlanan Türk televizyon dizisi.
Yasak Elma (dizi, 2018), 2018-2023 yılları arasında FOX'ta yayımlanan dram ve komedi türündeki Türk televizyon dizisi.
Valmadrera

| Valmadrera |
| --- | --- |
Komün

Ülke: İtalya
Bölge: Lombardiya
İl: Lecco
İdare
 • Belediye başkanı: Donatella Crippa Cesana
Yüzölçümü
 • Toplam: 12.6 km²
Nüfus (1 Ocak 2016)
 • Toplam: 11.659
 • Yoğunluk: 930/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Valmadrera İtalya'nın Lombardiya bölgesine bağlı Lecco ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2016 tarihi itibarıyla 11,659'dur.
| g t Lecco ili - Lombardiya  |
| --- | --- |
Komünler:  Abbadia Lariana · Airuno · Annone di Brianza · Ballabio · Barzago · Barzanò · Barzio · Bellano · Bosisio Parini · Brivio · Bulciago · Calco · Calolziocorte · Carenno · Casargo · Casatenovo · Cassago Brianza · Cassina Valsassina · Castello di Brianza · Cernusco Lombardone · Cesana Brianza · Civate · Colico · Colle Brianza · Cortenova · Costa Masnaga · Crandola Valsassina · Cremella · Cremeno · Dervio · Dolzago · Dorio · Ello · Erve · Esino Lario · Galbiate · Garbagnate Monastero · Garlate · Imbersago · Introbio · Introzzo · Lecco · Lierna · Lomagna · Malgrate · Mandello del Lario · Margno · Merate · Missaglia ·  Moggio · Molteno · Monte Marenzo · Montevecchia · Monticello Brianza · Morterone · Nibionno · Oggiono · Olgiate Molgora · Olginate · Oliveto Lario · Osnago · Paderno d'Adda · Pagnona · Parlasco · Pasturo · Perego · Perledo · Pescate · Premana · Primaluna · Robbiate · Rogeno · Rovagnate · Santa Maria Hoè · Sirone · Sirtori · Sueglio · Suello · Taceno · Torre de' Busi · Tremenico · Valgreghentino · Valmadrera · Varenna · Vendrogno · Vercurago · Verderio Inferiore · Verderio Superiore · Vestreno · Viganò 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4550502-0  LCCN: n90618793  NLI: 987007567406105171  VIAF: 153734399   WorldCat (LCCN): n90-618793
Van Buren County, Iowa

| Van Buren ili |
| --- | --- |
İl
Van Buren County


Ülke:  ABD
Eyalet: Iowa
Kuruluş: 7 Aralık 1836
Merkez: Keosauqua
Yüzölçümü
 • Toplam: 1.270 km²
Nüfus (2020)
 • Toplam: 7.203
 • Yoğunluk: 5.7/km²
Zaman dilimi: UTC-06.00 (CST)
 • Yaz (YSU): UTC-05.00 (CDT)
Resmî site www.vanburencounty.iowa.gov
Van Buren ili veya Van Buren County Amerika Birleşik Devletleri'nin Iowa eyaletinde bulunan bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 7,203'tür. İlin merkezi Keosauqua şehridir.
Whist marker

De La Rue tarafından 19. yüzyılda uzun ve kısa bir whist sayacı
Whist marker  (Türkçe: "Whist sayacı" veya "whist işaretleyicisi") whist oyununda skorları kaydetmeye yarayan bir cihazdır.
Whist sayaçları genellikle her oyuncu için birer tane olmak üzere, çift şekilde kullanılır. Whist sayaçları, üç grupta toplanabilir.
Kısa whist sayaçları
Uzun whist sayaçları
Uzun ve kısa whist sayaçları
Yas ve Melankoli

"Yas ve Melankoli" (Almanca. Trauer und Melancholie), psikanalizin kurucusu Sigmund Freud'un 1917 tarihli bir makalesidir.
Freud makalede yas ve melankolinin kayba verilen tepki açısından farklılaştığını savunur. Yasta, kişi belirli bir sevgi nesnesini kaybetmenin kederiyle baş etmeye çalışır ve bu süreç bilinçli bir şekilde yaşanır. Melankolide ise kişi tam olarak anlayamadığı ya da tanımlayamadığı bir kayıptan muzdariptir ve bu nedenle süreç bilinç dışında gerçekleşir. Bu  nedenle, yas, kayıptan muzdaripliğin sağlıklı ve doğal bir süreci olarak kabul edilirken, melankoli patolojik olarak değerlendirilir.
Freud'a göre yas sürecinin melankoliye dönüşmeden tamamlanabilmesi için öznenin sevgi nesnesini kaybettikten sonra onunla belli bir süre özdeşleşmesi ancak daha sonra libidonun bir dış nesneye transfer edilmesi gerekir. Bu olmadığında özne, kaybedilen sevgi nesnesiyle özdeşleşmiş olarak kalır, libido ise yeni bir dış nesne yerine, öznenin egosuna aktarılır. Bu da patalojik bir duruma, psikoza ya da gerçeklikle ilişkinin bozulmasına sebep olur. İntihar da dahil olmak üzere çeşitli riskler oluşturduğu için tedavi gereklidir.
Yankee Doodle Dandy

| --- | --- |

Yönetmen: Michael Curtiz
Yapımcı: Hal B. Wallis Jack L. Warner
Yazar: Robert Buckner Edmund Joseph
Oyuncular: James Cagney Joan Leslie Walter Huston Richard Whorf
Müzik: Score and Songs George M. Cohan Score Adaptation: Ray Heindorf Heinz Roemheld
Görüntü yönetmeni: James Wong Howe
Kurgu: George Amy
Dağıtıcı: Warner Bros.
Çıkış tarih(ler)i: 29 Mayıs 1942 (1942-05-29) (New York) 6 Haziran 1942 (1942-06-06) (United States)
Süre: 126 dakika
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Bütçe: $1.5 million
Hasılat: $6.5 million
Yankee Doodle Dandy, "Broadway'e Sahip Olan Adam"olarak bilinen George M. Cohan hakkında yapılmış, 1942 ABD yapımı biyografik müzikal filmdir. James Cagney, Joan Leslie, Walter Huston ve Richard Whorf'un başrollerini paylaştığı filmde Irene Manning, George Tobias, Rosemary DeCamp, Jeanne Cagney ve Vera Lewis yer alıyor. Joan Leslie'nin şarkı söyleyen sesi kısmen Sally Sweetland tarafından seslendirildi.
Filmin senaristliğini Robert Buckner ve Edmund Joseph, yönetmenliğini Michael Curtiz üstlenmiştir. Özel baskı dvd'sine göre, ikiz kardeşler Julius J. Epstein ve Philip G. Epstein tarafından senaryoda önemli iyileştirmeler yapıldı. Film Warner Brothers için büyük bir hit oldu ve En iyi Film de dahil olmak üzere sekiz Akademi Ödülü'ne aday gösterildi ve üç ödül kazandı.
1993'te Yankee Doodle Dandy, Kongre Kütüphanesi tarafından Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Film Kayıt Defteri'nde "kültürel, tarihsel veya estetik açıdan önemli" olarak korunması için seçildi ve 1998'de film Amerikan Film Enstitüsü'nün Amerikan sinemasının en büyük 100 filminden oluşan bir derlemesi olan. 100 Yıl, 100 Film listesine dahil edildi.
Ashibetsu

| Ashibetsu 芦別市 |
| --- | --- |
Şehir
Ashibetsu şehri

  Bayrak Arma 
AshibetsuAshibetsu'nun Japonya'daki konumu
Ülke:  Japonya
Bölge: Hokkaidō
Prefektörlük: Hokkaidō
Alt prefektörlük: Sorachi
İdare
 • Belediye başkanı: Hiromu Konno
Yüzölçümü
 • Toplam: 865.02 km²
Nüfus (2008)
 • Toplam: 17.984
 • Yoğunluk: oto/km²
Zaman dilimi: UTC+09.00 (JST)
Resmî site www.city.ashibetsu.hokkaido.jp
Ashibetsu (Japonca: 芦別市 Ashibetsu-shi), Japonya'nın Hokkaidō prefektörlüğüne bağlı Sorachi alt prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Yüzölçümü 865.02 km² olan şehrin nüfusu 30 Haziran 2008 tarihi itibarı ile 17.984'tür.
Ashibetsu'da bulunan bir beş katlı pagoda
Kardeş şehirler

Charlottetown, Kanada