stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yakup Almelek

Yakup Almelek (d. 1936, Ankara), Yahudi asıllı iş insanı ve yazar.
Tiyatro oyunu ve öykü kitapları ile tanınır. Oyunları Türkiye'de, ABD'de, Fransa'da sahnelenmiştir. 2017'de açılan K! Kültüral Performing Arts adlı tiyatronun kuruluşuna öncülük etmiştir.
Yaşamı

1936 yılında Ankara'nın Samanpazarı Mahallesi'nde doğdu. Ankara'nın büyük kitapçılarından birinde 25 yıl çalışan babası Avram Almelek'in  etkisiyle Türk ve Fransız edebiyatına ilgi duyarak büyüdü. Tiyatroya ilgisi küçük yaşta Ankara Devlet Tiyatrosu oyunlarını izlemekle başladı. Orta ve lise öğrenimini Ankara Koleji'nde yaptı. Koleji bitirdikten sonra ailesi 1955 yılında İstanbul'a taşındı. Yükseköğrenimini İstanbul Yüksek Ticaret Fakültesi’nde bitirdi. Okulla birlikte iş hayatına başladı.
Yunus Nadi yazı yarışmasına gönderdiği yazısının 1963 yılında Cumhuriyet gazetesinde yayımlanması, onu yazmaya teşvik etti. Daha sonra bu gazetede yedi yazısı daha yayımlandı. 1967 yılında Almelek Matbaa Mürekkepleri adlı firmayı kurdu. 1970 yılında Ester Benezra ile evlendi; çift bu evlilikten iki çocuk sahibi oldu.
1980  yılında ailesiyle Viyana'ya yerleşti.  Oyun yazmaya  Viyana'da iken başladı. İlk oyunu İş Adamı'nda hırslı bir iş insanının üç aylık ömrü kaldığını öğrendikten sonra hayatında yaptığı radikal değişiklikleri ele aldı. Altı ay sonra ise okuduğu bir gazete haberi üzerine, kadın ve aile sorunlarına dikkat çeken ikinci oyunu Uyanış'ı kaleme aldı.
1981'de Türkiye'ye geri dönen Yakup Almelek, yazı yaşamına Şalom gazetesi'nde 14 yıl boyunca haftalık yazılar yayımlayarak devam etti. Gazete yazıları dışında tiyatro oyunu, öykü ve şiir türünde eserler verdi. "Haftalığım Beş Lira" adlı öyküsü, Ceyda Aslı Kılıçkıran tarafından "Bir Nihavend Özgürlük" adı ile kısa metraj film olarak çekildi; 42. Antalya Altın Portakal Film Festivali’nde gösterildi.
1980'de yazdığı İşadamı adlı oyun, 2009'da  İzmir’de Karşıyaka Belediye Tiyatrosu tarafından amatör bir kadroyla sahnelendi. İngilizce'ye çevrilen eser, 2009 yılı Ekim ayından itibaren yönetmen Annie Ward tarafından, Off-off-Broadway'e dahil Richmond Shepard Salonu’nda 11 kez sahnelendi.
Ardından 2010 yılında "Uyanış" adlı ikinci oyunu Mint Theatre'da, 2012 yılında ise "Kan Davası" adlı oyunu Abingdon Tiyatrosu'nda Annie Ward tarafından  sahneye kondu  Uyanış, 2014-2015 sezonunda Oyun Bandı Tiyatrosu tarafından İstanbul'da sahnelendi. Yazar, bu oyun ile  40. İsmet Küntay Tiyatro Ödülleri'nde "İsmet Küntay Tiyatro Özel Ödülü"ne değer görüldü. Aynı yıl, "Oda Komşum Wagner" adlı oyunu Fransızca'ya çevrildi ve CRT Saint Blaise Topluluğu tarafından Paris'te sahnelendi.
4. Levent’teki eski mürekkep imalathanesini tiyatroya çevirmeye karar veren Almelek, 2017'de açılan K! Kültüral Performing Arts adlı tiyatronun kuruluşuna öncülük etti. 2018 - 2019 sezonunda bu tiyatronun kurucu yazarı kimliği ile Üstün Akmen Tiyatro Ödülleri “Tiyatroya Katkı” ödülüne layık görüldü.
Yaşamı bir çocuğun gözünde betimleyen öyküler içeren "Ve Çocuk Tanrıya Küstü" (2008) adlı kitabı ve kendi anılarına dayalı kısa öykülerden oluşan "Güldürmeyin Beni" (2017) adlı kitabı İngilizceye çevrilerek 2020 yılında İngiltere'de yayımlandı. 2019'da Belleğimin Şövalesi Ömrüm adlı romanı yayımladı.
Kitapları

Hazinenin Durumu, 1989
Dostlarım Anılar, 1998
İşadamı, 2007, oyun
Dadı, 2008, oyun
Ve Çocuk Tanrıya Küstü, 2008, öykü
Aldatmanın Ötesi, 2009, oyun
Armağan, 2010, oyun
Köşe Yazıları, 2010
Marşlar, 2011
Kan Davası, 2012, oyun
Güldürmeyin Beni, 2017, deneme/anı/öykü
Tevrat'tan Damlalar, 2018
Belleğimin Şövalesi Ömrüm, 2019, roman
Oda Komşum Richard Wagner, 2020, oyun
Evim Şahane

| Evim Şahane |
| --- | --- |
Format: Televizyon programı
Tür: Yaşam
Proje tasarımcısı: Erhan Öz
Geliştiren: Fatih Baykuş
Yönetmen: Can Mahmutoğlu Ahmet Öner Umut Derman
Sunucu: Selim Yuhay
Seslendiren(ler): Sungun Babacan
Anlatıcı: Arc
Ülke:  Türkiye
Dili: Türkçe
Sezon sayısı: 4
Bölüm sayısı: 580
Yapım
Yapımcı: Bülent Kan
Gösterim süresi: 85 dakika
Yapım şirketi: D Productions
Yayın bilgileri
Kanal: Kanal D
Ses formatı: Stereo
Yayın tarihi: 5 Mart 2012 - 19 Ağustos 2015
Durumu: Sona erdi
Kronoloji
Sonra gelen: Güle Güle Oturun   (2016-2017)


Evim Şahane, 5 Mart 2012 tarihinde Kanal D ekranlarında yayımlanmaya başlayan bir mimari dekorasyon programıdır. Program, mimar Selim Yuhay tarafından sunulmuştur. Toplam 4 sezondan oluşan program, 19 Ağustos 2015 tarihinde ekrana gelen 580. bölümü ile yayından kaldırılmıştır. 2015-2016 yılları arasında tekrar bölümleri teve2'de yayımlanmıştır. 2016 yılında ise devamı olan ve sunuculuğunu yine mimar Selim Yuhay'ın yaptığı Güle Güle Oturun adlı program TV8'de yayımlanmaya başladı ve 2017 yılında sona erdi.
Yayın takvimi

| Sezon | Yayın günü ve saati | Sezon başlangıcı | Sezon finali | Çekilen bölüm sayısı | Bölüm aralığı | Yayın yılı | TV kanalı |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. sezon | Hafta içi her gün 14.30 | 5 Mart 2012 | 29 Haziran 2012 | 85 | 1-85 | 2012 | Kanal D |
| 2. sezon | Hafta içi her gün 14.30 | 10 Eylül 2012 | 28 Haziran 2013 | 210 | 86-295 | 2012-2013 | Kanal D |
| 3. sezon | Hafta içi her gün 14.30 | 2 Eylül 2013 | 29 Mayıs 2014 | 194 | 296-489 | 2013-2014 | Kanal D |
| 4. sezon | Hafta içi her gün 14.30 | 1 Eylül 2014 | 19 Ağustos 2015   (Final) | 91 | 490-580 | 2014-2015 | Kanal D |
Sağ Sektör

| Sağ Sektör Правий сектор |
| --- | --- |

Lider: Andriy Tarasenko
Kuruluş tarihi: Kasım 2013
Üyelik: 10.000
İdeoloji: Ukrayna milliyetçiliği Dini muhafazakarlık
Siyasi pozisyon: Sağ ve aşırı sağ
Resmî renkler: Kırmızı, siyah
Verhovna Rada: 0 / 450
Bölgeler (2015): 2 / 158.399
İnternet sitesi
pravyysektor.info
Ukrayna
Sağ Sektör (Ukraynaca: Правий сектор, Pravi sektor), Ukrayna'da bir milliyetçi siyasi partidir. Parti, Kasım 2013 tarihinde ülkedeki çeşitli milliyetçi örgütlerin birleşmesiyle kurulmuş olup 22 Mart 2014 tarihinde bir siyasi parti haline geldi. Sağ Sektör, Yevromaydan olaylarında büyük bir rol oynamıştır. Rusya tarafından ise Neo-Nazi bir örgüt olmakla suçlanmaktadır.
2014 Ukrayna Krizi

2014 yılında Ukrayna ile Novorossiya Federal Devleti (de facto) arasında başlayan çatışmalara Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nin yanında katılmıştır.
Fakat daha sonra Ukrayna Hükûmeti ile de çatışmaya başlamıştır.
Seçim sonuçları > Ukrayna Yüksek Şurası

| Yıl | Oy |  % | Sıra | Sandalye | +/- | Pozisyon |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 | 284.943 | 1.80 | 12. | 1 / 450 |  1 | Muhalefet |

| 2019 | 315,530 | 2.15 | 11. | 0 / 450 |  1 | Parlamento Dışı |
Seçim sonuçları > Cumhurbaşkanlığı seçimi

| Yıl | Aday | Birinci tur> Oy | Birinci tur>  % | İkinci tur> Oy | İkinci tur>  % |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 | Dmitro Yaroş | 127,772 | 0.70 #11 | — | — |
| 2019 | Ruslan Koşulınskyi | 307,240 | 1.62 #9 | — | — |
Ahmet Bahçivan

| Ahmet Bahçivan> Şanlıurfa Belediye Başkanı |
| --- | --- |
Görev süresi 27 Mart 1994 - 28 Mart 2004
Yerine geldiği: Uğur Esat Akgöl
Yerine gelen: Ahmet Eşref Fakıbaba
Kişisel bilgiler
Doğum: 1951 (73-74 yaşında) Şanlıurfa, Türkiye
Partisi: Refah Partisi (1994-1998)   Fazilet Partisi (1998-2001) Saadet Partisi  (2001-2014) Adalet ve Kalkınma Partisi  (2018-günümüz)
Bitirdiği okul: Karadeniz Teknik Üniversitesi Makina Elektrik Fakültesi (Elektrik Elektronik Mühendisliği)
Ahmet Bahçivan (d. Nisan 1951; Eyyübiye, Şanlıurfa) Türk siyasetçi, yüksek mühendis, sanayici ve iş insanı. 1994-2004 yılları arasında Şanlıurfa belediye başkanlığı yapmıştır.
Hayatı

1951 yılında Şanlıurfa'nın Eyyübiye ilçesinde doğan Ahmet Bahçivan, ilk, orta ve lise öğrenimini Şanlıurfa'da tamamlamıştır. Dönemin sınav sistemi gereği üniversiteler kendi giriş sınavlarını yaptıklarından kurulu büyük üniversitelerin sınavlarına girmiş ve ODTÜ de dahil olmak üzere 29 fakülteyi kazanmış fakat mevcut siyasi şartlar dolayısıyla 1969 yılında Karadeniz Teknik Üniversitesi(KTÜ) Elektrik ve Elektronik Mühendisliği bölümüne yerleşmiştir.[kaynak belirtilmeli]
| g t Şanlıurfa belediye başkanları |
| --- | --- |
Osmanlı Dönemi (1905–1923):  Ali Fuad Bey (Bucak) (1905-1906)  Ömer Edip Kürkçüoğlu (1908-1912)  Halil Akyüz (1912-1914)  Osman Remzi Kürkçüoğlu (1914-1916)  Sıh Müslim Parmaksız (1916-1917)  Mustafa Hacımıklıoğlu (1919-1923) 
Vali (1923–1960):  Reşit Görgün (1923-1926)  Ömer Alpan (1926-1928)  İbrahim Yorgancıoğlu (1928-1930)  Celal Nedim Kürkçüoğlu (1930-1933)  Ömer Alay (1933-1946)  Fazıl Kürkçüoğlu (1946-1947)  Celal Güllüoğlu (1947-1949)  Reşit Akyüz (1950-1953)  Aziz Özbay (1953-1954)  Reşit Rastgeldi (1954-1955)  Hacı Tevfik Saraç (1955-1957)  Cemil Hacıkamiloğlu (1957-1960) 
Askeri Dönem (1960–1963):  M. Reşit İpek (1960-1961)  Alaaddin Kıral (1961-1962)  Nurettin Hazar (1962-1963) 
Belediye (1963–1980):  Mustafa Kılıç (1963-1973)  Kadri Barut (1973-1977)  Feridun Yazar (1977-1980) 
Askeri Dönem (1980-1984):  Ziya Çoker (1980-1981)  Mehmet Erdoğan Cebeci (1981-1981)  Alaattin Turhan (1981-1984) 
Belediye (1984–2014):  İbrahim Halil Çelik (1984-1991)  Uğur Esat Akgöl (1992-1994)  Ahmet Bahçivan (1994-2004)  Ahmet Eşref Fakıbaba (2004-2014) 
Büyükşehir Belediye (2014–günümüz):  Celalettin Güvenç (2014-2015)  Nihat Çiftçi (2015-2019)  Zeynel Abidin Beyazgül (2019-2024)  Mehmet Kasım Gülpınar (2024-günümüz)
Antik Mezopotamya dini

Marduk Heykeli'nde resmedilen Tanrı Marduk ve ejderhası Mušḫuššu
Nippur'daki İnanna tapınağından bir Sümer tanrıçası, muhtemelen İnanna'yı gösteren taş plak parçası
Antik Mezopotamya dini, Antik Mezopotamya medeniyetlerinin, özellikle yaklaşık MÖ 3500 ve 400 yılları arasında Sümer, Akad, Asur ve Babil medeniyetlerinin dinî inançlarına ve uygulamalarına atıfta bulunur. Antik Mezopotamya dininin temelleri Erken Sümer Hanedanları tarafından atılmış, daha sonra oluşan uygarlıklar ve bölgeye yerleşen kavimler bu dinî yapıyı benimsemiştirler. Her ne kadar bölgenin bölümleri arasında farklılık gözlense de temel dinî figürler, destanlar ve inanışlar aynı kalmıştır. Politeistik bir din olan Mezopotamya dininin tanrı ve tanrıçaları zaman içinde isim değiştirse de özellikleri genelde aynı kalmıştır fakat dinler tinsel olarak nitelik kazanmıştır.
Tarihi > Sümerler

Mezopotamya panteonunu ilk oluşturanlar Sümerlerdir. Tanrıları için zigguratlar inşa eden Sümerler, din konusu ve meselelerine de hayat meseleleri kadar önem vermişlerdir ki çeşitli kurbanlar sunup, dualar ederek, ayin ve törenler düzenleyerek maddi ve manevi olarak tanrılarını tatmin etmeyi en önemli vazifeleri saymışlardır. Sümerlerin yarattığı bu din anlayışı ve panteon sistemi uzun zaman sürecinde Mezopotamya'da bütünüyle veya kısmen yayılmış ve yerleşmiştir. Sümerler tarafından icat edilen çivi yazısı, komşu bölge halkları tarafından tanınmış ve kullanılmaya başlanmıştır. Bu yazı sisteminin komşu bölgelere geçmesi ile birlikte Mezopotamya'nın edebî, dinî ve mitolojik metinleri de komşu halklar tarafından benimsenmiş kendi din ve inanışlarına uygun olarak dillerine çevrilmiştir.
Sümerler; gök, yer, deniz ve havanın denetimini ellerinde bulunduran tanrıların yaratıcı tanrılar olduğu ve bütün diğer kozmik varlıkları bu dört tanrıdan birinin yarattığı düşüncesine sahiptiler. Sümerlerin düşüncesine göre An, Enlil, Enki ve tanrıça Ninhursag panteonun dört büyük tanrısıdır. Bunların dışında Ay tanrısı Nanna, Güneş tanrısı Utu ile aşk ve savaş tanrıçası İnanna diğer önemli üç tanrıdır. Baş tanrı olarak kabul edilen An, başlangıçta Sümerler tarafından panteondaki en yüce hükümdar olarak kabul edilirken Uruk'ta İnanna'ya tapınma An'a tapınmanın önüne geçmiştir. An, zamanla gücünden çok şey kaybetmiş ve panteonun önderi olarak onun yerini hava tanrısı Enlil almıştır. En erken kayıtlarda Enlil, "tanrıların babası", "göğün ve yerin kralı" ve "bütün ülkelerin kralı" olarak tanıtılmıştır. Sümerlerin dinsel merkezi olan Nippur'da tanrı için dağ şeklinde bir makam inşa edilmiştir. Ekur (Ev-dağ) denilen bu makam tuğladan yapılmış bir mabettir. Tanrı Enki bilgelik tanrısıydı ve genel planları hazırlayan Enlil'in kararlarını yeryüzünde düzenlerdi. Enki, Sümer inanışında ilk insanı yaratan ve ilahi nefesi ile ona can veren tanrı olarak daima insanların hamisi olmuştur. "Ulu hanım" olarak da bilinen Ana tanrıça Ninhursag, An'ın eşi ve bütün yaşayanların anası, seçkin ana-tanrıça olarak kabul edilmiş ve ilk Sümer hükümdarları kendilerini "Ninhursag'ın sürekli sütle beslediği" diye betimlemeleri yaygın olarak kullanılmıştır.
Sümer dininde tanrıçalar her zaman üstün bir rol oynamışlardır. Bu tanrıların en meşhuru göklerin sahibi ve Uruk şehrinin baş tanrıçası olarak kabul edilen aşk ve savaş tanrıçası İnanna'dır. İnanna genellikle eşi tanrı Dumuzi ile kaynaklarda anılmakta ve İnanna ile Dumuzi çifti bereket kültü ile alakalıdır. Bunların dışında çoğunlukla "dönüşü olmayan ülke" olarak adlandırılan Ölüler Diyarı'nın başında, korkunç tanrıça Ereškigal vardır. Sonraları çok korkulan salgın hastalıklar tanrısı olan Nergal de ona katılmıştır.
Tarihi > Sami toplumları

Sümerlerdeki büyük tanrılar, Sami toplumlarının yoğun bir şekilde Sümer kültürü ve özellikle inancı etkisinde kalmasıyla birlikte, genellikle Sami adlar almaya başlamışlardır. Akad devletinin hükümdarlarının hükümdarlığı altında Sümerlerin tanrıça İnanna'sı olan tanrıça İštar tüm tanrıların başına geçmiştir. An (Akadca: Anu), Akad kralları zamanında mevki ve rol itibarıyla önem kazanmıştır.
Babilliler, Sümer kültünün ana temalarına ve tanrıların çoğuna bağlı kalmakla beraber, tanrı Marduk'u merkeze alan bir imparatorluk kültü olarak yeniden örgütlemişlerdir. Gökyüzü tanrısı An (Anu), hava tanrısı Enlil ve yeryüzü tanrısı Enki (Ea), Babil ilahları arasında da yer alırken Marduk, Ea'nın oğlu olarak panteona eklenmiş ve böylece hem doğuştan gelen haklara hem de onun olağanüstü yeteneklerine sahip olarak yaratılmıştır. Marduk kültü yalnızca Babil etrafındaki bölgede baskın olmakla birlikte birkaç yüzyıl sonra Babil'in başlıca kültü hâline gelmiştir. İkinci binyılın sonuna gelindiğinde ise I. Nebukadnezar döneminde, Sümer asıllı tanrılar grubunun en önemli tanrılarının özelliklerini kendinde topladıktan sonra Marduk en yüce tanrı hâline gelmiştir. Enuma eliš (Yaratılış Şiiri) Babil ve Marduk'un yükselişini mitolojik olarak anlatmaktadır. Marduk'la yakından ilişkili bir diğer tanrı da oğlu Nabu'dur. Borsippa tanrısı olan Nabu, aynı zamanda yazıcıların koruyucusu ve Ea ile Marduk gibi bilgelik tanrısıdır. MÖ 1. binyılda Nabu öyle popüler hâle getirilmiştir ki bazen Marduk'a rakip gibi görünür ve mitolojide babasının yerini alma noktasına kadar gelmiştir. Bunların dışında Ay tanrısı Sin (Nanna), Güneş-tanrı Šamaš, hava tanrısı Adad (veya Hadad) diğer önemli tanrılardır. Çoğunlukla "dönüşü olmayan ülke" olarak adlandırılan Ölüler Diyarı'nın başında olan, korkunç tanrıça Ereškigal ve sonradan ona katılan Nergal'in varlığı da devam etmiştir.
Tıpkı Marduk gibi çeşitli tanrıların özelliklerini kendisinde toplayan bir diğer tanrı da tanrıça İštar'dır. Sümer ve Sami tanrılarının bir karışımı olarak ortaya çıkan İštar, hem erkek hem de dişi özellikleri taşımıştır. Marduk gibi millîleştirilen tanrılardan bir başkası da Asur'un baş tanrısı olan ve şehirle aynı adı taşıyan tanrı Aššur'dur.
Tapınaklar

Mezopotamyalıların görüşüne göre insanoğlu tanrılarına hizmet etmek amacıyla yaratılmıştır. Bu sebeple de insanoğlunun en önemli görevini, efendilerini hoşnut ve tatmin edecek bir şekilde yerine getirmesi ve mükemmel olarak gerçekleştirmesi gerektiğini düşünmüşlerdir. Tanrılar için devlet güvencesine aldıkları tapınaklar inşa etmişler ve Mezopotamya hükümdarları MÖ 3. binyılın sonundan itibaren ithaflı ve anma yazıtlarında çok sayıda tapınak inşa ettikleri ve var olanları tamir ettikleri ile övünmüşlerdir. Hammurabi Kanunları'nın 6. maddesi şöyledir:
"Eğer bir adam tanrıya (mabede) veya saraya ait bir şey (bir eşya) çalarsa, o adam öldürülecektir. Ve çalınmış malı kabul eden öldürülecektir."
Genellikle yedi kattan oluşan ziggurat adındaki tapınaklar ayrıca rasathane olarak da kullanılmıştır. Her şehrin tanrısı için ayrı bir tapınak inşa edilmiştir. Mezopotamya'da tanrının heykelde vücut bulduğuna inanıldığı için heykel tapınaklarda bir kaide üzerinde tapınağın cellasına (merkezî oda) yerleştirilmiştir. Tapınaklarda yaşadığı düşünülen tanrılara tapınak görevlileri tarafından bakılmış, düzenli olarak yemek verilmiş ve bu tanrılar özenli bir şekilde giydirilmişlerdir. Tanrılara hizmet eden tapınak personeli arasında hem rahip hem de idareci olan başrahip, çeşitli kötü ruh kovucular, şarkıcılar, görevleri arasında tanrıları müzikle yatıştırmak da olan kalular, yazıcılar ve tapınak işlerine bakan çeşitli idareciler yer almışlardır.
Kurbanlar

Mezopotamya'da kurbanlar, kansız (yiyecek ve içecek gibi besinlerle tütsü vs.) ve kanlı (tanrılar adına kesilen bir takım hayvanlar) olmak üzere ikiye ayrılmıştır. Tapınakta ikâmet ettiğine inanılan yüce tanrıların her gün beslenmesi gerektiği düşünülmüştür.
Dinî bayramlar

Mezopotamya'da "Ningursu'nun Arpasını Yeme Ayı", "Ceylan Yeme Ayı" ve "Šulgi Bayramı Ayı" gibi her yıl tekrarlanan birçok bayram vardır. Ayrıca Mezopotamya toplumlarınca kutlanan, yeni ayın doğduğu günle her ayın yedisinde, on beşinde ve son gününde düzenli aylık bayramlar da vardır. Mezopotamya'da kutlanan bayramlardan en meşhuru Sümercede yılın başlangıcı anlamına gelen "zagmuk", Akadcada ise "akitu" adı verilen "Yeni Yıl Bayramı"dır. Bu ritüellerin hepsi akitu tapınaklarında gerçekleşmiştir.
Sümer uygarlığının Ur hanedanlığından kalma Ur Zigguratı, Nasıriye, Irak
Zavut

| --- | --- |

Merkez: Zavut
Nüfus: 3 585
Yüzölçümü: ? km²
Nüfus yoğunluğu: ? kişi/km²
Belediyeler: 7
Plaka kodu: PP
Zaman dilimi Yaz (YSU): DAS (UTC+02.00)  DAYS (UTC+03.00)
Vali: Ahter Veliev
Web sitesi: www.zavet-bg.com/
Zavut (Bulgarca: Завет, trl: Zavet, IPA: [[Yardım:IPA|/ˈza.vɛt/]]), kuzeydoğu Bulgaristan'da bir kasabadır ve Zavut Belediyesi'nin de merkezidir. Zavut Razgrad İli'ne bağlıdır ve Deliorman yöresinde bulunur. Zavet batı Deliorman platosunda konuşlanmıştır, Balbunar ve Kemallardan 12 km; Razgrad ve Tutrakan'dan 35 km uzaklıktadır.
1970'lerin başlarında bir köy olan Zavet 1974'te belediye yapılmıştır.
İdari Yapı

Zavut Belediyesi şu 7 köyden oluşur:
Karaağaç (Brestovene)
İvan Şişmanovo (İvan Şişmanovo)[kaynak belirtilmeli]
Adaköyü (Ostrovo)
Yonuzlar (Prelez)
Suşevo (Suşevo)[kaynak belirtilmeli]
Şerimetköyü (Veselets)
Zavut (Zavet)
Galeri

Zavut Belediye binası
Kasabanın merkezinde bir bina.
Yazın Zavut
Blut und Boden

Gıda ve Tarım Bakanlığı (Üçüncü Reich) ve Kan ve Toprak (Blut und Boden)  ideolojisinin sembolü
Blut und Boden (Türkçe: Kan ve Toprak), insanların yaşadıkları topraklara bağlılık duyması fikrine dayalı, köylülüğe ve kırsal yaşama vurgu yapan bir nasyonal sosyalizm öğretisidir. İlk olarak 19. yüzyılda Alman millî romantizmini geliştirmek amacıyla ortaya çıkmıştır. 20. yüzyılın ilk yarısında ise Alman nasyonal sosyalistlerin ırkçı prensiplerinden biri olmuştur.
Kan ve Toprak öğretisine göre köylülük, insanlığın yaşam kaynağıdır. Kentsel nüfusun aksine, köy hayatını yaşayan bir çiftçi, üreten sınıf olarak, yeniden doğacak milletin ve ırkın dayanak noktası olacaktır. Aynı kan bağına sahip bir toplum, mevcudiyetini koruyabilmek için sahip olduğu toprakları korumak zorundadır. Eğer halkın sahip olduğu topraklar, dolayısıyla bir ulusun yaşamını sürdürdüğü ülke, başka bir ulusun saldırısına uğrarsa kendisini savunabilir. Bunun yanında, ortak bir kan bağına sahip toplumun ülke sınırlarını genişletmesi, düşmanlarını defetmesi meşrudur. Almanya'nın nasyonal sosyalizm döneminde Kan ve Toprak öğretisi, bir yayılma politikasına dönüştürülerek Lebensraum'un da dayanak noktası olmuştur.
| g t Nasyonal sosyalizm |
| --- | --- | --- |
| Öğreti | Etnik milliyetçilik · Nasyonal sosyalist ideolojide sosyalizm · Antisemitizm · Irkçılık · Şovenizm · Korporatizm · Antikomünizm · Popülizm · İrredantizm · Totalitarizm · Sosyal Darwinizm · Bölüngü: Strasserizm |  |
| Önemli kişiler | Adolf Hitler · Heinrich Himmler · Joseph Goebbels · Rudolf Hess · Hermann Göring · Reinhard Heydrich · Martin Bormann · Joachim von Ribbentrop · Ernst Kaltenbrunner · Alfred Rosenberg · Robert Ley · Julius Streicher · Baldur von Schirach · Albert Speer · Ernst Röhm · Otto Strasser · Gregor Strasser · Richard Walther Darré · Nazi liderleri listesi |  |
| Teşkilatlanmalar | NSDAP · SA · SS · Hitler Gençliği · Alman Kız Birliği · NS-Frauenschaft · Alman Emek Cephesi · Gestapo · NSKK · Reichsarbeitsdienst · Reichskolonialbund · Völkischer Beobachter · NSDStB · Todt Teşkilâtı · Werwolf |  |
| Tarihçe | Kronolojik olarak: NSDAP'nin kuruluşu · Parti programının açıklanması · Birahane Darbesi · Mein Kampf'ın yazımı · İktidara doğru · İktidara geçiş · Reichstag Yangını · Uzun Bıçaklar Gecesi · Alman tekrar silahlanması · Anti-Komintern Paktı'nın imzalanması · Kristal Gece Olayı · Holokost · II. Dünya Savaşı · Adolf Hitler'in ölümü · Nürnberg Uluslararası Askerî Ceza Mahkemesi |  |
| İdeolojik kavramlar | Üçüncü Reich · Führer · Ein Volk, ein Reich, ein Führer · Yaşam alanı siyaseti · Blut und Ehre ·  Blut und Boden · Ari ırk · Sieg Heil · Hitler selamı · Reichsparteitag |  |
| 1945 sonrası | Neo-Nazizm · Ezoterik Nazizm |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4345310-7  LCCN: sh2002009705  NLI: 987007561433305171
Chaguaramas, Trinidad ve Tobago

Chaguaramas (/ˌʃɑːɡəˈrɑːməs/  ), Trinidad ve Tobago'nun başkenti Port of Spain'in batısında Trinidad adasının Kuzeybatı Yarımadası'nda yer alır. Bu isim genellikle yarımadanın tamamı için kullanılır, ancak bazen en gelişmiş bölgesine atıfta bulunmak için de kullanılmaktadır. Chaguaramas'taki gelişmiş bölge ALCOA'da başlıyor ve anakaradaki Ordu ve Sahil Güvenlik kamplarında bitiyor. "Gelişmiş alan" tanımı veya bağlamında, 2016 yılı itibarıyla çeşitli gelişim veya yeniden gelişme aşamalarında olan beş ada hariç tutulmaktadır.
Chaguaramas'taki karayolunun çoğu kıyı şeridine yakın konumdadır ve dolambaçlı yoldan deniz görülebilmektedir. Chaguaramas, Port of Spain'a yaklaşık 14 km uzaklıktadır.
Galeri

Chaguaramas, Trinidad ve Tobago'daki Dragon Boat yarışı sırasında Williams Körfezi üzerinden Batı'ya bakış
Chaguaramas'ta birKuru Havuz
Chaguaramas'taki Takip İstasyonuna giden yol üzerindeki "Bambu Katedrali"
Chaguaramas'ta bir depo limanı
Chaguaramas'taki Hart's Cut Bay
Luis Sinisterra

Luis Fernando Sinisterra Lucumí (d. 17 Haziran 1999), forvet pozisyonunda görev yapan Kolombiyalı millî futbolcudur. Premier League takımlarından AFC Bournemouth'ta forma giymektedir.
Andreas Skov Olsen

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  29 Aralık 1999 (25 yaşında)
Doğum yeri:  Hillerød, Danimarka
Boyu:  1,87 m (6 ft 1+1⁄2 in)
Mevkii:  Kanat
Kulüp bilgileri
Kulübü:  VfL Wolfsburg
Numarası:  7
Altyapı kariyeri
0000-2012:  Alsønderup SG&I
2012-2017:  Nordsjælland
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2017-2019 |  Nordsjælland |  41 |  (22) |
| 2019-2022 |  Bologna |  70 |  (3) |
| 2022-2025 |  Club Brugge |  90 |  (35) |
| 2025- |  VfL Wolfsburg |  0 |  (0) |
| Toplam |   |  201 |  (60) |
Millî takım kariyeri
| 2017 |   Danimarka U-18 |  1 |  (0) |
| 2017-2018 |   Danimarka U-19 |  10 |  (7) |
| 2017-2020 |   Danimarka U-21 |  18 |  (9) |
| 2020- |   Danimarka |  37 |  (8) |
| Toplam |   |  66 |  (24) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 18 Ocak 2025 (2025-01-18) 
Andreas Skov Olsen (d. 29 Aralık 1999), kanat pozisyonunda görev yapan Danimarkalı millî futbolcudur. Bundesliga takımlarından VfL Wolfsburg forması giymektedir.
Profesyonel kariyerine 2017 yılında Nordsjælland takımında başladı. Daha sonra sırasıyla Bologna ve Club Brugge takımlarında forma giydi.