stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Trophée Eric Bompard
Madalya kazananlar > Kadınlar

| Ladies Medalists |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Year | Location | Gold | Silver | Bronze |
| 1987 | Paris |  Jill Trenary |  Agnes Gosselin |  Patricia Neske |
| 1988 | Paris |  Claudia Leistner |  Natalia Gorbenko |  Evelyn Grossmann |
| 1989 | Paris |  Surya Bonaly |  Holly Cook |  Laetitia Hubert |
| 1990 | Paris |  Surya Bonaly |  Lenka Kulovana |  Nancy Kerrigan |
| 1991 | Albertville |  Midori Ito |  Kristi Yamaguchi |  Nancy Kerrigan |
| 1992 | Albertville |  Surya Bonaly |  Karen Preston |  Laetitia Hubert |
| 1993 | Paris |  Surya Bonaly |  Mila Kajas |  Lisa Sargeant |
| 1994 | Paris |  Surya Bonaly |  Tonia Kwiatkowski  |  Michelle Kwan |
| 1995 | Bordeaux |  Josée Chouinard |  Chen Lu |  Surya Bonaly |
| 1996 | Paris |  Michelle Kwan |  Maria Butyrskaya |  Tara Lipinski |
| 1997 | Paris |  Laetitia Hubert |  Tara Lipinski |  Vanessa Gusmeroli |
| 1998 | Paris |  Maria Butyrskaya |  Nicole Bobek |  Vanessa Gusmeroli |
| 1999 | Paris |  Maria Butyrskaya |  Viktoria Volchkova |  Sarah Hughes |
| 2000 | Paris |  Maria Butyrskaya |  Viktoria Volchkova |  Jennifer Kirk |
| 2001 | Paris |  Maria Butyrskaya |  Sarah Hughes |  Sasha Cohen |
| 2002 | Paris |  Sasha Cohen |  Yoshie Onda |  Alisa Drei |
| 2003 | Paris |  Sasha Cohen |  Shizuka Arakawa |  Julia Sebestyen |
| 2004 | Paris |  Joannie Rochette |  Carolina Kostner |  Julia Sebestyen |
| 2005 | Paris |  Mao Asada |  Sasha Cohen |  Shizuka Arakawa |
| 2006 | Paris |  Kim Yu-Na |  Miki Ando |  Kimmie Meissner |
| 2007 | Paris |  Mao Asada |  Kimmie Meissner |  Ashley Wagner |
| 2008 | Paris |  Joannie Rochette |  Mao Asada |  Caroline Zhang |
| 2009 | Paris |  Kim Yu-Na |  Mao Asada |  Yukari Nakano |
| 2010 | Paris |  Kiira Korpi |  Mirai Nagasu |  Alissa Czisny |
| 2011 | Paris |  Elizaveta Tuktamisheva |  Carolina Kostner |  Alissa Czisny |
Madalya kazananlar > Çiftler

| Pairs Medalists |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Year | Location | Gold | Silver | Bronze |
| 1987 | Paris |  Natalie Seybold / Wayne Seybold |  Yulia Bistrova / Aleksandr Tarasov |  Laurene Collin / John Penticost |
| 1988 | Paris |  Elena Bechke / Denis Petrov |  Mandy Wötzel / Axel Rauschenbach |  Katy Keely / Joseph Mero |
| 1989 | Paris |  Mandy Wötzel / Axel Rauschenbach |  Isabelle Brasseur / Lloyd Eisler |  Radka Kovarikova / Rene Novotny |
| 1990 | Paris |  Elena Bechke / Denis Petrov |  Evgenia Chernysheva / Dmitri Sukhanov |  Michelle Menzies / Kevin Wheeler |
| 1991 | Albertville |  Natalia Mishkutionok / Artur Dmitriev |  Radka Kovarikova / Rene Novotny |  Elena Bechke / Denis Petrov |
| 1992 | Albertville |  Evgenia Shishkova / Vadim Naumov |  Radka Kovarikova / Rene Novotny |  Karen Courtland / Todd Reynolds |
| 1993 | Paris |  Natalia Mishkutionok / Artur Dmitriev |  Marina Eltsova / Andrei Bushkov |  Jenni Meno / Todd Sand |
| 1994 | Paris |  Marina Eltsova / Andrei Bushkov |  Elena Berezhnaya / Oleg Shliakhov |  Mandy Wötzel / Ingo Steuer |
| 1995 | Bordeaux |  Elena Berezhnaya / Oleg Sliakov |  Oksana Kazakova / Artur Dmitriev |  Jenni Meno / Todd Sand |
| 1996 | Paris |  Oksana Kazakova / Artur Dmitriev |  Jenni Meno / Todd Sand |  Elena Berezhnaya / Anton Sikharulidze |
| 1997 | Paris |  Elena Berezhnaya / Anton Sikharulidze |  Mandy Wötzel / Ingo Steuer |  Shen Xue / Zhao Hongbo |
| 1998 | Paris |  Sarah Abitbol / Stephane Bernadis |  Kyoko Ina / John Zimmerman |  Marina Eltsova / Andrei Bushkov |
| 1999 | Paris |  Sarah Abitbol / Stephane Bernadis |  Tatiana Totmianina / Maxim Marinin |  Dorota Zagórska / Mariusz Siudek |
| 2000 | Paris |  Elena Berezhnaya / Anton Sikharulidze |  Jamie Sale / David Pelletier |  Kyoko Ina / John Zimmerman |
| 2001 | Paris |  Elena Berezhnaya / Anton Sikharulidze |  Kyoko Ina / John Zimmerman |  Sarah Abitbol / Stephane Bernadis |
| 2002 | Paris |  Tatiana Totmianina / Maxim Marinin |  Sarah Abitbol / Stephane Bernadis |  Pang Qing / Tong Jian |
| 2003 | Paris |  Zhang Dan / Zhang Hao |  Tatiana Totmianina / Maxim Marinin |  Tiffany Scott / Philip Dulebohn |
| 2004 | Paris |  Shen Xue / Zhao Hongbo |  Maria Petrova / Alexei Tikhonov |  Pang Qing / Tong Jian |
| 2005 | Paris |  Tatiana Totmianina / Maxim Marinin |  Pang Qing / Tong Jian |  Valerie Marcoux / Craig Buntin |
| 2006 | Paris |  Maria Petrova / Alexei Tikhonov |  Rena Inoue / John Baldwin |  Julia Obertas / Sergei Slavnov |
| 2007 | Paris |  Zhang Dan / Zhang Hao |  Pang Qing / Tong Jian |  Maria Mukhortova / Maxim Trankov |
| 2008 | Paris |  Aliona Savchenko / Robin Szolkowy |  Maria Mukhortova / Maxim Trankov |  Meagan Duhamel / Craig Buntin |
| 2009 | Paris |  Maria Mukhortova / Maxim Trankov |  Jessica Dubé / Bryce Davison |  Aliona Savchenko / Robin Szolkowy |
| 2010 | Paris |  Aliona Savchenko / Robin Szolkowy |  Vera Bazarova / Yuri Larionov |  Maylin Hausch / Daniel Wende |
| 2011 | Paris |  Tatiana Volosozhar / Maxim Trankov |  Vera Bazarova / Yuri Larionov |  Meagan Duhamel / Eric Radford |
Buhar basıncı

Sıvı bir yüzeydeki buharlaşma ve yoğunlaşmanın mikroskobik süreçlerini gösteren çizim
Buhar basıncı ya da buhar denge basıncı; kapalı bir sistemdeki katı ya da sıvı fazdaki maddelerin termodinamik denge durumundaki buharının, belirli bir sıcaklıkta uyguladığı basınçtır. Bu değer, buharlaşma hızıyla doğru orantılıdır. Normal sıcaklıklarda görece yüksek buhar basıncına sahip maddeler, uçucu olarak tanımlanır.
Vertu

| --- | --- |

Tip: Yan kuruluş
Endüstri: Elektronik
Kuruluş: 1998
Kurucu: Nokia 
Genel merkezi: Church Crookham, Hampshire, İngiltere
Ürün: Cep telefonları, akıllı telefonlar
Çalışan sayısı: 1000
Web sitesi: vertu.com
Vertu  1998'de Finlandiya cep telefonu üreticisi Nokia tarafından kurulmuş, lüks el yapımı cep telefonlarının bir üreticisi ve perakendecisi idi. Hampshire, İngiltere'de kuruldu ve bir İngiliz şirketi idi. Ekim 2012'de Nokia, Vertu'yu belirsiz bir miktarda özel sermaye grubu EQT VI'ya sattı, ancak 10 % pay tuttu. 2013 yılının sonuna gelindiğinde, şirketin yaklaşık 350.000 müşterisi vardı ve telefonlar, şirketin 500 perakende satış mağazasında satıldı. 2015 yılında EQT'nin Vertu'daki payını Hong Kong merkezli holding şirketi Godin Holdings'e sattığı bildirildi. 2017'de şirketi kurtarma planları başarısız olduktan sonra çöktü ve Temmuz 2017 başında durduruldu.
Bir isim olarak, mektub şekline dayanan bir tasarım geliştirme zaten olduğundan, kelimeyi "V" harfi ile kullanmak gerekiyordu. Sonuç olarak, Voce ve Vertu adları arasında bir seçim yapıldı. Sonunda isim Vertu oldu. Vertu (Fransız vertu - "erdem, onur"). XVIII ve XIX. yüzyıllarda insanların ceplerinde giydikleri küçük mücevherlerle (sigara kutuları, snuffboxes) ilişkilendirildi.
Tarihi

1997 - Frank Nuovo (Frank Nuovo), yeni bir markanın telefonlarını geliştirmeye başladı. Ekip ayrıca, Nokia'nın çalışan mühendisi Hutch Hutchinson (daha sonra Vertu'nun baş mühendisi olacak olan Hutch Hutchinson) ve şirketin başkanı Nigel Lichfield (İngiliz Nigel Litchfield) de yer aldı.
1999-2000 - teknolojik konuların çoğuna çözüm ve tedarikçiler bulundu. 2000 ortasına kadar, gelecekteki telefonun logosu tamamlanmış, bir ofis ve üretim alanları mevcut idi.
2001 - prototipin bireysel parçaları test edildi: bir ses sistemi geliştirildi, konuşmacılar seçildi ve orijinal melodi "Sandpiper" kaydedildi. Mart ayında ilk prototip toplandı. Şirket, Ekim ayında telefonlarının davaları hakkında bir test yapma hakkına sahipti, tarihte ilk kez, test odasından elektronik cihaz üreticisine bir sinyal gönderildi.
2002 - Ocak ayında, 900 misafirin katıldığı Musée National d'Art Moderne (Paris Modern Sanat Müzesi) binasında bir sunum yapıldı. Sunum sırasında Vertu'nun tam olarak çalışan prototipleri yoktu. Ağustos ayında, Signature telefonlarının satışları başladı. 2002'de şirketin iki mağazası ve yaklaşık 20 satış noktası vardır. Aralık ayında, Ascent prototip cihazı üzerinde çalışmaya başlayan bir ekip kuruldu.
2004 - Vertu'dan ikinci cihaz olan Ascent sunumu oldu. Telefon yüksek teknoloji malzemeleri, deri eklemesi, 4500 € maliyete sahip idi. Aynı yıl, çizgi, kırmızı, mavi ve sarı renklerde yeni renklerle genişletildi, spor otomobillerin popüler renklerine benzer şekilde, "Formula-1" parçaları üzerine gravür yapıldı.
Financial Times, 2012 yılının ilkbaharında, Nokia'nın şirket varlıklarının% 90'ının özel sermaye şirketi Permira'ya satışı konusunda pazarlık yaptığını belirtti. Daha sonra Vertu'nun İsveçli yatırım şirketi EQT Partners AB'ye satıldığı bildirildi. Nokia, işlem tutarını açıklamadı; ancak en son bilgilere göre, bu rakam 200 milyon avro oldu. Anlaşma 2012 yazında gerçekleşti.
Şubat 2013'te şirket ilk akıllı telefonunu Android platformunda tanıttı: Vertu Ti modeli.
Ekim 2013'te şirket akıllı telefon Vertu Constellation'ı tanıttı.
Temmuz 2014'te, Signature Touch sınıfının dört çekirdekli bir akıllı telefon modeli tanıtıldı.
Ekim 2014'te şirket, daha uygun fiyatlı bir akıllı telefon olan Vertu Aster'i tanıttı.
Kasım 2014'te Vertu, Bentley şirketi ile işbirliğinin başlangıcını ilan etti. Plan, Bentley için Vertu ortak bir projede 5 telefonu serbest bıraktı.
Temmuz 2017'de Vertu'nun İngiltere'deki imalat tesislerinin kapatılması ve 200 uzman için çalışma kaybı ilan edildi.
2017 baharında üretim başlatmayı umut ederek Vertu'yu satın alan Türk iş insanı Murat Hakan Uzan, şirketin teknolojik gelişimi için haklara sahip oldu.
Koleksiyon

Vertu Ocak 2002'de piyasaya sürüldü ve ilk koleksiyon bu yılın ilerleyen aylarında piyasaya çıktı. Amiral gemisi modeli "Signature" 2003 yılında piyasaya sürülmüştür. Anahtar pedi yaklaşık yakut yakut rulmanları içermektedir. Diğer modeller arasında Ascent (2004), Constellation Classic (2006), Constellation Ayxta (2009) gibi örnekler yer alıyor. Yükseltici telefonlar, alüminyumdan veya titanyumdan, vulkanize kauçuk ve deri ile hafif ve dayanıklı olacak şekilde tasarlanmıştır. Klasikler basit ve küçük el cihazlarıdır. Ayxtas, çok sayıda varyant ve renkte gelen flip telefonlardır. Vertu, 2006 yılında Timothy Jacob Jensen'in tasarladığı Aerius Bluetooh Kulaklık Setini üretti ve piyasaya sundu.
Constellation Quest, Vertu'nun ilk akıllı telefonu olup, safir şeklinde anahtarlardan oluşan tam bir QWERTY klavye ile donatılmıştır. Ekim 2010'da açıklanan Nokia E72 modeline benzer şekilde tasarlanmış ve Symbian S60 işletim sistemini çalıştırıyor. £ 5,000 (paslanmaz çelik ve deri) ile 17.300 £ (sarı altın) arasında fiyatlandırıldı. Bunu Constellation - şirketin ilk dokunmatik ekran modeli Ekim 2011'de izledi. Şubat 2013'te Vertu Ti, Nokia'nın satışından sonra ilk Vertu ahizesiydi ve Symbian yerine Android işletim sistemini kullanıyor. Bu, Haziran 2014'te Signature Touch tarafından takip edildi. Signature Touch'ın fiyatı baz model için 10.300 $ / € 7.900'dan Saf Jet Red Gold için $ 50.000 / € 44.000'e kadar değişiyordu.
Galeri

2003 yılında piyasaya sunulan, paslanmaz çelikli Vertu Signature telefonu
Vertu-Constellation
Vertu Ascent-Ti
Vertu Signature S 2017
Amr bin Âs

Codec için Adaptive Multi-Rate sayfasına bakınız.
| Amr bin Âs |
| --- | --- |

Mısır Valisi
Görev süresi 642-648
Hükümdar: Ömer Osman
Yerine geldiği: Makam oluşturuldu
Yerine gelen: Abdullah bin Sa'd bin Ebu Serh
Görev süresi 658-664
Hükümdar: Muaviye
Yerine geldiği: Muhammed bin Ebu Bekir
Yerine gelen: Utbe bin Ebu Süfyan
Kişisel bilgiler
Doğum: 573 Mekke, Hicaz
Ölüm: 664 Mısır
Çocuk(lar): Abdullah bin Amr
Dini: İslam
Askerî hizmeti
Bağlılığı: Râşidîn Halifeliği Emevîler Halifeliği
Hizmet yılları: 634–644
Çatışma/savaşları: Müslümanların Mısır'ı fethi İlk Fitne
Kahire'deki Amr bin El-Âs Camii girişi
Amr bin Âs (Arapça: عمرو ابن العاص, 573 - 664), Arap komutan.
Kureyş'in Beni Sehm kabilesindendi. Müslüman olmadan önce İslam orduları ile birkaç kez savaştı. 629'da İslam dinine girmesiyle beraber İslam devleti hiyerarşisinde hızlıca yükselen bu asker, İslam peygamberi Muhammed'in çağdaşıydı. İslam'ı seçtikten sonra İslam ordusunun en önemli komutanlarından biri oldu.
Amr, özellikle 640'ta Mısır'ın Müslümanlarca fethinde yaptığı önderlikle bilinen Arap ordu komutanıdır. Mısır'a başkentlik yapacak olan Fustat'ı (bugünkü Kahire) kurdu ve Afrika kıtasında ilk cami olan Amr bin Âs Camii bu şehrin merkezinde inşa ettirdi.
Siyasi hayatı

Amr bin Âs Müslüman olmadan önce ticaretle uğraşmıştır. Yaptığı ticari seyahatler sırasında Habeşistan hükümdarı Necâşî ile dost olmuş, bundan dolayı Habeşistan'a giden Müslümanlara sığınma hakkı tanınıp  iade edilmemeleri için Kureyşliler adına elçi olarak Necâşî'ye gönderilmiştir, fakat necâşî Amr'ın bu talebini reddetmiş ve Habeşistana hicret eden müslümanlara sığınma hakkı vermiştir. Uhud ve Hendek savaşlarında Kureyş ordusunun süvari birliklerini kumanda etti. Mekke'nin fethedilmeden önce 629 yılında Müslümanlığı kabul etti. İslamiyet'i yaymak ve vergi toplamak üzere Umman'a gönderildi. Ebu Bekir döneminde Güneydoğu Filistin'i ele geçirdi. Yermük Muharebesi'ne katılan Amr bin el-Âs, Ömer döneminde Filistin’i kesin olarak Raşidun Halifeliği topraklarına kattı. Daha sonra 642 yılında İskenderiye’yi teslim alarak Mısır’ın ele geçirilmesini sağladı. Bu başarılarından dolayı "Mısır fatihi" unvanını alarak bu eyalete vali tayin edildi. Fustat (Kahire) şehrini kurdu ve burada kendi adıyla anılan camiyi inşa etti. Osman'ın halifeliği döneminde Mısır valiliğine bir süre daha devam etti. 646 yılında, Bizanslılar tarafından ele geçirilen İskenderiye'yi geri aldı. Halife Osman'la olan anlaşmazlık neticesinde 648 yılında görevinden alındı.
Cephedeki başarılarının yanı sıra siyasetin de önemli şahsiyetlerindendi. Önceleri Ali'nin hilafetini desteklerken daha sonra Muaviye'ye destek verdi. Sıffin Savaşı sonrasındaki Hakem Olayı'nda Muaviye'nin hakemliğini yaptı. Ali'nin Haricilerce öldürülmesinin ardından Muaviye hilafeti ele geçirince, Muaviye tarafından 658 yılında Mısır valiliğine atandı. Bu tarihten itibaren Mısır'ı Emevilere bağlı olarak Muaviye adına yönetti.
Muaviye döneminde, 664 yılında 90 yaşının üzerinde iken öldü.
Mehmet Fehmi Ülgener

Mehmet Fehmi Ülgener (1864 - 1943), Türk din adamı ve Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk İstanbul il müftüsüdür. 1911 yılında Mekteb-i Hukuk'ta Mecelle muallimliği görevine atanmıştır..
↑  "Mehmet Fehmi Ülgener", TDV İslâm Ansiklopedisi.
2025 EFL Cup finali

2024-25 EFL Cup müsabakasının finali, 16 Mart 2025'te Londra, İngiltere'deki Wembley Stadyumu'nda Newcastle United ve Liverpool karşısında oynanacaktır.
Finale giden yol

Ana madde: 2024-25 EFL Cup
Finale giden yol > Newcastle United

| Tur | Rakip | Sonuç |
| --- | --- | --- |
| 2 | Nottingham Forest (D) | 1-1 (4-3 p.) |
| 3 | AFC Wimbledon (E) | 1-0 |
| 4 | Chelsea (E) | 2-0 |
| ÇF | Brentford (E) | 3-1 |
| YF | Arsenal (D) | 2-0 |
| YF | Arsenal (E) | 2-0 |
(E) = Ev; (D) = Deplasman
Bu sezon hiçbir UEFA müsabakasında yer almayan bir Premier League kulübü olan Newcastle United, kupaya ikinci turda dâhil oldu. İkinci turda deplasmanda bir diğer Premier League kulübü Nottingham Forest ile eşleşti. 28 Ağustos 2024'te City Ground'da oynanan maçın normal süresi 1-1 sonuçlandı ve seri penaltı vuruşlarında 4-3'lük üstünlük sağlayan Newcastle tur atladı. Üçüncü turda EFL League Two kulübü Wimbledon ile eşleştikleri maç, 1 Ekim'de St James' Park'ta oynadı. 1-0 sonuçlanan maçta Newcastle'ın galibiyet golü, ilk yarının uzatma dakikalarında oyuncusu Fabian Schär'in kullandığı penaltıdan geldi. Bu maç, başlangıçta 24 Eylül'de Wimbledon'ın stadyumu Plough Lane'de oynanacaktı, ancak su baskını nedeniyle maç ertelendi ve Newcastle'ın sahasına alındı. Dördüncü turda Newcastle, iç sahada Premier League kulübü ve 2024 finalisti Chelsea ile eşleşti. 30 Ekim'deki maçı 2-0 kazanan takımın gollerini Alexander Isak ve Chelsea defans oyuncusu Axel Disasi kendi kalesine kaydetti.
Çeyrek finalde, iç sahada Premier League kulübü Brentford ile eşleşti. 18 Aralık'ta oynanan maçı Newcastle 3-1 kazanırken; Sandro Tonali iki gol, Schär bir gol attı. Yarı finalde Premier League kulübü Arsenal ile eşleştiler. İki ayaklı oynanan yarı finalin ilk maçı 7 Ocak 2025'te Emirates Stadyumu'nda oynadı. Isak ve Anthony Gordon'ın golleriyle maçı Newscatle kazandı. 5 Şubat'ta St James' Park'ta oynanan ikinci ayakta, Gordon ve Jacob Murphy'nin golleriyle tekrar 2-0 kazanan Newcastle, rakibini toplamda 4-0 yenerek üç sezon sonra ikinci kez finale kaldı.
Finale giden yol > Liverpool

| Tur | Rakip | Sonuç |
| --- | --- | --- |
| 3 | West Ham United (E) | 5-1 |
| 4 | Brighton & Hove Albion (D) | 3-2 |
| ÇF | Southampton (D) | 2-1 |
| YF | Tottenham Hotspur (D) | 0-1 |
| YF | Tottenham Hotspur (E) | 4-0 |
(E) = Ev; (D) = Deplasman
UEFA müsabakalarında yer alması dolayısıyla Liverpool, müsabakaya üçüncü turda dâhil oldu ve kendisi gibi Premier League kulübü olan West Ham United ile eşleşti. 25 Eylül'de Anfield'da oynanan maçı Liverpool, Diogo Jota, Muhammed Salah ve Cody Gakpo'nun golleriyle 5-1 kazandı. Dördüncü turda, yine bir Premier League kulübü olan Brighton & Hove Albion ile eşleştiler. 30 Ekim'de Falmer Stadyumu'nda oynanan bu maçın galibi 3-2 ile Liverpool oldu. Liverpool'un gollerini Gakpo ve Luis Díaz kaydetti.
Çeyrek finalde Liverpool, deplasmanda Premier League kulübü Southampton ile eşleşti. Maç, 18 Aralık'ta St Mary's Stadyumu'nda oynandı. Takım, Darwin Núñez ve Harvey Elliott'ın golleriyle maçı 2-1 kazandı. İki ayaklı oynanan yarı finalde Premier League kulübü Tottenham Hotspur ile eşleşti. İlk maç, 8 Ocak 2025'te Tottenham Hotspur Stadyumu'nda oynandı. Maçı Tottenham, Lucas Bergvall'in golüyle son dakikalarda 1-0 kazandı. Liverpool, golden önce Bergvall'in ikinci sarını kartını görüp kırmızı kartla oyundan atılması gerektiğini düşünüyordu. 6 Şubat'ta Anfield'da oynanan maçı Liverpool, 4-0 kazandı. Maçın golleri Gakpo, Salah, Dominik Szoboszlai ve Virgil van Dijk'tan geldi. Bu sonuçla takım, toplamda 4-1 kazanarak turu geçti ve üstü üste ikinci, dört sezonda üçüncü kez EFL Cup finaline kaldı.
Maç

Newcastle United v Liverpool
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Newcastle United | 2-1 | Liverpool |
|  | Rapor |  |
| --- | --- |
 Maçın adamı:   Yardımcı hakemler:  Dördüncü hakem:    Rezerv yardımcı hakem:    Video yardımcı hakem:    Yardımcı video hakem yardımcısı:  :  Maç kuralları 90 dakika  Eşitlik hâlinde 30 dakika uzatma süresi  Eşitlik hâlinde seri penaltı vuruşları  En fazla dokuz yedek  Maksimum beş değişiklik hakkı
Mahmut Yıldırım

| Mahmut Yıldırım |
| --- | --- |
Doğum: 3 Mayıs 1953(1953-05-03) Dincik, Solhan, Bingöl, Türkiye
Kaybolma: Kasım 1996 Şam, Suriye
Durumu: Halen kayıp (İddialara Göre Ölü)
Milliyet: Zaza
Diğer ad(lar)ı: Yeşil   Kırmızı   Sakallı   Ahmet Demir
Vatandaşlık:  Türkiye
Meslek: İstihbaratçı
Etkin yıllar: 1973-1996
Organizasyon: JİTEM
Tanınma nedeni: Terörle Mücadele
Memleket: Bingöl
Rakip(ler): PKK
Din: İslam
Çocuk(lar): 3

Mahmut Yıldırım ya da bilinen ismiyle Yeşil veya Ahmet Demir (d. 3 Mayıs 1953 Yenidal, Solhan, Bingöl), Zaza asıllı Türk istihbaratçı ve kontrgerilla. Mahmut Yıldırım ya da kod adıyla Yeşil her ne kadar öldüğü haberi verilse de bazı komplo teorisyenlerince öldüğü kabul edilmeyen biridir. Nitekim halk arasında dolaşan iddialara göre Yeşil; öldüğü haberinin gelmesinden birkaç saat sonra Abdullah Çatlı'nın eşi Meral Aydoğan'ın evine gizlice girmiş, Aydoğan içeri girdiğinde bir koltukta oturur vaziyette onu beklediğini görmüş ve aralarında geçen kısa diyalogdan sonra tekrar sırra kadem basmıştır.
Yaşadığına dair iddialar

Sabah gazetesinin internet sitesinde yer alan bir habere göre, ismi verilmeyen ve Yeşil'in oğlu Murat Yıldırım ile arkadaş olduğunu iddia eden biri, Murat Yıldırım ile birini almaya gittiklerini, adamı arabaya aldıktan sonra da kendisinin arabaya aldıkları kişinin Yeşil olduğunu fark ettiğini söyledi. Korkut Eken, Yeşil'in yaşadığını iddia edip, Yeşil'e "Çıkıp doğruları söyle!" diyerek seslenmiştir. OdaTV'de yer alan bir habere göre ise Yeşil'in, Suriye'nin İdlib eski Vakıflar Müdürü Rıdvan Hammudi ile beraber görüldüğü iddia edilmiştir. AK Parti Gaziantep milletvekili Şamil Tayyar, emekli bir albayın kendisine Yeşil'in yaşadığını, Sakarya'da yemek yediğini söylediğini iddia etmiştir. Beyaz TV'de yayınlanan Dinamit programının sunucusu Latif Şimşek, bir canlı yayında Yeşil'in yaşadığını ve akrabası aracılığıyla kendisine mesaj gönderdiğini iddia etmiş ve şunları söylemiştir: "Mahmut Yıldırım Türkiye'nin en güvenilir moderatörü olarak gördüğü için mesajı bana göndermek istemiş. Bir estetik operasyon geçirdiğini, yaşadığını bildirmek istemiş." Dağın Ardındaki Gerçekler kitabının yazarı ve 1997-99 yılları arasında JİTEM bünyesinde Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde görev yapmış Bedran Akdağ'a göre ise Yeşil yaşıyor ve Diyarbakır'da görüldü. Oradan da Çukurova bölgesine götürüldü ve orada tutuldu. Konuyla ilgili yapılmış haberler 5-6 sene öncesine ait olduğu için hala Çukurova'da olup olmadığı hakkında bilgi yok. Mahmut Yıldırım'ın izi uzun süredir bulunamadı. Yaşayıp yaşamadığı konusunda da net bir bilgi yok.
Popüler kültürdeki yeri ve imajı

Sağır Oda dizisinde Cenap Dursun adlı bir istihbaratçı ve tetikçilik yapan bir karakter olarak sembolize edilmiştir. Kurtlar Vadisi Pusu dizisinde ise Kara adlı karakterle sembolize edilmiştir. Dizinin 232. bölümünde Kara karakteri Ebola virüsüne yakalanmış ve Siyah Sancak Timi tarafından kendi emriyle öldürülmüştür. Kamuoyu araştırmalarına göre bir kısım çevre, Kurtlar Vadisi Pusu dizisinin 232. bölümünde yer alan bu sahneden ötürü Mahmut Yıldırım'ın Türkiye'nin yurtdışında özel operasyon yapan ekiplerinin birinin başındayken gerçekten 2014'te Ebola'ya yakalanıp dizide belirtildiği şekilde öldüğüne inanmaktadır.
Hakkında

Oğlu Murat Yıldırım 2009 yılında Yeşil-Savaşçı Yeşil adlı bir kitap yazmıştır. Kitapta babasının hayat hikâyesini, katıldığı operasyonları anlatmış Yeşil hakkında merak edilen soruları cevaplamıştır.
Dipnotlar

↑  kod adı: Yeşil ya da bilinen diğer adıyla Ahmet Demir
Hakkında yazılan kitaplar

Ahmet Tahir Can - Derin Devletin Rengi: YEŞİL
Necdet Pekmezci - Yeşil - Derin Devletin Üvey Evladı
Murat Yıldırım - Yeşil: Savaşçı