stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mahmud Raif Efendi
Doktora tezleri, kitaplardaki yazılar

Afyoncu, Erhan, "Sefaretnameler ve Osmanlı Elçileri", Tarih Metodu, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir, 2011, sh. 194-195.
Afyoncu, Erhan, "Nizam-ı Cedid Layihaları", Tarih Metodu, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir, 2011, sh. 197.
Engin, Vahdeddin, “Mahmut Raif Efendi Tarafından Kaleme Alınmış İngiltere Seyahati Gözlemleri”, Prof. Dr. İsmail Aka Armağanı, İzmir 1999, sh. 135-162.
Güleç, Mustafa, "On Dokuzuncu Yüzyıl Tarihçiliğinin Genel Değerlendirmesi ve Tarihçiliğin Yeni Alanları", Tarih Metodu, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir, 2011, sh. 174.
Şakul, Kahraman, "An Ottoman Global Moment: War Of Second Coalition In The Levant", Yayınlanmamış Doktora Tezi, Georgetown Üniversitesi, Washington, DC, 2009. (İngilizce)
Yalçınkaya, Mehmet Alaattin, The First Permanent Ottoman-Turkish Embassy in Europe: The Embassy of Yusuf Agah Efendi to London (1793-1797), Yayınlanmamış Doktora Tezi, Üniversitesi, 1993. (İngilizce)
Kitaplar

Tableau des Nouveaux Reglements de L'Empire Ottoman, Mahmud Raif Efendi. İstanbul, 1798. (Fransızca)
Osmanlı İmparatorluğu Devrinde Boğazlar Meselesi. Tukin, Cemal. İstanbul, 1947 (bu kitabın ikinci edisyonu: Boğazlar Meselesi. Aksoy, Bülent. Pan Yayınları, İstanbul, 1999).
Hoş Sada (Son Asır Türk Musikişinasları). İnal, İbnü'l Emin Mahmud Kemal. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, No.10, İstanbul, 1958.
Osmanlı İmparatorluğu'nda Yeni Nizamların Cetveli. Mahmud Raif Efendi. Türkiye Turing ve Otomobil Kurumu, İstanbul 1988.
Mahmud Raif Efendi ve Nizâm-ı Cedîd'e Dair Eseri. Beydilli, Kemal & Şahin, İlhan. Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara, 2001.
Nizâm-ı Kadîm’den Nizâm-ı Cedîd’e III. Selim ve Dönemi. Kenan, Seyfi (ed.). İSAM-İslam Araştırmaları Merkezi, İstanbul, 2010.
Mahmud Raif efendi'nin Tableau des Nouveaux Reglements de L'Empire Ottoman (1798) Adlı Kitabının Ön Kapağı
Mahmud Raif efendi'nin Tableau des Nouveaux Reglements de L'Empire Ottoman (1798) Adlı Kitabında Yer Alan Mühendishane Binası Gravürü
Linacre Kolej, Oxford

| Linacre Kolej |
| --- | --- |
Linacre College


Slogan: No End to Learning (Öğrenmenin Sonu Yoktur)
Kuruluş: 1962
Başkan: Nick Brown
Lisansüstü öğrencileri: 400
Konum: St Cross Yolu, Oxford, İngiltere, Birleşik Krallık
Web sitesi: linacre.ox.ac.uk

Linacre Kolej, Oxford Üniversitesi'nin yalnız öğretim üyeleri ve yüksek lisans öğrencilerini kabul eden kolejlerindendir. Koleje Kraliyet Hekimler Okulu'nun kurucusu, Oxford'un saygın hümanistlerinden Thomas Linacre'ın (1460-1524) adı verilmiştir. Tıpkı hem tıp bilimcisi, hem de klasik edebiyat uzmanı olan Linacre gibi, kolej de çok disiplinli olmayı amaçlamaktadır.
Linacre Kolej'de farklı dallarda okuyan yaklaşık 400 yüksek lisans öğrencisi bulunmaktadır. Bu öğrencilerin çoğu Birleşik Krallık dışından olup ellinin üzerinde ülkeyi temsil etmektedirler. Linacre, Oxford'un eşit sayıda erkek ve kadın öğrenci kabul eden ilk kolejiydi. Bu eşitlikçi ruh, öğretim üyeleri ve öğrenciler arasında resmi bir ayrım olmamasında da görülebilir. Sağlam bir çevrecilik geçmişine sahip olan kolej, Oxford'da adil ticaret ilkelerine uyan ilk kolej de olmuştur.
Kolej St. Cross Yolu'nu South Parks Yolu'na bağlayan dönemecin üzerinde, University Parks'ın yanında, Zooloji ve Deneysel Psikoloji bölümlerince paylaşılan Tinbergen Binası'nın karşısında yer almaktadır.
Tarihçesi

Kurulduğu ilk üç yıl boyunca Linacre House adıyla anılan Linacre Kolej, Nutfield ve St Antony's'den sonra yalnız yüksek lisans öğrencilerini kabul eden üçüncü kolejdir; Birleşik Krallık'ta her iki cinsiyetten ve tüm bölümlerden öğrenci kabul eden ilk eğitim kurumu olmuştur. Kolejin kurucu müdürü John Bamborough bu koleji, "yüksek lisans öğrencilerin ihtiyacının yeni bir kurum çeşidince karşılanıp karşılanamayacağına dair Oxford Üniversitesi'nce kasten gerçekleştirilen bir deney" olarak tanımlamıştır. Bu öncü kurum 1 Ağustos 1962'de St Aldate's üzerinde bugün St Catherine's Kolej adıyla bilinen kuruma ait olan, bugün üniversitenin Müzik bölümünün bulunduğu binada eğitim hayatına başlamıştır. Kolejin ilk 115 üyesinden yalnızca 50'si Birleşik Krallık vatandaşıydı. Kolejin ilk öğretim üyeleri Isaiah Berlin, Dorothy Hodgkin ve John Hicks idi.
1977 yılında Linacre Kolej, Cherwell Edge'de bulunan, diğer kolejlerden öğrencilerin konut olarak kullandığı, eskiden bir rahibe manastırına ait özel bir ev olan mevcut yerleşkesine taşınmıştır. Linacre, yirmi dört yıl üniversitenin bir bölümü olarak faaliyet gösterdikten sonra, 1 Ağustos 1986 tarihinde alınan kraliyet imtiyaznamesi ile Oxford Üniversitesi'nin bağımsız kolejlerinden biri olmuştur. Kolejin John Bamborough'dan sonra görev yapan müdürleri Sir Bryan Cartledge (1988-1996), Paul Slack (1996-2010) ve Nick Brown'dur (2010-günümüz).
Tarihçesi > Arması ve sloganı

1988 yılında Linacre Kolej'e takdim edilen armanın blazonu şu şekildedir:
Kalkanın altında bulunan slogan No End To Learning'dir (Öğrenmenin Sonu Yoktur). Kolejin renkleri gri, sarı ve siyah (ya da gümüş, altın ve siyah) olup yalnız son iki renk küreklerde ve spor giysilerde kullanılmaktadır.
Deniz kabukları ve alfa ve omega harfleri hanedan armalarında sıkça görülen sembollerdendir ve dini anlamlara sahiptirler. Deniz kabuğu, Havari Yakup'un Yolu adıyla da bilinen, Santiego de Compostela Katedrali'ne giden hac yolunun sembollerindendir; alfa ve omega harfleri de Hristiyanlıkta Tanrı'nın işaretlerindendir. Armayı eğitimin sahip olduğu bütünlük (alfa Yunan alfabesinin ilk, omega ise son harfidir) ve eğitim hayatının bir hacca ve yolculuğa benzemesi olarak seküler bir şekilde yorumlayanlar vardır.
Tarihçesi > Kolej duası

Kolejin duası müdür (ya da görevlendirilen bir öğretim üyesi) tarafından yemek salonunda yapılan resmi yemeklerde okunur. Yemeğin başlamasından önce herkes ayaktayken "Benedictus benedicat" (Adı rahman olan rahmetini eylesin) sözleri söylenir. Yemek tamamlandıktan sonra yine herkes ayağa kalkar ve "Benedicto benedicatur" (Adı rahman olana rahmet) sözleri söylenir.
Binaları ve yerleşkeleri

Linacre Kolej'in yerleşkesi South Parks Yolu ve St Cross Yolu'nun birleştiği yerdedir. 1886 tarihli (bugün OC Tanner Binası adıyla bilinen) yapının haricinde yerleşkede üç yeni lojman bulunmaktadır. Üç yapı da Linacre Kolej'in özel harman tuğlalarıyla, Kraliçe Anne mimari üslubunda inşa edilmiştir. Bamborough, Abraham ve Griffiths binaları 1986, 1995 ve 2008 yıllarında tamamlanmış, kolej yerleşkesinde öğrencilere ait oda sayısı 91'e çıkmıştır.
Kolejin aynı zamanda yerleşkenin dışında, Banbury Yolu, Bradmore Yolu, Divinity Yolu, Iffley Yolu ve Walton Sokağı üzerinde sahip olduğu veya kiraladığı bir dizi bina bulunmakta, bu binalarda da çiftlerin de kalabileceği 79 oda bulunmaktadır. Kolej okulun yeni öğrencilerine genelde kalacak yer temin eder, kolej lojmanında kalan öğrenci yüzdesi üniversite ortalamasının üzerindedir. Öğrenciler genelde ilk yıllarını tamamladıktan sonra Oxford içinde ve çevresinde paylaştıkları evlere yerleşirler.
Binaları ve yerleşkeleri > OC Tanner Binası

Kolejin OC Tanner Binası adıyla bilinen en eski yapısı önemli tesislerin ve personel ofislerinin bulunduğu, bazı odalarında öğrencilerin kaldığı binadır. Binanın kalbini oluşturan geniş ortak salonda bir bar ve diğer dinlenme olanakları bulunur. Kolejin eskiden şapel olan kütüphanesi, kolej üyelerinin kullanabileceği ortak bilgisayarlara sahiptir.
Binaları ve yerleşkeleri > Bamborough Binası

Kolej yerleşkesine yapılan ilk eklenti OC Tanner Binası'nın yanında bulunan ve ortalarındaki süslemeli çeşmesiyle bir avlu oluşturan Bamborough Binası'dır. Bamborough Binası'nda bulunan bir levha, 1987'de aldığı Oxford'u Koruma Vakfı ödülünü anmak üzere asılmıştır.
Binaları ve yerleşkeleri > Abraham Binası

1995 yılında tamamlanan Edward & Asbjörg Abraham Binası, öğrencilerin kalabileceği tek kişilik odaların olduğu bir lojman binasıdır. Linacre içinde çevreciliğe ve sürdürülebilir gelişmeye dair farkındalığı artırmak üzere başlatılan bir hareketin parçası olarak tasarlanmış ve inşa edilmiştir. Bina 1996 yılında Birleşik Krallık Yeşil Bina ödülünü ve BCE Çevrecilikte Liderlik Ödülü'nü kazanmıştır. 2011 yılında Abraham ve Griffiths binalarının çatılarına fotovoltaik sistem kurulmuştur.
Abraham Binası'nın bodrum katında bir müzik prova odası ve kolej spor salonu bulunur. Spor salonunda dört ergometre, bir dizi ağırlık, spor ekipmanı ve ders verilecek alan mevcuttur.
Binaları ve yerleşkeleri > Griffiths Binası

Yerleşkedeki en yeni bina olan Griffiths Binası adını eski öğrenci ve fahri öğretim üyesi Rodney Griffiths'ten almaktadır. 2008 yılında tamamlanan binada ortak mutfaklı 28 banyolu tek kişilik oda, 4 banyolu çift kişilik oda bulunmaktadır. Tuğla Gelişim Birliği'nin iki ödülüne aday olmuştur.
Binaları ve yerleşkeleri > Yemek Salonu

OC Tanner ve Abraham binaları arasında bulunan büyük bir yemek salonu, hafta içi çoğu gün öğle ve akşam yemeklerinin yenebildiği bir kafeterya olarak faaliyet göstermektedir.
Binaları ve yerleşkeleri > Rom Harré Bahçesi

Linacre'da yakın zamanda meydana gelen en büyük inşaat faaliyeti, 2010 yılında yerleşkeye kurulan bir bahçedir. Kolejin bu sessiz köşesinde çiçekler ve banklar mevcuttur. Bahçeye kolejin eski müdür yardımcılarından ve kıdemli üyelerinden Rom Harré'nin adı verilmiştir.
Binaları ve yerleşkeleri > Yerleşke dışı konaklama > Banbury Yolu

Linacre'ın Banbury Yolu üzerindeki Ursula Hicks Evi adlı binası, üç katlı ve 17 odalı bir Kraliçe Victoria üslubunda yapılmış bir konaktır. Linacre Kolej'in kurucu üyelerinden Leydi Ursula Hicks, Porch House isimli evini koleje bağışlamıştır. Kolej Porch House'u satmış ve Banbury Yolu'ndaki eve onun adını vermiştir.
Binaları ve yerleşkeleri > Yerleşke dışı konaklama > Divinity Yolu

The Beeches adıyla bilinen lojman Cowley Yolu üzerinde, Linacre yerleşkesinden yürüme mesafesiyle yarım saat uzaklıktadır. Biyotıp araştırma enstitülerinin bulunduğu Old Road Kampüsü'ne yakındır.
Öğrenci hayatı > Ortak salon

Kolejin sosyal ve atletik faaliyetlerinin çoğu, tüm öğrencilerin, öğretim üyelerinin ve personelin kullanabildiği ortak salonda gerçekleşir. Ortak Salon'un seçilen yönetim heyeti faaliyetleri kararlaştırır ve kolej yetkililerine karşı üyelerini temsil eder.
Ortak salonda dönem boyunca çeşitli etkinlikler düzenlenir. Oxford'un öğrenciler tarafından düzenlenen en büyük partilerinden biri buna dahildir. Ortak salonun iki katında ve bahçelerinde gerçekleştirilen partiler diğer kolejlerden üyelere de açıktır. Yılın en büyük etkinliği öğretim yılı başında gerçekleşen, 450 kişinin katıldığı ve sıraların oluştuğu partidir. 2015 yılında 750 öğrenci bu etkinlikte yer almış, toplam 950 kişi partiye girmiştir. Diğer sosyal etkinliklerin içinde ufak kolej partileri, film geceleri, pasta atölyeleri, peynir ve şarap tadım kulüpleri ve konuşmalar bulunmaktadır.
Öğrenci hayatı > Kulüpler ve dernekler

Tüm kolejler gibi, Linacre'da da faaliyet gösteren spor takımları bulunmakta ve üniversiteyi çeşitli sporlarda temsil etmektedir. Etkin kulüpler ve dernekler arasında Linacre Müzik Kulübü, Linacre Tekne Kulübü, Linacre Futbol Derneği, Linacre Kadın Halterciler Derneği, Linacre Yoga Derneği, Yeşil Linacre Derneği, Linacre Kültürlerarası Kulüp ve Linacre Fotoğraf Kulübü bulunmaktadır.
Öğrenci hayatı > Linacre Konuşmaları

Kolej, kurulduğu günden bu yana her yıl kolej dışından katılıma da açık bir dizi konuşma düzenlemiştir. Bu dizinin ilk konuşmacıları Brian Aldiss, Robert Graves ve Isaiah Berlin idi. Linacre Konuşmaları'nda son yıllarda konu genellikle çevre olmuş, Lester R. Brown, Paul Ekins, Carl Folke ve Robert Costanza gibi isimler söz almıştır.
Bilinen üyeleri

Antropolog ve tarihçi, ilk Peru'nun ilk Kültür Bakanı Juan Ossio Acuña; gazeteci Yasmin Alibhai-Brown; Blrleşik Krallık eski Azerbaycan büyükelçisi, Kazakistan büyükelçisi Carolyn Browne; yazar ve yapımcı Deborah Cadbury; astronom, sunucu ve yazar Heather Couper; İtalyan siyasetçi Flavio Delbono; Güney Afrikalı siyasetçi Frene Ginwala; romancı Joanna Kavenna; Amerika Birleşik Devletleri Brezilya büyükelçisi, eski Afganistan, Kolombiya ve Peru büyükelçisi P. Michael McKinley kolejin mezunları arasındadır.
Edebiyat eleştirmeni ve teorisyen Terry Eagleton, Nobel Ödülü sahibi ekonomist Sir John Hicks ve Royal Society başkanlığı yapmış, Nobel Ödülü sahibi biyokimyager Sir Paul Nurse okulun eski öğretim üyelerindendir.
Koleje adını veren bilim adamı Thomas Linacre.
Linacre Kolej kütüphanesi.
Linacre Kolej yemek salonu.
Linacre Kolej'in 'mavi kapı' girişi.
Marlieux

| Marlieux |
| --- | --- |
Komün

  Arma 
Ülke: Fransa
Bölge: Auvergne-Rhône-Alpes
İl: Ain
Yüzölçümü
 • Toplam: 16.85 km²
Nüfus (2016)
 • Toplam: 1.163
 • Yoğunluk: 69/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Marlieux Fransa'nın Auvergne-Rhône-Alpes bölgesine bağlı Ain ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 2016 yılı itibarıyla 1,163'tür.
MS Sea Diamond

| --- | --- |
 MS Sea Diamond Rodos, Yunanistan
Tarihçe
Adı:  1986–2006: Birka Princess 2006–2007: Sea Diamond
Sahibi:  1986–2006: Birka Line 2006–2007: Louis Public Co
İşletmeci:  1986–2006: Birka Line 2006–2007: Louis Hellenic Cruise Lines
Port kayıt:  1986–2006: Mariehamn,  2006: Valletta,  2006–2007: Pire, 
Sipariş:  16 April 1984
İnşa eden:  Valmet, Vuosaari shipyard, Helsinki, Finlandiya
Maliyet:  350 milyon fin markı
Yard numarası:  321
Kızağa konuluşu:  1984
Denize indirilişi:  29 Ekim 1985
Hizmet:  Nisan 1986
Kimlik:  IMO 8406731
Akıbet:  2007'de karaya oturdu ve daha sonra battı
Genel karakteristik (İnşa)
Tipi:  Yolcu gemisi
Tonaj:  21.484 GRT 2.441 metrik ton tam ağırlık (DWT)
Uzunluk:  142,90 m (468 ft 10 in)
Genişlik:  24,70 m (81 ft)
Çekiş:  5,75 m (19 ft)
Kurulu güç:  4 × Wärtsilä-Vasa 12V32 dizel combined 17652 kW
Hız:  20 knot (service) 22 knot (maximum)
Kapasite:  1500 yolcu 1394 yolcu yatağı 80 araba
Genel karakteristik (2006 sonrası)
Tipi:  cruise ship
Tonaj:  22.412 GRT
Kapasite:  1537 yolcu 1537 yolcu yatağı
MS Sea Diamond, Louis Hellenic Cruise Lines şirketi tarafından işletilirken 6 Nisan 2007'de Yunanistan'ın Santorini adası kıyısında kayalıklara çarparak batan yolcu gemisi.
1986'da Birka Line şirketi için Finlandiya kamu şirketi Valmet'in Vuosaari şehrindeki tersanesinde inşa edilmiştir. İnşaatı sonrasındaki ilk ismi MS Birka Princess'ti ve Birka Line'ın Stockholm ve Aland Adaları arasındaki yolcu taşıma hattında hizmet verdi. Yaz aylarında Baltık Denizi limanları arasındaki daha geniş çaplı seferler de yaptı. 1999'da Almanya'daki Lloyd Werft tersanesinde kapsamlı genişletme ve tasarım yenileme işlemlerinden geçti. Yenileme sonrasında hizmete alındığı Stockholm-Turku-Tallinn ve Stockholm-Mariehamn seferlerinin beklenen ticari başarı yakalayamaması üzerine 2006 başında satışa sunuldu ve Şubat 2006'da Kıbrıs'ta yerleşik Louis Cruise Lines şirketine 35 milyon Amerikan doları (29.4 euro) fiyatla satıldı. Güvertesine bir yüzme havuzu eklendikten sonra Malta bandırası altına alındı ve mülkiyeti Elona Maritime Ltd. şirketine ait oldu. Kayıtlı olduğu liman ise Pire limanıydı.
Batışı

MS Diamond 5 Nisan, 2007'de yerel saatle saat 16:00'da Santorini adası kalderasında, kıyıya son derece yakın, iyi bilinen ve iyi işaretlenmiş volkanik kayalar kümesine çarptı ve su almaya başlayarak yan yattı. Çoğunluğu ABD vatandaşı ve 60 kadar da Kanadalı'dan oluşan yolcu kitlesi üç buçuk saat içinde güvertedeki iplerden indirilerek tahliye edildi. Tahliye sonrasında iki Fransız yolcunun kayıp olduğu görüldü. Gemi aldığı suların etkisiyle 6 Nisan 2007'de saat 7:00'de önce alabora oldu, sonra tamamen battı. Bu noktadaki deniz tabanının neredeyse tamamen dik bir volkanik çöküntüden oluşması nedeniyle, kıç tarafı 60 metre kadar derinlikteyken, pruvanın 180 metrede olduğu belirtilmekte, daha da derine kayması ihtimali enkazın kurtarılmasına ilişkin halen süregelen tartışmaları daha karmaşıklaştırmaktadır.
Kayıplar

Kaza günü resmi makamlarca bakan düzeyinde yapılan ilk açıklamalar yolcuların ve mürettebatın burunları bile kanamadan tahliye edildiği şeklinde olmuş ise de, ertesi gün iki Fransız vatandaşının (Jean Christophe Allain (45) ve kızı Maud (16)) kayıp olduğu açıklandı. Güverteden tahliye edilen Allain'in karısı ve oğlu kayıp aile fertlerinin bir anda su ile dolan kamaralarından çıkıp çıkamadıklarını bilemediklerini belirttiler. Adadaki yerel yöneticiler aileye özürlerini bildirmişler ve kayıpların cesetleri hiçbir zaman bulunamamıştır
Kaza sonrası

19 Haziran 2007'de gemi sahipleri, gemiyi işleten şirket ve gemi kaptanı deniz kirliliğine sebebiyet vermek suçundan Yunanistan mahkemelerince 1.17 milyon euro para cezasına çarptırıldılar. 21 Ağustos'ta ise geminin ABD'li yolcuları adına ikinci bir dava New York'ta açıldı. Bu arada kaza soruşturması ile bağlantılı olarak yürütülen hidrografik araştırmalar bölgenin deniz haritalarında önemli yanlışlıkların bulunduğunu, örneğin geminin çarptığı kayalıkların kıyıdan haritalarda belirtildiği gibi 57 metre uzakta değil, 131 metre uzakta olduğunu, kaza mahallindeki deniz derinliğinin ise haritalarda belirtilen 18-22 metre arasında değişmeyip, sadece 5 metre olduğunu ortaya koydu.
Dipnotlar

↑  "M/S BIRKA PRINCESS. (İsveççe)". faktaomfartyg.se. 2012. 16 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Nisan 2014.
↑  "Deux français disparus dans un naufrage en Grece" (Fransızca). Le Figaro. 7 Nisan 2007. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi.
↑  "Too many questions over sunken Greek boat" (İngilizce). The Guardian. 20 Nisan 2007. 20 Nisan 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi.
↑  "Greek cruise ship's personnel face negligence charges over sinking" (İngilizce). USA Today. 7 Nisan 2007. 4 Ağustos 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi.
↑  "Hefty fine for Sea Diamond" (İngilizce). Ekathimerini. 19 Haziran 2007. 17 Şubat 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi.
↑  "MS Sea Diamond Struck the Reef and Sunk Due to Incorrect Mapping of the Area (Kazaya haritacılık hataları neden oldu)" (İngilizce). www.louisgroup.com. 2 Kasım 2007. 17 Şubat 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi.
Santorini adasının ve enkaz mahallinin uzaydan görünüşü
Marimekko

| --- | --- |

Menkul değer sembolü: OMX: MMO1V
Tür: Julkinen osakeyhtiö
Kuruluş: 1951
Kurucu: Armi Ratia
Genel merkezi: Helsinki, Finlandiya
Önemli kişiler: Mika Ihamuotila (CEO)
Gelir:  81,107,000 € (2008)
Çalışan sayısı: 414 (2008)
Web sitesi: www.marimekko.com
Bir Marimekko mağazası
Marimekko, Finlandiya merkezli bir ev eşyaları, tekstil ve moda şirketidir. Şirket 1951 yılında Viljo ve Armi Ratia tarafından kurulmuştur. Şirket, parlak renkli baskılı kumaşlar ve basit stilleri ile bilinmektedir. Şirketin merkezi Helsinki'de yer almaktadır.
Mareşal (Fransa)

| Fransa mareşali |
| --- | --- |

Ülke:  Fransa
Branşı: Fransız Kara Kuvvetleri
Rütbe: General
Rütbe'nin NATO Kodu: OF-10
Kuruluş: 1185
Üst Rütbe: Yok
Alt Rütbe: Ordu generali
Denk Rütbe: Amiral
Fransa mareşali (Fransızca: Maréchal de France ya da Maréchaux de France), Fransız Kara Kuvvetleri'nin en yüksek askeri rütbesidir. İlk olarak 1185 yılında oluşturuldu ve 1793-1804 yılları arasında feshedildi. Bunun yerine 1804-1815 yılları arasında Birinci Fransız İmparatorluğu'nda İmparatorluk Mareşali ünvanı kullanıldı. 1870-1916 yılları arasında hiç kullanılmadı.
Mareşal rütbesi, Fransız Deniz Kuvvetleri'nin amiral rütbesine denktir.
Tarihçe

Rütbe ilk kez Kral II. Philippe tarafından 1190 yılı civarında Albéric Clément'e (marescallus Franciae) verildi.
1793 yılında Ulusal Konvansiyon tarafından mareşallik rütbesi kaldırıldı. Birinci Fransız İmparatorluğu döneminde I. Napolyon tarafından İmparatorluk Mareşali'ne dönüştürüldü. Bourbon Restorasyonu ile Fransa mareşali rütbesi geri geldi ve daha sonrasında İkinci Fransız İmparatorluğu kurulduğunda III. Napolyon rütbenin durumuna müdahale etmedi ve Fransa mareşali olarak kullanılmaya devam etti.
III. Napolyon'un ve İkinci Fransız İmparatorluğu'nun çöküşünden sonra Üçüncü Fransız Cumhuriyeti'nde, I. Dünya Savaşı'na kadar rütbe kullanılmadı. Ancak savaş sırasında bu rütbe, bir askeri ayrıcalık olarak kabul edildi.
Fransa'nın son mareşali, 1952 yılında terfi eden ve 1967 yılında ölen Alphonse Juin'dir.
Arno Schmidt

| Arno Schmidt |
| --- | --- |

Doğum: 18 Ocak 1914(1914-01-18) Hamburg
Ölüm: 3 Haziran 1979 (65 yaşında) Celle
Meslek: mütercim ve yazar
Evlilik: Alice Murawski

Arno Schmidt (d. 18 Ocak 1914, Hamburg - ö. 3 Haziran 1979, Celle), Alman mütercim ve yazar.
Hayatı

Hamburg'da bir polisin oğlu olarak 1914'te doğdu. 1928 yılında babasının vefatından sonra annesiyle Aşağı Silezya, Polonya'da bulunan Lauban adlı kasabaya taşındı.
Görlitz'te ortaokulu okuduktan sonra bir tekstil firmasında çırak olarak işe girdi. Ardından envanter bölümünde muhasebeciliğe terfi edildi.
1937'de Alice Murawski'yle evlendi. Çocuğu olmadı.
Askeriye dönemi

1939'a II. Dünya Savaşı'nda Wehrmacht'a girdi. Ordudayken matematiksel özelliklerini fark edip topçu kolordu'suna katıldı. İlk önce Alsas'ta görev yaptı ardından 1941'de Norveç'te küçük bir süre görev yaptı. 1945'te Aşağı Saksonya'da İngiliz kuvvetlerine teslim oldu. Karısıyla beraber mülteci durumuna düştü. Mülteciyken, eşiyle beraber kız kardeşinin Amerika Birleşik Devletleri'nden gönderdiği yiyecek paketleriyle hayatta kaldı (Kız kardeşi 1939 yılında kocası Rudy'yle beraber ABD'ye göç etmişti çünkü kocası Musevi bir komünist idi.)
Nazi Almanyası resmi olarak teslim olunca, Batı Almanya'ya döndü. Remanya-Palatina'daki Kastel kasabasına taşındı.
Kastel'den dine hakaret suçlaması yüzünden taşındı. Bir protestan şehri olarak Darmstadt'a taşındı. 1979'da Bargfeld köyünde vefat ederken, eşi Alice 1983 yılında öldü.
Yazı şekli ve felsefesi

Schmidt, bir bireyciydi, hatta neredeyse bir solipsist'ti. Nazilerin yükselişine tanık olduktan sonra pesimist bir dünya görüşü vardı. Schwarze Spiegel adlı kitabında insan kaynaklı çevresel kıyamet sonrası ütopyasını anlatmıştır.
Schmidt tam bir deist değildi, Leviathan adlı bir canavarın insanları yarattığına inanıyordu.
Bibliyografi > Almanca > Roman-kurgu

Leviathan - hikâye, 1949
Brand's Haide - roman, 1951
Schwarze Spiegel - roman, 1951
Aus dem Leben eines Fauns - roman, 1953
Die Umsiedler - düzyazı, 1953
Das steinerne Herz - roman, 1954
Die Gelehrtenrepublik - roman, 1957
Dya na sore - roman, 1958
Rosen und Porree - hikâye, 1959
KAFF auch Mare Crisium - roman, 1960
Belphegor - diyaloglar, 1961
Nobodaddy's Kinder - 1963;
Kühe in Halbtrauer - hikâye, 1964
Die Ritter vom Geist - diyaloglar, 1965
Trommler beim Zaren - hikâye, 1966
Seelandschaft mit Pocahontas - hikâye, 1966
Der Triton mit den Sonnenschirm - diyaloglar, 1969
Zettels Traum - roman, 1970
Die Schule der Atheisten - roman, 1972
Abend mit Goldrand - roman, 1975
Alexander oder, Was ist Wahrheit - hikâye, 1975
Krakatau - hikâye, 1975
Julia, oder die Gemälde - roman (tamamlayamadan öldü), 1983
Bibliyografi > Almanca > Kurgusal olmayan

Fouqué und einige seiner Zeitgenossen, Friedrich de la Motte Fouqué'nin biyografisi, 1958
Sitara und der Weg dorthin, biography of Karl May'in biyografisi, 1963
Martha Logan

| Martha Logan |
| --- | --- |
24 karakteri

İlk görünüm: 5. sezon
Son görünüm: 6. sezon
Canlandıran: Jean Smart
Martha Logan 24 dizisindeki kurgusal bir karakterdir. Karakteri Jean Smart canlandırmaktadır. 5. sezonda First Lady olarak izleyici karşısına çıktı. Ruhsal sorunları olan bir karakterdir.
Başkan Charles Logan'ın eşidir. Stanford Üniversitesi'nde Sanat Tarihi eğitimi almış, Santa Barbara Müzesi Mütevelli Kurulunda görev yapmıştır.