Üç Meleğin Mesajı
Mesajlar > Birinci melek

Birinci Meleğin Mesajı müjdenin yeryüzündeki her ulusa duyurulacağını ve Tanrı’nın halkına, yargı gelmekte olduğu için, Tanrı’dan korkup O’na Yaratıcı niteliğiyle ibadet etmelerini hatırlatması gerektiğini belirten bir peygamberlik sözüdür.
Melekler kimi veya neyi temsil eder?
Melek olarak tercüme edilen Grekçe sözcük (Strong’s G32 – aggelos) basit olarak “haberci, gönderilen kişi” anlamlarına gelir. Luka 7:27 ayetinde Vaftizci Yahya hakkında şunları okuyoruz: :
İşte, senin yüzünün önünde habercimi gönderiyorum; o senin önünde yolunu hazırlayacaktır’ diye kendisi hakkında yazılmış olan budur.
Vahiy 14:6–12 ayetlerinde melek sözcüğü beş kez geçer. Yalnızca birinde “kutsal” sözcüğü ilave edilerek göksel melekler belirtilmiştir, diğer dördü ise sadece habercileri temsil eder. İlk diyakon (yardımcı) İstefanos hakkında Elçilerin İşleri 6:15 ayetinde şunları okuyoruz: :
Kurul’da oturanların hepsi, İstefanos’a baktıklarında yüzünün bir melek yüzüne benzediğini gördüler
Ayrıca, elçi Pavlus Galatyalılar 4:14 ayetinde şunları yazıyor: :
Bedensel durumum sizin için çetin bir deneme olduğu halde beni ne hor gördünüz ne de reddettiniz. Tanrı’nın bir meleğini, hatta Mesih İsa’yı kabul eder gibi kabul ettiniz beni.
Bu habercilerin ilân ettiği sonsuza dek kalıcı müjde nedir?
Müjde olarak tercüme edilen Grekçe sözcük basitçe “sevinçli haber” anlamına gelir. Müjdenin Kitabı Mukaddes'teki tanımı Romalılar 1:16, 17 ayetlerinde yer almaktadır, burada şunları okuyoruz: :
Çünkü Müjde’den utanmıyorum. Müjde iman eden herkesin –önce Yahudiler’in, sonra Yahudi olmayanların– kurtuluşu için Tanrı gücüdür. Tanrı’nın insanı akladığı, Müjde’de açıklanır. Aklanma yalnız imanla olur. Yazılmış olduğu gibi, ‘İmanla aklanan yaşayacaktır.’
Başka bir deyişle, müjde kurtuluş için Tanrı'nın doğruluğuna inanan kimselere verilen TANRI'nın gücüdür.
Galatyalılar 1:6–9 ayetlerinde şunları okuyoruz: :
Sizi Mesih’in lütfuyla çağıranı bırakıp değişik bir müjdeye böylesine çarçabuk dönmenize şaşıyorum.Gerçekte başka bir müjde yoktur. Ancak aklınızı karıştırıp Mesih’in Müjdesi’ni çarpıtmak isteyenler vardır. İster biz, ister gökten bir melek size bildirdiğimize ters düşen bir müjde bildirirse, lanet olsun ona! Daha önce söylediğimizi şimdi yine söylüyorum: Bir kimse size kabul ettiğinize ters düşen bir müjde bildirirse, ona lanet olsun!
Bu habercilerin (meleklerin) “sonsuza dek kalıcı [bir] müjde” olan “Mesih’in lütfu”nun aynı sonsuza dek kalıcı müjdesini duyurduklarını görüyoruz. Lütuf kavramı ayrıca Tanrı’nın gücünü ifade eder. Yeni Ahit’te bu gerçeğe tanıklık eden çeşitli bölümler okuyoruz:
“Bildirmek” sözcüğü Mesih aracılığıyla kurtuluşun “iyi haberi” [G2097] olarak da tercüme edilebilir. Bu mesaj kime yöneliktir?
Dört kategoriye bölünmüş insanlar olarak belirtilen “yeryüzünde yaşayanların” “tümü” [G3956] içindir. Tümü sözcüğü ayrı olarak tanımlanmıştır.
Uluslar
Eski Ahit'te “ulus” sözcüğü gerçek Tanrı'ya ibadet etmeyen yabancı ulusları, paganları, İsrailli olmayanları tanımlamak için kullanılır. Pavlus “ulus” kavramını İsrailli olmayan Hristiyanlar için kullanır.
Oymak
Bu sözcük kabile anlamına gelir, böylece bu mesajın ilkel toplumlara dahi gitmesi gerektiğini belirtir. “Oymak” sözcüğünün Yeni Ahit'teki diğer bir kullanımında ata Yakup'un on iki oğlunun birinin soyundan gelen tüm kişiler kastedilmiştir.
Dil
“Dil” [G1100] sözcüğü hem bedenin bir azasını, yani konuşma organını, hem de belirli bir halkın diğer halklarınkinden farklı olarak kullandığı dil veya lehçeyi temsil eder.
Halk
Bir halk, insan grubu, kabile, ulus, aynı soydan ve dilden olanların tümü veya herhangi bir yerde bir araya gelmiş olan nüfusun büyük kısmıdır. “Halk” [G2992] sözcüğü neredeyse her zaman seçilmiş halk, Tanrı'nın İsrail'i için ayrılmış bir unvandır. Yine de istisnalar vardır.
Anlaşılan “sonsuza dek kalıcı Müjde” tüm insanlara tek tek gitmelidir.
Tanrı'dan korkmak ne anlama gelir?
Tanrı'yı yüceltmek ne anlama gelir?
Vahiy 4:11 ayetinde, göksel varlıkların Tanrı'yı yücelttikleri, gökte gerçekleşen sahneyi okuyoruz. Belirtilen neden ise Tanrı'nın her şeyin Yaratıcısı olmasıdır. Bu nedenle Tanrı'yı yüceltmeliyiz.
Rabbimiz ve Tanrımız! Yüceliği, saygıyı, gücü almaya layıksın. Çünkü her şeyi sen yarattın; hepsi senin isteğinle yaratılıp var oldu.
Mezmurcu Davut, Tanrı'yı diğer tüm ilâhlardan ayıran özelliğe dikkat çeker. Yaratıcı olarak Tanrı'ya yücelik vermezsek, başka ilâhlara ibadet eder gibi oluruz. Mezmur 100:3:
Bilin ki RAB Tanrı’dır. Bizi yaratan O’dur, biz de O’nunuz, O’nun halkı, otlağının koyunlarıyız.
Yine, Tanrı Yaratıcı olduğu için yüceliğin O'na ait olduğunu okuyoruz.
Kitabı Mukaddes bize O'nun emirlerini tutarak ve O'na Yaratıcı olarak yücelik vererek “Tanrı’dan kork”mamızı öğütlediğinden, dördüncü emrin Tanrı’nın bu özelliğine dikkatimizi çektiğini görüyoruz.
“Çünkü ben, RAB yeri göğü... yarattım” ifadesi bize neden “yedinci gün” Sebti'ni tutmamız gerektiğini bildirmektedir. Tanrı'yı her şeyin Yaratıcısı olarak tanır ve bu yaratılışı kutlar. Pavlus bize yaptığımız her şeyi Tanrı'yı yüceltmek için yapmamız gerektiğini öğütlüyor. Yediğimizde ve içtiğimizde dahi.
Tanrı, O'nun bizi Kutsal Ruhu'nun gücüyle başlangıçta yaratılmış olduğumuz Kendi suretine geri dönüştürmesine izin verirsek çok sevinir (Tekvin 1:27). Tek yolu Mesih'in bizde “yaşaması”dır.