stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1968 Formula 1 sezonu
Şampiyona raporu > Kuzey Amerika Üçlemesi > Yarış 10: Kanada

Önceki yıl Toronto yakınlarındaki Mosport Park'ta gerçekleşen başarılı Kanada GP'sinden sonra, etkinliğe 1968 takviminde daha makul bir tarih verildi ancak yarış Montreal'in bir buçuk saat kuzeybatısında, Quebec'teki St Jovite'deki heyecan verici Mont Tremblant pistine taşındı. Son üç yarışın Kuzey Amerika'da yapılmasıyla seyahatler de azaldı. Dikkatler şimdi Dünya Şampiyonası için verilen mücadeleye odaklanmıştı; Graham Hill, 27 puanla Jacky Ickx, 26 puanla Jackie Stewart ve 24 puanla Denny Hulme'un aldığı 30 puanla sezon başındaki başarılarının ardından hala öndeydi. Lotus, Kanadalı yıldız Bill Brack için üçüncü bir araç kullanırken, Dan Gurney (Eagle-Weslake programından vazgeçmiş olarak) üçüncü bir McLaren ile yarıştı. Yerel sürücü Al Pease'in ellerinde eski bir Eagle belirirken, BRM Pedro Rodriguez için sadece bir araç kullandı. Matra Sports, Jean-Pierre Beltoise'e Henri Pescarolo'nun katılmasıyla ve Jackie Stewart'ın Matra International'da Johnny Servoz-Gavin ile birlikte yarışmasıyla iki araçlık bir operasyona genişledi, sahada dört Matra vardı. Elemelerde Ickx'in Dünya şampiyonluğu umutları, gaz kelebeği açık kaldığında kaza yapmasıyla sona erdi. Bacağını kırdı. Jochen Rindt, Brabham için pole pozisyonunu aldı - yeni Repco motoru sonunda çalışmaya başlamıştı - Chris Amon'un Ferrari'si ve Jo Siffert'in Rob Walker Lotus'u ön sıradaydı. Gurney, Hill ile birlikte ikinci sırada elemeleri geçmeyi başardı, üçüncü sırada ise Hulme (McLaren), John Surtees (Honda) ve Bruce McLaren (McLaren) yer aldı. Başlangıçta Amon liderliği ele geçirdi, Siffert onu takip etti. Ardından Rindt, Gurney ve Hill geldi. Öndeki sıra sabit kaldı ve Surtees sekizinci sıradan erken elendi. 14. turda Hill, Gurney'i geçmeyi başardı ve 12 tur sonra Gurney, kırık bir radyatörle düştü. 90 turun 29. turunda Siffert, bir yağ sızıntısıyla ortadan kayboldu ve böylece Rindt ikinci oldu; ancak kısa süre sonra motor arızasıyla yarış dışı kaldı ve bu da Hill'i ikinci sıraya yükseltti. Bu da kısa sürdü çünkü Hill, ciddi bir titreşim sorunu nedeniyle kısa süre sonra Hulme ve McLaren'in gerisine düştü. Hill yavaş yavaş geriye düştü ve Rodriguez ve Servoz-Gavin tarafından geçildi. Birkaç tur sonra Fransız sürücü spin attı ve böylece Hill dördüncü sıraya geriledi. Amon, Ferrari'sinin şanzımanı bozulana kadar 73. tura kadar her şeyi kontrol altında tutuyor gibiydi. Bu, McLaren'e 1-2 galibiyet getirirken Rodriguez, BRM için üçüncülüğü elde etti. Bu sonuç, Hulme ve Hill'i Dünya Şampiyonası'nda bitime iki yarış kala puan olarak eşitledi.
Şampiyona raporu > Kuzey Amerika Üçlemesi > Yarış 11: Amerika Birleşik Devletleri

New York'un kuzeyindeki küçük Watkins Glen pistinde olağan F1 alanına bazı eklemeler yapıldı; Team Lotus, Mario Andretti (İtalya'da takım için antrenman yapmış ancak yarışmamıştı) ve Monza'da ikinci BRM'de benzer bir kaderi yaşayan Bobby Unser için üçüncü bir araç kullandı. McLaren yine Dan Gurney için üçüncü bir araç kullandı ve Ferrari, Kanada GP'si için antrenmanda bacağını kıran Ickx'in yerine Derek Bell'i aldı. İlk seansta BRM'sine ciddi hasar veren Unser için işler iyi başlamadı. Ancak Cumartesi günü Mario Andretti, Jackie Stewart'ın Matra'sının önünde Lotus'unu pole pozisyonuna getirdiğinde herkesi şaşırttı. İkinci sırada Graham Hill Lotus'uyla ve Chris Amon'ın Ferrari'siyle yer alırken, Dünya Şampiyonası umudu Denny Hulme (iki hafta önce Kanada'da kazandığı zaferden sonra Hill ile puanları eşitledi) üçüncü sırada Jochen Rindt'in Brabham'ının yanındaydı. Jack Oliver tekerlek arızası yaşadı ve ikinci Lotus'u ağır bir şekilde düşürdü. Henri Pescarolo da Matra V12'si patladığında yarış dışı kalmıştı. Andretti'nin F1 müdavimlerini geçebileceği umuduyla büyük bir kalabalık toplandı ve başlangıçta Mario öne geçti ancak Stewart ilk tur bitmeden onu geçti. Amon, Hill'in önünde üçüncü sıraya yerleşirken Hulme hızla beşinci sıraya yükseldi. Sıra ilk birkaç tur boyunca sabit kaldı ve ardından Amon döndü ve geride kaldı. 108 turun 14. turunda Andretti'nin Lotus'u gövdenin bir kısmını sürüklüyordu ve pite girmek zorunda kaldı ve grubun sonuna düştü. Geri dönmeye başladı ancak sonunda debriyaj arızasıyla yarış dışı kaldı. Ancak daha da önemlisi, Hulme yağda döndü ve hasarlı fren borusunu tamir ettirmek için pite girmek zorunda kaldı. Sonunda puan toplamayı hedefleyerek tekrar yarışa katıldı ancak kapanış turlarında tahrik mili arızası yaşadı ve kaza yaptı. Bu, Stewart ve Hill'i önde rahat bıraktı ve Gurney üçüncü oldu. Bir spinden sonra Surtees'in gerisine düştü ancak toparlanarak pozisyonu geri aldı. Yarışın son dakikalarında Gurney'nin lastiği patladı ve bu yüzden Surtees üçüncü sırayı aldı. Sonuç, Dünya Şampiyonası yarışında Hulme'un altı puan önüne geçen Graham Hill için bir destek oldu ancak Stewart'ın galibiyeti onu Hill'in sadece üç puan gerisine koydu. Yani bir ay sonra Meksika'da şampiyonluk için üçlü bir mücadele olacaktı.
Şampiyona raporu > Kuzey Amerika Üçlemesi > Yarış 12: Meksika

Şampiyonanın Meksika'daki final turu, 1968 Mexico City Yaz Olimpiyatları'nın sadece 3 hafta önce yapılmış olması nedeniyle 2 hafta ertelendi. F1 takımları, Watkins Glen'den dört hafta sonra Dünya Şampiyonası'nın final turu için Mexico City'deki yüksek rakımlı Magadelena Mixhuca Park pistine nihayet vardıklarında Graham Hill'in 39, Jackie Stewart'ın 36 ve Denny Hulme'un 33 puanı vardı. Tüm yarışmacılar, sıralama turlarında İsviçreli Jo Siffert'in Rob Walker'ın Lotus 49'u ile pol pozisyonunu alması ve Chris Amon'ın Ferrari'sinin ikinci olmasıyla gölgede kaldı. Hill ve Hulme ikinci sırayı paylaşırken, Dan Gurney (üçüncü McLaren'de) üçüncü sırada John Surtees'in Honda'sının yanındaydı. Stewart, Jack Brabham'ın Brabham'ıyla dördüncü sıradaydı. Bu vesileyle, üçüncü Lotus, Essex sürücüsünün bir dönüş yapmasının ardından Lotus sürücüsü Jack Oliver'ı ele geçiren Moises Solana tarafından sürüldü. Yarışın başında öndeki iki adam da iyi bir çıkış yakalayamadı ve ilk virajda hızlı başlayan Surtees tarafından geçilmesine rağmen liderliği Hill aldı. Hill turun ilerleyen saatlerinde liderliği tekrar ele geçirdi ve turun sonunda açık ara öndeydi. Stewart, Amon, Hulme, Pedro Rodriguez (BRM) ve Jochen Rindt'in (Brabham) önünde üçüncü sıraya yükseldi. İlk turlarda, sıra önemli ölçüde değişti. Surtees, motoru aşırı ısındığı için sahada geriledi ve Rindt bir ateşleme sorunuyla ortadan kayboldu. Jacky Ickx, bacak sakatlığı nedeniyle ABD Grand Prix'sini kaçırdıktan sonra Ferrari'siyle tekrar yarışa döndü ancak onun yarışı da bir ateşleme arızası nedeniyle kısa sürdü. Stewart birkaç tur liderliği ele geçirdi ancak Hill onu tekrar geçerken Hulme, aracı garip bir şekilde yol tutmaya başlayana ve Siffert onu geçene kadar üçüncü oldu. Hulme, 11. turda arka süspansiyon arızası nedeniyle bariyere çarptığında ve Dünya Şampiyonası mücadelesine son verdiğinde yarıştan çekildi. Hill ve Stewart arasında artık düz bir mücadele vardı ancak Siffert oyuna dahil olmaya karar verdi ve 22. turda liderliği ele geçirdi. Ardından gaz kablosu koptuğu için pite girmek zorunda kaldı ve böylece Hill ve Stewart yine öndeydi. Üçüncü sıradaki Brabham'ın oldukça önündeydiler. Ve ardından Stewart yakıt besleme sorunu nedeniyle hızla geriye düşmeye başladı. Motor teklemeye başladı ve yol tutuşu da bozuldu. 51. turda, McLaren ve Brabham ikisi de onu geçti (Yeni Zelandalı daha önce Avustralyalıyı geçmişti). Brabham'ın yarışı kısa bir süre sonra bir motor sorunuyla sona erdi ve Johnny Servoz-Gavin de motor sorunuyla yarış dışı kalınca Hill ve McLaren'in arkasında üçüncü sırayı Oliver aldı. Stewart yedinci sıraya geriledi. Hill ikinci kez Dünya Şampiyonu oldu.
Sonuçlar ve sıralamalar > Grand Prix

| Hafta | Grand Prix | Pol pozisyonu | En hızlı tur | Kazanan sürücü | Kazanan takım | Lastik | Rapor |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Güney Afrika Grand Prix |  Jim Clark |  Jim Clark |  Jim Clark |  Lotus-Ford | F | Rapor |
| 2 |  İspanya Grand Prix |  Chris Amon |  Jean-Pierre Beltoise |  Graham Hill |  Lotus-Ford | F | Rapor |
| 3 |  Monako Grand Prix |  Graham Hill |  Richard Attwood |  Graham Hill |  Lotus-Ford | F | Rapor |
| 4 |  Belçika Grand Prix |  Chris Amon |  John Surtees |  Bruce McLaren |  McLaren-Ford | G | Rapor |
| 5 |  Hollanda Grand Prix |  Chris Amon |  Jean-Pierre Beltoise |  Jackie Stewart |  Matra-Ford | D | Rapor |
| 6 |  Fransa Grand Prix |  Jochen Rindt |  Pedro Rodríguez |  Jacky Ickx |  Ferrari | F | Rapor |
| 7 |  Britanya Grand Prix |  Graham Hill |  Jo Siffert |  Jo Siffert |  Lotus-Ford | F | Rapor |
| 8 |  Almanya Grand Prix |  Jacky Ickx |  Jackie Stewart |  Jackie Stewart |  Matra-Ford | D | Rapor |
| 9 |  İtalya Grand Prix |  John Surtees |  Jackie Oliver |  Denny Hulme |  McLaren-Ford | G | Rapor |
| 10 |  Kanada Grand Prix |  Jochen Rindt |  Jo Siffert |  Denny Hulme |  McLaren-Ford | G | Rapor |
| 11 |  Birleşik Devletler Grand Prix |  Mario Andretti |  Jackie Stewart |  Jackie Stewart |  Matra-Ford | D | Rapor |
| 12 |  Meksika Grand Prix |  Jo Siffert |  Jo Siffert |  Graham Hill |  Lotus-Ford | F | Rapor |
Sonuçlar ve sıralamalar > Puanlama Sistemi

Daha fazla bilgi: Formula 1 Dünya Şampiyonası puanlama sistemlerinin listesi
Puanlar yarışı ilk altı sırada bitirenlere verildi. Uluslararası F1 Üreticiler Kupası'nda ise her yarış için sadece en iyi dereceyi yapan sürücünün puanları sayıldı. Hem Şampiyona hem de Kupa için 1-6. turlardaki en iyi beş sonuç ve 7-12. turlardaki en iyi beş sonuç sayılmıştır.
Parantezsiz sayılar şampiyona puanlarıdır; parantez içindeki sayılar ise alınan toplam puanlardır. Puanlar aşağıdaki sisteme göre verilmiştir:
| Sıra |  1>   |  2>   |  3>   |  4>   |  5>   |  6>   |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Yarış | 9 | 6 | 4 | 3 | 2 | 1 |

Kaynak:
Sonuçlar ve sıralamalar > Markalar Klasmanı

| Sıra> 1.2.3.4.5.6.7.8.9.10.—.—.—.—.—.—.—.Sıra | Marka>  Lotus-Ford. McLaren-Ford. Matra-Ford. Ferrari. BRM. Honda. Cooper-BRM. Brabham-Repco. Matra. McLaren-BRM. Cooper-Maserati. Eagle-Weslake. Lola-BMW. Brabham-Climax. LDS-Repco. Cooper-Climax. Eagle-Climax.Marka | GAF > 1..6.4.YD.8..3..5.7.YD..NC.YD.YD..GAF  | İSP > 1.2.5.YD.YD.YD.3.YD..WD........İSP  | MON > 1.5.YD..2.YD.3.YD.YD.DNQ..YD......MON  | BEL > 5.1.4.3.2.YD.6.YD.8.YD..WD......BEL  | HOL > 9.YD.1.4.3.YD.YD.5.2.8........HOL  | FRA > 11.5.3.1.6.2.4.YD.9...WD......FRA  |  | BRİ > 1.4.6.2.8.5.YD.YD.YD.YD.WD.YD......BRİ  | ALM > 2.7.1.4.6.YD.YD.3.YD.WD..9.10.....ALM  | İTA > YD.1.2.3.4.YD.YD.YD.5.6..YD......İTA  | KAN > 4.1.6.YD.3.YD.5.YD.YD.YD.......DNS.KAN  | ABD > 2.4.1.YD.YD.3.NC.YD.YD.NC........ABD  | MEK > 1.2.7.YD.4.5.8.10.9.DNS........MEK  | Puan > 62.49.45.32.28.14.14.10.8.3.0.0.0.0.0.0.0.Puan. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |

Kalın sonuçlar şampiyona toplamlarına dahil edilmiştir.
Şampiyona dışı yarışlar

1968'de düzenlenen ve Dünya Şampiyonası için sayılmayan diğer Formula 1 yarışları.
| No | Tarih | Yarış Adı | Pist | Kazanan Pilot | Üretici | Rapor |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 17 Mart 1968 |  III Race of Champions | Brands Hatch |  Bruce McLaren |  McLaren-Cosworth | Rapor |
| 2 | 27 Nisan 1968 |  XX BRDC International Trophy | Silverstone |  Denny Hulme |  McLaren-Cosworth | Rapor |
| 3 | 17 Ağustos 1968 |  XV International Gold Cup | Oulton Park |  Jackie Stewart |  Matra-Cosworth | Rapor |
Notlar ve referanslar

↑  "1968 Driver Standings". Formula1.com. 18 Haziran 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mart 2024.
↑  "1968 Constructor Standings". Formula1.com. 17 Nisan 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mart 2024.
↑  Fearnley, Paul (May 2006). "The powerhouse that Jack built". Motor Sport Magazine. p. 41.
↑  "Technological Advancements That Evolved F1 Racing". Gulf Oil Ltd. 19 Mart 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mart 2024.
1 2 3 4  Kurt Ernst (23 Mart 2018). "The year that everything changed - remembering the 1968 Formula 1 season". Hemmings. 10 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mart 2024.
↑  Giesser, Christian (Director) (2010). Jochen Rindt lebt [Jochen Rindt Lives] (Documentary) (Almanca). Cinecraft.
↑  "Clark killed in German race". Milwaukee Sentinel. UPI. 8 Nisan 1968. s. 1, part 2. [ölü/kırık bağlantı]
↑  "Eagle Eye: The Eagle Gurney-Weslake F1 Effort". Allamericanracers.com. 28 Nisan 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ocak 2016.
↑  Steven de Grootte (1 Ocak 2009). "F1 rules and stats 1960-1969". F1Technical.net. 4 Mart 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mart 2024.
↑  "Safety Improvements in F1 since 1963". AtlasF1. 14 Şubat 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mart 2024.
↑  "Roll Structure, Roll Cage, Roll bar, Roll hoops". Formula1 Dictionary. 19 Mart 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mart 2024.
↑  "'SA was ahead of the curve' - 50 years of sponsorship in F1". wheels24.co.za. 3 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2018.
↑  "1968 French Grand Prix race report: Ickx glides to victory". Motor Sport Magazine. 20 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Temmuz 2020.
↑  K, Alexis (15 Nisan 2020). "Alpine et la F1, chapitre 1 : le projet A350". DriveTribe. 19 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Temmuz 2020.
↑  "World Championship points systems". 8W. Forix. 18 Ocak 2019. 24 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Aralık 2020.
↑  Only the best 5 results from the first 6 rounds and the best 5 results from the last 6 rounds counted towards the championship. Numbers without parentheses are championship points; numbers in parentheses are total points scored.
1967 şampiyonu Denny Hulme McLaren ile anlaştı.
Jackie Stewart yeni Matratakımında Ken Tyrrell ile anlaştı.
Jo Schlesser'in ölümcül kazayı geçirdiği araca benzeyen bir Honda RA302  sergileniyor
Tomorrow (U2 şarkısı)

| "Tomorrow"> October albümünden U2 şarkısı |
| --- | --- |
Yayımlanma: 12 Ekim 1981 (1981-10-12)
Tarz: Rock, Post punk
Süre: 4:39
Şirket: Island
Söz yazarı: Bono
Yapımcı: Steve Lillywhite
Tomorrow, İrlandalı rock grubu U2'nun October albümünde yer alan 1981 yılında çıkan bir şarkısıdır.
Şarkı sözleri

1974 yılında Bono 14 yaşındayken annesi, babasının cenazesinde beyin kanaması geçirdi ve üç gün sonra hayatını kaybetti. Bono daha sonra Tomorrow'un melankolik şarkı sözlerinin annesinin cenazesiyle ilgili olduğunu açıkladı.
Canlı performanslar

Grup başlangıçta şarkıyı canlı olarak seslendirmedi. Bu durum, grubun 26 Ocak 1982'de October Tour kapsamında Dublin'de verdiği bir konserde "Tomorrow" adlı parçayı ilk kez çalmasıyla değişti. Şarkı tur sırasında U2 tarafından iki kez daha seslendirildi. Bir sonraki turneleri olan War Tour kapsamında grup "Tomorrow" parçasını yeni ve farklı bir versiyonla seslendirdi. Şarkı, War Tour'un ilk ayağının tüm gösterilerinde ve ikinci ayağının ilk iki haftasında çalındı ​​ve son kez Mayıs 1983'te seslendirildi.
Personel

Bono - vokal
The Edge - gitar
Adam Clayton - bas
Larry Mullen Jr. - davul
Vinnie Kilduff - uilleann boruları, bodhrán
Fra Diavolo (opera)

| --- | --- |

Özgün isim: Fra Diavolo, ou L’Hôtellerie de Terracine
Müzik: Daniel François Auber
Libretto: Eugène Scribe
Gala: 28 Ocak, 1830
İlk gösterim yeri: Opéra-Comique "Salle Ventadour" salonu, Paris
Oyuncular:  Fra Diavolo, Napoli'li bir haydut (tenor)  Zerline, Matheo'nun kızı, Lorenzo'nun sözlüsü (soprano)  Lorenzo, bir Napoli karabıniyer subayı  (tenor)  Lady Pamela, İngiliz turist (mezzo-soprano)  Lord Cockburn, Lady Pamela kocası (tenor)  Matheo, Terracine'de hancı (bas)  Giacomo, Fra Diavolo'nun çetesinde bir haydut (baş)  Beppo, Fra Diavolo'nun çetesinde bir haydut (tenor) 
Fra Diavolo (Birader Şeytan) (Fransızca adı: Fra Diavolo ou L'hôtellerie de Terracına yani Birader Şeytan veya Terracına'daki Hancı), Fransız besteci Daniel François Auber tarafından bestelenmiş 3 perdelik bir opera-comique tarzında bir operadır.
Eserin librettosu, Fransızca olarak Auber'in diğer eserlerine de katskisi olan, Eugène Scribe tarafından hazırlanmıştır. Librettonun konusu 1800-1806 döneminde güney İtalya'da faaliyet gösteren "Fra Diavolo (Birader Şeytan)" adıyla ün yapmış Napoli'li "Michele Pezza adlı haydudun hayat hikâyesinden, gerçeklere pek sıkıca bağlı olmadan, uyarılmıştır. Bu opera eserinin prömiyeri 28 Ocak 1830'da Paris'te Opera-Comique tarafından "Salle Ventadour" salonda yapılmıştır.
Hazırlanış ve sahnelenmeleri

Bu opera eseri Auber'in en başarılı eseri olmuş ve 19. yüzyılın en popüler opera eserlerinin başında görülmüştür.
Bu eser 1857'de Londra'da sahnelenmesi için Scribe ve Auber, yeni aryalar ve resitatifler Fransızca verziyona ekleyerek ve çete mensuplarına daha fazla yer vererek, bir İtalyanca bir versiyon hazırlamışlardır. Ayrıca bir Almanca versiyonu da hazırlanmış ve bu da Almanya'daki sahnelemelerde çok başarılı olmuştur.
Roller

| Rol | Ses tipi | Prömiyerde roller, 28 Ocak 1830 (Orkestra şefi: - ) |
| --- | --- | --- |
| Fra Diavolo, Napoli'li bir haydut  | tenor | Chollet |
| Zerlina, Hancı Mathéo'nun kızı | soprano | Prévost |
| Lady Pamela, Bir İngiliz turist | mezzo-soprano | Boulanger |
| Lord Cockburn, Kocası  | bariton | Féréol |
| Lorenzo, Napoli karabınyer subayı | tenor | Moreau-Cinti |
| Giacomo, Fra Diavolo çetsinde bir haydut | bas | Fargueil |
| Beppo, Fra Diavolo çetesinde bir haydut | tenor | Belnie |
| Mathoo, bir hancı | baş | Henry |
Francesco:
Konu özeti > II. Perde

Zerlina’nın yatak odası: Solda, ortada ve sağda birer kapı ve meydana bakan bir pencere bulunur.
Zerlina Lorenzo'ya olan sevgisi ve onunla ertesi gün evlenme sevincini anlatan bir şarkıyı söyleyerek odasına gelir. Sonra uykuları gelen Lord ve Lady bir kapı önünde görünürler ve Zerlina onlara odalarını göstermek iken çıkar. Bu sırada kapılarından birinin dışından Barkarol söyleyen Markı/haydudun sesi ısıtılır. Adamları Beppo ve Giacoma ise pencere önünde beklemektedirler. Markının şarkısı bitince hepsi odaya girerler ve saklanırlar. Biraz sonra Zerline geri gelir. Saklanan haydutlar Zerlina'yı taklit edip aralarında onu alaya almaya başlarlar. Beppo'nun gülüşünü işiten Zerlina bunun Lord ve Lady'nin odasından geldiğini düşünür aldrmaz; duasını edip yatağına uzanır. Kız uykuya dalınca haydutlar onu bıçaklayıp öldürmeye karar verirler.
Fakat Beppo tam kızı bıçaklayacakken kapı çalınmaya başlar; Zerlina uyanır ve kapısını açar. Kapıyı çalan Lord ve Lady'dir ve arkalarında Lorenzo ve askerleri vardır. Markı/haydut gizlendiği yerden çıkar ve bu saklanmasını ya Zerlina ya da Lady Pamele'ya yaklaşmak için yaptığını açıkça ima eder. Hem Lorenzo hem de Lord onu düello'ya davet ederler. Aynı zamanda her ikisi de kadınların sadakatsızlığı yüzünden bunun ortay çıktığına inanmışlardır. Her iki kadın Markı/hayduda hiç ilgileri; onunla hiç ilişkileri olmadıklarını sadakatsızlığı reddettiklerini söylemeleri rağmen ne Lord ne de Lorenzo'ya laf anlatabilirler. Erkeklerin kendilerinden yüz çevirdiklerini görür anlarlar.
Konu özeti > III. Perde

Terracına ana meydanı; solda han, bir ağaç kümesi ve küçük bir kilise ve arka planda dağlar
Markı/haydut Fra Diavolo elbiselerini giymiş olarak meydana gelir ve paraya olan sevgisi
hakkında bir arya söyledikten sonra oradan ayrılır. Güzel bir bahar günüdür ve hancı ve köylüler meydanda hanın önünü doldururlar. Daha sonra subay Lorenzo ve karabınyeri askeriyle meydana gelirler. En son olarak Lorenzo'nun yüz çevirip bıraktığı Zerlina eskiden sözlü olduğu Frencesca ile birlikte meydana gelir ve onunla o gün evlenmek için hazırdır. Zerlina hemen Lorenzo önüne giderek ona sistemde bulunan bir arya söyler.
Hanın önündeki bir masada Beppo ile Giacomo oturmuşlar; birbirleriyle önceki gecenin maceralarını konuşmakta ve bu arada Zerlina'nın sitem etme aryasını taklit etmektedirler. Zerlina birden onları tanımıştır; hemen bunu Lorenzo'ya söyler ve onları tutmasını ister. Lorenzo hemen onları yakalar küçük kilisenin yanına götürür ve tabancasını çekerek hemen yakında saklanır. Diğerleri ve askerler de meydandan ayrılıp saklanırlar.
Biraz sonra Markı/haydut yine meydana gelir; meydanı boş bularak kilise yanında olan Beppo ve Giacomo'ya yaklaşarak "Lord ve karısını pusuya düşürme vakti geldi" diye söze başlar. Buna hemen saklı oldukları yerden Lorenzo ve Lord'un yanıtı duyulur: "Bu sefer bu işte muvaffak olamazsın." Ünlü haydut pusuya düşmüş ve yakalanmıştır. Herkes saklandıkları yerlerden çıkarlar. Lorenzo sevdiği Zerlina'dan, Lord Cockburn'de karısı Lasy Pamela'dan özür dilerler. Bu başarıyı kutlayan bir ensambl koro şarkısı ile opera sona erer.
Seçilmiş ses ve video kayıtları

| Yıl | Roller: | Orkestra şefi Opera evi ve orkestra | Marka |
| --- | --- | --- | --- |
| 1952? | Irma Beilke, Marie Louise Schlip, Hans Hopf, Lorenz Fehenberger, Karl Wessly, Arno Schellenberg, Gottlob Frick, Kürt Bohme | Karl Elmendorff Staatskapelle Dresden orkestrası ve Dresden Devlet Opera korosu | Urania ÜRLP-204 |
| 1984 | Nicolai Gedda, Mady Mesplé, Jane Berbié, Jules Bastın | Marc Soustrot Monte-Carlo Philharmonic Orkestrası ve Ensemble Choral Jean Laforge | EMİ Claşsıcs |
Süperkritik karbon dioksit

Karbon dioksitin basınç ve sıcaklığa bağlı faz diyagramı
Süperkritik karbon dioksit, kritik sıcaklığı  (304.128 K, 30.9780 °C, 87.7604 °F) ve kritik basıncında (7.3773 MPa, 72.808 atm, 1,070.0 psi, 73.773 bar) veya üzerinde tutulan, akışkan hâlde karbon dioksittir. Karbon dioksit genellikle standart sıcaklık ve basınçta (STP) havada bir gaz olarak veya yeterince soğutulduğunda ve/veya basınçlandırıldığında kuru buz adı verilen bir katı olarak davranır. Sıcaklık ve basınç her ikisi de STP'den karbon dioksit için kritik noktada veya üzerinde olacak şekilde artırılırsa, gaz ve sıvı arasında bir özellik kazanabilir. Daha spesifik olarak, kritik sıcaklığının ve kritik basıncının üzerinde bir süperkritik akışkan olarak davranır ve kabını bir gaz gibi doldurmak için genişler ancak bir sıvının yoğunluğuna benzer bir yoğunluğa sahiptir.
Süperkritik karbon dioksit, kimyasal ekstraksiyondaki rolünün yanı sıra nispeten düşük toksisitesi nedeniyle önemli bir ticari ve endüstriyel çözücü olarak kabul ediliyor. İşlemin nispeten düşük sıcaklığı ve karbon dioksitin kararlılığı, bileşiklerin çok az hasar veya denatürasyonla çıkarılmasına da olanak tanır.
Aylin Sarıoğlu

Aylin Sarıoğlu Acar (d. 21 Temmuz 1995, Nazilli, Aydın) Türkiye kadın millî voleybol takımı ve Sultanlar Ligi profesyonel takımlarından VakıfBank'ta libero olarak oynayan Türk profesyonel voleybolcu. Daha öncesinde; Bursa Büyükşehir Belediyespor, Nilüfer Belediyespor ve Fenerbahçe'de oynadı.
Kariyeri > Kulüpler

Bursa Büyükşehir Belediyespor (2011-18)
Nilüfer Belediyespor (2018-19)
Fenerbahçe (2019-21)
VakıfBank (2021-günümüz)
2011-2018 yılları arasında Bursa Büyükşehir Belediyespor'da forma giyen Aylin Sarıoğlu, altyapısından A takımına yükseldiği takımda 2014-15 ve 2016-17 sezonlarında CEV Challange Kupası'nı'nı kazandı ve 2015-16'da bronz madalya'ya, 2017-18'de ise gümüş madalya'ya ulaştı. 2018-2019 sezonunda Nilüfer Belediyespor'a transfer oldu. 2019-2021 arası iki sezon Fenerbahçe'de forma giydi, ardından 2021-22 sezonunda VakıfBank'a transfer oldu.
Başarılar > Kulüpte kazandığı madalya ve kupalar > Bursa Büyükşehir Belediyespor

2014-15 CEV Kadınlar Challenge Kupası -  Şampiyonluk
2016-17 CEV Kadınlar Challenge Kupası -  Şampiyonluk
2017-18 CEV Kadınlar Challenge Kupası -  İkincilik
Başarılar > Kulüpte kazandığı madalya ve kupalar > Fenerbahçe

2020-21 Sultanlar Ligi  -  İkincilik