stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Creeper (Minecraft)
Tarihi

Creeper, Minecraft'ın geliştirilmesinin alfa aşamalarındaki bir kodlama hatası sonucu oluşturuldu.
Etki

Creeper, Minecraft'ın yaygın olarak tanınan bir simgesi haline geldi ve genellikle Minecraft'ın en önemli düşmanlarından biri olarak kabul edilir. Creeper'ın pikselli yüzü Minecraft logosunun "A" kısmına entegre edildi ve çok sayıda Cadılar Bayramı kostümünde kullanıldı. Creeper, birçok Lego Minecraft setinde yer aldı ve birinin ana odağı oldu.
Creeper görüntüsü; giysi, yatak takımı ve lambalar dâhil olmak üzere çok çeşitli Minecraft ürünlerinde kullanılmıştır. Ek olarak, Creeper görüntüsü yastıklar, sepetler, oyuncaklar ve pelüşler için kullanılmıştır.
Etki > Kahvaltılık gevrek

Temmuz 2020'de, Mojang Studios ve Kellogg's arasındaki ortaklık, ambalajında belirgin bir şekilde bir Creeper bulunan Minecraft markalı resmi bir kahvaltılık gevrek olan Minecraft Creeper Crunch'ın duyurulmasına yol açtı. Ağustos 2020'de Amerika Birleşik Devletleri'ndeki mağazalarda satışa sunulması planlandı. Her pakette ayrıca Minecraft kozmetik giyim eşyası için kullanılabilecek benzersiz bir kod bulunur.
Etki > Popüler kültürde yeri

Creeper, çok sayıda pop kültür referansına ve taklitlerine konu olmuştur.
Başkurdistan kızı

Başkurdistan kızı (başq. Башҡортостан ҡыҙы ) — Başkurt dilinde aylık olarak yayınlanan, hedef kitlesi kadınlar ve aileler olan Sovyet ve Rus edebiyat ve sanat dergisi.
Tarihi

Dergi, Sov. SBKP Merkez Komitesi Sekreterliği'nin 22 Mart 1967 tarihli ve Başkurt Bölgesel Parti Komitesi'nin 18 Nisan 1967 tarihli kararlarına dayanarak 1 Ocak 1968'den beri yayınlanmaktadır.
5 Kasım 1991'den bu yana yayınlanan dergi Başkurdistan Kongresi, BR Hükümeti ve Üniter Devlet Teşebbüsü "Başkurstan Kızı" dergisinin editörü ve kurucularıdır.
Başkurdistan Basın ve Medya Bakanlığı tarafından 28 Temmuz 1995'te tescil edilmiştir.
Derginin açıklaması

"Başkıristan kızı" dergisinin ana programlama hedefi ve görevleri, okuyucuları Başkurdistan Cumhuriyeti'nin sosyo-politik, sosyo-ekonomik, bilimsel ve kültürel hayatı hakkında bilgilendirmektir. Bunların haricinde kadınların toplumsal ve siyasal hayata katılımı, ahlaki ve eğitimsel sorunlar, ailenin güçlenmesi, insan ve vatan sevgisinin artması konularını da kapsamaktadır.
Yetiştirme, eğitim, sağlık, kültür ve ahlaki sorunlarla ilgili materyaller sürekli olarak yayınlanmaktadır. Dergide kadın yazar ve şairlerin eserlerine özel önem verilimekte, Başkurdistan dışında yaşayan Başkurtların yaşamı da yansıtılmaktadır.
Başkurt kızı dergisinin yazı işleri ofisinde aşağıdaki bölümler bulunmaktadır;
Kamusal yaşam, politika ve eğitim;
Edebiyat, kültür ve sanat;
Mektuplar, gençlik çalışmaları, uygulamalar.
Değerlendirme listeleri:
Büyük kadınlar;
Ah bu kadın;
Sobanın sıcaklığı;
Psikoloğun tavsiyesi;
Babaya saygı duymak;
Bir şarkının hikayesi;
Kalbin sırları vb.
Baş editörler

Katibe Kinyabulatova (1968 - 1975)
RS Rustamova (1975 - 1978)
Gulfiya Yunusova (1978 - 1999)
Umabika İlyasova (1999 – 2013)
Kutuyeva Gülnaz (2013'ten günümüze)
Karl Michahelles

Georg Christian Karl Wilhelm Michahelles (5 Mayıs 1807, Nürnberg – 15 Ağustos 1834, Nauplia), aslen Bavyera kökenli olan Alman zoolog ve hekim.
1827'de Münih Üniversitesi'nde tıp okumaya başladı ve burada kendisine ilham veren doğa bilimci Lorenz Oken ile tanıştı. 1831'de Das Malo Di Scarlievo in Historischer Und Pathologischer Hinsicht teziyle tıp ve cerrahi doktorasını aldı.
Michahelles, Dalmaçya, İlirya ve Hırvatistan'ı gezerek bölgedeki kuşları incelemesiyle tanındı. Henüz 27 yaşındayken, tıp pratiği yapmak ve yaban hayatını incelemek için gittiği Yunanistan'da dizanteri hastalığına yakalandıktan sonra öldü.
Akdeniz türleri arasında batı kaya ağaçkakanını (Sitta neumayer), merdiven yılanını (Zamenis scalaris) ve İber kaburgalı semenderini (Pleurodeles waltl) tespit etti. Sarı bacaklı martı (Larus michahellis) Johann Friedrich Naumann tarafında adına hitaben isimlendirilmiştir.
Yayınları

Ueber einige dalmatinische Vertebraten . içinde: İsis, 1830. P. 809-820.
Neue südeuropäische Amphibien . İçinde: Isis von Oken, XXIII, Leipzig 1830, S. 189–195, S. 806–809.
K. V. Tirumalesh

| K>  V. Tirumalesh |
| --- | --- |

Doğum: 12 Eylül 1940 Karadka, Kasargod, Madras, Britanya Hindistanı
Ölüm: 30 Ocak 2023 (82 yaşında) Hyderabad, Telangana, Hindistan
Ölüm sebebi: Doğal nedenler
Milliyet: Hintli
Meslek: Yazar, şair, eleştirmen ve akademisyen
İşveren: İngilizce ve Yabancı Diller Üniversitesi
Etkilendikleri: Ezra Pound, William Carlos Williams ve Charles Olson
Ödüller: Sahitya Akademi Ödülü (2010)

K. V. Tirumalesh (12 Eylül 1940 - 30 Ocak 2023), Hint yazar, şair, eleştirmen ve akademisyen. Kannada ve İngilizce dilleri üzerine akademik çalışmalar yaptı. Kannada aksanında yazdığı Akshaya Kavya adlı şiir koleksiyonu ile 2010'da Sahitya Akademi Ödülü'nü kazandı.
Yaşamı ve kariyeri

Tirumalesh, 12 Eylül 1940'ta Karadka, Kasargod, Madras, Britanya Hindistanı'nda doğdu. İngiliz Edebiyatı ve dilbilimi alanında yüksek öğrenim gördü. Haydarabad'daki İngilizce ve Yabancı Diller Üniversitesi'nde dersler verdi.
Yazarlık kariyerine 1960'lı yıllarda Kannada Edebiyatı'nda modernist bir ekol olan Navya tarzında yazdığı MukhavaaDagalu (Maskeler, 1968) adlı şiir derlemesiyle başladı. Mahaprasthana (1990) adlı çalışmasının modernizmin kısıtlamalarını aşmanın yollarını araştırmasının bir sonucu olduğu söylenir. Pandava'ların mitolojik cennete yolculuğunu konu alan yapım zaferden sonra yaşanan hayal kırıklığı temasını işliyordu.
Tirumalesh'in tanımlamasıyla Akshaya Kavya (2010) adlı şiir kolleksiyonu "epik bir parça" gibidir. Kendisi detaylandırarak: "Akshaya Kavya" bu ruhu kapsamlı bir şekilde aşılıyor. Hikâyesiz, didaktik olmayan, herhangi bir amacı olmayan uzun bir anlatı çok sayıda boşluğu olan bir tür şiirsel yolculuk. Aynı anda hem uzun hem de parçalı: "Ezra Pound, William Carlos Williams ve Charles Olson benim fikir modellerim" açıklamasında bulunmuştur. Bu eseriyle 2015'te Kannada Sahitya Akademi Ödülü'nü kazanmıştır.
Ölümü

Tirumalesh, 30 Ock 2023'te doğal nedenlerden Haydarabad, Telangana, Hindistan'da 82 yaşında ölmüştür.
Eserleri > Şiir koleksiyonları

Mukhavaadagalu/ಮುಖವಾಡಗಳು (Masks, 1968)
Vathara/ವಠಾರ (Apartments, 1969)
Mahaprasthana/ಮಹಾಪ್ರಸ್ಥಾನ (The Great March, 1971)
Mukhamukhi/ಮುಖಾಮುಖಿ (Face to Face, 1978)
"Avadha/ಅವಧ" (1988)
"Paapiyoo... /ಪಾಪಿಯೂ" (1993)
Akshaya Kavya/ಅಕ್ಷಯ ಕಾವ್ಯ (2010)
"Aayda Kavitegalu/ಆಯ್ದ ಕವಿತೆಗಳು" (2011)
"Arabbi/ಅರಬ್ಬಿ" (2015)
Eserleri > Hikaye/kısa öykü

"Tarangantaranga/ತರಂಗಾಂತರಂಗ"
"Dawn Quixote/ಡಾನ್ ಕ್ವಿಕ್ಸೇೂಟ್"
Eserleri > Deneme/eleştiri

"Sammukha/ಸಮ್ಮುಖ"
"Vyakti Mattu Paramparegalu/ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆಗಳು"
"Ullekha/ಉಲ್ಲೇಖ"
"Ala-Nirala/ಆಳ-ನಿರಾಳ" (1-4)
"Kavya Karana/ಕಾವ್ಯ ಕಾರಣ"
"Namma Kannada/ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ"
"Vagartha/ವಾಗರ್ಥ"
"Vaachanashale/ವಾಚನಶಾಲೆ
Eserleri > Kurgusal-olmayan

Derrida's Heel of Achilles and Other Essays
Grammar and Communication: Essays on the Form and Function of Language (1999)
The Landscape of Language: Issues in Kannada Linguistics (2000)
Valentina Mineyeva

| Valentina Mineyeva |
| --- | --- |
Doğum: 1924 Batırev (şimdiki:İbresi köyü), Sovyetler Birliği
Ölüm: 25 Nisan 2010 (85 yaşında) Şupaşkar, Rusya Federasyonu
Milliyet: Çuvaş ÖSSC, RSFSC, Sovyetler Birliği, Rusya Federasyonu
Meslek: Araştırmacı, gazeteci, halk zanaatkarı

Valentina Mineyeva (1924, Batırev (İbresi) - 25 Nisan 2010, Şupaşkar), Çuvaş gazeteci, araştırmacı, yazar, Çuvaş halk dokumacısı, halk zanaatkarı, halk sanatının araştırmacısı ve popüleştiricisidir. SSCB Gazeteciler Birliği üyesidir.
Biyografisi

1941'de Çeboksarı Pedagoji Koleji'nden mezun oldu.
1950 yılında Çuvaş Devlet Pedagoji Enstitüsü Tarih Fakültesi'nden mezun oldu.
1954-1966 - editör, 1966-1973 - Çuvaş radyosunun çocuk programlarının kıdemli editörü.
1972 (diğer kaynaklara göre, 1954'ten beri)-1980 - bir köy okulunda öğretmen, Kültür, Edebiyat ve Sanat Bölümü'nde edebiyat çalışanı ve cumhuriyet gazetesi "Komünizm Yalavĕ"nın (şimdi "Hıpar" (Haber) gazetesi) kıdemli muhabiri, "Pionyer Sassi" (Pionyer'ın Çığlığı) gazetesinde.
1986'dan 1989'a kadar Paha Tere Sanat ve El Sanatları Derneği'nin atölyesinde desen dokumacısı olarak çalıştı.
1990'dan 2002'ye kadar Çuvaş Cumhuriyeti Halk Sanatçısı Moisey Spiridonov'un Anıt Müze Dairesi'nin başkanlığını yaptı.
Çalışmaları

Valentina Mineyeva, halk kültürü, gelenekleri ve halk desenli kumaş, boncuk işi ve madeni desen teknikleri araştırmacısıdır. Halk sanatı ve sanatsal el sanatlarının sorunları üzerine defalarca program ve makalelerle yer aldı.
Aynı zamanda sanatsal pratikle uğraştı, desenli dokuma ustasıydı. Gazetecinin yaratıcı iş gezileri, halk sanatı çalışmasıyla birleştirildi. Çuvaş ulusal dokumacılığının neredeyse tüm sanatsal ve teknik tekniklerinde, boncuk ve madeni paralarla dikiş, nakış, örgü ve dokuma kemerlerinde ustalaştı.
1970'lerden bu yana, V. A. Mineeva, cumhuriyetçi, tüm Rusya ve tüm Birlik sanat sergilerinin katılımcısı ve çok sayıda ödülü olmuştur. Çok sayıda eserin yazarıdır. Desenli havlular, kemerler, masa örtüleri, koşucular, peçeteler, mücevherler üzerinde Çuvaş motiflerinin işlendiği birçok eserin sahibidir. Mineyeva'nın çalışmaları, Moskova'daki RSFSC özerk cumhuriyetlerinin sanatçılarının eserlerinin sergilendiği sergide sergilendi (1971) .
V. Mineyeva'nın eserleri Çuvaş Ulusal Müzesi'nde, Çuvaş Devlet Sanat Müzesi'nde, Devlet Etnografya Müzesi'nde, Moskova'daki müzelerde, St. Petersburg'da, Suzdal'da vb. bulunmaktadır.
1990 yılında Çek Cumhuriyeti Halk Sanatçısı M. S. Spiridonov'un Anıt Müze Dairesi başkanı olarak çalışırken araştırma ve eğitim çalışmalarını yoğunlaştırdı. Fonları sistematikleştirdi, basında halk sanatı üzerine denemeler ve makaleler yayınladı, desenli dokuma için bir çocuk atölyesi düzenledi.
Aldığı Ödüller ve Takdirler

SSCB Gazeteciler Birliği Üyesi (1971).
Çuvaş Cumhuriyeti Kültür Emektarı (1978).
Rusya Halk Sanatkarı (1989).
Çuvaşya Yüksek Sovyeti Liyakat Sertifikası (1998).
Literatür

Çuvaşistan Etnografya ve Arkeoloji Araştırmacıları: Biyobibliyografik Sözlük. Çubuksaray: ChGIGN, 2004. s. 174-176.
Mineyeva v. "Mĕneh vara, Paris ta çitĕp-ha..." ("Pekala, Paris'e ulaşacağım..." / V. Mineeva // Piquet. — 1997. — Hayır 1-2. — sayfa 24-25.
Mineyeva, Valentina Alekseevna. Çăvashsen ereshlĕ pir-avărĕ = Çuvaş desenli dokuma: kitap.-albüm (Çuvaşça ve Rusça) / Şupaşkar : Çăvash kĕneke izd-vi, 2007. —183 s. : Ill., Portr.; 27 cm. — (Halk ustalarının deneyimlerinden).
V. A. Mineyeva. Ĕmĕrĕn kĕske sypăkĕsem — Hayatın kısa anları (Çuvaşça. - Şupaşkar, 2008. 56 s. (Rusça).
Mineyeva V. A. Tĕrĕ ăsti Ekaterina Efremova / Nakış Ustası Ekaterina Efremova (Çuv. Devlet Beşeri Bilimler Enstitüsü, 2008. 48 s., hasta.
İvanov-Orkov G. N. Çuvaş topraklarının desenleri. Modern sanatlar ve el sanatları ve hediyelik eşyalar. Çubuksaray: Çuvaş. Kn. Yayın, 2007. Sayfa 15.
İvanov-Orkov, G. N. Mineyeva Valentina Alekseevna / G. N. Ivanov-Orkov // Çuvaş Ansiklopedisi. — Çubuksaray, 2009. — T. 3 : M-se. - sayfa 96.
Seçim

Seçim, birinin kamu görevini yerine getirmesi için bir veya birden fazla birey seçtiği resmi bir grup karar alma sürecidir. Toplu bir iradenin birden fazla aday arasında tercihte bulunması. Tayin etme, atama işleminin zıddı. Milletvekili, herhangi bir meclis veya encümen üyelerinin, dernek yöneticilerinin vs. seçimi. Demokratik ülkelerde çeşitli seçim sistemleri, değişik usullerle uygulanmaktadır. Seçim, yasama, yürütme ve yargı organlarının üyelerinin seçiminde de kullanılır.
Seçimler, temsilci demokrasinin 17. yüzyıldan bu yana işlediği yaygın mekanizmasıdır. Seçimler, genellikle yasama organlarını ve yürütmeyi nadir olarak yargı sistemi için işler. Bölgesel ve yerel yönetimler seçimle seçilebilir. Bu süreç, kulüplerden gönüllü dernek ve şirketlere kadar birçok özel ve ticari organizasyonda da kullanılır.
Temsilci demokrasilerde temsilcilerin seçimi için seçimlerin küresel olarak kullanımı, demokrasinin klasik örneği olan Atina'daki uygulama ile karşıtlık gösterir. Antik Atina'da seçimler, oligarşik bir kurum olarak kabul edilirken, çoğu siyasi makam, kura yoluyla belirlenirdi. Bu süreç, makam sahiplerinin kurayla seçildiği "kura yöntemi" veya "paylaştırma" olarak bilinir.
Seçim reformu, adil seçim sistemlerini olmayan yerlere getirme veya mevcut sistemlerin adil veya etkiliğini artırma sürecini tanımlar. Seçim sonuçlarını ve diğer istatistikleri inceleme (özellikle gelecekteki sonuçları tahmin etmeye yönelik olarak) psefologidir. Seçim, seçme veya seçilme gerçeğidir.
Türkiye'de seçim siyasi bakımdan, 1876 Birinci Meşrutiyet Anayasasıyla ilk defa uygulandı. Buna göre, her il bir seçim çevresi ve seçimler gizli olacaktı. Muvakkat Talimat adlı geçici bir talimatla (5 Kasım 1876'da) ilk Milletvekili Genel Seçimi 1877 yılında yapılmıştır. Seçim kanunu hazırlanıncaya kadar Muvakkat Talimatla seçimler olacaktı. Servet ilkesine göre, aday olabilmek için Türkiye'de az-çok bir emlak sahibi olmak gerekiyordu. İstanbul ve çevresi dışında kalan yerlerin milletvekillerini, o yerlerin idare meclisi üyeleri gizli oyla seçtiler. İstanbul ve çevresi ise 20 seçim çevresine ayrıldı. Eşraf ve erkandan birer seçim kurulu kuruldu. Seçim çevresi halkından 25 yaşını bitiren, emlak sahipleri iki vekil seçti. 40 kişi olan bu vekillerse İstanbul Milletvekillerini seçtiler. Birinci Meşrutiyetin tek seçimi bu oldu.[kaynak belirtilmeli]
Tarihçe

Ayrıca bakınız: Demokrasi tarihi
Seçimler, antik Yunan ve antik Roma gibi tarihin eski dönemlerinden itibaren kullanıldı ve Orta Çağ boyunca Kutsal Roma İmparatoru ve papa gibi yöneticileri seçmek için kullanıldı.
Hindistan'ın Veda döneminde, bir gaṇa (bir kabile örgütlenmesi) krallığı (raja) gaṇa üyeleri tarafından seçilirdi. Raja her zaman Kshatriya varnasına (savaşçı sınıfı) aitti ve genellikle önceki raja'nın oğluydu. Ancak, gaṇa üyeleri seçimlerde son söz sahibiydi. Sangam Dönemi boyunca insanlar temsilcilerini seçmek için oylarını kullanarak seçim yaparlardı ve oy kutuları (genellikle bir kap) ip ile bağlanır ve mühürlenirdi. Seçimden sonra oylar çıkarılır ve sayılırdı. Orta Çağ döneminde Bengal'da Pala Kralı Gopala bir grup feodal şef tarafından seçilirdi. Bu tür seçimler, bölgenin çağdaş toplumlarında oldukça yaygındı. Chola İmparatorluğu döneminde, yaklaşık olarak MS 920'de Uthiramerur'da köy komitesi üyelerini seçmek için palmiye yaprakları kullanıldı. Aday isimlerinin yazılı olduğu yapraklar, bir çamur kabına konulurdu. Komite üyelerini seçmek için, pozisyonların sayısı kadar yaprak çekmesi için genç bir erkek çocuğa rica edilirdi. Bu yönteme Kudavolai sistemi denirdi.
Tüm vatandaşların hem oy kullanma hem de kamu görevine aday olma hakkına sahip olduğu, çoğunluk oyuyla halkın kamusal görevlilere seçildiği ilk kaydedilmiş halk seçimleri, MÖ 754 yılında Sparta vilayeti Ephorlar tarafından gerçekleştirildi. Bu seçimler, Sparta Anayasası'nın yönetimi altında yapılmıştır. Atina'da ki demokratik seçimler, tüm vatandaşların kamu görevinde bulunabilme hakkına sahip olduğu bir düzenlemeye Cleisthenes'in reformlarıyla, 247 yıl sonra, MÖ 574 yılında Solon'un Anayasası öncesinde getirilmedi. Solon Anayasası'na göre, Atinalı tüm vatandaşlar halk meclislerinde yasa ve politika konularında oy kullanma hakkına ve jüri üyeliğine sahipti, ancak sadece en yüksek üç sınıf vatandaş seçimlerde oy kullanabiliyordu. Aynı şekilde, en düşük dört sınıf Atinalı vatandaş (doğum yerine zenginlik ve mülklerinin boyutuna göre belirlenen) Solon'un reformlarıyla kamu görevinde bulunma hakkına sahip değildi. Bu nedenle, Ephorların seçimi, Atina'daki Solon reformlarından yaklaşık 180 yıl önce gerçekleşti.
Seçmenlik konuları, özellikle azınlık grupları için seçmenlik konuları, seçim tarihini etkilemiştir. Erkekler, Kuzey Amerika, Avrupa'da ve Osmanlı'da egemen kültürel grup olarak genellikle seçmenleri domine etti ve birçok ülkede hâlâ bu şekilde devam etmektedir. Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri ve Osmanlı İmparatorluğu gibi ülkelerdeki ilk dönem seçimler, genellikle toprak sahibi veya üst sınıf erkekler tarafından domine edilmiştir. Bununla birlikte, 1920 yılına gelindiğinde ise tüm Batı Avrupa, Türkiye ve Kuzey Amerika demokrasilerinde evrensel erkek seçme hakkı sağlanmıştır ve birçok ülke kadınların seçme hakkını düşünmeye başlamıştır. Yasal olarak yetişkin erkekler için evrensel seçme hakkı olmasına rağmen, bazen adil seçime erişimi engellemek için siyasi engeller örülmüştür.
Düzenlenme

Seçimler çeşitli siyasi, kurumsal ve kurumsal ortamlarda düzenlenir. Birçok ülke, hükûmetlerinde görev yapmak üzere insanları seçmek için seçimler düzenler, ancak diğer türden organizasyonlar da seçimler düzenler. Örneğin, birçok şirket, yönetim kurulu seçmek için hissedarlar arasında seçimler düzenler ve bu seçimler genellikle şirket yasası tarafından zorunlu kılınır. Birçok yerde, hükûmete yapılan bir seçim genellikle zaten bir siyasi parti içinde bir ön seçimi kazanmış kişiler arasında bir yarışma olarak gerçekleşir. Şirketler ve diğer organizasyonlar içindeki seçimler genellikle hükûmet seçimlerine benzer yöntemler ve kurallar kullanır.
Cumhuriyet dönemi Türkiye'de, millî iradeyi, dürüst bir şekilde yansıtabilecek ve çok partili hayata yol açabilecek ilk seçim kanunu, 16 Şubat 1950 tarihli ve 5545 sayılı Milletvekilleri Seçimi Kanunu'dur. Bu kanuna göre, 14 Mayıs 1950'deki seçimle tek parti iktidarından, çoğulcu demokrasiye geçildi. 1954 ve 1957 seçimleri de aynı şekilde ve çoğunluk sistemine göre yapıldı. 1961 Anayasası, seçme ve seçilme hakkı ve bunların teminat altına alınması için temel ilkeleri koydu. Türkiye tarihinde ilk defa seçimlerin, serbest, eşit, gizli, tek dereceli genel oy (gizli oy), açık tasnif ve döküm esasına göre yapılacağı garanti altına alınmış olundu.[kaynak belirtilmeli]
Seçmenler > Oy hakkı

Kimlerin oy kullanabileceği meselesi, seçimlerde merkezi bir konudur. Seçmenler genellikle tüm nüfusu içermez; örneğin birçok ülke reşit yaşın altındakilerin oy kullanmasını yasaklar. Tüm yargı alanları, oy kullanmak için bir asgari yaş gerektirir.
Avustralya'da, yerli halk olan Aborjinler oy kullanma hakkını ancak 1962 yılında aldı ve 2010 yılında federal hükûmet, 3 yıl veya daha uzun süre hapis cezası alan mahkûmların oy kullanma haklarını kaldırdı (bunların büyük bir bölümü Aborjin Avustralyalılardı).
Suffrage genellikle ülkenin vatandaşlarına aittir, ancak daha fazla sınırlamalar da getirilebilir.
Ancak, Avrupa Birliği'nde, rastgele bir kişi belediye seçimlerinde oy kullanabilir; belediyede yaşayıp AB vatandaşı olması yeterlidir; ikamet ettiği ülkenin vatandaşlığı gerekli değildir.
Bazı ülkelerde oy kullanmak yasalarla zorunlu tutulmaktadır. Uygun seçmenler, oy kullanmama durumunda para cezası gibi yaptırımlara tabi tutulabilir. Batı Avustralya'da, ilk kez oy kullanmama suçu işleyenler için verilen ceza 20.00 dolar para cezasıdır; suçlu önceden oy kullanmayı reddetmişse ceza 50.00 dolara yükselir.
Türkiye'de ise 1908'de İntihab-ı Mebusan seçim kanunu çıktı. Buna göre, iki dereceli, servet ve çoğunluk esası getirildi. İlk defa siyasi partiler bu seçimde mücadeleye girdi. İstiklal Savaşı sırasında ilki, (23 Nisan 1920 toplantısı için) 19 Mart 1920'de; ikincisi ise 1923'te yapılan iki seçim vardır. Servet esası kalkmış ve seçmen yaşı 18'e inmişti. 1927, 1931, 1935, 1939, 1943, 1946, 1950, 1954 ve 1957 genel seçimleri yapıldı. İlk dördü İntihab-ı Mebusan Kanununa göredir. 5 Aralık 1934'te 2598 sayılı kanunla kadınlara da seçme ve seçilme hakkı verildi. Seçmen yaşı 22 oldu. Günümüze oy kullanma yaşı 18 olarak belirlenmiştir.[kaynak belirtilmeli]
Seçmenler > Oy veren nüfus

Tarihsel olarak, seçilebilir seçmen sayısı, yani seçmen kitlesi, ayrıcalıklı erkek grupları veya aristokratlar ve bir şehrin erkekleri gibi toplulukların veya toplumların boyutu kadar küçüktü.
Kent dışındaki burjuva vatandaş haklarına sahip insan sayısının artmasıyla, vatandaş teriminin genişlemesiyle, seçmen kitlesi binlerin ötesinde sayılara ulaştı. Yüz binlerce seçmenden oluşan seçimler, Roma Cumhuriyeti'nin son on yılında ortaya çıktı; Roma dışındaki vatandaşlara 90 MÖ Lex Julia ile oy hakkı verilerek 910,000 seçmenli bir seçmen kitlesi oluşturuldu ve 70 MÖ'de tahmini maksimum %10 oy katılımıyla gerçekleşti, bu boyut olarak yalnızca Amerika Birleşik Devletleri'nin ilk seçimleriyle karşılaştırılabilir. Aynı zamanda Büyük Britanya Krallığı, 1780 yılında yaklaşık 214,000 seçmeni vardı, nüfusun yalnızca %3'ü.
Seçilenler

Temsilci demokrasi, siyasi makamlar için aday gösterme sürecini yönetmek için bir prosedür gerektirir. Birçok durumda, makam için aday gösterme, organize siyasi partilerde önseçim süreçleri aracılığıyla gerçekleşir.
Partisiz sistemler, aday gösterme konusunda partizan sistemlerden farklı olma eğilimindedir. Bir tür partisiz demokrasi olan doğrudan demokraside, uygun olan herhangi bir kişi aday gösterilebilir. Seçimler antik Atina, Roma'da ve papaların ile Kutsal Roma imparatorlarının seçimlerinde kullanılsa da, çağdaş dünyadaki seçimlerin kökenleri, 17. yüzyılda Avrupa ve Kuzey Amerika'da temsilci hükûmetin kademeli olarak ortaya çıkmasına dayanır. Bazı sistemlerde hiçbir aday gösterme yapılmazken, seçmenlerin, yargı yetkisindeki kişileri belirli bir yaş gereksinimi gibi bazı istisnalar dışında herhangi bir kişiyi seçebileceği söz konusudur. Bu tür durumlarda, seçmen üyelerinin tüm uygun kişileri tanımasının (veya hatta mümkün olmasının) gerekliliği yoktur, ancak böyle sistemler, potansiyel seçilenler arasında bazı birinci elden tanışıklığın var olabilmesi için daha büyük coğrafi seviyelerde dolaylı seçimleri içerebilir.
Seçim sistemleri

Ana madde: Seçim sistemi
Seçim sistemleri, oyları siyasi bir karara dönüştüren ayrıntılı anayasal düzenlemeler ve oy verme sistemleridir.
İlk adım, seçmenlerin oy pusulalarını atmalarıdır; bunlar basit tek tercihli oy pusulaları olabileceği gibi, çoklu tercih veya sıralı oy pusulaları gibi diğer türler de kullanılabilir. Ardından oylar toplanır, bunun için çeşitli oy sayma sistemleri kullanılabilir ve oy verme sistemi sonucu sayıya göre belirler. Çoğu sistem genellikle orantısal, çoğunlukçu veya karma olarak kategorilendirilebilir. Orantısal sistemler arasında en yaygın kullanılanlar parti listesi orantılı temsil sistemleridir; çoğunlukçu sistemler arasında ise tek adayın kazandığı ilk geçerli oyu alan (tek kazananlık çok tercihli oy) sistemler ve farklı çoğunluk oylama yöntemleri (geniş çapta kullanılan iki tur sistemi gibi) bulunur. Karma sistemler ise genellikle orantısal ve çoğunlukçu yöntemlerin öğelerini birleştirir ve bazıları tipik olarak sonuçları öncekine daha yakın (karışık üye orantılı) veya diğerine daha yakın (paralel oy kullanımı gibi) sonuçlar üretebilir.
Birçok ülkede, onay oylaması, tek aktarma oy kullanımı, anında koşullu oy kullanımı veya bir Condorcet yöntemi gibi sistemleri savunan seçim reformu hareketleri bulunmaktadır; bu yöntemler, daha önemli seçimler hala daha geleneksel sayma yöntemlerini kullanan bazı ülkelerde, daha küçük seçimlerde de popülerlik kazanmaktadır.
Açıklık ve sorumluluk genellikle demokratik bir sistemin temel taşları olarak kabul edilse de, bir oy kullanma eylemi ve bir seçmenin oy pusulasının içeriği genellikle önemli bir istisna olabilir. Gizli oy, nispeten modern bir gelişme olmasına rağmen, şimdi çoğu özgür ve adil seçimlerde kritik olarak kabul edilir çünkü baskınlığın etkinliğini sınırlar.
Kampanya

Ana madde: Siyasi kampanya
Seçimler yapıldığında, siyasetçiler ve destekçileri, kampanyalar adı verilen süreçlerde seçmenlerin oyları için doğrudan yarışarak politikaları etkilemeye çalışırlar. Bir kampanyanın destekçileri ya resmi olarak örgütlenmiş ya da gevşek bir şekilde bağlı olabilir ve sıkça kampanya reklamlarından yararlanırlar. Siyaset bilimcilerinin genellikle siyasi tahmin yöntemleri aracılığıyla seçimleri öngörmeye çalışmaları yaygındır.
En pahalı seçim kampanyası, 2012 Amerika Birleşik Devletleri başkanlık seçimine harcanan 7 milyar ABD doları ile gerçekleşti ve bunu 2014 Hindistan genel seçimine harcanan 5 milyar ABD doları izledi.