Reims'e Seyahat
Hazırlanma, içerik ve temsiller

Bu opera özel bir kutlama için Fransa Kralı X. Charles'ın Reims Katedrali'nde taç giyme töreninin kutlamak amacıyla ısmarlanmıştır. Bunun için Rossini bu eserin prömiyerinde günün Fransa'sındaki en iyi opera seslerini içerecek şekilde (3 soprano, 1 kontralto, 2 tenor, 4 bariton, 4 bas sesli) 14 solistin şarkı söylemesini gerektiren ve gayet güçlü müzikli bir eser yaratmıştı. Bu eser o günün ve modern müzik kritikleri tarafından da Rossini'nin en iyi bestesi olduğu kabul edilmektedir. Bu eserin konusu Avrupa aristokratları, yüksek rütbeli askerleri ve bir kadın şairin kralın Reims'te yapılacak taç giyme törenine seyahati gidişleri sırasında aralarında olan entrikaları ele alır. Orijinal 3 perde için hazırlanmakla beraber, genel olarak 1 perdelik opera olarak temsil edilmektedir.
İlk temsillerinden Rossini'nin bu eser için bir uvertür hazırlamadığı sanısı ortaya çıkmıştı. Çünkü bu temsillerde Rossini'nin daha önce hazırladığı Sultan II. Mehmed (Maometto secondo) (sonra "Korint Kuşatması") adlı opera eserlerindeki finaldeki dans parçaları uvertür olarak icra edilmiştir. 1928'de Milano'da Giuseppe Piccioli editörlüğü ile basılan partitür notalarında ve bunu kullanarak Kasım 1938'de Milano La Scala Operaevi'nda Richard Strauss şefliğinden yapımlanmasında bu partitür notaları kullanılmıştır. Fakat Rossini'nin notlarının ve müsveddelerinin incelenmesi sonunda gayet iyi orkestra gücü kullanan bir güzel uvertürün bestelendiği anlaşılmış; bu uvertür 1970'lerde müzikolog Janet Johnson ve Philip Gossett tarafından yeniden ortaya çıkartılmış ve 1984'te ilk defa Pesaro Festivali'nde icra edilmiştir.
Eserin uvertürsüz ilk versiyonu 19 Haziran 1825'te Paris'te İtalyan Tiyatrosu'nda temsil edilmiştir ve bu temsilde Corrina rolünü tanınmış soprano Giuditta Pasta oynamıştır. Bu orijinal yapım 4 defa tekrarlanmıştır. Rossini, sipariş için verilen parasal geliri alıp eser üzerindeki haklarını böylece sattığı için bu eserin daha fazla yapımlanmasına hiç önem vermemiştir. Bazı kritikler, bu eser için bestelediği parçaların yarısı kadarını daha sonra hazırladığı Ory Kontu (Comte d'Ory) eserinde kullandığını da belirtmektedir.
Bundan sonra 20. yüzyıla kadar temsiller tekrar edilmemiştir. Eserin partitür notaları orijinali ve müsvedde hazırlanma notaları çeşitli yerlere yayılmış ve kayboldukları kabul edilmiştir. Kasım 1938'de Milano La Scala Operaevi'nde Richard Strauss şefliğindeki yapımının eksik bir versiyon olduğu kabul edilmektedir.
1970'lerde müzikolog Janet Johnson ve Philip Gossett bu eserin partitür notalarını ve müsveddelerini yeniden toparlamış, elden geçirip ve yeni ve revize versiyon hazırlamışlardır. Bu revize modern versiyon 18 Ağustos 1984'te Pesaro'da Rossini Opera Festivalinde Cladio Abaddo şefliğinden ilk defa modern dönemde temsil edilmiştir. Bu modern versiyon diğer dünya operaevlerinde tekrar tekrar yapımlanmıştır. Bunlar arasında ABD prömiyeri St.Louis Operaevi'nde Haziran 1984'te; Londra Covent Garden Kraliyet Operaevi'de 1992'de; Ocak 2003'te Helsinki Operaevi'nde; Nisan 2003'te Polonya'da Varşova'da, 2005'te Monte Carlo'da; Viyana Devlet Operası tarafından Pesaro'da 2005'te; Cape Town Güney Afrika'da 2010'da ve Güney Amerika prömiyeri icin 2011'de Teatro Argentino, La Plata City, Arjantin yapılan temsiller sayılabilir.
Bu yeni versiyon için olayın geçtiği mekan için ilginç değişik mekanlar kullanılmıştır. Örneğin 2010/2011 sezonunda Belçika'da Vlaamse Opera, Antwerp temsilinde mekan bir jumbo jet uçağı içinde olmakta; aynı yıl Ocak 2011'de Teatro Comunale, Floransa yapımı ise modern bir lüks kaplıca otelinde geçmektedir.