stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Keban
Ekonomi

İlçenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.son yıllarda Keban baraj ve Karakaya baraj gölünde somon ve alabalık yetiştiriciliği ön plana çıkmıştır. ilçenin ekonomisine katkıda bulunmaktadır. Keban ilçesinden yurtdışına balık ihraç edilmektedir.
İlgili bağlantılar

Keban Barajı ve Hidroelektrik Santrali
Keban Barajı
Bekilli

| Bekilli |
| --- | --- |
İlçe

 Türkiye'de bulunduğu yer
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Denizli
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Muhammet Öztürk
 • Belediye başkanı: Önder Demir (CHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 254 km²
Rakım: 834 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 6.424
 • Kır: -
 • Şehir: 6.660
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 20930
İl alan kodu: 0258
İl plaka kodu: 20
Resmî site www.bekilli.gov.tr
Bekilli, Denizli'nin bir ilçesi. Üzümü, şarabı ve pekmezi ile meşhurdur. Her yıl şarap festivali düzenlenir. Dionysos antik kenti buradadır.
Tarihçe

Bekilli'de ilk yerleşmenin ne zaman olduğu tam bilinmemekle birlikte 1211 ile 1243 yılları arasında yerleşmelerin olduğuna dair kuvvetli işaretler bulunmaktadır.
Anadolu tarihine bakıldığında, Bekilli ve çevresinde sırasıyla Hititler, Frigyalılar, Lidyalılar, Romalılar, Bizanslılar, Selçuklular ve Osmanlıların hâkimiyet kurdukları görülür.
Kurtuluş Savaşı sırasında ilçenin bir bölümü Yunanlarca işgal edilmişse de Büyük Taarruz ile birlikte 31 Ağustos gecesi bölgeden çekilerek Uşak'a doğru gerilemiştir.
İlçe Osmanlılar zamanında ilk zamanlar Afyonkarahisar Sancağı'na bağlı bir köy iken, 1884 yılında İzmir iline; daha sonra da Denizli'ye bağlanmıştır. 1910 yılında bucak olarak uzun süre Çal ilçesine bağlı kalmış, 1987 tarihinde çıkartılan 3392 sayılı kanun ile de ilçe statüsüne kavuşmuştur.
İdari yapı

Bekilli'ye bağlı 15 mahalle vardır.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 12.637 | 4.632 | 8.005 |
| 2000 | 10.577 | 3.931 | 6.646 |
| 2007 | 8.691 | 3.505 | 5.186 |
| 2008 | 8.322 | 3.401 | 4.921 |
| 2009 | 8.330 | 3.481 | 4.849 |
| 2010 | 8.165 | 3.387 | 4.778 |
| 2011 | 8.027 | 3.352 | 4.675 |
| 2012 | 7.838 | 3.339 | 4.499 |
| 2013 | 7.751 | 7.751 | veri yok |
| 2014 | 7.512 | 7.512 | veri yok |
| 2015 | 7.164 | 7.164 | veri yok |
| 2016 | 7.045 | 7.045 | veri yok |
| 2017 | 6.824 | 6.824 | veri yok |
| 2018 | 7.065 | 7.065 | veri yok |
| 2019 | 6.826 | 6.826 | veri yok |
| 2020 | 6.660 | 6.660 | veri yok |
| 2021 | 6.464 | 6.464 | veri yok |
| 2022 | 6.424 | 6.424 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Çanakçı

Başlığın diğer anlamları için Çanakçı (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Çanakçı |
| --- | --- |
İlçe
 Türkiye'de yeri
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Giresun
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Samet Yaylak
 • Belediye başkanı: Tuncay Kasım (SAADET)
Yüzölçümü
 • Toplam: 282 km²
Rakım: 155 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 6.431
 • Kır: 3,828
 • Şehir: 2.394
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 28810
İl alan kodu: 0454
İl plaka kodu: 28
Resmî site Belediye  Kaymakamlık
Çanakçı, Giresun ilinin nüfus bakımından en küçük ilçesi. Giresun'un iç kesimlerinde yer alıp denize kıyısı bulunmamaktadır. Görele ilçesine bağlı bir bucakken daha sonra ilçe olmuştur. Genel yapısı ormanlıktır. Tüm Karadeniz Bölgesi gibi dağınık yerleşim görülür.
Kültür

İlçede yerel halk tarafından kullanılan ve "Kuş dili" olarak bilinen ıslık dili UNESCO tarafından Türkçe kuş dili olarak 2017 yılında UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras Listesi'ne alınmıştır.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | 17.327 | 6.264 | 11.063 |
| 2000 | 15.245 | 6.644 | 8.601 |
| 2007 | 7.257 | 1.746 | 5.511 |
| 2008 | 7.763 | 2.265 | 5.498 |
| 2009 | 7.666 | 2.050 | 5.616 |
| 2010 | 7.269 | 1.848 | 5.421 |
| 2011 | 7.312 | 1.773 | 5.539 |
| 2012 | 6.917 | 1.700 | 5.217 |
| 2013 | 6.959 | 1.819 | 5.140 |
| 2014 | 6.644 | 1.756 | 4.888 |
| 2015 | 6.270 | 1.721 | 4.549 |
| 2016 | 6.660 | 2.462 | 4.198 |
| 2017 | 6.297 | 2.263 | 4.034 |
| 2018 | 6.431 | 1.908 | 4.523 |
| 2019 | 6.232 | 2.548 | 3.684 |
| 2020 | 6.222 | 2.394 | 3.828 |
Hizan

| Hizan |
| --- | --- |
İlçe
 Türkiye'de yeri
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Bitlis
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Sait Muhammed Bilgin
Yüzölçümü
 • Toplam: 971 km²
Rakım: 1.560 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 34.186
 • Kır: 21,231
 • Şehir: 12.114
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 13600
İl alan kodu: 434
İl plaka kodu: 13
Hizan (Kürtçe: Xîzan), Bitlis ilinin bir ilçesidir.
Konumu

Doğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan Bitlis'i, güneyden Siirt, batıdan Muş, kuzeyden Ağrı illeri ve doğudan Van Gölü çevreler.
Tarihi

Bölgede ilk yerleşmeler MÖ 1000'li yıllarda Urartular ile başlamıştır. Daha sonra Pers, Roma, Bizans ve Arap devletlerinin egemenliğinde kalmış; 11. yüzyılda Selçukluların, 16. yüzyıl başlarında da Osmanlıların sınırlarına dahil olmuştur.
Günümüzde

1929'da bucak haline getirilen Hizan 16 Mart 1936 tarihinde ilçe yapılarak Bitlis iline bağlanmıştır. İlçe Bitlis ilinin ve Van Gölü'nün güneyinde sarp bir bölgede yer almaktadır. Topraklarının %90'ı dağlık olup, küçük dereler dışında önemli akarsuyu yoktur. Tipik karasal iklim hakim olan ilçede yaz mevsiminde ortalama en yüksek ısı 25, kış mevsiminde ortalama en düşük ısı -15 derece civarındadır. Bitlis merkez ilçe ve diğer ilçelere göre orman varlığı fazla olmakla birlikte, ülke genelindeki ormanlık alanlara göre orman varlığı azdır.
Nüfus

İlçe; 1 belde, 75 köy ve 11 mahalleden oluşmaktadır.
| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 8.408 | 320 | 8.088 |
1935: veri yok
| 1940 | 10.811 | 446 | 10.365 |
| 1945 | 10.728 | 563 | 10.165 |
| 1950 | 12.990 | 585 | 12.405 |
| 1955 | 14.697 | 825 | 13.872 |
| 1960 | 17.973 | 1.102 | 16.871 |
| 1965 | 20.689 | 1.215 | 19.474 |
| 1970 | 23.854 | 1.896 | 21.958 |
| 1975 | 27.628 | 2.545 | 25.083 |
| 1980 | 33.746 | 2.770 | 30.976 |
| 1985 | 38.121 | 4.026 | 34.095 |
| 1990 | 43.790 | 4.798 | 38.992 |
| 2000 | 42.953 | 11.067 | 31.886 |
| 2007 | 39.949 | 11.205 | 28.744 |
| 2008 | 40.697 | 10.258 | 30.439 |
| 2009 | 40.534 | 9.896 | 30.638 |
| 2010 | 40.526 | 10.045 | 30.481 |
| 2011 | 39.563 | 10.262 | 29.301 |
| 2012 | 38.809 | 10.841 | 27.968 |
| 2013 | 37.922 | 11.283 | 26.639 |
| 2014 | 36.663 | 11.442 | 25.221 |
| 2015 | 35.765 | 11.655 | 24.110 |
| 2016 | 34.686 | 11.557 | 23.129 |
| 2017 | 33.708 | 11.524 | 22.184 |
| 2018 | 34.186 | 12.127 | 22.059 |
| 2019 | 33.331 | 11.990 | 21.341 |
| 2020 | 33.345 | 12.114 | 21.231 |
Not: Hizan ilçesi, 1929 yılında ilçe statüsünü kaybedip merkez ilçeye bağlanmıştır ve 1936 yılında tekrar ilçe statüsü kazanmıştır. Bu nedenle 1935 nüfus verisi tabloda yer almamıştır.
Gülnar

| Gülnar |
| --- | --- |
İlçe
 İlçe sınırları haritası
Ülke: Türkiye
İl: Mersin
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Kaymakam: Yusuf Ziya Yaktı
 • Belediye başkanı: Fatih Önge (MHP)
Yüzölçümü
 • Toplam: 1669 km²
Rakım: 950 m
Nüfus (2018)
 • Toplam: 25.865
 • Kır: -
 • Şehir: 25.296
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Posta kodu: 33700
İl alan kodu: 0324
İl plaka kodu: 33
Resmî site Belediye
Gülnar, Mersin ilinin bir ilçesidir. Toros Dağlarının 950 m yüksekliğinde Taşeli Platosu'nda kurulmuştur. Akdeniz'e 32 km uzaklıktadır.
Tarihçe

Gülnar'ın geçmişi Hititler'e kadar dayanmaktadır. Sonraları bölgeye Asurlular hakim olmuşlardır. Kısa süreliğine  İran ve Mısırlılar'ın egemenliğinde kalan Gülnar, daha sonra Antik Romalılar'ın yönetimine girmiştir. Gülnar'ın bugünkü halkı, 1230 yılında Orta Asya Balkaş gölü kıyısındaki Gülnar'dan göç ederek bu çevreye yerleşen Türkmenlerdir. Anayurtlarından zorunlu olarak göç etmek zorunda kalan göçerlerin ataları, Gülnar Hatun önderliğinde büyük savaşlar ve uğraşlar vererek, Mersin (İçel) bölgesine gelerek yerleşirler. Göçerler, yerleştikleri bu yere, Orta Asya'dan geldikleri yörenin adı olan ve aynı zamanda kendilerine Orta Asya'dan gelmelerine önderlik ederek, ulusu için canını feda eden liderleri Gülnar Hatun'un ismini vererek şimdiki Gülnar kazasının yerleşimcileri ve kurucuları olmuşlardır.[kaynak belirtilmeli]
1461 yılında Gülnar, Silifke ve Mut ile birlikte Fatih Sultan Mehmet'in komutanlarından Gedik Ahmet Paşa tarafından Osmanlı yönetimine katılmıştır. 1900'lü yıllarda Adana valilik, Silifke mutasarrıflık, Gilindire (Aydıncık) ilçe, Zeyne (Sütlüce) bucak merkezi iken Gülnar, Yörüklerin alım satım yaptıkları (bir adı da Anaypazarı olan) bir köydür. Gilindire'den (Aydıncık'tan) yaz aylarında Gülnar yaylasına çıkan ilçe yöneticileri, Gülnar'ın ilçe olmasını istediler. 3 Haziran 1916 tarihinde yapılan bir törenle Gülnar, resmen ilçe olmuştur.[kaynak belirtilmeli]
Coğrafi yapı

Gülnar; doğuda Silifke, batıda Anamur ve Bozyazı, kuzeyde Mut, kuzeybatıda Karaman, güneyde Aydıncık ilçesi ile çevrilidir. Gülnar Akdeniz'e kıyısı olan bir ilçedir. Mersin'in güneybatısında Mersin merkeze 150 km uzaklıkta, Taşeli Platosu üzerinde yer alır.[kaynak belirtilmeli]
Nüfus

| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
| --- | --- | --- | --- |
| 1927 | 19.455 | 640 | 18.815 |
| 1935 | 23.034 | 1.029 | 22.005 |
| 1940 | 23.538 | 1.280 | 22.258 |
| 1945 | 25.409 | 1.228 | 24.181 |
| 1950 | 28.730 | 2.807 | 25.923 |
| 1955 | 29.732 | 3.100 | 26.632 |
| 1960 | 32.692 | 3.920 | 28.772 |
| 1965 | 36.373 | 4.983 | 31.390 |
| 1970 | 36.570 | 5.072 | 31.498 |
| 1975 | 41.945 | 6.344 | 35.601 |
| 1980 | 42.668 | 6.837 | 35.831 |
| 1985 | 44.897 | 7.511 | 37.386 |
| 1990 | 33.714 | 7.550 | 26.164 |
| 2000 | 38.292 | 10.503 | 27.789 |
| 2007 | 33.785 | 11.021 | 22.764 |
| 2008 | 30.304 | 8.826 | 21.478 |
| 2009 | 30.441 | 8.357 | 22.084 |
| 2010 | 28.551 | 8.078 | 20.473 |
| 2011 | 27.450 | 7.841 | 19.609 |
| 2012 | 26.433 | 7.504 | 18.929 |
| 2013 | 26.451 | 26.451 | veri yok |
| 2014 | 26.029 | 26.029 | veri yok |
| 2015 | 25.452 | 25.452 | veri yok |
| 2016 | 25.300 | 25.300 | veri yok |
| 2017 | 24.848 | 24.848 | veri yok |
| 2018 | 25.865 | 25.865 | veri yok |
| 2019 | 25.420 | 25.420 | veri yok |
| 2020 | 25.296 | 25.296 | veri yok |
Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.
Eğitim ve sağlık

Okuryazar oranı %97'dir. İlçe merkezinde Mersin Üniversitesi'ne bağlı meslek yüksek okulu, genel lise, Anadolu lisesi, imam hatip lisesi, çok programlı lise ve ticaret lisesi, pratik kız sanat okulu; Sütlüce kasabasında 1 çok programlı lise, 3 ilköğretim okulu; diğer köy ve kasabalarda ise toplam 25 ilköğretim okulu bulunmaktadır. Bu okullarda toplam 1454 öğrenci ve 271 öğretmen ile eğitim ve öğretim hizmetleri verilmektedir.
İlçe merkezinde 1 devlet hastanesi, 1 sağlık ocağı ve ona bağlı 8 sağlık evi ile; köy ve kasabalarda, 8 sağlık ocağı ve 4 sağlık evi ile bulunmaktadır
Ekonomi

Yüzölçümü 166.900 hektar olan ilçede, tarım alanı 35.110 hektardır. Orman ve fundalık alan 84.809 hektar, çayır ve mera alanı 130 hektar, tarım dışı arazi 46.851 hektardır. Tarıma elverişli olan arazide tarla tarımı, bağcılık, meyvecilik ve sebzecilik yapılmaktadır. Dağlık bölgelerde tahıllardan buğday ve nohut ekilir; bağcılık da önemli bir geçim kaynağıdır. Son yıllarda elma, armut ve şeftali de yetiştirilmektedir. Sulak alanlarda turfanda sebzecilik ve seracılık yapılmaktadır. Gülnar halkı geçimini çoğunlukla tarımdan sağlar. Köylerde "ıstar" ve "çulhalık" denilen dokuma tezgâhlarında, yöreye özgü halı, kilim, çul, çuval, heybe, bez gibi çeşitli dokumalar imal edilir (dokunur).
Dizüstü bilgisayar

2016 model bir MacBook Pro
Huawei MateBook
Dizüstü bilgisayar ya da laptop, taşınabilir türden, genellikle ekran ve klavye olmak üzere iki parçadan oluşan kişisel bilgisayarlardır. Bir dizüstü bilgisayar bir masaüstü bilgisayarın klavye, fare ve ekran gibi bileşenlerini tek bir parçada toplar. Dizüstü bilgisayarlar bir AC bağdaştırıcıdan gücünü alır ve şarj edilebilir bir batarya ile güç kaynağından uzakta da kullanılabilir. Dizüstü bilgisayarlar küçük ve taşınabilir olmaları açısından avantajlıdır.
Dizüstü bilgisayarlar, bilgisayar monitörü, bilgisayar hoparlörü, klavye, veri kayıt ortamı dahil olmak üzere bir masaüstü bilgisayarın tüm giriş/çıkış bileşenlerini ve özelliklerini bir araya getirir. Bazen bir optik disk sürücüsü, çevresel cihaz, işaretleme aygıtları (dokunmatik yüzey veya Pointing Stick gibi), işletim sistemi, işlemci ve bellek ile tek bir ünitededir. Modern dizüstü bilgisayarların çoğunda tümleşik webcam ve yerleşik mikrofonlar bulunurken, bazılarında dokunmatik ekran da bulunur. Dizüstü bilgisayarlar, dahili bir pilden veya bir AC adaptöründen gelen harici bir şebeke elektriği güç kaynağından güç alabilir. İşlemci hızı ve bellek kapasitesi gibi donanım özellikleri, farklı türler, modeller ve fiyat noktaları arasında önemli ölçüde farklılık gösterir.
Tasarım öğeleri, form faktörü ve yapı, kullanım amacına bağlı olarak modeller arasında önemli ölçüde farklılık gösterebilir. Özel dizüstü bilgisayar modellerine örnek olarak, inşaat veya askeri uygulamalarda kullanım için sağlam dizüstü bilgisayarlar, ayrıca Çocuk Başına Bir Dizüstü Bilgisayar (OLPC) organizasyonunun ürettiği düşük üretim maliyetli dizüstü bilgisayarlar vardır. Daha sonra modern dizüstü bilgisayarlara dönüşen taşınabilir bilgisayarlar, başlangıçta çoğunlukla askeriye, muhasebeciler veya seyahat eden satış temsilcileri gibi özel alan uygulamaları için küçük bir niş pazar olarak kabul edildi. Taşınabilir bilgisayarlar modern dizüstü bilgisayarlara dönüştükçe, çeşitli amaçlar için yaygın olarak kullanılmaya başlandı.
Geçmiş

İlk portatif DOS bilgisayarını 1985'te Siemens Nixdorf üretmiştir. Homecomputer, yani ev bilgisayarı sınıfında ilk portatif bilgisayar ise Commodore 64 SX olarak 1984'te piyasaya sürüldü.
Dizüstü bilgisayarlar günümüz dünyasının en çok gelişen ve en çok ilgi gören teknoloji aygıtlarından biri olmuştur. İlk dizüstü bilgisayarı üreten şirketler Sony ve Compaq'tır. Masaüstü tabir edilen klasik ev ve iş bilgisayarlarına seçenek olarak geliştirilen dizüstü bilgisayarların yapılmasındaki temel amaç taşınabilir kullanım sağlamaktır. İlk olarak laptop (dizüstü bilgisayar) terimi 1983 yılında NEC UltraLite ve Compaq LTE model bilgisayarlar için kullanılmıştır. Laptop (dizüstü bilgisayar) sözcük anlamı olarak İngilizce (diz-üstü) sözcüklerinden türetilmiştir ve adında da taşınabilirlik birinci sırada yer almıştır. Ancak daha sonra laptop bilgisayarların kullanımının yaygınlaşmasıyla, sağlık örgütlerinin ve bilim çevrelerinin dikkati bu dala daha fazla yoğunlaşmıştır. Bulunan bulgularda dizüstü bilgisayarlar ilk defa düş kırıklığına uğratmış ve dizüstünde kullanımlarının sağlık açısından uygun olmadığı bulunmuştur.
Aslında bu bulgu 'dizüstü' dünyasına yeni bir ad konması anlamına geliyordu. Bu zamandan sonra birçok dizüstü bilgisayar üreticisi bu bilgisayarları defter (notebook) bilgisayar adı altında satmaya başlamıştır. Bugün Avrupa ve Amerika'da geniş bir ölçüde kullanıma ev sahipliği eden isim de, defter bilgisayarlarıdır.
Dizüstü bilgisayarlar ilk çıktıkları zaman büyük ilgi görmesine rağmen hızlı bir şekilde yaygınlaşamamış önce iş dünyasına ve iş adamlarına hizmet etmiş daha sonra da üretim maliyetlerinin ucuzlamasıyla ev kullanıcılarına ulaşmıştır. İlk başta tasarım amaçlarının başında klasik defter yerini tutup not tutturmaya yarayan bir aracı olarak görülse de 2000'li yıllarda bu düşünce değişip daha performanslı notebook ürünlerinin satışa sunulmasına başlanmıştır. Günümüzde dizüstü bilgisayarlar, en önemli rakipleri masaüstü bilgisayarlarla yarışır ölçüye gelmiş hatta bu yarışı bir adım önde götürmeye başlamışlardır.[kaynak belirtilmeli]
Performans başarımı

Günümüz laptopları tasarımları gereği kendi çalışma prensiplerine uygun donanımlar yardımıyla donatılmalılardır. Bu nedenle sıradan bir masaüstü bilgisayarı için üretilmiş dahili bir donanım parçası notebook ile kullanım için uygun değildir. Laptoplar için ekran kartları büyük ölçüde pazar lideri olan dünyanın iki büyük ekran kartı şirketi NVidia ve ATI tarafından sağlanmaktadır. Laptopların performanslarını belirleyen diğer ölçüt ise bellek sistemleridir. Günümüzde laptop mimarisinin temel unsuru işlemciler ise büyük ölçüde AMD ve Intel tarafından sağlanmaktadır.
Türler

Günümüzde dizüstü bilgisayarlar genel anlamda 4 grupta toplanabilir. Laptoplar(17"+), Notebooklar(13"-17"), Minibook ve Netbooklar(13"-), 2'si 1 arada PC, Subnotebook ve Ultrabooklar. Performans olarak da Laptoplar, Notebooklar ve Ultrabooklar ön plana çıkmakta olup çok çekirdekli işlemci kullanırken diğerleri atom teknolojisini kullanmaktadır.
Geçmişte daha küçük ve daha büyük dizüstü bilgisayarlar için bir dizi pazarlama kategorisi vardı. Bunlar arasında "subnotebook" modelleri, düşük maliyetli netbook'lar,ultra taşınabilir bilgisayar ve masaüstü yedek bilgisayar (DTR) bulunuyordu.
Donanım

Ana madde: Bilgisayar donanımı
Dizüstü bilgisayarların temel bileşenleri, masaüstü benzerleriyle aynı şekilde çalışır. Genel olarak, dizüstü bilgisayar üreticileri maliyeti düşürmek ve üretimi kolaylaştırmak amacıyla RAM ve sabit diskin değiştirilmesi izin verirken diğer parçaların değiştirilmesini anakarta direk montajlayarak engellemiştir. Bu kısıtlama, dizüstü bilgisayarlar ve masaüstü bilgisayarlar arasındaki en büyük farklardan biridir. Çünkü masaüstü bilgisayarlarda kullanılan büyük kasalar, anakartlar, sabit diskler, ses kartı, RAM ve diğer bileşenlerin eklenebileceği şekilde tasarlanmıştır.
Donanım > Ekran

Dahili olarak, bir ekran genellikle bir LCD paneldir, ancak bazen OLED'ler kullanılır. Bunlar, LVDS veya gömülü DisplayPort protokolünü kullanarak dizüstü bilgisayara arayüz sağlar.
Donanım > Çözünürlük

Daha yüksek çözünürlüklü bir ekrana sahip olmak, aynı anda ekrana daha fazla öğenin sığmasını sağlayarak kullanıcının çoklu görev yeteneğini geliştirir. 2012 yılında Retina ekranlı MacBook Pro'nun piyasaya sürülmesinden bu yana, "HiDPI" (veya yüksek piksel hassasiyeti) ekranların kullanılabilirliğinde bir artış oldu. Çoğu dizüstü bilgisayara harici ekranlar bağlanabilir ve Mini DisplayPort'lu modeller üç adede kadar işleyebilir.
Donanım > Yenileme oranları ve 3D

120 Hz yenileme hızı ve aktif shutter 3D sistemine sahip bir ekrana sahip olan en eski dizüstü bilgisayarlar 2011 yılında Dell (M17x) ve Samsung (700G7A) tarafından piyasaya sürüldü.
Donanım > Merkezi işlem birimi

Bir dizüstü bilgisayarın merkezî işlem birimi (CPU), gelişmiş güç tasarrufu özelliklerine sahiptir ve yalnızca masaüstü kullanımı için tasarlanandan daha az ısı üretir. Hem Intel, hem AMD hem de diğer üreticiler tarafından sağlanan dizüstü bilgisayarlar için tasarlanmış çok çeşitli dizüstü bilgisayar işlemcisi türleri bulunmaktadır. Motorola ve IBM, x86 olmayan mimarilerde, eski PowerPC tabanlı Apple dizüstü bilgisayarları (iBook ve PowerBook) için çipler üretti.
Donanım > Grafik işleme birimi

Çoğu dizüstü bilgisayarda, güç ve alandan tasarruf etmek için CPU'ya bir grafik işlemci birimi (GPU) entegre edilmiştir. Bu, Intel tarafından 2010 yılında Core i-serisi mobil işlemcilerle ve AMD tarafından benzer hızlandırılmış işlem birimi (APU) ile tanıtıldı. Bundan önce, düşük kaliteli makineler, sistem yonga setine entegre grafik işlemcileri kullanma eğilimindeydi.
Donanım > Hafıza

2000 yılından bu yana, çoğu dizüstü bilgisayar SO-DIMM RAM kullanıyor, ancak 2021 itibarıyla artan sayıda model anakarta lehimli bellek kullanıyor. 2000'den önce çoğu dizüstü bilgisayar, bellekleri yükseltilebilirse özel bellek modülleri kullanıyordu.
2021 itibarıyla, 8 GB RAM en yaygın olanıdır ve alt seviye modellerde ara sıra 4 GB bulunur. Üst düzey dizüstü bilgisayarlar 16 GB veya daha fazla RAM ile gelebilir.
Donanım > Dahili depolama

İlk dizüstü bilgisayarlar depolama için en sık disket kullanıyordu, ancak birkaçı RAM diskleri veya bant kullanıyordu, 1980'lerin sonunda sabit disk sürücüleri standart depolama biçimi haline geldi.
1990 - 2009 yıllarında, neredeyse tüm dizüstü bilgisayarlarda depolama için genellikle bir sabit disk sürücüsü (HDD) vardı. O zamandan beri, katı hâl sürücüsü (SSD), bazı ucuz tüketici modelleri dışında tüm sabit sürücülerin yerini yavaş yavaş almaya başladı. Başlangıçta, 2000'lerin sonlarında SSD'ler HDD'lerden önemli ölçüde daha pahalıydı, ancak 2021'den itibaren daha küçük kapasiteli (1 terabaytın altında) sürücülerin fiyatları birbirine yaklaştı.
Bazı kompakt dizüstü bilgisayarlar daha da küçük 1,8 inç HDD'leri ve çok az sayıda kullanılan 1" Microdrive sürücüleri destekler. Bazı SSD'ler, bir dizüstü bilgisayarın sabit diskinin boyutuna, şekline uyacak şekilde üretilmiştir, ancak giderek daha küçük mSATA veya M2 ssd kartlarıyla değiştirilmektedir. Bağlantı için daha yeni ve çok daha hızlı NVM Express standardını kullanan SSD'ler yalnızca kart olarak mevcuttur.
RAID teknolojisini destekleyen çeşitli harici HDD'ler veya ağa bağlı depolama sunucuları, USB, FireWire, eSATA veya Thunderbolt gibi arabirimler üzerinden hemen hemen her dizüstü bilgisayara bağlanabilir. Birçok dizüstü bilgisayarda ayrıca bir kart okuyucu bulunur. Bu, tipik olarak SD kart veya microSD kartlar olan dijital fotoğraf makinesi için bellek kartı kullanımına izin verir.
Donanım > Çıkarılabilir medya sürücüsü

CD-ROM'ları, kompakt diskleri (Compact Disc), DVD'leri ve bazı durumlarda Blu-ray diskleri (BD) oynatabilen optik disk sürücüsü, 1990'ların ortaları ile 2010'ların başları arasında tam boyutlu modellerde neredeyse evrenseldi.
Donanım > Girişler

Metin, veri ve diğer komutları (örneğin, işlev tuşu) girmek için bir alfasayısal klavye kullanılır. İmlecin ekrandaki konumunu kontrol etmek için dokunmatik yüzey (izleme dörtgeni), işaret çubuğu veya her ikisi kullanılır.
Harici bir klavye ve fare, bir USB bağlantı noktası kullanılarak veya Bluetooth ve benzeri bir teknoloji aracılığıyla kablosuz olarak bağlanabilir. Bazı dizüstü bilgisayarlarda, isteğe bağlı veya standart olarak sunulan çoklu multi-touch dokunmatik ekranlar bulunur. Çoğu dizüstü bilgisayarda web kamerası ve mikrofon bulunur. Webinar veya videotelefon yazılımı aracılığıyla diğer kişilerle hem hareketli görüntüler hem de sesle iletişim kurmak için kullanılabilir.
Donanım > Giriş/çıkış (G/Ç) bağlantı noktaları

Tipik bir dizüstü bilgisayarda birkaç USB portu vardır. USB-C yerine yalnızca eski USB konektörlerini kullanırlarsa, genellikle harici bir monitör bağlantı noktasına (VGA, DVI, HDMI veya Mini DisplayPort) sahip olurlar. 2000'li yılların sonuna kadar yaygın olmasına rağmen, Ethernet ağ bağlantı noktası, Wi-Fi gibi kablosuz ağların yaygın kullanımı nedeniyle modern dizüstü bilgisayarlarda nadiren bulunur. PS/2 klavye/fare bağlantı noktası, seri bağlantı noktası, paralel bağlantı noktası veya FireWire gibi eski bağlantı noktaları bazı modellerde sağlanır, ancak bunlar giderek daha nadir hale gelir. Apple sistemlerinde ve bir başka dizüstü bilgisayarda Thunderbolt bağlantı noktaları da vardır, ancak Thunderbolt 3, USB-C kullanır.
Donanım > Genişleme kartları

Geçmişte, genişletme için bilgisayar kartı (eski adıyla PCMCIA) veya ExpressCard yuvası, dizüstü bilgisayar açıkken bile işlevsellik eklemeye ve çıkarmaya izin verirdi. USB 3.0'ın piyasaya sürülmesinden bu yana bunlar giderek daha nadir hale geliyor. Ethernet, Wi-Fi veya kablosuz hücresel modem gibi bazı dahili alt sistemler, değiştirilebilir dahili genişletme kartları olarak uygulanabilir. Bu tür kartlar için temel standart Pci-e'dir.
Donanım > Pil ve güç kaynağı

1990'ların sonlarından bu yana, dizüstü bilgisayarlar tipik olarak lityum iyon pil veya lityum polimer piller kullandılar. Bunlar 1990'larda tipik olarak kullanılan eski nikel-metal hidrit pil ve en eski dizüstü bilgisayarların çoğunda kullanılan nikel-kadmiyum pillerin yerini aldı. En eski dizüstü bilgisayarlardan birkaçı, şarj edilemeyen piller veya kurşun asit piller kullanıyordu.
Dizüstü bilgisayarın pili, harici bir güç kaynağı kullanılarak şarj edilir. 2016 dönemi dizüstü bilgisayarlarının çoğu, yerleşik bir pil yönetim sistemine (BMS) sahip şarj edilebilir bir pil takımı olan akıllı pil kullanır.