Lübnan cumhurbaşkanı
Makam > Rol ve sorumluluklar

Anayasada belirtildiği gibi, cumhurbaşkanı Lübnan Silahlı Kuvvetleri ve güvenlik güçlerinin başkomutanıdır; başbakanı ve kabineyi atayabilir ve görevden alabilir; parlamento tarafından kabul edilen yasaları onaylar veya veto edebilir ve parlamentoyu feshedebilir. Ayrıca, kararname ile “acil durum” mevzuatı da çıkarabilir. Ancak pratikte, Lübnan bir parlamenter cumhuriyet olduğundan, devlet başkanı esasen yedek güçlerin deposudur ve makam büyük ölçüde sembolik ve törenseldir. Bununla birlikte, cumhurbaşkanı genel olarak yürütmenin en önemli üyesi olmaya devam etmektedir. Özellikle kabinenin yetkilerindeki artışla birlikte, Taif döneminde cumhurbaşkanlığının yetkileri bir şekilde yumuşatılmasına rağmen, bu reformlar cumhurbaşkanının gücünü önemli ölçüde değiştirmedi. Çünkü hala başbakanı ve kabineyi aday gösterebilecek ve görevden alabilecek tek kişi devlet başkanıdır.
Cumhurbaşkanının başlıca sorumlulukları (Taif'ten sonra) şunları içerir:
Başbakan'ı (Sünni Müslüman) bağımsız olarak atayan kararnameyi yayınlar.
Hükûmeti (yani kabineyi) oluşturan kararnameyi başbakanın imzasıyla yayınlar. Hükûmetin daha sonra aktif hale gelebilmesi için parlamento tarafından güvenoyu (%51) alması gerekir.
Başbakanı kovar (istediği zaman onay gerekmez). Bu otomatik olarak tüm hükûmeti, yani tüm bakanları kovar.
Bireysel bir bakanı görevden alır. Kabinenin 2/3'ünün onayını ve başbakanın imzasını gerektirir. İlk hükûmeti oluşturan bakanların 1/3'ünden fazlası görevden alınır/istifa edilirse, hükûmetin tamamı istifa etmiş sayılır.
Yasayı onaylar ve ilan eder.
Belirli bir bakanlık(lar)la ilgili kararnameleri imzalar.
Uluslararası anlaşmaları müzakere eder ve onaylar. Tüm anlaşmalar, yürürlüğe girmeden önce kabinenin 2/3'ü tarafından onaylanmalı ve başbakan tarafından imzalanmalıdır. Her yeni yılda iptal edilemeyecek harcamaları içeren anlaşmaların da parlamento tarafından onaylanması gerekir (%51).
Parlamentoyu dağıtır. Karar, başbakan tarafından imzalanmış olmalı ve kabinenin 2/3 onayı gerekir.
Parlamentonun onayı olmadan "acil durum kararnamelerini" geçirir (madde 58). Bakanların salt çoğunluğunu gerektirir. OHAL kararnamelerini meclis onayı olmadan geçirmek için meclisin, daha önce başkan tarafından acil olarak ilan edilen bir yasa tasarısı üzerinde herhangi bir işlem yapmadan 40 gün geçirmesi gerekir.
Taif'ten önce, cumhurbaşkanının net bir fikir birliği/çoğunluk yerine sadece bakanlarının "olumlu tavsiyesine" ihtiyacı vardı. Bununla birlikte, devlet başkanın "sembolik bir rol" olduğu veya bakanlarının iradesine önemli ölçüde tabi olduğu görünse de anayasal olarak öyle değil. Cumhurbaşkanı, istediği zaman tüm hükûmeti görevden alma hakkını saklı tutar ve hâlâ her bakanı aday gösteren kişidir - böylece, hepsinin kendisi için uygun olmasını etkin bir şekilde sağlar. Uygulamada başkanlık makamı zayıflatılmıştır çünkü: a) Parlamentoda partilerin ve blokların net çoğunluğunun olmaması, b) "uzlaşılmış" cumhurbaşkanının seçilmesi (genel olarak zayıf veya farklı anlamına gelir[kaynak belirtilmeli]) ve c) bölünmüş kabinelerin oluşumu. Başkanın algılanan zayıflığı bu nedenle anayasal meselelerden ziyade siyasi meselelerden kaynaklanmaktadır.