stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Natüralizm
Felsefe > Türleri

Natüralizm iki farklı felsefî görüşte incelenir:
Yöntemsel natüralizm, bilim insanlarından, içinde bulunduğumuz dünya hakkında, gözlemleyebileceğimiz, test edebileceğimiz, tekrar edebileceğimiz ve doğrulayabileceğimiz açıklamalar talep eder. Epistemoloji üzerine yoğunlaşır: "Dünya üzerinde güvenilir bilgiyi edinmenin yöntemleri nelerdir?". Metafizik ve dini inançtan bağımsız, özellikle "bilgi" edinmenin pratik yöntemleriyle ilgili epistemolojik bir bakış açısıdır. Buna göre varsayımların doğal neden ve olaylara göre açıklanıp test edilmesi gerekir. Gözlemlenebilir eylemlerin açıklamaları yalnızca doğal nedenlerle ilişkilendirildikleri sürece pratik ve faydalı olur (mesela "kesin işleyişler" buna örnektir, ama "şüpheli mucizeler" değil). Yöntemsel natüralizm modern bilimin temel prensibidir. Bazı filozoflar bu düşünceyi daha da genişleterek yöntemsel natüralizmin felsefenin de temel prensibi olduğunu söylemişlerdir. Bu bakış açısına göre bilim ve felsefe bir bütündür. W.V. Quine, George Santayana ve diğer bazı filozoflar da bu düşünceyi desteklemişlerdir.
Metafizik natüralizm, (veya ontolojik natüralizm veya felsefi natüralizm) ontoloji üzerine yoğunlaşır: Bu bakış açısı daha çok varoluş ile alakalıdır: var olan nedir ve var olmayan nedir? Natüralizm "tabiat vardır ve bütün temel doğrular tabiatın doğrularıdır." metafiziki pozisyonuna sahiptir.
Felsefe > Tarihçe

Felsefi natüralizme ait ilk düşünce ve varsayımlara Sokrates'ten önceki İyonya'lı filozofların eserlerinde rastlanır.
Bilimin babası kabul edilen Miletli Thales tabiat olaylarını doğaüstü nedenlere girmeksizin açıklayan ilk filozoflardandır. Bu erken dönem filozofları natüralizmin temellerini atan deneysel araştırma prensiplerine katkıda bulundular.
Orta Çağ'ın sonlarına doğru olayları doğal nedenlere bağlamak hristiyan filozofların tipik özelliği haline geldi. Skolastik düşünürler ise bir taraftan yaratıcının olaylara doğrudan müdahalesi ihtimaline kapıyı açık bırakmalarına rağmen bir taraftan da tabiat olaylarının arkasında bilimsel açıklamalar aramaktansa mucize arayışlarına giren çağdaşlarını hakir görmeye başladılar.
17. yüzyıl felsefesinde Descartes'ın "Cogito ergo sum" düşüncesiyle ulaştığı "Tanrı" idesi, Descartes'ın idealist bir filozof olarak da isimlendirilmesine sebep olmuştur. İşte Descartes'ın bu idealizmine karşı, naturalist bir bakışla Thomas Hobbes çıkmıştır. Dolayısıyla 17. yy'da naturalizmin temsilcisi olmuştur.
Sanat

Görsel sanatlarda Doğalcılık, doğanın olduğu gibi betimlenmesi biçiminde ortaya çıktı. Gerçekte ilk Doğalcı yapıtları, Eski Yunanistan'da, klasik dönem sanatçılarının verdiği söylenebilir. Rönesans sanatçıları, bir bakıma bu anlayışı yeniden canlandırdılar. 17. yüzyılda yaşayan Doğalcı ressamlar doğayı, güzelliği ve çirkinliğiyle olduğu gibi yansıtmakta birleşiyorlardı. Doğalcı terimi de ilk kez bu yüzyılda kullanıldı.
İngiliz manzara ressamı John Constable, 1830'larda doğanın tüm yönleriyle, olduğu gibi betimlenmesi gerektiğini savundu. Constable'ın etkisinde kalan Fransız Barbizon ressamları, yeni Avrupa Doğalcılık'ının manzara resmindeki temsilcileriydi. Bu yıllarda Jean-Baptiste Camille Corot, Alfred Sisley, Camille Pissarro ve Claude Monet de Doğalcı yapıtlar verdiler. 19. yüzyılın sonuna doğru Doğalcılık Alman ressamları üzerinde de etkisini gösterdi. ABD'de ise Doğalcılık 19. yüzyılda, Gerçekçilik'le iç içe gelişti.
Edebiyat

Edebiyatta Doğalcılık, 19. yüzyılın ikinci yarısında Fransa'da doğdu. Bu akımın kuramsal temellerini Fransız Hippolyte Taine'in oluşturdu. Taine'in düşüncelerinden etkilenen Goncourt Kardeşler, ilk Doğalcı roman olan Germinie Lacerteux‘u (1864) yazdılar. Ama edebiyatta Doğalcılık asıl anlatımını, Emile Zola'nın Le Roman expérimental (1880; "Deneysel Roman") adlı deneme yazılarında buldu. Goncourt Kardeşler'den etkilenen Zola'ya göre romancı, olguları yalnızca saptayarak yazmakla yetinen bir gözlemci değil, roman kişilerinin iç dünyalarını, duygusal ve toplumsal olguları bir dizi deneyden geçiren bir deneycidir. Doğalcılık'ın öngördüğü yöntemlere Zola kadar sıkı sıkıya bağlı kalmış çok az yazar vardır. Ama bir süre sonra, ünlü öykücü Guy de Maupassant, romancı Joris-Karl Huysmans, Alman oyun yazarı Gerhart Hauptmann, Portekizli romancı José Maria Eça de Queirós bu akımdan etkilenerek yazmışlardır.
Doğalcı yazarlar, nesnel gerçekleri yazdılar ve idealleştirmeye karşı çıktılar. Yaşamın acımasız ve kaba yanlarını da yansıttılar. Kalıtıma ilişkin görüşlerinin etkisiyle, güçlü tutkuların pençesinde kıvranan basit tipleri ele alarak işlediler. Doğalcı yazarlar, çevrenin birey üzerinde ezici bir etkisi olduğuna inanıyorlardı. Bundan dolayı yapıtlarında, iç karartıcı mekânları, gecekondu semtlerini ve yeraltı dünyasını bir belgesel diliyle işlediler.
Avrupa edebiyatında Doğalcılık'ın etkileri zayıflamaya başladığı bir dönemde ABD'de, Stephen Crane, Frank Norris ve Jack London bu anlayışla yazdılar. Theodore Dreiser, ABD'de Doğalcılık'ı doruğa ulaştırdı. James T. Farrell'ın Studs Lonigan (1932-35) başlıklı üçlemesi son Doğalcı yapıtlar oldu.
Türk edebiyatına Doğalcılık, deneye dayalı bilimlerin ateşli savunucusu Beşir Fuad’ın etkisiyle girdi. Beşir Fuad roman ya da öykü yazarı değildi, ama bazı yapıtlarında Doğalcılığın temel ilke ve yöntemlerini savunarak dönemin romancı ve öykücülerini etkiledi. Türk edebiyatının ilk Doğalcı romanı, 1891'de Ahmed Midhat Efendi’nin yazdığı Müşahedat‘tır ("Gözlemler"). Bu akımın Türk edebiyatındaki ilk önemli temsilcisi ise Hüseyin Rahmi Gürpınar’dır. Gürpınar Doğalcılık'a, Mürebbiye (1899) adlı romanında kahramanlardan birinin ağzından bu akımın ne olduğunu anlatacak kadar önem vermiştir. Ben Deli miyim? (1925) adlı romanı müstehcen bulunarak dava açılınca yazar, "gerçek öykücülük, tüm bilimleri, fenleri kapsayan, her kötülüğü, her hastalığı, her gizli fesadı, yarayı aydınlığa çıkaran yüce bir güçtür" diyerek duruşmada kendisini ve Doğalcılık anlayışını savunmuştur.
Doğalcılık, kısa ömürlü bir akım olmakla birlikte Gerçekçiliğin zenginleşmesini, yeni konuların bulunmasını, biçime öncelik tanımayan ve yaşama yakın olan bir anlatımın gelişmesini sağladı.
Birleşmiş Milletler Genel Sekreterliği

|   Birleşmiş Milletler Genel Sekreterliği   أمين عام الأمم المتحدة (Arapça)联合国秘书长 (Çince) Secrétaire général des Nations unies (Fransızca)Secretary-General of the United Nations (İngilizce) Генеральный секретарь ООН (Rusça) Secretaría General de Naciones Unidas (İspanyolca)   |
| --- | --- |
Birleşmiş Milletler Amblemi
Birleşmiş Milletler Bayrağı
Görevdeki  António Guterres 1 Ocak 2017 tarihinden beri
Birleşmiş Milletler Birleşmiş Milletler Sekreterliği
Resmî ikamet: Sutton Place, New York, ABD
Görev süresi: Beş yıl (yenilenebilir)
Oluşum: 26 Ekim 1945
Açılışı yapan: Gladwyn Jebb (vekaleten) Trygve Lie
Vekil: BM Genel Sekreter Yardımcısı
Websitesi: un.org/sg
Birleşmiş Milletler Genel Sekreterliği, Birleşmiş Milletler'in (BM) ana idari organı. Örgütün en önemli organlarından Birleşmiş Milletler Sekreterliği Genel Sekreterliğe bağlıdır. 1 Ocak 2017'den beri BM Genel Sekreterliği görevini António Guterres yürütmektedir.
Görev süresi beş yıl olan Genel Sekreter'in ataması Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin tavsiyesi doğrultusunda yapılır. Beş yıllık süre uzatılabilir.
Birleşmiş Milletler Genel Sekreterleri

| # | Resim | Genel Sekreter | Görev tarihleri | Ülke | Ayrılma nedeni |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| - |  | Gladwyn Jebb | 24 Ekim 1945 –  1 Şubat 1946 |  Birleşik Krallık |  |
| 1 |  | Trygve Lie | 1 Şubat 1946 –  10 Kasım 1952 |  Norveç | İstifa |
| 2 |  | Dag Hammarskjöld | 10 Nisan 1953 –  18 Eylül 1961 |  İsveç | Vefat |
| 3 |  | U Thant | 30 Kasım 1961 –  31 Aralık 1971 |  Myanmar | Görev süresi doldu. |
| 4 |  | Kurt Waldheim | 1 Ocak 1972 –  31 Aralık 1981 |  Avusturya | Çin görev süresinin uzatılmasını veto etti. |
| 5 |  | Javier Pérez de Cuéllar | 1 Ocak 1982 –  31 Aralık 1991 |  Peru | Görev süresi doldu. |
| 6 |  | Boutros Boutros-Ghali | 1 Ocak 1992 –  31 Aralık 1996 |  Mısır | ABD ikinci dönem için adaylığını veto etti. |
| 7 |  | Kofi Annan | 1 Ocak 1997 –   31 Aralık 2006 |  Gana | Görev süresi doldu. |
| 8 |  | Ban Ki-moon | 1 Ocak 2007 –   31 Aralık 2016  |  Güney Kore | Görev süresi doldu. |
| 9 |  | Antonio Guterres | 1 Ocak 2017 – |  Portekiz |  |
UNICEF

| --- | --- |

Kısaltması: UNICEF
Kuruluşu: 11 Aralık 1946
Türü: Fon
Yasal durumu: Etkin
Merkezi: New York, ABD
Başkanı:  Henrietta H. Fore
Ana kuruluşu: Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Birleşmiş Milletler Ekonomik ve Sosyal Konseyi
Websitesi: Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu
UNICEF veya resmi adıyla Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu (eski adı Birleşmiş Milletler Uluslararası Çocuklara Acil Yardım Fonu), dünya genelinde çocuklara insani ve gelişimsel yardım sağlamaktan sorumlu bir Birleşmiş Milletler kuruluşudur. UNICEF'in faaliyetleri arasında aşılama ve hastalık önleme, HIV'li çocuklar ve anneler için tedavi yönetimi, çocukluk ve anne beslenmesini iyileştirme, sağlık koşullarını iyileştirme, eğitimi teşvik etme ve felaketlere müdahale için acil yardım sağlama yer alır.
UNICEF, 11 Aralık 1946'da BM Rehabilitasyon İdaresi tarafından İkinci Dünya Savaşı'ndan etkilenen çocuklara ve annelere acil yardım sağlamak için New York'ta oluşturulan Birleşmiş Milletler Uluslararası Çocuklara Acil Durum Fonu'nun halefidir. Aynı yıl BM Genel Kurulu, savaş sonrası yardım çalışmalarını daha fazla kurumsallaştırmak için UNICEF'i kurdu. 1950'de, özellikle gelişmekte olan ülkelerdeki çocukların ve kadınların uzun vadeli ihtiyaçlarını karşılamak için yetkisi genişletildi. 1953'te örgüt, Birleşmiş Milletler Sisteminin kalıcı bir parçası haline geldi ve daha sonra adı, orijinal kısaltmasını korusa da bugünkü şekliyle değiştirildi.
UNICEF tamamen hükûmetlerin ve özel bağışçıların gönüllü katkılarına dayanmaktadır. 2020 itibarıyla toplam geliri 7,2 milyar dolardı; kamu sektörü ortaklarının 5,45 milyar dolar katkıda bulunduğu politikaları belirleyen, programları onaylayan ve idari ve mali planları denetleyen 36 üyeli bir yönetim kurulu tarafından yönetilir. Kurul, Birleşmiş Milletler Ekonomik ve Sosyal Konseyi tarafından genellikle üç yıllık dönemler için seçilen hükûmet temsilcilerinden oluşur.
UNICEF'in programları, çocukların sağlığını ve esenliğini desteklemek için topluluk düzeyinde hizmetler geliştirmeyi vurgulamaktadır. 150 ülke ofisi, genel merkez ve diğer tesisleri içeren bir ağ ve ev sahibi hükûmetlerle geliştirilen programlar aracılığıyla görevini yürüten 34 "ulusal komite" ile çalışmalarının çoğu sahadadır. Yedi bölge ofisi gerektiğinde ülke ofislerine teknik yardım sağlarken, merkezi Kopenhag ve New York şehirlerindeki Tedarik Bölümü, 3 milyar doların üzerinde kritik yardım ve hizmet sağlamaya yardımcı olur.
2018'de UNICEF 27 milyon bebeğin doğumuna yardım etti, tahmini 65,5 milyon çocuğa pentavalan aşılar uyguladı, 12 milyon çocuğa eğitim sağladı, ciddi akut beslenme yetersizliği olan dört milyon çocuğu tedavi etti ve 90 ülkede 285 insani acil duruma müdahale etti. UNICEF, 1965'te Nobel Barış Ödülü, 1989'da Indira Gandhi Ödülü ve 2006'da Asturias Prensesi Ödülü de dahil olmak üzere çalışmalarıyla takdir topladı. 2020 COVID-19 salgını sırasında UNICEF, Dünya Sağlık Örgütü ve diğer kuruluşlarla birlikte, sağlıklı ebeveynlik hakkında kılavuz yayınladı.
Amacı

Dünya ülkeleri arasında imzalanan Çocuk Hakları Sözleşmesi (ÇHS) doğrultusunda faaliyet gösteren UNICEF, çocuk haklarına kalıcı etik ilkeler olarak yerleşiklik kazandırmak, çocuklara yönelik davranışları çocuk hakları doğrultusunda uluslararası standartlara kavuşturmak için çaba göstermektedir. Çocukların yaşatılması, korunması ve gelişiminin, insanlığın ilerlemesinde içsel kalkınma açısından evrensel ölçekte geçerli zorunluluk olduğu konusunda ısrarlıdır.
Siyasal kararlılığı ve maddi kaynakları harekete geçirerek başta gelişmekte olanlar olmak üzere ülkelerin kapasitelerini geliştirmelerine, böylece çocuklara birinci önceliği tanıyıp gerek onlara gerekse ailelerine gerekli hizmetleri sağlayabilecek duruma gelmelerine yardımcı olmaktadır. En dezavantajlı konumda olan çocuklara, yani savaş kurbanlarına, aşırı yoksulluk içindekilere, doğal afetlere uğrayanlara, şiddet ve sömürünün her biçiminden zarar görenlere ve engellilere özel koruma sağlanmasına büyük önem verir. Olağandışı durumlarda çocukların haklarının korunması için harekete geçmektedir. Diğer Birleşmiş Milletler örgütleri ve insani yardım kuruluşları ile eş güdüm içinde hareket eden UNICEF böyle durumlarda çocukların ve onlara bakanların durumlarını rahatlatmak için elindeki imkânları iş birliği yaptığı kuruluşların hizmetine sunar. Taraf tutan bir kuruluş değildir ve ayrımcılık gözetmeden her tür iş birliğine açıktır. En dezavantajlı konumdaki çocuklarla gereksinimleri en acil olan ülkeler UNICEF'in bütün çalışmalarında öncelik taşımaktadır.
Tarihi

1946 yılında kurulan UNICEF'in ilk adı Birleşmiş Milletler Uluslararası Çocuklara Acil Yardım Fonu idi. İkinci Dünya Savaşı sonrası 13 Avrupa ülkesindeki çocuklara yardım etmek amacıyla, kısa bir süre için kurulmuştu. Başlangıçta BM'nin tam teşekküllü bir kolu olması düşünülmemişti, bu yüzden de UNICEF'in tek geliri hükûmetlerin bağışlarıydı.
Tarihi > 1950-1980 arası

1953'te UNICEF'in BM sistemi içinde kalıcı bir örgüt olmasına ve sadece acil yardım gerektiren durumlarla sınırlı kalmayıp uzun vadeli kalkınma çalışmalarına katkıda bulunmasına karar verildi. Ancak UNICEF'te artık bir gelir toplama düzeneği kurulmuş olduğu için bu yöntemle devam etmenin en iyi yol olacağı düşünüldü.[kaynak belirtilmeli]
On yıldan fazla bir süre çocuk sağlığı konuları üzerinde çalışıldıktan sonra 1961'de UNICEF'in görevlerinde önemli bir gelişme oldu ve eğitim de UNICEF'in uğraş alanı içine alındı. Dört yıl sonra da UNICEF, “uluslar arasında kardeşliğin gelişimine katkısından dolayı Nobel Barış Ödülü'ne layık görüldü.
Tarihi > 1982-günümüz

UNICEF 1982'de basit ve çok ucuz yöntemlerle dünyada milyonlarca çocuğun hayatını kurtaracak çalışmaya hız getirecek bir seferberliğe başladı; bunlar bebeklerde ve çocuklarda büyümenin ölçülmesi, ağızdan sıvı tedavisi, anne sütü ile beslenme ve bağışıklıktır.
Azerbaycan pulunda bir kız çocuğunun yer aldığı UNICEF logolu resim.
IRIS-T

IRIS-T
IRIS-T (Infra Red Imaging System Tail/Thrust Vector-Controlled) orta mesafeden havadan havaya taktik saldırı ve yerden havaya savunma füzesi. Yüksek 90 derecelik görüş dışı hedef takip yeteneği ve IHMDS ile olağanüstü angajman yeteneği, yüksek manevra ve hız, thrust vectoring ve 3. nesil IIR FPA teknolojisine sahip bir füzedir. Ön kanatçıksız yapısı ve arkaya doğru uzayan uzun blok kanatçığı ile göze çarpar. AIM-9 Sidewinder fırlatma yeteneğine sahip her uçak IRIS-T de taşıyabilir. 1980'lerde Almanya, İngiltere ile beraber ASRAAM projesinin içindeyken 1990'ların başında projeden ayrılmış ve IRIS-T üzerinde çalışmalara başlamıştır. 1995'te de Almanya (%46), İtalya (%19), İsveç (%18), Yunanistan (%13) Norveç ve Kanada (İkisi de sonradan ayrıldı) ortaklığında IRIS-T geliştirme programı ortaya çıkmıştır. İspanya'da 2003 yılında bu ortaklığa katılmıştır. IRIS-T, Alman ve İtalyan Eurofighter, İsveç Gripen, İspanya F-18 ve Yunanistan ile Norveç F-16'ları tarafından kullanılmaktadır.
Tarihi

1980'lerde NATO ülkeleri, Amerika Birleşik Devletleri'nin AIM-7 Sparrow'un yerine orta menzilli havadan havaya füze geliştireceği, İngiltere ve Almanya'nın ise AIM-9 Sidewinder'ın yerine kısa menzilli havadan havaya füze geliştireceği konusunda bir Mutabakat Zaptı imzaladılar. ABD tasarımı AIM-120 AMRAAM olarak gelişirken, İngiliz-Alman tasarımı AIM-132 ASRAAM olarak gelişti.
Asraam'ın kökleri, Hawker Siddeley sraam'da gelişimin başladığı 1968 yılına kadar uzanıyor. Bu proje 1974 yılında üretim emri olmadan sona erdi. Bu çalışma, Almanların yeni bir arayıcı sağlaması ve İngiltere'nin kalan bileşenlerin çoğunu sağlamasıyla Birleşik Krallık-Alman çabası için tozunu aldı. Aradan geçen sürede, daha fazla menzil lehine yüksek manevra kabiliyetine olan ihtiyaç azaltıldı.
1990'da Almanya'nın yeniden birleşmesinden sonra, Almanya kendisini MiG-29 tarafından taşınan Sovyet Vympel R-73 füzelerinin (NATO rapor adı: AA-11 Archer) büyük stoklarıyla buldu ve AA-11'in yeteneklerinin gözle görülür şekilde hafife alındığı sonucuna vardı. Özellikle, arayıcı edinme ve izleme açısından en son AIM-9 Sidewinder'dan hem çok daha manevra kabiliyetine sahip hem de çok daha yetenekli olduğu bulundu. 1990 yılında Almanya ASRAAM projesinden çekilirken, İngiltere başka bir arayıcı bulmaya ve ASRAAM'I orijinal gereksinimlere göre geliştirmeye karar verdi.
1990 Yılının sonlarında, ABD ortaklığı benzer endişeleri dile getirdi ve artan manevra kabiliyeti ve IRCCM (kızılötesi karşı önlemler) performansı, yani kızılötesi karşı önlemlere (IRCM) karşı önlemler sağlamak için mevcut Sidewinder tasarımında bir yükseltme başlattı. Bu program AIM-9X olarak belirlenmiştir.[10]
Teknik veriler

Üretici Firma(lar): Diehl BGT Defence
Üretici Ülke(ler): Almanya
Tipi: Orta Menzilli Hava-Hava
Güdüm Sistemi: IR Güdümlü
Harp Başlığı: 10 kg
Azami Etkili Menzili: 25 km
Hızı: 3+ Mach
İtki Tipi: ?
Uzunluk: 2,73 m
Çap: 168 mm
Ağırlık: 89 kg
Begonya

Begonia semperflorens, Begonia cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Abarema alexandri

Abarema alexandri baklagiller ailesinin Abarema cinsinden bir baklagil türüdür.
Dış kaynaklar

Barneby, R.C. & Grimes, J.W. (1996): Silk Tree, Guanacaste, Monkey's Earring: A generic system for the synandrous Mimosaceae of the Americas. Part I. Abarema, Albizia, and Allies. Memoirs of the New York Botanical Garden 74(1): 1–292. 0-89327-395-3
International Legume Database & Information Service (ILDIS) (2005): Genus Abarema. Version 10.01, November 2005. Retrieved 2008-MAR-31.
Wikimedia Commons'ta Abarema alexandri ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur.
Vikitür'de Abarema alexandri ile ilgili ayrıntılı taksonomik bilgiler bulunur.
Hıtay dili

| Hıtay dili |
| --- | --- |
Bölge: Çin, Moğolistan
Dil ailesi: Moğol?  Hıtay dili
Yazı sistemi: Hıtay yazısı
Dil kodları
ISO 639-3: zkt
Hıtay dili veya Liao, bir zamanlar Hıtaylar tarafından konuşulan ve günümüzde ölü olan bir dildir. Dil, Liao Hanedanı ve Karahıtaylar'ın resmi diliydi.
Atmacagiller

Accipitridae veya Atmacagiller, Accipitriformes takımına bağlı yırtıcılardan oluşan bir kuş familyasıdır. Avladıkları orta boy memeliler ve çeşitli böcekler ile beslenirler. Bazıları leşle ve birkaçı meyvelerle de beslenebilir. Tüm kıtalara (Antarktika hariç) ve bazıları okyanus ada gruplarına yayılmıştır.
Atmacalar, şahinler, kartal, çaylak, tuygun ve Eski Dünya akbabaları gibi birçok tanınan kuş Atmacagiller grubunda yer alır. Karyotip veri ile yapılan analizler Atmacagillerin farklı bir monofiletik grup olduğunu gösterir.
Özellikler

Türleri şekil ve büyüklük bakımından çeşitlilik gösterirler. Gampsonyx swainsonii ve Accipiter minullus 23 cm uzunluğunda ve yaklaşık 85 g ağırlığındadır. Aegypius monachus 108 cm ve 10 kg ölçülmüştür. Hatta 14. yüzyıla kadar Yeni Zelanda'da soyu tükenen 14 kg olduğu tahmin edilen Hieraaetus moorei'na rastlanmıştır. Çoğu türünde dişilerin erkeklerden büyük olması ile eşeysel dimorfizm görülebilir. Bu cinsel farklılık boyutu yırtıcı kuş türlerinde daha belirgin, kemirgen avcılarda daha az belirgin, leş ya da salyangoz yiyenlerde neredeyse hiç yoktur.
Gagaları güçlü ve kıvrımlıdır. Bazı türlerde üst çenede çentik ya da 'diş' bulunur. Tüyleri genellikle beyaz, gri, kahverengi ve siyah tonlardadır ve nadiren parlak renklidir.
Taksonomi

Accipitridae familyasına bağlı cinsler (2023):
Accipiter - Brisson, 1760
Aegypius - Savigny, 1809
Aquila - Brisson, 1760
Aviceda - Swainson, 1836
Busarellus - Lesson, 1843
Butastur - Hodgson, 1843
Buteo - Lacepede, 1799
Buteogallus - Lesson, 1830
Chelictinia - Lesson, 1843
Chondrohierax - Lesson, 1843
Circaetus - Vieillot, 1816
Circus - Lacepede, 1799
Dryotriorchis - Shelley, 1874
Elanoides - Vieillot, 1818
Elanus - Savigny, 1809
Erythrotriorchis - Sharpe, 1875
Eutriorchis - Sharpe, 1875
Gampsonyx - Vigors, 1825
Geranoaetus - Kaup, 1844
Geranospiza - Kaup, 1847
Gypaetus - Storr, 1784
Gypohierax - Ruppell, 1836
Gyps - Savigny, 1809
Haliaeetus - Savigny, 1809
Haliastur - Selby, 1840
Hamirostra - Brown, 1845
Harpagus - Vigors, 1824
Harpia - Vieillot, 1816
Harpyhaliaetus - Lafresnaye, 1842
Harpyopsis - Salvadori, 1875
Helicolestes - Bangs & T. E. Penard, 1918
Henicopernis - G. R. Gray, 1859
Hieraaetus - Kaup, 1844
Icthyophaga - Lesson, 1843
Ictinaetus - Blyth, 1843
Ictinia - Vieillot, 1816
Kaupifalco - Bonaparte, 1854
Leptodon - Sundevall, 1836
Leucopternis - Kaup, 1847
Lophaetus - Kaup, 1847
Lophoictinia - Kaup, 1847
Lophotriorchis - Sharpe, 1874
Macheiramphus - Bonaparte, 1850
Megatriorchis - Salvadori & Albertis, 1875
Melierax - G. R. Gray, 1840
Micronisus - G. R. Gray, 1840
Milvus - Lacepede, 1799
Morphnus - Dumont, 1816
Necrosyrtes - Gloger, 1841
Neophron - Savigny, 1809
Nisaetus - Hodgson, 1836
Parabuteo - Ridgway, 1874
Percnohierax - Ridgway, 1920
Pernis - Cuvier, 1816
Pithecophaga - Ogilvie-Grant, 1896
Polemaetus - Heine, 1890
Polyboroides - A. Smith, 1829
Rostrhamus - Lesson, 1830
Rupornis - Kaup, 1844
Sarcogyps - Lesson, 1842
Spilornis - G. R. Gray, 1840
Spizaetus - Vieillot, 1816
Stephanoaetus - W. L. Sclater, 1922
Terathopius - Lesson, 1830
Torgos - Kaup, 1828
Trigonoceps - Lesson, 1842
Urotriorchis - Sharpe, 1874
Galeri

Güçlü çengelli gagasını ve gaga tabanını kaplayan ceresini gösteren Haliaeetus leucocephalus portresi
Gypohierax angolensis
Accipiter badius Haydarabad, Hindistan'da.
Pernis ptilorhyncus
Neophrontops americanus fosili
Neogyps errans fosili
2024 Yaşar Doğu Turnuvası

| Yaşar Doğu 2024 |
| --- | --- |

Ev sahibi şehir:  Antalya, Türkiye
Tarih: 7-10 Mart
Stadyum: Turgut Özal Spor Salonu
Düzey: Büyükler
Ülke sayısı: 22
Sporcu sayısı: 343
Şampiyonlar
Serbest:  İran
Kadınlar:  Japonya
← 2023 2025 →  
2024 Yaşar Doğu Güreş Turnuvası, 7-10 Mart 2024 tarihleri arasında 2024 Vehbi Emre & Hamit Kaplan Turnuvası ile birlikte Türkiye'nin Antalya kentinde düzenlenen bir güreş yarışmasıdır.
Bu uluslararası turnuva, hem erkek hem de kadın serbest güreş yarışmalarını içermektedir ve Olimpiyat Şampiyonu Yaşar Doğu onuruna yapılmaktadır.
Turnuva programı

Tüm zamanlar (UTC+3)
| Tarih | Saat | Etkinlikler |
| --- | --- | --- |
| 7 Mart | 11.00-14.30 | Eleme turları & repesaj GR – 55-63-72-82-97-130 kg & WW – 50-57-65-76 kg |
| 7 Mart | 17.00-19.00 | Final maçları ve ödül töreni: GR – 55-63-72-82-97-130 kg & WW – 50-57-65-76 kg |
| 8 Mart | 11.00-14.30 | Eleme turları & repesaj GR – 60-67-77-87 kg & WW – 53-55-59-62-68-72 kg |
| 8 Mart | 17.00-19.00 | Final maçları ve ödül töreni: GR – 60-67-77-87 kg & WW – 53-55-59-62-68-72 kg |
| 9 Mart | 11.00-14.30 | Eleme turları & repesaj FS – 57-65-74-86-97 kg |
| 9 Mart | 17.00-19.30 | Final maçları ve ödül töreni: FS – 57-65-74-86-97 kg |
| 10 Mart | 11.00-14.30 | Eleme turları & repesaj FS – 61-70-79-92-125 kg |
| 10 Mart | 17.00-19.30 | Final maçları ve ödül töreni: FS – 61-70-79-92-125 kg |
Madalya tablosu

*   Ev sahibi ülke ( Türkiye)
| Sıra | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Japonya | 5 | 1 | 3 | 9 |
| 2 |  Kırgızistan | 5 | 0 | 5 | 10 |
| 3 |  İran | 3 | 0 | 2 | 5 |
| 4 |  Moğolistan | 2 | 7 | 1 | 10 |
| – |  Bireysel Tarafsız Sporcular | 2 | 1 | 8 | 11 |
| 5 |  Bahreyn | 2 | 0 | 2 | 4 |
| 6 |  ABD | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 7 |  Türkiye* | 0 | 3 | 3 | 6 |
| 8 |  Kazakistan | 0 | 2 | 5 | 7 |
| 9 |  Almanya | 0 | 1 | 2 | 3 |
| 10 |  Moldova | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 10 |  Azerbaycan | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 10 |  Tacikistan | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 13 |  Macaristan | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 14 |  Özbekistan | 0 | 0 | 3 | 3 |
| 15 |  Gürcistan | 0 | 0 | 2 | 2 |
| Toplam (15 Ülke) | Toplam (15 Ülke) | 20 | 20 | 39 | 79 |