Ebu Musab ez-Zerkavi
İlk yılları

Gerçek adı Ahmed Fadıl en-Nazal el-Haleyle olan Ebu Musab ez-Zerkavi, 30 Ekim 1966'da Zerka, Ürdün'ün Masum mahallesindeki Hasmi Sokağı'nda, iki katlı bir evde doğdu. Fatma (d. 1961), Ayşe (d. 1963), Aliye (d. 1968), Meryem (d. 1968), İntizar (d. 1970), Emine (d. 1973) ve Rabia (d. 1975) olmak üzere yedi kız kardeşi ile Sayil (d. 1959) ve Muhammed (d. 1965) olmak üzere iki erkek kardeşi olan Ahmed Fadıl, kız kardeşlerinin tamamı ve Muhammed ile birlikte, doğduğu şehirde büyüdü. Ailesi, Bedevi kökenli Beni Hasan aşiretinin Haleyle boyuna mensuptu. 1926 doğumlu babası Fadıl Nazal Muhammed el-Haleyle, gönüllü olarak 1948 Arap-İsrail Savaşı'na katılmış ve sonraki dönemde Zerka belediyesi tarafından, topluluğun sorunlarını çözmesi amacıyla danıştığı bir muhtar olarak belirlenmişti. Babası, ayrıca geleneksel tıpla uğraşmaktaydı. 1940, Zerka doğumlu, gerçek adı Dali İbrahim Muhammed el-Haleyle olan annesi Ümmü Sayil, "son derece dindar" olarak tanımlanmaktaydı.
1971'de, Kral Talal bin Abdullah İlkokulunda öğrenimine başlayan Ahmed Fadıl, buradaki bir öğretmeni tarafından "düşük entelektüel yetkinliği" olan bir öğrenci olarak tanımlamıştı. Çocukluk yıllarını doğduğu mahallede geçirirken 1977 yılında öğrenimine, ortaokul seviyesindeki ez-Zerka Lisesinde devam etti. Buradaki öğretmeni, kendisi için "hayalperest ve dersleriyle hiçbir ilgisi olmayan bir çocuk" ifadelerini kullanmaktaydı. 1982'de, dokuzuncu sınıfa geldiğinde okuldan ayrılan Ahmed Fadıl'ın not ortalaması 100 üzerinden 51,6'ydı. Okul tarafından meslekî eğitime yönlendirilmeye çalışılsa da, herhangi bir neden sunmadan okuldan ayrıldı. Annesi de 29 Şubat 2004'teki ölümünden önce yaptığı açıklamada, kendisinin eğitimine devam etmesini istemesine ve herhangi bir maddi destek beklememelerine karşın Ahmed Fadıl'ın okula devam etmek istemediğini belirtmişti. Ahmed Fadıl, bu dönemlerdeki boş zamanını genellikle, bölgedeki Masum Mezarlığında geçirmekteydi. Çocukluk ve ergenlik dönemlerinde dinî faaliyetlerde bulunmamış, o dönemdeki çevresinde bulunan kişiler tarafından "zorba, şiddete meyilli, asi, disiplinsiz ve kolayca kavga çıkaran" birisi olarak tanımlanmıştı. Kuzeni Muhammed ez-Zevahira ise "hırçın olmasına karşın fiziksel olarak çok güçlü olmadığını" belirtmişti.
Eğitim hayatını sonlandırmasının ardından 1983'te, kâğıt imalatı sürecindeki kimyasal maddelerden sorumlu olarak bir kâğıt fabrikasında çalışmaya başlasa da, "kullandığı makineleri takipsiz bıraktığı" gerekçesiyle iki ay sonra işine son verildi. Sonrasında, Zerka belediyesi bünyesinde bakım-onarım hizmetleri bölümünde işe girdi. Bu dönemdeki arkadaşları, "idealist, çabuk sinirlenen ve kontrol edilmesi zor bir kişi" olduğundan dolayı bu işin kendisinin "büyük amaçlarına yanıt veremediğini" söylemişti. Münakaşalara yol açtığı için aldığı iki uyarının ardından, altı aydır devam ettiği işine 1983'te son verildi. Ertesi yıl, kız kardeşlerinden birisinin ifadesiyle "çok yakın olduğu" babası öldü. Babasının vefatının ardından aile, Zerka'nın er-Remzi mahallesine taşındı. 1984-1986 yılları arasında yaptığı iki yıllık zorunlu askerlik görevinin ardından, 1986 yılında Zerka'ya döndü. Bu dönemdeki komşuları, "oldukça fazla" alkol tükettiğini ve vücudunu dövmelerle kapladığını belirtirken özellikle ön kolları ve omuzlarındaki dövmelerinden ötürü kendisine "Yeşil Adam" lakabını taktı. 1998'de ise bu dövmelerini asitle silmeye çalışacaktı.
İzleyen dönemde birkaç kez polisle sorunlar yaşadı. 1987'de, mahallesindeki bir erkeği bıçaklayarak yaralaması nedeniyle dört günlük gözaltı süreci sonrasında iki aylık hapis cezasına çarptırılsa da kefaretinin ödenmesiyle serbest kaldı. Dükkân hırsızlığı ve uyuşturucu satıcılığı suçlarından birkaç kez tutuklandı, ırza geçme iddiasıyla gözaltına alındı. Kendisinin pezevenklik yaptığı da iddia edilmişti.
Bir müddet sonra, bölgedeki Filistinliler ile yakın ilişkiler kurmaya ve kendilerinin İslamcı fikirlerinden etkilenmeye başladı. 1980'lerin sonlarındaki zamanının çoğunu, Amman'daki Hüseyin Külliye Camii'nde İslami dersler alarak geçirdi. Buradaki Selefi Şeyh Cerrah el-Kaddah, Sovyetler Birliği'nin Afganistan'a gerçekleştirdiği askerî müdahaleye karşı mücadele eden Arap Mücahitlere katılma fikrinin Ahmed Fadıl'ı "heyecanlandırdığını" ve bir müddet sonra İslam'a yönelerek dinin temel gerekliliklerini yerine getirdiğini, alkol tüketimini bıraktığını ve camideki vaazları dinlemeye başladığını belirtmekteydi.