Vandal Krallığı
Tarihi > Sonraki yıllar

Roma'nın Vandal yağması, Akdeniz'deki korsanlık ve Roma'nın tahıl ticaretinin kontrolünü geri kazanması gereklikleri nedeniyle, Vandal krallığının yok edilmesi Roma İmparatorluğu için bir öncelik haline geldi. Batı Roma İmparatoru, Majorianus, 458 yazında bir saldırı düzenlemeye başladı; İspanya'da Cartagena'da hazırlanan bir deniz kuvveti Mauretania'yı alması ve ardından Kartaca'ya yürümesi, Marcellinus tarafından yönetilen eşzamanlı bir saldırı ile Sicilya'yı tekrar ele geçirmesi planlandı. İmparator filoyu 460'ta topladı ama planı başarısız oldu. Yaklaşan saldırıyı öğrenen Genserik, 'Mauretania'da yakılmış bir toprak politikası yürürlüğe koydu - planlanan imparatorluk saldırının öncesinde toprağı temizlemek ve kuyuları zehirlemek'; bunun yanı sıra, Genserik kendi filosunu Majorianus'un gücüne karşı yönetti ve Romalıları Cartagena'da mağlup etti.
468'de hem Batı hem de Doğu imparatorlukları 'Vandal devletine karşı şimdiye kadar başlatılan en iddialı sefer' ile Afrika'yı fethetmeye çalıştı; birincil kaynaklar, filonun 1.113 gemi olduğunu ve 100.000 kişiyi taşıdığını ancak bu rakamı modern tarih yazımı ret eder ve Peter Heather'ın 532'de 500 gemi ile taşınan 16.000 Romalı askere dayanarak 30.000 ile 50.000 arası asker ve denizcinin bir araya geldiğini düşünmektedir. Andy Merrills ve Richard Miles, seferin şüphesiz kapsamlı olduğunu ve 'lojistik parlaklığına hayran kalmayı hak ettiğini' iddia ederler. Tunus'un Cape Bon açıklarında yapılan bir deniz muharebesinde Vandallar, Kundak gemisi kullanarak Batı filosunu ve Doğu'nun bir bölümünü yok ettiler. Saldırıdan sonra Vandallar Mora Yarımadası'nı istila etmeye çalıştılar, ancak Kenipolis'teki Maniotlar karşısında ağır kayıplar vererek geri döndüler. Misilleme olarak, Vandallar Zakinthos'ta 500 rehine aldılar, onları parçalara ayırıp ve Kartaca yolunda gemiden attılar. 470'lerde Romalılar Vandallara karşı savaş politikalarını terk ettiler. Batı Roma'nın Cermen kökenli generali Ricimer Vandallar ile anlaşmaya vardı ve 476'da Genserik Konstantinopolis'le "ebedi barış" yapabildi. İki devlet arasındaki ilişkiler bir normallik kapsamına girdiği kabul edilir. 477'den itibaren Vandallar kendi paralarını bastılar. Sikkeler, düşük değerde bronz ve gümüş ile sınırlıydı. Her ne kadar düşük değerde imparatorluk para değiştirilmesi, yüksek değerli olmaması, Merrills'e göre "imparatorluk imtiyazı gasp etme karşı isteksizlik" olarak düşünülür.
Genserik 25 Ocak 477 günü 88 yaşında öldü. Çıkardığı veraset kanuna göre kraliyet ailesinin hayatta olan en yaşlı üyesi tahta çıkıyordu. Böylece oğlu Hunerik (h. 477-484) yerine geçti, önce, Konstantinopolis korkusuyla İznik Hristiyanlarına hoş görülü davrandı fakat 482'den sonra Maniheizm ve İznik Hristiyanlarına zulmetmeye başladı.
Kuzeni ve ardılı Gunthamund (h. 484-496), İznik Hristiyanları ile iç barışı aradı ve bir kez daha zulmü durdurdu. Dışarıdan, Vandal gücü Genserik'in ölümünden beri zayıflıyordu ve Gunthamund, Sicilya'nın büyük bölümünü Teoderik'in Ostrogotlarına kaybetti ve yerli Berberilerin artan baskısına dayanmak zorunda kaldı.
Gunthamund'un ardılı Thrasamund (h. 496-523), kendi dini fanatizmi nedeniyle İznik Hristiyanlarına düşmandı fakat kendisinin kansız zulmünden memnundu.