stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Toby Keith
Diskografi > Stüdyo albümleri

Toby Keith (1993)
Boomtown (1994)
Blue Moon (1996)
Dream Walkin' (1997)
How Do You Like Me Now?! (1999)
Pull My Chain (2001)
Unleashed (2002)
Shock'n Y'all (2003)
Honkytonk University (2005)
White Trash with Money (2006)
Big Dog Daddy (2007)
That Don't Make Me a Bad Guy (2008)
American Ride (2009)
Bullets in the Gun (2010)
Clancy's Tavern (2011)
Hope on the Rocks (2012)
Drinks After Work (2013)
35 MPH Town (2015)
Peso in My Pocket (2021)
Diskografi > Toplama albümler

Greatest Hits Volume One (1998)
20th Century Masters: The Millennium Collection (2003)
Greatest Hits 2 (2004)
35 Biggest Hits (2008)
The Bus Songs (2017)
Greatest Hits: The Show Dog Years (2019)
Diskografi > Noel albümleri

Christmas to Christmas (1995)
A Classic Christmas (2007)
Diskografi > Tekliler

"Should've Been a Cowboy"
"Who's That Man"
"Me Too"
"How Do You Like Me Now?!"
"You Shouldn't Kiss Me Like This"
"I'm Just Talkin' About Tonight"
"I Wanna Talk About Me"
"My List"
"Courtesy of the Red, White, & Blue (The Angry American)"
"Who's Your Daddy?"
"Beer for My Horses" (Willie Nelson ile düet)
"I Love This Bar"
"American Soldier"
"Whiskey Girl"
"As Good as I Once Was"
"Love Me If You Can"
"She Never Cried in Front of Me"
"God Love Her"
"American Ride"
"Made in America"
Filmografi

Broken Bridges (2006) oyuncular: Kelly Preston ve Lindsey Haun
CMT Music Awards (2003–2012) oyuncular: Pamela Anderson ve Kristen Bell
Beer for My Horses (2008)
Pamirid Irk

Pamirid ırkı veya Pamir-Fergana ırkı (Rusça: Памиро-ферганская раса), Europoid ırkının en doğudaki alt-koludur. Artık geçersiz olduğu düşünülen bir ırki kategoridir.
Orta Asya'da yaygın olduğu düşünülmektedir, genel olarak Tacikler ve Pamirler ve Özbekler tarafından temsil edilir.
Genellikle Brakisefallik, koyu renkli saç, açık renkli ten (bu özellikler Pamirlerde ve Dağ Özbeklerinde bulunmaz), dar çıkıntılı burun ve vücüt kıllarının oldukça güçlü gelişimi ile karakterize edilir.
Tunç çağında, Pamir-Fergana tipi Orta Asyada'ki Hint-Avrupa halkları arasında geniş miktarda temsil edilmiştir.
Sınıflandırma

19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın ilk üç döneminde bu ırkın en karakteristik insanları Batı Pamirliler, Alpine Irk'ın doğu kolu olarak sınıflandırılmıştı. Ancak 20. yüzyılın sonlarına doğru Armenoid Irk, Dinarid Irk ve Alpinid ırk ile aynı sırada bulunan bağımsız bir ırk olarak sınıflandırıldı. Bu tür teoriler, 20-30'larda Orta Asya'nın Sovyet araştırmacılarının araştırmalarına katıldı.
Akvaryum balık yemi

Akvaryum balık yemi bitki veya hayvan besinidir. Akvaryumlarda veya göletlerde tutulan evcil balıklar tarafından tüketilmek üzere tasarlanmıştır. Balık yemi türleri normalde, balıkları sağlıklı tutmak için gerekli olan makro besinleri, eser elementleri ve vitaminleri içerir. Akvaryum balık besleyici cihazı da uygulanır. Balık tutanların yaklaşık %80'i balıklarını, en yaygın olarak pul, pelet veya tablet şeklinde üretilen özel olarak hazırlanmış yiyeceklerle besler.
Üreticiler

Hikari (şirket)
Sera (şirket)
Tetra (şirket)
Wardley (şirket)
Rolf C. Hagen Group
Postacı (anlam ayrımı)

Vikisözlük'te  ile ilgili tanım bulabilirsiniz.
Postacı, mektup, gazete, havale, paket gibi maddeleri, gönderilen yere gönderen posta idaresi görevlisi kişi
Postacı (film, 1984), Memduh Ün'ün yönettiği 1984 yapımı Türk filmi
Postacı (film, 1994) (Özgün adı: II Postino), Michael Radford'un yönettiği 1994 yapımı biyografik film
Postacı (şiir), Nazım Hikmet'in yazmış olduğu bir şiirin adı
Neruda'nın Postacısı (Özgün adı: Ardiente Paciencia), Michael Radford filminin uyarlandığı Antonio Skármeta romanı
Funda Postacı, Türk sinema oyuncusu
Posta (anlam ayrımı)

Vikisözlük'te  ile ilgili tanım bulabilirsiniz.
Posta, haberleşme ve dağıtım sistemi
Posta, ayrıca şu anlamlara da gelebilir:
Posta (gazete), Türkiye'de günlük basılan gazetelerden biri.
Liçi ve Köpek Yeme Festivali

| Liçi ve Köpek Yeme Festivali Yulin Köpek Yeme Festivali |
| --- | --- |
Köpek eti yemeği
Resmî adı: 玉林荔枝狗肉节
Yeri: Yulin, Guangxi
Ülke: Çin
Liçi ve Köpek Yeme Festivali, yaygın olarak bilinen adıyla Yulin Köpek Yeme Festivali, Çin'in Yulin, Guangxi şehrinde yaz gündönümü sırasında geleneksel olarak düzenlenen köpek eti ve liçi yeme festivalidir. Festival, hayvan refahı nedeniyle hem ülke içine hem ülke dışında eleştirilmektedir. 2009 yılından beri kutlanan festival 21 ile 30 Haziran günleri arasında düzenlenmektedir.
Festival sırasında yıllık 10.000 köpek tüketilmektedir. Bu rakamın 2015 yılı itibarıyla 1000'e düştüğü düşünülmektedir. Festival boyunca köpekler ahşap sandık ve metal kafeslerde tutulur. Festival katılımcıları köpekleri sandık veya kafeslerden aldıktan sonra köpeği keser ve yer.
Su aygırı

Su aygırı veya Hipopotam (Hippopotamus amphibius), çift toynaklılar (Artiodacyla) takımının su aygırıgiller (Hippopotamidae) familyasından, geviş getirmeyen, iri gövdeli otçul bir memeli. Bu familyanın diğer mevcut türü ormanda yaşayan cüce suaygırıdır (Hexapotodon liberiensis).
Bilimsel ismi olan Hippopotamus, Yunanca "nehir atı" anlamına gelen ἱπποπόταμος (ἵππος: hippos - at ve ποταμός: potamos - nehir) kelimesinin Latince şeklidir. İsmine rağmen su aygırı, atlardan çok balinalara ve yunuslara daha yakın akrabadır.
Bir suaygırı kafatası. Su aygırlarının köpek dişleri 50 cm'ye dek uzayabilir.
Yetişkin bir su aygırının omuz yüksekliği 1,50 m, vücudu 4,50 m uzunluğundadır ki bundan, gövdeye basık kuyruk 50 cm pay alır. Su aygırı 2700 ila 4500 kg ağırlığındadır. Böylelikle gergedanlarla birlikte fillerden sonraki en büyük ikinci kara hayvanı konusunda rekabet halindedir. Bir su aygırı belli durumlarda saatte azami 48 km/sa hıza ulaşabilir.
Su aygırının kafası çok büyük, geniş, basık ve 450 kg'a kadar ulaşan ağırlıktadır. Kulaklar, gözler ve burun delikleri kafa profilinde oldukça yükselmiştir. Böylelikle hayvan su yüzeyinin altında yüzer ya da dinlenirken, sadece bu organlar sudan yükselirler.
Su aygırlarının 44 dişi vardır. Her iki yanda da 3 kesici diş, bir köpek dişi, dört öğütücü azı ve üç azı dişi bulunur. Alt çenedeki kesici dişler hemen hemen domuzlardaki gibi yatay dururlar ve devasa bir tehdit oluştururlar. Yukarıdaki köpek dişlerine karşı işleyip, karşılıklı birbirlerini keskinleştirerek tehlikeli bir silah olurlar. İşte bu dişleri, yüksek hızı ve iri cüssesi sayesinde su aygırı Afrika'nın beş büyüklerinden beşincisidir.
Kısa bacakları üzerindeki fıçı şeklindeki gövdesi hemen hemen çıplaktır. Gri-siyah deri rengi, deri çizgilerinde ve göz, kulak bölgesi çevresinde pembeleşir.
Dağılım

Tarihi zamanlara kadar su aygırı, Afrika'da Sahara'nın güney kesimlerinin yanında, Nil bölgesinde ve 3500 yıl önce ortadan kalktığı Mezopotamya ve Kuzeybatı Afrika'da da yaşamıştır. Ürdün Vadisi'nde daha 2000 yıl öncesine kadar bulunurdu. Bugün sadece, Afrika'da Sahra'nın güneyinde Aşağı Nil ve Kap bölgesi gibi geniş alanlarda yaşar ve Batı Afrika'nın geniş alanlarında kökü kurumuştur. Yavaş akan, kıyı şeridi ve kumsalı olan her büyüklükte akarsularda, sıcaklığı 18 ile 35 °C aralığında sularda bulunur. Otlamak için akarsuyun yakın çevresinde otluk bölgelere ihtiyaç duyar.
Aşağıdaki koruma alanlarında su aygırları gözlemlenebilirler: Ndumo, Krügerpark, Moremi Game Reserve, Chobe, Mana Pools, Kafue, Südluangwa, Upemba, Tsavo, Arusha, Manyarasee, Ngorongoro, Salonga, Ruwenzori, Virunga, Murchinson Şelaleleri, Kraliçe Elizabeth, Meru ve Massai Mara, Malavi Gölü, Malombe Gölü, Shire Nehri, Zambezi.
Ayrıca 1993'te Pablo Escobar'ın hayvanat bahçesinde bulunan 4 su aygırı Escobar'ın ölümünden sonra taşınmaları çok zor olduğu için taşınmadılar ve Magdalena Nehri civarına dağıldılar. Bu su aygırlarının sayısı 2019 tahminine göre 90-120 civarıdır. Magdalena Nehri civarında yaşarlar ve son zamanlarda oradaki insanlar ve hayvanlar için tehdit oluşturmaya başladıkları için itlaf edilmeleri gündemdedir.
Yaşam tarzı

Su aygırları 20'ye kadar hayvandan oluşan sürüler halinde yaşarlar. Grupların su ve karada sabit olarak sınırlandırılmış egemenlik alanları vardır. Alanın işaretlenmesi, erkek tarafından dışkısını dairesel kuyruk hareketi ile fırlatmasıyla olur. Yaşlı erkekler bazen tek başlarına olsalar da alışılmış olan, gruba liderlik yapmasıdır. Gruplar, dişiler ve yavrular bazen de genç erkeklerden oluşur.
Erkekler birbirlerine karşı kontrol alanlarını sert şekilde savunurlar. Birbirleriyle rekabet eden erkekler, ölümle de bitebilen ağır kavgalar yaparlar.
Su aygırları, suda bir hayata çok iyi uyum sağlamışlardır. Karada terleme suretiyle çok su kaybederken çok hızlı güneş yanığı olurlar. Suyun ve güneşin etkilerinden, uyarıldıklarında kuvvetli bir şekilde salgılanan pembe rengi sümüksü bir salgı ile korunurlar. Suyun altına sıkça burun deliklerinin üstüne kadar dalarlar. Bu delikler kapandığından, su aygırı rahatça 10 dakika su altında kalabilir. Su aygırları hayatlarını su içinde geçirirler ama ağırlıklardan dolayı esasında yavaş ve kötü yüzücüdürler. Çoğunlukla akarsuyun zemininde yürür ya da kendilerini suya taşıtırlar.
Genelde geceleri karaya çıkarlar ve düzlüklerdeki otları yerler. Günlük bitki ihtiyacı 50 kg tutar. Yavaş akan nehirlerin yakınında bulunan, yeşil düz çimleri hatırlatan alanlar, su aygırlarının otlak alanlarıdır. Bu otlaklara ulaşmak için yine de günlük beş ile on kilometrelik mesafeyi geride bırakırlar. Bu esnada gruplar düzgün patikalar oluşturur.
Aslan ve timsahlar genç su aygırlarına saldırsalar da, gençler yetişkinler tarafından korunduklarından ender olarak başarıya ulaşırlar.
Üreme

Su aygırları kuraklık zamanının başlangıcında çiftleşir ve sekiz aylık bir gebeliğin ardından yağmur zamanı tek bir yavru doğururlar. Doğum da döllenme gibi su içinde gerçekleşir. Döllenme sırasında dişi neredeyse tamamen suya bastırılır ve sadece hava almak için yüzeye çıkar. Yeni doğan aygır 30 ile 50 kg arasında olup, doğumdan hemen sonra yürüyebilir ve kendini zeminden su yüzeyine itebilir. Anneler su içinde yavrularını emzirdikleri ve yavrunun gece otlamaya giden annesini takip edebilmesi için bunu yapabilmeleri gerekliliktir. Yavrusuna şekil vermek, kendisine bağlamak için anne yavrusunu, ilk günlerde özellikle güçlü bir şekilde savunur ve hiçbir su aygırını yaklaştırmaz. Sonradan ikisi de gruba katılır. İlk haftalarda yavru sadece anne sütü ile beslenir, yavaş yavaş buna bitkisel besinler eklenir. Yaklaşık bir yılın sonunda genç, sırf bitkisel gıda ile beslenir. Genç bir hayvan yedi yıla kadar bir süre annesinin çevresinde kalır. Yaklaşık 6 yıl sonra genç dişi su aygırı cinsel erginliğe ulaşır. Dişiler her iki yılda bir ürerler. Erkekler 6 ile 8 yıl arasında ergenliğe ulaşsalar da kendilerine ait bir alanları olmaz. Bu yüzden 20 yaşında veya daha geç çiftleşirler.
Vahşi hayattaki su aygırları 30 ile 40 yıl yaşarlar. Alışılmışın dışında uzun yaşayarak 53 yaşına ulaşmış su aygırı Bulette 1952–2005 yılları arasında, Berlin Hayvanat Bahçesi'nde yaşamıştır.
İnsanlar ve suaygırları

Su aygırları; etleri, fildişine benzer dişleri ya da sadece zevk için insanlar tarafından her zaman avlanmıştır.
Su aygırı yaygın görüşün aksine barışçıl bir hayvan değildir. Afrika'da timsah ya da aslan gibi pek çok büyük hayvandan daha fazla ölüm vakasına sebep olur. Saldırı sırasında başını kafasını bir şahmerdan gibi kullanırken, 50 cm bulan köpek dişleri aynı şekilde tehlikeli silahlarıdır. Bunlar yetişkin bir timsahı bir ısırıkta ikiye ayırabilirler. Su aygırı; kayıklara saldırmaktan da çekinmezken küçük olanlarını ters yüz edebilecek durumdadır. Su aygırları yılda ortalama 500 civarı insan öldürür.
Kitap

Hayvanlar Ansiklopedisi. Parıltı Yayıncılık. 2013. ss. 174-175. ISBN 978-605-100-090-9.
Kitap > Diğer diller

Ronald M. Nowak: Walker’s Mammals of the World. Johns Hopkins University Press, Baltimore 1999, ISBN 0-8018-5789-9
Hubert Hendrichs: Artiodactyla (Paraxonia), Paarhufer. In: Wilfried Westheide, Reinhard Rieger (Hrsg.): Wirbel- oder Schädeltiere. Spektrum, Heidelberg 2004, ISBN 3-8274-0307-3 (Spezielle Zoologie. Teil 2)
Hans Klingel: Hippopotamus amphibius Common Hippopotamus. In: Jonathan Kingdon, David Happold, Michael Hoffmann, Thomas Butynski, Meredith Happold und Jan Kalina (Hrsg.): Mammals of Africa Volume VI. Pigs, Hippopotamuses, Chevrotain, Giraffes, Deer and Bovids. Bloomsbury, London, 2013, S. 68–78
R. L. Lewison: Family Hippopotamidae (Hippopotamuses). In: Don E. Wilson und Russell A. Mittermeier (Hrsg.): Handbook of the Mammals of the World. Volume 2: Hoofed Mammals. Lynx Edicions, Barcelona 2011, ISBN 978-84-96553-77-4, S. 318
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  NDL: 00564355 
Erkek su aygırları birbirlerine karşı kontrol alanlarını sert şekilde savunurlar. Kavgaları ölümle de bitebilir.
Temsili su aygırı avı
Gül ve Diken

| Gül ve Diken |
| --- | --- |
Dizinin logosu
Format: Televizyon dizisi
Tür: Romantik Duygusal
Senarist: Osman F. Seden
Yönetmen: Osman F. Seden
Başrol: Aydan Şener Murat Parasayar Müge Arda Tomris Oğuzalp Ozan Bilen
Tema müziği bestecisi: Esin Engin
Açılış müziği: Gül ve Diken Jenerik
Besteci: Esin Engin
Ülke:  Türkiye
Dili: Türkçe
Sezon sayısı: 1
Bölüm sayısı: 9
Yapım
Yapımcı: Kemal Seden
Mekân: İstanbul
Görüntü yönetmeni: Necati İlktaç
Gösterim süresi: 45 dakika
Yapım şirketi: Kemal Film
Yayın bilgileri
Kanal: Star TV
Görüntü formatı: 576i (4:3)
Ses formatı: Stereo
Yayın tarihi: 6 Aralık 1994 - 31 Ocak 1995
Durumu: Sona erdi


Gül ve Diken, Kemal Film imzalı, 6 Aralık 1994 ile 31 Ocak 1995 tarihileri arasında Star TV'de yayımlanan  duygusal ve romantik türündeki televizyon dizisidir.
Yönetmenliğini ve senaristliğini Osman F. Seden'in yaptığı dizinin yapımcılığını Kemal Seden üstlenmiştir. Dizinin müziklerini Esin Engin bestelemiştir. Aydan Şener, Murat Parasayar, Müge Arda, Tomris Oğuzalp ve Ozan Bilen gibi oyuncuların başrollerinde oynadığı dizi aile şerefini kurtarmak için teyzesinin kızıyla mutsuz bir evlilik yapan Tarık'ın yasak aşkta bulduğu mutluluğu anlatmaktadır. 1 sezondan oluşan dizi, 9. bölümü ile final yaptı.
Konusu

Küçük yaşta kimsesiz kalan Tarık'ı, çok zengin bir kadın olan teyzesi Tomris Hanım büyütür. Tarık teyzesinin şımarık ve sinir hastası olan kızı Günay ile aile şerefini kurtarmak için evlenir. Gülay evine ve oğlu Ercan'a karşı son derece ilgisiz, kumara düşkün bir kadındır.
Tarık, iş bağlantısı yapmak için gittiği yurtdışından geri döndüğünde oğlu Ercan'ı çok hasta bulur. Eşi Gülay ise kumardan eve çok geç vakitte dönebilmiştir. Yaşadığı olayların etkisinde dalgın bir şekilde eve giderken, çalıştığı şirketin arabasını kullanan Belgin ile çarpışır. Bu tesadüfün ardından Belgin ile Tarık arasında bir ilişki başlar. Ancak Belgin, Tarık'ın evli olduğunu bilmemektedir.
Oyuncu kadrosu ve karakterler

Aydan Şener - Belgin
Murat Parasayar - Tarık
Müge Arda - Gülay
Yusuf Sezgin - Bülent
Tomris Oğuzalp - Tomris
Osman F. Seden - Kemal
Ozan Bilen - Ercan
Cenk Sözeri - Cengiz
Ceyda Tokçuoğlu - Sekreter
Yayın takvimi

| Sezon | Yayın günü ve saati | Sezon başlangıcı | Final | Çekilen bölüm sayısı | Bölüm aralığı | Yayın yılı | TV kanalı |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. sezon | Salı 21.15 | 6 Aralık 1994 | 31 Ocak 1995 | 9 | 1-9 | 1994-1995 | Star TV |
Dölleme

Dölleme ya da tohumlama eşeyli üreyen canlılarda üremek ya da dişiyi döllemek amacıyla, spermin dişi üreme sistemine girişi. Sperm memelilerde rahime veya fallop tüpüne (yumurtlayan hayvanlarda) iletilir. Memelilerde dölleme normalde cinsel ilişki veya çiftleşme sırasında meydana gelir, ancak tohumlama suni tohumlama gibi başka yollarla da gerçekleşebilir.
İnsanlarda, dölleme eyleminin ve biçiminin yasal, ahlaki ve kişilerarası sonuçları vardır. Ancak dölleme ister doğal ister suni yollarla gerçekleşsin, gebelik ve gebelik süreci aynı olacaktır. Tohumlama, in vivo fertilizasyon olarak adlandırılabilir (in vivo "canlı içinde" anlamına gelir), çünkü bir yumurta vücut içinde döllenir, bu in vitro fertilizasyondan (IVF) farklıdır.
Bitkilerde döllenme işlemine tozlaşma denir. Polen tanelerinin anterlerden stigmalara aktarılması işlemidir.
Suni dölleme (tohumlama)

Suni tohumlama, dişiyi hamile bırakmak veya döllemek amacıyla cinsel ilişki dışında bir yolla spermin dişinin üreme sistemine girmesidir. İnsanlarda, bir kadın veya normal cinsel partneri, çeşitli nedenlerden dolayı doğal yollarla hamile kalamadığında suni tohumlama kullanılabilir. İntraservikal tohumlama (Serviks içi) ve intrauterin tohumlama (Rahim içi) dahil olmak üzere bir dizi suni tohumlama stratejisi mevcuttur. Doğal tohumlama ile karşılaştırıldığında, suni tohumlama daha invaziv (tıbbi girişim) olabilir ve daha yüksek maliyetli olacak profesyonel yardım ve tıbbi uzmanlık gerektirebilir.
Serviks içi tohumlama, cinsel unsur olmadan doğal tohumlamayı simüle etmeye çalışır. Ağrısızdır ve en basit, en kolay ve en yaygın suni tohumlama yöntemidir ve evde dişi tarafından kendi başına veya profesyonel olmayan yardımlarla yapılabilir. bu yöntem genellikle iğnesiz bir şırınga vasıtasıyla serviksin girişinde vajinaya yıkanmamış veya işlenmemiş semen verilmesini içerir.
Dölleme için sperm, ya kadının seçtiği bir cinsel partner tarafından ya da bir sperm donörü tarafından sağlanabilir. Donör sperm en yaygın olarak lezbiyen çiftler, bekar kadınlar ve erkek partner erkek kısırlığından muzdarip olduğunda heteroseksüel çiftler tarafından kullanılır. Bir dişinin, savaşa gitmeden önce eşinden toplanan spermle döllendiği veya hatta erkeği(ni)n ölümünden sonra sperminin toplandığı durumlar olmuştur. Bazı ülkelerde kimlerin sperm bağışlayabileceğini, kimlerin suni tohumlama yapabileceğini ve bu tohumlamanın sonuçlarını kısıtlayan ve düzenleyen yasalar vardır. Donör spermi kimlerin alabileceğini kısıtlayan düzenlemelere tabi olarak, herhangi bir nedenle, isteyen veya ihtiyacı olan tüm kadınlara verilebilir. İçinde bulunduğu durumda suni tohumlamaya izin vermeyen bir yargı bölgesinde yaşayan bazı kadınlar, buna izin veren başka bir yargı alanına ("doğurganlık yeri") seyahat edebilir. (Ülkelere göre Sperm bağışı yasalarına bakın.)
Suni tohumlama, üretimi artırmanın ve hastalıkların yayılmasının engellenmesinin etkili bir yolu olarak hayvancılıkta yaygın olarak kullanılmaktadır ve kullanılmaya devam etmektedir.
Diğer tohumlama biçimleri

Diğer çeşitli hayvan türlerinde sperm, dişinin üreme sistemine çeşitli yollarla sokulabilir. Örneğin, bazı hemiptera türlerinde, travmatik tohumlama, vücut duvarından parenteral enjeksiyon yoluyla sperm şiddetli bir şekilde sokulabilir. Bazı hayvan türlerinde, onikofora (kadife solucanlar) gibi spermatofor dişinin derisiyle temas halinde kaldığında sperm vücut duvarından geçer.
Suni dölleme
Teletekst

ZDF teleteksti.
Teletekst veya teletekst yayını, uygun donanımlı televizyonlarda metin ve temel grafikleri görüntülemek için kullanılan bir videoteks standardıdır. Teletekst, ekranın üst ve altındaki görünmez dikey boşluk aralığı alanında gizlenmiş yayın sinyalinde veri gönderir. Televizyondaki teletekst kod çözücüsü bu bilgiyi, her birine bir numara verilen bir dizi "sayfa" olarak arabelleğe alır. Kullanıcı, uzaktan kumandasını kullanarak seçilen sayfaları görüntüleyebilir.
1970'lerin başında Birleşik Krallık'ta, Philips'in video görüntüleme ünitelerinin baş tasarımcısı John Adams tarafından oluşturuldu. Çoğu Avrupa Teletekst sistemi, internetin genişlemesinin bazılarının kapanmasını hızlandırdığı 2000'lerin ilk on yılına kadar varlığını sürdürmeye devam etti. Ancak, birçok Avrupa televizyon istasyonu Teletekst hizmetleri sunmaya ve hatta web ve özel uygulamalar aracılığıyla teletekst içeriğini kullanıma sunmaya devam etmektedir.
Guregh

| Guregh |
| --- | --- |
Ülke: Türkiye
Köpek (Canis lupus familiaris)
Guregh, davar köpeği, Yörük köpeği veya Boz olarak anılan Türkiye kökenli bir köpek ırkıdır. Çoban köpeğidir. Toros dağları ve Güney Anadolu’da yetiştirilir. Şanlıurfa'daViranşehir, Suruç, Bozova ve Hilvan ilçelerinde yetiştiriciliği yapılmaktadır. Avrupa Birliği (AB) nezdinde Boz olarak tescilini Uluslararası Avrasya Köpek Irkları Federasyonu (AVKIF) yaptırmıştır. Guregh yetiştirmek için Şanlıurfa Guregh Çoban Köpekleri Derneği kurulmuştur.
Özellikleri

Guregh köpeğinin boyu erkeklerde 75–85 cm, dişilerde 70–80 cm ağırlığı ise erkeklerde 100 kg dişilerde 50–65 kg arasıdır. Guregh köpeği beyaz, kızıl, karakılçıl, toprak rengi veya ala renkli tüylüdür. Guregh köpekleri Sivas Kangal köpeklerine göre daha iri bir ırktır.
Hayvanlarda dinî davranışlar

Bazı hayvan davranışlarını proto-dinlerle ilişkilendiren çalışmalar hayvan inancı adı altında incelenmektedir. İnsan dışı canlıların Tanrı'ya veya tanrılara inandığı, dua ettiği, ibadet ettiği, metafizik kavramına sahip olduğu, ritüel öneme sahip eserler yarattığı veya insan dinlerinde görülen davranışları sergilediğine dair hiçbir kanıt yoktur. Bununla beraber hayvanların dini inanca sahip olup olamayacakları dinin tanımına bağlıdır. Antroposantrik, antropomorfik, tanrısal ve sözmerkezci olmayan davranışların "din" kabul edilmesi durumunda, hayvanların dini inanışlarının olduğu iddia edilebilir. Ayinsel davranışlar şempanze, fil, yunus ve diğer hayvanlarda görülmektedir.
Modern hayvanlardaki proto-dinsel davranışlar, dinin modern insanlardaki gelişimiyle ve şempanze ile insanın son ortak atasındaki din kavramıyla ilişkili olabilir.
Kuyruksuz maymunlarda ayinsel davranışlar

Teolog ve biyolog Oliver Putz, şempanzelerin ahlaki muakeme yapabildiklerini ve Hristiyanların onları Tanrı suretinde yaratılmış olarak kabul edebileceğini belirtmiştir. Nancy R. Howell, şempanze ve bonobolarda görülen bağlılık, dayanışma ve sosyallik gibi özelliklerin insanlardaki kültür ve maneviyatın öncülleri olduğunu iddia etmektedir. Primatolog Jane Goodall ise, bazı şempanzelerin şiddetli yağmur başladığında veya şelaleyle karşılaştıklarında dans ettiklerini söylemiştir. Goodall'a göre bu davranışlar dini ayinlerin öncülleridir.
Diğer hayvanlarda ayinsel davranışlar

Ronald K. Siegel, Afrika fillerinde görülen proto-dinsel davranışları incelemiş, fillerin doğal döngülerin farkında olduğunu ve aya taptıklarını tespit etmiştir. Ona göre filler ilkdördünde dal sallıyor ve dolunayda ayinsel banyo yapıyorlardı. Büyük Plinius, fillerin gök cisimlerine saygı duyduğunu belirtmiştir.
Hayvanlarda cenaze törenleri

Keder duygusu birçok hayvanda ortak olsa da, cenaze törenleri çoğu hayvanda görülmemektedir. Buna karşın cenaze törenleri Afrika fillerinde iyi belgelenmiştir.
Ronald K. Siegel şöyle yazmıştır: "... fillerin ölüleri özenle gömmesi görmezden gelinebilecek bir detay değildir. Hayvan cesetleriyle karşılaşan filler, genellikle cesedi çamur, toprak ve yapraklarla gömerler. Fillerin fillere ek olarak gergedan, bufalo, inek, buzağı ve hatta insan cesetlerini gömdüğü belgelenmiştir. Fillerin kendi ölülerini büyük miktarlarda meyve, çiçek ve renkli yeşilliklerle gömdüğü gözlemlenmiştir."
Hem doğada serbestçe yaşayan hem de esaret altında tutulan şempanzelerde, grup üyesinin ölümünde ayinsel davranışlar gözlemlenmiştir. Bu davranışlar, şempanze grubunun veya şempanzenin saatlerce sessiz kalmasıyla başlar. Sessizliği değişik ses ve davranışlar takip eder; cesedi tımarlama, grup üyelerinin cesede bakması, sızlanmalar ve çığlıklar görülebilir.
Ölülerle ilgilenme fil ve şempanzelere özgü değildir. Yunusların yakın zamanda ölen grup üyesiyle birkaç gün kaldığı ve dalgıçların cesede yaklaşmasını engellediği bilinmektedir. Bununla birlikte, bu davranışların sebebi bilinmemektedir. Bilim insanları onların davranışlarını gözlemlese de, yunusları cesedi koruması için motive eden düşünce süreçleri gözlem kapsamında değildir.