stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sarıkayalar, Bahşılı
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 205
2019: 210
2018: 298
2017: 153
2016: 166
2015: 160
2014: 178
2013: 177
2012: 197
2011: 195
2010: 200
2009: 218
2008: 228
2007: 221
2000: 126
1990: 747
1985: 1.028
Yeni Kaledonya

Yeni Kaledonya, Melanezya ada öbeği içerisinde, Büyük Okyanus'un güneybatısında yer alan, Fransa'ya bağlı bir bölge olarak özel bir statü ile kendine özgü bölge konumunda olan Fransa Denizaşırı Bölgeler Topluluğu üyesi bölge. Yeni Kaledonya'nın başkenti Nouméa'dır.
Ülke ismi

Romalılar döneminden bu yana İskoçya bölgesi Kaledonya olarak adlandırılmaktaydı. James Cook 1774 yılında adayı Avrupalı olarak ilk defa keşfettiğinde bölgeyi İskoçya'nın kuzey bölgelerine benzetmesi nedeniyle bölgeye Yeni İskoçya anlamına gelen bu ismi vermiştir.
Bu süreçte İskoçya'nın Latince kullanımı olan Scotia sözcüğünü, bu sözcüğün Fransızlar tarafından Kanada'nın doğu kıyılarında yer alan Akadya'da oluşturdukları yeni koloni bölgesine 1621 yılında bu yana Nova Scotia (Türkçe: Yeni İskoçya) ismini vermeleri ile kullanamamıştır.
Yeni Kaledonya'da bağımsızlık yanlısı gruplar ülkelerini Kanaky olarak adlandırmaktadır.
Coğrafya

Yeni Kaledonya konum olarak Zelandiya'nın kuzey ucunda, Mikronezya ada öbeği grubu içerisinde yer almaktadır. Avustralya'nın kuzeydoğusunda, Yeni Zelanda'nın ise kuzeyinde yer alan bölge, toplamda 18.576 km² yüzölçümüne sahiptir. Yeni Kalendoya'nın en büyük adası konumunda olan Grande Terre sahip olduğu 16.372 km² yüzölçümü ile bölgenin neredeyse tamamını oluşturmaktadır. Bu adanın haricinde Belep Adası, Chesterfield Adaları, Pins Adası ve Sadakat Adaları'da Yeni Kaledonya sınırları içerisinde kalmaktadır.
Adanın en yüksek noktasını 1628 m ile Grande Terre Adası üzerinde bulunan Panié Dağı oluşturmakta olup, en uzun akarsu ise 150 km uzunluğa sahip olan Diahot oluşturmaktadır.
Nüfus

Bölgenin en eski yerleşimcileri olarak Melinezya topluluklarından olan Kanaklar nüfusun %44'ü ile adanın en yoğun etnik grubunu oluşturmaktadır. Bunun haricinde toplum içerisinde yüksek bir orana sahip olan ve Caldoches olarak adlandırılan ve adaya gelen ilk Fransızların torunları ile adaya yakın dönemde gelmiş olan ve Métropolitains olarak adlandırılan nüfusun oluşturduğu grup yer almaktadır. Bu gruplarla birlikte ada genelinde beyazların nüfus içerisindeki oranı %34,1 düzeyindedir.
Yeni Kaledonya orta yaşta bir nüfusa sahip olup, 2020 tahmini verilerine göre sadece %37,37'si 0-24 yaş aralığındadır. Ülkenin %9,84'ü 65 yaş ve üzerindedir.
0-14 yaş: %21.74 (erkek 32,227/kadın 30,819) 

15-24 yaş: %15.63 (erkek 23,164/kadın 22,163) 

25-54 yaş: %43.73 (erkek 63,968/kadın 62,856) 

55-64 yaş: %9.06 (erkek 12,700/kadın 13,568) 

65 yaş ve üzeri: %9.84 (erkek 12,552/kadın 15,992)
Bölgenin nüfus artış hızı 2020 tahmini verilerine göre %1,25 seviyesinde olup, bölge genelinde şehirlerde yaşayanların oranı %71,5 düzeyindedir.
Nüfus > Dil

Bölgenin tek resmi dili Fransızcadır. Bölge nüfusunun 2004 nüfus sayımı esnasında belirttiği üzere 14 yaş ve üzeri nüfusun %97'si Fransızca dilini hem konuşup hem de yazabilmektedir.
Yerel olarak Melanezya-Polinezya dil grubuna ait 33 farklı lehçe bölgede konuşulmaktadır.
Nüfus > Din

Bölge nüfusunun büyük çoğunluğu Hristiyan inancına göre yaşamaktadır. Bu gruplardan %60'ı katolik, %30'u ise Protestan mezhebine göre dini inancını yaşamaktadır. Bölge nüfusunun geri kalan %10'luk kesimi ise diğer dinlere inanmaktadır.
İdarî yapılanma

Yeni Kaledonya 1946 yılına kadar Fransa sömürge bölgesi olarak, 1946 yılından 2003 yılına kadar da Fransa Denizaşırı Bölgeler Topluluğu içerisinde Denizaşırı Bölge (TOM = Territoire d'outre-mer) olarak yer aldıktan sonra 2003 yılında gerçekleştirilen anayasa değişikliği sonucu Fransa'ya bağlı kendine özgü bir bölge (Sui generis) olarak konumlandırılmıştır. 2018 yılının Kasım ayında yapılan bağımsızlık referandumunda oy kullananların %57.29'u hayır oyu kullanarak bağımsızlığa hayır demiştir.
Yeni Kaledonya kendi içerisinde üç ile, bu iller de yine kendi içerisinde 33 ilçeye ayrılmış konumdadır. Adanın üç ili şu şekildedir:
Güney ili - İl başkenti: Nouméa. Nüfus: 183,007 (2009).
Kuzey ili - İl başkenti: Koné. Nüfus: 45,137 (2009).
Sadakat Adaları - İl başkenti: Lifou. Nüfus: 17,436 (2009).
Yeni Kaledonya illeri de kendi içerisinde 33 ilçeye ayrılmış olup, Poya kendi içerisinde iki ile bölünmüş durumdadır. Nüfusun çoğunluğunun yaşadığı kuzey kesimi Kuzey ilinin bir parçası konumundayken, daha az nüfusa sahi olan güney kesimi Güney ilini bir parçasıdır.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Güney ili (turuncu) | Kuzey ili (yeşil) | Sadakat Adaları (sarı) |
| 1. Thio | 14. Poya (Kuzey kesimi) | 31. Ouvéa |
| 2. Yaté | 15. Pouembout | 32. Lifou |
| 3. L’Île-des-Pins | 16. Koné | 33. Maré |
| 4. Le Mont-Dore | 17. Voh |  |
| 5. Nouméa | 18. Kaala-Gomen |  |
| 6. Dumbéa | 19. Koumac |  |
| 7. Païta | 20. Poum |  |
| 8. Bouloupari | 21. Belep-Inseln |  |
| 9. La Foa | 22. Ouégoa |  |
| 10. Sarraméa | 23. Pouébo |  |
| 11. Farino | 24. Hienghène |  |
| 12. Moindou | 25. Touho |  |
| 13. Bourail | 26. Poindimié |  |
| 14. Poya (Güney kesimi) | 27. Ponérihouen |  |
|  | 28. Houaïlou |  |
|  | 29. Kouaoua |  |
|  | 30. Canala |  |
Ana madde: Yeni Kaledonya'nın en üst düzey idari birimleri
Ana madde: Yeni Kaledonya'nın ilçeleri
Spor

Yeni Kaledonya, Okyanusya bölgesinde yer alan ülkelerin katıldığı Pasifik Oyunları'nda en başarılı takım olarak ön plana çıkmaktadır. 1963 yılından bu yana on beş kere düzenlenen oyunlarda Yeni Kaledonya toplamda 2091 madalya elde etmiştir. Pasifik Oyunları bugüne kadar 1966, 1987 ve son olarak 2011 yılında olmak üzere üç kere Yeni Kaledonya'da düzenlenmiştir.
1980 yılında gerçekleştirilen OFC Uluslar Kupası ile 1983 yılında gerçekleştirilen OFC Kadınlar Uluslar Kupası başkent Nouméa'da düzenlenmiştir.
Yeni Kaledonya'da 1950 yılından bu yana lig sistemi mevcut olup, günümüzde Super Ligue adı ile oynanmaktadır. Bunun haricinde Coupe de Nouvelle-Calédonie de football adı altında düzenlenen kupa müsabakaları, bölgenin Fransa Kupası olan Coupe de France'a katılımcıyı belirlemek adına gerçekleştirilen önemli bir turnuva konumundadır.
Bölge genelinde futbolun haricinde 7'li ragbi de önemli spor dalları arasında yer almaktadır.
Galeri

„La Poule“ / Hienghène
„Le phare Amédée“ / Nouméa
Ouvéa mercanı kumsalı
Upi koyu / Pins Adası
„Baie de Saint-Joseph“ / Pins Adası
Yeni Kaledonya'dan bir görünüm
Yeni Kaledonya'dan bir görünüm
Yeni Kaledonya'dan bir görünüm
Ouvéa'da da beyaz kumsal
„La Baie des Tortues“ / Bourail
Yeni Kaledonya idari yapılanması
Yunus Nadi Abalıoğlu

| Yunus Nadi Abalıoğlu |
| --- | --- |

Doğum: 1879 Seydiler, Seydikemer, Muğla,  Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 28 Haziran 1945 (66 yaşında) Cenevre, İsviçre
Defin yeri: Edirnekapı Şehitliği, İstanbul
Milliyet: Türk
Eğitim: Mekteb-i Hukuk
Meslek: Gazeteci · siyasetçi
Çocuk(lar): Nadir Nadi Doğan Nadi Nilüfer Nun Leyla Uşaklıgil

17 Kasım 1923 tarihli Resimli Gazete'nin 11. sayısında Yunus Nadi'ye dair bir çizim.
Yunus Nadi Abalıoğlu (1879, Muğla - 28 Haziran 1945; Cenevre), Cumhuriyet gazetesini kuran Türk gazeteci ve siyasetçidir.
II. Abdülhamid döneminde öğrencilik yıllarında başladığı gazeteciliği Yeni Gün gazetesini ve ardından Cumhuriyet gazetesini çıkararak ömür boyu sürdürdü. Gazeteciliğinin yanı sıra Osmanlı Mebuslar Meclisi'nde mebus, Türkiye Büyük Millet Meclisinde altı dönem milletvekilli olarak bulundu. Türk Kurtuluş Savaşı'nda verilen millî mücadeleyi ve Atatürk'ün Devrimlerini kararlılıkla desteklemiş bir kişidir.
Gazeteci Nadir Nadi, gazeteci Doğan Nadi, Nilüfer Nun ve Leyla Uşaklıgil'in babasıdır.
Anısına her yıl öykü, roman, şiir, karikatür ve sosyal bilimler alanlarında ödüller verilmektedir.
Yaşamı

1879 yılında Fethiye'de Seydiler Köyü'nde dünyaya geldi. Babası Fethiye eşrafından Abalızade Halil Efendi'dir.
İlköğrenimini Fethiye'de tamamladıktan sonra Rodos'ta Ahmet Mithat Efendi ve Tevfik Ebüzziya'nın sürgünlükleri sırasında kurdukları ve o dönemde çok saygın bir okul olan Süleymaniye Medresesi'ne devam etti. Bu okulda, Arapça, Farsça ve Fransızca öğrendi. Öğrenimine İstanbul'da Galatasaray Sultanisi'ne ve İstanbul Hukuk Mektebi'nde devam etti. Öğrenciliği sırasında Malumat gazetesinde yazı yazarak gazetecilik yaşamına başladı.
1901'de, II. Abdülhamid'e karşı dernek kurduğu gerekçesiyle tutuklandı ve Midilli kalesinde üç yıl hapse mahkûm edildi. Cezasını Fethiye'de çekme isteği kabul görünce Fethiye'ye gitti ve Meşrutiyetin İlanı'na kadar orada kaldı. Sürgün döneminde Fethiye'de Nazime Hanım ile evlendi. Bu evlilikten Nadir (1908), Doğan (1913), Nilüfer (Nun), Leyla (Uşaklıgil) adlı dört çocuğu dünyaya geldi.
Yaşamı > II. Meşrutiyet yılları

1908'de İttihat ve Terakki Cemiyeti’ne üye olan Yunus Nadi, Meşrutiyet’in ilanı üzerine İstanbul’a geldi. İkdam ve Tasvir-i Efkar gazetelerinde çalıştı.
1909’da Selanik’e gitti ve İttihat ve Terakki Cemiyeti’yle yakın ilişkisinden nedeniyle bu cemiyetin Selanik’te çıkan yayın organı Rumeli Gazetesi'ne başyazar oldu (1910).
Balkan Savaşı başlayınca yeniden İstanbul’a dönen Yunus Nadi, 1912 ve 1914 seçimlerinde Meclis-i Mebûsan'a Aydın Mebusu olarak seçildi. Bir yandan da babaları Tevfik Ebüzziya’nın ölümü üzerine artık Velid ve Talha Ebüzziya kardeşlerin çıkardığı Tasvir-i Efkar’da başyazılar yazmaya ve yazı işlerini yönetmeye devam etti.
Savaş sırasında işgale uğrayan Edirne’nin kurtarılması için kamuoyunu harekete geçirme görevi İttihat ve Terakki tarafından kendisine verildi ve bu amaçla başarılı bir kampanya yürüttü. Edirne’nin geri alınması ile sonuçlanan II. Balkan Savaşı’ndan sonra Sofya’da ateşemiliter olan Mustafa Kemal, memleket ve dünya hakkındaki düşüncelerini içeren yazılarını Selanik’te tanıştığı Yunus Nadi’ye  göndermekteydi. Yunus Nadi, bu yazıları Tasvir-i Efkar’da yayımladı.
Yaşamı > I. Dünya Savaşı

Çanakkale Savaşı sırasında Enver Paşa’nın getirdiği yasağa Tasvir-i Efkar gazetesi yazı işleri müdürü Abidin (Daver) Bey ile birlikte karşı çıktı ve izin verilmemesine rağmen Mustafa Kemal’in resmini gazetede yayımladı. Bu resim, Mustafa Kemal’in İstanbul basınında yayımlanan ilk resmi oldu.
Yaşamı > Yeni Gün Gazetesi

1. Dünya Savaşı'ndan sonra Velid Ebuzziya ile anlaşmazlığa düştüğü için Tasvir-i Efkar gazetesinden ayrılan Yunus Nadi, 1918'de Yeni Gün gazetesini kurdu. Aynı yıl son Osmanlı Meclis-i Mebusanı'nda İzmir Mebusu seçildi. Anadolu'daki millî mücadele hareketini desteklediğini Yeni Gün’de açıkça yazdı. Gazetesi, Sultan Vahdettin'in ve İngiliz güçlerinin baskısı nedeniyle sık sık kapatıldı.
16 Mart 1920’de İstanbul'un işgalinden bir gün sonra gazetesi İngilizler tarafından kapatıldı. Yunus Nadi Anadolu'ya geçmek zorunda kaldı. 10 Ağustos 1920'den itibaren gazetesini “Anadolu’da Yeni Gün” adıyla çıkardı ve Anadolu'daki millî mücadeleyi desteklemeye devam etti. Gazete, 11 Mayıs 1924'e kadar Ankara’da yayımlandı.
Yaşamı > Anadolu Ajansı

Yunus Nadi Bey, Anadolu’ya kaçışı sırasında Halide Edip Hanım ile tanışmıştı. Bu tanışma sırasında Anadolu'ya millî mücadele hakkında daha rahat bilgi akışı sağlayacak bir haber ajansı kurulması fikri doğdu, böylece Anadolu Ajansı'nın temelleri atıldı. Ajansın kuruluşu 6 Nisan 1920’de gerçekleşti.
Yaşamı > Türkiye Komünist Fırkası

Ankara hükûmeti ile Sovyet hükûmeti arasındaki yakınlaşmanın sonucu olarak 18 Ekim 1920'de Mustafa Kemal Paşa'nın emri ile tüm bağımsız ve muhalif komünist ve Bolşevik eğilimli örgütlenmelerin tasfiye edilip yasaklanarak devlet denetimi altına alınması için kurulan resmî Türkiye Komünist Fırkasının kurucuları arasında yer aldı. Bunun üzerine Yeni Gün gazetesi, Türkiye Komünist Fırkasının yayın organı olarak yayımlandı.
Yaşamı > Kurtuluş Savaşı Yılları

Yunus Nadi, Ankara’ya geldiği 1920 yılında Büyük Millet Meclisi'ne İzmir mebusu olarak girdi. 1924 yılında ise Muğla mebusu olarak mecliste yer alan Yunus Nadi, bir yandan gazeteciliği sürdürürken altıncı dönemin sonuna kadar TBMM'de Muğla mebusu olarak siyaset yapmaya devam etti. 1921 yılı başında Birinci İnönü Muharebesi'nden sonra İtilaf Devletleri’nin çağrısı ile gerçekleşen Londra Konferansı'nda millî hükûmeti temsil eden delegeler arasında yer aldı. 1921 yılı Temmuz ayında Kütahya-Eskişehir Muharebeleri'nin Ankara hükûmeti kuvvetlerince kaybedilmesinden sonra Mustafa Kemal'in başkomutanlığa getirilmesi için mücadele etti, bu konuda milletvekillerini ikna etmek için konuşmalar yaptı, Yeni Gün’de yazılar yayımladı. Savaşın zaferle biteceğine inanan ve başyazılarının çoğunu “düşman yıkılmalıdır, yıkılacaktır” cümlesiyle bitiren Yunus Nadi, 1922’de Sakarya Meydan Muharebesi’nin kazanılmasından sonra Yeni Gün matbaası önünde toplanan bir halk kitlesi tarafından “Düşman yıkıldı” sesleriyle alkışlandı.
29 Ekim 1923 günü Cumhuriyetin kurulduğunu bildiren anayasa değişikliğini Anayasa Komisyonu başkanı sıfatıyla meclis kürsüsünden okuyan kişi idi.
Yaşamı > Cumhuriyet Gazetesi

Yunus Nadi, cumhuriyetin ilanından sonra İstanbul'a giderek Zekeriya Sertel ve Nebizâde Hamdi ile birlikte Cumhuriyet gazetesini yayımlamaya başladı. Gazete, Mustafa Kemal'in teklifi üzerine Hâkimiyet-i Milliye ve Yeni Gün gazetelerinin birleştirilmesi ile doğmuştu. Cağaloğlu'ndaki eski İttihat ve Terakki Genel Merkez Binası (Pembe Konak), gazete binası yapıldı. 7 Mayıs 1924 günü yayımlanan ilk sayıda Mustafa Kemal'le Millî Mücadele ve Kurtuluş Savaşı hakkında yapılmış bir röportaja yer verildi. Yunus Nadi, kısa bir süre sonra çıkan anlaşmazlıklar sonucu Zekeriya Sertel ve Nebizâde Hamdi'nin ayrılmasından sonra gazetenin tek sahibi oldu.
Yaşamı > II. Dünya Savaşı Yılları

Gazete patronluğu yanı sıra ona büyük servet getiren Manisa Soma'da linyit madeni işletmesi de mevcuttu.
Yunus Nadi, II. Dünya Savaşı başlangıcından 1943 yılına kadar olan dönemde savaşın gelişmelerini kendi yorumuyla okurlara aktardı. Bu dönemde Alman yanlısı olarak tanındı, faşizm avukatlığı yaptığı öne sürüldü, hatta kendisine “Yunus Nazi” diye lakap takıldı. Savaş sırasında bulunması zor olan gazete baskı kağıdını Almanya'dan ithal ediyordu. Çoğu kişi bununla Nadi'nin Almanya yanlısı olması arasında bağ kuruyordu.
Aslında faşizm suçlaması savaştan önce de ortaya atılmıştı. Bunun en önde gelen örneği, 1937 sonbaharında Cumhuriyet gazetesi ile Tan gazetesi arasında yaşanan ünlü polemikti. Alman Propaganda Bakanı Joseph Goebbels’in Nazi partisinin 4. kongresinde "Nazi ilkeleri Türkiye'de gelişiyor" şeklinde bir söz sarf ettiğini ve hiç de mesnetsiz olmayan bu iddianın endişe verici olduğunu yazan Sabiha Sertel ile Yunus Nadi arasında başlayan, Tan başyazarı Ahmet Emin Yalman'ın da katıldığı polemik giderek Tan gazetesine ve yazarlarına karşı Nazilere benzer ırkçı ve antisemitik sözlü saldırılara kadar varmış ve sonunda Atatürk'ün emriyle konu kapanmıştı.
Yunus Nadi, 1943 seçimlerinde aday gösterilmedi ve meclis dışı kaldı.
Yaşamı > Ölümü

Uzun süredir devam eden hastalığının tedavisi için gittiği Cenevre'de 28 Haziran 1945'te öldü. Cenazesi, İstanbul'da Edirnekapı Şehitliği'ne defnedildi. Ölümünden sonra gazetenin yönetimini oğlu Nadir Nadi üstlendi.
Yunus Nadi Armağanı

Ölümünden sonra adını yaşatmak için, Türkiye'de sanat alanında verilen ilk ödül olan Yunus Nadi Armağanı verilmeye başladı.
Eserleri

Kırk Dokuz Saat Zeplin İle Havada (1930), anı-seyahat.
Ankara'nın ilk günleri (1955)
Babıali'nin Millî Hareketi dağıtmak ve Mustafa Kemal'i tevkif etmek teşebbüsü
Ali Galib Hadisesi (1955)
Birinci Büyük Millet Meclisinin açılışı ve isyanlar (1955)
Çerkez Ethem kuvvetlerinin ihaneti (1955)
Kurtuluş Savaşı Anıları (1955)(1978)
Mustafa Kemal Paşa Samsun'da (1955)
Cumhuriyet Yolunda
Yunus Nadi Abalıoğlu'nun Edirnekapı Şehitliği'ndeki kabri, İstanbul
Al Snow

| Al Snow |
| --- | --- |
2013'te Al Snow
Doğum adı: Allen Ray Sarven
Doğum: 18 Temmuz 1963 (61 yaşında) Lima, Ohio, ABD
Eş(ler)i: Pamela Sarven (e. 1986; b. 2004)   Cynthia Lynch (e. 2009; b. 2016)   Jessica Gousha (e. 2017)
Çocuk(lar): 2
Profesyonel güreş kariyeri
Takma ad(lar)ı: Al Snow   Avatar   Five Star Ninja   Leif Cassidy   Shinobi   Diamond Dave   Masked Ninja   Small Show   Steve Moore
Boyu: 1,85 m (6 ft 1 in)
Kilosu: 107 kg (236 lb)
Eğiten: Jim Lancaster
Başlangıç: 13 Mart 1982
Allen Ray Sarven (d. 18 Temmuz 1963) ya da bilinen adıyla Al Snow, Amerikalı profesyonel güreşçi.
A Far Off Place

| --- | --- |

Yönetmen: Mikael Salomon
Yapımcı: Eva Monley Elaine Sperber
Senarist: Robert Caswell Jonathan Hensleigh Sally Robinson
Oyuncular:  Reese Witherspoon  Ethan Embry  Sarel Bok  Jack Thompson  Maximilian Schell 
Müzik: James Horner
Görüntü yönetmeni: Juan Ruiz Anchía
Kurgu: Ray Lovejoy
Stüdyo: Walt Disney Pictures Amblin Entertainment Touchwood Pacific Partners
Dağıtıcı: Buena Vista Pictures Distribution
Çıkış tarih(ler)i: 12 Mart 1993 (1993-03-12)
Süre: 108 dakika
Ülke: ABD
Dil: İngilizce
Hasılat: $12.9 milyon
A Far Off Place, Laurens van der Post'un A Far Off Place (1974) ve onun öncülü olan A Story Like the Wind (1972) adlı eserlerine dayanan 1993 yapımı bir Amerikan macera dram filmidir. Filmin başrollerinde Reese Witherspoon, Ethan Randall, Jack Thompson ve Maximilian Schell yer alıyor. Filmin konusu, ebeveynleri bir kaçak avcı tarafından öldürülünce Kalahari Çölü'nü geçerek güvende olmak zorunda kalan üç gençle ilgilidir.
A Far Off Place, Mayıs-Eylül 1992 tarihleri arasında Namibya ve Zimbabve'de çekildi.
Halit Çelenk

| Halit Çelenk |
| --- | --- |

Doğum: 1922 Antakya, Hatay, Türkiye
Ölüm: 5 Mayıs 2011 (89 yaşında) Ankara, Türkiye
Defin yeri: Karşıyaka Mezarlığı, Ankara
Meslek: Avukat
Evlilik: Şekibe Sayar (1944-2011)

Halit Çelenk (d. 1922, Antakya, Hatay - ö. 5 Mayıs 2011, Ankara) Türk avukattır.
İlkokulu aynı kentteki Mektebi Sultani'de, ortaokul ve liseyi Mandacı Fransızların yönetimindeki Antakya Lisesi'nde bitirdi. Daha sonra geldiği İstanbul'da, 1944 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun olarak, sınıf arkadaşı Şekibe Sayar'la evlendi.
Avukatlığa, 1948'de Samsun'da başladı. 1962 yılının Ekim ayında, eşiyle birlikte Türkiye İşçi Partisi'ne (TİP) üye olarak, Genel Yönetim Kurulu üyeliğine seçildi ve aktif siyasete başladı. Mesleğinde, ilk günden itibaren işkence gören, tutuklanan, yargılanan işçilerin, öğrencilerin, gençlerin, yazarların, sanatçıların, parti, sendika, dernek, vakıf yöneticilerinin savunmalarını üstlendi.
En önemli davası; Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan'ın yargılanarak idama mahkûm edildiği THKO (Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu) davasıdır. İdam sırasında, yanlarında bulundu. Deniz Gezmiş'in idamında “87 yıllık yaşamda geçirdiğim en kötü zaman dilimi olan o dakikalardaki çaresizliğimi sizlere anlatamam” açıklamasını yapmıştır.
Meslek yaşamı boyunca kendisi de çeşitli davalarda yargılanan, gözaltına alınan Çelenk, Çağdaş Hukukçular Derneği Genel Başkanlığı, Türk Tarih Kurumu İkinci Başkanlığı yaptı. İnsan Hakları Vakfı kurucuları arasında yer aldı. Aziz Nesin'in öncülüğünü yaptığı Aydınlar Dilekçesi'ni kaleme alanlar arasındaydı; SBP (Sosyalist Birlik Partisi) kuruluş çalışmalarında bulundu. Türkiye İnsan Hakları Kurumu Vakfı (TİHAK) kurucu üyesidir.
2002'den 2011'e kadar kansere ve astıma karşı mücadele verdi. 
5 Mayıs 2011 günü, yani Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan'ın idamlarının yıl dönümünden bir gün önce, 89 yaşında Ankara'daki evinde öldü. Vasiyeti üzerine enternasyonal marşı eşliğinde toprağa verilmiş ve Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan'a yakın bir yere gömüldü.
Yapıtları

Demokrasi Masalı, İmge Kitabevi Yay., ISBN 9789755333816
Yenilmeyenlerin Tanığı, Penta Yayıncılık, ISBN 9789750102042
İdam Gecesi Anıları, Tekin Yayınevi, ISBN 9789754781045
Türkiye İşçi Partisi'nde İç Demokrasi, Evrensel Basım Yayın, ISBN 9789746525359
Beş Kapı Beş Kilit Anılar, Tekin Yayınevi, ISBN 9789754781755
Barış Savaşçıları Anılar, Tekin Yayınevi, ISBN 9789754781748
Nazım'dan Armağan (ortak kitap), Cem Yayınevi, ISBN 975-406-240-4
Dünün ve Bugünün Defterleri Türkiye Sorunları Dizisi 3 İnsan Hakları Dosyası (ortak kitap), Alan Yayıncılık
Hukuk Açısından >>TÖB-DER Davası, EĞİT-DER Yayınları, 1990
Değirmenönü, Kızılcahamam

| Değirmenönü |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Ankara
Koordinatlar: 40°18′N 32°30′E﻿ / ﻿40.3°K 32.5°D﻿ / 40.3; 32.5
Ülke:  Türkiye
İl: Ankara
İlçe: Kızılcahamam
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 153
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0312
İl plaka kodu: 06
Posta kodu: 06890
İstatistiki bölge: Ankara alt bölgesi 
Seçim çevresi: Ankara (2. Seçim Bölgesi) 
Resmî site 
Değirmenönü, Ankara ilinin Kızılcahamam ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Adı, Mahallede bulunan Değirmenden gelmektedir.[kaynak belirtilmeli]
Coğrafya

Ankara il merkezine 103 km, Kızılcahamam ilçesine 25 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  | 78 | ADNKS |
| 2014 |  5% | 74 | ADNKS |
| 2015 |  7% | 79 | ADNKS |
| 2016 |  0% | 79 | ADNKS |
| 2017 |  4% | 82 | ADNKS |
| 2018 |  67% | 137 | ADNKS |
| 2019 |  21% | 108 | ADNKS |
| 2020 |  19% | 88 | ADNKS |
| 2021 |  14% | 76 | ADNKS |
| 2022 |  38% | 105 | ADNKS |
| 2023 |  46% | 153 | ADNKS |
Berlin

Koordinatlar: 52°30′N, 13°24′E
| Berlin |
| --- | --- |
Eyalet & Şehir

  Bayrak Arma 
BerlinBerlin'in Almanya'daki konumu
Ülke:  Almanya
Eyalet-şehir: Berlin
Başkent: Berlin
En büyük şehir: Berlin
Alt idari birimler:  Liste Charlottenburg-Wilmersdorf Friedrichshain-Kreuzberg Lichtenberg Marzahn-Hellersdorf Mitte Neukölln Pankow Reinickendorf Spandau Steglitz-Zehlendorf Tempelhof-Schöneberg Treptow-Köpenick 
İdare
 • Belediye Başkanı: Kai Wegner (CDU)
Yüzölçümü
 • Eyalet & Şehir: 891.85 km²
Rakım: 34-115 m
Nüfus (31.12.2021)
 • Eyalet & Şehir: 3.677,472
 • Yoğunluk: 4124/km²
 • Metropol: 6,215,340
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Alan kodu: 030
ISO 3166 kodu: DE-BE
Plaka kodu: B
Resmî site berlin.de
Berlin, Almanya'nın başkenti ve en büyük şehridir, aynı zamanda bir eyalettir.
II. Dünya Savaşı öncesinde 4,3 milyon kişinin yaşadığı şehirde 2021 itibarıyla 3.655 milyon kişi yaşamaktadır. Berlin, Kuzey Almanya'da, Spree ve Havel nehirlerinin arasındaki kumluk bölgeye kuruludur. Şehir 1961'den 1990'a kadar, "Utanç Duvarı" olarak da bilinen Berlin Duvarı tarafından Doğu ve Batı Berlin olarak ikiye bölünmüştür.
Birleşme sonrasında kent, bilim ve kültür için küresel bir merkez haline geldi.