stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
INS Vikramaditya (R33)
Tasarım

Geminin dönüşümünde, 14,3°'lik bir ski-jump yapmak için, P-500 Bazalt seyir füzesi rampaları ve dört setten oluşan 3K95 Kinzhal karadan havaya füze rampaları da dahil olmak üzere ön güvertedeki tüm silahlar kaldırıldı.
Vikramaditya modernizasyonu tamamlandıktan sonra, 1982'de Baku adıyla hizmete girdiğindeki kapasitesinden daha büyük bir tam yük deplasmanına sahiptir. Geminin 2.500 kompartımanından 1.750'si yeniden imal edildi ve yeni radar ve sensörleri desteklemesi için kapsamlı bir şekilde yeniden kablolama yapıldı. Asansörler geliştirildi ve iki sınırlama sehpası takılarak savaş uçaklarının ski-jump destekli kısa bir kalkış yapmadan önce tam güce ulaşması sağlandı. Açılı güvertenin kıç tarafına üç durdurma dişlisi takıldı ve sabit kanatlı "kısa kalkış ancak yakalamalı iniş" (STOBAR) operasyonlarını desteklemek için navigasyon ve taşıyıcı iniş yardımcıları eklendi.
Tasarım > Yapısal değişiklikler

Yapılan en büyük değişiklik, Admiral Gorşkov gemisinin inşa edildiği STOVL konfigürasyonundan, Hindistan Deniz Kuvvetleri hizmetine girdikten sonra STOBAR konfigürasyonuna dönüştürülmesiydi. 14,3°'lik tam genişlikte bir ski-jump düzeneğinin inşa edilebilmesi için, P-500 Bazalt seyir füzesi fırlatıcıları ve geminin pruvasına yerleştirilmiş dört Antey Kinzhal karadan havaya füze rampaları da dahil olmak üzere tüm silahlar kaldırıldı. Geminin ada üst yapısının yanındaki 20 ton kapasiteli uçak asansörü değişmeden kaldı, ancak kıç kısmındaki asansör genişletildi ve kaldırma kapasitesi 30 tona çıkarıldı. STOBAR operasyonları için, üç adet 30 m yakalama tertibatı ve açılı güvertenin kıç tarafına üç frenleme dişlisi takıldı. Uçuş güvertesinin alanını artırmak, ski jump rampasının yapımına imkan sağlamak, durdurma teçhizatının ve pist alanının güçlendirilmesi amacıyla sponsonlar inşa edildi. İstenilen şekle ulaşmak için 234 yeni gövde bölümü kuruldu ve bu modifikasyonları gerçekleştirmek için eklenen toplam çelik 2500 tona ulaştı.
Üst yapı profili, Sovyet Donanmasının Mars-Passat 3 boyutlu hava arama radar sisteminin sabit fazlı dizi tarayıcılarını ve hava harekâtı yürütmek için kapsamlı komuta ve kontrol tesislerini barındıracak şekilde tasarladı. Uzun menzilli hava gözetleme radarları ve geminin etrafındaki 500 km'den fazla bir gözetim balonunun bakımını sağlayan gelişmiş elektronik harp süitleri takılarak kapsamlı bir sensör yenilemesi gerçekleştirildi. Çeşitli iletişim antenlerini barındırması amacıyla bir kıç direği kuruldu. Bu değişiklikler için 2.300 km yeni kablo ve 3.000 km yeni boru gerekmekteydi.
Sekiz orijinal kazan, her biri saatte 100 ton buhar kapasitesi sağlayan, fırın akaryakıtı yerine LSHSD kullanarak dizel yakıt almak için dönüştürülmüş yeni nesil, yüksek basınçlı kazanlar ile değiştirildi. Yeni kazanlar oldukça verimli ve yüksek düzeyde otomasyona sahiptir. Dört şaft konfigürasyonunda dört pervaneye güç verirken, şafta toplam 180.000 beygir gücü (134.226 kW) sağlayarak 30 knot'un üzerinde bir maksimum hız sağlarlar. Altı turbo alternatör ve altı dizel alternatör, çeşitli ekipmanlara güç sağlamak için 18 MW elektrik üretmektedir. Uluslararası standartları karşılamak için modern yağ-su ayırıcıları ve bir kanalizasyon arıtma tesisi kuruldu. Altı yeni Fin Wärtsilä 1.5 MW dizel jeneratör, bir Global Marine iletişim sistemi, Sperry Bridgemaster navigasyon radarı, yeni bir telefon santrali, yeni veri bağlantısı ve bir IFF Mk XI sistemi eklendi. Günde 400 ton tatlı su üreten iki adet ters osmoz tesisi, güncellenmiş soğutma ve iklimlendirme ile otel hizmetleri iyileştirildi. İyileştirilmiş iç hizmetler ve 10 kadın subay için konaklama ile birlikte yeni bir mutfak kuruldu.
Tasarım > Savaş sistemleri

Barak 8 SAM ve AK-630 CIWS
Gemideki savaş sistemleri, bilgisayar destekli harp bilgi sistemi olan LESORUB-E tarafından kontrol edilmektedir. Bu sistem geminin sensörlerinden ve veri bağlantılarından veri toplayarak kapsamlı durumsal farkındalık yaratmaktadır. Harici iletişimi sağlamak için CCS Mk II iletişim kompleksi kurulurken, Link II taktik veri sistemi, Hindistan Donanmasının Ağ merkezli savaşağ merkezli operasyonlarına entegrasyonu sağlamaktadır. MiG-29K'lar için LUNA iniş sistemi ve Sea Harrier'lar için DAPS Landing sistemi gibi farklı uçakları idare etmek için modern fırlatma ve yakalama sistemleri kuruldu. Pilotlara uçuş güvertesinden 30 metre kısa mesafeye kadar yaklaşma, iniş ve kısa mesafeli seyir sırasında yardım sağlayan Resistor-E otomatik hava trafik kontrol sistemi kuruldu. Bu kompleks, diğer çeşitli alt sistemleri ile birlikte, ana gemiden uzak menzillerde görev yapan gemi kaynaklı uçaklara navigasyon ve uçuş verileri sağlamaktadır.
Vikramaditya tesliminden sonra henüz herhangi bir yerleşik silaha sahip değildi ve böylece kendini savunabilmek için savaş grubuna bağımlı hale geldi. Ancak bu durum, geminin Nisan-Haziran 2015'te gerçekleşen kısa onarımında, kendisine dört adet lisanslı AK-630 CIWS ve hizmet dışı bırakılan INS Godavari'den çıkarılan bir Barak 1 SAM sistemi takıldıktan sonra sona erdi. Geminin 2017'de planlanan ilk büyük onarımında, Barak 1 sisteminin, yeni geliştirilen Barak 8 uzun menzilli hava savunma sistemi (LR-SAM) ile değiştirilmesi plânlandı. Bu füze dikey fırlatma hücrelerinden fırlatılabilmektedir ve 0,5–100 km'lik bir operasyonel menzile sahiptir. Gemi toplamda 48 adete kadar füze taşıyabilecektir.
Geminin resmî olarak beklenen ömrü 40 yıldır ve en az on yıl boyunca herhangi bir büyük onarım yapılması beklenmemektedir. Geminin ve teçhizatının %70'inden fazlası yenidir ve geri kalanı ise yenilenmiştir. Gemiyi yenileyen Sevmaş Tersanesi, önümüzdeki 20 yıl boyunca bakım da dahil olmak üzere garanti hizmeti sağlayacaktır.
Tasarım > Hava grubu

Vikramaditya, hem konvansiyonel sabit kanatlı uçakları hem de helikopterleri işletebilen ve barındırılabilen bir STOBAR uçak gemisi olarak tasarlandı ve 34 uçak taşıma kapasitesine sahiptir. Birincil uçak tipi, Mikoyan MiG-29M'nin donanma versiyonu olan Mikoyan MiG-29K'dır. MiG-29K, hem filo hava savunması, hem düşük seviye saldırı hem de gemi karşıtı rolleri üstlenebilen gelişmiş, tüm hava şartlarında çok rollü bir avcıdır. Birincil ASW platformu Westland Sea King, AEW ise Kamov Ka-31 tarafından üstlenilmektedir. Gemi için verilen taşıma aralıkları, 16-24 MiG-29K ve 10 Kamov Ka-31 veya Dhruv helikopterleridir. Ancak Vikramaditya, bir STOBAR gemisi olarak yapılandırılması nedeniyle sabit kanatlı AEW uçağını kullanma yeteneğine sahip değildir. Genel maksat ve uçak koruma görevleri HAL Chetak (ya da HAL Dhruv) tarafından üstlenilmektedir.
| Filo | Ad | Nişan | Uçak | Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| INAS 300 | Beyaz Kaplanlar |  | MiG 29KUB |  |
| INAS 303 | Kara Panterler |  | MiG 29K |  |
| INAS 321 | Melekler |  | HAL Chetak |  |
| INAS 322 | Gardiyanlar |  | HAL Dhruv |  |
| INAS 330 | Zıpkınlar |  | Sea King |  |
| INAS 339 | Şahinler |  | Kamov Ka-31 |  |
Westland Sea King, ASW rolünde kullanılıyor
Kamov Ka-31 "Helix" AEW rolünde.
Bihar Alayı, bağlı oldukları Vikramaditya'da poz veriyor. Arka plânda gemiye bağlı tüm filoların amblemleri var.
MiG-29K, hava grubunun hem filo hava savunmasını hem de saldırı unsurlarını sağlar.
Deniz denemeleri ve devreye alma > İlk deniz denemeleri

Rusya'nın Vikramaditya'yı 4 Aralık 2012'de Hindistan'a teslim etmesi, deniz denemelerinin ise 29 Mayıs 2012'de başlaması planlanmaktaydı. Aslında deniz denemeleri 8 Haziran'da başladı. Gemi, Rusya'nın kuzeyindeki Severodvinsk kentindeki Sevmaş Tersanesi'nin rıhtımından teslimat öncesi denenmek üzere yola çıktı. Bu denemeler, savaş uçaklarının geminin güvertesinden iniş ve kalkışlarını da içerecekti.
17 Eylül 2012'de yapılan denemeler sırasında arızalar tespit edildi. Resmi bir rapora göre, tahrik makinelerinin sekiz buhar kazanından yedisi arızalıydı. Bu nedenle, geminin Hindistan Donanmasına teslim edilmesi için verilen tarih Ekim 2013'e kadar tekrar ertelendi. Daha sonraki araştırmalar, motor arızasının nedeninin kötü işçilik ve denetimden kaynaklandığını ortaya çıkardı. Gorşkov ve 1143.4 sınıfındaki diğer gemiler, birden fazla kazan arızası geçmişine sahipti, ancak Rus gemi yapımcıları sorunun kaynağının, kazan izolasyonunda asbest yerine kullanılan düşük kaliteli Çin yapımı ateş tuğlaları olduğunu iddia etti.
Deniz denemeleri ve devreye alma > İkinci deniz denemeleri

Rusya'nın devlet silah ihracatçısı Rosoboronexport'un başkan yardımcısı Igor Sevastyanov, 3 Temmuz 2013'te savaş gemisinin Hint ve Ruslardan oluşan karışık mürettebat ile deniz denemeleri için yola çıktığını duyurdu. 28 Temmuz 2013 tarihinde, Vikramaditya'nın deniz denemelerini başarıyla tamamladığı ve maksimum 32 knot hıza ulaşabildiği bildirildi. Daha sonra Rusya'nın Kuzey Filosu tarafından gerçekleştirilen ve Eylül 2013'te tamamlanan havacılık denemeleri için Beyazdeniz'e gitti. Uçaklar ve helikopterler, radar, hava savunma, iletişim ve kontrol sistemlerinin performansını kontrol etmek için geminin etrafında ve üzerinde uçuş gerçekleştirirken, MİG uzmanları, ski-jump rampasından övgüyle bahsettiler.
Deniz denemeleri üç ay sürdü. Suhoy-33, Kamov, MiG-29, A-50 erken uyarı uçakları, radarlarını kullanarak gemiyi "tespit edemediklerinde" ve gelen uçaklar ise gemi tarafından 350-400 kilometre (220-250 mi)'lik bir mesafeden tespit edildiğinde, geminin elektronik harp ve karıştırma kabiliyeti gösterilmiş oldu. Gemi, her iki denemede de toplam 31,382 kilometre (19,500 mi) yol kat etti, 778 uçak ve helikopter uçuşlarını kontrol etti ve Rus pilotlar tarafından 88 iniş gerçekleştirildi. İkinci deniz denemesinde, 2,736 kilometre (1,700 mi)'lik kısmı geminin Hint kaptanı Commodore Suraj Berry komutasında olmak üzere toplam 13,840 kilometre (8,600 mi) mesafe kattetti.
Deniz denemeleri ve devreye alma > NATO tarafından gözetim

Deniz denemeleri sırasında, bir P-3 Orion uçağı Vikramaditya'yı gözlemledi. Uluslararası sulardayken, fotoğraf çekmek için geminin yakınına geldi. Bunun yanında geminin akustik imzasını kaydetmek için de sonobuoylar bıraktı. Uçak, bir Rus MiG-29'u geldiğinde bölgeyi terk etti. Bir Norveç gemisinin de Vikramaditya'yı gözlemlediği görüldü.
Deniz denemeleri ve devreye alma > Hizmete girişi

Gemi, 16 Kasım 2013 tarihinde Rusya'nın Severodvinsk kentinde düzenlenen bir törenle resmen hizmete alındı. 
Törene dönemin Hindistan savunma bakanı A. K. Antony ve Rusya başbakan yardımcısı Dmitry Rogozin de katıldı. Gemi günümüzde Hint Okyanusu'nda devriye gezmekteydi.
Komutanlar

| Ad | Başlangıç | Bitiş | Kaynak |
| --- | --- | --- | --- |
| Kaptan Suraj Berry | 16 Kasım 2013 | 2 Kasım 2015 |  |
| Kaptan Krishna Swaminathan | 2 Kasım 2015 | 20 Temmuz 2017 |  |
| Kaptan Ajay Kochhar | 20 Temmuz 2017 | 26 Mayıs 2018 |  |
| Kaptan Puruvir Das | 26 Mayıs 2018 |  |  |
| Kaptan C R Praveen Nair |  | Günümüz |  |
Bağlantılar

17 Ocak 2018'de Vikramaditya törenle aşağıdaki oluşumlara bağlandı:
Bihar Alayı
6 numaralı Filo IAF
Kazalar ve olaylar

10 Haziran 2016'da, INS Vikramaditya'nın planlanlanan büyük bir onarımına geçilirken, Karwar'da Kanalizasyon Arıtma Tesisi bölümünde bakım çalışmaları sırasında meydana gelen zehirli gaz sızıntısı nedeniyle iki kişi öldü. İki kişi daha yaralandı ve deniz hastanesine kaldırıldı.
28 Şubat 2017'de Vikramaditya'dan kalkan bir MiG-29K uçağı, hidrolik arıza nedeniyle Mangalore Uluslararası Havalimanı'na acil iniş yapmak zorunda kaldı.
26 Nisan 2019'da, uçak gemisinin makine ve kazan dairesinde çıkan yangına müdahale etmek isteyen bir deniz subayı duman zehirlenmesinden dolayı hayatını kaybetti ve yedi kişi de yaralandı.
Bibliyografya

Verma, Bharat (2011). Indian Defence Review Vol. 26.3 Jul-sep 2011. Lancer Publication. ISBN 978-8170622314.
Brien, Terry (2012). Twenty Twenty Gk Eng 2012. Tata McGraw-Hill Education. ISBN 978-1259001192.
1988 yılında Baku
Vikramaditya (solda), 2012'de Severomorsk limanında Rus uçak gemisi Amiral Kuznetsov ile birlikte.
INS Vikramaditya'nın uçuş güvertesi
MiG 29K, INS Vikramaditya'dan kalkıyor
Vikramaditya, 2013'teki deniz denemeleri sırasında Baltık Denizi'nde
Hindistan Donanması bayrağı, Rusya'daki Sevmaş Tersanesi'nde devreye alındığı için Vikramaditya'da göndere çekiliyor.
Vikramaditya'ya INS Viraat ve Umman Denizi'ndeki Batı Filosunun diğer gemileri eşlik ediyor.
Hindistan Donanmasına ait Vikramaditya ve INS Mysore gemileri, 21-23 Ocak 2016 tarihleri arasında Kolombo'ya gerçekleştirdikleri bir ziyaret esnasında görülmekte
Vikramaditya (ortada), USS Nimitz (ön plânda) ve JS ''Izumo'' (arka plânda) ile birlikte Temmuz 2017'de Malabar Tatbikatı sırasında
The Tejas Ocak 2020'de Vikramaditya'ya ilk inişini gerçekleştirirken
WPP

| --- | --- |

Menkul değer sembolü: LSE: WPP NASDAQ: WPPGY
Tür: Public limited company
Kuruluş: 1985
Kurucu: Martin Sorrell
Genel merkezi: Crawley, Birleşik Krallık Dublin, İrlanda
Önemli kişiler: Philip Lader (Yönetim Kurulu Başkanı) Martin Sorrell  (CEO)
Gelir: 14.39 milyar £ (2016)
Çalışan sayısı: 205,000 (2017)
Web sitesi: www.wpp.com
WPP plc, Birleşik Krallık merkezli bir reklamcılık ve halkla ilişkiler şirketidir. Şirket, 1985 yılında kurulmuş olup dört büyük ajans şirketinden biridir. Şirketin merkezi Londra'da, yürütme ofisi ise Dublin'de yer almaktadır.
WPP, IMRB, Millward Brown, Grey, Burson-Marsteller, Hill & Knowlton, JWT, Ogilvy & Mather, TNS, Young & Rubicam ve Cohn & Wolfe gibi markaların sahibidir. Şirket aynı zamanda Londra Borsası ve NASDAQ'da işlem görmektedir ve FTSE 100 endeksinde yer almaktadır.
Wrigley Field

| Wrigley Field |
| --- | --- |


Yer: Chicago, ABD
Koordinatlar: 41°56′53″K 87°39′20″B﻿ / ﻿41.94806°K 87.65556°B﻿ / 41.94806; -87.65556
Açılış: 23 Nisan 1914
İşletmeci: Chicago Cubs
Zemin: Merion bluegrass
Maliyet: 250.000 US$
Mimar: Zachary Taylor Davis
Kapasite: 41.649
Kullanıcılar
Chicago Cubs

Wrigley Field, Amerika Birleşik Devletleri'nin Chicago kentinde bulunan bir beyzbol stadyumudur. Stadyum, 23 Nisan 1914 tarihinde açılmış olup ABD'de halen faaliyette olan ikinci en eski beyzbol stadyumudur. 41.649 kişi kapasiteye sahiptir ve Major League Baseball takımlarından Chicago Cubs'ın ana stadyumudur.
Wrigley Field, 2020 yılında National Historic Landmark ilan edildi.
Wertheim Piano

| --- | --- |

Kuruluş: 1880'ler (ithalat), 1908 (üretim)
Kurucu: Hugo Wertheim (1854-1919)
Genel merkezi: Melbourne 
Önemli kişiler: Hugo Wertheim, Herbert Wertheim
Wertheim Avustralya kökenli bir piyano markası. Daha önceden Melbourne'ün Richmond bölgesinde üretilen Wertheim, 1908-1935 yılları arasında 18.000 piyano satmıştır.
Genellikle okullarda ve çeşitli merkezlerde kullanılan Wertheim'lar uzun süre akord edilmeden kullanılabilinmesiyle ünlüdür. Ayrıca piyano öğretmenleri ve ünlü sanatçılar tarafındanda kullanılır. Ünlü piyanist Dame Nellie Melba canlı performanslarında kullanmak üzere Wertheim piyanolar sipariş etmiştir.
1920'lerde Wertheim ailesi oldukça büyük bir üne kavuşmuş ve kısa sürede çok başarılı olmuştur. Fakat 1929 yılındaki kriz nedeniyle piyano satışlarının durma noktasına gelmesi fabrikanın 1935'te kapanmasına neden olmuştur. Wertheim markası halen Avustralyalı bir firmadır fakat üretim Çin ve Güney Kore'ye kaydırılmıştır.
Tarihçe > Erken Tarih

Hugo Wertheim babası Meyer Wertheim tarafından Frankfurt, Almanya'dan Melbourne'a aile işi olan dikiş makinaları satmak için oldukça zengin bir adam olarak gitmiştir. Bourke & Collins caddesinde iki adet showroom açmıştır. Bu showroomlarda Almanya'da üretilen bisiklet, piyano ve armonika gibi şeyler satmaya başladı, fakat daha sonra ilgisini piyanolara yöneltti. Daha sonraları (yaklaşık olarak 1880'lerde) yeni kolonileşmiş Avustralya'ya Almanya'dan gelen ucuz piyanoları getirtmeye başladı. Bunları yeniden düzenleyip daha pahalıya satıyordu. Satışların iyi gitmesi üzerine en büyük oğlu olan Herbert'ı A.B.D'ye piyano yapımını ve üretimini öğrenmesi ve kıtayı dolaşması için gönderdi.
Tarihçe > 1908-1918

Wertheim'ın oğlu Amerika kıtasındayken, Wertheim bir mimar olan Nahum Barnet ile anlaştı. Fabrikayı bu mimara yaptıran Wertheim fabrikanın yapımı için 25$-75$ bin dolar arası bir harcama yaptı. Dönemine göre oldukça modern bir görünüme sahip olan fabrika tüm Avustralya halkının dikkatini çekti. Dönemin başbakanı Alfred Deakin fabrikanın açılışına katıldı. Fabrika R. McDonald tarafından 16,000m2 üzerine yapıldı. Kendine ait bir jeneratörü ve tramvay hattı vardı. Bunun sonucu olarak fabrika Avustralya'daki en büyük piyano fabrikası oldu ve 300 çalışanıyla yılda 12'si büyük olmak üzere yaklaşık 2,000 adet piyano ürettiler.
Tarihçe > 1919-1935

Hugo Wertheim 1919 yılında öldü ve fabrikayı oğlu Hebbert'a bıraktı. Babasının fabrikaya olan yatırımları sayesinde aile uzun bir süre Avustralya sosyetesinin bir parçası oldu. Bu Yahudi bağlantılarını kesmiş bir aile olan Wertheim'ler için anti-Semitizm zamanında oldukça büyük bir başarıydı. Fakat 1920'de ailenin 3. nesli fabrikayı yönetmekte ataları kadar istekli olmadılar. Bunun üzerine 1929'daki bunalım da eklenince Wertheim ailesi şirketin bir kısmını satmak zorunda kaldı.1930 yılındaki büyük bunalıma bir de wireless teknolojisinin bulunması da eklenince fabrika 1935'te kapandı. Açık kaldığı 27 yıl boyunca 18,000 piyano üretmişti.
Tarihçe > Yakın Tarih

Fabrikanın kapanması aile içinde bir çatışmaya sebep oldu. Hebbert piyano üretmeye devam etmek istiyordu fakat annesi buna karşı çıktı. Annesinin yönetim kurula verdiği teklifle fabrika Heinz şirketine satıldı.1950'lerde televizyonların yaygınlaşmasıyla birlikte ise GTV 9 stüdyolarına dönüştü.
1908-1935 piyanoları

Piyanolar Bendigo, Richmond'da ustalıkla üretiliyordu. Yapımda kullanılan materyallerin hepsi Avustralya malıydı. Bunlar Victoria eyaletinde üretilen ilk piyanolar bunlardı. Genellikle okullarda ve çeşitli merkezlerde kullanılan Wertheim'lar uzun süre akord edilmeden kullanılmasıyla ünlüdür. Ayrıca piyano öğretmenleri ve ünlü sanatçılar tarafından da kullanılır. Hasar görmemiş ya da restore edilmiş Wertheim'lar oldukça pahalıya alıcı bulabilir.
1908-1935 piyanoları > Günümüzde Piyanolar

Wertheim'lar hala üretilmektedir. Seul, Güney Kore'de ve Tientsin, Çin'de World of Music adı altında Fabrikalar bulunmaktadır. Altın seri Çin'de Platinyum seri ise Güney Kore'de üretilmektedir.
WS Audiology

| --- | --- |

Kuruluş: 2015
Genel merkezi: 
Önemli kişiler: Jan Makela (CEO)
Gelir: €967 milyon FY16/17
Çalışan sayısı: 6.000
Web sitesi: http://www.sivantos.com.tr
WS Audiology veya eski adıyla Sivantos, işitme cihazı üreticisi. 120'den fazla ülkedeki işitme sağlığı profesyonellerine, Signia, Audio Service, Rexton ve A&M markalarını sunarak hizmet vermektedir. Portföylerinde işitme cihazı aksesuarları, ayar yazılımı, akıllı telefon uygulamaları ve tanısal iş çözümleri de bulunmaktadır.
Günümüzde, Sivantos Group’un 20’den fazla ülkede 6000’i aşkın çalışanı bulunmaktadır. Sivantos Amerika, Asya Pasifik ve Avrupa şubeleri de Sivantos Grup’a dahildirler ve aynı zamanda Amerikan perakende zinciri HearUSA, kişisel işitme çözümlerinde uzman olan Audio Service ve Avrupa‘da internet üzerinden işitme sağlığı hizmeti sunan audibene de Grup’un parçasıdırlar.
Bugünkü Sivantos’un kökleri 1878 yılına, Werner von Siemens’in önemli ölçüde gelişmiş iletim kalitesi olan bir telefon alıcısı geliştirdiği zamana uzanır. Bu alıcı sayesinde işitme güçlüğü yaşayanlar telefon konuşmalarını daha rahat anlayabilir hale gelmişlerdir.
Yeni teknolojiler geliştirmek her zaman öncelikleri olmuştur ve bu sebepten Sivantos işitme cihazı tarihinde birçok „ilk’e“ imza attığını söyleyebilir. Buna, ilk kablosuz sistem özellikli işitme cihazı da dahildir.
2012 yılında, Siemens Audiology Solutions ve Oldenburg Üniversitesi araştırmacıları, iki kulaktaki işitme cihazlarının kablosuz olarak birbirleriyle iletişime geçmesini mümkün kılan bilateral işitme sistemini geliştirerek, Alman Gelecek Ödülüne (Deutscher Zukunftspreis) layık görülmüşlerdir. Son olarak geliştirilen dünya ilki ise, gürültülü ortamlarda normal işitmeden daha iyi konuşma anlaşılırlığı sağlayan işitme cihazları olmuştur.
16/17 mali yılında Sivantos Grup € 967 milyon gelir gerçekleştirmiş ve € 221 milyon FVÖK (Faiz ve vergi öncesi kar) beyan etmiştir.
2015 yılında Siemens AG, Siemens Audiology Solutions şirketini EQT VI ve Santo Holding GmbH’ya satmıştır ve sonrasında, Sivantos Siemens Audiology Solutions’dan ayrılmış ve ayrı bir şirket haline gelmiştir.
Worms 4: Mayhem

Bu madde Worms 4: Mayhem hakkındadır.Worms oyunları için Worms (seri) sayfasına bakınız.
| Worms 4: Mayhem |
| --- | --- |

Geliştirici: Team17 
Yayımcılar: NA Majesco AB Codemasters
Yapımcı: Team17
Platformlar: PlayStation 2 (Sadece Avrupa'da), Windows, Xbox
Çıkış: 2005
Tür: Artillery
Mod: Tek oyunculu oyun Çok oyunculu oyun 
Worms 4: Mayhem sıra tabanlı 3D starteji oyunu. Team 17 tarafından geliştirildi.
İç bağlantılar

Worms 3D
Michał Wołodyjowski

| Michał Wołodyjowski |
| --- | --- |
Henryk Sienkiewicz'nin Üçlemesi karakteri

İlk görünüm: Ateş ve Kılıç
Son görünüm: Bozkırda Yangın
Yaratan: Henryk Sienkiewicz
Canlandıran: Tadeusz Łomnicki
Bilgileri
Cinsiyet: Erkek
Evlilik(ler): Barbara Jeziorkowska
Din: Hristiyanlık
Ulus:  Leh
Doğum: 1626
Ölüm: 1672
Jerzy Michał Wołodyjowski (Lehçe telaffuz: [ˈjɛʐɨ ˈmixaw vɔwɔdɨˈjɔfskʲi]), Henryk Sienkiewicz'in Üçlemesi'nde yer alan kurgusal bir Leh kahraman. Ateş ve Kılıç, Tufan ve Bozkırda Yangın romanlarında yer almıştır. Michał Wołodyjowski karakteri Korczak klanının Leh soylusu olan Albay Jerzy Wołodyjowski'den esinlenmiştir.
Görünüm

Michał Wołodyjowski, Üçleme'de genç yaştan itibaren birçok savaşta yer alır ve onu büyük üne sahip korkulan bir savaşçı olarak tanımlar. Romanlar, yaşayan en iyi kılıç ustalarından biri, gerçek bir szabla ustası (bir tür Polonyalı kılıcı) ve usta bir taktikçi olarak ününden özel olarak bahseder. Genel olarak Polonya-Litvanya Birliği'nin yaşadığı Tufan sırasında dört süper güçle aynı anda savaş vermesinde büyük rol oynar. Düşman, karşısındaki ordunun Michał Wołodyjowski tarafından yönetildiğini öğrendikten sonra savaş alanından çekildiğinde, sayıca yedi bin Türk askerinden daha fazla olan Leh ordusu savaşta galip gelir. Romanlar, 17. yüzyılın ikinci yarısında geçer ve küçük fiziksel yapısı nedeniyle "Küçük Şövalye" lakaplı Wołodyjowski etrafında yoğunlaşır, arkadaşları Jan Skrzetuski ve Onufry Zagłoba ile birlikte ülkelerini yabancı işgalcilerden kurtarmak için savaşırlar.
Wołodyjowski, Kamyanets-Podilski Kuşatması'nda, arkadaşı Ketling ile birlikte, kalenin Türklere teslim olmasına tanık olmaktansa, bir barut deposunu patlatarak kendini feda eder ve ölür.
Popüler kültürdeki yeri

Michał Wołodyjowski karakteri 1974 yılı Leh yapımı Tufan ve 1999 yılı Ogniem i Mieczem filminde yer aldı. Ayrıca 2011'de TaleWorlds tarafından geliştirilen Mount & Blade: Ateş ve Kılıç adlı video oyununda da yer aldı.
World Wide Web Foundation

| --- | --- |

Tür: Kâr amacı gütmeyen
Kuruluş: 15 Kasım 2009
Kurucu: Tim Berners-Lee
Genel merkezi: Washington 
Önemli kişiler: Tim Berners-Lee (kurucu) Steve Bratt (CEO)
Web sitesi: www.webfoundation.org
World Wide Web Foundation veya Web Foundation, internet sunucuları ağının gelişimi ve geçerliliği için çalışan kuruluş. Kuruluşun oluşumu Tim Berners-Lee tarafından 14 Eylül 2008 tarihinde Washington, DC'de duyurulmuştur. 15 Kasım 2009 tarihinde de çalışmalara başlanmıştır.
Kuruluşun amacı, özgür ve açık tek bir internet ağı geliştirmek, internet ağlarının yararlarını dünya üzerindeki tüm insanlar için genişletmektir. Kuruluş, üç programda iş alımı yapmaktadır: Web Bilimi ve Araştırması, Web Teknolojisi ve Uygulama ve Toplum için Web.
Kuruluş, Open Web Foundation'la bağlantılı değildir.
TV yayını

Kuruluş duyurulduğunda, Berners-Lee web sitelerinin kendi güvenilirliklerini etiketleyen sistemi eleştirmiştir. BBC'ye göre Berners-Lee, "Güvenilir kaynaklarla bir kez bile olsa kanıtlabileceğimiz, websitelerinin içerisindeki bilgilerin ne derece güvenilir olduğunu belirleyen yeni bir sistemin kuruluması gereklidir." demiştir. New Scientist dergisi, bir kurumun ya da kuruluşun bir başka kuruma ait websitesini değerlendirmesini kritik etmiştir.
Alberto Ibarguen ve Tim Berners-Lee'nin 2008'deki Web Foundation duyurusundan