stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Dole Food Company

| --- | --- |
Tip: Yan kuruluş
Endüstri: Gıda
Kuruluş: 2 Haziran 1851
Kurucu: Samuel Northrup Castle Amos Starr Cooke
Genel merkezi: Dublin, İrlanda
Önemli kişiler: David H. Murdock (Yönetim Kurulu Başkanı)
Gelir: 9,7 milyar US$ (2020)
Çalışan sayısı: 36.000 (2018)
Web sitesi: www.dole.com/
Dole ananasları.
Dole plc veya eski adıyla Dole Food Company, İrlanda merkezli bir çokuluslu gıda şirketidir. Şirket, 2 Haziran 1851 tarihinde Samuel Northrup Castle ve Amos Starr Cooke tarafından Hawaii'de kurulmuş olup 2021 yılında Total Produce ile birleşmiştir. Şirketin merkezi Dublin'de yer almaktadır.
Dole, 90 ülkede 300'den fazla üründen sorumlu 74.300 tam zamanlı ve mevsimlik çalışanı ile faaliyet gösteren, dünyanın en büyük meyve ve sebze üreticisidir. Dole, muz, ananas, üzüm, çilek, salata ve diğer taze ve dondurulmuş meyve ve meyve suları gibi gıda maddeleri pazarlamaktadır. Dole, "Dole Ocean Cargo Express" adlı bir nakliye hattına sahiptir.
Pešturina

| --- | --- |
Пештурина
Mağaranın Sırbistan'daki konumu
Diğer adı: Jelašnica Mağarası
Konum: Nişka Banya
Bölge: Sırbistan
Koordinatlar: 43°17′38″N 22°02′38″E﻿ / ﻿43.2939°K 22.0438°D﻿ / 43.2939; 22.0438
Uzunluk: 22 metre (72 ft)
Genişlik: 15 metre (49 ft)
Yükseklik: 35 metre (115 ft)
Tarihçe
Devir(ler): Paleolitik
Pešturina (Sırpça: Пештурина) güneydoğu Sırbistan'daki Nişka Banya belediyesinde yer alan bir mağaradır. Jelašnica'nın güneybatısında, Niş'in 20 kilometre (12 mi)  güneydoğusunda yer alır. 2006 yılında başlayan arkeolojik kazılardan bu yana Orta ve Üst Paleolitik dönemlere ait eserler keşfedilmiştir. Musteryen kültürü olarak tanımlanan kalıntılar, 102.000 BP + 5.000 ila 39.000 BP + 3.000 arasına tarihlenmektedir, bu tarih aralığı Pešturina'yı hayatta kalan en son Neandertal habitatlarından biri halline getirmektedir. Mağara "Sırp Atapuercası" olarak da bilinmektedir.
Nisan 2019'da Neandertal adamına ait kalıntıların keşfedildiği açıklandı. Bu, Sırbistan'da Neandertal kalıntılarının ilk keşfi olarak kayıtlara geçti.
Suva Planina, Pešturina Mağarası'nın bulunduğu dağ
İsim

Mağaranın adı, "büyük mağara" anlamına gelen eski Sırp ismi pešteradan (bkz. Pešter) gelmektedir. Jelašnica Mağarası (Sırpça: Јелашничка пећина) olarak da bilinir.
Jeoloji

Mağara, Suva Planina dağının kuzey yamaçlarında, 330 metre (1.080 ft) rakımlı bir tepe üzerinde yer almaktadır. Giriş batıya dönük olup, 15 metre (49 ft) genişliğinde ve 35 metre (115 ft) yüksekliğindedir. Mağara 22 metre (72 ft) uzunluğundadır. Girişte taşlar birikmiştir, ana kaya ise mağaranın arka kısmında zeminin üzerinde çıkıntı yapmaktadır.
Psychotria botryocephala

Psychotria botryocephala, Psychotria cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Siderofor

Siderofor (Yunanca demir taşıyıcı), mikroorganizmalar, pek çok bitki ve bazı yüksek organizmalar tarafından salgılanan, demir şelasyonu yapan bileşiklerdir. Demir Fe3+ iyonlarının nötral pH'de çözünürlükleri çok düşüktür ve dolayısıyla organizmalar tarafından kullanılamaz. Sideroforlar şelasyon yoluyla bu iyonların çözelmesini sağlar. Bu çözelmiş kompleksler aktif taşıma ile hücre içine alınırlar. Çoğu siderofor, nonribozomal peptittir.
Şelasyon

Anoksik şartlarda demir genelde +2 yükseltgenme halindedir ve suda çözünür. Ancak, oksik şartlarda, demir genelde +3 yükseltgenme halinde olur ve çeşitli suda çözünmez mineraller oluşturur. Bu tür minerallerden demir elde edebilmek için hücreler demire bağlanan ve onu hücre içine taşıyan sideroforlar üretirler. Sideroforların başlıca gruplarından biri, hidroksamik asit türevleridir, bunlar ferrik iyonları kuvvetle şelatlar.
Altı dişli (İng. hexadentate) yapılar sideroforlarda çok yaygın görülür. Bunun nedeni, Fe-III iyonları için üç dişli ligandlara gerek olması ve bunlardan ikisinin aynı moleküle dahil edilmesidir. En etkili sideroforlarda birden çok ligand bulunur. Bu sayede ferrik iyonunun tam oktahedral kordinasyonu mümkün olur ve tek bir ferrik iyonun ayrı ligandlar tarafından şelasyonundan kaynaklanan entropi etkileri minimize olur.
Çeşitli bakteri ve mantarlar tarafından üretilen sideroforlara örnek olarak ferrikrom (Ustilago sphaerogena), enterobaktin (veya enteroşelin) (Escherichia coli), mikobaktin (Mycobacterium), enterobactin ve basillibaktin (Bacillus subtilis), ferrioksamin B (Streptomyces pilosus), fusarinine C (Fusarium roseum), yersiniabaktin (Yersinia pestis), vibriobaktin (Vibrio cholerae), azotobaktin (Azotobacter vinelandii), psödobaktin (Pseudomonas B 10), eritrobaktin (Saccharopolyspora erythraea) ve ornibaktin (Burkholderia cepacia) sayılabilir.
Sideroforlar tarafından şelatlanan diğer metaller şunlardır: Aluminyum,
Galyum,
Krom,
Bakır,
Çinko,
|Kurşun,
Manganez,
Kadmiyum,
Vanadyum,
Indiyum,
Plutonyum,
Uranyum
Biyolojik işlev

Ortamda demir sınırlanmasına tepki olarak mikroplarda siderofor üretimi üzerindeki baskılama kalkar. Bunun ardından hücre dışına siderofor salgılanır. Hücre dışında siderofor demiri kavrar ve onu çözeltir. Sideroforlar demir ile oktahedral bir siderofor-demir kompleksi oluşturarak ona kuvvetli bir şekilde bağlanırlar. Sideroforlar sonra özgül reseptörler tarafından tanınırlar. Bu reseptörlere bağlanmanın ardından sideroforlar hücre zarının içinden çeşitli mekanizmalar ile taşınırlar Demir (III)'ün hücre içinde indirgenmesinin ardından oluşan Fe(II)'nin sıderoforla göreli zayıf kompleksleşmesi, demirin hücre içine salınması için verimli bir yol sağlar. Sideroforun parçalanması ve başka biyolojik mekanizmalarla da demir serbest kalabilir. Siderofordan elde edilen demir, elektron taşıması, oksijen taşıması ve yaşam için önemli başka süreçlerde yer alan enzimlerin işlevi için gereklidir.
Bakteriler ve konakları demiri bağlamak için yapısal olarak birbirinden farklı sideroforlar kullanarak birbirleriyle yarışırlar. Hayvanlar da, vücutları içinde bakterilerin çoğalmasını engellemek için serbest demir bulundurmazlar, örneğin plazmada demir transferin tarafından tutulmuştur, vücuttaki diğer sıvılarda bulunan laktoferin de aynı işleve sahiptir. Bakteriler konak organizmalardan demir elde etmek için çeşitli mekanizmalar evrimleştirmiştir, sideroforlar bunlardan biridir. Bazı bakterilerin salgıladığı sideroforların demire bağlanma afinitesi (bağlanma eğilimi) o kadar kuvvetlidir ki, transferin veya laktoferinden ayrışan demir iyonları tekrar geri bağlanamadan bu sideroforlar tarafından kapılırlar. Sideroforlar bazı bakterilerin hastalık yapma yeteneği için gereklidir, dolayısıyla bunlar virülans faktörü olarak sayılır.
Biyolojik işlev > Pseudomonas sideroforları

Diğer aerobik bakteriler gibi psödomonadlar da demir elde etmek için demir (III) ile yüksek affinite ile kompleksleşen sideroforlar salgılarlar. Flüoresan pseudomonadlar (Pseudomonas aeruginosa gibi) yüksek affiniteli peptidik bir siderofor olan piyoverdin üretirler, ama çoğu zaman buna ilaveten daha düşük afiniteli ikinci bir siderofor daha salgılarlar. Bu sideroforların sentezini ve hücre içine alımından sorumlu genlerin bir kısmı ve bunların kodladığı proteinlerin işlevleri bilinmektedir. Siderofor yoluyla demir alımı birkaç seviyede düzenlenmektedir. Bunlara örnek olarak, demire-duyarlı represör Fur (İng. Ferric Uptake Regulator den kısaltma), sitoplazma dışı sigma ve anti-sigma faktörleri ve başka düzenleyiciler sayılabilir. Pseudomonadlar doğada çok yaygın bulundukları için hücre içine demir sideroforu ve hem alınmasında görev alan reseptörleri kodlayan çok sayıda gene sahiptirler. Demir regulonu ile diğer düzenleyici şebekeler arasında iletişim vardır.
Tıbbi uygulamalar

Sideriforların demir veya alüminyum birikimi terapisinde ve hedeflenmiş antibiyotik terapisinde uygulamaları vardır. Vücutta sınırlı miktarda demir bulunan ortamlarda bakterilerin büyümesini engellemek için siderofor biyosentezini bloke edecek inhibitör ilaçlar geliştirilmiştir.
Sideroforlar insanlarda demir kullanımını kolaylaştırmak amaçlı ilaçlar olarak da kullanılırlar. Bir diğer uygulama, sideroforların demir taşıma yeteneğinden yararlanarak bakteri hücrelerinin içine ilaç taşınmasını sağlamaktadır. Bir uygulamada siderofor ile bir ilaç birleştirilir, bakteri ancak kendine has sideroforları içine aldığı için bu bileşiklerin seçici antimikrobiyal etkisi olur.
Tarımsal uygulamalar

Bitki köklerinin çevresindeki (rizosferdeki) mikroorganizmalar tarafından üretilen kimyasal bileşikler demir gibi bazı gerekli minerallerin varlığını ve alımını artırırlar. Rizosferik bakteriler tarafından üretilen hidroksamat türü sideroforları (ferrikrom, rodotorulik asit ve ferrioksamin B), katekol tipi sideroforları (agrobaktin) ve karışık ligandlı katekol-hidroksamat-hidroksi asit sideroforların bitkiler tarafından kullanıldığı gösterilmiştir. Bu saprofit bakteriler toprakta, yapraklarda, su birikintilerinde, deniz suyunda ve tortuda bulunur.
Flüoresan pseudomonadlar bazı bitki patojenlerine karşı biyolojik mücadele etmeni olarak kullanılabilecekleri bulunmuştur. Bunların salgıladığı piyoverdin adlı sarı-yeşil pigmentler siderofor olarak işlev görür. Bu bileşikler patojenleri gerek duydukları demirden mahrum bırakır.
İlgili süreçler

Demir çözünürlüğünü artırmanın ve onu hücre içine almanın diğer stratejileri, çevrenin asitleştirilmesi (bitki kökleri tarafından kullanılır) veya Fe3+'ün daha çözünür olan Fe2+ iyonlarına hücre dışında indirgenmesidir. Demir alımı için alternatif yöntemler olarak, yüzeyde indirgeme, pH azaltması, hem kullanımı veya protein komplekslenmiş metalin ekstraksiyonu sayılabilir.
Psychotria boninensis

Psychotria boninensis, Psychotria cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Silene nicaeensis

Silene nicaeensis, Silene cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Silene nerimaniae

Silene nerimaniae, Silene cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Psychotria boloboensis

Psychotria boloboensis, Psychotria cinsine bağlı bir bitki türüdür.
San Jose (anlam ayrımı)
Yerleşim yerleri

Dünyada başlıca 2 şehir San José adını paylaşmaktadır:
San José, Kosta Rika, Kosta Rika'nın başkenti.
San Jose, Kaliforniya, Birleşik Devletler'in en büyük 10. şehri.
Yerleşim yerleri > ABD

San Jose, Arizona, Graham County, Arizona
San Jose, Arizona, Bisbee, Arizona
San José, Kaliforniya
San Jose, Illinois
South San Jose Hills, Kaliforniya
Yerleşim yerleri > Arjantin

San José, Entre Ríos
San José de Feliciano, Entre Ríos
San José de Jáchal, San Juan
San José de Metán, Salta
Yerleşim yerleri > Belize

San José, Orange Walk District
Yerleşim yerleri > Ekvador

San Jose, Santa Elena
Yerleşim yerleri > Filipinler

San Jose, Antique
San Jose, Batangas
San Jose, Bulacan
San Jose, Camarines Sur
San Jose, Negros Oriental
San Jose, Northern Samar
San Jose City, Nueva Ecija
San Jose, Occidental Mindoro
San Jose, Romblon
San Jose, Samar
San Jose, Surigao del Norte
San Jose, Tarlac
San Jose del Monte City, Bulacan
San Jose The Worker,
Yerleşim yerleri > Guatemala

San José Acatempa
San José Chacayá
San José El Idolo
San José La Arada
San José Ojetenam
San José Pinula
San José Poaquil
San José del Golfo
San José, El Petén
San José, Escuintla
Puerto San José
Yerleşim yerleri > İspanya

San José de Níjar, Almería
San José, Ibiza
San José del Valle, Cádiz
Yerleşim yerleri > Kolombiya

San José de Cúcuta,
San José del Guaviare
Valle San José
San Jose de Ocune
San José, Caldas
Yerleşim yerleri > Kosta Rika

San José, Kosta Rika,
San José Province,
San José Canton,
San José de Alajuela,
San José de Atenas,
San José de El Amparo,
San José de Grecia,
San José de Naranjo,
San José de San Isidro,
San José de Upala,
San José de la Montaña de Barva,
San José Sur de Atenas,
Yerleşim yerleri > Kuzey Mariana Adaları

San Jose, Saipan village, Saipan
San Jose, Tinian village, Tinian
Yerleşim yerleri > Meksika

San José, Durango
San José, Querétaro
San José, San Luis Potosí
San José, Sonora
San José del Cabo, Baja California Sur
San José Iturbide, Guanajuato
San José Xicoténcatl, Tlaxcala
San José Villa de Allende, State of México
Yerleşim yerleri > Panama

David, Panama,
Yerleşim yerleri > Paraguay

San José de los Arroyos
San José Obrero
Yerleşim yerleri > Peru

Çok San José District
Yerleşim yerleri > Şili

San José de la Mariquina
Yerleşim yerleri > Uruguay

San José de Mayo
San José Department
Adalar

San José Adası (Teksas)
Isla San José (Baja California Sur)
Isla de San José, Panama'da bir ada
Weddell Island, (İspanyolca "Isla San José"), Falkland Adaları
Enstitüler ve organizasyonlar

Club San José, Bolivya Ligi'nde bir futbol takımı
Mission San Jose,
San Jose Earthquakes, MLS'de bir futbol takımı
San Jose Sharks, NHL'de buz hokeyi takımı
San Jose SaberCats -
Üniversiteler

Colegio Diocesano de Sao José, Makao
Colegio San José, Puerto Rico
San José State University, Kaliforniya, ABD
University of San Jose-Recoletos, Filipinler
Diğer

6216 San Jose,
"Do You Know the Way to San Jose?",
Palacio San José,
San Jose Mercury News, günlük gazete
San José Volcano,
San José,
San Jose Nehri (San Jose River),
Silene neoladyginae

Silene neoladyginae, Silene cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Silene nepalensis

Silene nepalensis, Silene cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Psychotria borjensis

Psychotria borjensis, Psychotria cinsine bağlı bir bitki türüdür.
George Sarton

| George Alfred Leon Sarton |
| --- | --- |
George Sarton, 1941
Doğum: 31 Ağustos 1884(1884-08-31) Gent, Belçika
Ölüm: 22 Mart 1956 (71 yaşında) Cambridge, Massachusetts
Defin yeri: Mount Auburn Mezarlığı
Vatandaşlık: ABD
Mezun olduğu okul(lar): Gent Üniversitesi
Tanınma nedeni: Introduction to the History of Science
Evlilik: Mabel Eleanor Elwes
Çocuk(lar): May Sarton
Ödüller: Haskins Medal (1949) George Sarton Medal (1955)

Kariyeri
Dalları: Bilim tarihi
Çalıştığı kurumlar: Carnegie Bilim Enstitüsü Harvard Üniversitesi
Tez: 'Les principes de méchanique de Newton' (1911)
Doktora öğrencileri:  I. Bernard Cohen  Aydın Sayılı  Robert K. Merton 
 

Kurucu: * Isis (dergi) * Osiris (dergi) * Bilim Tarihi Derneği
George Alfred Leon Sarton (/ˈsɑːrtən/; 31 Ağustos 1884 - 22 Mart 1956) Belçika doğumlu Amerikalı kimyager ve tarihçiydi. Bağımsız bir çalışma alanı olarak bilim tarihi disiplininin kurucusu olarak kabul edilir. En etkili çalışmaları, üç cilt ve 4.296 sayfadan oluşan Introduction to the History of Science ve Isis dergisiydi. Sarton, nihayetinde, bilimler ve beşeri bilimler arasında bir bağlantı sağlayan ve "yeni hümanizm" olarak adlandırdığı bütünleşik bir bilim felsefesi elde etmeyi amaçladı. Ona göre bilim bize düşüncemizi sorgulamayı, kendini beğenmişlikten kurtulmayı, boş umutlara kapılmamayı ve başarı yolunda uğraş vererek sessizce ilerlemeyi öğretir.
Türkiye'de bilim tarihçiliğinin yerleşmesini sağlamış olan ve 5 TL'lik banknotların arka yüzünde resmi görülen bilim insanı Ordinaryüs Profesör Aydın Sayılı (1913-1993), Sarton'un öğrencisiydi.
Amerikalı yazar May Sarton, George Sarton'un kızıdır.
Bilim Tarihi Derneği

Sarton'un başarılarının onuruna, Bilim Tarihi Derneği, George Sarton Madalyası olarak bilinen ödülü vermeye başladı. Bu, Bilim Tarihi Derneği'nin en prestijli ödülüdür. Uluslararası bilimsel topluluktan seçkin bir bilim tarihçisine 1955'ten beri her yıl verilmektedir. Madalya, ömür boyu bilimsel başarı için bir akademisyeni onurlandırmaktadır. Sarton, bu derneğin ve bilim ve kültür üzerine makaleler yayınlayan Isis ve Osiris dergilerinin kurucusuydu. George Sarton, 1913'ten emekli olduğu 1952'ye kadar dergisi Isis'in editörüydü ve daha sonra Bernard Cohen derginin editörlüğünü kendisinden devraldı.
Seçilmiş yayınları > Makaleler

1924: Sarton, George (1924). "The New Humanism". Isis. 6 (1): 9-42. doi:10.1086/358203. JSTOR 223969.
1927-48: Introduction to the History of Science (3 v. in 5), Carnegie Institution of Washington Publication # 376, Baltimore: Williams and Wilkins, Co.
1951: "The Incubation of Western Culture in the Middle East: a George C. Keiser Foundation Lecture", March 29, 1950, Washington, D.C.
Seçilmiş yayınları > Kitaplar

1927: Introduction to the History of Science (I. From Homer to Omar Khayyam)
1931: Introduction to the History of Science (II. From Rabbi Ben Ezra to Roger Bacon, pt. 1-2)
1931: The History of Science and the New Humanism, New York: Henry Holt & Company
1936: The Study of the History of Mathematics & The Study of the History of Science, 1954 Dover reprint from Internet Archive
1947/8: Introduction to the History of Science (III. Science and learning in the fourteenth-century, pt. 1-2, 1947-48). Baltimore: Williams & Wilkins.
1948: The Life of Science: Essays in the History of Civilization. Edited by Max H. Fisch. New York: Henry Schuman.
1952: A History of Science. Ancient science through the Golden Age of Greece, Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press
1959: A History of Science. Hellenistic science and culture in the last three centuries B.C., Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press
1965: The Study of the History of Science (German: Das Studium der Geschichte der Naturwissenschaften, Frankfurt am Main: Klostermann)
Konuyla ilgili yayınlar

Aydın Sayılı, George Sarton ve Bilim Tarihi, Melek Dosay; Recep Duran tarafından çevrildi, 13 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 30 Temmuz 2022
Aydın Sayılı, "George Sarton and The History of Science", Erdem (İngilizce)
Aydın Sayılı (Nisan 1983), "George Sarton and The History of Science", Belleten (İngilizce), Türk Tarih Kurumu, 47 (186)
Aydın Sayılı (1949), "George Sarton'un Introduction to the History of Science adlı eseri", Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 7 (4), ss. 645-661, ISSN 2459-0150, 17 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 30 Temmuz 2022
Hüseyin Gazi Topdemir, "SARTON, George Alfred Léon", TDV İslam Ansiklopedisi
Ender Helvacıoğlu (21 Nisan 2018), Ünlü bilim tarihçisi George Sarton’ın çağları simgeleyen bilimciler listesi, 14 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 30 Temmuz 2022
George Sarton (1995), Ancient Science and Modern Civilazation [Antik Bilim Modern Uygarlık], Melek Dosay; Remzi Demir tarafından çevrildi, GünDoğan Yayınları, ISBN 9789755202716
George Sarton, The Study of the History of Science [Bilim Tarihi Araştırmalarında Yöntem], Yavuz Unat; Remzi Demir; Melek Dosay Gökdoğan; Sercan Palavan tarafından çevrildi, Muhayyel Yayıncılık, ISBN 9786058101661
Grigor Gurzadyan

Grigor Gurzadyan, 15 Ekim 1922 tarihinde doğan Ermeni asıllı astronom ve uzay astronomisi ile ilgilenen bilim insanıdır.
| Grigor Gurzadyan |
| --- | --- |
Yerevan Üniversitesi'nde bulunan Grigor Gurzadyan'ın büstü.
Doğum: 15 Ekim 1922(1922-10-15) Bağdat, Irak
Ölüm: 22 Şubat 2014 (91 yaşında) Erivan, Ermenistan
Milliyet: Sovyetler Birliği, Ermenistan
Meslek: Astrofizik
Hayatı

Gurzadyan, 1922 yılında Bağdat'ta dünyaya gelmiştir. 1944 yılında Ermenistan Devlet Mühendislik Üniversitesi'ndeki inşaat mühendisliğinden mezun olmuştur. Daha sonra Viktor Ambartsumyan'ın yüksek lisans öğrencisi olarak akademik kariyerine devam etmiştir. Ambartsumyan'ın kurduğu Byurakan Gözlemevi'nin kurucu ekibi içerisinde yer aldı. 1960'lı yıllarda uzay araştırmaları yapan gözlemevinin müdür yardımcılığına getirildi. Daha sonra Byurakan Gözlemevi'nin araştırmalarına öncülük etti. 1971 yılında ise Garni Uzay ve Astronomi Laboratuvarı'nı kurarak yönetiminde bulundu. Ardından Ermeni Ulusal Bilimler Akademisi'nde üye olarak görev yaptı.
Oğlu Vahe Gurzadyan, matematiksel fizikçi olarak Yerevan Fizik Enstirüsü'nde profesör olarak çalışmıştır.
Çalışmaları

1960 ve 1970 yılları arasında Roket Astrofizik Gözlemevleri K-2, K-3 ve K-4 ile R-5 Balistik Roketler yardımıyla Güneş ışınlarının gözlemini gerçekleştirdi. Rusya'nın Kapustin Yar üssünden fırlatılan roket ile güneş üzerindeki en güçlü solar ve X ışınını tespit etti.
Bu çalışmasından sonra otomatik sonda sistemleri ve insanlı uzay araçlarıyla uzay yörüngelerinde faaliyette bulunacak gözlemevleri tasarladı. Tasarladığı iki gözlemevi de Plesetsk Uzay Üssü'nden fırlatıldı. Nisan 1971 yılında ise uzay istasyonu olan Salyut 1'in kurulumunda yer aldı.
1960 yıllarında yaptığı çalışmalarda gezegenimsi nebulaları öngördü ve bunlar tam olarak 2005 yılında keşfedildi. Parıltılı yıldızlar için teorik makaleler yayımladı. 90'lı yıllara gelindiğinde iki küresel kümelerin evrimi adlı teoriyi geliştirdi.
Yıllarca Erivan Devlet Üniversitesi'nde astronomi alanında derslere gerdi. Ayrıca farklı bir alan olan sanata da ilgisi bulunduğundan bilim ve sanat felsefesi üzerine makaleler yayımladı.
22 Şubat 2014'te ise Erivan'da öldü. Cenazesine Ermenistan Cumhurbaşkanı ve birçok dini, siyasi isim katıldı.
Eserleri

Gezegenimsi Bulutsuların Dinamiğinin Sorunları, 1954.
Radyoastrofizik, 1956.
Gezegenimsi Bulutsular, 1962.
Parıltılı Yıldızlar,1973.
Uzayda Gözlemevi, 1984.
Yıldız Kromosferleri, 1984.
Gezegenimsi Bulutsuların Fiziği ve Dinamiği, 1988.
Gezegenler Arası Uçuş Teorisi,1992.
Pseudoleiocapitella

Pseudoleiocapitella, Capitellidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Doruklu, Toroslar

| Doruklu |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Mersin ilinin Türkiye'deki konumu
DorukluDoruklu'nun Mersin'deki konumu
Koordinatlar: 36°54′54″N 34°33′33″E﻿ / ﻿36.915°K 34.5592°D﻿ / 36.915; 34.5592
Ülke:  Türkiye
İl: Mersin
İlçe: Toroslar
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 792
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 324
İl plaka kodu: 33
Posta kodu: 33251
Doruklu, Mersin ilinin Toroslar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Doruklu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 792 |  |
| 2018 | 780 |  |
| 2017 | 761 |  |
| 2016 | 749 |  |
| 2015 | 721 |  |
| 2014 | 704 |  |
| 2013 | 690 |  |
| 2012 | 697 |  |
| 2011 | 701 |  |
| 2010 | 707 |  |
| 2009 | 706 |  |
| 2008 | 710 |  |