stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Stefan Zweig
Yaşamı > İntiharı

Stefan Zweig, 22 Şubat 1942 gecesi Rio de Janeiro'nun yaklaşık 50 kilometre kuzeydoğusundaki Petrópolis'te aşırı doz Veronal alarak intihar etti. Zweig, yıllardan beri aşırı "depresif" bir ruh hâlinde yaşamaktaydı. Vefat belgesi, 23 Şubat 1942 tarihinde saat 12:30'daki "ölüm zamanı"nı ve "ölüm nedeni"ni “zehir yutmak - intihar” olarak kayda geçti. Karısı Lotte, Zweig'i ölümüne kadar takip etti. Hizmetçiler, her ikisinin cesedini saat 16:00 sularında yataklarında buldular.
Avrupa'nın içine düştüğü durumdan duyduğu üzüntü ve Hitler rejiminin getirdiği karamsarlığın yanı sıra, karamsar ve evhamlı karakterinin neden olduğu kabul edilir. İntiharından önce bıraktığı mektubun son satırında: ''Bütün dostlarımı selamlarım! Hepsine uzun geceden sonra gelen tanın kızıllığını görmek nasip olsun! Ben, her zamanki sabırsızlığımla önden gidiyorum.”
Petropolis'te gerçekleşen resmî bir cenaze merasimi ile defnedildi. Ölümünden sonra Petropolis'teki evi müzeye dönüştürüldü.
Eserleri

Oldukça çalışkan bir yazar olan Zweig'in düzyazı çalışmaları ve roman benzeri biyografileri (Joseph Fouché, Marie Antoinette) hâlâ türünün önemli örnekleri arasında kabul edilir. Zweig'ın eserleri arasında özellikle psikolojik tahliller içeren hikaye ve romanlar ile tarihî kişiliklerin hayat hikayeleri ağırlık taşır. Freud ve psikolojiye olan ilgisi onu bu alana yöneltti. Başta "Üç Büyük Usta: Balzac, Dickens, Dostoyevski" olmak üzere, Ferdinand Magellan, Lev Tolstoy, Fyodor Dostoyevsky, Napoléon Bonaparte, Georg Friedrich Händel, Joseph Fouché'den Marie Antoinette'e kadar tarihî şahsiyetlerin hayatları ve rûh hâlleri, son derece öznel olarak kişiselleştirilmiş öykülerle betimlenmiştir.
Zweig'in eserlerinin en belirgin ortak özelliği, "trajedi", "drama", "melankoli" ve "teslimiyet" mefhumlarını irdelemesidir. Zweig'in neredeyse tüm eserleri trajik bir teslimiyetle sonuçlanır. Kahramanın kendi mutluluğuna ulaşması dış ve iç koşullar tarafından engellenir ki bu hemen elde edilebilir gibi görünür, bu da her şeyi daha trajik hale getirir. Bu özellik, özellikle Zweig'in tek mükemmel romanı olan kalbin sabırsızlığında belirgindir.
Balzac gibi büyük rol modellerinden esinlenen ve Viyana Okulu'nun anlatı geleneğini takip eden ve saplantılı bir tutku hikâyesi anlatan "Der Amokläufer"de, ana karakter hayatlarının geleneksel düzeninden türetilen şeytani bir zorlamaya maruz kalır. Sigmund Freud'un etkisi burada açıkça görülmektedir.
Zweig'in en tanınmış eseri olan "Schachnovelle/ Satranç"da da "burjuva" insan, yabancılaşmış dünyanın acımasızlığına ile mücadele eder. Kaba açgözlülükle hareket eden havalı, hesapçı, robot benzeri bir dünya satranç şampiyonu, Nasyonal Sosyalistler tarafından hücre hapsinde tutulan bir adama karşı oynar. İnsan bir yandan insanlık dışı bir sistemle (faşizm) karşı karşıya kalırken, diğer yandan Zweig mahkumun acısını dış dünyayla temas imkanı olmadan anlatır. Zweig, eserlerinde ve gerçek hayatında, edebiyatçının her türlü siyasi görevi reddetmesi gerektiğini savunacak kadar ileri bir pasifizmi savunur. Bu politik tavrı, onu özellikle Heinrich Mann ve Ernst Weiss gibi sürgündeki diğer Alman yazarlar ile PEN Kulübü'nden ayırdı.
Stefan Zweig, muhtemel bir savaşı ve Avrupa'da hüküm süren "aşırı milliyetçilik" tehlikesini önlemenin tek yolu olarak tüm Avrupa'nın "Avrupalılık" idealinde uzlaşmaşılmasında görüyordu. Onun uluslar üstü Avrupa birleşme modeli, uluslarüstü Habsburg monarşisinin hümanist evrenselciliği anlamında özellikle anti-politik ve anti-ekonomik boyuta sahiptir. Zweig'in "monarşi"ye yakın bir düzeni savunması, özellikle İkinci Dünya Savaşı'nın ardından eleştirildi. Joseph Roth ve James Joyce gibi Zweig da, Birinci Dünya Savaşı öncesindeki Avrupa dönemini, Prusya-Kuzey Almanya'nın uzlaşmaz dünya görüşünün karşıt kutbu olarak kabul etti ve toplumları bir arada tutabilen ve dengeleyen monarşinin "Yaşat, kî yaşayasın!" ilkesini savundu.
Türkçede Stefan Zweig

Acımak (Varlık Yayınları, 1969)
Yürek Çöküntüsü (Varlık Yayınları, 1970)
Herkesin Dostu Anton (Varlık Yayınları)
Dünün Dünyası (Can Yayınları, 1985)
Bir Kadının Yirmi Dört Saati (Oda Yayınları, 1986)
Yarının Tarihi (Can Yayınları, 1991)
Kendileri ile Savaşanlar: Kleist, Nietzsche, Hölderlin (1. Cilt) (İş Bankası Yayınları, 1991)
Üç Büyük Usta: Balzac, Dickens, Dostoyevski (2. Cilt) (İş Bankası Yayınları, 1991)
Kendi Hayatının Şiirini Yazanlar: Casanova, Stendhal, Tolstoy (3. Cilt) (İş Bankası Yayınları, 1991)
Lyon'da Düğün (Can Yayınları, 1992; İş Bankası Kültür Yayınları, 2018)
Yıldızın Parladığı Anlar (Can Yayınları, 1995)
Karışık Duygular (Milliyet Yayınları, 1995)
Satranç (Can Yayınları, 1997)
Günlükler (Can Yayınları, 1997)
Değişim Rüzgârı (Can Yayınları, 1998)
Calvin'e Karşı Castellio ya da Köleliğe Karşı Özgür Düşünce (Çiviyazıları Yayınları, 1998)
Fouche, Bir Politikacının Portresi (Can Yayınları, 1999)
Tehlikeli Merhamet (Babil Yayınları, 2000)
Amok Koşucusu (Can Yayınları, 2000; Cem Yayınları 2013)
Amok (Varlık Yayınları, 1954)
Balzac, Bir Yaşam Öyküsü (Kabalcı Yayınları, 2002)
Magellan (Kabalcı Yayınları, 2002)
Freud ve Öğretisi (Papirüs Yayınları, 2003)
Yakıcı Sır (Evrensel Basın Yayın, 2004)
Ruh Yoluyla Tedavi (İmge Kitabevi Yayınları, 2005)
Amerigo (Can Yayınları 2005)
Mektuplaşmalar (Yordam Kitap, 2007)
Buluşmalar (Yordam Kitap, 2008)
Rotterdamlı Erasmus,Zaferi Ve Trajedisi (Can Yayınları, 2008)
Bir Kadının Yaşamından 24 Saat ve Bir Yüreğin Ölümü (Can Yayınları 2009)
Clarissa (Can Yayınları, 2010)
Gömülü Şamdan (İş Bankası Kültür Yayınları, 2015)
Wondrak (İş Bankası Kültür Yayınları, 2018)
Korku (İş Bankası Kültür Yayınları, 2018)
Olağanüstü Bir Gece  (İş Bankası Kültür Yayınları, 2015)
Benimle Dostluk Zordur (Kırmızı Kedi Yayınları, 2021)
kızıl (iş bankası kültür yayınları, 2019)
Bütün eserleri (orijinal isimleri ile) > Edebiyat

Vergessene Träume, Unutulmuş Düşler 1900 roman
Praterfrühling, Geveze Bahar 1900 öykü
Ein Verbummelter, Aptal 1901
Im Schnee, Karda 1901
Zwei Einsame, İki Yalnız 1901
Die Wunder des Lebens, 1903
Die Liebe der Erika Ewald, Erika Ewald'ın Sevgisi 1904
Der Stern über dem Walde, 1904
Sommernovellette, 1906
Die Governante, 1907
Scharlach, 1908
Geschichte eines Unterganges, 1910
Geschichte in der Dämmerung, 1911
Brennendes Geheimnis, 1913
Angst, Korku 1920 uzun öykü
Der Zwang, 1920
Die Augen des ewigen Bruders, 1922
Phantastische Nacht, düşürünü gece 1922
Brief einer Unbekannten, 1922
Die Mondscheingasse, 1922
Der Amokläufer, 1922 uzun öykü
Die unsichtbare Sammlung, 1925
Untergang eines Herzens, 1927
Die Unsichtbare Sammlung 1927
Der Flüchtling. Episode vom Genfer See, 1927
Verwirrung der Gefühle, 1927
Vierundzwanzig Stunden aus dem Leben einer Frau, 1927
Buchmendel, 1929
Kleine Chronik. Vier Erzählungen, 1930
War er es??, 1935-1940 arasında paylaşıldı.
Leporella, 1935
Gesammelte Erzählungen, 1936
Episode an Genfer See, 1936
The Buried Candelabrum, 1936
Ungeduld des Herzens, 1939
Schachnovelle, satranç uzun öyküsü 1942 uzun öykü
Widerstand der Wirklichkeit, 1976
Clarissa, 1981 bitmemiş roman
Die spät bezahlte Schuld, 1982
Rausch der Verwandlung. Roman aus dem Nachlaß, 1982
Bütün eserleri (orijinal isimleri ile) > Biyografiler ve tarihsel yazınlar

Béatrice Gonzalés-Vangell, Kaddish et Renaissance, La Shoah dans les romans viennois de Schindel, Menasse et Rabinovici, Septentrion, Valenciennes, 2005, 348 pages.
Emile Verhaeren, 1910
Drei Meister. Balzac – Dickens – Dostojewski, 1920
Romain Rolland. Der Mann und das Werk, 1921
Der Kampf mit dem Dämon. Hölderlin – Kleist – Nietzsche, 1925
Sternstunden der Menschheit, 1927
Drei Dichter ihres Lebens. Casanova – Stendhal – Tolstoi, 1928
Bildnis eines politischen Menschen, 1929
Die Heilung durch den Geist. Mesmer, Mary Baker-Eddy, Freud, 1932
Marie Antoinette. Bildnis eines mittleren Charakters, 1932
Triumph und Tragik des Erasmus von Rotterdam, 1934
Maria Stuart
Castellio gegen Calvin oder Ein Gewissen gegen die Gewalt, 1936
Magellan. Der Mann und seine Tat, 1938
Amerigo. Geschichte eines historischen Irrtums, 1942
Balzac, 1946
Bütün eserleri (orijinal isimleri ile) > Oyunları

Tersites, 1907
Das Haus am Meer, 1912
Jeremias, 1917
Bütün eserleri (orijinal isimleri ile) > Diğer eserleri

Die Welt von Gestern 1942
Brasilien. Ein Land der Zukunft 1941
Auf Reisen 1976.
Stefan Zweig (ayakta) kardeşi Alfred ile (1900'ler), Viyana
İlk eşi Frederike Von Minternit
Victoria Ravva

| --- | --- |

Kişisel bilgileri
Milliyeti:  Gürcistan   Fransa
Doğum: 31 Ekim 1975 (49 yaşında) Tiflis, Gürcistan
Boy: 1,90 m (6 ft 3 in)
Voleybol bilgileri
Smaç yüksekliği: 314 cm
Blok yüksekliği: 302 cm
Pozisyon: Orta oyuncu
Kulüp kariyeri
1989–1993 1993–1995 1995–2015 : Azeryol Bakü VakıfBank SK RC Cannes 
Millî takım kariyeri
1994   2004-2007 :  Azerbaycan    Fransa 
Victoria Ravva (d. 31 Ekim 1975, Tiflis, Gürcistan), Gürcü asıllı Fransız voleybolcu.
Kariyeri

Voleybola 1980 yılında Gürcistan’da başladı. Voleybolcu olan babası voleybolunu geliştirmesi için onu 14 yaşında Azerbaycan’a gönderdi. Üç yıl burada oynayan Ravva, 1993 yılında 17 yaşındayken Ankara Vakıfbank takımına transfer oldu. İki sezon Türkiye’de oynadıktan sonra Fransa’nın RC Cannes takımına transfer oldu. 1995 yılından beri aynı takımda oynayan Ravva, Fransız vatandaşlığına geçerek Fransa ulusal takımında da forma giydi. Kulübü RC Cannes ile 2002 ve 2003 yıllarında Avrupa Şampiyonlar Ligi şampiyonluğuna ulaştı. Ayrıca 2002, 2003 ve 2006 yıllarında Şampiyonlar Ligi’nin "en değerli oyuncu"su seçildi. Yine aynı şampiyonada 2004 yılında “en iyi smaçör”, 2005 yılında “en skorer” ve 2010 yılında “en iyi blokör” oldu. 1995 yılından beri formasını giydiği RC Cannes kulübünün sembol oyuncusudur. Ravva voleybolcu Alexandre Jioshvili ile evlidir ve Nina ve Calista adında ikiz çocukları vardır.
Oynadığı kulüpler

Azeryol Bakü (1989–1993)
Vakıfbank (1993–1995)
RC Cannes (1995–2015)
Başarıları > Kulüp

CEV Kadınlar Şampiyonlar Ligi (2): 2002, 2003.
Fransa Ligi (19): 1996, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015
Fransa Kupası (18): 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014
Türkiye Kupası (1): 1995
Başarıları > Bireysel

1998-99 Fransa Ligi "En Değerli Oyuncu"
2001-02 Fransa Ligi "En Değerli Oyuncu"
2001-02 Fransa Ligi "En İyi Blok Yapan Oyuncu"
2001–02 CEV Kadınlar Şampiyonlar Ligi "En Değerli Oyuncu"
2001–02 CEV Kadınlar Şampiyonlar Ligi "En Skorer Oyuncu"
2001–02 CEV Kadınlar Şampiyonlar Ligi "En İyi Blok Yapan Oyuncu"
2002–03 CEV Kadınlar Şampiyonlar Ligi "En İyi Blok Yapan Oyuncu"
2002–03 CEV Kadınlar Şampiyonlar Ligi "En Değerli Oyuncu"
2005–06 CEV Champions League "En Değerli Oyuncu"
2005–06 CEV Champions League "En İyi Blok Yapan Oyuncu"
2005–06 CEV Champions League "En Skorer Oyuncu"
2008-09 Fransa Ligi "En İyi Blok Yapan Oyuncu"
2009-10 Fransa Ligi "En Değerli Oyuncu"
2009-10 Fransa Ligi "En İyi Blok Yapan Oyuncu"
2010-11 Fransa Ligi "En İyi Blok Yapan Oyuncu"
2011-12 Fransa Ligi "En İyi Blok Yapan Oyuncu"
Simyacılar listesi

Kurgusal olmayan ilk Batılı simyacı olarak kabul edilen Yahudi Meryem'in tasviri. Michael Maier'in Symbola Aurea MensaeDuodecim Nationum (1617) adlı eserinden
Bir simyacı, simya sanatında usta bir kişidir. Batı simyası Yunan-Roma Mısır'ı, Orta Çağ boyunca İslam dünyası ve ardından 13. yüzyıldan 18. yüzyıla kadar Avrupa'da gelişmiştir. Hint simyacıları ve Çin simyacıları sanatın Doğu çeşitlerine katkıda bulunmuşlardır. Simya, günümüzde hala az sayıda kişi tarafından ilgi duyulan bir alan olup simyacı karakterler son dönem kurgusal eserlerde ve video oyunlarında halen yer almaktadır.
Günümüze ulaşan binlerce simya el yazması ve kitaptan birçok simyacı bilinmektedir. Bunlardan bazılarının isimleri aşağıda listelenmiştir. Pseudepigrafi geleneği nedeniyle, bazı simya yazılarının gerçek yazarı, o eserle en sık ilişkilendirilen isimden farklı olabilir. Bunun sonucunda Albertus Magnus ve Aristoteles gibi bazı tanınmış tarihi şahsiyetler, genellikle yanlış bir şekilde simyacılar arasında adlandırılır.
Efsanevi

Hermes Trismegistus
Pers Ostanes
Nicolas Flamel
Perenelle Flamel
Greko-Romen Mısırı

Agathodaemon
Chymes
Cleopatra the Alchemist
Mary the Jewess
Moses of Alexandria
Olympiodorus of Thebes (y. 400)
Paphnutia the Virgin (y. 300)
Pseudo-Aristotle
Pseudo-Democritus
Stephen of Alexandria
Zosimos of Panopolis (y. 300)
Hindistan

Kanada, bilge ve filozof (MÖ 6. yüzyıl)
Nagarjuna
Yogi Vemana
Siddhar Tamil bilge ve filozoflar
Nayanmars Tamil bilge ve filozoflar
Alvars Tamil bilge ve filozoflar
Vallalar, Tamil 1. yy. bilge ve filozof
Arunagirinathar Tamil 15. yy. bilge ve filozof
Agastiyar Tamil bilge
Korakkar Tamil bilge
Thirumoolar Tamil bilge
Bogar Tamil bilge
Kagapujandar Tamil bilge
Vaalmiki Tamil bilge
Pattinathar Tamil bilge
Kalangi Nathar Tamil bilge
Pathanjali Tamil bilge
Avvaiyar Tamil bilge
Naradhar
Çin

Fang
Keng Hsien-Seng (Master Geng)
Liu Yiming
Wei Boyang
Zhang Guo the Elder (y. 600)
Arap-İslam dünyası

Daha fazla bilgi: Orta Çağ İslam dünyasında simya ve kimya
Khalid ibn Yazid, "Calid" (ö. 704)
Jābir ibn Hayyān, "Geber" (ö. y. 806–816)
Dhul-Nun al-Misri (d. 796)
Al-Kindi, "Alkindus" (801–873), bir simya eleştirmeni
Al-Farabi, "Alfarabi" (870–950/951)
Muhammad ibn Zakarīya Rāzi, "Rhazes" (864–930)
Muhammed ibn Umail al-Tamimi, "Senior Zadith" (y. 900–960)
Abu Ali al-Husain ibn Abdallah ibn Sina, "Avicenna" (980–1037), simya eleştirmeni, modern tıbbın babası
Al-Tughrai (1061–1121)
Artephius (y. 1150)
Avrupa

Alain de Lille (1115/1128–1202/1203)
Albertus Magnus (1193–1280)
Roger Bacon (1214–1294)
Pseudo-Geber (İspanya, 13. yy.)
Ramon Llull (Raymond Lulli) (1235–1315)
John Dastin (erken 14. yy.)
Arnold of Villanova (1245–?1311 öncesi)
Jean de Meung (y. 1250–y. 1305)
Petrus Bonus (erken 14. yy.)
Ortolanus veya Hortulanus (1358 dolayları)
Jean de Roquetaillade (Johannes de Rupescissa) (ö. 1336)
Gilles de Rais (1401–1440)
Bernard Trevisan (Bernard of Treves) (1406–1490)
Johann of Laz (15. yy.)
George Ripley (İngiltere, 15. yy.)
Thomas Norton (y. 1433–y. 1513)
Johannes Trithemius (1462–1516)
Johann Georg Faust (y. 1480–1540)
Heinrich Cornelius Agrippa (1486–1535)
Paracelsus (1493–1541)
Thomas Charnock (1516/1524/1526–1581)
François Hotman (1524–1590)
John Dee (1527–1609)
Gerhard Dorn (y. 1530–1584)
Martin Ruland the Elder (1532–1602)
Richard Stanihurst (1547–1618)
Tycho Brahe (1546–1601)
Samuel Norton (1548–1621)
Edward Kelley (1555–1597)
Basilius Valentinus (Basil Valentine) (16/17. yy.)
Andreas Libavius (1555–1616)
François Béroalde de Verville (1556–1626)
Heinrich Khunrath (y. 1560–1605)
Oswald Croll (y. 1563-1609)
Melchior Cibinensis (16.yy)
Jean D'Espagnet (1564–y. 1637)
Michał Sędziwój (1566–1636)
Benedictus Figulus (d. 1567)
Michael Maier (1568–1622)
Martin Ruland the Younger (1569–1611)
Jacob Boehme (1575–1624)
Jan Baptist van Helmont (1577–1644)
Arthur Dee (1579–1651)
Johann Daniel Mylius (y. 1583–1642)
Johannes Valentinus Andreae (17 Ağustos 1586–27 Haziran 1654)
Johann Moriaen (1591–1668)
William Backhouse (1593–1662)
Baro Urbigerus
Ali Puli (17. yy.)
Daniel Stolz von Stolzenberg (Daniel Stolcius) (1600–1660)
Johannes Nicolaus Furichius (1602–1633)
Edward Dyer (ö. 1607)
Basset Jhones (d. 1613)
Elias Ashmole (1617–1692)
Thomas Henshaw (1618–1700)
Thomas Vaughan (Eugenius Philalethes) (1621–1666)
Edmund Dickinson (1624–1707)
Johann Friedrich Schweitzer (1625–1709)
Frederick Clod (d. 1625)
Giuseppe Francesco Borri (1627–1695)
Robert Boyle (1627–1691)
George Starkey (Eirenaeus Philalethes) (1628–1665)
Hening Brand (y. 1630–1710)
Johann Kunckel (1630–1703)
Johann Joachim Becher (1635–1682)
Isaac Newton (1642–1727)
Claude Duval (1643–1670)
Dionysius Andreas Freher (1649–1728)
Georg von Welling (1652–1727)
Anton Josef Kirchweger (ö. 1746)
Alessandro Cagliostro (1743–1795)
James Price (1752–1783)
Count of St Germain (ö. 1784)
Johann Christoph von Wöllner (1732–1800)
August Nordenskiold (1754–1792)
August Strindberg (1849–1912)
Yeniden doğuş ve modern

Johann Georg Rapp (1757–1847)
Rudolf Steiner (1861–1925)
Rudolf von Sebottendorf (1875–1945)
Oscar Vladislas de Lubicz Milosz (1877–1939)
R.A. Schwaller de Lubicz (1887–1961)
Eugène Canseliet (1899–1982)
Fulcanelli (takma ad; tarihler bilinmiyor: 19. yy. sonu-20. yy. başı)
Franz Bardon (1909–1958)
Frater Albertus (Dr. Albert Reidel) (1911–1984)
Jean Dubuis (1919–2010)
Serge Hutin (1927–1997)
Diane Di Prima (1932–2020)
Terrence McKenna (1946–2000)
Max Magnus Norman (d. 1973)
Franz Tausend (1884–1942)
Simya araştırmacıları

Ethan A. Hitchcock (general) (1798–1870)
Marcellin Berthelot (1827–1907)
M. M. Pattison Muir (1848–1931)
F. Sherwood Taylor (1857–1956)
Edmund Oscar von Lippmann (1857–1940)
Arthur Edward Waite (1857–1942)
Carl Jung (1875–1961)
Obed Simon Johnson (1881-1970)
Herbert Silberer (1882–1923)
Manly P. Hall (1901–1990)
Titus Burckhardt (1908–1984)
Marie-Louise von Franz (1915–1998)
Antoine Faivre (d. 1934)
Joost Ritman (d. 1941)
Adam McLean (d. 1948)
Nicholas Goodrick-Clarke (1953–2012)
William R. Newman (d. 1955)
Lawrence M. Principe
Wouter Hanegraaff (d. 1961)
Kurgusal

Diablo, Fantastik Dörtlü'nün düşmanlarından biri
Edward Elric, Fullmetal Alchemist serisinde kurgusal bir karakter
Roy Mustang, Fullmetal Alchemist serisinde kurgusal bir karakter
Büyük Âşıkların Sonuncusu

Büyük Aşkların Sonuncusu veya orijinal adıyla Last of the Red Hot Lovers, Amerikalı tiyatro oyunu yazarı Neil Simon'un 1969 yılında yazdığı tiyatro oyunudur.
Konusu

Modern zamanların yaşam pratiğinde yolunu şaşırmış kadın-erkek ilişkilerini eleştirirken, acemi bir çapkının komik hikayesinin etrafında, aşk, cinsellik, kaçamak yapma fikri,nedenleri ve sonuçları, ilişkilerde tarafların beklentileri..vb pek çok konu çarpıcı bir dille aktarıyor.
Premier League'deki hat trick'ler listesi

Premier League hat trick'leri, 1992 yılında kurulan ve İngiltere'nin en üst düzey futbol ligi olan Premier League'de bir maç içerisinde üç ve üzeri gol atma başarısı gösteren oyuncuların listesidir.
Hat trick kelimesi İlk kullanıldığı dönemlerde üç kez peşpeşe hedeflenen başarıyı gösteren sporcunun performansı için "hat trick" ifadesi kullanılırken, günümüzde art arda olmasına bakılmadan bu terim kullanılmaktadır. Örneğin İngiltere'de ilk dönemlerde bir futbolcunun bir maçta üç gol peşpeşe atması hat-trick kabul edilmekteydi.
Hat trick kelimesi etimolojik olarak Viktorya Dönemi'ne kadar gider. Kelime o dönemdeki sihirbazıların şapkalarından üç adet tavşan çıkarmasından türemiş ve ilk olarak kriket sporcuları için kullanılmıştır. Hat trick terimi ilk kez HH Stephenson adlı sporcu için 1858 yılında kullanılmıştır. İlk olarak yazılı olarak kullanılması ise 1878 yılında olmuştur.
Hat-trick'ler

| Key |
| --- | --- |
4: Bir maç içerisinde dört gol atan oyuncular
5: Bir maç içerisinde beş gol atan oyuncular
: Yedek olarak hat-trick yapan oyuncular
D L: Oyuncu kazanan takımda değildi (beraberlik ya da kayıp)
P: Oyuncu mükemmel hat-trick yaptı (bir gol sağ ayağıyla, bir gol sol ayağıtla, bir gol kafasıyla)
Koyu: Hat trick yapan oyuncunun takımının skoru
(X): Oyuncunun kaç kere hat-trick yaptığı (sadece birden fazla hat-trick yapmış oyuncular)
Milletlere göre

Aşağıdaki tablo, tek bir ülkeden gelen oyuncuların yaptığı hat-trick sayısını listeler.
| Sıra | Ülke | Hat-trick sayısı | Son hat-trick |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  İngiltere | 172 | 28 Eylül 2024 |
| 2 |  Hollanda | 20 | 18 Ocak 2025 |
| 3 |  Arjantin | 18 | 12 Ocak 2020 |
| 3 |  Fransa | 18 | 19 Mayıs 2024 |
| 3 |  Norveç | 18 | 31 Ağustos 2024 |
| 6 |  İspanya | 12 | 14 Mayıs 2021 |
| 7 |  Belçika | 9 | 1 Ekim 2022 |
| 8 |  Nijerya | 8 | 14 Mart 2021 |
| 8 |  Fildişi Sahili | 8 | 16 Ocak 2025 |
| 10 |  Brezilya | 7 | 4 Şubat 2024 |
| 10 |  İskoçya | 7 | 12 Eylül 2015 |
| 10 |  Galler | 7 | 2 Mayıs 2021 |
| 13 |  İrlanda | 6 | 2 Eylül 2023 |
| 13 |  Portekiz | 6 | 16 Nisan 2022 |
| 13 |  Senegal | 6 | 6 Kasım 2023 |
| 13 |  Uruguay | 6 | 22 Mart 2014 |
| 17 |  Bulgaristan | 5 | 26 Aralık 2011 |
| 17 |  İtalya | 5 | 28 Aralık 2010 |
| 19 |  Mısır | 4 | 24 Ekim 2021 |
| 19 |  Rusya | 4 | 4 Mart 2012 |
| 19 |  Güney Kore | 4 | 2 Eylül 2023 |
| 19 |  Trinidad ve Tobago | 4 | 25 Şubat 2001 |
| 19 |  Almanya | 4 | 30 Kasım 2024 |
| 24 |  Togo | 2 | 13 Eylül 2008 |
| 24 |  Zimbabve | 2 | 19 Ocak 2008 |
| 26 |  Cezayir | 2 | 28 Kasım 2020 |
| 26 |  Avustralya | 2 | 5 Nisan 2003 |
| 26 |  Kamerun | 2 | 19 Ocak 2014 |
| 26 |  Şili | 2 | 3 Aralık 2016 |
| 26 |  Çekya | 2 | 13 Kasım 2004 |
| 26 |  Finlandiya | 2 | 17 Ağustos 2019 |
| 26 |  Gana | 2 | 23 Eylül 1995 |
| 26 |  Yeni Zelanda | 2 | 26 Aralık 2023 |
| 26 |  ABD | 2 | 26 Ekim 2019 |
| 26 |  İsveç | 2 | 21 Aralık 2024 |
| 36 |  Bosna-Hersek | 1 | 28 Ağustos 2011 |
| 36 |  Kosta Rika | 1 | 23 Ağustos 2000 |
| 36 |  Kongo DC | 1 | 11 Nisan 2015 |
| 36 |  Gabon | 1 | 14 Şubat 2021 |
| 36 |  İzlanda | 1 | 23 Ekim 2004 |
| 36 |  İsrail | 1 | 12 Eylül 2009 |
| 36 |  Jamaika | 1 | 28 Eylül 2003 |
| 36 |  Japonya | 1 | 2 Mart 2013 |
| 36 |  Paraguay | 1 | 15 Aralık 2007 |
| 36 |  Venezuela | 1 | 14 Aralık 2016 |
| 36 |  Yugoslavya | 1 | 16 Aralık 1995 |
Kulüplere göre

Aşağıdaki tablo, belirtilen kulüpteki oyuncuların yaptığı hat-trick sayısını listeler.
| Sıra | Kulüp | Hat-trick'ler | Son hat-trick |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Manchester City | 43 | 31 Ağustos 2024 |
| 2 | Liverpool | 42 | 24 Ekim 2021 |
| 3 | Arsenal | 41 | 28 Ekim 2023 |
| 4 | Manchester United | 37 | 16 Ocak 2025 |
| 5 | Chelsea | 32 | 28 Eylül 2024 |
| 6 | Tottenham Hotspur | 29 | 2 Eylül 2023 |
| 7 | Blackburn Rovers | 17 | 3 Aralık 2011 |
| 8 | Everton | 16 | 19 Eylül 2020 |
| 9 | Newcastle United | 15 | 21 Aralık 2024 |
| 10 | Aston Villa | 12 | 30 Eylül 2023 |
| 10 | Leeds United | 12 | 16 Ocak 2022 |
| 12 | Leicester City | 8 | 14 Mart 2021 |
| 12 | West Ham United | 8 | 26 Şubat 2024 |
| 14 | Southampton | 7 | 1 Mayıs 2016 |
| 15 | Coventry City | 6 | 9 Ocak 1999 |
| 15 | Portsmouth | 6 | 31 Ekim 2009 |
| 15 | Bournemouth | 6 | 18 Ocak 2025 |
| 18 | Middlesbrough | 5 | 11 Mayıs 2008 |
| 18 | Queens Park Rangers | 5 | 20 Aralık 2014 |
| 18 | Sunderland | 5 | 13 Ocak 2016 |
| 18 | West Bromwich Albion | 5 | 14 Aralık 2016 |
| 22 | Norwich City | 4 | 17 Ağustos 2019 |
| 23 | Fulham | 3 | 4 Mart 2012 |
| 23 | Wigan Athletic | 3 | 24 Kasım 2012 |
| 23 | Brentford | 3 | 30 Kasım 2024 |
| 26 | Brighton & Hove Albion | 2 | 2 Eylül 2023 |
| 26 | Burnley | 2 | 25 Nisan 2021 |
| 26 | Charlton Athletic | 2 | 28 Eylül 2003 |
| 26 | Nottingham Forest | 2 | 26 Aralık 2023 |
| 26 | Sheffield Wednesday | 2 | 8 Kasım 1997 |
| 26 | Watford | 2 | 23 Ekim 2021 |
| 26 | Wolverhampton Wanderers | 2 | 4 Şubat 2024 |
| 26 | Crystal Palace | 2 | 19 Mayıs 2024 |
| 33 | Birmingham City | 1 | 1 Mart 2008 |
| 33 | Bolton Wanderers | 1 | 6 Nisan 2002 |
| 33 | Bradford City | 1 | 21 Nisan 2000 |
| 33 | Ipswich Town | 1 | 7 Nisan 2001 |
| 33 | Luton Town | 1 | 30 Ocak 2024 |
| 33 | Sheffield United | 1 | 16 Ocak 1993 |
| 33 | Stoke City | 1 | 31 Ocak 2015 |
| 33 | Swindon Town | 1 | 5 Şubat 1994 |
| 33 | Wimbledon | 1 | 26 Nisan 1994 |
Cizrespor

Cizre Spor ile karıştırılmamalıdır.
| --- | --- |

Tam ad: Cizre Spor Kulübü
Renkler:    Yeşil-Kırmızı
Kuruluş: 1972
Feshediliş: 2010
Stadyum: Cizre İlçe Stadyumu, Cizre, Şırnak (Kapasite: 1.000)
Cizrespor, Şırnak'ın Cizre ilçesi merkezli Türk eski futbol kulübüdür. 1972'de kurulan kulüp, 2010 yılında kapanmıştır. Yeşil-kırmızı renklere sahip olup iç saha maçlarını 1.000 kişi kapasiteli Cizre İlçe Stadyumu'nda oynamaktaydı.