Marine Le Pen

| Marine Le Pen |
| --- | --- |

2024'te Le Pen
Ulusal Meclis'te Ulusal Birlik Grup Başkanı
Görevde
Makama geliş  28 Haziran 2022
Yerine geldiği: Makam oluşturuldu
Ulusal Meclis Üyesi
Görevde
Makama geliş  18 Haziran 2017
Yerine geldiği: Philippe Kemel
Seçim bölgesi: Pas-de-Calais (XI)
2. Ulusal Birlik Genel Başkanı
Görev süresi 16 Ocak 2011 - 5 Kasım 2022
Yerine geldiği: Jean-Marie Le Pen
Yerine gelen: Jordan Bardella
Avrupa Milletler ve Özgürlük Grubu Başkanı
Görev süresi 15 Haziran 2015 - 19 Haziran 2017 Marcel de Graaff ile birlikte
Yerine geldiği: Makam oluşturuldu
Yerine gelen: Nicolas Bay
Avrupa Parlamentosu Üyesi
Görev süresi 20 Temmuz 2004 - 18 Haziran 2017
Seçim bölgesi: Kuzey-Batı Fransa   (2009-2017)   Île-de-France   (2004-2009)
Kişisel bilgiler
Doğum: Marion Anne Perrine Le Pen 5 Ağustos 1968 (56 yaşında) Neuilly-sur-Seine, Fransa
Vatandaşlığı:  Fransa
Partisi: Ulusal Birlik   (1986-günümüz)
Evlilik(ler): Franck Chauffroy (e. 1995; b. 2000)   Eric Lorio (e. 2002; b. 2006)
İlişkiler: Louis Aliot (2009-2019)
Ebeveyn(ler): Jean-Marie Le Pen (babası)   Pierrette Le Pen (annesi)
Yaşadığı yer: Strazburg, Fransa
Bitirdiği okul: Pantheon-Assas Üniversitesi
Mesleği: Siyasetçi · avukat
Dini: Katolik
İmzası: 
Marion Anne Perrine Le Pen (d. 5 Ağustos 1968), Fransız avukat ve siyasetçi. 2012, 2017 ve 2022 yıllarında Fransa cumhurbaşkanlığı için aday oldu. Ulusal Birlik'in bir üyesi olarak, 2011'den 2021'e kadar partinin genel başkanlığını yaptı. 2017'den bu yana 11. seçim bölgesi Pas-de-Calais için Ulusal Meclis üyesidir. Halen Ulusal Birlik'in Meclisteki parti lideri olarak görev yapmaktadır ve bu görevi Haziran 2022'den bu yana sürdürmektedir. Le Pen, siyasi yelpazede yaygın olarak aşırı sağcı olarak tanımlanmaktadır.
Eski parti lideri Jean-Marie Le Pen'in en küçük kızı ve eski milletvekili Marion Maréchal'in teyzesidir. Le Pen, 1986 yılında FN'ye katıldı. Nord-Pas-de-Calais (1998-2004; 2010-2015), Île-de-France (2004-2010) ve Hauts-de-France (2015-2021) bölge meclis üyeliğine, Avrupa Parlamentosu üyeliğine (2004-2017) ve Hénin-Beaumont belediye meclis üyeliğine (2008-2011) seçildi. 2011'de FN liderliğini %67,6 oyla Bruno Gollnisch'i yenerek kazandı ve 1972'de kurulduğundan beri partinin başkanı olan babasının yerine geçti. 2012'de cumhurbaşkanlığı seçimlerinde François Hollande ve Nicolas Sarkozy'nin ardından %17,9 oyla üçüncü oldu. 2017'deki seçimlerde cumhurbaşkanlığı için ikinci kez aday oldu. Seçimin ilk turunu %21,3 oyla ikinci sırada tamamladı ve ikinci tur oylamada merkezci parti Rönesans'tan Emmanuel Macron ile karşılaştı. İkinci turda oyların yaklaşık %33,9'unu aldıktan sonra 7 Mayıs 2017'de adaylıktan çekildi. 2020 yılında, 2022 cumhurbaşkanlığı seçimlerinde aday olacağını açıkladı. Seçimin ilk turunda oyların %23,2'sini alarak ikinci oldu ve böylece Macron'a karşı ikinci tura katılmaya hak kazandı, ancak ikinci turda oyların %41,5'ini alarak Macron'a karşı yeniden kaybetti.
Le Pen, ırkçılık, antisemitizm veya pétainizm ile suçlanan üyelerin sınırlı bir şekilde ihraç edilmesi de dâhil olmak üzere, imaj yumuşatma hareketlerine öncülük etti. Babasını, yeni tartışmalı açıklamalar yapmasının ardından Ağustos 2015'te partiden ihraç etti. Le Pen, eşcinsel birlikteliklere karşıtlığını, koşulsuz kürtaja karşıtlığını ve ölüm cezasına desteğini kaldırarak partinin bazı siyasi pozisyonlarını liberalleştirirken, özellikle güçlü göç karşıtı, milliyetçi ve korumacı önlemlere odaklanarak partisinin aynı tarihsel politikalarının çoğunu savunmaya devam etmektedir. Le Pen, ekonomik milliyetçiliği ve hükûmetin müdahaleci rolünü desteklemekte; küreselleşme ve çok kültürlülüğe karşı çıkmaktadır. Ayrıca göçün sınırlandırılmasını ve kurban kesiminin yasaklanmasını desteklemektedir. Le Pen, geçmişte Vladimir Putin ve Rusya'yı destekleyici yorumlarda bulundu, 2022'de Rusya'nın Ukrayna'yı işgalinden önce daha yakın işbirliğini savundu; Ukrayna'daki savaşı şiddetle kınadı, ancak sona ermesi halinde Rusya'nın "yeniden Fransa'nın müttefiki olabileceğini" belirtti.
Le Pen, 2011 ve 2015 yıllarında Time tarafından dünyanın en etkili 100 kişisinden biri olarak gösterildi. 2016 yılında Politico tarafından Avrupa Parlamentosu Başkanı Martin Schulz'dan sonra Avrupa Parlamentosu'nun en etkili ikinci milletvekili olarak gösterildi.