stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Komünazi
Tarihçe

Time dergisi, 1941 yılına kadar, Paktı "Komünazi Paktı" ve katılımcıları "komünaziler" olarak adlandırdı. Bu terimi kullanan Time yazarları ve editörleri arasında Whittaker Chambers da vardı, 1941 tarihli "Aydınların İsyanı" adlı makalesinde kullandığı gibi.
Time tarafından türetilmiş veya popülerleştirilmiş olsa da, terim daha sonra diğer yayın organlarında da görünmeye başladı. İlk olarak, sendika odaklı (ancak Sovyet yanlısı olmayan) yayınlarda, daha sonra daha geniş yayılımlı yayın organlarında, sağ kanat yazarlarının (örneğin, Anayasal Eğitim Ligi'nden Joseph P. Kamp) tarafından, Kanada ve Birleşik Krallık gibi diğer İngilizce konuşan ülkelerde ve sonunda Almanca olarak da kullanılmaya başlandı.
Gazeteler:
"Allen, Hitler'in 'Sound' Olduğunu Söyledi" (25 Ağustos 1939)
"İki Eyalet, İki Toplantı ve Çok Sayıda Hükümet Karşıtı Duygu; Michigan Mitinginde, Brady Bill'de Boyun Eğmeyen Öfke" (15 Mayıs 1995)
"Nazilerle Selüloitle Mücadele" (12 Ekim 2014)
Dergiler:
Konfeksiyon İşçisi (1939)
Amerikan İşçi Dünyası (1939)
Demokrasinin Sınırları (1939)
Kalfalar Tesisatçılar ve Buhar Tesisatçıları Dergisi (1939)
Dinamik Amerika (1940)
Cumartesi İncelemesi (1940)
İşçi Birliğinin Bir Devrimci Parti İçin Siyasi Yazışmaları (1940)
Mexicana İncelemesi (1940)
Dorothy Norman tarafından Yılda İki Kez (1941)
İşçi Aylık (1942)
Kitabın:
Yankee Muhabiri, S. Burton Heath (1940)
Beşinci Kol Vs. Joseph P. Kamp tarafından Dies Komitesi (1941)
Giuseppe Antonio Borgese'nin Ortak Nedeni (1940)
Olaylar ve Gölgeler, Robert Gilbert Vansittart Baron Vansittart (1947)
Yok Olmak Zorunda mıyız? Hershel D. Meyer tarafından (1949)
Amerikan Emek Federasyonu Yıllık Sözleşmesi Tutanakları Raporu (1970)
İşçi Radikal Len De Caux tarafından (1970)
Horace Mayer Kallen tarafından Özgürlük Üzerine Bir Araştırma (1973)
Birleşmiş Milletler: Hainlik ve Sapıklık, Hillel Seidman (1982)
Volker Skierka tarafından Aslan Feuchtwanger (1984)
Sevgili editör: Time dergisine mektuplar, 1923–1984 (1985)
Das mexikanische Exil, Fritz Pohle (1986)
Amerika ve Holokost: Amerika'ya açılan kapıların kapatılması, David S. Wyman (1990)
Literatur für Leser (1992)
Argonautenschiff: Jahrbuch der Anna-Seghers-Gesellschaft (1992)
Hangi Taraftaydın? Maurice Isserman tarafından (1993)
Hollywood Partisi, Lloyd Billingsley (1998)
Gizli Bir Hayat: Jay Lovestone, Ted Morgan (yazar) (1999)
Komünaziler, Alexander Stephan (2000)
Soğuk Savaştan Önce İngiliz ve Amerikan Komünizm Karşıtlığı FI:Markku Ruotsila (2001)
FBI Ansiklopedisi, Michael Newton (2003)
Adolf Kozlik, Gottfried Fritzi (2004)
Überwacht, Ausgebürgert, Exiliert, Alexander Stephan (2007)
Amerika'da Adorno, David Jenemann (2007)
Mühendislik Komünizmi, Steve Usdin (2008)
Entelektüellerin Utancı ve Zaferi, Peter Viereck (2007)
Antisemitizm ve Amerikan Uzak Solu, Stephen Harlan Norwood (2013)
Ethan Mordden tarafından Yeni Bir Pencere Açın (2015)
1940 yılında "communazi" terimi, ABD hükûmet kayıtlarında, Kanada Temsilciler Meclisi'nde ve İngiltere Lordlar Kamarası'nda görünmeye başladı.
"Komünazi" aynı zamanda Alexander Stephan tarafından 2000 yılında yayımlanan"Communazis": FBI Surveillance of German Émigré Writers" adlı bir kitabın konusudur.
Konçe

| Konçe |
| --- | --- |
Köy
Konçe Конче

KonçeKonçe’nin Kuzey Makedonya'daki konumu
Ülke:  Kuzey Makedonya
Bölge: Güneydoğu
Belediye: Konçe
İdare
 • Belediye başkanı: Zlatko Ristov
Yüzölçümü
 • Toplam: 233.05 km²
Nüfus(2002)
 • Toplam: 3.536
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Alan kodu: (+389) 032
Plaka kodu: RA
Resmî site Konçe Belediyesi
Konçe (Makedonca: Конче) Kuzey Makedonya'nın güneydoğusunda bir köy ve belediye merkezidir.
Tarih > Osmanlı İmparatorluğu Dönemi

Konçe'nin bulunduğu bölge 14. yüzyılda, bölgedeki birçok yerle beraber, Osmanlı İmparatorluğu topraklarına katılmıştır.
Tarih > Yugoslavya Krallığı Dönemi

Osmanlı İmparatorluğu dönemi sonrasında, küçüklü büyüklü birçok muharebe sonrasında Konçe bölgesi, Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı egemenliğine girmiştir. 1918 sonrasında Yugoslavya Krallığı olarak 1943 yılına dek egemenlik sürmüştür.
Tarih > Yugoslavya Dönemi

1943 yılı ile beraber Yugoslavya Krallığı ortadan kalkmış, yerine Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti kurulmuştur. Konçe'nin de dâhil olduğu bölge, bu kez de sosyalist Yugoslavya idaresine girmiştir.
Tarih > Makedonya Cumhuriyeti Dönemi

1991 yılında Makedonya'nın Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti'nden bağımsızlığını ilan etmesiyle Konçe, bağımsız Makedonya Cumhuriyeti içinde bugününe gelmiştir.
Nüfus

2002 sayımlarına göre Konçe Belediyesi'nin toplam nüfusu 3.536 kişidir. Bu nüfusun etnik dağılımı şu şekildedir: Makedonlar 3.009; Türkler 521. Konçe köy merkezinde ise Türkler, toplam kasaba nüfusunun % 55'ini oluşturur.
Kovanağzı

Kovanağzı aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Yerleşim yerleri

Kovanağzı, Meram, Konya ili Meram ilçesine bağlı mahalle
Kovanağzı, Pervari, Siirt ili Pervari ilçesine bağlı köy
Donny McCaslin

Donny McCaslin
Donny McCaslin (d. 11 Ağustos 1966) Amerikalı jazz saksafoncusu.
Babası da bir vibrafonist olan Donny, 12 yaşında babasının müzik topluluğuyla beraber çalmaya başladı. Daha sonra lise yıllarında Monterey Jazz Festival'inde 3 yıl boyunca çalacak olan kendi grubunu kurdu. Babasının grubunda da görev yapan Paul Contos ve Brad Hecht tarafından eğitildi. Birçok farklı müzik topluluğuylya Avrupa ve Japonya'da turnelere çıktı. 1984'te başladığı Berklee Müzik Okulu'ndan yüzde yüz burslu eğitim hakkı kazandı. Orada okurken Gary Burton, Herb Pomeroy, Billy Pierce, George Garzone gibi sanatçılardan etkilendi ve 1987'de Gary Burton'ın müzik grubuna girerek 4 yıllık bir turneye çıktı.
1991'de New York'a taşındı. Burada 1994 yılına kadar Michael Brecker'in yerine geldiği Steps Ahead adlı grupta çaldı. Ayrıca Gil Evans, George Gruntz, Concert Danilo Perez, Maria Schneider, Santi DeBriano, David Binney, Scott Colley, Kenny Wolleson gibi isimlerle de çalıştı.
İlk bireysel albümünü 1998'de çıkardı ve günümüzde de albüm yapmaya devam ediyor.
Solo kariyeri

Exile & Discovery (Naxos Records, 1998)
Seen From Above (Arabesque Records, 2000)
The Way Through (Arabesque, 2003)
Give 'N Go (Criss Cross Jazz, 2006)
Soar (Sunnyside Records, 2006)
In Pursuit (Sunnyside, 2007)
Recommended Tools (Greenleaf Music, 2008)
Declaration (Camjazz, 2009)
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb14205281n (data)  GND: 134715160  ISNI: 0000 0001 1490 077X  LCCN: no00025927  MusicBrainz: 207c883c-3358-42f4-8d51-dcab3c7054bc  NKC: js20090723005  NLI: 987007342234005171  SUDOC: 160202485  VIAF: 37127277   WorldCat (LCCN): no00-025927
Drakula Frankenştayn'a Karşı

| --- | --- |
Dracula vs. Frankenstein
Film Afişi
Yönetmen: Al Adamson
Yapımcı: Al Adamson Mardi Rustam Mohammed Rustam Samuel M. Sherman John Van Horne
Senarist: William Pugsley Samuel M. Sherman
Oyuncular: J. Carrol Naish Lon Chaney Jr. Anthony Eisley Regina Carrol Greydon Clark
Müzik: William Lava
Görüntü yönetmeni: Paul Glickman Gary Graver
Kurgu: Irwin Cadden
Stüdyo: Troma Entertainment
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Korku
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1971, ABD
Çıkış tarih(ler)i: 1971
Süre: 90 Dakika
Dil: İngilizce
Drakula Frankenştayn'a Karşı, Al Adamson'ın yönetmenliğini üstlendiği 1971 tarihli trash yani çöp korku filmidir. Filmde J. Carrol Naish, tekerlekli sandalyeye bağlı Dr. Frankenştayn'nın bir uyarlaması olan Dr. Duryea rolünde ve Lon Chaney Jr. onun dilsin asistanı rolündedir. Film Troma Entertainment tarafından yayına sunulmuştur. Lon Chaney Jr.'nin ve J. Caroll Naish'ın son filmidir.
Kuzey Kore'de insan hakları

Kuzey Kore'de insan hakları, durumunu değerlendirmek ülkenin dışa kapalı doğası nedeniyle zordur. Hükûmet yabancıların ülkeye girişini sınırlandırmıştır. Buna rağmen Kuzey Kore her yıl, bin beş yüz kadarı batılı ülkelerden olmak üzere üç yüz bin turist tarafından ziyaret edilmektedir. Turistlerin büyük çoğunluğu Kŭmgangsan dağlarında bulunur ve çok küçük bir bölümü Pyongyang'ı ziyaret eder. Stratejik açıdan önemli olan DPRK otoritelerinin resmi bildirilerine göre yabancılara sadece ülkenin belli bölgeleri için izin verilir. Ayrıca refakatçinin izni olmadan fotoğraf ya da video çekimi de yasaktır. ABD Dış İşleri Bakanlığı'na göre ülke 1996'dan beri uluslararası insan hakları organizasyonlarının girişine izin vermemektedir.
DPRK (Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti) vatandaşları ülkelerini özgürce terk etme hakkına sahip değildir. Bu yüzden bilgiler mülteci, ilticacı ve ülkeyi terk edebilen diğer kişilerden gelir.
DPRK hükûmetinin resmi konumuna göre ülkede insan hakkı ihlali yaşanmamaktadır ve DPRK'daki sosyalist sistem dolayısı ile insanlar özgürce seçimlerini yapıp maddi ve manevi ihtiyaçlarını karşılamaktadır. Durum böyle iken pek çok bağımsız uluslararası kurum yaptığı analizlerle Kuzey Kore'nin totaliter bir yapıda olduğu sonucunu çıkardı. Bazı insan hakları organizasyonları ve hükûmetler Kuzey Kore'yi insan hakları ihlalleri nedeniyle suçladırlar. Amnesty International bunlar arasında yer alır.
Kuzey Kore'deki insan haklarının yasal çerçevesi

Kuzey Kore'nin hukuk sistemi Roma-Germen ve sosyalist sistemin çakışması üstüne kuruludur. Hukuk sisteminin temelinde ülke genelinde en yüksek hukuk gücüne sahip anayasa yer alır. Anayasa vatandaşlarını şu yasalarla güvence altına alır:
Korunma hakkı; bir vatandaşın ne olursa olsun Kore Cumhuriyeti'nin koruması altında yerleşim hakkı vardır.
Evrensel ve eşit oy hakkı: Kişinin cinsiyeti, milliyeti, mesleği, ikameti, mülkiyet durumu, eğitim düzeyi, siyasi görüşü ve dini ne olursa olsun seçme hakkına sahiptir. Mahkemece suçlu olduğu kesinleşmemiş 17 yaşın altındaki vatandaşlar için bu hak garanti altına alınmıştır.
Konuşma özgürlüğü hakkı; Kişi toplanma, gösteri ve basın bildirisi yapma hakkına sahiptir.
Vicdan özgürlüğü
Şikayet ve istek bildirme hakkı
Çalışma hakkı
Barınma hakkı
Dinlenme hakkı
Ücretsiz sağlık hizmeti alma hakkı
Eğitim hakkı
Bilimsel, edebi ve sanatsal aktivite özgürlüğü
Yaşadağı yeri seçme ve yolculuk etme hakkı
Kadınlar arasında eşitlik, annelik ve çocukluk hakkı
Bunlara ek olarak Kuzey Kore anayasası, barış, demokrasi, ulusal bağımsızlık, sosyalizm için uğraşan ve kendi ülkesinde zulüm gören yabancılara iltica hakkı ve bilimsel ve kültürel aktivitelerde bulunma hakkı vermektedir.
Kuzey Kore'deki insan hakları ile yargı ve ceza hukuku > Kuzey Kore'nin kaçırdığı Japon vatandaşları listesi

| Adı | Cinsiyet | Doğum | Ortadan kayboluş | Şimdiki durum |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Kume, Yutaka 久米裕 | kadın | 1925 | 1977 | Kore olaya karıştığını inkâr ediyor. |
| Yokota, Megumi 横田めぐみ | kadın | 1964 | 1977 | 13 Mart 1994'te intihar etti (Kuzey Kore başlangıçta 1993 olduğunu açıklamış da sonra tarihi 1994 olarak değiştirmiştir). |
| Timur, Yasushi  地村保志 | kadın | 1955 | 1978 | Japonya'ya döndü |
| Timur, Fukie 地村富貴惠 | erkek | 1955 | 1978 | Japonya'ya döndü |
| Taguchi, Yaeko  田口八重子 | erkek | 1955 | 1978 | 1986'da öldü |
| Masumoto, Rumiko  増元るみ子 | erkek | 1954 | 1978 | 1981'de öldü |
| Ichikawa, Shuichi  市川修一 | kadın | 1954 | 1978 | 1979'da öldü |
| Soga, Hitomi  曽我ひとみ | erkek | 1959 | 1978 | 2004'te Japonya'ya döndü |
| Soga, Miyoshi  曽我ミヨシ | erkek | 1932 | 1978 | Bilinmiyor |
| Hara, Tadaaki  原敕晁 | kadın | 1936 | 1980 | 19 Temmuz 1986'da öldü |
| Ishioka, Toru  石岡亨 | kadın | 1957 | 1980 | 4 Kasım 1988'de öldü |
| Matsuki, Kaoru  松木薫 | kadın | 1953 | 1980 | 23 Ağustos 1996'da Kore'de öldü |
| Arimoto, Keiko  有本恵子 | kadın | 1960 | 1983 | 4 Kasım 1988'de Kuzey Kore'de öldü |
| Hasuike Kaoru  蓮池祐木子 | kadın | 1957 | 1978 | Hayatta ve Japonya'ya döndü |
| Hasuike, Yukiko 蓮池祐木子 | erkek | 1956 | 1978 | Hayatta ve Japonya'ya döndü |
| Tanaka, Minoru  田中実 | kadın | 1950 | 1978 | Kuzey Kore olayda parmağı olduğunu yalanladı |
| g t Asya'da insan hakları |
| --- | --- |
Egemen devletler:  Afganistan  Azerbaycan  Bahreyn  Bangladeş  Bhutan  Birleşik Arap Emirlikleri  Brunei  Çin  Doğu Timor  Endonezya  Ermenistan  Filipinler  Güney Kore  Gürcistan  Hindistan  Irak  İran  İsrail  Japonya  Kamboçya  Katar  Kazakistan  Kıbrıs Cumhuriyeti  Kırgızistan  Kuveyt  Kuzey Kore  Laos  Lübnan  Maldivler  Malezya  Mısır  Moğolistan  Myanmar  Nepal  Özbekistan  Pakistan  Rusya  Singapur  Sri Lanka  Suriye  Suudi Arabistan  Tacikistan  Tayland  Türkiye  Türkmenistan  Umman  Ürdün  Vietnam  Yemen 
Sınırlı tanınmışolan devletler:  Abhazya  Filistin  Güney Osetya  Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti  Tayvan 
Bağımlı ve diğer bölgeler:  Ağrotur ve Dikelya  Britanya Hint Okyanusu Toprakları  Christmas Adası  Cocos Adaları  Hong Kong  Makao 
  Kategori 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: sh2008122070  NLI: 987007547429805171
Krikor Amiryan

| Krikor Amiryan |
| --- | --- |
Amiryan, 1950
Doğum: Գրիգոր Ամիրեան 20 Haziran 1888(1888-06-20) Bayburt, Erzurum Vilayeti, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 1 Ağustos 1964 (76 yaşında) Los Angeles, Kaliforniya, Amerika Birleşik Devletleri
Bağlılığı:  Osmanlı İmparatorluğu  Ermenistan
Branşı: Osmanlı ordusu
Hizmet yılları: 1908–1917
Rütbesi: Albay (Çorbacı)
Birimi: Ermeni Gönüllü Tugayları
Çatışma/savaşları: Birinci Balkan Savaşı I. Dünya Savaşı
Ailesi
Babası: Eryia Amiryan
Eşi: Siranuş Garabedyan (1896–1975)
Çocukları: Christine (1924–2010) Sebouh (1925-2013) Dro (1928-)
Sonraki işi: İş insanı

Krikor Amiryan (Ermenice: Գրիգոր Ամիրեան, 20 Haziran 1888, Bayburt – 1 Ağustos 1964, Los Angeles), Ermeni asıllı Osmanlı askeri, siyasetçi, iş insanı ve devrimci.
İlk yılları

Krikor Amiryan, 20 Haziran 1888 tarihinde Osmanlı İmparatorluğu'nun Erzurum Vilayeti'ne bağlı Bayburt kazasında dünyaya geldi. Amiryan ailesi Bayburt'un nüfuzlu ve etkili aileleri arasında gösteriliyordu. Amiryan, Ermeni tarihinin çalkantılı bir dönemi olan 1894-1896 arasındaki Hamidiye Katliamları sırasında çocukluğunu geçirdi. 1895'in başlarında Sultan II. Abdülhamid, Osmanlı İmparatorluğu'ndaki belirli Ermeni bölgelerinin kontrolünün ele geçirilmesini emretti. İmparatorluğun doğusundaki en yoğun Ermeni nüfuslu bölgelerinden birisi olduğu için binlerce Osmanlı askerine Bayburt'un kontrolünü ele geçirmeleri emri verildi. Osmanlı birlikleri şehre girdiğinde 26 Ekim 1895'te büyük bir isyan patlak verdi. Ermeni isyancılar ile Osmanlı kuvvetleri arasındaki çatışmadan sonra bir ateşkes ilan edilmesi kararlaştırıldı. Amiryan'ın babası Eryia Amiryan, Osmanlı yetkilileriyle ateşkes konusunu müzakere etmek için şehri temsil etmesi için seçildi. Bunun yerine Eryia Amiryan vurularak öldürüldü ve ertesi gün uygun bir cenaze töreni ile defnedildi.
I. Dünya Savaşı yılları

Amiryan, Bayburt'ta yerel bir Ermeni okulunda eğitim gördü ve daha sonra Kara Harp Okulu'na girdi. 1908'de akademiden mezun oldu ve Ağa (teğmen) rütbesine terfi etti. 1912'den 1913'e kadar süren Birinci Balkan Savaşı'nda görev yaptı. Amiryan, 1913'ün başlarında Bulgar güçleri tarafından tutuklandı ve hapse atıldı. 1913 yılının ortalarında, Londra Antlaşması'nın imzalanmasından sonra birçok rütbeli asker ile birlikte serbest bırakıldı.
Amiryan, 1914-1915 yılları arasında General Andranik Ozanyan'ın kişisel koruması ve özel eğitmeni olarak görev yaptı. Aynı zamanda "General Dro" olarak da bilinen Drastamat Kanayan'ın yakın arkadaşıydı. 28 Haziran 1914'te Gavrilo Princip, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun varisi Arşidük Franz Ferdinand'a suikast düzenledi. Bir ay sonra, Avrupa'da I. Dünya Savaşı patlak verdi ve 1915 yılında savaş Osmanlı İmparatorluğu'na ulaştı ve Ermeni Soykırımını tetikledi. Amiryan, katliam nedeniyle travmatik olarak etkilendi. Ailesi Bayburt'tan sürüldü ve ölümlerine kadar zorunlu tehcire maruz kaldı. Amiryan'ın ailesi ve binlerce Ermeni Erzincan'a ulaşırken, annesi Vartanuş, Dicle nehrine atlayarak intihar etti. Elli kişiden oluşan ailenin geri kalanı, zorunlu göç sırasındaki ölüm yürüyüşünde hayatlarını kaybetti. Amiryan ailesinin hayatta kalan tek üyesi, Krikor Amiryan'ın en büyük kız kardeşi Hayganuş'tur. Hayganuş, Osmanlı askerleri Bayburt'a varmadan kaçmayı başardı.
17 Nisan 1916'da Rus General Vladimir Lyahov, şehirde konuşlanmış Osmanlı ve Alman askerlerini çıkarmak için Bayburt'a büyük bir harekat düzenledi. Bu arada Amiryan, Birinci Ermeni Gönüllü Tugayında görev aldı. Birinci Ermeni Gönüllü Alayı, Rus İmparatorluğu, İran ve Osmanlı İmparatorluğu'nun sınır bölgelerinde savaştı. Gönüllü Alayı 1.200 kişiden oluşuyordu ve Amiryan, topçu tümeninin komutanı olarak görev yaptı. General Tovmas Nazarbekyan, Drastamat Kanayan ve Andranik Ozanyan komutasında görev yaptı. Çar II. Nikolay'ın tahttan çekilmesi ve Brest-Litovsk Antlaşması'nın imzalanmasından sonra, Birinci Ermeni Alayı dağıtıldı. Alayın dağıtılmasının nedeni, Ermeni kuvvetlerinin Rus İmparatorluğu tarafından tedarik edilmesi ve Brest-Litovsk Antlaşması'nın imzalanmasından sonra Rus İmparatorluğu'nun resmen savaştan çıkması ve Birinci Ermeni Gönüllü Alayına verilen tüm ikmallerin tamamlanmış olmasıydı. Ermenilere, Rusya'dan gelen ikmaller kesilmiş olsa da, Amiryan ve Birinci Ermeni Gönüllü Alayı, Rus desteği olmadan davalarına devam ettiler ve bunun yerine büyük ölçüde İngiliz İmparatorluğu'ndan gelen ikmallere güvendiler.
1918'de I. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra Amiryan, İstanbul'daki bir Ermeni mahallesi olan Sucrati'ye döndü ve burada Türk Sarayı'nda bulunan bir Ermeni Yetimhanesi'nin Müdürü olarak görev yapmaya başladı. 1920'lerin başında, General Dro ile birlikte Romanya'ya kaçtı. Dro, Ghoukasian Petrol Rafinerilerinden sorumlu olarak atanırken, Amiryan yönetim görevlisi olarak çalışmaya başladı. Lumina Petrol Rafinerileri olarak da bilinen Ghouaskasian Petrol Rafinerileri, Ploieşti'nin her yerine yayılmıştı.
II. Dünya Savaşı yılları

II. Dünya Savaşı sırasında, Amiryan ve ailesi, petrol sahalarının Nazi Almanyası tarafından işgali ile uğraştı. Amiryan da dahil olmak üzere petrol rafinerilerini yöneten tüm görevliler Nazi Rejimine karşı çıktı. Fakat, Nazi Generalleri ve yüksek rütbeli askerleri Erwin Rommel, Friedrich Paulus, Hans-Jürgen von Arnim ve Albert Kesselring'in ordularına petrol, gaz, yiyecek ve su gibi temel malzemeleri sağlamak zorunda kaldılar. Petrol rafinerileri aynı zamanda kötü şöhretli Rumen Diktatör Ion Antonescu'nun ordularına da tedarik sağladı. Ayrıca Stalingrad Muharebesi sırasında Alman ve Rumen güçlerini tedarik etmek mecburiyetinde kaldılar. Almanya Şansölyesi Adolf Hitler, petrol ve gaz tedarikinin %80'inden fazlasını Ploieşti'den karşıladı. Amerikan ve İngiliz Kuvvetlerin Ploieşti şehrine düzenlediği Gelgit Dalgası Operasyonu adlı bombardımanda şehir yıkma uğradı. Öte yandan, Amiryan ve yönetim ekibi, petrol sahalarının %40'ı yok edildikten sonra büyük yıkımla uğraşmak zorunda kaldı. Müttefik Kuvvetlerin amansız bombardımanından sonra, Hitler dikkatini Bakü'deki rafinerilere çevirmek zorunda kaldı.
Almanlar rafinerileri yeniden inşa etmeyi başarırken, Alman savaş makinesinin kalbini yok etmek için girişimde bulunan Kraliyet Hava Kuvvetleri, şehri dümdüz etmek için 700 bombardıman uçağı gönderdi. Britanya İmparatorluğu sonunda rafinerileri yok etmeyi başardı ve Almanya'nın ikmal sevkiyatı sekteye uğradı. Bu olay, 20 Ağustos 1944'te yürürlüğe giren İkinci Yaş-Kişinev Taarruzu'ndan birkaç gün önce gerçekleşti. Operasyonun amacı Romanya'yı Nazi işgalinden kurtarmak ve Ion Antonescu diktatörlüğünü devirmekti. 1941'de General Dro, Wehrmacht'ta çoğunlukla eski Ermeni savaş esirlerinden oluşan bir kol olan Ermeni Lejyonu oluşturmak için Ghoukasian Petrol Rafinerisinden ayrılmak zorunda kaldı. Lejyon, Ermenistan'ın Sovyetler Birliği'nden geri alınması için savaştı. Dro, Ermeni Lejyonu'nu oluşturmak için ayrıldığında, Ghoukasian Petrol Rafinerilerinin komutasını Amiryan ve Alexander Sharafian'a bıraktı.
Savaşın sona ermesinden sonra, Amiryan ve ailesi önce Avusturya'ya oradan da İtalya'ya gitti. Roma'ya vardığında yeğeni Corc Mardikyan ile tekrar bir araya geldi. Krikor Amiryan 1950 yılında eşi Siranuş ve en küçük oğlu Dro ile Amerika Birleşik Devletleri'ne geldi. Diğer iki çocuğu Christine ve Sebouh, ilk Yerinden Edilmiş Kişiler Yasası nihayet kabul edilene ve Amerika Birleşik Devletleri pasaportlarını kabul edene kadar beş yıl beklemek zorunda kaldı. 7 Mayıs 1957'de Amerika Birleşik Devletleri vatandaşlığı'na geçti.
Sonraki yılları ve ölümü

Amiryan, özellikle yeğeni Corc Mardikyan (George Mardikian) aracılığıyla Ermeni toplumu ve Ermeni Devrimci Federasyonu'ndaki özverili çalışmalarına devam etti. Corc Mardikyan'ın restoranı Omar Khayyam'da çalıştı ve Osmanlı Sadrazamı Talât Paşa'yı bir suikast sonucu öldüren Soğomon Tehliryan ile birlikte CorcMardikian Enterprises'ta çalıştı. Amiryan, George Mardikian Enterprises'ta Ermeni alfabesinde daktilocu olarak görev yaptı.
Krikor Amiryan'ın üç çocuğu da Omar Khayyam'da çalıştı. 1957'de George Mardikian, Enterprises'tan emekli oldu ve ailesiyle birlikte Los Angeles'a taşındı. Günlerinin geri kalanını üç çocuğu ve altı torunuyla vakit geçirerek geçirdi. Ülke çapında Ermenice yayın yapan gazetelerde yüzlerce makale yazdı. 1 Ağustos 1964'te Los Angeles'ta 76 yaşında öldü.
Özel hayatı ve ailesi

1923'te General Dro, Amiryan'ı Siranuş Garabedyan adında genç bir Ermeni-Bulgar kızla tanıştırdı. Aynı yıl içinde Amiryan ve Siranuş evlendi ve bir yıl sonra ilk çocukları Christine doğdu. Bunu, 1925 ve 1928 yıllarında Sebouh ve Dro adlarında iki oğul izledi. Bir süre ablası Hayganuş ve yeğeni Alene ile birlikte yaşadı. Diğer yeğeni, tanınır bir restoran işletmecisi ve hayırsever olan Corc Mardikyan'dır. 1951'de, Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Harry Truman, II. Dünya Savaşı ve Kore Savaşı sırasında Koalisyon güçlerine ve sivillere yiyecek sağladığı için Corc Mardikyan'a Özgürlük Madalyası verdi. Dünya Savaşı'ndan sonra 5.000'den fazla Ermeni'nin Alman mülteci kamplarından Amerika Birleşik Devletleri'ne göçünden sorumlu oldu. 1938'de Ömer Hayyam adında kendi restoranını açtı. 1935'te Hayganuş ve kızı Alene Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti. Bir yıl sonra, ablası Hayganuş zatürreden öldü.
Amiryan, Kostantiniyye'de arkadaşları ile (1920)
Korsakov (şehir)

| Korsakov Корсаков |
| --- | --- |
Şehir
Korsakov şehri

  Arma 
KorsakovKorsakov'un Rusya'daki konumu
Ülke:  Rusya
Federal bölge: Uzak Doğu
Federal bölüm:  Sahalin Oblastı
İdare
 • Belediye başkanı: Aleksandr Rudakov
Nüfus (2010)
 • Toplam: 33.526
Zaman dilimi: UTC+11.00 (MAZD)
Resmî site www.sakh-korsakov.ru
Korsakov (Rusça: Корса́ков), Rusya'nın Sahalin Oblastı'nda bulunan bir şehirdir. Şehir Sahalin Adası'nın güneyinde oblast merkezi Yujno-Sahalinsk'in 42 km güneyinde Aniva Körfezi kıyısında yer almaktadır. Şehrin nüfusu 2010 itibarı ile 33,526'dır.
Korsakov 1853 yılında Murayevski adıyla bir askeri üs olarak kuruldu. 1869 yılında Korsakov adını aldı. 1905 Rus-Japon Savaşı'nın ardından Japonya'nın eline geçti ve Otomari adını aldı. II. Dünya Savaşı'ndan sonra 1946 yılında Sovyetler Birliği'ne geri verildi.
Kardeş şehirler

Monbetsu, Japonya
Wakkanai, Japonya
EMG (anlam ayrımı)

Emg, elektromiyografinin kısaltması.
EMG, gitar manyetikleri üreten ABD merkezli şirket.
Kovalı, Yeşilhisar

| Kovalı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Kayseri
Koordinatlar: 38°11′N 35°10′E﻿ / ﻿38.18°K 35.17°D﻿ / 38.18; 35.17
Ülke:  Türkiye
İl: Kayseri
İlçe: Yeşilhisar
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 750 m
Nüfus (2007): 2.435
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0352
İl plaka kodu: 38
Posta kodu: 38800
Kovalı, Kayseri ilinin Yeşilhisar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Kayseri iline 89 km, Yeşilhisar ilçesine 22 km uzaklıktadır.
Kuzey Kore'de siberaktivizm

Kuzey Kore'de siberaktivizm, İnternet gibi bilgi teknolojilerinin kullanımı ve sivil toplum tarafından bilginin dağıtımı ile tipik olarak Kuzey Kore içerisinde değişim başlatmak ve/veya desteklemek amacıyla Kuzey Kore dışında gerçekleştirilen aktivizmi ifade eder.
Yöntemler

Medya, bilgi ve teknolojilerin Kuzey Kore'ye kaçak olarak sokulması veya gönderilmesi
Yerel BT altyapısından yararlanılması
Yerel BT altyapısı oluşturulması (ör. örgü topolojisi)