Pyotr Vrangel
Yaşamı > Rus İç Savaşı

Gönüllü Orduya 25 Ağustos 1918'de katılmıştır. 28 Ağustos'ta 1. Süvari Tümeni'ne tugay komutanı, 31 Ağustos'ta geçici komutan ve 31 Ekim'de şef olarak atandı. 15 Kasım 1918'de 1. Süvari Kolordusu'nun komutanlığına atanmış ve aynı yılın 22 Kasım'ında “askeri üstünlüklerinden dolayı” korgeneralliğe terfi ettirilmiştir. 26 Aralık 1918'de Torgovaya istasyonunda General Denikin ile Don atamanı General Krasnov arasında bir toplantı yapıldı ve bu toplantıda Don Ordusunun birleşik bir komuta altına alınması ve General Denikin'e bağlanması gerekli görüldü. Bu karar uyarınca 26 Aralık 1918'de (8 Ocak 1919) General Denikin Rusya'nın Güneyindeki Silahlı Kuvvetler (GRSK) Başkomutanı oldu. Böylece Gönüllü Ordu Komutanlığı makamı boşalmış oldu. Zaten 27 Aralık 1918'de General Wrangel Gönüllü Ordu Komutanlığı görevine atandı. Aynı gün, 10 Ocak 1919'da General Wrangel, Kafkas Gönüllü Ordusu için bir emir yayınladı ve bu emirde Kuban ve Stavropol eyaletlerinin kurtarılmasını sağlayan 1. Süvari Kolordusu ve diğer birliklerin kahramanlığına dikkat çekti ve Terek'in kurtarılması görevini verdi.
Mart sonunda hastalığından kurtulan General Vrangel Ekaterinodar'a vardığında, ana gönüllü alaylarının General May-Mayevski'nin kolordusunda birleştirildiğini ve kömür havzasında ağır çatışmalara girdiklerini görür. Bu bağlamda, 4 Nisan 1919'da General Denikin'e gizli bir rapor sunarak, “Amiral Kolçak'ın ordusuyla doğrudan iletişim kurma fırsatı veren ana ve tek operasyonel yönümüz olan Tsaritsyn yönünün” dikkate alınmasını önerdi. General Denikin, General Wrangel'in bu önerisini kabul etmedi, çünkü taarruzun ana yönü olarak Harkov - Orel - Tula üzerinden Moskova'ya giden en kısa hattı düşündü. Ancak Nisan 1920'de geri çağrıldı ve Kırım'daki Beyaz Ordu'nun komutası kendisine verildi. Wrangel'in çok daha büyük olan Kızıl Ordu karşısında sadece 35.000 kişilik bir kuvveti vardı.
Hükûmet koalisyonu ile beraber (çaresizlik içinde beklenen toprak reformlarını da içine alan) kapsamlı reformlar yaparak Kırım'ı Rusya içinde ekonomik olarak en bayındır bölge haline getirdi. Ukrayna ve Gürcistan gibi bağımsızlığını yeni kazanmış ve ayrıca Bolşeviklere karşı mücadele veren ülkelerle federal ilişkiler geliştirdi.
Kırım'daki Kuzey Tavria bölgesinde ordusunun yarısını kaybeden Vrangel, ordusunda bir tahliye işlemine girişti. Her memura, askere ve sivile kendisiyle birlikte bir bilinmezliğe doğru yola çıkma ya da oldukları yerde kalarak Sovyet rejiminin eline düşme riskini göze alma seçeneklerini sundu. Ordu 6 ay boyunca direnebildi ama yenilgi kaçınılmaz olduğu için son silahlı birlikler ve siviller Rusya'yı 14 Kasım 1920'de terk etti. Vrangel ise 1928'deki ölümüne kadar göçmen hareketinin liderliğini yaptı. Vrangel, Rus mültecilerinin başı olarak, Türkiye ve Tunus üzerinden Yugoslavya'ya geçti. 1924 yılında Rus Askeri Birliği'ni kurdu. Bu organizasyon sürgündeki Beyaz Ordu kuvvetlerinin birliğini ve SSCB'deki sovyet karşıtı gerilla savaşını korumak için faaliyet gösterdi.
Vrangel'in Ailesinin de aralarında olduğu bazı insanlar, onun, Sovyet ajanı olduğunu iddia ettikleri ve Vrangellerin arazisinde yaşayan, kahyasının kardeşi tarafından zehirlendiğini iddia ettiler. Kahyanın kardeşi orayı terk ettikten bir süre sonra Vrangel hastalandı ve kısa sürede öldü. Vrangel'in cenaze töreni, Sırbistan'daki Doğu Ortodoks Kilisesi'nde yapıldı ve oraya gömüldü.
Soldan sağa: Güney Rusya Hükümeti Başkanı A.V. Krivoshein, Başkomutan P.N. Wrangel, Kurmay Başkanı P.N. Shatilov. Kırım. Sivastopol 1920