stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ürdün
Eğitim

Ürdün'de 2010 sayımlarına göre okuma yazma oranı %92,6 idi. Ürdün eğitim sistemi iki yıllık okul öncesi eğitim, on yıllık zorunlu eğitim, iki yıllık lise eğitimi daha sonra da üniversite eğitimden oluşmaktadır. Ürdün, devlet harcamalarının %20,5'ini eğitim alanında yapması ile Türkiye ve Suriye'den önce gelmektedir. Bu oran Türkiye'de %2,5, Suriye'de ise 3.86 oranındadır. ortaokula kayıt oranı %63'ten %97'ye yükselmiş ve liseye kayıt oranı ise %79'dan %85'e yükselmiştir.
Ürdün'de bir milyon kişiden iki bin kişisi araştırmacıdır. Bu oran gelişmiş ülkelerde ise bir milyon kişide beş bin kişidir. 2011 Global büyüme oranına göre, Ürdün, Orta Doğu'da Katar ve Birleşik Arap Emirliklerinden sonra 3. sıradadır.
Krallık 10 devlet ve 16 özel üniversiteye sahiptir. Buna ek olarak 14'ü devlet 24'ü özel olmak üzere 28 koleje sahiptir. Ürdün'de her sene 200.000'den fazla öğrenci üniversiteye kayıt olmaktadır. Bu 200.000 sayısına ilaveten bazı öğrencilerde Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşik Krallık'ta üniversiteye kaydolmaktadır. Ürdün'de; Alman-Ürdün Üniversitesi, Colombia Üniversitesi, NYIT, DePaul Üniversitesi ve Madaba Amerikan Üniversitesi gibi birçok uluslararası üniversite vardır. Aynı zamanda Ürdün'e George Washington Üniversitesi de bir tıp üniversitesi şeklinde açılması planlanmaktadır.
Webometrics Dünya Üniversiteleri sıralamasına göre; Ürdün Üniversitesi 1507. sırada ve Yarmouk Üniversitesi 2165. sırada bulunmaktadır.
Ürdün İnternet kullanımı açısından Arap ülkeleri arasında ilk sıradadır. Ürdün'ün yaklaşık %75'i İnternet kullanmaktadır.
Geçmişi 9000 yıl öncesine dayanan 'Ain Ghazal Heykelleri
Enbad Krallığının Başkenti Petra'dan bir görünüm
Oval Meydan, Ceraş Ürdün
Kutsal Toprakları gösteren en eski harita olarak bilinen Medeba'daki Mozaik Harita
Kuzey Ürdün'deki Yarmuk Muharebesi'nde Arapların Romalılara karşı zaferini gösteren tablo
Aclun, Ürdün'deki Selahaddin Eyyubi Kalesi, Müslümanlar Kaleyi Haçlılardan korunmak için kullanmışlardır
Osmanlılar döneminden kalma Kerek Kalesinde bulunan bir top
Hicaz Demiryolu hattı, Osmanlıların Ürdün'de yaptığı en önemli icraatlardan biridir
1916-1918 Arap Devrimi sırasında Arap ordusu Arap İsyanı bayrağını taşırken
Es-Salad Kentinde bulunan Hammam Caddesi
Ölü Deniz, dünyadaki en alçak noktadır. Diğer denizlere nazaran dokuz kat daha renklidir. Buna ek olarak, canlıların yaşayamadığı ender mekanlardan bir tanesidir.
Ürdün Nehri
Ürdün nüfusu 1960-2005
Dünyanın en büyük Suriyeli mülteci kampı olan ve 80.000 Suriyeli mültecinin yaşadığı Zaatari mülteci kampının bir bölümünün havadan görünümü.
Ürdün Kralı II. Abdullah ile Veliaht Prens Hüseyin bin Abdullah, ABD Temsilciler Meclisi Başkanı Nancy Pelosi ile tokalaşırken.
Ürdünlü kız öğrenciler kitap okurken.
Sondaj

Sondaj Dünya'da bir delik, tünel veya kuyu açmak için delme işlemidir. Kayaları parçalamak ya da delikte kesikler açmak gibi prensiplerle yürütülen işlemlerdir.
Jeoloji, tarım, su bilimi, inşaat mühendisliği ve maden arama alanlarında çeşitli uygulamalar için kullanılır. Günümüzde, Dünya sondajlarının çoğu aşağıdaki amaçlardan birine hizmet eder:
matkabın geçtiği toprak ve/veya kayadan numuneler almak
malzemenin çıkarılabileceği kayalara erişmek
daha sonra ölçülebilen kayalara erişmek
mühendislik desteği sağlamak amacıyla kayaya erişim sağlamak
Amaç bir amaç için bir delik açmak olan diğer malzemelerdeki sondajların aksine, genellikle sondaj veya karot alma işlemi zemin/litoloji hakkında bilgi edinmektir. Bu, madencilik için bir cevher gövdesini tanımlamak ve miktarını belirlemek için araştırma amacıyla veya bir bina veya yükseltilmiş yapı için gereken temel tipini belirlemek veya tüneller ve derin bodrumlar gibi yeraltı yapıları için yapılabilir; burada zeminin anlaşılması, kazma ve destek felsefesinin nasıl belirleneceği için hayati önem taşır. Delme, dikey ve eğimli şaft yapımında da kullanılır.
1911 Encyclopædia Britannica'dan bir sondaj makinesi çizimi.
Kuyuları delerken litolojiyi incelemenin yaygın bir yolu olan çamur kütüğü işlemi.
Tarihçe

Sondajın ilk olarak nerede ve hangi tarihte yapıldığına dair farklı görüşler bulunmaktadır. İlk sondajın M.Ö. 2000 yıllarında bugünkü "darbeli sondaj" tekniğine yakın bir yöntemle tuzlu su elde etmek için Çin'de yapıldığı sanılmaktadır. Mısır'da da yine M.Ö. ki yıllarda basit sondaj yöntemleri kullanarak kuyular açıldığı tahmin edilmektedir.
Darbeli sondaj tekniği ile ilk petrol sondajı 1794 yılında Fransa'da yapılmıştır. İlk karot alma makinası 1864'te İsviçre'li bir mühendis tarafından yapılırken bugünkü sondaj makinalarının çalışma prensibini ortaya koyan ilk karot alma makinası İsveç'li maden mühendisi Craelius tarafından 1885 yılında yapılmıştır. Craelius'la darbeli teknik terkedilerek yavaş yavaş döner sondaja geçilmiştir.
Türkiye'de bilinen en eski sondajlar bir Alman firması tarafından petrol araştırması amacıyla İskenderun'da açılmıştır. Tekirdağ'da açılan bir petrol kuyusunun ardından, hakkında yazılı bilgi bulunan ilk su sondajı 1920 yılında İstanbul'da açılmıştır. 1935 yılında MTA ve EİE'nin kurulması ile sondajcılığın Türkiye'deki gelişimi hızlanmış ve bugünkü seviyeye ulaşmıştır.
Sondaj dünya üzerinde delik açmaya yarayan yöntemlere verilen addır. Kayaları parçalamak ya da delikte kesikler açmak gibi belirli prensiplerle yürütülen sondalama işlemidir. Her türlü zeminde ve sert kayada su sondajı yapabilir.
Sondaj kaya ortamda hava sirkülâsyonu ile yumuşak zeminlerde ise çamur sirkülâsyonu ile yapılır. Arazinin durumuna göre, jeolojik yapıya formasyonların özelliklerine göre Her iki sondaj tekniğinin kullanılmasını gerektiren durumlar olabilmektedir.
Yumuşak ve yıkılan zeminlerde sondaj çamur sirkülâsyonu ile yapılır ve delme işleminden sonra kuyu teçhiz edilerek boru ile kuyu cidarı arası çimentolanır. Daha sonra kuyu inkişafı yapılır.
Kaya ortamda - Sert kayalarda kullanılan sondaj tekniği çamur sirkülâsyonlu sondajdan daha farklıdır. Kaya ortamda sondaj, hava sirkülâsyonu ile gerçekleşir. Sonuçta bu işlemlerin sonucun da Akiferden (su taşıyan formasyondan) su alınır.
Yöntemler

Taş delme işleminde, özellikle malzeme türüne dikkat edilmelidir. Taş delme işleminde kullanılan matkap uçlarının üç farklı sınıflandırması vardır: yumuşak, orta ve sert. Yumuşak oluşum kaya uçları, konsolide olmamış kumlarda, killerde ve yumuşak kireç taşlarında vb. kullanılır. Orta oluşum uçları, dolomitlerde, kireç taşlarında ve şistlerde kullanılırken, sert oluşum uçları sert şist, çamurtaşları, granit, kireç taşları ve diğer sert ve/veya aşındırıcı oluşumlarda kullanılır.
Yumuşak zemin delme, döner burgu veya yıkama delme teknikleri kullanılarak gerçekleştirilebilirken, kaya delme genellikle, kayanın mukavemetini, aşınma derecesini, ne kadar sağlam olduğunu (RQD) belirlemek ve herhangi bir süreksizliği veya diğer zayıflık düzlemlerini tespit etmek için incelenebilen bir malzeme çekirdeğinin çıkarılmasına izin veren NMLC gibi yöntemler kullanır.
Malzemenin sondaj deliklerinde test edilmesi de mümkündür. Yumuşak zeminde, malzemenin mukavemetini belirlemek için standart penetrasyon testi kullanılabilir. Hidrolik kırılma veya üstten delme kullanılarak kaya yerinde gerilim testinde, Acoustic Televiewer, yönlerini belirlemek için süreksizlikleri haritalamak için kullanılabilir. Ayrıca, sondaj deliği tamamlandıktan sonra geçirgenliği ölçmek de mümkündür. Ayrıca inceleme ve laboratuvar testi için su ve malzeme örnekleri alınır.
Sondaj makineleri ve pompalar

Sondaj kısaca yeryüzüne açılan bir nevi deliktir.
Sondaj makinesi kısaca, bir kızağa veya kamyona monteli basit yapılı sondaj donanımı olarak tanımlanabilir. Büyük sondaj donanımlarında ayrı ayrı makinelerce yürütülen işlevler sondaj makinelerinde birleştirilmiş ve bir makine tarafından yapılma olanağı getirilmiştir. Genellikle sığ sondajların açımında kullanılırlar. Döner sondaj donanımında döner masanın yerine sondaj makinelerinde morset bulunur. Sondaj makineleri çoğunlukla etüt, maden ve su amaçlı kullanılırlar.
Sondaj makineleri delme yöntemine göre üç gruba ayrılırlar:
Rotari sondaj makineleri
Darbeli sondaj makineleri
Kombine çalışan sondaj makineleri
Ayrıca montaj durumuna göre rotari makineleri üç sınıfa ayırmak mümkündür:
Kızaklı sondaj makineleri: EİE‘ deki sodaj makinelerinin tamamına yakını bu tiptedir.
Özel amaçlı sondaj makineleri: Bunlardan Hausher sondaj makinelerinin hareketli paletleri vardır. Genellikle enjeksiyon sondajlarında kullanılırlar.
Bindirilmiş sondaj makineleri: Bir kamyon ya da römorka montelidir.
Sondaj makinalarının bölümleri

Sondaj makinaları beş bölümden oluşur.
Tahrik ünitesi: Güç üniteleri dizel, benzinli, elektrik motorludur. EİE makina parkında bulunan sondaj makinalarından elektrik motorlu iki Hausher ve üç Diamec –250 dışındakiler dizeldir. 10 adedi su soğutmalı diğerleri hava soğutmalıdır.
Güç aktarma organı: Kuru kavramalı tip debriyaj ve şanzımandan oluşur.
Sondaj ünitesi: Morset kısmı, kedi başı, vinç ve hidrolik kısımdan oluşur.
Kızak: Şase kısmıdır.
Matkap: Sondaj yapılması için gereken en önemli malzemelerden biridir.toprak(yumuşak, sert, killi vb.) ve taştan (kaya, çakıl vb.) olan zeminler için farklı çeşitleri bulunmaktadır.
Sondajda kullanılan pompalar ve özellikleri

Sondajda dört ayrı grupta yer alan pompalar kullanılmaktadır. Bunlar pistonlu pompalar, santrfüjpompalar, dalgıç pompalar vederin kuyu pompalarıdır. EİE de bunlardan pistonlular kullanılmaktadır.
Pistonlu pompalar: Tek pistonlu, iki pistonlu ve üç pistonlu olarak üretilirler. EİE ‘de üç pistonlu (tripleks) pompalar kullanılmaktadır. Yalnızca enjeksiyon pompaları iki pistonludur. Pistonlu pompaların santrfüjlere nazaran verimleri az ancak basınçları yüksektir. Bu nedenle sondajda tercih edilir. Tripleks pompa dengeli çalışır, hafiftir, parçalara bölünebilir. Enjeksiyon pompaları elektrik motorlu olup diğer pompalar dizel motorlu ve hava soğutmalıdır.
Santrfüj pompalar: Basınç gereksinimi küçük debisi büyük yerlerde kullanılır.
Dalgıç pompalar: Elektrikle çalışır. Pompa ve motor suya batarak çalışır.
Derin kuyu pompaları: Emme yüksekliğinin 6–7 m'den büyük olduğu yerlerde kullanılır. Suyun basma özelliğinden yararlanarak çalışır.
Sirkülasyon pompaları 50-70 Atm basınçta 135-250 lt/dk debide, enjeksiyon pompaları 80 Atm basınçta ve 65 lt/dk debide su basabilmektedir. Tripleks pompaların syrok ayarı bir somun aracılığı ile ayarlanarak 35-45-50 kg/cm kare olarak basınç ayarlaması yapılabilir. Ayarlama sonucu basınç arttıkça debi düşer..
Sondajcılıkta yapılan başlıca işler

Sondajın istenilen noktada yapılabilmesi için ilk olarak fiziki şartların sağlanması gerekir. Bu da ancak sondaj lokasyonuna ulaşmakla ve kullanılacak makina ve ekipmanı nakletmekle gerçekleşebilir. O halde öncelikler şu şekilde olacaktır:
Yol yapımı
Platform yapımı
Nakliyat
Su temini
Monte
Sondaj yolunu en az eğimli ve kısa olacak biçimde planlamak nakliyatın kolaylığı için son derece önemlidir.
Platform yeterli genişlikte ve meyilsiz olarak hazırlanmalıdır. Zeminin ıslanıp çamur olmaması için tedbirler alınmalıdır. Nakliyat, bilindiği gibi iş kazalarının meydana geme olasılığının yüksek olduğu bir çalışma sürecidir. Bu nedenle çok dikkatli vetedbirli olunmalıdır. Su hattını döşerken hattın dik olması kaygısına kapılmadan en kısa güzergâh seçilmelidir. Pompanın gücünü hattın eğiminin değil, kot farkının etkilediği unutulmamalıdır. Monte çalışmasında da açılacak kuyunun derinliği ile orantılı sağlamlık esas alınmalıdır.
Sondajcılıkta yapılan başlıca işler şöylece özetlenebilir:
Karot veya sediman numune alma işleri.
Yeraltı su seviyelerinin ölçülmesi
Basınçlı su deneyi yapılması
Sızma deneyi (permeabilite deneyi )yapılması
Standart penetrasyon deneyi
Koni Penetrasyon Deneyi
Bozulmamış veya bozumuş numune alma işleri
Boya deneyleri
Kuyu sapmalarının ölçülmesi
Kuyu saptırma kamalarının kullanılması
Kuyuların borulanması
Sondajcılıkta kullanılan ölçü birimleri:
DCDMA standardı
Craelius metrik standardı
Comecon standardı
Bunlardan ilki Amerikan kökenlidir. BX, NX gibi. İkincisi metrik sistemdir, mm ile söylenir. 76 mm, 84 mm gibi. Üçüncüsü de mm ile ifade edilen ve eski Sovyetler Birliği'nde geliştirilmiş bir standarttır.EİE'de Craelius metrik standarta uygun malzemeler kullanılmaktadır.
Sondajcılıkta kullanılan ölçü birimleri ve metrik sistemdeki karşılıkları şu şekildedir:
İnç(parmak)	:	2,54 cm
Feet(ayak)	:	30,48 cm
Kara mili: 1609,35 m
Galon		:	 3,785 lt
Libre(pound) :	 0,453 kl
1 Atm		:	1 kg/cm		:760 mm-Hg: 10,3 mss
0/0 50 eğim	: 	45 derece
1 kw		:	1,341 B.G.
1karat		:	0,2 gr
Pompaların emme yüksekliği atmosfer basıncı ile ilgilidir. Ortamda hava bulunmasaydı suyu emerek basmak mümkün olmazdı. Emme yüksekliği teorik olarak atmosfer basıncına yani 1 at'e eşittir. Bu da 10,3 m'ye tekabül eder. Pratikte bu yükseklik 6–7 m'dir.Yani daha yüksek bir emme düzeyi pompanın görev yapmasına engeldir.
Yaprakbaşı, Çınar

| Yaprakbaşı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Mahalleden bir görünüm (1986)
 Diyarbakır
Koordinatlar: 37°39′15″N 40°32′47″E﻿ / ﻿37.6542°K 40.5464°D﻿ / 37.6542; 40.5464
Ülke:  Türkiye
İl: Diyarbakır
İlçe: Çınar
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2012): 1.713
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0412
İl plaka kodu: 21
Posta kodu: 21750
Yaprakbaşı, Diyarbakır ilinin Çınar ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin Kürtçe ismi Barê dir. Eski bir köydür. Geçmişten gelen ve günümüzde halen kullanılan su sarnıçları, kaya oyularak yapılmış su kuyuları var. Sınırları içerisinde, güney tarafında kalan ve kuruluşu milattan önceye dayanan eski-antik bir yerleşim yeri olan “Dindola” bulunmaktadır. Ayrıca bölge illerinden ziyaret edilen Pir Abdal Türbesi (kabri) de buradadır. [kaynak belirtilmeli]
Coğrafya

Diyarbakır il merkezine 52 km, Çınar ilçesine 22 km uzaklıktadır. Güney tarafı dağlık, batı-doğu-kuzeyi ise ovadır. Güneydeki dağlık bölümü, 1980'li yıllara kadar, içinde yaşayan onlarca yabani hayvanı, kuşları ile doğal orman halindeydi. Bu doğal orman maalesef korunamamış, ağaçları odun için kullanılmıştır. Günümüzde ise ağaçsız, birkaç kuş türünün yaşayabildiği, yabani hayvanlardan kurt ve tilkinin bazen görüldüğü kuru bir yere dönüşmüştür. Bu dağlık kısmı hayvancılık için, sığır ve küçükbaş hayvanların otlağı için kullanılmaktadır. Mahallenin büyük bir kısmı (3/4'lük bölümü) ovadır. Ova olan kısmında ise tahıl ziraatı yapılmaktadır. Ova kısmı düzlük olduğu için, geceleyin 52 km uzaklıktaki Diyarbakır şehir ışıkları çıplak gözle görülebilmektedir. Yüzölçümü diğer mahallelerden büyüktür. Dağlık bölümü ile birlikte 30.000 dönümden fazla alana sahiptir. Kar ve yağmur az yağar. Kış ayları çok soğuk değildir. Yaz aylarında sıcaklık  40-45 dereceye kadar çıkar.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2012: 1713
2000: 1084    
1997: 1482
Tavukgöğsü

| Tavuk göğsü |
| --- | --- |
Tavuk göğsü
Ülke(ler): Türkiye
Türü: Sütlü tatlı
Tipi: Muhallebi
Ana malzemeler: Süt, şeker, pirinç unu, tavuk göğüs eti, tarçın
Çeşitleri: Kazandibi
Tavukgöğsü, süt, şeker, pirinç unu ve tavuğun göğüs etiyle yapılan, Türk mutfağına ait bir tatlıdır. Topkapı Sarayı'nda Osmanlı padişahlarına sunulan bir lezzetti ve şimdi Türkiye'de iyi bilinen bir yemektir.
Uzun zamandır bu tavuk pudinginin Roma tarif koleksiyonu Apicius'ta ortaya çıktığına ve daha sonra Doğu Roma İmparatorluğu'na (Bizans) ve ardından Osmanlı İmparatorluğu'na geçtiğine inanılmaktadır. Ancak Apicius'un günümüze ulaşan hiçbir nüshasında böyle bir tarif bulunmamaktadır. Onuncu yüzyıla ait benzer Arap yemekleri mevcuttur. Roma bağlantısına dair kanıt eksikliği göz önünde bulundurulduğunda, tavukgöğsünün Türk mutfağına girişinin Arap kökenli olması muhtemeldir.
Geleneksel versiyonda beyaz tavuk göğüs eti kullanılır. Et kaynatılarak ve çok ince liflere ayrılarak ya da pürüzsüz hale gelene kadar dövülerek yumuşatılır. Süt, şeker, kırık pirinç ve diğer kıvam arttırıcılarla ve genellikle tarçın gibi bir çeşit aroma ile karıştırılır. Sonuç, genellikle sunum için şekillendirilen kalın bir pudingdir.
Hazırlanışı

Haşlanmış tavuğun göğüs etleri üç-dört saat soğuk suda bekletildikten sonra lif lif oluncaya değin parçalanır. Bir miktar kaynamış sütle iyice ezilir. Ayrı bir yerde şeker, süt ve pirinç unu ile yapılan bulamaca katılıp sakız kıvamına gelinceye değin ezilerek pişirilir. Küçük kaplara alınarak üzerine tarçın serpilir ve soğumaya bırakılır.
Geçmişi

Orta Çağ Arap mutfağındaki muhallebilerin birçoğuna tavuk göğsü katılırdı. Avrupa'da ise Tavukgöğsüne benzeyen blancmange veya me’mûniyye, Orta Çağ döneminde tavuk ile yapılırdı ancak bugünün tarifleri artık bu geleneksel tarifden uzaklaşmıştır.
Tuğrul Şavkay'a göre Romalı kitap yazarı Apicus'un kitabında tavukgöğsüne benzeyen bir tarif bulunmaktadır. En erken bilinen üç muhallebi tarifi 10. yüzyıldandır. Bu tariflerin arasında pirinç ve tavuk ile yapılan bir tarif yer alır. Osmanlı saray kayıtlarına göre II. Mehmed muhallebiyi daima tavuklu yerdi. Basılı ilk yemek kitabı Melceü’t-Tabbâhîn'de de tarifi vardır.
Topağaç, Marmara

| Topağaç |
| --- | --- |
Mahalle
Topağaç Mahallesi
Mahallenin haritadaki yeri
 Balıkesir
Koordinatlar: 40°36′14″N 27°39′50″E﻿ / ﻿40.604°K 27.664°D﻿ / 40.604; 27.664
Ülke:  Türkiye
İl: Balıkesir
İlçe: Marmara
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 5 m
Nüfus (2023) : 609
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0266
İl plaka kodu: 10
Posta kodu: 10200
Topağaç, Balıkesir ilinin Marmara ilçesine bağlı bir mahalledir.
Topağaç, adanın güney sahilinde bulunan geniş tarım alanlarına sahip, bu yüzden sıkça "adanın sebze ve meyve ambarı" olarak anılan bir mahalledir. Yerel halkı tarım, balıkçılık ve madencilikle geçimini sağlarken, aynı zamanda adanın en yoğun yazlıkçı nüfusuna sahip mahallelerinden biridir. Ayrıca adanın en uzun ve temiz kumsallarından birine sahip olması nedeniyle yazları genellikle yerli turistlerin uğrak noktasıdır.
Eskiden kasabanın ve ova ağzının büyük bir kısmını kaplayan bataklık, sıtma ile mücadele edilmesi ve yerleşim için daha uygun bir zemin oluşturulması amacıyla büyük ölçüde kaya ve çakıllarla doldurulmuştur. Bu doldurma işlemi sonucunda tarım alanları ve sulak alanların verimliliği arttırılmıştır.
Coğrafya

Topağaç; ilçe merkezine 12 km, il merkezine ise 141 km uzaklıktadır. Topağaç limanının 230 metre güneyinde Laz Kayası mercanlık alanı bulunmaktadır.
Köyün Kuzeyi, İlyas Dağları ve Tahtırevan mıntıkaları ile çevrili bir bölgedir. Bu bölgede zengin bir doğal yaşam bulunmaktadır; birçok yabani çiftlik hayvanı ve yılkı atları bu alanda rahatlıkla gözlemlenebilir. Tahtırevan'a, Topağaç'ın Paşabayırı mevkiinden patika ve toprak yollarla ulaşılabilir. Bu doğal güzelliklerle dolu alan, doğa yürüyüşü sevenler için mükemmel bir rota sunmaktadır.
Tarihçe

Mahallenin adı, 1795 yılı kayıtlarında Klazáki ya da Lazaki, 1911 yılı kayıtlarında ise Kılazak olarak geçmektedir. Daha önceleri Asmalı köyüne bağlı bir mahalle iken, 22 Aralık 1952'de köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Topağaç (Klazaki) Osmanlı döneminde küçük bir kasaba olmasına karşın, adını çevre otoritelere duyurmuş bir yerdir. Bu kasaba, Gedeon'a göre bir piskopos tarafından lanetlenmiş olarak tanımlanan zor bir yer olarak anlatılır. Bu lanet muhtemelen özünde Rum Ortodoksların ikamet ettiği sakinlerin haraç ödemekten kaçınmak için yaptıkları dinden dönmelerinden kaynaklanıyordu. Dallaway'e göre, "Osmanlı, bu davranışı gelir kaybı pahasına teşvik etmek istemediği ve böyle eylemlerin yayılmasından korktuğu için, Topağaçlılara çift vergi uyguladı".
Daha sonraları, Topağaç Ovası ve içinde yer alan meşhur bataklığı, o dönemde sıtma yuvası olduğu için buradan arazi alanlar geçici olarak kuzeydeki Asmalı Köyü'ne yerleştirilmiştir. Topağaç Köyü'ne kalıcı yerleşim, 1928 yılında Yunanistan'dan gelen göçmenlerle başlamış ve 1930'da Karabiga'dan gelen işçi aileleri de buraya yerleştirilmiştir. Rize ve Çayeli'nden gelen aileler ise 1927 yılında adanın batısındaki Çınarlı Köyü'ne yerleştirilmiştir.
Tarihçe > Aya Timoteos

Topağaç Mahallesi'nde bulunan Agios (Aziz) Timotheos Manastırı tarihi bir yapıdır. 6. yüzyılda inşa edilmiş olan manastır, Karalı Dağı'nın 600 metre yüksekliğindeki bir noktada yer almaktadır. Yerel bir efsaneye göre, bu yapı ayrıca ünlü bir kutsal su kaynağıdır, bilinen adıyla "ayazma". Efsaneye göre, Bizans İmparatoru Büyük Justinianus'un bir kızı, şeytani varlıklar tarafından ele geçirilmiş ve babası tarafından Marmara Adası'na gönderilmiştir. Kız, adanın dağlarında dolaşarak kutsal bu ayazmayı bulur. Suyunu içtikten sonra, Aziz Timoti'nin yardımıyla iyileşir ve saraya geri döner. Aziz Timoti 1 Ağustos'ta vefat etmiştir ve teşekkür olarak, İmparatoriçe Theodora, iyileşme yerinde bir manastır kurmuştur; burada bahsi geçen manastırın kalıntıları bulunmuş ve bir su kaynağı ortaya çıkmıştır. Eski Marmara sakinleri, Azizin onuruna her yıl festivaller düzenlemiş olup, Aziz Timoteos'a adanın koruyucu azizi olarak saygı göstermiştir.
20. yüzyılın başlarında, bu ayazma bir su değirmenine dönüştürülmüş, duvarlarındaki bazı ekler bu dönüşümü göstermektedir. On iki hücreden oluşan bir kompleks olan manastır, kilise ve kısmen yeraltında bulunan diğer yapılarla birlikte tarihi önemini korumaktadır. Ancak zaman içinde ciddi hasarlar görmüş ve 1935 depremi sonrasında daha da zarar görmüştür. Günümüzde, yapısal kalıntıları ve kültürel değerleriyle koruma altına alınmış bir kültürel miras olarak değerlendirilmektedir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2023: 609
2020: 539
2015: 522
2010: 451
2000: 513
1990: 374
Tahtırevan Tepesi'nden Topağaç Ovası manzarası, arkasında Marmara Takım Adaları
Burgazada Agios Georgios Karipis Manastırı’ndaki Aziz Timotheos ikonasından ayrıntıda Topağaç ve Timotheos Manastırı betimlenmiştir. K. Dimarchopoulos tarafından resmedilmiş ve 1927 yılında Theofanis Theofanidis tarafından Agios Georgios Karipis manastırına sunulmuştur.
İskender kebap

Başlığın diğer anlamları için İskender sayfasına bakınız.
| İskender kebabı |
| --- | --- |

Ülke(ler):  Türkiye
Bölgesi: Bursa / Marmara bölgesi
Yaratıcısı: İskender Efendi
Türü: Et Yemeği
Tipi: Kebap
Servis şekli: Sıcak
Ana malzemeler: Kuzu eti, domates sosu, pide ekmeği, tereyağı ve yoğurt
İskender kebap, iskender döner veya Bursa Kebabı; Bursa yöresinin meşhur kebap yemeklerinden biridir. 1867 yılında Kayhan Çarşısı'nda başlamıştır. Aslında temel malzemesi döner olsa da iskenderi iskender yapan, üstündeki tereyağ, domates sosu, yanındaki yoğurt ve altındaki yağlı pide parçalarıdır. Ayrıca iskenderin eti herhangi bir dönerin etinden farklıdır. İskender kebabının yapıldığı et, Uludağ kekiği ile beslenen koçlardan elde edilir. İskender etinin yağı daha az olur. Kullanılan domates sosu ve yoğurt da kaliteyi çok etkilemektedir. Adını, 19. yüzyılın sonlarında Osmanlı İmparatorluğu'nda Bursa'da yaşayan mucidi İskender Efendi'den alır.
Tarihçe

1850'li yıllarda Mehmet Efendi Lokantası ile işe başlayan aile, o dönemlerde Bursa’da yaygın olan kuzu çevirme ve tandırcılık işi yapmaktadır. Pişirilen etin (tandır veya kuzu çevirme) sabit mekânda olduğu kadar baş üstündeki tablalarda satıldığı böyle bir Osmanlı döneminde; oğul İskender, arayışlara girerek “İşi nasıl farklılaştırabiliriz?” ve “Daha iyisini nasıl yapabiliriz?” gibi düşünceleri, amcası Sabit Dede'den aldığı destekle hayata geçirmeye çalışır. Babasının “Başımıza icat çıkartma.” sözleri üzerine önce konuyu annesine anlatır, sonra da babasını ikna eder. Sonuçta yüzyıllardır yerdeki ateşe paralel olarak pişirilen kuzuyu, dik mangalda ayağa kaldırma teklifinde bulunur babasına. Böylece dikey kebap fikrini Bursa’da denerler ve babası Mehmet Efendi’ye desteğiyle iş gelişmeye devam eder.