stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Antik Roma
Kültür > Din

Ana madde: Roma mitolojisi
Roma'nın eski dini, en azından tanrılar söz konusu olduğunda yazılı anlatımlarla değil tanrılar ve insanlar arasındaki karmaşık ilişkilerle oluşturulmuştu. Yunan mitolojisinin aksine tanrılar cisimleşmiş değil numina adı verilen muğlak bir şekilde tanımlanmış kutsal ruhlardı. Romalılar aynı zamanda herkesin, her yerin veya her şeyin ebedî bir ruhu olduğuna inanırlardı. Roma Cumhuriyeti döneminde din, senatörlük mevkisine gelmiş kimselerin görev aldığı ruhban makamlarından oluşan sıkı bir sistemin altında örgütlenmişti.
Yunanlarla temas arttıkça eski Roma tanrıları da giderek Yunan tanrılarıyla ilişkilendirilmeye başlandı. Jüpiter Zeus ile aynı tanrı konumuna geldi. Mars Ares ile, Neptün de Poseidon ile aynı konuma geldi. Roma tanrıları aynı zamanda Yunan tanrılarının vasıflarını ve mitolojilerini de üstlendi. Roma tanrılarının antropomorfik nitelikler kazanması ve Yunan felsefesinin iyi eğitimli Romalılar arasında yaygınlaşmasıyla eski dinî törenlere ilgi azaldı ve MÖ 1. yüzyılda eski ruhban makamlarının siyasi nüfuzu devam etmekle birlikte dinî önemi ciddi biçimde azaldı. Roma dini giderek daha fazla imparatorluk sarayına temerküz etmeye başladı ve bazı imparatorlar ölümlerinin ardından tanrılaştırıldı.
İmparatorluk döneminde Romalılar ele geçirdikleri yerlerin mitolojilerini benimsediler ve bunun sonucunda geleneksel İtalyan tanrı ve tanrıçalarının tapınakları ve rahipleri, yabancı tanrılarla yan yana yer almaya başladı. Mısır'ın Isis'i ve Perslerin Mitras'ı gibi birçok yabancı inanç popüler hale geldi. 2. yüzyıldan itibaren Hristiyanlık başlangıçta karşılaştığı zulme rağmen İmparatorluk içinde yayılmaya başladı. İmparator Nero döneminden itibaren Roma'nın Hristiyanlığa karşı resmî tavrı olumsuzdu. İnsanlar sırf Hristiyan oldukları için ölümle cezalandırılabiliyordu. İmparator Diokletian yönetiminde Hristiyanlara yönelik zulüm doruğa çıktı. Ancak Büyük Konstantin döneminde Hristiyanlık Roma devletinde resmî olarak desteklenen bir din haline geldi ve oldukça popüler oldu. İmparator Iulianos döneminde pagan inanışın başarısızlıkla sonuçlanan diriltilme çabalarından sonra Hristiyanlık imparatorluğun kalıcı dini haline geldi. 391 yılında imparator I. Theodosius'un bir fermanıyla Hristiyanlık dışındaki tüm dinler yasaklandı.
Kültür > Sanat (müzik, resim, edebiyat vb.)

Roma resim sanatında Yunan etkileri görülür. Günümüze kalan örnekler ağırlıklı olarak şehir dışındaki villaların duvarlarını ve tavanlarını süslemek için kullanılan fresklerdir. Ancak Roma edebiyatında tahta, fildişi ve başka malzemelerin üzerine yapılan resimlerden de bahsedilir. Pompei'de Roma resim sanatına ait birçok örnek bulunmuştur ve bunlara dayanarak sanat tarihçileri Roma resim sanatı tarihini dört döneme ayırırlar. Roma resim sanatının birinci üslubu MÖ 2. yüzyılın başından MÖ 1. yüzyılın başlarına ya da ortalarına kadar olan dönemde uygulanmıştır. Roma resminin ikinci üslubu MÖ 1. yüzyılın ilk yıllarında başlamış ve üç boyutlu mimari çizgileri ve manzaraları gerçekçi bir şekilde resmetmeyi amaçlamıştır.
Üçüncü üslup Augustus'un (MÖ 27-MS 14) döneminde ortaya çıkmış ve basit süslemeyi tercih ederek ikinci üslubun gerçekçiliğini reddetmiştir. Ufak bir mimari görüntü, manzara veya soyut tasarım tek renkli bir fonun ortasına konuluyordu. MS 1. yüzyılda ortaya çıkan dördüncü üslup ise mimari detayları ve soyut desenleri muhafaza ederek mitolojiden sahneler resmediyordu.
Portre heykelciliği genç ve klasik orantıları kullanıyordu, daha sonradan gerçekçilik ve idealizmin bir harmanına doğru evrilmiştir. Antonin ve Severan dönemlerinde daha gösterişli saçlar ve sakallar ağırlık kazandı. Ayrıca Roma zaferlerini resmeden kabartma sanatında da ilerleme kaydedilmiştir.
Latince edebiyat başlangıcından itibaren Yunan yazarlardan ciddi biçimde etkilenmiştir. Günümüze kalan en eski çalışmalardan bazıları Roma'nın erken dönem askeri tarihinin destansı anlatımlarıdır. Cumhuriyet geliştikçe yazarlar da şiir, komedi, tarih ve tragedya yazmaya başladılar.
Roma müziği büyük ölçüde Yunan müziğine dayanıyordu ve Roma hayatının birçok alanında önemli bir rolü vardı. Roma ordusunda tuba (uzun bir trompet) ve cornu (kornoya benzeyen bir çalgı) bazı emirleri vermek için kullanılırdı. Öte yandan bucina ve lituus törenlerde kullanılırdı. Müzik amfitiyatrolarda dövüş aralarında ve odea'da çalınırdı. Dinî törenlerin çoğunda müzik çalınırdı. Bazı müzik tarihçileri müziğin tüm kamusal kutlamalarda kullanıldığını düşünmektedir. Ancak müzik tarihçileri Romalı müzisyenlerin müzik kuramına veya çalımına önemli bir katkıda bulunup bulunmadığı konusunda emin değiller.
Pompei ve Herkulaneum'da bulunan grafitiler, genelevler, resimler ve heykeller Romalıların gayet seks doygunu bir kültüre sahip olduklarını ortaya koymaktadır.
Kültür > Oyunlar ve aktiviteler

Roma gençliği zıplama, güreş, boks ve yarış gibi çeşitli oyun ve egzersizlerle uğraşırdı. Taşrada zenginler boş zamanlarında balık tutmakla ve avcılıkla da vakit geçirirlerdi. Romalıların, içlerinden biri Amerikan hentbolunu andıran çeşitli top oyunları da vardı. Zar oyunları, kutu oyunları ve kumar oyunları Romalılar arasında oldukça popülerdi. Kadınlar bu aktivitelere katılmazdı. Zenginler arasında zaman zaman müzik, dans ve şiir okumasının da olduğu akşam yemeği davetleri bir eğlence imkânıydı. Her ne kadar eğlence kabilinden yemekler genellikle tavernaları hor görmek anlamına gelse de plebler de bazen bu tür partilere kulüpler veya tanıdıklar vasıtasıyla katılırlardı. Çocuklar oyuncaklarla vakit geçirir ve birdirbir gibi oyunlar oynarlardı.
Popüler bir eğlence türü de gladyatör dövüşleriydi. Gladyatörler muhtelif senaryolara göre muhtelif silahlarla ya ölümüne ya da "ilk kana" göre dövüşürlerdi. Bu dövüşler imparator Claudius döneminde popülerliklerinin zirvesine ulaştı ve Claudius dövüşün nihaî sonucunun imparator tarafından bir el jestiyle belirlenmesi kuralını getirdi. Filmlerdeki yaygın uygulanışın aksine bazı uzmanlar ölüm için verilen işaretin aşağı gösteren başparmağı olmadığına inanmaktadır. Her ne kadar hiç kimse jestlerin tam olarak neler olduğunu bilmese de bazı uzmanlar imparatorun ölüm işaretini yumruğunu kazanan dövüşçüye doğru uzatıp başparmağını yukarı doğru kaldırarak verdiğini, kaybeden dövüşçüyü bağışladığında ise yalnızca yumruğunu kaldırdığını düşünmektedir. Başka ülkelerden getirilmiş olan hayvanların halka teşhir edildiği veya gladyatör dövüşlerine dahil edildiği hayvan gösterileri de Romalılar arasında popülerdi. Bir mahkûm ya da gladyatör silahlı veya silahsız arenaya atılır ve bir hayvan da aynı arenaya salıverilirdi. Dövüşlere katılan gladyatörler senede yalnızca on gün dövüşürlerdi ve tek bir ölümüne dövüşte bugünün parasıyla 500.000 avro kazanırlardı.
Roma'nın bir başka popüler mekanı Circus Maximus esas olarak at ve araba yarışları için kullanılırdı ve hipodromu sel bastığında deniz savaşları düzenlendiği bile olurdu. Ayrıca başka etkinlikler için de kullanılırdı. 385.000 kişilik kapasiteye sahip bu mekana Roma'nın her yerinden insan gelirdi. Birinde yedi büyük yumurta, diğerinde de yedi yunus bulunan iki tapınak Circus Maximus'un pistinin ortasında bulunurdu ve yarışçılar bir tur tamamladıklarında ikisinden de birer tane azaltılırdı. Bunun amacı izleyicileri ve yarışçıları yarışın istatistiklerinden haberdar etmekti. Spor mücadeleleri dışında Circus Maximus pazar ve kumar alanıydı. İmparator gibi yüksek konumdaki yetkililer de Circus Maximus'taki oyunları izlerdi zira tersi kabalık kabul edilirdi. Onlarla birlikte şövalyeler ve yarışla alakalı birçok kişi, herkesin yukarısındaki özel koltuklarında otururlardı. Ayrıca imparatorun bir takım tutması da kabalık kabul edilirdi. Bin yıldan uzun süre ayakta kalan Circus Maximus MÖ 600 yılında inşa edilmiş ve buradaki son at yarışı MS 549'da yapılmıştır.
Teknoloji

Antik Roma dönemin en etkileyici teknolojik becerilerine sahipti. Orta Çağ'da yok olacak ve ancak 19. ve 20. yüzyıllarda yakalanacak birçok ilerleme kaydetmişlerdi. Ancak başka kültürlerin teknolojilerini benimsemek ve birleştirmek konusunda becerikli olmakla birlikte Roma medeniyetinin pek yenilikçi ve ilerlemeci olduğu söylenemez. Romalıların birçok pratik yenilikleri daha evvelki Yunan tasarımlarından uyarlanmıştı. Yeni fikirlerin geliştirilmesi pek teşvik edilmezdi. Roma toplumu büyük bir aileyi akıllıca yönetebilen belâgatı kuvvetli bir askeri ideal kabul ediyordu. Roma hukuku fikrî mülkiyet ya da keşiflerin desteklenmesiyle ilgili bir yasa içermiyordu. "Bilim adamı" ya da "mühendis" gibi kavramlar henüz yoktu ve ilerlemeler hünerlerine göre yeni teknolojileri ticaret sırrı gibi gizleyen kıskanç zanaatkârlara havale edilmişti. Yine de bir dizi hayati teknolojik hamle geliştirildi ve mükemmel biçimde kullanılarak Roma'nın hâkimiyetine ve Avrupa üzerindeki etkisine büyük katkı sağladı.
Teknoloji > Mühendislik

Roma mühendisliği Roma'nın teknolojik üstünlüğünde ve mirasında büyük bir paya sahipti. Yüzlerce yol, köprü, su yolu, hamam, tiyatro ve arena inşa edilmişti. Kolezyum, Pont du Gard ve Panteon gibi birçok anıt Roma mühendisliği ve kültürünün mirası olarak hâlen durmaktadır.
Teknoloji > Mimari

Romalılar özellikle mimari çalışmalarıyla ünlüydü. Roma mimarisi Yunan gelenekleriyle birlikte "klasik mimari" içinde gruplandırılır. Ancak Roma Cumhuriyeti boyunca Roma mimarisi üslup bakımından Yunan mimarisiyle neredeyse aynı olmuştur. Roma ve Yunan binaları arasında birçok fark olsa da Roma, Yunanistan'ın değişmeyen, formule edilmiş bina tasarımları ve orantılarından fazlasıyla etkilenmiştir. İki yeni sütun düzeni ve Etrüsk kemerinden alınan kubbe dışında Roma Cumhuriyeti'nin sonuna kadar çok az mimari yeniliğe imza atılmıştır.
MÖ 1. yüzyılda Romalılar sayısız cesur mimari tasarıma imkân veren betonu kullanmaya başladılar. Daha önceleri inşaat işlerinde mermer kullanılıyordu. Yine MÖ 1. yüzyılda Vitruvius muhtemelen tarihteki ilk  bilimsel mimari inceleme olan De architectura'yı yazdı. MÖ 1. yüzyılın sonlarında Romalılar MÖ 50 yılı civarında Suriye'de icat edilen cam üflemeyi kullanmaya başladılar. Mozaik de Sulla'nın Yunanistan seferinden getirilen örneklerden sonra 
imparatorluk içinde çok popüler hale geldi.
Teknoloji > Yollar

Beton, döşemeli ve dayanıklı Roma yollarının yapımına imkân sağladı. Bu yolların büyük bölümü Roma'nın çöküşünden bin yıl sonra bile hâlâ kullanılmaktaydı. Roma İmparatorluğu içinde böyle geniş ve etkin bir seyahat ağının inşa edilmesi Roma'nın gücünü ve nüfuzunu çarpıcı bir biçimde arttırmıştı. Başlangıçta askerî amaçlarla, Roma lejyonlarını hızlı biçimde konuşlandırmak için inşa edilen bu yolların çok büyük ekonomik önemi vardı. Roma'nın bir ticaret kavşağı olarak konumunu güçlendiriyorlardı. Romalılar mola yerleri ve gereken yerlerde köprüler inşa etmişler, kuryeler için 24 saatte 800 kilometre yol kat etmeye imkân veren vardiyalı at sistemini kurmuşlardı.
Teknoloji > Su yolları

Romalılar şehirlere, sanayi bölgelerine ve tarım alanlarına su sağlamak için sayısız su yolları inşa etmişlerdir. Roma şehri toplamda uzunlukları 350 kilometre olan on bir su yoluyla besleniyordu. Su yollarının büyük bölümü yerin altındaydı. Yalnızca ufak bir bölümü kemerlerle desteklenmiş olarak yerin üstündeydi. Tamamen yerçekimi gücüyle işleyen su yolları iki bin yıldır aşılamayan bir etkinlikle çok büyük miktarda su taşıyorlardı. Bazen 50 metreden daha derin çukurlarda suyu yukarı çıkarmak için sifon kullanılırdı.
Teknoloji > Kanalizasyon

Romalılar sağlık koşullarında da büyük ilerlemeler yaptılar. Romalılar özellikle thermae adı verilen  hamamlarıyla bilinirdi. Hamamlar hijyen kadar sosyal amaçlı da kullanılırdı. Çoğu Roma evinde tuvalet, boru tesisatı ve Cloaca Maxima adı verilen karmaşık bir kanalizasyon sistemi vardı. Bazı tarihçiler kanalizasyon ve boru tesisatlarında kullanılan kurşunun doğumlarda azalmaya ve Roma toplumunun güçten düşmesine neden olan geniş çaplı bir zehirlenmeye sebep olduğunu, bunun da Roma'nın çöküşüne yol açtığını düşünmüşlerdir. Ancak su yollarından gelen suyun akışı durdurulamadığından kurşunun içeriği en aza inmiş olmalıydı.
Popüler kültürde Roma

Ben-Hur (1959) William Wyler'ın yönetmenliğini yaptığı film.
Spartaküs (1960) Stanley Kubrick'in yönetmenliğini yaptığı film.
Gladyatör (2000) Ridley Scott'ın yönetmenliğini yaptığı film.
Rome (2006) TV Dizisi
İmparatorluk-Roma'nın Yükselişi ve Çöküşü (2006) BBC yapımı belgesel/drama.
Spartaküs: Kan ve Kum (2010) Starz yapımı dizi.
Bilimsel çalışmalar

Antik Roma'ya yönelik ilgi muhtemelen Fransa'da Aydınlanma Çağı'nda başlamıştır. Charles Montesquieu Considérations sur les causes de la grandeur des Romains et de leur décadence adlı bir kitap yazmıştır. Konuyla ilgili ilk büyük çalışma Edward Gibbon'ın 2. yüzyılın sonundan Doğu Roma'nın 1453'te yıkılışına kadarki dönemi içeren Roma İmparatorluğu'nun Gerileyiş ve Çöküş Tarihi adlı kitabıydı. Montesquieu gibi Gibbon da Roma vatandaşlarının faziletini övmüştür. Barthold Georg Niebuhr Roma Tarihi adlı kitapta Birinci Pön Savaşı'na kadarki dönemi anlatmıştır. Napolyon döneminde Victor Duruy Romalıların Tarihi adlı kitabı yazmıştır. Kitapta o dönemde popüler olan Jül Sezar dönemini öne çıkarmıştır. Theodor Mommsen'in Roma Tarihi, Roma anayasa hukuku ve Corpus Inscriptionum Latinarum adlı kitaplarının hepsi birer kilometre taşıdır. Daha sonraları Guglielmo Ferrero'nun Roma'nın Büyüklüğü ve Çöküşü yayımlanmıştır.

Romulus ve Remus'u emziren dişi kurt
Sabin kadınlarının çalınması. Heykeltıraş Giambologna'nın eseri.
Roma İmparatorluğu'nun en geniş hâli
Gün batımında Kolezyum
MÖ 82-83 yıllarından bir denarius
Zeus büstü
M.S. 50 yılı civarında Nero döneminden bir genç kız portresi.
Roma dönemine ait bir abaküs - RGZ-Müzesi Mainz
İstanbul'daki Romalılardan kalma Bozdoğan su kemeri
Trajan sütunundaki asker kabartmaları
Trireme maketi
Cebelitarık Sosyalist İşçi Partisi

Cebelitarık Sosyalist İşçi Partisi Cebelitarık'ta sosyal demokrasi  ideolojisini benimseyerek faaliyet gösteren merkez sol siyasi parti.
Dış bağlanırlar

Resmi Web Sitesi 11 Mayıs 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Beş Uygar Kabile

Beş Uygar Kabilenin portreleri
Beş Göçmen Kültürüne Uyum Sağlamış Kabile Cherokee, Chickasaw, Choctaw, Creek ve Seminole kabilelerine beyaz insan tarafından verilmiş bir isimdi. Bu kabilelerin beyaz toplumlar arasında "uygar" olarak anılmasının sebebi, bu beş kabilenin plantasyon ve köle sahibi olmak da dahil olmak üzere sömürgecilerin adetlerini benimsemeleri ve genellikle komşularıyla iyi ilişkiler kurmalarıydı. 
Beş Uyum Sağlayan Kabile, ülkenin diğer bölgelerine -özellikle günümüz Oklahoması'na yerleştirilmelerinden önce Amerika Birleşik Devletleri'nin güneydoğusunda yaşamaktaydı. Bugün özellikle diğer kabilelerden gelen birçok yerli Amerikalı, "Beş Uygar Kabile" yaftasını patronluk taslayıcı ya da ırkçı bulmaktadır. Kendi aralarında kabilelerden konuşurken, bazen düzeltilmiş "Beş Kabile" adı kullanılmaktadır; böylece bu beş kabile dışında kalan diğer yerli Amerikalıların vahşi oldukları iması ortadan kaldırılmaktadır.
Beş kabile, Federal hükûmet tarafından izin verilmiş yerlilerin yerinin değiştirilmesi operasyonlarıyla birkaç on yıl içerisinde, anavatanları olan Mississippi Nehri'nin doğusundan o zamanlar "Kızılderili Arazisi" denilen, bugünse Oklahoma eyaletinin doğusunu oluşturan topraklara yerleştirilmişlerdir. Bu yer değiştirme operasyonlarının en kötü üne sahip olanı 1838'de gerçekleşen Gözyaşı Patikası'dır. Başkan Martin Van Buren Cherokeeler'le yaptığı -Cherokeeler'in topraklarını batıda onlara verilecek yeni topraklarla değişmesini öngören- tartışmalı New Echota Antlaşması'nı yürürlüğe koyarak kabileyi yer değiştirmeye zorlamıştır. Yaklaşık 4000 Cherokee'nin ölümüne neden olan bu zorunlu göç, Cherokee kabilesinin olayı anmak için kullandığı Nunna daul Isunyi—"Ağladığımız Yol"- isimlendirmesinden dolayı diğer kaynaklarda da "Gözyaşı Patikası" olarak geçmektedir.
Beş kabile Amerikan İç Savaşı sırasında bölündüler. Choctaw and Chickasaw kabilelerinin büyük kısmı güneyli Konfederasyon devletleri yanında savaşırken; Creek, Seminole ve özellikle Cherokee kuzeyli Birlik'i destekleyenler ve güneyli Konfederasyon'u destekleyenler olarak ikiye ayrıldı. Bu nedenle, Cherokee kendi kabilesi içinde de bir iç savaş yaşadı.
Beş kabile Kızılderili Arazisi'ne yerleştirildikten sonra Amerika Birleşik Devletleri hükûmeti bu kabilelere, beyazların onların yaşadıkları topraklara yerleşmeyeceklerine dair güvence vermişti. 1893'e kadar tek tük beyaz yerleşimleri dışında bu kurala uyuldu, fakat anılan tarihte hükûmet Oklahoma Bölgesi civarındaki Cherokee Yerleşimi'ni dış yerleşime açtı. 1907 yılında Oklahoma Bölgesi ve Kızılderili Arazisi Oklahoma Eyaleti ismi altında birleştirildi. Beş Uygar Kabile'nin bugün o topraklarda önemli bir varlığı söz konusudur.
Degussa

| --- | --- |
Tip: Gesellschaft mit beschränkter Haftung
Tür: Kimya şirketi
Kuruluş: 28 Ocak 1873
Feshedilme: 2006
Genel merkezi: Essen, Almanya
Degussa, Essen, Almanya merkezli eski bir kimya şirketidir. 28 Ocak 1873'te kurulan şirket, 2006 yılında RAG tarafından satın alınıp Evonik-Degussa adlı yeni bir şirket kurulmasıyla birlikte varlığı sona ermiştir.
1044 Teutonia

| Keşif |
| --- | --- |
Keşfeden: K. Reinmuth
Keşif yeri: Heidelberg Gözlemevi
Keşif tarihi: 10 Mayıs 1924
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (1044) Teutonia
Telaffuz: /tjuːˈtoʊniə/
Adın kaynağı: Tötonların toprağı
Alternatif adlandırma: 1924 RO · 1925 XF 1929 RP · 1949 KX 1954 UY1 · 1958 RG 1958 UP · A907 EE
Küçük gezegen kategorisi: Asteroit kuşağı · (orta)
Yörünge özellikleri
Dönem 4 Eylül 2017 (JG 2458000,5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı: 109,95 yıl (40.158 gün)
Günöte: 2,9470 AB
Günberi: 2,2044 AB
Yarı büyük eksen: 2,5757 AB
Dış merkezlik: 0,1442
Yörünge periyodu: 4,13 yıl (1.510 gün)
Ortalama ayrıklık: 147,35°
Ortalama devinim: 0° 14d 18.24s / gün
Eğiklik: 4,2515°
Çıkış düğümü boylamı: 59,962°
Perihelyon açısı: 228,45°
Fiziksel özellikler
Tayf tipi: S
Mutlak parlaklık (H): 10,533±0,002 (R) · 10.8 · 10.9
Boyutlar: 15,20±1,3 km 15.30 km (türetilmiş) 16,85±0,61 km 17,511±0,213 km 17,929±0,192 km
Sinodal dönme süresi: 2,84±0,04 h 3,140±0,0010 h 3,153±0,003 s 3,157±0,001 h 3,158±0,001 h 3,18±0,02 h
Geometrik albedo: 0,2449±0,0196 0,251±0,049 0,273±0,021 0,3340±0,063 0.3613 (türetilmiş)
  
1044 Teutonia, geçici ismi 1924 RO, asteroit kuşağının orta bölgelerinden gelen, yaklaşık 16 kilometre çapında taşlı bir asteroittir. 10 Mayıs 1924'te, güneybatı Almanya'daki Heidelberg Gözlemevi'nde gök bilimci Karl Reinmuth tarafından keşfedilmiştir. Asteroit, adını Cermen halkının yaşadığı toprakların adından almıştır.
Yörünge ve sınıflandırma

Teutonia, Güneş'i merkez ana kuşağında 2,2–2,9 AB uzaklıkta; her 4 yılda ve 2 ayda bir (1.510 gün) döner. Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0,14'lük bir eksantrikliğe ve 4°'lik bir eğime sahiptir.
Asteroitin gözlem yayı resmi keşif gözleminden 17 yıl önce Mart 1907'de Taunton Gözlemevi'nde (803) A907 EE olarak ilk tanımlamasının yapılması ile başlar.
Fiziksel özellikler > Işık eğrileri

2007 yılında yapılan nesnenin görüntüleri, 2,84±0,04 sa kavuşum süresi veren bir ışık eğrisi üretmek için kullanıldı. Ancak 2006 yılında yapılan bir çalışmada 3,153±0,003 sa periyodu verilmiş olup, bu henüz göz ardı edilemez. Nesnenin parlaklığı, her bir dönüş sırasında büyüklük olarak 0,20±0,03 sa oranında değişmiştir.
Fiziksel özellikler > Çapı ve albedosu

Kızılötesi Astronomik Uydu IRAS, Japon Akari uydusu ve ardından NEOWISE göreviyle NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Gezgini tarafından gerçekleştirilen çalışmaya göre, Teutonia 15,20 ile 17,929 kilometre çapında ve yüzeyi 0,2449 ile 17,929 arasında albedoya sahiptir. Collaborative Asteroid Lightcurve Link, 0,3613'lük bir albedo ve 10,8'lik mutlak büyüklüğe dayalı olarak 15,30 kilometrelik bir çap elde etmiştir.
İsimlendirme

Bu küçük gezegenin adı, bir zamanlar Jutland olarak bilinen yerde yaşayan bir Cermen kabilesi olan Teutonların yaşadığı topraklardan gelmektedir. İsim astronom Gustav Stracke tarafından önerilmiştir.
Osmanlı İmparatorluğu'nun kruvazörleri listesi

Osmanlı İmparatorluğu'nun zırhlı kruvazörleri listesinde, Osmanlı İmparatorluğu'na ait olan ve olması planlanan çelik kruvazörler yer alır.
1860'lı yıllarda Abdülaziz'in donanma programı ve Mısır Hidivliği'nden devralınan gemiler ile güçlenen Osmanlı donanması, 1877-78'deki 93 Harbi'nin ardından II. Abdülhamid devrinde 20 yıl boyunca Haliç'te kaldı. 1897 Osmanlı-Yunan Savaşı esnasında kullanılmaya çalışılan filo, bakımsızlık ve mürettebatın eğitimsizliği sebebiyle denize açılacak durumda değildi. Abdülhamid, eleştiriler üzerine donanmaya yaklaşımını değiştirmek zorunda kaldı ve Bahriye Nazırı Hasan Rami Paşa'yı bir donanma komisyonu kurmakla görevlendirdi.
Mayıs 1897'de raporunu sunan komisyon, eski zırhlıların modernize edilmesi ve altı yeni savaş gemisi inşa edilmesi önerisinde bulundu. Raporun ardından Abdülhamid, diplomatik görüşmeler ve endüstriyel rekabeti avantajına kullandı. Mayıs ayında Birleşik Krallık'tan Thames Ironworks, Haziran ve Temmuz'da Almanya'dan Krupp ve Birleşik Krallık'tan Armstrong Whitworth, Ekim'de Alman Vulkanwerft, Ekim 1898'de ise İtalyan Ansaldo tekliflerde bulundu.
Hamidiye katliamları sırasında yabancı ülkeler, vatandaşlarına ait malların gördüğü hasar sebebiyle tazminat talebinde bulunmuştu. ABD'nin 22.000 altın liralık tazminat talebini ödemeyi kabul etmeyen Abdülhamid, ABD'nin İstanbul'a bir filo gönderme tehdidi üzerine ABD'den daha sonra Mecidiye olarak adlandırılacak bir kruvazör sipariş vermeye karar verdi.
Lütf-ü Hümayun

Ana madde: Lütf-ü Hümayun
Lütf-ü Hümayun', Osmanlı İmparatorluğu'na ait bir korumasız kruvazördü. Ahşap ve demirden yapılan, ahşap kaplı kompozit gemi, 19. yüzyıl standartlarına göre inşa edilmişti. 1880'de sipariş edilen geminin yapımına İstanbul Tersane-i Amire'de 1882'de başlandı. 16 Ağustos 1892'de denize indirildi. Temmuz 1896'da deniz denemeleri yapıldı. Ekim 1896'da sabit eğitim gemisi olarak İstanbul'da göreve başladı. 1905'te silahları, makineleri ve direkleri söküldü. Ansaldo tarafından İstanbul'da yeniden inşa edilmesi planları gerçekleşmedi. 1908'de hizmetten çıkartıldı. Kasım 1909'da sökülmek üzere hurda olarak satıldı. 1921'de sökülmesi tamamlandı.
| Sınıf | İsim | Tersane Uzunlık, Genişlik, Derinlik Tonaj, Hız | Sipariş Kızağa konuş Suya iniş Prova | Hizmete girişi Hizmetten çıkışı | Not | Resim |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Lütf-ü Hümayun sınıfı | Lütf-ü Hümayun |  Tersane-i Amire, İstanbul LPP 64,0m, B 9,1m, D 3,9m 1313t, 12kts | 1880 1882 16 Ağustos 1892 Temmuz 1896 | Ekim 1896 1908 | Kasım 1911'de hurdaya satıldı. 1921'de tamamen parçalandı. |  |
Feyza-i Bahri

Feyza-i Bahri sınıfı, Osmanlı İmparatorluğu için inşa edilecek iki çelik-ahşap kompozit gövdeli kruvazörden oluşacaktı. Mayıs 1889'de sipariş edilen Feyza-i Bahri ve Şadiye gemilerinin yapımına İstanbul Tersane-i Amire'de 1891'de başlandı. 1897'de iki gemide de çalışmalar durdurulduğunda iskeleti inşa edilmiş ve bordaları kısmen kaplanmıştı. 1904'te gemilerin iskeletlerinin ahlşap kısımları tamamen çürümüş haldeydi. 1906-1909 yılları arasında kızaktayken söküldüler.
| Sınıf | İsim | Tersane Uzunlık, Genişlik, Derinlik Tonaj, Hız | Sipariş Kızağa konuş Suya iniş Prova | Hizmete girişi Hizmetten çıkışı | Not |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Feyza-i Bahri | Feyza-i Bahri |  Tersane-i Amire, İstanbul LPP 68,5m, B 10,6m, D 4,2m 1612t, 17kts | Mayıs 1889 Mayıs 1891 - - | 1897'de inşası durduruldu. | 1906-1909'da söküldü. |
| Feyza-i Bahri | Şadiye |  Tersane-i Amire, İstanbul LPP 68,5m, B 10,6m, D 4,2m 1612t, 17kts | Mayıs 1889 9 Kasım 1891 - - | 1897'de inşası durduruldu. | 1906-1909'da söküldü. |