stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Anarşi (1135-1153)
İç savaş > İkinci aşama (1141-1142) > Winchester Muharebesi ve Oxford Kuşatması

Stephen esirken tahtta kalması davasını sürdüren en önemli kişilerden birisi eşi olmuştur. Stephen'ın eşi Matilda dağınık durumdaki Stephen yanlısı baronları bir araya toplayarak, yerel halkın desteğine sahip oldukları Londra'ya gider. Burada karagâhını kuran Matilda Stephen'a sadık kalan William Martel ve Faramus gibi asillerin yardımıyla desteğini artırır. Tahtta hak iddia eden Matilda'nın durumu ise tehlikeye girmiştir. Londra'dan kaçmak durumunda kaldıktan sonra Winchester üzerine yürüyerek kaleyi kuşatır. Ancak Londra'dan gelen Stephen'in karısı Matilda ve beraberindekiler kuşatmacıları kuşatır. 14 Eylül 1141 tarihinde yaşanan Winchester Muharebesinde Stephen yanlıları galip gelir. Gloucester'lı Robert esir düşerken kaçan Matilda Devizes'deki kalesine sığınır.
Stephen ve Robert'in karşılıklı olarak esareti taraflar arasında uzun süreli bir barış antlaşmasının zeminini sağlamaktaydı. Ancak Stephen'in eşi Matilda uzlaşmak istemiyordu. Görüşmelerin sonunda taraflar basitçe iki esiri değiş tokuş etmeye karar verirler. bu şekilde Stephen ve Robert serbest kalmış olur. Değişen duruma ayak uyduran Kilise önceki kararını değiştirerek Stephen'ın kral olduğuna karar verir. Stephen ve karısı Matilda'nın taç giyme töreni 1141 yılı Noel'inde gerçekleşir.
Stephen sonraki dönemde Matilda'nın denetimindeki Cirencester, Bampton ve Wareham gibi bölgelere saldırır. 1142 yılı yaz aylarında Robert Normandiya'ya döner ve Stephen'in topraklarından arda kalan yerlere Geoffroy ile birlikte saldırıya hazırlanır. İngiltere'de bulunan Matilda ise Stephen birlikleri tarafından Oxford'da sıkıştırılır. Doğal engeller ve kalelerle korunan kente sürpriz bir şekilde saldıran Stephen şehrin içine girer, Matilda kale kısmında mahsur kalır. Oxford Kalesi çok iyi tahkim edilmiş bir yapı olduğu için Stephen uzun bir kuşatma hazırlıklarına başlar. Noel'den bir gün önce Matilda çok az sayıdaki maiyetiyle birlikte kaleden çıkar ve Stephen birliklerine belli etmeden kaçmayı başarır. Kendisine sadık baronların desteğiyle Devizes'e geçer.
İç savaş > Pat (1143-1146)

İngiltere topraklarında iç savaş pat durumuna geldiği sıralarda Normandiya'da Anjou kontu Geoffroy durumunu pekiştirir. 1143 yılı Stephen için sıkıntılı başlar. Gloucester'daki Wşlton Kalesi'nde maiyetiyle bir toplantı halindeyken kuşatılan Stephen, kuşatmayı yararak kaçmaya çalışır. Bu çaba sırasında 1 Temmuz günü yaşanan Wilton Muharebesi'nde Stephen yenilir ve ikinci kez esir olma tehlikesiyle burun buruna kalır. Ancak önemli komutanlarından William Martel, Stephen'ın kaçabilmesi için bir saldırı düzenlese de kendisi esir düşer. Stephen, William'ın esaretten kurtulması için Sherborne Kalesini Robert'e verecektir. 1143 yılı sonlarına doğru Stephen bu kez de doğu bölgesinde bir ayaklanmayla karşılaşır. Essex earlü Geoffroy de Mandeville, Stephen'a karşı ayaklanır. Daha önce sadakatinden şüphe ettiği için belirli bir süre esir edilen baron Ely bölgesini üs haline getirerek güneye ilerlemeye çalışır. Daha önemli ayaklanmalarla başa çıkmak durumunda olan Stephen sadece Ely ile Londra arasına çok sayıda engel teşkil edecek şekilde kale inşa ettirerek sorunu ertelemeye çalışır. Durum Stephen için iyi gitmemektedir. Ranulf 1444 yılı yaz aylarında yeniden ayaklanacak, batıda da Robert sürekli olarak komşu bölgelere saldıracaktır. Güney Normandiya'da hakimiyetini kabul ettiren Anjou kontu Geoffroy Rouen üzerine yürüyerek seferini sürdürür. Fransa kralı VII. Louis onu Normandiya Dükü olarak tanır.
1143 yılında Stephen'ın durumu düzelmeye başlar. Önce Glocester'lı Miles'ın bir av sırasında hayatını kaybetmesiyle batıda rahatlar. Geoffroy de Mandeville ise ayaklanması sürerken Burwell Kalesine düzenlediği saldırı sırasında öldürülür. Ayrıca 1145 yılında Oxfordshire'daki Faringdon Kalesi ele geçirilir. Kuzeyde Ranulf ile uzlaşma sağlanır. Stephen, Ranulf'u saraya çağırarak onu rehin alır. Bu sayede Ranulf'un elindeki önemli kaleleri ele geçirir. Serbest kalan Ranulf yine ayaklansa da karşısında önemli kaleleri ele geçirmiş bir düşman bulur.
İç savaş > Son aşama (1147-1152)

Artık İngiltere'deki iç savaşın temposu düşmüş, şiddetli muharebeler nadiren yaşanır olmuştur. 1147 yılında Gloucester'lı Robert ölür ve Matilda ise Normandiya'ya döner. Bu sıralarda ilan edilen İkinci Haçlı Seferi sebebiyle iç savaşa dahil olan çok sayıda baron Kutsal Topraklar'a gider. Çok sayıda baron ise birbirleriyle uzlaşarak uzun bir süredir devam eden savaş halini bölgesel olarak sona erdirmeye çalışmaktadır. Matilda ile Geoffroy'in oğlu ve geleceğin kralı Henry 1147 yılında İngiltere'yi istila etmeye çalışsa da başarılı olamaz. Baronların kendi aralarında imzalamaya başladıkları ikili saldırmazlık anlaşmalarıyla birlikte İngiltere topraklarındaki çatışma durmasa da en alt seviyeye iner.
MAtilda savaşın sonuna dek Normandiya'da kalarak hem Normandiya topraklarına egemen olmaya çalışır hem de oğlu Henry'nin tahta geçmesini sağlamaya çalışır. 1149 yılında İngiltere'ye geçerek Ranulf ile ittifak yapmaya çalışan genç Henry, İskoçların da desteğiyle York üzerine gitmeyi planlar. Stephen derhal York üzerine giderek önlemleri alır. Saldırı başlamadan suya düşünce İngiltere'den ayrılan Henry, Normandiya'ya döner ve babası tarafından Normandiya Dükü ilan edilir. Başarılı bir lider olarak dikkatleri çekmeye başlayan Henry, beklenmedik bir kararla Fransa kralı VII. Louis'den boşanan Akitanya Düşesi Eleanor ile evlenir.
Bu dönemde artık Stephen da kendisinden sonra kimin tahta geçeceğine dair planlamalar yapmaya girişir. En büyük oğlu Eustace'a 1147 yılında Boulogne kontluğunu vermiş olsa da Eustace'ın İngiltere topraklarında hak iddia edip edemeyeceği belirsizdir. Stephen'ın amacı kendisi hayattayken Eustace'a taç giydirmek olsa da İngiltere'de bu uygulama yaygın değlidir. Taç giyme törenini yapabilecek tek yetkili Başpiskopos Theobald, bunu yapması durumunda iç savaşın yeniden patlak vereceğini düşünerek öneriyi kabul etmez. Stephen 1152 yılında Eustace'a taç giydirmek için Kilise yetkililerini zorlamasına rağmen reddedilince Kilise ileri gelenlerini hapse attırır. Theobald hapse atılmadan önce kaçmayı başarır ve Flanders'a sürgüne gider.
Savaşın sonu > Barış görüşmeleri (1153-1154)

Henry 1153 yılının başında İngiltere'ye küçük bir birlikle çıkar. Kuzeyde ve doğu bölgelerinde Ranulf ve Hugh Bigod tarafından desteklenir. Stephen'ın Malmesbury'deki kalesi Henry tarafından kuşatılır. Stephen ise batıya doğru ilerler. Stephen, Henry'yi görece küçük birliğiyle kesin sonuç alacağı bir meydan muharebesine çekmeye çalışır ama başarısız olur. Kışın bastırmasıyla birlikte taraflar ateşkes ilan edince, Stephen Londra'ya Henry ise kuzeye geçer. Henry büyük bir askeri başarı kazanmadan baronların kendisine verdiği destekle güneybatı ve kuzey İngiltere'de önemli büyüklükte toprakları denetimine almış olur. Henry ile temasa geçen Kilise yetkilileri Stephen'in krallığını destekleselerse de barış istediklerini iletirler, Henry de Kilise varlıklarına zarar vermeyeceğini ve sarayına Kilise mensuplarını beklediğini bildirir.
Yaz aylarında Stephen Wallingford Kalesi'ni almak için harekete geçer. Kuşatma sürerken kalenin imdadına yetişen Henry Stephen birliklerini kuşatır. İki ordu Thames Nehri'nin Wallingford bölgesinde karşı karşıya gelir. Komutanlar savaşma niyetinde olsa da her iki taraftaki baronlar artık savaşmak istememektedir. Kilise yetkililerinin de araya girmesiyle Stephen ve Henry'ye rağmen ateşkes görüşmeleri başlayacaktır.
Wallingford 'dan sonra Stephen ve Henry geleceğe dair görüşmelere başlar. Duruma en çok bozulan ise kendisini tahtın vârisi olarak gören Stephen'ın oğlu Eustace olur. Ancak Eustace yeni bir sefer hazırlıkları için gittiği Cambridge'de hayatını kaybedince barış arayanlar için siyasi olarak uygun bir ortam yaratılmış olur. Wallingford'dan sonra da kimi çarpışmalar yaşansa da bunlar küçük ölçekli olmuştur. Kilisenin baskısıyla özellikle Stephen barış girişimlerine boyun eğmek durumunda kalır. Stephen yapılan Winchester Antlaşması gereğince Matilda'nın oğlu Henry'yi oğlu olarak tanır ve tahtın vârisi olarak ilan eder. Bunun karşılığında Henry, sağlığında Stephen'a bağlılığını ilan eder. Stephen'in geriye kalan tek oğlu William da Henry'ye bağlılığını ilan eder ve tahttaki tüm haklarından feragat eder. Her iki tarafta da savaşan binlerce paralı asker ise terhis edilerek evlerine gönderilir.
Savaşın sonu > Geçiş süreci ve yeniden kuruluş (1154-1165)

Stephen'in Henry'yi varisi olarak tanıması aslında iç savaşı çıkartan duruma eksiksiz bir çözüm getirmekten uzaktı. Stephen daha uzun yıllar yaşayabilirdi, Henry'nin askeri durumu değişkenlik arz etmekle beraber Stephen'ın oğlu William da büyüyünce tahtta hak iddia edebilirdi. Sağlam bir zemine sahip olmayan barış antlaşmasının imzalanmasından sonra Stephen hızla ülkenin çeşitli bölgelerine giderek denetimini sağlamaya çalıştı. Yoğun seyahatlerle geçen 1154 yılı yaz aylarının ardından Dover'e gelen kral burada midesinden rahatsızlanır ve 25 Ekim günü hayatını kaybeder.
Henry İngiltere'ye dönmek için acele etmez. 8 Aralık 1154 günü karaya çıkar ve sadık baronlarının desteğiyle Westminster'da taç giyer. 1155 yılı Nisan ayında baronlarını toplar ve bağlılık yeminlerini alır. Kendisini I. Henry'nin takipçisi olarak gösterir ve Stephen'ın iktidar döneminin ülkeyi mahvettiğini işler. Buna rağmen sarayında karşıt görüşlülerin de fikrini alır. İktidarının ilk 8 yılının 6 yılını Fransa topraklarında geçirir.
İngiltere iç savaş döneminde oldukça yara almıştır. Anglo-Sakson Kronolojisi adlı eserde bu dönem huzursuzluk, yolsuzluk ve hırsızlığın sıradan sayıldığı bir dönem olarak tanımlanır. Savaşın yoğun olarak yaşandığı güneybatı bölgeleri ağır hasar alırken, tarımsal faaliyetler durma noktasına gelmiştir. Merkezi para basım işlemi bölünmüş, her iki taraf da kendi egemenlikleri altındaki bölgelerde kullanılmak üzere para basmıştır. Güneydoğu, Galler ve kuzey bölgeleri ise savaş halinden görece az etkilenir.
Henry'nin ilk icraatlarından birisi çok sayıdaki paralı askeri ülkeden dışarı çıkartmak ve uygunsuz kaleleri imha etmek olmuştur. Ayrıca büyük açık vermiş olan kraliyet hazinesinin yeniden toparlanması için muhasebe çalışmalarına öncelik verilir. İç savaşın sona ermesinin ardından İngiltere'nin sınır bölgelerinin durumu yeniden gündeme gelir. 1157 yılında İskoçlara yapılan baskı sonucu iç savaş döneminde kaybedilen topraklar alınır. Galler'de ise durum daha zor olur. 1157 ve 1158 yıllarındaki zorlu askeri seferlerin ardından Galli prensler Owain Gwynedd ve Rhys ap Gruffydd sınırların iç savaş öncesi yerlere çekilmesini kabul etmek durumunda kalırlar.
Geleneği > Tarihçiler tarafından ele alınması

Anarşi olarak adlandırılan iç savaş dönemi tarih yazımı büyük çoğunlukla bu dönemi bizzat yaşayan veya bu döneme çok yakın br tarihte yaşamış tarihçilerce kaleme alınmıştır. Neredeyse bu tarihçilerin çoğu tarafların yaptıklarına dair anlatımlarında önyargılı davranmış, bulundukları tarafın bakış açısını yansıtmışlardır. Bu eserlerden bazıları şunlardır:
Gesta Stephani
Historia Novella
Historia Ecclesiastica
Historia Anglorum
Anglo-Sakson Kronolojisi
İç savaş döneminin anarşi olarak tanımlanması çok sayıda tartışmaya yol açmıştır. Victoria devrine ait bu tanımlama kaynağını 1140'lı yıllarda İngiltere'deki anayasal gelişim sürecinin kesintiye uğramasına dayandırır. Sonraki dönemde ise kanunsuzluğun sadece bazı bölgelerde olduğu öne sürülerek tanımın yanıltıcı olacağı dile getirilmiştir.
Geleneği > Popüler kültürdeki yeri

İç savaş ve anarşi yılları tarihi romanlarda kullanılmıştır. Ellis Peters 1137-1145 yıllarında geçen tarihi dedektiflik serisi Brother Cadfael eserinde Stephen, Matilda ve taraftarlarını betimlemiştir. Aynı dönem Ken Follett'in tarihi romanı The Pillars of the Earth adlı eserinde anlatılmıştır. Bu eser aynı zamanda televizyon dizisi olarak da uyarlanmıştır.
I. Henry, oğlunu kaybettiği olayla birlikte resmediliyor
Beyaz Gemi kazası
İki kardeş arasındaki Tinchebray Muharebesi
Stephen'in tahta çıkışını gösteren eser
1138 yılında İskoçların mağlubiyetiyle sonuçlanan Northallerton Muharebesinin anısına dikilen anıt
1140 yılında İngiltere
Kırmızı: Stephen'ın hakimiyetindeki topraklar
Mavi: Matilda'nın hakimiyetindeki topraklar
 Gri: Galler
Geoffroy'in Normandiya seferleri
1153 yılında İngiltere:
Kırmızı: Stephen'ın hakimiyetindeki topraklar
Mavi: Matilda'nın hakimiyetindeki topraklar
Sarı: Ranulf ve Robert hakimiyetindeki topraklar
Yeşil: İskoçya
Gri: Galler
İç savaşın son çarpışmasının yaşandığı Wallingford kalesinin günümüzdeki durumu
Atina Akademisi

Atina Akademisi şu anlamlara gelebilir:
Platon Akademisi
Atina Akademisi (modern)
Astane Eşrefiye

| Astane Eşrefiye آستانه اشرفیه |
| --- | --- |
Şehristan merkezi

Astane EşrefiyeŞehrin İran'daki konumu
Ülke:  İran
Eyalet: Gilan Eyaleti
Şehristan: Astane Eşrefiye şehristanı
Bahş: Astane Eşrefiye merkezî bahşı
Nüfus (2006)
 • Toplam: 36.298
 • Yoğunluk: oto/km²
Zaman dilimi: UTC+03.30 (IRST)
 • Yaz (YSU): UTC+04.30 (IRST)
Astane Eşrefiye (Farsça: آستانه اشرفیه), İran'ın Gilan Eyaleti'nde şehir.
Eyaletin aynı isimli Astane Eşrefiye şehristanı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 36.298 kişi ve 10.558 hanedir.
Şehir, eyaletin kuzeyinde ve eyalet merkezi Reşt'in 35 km doğusunda yer alır. 22 numaralı kara yolu şehirden geçmektedir.
Ilıman bir iklime sahip olan kentte yer fıstığı, pirinç, ipek ve şifalı ot üretimi yapılır. Sepirud Nehri şehrin kuzeybatı kıyısından geçer.
Ankara (viski)

| --- | --- |

Kuruluş: 1963
Kurucu: TEKEL
Feshedilme: 2011
Genel merkezi: Atatürk Orman Çiftliği, Yenimahalle, Ankara, Türkiye
Sahibi: TEKEL (1963-2004) Mey (2004-2011) Diageo (2011)
Dipnotlar / referanslar Türkiye'nin ilk ve tek yerli viskisi.
Ankara Viskisi; geçmişte Türkiye'de üretilen ilk ve tek viskidir.
Tarihçe

1960'lı yıllarda dışa kapalı ve kendi kendine yeten bir ekonomi modelinin benimsendiği Türkiye'de, hem yerli malı üretimi desteklemek hem de özellikle alkollü içeceklerin ithalatı sonucunda ülke dışına döviz çıkmasını önlemek amacıyla yerli bir viski üretilmesi kararlaştırıldı. Bu bağlamda, 1963 yılında dönemin hükûmeti tarafından Ankara Üniversitesi'nde görev yapmakta olan Prof. Dr. Turgut Yazıcıoğlu'na verilen özel bir teşvikle TEKEL'in Ankara'daki bira fabrikasının içinde viski üretimi yapılmak üzere küçük bir birim oluşturuldu. Ülke genelinde bir ilk niteliği taşıyan bu tesisin üretim hacmi ise yılda 200.000 litre olarak belirlendi. Böylelikle ilk Türk viskisinin imalat ve markalaştırma süreci resmi olarak başladı.
TEKEL bünyesindeki üretimi 2000'li yılların ortalarına dek sürse de; 1980'lerden itibaren izlenen iktisadi politikalar doğrultusunda açık ekonomiye geçiş yapılan Türkiye'de ithal alkollü içkilerin satışının serbest bırakılması, pek çok yabancı viski markasının pazara giriş yaptığı böylesi bir rekabet ortamında Ankara Viskisi'nin popülerliğinin günden güne azalmaya başlamasına sebep oldu. Her ne kadar içkinin satış politikasına ve tanıtımına dair birtakım değişiklikler yapılıp iç piyasadaki konumu korunmaya çalışıldıysa da bu girişimlerden olumlu bir sonuç alınamadığı için 2004 yılında Ankara Viskisi'nin üretim hakları Mey İçki'ye devredildi. Yaklaşık on yıl süreyle bu şekilde üretime devam edildiyse de dünyaca ünlü alkol üreticisi Diageo 2011'de markayı satın aldı. Tamamıyla yabancı yatırımcının eline geçtikten kısa bir süre sonraysa Ankara Viskisi'nin üretimine son verildi.
Üretim teknikleri ve özellikleri

Üretim süreci boyunca Ankara Viskisi'nin ana maddesi olarak tahıl ve pirinç kullanılmıştır. Teknik konularda İskoç ve Amerikan usulleri benimsenmiş; üretilen viskinin olgunlaşması için meşe fıçılar tercih edilmiştir. Olgunlaşma süresi ise 5 yıl olarak belirlenmiştir. 50 yılı aşkın bir süre boyunca piyasaya sürülen Ankara Viskisi'nin çeşitli boyut ve tiplerde şişesi bulunmaktadır fakat aroma ve tat bakımından birbirlerinden farklılık gösterip göstermedikleri net olarak bilinmemektedir. Ayrıca; üretimi durduktan sonra imalatta kullanılan Antep yapımı ve İskoç tipi bakır imbikler yabancı bir şirket tarafından satın alınıp Amerika'ya, fıçılar ise Fransa'ya gönderilmiştir.
Şişe tasarımı ve amblem konusunda sıkça değişikliğe uğrayan Ankara Viskisi; yıllar içinde farklı dönemlerde Hitit Güneş Kursu'nu, Türklerin ulusal sembolü olarak kabul edilen Bozkurt motifini ve şehrin yerli kedi ırkı olup dünyaca tanınan Ankara kedisini marka logosu olarak kullanmıştır. Alkol oranı %43 olan viski genellikle 70 cl olarak üretilmiştir. Türk viski uzmanı Bozkurt Karasu'nun kişisel internet sayfasında yayınladığı yazıya göre Ankara Viskisi içilirken burunda kuru üzüm ve erik kokuları, damakta sert ve acı bir baharat tadı hissedilmekte; bitişi ise kısa sürüp yine aynı baharat aroması alınmaktadır.
Atina (il)

| Atina ili>   |
| --- | --- |
Coğrafi bölge: Attika
Nüfus: 3,828,434 (2011)1..
Alan: 89 km² 54..
Nüfus yoğunluğu: 29,807/km²1..
İlçe sayısı: 45
Köy sayısı: 3
Posta Kodu: 1xx xx
Alan Kodu: 210
ISO 3166-2 kodu: GR-A1
İnternet sayfası: www.nomarxia.gr
Atina, Yunanistan'da bir il.
| g t Yunanistan'ın illeri |
| --- | --- |
 Ahaya ve Elis  Ahaya  Argolida  Argolis ve Korint  Arkadya  Attika  Attika ve Böotya  Atina1  Batı Attika1  Böotya  Doğu Attika1  Drama2  Eğriboz  Etolya-Akarnanya  Evritanya  Evros3  Florina  Fokida  Ftiotis  Grebene  Halkidiki  Hanya  Kandiye  İlia  İmatya  İsfakiye  İskeçe2  Kardiçe  Kesriye  Kavala2  Kefalonya  Kiklad Adaları  Kılkış  Korfu  Korintya  Kozana  Lakedaemon  Lakonya  Lakoniki  Larisa  Laşit  Lefkada  Magnezya  Mesinya  Midilli  Narda  On İki Ada  Pella  Pierya  Pire1  Preveze  Resmo  Rodop3  Sakız  Selânik  Serez  Sisam  Sesprotya  Tırhala  Trifilya  Yanya  Zante 
1 1994-2010 yılları arasında Atina-Pire süper ilinin parçasıydı. 2 1994-2010 yılları arasında Drama-Kavala-İskeçe süper ilinin parçasıydı. 3 1994-2010 yılları arasında Evros-Rodop süper ilinin parçasıydı.
Apokoron

| Apokoron Αποκόρωνας |
| --- | --- |
Belediye
Apokoronas belediyesi

ApokoronApokoronas'ın Yunanistan'daki konumu
Ülke:  Yunanistan
Bölge: Girit
Bölgesel birim: Hanya
İdare
 • Belediye başkanı: Haralambos Kukanakis
Yüzölçümü
 • Toplam: 315.5 km²
Nüfus (2011)
 • Toplam: 12.807
 • Yoğunluk: 41/km²
Zaman dilimi: [[UTCUTC+2]] (DAS)
 • Yaz (YSU): [[UTCUTC+3]] (DAS)
Resmî site www.apokoronas.gov.gr
Apokoron (Yunanca: Αποκόρωνας Apokoronas), Yunanistan'ın Girit bölgesinde bulunan bir belediyedir.
Yüzölçümü 315.5 km² olan belediyenin nüfusu 2011 yılı itibarı ile 12.807'dir. Belediyenin merkezi Vrises'tir.
İdari bölümler

Günümüz Apokoronas belediyesi 2011 yerel yönetim reformu ile altı eski belediyenin birleştirilmesiyle kurulmuştur. Birleştirilen belediyeler belediye birimlerine dönüştürülmüştür.
Armeni
Asi Gonya
Fres
Krionerida
Vamos
Yeoryopoli
Atina, Lazio

| Atina, Lazio |
| --- | --- |
Kent
Atina, LazioAtina, Lazio şehrinin İtalya'daki konumu
Ülke:  İtalya
İl: Frosinone ili
Zaman dilimi: UTC+02.00 (OAYZD)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (OAZD)
Atina, Lazio, İtalya'nın Lazio bölgesine bağlı Frosinone ilinde bulunan bir komündür.
Aragva

Aragva (Gürcüce: არაგვა), Gürcistan'ın Samtshe-Cavaheti bölgesinde, Ahalkalaki Belediyesi'nde bir köydür. Kaynalarda köyün adı Arakva (არაკვა), Aragua (არაგუა) ve Aragova (არაგოვა) şeklinde de geçer.
Tarihçe

Aragva etrafındaki kale ve kilise kalıntıları, buranın eski bir yerleşim olduğunu göstermektedir. Osmanlılar bu yerleşimi Gürcülerden 1578 yılında ele geçirmiştir. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterine göre Aragva Hertvisi livasının Meşe-Cavaheti nahiyesine bağlıydı. Ancak Osmanlı idaresi köyün adını Aragva (ارەقوە) yerine "Aruk" (اروك) şeklinde kaydetmiştir. Bu tarihte köy neredeyse tamamen boşalmış, sadece iki Hristiyan hane kalmıştı. Köyde buğday, arpa, çavdar ve keten tarımı ve arıcılık yapıldığı, koyun ve domuz beslendiği bu defterdeki kayıttan anlaşılmaktadır.
Aragva köyü, yaklaşık 250 yıl Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından Çarlık Rusya'nın eline geçti. Osmanlı döneminde köy halkının Müslümanlaştığı ve bu savaşın ardından Samtshe-Cavaheti bölgesindeki Müslüman nüfusun büyük bölümünün Osmanlı ülkesine göç ettiği bilinmektedir. Bu savaşın ardından Osmanlı ülkesinden göç eden Ermeni nüfusun bir kısmı ise, Rus idaresi tarafından Aragva köyüne yerleştirilmiştir. Nitekim 1886 tarihli nüfus sayımında Rus idaresinin Aragva (Арагва) olarak kaydettiği köyün nüfusunun tamamı Ermenilerden oluşuyordu. Bu sırada Aragva, Ahalkalaki sancağının (uyezd) Baraleti kazasına bağlı Aragva nahiyesinin 13 köyünden biri ve bu nahiyenin idari merkeziydi. Köyün nüfusu, 475'i erkek ve 446'sı kadın olmak üzere, 114 hanede yaşayan 921 kişiden oluşuyordu. Aragva nahiyesinde ise, 7160 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 6907 kişi Ermeni olarak kaydedilmişti. 36 kişi Kürt, 217 kişi de Gürcü olarak yazılmıştı.
Aragva köyünde 2002 yılında 1206 kişi yaşıyor ve nüfusun %98'i Ermenilerden oluşuyordu.
Anton Lehmden

| Anton Lehmden |
| --- | --- |
Anton Lehmden 2011 yılında kalesinde.
Genel bilgiler
Doğum: 2 Ocak 1929
Ölüm: 7 Ağustos 2018
Uyruk: Avusturyalı
Alanı: Ressam


Anton Lehmden (2 Ocak 1929 - 7 Ağustos 2018) Avusturyalı bir ressam ve grafikerdi.
Hayatı

Lehmden, Viyana Fantastik Gerçekçilik Okulu'ndan Ernst Fuchs, Maître Leherb (Helmut Leherb), Rudolf Hausner, Arik Brauer, Fritz Janschka ve Wolfgang Hutter ile birlikte kurucu ortaktı. 1945'ten sonra Viyana'ya yerleşti ve Viyana Güzel Sanatlar Akademisi'nde eğitim gördü.
1962/63 yılları arasında İstanbul'da ders verdi ve 1971-97 yılları arasında Viyana Güzel Sanatlar Akademisi'nde Profesör oldu.
Lehmden'in çalışmaları İtalya, Avusturya, Japonya, Amerika Birleşik Devletleri, Almanya, Türkiye ve Polonya'da kapsamlı bir şekilde sergilendi.
1999'da Anton Lehmden, Deutschkreutz kasabasının fahri vatandaşı olarak atandı ve aynı zamanda bölge kilisesini sanatsal olarak yeniden tasarladı. 1984 yılında Lovis-Corinth Ödülü'ne layık görüldü.
Animal Ethics (organizasyon)

| Animal Ethics |
| --- | --- |

Kuruluş: 2012
Kurucu: Daniel Dorado, Oscar Horta, Leah Mckelvie
Kayıt no.: EIN 46-1062870
Amaç: Hayvan hakları ve antispeciesism tanıtımı
Konum: Oakland, ABD
Hizmet bölgesi: Uluslararası
Resmî diller: İngilizce, İspanyolca, İtalyanca, Portekizce, Almanca, Fransızca, Polonyaca, Mandarin Çincesi, Hintçe
Resmî site: animal-ethics.org
Animal Ethics, hayvan etiğine ilişkin konular etrafında tartışma ve münazarayı teşvik etmek ve hayvan savunucuları için bilgi ve kaynak sağlamak üzere kurulmuş kar amacı gütmeyen bir kuruluştur . Ayrıca türcülük konusunda çeşitli ülkelerde sosyal yardım çalışmaları yapıyorlar . Amaçları, ahlaki düşüncenin tüm duyarlı varlıklara yayıldığı bir dünya yaratmaktır. Kuruluşun web sitesi türcülük, duyarlılık, veganlık ve vahşi hayvanların acı çekmesi gibi konuları kapsıyor ve çeşitli dillere çevrilmiş içeriğe sahip.
Tarihçe

Animal Ethics, 2012 yılında Daniel Dorado, Oscar Horta ve Leah Mckelvie tarafından ortaklaşa kuruldu.
Animal Charity Evaluators, Animal Ethics'i Aralık 2015'ten Kasım 2017'ye kadar öne çıkan hayır kurumlarından biri olarak tavsiye etti.
Çalışmalar

2015 ve 2017'de Animal Ethics, vahşi hayvanların acı çekmesi konusundaki denemeler için bir makale ödülü verdi.
2018 yılında organizasyon Çince çalışmaya başladı.
2020'de Animal Ethics, vahşi hayvanların acı çekmesi üzerine çevrimiçi bir kurs yayınladı. Aynı yıl, sosyal yardım çalışmalarını Hindistan'a genişlettiler ve Hintçe bir web sitesi başlattılar.