stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Gölbaşı Mezarlığı
Defnedilenler

Ahmet Tekdal (1931-2020), Türk siyasetçi
Atilla İmamoğlu (1939-2014), Türk siyasetçi
Bekir Aksoy (1950-2024), Türk siyasetçi
Cüneyt Arcayürek (1928-2015), Türk gazeteci ve yazar
Doğan Aksan (1929-2010), Türk dilbilimci ve eğitimci
Emine Işınsu (1938-2021), Türk yazar ve şair
Harun Çakır (1954-2011), Türk siyasetçi
Hasan Celal Güzel (1945-2018), Türk devlet adamı ve bürokrat
İlyas Aktaş (1940-2011), Türk siyasetçi
İrfan Gürpınar (1943-2020), Türk siyasetçi
Kayıhan Keskinok (1923-2015), Türk ressam
Mehmet Gülcegün (1947-2010) Türk siyasetçi
Mehmet Sönmez (1939-2022), Türk siyasetçi ve eğitmen
Muammer Sun (1932-2021), Türk besteci ve eğitmen
Muhyettin Aksak (1957-2019), Türk siyasetçi ve mühendis
Mustafa Kafalı (1934-2019), Türk akademisyen ve tarihçi
Nurettin Tokdemir (1942-2018), Türk siyasetçi
Nuri Ok (1942-2015), Türk hukukçu
Semih Sergen (1931-2022), Türk oyuncu ve yönetmen
Şükrü Kızılot (1958-2017), Türk akademisyen ve gazeteci
Turan Erol (1927-2023), Türk ressam, akademisyen ve eğitmen
Vural Savaş (1938-2023), Türk hukukçu ve yazar
Greenwich Gözlemevi

| --- | --- |

Alternatif isimler: İngiltere Kraliyet Rasathanesi 
Gözlemevi kodu:  000 
Bulunduğu yer: Greenwich, Londra, İngiltere
Koordinatlar: 51°28′40″N 0°00′05″W﻿ / ﻿51.47783°K 0.00139°B﻿ / 51.47783; -0.00139
Yükseklik: 68 m (223 ft) 
Kuruluş tarihi: 1675 
Teleskoplar: Altazimuth Pavilion At The Royal Observatory 
rmg.co.uk/royal-observatory/ 
Greenwich Gözlemevi konumu
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam

Greenwich Gözlemevi
Greenwich Gözlemevi, İngiltere Kraliyet Rasathanesi adıyla 1675 yılında, İngiltere Kralı II. Charles tarafından kurdurulmuştur. Londra'nın Greenwich kasabasında Thames Nehri kenarındadır. Greenwich'te çalışan ilk astronom John Flamsteed'dir. Esas vazifesi yıldızların ve diğer gök cisimlerinin yerlerini tespit etmek ve bu suretle denizcilerin yerlerini daha kesin bulabilmelerine yardımcı olmaktı. 1884 yılından beri başlangıç meridyeneninin bu gözlemevinin üzerinden geçtiği kabul edilmektedir.
Meridyen olarak tabir edilen kurgusal çizgilerin merkezi olarak kabul edilen Gözlemevi 0 noktası olarak kabul edilmektedir. Uluslararası Gün Değişim Yeri de denmektedir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 1020365-5  ISNI: 0000 0001 0941 1381  LCCN: n50059856  NKC: ko2008481020  NLI: 987007592367305171  SNAC: w6rg6k7x  SUDOC: 027494039  TePapa: 41385  VIAF: 126569499   WorldCat (LCCN): n50-059856
Habenaria mechowii

Habenaria mechowii, Habenaria cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Habenaria mediocris

Habenaria mediocris, Habenaria cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Gezegen kütleli uydu

Güneş sistemindeki en büyük cüce gezegen olan Plüton'dan daha büyük gezegen kütleli uydular.
Gezegen kütleli uydular, gezegen kütlesine sahip olan ancak aynı zamanda birincil başka bir gezegenin doğal bir uydusu olan gök cisimleridir. Şekilsel olarak oldukça büyük,elipsoit ya da küreseldirler. Uydular, kimi durumlarda bir yüzey altı okyanus oluşumu meydana getirebilecek gelgit veya radyojenik ısıma sebebiyle hidrostatik denge noktasında olabilirler. Güneş sisteminde yer alan iki doğal uydu olan Ganymede ve Titan, Merkür gezegeninden daha az kütleli olmakla birlikte daha büyüktür. Aynı zamanda cüce gezegenler Plüton ve Eris'ten daha büyük ve kütleli olan yedi adet doğal uydu bulunmaktadır.
Uydu gezegen kavramı, yani uydular da dahil olmak üzere gezegen kütleli cisimlerin, Güneş çevresindeki gökmekaniğindeki günmerkezli yörüngeleri yerine gezegensel coğrafi özellikler gösterip göstermediğine göre sınıflandırılması ve buna göre bir gezegen olarak kabul edilmesi gerektiği fikri, örneğin Alan Stern gibi bazı gök bilimciler tarafından benimsenmiştir. Gezegenlerin üç sınıfta (klasik, cüce, uydu) kavramsallaştırılması Uluslararası Astronomi Birliği tarafından kabul edilmemektedir.
Erken tarihi

Uydular ve klasik gezegenler arasında ayrım yapılması Güneş Sisteminin günmerkezli modelinin ortaya atılmasına dek bulunmamaktaydı. 1610 yılında Galileo başka bir gezegenin ilk uydularını keşfettiğinde (Jüpiter'in dört uydusu), bu cisimleri " harika hızlarda ve eşit olmayan aralıklar ile dönemlerde Jüpiter yıldızı çevresinde uçuşan dört gezegen" olarak tanımlamıştı. Benzer biçimde, Christian Huygens, 1655 yılındaki Satürn'ün en büyük uydusu Titan'ı keşfettikten sonra  "planeta", "stella (star)", luna (ay) ve "satellite (eşlikçi)" terimlerini kullanarak onu tanımlamıştır. Giovanni Cassini 1671 ve 1672 yıllarında Satürn'ün uyduları Iapetus ve Rhea'yı keşfini ilan ederken onları Nouvelles Planetes autour de Saturn ("Satürn etrafındaki yeni gezegenler") olarak nitelemiştir. Ancak, Journal de Scavans 1986 tarihinde iki yeni Satürn uydusunun (Tethys ve Dione) Casssini tarafından keşfi için, zaman zaman Satürn'ü birincil gezegen olarak belirtmesine rağmen kesinlikle "uydular" terimini tercih etmiştir. William Herchel 1787 yılında Uranüs yörüngesi etrafında keşfettiği iki cismi (Titania ve Oberon) ilan ederken bu cisimleri "uydular" ve "ikincil gezegenler" olarak tanımlamıştır. Her ne kadar, 1868 yılında yayımlanan Smith's Illustrated Astronomi kitabında doğal uydular "ikincil gezegenler" olarak tanımlansa da, daha sonraki tüm doğal uydu keşfi ilanlarında sadece "satellite" yani uydu terimi tercih edilmiştir.
Modern kavram

Triton'a kıyasla orta büyüklükteki uyduların kütleleri. Değerler ×10kg'dır. Dysomnia'nın bilinen aralığın merkezinde (0,3-0,5) bir değer verilir. Ölçülmeyen Vanth ve Ilmarë hariçtir. Enceladus, Miranda ve Mimas bu ölçekte neredeyse görünmez.
En büyük yedi uydunun karşılaştırmalı kütleleri. Değerler ×10kg.'dır. Triton'dan daha küçük olan uydular bu ölçekte zorlukla görülebilecektir.
Modern dönemde, Alan Stern uydu gezegenlerin de gezegen kategorileri arasında, cüce gezegenler ve klasik gezegenler ile birlikte üçüncü bir öğe olarak yer alması gerektiğini değerlendirmektedir. Planemo terimi (Planetary mass object) bu üç popülasyonu da kapsamaktadır. Stern'in ve IAU'nun gezegen tanımı hidrostatik dengeye dayanmaktadır. Buna göre, bir cismin kütlesinin değişebilmesi veya şekillendirilebilmesi için yeterli büyüklükte olması, böylece kendi kütleçekimi altında bir elipsoite dönüşebilmesi şartı aranmaktadır. IAU'nun tanımı kütlenin sabit cisim kuvvetinin üstesinden gelebilecek ölçüde büyük olması yönüyle ayrışmakta olup, bu tanım cismin yüzey altı okyanus oluşumu veya gelgit ısınması nedeniyle bir magma tabakası oluşumu yoluyla hidrostatik dengede bulunabilirliğine işaret etmemektedir.
Yedi bütük doğal uydu hidrostatik denge durumunda olduğu bilinen cüce gezegen Plüton'dan daha büyüktür. Bu uydular aynı zamanda Plüton'dan da büyük olan diğer bir cüce gezegen Eris'ten dahi büyüktür. Bu yedi doğal uydu arasında, Dünya'nın uydusu Ay, Jüpiter'in dört Galileo uydusu (Io, Europa, Ganymede ve Callisto), Satürn'ün en büyük uydusu Titan ve Neptün'ün en büyük uydusu Triton yer almaktadır. Bunlara ilave olarak Ganymede ve Titan ise Merkür gezegeninden daha büyük olup, Callisto ise hemen hemen Merkür ile aynı büyüklüktedir. Tüm bu uydular elipsoit şeklindedir. Bununla birlikte, Merkür'den daha büyük olan iki uydunun kütlesi gezegenin kütlesinin yarısından daha azdır ve bir cismin hidrostatik dengede olacak kadar şekillendirilebilir olup olmadığını belirleyen şey, bileşim ve iç sıcaklığın yanı sıra kütledir. İo, Europa, Ganymede, Titan ve Triton'un genellikle hidrostatik denge durumunda oldukları kabul edilmekte ancak Ay'ın ve Callisto'nun denge durumu hakkında kesinlik bulunmamaktadır.
Bunlar dışında kalan yaklaşık bir düzine kadar uydu ise elipsoit şeklinde oldukları ve tarihlerinin belirli bir döneminde denge durumuna ulaştıkları varsayılmaktadır. Ancak, bu uyduların bazılarının zamanla katılaşacak kadar artan biçimde soğumuş olmaları nedeniyle halihazırda denge durumunda bulunmadıkları görülmüştür. Dysnomia'nın şekli bilinmemekte birlikte, katı bir cisim oluşturacak kadar çökmüş olması gerektiği kadar bir yoğunluğa sahip gibi görünmektedir.
Neptün'ün en büyük ikinci uydusu olan Proteus, jeofizik kavramsallaştırma konusunda tartışan ve savunan kimi yazarlarca zaman zaman bir gezegen olarak sınıflandırılmıştır. Bu uydu, Mimas'tan daha büyüktür ama yuvarlak olmaktan oldukça uzaktır.
Halihazırda dengede bulunan uydular

Bir uydunun hidrostatik denge durumunda olup olmadığının tanımlanabilmesi yakın gözlem gerektirmektedir ve bu yolla kanıtlanması kolaydır.
Dünya'nın tümüyle kayaç uydusu milyarca yıl öncesinde denge durumundan katılaşmaya geçmiştir, ancak Plüton'dan daha büyük olan diğer altı uydunun birçoğunun ki bunlardan dördü ağırlıklı olarak buzuldur, halen daha denge durumunda oldukları varsayılmaktadır. Buz kayaya oranlar daha az gerilme kuvvetine sahiptir ve alçak basınç ila düşük sıcaklık durumlarında kayalara göre daha fazla deforme olur. Bunun belki de en güçlü kanıtı, akışkan durumdaki maddenin metalik çekirdeği mi yoksa yer altı okyanusu mu olup olmadığı bilinmese bile, merkezindeki elektriksel olarak iletken durumdaki bazı maddelerin akışkan olarak hareket etmekte olduğu bir manyetik alana sahip olan Ganymede'dir. Satürn'ün orta büyüklükteki uydularından biri olan Rhea ile Uranüs'ün iki uydusu Titania ve Oberonla birlikte denge durumunda bulunuyor olabilir. Ancak Satürn'ün diğer elipsoit uyduları ise denge durumunda değildir. Denge durumunda olmayanlara ilave olarak Mimas ve Tetys oldukça az düzeyde bir yoğunluğa sahiptir ve doğrulanması durumunda uydu gezegen olamayacak kadar ihmal edilemeyecek düzeyde bir iç gözenekliliğe sahip durumda olabilirler. Uranüs'ün üç küçük elipsoit uydusunun durumları da Plüton'un uydusu Charon ile birlikte kesin olarak bilinmemektedir.
Neptün ötesi cisim uyduları arasında yer alan Eris I Dysnomia, Orcus I Vanth ve muhtemelen Varda I Ilmarë en azından Satürn'ün en küçük elipsoit uydusu Mimas'ın boyutlarındadır. Ancak, Neptün ötesi cisimlerin yaklaşık 400 km çapındaki Satürn ve Uranüs'ün uydularına göre daha büyük (900–1000 km çapında) boyutlardaki katı cisimler oldukları değerlendirilmektedir. Hem Dysnomia hem de Vanth, 900–1000 km'den küçük karanlık cisimlerdir ve Dysnomia'nın düşük yoğunluklu olduğu bilinmektedir, bu da onun katı olamayacağını düşündürmektedir. Sonuç olarak bu cisimler kapsam dışı bırakılmıştır.
Halihazırda dengede bulunan uydular > Liste

| Gezegenlerin uyduları |
| --- | --- | --- |
| Dünya'nın uydusu | Jüpiter'in uyduları | Uranüs'ün uyduları |
| Satürn'ün uyduları | Neptün'ün uyduları |  |
Genel olarak cüce gezegen olduğu kabul edilen cisimlerin uyduları
Plüton'un uyduları: 
| Ay> Adı | Ay> Tanımı | Resim | Yarıçap> (km) | Yarıçap> (R☾) | Kütle> (1021 kg) | Kütle> (M☾) | Yoğunluk> (g/cm3) | Yüzey kütleçekimi> (g) | Keşif  yılı | Hidrostatik denge |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ganymede | Jupiter III |  | 2634,1±0,3 | 156,4% | 148,2 | 201,8% | 1,942±0,005 | 0,146 | 1610 |  |
| Titan | Saturn VI |  | 2574,7±0,1 | 148,2% | 134,5 | 183,2% | 1,882±0,001 | 0,138 | 1655 |  |
| Callisto | Jupiter IV |  | 2410,3±1,5 | 138,8% | 107,6 | 146,6% | 1,834±0,003 | 0,126 | 1610 |  |
| Io | Jupiter I |  | 1821,6±0,5 | 104,9% | 89,3 | 121,7% | 3,528±0,006 | 0,183 | 1610 |  |
| Ay (Luna) | Earth I |  | 1737,05 | 100% | 73,4 | 100% | 3,344±0,005 | 0,165 | Tarih öncesi |  |
| Europa | Jupiter II |  | 1560,8±0,5 | 89,9% | 48,0 | 65,4% | 3,013±0,005 | 0,134 | 1610 |  |
| Triton | Neptune I |  | 1353,4±0,9 | 79,9% | 21,4 | 29,1% | 2,059±0,005 | 0,080 | 1846 |  |
| Titania | Uranus III |  | 788,9±1,8 | 45,4% | 3,40±0,06 | 4,6% | 1,66±0,04 | 0,040 | 1787 |  |
| Rhea | Saturn V |  | 764,3±1,0 | 44,0% | 2,31 | 3,1% | 1,233±0,005 | 0,027 | 1672 |  |
| Oberon | Uranus IV |  | 761,4±2,6 | 43,8% | 3,08±0,09 | 4,2% | 1,56±0,06 | 0,036 | 1787 |  |
| Iapetus | Saturn VIII |  | 735,6±1,5 | 42,3% | 1,81 | 2,5% | 1,083±0,007 | 0,022 | 1671 |  |
| Charon | Pluto I |  | 603,6±1,4 | 34,7% | 1,53 | 2,1% | 1,664±0,012 | 0,029 | 1978 |  |
| Umbriel | Uranus II |  | 584,7±2,8 | 33,7% | 1,28±0,03 | 1,7% | 1,46±0,09 | 0,023 | 1851 |  |
| Ariel | Uranus I |  | 578,9±0,6 | 33,3% | 1,25±0,02 | 1,7% | 1,59±0,09 | 0,028 | 1851 |  |
| Dione | Saturn IV |  | 561,4±0,4 | 32,3% | 1,10 | 1,5% | 1,476±0,004 | 0,024 | 1684 |  |
| Tethys | Saturn III |  | 533,0±0,7 | 30,7% | 0,617 | 0,84% | 0,973±0,004 | 0,015 | 1684 |  |
| Enceladus | Saturn II |  | 252,1±0,2 | 14,5% | 0,108 | 0,15% | 1,608±0,003 | 0,011 | 1789 |  |
| Miranda | Uranus V |  | 235,8±0,7 | 13,6% | 0,064±0,003 | 0,09% | 1,21±0,11 | 0,008 | 1948 |  |
| Mimas | Saturn I |  | 198,2±0,4 | 11,4% | 0,038 | 0,05% | 1,150±0,004 | 0,006 | 1789 |  |
(Saturn VII kütleçekimsel olarak yuvarlak olmayan ve Mimas'tan daha küçük boyutta olan Hyperion'dur.)
Halihazırda dengede bulunan uydular > Atmosferleri

Titan Dünya'dan daha yoğun bir atmosfere (1,4 bar) sahiptir ve ciddi bir atmosfere sahip olduğu bilinen tek uydudur. Triton (14 μbar), Io (1,9 nbar) ve Callisto'nun (26 pbar) atmosferleri çok incedir, ancak yine de atmosferik moleküller arasında çarpışmalara yetecek kadar geniştir. Diğer gezegen kütleli uyduların en fazla dış atmosferleri vardır. Ay, Europa, Ganymede, Enceladus, Dione ve Rhea etrafında dış atmosferler tespit edilmiştir. Titania'nın etrafında bir dışküre olması da bir olasılıktır, ancak bu henüz doğrulanmamıştır.
Konuyla ilgili yayınlar

Moons Are Planets: Scientific Usefulness Versus Cultural Teleology in the Taxonomy of Planetary Science, Philip T. Metzger, William M. Grundy, Mark Sykes, S. Alan Stern, James F. Bell III, Charlene E. Detelich, Kirby D. Runyon, Michael Summers, 22 Oct 2021
| g t Güneş Sistemi'nin doğal uyduları |
| --- | --- | --- |
| Gezegen uyduları |  Dünya  Mars  Jüpiter  Satürn  Uranüs  Neptün  |    |
| Cüce gezegen uyduları |  Orcus  Plüton  Haumea  Quaoar  Makemake  Gonggong  Eris  |    |
| Küçük gezegenuyduları |  Dünya'ya yakın:  Florence  Didymos (Dimorphos)  Moshup (Squannit)  1994 CC  2001 SN263   Ana kuşak:  Kalliope (Linus)  Euphrosyne  Daphne (Peneius)  Eugenia (Petit-Prince)  Sylvia (Romulus · Remus)  Minerva (Aegis · Gorgoneion)  Camilla  Elektra  Kleopatra (Alexhelios · Cleoselene)  Ida (Dactyl)  Roxane (Olympias)  Pulcova  Balam   Jüpiter truvalıları:  Patroclus (Menoetius)  Hektor (Skamandrios)  Eurybates (Queta)   Neptün ötesi cisimler:  Lempo (Hiisi · Paha)  2002 UX25  Sila–Nunam  Salacia (Actaea)  Varda (Ilmarë)  Gǃkúnǁʼhòmdímà (Gǃòʼé ǃHú)  2013 FY27  |    |
| Boyuta göre sıralanmış |  Gezegen kütleli uydu  Ganymede en büyük: 5268 km / 0,413 Dünya  Titan  Callisto  Io  Ay  Europa  Triton  Titania  Rhea  Oberon  Iapetus  Charon  Umbriel  Ariel  Dione  Tethys  Dysnomia  Enceladus  Miranda  Vanth  Proteus  Mimas  Ilmarë  Nereid  Hiʻiaka  Actaea  Hyperion  Phoebe  ...  |    |
 Keşif zaman çizgisi  İç uydular  Düzensiz uydular  Düzenli uydular  Liste  Gezegen kütleli uydular  Adlandırma  Alt uydu  Truvalı uydular
Habenaria melanopoda

Habenaria melanopoda, Habenaria cinsine bağlı bir bitki türüdür.
Büşra Akbaş

| Hatay Büyükşehir Belediyespor |
| --- | --- | --- | --- |
Pozisyon:  Oyun Kurucu
Kişisel bilgileri
Doğum tarihi:  8 Mart 1995 (29 yaşında)
Doğum yeri:  Tarsus, Mersin
Boyu:  1,74 m (5 ft 8+1⁄2 in)
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Hatay Büyükşehir Belediyespor
Profesyonel kariyeri
Yıllar:  Takım
2011-2021:  BOTAŞ
2016:  → Foça Basketbol (kiralık)
2016-2017:  → İzmit Belediyespor (kiralık)
2021-günümüz:  Hatay Büyükşehir Belediyespor

Büşra Akbaş, (d. 8 Mart 1995; Tarsus, Mersin) Türk profesyonel basketbolcu. 1,74 m boyundadır ve oyun kurucu pozisyonunda oynamaktadır. 10 yaşındayken BOTAŞ altyapısında basketbola başlayan Büşra Akbaş, günümüzde Hatay Büyükşehir Belediyespor forması giymektedir.
Chilabothrus

Chilabothrus, Boidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Hacıbayramlar, Yatağan

| Hacıbayramlar |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Muğla
Koordinatlar: 37°25′00″N 28°02′25″E﻿ / ﻿37.4167°K 28.0403°D﻿ / 37.4167; 28.0403
Ülke:  Türkiye
İl: Muğla
İlçe: Yatağan
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 310 m
Nüfus (2011)TÜİK: 588
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0252
Posta kodu: 48640
Resmî site YerelNET
Hacıbayramlar, Muğla'nın Yatağan ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Hacıbayramlar, il merkezi Muğla'ya 45 km., ilçe merkezi Yatağan'a 16 km. uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2011: 588
2007: 
2000: 697  
1990: 788
Chilades

Chilades, Lycaenidae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Büşra Ahlatcı

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  23 Ocak 1994 (30 yaşında)
Doğum yeri:  Kadıköy, İstanbul, Türkiye
Mevkii:  Orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  İstanbul Defne SK
Numarası:  23
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2008–2009 |  Ümraniye Mevlana Lisesi Spor Kulübü |  6 |  (0) |
| 2009–2015 |  Ataşehir Belediyespor |  66 |  (9) |
| 2016 |  76 Iğdır Spor |  4 |  (7) |
| 2016 |  Ataşehir Belediyespor |  3 |  (0) |
| 2016 |  Adana İdmanyurdu SK |  3 |  (0) |
| 2018 |  İstanbul Defne SK |  7 |  (7) |
| Toplam |   |  89 |  (23) |
Millî takım kariyeri
| 2011–2012 |   Türkiye U-19 |  11 |  (2) |
| 2012 |   Türkiye |  2 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 11 Aralık 2016 
Büşra Ahlatcı (23 Ocak 1994), İstanbul Defne SK takımında orta saha pozisyonunda görev yapan Türk kadın futbolcudur. Lig kariyerine 2008-09 sezonunda, sonradan Ataşehir Belediyespor olarak ismini değiştiren Ümraniye Mevlana Lisesi Spor Kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Ataşehir Belediyespor, 76 Iğdırspor ve Adana İdmanyurdu SK kulüplerinde oynadı. 2018-19 sezonunu Kadınlar 3.Ligi takımlarından İstanbul Defne SK'da geçirdi. 2021-22 sezonunda Almanya'ya transfer olan Ahlatçı, halen futbol hayatını bu ülkede sürdürmektedir.
Hacıbebek, Türkoğlu

| Hacıbebek |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Kahramanmaraş
Koordinatlar: 37°20′50″N 36°54′45″E﻿ / ﻿37.34715°K 36.91253°D﻿ / 37.34715; 36.91253
Ülke:  Türkiye
İl: Kahramanmaraş
İlçe: Türkoğlu
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2018): 3.757
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0344
İl plaka kodu: 46
Posta kodu: 46800
Resmî site 
Hacıbebek, Kahramanmaraş ilinin Türkoğlu ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Kahramanmaraş il merkezine 31 km, Türkoğlu ilçesine 7 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2011: 793
2007: 3237
2000: 1078    
1997: 704
| g t Türkoğlu'nun mahalleleri |
| --- | --- |
Merkez Mahalleler:  Fatih  Gaziosmanpaşa  İstasyon 
Kırsal Mahalleler:  Akçalı  Avşarlı  Aydınkavak  Bayramgazi  Beyoğlu  Ceceli  Cennetpınarı  Cumhuriyet  Çakallıçullu  Çakallıhasanağa  Çakıroğlu  Çobantepe  Dedeler  Doluca  Gaziler  Göllühüyük  Hacıbebek  Hopurlu  İmalı  Kadıoğluçiftliği  Kaledibi  Kelibişler  Kırmakaya  Kızıleniş  Kılılı  Kumçatı  Kuyumcular  Küçükimalı  Minehüyük  Muratçakıroğlu  Önsenhopuru  Özbek  Pınarhüyük  Şekeroba  Tahtalıdedeler  Uzunsöğüt  Yavuzlar  Yeniköy  Yenipınar  Yeşilyöre  Yeşilyurt  Yolderesi 
1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
Chikuwa

Chikuwa
Chikuwa (Japonca: 竹輪; "bambu yüzük"), balık surimi, tuz, şeker, nişasta, monosodyum glutamat ve yumurta akı gibi malzemelerden yapılan bir Japon balık köftesidir. İyice karıştırıldıktan sonra bambu veya metal bir çubuğa sarılır ve buharda veya ızgarada pişirilir. Chikuwa kelimesi, dilimlendiği zamanki şeklinden gelmektedir.
Chikuwa, ucuz ve nispeten az yağlı bir protein kaynağı olduğu için opüler bir atıştırmalıktır.
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  NDL: 00573031
Chikusa

| Chikusa 千種区 |
| --- | --- |
Semt
Chikusa semti
Higashiyama Hayvanat Bahçesi
  Bayrak 
 Chikusa'nın Nagoya'daki konumu
Koordinatlar: 35°10′12″K 136°58′1″D﻿ / ﻿35.17000°K 136.96694°D﻿ / 35.17000; 136.96694
Ülke:  Japonya
Bölge: Kansai
Prefektörlük: Aichi
Şehir: Nagoya
Yüzölçümü
 • Toplam: 18,18 km²
Nüfus (2019)
 • Toplam: 165.863
 • Yoğunluk: 9100/km²
Zaman dilimi: UTC+09.00 (JST)
Resmî site www.city.nagoya.lg.jp/chikusa
Chikusa (Japonca: 千種区, romanize: Chikusa-ku), Japonya'nın Nagoya kentinin 16 semtinden biridir. Semt, kentin kuzeyinde yer almaktadır. Yüzölçümü 18,18 km² olan semtin nüfusu 1 Ekim 2019 tarihi itibarı ile 165.863'tür.
Chikusa semti, Nagoya Üniversitesi Müzesi, Furukawa Hava Müzesi, Heiwa Parkı, Higashiyama Sky Tower, Higashiyama Hayvanat ve Botanik Bahçesi, Shiroyama Hachimangū, Tōgan-ji, Nittai-ji ve Yōki-sō'ya ev sahipliği yapmaktadır.
Gluteus maximus

Gluteus maximus ve etrafındaki fasya
Gluteus maximus veya büyük ilye, kıç bölgesinde (gluteal bölge) kas. Bölgenin en büyük kası olma özelliğiyle diğer ilye kaslarının (gluteal kaslar) çoğunun üzerinde yer alır.
Anatomi

Şekil itibarıyla dörtgendir. Kökeni aşağıdaki noktalardır:
linea glutealis posterior'un arkasında iliumun pürüzlü bir bölgesi
bu noktadan itibaren sakrumun alt kısmının arka yüzeyi
kuyruk sokumunun (koksiks) lateral (yan) tarafı
sakrotüberoz bağın dış yüzeyi
gluteus medius kılıfının (fasya) üst kısmı
ilium ve sakrum arasında erector spinae kasını örten fasya
İliotibial bant (fascia latanın dize kadar inen kalın bölgesi), lateral tarafta kasın üst ve yüzeysel alt taraflarının bağlanma noktasıdır. Kasın diğer bölgeleri femurda gluteal çıkıntıya bağlanır.
Sinir sistemine inferior gluteal sinir tarafından bağlanır (innervasyon). Kan dolaşımıysa inferior gluteal arter, superior gluteal arter  (oksijenli kan), inferior gluteal ven ve superior gluteal ven aracılığıyla sağlanır. İnferior gluteal sinir, arter ve ven kasın alt yüzeyinde ve merkezinde yer alır. Kasın yukarı kısmında siyatik sinir altından geçer.
İskial çıkıntı ayaktayken altında yer alır, kasın altında hissedilebilir. Baldır bükülüp oturulduğunda gluteus maximus yıkarıya doğru hareket eder, dolayısıyla iskial çıkıntı ve onunla deri arasındaki iskial bursa üzerine oturulur.
İşlev

Kalça ekleminde ekstansiyon yapar; yani uzuv bükülmüş durumdayken düz hâle getirir. Bu hareketi yaptıran en güçlü kas olsa da genelde otururken kalkmak, merdiven çıkmak gibi kuvvet gerektiren hareketlerde kullanılır. Ayakta dururken hiç kullanılmaz ve düz yolda yürürken pek az kullanılır, dolayısıyla felci düz yol yürüyüşünde pek bir fark yaratmaz.
Kalçada dış (lateral) rotasyon, yani uzvu dışarı doğru bükme hareketini de gerçekleştirir. İliotibial banda bağlanması nedeniyle bandı çekerek kalça ve diz eklemlerini sağlamlaştırır. İliotibial bandın tibianın anterolateral çıkıntısına bağlanması nedeniyle tensor fasciae latae ile gerçekleştirebildiği bu işlevi normalde ayakta dururken gerçekleştirmesi gerektirmez. İliotibial bandın lateral intermüsküler septum aracılığıyla femurla bağlantılı olması nedeniyle dizi hareket ettiremez.
Klinik önemi

Gluteus maximus nadir yaralanan bir kastır.
Diğer hayvanlarda anatomisi ve evrimi

Diğer primatlarda, gluteus maximus, insanda var olmayan ischiofemoralis bölümü ve insandaki gluteus maximus kasının dengi, ancak bu hayvanlarda çok daha küçük olan  gluteus maximus proprius kasından oluşur. İnsanın atalarının iki ayaklı yürüyüşe geçmesi sırasında gluteus maximus kası büyük değişiklikler geçirdi. Femurun uzunluğunun artması ve femurda daha yukarıya bağlanması sonucu uyguladığı moment ve kas birimi başı uyguladığı ekstansiyon kuvveti azaldı. Azalan kuvvet ağaca tırmanmayı zorlaştırsa da oluşan yapıda koşmak daha kolay oldu. Moment mesafesini biraz da olsa korumak için gluteus maximus ilium kemiğine de bağlandı; bununla beraber kuvveti artırmak için kas hacmi arttı.