stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yurtta sulh, cihanda sulh

Sözün çeşitli dillerde yazılmış hali (Askerî Müze (İstanbul))
"Yurtta sulh, cihanda sulh" ilk defa Mustafa Kemal Atatürk tarafından 20 Nisan 1931'de seçim dolayısıyla millete beyannamesinde dile getirilmiştir: "Cumhuriyet Halk Fırkasının müstakar umumî siyasetini şu kısa cümle açıkça ifadeye kâfidir zannederim: Yurtta sulh, cihanda sulh için, çalışıyoruz."
Bu ilke 1961 ve 1982 Anayasalarında da yer alan Türkiye Cumhuriyeti'nin temel dış politika düsturudur. Devlet yönetiminde ve her türlü devlet faaliyetlerinde yönlendirici bir nitelik taşıyan, “Yurtta sulh, cihanda sulh'' ilkesi, sadece bir parola değil, aynı zamanda bir üstün hukuk kuralıdır. “Yurtta sulh, cihanda sulh” ilkesi bir taraftan yurt içinde huzur ve sükûnu, güven içinde yaşamayı, diğer taraftan da milletlerarası barış ve güvenliği hedef tutar, ilke, hem iç politikanın, hem de dış politikanın temel dayanağıdır.
Dünyada olabilecek herhangi bir rahatsızlığın herkese zarar verebileceğini, bu yüzden de milletlerin diğer milletlerin sorunlarına kayıtsız kalamayacağını ifade eden Atatürkçülüğün bütünleştirici ilkelerindendir. “Yurtta sulh, cihanda sulh” en geniş ve yaygın anlamıyla teknik bir deyim olan kolektif güvenliği, milletlerarası barışın korunmasını ve devamlılığını da ifade eder.
"Yurtta sulh, cihanda sulh" sözü, günümüz Türkçesinde "Yurtta barış, dünyada barış" şeklinde de söylenir.
Kemankeş Kara Mustafa Paşa

Mahalle için Kemankeş Karamustafapaşa sayfasına bakınız.
| Kemankeş Kara Mustafa Paşa> Osmanlı Sadrazamı |
| --- | --- |
Görev süresi 23 Aralık 1638 - 31 Ocak 1644
Yerine geldiği: Tayyar Mehmed Paşa
Yerine gelen: Sultanzade Mehmed Paşa
Osmanlı Kaptan-ı Derya
Görev süresi 1635-1637
Yerine geldiği: Deli Hüseyin Paşa
Yerine gelen: Bostancı Cafer Paşa
Kişisel bilgiler
Doğum: Elbasan veya Avlonya
Ölüm: 31 Ocak 1644 İstanbul
Kemankeş Kara Mustafa Paşa (ö. Ocak 1644) IV. Murad saltanatının son yıllarında ve Osmanlı Padişahı İbrahim saltanatının ilk yıllarında, 23 Aralık 1638 - 31 Ocak 1644 tarihleri arasında beş yıl bir ay sekiz gün sadrazamlık yapmış bir Osmanlı devlet adamıdır.
Değerlendirme

Sicill-i Osmani'de şöyle değerlendirilmektedir:
Yiğit, cesur, tedbirli, ummî idi
Uzunçarşılı şöyle değerlendirme yapmaktadır:
Yüksek himmetli, hamiyyetli ve faal bir vezir olduğunda tarihler müttefik gibidir. Bazı hasımlarını affetmemek gibi hataları felâketine sebep olmuştur.
Hadıselerin tetkiki neticesinde kendisine hasım olanlarla kendisine üstün gelecek olanları birer suretle İstanbul'da uzaklaştırdığı görülüyor.
Tarihsel belgelere göre Kemankeş Kara Mustafa Paşa, "Körkadı" diyecek kadar doğru sözlü, aynı zamanda asabi ve hırçın, işlerinde titiz olduğundan dolayı epey düşman peydah etmişti; kendisi okumak yazmak bilmediği için -lüzumu halinde pâdişâh tarafından huzura kabul âdeti olmadığından- pâdişâha gizli olarak arzedilecek şeyleri başka birisine yazdırmak suretiyle bunun duyulmasından sıkılır ve :
Ben bu makama lâyık değilim; bir kaht-i rical (adam kıtlığı) olduğu için beni tayin ettiler; zira sadaret makamının şartı okuyup yazmaktır, pâdişâh ile vezir arasında esrara müteallik nice umur vardır ki kâtibin ona vakıf olmaması icap eder"
derdi.
Eserleri

İstanbul'da Çarşıkapı'da bir medrese ve türbe yaptırmıştı. Ama günümüzde bu medrese ve türbe, meydan ve yol açılmak gereği ile hiç iz bırakılmadan yıkılıp yok edilmiştir. Galata'da Kurşunlu Mahzen'de bulunan kapalı kiliseyi camiye dönüştürtmüştür. Karagümrük ile Balat arasında bulunan "Salma-tomruk" semtinde yaptırdığı bir başka mescid de vardır. Bu camii Odalar Camii ismi ile de anılmakla beraber, bugün harabe halindedir.
Sivas ile Tokat arasında bulunan "Mehmed Paşa Hanı (Yenihan)"'nın onarlanmasını sağlamış ve bunun yanına cami ve hamam yaptırmıştır. Buraya 500 yeni göçmen getirip yerleştirek "Yenişehir" adı ile yeniden bir kadılık kurmuştur. Edirne'de Kösemihal Köprüsü'nü yeniden inşa ettirmiştir. Macaristan'da Eğri kalesinde büyük bir hamam, mektep ve baruthane yaptırmıştır. Çok sayıda çeşmeler yaptırmıştır. Üsküdar'da ve Pendik'te çeşmeler yaptırmıştır. Kıztaşı yakınındaki İskender Paşa Camii karşısındaki 1637 tarihli çeşme de hayır eserlerindendir. Mekke'ye Arafat'tan gelen suyu akıttıran da bu kişidir. Anadolu ve Rumeli'de yollar, köprüler yaptırmıştır. Hicaz'da Zerka kalesini yaptırıp buraya koyduğu muhafızlarla Harameyn fukarasına kendi vakfından maaş tahsis etmiştir.
Kendisinden sonra, vakfına kızı Fatma Hanım mütevelli olmuştur. Serezli Şeyhzâde Mehmed Abdurrahman Efendi, Nahlistan-ı turab fî mehaşin-i arzu'l-arab isimli Mısır tarihini Kemankeş Kara Mustafa Paşa adına yazmıştır.
Kemankeş Kara Mustafa Paşa'nın kardeşi Elbasanlı Mevlevi ve şair Sinecâk Munzevî Osman Dede (1640 veya 1645), Gülşen-i İrfan isminde hüsn-i ahlâk ve nasihatlardan bahseden 10 cüzlük bir eserini Mustafa Paşa'ya hediye etmiştir. Kara Mustafa Paşa, kardeşini görmek istemişse de Munzevi Osman Dede kabul etmemiştir.
Karaçelebizâde Abdülaziz Efendi, "Zafer-nâme" ismindeki tarihî risalesini Kemankeş Kara Mustafa Paşa'ya ithaf etmiş ise de sonradan yazdığı tarih eserinde Mustafa Paşa'yı yermiştir. Yine Kara Mustafa Paşa'yı yakından tanıyan Kâtip Çelebi ile şair Vecihi onu övmüşlerdir.
Popüler kültürdeki yeri

Muhteşem Yüzyıl Kösem adlı tarihi-Türk dizisinde İsmail Demirci tarafından canlandırılmaktadır.
Dış kaynaklar

Uzunçarşılı, İsmail Hakkı, (1954, Altıncı Bas: 2011) Osmanlı Tarihi III. Cilt, 2. Kısım, XVI. Yüzyıl Ortalarından XVII. Yüzyıl Sonuna kadar), Ankara: Türk Tarih Kurumu (ISBN 978-975-16-0010) say.387-391
Buz, Ayhan, (2009) Osmanlı Sadrazamları, İstanbul: Neden Kitap, ISBN 978-975-254-278-5, say.109.
Danışmend, İsmail Hami, (2011), İzahlı Osmanlı Tarihi Kronolojisi 6 Cilt, İstanbul:Doğu Kütüphanesi, ISBN 9789944397681
Yılmaz, Mehmet "Mustafa Paşa (Kemankes, Kara)" (1999) Yaşamları ve Yapıtlarıyla Osmanlılar Ansiklopedisi, Cild.2 Sayfa.310-311, İstanbul:Yapı Kredi Kültür Yayıncılık A.Ş. ISBN 975-08-0071-01.
Olimpiyat Oyunları'nda Türkiye

Türkiye Millî Olimpiyat Komitesi 1908 yılında kurulmuş ve 1911 yılında Uluslararası Olimpiyat Komitesi tarafından kabul edilmiştir. Türkiye'nin ilk Olimpiyat Oyunları'na iştirakı ara oyunlar diye adlandırılan Osmanlı Devleti yıllarında 1906 Atina oyunlarıdır. Bu tarihten itibaren genelde düzenli bir şekilde her organizasyonda yer alan Türkiye, 1920 Anvers oyunlarına I. Dünya Savaşı'na neden olan ülkeler (Almanya, Avusturya, Macaristan, Türkiye) sıfatına sahip olması nedeniyle Uluslararası Olimpiyat Komitesi tarafından organizasyona davet edilmedi. 1932 Los Angeles oyunlarına ise yolun uzaklığı ve masrafların çokluğu nedeniyle Türkiye Millî Olimpiyat Komitesi tarafından ABD'ye sporcu gönderilmedi. 1980 Moskova oyunlarına SSCB'nin Afganistan'ı işgalini protesto eden pek çok batılı ülke gibi oyunlara sporcularını göndermemiştir.
Genel madalya durumu

Bugüne kadar Türkiye adına 86 sporcu, 41 altın, 29 gümüş, 41 bronz olmak üzere toplam 111 olimpiyat madalyası kazandı.
Yaz  Oyunları
Hadım Hasan Paşa

| Hadım Hasan Paşa> Osmanlı Sadrazamı |
| --- | --- |
Görev süresi 3 Kasım 1597 - 9 Nisan 1598
Hükümdar: III. Mehmed
Yerine geldiği: Damat İbrahim Paşa
Yerine gelen: Cerrah Mehmed Paşa
Kişisel bilgiler
Ölüm: Mayıs 1598 İstanbul
Hadım Hasan Paşa (ö. Mayıs 1598 İstanbul), III. Mehmed saltanatı döneminde 3 Kasım 1597-9 Nisan 1598 tarihleri arasında beş ay altı gün sadrazamlık yapmış  Osmanlı devlet adamı.
Eserleri

İstanbul'da Cağaloğlu semtinde mescit, medrese. çeşme ve sebil yaptırmıştır. Türbesi de bu külliye içindedir.
Hersekzade Ahmed Paşa

| Hersekzade Ahmed Paşa> Osmanlı Sadrazamı |
| --- | --- |
Görev süresi 8 Eylül 1515 - 26 Nisan 1516
Hükümdar: I. Selim
Yerine geldiği: Dukakinoğlu Ahmed Paşa
Yerine gelen: Hadım Sinan Paşa
Görev süresi 1512 - 28 Kasım 1514
Hükümdar: I. Selim
Yerine geldiği: Koca Mustafa Paşa
Yerine gelen: Dukakinoğlu Ahmed Paşa
Görev süresi 1511-1511
Hükümdar: II. Bayezid
Yerine geldiği: Hadım Ali Paşa
Yerine gelen: Koca Mustafa Paşa
Görev süresi 1503-1506
Hükümdar: II. Bayezid
Yerine geldiği: Hadım Ali Paşa
Yerine gelen: Hadım Ali Paşa
Görev süresi 1497-1498
Hükümdar: II. Bayezid
Yerine geldiği: Koca Davud Paşa
Yerine gelen: Çandarlı (2.) İbrahim Paşa
Kişisel bilgiler
Doğum: 1459 Hersek-Novi, Bosna-Hersek
Ölüm: 21 Temmuz 1517 Kızılçöl, Maraş
Hersekzade Ahmed Paşa (1459, Hersek-Novi - 1517, Kızılçöl, Maraş) II. Bayezid saltanatında 1497-1498, 1503-1506, 1511 tarihlerinde dört defa ve I. Selim saltanatında 1515-1516 yılları arasında sadrazamlık yapmış Osmanlı devlet adamıdır. 1506-1511 döneminde Kaptan-ı Derya görevi de yapmıştır.
Değerlendirme

Sicill-i Osmani'de şöyle değerlendirilmektedir:
Tedbirli, âlim, akıllı ve cesurdu.
Günümüzde hazırlanmış yeni bir "Osmanlılar Ansiklopedisi" biyografi eserinde şu değerlendirme ifade edilmektedir:
Kaynaklar Hersekzade'yi işbilir, dürüst, güvenilir ve kahraman bir devlet adamı olarak nitelemektedir.
Eserleri

Ahmed Paşa, Keşan’da ve Hersek Köyü'nde camiyle birlikte birer külliye yaptırtmıştır. Keşan’daki külliye ile ilgili vakfiyesi tarihçilerin elindedir ve bilinmektedir. Hersek köyündeki cami Hersekzade Ahmed Paşa Camii olarak anılır.
Hersekzade Ahmed Paşa, Hersek Köyü’ndeki külliyesini 1508’de yaptırmış, 1511’de vakıf senedini düzenlemiştir. Ancak, Hersek Köyü ile ilgili vakıf senedi henüz bulunamamıştır.
Suat Gönülay

| Suat Gönülay |
| --- | --- |
Doğum: 1965 Samsun
Milliyet: Türk
Çalışma alan(lar)ı: Çizgi roman
Suat Gönülay, (d. 1965, Samsun, Türkiye) Türk çizgi romancı.
"Lak-Lak" mizah dergisinde çizmeye başladı. Gırgır ve Fırt dergilerinde bir süre karikatür çizdi. Gırgır'da başladığı çizgi romana Limon'da devam etti. Daha sonra Hıbır, Avni ve Dıgıl dergilerinde çalıştı, bir süre Dıgıl'ın editörlüğünü de yaptı. Sinema ve TV çalışmaları için ara verdiği çizgi romana L-Manyak, Penguen, Rodeo Strip gibi dergilerde arada bir geri dönüyor. L-Manyak'taki çalışmalarından biri olan "Adolf", 2003 yılında Yunanistan'ın Selanik kentindeki "Kültür olimpiyatları" kapsamında, Türk çizgi romanını temsilen sergilendi.
2010 yılında çıkan "Ben Yaşarım" başlıklı bir karikatür albümü yayınlandı.
Haftalık mizah dergilerinde "devamı haftaya" formatı içinde uzun soluklu öyküleri adeta birer sinema eseri bütünlüğünde başarıyla çizen Gönülay'ın, çizildiği dönemde çok ses getiren öykülerinden bazıları "Sultanahmet'in Kamburu", "Baltalar Elimizde", "Hayatım Roma", "Örtmenim Canım Benim" olarak sayılabilir. Vakur Barut, Gönülay'ın en uzun süre çizdiği ve kendisiyle en rahat özdeşleştirilebilecek karakter olarak göze çarpar.
Kitapları

Hayatım Roman/Baltalar Elimizde (1991-Joker Yayın)
Ben Yaşarım (2010-Mürekkep Yayınları)
Sonsuz Cuma Günü (2012-Destek Yayınları)
Halkım İstesin Hemen (2013-Mürekkep Yayınları)
Gödence

| Gödence |
| --- | --- |
Mahalle

Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 38°16′11″N 26°55′05″E﻿ / ﻿38.2697°K 26.9181°D﻿ / 38.2697; 26.9181
Ülke:  Türkiye
İl: İzmir
İlçe: Seferihisar
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 440 m
Nüfus (2012): 308
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 232
İl plaka kodu: 35
Posta kodu: 35460
Gödence, İzmir ilinin Seferihisar ilçesine bağlı bir mahalledir. 2014'ten önce idari açıdan köy statüsüne sahipti.
Gödence zeytinyağı ile ünlüdür. Mahalledeki kooperatif aracılığıyla zeytin çeşitleri ve yağlarının pazarlama ve satışı yapılmaktadır. Köyde her yıl Gödence Zeytinyağı Yarışması düzenlenmektedir. Son yıllarda, mahalle halkı ürünlerini organik tarım ile yetiştirmektedir. Halkın bir kesimi, şaraplık cins üzümden ev yapımı şarap yapmaktadırlar.
Tarihçe

Köyün yer aldığı İyonya bölgesinden hareketle Gödence'nin tarihinin Antik Çağa uzandığı söylenebilir. Gödence yöresi antik Teos kentinin şarap ve zeytinyağı üretim bölgesi içinde yer alıyordu. Bununla birlikte köyün eski adı bilinmemektedir. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Gödence (كودنجە) olarak geçer. Bu tarihte Gödence, Urla kazasının merkez nahiyesine bağlı 19 köyden biriydi. 1935 genel nüfus sayımında aynı idari statüye sahip olan köyün nüfusu 249 kişiden oluşuyordu.
24 Nisan 1985'te Urla'dan alınarak Seferihisar'a bağlandı.
Coğrafya

Gödence köyü, İzmir il merkezine 26 km, Seferihisar ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır. Bir tepenin üzerine kurulu olan köyün etrafı zeytinlikler, meyve bahçeleri ve üzüm bağlarıyla çevrilidir.
Nüfus

| Yıl | Toplam | Kadın | Erkek |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | 308 | 144 | 164 |
| 2011 | 315 | 150 | 165 |
| 2000 | 322 | 157 | 165 |
| 1990 | 366 | 188 | 178 |
| 1985 | 377 | 192 | 185 |
Galeri

Gödence köy meydanı
Gödence köyünde bir sokak
Gödence köyünde iki sokağın başı
Gödence köyünde iki sokağın başı
Gödence köyünde 1951 tarihli geleneksel bir ev
Gödence köyünde geleneksel bir taş ev
Gödence köy mezarlığı
Gölcük köyünden Gödence köyünün genel görünümü
Kurtköy Mezarlığı

| Kurtköy Mezarlığı |
| --- | --- |


Konum: Pendik, İstanbul, Türkiye
Koordinatlar: 40°54′35″K 29°18′25″D﻿ / ﻿40.90972°K 29.30694°D﻿ / 40.90972; 29.30694

Tür: Sivil Mezarlık
Din: Müslüman Mezarlığı
Sorumlu: İstanbul Büyükşehir Belediyesi
Durum: Kullanımda 
Kurtköy Mezarlığı, İstanbul'un Pendik ilçesinin Kurtköy semtinde bulunan mezarlıktır. Mezarlık İBB tarafından yaptırılmıştır.
Defnedilenler

Oktay Yavuz (1943-2021), Türk oyuncu
Orçun Sonat (1941-2007), Türk oyuncu
Peride Celal (1916-2013), Türk yazar
Seyfi Doğanay (1949-2015), Türk şarkıcı
Crédit Agricole

Crédit Agricole, Fransa'li bir bankacılık grubudur ve dünyanın en büyük kooperatif bankalarından biridir. 1894 yılında tarım sektörüne finansal destek sağlamak amacıyla kurulmuş olup zamanla genişleyerek bireysel bankacılık, kurumsal bankacılık, sigortacılık ve varlık yönetimi gibi birçok alanda hizmet vermeye başlamıştır.
| --- | --- |

Tip: Banka
Tür: Finansal hizmetler
Kuruluş: Kasım 1894 (130 yıl önce)
Genel merkezi: Montrouge,  Fransa
Crédit Agricole, Fransa'nın en büyük bankalarından biri olmanın yanı sıra uluslararası alanda da faaliyet göstermektedir. Avrupa, Asya, Amerika ve Orta Doğu'da birçok ülkede şubeleri ve iştirakleri bulunmaktadır. Ayrıca, bankacılık hizmetlerinin yanı sıra sigorta ve yatırım yönetimi alanlarında da güçlü bir varlığa sahiptir.
Crédit Agricole’in Öne Çıkan Özellikleri Kooperatif Bankacılık Modeli, Müşterilerine ve üyelerine ait olan bir banka yapısına sahiptir.
Selahaddin Eyyubi
Soyu ve ailesi

Selahaddin Eyyubi'nin ailesi, Hezbaniyye Kürtlerinin Revvâdîler kolundandır. Revvâdîlerin soyunun ise aslı Arap olan Yemenli Ezd kabilesine dayandığı, İbnü'n–Nedîm ve İbnü'l–Esîr gibi yazarlar tarafından aktarılmaktadır. Buna göre Revvâdîler aşireti, Abbâsî Hâlifeliği tarafından 758'de Basra'dan alınarak Azerbaycan'a yerleştirilmişlerdir. Kabileye adını veren Revvad bin Müsenna el–Ezdî, Azerbaycan valisi Yezid bin Hatim tarafından güvenliği sağlama amacıyla Tebriz civarında vazifelendirilmiştir. Daha sonra, onun soyundan gelen torunları, 8. ve 9. yüzyıllarda Abbâsîlerin Tebriz valisi olarak vazife yapmışlardır. Revvâdîler, 10. yüzyılın başından itibaren Azerbaycan'da baskın hâle gelen Kürt varlığıyla, özellikle de Hezbaniler aşiretiyle karışarak Kürtleşmiş, asimile olmuş ve bu tarihten itibaren Kürt olarak tanınmışlardır. Ahmed için "Ahmedil" ve Muhammed için "Memlân" gibi isimleri kullanmaya başlamışlardır. Ancak bazı yazarlar Revvâdîlerin kökeninin belirsiz olduğunu ve Ezd kabilesi ile bir bağlantıları olup olmadığının açık olmadığını belirtmişlerdir.
Soyu ve ailesi > Ailesi

Selahaddin, 1137 veya 1138 yılında bugünkü Irak'taki Tikrit'te, tanınmış bir Kürt ailede dünyaya geldi. Selahaddin'in babası Necmeddin Eyyûb, o dönemde bir Kürt hanedanlığı olan Şeddâdîler'in hüküm sürdüğü Divin'de, "Ecdenakan" isimli, ahalisinin tamamının Kürtlerden oluştuğu bir köyde doğmuş olup babasının adı, "el–Kürdî" nisbesine de sahip olan Şâdi bin Mervan'dır. Şâdi'nin babasına ise genellikle "Mervan" denmekte, ancak onun hakkında pek bir şey bilinmemektedir. Selahaddin'in doğduğu gece Necmeddin Eyyûb, ailesini de alarak Halep'e göçtü. Burada Kuzey Suriye'nin Türk valisi İmâdüddin Zengî'nin hizmetine girdi.
Selahaddin'in dedesi Şâdi, Bağdat valisi Bihruz'un yakın arkadaşıydı.  Bihruz, nüfuzunu kullanarak Şâdi'nin oğlu Necmeddin Eyyûb'un Tikrit'in kumandanlığına atanmasını sağladı. Böylece Büyük Selçuklu hükümdarı Muhammed Tapar, Şâdi'yi ailesiyle birlikte Tikrit civarına yerleştirdi.
Şam ve Halep valisi İmâdüddin Zengî'nin ordusu, 1131'de Karaca el–Sâki tarafından mağlup edildi ve Zengî, Tikrit'e sığındı. Selahaddin'in babası Necmeddin Eyyûb ve amcası Esâdüddîn Şirkuh, İmâdüddin Zengî'ye yardım etmiş ve bundan sonra aralarında sıkı dostluklar kurulmuştur. Bu olay üzerine Eyyûbî ailesinin Bağdat valisi Bihruz ile araları açılmış, onlar da buna karşılık Musul ve Halep atabeyliği olan Zengîlere yaklaşmışlardır. Şirkuh'un bir Selçuklu yüksek memurunu öldürme olayından sonra iki kardeş İmâdüddin Zengî'ye başvurmuş ve 1138'de görevinden alınan Necmeddin Eyyûb ve ailesi İmâdüddin'in hizmetine girmiştir.
Selahaddin'in kardeşlerinin isimleri Tâcülmülk Börü, Seyfülislâm Tuğtekin, Âdıl Seyfeddîn Ebû Bekir ve Şemsûddevle Turanşah'tır. İsimlerin önüne bir lakap almak o zamanlar İslamî bir gelenekti. Dolayısıyla Turanşah'ın lakabı Şemsûddevle (devlet güneşi), Tuğtekin'in lakabı Seyfülislâm (İslam'ın kılıcı), Börü'nün lakabı ise Tâcülmülk (ülkelerin tacı) idir.
Çocukluğu ve eğitimi

İmâdüddin Zengî'nin, babası Necmeddin Eyyûb'u vali olarak atadığı Baalbek ve Şam'da büyüyen Selahaddin, ayrıcalıklı bir çocukluk geçirmedi ancak iyi bir eğitim aldı. Selahaddin'in Şam'a özel bir düşkünlüğü olduğu bildirilse de, kendisinin erken çocukluk dönemine ilişkin bilgiler çok azdır. Askerî dersler gibi dinî derslere de meraklıydı. Aynı zamanda sanatla ve bilimle uğraşırdı. Selahaddin'in biyografisini yazan El–Wahrani, onun Öklid geometrisi, astronomi, matematik ve aritmetik konularında uzman birisi olduğunu ve bu alanlardaki soruların çoğunu yanıtlayabildiğini belirtmiştir. Mantık, felsefe, sosyoloji, fıkıh, hukuk ve tarih öğrendi. Bazı kaynaklar, öğrenimi sırasında orduya katılmaktan çok dinî çalışmalara ilgi duyduğunu iddia etmektedir. Dine olan ilgisini etkilemiş olabilecek bir diğer faktör de, Birinci Haçlı Seferi sırasında (1096–1099) Kudüs'ün Hristiyanlar tarafından alınmasıydı.
Selahaddin, Arap şair Ebû Temmam'ın şiirlerini ezbere biliyordu. Kürtçe ve Arapça konuşuyordu ve Farsça ile Türkçe de biliyordu. Tarihçilerin anlattığına göre Selahaddin, zamanının çoğunu ya ilimle ya da devlet işleriyle geçirirdi. Ayrıca Kur'an'ı ezberlemişti. Amelde Şâfiî, itikatta Eş'arî idi. Müneccimlere (yıldız falcısı) inanmazdı. Tarihçi İbn Şeddâd, tarih bilgisinin kuvvetli, kültürünün geniş olduğunu, meclisinde bulunanların başkasından duymadıkları şeyleri ondan duyduklarını söylemektedir.
Erken hizmet dönemi

Selahaddin, yirmi altı yaşındayken amcası Şirkuh tarafından eğitilmek üzere kendi hizmetine alındı. Mısır'ın güçlü aşiretlerinden olan Banu Ruzzaikler'in ele geçirilmesinde Fâtımî hâlifesinin yanında savaştı. Daha sonra, Haçlı ordusunun elinde bulunan Mısır'daki Bilbeys şehrinin ele geçirilmesinde görev aldı. Bilbeys'in ele geçirilmesinden sonra, karşılaştıkları Haçlı ordusuna karşı amcasının ordusunun sol kanadını oluşturan süvari birlikleri ile elde ettiği başarılar sayesinde kendini gösterdi. Savaşın sonunda Haçlı kumandanı Kayseryalı Hugh (Hugh of Caesarea), Selahaddin'in birliğine saldırdığı esnada esir düştü. Savaşın sonunda Selahaddin ve amcası Şirkuh, İskenderiye'ye geçtiler. Burada kendilerine Fâtımî hâlifesi tarafından para, asker ve bir kale verildi. Kaleye saldıran Haçlılar, Şirkuh'un birliklerini dağıtmayı başardılar; fakat Selahaddin'in birlikleri kalenin düşmesine engel oldu.
Mısır Seferleri

Ana madde: Mısır tarihi
Birinci Haçlı Seferi sonunda, 1099 yılında Kudüs'te kurulan Kudüs Krallığı, gözünü Mısır'a dikmişti. Dönemin bulunduğu koşullar, Mısır'ın alınabilmesi için çok elverişliydi. O günlerde de Mısır'daki Fâtımî Devleti'nin iç siyaseti karışıklıklar içindeydi. Mısır veziri Şâver, bir saray darbesi sonucu rakibi olan diğer vezir Dırgam'a yenilip vezirlikten olunca gizlice Şam'a, Nûreddin Mahmud Zengî'nin yanına gitti ve yardım istedi (1164). Nûreddin Mahmud Zengî bu olayı fırsat bilerek İslam dünyasındaki iki başlılık problemini halledebileceğini ve Müslümanları tekrar tek çatı altında birleştirip Haçlılarla mücadele konusunda güçleneceğini hesaplayarak Şâver'e olumlu yanıt verdi.
Mısır Seferleri > Birinci Mısır Seferi

Nûreddin Mahmud Zengî, Mısır'da Şâver'e yardım etme görevini Selahaddin'in amcası Esâdüddîn Şirkuh'a verdi. Şirkuh bu görevi, Selahaddin'i de yanında götürmek karşılığında kabul etti. Selahaddin, amcasının savaşa gitme tekliflerini kabul etti. Ardından Şirkuh ve askerlerle yola çıktı. Selahaddin'in askerî hayatı bu noktada, amcası Esâdüddîn Şirkuh'un hizmetine girmesiyle başladı.
Bu sırada Mısır'da işler karışmıştı. Şâver, rakibi Dırgam'ı mağlup etmiş ve Nûreddin Zengî'den gelecek olan desteğe ihtiyacı kalmamıştı. Nûreddin'e bağlı askerlerin müdahalesinden korkan Şâver, cizye karşılığında Kudüs Krallığı'ndan yardım istedi. Bu istek sonucunda deniz yoluyla bir Haçlı ordusu, kendisine yardım etmek için gönderildi. Haçlı ve Mısır ordusu Afrika ile Asya'nın birleştiği noktada buluştular ve savunmaya geçtiler. Bu durum karşısında Selahaddin ve Şirkuh, yanlarındaki az kuvvetle ne yapacaklarını bilemediler. Daha sonra Selahaddin, ordunun komutasını ele aldı ve Nûreddin Zengî'den gelecek yardımı bekleme fikrini beyan etti, ardından Belbis Kalesi'ni ele geçirdi. Nûreddin Zengî ise Selahaddin ve Şirkuh'a doğrudan yardım yerine Haçlı topraklarına yürüyerek onları geri çekilmeye zorladı. Bu yüzden çekilen müttefiklerinden ümidi kesen Şâver, Nûreddin'in hücum etmesinden korkarak Şirkuh'un ordusuyla barışa mecbur oldu.
Selahaddin, barış şartlarını bizzat kendi tespit etti. Barış yapıldıktan sonra Şam'a dönen Selahaddin, ilim ve irfan sohbetlerine yeniden katılmaya başladı. Bu seferle beraber Selahaddin, askerî alanda ilk maharetini göstermiş oldu.
Mısır Seferleri > İkinci Mısır Seferi

Nûreddin Mahmud Zengî, Şirkuh'un ifadelerinden Mısır'ın fethinin kolay olacağını düşündü ve bu yüzden Şirkuh'u bir kez daha Mısır üzerine gönderdi. Şirkuh, Selahaddin'in yeniden kendisiyle gelmesi şartıyla bunu kabul etti. Çoğu kişinin ricasını reddeden Selahaddin, Nûreddin'in ricasıyla sefere çıktı.
Nûreddin'e bağlı bir ordunun üstüne geldiğini duyan Şâver, cizye vaadiyle Haçlılardan yardım istedi. Kudüs'ten hareket eden Haçlı ordusu, Asya ile Afrika'nın birleştiği yerde Şâver ve ordusuyla buluştu. Selahaddin, ordunun komutasını eline aldı ve Sina Çölü'nü aştılar. Düşmanlarını mağlup etmeyi başardıktan sonra İskenderiye'ye gelip bu kaleyi ele geçirdiler. Selahaddin, kısa sürede kale halkının muhabbetini kazanmayı başardı. İskenderiye'nin düştüğü haberini alan Mısır Fâtımîleri ve Haçlılar, önceki mağlubiyetin etkisinden çıkıp İskenderiye üzerine yürüdüler. İskenderiye önemli bir mevkiydi ve doğu ile batının ticaret merkeziydi.
Şirkuh ve bazı askerler, şehir dışında mühim bir mevkiyi tutarak Nûreddin Zengî'den gelecek yardımı beklemeye koyuldular. Selahaddin ve yanındakiler ise şehri korumaya çalıştılar. Selahaddin, kaleyi üç ay boyunca savundu. Fakat Haçlılara desteğe gelen bir Rum donanmasının deniz yolunu kesmesi sebebiyle umduğu yardımı bulamayan Şirkuh, zaten erzak sıkıntısı çeken kalenin kurtarılmasını mümkün görmeyerek çekilmeye başladı. Selahaddin, Şirkuh ve askerlerinin gitmesinden sonra barış istemekten başka çare bulamadı. Barış şartı olarak askerleri ve silahlarıyla beraber Suriye'ye dönmeyi istiyordu. Barış yapıldıktan sonra Selahaddin ve askerleri kaleden çıktılar. Daha sonra Kudüs Kralı, üç gün boyunca Selahaddin ve askerlerini kendi ordugâhında misafir etti. Selahaddin, bu üç gün içinde Hristiyanların ordu tertibatına ve Hristiyan kumandanlar arasındaki çekişmelere vakıf oldu. Misafirlikten sonra Suriye'ye dönen Selahaddin, kendini tekrar ilim sohbetlerine verdi.