Azerbaycan ekonomi tarihi
Bağımsızlık yılları

1991 yılında ülke bağımsızlığını kazanmasından itibaren, Azerbaycan Cumhuriyeti ekonomi alanında bağımsız bir politika izlemiştir. Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından Azerbaycan ekonomisi büyük zarar görmüştür. Yoksulluk oranı 2001 yılında %49'a ulaşmıştı. Daha sonra Azerbaycan'ın gayri safi milli geliri (GSMH) kişi başına 7.350 $ (2013) düzeyine, kişi başına düşen GSYİH ise 7.912,5 $ (2013) düzeyine çıktı ve yoksulluk oranı 2013'te % 5 seviyesine düştü.
Hidrokarbon kaynaklarının işletilmesi Azerbaycan'ın ekonomik kalkınmasında çok önemli bir rol oynamıştır. Yabancı şirketler ve yabancı yatırımlarla yapılan anlaşmaların sayısı da ülke ekonomisine katkıda bulunmuştur. İlgili reformların hayata geçirilerek piyasa ekonomisine geçilmesi de ekonomi politikasının temel hedeflerinden biri olmuştur.
Azerbaycan'ın ekonomik kalkınmasının ilk dönemi (1991-1995) ekonomik durgunluk dönemi olarak tanımlanabilir. 1996 sonrası dönem, dinamik ekonomik gelişme dönemi olarak gösterilebilir.
Azerbaycan, 1991'den önce farklı yönlerde gelişen geniş tabanlı ekonomik temellere sahipti. Bağımsızlık Azerbaycan'da ekonomik gerilemeye yol açtı. Birçok faktör 1996 yılına kadar GSYİH'nın küçülmesine neden oldu. Ermenistan ile olan durum ise ekonomik gerilemeyi daha da ağırlaştırdı.
1994 yılında Azerbaycan ile dünyanın 8 ülkesini temsil eden 13 büyük petrol şirketi arasında önemli petrol sözleşmelerinden biri imzalandı. Bu anlaşma tarihe "Asrın Anlaşması" olarak geçti.
Aynı yıl ABD, Türkiye, Azerbaycan, Gürcistan, Kazakistan ve Türkmenistan Cumhurbaşkanları, Bakü-Tiflis-Ceyhan petrol ihraç boru hattının inşasına ilişkin devletler arası bir anlaşma imzaladılar.
1996 yılında Bakü'de BP, Statoil, LUKAgip, Elf Aquitaine (Fransa) (şimdi TOTAL), OIEC (İran) (şimdi NICO), TPAO ve SOCAR arasında Şahdeniz gaz kondensat sahasının gelecek vadeden yapısı hakkında bir sözleşme imzalandı.
1999 yılında Bakü-Supsa petrol boru hattı işletmeye açıldı. Boru hattı, Azeri-Çırak-Güneşli sahalarının geliştirilmesine yönelik sözleşmenin bir parçası olarak inşa edildi. Petrol-gaz sektörü, ekonominin diğer alanlarının gelişmesine de katkıda bulunmuştur. Makroekonomik ve finansal istikrarın sağlanması için yeni reformlar ve önlemler alınmıştır. O yıllarda Azerbaycan devleti farklı uluslararası kuruluşlara (IMF, Dünya Bankası, EBRD, İslam Kalkınma Bankası, Asya Kalkınma Bankası) katılmıştır. 1995'te yüzde 68 olan yoksulluk oranı, ekonomik büyümenin etkisiyle 2005'te yüzde 29'a düşürüldü.
2005 yılında hükûmet, ülkenin para birimi manattan 4 sıfır atarak 5.000 manatı 1 yeni manat (AZN) oranında yeniden değerlendirmeye karar verdi. 2005–2010 yıllarında, "petrol" GSYİH'sının ortalama yıllık büyüme oranları, "petrol dışı" GSYİH'deki artışın 3,5 katından daha fazla gerçekleşti. Bu dönemde petrol sektörünün ülke GSYİH içindeki payı %39'dan %60'a yükseldi. Banka kredileri ve hükûmetin teşvik önlemleri de, petrol dışı sektörlerin hızlı büyümesine katkıda bulundu. İnşaat sektörü ve hizmet sektöründeki bu önemli büyüme, 2010 yılında Azerbaycan ekonomisindeki petrol dışı sektörlerin büyüme oranları açısından petrol endüstrisini geride bırakmasına neden oldu.
2004-2013 yılları arasında Azerbaycan Cumhuriyeti'nin sosyo-ekonomik kalkınması ile ilgili 3 adet beş yıllık program uygulanmıştır. Bu programlar ekonomik çeşitlendirmeyi hedefliyordu. "2014-2018 Sosyal ve Ekonomik Kalkınma Devlet Programları", "2008-2015 Yılları Azerbaycan Cumhuriyeti'nde Yoksulluğun Azaltılması ve Sürdürülebilir Kalkınma Devlet Programları", "2008-2015 Yılları Azerbaycan Cumhuriyeti Halkına Güvenilir Gıda Tedarikine Yönelik Devlet Programları" ve bugüne kadar bir dizi sektörel gelişim programı uygulanmıştır.
2004-2018 yılları arasında ekonomik çeşitlendirmeyi amaçlayan bir dizi sosyoekonomik bölge kalkınma programı uygulanmıştır.
Davos Dünya Ekonomik Forumu'nun tahminleri, Azerbaycan ekonomisinin rekabet gücü açısından dünyada 38. sırada yer aldığını göstermiştir.
Kaganoviç Petrol Sahası, Bakü, 1940