stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İşlemci önbelleği
Çeşitleri ve çalışma şekilleri > Kümeli ilişkili önbellek

Bu önbellek türü, doğrudan ilişkili önbelleğin iki, dört veya daha fazla küme şeklinde ilişkilendirilmesiyle oluşturulmuştur. Yine doğrudan ilişkili önbellekte olduğu gibi bellek adresi parçalara bölünür ve etiket, satır numarası ve bayt seçimi olarak ayrılır. Her bir satır yine satır numarasıyla kontrol edilir. Doğrudan ilişkili önbellekten farklı olarak satır numarasıyla her bir küme sütunundan öbekler alınır ve etiketle karşılaştırıldıktan sonra eğer veri öbekte bulunduysa küme sayısı kadar girişi olan çoklayıcıyla (İng. İngilizce: MUX) istenen veri öbeği seçilip alınır.
Kümeli ilişkili önbelleğin, doğrudan ilişkili önbellekle farkı, küme ilişkisi kadar doğrudan eşlemeli önbelleğin aynı anda çalışıp sonuç üretmesidir. Fakat N yollu kümeli ilişkili önbellek içinde N tane karşılaştırma barındırırken, doğrudan ilişkili önbellek sadece bir karşılaştırma barındırır. Ayrıca çoklayıcı da kullanıldığından belli bir çoklayıcı gecikmesini sahiptir. Doğrudan ilişkili önbellekte veri bulundu/bulunamadı kararından önce hazırken burada karardan sonra veri hazır hale gelebilir. İşleme veri bulunmuş gibi devam edilip, bulunamadıysa düzeltilme yapılıp devam edilir.
Günümüzde her üç ilişkilendirme türü de tasarımın işlevine ve tasarım örüntülerine göre çeşitli önbellek türlerinde kullanılmaktadır.
Yaz-sil denetimi (İngilizce: replacement policy)

Yeni gelen öbeklere yer açmak için, önbelleğin içinde bulunan öbek veya öbeklerin silinmesi gerekir. Hangi öbeklerin önbellekten boşaltılacağını belirlemek için kullanılan kurala “yaz-sil denetimi” (İng. İngilizce: replacement policyreplacement policy) denir. Yaz-sil denetiminin ana sorunu ileride en az kullanılacak olan öbeğin tahmin edilip önbellekten silineceğini belirlemektir. Donanımın hangi öbeğin en az kullanılacağını belirlemesi oldukça zordur. Günümüzde hangi öbeğin önbellekten silineceğini belirlemek için kullanılan iki yöntem vardır:
Rastgele öbek çıkarılması: önbellekteki herhangi bir konumdaki öbek silinir ve bellekten getirilen öbek bu konuma yazılır. Bu yöntem pek sağlıklı değildir. önbellekte sık erişilen bir öbeğin silinmesine ve zaman kayıplarına yol açabilir.
En eski öbeğin çıkarılması: Bu yöntemde “ilk giren ilk çıkar” (FIFO) mantığı kullanılır.
Son zamanda en az kullanılan öbeğin çıkarılması: (İng. İngilizce: Least Recently Used - LRU) önbellekte bir konuma veri yazılacaksa, öbeklerden son zamanda en uzun süredir erişim yapılmayan öbek çıkarılır. Önbelleğin dinamik kullanımı hakkında bilgi gerektirir. Bu sebeple maliyet daha fazladır, ancak FIFO yönteminden daha başarılıdır.
Optimum yaz-sil denetimi: Gelecekte hangi öbeklere hangi sıra ile erişim olacağını bilmeyi gerektirir. Bu sıra tahmin edilebilir ya da kod daha önce çalıştırılarak görülebilir. Ancak maliyet yüksektir.
önbellekte verinin bulunamamasının sebepleri

Aranılan öbek her zaman önbellekte olmayabilir. Bunun sebepleri şunlardır:
İşlemci bir öbeğe ilk kez erişmek istediğinde: Bu durumda bulamamayı engellemek için yapılabilecek bir şey yoktur çünkü tahmini de hemen hemen imkânsızdır. Ama işlenen buyruk sayısı oldukça fazla ise bu tür bir bulamama durumu önemsiz kalır.
Birden çok bellek konumunun aynı önbellek satırına eşlenmesi sonucu oluşan çatışma: Bu sorunun üstesinden gelmek için önbelleğin boyutu arttırılabilir ya da ilişkilendirme sayısı arttırılıp bir satırda daha fazla öbek olması sağlanabilir. Böylece eşlenme sayısı artacağından çatışma riski azalır.
Boyut yetersizliği: Önbellek gerektiği kadar öbeği saklayacak sığaya sahip değilse çalıştırılan programlar ihtiyaç duydukları öbeklere önbellekten erişemez ve hız düşer. Bu önbelleğin boyutu arttırılarak giderilebilir. Ama önbellek boyutu çok fazla arttırılırsa ana bellek gibi davranmaya başlayacağından belli değerlerin üstüne çıkması başarımı düşürür. Günümüzde önbellekler genellikle 2 MB ve altı sığalarda üretilmektedir.
Geçersizleştirme: Eğer belleğe erişim sonucu bellek içeriği değişirse önbellek öbeği anlamsız kalır.
Yazma denetimi (İngilizce: write policy)

Bir veri öbeği, yazma aşamasına geldiğinde önbelleğe yazıldığı gibi ana belleğe de yazılmalıdır. Bunu kontrol eden denetime yazma denetimi (İng. İngilizce: write policy), denetimin davranış şekline de yazma-yazmama tayini (İng. İngilizce: write, no-write allocation) denir.
Yazma denetimi (İngilizce: write policy) > Yazma tayini (İngilizce: write allocation)

Bu atama şeklinde temelde kullanılan iki yöntem vardır.
Sonra geri yaz (İng. İngilizce: write-back): Bu yöntemde veri öbeği öncelikle sadece önbelleğe yazılır. Bu öbek daha sonra önbellekten çıkarılacağı zaman alt seviyedeki belleğe yazılır. Bu tür bir yazma, karmaşık bir denetim gerektirir. Veri önbelleğe yazıldığında “kirli” (İng. İngilizce: dirty) olarak tanımlanır. Öbek önbellekten çıkarılırken kirli olup olmadığı denetlenir ve kirliyse ana belleğe yazılır. Bu yöntemin avantajı her yazma işlemi yapıldığında ana belleğe yinelenen yazma işlemleri yapmayı önlemesidir. Veriler sadece önbellekten çıkarken ana belleğe yazılır.
Tümüne yaz (İng. İngilizce: write thorough): Bu yöntemde veri önbelleğe yazıldığı anda alt seviyedeki belleklere de yazılır. Bu yöntem her aşamada belleğe erişimi ve yeniden yazmayı gerektirir.
Bu tür denetimde önbelleğin, ana belleğe yazma işlemini beklememesi için yazma arabellekleri kullanılır. önbellekten çıkarılan veriler belleğe yazılmak üzere bir arabelleğe alınır. Dört ilâ sekiz satır gibi küçük bir boyuta sahip olan bu arabellek “ilk giren ilk çıkar” (İng. İngilizce: FIFO) mantığıyla çalışır. Veri önbellekten geldikçe daha önce gelmiş olan veriler ana belleğe yazılmaya devam edilir.
Arabellek kullanılması ana belleğe yazılma işlemini hızlandırsa da bâzı sorunlara yol açabilir. Eğer arabelleğin belleğe yazım hızı çok düşükse, kısa süre sonra arabellek dolar ve daha fazla veri alamamaya başlar. Bu durumda bütün sistem yavaşlayacağından arabelleğin hızlı çalışması gerekir.
Yazma arabelleğinin doymasını önlemek için seviyeli bellek yapısı kullanılır. Yazma arabelleği ile ana bellek arasına ikinci seviye bir önbellek daha eklenir ve “sonra geri yaz” mantığı kullanılır. Genellikle ikinci seviye önbellek ana bellek yongası üstünde bulunan SRAM yapıda küçük bir alandır. Bu uygulama bulamama gecikmesini azaltır.
Yazma denetimi (İngilizce: write policy) > Yazmama tayini (İngilizce: write no-allocate)

Eğer önbellekte yazma işlemi gerçekleştirilmiyorsa, yazma işlemini yapmamak için sadece işlemci erişimi önbelleğe kaydediliyorsa bu duruma yazmama tayini (İng. İngilizce: write no-allocate) denir.
Çalışması

Bir önbelleğin çalışması, kabaca özetlenirse, işlemci yeni bir veri istediğinde belleğe erişmek istemesiyle başlar. Veri öbeği önce önbellekte aranır ve bulunursa gerekli öbek işlemci tarafından alınır. Bulunamaması durumunda ise aranılan veri için bir üst seviye bellek kontrol edilir. Bu kullanılan yapıya göre ana bellek veya ikinci seviye bir önbellek olabilir. Aranılan veri bu bellekten çekildikten sonra, önbelleğe de yazılması gerekir. Bunun için yaz-sil denetimi kullanılarak seçilen öbeklerin yerine yenileri yerleştirilir.
İşlemcinin önbelleğe yazım işlemini gerçekleştirmesi için ise yazma denetimi kullanılır. Yazma denetiminin kararına göre veri önbellekle, belleğe aynı anda veya öbekler önbellekten çıkarılırken yazılır. Bu aşamada genellikle bir yazma arabelleği kullanılır. Yazılacak veriler arabelleğe yerleştirilir ve bir üst seviyee yazma işlemini bu arabellek gerçekleştirir.
Uygulamaları

önbellekler günümüzde işlemci dışındaki alanlarda veya işlemcide çeşitli farklı işlemleri gerçekleştirmek için kullanılırlar.
Uygulamaları > Özelleştirilmiş önbellek

Boru hattı kullanan MİB'ler (Merkezi İşlem Birimi yani CPU) belleğe boru hattındaki birkaç noktadan erişirler. Bunlar buyruğun yakalanması, sanal-fiziksel adres dönüşümü ve veri yakalanmasıdır. Bu noktaların her biri için farklı fiziksel önbellekler kullanılır, böylece hiçbir fiziksel kaynak boru hattında iki noktaya hizmet vermek zorunda kalmaz. Sonuç olarak boru hattı her biri farklı görevde özelleşmiş en az üç farklı önbellek ile biter.
Uygulamaları > Geri dönüşüm önbelleği

Geri dönüşüm önbelleği, çakışma veya kapasite azlığından meydana gelen bulamama durumlarından dolayı işlemci önbelleğinden çıkan öbekleri atmak için kullanılır. Geri dönüşüm önbelleği, ana bellek ve onun tekrar dolma yoluna dayanır ve sadece bulamama durumunda öbekleri atar. Bu teknik, bulamama durumunun gecikmesini azaltmak için kullanılır.
Uygulamaları > İz önbelleği

İz önbelleği, buyruğun önceden yakalanmış ve çözülmüş izlerini saklayarak buyruk yakalama bant genişliğini artırmak ve güç tüketimini azaltmak için kullanılır.
İz önbelleği, buyrukları çözüldükten veya işlendikten (İng. İngilizce: retire) sonra saklar. Genel olarak, buyruklar iz önbelleğe yalnız basit öbekler ya da hareketli buyruk izleri şeklinde gruplar halinde eklenir. Basit öbek dallanmayla biten, dallanma olmayan buyruk gruplarından oluşur. Hareketli iz (iz yolu), yalnızca sonuçları en son kullanılan buyrukları içerir ve dallanmaları takip eden buyrukları eler. Hareketli iz, birkaç basit öbeğin birbirine bağlanmasından oluşabilir. Bu, işlemcinin buyruk yakalama biriminin basit öbekleri, çevrimde olan dallanmaları önemsemeden getirmesine izin verir.
İz çizgileri izdeki ilk buyruğun program sayacı ve bir dallanma tahmini kümesine dayanacak şekilde iz önbelleğinde saklanır. Bu, aynı adresle başlayan, her biri farklı dallanma gösteren farklı iz yollarını saklamak için kullanılır. Bir boru hattının buyruk yakalama aşamasında, o anki program sayacı bir dallanma tahmini kümesi ile birlikte iz önbelleğinde erişim için kontrol edilir. Eğer erişim varsa iz çizgisi düzenli bir önbelleğe ya da belleğe gitmeyen buyrukların yakalanmasını sağlar. İz önbelleği, iz çizgisi bitene ya da boru hattında bir yanlış tahmin olana kadar yakalama birimini beslemeye devam eder. Bulamama durumu olduğunda yeni bir iz yaratılmaya başlanır.
Uygulamaları > Çok aşamalı önbellekler

Büyük önbellekler daha iyi bulma oranına sahiptirler fakat gecikme süresi fazladır. Bu sorunu çözmek için birçok bilgisayarda büyük ve yavaş önbellekler tarafından desteklenen küçük ve hızlı önbellekler kullanılır.
Çok aşamalı önbellekler genellikle çalışmaya en küçük (aşama 1) önbellekle başlar ve eğer erişebilirse bu işlemci yüksek hızda çalışır. Eğer küçük önbellekte bulunamazsa büyük önbellek (aşama 2) kontrol edilir ve tüm bellek kontrol edilene kadar devam eder.
Uygulamaları > Diğer uygulamalar

Diğer işlemciler, diğer tür tahmin ediciler ve gelecekteki işlemcilerde gelişmesi muhtemel olan çeşitli özelleştirilmiş tahmin ediciler kullanır. Bu tahmin ediciler hesaplaması masraflı bilgiler saklayan önbelleklerdir. İşlemci içinde dallanma tahminleri vb. işlemleri gerçekleştiren tahmin ediciler de önbellek yapısına sahiptir. Ayrıca sanal bellek uygulamalarında sanal adreslerin gerçek adreslere dönüştürülmesinde de adres dönüştürme önbelleği (İng. İngilizce: Translation Lookaside Buffer) kullanılır
Tam ilişkili önbellekte ilişkilendirme
Ömer Lütfi Barkan

| Ömer Lütfi Barkan |
| --- | --- |
Doğum: 1902 Edirne
Ölüm: 1979 İstanbul
Meslek: İktisat, Hukuk tarihçisi
Eğitim: Edirne Numune Mektebi Edirne Muallim Mektebi İstanbul Üniversitesi Strasbourg Üniversitesi

Ömer Lütfi Barkan (1902-1979), Türk iktisat ve hukuk tarihçisi ve Türkiye'de iktisat tarihi biliminin kurucularındandır.
Hayatı

Eski Zağralı İsmail Efendi ile Gülsüm Hanımın oğludur. 1902 senesinde Edirne’de doğdu. İlk tahsilini Edirne Numune Mektebinde gördü. Edirne Muallim Mektebini bitirdikten sonra üç yıl ilkokul öğretmenliği yaptı. 1923’te İstanbul’a giderek Yüksek Muallim Mektebine girdi. Daha sonra Darülfünun (İstanbul Üniversitesi) Edebiyat Fakültesi Felsefe bölümünü bitirdi.
1927 senesinde Strasbourg Üniversitesi Edebiyat ve Hukuk Fakültelerinde lisansını tamamlayıp yurda dönünce Eskişehir Lisesi Felsefe öğretmenliğine tayin edildi. 1933 senesinde yapılan üniversite reformu sırasında doktora ve doçentlik tezi hazırlamadan, doğrudan Edebiyat Fakültesi Türk İnkılap Tarihi Kürsüsü doçentliğine getirildi. 1937 senesinde bu vazifesi de devam etmek üzere İktisat Fakültesi İktisat Tarihi ve İktisadi Coğrafya Kürsüsüne nakledildi. 1939’da “Osmanlı İmparatorluğunda Kuruluş Devrinde Toprak Meseleleri” konulu tezini bitirerek doçent oldu. 1941 Şubat'ında profesörlüğe yükseltildi.
İktisat Fakültesindeki derslerinin yanında, Edebiyat ve Fen Fakültelerinin İnkılap Tarihi derslerini de yürüttü. Ayrıca Hayriye Lisesinde felsefe öğretmenliği, Yüksek Muallim Mektebinde müzakerecilik yaptı. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde Türk Hukuku Târihi ve Toprak Hukuku, Edebiyat Fakültesinde Türkiye Teşkilat ve Müesseseleri Tarihi dersleri okuttu.
1950'de İktisat Târihi Kürsüsü başkanı oldu. 1950-1952 yılları arasında İktisat Fakültesi dekanlığı yaptı. 1955'te Türk İktisat Târihi Enstitüsünü kurdu. Emekli oluncaya kadar bu enstitünün müdürlüğünü yürüttü. 1957 yılında Ordinaryüs Profesör'lüğe yükseltildi. Aynı yıl Strasbourg Üniversitesi tarafından kendisine “şeref doktoru” ünvânı verildi. 1963-1972 yılları arasında İstanbul Özel İktisâdî ve Ticârî İlimler Okulunda Genel İktisat Târihi dersleri verdi.
1972 senesinde Milletlerarası Oryantalistler Birliğine bağlı Osmanlı ve Osmanlı Öncesi Târih Komitesi başkanı oldu. 1973'te yaş haddinden emekli oldu. 23 Ağustos 1979'da İstanbul’da öldü. Hocanın ve eşinin mezarı Edirnekapı Şehitliği 19. ada müstakil 6'da bulunmaktadır.
İlgili olduğu kurum ve kuruluşlar

Ömer Lütfi Barkan yurt içinde Türk Tarih Kurumu, Türk İnkılap Tarihi Enstitüsü üyeliklerinden başka UNESCO Türkiye Millî Komisyonu 5 ve 7. dönem genel kurul üyeliklerinde bulundu. Sırbistan İlimler Akademisi'ne de üye seçilen Barkan, 1967-1973 arasındaki dönemde Milletlerarası Şarkiyatçılar Birliğine bağlı Osmanlı ve Osmanlı Öncesi Tetkikleri Komitesi başkanlığına getirilmiştir.
Tarihçilik

Osmanlı Devletinin iktisadi ve sosyal tarihi, toprak mülkiyeti konularını inceleyen Ömer Lütfi Barkan, 15 ve 16. yüzyıllarla, Tanzimat dönemi toprak meseleleri, Doğu Avrupa’daki tarım ve toprak reformu hareketleri hakkındaki araştırmalarında toprak mülkiyetinin tarihî ve hukuki temellerini inceledi. Osmanlı devlet bütçeleri, bazı imaret, cami ve vakıfların muhasebe bilançoları, tereke defterleriyle ilgili araştırmalarıyla Osmanlı İktisadi hayatının aydınlatılmasına katkıda bulundu. 1546 Tarihli İstanbul Vakıfları Tahrir Defteri ve İslam ansiklopedisine yazdığı “Tımar” maddesi bu yöndeki çalışmalarının ürünüdür.
Osmanlı Devletinin 15 ve 16. yüzyıllardaki fiyat hareketlerini de inceleyen Ömer Lütfi Barkan, Osmanlı Devletinin nüfûsuyla ilgili belgeleri ilk defâ tarayıp ortaya çıkarmış, Osmanlı târihî demografi araştırmalarının da öncülüğünü yapmıştır. Osmanlıların fethettiği toprakların iskânıyla ilgili vakıf, temlik, sürgün gibi kurumların fonksiyonlarını araştırarak Osmanlı târihî demografisine kaynaklık edecek belgelerin zenginliğine dikkatleri çekti. Osmanlı iktisâdî ve nüfûsuyla ilgili araştırmalarını son kitabı Hüdâvendigâr Livâsı Tahrir Defteri'ne kadar sürdürdü. Süleymaniye Camii ve İmâreti İnşaatına âit Muhâsebe Defterleri adlı iki ciltlik eserinde inşâatla ilgili teknik ve mâlî bilgilerin yanı sıra 16. yüzyılda inşâat işçilerinin sosyal hayatlarını, Müslüman ve Hristiyan işçilerle ilgili çok değerli bilgileri ortaya çıkardı. Osmanlı İmparatorluğunda bir İskan ve Kolonizasyon Metodu Olarak Vakıflar ve Temlikler ve Osmanlı İmparatorluğunda Bir İskan ve Kolonizasyon Metodu Olarak Sürgünler adlı makâlelerinde genişleme ve fetih yıllarında nüfus fazlası meselesinin ve bölgeler arası nüfus dengesinin nasıl çözüme bağlandığını belgelerle sergiledi.
Ticaret ve ticaret yolları konusunda yazdığı makalelerde Osmanlı Devletinin yükseliş ve çöküşünde milletlerarası ticaret ve iktisadî münasebetlerin oynadığı rolün önemine işaret etti. Batıda kapitalizmin gelişmesi ile Doğu-Batı arasındaki ticâretin uğradığı değişikliğin, Osmanlı Devletinin ticarî hayatındaki zanaatların ve küçük üretimin çökmesindeki etkisini gösteren belgeleri ortaya çıkardı ve yorumladı.
Osmanlı arşivini çok iyi bilen Ömer Lütfi Barkan, Osmanlı belgelerini iktisat tarihi açısından araştırıp değerlendirdi. Osmanlı iktisadına ait çok sayıda belgeyi gün ışığına çıkardı. Bu çalışmaları Türkiye'de iktisat târihi biliminin kurulmasında yurt içinde ve dışında Osmanlı iktisat târihine ilginin artmasında önemli rol oynadı.
Tartışmalar

Ömer Lütfi Barkan, eserlerini çeşitli arşiv belgelerinin yorumuna dayandırmıştır. Tahsîli esnâsında elde ettiği hukuk, sosyoloji, edebiyat ve târih bilgilerinden istifade ederken, din bilgileri ve şer'î hukuk ilmindeki eksikliği sebebiyle bu alandaki yorumları objektif olamamıştır. Osmanlı hukuk ve idâre sisteminin kaynağının şer'î hukuk olmadığını iddia etmek suretiyle uzun yıllar sürecek tartışmalara yol açmıştır.
Eserleri

Ömer Lütfi Barkan'ın; 1935 senesinden başlayarak, Siyâsî İlimler, Siyâsal Bilgiler Okulu, Ülkü, Türk Hukuk ve İktisat Târihi Mecmuası, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, İktisat Fakültesi Mecmuası, Vakıflar Dergisi, Belleten ve Belgeler gibi dergilerde yayınlanan 150'den fazla makâlesi vardır. Bunların içinde kitapların sayısı az olmakla berâber, makale olarak yayımlananların çoğu kitap hacmindedir. Ölümünden sonra makâlelerinin toplu olarak yayımlanmasına teşebbüs edilmişse de ancak toprak meselesiyle ilgili olanlar Türkiye'de Toprak Meselesi Toplu Eserler 1 adıyla bir ciltte toplanabilmiştir. Bunlardan başka “15 ve 16. asırlarda Osmanlı İmparatorluğunda Ziraî Ekonominin Hukûkî ve Mâlî Esasları I: Kânunları, İktisat Târihi Ders Notları, Ekrem Hakkı Ayverdi ile birlikte yayımladığı İstanbul Vakıfları Tahrir Defteri adlı eserleri vardır.
Osmanlı kuruluş tartışmalarına da Mehmed Fuad Köprülü ekseninde katılır. Kolonizatör Türk Dervişleri adlı makalesinde/kitabında bunun etkileri görülür.
Ömer Lütfi Barkan ve eşi Süreyya Barkan'ın Mezartaşları
Yeşilova, Yakutiye

| Yeşilova |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
YeşilovaYeşilova'nın Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°00′25″N 41°13′01″E﻿ / ﻿40.007°K 41.217°D﻿ / 40.007; 41.217
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Yakutiye
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 3,52 km²
Rakım: 1788 m
Nüfus (2022): 85
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25100
Yeşilova, Erzurum ilinin Yakutiye ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı 1885  yılı kayıtlarında Ermenicede "kamışlı" anlamına gelen Grcıngots, 1928  yılı kayıtlarında  Kircinkoz ya da Gircinkoz olarak geçmektedir.
Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 2008 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Yakutiye ilçesine bağlanmıştır.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Yakutiye Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 15 km, uzaklıktadır. Mahalle, Yakutiye'nin kuzeybatısında olup, D.100/ numaralı Erzurum-Ağrı devlet/uluslararası yoluna (Çevre Yolu), Havaalanı kavşağında, 5,5 km.lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 85
2021: 88
2020: 97
2019: 124
2018: 125
2017: 125
2016: 129
2015: 142
2014: 140
2013: 149
2012: 127
2011: 141
2010: 150
2009: 167
2008: 155
2007: 171
2000: 201
1990: 256
1985: 282
1965: 170
Tınazlı, Aziziye

| Tınazlı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
TınazlıTınazlı'nın Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 39°53′30″N 41°08′32″E﻿ / ﻿39.8917°K 41.1422°D﻿ / 39.8917; 41.1422
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Aziziye
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1788 m
Nüfus (2021): 267
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25702
Tınazlı, Erzurum ilinin Aziziye ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı 1522 yılı kayıtlarında Mordilünk, 1540 ve 1928 yılı kayıtlarında ise Mördülük olarak geçmektedir.
Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Ilıca İlçesi'ne bağlanmıştır. 2008 yılında bağlı olduğu Ilıca İlçesi'nin adı Aziziye olarak değiştirilmiştir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 14 km, Aziziye ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Mahalle, Aziziye'nin güneydoğusunda olup, D.260 numaralı Aziziye-Palandöken devlet yoluna 5,3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 267
2020: 269
2019: 278
2018: 305
2017: 308
2016: 306
2015: 301
2014: 304
2013: 327
2012: 320
2011: 336
2010: 318
2009: 335
2008: 356
2007: 337
2000: 347
1990: 442
1985: 484
1965: 524
Roj TV

| Roj TV>  |
| --- | --- |
Kuruluş: 1 Mart 2004
Kapanış: 3 Temmuz 2013
Sahibi: Mesopotamia Broadcast
Görüntü formatı: 4:3
Slogan: "Barışın ve Özgürlüğün Sesi"
Ülke:  Danimarka
Dili: Türkçe, Zazaca,Arapça, Farsça, Süryanice, İngilizce, Kürtçe (Kurmanci ve Soranice lehçeleri)
Eski adı: Med TV (1995-1999) Medya TV (1999-2004)
Kardeş kanal(lar): Mezopotamya TV, Newroz TV
Eurobird 9A: 11843 V 27500 3/4
Nilesat: 11355 V 27500
Roj TV, 2004-2013 yılları arasında Danimarka'dan uydu aracılığıyla Kürtçe (Kurmanci ve Soranice lehçeleri), Arapça, Farsça, Zazaca, Süryanice ve Türkçe dillerinde yayın yapmış bir televizyon kanalı.
PKK propagandası

Roj TV geçmişte ilk olarak Med TV olarak kuruldu. Londra merkezli yayın yapan kanal Abdullah Öcalan'ın yakalanmasının ardından İngiliz otoritelerce, terörü ve Türkiye'de ve başka yerlerde şiddet eylemlerini teşvik eden tahrik edici yayınlar yaptığı gerekçesiyle 23 Nisan 1999'da kapatıldı. Daha sonra yerine kurulan Medya TV de 2004 yılında Fransa otoritelerince kapatıldı.
Türkiye hükûmeti, kanalın PKK ile olan bağlantısını gösteren belgeleri Danimarka makamlarına iletti ve kanalın kapatılması için birçok kez girişimde bulundu. Nisan 2006 Diyarbakır olaylarında Roj TV Güneydoğu Anadolu Bölgesi'ndeki insanları şiddete ve ayaklanmaya çağırdığı gerekçesiyle Türkiye, Danimarka'ya Roj TV'nin kapatılması telebinde bulundu. Roj TV 2006 yılında Alman Anayasa Koruma Başkanlığı tarafından takip edildi ve PKK'ya yakınlığı da anayasa koruma raporunda belgelendi.
Türkiye, Nisan 2009'da PKK lehine terör propagandası yapmakla suçladığı televizyon kanalının yasaklanmaması, karikatür krizi ve Danimarka'nın Türkiye'nin Avrupa Birliği üyelik sürecine karşı politikalarını gerekçe göstererek, Danimarka Başbakanı Anders Fogh Rasmussen'in NATO Genel Sekreterlik adaylığını veto etti.