stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Johnny Cash
Diskografi

| --- | --- |
 1957 – With His Hot And Blue Guitar  1958 – The Fabulous Johnny Cash  1959 – Hymns by Johnny Cash  1959 – Songs of Our Soil  1960 – Ride This Train  1960 – Now, There Was a Song!  1961 – The Lure of the Grand Canyon  1962 – Hymns from the Heart  1962 – The Sound of Johnny Cash  1963 – Blood, Sweat, and Tears  1963 – Ring of Fire: The Best of Johnny Cash  1963 – The Christmas Spirit  1964 – I Walk the Line  1964 – Bitter Tears: Ballads of the American Indian  1965 – Orange Blossom Special  1965 – Sings the Ballads of the True West  1966 – Everybody Loves a Nut  1966 – Happiness Is You  1967 – Carryin' On with Johnny Cash and June Carter  1968 – From Sea to Shining Sea  1968 – At Folsom Prison (canlı)  1968 – Old Golden Throat  1968 – Heart of Cash  1968 – The Holy Land  1969 – At San Quentin (canlı)  1969 – More of Old Golden Throat  1970 – Hello, I'm Johnny Cash  1970 – The Johnny Cash Show (canlı)  1970 – I Walk the Line - Movie Soundtrack  1970 – Little Fauss and Big Halsy - Movie Soundtrack  1971 – Man in Black  1972 – A Thing Called Love  1972 – America: A 200-Year Salute in Story and Song :  1972 – The Johnny Cash Family Christmas  1972 – International Superstar  1973 – På Österåker (canlı)  1973 – Any Old Wind That Blows  1973 – The Gospel Road  1973 – Johnny Cash and His Woman  1974 – Ragged Old Flag  1974 – Junkie and the Juicehead Minus Me  1975 – The Children's Album  1975 – Sings Precious Memories  1975 – John R. Cash  1975 – Look at Them Beans  1975 – Strawberry Cake (canlı)  1976 – One Piece at a Time  1977 – The Last Gunfighter Ballad  1977 – The Rambler  1978 – I Would Like to See You Again  1978 – Gone Girl  1979 – Silver  1980 – Rockabilly Blues  1980 – Classic Christmas  1981 – The Baron  1982 – The Adventures of Johnny Cash  1983 – Johnny 99  1986 – Rainbow  1987 – Johnny Cash Is Coming To Town  1988 – Classic Cash Hall of Fame Series  1988 – The Best of Johnny Cash  1989 – Boom Chicka Boom  1991 – Come Along And Ride This Train  1991 – The Mystery Of Life  1992 – Gospel Glory  1993 – American Outtakes
Anise Koltz

| Anise Koltz |
| --- | --- |

Doğum: Lucie Anne Blanpain 12 Haziran 1928 Eich, Lüksemburg Şehri, Lüksemburg
Ölüm: 1 Mart 2023 (94 yaşında) Lüksemburg Şehri, Lüksemburg
Meslek: Şair, yazar, çevirmen
Dil: Almanca, Fransızca
Milliyet: Lüksemburglu
Vatandaşlık: Lüksemburg
Dönem: 1955-2023
Tür: Şiir  çeviri  çocuk edebiyatı
Önemli ödülleri: Jean Arp Fransız Edebiyatı Ödülü Guillaume Apollinaire Ödülü Antonio Viccaro Ödülü
Akrabalar: Suzy Mayrisch (annesi)  René Koltz (babası)

Anise Koltz (12 Haziran 1928 –1 Mart 2023), Lüksemburglu çağdaş eserler veren şair, çevirmen ve yazar. En çok kaleme aldığı şiirleri, şiir çevirileri ve çok sayıda çocuk öyküsüyle akıllarda kalmıştır. 1962'de Nic Weber ile birlikte Journées littéraires de Mondorf (şimdiki adıyla: "Académie Européenne de Poésie") adlı edebiyat konferansları dizisinin kurucuları arasında yer aldı.
Yaşamı ve kariyeri

koltz, 12 Hazirn 1928'de Eich, Lüksemburg Şehri'nde doğdu. Yazarlığa 1950'li yıllarında başından itibaren ağırlıklı Almanca ve Lüksemburgca dillerindeki peri öyküleri yazarak başladı. Aynı zamanda çevirmenlik yaptı. Birçok eseri İngilizce, İspanyolca ve İtalyancaya çevrildi. Lüksemburg'un yetiştirdiği en önemli çağdaş şairlerden birisi olarak kabul edildi.
1963'ten itibaren Journées littéraires de Mondorf (Mondorf Edebiyat Günleri) bünyesinde Lüksemburglu yazarlar ile uluslararası sahne arasında bağlantılar kurdu. 1995'te geniş bir yazar yelpazesine çalışmalarına platform sağlamak amacıyla tüm edebiyat türlerin temsil edildiği Mondorf Edebiyat Günleri'nin yeniden düzenlenmesine ön ayak oldu. Çalışmalarıyla edebiyat alanında verilen birçok seçkin ödülün sahibiydi.
Ölümü

Koltz, 1 Mart 2023'te doğum yeri Lüksemburg Şehri'nde 94 yaşında öldü.
Ödülleri

1992: Jean Malrieu Ödülü
1992: Blaise Cendrars Ödülü
1994: Antonio Viccaro Ödülü
1996: Batty Weber Ödülü
1997: Rheinland Bölge Birliği Ödülü
1998: Guillaume Apollinaire Ödülü
2005: Jan Smrek Ödülü
2008: Servais Ödülü
2009: Jean Arp Fransız Edebiyatı Ödülü
Eserleri > Lüksemburgca ve Almanca

Märchen, Luxembourg, 1957
Heimatlos, Gedichte, Luxembourg, 1959
Der Wolkenschimmel und andere Erzählungen, Luxembourg, 1960
Spuren nach innen, 21 Gedichte, Luxembourg, 1960
Steine und Vögel, Gedichte, München/Esslingen, 1964
Den Tag vergraben, Bechtle Verlag, 1969
Fragmente aus Babylon, Delp Verlag, 1973
Eserleri > Almanca ve Fransızca

Le cirque du soleil, Pierre Seghers, 1966
Vienne quelqu'un, Rencontre, 1970
Fragments de Babylone, Fagne, 1974
Sich der Stille hingeben, Heiderhoff Verlag, 1983
Eserleri > Fransızca

Le jour inventé, Paris, 1975
La terre monte, Belfond, Paris, 1980
Souffles sculptés, Guy Binsfeld, 1988
Chants de refus I and II, phi, 1993 and 1995
Le mur du son, phi, 1997, Prix Guillaume Apollinaire
Le paradis brûle, La Différence, 1998
La terre se tait, phi, 1999
Le cri de l'épervier, phi, 2000
Le porteur d'ombre, phi, 2001
L'avaleur de feu, phi, 2003
Béni soit le serpent, phi, 2004
L'ailleurs des mots, Éditions Arfuyen, 2007, Prix Jean Servais
La Lune noircie, Éditions Arfuyen, 2009 in connection with Prix de littérature francophone Jean Arp
La Muraille de l'Alphabet, phi, 2010]
Je renaîtrai, Éditions Arfuyen, 2011
Eserleri > Fransızca ve İngilzce

At the Devil's Banquets, Dedalus Press, 1998. 978-1-901233-05-6
At the Edge of Night, Arc Publications, 2009. 978-1-904614-56-2
Baharlı, Ağdam

| Baharlı |
| --- | --- |
Köy

Baharlı Azerbaycan'ın Ağdam Rayonu'nda bir köydür.
| g t Ağdam Rayonu idari birimleri |
| --- | --- | --- |
| Rayon | Ağdam |  |
| Köyler |  Abdal  Adıgözəlbəyli  Ağdamkənd  Aliağalı  Alıbəyli  Ayaq Qərvənd  Bağbanlar  Baharlı  Ballar  Baş Günəypəyə  Baş Qərvənd  Bənövşələr  Bəybabalar  Birinci Alıbəyli  Birinci Baharlı  Birinci Dördyol  Birinci Quzanlı  Birinci Yüzbaşılı  Boyəhmədli  Böyükbəyli  Bozavənd  Cavahirli  Çəmənli  Çıraxlı  Çullu Vtoroye  Çullu, Quzanlı  Çuxurməhlə  Dadaşlı  Cinli  Əfətli  Əhmədağalı  Əhmədavar  Əlimədədli  Ətyeməzli  Evoğlu  Eyvazlı  Gəngərli  Göytəpə  Gül-Baharlı  Gülablı  Güllücə  Hacıməmmədli  Hacıturalı  Həsənçobanlı  Həsənxanlı  İkinci Alıbəyli  İkinci Baharlı  İkinci Dördyol  İkinci Yüzbaşılı  İmamqulubəyli  Imeni Revolyutsii  İsalar  İsmayıbəylı  Karadagly  Kəbləhüseynli  Xaçındərbətli  Kiçikli  Kolqışlaq  Kosalar  Küdürlü  Kürdlər  Mafruzlu  Mahrızlı  Maqsudlu  Məlikli  Məmmədbağırlı  Mərzili  Mirəşelli  Mollalar  Mollalar  Muğanlı  Muradbeyli  Naibli  Nəmirli  Novruzlu  Orta Günəypəyə  Orta Qərvənd  Orta Qışlaq  Papravənd  Paşabəyli  Pərioğlular  Poladlı  Qalayçılar  Qarabağ  Qaradağlı  Qarapirimli  Qasımbəyli  Qasımlı  Qazançı  Qəhrəmanbəyli  Qərvənd  Qiyaslı  Qızıl Kəngərli  Qurdlar  Quzanlı  Rzalar  Salahlı Kəngərli  Sarıcalı  Sarıçoban  Sarıhacılı  Saybalı  Səfərli  Seidli  Şelli  Şirvanlı  Sırxavənd  Şişpapaqlar  Sıxbabalı  Şıxlar  Sofulu  Şotlanlı  Şükürağalı  Şükürbəyli  Suma  Şuraabad  Tağıbəylı  Tarnöyüt  Təzəkənd  Üçoğlan  Xıdırlı  Xındırıstan  Yeniyol  Yusifcanlı  Yusifli  Zəngişalı  |  |
İsrail mafyası

Yahudi mafyası olarak adlandırılan diğer suç örgütleri için Yahudi mafyası sayfasına bakınız.
İsrail mafyası (İbranice: מאפיה ישראלית, romanize: Mafiyah Yisraelit‎) İsrail'de faaliyet gösteren veya İsrailli üyelerden oluşan organize suç örgütleridir. İsrail'de faaliyet gösteren 16 suç ailesi vardır, bunların beşi ulusal düzeyde faaliyet gösteren büyük örgütler iken geri kalan 11'i daha küçük oluşumlardır. Şu anda İsrail'de aktif altı Yahudi suç ailesi ve üç Arap suç ailesi vardır. Bu suç örgütlerinin pek çok elebaşı ve üyesi ya öldürülmüştür ya da hapistedir.
İsrail'de organize suç

İsrail'de faaliyet gösteren başlıca suç grupları arasında Abergiller, Abutbullar, Alperonlar, Dumraniler ve Şiraziler ile Amir Molnar ve Zeev Rosenstein örgütleri yer alır. Bu örgütlerin yürüttükleri yasadışı faaliyetler arasında İsrail içinde ve dışında kumarhane ve diğer kumar türleri yürütme, araç hırsızlığı, fuhuş, insan kaçakçılığı, kara para aklama, cinayet, haraç kesme, gasp, tefecilik ve uyuşturucu ticareti yer alır.
İsrail'in eski Polis Komiseri David Cohen'e göre, İsrailli suç örgütleri resmi ekonomi sektörüne ve yerel yönetimlere sızmış ve "kendilerini büyük miktarlarda savaş, patlayıcılar ve silahlarla donatmışlardı." 2000'lerin başında suç aileleri arasında başlayan bir çete savaşında, birkaç suç patronu öldürüldü. Ayrıca masum izleyicilerin hayatına mal oldu. Iakhbal, organize suçla mücadele eden İsrail Özel Polis Birimidir.
Birinci Baharlı

| Birinci Baharlı |
| --- | --- |
Köy

Birinci Baharlı Azerbaycan'ın Ağdam Rayonu'nda bir köydür.
| g t Ağdam Rayonu idari birimleri |
| --- | --- | --- |
| Rayon | Ağdam |  |
| Köyler |  Abdal  Adıgözəlbəyli  Ağdamkənd  Aliağalı  Alıbəyli  Ayaq Qərvənd  Bağbanlar  Baharlı  Ballar  Baş Günəypəyə  Baş Qərvənd  Bənövşələr  Bəybabalar  Birinci Alıbəyli  Birinci Baharlı  Birinci Dördyol  Birinci Quzanlı  Birinci Yüzbaşılı  Boyəhmədli  Böyükbəyli  Bozavənd  Cavahirli  Çəmənli  Çıraxlı  Çullu Vtoroye  Çullu, Quzanlı  Çuxurməhlə  Dadaşlı  Cinli  Əfətli  Əhmədağalı  Əhmədavar  Əlimədədli  Ətyeməzli  Evoğlu  Eyvazlı  Gəngərli  Göytəpə  Gül-Baharlı  Gülablı  Güllücə  Hacıməmmədli  Hacıturalı  Həsənçobanlı  Həsənxanlı  İkinci Alıbəyli  İkinci Baharlı  İkinci Dördyol  İkinci Yüzbaşılı  İmamqulubəyli  Imeni Revolyutsii  İsalar  İsmayıbəylı  Karadagly  Kəbləhüseynli  Xaçındərbətli  Kiçikli  Kolqışlaq  Kosalar  Küdürlü  Kürdlər  Mafruzlu  Mahrızlı  Maqsudlu  Məlikli  Məmmədbağırlı  Mərzili  Mirəşelli  Mollalar  Mollalar  Muğanlı  Muradbeyli  Naibli  Nəmirli  Novruzlu  Orta Günəypəyə  Orta Qərvənd  Orta Qışlaq  Papravənd  Paşabəyli  Pərioğlular  Poladlı  Qalayçılar  Qarabağ  Qaradağlı  Qarapirimli  Qasımbəyli  Qasımlı  Qazançı  Qəhrəmanbəyli  Qərvənd  Qiyaslı  Qızıl Kəngərli  Qurdlar  Quzanlı  Rzalar  Salahlı Kəngərli  Sarıcalı  Sarıçoban  Sarıhacılı  Saybalı  Səfərli  Seidli  Şelli  Şirvanlı  Sırxavənd  Şişpapaqlar  Sıxbabalı  Şıxlar  Sofulu  Şotlanlı  Şükürağalı  Şükürbəyli  Suma  Şuraabad  Tağıbəylı  Tarnöyüt  Təzəkənd  Üçoğlan  Xıdırlı  Xındırıstan  Yeniyol  Yusifcanlı  Yusifli  Zəngişalı  |  |
Sincan yeniden eğitim kampları

| Sincan yeniden eğitim kampları |
| --- | --- |
Yapılan konuşmaları dinleyen bir kamptaki tutuklular, Lop İlçesi, Sincan (Nisan 2017)
Yer: Sincan Uygur Özerk Bölgesi, Çin
İnşa eden: Çin Komünist Partisi Çin hükûmeti
İşleten: Sincan Uygur Özerk Bölgesi hükûmeti ve Parti Komitesi
İşletim tarihi: 2017-günümüz
Mahkum sayısı: 1,8 milyona kadar (2020 Zenz tahmini)  1-3 milyon (2019 Schriver tahmini) Ayrıca özel yatılı okullarda yaklaşık 497.000 çocuk (2017 hükûmet belgelerinin tahmini)
Sincan yeniden eğitim kampları (Çince: 再教育营; pinyin: Zài jiàoyù yíng; Uygurca: قايتا تەربىيەلەش لاگېرلىرى, Qayta terbiyelesh lagérliri) ya da Çin Hükûmeti'nin resmi / örtmeceli tanımıyla "Mesleki Beceri Eğitim Merkezleri" (Çince: 职业技能教育培训中心; pinyin: Zhíyè jìnéng jiàoyù péixùn zhōngxīn), Çin Hükûmeti'nin Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nde 2014 yılından bu yana işlettiği ve başta Uygur Türkleri olmak üzere çoğunluğu Müslümanlardan oluşan çeşitli etnik gruplara ait insanları tuttuğu kamplardır. Çeşitli devletler ve sivil toplum kuruluşları tarafından "toplama kampları", "enterne kampları" ve "endoktrinasyon kampları" olarak tanımlanan bu kamplar ilk kez Genel Sekreter Şi Cinping'in yönetimi altında 2014 yılında kuruldu. Sert tutumuyla bilinen parti sekreteri Chen Quanguo'nun Ağustos 2016'da özerk bölgenin başkanlığına getirmesinden beri kampların sayısı ve kapsamı görülmemiş bir şekilde yoğunlaştı. Bu kampların gizlice ve yasal sistemin dışında işletildiği, birçok tutuklunun herhangi bir yargılama veya suçlama yapılmadan kamplara alındığı bildirilmiştir. Raporlara göre yerel makamlar bu kamplarda yüzbinlerce Uygur ve diğer etnik azınlıklara ait Müslümanları tutmuştur; bu tutuklamaların amacının aşırılık ve terörizmle mücadele etmenin yanı sıra Çinlileştirme (中国化) olduğu belirtilmektir.
2018 yılı itibarıyla Çin makamları tarafından yüz binlerce, belki de bir milyon Uygur, Kazak, Kırgız, Hui ve diğer etnik Türk Müslümanların yanı sıra Hıristiyanlar ve bazı yabancı vatandaşların da tüm bölge çapındaki bu gizli kamplarda tutulduğu tahmin ediliyor. Mayıs 2018'de ABD Savunma Bakanlığı'na bağlı Randall Schriver bunları "toplama kampları" olarak tanımlayıp "en az bir milyon fakat daha yüksek olasılıkla üç milyona yakın vatandaş"ın buralarda toplandığını iddia etti. Ağustos 2018'de Birleşmiş Milletler'de bir insan hakları paneli, Çin'de bir milyon etnik Uygurun "yeniden eğitim kampları"nda tutulduğunu gösteren çok sayıda "güvenilir rapor" almış olduğunu paylaştı.
2020'de Avustralya Stratejik Politika Enstitüsü 3 Ekim 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Çin'in uzak batı bölgesinde 2017'den beri Uygur Türklerinin ve diğer Müslüman azınlıkların gözaltına aldığı 380 kampa ait uydu görüntülerine sahip olduğunu ve Çin yönetiminin artık bu uygulamanın sona ermekte olduğu şeklindeki beyanlarının aksine bunlar arasında 14 kampın inşaatının devam etmek olduğunu açıkladı. Bu bilgilerin tek tek kampların koordinatlarıyla birlikte yer aldığı veritabanı Sincan Bilgi Projesi 3 Ekim 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. adlı bir web sitesinde kamuoyu ile paylaşıldı.
Tarihçe

2016 ve 2017 yıllarında 90.000'in üzerinde polis memuru görevlendirildi (son yedi yıl içinde topladıklarının iki katı) ve bölgede 7300'e kadar ağır koruma altındaki kontrol noktası belirledi. Eyalet dünyanın en ağır güvenlik kontrolleri altındaki bölgelerinden biri olarak tanınmaya başlandı. Yavaş yavaş “eğitim yoluyla dönüşüm” kavramı ortaya çıkmaya başladı ve “aşırılıktan arındırma” kampanyaları ile sistematik olarak kullanıldı. Uluslararası medya Sincan'daki mevcut rejimi "dünyanın en kapsamlı polis devleti" olarak nitelendirdi.
Kamplar

Sincan'daki yeniden yapılanma kampları kentsel alanlarda çoğu mevcut meslek okullarından, komünist parti okullarından, sıradan okullardan veya diğer resmi binalardan dönüştürülürken, banliyö veya kırsal alanlarda kampların çoğu yeniden eğitim amacıyla özel olarak inşa edilmiştir. Bu kamplar silahlı kuvvetler veya özel polisler tarafından korunmakta ve hapishane benzeri kapılar, çevre duvarları, güvenlik çitleri, gözetleme sistemleri, gözetleme kuleleri, güvenlik odaları ve silahlı polisler için tesisler vb. çoğu uydu görüntülerinde açıkça görülmektedir.
Muamele

Tutuklular ayrıca, alkollü içki içmeye ve İslam'da yasaklanmış domuz eti yemeye de zorlanmaktadır. Bazı tutuklulara bilinmeyen ilaçlar verilmekte, bazıları intihara teşebbüs etmektedir. Bu tedavilerin yan etkileri çok ciddi olabileceği, hatta bazen Muhammed Salih Hacı, Dolkun Isa'nın annesi Ayhan Memet ve diğer insanların bu tesislerdeki ölümlerinin nedeni olabileceği iddia edilmektedir.
New York Times ve ICIJ sızıntıları

16 Kasım 2019 tarihinde New York Times gazetesi, 400 belgeden oluşan kapsamlı bir sızıntı yayınladı. Bunlar Şi Cinping'in eylemlerinden hesap sorulmasını isteyen bir Çin hükûmeti çalışanından sağlandı. New York Times, sızıntının Komünist Parti üyeleri arasında Sincan'daki baskılara ilişkin hoşnutsuzluğa işaret ettiğini belirtti. Belgeleri anonim olarak sızdıran hükûmet yetkilisi "Bay Şi dahil olmak üzere parti liderlerinin toplu gözaltılar için suçluluktan kaçmasını önleme" niyetiyle belgeleri sızdırdığını açıkladı.
Onlar kadar sert davranmalıyız ve kesinlikle merhamet göstermemeliyiz. -Şi Cinping, 2014 (Çinceden tercüme edilmiştir)
答：他们没犯罪，不会判刑。他们只是思想上受到了不良思想的感染……


Cevap: Suç işlemediler, ayrıca kovuşturulmayacaklar. Onlar sadece sağlıksız düşünceler tarafından enfekte olmuşlar...
Kaynak: New York Times'a sızdırılan "Xinjiang Papers" belgelerinin arasındaki "Erkek Ve Kız Çocuk Soru Cevap Taktik Rehberi"nden (子女问答策略) bir alıntı.
New York Times, eve dönen Uygur öğrencilerine mesaj iletmeyi amaçlayan ve arkadaşlarının kamplarda bulunan kayıp akrabaları hakkında soru soran belgelere dikkat çekti. Bu belgeler kamplarda tutulan insanların bir suç işlemediğini kabul etmektedir. Belgeler ayrıca hükûmet personelinin öğrencilere hiçbir suç işlenmediğini, aksine "[Tutukluların] düşüncelerinin sağlıksız düşüncelerden etkilenmiş olduğunu" belirtmeleri gerektiğini belirtmektedir. Bu belgelerde Şi'nin Komünist Parti iktidarına yönelik tehditleri Sovyetler Birliği'nin "ideolojik kayıtsızlık ve iradesiz liderlik" yüzünden çökmesine benzer bir tehlike olarak değerlendirdiği görülmektedir. Sincan bölgesindeki şiddetin Çin'in geri kalanında sosyal istikrara zarar verebileceği konusunda ise Şi “sosyal istikrar şoklara maruz kalacak, her etnik kökene sahip insanların genel birliği zedelenecek ve reform, kalkınma ve istikrar açısından genel durum zarar görecek” demektedir.
China Daily gazetesi 2018 yılında Komünist Parti yetkilisi Wang Yongzhi'nin "ciddi disiplin ihlalleri" nedeniyle görevden alındığını bildirmişti. Wang'ın itirafının bir kopyasına ulaşan (rapora göre bu itiraf baskı altında imzalanmıştır) New York Times, Wang'ın 7000 tutukluyu serbest bıraktığı ve Uygurlara fazla hafif davrandığı için görevden alındığını ileri sürdü. Wang'ın üstlerine Uygurlara yönelik eylemlerin hoşnutsuzluğa neden olacağından ve dolayısıyla gelecekte daha fazla şiddete neden olacağından endişe duyduğunu söylediği görülmektedir. Yine sızan belgelere göre Wang, üstten gelen direktiflerin yerine, "parti merkez liderliğinin Sincan için stratejisini görmezden gelip buna meydan okumuştur ... Toplanması gereken herkesi toplamayı reddetmiştir."
New York Times sızıntısından bir hafta sonra, 24 Kasım 2019'da Uluslararası Araştırmacı Gazeteciler Konsorsiyumu (ICIJ) "China Cables" olarak bilinen bir dizi belge yayınladı. Bunların arasında kampları işletmek için bir "operasyon kılavuzu" ve hem Sincanlılara yönelik, hem de kampların içindeki hayatı düzenlemek için kullanılan öngörücü polislik ve yapay zeka yöntemlerini detaylı olarak aktaran belgeler bulunmaktadır.
Uluslararası tepkiler > Temmuz 2019 Birleşmiş Milletler İHYK beyanları

8 Temmuz 2019 tarihinde, Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Yüksek Komiserliği'ne (BMİHYK) teslim edilen ve 22 ülke tarafından imzalanan bir beyanda Çin'deki yaygın gözetim ve baskılara ilişkin kaygılar ifade edilerek kitlesel tutuklamalara son verilmesi için çağrı yapıldı. Bu beyanı imzalayan ülkeler ağırlıklı olarak Batı ülkeleridir.
Çin'in Sincan politikasını eleştiren bu ilk beyanın teslimi sonrasında 12 Temmuz 2019 tarihinde "Sincan'da elde ettiği büyük başarılar" nedeniyle Çin'i destekleyen başka bir beyan 37 ülke tarafından imzalandı ve BMİHYK'ne teslim edildi. Çin Hükûmeti'ni destekleyen bu beyanı imzalayan ülkelerin arasında birçok Müslüman ülkesi ve Çin Hükûmeti ile yakın ilişkisi olan birçok diğer devlet yer almaktadır. Katar da bu ülkelerin arasındaydı fakat 21 Ağustos 2019 tarihinde Çin'in Sincan politikasına yönelik desteğini geri çekti.
| Konum | Sayı | Devletler | Harita |
| --- | --- | --- | --- |
| Eleştiren | 22 (8 Temmuz imzaları) | Almanya, Avustralya, Avusturya, Belçika, Birleşik Krallık, Danimarka, Estonya, Finlandiya, Fransa, Hollanda, İrlanda, İspanya, İsveç, İsviçre, İzlanda, Japonya, Kanada, Letonya, Litvanya, Lüksemburg, Norveç ve Yeni Zelanda |  |
| Destekleyen | 37 (12 Temmuz imzaları) | Angola, Bahreyn, Belarus, Birleşik Arap Emirlikleri, Bolivya, Burkina Faso, Burundi, Cezayir, Eritre, Filipinler, Gabon, Güney Sudan, Kamboçya, Kamerun, Katar, Komorlar, Kongo Cumhuriyeti, Kongo DC, Kuveyt, Kuzey Kore, Küba, Laos, Mısır, Myanmar, Nijerya, Pakistan, Rusya, Somali, Sudan, Suriye, Suudi Arabistan, Tacikistan, Togo, Türkmenistan, Umman, Venezuela ve Zimbabve |  |
| Desteğini sonradan geri çeken | 1 | Katar |  |
Uluslararası tepkiler > Ülkelerine ve bölgelerine göre tepkiler > ABD

Ayrıca bakınız: Amerika Birleşik Devletleri-Çin ilişkileri
3 Aralık 2019 tarihinde "Uygur İnsan Hakları Politika Yasası" ("Uyghur Human Rights Policy Act") adını taşıyan bir yasa tasarısı Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi'nden geçti. Bu yasa Uygur Türklerine yönelik "insan hakları ihlalleri" nedeniyle Çin'e yaptırım uygulanmasını öngörmektedir.
Uluslararası tepkiler > Ülkelerine ve bölgelerine göre tepkiler > Afrika

Ayrıca bakınız: Afrika-Çin ilişkileri
Yukarıda gösterildiği üzere Çin Hükûmeti'nin Sincan politikasını resmen destekleyen ülkelerin arasında birçok Afrika ülkesi yer almaktadır. Çin Hükûmeti'ni Sincan konusunda eleştiren ülkelerin arasında ise hiçbir Afrika ülkesi yer almamaktadır.
Çin Komünist Partisi'nin İngilizce yayımlanan China Daily gazetesinin 20 Eylül 2019 tarihli haberine göre, 9 ile 12 Eylül 2019 tarihleri arasında Burundi, Uganda, Lesotho, Sudan, Zimbabve ve Cibuti gibi ülkeler dahil olmak üzere 16 Afrika ülkesinden diplomatlar ve bazı Afrika Birliği temsilcileri Çin Hükûmeti'nin davetiyle Sincan Uygur Özerk Bölgesi'ne bir resmi ziyarette bulundu ve çeşitli toplulukları, camileri ve işletmeleri gezdiler. Haberin aktardığına göre ziyaretçiler ayrıca Turpan şehrindeki bir "mesleki eğitim merkezi"ne de götürüldüler ve Çin Hükûmeti'nin "toplumsal uyumu teşvik etme, vatandaşların din özgürlüğünü güvence altına alma ve geleneksel etnik azınlık kültürünü miras alma" çabalarını övdüler.
Uluslararası tepkiler > Ülkelerine ve bölgelerine göre tepkiler > Kazakistan

Ayrıca bakınız: Çin-Kazakistan ilişkileri
Uluslararası tepkiler > Ülkelerine ve bölgelerine göre tepkiler > Pakistan

Ayrıca bakınız: Çin-Pakistan ilişkileri
Pakistan, BMİHYK'nda Çin'in Sincan politikasını resmen destekleyen devletlerden biridir.
Uluslararası tepkiler > Ülkelerine ve bölgelerine göre tepkiler > Rusya

Ayrıca bakınız: Çin-Rusya ilişkileri
Rusya Federasyonu, BMİHYK'nda Çin'in Sincan politikasını resmen destekleyen devletlerden biridir.
Uluslararası tepkiler > Ülkelerine ve bölgelerine göre tepkiler > Suudi Arabistan

Ayrıca bakınız: Çin-Suudi Arabistan ilişkileri
Suudi Arabistan'ın veliaht prensi Muhammed bin Selman 2019 Şubat ayında Çin'e yaptığı resmî ziyaret sırasında Sincan'daki kamplar konusunda "Çin'in ulusal egemenlik, güvenlik ve istikrarını koruma çabalarını destekliyoruz" ifadesini kullanarak Çin Hükûmeti'ne yönelik desteğini gösterdi.
Suudi Arabistan Temmuz 2019'da BMİHYK'nda Çin'in Sincan politikasını resmen destekleyen devletlerden biridir.