stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Karanlık fabrika
Teorik altyapı

1784 yılında Oliver Evans dünyanın ilk sürekli üretim hattını yaratmıştır. Ahşap şaftlar ve dişlilerin yanı sıra deri ve kanvas kayışlar kullanan Evans'ın değirmeni, konveyör bantları kullanarak buğdayı bir operasyondan diğerine otomatik olarak taşımıştır. İşlemin başında bir kişi, tahılı bir hazneye dökerken, bir başka kişi de fabrikanın diğer ucunda, değirmenin ürettiği unu çuvallara doldurmuş ve böylece, tüm ara işlemlerin otomatik olarak gerçekleştirilmesi sağlanmıştır. Oliver Evans'ın bu çalışması karanlık fabrika yönteminin ilk örneklerindendir.
Karanlık fabrika fikri ilk kez bilimkurgu yazarı Philip K. Dick’in 1955’te yayınlanan Autofac adlı öyküsünde dile getirildi. Galaxy Science Fiction dergisinin Kasım 1955 sayısında yayınlanan bu öyküde, neyin hangi materyalden üretileceğine bile robotların karar verdiği bir otonom fabrika anlatılmaktadır.
Endüstri 4.0’ın bir özelliği olan “karanlık fabrikalar” iş ihtiyacını sensörler aracılığıyla algılayan, uzaktaki diğer üretim araçları (sensörler, aktüatörler, makineler, robotlar, konveyörler vb.) ile internet yoluyla iletişim ve etkileşim kurabilen, ihtiyaç duydukları üretim bilgisini bulut sistemler içerisindeki büyük veriden alan akıllı makineler ve sistemleri içerir. Büyük verinin işlenmesi ile nesnelerin birbiriyle iletişim kurması nesnelerin interneti olarak biliniyor. Nesnelerin interneti sayesinde sadece akıllı fabrikalar değil, akıllı evler, akıllı şehirler ve akıllı çevreler tasarlanabiliyor. Bu teknolojide kilit rol ise sensörlerin. Nesnelerin fiziksel özelliklerini ölçümleyip sayısal değerlere dönüştüren sensörler, internet aracılığıyla bu verilerin diğer aygıtlar tarafından da kullanılabilmesini sağlıyor. İşgücü maliyetlerindeki azalma, düşük enerji tüketimi, çevre kirliliğinde azalma ve iş kazalarının önüne geçilmesi, üretimde otomasyon sağlanmasının başlıca avantajları olarak sayılabilir.
Teknolojinin dünyadaki mevcudiyeti

Japonya’da bulunan robot fabrikası Fanuc, karanlık üretim yaptığı tesislerinde, yaklaşık bir ay kontrol ihtiyacı duymayan robotlar ile üretim yapmaktadır. Fanuc başkan yardımcısı Gary Zywiol, "Sadece ışıkları söndürmekle kalmıyor, klimayı ve ısıtmayı da kapatıyoruz" demiştir.
FANUC’un karanlık fabrikalarında çevresel faktörler üretimi etkilememektedir. Günümüzde robotların durmaksızın üretim gerçekleştirdiği 22 adet FANUC fabrikası bulunmaktadır ve bu fabrikalarda ayda 22.000 -23.000 CNC makinası üretilmektedir
Adidas, Speed Factory tesisi ile üretimini Avrupa’ya taşımıştır ve ayakkabıların robotlar tarafından üretildiği ve sadece 160 kişinin çalıştığı bir tesis kurmuştur. Adidas’ın Speed Factory adlı tesisi ile Çin’de gerçekleştirdiği üretimden daha hızlı, daha verimli ve daha ucuz üretim gerçekleştirebilmektedir
Dünyadaki ilk dijital fabrikalardan birisi olan Almanya’daki Siemens Amberg Fabrikası da üretim faaliyetlerini neredeyse insansız gerçekleştirdiği için karanlık üretimin gerçekleştiği karanlık fabrika örneklerinden birisi olarak gösterilebilir. Bu fabrikadaki üretim faaliyetlerinin %75’i makineler ve bilgisayarlar tarafından gerçekleştirilirken; sadece %25’lik bir kısmı insan gücüne dayalı olarak yapılmaktadır
2016 yılında Çinli bir cep telefonu modülleri üreticisi olan Changying Precision Technology Company, üretim sistemine robot kolları entegre ederek Endüstri 4.0’a yönelik çalışma yapmıştır. Şirkette insansız fabrika kurulumu ile makine ekipman değişiminden depo sistemlerine kadar her şey bilgisayar kontrolü ile idare ediliyor, teknik görevliler ise sadece kontrol odasından süreci izliyor.
Çin’de gerçekleştirilen ve cep telefonu modülü üreten ilk karanlık fabrikada robotların kullanılmasıyla işçi sayısı % 90 azalırken kusurlu ürünlerin oluşma oranı % 25'ten % 5’e kadar düşmüştür.
Yakala-kısırlaştır-yerine bırak

Yakala-kısırlaştır-yerine bırak (TNR-Trap–neuter–return), bazı ülkelerde sokak köpeği ve sokak kedisi popülasyonlarını kontrol etmek için uygulanan ancak bilimsel olarak işlerliğinin olmadığı gösterilmiş bir yöntemdir. Süreç, sokak köpeklerinin veya kedilerin canlı olarak yakalanmasını, kısırlaştırılmasını, kimlik tespiti ve kolay tanıma için kulaklarına işaret takılmasını, aşılanmasını ve ardından alındıkları bölgeye bırakılması şeklindedir.
Bilimsel araştırmalar, TNR'nin başıboş köpek veya sokak kedisi popülasyonunu kontrol etmede etkili bir araç olduğunu göstermemektedir. Literatür incelemeleri, "Yakala-kısırlaştır-yerine bırak" (TNR) yapılan hayvan topluluklarının nüfusunun azaldığını belgeleyen çalışmalarda, bu düşüşlerin aslında TNR sebebiyle değil hayvanların önemli bir yüzdesinin sürekli olarak sahiplendirilmesi ve hastalananların ötanazi yapılması kombinasyonu ile kalıcı olarak uzaklaştırılmasının yanı sıra alışılmadık derecede yüksek bir ölüm ve kaybolma oranından kaynaklandığını ortaya koymuştur. Hatta, beklenenin aksine sadece TNR uygulanan hayvan topluluklarının nüfusunun genellikle arttığı çünkü sistemden kaçan bireylerin daha hızlı üremeye başladığını; TNR oranlarının nüfus artışını durdurmak için yetersiz kaldığını ve başıboş hayvanlara ötanazi uygulanmayacağını bilen çevredeki insanların kendi istemedikleri evcil hayvanlarını sokağa bırakmaya dolaylı olarak teşvik ettiği gösterilmiştir. Diğer kontrol yöntemleri (hayvan terkedilmesinin engellenmesi, sahiplendirme ve ötanazi) kullanılmadan sadece kısırlaştırma, kısa vadede (3-5 yıl) bazı ülkelerde etkinliği görünse de uzun vadede (30+yıl) hiçbir etkisinin olmadığı görülmüştür.
Alındıkları yerin güvensiz veya başka bir şekilde uygunsuz görülmesi durumunda, kedi veya köpekler diğer uygun alanlara taşınabilir (kediler için ahır/çiftlik evleri genellikle en iyi seçenek olarak kabul edilir). İdeal olarak, dost canlısı yetişkinler ve kolayca sosyalleşebilecek kadar genç yavru kediler alıkonulur ve sahiplendirilmek üzere yerleştirilir. Sokak kedileri sosyalleşemezler, çoğu insan etkileşiminden kaçınırlar ve kapalı yerde rahat edemezler, bu yüzden de alıkonulmazlar. Süreç sırasında yakalanan, ölümcül, bulaşıcı veya tedavi edilemeyen hastalıklar veya yaralanmalar gibi ciddi tıbbi sorunlardan muzdarip kedi veya köpeklere bu yöntemi uygulamak yerine genellikle ötanazi uygulanır.
TNR'nin, özellikle ekolojik hassasiyete sahip alanların yakınında bile artan popülaritesi, kısmen başıboş evcil hayvanların neden olduğu çevresel zarara ilişkin kamu ilgisinin eksikliğine ve hem bilimsel toplulukların hem de TNR savunucularının bu konuyla ilgilenme konusundaki isteksizliğine atfedilmiştir.
Terminoloji

TNR genellikle yakala-kısırlaştır-yerine bırak (trap–neuter–return) anlamına gelir. Diğer benzer kısaltmalar ve terimler şunlardır: TNSR ('yakala-hadım et/kısırlaştır-bırak), TNVR ('yakala-kısırlaştır-aşıla-bak/yönet'), TNRM ('yakala-kısırlaştır-bırak-bak/yönet') burada 'bakım' genellikle bakıcıların yabani kedileri bölgelerine geri döndükten sonra beslemesi ve izlemesi anlamına gelir ve TTVAR ('yakala-test et-aşıla-değiştir-bırak).
TVHR ("yakala- vazektomi/histerektomi-serbest bırak"), benzer ismine rağmen, kedi popülasyonu yönetiminin farklı bir yöntemini ifade eder.[kaynak güvenilir mi?][ güvenilmez kaynak? ]  TVHR, kediler üzerinde yapılan kısırlaştırma ameliyatının türüne göre farklılık gösterir. TNR'de yapılan geleneksel kısırlaştırmaların (ovaryohisterektomi) ve kısırlaştırmaların (kastrasyon) aksine, TVHR'deki vazektomi ve histerektomiler kısır ancak cinsel açıdan aktif kedilerle sonuçlanır.
RTF ('alana dönüş') veya TNS ('yakala, kısırlaştırma, barınağa dönüş'), yalnızca tuzak ve deseks kısmına odaklanan ve koloni yönetimi yönünü içermeyen alternatif yaklaşımlardır. Bazı durumlarda, kabul eden bir barınak, kediyi bulunduğu yere geri gönderebilir; diğer durumlarda barınaklar tamamen atlanır; bir kişi başıboş dolaşan, canlı tuzakla yakalanmış bir kediyi cinsiyetten arındırmak için alır ve ardından onu bulunduğu yere geri gönderir. [ güvenilmez kaynak? ]
Avantajlar ve dezavantajlar

Başıboş kediler ve TNR'yi hem destekleyen hem de karşı olan çeşitli çalışmalar ve argümanlar sunulmuştur.
Avantajlar ve dezavantajlar > "Öldür" veya "öldürmeme" tartışması (ötanazi)

TNR sıklıkla kamu görevlilerine ve politika yapıcılara çeşitli faydaları olan ölümcül yöntemlere uygulanabilir bir alternatif olarak sunulmaktadır.
Avantajlar ve dezavantajlar > "Öldür" veya "öldürmeme" tartışması (ötanazi) > Ötanazi sayılarının azaltılması

Barınaklarda ötanazi yapılmasının kedilerin başlıca ölüm nedeni olduğu iddia edildi. TNR'nin savunucuları bu "öldürme" istatistiğini "öldürmeme" taktiklerini desteklemek için kullanıyor. Ancak ABD'de her yıl ötanazi uygulanan hayvanların kesin sayısı bulunmuyor. Yalnızca birkaç eyalet, hayvan barınaklarının ötanazi uygulanan hayvanlarla ilgili kayıt tutmasını şart koşuyor  ve bu verileri toplamaktan veya doğrulamaktan sorumlu hiçbir kurum yok. Amerikan Hayvanlara Zulmü Önleme Derneği (ASPCA), 2011'den bu yana ötanazi oranlarında belirgin bir düşüş olduğunu belirtti  ve Amerika Birleşik Devletleri İnsani Yardım Derneği, barınaklardaki hayvanlara yönelik ötanazi işleminin 1970'ten bu yana keskin bir şekilde azaldığını bildirdi  Ayrıca ötanazi nedenleri de farklılık göstermektedir. Barınakların aşırı kalabalık olması, tıbbi nedenlerden (hastalık veya yaralanma), mahkemenin zorunlu kıldığı nedenlerden veya mali/personel sınırlamalarından dolayı hayvanlara ötanazi yapılabilir.
Barınağa gelen hayvan sayısı, barınağın bakım, barınma veya koruyucu yerleşim bulma kapasitesini aştığında, tesis hayvanlara ötanazi uygulayabilir. Bu, sırf bakılamayacağı için sahiplenilebilecek yavru kedileri veya kedileri bile içerebilir. Öldürmeden barınma uygulaması yapmayan geleneksel bir barınağa götürüldükten sonra "vahşi" olduğuna karar verilen bir kedinin yaygın sonucu, ötanazidir (hayvanın insanca bir şekilde öldürülmesi). Yabani kediler kafeste tutulmaya veya ele alınmaya tahammül etmez ve birçok barınak, hayvanı veya personeli riske atmadan bunları yönetemez. TNR bunu hafifletebilir.
Tesisler, TNR programlarının uygulanmasından bu yana alımlarda ve ötanazide dikkate değer düşüşler bildirdi. Bununla birlikte, bu azalmaların doğrudan TNR'ye mi yoksa sahip olunan evcil hayvan kısırlaştırma programlarını artırmaya ve uygulamaya yönelik eşzamanlı çabalara mı, "öldürülme" riski altındaki hayvanların evcilleştirildiği alanlara nakledildiği yeni evlat edinme kampanyalarına atfedilip atfedilemeyeceği açık değildir. Evlat edinilecek hayvanlara ihtiyaç duyuluyor veya evlat edinme oranlarını artırmak için kamuyu bilinçlendirme kampanyaları yapılıyor.
Avantajlar ve dezavantajlar > "Öldür" veya "öldürmeme" tartışması (ötanazi) > Maliyet tasarrufu

TNR'nin savunucuları, kedileri kısırlaştırmanın maliyetli olabileceğini ancak ötanazi yapmanın daha maliyetli olduğunu iddia ediyor. Bununla birlikte, TNR ile ilgili maliyet tasarrufları konuma özgüdür ve doğru tahminler, gönüllü desteği, bağışlar, hibeler ve düşük maliyetli hizmetler için yerel kısırlaştırma anlaşmaları dahil olmak üzere çok sayıda değişkenin hesaba katılmasını gerektirir. Maliyet tasarrufları, uygulanan TNR programının türüne, hayvan kontrolü katılımının kapsamına, mevcut gönüllü tabanına ve toplumun TNR'ye verdiği genel desteğe bağlı olarak dalgalanır. Zamanla, yıpratma ve kısırlaştırma çabalarıyla serbest dolaşımdaki nüfus azalırsa, bunlara yapılan toplam harcamaların azalmasıyla tasarruf sağlanabilir.
Orange County, Florida'da yapılan 10 yıllık bir çalışmada, 7.903 yabani kedinin kısırlaştırıldığı bir yabani kedi kısırlaştırma programının başlatılmasının ardından, maliyet tahmini olarak 442.568 dolar oldu; bu maliyet, onlara el konulup ötanazi yapılması halinde 1.098.517 dolardı.
Port Orange, Florida'da 2013 yılında şehrin iş alanlarında başlatılan bir TNR programı, daha az başıboş kedi ve para tasarrufuyla sonuçlandı. İlk yılda 214 kedi 13.000 dolara kısırlaştırıldı; bu, alıkonulan kedilerin çoğuna ötanazi uygulandığı 2010 yılında harcanan 50.000 dolardan çok daha azdı. Kedilerin kısırlaştırılmaması durumunda doğurabileceği yavrulara el konulmasına gerek kalmaması nedeniyle teorik olarak 123.000 dolarlık bir tasarruf öngörülüyordu.
Avantajlar ve dezavantajlar > "Öldür" veya "öldürmeme" tartışması (ötanazi) > İyileştirilmiş moral ve halk desteği

2011 yılında ABD'li evcil hayvan sahipleri arasında yapılan bir anket, katılımcıların %71'inin "Hayvan barınaklarının yalnızca tedavi edilemeyecek kadar hasta veya sahiplenilemeyecek kadar saldırgan olduklarında hayvanlara ötanazi yapmasına izin verilmesi gerektiği" fikrine katıldığını, yalnızca %25'inin ise "Bazen hayvan barınaklarının Hayvan nüfusunu kontrol altına almanın gerekli bir yolu olarak hayvanlara ötanazi yapılmasına izin verilecek."
2019'da, "Brisbane Şehri (Avustralya) sakinlerinin çoğu için, kentsel başıboş kediler sorunu ve yönetim stratejileri hakkında farkındalık yaratıldığında, çoğunluğun çok az ikna gerektirerek veya hiç ikna gerektirmeden bir TNR topluluk programını desteklediği" sonucuna varan bir çalışma yayınlandı. "
TNR programları, gönüllülerin ve personelin barınaklarda ötanazi ile ilgili olarak yaşadığı stresi ve gerilimi azaltma yönünde bir yan etkiye sahip olabilir. 2019'da yapılan bir araştırma, barınak çalışanları arasında ötanaziye bağlı gerginliğin yaygın olduğu sonucuna vardı. Bu tür bir gerginlik, artan genel iş stresi, iş-aile çatışması, bedensel şikayetler ve madde kullanımı ve daha düşük iş tatmini düzeyleriyle ilişkilidir.
Avantajlar ve dezavantajlar > Daha az şikayet

TNR, başıboş dolaşan kedilerle ilgili kamu şikayetlerinin azaltılmasına yardımcı olabilir. Dişi kediler, eğer hamile kalmazlarsa, yılın cinsel açıdan aktif zamanlarında yaklaşık her üç haftada bir düzenli olarak 'çağırır' (mevsime girer ve erkek kediye karşı alıcı olur). Bir bölgede kısırlaştırılmamış dişi kedilere sahip olmak, kısırlaştırılmamış erkekleri cezbedecek ve buna bağlı olarak ilaçlama, kavga etme ve yemek yeme sorunları yaşanacaktır.
1995 yılında bir TNR programı başlattıktan sonra Florida Orange County'deki hayvan kontrolü, rahatsız edici şikayetin tanımının genişletilmesine rağmen kediler hakkında daha az şikayet aldı.
1998-2000 yıllarında Texas A&M Üniversitesi'nde bir TNR programı üzerine yapılan bir araştırma, üniversitenin haşere kontrol hizmetine alınan kedi şikayetlerinin sayısının 1. yıldan 2. yıla düştüğünü bildirdi.
Avantajlar ve dezavantajlar > Avlanmanın yaban hayatı üzerindeki etkileri

Çok sayıda çalışma, başıboş dolaşan kedilerin, avlanma yoluyla yerli yaban hayatı üzerinde önemli bir olumsuz etkiye sahip olabileceğini göstermiştir. Yüz milyonlarca kuşun, küçük memelinin, sürüngenlerin, amfibilerin ve balıkların ölümü de dahil olmak üzere önemli miktarda yaban hayatı tahribatına ve ekosistem bozulmasına neden oluyorlar. Bunlar 63 türün neslinin tükenmesiyle ilişkilendiriliyor ve 360 türün daha tehdit altında olmasıyla ilişkilendiriliyor.
Başıboş dolaşan evcil kediler "yabancı" bir tür olarak kabul edilir ve dünya çapında birçok ülkede istilacı olarak listelenir.
Kedilerin artık Kuzey Amerika'daki antropojenik kuş ölümlerinin en büyük nedeni olduğu düşünülüyor.
Adalarda bunların neden olduğu türlerin yok olduğu kaydedilmiştir. 2004 yılında hedeflenen yok etme programları, başıboş dolaşan evcil kedileri en az 49 adadan başarıyla yok etti. İstilacı memelilerin adalardan yok edilmesinin kanıtlanmış bir koruma aracı olduğunu ve daha sonra yerli türlerin kurtarılacağına dair açık delillerin bulunduğunu öne sürerek, adalardaki yerli biyolojik çeşitliliğin sürdürülmesi için önerilen bir yöntem olarak tanınmaktadır.
başıboş dolaşan kedilerin avlarını yemeden avladıkları ve öldürdükleri belgelenmiştir.
Avantajlar ve dezavantajlar > İnsan ve hayvan sağlığına yönelik riskler

Sokak hayvanları genel olarak önleyici tedbirlerin eksikliği (örneğin aşılar, solucanlarla mücadele), ara konakçılara (örneğin fareler ve kuşlar) kolay erişim ve parklar gibi halka açık alanlara sınırsız giriş gibi faktörlerden dolayı halk sağlığı üzerinde önemli etkilere sahip olabilir. Bunların varlığı zoonotik hastalıkların bulaşması açısından büyük bir risk oluşturmaktadır.
Başıboş dolaşan kediler, hem insanları hem de evcil ve vahşi diğer hayvanları etkileyebilecek hastalıklar için vektör görevi görebilir. Türlerin kendi içinde ve diğer türlere bulaşma meydana gelebilir. Kedi lösemi virüsü, kedi immün yetmezlik virüsü, ektoparazitler (pireler, akarlar, bitler, keneler), bağırsak ve protozoan parazitler, Rickettsia ve Coxiella ("Q Fever") türler arası ve türler arası paylaşılan hastalık ve parazitlerin örnekleridir.
Kedi dışkısında Campylobacter ve Salmonella türleri gibi çok sayıda zoonotik patojen bulunmaktadır; askaritler (örneğin Toxocara cati); kancalı kurtlar (Ancylostoma spp); ve tek hücreli parazitler Cryptosporidium spp, Giardia spp ve T. gondii . Kirlenmiş toprak insanlar, otçullar, kemirgenler ve kuşlar için önemli bir enfeksiyon kaynağıdır ve çeşitli çalışmalar evcil hayvan dışkılarının akarsuların ve kıyı sularının bakteri yüklemesine katkıda bulunduğunu göstermektedir.
Başıboş kedi popülasyonlarının, insanları etkileyebilen ve etkilemiş olan çeşitli zoonotik hastalıkların kaynağı olduğu belirlenmiştir:
Kuduz
Toksoplazmoz
Bağırsak solucanları da dahil olmak üzere çeşitli nematod parazitleri
Veba
Tularemi
Tifüs
Kedi tırmığı ateşi (Bartonella) gibi bakteriyel hastalıklar
Kuş Gribi A/H5N1 virüsü
Sporotrikoz dahil mantar hastalıkları
Ülkeye göre tedavi

Evcil kediler Antarktika hariç her kıtada bulunabilir. Dünyadaki 700 milyon kediden 480 milyonu yabanidir. Başıboş dolaşan köpek ve kedilerin kontrolü dünya çapında bir sorundur. Pragmatik ve bilimsel değerlendirmelerin ötesinde, kültürel miras, etik inançlar ve sosyal ve ekonomik etkiler, bu soruna çözüm bulma çabalarında kritik rol oynamaktadır.
Başıboş dolaşan ve topluluk kedilerinin yasal statüsü, TNR programlarının geçmişleri ve çabaları gibi, bölgeden bölgeye değişiklik göstermektedir. TNR'yi destekleyen çok sayıda hükûmet mevcuttur.
Ülkeye göre tedavi > Avustralya

Tehdit Altındaki Türler Komiseri Gregory Andrews, 2017 yılında Sydney Morning Herald'da yayınlanan bir haber bülteninde, federal hükûmetin 2 milyon yabani kediyi - nüfusun yaklaşık üçte birini - yok etme niyetinin nedenini "yerli hayvanlarımız için en büyük tehdit olduklarını ve halihazırda kaybedilen 30 memeliden 20'sinin neslini doğrudan tükettiklerini" söyleyerek özetlemiştir. Bu itlafın 2020 yılına kadar devam etmesi planlanıyordu.
Ülkeye göre tedavi > Kanada

Kanada genelinde belediyeler, eski hayvan kontrolü yönetmeliklerini, evcil hayvan davranışı yükümlülüklerini sahiplerine yönlendirmeyi amaçlayan "sorumlu evcil hayvan sahipliği" kurallarıyla değiştirdi. Hızlanan trendin ortak özelliği, sahiplerinin kedileri için lisans almaları ve etrafta dolaşmamalarını sağlama zorunluluğudur.
Ocak 2012'de, Britanya Kolumbiyası'nın Merritt şehrinde bir tüzük memuru kedi mamasını kaldırdı ve Kanada Kraliyet Atlı Polisi'nden topluluk kedilerini besleyenlere yönelik cezai suçlamaları değerlendirmesini istedi. Hiçbir suçlamada bulunulmadı ancak kurtarma grubunun işletme lisansı iptal edildi ve mağaza önündeki konumundan taşınmak zorunda kaldı.
Toronto Şehri, Ontario, hayvan hizmetlerine TNR'yi de dahil etmektedir ve özellikle TNR'yi ve yönetilen kolonileri ele alan bir yönetmeliğe sahiptir. Toronto Hayvan Hizmetleri, kayıtlı ve eğitimli bir bakıcıya sahip olan koloniler için kısırlaştırma ve kısırlaştırma hizmeti sunmaktadır.
Ülkeye göre tedavi > Danimarka

TNR, Londra'daki 1980 Üniversiteler Hayvan Refahı Federasyonu (UFAW) sempozyumunda bildirildiği üzere, 1970'lerin ortasında Danimarka'da uygulandı. Danimarka Kedileri Koruma Derneği, kısırlaştırılmış kedilerin kimliklerini tespit etmek için hem dövme hem de kulağına eğilme uygulaması yaptı.
Ülkeye göre tedavi > Fransa

1978'de Paris şehri, Serbest Yaşayan Kedilerin Hakları Bildirgesi'ni yayınladı. O yıl Cambazard, École du Chat'i kurdu ve ilk kedisini TNR'de kurdu ve sonraki yıllarda binlerce kediye yardım etmeye devam etti.
Ülkeye göre tedavi > İsrail

Türkiye gibi İsrail de sürekli artan sokak kedisi popülasyonuyla mücadele etmektedir. Kediler, en güneydeki Eilat şehrinden Golan Tepeleri'ndeki topluluklara kadar insanlarla birlikte her yerde yaşamaktadır. Üstelik İsrail'de Let the Animals Live'ın baskısı sonucu kedilerin sokaklardan uzaklaştırılması yasa dışıdır. Kedi kolonileri, kendilerini besleyen insanların bıraktığı büyük miktardaki yiyecek nedeniyle artmaya devam ediyor; tahminlere göre Kudüs şehri nüfusunun kilometrekare başına 2.000 kedi olduğu tahmin ediliyor. İsrail'de kedileri yakalama, kısırlaştırma ve geri gönderme çabaları işe yaramıyor çünkü popülasyon, bir fark yaratacak kadar kediyi fizibil bir şekilde yakalayamayacak kadar büyük. Üstelik kedi popülasyonu konusunda ne yapılacağına dair ulusal bir anlaşma da yok. Sonuç olarak, geleceğe yönelik bir eylem planı olmadan nüfusları artıyor. Ocak 2019'da, kedileri besleyen insanların baskısıyla Kudüs, şehrin her yerine "besleme istasyonları" kurmayı planlıyor. Amaç, başıboş kedi popülasyonuna yardımcı olmak ve onların refahını artırmak için belirli beslenme alanlarını kolaylaştırmaktır. Bu plan ekolojistler ve korumacılar tarafından kedilerin refahına hiçbir katkı sağlamadığı gerekçesiyle eleştirilirken, Doğayı Koruma Derneği'nden Amir Balaban "Birileri hayvanları önemsiyorsa, onları eve götürmeli" dedi.
Ülkeye göre tedavi > İtalya

Roma'nın da dahil olduğu Lazio Bölgesi'nde yabani kedileri öldürmek 1988'den bu yana yasa dışı. 2006'da yapılan bir araştırma, 1991'den 2000'e kadar yaklaşık 8.000 kişinin kısırlaştırıldığını ve orijinal kolonilerine yeniden yerleştirildiğini ortaya çıkardı. Kısırlaştırma kampanyalarının, kayıtlı koloniler ve sayımı yapılan kediler arasında kedi sayısında genel bir düşüşe yol açtığı, ancak kedi göçü yüzdesinin (terk edilme ve kendiliğinden geliş nedeniyle) yüzde 21 civarında olduğu sonucuna varılmıştır. TNR'nin, ev kedilerinin üremesini kontrol etmeye yönelik (terk edilmeyi önlemek amacıyla) insanlara etkili bir eğitim verilmeyen çabalarının para, zaman ve enerji kaybı olduğunu öne sürdü.
Ağustos 1991'den bu yana, hem kediler hem de köpekler için öldürülmeme politikasının uygulamaya konulmasıyla İtalya'nın her yerinde yabani kediler koruma altına alınmıştır. Yabani kedilerin özgür yaşama hakkı vardır ve kolonilerinden kalıcı olarak uzaklaştırılamazlar; kedi bakıcıları resmi olarak kaydedilebilir; ve TNR yöntemleri, evcil hayvanların yönetimine ilişkin ulusal yasada özetlenmiştir.
Ülkeye göre tedavi > Güney Kore

Genel olarak kedilere ve özellikle de başıboş dolaşan kedilere karşı olumsuz tutumlar Güney Kore'de kültürel olarak yerleşmiştir. Güney Kore Hayvanları Koruma Yasasında 2011 yılında yapılan değişiklik, hayvanların taşınması ve ötanazisinde insani yöntemlerin kullanılmasını zorunlu kılıyordu. Bazı bölgelerde hükûmet destekli TNR programları var ancak bu programlar genellikle halk tarafından küçümseniyor ve kötü yönetiliyor. Genel olarak kedilere yönelik olumsuz tutumlar ve korkuların değişmesi yavaş olmuştur ve başıboş dolaşan kediler istismara veya şiddete maruz kalabilir. Ancak son yıllarda Güney Kore'nin evsiz kedilere karşı tutumu iyileşti.