stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yahudi felsefesi
17., 18. ve 19. yy. Yahudi felsefesi

Yahudiler'in İspanya'dan kovulmasıyla birlikte, Yahudi felsefi araştırmalarının Akdeniz Havzası, Kuzey Avrupa ve Batı Yarım küre boyunca yayılmaya başladı. Rasyonalizmin kütle merkezi olan Fransa, İtalya, Almanya, Girit, Sicilya ve Hollanda'ya kaydı. İspanya'dan kovulma ve Avrupa'nın eşgüdümlü pogromları, çeşitli topluluklarda kuluçkaya yatan Rasyonalizm varyasyonlarının sentezlenmesine neden oldu. Bu dönem aynı zamanda Hristiyan Reform liderleri ve Yahudi bilginler arasındaki entelektüel alışverişle de dikkat çekiyordu. Almanya'dan ve günümüz İtalya'sından Girit'e ve Osmanlı İmparatorluğu'nun diğer bölgelerine göç eden Rasyonalistler, Habsburg Hanedanı ve Roma Katolik Kilisesi'nin Yahudilere karşı kışkırttığı sonu gelmeyen propagandalarından güvenlik ve korunma arayışındaydılar.
Rasyonalizm, İspanya'dan uzak yerlerde kuluçkadaydı. Chelm'li Haham Aliyah Ba'al Shem'in anlattığı hikâyelerden Almanca konuşan Yahudiler ve yüzyıllar önce Şarlman'ın daveti geri alındıktan sonra Kudüs'e geri dönen ve 11. yüzyılda Kudüs'te yaşayan Yahudilerin torunları, orada egemen olan Mutezile alimlerinden etkilendiler. Almanca konuşan Filistinli bir Yahudi, soyadı "Dolberger" olan genç bir Alman adamın hayatını kurtardı. Birinci Haçlı Seferi şövalyeleri Kudüs'ü kuşatmak için geldiklerinde, Dolberger'in aile üyelerinden biri Filistin'deki Almanca konuşan Yahudileri kurtardı ve iyiliğinin karşılığını ödemek için onları Almanya'nın Worms kentine geri getirdi. Kudüs'teki Alman topluluklarının daha fazla kanıtıysa, 11. yüzyılın 2. yarısında Almanya'dan Kudüs'e gönderilen halakha sorularıyla belli olmuştur.
18. yüzyıldaysa Moses Mendelssohn düşüncesiyle Yahudi felsefesinde yeni bir dönem başladı. Mendelssohn, tıpkı peygamber Musa ve Maimonides ile yeni dönemlerin başladığı gibi, "Yahudilikte yeni bir çağ başlatan 'üçüncü Musa'' olarak tanımlanmıştır. Mendelssohn, fikirlerine Avrupalı Yahudilerin rönesansı olan Haskalah'ı (Yahudi Aydınlanması) borçlu olan bir Alman Yahudi filozofuydu. Reform sözcüleri "onun manevi babası olduğunu iddia etmeye dirençli" olmalarına rağmen, Reform Yahudiliğinin babası olarak anılmıştır. Mendelssohn, hem Almanlar hem de Yahudiler tarafından zamanının önde gelen kültürel figürü olarak görülmeye başlandı. En önemli kitabıysa, ilk kez 1783'te yayınlanan Jerusalem oder über religiöse Macht und Judentum (Kudüs) idi.
20. ve 21. yüzyıl Yahudi felsefesi

Modern Yahudi felsefesindeki ana eğilimlerden biri, varoluşçuluk yoluyla bir Yahudilik teorisi geliştirme girişimiydi. İlk Yahudi varoluşçu filozoflar arasında Rus-Yahudi bir filozof olan Lev Şestov (Jehuda Leib Schwarzmann) vardı. 20. yüzyılın ilk yarısındaki en etkili Yahudi varoluşçulardan biri Franz Rosenzweig idi. Rosenzweig, 19. yüzyıl Alman filozofu Georg Wilhelm Friedrich Hegel üzerine doktora tezini araştırırken, Hegel'in idealizmine tepki gösterdi ve varoluşçu bir yaklaşım geliştirdi. Rosenzweig bir süre Hristiyanlığa geçmeyi düşündü, ancak 1913'te Yahudi felsefesine döndü. Hermann Cohen'in filozofu ve öğrencisi olan Rosenzweig'in en önemli eseri, Star of Redemption oldu. Yaratılış, vahiy ve kefaret birbirine bağlı olduğu için ise kitap, Rosenzweig'in insanlık ve dünya arasındaki ilişkileri tasvir ettiği yeni felsefesi olmuştur. Ortodoks haham Joseph Soloveitchik ve Muhafazakar hahamlar Neil Gillman ve Elliot N. Dorff da varoluşçu olarak tanımlanmıştır.
Tarkan'ın kazandığı ve aday gösterildiği ödüller listesi

Ana madde: Tarkan
2013 Akdeniz Oyunları'nda atletizm - Kadınlar çekiç atma

| 2013 Akdeniz Oyunları'ndaki  atletizm etkinlikleri > Koşu etkinlikleri |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 100 m |   | erkekler |   | kadınlar |
| 200 m |  | erkekler |  | kadınlar |
| 400 m |  | erkekler |  | kadınlar |
| 800 m |  | erkekler |  | kadınlar |
| 1500 m |  | erkekler |  | kadınlar |
| 5000 m |  | erkekler |  | kadınlar |
| 10.000 m |  | erkekler |  | kadınlar |
| 100 m engelli |  |  |  | kadınlar |
| 110 m engelli |  | erkekler |  |  |
| 400 m engelli |  | erkekler |  | kadınlar |
| 3000 m hendekli |  | erkekler |  | kadınlar |
| 4 x 100 m bayrak |  | erkekler |  | kadınlar |
| 4 x 400 m bayrak |  | erkekler |  | kadınlar |
Yol etkinlikleri
| Yarı maraton |  | erkekler |  | kadınlar |
| 20 km yürüyüş |  |  |  | kadınlar |
Saha etkinlikleri
| Uzun atlama |  | erkekler |  | kadınlar |
| Üç adım atlama |  | erkekler |  | kadınlar |
| Yüksek atlama |  | erkekler |  | kadınlar |
| Sırıkla atlama |  | erkekler |  | kadınlar |
| Gülle atma |  | erkekler |  |  |
| Disk atma |  | erkekler |  | kadınlar |
| Cirit atma |  | erkekler |  | kadınlar |
| Çekiç atma |  | erkekler |  | kadınlar |
Kombine etkinlikler
| Heptatlon |  |  |  | kadınlar |
Paralimpik
| 1500 m |  | erkekler |  |  |
2013 Akdeniz Oyunları'nda kadınlar çekiç atma mücadelesi 26 Haziran'da, Mersin'in Yenişehir ilçesindeki Nevin Yanıt Atletizm Kompleksi'nde yapıldı. Dört ülkeden birer sporcunun mücadele ettiği etkinlikte, iki sporcu daha önceki oyunlarda da yer almıştı. Dört yıl önce, İtalya'nın Pescara şehrinde düzenlenen 2009 Akdeniz Oyunları'nda şampiyonluğa ulaşan İtalyan atlet Silvia Salis ile 2005 ve 2009 oyunlarında ülkesini temsil eden İspanyol atlet Berta Castells Akdeniz Oyunları'ndaki kadınlar çekiç atma müsabakalarına birden fazla kez katılan isimler oldu.
Yapılan yarışma sonucunda Fransız atlet Jessika Guehaseim; 67,14 metrelik atışıyla altın madalyanın sahibi oldu. 66,16 metrelik derecesiyle gümüş madalyanın sahibi İspanyol Berta Castells olurken bronz madalya 62,52 metrelik atış yapan son şampiyon İtalyan Silvia Salis'e gitti.
Arka plan

Akdeniz Oyunları kurallarına göre, her ülke bir yarış kategorisi için iki sporcu gönderebilmektedir. Fransa, İspanya, İtalya ve Türkiye, 2013 Mersin Oyunları kadrolarında kadınlar çekiç atma için birer isme yer verirken diğer ülkeler bu kategoride sporcu bulundurmamıştır.
Fransa Atletizm Federasyonu, kadınlar çekiç atma için Jessika Guehaseim'in yer aldığı Mersin'e gidecek atletlerin listesini 5 Haziran 2013'te açıkladı. Guehaseim kişisel en iyi derecesi olan 70,44 metrelik atışı 6 Haziran 2012'de gerçekleştirmiş ve bu atışla, Uluslararası Atletizm Federasyonları Birliğinin (IAAF) 2012 yılı en iyileri listesinde 41. sırada kendine yer bulmuştur. 2013 yılında yaptığı en iyi atış ise 17 Mart'taki 67,80 metrelik performansıdır. İspanya Atletizm Federasyonu oyunlara göndereceği isimleri 6 Haziran'da duyurdu. 24 Temmuz 2012'deki 69,59 metrelik kişisel en iyi derecesi ile İspanya rekorunun da sahibi olan Berta Castells, kadınlar çekiç atmada yarışacak isimdi. Daha önce 2005 ve 2009 Akdeniz Oyunları'nda da ülkesini temsil eden sporcu, 2013 sezonunun en iyi derecesine Oyunlara kısa bir süre kala 8 Haziran'da, 66,70 metre ile ulaşmıştır. Akdeniz Oyunları'nın son şampiyonu olan İtalyan Silvia Salis, 2013 Mersin için de İtalya Atletizm Federasyonunun tercihi oldu. 71,93 metrelik en iyi derecesine 2011 yılında ulaşan Salis, 2013 yılında 69,68 metre atabilmiştir. Türkiye Atletizm Federasyonu 24 Nisan'da, Mersin'de yer alacak takım için bir ön liste duyurdu ve kesin sporcu isimlerinin Haziran ayında açıklanacağını belirtti. Bu listede Tuğçe Şahutoğlu, Kıvılcım Kaya ve Ayşegül Alnıaçık yer almaktaydı. Üç atletten Tuğçe Şahutoğlu kesin kadroda liste dışı kaldı. Kıvılcım Kaya ise Haziran'da yaşanan ve sekiz Türk atletin adının geçtiği doping olayları sonucu kadrodan çıkarıldı. Ülkeyi temsil edecek tek sporcu olarak geriye kalan Ayşegül Alnıaçık, kişisel en iyi derecesine 68,63 metreyle mayıs ayı başında ulaşmıştır.
Takvim

| Tarih | Saat | Tur |
| --- | --- | --- |
| 26 Haziran 2013 | 17:30 (UTC+03.00) | Final |
Rekorlar

Yarışlar öncesi dünya ve oyunlar rekorları şöyledir:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Dünya rekoru |  Betty Heidler (GER) | 79,42 | Halle, Almanya | 21 Mayıs 2011 |
| Oyunlar rekoru |  Ester Balassini (ITA) | 71,17 | Almería, İspanya | 29 Haziran 2005 |
Yarışlar boyunca yeni bir dünya veya oyunlar rekoru kırılamadı.
Yarışma

Performansımdan hâlâ tam olarak memnun değilim, ancak şampiyonalarda ana amaç kazanmak ve ülkene madalya getirmektir. İlk kez büyük bir şampiyonada madalya kazanmış olmaktan dolayı mutluyum. Fransa millî marşını duyduğum için çok sevinçliyim. O anlarda gözlerimde yaşlar vardı. Çok güzeldi. Böyle anlar gelecek için cesaretlendiriyor. Size daha iyi olmayı ve bu başarıları tekrarlamayı istetiyor.
Jessika Guehaseim'in yarışma sonrası sözleri.
Kadınlar çekiç atma müsabakaları, aynı zamanda oyunlardaki atletizm etkinliklerinin başladığı gün olan 26 Haziran günü, yerel saatle 17.00'de (UTC+3) başladı. Çekiç atma, atletizm etkinliklerinin ilkiydi.
Sporcular mücadelede ilk üç atışlarını Castells, Guehaseim, Salis ve Alnıaçık sıralamasıyla, kalan üç atışlarını ise tam tersi şekilde gerçekleştirdi. İlk atışlar sonunda 66,69 metrelik atışıyla Jessika Guehaseim birinci sırada yer aldı. Silvia Salis 62,52 metrelik atışıyla ikinci sırada yer alırken diğer iki sporcunun atışları başarılı değildi. İkinci atışta derecesini geliştirerek 67,14 metreye ulaşan Guehaseim, bu turda da liderliğini sürdürdü. İkincilik ise 65,95 metrelik atışıyla Berta Castells'in eline geçti. Oluşan bu sıralama, yarışma sonuna kadar korundu. İkinci atışındaki 67,14 metrelik derecesiyle altın madalya Jessika Guehaseim'in olurken son atışta elde ettiği 66,16 metrelik derecesiyle Berta Castells gümüş; ilk atışındaki 62,52 metrelik derecesiyle Silvia Salis bronz madalyanın sahibi oldu. Beşinci atışında 62,23 metreye ulaşan Ayşegül Alnıaçık ise yarışmayı dördüncü ve son sırada tamamladı.
Sonuçlar

| Sıra | Atlet | Ülke | #1 | #2 | #3 | #4 | #5 | #6 | Sonuç | Not |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Jessika Guehaseim |  Fransa | 66,69 | 67,14  | 64,91 | 66,31 | x | 66,17 | 67,14  |  |
|  | Berta Castells |  İspanya | x | 65,95 | 64,67 | 61,92 | 65,52 | 66,16  | 66,16  |  |
|  | Silvia Salis |  İtalya | 62,52  | x | x | x | x | x | 62,52  |  |
| 4 | Ayşegül Alnıaçık |  Türkiye | x | x | 60,18 | 61,25 | 62,23  | x | 62,23  |  |
Oyunların son şampiyonu Salis, bu kez bronz madalya kazandı.
Mücadelenin yapıldığı Nevin Yanıt Atletizm Kompleksi
Beral Madra

Beral Madra (1942, İstanbul), Türk sanat eleştirmeni, yazar ve çağdaş sanat küratörü.
Eğitim

Beral Madra 1954'te öğrenime başladığı Özel Alman Lisesi'nden 1961'de mezun oldu. Ardından İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü'nde okudu.
Akademik Kariyer

1980-1982 yılları arasında İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'nde (bugünkü ismiyle Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi) ders verdi. 2000-2004 yılları arasında Yıldız Teknik Üniversitesi Sanat ve Tasarım Fakültesi'nde Sanat Yönetimi programının kuruluşunda yer aldı.
Bienaller

1980'li yıllarda Türkiye'nin geçirdiği ekonomik açılıma paralel olarak çağdaş sanatın yurt içinde ve yurtdışı temsili için gerekli kurumsal altyapıların oluşturulmasında önemli rol oynamış olan Beral Madra, 1987'de 1.Istanbul Bienali'nin ve 1989'da 2. Istanbul Bienali'nin genel koordinatörlüğünü üstlenmiş, sonraki yıllarda Istanbul Bienali'nin karakteristik bir özelliğini oluşturacak olan tarihi ve kültürel miras mekanlarının kullanımı ve bienalin şehirde birçok farklı mekana yayılması gibi kurumsal pratikleri önermiş ve savunmuştur.  Aynı dönemde Uluslararası Venedik Bienali'ne Türkiye'nin düzenli ulusal katılımının sağlanmasına ön ayak olmuştur. Türkiye'de küratörlüğün tanımlanmasına ve profesyonelleşmesine öncülük eden ilk kuşak küratörlerdendir.
1991'de 44. Venedik Bienali Türkiye Pavyonu sergisinin (sanatçılar: Kemal Önsoy, Mithat Şen); 1993'te 45. Venedik Bienali Türkiye Pavyonu sergisinin (sanatçılar: Erdağ Aksel, Serhat Kiraz, Jȧrg Geismar, Adem Yilmaz); 2001'de 49. Venedik Bienali Türkiye Pavyonu sergisinin (sanatçılar: Butch Morris, Murat Morova, Ahmet Öktem, Sermin Sherif, xurban.net); 2003'te 50.Venedik Bienali Türkiye Pavyonu sergisinin (sanatçılar: Nuri Bilge Ceylan, Ergin Çavuşoğlu, Gül Ilgaz, Neriman Polat, Nazif Topçuoğlu) ve 2005'te 51. Venedik Bienali Türkiye Pavyonu sergisinin (sanatçılar: Hüseyin Çağlayan) küratörlüğünü üstlenmiştir.
2009'da 53. Venedik Bienali'nde ise sanatçılar Ermek Jaenisch, Jamshed Kholikov, Oksana Shatalova, Anzor Salidjanov, Yelena Vorobyeva &Viktor Vorobyev'in katilimiyla Orta Asya Pavyonu'nun küratörü olmuştur. Bunu takiben 2011'de 54. Venedik Bienali'nde sanatçılar Mikayil Abdurahmanov, Zeigam Azizov, Khanlar Gasimov, Altai Sadighzadeh, Aidan Salakhova, Aga Ousseinova'nın katılımıyla Azerbaycan Payvonu'nun küratörlüğünü üstlenmiştir.
Türkiye'de çağdaş sanatın Istanbul ve Ankara gibi büyük şehirler dışında desteklenmesini ve daha geniş bir izleyiciyle buluşmasını teşvik etmek amacıyla 2002'de  Diyarbakır Sanat Merkezi'nin kuruluşunda danışmanlık yapmış, 2006'da ilk Sinop Bienali'nin düzenlenmesine, 2008'de ise ilk Uluslararası Çanakkale Bienali'nin düzenlenmesine destek olmuş ve bu bienallerde küratörlük yapmıştır.
Beral Madra 2018'de Razvan Ion ile birlikte Bükreş Bienali'nin eş-küratörlüğünü üstlenmiştir.
Kurumlar ve Sergiler

1984 yılında Nişantaşı'nda BM Galeri'yi kuran Beral Madra kısa bir dönem ticari galeri yöneticisi olarak çalıştıktan sonra 1992-2014 arasında bu kurumu yarı-ticari amaç güden BM Çağdaş Sanat Merkezi'ne dönüştürmüştür. Bu süreç icinde Beral Madra'nin Istanbul'da kişisel ve grup sergileri düzenlediği bir mekan olarak işlemiş, Madra'nin Istanbul yöneticiliğini üstlendiği Berlin Senatosu Bursu ile Istanbul'a gelen sanatçıların sergilerine de ev sahipliği yapmıştır. 2014'ten bu yana BM Çağdaş Sanat Merkezi araştırmacılara açık bir arşiv olarak hizmet vermektedir.
2007-2010 arasında Karaköy'deki SUMA Han binasında yer alan BM Çağdaş Sanat Merkezi, Avrupa Kültür Derneği desteğiyle Kalliopi Lemos, Silvina der Meguerditchian, Maurizio Pellegrin gibi sanatçıların kişisel sergilerine yer vermis; Yeşim Ağaoğlu, Volkan Aslan, Serhat Kiraz, Melih Görgün, Gül Ilgaz, Vahit Tuna, Hakan Gürsoytrak, Selim Birsel, Nilbar Güreş gibi sanatçıların katılımıyla çok sayıda grup sergisi düzenlemiş; Türk ve uluslararası küratörlerin projelerini davet etmiş ve çeşitli festivallere mekan sahipliği yapmıştır.
Beral Madra 2011-2014 arasında Akaretler'de yer alan Kuad Galeri'nin eş-kuruculuğunu ve sanatsal yönetimini üstlenmiştir. Türkiye, Balkanlar, Ortadoğu ve Kafkasya kökenli sanatçılara ve kavramsal sanat üretimine odaklanan Kuad Galeri'nin gerçekleştirdiği sergiler arasında Joseph Kosuth'un James Joyce'tan esinlenerek gerçekleştirdiği yerleştirmesi "Uyanma" (2012); Rus kavramsal sanatçı Nikita Alexeev'in "Avrasya Sarkıları" sergisi (2013); Marcel Duchamp'in izinde gerçekleşen grup sergisi "Mutsuz Hazır Nesne" (2014) ile Orta ve Doğu Avrupa avangard hareketlerine odaklanan Sudac koleksiyonundan bir seçkiyle "Kesintisiz Avangard" (2012) sergisi öne çıkar.
Bağımsız küratör olarak Türkiye ve dışında çok sayıda sergi gerçekleştirmiş olan Beral Madra 2009'da "Istanbul Next Wave" kapsamında Berlin Akademie der Künste'de yer alan ve 1980'lerden bu yana Türk kadın sanatçıların üretimine odaklanan "Under My Feet I Want The World, Not Heaven" sergisini Yeşim Ağaoğlu, Gülçin Aksoy, Nancy Atakan, Atıl Kunst, Nazan Azeri, Handan Börüteçene, İpek Duben, Nezaket Ekici, Gül Ilgaz; Gözde İlkin, Cemile Kaptan, Şükran Moral, Nazlı Eda Noyan, Neriman Polat, Necla Rüzgar, Gülay Semercioğlu ve Nalan Yırtmaç'ın eserleriyle gerçekleştirmiştir.
2003 yılında Uluslararası Sanat Eleştirmenleri Birliği'nin (AICA - Association Internationale des Critiques d'Art) Türkiye şubesini kuran Madra, 2010 Istanbul Avrupa Kültür Başkenti'nin Görsel Sanatlar Yöneticiliğini üstlenmiş ve 2010'da Uluslararası AMCA (Türkiye, Iran ve Arap Dünyası Modern ve Cağdaş Sanat Derneği) derneğinin kurucu yönetim kurulu üyesi olmuştur.
Yayınlar

Dejan Kaludjerovic: CONVERSATIONS, VfmK, Viyana 2018 (ISBN 9783903228610)
İki Yılda Bir Sanat, Norgunk Yayıncılık, İstanbul, 2010 (ISBN 9789758686062)
Home affairs: on contemporary art and culture in Turkey, BM SUMA, Istanbul, 2009
Bir bilanço: 80'li yıllarda Türkiye'de sanat üretimi, Karşı Sanat Çalışmaları, Istanbul, 2005
(Ed.) Neighbors in Dialogue / Komşular Söyleşiyor, Norgunk Yayıncılık, Istanbul, 2005 (ISBN 9789758686254)
(Ed.) Art Criticism and Curatorial Practice East of EU Workshop and Roundtable in Conjunction with the 8th Istanbul Biennial, AICA-Turkey Publication, Istanbul, 2004
İnci Eviner: Şefkat ve Haset, Galeri Nev, İstanbul, 1998 (ISBN 9789757529170)
Post-Peripheral Flux: A Decade of Contemporary Art in Istanbul, Literatür Yayınevi, Istanbul, 1996 (ISBN 9789757860693)
Ariane 5

Ariane 5
Ariane 5, ESA'nın en geliştirilmiş kargo roketidir. Son zamanlarda güvenilirliği de önemli ölçüde dikkatleri çekmiştir. 22 kez üst üste başarılı uçuş yapmıştır. Uzunluğu yaklaşık 54 metre çapı ise 5,4 metredir. Yüksüz ağırlığı yaklaşık 780 tondur.
Ariane 5 Ariane 4'ün geliştirilmiş versiyonudur. Ancak bu geliştirme süreci doğrudan olmamıştır. 1. kademe geliştirilmişi "G", 2. kademe "G+", 3. kademe "GS", 4. kademe "ECA" ve son olarak "ES" olarak geliştirilir.
Roket parçaları

Ariane 5'in kriyojenik  ana iticisi iki bölümden oluşur. Bu iki bölüm, toplam 130 ton ağırlık ve 30.5 metre yükseklik ile iki büyük yakıt tankı içerir. Bu tankların birinde sıvı oksijen ve diğerinde sıvı hidrojen bulunur. Bu itici yaklaşık 1130 tonluk itme gücü oluşturur.
İki tane olan katı roket güçlendiricilerin her biri yakıtla doluyken 277 ton civarında ağırlığa sahiptirler. Her biri 630 ton civarında kuvvet uygular.
İkinci aşama, birinci aşamanın üstünde ve kargo bölümünün altındadır. Yakıt olarak  azot tetroksit kullanır.
1. Lig şampiyonluğu kazanan teknik direktörler listesi

1. Lig şampiyonluğu kazanan teknik direktörler listesi, Türkiye futbol ligleri hiyerarşisinin en üst düzey ikinci lig organizasyonu olan 1. Lig'de şampiyonluk kazanan teknik direktörlerin bir listesidir. Ligin kuruluşundan itibaren sistemde birçok kez değişikliğe gidilmiştir. Deplasmanlı lig sistemi, yükselme grubu sistemi, ikili grup sistemi, üçlü grup sistemi ve dörtlü grup sistemi ligin geçmişinde yer alan sistemlerdir. İkili grup sistemi, üçlü grup sistemi, dörtlü grup sistemi ve 1965-66 sezonunda uygulanan yükselme grubu sisteminin geçerli olduğu yirmi yedi sezon boyunca gruplarında lider bulunan tüm takımlar şampiyon ilan edilmiştir. Bu nedenle bu sistemlerin uygulandığı sezonlarda birden fazla teknik direktör şampiyonluk yaşamıştır.
1963'ten bu yana geçen 58 sezonda 78 farklı teknik adam şampiyonluk yaşamıştır. En çok şampiyon olan isimler ise üçer şampiyonlukla Ali Hoşfikirer, Kadri Aytaç, Kamuran Soykıray ve Zeynel Soyuer'dir.
Kadri Aytaç ve Zeynel Soyuer üç farklı takımda şampiyon olarak bu alanda ligin rekorunu kırmışlardır. Aytaç, 1974-75 sezonunda Orduspor'u, 1975-76 sezonunda Mersin İdman Yurdu'nu, 1982-83 sezonunda ise Gençlerbirliği'ni şampiyon yapmıştır. Soyuer ise 1976-77 sezonunda Diyarbakırspor'u, 1989-90 sezonunda Gaziantepspor'u ve 1992-93 sezonunda Samsunspor'u şampiyonluğa ulaştırmıştır. Üst üste en fazla şampiyonluk rekoruysa üç teknik direktör tarafından paylaşılmaktadır. Kadri Aytaç 1974-75 ve 1975-76 sezonlarında, Ali Hoşfikirer 1986-87 ve 1987-88 sezonlarında, Erdem Tuğal ise 1988-89 ve 1989-90 sezonlarında art arda ikişer şampiyonluk yaşamışlardır.
Birden çok şampiyonluk yaşayanlar

| Sıra | İsim | Şampiyonluk | Çalıştırdığı kulüp(ler) | Kazandığı sezonlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Ali Hoşfikirer | 3 | Adana Demirspor (2), Adanaspor (1) | 1986-87, 1987-88, 1990-91 |
| 1 |  Kadri Aytaç | 3 | Orduspor, Mersin İdman Yurdu, Gençlerbirliği | 1974-75, 1975-76, 1982-83 |
| 1 |  Kamuran Soykıray | 3 | Samsunspor (2), Giresunspor | 1968-69, 1970-71, 1975-76 |
| 1 |  Zeynel Soyuer | 3 | Diyarbakırspor, Gaziantepspor, Samsunspor | 1976-77, 1989-90, 1992-93 |
| 2 |  Engin İpekoğlu | 2 | Kocaelispor, Adanaspor | 2007-08, 2015-16 |
| 2 |  Samet Aybaba | 2 | Sivasspor, Adana Demirspor | 2016-17, 2020-21 |
| 2 |  Yücel İldiz | 2 | Kardemir Karabükspor, Denizlispor | 2009-10, 2018-19 |
| 2 |  Sabri Kiraz | 2 | Bursaspor, Ankaragücü | 1966-67, 1976-77 |
| 2 |  Suat Mamat | 2 | MKE Kırıkkalespor, Mersin İdman Yurdu | 1977-78, 1979-80 |
| 2 |  Fethi Demircan | 2 | Kocaelispor, Samsunspor | 1979-80, 1984-85 |
| 2 |  Necdet Niş | 2 | Sakaryaspor | 1980-81, 1986-87 |
| 2 |  Candan Dumanlı | 2 | Mersin İdman Yurdu, Petrol Ofisi | 1981-82, 1993-94 |
| 2 |  Erkan Kural | 2 | Kayserispor, Gençlerbirliği | 1984-85, 1988-89 |
| 2 |  Erdem Tuğal | 2 | Zeytinburnuspor, Bakırköyspor | 1988-89, 1989-90 |
Milletlerine göre şampiyonluk sayıları

| Sıra | Ülke | Şampiyonluk sayısı | Teknik direktör sayısı | Kazanılan sezonlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Türkiye | 96 | 78 | 1963-64, 1964-65, 1965-66, 1966-67, 1967-68, 1968-69, 1969-70, 1970-71, 1971-72, 1972-73, 1973-74, 1974-75, 1975-76, 1976-77, 1977-78, 1978-79, 1979-80, 1980-81, 1981-82, 1982-83, 1983-84, 1984-85, 1985-86, 1986-87, 1987-88,1988-89, 1989-90, 1990-91, 1991-92, 1992-93, 1993-94, 1994-95, 1995-96, 1996-97, 1997-98, 1998-99, 1999-00, 2000-01, 2001-02, 2002-03, 2003-04, 2004-05, 2005-06, 2006-07, 2007-08, 2008-09, 2009-10, 2010-11, 2011-12, 2012-13, 2013-14, 2014-15, 2015-16, 2016-17, 2017-18, 2018-19, 2019-20, 2020-21, 2021-22, 2022-23, 2023-24 |
| 2 |  Romanya | 2 | 2 | 1982-83, 1985-86 |
| 3 |  Macaristan | 1 | 1 | 1965-66 |
| 3 |  Bulgaristan | 1 | 1 | 1991-92 |
Lefter Küçükandonyadis, 1966-67 sezonunda Mersin İdman Yurdu ile şampiyonluk yaşamıştır.
1998-99 sezonunda Vanspor'a tarihinin ilk ve tek şampiyonluğunu yaşatan Rıdvan Dilmen.
Orsk

| Orsk Орск, |
| --- | --- |
  Bayrak Arma 
Takma ad: жамаркала
Ülke:  Rusya
Federal yapı: Orenburg Oblastı
Nüfus (2013)
 • Toplam: 236.390
Resmî site http://orsk-adm.ru/
Orsk (Rusça: Орск), Rusya'nın batı kesimindeki Orenburg Oblastı'nda bulunan bir şehir.
Ural ve Or nehirlerinin birleştiği noktada yer alır.
Orsk ile Rus yazar Vladimir Makanin, Türk-Tatar yazar Muhammed Zakir Muhammedsadık oğlu Ramiyev, Rus manken Yuliana Korolkova, Rusya Başbakanı Viktor Çernomırdin ve başka insanların ömürleri bağlı.
Nüfus

1 Ocak 2020 nüfus sayımına göre şehir nüfusu 226638 kişidir. 2010 Rusya nüfus sayımına göre etnik yapı: Ruslar % 81.7, Kazaklar % 5.3, Tatarlar % 3.9, Ukraynalılar % 2.7, Başkurtlar % 1.7.
Galeri

Orsk Havalimanı.
Orsk demiryolu istasyonu.
Orsk treni.
Orsk şehrinin Oktybskiy ilçesinin kaymakamlığı.
Ali Adnan

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Adnan, 2019 AFC Asya Kupası'nda Irak için oynuyor
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Ali Adnan Kazım Nasır   et-Temimi
Doğum tarihi:  19 Aralık 1993 (31 yaşında)
Doğum yeri:  Bağdat, Irak
Boyu:  1,85 m (6 ft 1 in) 
Mevkii:  Sol bek
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Mes Rafsanjan
Altyapı kariyeri
2003-2008:  Ammo Baba School
2008-2009:  Al-Zawraa
2009-2010:  Al-Quwa Al-Jawiya
:  Baghdad FC
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2010-2013 |  Baghdad FC |  30 |  (6) |
| 2013-2015 |  Çaykur Rizespor |  41 |  (3) |
| 2015-2019 |  Udinese |  65 |  (1) |
| 2018-2019 |  → Atalanta (kiralık) |  3 |  (0) |
| 2019 |  → Vancouver (kiralık) |  16 |  (1) |
| 2019-2021 |  Vancouver |  34 |  (2) |
| 2021-2022 |  Vejle |  1 |  (0) |
| 2022-2023 |  Rubin Kazan |  8 |  (0) |
| 2023– |  Mes Rafsanjan |  8 |  (0) |
Millî takım kariyeri
| 2011-2013 |   Irak U-20 |  15 |  (4) |
| 2012-2016 |   Irak U-23 |  13 |  (5) |
| 2012- |   Irak |  88 |  (7) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 5 Kasım 2023 
Ali Adnan Kazım Nasır et-Temimi veya kısaca Ali Adnan (d. 19 Aralık 1993), Irak Türkmeni millî futbolcudur. Amcası Ali Kazım da eski millî futbolcuydu.