stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Amon
Yeni Krallık döneminde > Amon'un Min ve Ra ile tanımlanması

Onsekizinci Hanedanlığın kurucusu olan I. Ahmose'nin ordusunun Hyksosları kovmasıyla Thebes, Mısır'ın en önemli şehri, Thebes'in yerel koruyucu tanrısı Amon da ulusal tanrı haline gelir. Yeni hanedanın firavunları, tüm başarılarını Amon'a bağlar ve ganimet ve servetlerinin çoğunu Amon'a adanmış tapınakların inşasına harcarlar. Firavunların "istilacılara" karşı elde ettiği zaferler, onun, zayıfların savunucusu ve fakirler için adaleti savunan bir tanrı olarak görülmesine neden oldu. Kendisi adına seyahat edenlere yardım ederek yolun Koruyucusu oldu.
Amun'a Ma'at'ı (gerçek, adalet ve iyilik) ayakta tutandı, dua edenlerin bu sebeple önce günahlarını itiraf ederek buna layık olduklarını göstermeleri gerekirdi. Deir el-Medina'daki esnaf köyünden adak stelleri kaydı:
Darda olan yoksulun sesiyle gelen, yoksula soluk veren [Amun]... Sen, yoksulun sesiyle gelen sessizlerin Rabbi Amun'sun; Sıkıntıda sana seslendiğimde gelip beni kurtarırsın... Kul kötülük yapmaya meyletmiş olsa da, Rab affetmeye muktedirdir. Thebes Lordu bütün bir gününü öfkeyle geçirmez; Gazabı bir anda geçer; hiçbiri kalmaz. Nefesi bize merhametle geri geliyor... kꜣ'nuz nazik olsun; bağışlayabilir misin; Bir daha olmayacak.
Sonraki dönemde Mısır Kuş'uu fethettiğinde, Kuşluların koç başlı, baş tanrısını Amun olarak tanımladılar. Amun, böylece Ammon Boynuzları olarak bilinen küçük koç boynuzları ile tasvir edilmeye başlandı.
Koç şeklindeki güneş tanrısının izi, Eski Mısır Krallığı'nın çağdaşı olan Nubia'daki okuma-yazma öncesi Kerma kültürüne kadar izlenebilir. Nubialı Amun'un daha sonraki (Meroitik dönem) adı Amani idi ve Tantamani, Arkamani ve Amanitore gibi çok sayıda kişisel isimle tasdik edilmiştir.
Koçlar erkeklik sembolü, Amon da bir doğurganlık tanrısı olarak düşünüldü ve böylece Min' kimliğini özümseyerek Amon-Min oldu. Erkeklik ile olan bu ilişki, Amon-Min'in "Annesinin Boğası" anlamına gelen Kamutef sıfatını kazanmasına yol açtı; bu haliyle Karnak'ın duvarlarında Min gibi itifallik ve bir kırbaçla tasvir edilmiş olarak bulundu.
Önemi arttıkça, diğer bölgelerde tapınılan baş tanrı Ra ile özdeşleşerek Amon-Ra adını aldı.
Amon-Ra İlahisinde şu şekilde tanımlanır:
Gerçeğin efendisi, tanrıların babası, insanların yaratıcısı, tüm hayvanların yaratıcısı, var olan her şeyin Rabbi, yaşam asasının yaratıcısı.
Amun (Yeni Krallık)
Amun (Amarna Sonrası)
Amun-Ra
Amun-Min
Yeni Krallık döneminde > Amarna Döneminde

On sekizinci hanedanın ikinci yarısında, firavun Akhenaten (Amenhotep IV olarak da bilinir), başkentini Thebes'ten uzaklaştırdı, gücü güneş kursunda tezahür eden bir tanrı olan Aten'e tapınmayı geliştirdi, birçok eski tanrı sembollerini tahrif etti ve dini uygulamalarını Aten'e dayandırdı. Mısır dini, amansız bir şekilde ülkenin liderliğine bağlıydı, firavun her ikisinin de lideriydi. Firavun, başkentin tapınağındaki en yüksek rahipti ve bir sonraki alt düzeydeki dini liderler, çoğu ülkeyi yöneten bürokrasinin yöneticileri olan firavunun önemli danışmanlarıydı.
Atenizmin tanıtılması, Aten'e Amun'unkiyle doğrudan rekabet halinde tek tanrılı bir tapınma inşa etti. Stellerdeki Amun övgüleri, daha sonra kullanılanlara, özellikle de Aten İlahisi'ne çarpıcı bir şekilde benzer:
Gökyüzünü aştığın zaman bütün yüzler seni görür, ama gittiğin zaman onların yüzlerinden gizlenirsin ... Batıdaki dağa konduğun zaman, onlar ölü gibi uyurlar ... Bunu yaratan toprağın ürettiği, ... tanrılar ve insanlar için bir kâr anası; sabırlı bir zanaatkâr, onları yaratan olarak kendini fazlasıyla yoran... yiğit bir çoban, sığırlarını güden, sığınakları olan ve geçimlerini sağlayan... Her gün diyarların sonuna ulaşan biricik Rab. üzerine basanları görüyor ... Her ülke, onu övmek için her gün onun yükselişinde gevezelik ediyor.
Akhenaten öldüğünde, halefi Smenkhkare firavun oldu ve Atenizn 2 yıllık hükümdarlığı sırasında yerleşik kaldı. Sonrasında Neferneferuaten olarak bilinen esrarengiz bir kadın firavun kısa bir süre için tahta geçti.
Neferneferuaten'in ölümünden sonra yerine Akhenaten'in 9 yaşındaki oğlu Tutankhaten geçti. Genç firavun Saltanatının başlangıcında Atenizm'i tersine çevirdi, eski çok tanrılı dini yeniden kurdu ve adını Tutankhamun olarak değiştirdi.
Adı Ankhesenpaaten olan kız kardeşi-karısı da onu takip etti ve adını Ankhesenamun olarak değiştirdi. Aten'e tapınma büyük ölçüde sona ermiş ve Amun-Ra'ya tapınma yeniden sağlanmıştı.
Horemheb'in hükümdarlığı sırasında Başkent Thebes'e geri getirildi, Akhenaten'in adı Mısır kayıtlarından silindi, tüm dini ve idari değişiklikleri geri alındı. Dönüş o kadar hızlı gerçekleşti ki, bu monolatrist kült ve onun hükûmet reformları hiç var olmamış gibi görünüyordu.
Yeni Krallık döneminde > Teoloji

Amun, güneş tanrısı Ra ve doğurganlık ve yaratılış tanrısı Min ile özdeşleştirilmeye gidildi; böylece O güneş tanrısı, yaratıcı tanrı ve doğurganlık tanrısının temel özelliklerine sahip bir tanrı oldu. Ayrıca, diğer birçok unvan ve görünüm yanı sıra, Nubia güneş tanrısından koç görünümü aldı.
Acının kendi veya başkalarının yaptıklarının bir sonucu olarak ortaya çıktığına inananlar ondan merhamet diledi.:
Amon-Re " dua edeni işiten, yoksulun, dargının feryadına yetişen... Ondan sakının! Oğluna, kızına, büyüğüne, küçüğüne tekrar edin onu; nesiller boyu anlatın. henüz varolmamış olanlara, onu derinlerdeki balıklara, gökteki kuşlara anlatın, onu tanımayana ve onu tanıyana tekrar edin... yanlış yapıyor, yine de Rab merhametli olmakta normaldir. Thebes'in Efendisi bütün bir günü kızgın geçirmez. Öfkesine gelince - bir anın tamamlanmasında hiçbir kalıntı kalmaz;... Senin Ka dayanır! merhametli olacaksın!
Amon, Ptah ve Re, Leiden ilahilerinde farklı tanrılar olan, ancak çoğulluk içinde birliği olan bir üçlü olarak kabul edilir.
Tüm tanrılar üçtür: Hiçbirinin eşit olmadığı Amun, Re ve Ptah. Adını Amun olarak gizleyen kişi, yüzüne Re olarak görünür, bedeni Ptah'tır.
Henri Frankfort, Amun'un aslen bir rüzgar tanrısı olduğunu öne sürdü ve Yuhanna İncili'nden paralel bir pasajla rüzgarla ile gizem arasında kurulan üstü kapalı bağlantıya dikkat çekti: "Rüzgar dilediği yerde eser ve siz onun sesini duyarsınız, ama nereden geldiğini ve nereye gittiğini bilmezsiniz." [ Yuhanna 3:8 ]
Amun'a yazılan bir ilahi, O'nun fırtınalı denizleri nasıl sakinleştirmesini anlatır:
Amon'un adını hatırlayan denizci için fırtına bir kenara çekilir. Fırtına, O'nun adını zikreden için tatlı bir meltem olur... Amon, O'nu kalbine koyan için milyonlardan daha etkilidir. Onun sayesinde tek bir adam kalabalıktan daha güçlü hale gelir.
Üçüncü Ara Dönem > Baş Rahiplerin gücü

Teb'deki Amon Baş Rahipleri bir hanedan olarak görülmeseler de, o kadar güçlüydüler ki, y M.Ö 1080'den MÖ 943 e kadar Mısır'ın etkin yöneticileriydiler.
MÖ 1080'de -Ramses XI'in 19. Yılında- Herihor Amun'un ilk Baş Rahibi olarak ilan edildiğinde, Amun rahipliği Mısır ekonomisi üzerinde etkili bir hakimiyet kurdu. Amun rahipleri diğer birçok kaynak yanında Mısır'daki tüm tapınak topraklarının üçte ikisi, gemilerinin yüzde 90'ına sahipti.
Sonuç olarak, Amun rahipleri firavun kadar, hatta ondan daha güçlüydü. Sonunda Baş Rahip Pinedjem'in oğullarından biri tahta geçecek ve Mısır'ı neredeyse yarım yüzyıl boyunca firavun I. Psusennes olarak, Baş Rahip III. Psusennes ise 21. Hanedanlığın son hükümdarı olan kralı II.Psusennes olarak tahta geçecekti.
Üçüncü Ara Dönem > İniş

Amun'un tüm Mısır üzerindeki ezici hakimiyeti MÖ 10. yüzyılda azalmaya başladı. Bununla birlikte, artık ulusal bir tanrı olarak görüldüğü için, özellikle Mısır'ın Nubian Yirmi Beşinci Hanedanlığı altında, Thebes'te, Amun ibadeti hız kesmeden devam etti. Yeni Krallık döneminde kurulan Jebel Barkal Amun Tapınağı, Kush Krallığı'nın dini ideolojisinin merkezi haline geldi. Gebel Barkal'daki Piye Zafer Steli (MÖ 8. yüzyıl) artık bir " Napata Amun" ile "Thebes Amun" arasında ayrım yapmaktadır. Nubian hanedanının son firavunu olan Tantamani, Amun'a Nubian formu Amani'yle hala atıfta bulunan teoforik bir isim taşıyordu.
Demir Çağı ve klasik antik çağ > Nubia ve Sudan

Mısır dışında Amun kültünün yayıldığı bölgelerde, onun ibadeti klasik antik çağa kadar devam etti. Adının Amane veya Amani olarak telaffuz edildiği Nubia, Meroe ve Nobatia'da rahipleriyle ülkenin tüm hükûmetini bir kehanet aracılığıyla düzenleyen, hükümdarı seçen ve askeri seferleri yöneten ulusal bir tanrı olarak kaldı. Diodorus Siculus'a göre, bu dini liderler kralları intihara bile zorlayabildiler, ancak bu gelenek MÖ 3. yüzyılda Arkamane onları öldürdüğünde sona erdi.
Sudan'da, Dangeil'deki bir Amun tapınağının kazısına 2000 yılında Ulusal Eski Eserler ve Müzeler Kurumundan, Sudan ve British Museum, Birleşik Krallık'tan Doktorlar Salah Mohamed Ahmed ve Julie R. Anderson'ın başkanlığında başlandı. Hızlandırıcı Kütle Spektrometresi (AMS) ve C14 tarihlemesi, tapınağın son yapı inşasını MS 1. yüzyıla yerleştirdi. Bu tarih, ilgili seramikler ve yazıtlarla da doğrulanmaktadır. Tapınağın yangınla tahrip olduğu bulundu, yıkımının ardından tapınak yavaş yavaş çürümüş ve çökmüştü.
Demir Çağı ve klasik antik çağ > Libya

Libya Çölü yakınında bulunan Siwa Oasis'te, yalnız bir Amun kahini bulunmaktaydı. Ammon'a tapınma, Yunanistan'a erken bir dönemde, muhtemelen kuruluşundan kısa bir süre sonra Oasis'teki büyük Ammon kehaneti ile bir bağlantı kurmuş olması gereken Cyrene'deki Yunan kolonisi aracılığıyla tanıtılır. Libya'nın mitolojik kralı Iarbas da Hammon'un oğlu kabul ediliyordu.
Corippus'a göre, Laguatan olarak bilinen bir halk, 540'larda Bizans İmparatorluğu'na karşı savaşa Ammon'un oğlu olduğuna inandıkları tanrıları Gurzil'in bir heykelini taşımıştı.
Demir Çağı ve klasik antik çağ > Levant

İbranice İncil'de Yeremya 46:25'te אמון מנא Amon of No ifadesi (No ordusu ve İskenderiye ordusu olarak da çevrilir )bulunur. Bu metinler muhtemelen MÖ 7. yüzyılda yazılmıştı.
İsrail'in Tanrısı, orduların Rabbi şöyle dedi: "İşte, Tebli Amon'un, Firavun'un, Mısır'ın, tanrılarının, krallarının, Firavun'un ve ona güvenenlerin üzerine ceza getireceğim."
Demir Çağı ve klasik antik çağ > Yunanistan

Yunanlar tarafından Ammon olarak tapılan Amun'un, Thebes' ve Sparta'da Pindar'ın (ö. 443) hediyesi olan bir tapınağı ve bir heykeli vardı.
Aphytis, Chalcidice'de Amun'a, Lysander (ö. MÖ 395) zamanından beri, Amonyum'da olduğu kadar şevkle ibadet edildi. Şair Pindar, tanrıyı bir ilahiyle onurlandırdı. Megalopolis'te tanrı bir koç başıyla temsil ediliyordu (Paus. viii.32 § 1) ve Sirenaykalı Yunanlar Delphi'de Ammon heykeli olan bir savaş arabası adadılar.
Büyük İskender Siwa'daki kahin tarafından Amun'un oğlu ilan edilmişti. M.Ö 332 sonlarında Mısır'ı işgal ettiğinde bir kurtarıcı olarak görüldü ve bu nedenle Mısır'ı savaşmadan fethetti. Ammon, Zeus'un bir formu olarak tanımlandı ve İskender sık sık Zeus-Ammon'dan gerçek babası olarak söz etti. Ölümünden sonra para birimi, onu kutsallığının bir sembolü olarak Ammon Boynuzları ile süslenmiş olarak tasvir etti.
Amonyum ve ammonit gibi Yunanca Ammon formu aracılığıyla Amun'dan türeyen birkaç kelime vardır. Romalılar, antik Libya'daki Jüpiter-Amun Tapınağı yakınlarındaki birikintilerden topladıkları amonyum klorürü sal ammoniacus (Amun tuzu) olarak adlandırdılar. Amonyak, kimyasal olmasının yanı sıra, foraminiferde bir cins adıdır. Hem bu foraminiferler (kabuklu Protozoa ) hem de ammonitler (soyu tükenmiş kabuklu kafadanbacaklılar ), bir koçun ve Ammon'un boynuzlarına benzeyen sarmal kabuklar taşırlar. Beyindeki hipokampus bölgelerine cornu ammonis denir. Hücre katmanlarının koyu ve açık bantlarının boynuzlu görünümü nedeniyle kelimenin tam anlamıyla "Amun'un Boynuzları".
Kayıp Cennet'te Milton, Ammon'u İncil'deki Ham ile özdeşleştirir ve Yahudi olmayanların ona Libyalı Jove dediğini belirtir.
Ek kaynaklar

Assmann, Jan (1995). Egyptian Solar Religion in the New Kingdom: Re, Amun and the Crisis of Polytheism. Kegan Paul International. ISBN 978-0710304650.
Ayad, Mariam F. (2009). God's Wife, God's Servant: The God's Wife of Amun (c. 740–525 BC). Routledge. ISBN 978-0415411707.
Cruz-Uribe, Eugene (1994). "The Khonsu Cosmogony". Journal of the American Research Center in Egypt. 31: 169-189. doi:10.2307/40000676. JSTOR 40000676.
Gabolde, Luc (2018). Karnak, Amon-Rê : La genèse d'un temple, la naissance d'un dieu (Fransızca). Institut français d'archéologie orientale du Caire. ISBN 978-2-7247-0686-4.
Guermeur, Ivan (2005). Les cultes d'Amon hors de Thèbes: Recherches de géographie religieuse (Fransızca). Brepols. ISBN 978-90-71201-10-3.
Klotz, David (2012). Caesar in the City of Amun: Egyptian Temple Construction and Theology in Roman Thebes. Association Égyptologique Reine Élisabeth. ISBN 978-2-503-54515-8.
Kuhlmann, Klaus P. (1988). Das Ammoneion. Archäologie, Geschichte und Kultpraxis des Orakels von Siwa (Almanca). Verlag Phillip von Zabern in Wissenschaftliche Buchgesellschaft. ISBN 978-3805308199.
Otto, Eberhard (1968). Egyptian art and the cults of Osiris and Amon. Abrams.
Roucheleau, Caroline Michelle (2008). Amun temples in Nubia: a typological study of New Kingdom, Napatan and Meroitic temples. Archaeopress. ISBN 9781407303376.
Thiers, Christophe, (Ed.) (2009). Documents de théologies thébaines tardives. Université Paul-Valéry.
Zandee, Jan (1948). De Hymnen aan Amon van papyrus Leiden I. 350 (Felemenkçe). E.J. Brill.
Zandee, Jan (1992). Der Amunhymnus des Papyrus Leiden I 344, Verso (Almanca). Rijksmuseum van Oudheden. ISBN 978-90-71201-10-3.
David Klotz, Adoration of the Ram: Five Hymns to Amun-Re from Hibis Temple (New Haven, 2006)
David Warburton, Architecture, Power, and Religion: Hatshepsut, Amun and Karnak in Context, 2012, 9783643902351.
E. A. W. Budge, Tutankhamen: Amenism, Atenism, and Egyptian Monotheism 2 Kasım 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (1923).
İtalya, Torino Museo Egizio'da Amon ve Mut ile Ramses II Heykeli
Amon'u tahtında gösteren stelin bir parçası. Çift tacı takan Mut, onun arkasında duruyor. Her ikisi de artık kayıp olan I. Ramses'ten teklifler alıyor. Petrie Arkeoloji Müzesi, Londra
Amon, Amarna döneminden sonra mavi tenli olarak tasvir edilmiştir. Abidos'ta Tapınak ve Şapel
Amenhotep III'ün heykelinin arka direğindeki hiyerogliflerde Akhenaten'in ajanlarının Amun adını sildiği, daha sonraki dönemde restore edilen iki yer bulunmakta. (British Museum, Londra)
Walters Sanat Müzesi'nden alınan Üçüncü Ara Dönem nazarlığı; Amun'u güneş tanrısı Ra ile kaynaştırıyor.
Amun'un Karnak'ta bir kabartmada tasviri (MÖ 15. yüzyıl)
Zeus-Ammon. MÖ 5. yüzyılın sonlarına ait bir orijinalinin Roma kopyası. Aşağı Nil Deltası ve Sirenayka'daki Yunanlar, yüce tanrı Zeus'un özelliklerini Mısır tanrısı Amun-Ra'nın özellikleriyle birleştirdiler.
Open Handset Alliance

| Open Handset Alliance |
| --- | --- |

Kısaltma: OHA
Kuruluş: 5 Kasım 2007 (17 yıl önce) (2007-11-05)
Tür: Açık mobil platform (Android) geliştirme organizasyon
Merkez: Mountain View, Kaliforniya, ABD
Hizmet bölgesi: Dünya çapında
Resmî site: openhandsetalliance.com
Open Handset Alliance (OHA), mobil cihazlar için açık standartlar geliştirmek amacıyla bir araya gelmiş 84 firmadan oluşan bir konsorsiyumdur. Üye firmalar arasında HTC, Sony, Dell, Intel, Motorola, Qualcomm, Texas Instruments, Google, Samsung Electronics, LG Electronics, T-Mobile, Nvidia ve Wind River Systems bulunmaktadır.
Tarihçe

OHA, Google liderliğinde, 34 üye ile birlikte 5 Kasım 2007'de kurulmuştur. Üyeler arasında mobil el cihazı üreticileri, uygulama yazılımı geliştiricileri, bazı mobil ağ operatörleri ve yonga üreticileri bulunmaktadır. Birliğin önde gelen yazılımı olan Android, bir açık kaynak lisansına dayanmakta olup, Apple (iOS), Microsoft (Windows Phone), Nokia (Symbian), HP (Palm), Samsung Electronics / Intel (Tizen, Bada) ve BlackBerry (BlackBerry OS) gibi mobil platformlarla rekabet etmektedir.
Birliğin birleşik Android platformunu teşvik etme çabalarının bir parçası olarak OHA üyelerinin Android'in rakip çatallarına dayanan cihazlar üretmesi sözleşmeyle yasaklanmıştır.
Ürünler

Open Handset Alliance'ın kuruluşunun duyurulmasıyla aynı anda, 5 Kasım 2007'de OHA, Android Açık Kaynak Projesini, Linux çekirdeğine dayanan bir açık kaynak mobil telefon platformunu da tanıttı. Geliştiriciler için SDK'sinin erken bir sürümü 12 Kasım 2007'de yayımlandı.
Android çalıştıran ilk ticari olarak kullanılabilir telefon HTC Dream,aynı zamanda T-Mobile G1 olarak da bilinir, idi. Bu cihaz Federal İletişim Komisyonu (FCC) tarafından 18 Ağustos 2008'de onaylandı ve aynı yıl 22 Ekim'de piyasaya sürüldü.
Üyeler

Grubun üyeleri tabloda belirtilmiştir.
| Katılım Tarihi | Mobil operatörler | Yazılım Geliştiriciler | Donanım Üreticileri | Elektronik Cihaz Üreticileri | Diğer |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kasım 2007 |  KDDI  NTT DoCoMo  Sprint Nextel  T-Mobile  China Mobile  Telecom Italia  Telefónica |  Ascender Corporation  eBay  Google  LivingImage  Myriad  Nuance Communications  PacketVideo  SkyPop  SONiVOX  Wind River Systems |  Audience  Broadcom Corporation  CSR Plc.  Intel Corporation  Marvell Technology Group  NVIDIA Corporation  Qualcomm  Synaptics  Texas Instruments |  HTC  LG  Sony (Sony Ericsson olarak katıldı.)  Motorola Mobility (Motorola olarak katıldı)  Samsung Electronics |  Flex Comix  Nexus Telecom  The Astonishing Tribe |
| Aralık 2008 |  Vodafone  Softbank |  OMRON |  AKM Semiconductor  ARM  Atheros Communications  ST-Ericsson (Ericsson Mobile Platforms olarak katıldı.) |  Asus  Garmin  Huawei Technologies  (Mayıs 2019'da çıkarıldı.)  Sony Mobile (Sony Ericsson olarak katıldı)  Toshiba |  Borqs  Teleca |
| Mayıs–Haziran 2009 |  China Unicom |  SVOX |  |  Acer |  |
| Eylül 2009 |  |  |  |  MIPS Technologies |  |
| Ocak 2010 |  Bouygues Telecom |  |  |  ZTE Corporation |  Sasken Communication Technologies Limited |
| Mayıs 2010 |  |  NXP Software |  |  |  |
| Temmuz 2010 |  |  Access |  |  MediaTek |  |
| Kasım 2010 |  |  VisualOn |  |  |  |
| Haziran 2011 |  |  Intrinsyc |  |  |  |
| Temmuz 2011 |  |  Andago |  |  |  |
| Diğer |  China Telecommunications Corporation  Telus |  Cooliris  Motoya Co., Ltd. |  Cypress Semiconductor Corporation  Freescale Semiconductor  Gemalto  Renesas Electronics Corporation  VIA Technologies |  Alcatel Mobile Phones  Compal Communications  Dell  Foxconn  Haier  Kyocera  Lenovo  NEC  Sharp Corporation  Saygus  Honor |  Accenture  L&T Infotech  SQL Star International Inc.  Wipro Technologies |
Ayrıca Bakınız

Google TensorFlow
Material Design
WebOS
Linux
Linux dağıtımları
Hosiyat Rustam

| Hosiyat Rustam |
| --- | --- |
Xosiyat Rustamova

Doğum: 19 Mart 1971 (53 yaşında) Çust İlçesi
İkamet: Taşkent
Milliyet: Özbek
Vatandaşlık:  Özbekistan SSC  Özbekistan
Eğitim: Taşkent Devlet Üniversitesi
Meslek: şair, çevirmen, birçok senaryo yazarı.
Önemli eser(ler): Osmondagi uy (1997) Najot (2003) "Rido" (2004) Devor (2006) Avgust (2008) Ishgʻol (2011) 40:0 (2011) 44 gün (2021)
Evlilik: Koçkar Norkobil
Ödüller: "Şöhret" madalyası (2004) Azerbaycan Mikail Müşfik Ödülü (2015) Nurangiz GUN Uluslararası Şair Ödülü (2020) Resul Rıza Uluslararası Ödülü (2021)
İmza

Özbekistan Devlet Sanat ve Kültür Enstitüsü'nden Hosiyat Rustam ve Gjekë Marinaj. 2022.
Hosiyat Rustam (Hosiyat Rustamova; 19 Mart 1971, Çust İlçesi, Özbekistan SSC), şair, çevirmen, birçok senaryonun yazarı. "Şöhret" madalyası ve "Altın Kalem" ulusal ödülünün yanı sıra Rusya Yazarlar Birliği'nin prestijli "Altın Şövalye" gibi ödüller sahibi. Hosiyat Rustam "Kitab dünyası" gazetesinin genel yayın yönetmenliğini yapmaktadır. 2022 yılından itibaren Özbekistan'da Kolombiya Dünya Şairleri Hareketi'nin koordinatörlüğünü yürütmektedir. 18 Kasım 2015'te Londra'da düzenlenen Hertfordshire Press Awards edebiyat ödül töreninde Hosiyat Rustamova'nın "Renkli Gözyaşları" adlı şiiri "TCritics' Choice Ödülü"nün sahibi oldu. Hosiyat Rustamova aynı zamanda Özbekistan ve Azerbaycan Yazarlar Birliği'nin de üyesidir.
Biyografisi

1971 yılında Namangan bölgesinin Çust ilçesine bağlı Olmos köyünde doğdu. 1993 yılında Taşkent Devlet Üniversitesi (şu anda Özbekistan Ulusal Üniversitesi) Gazetecilik Fakültesi'nden mezun olmuştur.
2003 yılında Özbekistan Ulusal Üniversitesi Özbek Filolojisi Fakültesi Yüksek Edebiyat kursunda okudu. 2021 yılından itibaren ABD'nin Iowa Üniversitesi'ndeki Uluslararası Yazarlar Programının temsilcisidir.
Ödüller

Hosiyat Rustam'a 2004 yılında Özbekistan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı tarafından "Şöhret" madalyası, 2016 yılında ise "Özbekistan'ın Bağımsızlığının 25 Yılı" hatıra madalyası verilmiştir. Çeşitli uluslararası şiir festivallerine katılmış ve 2012 yılında Bursa'da düzenlenen uluslararası şiir yarışmasında birinci olmuştur. 2015 yılında Azerbaycan Mikail Müşfik Ödülü'ne, 2020 yılında Nurangiz GUN Uluslararası Şair Ödülü'ne ve 2021 yılında Resul Rıza Uluslararası Ödülü'ne layık görülmüştür.
Nizami Gencevi'nin adını taşıyan AMEA Edebiyat Enstitüsü, 2017 yılında "Azerbaycan ile Özbekistan arasındaki bilimsel ve edebi ilişkilerin faaliyeti için" Hosiyat Rustam'ı Onur Nişanı ile ödüllendirdi. 2018 yılında Tayland'da düzenlenen uluslararası edebiyat festivalinde en büyük şiir ödülünü kazandı. 2003 yılında Özbekistan Yazarlar Birliği'nin, 2019'dan beri de Azerbaycan Yazarlar Birliği'nin üyesidir.
2021 Naji Naaman Uluslararası Ödülü sahibi.
2021 yılında Rusya Yazarlar Birliği'nin prestijli "Altın Şövalye" ödülüne layık görüldü.
2022 Lübnan merkezli uluslararası bir kuruluş olan Naji Naaman Kültür Vakfı (FGC), Hosiyat Rüstem'i Kültür Elçisi olarak ilan etmiştir.
Katıldığı etkinlikler

Hosiyat Rustam, şiirin yanı sıra yazar ve oyun yazarı olarak çok sayıda öykü, oyun ve senaryo da yazmıştır. 2015 yılında Özbekistan'ın en büyük tiyatrolarından biri olan Mukimi'nin adını taşıyan akademik müzikal drama tiyatrosunda, Özbekistan Halk Sanatçısı Mirza Azizov'un yönettiği "Gökyüzüne Sığmayan Bir Kuş" oyunu sahnelendirilir.
2016 yılında "Gilam" hikâyesinden yola çıkarak yazdığı "Ajal jodusi" senaryosunu yönetmen Hilal Nasimov yönetmiştir. Bu uzun metrajlı film şaire büyük ün kazandırır. Çevirmen olarak Marina Tsvetayeva, Yevgeniy Yevtuşenko, Anna Ahmatova, Boris Pasternak, Ramiz Rövşən, Nigor Refibeyli, Rıza Halil, Necip Fazıl Kısakürek, Fazıl Hüsnü Dağlarca ve daha birçok dünya şairlerinin şiirlerini Özbekçeye çevirdi. 2015 yılından bu yana "Kitob dünyası"nın genel yayın yönetmenliğini yapmaktadır. Hosiyat Rustam'ın şiirleri 30'dan fazla dile çevrildi ve kitapları birçok yabancı ülkede yayınlanmıştır.
Dünyaca ünlü şair, yazar ve edebiyat uzmanlarının Hosiyat Rustam hakkında yazdıkları makale ve denemelerden yola çıkılarak hazırlanan "Xosiyat" kitabı Özbekistan'da Özbek dilinde yayınlandı ve "Khosiyat"in İngilizce baskısı Londra "EGG Londra" adlı yayınevi tarafından hazırlandı. Azerbaycan TV ve Özbekistan TV işbirliğiyle hazırlanan Hosiyat Rustam hayatını konu alan iki bölümlük filmin çekimleri halen devam ediyor.
Ēvī Upeniece

| Ēvī Upeniece |
| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum adı: Ēvī Upeniece
Doğum: 22 Ağustos 1925(1925-08-22) Riga, Sovyetler Birliği
Ölüm: 29 Ağustos 2024 (99 yaşında) Riga, Letonya
Uyruk: Leton
Çocukları: Vladimirs Rapiķis
Alanı: Heykel
Etkin yıllar: 1952-2024
Sanat eğitimi: Riga Güzel Sanatlar Okulu Letonya Sanat Akademisi
Ünlü yapıtları: Arturs Frinbergs'in Portresi (1952)

Ödüller
Üç Yıldız Nişanı (2021)

Ēvī Upeniece (22 Ağustos 1925, Riga - 29 Ağustos 2024, Riga, Letonya), Leton kadın heykeltıraş.