stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Wachtberg

| Flama | Konum |
| --- | --- |

Temel veriler
Eyalet: Kuzey Ren-Vestfalya





Yüzölçümü: 49,62 km²
Nüfus: 19947
Nüfus yoğunluğu: 402 kişi/km²



Web sitesi: Wachtberg
Belediye başkanı: Theo Hüffel
Adendorf Köşkü
Wachtberg, Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinde kent. Yüzölçümü 49,62 km²'dir. Nüfusu 30 Haziran 2006 itibarıyla 19947 olarak saptanmıştır. Km² başına 402 kişi düşmekte, belediye başkanlığı Theo Hüffel tarafından yürütülmektedir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4064124-7  LCCN: n86029756  MusicBrainz: a6a8701b-0373-4238-9c91-d5c597a5a24a  NLI: 987007557716305171  VIAF: 134949399   WorldCat (LCCN): n86-029756
Kuşçalı, Sungurlu

| Kuşçalı |
| --- | --- |
Köy

 Çorum'un Türkiye'deki konumu
KuşçalıKuşçalı'nın Çorum'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Çorum
İlçe: Sungurlu
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 764 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 235
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0364
İl plaka kodu: 19
Posta kodu: 19302
Kuşçalı, Çorum ilinin Sungurlu ilçesine bağlı bir köydür. Kuzeyinde Çankırı ili Batısında Kırıkkale ili bulunmaktadır.
Tarihçe

Kuşçalı Köyü adı resmi belgelerde ilk defa  karşımıza 1699 tarihinde Keskin Kazası ile ilgili olan bir beratta geçmektedir. 1834 yılında Kırşehir Sancağı Keskin Kazasına bağlı bulunmakta olup; söz konusu tarihte köyde 25 hane bulunmaktadır. Kuşçalı karyesinin (köyünün) nüfusu ile ilgili olarak 705 numaralı temettuat defterinden tespit edildiği kadarı ile1845 yılında; 59 haneye tekâbül eden 295 kişi nüfusu söz konusudur. Bu tarihti köy Kırıkkale'ye bağlı idi. Cumhuriyet döneminde Ankara ilinin Kalecik ilçesine bağlı olan köy, 9 Mayıs 1929'da Çorum ilinin Sungurlu ilçesine bağlandı.
Coğrafya

Köy, Çorum il merkezine 116 km, Sungurlu ilçe merkezine 46 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 235
2020: 228
2019: 240
2018: 227
2017: 219
2016: 226
2015: 228
2014: 254
2013: 234
2012: 249
2011: 245
2010: 250
2009: 259
2008: 265
2007: 246
2000: 380
1990: 722
1985: 1.040
1980: 1.027
1965: 754
1960: 641
1940: 523
1935: 464
Serinyayla, Altınyayla

| Serinyayla |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Sivas
Koordinatlar: 39°20′51″N 36°43′25″E﻿ / ﻿39.34739856°K 36.72360277°D﻿ / 39.34739856; 36.72360277
Ülke:  Türkiye
İl: Sivas
İlçe: Altınyayla
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 183
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0346
Posta kodu: 58470
Resmî site 
Serinyayla, Sivas ilinin Altınyayla ilçesine bağlı bir mahalledir. Eski adıyla Beydiğin olarak da bilinir.
Coğrafya

Serinyayla Köyü Altınyayla'ya 9 km, Sivas'a 88 km, eski ilçesi olan Şarkışla'ya 42 km dir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 183    
1997: 243
Boz Dede Yatırı

Köyünün yakınındaki Boz Dede Dağı'na adını veren bir eren olduğuna inanılmaktadır. Ayrıca her Perşembe günü civardaki diğer kutlu kişilerin de burada toplanacağı inanışı mevcuttur. Köy ahalisi burayı ziyaret eder, kimi zamanda kurban olarak koyun keserler.
Davullu Dede Yatırı

Köyün yakınlarındaki Davullu dağına adını vermiştir ve burada yatmakta olduğuna inanılmaktadır ancak herhangi bir mezar yoktur. Köy halkının geçmişte topluca bu dağın üzerindeki düzlüğe giderek büyükbaş ve küçükbaş hayvan kurban ettikleri ve adaklar adayıp, dilekler diledikleri bilinmektedir. Davullu Dede'nin yattığı dağın zirvesi düzdür ve burada eskiden iki dilek ağacı bulunduğu söylenmektedir.
Taşkesen Efsanesi

Efsanede bahsedilen olayın geçtiği söylenen alan Serinyayla ile Karalar (Sivas merkeze bağlı) köyü arasındaki bir yerde bulunmaktadır. Herhangi bir mezar yoktur, kutsal sayılan bir taş yığınından oluşmaktadır. Rivayete göre çok eski zamanlarda koyunlarını güden bir çoban susuz kalmış ancak çevrede bulamamış. Allah'a dua etmiş ve su bulursa kesmek için bir kara, bir de ak koç kurban adamış. Kısa bir süre sonra yakınlarda topraktan bir su kaynamaya başlamış. Kendisi ve koyunları içerek kurtulmuşlar. Ancak kurbanları kesmek yerine dalga geçer gibi bulduğu iki biti öldürmüş ve bunları adak yerine saymış. Sürüsü de kendisi de orada o anda taş kesilmişler. Uzaktan bakıldığında yanındaki köpeği ve sürüsü ile çobana benzer bir kaya yığını orada durmaktadır.
Dipnotlar

1 2  "5393 sayılı Belediye Kanunu" (PDF). mevzuat.gov.tr. 3 Temmuz 2005. s. 3. 1 Haziran 2024 tarihinde kaynağından (pdf) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2024. Madde 9- Mahalle, muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından yönetilir.
↑  Sivas İli Altınyayla İlçesi Serinyayla Köyü Tarihi Ve Kültürel Özellikleri 23 Şubat 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Burak Süngü, Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Fen Edebiyat Fakültesi, Tarih Bölümü, Lisans Bitirme Ödevi, 2009, "Köyün Adı" başlığı
1 2  Doğan KAYA, Sivas'ta Yatmakta Olan Horasan Merkezli Anadolu Erenleri, s. 3. Cumhuriyet Üniversitesi Türkoloji yayınları.
1 2  Sivas İli Altınyayla İlçesi Serinyayla Köyü Tarihi Ve Kültürel Özellikleri 23 Şubat 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Burak Süngü, Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Fen Edebiyat Fakültesi, Tarih Bölümü, Lisans Bitirme Ödevi, 2009, "Yer-Su Evliya Kültü" başlığı
1 2 3  Altınyayla Yöresinde Ziyaret Fenomeni İle İlgili İnanç Ve Uygulamalar, Gaziosmanpaşa Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Yıl 2016, Cilt 4, Sayı 2, Sayfa: 95 - 122, 01.12.2016
Hacılıçay, Çarşamba

| Hacılıçay |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Samsun
Koordinatlar: 41°14′10″N 36°41′56″E﻿ / ﻿41.236°K 36.699°D﻿ / 41.236; 36.699
Ülke:  Türkiye
İl: Samsun
İlçe: Çarşamba
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 363
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0362
Posta kodu: 55500
Resmî site 
Hacılıçay, Samsun ilinin Çarşamba ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Köy Kafkasya'dan göçenler tarafından Yeşilırmak kıyısına kurulmuştur.Köyü kuranlar yerleştikten sonra her kabileden birer kişi atlarını hazırlar, erzaklarını alırlar ve hacca giderler.Anlatılanlara göre gidenlerin hepsi geri döner.O zamanki insanlar Yeşilırmak'a çay demektedirler.Böylelikle mahallenin adı hacılıçay olarak anılmaya başlar.
Coğrafya

Samsun iline 39 km, Çarşamba ilçesine 4 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 363    
1997: -
Saban

Traktör ile çekilen modern bir saban (pulluk)
Çalışan bir pulluk
Yük hayvanları ile çekilen bir saban
Saban, tarımda yararlanılan tarlayı ekme öncesi toprağı havalandırmakta kullanılan bir alettir. Büyük sabanlara köten ya da kotan adı verilir ve bu adlandırma aynı anlamdaki Gürcüce "gutani" (გუთანი) kelimesinden gelir. Çok dişli ve genellikle motorlu araçlarla çekilen sabanlara pulluk denir. Sabanlar ayrıca yer altına kablo döşemek gibi endüstri amaçlı olarak da kullanılmaktadır.
Saban, basit olarak kazma veya bahçıvan beline benzer bir alettir. Sabanlar, ilk geliştirildiğinde insanlar tarafından çekilirken, zamanla yük ve binek hayvanları kullanılmaya başlanmıştır. Modern sabanlar ise traktörler tarafından çekilmektedir ve pulluk olarak da adlandırılmaktadır.
Pulluk

Toprağı devirip parçalayarak fiziksel yapısını kültür bitkileri için elverişli yapan aletlerdir. Pulluk ile yapılan toprak işlemeye çift sürme denilir.
Pulluklar işleyici gövdelerin şekillerine göre, Kulaklı Pulluklar ve Diskli Pulluklar olmak üzere ikiye ayrılır. Kulaklı pulluklar en çok kullanılan pulluk tipidir. Uç demiri, kulak, keski demiri, payanda gibi parçalardan oluşturulmuştur. Diskli pulluğun işleyici gövdesi ise içbükey bir diskten oluşturulmuştur. Bu disk, iş verimini artırması için belirli açılarla monte edilmiştir. Diskli pulluk toprağı iyi parçalar fakat kesip kaldırdığı toprağı tam deviremez. Kulaklı pulluk devirme işini daha iyi yerine getirir.
Sabantoy

Sabantoy – Türk, Kazak ve Altay halk kültüründe Güz Bayramı. Sabantoy (Saban-Toy: Saban Şenliği) güz gündönümünde (gündüzle gecenin eşitlendiği günde) yapılan bir bayramdır. Kazaklarda güzün son sıcak günlerinde Altı Alaş'ı (ulusu) ve temsilcilerini toplayıp, onlara yemek verme geleneği vardır. Bu yemekte ozanlar atışır, at yarışı, güreş ve kokpar düzenlenir. Yılın en iyi ve en verimli iş yapan çiftçilerine de hediyeler verilir.
Tarihî Sinop Cezaevi

| --- | --- |
Cezaevinden bir görünüm

Koordinatlar: 42°01′28″K 35°08′35″D﻿ / ﻿42.02444°K 35.14306°D﻿ / 42.02444; 35.14306
Durum: Müze olarak hizmet vermekte
Açılış tarihi: 1887
Kapanış tarihi: 1999
https://muze.gov.tr/muze-detay?DistId=MRK&SectionId=SCE01
Tarihî Sinop Kapalı Cezaevi ya da resmi adıyla Tarihi Cezaevi, bir dönem "Anadolu'nun Alkatrazı" tabiri ile de tanınan ve 1999 yılında kapatılmış cezaevidir. 2000'de müzeye çevrilmiştir. 2020'de yerleşkenin içi ve çevresinde restorasyon çalışmalarına başlanmıştır.
Yerleşke ve bina

Ana madde: Sinop Kalesi
Cezaevi, iki katlı ve U planıyla kesme taş ve tuğla kullanılarak inşa edilmiştir. Güney kısmında bodrum olmakla birlikte yapının diğer kısımlarında zemin kat ve bir de onun üstünde bir kat vardır. İçerisinde 28 adet koğuş mevcuttur.
Tarihi

Üç yanı deniz olan ve tarihî Sinop Kalesi duvarlarının içerisinde yer alan cezaevine ev sahipliği yapan kale, yaklaşık 4000 yıl önce Gaskalılar tarafından yapılmıştır. Yunanlar, Pontus, Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlılar kendi dönemlerinde kaleyi korumuş ve güçlendirmişlerdir. Kalenin cezaevi olarak kullanımına ait en eski belgeler ise 1568 yılına dayanmaktadır. Evliya Çelebi seyahatnamesinde bu zindandan şöyle bahsetmiştir;
"Büyük ve korkunç bir kaledir. 300 demir kapısı, dev gibi gardiyanları, kolları demir parmaklıklara bağlı ve her birinin bıyığından 10 adam asılır nice azılı mahkûmları vardır. Burçlarında gardiyanlar ejderha gibi dolaşır. Tanrı korusun, oradan mahkûm kaçırtmak değil, kuş bile uçurtmazlar."
İç kalenin resmi olarak zindana dönüşmesi ise 1887 yılında olmuştur. O dönem Sinop Mutasarrıfı Veysel Paşa yeni binalarla birlikte bir de hamam eklemiştir. 1939 yılında da çocuk hapishanesi olarak kullanılmak üzere bir bina daha yapılmıştır.
Sabahattin Ali, “Duvar” adlı öyküsünde Sinop Cezaevi'ni şu sözlerle anlatmıştır:
“Uzun zamanlar deniz kenarında ve surlar içindeki bir hapishanede kaldım. Kalın duvarlara vuran suların sesi taş oralarda çınlar ve uzak yolculuklara çağırırdı. Tüylerinden sular damlayarak surların arkasında yükseliveren deniz kuşları demir parmaklıklara hayretle gözlerini kırparak bakarlar ve hemen uzaklaşırlardı.”
Kırım Hanı II. Devlet Giray, Gürcü Nusret, Sabahattin Ali, Refik Halit Karay, Mustafa Suphi, Ahmet Bedevi Kuran, Ruhi Su, Burhan Felek, Zekeriya Sertel, Refi' Cevad Ulunay, Celal Zühtü Benneci, Hüseyin Hilmi, Osman Cemal Kaygılı, Kerim Korcan, Osman Deniz bu cezaevinde yatmış bazı isimlerdir.
Popüler kültürdeki yeri > Sinema ve televizyonda kullanımı

Firar (film)
Pardon
Parmaklıklar Ardında dizisi için binaya dönemin parasıyla 200 bin YTL'lik harcama yapılmış ve 60 km'lik kablo döşenmiştir.
Tatar Ramazan
Popüler kültürdeki yeri > Edebiyatta kullanım

Sabahattin Ali, "Aldırma Gönül" şiirinde bu binayı anlatmıştır.
Galeri

Tarihî Sinop Cezaevi'nden bir görünüm
Sabahattin Ali koğuşu
Sabahattin Ali koğuşu
Sinop Cezaevi'nin korunmuş bir koğuşundan görünüm.
Yapının planı
Sinop Cezaevi
Yüksek Volüm

İlyas Başsoy'un 1997 tarihli, Kedi, Çukurca'nın Tepeleri, Kurt ve Yüksek Volüm isimli dört öyküden oluşan kitabıdır. Yazım tarihi 1994'tür. Kedi isimli öykünün ikinci bölümü Türkiye'de ve Amerika'da kısa film olarak çekildi. Aynı öyküdeki kahramanların birbirleriyle konuşmalarının sansürsüz aktarımına tepki gösterenler oldu. Kurt isimli öykü Şizofrengi dergisinde yayınlandı. Güneydoğu'daki savaşı bir Türk askerinin içsesiyle aktaran Çukurca'nın Tepeleri öyküsü yazıldığı dönemde çok az konuşulabilen konulara değinmektedir. (Doruk Yayınları. Kapak: Tibet Sanlıman)
Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı

| TİKA |
| --- | --- |



Genel bilgiler
Kuruluş tarihi: 27 Ocak 1992 (33 yıl önce) (1992-01-27)
Bağlılığı: Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı
Adres: GMK Bulvarı No: 164 Tandoğan, Çankaya, Ankara
Yıllık bütçe: ₺2.612.491.000 (2024)
Yönetici(ler): Serdar Çam, Başkan 
Web sitesi: tika.gov.tr
Ankara, Altındağ ilçesi Ulus'ta bulunan eski TİKA Merkez Binası Girişi (Mart 2014).
Ankara, Altındağ ilçesi Ulus'ta bulunan eski TİKA Merkez Binası çatısından TİKA Tabelası.
Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı ya da kısaca TİKA, Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı'na bağlı olan kurum yurt dışı ofisleri aracılığıyla Türkiye'nin dış yardımlarını organize eder. Restorasyon, sağlık, eğitim, tarım ve hayvancılık, idari ve sivil altyapıların geliştirilmesi gibi birçok alanda faaliyet göstermektedir.
1991'de Sovyetler Birliği (SSCB) dağıldıktan sonra birçok Türk devleti bağımsızlığını kazanmış, Türkiye Cumhuriyeti'nin bu devletlere sosyal, ekonomik ve kültürel alanda sağlayacağı destekleri uygulayacak ve koordine edecek bir organizasyona ihtiyaç duyulmuştur. Bu ihtiyaç doğrultusunda, TİKA 1992 yılında Dışişleri Bakanlığı'na bağlı olarak kuruldu. 28 Mayıs 1999 'da Başbakanlığa bağlandı.
TİKA, Orta Asya, Balkanlar, Afrika, Doğu Asya ve Latin Amerika ülkeleri başta olmak üzere, yaklaşık 150 ülkede görev yapan, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin tek Teknik Yardım Kuruluşudur. TİKA Merkez Teşkilatına ilave olarak, 59 ülkede bulunan 61 Program Koordinasyon Ofisi ile çok geniş bir coğrafyada ve bütün sektörlerde çalışmalarını sürdürmektedir.
TİKA, ortak tarihi mirasın korunması amacıyla başta Balkanlar, Orta Asya olmak üzere birçok Osmanlı eserininin restorasyonunu gerçekleştirmiştir. Son zamanlarda en çok dikkat çeken projelerin başında ise Kanuni Sultan Süleyman'ın kayıp mezarının bulunması geliyor. Diğer taraftan sağlık alanında Somali, Filistin, Sudan gibi ülkelerde inşa ettikleri hastaneler en önemli projelerin başında geliyor. Bunun dışında birçok ülkede okul, sağlık ocağı, idari binaların inşası ve tadilatı gibi fiziksel altyapıların güçlendirmesi için birçok projeyi hayata geçiren TİKA, değişim programları ile birçok alanda uzman eğitimleri gerçekleştirmektedir. Tarım ve hayvancılık alanında ekipman desteği, başta Afrika olmak üzere birçok bölgede su kuyularının açılması alanlara doğru faaliyetler çeşitlilik göstermektedir.
TİKA Türkoloji Projesi

Türk İşbirliği ve Kalkınma İdaresi Başkanlığı başkanlığınca Türkiye dışında Türkçe öğretimini yaygınlaştırmak için başlatılan projedir.
Yirmiye yakın üniversitede Türkoloji bölümleri açılmıştır.
Başkanlar

| № | Başkan | Görev Başlangıcı | Görev Bitişi |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Hakan Fidan | 2003 | 14 Kasım 2007 |
| 2 | Musa Kulaklıkaya | 14 Kasım 2007 | 5 Haziran 2011 |
| 3 | Serdar Çam | 5 Haziran 2011 | 22 Nisan 2019 |
| 4 | Serkan Kayalar | 22 Nisan 2019 | Görevde |

↑  22 Nisan 2019 - 2 Ocak 2021 arası vekil
II. Aleksandr
Dış kaynaklar

Crankshaw, Edward  (1978), The Shadow of the Winter Palace: the Drift To Revolution 1825–1917. Londra, Penguin  (İngilizce)
Moss, Walter G., (2002), Alexander II and His Times: A Narrative History of Russia in the Age of Alexander II, Tolstoy, and Dostoevsky. Londra: Anthem Press. online12 Ocak 2006 tarihinde Archive.is sitesinde arşivlendi (İngilizce)
Pereira, N. G. O., (1983), Tsar Emancipator: Alexander II of Russia, 1818–1881, Newtonville, Mass: Oriental Research Partners, (İngilizce)
Çar II. Aleksandr ve eşi Maria, oğulları  III. Aleksandr ile
II. Aleksandr (Rusya)
Yel (dergi)

| --- | --- |
Yel’in logosu
Sıklık: 2 Ay
İlk sayı: 1 Haziran 2006
Son sayı: 1 Ocak 2007
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkiye Türkçesi
Yel dil ve kültür dergisidir. 2006-2010 yılları arasında İzmir merkezli faal olan dergide Türkçe, edebiyat, kültür, Türk Dünyası gibi alanlarda yazılar çıkmıştır. 2006 yılının Haziran ayında yayın hayatına girmiş, 2010 yılında yayınına son verilmiştir. Dergi ilk iki sayıda Yenisey'den Tuna'ya adıyla yayınlandıktan sonra, üçüncü sayısıyla beraber Yel adını almıştır.
Yel dergisi 2. sayı kapağı
Yel dergisi 3. sayı kapağı
Yel dergisi 4. sayı kapağı
Faaliyetlerine 2004 yılında Ege Üniversitesi’nde başlamış olan "Yenisey’den Tuna’ya" Türk Dili ve Edebiyatı Topluluğu'nun dergisi olarak yayın hayatına başlamıştır. İkinci sayıdan itibaren, bağımsız bir dergi olarak yayınına devam edilmiştir. 09.06.2006 tarihinde resmî olarak Yenisey'den Tuna'ya adıyla yayınına başlanan dergi, 07.11.2006 tarihinden itibaren Yel olarak yayınına devam etmiştir. 24.02.2010 tarihi itibarıyla faaliyetlerine resmen son verilmiştir.
Yayın yönetimi

İlk günden beri imtiyaz sahipliğini Alpay İğci yürütmüştür. İlk sayısından son sayısına kadar yayın kurulu üyeleri değişen derginin yayın kurulunun en geniş hâlinde Arzu Gökçimen, Aslı Gümrahoğlu, Bahar Gülbahar, Deniz Yörükoğlu, Gözde Güngör, Hâdi Taç, Utku Saltık, Zeynep Akdeniz yer almıştır.
Yayın sıklığı

Dergi iki aylık yayın süresi ile yayımlanmıştır.
Temsilcilikler

Türkiye sathında geniş bir dağıtım sistemi ile dağıtılmamıştır. Dergi, üniversite merkezli temsilcilik ağıyla Türkiye'de dağıtılmıştır. İzmir merkez olmak üzere, Ankara, Eskişehir, Isparta, Kastamonu, Manisa, Uşak’ta dergi temsilcilikleri var olmuştur. Temsilcilikler bulunmayan illerde dağıtım, en yakın temsilcilik yordamıyla sağlanmıştır. İlk sayı İzmir; ikinci sayı Ege Bölgesi; üçüncü sayı ise ulusal bir çapta yayımlanmak üzere hazırlanmış ve sunulmuştur. Derginin yayılma seyri bu şekildedir.
Yayın anlayışı

Derginin isim seçimi, “yel” sözünün Türkçe coğrafyasında aynı veya benzer biçimlerde yaşamasıyla alakalıdır. Bütün Türk Dünyası coğrafyasını konu ve okunma bakımlarından kapsama fikriyle yayın hayatına giren Yel, ismiyle de bu iddiasını somutlaştırmıştır. Derginin isim tercihinde bu duruma dikkat edilmiştir.
Dergi mensuplarının çoğu üniversite (lisans ve yüksek lisans) öğrencisi idi. Yel dergisinin sabit yazar kadrosu olmayıp yazıları yeterli düzeyde olan her kişinin yazısı dergide yer bulabilmekteydi. Bu mantıktan hareketle amaç; okur, yazar, eğitimci, öğrenci vb. bakımlardan herkesin dergi yapısına dâhil olması olarak belirtilmiştir. Yel, Türkiye ve Türkçe coğrafyasında olması gereken düzeyde bulunmayan Türkçe bilinçlenmesini güçlendirmeyi kendisine hedef edinmiştir.
Dergi, Türkiye ve genel olarak dünyada, bilim çevresine hitap eden bilimsel yayınların dışında, çok daha geniş bir kesime hitap edebilecek bir tarz benimseyerek, dil ve kültür bilinçlenmesinin artmasına uygun olarak, yazı tarzını ve içerik durumunu ayarlamıştır.
Yel dergisinin kuruluşunda açıklanan amaçlar şu şekilde belirtilmiştir:
Türk kültürünün ne kadar eski ve gelişkin olduğunu göstermek. Kıtalara sığmayan bu dil ve kültürü, bugünkü insanlara hatırlatmak ve dergiyle beraber düşüncelerini geliştirmek isteyenlere bilgi aktarmak.
Türkçe dil bilgisi konusunda doğru, ilgi çekici bilgiler vermek,
Türkçe ve Türk kültürü konusunda bilimsel ve/veya edebî yazılara yer vermek,
Tarihle ilgili sıkmayan ve yormayan bilgilenmeler sunmak. Bu bilgilenmeler için “çizgi”nin gücünden de yararlanılmaktadır.
“Türkçesi Varken”, “Kutadgu Bilig’den”, “Çizgi” gibi bölümlerle görsel yolla bilgilenme sağlamak,
Edebî yazılar yazan, şiirler inşa eden amatör gönüllerin eserlerine yer vermek. Bu şekilde, ilgili kişilerin yazılarını topluma duyurmak ve edebî gelişimlerine bir nebze de olsa, katkı sağlamak amaçlanmaktadır.
Türkçenin konuşulduğu coğrafyayla ilgili toplumumuzda sağlıklı ve geniş bilgilenmenin sağlanması,
“Yel Haber” bölümüyle, basın-yayının genelinde yer almayan veya az yer bulan Türkçeyle ilgili haberlere yer vermek.
Logo

Yel dergisinin simgesi (logosu), derginin isminden kaynaklanmaktadır. İsimden ortaya çıkan bu şekil ise ilk aşamada yel vurmuş bir dalı anımsatabilir. Esinti ise sağlanmak istenen Türkçe düşüncesinin simgesidir.
Hava yastıklı tekne

Amerikan ordusuna ait bir hoverkraft


Hoverkraft (İngilizce:Hovercraft), sakin ve hareketli hâlde iken, tüm ağırlığı sürekli oluşturulan hava yastığı tarafından taşınan deniz aracıdır. Hafif oldukları için çok yüksek hızlara ulaşabilirler. Bir bakıma gemi ile uçak arasındaki büyük hız farkı aralığında bir köprüdürler. Bir hava tabakası üzerinde hareket ederler. Hava direnci, su direncine göre çok az olduğundan daha düşük direnç gösterirler. ACV (Air Cushion Vehicle) ve CAB (Captured Air Bubble Vehicle) diye adlandırılan iki çeşidi vardır. ACV'lerin hava yastıkları tamamen elastik bir etek ile çevrelenmiştir.
Tellitepe, Hınıs

| Tellitepe |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
TellitepeTellitepe'nin Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 39°16′04″N 41°44′29″E﻿ / ﻿39.2678°K 41.7414°D﻿ / 39.2678; 41.7414
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Hınıs
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1788 m
Nüfus (2021): 78
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25602
Tellitepe, Erzurum ilinin Hınıs ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı 1554 yılı kayıtlarında Tandırlu, 1968 yılı kayıtlarında Tendürek olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Hınıs Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 160 km, Hınıs ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Mahalle, Hınıs'ın güneyinde olup, D.955 numaralı Erzurum-Muş (Hınıs-Varto) devlet yoluna 1,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 78
2020: 85
2019: 94
2018: 93
2017: 96
2016: 100
2015: 100
2014: 109
2013: 112
2012: 117
2011: 122
2010: 119
2009: 123
2008: 121
2007: 120
2000: 83
1990: 101
1985: 139
1965: 132
Sahrap Soysal

| Sahrap Soysal |
| --- | --- |
Doğum: 10 Kasım 1959 (65 yaşında) Gümüşhane, Türkiye
Milliyet: Türkiye
Eğitim: Orta Doğu Teknik Üniversitesi
Evlilik: Nuri Soysal
Çocuk(lar): 3
Ebeveyn(ler): Hasan Ataman (babası) Hikmet Ataman (annesi)
Akraba(lar): Aydın Doğan (dayısı)
Resmî site: sahrapsoysal.com

Sahrap Soysal (d. 10 Kasım 1959, Gümüşhane), Türk yemek uzmanı ve yazar.
1983'te ODTÜ'yü bitirmiştir. Uzun yıllar çeşitli sektörlerde yöneticilik yapmıştır. 2000-2003 yılları arasında Kanal D'de yayımlanan Mutfakta Keyif adlı programı sunmuştur. 2003 yılında yayınlanan Bir Yemek Masalı kitabı 2004'te İsveç'te Gourmand Best Local Cookbook in The World ödülüne layık görülmüştür. 2004 yılından beri Hürriyet Kelebek ekinde Bir Yemek Masalı isimli köşede yazmaktadır. Milliyet, Posta, gibi çeşitli gazete ve dergilere ekler hazırlamış, yemek kültür makaleleri yazmıştır. 2005'te Anne Ben Acıktım isimli çocuk yemek kitabı, 2006 yılında Sevgilim Akşama Ne Pişirdin, 2007'de Unesco'nun ilan ettiği Mevlana yılı dolayısıyla Derviş Sofraları, 2011 yılında Her Eve Lazım Salata ve Mezeler, 2012'de de Kalaylı Kaplarda Alaylı Yemekler isimli kitapları yayınlanmıştır. 
Derviş Sofraları kitabıyla 2008 Frankfurt Kitap Fuarı'nda Best Historical Cuisine ödülünü almıştır.[kaynak belirtilmeli] Kanal D'de hafta içi her gün Lezzetli Mutfaklar programını sunmuştur. Ardından Star TV'de Melek Baykal'ın kendi adı ile yayınlanan programında çalışmış program tatile girdiğinde ise yine Star TV'de Sahrap'la Ramazan Sofrası adlı programın sunuculuğunu üstlenmiştir. 2023 yılında, Ramazan ayı boyunca FOX'ta Sahrap Soysal ile Ramazan Sofrası adlı programı sunmuştur.
Sahrap, Doktor Nuri Soysal'la evli ve üç çocuk annesidir.
Kitapları

Bir Yemek Masalı (2003) ISBN 9789759916893
Anne Ben Acıktım (2005) ISBN 9789759914950
Sevgilim Akşama Ne Pişirdin? (2006) ISBN 9786051113098
Derviş Sofraları (2007) ISBN 9789759915414
Her Eve Lazım Salata ve Mezeler (2011) ISBN 9786050901559
Kalaylı Kaplarda Alaylı Yemekler (2012) ISBN 9786050903645