stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
I. Amalrik
Ölümü

Nûreddin Mahmud Zengî, 1174'te öldü ve Amalrik, Banias'ı kuşattı. Kuşatmayı kaldıran Amalrik dönüş yolunda dizanteriden hastalandı. Doktorları ilk müdahaleleri yapsalar da, Kudüs'te ateşi çıktı. 11 Temmuz 1174'te öldü. Ölümü üzerine oğlu IV. Baldwin tahta çıktı ve Agnes'i Kudüs'teki sarayına getirtti.
Ailesi

İlk evliliği Agnes of Courtenay ile olmuştur. Bu evlilikten:
IV. Baudouin, Kudüs kralı
Sibelya, Kudüs kraliçesi
İkinci evliliğini Maria Komnini ile yapmıştır. Bu evlilikten:
İsabella, Kudüs kraliçesi
İsmi bilinmeyen kız, (ölü doğdu)
Konuyla ilgili yayınlar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Runciman, Steven (çev. Fikret Işıltan) (1992), Haçlı Seferleri Tarihi: II. Cilt Kudüs Krallığı ve Frank Doğu Ankara:Türk Tarih Kurumu Yayınları ISBN 975-16-0497-4
Bernard Hamilton, (1978) "Women in the Crusader States: The Queens of Jerusalem", in Medieval Women, edited by Derek Baker. Ecclesiastical History Society, (İngilizce)
Surlu Vilyam, (İng.çev.: E.A. Babcock ve A.C. Krey)  (1943) A History of Deeds Done Beyond the Sea, . Columbia University Press, 1943  (İngilizce)
| Resmî unvanlar |
| --- | --- | --- |
| Önce gelen II. Baudouin |    Kudüs kralı 1162-1174 | Sonra gelen IV. Baudouin |
| g t Kudüs kral ve kraliçeleri |
| --- | --- | --- |
| Kudüs başkent (1099-1190) |  Godfrey (1099-1100)  I. Baudouin (1100-1118)  II. Baudouin Bourglu (1118-1131)  Melisende ve kocası Fulk (1131-1143)  Melisende ve oğlu III. Baudouin (1143-1162)  I. Amalrik (1162-1174)  IV. Baudouin Cüzzamlı (1174-1185)  V. Baudouin (1185-1186)  Sibylla (1186-1190) ve kocası Guy Lüzinyanlı (1186-1192)  |  |
| Akka başkent (1190-1324) |  I. İsabella (1190-1206) ve kocası Corrado del Monferrato (1190-1192),  I. Henri (1192-1197) ve II. Amalrik (1197-1205)  Maria (1206-1212) ve kocası Jean de Brienne (1210-1225)  II. Isabella (1225-1228  II. Konrad (1228-1254)  III. Konrad (1254-1268)  I. Hugues (1268-1284)  I. Joan (1284-1285)  II. Henri (1285-1324)  |  |
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 102419396  ISNI: 0000 0000 0325 8526  LCCN: n2013211222  NLI: 987007597197805171  VIAF: 34844422   WorldCat (LCCN): n2013-211222
San Miguel, Şili

Başlığın diğer anlamları için San Miguel sayfasına bakınız.
| San Miguel |
| --- | --- |
Belediye
San Miguel belediyesi
José Miguel Carrera Bulvarı
  Arma 
 San Miguel'in Büyük Santiago'daki konumu
Koordinatlar: 33°29′0″G 70°38′58″B﻿ / ﻿33.48333°G 70.64944°B﻿ / -33.48333; -70.64944
Ülke:  Şili
Bölge: Santiago
İl: Santiago
İdare
 • Belediye başkanı: Carol Bown (UDI)
Yüzölçümü
 • Toplam: 9,5 km²
Nüfus (2017)
 • Toplam: 107.954
 • Yoğunluk: 11.000/km²
Zaman dilimi: UTC-04.00 (CLT)
 • Yaz (YSU): UTC-03.00 (CLST)
Resmî site www.sanmiguel.cl
San Miguel, Şili'nin Santiago metropoliten bölgesinin Santiago ilinde bulunan bir belediyedir. Belediye, bölgenin ortasında yer almakta olup Büyük Santiago'nun bir parçasıdır. Yüzölçümü 9,5 km² olan belediyenin nüfusu 2017 yılı itibarı ile 107.954'tür.
Türkiye kadın millî futbol takımı maçları listesi

Türkiye kadın millî futbol takımın maçları listesi, ekibin tarihinde oynadığı tüm maçlara dair verileri içerir.
2000-2009

| No | Tarih | Sonuç | Rakip |  | Yer | Organizasyon | Not |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 30. | 23 Şubat 2000 | 3:1 |  Bosna-Hersek | E | İstanbul | AŞ 2001-Elemeler |  |
| 31. | 11 Nisan 2000 | 0:6 |  Macaristan | D | Keçkemet, Macaristan | AŞ 2001-Elemeler |  |
| 32. | 15 Mayıs 2000 | 2:3 |  Yunanistan | E | Ankara | AŞ 2001-Elemeler |  |
| 33. | 20 Mayıs 2001 | 0:1 |  Yunanistan | D |  |  |  |
| 34. | 12 Ağustos 2001 | 0:6 |  Romanya | D |  |  |  |
| 35. | 14 Ağustos 2001 | 0:1 |  Romanya | D |  |  |  |
| 36. | 28 Eylül 2001 | 0:4 |  Belarus | D | Mogilyov, Belarus | DK 2003-Elemeler | Belarus'a karşı ilk maç ve mağlubiyet |
| 37. | 13 Ekim 2001 | 0:3 |  Slovakya | E | İstanbul | DK 2003-Elemeler |  |
| 38. | 27 Ekim 2001 | 5:1 |  Bosna-Hersek | E | İstanbul | DK 2003-Elemeler |  |
| 39. | 21 Kasım 2001 | 1:4 |  Macaristan | E | İstanbul | DK 2003-Elemeler |  |
| 40. | 27 Şubat 2002 | 1:0 |  Romanya | E | İstanbul |  | Romanya'ya karşı ilk galibiyet |
| 41. | 1 Mart 2002 | 0:1 |  Romanya | E | İstanbul |  |  |
| 42. | 24 Mart 2002 | 1:5 |  Belarus | E | İstanbul | DK 2003-Elemeler | Belarus'a karşı ilk gol |
| 43. | 5 Nisan 2002 | 0:3 |  Slovakya | D | Dúbravka, Slovakya | DK 2003-Elemeler |  |
| 44. | 2 Mayıs 2002 | 2:3 |  Bosna-Hersek | D |  | DK 2003-Elemeler | Bosna-Hersek'e karşı ilk mağlubiyet |
| 45. | 23 Mayıs 2002 | 1:4 |  Macaristan | D | Budapeşte, Macaristan | DK 2003-Elemeler |  |
| 46. | 18 Kasım 2006 | 1:0 |  Kuzey İrlanda | E | Mersin | AŞ 2009-Elemeler | Kuzey İrlanda'ya karşı ilk maç, gol ve galibiyet |
| 47. | 20 Kasım 2006 | 1:2 |  Hırvatistan | E | Mersin | AŞ 2009-Elemeler | Hırvatistan'a karşı ilk maç, gol ve mağlubiyet |
| 48. | 23 Kasım 2006 | 9:0 |  Gürcistan | E | Adana | AŞ 2009-Elemeler | En farklı galibiyet |
| 49. | 4 Kasım 2007 | 2:2 |  Bulgaristan | E | Buca |  |  |
| 50. | 8 Kasım 2007 | 4:2 |  Azerbaycan | E | Buca |  | Azerbaycan'a karşı ilk maç, gol ve galibiyet |
| 51. | 27 Haziran 2008 | 6:0 |  Estonya | D | Paide, Estonya |  | Estonya'ya karşı ilk galibiyet |
| 52. | 29 Haziran 2008 | 4:2 |  Hırvatistan | * | Rakvere, Estonya |  | Hırvatistan'a karşı ilk galibiyet |
| 53. | 2 Temmuz 2008 | 3:0 |  Malta | * | Rakvere, Estonya |  | Malta'ya karşı ilk maç, gol ve galibiyet |
| 54. | 15 Aralık 2008 | 2:2 |  Hırvatistan | E | Sakarya |  |  |
| 55. | 19 Aralık 2008 | 5:0 |  Letonya | E | İzmit |  | Letonya'ya karşı ilk maç, gol ve galibiyet |
| 56. | 11 Mayıs 2009 | 1:0 |  Azerbaycan | * | Tiflis, Gürcistan |  |  |
| 57. | 13 Mayıs 2009 | 4:0 |  Gürcistan | D | Rustavi, Gürcistan |  |  |
| 58. | 16 Mayıs 2009 | 4:0 |  Makedonya | * | Tiflis, Gürcistan |  | Makedonya'ya karşı ilk maç, gol ve galibiyet |
| 59. | 21 Kasım 2009 | 0:5 |  İspanya | E | Manisa | DK 2011-Elemeler | İspanya'ya karşı ilk maç ve mağlubiyet |
| 60. | 26 Kasım 2009 | 0:3 |  İngiltere | E | Buca | DK 2011-Elemeler | İngiltere'ye karşı ilk maç ve mağlubiyet |
San Pedro, Şili

Başlığın diğer anlamları için San Pedro sayfasına bakınız.
| San Pedro |
| --- | --- |
Belediye
San Pedro belediyesi
  Bayrak Arma 
San PedroSan Pedro'nun Şili'deki konumu
Koordinatlar: 33°53′40″G 71°27′21″B﻿ / ﻿33.89444°G 71.45583°B﻿ / -33.89444; -71.45583
Ülke:  Şili
Bölge: Santiago
İl: Melipilla
İdare
 • Belediye başkanı: Manuel Devia (UDI)
Yüzölçümü
 • Toplam: 787,5 km²
Nüfus (2002)
 • Toplam: 7.549
 • Yoğunluk: 9,7/km²
Zaman dilimi: UTC-04.00 (CLT)
 • Yaz (YSU): UTC-03.00 (CLST)
Resmî site www.sanpedromelipilla.cl
San Pedro, Şili'nin Santiago metropoliten bölgesinin Melipilla ilinde bulunan bir belediyedir. Yüzölçümü 787,5 km² olan belediyenin nüfusu 2002 yılı itibarı ile 7.549'dur.
Rudolf Diesel

| Rudolf Diesel |
| --- | --- |
Dizel motorun mucidi
Doğum: 18 Mart 1858 Paris, Fransa
Ölüm: 29 Eylül 1913 (55 yaşında) Manş Denizi
İmza

Rudolf Christian Karl Diesel (18 Mart 1858, Paris - 29 Eylül 1913, Manş Denizi), dizel motorun mucidi Alman mühendis.
Buhar motorlarına uyguladığı birtakım mekanik değişiklikler sonrası, %10 performans kazancı sağladı. Bir gün Diesel bazı şeylerin normal olmadığını düşündü: kav parçalarını ufak bir cam tüpe koydu. Bir piston yardımı ile, havayı tüpe sıkıştırdı ve kavın yanmasını sağladı. Bu deney sonucu alınan başarılı sonuç, onu daha da hareketlendirmişti. 1885'te Paris'te bir laboratuvar açtı, 1892'de ilk patentini aldı. 1893'ün Ağustos ayında Almanya'nın Augsburg şehrine geldi, MAN A.G. (Maschinenfabrik Augsburg-Nürnberg)'de 3 metrelik demir silindirli, pistonlu bir düzenteker oluşturdu. Buhar motoru yavaş yavaş yerini termodinamik motora bırakmaya başlıyordu. Diesel buna Atmosferik Gaz Motoru adını verdi. 1896'da yeni motor sistemini gururla tanıttı. Teoride %75.6 fazla verim alınabilecekti, ancak tabii ki bu değere ulaşılamadı. Tek yanmalı motoru, geçmiş yüzyılın en heyecan veren buluşlarından biri olmuştu. Rudolf Diesel'in hayali, ana sanayi üreticileri ile bilgisini paylaşmaktı. Bu hayaline ulaşması fazla uzun sürmedi. Diesel'in motorlarına tüm dünyadan talep gelmeye başlamıştı. Onun motorları artık gemilerin, elektrik santrallerinin, pompaların ve rafinerilerin standart motorları haline gelmişti. 1908'de Diesel ve Saurer firmasından İsviçreli bir teknisyen 800 devir/dakika hızla çalışan motoru çalıştırdılar. Ancak otomobil endüstrisi Diesel'in motorlarına adapte olmakta zorlandığı için tercih edilmiyordu. MAN bu konuda ilk olarak 1924'te, ürettiği bir kamyonda direkt enjeksiyonlu dizel bir motoru kullanan ilk üretici oldu. Ardından Alman Benz & Cie. şirketi, bu motorları kullanmaya başladı. İlk dizel Mercedes-Benz 1936'da yollara çıktı.
İlk yıllar ve eğitim

Rudolf Diesel, 1858'de Paris'te, Fransa'da 38 Rue Notre Dame de Nazareth adresinde doğdu Rudolf, Elise (kızlık soyadı Strobel) ve Theodor Diesel'in üç çocuğundan ikincisiydi. Ebeveynleri, Paris'te yaşayan Bavyeralı göçmenlerdi. Mesleği ciltçi olan Theodor Diesel, 1848'de memleketi Augsburg, Bavyera'dan ayrıldı. Bir Nürnberg'li tüccarın kızı olan karısıyla 1855'te Paris'te tanıştı ve orada deri eşya imalatçısı oldu.
Diesel, doğumundan kısa bir süre sonra, ilk dokuz ayını burada geçireceği bir Vincennes çiftçi ailesine verildi. Ailesine geri döndüğünde, Rue de la Fontaine-au-Roi'deki 49 numaralı daireye taşındılar. O sıralarda Diesel ailesi maddi sıkıntılar yaşıyordu, bu nedenle genç Rudolf Diesel babasının atölyesinde çalışmak ve el arabasıyla müşterilere deri ürünler teslim etmek zorundaydı. Protestan-Fransız okuluna gitti ve kısa sürede sosyal sorular ve teknoloji ile ilgilenmeye başladı. Çok iyi bir öğrenci olan 12 yaşındaki Diesel, Société pour l'Instruction Elémentaire bronz madalyasını aldı ve 1870'te Ecole Primaire Supérieure'e girme planları vardı.
Aynı yıl Fransa-Prusya Savaşı patlak verdiğinde, diğer birçok Alman gibi ailesi de ülkeyi terk etmek zorunda kaldı. Aile, Diesel'in İngilizce konuşulan bir okula gittiği Londra'ya yerleşti. Ancak savaş sona ermeden önce, Diesel'in annesi 12 yaşındaki Rudolf'u Almancada akıcı olması ve amcasının matematik öğrettiği Königliche Kreis-Gewerbeschuleyi (Kraliyet Bölge-Meslek Yüksekokulu) ziyaret etmesi için teyzesi Barbara ve amcası Christoph Barnickel ile birlikte yaşamak üzere Augsburg'a gönderdi.
Diesel, 14 yaşındayken ailesine mühendis olmak istediğini belirten bir mektup yazdı. Temel eğitimini 1873'te sınıfının birincisi olarak bitirdikten sonra, yeni kurulan Augsburg Endüstri Okulu'na kaydoldu. Çalışmaya isteyen ailesinin isteklerine karşın, İki yıl sonra Münih Kraliyet Bavyera Politeknik'ten verilen başarı bursunu kabul etti.
Ölümü

29 Eylül 1913 akşamı Diesel, Anvers'teki GER vapuru SS Dresden'e binerek Londra İngiltere'deki Konsolide Dizel İmalat şirketi toplantısına katılmak için yola çıktı. Gemide akşam yemeğini yedi ve saat 10.00'da kabinine girerken görüldü. Sabah kabini boştu ve yatağı dağılmamıştı, saati yatağından görülebilecek bir yere bırakılmıştı. Şapkası ve özenle katlanmış paltosu odadaki korkulukta duruyordu.
On gün sonra, Hollanda teknesi Coertzen'in mürettebatı, Norveç yakınlarındaki Kuzey Denizi'nde yüzen bir adamın cesedine rastladı. Beden, tanınmayacak kadar ileri derecede bir ayrışma durumundaydı bu yüzden onu gemiye getirmediler. Bunun yerine mürettebat ölünün kişisel eşyalarını (hap kutusu, cüzdan, kimlik kartı, cep bıçağı, gözlüğü) aldı. 13 Ekim'de bu eşyalar Rudolf'un oğlu Eugen Diesel tarafından babasına ait olarak tespit edildi. 14 Ekim 1913'te Diesel'in cesedinin Scheldt'in ağzında bir kayıkçı tarafından bulunduğu, ancak şiddetli hava nedeniyle denize tekrar atıldığı bildirildi.
Diesel'in ölümünü açıklamak için çeşitli teoriler ortaya sürüldü. Bazı insanlar Rudolf Diesel'in intihar ettiğini iddia ediyorlar. Başka bir görüş ise, Alman kuvvetlerine buluşunu kullanma konusunda münhasır haklar vermeyi reddettiği için öldürüldüğünü söylüyor. Gerçekten de Diesel, SS Dresden'e, İngiliz denizaltılarını Dizel motorla güçlendirme olasılığını tartışmak için İngiliz Kraliyet Donanması temsilcileriyle görüşmek amacıyla bindi. Ancak, tüm açıklamalar için kanıt sınırlıdır ve ortadan kaybolması ve ölümü çözülememiştir.
Diesel ortadan kaybolduktan kısa bir süre sonra, karısı Martha, eşinin hastalığa uğradığını; yolculuktan hemen önce kendisine bir çanta verdiğini, çantayı bir haber alana dek açmaması gerektiğini söyledi. O haberinse ne olduğu anlayacağını dile getirdi. Çantada 200.000 Alman markı nakit olarak (bugün 1.2 milyon Amerikan doları) ve banka hesaplarının neredeyse tamamen boş olduğunu belirten bir dizi finansal tablo vardı. Günlüğünü de yanına alan Diesel kaybolduğu günün tarihinde sayfaya bir artı çizdi. Bu işaret kimilerince bir haç olarak yorumlandı.
Lakemba Camii

| --- | --- |
Kurban Bayramı namazı

Genel bilgiler
Mezhep: Sünni İslam
Mimari tarz: İslam
Konum: Sidney, Avustralya
Koordinatlar: 33°54′45″G 151°04′27″D﻿ / ﻿33.91250°G 151.07417°D﻿ / -33.91250; 151.07417
Açılış: 1977
Teknik ayrıntılar
Kubbe sayısı: 1
Minare sayısı: 3

Lakemba Camii (İngilizce: Lakemba Mosque) veya İmam Ali bin Ebu Talib Camii, Avustralya'nın Melbourne kentinde bulunan bir camidir. Cami, 1977 yılında açılmış olup Lakemba banliyösünde yer almaktadır ve Avustralya'nın en büyük camisidir.
Lübnan Müslüman Derneği'nin (LMA) sahibi olduğu ve yönettiği Lakemba Camii ve LMA ofisleri aynı adreste bitişik olarak yer almaktadır.
Osmanlı ordusu

Başlığın diğer anlamları için Osmanlı ordusu (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Osmanlı İmparatorluğu'nun silahlı kuvvetleri |
| --- | --- |

Kuruluş: 1299
Şimdiki hal: 1861
Lağvediliş: 1922
Birimler:  Osmanlı Ordusu  Osmanlı Donanması  Osmanlı Tayyare Bölükleri 
Karargâh: İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Komuta
Başkomutan:  Osmanlı Padişahı
Genel Bilgiler
Zorunlu askerlik: 5 yıl (1844-1886) 6 yıl (1886-1908)
İlgili maddeler
Rütbeler: Osmanlı İmparatorluğu'nun askerî rütbeleri
| Osmanlı askerî rütbeleri> 1909-1922 Osmanlı rütbeleri.Subaylar | Osmanlı askerî rütbeleri> Günümüz Türkiyesindeki karşılığı.Subaylar | Osmanlı askerî rütbeleri> . |
| --- | --- | --- |
| Osmanlıca: Müşir Osmanlıca: مشير | Mareşal |  |
| Osmanlıca: Ferîk-i evvel (Osmanlıca: Serdar) Osmanlıca: فریق أول | Orgeneral |  |
| Osmanlıca: Ferîk Osmanlıca: فریق | Korgeneral |  |
| Osmanlıca: Mirliva Osmanlıca: مير لوا | Tümgeneral Tuğgeneral |  |
| Osmanlıca: Miralay Osmanlıca: میر آلای | Albay |  |
| Osmanlıca: Kaymakam Osmanlıca: قائم مقام | Yarbay |  |
| Osmanlıca: Binbaşı Osmanlıca: بڭباشی | Binbaşı |  |
| Osmanlıca: Kolağası (Osmanlıca: Sağ Kolağası / Osmanlıca: Sol Kolağası) Osmanlıca: قول آغاسی | yok |  |
| Osmanlıca: Yüzbaşı Osmanlıca: یوزباشی | Yüzbaşı |  |
| Osmanlıca: Mülâzım-ı evvel Osmanlıca: ملازم أول | Üsteğmen |  |
| Osmanlıca: Mülâzım-ı sânî Osmanlıca: ملازم ثانی | Teğmen |  |
Erbaşlar
| Osmanlıca: Takım başı Osmanlıca: تقيم باشى | yok |  |
| Osmanlıca: Başçavuş Osmanlıca: باشچاوش | Başçavuş |  |
| Osmanlıca: Başçavuş muavini Osmanlıca: باشچاوش معاوني | Üstçavuş |  |
| Osmanlıca: Çavuş Osmanlıca: چاوش | Çavuş |  |
| Osmanlıca: Onbaşı Osmanlıca: اونباشی | Onbaşı |  |
Erler
| Osmanlıca: Nefer Osmanlıca: نفر | Er |  |
Osmanlı İmparatorluğu'nun silahlı kuvvetleri kara ordusu (klasik Osmanlı ordusu, Nizâm-ı Cedîd Ordusu, Sekbân-ı Cedîd, Asâkir-i Mansûre-i Muhammediyye, modern Osmanlı ordusu), donanma ve tayyare bölüklerini içermekteydi.
Osmanlı Ordusu

Ordu-yi Hümayun (Osmanlıca: اردوي همايون) Osmanlı İmparatorluğu'nun ordusudur. Osmanlı Ordusu'nun tarihi iki ana döneme ayrılabilir. Klasik Dönem, Osmanlı İmparatorluğu'nun kuruluşu olan 1299 yılı ile 19. yüzyılın başlarındaki askerî reformlar arasındaki dönemi kapsamaktadır.
Osmanlı Ordusu > Beylik-Devlet Döneminde Osmanlı Ordusu

Beylik-Devlet Döneminde Osmanlı Ordusu Dönemi, Osmanlı Devleti'nin kuruluşundan II. Mehmet Dönemi'ne kadar olan dönemdir. Karma atlı aşiret kuvvetlerinden oluşup Orhan Bey zamanında yaya ve müsellem kuvvetleri ile sistematikleşmeye başlamıştır.
Osmanlı Ordusu > Klasik Osmanlı Ordusu

Ana madde: Osmanlı ordusu (klasik dönem)
Klasik Osmanlı Ordusu II. Mehmed'in devlet ve askerî reformları ile başlamıştır. Bu reformlar ile Osmanlı Devleti’nin beylik-devlet siyasetinden imparatorluk siyasetine geçişi sırasında merkezî otoriteyi devşirme-kapıkulu-yeniçeri-enderun sistemiyle sağlamlaştırılması amaçlanmıştır. Bu dönemde ocaklardan birisi olan ve devşirmelerden kurulan Yeniçeri ocağının ordu ve siyasette büyük etkisi vardır. Klasik dönem Osmanlı ordusu organizasyonu Kapıkulu askerleri ve Eyalet askerleri olarak yapılanmıştır. Bu ordu 1606 yılına kadar (apex yılları) girdiği savaşlardan başarı ile çıkar.
Osmanlı Ordusu > Klasik Orduyu Yenileme Çalışmaları (1606–1826)

1606 yılı ile klasik Ordu savaşlardan yenilgi ile çıkmaya başlamıştır. Bu dönemde Yeniçeriliği faydalanabilecek şekle getirmek amacıyla yapılan çalışmalarla tanımlanır. Fransa'dan yardım istemiş, 1796 yılında konuyla ilgili olarak top, humbara dökümcüsü, top kundağı ve tüfenkçi işçileri gelmişti. Ayrıca, bir süre sonra Fransa'dan General Menand başkanlığında ve amele başı Bamilo ile gelen heyetle birlikte Prusya'dan da subay ve danışmanlar geldi. Bunlardan Albay Von Goetze, 1798'de III. Selim'in isteği üzerine Osmanlı kara birliklerinde incelemelerde bulundu. Bu dönem Vaka-i Hayriye ((Hayırlı Olay) Yeniçeri ocağının kaldırılması )ile son ermiştir.
Osmanlı Ordusu > Yeni Ordu Çalışmaları (1826–1858)

Asakir-i Mansure-i Muhammediyye
Osmanlı Ordusu > Modern Osmanlı Ordusu

Ana madde: Osmanlı ordusu (modern dönem)
Modern Osmanlı Ordusu Osmanlı Kara Kuvvetlerinin yeniden teşkilatlanması, Balkan Savaşları yenilgisinin hemen sonrasında başlanarak I. Dünya Savaşı öncesinde tamamlanmıştır.
Deniz kuvvetleri

Ana madde: Osmanlı donanması
Osmanlı Donanması Osmanlı İmparatorluğu'nun denizcilikle ilgilenmeye başlaması İzmit ve Gemlik taraflarının, daha sonra da Karesi ilinin alınması ile başlamaktadır. Karesi Beyliği gemilerinden faydalanılarak, Rumeli'ye geçen Osmanlı, 1390 yılında Gelibolu'da önemli bir tersane yapmıştır. Saruhanoğulları, Aydınoğulları ve Menteşeoğulları beylikleri gibi denizde kıyısı olan beylikler, Osmanlı İmparatorluğu'nun idaresine girince, onların tersanelerinden de istifade edilmişti.
Hava gücü

Ana madde: Osmanlı tayyare bölükleri
Osmanlı tayyare bölükleri, Osmanlı İmparatorluğu'nun kara ve deniz kuvvetlerine ait askerî hava bölükleridir. Osmanlı askerî havacılığının tarihi Haziran 1909[1] veya Temmuz 1911'e kadar uzanmaktadır. Türk Hava Kuvvetleri, Yüzbaşı Fesa Bey (Evrensev) ve Mülazım-ı Evvel Yusuf Kenan Bey'in 1911'de uçuş eğitimi için Fransa'ya gönderilmesini askerî havacılığının başlangıcı sayarak, 2011 yılında havacılığın 100. yıldönümünü kutladı.
Personel > Eğitim

Ayrıca bakınız: Acemi Ocağı
Osman Gazi ve Orhan Gazi’nin ilk zamanlarında gönüllülerden oluşan ilk Osmanlı ordusu yerine, Bursa’nın fethi sırasında ortaya çıkan eksiklikleri gidermek için maaşlı yaya ve atlı birlikler kurulmuştur. Yeniçerilik kurularak eğitimli bir ordunun temelleri atılır. Klâsik dönemde askerî eğitimde öne çıkan iki unsur Acemi Ocağı ile Yeniçeri Ocağı'dır. Acemioğlanları Ocağı'nda: Pençik ve Devşirme usulleriyle toplanan çocuklar, yetiştirilmek amacıyla önce bir Türk ailesine verilir ve oradan da Acemioğlanlar Ocağı’na gelirlerdi. Bu çocuklar, burada bir taraftan Sıbyan mektebi seviyesinde eğitim verilirken diğer taraftan da askerî disiplinle Yeniçeri Ortası’na hazırlanırdı. Daha sonra Acemioğlanlar arasından seçilen kıdemli oğlanlar, Cemaat Ortaları, Sekbanlar ve Ağa Bölükleri’nde eğitime tabi tutulurlardı. 1826'da kaldırılan yeniçerilikten sonra, farklı müesseseler ile ordunun eğitimi devam ettirilmeye çalışılmıştır.
1773 yılında III. Mustafa zamanında Cezayirli Gazi Hasan Paşa tarafından açılan Hendese Odası tersane ve donanmanın geliştirilmesi ve tersane halkının eğitilmesi amacıyla açılmış teknik okuldur. 1782 yılında I. Abdülhamit döneminde Mühendishane-i Bahr-i Hümâyûn' adını almıştır.
14 Mart 1827’de II. Mahmut'un açtığı Tıphane'ye uzanan Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane, Osmanlının ilk tıp fakültesidir.
1 Temmuz 1835'te Kara Harp Okulu Maçka'da II. Mahmud da katıldığı bir törenle eğitim ve öğretime başlamıştır. 1905 yılında beş ordu merkezinde açılmış olan Edirne, Manastır, Erzincan, Şam ve Bağdat Harp okulları, kısa bir süre sonra kapatılmışlardır. Bundan sonra sadece İstanbul’daki Harbiye Mektebi, eğitim ve öğretime devam etmiştir.
30 Aralık 1898 tarihinde Gülhane Askerî Tıp Akademisi ilk olarak "Gülhane Seririyat Hastanesi" adı ile törenle açılmış. 1908’de İkinci Meşrutiyet ilan edilmesinden sonra tıp konularında yapılmak istenen reform girişimleri sonucu askerî ve sivil tıp okulları birleştirilmiş ve 1909’da kurulan İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi'ne Gülhane öğretim üyelerinin on bir kişilik önemli bir kısmı da transfer olmuştur. Tayyare Mektebi Balkan Savaşlarının ardından 1912 yılının başında Osmanlı'nın askerî havacılığının gelişimi için Yeşilköy'de kurulmuş olan uçuş okuludur.
Osmanlı Ordusu'nda kullanılan silahlar

Osmanlı ordusunda; alemkılıç, ok, sapan, bozdoğan, topuz da denilen gürz, kamçı, döğen, balta, meç, şemşir, gaddara, yatağan, hançer, kama, mızrak, cirit, kantariye, kastaniçe, süngü, zıpkın, tırpan, çatal, halbart, mancınık, müteharrik kule, şayka, zarbazen, miyane zarbazen, şahî zarbazen, şakloz, drankı, bedoluşka, marten, ejderhan, kolonborna, miyane, balyemez adlarındaki toplar şişhaneli karabina, çakmaklı, fitilli çeşitleriyle tüfek, tabanca, zırh, karakal, miğfer, dizçek, kolçak, kalkan da düşman silâhından muhafaza için kullanıldı.
Eduardo Ferro Rodrigues

| Eduardo Ferro Rodrigues |
| --- | --- |

Portekiz Meclisi Başkanı
Görev süresi 23 Ekim 2015 - 29 Mart 2022
Yerine geldiği: Assunção Esteves
Yerine gelen: Augusto Santos Silva
Kişisel bilgiler
Doğum: 3 Kasım 1949 (75 yaşında) Lizbon
Eduardo Luís Barreto Ferro Rodrigues (d. 3 Kasım 1949, Lizbon), Portekiz Meclis Başkanı.
Mali Ekonomik Bilimler Yüksek Enstitüsü'nde lisans eğitimini almıştır. 1986'da Sosyalist Parti'ye katılmıştır. Partinin yönetim kadrolarında görev almış, 1983-1991 yıllarında milletvekili yedeği olmuş, 1991'de Lizbon milletvekili seçilmiş ve Sosyalist grup başkanvekili seçilmiştir. 1995-2002 yıllarında hükûmetlerde bakan olarak yer almış, 2002-2004 yıllarında Sosyalist Parti'nin genel sekreteri olarak partinin lideri olmuştur. 2005 seçimlerinde de milletvekili seçilmiş ancak daha sonra istifa etmiş ve OECD nezdinde daimi temsilci olarak görev almaya başlamış 2009'a dek bu görevini sürdürmüştür. 2011 seçimlerinde tekrar milletvekili olmuş, 2015 seçimlerinde Sosyalist Parti adayı olarak meclis başkanı seçilmiştir. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Görevleri

28 Ekim 1995 - 25 Kasım 1997: Dayanışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı
25 Kasım 1997 - 10 Mart 2001: Çalışma ve Dayanışma Bakanı
10 Mart 2001 - 23 Ocak 2002: Sosyal Donanım Bakanı
20 Ocak 2002 - 9 Temmuz 2004: Sosyalist Parti Genel Sekreteri
Haziran 2011 - Kasım 2014: Meclis Başkanvekili
Kasım 2014 - Ekim 2015: Meclis Sosyalist Grup Başkanı
23 Ekim 2015 - 29 Mart 2022: Meclis Başkanı
San Carlos, Şili

Başlığın diğer anlamları için San Carlos sayfasına bakınız.
| San Carlos |
| --- | --- |
Belediye
San Carlos belediyesi
  Arma 
San CarlosSan Carlos'un Şili'deki konumu
Koordinatlar: 36°25′29″G 71°57′29″B﻿ / ﻿36.42472°G 71.95806°B﻿ / -36.42472; -71.95806
Ülke:  Şili
Bölge: Ñuble
İl: Punilla
İdare
 • Belediye başkanı: Hugo Naim Gebrie Asfura (RN)
Yüzölçümü
 • Toplam: 874,0 km²
Nüfus (2012)
 • Toplam: 51.035
 • Yoğunluk: 58/km²
Zaman dilimi: UTC-04.00 (CLT)
 • Yaz (YSU): UTC-03.00 (CLST)
Resmî site www.sancarlos.cl
San Carlos, Şili'nin Ñuble bölgesinin Punilla ilinin merkezi olan bir şehir ve belediyedir. Şehir, bölgenin kuzeyinde yer almaktadır. Yüzölçümü 874,0 km² olan belediyenin nüfusu 2012 yılı itibarı ile 51.035'tir.
Kardeş şehirler

Baena, İspanya
Ümit Ünal

| Ümit Ünal |
| --- | --- |

Doğum: 14 Nisan 1965 (59 yaşında) Tire, İzmir, Türkiye
Mezun olduğu okul(lar): Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi
Meslek: Yönetmen, senarist, yazar
Etkin yıllar: 1986-günümüz

Ümit Ünal (d. 14 Nisan 1965, Tire, İzmir), Türk yönetmen, senarist ve yazar.