Baas Partisi
İdeoloji ve politika > Geçiş dönemi Baası (1960-1964) > "Sosyalizme giden Arap yolu"

Panarap projesi konusunda parti üyeleri arasında yaşanan hayal kırıklığı, partinin sosyalizm yorumunun radikalleşmesine yol açtı. Suriye Komünist Partisinin eski bir üyesi olan Yasin el-Hafız, partinin radikalleşmesinin ilk öncülerinden biriydi. Panarap projesine karşı çıkmamakla birlikte, Arap sosyalizmi kavramını Marksizmi yerel koşullara uyarlayan bilimsel ve devrimci bir sosyalist ideolojiye dönüştürmek istiyordu. Hayatının büyük bölümünde ılımlı bir sosyalist olan Cemal el-Etasi, 1963 yılında Arap sosyalizminden vazgeçilmesi ve sınıf mücadelesinin toplumdaki hareket ettirici güç olduğunu iddia ederek "neredeyse Marksist bir sosyalizm kavramının" benimsenmesi çağrısında bulundu.
Hammud eş-Şufi, Suriye Bölgesel Sekreteri yani Suriye Bölge Örgütünün başındaki kısa görevi sırasında partinin Marksist fraksiyonunun lideri oldu. Şufi, Bölge Komutanlığı Teşkilat Bürosunun başındaki konumu sayesinde, Suriye Bölgesel parti hiyerarşisinin tepesine birkaç Marksist ya da Marksist eğilimli üye kazandırmayı başardı. Ali Salih es-Sadi liderliğindeki radikal sosyalistler 1963 yılında Irak Bölge Teşkilatının kontrolünü ele geçirdi ve bu da partinin ideolojisinin resmi olarak radikalleşmesine yol açtı.
Altıncı Ulusal Kongre delegeleri, partinin ideolojisi hakkında bir tüzük yazmaktan sorumlu olan bir İdeoloji Komitesi seçti. Sonuçta ortaya "Çıkış Noktaları" belgesi çıktı. Altıncı Ulusal Kongre tarafından onaylanan belge, Arap birliğini ikincil bir role indirgiyor ve sosyalizmi ön plana çıkarıyordu. Marksist kavramlar Baasçı kavramlarla birlikte birbirinin yerine kullanıldı; ancak belge bazı fikirlerin Marksist kökenli olduğunu açıkça kabul etmekte isteksizdi. Altıncı Ulusal Kongre, "halk demokrasisi" gibi temel Marksist-Leninist ilkeleri ödünç almış ve bunun için sosyalist bir öncünün gerekliliğini vurgulamıştır:
"kitlelerin sosyalist geleceğe doğru yolculuğunu bilimsel bir şekilde ve demokratik bir tarzda yönlendirmek için hareket eden (iktidarda olsa bile) arabulucu ve lider rolünü oynamak".
Ayrılış Noktaları partinin geleneksel ideolojisinden bir kopuş yaratmasa da partinin eski muhafızlarını Arap birliğine sosyalizmden daha fazla öncelik vermekle ve Baasçılığı kapsamlı bir teoriye dönüştürmedeki başarısızlıklarıyla eleştiriyordu. Belgeler Arap birliğinin ilerici olduğunu söylerken, bunun önemli olmasının nedeni değişti. Belgede şöyle deniyordu: "Arap birliği sosyalist bir ekonominin inşası için vazgeçilmez bir temeldir." Eflak da Arap birliğinin sadece bir ara hedef olduğuna inanıyordu, ancak klasik Baasçılığın merkezinde yer alıyordu. Hareket Noktaları'nda, kesin bir dille ifade edilmese de, sosyalist bir toplum yaratma hedefi hem acil bir hedef hem de partinin ana hedefi gibi görünüyordu.
Dar görüşlü ve milliyetçi olmakla suçlanan Arap sosyalizmi kavramı yerini "sosyalizme giden Arap yolu" kavramına bıraktı. Ayrılış Noktaları, özel mülkiyete ilişkin klasik Baasçı görüşü eleştiriyordu. Klasik Baasçılar özel mülkiyeti, partiye birçok küçük burjuva unsuru katmanın bir yolu olarak destekliyordu. Belge, ekonominin komuta kademelerinin millileştirilmesi, küçük burjuvazinin yavaş yavaş sosyalist ekonomiye dahil edilmesi ve ulusal burjuvazi ile müttefik sınıflarının tasfiye edilmesi çağrısında bulunuyordu. Partinin devlet kapitalizmini destekleyen bir partiye dönüşmesini engellemek için sosyalist ekonomi, emekçi kitlelerin halk katılımıyla birlikte öncü bir parti tarafından kontrol edilecektir. "Sosyalizme giden Arap yolu"ndaki başlıca politikalar şunlardır:
Emekçi kitlelerin ekonomi yönetimine katılımıyla ekonominin ana dallarının millileştirilmesi ve köylüler için gerekli devrimi gerçekleştirmek üzere kolektif çiftliklerin kurulması... Kongre, değişikliklerin "devrimci bir öncü" tarafından yönetilmesini şart koşuyordu; nihai amaç, gerçek halkı oluşturan sınıflara özgürlüğü garanti edecek ve ülkenin hızlı kalkınmasını sağlayacak bir "halk demokrasisi" kurmaktı. Bu rejim, halk örgütlerine ve konseylerine liderlik eden ve "demokratik merkeziyetçilik" ilkesine göre faaliyet gösteren partiyi merkeze alacaktı.