Biyolojik etkileşim
Trofik olmayan etkileşimler

Tropik olmayan etkileşimlerin bazı örnekleri habitat modifikasyonu, mutualizm ve alan rekabetidir. Son zamanlarda, trofik olmayan etkileşimlerin ağdaki türleri ve trofik bağlantıların gücünü etkileyerek besin ağı topolojisini ve trofik dinamikleri dolaylı olarak etkileyebileceği öne sürülmüştür. Son zamanlarda yapılan bir dizi teorik çalışma, ekolojik ağ analizlerinde trofik ve trofik olmayan etkileşimlerin entegre edilmesi gerektiğini vurgulamıştır. Bunu ele alan az sayıdaki ampirik çalışma, besin ağı yapılarının (ağ topolojileri) trofik ağ dışındaki tür etkileşimlerinden güçlü bir şekilde etkilenebileceğini göstermektedir. Ancak bu çalışmalar yalnızca sınırlı sayıda kıyı sistemini içermektedir ve bu bulguların ne ölçüde genelleştirilebileceği belirsizliğini korumaktadır. Tropik olmayan etkileşimlerin tipik olarak belirli türleri, trofik seviyeleri veya besin ağı içindeki işlevsel grupları etkileyip etkilemediği veya alternatif olarak türlere ve bunların ağ boyunca trofik etkileşimlerine ayrım gözetmeksizin aracılık edip etmediği henüz çözülmemiştir. Bazı çalışmalar, genellikle düşük trofik seviyelere sahip sessil türlerin trofik olmayan kolaylaştırmadan diğerlerinden daha fazla yararlandığını öne sürerken, diğer çalışmalar kolaylaştırmanın daha yüksek trofik ve daha hareketli türlere de fayda sağladığını öne sürmektedir.
Borst ve arkadaşları tarafından 2018 yılında yapılan bir çalışma, temel türlerin (mekânsal olarak baskın habitat yapılandırıcı organizmalar), ekosistem türünden bağımsız olarak türlerin kolaylaştırılması yoluyla tür sayısı ile gösterilen boyutlarını ve bağlantı yoğunluğu ile gösterilen karmaşıklıklarını artırarak besin ağlarını değiştirdiği genel hipotezini test etmiştir (bkz. şema). Ayrıca, temel türlerin neden olduğu besin ağı özelliklerindeki herhangi bir değişikliğin, tüm besin ağı boyunca türlerin rastgele kolaylaştırılması yoluyla mı yoksa belirli trofik seviyelere veya işlevsel gruplara ait belirli türlerin hedefli kolaylaştırılması yoluyla mı gerçekleştiğini test etmişlerdir. Besin ağının tabanındaki türlerin daha az güçlü olduğu ve etoburların temel türlerin besin ağlarında rastgele kolaylaştırmaya dayalı olarak tahmin edilenden daha güçlü bir şekilde kolaylaştırıldığı, bunun da daha yüksek bir ortalama trofik seviye ve daha uzun bir ortalama zincir uzunluğu ile sonuçlandığı bulunmuştur. Bu durum, temel türlerin tüm trofik ağ boyunca türlerin trofik olmayan kolaylaştırılması yoluyla besin ağı karmaşıklığını güçlü bir şekilde artırdığını göstermektedir.
Temel türler diğer türler gibi besin ağının bir parçası olsalar da (örneğin av veya avcı olarak), çok sayıda çalışma, yeni habitat yaratarak ve fiziksel stresi hafifleterek ilişkili topluluğu güçlü bir şekilde kolaylaştırdıklarını göstermiştir. Temel türler tarafından gerçekleştirilen bu tür trofik olmayan kolaylaştırmanın çok çeşitli ekosistemlerde ve çevresel koşullarda gerçekleştiği tespit edilmiştir. Sert kıyı bölgelerinde mercanlar, kelpler, midyeler, istiridyeler, deniz çayırları, mangrovlar ve tuzlu bataklık bitkileri akıntıları ve dalgaları azaltarak, barınak ve bağlanma için toprak üstü yapı sağlayarak, besin maddelerini yoğunlaştırarak ve/veya düşük gelgite maruz kalma sırasında kuruma stresini azaltarak organizmaları kolaylaştırır. Daha iyi huylu sistemlerde, bir ormandaki ağaçlar, savanlardaki çalılar ve otlar ve tatlı su sistemlerindeki makrofitler gibi temel türlerin de önemli bir habitat yapılandırma rolü oynadığı bulunmuştur. Nihayetinde, tüm temel türler habitat karmaşıklığını ve kullanılabilirliğini artırır, böylece diğer türler için mevcut niş alanını böler ve geliştirir.