stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Batı ezoterizmi
Kökenbilimi

Grekçe "iç, içsel" anlamındaki "esoterikos" sözcüğünden ya da "görüyorum, içsel olan, gizli olan" anlamlarına gelen "eisotheo" sözcüğünden türetilmiştir. Karşıt anlamlısı "dışrak"tır.
Gizlilik ve dereceleme ilkelerinin nedeni

Ezoterizme göre, ezoterik bilgiler, yani hakikatler ve sırlar, herkese açıklanmamalı, ancak belli eğitimlerden geçip o bilgileri almaya hak kazanmış, layık olmuş kişilere belirli bir zaman içerisinde derece derece açıklanmalıdır. Kimseye, değerini ve anlamını anlayamayacağı böyle bilgilerin verilmemesi gerektiği gibi, kimseye kaldıramayacağı, taşıyamayacağı bilgi de verilmemelidir. Çünkü taşıyamayacağı bilgi, kişiye bir yarar vermeyeceği gibi, zararlı da olabilir. Bu bilgiler belirli semboller ve alegoriler vasıtasıyla aktarılır.Yüksek bilgiler insanlara anlayış düzeylerine göre ve anlayış düzeylerinin ilerlemesine göre derece derece açılan bir sembolizme bürünmüş şekilde verilir. Bu durum kutsal metinlerde de geçerlidir.
Gizemcilik ve göksel dinlerde ezoterizm

Ezoterizm, sık sık, yanlışlıkla mistisizm ile karıştırılarak dinsel alana sokulmaktadır. Fakat ezoterizm, René Guénon'un belirttiği gibi, ne bir dindir, ne de bir dinin iç kısmıdır. Kaynağını herhangi bir dinden de almaz. Guenon'a göre, buna karşı gösterilebilecek tek istisna, yalnızca, temel dayanak noktalarını İslâmîyet'ten almış olmakla birlikte, mistisizmle karıştırılmaması gereken İslâmî ezoterizmdir. İslâmî ezoterizmde "bâtınî" terimi kullanılır. Yahudi ezoterismine Kabbala denir. Budizm dininin ezoterik yorumuna ise Vajrayana denir. Bunun dışında Hristiyanlıkta da tarihte ezoterik yorumlar görülmüştür. Bunların arasında Behmenizm, Katharizm gibi mezhepler zikredilebilir.
Batı Ezoterizm tarihi

Önsöz: “Ezoterizm Tarihi”, konuyla alakalı net, kesin bir tanımlama olmadığından ve farklı tanım kullanımları olduğundan problem teşkil etmektedir.
Ezoterik bilgiye modern bir bakış açısı

Tarihsel planda genel olarak, 'ezoterik bilgi' belirli grupların, farmasonlar gibi, dışarıdakilerden (halktan) sakladığı bilgiyi tanımlamakta kullanılmıştır. Son zamanlarda, okült ve mistik öğretilerin halka daha fazla yansıması ile beraber, daha farklı bir ezoterik anlayış önem kazanmıştır; ancak ferasetli ve farkında bir azınlık tarafından anlaşılabilen kompleks ve güç bir tür bilgi. Bu anlayışta, ezoterik bilgi çoğunlukla dışarıya dair bilgilerden farklı ve uzak olan derin, kişinin içinde sakladığı bir tür hikmettir.
Ezoterizm terimleri

Agarta
Altın post
Amenti
Arkan
Asa
Büyük eser
Cehenneme iniş (inisiyatik ölüm)
Devir
Devre
Drüidler
Düalite
Eleusis misterleri
Eseniler
Fakirlik
Felsefe taşı
Gnosis
Hermetik zincir
Hermetizm
Hiyerofant
İkinci doğuş
İnisiyasyon
İnisiyatör
İnisiye
İsis misterleri
Kabuk
Kalp
Kayıp sevgili
Kelam
Mücadele
Kendini bil!
Körlük
Kurtuluş
Kuş dili
Kutup
Lüsifer
Maji
Mistagog
Misterler
Mükemmel insan
Neofit
Oğullar
Osiris dini
Psikostazi
Sabiiler
Sayısal sembolizm
Sembolizm
Semboller
Simya
Sufilik
Tradisyon
Uyanış, Aydınlanma
Vitriol
Yaşam ağacı
Zümrüt tabletler
Willa Cather

| Willa Cather |
| --- | --- |
Cather, 1936
Doğum: Wilella Sibert Cather 7 Aralık 1873(1873-12-07) Gore, Virginia, ABD
Ölüm: 24 Nisan 1947 (73 yaşında) Manhattan, New York, ABD
Meslek: Romancı
Milliyet: Amerikan

Willa Sibert Cather (İngilizce telaffuz: [ˈkæðər]; 7 Aralık 1873 - 24 Nisan 1947), Amerikalı romancı. Amerika Birleşik Devletleri'nin Büyük Ovalar bölgesindeki yaşamı anlattığı O Pioneers! (1913), The Song of the Lark (1915) ve My Ántonia (1918) romanlarıyla tanınmıştır. Yazar, I. Dünya Savaşı'nı konu alan One of Ours yapıtıyla 1923 yılında Kurgu dalında Pulitzer Ödülü'ne değer görülmüştür.
Cather çocukluk yıllarını Virginia ve Nebraska'da geçirmiş; Nebraska-Lincoln Üniversitesi'nden mezun olduktan sonra Pittsburgh'e taşınıp burada dergi düzeltmenliği ve öğretmenlik yapmıştır. Yazar 33 yaşındayken New York'a yerleşmiş ve yaşamının geri kalanını burada geçirmiştir.
Yapıtları > Kurgu dışı

The Life of Mary Baker G. Eddy and the History of Christian Science (1909)
Not Under Forty (1936)
On Writing (1949)
Yapıtları > Roman

Alexander's Bridge (1912)
O Pioneers! (1913)
The Song of the Lark (1915)
My Ántonia (1918)
One of Ours (1922)
A Lost Lady (1923)
The Professor's House (1925)
My Mortal Enemy (1926)
Death Comes for the Archbishop  (1927)
Shadows on the Rock (1931)
Lucy Gayheart (1935)
Sapphira and the Slave Girl (1940)
Yapıtları > Deneme

On the Art of Fiction (1920)
Yapıtları > Seçki

April Twilights (1903)
The Troll Garden (1905)
Youth and the Bright Medusa (1920)
Obscure Destinies (1932)
Not Under Forty (1936)
The Old Beauty and Others (1948)
Willa Cather: On Writing (1949)
Five Stories (1956)
The Selected Letters of Willa Cather (2013)
Çamurhamamı, Salihli

| Çamurhamamı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 38°27′18″N 28°02′56″E﻿ / ﻿38.455°K 28.049°D﻿ / 38.455; 28.049
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Salihli
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 509
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
İl plaka kodu: 45
Posta kodu: 45320
Çamurhamamı, Manisa ilinin Salihli ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Manisa il merkezine 82 km, Salihli ilçesine 11 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 775
2000: 509
1997: 480
Scrcpy

| --- | --- |


Orijinal yazar(lar): Romain Vimont
İlk yayınlanma: 8 Mart 2018 (6 yıl önce) (2018-03-08)
Güncel sürüm: 3.0.2 / (4 Aralık 2024 (4 gün önce) (2024-12-04))
Programlama dili: C, Java
İşletim sistemi: Windows, MacOS, Linux
Platform: Çapraz platform
Tür: Uzak yönetim
Kod deposu: github.com/Genymobile/scrcpy
scrcpy, bir Android cihazın bir Windows, MacOS veya Linux masaüstü bilgisayardan kontrol edilmesini sağlayan özgür ve açık kaynaklı bir ekran yansıtma uygulamasıdır. Yazılım şu anda bir Android öykünücüsü olan Genymotion'u geliştiren Genymobile tarafından geliştirilmektedir.
Android cihaz ile bilgisayar arasındaki iletişim öncelikle bir USB bağlantısı ve Android Hata Ayıklama Köprüsü (ADB) aracılığıyla gerçekleştirilir. Yazılım, Android cihazda bir sunucu çalıştırarak ve ardından bir ADB tüneli üzerinden bir soket aracılığıyla sunucuyla iletişim kurarak çalışır. Android cihazda kök yetkisi veya bir uygulamanın yüklenmesi veya çalıştırılması gerekmez. Ekran içeriği, yazılımın kodunu çözdüğü ve bilgisayarda görüntülediği H.264 video olarak yayımlanır. Yazılım, klavye ve fare girişini sunucu üzerinden Android cihazına gönderir.
Kurulum, Android cihazda USB hata ayıklamasını etkinleştirmeyi, cihazı bilgisayara bağlamayı ve bilgisayarda scrcpy uygulamasını çalıştırmayı içerir. Akış bit hızını değiştirmek veya ekran kaydını etkinleştirmek gibi ek yapılandırma seçeneklerine komut satırı bağımsız değişkenleri aracılığıyla erişilebilir. Yazılım ayrıca Wi-Fi üzerinden kablosuz bağlantıyı da destekler, ancak bu şekilde bağlantıyı sağlayacak kurulum için daha fazla adım gerekir. 2019'daki sürüm 1.9 sürümünde scrcpy'ye, yansıtma sırasında ekranı kapatma ve iki cihaz arasında pano içeriğini kopyalama dahil olmak üzere birkaç özellik eklendi.
How-To Geek sitesinden Chris Hoffman, scrcpy'yi benzer işleve sahip diğer iki uygulama olan AirMirror ve Vysor ile karşılaştırdı. Hoffman, alternatif olarak Miracast'a da işaret ederken, yeni Android cihazlar arasında artık yaygın olarak desteklenmediğini ve cihazın uzaktan kontrol edilmesini desteklemediğini belirtiyor.
Tarih

GitHub deposuna ilk taahhüt 12 Aralık 2017'de Romain Vimont tarafından yapılmıştır. scrcpy v1.0, temel ekran yansıtma ve Android uzaktan kumanda desteğini içeren 3 ay sonra piyasaya sürüldü. İlk sürüm, bir Windows Yürütülebilir Dosyasını ve sunucuyu paketledi. Topluluk, paketlemeyi ileriye götürdü ve scrcpy'yi çok sayıda Linux dağıtımı için kullanılabilir hale getirdi.
Özellikler

Scrcpy'nin resmi dokümantasyonu, inşa edildiği özellikleri ve ideolojiyi verir.
hafiflik (yerel, yalnızca cihaz ekranını görüntüler)
performans (30~60fps)
kalite (1920×1080 veya üstü)
düşük gecikme (35~70ms)
düşük başlatma süresi (ilk görüntüyü görüntülemek için ~1 saniye)
müdahaleci olmama (cihazda yüklü hiçbir şey kalmaz)
Görsel kullanıcı arayüzü

Scrcpy'nin komut satırı arayüzü, açık kaynak geliştiriciler tarafından bir grafik kullanıcı arayüzüne taşındı.
| # | takma ad | İlk taahhüt | URL |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | QtScrcpy | 9 Ekim 2018 | https://github.com/barry-ran/QtScrcpy 31 Mart 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. |
| 2 | guiscrcpy | 13 Haziran 2019 | https://github.com/srevinsaju/guiscrcpy 30 Nisan 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. |
| 3 | scrcpy-gui | 26 Ağustos 2019 | https://github.com/Tomotoes/scrcpy-gui/ 17 Mart 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. |
Damatlı, Salihli

| Damatlı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 38°25′08″N 28°12′25″E﻿ / ﻿38.419°K 28.207°D﻿ / 38.419; 28.207
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Salihli
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 160
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
İl plaka kodu: 45
Posta kodu: 45320
Damatlı, Manisa ilinin Salihli ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Manisa il merkezine 92 km, Salihli ilçesine 15 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 160    
1997: 180
Delibaşlı, Salihli

| Delibaşlı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 38°36′29″N 28°22′26″E﻿ / ﻿38.608°K 28.374°D﻿ / 38.608; 28.374
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Salihli
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 72
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0236
İl plaka kodu: 45
Posta kodu: 45320
Delibaşlı, Manisa ilinin Salihli ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Manisa il merkezine 109 km, Salihli ilçesine 37 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 72    
1997: 65
Bahçecik, Salihli

| Bahçecik |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Manisa
Koordinatlar: 38°25′37″N 28°06′58″E﻿ / ﻿38.427°K 28.116°D﻿ / 38.427; 28.116
Ülke:  Türkiye
İl: Manisa
İlçe: Salihli
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 658
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0482
İl plaka kodu: 45
Posta kodu: 45320
Bahçecik, Manisa ilinin Salihli ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Herkesin evi kendi bahçesinde olduğu için bu ad verilmiştir.
Coğrafya

Manisa il merkezine 78 km, Salihli ilçesine 8 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2000: 658    
1997: 700
Tarçın

Tarçın (Cinnamomum), defnegiller familyasından anavatanı Güney ve Güneydoğu Asya olan, yaprak dökmeyen aromatik kokulu ağaç cinsi.
Adlandırma

Diğer Türk dillerinde de (Azerice darçın; Türkmence dalçın; Kırgızca darçin; Kazakça darşın) kullanılan Türkçedeki tarçın sözü «Çin ağacı» anlamına gelen Farsça dārçïn (دارچين) kelimesinden alıntıdır. Farsçadaki uzatımlı diğer bir form olan dārçïnï (دارچينى) kelimesinden de Arapçaya dārşïnï (دارشينى), Tibetçeye dal çini biçiminde geçmiştir.
Tarihçe

Tarçının bilimsel adındaki cins adı olan "Cinnamomum", Yunancadaki "kinnamomon" sözcüğünden gelir. İnsanlık tarihinin en eski baharatlarından biridir. M.Ö. 3000 Çinliler tarafından kullanılıyordu. Avrupa'da 16.'dan 18.yy'a kadar en değerli ve pahalı baharatlarından biri sayılıyordu. Ünlü tüccar Anton Fugger 1530'da İmparator V. Karl'ın borç senetlerini onun gözleri önünde tarçın baharat çubuklarından oluşan bir ateşle yakmış, böylece kendi zenginliğini kanıtlamıştır.
Kullanıldığı yerler

Esasen ağacın kurutulmuş kabukları kullanılır. Kabukların dış kısmında mantar tabakası bulunur ve grimsi renklidir. Tarçın baharatı, ağacının gövde ve dal kabuklarının dış kısmı sıyrıldıktan sonra kalan iç kabuğun kurutup öğütülmesiyle elde edilir. Ayrıca kabuklarının iç içe konularak rulo gibi kıvrılmasıyla da çubuk tarçın elde edilir. Kokusu kuvvetli, kesin ve uzun süreli, tadı tatlımsı ve yakıcıdır. Tanen ve uçucu yağ taşır. Baharat olarak kullanılır. Meyveleri de baharlı, lezzetli ve tarçın kokuludur, tarçın yerine kullanılır. Tatlılara, özellikle de sütlü tatlılara çeşni olarak katılır. Kahve, çikolata ve meyve soslarında, içeceklerde de yaygın olarak kullanılır. Mutfakta Kullanılışı	Kuzu eti, tas kebabı, çeşitli soslar, sütlü ve pirinçli tatlılar, çikolatalı kekler, tartlar, punç, sıcak şarap, çay vb.
Üretim

| --- | --- |
Tarçın üretimi – 2020
Ülke: (ton)
 Endonezya: 91,242
 Çin: 72,531
 Vietnam: 31,429
 Sri Lanka: 22,910
Dünya: 222,122
Kaynak:  FAOSTAT
2020'de, dünya tarçın üretimini 222,122 tonla ve 98%'lik bir oranla 4 ülke tarafından karşılanmıştır: Endonezya, Çin, Vietnam ve Sri Lanka.
Kuru çiğ Tarçın
Marcus teorisi

Marcus teorisi, ilk olarak Rudolph A. Marcus tarafından 1956'da başlayarak, elektron transfer reaksiyonlarının oranlarını açıklamak için geliştirilen bir teoridir. Bir elektronun (elektron vericisi olarak adlandırılan) bir kimyasal türden (elektron alıcısı adı verilen) bir diğerine geçişindeki oranlarla ilgilenir.
Başlangıçta, iki kimyasal türün yüklerinde yalnızca bir elektron sıçramasıyla değiştiği (örneğin Fe2+/Fe3+ gibi bir iyonun oksidasyonu), ancak büyük yapısal elektron transfer reaksiyonları dışında, dış küre elektron transfer reaksiyonlarıyla oluşan değişiklikleri ele almak için formüle edilmiştir. Daha sonra genişletilerek, İki kimyasal türün çözülme veya koordinasyon kabuklarındaki uzaklık veya geometrik değişikliklerin hesaba katıldığı iç küre elektron transfer katkılarını içerecek hale getirildi. (Fe(H2O)2+ ve Fe(H2O)3+ içinde Fe-O'nun durumu farklıdır.)
Kimyasal bağ kurulmadan veya koparmadan gerçekleşen elektron transfer reaksiyonları için Marcus teorisi, Eyring'in yapısal değişimli reaksiyonlar için türetilen geçiş durumu teorisinin yerini aldı. Her iki teori de aynı üstel formdaki oran denklemleri ile ortaya çıkmaktadır. Bununla birlikte, Eyring teorisinde reaksiyon ortakları, yapısal olarak tanımlanmış aktive edilmiş bir kompleks oluşturmak için reaksiyon sırasında güçlü bir şekilde eşleşirken, Marcus teorisinde zayıf bir şekilde eşleşirler ve bireyselliklerini korurlar. Çevrenin, çözücünün (dış küre) ve çözücü kılıfın veya ligandların (iç küre), elektron sıçramasından önce ve ondan bağımsız olarak geometrik olarak uygun durumu yaratan, termal olarak indüklenmesiyle yeniden düzenlenir.
Tek elektronlu redoks reaksiyonu

Kimyasal reaksiyonlar, bir moleküldeki bir grubun veya bir kompleksteki bir ligandın ikamesine, bir molekül grubunun veya bir ligandın ortadan kaldırılmasına veya bir molekül veya kompleksin yeniden düzenlenmesine yol açabilir. Bununla birlikte, bir elektron transfer reaksiyonu, reaksiyona giren maddeler arasında basitçe bir yük değişimine neden olabilir ve bir bağı oluşturmadan veya kırmadan bu redoks reaksiyonları, iyonlar ve kompleksler için inorganik kimyada oldukça basit görünmektedir. Bu reaksiyonlar genellikle bir renk değişikliği ile kendini gösterir, örneğin geçiş metali iyonlarının iyonlarından biri veya kompleksleri için, ancak organik moleküller de bir elektronu alarak veya vererek renklerini değiştirebilirler. Benzer biçimde herbisit Paraquat [en] ([(C6H7N)2]Cl2; N, N- dimetil- 4,4'-bipiridinyum diklorür) da bir elektron kabul edildiğinde maviye dönüşür, dolayısıyla metil violojen'in alternatif adıdır. Rudolph A. Marcus bu tür elektron transfer reaksiyonları için teorisini geliştirmiştir. Burada argümanın izi ve sonuçları sunulmaktadır. Matematiksel gelişim ve detaylar için orijinal makalelere başvurulmalıdır.
Bir redoks reaksiyonunda, bir ortak elektron vericisi olarak D, diğeri bir alıcı A olarak hareket eder. Bir reaksiyonun gerçekleşmesi için D ve A birlikte yayılmalıdır. Prekürsör kompleksini oluştururlar, genellikle kinetik, kararsız, çözülmüş bir karşılaşma kompleksi, elektron transferiyle ardıl komplekse dönüştürülür ve son olarak bu, difüzyonla ayrılır. Tek elektron transferi için reaksiyon şöyle formüle edilir:
{D}+A <=>[k_{12}][k_{21}] [D{\dotsm}A] <=>[k_{23}][k_{32}] [D+{\dotsm}A^-] ->[k_{30}] {D+} + {A^-}</chem>
Dış küre elektron transferi

Redoks reaksiyonları için Gibbs serbest aktivasyon enerjisinin doğası ve büyüklüğü üzerinde çalışırken çözücünün rolünü, daha doğrusu, dış küre tipinin tek elektron transfer reaksiyonlarını fark eden de R. A. Marcus oldu. Konu iki temel makale yayınlandı. Marcus'un sonraki çalışmaları onların çok ötesine geçse de, bu iki makalenin fikirleri genellikle Marcus Teorisine atıfta bulunulmaktadır.
r1 ve r2 küre yarıçapları ve R, εs ve εoptik statik ve çözücü yüksek frekans (optik) dielektrik sabitleri olan, bunların ayrılması sırasında, Δ şarj miktarı, transfer e. G'ye karşı Δe'nin grafiği bir paraboldür. (Şekil 1) Marcus teorisinde, bir birim yük transferine ait (Δ E = 1) enerjinin (dış küre) yeniden düzenlenmesi (λo) olarak adlandırılır. Örneğin bir durumun enerjisi, bir birim miktarının aktarılması için uygun olan polarizasyonu, ancak transferden önceki gerçek yük dağılımıyla olu. Değişim yönü açısından sistem simetriktir.
Her iki küreler aktarılacak olan şarj miktarının yarısını taşıyan birinci aşamada şarj belirli bir miktarda transferi I B enerjisi halde sistem için örneğin, hesaplanır. Sistemin bu durumuna, ilgili yükün donör küreden vakuma ve ardından tekrar alıcı küreye aktarılmasıyla ulaşılabilir. Daha sonra toplam çözücü polarizasyon P u + Pe oluşturur çözücü içinde, tanımlanmış bir elektrik alanına yük vermek artış bu durumda küreleri. Aynı şekilde, çözücünün bu polarizasyonu yüklerle etkileşime girer.
Marcus teorisi > Makroskopik sistem: iki iletken küre

Marcus, klasik, tamamen elektrostatik bir model kullanıyor. Ücret (birçok temel ücret) herhangi bir kısımda bir kurumdan diğerine aktarılabilir.
Marcus, hızlı elektron polarizasyonu Pe'yi ve çözücünün yavaş atomunu ve yönelim polarizasyonunu Pu, çeşitli büyüklük sıralarında farklı olan zaman sabitleri temelinde ayırır.
Marcus, iç küreyi (reaktan + kompleksler + ligandlar halinde sıkıca bağlı çözücü molekülleri) ve dış küreyi (serbest çözücü) ayırır
Bu modelde Marcus, "geçiş durumu" nun denge dışı polarizasyonunun dış küre enerjisini hesaplamakla yetiniyor. Dış küre enerjisi, geniş kapsamlı elektrostatik kuvvetler nedeniyle genellikle iç küre katkısından çok daha büyüktür. (Debye-Hückel elektrokimya teorisini karşılaştırılabilir)
R, 1 ve r, 2 küre yarıçapları ve R, ε s ve ε tercih statik ve çözücü yüksek frekans (optik) dielektrik sabitleri olan, bunların ayrılması olduğunda, Δ şarj miktarı, transfer e. G'ye karşı Δ e'nin grafiği bir paraboldür (Şekil 1). Marcus Teorik olarak, enerji bir birim yük transferi ait Δ E = 1) yeniden düzenlenmesi enerjisi (dış alan) olarak adlandırılır λ o örneğin polarizasyon bir birim miktarının aktarılması için uygun olan bir durum enerji ücret, ancak gerçek ücret dağılımı, transferden önce. Değişim yönü açısından sistem simetriktir.
Marcus teorisi > Mikroskobik sistem: verici-alıcı çifti

Şu ana kadar sadece fizik alanında iken, bu noktada biraz kimya giriliyor. Kendi kendine değişim reaksiyonu çok spesifik bir redoks reaksiyonudur, redoks reaksiyonlarının çoğu farklı partnerler arasındadır. Örnek:
{\ce {{[Fe^{II}(CN)6]^{4-}}+{[Ir^{IV}Cl6]^{2-}}<=>{[Fe^{III}(CN)6]^{3-}}+{[Ir^{III}Cl6]^{3-}}}}
P_{if}=1-\exp \left[-{\frac {4\pi ^{2}{H_{if}^{2}}}{hv\mid (s_{i}-s_{f})\mid }}\right]
Elektron sıçraması olasılığı

Verici ve alıcının elektronik bağlantısının gücü, elektron transfer reaksiyonunun adyabatik mi yoksa non-adyabatik mi olduğuna karar verir. Adyabatik olmayan durumda bağlantı zayıftır, yani Şekil 3'teki HAB, yeniden organizasyon enerjisine kıyasla küçüktür ve verici ile alıcı kimliklerini korur. Sistemin başlangıçtan son potansiyel enerji eğrilerine atlamak için belirli bir olasılığı vardır. Adyabatik durumda, bağlantı dikkate değerdir, 2 HAB aralığı daha büyüktür ve sistem daha düşük potansiyel enerji eğrisinde kalır.
Yukarıda belirtildiği gibi Marcus teorisi, adyabatik olmayan durumu temsil eder. Sonuç olarak, yarı klasik Landau-Zener teorisi uygulanabilir, bu da potansiyel enerji eğrilerinin kesişme bölgesinden sistemin tek bir geçişi için donör ve alıcının karşılıklı dönüşüm olasılığını verir.
Şekil 3'te İç ve dış kürenin yeniden düzenlenmesi ve elektronik kuplaj dahil olmak üzere Elektron Transferi için enerji diyagramı görülüyor: Dikey eksen "serbest enerji" ve yatay eksen "reaksiyon koordinatıdır". Reaksiyon koordinatı, tüm atom çekirdeğinin (dahili çözücünün yeniden düzenlenmesini sağlayan) hareketini temsil eden basitleştirilmiş bir eksendir.
Bunu çözerken, Marcus teorisinin temel denklemine ulaşılır.
Deneysel sonuçlar

R. A. Marcus teorisini 1956'da yayınladı. Uzun yıllar boyunca ters çevrilmiş bölge için yoğun bir araştırma yapıldı ve bu teorinin bir kanıtı olacaktı. Ancak, giderek daha fazla negatif ΔG0 reaksiyon serisi ile yapılan tüm deneyler, reaksiyon hızının difüzyon limitine kadar, yani her karşılaşmanın elektron transferine yol açtığını gösteren bir değere kadar ve bu limitin çok negatif ΔG0 değerleri için de geçerli olduğunu ortaya koymuştur. Buna Rehm-Weller davranışı denmiştir. Donör ve alıcının sert bir ayırıcı vasıtasıyla sabit bir mesafede tutulduğu bir molekülde molekül içi elektron transferi için Miller, Calcaterra ve Closs tarafından ters çevrilmiş bölgenin kesin olarak doğrulanması yaklaşık 30 yıl sürdü. (Şekil 4)
R. A. Marcus ve çalışma arkadaşları, burada özetlenen teoriyi birkaç yönden daha da geliştirdiler. Diğerlerinin yanı sıra istatistiksel yönleri ve kuantum etkilerini dahil ettiler, teoriyi kemilüminesansa ve elektrot reaksiyonlarına uyguladılar. R. A. Marcus, 1992'de Nobel Kimya Ödülü'nü aldı ve verdiği Nobel Konferansında, çalışmalarını kapsamlı biçimde sundu.
Meyers Konversations-Lexikon

Meyers Konversations-Lexikon, (Türkçe: Meyers Konuşma Ansiklopedisi), 1839'dan 1984'e kadar çeşitli baskılarda var olan önemli  Almanca bir ansiklopediydi. 19. ve erken 20. yüzyıllarda Almanya'da en saygın ve en çok kullanılan ansiklopedilerden biriydi.
1826'da Almanca: Bibliographisches Institut yayıncılık evini kuran Joseph Meyer (1796-1856), geniş bir kitleye yönelik evrensel bir ansiklopedi çıkarmayı amaçladı: genel bilgi sahibi insanlar ile işadamları, teknikerler ve bilim adamları, Almanca: Pierer ve Almanca: Brockhaus gibi çağdaş eserleri superficial veya obsolete olarak görüyorlardı.
İlk baskı

Almanca: Das Grosse Conversations-Lexikon für die gebildeten Stände ("Eğitimli sınıflar için büyük ansiklopedi") ilk bölümü Ekim 1839'da çıktı. Çağdaşlarının aksine, metinle birlikte haritalar ve resimler de içeriyordu.
Bu proje için planlanan cilt sayısı veya bir zaman sınırı belirtilmemiştir, ancak aksi halde dinamik olan Almanca: Meyer tarafından çok az ilerleme kaydedilmiştir. Altı yıl sonra, alfabenin yalnızca beşte birini kapsayan 14 cilt ortaya çıkmıştı. Son (46.) cilt yayınlanana kadar altı yıl daha geçti. Altı ek cilt sonunda 1855'te çalışmayı tamamladı. Nihayetinde 52 cilt olan Almanca: Das Grosse Conversations-Lexikon für die gebildeten Stände 19. yüzyılın en kapsamlı tamamlanmış Alman ansiklopedisiydi ve "Almanca: der Wunder-Meyer (Muhteşem Meyer) olarak da adlandırılıyordu. Tüm set 1858-59 yılları arasında yeniden basılmıştır.