Alfred Binet
Biyografi > Eğitim ve erken kariyer

Binet, Alfredo Binetti olarak Nice'de doğdu. Bu bölge, 1860'ta İkinci Fransız İmparatorluğu tarafından ilhak edilene kadar Sardunya Krallığı'nın bir parçasıydı ve ardından gelen Fransızlaştırma politikasının bir parçasıydı.
Binet, Paris'te hukuk fakültesine gitti ve diplomasını 1878'de aldı. Ayrıca Sorbonne'da fizyoloji okudu. İlk resmî görevi 1883'ten 1889'a kadar Paris'teki Salpêtrière Hastanesi nörolojik kliniğinde araştırmacı olarak oldu. Oradan Binet, 1891'den 1894'e kadar Sorbonne'daki Deneysel Psikoloji Laboratuvarı'nda araştırmacı ve müdür yardımcısı olarak çalıştı. 1894'te, 1911'e (ölümüne) kadar laboratuvarın müdürlüğüne terfi etti. Binet ayrıca Paris'teki Ulusal Kütüphane'de psikoloji metinleri okuyarak kendini yetiştirdi. Çok geçmeden, istihbarat operasyonlarının çağrışımcılık yasalarıyla açıklanabileceğine inanan John Stuart Mill'in fikirlerine hayran kaldı. Binet sonunda bu teorinin sınırlarını fark etti, ancak Mill'in fikirleri onun çalışmalarını etkilemeye devam etti.
1883 yılında, Binet'in kendisini Paris'teki La Salpêtrière adlı bir kliniğin yöneticisi Jean-Martin Charcot ile tanıştıran Charles Féré ile tanıştırılmasıyla yıllarca süren tek başına çalışma sona erdi. Charcot onun akıl hocası oldu ve Binet de klinikte nörolojik laboratuvarında çalışan bir pozisyonu kabul etti. Binet'in görevde olduğu dönemde Charcot hipnotizma deneyleri yapıyordu ve Charcot'tan etkilenen Binet, onun bu alandaki çalışmaları hakkında dört makale yayınladı. Binet, Charcot'nun zayıf ve stabil olmayan sinir sistemlerine sahip kişilerin hipnoza duyarlı olduğu inancını da içeren görüşünü agresif bir şekilde destekledi. Ne yazık ki, Charcot'nun vardığı sonuçlar profesyonel inceleme altında dayanamadı ve Binet, öğretmenini desteklemekle hatalı olduğunu kamuoyu önünde utanç verici bir şekilde itiraf etmek zorunda kaldı. Yine de bu alanda uluslararası alanda adını duyurmuştu; örneğin Morton Prince 1904'te şöyle diyordu: "Bilinçaltı otomatizmindeki bazı problemler her zaman Almanya'da Breuer ve Freud'un, Fransa'da Janet ve Alfred Binet'in isimleriyle ilişkilendirilecektir."
Mesleki kabulün sağlanamaması nedeniyle hipnozla ilgisi azaldığında, her ikisi de 1885 ve 1887'de doğan iki kızı Marguerite ve Alice'in doğumunun teşvik ettiği çocuk gelişimi çalışmalarına yöneldi. Binet, Alice'i öznelci ve Marguerite'i nesnelci olarak adlandırdı ve Carl Jung'un psikolojik tiplerini öngörerek iç gözlem ve dış gözlem kavramlarını geliştirdi.  Bu kavramlar, Motivasyon Teorisindeki iç motivasyon ve dış motivasyon kavramlarına da öncülük etmiştir. Binet, kariyer ilgilerindeki değişimi takip eden 21 yıllık dönemde "şu anda deneysel, gelişimsel, eğitimsel, sosyal ve diferansiyel psikoloji olarak adlandırılacak olan alanda 200'den fazla kitap, makale ve inceleme yayınladı." Bergin ve Cizek (2001), bu çalışmanın daha sonra 1920'de Binet'in işbirlikçisi Théodore Simon ile çalışacak olan Jean Piaget'yi etkilemiş olabileceğini öne sürmektedir. Binet'in kızlarıyla yaptığı araştırmalar, gelişmekte olan zeka anlayışını, özellikle de entelektüel gelişimde dikkat süresi ve telkin edilebilirliğin önemini daha da geliştirmesine yardımcı oldu.
Binet'in kapsamlı araştırma ilgisi ve geniş yayın yelpazesine rağmen, bugün en çok Zekâ konusunda yaptığı katkılarla tanınıyor. Wolf, bunun büyük bir üniversiteye bağlı olmamasının sonucu olduğunu öne sürüyor. Binet'in psikoloji alanında resmîleştirilmiş bir yüksek lisans eğitimi olmadığı için, öğrencilerin ve fonların çalışmalarını sürdüreceğinden emin olabileceği prestijli bir kurumda profesörlük unvanı da yoktu. Ek olarak, daha ilerici teorileri, zeka ölçeğinin uyandıracağı pratik faydayı sağlayamadı.
Binet ve iş arkadaşı Fere, "transfer" dedikleri şeyi keşfettiler ve aynı zamanda algısal ve duygusal kutuplaşmayı da fark ettiler. Binet ve Fere, bulgularının bir fenomen olduğunu ve son derece önemli olduğunu düşünüyorlardı. Pek çok kişi tarafından yapılan incelemelerin ardından iki adam, aktarım ve kutuplaşma kavramları konusunda yanıldıklarını kabul etmek zorunda kaldı. Temel olarak hastaları ne beklendiğini, ne olması gerektiğini biliyordu ve bu yüzden sadece razı oldular. Binet, deneyi ve sonuçlarıyla ilgili her şeyi riske atmıştı ve bu başarısızlık onu çok etkiledi.
Binet 1890'da La Salpêtrière'den istifa etti ve bir daha buradan ya da müdüründen bahsetmedi. Daha sonra ilgi alanı, aralarında iki yaş olan çocukları Madeleine ve Alice'in gelişimine yöneldi. Bu araştırma, Jean Piaget'nin kısa bir süre sonra çocuklarda bilişin gelişimiyle ilgili olarak yaptığı araştırmanın habercisidir.
Binet'e 1891'de Sorbonne'daki Fizyolojik Psikoloji Laboratuvarı'nda bir iş teklif edildi. Bir yıl ücretsiz çalıştı ve 1894'te müdürlük görevini devraldı. Bu, Binet'nin ölümüne kadar sürdürdüğü bir pozisyondu ve zihinsel süreçlerle ilgili çalışmalarını sürdürmesine olanak sağladı. Theodore Simon, Laboratuvarı yönetirken Binet'in gözetiminde doktora araştırması yapmak için başvurdu. Bu onların uzun ve verimli işbirliğinin başlangıcıydı. Bu süre zarfında aynı zamanda Fransız psikoloji dergisi L'Année Psychologique'in kurucu ortağı oldu ve bu alandaki ilk bilimsel dergi olan derginin yöneticisi ve baş editörü olarak görev yaptı. Bu dönemde, günümüzde fizikokimya ve enzimolojinin kökenleri alanındaki çalışmaları ile daha ünlü olan Victor Henri ile entelektüel yorgunluğun dışkı bileşimi üzerindeki etkileri üzerine.