stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Demiryolu intiharı

Demiryolu intiharı, hareket halindeki bir demiryolu aracı aracılığıyla ölümle sonuçlanan kasıtlı kendine zarar vermedir. İntihar, yaklaşan bir trenin rayların üzerine atlayan, uzanan veya rayların üzerinde dolaşan ya da duran intihara meyilli bir yayaya çarpmasıyla gerçekleşir. Raylardaki düşük sürtünme genellikle trenin yeterince hızlı durmasını imkansız hale getirir. Yüksek voltajlı elektrikli üçüncü ray kullanan kentsel toplu taşıma raylı sistemlerinde, intihar eden kişi bu raya dokunabilir veya başka bir şekilde temas edebilir ve ölüm nedenine elektrik çarpması da eklenebilir.
Diğer yöntemlerin aksine, demiryolu intiharı genellikle yaygın etkilere sahiptir. Rayların temizlenmesi ve ölüm olayının araştırılması için trenlerin geçici olarak yeniden yönlendirilmesi gerekmekte, bu da yolcular ve mürettebat için ölüm olayının gerçekleştiği yerin çok ötesine uzanabilecek gecikmelere neden olmakta, bu da maliyetli bir ekonomik rahatsızlık yaratmaktadır. Özellikle tanık oldukları intiharın suç ortağı olmaya zorlanan tren makinistleri, genellikle kişisel yaşamlarını ve kariyerlerini olumsuz yönde etkileyen travma sonrası stres bozukluğu yaşarlar. Son yıllarda demiryolları ve sendikaları mağdur sürücülere daha fazla destek sunmaktadır.
1983 Le Mans 24 Saat Yarışı

24 saatlik Le Mans yarışını 1983 te kazanan araç
| --- | --- |
1983 Le Mans 24 Saat
Önceki: 1982: Sonraki: 1984
İndeks: Yarışlar
1983 Le Mans 24 Saat yarışı, 51. Dayanıklılık Grand Prix'i olarak yapıldı ve 18-19 Haziran 1982'de koşuldu.
Vladimir Putin'in iktidara yükselişi

2000'lerin başında, Vladimir Putin'in iktidara yükselişi ile Rusya'da önemli siyasi değişimler yaşandı. Daha önce güvenlik güçleri ve hükûmette kilit pozisyonlarda bulunan Putin, Devlet Başkanı Boris Yeltsin'in halefi oldu.
Ağustos 1999'da Rusya Federasyonu Federal Güvenlik Servisi (FSB) Direktörü ve Güvenlik Konseyi Sekreteri olarak görev yaptıktan sonra Putin, hükûmetin başına geçti. 31 Aralık 1999'da Boris Yeltsin'in istifasının ardından Vekil Devlet Başkanı olarak atandı. İlk kez 26 Mart 2000'de Rusya Devlet Başkanı seçildi ve ardından 2004, 2012, 2018 ve 2024'te yeniden seçildi.
Rusya'daki durum

1990'ların sonunda Rusya'nın siyasi durumu, sosyal ve ekonomik istikrarsızlık, suç oranlarının artışı ve devlet kurumlarının hem iç hem de uluslararası alanda zayıflamasıyla karakterize ediliyordu. Devlet Başkanı Boris Yeltsin, sağlık sorunları ve alkolizm ile mücadele ediyordu. Rusya anayasasına göre üçüncü bir dönem aday olamıyordu. Yeltsin, ortaya çıkan sorunlar karşısında enerjik ve odaklanmış görünse de devletin stratejik gelişimi için net bir planı yoktu.
Ülkede ayrılıkçı eğilimler artıyordu, özellikle de çatışmaların sürdüğü Çeçenistan'da. 1998 mali krizi, Rusya için ciddi bir sorun teşkil etti. 2000 başkanlık seçimleri öncesinde siyasi durum gergin ve belirsizdi.
Rusya, 1996 seçimlerinde siyasi rekabetin sınırlandırılmasını zaten deneyimlemişti. Yeltsin'in sağlık sorunları etkisini azaltmıştı. Kızı ve damadı, oligarşik aileye yakın kişileri zenginleştirmek için planlar kurmuştu. İktidar değişimi yaklaşırken Yeltsin'in ailesi ve oligarklar, finansal güvenliklerini korumak için güçlerini sürdürmeyi tercih etti. 1998 krizinden sonra Yeltsin'in çevresinde demokrasi savunucusu kalmamıştı ve 1999'da iktidardakiler Yeltsin'in halefini kendileri seçmek istiyordu. Toplumda devlet otoritesini güçlendirme talebi artıyordu. Yeltsin, 1998'den beri hükûmeti yöneten Yevgeny Primakov'u halefi olarak görmüyordu çünkü Gorbaçov ve Sovyet dönemi ile bağlantılıydı. Bu durum, iktidar değişimini belirsiz hale getirdi.
Yeltsin ve yönetici elitin çıkarlarının korunması

Yönetici elit, antidemokratik kararlar alarak kendi güvenlikleri ve maddi kazançlarını koruma arzusuyla hareket ediyordu. Açık siyasi mücadelede, Yeltsin döneminde çalışmış ve zenginleşmiş kişileri cezalandırmaya başlayabilecek düşmanca bir "başkan ailesi"nin iktidara gelme tehlikesi vardı. Bazılarına göre, "intikamın geleceği ve Yeltsin'in, 'ailenin' ve herkesin yok olacağı açıktı," bu yüzden "Yeltsin'e kişisel güvenliğini garanti edecek güçlü bir [başkana] iktidarı devretme şeması gerekiyordu."
Tatyana Dyachenko, Yeltsin'in kızı, iktidarın Putin'e devredilmesi kararında önemli bir rol oynadı. Yeltsin'in sağlığı kötüleştikçe Dyachenko, başkana danışman ve güvenilir bir kişi olarak giderek daha fazla hizmet etti. Kendisinin ve nişanlısı Valentin Yumashev'in kaybedecek çok şeyi vardı: oligarkların ülke yönetimine dahil edilmesini kolaylaştırmışlardı ve dolayısıyla yeni başkanın dikkat odağı haline gelebilirlerdi. Yeltsin'in, kızı, Yumashev ve muhtemelen bir iki yardımcıdan oluşan yakın çevresine olan bağımlılığı sağlığının kötüleşmesiyle arttı. Yeltsin, bireysel oligarklardan ziyade yakın çevresini korumaya daha fazla önem veriyordu. Oligarkların insanlar ve yönetim politikaları üzerindeki etkisinden memnun değildi ancak kötüleşen sağlığı nedeniyle artan bu etkiyle etkili bir şekilde mücadele edemiyordu. Bu sırada yakın çevresi, servetlerinin ve kendilerinin geleceği konusunda endişelenen varlıklı arkadaşlarının refahıyla ilgileniyordu.
Böylece, 1992'nin erken kararlarının sonuçları Rusya'nın siyasi durumunu etkilemeye devam etti. Demokratik siyasi ve yasal yapılar oluşturulmadan piyasa ekonomisini tanıtma girişimi, Kremlin'in en üst düzeyinde kurumsallaşmış yolsuzluğa yol açtı. Sorumluluk ve kontrol mekanizmaları olmadan uygulanan liberal ekonomik reformlar yeni sistemi zayıflattı. Yeltsin'in ikinci başkanlık döneminin sonunda, yolsuzluk nedeniyle misilleme korkusu çevresini nitelik veya seçim meşruiyetine dayanmayan, koruma vaatlerine ve belki de kukla atadıklarını gizlice kontrol edebilecekleri umuduna dayanan yeni bir lider aramaya zorladı.
Vladimir Putin'in 1990'lardaki kariyeri

1990'larda eski bir KGB subayı olan Vladimir Putin, Federal Güvenlik Servisi (FSB) direktörlüğünden Rus hükûmetinde kilit bir pozisyona yükseldi. Putin, Yeltsin dönemi oligarkları ve siyasi figürler de dahil olmak üzere ülkenin seçkinleriyle iyi ilişkiler kurdu ve bu durum kariyer ilerlemesine katkı sağladı. Putin, Yeltsin'in yakın müttefiki St. Petersburg Belediye Başkanı Anatoly Sobçak'ın danışmanı olarak görev yaptı ve bu siyasi elit içinde bağlantılar kurmasına yardımcı oldu.
Putin'in 1999'da başbakan olarak atanması, Yeltsin etrafında toplanan "Aile" olarak bilinen oligark grubunun saygısını ve desteğini kazanmasının bir göstergesiydi. Onlar Putin'de sadece bir halef değil, aynı zamanda Yeltsin'in ve kendi çıkarlarının savunucusunu görüyordu. Yeltsin ve çevresi, Putin'in kendilerini siyasi rakiplerden korumasını ve seçimlerde zafer sağlamasını bekliyordu.
Putin, başbakan olarak atanmadan önce bile FSB direktörüyken Yeltsin'e olan bağlılığını gösterdi. Yeltsin'in eleştirmeni olan Başsavcı Yuri Skuratov'un ("Yeltsin'in siyasi rakiplerinin çıkarları doğrultusunda güvenlik servislerini gayriresmi olarak koordine eden") görevden alınmasına, kompromat sağlayarak yardımcı oldu. Bu hamle savcıların dikkatini oligarklardan uzaklaştırdı, onları güvence altına aldı ve hem kendi konumunu hem de Yeltsin'in güvenini güçlendirdi. Putin, Rusya Güvenlik Konseyi Sekreterliği pozisyonuna terfi ettirildi. Potansiyel bir halef olarak güvenilirliğini ve sadakatini kanıtladı.
İktidarın Putin'e devredilme süreci muhtemelen önceden tam olarak planlanmamıştı. Aralık 1998'de Putin'in kendisi bile siyasi geleceğine dair güven göstermiyordu. O zamanlar hükûmetteki katılımını "yakında sona erecek ilginç bir hayat bölümü" olarak görüyordu. Yeltsin üçüncü bir başkanlık dönemi için aday olma isteksizliğini açıklamıştı ve Putin hükûmetteki zamanının sona erdiğine inanıyordu: "Gelecekteki başkan elbette kendisine sadık nitelikli birini isteyecek, belli ki benim ayrılmam gerekecek. Boris Nikolayeviç bu konuda tamamen sakin olduğumu biliyor." O dönemde toplum ve Putin'in gözünde Yevgeni Primakov en olası halef gibi görünüyordu. Putin, Primakov'un güvenini kazanıp FSB'deki eski özel birimini yönetmek üzere atanmayı bile umuyordu.
Putin, devlet ve oligark kontrolündeki medyada aktif destek gördü. Enerjik, kararlı, Rusya'yı iç ve dış tehditlerden koruyabilecek bir lider olarak sunuldu. Putin'in popülaritesi fırladı: Ağustos 1999'da seçmenlerin sadece %2'si ona oy vermeye hazırken, yıl sonunda bu oran %51'e çıktı. Bu artış, medyadaki aktif destek ve gelecekteki Rus siyasi manzarasında etkisini korumak isteyen oligarşik seçkinlerin çabalarının sonucuydu.
1999 apartman patlamaları ve Çeçen Savaşı

Ana madde: Rusya'daki apartman bombalamaları
Ağustos 1999'da Yeltsin, Putin'i isyancı Çeçenistan'a karşı savaşı yönetmek üzere atadı. Putin, savaşı büyük bir kamuoyu önünde yürüttü; televizyonda görünerek ayaklanmayı bastırma kararlılığını gösterdi.
Eylül 1999'da Rusya'da meydana gelen bir dizi apartman patlaması, İkinci Çeçen Savaşı'nın başlangıcından önceki en önemli olaylardan biridir. Buinaksk, Moskova ve Volgodonsk'ta gerçekleşen bu patlamaların şüpheli doğası, kamuoyunun dikkatini çekti ve birçok soruyu cevapsız bıraktı.
Eşgüdümlü çok katlı konut patlamaları sonucunda 307 kişi öldü ve 1700'den fazla kişi yaralandı. Bu saldırılar toplumda paniğe yol açmanın yanı sıra, patlamalardan kimin sorumlu olduğu konusunda soruları da gündeme getirdi. Riyazan'da yerel polis, bir apartman binasına patlayıcı yerleştirirken yakaladıkları Federal Güvenlik Servisi (FSB) ajanlarını tutukladı. FSB, yaşananların bir tatbikatın parçası olduğunu iddia ederken, eleştirmenler patlamaların yaklaşan seçimlerle bağlantılı olarak korku atmosferi yaratıp Çeçenistan'daki askeri operasyonları meşrulaştırmak amacı taşıdığını öne sürdü.
Patlamalar ve yetkililerle olası bağlantıları tartışma konusu olmaya devam etmektedir. Bazı gözlemciler ve uzmanlar, bu terör eylemlerinin İkinci Çeçen Savaşı'nı başlatmak için kamuoyu desteği sağlamak amacıyla FSB tarafından düzenlenmiş olabileceğini savunuyor. Bu olaylar, Putin'e Çeçenistan'da askeri operasyon başlatmak için ek gerekçeler sundu; ancak patlamaların sorumluluğu asla netlik kazanmadı. Çeçenistan'a karşı savaş geniş kamuoyu desteği aldı. Yeni askeri kampanyanın ilk haftaları, ilk savaşa kıyasla daha başarılı göründü. Rus güçleri, Çeçen başkenti Groznı'yi hızla kontrol altına aldı. Putin çatışmayı terörle mücadele olarak sundu ve ülkede düzeni ve gücü yeniden tesis eden kararlı bir lider imajı kazandı. Bu retorik, istikrarsızlıktan yılmış bir toplumda yankı buldu. Putin başbakan olarak atandıktan sonra Yeltsin, halefi olarak ona desteğini kamuoyuna açıkladı. Analistler başlangıçta Putin'i potansiyel bir başkan olarak görmüyordu; gazeteci Aleksey Volin'e göre "düşük dereceli ve kamusal imajı olmayan umutsuz bir adayın" başkan olmasını sağlayacak tek senaryo "kısa ve zaferle sonuçlanan bir savaş"tı. Çeçenistan savaşına verilen halk desteği, Putin'in popülaritesini haftalar içinde yükseltti.
Yeltsin'in istifası ve 2000 seçimi

Anayasaya göre başbakan, görevdeki başkanın istifası durumunda vekil devlet başkanı olur. 31 Aralık 1999'da Yeltsin istifasını açıkladı ve başbakanlık görevini yürüten Vladimir Putin otomatik olarak vekil devlet başkanı oldu.
Sadık bir halef olarak Putin'in vekil başkanlıktaki ilk kararnamesi, Yeltsin'in gelecekteki yolsuzluk suçlamalarına karşı dokunulmazlık kazanmasını sağlamak oldu.
1999 sonunda Rusya'da başkan adaylarının kaydolması için 1 milyon imza toplama ve finansmanı düzenleme gibi katı koşullar getiren bir yasa kabul edildi; bu, hükûmet destekli adaylara avantaj sağladı.
Yeltsin'in istifası, Putin'in rakiplerinin hazırlıksız yakalandığı erken başkanlık seçimlerine yol açtı. Başkan adayları Yuri Lujkov ve Yevgeni Primakov adaylıktan çekildi. Yeltsin'in istifa ettiği sırada Putin'in popülaritesi %50'yi aşmıştı. Devlet medyası ve idari kaynaklar vekil başkanın kontrolündeydi; bu durum zaferini kolaylaştırdı.
Etkiler

Yeltsin'den Putin'e iktidarın demokratik olmayan bir süreçle devri, Rusya'nın siyasi sistemini ve gelecek gelişimini derinden etkiledi. Bu dönem, ülkenin siyasi manzarasını şekillendiren ve Rusya'nın demokratik gelişimini durduran gerçek bir seçim prosedürünün eksikliğiyle karakterize edildi.
Liberal görüşlerin destekçileri, seçimlere hazırlanma ve katılma fırsatı bulamadan halefi desteklemek zorunda kaldı. Benzer şekilde merkezciler de etkili bir kampanya organize edemedi. Yeltsin'in istifası ve Putin'in vekil başkan olması önceden belirlenmişti; demokratik seçim mekanizmaları sadece formaliteye dönüştü. Sonuç olarak liberal ve merkezci güçler siyasi mücadelenin dışında kaldı.
Yeltsin'in halef seçimine geniş kamuoyunu dahil etmeden iktidarı değiştirme kararı, ülkenin siyasi tarihinde önemli bir emsal oluşturdu. Bu durum, Vladimir Putin'in konumunu güçlendirdi ve Rusya'da merkeziyetçi ve otoriter bir yönetim sisteminin yerleşmesinin önünü açtı. Demokratik süreçlerin eksikliği, siyasi muhalefetin fırsatlarını kısıtlayarak demokratik kurumları zayıflattı.
Boris Yeltsin, Uluslararası Kadınlar Günü vesilesiyle düzenlenen kutlama etkinliğinde
Yeltsin'in son günü
Drifter

Drifter, (Türkçe: Sürükleyici) bir tür balıkçı teknesidir. Uzun bir sürüklenme ağında ringa balığı avlamak için tasarlanmışlardır. Drifter kullanarak ringa balığı avcılığı Hollanda'da, İngiltere'de ve özellikle de İskoçya'nın doğusundaki balıkçı limanlarında uzun bir geçmişe sahiptir.
1960'ların ortalarına kadar Kuzey Denizi'ndeki balıkçılık filoları Drifter ile trol teknelerinden oluşuyordu; Drifterler öncelikle ringa balığı avlarken, trol tekneleri morina balığı, plaice, skate ve mezgit balığı vb. avlıyordu. 1960'ların ortalarına gelindiğinde, özellikle ringa balığı olmak üzere av miktarları büyük ölçüde azalmıştır. Sonuç olarak, Drifter türü balıkçı tekneleri ortadan kalktı. Trol teknelerinin çoğu, Kuzey Denizi'nde kurulan petrol platformları için hizmet gemileri olarak çalışmaya başladı.
İçki dükkânı

ABD'nin Colorado eyaletindeki Breckinridge şehrinde bir içki dükkanı (2009)
İçki dükkânı, çoğunlukla önceden paketlenmiş alkollü içecekler (genellikle şişelerde ve aluminyum kutularda), şarap veya bira dahil olmak üzere, genellikle mağazanın dışında tüketilmek üzere tasarlanmış perakende işletmesidir. Bölgeye ve yerel deyime bağlı olarak, Tekel bayii (Türkiye ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde) veya kapalı kanal (üretici ve dağıtıcılar tarafından kullanılır), off-licence (İngiltere ve İrlanda'da), off-sale (Kanada ve ABD'nin bazı bölgelerinde), bottle shop (şişe dükkanı), bottle store (Güney Afrika) veya argo olarak bottle-o (Avustralya, Yeni Zelanda ve Kanada'nın bazı bölgelerinde), liquor store (Kanada, ABD, Avustralya ve Yeni Zelanda'da) veya diğer benzer terimlerle de adlandırılabilirler. Çok sınırlı sayıda yargı alanında alkol tekeli vardır. Alkollü içecek kontrol (ABC) eyaletleri olan ABD eyaletlerinde, ABC store terimi kullanılabilir.
Bira dükkânı

Bir bira dükkânı (İngilizce: Beer shop veya Beer store), biranın ve birayla ilgili diğer malların satıldığı bir perakende mağazasıdır; uzmanlaşmış bir içki dükkanı türüdür. Bira dükkanları dünyanın her yerinde bulunabilir, ancak Belçika, Kanada, Almanya, Yeni Zelanda, İskandinav ülkeleri, Birleşik Krallık ve ABD dahil olmak üzere biranın önemli bir kültürel ürün olduğu ülkelerde birçoğu bulunmaktadır. Bira dükkanları boyut olarak değişir ve sokaklarda veya alışveriş merkezlerinde bulunabilir. Bazı dükkanlar yalnızca bölgelerinde ünlü veya iyi bilinen bölgesel bira markalarını sunar. Diğerleri dünyanın dört bir yanından çok çeşitli biralar sunar ve bazı ürünler, kaliteli şaraplarda olduğu gibi oldukça yüksek fiyatlar getirebilir.
Kraft bira şirketlerinin sayısındaki artış nedeniyle, birçok bira dükkanı yerel veya uluslararası mikro bira fabrikalarından kraft biraları satıyor ve bu tür bira fabrikalarından bazılarının kendi mallarını ve bazen de ortak bira fabrikalarının mallarını satmak için kendi bira dükkanları var; bunlar ya normal şişelerde ya da bira taşımak için kullanılan büyük, yeniden kullanılabilir sürahilerde bulunuyor.
Bazı bira dükkanları ayrıca bira tadımı, evde bira yapımı dersleri ve bira reçeli, bira hardalı, bira çikolatası, el yapımı peynirler ve şerbetçiotu sert likörü gibi özel ürünler sunar. Dükkanlar genellikle eğitimli çalışanlar, hatta bazen bira konusunda geniş bilgiye sahip bira sommelierleri tarafından yönetilir.
Asya > Hindistan

Hindistan'daki alkol yasaları eyaletten eyalete büyük farklılıklar göstermektedir ve tamamen yasaklama (örneğin Gujarat) ile eyalet tekelleri (örneğin Kerala, Tamil Nadu) ve ticari lisanslama (örneğin Delhi, Karnataka) arasında değişmektedir.
Lisanslı alkol perakendecilerine genellikle içki dükkanları veya şarap dükkanları denir. İsme rağmen, şarap dükkanları öncelikle bira ve sert içki satarlar ve aslında hiç şarap satmayabilir.
Güney Hindistan'da, yalnızca palmiye şarabı (toddy) üretme ve satma lisansına sahip dükkanlar toddy dükkanları olarak bilinirken, Tamil Nadu'nun alkol tekeli TASMAC'ın dükkanları "Tasmac satış noktaları" veya "Tasmac barları" olarak bilinir ve bazıları tesiste tüketime izin verir.
Asya > Japonya

Japonya'da alkol, marketler ve süpermarketlerde yaygın olarak bulunur. Özel içki dükkanları sakaya (酒屋) olarak bilinirken, tesis içinde içki içilen işletmeler izakaya (居酒屋) olarak bilinir. 2000 yılında "gönüllü bir yasak" uygulanmasına rağmen, alkollü içecek satan otomatlar yaygınlığını korumaktadır.
Asya > Güney Kore

Güney Kore'nin alkol ve bununla ilgili gelenekler konusundaki eski tarihi, Kore'nin farklı alkol türlerine geniş ölçüde açık olduğunu gösteriyor; bu, marketlerde ve süpermarketlerde, ayrıca Kore barbekü evlerinde ve hop(bira) evlerinde kolayca görülebilir. Ayrıca geleneksel ve ithal alkol konusunda uzmanlaşmış mağazalar da vardır.
Avrupa

Avusturya, Bulgaristan, Hırvatistan, Kıbrıs, Çek Cumhuriyeti, Estonya, Fransa, Almanya, Yunanistan, Macaristan, İtalya, Letonya, Litvanya, Lüksemburg, Malta, Hollanda, Polonya, Portekiz, Romanya, Slovakya, Slovenya ve İspanya'da tüm süpermarketler, marketler ve benzin istasyonları yalnızca lisansa sahiplerse bira, şarap ve likör satabilirler. Tesislerde alkol tüketimi yasak değildir, ancak hoş karşılanmaz. Hollanda'da süpermarketlerin % 15 ABV'ye kadar alkollü içecek satmasına izin verilir, sert içkiler yalnızca özel içki dükkanlarında satılır.
Bir AB mahkemesi 2007 yılında, bireylerin ulusal tekellerden geçmek zorunda kalmadan AB içinde çevrimiçi olarak zanaat birası sipariş etmelerine izin verildiğine karar verdi.
Avrupa > Türkiye

Türkiye'de 2002 yılına kadar tütün ve alkol devlete ait bir kamu iktisadi monopolü olan TEKEL tarafından üretiliyor ve toptan satışı yapılıyordu. Bu tarihe kadar da alkolün perakende satışı için herhangi bir ruhsat gerekmiyor, vergi mükellefi olmak yeterli oluyordu.
2002'den 2017'ye kadar içkinin perakende ve toptan satış ruhsatları Tarım Bakanlığı, Türün ve Alkol Dairesi Başkanlığı'na bağlı Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından düzenlenmekteydi. 2017 yılında kurum KHK ile kapatılmış, yetki Tarım Bakanlığına bağlı Türün ve Alkol Dairesi Başkanlığı'na devredilmiştir.
Türkiye'de alkolsüz bira ile ilgili yasal altyapı, 2006/33 nolu Türk Gıda Kodeksi Bira Tebliği ile getirilmiştir. Bu tebliğin 5. maddesinde, 20 °C sıcaklıkta, hacimce en fazla % 0.5 alkol oranına sahip olan bira "alkolsüz bira" olarak adlandırılır, denmektedir. Alkolsüz bira Türkiye’de 2011 yılında satılmaya başlanmıştır. Alkolsüz biranın toptan veya perakende satışı için ruhsat alınmasına gerek yoktur. Eğer bir bira % 0.5 alkol oranından daha yüksek bir alkol oranına sahip ise bu durumda, düşük alkollü bira veya bira olarak tanımlanmaktadır. Bu durumda perakende satışı için ruhsat alınması gerekmektedir.
2002 yılından bu yana alkolün perakende satışı için iki tip ruhsat bulunmaktadır:
Perakende alkollü içki
Açık alkollü içki
Açık alkollü içki ruhsatı restoran, bar, gece kulübü, diskotek gibi içkiyi açık olarak servis eden yerler için zorunludur.
Yönetmeliğin 5. maddesine göre perakende alkollü içki ruhsatı ise bakkal, market, büfe, tekel bayii, süpermarket, hipermarket, zincir market, kuruyemişçi gibi içkiyi kapalı ambalajında satan işyerleri için zorunludur.
Ruhsat sahibi, gerçek kişi veya tüzel kişi olabilir. Gerçek kişi'de aranan özellikler; vergi mükellefi olmak, İşyeri çalışma ruhsatı sahibi olmak, T.C. vatandaşı olmak, kısıtlı veya hükümlü olmamak ve Adli Sicil Kaydı sorgulamasında kayıt çıkmamasıdır. Tüzel kişilerde ise bunlara ilave olarak, tüzel kişiyi temsil eden bir gerçek kişinin adli sicil kaydının bulunmamasıdır. Ruhsatın ilk defa alınmasında belirli bir ücret ödenmesi gerekmektedir. Ayrıca her yılın Ocak-Mart döneminde yenileme işleminin yapılması ve bunun için de bir ücret ödenmesi gereklidir.
Türkiye'de otoyollarda ve karayollarında bulunan her tür tesiste, akaryakıt istasyonlarında alkollü içecek satılması yasaktır. Yurtlar, spor salonları veya kulüpleri, okullar, dersaneler, etüt merkezleri, kahvehane ve pastanelerde alkollü içki satışı yapılamaz. ibadethane ve her türden eğitim kurumlarına 100 metreden yakın mesafede perakende açık ve kapalı alkollü içecek satışı yasaktır. Yönetmeliğin 8. madde, d bendine göre akşam 22:00'dan sabah 06:00'ya kadar alkollü içeceklerin kapalı olarak satılması yasaktır.
Avrupa > Birleşik Krallık ve İrlanda

Birleşik Krallık ve İrlanda'da buna karşılık gelen terim off-licence'dır. Bu ülkelerde alkol lisansları, bir pub, bar, gece kulübü veya kafe gibi alkol satın alınabilen ancak tesiste tüketilmesi gereken bir işletmeyi ifade eden on-license veya alkol satın alınabilen ancak tesis dışında tüketilmesi gereken bir işletmeyi ifade eden off-license'dır. Hemen hemen tüm süpermarketler ve bakkallar ile birçok benzin istasyonunda off-license vardır. Orada satın aldığınız alkolü içeren bir on-license bırakmamalısınız, ancak orada satın aldığınız alkolü tüketmeden önce bir off-license bırakmalısınız.
Birleşik Krallık'ta, bir dükkanın "teklifli içki satış" statüsü, özellikle Pazar günleri ticaretle ilgili olanlar olmak üzere kısıtlayıcı ticaret yasalarını atlatmak için bir araç olarak kullanılabiliyordu. Yerel yönetmeliklere bağlı olarak, dükkanların haftada bir kez öğlen saatlerinde kapanması gerekebilir veya akşamları ticaret yapmalarına izin verilmeyebilir. Tekli içki satış lisansı olan dükkanlar, çalışma saatlerini meyhanelerinkine benzer hale getirdiler; öğle saatlerinde ve akşamın erken saatlerinden genellikle 22:30 veya 23:00 olan zorunlu kapanış saatine kadar açık kaldılar. 1994 Pazar Ticaret Yasası, içki dükkanlarını (ve alkol satan tüm dükkanları) bu yasanın etkilerinden muaf tuttu. Herhangi bir lisanslı içki dükkanı için zorunlu kapanış saati, bunun yerine 2003 Lisans Yasası tarafından düzenlenir.
Birleşik Krallık'taki COVID-19 salgını sırasında, 20 Mart 2020'den itibaren karantina süresince tüm barlar kapandı. Ancak, 25 Mart'ta, açık kalmasına izin verilen temel işletmeler listesine içki ruhsatlı işletmeler eklendi ve ayrıca evde tüketim için bira satma ruhsatına sahip barların ve bira fabrikası musluk odalarının paket servisi ve eve teslimat hizmeti sunmasına olanak sağlandı.
İrlanda Cumhuriyeti'nde beş çeşit içki ruhsatı bulunmaktadır:
Şarap Perakendecisinin Tekel Bayii Lisansı
Bira Perakendecisinin Tekel Bayii Lisansı
İçki Perakendecisinin Tekel Bayii Lisansı
Elma Şarabı Perakendecisinin Tekel Bayii Lisansı (Bira Perakendecisinin Tekel Bayii Lisansı varsa gerekli değildir)
Sweet (Tatlı) Perakendecisinin Tekel Bayii Lisansı (Şarap Perakendecisinin Tekel Bayii Lisansı varsa gerekli değildir); "tatlılar" bal şarabı, metheglin ve ev yapımı şarap gibi ürünleri içerir.
Her lisans yıllık 500 avroya mal oluyor ve dükkanların yalnızca belirli türde alkol satmasına izin veriyor; örneğin, bazı gazete bayileri yalnızca şarap satarken, hediyelik eşya dükkanları yalnızca "tatlılar" satabiliyor.