stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Amboyna Olayı

Amboyna ve Banda adaları
İngilizlere Hollandalılarca işkence yapılmasını anlatan çizimler
Amboyna Olayı, 1623 yılında Ambon Adası'nda (bugünkü Ambon, Maluku, Endonezya) on tanesi İngiliz Doğu Hindistan Şirketi hizmetinde olmak üzere Japon ve Portekizli tüccarlar ile bir Portekizliden oluşan yirmi bir kişinin Hollanda Doğu Hindistan Şirketi (VOC) ajanları tarafından vatana ihanet suçlamasıyla işkence edilerek idam edilmesidir. Olay İngiltere ve Birleşik Eyaletler Doğu Hindistan şirketleri arasında baharat ticaretinde yaşanan yoğun rekabetin bir sonucunda çıkmış ve 17. yüzyılın sonlarına kadar iki ülke arasında bir gerilim yaratmıştır.
İngiliz tacirler, Hollandalıları Doğu Hint Adaları'na kadar takip etmiş ve günümüzde Doğu Endonezya'da bulunan Maluku adalarından Amboyna adasına yerleşmişlerdi. Burada Hollanda Doğu Hint Şirketi, baharat yetiştiricileriyle antlaşmalar yapmışlardı. 9 Mart 1623'te Amboyna'daki İngiliz Doğu Hindistan Şirketi Genel Müdürü Gabriel Towerson ile birlikte dokuz İngiliz ve İngiliz şirket için çalışan 10 Japon askeri, Hollanda Valisi Van Speult tarafından kafaları kesilerek öldürüldü. 23 Şubat'ta bir Japon askerinin tutuklanmasıyla, işkence altındaki İngilizlerin Van Speult'a suikast planladığını, İngiliz gemisinin gelmesine müteakip Victoria Kalesi'nin Japonların iş birliği ile İngilizler tarafından Hollandalılardan alınacağını itiraf etmesinin ardından, iki İngiliz'in de bunu teyit etmesi ile gerçekleşen bu katliam, tarihte Amboyna Katliamı olarak anılmaktadır.
İngilizlerin komutanı Towerson parçalara ayrılarak şehir halkının görebileceği yerlere asıldı. Bu habere İngiliz Doğu Hindistan Şirketi dik başlı bir şekilde yaklaşmaya çalıştı. Kral James bütün Hollanda gemilerinin vurulması veya yakalanması emrini verdi. Bu olay İngiliz-Hollanda siyasi ilişkilerinde uzun seneler boyunca çok önemli bir yer tuttu. Hollanda Doğu Hindistan Şirketi'nin genel müdürü Van Coen'in baharat adalarında Hollanda hakimiyetini artırmak için attığı bu adım, 1654 yılında 1. İngiliz-Hollanda Savaşı'nda İngilizlerin £3.615 tazminat alması ile sonuçlanmıştır. Üzerinden çokça zaman geçmesine rağmen İngilizler bu olayı unutmamış ve 30 yıl sonra talep ettikleri tazminatı almışlardır.
Yatsı namazı

Yatsı namazı, yatsı vaktinde kılınan bir namazdır.
Yatsı namazı, Vitir namazı hariç toplam 10 rek'âttır. 4 rek'ât ilk sünnet, 4 rek'ât farz, 2 rek'ât son sünnet. Namazdan sonra vacip olan vitir namazı kılınır. Vitir namazı 3 rek'attır.
Kılınışı

İlk sünnet
| 1> Rek'ât | 2> Rek'ât | 3> Rek'ât | 4> Rek'ât |
| --- | --- | --- | --- |
| Niyet Tekbir Sûbhaneke Eûzü-Besmele Fatiha Zamm-ı Sûre Rukü Secde | Besmele Fatiha Zamm-ı Sûre Rukü Secde Oturuş Ettehiyyatü Allahümme Salli-Barik | Sûbhaneke Eûzü-Besmele Fatiha Zamm-ı Sûre Rukü Secde | Besmele Fatiha Zamm-ı Sûre Rukü Secde Kade-i Ahire: Ettehiyyatü Allahümme Salli-Barik Rabbena duaları Selam. |
Farz
Farzdan önce erkeklerin kamet getirmesi sünnettir.
| 1> rek'ât | 2> rek'ât | 3> rek'ât | 4> rek'ât |
| --- | --- | --- | --- |
| Niyet  Tekbir Sûbhaneke Eûzü-Besmele Fatiha Zamm-ı Sûre Rukü Secde | Besmele  Fatiha Zamm-ı Sûre Rukü Secde Oturuş Ettehiyyatü   | Besmele Fatiha Rukü Secde | Besmele Fatiha Rukü Secde Kade-i Ahire: Ettehiyyatü Allahümme Salli-Barik Rabbena duaları Selam |
Son Sünnet
| 1> rek'ât | 2> rek'ât |
| --- | --- |
Niyet Tekbir Sûbhaneke Eûzü-Besmele Fatiha Zamm-ı Sûre Rukü Secde: Besmele  Fatiha Zamm-ı Sûre Rukü Secde Kade-i Ahire: Ettehiyyatü Allahümme Salli-Barik Rabbena duaları Selam.
Namazdan sonra vacip olan vitir namazı kılınır.
Babesiosis

İnsanda Babesia etkenleri
Babesiosis, Babesioz ya da Piroplazmoz, Babesia cinsine ait türlerin neden olduğu, malaria benzeri bir hastalıktır. Trypanosomos'dan sonra en çok görülen memelilerin önemli kan parazitidir.
İnsanlarda da Babesia bovis, Babesia divergens türleri görülmesinden dolayı, Babesiosis zoonoz özellikte bir hastalıktır. Vektör kenenin ise genelde Ixodes keneleri olduğu bildirilmiştir.
Yayılışları; Türkiye'yi de kapsayan, subtropik ve tropik bölgelerde yayılım gösterir. Yayılım alanı geniştir.Babesiosis başta sığırlar olmak üzere koyun ve keçilerde yaygındır.
Hastalık ilk defa 1899 yılında saptanmış, ancak ilk etken identifikasyonu yani tanımlanması 30 yıl sonra yapılabilmiştir.
Yaşam çemberi ve patogenez

Parazitin taşınımında en önemli rol Ixodidae familyasından kenelerdir. Vektör kene, kan emerken hastalıklı hayvandan etkenleri (eritrositler içerisindeki merozoitler) alır. Kenenin bağırsağına gelen eritrositler sindirimin etkisi ile parçalanır ve etkenler açığa çıkar. Etkenler, gametogoni ve syngami geçirirler. Bunun sonucunda makrogamet ve mikrogamet'ler oluşur. Mikrogamet, makrogamet'i döller ve zigot oluşur. Zigot hareket etme özelliğindedir ve kenenin bağırsak epitel hücrelerine girer. Burada geliştikten sonra şizogoni geçirir ve sporokinetleri oluşturur. Sporokinet'ler zigot'u parçalayarak bağırsak boşluğuna geçerler. Buradan sonra iki yol vardır; ya tekrar bağırsak epitel hücrelerine girip çoğalmayı devam ettirir. Ya da Malpighi tüpleri, kas dokusu, hemolenf hücreleri ve dişi kene ise ovaryumlara ve yumurta içerisine yerleşir (transovarial nakil). Hemolenf yoluyla bir kısım sporokinet tükürük bezi asini hücrelerine yerleşerek endopoligoni denilen mekanizma ile çoğalarak sporoblastları ve sonrasında sporozoitleri oluşturur. İşte bu aşamadan itibare, vektör kene bir hayvandan kan emerse bu sporozoit'leri kan yolu ile son konağa verir ve enfeksiyonu başlatır. Sporozoit'leri alan konak hayvanın kanında etkenler eritrosit'ler içine yerleşirler.Fakat bu giriş çok farklıdır. Çünkü etken eritrosit içine girerken, eritrosit'in bir kısmı ile yani bir çeşit vakuol ile girer. Bu sayde hücre içinde yabancı cisim etkisi göstermeden adeta bir casus gibi eritrosit'e girmiş olur. Eritrosit içerisinde sırasıyla yuvarlak form, amoboid forma ve armut formlarını alır. Bu aşamadan sonra ikiye bölünerek (binary fussion) ya da çoğa bölünerek (şizogoni) yaşamını sürdürür. Bu bölünmelerin sonucunda konak eritrositler patlar. Serbest kalan etkenler diğer eritrosit'lere yerleşir.
Yaşam çemberi ve patogenez > Sığırlarda babesiosis

Sığırlarda piroplazmoz etkenleri; Babesia bigemina, Babesia bovis, Babesia divergens, Babesia major, Babesia ovata ve Babesia occultanstır. B. bovis ve B. divergens küçük piroplazm'lar olarak da bilinir.
Dünyanın özellikle ılıman iklim kuşağında ve Türkiye'de yaygın olarak görülür. Hastalığın nakli keneler aracılığıyla olmaktadır ve kenenin mevsimsel etkinliği ile de paralel olarak, olgular sıcaklığın arttığı bahar-yaz aylarında artar. Nakilde rol alan keneler Ixodidae ailesine (sert kene-mera kenesi) ait olduğundan, hastalık genelde merayla beslenen sığırlarda görülmektedir. Genellikle genç hayvanlarda pek şiddetli seyretmez, ancak bir yaşından büyük hayvanlarda şiddetlidir. Hastalığın klinik bulguları da yine eritrositlerin yıkımı ile ilişkilidir. Ateş, anemi, ikterus ve ölüm olası bulgular bunlardır.
Yaşam çemberi ve patogenez > Koyun ve keçilerde babesiosis

Koyun ve keçilerde piroplazmoz etkenleri; Babesia motasi, Babesia ovis, Babesia crassa dır.B. motasi büyük, B. ovis ise küçük piroplazma olarak bilinir.
Özellikle koyunlarda çok fazla patojenik olan Babesia ovis, ateş anemi, sarılık ve hemoglobinüri gibi piroplamoz semptomlarıla seyreden bir enfeksiyon şeklindedir.
Babesiosis'li koyunlarda, total protein ve albümin düzeylerinde azalma görülür. Bu azalma karaciğer
ve böbrek dokularındaki çeşitli derecelerdeki yıkım ile sonuçlanır. Bunlarla birlikte hayvanlardaki Folik asit sentezi ve miktarı da düşer.Bu da şöyle sonuçlanır; Folik asit noksanlığı, azalan plazma antioksidan kapasitesi yüzünden, karaciğer ve kalpte lipit peroksidasyonun artmasına ve oksidatif strese neden olur.
Yaşam çemberi ve patogenez > Atlarda babesiosis

Atlarda piroplazmoz etkenleri; Babesia caballi ve Babesia equi olmak üzere 2 tür bilinmektedir. B. caballi büyük, B. equi küçük piroplazmalardır. Atlarda Babesia bigemina'ya benzeyen intraeritrositik parazitler ilk olarak 1899'da Guglielmi tarafından gözlenmiştir.
Dünyada tropik ve subtropik bölgelerde yaygın olarak görülen tektırnaklı piroplasmozisi; özellikle Ixodidae ailesine bağlı kenelerle transovarial ve transstadial olarak nakledilir. At, eşek, katır ve zebralarda perakut, akut, subakut ve kronik seyir gösteren bu hastalıkta ateş, anemi, sarılık, hepato-splenomegali, intravaskuler hemoliz, hemoglobinüri, mukozalarda hiperemi gibi semptomlar özellikle dikkat çeker. Özellikle sarılık ve hemoglobinüri Babesia equi enfeksiyonlarında daha sık ve belirgin olarak görülmektedir.
Genellikle atlarda piroplazmozis teşhisinde klinik bulgular, mevsim ve vektör kenelerin varlığı hastalıktan şüphe ettirir ancak, kesin teşhis perifer kan frotilerinin (PKF) Giemsa veya Acridin Orange gibi boyama yöntemleri kullanılarak etkenlerin görülmesi esasına dayanır. Yine de düşük paraziteminin görüldüğü portör hayvanların teşhisinde ve tür ayrımında PKF'leri yeterli olmamaktadır.Böyle durumlarda immunohistokimyasal metotlar kesin teşhisi sağlar.
Yaşam çemberi ve patogenez > Köpeklerde babesiosis

Köpeklerde piroplazmoz etkenleri; Babesia canis canis, Babesia canis vogeli, Babesia canis rossi dir.
Köpek babesios'inde bilinen kene vektörleri Dermacentor reticulatus, Dermacentor venistus, Rhipicephalus sanguineus, Hyalomma marginatum, Ixodes ricinus gibi kene türleridir.
Babesiosis'te gelişen hemolitik anemi, şiddetli seyrettiğinde tedavide kısa vadede sonuç almak zorlaşır. Anemi tablosu hipoksi ile sonuçlanabilir. Hastalıkta görülen hemolitik anemi dışında çoklu organ harabiyeti ile hipotansif şok hastalığın en çok görülen iki semptomudur.Hastalığa ilişkin spesifik laboratuvar bulguları olmamakla birlikte en çok; bilirubinemi, bilirubinüri, hemoglobinüri ve rejeneratif anemi görülür.
Teşhis ve tedavi

Babesioz belirgin klinik semptomlarla seyreder.Bunlar; ateş, hemoglobinüri ve anemidir.
Kesin teşhis için ise yüzeyel kandan alınan frotiler Giemsa ile boyanarak etkenler teşhis edilir. Ancak enfeksiyon latent yani subklinik seyrediyorsa frotilerde etkenler görülmeyebilir.Bu durumda IFAT, ELISA gibi immunohistokimyasal metotlar teşhiste oldukça etkindir. Son zamanlarda ise PCR tekniğinden faydalanılmaktadır.
Babesioz tedavisinde en çok kullanılan 3 etken madde; Imidocarp dipropionat, Quinorium sulphate ve Diminazen aceturate'dır. Günümüzde en etkin tedavi Imidocarp dipropionat ile yapılmaktadır.
Babesioz'da esas olan tedavi değil korunmadır. Mümkün olduğunca endemik bölgelerden, ari bölgelere hayvan getirilmemelidir. Böyle durumlarda fazla sayıda akut ölümler meydana gelebilir. Bu da yetiştiricilik adına ciddi bir kayıptır.
Dipnotlar

↑  Berger SA, Marr JS. Human Parasitic Diseases Sourcebook. Jones and Bartlett Publishers: Sudbury, Massachusetts, 2006.
↑  Hunfeld KP, Hildebrandt A, Gray JS (2008). "Babesiosis: Recent insights into an ancient disease". Int J Parasitol 38 (11): 1219–37. doi:10.1016/j.ijpara.2008.03.001. PMID 18440005.
↑  Mimioğlu ve ark, 1973; Sayın ve ark, 1997.
↑  Gören ve Yetkin, 1935
↑  Hoffmann G, Horchner F, Schein E, Gerber HCh, 1971. Saisoneles auftreten von Zecken und Piroplasmen bei Haustieren in den asiatischen Provinzen der Türkei. Berl. Münch. Tierärztl. Wschr, 94 (8): 152-156.
↑  Friedhoff KT, 1988. Transmission of Babesia. In Babesiosis of Domestic Animals and Man. Ed. M. Ristic. CRC Press, Boca Raton, p. 23-52.
↑  Tenter AM, 2006. Protozoeninfektionen der Wiederkaeuer. In: Veterinaermedizinische Parasitologie. Ed. T. Schnieder. 6. Auflage, Stuttgart: Parey Verlag. p: 119-165.
↑  Homer MJ, Aguilar-Delfin A, Telford III SR, Krause PJ, Persing
↑  Yeruham I, Hadani A, Galker F, Avidar Y, Bogin E (1998):
↑  Chanson A, Rock E, Martin JF, Liotard A, Brachet P (2007):
↑  De Waal DT, 1992. Equine Babesiosis: A Review. Br Vet J, 148 (6): 6-14.
↑  Brüning A: Equine piroplasmosis an update on diagnosis, treatment and prevention. Br Vet J, 152, 139-151, 1996.
↑  Rommel M, Eckert J, Kutzer E, Körting W, Schneider T: Veterinärmedizinische Parasitologie. Parey Buchverlag, Berlin, pp. XXV+915, 2000.
↑  De Waal DT: Equine babesiosis: A review. Br Vet J, 148 (6): 6-14, 1992.
↑  Wormser GP, Dattwyler RJ, Shapiro ED, et al. (November 2006). "The clinical assessment, treatment, and prevention of lyme disease, human granulocytic anaplasmosis, and babesiosis: clinical practice guidelines by the Infectious Diseases Society of America". Clin. Infect. Dis. 43 (9): 1089–134. doi:10.1086/508667. PMID 17029130.
Babesia yaşam döngüsü
Rıza Kuas

| Rıza Kuas |
| --- | --- |
Doğum: 1926 Hendek, Sakarya
Ölüm: 29 Ekim 1981 (55 yaşında)
Meslek: Milletvekili

Rıza Kuas (d. 1926 - ö. 29 Ekim 1981), Abhaz asıllı Türk sendikacı, Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (DİSK) kurucusu ve Türkiye İşçi Partisi (TİP) Ankara ve İstanbul milletvekili.
1926'da Hendek’te doğdu. Ortaokul öğrenimi gördükten sonra bir süre çiftçilik yaptı. Lastik fabrikalarında işçi olarak çalıştı. Sendikal yaşamına, 1949 yılında Derby Lastik fabrikasında çalışırken işyeri sendika temsilciliği ile başlayan Kuas, 1952'de Lastik İşçileri Sendikası (Lastik-İş) Kazlıçeşme Şube Başkanlığı'na seçildi. 1954 yılında Lastik-İş'in Genel Başkanlığı'na seçildi, bu görevi çeyrek yüzyılı aşkın süre sürdürdü.
13 Şubat 1961'de kurulan Türkiye İşçi Partisi'nin kurucuları arasında yer aldı. 1965 yılında İzmir’de toplanan Genel Kurul’da TİP Genel Sekreterliği görevini üstlendi. 1965 yılında TİP’ten Ankara, 1969 seçimlerinde ise İstanbul Milletvekili olarak parlamentoya girdi.
Türk-İş yönetiminin etkisiz ve pasif kaldığını öne süren Lastik-İş Genel Başkanı Kuas önderliğinde, 1966 yılında Kristal-İş Sendikası’nın Paşabahçe Cam Fabrikası'nda başlattığı greve Türk-İş’in karşı çıkması üzerine Lastik-İş, Basın-İş, Maden-İş sendikaları Türk-İş üyesi olmayan Gıda-İş’i bir araya gelerek  Sendikalararası Dayanışma Anlaşması (SADA) yaptılar. Türk-İş yönetiminin bu üç sendikaya geçici ihraç kararı vermesinin ardından yapılan girişimlerle 12 Şubat 1967'de Türkiye Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (DİSK) kuruldu.
1968 yılında Kuas'ın önderliğindeki Lastik-İş Türkiye'deki ilk işyeri işgalini gerçekleştirdi. Yine ilk kez Türkiye’de yetkili sendikanın belirlenmesi için, 1968 yılında Derby Lastik Fabrikası'nda referandum yapılmasını sağlayan Lastik-İş Genel Başkanı Kuas'ın işçiyi “hırsız” gibi gören zihniyetle mücadele amacıyla başlattığı “Üstünü Aratma” kampanyası tüm ülkede geniş yankı buldu.
1971 yılında uluslararası bir toplantıda bir konuşma yaparken rahatsızlanan Rıza Kuas'a böbrek rahatsızlığı teşhisi kondu. Rahatsızlığı nedeniyle meclis çalışmalarına da katılamayan Kuas, görev yapacak durumda olmamasına karşın 1977'deki Genel Kurul'da üyelerin ısrarı ile bir kez daha Lastik-İş Genel Başkanı seçildi. Mart 1980'de yapılan 20. Genel Kurul'da görevi bırakan Kuas, 29 Ekim 1981 günü yaşama veda etti.
Şecerüddür

Şecerüddür (Arapça: شجر الدر, tr. "İncilerin Ağacı"), Memlûk Sultanlığı'nın ilk hükümdarı.
Yedinci Haçlı Seferi sırasında Mısır'da Mansure'ye Haçlılar hücumu sırasında kocası olan Eyyubiler Sultanı Salih Eyyub'un savaş şiddetle devam ederken ölmesi üzerine, tahta geçen Muazzam Turanşah bir suikastle öldürülünce  2 Mayıs 1250'de Memlûk emirleri tarafından Sultan olarak seçilmiştir. Böylece İslam döneminde Mısır'da hükümdarlık yapan tek kadındır. Lakin kısa bir süre sonra bir kadının Müslüman bir toplumda hoş karşılanamayacağı anlaşılmıştır. Hem ülke halkı arasında, hem de diğer Müslüman ülke yöneticilerinden tepkiler yükselmeye başlamıştır. Özellikle Bağdat'daki Abbasi halifesinin (Mustasım Billah) biraz ağır ifadeli mektubu durumu içinden çıkılmaz hale getirmiştir. Halife mektubunda “İçinizde sultan olacak erkek yoksa size Bağdat’dan erkek göndereyim” demektedir. Bunun üzerine Şecerüddür Memlûk emiri Aybeg ile evlenip tahtı ona bırakmıştır. Böylece devletin başına bir Memlûk geçmiş, Memlûk Devleti resmen kurulmuştur.
Hangi hanedana bağlı olduğu gayet tartışmalıdır.
İslam kronikçi tarihçilerin çoğunluğu tarafından Türk asıllı olduğu kabul edilse de, bazı tarihçiler tarafından Rum, Bedevi, Ermeni veya Çerkes olduğunu görüşü de bulunmaktadır.
Mısır'a gelme

Şecerüddür, Kafkaslardan Mısır'a getirilen büyük olasılıkla Türk, Rum, Ermeni veya Çerkes asıllı olan bir köle idi. Eyyubiler Sultanı Kamil bin Adil'in oğlu olan Salih Eyyub tarafından cariye olarak satın alındı. Tarihçiler Şecerüddür'ü çok güzel, çok zeki ve gayet dindar bir kadın olarak tasvir etmektedirler. 1239'da Salih Eyyub amcası tarafından Nablus'ta yakalanıp Karak kalesinde tutuklandığı zaman yanında cariyesi Şecerüddür ve Memlûk kölesi Rukneddin Baybars (Sultan Baybars olacak değil bir başka kölemen) bulunmaktaydı. 1240'ta Salih Eyyub kardeşi Mısır Sultanı II. Adil'i yakalayıp tutuklayan Memlûklu emirler desteği ile Mısır Eyyubiler Sultanı oldu. Şecerüddür kocası Sultan Salih Eyyub ile Kahire sultanlık sarayına yerleşti. Aynı yıl bir erkek çocukları oldu ve Halil adı verilip  Malik el-Mansur olarak anılmaya başladı. Oğlunun doğumundan sonra Sultan Salih Eyyub o zamana kadar cariyesi olan Şecerüddür ile nikâh yapmıştır.
Yedinci Haçlı Seferi ve Haçlıların Dimyat kalesinin ele geçirmeleri

Fransa Kralı IX. Louis'nin organize ettiği Yedinci Haçlı Seferi'ni Doğu Akdeniz'e yönelmiş ve Kıbrıs'ta mola vermişti. Eyyubiler hükümdarı olan Salih Eyyub bu Haçlılar ordusunun Akka'ya çıkıp Kudüs'e yönelmesini beklediği için Suriye'de bulunmaktaydı. Ama veremden muzdaripdi ve sıhhati gayet fena idi. Kıbrıs'tan gelen habere göre  Haçlı ordusu gemileri ile, beklenildiği gibi Filistin'de Akka'ya değil de, Mısır'a karaya çıkartma yapacaktı. Sultan Salih Eyyub gayet acele olarak Mısır'a geçti. Nisan 1249'da Dimyat kalesi yakınlarında Asnum-Tanah'da Haçlıları beklemeye koyuldu. Hasta olduğu için buraya at üzerinde değil sedye ile getirilmişti. Beşinci Haçlı Seferi'nde uzun zaman direnen Dimyat'da bulunan Emir Fahreddin Yunus komutasındaki Mısır ordusu savunucuları Haziran başında Haçlılar ordusunu görününce onlar daha karaya çıkmaya başlamadan Dimyat kalesini boşalttılar ve şehrin sivil halkı da onları takiben şehirden ayrıldılar. Karaya çıkan Haçlılar ordusu Dimyat'a hiç direniş görmeden  girdi. Buna bir nedenin Emir Fakreddin Yusuf'un Sultanın gayet ağır hasta olduğunu bilmesi ve ondan  Asnum-Tanah'dan bir müddet hiçbir haber gelmemesini Sultan'ın ölmüş olduğuna yorduğu ve bu nedenle Dimyat'ı  direnişiz terk ettiğidir. Bu Haçlı seferinin Hristiyan kronikçi-tarihçisi Joinville şöyle demektedir:
"Müslümanlar sultana üç değişik güvercin postası ile Kral Louis'in karaya çıktığı haberini gönderdiler. Sultan hasta olduğu için iletilerine hiçbir cevap alamadılar. Bu nedenle Sultan'ın öldüğüne inanarak Dimyat kalesini terk ettiler. Türkler bu kaleyi terk ederken kayıklardan yapılmış köprüyü yıkmayıp büyük bir hata yaptılar. Eğer bu köprü yıkılmış olsaydı Nil Nehri ağzında Haçlılar karşıya geçmek için epeyce güçlük ile karşılaşacaklardı. (Joinville, II.Kısım VI. Bölüm 72. paragraf)
Sultan Salih Eyyub'un ölümü

Sultan yine sedye ile Asnum-Tanah'dan daha korunaklı bir mevki olan Mansure Kalesinde bulunan saraya taşındı. Burada iken bacağında bir abse çıktı ve doktorlar iyileştiremediler. Sultan'ın bacağının kesilmesi gerektiğine karar verdiler. Fakat bu ameliyat yapıldıktan hemen sonra 22 Kasım 1249'da Sultan Salih Eyyub öldü. Mısır Sultanı olarak 10 yıl hüküm sürmüştü. Sultan Salih Eyyub'un cesedi gizlice Nil Nehri üzerinden bulunan ve Memlûklu askerlerinin istirahat mevkii olarak kullanılan Rauda Adasındaki (Kalat-ı Ruda) kalesine götürüldü ve orada gizli bir mezara gömüldü. Haçlılar tehlikesi geçtikten sonra tahta geçen Sultan Aybeg, sultan Salih Eyyub'un mezarını Kahire'de kendi medresesi yanında yaptırdığı türbeye taşıtmıştır.
Dimyat kalesi hiç direnmeden Haçlılar eline geçtikten sonra Haçlılar  buradan Mansure Kalesi önlerine yürüdüler. Mansure Kalesi önünde bulunan "Bahr-El-Saghir" adli kanal Nil Nehri'nin mevsimlik yükselmesi dolayısıyla kale önünde çok yükselmişti. Mansure Kalesi Eyyubiler ordusu tarafından savunulmaktaydı. Haçlılar kale önünde kanal ötesinde ordugahlarını kurdular. Sular çekilinceye kadar 6 ay Haçlılar ordusu bu kale önünde kaldı. Önce Haçlılarla ufak çatışmalar yapıldı. Eyyubiler Mısır ordusundaki eksiklikler bu ordunun Memlûklu emir komutanları tarafından düzene koyuldu. Başta Emir Fahrettin Yusuf olarak, Mısır ordusunun Memlûklu emirleri Haçlılar ordusuna karşı Mısır ordusunun direnişini organize ettiler.
Tam büyük bir savaş sırasında Sultan ve orduların komutanı olan Sultan Salih Eyyub'un ölmesi Mısır ordusuna moralman büyük bir aksi etki yapacağı aşikardı. Bu nedenle Şecer-üd-Dürr, saray işlerine bakan en yüksek görevli olan hadim Tavası Cemaleddin Muhsin  ile ordunun komutanı olan Emir Fahreddin Yusuf'un en önemli tavsiyeleri ile Sultan Salih Eyyub'un ölümünün gizlenmesine karar verdi. Mısır ordusunu idare eden küçük sayıda kölemen Memlûklu emirlerin yardım ve desteği ile Sultan Salih Eyyub'un dul eşi olan Şecer-üd-Dürr kocasının ölümünü gizli tuttu.
Salih Eyyub belirlenmiş bir varis bırakmamıştı. Ama büyük oğlu Muazzam Turanşah Elcezire Eyaleti valisi olarak bu eyalet başkenti olan Hasankeyf'te bulunmaktaydı. Sultan Salih Eyyub acele olarak oğlu Muazzam Turanşah'ı Mısır'a getirmesi için Hasankeyf'e kendi kölemeni olan ve Bahri Memlûkları komutanı olan Emir Fariseddin Aktay'i gönderdi. Muazzam Turanşah gayet hızla Mısır'a doğru yola çıktı.
Mısır'da sultanlık iktidar gücünü üzerine alma

Sultan Turanşah'ın öldürülmesinden sonra Memlûklu emirler Sultan otağında (Arapçası "Dihlis")  toplandılar ve Şecer-üd-Dürr'ün yeni Sultan olarak hükümdar olmasına ve Memlûklu emirlerden Muizziddin Aybeg'in de ona "Atabek" olmasına karar verdiler. Şecer-üd-Dürr bu sırada Kahire kalesindeki Sultan sarayında bulunmakta idi. Kendine gelen temsiliç[ilere bu görevi kabul edeceğini bildirdi. Tüm devlet erkanı Şecer-üd-Dürr'e biat etti. Şecer-üd-Dürr'e sultanlık unvanı olarak "El-Malike İsmeteddin Umm-Halil Şecer-üd-Dürr"; "Maliket-el-Müslimin" ve "Validat El-Malik El-Mansur Halil Emir El-Mu'aminin"  verildi. Camilerde okutulan Cuma hutbelerinde "Umm El-Malik Halil" ve "Sahibat El-Malik Es-Salih" (yani Sultan Halil'in annesi ve Sultan Salih'in Karısı) olarak ismi geçti. Bu unvanları kullanılarak sikkeler derbedildi. Sultanlık buyrukları ve belgelerini "Validat Halil" adı ile imzaladı. Böylece ölmüş kocasının ve yaşı küçük oğlunun isimlerine dayanarak meşru olarak hükûmet ettiği belirtilmek istenmişti.
Esir IX. Louis'in fidye ödeyip salıverilmesi

İlk devlet tedbiri yenilmiş olan Haçlılar ordunun esir düşmüş komutanı olan Fransa Kralı IX. Louis hakkında kararlar almak oldu. IX. Louis Fariskur Muharebesi'nde de esir düşmüştü ve Mansure'de tutuklu bulunmakta idi. Dizanteri hastalığına yakalanmış ve bir Arap hekim tarafından tedavi görmüş ve iyileştirilmişti. Haçlılar hala Dimyat kalesini ellerinde bulundurmaktaydılar. Esir Kralın salıverilmesi için 800,000 Bizans altını (Bezant) (500 000 Fransız altını livres tournois) fidye verilmesi ve Dimyat kalesinin Haçlılar tarafından terkedilmesi şart koşulmuştu.
Esir kral ile koordinasyon Sultan Turanşah'ın azlettiği yardımcı sultan olan Emir Hüsamemeddin tarafından yapılmakta idi. Salıverilme şartlarını Kral IX. Louis kabul etmiş ve bu Dimyat'ta bulunan Haçlılar ordusuna bildirilmişti. Şecer-ud-Durr sultan ilan edildikten sonra 800.000 Bizans altının Dimyat'ta toplanmasının çok güç olacağı için şartlar değiştirildi. Haçlıların bu fidyenin iki taksitte ödemeleri kabul edildi. İlk taksit ödendikten sonra Kral serbest bırakılıp Dimyat'a gidecek ve Dimyat'ta bulunan tüm Haçlı ordusu ile birlikte Filistin'e çekilecek ve hemen fidyenin ikinci taksitini verecekti. Kral fidyesi Tapınak Şövalyelerinden avansla borç alınarak ödendi. Dimyat'tan ilk taksit gelince Kral ve diğer Haçlı esirler serbest bırakıldı ve Dimyat'a gittiler. 8 Mayıs 1250'de Kral IX. Louis  yanında 12.000 savaş esiri olmuş ve kurtarılmış Haçlı asker ve Dimyat'taki orduda kalanlar ile Dimyat'tan ayrıldı ve Filistin'e Akka'ya döndü.</ref>.