stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
İzmir Büyükşehir Belediyesi
Dış ilişkiler > Uluslararası organizasyonlar

“Fuarlar, Kongreler, Festivaller Kenti” olma yolunda hızla ilerleyen İzmir, ulusal ve uluslararası birçok fuar organizasyonu düzenlemektedir. “İzmir Enternasyonal Fuarı” ile kent, 1931 yılından bu yana süren güçlü bir fuarcılık geleneğine sahiptir.
Gerçekleştirilen ve desteklenen 35 dolayında ihtisas fuarı arasında "Mermer ve Doğaltaş Teknolojileri Fuarı", İtalya-Verona'dan sonra alanında dünyanın ikinci büyük sektör fuarıdır. İzmir "If Wedding Fashion" da, sadece birkaç yıl içinde Avrupa'nın alanında en önemli üç fuarından biri olmuştur.
İzmir'de organize edilen diğer ihtisas fuarları  arasında; ayakkabı, aksesuar, mücevher, saat, gelin-damat, seracılık ve peyzaj, eğitim, kitap, plastik ve ambalaj fuarı, elektrik, elektronik, şarap-zeytin-zeytinyağı ve alkollü içecekler, yenilenebilir enerji, yapı, otomobil ve hafif ticari araçlar, turizm fuarı ve hediyelik eşya fuarı bulunmaktadır.
İzmir, 1971 Akdeniz Oyunları ve UNIVERSIADE 2005 İZMİR (Dünya Üniversiteler Yaz Spor Oyunları) organizasyonları ile, uluslararası büyük organizasyon gerçekleştirebilme yeteneğini kanıtlamış bir kenttir.
Bu iki büyük organizasyon dışında İzmir, pek çok uluslararası spor organizasyonuna da ev sahipliği yapmıştır. Avrupa Eskrim Şampiyonası, Avrupa 20 Yaş altı Erkekler Basketbol Şampiyonası, 7. Dünya Gençler Tekvando Şampiyonası, 1. Dünya İşitme Engelliler Atletizm Şampiyonası ve 2009 Avrupa Erkekler Voleybol Şampiyonası ile kentin organizasyon deneyimi güçlenmiştir.
Dış ilişkiler > Kardeş şehirler

Kardeş şehir, kentlerin yerel yönetimleri aracılığıyla yabancı ülke kentleri ile kurdukları resmî dostane ilişkiyi ifade etmektedir. Belediye Meclisince alınan karar ile kurulan kardeş kent ilişkisi, içerisinde bulunduğumuz globalleşme sürecinde uluslararası gelişmeler açısından oldukça önemli bir olguyu ifade etmektedir. İzmir Büyükşehir Belediyesi; kurduğu kardeş kent ilişkileri ile sosyo-kültürel, ekonomik, eğitim, sağlık, ticaret, turizm, yerel yönetim hizmetleri ve spor gibi konularla tarafları ilgilendiren diğer alanlarda, iki kentin ilgili birimleri arasında iletişim ve koordinasyonu sağlayarak bilgi/deneyim alışverişi ve işbirliğinin geliştirilmesini amaçlamıştır. Sonuç olarak, iki şehir arasında karşılıklı anlayış, dostluk ve barışın güçlendirilmesi amacıyla; tarihi, kültürel, sosyal ve coğrafi açıdan İzmir ile benzerlikleri olan birçok yabancı şehir ile kardeş kent antlaşmaları imzalanmıştır.
İzmir'in toplam 31 tane kardeş kenti vardır.
| --- | --- |
  Bakü, Azerbaycan (1985'ten beri)   Pilsen, Çekya (1987'den beri)   Tientsin, Çin (1990'dan beri)   Odense, Danimarka (1991'den beri)   Tampa, Amerika Birleşik Devletleri (1992'den beri)   Buhara, Özbekistan (1992'den beri)   Türkmenabat, Türkmenistan (1993'ten beri)   Bremen, Almanya (1993'ten beri)   Gazimağusa, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (1994'ten beri)   Bişkek, Kırgızistan (1994'ten beri)   Avlonya, Arnavutluk (1994'ten beri)   Köstence, Romanya (1995'ten beri)   Havana, Küba (1995'ten beri)   Mostar, Bosna-Hersek (1996'dan beri)   İskenderiye, Mısır (1996'dan beri)   Balçık, Moldova (1996'dan beri) :   Surabaya, Endonezya (1996'dan beri)   Tel Aviv, İsrail (1996'dan beri)   Trablus, Lübnan (1996'dan beri)   Viña del Mar, Şili (1996'dan beri)   Split, Hırvatistan (1996'dan beri)   Mumbai, Hindistan (1997'den beri)   Žilina, Slovakya (1997'den beri)   Akmescit, Ukrayna (1998'den beri)   Wrocław, Polonya (1999'dan beri)   Susa, Tunus (2002'den beri)   Çimkent, Kazakistan (2004'ten beri)   Long Beach, Kaliforniya, Amerika Birleşik Devletleri (2004'ten beri)   Ancona, İtalya (2005'ten beri)   Volgograd, Rusya (2006'dan beri)   Kırcaali, Bulgaristan (2008'den beri)
Belediye başkanları listesi

Ana madde: İzmir belediye başkanları listesi
Konak'ta bulunan eski belediye binası
Eski Belediye binası, 2017
İBB Meclis Dağılımı (2024)
  CHP: 140 sandalye  AK Parti: 38 sandalye  MHP: 6 sandalye
Düzeltme: İBB Meclis Dağılımı (2024)
Nüfus artışı nedeniyle 184 sandalye bulunmaktadır.   CHP: 140 sandalye  AK Parti: 38 sandalye  MHP: 6 sandalye
The Love of Hopeless Causes

Impurity, New Model Army'nin 1990 yılında yayınlamış olduğu 6. stüdyo albümüdür. Önceki iki albüm, Thunder and Consolation ve Impurity’de göze çarpan folk rock etkisi yerini ağırlıklı olarak daha klasik kalıplardaki rock müziğe bırakmıştır.
Albüm İngiltere albüm listelerinde 22. Sıraya kadar yükselmiştir. İngiltere listelerinde, bu albümden piyasaya sürülen teklilerden (single) Here Comes the War 25. sıraya kadar yükselmiştir.
Albümdeki parçalar

"Here Comes the War" (Justin Sullivan, Robert Heaton, Nelson) – 4:29
"Fate" (Sullivan) – 3:20
"Living in the Rose" (Sullivan, Heaton) – 3:49
"White Light" (Sullivan, Heaton) – 4:44
"Believe It" (Sullivan, Heaton) – 4:02
"Understand U" (Sullivan, Heaton) – 3:33
"My People" (Sullivan) – 4:39
"These Words" (Sullivan) – 3:36
"Afternoon Song" (Sullivan, Heaton) – 2:35
"Bad Old World" (Sullivan) – 3:33
Müzisyenler

Justin Sullivan – vokal, gitar, klavye
Robert Heaton – davul, gitar, geri vokaller
Nelson – bas gitar, gitar, geri vokaller
Adrian Portas – gitar
Clive Layton –  "Fate"'de hammond organ
Here Comes the War resmi videosu
Teşebbüs-i Şahsi ve Adem-i Merkeziyet Cemiyeti

Teşebbüs-i Şahsi ve Adem-i Merkeziyet Cemiyeti (Türkçe: Özel Girişim ve Yerel Yönetimcilik Derneği), Prens Sabahattin tarafından 1902 yılında kurulan, yerel yönetimlere geniş yetkiler tanıyan ve II. Meşrutiyet’ten sonra Prens Sabahaddin tarafından Türk yönetim sistemi için teklif edilmiş ana ilke olan teşebbüs-i şahsi ve adem-i merkeziyet görüşlerini savunan bir dernektir.
İttihat ve Terakki Cemiyeti ile Anlaşmazlık Yaşamalarının Sebepleri

Teşebbüs-i Şahsi ve Ademi Merkeziyet Cemiyeti önemli bir kuruluştu. Başkanı, Osmanlı Hanedanı’ndan idi. Üyeleri kalabalıktı. Üyelerin arasında Türklerden başka, Arnavutlar, Araplar ve Ermeniler bulunmaktaydı. Çalışmaları bakımından diğer cemiyetlere bir üstünlük gösteriyordu. Bu cemiyette istibdat yönetimini devirmek ve meşrutiyetin tekrar kurulmasını sağlamak gibi bir amaçla kurulmuştu. Bununla beraber, Terakki ve İttihat Cemiyeti ile ortak çalışmalar için bir antlaşmaya varması oldukça güçtü, güçlüğü yaratan başlıca nedenler de şunlardı:
Terakki ve İttihat Cemiyeti, memleketin bağrından çıkacak bir örgütlenme ile istibdadın yıkılmasını istemekte ve bu konuda yabancı devletlerin karıştırılmasına karşıt bulunmaktaydı. Teşebbüs-i Şahsi ve Ademi Merkeziyet Cemiyeti ise Osmanlıların yalnız kendi güçleri ile istibdadı deviremeyeceğine inanmakta idi. Bu nedenle yabancı devletlerin ve en çok İngiltere’nin yardımının sağlanmasını gerekli görmekte idi.
Terakki ve İttihat Cemiyeti, İkinci Meşrutiyet’in kurulmasından sonra memleketin iç yönetiminde merkezcilik usulüne dayanılmasını istemekte idi. “Teşebbüs-i Şahsi ve Ademi Merkeziyet Cemiyeti” ise adından da anlaşılacağı üzere merkeziyetçiliğe değil, çevreciliğe (adem-i merkeziyet) taraftar idi.
İki cemiyet arasında anlaşmazlık noktalarından biri de meşrutiyet hükûmet sisteminde izlenecek ideoloji ile ilgilidir. Terakki ve İttihat Cemiyeti bu konuda İslamcılık, Türkçülük ve Osmanlıcılık’a dayanılmasını kabul etmekte idi. Hâlbuki “Teşebbüs-i Şahsi ve Adem-i Merkeziyet Cemiyeti” Türkçülük'ü reddetmekte ve sadece Osmanlıcılık ile İslamcılık'ı benimsemekte idi.
Cemiyetin Programı

Prens Sabahattin'in temsil ettiği bu cemiyetin program mahiyetindeki fikirleri, 27 Temmuz 1906 tarihinde 95 sayılı Şura-yı Ümmet gazetesinde yayımlanmakla beraber bu tarihten daha önce, bu fikirleri tespit edilmiş ve hatta savunulmuş olduğunu kabul etmek doğru olur. Bu fikirlerden prensip karakteri taşıyanlar özet olarak şöyledir:
Siyasi ıslahat, bütün sınıflar ve tebaa için istisnasız olarak uygulanacaktır. Vilayetlerin idaresi adem-i merkeziyet (çevreden idare) ve tevsii mezuniyet (yetki genişliği) usulü üzerine kurulacaktır.
Vilayet Meclisi üyeleri halk tarafından seçilecek, bu meclisler, vilâyetin mali kanun ve nizamlarıyla alâkalı meselelerde, geniş ve tam yetkiye sahip olacaklardır.
Payitahtta, Vilâyet Meclisi üyelerinden gönderilen mebuslardan bir Osmanlı Mebusan Meclisi kurulacak ve bir taraftan vilâyetler arasında, öte taraftan vilâyetlerle hükûmet arasındaki rabıta ve münasebetleri sağlayacaktır.
Bütün Osmanlılar, ırk farkı gözetilmeksizin hak ve vazife yönlerinden eşit olacaklardır.
Jandarma kuvveti, vilâyetlerde ırk oranı dikkate alınarak kurulacaktır.
Mülki taksimat ünitelerinde en yüksek mülki, mali, adli âmirler merkezi hükûmet tarafından, diğer memurlar valiler tarafından ve vilâyetin ırk nispeti dikkate alınarak halk arasından seçimle tayin edilecektir.
Devletlerle olan anlaşmalara saygı gösterilecektir.
Teslimiyet (film, 2010)

| --- | --- |
Teslimiyet Diğer Melekler
Teslimiyet film afişi
Yönetmen: Emre Yalgın
Yapımcı: Mehmet Ali Arslan Emre Yalgın
Senarist: Zeynep Özcan Emre Yalgın
Hikâye (eser): Nebil Sayın
Oyuncular: Kanbolat Görkem Arslan Didem Soylu Seyhan Arman Buse Kılıçkaya Ayta Sözeri Zeynep Özcan Müfit Aytekin Deniz Bayramoğlu Nebil Sayın Kerim Yağcı Sinef Gönül Arslan Feridun Koç Özay Fecht
Müzik: Saki Çimen
Görüntü yönetmeni: Seçkin Savaş
Sanat yönetmeni: Tennur Baş
Kurgu: Emrah Dönmez Andreas Treske
Stüdyo: Şafak Film Stüdyoları
Dağıtıcı: Özen Film Fono Film
Türü: Dram
Yapım yılı: 2009
Çıkış tarih(ler)i: 2010   Türkiye
Süre: 90 dakika
Dil: Türkçe
Teslimiyet yönetmenliğini Emre Yalgın'ın yaptığı, başrollerinde 4 travestinin rol aldığı bir grup travestinin hayatla mücadelesinden yola çıkarak travestilerin yaşamlarını anlatan filmdir. Türü dramadır. Filmin orijinal adı "Teslimiyet Diğer Melekler"dir. Araştırmalara göre homofobinin hat safhalarda olduğu Türkiye için; kısıtlı ve belirli sinemalarda gösterime girmiştir. Buna karşın film 29. Uluslararası İstanbul Film Festivali'nde tamamı yayınlanmak suretiyle seyirciyle buluşmuştur. Filmde Hayat karakterini canlandıran Seyhan Arman film için; "Bizi tamamen ötekileştiren, transları çirkin gösteren bir film olsaydı belki Kültür Bakanlığı yardım ederdi. Filmi çok küçük bir bütçeyle çekmek durumunda kaldık." demiştir.
Filmde 3 travestiyle aynı evde yaşayan ve onlar gibi fuhuş ile para kazanan travesti Sanem'in ev içerisinde yaşadığı olayların ardından bir hayalle kurtuluş olarak mahallelerinde komşuları olan Gökhan'a sığınışı ve bunun anlamsız olduğunu anlamasının ardından tekrar eski hayatına dönüşü konu edinir. Film homofobi, toplumun LGBT'lere bakış açısını ve Türkiye'de LGBT hakları'nın özetle anlatımına dayanan duygusal bir anlatıma sahiptir.
Selanik Film Festivali'nde "Balkan Fonu" programı kapsamında ödül alan ve ilk dörde giren filmde travesti rollerini ailelerin desteği ve cinsel kimliklerini kabulüyle dört transseksüel canlandırmıştır. Ayrıca film 18-23 Ekim tarihleri arasında Hamburg'da 22'ncisi düzenlenen Eşcinsel Film Festivali'nde  Türkiye'deki eşcinsellerin sorunlarını konu alan filmlerin konu edilişi çerçevesince yayınlanmıştır.
Filmin Konusu

İstanbul'un arka sokaklarından birinde kendinden başka 3 travesti ile aynı evi paylaşan Sanem seks işçiliği yaparak yaşamını sürdürür. Mutsuzluğunu bu hayata bağlar ve kurtuluş olarak fuhuş ile para kazanan eşi tarafından terkedilen Gökhan'ı düşünür. Dış dünyadan kopuk ve sessiz bir kişiliğe sahip Gökhan tesadüfen tanıştığı Sanem'in çocukça oyunlarından etkilenir. Gökhan, Sanem'in ırzına geçmeye çalışan birini öldürmesinin ardından yaşadığı ev dağılır ve Sanem evdeki diğer arkadaşlarının gitmesini istemesinin ardından Gökhan'a gelir. Sonra onu kabul eden Gökhan ve Sanem için bir kaçış süreci başlar, Gökhan'ın Sanem'i, görünüşü, tavırları ve onun cinsel kimliğini sorgulama süreci başlar. Sanem'den saçını kesmesini ve kıyafetini daha erkeksi hale getirmesini ister ve ikisi için sonu olmayan kaçış başlar. Ancak Sanem gerçeklerin farkındadır ve Gökhan'ı sessizce bırakıp eski hayatına atılır.
Eleştiriler

Konusunu gerçek hayattan alması ve başarıyla yansıttığı kanısı eleştirmenler tarafından belirtilmiştir. LGBTT bireyleri topluma doğru tanıtacağı konusunda bütünleşen eleştirmenler sinemalarda yer bulamamış olması ve oyuncuların gözünden filmi yazılarına aktarmışlardır. Farklı yaşantı ve kültürleri başarıyla anlattığı kanısına eksiklikleriyle birlikte varılmıştır.
Ödüller

9. Selanik Film Festivali, Balkan Fonu bölümü, "En İyi Dört"
Sivaslı Ali Kemal

| Sivaslı Ali Kemal |
| --- | --- |
Doğum: 1853 Gemerek, Sivas
Ölüm: 4 Ekim 1920 (67 yaşında) Konya
Defin yeri: Üçler Mezarlığı, Konya
Meslek: Halk kahramanı, müderris, din bilgini.

Sivaslı Ali Kemal (1853, Sivas - 4 Ekim 1920, Konya), İtalyan işgaline karşı Konya’da halkı örgütleyen yurtsever halk kahramanı, müderris, din bilgini.
Hayatı

Ali Kemal, 1853 yılında Sivas'ın Gemerek ilçesinde doğmuştur. Küçük yaşta babasını kaybetmiş, bir süre Kayseri’nin Bünyan ilçesinde dayısının yanında kalmıştır. Gaziantep, Kilis ve Mersin’de eğitimini sürdürmüş; Arapça, Farsça ve Fransızca öğrenmiştir. Mersin’de bulunduğu sırada Kıbrıs’a giderek bir papazdan Rumca öğrenmiştir. Daha sonra Konya’ya yerleşmiş, Emine Hanımla evlenmiştir. 1908 yılında açılan Konya Hukuk Mektebi'nin de ilk müderrislerinden olmuştur.
Veteriner fakültesi

Veteriner fakültesi: Veteriner hekimlerin mezun olduğu ve veteriner hekimlik eğitimi veren fakültedir. Farklı ülkelere göre farklı isimleri vardır ve ülkelere göre mezunlarının unvanları ve eğitim dereceleri de farklılık gösterebilmektedir. Eğitim süresi 5 veya 6 yıl olabilmektedir.
Veteriner hekimlik eğitimi

Ana madde: Veteriner hekimlik eğitimi
Veteriner hekimlik eğitimi; Osmanlı devleti'nde veteriner hekimlik usta çırak ilişkisi ile öğrenilip icra edilen bir meslek iken modern eğitim ilk olarak 1842 yılında Prusyalı askeri Veteriner Hekim Godlewsky'nin önerisi ile süvari okullarına bazı veteriner hekimliği dersleri konulması ile başladı. 1849'da İstanbul'da Mekteb-i Harbiye'de (Kara Harp Okulu) dört yıllık eğitim veren baytarlık sınıfları açıldı. Bu sınıflar 1910 yılında Askeri Baytar Mektebi okulu oldular. Askeri Baytar Mektebi ile Mülkiye Baytar Mektebi 1921 yılında birleştirilerek Baytar Mekteb-i Alisi adını aldı. Okul 1933 yılında Ankara'ya taşındı ve 1948 yılında Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi adını aldı. 1970 yılında Ankara Üniversitesi'ne bağlı Elazığ Veteriner Fakültesi açıldı. 1975 yılında bu fakülte Fırat Üniversitesi Veteriner Fakültesi ismini aldı. Sonraki yıllarda yeni veteriner fakültelerinin açılması ile veteriner hekimlik eğitimi de yaygınlaştı. Veteriner Fakülteleri vize-final sistemi ile öğrencilerini değerlendirmektedir. Bir dönem Tıp Fakültelerinde uygulanan komite sistemi uygulanmış ise de sonradan eski sisteme geri dönüş yapılmıştır.
Türkiye'de Veteriner Fakülteleri 5 yıl eğitim verir. Bir yaz dönemi staj alınması zorunludur. Son dönem intörnlük eğitim alan öğrenciler yüksek lisans derecesiyle mezun olurlar. Eğitimi süresince gördüğü bölümler 5'e ayrılır.
Akademik birimler > Temel bilimler bölümü

Anatomi Anabilim Dalı
Biyokimya Anabilim Dalı
Fizyoloji Anabilim Dalı
Histoloji-Embriyoloji Anabilim Dalı
Deontoloji Anabilim Dalı
Akademik birimler > Klinik öncesi bilimler bölümü

Farmakoloji ve Toksikoloji Anabilim Dalı
Mikrobiyoloji Anabilim Dalı
Parazitoloji Anabilim Dalı
Patoloji Anabilim Dalı
Viroloji Anabilim Dalı
Akademik birimler > Klinik bilimleri bölümü

Cerrahi Anabilim Dalı
Doğum ve Jinekoloji Anabilim Dalı
Dahiliye Anabilim Dalı
Dölerme ve Suni Tohumlama Anabilim Dalı
Akademik birimler > Zootekni ve hayvan besleme bölümü

Biyoistatistik Anabilim Dalı
Genetik Anabilim Dalı
Hayvan Besleme ve Beslenme Hastalıkları Anabilim Dalı
Hayvan Sağlığı Ekonomisi ve İşletmeciliği Anabilim Dalı
Zootekni Anabilim Dalı
Akademik birimler > Gıda hijyeni ve teknolojisi bölümü

Gıda Hijyeni ve Teknolojisi Anabilim Dalı
Ulvi Yanardağ

Ulvi Yanardağ, (1939, İstanbul - 15 Mayıs 2019, İstanbul) Türk gazeteci ve televizyon habercisi.
Yanardağı gazeteciliğe 1961 yılında Yeni Sabah gazetesinde başladı. Özellikle adliye ve polis olayları ile ilgili haberler yapıyordu. Daha sonra Son Havadis, Hürriyet Haber Ajansı ve Hürriyet gazetelerinde habercilik yaptı. Bulvar ve Güneş gazetelerinde mesleğini sürdürdü.
Türkiye Gazeteciler Cemiyeti'nin (TGC)her yıl düzenlediği yarışmalarda 4 kez ödül kazandı. 1980 ve 1985'te haber, 1984'te seri röportaj dallarında ödül sahibi oldu. 1995'te Emlakbank'taki Civangate Skandalı ile ilgili araştırmasıyla Yılın TV haber ödülünü meslektaşlarıyla paylaştı. Kanal D ve Show TV'de habercilik yaptı. TGC'nin Bizim Gazete adlı yayınında yöneticilik yaptı. 2012'de Burhan Felek Basın Hizmet Ödülü'nün sahibi oldu.  Burada yaptığı konuşmada,
Babam 42 yıl, eşim 25 yıl ben de 50 yıl bu mesleğe emek verdik. Ailemiz gazeteciliğe toplamda 117 yılını verdi. Oğlum bu mesleği seçmediği için, bizden bu kadar..
dedi.
23 Ocak 2013 günü rahatsızlığı nedeniyle Marmara Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde boğazındaki tümör alındı.
Yenisey Yazıtları

Yenisey havzası
Yenisey Yazıtları, Rusya'da Hakasya, Tuva ve Altay Özerk Cumhuriyetleri içinden geçen Yenisey Nehri boyunca bugüne kadar bulunmuş olan toplam 158 adet Türkçe yazıt kurgan (mezar) ve kaya taşlarından oluşmaktadır. Yazıtlar Orhun Alfabesi diye bildiğimiz Türkçe Damgalar ile yazılmıştır.
Günümüzde Hakasya, Tıva, Dağlı Altay cumhuriyetleri bölgesinden, Krasnoyarsk ilinden, Lena akarsuyu boyundan, Yenisey, Abakan, Kemçik, Kem, Oya, Elegest akarsuları boyundaki kurganlarda bulunmaktadır.
Yenisey Yazıtları'nın Yenisey bölgesinde yaşayan değişik Türk boylarına ait oldukları kabul edilmektedir. Bu yazıtların Göktürk Kitabeleri'nden önce oluşturulduğu kabul edilir. Genellikle mezar taşı olarak dikilen bu yazıtların bazıları birkaç kelimelik, çoğu 5-10 satırlıktır. Bu yazıtlar yalın abartısız bir dille yazılmıştır. Çoğunlukla yazı sahibinin bu dünyaya doymadan ayrıldığını samimi bir dille anlattığı görülür.
Orhun Yazıtları'ndaki yüksek heyecan ve lirizmden uzaktır. Kullanılan yazı Orhun Yazıtları'ndaki kadar gelişmemiştir. Mezarların dikiliş tarihleri tam olarak belli değildir.
Yenisey yazıtları içerik olarak kısadır, esas olarak gömülülerin adlarını, yaşlarını ve yaşam boyu aktivitelerini açıklar ve içerik doğrudan yılı işaret eden bir açıklama olmaması gelenekseldir ve oluşturma yılını anlamak son derece zordur. Ancak, kelime özellikleri veya klan işareti Tamga aracılığıyla tahmin etmek mümkün olabilir.
Yenisey abidelerinden ilk bulunanı Uybat III abidesidir. Bu abideyi Polonya'nın Danzig şehrinden doğa bilimci Daniel Kotlib Messershmitt bulmuştur.
Yenisey boylarındaki yazıtlar

Yazıtlar ilk bulunduğu akarsu, köy veya yöre adı ile adlandırılmış ve akademik türde E-1, E-50, e-150 şeklinde sayılarla belirtilmiştir. Misal olarak: Uyuk-Tarlak (Е-1), Barık I (Е-5), Barık II (Е-6), Elegest (Е-10), Begre (Е-11), Uybat I (Е-30) vb.
Yenisey bölgesinde 184 yazıt bulunmuştur. Tıva yazıtları ve Hakasya yazıtları arasındadır.
E1 （  Uyuk-Tarlak ）(Uyuk Tarlıg) Tıva
E2 （  Uyuk-Arjan ）Tıva
E3 （  Uyuk-Turan ）Tıva
E4 （  Ottuk-Daş I ）Tıva
E5 （  Barık I  ）Tıva
E6 （  Barık II  ）Tıva
E7 （  Barık III  ）Tıva
E8 （  Barık IV  ）Tıva
E9 （Ulug Kem Kara-sug）Tıva
E10 （Elegest Yazıtı I  ）Tıva
E11 （  Begre ）Tıva
E12 （  Aldı-Bel I  ）Tıva
E13 （  Çaa-höl I  ）Tıva
E14 （  Çaa-höl II  ）Tıva
E15 （  Çaa-höl III  ）Tıva
E16 （  Çaa-höl IV  ）Tıva
E17 （  Çaa-höl V  ）Tıva
E18 （  Çaa-höl VI  ）Tıva
E19 （  Çaa-höl VII  ）Tıva
E20 （  Çaa-höl VIII  ）Tıva
E21 （  Çaa-höl IX  ）Tıva
E22 （  Çaa-höl X  ）Tıva
E23 （  Çaa-höl XI  ）Tıva
E24 （  Inscriptions on Khaya-Uju rocks  ）
E25 （  Oznachennoe ）Hakasya
E28 （  Oçurı Açurı ）
E27 （  Oya ）Hakasya
E28 （  Altın-köl ）Hakasya
E29 （  Altın-Köl ） Hakasya
E30 （  Uybat I  ） Hakasya
E31 （  Uybat II  ）Hakasya
E32 （  Uybat III ） Hakasya
E33 （  Uybat-IV  ）Hakasya
E34 （  Uybat-V ）Hakasya
E35 （  Tuba I  ）
E36 （  Tuba II ）
E37 （  Tes ）Hakasya
E38 （  Ak-Yus ）
E39 （  Kara-yüs ）Hakasya
E40 （  Taşeba ）Hakasya
E41 （  Kemçik-Çıgrak ）
E42 （  Bay-bulun I  ）Tıva
E43 （  Kızıl-Çıraa I ）Tıva
E44 （  Kızıl-Çıraa II ）Tıva
E45 （  Kejeelig-Hovu, Köjeelig-Hovu ）Tıva
E46 （  Tele ）Tıva
E48 （  Abakan ）Hakasya
E49 （  Bay-bulun II ）Tıva
E50 （  Tuva stele «B» inscriptions ）Tıva
E51 （  Tıva III ）Tıva
E52 （  Elegest II ）Tıva
E53 （  Elegest III ）Tıva
E54 （  Ottuk Daş III ）Tıva
E55 （  Tuvian stele "G" ）Tıva
E56 （  Malinovka ）
E57 （  Suygyn ）
E58 （  Kezek-Hure ）
E59 （  Kerbis-baarı ）Tıva
E60 （  Sargal Aqsy ）
E61 （  Sulug-adır-aksı, Sançi I）Tıva
E62 （  Kanımıldık-kobı ）
E63 （  Ortaa-Hem ）
E64 （  Ottuk Daş II ）
E65 （  Kara-bulun I ）Tıva
E66 （  Kara-bulun II ）Tıva
E67 （  Kara-bulun III ） Tıva
E68 （  El-Bajı ）
E69 （  Çer-Çarık ）
E70 （  Elegest IV, Eer Hol, İr-Höl ）Tıva
E71 （  Podkuninskoe ）
E72 （  Aldı Bel II ）
E73 （  Yime ）
E74 （  Samagaltay ）
E75 （  Küten-Buluk ）
E76 （  Mirror I ）
E77 （  Inscription on Chinese mirror ）
E78 （  Inscription on Chinese copper coin ）
E79 （  Inscription on Chinese copper coin ）
E80 （  Bronze Plaque ）
E81 （  Golden Vessel I ）
E82 （  Golden Vessel II ）
E83 （  Uybat VII ）
E84 （  Mirror III ）
E85 （  Mirror IV ）
E86 （  Amulet Signs ）
E87 （  Text on a Spindle ）
E88 （  Text on an Amulet ）
E89 （  Övür-I ）
E90 （  Övür-I ）
E91 （  Bedelig ）
E92 （  Demir-Sug ）Tıva
E93 （  Yur-Sayur I inscriptions ）
E98 （  Uybat VI ）Hakasya
E99 （  Ortaa-Tey ）
E100 （  Bayan-Qol, Bayan-Kol ）Tıva
E102 （  Arjan II inscriptions ）
E103 （  Arjan II inscriptions ）
E104 （  Oznachennoe II ）Hakasya
E105 （  A Stele from Kyzyl Museum ）
E108 （  Uyuk Oorzak I ）Tıva
E109 （  Uyuk Oorzak II ）Tıva
E110 （  Uyuk Oorzak III ）Tıva
E147 （  Yerbek I ）Tıva
E149 （  Yerbek II ）Tıva
E152 （  Şançı 3 ）
Literatür

Klements D. Arheologiçeskiy dnevnik poyezdki v srednyuyu Mongoliyu v 1891 godu. Sbornik trudov Orhonskoy ekspeditsii. Spb. 1895.
Malok S. Е. Eniseyskaya pismennost Tyurkov, 1952;
Malov S. Е. Pamyatniki drevnetyurkskoy pismennosti. Tekstı i issledovaniya. // M.-L.: 1951. 451 s.
Batmanov İ. L. Yazık Yeniseyskih pamyatnikov drevnetyurkskoy pismennosti, Frunze, 1959;
Vasilev D. D. Korpus Tyurkskih runiçeskih pamyatnikov basseyna Eniseya, JI., 1983;
Amapjolov А. S., Tyurkskaya runiçeskaya grafika, (ç. 2) (metodiçeskaya razrabotka), 1981.
Vröndal V. L'оeuvre de Vilhelm Thomsen. Acta Philologica Scandinavica, 1927, str. 289-318.
Yenisey yazıtı anıtları: Е-1 Öök-Tarlak yazıtı, Е-2 Öök-Arjaan yazıtı, Е-37 Tuba yazıtı
Tiyatro Ak'la Kara
Kurucular

Kerem Kobanbay
Savaş Özdural
Oyunları > 2012- 2013 Sezonu

Patron Kim?: Carlo Goldoni - Ali Gökmen Altuğ - 2012
Sherlock Holmes: Sir Arthur Conan Doyle - Burak Karaman - 2012
Tanrı: Woody Allen - Kerem Kobanbay - 2012
Drakula: Bram Stoker - Savaş Özdural - 2012
Oyunları > 2011- 2012 Sezonu

Fare Kapanı: Agatha Christie - Burak Karaman
Tom, Dick ve Harry: Ray Cooney - Ali Gökmen Altuğ
Meymenetsiz Musibet: Şirvan Akan - Selin Zafertepe
Sihirbaz: Özgür Özdural - Özgür Özdural
Pizza Ülkesi: Kerem Kobanbay - Kerem Kobanbay
Three Saints Koyu

Three Saints Koyu'ndaki Şelihov'un 1784 yılında kurulan yerleşimi ve ticaret karakolu. Sitkalidak Adası'nın karşındadır ve ikisinin arasında Sitkalidak boğazı yer alır. Gavriil Sarıçev'in Atlas'ında (1802) bulunan litograf, Alaska and Polar Regions Archives, Rasmuson Library, University of Alaska, Fairbanks.
Three Saints Koyu (Supikçe: Sun’alleq, İngilizce: Three Saints Bay, Rusça: Бухта Трёх Святителей Buhta Tryoh Svyatiteley), Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı Alaska eyaletinde Kodiak Adası'nın güneydoğu kıyılarında Eskimo halkı Supiklerin topraklarında bulunan ve 14 km uzunluğunda olan koy (inlet). Koyun güneyinde Sitkalidak adası bulunur ve ikisi birbirinden Sitkalidak Boğazı ile ayrılır. Burası, 1784 yılında Grigoriy Şelihov önderliğindeki Rus kürk tüccarları ve yerleşimcileri olan promışlenniklerin Alaska'da kurmuş olduğu ilk yerleşim yeridir. Bu yerleşim kalıntılarının bulunduğu alan günümüzde Three Saints Bay Site (KOD-083) arkeolojik sitidir.
57°8′57″N 153°29′17″W