stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Vladimir Çernavin
Ödülleri ve başarıları

Sovyetler Birliği Kahramanı
Lenin Nişanı (iki defa)
Ekim Devrimi Nişanı
Kızıl Bayrak Nişanı
Alexander Nevski Nişanı
Kızıl Yıldız Nişanı (iki defa)
Cesaret Nişanı
Donanma Liyakat Nişanı
kampanyalar ve jübile madalyaları
Pannon Rusynu Vikipedi

|  Vikipedi |
| --- | --- |
Википедия на Панонским руским язику
Pannon Rusynu Vikipedi logosu
Ekran görüntüsü
URL: rsk.wikipedia.org
Slogan: Özgür Ansiklopedi
Kullanılabilir dil(ler): Pannon Rusynca
Başlama tarihi: 17 Ekim 2024 (4 ay önce) (2024-10-17)
Geçerli durum: Aktif
İstatistikler
Madde sayısı: 630
Kategori sayısı: 0
Dosya sayısı: 0
Değişiklik sayısı: 9.016
Üye sayısı (Aktif): 730 (16)
Hizmetli sayısı: 1
Vikipediler arası sırası: 325
Pannon Rusynu Vikipedi (Pannon Rusynca: Википедия на Панонским руским язику), Vikipedi'nin Pannon Rusynca sürümüdür. 17 Ekim 2024'te başlatıldı.
Tarihçe

Rusin kültürel ve bilimsel çalışanı Gavrilo Kolesar, 2017 yılında Pannon Rusinyası dilinin Uluslararası Standartlar Organizasyonu'na (ISO) kaydedilmesi için bir girişim başlattı. Bu süreçte ona, Julian Ramaç, Helena Međeši ve Mihajlo Fejsa da katıldı. Bu sürecin bazı katılımcıları, Voyvodina'daki önde gelen Rusin kültürel ve bilimsel kurumlarından geldi; bunlar arasında Novi Sad Üniversitesi Rusinistik Bölümü, Matica Rusinska ve Novi Sad'dan Kültür ve Eğitim Derneği Dok tarafından  yer aldı.
Standartların verilmesinin ardından, Kolesar, yazılımın yerelleştirilmesi yoluyla Vikipedi'nin yeni bir sürümünü başlatmak için aktif bir şekilde çalışmalara başladı. Bu süreçte Vikipedi'nin ziyaretçilerle etkileşimde kullandığı yaklaşık 4.000-5.000 kelime, ifade ve terim çevrildi. Sonrasında, makalelerin yayımlanmadan önce toplandığı Wikimedia Incubator aktif hale getirildi. Projenin editör topluluğunun ilk oluşturulma çabaları, ISO kodunun alınmasından sonra, 2022 yılının Ekim ayında Ruski Krstur'daki Rusyn bölümü öğrencilerine sunulmuştur. Pannon Rusinyası dilindeki Vikipedi, 14 Ekim 2024'te erişime açıldı ve o zamanki 480 makale, inkübatörden ana alana taşındı.
Şuatzkali Kilisesi

| --- | --- |
Görsel  Kaynak: Ardahan'ın Köyleri (facebook.com)

Temel bilgiler
Konum: Gönülaçan, Posof
Koordinatlar: 41°34′24″K 42°43′45″D﻿ / ﻿41.57333°K 42.72917°D﻿ / 41.57333; 42.72917
İnanç: Doğu Ortodoks Kilisesi
Mezhep: Doğu Ortodoks Kilisesi
Durum: 1909'da yıkıldı; yerine Gönülaçan Köyü Camii inşa edildi.
Mimari
Mimari tür: Gürcü mimarisi
Tamamlanma: 15-16. yüzyıl
Şuatzkali Kilisesi (Gürcüce: შუაწყლის ეკლესია), tarihsel Samtshe bölgesinde, günümüzde Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı Gönülaçan inşa edilmiş bir Gürcü kilisesidir. Kilise yıkılmış ve yerinde Gönülaçan Köyü Camii inşa edilmiştir.
Tarihçe

Şuatzkali (შუაწყალი) köyü, bir Gürcü yerleşimiydi ve Osmanlılar bu yerleşimi 16. yüzyılın ortalarında ele geçirdi. "Orta dere" anlamına gelen Şuatzkali köyünün nüfusu, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre 9 haneden oluşuyordu. Bu dönemden kalan Şuatzkali Kilisesi, bugünkü köy yerleşimin kuzey kısmında yer alıyordu. Köylülerin verdiği bilgiye göre kilisenin yapısı 1910 yılında kadar varlığını korumuştur. Bu tarihte kilise sökülmüş ve taşlarıyla Şuaskal Camii inşa edilmiştir. Kilisenin çevresinde ayrıca bir mezarlık bulunuyordu.
Mimari

Şuatzkali kilisesinden geriye caminin duvarlarındaki kesme taşlar kalmıştır. Caminin batı cephesinin üst kısmındaki iki taşta Asomtavruli harflerle Gürcüce bir yazıt bulunmaktadır. Bir taşın kırılıp iki parça halinde duvarın farklı yerlerinde kullanıldığı anlaşılmaktadır. Sekiz harften oluşan yazıtta "ქ(რისტ)ე, შ(ეიწყალ)ე პაპი" (İsa, Papi'yi bağışla) ibaresi bulunmaktadır. Söz konusu yazıt 15-16. yüzyıla tarihlenmiş olup Şuatzkali Kilisesi'nin bu yüzyıllarda inşa edildiği öngörülmektedir.
Tahtakrani Kilisesi

| --- | --- |

Temel bilgiler
Konum: Tahtakıran, Göle
Koordinatlar: 40°53′27″K 42°35′56″D﻿ / ﻿40.89083°K 42.59889°D﻿ / 40.89083; 42.59889
İnanç: Doğu Ortodoks Kilisesi
Mezhep: Gürcü Ortodoks Kilisesi
Mimari
Mimari tür: Kilise
Mimari biçim: Gürcü mimarisi
Tamamlanma: Orta Çağ
Özellikler
Malzemeler: Yontma taş
Tahtakrani Kilisesi (Gürcüce: ტახტაკრანის ეკლესია), tarihsel Kola bölgesinde, günümüzde Ardahan ilinin Göle ilçesine bağlı ve eski adı Tahtakrani olan Tahtakıran köyünde, Orta Çağ'da Gürcülerden kalma bir kilisedir.
Tarihçe

Gürcü araştırmacı ve gazeteci Konstantine Martvileli, Tahtakrani adının Türkçe olup "tahta kıran" anlamanına geldiğini yazmıştır. Bununla birlikte Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili 1907 yılında, Taoskari köyünün yanında "Krani" (კრანი) adında başka bir köyden söz etmiştir. Tahtakrani adını taşıyan köyün ve kilisenin bulunduğu Kola bölgesi, Orta Çağ'da Gürcistan'ı oluşturan yerlerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. Tahtakrani Kilisesi ise, bu tarihten birkaç yüzyıl önce, 10. yüzyılda inşa edilmiştir. Ekvtime Takaişvili'nin 1907 yılında gerçekleştirdiği araştırma gezisi sırasında kilise büyük ölçüde sağlamdı. Ancak bu yapıdan günümüze bir iz kalmamıştır.
Mimari

Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili'nin 1907 yılında verdiği bilgiye göre, Tahtakrani Kilisesi, köyün yakınında, Ardahan-Oltu yolu kıyısında bulunuyordu. Tek nefli küçük bir yapı olan kilise (11 x 2,5 m), kaba yontulmuş taşlarla inşa edilmişti. Yapının kesme taşlarının bir kısmı sökülmüştü. Kuzey kısmından kiliseye bitişik küçük bir şapel bulunuyordu. Bu tarihte bu yapı yamaçtan kayan toprağın altında kalmıştı. Konstantine Martvileli'nin 1917 yılında duvarından bazı taşların alındığını söylediği kilise, aynı kilise olmalıdır. Martvileli'nin yazdığına göre, Rus idaresince yerleştirilmiş olan Rumlar bu kilseye "Aya Sofya Kilisesi" diyorlardı. Yapı, sökülmüş olan taşların dışında, ayakta duruyordu. Duvar taşları ise, yeni bir kilise inşa etmek için bu köydeki Rumlar tarafından sökülmüştü.
Bangleti Kilisesi

| --- | --- |
Hopa'nın Çamlıköy köyünde Hacılar mevkiindeki kilise kalıntısının güncel hali

Temel bilgiler
Konum: Hopa, Artvin, Türkiye
Koordinatlar: 41°22′34″K 41°23′35″D﻿ / ﻿41.37611°K 41.39306°D﻿ / 41.37611; 41.39306
İnanç: Hıristiyanlık
Mezhep: İstanbul Rum Ortodoks Patrikhanesi
Açılış: Bilinmiyor
Durum: Kullanım dışı
Mimari
Mimari tür: Dini mimari
Özellikler
Genişlik: 5,80 m
Bangleti Kilisesi Artvin ilinin Hopa ilçesinde Çamlı köyünün Hacılar Mahallesinde bulunan, günümüzde yıkık durumda kalmış bir kilise kalıntısıdır.
İstanbul Rum Ortodoks Patrikhanesi'nin Trabzon Metropolitliği'ne bağlı kiliselerden biri olan yapının inşa tarihi bilinmemektedir.
Kilise 5,80 metre genişliğinde, 10 metre uzunluğunda, sağlam kalmış kuzey duvarının yüksekliği ise 3 metredir. Pencere ve kapı kemerleri ve dış kaplamasının bir kısmı sağlam kalmış kilise bakımsız durumdadır.
Kiliseden ilk kez 1874’te bölgeyi ziyaret eden Giorgi Kazbegi bahsetmektedir. Kazbegi, burayı sarmaşıklarla kaplı, kitabesi bulunmayan küçük bir kilise kalıntısı olarak tanıtmıştır.
Bu kilise, mimari özellikleriyle Doğu Karadeniz sahilindeki diğer dini yapılarla benzerlik göstermektedir.
Yedinci Gün Adventist Kilisesi

| Yedinci Gün Adventist Kilisesi |
| --- | --- |

Kuruluş: 21 Mayıs 1863 (161 yıl önce) (1863-05-21)
Yasal statü: Kilise
Amaç: Protestanlık
Merkez: Battle Creek, Michigan
Hizmet bölgesi: Dünya geneli
Üyeler: 22,234,406
Başkan: Ted N. C. Wilson
Ana organ: Genel Konferans
Bütçe: US$29.000.000  (1945)
Gönüllü: Adventist Geliştirme ve Yardım Kurumu
Resmî site: adventist.org
Yedinci Gün Adventist Kilisesi diğer mezheplerden Yahudi/Hristiyan haftasının orijinal yedinci günü olan Cumartesi gününün Sebt olarak tutulmasıyla ayrılan ve İsa Mesih’in çok yakında gerçekleşecek ikinci gelişine (advent) vurgu yapan bir Protestan Hristiyan mezhebidir. Mezhep, 19. yüzyıl ortalarında Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Millerci hareketten doğmuş ve 1863 yılında resmî olarak kurulmuştur. Kurucuları arasında, kapsamlı yazıları zamanımızda kilise tarafından hâlen büyük saygı gören Ellen G. White da bulunuyordu.
Yedinci Gün Adventist Kilisesinin teolojisinin büyük bölümü, Kutsal Yazıların yanılmazlığı doktrinleri gibi, Hristiyan öğretileriyle örtüşmektedir. Diğerlerinden ayırıcı öğretileri arasında ölülerin bilinçsizlik durumu ve araştırıcı yargılama doktrini bulunmaktadır. Kilise ayrıca beslenmeye ve sağlığa verdiği önem, insana ilişkin bütüncül anlayışı, din özgürlüğünü savunması ve ilkeleri ile yaşam tarzındaki muhafazakârlığıyla tanınmaktadır.
Dünya çapındaki kilise Genel Konferans tarafından, küçük bölgeler ise bölümler, birlik konferansları ve yerel konferanslar tarafından yönetilmektedir. Kilise hâlen dünya çapında yaklaşık 17,2 milyon vaftizli üyeye sahiptir. Mayıs 2007 itibarıyla dünyada on ikinci büyük dinsel kurum, uluslararası olarak etkin altıncı büyük dinsel kurumdur. 200’ün üzerinde ülkede ve bölgede etkin müjdecilik yapmaktadır ve etnik ve kültürel olarak çok çeşitlidir. Kilise dünya çapında pek çok okul, hastane ve yayınevinin yanı sıra, Adventist Geliştirme ve Yardım Kurumu (ADRA) adında bir insani yardım kuruluşu işletmektedir.
Tarih

Yedinci Gün Adventist Kilisesi 1840’larda New York’un taşrasında İkinci Büyük Uyanış’ın bir aşaması olan Millerci hareketinden doğan çeşitli Adventist grupların en büyüğüdür. William Miller, Daniel 8:14–16 ayetlerine dayanarak ve “Gün-yıl ilkesi” uyarınca, İsa Mesih’in yeryüzüne 1843 ilkbaharı ile 1844 ilkbaharı arasında döneceğini öngörmüştü. 1844 yazında Millerci Adventistler İsa’nın o yılın Kitab-ı Mukaddes temelli Kefaret Günü olduğu anlaşılan 22 Ekim 1844 tarihinde döneceğine inanmaya başladılar. Bu gerçekleşmediğinde izleyicilerinin çoğu dağıldı ve başlangıçtaki kiliselerine döndüler.
Bazı Millerciler Miller’in hesaplamalarının doğru olduğuna, ancak Daniel 8:14 ayetine yorumunun hatalı olduğuna kanaat getirdiler; o "yeryüzünün temizleneceğini" yani Mesih’in yeryüzünü arındırmak üzere geleceğini varsaymıştı. Bu Adventistler Daniel 8:14 ayetinin Mesih’in ikinci gelişini değil, göksel mabette En Kutsal Yer’e girişini önceden bildirdiği sonucuna ulaştılar. Gökteki tapınağa dair bu yeni bilinç, düşünce tarzlarının önemli bir parçası haline geldi. Sonraki dönemlerde bu anlayış araştırıcı yargılama doktrinine dönüştü; buna göre 1844 yılında başlayan eskatalojik süreçte Hristiyanlar kurtuluşa lâyık olduklarının doğrulanması için yargılanacak ve Allah’ın adaleti evrenin huzurunda onaylanacaktı. Adventistlerin bu grubu Mesih’in ikinci gelişinin çok yakında olacağına inanmaya devam etti. Olay için yeni tarihler belirlemeye karşı çıkarak Vahiy 10:6 ayetini örnek gösterdiler: "artık gecikme olmayacak."
Tarih > Sebtîliğin Gelişimi

İlk dönem Adventist hareketi güçlendikçe, Kitab-ı Mukaddes’e göre dinlenme ve ibadet günü sorusu ortaya çıktı. İlk Adventistler arasında Sebt Günü'ü tutmanın en önde gelen savunucusu Joseph Bates’di. Bates Sebt öğretisini Millerci bir vaiz olan Thomas M. Preble’in yazdığı bir broşürden öğrenmişti, Preble ise genç bir Yedinci Gün Baptisti olan Rachel Oakes Preston’dan etkilenmişti. Bu mesaj kademeli olarak kabul edildi ve Temmuz 1849’da çıkan kilise yayını The Present Truth’un (şimdiki adıyla Adventist Review) ilk sayısının konusu oldu.
Tarih > Örgütlenme ve tanınma

Yaklaşık 20 yıl süreyle Adventist hareketi, pek çok kiliseden gelmiş ve başlıca iletişim araçları James White’ın The Advent Review and Sabbath Herald adlı süreli yayını olan, gevşek bir şekilde bağlı küçük bir grup insandan meydana gelmişti. Sebt doktrinini, Daniel 8:14 ayetinin göksel mabede ilişkin yorumunu, şartlı ölümsüzlük ve Mesih’in bin yıllık zamandan önce geri döneceği beklentisi doktrinlerini kabul ettiler. Önde gelen kişileri arasında Joseph Bates, James White ve Ellen G. White bulunuyordu. Ellen White bilhassa merkezî bir rol üstlenmeye başladı; gördüğü pek çok görüm ve ruhsal önderliği, Adventist dostlarını kendisinde peygamberlik armağanı olduğuna ikna etti.
Kilise 21 Mayıs 1863 tarihinde Battle Creek, Michigan’da 3500 üyeyle resmen kuruldu. Kilisenin genel merkezi daha sonra Battle Creek’ten Takoma Park, Maryland’e taşındı ve 1989 yılına dek burada kaldı. Genel Konferans genel merkezi bundan sonra Silver Spring, Maryland’de bulunan şimdiki yerine taşındı.
1850’ye dek kilise 1844 deneyimini tecrübe edenlere kurtaran bir bakiye gözüyle bakmıştı. Ancak 1848’de Ellen White bir görümde Üç Meleğin Mesajının "ışık selleri gibi… tüm dünyanın çevresinde" dolaştığını gördü. Millerci hareketi belirgin bir şekilde çokuluslu olmadığından, görümü harekete yeni mühtediler kazandırılabileceğini açıkça gösteriyordu. Kilise 1870’lerde müjdecilik faaliyetlerine ve uyanışlara döndü, 1880 itibarıyla üye sayısı üçe katlanarak 16 bine ulaştı ve 19. yüzyılın ikinci yarısında Kuzey Amerika dışında da varlığını tesis etti. Hızlı büyüme devam ederek 1901’de 75 bin üyeye ulaşıldı. Bu sıralarda kilise iki yüksekokul, bir tıp okulu, on kadar akademi, 27 hastane ve 13 yayınevi işletiyordu. 1945 itibarıyla kilise ABD ve Kanada’da 210 bin, diğer yerlerde 360 bin üye rapor etti; bütçesi 29 milyon dolar, kilise okullarında kayıtlı öğrenci sayısı 140 bindi.
19. yüzyılın büyük kısmında kilise, özellikle bazı Adventist önderler Aryanizm doktrinini savunan kiliselerden geldiğinden dolayı (Ellen G. White bunlardan biri olmamasına rağmen), temel inançlarını ve doktrinlerini oluştururken mücadele veriyordu. Bu durum, hareketin diğer teolojik görüşleriyle birlikte, muhafazakâr Evanjelik Protestanların fikir birliğiyle onu kült olarak kabul etmelerine neden oldu. Ancak Adventist Kilisesi Üçlü birliği 20. yüzyıl başlarında benimsedi ve yüzyılın ortalarına doğru diğer Protestan gruplarla iletişim kurmaya başladı, böylece yaygın biçimde bir Protestan kilisesi olarak tanındı.
Kültür ve uygulamalar

Genel Konferans dünya çapında Adventistler üzerine içgözlemsel bir bakış yayınlamıştır. Bu Adventist üyelerin ve kilisenin sıklıkla duyduğu sorulara bir yanıt olarak yapılmıştır. Makalenin başlığı "Adventist Komşunuz"dur.
Kültür ve uygulamalar > Sebt faaliyetleri

Ayrıca bakınız: Sebt Günü
Adventistler haftalık Sebt gününü kutsal tutmak için, Cumartesi günleri dünyevî işlerden kaçınırlar. Ayrıca tamamen dünyevî türde olan dinlence faaliyetlerinden, örneğin rekabete dayalı sporlardan ve televizyonda dinsel olmayan programları izlemekten de çoğunlukla kaçınırlar. Ancak doğada yürüyüş, aile merkezli faaliyetler, hayır işleri ve özünde yardımseverlik bulunan diğer faaliyetler teşvik edilir.
Cuma gününün büyük kısmı Sebt’e hazırlanarak geçirilebilir; örneğin yemek hazırlanır ve ev düzenlenir. Bazı Adventistler Sebt’i karşılamak üzere Cuma akşamları ibadet için toplanır, bu uygulamaya çoğunlukla Akşam Duası adı verilir.
Cumartesi öğleden sonra faaliyetleri kültürel, etnik ve sosyal yapıya göre büyük değişiklikler gösterir. Bazı kiliselerde üyeler ve ziyaretçiler birlikte yenen öğle yemeğine (potluck) ve Adventist Gençlik Hizmetleri’ne (AYS) katılırlar.
Kültür ve uygulamalar > Sebt faaliyetleri > İbadet hizmeti

Haftalık ana ibadet hizmeti Cumartesi günü yapılır, çoğunlukla kilisede küçük gruplarla yapılan planlı çalışma zamanı olan Sebt Okuluyla başlar. Pek çok Adventist her üç aylık dönem için belirli bir Kitab-ı Mukaddes metnini ya da doktrinini inceleyen, resmî olarak hazırlanmış "Sebt Okulu Çalışma Kitapçığı"ndan yararlanır. Bu süre içinde farklı yaş gruplarındaki çocuklar ve gençler için (diğer kiliselerdeki Pazar okulunu benzer) özel toplantılar düzenlenir.
Kısa bir aradan sonra topluluk yeniden bir araya gelir ve tipik evanjelik formatta yürütülen, vaazın merkezde yer aldığı kilise hizmeti başlar. Topluca ilahi söyleme, Kutsal Yazıların okunması, dualar ve sunular (ondalıkları da içeren para toplama) diğer standart unsurlardır. İbadet müziğinde kullanılan enstrümanlar ve müzik tarzı dünya çapındaki kiliselerde büyük değişiklikler gösterir. Kuzey Amerika’daki bazı kiliselerde modern Hristiyan müzik tarzı yer almaktadır, diğer kiliseler ise Adventist İlahi Kitabı’nda bulunanlar dâhil olmak üzere daha geleneksel ilahileri kullanırlar. İbadetin genellikle gösterişsiz olduğu bilinmektedir.
Kültür ve uygulamalar > Sebt faaliyetleri > İbadet hizmeti > Aşai Rabbani Ayini (Rabb’in Sofrası)

Adventistler Rabb’in Sofrası ibadetini çoğunlukla yılda dört kez yaparlar. Rabb’in Sofrası üyelerin ve kiliseye üye olmayan diğer Hristiyanların katılabileceği açık bir ibadettir. Yuhanna Müjdesi’nin 13. bölümündeki anlatıma dayanan, "Alçakgönüllülük Töreni" olarak bilinen ayak yıkama merasimiyle başlar. Alçakgönüllülük Töreninin amacı Mesih’in Son Akşam Yemeği’nde kendi öğrencilerinin ayaklarını yıkamasını simgelemek ve katılanlara birbirlerine tevazuyla hizmet etmeleri gereğini hatırlatmaktır. Katılanlar cinsiyete göre farklı odalara ayrılarak bu törene iştirak ederler, ancak bazı topluluklarda evli çiftlerin töreni birbirleriyle gerçekleştirmelerine izin verilir ve aileler çoğunlukla birlikte katılmaya teşvik edilir. Törenin tamamlanmasının ardından katılanlar, mayasız ekmek ve fermante olmamış üzüm suyundan oluşan Rabb’in Sofrasını paylaşmak üzere, ana ibadet salonuna dönerler.
Kültür ve uygulamalar > Ahlâk ve cinsellik

Kürtaj hakkında resmî Adventist duruşu “doğum kontrolü, cinsiyet seçimi veya maslahat dolayısıyla kürtaj yapılması onaylanmaz” şeklindedir. Ne var ki, kadınlar zaman zaman ciddi ahlâkî veya tıbbî ikilemler meydana getiren istisnaî durumlarla karşılaşabilirler, örneğin hamile kadının hayatına veya sağlığına yönelik ciddi tehditler, cenindeki ciddi konjenital bozukluklar ve tecavüz veya ensest ilişki sonucu meydana gelen hamilelikler gibi; bu durumlarda bireylere kendi kararlarını vermeleri tavsiye edilir.
Genel Konferansın yayınladığı resmî açıklamalara göre, Kitab-ı Mukaddes tarafından takdir edilen tek cinsel ilişki yolu heteroseksüel evliliklerdir. Adventistler eşcinsel evlilik törenleri gerçekleştirmezler, aktif eşcinseller görevlendirilemez ve kilise üyeliğinden çıkarılabilirler. Evlilik dışı ilişki boşanmaya izin verilen nedenlerden biridir, ancak yine de mümkünse uzlaşma teşvik edilir. Adventistler evlilik öncesi hem erkeklerin hem kadınların cinsel ilişkiden kaçınması gerekliliğine inanır ve teşvik eder. Kilise evlenmeden birlikte yaşamayı tasvip etmez. Yeni Ahit metinleri evlilikte kadınların kocalarına bağımlı olmaları ve "kocalar[ın] kendi karılarını... tıpkı Mesih’in de kilise topluluğunu sevdiği ve kendisini onun için vermiş olduğu gibi sev[meleri]" gerektiğini öğretecek şekilde yorumlanır.
Adventist Kilisesi diğer etik konularda da resmî açıklamalar yayınlamıştır. Kilise, aktif ötenaziye karşıdır, ancak ölüme izin verecek şekilde ilaç tedavisinin pasif şekilde kesilmesine izin verir; doğum kontrolü doğru kullanılırsa evli çiftler için onaylanır, fakat kürtajın doğum kontrol yöntemi olarak kullanılmasına ve her durumda evlilik öncesi cinsel ilişkiye de karşı çıkar; ve insan klonlamaya teknolojinin güvenli olmadığı ve sakat doğumlara veya kürtaja yol açacağı süreç olarak bakar, onaylamaz.
Kültür ve uygulamalar > Giysi ve eğlence

Adventistler giyim ve eğlence konularında geleneksel olarak toplumsal muhafazakâr tavırlar benimsemişlerdir. Bu tavırlar kilisenin temel inançlarından birine şu şekilde yansımıştır:
Kutsal Ruh’un bizlerin içinde Rabb’imizin karakterini tekrar oluşturması için, yalnızca yaşamlarımızda bize Mesih’e yaraşır paklık, sağlık ve sevinç getirecek şeylere katılırız. Bu, zevk ve eğlencelerimizin en yüksek Hristiyan beğeni ve güzellik standartlarına uygun olması gerektiği anlamına gelir. Kültürel farklılıklar göz önüne alınarak, giyimimiz sade, mütevazı ve düzgün, gerçek güzelliği dış görünüşünde olmayıp bilakis ince ve sakin bir ruhun yok edilemez süsünde olan kişilere uygun olmalıdır.
Buna göre, pek çok Adventist vücutta delik açma ve dövme gibi uygulamalara karşıdır ve mücevherat takmaktan kaçınırlar, bunlara küpe ve bilezik de dâhildir. Genel Konferansın duruşu alyansın yasaklanması yönünde olmamasına rağmen, bazıları alyans takılmasına da karşı çıkmaktadır. Muhafazakâr Adventistler olumsuz ruhsal etki meydana getirdiği düşünülen, dans, rock müziği ve dünyevî, tiyatro gibi belirli dinlence faaliyetlerinden kaçınırlar. Ancak 1989 yılından itibaren yürütülen kapsamlı araştırmalarda Kuzey Amerikalı kilise üyesi gençlerin bu standartlardan bazılarını reddettikleri bulunmuştur.
Bazılarına inanılmaz gelse de, kilisede yetiştiğim sıralarda [1950’ler ve 1960’larda] sinemaya ve dansa gitmemem, popüler müzik dinlememem, roman okumamam, mücevher takmamam, bovling, bilardo ve kart oynamamam, hatta profesyonel sporlara hayran olmamam öğretildiği için müteşekkirim.
— [James R. Nix], "Growing Up Adventist: No Apologies Needed"
Bazı Adventistler Ellen White'ın yazılarını, bilhassa Counsels on Diet and Foods (Beslenme Düzeni ve Yiyecekler Üzerine Öğütler), Counsels to Parents, Teachers and Students (Anne–Babalara, Öğretmenlere ve Öğrencilere Öğütler) ve Education (Eğitim) adlı kitaplarını Hristiyan davranışlarına dair ilham edilmiş kaynaklar olarak gösterirler. Adventist kilisesi kumar oynanmasına resmî olarak karşıdır.
Kültür ve uygulamalar > Kâşifler

Adventist kilisesinin Gençlik Şubesi, "Kâşifler" adında, 10 ile 16 yaşları arasındaki erkek ve kız çocuklarına yönelik, İzcilik hareketine benzer bir örgüt işletmektedir. Bir kimse 17 yaşına girdiğinde artık "Kâşif" sayılmaz, fakat personel kabul edilir. 	Kâşifler gençleri kamp yapma, toplum hizmeti, kişisel danışmanlık ve yeteneğe dayalı eğitim gibi faaliyetlere yönlendirir ve onları kilisede önderlik için eğitir. Yerel Konferanslarda, bölgede oturan Kâşiflerin bir araya gelerek İzci Toplantılarına benzer etkinliklere katıldıkları yıllık “İzci Toplulukları” düzenlenir.
“Maceracı” (6–9 yaş), “Gayretli Kunduz” (4–5 yaş) ve “Küçük Kuzu” (3–4 yaş) kulüpleri, Kâşif programına üye yetiştiren, küçük çocuklara yönelik programlardır. 16 yaşını dolduranlar “Uzman Kılavuzlar” (Oymakbeyine benzer) olmaya hak kazanır ve kulüpte önderlik rolleri üstlenmeye başlarlar.
Kültür ve uygulamalar > Kâşifler > Gençlik Kampı

Yedinci Gün Adventist Kilisesi tüm Kuzey Amerika'da ve dünyanın diğer pek çok yerinde gençlik kampları işletmektedir. Her kampın yürüttüğü faaliyetler farklıdır, ancak çoğunda okçuluk, yüzme, atçılık, güzel sanatlar ve el sanatları, doğada yürüyüş, yüksekte gerili ipte yürüme ve diğer pek çok yaygın faaliyet bulunmaktadır. Normal kampların yanı sıra bazı yerlerde RAD kampları da denilen özel kamplar bulunur, bunların faaliyetleri sörf, su kayağı, kaya tırmanışı, golf, kaykay sporu, köpüklü su raftingi, bisikletle dağ gezisi, bisikletçilik, basketbol ve daha pek çok faaliyet arasında, her hafta değişebilir.
Adventist müjdeciliği

19. yüzyıl sonlarında başlayan Adventist müjdeciliği çalışması günümüzde 200'ün üzerinde ülke ve bölgedeki insanlara ulaşmaktadır. Adventist müjdeleme işçileri İncil'i duyurur, hastaneler ve klinikler yoluyla sağlığı destekler, yaşam standartlarını iyileştirmek için geliştirme projeleri yürütür ve felâket zamanlarında yardım sağlarlar.
Yedinci Gün Adventist Kilisesi'nin müjdeleme faaliyeti hem Hristiyan olmayanlara, hem de diğer mezheplerden Hristiyanlara yöneliktir. Adventistler Mesih'in kendi izleyicilerini tüm dünyaya ulaşmak için Büyük Görev ile çağırdığına inanırlar. Ancak Adventistler müjdeciliğin bireyin temel haklarına engel olmamasını sağlamak için tedbirlidirler. Din özgürlüğü Adventist Kilisesi'nin desteklediği ve önayak olduğu bir duruştur.