Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'nın 9. değişikliği
Evlat edinmeden önceki geçmiş

ABD Anayasası, 17 Eylül 1787'de imzalandıktan sonra onaylanmak üzere eyaletlere sunulduğunda, Anti-Federalistler bir Haklar Bildirgesi'nin eklenmesi gerektiğini savundular. Anayasanın onaylanmasıyla ilgili tartışmalar sırasında, Federalistlerin bir Haklar Bildirgesi'nin eklenmesine karşı ileri sürdükleri argümanlardan biri, hakların listelenmesinin Birinci Madde, Kısım'da belirtilen yetkileri sorunlu bir şekilde genişletebileceğiydi. Yeni Anayasanın 8. zımni. Örneğin, Federalist 84'te Alexander Hamilton, "Yapacak gücü olmayan şeylerin yapılmayacağını neden ilan ediyoruz?" Diye sordu. Aynı şekilde, James Madison, Thomas Jefferson'a şöyle açıkladı: "Bunu bir dereceye kadar düşünüyorum. ... söz konusu haklar, federal yetkilerin verildiği şekilde saklıdır" Madde Bir, Kısım Anayasanın 8.
Anti-Federalistler, onay tartışmaları sırasında bir Haklar Bildirgesi lehine ısrar ettiler, ancak aynı zamanda onaya karşıydılar ve sonuç olarak, eyalet onay sözleşmelerinin birçoğu, eklenecek değişiklikleri öneren eşlik eden kararları onayladı. 1788'de, Virginia Onaylama Sözleşmesi, Hamilton ve Federalistlerin belirlediği sorunu, aşağıdakileri belirten bir anayasa değişikliği önererek çözmeye çalıştı:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Kongre'nin belirli yetkileri kullanmayacağını beyan eden bu maddelerin, hiçbir şekilde Kongre'nin yetkilerini genişletecek şekilde yorumlanmaması. Ancak bunlar, ya durumun böyle olacağı durumlarda belirtilen yetkilere istisnalar getiriyor olarak ya da yalnızca daha fazla ihtiyat için eklenmiş olarak yorumlanabilir. | ” |
Bu öneri nihayetinde Dokuzuncu Değişikliğe yol açtı. 1789'da, James Madison , Temsilciler Meclisi'ne on dokuz Değişiklik taslağı sunarken, Dokuzuncu Değişikliğin ne olacağını şu şekilde dile getirdi:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Haklar Bildirgesi'ne de, yetki verilmesine ilişkin belirli istisnaları sıralayarak, bu sıralamada yer almayan hakları kötüleyeceği yönünde itiraz edilmiştir; ve ima yoluyla, seçilmeyen bu hakların Genel Hükümetin ellerine devredilmesi amaçlandı ve sonuç olarak güvensizdi. Bu, bir haklar bildirgesinin bu sisteme kabul edilmesine karşı duyduğum en makul argümanlardan biri; ama, buna karşı korunabileceğini düşünüyorum. Dördüncü kararın son maddesine dönerek beylerin görebileceği gibi, bunu denedim. | ” |
Alexander Hamilton gibi, Madison da çeşitli hakların sıralanmasının "anayasa tarafından verilen yetkileri genişletebileceğinden" endişe duyuyordu. Bu sorunu çözmek için Madison, bu taslağı Kongre'ye sundu:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Burada veya anayasanın başka yerlerinde, belirli haklar lehinde yapılan istisnalar, halk tarafından tutulan diğer hakların haklı önemini azaltacak şekilde yorumlanamaz; veya anayasanın verdiği yetkileri genişletmek; ancak ya bu tür yetkilerin fiili sınırlamaları olarak ya da yalnızca daha fazla dikkat için eklenmiş olarak. | ” |
Bu, Virginia önerisinden bir dil ödünç alan ve nihai versiyonun habercisi olan Dokuzuncu Değişikliğin bir ara biçimiydi.
Dokuzuncu Değişikliğin son metni, Madison'ın taslağı gibi, Anayasa'da sayılanlardan başka haklardan bahseder. Bu diğer hakların niteliği, Madison tarafından Haklar Bildirgesi'ni tanıtan konuşmasında belirtilmiştir (vurgu eklenmiştir):
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ |  ...Bir haklar bildirgesine itiraz yoluyla, yetkilerin sayılması nedeniyle Federal Hükümette bunların gereksiz olduğu ve bunun sonucunda anayasa tarafından verilmeyen her şeyin muhafaza edildiği söylenmiştir; anayasanın bir yetkiler tasarısı olduğunu, büyük kalıntının halkın hakları olduğunu; ve bu nedenle, bir haklar bildirgesi, kalıntılar Hükümetin eline atılmış gibi gerekli olamaz. Bu argümanların tamamen temelsiz olmadığını kabul ediyorum, ancak önerildiği ölçüde kesin değiller. Genel hükümetin yetkilerinin sınırlandırıldığı doğrudur; belirli nesnelere yönlendirilirler; ancak hükümet bu sınırlar içinde kalsa bile, araçlarla ilgili olarak kötüye kullanıma izin verebilecek belirli takdir yetkilerine sahiptir. | ” |
Birinci ila Sekizinci Değişiklikler, federal hükûmetin sayılan yetkilerini kullanma yöntemlerini ele alırken, Dokuzuncu Değişiklik, Madison'ın belirttiği gibi "hükümetin eline geçmemiş" hakların "büyük bir kalıntısını" ele alıyor. Dokuzuncu Değişiklik, eyaletlerin dörtte üçü tarafından onaylandıktan sonra 15 Aralık 1791'de Anayasa'nın bir parçası oldu.
Devletler tarafından onaylanan değişikliğin son şekli aşağıdaki gibidir:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Bazı hakların Anayasa'da sayılması, halkın elinde bulunan diğer hakları inkar veya küçümseme olarak yorumlanamaz. | ” |