stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
BTS
Sanatçılık > Lirik temalar

BTS, kurulduğu günden bu yana, genç neslin müzikleriyle ilişki kurmasının en iyi yolunun hikâyelerini anlatmak olduğuna inanıyor. Kendi sözlerinin çoğunluğunu yazan grup, hüzün ve yalnızlık gibi evrensel yaşam deneyimlerini şarkılarına dahil ediyor ve onları daha hafif ve yönetilebilir bir şeye dönüştürüyor.
BTS'in şarkılarında ve albümlerinde keşfedilen lirik temalar, gençlikteki sosyal kimlik sorunları, okul çağındaki gençlerin endişeleri ve gençlik kültüründe ruh sağlığı gibi çeşitli temaları içeriyor. Billboard dergisi tarafından 2017 yılında yapılan bir analize göre, BTS'in albümleri gençlerle ilgili tekrar eden temalar içeriyor. 2013'ten 2014'e kadar olan "okul üçlemesi", "okul çağındaki gençliğin sıkıntılarını ve endişelerini" anlattı. 2016'da, Güney Kore'deki gençlik kültürü konularını tartışmaya yönelik yaklaşımları "gençlerin büyük çoğunluğunun deneyimlediği, ancak birkaç pop müzisyeninin iyi dile getirdiği bir konuyu ele aldı: ruh sağlığı ve topluma ait olma arzusu." Wings (2016) şeytana uyma ve günaha odaklandı. "Kendini Sev" dizisi, Güney Kore'deki gençlik kültürüyle ilgili, aşkın heyecanı, veda acıları ve kendini sevmenin aydınlanması gibi çeşitli temaları tanıttı.
2018'de, okul üçlemesinden "No More Dream" ve "NO" gibi şarkılar Tamar Herman tarafından Güney Kore'nin eğitime verdiği önemle ilgili deneyimlerinden motive olarak tanımlandı ve eğitim sisteminde ve toplumsal beklentilerde değişiklik yapılması çağrısında bulundu. Güney Kore'deki gençlik kültürüyle ilgili deneyimleri, gençlik üçlemesinden "Dope" ve "Silver Spoon" şarkılarına ilham kaynağı oldu, kuşaklar arası eşitsizlik ve romantik ilişkilerden, evlilikten, çocuklardan, uygun istihdamdan vazgeçen Y kuşağına atıfta bulundu.
Wings'ten (2016) "Am I Wrong", toplumsal ilgisizliği sorguladı. Güney Kore Eğitim Bakanlığı yetkilisi Na Hyang-wook'a göndermede bulunulan "Hepimiz köpek ve domuzuz / kızgın olduğumuz için köpek oluyoruz" sözleri ile BTS şarkıyı 2016 Güney Kore siyasi skandalı sırasında televizyonda seslendirdi. RM ve Suga'nın "Tomarrow", "Intro: The Most Beautiful Moment in Life", "So Far Away", "The Last" ve "Forever Rain" gibi zihinsel sağlıkla ilgili kişisel mücadelelerinden ilham alan şarkıları yayınlandı. "Not Today", azınlık gruplarını savunan mesajlarla düzen karşıtı bir marştır, "Bahar Günü" ise Sewol Feribot trajedisinin kurbanlarını onurlandırır. BTS, Fuse dergisinde Jeff Benjamin tarafından "muhafazakar bir toplumda bile önemli gördükleri konular hakkında dürüstçe konuştuğu" için övüldü. Güney Kore Devlet Başkanı Moon Jae-in, başarılarının anahtarı olarak onların samimiyetini ve çeşitliliğe dahil olmalarını kabul etti ve şunları yazdı: "Yedi üyenin her biri kendine ve yaşamak istediği hayata uygun bir şekilde şarkı söylüyor. Melodisi ve sözleri bölgesel sınırları, dili, kültürü ve kurumları aşıyor."
Ödüller ve başarılar

BTS, 33 Mnet Asya Müzik Ödülü, 29 Melon Müzik Ödülü, 24 Altın Disk Ödülü, 20 Seul Müzik Ödülü, altı Kore Müzik Ödülü, 19 Gaon Chart Müzik Ödülü, dokuz Billboard Müzik Ödülü, altı Amerikan Müzik Ödülü ve altı MTV Video Müzik Ödülü dahil olmak üzere birçok ödül ve onur aldı. BTS ayrıca, Billboard Müzik Ödülleri'nde En İyi Şarkı Satış Sanatçısı'nı kazanan ve aynı zamanda En İyi Sosyal Sanatçı için art arda beş ödül kazanan tarihteki ilk gruptur. Gaon Müzik Listesinde 20,3 milyonun üzerinde albüm satan BTS, Güney Kore tarihinin en çok satan sanatçısı oldu. Güney Kore'de BTS, beş multi-milyon albüme ve dört platin akışlı single'a sahiptir. RIAA sertifikası alan ilk Koreli grup olmanın yanı sıra BTS'in ABD'de bir üçlü platin single/tekli, bir ikili platin tekli, üç platin albüm, üç platin tekli, üç altın tekli ve bir altın albümü var. Japonya'da BTS, bir single için bir milyon sertifika alan ilk yabancı erkek sanatçıdır; ayrıca ülkede iki multi-platin single, iki multi-platin albüm, iki platin albüm ve dört altın albüme sahiptir. BTS ayrıca, iki gümüş single, bir altın single, beş gümüş albüm sertifikası ve üç altın albüm sertifikası ile Birleşik Krallık'ta sertifika alan ilk Koreli gruptur.
Üyeler

Jin, (vokal, visual), d. Kim Seok-jin (Hangul: 김석진) 4 Aralık 1992 (32 yaşında) Gwacheon, Güney Kore.
Suga, (lider rapçi), d. Min Yoon-gi (Hangul: 민윤기) 9 Mart 1993 (31 yaşında) Daegu, Güney Kore.
J-Hope, (rapçi, ana dansçı), d. Jung Ho-seok (Hangul: 정호석) 18 Şubat 1994 (31 yaşında) Gwangju, Güney Kore.
RM (eski sahne adıyla Rap Monster), (ana rapçi, lider), d. Kim Nam-joon (Hangul: 김남준) 12 Eylül 1994 (30 yaşında) Ilsan, Güney Kore.
Jimin, (lider vokalist, lider dansçı), d. Park Ji-min (Hangul: 박지민) 13 Ekim 1995 (29 yaşında) Busan, Güney Kore.
V, (alt vokal, dansçı), d. Kim Tae-hyung (Hangul: 김태형) 30 Aralık 1995 (29 yaşında) Daegu, Güney Kore.
Jungkook, (ana vokal, dansçı, alt rapçi, maknae), d. Jeon Jeong-guk (Hangul: 전정국) 1 Eylül 1997 (27 yaşında) Busan, Güney Kore.
Diskografi

| --- | --- |
 Korece Dark & Wild (2014)  Wings (2016)  Love Yourself: Tear (2018)  Map Of The Soul: Persona (2019)  Map Of The Soul: 7  (2020)  Be (2020):  Japonca Wake Up (2014)  Youth (2016)  Face Yourself (2018)  Map of the Soul: 7 – The Journey (2020)
Turları ve konserleri

Kore/Asya turları
2014 BTS Live Trilogy-Episode II: The Red Bullet (2014)
BTS Live Trilogy Episode I: BTS Begins (2015)
The Most Beautiful Moment in Life On Stage (2015)
The Most Beautiful Moment in Life On Stage: Epilogue (2016)
The Wings Tour (2017)
Japon Turları
BTS's First Japan Tour-Wake Up: Open Your Eyes (2015)
Dünya turları
2015 BTS Live Trilogy Episode II: The Red Bullet (2015)
Love Yourself World Tour (2018-2019)
Ödülleri ve adaylıkları

Ana madde: BTS'nin kazandığı ve aday gösterildiği ödüller listesi
BTS, 2013'te Incheon Müzik Merkezi'nde performans sergiliyor
BTS'in ABD'deki ilk konserini ücretsiz olarak düzenlediği Troubadour gece kulübü
BTS, 2 Haziran 2016'da Paris'teki KCON France'da performans sergiliyor
BTS, 19 Kasım 2016'da 8. Melon Müzik Ödülleri'nde Yılın Albümü için ilk büyük(Daesang) Kore ödülünü kazandı.
BTS, 29 Mayıs 2017'de 24. Billboard Müzik Ödülleri'nde En İyi Sosyal Sanatçı ödülünü kazandıktan sonra Seul, Güney Kore'deki basın toplantısında
BTS, 19 Kasım 2017'de ABD televizyonunda ilk performanslarını yapmadan kısa bir süre önce 45. Amerikan Müzik Ödülleri'nde
BTS, 24 Mayıs 2018'de Love Yourself: Tear için düzenlediği basın toplantısında.
BTS, California'daki Rose Bowl'da 60.000 hayran önünde performans sergiliyor
BTS, 21 Kasım 2021'deki 49. Amerikan Müzik Ödülleri'nde "Butter" performansı sergiliyor.
BTS üyesi Jin (ortada), 1 Haziran 2019'da Wembley Stadyumu'ndaki ilk konserinde Freddie Mercury'nin "ay-oh" şarkısını seslendiriyor
Reichsbürger hareketi

2013'te Berlin'deki gösteriler ve protestolar
Reichsbürger hareketi (Almanca özgün adıyla: Reichsbürgerbewegung ["Reich Yurttaş Hareketi"] veya Reichsbürger ["Reich Yurttaşları"]), Almanya'da, günümüz Alman devletinin, Federal Almanya Cumhuriyeti'nin meşru ve egemen bir devlet olarak varlığını, Alman İmparatorluğu (1871–1918) veya Alman Reich (1918–1933) lehine reddeden, çoğunlukla bireylerden, daha nadiren mezhep benzeri küçük ve çok küçük gruplardan oluşan örgütsel ve ideolojik olarak çok heterojen, kolektif bir terimdir.
Hareket, farklı inançlara sahip gruplardan (örneğin monarşist, cumhuriyetçi, aşırı sağ, antisemitik) oluşur, bu nedenle hareketi ve ideolojisini tanımlamak zordur. Tipik inanışlarına göre, Alman İmparatorluğu'nun II. Dünya Savaşı öncesi sınırlarında var olmaya devam ettiği ve günümüzde Reichsbürger gruplarından biri tarafından yönetildiğini iddia etmektedir. Hareketin şiddet yanlısı üyeleri ve yasadışı silah depolarıyla ilgili birkaç olayın ortaya çıkması, hareketin medyanın ve Alman yetkililerin dikkatini çekmesini sağladı.  Alman yetkililer, Temmuz 2021 itibarıyla Almanya'da 21.000 kişinin harekete üye olduğunu tahmin ediyor.
Hareket, açık ve çoğulcu bir toplumu reddeden, vergi ve para cezalarını ödemeyi veya mahkeme emirlerine ve idari kararlara uymayı reddeden bir tavrı paylaşmaktadır.
Tarihi

Orijinal ismiyle Kommissarische Reichsregierung (Geçici İmparatorluk Hükûmeti, KRR) 1985 yılında Batı Berlin'de eski bir Reichsbahn trafik şefi olan Wolfgang Gerhard Günter Ebel tarafından kuruldu. (Reichsbahn, Alman demiryolu sisteminin geleneksel adıdır; Doğu Almanya, Batı Berlin'in karmaşık durumuyla ilgili nedenlerle bu adı korumuştur.) Kendisini Reich Şansölyesi olarak atayan Ebel, Müttefik işgal makamlarının yetkisiyle hareket ettiğini iddia etti. Daha sonra "kabinesinin" bazı üyeleri ile arası açıldı ve Exilregierung Deutsches Reich veya Deutsches Reich AG (ikincisi Nevada, Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunuyor) gibi isimlerle kendi geçici hükûmetlerini kurdular.
KRR'ler, para ve pul basmak gibi faaliyetlerde bulunmanın yanı sıra İnternet ve diğer medya aracılığıyla kendilerini tanıtırlar. Taraftarlarının sayısı izin verdiği ölçüde, Weimar Cumhuriyeti'nin veya daha önceki Alman devletlerinin mahkemeleri veya parlamentoları gibi "yeniden kurulmuş" kurumlarını da taklit ederler. Restore edilmiş bir Reichstag, birkaç Reich Bakanı, eyalet hükûmeti ve bir Reichsgericht'in yanı sıra geçici olarak mevcuttu.
İdeoloji

Reichsbürger hareketi aşırı sağın bir parçasıdır. Hareket, komplo teorilerini, antisemitizmi ve ırkçılığı benimsiyor. The Economist'in 2016'da Reichsbürger yandaşlarının "neo-Naziler tarafından bile alay konusu edildiğini" bildirmesine rağmen, hareket neo-Nazi karakterinde tanımlandı. Reichsbürger hareketinin pek çok destekçisi, aynı zamanda Alman İmparatorluğu'nun yeniden yapılanmasını destekleyen monarşistlerdir.
Almanya Federal İçişleri Bakanlığı, hareketin yalnızca küçük bir kısmının organize neo-Nazi ortamının bir parçası olduğu sonucuna varıyor (yaklaşık %5). Bununla birlikte, hareket Federal Cumhuriyet'in varlığını reddettiği için, hareket üyelerinin Federal Cumhuriyet'in hukuk düzenini ihlal etmesi kuvvetle muhtemeldir.
Reichsbürger, 1932 veya 1871'deki Alman İmparatorluğu sınırlarının hala var olduğuna ve modern Federal Almanya Cumhuriyeti'nin "hala Müttefik güçler tarafından işgal edilen bir idari yapı" olduğuna inanıyor.
Reichsbürger hareketi, sözde hukuk ideoloğu Heather Ann Tucci-Jarraf tarafından yönetilen bir Amerikan egemen yurttaş hareketi olan Tek Halkın Kamu Güveni'nin bazı kavram ve tekniklerini kullanmıştır.
Amaçları

Grubun amacı yeni bir hükûmet ('Konsey') kurmaktı. Grup, Kasım 2021'den bu yana Federal Meclis'e silahlı bir saldırı ve kamuoyunda huzursuzluğa neden olacak politikacıların alenen tutuklanmasını planlıyordu. "Vatanseverler Birliği", Alman güvenlik yetkililerinin bazı bölümlerinin o zaman terörist grupla dayanışma göstereceğini, bunun da "devrilme"ye yol açacağını ve grubun iktidarı ele geçireceğini varsayıyordu.
Üyeler

Bir Alman aristokrat olan Heinrich Reuss'un gruba liderlik ettiği ve grubun devlet başkanı olduğu iddia ediliyor.
Yüzü aşkın kişiden oluşan grup, sorumluluk alanlarına ayrıldı. Federal Cumhuriyet Savcılığının 52 şüphelisi var ve bunlardan 25'ini tutukladı.
Çete ayrıca, Bundeswehr Paraşütçü Taburu eski bir Başçavuş Rüdiger von P de dahil olmak üzere Özel Kuvvetler Komutanlığının (KSK) birkaç eski üyesini de içeriyordu. GSG9, Calw yakınlarındaki Graf Zeppelin Kışlası'ndaki bir KSK sahasında arama yaptı. Rüdiger von P.'nin grubun "askeri kolunu" yönetmesi gerekiyordu. Federal Savcı, von P.'yi Heinrich Reuss ile birlikte bir "elebaşı" olarak tanımlıyor. Von P.'nin polis ve asker toplamaya çalıştığı söyleniyor.
Berlin eyaletinde bir avukat ve yargıç olan Birgit Malsack-Winkemann, geleceğin "Adalet Bakanı" olarak belirlendi. Malsack-Winkemann, 2017'den 2021'e kadar AfD'den Alman Bundestag üyesiydi ve 7 Aralık 2022'de tutuklandı. Grupta en az bir AfD siyasetçisi, Sakson Ore Dağları'ndaki Olbernhau'dan bir AfD şehir meclisi üyesi vardı. Diğer üyeler doktordu ve en az biri girişimciydi.
XVI. Gregorius

Başlığın diğer anlamları için Gregorius (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Papa XVI>  Gregorius |
| --- | --- |
XVI. Gregorius portresi Ressam:Franceso Podesti
Doğum: Bartolomeo Alberto Mauro Cappellari 18 Eylül 1765 Belluno, Venedik Cumhuriyeti
Ölüm: 1 Haziran 1846 (80 yaşında) Roma, Papalık Devleti
Milliyet: İtalya
Etkin yıllar: 2 Şubat 1831 - 1 Haziran 1846
Yerine geldiği: VIII. Pius
Yerine gelen: IX. Pius
Mezhep: Katolik
İmza

Papa XVI. Gregorius (İtalyanca: Gregorio XVI; İngilizce: Gregory XVI; Fransızca: Grégoire XVI) (d. 18 Eylül 1765, Belluno, Venedik Cumhuriyeti - ö. 1 Haziran 1846, Roma), asıl adı Bartolomeo Alberto Mauro Cappellari. Piskopos olmadığı hâlde seçilmiş son papa olup 2 Şubat 1831 ile 1 Haziran 1846 tarihleri arasında görev yapmıştır.
1789 yılında gerçekleşen Fransız Devrimi'nden sonra yayımlanan İnsan Hakları Bildirisi için “Herkese inanç özgürlüğü tanımak ve bunu sağlama bağlamak isteyen o yanlış, o yersiz kural, daha doğrusu o sayıklama, aldırmazlık öğretisinin zehirli kaynağından çıkıyor” cümlesini kullandı.
IX. Clemens

| IX>  Clemens |
| --- | --- |
Papa IX. Clemens portresi
Doğum: Giulio Rospigliosi 28 Ocak 1600 Pistoia, Toskana Büyük Dükalığı, (günümüzde  İtalya)
Ölüm: 9 Kasım 1669 (69 yaşında) Roma, Papalık Devletleri, (günümüzde İtalya)
Etkin yıllar: 20 Haziran 1667 - 9 Aralık 1669
Yerine geldiği: VII. Alexander
Yerine gelen: X. Clemens
Din: Hristiyanlık (Katolik)
İmza

Papa X. Clemens'in arması
Papa IX. Clemens  (İtalyanca: Clemente IX; İngilizce, Fransızca: Clement IX). Asıl adı Giulio Rospigliosi (28 Ocak 1600; Pistoia, Toskana Büyük Dükalığı, (günümüzde  İtalya)) - 9 Aralık 1669, Roma Papalık Devletleri, (günümüzde  İtalya)). 20 Haziran 1667 - 9 Aralık 1669 arasında papalık yapmış Hristiyan din adamı.
Papalık dönemi

IX. Clemens papa olarak seçildikten sonra kısa süren papalık döneminde Avrupa'da önemli olaylar çıkmadı.
Fransa, İspanya sonra da İngiltere ve Hollanda Cumhuriyeti arasında devam etmiş olan İntikal Hanedan Savaşı'nın sona ermesini sağlayan 1668 Aix-la-Chapelle Antlaşması'nda arabuluculuk rolü oynadı.
Güzel sanatlarla ilgilendi. Roma'da ünlü mimar ve heykeltıraş Gian Lorenzo Bernini'ye Ponte Sant'Angelo Köprüsü için melek heykelleri ve Aziz Petrus Bazilikası'nin önündeki meydanı çevreleyen sütunlu kolonad siparişleri verdi. Döneminin papalarının aksine onun döneminde Roma'da yapılan törensel yapılarda papanın ismi bulunmamaktadır.
IX. Clemens Osmanlıların Girit adası fethinin son dönemlerinde Venedik'lilere büyük moral ve mali destek ve yardım verdi. Tüm Katolik ülkelerine Girit'te Köprülü Fazıl Ahmed Paşa'nin 1666/67'de Girit Seferine başlaması üzerinde Katolik papazları ile Osmanlılara aleyhine devamlı vaizler verilmesini sağladı. 1666'da Girit'e gelen 6,000 kadar asker ve 31 gemiden oluşan Beaufort Dükü komutasındaki Fransız takviyesine mali ve moral destek verdi. Fakat bütün Hristiyan desteğine rağmen Ağustos 1669 sonlarında yapılan Osmanlı hücumları sonunda 5 Eylül 1669'de anlaşma ile Kandiye Kuşatması sona erip Venedikliler kaleyi ve Girit'i Osmanlılara teslim ettiler.
Bu haber Roma'ya erişince zaten yaşlı ve kötü sıhhatte olan Papa IX. Clemens Ekim'de yatağa düştü. 2 yıl 5 ay ve 19 gün süren papalık döneminden sonra 9 Aralık 1669'de öldü.
Papa IX. Clemens Roma'da Santa Maria Maggiore Bazilikası içindeki cemaat oturma sıraları arasındaki yürüyüş koridoru altına gömülmesini  ve zemine gayet sade olarak "Clementis IX, Cineres" kitabesi kazılmasını vesayet etmişti. Fakat onu takip eden Papa X. Clemens 1671'de daha önceki gelen IX. Clemens anısına bu büyük kilisesinin sağ duvarına Carlo Rainaldi tarafından tasarımlan bir ihtişamlı anıt-mezar yaptırmıştır.
IX. Clemens'in anit-mezari
XIII. Innocentius

| Papa XIII>  Innocentius |
| --- | --- |
XIII. Innocentius portresi
Doğum: Michelangelo dei Conti 13 Mayıs 1655 Poli, Lazio, Papalık Devletleri, (günümüzde İtalya)
Ölüm: 7 Mart 1724 (68 yaşında) Roma, Papalık Devletleri, (günümüzde İtalya)
Etkin yıllar: 8 Mayıs 1721 – 7 Mart 1724
Yerine geldiği: XI. Clemens
Yerine gelen: XIII. Benedictus
Din: Hristiyanlık (Katolik)

Papa XIII. Innocentius'un arması
Papa XIII. Innocentius, (İtalyanca:Innocenzo XIII; İngilizce ve Fransızca:Innocent XIII). Asıl adı Michelangelo dei Conti. (d. 13 Mayıs 1655 Poli, Lazio, Papalık Devletleri, (günümüzde İtalya)– ö. 7 Mart 1724 Roma), 8 Mayıs 1721 – 7 Mart 1724 döneminde papa.
Hayatı

13 Mayıs 1655'te babası Poli Dükü olan Carlo II Conti'nin oğlu olarak Roma yakınlarında bulunan Poli, Lazio'da doğdu. Büyük toprak sahipleri olan ecdatları Segni dükleri ve kontları olan soylu bir sülaleden gelmekteydi. Bu aynı sülaleden daha önce  Papa III. Innocentius (1198–1216), Papa IX. Gregorius (1227–1241) ve Papa IV. Alexander (1254–1261) papa olmuşlardı. Papa olunca ailenin özel armasını kendi papalık arması içinde koydurdu.
Eğitimini Roma'da ruhban kolejinde yaptı. Papalık merkezî idareciliğine 1690'da Papa VIII. Alexander döneminde girdi. İlk resmî görevi 1690'da papa adına resmi Papa tarafından takdis edilmiş düklük şapkasını (berettone) ve törensel kılıncı Osmanlılara karşı Venedik amirali olarak savaşmış olan ve Venedik Dükü olan Francesco Morosini'ye  Venedik'e götürmek oldu. 1695'te Katolik Kilisesi isimsel Tarsus Başpiskoposu unvanı verildi. Aynı zamanda Luzerne'e Papalık elçisi olarak gönderildi. 1706'da Papa XI. Clemens tarafından  Santi Quirico e Giulitta Kardinali olarak atandı. 1697 ile 1710 arasında Lizbon'da Portekiz Krallığı'na Papalık elçi/temsilcisi oldu. 1709-1712'da Osimo başkpiskoposu ve 1712'de Viterbo başpiskoposu unvanları verildi. 1719'da geçirdiği ciddi bir hastalık dolayısıyla Viterbo'daki görevinden ayrıldı.
Papa XI. Clemens 1721'de ölünce yeni papayı seçmek için toplanan Kardinaller Konsili'nde katılan Katolik Kilisesi kardinalleri arasında büyük fikir ayrılıkları ve çatışmalar ortaya çıktı. Ancak 75. oylamadan sonra bir arabulucu aday olarak Michelangelo Conti papa seçilebildi.
3 yıldan biraz daha az dönemde yaptığı papalık sırasında Katolik ülkeler hiç buhran veya kriz geçirmediler ve önemli gelişmeler olmadı. Papa Portekiz'de Papalık elçisi iken oradaki Cizvit papazların tutumundan hiç hoşlanmıştı. Papa olunca bu Cizvit tarikatına yeni üye alınmasını yasakladı. Ayrıca Çin'de misyonerlik yapmak isteyen Cizvitlerin misyonerlik yapma taleplerini reddetti.
1724'te bir apandisit iltihabı geçirdi ve bunun zamanında teşhis edilememesi dolayısıyla 7 Mart 1724'te 69 yaşında iken Roma'da öldü.
XIII. Benedictus

| XIII>  Benedictus |
| --- | --- |
XIII. Benedictus portresi
Doğum: Pietro Francesco Orsini 2 Şubat 1649 Gravina, Puglia, Napoli Krallığı, (günümüzde İtalya)
Ölüm: 21 Şubat 1730 (81 yaşında) Roma, Papalık Devletleri, (günümüzde İtalya)
Etkin yıllar: 29 Mayıs 1724–21 Şubat 1730
Yerine geldiği: XIII. Innocentius
Yerine gelen: XII. Clemens
Din: Hristiyanlık (Katolik)

Papa XIII. Benedictus'un arması
Papa XIII. Benedictus, (İtalyanca: Benedetto XIII; İngilizce: Benedict XIII; Fransızca: Benoît XIII), asıl adı Pietro Francesco Orsini ve keşiş adı Vicenzo Maria Orsini (d. 2 Şubat 1649 Gravina, Puglia, Napoli Krallığı (günümüzde İtalya)– ö. 21 Şubat 1730, Roma), 29 Mayıs 1724 – 21 Şubat 1730 döneminde papa. Asıl Orsini-Gravina sülalesinden olup asıl babasının en büyük erkek çocuğu olduğu için, çocuğu olmayan amcası Bracciano Dükü'nün düklük (prens) unvanı ve düklük gayri-menkul ve menkullerinin varisi idi. Orsini sülalesinden papa olanlardan üçüncüsüdür.
Aleksandr Frumkin

| Aleksandr Naumoviç Frumkin Алекса́ндр Нау́мович Фру́мкин |
| --- | --- |
Frumkin, Fizikokimyasal Araştırma Enstitüsü müdürü. Moskova, Mart 1937
Doğum: 24 Ekim 1895(1895-10-24) Kişinev, Rusya İmparatorluğu
Ölüm: 27 Mayıs 1976 (80 yaşında) Tula, Rusya
Eğitim: - Strazburg - Bern Üniversitesi - Novorossiysk Üniversitesi

Kariyeri
Dalı: Elektrokimya
Çalıştığı kurumlar: - Karpov Enstitüsü - Moskova Üniversitesi
 
İmza

Aleksandr Naumoviç Frumkin (Rusça: Алекса́ндр Нау́мович Фру́мкин; 24 Ekim 1895 – 27 Mayıs 1976), 1932'den beri Rusya Bilimler Akademisi üyesi, Rus Elektrokimya Dergisi Elektrokhimiya'nın kurucusu ve Sosyalist Emek Kahramanı ödülü sahibi Rus/Sovyet elektrokimyacısıdır. Rusya Bilimler Akademisi'nin A.N. Frumkin Fiziksel Kimya ve Elektrokimya Enstitüsü onun adını almıştır.
Biyografi > Erken dönem

Frumkin, Rusya İmparatorluğu'nun Besarabya Valiliği'ndeki (bugünkü Moldova ) Kişinev'de Yahudi bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi; babası bir sigorta satıcısıydı. Ailesi, ilkokul eğitimini aldığı Odessa'ya taşındı; eğitimine Strazburg'da ve ardından Bern Üniversitesi'nde devam etti. Frumkin'in yayınlanan ilk makaleleri 1914'te, henüz 19 yaşındayken yayınlandı; Odessa'ya döndükten sonra Novorossiysk Üniversitesi Fizik ve Matematik Fakültesi'nden mezun oldu (1915) ve elektrokimyayla ilk kez ciddi olarak ilgilenmeye başladığı Odessa çelik haddeleme fabrikasında laboratuvar asistanı oldu. İki yıl sonra, "Elektrokapiller Olaylar ve Elektrot Potansiyelleri" adlı ufuk açıcı bir makale yayınladı.
Frumkin, 1922'de A. N. Bakh'ın yönetimindeki Karpov Enstitüsü'nde çalışmak üzere Moskova'ya taşındı. 1930'da Frumkin Moskova Üniversitesi'ne katıldı ve burada 1933'te elektrokimya bölümünü kurdu ve ölümüne kadar bu bölümü yönetti.
Frumkin, şair ve yazar Vera Inber'le olan kısa ilk evliliği de dahil olmak üzere üç kez evlendi. İkinci karısı, çalışanı kimyager Amalia Davidovna Obrucheva (1894-1968) idi.
Biyografi > Bilimsel kariyeri

İkinci Dünya Savaşı sırasında Frumkin, savunma konularıyla ilgilenen büyük bir bilim adamı ve mühendis ekibine liderlik etti. Bu katkı, onu 1949'da kozmopolitlikle suçlandığı Fizikokimya Enstitüsü müdürü olarak görevden alınmaktan kurtarmadı.
Frumkin'in en temel başarısı, elektrot ile çözelti arasındaki arayüz yapısının elektron transfer hızı üzerindeki etkisini tanımlayan, özellikle solvatlanmış elektronun ve onun serbest çözünme enerjisinin katılımını vurgulayan temel elektrot reaksiyonları teorisiydi. Bu teori, çağdaş fiziksel elektron transfer modelleri çerçevesinde doğrulanmış ve genişletilmiştir. Frumkin, metal bir yüzeyin en önemli özelliği olan sıfır yük potansiyeli kavramını ortaya attı. Adsorpsiyonun gözlemlenen elektrot kinetiği üzerindeki etkisi Frumkin etkisi olarak bilinir.
Alessandro Volta'nın elektrokimyasal devrelerin EMF'sinin doğası hakkındaki 120 yılı aşkın süredir tartışılan bir mesele olan sorusu, Frumkin'in yaklaşımı kullanılarak çözüldü. Frumkin, belirli adsorpsiyon olaylarını tanımlamak için Langmuir izoterminin bir uzantısı olan Frumkin izotermini geliştirmiştir. Frumkin'in öğrencileri zamanla standart hale gelecek yeni deneysel yöntemler geliştirdiler. Kimyasal elektrik gücü kaynakları, endüstriyel elektroliz ve korozyona karşı koruma ile ilgili olanlar da dahil olmak üzere çeşitli uygulamalı elektrokimyasal işlemler Frumkin'in gözetiminde başarıyla geliştirildi.
1963 yılında SSCB Bilimler Akademisi Genel ve Teknik Kimya Bölümü başkan yardımcılığına seçildi ve Bölümün fizikokimya alanındaki faaliyetlerinin koordinasyonunda görev aldı.
1965 yılında Elektrokimya dergisini kurdu ve editörlüğünü yaptı. Aynı yıl Uluslararası Elektrokimyasal Termodinamik ve Kinetik Komitesi'nin başkanlığına seçildi.
Hayatının son yıllarındaki (1965-1975) çalışmaları, elektrokimyanın elektrot yüküne ilişkin temel kavramlarının gözden geçirilmesine ve katalitik olarak aktif elektrotlar için metal-elektrolit arayüzünün termodinamik teorisinin oluşturulmasına yol açtı.
A. N. Frumkin, Organik Bileşiklerin Elektrokimyası Konulu 9. Tüm Birlik Toplantısına katıldığı Tula'da 27 Mayıs 1976'da öldü. Moskova'daki Novodeviçi mezarlığına gömüldü.
Onurlar ve ödüller

Sosyalist Emek Kahramanı - 1965
Lenin'in Nişanı, üç kez
Kızıl Bayrak İşçi Nişanı, üç kez
Lenin Ödülü (1931)
Stalin Ödülü, üç kez (1941, 1949, 1952)
1932'de Rusya Bilimler Akademisi'ne üye seçildi.
1956'da Alman Ulusal Bilimler Akademisi Leopoldina'ya üye seçildi.
1956'da Doğu Almanya Bilimler Akademisi'nin ilgili üyesi ve 1969'da da dış üye seçildi.
1958'de Dresden Teknik Üniversitesi'nin fahri doktora unvanını adı.
1965 yılında Hollanda Kraliyet Bilimler Akademisi onu dış üye olarak kabul etti.
1966'da Saksonya Bilimler Akademisi'nin muhabir üyesi seçildi.
1969'da Ulusal Bilimler Akademisi'ne,
1970'te ise Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi'ne seçildi.
Frumkin, 1946, 1962, 1963, 1964, 1965 ve 1966'da olmak üzere toplamda 6 kez Nobel Kimya Ödülü'ne aday gösterildi, ancak ödülü alamadı.