stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yasir Kasım
Kariyeri > Brighton & Hove Albion

Ekim 2010'da Brighton & Hove Albion'la profesyonel sözleşme imzalamıştır.Bristol Rovers'ye karşı ilk ve tek maçına çıktmıştır.
Kariyeri > Luton

Temmuz 2012'de Brighton & Hove Albion'den Luton'a kiralanmıştır.İlk maçına ise 11 Ağustos 2012'de Gateshead FC'ye kaşı çıkmıştır.
Kariyeri > Macclesfield

8 Şubat 2013'te Macclesfield'e kiralanmıştır.
Kariyeri > Swindon Town

30 Ağustos 2014'te Swindon Town'a transfer olmuştur.
Millî takım golleri

| # | Tarih | Yer | Rakip | Skor | Sonuç | Maç türü |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 17 Kasım 2014 | Prince Faisal bin Fahd Stadium, Riyad |  Umman | 1–0 | 1-1 | Körfez Ulusları Kupası |
| 2. | 12 Ocak 2015 | Lang Park, Brisbane |  Ürdün | 1–0 | 1-0 | 2015 AFC Asya Kupası |
| 3. | 31 Mart 2015 | Khalid Bin Mohammed Stadium, Şarika |  Kongo DC | 1–0 | 1-0 | Hazırlık maçı |
| g t Irak kadrosu  -  2015 AFC Asya Kupası Dördüncüsü |
| --- | --- | --- |
|  1 Yasin  2 Halef  3 Behçet  4 Ali Faiz  5 Kasım  6 Adnan  7 Kelef  8 Meram  9 Ahmed Yasin  10 Mahmud (K)  11 Tarık  12 Hasan  13 Raşid  14 Şakir  15 İsmail  16 Hüseyin  17 Abduzzehra  18 Samih  19 Kamil  20 Ferhan  21 Abdülemir  22 Husni  23 Salim  Teknik direktör: Shenaishil  |  1 Yasin  2 Halef  3 Behçet  4 Ali Faiz  5 Kasım  6 Adnan  7 Kelef  8 Meram  9 Ahmed Yasin  10 Mahmud (K)  11 Tarık  12 Hasan  13 Raşid  14 Şakir  15 İsmail  16 Hüseyin  17 Abduzzehra  18 Samih  19 Kamil  20 Ferhan  21 Abdülemir  22 Husni  23 Salim  Teknik direktör: Shenaishil  |  |
201 Penelope

| --- | --- |
201 Penelope'nin ışık eğrisine dayalı üç boyutlu modeli.
Keşif
Keşfeden: Johann Palisa
Keşif tarihi: 7 Ağustos 1879
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (201) Penelope
Adın kaynağı: Penelópē
Alternatif adlandırma: A879 PA; 1869 GA
Küçük gezegen kategorisi: Ana kuşak
Sıfatlar: Penelopean
Yörünge özellikleri
Dönem 21 Ocak 2022 (JD 2457600.5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı: 142,58 y (52.077 g)
Günöte: 3,160 AU (472,710 Gm)
Günberi: 2,199 AU (329,009 Gm)
Yarı büyük eksen: 2,680 AU (400,859 Gm)
Dış merkezlik: 0,17924
Yörünge periyodu: 4,39 y (1.602,14 g)
Ortalama yörünge hızı: 18,19 km/s
Ortalama ayrıklık: 169,01173°
Ortalama devinim: 0° 13d 28,917s / gün
Eğiklik: 5,75625°
Çıkış düğümü boylamı: 156,91554°
Perihelyon açısı: 180,90559°
Jüpiter MOID: 2,23013 AU (333,623 Gm)
TJüpiter: 3,347
Fiziksel özellikler
Tayf tipi:  Tholen = M  SMASS = X  B–V = 0,720  U–B = 0,233 
Mutlak parlaklık (H):  8,38  8,43  8,5  8,54 
Boyutlar: 68,39 ± 3,5 km 87,72 km
Sinodal dönme süresi: 3,7474 sa (0,15614 g)
Geometrik albedo: 0,1604±0,018 0,0881±0,0187
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam
  
201 Penelope, Avusturyalı gök bilimci Johann Palisa tarafından 7 Ağustos 1879'da Pula'da keşfedilen büyük bir ana kuşak asteroitidir. Asteroit, Homeros'un Odysseia'sındaki Odisseus'un karısı Penelope'nin adını almıştır. 0,18 dış merkezlik ve 4,381 yıllık bir periyot ile Güneş'ten 2,68 AU uzaklıktaki bir yörüngede yer alır. Yörünge düzlemi, tutulum düzlemine 5,8°'lik bir açıyla eğiktir.
Tayf özellikleri ile ilgili yapılan çalışmalar sonucunda bileşimi içerisinde metallik olabileceği gösterildiğinden M-tipi asteroit olduğu düşünülmektedir. Daha büyük, farklılaşmış bir asteroit çekirdeğinin kalıntısı da olabilir. Yakın kızılötesi soğurum özellikleri, yüzeyde değişken miktarlarda düşük demir ve düşük kalsiyumlu ortopiroksenlerin varlığını gösterir. Ağırlıkça yaklaşık %0,13 veya 0,15 kütle kesriyle eser miktarda su tespit edilmiştir. Tahmini büyüklüğü 88 km civarındadır. 3,74 saatlik dönme süresiyle, çapı 50 km'den büyük olan en hızlı dönen asteroittir.
Yeni sanayileşen ülkeler

2014 yılında gelişmekte olan (yeşil / açık yeşil) ve gelişmiş (gri / kırmızı) ülkelerin listesini gösteren bir dünya haritası. Yeni sanayileşmiş ülkeler mavi renkte gösterilmiştir.
Yeni sanayileşen ülkeler (YSÜ) terimi, siyaset bilimciler ve ekonomistler tarafından dünyadaki birçok ülkeyi tanımlamada kullanılan bir sosyoekonomik sınıflandırmadır.
Yeni sanayileşen ülkeler, ekonomileri gelişmiş bir ülkenin statüsüne ulaşmayan ancak makroekonomik anlamda hızlı ekonomi ve sosyal kalkınma ile diğer gelişmekte olan ekonomilerden ayrılan ülkelerdir. Bu terim ilk kez 1970'lerde Dört Asya Kaplanı olan Hong Kong, Güney Kore, Singapur ve Tayvan için gelişmekte olan ülkelerin hızla gelişerek gelişmiş ülkeler haline gelmesini tanımlamak amacıyla kullanılmıştır.
YSÜ ülkeleri

Çeşitli yazarlar ve uzmanlar tarafından belirtilen YSÜ ülkeleri listesi. Aşağıdaki tablo, farklı yazarlar ve uzmanlar tarafından sürekli yeni sanayileşen ülkeler olarak kabul edilen ülkelerin listesini sunmaktadır. Türkiye ve Güney Afrika CIA tarafından gelişmiş ülkeler olarak sınıflandırılmaktadır. Türkiye, 1961'de OECD'nin kurucu üyesiydi ve Meksika 1994'te katıldı. G8+5 grubu Çin, Hindistan, Meksika, Güney Afrika ve Brezilya'nın yanı sıra orijinal G8 üyelerinden oluşuyor.
| Bölge | Ülke | GSYİH (SAGP) (milyon dolar, 2015 IMF) | Kişi başına GSYİH (SAGP)  (dolar, 2015 IMF) | Gelir eşitsizliği (GINI) 2008–09 | İnsaniGelişmeEndeksi (İGE, 2015) | Reel GSYİH büyüme oranı (2015) | Kaynaklar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Afrika |  Güney Afrika | 723.5 | 13,165 | 63.1 | 0.666 (orta) | 1 |  |
| Kuzey Amerika |  Meksika | 2,227.2 | 17,534 | 48.3 | 0.756 (yüksek) | 2.5 |  |
| Güney Amerika |  Brezilya | 3,192.4 | 15,615 | 54.7 | 0.755 (yüksek) | -3 |  |
| Asya |  Çin | 19,392.4 | 14,107 | 45.3 | 0.727 (yüksek) | 6.8 |  |
| Asya |  Endonezya | 2,842.2 | 11,126 | 36.8 | 0.684 (orta) | 4.8 |  |
| Asya |  Filipinler | 741.0 | 7,254 | 46.1 | 0.678 (orta) | 6.5 |  |
| Asya |  Hindistan | 7,965.2 | 6,162 | 32.5 | 0.609 (orta) | 7.4 |  |
| Asya |  Malezya | 815.6 | 26,315 | 46.2 | 0.779 (yüksek) | 4.7 |  |
| Asya |  Tayland | 1,108.1 | 16,097 | 40 | 0.726 (yüksek) | 3.5 |  |
| Kıtalararası |  Türkiye | 1,588.8 | 20,438 | 39 | 0.761 (yüksek) | 4.0 |  |
Not: Yeşil renkli hücreler endekste yüksek bir değer ya da en iyi performansı gösterirken sarı renkli hücreler ise tersini işaret etmektedir.
Çin ve Hindistan için, bu iki ülkenin muazzam nüfusu (her biri Eylül 2015 itibarıyla 1,2 milyardan fazla kişiyle), her iki ekonomi de toplam GSYİH'da ABD'ninkini geçse bile kişi başına gelirin düşük kalacağı anlamına gelir. Kişi başına düşen GSYİH, satın alma gücü paritesine (PPP) göre hesaplandığında, bu her yeni sanayileşmiş ülkede daha düşük yaşam maliyetlerini hesaba katar. Kişi başına düşen GSYİH tipik olarak belirli bir ülkede yaşam standartlarının bir göstergesidir.
Brezilya, Çin, Hindistan, Meksika ve Güney Afrika, G8 + 5 olarak bilinen bir grupta, günümüzün küresel pazarındaki ekonomik önemi ve çevresel etkileri nedeniyle finansal konuları ve iklim değişikliğini tartışmak için her yıl G8 ülkeleriyle buluşuyor. Bu grubun, yukarıda belirtilen beş ülkeye Mısır ekleyerek G14'e genişlemesi bekleniyor.
Sorunlar

Güney Afrika, Zimbabve gibi ülkelerden gelen bir göçmen akınıyla karşı karşıya olsa da, birçoğu Burundi, Kongo Demokratik Cumhuriyeti, Ruanda, Eritre, Nijerya, Etiyopya ve Somali'den de gelmektedir. Güney Afrika, kişi başına zenginlik bazında zengin kabul edilirken, ekonomik eşitsizlik kalıcıdır ve bölgede aşırı yoksulluk yüksek olmaya devam etmektedir.
Meksika'nın ekonomik büyümesi, bazı bölgelerinde devam eden uyuşturucu savaşları nedeniyle engellenmektedir.
Diğer yeni sanayileşen ülkeler, yaygın yolsuzluk ve / veya siyasi istikrarsızlık gibi yaygın sorunlarla ve "orta gelir tuzağı" ile yüzleşmelerine neden olan diğer koşullarla karşı karşıyadır.
Mantar zehirleri

Zehirli bir mantar olan Amanita Muscaria
Mantar zehirleri ya da toksinleri, mantarlar tarafından üretilen ve canlılığa olumsuz etkileri bulunan zehirli maddelerdir.
Zehirli mantarın veya zehirlerinin vücuda alınmasıyla organ ve sistemlerde rahatsızlıklara ve hatta ölümlere yol açabilirler.
Mantar zehirleri

Zehirli mantarların toksinleri yapısal açıdan iki gruba ayrılmaktadır. Bu iki grup içinde çok sayıda zehirleyici madde çeşitleri bulunur. Bu maddeler değişik türlerde zehirlenmelere yol açar. Bugüne kadar yapılan çalışmalara göre mantar zehirlenmeleri 9 Grup altında toplanmıştır.
Azot içeren bileşikler
tuaranımsı mantar.
Antrakinonlar
Azotsuz bileşikler
Oksolanlar
Azot heterosiklik bileşikler
Amid ve peptidler
N-N bağlı bileşikler
Mantar zehirlenme tipleri

Falloides sendromu (Amanita phalloides mantarı)
Orellanus sendromu
Giromitra sendromu
Muskarin sendromu (Amanita muscaria mantarı)
Pantherina sendromu (Amanita pantherina mantarı)
Psilosibin sendromu
Koprinus sendromu
Paksillus sendromu
Gastrointestinal sendrom
Zehirlenme tiplerine göre bazı mantarlar > Monomethylhydrazine zehirlenmeler

Semptomlar:
mide bulantısı ve kusma
Kanlı ve sulu ishal
Kas krampları
Karın bölgesinde ağrı
Ciddi durumlarda ise karaciğer yetmezliği, yüksek ateş ve koma gibi ağır semptomlar görülebilir ve ölüm yenildikten sonra 2-4 gün sonra gerçekleşir.
Gyromitra
Gyromitra ambigua
Gyromitra brunnea
Gyromitra californica
Gyromitra caroliniana
Gyromitra esculenta
Gyromitra fastigiata
Gyromitra gigas
Gyromitra infula
Zehirlenme tiplerine göre bazı mantarlar > Zehirlenme belirtileri

Mantar zehirlenmelerinde ciddi belirtiler daima mantarı yedikten hemen sonra başlar, toksin böbreklere bir saat sonra ulaşır. Bazı hastalarda belirtiler günler sonra ortaya çıkmaya başlar.
Tipik belirtiler şunlardır:
Yorgunluk
Şiddetli ağrı
Baş dönmesi
Soğuk terleme
Kusma
Sarılık
Şiddetli ishal
Hayal görme
Zehirli mantarlar ve zehirleri hakkında

Bir mantarın zehirli olup olmadığının teşhisi için genel bir kural yoktur. Halk arasında zehirli mantarların tanınması ile ilgili söylenen kurallar ise yanıltıcı olabilir. Örneğin:
Parlak ve canlı renklidirler: Yanlış. Ölümcül derecede zehirli olan Amanita virosa beyazdır.
Zehirli mantarlar böceklenmez: Yanlış. Omurgasızlar için zehirli olmayan bazı mantarlar insanlar için tehlikeli olabilir. Örneğin Amanita phalloides en çok ölüme neden olan mantar olmasına karşın sıklıkla böcek larvaları da barındırır.
Gümüş veya soğana temas edince kararır: Yanlış. Tüm yaşlanan mantarlar genelde kararmaya meyillidir.
Yeterince pişirilince zehiri geçer: Yanlış. Bazı zehirlerin kimyasal yapısı ısıya dayanıklıdır. pişse bile etkilerini kaybetmez.
Dolayısıyla mantar zehirlenmelerinden belirli bir kuralı yoktur, bu yüzden kesin olarak teşhis edilmemiş olan veya şüpheli mantarların yenmemesi gerekir.
Paul Evdokimov

| Paul Evdekimov |
| --- | --- |
Doğum: Paul Nikolaevich Evdokimov 2 Ağustos 1901(1901-08-02) Sankt Petersburg
Ölüm: 16 Eylül 1970 (69 yaşında) Meudon, Fransa
Milliyet: Rus
Meslek: İlahiyatçı, Profesör
Din: Ortodoks Hristiyanlık
Evlilik: Natasha Brunel   Tomoko Sakaï

Paul Nikolaevich Evdokimov, (d. 2 Ağustos 1901, Sankt Petersburg - ö. 16 Eylül 1970, Meudon), bir Rus Ortodoks Hristiyan ilahiyatçısı ve St. Sergius Ortodoks İlahiyat Enstitüsü'nde profesördü.
Kariyeri

Paul Evdokimov'un teolojik düşüncesi, 20. yüzyıl Ortodoks düşüncesindeki iki önemli akımı, yani "neo-patristik" yenilenme ve Rus din filozoflarının anlayışlarını sentezleme girişimi ile tanınmıştır.
Kişisel hayatı

Saint Petersburg'da soylu bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Evdokimov, Ekim Devrimi'nin ardından Rusya'yı terk etmek zorunda kaldı. Önce Konstantinopolis'e (şu anki İstanbul) kaçan aile, daha sonra büyük bir Rus göçmen topluluğunun sığındığı Paris'e taşındı. Bu ortamda Sergei Bulgakov ve Nikolai Berdyaev gibi önde gelen göçmen düşünürlerle bir araya geldi ve işbirliği yaptı.
1927'de Paul Evdokimov, Rus kökenli bir Fransızca öğretmeni olan Natasha Brunel ile evlendi ve Menton'a taşındı. Nina (1928) ve Michel (1930) adında iki çocukları oldu. İkinci Dünya Savaşı'nın çıkması ve İtalyanların Menton'u işgal etmesi üzerine aile Valence, Drôme'ye taşındı. 1942'de Evdokimov, Doktora tezini Dostoyevski ve kötülük problemi üzerine savundu.
Savaşın sonu Brunel'in kanserden ölümüyle aynı zamana denk geldi ve aile Paris'e taşındı. Orada Evdokimov, Cimade mülteci yardım grubu aracılığıyla Fransız Direnişi'ne katıldı. Bu çalışma savaşın bitiminden sonra devam etti ve 1953'te Paul, Paris'teki St. Sergius Ortodoks İlahiyat Enstitüsü'nde profesör oldu.
Paul Evdokimov 1954'te İngilizce-Japonca bir tercüman olan Tomoko Sakaï ile evlendi. 1958'den 1961'e kadar Ortodoks teolojisi üzerine birkaç kitap yayınladı. Evdokimov, 1960'lar boyunca ekümenik organizasyonlara katılmaya devam etti ve Selanik Üniversitesi'nden fahri doktora derecesi aldı. 16 Eylül 1970'te uykusunda öldü.
Çalışmaları

Dostoïevski et le problème du mal (1942)
Le Mariage, sacrement de l'amour (1944)
La Femme et le salut du monde (1958)
L'Orthodoxie (1959), for which Evdokimov received a doctorate from the St. Sergius Institute.
Gogol et Dostoïevski ou la descente aux enfers (1961)
Le Sacrement de l'amour: Le mystère conjugal à la lumière de la tradition orthodoxe (1962)
Les Âges de la vie spirituelle: Des pères du desert à nos jours (1964)
La Connaissance de Dieu selon la tradition orientale (1968)
L'Esprit-Saint dans la tradition orthodoxe (1969)
Le Christ dans la pensée russe and L'Art de l'icône: Théologie de la beauté (1970)
Émile Baudot

| Émile Baudot |
| --- | --- |

Doğum: 11 Eylül 1845(1845-09-11) Magneux, Haute-Marne, Fransa
Ölüm: 28 Mart 1903 (57 yaşında) Sceaux, Hauts-de-Seine, Fransa
Tanınma nedeni: Bodo alfabesi
Evlilik: Marie Josephine Adelaide Langrognet
Ödüller:  Gold medal of the Exposition Universelle (1878)  Légion d'honneur şövalye, 1879  Officer of the Ordre national de la Légion d'honneur, 1898 

Jean-Maurice-Émile Baudot (Fransızca: [eˈmil boˈdo]; d. 11 Eylül 1845, Magneux - ö. 28 Mart 1903, Sceaux), Fransız telgraf mühendisi ve ilk dijital iletişim aracının (Bodo alfabesi) mucidi.
Kariyeri

Kendi kodunu kullanan ve tek bir hat üzerinden birden fazla iletime izin veren çok katlı bir telgraf sistemi icat etti. Baud birimi adını ondan almıştır.
Göstergebilim

Göstergebilim, semiyotik veya semiyoloji; göstergelerin yorumlanmasını, üretilmesini veya işaretleri anlama süreçlerini içeren bütün etmenlerin dizgesel bir biçimde incelenmesine dayanan bir bilim dalıdır. Fransızlar semiyoloji terimini kullanmışlardır. Semiyotik disiplinlerarası bir sahadır. Anlam bilimi, dil bilimi, fonetik, mimarlık, sosyoloji, psikanaliz ve daha birçok bilim dalı ve disiplinin oluşturduğu disiplinler arası bir disiplindir. Kültürel kodlar, gelenekler ve metni anlam süreçlerine göre düzenlenmiş işaret sistemleri diye nitelenen her şey semiyotiğin inceleme alanına girmektedir.
Semiyoloji, yapısalcılığın modeli olarak düşünülmektedir.
Semiyotik eski Yunancada işaret anlamına gelen Yunanca: semeîon kelimesinden gelir. Semiyotik bugünkü anlamda ilk defa John Locke tarafından "İngilizce: Essays Concerning Human Understanding", (1690) başlıklı eserde kullanılmıştır. Modern semiyotik başlıca iki kaynağa dayanır. Bunlardan birincisi Ferdinand de Saussure’nin 1916’da yayımlanan Genel Dilbilim Dersleri, ikincisi ise Charles Sanders Peirce’nin yazılarıdır. En çok tanınan temsilcileri Roland Barthes, Umberto Eco ve Mihail Bahtin'dir. Roland Barthes ve Charles Sanders Peirce gibi isimler bu konuda yetkin yazarlar olarak anılabilinirler.
En çok mimari, sanat ve iletişim alanlarında kullanılan gösterge bilimi, psikanalizin dayanak noktalarından biridir. Göstergeler, kod çözme sürecinde, çözümlemeci tarafından belli bir mantık dizgesinde çözülür.
Gösterge biliminin genel bir tanımı

İnsanların birbirleriyle anlaşmak için kullandıkları doğal diller, davranışlar, görüntüler, trafik işaretleri, bir şehrin mahallî düzenlenişi, bir müzik eseri, bir resim, bir tiyatro gösterisi, bir film, reklâm afişleri, moda, sağır-dilsiz alfabesi, edebî eserler, çeşitli bilim dilleri, tutkuların düzeni, bir ülkedeki ulaşım yollarının yapısı, kısacası bildirim amacı taşısın taşımasın her anlamlı bütün çeşitli birimlerden oluşan bir sistemdir.
Gerçekleşme düzlemleri değişik olan bu sistemlerin birimleri de genelde, gösterge olarak adlandırılır. Yine çok genel itibarıyla belirtecek olursak, anlamlı bütünleri, bir başka deyişle gösterge sistemlerini betimlemek, göstergelerin birbirleriyle kurdukları bağıntıları saptamak, anlamların eklemleniş şekillerini bulmak, göstergeleri ve gösterge sistemlerini sınıflandırmak, dolayısıyla, insanla insan, insanla doğa arasındaki etkileşimi açıklamak, bu amaçla da bilgikuramsal, yöntembilimsel ve betimsel açıdan tümü kapsayıcı, tutarlı ve sade bir kuram oluşturmak, gösterge biliminin alanına girer.
Gösterge biliminin ana dalları

Gösterge biliminin genel itibarıyla üç ana dalı olduğu kabul edilir. Bunlar:
Semantik: Simgeler ile onların "atıf ettikleri" veya "sembolu oldukları" gerçek nesnelerin arasındaki bağlantılar ve ilişkiler. Bu dilbilimde  "anlam" olarak tanımlanır.
Sentaks: Formel bünyeler içinde bulunan simgeler arasındaki bağlantılar ve ilişkiler.
Pragmatik: Simgeler ve simgelerin, onları kullanan kişiler üzerindeki etkileri arasındaki ilişki ve bağlantılar.
Göstergeler kuramının tarihçesi > Göstergeler kuramı tanımlanmasından önce görüşler

Bir başka şeyin yerini tutan, daha doğrusu, kendi dışında bir şey gösteren her çeşit biçim, nesne, olgu vb. gösterge diye adlandırılmaktadır. Bu kavram üstüne Eskiçağ'dan başlayarak çeşitli görüşler öne sürülmüş, bir göstergeler dizgesi olan dil üstüne çeşitli düşünceler ortaya atılmıştır. Stoacılar, gösterge üstüne düşünmüşler, özdeksel nesne, özdeksel simge ve anlamı birbirinden ayırt etmişlerdir. Orta Çağ'daki skolastik felsefe yapıtlarında da, anlamlama biçimleriyle ilgili önemli görüşler ileri sürülmüştür.
Göstergeler kuramı, XVII. ve XVIII. yüzyıllarda, usçu ve deneyci felsefe dönemlerinde de gündeme getirildi. Genel bir dil ve anlam kuramının tasarlandığı bu dönemde J. Locke, Essay Concerning Humane Understanding (İnsan Anlayışı Üstüne Bir Deneme) adlı yapıtında yer verir ve anlamına gelen «semeiotike» terimini kullanır.
Göstergeler kuramının Locke sonraki temsilcisi, Lambert'dir. Lambert, Neues Organon (Yeni Organon) (1764) adlı yapıtının bir bölümünü, düşüncelerin ve nesnelerin gösterilmesiyle ilgili öğretiye ayırmıştır.
Göstergeler öğretisi, Locke ve Lambert'in etkisiyle XIX. yüzyılda yeniden gündeme gelir: Özellikle, B. Bolzano'nun Wissenschaftslehre (Bilim Öğretisi) (1837) adlı yapıtıyla, E. Husserl'in 1890'da yazdığı ama ancak 1970'te yayımlanan Zur Logik der Zeichen "Semiotiik" (Göstergelerin Mantığı Üstüne "Gösterge bilimi") başlıklı incelemesi dilsel göstergelerle ilgili gözlemler içerir.
Göstergeler kuramının ilk dönemi olarak adlandırabileceğimiz bu çalışmalarda “semiotik” sözcüğüne rastlanmaktaysa da, genel göstergeler kuramından çok, bir dil kuramının, bir dil felsefesinin geliştirildiği görülür.
Göstergeler kuramının tarihçesi > Çağdaş gösterge biliminin öncüleri

Gösterge biliminin bir bilim dalına dönüşmesini sağlayan kişi Ch. S. Peirce'tür. Peirce, bütün olguları kapsayan bir göstergeler kuramı tasarlamış ve mantıkla özdeşleştirdiği bu kurama «semiotic» adını vermiştir. Peirce'e göre, gösterge bilimi (her çeşit bilimsel inceleme için bir başvuru çerçevesi oluşturan genel bir kuramdır, Peirce, tasarladığı bu gösterge bilimi üçe ayırır:
salt dilbilgisi
mantık
salt sözbilim
Gösterge bilimi kuramıyla ilgili yazılarını belli bir kitapta toplamamıştır Peirce Söz konusu yazılar, bilginin ölümünden yaklaşık yirmi yıl sonra Collected Papers (Bütün Yazılar) [1931-1958] adıyla yayımlanmaya başlamış ve Peirce'ün gösterge bilimi açısından değeri ancak bu yayınlardan sonra anlaşılmıştır. Yaklaşımının en belirgin özelliği, gösterge kavramı için önerdiği tanım ve sınıflandırma biçimidir. Gösterge bilimisel olguların eksiksiz bir sınıflandırmasını yapmak isteyen Peirce, sonunda üçlüklere dayalı altmış altı sınıftan oluşan bir göstergeler dizelgesi oluştur. Peirce'ün önerdiği üçlükler arasında en önemlisi de görüntüsel gösterge, belirti, simge üçlüsüdür.
Bunları şu örneklerle açıklayabiliriz: Görüntüsel gösterge, belirttiği şeyi doğrudan doğruya canlandıran bir göstergedir (resim, fotoğraf); belirti, nesnesiyle kurduğu gerçek ilişki gereği, bu nesne tarafından belirlenen bir göstergedir (duman ateşin belirtisidir); simge, uzlaşmaya dayanan bir göstergedir (terazi, adaletin simgesidir).
Bu üçlü ayrıma dayanılarak yapılmış birçok göstergebilimsel araştırma vardır. Söz gelimi, reklamcılığı ele alan araştırmaların şu tür bir sınıflandırma yaptıklarını görürüz: 1. Bir ürünün reklâmı doğrudan doğruya görüntüsü verilerek yapılabilir; 2. Bir ürünün reklamı, çeşitli toplumsal ekinsel belirtiler aracılığıyla (dayanıklılık, ucuzluk, üstünlük vb.) yapılabilir; 3. Bir ürünün reklamı, o ürün çeşitli simgeler gösterilerek yapılabilir.Pierce'ün getirdiği bir başka önemli ayrım da göstere, yorumlayan ve nesne üçlüsüdür.
Gösterge biliminin Avrupa'daki öncüsü ise F. de Saussure'dür. Saussure, soruna, bir felsefeci, bir mantıkçı olarak değil, bir dilbilimci olarak yaklaşır. Peirce, dil-dış gösterge dlzgelerinden kalkarak dilin bu dizgeler içindeki yerini saptarken, Saussure dilden kalkarak, başka göstergelerin işleyişini araştıracak bir bilim dalının kurulmasını öngörür. İleride kurulmasını istediği ve toplum içindeki göstergelerin yaşamını inceleyecek olan bu bilim dalım da sémioloji terimiyle adlandırır. Saussure'e göre, gösterge bilimi, genel göstergeler bilimi olacak, doğal dillere özgü göstergeleri inceleyen dil bilimi de gösterge bilimin bir dalı durumuna gelecektir. Saussure dilbilimi göstergebilime bağlarken, gösterge bilimi de toplumsal ruhbilimin, dolayısıyla genel ruhbilimin içine oturtur.
Peirce gösterge bilimin temelini attığına inanırken, Saussure gösterge biliminden, ileride kurulacak bir dal diye söz eder.
Göstergeler kuramının tarihçesi > Dil

Dil, gösterge biliminde göstergeler sistemi olarak incelenir. Yapısalcılığın kurucusu olarak Ferdinand de Saussure görülmektedir. Roman Jakobson ve Claude Levi-Strauss da önemli katkılar yapmışlardır. Yapısalcılığa karşı post yapısalcılık gelişmiştir. Michel Foucault, Jacques Derrida, Gilles Deleuze, Roland Barthes, Jacques Lacan ve Judith Butler post yapısalcılığın önemli temsilcileridir. Jacques Derrida ayrıca yapısökümü geliştirmiştir.
Dıș bağlantılar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Mehmet Rifat, (2009), Gösterge biliminin ABC'si İstanbul:Say Yayınları, 2009
Mehmet Rifat, (2008), 20. Yüzyılda Dil Bilimi ve Gösterge Bilimi Kuramları 1, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları
| g t Sibernetik ile ilgili alt alanlar ve sibernetikçiler |
| --- | --- |
Alt alanlar:  Yapay zekâ  Biyolojik sibernetik  Biyomedikal sibernetik  Biyorobotik  Biyosemiyotik  Nörosibernetik  Katastrof teorisi  Hesaplamalı nörobilim  Bağlantısallık  Kontrol teorisi  Sovyetler Birliği'nde sibernetik  Karar teorisi  Belirme  Mühendislik sibernetik  Homeostaz  Bilgi teorisi  Yönetim sibernetik  Medikal sibernetik  İkinci derece sibernetik  Göstergebilim  Sosyosibernetik  Polycontexturality  Sinerjetik 
Sibernetikçiler:  Alexander Lerner  Alexey Lyapunov  Alfred Radcliffe-Brown  Allenna Leonard  Anthony Wilden  Buckminster Fuller  Charles François  Genevieve Bell  Margaret Boden  Claude Bernard  Cliff Joslyn  Erich von Holst  Ernst von Glasersfeld  Francis Heylighen  Francisco Varela  Frederic Vester  Charles Geoffrey Vickers  Gordon Pask  Gordon S. Brown  Gregory Bateson  Heinz von Foerster  Humberto Maturana  I. A. Richards  Igor Aleksander  Jacque Fresco  Jakob von Uexküll  Jason Jixuan Hu  Jay Wright Forrester  Jennifer Wilby  John N. Warfield  Kevin Warwick  Ludwig von Bertalanffy  Meleyke Abbaszade  Manfred Clynes  Margaret Mead  Marian Mazur  N. Katherine Hayles  Natalia Bekhtereva  Niklas Luhmann  Norbert Wiener  Pyotr Grigorenko  Qian Xuesen  Ranulph Glanville  Robert Trappl  Sergei P. Kurdyumov  Anthony Stafford Beer  Stuart Kauffman  Stuart Umpleby  Talcott Parsons  Ulla Mitzdorf  Valentin Turchin  Valentin Braitenberg  William Ross Ashby  Walter Bradford Cannon  Walter Pitts  Warren McCulloch  William Grey Walter 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb11940671v (data)  GND: 4054498-9  LCCN: sh85119950  NDL: 00565707  NKC: ph126388  NLI: 987007531624705171