stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Olga Lepeşinskaya
Prima balerin

Lepeşinskaya, Bolşoy Koreografi Okulu'ndan mezun oldu ve Bolşoy Tiyatrosu'nda çalışmaya başladı. Tiyatronun ikinci aşamasının oynadığı Sevil Berberi (Тщетная предосторожность) balesinde Rosina rolüyle başladı. 1935'te Yury Olesha'nın Üç Şişman Adam balesinde baş rolü oynadı. Bale çok popüler oldu ve 18 yaşındaki balerin ünlü oldu.
Lepeşinskaya, 17 yaşından itibaren Moskova Kremlini'nde özel konserlerde sahne aldı. Vyaçeslav Molotov'un karısı Polina Jemçujina ile çok yakındı. Jemçujina'nın bir gulagda hapsedilmesi onun için büyük bir şoktu. Lepeşinskaya, Joseph Stalin'in en sevdiği balerin olarak biliniyordu ve hatta metresi olduğu söyleniyordu. 1943'te Komünist Parti'ye üye oldu.
Lepeşinskaya, bir Sovyet istihbaratı MGB generali Leonid Raykhman (Nikolai İvanoviç Kuznetsov'un çalışanı olarak bilinir) ile evlendi. 19 Ekim 1951'de MGB'deki uydurulmuş Siyonist Komploya katıldığı iddiasıyla tutuklandı. Lepeşinskaya, Stalin'e yaptığı çağrıların kocasının hayatını kurtardığını iddia etti. Mart 1953'te Stalin'in ölümünden sonra Leonid Raykhman serbest bırakıldı, rehabilite edildi ve MVD Kontrol Komisyonu başkanlığına atandı. Ağustos 1953'te, kendi uydurduğu ceza davaları, hapishane mahkûmlarına işkence iddiaları ve "Sosyalist Kanun"un diğer ihlallerinden dolayı tekrar tutuklandı. Ağustos 1956'da beş yıl hapis cezasına çarptırıldı, ancak Kasım 1956'da affedildi. Daha sonra astronomi alanında araştırma çalışmaları yaptı.
Şubat 1940'ta Leningrad'daki Kirov Balesi, Don Kişot balesini Lepeşinskaya ile Kitry olarak ilk kez gerçekleştirdi. Bale büyük  başarı elde etti. 1941'de Stalin Ödülü kurulduğunda, Olga Lepeşinskaya, Don Kişot'taki performansıyla ödülün ilk sahipleri arasındaydı. Toplamda Lepesinskaya dört Stalin Ödülü aldı.
Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın başlamasıyla birlikte Lepeşinskaya, Bolşoy Tiyatrosu'nun Ön tugayına üye oldu. Tugay, cephe hatlarının yakınında, hastanelerde, Moskova'da ve Bolşoy'un tahliye edildiği Saratov'da gösteri yaptı. Lepeşinskaya, II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar tugayın bir üyesiydi. Savaş alanlarına yakın performansları 1941 Sovyet Belgesel Kontsert - Frontu'da (Cephe Konçertosu) çekildi.
1942'de Sovyet Gençlik Anti-Faşist Komitesi kuruldu. Lepeşinskaya başkan yardımcısıydı.
1943'te Scarlet Sails'in Bolşoy galasında Assol rolünü oynadı. 9 Mayıs'ta Bolşoy tugayıyla birlikte Varşova'da Sovyet birlikleriyle birlikteydi. Ertesi gün Bolşoy'un Külkedisi yapımı için davet aldı. İlk kez 21 Kasım 1945'te gerçekleştirilen bale, Bolşoy'da savaş sonrası ilk gösteriydi. Lepeşinskaya performansıyla ikinci Stalin ödülünü kazandı. Flames of Paris'teki performansıyla üçüncü Stalin ödülünü ve The Red Poppy'deki Tao-Hoa rolüyle dördüncü ödülünü aldı. 1951'de Galina Ulanova ile birlikte SSCB Halk Sanatçısı unvanını aldı.
Öğretmen

1956'da Sovyet General Aleksey Antonov ile evlendi. 1962'de kocası öldü. Yaşadığı şok o kadar güçlüydü ki geçici olarak kör oldu. Bir yıllık tedaviden sonra görmesi geri döndüğünde, Bolşoy Tiyatrosu veya Bolşoy Okulu tarafından kendisine ihtiyaç duyulmadığını gördü. Neyse ki, Komische Oper Berlin'de on yıl boyunca bale ustası olarak çalıştığı bir iş buldu.
Bundan sonra dünya çapında birçok farklı şirkette eğitmen olarak çalıştı. Otuz yıl boyunca Moskova'daki Bale yarışmalarının başkanlığını yaptı. Rus Koreografi Derneği'nin başkanıydı (1992'den beri) ve Rusya Tiyatro Sanatları Akademisi'nde Koreografi Giriş Sınavları Başkanıydı (son elli yıldır).
Ressam İlya Glazunov'a erken kariyeri boyunca yardım etti (ilk sergisini düzenlediği için azarlandı). Bu yüzden Lepeşinskaya'yı sanatta vaftiz annesi ilan etti.
Lepeşinskaya, 20 Aralık 2008'de Moskova'da 92 yaşında kalp krizi nedeniyle öldü.
Başarılar ve ödüller

Anavatan için Liyakat Nişanı ;
2. sınıf (28 Eylül 2006) - ulusal koreografinin gelişimine olağanüstü katkılar ve uzun yıllar verimli çalışma için
3. sınıf (12 Eylül 1996) - ulusal kültürün gelişimine olağanüstü katkılarından dolayı
Lenin Nişanı (1971)
Ekim Devrimi Nişanı (1986)
Kızıl Bayrak İşçi Nişanı, iki kez (1951, 1966)
Şeref Rozeti Nişanı (1937)
"Moskova Savunması İçin" Madalyası
1941-1945 Büyük Yurtsever Savaşında Cesur Emek Madalyası
SSCB Halk Sanatçısı (1951)
RSFSR Halk Sanatçısı (1947)
RSFSR'nin Onur Sanatçısı (1942)
Stalin Ödülleri ;
1. sınıf (1941) - bale alanındaki olağanüstü başarılar için
1. sınıf (1946) - Prokofiev'in "Külkedisi" balesinde unvan rollerini yerine getirmek için
1. sınıf (1947) - "Paris Alevleri" Asafiev balesinde Joan olarak gösterdiği performans için
2. sınıf (1950) - R. Glier'in "The Red Poppy" balesinde Tao Hoa rolündeki performansı için
Rusya Devlet Başkanı'nın Şükranı (2005)
"Emek Gazisi" Madalyası
Prag'da Dünya Gençlik Festivali Ödülü (1947)
"Dans Ustası" nda "Soul Dance" dergisi "Bale" ödülü (2000)
Jubilee Madalyası "Yiğit Emek İçin. Vladimir İlyiç Lenin'in doğumunun 100. yıldönümünü anmak için"
Elmaslı Bayrak Nişanı (Macaristan)
Vladimir Putin ve Olga Lepeshinska 6 Ekim 2006
1894 İstanbul depremi

| --- | --- |

Yerel tarih: 10 Temmuz 1894
Yerel saat: 12:24
Büyüklük: 7.0 Ms
Merkez üs: İzmit Körfezi
Fay: Kuzey Anadolu Fay Hattı
Maks. şiddet: X (Yoğun)
Etkilenen ülkeler/bölgeler:  Osmanlı Devleti
Kayıplar: 1.349 kişi öldü
1894 İstanbul depremi, 10 Temmuz 1894'te Marmara Denizi'nde, saat 12:24'te, İzmit Çınarcık havzasında veya İzmit Körfezi'nde meydana geldi. Deprem yüzey dalgasının 7.0 tahmini büyüklüğü vardı. İzmit Körfezi çevresinde Yalova, Sapanca ve Adapazarı ve İstanbul'da tahminen 1349 kişi öldü. Deprem 1,5 m yüksekliğinde tsunamiye neden oldu.
Arka plan

Marmara Denizi, Kuzey Anadolu Fayının, sağ-yanal doğrultu-atımlı fayın oluşturulmuş olduğu bir çek-ayır havzasıdır. Anadolu levhası ve Avrasya levhası arasındaki transform sınırı olan Ganos Fayı ile İzmit'in batısındaki İzmit Fayı arasındaki yerde bu yerel bölge oluşur.
Marmara Denizi içindeki fayların deseni karmaşıktır. Fakat İstanbul yakınlarında keskin bir kıvrımı olan bir tek ana fay segmenti vardır. Batıda, fay trendleri batı-doğu yönlü ve doğrultu atımlıdır. Doğuda, fay KB-GD doğrultulu ve hem normal hem de doğrultu atımlı hareket ettiğine dair kanıtlar vardır. 1894 depreminin nedeni Çınarcık havzasını sınırlandıran fayın muhtemel hareketidir. Diğer bir ihtimal Çınarcık fayının kuzeyinde Adaların güneyinde bulunan fay bölümünün hareketi depremin nedenidir.
Etkileri

Deprem Adapazarı, Büyükçekmece, Gebze, Kartal, Küçükçekmece, Sapanca ve Yalova ve Adalar'da 8-9 Mercalli ölçeğinde hissettiği sanılmaktadır. Depremde Yalova, Sapanca ve Adapazarı'nda 83 ve İstanbul'da 276 civarında, bölgede 990 kişi öldü.
Atina Rasathanesi Müdürü olan D. Eginitis depremden sonra İstanbul'da yaptığı gözlemleri bir raporla Padişah II. Abdülhamid'e iletir. Eginitis raporunda şu tespitleri yapar: Depremin etkisi mahallelerin jeolojik yapılarına göre değişmiştir. İstanbul'da ahşap yapıların fazla olması bir avantaj olmuştur. Eski ahşap yapıların bile ayakta kalabildiği yerlerde, yeni, demirli kâgir binalar yıkılmıştır. kâgir binaların çok azı ayakta kalabilmiştir. Tuğla ile yapılan binaların ahşaptan sonraki en dayanıklı bina olduğu görülmüştür.
Marmara sahillerinde denizin önce 200 metre çekildiği, ardından şiddetli dalgaların geldiği, kıyıdaki kayık ve teknelerin parçalandığı belirtilir. Kapalıçarşı'da bazı duvarlar ve bir kubbe çöktü. Bitpazarı, çadırcılar, yağlıkçılar, Yeniçeriler Çarşısı, Bodrum ve Kellekesen hanları yıkıldı. Uzunçarşı, Tahtakale, kutucular, kantarcılar harabeye döndü. Gedikpaşa, Kadırga, Kumkapı, Yenikapı, Langa ve Samatya'da yüzlerce ev yıkıldı. Edirnekapı'daki Mihrimah Sultan ve Kariye camiilerinin minareleri yıkıldı, Nuruosmaniye'nin girişi çöktü. Adalar da yoğun hasar aldı, Heybeliada'daki Rum Ortodoks Ruhban Okulu dahil birçok bina hasar gördü.
10 Temmuz 1894 depreminden sonra İstanbul surlarının hasarını gösteren çalışma. Aslı;Science Illustré, 25 Ağustos 1894, s. 193.
Portekizce

| Portekizce |
| --- | --- |
português, língua portuguesa
Telaffuz: Portekizce telaffuz: [puɾtuˈɣeʃ]
Bölge: İber yarımadası, Amerika, Afrika ve Asya
Etnisite: Portekizliler
Konuşan sayısı: 250 milyon  (2010)
Dil ailesi: Hint-Avrupa  İtalikLatinBatı Romenİber-RomenBatı İberGaliçya-PortekizcePortekizce
Önceki formlar: Eski Latince Klasik LatinceHalk LatincesiEski PortekizcePortekizce 
Yazı sistemi: Latin alfabesi
Resmî durumu
Resmî dil:  Angola  Brezilya  Yeşil Burun Adaları  Doğu Timor  Gine-Bissau  Ekvator Ginesi  Makao  Mozambik  Portekiz  São Tomé ve Príncipe
Dil kodları
ISO 639-1: pt
ISO 639-2: por
ISO 639-3: por
  Resmî dil olduğu ülkeler.   Resmî ve idari olduğu ülkeler.   Kültürel ya da ikinci bir dil olarak konuşan ülkeler.
Portekizce'nin gelişim alanı
Portekizce, iki yüz milyonun üzerinde insan tarafından ana dil olarak konuşulan Hint-Avrupa dili. Dünya üzerinde en yaygın altıncı dildir. Beş kıtada konuşulmaktadır. Güney Amerika'da yaklaşık 190 milyon (nüfusun %51'i) kişi tarafından, Latin Amerika'da ise nüfusun % 34'ü tarafından konuşulmaktadır. Hint-Avrupa dil ailesinin İtalo-Keltik alt grubunun Latin dilleri koluna bağlıdır. İspanyolcaya çok yakın olmakla birlikte İspanyolcadan daha yumuşak ve melodiktir. Sözcük hazneleri %70 ortak olsa da İspanyolcada kullanılmayan burundan seslere Portekizcede çokça rastlanır. Bu sesler aksanlı olduklarında, ã (coração: kalp), õ (corações: kalpler) harfleriyle; aksansız olduğunda ise sözcük sonuna konan m (bem: iyi) harfi ile gösterilir. İtalyanca, Fransızca ve Rumence ile de oldukça benzerlik taşır. Portekizceye en yakın dil ise İspanya’nın Galiçya bölgesinde konuşulan Galiçyaca'dır (Gallego). Dünya üzerinde yayılımı 15. ve 16. yüzyılda Portekiz'in sömürgeleştirme sürecinde hız kazanmıştır.
Brezilya ve Portekiz’de konuşulan şiveler telaffuz açısından pek çok farklılık taşısa da iki ülkede yaşayanlar birbirlerini en ufak bir zorluk olmadan anlayabilirler. Az sayıda da olsa bazı kelimeler iki ülkede değişik biçimde söylenir. Portekiz’de “ananas”, Brezilya’da “abacaxi”dir.
Alfabe

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z |
| a | b | c | ç | d | e | f | g | h | i | j | k | l | m | n | o | p | q | r | s | t | u | v | w | x | y | z |
Portekizce sesli harflerinde ayrıca à, á, â, ã, é, ê, í, ó, ô, ú işaretlerini ve ch, lh, nh, rr, ss, qu, gu digraflarını kullanır.
Bazı sözcüklerin Portekizceleri > Rakamlar

Sıfır- zero
Bir- um
İki- dois
Üç- três
Dört- quatro
Beş- cinco
Altı- seis
Yedi- sete
Sekiz- oito
Dokuz- nove
Sözcükler ve söz öbekleri

Nasılsınız?- Como você está?
Teşekkür ederim, iyiyim- Bem, obrigado / Bem, obrigada
Siz nasılsınız?- E tu? (Portekiz'de) E você? (Brezilya'da)
Lütfen- Por favor
Lütfen- Se faz favor (kullanımı daha yaygındır!) (Portekiz'de)
Teşekkür ederim- Obrigada (Kadınlar teşekkür ederken kullanır)
Teşekkür ederim- Obrigado (Erkekler teşekkür ederken kullanır)
Bir şey değil- De nada
Şerefe- Saúde (Aynı zamanda "Çok yaşa!" anlamında da kullanılır.)
Evet- Sim
Hayır- Não
Var mı?- Tem? (Soru sormak için ek yok ancak soru vurgusuyla okumak gerekiyor.)
Var- Tem/Há
Yok- Não tem/Não Há
Bugün- Hoje
Yarın- Amanhã
Bilmiyorum- Não sei
Çok insan- muita gente
Seni seviyorum- Amo-te (Portekiz'de) Te amo (Brezilya'da)
Sonra- depois
Önce- antes
Merhaba- oi (Brezilya'da)
Merhaba- olá
Ne haber?- Tudo bem? (yanıt da aynıdır.)
Öptüm- beijo(s)
Güle güle- tchau (genelde 'xau' diye kullanırlar), adeus
Ben … - eu sou …
…. severim- eu amo …
…. sevmem- eu não amo …
Ben- eu
Sen- tu (Portekiz'de), você (Brezilya'da)
O (kadın)- ela
O (erkek)- ele
Biz- nós
Siz- vocês
Onlar (kadınlar)- elas
Onlar (erkekler)- eles
İçin- para (cümlenin içeriğine göre farklı kelimeler de kullanılmaktadır)
Benim için- para mim
Senin için- para ti (Portekiz'de), para você (Brezilya'da)
Sonsuza kadar- para sempre
Anlaştık- combinado, fechou
Sabah- manhã
Öğle- tarde
Akşam, gece- noite
Sevgi- amor
Portekizcede Renkler
Branco: Beyaz
Preto: Siyah
Verde: Yeşil
Marrom: Kahverengi
Amarelo: Sarı
Laranja: Turuncu
Vermelho: Kırmızı
Cinza: Gri
Azul: Mavi
Rosa: Pembe
Roxo: Mor
Ciano: Açık mavi (cam göbeği)
Azul-marinho: Lacivert
Portekizce Günler
Segunda-feira: Pazartesi
Terça-feira: Salı
Quarta-feira: Çarşamba
Quinta-feira: Perşembe
Sexta-Feira: Cuma
Sábado: Cumartesi
Domingo: Pazar
Konuşulduğu Bölgeler

| Ülke | Nüfus (2014 tahmini) |
| --- | --- |
 Brezilya: 202.656.788
 Mozambik: 24.692.144
 Angola: 24.383.301
 Portekiz: 10.813.834
 Gine-Bissau: 1.693.398
 Doğu Timor: 1.201.542
 Makao: 587.914
 Yeşil Burun: 538.535
 São Tomé ve Príncipe: 190.428
Toplam: 262,184,943
Portekizcenin resmî dil statüsünde olduğu ülkeler
Telefon

Başlığın diğer anlamları için Telefon (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
"Telephone" buraya yönlendirilmektedir. Diğer kullanımlar için Telephone (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Telefon (eski tip)
Telefon, birbirinden uzak yerlerde bulunan kişiler ve düzenekler arasında bilgi alışverişini sağlayan elektrikli ses alıp verme aygıtıdır. Telefonun çalışmasında ana ilke ağızdan çıkan ses dalgalarının önce elektrik sinyallerine çevrilmesi ve bu sinyallerin çeşitli gönderme yöntemleriyle uzağa iletilmesinden sonra, bu defa da elektrik sinyallerinin yeniden kulakla duyulabilecek ses dalgalarına çevrilmesidir.
Bir telefonun temel unsurları, konuşmak için bir mikrofon (verici) ve bir kulaklıktır (alıcı). Alıcı ve verici genellikle konuşma sırasında kulağa ve ağza doğru tutulan bir ahizenin içine yerleştirilmiştir. Verici ses dalgalarını elektrik sinyallerine dönüştürür. Telefon çağrıları, en yaygın olarak, çağrı alıcısının telefonunun telekomünikasyon sistemindeki adresi olan bir telefon numarası'nı girmek için telefona yapıştırılmış bir tuş takımı veya kadran ile başlatılır, ancak telefonun erken tarihçesinde başka yöntemler de mevcuttu.
İlk telefonlar, bir müşterinin ofisinden veya evinden diğer bir müşterinin bulunduğu yere doğrudan birbirine bağlanıyordu. Sadece birkaç müşteri dışında pratik olmayan bu sistemler, hızla manuel olarak çalıştırılan merkezi konumdaki santrallerle değiştirildi. Bu santraller çok geçmeden birbirine bağlandı ve sonunda otomatikleştirilmiş, dünya çapında genel anahtarlamalı bir telefon ağı (PSTN) oluşturuldu. Daha fazla mobilite için, 20. yüzyılın ortalarında gemilerdeki ve otomobillerdeki mobil istasyonlar arasında iletim için çeşitli radyo sistemleri geliştirildi. Elde taşınan cep telefonları 1973'ten itibaren kişisel hizmet için kullanılmaya başlandı. Daha sonraki yıllarda analog hücresel sistemleri, daha fazla kapasiteye ve daha düşük maliyete sahip dijital ağlara dönüştü.
İletişim hizmetlerinde yakınlaşma, cep telefonlarına, mobil bilgi işlem de dahil olmak üzere geniş bir yetenek yelpazesi sunmuş ve bugün dünyada en yaygın telefon türü olan akıllı telefonun ortaya çıkmasına neden olmuştur.
Önce şehirlerde kurulan telefon şebekeleri daha sonra şehirler arası, uluslararası düzenekler durumuna dönüşmüş ve uydular aracılığıyla dünyanın her köşesinin birbiriyle iletişimi sağlanmıştır.
Etimoloji

Telefon sözcüğü Eski Yunanca τῆλε (têle) "uzak" ve φωνή (phōnḗ) "ses" sözcüklerinin birleşmesinden oluşmuştur. Türkçeye Fransızca telephone’dan geçmiştir. Dilbilimci Nurullah Ataç telefon sözcüğüne Türkçe karşılık olarak uzak-konuşur sözcüğünü türetmiştir ancak bu sözcük yerleşmemiştir. Telefon için "alısün" ve "çınka" sözcükleri de Türkçe karşılık olarak önerilmiştir.
İlk telefon

Konuşmaları açıkça aktaran ilk telefon aleti, Alexander Graham Bell ve Charles Sumner Tainter tarafından geliştiren radyofon isimli aygıttır. İki bilim insanı, bu aygıtla ilk başarılı denemeyi 15 Şubat 1880 günü gerçekleştirdiler.
Türkiye'de ilk telefon

Türklerde ilk telefon Osmanlı Devleti'nde 1908 yılında uygulanmaya başlandı. Kadıköy ve Beyoğlu santralleri 1911 yılında hizmete açıldı. İlk otomatik telefon santrali Cumhuriyet döneminde Atatürk'ün emriyle 1926 yılında Ankara'da kuruldu. Ardından diğer il merkezlerinde de telefon santralleri kurulmaya başlandı. Kısa bir süre sonra kurulan santraller aracılığıyla bütün iller arası telefon haberleşmesi böylece başlamış oldu. PTT'nin 1970'lerden sonra yaptığı çalışmalarla telefon, Türkiye'de geç olmakla beraber, süratle yayılmaya başladı.
Türkiye'nin milletlerarası telefon santrali İstanbul'daki Tahtakale Telefon Santralidir. Bu santralin diğer milletlerarası telefon santralleriyle irtibatı 1985 yılı itibarıyla altı yoldan olmaktadır. Bunlar:
Edirne (Bulgaristan) hattı,
İzmir (Yunanistan) hattı,
Antalya (İtalya) hattı,
İskenderun (Suriye) hattı,
Diyarbakır (Irak) hattı,
Ankara (Rusya) hattı.
Diyarbakır'dan Bağdat'la görüşecek bir abone önce Tahtakaleyle irtibat kurar daha sonra Diyarbakır radyo linkiyle Bağdat'a ulaşır. Türsat uyduları uzayda yerini aldıktan sonra bu istasyon kapatılmış ve uluslarası telefon görüşmeleri dijital olarak uydular üzerinden gerçekleştirilmektedir.
Nado Mahmudov
Eserleri

Bahar - (1989) (Têmûrê Xelîl ile)
Kürt Halkı,1959 Erivan (Ermenice)
Hikayeler, 1964 Erivan (Kürtçe)
Keklik Kalbi, 1968 Erivan (Ermenice)
Küçük Çoban, 1959 Erivan (Ermenice), 1974 Moskova (Rusça)
Alagyaz, (Elegez) (1948-1953)
Gulizar, 1956 Erivan
Kar û Kuluke Slemane Slivi (Карр и Кулукэ Слеманэ Сливи), 1941 Erivan (Ermenice ve Kürtçe)
Mem ve Zin: Kürt Aşk-Kahramanlık Destanı (Маме и Зине: Курдская любовная-героическая поэма), 1956 Erivan
Hikayeler ve Anılar, 1987 Erivan
Eserleri > Kısa Hikâyeler

Kafkasya Efsanesi (Kovkasian Avandavep), Erivan, 16 Nisan 1975. (Ermenice)
Beyaz Atlı (Spitak Dziavore), Erivan, Edebiyat Gazetesi, 19 Haziran 1964 (Ermenice)
Partizan Sevük (Partizan Sevuke), Erivan, Edebiyat Gazetesi, 5 Ağustos 1977 (Ermenice)
Söğüt Ağacı Altındaki Efsane (Avandavep Urenu Tak), Erivan, Edebiyat Gazetesi, 25 Temmuz 1975 (Ermenice)
Büyükbaba ve Torunları (Papikn u Torniknere), Erivan, Bahar Dergisi, 1974 (Ermenice)
Mame ve Gule (Маме и Гуле/Mame i Gule), Erivan, Ermenistan Edebiyatı, 1974 (Rusça)
Çanların Uğultusu (Колокола Гудят/Kolokola Gudyat), Erivan, Ermenistan Edebiyatı, 1972 (Rusça)
Leylek ve hırsız kedi (Aragiln u Gokh Pison), Erivan, 3 Mart 1966 (Ermenice)
İlk Ayakkabım (Moi Pervye Chusty), Erivan, Ermenistan Edebiyatı (Literaturnaya Armeniya), 1976 (Rusça)
Yaşam Tanığı (Kendani Vkan), Mısır, Güneş Dergisi (Arev), 10 ve 11 Şubat 1966 (Ermenice)
Yırtıcı Hayvanlar Erivan, Komsomol Gazetesi, 1967 (Rusça)
Konuşma Yeteneğim Nasıl Kayboldu (Te Inchpes Lezus Kap Enkav), Tiflis, Tiflis Akşamı (Erekoyan Tiflis), 1968. (Ermenice)
Yoğurt hakkında iki hikaye (Erku Arkac Macuni Masin), Erivan, Bahar Dergisi, 1975 (Ermenice)
Benim İlk Öğretmenim (Моя Первая Учительница/Moya Pervaya Uchitelnitsa), Erivan, Ermenistan Edebiyatı, 1970 (Rusça)
Ödülleri

Kızıl Bayrak İşçi Nişanı (1 Aralık 1940), № 7168
Onur Nişanı (20 Şubat 1941), № 41887
Onur Nişanı (5 Ekim 1966), № 480815
Kafkasya Savunması Madalyası (9 Temmuz 1945), № 015765
1941-1945 Büyük Yurtsever Savaşında Cesur Emek Madalyası (22 Şubat 1946), № 289646
Ermenistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Emektar Kültür İşçisi
"1941-1945 Büyük Vatanseverlik Savaşında Zaferin Otuz Yılı" Jübile Madalyası (1976)
"1941-1945 Büyük Vatanseverlik Savaşında Zaferin Kırk Yılı" Jübile Madalyası (1 Ekim 1985)
Julio Domínguez

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Julio César Domínguez Juárez
Doğum tarihi:  8 Kasım 1987 (37 yaşında)
Doğum yeri:  Chipas, Honduras
Boyu:  1,75 m (5 ft 9 in)
Mevkii:  Defans
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Atlético San Luis
Numarası:  4
Altyapı kariyeri
2003-2006:  Cruz Azul
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2006-2023 |  Cruz Azul |  562 |  (16) |
| 2023- |  Atlético San Luis |  54 |  (2) |
| Toplam |   |  616 |  (18) |
Millî takım kariyeri
| 2007 |   Meksika U-20 |  11 |  (0) |
| 2006 |   Meksika U-23 |  5 |  (0) |
| 2007-2022 |   Meksika |  24 |  (0) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 30 Ocak 2025 (2025-01-30) 
Julio César Domínguez (d. 8 Kasım 1987), Meksikalı profesyonel futbolcu. Defans mevkiinde görev almaktadır. Liga MX ekiplerinden Atlético San Luis'de forma giymektedir.
Başarıları > Cruz Azul

Liga MX: Guardianes 2021
Copa MX: Clausura 2013, Apertura 2018
Campeón de Campeones: 2021
Supercopa de la Liga MX: 2022
Supercopa MX: 2019
CONCACAF Şampiyonlar Ligi: 2013–14
Leagues Cup: 2019
Sine Ergün

| Sine Ergün |
| --- | --- |
Doğum: 1982 (42-43 yaşında) Biga, Çanakkale
Milliyet: Türk
Vatandaşlık:  Türkiye
Meslek: Yazar, şair
Etkin yıllar: 2007-günümüz
Ödüller: Sait Faik Hikâye Armağanı Avrupa Birliği Edebiyat Ödülü

Sine Ergün (d. 1982), Türk öykü yazarıdır.
İlk öykü kitabı Burası Tekin Değil, 2010 yılında Yitik Ülke Yayınları tarafından yayımlandı. Bazen Hayat adlı ikinci öykü kitabıyla 2013 Sait Faik Hikâye Armağanı'na lâyık görüldü.
Eserleri

Burası Tekin Değil (2010, Yitik Ülke Yayınları)
Bazen Hayat (2012, Can Yayınları)
Baştankara (2016, Can Yayınları)
Ödülleri

2013 - Sait Faik Hikâye Armağanı
2017 - Avrupa Birliği Edebiyat Ödülü
Buda

Aynı isimli eski yerleşim yeri için Budin sayfasına bakınız.
Kōtoku-in'de bulunan Buda heykeli
Buddha, Sanskrit dilinde “uyanmak, idrak etmek, bilinçlenmek” anlamına gelen “budh” fiilinin geçmiş zaman kipidir. "Uyanmış, idrak etmiş, bilinçlenmiş” anlamına gelir.
Siddhartha Gautama, tarihte “Buda” sözcüğünü hem kendisi için, hem de ona inanan ve bir yol göstericisi olmadan kendiliğinden “uyanan” herkes için kullanmıştır.
Budizm'de “Buda” kavramıyla ifade edilen: kişinin ruhunun saflık, masumiyet ve mükemmelliğinin gücüne, kendiliğinden ulaşması ve böylece daha önce ortaya çıkarmadığı aydınlanmış (mükemmel) bilgeliğe ulaşmak (Prajna), ayrıca şefkat ve merhametten uzak sonsuz yaşamı sınırsızca geliştirmektir.
Buda, kendini dünyevi şeylere artık bağlı olmayacak derecede her şeyden arındırmayı başarmıştır (Nirvana). Böylece Budist inancına göre artık yeniden doğuş döngüsüne bağlı kalmamış olacaktır. Budizm, kişinin kendi beyniyle (aklıyla, zekâsıyla) konuşamayacağı için, ayrı bir varlık olarak “ego” düşüncesini reddetmiştir.
Uyanış; bilinçlenmemiş (uyanmamış), kendini dünyaya kaptırmış insanlardan uzak bir anlayışla, okyanus gibi derin ve anlaşılması zor, dünyevi duygulardan arınmış bir tabiattır (mahiyettir, yaratılıştır, karakterdir.). Bu nedenle, bu deneyimleri sıradan bir dille ya da bilimsel kavramlarla açıklamak mümkün değildir. Bu deneyimlerin (bilgilerin) değerini, kişi kendi yaşamadıkça anlayamaz. Bu Buda deneyimi, aynı Buda gelenekleriyle devam etmeyebilir, Buda'nın ortaya çıktığı mutlu, güzel zamanlardan sonra; Buda'nın olmadığı çok fazla karanlık, kötü dönemler yaşandığı için, hiçbir doktrin son kurtuluş öğretisi anlamına gelmez.
Kashyapa, Kanakamuni ve Dipamkara’dan sonraki dönemde Maitreya Buda olacaktır.
Özellikle Tantrik Budizm’i (Vajrayana), aşkın Buda’lar olarak, Adibuddhas veya Tathagata olarak adlandırılan birçok Buda’yı içermektedir.
Kelime anlamıyla Buda

Buda ya da Buddha, Sanskrit dilinde “uyanmak, idrak etmek, bilinçlenmek” anlamına gelen “budh” fiilinin geçmiş zaman kipi olup, Orta Hint dillerinden türetilmiş ve “uyanmış, idrak etmiş, bilinçlenmiş” anlamına gelmektedir. Aynı zamanda “aydınlanmış” anlamı da vardır. “Uyanmış, aydınlanmış” kişi, karanlık gecelere doğan güneş gibi, yanlışlarla, hatalarla dolu karanlığı bilgi ışığıyla aydınlatır.
Yalın haliyle “Buda” sözcüğünün, Sanskrit dilinde Buddhas, “Orta Hint Pali” dilinde “Buddho” şeklinde olması nedeniyle, bazı araştırmacılar bu sözcüğü Buddha, Buddho olarak da kullanmaktadır. Batı Bilimleri, Hintçe sözcükleri yerel sözlük yazarları ve dil bilgisi uzmanlarını örnek alarak yalın haliyle değil de, bu sözcüğün kök halini kullanır; ayrıca bu sözcüğün hemen hemen tüm yazılış şeklini kabul etmektedir.
Sanskrit dili, birçok Avrupa dili gibi Hint-Avrupa dil ailesindendir. Bu dil, kök sözcük biçiminde (örneğin Sanskrit dilinde sözcük kökü “budh” ve Hint-Avrupa dilinde kökü “bheudh” anlamı uyanmak, dikkat etmek, ikaz etmek) Avrupa dillerinde yeniden keşfedilmektedir. Almancada “Gebot” sözcüğü ve “Buddha” sözcüğü gibi birbiriyle bağlı örnekler bu dilbilimsel akrabalığa örnek verilebilir.