stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mercirahit Muharebesi (684)
Arka plan

Emevi Halifeliğinin kurucusu I. Muâviye (h. 661-680), 680'de Müslüman dünyası kargaşaya sürüklendi. Muaviye, oğlu I. Yezîd'i varisi olarak atamış olsa da, bu seçim evrensel olarak, özellikle de Emevilerin veraset iddiasına meydan okuyan eski Medineli seçkinler tarafından kabul edilmedi. Bunların arasında halifeliğin iki baş adayı Hüseyin (Muhammed'in torunu) ve Abdullah bin Zübeyr'dir (ilk halife Ebû Bekir'in torunu ve Muhammed'in karısı Aişe'nin yeğenidir). Hüseyin, destekçilerinin Emevilere karşı ayaklanmasını beklediği Kufe'ye gitti, ancak konvoyu durduruldu ve Ekim 680'de Kerbelâ Olayı'nda öldürüldü, el-Zübeyr, Emeviler için önde gelen tek rakip kaldı. Yezid yaşadığı sürece, İbnü'l-Zübeyr, Mekke kutsal alanından yönetimini kınadı, ancak açıkça halifelik iddiasında bulunmadı, bunun yerine kendisini "mabeddeki kaçak" (el-ʿaʾizh biʾl-beyt) olarak adlandırdı ve halifenin olması gerektiği gibi sadece Emeviler değil, tüm Kureyşler arasından bir kabile meclisi (şûrâ) tarafından geleneksel tarzda seçilmesi konusunda ısrar etti. Kureyş Medine'nin Emevi yönetimine karşı açık isyanının ardından 683'te Yezid, Medinelileri mağlup eden ve İslam'ın en kutsal şehri olan Mekke'yi kuşatan Arabistan'a bir ordu gönderdi, ancak Kasım ayında Yezid'in ölümü seferi kuvvetlerini eve dönmek zorunda bıraktı.
Yezid'in yerine oğlu II. Muâviye geçti, ancak birkaç hafta sonra öldü ve ailenin geleneksel kalesi Bilad'üş-Şam dışında hiçbir zaman gerçek bir otoriteye sahip olmadı. Diğer kardeşleri başarılı olamayacak kadar genç olduğu için ölümü bir krize neden oldu. Sonuç olarak, Emevi otoritesi Hilafet genelinde çöktü ve Müslümanların çoğu tarafından İbnü'l-Zübeyr yeni liderleri olarak kabul edildi: Irak'ın Emevi valisi Ubeydullah bin Ziyâd vilayetten tahliye edildi, İbnü'l-Zübeyr'in adına madeni paralar İran'da basıldı ve kuzey Suriye'nin Kaysi kabileleri ve Cezire (Yukarı Mezopotamya) onun davasına katıldı. Humus valisi Nu'man ibn Bashir al-Ansari, Banu Judham kabilesi Rawh  ibn Zinba içindeki rakibi Filistin'in Emevi yanlısı valisini kovan Natil bin Kays gibi İbnü'l-Zübeyr'e biat etti. Emevi ailesinin bazı üyeleri bile Mekke'ye gidip ona biat etmeyi düşündüler. Bununla birlikte, orta ve güney Suriye'de Emevi davası, İbn Bahdal ve İbn Ziyad yönetimindeki Beni Kelb liderliğindeki yerel kabileler tarafından desteklendi. Onların inisiyatifiyle, Jabiyah'da, Halife Osman Bin Affan'ın (h. 644-656), Emevilerin halife adayı seçildi.
Açılış çatışmaları ve Mercirahit Muharebesi

Mervan'ın seçilmesi, Şam Valisi el-Dahhak ibn Kays el-Fihri etrafında toplanan Kayların tepkisine neden oldu. Dahhak, iki aday arasında bocaladıktan sonra İbnü'l-Zübeyr'i tanımaya ikna oldu ve güçlerini Şam yakınlarındaki Marj al-Suffar sahasında toplamaya başladı. Buna cevaben Emevi koalisyonu, Gassani kabilesinin bir üyesi tarafından Emevilere teslim edilen Şam'a yürüdü.
İki ordu ilk olarak 684 yılının Temmuz ayı ortalarında Marj al-Suffar ovasında çarpıştı ve Kays, Şam'ın yaklaşık 17 kilometre kuzeydoğusundaki (modern Duma ve Adra şehirleri arasında) bir ova olan Marj Rahit'e doğru itildi. Bunu, Ağustos'ta son savaş gerçekleşene kadar iki kamp arasında yirmi gün süren çatışmalar izledi. İki rakibin güçleri belirsiz: Taberî, Mervan'ın kuvvetlerini 6.000'e, başka bir gelenek Mervan ve Dahhak için sırasıyla 13.000 ve 30.000'e koyarken, İbn Hayyat sayıları sırasıyla 30.000 ve 60.000'a kadar abartır. Bununla birlikte, gelenekler, Emevi kuvvetlerinin sayıca önemli ölçüde üstün olduğu konusunda hemfikirdir. Mervan'ın komutanları Abbad bin Ziyâd, Amr ibn Sa'id al-As ve Ubeydullah bin Ziyâd idi (başka bir gelenek, süvarilere Ubeydullah'ın ve Malik ibn Hubayra al-Sakuni'nin piyadeye komuta etmesidir), Dahhak'ın komutanlarından sadece biri Ziyad ibn Amr ibn Muaviye el-Ukayli bilinmektedir.
Muharebe ile ilgili çok sayıda anekdot, bireysel anlatım ve şiir günümüze ulaşmıştır, ancak savaşın ayrıntıları net değildir, yalnızca o gün ezici bir Emevi zaferiyle sonuçlanmıştır: Kays'ın ana liderleri, Al- Dahhak, savaş meydanında öldü. Nikita Elisséeff, Emevi başarısını, Suriye'nin Halifelik üzerindeki hegemonyasını sürdürmeye hevesli, önceki haftalarda Kays'a bağlı kabilelerin olası bir şekilde dönmesiyle açıklıyor. Buna ek olarak Elisséeff, Emevilerin Şam'daki devlet hazinesini hâlâ kontrol ederek kabilelere kendilerine katılmaları için rüşvet vermelerine izin verdiğine dikkat çekiyor.  Kays ordusunun kalıntıları, Zufar ibn al-Harith al-Kilabi komutasındaki Karkisiye'ya kaçtı ve Mervan, Şam'da resmen Halife ilan edildi.
Sonrası

Mercirahit Muharebesi'ndeki zafer, Emevilerin Suriye'deki konumunu güvence altına aldı ve İbnü'l-Zübeyr'in destekçilerine karşı saldırıya geçmelerine izin verdi. Mısır, yıl içinde daha sonra kurtarıldı, ancak Ubeyd Allah ibn Ziyad komutasındaki Irak'ı kurtarma girişimi, Ağustos 686'da Musul yakınlarında Muhtar komutasındaki Ali yanlısı güçler tarafından yenilgiye uğratıldı. Nisan 685'te babası I. Mervan'ın ölümünden sonra yerine geçen Abdülmelik, daha sonra kendisini kendi konumunu güvence altına almakla sınırlarken, Mus'ab ibn el-Zübeyr, Muhtar'ı mağlup etti ve 687'de tüm Irak'ın kontrolünü ele geçirdi. 691'de Abdülmelik, Zufar al-Kilabi'nin Kays'ını Emevi katına geri getirmeyi başardı ve Irak'a ilerledi. Mus'ab ibn el-Zübeyr yenildi ve öldürüldü ve Doğu'da Emevi otoritesi yeniden kuruldu. Ekim 692'de, başka bir Mekke kuşatmasının ardından Abdullah ibn el-Zübeyr öldürüldü ve iç savaş sona erdi.
Etkisi

Mercirahit Muharebesi'nin en kalıcı mirası, Banu Tamim liderliğindeki Mudar ile Irak'taki Rabi'a ve Azd ittifakı arasındaki bölünme ve rekabete paralel olarak Suriye'deki Kays-Kalb bölünmesinin sertleşmesiydi. Bu rekabetler, aşiret bağlılıklarının Hilafet boyunca iki aşiret konfederasyonu veya "süper grup" halinde yeniden düzenlenmesine neden oldu: "Güney Araplar" veya Yemenlilerin karşı çıktığı "Kuzey Arap" veya Kays/Mudar bloğu; gerçi bu terimler kesin olarak coğrafi olmaktan çok siyasiydi, çünkü tam anlamıyla "kuzey" Rabi'a "güney" Yemenlilere bağlıydı. Emevi halifeleri iki grup arasında bir denge sağlamaya çalıştılar, ancak bu bölünme ve iki grup arasındaki amansız rekabet, başlangıçta bağlantısız kabileler bile Arap dünyasının içine çekildiği için sonraki on yıllarda Arap dünyasının bir demirbaşı haline geldi, başlangıçta bağlantısız kabileler bile iki süper gruptan birine katılmaya çekildi. Sürekli güç ve nüfuz mücadeleleri Emevi Halifeliğine hakim oldu, eyaletlerde istikrarsızlık yarattı, feci Üçüncü Fitne'yi kışkırtmaya yardımcı oldu ve Emevilerin Abbâsîlerin elindeki nihai düşüşüne katkıda bulundu. Gerçekten de, Julius Wellhausen'in değerlendirmesine göre, Mercirahit Emevîler [sic] "Emevilere zafer getirdi ve aynı zamanda güçlerinin temellerini paramparça etti". Bölünme çok sonra da devam etti: Hugh N. Kennedy'nin yazdığı gibi, "On dokuzuncu yüzyılın sonlarına kadar, Filistin'de kendilerine Kays ve Yaman diyen gruplar arasında hala savaşlar yapılıyordu."
Phoenix Marie

| Phoenix Marie |
| --- | --- |
Phoenix Marie (2014)
Doğum: Melissa Marie Hutchison 21 Eylül 1981 (43 yaşında) Riverside, Kaliforniya, ABD
Boyu: 1,75 m (5 ft 9 in)
Kilosu: 68 kg (150 lb)
Saç rengi: Sarışın 
Film sayısı: 1500 (IAFD)

Resmî sitesi
IMDb'de Phoenix Marie
IAFD'de Phoenix Marie
Adultfilmdatabase'de Phoenix Marie
Melissa Marie Hutchison (d. 21 Eylül 1981; Riverside, Kaliforniya), Amerikalı pornografik film oyuncusu.
Hayatı

21 Eylül 1981 tarihinde Amerika Birleşik Devletleri'nin Kaliforniya eyaletinin Riverside şehrinde, Alman, İngiliz, İskoç ve İtalyan kökenli bir ailenin kızı olarak doğdu ve orada büyüdü. 2006 yılının sonlarında yetişkin film endüstrisine girdi. Bir akşam arkadaşlarıyla dışarı çıktıktan sonra bir gece kulübünün sahibi ona yaklaştı ve yerel bir model ajansından teklif sundu. 2007 yılında Vivid studios için Brand New Faces 2 filmiyle pornografik bir aktris olarak giriş yaptı.
Hobileri arasında plaja gitmek, futbol, beyzbol ve hokey oynamak ve World Of Warcraft rol yapma video oyunu yer alıyor.
Bir aktris olarak Brazzers, Evil Angel, Naughty America, Vivid, 3rd Degree, Jules Jordan Video, Elegant Angel, Devil's Film, Penthouse, Adam & Eve, AGW, Bang Bros, Wicked, Reality Kings veya Girlfriends filmlerinin yapımlarında çalıştı. Brazzers şirketinin özel ZZ girls çemberinin bir parçası. Avustralyalı porno oyuncusu Angela White ile romantik bir ilişkisi vardı. 2010 yılında aktörler Jordan Ash ve Scott Nails ile ilk Çift Penetrasyon sahnesini Big Butts Like It Big 7 filminde kaydetti.
AVN Ödülleri'nde birçok kez aday gösterildi ve 2015 yılında Lexington Steele ile birlikte Lex’s Point of View için en iyi POV Seks sahnesi ödülünü aldı.
Mart 2018'de emekli olmaya karar verse de Ekim 2019'da Brazzers ile 2020 yılının ortasına kadar süren özel bir sözleşme ile sektöre geri döndüğünü açıkladı. Oyuncu olarak 1500'den fazla sahne ve film çekti.

Nisan 2024'te Marie, bir grup sahnesine "zorlandığını" ve ardından sette başka bir aktörün aşırı doz alması nedeniyle şiddetli bir karalama kampanyasına maruz kaldığını iddia ederek dava açtı.
Galeri

Phoenix Marie (2008)
Phoenix Marie (2009)
Phoenix Marie (2010)
Phoenix Marie (2011)
Phoenix Marie (2012)
Phoenix Marie (2013)
Ödülleri

| AVN Ödülleri> Sonuç | AVN Ödülleri> Yıl | AVN Ödülleri> Kategori | AVN Ödülleri> Yapım | AVN Ödülleri> Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Kazandı | 2015 | Best POV Sex Scene | Lex's Point Of View | Lexington Steele ile |
| Kazandı | 2022 | Hall Of Fame | — |  |
| XBIZ Ödülleri> Sonuç | XBIZ Ödülleri> Yıl | XBIZ Ödülleri> Kategori | XBIZ Ödülleri> Yapım | XBIZ Ödülleri> Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Kazandı | 2025 | Best Sex Scene - Comedy Movie | American MILF | Brandi Love, Christy Canyon, Maitland Ward, Serenity Cox & Jason Luv ile |
| XRCO Ödülleri> Sonuç | XRCO Ödülleri> Yıl | XRCO Ödülleri> Kategori | XRCO Ödülleri> Yapım | XRCO Ödülleri> Notlar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Kazandı | 2019 | Hall Of Fame | — |  |
İzmir Liman Kalesi

| --- | --- |
Kalenin kuşatılmışken betimlendiği minyatür

Diğer ad(lar): Ok Kalesi San Pietro Kalesi Hisar Soğan Kalesi Aşağı Kale Kal'a-i İzmir-i Cedid
Genel bilgiler
Durum: Yıkılmış
Tür: Kale
Konum: İzmir, Türkiye
Koordinatlar: 38°25′19″K 27°07′59″D﻿ / ﻿38.42194°K 27.13306°D﻿ / 38.42194; 27.13306
Tamamlanma: 12. yüzyıl
Yenileme: 1480
Yıkılma: 1872

İzmir Liman Kalesi, İzmir'de 12. yüzyılda inşa edilen, 1872 yılında yıkılan bir kaledir.
Tarihçe

İzmir Liman Kalesi, 12. yüzyılda Bizanslılar tarafından günümüze ulaşmayan iç limanın girişinde inşa edildi. 13. yüzyılda Cenevizlilerin, 14. yüzyılda da Aydınoğulları Beyliği kontrolüne geçti. İzmir Haçlı Seferi sonrasında Hospitalier Şövalyeleri'nin eline geçen kale, bu dönemde San Pietro Kalesi adıyla anıldı. 1348'de Aydınoğulları Beyliği kaleyi kuşattı; ancak başarısızlıkla sonuçlanan kuşatmada Umur Bey öldü. Timur İmparatorluğu'nun hükümdarı Timur, Aralık 1402'de kaleyi karadan kuşattı ve iç limanın doldurulmasını emretti. İç limanın Kadifekale'den getirilen taşlarla doldurulmasıyla kalenin denizden yardım alması engellendi ve kuşatma başarıyla sonuçlandı. Kuşatma sonrasında kale, Timur'un emriyle yıkıldı. Eylül 1472'de Venedikli amiral Pietro Mocenigo'nun İzmir'i denizden vurarak talan etmesi üzerine Osmanlı sultanı II. Mehmed, 1479'da şehrin savunulması için kalenin yeniden inşa edilmesini emretti. Üç köşeli olarak planlanan kale, var olan temellerin üzerine Ekim 1480'de inşa edildi. 17. yüzyılda İnciraltı'nda Sancakburnu Kalesi'nin inşa edilmesiyle önemi azalan Liman Kalesi, 19. yüzyılın ikinci yarısına kadar kullanılmaya devam etti. Daha sonra bakımsızlık nedeniyle zarar gören kale, 1870'te alınan kararla 1872'de yıktırıldı. Günümüzde doldurulan iç limanın yerinde Kemeraltı Çarşısı bulunurken bir zamanlar kaleye bitişik olan Hisar Camii de adını kaleden almaktadır.
Konuyla ilgili yayınlar

Ülker, Necmi (1983). "İzmir Liman Kalesi". Bilim Birlik Başarı, 37.
| g t  Türkiye'deki kaleler |
| --- | --- |
 Adana Kalesi  Afyonkarahisar Kalesi  Akçakoca Kalesi  Alanya Kalesi  Alara Kalesi  Amasra Kalesi  Amasya Kalesi  Anadolu Hisarı  Ankara Kalesi  Anavarza Kalesi  Ayas Kalesi  Babakale Kalesi  Bakras Kalesi  Bayburt Kalesi  Beçin Kalesi  Belenkeşlik Kalesi  Beydağ Kalesi  Birecik Kalesi  Bodrum Kalesi  Bodrumkale  Boyabat Kalesi  Bozcaada Kalesi  Bursa Kalesi  Caki Kalesi  Ciha Kalesi  Çalan Kalesi  Çandarlı Kalesi  Çandır Kalesi  Çeşme Kalesi  Dağlı Kalesi  Darb-ı Sak Kalesi  Diyarbakır Kalesi  Eğirdir Kalesi  Enez Kalesi  Evciler Kalesi  Foça Kalesi  Gaziantep Kalesi  Gevale Kalesi  Gölköy Kalesi  Gözne Kalesi  Gülek Kalesi  Güvercinada Kalesi  Harput Kalesi  Hebilli Kalesi  Hemite Kalesi  Hisarin Kale  Hoşap Kalesi  İbrahim Paşa Tabyaları  İzmir Liman Kalesi  İznik Kalesi  Kadifekale  Kaleburnu Kalesi  Kaleköy Kalesi  Kalepark  Karaman Kalesi  Kars Kalesi  Kayseri Kalesi  Kazan Kale  Kevgir Kalesi  Kız Kalesi  Kızlar Kalesi  Kol Kalesi  Koz Kalesi  Konya Kalesi  Kuzucubelen Kalesi  Kütahya Kalesi  Kvabistsihe  Lulua Kalesi  Mamure Kalesi  Mancınık Kalesi  Manisa Kalesi  Mardin Kalesi  Marmaris Kalesi  Mecidiye Kalesi  Meydankale  Meydancık Kalesi  Mindieti Kalesi  Mut Kalesi  Namrun Kalesi  Nif Kalesi  Pertek Kalesi  Riva Kalesi  Rize Kalesi  Rumeli Hisarı  Rumkale  Samsun Kalesi  Sancakburnu Kalesi  Savranda Kalesi  Seddülbahir Kalesi  Sığacık Kalesi  Silifke Kalesi  Sinop Kalesi  Şanlıurfa Kalesi  Şeytan Kalesi  Şebinkarahisar Kalesi  Şile Kalesi  Softa Kalesi  Tece Kalesi  Tokat Kalesi  Tokmar Kalesi  Toprakkale  Trabzon Kalesi  Ünye Kalesi  Van Kalesi  Yeniyurt Kalesi  Yılankale  Yoğurtçu Kalesi  Yoros Kalesi  Zerzevan Kalesi  Zilkale
Savcı (Alâiye Beyi)

Savcı bin Şemseddin Mehmed, 1403-1424 yılları arasında hüküm süren Alâiye Beyliği hükümdarı.
Hayatı

1373'ten 1402'deki Ankara Savaşı'na kadar geçen sürede Alâiye Beyliğinin akıbeti hakkında tarihi kaynaklarda bilgi bulunmamaktadır. 1398 yılında Akçay ovasında Karamanoğlu Alaeddin ile I. Bayezid arasında yapılan savaştan sonra Karamanoğulları Beyliği Osmanlıların eline geçtiğinden Alaiye Beyliği'nin de bu dönemde Osmanlı yönetiminde olduğu tahmin edilebilir.
Ankara Savaşı'ndan sonra ise Osmanlıların ele geçirdiği beylikler tekrar canlanmaya ve bağımsızlık kazanmaya başladı. 1403 yılında basılan sikkelerden bu dönemde Savcı bin Şemseddin Mehmed'in Alâiye Beyi olduğu anlaşılmaktadır. Savcı Bey bastırdığı sikkelerde önce "Emir" unvanını kullanmış, daha sonra ise "Sultan" unvanını kullanmaya başlamıştır.
Haziran 1403'te Jean Le Maingre, Alanya şehrini kuşattı. Bu sırada Savcı Bey şehirde değildi. Şehre vardığında şehirden yarım mil uzakta kamp kurmuş ve birkaç gün boyunca kaledeki Hristiyanlara saldırarak onlara büyük zarar vermiştir. Jean Le Maingre'nin filosu ve ordusu ağır kayıplara uğradı ve çıkarmadan 14 gün sonra mareşal şehri terk etmek zorunda kaldı.
1424 yılında Savcı Bey'in oğlu Karaman Bey beyliğin başına geçti.
IX. Bonifacius

| Papa IX>  Bonifacius |
| --- | --- |
Roma piskoposu
 Döneme ait büsüt, Saint John Lateran, y. 1390-1410
Kilise: Katolik Kilisesi
Papalık başlangıcı: 2 Kasım 1389
Papalık bitişi: 1 Ekim 1404
Önce gelen: VI. Urbanus
Sonra gelen: VII. Innocentius
Karşıt: Avignon iddia sahipleri:  VII. Clemens  XIII. Benedictus 
Takdis: 9 Kasım 1389 Francesco Moricotti Prignani tarafından
Kardinal yapan: 21 Aralık 1381 VI. Urbanus tarafından
Doğum adı: Pietro Cybo Tomacelli
Doğum: y. 1350 Napoli, Napoli Krallığı
Ölüm: 1 Ekim 1404 Roma, Papalık Devleti
Arma: 
Adı Bonifacius olan diğer papalar 
Papa IX. Bonifacius (İtalyanca: Bonifacio IX; İngilizce ve Fransızca: Boniface IX)(d. y. 1355, Napoli, Napoli Krallığı - ö. 1 Ekim 1404, Roma), doğum adı Pietro Tomacelli, 1378-1417 arasındaki Katolik Bölünmesi sırasında 2 Kasım 1389 - 1 Ekim 1404 döneminde Roma'da hüküm süren Papa. IX. Bonifatius resmen İtalya'da papa olarak hüküm sürmekte iken VII. Clemens ve XIII. Benedictus adını taşıyan anti-papalar Fransa Kralı'nın koruması altında Avignon'dan hüküm sürmekteydiler.
Ortak Yaşam Kardeşleri iç tüzüğü 1395'te Bonifacius tarafından onaylandı.
Lou Dobbs

| Lou Dobbs |
| --- | --- |
Dobbs 2015'te
Doğum: Louis Carl Dobbs 24 Eylül 1945(1945-09-24) Childress, Teksas, ABD
Ölüm: 18 Temmuz 2024 (78 yaşında) Rupert, Idaho, ABD
Eğitim: Harvard Üniversitesi (BA)
Meslek: Radyocu televizyon sunucusu yazar
Tanınma nedeni: Lou Dobbs Tonight (Fox Ekonomi Kanalı)
Siyasi parti:  Cumhuriyetçi Parti (?-2001)  Bağımsız (2001–2024) 
Evlilik: Debi Lee Roth-Segura
Çocuk(lar): 4
Ödüller: Emmy Ödülü
Resmî site: loudobbs.com

Lou Dobbs 2017'de
Louis Carl "Lou" Dobbs (24 Eylül 1945 – 18 Temmuz 2024), Amerikalı radyocu, televizyon sunucusu ve yazar.
Hayatı

Dobbs, 24 Eylül 1945'te Childress, Teksas'te doğdu. Harvard Üniversitesi'nde eğitim gördü.
Şubat 2021'de yayından kaldırılana kadar Fox Ekonomi Kanalı'nda Lou Dobbs Tonight adlı programın sundu.
Aynı zamanda CNN kanalında sunuculuk, genel yayın yönetmenliği ve başkan yardımcılığı yaptı.
Hizmetleriyle Emmy Ödülü'nü, Peabody Ödülü'nü ve Aydınlık Ödülü'nü (İş Gazeteciliği Derneği) kazanmıştır.
Ayrıca birçok kişi tarafından Latin Amerikalı ve İspanyol kökenlilere karşı ırkçılık yapmakla suçlandı.
Debi Lee Roth-Segura ile evli dört çocuk sahibi olan Dobbs, 18 Temmuz 2024'te Rupert, Idaho'da 78 yaşında öldü.
İnsan davranışı

Sosyal etkileşim ve yaratıcı ifade, insan davranışının biçimleridir
İnsan davranışı, insan bireylerinin veya gruplarının yaşamları boyunca iç ve dış uyaranlara yanıt verme potansiyeli ve kapasitesi olarak ifade edilir. Davranış, bireyi etkileyen genetik ve çevresel faktörler tarafından yönlendirilir. Davranış aynı zamanda kısmen bireyin psişesinin anlaşılmasını sağlayan, tutum ve değerler gibi şeyleri açığa çıkaran düşünce ve duygular tarafından da yönlendirilir. Kişilik tipleri kişiden kişiye farklılık gösterebildiği gibi farklı eylem ve davranışlar üretmesi nedeniyle insan davranışı psikolojik özellikler tarafından şekillenir.
Bibliyografi

Bremner, Gavin, (Ed.) (2010). The Wiley-Blackwell Handbook of Infant Development. 2nd. 1: Basic Research. Wiley-Blackwell. ISBN 978-1444332735.
Charlesworth, Leanne Wood (2019). "Early Childhood".  Hutchison, Elizabeth D. (Ed.). Dimensions of Human Behavior: The Changing Life Course. 6th. SAGE Publications. ss. 327-395. ISBN 978-1544339344.
Duck, Steve (2007). Human Relationships. 4th. SAGE Publications. ISBN 978-1412929998.
Evans, Dylan (2003). Emotion: A Very Short Introduction. Oxford University Press. ISBN 978-0192804617.
Goode, Erich (2015). "The Sociology of Deviance: An Introduction". The Handbook of Deviance. Wiley. ss. 3-29. doi:10.1002/9781118701386. ISBN 978-1118701324.
Longino, Helen E. (2013). Studying Human Behavior: How Scientists Investigate Aggression and Sexuality. University of Chicago Press. doi:10.7208/9780226921822. ISBN 978-0226921822.  Bilinmeyen parametre |doikırık= görmezden gelindi (yardım)
Neff, Walter S. (1985). Work and Human Behavior. 3rd. Aldine Publishing Company. ISBN 0202303195.
Van Schaik, Carel P. (2016). The primate origins of human nature. Foundations of human biology. Hoboken, New Jersey: Wiley-Blackwell. ISBN 978-1-119-11820-6.
Woody, Debra J.; Woody, David (2019). "Early Childhood".  Hutchison, Elizabeth D. (Ed.). Dimensions of Human Behavior: The Changing Life Course. 6th. SAGE Publications. ss. 251-326. ISBN 978-1544339344.
Filistin Türkleri

| --- | --- |
Filistin Türkleri bayrağı
Toplam nüfus
400.000-500.000 (1987 tahminleri) 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
Gazze Şeridi, Kudüs
Diller
Türkçe, Arapça
Din
İslam
İlgili etnik gruplar
Kıbrıs Türkleri Suriye Türkleri Lübnan Türkleri
Filistin Türkleri veya Filistin Türkmenleri, Filistin'de uzun süredir yerleşik bir varlığa sahip etnik Türk soyundan gelenlerdir. 1069-1917/22 yılları arasında Osmanlı egemenliğinin sürmesiyle, Suriye'de Nureddin Zengi'nin yönetimi sırasında ve ardından binlerce Türk'ün Selahaddin'le Kudüs savaşına katılmasıyla kitlesel Türk göçü teşvik edildi. Türk göçü, Filistin'in Memlük ve Osmanlı yönetimi sırasında ve Britanya yönetimi sırasında daha da devam etti.
Tarihçe

Suriye'de Nureddin Zengi'nin yönetimi sırasında ve ardından binlerce Türk'ün Selahaddin'le Kudüs savaşına katılmasıyla Filistin'e kitlesel Türk göçü teşvik edildi.
Cezayir, 1830'da Fransız yönetimine girdiğinde, birçok Cezayir Türkü bölgeyi terk etmek zorunda kaldı. Kaçanların çoğu Anadolu'ya gönderilmiş olsa da, birçoğu Filistin, Suriye, Arabistan ve Mısır gibi Osmanlı İmparatorluğu'nun diğer bölgelerine göç etti.
Kıbrıs'ın Britanya yönetimi altında olduğu dönemde (1878-1950) adada kalan Kıbrıs Türkleri, Büyük Buhran'ın ve sonrasındaki zor ekonomik koşullarla karşı karşıya kaldılar. Sonuç olarak, borç ve açlıkla karşı karşıya kalan en fakir köylerdeki birçok aile, daha iyi bir hayatları olacağı umuduyla kızlarını çoğunlukla Filistin'deki Araplarla evlendirdi. Damat, genellikle kızların ailesine, evlilik düzenlemelerinin bir parçası olarak, genellikle 10-20 sterlin civarında bir başlık parası verirdi. Bu tür ödemeler Kıbrıs geleneğinin bir parçası değildi ve Kıbrıslılar genellikle bu zorla evliliklerdeki kızları "satılmış" olarak tanımlardı. Evlilikler bazen, olası kocaları zengin doktorlar ve mühendisler olarak tanıtan aracılar tarafından ayarlanırdı. Ancak, Neriman Cahit, Araplara Satılan Kızlarımız adlı kitabında, gerçekte bu erkeklerin çoğunun vasat işleri olduğunu veya zaten evli ve çocuklu olduklarını buldu. Bu gerçeklerden habersiz olan Kıbrıslı Türk aileler, 1950'lere kadar kızlarını Filistin'e göndermeye devam ettiler. Cahit, 30 yıl içinde 4.000'e kadar Kıbrıslı Türk kadının Arap erkeklerle evlenmek üzere Filistin'e gönderildiğini tahmin ediyor.
Diaspora

1948 Filistin Savaşı sırasında ve sonrasında birçok Türk ailesi bölgeden kaçarak Ürdün, Suriye ve Lübnan'a yerleşti.
Al Monitor sitesinin 2022 tarihli bir haber makalesine göre Gazze'deki birçok Türk kökenli aile, "kuşatma altındaki bölgedeki kötüleşen ekonomik koşullar" nedeniyle Türkiye'ye göç ediyor.
Türk soyadları

Filistin'de Türk soyadları çoğunlukla "ci" harfiyle biter (örneğin, el-Batnici ve al-Şurbaci); yaygın isimler arasında ise El-Garbavi, Terzi, Türk, Birkder, Cukmadar, Rıdvan, Casir ve el-Cemasi bulunur.
İcra hukuku

İcra hukuku, borcunu ödeyemeyen borçlunun borcunun, alacaklının talebi üzerine, devlet zoruyla taşınır ve taşınmaz varlıklarına el konarak karşılanmasını konu alan hukuk dalıdır.
İcranın ilamlı ve ilamsız icra olmak üzere iki türü olup, ilamlı icra takibi mahkeme kararı doğrultusunda başlatılan icra takibi türü iken, doğrudan icra dairesine başvurularak başlatılan takip işlemi ilamsız icra takibi olarak adlandırılır.
İcra dairesine takip talebi yapılan başvuru neticesinde takip başlatılır. İcra takibi, Türkiye'de 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nda düzenlenmiştir. Bu kanun, icra takibi süreçlerini ve tarafların haklarını belirler. Alacaklıların ve borçluların haklarını koruma amacı güder.
Takip talebini alan icra dairesi bir ödeme emri düzenler ve bunu borçluya tebliğ eder. Tebliğden sonra yasal süreler içerisinde borç ödenmezse alacaklının talebiyle icra dairesi haciz işlemlerini başlatır. Haciz edilen mallar satılır ve neticede alacaklı alacağına kavuşmuş olur.