stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Zekeriya Sertel
Hayatı > İşgal yılları

I. Dünya Savaşı'ndan sonra İstanbul işgal altına girmişti. Mehmet Zekeriya'nın evi işgale karşı direniş merkezlerinden biri oldu. Köprülü Fuat, Hasan Âli Yücel gibi aydınlarla vatansever bir örgüt kurmaya çalıştılar fakat evdeki toplantılarının ihbar edilmesi sonucu İngiliz polisi tarafından tutuklanıp Bekirağa Bölüğünde hapse girdi. Suçları hafif görülenler arasında olduğundan bir hafta sonra serbest bırakıldı.
Direnişe destek vermek için eşi ile birlikte Büyük Mecmua'yı yayımladı. Halide Edip'in başyazarı olduğu dergide Falih Rıfkı, Köprülüzade Fuat, Reşat Nuri, Faruk Nafiz, Ömer Seyfettin gibi aydınlar yazılarını yayınladılar.
Halide Edip'in kendisine ve eşine ABD'den 12 Türk gencine sağlanan burs imkânından yararlanmalarını önermesi üzerine yüksek öğrenimlerini tamamlamak üzere eşi ve kızıyla birlikte New York'a gitti. 1919'da Columbia Üniversitesi Gazetecilik Fakültesine girdi. ABD'de bulunduğu sürede Amerikan gazetelerinde yazılar yazarak Türk Kurtuluş Savaşı'nı anlattı. Eşi ile birlikte ABD'de yaşayan Türkleri örgütleyerek Himaye-i Etfâl Cemiyetine (Çocuk Esirgeme Kurumu) çok yüksek miktarda bağış toplanmasını sağladı. 1922 sonlarında ikinci kızları Yıldız dünyaya geldi. Hem eşi, hem kendisi yüksek öğrenimlerini tamamladıktan sonra 1923 yılında yurda döndü.
Hayatı > Basın Yayın Genel Müdürlüğü

Mehmet Zekeriya yurda döndükten sonra Ankara'ya gitti ve 1923 yılında Basın Yayın Genel Müdürü olarak görevlendirildi. Matbuat Müdürlüğü yayını olarak Ayın Tarihi adlı bir dergi çıkardı. Hâkimiyet-i Milliye (Ulus) gazetesinin iyileştirilmesine ilişkin projede Mustafa Kemal Atatürk ile ters düştü. Ayrıca müdürlük süresince yaptığı bazı uygulamalar Ankara'nın hoşuna gitmedi. Sansür karşıtı yayınladığı bildiri ve kurum içerisinde yaptığı bazı uygulamalar dolayısıyla İçişleri Bakanlığı tarafından görevden alındı.
Hayatı > Cumhuriyet gazetesi

İstanbul'da Yunus Nadi ile birlikte Cumhuriyet gazetesinin kurucuları arasında yer aldı. Gazetenin 7 Mayıs 1924 tarihli ilk sayısını fiilen kendisi çıkardı. Yunus Nadi ve Nabizade Hamdi ile kurdukları şirket büyüyünce doğan anlaşmazlıklar sonucu şirket ortağı olarak kalamadı ve ayrıldı.
Hayatı > Resimli Ay dergisi

Ana madde: Resimli Ay
Cumhuriyet gazetesinden ayrıldıktan sonra gazetecilik faaliyetleri 1 Şubat 1924 günü çıkarmaya başladığı Resimli Ay dergisinde yoğunlaştı. Ülkenin en önemli yayınlarından olan bu dergi, yayın hayatının 1924-1928 yılları arasındaki ilk evresinde "ülkede gerçek bir demokrasinin kurulabilmesini ve sosyal problemlerin incelenmesini" amaçlıyordu ve fikir yazılarını Mehmet Zekeriya ile eşi Sabiha Hanım yazmakta, edebî yazıları ise Mehmet Rauf, İbn-ül Refik, Ahmet Nuri, Reşat Nuri, Yusuf Ziya, Hakkı Sûha, Ercüment Ekrem, Hıfzı Tevfik, Sadri Ertem, Selim Sırrı, Mahmut Yesari ve Yakup Kadri kaleme almaktaydı.
Cevat Şakir'in dört asker kaçağı ile ilgili olarak kaleme aldığı "Hapishanede idama mahkum olanlar bile, bile asılmağa nasıl giderler" adlı yazısının 13 Nisan 1925 tarihli Resimli Hafta dergisinde yayımlanmasının ardından, onunla birlikte, derginin sorumlu müdürü olan Mehmet Zekeriya'nın da İstiklâl Mahkemesinde yargılanmasına karar verilir. Mahkeme sonunda Cevat Şakir Bodrum'da, Mehmet Zekeriya ise Sinop'ta 3 yıl boyunca kalebentliğe mahkûm edilir. Sinop'a giderken şaibeli bir otomobil kazasında ölümden döner.
Mehmet Zekeriya, İstanbul'a 1927 yılında dönebildi. Bu süre içinde eşi Sabiha Hanım derginin yayınını Resimli Ay, Sevimli Ay adlarıyla sürdürdü ve "Türkiye'nin ilk kadın gazetecisi" unvanını aldı.
Zekeriya Bey'in dönüşünden sonra dergi yeni bir hava içinde çıkarılmaya başladı. Zekeriya Bey bu dönemde siyasi meselelerden biraz daha uzak durup daha çok pedagoji, edebiyat konuları üzerine yoğunlaştı. 1928'den 1930'a kadar olan bu ikinci evrede yazı ve hikâyelerde ilerici ve sosyalist fikirler ön plâna çıkmış, yazı kadrosunda da bazı değişiklikler yaşanmıştı. Bu dönemde Nâzım Hikmet, Sabahattin Ali, Suat Derviş, Vâlâ Nureddin gibi yazarlar derginin yazı kadrosunda yer aldılar.
Nâzım Hikmet'le başlattığı Putları Yıkıyoruz yazı dizisi ile tepkileri üstüne çekti. Bu dizide Hikmet ve Sertel, yeniliklerin önünü tıkadıklarına inandıkları, ün kazanmış Namık Kemâl, Tevfik Fikret, Abdülhak Hâmit, Hamdullah Suphi, Ahmet Hâşim gibi edebiyatçıları "tahttan indirmeyi" amaçlamışlardı.
1931'de derginin diğer ortakları ile ortaklığın bozulması sonucu Resimli Ay yayın hayatına son verdi.
Hayatı > Son Posta gazetesi

Mehmet Zekeriya, Resimli Ay'ın kapanmasından sonra Selim Ragıp Emeç, Halil Lütfi Dördüncü ve Ekrem Ziya Uşaklıgil ile Son Posta adında bir günlük gazete çıkardı. Tam da bu dönemde Serbest Cumhuriyet Fırkası'nın kurulmasından da aldıkları cesaretle iktidara muhalif bir pozisyon aldı. Bununla birlikte Serbest Cumhuriyet Fırkası'nı eleştirmekten de geri kalmadı. Gazetenin ilk sayısında çıkan Boğuluyoruz, Biraz Hava İsteriz! başlıklı başyazısı ile tek parti rejimine tepkisini dile getirdi. Gazetede özel sermayeye devletçe yapılan yardıma karşı mücadele etti. Alpullu şirketi sahiplerince açılan hakaret davası sonucu İstanbul'da hapse girdi. Bir buçuk yıl sonra genel afla hapisten çıktı ve Son Posta'daki görevine döndü fakat bir süre sonra diğer ortaklarla anlaşmazlığa düşerek gazeteden ayrıldı.
Hayatı > Hayat Ansiklopedisi

1932-1936 yılları arasında coğrafyacı Faik Sabri Duran, yazar Mehmet Samih Fethi ve fizik profesörü Salih Murat ile birlikte Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk genel ansiklopedisi olan 10 ciltlik Hayat Ansiklopedisi'ni parça parça yayınladı.
Hayatı > Tan gazetesi

1936'da İstanbul'da Türkiye İş Bankası tarafından yayınlanan Tan gazetesini Ahmet Emin Yalman ve Halil Lütfü Dördüncü ile birlikte satın alarak yeni bir biçimde yayınlamaya başladı. Atatürk ölüm döşeğinde yatarken, 17 Ağustos 1938'de Atatürk'ün sıhhati hakkında milleti aydınlatmak zorunda olduklarını iktidar sahiplerine bir başyazıda hatırlatması üzerine Başbakan Celal Bayar tarafından Tan gazetesinin üç ay süreyle kapanmasına emir verildi. Zekeriya Sertel ile Halil Lütfü Dördüncü'nün söz konusu yazıyı onlara haber bile vermeden, gizlice gazeteye koydurmasını iddia eden Ahmet Emin Yalman Tan gazetesinden ayrıldı.
Ahmet Emin Yalman'ın ortaklıktan ayrılmasından sonra gazetenin fikri yönünü ve başyazarlığı Zekeriya Sertel ele aldı. II. Dünya Savaşı öncesinde Zekeriya Sertel gazetenin birinci sayfasında başyazı yazmakta, eşi Sabiha Sertel de genellikle gazetenin beşinci sayfasında Görüşler başlıklı bir sütunda yazmakta idi. Savaş öncesinde neredeyse bütün başyazılarını dış politika gelişmelerine ayıran Zekeriya Sertel, dönemin dış politika gelişmelerini derinlemesine inceledi; Almanya-İtalya ittifakına karşı antifaşist bir tutum takındı ve Müttefikleri destekledi. Savaş başladıktan sonra zaman zaman yurt dışı gezilere çıktı, Fransa, Britanya ve ABD'yi dolaştı. Savaşın sonuna doğru Müttefiklerin üstün duruma geçmesinin de etkisiyle hükûmete karşı eleştirilerinin dozu giderek yükseldi. Böylece Tan, faşizm karşıtı ve CHP'li tek parti iktidarına muhalif olan etkili bir gazete hâline geldi. Cumhuriyet gazetesinden sonra en yüksek tirajlı günlük gazete oldu.
Hayatı > Görüşler dergisi

II. Dünya Savaşı sonunda CHP içinde başlayan muhalefet de kısa sürede gelişmiş, ülkedeki demokrasi talepleri artmıştı. Sertel, 1945'te yeni bir parti kurma hazırlığındaki Celâl Bayar ve arkadaşları ile ortaklaşa hareket etti. Yeni parti girişiminin yayın organı olarak Görüşler adlı bir dergi çıkarılması kararlaştırılmıştı. Tan matbaasında basılan, 1 Aralık 1945 tarihli birinci sayısının kapağında "mecmuaya yazı yardımlarını vaadedenler" listesinin başında sırasıyla 1. Celâl Bayar, 2. Tevfik Rüştü Aras, 3. Fuat Köprülü, 4. Adnan Menderes ve 5. Cami Baykut'un adları ve fotoğ­rafları vardı. Bunların altında ise Sabiha ve Zekeriya Sertel'den sonra Pertev Boratav, Behice Boran, Niyazi Berkes, Adnan Cemgil, Esat Adil Müstecaplıoğlu, Sabahattin Ali, Aziz Nesin gibi isimler yer alıyordu.
Hayatı > Tan baskını

Sertellerin izlediği muhalif yayın politikası ve liberal-demokrat çevrelerle iş birliğinin ilerlemesi matbaanın 4 Aralık 1945 günü saldırgan göstericiler tarafından yağmalanıp Sertellerin linç girişimine maruz kaldıkları Tan Baskını ile sonuçlandı. Bundan sonra olayın sorumlusu olarak bir yıl hapis cezasına çarptırılan Sertel ve eşi, üç ay tutuklu kaldıktan sonra temyiz aşamasında kararın bozulması üzerine beraat ettiler. Bu olaydan sonra Adnan Menderes ve çevresi Görüşler dergisinde iş birliğinden çekildi, Tan gazetesi ve Görüşler dergisinin yayını da sona erdi.
Hayatı > İnsan Haklarını Koruma Cemiyeti

1946 yılında Cami Baykut ve Tevfik Rüştü Aras ile birlikte İnsan Haklarını Koruma Cemiyeti kurma girişiminde bulundu. 20 Ekim 1946'da emekli genelkurmay başkanı Fevzi Çakmak (Genel Başkan), Tevfik Rüştü Aras (Genel Sekreter), Demokrat Parti İstanbul il başkanı Kenan Öner, Zekeriya Sertel, Cami Baykut, emekli general Sadık Aldoğan, eski milletvekillerinden Hasan Rıza Soyak, eski Berlin büyükelçisi Hamdi Artak ve meşrutiyet dönemi maliye bakanlarından Raşit Karel'den oluşan yönetim kurulu ile İnsan Haklarını Koruma Cemiyeti kurulur. Fakat iktidar yanlısı basının ağır saldırıları ve komünizm ithamları karşısında dernek başkanı Fevzi Çakmak ile yönetim kurulu üyesi Kenan Öner'in dernekle ilişkilerini kestiklerini duyurması, Celal Bayar'ın da kendilerinin bu dernekle ilişkilerinin olmadığını söylemesinin ardından bu girişim de akamete uğradı.
Hayatı > Sürgün yılları

Tan olayından sonra Tek Parti yönetiminin baskılarının artması, bu arada Sabahattin Ali'nin 1948'de yurt dışına kaçmaya çalışırken öldürülmesi, ardından 1950'de DP iktidarınca çıkarılan afla hapisten çıkan Nazım Hikmet'in askere alınmak istenmesi üzerine benzer bir akıbete uğramaktan korkarak Temmuz 1951'de yurt dışına kaçmasının ardından Serteller için ülke atmosferi iyice boğucu bir hale geldi. Eşi Sabiha Sertel ve kızı Yıldız Sertel'in adlarının komünist tevkifatına karışması dolayısıyla ülkeyi terk etmek kararı aldı. Hiçbir yasal engel olmamasına rağmen uzun süre pasaport alamadılarsa da sonunda Zekeriya Sertel'in doğrudan başbakan Menderes'e başvurması üzerine pasaportları verildi ve 1951 sonbaharında Paris'e gittiler.
Nazım Hikmet'le yeniden temasa geçmelerinin ardından Zekeriya Sertel o sırada Dünya Barış Konseyinin Viyana'da bulunan genel merkezinde eşi Sabiha Sertel, Budapeşte Radyosu Türk­çe servisinde, kızları Yıldız Sertel ise Uluslararası Demokratik Kadınlar Federasyonu genel merkezinde çalışmaya başladılar. Daha sonra, 1958'de TKP'nin yurt dışındaki yöneticisi İsmail Bilen yönetiminde Leipzig'de kurulan Bizim Radyo kadrosunda eşiyle birlikte görev aldı. Ancak bir süre sonra burada da istediği ortamı bulamadı. Sözünü sakınmaması, komünizme yönelik eleştirilerini açıkça dile getirmemesi dolayısıyla TKP ile ters düştü.
Daha sonra eşi ve kızı Yıldız'la birlikte Bakü'ye giden Sertel, 1969'da eşinin ölümü üzerine yeniden Paris'e yerleşti. Yurt dışındaki hayatını kitap yazmakla geçirdi. Çok yakından tanıdığı Nâzım Hikmet'i, kendi hayat hikâyesini anlatan kitaplar yazdı.
Hayatı > Yurda dönüş

Mart 1977'de pasaportunu yenileyerek Türkiye'ye dönebilen Sertel, yurtta büyük ilgi ile karşılandı. Cumhuriyet ve Vatan gazetelerinde yazılar yazdı. Nazım Hikmet'in Son Yılları başlıklı yazı dizisinden ötürü eleştirilere uğradı. En yakın dostları ile arası bozuldu. Kızı Yıldız Sertel'in Paris'te yaşaması sebebiyle son yıllarını Paris'te yaşadı fakat Türkiye'ye çeşitli defalar gidip geldi. 11 Mart 1980 günü Paris'te hayatını kaybetti.
Sertel Gazetecilik Vakfı ve Demokrasi Ödülü

1996 yılında Zekeriya ve Sabiha Sertellerin adını yaşatmak için kızları Yıldız Sertel ve Hilla Ünalmış Duda tarafından Sertel Gazetecilik Vakfı kuruldu. Vakıf tarafından 1996'dan itibaren her yıl demokrasi alanında en iyi çalışmayı yapan gazeteci ve bilim insanları ile kurumlara Sertel Demokrasi Ödülü verilmeye başladı. Vakfın faaliyetleri ancak 2009 yılına kadar devam edebildi.
Eserleri

Hayat ve Şebab (1911, Selanik, Nebizade Hamdi ile birlikte)
Hayat Ansiklopedisi (1932, ekip çalışması)
Muallimlere Mahsus Hayat Bilgisi Rehberi, Üç Kitap, Kanaat Kütüphanesi, 1930.
Davamız ve Müdafaamız (1946, Sabiha Sertel ile birlikte)
M. Z. Sertel, Sovyetler Birliğinde 45 Gün, Narodna Prosveta-Devlet Neşriyatevi, Sofya 1954.
M. Z. Sertel, Bulgaristanda Gördüklerim, Narodna Prosveta-Devlet Matbaası, Sofya 1955.
Gozlu dev.pdf Mavi Gözlü Dev (1968, Ant Yayınları)[ölü/kırık bağlantı]
Hatırladıklarım 1905-1950, (1968, Yaylacık Kitabevi)
Nazım Hikmet'in Son Yılları (1978, Milliyet Yayınları)
Rus Biçimi Sosyalizm (1993, İletişim Yayınları)
Amerikan Biçimi Yaşam (1993, Yapı Kredi Yayınları)
Sertellerin Anılarında Nazım Hikmet ve Babıali (1993, Adam Yayınları, Sabiha ve Yıldız Sertel ile birlikte)
Tikal

| UNESCO Dünya Mirası |
| --- | --- |
Tikal Tapınağı 47 metre yüksekliğindedir.
Konum:  Guatemala
Kriter: Karma: i, iii, iv, ix, x
Referans: 64
Tescil: 1979 (3. oturum)
Bölge: Latin Amerika ve Karayipler
Koordinatlar: 17°13′19″K 89°37′25″B﻿ / ﻿17.22194°K 89.62361°B﻿ / 17.22194; -89.62361
Tikal, bugünkü Guatemala'daki yağmur ormanlarındaki Peten ilinin kuzeybatısında bulunan en büyük Maya kenti ve tören merkezidir. Güney düzlüklerindeki öteki Maya merkezleri gibi Tikal da orta oluşum döneminde (M.Ö. 900-300) küçük bir köydü. Geç oluşum döneminde (M.Ö. 300-M.S. 100) büyük piramit ve tapınakların yapılmasıyla önemli bir tören merkezi haline geldi. Klasik dönemde büyük saraylar, piramitler, alanlar yapıldı. Maya hiyeroglif yazısı ve karmaşık takvim sistemi ortaya çıktı, anıtsal heykeller ve vazo resimleriyle üstün bir Maya sanatı gelişti.
Galeri

Tapınak II olarak adlandırılan piramit, Tikal
Tapınak III'te bulunan bir tasvir, Kara Güneş
Kurtderesi, Karaman

| Kurtderesi |
| --- | --- |
Köy

 Karaman'ın Türkiye'deki konumu
KurtderesiKurtderesi'nin Karaman'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Karaman
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1114 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 298
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0338
İl plaka kodu: 70
Posta kodu: 70202
Kurtderesi, Karaman ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün bulunduğu yer 20. yüzyılın başlarına kadar çiftliktir. 1844 yılı Temettuat Defterinde “Hoca Hassı Mülhakatından” diye not düşülmüştür. Bu tarihte Kürt Karyesi olarak geçmekte ve Gaferyad'a (Kazımkarabekir) bağlı bulunmaktadır. Bu tarihte sekiz hanenin yaşadığı görülmekte ve bunların çoğunluğu çiftçi ve 3 kişide ırgat olarak kayıtlıdır. Köyün adı, 1944 kayıtlarında ise Kürtderesi olarak geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Karaman il merkezine 8 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 298
2020: 310
2019: 316
2018: 309
2017: 296
2016: 284
2015: 273
2014: 273
2013: 262
2012: 254
2011: 267
2010: 259
2009: 287
2008: 275
2007: 280
1990: 253
1985: 227
Çimenkuyu, Karaman

| Çimenkuyu |
| --- | --- |
Köy

 Karaman'nın Türkiye'deki konumu
ÇimenkuyuÇimenkuyu'nun Karaman'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Karaman
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1532 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 23
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0338
İl plaka kodu: 70
Posta kodu: 70202
Çimenkuyu, Karaman ilinin merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Daha önceleri Yeşildere köyüne bağlı Yeniköy mahallesi iken, 20 Mart 1952'de mahallenin taşındığı Çimenkuyu mevkiinde aynı adla köy statüsü kazandı. 1960 yılına kadar Güçler ile beraber Çimenkuyu adıyla anılırken, 1960 yılında Güçler'de bağımsız köy olmuştur. 1974 Kıbrıs Barış harekâtından sonra çok sayıda aile Kıbrıs'a göç etmiştir.
Bu köy halkları çevredeki köylerin sınırları içerisindeki yaylalara dağılmışlardır. Asıl işleri hayvancılıktır. Bu nedenle nüfusta iniş çıkışlar görülmektedir. Çimenkuyu ve Güçler Köyleri halkı aslen Erdemli ve Silifke dolaylarında yaygın, oldukça kalabalık olan Boynuinceli aşiretine mensupturlar.
Coğrafya

Köy, Karaman il merkezine 39 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 23
2020: 23
2019: 25
2018: 27
2017: 28
2016: 25
2015: 28
2014: 33
2013: 36
2012: 39
2011: 39
2010: 30
2009: 30
2008: 50
2007: 43
2000: 61
1990: 89
1985: 57
Zığındere Çıkarması

Zığındere Çıkarması, Çanakkale Savaşı sırasında Müttefik kuvvetlerce 25 Nisan 1915 sabahı Seddülbahir bölgesindeki beş kumsala yapılan çıkarmalardan biridir.
Çıkarma

Zığındere koyu, dik kayalıkların denize kadar indiği bir sahildir. General Sır Ian Hamilton, Seddülbahir Cephesi'nin en kuzeyindeki bu sahile baskın tarzı bir çıkarma yapmıştır. Hazırlık ateşi olmaksızın, büyük bir sessizlik içinde saat 04:30 da diğer çıkarma kumsallarında hazırlık ateşi açıldığı sırada başlayan çıkarma, 06:30 dolaylarında iki tabur ve bir bölüğün kıyıya çıkması ile gerçekleştirilmiştir. Çıkarma boyunca sahilden tek bir silah bile patlamamıştır. Yakın tepelere tırmanan keşif kolları, sadece dört Türk askerine rastlamışlardı. Baskına uğrayan bu askerlerden ikisi ölü, ikisi de esir olarak ele geçmişti.
Bu koya çıkan birliklerin görevi, bölgede bulunduğu düşünülen bir Türk topunu ele geçirmek ve diğer dört kumsala çıkan birliklerin ileri harekâtı onların hizasına ulaştığında Kirte yönündeki ilerleyişte onlara katılmaktı. Ancak diğer kumsaldaki İngiliz birlikleri sert bir direnmeyle karşılaşmış ve ilerleyememişlerdir. Böyle bir olasılık hesaba katılmadığı için çıkarma kuvvetleri komutanı Yarbay Matthews'e bu durumda nasıl hareket edeceği konusunda da herhangi bir talimat verilmemişti. Oysa Zığındere'de, çıkarmanın ilk saatlerinde Türk direnişi yoktur. Türkler, gerideki ihtiyatlarını da hızla diğer dört kumsala kaydırmışlardı. Çıkarma kuvvetleri komutanı Yarbay Matthews, yaveriyle ilerlemiş ve Kirte Köyü'nün dış evlerine 500 m. kadar sokulmuş ve hiçbir Türk askeriyle karşılaşmamıştı. Gerçekte köy tümüyle boştu. Üstelik Zığındere çıkarma birliklerine bir takviyeye gerek olup olmadığı sorulmuş, bir yanıt alınamamıştı. Direnme olmadığına göre takviyeye de gerek yoktu.
Türk karşı taarruzları

Zığındere ve İkiz Koyu, 2. Türk Taburu'nun görev bölgesidir. Kıyıda bu denli uzun bir hattı 6. Bölük tutmaktadır. 2. Tabur'un diğer bölükleri ihtiyat olarak geride tutulmaktaydılar ama bir bölük dışında diğer bölükler çıkarmanın başlamasıyla İkiz Koyu ve diğer koylara takviye için kaydırılmışlardır. 26. Alay Komutanı Yarbay Kadri Bey, elindeki son ihtiyat olan 5. Bölük'ü derhal Zığındere'ye sevk etmiştir. Türk 5. Bölük'ünün, bölgeye ulaşır ulaşmaz yürüyüş kollarından açılarak giriştiği taarruz, Zığındere'de iki İngiliz taburunu durdurmayı başarmıştır. Esasen Zığındere'deki İngiliz askerî gücü (2.000 asker) bu bölüğü ezip geçecek güçtedir ve bu bölüğün gerisinde hiçbir Türk kuvveti yoktur. Gerçekte bölgeyi savunan ve halihazırda dört kumsalda çarpışmakta olan Türk kuvvetleriyle sadece Zığındere'ye çıkmış İngiliz kuvvetleri denktir, iki tarafa da ikişer tabur vardır.
Albay Halil Sami Bey'in 9. Tümeni ihtiyatındaki 25. Alay'ı Seddülbahir Cephesi'ne kaydırmış, alayın 3. Tabur'unun Zığındere'ye intikali ve taarruza kalkması saat 16:00 yı bulmuştur. Bir sahra bataryasının ateşi ardından saat 16:40'ta 3. Tabur'un öncü bölüğü ile 5. Bölük askerlerinin giriştiği taarruzu bölgedeki Bileşik Donanmanın ateşi karşılamıştır. Bir donanma ateşinin piyade taarruzu karşısında bu denli etkili olabileceği deneyimi olmayan tabur, donanma topları safları arasında patlamaya başladığında derhal ters yüzü dönerek sırtlardaki makilikler arasına yayılmış, taarruzu yenilemek için gecenin karanlığını beklemeye koyulmuştur.
Her ne kadar taarruz sahile kadar ulaşamadıysa da buradaki İngiliz birliklerinin Kirte Köyü yönünde ilerleyerek tüm bölgedeki Türk savunmasını çökertmelerini önlemiştir.
Zığındere'de, donanma ateşi üzerine geri çekilen 3. Türk Taburu, karanlığın çökmesiyle birlikte donanma ateşi olmamasından yararlanarak taarruzu yenilemiştir. İngiliz cephesinin bir kanadını makineli tüfek mangasıyla tararken diğer kanattan taarruz etmektedirler. Gece saat 23:00'den sonra Türk taarruzunun daha da şiddetlenmesi üzerine İngiliz cephe komutanı Yarbay Matthews işaret fişeğiyle takviye istemiş ama cevap alamamıştır. Türk birlikleri, süngü ve el bombalarıyla gece boyu sürdürdükleri taarruzu, donanma ateşini yememek için gün ağarırken kesmişlerdir. İki tarafın kayıpları 700 kişi dolaylarındadır.
Tahliye

Savunan tarafın yarısı kadar kuvvetle giriştikleri taarruzlarda Türk kuvvetleri İngilizleri siperlerinden atamamışlardı ama İngiliz birlikleri açısından sahilde kalma umutları bütünüyle kırılmıştır. Cephane neredeyse tükenmek üzeredir, İngiliz subaylar eratı kontrol etmekte zorlanmakta, bazı askerler sahile inmektedirler. Bu askerler gemilerden, yaralıların alınması için gönderilen filikalara atladılar. Diğer erat da tahliyenin başladığını düşünerek sahile akmaya başlamıştır. Hem cephe komutanının hem de üst komutanlığın bu yönde bir kararı olmadan, tahliye başlamıştı. Aynı anda Türkler de İngiliz cephesinin merkezine aniden yüklenmişlerdi. Cephe kısa sürede yarıldı. İngilizler, sahile inmekte olan askerin geri dönerek can havliyle süngü hücumuna geçmesiyle durumu kurtarmışlardır. Saat 07:25 sonrasında sahilde donanmaya gönderilen mesajlarda çıkarma kuvvetlerinin sahile sürüldüğü, durumun ümitsiz olduğu bildiriliyor ve tahliye filikaları acilen isteniyordu. Saat 11:00 dolaylarında Zığındere sahilindeki tüm İngiliz birlikleri tahliye edilmişti.
Çıkarmanın ilk günü gece yarısından sabahın ilk saatlerine kadar Yarbay Matthews defalarca donanma gemilerine gönderdiği raporlarda, durumun ümitsiz olduğunu, cephane ve takviye gönderilmediği takdirde sırtlarda ve sahilde tutunma olanağı bulunmadığını rapor etmiştir. Ancak çıkarma günü özellikle Ertuğrul ve Teke koylarındaki sert Türk direnişi karşısında bu cephelerin durumu bıçak sırtındadır. Üstelik İngiliz 29. Tümeni'nin elinde Zığındere'ye gönderecek takviye de yoktur. Tüm kuvvetler, diğer sahillerden atılmamak için bu kumsallara gönderilmişti.
Akşam üstü bir İngiliz yüzbaşı, sahilde yaralı asker kalıp kalmadığına bakmak için büyük bir cesaret gösterip yanındaki birkaç askerle kıyıya çıkmıştı. Bir saat kadar sahilde dolaşıp yaralı aramış, askerin bıraktığı sırt çantalarını filikaya taşımışlardı ve sırtlarda çalılar arasında gizlenen Türkler ateş açmadılar. Bu başlangıçtı, buna benzer yığınla olay yaşandı ve pek çok kişi, Çanakkale Savaşını “son centilmenler savaşı” olarak tanımlar.
Çeçenistan

Çeçenistan (Rusça: Чечня́; Çeçence: Нохчийчоь, Noxçiyçö), resmî adıyla Çeçen Cumhuriyeti (Rusça: Чече́нская Респу́блика; Çeçence: Нохчийн Республика, Noxçiyn Respublika), yaygın olarak bilinen şekliyle Çeçenya, Rusya Federasyonu'nun federal bölgelerinden (cumhuriyet) birisidir.
Kuzey Kafkasya'da, Hazar Denizi'ne 100 kilometre (62 mi) uzaklıkta bulunur. Cumhuriyetin başkenti Grozni şehridir. (2010 (2010) itibarıyla) Cumhuriyetin nüfusu 1.268.989 kişidir.
1991'de Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından Çeçen-İnguş Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti iki bölüme ayrıldı: İnguşetya Cumhuriyeti ve Çeçen Cumhuriyeti. Çeçen Cumhuriyeti, bağımsızlık arayan İçkerya Çeçen Cumhuriyeti'ni ilan etti. Rusya'ya karşı gerçekleştirdiği Birinci Çeçen Savaşı'nın ardından Çeçenistan, İçkerya Çeçen Cumhuriyeti olarak fiilen bağımsızlık kazandı. İkinci Çeçen Savaşı sırasında Rusya Federasyonu kontrolü yeniden sağlandı. O zamandan beri sistematik bir yeniden yapılanma ve yeniden inşa süreci yaşansa da ülkenin dağlık kesimlerinde ve güney bölgelerinde 2019 yılına kadar düzensiz çatışmalar devam etti.