stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Guy Georges
Arka plan

Guy Rampillon, Fransız bir anne ve Afro-Amerikan bir babanın (George Cartwright, bir asker  18 Ağustos 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ) çocuğu olarak doğdu ve onu küçük bir çocukken terk etti.
1991'den 1997'ye kadar, Guy Georges, Bourbon dönemi Paris hapishanesi Bastille'in mahallesinde yedi kadına saldırdı, işkence yaptı, tecavüz etti ve öldürdü.
Georges 26 Mart 1998'de tutuklandı ve suçunu polise itiraf etti. Psikiyatristler tarafından " narsisistik psikopat "  olarak tanımlandı. Nisan 2001'de şartlı tahliye olasılığı olmaksızın 22 yıl müebbet hapis cezasına çarptırıldı.
Kurbanlar > Cinayetler

24 Ocak 1991 – Pascale Escarfail, 19 (tecavüze uğradı ve öldürüldü)
7 Ocak 1994 - Catherine Rocher, 27 (tecavüze uğradı ve öldürüldü)
8 Kasım 1994 – Elsa Benady, 22 (tecavüze uğradı ve öldürüldü)
9 Aralık 1994 – Agnes Nijkamp (Hollandalı), 32 (tecavüze uğradı ve öldürüldü)
8 Temmuz 1995 – Hélène Frinking (Hollandalı), 27 (tecavüze uğradı ve öldürüldü)
23 Eylül 1997 - Magalie Sirotti, 19 (tecavüze uğradı ve öldürüldü)
16 Kasım 1997 - Estelle Magd, 25 (tecavüze uğradı ve öldürüldü)
Kurbanlar > Diğer suçlar

1976 - Roselyne (üvey kardeş), boğmaya teşebbüs
1978 - Christiane (üvey kız kardeş), boğmaya teşebbüs
Şubat 1979 - Pascale C., boğulmaya teşebbüs
Mayıs 1980 - Jocelyne S., saldırıya uğradı
Mayıs 1980 - Roselyne C., saldırıya uğradı, yüzünden bıçaklandı
16 Kasım 1981 – Nathalie C., 18 yaşında, tecavüze uğradı, bıçaklandı ve ölüme terk edildi
7 Haziran 1982 - Violette K., tecavüze uğradı, bıçaklandı ve boğuldu ama kaçtı
Şubat 1984 - Pascale N., 21, tecavüze uğradı, bıçaklandı ama kaçtı
22 Nisan 1992 - Éléonore D., saldırıya uğradı
13 Ocak 1994 - Annie L., saldırıya uğradı
Haziran 1995 - Elisabeth O., saldırıya uğradı
25 Ağustos 1995 - Mélanie B., saldırıya uğradı
Ekim 1997 - Valerie L., saldırıya uğradı
Medyada

Bastille Canavarı (Guy Georges) . Biçim: DVD-R. Disk Sayısı: 1. Çalışma Süresi: 50 Dakika.1-4229-1594-8
Bastille Canavarı: Guy Georges, Crime & Investigation Network, 44 Minutes, Boyut: 318 MB, Sertifika: 12 / 7pm
SK1, 2014 Fransız filmi
La mémoire des murs, Tatiana de Rosnay.
Kadınlar ve Katil, Netflix
Army One

Richard Nixon, Beyaz Saray'dan son ayrılışında Army One olarak kullanılan helikoptere biniyor. İstifası o günün ilerleyen saatlerinde yürürlüğe girecekti
Army One, Amerika Birleşik Devletleri başkanını taşıyan herhangi bir Birleşik Devletler Ordusu uçağının çağrı işaretidir. Başkan yardımcısını taşıyan bir Ordu uçağı, Army Two olarak belirlenir.
1957'den 1976'ya kadar çağrı işareti genellikle başkanı taşıyan bir Ordu helikopteri için kullanıldı. 1976'dan önce, başkanın helikopterle taşınmasının sorumluluğu, Marine One çağrı adı altında Ordu ile ABD Deniz Piyadeleri arasında paylaştırıldı, ta ki başkanı helikopterle taşıma sorumluluğu yalnızca Deniz Piyadeleri'ne verilinceye kadar.
Kuyruk numarası 150617 olan VH-3A, yukarıdaki resimdekiyle aynı helikopter, Nixon Kütüphanesi'nde sergileniyor. 1961'den 1976'ya kadar başkanlık filosundaydı ve sıklıkla Birinci Ordu olarak uçtu.
Army One çağrı kodunu kullanan en bilinen helikopter, 1961'den 1976'ya kadar başkanlık filosunun parçası olan Sikorsky SH-3 Sea King model helikopterdi. Başkanlık hizmeti sırasında helikopter, aracı Ordu veya Deniz pilotlarının kullanmasına bağlı olarak Army One veya Marine One olarak biliniyordu. On altı koltuklu helikopterde, başkan ve First Lady için ayrılmış bir koltuk ve her zaman başkan ile birlikte uçan iki Gizli Servis ajanı için tekli ve daha küçük koltuklar bulunuyordu.
Ed Bradley

Edward Rudolph Bradley Jr. (22 Haziran 1941 – 9 Kasım 2006), 60 Minutes ve CBS News haberleriyle tanınan Amerikalı bir yayın gazetecisi ve haber spikeriydi.
Bradley, Cheyney Eyalet Koleji'nden mezun olduktan sonra Philadelphia'da öğretmen, yarı zamanlı radyo DJ'yi ve muhabir oldu; burada ilk büyük hikayesi 1964 Philadelphia ırk ayaklanmasını konu alıyordu. 1967'de New York'a taşındı ve WCBS'de radyo haber muhabiri olarak çalıştı. Dört yıl sonra, Paris'e taşındı ve burada CBS Haberleri kanalında Paris Barış Anlaşmasını haber yaptı. 1972'de Vietnam'a transfer oldu ve Vietnam Savaşı ile Kamboçya İç Savaşı'nı haber yaptı; bu haberleriyle Alfred I. duPont ve George Polk ödüllerini kazandı. Bradley, savaşların ardından Washington D.C.'ye taşındı ve Jimmy Carter'ın ilk başkanlık kampanyasını haber yaptı. 1976'dan 1978'e kadar bu görevi sürdüren CBS News'in ilk Afro-Amerikan Beyaz Saray muhabiri oldu. Bu süre zarfında, 1981 yılına kadar sürdürdüğü CBS Evening News'in Pazar gecesi yayınını da yaptı.
1981'de Bradley, 60 Minutes proɡramını sunmaya başladı. CBS News kanalındaki 60 Minutes proɡramında yaklaşık 500 hikayeye yer verdi ve bu çalışmasıyla çok sayıda Peabody ve Emmy ödülü kazandı. Vietnamlı mültecilerin kurtarılması, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ayrımcılık, Afrika'daki AIDS salgını ve Katolik Kilisesi içindeki cinsel istismar da dahil olmak üzere çok çeşitli konuları ele aldı.
Bradley 2006 yılında lösemiden öldü. Bradley'nin New York'taki Riverside Kilisesi'ndeki cenaze törenine 2.000'den fazla kişi katıldı. Katılımcılar arasında Rahipler Al Sharpton ve Jesse Jackson, müzisyenler Jimmy Buffett ve Wynton Marsalis, gazeteciler Dan Pretty, Walter Cronkite ve Charlayne Hunter-Gault ve eski ABD başkanı Bill Clinton'da vardı.
1964 Hama isyanı

1964 Hama isyanı, Suriye'de 1963 darbesi ile iktidara gelen laik Baas Partisi ile İslamcı Müslüman Kardeşler arasındaki ilk çatışmadır. İsyan, askerî güçle bastırıldı. 70-100 isyancı öldürülmesi ile biten isyan sonucunda Hama kentindeki bazı mahalleler harap oldu. Hama daha sonra, Suriye'deki İslamcı ayaklanmanın merkezi olacaktı.
Arka plan

Baas Partisi ile Müslüman Kardeşler arasındaki ilk çatışma, Baas Partisi'nin Suriye'de iktidara geldiği 1963 Suriye askerî darbesinden kısa süre sonra gerçekleşti. Nasır ve Marksist rakiplerini bastıran Baasçılar gerici olarak kabul ettikleri Müslüman Kardeşleri 1964'te kapattı. Hareketin yasaklanması İslamcıların radikalleşmesine neden oldu.
Ayaklanma

Nisan 1964'te Hama hükûmet karşıtı isyan merkezi oluşturuldu. Ancak Suriye'nin diğer kentlerindeki İslamcılarda rahatsızdı. Asiler, Sultan Camii'nin imamı tarafından Baasçılara karşı isyanı teşvik etti. Ayaklanmanın lideri Şeyh Mahmud Habib kentin bazı geleneksel zengin aileleri tarafından finanse edildi. Mısır ve Irak hükûmetleri Müslüman Kardeşler'e maddi olarak destekledi. Baasçı milislerinden biri olan Munzir Shimali ayaklanmacılar tarafından öldürüldükten sonra isyanlar büyüdü. İsyancılar Hama'daki Baas Partisi'ne ait her yere saldırdı.
Ulusal Muhafız Komutanı Hamad Ubayd, Suriye Ordusu'na tank destekli takviye çağrısı yaptı. Takviye kuvvetler, Hama'ya girdi. Kendilerinden daha güçlü olan Suriye Ordusu'na karşı iki gün karşı koyabilen İslamcılar, Sultan Camiye'ye çekilmek zorunda kaldı. Cumhurbaşkanı Hafız Esad, isyancıların ortadan kaldırılması için emir verdi ve cami bombalanarak İslamcılar yok edilmiş ve ayaklanma bastırılmıştı. Müslüman Kardeşler'in yaklaşık 70-100 üyesi öldürüldü, diğerleri ya yaralanmış ya da yakalanmıştı.
Sonrası

Tutuklu isyancıları yargılamak için Mustafa Tlass başkanlığında bir mahkeme kuruldu. Marwan Hadid'in de aralarında bulunduğu bazı İslamcılar serbest bırakıldı. Sultan Camii'nin bombalanması birçok Suriyeli Müslümanı öfkelendirdi ve ülke çapında çok sayıda grev ve gösteri gerçekleştirildi.
Hafız Esad, El-Bitar lehine istifa etme zorunluluğu hissederek istifa etti. El-Bitar, kamu özgürlüklerini koruma sözü verdi ve yeni bir geçici anayasa ilan etti. Ancak Hafız Esad, yeniden başbakan olunca Mişel Eflak ve El-Bitar gibi Baas'taki diğer sivil üyelerin hükûmet kararlarında etkisi artık kalmıyordu. Bu yüzden Mişel Eflak ve El-Bitar istifa etti.
Daha sonra ülke çapında meydana gelecek İslamcı ayaklanma'nın merkezi Hama olacaktı. Ordu, Nisan 1981'de buradaki Müslüman Kardeşler'e bağlı teröristleri bulup öldürdü. 2 Şubat 1982'de Müslüman Kardeşler, Hama şehrini ele geçirerek büyük bir ayaklanma başlattı. Ordu, ayaklanmaya Hama'yı bombalayarak karşılık verdi. Hava saldırıları ile zayıflayan teröristler karşı Suriye Ordusu, kara kuvvetleri ile Hama'ya girdi. Baas karşıtları, hava bombalanması sonucunda ölenlerin çoğunluğunu sivillerin olduğunu iddia etmişler ve 1000-25.000 ölü arasında rakam zikretmişlerdir.
Harold E. Varmus

| Harold Varmus |
| --- | --- |
Varmus, 2009
Doğum: 18 Aralık 1939 (85 yaşında) Oceanside, New York, U.S.A.
Mezun olduğu okul(lar): Amherst College Harvard University Columbia University
Ödüller: 1989 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü

Kariyeri
Dalı: hücre biyolojisi
 

Harold Elliot Varmus (d. 18 Aralık 1939), Amerikan Nobel Ödülü sahibi bilim insanı. Amerikan Ulusal Kanser Enstitüsü'nün 14. ve güncel direktörüdür. Başkan Barack Obama tarafından atanmıştır. 
1989 yılı Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü J. Michael Bishop ile birlikte retroviral onkogenlerin hücresel orjinini keşiflerinden dolayı kazanmıştır.
Maura Viceconte

Maura Viceconte, 2000 Sidney Olimpiyatları
Maura Viceconte (3 Ekim 1967; Susa, İtalya ; 10 Şubat 2019; Chiusa di San Michele, İtalya), İtalyan kadın uzun mesafe koşucusu atlet. Sporcu özellikle maraton türü uzun mesafe yarışlarında ustalaşmıştır.
Yaşamı ve kariyeri

Viceconte 3 Ekim 1967'de Susa, İtalya'da doğdu. Katıldığı ilk önemli yarışlar olan 1995'te Venedik Maratonu ve 1997'de Monako Maratonu'nu birinci gelerek kazandı.
Atlanta'daki 1996 Yaz Olimpiyatları'na katılan sporcu katıldığı maraton etkinliğini sakatlanınca erken bitirdi. Sidney'deki 2000 Yaz Olimpiyatları'nda, başlarda önde olduğu maraton yarışında 15 kilometreden sonra geriye düşerek yarışı 12. sırada tamamladı.
Avrupa'da düzenlenen 1998 Avrupa Atletizm Şampiyonası'da maraton yarışlarında Portekiz adına yarışan Maria Manuela Machado ile Rusya adına yarışan Madina Ulfatowna Biktagirowa'nın arkasında sporcu üçüncü gelerek bronz madalya kazanmıştır.
Sporcu en iyi zamanlamasını ve İtalya Ulusal rekorunu 2000'de katıldığı 2. Viyana Şehir Maratonunda 2:23:47 bitirme derecesi ile elde etmiştir. Ayrıca sporcu kariyerinin son dönemlerinde katıldığı 1999'da Roma Maratonu ile 2002'deki Prag Maratonları'nda ipi birinci olarak göğüslemiştir.
Ölümü

İtalyan kadın uzun mesafe koşucusu atler Maura Vieconte 11 Şubat 2019'da memleketi Chiusa di San Michele, İtalya'da kendisini asarak 51 yaşında yaşamını sonlandırmıştır.
Pierre Clastres

| Pierre Clastres |
| --- | --- |
Doğum: 17 Mayıs 1934(1934-05-17) Paris, Fransa
Ölüm: 29 Temmuz 1977 (43 yaşında) Gabriac, Fransa
Eğitim: Paris Üniversitesi

Kariyeri
Çalıştığı kurumlar: Centre national de la recherche scientifique (1961-1975) École pratique des hautes études (1971-1977)
 

Pierre Clastres (1934 - 1977), Fransız antropolog ve etnograf. Daha çok Paraguay’ın ilkel kabileleri (guayaki) üzerinde yaptığı araştırmalarla tanınan Clastres, bazı anarşist perspektiflere geçerlilik kazandıran bilimsel sonuçlara ulaşmıştır.
En önemli çalışması olan “Devlete Karşı Toplum”da hem devletin bütün toplumların kaderi olduğu yolundaki evrimci görüşü, hem de toplum ve kuralları tarafından yozlaştırılmamış insanın doğal masumiyetini savunan aydınlanmacı düşünceyi eleştirir. Bir toplumda gücün bilgisi doğuştandır, bu suretle otonomiyi sağlamak isteyen insanların doğal durumu gücün despotik bir hal almasını engelleyecek karmaşık gelenekler tarafından oluşturulmaktadır. Devlet engellenemediği, bu mekanizmaların işlemediği özel durumlar da görülür. Guayaki kabilelerinde, liderin temsille sınırlanan bir rolü vardı, diğer kabilelerle görüşmeleri yürüten kişi oydu. Eğer lider sahip olduğu bu otoriteden yararlanmaya çalışırsa, kabile tarafından dışlanır ve yalnız bırakılırdı; böylelikle temsilcinin görevini kendine ait bir otorite kurumuna dönüştürmesi engellenirdi. Clastres’in teorisi Marksist ekonomik determinizmin belirgin bir eleştirisidir; Clastres devleti ekonomik bir sürecin sonucu olarak değil konjonktürel ve politik bir olay olarak görür.
İlgili bağlantılar

Afrika'da anarşizm
Antropoloji ve etnoloji
İktidar
Gilles Deleuze veFélix Guattari Anti-Oedipus (1978)
Bibliyografya

« Liberté, malencontre, innommable » dans Étienne de La Boétie, Le Discours de la servitude volontaire
Chronicle of the Guayaki Indians (Chronique des indiens Guayaki), 1972
Society Against the State (La Société contre l'État'), 1974
Le Grand Parler. Mythes et chants sacrés des Indiens Guaraní, 1974
French Marxists and their Anthropology (Les marxistes et leur anthropologie), 1978
Recherches d'anthropologie politique, 1980
Archeology of Violence (Archéologie de la violence. La guerre dans les sociétés primitives.)
Bartholomew Dean "Critical Re-vision: Clastres' Chronicle and the optic of primitivism", 2002 In Best of Anthropology Today, 1974-2000, ed. J. Benthall, with a preface by M. Sahlins. London: Routledge.
Geertz, Clifford: "Deep Hanging Out", The New York Review of Books, Vol. XLV (1998), no. 16 (Oct 22), pp. 69– 72
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 90193649  BNE: XX907873  BNF: cb118969474 (data)  CiNii: DA01721438  GND: 118871293  ISNI: 0000 0001 2147 2793  LCCN: n81019936  NDL: 00436118  NKC: jn20000601171  NLI: 987007449341105171  NLK: KAC201871598  NTA: 069064156  SUDOC: 026790378  VIAF: 109202371   WorldCat (LCCN): n81-019936
Doğan Andaç

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  Doğan Recep Andaç
Doğum tarihi:  1923
Ölüm tarihi:  6 Şubat 2013 (90 yaşında)
Ölüm yeri:  Ankara
Teknik direktörlük kariyeri
| Yıllar |  Takım |   |   |
1963-1968:  Türkiye Ordu
1965:   Türkiye
1966:  Gençlerbirliği (Yardımcı Antrenör)
1966:  Denizli Karagücü
1968:  Altay (Sportif Direktör)
1970-1976:  Türkiye Amatör
1970:   Türkiye
1971-1976:   Türkiye U-21
1976-1977:   Türkiye
1977:  Türkiye Amatör
1977:   Türkiye U-21
1977-1978:  Diyarbakırspor
1978-1979:  Beşiktaş
1981-1982:  Diyarbakırspor
1982:  Denizlispor
1984:   Türkiye U-18
1985-1986:   Türkiye U-21
Doğan Recep Andaç (1923 - 6 Şubat 2013), Türk teknik direktör. Türkiye millî futbol takımının eski teknik direktörlerinden ve Türkiye Futbol Federasyonu'nun eski başkanlarındandır.
Kariyer > Türkiye millî futbol takımı > Ordu millî takımı

Orduda görev yaparken sporla ilgilenmeye başlayan Andaç, atletizm ve basketbol dallarında uluslararası yarışmalara katıldı. Daha sonra antrenörlüğe geçen Andaç, 1963'te Türkiye Ordu millî futbol takımının başına getirildi. Millî takımı ile üst üste Dünya Ordulararası Futbol Şampiyonası'na soktu. 1963 Atina'da Türkiye 3 maçta, 2 galibiyet 1 mağlubiyet alarak 4 takım arasında sonuncu oldu. 1964 Ankara/İstanbul'daki finallerde Hollanda, Almanya ve Fransa ile oynanan üç maçta da berabere kalıp, Fransa'nın ardından ikinci oldular. 1965 İspanya'da ev sahibi takım ile aynı puanı alsalar da averajla ikinci oldular. 1966'da kupa şeklinde oynanan şampiyonada yarı finalde Hollanda'yı 5-0 yenip, finalde Fas'ı 2-1 ve 0-0 ile geçerek dünya şampiyonluğu yaşadılar. 1967 Belçika'da bu şampiyonluğu korudular. 1968'de ise bu turnuvaya son kez katılıp, Yunanistan'ın ardından Dünya ikinciliğinin sahibi oldu.
Kariyer > Türkiye millî futbol takımı > Genç millî takım

1970'te İskoçya'da düzenlenen Avrupa 19 Yaş Altı Futbol Şampiyonası'na katılan Türkiye amatör millî futbol takımının başında yer aldı. Doğu Almanya, Belçika ve Romanya'lı grupta bir beraberlik alarak sonuncu oldular ve bir üst tura çıkamadılar. Bu turnuvadan sonra Türkiye 21 yaş altı millî futbol takımının da başında yer almıştır. 1971'de Akdeniz Oyunları'na U-21 takımı ile katıldı. Grubu Tunus ile aynı puan ve averajda bitirmesine rağmen kura sonucu elendi. Üçüncülük maçında Mısır'ı 1-0 yenerek, namağlup bitirdiği turnuvada bronz madalyayı aldılar. 1976'da millî takımın başına getirilene kadar bu görevi sürdürdü. Kısa bir aradan sonra 1977'de yeniden Ümit ve Amatör Milli'lerin başına geçti. Ancak bu görev kısa sürdü ve Diyarbakırspor için Eylül 1977'de görevinden ayrıldı. 1984'te kısa bir süre U-18 millî takımını, bir sene sonra da yeniden ümit millî takımı yönetti.
Kariyer > Türkiye millî futbol takımı > Türk millî takımı

Ordudan emekli olan Andaç, 1965'te RCD Kupası'nda (ya da sonraki adıyla ECO Kupası) oynanan iki maçta Türk millî takımının başında yer almış ve 1 galibiyet 1 beraberlik almıştır. EURO 1972 elemelerinde Almanya beraberliği sonrası boş kalan millî takım koltuğuna getirilen Andaç, takımı Arnavutluk maçına hazırladı ve Türkiye maçı 2-1 kazanarak maç fazlası ile grupta liderliğe oturdu. Bu maçta sonra millî takım için teklif alsa da Ümit Milli'ler ile ilgilenmeyi tercih etti. Andaç, 1976'da Doğu Almanya ile oynanan Dünya Kupası elemesi maçında, Coşkun Özarı'nın istifası ile boş kalan millî takım koltuğuna oturdu. Türkiye, Doğu Almanya ile 1-1 berabere kalmıştır. 6 Ocak 1977'de Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti millî futbol takımı ile oynanan, Türkiye'nin 1-0 kazandığı ancak FIFA tarafından sayılmayan maç, Andaç'ın millî takım başındaki son maçı olmuştur.
Kariyer > Denizli Karagücü

Ordu millî takımının yanında 1965-66 sezonunda amatör ekiplerden Denizli Karagücü'nü yönetti. Bu takımla Türkiye Kupası 1965-66'da büyük bir başarı yakaladı. Sırasıyla Manisaspor, Ülküspor, Muhafızgücü ve birinci ligden İstanbulspor'u eleyerek çeyrek finale yükseldi. Çeyrek finalde ise Fenerbahçe ile eşleşti. Denizli'de oynanan ilk maç Fenerbahçe'nin bu şehirdeki ilk maçıydı. Ancak 0-2 ve 0-4'lük sonuçlarla kupaya veda ettiler.
Kariyer > Diyarbakırspor

Andaç, 1977-78 sezonunda 1. Lig'e yeni çıkan Diyarbakırspor'u çalıştırmıştır. 28 Ağustos 1977'de Beşiktaş galibiyeti ile başladığı sezonda 10 galibiyet 10 beraberlik 10 mağlubiyet almıştır. 30 puan topalyan Diyarbakırspor, aynı puanı almış diğer dört takımdan daha düşük bir averaja sahip olduğu için ligi dokuzuncu sırada tamamlamıştır.
Eylül 1981'de ilk iki maçta mağlubiyet alan Turan Ağalday'ın yerine bir kez daha Diyarbakırspor'un başına geçti. İlk altı maçını kazanamayan Diyarbakırspor, sonraki iki hafta galibiyet alıp, yeniden maç kazanamamaya başladı. 18 maç sonunda Andaç'ın görevine son verildi. Diyarbakırspor, bu iki galibiyet dışında başka maç kazanamayıp küme düştü.
Kariyer > Beşiktaş

Haziran 1978'de Necdet Niş ile berabere birkaç sezondur kötü sonuçlar alan Beşiktaş'ın teknik direktörlüğü için adı anılan Andaç, Niş'in Fenerbahçe'ye transferi ile Beşiktaş'ın başına geçti. Beşiktaş'ın başına çıktığı ilk maç Zekeriya Alp'in jübile maçıydı. TSYD Kupası'nda mücadele ettikten sonra Orduspor galibiyetiyle lige başladılar. Ligde istikrarsız bir görüntü çizen Beşiktaş, ligin bitimine 4 hafta kala dördüncülüğe kadar yükselse de son dört maçını da kaybedince ligi dokuzuncu olarak bitirdi. Türkiye Kupası'nda ise çeyrek finale çıkan takım Fenerbahçe'ye elendi. Beşiktaş ile bir sezonluk sözleşme yapan Andaç'ın sözleşmesi uzatılmadı.
Kariyer > Denizlispor

1982-83 sezonunda ise ikinci ligdeki Denizlispor teknik direktörlüğünü yaptı ve lig birincisi olarak takımı birinci lige çıkarttı.
Türkiye Futbol Federasyonu

Millî takımın çeşitli seviyelerinde görev yapan Andaç, Beşiktaş'tan ayrıldıktan sonra Türkiye Futbol Federasyonu'da görev almaya başladı. 9 Ekim 1980'de Mazhar Zorlu'dan sonra vekaleten Türkiye Futbol Federasyonu başkanlığına getirildi. Döneminde millî takım teknik direktörlüğüne Özkan Sümer getirildi. 10 Kasım 1980'de ise görevi Yılmaz Tokatlı'ya devredip Eğitim Dairesi Başkanlığına getirildi.
Doğan Andaç, 2004'te Türkiye Futbol Adamları derneği tarafından onur ödülünün sahibi olmuştur.
Age of Wonders: Planetfall

| Age of Wonders: Planetfall |
| --- | --- |
Geliştirici: Triumph Studios
Yayımcı: Paradox Interactive
Tasarımcı: Danika Arents
Programcı: Tom Birds
Besteci: Michiel van den Bos
Seri: Age of Wonders
Platform: Microsoft Windows PlayStation 4 Xbox One MacOS
Çıkış: PlayStation 4, Windows, Xbox One  6 Ağustos 2019 macOS 26 Mayıs 2020
Tür: 4X, Sıra tabanlı strateji
Modlar: Tek oyunculu, Çok oyunculu
Age of Wonders: Planetfall, Triumph Studios tarafından geliştirilen ve Paradox Interactive tarafından yayınlanan 4X sıra tabanlı bir strateji video oyunu. Oyun, Age of Wonders serisinin beşinci oyunudur ve oyunun teması bilimkurgudur. Ağustos 2019'da Microsoft Windows, PlayStation 4 ve Xbox One için ve daha sonra MacOS için piyasaya sürülmüştür.
Senaryo

Bilinmeyen bir felaket, galaksiler arası bir insan hükûmeti olan Star Union'ın sonunu getirir. Gruplar yükselir ve insanlık için yeni bir gelecek yaratırken hakimiyet için birbirleriyle savaşırlar. Bu savaş sürecinde Birliğin çöküşünün ardındaki kozmik gizemi çözerler.
İnceleme

Oyun, inceleme toplayıcı Metacritic'e göre genel olarak olumlu eleştiriler almıştır.
İnceleme > Övgüler

Oyun, 2019 Altın Joystick Ödülleri'nde "Yılın PC Oyunu", The Game Awards 2019'da "En İyi Strateji Oyunu", ve NAVGTR Ödülleri'nde "Oyun, Strateji" dallarında ödüle aday gösterilmiştir.
Suriye'deki siyasi partiler listesi

Bu makale Suriye'deki siyasi partileri listeler.
Suriye'de herkesin yeni bir siyasi parti kurmasına izin verilir; ancak etnik, dini, bölgesel veya aşiret temelinde bir siyasi parti kurulamaz. 2012 yılında onaylanan Suriye Anayasası'na göre lisanslı bir partinin 25 yaş ve üstü, 10 yıldan fazla süredir Suriye vatandaşı olan ve Suriyeli olan veya olmayan, başka bir partiye üye olmayan en az 50 kurucu üyesi olması gerekir.
Mehdi Zeffane

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Mehdi Embareck Zeffane
Doğum tarihi:  19 Mayıs 1992 (32 yaşında)
Doğum yeri:  Sainte-Foy-lès-Lyon, Fransa
Boyu:  1,76 m (5 ft 9+1⁄2 in)
Mevkii:  Sağ bek
Altyapı kariyeri
2003-2012:  Lyon
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2010 - 2014 |  Lyon B |  74 |  (1) |
| 2012 - 2015 |  Lyon |  0 |  (0) |
| 2015 - 2019 |  Rennes |  52 |  (2) |
| 2020-2021 |  Krılya Sovetov |  45 |  (0) |
| 2022 |  Yeni Malatyaspor |  9 |  (0) |
| Toplam |   |  180 |  (3) |
Millî takım kariyeri
| 2014-2021 |   Cezayir |  19 |  (1) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 16 Ocak 2022 (2022-01-16) 
Mehdi Zeffane (d. 19 Mayıs 1992, Sainte-Foy-lès-Lyon), Fransız futbolcudur. Defans mevkiinde oynamaktadır.
Zeffane ilk maçını 21 Ağustos 2010 tarihinde Olympique Lyonnais B takımıyla RCO Agde karşısında 1-0 yenildikleri maçta oynadı. Ertesi sezon ilk golünü Lyon B ile 13 Ağustos 2011 tarihinde FC Villefranche takımına karşı kaydetti. A takımda ilk maçına 6 Aralık 2012 tarihinde bir UEFA Avrupa Ligi maçında Gerland Stadyumu'nda çıktı. Bu maçta Ligat ha'Al takımı olan Ironi Kiryat Shmona'ya karşı 90 dakika oynadı ve takım arkadaşı Yassine Benzia'ya asist yaptı ve 2-0'lık skor ile sahadan galip ayrıldılar.
Samsun'da 1994 Türkiye yerel seçimleri

27 Mart 1994 Yerel Seçimleri'nde (resmî adıyla 27 Mart 1994 Mahalli İdareler Genel Seçimleri) Samsun Büyükşehir Belediyesi ile 14 ilçenin ve 28 beldenin belediye başkanı seçilmiştir.
| Samsun  |
| --- | --- |
Seçmen sayısı: 364.432
Sandık sayısı: 1.179
DYP: 16 / 43 
ANAP: 12 / 43 
CHP: 4 / 43 
SHP: 4 / 43 
BĞMSZ: 2 / 43 
MHP: 2 / 43 
RP: 2 / 43 
DSP: 1 / 43 
İlçelere göre seçim sonuçları