stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Miken uygarlığı
Tarihçe > Orta Miken Dönemi

Orta Miken Dönemi'nde (Geç Hellas II, yaklaşık MÖ 1500-1400) kısmen oda mezarların yerini tholos mezarlar almaya başlamıştır. Bu dönemde Girit, Yunanistan anakarası halkları tarafından fethedilmiştir. Öyle ki Miken halkı, Rodos ile birlikte tüm Ege Adalarını hatta Batı Anadolu'daki Miletos kentini de kontrolü altına almıştır.
Büyük Miken İmparatorluğu'nun oluşup oluşmadığı eğer oluşmuş ise ne zaman oluştuğu ya da daha olasılıkla birbirinden bağımsız birçok Miken küçük devletçiğinin kendine has bir saray kompleksi ve savunma duvarı olup olmadığı açıkça bilinmemektedir. Girit kökenli Linear A yazısından geliştirilmiş olan Linear B yazılı birçok pişmiş toprak tabletten anlaşıldığı üzere MÖ 1200'lerde Yunanistan anakarasında Pilos, Thebai, Atina ve Mikenai gibi birçok bağımsız devlet bulunmakta idi.
Kural olarak bu küçük kent devletlerinin birer monarşik sisteme sahip oldukları kabul edilmektedir. Ancak 2009'da Eski Çağ Tarihçisi Tassilo Schmitt tarafından böyle olamayacağı öne sürülmüştür. Schmitt'e göre Linear B yazılarından çözümlenen VA-NA-KA kelimesi, daha öncesinde tahmin edildiği gibi Miken monarşisinin değil bir tanrının adıdır.
Tarihçe > Geç Miken Dönemi

Geç Miken Dönemi'nin ilk iki evresi GM IIIA ve GM IIIB (yaklaşık MÖ 1400-1200), Miken kültürünün en yüksek safhasını oluşturmaktadır. Miken seramiği ve Geç Hellas Dönemi'nin diğer malları Akdeniz'in birçok bölgesine ihraç edilmiştir.
MÖ 1200'den hemen sonra bilinen birçok Miken yerleşimleri ile özellikle Miken merkezlerindeki yukarı şehirler tahrip edilmiştir. Bunun nedeni hâlen açıklanamamaktadır. Bu tahribat ile ilişkilendirilen ve eskiden beri kabul edilen, güçlü ve geniş kapsamlı Dor istilası teorisi günümüzde halen geçerliliğini korumaktadır.
Geç Hellas IIIC Dönemi'nde Miken kültürü, her ne kadar çok düşük seviyede olsa da devam etmiştir. Özellikle Miken seramiğindeki gelenek kesintisiz devam etmiş ve tüm merkezler tahrip edilmemiştir. Bu dönemde gerçekleşen kavimler göçü hakkında açık bir bilgi bulunmamaktadır. En azından eşzamanlı olarak Doğu Akdeniz'de yer alan birçok imparatorluk Deniz Kavimlerinin saldırısına uğramış ve kısmen yok edilmişlerdir. Yeni bir teori olarak, doğudaki huzursuzluk dönemi Ege'de bir kıtlığa sebep olmuş ve bu daha sonra paylaşım ve iç savaşlara yol açmış olabilir. Linear B yazılı tabletlere göre Pilos kenti, denizden gelen dış düşmanlar tarafından tahrip edilmiş gibi görünmektedir. Ancak araştırmada genel olarak birbirini tetikleyen birçok iç ve dış etkinin birleşmesi sonucu böyle büyük bir çöküşün MÖ 12. yüzyılda meydana geldiği öne çıkmaktadır. Geç Miken IIIC evresinin devamında da Yunanistan anakarasında tekrarlanan birçok tahribatın ortaya çıktığı bilinmektedir.
Yerleşim yerleri kısmen ıssız ancak iyi korunaklı yerlerde kurulmuşlardır. Bunun yanında Tirins ve Mikenai'deki çoğu saray kompleksinde yaşam devam etmiştir. Olasılıkla bu saraylarda yeni bir aristokratik sınıf yaşamakta idi. Milet'te bulunmuş Linear B yazılı bir vazoyu göz önüne alınmazsa bu döneme tarihlenebilecek hiçbir yazılı belge ele geçmemiştir. Bu yüzden arkeologlar ve Eski Çağ tarihçileri, MÖ 1190 yılındaki bu büyük tahribatla birlikte yazının ortadan katlığını ileri sürmektedirler.
Geç Hellas IIIC evresinin önemi, henüz birkaç on yıl öncesine kadar ortaya çıkmamıştı. Çok yeni olarak bu dönem tarihlenebilecek birçok vazo resmi ortaya çıkmıştır ki bu resimlerde büyük gemiler tasvir edilmiştir. Deniz ticareti ve deniz ile ilgili işler bu dönem ve sonrasında gelişmiştir. Geç Hellas IIIC evresinin Yunan mitolojisinin bir kısmının oluşmasında önemli bir etki ettiği kabul edilmektedir.
MÖ 1075 ile MÖ 1025 yılları arasında Geç Hellas III C evresi Alt Miken Dönemi'ne girmektedir ve daha sonra Protogeometik Dönem başlamaktadır. Bu dönemde kremasyonun artarak devam ettiği görülmektedir. Yunanistan anakarasının bazı bölgelerinde Alt Miken Dönemi ispatlanamamaktadır ancak bölgelerde Geç Hellas IIIC'yi doğrudan doğruya Protogeometrik Dönem izlemektedir.
Ordu

Geç Tunç Çağı'nda Miken uygarlığı askeri yapısı, arkeolojik kazılarda ortaya çıkarılan çok sayıda silah, savaşçı ve savaş temsilleri Linear B kaynaklarında açıkça görünmektedir. Askeri üretim ve lojistiği doğrudan saray merkezlerinden denetleyerek yapan  Mikenler, askeri altyapının geliştirilmesinde önemli katkıda bulundular. Bu askeri kültür, daha sonra Antik Yunan geleneğine ve özellikle de Miken Dönemi kahramanlık destanları yazan Homeros'un eserlerine ilham oldu.
Geç Bronze Çağı'nda birçok savaşçı krallıklara ayrılan Yunanistan, bu dönemin kültürünün adını Tirins, Pilos ve Thebes'e borçlu olduğu Miken'de merkezledi. MÖ 15. yüzyıldan sonra Miken gücü Ege, Kıbrıs ve Anadolu kıyılarına doğru genişlemeye başladı.
Mimari

Ana madde: Ege sanatı § Miken sanatı
Mimari > Saraylar

Mikenai, Tirins ve Pilos'ta ortaya çıkarılan sarayların çekirdeğini megaron adı verilen dikdörtgen planlı bir yapı oluşturuyordu. Girit'in aksine Aka sarayları sur duvarı ile çevriliydi. Akalardan sonra Yunanistan halkını oluşturan Arkaik ve Klasik Dönem Yunanları, bir insanın taşıyamayacağı büyüklükte iri taşlarla inşa edilmiş olan bu duvarların mitolojik dev yaratıklar olan kikloplar tarafından inşa edildiğine inanıyorlardı.
Mikenai'deki sarayın ana kapısını lentosu üzerinde yer alan karşılıklı pozda tasvir edilmiş iki aslan, sarayı koruyucu bir imaj veriyordu ve olasılıkla ana tanrıçanın temsili idi.
Aka merkezlerinde soylular ve iktidar sahipleri saray ve kalelerde hüküm sürerken halk bunların çevresinde evlerde yaşıyorlardı. Pilos'taki Nestor Sarayı'nda ele geçen Linear B tabletlerinden krala vanaks, yanındaki yüksek görevliye lavagetas adının verildiği öğrenilmiştir. Adı bilinen en ünlü Aka kralı,  Truva seferlerini de yöneten Agamemnon'dur. Aka krallıklarının önceden düşünüldüğü gibi feodal bir yapıya değil, merkeze bağlı bir karaktere sahip olduğu anlaşılmıştır.
Mimari > Mezarlar

MÖ 13. yüzyıla tarihlenen Atreus Hazine Binası'nın dışından ve içinden birer görünüm.
Mikenai'deki saray, kuyu mezarlar ve tholos mezarlar burada aristokrat kral hanedanının hüküm sürdüğüne işaret etmektedir. Erken dönemlerin yönetici sınıfına ait kuyu mezarları iki grup halindeydi ve her ikisi de duvarlarla çevrilmişlerdi. Bu nedenle literatüre A Mezar Halkası ve B Mezar Halkası olarak geçmişlerdir. Söz konusu mezarlarda ele geçen eserlerin Girit etkisi göstermesi o dönemde Yunanistan'ın Girit ile olan ilişkilerini göstermektedir.
Daha sonra ortaya çıkan kubbeli mezarların en önemlileri ise Atreus Hazine Binası olarak adlandırılan mezar yapısı ile Klitamnestra mezar yapısıdır.
Mikenli bir yağ tacirinin evinden çıkarılan Linear B yazılı tablet ve bir erkek figürü.
Şahabeddin Uzluk
Bazı eserleri

Türk Resim Sanatı, 1931 İstanbul Kainat Kütüphanesi
“Selçuki ve Osmanlı Çinileri İşçiliği”, Millî Mecmua, c. 8/87 (1 Haziran 1927)1401-1402.
Selçuklu ve Osmanlı Çini İşçiliği, (1931) İstanbul: Kâinat Kitaphânesi, 29 s.
Türk Resim Sanatı (İstanbul Kainat Kütüphanesi)
Konya'lı Mimar Hacı Alaeddin
Şehir Mimarisinde Mezarlıklar, 1931, İstanbul Belediyesi.
Konya Selçuklu Sarayı, 1936, Konya.
Sinan bin Abdülmennan, architekt, Şahabettin Uzluk, Konya: Babalık Basımevi, 1936, 30 s.
UZLUK, Şehabettin; “Anadolu’da Selçuklu Hastahaneleri”, Türk Tıp Tarihi Araştırmaları, 12 (1939) s.135-146.Selçuklularda Şehir Mimarisi (1939)
Konya Abideleri,' 1939, Konya.
"II. Türk-Anadolu Resim Mektebi", Konya Mecmuası, 39 (1942).12-26.
Mevlana’nın Ressamları, Konya Halkevi Güzel Sanatlar Komitesi yayınları seri 1, 1945, Cumhuriyet Halk Partisi Konya Halkevi, Yeni Kitap Basımevi, 91 s.
Mevlânâ'nın Türbesi, Konya Halkevi, Güzel Sanatlar Komitesi Yayınları, Seri: 1 No. 2. Konya 1946, 189 S.,
Mevlevîlikte Resim ve Resimde Mevlevîler, 1957, 155+18 s. 15 TL, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, Seri: I No.: 5.
Kelük bin Abdullah, (1935) Konya: Babalık Basımevi
“Mevlana’nın Tabipleri Ekmeleddin Müeyyet-Beyhekim ve Gazanfer”, I Milletler Arası Mevlana Kongresi, Konya 1987.
“Felekâbât Sarayı Konya’nın Neresinde İdi, Kim İnşa Ettirdi, Çatısını Hangi Mimar Çattı?”, Türk Tarih Kurumu Bildiriler VII (1972), C. I, 374-381;
Bazı eserleri > Tercümeleri

Konya Köşkü, Friedrich Theodor Sarre, [Çeviren: Şahabettin Uzluk], 1967, VIII+130 S., Türk Tarih Kurumu Yayınları, IV: 7.
Konya Köşkü, Friedrich Theodor Sarre, [Çeviren: Şahabettin Uzluk], 1989 (2. Baskı), VIII+130 S., 7,500 TL, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Türk Tarih Kurumu Yayınları, IV: 79.
İyi Niyetler

| --- | --- |
Den goda viljan
Film afişi
Yönetmen: Bille August
Yapımcı: Ingrid Dahlberg
Senarist: Ingmar Bergman
Oyuncular: Pernilla August Samuel Fröler Max von Sydow
Görüntü yönetmeni: Jörgen Persson
Stüdyo: Samuel Goldwyn Company (US) Artificial Eye (UK)
Cinsi: Sinema filmi
Renk: Renkli
Çıkış tarih(ler)i: 25 Aralık 1991 (tv) 2 Ekim 1992 (tiyatro)
Süre: 323 dakika (tv) 174 dakika (tiyatro)
Ülke: İsveç
Dil: İsveççe
İyi Niyetler, (İngilizce: The Best Intentions, İsveççe: Den goda viljan) 1992 yapımı senaryosunu Ingmar Bergman'ın yazdığı ve yönetmenliğini Bille August'un yaptığı İsveç yapımı dram ve yarı oto-biyografik film.
Film dört bölüm şeklinde kısaltılmış versiyonu, İsveç televizyon kanallarında dizi olarak sunulmuştur. Filmin DVD versiyonu 2 DVD halinde 2010 yılı Nisan ayında çıkmıştır.
Konusu

Film Bergman'ın anne ve babasının tanışma dönemi ile başlayan süreci ele almaktadır. Anne ve babasının evliliği Bergman'ın doğumuna kadar sürekli olarak çalkantılarda seyretmektedir.
Oyuncular

Samuel Fröler, Henrik Bergman
Pernilla August, Anna Åkerblom Bergman
Max von Sydow, Johan Åkerblom, Anna'nın babası
Ghita Nørby, Karin Åkerblom, Anna'nın annesi
Björn Kjellman, Ernst Åkerblom, Anna'nın kardeşi
Börje Ahlstedt, Carl Åkerblom, Anna'nın üvey kardeşi
Björn Granath, Oscar Åkerblom, Anna'nın üvey kardeşi
Gunilla Nyroos, Svea Åkerblom, Oscar'ın eşi
Michael Segerström, Gustav Åkerblom, Anna'nın üvey kardeşi
Eva Gröndahl, Martha Åkerblom, Gustav'ın eşi
Mona Malm, Alma Bergman, Henrik'in annesi
Keve Hjelm, Fredrik Bergman, Henrik'in baba tarafından büyükbabası
Margaretha Krook, Blenda Bergman, Henrik'in teyzesi
Irma Christenson, Ebba Bergman, Henry'in teyzesi
Sif Ruud, Beda Bergman, Henrik'in teyzesi
Lena Endre, Frida Strandberg, Henrik'ilk nişanlısı
Ernst-Hugo Järegård, Profesör Sundelius
Hans Alfredson, Gransjö
Anita Björk, Kraliçe Victoria
Sten Ljunggren, Svante, Robert'ın babası
Başarıları

Film 1992 Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ödülünü kazandı. Ayrıca, Pernilla August ise aynı festivalde En İyi Kadın Oyuncu Ödülünü kazanmıştır.
Siğnaği

Siğnaği
Siğnaği (Gürcüce: სიღნაღი, Türkçe: Sığınak), Gürcistan'ın doğusunda, Kaheti bölgesinde aynı adlı ilçenin merkezidir. Nüfus açısından ülkenin en küçük kasabalarından biridir. Nüfusu 1.485 (2014) kişiden oluşur. Bununla birlikte, özellikle korunmuş ve restore edilmiş eski yapılarından dolayı gözde bir turizm merkezidir.
Şehir suru ve kapısı
Belediye binası
Restore edilmiş yapılar
Aziz Giorgi Kilisesi
Bodbe Manastırı
| g t Gürcistan'ın belediyeleri |
| --- | --- | --- |
|  Abaşa  Adigeni  Ahalgori2  Ahılkelek  Ahıska  Ahmeta  Ambrolauri  Aspindza  Bağdati  Batum  Bolnisi  Borcomi  Cava2  Çhorotsku  Çiatura  Çohatauri  Dedoplistskaro  Dmanisi  Duşeti  Gagra1  Gali1  Gardabani  Gori  Gudauta1  Gulripş1  Gurcaani  Haragauli  Haşuri  Helvaçavur  Hobi  Honi  Hulo  Kareli2  Kaspi  Kazbek  Keda  Kobuleti  Kutaisi  Kvareli  Lagodehi  Lançhuti  Lentehi  Marneuli  Martvili  Mestia  Mtsheta  Ninotsminda  Oçamçıra1  Oni  Ozurgeti  Poti  Rustavi  Saçhere  Sagareco  Samtredia  Senaki  Siğnaği  Sohum1  Şuahevi  Telavi  Tercola  Tetritskaro  Tianeti  Tiflis  Tkibuli  Tsageri  Tsalenciha  Tsalka  Tskaltubo  Vani  Zestafoni  Zugdidi  |  Abaşa  Adigeni  Ahalgori2  Ahılkelek  Ahıska  Ahmeta  Ambrolauri  Aspindza  Bağdati  Batum  Bolnisi  Borcomi  Cava2  Çhorotsku  Çiatura  Çohatauri  Dedoplistskaro  Dmanisi  Duşeti  Gagra1  Gali1  Gardabani  Gori  Gudauta1  Gulripş1  Gurcaani  Haragauli  Haşuri  Helvaçavur  Hobi  Honi  Hulo  Kareli2  Kaspi  Kazbek  Keda  Kobuleti  Kutaisi  Kvareli  Lagodehi  Lançhuti  Lentehi  Marneuli  Martvili  Mestia  Mtsheta  Ninotsminda  Oçamçıra1  Oni  Ozurgeti  Poti  Rustavi  Saçhere  Sagareco  Samtredia  Senaki  Siğnaği  Sohum1  Şuahevi  Telavi  Tercola  Tetritskaro  Tianeti  Tiflis  Tkibuli  Tsageri  Tsalenciha  Tsalka  Tskaltubo  Vani  Zestafoni  Zugdidi  |  |
Kalın yazılı belediyeler şehir statüsüne sahiptir. 1 Tamamen de facto Abhazya Cumhuriyeti'nin kontrolündedir. 2 Tamamen veya kısmen de facto Güney Osetya'nın kontrolündedir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 7564219-0  LCCN: n88215815  NLI: 987007560369805171  VIAF: 159556133   WorldCat (LCCN): n88-215815
Mustafa Bayram (1919)

Başlığın diğer anlamları için Mustafa Bayram sayfasına bakınız.
| Mustafa Bayram |
| --- | --- |
Doğum: 2 Mayıs 1919 Konya
Ölüm: 21 Mayıs 2011 (92 yaşında)
Milliyet: Türk

Kariyeri
Çalıştığı kurumlar: İstanbul Teknik Üniversitesi
 

Mustafa Bayram (2 Mayıs 1919, Konya - 21 Mayıs 2011), Türk profesördür.
Almanya'da Stuttgart Yüksek Mühendis Mektebini 1943 yılında bitirmiştir. İsviçre'de Zürih Federal Teknik Üniversitesi'nde 1947 yılında doktora çalışmalarını tamamlamıştır. 17 Şubat 1948 tarihinde İTÜ Elektrik Elektronik Fakültesi'nde Elektrik Makinaları ve Tesisleri Kürsüsü'ne asistan olarak tayin edilmiştir. 1950 yılında doçent, 1957 yılında Profesör olmuştur. 1959–1962 yıllarında Fakülte dekanı olarak hizmet etmiş ve 1964 yılında Elektrik Tesisleri Kürsüsü'nün yönetimi ile görevlendirilmiştir. 1969–1979 yıllarında 10 yıl süre ile IAESTE Türkiye Komitesi Başkanlığı görevini üstlenmiştir. 25 adet tercüme ve 60 adet telif makalesi, 8 adet tercüme ve 18 adet telif kitabı vardır. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Cumhurbaşkanlığı Sarayı (Türkiye)

Başlığın diğer anlamı için Cumhurbaşkanlığı Külliyesi sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı forsu
Cumhurbaşkanlığı Sarayı, 2022

Genel bilgiler
Mimari tarz: Selçuklu ·  Osmanlı
Konum: Atatürk Orman Çiftliği Beştepe, Ankara
Koordinatlar: 39°55′52″K 32°47′56″D﻿ / ﻿39.93111°K 32.79889°D﻿ / 39.93111; 32.79889
Mevcut kullanan: Türkiye cumhurbaşkanı
Başlama: 2012
Tamamlanma: 2014
Açılış: 29 Ekim 2014
Tasarım ve inşaat
Mimar(lar): Şefik Birkiye
Resmî site
tccb.gov.tr
Cumhurbaşkanlığı Sarayı, Türkiye'nin başkenti Ankara'daki Atatürk Orman Çiftliği arazisinde, Cumhurbaşkanlığı Külliyesi'nin içinde bulunan Türkiye cumhurbaşkanının çalışma binalarıdır. Adalet ve Kalkınma Partisi iktidarında inşa edilmesine atıfla Ak Saray ya da Başkanlık Sarayı olarak da anılır.
Tarihçe > İnşaatı ve davalar

Saray başlangıçta ülkenin başbakanları için yeni bir merkez olarak tasarlandı. Türkiye'den çeşitli teklifler hazırlandı ancak proje Şefik Birkiye'ye verildi. 2013'te inşasına başlandı. TMMOB Mimarlar Odası Ankara Şubesi, yeşil alan olan Atatürk Orman Çiftliği'nin üzerinde bina yapılmasını takibe aldı ve ruhsat talebinde bulundu. Resmî yazıyla Büyükşehir Belediyesi ve Başbakanlık'tan istenen ruhsat üç ay sonra TOKİ tarafından gönderildi. Üzerinde proje müellifinin adı olmayan ruhsatın iptali için başvuru yapıldı.
Ağustos 2013'te binanın kaba inşaatı sona erdi. Bağlantı yolları için 10.000 ağaç söküldü. Üç bloktan oluşacak ve toplam alanı 150 bin metrekare olan binada şunların olacağı açıklandı: Eksi ikinci katında Hükûmet Harekât Merkezi olacak. Çelik destekli özel beton kullanılacak olan merkez; bom­ba, fü­ze, kimyasal ve nük­le­er sal­dı­rı­la­ra kar­şı ko­ru­nak­lı ola­cak ve 24 sa­at ke­sin­ti­siz ile­ti­şi­m sağ­la­na­cak. Bu merkezde, kriz du­ru­mun­da ko­mu­tan­la­r, bakan­lık­la­r ve il­gi­li bi­rim­le­ri toplanabilecek. Yerleşke içinde bir de helikopter pisti bulunacak.
Danıştay, 4 Mart 2014 tarihinde binanın inşaatı için durdurma kararı verdi.
10 Ağustos 2014'te Recep Tayyip Erdoğan'ın cumhurbaşkanı seçilmesinin ardından binanın cumhurbaşkanlığına tahsis edileceği duyuruldu. Çankaya Köşkü ise yeni başbakanlık merkezi olarak değiştirildi. Çankaya, ülke kurulduğundan bu yana cumhurbaşkanları için sembolik bir merkez olduğu için bu olay, tarihî bir değişiklik olarak görüldü.
2015 yılında, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu, sit alanına saray yapılmasının önünü açan Koruma Kurulunun ilke kararını oy birliğiyle reddetti. Söz konusu kararda "Tarihî sit alanlarının doğal yapısıyla birlikte korunması gerektiğinden bu alanlarda bitki örtüsünü, topografik yapıyı, silüet etkisini bozabilecek, tahribata yönelik inşai ve fiziki müdahale yasağı getirilmiştir." dendi.
Tarihçe > Mimari tarzı

Binanın tarzı Osmanlı-Selçuklu olarak belirtildi. Mimar Doğan Hasol, sarayın Selçuklu'yu yansıtacak bir özelliği olmadığını belirtti: "Niçin Selçuklu, niçin Osmanlı, niçin taklit? Selçuklu’dan ayakta kalmış, örnek oluşturabilecek saray yok; Osmanlı’nın ise hangi sarayını taklit ediyorsunuz? Topkapı’yı mı, Dolmabahçe’yi mi, Beylerbeyi’ni mi? Asıl soru: Niçin taklit ediyorsunuz? Sanatın her dalında olduğu gibi mimarlıkta da taklit kabul edilemez. Mimarın görevi, çağdaş teknolojinin sağladığı olanaklarla çağdaş ihtiyaçlara uygun, yenilikçi, özgün eser ortaya koymaktır. Oysa bugün iktidar, tarihselci özentiyle bir mimarlık üslubu yaratma peşinde. Kamu kesimi, olabilirmiş gibi, Selçuklu-Osmanlı senteziyle yapılar üretmeye zorluyor mimarları. (...) Geriye bakıp, tarihten formlar aktarmaya yeltenen ideolojik yaklaşımlar özellikle baskıcı rejimler döneminde birçok ülkede defalarca denenmiştir. Örneğin Hitler Almanya'sında, Mussolini İtalya'sında, Stalin dönemi Sovyetler Birliği’nde..."
Tarihçe > Maliyeti

Kasım 2014'te binanın maliyeti 1.370.000.000 Türk lirası olarak açıklandı.
Tarihçe > Oda sayısı

Basında 1.000 odalı saray olarak yer alması üzerine Erdoğan, sarayda 1150 oda olduğunu ve "itibardan tasarruf olamayacağını" belirtti. Mimarlar Odası Ankara Şube Başkanı Tezcan Karakuş Candan sarayın 2250 oda ile dünya şampiyonu olduğunu ileri sürdü.
Tarihçe > Giderleri

Mimarlar Odası, yüksek maliyeti nedeniyle de eleştirilen Cumhurbaşkanlığı Sarayı'nın elektrik, su, doğal gaz, ısıtma, soğutma, temizlik, peyzaj giderlerinin aylık en az 21 milyon TL olduğunu öne sürdü.
Saray giderleri bir Sayıştay raporunda da belgelendi.
Cumhuriyet Halk Partisi Ankara Milletvekili Murat Emir, Kalkınma Bakanı Cevdet Yılmaz'ın bütçe görüşmelerinde Meclis'in saatlik çalışma maliyetini söz konusu etmesine tepki olarak Saray'ın maliyetini meclise taşıdı: "Milletin iradesinin yansıdığı Meclis'in bir saatlik çalışmasının 600 bin TL olduğunu ifade ederek, son vermeyi amaçladıkları parlamenter sistemi bu yolla tartışmaya açmak, Meclis'i değersizleştirmek istemiştir. (...) TBMM'de, Bakan Yılmaz'ın da içinde bulunduğu milletin seçtiği 550 milletvekilinin görev yaptığı ve Yılmaz'ın çıkardığı 600 bin TL'yi böldüğümüzde vekil başına saatlik bin 90 lira düştüğüdür." Cumhurbaşkanlığı için bu yıl 434 milyon TL'lik bütçe ayrıldığını, güne bölündüğünde ise sarayın günlük maliyetinin 1 milyon 189 bin TL, 8 saat mesai esas alındığında saatlik maliyetin 148 bin 630 TL olduğunu söyleyen Emir, "Bir vekil için saatlik bin 90 TL harcama yapılıyorken, Recep Tayyip Erdoğan için saatlik harcama miktarı 148 bin 630 TL. Yani Recep Tayip Erdoğan yaklaşık 148 vekile denk geliyor" dedi.
Olaylar

Resmî olarak 29 Ekim 2014'te, ülkenin 91. kuruluş yıl dönümünü anmak için düzenlenen Cumhuriyet Bayramı resepsiyonda açılışının yapılacağı açıklanmış ancak bazı davetli katılımcıların etkinliği boykot edeceğini açıklaması[kaynak belirtilmeli] ve Ermenek maden kazasının gerçekleşmesi yüzünden açılış resepsiyonu iptal edilmiştir.
15 Temmuz 2016'yı 16 Temmuz 2016'ya bağlayan gece askerî darbe girişimi sırasında saray çevresi darbeyi gerçekleştirmeye çalışanlar tarafından birkaç kez bombalandı. [kaynak belirtilmeli]
Eleştiriler

Ankara'daki Atatürk Orman Çiftliği'nin yaklaşık 50 dönümü kullanılarak inşa edilen ve başlarda Ak Saray olarak adlandırılan Cumhurbaşkanlığı Sarayı'nın inşası yüzünden birçok eleştiri topladı. Bir sit alanı olarak korunan Atatürk Orman Çiftliği'nde inşaat yasağı bulunduğu için sarayın inşasının durdurulmasına dair çeşitli mahkeme kararları çıksa da inşaat tamamlandı. Muhalefet, bunu hukukun üstünlüğünün açıkça ihlal edilmesi olarak değerlendirdi. Proje; inşaat sürecinde yolsuzluk, yaban hayatına zarar verilmesi ve yeni yollar yapılması için çiftlikteki hayvanat bahçesinin tahribi gibi konularda sert eleştirilere ve iddialara maruz kaldı. Ayrıca inşasını yasa dışı olarak değerlendiren muhalifler tarafından 'Kaç-Ak Saray' (Kaçak Saray) olarak adlandırıldı.
Yaklaşık 1.150 odası olan ve maliyeti $350 milyon (€270 milyon) tutan saray, maden kazalarının ve işçi haklarının ülke gündemine hâkim olduğu bir süreçte ortaya çıkması ve kullanılmaya başlanması yüzünden büyük eleştirilere yol açtı.
2015'te Mustafa Kemal Atatürk'ün mirası olan Atatürk Orman Çiftliği'nden 8 dönüm daha Cumhurbaşkanlığı Sarayı'na verildi.
Galeri

Toplantı odası
Konuyla ilgili yayınlar

Kaçak Saray. Gökçe Bolat, Tezcan Karakuş Candan, Ali Hakkan, Kırmızı Kedi Yayınları
Sarayın 2014 yılına ait bir fotoğrafı
Cumhurbaşkanı Erdoğan, Rusya devlet başkanı Vladimir Putin ile çalışma ofisinde, Eylül 2017
Weimar Klasisizmi

Weimar’ın Müzler Avlusu (1860), Theobald Freiherr von Oer. Schiller Weimar'da Tiefurt Kalesi'nin bahçelerinde kitap okuyor. İzleyiciler arasında en solda oturanlar, Wieland ve Herder. Goethe sütunların hemen önünde.
Weimar Klasisizmi (Almanca “Weimarer Klassik”), Avrupa'nın bir kültür ve edebiyat akımıdır. Taraftarları Romantizm, klasisizm ve Aydınlanma düşüncelerini sentezleyerek yeni bir hümanizm ortaya koymaya çalışmışlardır. Akım, 1772'den 1805'e kadar Johann Wolfgang Goethe, Johann Gottfried Herder, Friedrich Schiller ve Christoph Martin Wieland'ı kapsamış ve genellikle 1778-1805 yılları arasında Goethe ve Schiller üzerine yoğunlaşmıştır.
Weimar Klasisizminin statü olarak bir akım mı yoksa klasik mi olduğu, çoğunluğu Almanya'nın dışında olan birçok bilim insanı ve tarihçi tarafından sorgulanmıştır.
Tanımı

“Weimar Klasik” kavramı, ilk olarak 19. yüzyılda şekillenmeye başlamış, dört yazarın hiçbirisi ise kendisini Klasik olarak tanımlamamıştır. Günümüzde Weimar Klasik kavramının iki farklı tanımı geçerlidir:
İlk tanım, Wieland, Herder, Goethe ve Schiller'in hüküm sürdüğü yer ve zamanı nitelendirmektedir. Bu alışılagelmiş tanım, bu dörtlünün edebi başarılarındaki kapsamlı uyumu ortaya koymaktadır. Bu uyum ise özellikle 1794 yılından 1805'e kadar olan dönemde Goethe ve Schiller arasında sağlanmıştır. Bununla birlikte dört düşünürün birbirleriyle olan olağanüstü kişisel ilişkileri hiçbir şekilde aynı zamana denk gelmemiştir. Bu suretle kavramın tanımı özellikle Erken Romantik (frühromantisch) akımına mensup olmayan, eski zamanlarda oluşmuş kültür şehirlerinin (Weimar ve Jena) en ileri gelen dörtlüsünün edebi kimliklerini özetlemektedir.
Esas itibarıyla daha dar kapsamlı olan ikinci tanım ise Goethe ve Schiller'in yaklaşık olarak 11 yıl devam eden ortak başarı dönemine işaret etmektedir. Bu yoğun dostluğa ve edebiyattaki bu “estetik ittifak”a dayanan tanımın sınırlanması ile tam olarak “Weimar Klasik” kavramını, 1800 yılında Weimar ve Jena’daki karma kültürel ilişkilerle sınırlamak mümkün olmaktadır. Buna Goethe’nin bu ittifakı Schiller’in ölümünden (1805) sonra içeriksel olarak devam ettirmesi de eklenmektedir. Kavramının 19.yy.da şekillenmesi, mevkiye ilişkin olarak da basitleşmiştir; çünkü Schiller, klasik çağın ilk yarısı Jena’da (Aralık 1799’a kadar) yaşamış ve çalışmıştır; öyle ki iletişimin büyük bir kısmı mektuplar aracılığı ve karşılıklı ziyaretler ile gerçekleşmiştir. Goethe ve Schiller arasındaki yazar dostluğu ve bu dönemde oluşan eserleri, tarihi görüşün olduğu kadar edebi bilimsel görüşün de yarattığı kullanımı daha iyi olan bir tanımı ortaya çıkarmıştır.