stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Kâmran Yüce
Filmografisi

| --- | --- |
 Oyuncu olarak 1951 - Evli Mi Bekâr Mı  1953 - Halıcı Kız (Erol)  1956 - Gecekondu Yosması  1957 - Lejyon Dönüşü (Jakson)  1959 - Zümrüt (Nejat)  1959 - Yalnızlar Rıhtımı (Sarı)  1959 - Sonbahar  1962 - Daima Kalbimdesin (Doktor)  1966 - Seni Bekleyeceğim  1966 - Pembe Kadın (Veli)  1966 - Ölüm Tarlası (Memedik)  1972 - Ölüm Nöbet Bekliyor  1972 - Aynı Yolun Yolcusu (Bekir)  1978 - Batar  1979 - Isı  1980 - Talihli Amele  1985 - Bir Kadın Bir Hayat (Cemil Bey )  1986 - Çalıkuşu (Aziz Enişte )  1986 - Ses (Enis)  1987 - Kaçış TV filmi :  Seslendirdiği filmler 1973 - Hazreti Ömer'in Adaleti (Hikmet Taşdemir ve Süheyl Eğriboz'u seslendirdi)  1975 - Delisin (Muharrem Gürses'i seslendirdi)  1975 - Baba Bizi Eversene  1976 - Deprem (İlhan Hemşeri'yi seslendirdi)  1977 - Hatasız Kul Olmaz (Osman F. Seden'i seslendirdi)  1977 - Selvi Boylum, Al Yazmalım (İhsan Yüce'yi seslendirdi )  1978 - Cafer'in Çilesi (Kadri Ögelman'ı seslendirdi)  1979 - Süpermenler (Ali Şen'i seslendirdi)  1980 - Bir Günün Hikayesi  1983 - Kartallar Yüksek Uçar (Nuri Tuğ'u seslendirdi) Yapımcı olarak 1966 - Pembe Kadın  1972 - Kara Doğan
Kitapları

Gölge (1955), Şiir, Yeni Ufuklar Yayınevi.
Soyunuk (1961), Şiir, Yeditepe Yayınları.
Güney Yorgunu Atlar (1971), Şiir, Kent Yayınları.
Suriye Muhalif ve Devrimci Güçler Ulusal Koalisyonu

| Suriye Muhalif ve Devrimci Güçler Ulusal Koalisyonu |
| --- | --- |
Arapça: الائتلاف الوطني لقوى الثورة والمعارضة السورية

Kuruluş: 11 Kasım 2012
Kuruluş yeri: Doha, Katar
Amaç: Beşşar Esad'a ve Suriye hükûmetine karşı muhalefet ve bunların değiştirilmesi
Merkez: İstanbul, Türkiye
Hizmet bölgesi: Suriye
Resmî diller: Arapça
Başkan: Hadi el-Bahra
Başkan Yardımcıları: Abdülmecid Bereket Dima Musa Abdülhekim Beşşar
Genel sekreter: Heysem Rahmi
Ana kurum: Suriye muhalefeti
Üyelik: Yaklaşık 114 üyeden oluşan Konsey
Resmî site: en.etilaf.org
SUK tarafından resmi olarak kullanılan bayrak
Suriye Muhalif ve Devrimci Güçler Ulusal Koalisyonu (Arapça: الائتلاف الوطني لقوى الثورة والمعارضة السورية), yaygın adıyla Suriye Ulusal Koalisyonu (SUK) (Arapça: الائتلاف الوطني السوري) ya da Suriye Ulusal Devrim Koalisyonu (SUDK), Suriye İç Savaşı'ndaki muhalif gruplardan oluşan ve Kasım 2012'de Katar'ın başkenti Doha'da kurulan bir koalisyondur. Şam'daki Emevi Camii'nin eski imamı ve ılımlı bir isim olan Muaz el-Hatib koalisyonun başkanlığına seçildi ve 21 Nisan 2013 tarihinde istifa etti. Her ikisi de önde gelen demokrasi aktivistleri olan Riyad Seyf ve Süheyir Etâsî başkan yardımcısı seçildi. Üçüncü başkan yardımcılığı makamı, seçilecek bir Kürt şahsiyet için boş kalacaktır. Mustafa Sabbah koalisyonun genel sekreteri olarak seçildi. Koalisyonun 114 sandalyeli bir konseyi var, ancak bunların hepsi dolu değil.
31 Mayıs 2013 tarihinde koalisyon, Özgür Suriye Ordusundan 15 temsilciye üyelik vererek Suriye'deki isyancıların ilk kez bir siyasi grupta doğrudan temsil edilmesine olanak sağlamıştır. 6 Temmuz'da koalisyon yeni liderini seçti. Ahmed el-Cerba başkan, Enes el-Ebda ise genel sekreter olarak seçildi. 14 Eylül 2013'te Ulusal Koalisyon Ahmed Tumeh'i Suriye için kurulacak geçici hükümetin başbakanı olarak seçti. 25 Eylül 2013 tarihinde bazı İslamcı gruplar "Ülkeye dönmeden yurt dışında kurulan tüm gruplar bizi temsil etmiyor" diyerek Suriye Ulusal Koalisyonunu reddetti.
Yapı ve amaçlar

Ulusal Koalisyon Kasım 2012'de kurulduğunda başkanlığına Muaz el-Hatib'i, başkan yardımcılıklarına Riyad Seyf ve Süheyir Etâsî'yi, genel sekreterliğe ise Mustafa Sabbah'ı seçti. Koalisyonun, 22'si Suriye Ulusal Konseyinden olmak üzere yaklaşık 63 üyeden oluşan bir konseyi bulunmaktadır.
24 Mart 2013 tarihinde Muaz el-Hatib sürpriz bir açıklama yaparak koalisyon başkanlığından istifa ettiğini duyurdu. O sırada herhangi bir neden belirtmemiş olsa da daha sonra uluslararası ve bölgesel aktörlerin müdahalesinden bahsetti; röportajı yapan kişi bunların Katar ve Suudi Arabistan olduğunu söyledi. Koalisyon el-Hatib'in istifasını reddetti. Hatib hala Suriye muhalefetinin "birincil sesi" olarak görülüyordu ve ertesi gün Arap Birliği Hatib'e koalisyonun Arap Birliği delegasyonuna başkanlık etme görevi verdi. Hatib, 21 Nisan 2013 tarihinde istifasını teyit etmeden önce neredeyse bir ay daha görevine devam etti.
Ulusal Koalisyonun ana hedefleri Beşşar Esad hükümetini ve "onun sembollerini ve destek sütunlarını" değiştirmek, "güvenlik servislerini dağıtmak", Özgür Suriye Ordusunu birleştirmek ve desteklemek, Esad hükümetiyle diyalog ve müzakereyi reddetmek ve "Suriyelilerin öldürülmesinden, [Suriye'nin] yıkılmasından ve [Suriyelilerin] yerlerinden edilmesinden sorumlu olanlardan hesap sormak"tır.
Suriye Ulusal Konseyi, koalisyonun Cenevre görüşmelerine katılma kararını protesto ederek 20 Ocak 2014 tarihinde koalisyondan çekildi.
Uluslararası tanınma

Mart 2013 itibarıyla en az yirmi devlet SUK'u 'Suriye halkının (tek) meşru temsilcisi' olarak tanımıştır. Ancak, çoğu bu kurum tarafından üretilen resmi belgeleri tanımamaktadır.[kaynak belirtilmeli]
|  | Yönetim | Tanınma tarihi | Doğrudan terminoloji |
| --- | --- | --- | --- |
| 1–18 |  Katar | 12 Kasım 2012 | Suriye'nin tek meşru temsilcisi. |
| 19 |  Fransa | 13 Kasım 2012 | Suriye halkının ve demokratik Suriye'nin gelecekteki geçici hükümetinin tek temsilcisi. |
| 20 |  Türkiye | 15 Kasım 2012 | Suriye halkının tek meşru temsilcisi. |
| 21 |  İtalya | 19 Kasım 2012 | Suriye halkının isteklerinin meşru temsilcileri (İtalya Başbakanı'nın bir televizyon kanalına verdiği mülakat sırasında yaptığı sözlü açıklama). |
| 22 |  Birleşik Krallık | 20 Kasım 2012 | Suriye halkının tek meşru temsilcisi. |
| 23 |  İspanya | 29 Kasım 2012 | Suriye halkının tek meşru temsilcisi. |
| 24–25 |  Danimarka | 9 Aralık 2012 | Suriye halkının meşru temsilcisi. |
| 24–25 |  Norveç | 9 Aralık 2012 | Suriye halkının meşru temsilcisi. |
| 26–29 |  Hollanda | 10 Aralık 2012 | Suriye halkının meşru temsilcisi. |
| 26–29 |  Almanya | 10 Aralık 2012 | Suriye halkının meşru temsilcisi. |
| 26–29 |  Belçika | 10 Aralık 2012 | Suriye halkının meşru temsilcisi. |
| 26–29 |  Lüksemburg | 10 Aralık 2012 | Suriye halkının meşru temsilcisi. |
| 30 |  ABD | 12 Aralık 2012 | Suriye halkının meşru temsilcisi. |
| 31 |  Avustralya | 13 Aralık 2012 | Suriye halkının meşru temsilcisi. |
| 32 |  Malta | 22 Mart 2013 | Suriye halkının tek yasal temsilcisi. |
| – |  Avrupa Birliği | 19 Kasım 2012 | Suriye halkının isteklerinin meşru temsilcileri. |
Diplomatik temsiliyet

17 Kasım 2012 tarihinde Munzir Makhus Fransa tarafından Ulusal Koalisyon temsilcisi ve "geçici bir hükümet kurulup uluslararası alanda tanındığında" Suriye'nin müstakbel büyükelçisi olarak tanınmıştır.
20 Kasım'da Birleşik Krallık koalisyonu siyasi bir temsilci atamaya davet etti. Ulusal Koalisyon 26 Kasım'da Velid Safur'u İngiltere büyükelçisi olarak atadı.
23 Kasım'da Katar koalisyondan bir büyükelçi atamasını isteyerek yeni muhalefet organından bir elçi kabul edeceğini açıklayan ilk Arap ülkesi oldu. SUK'un Katar'daki büyükelçiliği 27 Mart 2013 tarihinde açıldı.
5 Mayıs 2014 tarihinde Koalisyona resmi olarak diplomatik statü verilmiş ve Washington ofisi daha önce ABD'de Yabancı Misyon olarak tanınmıştır. Washington Ofisi'ne yabancı misyon statüsü verilmeden önce Dışişleri Bakanlığı mevcut Washington Büyükelçiliği ile birlikte birkaç bölgesel konsolosluğu kapatmıştı.
Liderlik > Başkanlar

| Sıra | Fotoğraf | Ad (Doğum-Ölüm) | Görev başlangıcı | Görev sonu | Siyasi parti | Siyasi parti | Not(lar) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | Muaz el-Hatib (1960-) | 11 Kasım 2012 | 22 Nisan 2013 | Bağımsız | Bağımsız | — |
| — |  | George Sabra (1947-) | 22 Nisan 2013 | 6 Temmuz 2013 | Suriye Ulusal Konseyi | Suriye Ulusal Konseyi | Vekaleten. |
| 2 |  | Ahmed el-Cerba (1969-) | 6 Temmuz 2013 | 9 Temmuz 2014 | Suriye Ulusal Konseyi | Suriye Ulusal Konseyi | 5 Ocak 2014 tarihinde yeniden seçilmiştir. |
| 3 |  | Hadi el-Bahra (1959-) | 9 Temmuz 2014 | 4 Ocak 2015 | Bağımsız | Bağımsız | — |
| 4 |  | Halid Hoca (1965-) | 4 Ocak 2015 | 5 Mart 2016 | Bağımsız | Bağımsız | 3 Ağustos 2015 tarihinde yeniden seçilmiştir. |
| 5 |  | Enes el-Ebda (1967-) | 5 Mart 2016 | 6 Mayıs 2017 | Suriye Ulusal Konseyi | Suriye Ulusal Konseyi | — |
| 6 |  | Riyad Seyf (1946-) | 6 Mayıs 2017 | 6 Mayıs 2018 | Bağımsız | Bağımsız | — |
| 7 |  | Abdurrahman Mustafa (1964-) | 6 Mayıs 2018 | 29 Haziran 2019 | Bağımsız | Bağımsız | — |
| 8 |  | Enes el-Ebda (1967-) | 29 Haziran 2019 | 12 Temmuz 2020 | Suriye Ulusal Konseyi | Suriye Ulusal Konseyi | — |
| 9 |  | Nasır el-Hariri (1977-) | 12 Temmuz 2020 | 12 Temmuz 2021 | Bağımsız Devrimci Hareket | Bağımsız Devrimci Hareket | — |
| 10 |  | Salim el-Muslat (1959-) | 12 Temmuz 2021 | 12 Eylül 2023 | Suriye Aşiretler ve Klanlar Konseyi | Suriye Aşiretler ve Klanlar Konseyi | — |
| 11 |  | Hadi el-Bahra (1959-) | 12 Eylül 2023 | Görevde | Bağımsız | Bağımsız | — |
Liderlik > Suriye Geçici Hükûmeti

Ana madde: Suriye Geçici Hükûmeti
Ulusal Koalisyon üyeleri 19 Mart 2013 tarihinde İstanbul'da düzenlenen bir konferansta Gassan Hitto'yu Suriye için kurulacak geçici hükümetin başbakanı olarak seçti. Hitto, 10 ila 12 bakan tarafından yönetilecek teknik bir hükümet kurulacağını açıkladı. Savunma Bakanı Özgür Suriye Ordusu tarafından seçilecekti. Cevad Ebu Hatib 17 Mayıs 2016'dan 10 Mart 2019'a kadar Suriye Geçici Hükümetinin başbakan vekilidir.
Esad sonrası dönem

Aralık 2024'te, Esad rejiminin düşmesinin ardından, Koalisyon Başkanı Hadi el-Bahra Suriye'nin kurumlarını ve ekonomisini yeniden inşa etmek için 18 aylık bir geçiş dönemi çağrısında bulundu ve SUK'un "muhalefetin yeni unsurlarını" içerecek şekilde genişletilmesi gerektiğini söyledi. 18 Aralık'ta koalisyon, Muhammed el-Beşir başkanlığındaki Suriye Geçiş Hükümetine desteğini ifade ederek ulusal bir konferans düzenlenmesi ve "tüm grupları kapsayacak" bir hükümet kurulması çağrısında bulundu.
İtalya'nın Bologna kentindeki Koalisyon destekçileri
Koalisyon üyeleri Doha'da. Merkezde, eski başkan el-Hatib, eski başkan yardımcıları Seyf ve Etasi ile birlikte SUK'un tüm başkanları Galyun, Seyda ve Sabra
Âdem

Başlığın diğer anlamları için Adem (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| Âdem |
| --- | --- |
Michelangelo'nun Âdem'in Yaratılışı tablosu
Tanınma nedeni: İbrahimî dinlerdeki ilk insan
Evlilik: Havva
Çocuk(lar): Kabil, Habil, Şit

Âdem, İbrahimî dinlere göre Tanrı tarafından yaratılan ilk insandır. Bunun yanı sıra Âdem, tüm insanlığın ve onların yaratıcılarıyla olan ilişkilerinin bir sembolü olarak da görülebilir. Âdem ayrıca erkek, kadın ve cinsellik rollerinin dini ahlakını temel almak için kullanılır.
Hristiyanlığa göre günah, Âdem aracılığıyla dünyaya girmiştir. O, insanlığı doğası gereği günahkâr yapardı. Bu nedenle Tanrı, insanları vaftiz ve çarmıha gererek özgür kılmak için İsa şeklinde Cennetten indi.
İslam genellikle günahın dünyaya insanlar aracılığıyla girdiği fikrine bağlı kalmaz. İslam'a göre Âdem, Allah tarafından Cennette günah işlemesi için yaratıldı, böylece insanlar yeryüzünde yaşayabilsinler. İnsanlar Allah'ın bütün sıfatlarını yeryüzünde yaşayabilirler. Ancak insanın Cennet fikrini oluşturabilmesi ve geri dönüşü özleyebilmesi için önce cennette yaratılmış olması gerekir.
İnsan soyunun izini Âdem'e kadar götürmeye çalışan İncil'de verilen gerçek tarihler, Yaratılışçılığı doğurmuştur. İnsan ırkının Âdem'e kadar dayandığı fikri, ayrıca İslam'a Kur'an ayetleri ile girmiştir.
Mitolojik köken ve Etimoloji

Babil sürgünü, Tevrat anlatılarının dili ve kaynakları konusunda özel bir öneme sahiptir. Tevrat'ta kullanılan dilin kök ve kaynağının Sümer uygarlığına dayandığı ifade edilir. Sami ırkın Mezopotamya bölgesine gelmesi ve varlığını sürdürmesiyle Yahudi ve Hristiyanların kutsal kitaplarına Mezopotamya uygarlıklarına ait bir takım düşünce, inanış ve mitler de girmiştir. Yaratılış mitosu ve Tufan öyküsünde görülebileceği gibi Kitab-ı Mukaddes’te yer alan anlatımlarda net bir şekilde Mezopotamya'ya ait mitolojik unsurlar görülmektedir. Ancak Kitab-ı Mukaddes yazarları Mezopotamya’ya ait mitleri aynı şekilde değil, değiştirerek, eklemelerde bulunarak ve bir takım mitleri birbirine katarak, eklektik şekilde bir araya getirmişlerdir.
İbranicede “kızıl toprak” anlamına gelen Adam, Sanskritçede “Ada-Nath”dır ve “ad” kelimesi o dilde bütün kelimelerin önüne geldiğinde (ilk) anlamına gelmektedir. Türkçede ata diye kullanılan kelime pek çok eski kültürde aynı ses yapısıyla ve aynı anlamda kullanılmıştır (örneğin Samoa dilinde tata, Siyu dilinde atey).
Sümer mitolojisinde yaratılmış ilk insan ve ilk kral olan Adapa'nın diğer bazı unsurlarla birlikte isimsel olarak da Âdem anlatılarının kökenini oluşturduğu düşünülmektedir. Âdem'in çamurdan, eşinin ise kaburga kemiğinden yaratılması (Nin-Ti), cennetten kovuluş, yasak meyve, yılan, Âdem'in bin yıla yakın yaşaması vb. temaları Sümer efsaneleri ile örtüşen motiflerdir.
Yahudilikte

Yahudi inancına göre Âdem (Adam), yaratılışın altıncı gününde topraktan yaratılmıştır. Tevrat'ta bu terim aynı zamanda "adam", "insan" veya "insanlık" anlamlarına da gelir.
İlk bölümde, Tanrı Âdem'i kendi suretinde erkek ve dişi olarak yarattı. Sonraki bölümde Tanrı dişiyi erkeğin bir kısmından (genellikle "kaburga" olarak okunur) yaratır.
Bu yaratılış anlatısı çeşitli şekillerde yorumlanmıştır: Âdem hermafrodit bir yaratık olarak yaratılmış, ancak daha sonra erkek ve dişi olarak bölünmüş olacaktı. İnsanın orijinal halinde hem erkek hem de dişi olduğu fikri çağdaş feminizm için de kullanılmaktadır. Bazı Orta Çağ midraşları, ilk kadın prensibinin, bazen Lilit olarak adlandırılan Âdem'in başka bir eşi olduğunu öğretir.
Tanrı, Âdem'i topraktan yarattı ve burnuna yaşam soluğunu üfledi. Böylece Âdem yaşayan bir varlık oldu. Tanrı doğuda, Aden’de bir bahçe dikti. Yarattığı Âdem’i oraya koydu. Bahçede iyi meyve veren türlü türlü güzel ağaç yetiştirdi. Bahçenin ortasında yaşam ağacıyla iyiyle kötüyü bilme ağacı vardı. Tanrı, Aden bahçesine bakması, onu işlemesi için Âdem’i oraya koydu. Ona, “Bahçede istediğin ağacın meyvesini yiyebilirsin” diye buyurdu, “Ama iyiyle kötüyü bilme ağacından yeme. Çünkü ondan yediğin gün kesinlikle ölürsün.”
Tevrat'a göre yılan, Havva'yı yasak ağaçtan yemeye ikna eder. Daha sonra Âdem'e yasak meyveyi sunar. Tevrat'ta sadece bir yılan iken, daha sonra Rabbiler yılanı Şeytan'la aynı işlevlere sahip olan Samael adlı bir meleğe atarlar.
Âdem'in hikâyesi, Yahudilerin olaylarına paralel olarak görülüyor: Âdem'in günah nedeniyle topraklarını kaybetmesi gibi, Yahudiler de kendi yolsuzlukları nedeniyle İsrail'i kaybedeceklerdi. Ancak her ikisinin de tövbe ettiklerinde ülkelerine döndüklerine inanılır.
Genellikle "tanrı" olarak tercüme edilen "elohim" terimi aslında çoğuldur. Bu nedenle, Tektanrıcılık fikrini desteklemek için Rabbinik Yahudilik, "elohim" terimini meleklere atıfta bulunarak genel olarak göksel güçlere bağladı. Buna göre ilk insanın yaratılışında melekler de hazır bulunmuştur. Tanrı, yaratılmaları konusunda onlara danışırdı, ancak yaratma işini yalnızca Tanrı yaptı.
Hristiyanlıkta

Âdem kıssası Eski Ahit'in Tekvin (Yaratılış) bölümünde anlatılır. Hristiyanlıkta Âdem'in cennette işlediği o ilk günah, büyük bir öneme sahiptir. Aynı zamanda insanın ölüm sebebi olduğuna inanılır. Daha sonra Batılı din dışı filozofları da etkilemiş ve kapitalizmin temel önermelerinden biri haline gelmiştir.
Âdem'in eylemi, Hristiyan öğretilerine göre, insanların doğuştan günah işleme arzusu olduğunu gösterir. Âdem'in günahı yüzünden tüm çocukları kusurlu bir tabiatla doğarlar. Hristiyan inanışına göre Âdem'in günahı tüm insanlığa geçmiştir ve İsa, bu günahı kaldırmak için gelen 'Tanrı Kuzusu'dur, kendisini bu günah için feda etmiştir. Onun ölümüyle, insanlar artık günahlarının bir sonucu olarak ölmek zorunda kalmayacaklardı.
Hristiyanlığın ilk yıllarında, Âdem'in günahı nedeniyle insanların şeytana ait olduğuna inanılıyordu. İsa kendini feda ederek Şeytan'a fidye ödemiş olur ve insanlık yeniden özgür olur. (fidye teorisi)
Alternatif olarak, "Tatmin edici teori", insanların ahlaki düzeyde Tanrı'ya borçlu olduğunu belirtir. Tanrı mükemmel olduğu ve insanlar olmadığı için, insanlar ve Tanrı birlikte yaşayamazlar. İnsanlar bu fidyeyi ancak canlarını vererek ödeyebilirdi. Tanrı ölümden kaçınmak için İsa kılığında yeryüzüne indi ve onun yerine öldü. İnsan olduğu için fidyeyi ödeyebildi ve Tanrı olduğu için ölümden sağ çıkabildi.(memnuniyet teorisi)
Hristiyanlar Âdem'in yasaklanan ağaca yaklaştığı için büyük günah işlediğine, Tanrı'nın öfkesiyle karşılaştığına, günahının yeni doğan her çocuğa geçtiğine, bu sebeple günahkâr olarak doğduklarından dolayı ancak vaftiz ve Çarmıh edilerek cehenneme girmekten kurtulduklarına inanırlar. Bu günah inancı, Hristiyan felsefesi ve kültürünün ana fikrini oluşturur. Hristiyanlık inancında insan kötülüklerin içerisinde rehbersiz, günahı ile baş başa bırakılmıştır.
İlk Günah fikri, Hobbes gibi Batılı Seküler düşünürleri de etkiledi. İnsanların doğaları gereği kötü olacağı ve herkese karşı genel bir hareket etme dürtüsüne sahip olacağı fikri ("herkesin herkesle savaş" / "bellum omnium contra omnes") "ilk günah" fikrine dayanmaktadır.
| Âdem آدم Peygamber |
| --- | --- |
Hat'da yazılmış 'Âdem' ardından Aleyhisselam
Tanınma nedeni: İlk insan
Evlilik: Havva
Çocuk(lar): Kabil, Habil, Şit
İslamiyet'te Âdem > Kur'an'da ve hadislerle

Müslümanlar, Âdem'in yaratılmış ilk insan ve ilk peygamber olduğuna inanırlar. Kur'an'da, Âdem'in çamurdan yaratıldığına, Allah'ın ona diğer varlıklara öğretmediği isim koymayı, manalarını bulmayı öğrettiğine inanılır. Sonra bedenine ruhu üflediğini söylenir. Allah, meleklerin ona karşı secde etmesini istemiş, fakat İblis kibrinden ötürü ona secde etmemiştir. İblis bu yüzden cennetten kovulur.
Kur'an'da Âdem ile eşinin aynı nefsden yaratıldığı ifade edilir. Âdem ve Havva cennette Allah'ın kendilerine yaklaşmalarını yasakladığı yasaklanmış bir ağaçtan Şeytan'in onlara yalan söyleyerek kandırmasıyla meyve yerler. Bunun üzerine cennetten kovulurlar. Cennet bahçesinin ahiretteki cennetle aynı olup olmadığı ulema arasında tartışılır.
Kısas-ı enbiyâ göre, yaşamakta oldukları Adn cennetinden Âdem Serendip adasına (Srilanka), Havva ise Etiyopya’ya indirilir. Daha sonra Mekke'de Arafat dağında buluşurlar. Bu kıssa, İslam kültüründe önemli bir yer kapsamaktadır.
Âdem'in 1000 veya 2000 yıl yaşadığına dair Yahudilerin inancı Kur'an'da zikredilmez, İslamiyet'e hadislerle girmiştir. Buhari ve Müslim gibi güvenilen hadis kaynaklarına göre Âdem'in boyu 60 ziradır (yaklaşık 35-48 metre).
İslamiyet'te Âdem > Kelâm

Kelâm göre Âdem, insanlar için bir görüntü olarak görülebilir. Âdem günah işler, farkına varır ve tövbe eder. Bu, insana nasıl tövbe edileceğini öğretir. Tersine, Şeytan nasıl yanlış yapılacağına örnektir. Âdem'in günahı zaten Allah tarafından bağışlandığı için, insanda ilk günahın hali yoktur.
Bu da meleklerin mi yoksa insanların mı daha üst sıralarda yer aldığı tartışmasına neden oldu. Bazıları, meleklerden ancak bir İnsan-ı kâmil'in yüce olduğunu iddia eder. Diğerleri, meleklerin çoğu insandan daha yüksek bir rütbeye sahip olduğunu söylüyor, ancak bir melek arasındaki en ufak bir günah bile meleklerin sonu olur, oysa insanlar affedilebilir.
Âdem'e günahı için "asla çürümeyen bir krallık" vadedildi. Adn cennetinden ölümsüzlük dileğiyle değiştirdi. Buna karşılık melekler, Harut ve Marut örneğinde görüldüğü gibi, insanlara daha çok benzeme arzusuyla günah işlerler.
Peygamberler genellikle günahsız kabul edildiğinden, ulema ismet'in aslında peygamberler ve melekler için nasıl geçerli olduğunu tartışmaktadır. Bazıları peygamberlerin ancak insanlara gönderildikten sonra günahsız olduklarını savunurken, bazıları da Allah günahı yüklediğinde "korumanın" geçerli olmadığını savunur. İkinci görüşe göre Allah, Âdem'in "sevgi", "bağışlama" ve "yaratıcılık" isimlerini gösterebilmesi için günah işlemesini istemiştir.
Müslüman inançları, Âdem'in dünyadaki ilk yaşam olduğunu ima etmez. Tefsirlere göre Âdem'den önce cinler (bazen hinler de) yeryüzünde yaşıyordu. Bazı bilginler daha da ileri giderek, diğer Âdemlerin daha önceden dünyada yaşadıklarını söylerler.
Ayhan Arifağaoğlu

| Ayhan Arifağaoğlu |
| --- | --- |

Türkiye Büyük Millet Meclisi 18. Dönem Milletvekili
Görev süresi 14 Aralık 1987 - 20 Ekim 1991
Seçim bölgesi: 1987 – Artvin
Kişisel bilgiler
Doğum: 1939 Borçka, Artvin, Türkiye
Ölüm: 12 Ocak 1998 (59 yaşında) Ankara
Ölüm nedeni: Akciğer kanseri
Vatandaşlığı: Türkiye Cumhuriyeti
Milliyeti: Türk
Partisi: Sosyaldemokrat Halkçı Parti
Evlilik(ler): Neriman Arifağaoğlu
Çocuk(lar): Tuna Arifağaoğlu, Damla Arifağaoğlu
Mesleği: Avukat
Ayhan Arifağaoğlu, (d. 1939, Borçka, Artvin) - (ö. 12 Ocak 1998), Türk siyasetçidir.
Gürcü asıllıdır. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur.
Hukukçu, serbest avukat, siyasetçi, 18. Dönem Artvin Milletvekili Baba adı Yunus, anne adı Zehra. Kendisi gibi Artvin Milletvekili seçilen Metin Arifağaoğlu'nun ağabeyidir.
Ayhan Arifağaoğlu, eğitimini tamamladıktan sonra serbest olarak çalıştı. Borçka İl Genel Meclis Üyesi olarak görev yaptı. 1987 genel seçimlerinde SHP'den 18. Dönem Artvin Milletvekili seçilerek 29.11.1987 – 20.10.1991 arası TBMM'de yasama çalışmalarına katıldı. 12 Ocak 1998'de öldü. Borçka'da toprağa verildi. Evli, 2 çocuk, 5 torun sahibi. Gürcüce biliyordu.
Joseph de Maistre

| Joseph de Maistre |
| --- | --- |
de Maistre y. 1810
Tam adı: Joseph de Maistre
Doğumu: 1 Nisan 1753(1753-04-01) Chambéry, Sardinya Krallığı
Ölümü: 26 Şubat 1821 (67 yaşında) Torino, Sardinya Krallığı 
Çağı: 18. yüzyıl felsefesi
Bölgesi: Batı felsefesi
Okulu: Muhafazakârlık, monarşizm, klerikalizm, mistisizm
İlgi alanları: Siyaset felsefesi, teoloji
Önemli eserler: Considérations sur la France, Du Pape
 Etkilendikleri İncil, Sokrates, Platon, Aristo, Kilise Babaları, Plutarkhos, Tertullianus, Origenes, Augustinus, Thomas Aquinas, Marsilio Ficino, Thomas More, Desiderius Erasmus, Niccolò Machiavelli, Thomas Hobbes, John Locke, René Descartes, Nicholas Malebranche, Giambattista Vico, Jacques-Bénigne Bossuet, François Fénelon, Montesquieu, Edward Gibbon, David Hume, Jean-Jacques Rousseau, Louis Claude de Saint-Martin, Voltaire, Edmund Burke 
 Etkiledikleri Henri de Saint Simon, Auguste Comte, Charles Baudelaire, John Henry Newman, Gilbert Keith Chesterton, George MacDonald, J. R. R. Tolkien, Clive Staples Lewis, René Girard, René Guénon, Emil Cioran, Carl Schmitt, Julius Evola 
Joseph de Maistre (Türkçe okunuşu: Jozef dö Mestr, 1 Nisan 1753 - 26 Şubat 1821), Fransız Devrimi'nden hemen sonraki dönemde, sosyal hiyerarşi ve monarşiyi savunan Savoylu filozof, yazar, hukukçu ve diplomat. Fransa ile olan yakın kişisel ve entelektüel bağlarına rağmen Maistre, tüm hayatı boyunca, Savoy Senatosu üyeliği (1787-1792), Rusya büyükelçiliği (1803-1817) ve devlet bakanlığı (1817-1821) yaptığı Sardinya Krallığı'nın tebaası olarak yaşadı.
Karşı aydınlanmanın önemli bir figürü olan Maistre, monarşiyi hem ilahi olarak onaylanmış bir kurum hem de tek istikrarlı hükûmet biçimi olarak görüyordu. Bourbon Hanedanı'nın Fransa tahtına geri getirilmesi ve Papa'nın dünyevi konularda nihai otoritesinin tesisi için çağrıda bulundu. Maistre, 1789 Fransız Devrimi'nin akabinde ortaya çıkan başıbozukluk ve yaşanan kanlı olaylardan, doğrudan doğruya Hristiyanlığın rasyonalist reddinin sorumlu olduğunu ileri sürdü.