stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Ön Türkçe
Sözcük bilgisi > Sayılar

|  | İlk Türkçe | Oğur Türkçesi> İdil Bulgarcası | Oğur Türkçesi> Çuvaşça | Genel Türkçe> Türkçe | Genel Türkçe> Azerice | Genel Türkçe> Türkmence | Genel Türkçe> Karahanlı Türkçesi | Genel Türkçe> Kazakça | Genel Türkçe> Özbekçe | Genel Türkçe> Başkurtça | Genel Türkçe> Kırgızca | Genel Türkçe> Yakutça (Sahaca) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | *bīr | بير (bīr) | pĕr | bir | bir | bir | bīr | bir | bir | ber | bir | biir |
| 2 | *ẹki | اَكِ (eki) | ikĕ | iki | iki | iki | ikkī | eki | ikki | ike | eki | ikki |
| 3 | *üç | وج (več) | viśĕ | üç | üç | üç | üč | üsh | uch | ös | üč | üs |
| 4 | *dȫrt | تُوات (tüvēt) | tăvată | dört | dörd | dö:rt | tȫrt | tört | to'rt | dürt | tört | tüört |
| 5 | *bēĺ | بيال (byēl) | pilĕk | beş | beş | bä:ş | bḗš | bes | besh | biş | beş | bies |
| 6 | *altï | اَلطِ (altï) | ultă | altı | altı | alty | altï̄ | altı | olti | altı | altı | alta |
| 7 | *yẹti | جىَاتِ (čyēti) | śičĕ | yedi | yeddi | ýedi | yétī | zheti | yetti | yete | jeti | sette |
| 8 | *sekiŕ | ڛَكِڔ (sekir) | sakăr | sekiz | səkkiz | sekiz | sekiz | segiz | sakkiz | higeð | segiz | aаğıs |
| 9 | *tokuŕ | طُخِڔ (tuxïr) | tăhăr | dokuz | doqquz | dokuz | tokūz | toğız | to'qqiz | tuğıð | toguz | toğus |
| 10 | *ōn | وان (vān) | vună | on | on | ōn | ōn | on | o'n | un | on | uon |
| 20 | *yėgirmi | جِيِرم (čiyirim) | śirĕm | yirmi | iyirmi | ýigrimi | yegirmī | zhıyırma | yigirma | yegerme | jıyırma | süürbe |
| 30 | *otuŕ | وطر (vutur) | văḍăr | otuz | otuz | otuz | ottuz | otız | o'ttiz | utıð | otuz | otut |
| 40 | *kïrk | حرح (xïrïx) | hĕrĕh | kırk | qırx | kyrk | kïrk | qırıq | qirq | qırq | kırk | - |
| 50 | *ellig | الو (ellüv), اَلُّ (ellü) | allă | elli | əlli | elli | ellig | eliw | ellik | ille | elüü | - |
| 60 | *altmïĺ | [kaydedilmedi] | utmăl | altmış | altmış | altmyş | altmïš | alpıs | oltmish | altmış | altımış | - |
| 70 | *yẹtmiĺ | [kaydedilmedi] | śitmĕl | yetmiş | yetmiş | ýetmiş | yetmiš | zhetpis | yetmish | yetmeş | jetimiş | - |
| 80 | *sekiŕ ōn | سكر وان (sekir vān) | sakărvun | seksen | səksən | segsen | seksȫn | seksen | sakson | hikhän | seksen | ağıs uon |
| 90 | *dokuŕ ōn | طوخر وان (toxïr vān) | tăhărvun | doksan | doxsan | togsan | toksōn | toqsan | to'qson | tuqhan | tokson | toğus uon |
| 100 | *yǖŕ | جُور (čǖr) | śĕr | yüz | yüz | ýüz | yǖz | zhüz | yuz | yöð | jüz | süüs |
| 1000 | *bïŋ | [kaydedilmedi] | pin | bin | min | müň | miŋ | mıŋ | ming | meŋ | miñ | muŋ |
Vikikitap
Ali İhsan Sabis

| Ali İhsan Sâbis 1317 (1902)-Top>  1 |
| --- | --- |
Ali İhsan Paşa
Doğum: 1882 İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 9 Aralık 1957 (75 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Bağlılığı:  Osmanlı (1902-1919)  Türkiye (1923-1932)
Hizmet yılları: 1902-1922
Rütbesi: Mirliva
Komutası: 1. Tümen Genel Karargahı, 2. Ordu Kurmay Başkanı, 13. Kolordu (vekil), Üçüncü Ordu Genel İhtiyat, 11. Kolordu (vekil), 1. Seferi Kuvvetleri, 9. Kolordu, 13. Kolordu, 4. Kolordu, 6. Ordu 1. Ordu
Çatışma/savaşları: Balkan Savaşları I. Dünya Savaşı Kurtuluş Savaşı
Ödülleri:      
Sonraki işi: TBMM Afyonkarahisar Milletvekili

Ali İhsan Sabis (1882 İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu - 9 Aralık 1957, İstanbul, Türkiye), Türk asker ve siyasetçidir. I. Dünya Savaşı'nda Kafkasya Cephesi ve Irak Cephesi'nin, Türk Kurtuluş Savaşı'nda Batı Cephesi'nin komutanlarındandır.
Sabis soyadını, Irak Cephesi'nde Sabis Mevkiinde İngiliz ordusuna karşı savaşta gösterdiği başarılar nedeniyle almıştır. I. Dünya Savaşı sonrasında İngilizlerce tutuklanmasının ardından ilk Malta sürgünleri arasında yer almış, dönüşünde ve Büyük Taarruz öncesine kadar Batı Cephesi 1. Ordu komutanlığını yürütmüş Türk askeri ve siyaset adamı. 1930 ve 40'larda Alman yanlısı fikirleri savunmuş ve bundan dolayı mahkûm olmuştur. 1954'te ise Demokrat Parti'den 9. Dönem Afyonkarahisar milletvekili seçildi.
Hayatı > İlk yılları

20 Ağustos 1882 tarihinde İstanbul'da, Cihangir semtinde doğdu. Babası Kolağası (önyüzbaşı) Cemal Bey, annesi Seher Hanım'dır. Her ikisi de İstanbulludur. İlk mektebi ve Beşiktaş Askerî Rüştiyesini bitirdikten sonra 1895 yılında Halıcıoğlu'ndaki Topçu Mektebi idadisine (leyli-yatılı) olara  girdi. 1901'de  ve 1904'te birincilikle mezun oldu. Topçu Mektebi  Harbiyesi'nden  (Kara Harp Okulu) 1901'de Sahra Topçu  Mülazımı Sânisi (teğmen) olarak birincilikle  mezun oldu. Daha sonra 1901-1904 yılları arasında Pangaltı Erkanı Harbiye'sinde  tahsilini ikmal ederek 1904'te  Erkanı harp yüzbaşısı oldu.
Hayatı > I. Dünya Savaşı

I. Dünya Savaşı'nda kolordu ve ordu komutanı olarak Kafkasya ve Irak cephelerinde bulundu. 1916'da Kut'ül Ammare Kuşatması sırasında Sabis mevkiinde karşı saldırıya geçen İngiliz ordusuna karşı zafer kazandı. 1914'te Tortum'da yerel başarılarla başlayan komutanlığına, Sarıkamış, Dilman ve Van'da devam etti. 9., 4. ve 13. Kolordu kumandanlıklarında bulundu. 1917'de Mirliva rütbesini aldı.
2 Nisan 1918'de Rusların harabe halinde getirip terk ettiği Van'ı Ermeni komitacılardan geri aldı. Nuri Killigil Paşa komutasındaki Kafkas İslam Ordusu'nun Azerbaycan seferinde görev aldı ve 8 Haziran 1918'de Tebriz'i ele geçirdi. 1918'de İran'daki Şehriban mevkiinde İngiliz kuvvetleri karşısında geri çekildi ve kolordusunu kurtarmayı başardı. Aynı yılın eylül ayında Halil Kut Paşa yerine 6. Ordu kumandanlığına getirildi.
30 Ekim 1918'de Mondros Mütarekesi imzalandığında Musul ve çevresi henüz Ali İhsan Paşa komutasındaki Türk birliklerinin idaresindeydi. İngiliz General Marshall'ın, ateşkesten sonra Musul ve Zaho'daki sivil Hristiyanlar'ın topluca öldürüldüğünü iddia etmesiyle İngilizler, Türk birliklerinin Musul'u terk etmesini istediler. Ali İhsan Paşa, bu isteği önce reddetti ancak İstanbul Hükûmeti'nden gelen talimat doğrultusunda Nusaybin'e çekilerek Musul'u İngiliz işgaline bıraktı.
Hayatı > Malta Sürgünü

Savaştan sonra İngiliz Yüksek Komiserliği'nin talebi üzerine 23 Şubat 1919'da Konya'da tutuklanarak ilk Malta sürgünlerinden olmuştur. Kendisine yöneltilen suçlamalar Van, Musul ve Urmiye'de Hristiyan katliamlarını bilfiil yönetmek ve Kut'ül Ammare Kuşatması sonrası ele geçirilen İngiliz savaş esirlerini öldürtmekti. İngilizler tarafından düzenlenen dosyasına göre Ali İhsan Paşa 1915 Nisan'ında Dilman Muharebesi ertesinde Van'daki Ermeniler'in öldürülmesi, haziran ayında Urmiye'de Hakkâri'den kaçmış olan 3300 Nasturi ile 700 Ermeni'nin topluca katledilmesi, temmuzda Urmiye'de Fransız misyonuna sığınan 620 köylünün öldürülmesi, 18 Eylül'de aralarında Amerikalı gazeteci John Nooshy'nin bulunduğu 20 hasta ve yaralının hastaneden çıkarılarak öldürülmesi, aynı ay Musul'da 270 sivil Ermeni'nin öldürülmesi olaylarının faili idi. Ancak savaş suçluları mahkemesi gerçekleşmediği için bu suçlamalar kanıtlanmadı. Ali İhsan Paşa, Haziran 1921'de diğer Malta tutukluları ile birlikte salıverildi. Bazı kaynaklarda ise Malta'dan kaçtığı belirtilmektedir.
Hayatı > Kurtuluş Savaşı'nda

Dönüşünde 27 Eylül 1921 tarihi itibarıyla Türk Kurtuluş Savaşı'na katıldı ve mirliva rütbesiyle Batı Cephesi 1. Ordu komutanlığına atandı. Moskova Antlaşması ile Batum ve Azerbaycan'ın Sovyetler Birliği'ne terk edilmesine karşı çıktığından ve Ali Fuat Paşa'nın yerine Batı Cephesi komutanlığına atanan İsmet Paşa'nın kıdem olarak kendisinden daha altta olmasına rağmen cephe komutanı olması, Ali İhsan Paşa'nın İsmet Paşa komutası altına girmek istememesi, üstüne üstlük ordu içinde İsmet Paşa ve Mustafa Kemal Paşa aleyhine propaganda yürütmesi üzerine Büyük Taarruz öncesi 21 Haziran 1922 tarihinde Başkomutan Mustafa Kemal Paşa tarafından ordu komutanlığı görevinden alındı ve TBMM tarafından emekliye sevk edildi.
Hayatı > Soyadını alması

Soyadı kanunu çıkınca Irak Cephesi'nde İngilizler'e karşı kazandığı Sâbis muharebelerinden dolayı Sâbis soyadını aldı.
Hayatı > Turancılık ülküsü

II. Dünya Savaşı yıllarında, gazetelere askerlik konusunda yazılar yazıyor ve genellikle Alman ordularının ilerleyişini alkışlıyordu. Türkiye savaşın sonuna doğru Almanya'nın karşısında yer alınca, tenkit yazılarıyla yetinmeyerek, başta Cumhurbaşkanı İsmet İnönü olmak üzere devlet ve hükûmet erkânına, suçlayıcı imzasız mektuplar göndermeye başladı. Böylelikle 1922'de emekliye ayrılmasında önemli rolü oynayan, o zamanın Batı Cephesi komutanı İnönü'den dolaylı intikam almış oluyordu. Olayın tespitinden sonra, 24 Şubat 1944'te tutuklandı ve 10 Şubat 1947'de de sıkıyönetim mahkemesince 15 ay ağır hapis cezasına çarptırıldı. 1950 yılında Demokrat Parti iktidara geldikten sonra çıkartılan af kanunu ile siyasi haklarına kavuştu. 1950-54'te Demokrat Parti listesinden Afyonkarahisar milletvekili seçilerek 9. Dönem TBMM üyesi oldu. 9 Aralık  1957'de 75 yaşında öldü.
Eserleri

Birinci Dünya Harbi Harp Hatıralarım Cilt 1
Birinci Dünya Harbi Harp Hatıralarım Cilt 2 ISBN 975-551-067-2
Birinci Dünya Harbi Harp Hatıralarım Cilt 3
İstiklal Harbi ve Gizli Cihetleri Harp Hatıralarım Cilt 5 ISBN 975-551-084-2
Birinci Dünya Harbi Harp Hatıralarım Cilt 4
Harp Hatıralarım Birinci Cihan Harbi 2. Cilt ISBN 975-551-067-2
Harp Hatıralarım Birinci Dünya Harbi 1. Cilt
Harp Hatıralarım Birinci Dünya Harbi 4. Cilt ISBN 975-551-043-5
Harp Hatıralarım İstiklâl Harbi ve Gizli Cihetleri 5. Cilt ISBN 975-551-084-2
Harp Hatıralarım İstiklâl Harbi ve Gizli Cihetleri 6. Cilt ISBN 975-551-085-0
İstiklal Harbi ve Gizli Cihetleri Harp Hatıralarım Cilt 6 ISBN 975-551-085-0
1. Ordu Komutanı Mirliva Ali İhsan Paşa, Türk Ordusu Başkomutanı Müşîr Gazi Mustafa Kemal Paşa'yı tren garında karşılarken. Çay, 1922.
Uzun Hikâye (film, 2012)

| --- | --- |

Yönetmen: Osman Sınav
Yapımcı: Suat Kapkı Osman Sınav
Senarist: Yiğit Güralp
Hikâye (eser): Mustafa Kutlu
Uyarlama: Taner Özbel
Oyuncular: Kenan İmirzalıoğlu  Tuğçe Kazaz  Altan Erkekli  Güven Kıraç Zafer Algöz Cihat Tamer Mahir Günşiray Mustafa Alabora Batuhan Karacakaya
Müzik: Ulaş Özdemir
Görüntü yönetmeni: Vedat Özdemir
Sanat yönetmeni: Yelkan İşkorkutan Reza Hemmatirad
Kurgu: Murat Önal
Stüdyo: Sinegraf Şafak Film
Dağıtıcı: United International Pictures (UIP)
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram, Macera, Romantik
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2012
Çıkış tarih(ler)i: 12 Ekim 2012
Süre: 137 dakika
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Hasılat: 6.746.225 TL 
Resmî sitesi
Uzun Hikâye, yönetmenliğini Osman Sınav'ın yaptığı 12 Ekim 2012 tarihinde vizyona giren Türk filmidir.
Film yazar Mustafa Kutlu'nun Uzun Hikâye adlı eserinden  Yiğit Güralp tarafından senaryolaştırılarak sinemaya uyarlanmıştır. Filmin hazırlık aşaması senaryonun birçok kez el değiştirmesi ve dönem filmleri için bütçe yetersizliği gibi sebeplerden 11 yıl sürmüştür. 2012 yılı Mart ayında başlayan filmin çekimleri 8 haftada tamamlanmıştır. Filmde 65 oyuncu ile 450'ye yakın figüran rol aldı. Film ekibi 80 kişiden oluşmuştur. Filmin çekimleri Kütahya, Adapazarı, Ayvalık, Altınoluk ve Cumalıkızık, Bursa’da gerçekleştirilmiştir. Ayrıca yönetmen Osman Sınav, 35 yıl sonra Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Görsel Sanatlar Fakültesi, Sinema-TV bölümünden bu filmle mezun olmuştur.
Osman Sınav, Kenan İmirzalioğlu için kendisinin bu yapımdaki yerinin onun kariyerinin zirvesi olduğunu belirtmiştir.
Konusu

Filmde 1940'lı yıllarda dedesiyle birlikte Bulgaristan'dan göç ederek İstanbul Eyüpsultan'a yerleşen Bulgaryalı Ali'nin (Kenan İmirzalıoğlu) hikâyesi anlatılmaktadır. İstanbul'a göç ettikten yaklaşık 10 yıl sonra delikanlılık çağına giren Ali ikamet ettiği Eyüp'teki bir sinemacının kızı olan Münire'ye (Tuğçe Kazaz) aşık olur ve birlikte kaçarlar.
Ali'nin eşitlik ve adaleti tutkulu bir şekilde sevmesi nedeniyle, Münire ve Ali oğulları Mustafa ile birlikte demiryolları boyunca, her gittikleri yerde kendilerini farklı bir macerada bulurlar.
Oyuncu kadrosu ve karakterler

| Oyuncu | Rolü |
| --- | --- |
Kenan İmirzalıoğlu: Bulgaryalı Ali
Tuğçe Kazaz: Münire
Altan Erkekli: Emin Efendi
Güven Kıraç: Tren Şefi
Zafer Algöz: Şeref
Cihat Tamer: Okul müdürü
Mahir Günşiray: Savcı
Mustafa Alabora: Kamil Zeki Bey - Belediye Başkanı
Cengiz Bozkurt: Müstahdem
Mustafa Üstündağ: Makasçı
Ushan Çakır: Mustafa - Ali`nin oğlu
Damla Sönmez: Ayla
Erkan Avcı: Selami
Sait Genay: Mantocu
Osman Alkaş: Musa Çavuş
Şener Kökkaya: Çerçi Abdullah
Meriç Benlioğlu: Sevim
İsmail Hakkı Ürün: Gazozcu Nurettin
Bora Koçak: Kara Turan
Ferdi Kurtuldu: Foto Tombul
Buğra Bahadırlı: Üçgen Erdoğan
Ufuk Karaali: İstasyon şefi
Melih Çardak: Zopuroğlu
Taner Ölmez: Celal
Batuhan Karacakaya: Mustafa - (15)
Elif Atakan: Feride
Başak Kasacı: Makasçının karısı
Taha Yusuf Tan: Mustafa - (5)
Fatma Betül Cordal: Makasçı'nın kızı
Ödüller

Film, Ankara merkezli “Uluslararası Aile ve Sosyal Politikalar Zirvesi” programında Aile Büyük Ödülü'ne layık görülmüştür. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı tarafından teslim edilen ödülü, ekibi temsilen senarist Yiğit Güralp ve yönetmen Osman Sınav almıştır.
Ay Lav Yu

| --- | --- |
Ay Lav Yu film afişi
Yönetmen: Sermiyan Midyat
Yapımcı: Sinan Çetin Gülşah Ünder Ebru Yalçın
Senarist: Sermiyan Midyat
Hikâye (eser): Sermiyan Midyat
Oyuncular: Sermiyan Midyat Steve Guttenberg Mariel Hemingway Katie Gill Josh Folan Fadik Sevin Atasoy Meray Ülgen
Müzik: Yıldıray Gürgen
Görüntü yönetmeni: Ercan Özkan
Stüdyo: Plato Film
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Komedi, Politik
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2009, Türkiye
Çıkış tarih(ler)i: 12 Mart 2010
Süre: 100 dk.
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe İngilizce
Hasılat: 2.026.228 ₺
Devam filmi: Ay Lav Yu Tuu
Resmî sitesi
Ay Lav Yu, yönetmenliğini ve senaristliğini Sermiyan Midyat'ın yaptığı, 2009 yılı yapımı, 2010 çıkışlı Türk komedi-politik filmdir. Film Hasankeyf ve İzbırak yörelerinde çekilmiş olup Polis Akademisi filmlerinde Mahoney karakteriyle tanınan Amerikalı oyuncu Steve Guttenberg de yer almaktadır. Filmdeki olaylar 2001 yılına aittir.
Konusu

Tinne köyünün muhtarı Yusuf Ağa, resmî olarak kaydı bulunmayan köyünü tanıtmak için devlet büyüklerine mektuplar yazmaktadır. Oğlu İbrahim'i de sırf bu amaç uğruna, okuyup büyüsün diye bir fakülte avlusuna bırakmıştır. Süryani Papaz Hana, İbrahim'i nüfusuna geçirmiş ve ona sahip çıkmıştır. İbrahim 30 yaşına geldiğinde Amerikalı aşkı Jessica'yla birlikte köye dönmüştür. Tinne köyü Kürt genci İbrahim ve Amerikalı Jessica'nın vatanı olabilecek midir?
Dünyanın unutulmuş bir yerinde, ıssız bir diyarda, bu unutulmuş kısımda basit ve yalnız bir köy olan 'Tinne' vardır. Belki de parlayan Güneş dışında neredeyse hiç kimse varlığını bilmemektedir. Tinne, ulusal haritada bile yoktur, okulu, yolu, kliniği'de yoktur. Orada hiçbir sakinin kimlik belgesi yoktur. "Varlık" veya "yokluk" tek sorudur. Kaderi, isminin Kürtçede 'yok' anlamına gelen tanımının da kurbanı olabilir.
Türkiye'nin Güneydoğusunda Mezopotamya'nın ortasında kendi kaderine terk edilmiş bir köy olan Tinne, hükûmet tarafından yıllarca bilerek veya bilmeyerek 'unutuldu'. Sakinlerinin nüfus kütüğünde bir kaydı bile yok. Ne Tinne ne de halkı resmi olarak yok, oysa Yusuf Ağa ve tüm ailesi bir asrı aşkın süredir bu topraklarda yaşamaktadır.
Yusuf Ağa hükûmetle sürekli temas kurmaya çalışsa da hiçbir mektubuna cevap alamaz. Oğlunun kimlik belgesi alacağını umarak, yeni doğan oğlu İbrahim'i kolejin avlusuna bırakmaya karar verirken, birçokları da kendi kimliklerini caminin avlusuna bırakır. Şans eseri oradan geçen Rahip Hanna, İbrahim'in imdadına yetişir. Kimliği olsun, var olsun diye onu benimser ve varlığıyla Tinne'i nihayet var eder.
Şimdi 30 yaşında olan İbrahim, askerliğini bitirmiş ve üniversiteyi bitirmiş olarak memleketine döner. Köyde coşkuyla ve sevinçle karşılanır. Köyün eşsiz gurur kaynağı Tinne için tek umut geri dönmüştür ve Tinne'nin var olmaya başlaması, zengin olması, bir okul, bir karayolu, bir kliniğin olması ve modernleşme şansını beraberinde getirmiştir.
Ancak İbrahim'in kalbi uzak diyarlarda kalmıştır. Üniversiteyi bitirmiş olması, askerliğini yapmış olması ve bir kıza aşık olması mutlulukla karşılansa da, Yusuf Ağa'nın kızın adını duymasıyla bu tablo tam bir şoka dönüşür: Jessica. Peki, bu Jessica nereli? Hangi aileye mensup? İbrahim cevaplar: Colorado! Aile tamamen şaşkına döner. Kolarado???
İbrahim, Çukurova Üniversitesi'nde Su Ürünleri Mühendisliği okurken, Amerika'nın İncirlik-Adana askeri üssünde tercüman olarak çalışan Jessica ile tanışır ve kısa sürede ona aşık olur. Hayatının nedeni olur, o da onun için aynı şeyleri hisseder. Ailelerini ikna etmeye çalışırken ikisi de zor zamanlar geçirir.
İbrahim'in ailesi için  Tinne'den Amerika Birleşik Devletleri'ne seyahat etmek, kimlikleri bile olmadığı düşünüldüğünde büyük bir sorundur. Sonunda Jessica babası Christopher, annesi Pamela ve erkek kardeşi Danny'yi Tinne'ye götürmeyi başarır. Bu, Türk hükûmetinin duymadığı, görmediği, bilmediği, Amerika'nın Tinne'e gelişidir.
Bu andan sonra her şey birbiri ardına şaşkınlık ve kafa karışıklığına neden olur. Farklı kültürler, farklı gelenekler, farklı medeniyetler ve farklı yaşam felsefeleri...
Oyuncular

Sermiyan Midyat - İbrahim
Steve Guttenberg - Christopher
Mariel Hemingway - Pamela
Katie Gill - Jessica
Josh Folan - Danny
Meray Ülgen - Yusuf
Ayşenil Şamlıoğlu - Xate
Ayça Damgacı - Fehime
Fadik Sevin Atasoy - Zişan
Erdoğan Tuncel - Ubeyd
Cengiz Bozkurt - Seyido
Nihal Yalçın - Rukiye
Halil Babür - Faruk
Şener Kökkaya - Pehçet
Muhammed Cangören - Papaz Hana
Nazlı Tosunoğlu - Gule
Burak Okçuoğlu - Bıra
Bahar Ün - Sultan
Aziz İzzet Biçici - İşportacı
Hakan Karsak - Jandarma Komutanı
Yapım

Çekimler 14 Temmuz-10 Ağustos 2009 tarihleri arasında Hasankeyf, Nurlu, İzbırak, Midyat ve İstanbul'da gerçekleştirilmiştir.
İzlenme

Film 12 Mart 2010 tarihinden itibaren Almanya, Avusturya'daki gösterimleri de dâhil Türkiye'de $274.525 net gelir elde etmiştir.
| Tarih | Ülke | Gösterim | Sıra | Bütçe |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 12 Mart 2010 (2010-03-12) | Türkiye | 116 | 7 | $274.525 |
| 11 Mart 2010 (2010-03-11) | Almanya | 32 | 32 | $80.690 |
| 12 Mart 2010 (2010-03-12) | Avusturya | 4 | 21 | $19.426 |
Vendée Savaşı

Vendée İsyanı, Fransız İhtilali sonrasında, Vendée bölgesinde meydana gelen ayaklanmadır. İhtilal ile kurulan hükûmet, çıkarılan bir yasaya dayanarak o bölge halkını katletmişti.
Vendée bölgesi, Fransa’nın orta-batısında, Atlas Okyanusu'na kıyısı olan bir bölgedir. Vendée ismi, bölgeden geçen bir nehirden gelir. Fransız İhtilali döneminde bölge halkı kırsal kesimde yaşayan köylülerdir ve bu bölgede Fransa'nın başka bölgelerindeki gibi sınıf ayrılıkları pek yoktur. Ancak bölgeye hakim olan Katoliklik etkisiyle halk, ihtilal sonrası cumhuriyet rejimine karşı çıkarak bir ayaklanma başlatır. Ancak ayaklanmanın sonu kötü bitecektir.
Fransa Parlamentosu 1794 tarihinde, Vendée bölgesinde yaşayan halkın “kadın, erkek ve çocuklar” dahil tümüyle katledilmesi için “Lazare Hoche” isimli generale tam yetki veren bir yasa çıkarmıştır. Tarihe Vendée Katliamı olarak geçen bu olay Birleşmiş Milletler'in soykırım tanımına uyan ve Fransız Parlamento arşivlerinde de belgeleri yer alan bir soykırımdır.
Birleşik bir stratejiden (veya ordudan) yoksun olan ve savunma amaçlı bir seferde savaşan İsyancıların ordusu nisan ayından itibaren uyumunu ve özel avantajlarını kaybetti. Başarılar bir süre devam etti: Thouars Mayıs ayı başlarında alındı ve Haziran ayında Saumur; Châtillon ve Vihiers'de zaferler kazanıldı. Bu zaferler dizisinin ardından Vendeeler, hazırlıksız oldukları ve ivmelerini durduran, Paris'teki hükûmete daha fazla asker ve deneyimli generaller göndermesi için yeterli zaman tanıyan uzun süreli bir Nantes kuşatmasına başladılar
Guyam Pörol, bu olayı Le Figaro’nun 19 Mayıs 2006 tarihli sayısında “1794'te Louis-Marie Turreau'nun cumhuriyetçi cehennem birliklerinin Vendée halkını katletmesinin 'insanlığa karşı suç' olduğunu” itiraf etmiştir.
Reynald Secher, yazdığı Bir Fransız Soykırımı: Vendée adlı kitabında, yeni kurulmuş Fransız hükûmetinin gerçekleşen bir ayaklanma sonrasında takındığı bu tavrı ilk modern soykırım olarak nitelendirmiştir.
Arka Plan

Vendée'de sınıf farklılıkları Paris'teki veya diğer Fransız eyaletlerindeki kadar büyük değildi. Bölge halkı oldukça dindardı ve kiliseye bağlıydı. 3 Mart 1793'te bütün kiliselerin kapatılması emredildi, kiliselerin mallarına el konuldu, rahipler tutuklandı, ayine giden kadınlar dövüldü ve mezarlara haç dikmek yasaklandı. Bu isyanın başlıca nedenlerinden biriydi. Diğeri ise zorunlu askerlikti. Fransa, Prusya ve Avusturya ile savaşa girince Fransa genelinde askere alım başladı ve her bölge belli bir asker göndermekle yükümlü tutuldu. Vendee bölgesinden ise 300.000 asker isteniyordu. Devrime karşı negatif duygular besleyen halk ise zorunlu askerliğe tabi tutuluyordu. Sonucunda ise isyan başladı.
İsyan

Ayaklanma, ciddiyetle, zorunlu askerlik fermanının reddi olarak Mart 1793'te başladı. Coğrafi olarak ayaklanma, yaklaşık 60 mil (97 km) genişliğinde kaba bir dörtgen içinde meydana geldi. Bir hafta içinde şiddet Breton bataklıklarına yayıldı; köylüler 11 Mart'ta Machecoul kasabasını istila etti ve yüzlerce Cumhuriyetçi vatandaş katledildi. Jacques Cathelineau ve Jean-Nicolas Stofflet liderliğindeki büyük bir köylü grubu 12 Mart'ta Saint-Florent-le- Vieil'i ele geçirdi. Mart ortasına kadar, zorunlu askerlik aleyhine küçük bir isyan tam teşekküllü bir ayaklanmaya dönüştü.
Cumhuriyet, bölgeye 45.000'den fazla asker göndererek hızlı yanıt verdi. İlk meydan savaşı 19 Mart gecesi oldu. 2.000 kişilik Cumhuriyetçi ordu, Louis Henri François de Marce emri altında kuzeye hareket etti La RoChantonnay Gravereau köprüsü (yakın Saint-Vincent-Sterlanges nehir le Petit-Lay üzerinde). Yapılan altı saatlik çatışmadan sonra, isyancı takviye kuvvetleri geldi ve Cumhuriyetçi güçleri bozguna uğrattı. Kuzeyde, 22 Mart'ta, Chalonnes-sur-Loire yakınlarında başka bir Cumhuriyetçi güç yönlendirildi. Bunu bir dizi çatışma ve silahlı temas izledi. 3 Mayıs 1793'te Bressuire, Henri de la Rochejaquelein liderliğindeki Vendéen kuvvetlerine düştü.
5 Mayıs da Thouars savaşında Charles de Bonchamps komutasındaki  Süvarilerden oluşan Cumhuriyetçi ordu Lescure komutasindaki isyancılara yenildi ve şehre çekildi Henri de La Rochejacquelein başkanlığındaki isyancılar, surları zorla alıp şehre aktılar ve Cumhuriyetçi birlikler hızla teslim oldu. Vendéenler büyük miktarda silah ve barut ele geçirdiler.
İsyan > Fontenay-le-Comte Savaşı

25 Mayıs 1793'te Katolik ve kraliyetçi ordu Fontenay-le-Comte'u aldı. Lescure adamlarını düşman ateşi altında cesur bir hücumda yöneterek 'Çok yaşa kral!' Diye bağırdı Aynı şekilde La Rochejacquelein, Cumhuriyet güçlerindeki topçular onları hedef almasına rağmen, kendine özgü üç kırmızı mendilini başına, beline ve boynuna takmıştı. Zaferin ardından arkadaşları onu taklit etmeye karar verdi ve hepsi de La Rochejacquelein'in gelecekte düşman tarafından ayırt edilememesi için üç kırmızı mendil takmaya karar verdi. Bundan sonra Cumhuriyet'in kontrolünde kalan tek Vendée kasabaları Nantes ve Les Sables d'Olonne idi.
İsyan > Saumur Savaşı

9 Haziran 1793'te Jacques Cathelineau komutasındaki Vendean isyancılar, Louis-Alexandre Berthier'den Saumur kasabasını ele geçirdiler. Zafer, isyancılara 50 top da dahil olmak üzere büyük bir silah kaynağı sağladı. Bu, isyanın doruk noktasıydı. Vendeanlar daha önce hiç bu kadar büyük bir kasabayı ele geçirmeye kalkışmamışlardı ve bir günde onu ele geçirerek Cumhuriyetçi savunucularına ağır kayıplar verdiler. Vatandaşların çoğu Tours'a kaçarken, bazıları Vendean davasına katılan birçok mahkûm alındı.