Kazakistan'da kürtaj
Tarihi > Sovyet Kazakistanı

20. yüzyılın büyük bölümünde, devlet desteği nedeniyle, Sovyetler Birliği'nde kullanılan ana doğum kontrol yöntemi kürtajdı.
1920'de Sovyetler Birliği, geçici bir önlem olarak talep üzerine kürtajı yasallaştırdı, çünkü ekonomik kriz durumunda, yasal kürtajlar sıhhi koşulları sağlamak için gerekli bir önlem olacaktı. Kazakistan'da yerli Kazaklar buna karşı çıktı. Takip eden on yıl boyunca, kürtaj karşıtlığı, Sovyet (genellikle Slav) yetkililer tarafından saldırıya uğrayan kültürel bir kale olarak çerçevelenen Kazaklar arasında önemli bir akım olacaktı. Yasallaştırma döneminde bile, Rus yetkililer Kazakların kürtaja direnişini alkışladılar. Doktorlar, sık sık kürtaja başvurmanın sağlık riskleri olduğu konusunda uyarılar yayınladılar. Kürtajın yasal olduğu dönemde, kürtaj yasa koyucuların istediği gibi uygulanmadı-klinikler fon almadı ve hastalar ödeme yapmak zorunda kaldı. Kürtajlar çoğunlukla Kazakistan bölgesinde etnik Rus kadınlar tarafından gerçekleştirildi (kürtajların sadece %0,002'si, etnik Kazak kadınlarına, özellikle kentsel alanlarda gerçekleştirildi).
Kazakların için, kürtaj, tabu idi, yine de bitkisel düşük yaptırıcı içeren geleneksel yöntemler uygulandı. Rusya'da olduğu gibi Kazakistan'da da gerçekleştirilen kürtaj sayısı arttı, 1927 ile 1928 yılları arasında cerrahi prosedür hakkında mevcut bilgilerin artması ve ahlaki bakıştaki değişiklik nedeniyle özel bir artış oldu. Yasadışı kürtajlar azalmaya başladı ve artan kürtaj oranı yetkilileri endişelendirmeye başladı, öyle ki yetkililer yasal kürtaj uygulamasına güvenmemeye başladı ve bu da yasaklanmasına yol açtı.
Doktorlar aşağıdaki sağlık nedenlerinden biri için kürtaj yapmayı reddettiğinde yasadışı kürtajlar meydana geldi: ilk trimesterden önceki gebelikler, ilk gebelikler veya tehlikeli tıbbi durumları olanlar için. Yasal olarak mevcut kürtajların yasadışı kürtajları tamamen ortadan kaldırmadığı gerçeği, Sovyetlerin suç sayma kararını almasına yol açtı. 1930'ların başında Sovyet yetkilileri kürtajı ve yasallaştırılmasını açıkça eleştirdiler. Kazakistan da dahil olmak üzere SSCB'nin çevre bölgelerinde, kademeli bir yasağı savunanlar ve hatta diğer doğum kontrol yöntemleri hakkında eğitim verenler arasında ani yasağın etkileri konusunda endişeler vardı.
Yasallık dönemi 27 Haziran 1936'da, kürtajın ancak hayatı tehlikede olan hastalar için yapılabildiği bir yasa olan “Anne ve Çocuğun Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname” ile sona erdi. Yasadışı kürtaj, güvenli ve sıhhi koşulları garanti etmedi. Bölgesel (oblast) hükûmet, yasaya uyulmasını sağlamak için bir kontrol sistemi oluşturdu: doktorlar, aylık bir komite tarafından gözden geçirilmek üzere hamileliği sona erdirmek için bir istek göndererek uygulamalarını beyan etmek zorunda kaldılar.
Yasadışılaştırma, kadınların anne olarak ve dolayısıyla Sovyet beklentilerine göre iyi yurtseverler olduğu fikrini pekiştirdiği için ataerkil bir sosyal durumda kadınların geleneksel rollerini güçlendirdi. Basın, yasadışı kürtaj yaptıran kadınları anavatanın kaprisli düşmanları olarak tasvir eden bir propaganda aracı olarak kullanıldı. Kazak kadınları nadiren kürtaj yapmayı seçtiklerinden, yasal zulüm tarafından hedef alınmadılar. Kürtajı düşündüren semptomlarla hastanelere giden kadınlar soruşturma altına alındı. Yasadışı kürtaj yapan doktorlar üç yıla kadar hapis cezasına çarptırılabilirdi.  Bu gizli faaliyetle ilgili güvenilir kaynaklar yoktur ancak arşivlerden elde edilen kanıtlar, basında ele alınan durumların aksine, yasadışı kürtaj sırasında bulunan kadınların genellikle evli olmadığını göstermektedir.
1940'taki bir vakada, kürtaj girişimiyle ilgili tipik semptomları olan on bir kadın gözaltına alındı ve ailelerinden ayrıldı, devlet incelemesine tabi tutuldu ve kamuoyunda aşağılanmaya maruz kaldı. Daha sonra tüm suçlamalardan aklandılar.
Sahadaki varlık eksikliği nedeniyle, kürtaj karşıtı propaganda insanlara ulaşmakta zorlandı. Gerçekleşen etkiye dair çok az kanıt olduğundan, kampanyanın etkisini ölçmek zordur.
Savaş sonrası dönemde, propaganda çabalarının kürtajı azaltmada başarısız olduğu ortaya çıktı. 1953'te Joseph Stalin'in ölümünün ardından devlet yasadışı kürtaj peşinde koşmayı bıraktı ve doktorlar talep üzerine ilk üç aylık dönemde kürtaj yaptı. 1968'de Sovyetler Birliği, talep üzerine kürtajı bir kez daha yasallaştırdı.