stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Şah&Sultan
Konusu

Yavuz Sultan Selim ile Şah İsmail arasındaki meşhur rekabet, kitapta çift taraflı olarak anlatılmıştır. Sünni ve Şii çatışmasının o dönemdeki izleri üzerine roman şekillenmiştir.
Eleştiriler

İskender Pala'nın, kitabının 150. sayfasında şöyle bir cümle kullanması bazı tarihçileri son derece rahatsız etmiştir:
''Sultan Selim'in -bundan sonra O'na Sultan diyeceğim, çünkü bir buçuk yıldır ona herkes Sultan diyor-, sağ elini bir kartal pençesi gibi açıp Sultan Bayezid'in göğsünü şiddetle ittirmesi ve o yaşlı babanın oturduğu minderde yıkılacak gibi sendelemesi gözümün önünden hiç gitmiyor.''
Osmanlı tarihçisi Ahmet Şimşirgil, özellikle bu kullanımdan dolayı İskender Pala'ya ağır sözler söylemiş, bunların gerçeği yansıtmasını iddia etmiş, Yavuz Sultan Selim'in babasına el uzatmayacak birisi olduğunu belirtmiştir. Buna ek olarak, kitapta geçen bazı paragrafların ve anlatıların Sultan Selim'in karakterine katiyen uymadığını ifade etmiştir.
Reşadiye, Çekmeköy

| Reşadiye |
| --- | --- |
Mahalle

Mahallenin haritadaki yeri

Koordinatlar: 41°04′37″N 29°15′00″E﻿ / ﻿41.0769°K 29.25°D﻿ / 41.0769; 29.25
Ülke:  Türkiye
İl: İstanbul
İlçe: Çekmeköy
Bulunduğu yer: Anadolu Yakası 
Coğrafi bölge: Marmara Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 2.783
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 216 
İl plaka kodu: 34 
Posta kodu: 34799 
İstatistiki bölge: İstanbul alt bölgesi (TR10) 
Reşadiye veya Lazköy, İstanbul ilinde Çekmeköy ilçesinde bulunan bir mahalledir.
Tarihçe

Mahalle, 93 Harbinde İstanbul'a gelen Lazlar tarafından kurulmuştur. Göçün başlaması ile doğrudan doğruya İstanbul'a gelmiş olan Artvin Hopa Gürcü halkından 38 hane 1880 (H.1297) yılında Padişah fermanı ile o zamanlar Atik Valide Sultan vakıflarından olan koruluğa yerleştirilip 4400 dönüm arazi göçmenler arasında taksim edilmiştir. 26 Şubat 1889 tarihinde Hamidiye, 30 Aralık 1911 tarihinde ise Padişahın yönergesiyle Reşadiye ismini almıştır.
Evlerini inşa ederek yerleşmiş olan göçmenler, arazilerini genişletmek için orman kesmeye başlamışlar, ormanların harap olmasını önlemek isteyen Hazine-i Hassa yetkilileri tarafından oradan kaldırılarak Bursa'da uygun bir araziye yerleştirilmek üzere nakledilmeleri kararlaştırılmış ama göçmenler, iskân edildikleri yerde emek sarf ederek yerler açmış ve üzerinde ziraat yaptıklarından bahsederek başka bir yere nakledilmelerine razı olmamışlardır.
Göçmenler, vaktiyle hükûmet tarafından kendilerine verilmiş olan 4.400 dönüm arazinin kesin tahsisinin yapılması ve açmış oldukları fazladan 3.000 dünüm arazinin de kendilerine verilmesi ile cami ve mektebin de Hazine-i Hassa tarafından yapılması halinde tüm yükümlülüklerini yerine getireceklerine söz vermişler, hatta bir ağaç dahi kesmeyeceklerine dair senet imzalamışlardır.
Lakin göçmenlerin uygunsuzluktan vazgeçmedikleri tespit edilmiş ve Bursa'ya gönderilmeleri hakkında ferman bulunduğundan zaptiye marifetiyle çıkarılmaları Padişah'a teklif edilmiştir. Sultan II. Abdülhamid, muhacirlerden hiç birinin mağdur olmasına razı olmadığından nakledilmelerine müsaade etmemiştir. Ancak bu arada ormanları korunması için korulukta daimi bir karakol hane yapılması hususunda 21 Ağustos 1893 tarihinde Padişah tarafından hususi bir irade çıkarılmıştır. Yapılan karakolda görev yapan jandarma ve daimi korucular vasıtasıyla göçmenlerin ormanı kesmeleri önlenmiştir.
Daha sonra göçmenler, komşu çiftliklere zarar ve ziyan vermeye başlamışlardır. Bundan dolayı 1911'de yeni bir şikâyete konu olan göçmenlerin yeniden nakledilmeleri gündeme gelmişse de mağdur olacaklarından vazgeçilmiştir. Hükûmet, 27 Ağustos 1911 tarihinde köyü ikiye bölerek iki ayrı köy idaresi ile göçmenleri kontrol etme yoluna gitmiştir. İttihat ve Terakki Hükûmeti, köyü ikiye ayırırken II. Abdülhamid'e husumetinden dolayı köyün adını da değiştirerek köylere padişah Sultan Reşad'ın ismine izafeten Aşağı Reşadiye ve Yukarı Reşadiye isimlerini vermiştir.
Bu köyler bugün Çekmeköy ilçesine bağlı Reşadiye Mahallesi ve caddesi olarak isimlerini devam ettirmektedir.
Nüfus

| Yıl | Değişim | Nüfus | Tespit Yöntemi |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 |  | 2.098 | ADNKS |
| 2014 |  1% | 2.073 | ADNKS |
| 2015 |  3% | 2.127 | ADNKS |
| 2016 |  1% | 2.155 | ADNKS |
| 2017 |  1% | 2.132 | ADNKS |
| 2018 |  5% | 2.233 | ADNKS |
| 2019 |  2% | 2.187 | ADNKS |
| 2020 |  4% | 2.265 | ADNKS |
| 2021 |  7% | 2.426 | ADNKS |
| 2022 |  3% | 2.508 | ADNKS |
| 2023 |  11% | 2.783 | ADNKS |
White Collar

| White Collar |
| --- | --- |

Format: Polisiye
Tür: Polisiye Komedi
Proje tasarımcısı: Jeff Eastin
Geliştiren: Jeff Eastin
Senarist: Jeff Eastin  Joe Henderson  Jim Campolongo  Mark Goffman  Tom Garrigus  Joseph C. Muscat  Alexandra McNally  Channing Powell
Yönetmen: Michael Hurst Rick Jacobson Jesse Warn
Başrol: Matt Bomer Tim DeKay Willie Garson Marsha Thomason  Tiffani Thiessen Sharif Atkins Natalie Morales
Seslendiren(ler): İlham Erdoğan Uğur Taşdemir Mazlum Kiper Oya Prosçiler
Tema müziği bestecisi: Jon Ehrlich
Ülke:  ABD
Dili: Türkçe
Sezon sayısı: 6
Bölüm sayısı: 81 (bölümleri listesi)
Yapım
Mekân: New York
Görüntü yönetmeni: Russell Lee Fine
Gösterim süresi: 42 dakika
Dağıtımcı firma: Fox Television Studios
Yayın bilgileri
Kanal: Fox FX
Görüntü formatı: 1080i (HDTV)
Yayın tarihi: 23 Ekim 2009 - 18 Aralık 2014
Durumu: Devam Ediyor.


White Collar, yıllardır adeta kedi fare oynayan bir dolandırıcı ve bir FBI ajanının alışılmadık iş birliği ile ilgili Televizyon Dizisi, Dizi Türkiye'de FX ve Fox Kanallarında Yayınlanmaktadır.
Konusu

Suç dehası Neal Caffrey, sonunda can düşmanı olan FBI ajanı Peter Burke tarafından yakalanır. Ama Neal, maksimum güvenlikli cezaevinden kaybettiği aşkını bulmak için kaçar. Peter tarafından tekrar yakalanan ve cezaevine geri dönmek istemeyen Neal'ın sunduğu alternatif plan; suç konusundaki uzmanlığını, diğer bulunması zor suçluları yakalamaları için diğer federal ajanlarla paylaşmaktır.
Başlangıçta tedbiri elden bırakmayan Peter, kısa sürede Neal'ın kanunlara uyan ve hiç kimsede bulunamayacak sezgi gücünü ve olayların iç yüzünü anlama kabiliyetini fark eder...
Oyuncular

| Oyuncu | Rol | Dublaj |
| --- | --- | --- |
| Matthew Bomer | Neal Caffrey | İlham Erdoğan |
| Tim DeKay | Peter Burke | Uğur Taşdemir |
| Willie Garson | Mozzie | Mazlum Kiper |
| Tiffani Thiessen | Elizabeth Burke | Oya Prosçiler |
Sezon Bilgiler

| Sezon | Bilgiler> Sezon Başlangıcı | Bilgiler> Sezon Finali | Bilgiler> Tarih | Gelir |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 23 Ekim 2009 | 9 Mart 2010 | 2009–2010 | 4.28[kaynak belirtilmeli] |
| 2 | 13 Temmuz 2010 | 8 Mart 2011 | 2010–2011 |  |
| 3 | 07 Haziran 2011 | 28 Şubat 2012 | 2011–2012 |  |
| 4 | 10 Temmuz 2012 | 5 Mart 2013 | 2012–2013 |  |
| 5 | 17 Ekim 2013 | 30 Ocak 2014 | 2013–2014 |  |
| 6 | 6 Kasım 2014 | 18 Aralık 2014 | 2014 |  |
Vasfi Egeli

| Vasfi Egeli> Kişisel bilgiler |
| --- | --- |
Doğum: 1890 İstanbul
Ölüm: 10 Nisan 1962 İstanbul
Çalışma ve başarıları
Mimarlık tarzı: İkinci Ulusal Mimarlık Akımı
Ünlü yapıtları: Şişli Camii, Feneryolu Camii
Egeli'nin tasarladığı Şişli Camii
Ali Vasfi Egeli (1890, İstanbul - 10 Nisan 1962, İstanbul), Türk mimardır.
İstanbul'un Şehzadebaşı semtinde 1890 yılında dünyaya geldi. 1913 yılında Sanayi-i Nefise Mektebi Alisi'nin mimari bölümünden mezun oldu. Mezun olduktan sonra Evkaf Nezareti'nde göreve başladı ancak I. Dünya Savaşı'nın çıkması nedeniyle askere alındı. Savaş boyunca harita şubesinde çalıştı ancak savaştan sonra eski görevine geri döndü. Bu dönemde Mimar Kemaleddin ve Nihat Nigizberk ile de çalıştı.
Nihat Nigizberk emekli olduktan sonra İstanbul Vakıflar Başmimarlık görevine getirildi. Bu dönemde başta İstanbul'da olmak üzere Türkiye'nin birçok yerinde anıtların onarım çalışmalarında görev aldı.
Kariyerinde boyunca birçok cami projesi hazırladı ve uyguladı. Bunların başında 1947 yılında tasarladığı Feneryolu Camii gelmektedir. Ancak tasarladığı camiler arasında en önemlisi ve mimari olarak kayda değer olanı İstanbul'un Şişli ilçesinin Halâskârgazi Caddesi ve Abide-i Hürriyet Caddesi'nin kesiştiği noktasında yer alan Şişli Camii'dir. Şişli Camii İkinci Ulusal Mimarlık Akımı'nın en önemli örneklerinden birisi olarak kabul edilir.
Tasarımları

1945: Şişli Camii, Şişli, İstanbul
1947: Feneryolu Camii, Kadıköy, İstanbul
Konuyla ilgili yayınlar

Öztürk, Sümeyra (2015). Mimar Vasfi Egeli: Hayatı ve Çalışmaları (1890-1962) (yüksek lisans). İstanbul: Marmara Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Türk Sanatı Anabilim Dalı.
Necati Tosuner

| Osman Necati Tosuner |
| --- | --- |
Doğum: 18 Haziran 1944 (80 yaşında) Ankara
Dönem: 1965'ten günümüze
Tür: Roman, öykü

Necati Tosuner (d. 18 Haziran 1944, Ankara), Türk roman ve öykü yazarıdır.
"İki Gün" adlı öyküsüyle 1970 TRT Sanat Ödülleri Başarı Ödülünü, Sancı... Sancı... adlı romanıyla 1978 Türk Dil Kurumu Roman Ödülünü, "Armağan" adlı öyküsüyle 1997 Haldun Taner Öykü Ödülünü, Güneş Giderken adlı öykü kitabıyla 1999 Sait Faik Hikâye Armağanını, Kasırganın Gözü adlı öykü kitabıyla 2008 Attilâ İlhan Roman Ödülünü ve Susmak Nasıl da Yoruyor İnsanı! adlı romanıyla 2014 Ebubekir Hazım Tepeyran Roman Ödülü, Salgında Öyküler kitabıyla 2023 yılında Yunus Nadi Öykü Ödülü  kazanmıştır.
Kitapları

| --- | --- |
 Öykü Özgürlük Masalı (1965)  Çıkmazda (1969)  Kambur (1972)  Sisli (1977)  Necati Tosuner Sokağı (1983)  Çılgınsı (1990)  Kambur ve Öncesi (1994, bütün öyküleri, birinci cilt)  Sisli ve Sonrası (1996, bütün öyküleri, ikinci cilt)  Bir Tutkunun Dile Getirilme Biçimi (1997)  Güneş Giderken (1998)  Kasırganın Gözü (2008)  Yakamoz Avına Çıkmak (2007)  Salgında Öyküler (2022):  Roman Sancı... Sancı... (1977)  Yalnızlıktan Devren Kiralık (2000)  Bana Sen Söyle (2002)  Susmak Nasıl da Yoruyor İnsanı! (2013)  Korkağın Türküsü (2014)  Çırpınışlar (2016)  Sen ve Kendin (2020)  Dur Bakalım Petek (2011) Çocuk kitabı Keleş Osman Evden Kaçıyor (1977)  Keleş Osman'ın Tarihle Başı Dertte (1977)  Dayım Balon Olmuş (1978)  Arda'nın Derdi Ne? (2011) Oyun Fareli Sokağın Kızı (1991)
Ödülleri

1978 Türk Dil Kurumu Roman Ödülü (Sancı... Sancı...)
1997 Haldun Taner Öykü Ödülü ("Armağan")
1999 Sait Faik Hikâye Armağanı (Güneş Giderken)
2008 Attilâ İlhan Roman Ödülü (Kasırganın Gözü)
2011 Türkân Saylan Sanat ve Bilim Ödülleri Seçici Kurul Özel Ödülü (Arda'nın Derdi Ne?)
2014 Ebubekir Hazım Tepeyran Roman Ödülü (Susmak Nasıl da Yoruyor İnsanı!)
2023 - Yunus Nadi Ödülleri - Öykü Ödülü (Salgında Öyküler ile)
| g t Haldun Taner Öykü Ödülü |
| --- | --- |
1987-1989: Murathan Mungan, Nedim Gürsel (1987) · Nazlı Eray (1988) · Kürşat Başar (1989)
1990-1999: Mario Levi (1990) · Ali Teoman (Nurten Ay), Adnan Özyalçıner (1991) · Didem Uslu, Yavuzer Çetinkaya (1992) · Erhan Bener (1993) ·  Zeyyat Selimoğlu, Muzaffer Buyrukçu (1994) · Ayşe Kulin (1995) · Selma Fındıklı (1996) · Necati Tosuner (1997) · Mehmet Zaman Saçlıoğlu (1998) · Ayşe Kilimci (1999)
2000-2009: Ayşe Kilimci (2000) · Özen Yula (2001) · Yiğit Okur (2002) · Verilmedi (2003) ·  Faruk Duman (2004) · Yavuz Ekinci (2005) · Sibel K. Türker (2006) · Hasan Özkılıç (2007) · Murat Özyaşar (2008) · Verilmedi (2009)
2010-: Yekta Kopan (2010) · Behçet Çelik (2011) · Kerem Işık (2012) · Neslihan Önderoğlu (2013) · Berna Durmaz (2014) · Hande Gündüz (2015) · Ömür İklim Demir (2016) · Kamil Erdem (2018)
| g t Sait Faik Hikâye Armağanı sahipleri |
| --- | --- |
1955'ler:  Haldun Taner ve Sabahattin Kudret Aksal (1955)  Tahsin Yücel (1956)  Necati Cumalı (1957)  Orhan Kemal (1958)  Oktay Akbal (1959) 
1960'lar:  Adnan Özyalçıner ve Mehmet Seyda (1964)  Mahmut Özay ve Kâmuran Şipal (1965)  Cengiz Yörük (1966)  Tarık Dursun K. (1967)  Muzaffer Buyrukçu (1968)  Faik Baysal ve Orhan Kemal (1969) 
1970'ler:  Zeyyat Selimoğlu (1970)  Bilge Karasu ve Bekir Yıldız (1971)  Füruzan (1972)  Demirtaş Ceyhun (1973)  Fakir Baykurt (1974)  Adalet Ağaoğlu (1975)  Selim İleri (1976)  Necati Cumalı (1977)  Adnan Özyalçıner ve Selçuk Baran (1978)  Ferit Edgü (1979) 
1980'ler:  Tomris Uyar (1980)  Nursel Duruel (1983)  Pınar Kür (1984)  Tarık Dursun K. (1985)  Feyza Hepçilingirler (1986)  Tomris Uyar (1987)  Gülderen Bilgili ve Mahir Öztaş (1988)  Demir Özlü (1989) 
1990'lar:  Nezihe Meriç (1990)  Ayla Kutlu (1991)  Oya Baydar (1992)  Osman Şahin (1994)  Mehmet Zaman Saçlıoğlu (1995)  Cemil Kavukçu (1996)  Ayşe Kulin (1997)  Orhan Duru ve Erdal Öz (1998)  Necati Tosuner (1999) 
2000'ler:  Faruk Duman (2000)  Murat Gülsoy (2001)  Yekta Kopan (2002)  Mehmet Günsür (2003)  Başar Başarır (2004)  Ayşe Sarısayın (2005)  Refik Algan (2006)  Selma Fındıklı (2007)  Behçet Çelik (2008)  Feryal Tilmaç (2009) 
2010'lar:  Aslı Erdoğan (2010)  Ahmet Büke (2011)  Yalçın Tosun (2012)  Sine Ergün (2013)  Mahir Ünsal Eriş (2014)  Bora Abdo (2015)  Muzaffer Kale (2016)  Pelin Buzluk (2017)  Kemal Varol (2018)  Melisa Kesmez (2019) 
2020'ler:  Ethem Baran (2020)  Şermin Yaşar (2021)  Kâmil Erdem (2022)  Ayşegül Devecioğlu (2023)
Backlink

Backlink’ler, bir sayfanın PageRank değerini artırarak Google sıralamasında üst sıralara çıkmasına katkı sağlayan önemli bir faktördür.
Backlink, bir internet sitesinin başka bir siteye vermiş olduğu, herhangi bir sayfasında banner veya metin bağlantısı (link) bulunması durumunda  arama motorlarında değerinin yükselmesini sağlayan bir sistem.
Bir internet sitesi, herhangi başka bir siteye eklendiği zaman Google ve diğer arama motorlarında "link:www.siteadi.com" gibi arama sonuçlarında çıkan siteler, aratılan internet sitesine backlink verildiğini gösterir. Vikipedi gibi kimi siteler ise dış bağlantılarda "nofollow" etiketini kullanır. Bu bağlantılar arama motorları tarafından göz ardı edilir, backlink olarak dikkate alınmaz. Google çeşitli durumlar için NoFollow etiketi kullanımını tavsiye eder.
Arama motorlarının backlink ile ilgili temel varsayımı; bir sitenin başka bir siteye bağlantı vermesinin, bağlantı verilen sitenin kötü veya zararlı olmayacağına dair bir gösterge olmasıdır.
Çeşitleri > Sosyal imleme

Facebook, Twitter, Reddit, LinkedIn, Pinterest, Scoop, Pligg ve Dugg gibi sosyal paylaşım siteleri üzerinde yapılan bağlantı paylaşımlarıdır.
Çeşitleri > Blog

Blogger (Blogspot), Wordpress, Tumblr, Wix, Weebly, Medium, Blogcu gibi ücretsiz blog açma imkânı sunan bloglardan verilen bağlantılardır.
Çeşitleri > Dizin

İnternet sitelerini amaçlarına veya başka ölçütlere göre kategoriler altında listeleyen sitelerden verilen bağlantılardır.
Çeşitleri > Dizin > Dmoz backlink

Belirli bir kategoride yoğunlaşmış ve o kategoride kayda değer görülen siteler eklenir. Bunun için dmoz.org adresinden başvuru yapılır. Başvurular, gönüllü editörler tarafından değerlendirilir ve yeterli bulunursa söz konusu kategoriye eklenir.
Çeşitleri > Forum tanıtımı

Forum sitelerine, diğer internet sitesi bağlantılarının yayımlanmasıdır. Kullanıcılar, forumlardaki profil alanlarında ya da imzalarında internet sitelerinin adreslerini paylaştığından, forumlardan gelen backlinklerin değeri görece azdır.
Çeşitleri > Footer çıkışı

Sitenin "footer" bölümünden verilen bağlantılardır. Bu bağlantılar tüm sayfalarda görünebilir. Çok sayıda bağlantı alınmasını sağlayan bu çeşit, ilgisiz sayfalardan bağlantı verilmesine ve böylece optimizasyon açısından olumsuz bir etkiye yol açabilir.
Çeşitleri > EDU-GOV Backlink

Eğitim ve devlet sitelerinden alınan bağlantılardır. Alınan backlink, sitenin anahtar kelimelerinde ve sitenin domain otoritesi-sayfa otoritesinde yükselişe yol açar.
Backlink reddetme (Disavow)

Backlink reddetme, SEO çalışmaları kapsamında, bir internet sitesine gelen zararlı bağlantıların, bu siteyle bir alakası olmadığını Google'a bildirme işlemidir. Böylelikle internet sitesinin SEO performansının olumsuz etkilenmesinin önüne geçilir.
Antonia (Marcus Antonius'un kızı)

Küçük Antonia, (31 Ocak MÖ 36-Eylül/Ekim 37) Genç Antonia ya da Antonia Minor ya da basitçe Antonia olarak da bilinir.Antonia, en dikkat çekici Romalı kadınlardan birisidir. Güzelliği ve fazileti her zaman takdir edilmiştir. Genç Octavia ve Marcus Antonius'un en küçük kızıdır ve aynı zamanda annesinin erkek kardeşi ve ilk Roma İmparatoru Augustus'un en sevdiği yeğenidir.
Biyografisi > Doğumu ve çocukluğu

Antonia Atina'da doğmuş ve MÖ 36 yılında annesi tarafından diğer kardeşleriyle birlikte Roma'ya getirilmiştir. Antonia, MÖ 32 yılında annesinden boşanan ve nihayet MÖ 30 yılında intihar eden babası Marcus Antonius'u hiçbir zaman tanıma şansı bulamadı. Annesi, amcası ve yengesi Livia Drusilla ile birlikte yaşadı. Kendisine kalan miras sonucu, İtalya Yunanistan ve Mısır'da mülk sahibi oldu. Roma'yı gelenlerin ziyaret ettiği zengin ve etkili bir kadındı. Antonia, aralarında zengin bir Yahudi olan azatlı köle Tiberius Drusus Alexander ve geleceğin imparatorlarından Aulus Vitellius'un babası konsül Lucius Vitellius'un da olduğu erkek arkadaşlar edinmişti.
Biyografisi > Drusus'la evliliği

MÖ 16 yılında Romalı general ve konsül Nero Claudius Drusus'la evlendi. Drusus, amcası Augustus'un üvey oğlu, Livia Drusilla'nın ikinci oğlu ve geleceğin imparatoru Tiberius'un kardeşiydi. Doğan çocuklarından sadece üç tanesi hayatta kalmıştır. Çocukları; ünlü general Germanicus, Livilla ve Roma İmparatoru Claudius'tur. Antonia, İmparator Caligula ve İmparatoriçe Genç Agrippina'nın büyük annesi, İmparator Nero'nun büyük-büyükannesidir. Drusus, MÖ 9  yılının Haziran ayında attan düşerek yaralanmasına bağlı komplikasyonlar sonucu Cermanya'da öldü. Ölümünden sonra amcasından gelen baskılara rağmen bir daha evlenmedi.
Antonia çocuklarını Roma'da yetiştirdi ve Tiberius'u kendilerin hamisi olarak seçti. Germanicus 19 yılında öldü. Tiberius ve Livia Drusilla'nın emriyle oğlunun cenazesine gitmesi yasaklandı. Livia Drusilla 29 yılı Haziran ayında ölünce, Antonia Caligula, Julia Agrippina, Julia Drusilla, Julia Livilla ve sonradan torunu Claudia Antonia'nın bakımını üstlendi.
Biyografisi > Antonia'nın çocukları

Germanicus, tüm zaferlerini hevesle kutlayan Roma yurttaşları arasından çok popülerdi. Aynı zamanda büyük amcası ve karısının büyük babası Augustus'un da gözdesiydi ve çoğu zaman adı onun vârisleri arasından geçerdi. Yaşlı Julia (Augustus'un kendi kızı) ve Marcus Vipsanius Agrippa'nın kızı olan Yaşlı Agrippina ile evlendi. Agrippina'dan doğan dokuz çocuğundan sadece altı tanesi ergenliğe ulaşabilmiştir. Bunlar, Nero Caesar, Drusus Caesar, Gaius Caesar (Caligula), Julia Agrippina, Julia Drusilla ve Julia Livilla'dır. 4 yılında  Augustus nihayet vâris olarak üvey oğlu Tiberius'u seçti ancak onu Germanicus'u evlatlık edinmek ve mirasçısı atamak zorunda bıraktı. Augustus'un 14 yılında ölümünden sonra, Senato Germanicus'u Germanya'daki birliklerin komutanı olarak atadı. Tiberius imparator yapıldı ancak hiç sevilmiyordu ve gelen haberler üzerine Lejyonlar ayaklandı. Tiberius'u imparator kabul etmeyi reddeden isyancı askerler Germanicus'a imparator olması için yalvardılar. Ancak Germanicus bunu reddetti. Germanicus Kapadokya ve Kommegene krallarını yenmesinden bir yıl sonra 19 yılında Antakya'da öldü. Ölümü birçok spekülayona neden oldu ve birkaç tarihi kaynakta Suriye valisi Gnaeus Calpurnius Piso tarafından İmparator Tiberius'un emriyle zehirlediği iddia edildi.
31 yılında Antonia, kızı Livilla ve Tiberius'un ünlü Praetorian prefect'i Sejanus'un İmparator Tiberius ve Caligula'yı öldürerek tahtı ele geçirme planlara maruz kaldı. Livilla, Tiberius'un oğlu olan kocası Genç Drusus'u rakiplerini ortadan kaldırma emri uyarınca zehirleyerek öldürdü. Sejanus, Tiberius'un emriyle öldürüldü ve Livilla ürkütücü annesine teslim edildi. Cassius Dio, Antonia'nın onu odasına kitlediğini ve açlıktan ölmesine iin verdiğini aktarır. Livilla'nın ölümünden sonra, Antonia'ın hayatta kalan tek çocuğu sürekli hastalığı ve fiziksel yetersizlikleri yüzünden annesi tarafından sürekli aşağılanmış olan Claudius oldu. annesi onun için şöyle diyecekti; bir canavar: doğal gelişimi henüz sona ermemiş ancak sadece başlamış bir dam ya da birisini aptallığı yüzünden itham edecekse oğlum Claudius'tan bile aptal birisi! diye bağırıyordu.
Biyografisi > Caligula'nın ardıllığı ve ölümü

Tiberius'un ölümünün ardından 37 yılı Mart ayından Caligula imparator oldu. Caligula, onu bir senatoryal derece ile ödüllendirdi ve Livia Drusilla'nın hayattayken elde ettiği tüm onursal unvanları ona da verdi. Her ne kadar kendisine o güne kadar sadece Augustus'un karısı Livia'ya verilmiş olan Augusta unvanı da teklif edildiyse de, bunu reddetti.
Caligula saltanatının altıncı ayında ciddi biçimde hastalandı ve bir daha asla kendini toparlayamadı. 
Caligula'nın sürekli davranışlarını eleştirmesi onu yeterince sinirlendirince, suikaste kurban gitti. Suetonius'un Caligula, adlı kitabının 23. fıkrası, onun nasıl zehirlenmiş olabileceği üzerinedir.
Claudius, yeğeninin devrilmesinden sonra 41 yılında tahta çıktı ve annesine Augusta unvanı verdi. Doğum günü, yıllık oyunların düzenlendiği ve kurbanların sunulduğu resmi tatil ilan edildi. Ona ait bir resim geçit resmi ile araba üzerinde dolaştırılırdı.
Sanat ve Popüler kültürde Küçük Antonia > Antik sanatta

Juno Ludovisi, Palazzo Altemps, Museo Nazionale Romano, Roma
Malta
Ara Pacis, Roma
Yeri bilinmiyor
Palazzo Massimo, Museo Nazionale Romano, Roma
Cossyra [www.sfiic.org/images/ event/antonia%20minor.jpg]
Cimiez Nice Arkeoloji müzesi Museum
Toulouse Antik eserler müzesi
Sikke örnekleri, https://web.archive.org/web/20070928120800/http://www.hjkrenzer.de/roemer/Bilder/007_Antonia.jpg, https://web.archive.org/web/20060426194154/http://www.artmuseums.harvard.edu/collections/servlet/webpublisher.WebCommunication?ia=cowrks&ic=basic&iback=-2, https://web.archive.org/web/20070930132751/http://www.numislanz.de/auktion112/00324q00.jpg ve http://imperiumromanum.com/wirtschaft/geld/dupondius_antoniaminor_01.jpg 30 Eylül 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Harvard Üniversitesi Sanat Müzeleri
Getty Müzesi
British Museum, 'Clytie'
Baiae Nymphaeum, günümüzde Museo Archeologico dei Campi Flegrei Baiae'da / Misenum
Daha fazlası için, bkz. Nikos Kokkinos, Antonia Augusta: Portrait of a Great Roman Lady (London ; New York : Routledge, 1992)
Sanat ve Popüler kültürde Küçük Antonia > Popüler kültürde

Antonia, Ben, Claudius adlı romanın ana karakterlerinden birisidir. Romanın televizyon uyarlaması'nda aktris Margaret Tyzack tarafından canlandırılmıştır.
Sanat ve Popüler kültürde Küçük Antonia > Antik kaynaklar

Plutarch - Marcus Antonius'un hayatı
Suetonius - Caligula (Gaius) & Claudius
Tacitus - İmparatorluk Roma'sının Yıllıkları
Çeviri kaynağı

Juno Ludovisi
Urartuca

| Urartuca |
| --- | --- |
Ana dili olanlar: Urartular
Tarih: MÖ 9.-6. yüzyıllar
Bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
Dil ailesi: Hurri-Urartu  Urartuca
Yazı sistemi: Çivi yazısı, hiyeroglif
Dil kodları
ISO 639-3: xur
Urartuca, günümüzde Türkiye'nin Doğu Anadolu Bölgesi'nde, Ermeni Yaylası adıyla da bilinen coğrafî bölgede, Van Gölü çevresinde yerleşmiş ve başkenti günümüz Van şehrinin yakınlarında kurulmuş Urartu Krallığı'nda yaşayanlar tarafından konuşulan dil. Ne coğrafi kökeni ne de çoğunluk dili olarak konuşulduğu bölge kesin olarak belirlenememekle birlikte muhtemelen Van Gölü çevresi ve Yukarı Zap Suyu Vadisi'nin yakınlarında baskın olarak konuşulmuştur.
En eski Urartuca metinlere MÖ 9. yüzyıla tarihlenen yeni Asur çivi yazısı ile yazılmış taş yazıtlarda rastlanmaktadır. Hurriceyle akraba olup onun gibi bitişken bir dil olan Urartuca, Hurrice kadar geniş bir alana yayılmamıştır.