Enrique Camarena Salazar
Meksika arka planı > Yurtdışındaki DEA personeli

Bu çabaların bir parçası olarak, ilk Amerikan narkotik kanun uygulama ofisi, 1960'ların ortasında, Hazine Bakanlığı'nın bir şubesi olan Federal Narkotik Bürosu tarafından Mexico City'de açıldı.  1969'da bir Guadalajara ofisi açıldı.  Çeşitli kurumlar tarafından açılan bu ve diğer ofisler, Amerikan uyuşturucu uygulama kurumlarının önce çoğalması ve ardından DEA ile birleşmesiyle yerinde kaldı. Ofisler Meksika hükûmetinin izniyle açılırken, daha sonra özellikle Camarena davası sırasında tartışmalı hale geldi.
O zamanlar ve şimdi Meksika'da ve diğer ülkelerde konuşlanmış DEA ajanları da ev sahibi ülke tarafından bir dizi kısıtlamaya tabidir. Kolluk kuvvetlerine sahip değiller, bunun yerine istihbarat, irtibat ve danışmanlık işlevlerini yerine getiriyorlar, uyuşturucu kaçakçılığı hakkında bilgi toplayıp aktarıyorlar ve yerel uyuşturucu karşıtı programlar hakkında tavsiyelerde bulunuyorlar. Meksika'da, Meksika merkezi hükûmeti ile ajanların kişisel silahları taşıyabileceğine dair gayri resmi bir anlaşma olmasına rağmen, yabancıların bunu yapması yasa dışıydı ve yerel yetkililer bu nedenle onları tutuklamakta özgürdü. Mexico City'deki ABD Büyükelçiliği tarafından akredite edilmiş DEA ajanları tam diplomatik statüye sahipti, ancak ikamet ofislerindeki ajanlar herhangi bir resmi koruma olmaksızın tutuklanıp hapse atılabiliyordu.
Amerikan hukuku ayrıca yurtdışındaki DEA faaliyetlerini de kısıtlamaktadır. Ev sahibi ülke kısıtlamalarının pratik bir sonucu olarak, DEA politikası, ajanların yurtdışında gizli çalışma yapmasını yasaklar. Senatör Mike Mansfield tarafından getirilen ve 1975'te Kongre tarafından kabul edilen Mansfield değişikliği olarak bilinen bir yasa, DEA personelinin yurtdışındaki bir tutuklama mahallinde bile bulunmasını yasakladı. Ayrıca, denizaşırı ajanların, canların tehdit edildiği yerler dışında güç kullanmasını da yasakladı.  Bu daha sonra Camarena'nın ölümünün soruşturulmasında DEA çabalarını karmaşıklaştırdı.
Camarena, 1980 yazında Guadalajara'daki göreve başladığında, Meksika'da uyuşturucu kaçakçılığı artmaya başlamıştı.  birkaç nedeni vardı.
Meksika Devlet Başkanı José López Portillo yönetiminde, Başkan Echeverría'nın onayladığı havadan tespit ve yok etme süreci kısıtlandı ve bu faaliyetlere Amerikan katılımı 1978'de sona erdi.  Bu, üreticilerin 1980'lerin sonlarında keşfedilen büyük tarlaları inşa etmelerini kolaylaştırdı ve tespit edilen alanların gerçekten püskürtüldüğünü doğrulamak daha zor.
Buna ek olarak, 1970'lerin sonlarında ve 1980'lerin başlarında, çoğunlukla Kolombiyalı kaçakçıların yönlendirdiği kokain kaçakçılığı, Amerika Birleşik Devletleri'nde hızla büyüdü ve DEA'nın birincil hedefi haline geldi ve Meksika'nın uygulanmasını ikincil bir sorun haline getirdi.
Son olarak, Camarena'nın Guadalajara'daki dört buçuk yılı boyunca, 1970'lerde tutuklanan ve öldürülen figürlerin yerini büyük kaçakçılar aldı. Bunların en ünlüleri Miguel Ángel Félix Gallardo, Ernesto Fonseca Carrillo ve Rafael Caro Quintero idi . Bu üçü genellikle üretim ve operasyonlarını koordine ettiler ve Guadalajara Karteli olarak adlandırılan şeyin çekirdeğini oluşturdular. Üçü de sonunda Camarena'nın kaçırılmasına ve cinayetine katılmaktan suçlu bulundu.