stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
1063 Aquilegia
Fiziksel özellikleri > Çapı ve albedosu

Kızılötesi Astronomik Uydu IRAS, Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından yapılan araştırmalara göre, Aquilegia'nın çapı 11,288 ile 18,93 kilometre arasında ve yüzeyi 0.139 ile 0.389 arasında bir albedoya sahip.
Collaborative Asteroid Lightcurve Link, IRAS tarafından elde edilen sonuçları, yani 11,38 mutlak kadir temelinde 0,1572'lik bir albedo ve 17,75 kilometrelik bir çapı benimser.
İsimlendirme

Bu küçük gezegen, adını, genellikle "kumru" olarak bilinen düğün çiçeği ailesinin çiçekli bitkilerinden Aquilegia'dan almıştır. Resmi adlandırma alıntısı, 1955'te Paul Herget tarafından The Names of the Minor Planets'de belirtilmiştir (H 101).
İsimlendirme > Reinmuth'un çiçekleri

Karl Reinmuth, birçok keşfinden dolayı 1930'ların başında yeni adlandırılmış 66 asteroitten oluşan geniş bir liste sundu. Liste, keşiflerini (1009) ile (1200) arasındaki sayılarla kapsıyordu. Bu liste aynı zamanda, bu asteroitten başlayarak, bitkilerden, özellikle de çiçekli bitkilerden sonra adlandırılan 28 asteroit dizisini de içeriyordu.
Frances Densmore

Frances Densmore, Blackfoot kabilesi şefi ile bir kayıt esnasında
Frances Densmore, (21 Mayıs 1867, Red Wing, Minnesota - 5 Haziran 1957) Amerikalı etnoğrafçı ve budun müzik bilimci.
Köklü Amerikan kültürü ve müziğine sahip Red Wing, Minnesota'da (ABD) doğmuştur. Çocukluğunda Dakota kızılderili müziklerini dinleyerek yetişmiştir. Yerli Amerikalılar ve Batı gelenekleriyle yetişmesini, ilerleyen yıllarda bilimsel ve teorik bilgiyle pekiştirmiştir. İlk resmi kayıtlarını 1907 yılında Amerikan Etnoloji Enstitüsü'ne ait Smithsonian Enstitüsü'nde gerçekleştirmiştir.
1926'da, Kızılderililer ve Müzikleri adlı kitabı yazmıştır. Amerikalı antropologlar dergisinde yazıları yayımlanmaktadır.
Yahudi şapkası

Yahudi şair Süßkind von Trimberg (sağda) Yahudi şapkası takıyor (Codex Manesse, on dördüncü yüzyıl)
Yahudi şapkası; Yahudi başlığı, Judenhut (Almanca) veya Latince pileus cornutus ("boynuzlu takke") olarak da bilinir, Orta Çağ Avrupa'sında Yahudiler tarafından takılan, genellikle beyaz veya sarı renkli, koni şeklinde sivri bir şapkaydı. Başlangıçta isteğe bağlı olarak takılan bu şapka, 1215 Dördüncü Laterano Konsili'nden sonra Avrupa'nın bazı yerlerinde yetişkin erkek Yahudilerin getto dışındayken kendilerini diğerlerinden ayırt etmek amacıyla takmaları için zorunlu hale getirilmiştir. Sıklıkla benzediği Frig başlığı gibi, Yahudi şapkası da İslam öncesi İran'da ortaya çıkmış olabilir, zira benzer bir şapka Babil Yahudileri tarafından takılıyordu.
Modern ayırt edici veya karakteristik Yahudi erkek şapkası biçimleri arasında kipa (takke), ştreimel, spodik, kolpik ve kaşket sayılabilir.
Avrupa > Şekil

Yahudi şapkasının şekli değişkendir. Bazen, özellikle on üçüncü yüzyılda, yumuşak bir Frig şapkasıdır, ancak erken dönemde daha yaygın olan, Sara Lipton tarafından "sözde yağ tenekesi tipi" olarak adlandırılan, yuvarlak dairesel kenarlı -görünüşte sert- bir noktayla biten sivrilen bir tepeye doğru kıvrılan bir şapkadır. Başın tepesine tüneyen daha küçük versiyonları da görülür. Bazen bir tür halka Yahudi şapkasını başın üstünden bir ya da iki santim kadar çevreler. On dördüncü yüzyılda Yahudi şapkasının tepesinde bir top ya da topuz belirir ve sivrilen uç nispeten sabit bir genişliğe sahip bir sapa dönüşür. Şapkanın tepesi daha düz veya yuvarlak hale gelir (Codex Manesse resminde olduğu gibi). Kullanılan malzemeler sanat eserlerinden anlaşılamamaktadır ve metal ve dokuma bitki malzemelerinin yanı sıra sertleştirilmiş tekstil ve deriyi de içeriyor olabilir.
Orta Çağ'ın sonlarına doğru şapkanın yerini egzotik kloş Doğu tarzı şapkalar, türbanlar ve on beşinci yüzyıldan itibaren geniş düz şapkalar ve büyük bereler de dahil olmak üzere çeşitli başlıklar alır. Kutsal Kitap sahnelerinin resimlerinde bunlar bazen Kutsal Topraklar'da giyilen dönemin çağdaş kıyafetlerini tasvir etme girişimlerini temsil eder, ancak aynı tarzlar çağdaş Avrupa sahnelerinin bazı resimlerinde de görülür. Belirgin bir sivri uçlu Yahudi şapkasının kaldığı yerlerde, bu şapka çok daha az belirgin bir şekle bürünmüş ve bollaşmıştır. Bol sarıklar, geniş düz şapkalar ve berelerin yanı sıra Pale of Settlement'tan gelen yeni kürk şapka stilleri on sekizinci yüzyıla ve sonrasına kadar Yahudilerle ilişkilendirilmeye devam etmiştir.
Avrupa > Tarihçe

Yahudi şapkasının kökeni belirsizdir, ancak genellikle mitre ile aynı kökenden, belki de kendileri de eski Pers din adamlarının şapkalarından türemiş olabilecek geç Roma stillerinden evrildiği düşünülmektedir. Yaklaşık 1030 tarihli bir el yazması olan Eski İngilizce Hexateuch'un resimlerinde (diğerlerinin yanı sıra Firavun'un danışmanları tarafından) takılan şapkalar erken bir form olarak görülmüş ve 1097 tarihli Mosan Stavelot Kutsal Kitabı'nda da yer almıştır.
"Yahudi şapkası" ya da "Judenhut"un kayıtlara geçen ilk örneği 11. yüzyıl civarında Flanders bölgesinde görülmüştür. Bu ayırt edici şapkaların takılması, Avrupalı Yahudiler için bir sembol haline gelmesini zorunlu kılmadan önce bu tür şapkalar takan Avrupalı Hristiyanlardan kaynaklanmaktadır. Sara Lipton'a göre, "Yahudi kıyafetlerine ilişkin günümüze ulaşan birkaç erken Orta Çağ referansı da Yahudilerin Yahudi olmayan komşularından farklı giyinmediklerini göstermektedir".
Avrupa'da Yahudi şapkası on birinci yüzyıldan itibaren Fransa'da ve on ikinci yüzyıldan itibaren İtalya'da takılmıştır. Gniezno Kapıları muhtemelen 1175 civarında Almanya'da yapılmıştır ve kapılarda tasvir edilen iki Yahudi tüccar bu şapkaları takmaktadır. Yahudi yasalarına göre, dindar Yahudiler neredeyse her zaman başlarını örtmelidir ve aslında tüm dini gruplardan erkekler Orta Çağ'da dışarıdayken bugünkünden çok daha büyük ölçüde şapka takma eğilimindeydi.
Sarı rozetin aksine, Yahudi şapkası resimli İbranice el yazmalarında sıklıkla görülür ve daha sonra Alman Yahudileri tarafından mühürlerine ve armalarına dahil edilmiştir; bu da en azından başlangıçta Avrupa Yahudileri tarafından "dayatılan bir ayrımcılıktan ziyade geleneksel kıyafetin bir unsuru" olarak görüldüğünü göstermektedir. Yahudi şapkası aynı zamanda Hristiyan resimlerinde İsa'nın üvey babası Yusuf ve bazen de İsa gibi figürler tarafından takılmaktadır (aşağıya bakınız). Ancak, "zorunlu hale getirildikten sonra, o zamana kadar Hristiyanlar tarafından takılan şapkalardan kasıtlı olarak farklı olan [bu] şapka, Yahudiler tarafından olumsuz bir şekilde görülmüştür". 1267'de Breslau'da toplanan bir eyalet sinodu, Yahudilerin eskiden taktıkları sivri uçlu şapkaları takmayı bırakmaları nedeniyle bunun zorunlu hale getirileceğini söyledi.
1215'teki Dördüncü Laterano Konsili, Yahudilerin ve Müslümanların kıyafetleriyle (Latince "habitus") ayırt edilebilmeleri gerektiğine karar vermiştir: "Bazı eyaletlerde Yahudilerin ve Sarazenlerin kıyafetleri onları Hristiyanlardan ayırmaktadır, ancak diğerlerinde bir dereceye kadar karışıklık ortaya çıkmıştır, böylece herhangi bir ayırt edici işaretle tanınamazlar. Sonuç olarak, Hristiyanlar Yahudi ya da Sarazen kadınlarla, Yahudiler ve Sarazenler de Hristiyan kadınlarla cinsel ilişkiye girmektedir. Böyle lanetli bir karışım suçunun gelecekte hata bahanesiyle bir mazerete ve kaçışa sahip olmaması için, tüm Hristiyan topraklarında her iki cinsiyetten (Yahudilerin ve Sarazenlerin) kendilerini kıyafetleriyle diğer insanlardan açıkça ayırt etmelerine karar veriyoruz. Kutsal Yazılar'ın tanıklığına göre, böyle bir emir Musa tarafından zaten verilmiştir (Levililer 19:19; Yasa'nın Tekrarı 22:5-11)."
Galeri

Bir çizimde Yahudi şapkası takan bir adam
Azize Helena Gerçek Haçı Buluyor, Weissenau Manastırı, Almanya, yaklaşık 1170
Musa ve Nehuştan, Almanya, 1225-1230 civarı
Vitrayda Danyal, Augsburg, Almanya, on ikinci yüzyılın ilk yarısı
On ikinci yüzyıl Alman Yahudileri. Herrad von Landsperg, Hortus deliciarum'dan
Birinci Haçlı Seferi sırasında Prag'da Şövalye Volkmar tarafından Yahudilerin yakılması ve öldürülmesi
Meryem'in babası Yehoiakim'in Yahudi şapkası ile betimlendiği on ikinci yüzyıl Alman Meryem'in Doğuşu tablosu
Avusturya'da Judenburg şehrinin arması
Carl Gustaf Hellqvist'in (1851-1890) 1361 tarihli Valdemar Atterdag Visby'yi fidye için elinde tutuyor adlı resminde Yahudi tüccar Judenhut takmaktadır (sağda)
Kuş Başlı Agada, yaklaşık 1300: (Soldan sağa) Yahudi bir erkek, kadın ve çocuk, pişirmeye hazırlanırken el yapımı matsalara şekil veriyor ve delikler açıyor
Duvar resmi, 14. yüzyıl, çarmıha gerilme detayı, Katharinenkapelle şapeli, Landau in der Pfalz, Südliche Weinstraße bölgesi, Renanya-Palatina, Almanya
Hristiyan (solda) ve Yahudi (sağda) din bilginleri arasındaki tartışma. Johann von Armssheim, 1483. Tahta baskı
Bibliyografya

Singer, Isidore, (Ed.) (1901–1906). "Judenhut". Yahudi Ansiklopedisi. New York: Funk & Wagnalls Company.
Lipton, Sara (1999). Images of intolerance: the representation of Jews and Judaism in the Bible moralisée. The S. Mark Taper Foundation imprint in Jewish studies. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-21551-1.
Lubrich, Naomi (2015). "The Wandering Hat: Iterations of the Medieval Jewish Pointed Cap". Jewish History. 29 (3/4). ss. 203-244. doi:10.1007/s10835-015-9250-5. ISSN 0334-701X. JSTOR 24709777.
Lubrich, Naomi, “From Judenhut to Zauberhut: A Jewish Sign Proliferates”, in: Asdiwal, 10, 2015, 136–162
Piponnier, Françoise; Mane, Perrine (1997). Dress in the Middle Ages. New Haven: Yale University Press. ISBN 978-0-300-06906-8.
Roth, Norman, "Was There a "Jewish Hat"?"
Schreckenberg, Heinz (1996). The Jews in Christian art: an illustrated history. New York: Continuum. ISBN 978-0-8264-0936-2.
Silverman, Eric (1 Ocak 2013). A Cultural History of Jewish Dress (İngilizce). A&C Black. ISBN 978-1-84788-286-8. </ref>
Straus, Raphael (1942). "The "Jewish Hat" as an Aspect of Social History". Jewish Social Studies. 4 (1). ss. 59-72. ISSN 0021-6704. JSTOR 4615188.
İshak'ın sünneti, Yahudi el yazması "Regensburg Pentateuch", Almanya, 1300 civarı
Orta Çağ İbrani takviminde sukot bayramı için ağaç kavunu (etrog) tutan Yahudi şapkalı figür.
Hristiyan çiziminde Eski Antlaşma'daki kurban düzeni, 1483, çeşitli Yahudi şapkalarının yanı sıra türbanlar ve diğer egzotik tarzlar görülüyor. Bu tarihe kadar, bu gibi resimlerin Avrupa'daki gerçek çağdaş kıyafetlerle ne kadar ilişkili olduğunu ya da çağdaş Orta Doğu tarzlarından tarihsel olarak uygun antik kıyafetleri yeniden yaratma girişimi olduğunu yargılamak zordur.
Arap Kongresi (1913)

| Arap Kongresi (1913) |
| --- | --- |
Société de Géographie
Tür
Tür: Tek meclislilik 
Tarih
Kuruluş: 18 Haziran 1913
Dağılış: 23 Haziran 1913
Başkanlık
Başkan: Abdülhamîd ez-Zehrâvî 
Toplantı yeri

Paris, Fransa, Boulevard Saint-Germain, Rue de Buci'nin köşesinde. Rue de Buci ve rue de Seine'nin köşesi arasında gösterilen binalar, eski rue des Boucheries'in orijinal kuzey tarafıdır.

Arap Kongresi (1913) ("Arap Ulusal Kongresi", "Birinci Filistin Konferansı", "Birinci Arap Kongresi" ve "Arap-Suriye Kongresi"  olarak da bilinir) Paris'te, 184 Boulevard Saint-Germain'de bulunan Fransız Coğrafya Kurumunun (Société de Géographie) bir salonunda, 18-23 Haziran tarihlerinde, Osmanlı İmparatorluğu altında yaşayan Arap halkı için daha fazla özerkliği görüşmek üzere bir araya gelinmiştir. Ayrıca 25 resmi Arap Milliyetçi delegesi tarafından kurulan Arap Ulusal Kongresi, istenen reformları tartışmak ve bazı Osmanlı politikalarından memnuniyetsizliklerini ifade etmek için toplanmıştır. Osmanlı İmparatorluğu'nda belirsizlik ve değişim zamanında gerçekleşti: I. Dünya Savaşı'na giden yıllarda, İmparatorluk içinde Jön Türkler tarafından bir devrim (1908) ve bir darbe (1913) ile İtalya ve Balkan devletlerine karşı iki savaş yaşandı. Araplar, sönmekte olan imparatorluk altında daha fazla hak için talepte bulunuyor ve Arap milliyetçiliğinin ilk parıltıları ortaya çıkıyordu. Büyük Suriye, Filistin, İstanbul ve Mısır'da bir dizi muhalif ve reform odaklı grup kuruldu. Siyonizm etkisi altında Filistin'e Yahudi göçü artıyor ve İngiltere ve Fransa bölgeye ilgi gösteriyor, etki alanları için rekabet ediyorlardı.
Bu koşullar altında, Paris'te yaşayan bir grup öğrenci, önerilen Arap reformlarını tartışmak için bir Kongre düzenlenmesi çağrısında bulundu. Kongre, önerilen amaçlarında nihai olarak başarılı olmasa da, I. Dünya Savaşı başlamadan önce üç kıta için 20. yüzyılın başlarını şekillendiren olayların ve dinamiklerin bir yansımasıydı. Birçok akademisyen, Arap milliyetçiliğinin kökenlerini, bu önemli yıllarda imparatorlukların küçülmesi ve Filistin'e Siyonist göçü çevreleyen gerilimin artmasına ve buna Arap tepkisine tanık olmasını ortaya koyar. Bütün Kongre, Arap Milletini devrim yoluyla var etmek için mücadeleye hazır olduğunu ilan etti. El-Hoda Editörü ve Lübnan İlerleme Birliği Başkanı Naoum Mokarzel, “Devrim edebi ve reformist olmalı” diyerek temkinli bir şekilde başladı, daha agresif bir şekilde devam etti “sadece son çare kanlı olmalı, çünkü özgür ulusların siyasi sistemleri, yazıcı mürekkebi ile değil şehitler tarafından yapılmıştır.” »
Osmanlı İmparatorluğu

Osmanlı İmparatorluğu 20. yüzyılın başında bir gerileme halindeydi. 1908'de Jön Türkler'in önderliğindeki bir isyan, 1915-1916'daki Türkiye baskısına kadar kısaca ifade özgürlüğünün artmasına yol açan rejim değişikliğine yol açtı. Rejimin Batı etkisini kontrol altına alma, giderek merkezileşen bir hükümet uygulama ve Arap topraklarını "Türkleştirme" yönündeki girişimleri, Arap dünyasının bazı bölgelerinde direnişe yol açtı. Ekim 1912'de Balkanlar'da patlak veren savaş, İstanbul'un kendi toprakları üzerindeki hakimiyetini daha da zayıflattı.
Arap milliyetçiliği

Akademisyenler Arap milliyetçiliğinin tam olarak ne zaman başladığı konusunda hemfikir değillerdir, ancak Arap Kongresi'ne giden yıllarda kısmen Osmanlı baskısına tepki olarak oluşmaya başlayan farklı bir Arap kimliğinin parıltıları vardır. Kamusal alanda Arapça konuşma arzusu, merkezi olmayan bir yönetim (yani idari konularda daha fazla yerel kontrol) ve Arap askerlerinin imparatorluğun uzak bir köşesi yerine kendi bölgelerinde hizmet etme hakkı özel kaygıları içeriyordu.
Arap milliyetçiliği > Reform kuruluşları

I. Dünya Savaşı'ndan önceki bu ilk yıllarda bir dizi reform zihniyetli grup ortaya çıktı. Birçoğu hükûmetin sızmasını önlemek için gizli kaldı.
Beyrut Reform Hareketi, "Cemiyet Beyrut el-'Islahiye," (Beyrut, 1912)
konferansa altı kişilik bir heyet gönderdi.
üyeler: Selim Ali Selam, Ahmad Bayhum ve diğerleri
Fransız hükûmetinin, istenen reformları gerçekleştirmesi için İttihatçı hükûmete baskı yapmasını istediler
Genç Araplar Cemiyeti, "El-Fetat Cemiyeti" (Paris, 1911)
Arap kongresini "Arap hareketinin birliğini ve gücünü göstermek" ve reformları tartışmak için topladı(Thomas)
üyeler: Abd al-Ghani al-Uraysi, Cemil Merdam Bey ve Awni Abd al-Hadi, Filistinli Rafiq al-Tamimi, Iraklı Tawfiq al-Suwaidi, Ahmad Rustum Haydat ve Ahmad Qadri ve diğerleri
Arap Birliği Cemiyeti, "Cemiyet el-Camia el-'Arabiyya," (Kahire, 1910)
Rashid Rida, kurucu
amacı "Arap haklarını geliştirmek ve korumak" olan gizli reform topluluğu.
Osmanlı İdari Ademimerkeziyetçilik Fırkası ya da "Hizb al-Lamarkaziyyah al-Idariyyah al-Uthmani" (Kahire, 1912)
el-Ahd, "Uzlaşı Cemiyeti" (1914)
Aziz Ali el-Mısri, kurucu ve Osmanlı Arap subay
Araplar ve Türkler arasındaki birliği destekledi
büyük ölçüde Yasin ve Taha al-Haşimi, Salim al-Jaza'iri, Ali al-Nashashibi, Salim al-Tabbakh, Mustafa Wasfi, Ismail al-Saffar ve Nuri al-Sa'id ve diğerleri dahil olmak üzere ordu subaylarından oluşuyordu.
"Arap bağımsızlığı... İslami değerlere saygı... ve Halifelik kurumu çağrısını" destekledi. (ayyad)
Ligue de la Patrie Arabe, "Arap Vatanseverleri Birliği" (1904, Paris)
Najib Azuri tarafından kuruldu
amaç büyük Suriye ve Irak'ı Türk egemenliğinden kurtarmaktı
İttihat ve Terakki (İTC)
Edebiyat Topluluğu, "al-Muntada al-Adabi," (İstanbul)
'Abd al-Karim al-Khalil, başkan
yaklaşık bin üyesi vardı (N)
İstanbul'daki Arap gurbetçilerden oluşuyordu
el-Halil, 1915'te vatana ihanetten idam edildi.
Arka plan

Yahudi göçmenler 1900'den önce tarihi Filistin'e gelmeye başlamışlardı. İngiltere ve Fransa bölgeye ilgi gösteriyorlar ve iki imparatorluk nüfuz için birbirleriyle yarışıyorlardı. Akademisyen David Thomas, konferansa katılan reform gruplarının birçoğunun "...Bâb-ı Âli korkularından ve kızgınlıklarından daha çok İngiltere ve Fransa'nın Levant'taki niyetlerine daha şüpheci olduklarını..." ileri sürer.
Kongre, Fransa Dışişleri Bakanlığı himayesinde gerçekleştirildi.
Kongrenin zaman çizelgesi

4 Nisan 1913: El-Fetat Cemiyeti, Osmanlı İdari Adem-i Merkeziyetçilik Partisi'ni ve Müslüman Dostlar Kulübü'nü Kongre'ye delege göndermeye davet eder.
11 Nisan 1913: Osmanlı İdari Ademimerkeziyetçilik Partisi daveti kabul etti.
30 Mayıs 1913: Birkaç gruptan delegeler Paris'e gelmeye başladı.
18 Haziran 1913: Kongre başladı.
23 Haziran 1913: Kongre sona erdi.
Katılımcılar

25 "resmi" delege varken, reform derneklerinin birçok temsilcisi gayri resmi olarak katıldı. Aşağıdakiler hem resmi hem de gayri resmi kişilerin kısmi bir listesidir:
Abdülhamîd ez-Zehrâvî (kongre başkanı, daha sonra Osmanlı tarafından idam edilmiştir )
Selim Ali Selam, Beyrut heyetinin Müslüman üyesi ve Kongre Yürütme Komitesi üyesi
Şeyh Ahmed Hassan Tabbara, Beyrut heyetinin Müslüman üyesi ve Kongre Yürütme Komitesi üyesi
Ahmad Mukhtar Beyhum, Beyrut heyetinin Müslüman üyesi
Najeeb Diab, Başkan, Birleşik Suriye Cemiyeti (New York)
Albert Sursuq, Beyrut heyetinin Hristiyan üyesi
Ayyub Thabit, Beyrut heyetinin Hristiyan üyesi
Daud Barakat
George Samné, Suriyeli bir Hristiyan
Iskandar Bey 'Ammun, Lübnanlı bir Hristiyan
Izzat Darwaza, Nablus'un ilçesi Jamma'in temsilciai
Khalil Zaiyniyya, Beyrut heyetinin Hristiyan üyesi
Khayrallah Khayrallah, Suriyeli Fransa destekçisi gazeteci
Mahbub al-Shartuni (gayri resmi)
Nadrah Matran ("Nadra Mutran" olarak da yazılabilir), Lübnanlı bir Hristiyan
Najib Azouri
Naoum Mokarzel
Rizq Allah Arqash (Beyrut Reform Hareketi'nden)
Abd al-Karim al-Khalil (resmi delege fakat oturumlara katılmadı)
Abd al-Ghani al-Uraysi, Hazırlık Komitesi üyesi
Dr. Sa'id Kamil, Mısırlı gözlemci
Sami Hochberg, Siyonist ve gayri resmi gözlemci
Şükrü Gânim, Kongre başkan yardımcısı, Hazırlık Komitesi üyesi ve İttihat ve Terakki sekreteri
Tawfiq al-Suwaidi, El-Fetat Cemiyeti'nin Iralı üyesi
Victor Jacobson, Siyonist temsilci
Teklifler

Rashid Khalidi'ye göre, kabul edilen kararlar arasında Arapçanın "Arap eyaletlerinde resmi dil haline getirilmesi...savaş zamanı dışında Arap birliklerinin kendi illerinde istihdam edilmesi...yerel olarak kontrol edilen eyalet hükümetinin güçlendirilmesi" yer aldı. Ayrıca Khalidi'ye göre, kararlar Fransa Dışişleri Bakanlığı'na gönderildi. Kongre, belki de kendi özerkliklerinin bir yansıması olarak, "Ermenilerin otonom talepleriyle dayanışma beyanı" içeriyordu (sayfa 314).
Neticesi

Kongre'nin, I. Dünya Savaşı'nın başlamasına bağlı olarak kalıcı bir etkisi olmadı. Kongrede ele alınan kaygıların çoğu, Savaş sırasında daha büyük güç değişimlerinin parçaları olarak kararlaştırıldı.
Savaş, Osmanlı İmparatorluğu'nun çöküşü ve Balfour Deklarasyonu olmasaydı Önerilen bu reformların ne yönde olacağını söylemek mümkün değildir. Ancak Arapların Osmanlı'dan aradıkları özgürlükleri elde edemedikleri, artan Siyonist göç, 1936-37 Arap İsyanı ve 1948'de İsrail'in kurulmasıyla birlikte tam tersinin gerçekleştiği açıktır. II. Dünya Savaşı'ndan sonra ortaya çıkan Arap milliyetçiliği, 1913'te tartışılan reformlardan ziyade, sömürge etkisinin azalması gibi faktörlere bağlanabilir.
Konuyla ilgili yayınlar

Antonius, George. 2001. The Arab Awakening. Scafety Harbor, FL: Simon Publications.
Ayyad, Abdelaziz A. 1999. Arab Nationalism and the Palestinians, 1850-1939. Kudüs: Passia.
Kayali, Hasan. 1997. Arabs and Young Turks, Ottomanism, Arabism, and Islamism in the Ottoman Empire, 1908-1918. Berkeley: University of California Press.
Khalidi, Rashid. 1980. British Policy towards Syria and Palestine 1906-1914, a study of the antecedents of the Hussein-McMahon Correspondence, the Sykes-Picot Agreement, and the Balfour Declaration. Londra: Ithaca Press.
Khalidi, Rashid. Palestinian Identity: The Construction of Modern National Consciousness. Columbia University Press, NY, 2010.
Mandel, Neville. 1965. Attempts at an Arab-Zionist Entente: 1913-1914. Middle Eastern Studies 1 (3):238-267.
Mandel, Neville. 1976. The Arabs and Zionism Before World War I. Berkeley: University of California Press.
Marcus, Amy Dockser. 2007. Jerusalem 1913: The Origins of the Arab-Israeli Conflict. New York: Viking.
Matthews, Weldon C. 2006. Confronting an Empire, Constructing a Nation: Arab Nationalists and Popular Politics in Mandate Palestine. London: I.B. Tauris.
Nafi, Basheer M. 1998. Arabism, Islamism, and the Palestine Question 1908-1941, a Political History. Reading, United Kingdom: Ithaca Press.
Saint-Prot, Charles. "Le nationalisme arabe". Paris, Ellipses, 1995, in French, translated in Arabic, Alger, 1996
Thomas, David S. 1976. The First Arab Congress and the Committee of Union and Progress, 1913-1914. In "Essays on Islamic Civilization", ed. Donald P. Little. Leiden, Hollanda: E.J. Brill.
Tibi, Bassam. 1981. Arab Nationalism: A Critical Enquiry. New York: St. Martin's Press.
Abdülhamîd ez-Zehrâvî
993 Moultona

| Keşif  |
| --- | --- |
Keşfeden: George Van Biesbroeck
Keşif yeri: Yerkes Göz.
Keşif tarihi: 12 Ocak 1923
Adlandırmalar
MPC belirtmesi: (993) Moultona
Adın kaynağı: Forest Ray Moulton  (Amerikalı astronom)
Alternatif adlandırma: 1923 NJ · 1928 BA 1960 WD · 1964 PQ 1967 CN
Küçük gezegen kategorisi: asteroit-kuşağı  · (dış) Koronis 
Yörünge özellikleri 
Dönem 23 Mart 2018 (JG 2458200,5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı: 86,00 yıl (31.410 g)
Günöte: 2,9991 AB
Günberi: 2,7218 AB
Yarı büyük eksen: 2,8604 AB
Dış merkezlik: 0,0485
Yörünge periyodu: 4,84 yıl (1.767 g)
Ortalama ayrıklık: 272,19°
Ortalama devinim: 0° 12d 13.32s / day
Eğiklik: 1,7799°
Çıkış düğümü boylamı: 184,26°
Perihelyon açısı: 249,56°
Fiziksel özellikler
Tayf tipi: S (varsayılan)
Mutlak parlaklık (H): 11,4 11,80
Ortalama çap: 12,43±1,13 km 15,15±1,17 km
Sinodal dönme süresi: 5,2712±0,0007 sa
Geometrik albedo: 0,147 0,315
  
993 Moultona, geçici atama 1923 NJ, asteroit kuşağının dış bölgelerinden gelen ve yaklaşık 14 kilometre (8,7 mi) çapında bir Koronian asteroididir. 12 Ocak 1923'te astronom George Van Biesbroeck tarafından Amerika Birleşik Devletleri'nde Wisconsin, Williams Bay'deki Yerkes Gözlemevi'nde keşfedildi. Muhtemel uzun asteroidin 5,3 saatlik bir dönüş süresi vardır. Adını Amerikalı astronom Forest Ray Moulton'dan almıştır.
Yörünge ve sınıflandırma

Moultona, neredeyse eş düzlemli ekliptik yörüngelere sahip çok büyük bir dış asteroit ailesi olan Koronis ailesinin (605) çekirdek bir üyesidir. Her 4 yıl ve 10 ayda bir (1.767 gün; yarı büyük eksen 2,86 AB) bir kez, dış ana kuşakta Güneş'in yörüngesinde 2,7–3,0 AB uzaklıkta döner. Yörüngesi tutuluma göre 0,05 dış merkezliğe ve 2 °'lik bir eğime sahiptir. Gövdenin gözlem yayı, Williams Körfezi'ndeki resmi keşif gözleminden 12 yıldan fazla bir süre sonra, Ekim 1931'de Lowell Gözlemevi'nde alınan bir ön keşifle başlar.
Adlandırma

Bu küçük gezegen, gök mekaniği araştırmalarıyla tanınan Amerikalı astronom ve matematikçi Forest Ray Moulton'un (1872–1952) adını almıştır. Resmi adlandırma alıntısı, 1955'te Paul Herget tarafından The Names of the Minor Planets'de belirtilmiştir (H 50). Ay krateri Moulton da onun onuruna seçildi.
Fiziksel özellikler

Moultona, varsayılan bir S-tipi asteroittir.
Fiziksel özellikler > Dönme süresi

Aralık 2014'te, Fransız amatör astronom Laurent Bernascon fotometrik gözlemlerinden Moultona'nın dönme ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, 5,2712±0,0007 saatlik, küresel olmayan, uzun bir şeklin (U=3) göstergesi olan 0,73 büyüklük yüksek parlaklık genliği ile iyi tanımlanmış bir dönüş süresi verdi.