Oyun Vakti

| --- | --- |
Playtime
"Oyun Vakti (Playtime) filminin Japonya'da basılmış bir sinema afişi"
Yönetmen: Jacques Tati
Yapımcı: Bernard Maurice René Silvera
Senarist: Jacques Tati Jacques Lagrange Art Buchwald (İngilizce diyaloglar)
Oyuncular: Jacques Tati
Müzik: Francis Lemarque
Görüntü yönetmeni: Jean Badal Andréas Winding
Sanat yönetmeni: Eugène Roman
Kurgu: Gérard Pollicand
Stüdyo: Jolly Film Specta Films
Dağıtıcı: Les Films de Mon Oncle
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Komedi
Renk: Renkli (Eastmancolor)
Yapım yılı: 1967
Çıkış tarih(ler)i: 16 Aralık 1967, Fransa Mart 1991, Uluslararası İstanbul Film Festivali, Türkiye
Süre: 124 dakika
Ülke:  Fransa  İtalya ortak yapımı
Dil: Fransızca, İngilizce, Almanca
Bütçe: 17 milyon Frank
Önceki film: Mon Oncle (Amcam, 1958)
Devam filmi: Trafic (Trafik, 1971)
Diğer adları: Oyun Vakti (Türkiye) Tempo di divertimento (İtalya) Tatis herrliche Zeiten (Batı Almanya)
Resmî sitesi
Oyun Vakti, Fransız sinemacı Jacques Tati'nin yönettiği 1967 Fransa - İtalya ortak yapımı komedi filmidir. Film Türkiye'de son olarak Mart 1991'de 10. Uluslararası İstanbul Film Festivali'nde yönetmenin diğer filmleriyle birlikte gösterilmiştir. Filmin İngilizce olan özgün adı Playtime ("PlayTime" veya "Play Time" şeklinde de yazıldığı olmaktadır), aynı zamanda birçok ülkedeki gösterim adı olmuştur.
Tati'nin hemen hemen tüm filmlerinde yaptığı gibi, hem yönettiği, hem başrolünü oynadığı hem de senaryosunu yazdığı bu film Fransız sinemacının dördüncü uzun metrajlı filmidir. Jacques Tati, yaşamı boyunca sadece altı uzun metrajlı film yaptığı halde tüm zamanların en iyi 50 yönetmeni arasında sayılmaktadır. Çekimleri 1964 yılında başlayıp dört yıl süren ve yüksek çözünürlüklü 70 mm geniş formata 6 kanallı ses sistemiyle çekilen "Oyun Vakti" için Tati, Paris kentinin gökdelenlerle dolu kalabalık bir bölümünü stüdyoda yeniden inşa ettirmişti. "Tativille" adı verilen bu devasa set yaklaşık 17 milyon Fransız frangına mâlolmuş ve bu nedenle "Oyun Vakti" yönetmenin en pahalı filmi olmuştu. Film gişede iş yapmayınca yönetmeni on yıl sürecek büyük bir borcun altına sokmuştu.
Tati, son filminin üzerinden on yıl geçtikten sonra yaptığı bu satirik komedide kendisiyle özdeşleşmiş olan Şarlovari ayrıksı karakter "Bay Hulot"yu istemeyerek de olsa üçüncü kez canlandırıyordu. Diğer filmlerinde olduğu gibi diyaloglara pek yer vermediği, ama abartılı ses efektlerini de yine bolca kullandığı, kökenini pandomim'den, dolayısı ile de sessiz sinema döneminin filmlerinden alan, yaratıcı gülütlerle Slapstick komediye yeni bir yorum getiren "Oyun Vakti" filminde Tati, geleneksel ahlâk değerlerinin oluşturduğu yaşam tarzı ile tüketim toplumunun ortaya çıkardığı kargaşa ve koşuşturma arasındaki çelişkiyi vurgular, modernleşmenin getirdiği yabancılaşmaya dikkati çeker. Tati, "Oyun Vakti"nde romantik alter egosu "Bay Hulot"ya, tıpkı bir önceki filmi "Amcam"da olduğu gibi geleneksel mimarinin yok edilip yerini çelik ve camdan yapılmış soğuk, ultra-modern yapıların almasını, insanın doğasına aykırı bulduğu yapay şehirleşmeyi ve mekanik bir düzene girmiş olan iş dünyasını eleştirtir. "Bay Hulot" bu kaotik kentsel değişime Don Kişotvari bir biçimde direnir. Tepkisini her zaman olduğu gibi sakarlığının yarattığı anarşi ile ortaya koyar.
Jacques Tati "Playtime" için 1969 yılında Danimarka'da En İyi Avrupa Bodil Ödülü'nü aldı. Aynı yıl Moskova Film Festivali'nde filme bir de "Gümüş Madalya" verildi.