Aleksey Yermolov
Kafkasya

Yermolov'un başlıca görevleri, Rusya'nın Gürcistan ve yakın zamanda İran'dan alınan hanlıklar üzerindeki hakimiyetini güvence altına almak, yeni toprakları İmparatorluğun geri kalanından ayıran Kafkasya silsilesini işgal etmek ve burada yaşayan 'vahşi' ve düşman Müslüman kabilelere boyun eğdirmekti. Ama önce çok acil bir görevi daha vardı: Yermolov, I. Aleksandr'ın 1813 Gülistan Antlaşması'yla Rusya'nın elde ettiği toprakların bir kısmını Ali Şah Kaçar'a geri verme sözünü yerine getirmekten kaçınmak için Tahran'a bir görevle gitmek zorundaydı
Kafkasya'da başkomutan olarak görev yaptığı süre boyunca Yermolov (o sırada topçu generali rütbesine terfi etmişti) Kafkasya'daki güçlü Rus askeri politikalarından sorumluydu ve burada adı vahşetle anılır oldu. Öfkeli I. Aleksandr'a verdiği bir cevapta şöyle yazmıştı: "General'in dehşetinin sınırlarımızı zincirlerden ya da kalelerden daha güçlü bir şekilde korumasını arzuluyorum." 21 Nisan 1816'da Gürcistan'daki Rus kuvvetlerinin başkomutanlığına ve Bağımsız Gürcü Kolordusu'nun komutanlığına atandı. Bu göreve terfi ettirilmesi üstleri tarafından kişisel bir hakaret olarak görüldü ve kendisine içeride birçok düşman kazandırdı. Kendisini iyi bir yönetici olarak kanıtladı ve 1818'de İran'la başarılı bir şekilde müzakere ederek 4 Mart 1818'de piyade generalliğine terfi etti.
1817'de Sunzha nehri üzerindeki bir geçidi tahkim etti ve ertesi yıl Grozni kalesini kurdu. Onun döneminde yeni şehirler inşa edildi (Pyatigorsk ve Kislovodsk'u kurdu) ve mevcut şehirlerin, özellikle de Transkafkasya şehirlerinin iyileştirilmesi için devlet fonları tahsis edildi; Tiflis'in Avrupa tarzında yeniden inşasına ve iletişim yollarının (ilk olarak Gürcistan Askeri Yolu) iyileştirilmesine ve inşa edilmesine başladı. Dağlıların bir saldırısını püskürttükten sonra, onlara karşı sert bir baskın düzenledi. Aldığı kararlı önlemler müttefik kabilelerin çoğunu sadık tutmayı başardı.
On yıl boyunca hem Gürcü ordularının başkomutanlığını hem de İran'daki imparatorluk elçiliğini yaptı. Başına buyruk karakteri onu sık sık Harbiye Nezareti'yle çatışmaya sürüklüyor ve bu durum nezaretin pek çok üyesinin kişisel düşmanlığıyla daha da şiddetleniyordu. Askerleri tarafından çok sevilir, sık sık onlarla dostluk kurar ve Dağıstan'ın dağlılarıyla mücadelede genellikle başarılı olur, ancak çok sayıda ayaklanmayı önleyemezdi.
Yermolov 1825'te Aleksandr Griboyedov'un Decembrist isyanıyla ilgili suçlamalar nedeniyle tutuklanmak üzere olduğunu öğrendiğinde, onu bu konuda uyararak Griboyedov'un bazı önemli belgeleri yok etmesini ve tutuklanmaktan kurtulmasını sağladı.
Yermolov'un kariyeri 1827'de aniden sona erdi ve yerine I. Nikolay'ın gözdesi Ivan Paskevich getirildi. Kesin sebepler belli değil ama Nikolay tarafından sevilmiyordu ve kabileleri kontrol altında tutmamakla suçlanıyordu. Profesör Moshe Gammer'in yazdığı gibi:
Şimdiye kadarki hayranlarının iddia ettiği gibi, onun faaliyetleri halkı itaat altına almaktan çok, Rusya'ya karşı nefreti yoğunlaştırdı, ona karşı direnişi sertleştirdi ve Nakşibendi "tarikatının" (Sufi kardeşliği) yayılması şeklinde İslam'ın rolünün artmasına yardımcı oldu, bu da şimdi Kafkasya'nın doğu kesiminde ve bazı batı kesimlerinde de belirli bir süre için direniş bırakacaktı.
Yermolov 7 Aralık 1827'de tam emekli maaşı ile terhis edildi. Ancak, dört yıl sonra, Nicholas ona rütbesini geri verdi (6 Kasım 1831) ve Devlet Konseyi'ne atadı; Yermolov'un piyade general rütbesi 1833'te onaylandı.