stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mavi Işıklar
Stüdyo albümleri

1968: Mavi Işıklar (1.Benim Dünyam Sensin 2.You're So Good To Me 3.Kıskanıyorum 4. Mr.Soul 5. Kanamam 6.A Tear Tell 7. Aşk Mevsimi 8. Time Want Tell Me 9.Yalnızım 10. Walk in The Dog  11. Fındık Dalları 12. Burn my Body) (1998'de yeniden piyasaya sürülmüştür)
2002: Mavi Işıklar: Eski 45'Likler (1. Helvacı 2. Fındık Dalları 3. Cayır Çimen Geze Geze 4. Aşk Çiçeği 5. Pınarbaşı 6. Ayva Çiçek Açmış 7. Giresun Kayıkları 8. Yayla Çiçeği 9. Yar Saçların Lüle Lüle 10. Kız Sen Geldin Çerkeş’ten 11. İyi Düşün Taşın 12. Yaramaz Ne Oldu Sana 13. Ağla Çocuk Gibi 14. Gitme Kal 15. Sevgilim 16. Benim Dünyam Sensin 17. Gül Dalı 18. Üsküdar 19. Kanamam)
2013: Dünden Bugüne (1. Fısılda 2. İşte Çözüm, İşte Sofra 3. Helvacı 4. İyi Düşün Taşın)
Grubun plakları (45'lik)

1965: Helvacı - Kanamam
1966: Çayır Çimen Geze Geze - Pınarbaşı
1966: Johnny Be Goode - Justine
1966: Ankara Rüzgarı - Just Like Me - Wooly Bully - Bumble Bee
1966: Senede Bir Gün - Ayva Çiçek Açmış - Come Home - Slipin and Slidin
1967: Çayır Çimen Geze Geze - Yayla Çiçeği - Keep Searchin' - Out Of Sight
1967: Kız Sen Geldin Çerkeşten - Yar Saçların - I Know That I Want - Great Airplane Strike Of 1967
1968: Tatlı Bela - Seventh Son - In My World - Gözyaşları
1968: İyi Düşün Taşın - Ain't That So?
1968: Ağla Çocuk Gibi - Giresun Kayıkları
1969: Üsküdar - Büyük Babam Der ki
1969: Light My Fire - Gül Dalı ‘69 - Ob La Di
1970: Gitme Kal - Venüs ve Aşk
1970: Sevgilim - Zaman
1971: Aşk Çiçeği - Yaramaz Ne Oldu Sana
Mavi Işıklar isminin kökeni

“Mavi’yi, huzurdan uyumdan ve birlikten, ışıkları da ise gelecek yıllara örnek olabilmek, ışık verebilmek için Atatürk’ün mavi gözlerinden esinlenerek koyduk."
- Metin Yavuzdoğan
Veled Çelebi İzbudak

| Veled Çelebi İzbudak |
| --- | --- |

Türkiye Büyük Millet Meclisi 2., 3., 4., 5. ve 6. Dönem Milletvekili
Görev süresi 11 Ağustos 1923 - 15 Ocak 1943
Seçim bölgesi: 1923 – Kastamonu 1927 – Kastamonu 1931 – Kastamonu 1935 – Kastamonu 1939 – Yozgat
Kişisel bilgiler
Doğum: 16 Ağustos 1867(1867-08-16) Konya
Ölüm: 4 Mayıs 1953 (83 yaşında) Ankara
Defin yeri: Cebeci Asri Mezarlığı, Ankara
Veled Çelebi İzbudak, Mehmet Bahâeddin Veled ya da mahlasıyla Bâhâi (16 Temmuz 1867, Konya – 4 Mayıs 1953, Ankara), Türk dil ve edebiyat bilgini, şair, milletvekili.
Mutlakiyet, Meşrutiyet ve Cumhuriyet devirlerinin bilimsel ve edebi çalışmalarına katılan Veled Çelebi, ömrünü Türk dili araştırmalarına vermiş; Türk Dil Kurumu’nda çalışmalarını ölümüne kadar sürdürmüş bir araştırmacıdır. Konya Mevlana Dergahı'nın postnişinliğini yapmış bir Mevlevi'dir. II., III., IV. ile V. Dönem Kastamonu, VI. dönem Yozgat milletvekili olarak toplam 20 yıl süreyle TBMM'de görev yapmıştır. Atatürk ile yakın ilişkileri bulunmuş ve bilimsel çalışmalarında desteğini görmüştür.
Yaşamı

1867’de Konya’da dünyaya geldi. Anne ve baba tarafından Mevlânâ soyundan gelen Veled Çelebi’nin babası Mustafa Necip Çelebi, annesi Rabia Hanım’dır. Veled Çelebi’nin kendinden büyük Ahmed Nazif, Şemseddin ve kendinden küçük Yusuf isimli üç erkek kardeşi vardır.
Konya'daki ilk ve orta öğreniminin ardından yine Konya'daki Sultan Veled Medresesi’nde okudu. Ayrıca özel öğrenim gördü, Farsça, Arapça öğrendi. Mevlana Dergahı'na gelen alim ve yazarların sohbetlerinden yararlandı. Arap ve Fars edebiyatları üzerine incelemeler yaptı, Türk lehçeleri konusunda araştırmalarda bulundu. Ali Şir Nevai’nin Abuşka Lugati’ni okuyup incelemesi farklı Türk lehçelerine olan ilgisini artırdı.
Memuriyet yaşamına on altı yaşında iken Konya Vilâyeti Mektubî Kalemi’nde başladı. Bir süre sonra Konya Rüşdiyesi’nde yazı ve Farsça öğretmenliğinde bulundu. Konya Vilâyeti Mektubî Kalemi’nde memuriyete, Vilayet gazetesinde yazı hayatına  başladı.
Bir çelebinin devlet memuru olması ve serbest tavırları dergah içinde sürtüşmelere neden olunca 1889’da babasından izin alarak İstanbul’a gitti ve Bahariye Mevlevihanesi'ne yerleşti. “Bahaî” takma adıyla Konya İl gazetesinde başlayan yazı hayatını; İstanbul’da Takdim, Hazine-i Fünun, Mektep, Tercüman-ı Hakikat gibi gazete ve dergilerde makaleler yayınlayarak sürdürdü. Bahariye Dergâhı’ndaki şeyhlerin hanımları aracılığı ile Makbule Hanım’la evlenen Veled Çelebi, eşinin Eyüp'teki konağına taşındı. Bu evlilikten bir oğlu dünyaya geldi. Eşini, 1894 yılındaki İstanbul depreminde kaybetti. 1901'de Zehra Hanım ile ikinci evliliğini, onun ölümünden sonra Enise Hanım ile üçüncü evliliğini yapan Veled Çelebi’nin bu evliliklerinden birer kızı olmuştur.
Yaşamı > Türkçülük

Konya'da memuriyet hayatına başladığı sırada Türkçülük Hareketi ile tanışmış olan  Veled Çelebi, İstanbul'a geldiğinde Türk Derneği’nin kuruluşunda Yusuf Akçura ve Necip Asım ile birlikte yer aldı. Necip Asım’la birlikte Türk grameri ve tarihi konusunda incelemeler yaptı. Onun teşviki ile 12 ciltlik Türk Dili Lugati'ni kaleme aldı. Kütüphanesini onun emrine veren Ahmet Mithat Efendi’den de teşvik gördü. 12 ciltlik eserin yazma nüshası Türk Dil Kurumu kitaplığında bulunur, yazılı hale getirilmemiştir.
1901’de Matbuat Müfettişliği ile görevlendirildi. Çeşitli dergi ve makalelerde "Bahaî” mahlasıyla yazılarını yayımlamayı sürdürdü.
II. Meşrutiyet'ten sonra bir süre Darülfünun'da ve Galatasaray Sultanisi'nde Farsça okuttu. 31 Mart öncesi resmî görevinden ayrılıp kalemiyle geçimini sağlamaya başladı; artık sivil giysilerini de çıkarıp Mevlevi giysisini giymişti.
Yaşamı > Postnişinlik Görevi

Veled Çelebi, II. Abdülhamit'in tahta indirilmesinden sonra tahta geçen Mehmet Reşat tarafından 1908'de Mehmed Atâullah Dede'nin yerine vekaleten Galata Mevlevihanesi postnişini olarak atandı. 1910'da ise Abdülhalim Çelebi'nin yerine Konya Mevlânâ Dergâhı postnişinliğine getirildi. Dokuz yıl bu görevde kalan Veled Çelebi müderrisliğe ve Karatay Medresesi'nde Farsça dersleri vermeye devam etti.
Yaşamı > Gönüllü Mevlevi Alayı

I. Dünya Savaşı başlayınca Gönüllü Mevlevî Alayı'nda miralay rütbesiyle alay komutanlığı yaptı. 3 Nisan 1915'te Şam ve Hicaz'da 3 yılı yakın süre kaldı. Bu evrede üç kez Medine'ye gitti Şeyh Kettânî'den mütevatir hadis icazeti aldı. Mekke'yi de ziyaret etti ve Abdülbaki el- Köhnevî ile Şeyh Salih Akişanî'nin hadis derslerine devam etti. Osmanlı Devleti'nin Suriye yenilgisinden sonra 1917'de Konya'ya geri döndü.
Savaştaki yenilgiden sonra kurulan yeni  hükûmet in şeyhülislamı Mustafa Sabri Efendi'nin teklifi ile 1919'da postnişinlikten azlolundu. Konya'dan İstanbul'a gelen Veled Çelebi, Maarif Nezareti tarafından Tetkikat-ı Lisaniye Encümeni'nde görevlendirildi. Türkçenin ıslahı için kurulan bu kurumda bir yıl boyunca Ali Ekrem, Halid Ziya, Cenap Şahabettin, Ahmet Hikmet'le birlikte çalıştı.
Yaşamı > Millî Mücadele Yılları

Bu dönemde Anadolu'da Millî Mücadele başlamış, Ankara'da  hükûmet  kurulmuştur. İstanbul'dan Antalya yoluyla Anadolu'ya kaçmaya karar veren Veled Çelebi 1921'de bir İtalyan vapuruyla Antalya'ya geldi. Ankara'daki dostu Hamdullah Suphi Bey’e (Tanrıöver) telgraf çekip izin alarak millî mücadelenin merkezi Ankara'ya gitti, Mevlevihane'de misafir oldu. Ankara Lisesi'nde Farsça öğretmenliği yaptı ve Ziya Gökalp ile Telif ve Tercüme Encümeninde çalıştı.
Yaşamı > Milletvekilliği

Dil çalışmalarına cumhuriyetin ilanından sonra da devam eden Veled çelebi, Kastamonu milletvekili olarak II. Dönem TBMM'ye girdi. II., III., IV.ile V. Dönem Kastamonu, VI. dönem Yozgat milletvekili olarak toplam 20 yıl süreyle TBMM'de görev yapmıştır. Milletvekilliği sırasında Türk Dil ve Tarih Kurumlarının kurulması ile görevlendirildi.
Yaşamı > İkinci Kez Postnişin olması

Aynı dönemde Abdülhalim Çelebi'nin postnişinlikten azledilmesi (1925) üzerine bu makama ikinci kez tayin edilen Veled Çelebi'nin postnişinlik görevi 16 Kasım 1925'te tekke ve zaviyelerin kapatılmasıyla sona erdi.
7. dönemde Yozgat milletvekili olarak TBMM'e giren Veled Çelebi, bir yandan da Türk Dil Kurumu'ndaki çalışmalarını sürdürdü. 4 Mayıs 1953'te Ankara'da hayatını kaybetti. Hacı Bayram Camii'nde kılınan cenaze namazının İsmet İnönü'nün de katıldığı büyük bir cenaze töreniyle Cebeci Asri Mezarlığına defnedildi.
Eserleri

Bedayiü'l-Efkâr (Bahaî adıyla, 1894)
Leylâ ile Mecnûn (1895)
Muvazene (1895)
Birbirimizi Kırmayalım (1895)
Muhakemetü'l-Lügateyn (1897)
Arapça Gramer (Bahaddin adıyla, 1908)
Letâif-i Nasreddin Hoca (Sözlü ve yazılı kaynaklardan derlenmiş 388 fıkra, 1909)
Lisan-ı Farisî (1909)
Darulfünûn Dersleri (1912)
Vasiyetnâme-i Şerife Şerhi
Hayru'l-Kelâm (1914)
Türk Diline Medhal (1922)
Ferhengnâme-i Sadi Tercümesi yahud Muhtasar Bostan Tercümesi (Kilisli Muallim Rıfat ile, 1924)
Divan-ı Türkî-i Sultan Veled (Mehmed Bahaeddin adıyla, Kilisli Muallim Rıfat ile, 1925)
Kur'ân-ı Kerîm Elifbası (Ahmed Edib ile, 1925)
ürkçeden Trükçeye Lügat (1926)
El-İdrak Haşiyesi (Ebu Hayyan'dan, Kilisli Muallim Rıfat ile, 1936)
Atalar Sözü (1936)
Oğuz Ata. Orhun Abideleri (1937)
Mesnevî (Mevlâna'dan, 4 cilt, 1942-1946)
Hatıralarım (1946)
Mevlevi kıyafetleri ile
Van Gogh (opera)

| --- | --- |
Müzik: Nevit Kodallı
Libretto: Orhan Asena, Aydın Gün ve Bülent Sokullu
Gala: 19 Şubat 1957
İlk gösterim yeri: Ankara Devlet Operası, Ankara
Van Gogh, Nevit Kodallı tarafından 1956'da bestelenmiş 5 tablodan olusan bir operadır. Librettosunu Orhan Asena, Aydın Gün ve Bülent Sokullu birlikte hazırlamıştır. Eserin ilk temsili 19 Şubat 1957'de Ankara Devlet Operası tarafından verildi. Bu bütünüyle sahnelenen ikinci Türk operası olma özelliğini taşır.(Birincisi, Ahmet Adnan Saygun’un Kerem’idir).
Ünlü ressam Van Gogh’un yaşamını konu alır. Amerikalı yazar Irving Stone’un “Lust For Life” (1934) adlı romanından esinlenerek 1954-1956 arasında yaratıldı. Kodallı'nın  ilk operasıdir.
Sahnelenme

Beş tablodan oluşan eserin ilk temsili 19 Şubat 1957'de  verildi. İlk temsilde eseri Ankara Devlet Operas'ında Aydın Gün sahneye koydu, Kodallı yönetti. Eser, Bakü'de de sahnelenmiştir.
Konu

Eserin 19. yuzyılların sonlarında geçer. Eserin ilk tablosu Van Gogh'un sevdiği kadınlar içinde evlenmeyi düşüneceği Ursula için gelmiş olduğu Londra'da, Ursula'nın evinin önünde geçer. İkinci tablo Hollanda'nın Etten Kasabasındadır ve ressamı işinin başında çalışırken gösterir. Üçüncü tablo Fransa'daki Arles kasabasındadır. Van Gogh yükselen güneş ışığı altında heyecanla çalışmaktadır. Dördüncü tablo Madame Louis'nin genelevinin holünde geçer. Beşinci tablo, Van Gogh'un ölüm döşeğindedir.
Linobambaki

Linobambaki (Yunanca: Λινοβάμβακοι), Kıbrıs’ta yaşamış Katolik inancına sahip olan halk, Birleşik Krallık yönetimi altında Kıbrıslı Türkler arasında asimile olmuştur.
Etimoloji

Linobambaki ismi Yunanca kökenli λινο (lino), “keten” ve βάμβακοι (vamvaki), “pamuk” sözcüklerinin bir araya getirilmesi ile oluşturulmuş. Bu terim bir metafor olup temeli, Linobambaki toplumunun Latin Katolik kökenli olmalarına karşın Müslüman olarak görünmeyi tercih etmelerine dayanmaktadır.
Tarihçe

Osmanlı-Venedik savaşının (1570-1573), Kıbrıs adasının Osmanlı kontrolüne geçmesi ile sonuçlanmasının ardından adanın Latin nüfusu üzerine yaptırımlar başlamıştır. İki devlet arasındaki mücadelenin yoğun olduğu bu dönem, Osmanlı yönetiminde Kıbrıs'ın Latin Katolik nüfusunun adanın güvenliğine potansiyel bir risk oluşturacağı kaygısı, özellikle de Venedik ve Haçlı donanmalarının adaya yönelmesi için bir neden oluşturacakları düşüncesi hâkimdi. Bu sebeple adadaki Katolik nüfusuna karşı tolerans, Rum Ortodoks nüfusa karşı olandan çok daha azdı. Politik ve dinsel baskıların yanında bu kişilerin mülk edinme haklarının elinden alınmasına kadar varan ekonomik baskılar yürürlüğe konmuştu. Bütün bu baskılar nedeniyle yaşanan yoksulluk, kölelik ve idam gibi sonuçlardan kendini korumak isteyen, adanın başta Latin, Venedik, Ceneviz, Maruni ve Ermeni kökenli Katolik yerlileri İslam'ı kabul ederek Linobambaki ismiyle anılmaya başlamıştır.
Linobambaki toplumu hayatlarını devam ettirmek adına değiştirdikleri dinlerini günlük yaşantılarına yansıtmıyorlardı. Genellikle çocuklarına bir Müslüman ve bir Hristiyan ismi veya iki dinde ortak bulunan İbrahim, Yusuf ya da Musa gibi isimleri vermeyi tercih ediyorlardı. Osmanlı döneminde askere alımlarda genelde sayılıyor, vergi zamanı gayrımüslimlerin verdiği vergilerden muaf tutuluyorlardı. Ancak bugünkü Kıbrıslı Türk kültürüne paralel olarak, Linobambaki toplumu yaşamlarını ve varlıklarını Osmanlı yönetiminden korumak için seçtikleri İslam dininin alkol kullanımı, domuz tüketimi ve ibadet gibi temel sayılabilecek kurallarını bile günlük hayatlarına yansıtmıyorlardı. Birçok Linobambaki köyü Latin Katolik kökenlerinden dolayı άγιος (ayios) ile başlayan Hristiyan azizlerinin isimlerine sahiptir. Linobambaki toplumunun kültürel izleri, Kıbrıslı Türk toplumunun yaşantısı ve edebiyatına bakılarak görünebilinir. Kıbrıslı Türk edebiyatı ve tarihinin en önemli parçalarından "Gâvur İmam" ve "Hasan Bulliler" gibi destanlar ve destanlarda adı geçen karakterler buna örnek olarak verilebilinir. Aynı zamanda Linobambaki toplumu bu iki tarihi olayda olduğu gibi adada gerçekleşen neredeyse tüm isyanlarda yer almışlardır.
Tarihçe > Yerleşim

Bugün Kıbrıslı Türk köyü ve bölgesi olarak kabul edilen birçok yer Linobambaki yerleşim bölgeleriydi. Bunlara örnek olarak:
Agios Sozomenos (Arpalık)
Agios Theodoros (Boğaziçi)
Armenochori (Esenköy)
Ayios Andronikos (Yeşilköy)
Ayios Iakovos (Altınova)
Ayios Ioannis (Ayyanni)
Ayios Khariton (Ergenekon)
Dali (Dali)
Frodisia (Yağmuralan)
Galinoporni (Kaleburnu)
Kato Arodhes (Aşağı Kalkanlı)
Tylliria (Dillirga)
Kornokipos (Görneç)
Limnitis (Yeşilırmak)
Louroujina (Akincilar)
Melounta (Mallıdağ)
Platani (Çınarlı)
Potamia (Bodamya)
Kritou Marottou (Grit-Marut)
Vretsia (Vretça)
Günümüzde

Osmanlı dönemindeki millet sistemi İngiliz yönetimi tarafından ortadan kaldırılmıştır. Bu dönemde yapılan nüfus sayımları ve idari kayıtlarda ada halkı dinleri ve mezhepleri ile ayırmak yerine iki ana etnik grupta sayılmaya başlamıştır. İngiliz yönetiminin bu kutuplaştırma politikaları neticesinde Linobambaki toplumu, Kıbrıslı Türk toplumuna entegre olmuştur.
Son yıllarda KKTC'de bazı gruplar kendilerini Linobambaki kültürü ile daha çok bağdaştırmaya ve bu figürleri taşıyan organizasyonlar kurmaya başlamışlardır.
Kıbrıs folklorünün tarihsel figürlerinden Hasan Bulli (Hassan Pouli)
2011 Kuzey Kıbrıs protestolarında bir protestocu
Bohemya ve Moravya Komünist Partisi

| Bohemya ve Moravya Komünist Partisi Komunistická strana Čech a Moravy |
| --- | --- |

Kısaltma: KSČM
Genel başkan: Kateřina Konečná
Kuruluş tarihi: 1989
Önceli: Çekoslovakya Komünist Partisi
Merkez: Prag
Gençlik kolu: Komünist Gençlik Birliği Genç Komünistler
Üyelik (2024): 18,307
İdeoloji: Komünizm Marksizm-Leninizm
Siyasi pozisyon: Aşırı sol
Resmî renkler: Kırmızı
Temsilciler Meclisi: 0 / 200 
Senato: 0 / 81 
Avrupa Parlamentosu: 1 / 21 
Bölgesel Meclisler: 32 / 685 
Yerel Meclisler: 466 / 62.300 
Parti bayrağı

İnternet sitesi
https://www.kscm.cz/
Çekya
Bohemya ve Moravya Komünist Partisi (Çekçe: Komunistická strana Čech a Moravy, KSČM), Çek Cumhuriyeti'nde bir siyasi parti.
Avrupa Parlamentosu'nda temsil edilmektedir. Ayrıca Avrupa Birleşik Sol ve İskandinav Yeşil Sol Blok'un üyesi olan bir partidir. 1989 sonrasında  parti programını kısmen değiştirse de Orta ve Doğu Avrupa’da “komünist” adından vazgeçmeyen önemli birkaç partiden biri oldu.
Seçim sonuçları

Çek Cumhuriyeti'nin sosyalizmi terk etmesinden beri tüm seçimlere katılan KSČM bu seçimlerin hepsinde % 10’un üzerinde oy aldı. Parti 2012 yılında Ustecky bölgesinde, ilk kez yerel seçimleri kazandı. Oldřich Bubeníček Çekya'da ilk komünist belediye başkanı oldu.
Seçim sonuçları > Çek Cumhuriyeti Parlamentosu > Temsilciler Meclisi

| Seçim | Lider | Oy |  % | Sandalye | ± | Hükûmet |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1990 | Jiří Machalík | 954.690 | 13,2 (#2) | 33 / 200 |  33 | Muhalefet |
| 1992 | Jiří Svoboda | 909.490 | 14 (#2) | 35 / 200 |  2 | Muhalefet |
| 1996 | Miroslav Grebeníček | 626.136 | 10,3 (#3) | 22 / 200 |  13 | Muhalefet |
| 1998 | Miroslav Grebeníček | 658.550 | 11 (#3) | 24 / 200 |  2 | Muhalefet |
| 2002 | Miroslav Grebeníček | 882.653 | 18,5 (#3) | 41 / 200 |  17 | Muhalefet |
| 2006 | Vojtěch Filip | 685.328 | 12,8 (#3) | 26 / 200 |  15 | Muhalefet |
| 2010 | Vojtěch Filip | 589.765 | 11,3 (#4) | 26 / 200 |  0 | Muhalefet |
| 2013 | Vojtěch Filip | 741.044 | 14,9 (#3) | 33 / 200 |  7 | Muhalefet |
| 2017 | Vojtěch Filip | 393.100 | 7,8 (#5) | 15 / 200 |  18 | Hükûmet Destek |
| 2021 | Vojtěch Filip | 193,817 | 3,6 (#7) | 0 / 200 |  15 | Muhalefet |
Seçim sonuçları > Çek Cumhuriyeti Parlamentosu > Senato

| Seçim | 1>  Tur.Oy | 1>  Tur. % | 2>  Tur.Oy | 2>  Tur. % | Sandalye | ± |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1996 | 393.494 | 14,3 (#3) | 45.304 | 2 (#5) | 2 / 81 |  2 |
| 1998 | 159.123 | 16,5 (#4) | 31.097 | 5,8 (#4) | 4 / 81 |  2 |
| 2000 | 152.934 | 17,8 (#2) | 73.372 | 13 (#4) | 3 / 81 |  1 |
| 2002 | 110,171 | 16.5 (#3) | 57,434 | 7.0 (#3) | 3 / 81 |  0 |
| 2004 | 125.892 | 17,4 (#2) | 65.136 | 13,6 (#2) | 2 / 81 |  1 |
| 2006 | 134.863 | 12,7 (#3) | 26.001 | 4.5 (#4) | 2 / 81 |  0 |
| 2008 | 147.186 | 14,1 (#4) | — | — | 3 / 81 |  1 |
| 2010 | 117.374 | 10,2 (#4) | — | — | 2 / 81 |  1 |
| 2012 | 153.335 | 17,4 (#2) | 79.663 | 15,5 (#3) | 2 / 81 |  0 |
| 2014 | 99.973 | 9,74 (#4) | — | — | 1 / 81 |  1 |
| 2016 | 83.741 | 9,50 (#4) | 5.737 | 1,35 (#15) | 1 / 81 |  0 |
| 2018 | 80.371 | 7,38 (#5) | 3.578 | 0,86 (#12) | 0 / 81 |  1 |
| 2020 | 40,994 | 4,41 |  |  | 0 / 81 |  0 |
| 2022 | 17,612 | 1,6 |  |  | 0 / 81 |  0 |
| 2024 | 14,321 | 1.8 |  |  | 0 / 81 |  0 |
Seçim sonuçları > Avrupa Parlamentosu

| Seçim | Oy |  % | Sandalye | ± |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2004 | 472.862 | 20,3 (#2) | 6 / 24 |  6 |
| 2009 | 334.577 | 14,2 (#3) | 4 / 22 |  2 |
| 2014 | 166.478 | 11 (#4) | 3 / 21 |  1 |
| 2019 | 164.624 | 6,9 (#7) | 1 / 21 |  2 |
| 2024 | 283,935 | 9,56 (#7) | 1 / 21 |  0 |
Söz (film, 2003)

| --- | --- |
The Gospel of John
Söz Filmi (The Gospel of John) afişi.
Yönetmen: Philip Saville
Yapımcı: Visual Bible International (Toronto, Kanada)
Senarist: John Goldsmith
Hikâye (eser): İncil’in Yuhanna Bölümü
Anlatıcı: Christopher Plummer
Oyuncular: Henry Ian Cusick (İsa Mesih)  Stuart Bunce (Yuhanna)  Daniel Kash (Simun Petrus)  Stephen Russell (Pilatus)  Alan Van Sprang (Yahuda İskariot)  Diana Berriman (Meryem)  Richard Lintern (Ferisilerin lideri)  Scott Handy (Yahya)
Müzik: Jeff Danna
Dağıtıcı: Word2Media
Cinsi: Sinema filmi/TV filmi
Türü: Dram/Duygusal
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2003
Süre: 180 dakika
Ülke: Toronto, Kanada
Dil: İngilizce
Bütçe: $15.000.000
Resmî sitesi
Söz (özgün ad: The Gospel of John) ile İncil'in Yuhanna bölümü ilk defa birebir ve eksiksiz olarak görselleştirilmiştir. “Söz”, Yuhanna'nın yazdığı; dünya tarihini değiştiren olayları, İsa'nın son üç yılı içerisinde yaptıkları ve söylediklerini anlatıyor. İsa'yı, “Lost” dizisi ile ödül kazanan ve tüm dünyaca tanınan Henry Ian Cusick canlandırıyor. Senaryosu Emmy ödüllü John Goldsmith tarafından yazılan filmi, İngiltere'nin tanınmış yönetmenlerinden Philip Saville yönetmiş.
Film hakkında > Senaryo

3 saatlik olan bu filmde İncil'in Yuhanna bölümü ilk defa birebir ve eksiksiz olarak görselleştirilmiştir.
Böylece, İncil'in Yuhanna bölünmünün son çağdaş Türkçe çevirisi bu filmin tam senaryosudur.
Film, Yuhanna'nın yazdığı; dünyanın tarihini değiştiren olayları, İsa'nın son üç yılı içerisinde yaptıkları ve söylediklerini konu alıyor.
Olaylar, Yeruşalim'in Roma İmparatorluğu kontrolünde olduğu bir zamanda geçiyor ve oluşmakta olan kilise ile Yahudi din önderleri arasındaki tartışma ve düşmanlık ile geçen bir dönemi anlatmaktadır.
Film hakkında > Yapım

Visual Bible International (Toronto, Kanada) tarafından 15 milyon dolarlık bir film yapımıdır.
Film yönetmeni İngiltere'nin üç Bafta Ödülü kazanan Philip Saville’dir.
İsa’yı, “Lost” dizisi ile ödül kazanan ve dünyaca tanınan Henry Ian Cusick canlandırıyor.
2003 yılında Toronto International Film Festivali'de gösterildi ve aynı yılda ABD'de sinemalarda gösterime girdi.
Tam 75 başrol ve 2000 yardımcı oyucu ile İspyana'da çekilmiş hayret verici sahneleri var.
Tüm yapım, akademik üyeler ve tarih uzmanlarıdan oluşan bir kurumun danışmanlığında gerçekleşti.
Müzikleri döneminin enstrümanları ile bestelendi.
Ödüller > 2004 Movie Guide Awards

En İlham Verici Filmi Ödülü
Ödüller > 2004 Genie Awards

En İyi Sanat Yönetim / Yapım Tasarım Ödül Adayı

Kostüm Tasarım Ödül Adayı
Ödüller > 2004 Directors Guild of Canada

Film Editör Ödülü Adayı
Baba

Başlığın diğer anlamları için Baba (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Bir baba ve yenidoğan kızı
Biyolojik olarak baba, anneye sperm vererek bir çocuğun dünyaya gelmesinde rol alan erkek. Genlerin yarısı babadan gelir. Bununla birlikte "baba" tanımı sosyolojiden hukuka, farklı alanlarda farklı şekillerde açıklanır.
Biyolojik babası tarafından terkedilen insanların genellikle kendilerini yetiştirenleri baba olarak kabul ettiği gözlenir. Anne ve baba boşandıktan sonra annenin yeni eşini baba olarak kabul edenler de olabilir. Dolayısıyla her birey kendi görüşleri yönünde insanları baba olarak kabul edebilir.
Pek çok ülkenin yasalarında çocuk babasını hiç tanımamış olsa bile, evlatlık verme gibi istisnalar dışında, biyolojik babanın sorumlulukları tanımlanmıştır. Ülkeden ülkeye değişecek şekilde her ay anneye nafaka ödeme, çocuğun bakımını üstlenme gibi sorumluluklar biyolojik babaya mahkeme kararı ile verilebilir. Korunmadan tek gecelik cinsel ilişkiye giren insanlar da bu tür sorumlulukları yasalar çerçevesinde almak zorundadır.
Babalık izni

Babalık izni, erkelerin evlat edinmesi veya eşlerinin doğum yapması sonucu iş yerlerinden bebeklerini desteklemek için edindiği izindir. 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu çerçevesinde çocuğu dünyaya gelen babalara 10 gün izin verilmekle birlikte özel sektörde çalışan babalar için bu süre 5 gün olarak sınırlı kalmaktadır. Babalık izni, OECD ülkeleri içerisinde en yüksek Güney Kore ve Japonya'da (52-53 hafta), ardından Batı Avrupa ülkelerinde (10-28 hafta) görülmektedir.
Annelik izniyle karşılaştırıldığında Türkiye'de babalık izninin kullanım sıklığı oldukça düşüktür. Türkiye'de Babalığı Anlamak Serisi'nin verilerine göre katılımcı babaların %28'i babalık izni gibi bir hakları olduğunu bilmediğini ve %21'i iş yerlerinin izin vermemesinden dolayı bu izinden faydalanmadığını bildirmiştir. Türkiye’de İlgili Babalık ve Belirleyicileri Ana Raporu’nun bulgularına göre babalık iznini kullanan babalar ilgili babalık örüntüleri sergilemekte, ev içi iş paylaşımı ve çocuk bakımında sorumluluk alma konularında istekli olmakta ve çocuklarıyla erken dönemde olumlu bağ ve ilişki geliştirmektedir. Tüm bu olumlu etkilerine karşın Türkiye'de babalar babalık iznini çeşitli sebeplerden dolayı verimli kullanamamaktan yakınmaktadır. Bu konuda Ebeveynlik, Erkeklik ve Çalışma Hayatı Arasında Türkiye'de Babalık çalışması aracılıyla katılımcılardan babalık izni hakkında edinilen nitel bulgulardan biri şu şekildedir:
"Zannedersem iki veya üç gün Ayşe’de kullandım. Vallahi birkaç gün daha olabilirdi aslında. Çünkü zaten iki gün çocuğun kimliğini, şunu bunu, evrakını filan gezdirmekle geçti, başka bir şey yapamadık. İlk gün evrakları filan, ikinci gün kimliğini filan çıkarttım. Sigortaya gittim işte, bu hani sigortadan iş yeri için çocuk bildirge kâğıdı filan alıyorsunuz ya, ilk gün onunla uğraştım, ikinci gün de çocuğun kimliğini çıkarttım zaten. O iki gün de bana, işteki şeyimden daha yorucuydu, çünkü sürekli koşturuyorsun şuraya buraya." (G. 26, Gaziantep, Ortaokul mezunu, 36 yaşında, Tekstilde usta)