1966 Suriye askerî darbesi
Darbe

Eflak ve Askeri Komite arasında 1963'te yapılan düzenlemeler, rejimin askeri ve sivil kesimlerinin birbirlerine çok yakın bir şekilde dahil olmasına yol açtı, öyle ki 1965'in sonunda Suriye ordusunun siyaseti Baas Partisinin siyasetiyle neredeyse aynı hale geldi. Dönemin başlıca askeri kahramanları Hafız, Cedid ve Ümran artık askerlik yapmıyordu ve güçleri ordu ve parti içindeki aracı destekçilerine bağlıydı. Kasım 1965'te Ulusal Komutanlık, Ulusal Komutanlığın onayı olmadan Bölge Komutanlığının askeri subayları transfer etmesinin veya görevden almasının yasak olduğunu belirten bir karar yayınladı. Kararı duyan Cedid derhal isyan etti ve Albay Mustafa Talas'a her ikisi de Ulusal Komutanlık destekçisi olan Humus garnizon komutanı ve yardımcısını tutuklamasını emretti. Bunun üzerine Razzaz, Ulusal Komutanlığı acil toplantıya çağırarak Bölge Komutanlığının feshedilmesine karar verdi ve Bitar'ı başbakan yaptı. Hafız yeni bir Başkanlık Konseyi Başkanı ve Şibli el-Aysami de yardımcısı oldu. Ümran sürgünden geri çağrıldı ve yeniden savunma bakanı ve başkomutan olarak atandı; Mansur el-Atraş ise yeni ve genişletilmiş bir Ulusal Devrim Konseyinin başkanı olarak atandı. Cedid ve destekçileri Ulusal Komutanlığa savaş açarak karşılık verdiler. Eflaklılardan ne hoşlanan ne de onlara sempati duyan Esad, güç kullanımı yoluyla bir hesaplaşmayı desteklemedi. Yaklaşan darbeye tepki olarak Esad, Naci Cemil, Hüseyin Mülhim ve Yusuf Sayigh ile birlikte Londra'ya gitti.
Darbe 21 Şubat 1966'da Ümran'ın Cedid'in üç önemli destekçisi olan Tümgeneral Ahmed Süveydani, Albay İzzed Cedid ve Binbaşı Salim Hatum'un tayin edilmesini emrederek savunma bakanı olarak otoritesini sınamasıyla başladı. Askeri Komite ertesi gün yanıt verecekti ama ondan önce Ulusal Komutanlığın dengesini bozan bir oyun sahneledi. İsrail'e bakan cephenin Alevi komutanı Abdülgani İbrahim'in karargâha, cephedeki subaylar arasında bir tartışma çıktığını ve silah kullanıldığını bildirdi. Ümran, el-Hafız ve Genelkurmay Başkanı aceleyle Golan Tepeleri'ne giderek oradaki subaylarla uzun bir görüşme yaptı; 23 Şubat sabahı saat 3'te döndüklerinde bitkin bir haldeydiler. İki saat sonra, sabah saat 5'te Cedid darbesini başlattı. Çok geçmeden, Salim Hatum ve Rıfat Esad tarafından yönetilen ve İzzed Cedid'in komutasındaki bir tank birliği tarafından desteklenen bir birlik, el-Hafız'ın özel konutuna saldırı başladı. el-Hafız'ın kuvvetleri canla başla savunmalarına rağmen tüm mühimmatları tükendikten sonra teslim oldular, el-Hafız'ın kızı saldırılarda bir gözünü kaybetti. Hafız'ın korumalarının komutanı Mahmud Musa, İzzed Cedid tarafından neredeyse öldürülüyordu ama Hatum tarafından kurtarıldı ve Suriye dışına kaçırıldı. Şam dışında da direniş vardı. Hama'da Talas ayaklanmayı bastırmak için Humus'tan kuvvet göndermek zorunda kalırken, Halep'te Eflak yanlıları kısa süreliğine radyo istasyonunu kontrol ettiler ve Lazkiye ve Deyrizor'da bazı direnişler rapor edildi. Askeri yenilgilerin ardından direniş neredeyse tamamen çöktü - Razzaz, askeri yenilgilerin ardından örgütlü bir direniş sergileyen tek Ulusal Komuta üyesiydi ve saklandığı farklı yerlerden yeni hükümet aleyhine açıklamalar yaptı.