stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Saygı Albümü: Bergen
Şarkı listesi

| No>  | Başlık | Söz yazar(ları)ı | Besteci(ler) | Seslendiren | Süre |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Aşk Kitabı" (Şikayetim Var albümünden, 1982) | Ahmet Selçuk İlkan | Coşkun Sabah | Bade Derinöz | 3:54 |
| 2. | "Benim İçin Üzülme" (Acıların Kadını albümünden, 1986) | Ali Tekintüre | Ali Tekintüre | Ceylan Ertem | 4:00 |
| 3. | "Canım Dediklerim" (Sevgimin Bedeli albümünden, 1988) | Ali Tekintüre | Yavuz Taner | Derya Uluğ | 4:01 |
| 4. | "Elimde Duran Fotoğrafın" (Sevgimin Bedeli albümünden, 1988) | Ruşen Yılmaz | Ruşen Yılmaz | Feride Hilal Akın | 3:00 |
| 5. | "Sen Affetsen Ben Affetmem" (Acıların Kadını albümünden, 1986) | Ali Tekintüre | Burhan Bayar | Gülşen | 3:13 |
| 6. | "Sabır Ver" (Yıllar Affetmez albümünden, 1989) | Kamil Başaran | Özer Şenay | Jehan Barbur | 3:56 |
| 7. | "Yıllar Affetmez" (Yıllar Affetmez albümünden, 1989) | Ahmet Selçuk İlkan | Cengiz Tekin | Melek Mosso | 3:54 |
| 8. | "Kader Diyemezsin" (İnsan Severse albümünden, 1985) | Kemal Yarbaykoç | Ali İhsan Kısaç | Melike Şahin | 4:28 |
| Toplam süre: | Toplam süre: | Toplam süre: | Toplam süre: | Toplam süre: | 30:30 |
Yayımlanma tarihleri

| Ülke | Tarih | Format | Etiket | Kay>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Türkiye | 8 Mart 2022 | CD ·  Dijital indirme | DMC & Yaşar Kekeva Plakçılık |  |
| Dünya geneli | 8 Mart 2022 | Dijital indirme | DMC & Yaşar Kekeva Plakçılık |  |
Turgis & Gaillard Aarok

| Turgis & Gaillard Aarok |
| --- | --- |
Türü: İnsansız hava aracı Silahlı insansız hava aracı Orta-irtifa uzun-ömür sınıfı
Ulusal köken:  Fransa
Üretici: Turgis & Gaillard
İlk uçuş: 2023 sonu (beklenen)
Durumu: Prototip üretimi
Aarok, Fransız şirketi Turgis et Gaillard Groupe tarafından tasarlanan orta-irtifa uzun-ömür (MALE) sınıfı askeri bir insansız hava aracıdır.Turboprop motoru ve 22 metrelik kanat açıklığına sahip olan İHA'nın, 24 saatten daha fazla havada kalma yeteneği bulunmaktadır.
Aarok'un, gözlem, keşif, istihbarat ve alan gözetleme kabiliyetleriyle askeri bir İHA olarak kullanılması ile birlikte; füze ve bomba ile silahlandırılıp SİHA olarak da kullanılması planlanmaktadır.
2020 yılında geliştirme faaliyetlerine başlanan İHA, Haziran 2023'te Paris Air Show'da Turgis ve Gaillard standında kamuoyuna açıklanmıştır. İlk uçuşunun 2023 yılının sonunda yapılması planlanıyor.
Turgosea

Turgosea, Crassulaceae familyasına bağlı bir bitki cinsidir.
Uçaksavar makineli tüfek

DŞK silahı
KPV bazlı ZPU-4 silahı
Uçaksavar makineli tüfek - düşman uçaklarıyla savaşmak için tasarlanmış, dairesel ateşe ve çok yüksek bir açıya sahip bir makineli tüfekdir.  Piyade makineli tüfekler genellikle uçaksavar, tank, zırhlı personel taşıyıcı, kazamat ve gemi silahları olarak kullanılır.
Uçaksavar topu

85-mm uçaksavar topu M1939 (52-K)
Uçaksavar topu, top arabasına bağlı özel bir topçu silahı türüdür. Divizion (divizyon, alay, tugay, batarya) dahilinde oluşur. Dairesel ateşlemeli ve geniş bir yükseklik açısına sahip birleşik kendinden tahrikli tekerlekli veya paletli şasiye monte edilmiştir. Öncelikle merminin yüksek bir başlangıç hızı ve nişan alma doğruluğu ile karakterize edilir. Bu nedenle, uçaksavar silahları genellikle tanksavar topu olarak kullanıldı. Ana ateşleme yöntemleri, önceden belirlenmiş hatlara baraj ateşi ve düşman uçakları tarafından silahların olası kullanım hatlarına ateş etmektir.
Rusya-Ukrayna ilişkileri

| --- | --- |



 Rusya:  Ukrayna
 
Rusya-Ukrayna ilişkileri, Rusya Federasyonu ile Ukrayna arasındaki ilişkileri ifade etmektedir. Şu anda iki ülke, Rusya'nın Kırım'ı Ukrayna'dan ilhak etmesinden sonra 2014 yılında başlayan Rus-Ukrayna Savaşı'nı sürdürüyor. Rusya Federasyonu ile Ukrayna arasındaki modern ikili ilişki, resmi olarak I. Dünya Savaşı sırasında eski Rusya İmparatorluğu'nun siyasi reform sürecinden geçmesiyle başladı. 1920'de, Ukrayna'nın Rus ve Polonya Kızıl Ordusu tarafından işgali ile iki ülke arasındaki ikili ilişkiler değişti. 1990'larda, hem Sovyet Rusya'nın hem de Sovyet Ukrayna'nın resmi olarak kurucu cumhuriyetleri olduğu Sovyetler Birliği'nin dağılmasının hemen ardından ikili ilişkiler yeniden canlandı. Savaş Devam Etmektedir Şu Anda Savaşta Hareketlilik Yoktur
İki ülke arasındaki ilişkiler, 2014 Ukrayna devriminden bu yana ciddi şekilde parçalandı, ardından Rusya'nın Kırım'ı Ukrayna'dan ilhak etmesi ve Rusya'nın, 2020'nin başlarında yaşanan bir savaşta Donetsk Halk Cumhuriyeti ve Luhansk Halk Cumhuriyeti ayrılıkçı savaşçılarına verdiği destek nedeniyle 13.000'den fazla insanın ölmesine ve Rusya'ya Batı yaptırımları getirilmesine sebep oldu. Rusya'nın Ukrayna'yı işgali sonrası Ukraynalı yetkililer tarafından 40 Ukrayna askeri ve 10 sivilin hayatını kaybettiğinin bildirilmesinin ardından Ukrayna Dışişleri Bakanı Dmytro Kuleba; sosyal medya hesabından yayınladığı mesajda, "Ukrayna, Rusya ile ilişkisini kesti. Tüm ortaklarımızı da aynı şeyi yapmaya davet ediyorum. Bu somut adımla, Ukrayna ile birlikte, İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana Avrupa'daki en cesur silahlı saldırı eylemini reddettiğinizi gösterin” açıklamasını yaptı.
İlişkilerin tarihi > Kiev Rusluğu

Hem Rusya hem de Ukrayna, miraslarını 10. yüzyılda Bizans kilisesi altında çeşitli etnik köken ve geçmişe sahip birkaç kabile ve klanı birleştirdiği için Rus'tan alıyor. Büyük Sovyet Ansiklopedisi'ne göre, siyasi bir oluşum olarak Ruslar, feodal parçalanmadan muzdaripti ve tarihi, çeşitli prensler arasındaki sayısız çatışmalarla doludur. Eski Rus tarihçilerine göre, Ukrayna'nın modern başkenti Kiev, hem Rus hem de Ukrayna uluslarının selefi olan bir zamanlar güçlü Orta Çağ devleti sayesinde Rus şehirlerinin annesi olarak ilan edilmişti. "Şehirlerin anası" ifadesi Yunan kökenlidir ve metropol anlamına gelir. Hem Rusların hem de Ukraynalıların menşeiyle ilgili söylem, hararetli tartışmalara yol açabilir.
İlişkilerin tarihi > Moskova ve Rus İmparatorluğu

Moğolların Kiev Knezliği'ni işgalinden sonra Rus ve Ukrayna halkının tarihleri birbirinden ayrılmaya başladı. Ruslar kuzey eyaletlerinin tüm kalıntılarını başarıyla birleştirerek ilk kez, güçlü bir Rus devletine dönüştü. Ukrayna bölgesi, Litvanya Büyük Dükalığı'nın egemenliği altına girdi ve onu Polonya-Litvanya Birliği izledi. Birlik içinde, militan Zaporojya Kazakları Polonizasyonu reddettiler ve Polonya soylularının kontrolündeki birlik hükûmeti ile sık sık çatıştılar. Kazaklar arasındaki huzursuzluk, onların Polonya-Litvanya Birliği'ne isyan etmelerine ve sonunda 1654'teki Pereyaslav Antlaşması ile resmîleştirilerek kültür, dil ve dini ortak paydaları bulunan Rusya ile birlik aramalarına neden oldu. 17. yüzyılın ortalarından itibaren Ukrayna, Rus İmparatorluğu tarafından yavaş yavaş emildi ve 18. yüzyılın sonlarında Polonya'nın bölünmesiyle tamamlandı. Kısa bir süre sonra, 18. yüzyılın sonlarında, Kazak ordusu İmparatorluk tarafından zorla dağıtıldı ve Kazakların nüfusunun çoğu, İmparatorluğa boyun eğdirmede değerli bir rol oynayacağı düşüncesiyle öfkeli Kafkas kabileleriyle mücadele için Rus İmparatorluğu'nun güney ucundaki Kuban bölgesine taşındı.
Rus İmparatorluğu, Ukraynalıları (ve Belarusluları) Rus kimliğinin bir parçası olarak görüyor ve onları "Küçük Ruslar" olarak adlandırıyordu. I. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar bu görüşe küçük bir Ukraynalı milliyetçi grup karşı çıktı. Bununla birlikte, algılanan bir "Ukrayna ayrılıkçılığı" tehdidi, "Küçük Rusların" Ruslaştırılmasına yönelik bir dizi önlemi harekete geçirdi. 1804'te Ukrayna dili ders ve öğretim dili olarak okullarda yasaklandı. 1876'da, II. Aleksandr'ın gizli Ems Ukaz kararıyla Ukraynaca kitapların yasaklanması, halka açık performansların ve konferansların yayınlanmasını ve ithalatını yasakladı ve hatta müzik notalarına eşlik eden Ukraynaca metinlerin basılmasını yasakladı.
İlişkilerin tarihi > Sovyetler Birliği

Şubat Devrimi, Rusya Geçici Hükûmeti ile Rus hükûmetinde komiser Petro Stebnitski tarafından temsil edilen Ukrayna Merkez Konseyi arasında resmi ilişkilerin kurulmasına tanık oldu. Aynı zamanda Dmitri Odinets, Ukrayna hükûmetinde Rusya İşleri temsilcisi olarak atandı. 1918 başında Sovyet askeri saldırısından sonra Ukrayna, Rusya Cumhuriyeti'nden tam bağımsızlığını ilan etti. Ukrayna ve Rusya'nın İttifak Güçleriyle ayrı ayrı imzaladığı iki Brest-Litovsk antlaşması, aralarındaki askeri çatışmayı yatıştırdı ve aynı yıl barış görüşmelerine başlandı.
I. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra Ukrayna, Rus İç Savaşı'nda bir savaş alanı haline geldi ve hem Ruslar hem de Ukraynalılar neredeyse tüm ordularda siyasi inançlarına göre savaştılar. 1922'de Ukrayna ve Rusya, Sovyetler Birliği'nin iki kurucu üyesidir ve Aralık 1991'de birliği fesheden anlaşmanın imzacılarıdır.
Rus İmparatorluğunun sona ermesi, Ukraynaca üzerindeki yasağı da kaldırdı. Bunu, farklı Sovyet Cumhuriyetlerinin kültürlerini destekleyen bir doğuş dönemi izledi.
1932-1933'te Ukrayna, Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nde 7,5 milyon Ukraynalıyı öldüren insan kaynaklı bir kıtlık olan Holodomor'u yaşadı. "Ukrayna'da Terör-Kıtlık" ve "Ukrayna'da Kıtlık-Soykırım" olarak da bilinen kıtlık sırasında, çoğunluğu Ukraynalı olan milyonlarca Ukrayna SSC vatandaşı, Ukrayna tarihinde şimdiye kadar görülmemiş bir barış zamanı felaketinde açlıktan öldü. Bilim insanları, doğal etkenlerin ve kötü ekonomik politikaların kıtlığın nedenleri olarak görülmesi ve Sovyet liderliğinin Ukrayna köylülüğünün yok edilmesinin ne kadar önceden tasarlandığı konusunda hemfikir değiller. Holodomor kıtlığı, Rusya ve Kazakistan dahil birçok Sovyet cumhuriyetine yayıldı. Bilim insanları, Holodomor'un nihayetinde ilgili ekonomik sorunların bir sonucu olduğu argümanını da ileri sürdüler ve bunun yanında özel mülkiyetin tasfiyesi ve Sovyet sanayileşme döneminde uygulanan radikal ekonomik değişiklikler, 1930'ların başındaki yaygın kuraklıkla birleşti. 13 Ocak 2010'da Kiev Temyiz Mahkemesi ölümünden sonra Stalin, Kaganoviç, Molotov ve Ukraynalı Sovyet liderleri Kosior ve Çubar'ı Holodomor kıtlığı sırasında Ukraynalılara karşı soykırım yapmaktan suçlu buldu.
Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti Bayrağı (1954-1991)
Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Bayrağı (1950-1991)
İlişkilerin tarihi > Bağımsız Ukrayna > 2000'ler

2004 Ukrayna başkanlık seçimlerinden önce, Ukrayna ordusu tarafından bir Rus uçağının kaza sonucu düşürülmesine ilişkin spekülasyonlar ve Tuzla Adası ile tartışmalar da dahil olmak üzere anlaşmazlıklar mevcut olsa da, Leonid Kuçma'nın son yıllarında Rusya ile ilişkiler iyileşti. 2002'de Rus hükûmeti, Khmelnytskyi ve Rivne Nükleer Santrallerinin inşaatının finansmanına katıldı. Ancak, Turuncu Devrim'den sonra, Rusya-Ukrayna doğalgaz anlaşmazlıkları ve Ukrayna'nın NATO'ya katılma teklifi de dahil olmak üzere birçok sorun yeniden su yüzüne çıktı.
Ukrayna'da Rusya ile ilişkilere dair genel algı büyük ölçüde bölgesel faktörlere göre farklılık göstermektedir. Ukrayna'daki Rus diasporasının çoğunluğuna da ev sahipliği yapan birçok Rusofili doğu ve güney bölgesi, Rusya ile daha yakın ilişkileri memnuniyetle karşılıyor. Bununla birlikte, Ukrayna'nın daha merkezi ve özellikle batı bölgeleri (asla İmparatorluk Rusyası'nın bir parçası olmayanlar) Rusya ve Sovyetler Birliği ile tarihi bir bağlantı fikrine karşı daha az dostane bir tutum sergiliyor.
Rusya'nın herhangi bir ülkeyi ilhak etmeye niyeti yok.
Rusya Devlet Başkanı Putin (24 Aralık 2004)
Rusya'da, Ukrayna'nın görüşüne göre bölgesel bir kırılma yoktur, ancak genel olarak, Ukrayna'nın AB ve NATO'ya katılma konusundaki son girişimleri, elbette Ukrayna'nın yalnızca Batı yanlısı, Rus karşıtı bir yönelimine ve dolayısıyla bir düşmanlık işaretine dönüşmesi olarak görülmüştür ve bu, Ukrayna'nın Rusya'daki algısının düşmesine neden olmuştur (Ukrayna Devlet Başkanı Viktor Yuşçenko, Rusya'ya NATO'ya katılmanın Rusya karşıtı bir eylem olmadığı konusunda güvence vermesine ve Putin, Rusya'nın Ukrayna'nın AB üyeliğini memnuniyetle karşılayacağını söylemesine rağmen). Bu durum, Ukrayna'da Rusçaya resmi statü verilip verilmeyeceği ve ikinci devlet dili yapılıp yapılmayacağı konusundaki kamuoyu tartışmasıyla daha da alevlendi. 2009 gaz anlaşmazlığı sırasında, Rus medyası Ukrayna'yı neredeyse tek tip bir şekilde, Rusya'nın düşmanlarıyla ittifak kurmak ve ucuz Rus gazından yararlanmak isteyen saldırgan ve açgözlü bir devlet olarak tasvir etti.
2007-2008 yıllarında hem Rus (örneğin Rusya Dışişleri Bakanlığı, Moskova Belediye Başkanı Yury Luzhkov ve ardından Başkan Vladimir Putin) hem de Ukraynalı politikacıların, örneğin eski Dışişleri Bakanı Borys Tarasiuk, Ukrayna Adalet Bakan Yardımcısı Evhen Korniçuk ve daha sonra parlamento muhalefetinin lideri Yulya Timoşenko gibi siyasetçilerin saldırgan açıklamaları, ilişkilerin daha da kötüleşmesine neden oldu.
Sivastopol'daki Rus Karadeniz Filosu'nun durumu bir anlaşmazlık ve gerginlik meselesi olarak kaldı.
Vladimir Putin ve Leonid Kuçma, Aralık 2003'te.
Rusya-Ukrayna Savaşı'nın tarihsel geçmişi
Başlangıç

Ukrayna ve Rusya'nın tarihi kökü, bugün Ukrayna'nın başkenti olan Kiev'e dayanıyor. Buraya, zamanında Kiev Rusyası da denmekte idi.
Kiev ili; 882-1132 arası dönemde hüküm süren, Belarus, Rusya ve Ukrayna'nın atası sayılan Kiev Knezliği'nin baş şehri idi.
12. yüzyıl ve sonrasında Kiev Rusyası'nın dağılarak otonom prenslikler haline gelmesiyle, günümüzdeki Ukrayna'nın toprakları, o dönemde Moskova yönetimi ve Belarus'un baskısı altına girdi.
Bugün hem Ruslar hem Ukraynalılar "Kievskaya Rus"u kendi tarihlerinin parçası olarak görüyor. Her iki bölgenin milliyetçi kesimi de, bu devletin kendilerine ait olduğunu öne sürmekte.
Sovyetler Birliği ve Sonraki Dönemi

SSCB topraklarında 1932 yılında (ve 1933) başta Kuzey Kafkasya, Güney Ural, Ukrayna, Belarus, Volga, Batı Sibirya ve Kuzey Kazakistan'da kitleler halinde ölümler yaşanmıştı.
Bu durumun sebepleri ile ilgili tarihçiler, ikiye bölünmüş durumdadır. Kimilerine göre ölümlerin nedeni, başta salgın hastalıklar, kuraklık sonucu yaşanan kıtlık ve tarım politikalarında hayata geçen dönüşüm sonrası ortaya çıkan birtakım sorunlardan ileri gelir.
Tüm bu bölgelerde hayatını kaybedenlerin sayısı ile ilgili de çok çelişkili (kimilerine göre 1 milyondan az, kimilerine göre 8 milyon kişi) veriler bulunuyor.
Ukrayna devleti ve bazı tarihçiler ise 1932-1933 yılları arasında Ukrayna'da yaşanan ölümlerin nedeninin, Sovyetler Birliği'nin Ukrayna halkına karşı uyguladığı soykırımdan dolayı olduğunu savunmakta. Ülkede her sene Kasım ayının son Cumartesi gününde "Holodomor" (açlık felaketi) kurbanları anılır.
Sovyet Rusya'nın dağılmasının ilk yıllarında, her iki taraf arasında Kırım'daki Karadeniz Filosu'yla ilgili anlaşmazlıklar sahneye kondu.
1991 yılının Ekim ayında önce Ukrayna Parlamentosu Verhovnaya Rada, ardından Devlet Başkanı Kravçuk, filonun Ukrayna'nın kontrolüne geçmesi hakkındaki kararını kabul etti. Bundan kısa süre sonra, karşıt girişim olarak, Rusya'nın Federal Devlet Başkanı Boris Yeltsin ise, Karadeniz Filosu'nun Moskova'ya bağlı olduğunu öngören kararnameyi imzaladı.
23 Haziran 1992 tarihinde iki ülke devlet başkanları, filonun önce ortak yönetilmesi, üç yıl sonra ise paylaşılması yönünde anlaşmaya vardı. Ancak kısa süre sonra gerilim tırmandı.
1992'nin Haziran ayında Ukrayna bayraklı bir devriye gemisi olan SKR-112'nin Odessa'ya gitmesi sonrası taraflar silahlı çatışmanın eşiğinden döndü. İki ülkenin, Amiral Kuznetsov uçak gemisini paylaşamaması da, mevcut gerginliği iyiden iyiye artırdı.
Ukrayna dönemi > Güncel demografi

2001'deki sayıma (Ukrayna) göre, etnik olarak, Ruslar Kırım nüfusunun %58,5'ini oluşturuyordu. Sonraki en büyük iki etnik grup, nüfusun %24'ünü oluşturan Ukraynalılar ve %10,2'yi oluşturan Kırım Tatarlarından olmuşmakta idi. Kırım'da kayıtlı olarak kaydedilen diğer etnik azınlık grupları arasında Belaruslular ve Ermeniler bulunmaktadır. Kırım nüfusunun %77'si ana dilini Rusça, %11,4'ü Kırım Tatarcası ve %10,1'i Ukraynaca olarak bildirdi.
Donbas

Donbas (Ukraynaca: Донбас; Rusça: Донба́сс) ya da "Donets Havzası", bugün Ukrayna'nın Donetsk ve Luhansk oblastlarından oluşan bir bölgedir. Daha önce "Vahşi Tarlalar" (Ukraynaca: дике поле, dayk direği) olarak bilinen bölge, şimdi Donbas olarak adlandırılan bölge, 18. yüzyılın ortalarına kadar büyük ölçüde Ukrayna Kazak Hetmanlığı ve Türk Kırım Hanlığı'nın kontrolü altındaydı. Rus Çarlığı, Hetmanlığı fethetti ve Hanlığı ilhak etti.
Fethedilen bölgelere "Yeni Rusya" adını verdi. Sanayi Devrimi Avrupa bütününde yayıldıkça, Donbas'ın geniş kömür kaynakları 19. yüzyılın ortalarında sömürülmeye başladı. Bu, bölgede büyük ölçüde Rus yerleşimcilerin yönlendirdiği bir nüfus patlamasına yol açtı. 1858'de bölgenin nüfusu 700.767 idi. 1897'de 1.453.109'a ulaştı. 1897 Rus İmparatorluk Sayımına göre, etnik Ukraynalılar bölge nüfusunun% 52.4'ünü oluştururken, etnik Ruslar% 28.7'yi oluşturuyordu.  Etnik Yunanlar, Almanlar, Yahudiler ve Tatarlar da Donbas'ta, özellikle nüfusun %36.7'sini oluşturdukları Mariupol bölgesinde önemli derecede varlığa sahipti. Buna rağmen endüstriyel işgücünün çoğunluğunu Ruslar oluşturuyordu. Ukraynalılar kırsal alanlara hükmediyordu, ancak şehirlerde genellikle yalnızca bölgenin ağır sanayilerinde iş arayan Ruslar yaşıyordu. Çalışmak için şehirlere taşınan Ukraynalılar, kısa sürede (Rusça konuşan işçi kesimi tarafından) asimile edildiler.
Kharkiv Oblastı

Önceleri seyrek nüfuslu bir bölge olan çok sayıda etnik Ukraynalı yerleşimci ilk olarak 1648-1657 Khmelnytsky ayaklanması sırasında, şimdi Kharkiv Oblastı olan ülkeye geldi. Bu yerleşimciler, Ukrayna Kazakları ile Polonya-Litvanya Topluluğu arasında Dinyeper Nehri yakınlarında savaşmaktan kaçmışlardı. Yerleştikleri bölgeye "Sloboda Ukrayna" ismi verildi (Ukraynaca: Слобiдська Україна). Sonraki yüzyıllar boyunca, Sloboda Ukrayna bölgesine, çok sayıda göç dalgası ile hem etnik Ukraynalıları hem de Ruslar (etnik olarak) geldi. 19. yüzyıldan önce, bölgeye çok az sayıda Rus yerleşmişti. Onlar kentlerde yaşama eğilimindeyken, kırsal alanlara Ukraynalılar hakimdi. Bölge, 1765'te Büyük Katerina tarafından kaldırılana kadar özerk bir Kazak hükûmetine sahipti. 1832'ye gelindiğinde, kent-kır ayrımı sağlam bir şekilde yerleşti: Tüccarların %50'si ve fabrika sahiplerinin %45'i Ruslardı. Bu artan Ruslaşmaya paralel olarak Sloboda Ukrayna adı, 1835'te Harkov Valiliği ile değiştirildi. Tarım ağırlıklı Harkov'daki Ruslar, hiçbir zaman endüstriyel Donbas'dakiler kadar çok olmadı ve bölge her zaman farklı bir Ukrayna kültürü ile korundu. Bu, Harkov Valiliği nüfusunun% 80.6'sının ana dilini Ukraynaca olarak kaydeden 1897 İmparatorluk Sayımı ile açıklanırken, Rusça nüfusun yalnızca% 17.7'sinin ana dili olarak kaydedilmiştir.
''Donbas, Rusya'nın kalbidir'' adlı Rus propaganda posteri, 1921
Holodomor sırasında, Kharkiv'de kaldırım üzerindeki bir ölü kişi
Sedef (anlam ayrımı)

Sedef şu anlamlara gelebilir:
Sedef, Midye ve istiridye gibi deniz hayvanlarının kabuğunda bulunan süslemecilikte kullanılan, pırıltılı, beyaz, sert bir madde.
Sedef Adası, Marmara Denizi'nde bulunan bir ada.
Sedef, bir tür deri hastalığı.
Sedef Sanatı
Sabah Hanedanı

Sabah, (Arapça: آل صباح), Kuveyt'in kraliyet ailesidir. 1752'de Birinci Sabah'in Şeyhliğinden beri hükümleri sürmektedirler ve kökleri Kuveyt'e on yedinci yüzyılda göç eden Beni Utub kabilesine dayanır. Bölgeye Beni Halid kabilesi onlardan önce gelmişti, ama kabile bölgeyi terk edince topraklar Es-Sabah'lara kalmıştı. Daha sonra gelen Şeyhler Birinci Sabah'ın torunlarıdır.
Kuveyt Emiri hükûmet'in başındadır ve aile konsey reisi tarafından seçilir. Bu konsey Es-Sabah ailesinin en üst ve kıdemli üyelerinden oluşmaktadır. Es-Sabah ailesi kalıtsal değildir ve Emirlik her zaman babadan oğla geçmez.
Ailenin tüm üyelerine Emiri Divan tarafından aylık verilir. Ülkenin savunma bakanı, dış işleri bakanı, iç işleri bakanı ve enerji bakanı bu ailedendir.
Aile'nin İki Ana Dalları

1896–1915 yılları arası Şeyh olan Mübarek ölünce, oğlu Cabir yerine geçmiş ve 1915 – 1917 yılları arası Şeyhlik yapmıştı. Cabir, ölünce yerine kardeşi Salim geçmiş ve 1917–1921 arası Şeyh olmuştu. Onlardan sonra gelen Şeyh ve Emirler bu iki kardeşin torunlarıdır ve bu olay es-Cabir ve es-Salim dallarının oluşmasına sebep olmuştur. Çoğu kez bu iki dalın arasında gerginlik oluşmuştur ve bu nedenden dolayı bir dahaki gelen Emir'in aydı daldan olmaması bir gelenek haline gelmiştir.
2006 yılında Emir olan Şeyh Sabah'ın üvey kardeşi Şeyh Nevaf'ı Veliaht Prensi ilan etmesi bu nedenlerden dolayı gerilim yaratmıştı, çünkü iki kardeşte ailenin el-Cabir dalındandı. Bu olayı daha da çekiştiren Sabah'tan önce kısa bir sure için Emir olan ve es-Salim dalından gelen Şeyh Saad'ın yerine iki es-Cabir üyesinin gelmesiydi.
Ocak 2006 Olayları

1977 – 2006 arası Emir olan Şeyh Cabir el-Ahmed es-Sabah hayatını kaybedince yerine Veliaht Prensi olan Şeyh Saad el-Abdullah es-Salim es-Sabah geçmişti. Bu durumda Şeyh Sabah el-Ahmed el-Cabir es-Sabah Başbakanlık görevini sürdürerek Veliaht Prensi olacaktı. Ama sağlık durumu nedenleriyle Şeyh Saad el-Abdullah es-Salim es-Sabah bu görevi sürdüremedi ve çekilmek zorunda kaldı.
Başbakan olan Şeyh Sabah, bu durumda Emir adayı olarak gösterilmişti. Bu pozisyonu kabullenen Sabah 29 Ocak 2006 tarihinde yemin ederek yeni Emir olmuştu.
Emir olan Şeyh Sabah üvey kardeşi Nevaf'ı Veliaht Prensi ve yeğeni Nâsır'ı Başbakan ilan etmişti.
Diğer

Lokal olarak es-Sabah ailesinin her ferdine eğer erkekse "Şeyh", kadın ise "Şeyha" diye hitap edilir. Bu başlık saygı ifadesidir.
Es-Sabah Sülalesi

Şeyh Sabah bin Cabir (1752–1762)
Şeyh I. Abdullah es-Sabah (1762–1814)
Şeyh I. Cabir es-Sabah (1814–1859)
Şeyh II. Sabah es-Sabah (1859 - Kasım 1866)
Şeyh II. Abdullah es-Sabah (Kasım 1866 – Mayıs 1892)
Şeyh Muhammed es-Sabah (Mayıs 1892 – Mayıs 1896) [öldürülmüştür]
Şeyh Mübarek es-Sabah (18 Mayıs 1896 – 28 Kasım 1915)
Şeyh II. Cabir es-Sabah (28 Kasım 1915 – 5 Şubat 1917)
Şeyh Salim el-Mübarek es-Sabah (5 Şubat 1917 – 22 Şubat 1921)
Şeyh Ahmed el-Cabir es-Sabah (22 Şubat 1921 – 29 Ocak 1950)
Şeyh Abdullah es-Salim es-Sabah (29 Ocak 1950 – 24 Kasım 1965) [19 Haziran 1961 tarihinde Emir olmuştur]
Emir Sabah es-Salim es-Sabah (24 Kasım 1965 – 31 Aralık 1977)
Emir Cabir el-Ahmed es-Sabah (31 Aralık 1977 – 15 Ocak 2006)
Emir Saad el-Abdullah es-Salim es-Sabah (15 Ocak 2006 – 24 Ocak 2006) [hastalık nedeniyle çekilmiştir]
Emir Sabah el-Ahmed el-Cabir es-Sabah (29 Ocak 2006 - 29 Eylül 2020)
Emir Nevaf el-Ahmed el-Cabir es-Sabah (29 Eylül 2020 - 16 Aralık 2023)
Emir Mişel el-Ahmed el-Cabir es-Sabah (16 Aralık 2023 - )
Diğer aile üyeleri

Şeyh Nevaf el-Ahmed el-Cabir es-Sabah; Veliaht Prensi
Şeyh Nâsır el-Muhammed el-Ahmed es-Sabah; Başbakan
Şeyh Salim el-Ali es-Sabah; Ulusal Muhafızlar Birliği Komutanı
Şeyh Sabah es-Salim es-Sabah; Başbakan Yardımcısı ve Dış İşleri Bakanı
Şeyh Cabir el-Mübarek el-Hamid es-Sabah; Başbakan Yardımcısı, Savunma Bakanı ve İç İşleri Bakanı
Şeyh Ahmed el-Fehed el-Ahmed es-Sabah; Enerji Bakanı
Şeyh Ahmed Abdullah el-Ahmed es-Sabah; Sağlık Bakanı
Şeyha Hussa es-Sabah es-Salim es-Sabah; Kuveyt İslami Sanat Müzesi Direktörü (Dar El-Ethar El-İslamiye)
Şeyh Ahmed Abdullah el-Ahmed es-Sabah; Adalet ve Din Bakanı
Şeyh Hamid Sabah el-Ahmed es-Sabah; İş adamı ve Kuveyt'teki bir sürü büyük şirket ve kurumların sahibi: KIPCO, Wataniya Telecom, Burgan Bank, Kuwaiti Danish Diary (KDD) ve Showtime gibi.
Bağlantılı metinler

Kuveyt tarihi
Bani Utub Kabilesi
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: sh87003048  NKC: jo20221143554  NLI: 987007292370905171  TDVİA: al-i-sabah  VIAF: 1871155832961033490004
Uçaksavar füze silah sistemi

SA-19 Grisom
Uçaksavar füze silah sistemi (ZRPK) - hava saldırılarından birlikleri ve nesneleri korumak için tasarlanmış bir uçaksavar kompleksidir. Öncelikli olarak çok alçak, alçak ve orta irtifalarda çalışan helikopterlere, saldırı uçağına, ayrıca hafif zırhlı yer ve yüzey hedeflerine ateş etmek içindir. En yayğın örnekleri Pantsir-S1, Bradley Fighting Vehicle, Sosna-Ra'dır.
Sede Lencan

Sede Lencan (Farsça: سده لنجان‎), İran'ın İsfahan Eyaleti'nde şehir.
Eyaletin Lencan şehristanı'nın Merkezi bahşı'nda bulunan şehrin 2006 yılı resmî nüfusu 17.335 kişi ve 4.167 hanedir.