stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Şecerüddür
Hükümdarlığına karşı çıkmalar

Şecer-üd-Dürr'un Mısır'da iktidarı ele alması ve Mısır Eyyubileri sülalesinin devlet iktidarından atılması Mısır'da fazla aksi tesir doğurmadı. Ama Haçlı ordusu komutanı Fransa Kralı IX. Louis'in esirlikten fidye vererek kurtulmasına itiraz edenler bulundu. Ama onun hükümdar ilan edilmesine en önemli karşı çıkmalar Şam'daki Suriye Eyyubileri ve Bağdat'taki Abbasi halifesinden geldi.
Sultan Turanşah'ın bir suikastla öldürülmesi ve yerine Şecer-üd-Dürr'un Mısır'a hükümdar olarak kabul edilmesi haberi Suriye'ye çabuk olarak yetişti. Suriye'de bulunan emirlerden Şecer-üd-Dürr'e biat etmeleri istendi; ama Suriye'deki emirler bunu kabul etmediler. Sultan yardımcısı olan Krak kalesi emiri ise Kahire'daki Şecer-üd-Dürr'e karşı isyan ettiğini ilan etti. Suriyeli emirler bu ülkenin Sultanlığı'nı Eyyubiler sülalesinden olan Eyyubiler Halep Emir Nasır Yusuf'a verdiler. Buna karşılık olarak Mısır'daki idareciler Mısır'da bulunan ve Eyyubilere sadık olduklarını bildiren tüm emirleri tutukladılar.
Diğer taraftan Bağdat'ta hala hüküm süren Abbasiler halifesi Mutasım bir kadın olan Şecer-üd-Dürr'ün bir müslüman ülkeye hükümdar olabilmesinin prensip olarak kabul edilemeyeceğini bildirdi. Halife Mutasım'ın Bağdat'tan Kahire'ye gönderdiği ileti şöyle idi:
Eğer orada hükümdar olabilecek bir "erkek" yoksa biz size buradan bir "erkek" göndermeye hazırız.
Abbasi halifesinin Şecer-üd-Dürr'ü Mısır hükümdarı olarak kabul etmemesi ona destek sağlayan Bahri Memlûklular kliğine çok fena tesir yaptı. Mısır'daki devlet geleneğine göre Mısır hükümdarının meşru olarak kabul edilmesi ancak yeni Mısır hükümdarının Bağdat'taki Abbasiler Halifesi tarafından teyit edilmesi mümkün olmaktaydı. Mısır Sultanlarının dinsel hiçbir unvanları olmamakla beraber ve dinsel olarak tamamıyla bağımsız olmalarına rağmen, yeni sultanın Abbasi halifesi tarafından sultanlığının  teyit edilmesi mutlaka gerekli olduğu kabul edilmekte idi.
Mısır'da egemen olan Memlûklu emirler halifenin bu ısrarı üzerine bir başka çareye baş vurdular. Şecer-üd-Dürr sultanlıktan feragat ettiğini ilan etti. Bahri Memlûkluların en önemlilerinden olan ve "atabek" olan Emir Aybeg Şecer-üd-Dürr ile evlendi ve Aybeg Sultan olarak görevi üzerine aldı.
Böylece resmen Şecer-üd-Dürr'ün sultanlığı sona erdi. Aynı zamanda Mısır'da Eyyubiler hanedanının da hüküm sürmesi de sona buldu. Yeni bir devlet olan Memlûklüler devleti kurulmasının ilk adımları atılmış oldu. Ama  yeni Sultan olan Aybeg'in karısı olduğu için Şecer-üd-Dürr kocasına söz geçirebildikçe Mısır'da yine baş iktidar gücü olmaya devam etmekte idi.
Mısır folklorunda Şecer-üd-Dürr

Şecer-üd-Dürr Mısır'da uzun yıllar boyunca halk folklor eseri olarak yazılmış olan "Sırat El-Zagir Baybars" adlı destanın kahramanlardan biriydi. Bu destan binlerce sayfaya varmaktadır. Kahire'de 1923'te basılmış bir edisyonu 15.000 sayfa olmuştur. Bu eser hazırlanmaya Memlûklular döneminin başlarında başlanmış ve Osmanlı Devleti'nin Mısır'ı idare döneminde esere ekler yapılmıştır ve son halini bu dönemde almaya başlamıştır. Bu destan kısmen gerçek kısmen hayali olup Mısır'ın alelade halkının Baybars ve Şecer-üd-Dürr'e olan gayet derin merakını ve onların hayatının asırlarca halkın devamlı ilgisini çektiğini  göstermektedir. Bu destanın hayali kısmına göre Şecer-üd-Dürr'e verilen isimle, "Fatma Sarajat-el-Dürr" Halife Muktedir'in kişidir. Halife Muktedir döneminde Bağdat'tan hükmettiği arazilere Moğollar istila için hücum etmişlerdir. Sarajat-e-Dürr ismi babasının ona incilerle kaplı elbiseler giydirmesinden ortaya çıkmıştır. Sarajat-el-Dürr Mısır Kraliçesi olmayı arzu ettiği için babası Salih Eyyûb ile evlendirerek kızını, Mısır Kraliçesi yapmıştır. Salih Eyyûb Mısır'da iktidarda kalmak için halifenin kızı veya evlatlığı ile evlenmiştir. Baybars çocukken köle olarak Mısır'a getirildiğinde Sarajat-el-Dürr onu çok sevmiş ve ona kendi çocuğu gibi bakıp büyütmüştür. Aybak el-Türkmeni bir kötü niyetli adamdı ve Mısır'a, ülkenin yönetimini Sarajat-el-Dürr ve kocası Salih Eyyûb'un elinden almak için gelmiştir. Sarajat-el-Dürr Aybak'ı bir kılıçla öldürmüştür ama onun oğlu tarafından kovalanmış ve ondan kaçarken kale sur duvarından düşüp ölmüştür.
Şafak Yolculuğu Operasyonu

Şafak Yolculuğu Operasyonu, Birleşik Devletler'in Libya'ya müdahale için kullandığı kod addır. Birleşik Krallık'ın Ellamy Operasyonu, Kanada'nın MOBILE Operasyonu ve Fransa'nın Harmattan Operasyonu ile ortak hareket eder. Muammer Kaddafi'nin halk ayaklanmasını bastırmak adına muhalif güçlere karşı kullandığı kuvveti durdurmak amacıyla düzenlenmektedir. 19 Mart 2011 tarihinde Paris'te düzenlenen konferans sonucu düzenlenmesi kararı alınmıştır. Operasyon diğer koalisyon güçleri ile aynı gün başlamış ve ilk aşamada Tomahawk füzeleri kullanılmıştır.
Komuta

Operasyon, General Carter Ham komutasındaki ABD Afrika Komutanlığı tarafından yürütülürken, operasyonun taktik komutanlığı ise Amiral Sam Locklear tarafından USS Mount Whitney'den yürütülmektedir.
Konuşlandırılmış kuvvetler

ABD Deniz Kuvvetleri
USS Mount Whitney, komuta gemisi
USS Kearsarge, Wasp sınıfı amfibi hücum gemisi.
USS Ponce, Austin sınıfı amfibi taşıma rıhtımı.
USS Barry, Arleigh Burke sınıfı güdümlü füze destroyeri.
USS Stout, başka bir Arleigh Burke sınıfı güdümlü füze destroyeri.
USS Providence, Los Angeles sınıfı nükleer saldırı denizaltısı.
USS Scranton, ikinci bir Los Angeles sınıfı nükleer saldırı denizaltısı.
USS Florida, Ohio sınıfı seyir füzesi denizaltısı.
EA-18G, NAS Sigonella dışında faaliyet gösteren elektronik harp uçağı.
ABD Hava Kuvvetleri
3 x B-2 hayalet bombardıman uçağı.
4 x F-15E, RAF Lakenheath dışında faaliyet gösteren çok amaçlı savaş uçağı.
8 x F-16C, çok amaçlı savaş uçağı.
ABD Deniz Piyade Kolordusu
26. Denizaşırı Sefer Birimi
4x AV-8B Harrier II, USS Kearsarge'den havalanmak üzere.
Operasyon özeti > 1. gün: 19 Mart 2011

Koalisyon güçleri hava saldırıları ile Kaddafi yönetimindeki askeri hedeflere yönelik füze bombardımanı başlattı. Pentagon, "ABD'nin operasyonda öncü konumda" olduğunu belirtti ve 112 Tomahawk'ın Kaddafi güçlerine karşı kullanıldığını ve özellikle başkent Trablus çevresindeki 20 hava savunma sisteminin vurulduğu bildirdi. Ayrıca Pentagon raporlarında Birleşmiş Milletler tarafından uçuşa yasak bölge ilan edilen Libya topraklarında Amerikan savaş uçaklarının yalnızca Kaddafi güçlerini hedef alacağı geçmiştir.
Libya resmi haber ajansı ise Kaddafi'nin başkentteki ikametgâhında insan kalkanı oluşturulduğunu açıklarken, saldırılarda sivil hedeflerin vurulduğunu bildirdi.
Operasyon özeti > 2. gün: 20 Mart 2011

00:17: Venezuela Devlet Başkanı Hugo Chavez operasyona tepki gösteren ilk devlet başkanı oldu ve Libya'ya askerî müdahaleyi eleştirdi.
01.05: ABD, Libya hava savunma sistemlerine büyük ölçüde zarar verildiğini bildirdi.
02.02: ABD, yirmiden fazla hedef vurulduğunu açıkladı.
03.11: Libya devlet televizyonu saldırılarda 48 kişinin öldüğünü 150 kişinin de yaralandığını açıkladı.
13.24: Libya'ya yönelik hava operasyonları sırasında 3 ABD bombardıman uçağının, Libya'nın önemli bir hava üssünü de bombaladığı bildirildi. Ayrıca ABD Genelkurmay Başkanı şu ana dek sivil kayıp rapor edilmediğini açıkladı.
13.39: ABD Ordusu savaş uçaklarının Libya'da hava operasyonuna başladığını bildirdi.
14.30: Libya devlet televizyonu saldırılarda ölenlerin sayısının 64'e yükseldiğini açıkladı.
Volin

| Volin |
| --- | --- |

Doğum: 23 Ağustos [ E.S. 11 Ağustos] 1882 Voronej, Rusya
Ölüm: 18 Eylül 1945 (63 yaşında) Paris, Fransa
Eğitim: Sankt-Peterburg Devlet Üniversitesi
Meslek: Siyasetçi, yazar
Siyasi parti: Sosyalist Devrimci Parti (1904–1911)

Vsevolod Mihailoviç Eyhenbaum (11 Ağustos 1882 –  18 Eylül 1945) ilerleyen yıllarda Volin (Волин) ismiyle tanınan Rus anarşist.
Hayatı

Volin Orta Rusya'nın Voronezh vilayetinde doğdu, annesi ve babası burada doktordu. Koleji bitirmesi ardından Sankt-Peterburg'a hukuk okumak üzere gitti. 1904 yılında üniversiteyi bırakarak Sosyalist-Devrimci Parti'ye katıldı ve böylece devrimci işçi hareketinin bir parçası oldu. Father Gapon ile tanışması ardından şehrin işçileri arasında kültürel ve eğitsel etkinliklere ve Gapon'un çağrısı ile gelişen, Kanlı Pazar'la sonuçlanan harekete katıldı; Kanlı Pazar (Bloody Sunday-1905) olayında Volin ve dahil olduğu grup Kışlık Saray'a ulaşmalarından önce askerler tarafından geri çevrilmişti. Art arda gelen grevler boyunca St. Petersburg Sovyetinin kurulmasında işçiler arasında yardımları organize ederek ve bilgi akışını sağlayarak öncü rol üstlendi; yılın büyük kısmında genel hareketsizliğine ve 1905 Rus Devrimi ardından, Aralık ayında bastırılmasına rağmen, Sovyet, 1917 Şubat Devrimi boyunca yeniden canlılık kazandı.
1907'de tutuklu iken kaçarak Fransa'ya geçti, burada Rus anarşistlerden etkilendi ve Apollon Karelin adında küçük bir grup olan harekete 1911 yılında katıldı.
Rusya İç Savaşı'na ilkin Nabat adlı Ukraynalı anarşist örgüte, sonra (Ağustos 1919'dan itibaren) Nestor Makhno ordusuna katılarak dahil oldu. Ocak 1920 yılında Bolşeviklerce tutuklanan Volin, Ekim ayında diğer anarşistlerle birlikte hapishaneden Sovyetler Birliği ile Makhno'nun ordusu arasında yapılan anlaşma gereğince serbest bırakıldı, Fakat bir ay sonra tekrar tutuklandı ve sonunda Uluslararası Kızıl İşçi Sendikası'nın Moskova'da 1921 yazında düzenlenen Kongresi sırasında yaptığı girişimler sayesinde ülkeden sınırdışı edildi.
Gerekli belgelerin eksik olmasına rağmen ailesi ile birlikte Almanya'ya kabul edilen Volin burada The Persecution of the Anarchists in Soviet Russia adlı 80 sayfalık Almanca bir kitapçık yazdı, P. Arshinov'un История махновского движения --Makhnovist Hareketin Tarihi'ni çevirdi ve bu kitaba uzun bir biyografik giriş yazdı, ayrıca bir Rus anarşist dergisinde editörlük yaptı. İki yıl sonra Sébastion Faure'dan Anarşist Ansiklopedi (Encyclopédie Anarchiste) hazırlamak üzere bir davet aldı, böylece Volin Encyclopédie ve diğer yayınlarda yazmak üzere Paris'e geçti.
Eşinin ölümü Volin'i çok etkiledi, II. Dünya Savaşı onu bir yerden bir başkasına gizlenerek yaşamak zorunda bıraktı; savaştan sonra Paris'e döndü, fakat tedavi edilemeyen tüberküloza yakalanarak 1945 yılı Ekim ayında bir hastanede hayatını kaybetti, bunun öncesinde Volin devrimlerde ve iç savaşta yaşadıklarını anlattığı ve ölümünden sonra yayınlanacak olan La Révolution inconnue (Bilinmeyen Devrim) adlı eseri yazdı.
Şehzade Cihangir

| Şehzade Cihangir شهزادة جيهانغير |
| --- | --- |
Doğum: 1531 İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 1553 (21-22 yaşlarında) Halep,Osmanlı İmparatorluğu
Defin yeri: Şehzade Camii, İstanbul
Ebeveyn(ler): I. Süleyman (babası) Hürrem Sultan (annesi)

Şehzade Cihangir (Osmanlı Türkçesi: شهزاده جيهانغير; d. 1531, İstanbul - ö. 1553, Halep), Osmanlı Padişahı I. Süleyman'ın Hürrem Sultan'dan olan beşinci oğlu. Babası I. Süleyman, hastalığı sebebiyle Şehzade Cihangir'i sancağa çıkarmayıp yanında tutmuştur. Az sayıda sefere katılmıştır. Şehzade Cihangir ruhen, duygusal bir karakter; fiziksel olarak da zayıf bir yapıya sahip idi. Doğuştan kambur olarak dünyaya gelen Cihangir için babası Sultan Süleyman, cihanı sırtında taşıyan anlamına gelen Cihangir ismini vermiştir.
Ölümü

Şehzade Cihangir'in mezarı Şehzade Camii haziresindeki Şehzade Mehmed Türbesi'nde, Şehzade Mehmed, Hümaşah Sultan ve kimliği bilinmeyen bir kişiyle beraber yer alır.
1553 yılında yapılan Nahçıvan Seferi'nde ağabeyi Şehzade Mustafa'nın öldürülmesinden çok etkilenen Şehzade Cihangir, bir süre sonra akli dengesini kaybetmeye başladı ve hastalandı; kısa bir süre sonra 27 Kasım 1553 tarihinde sefer sırasında Halep'te öldü.
Ölümünden sonra babası I. Süleyman, Mimar Sinan'a 1559 yılında Cihangir Camii yaptırmıştır. İstanbul Beyoğlu'ndaki Cihangir Mahallesi, bu adını Şehzade Cihangir'den almış bulunmaktadır. Şehzade Cihangir'in mezarı İstanbul'daki Şehzadebaşı Camii'sinde ağabeyi Şehzade Mehmed'in yanı başında yer almaktadır.
Kişiliği

Kendisi hattat olup, ayrıca Zarîfî mahlasını kullanan bir şairdir.[kaynak belirtilmeli]
Popüler kültürdeki yeri

•2003 yılında yayınlanan Hürrem Sultan adlı Türk televizyon dizisinde Şehzade Cihangir'i Engin Hepileri canlandırdı.
•2011-2014 yılları arasında yayınlanan Muhteşem Yüzyıl adlı dizide ise Şehzade Cihangir'in çocukluğunu Aybars Kartal Özson, 4. ve son sezonda ise Tolga Sarıtaş canlandırılmıştır.
Galeri

Şehzade Camii'nin iç kısım bölümü
Şehzade Cihangir'in babası I. Süleyman
Şehzade Cihangir'in ablası Mihrimah Sultan
Şehzade Cihangir'in ağabeyi II. Selim
Şehzade Cihangir'in kabri
Şehzade Cihangir'in annesi Hürrem Sultan
| g t I>  Süleyman dönemi (1520-1566) |
| --- | --- |
Ailesi:  Hürrem Sultan  Mahidevran Sultan  Gülfem Hatun  Fülane Hatun  Ayşe Hafsa Sultan  Şehzade Mahmud  Şehzade Mustafa  Şehzade Ahmed  Şehzade Murad  Şehzade Mehmed  Mihrimah Sultan  Şehzade Abdullah  II. Selim  Raziye Sultan  Şehzade Bayezid  Şehzade Cihangir  Şehzade Musa  Üveys Paşa  Hatice Sultan  Beyhan Sultan  Şah Sultan  Fatma Sultan 
Sadrazamlar:  Pîrî Mehmed Paşa (1520-1523)  Pargalı İbrahim Paşa (1523-1536)  Ayas Mehmed Paşa (1536-1539)  Lütfi Paşa (1539-1541)  Hadım Süleyman Paşa (1541-1544)  Rüstem Paşa (1544-1553)  Kara Ahmed Paşa (1553-1555)  Rüstem Paşa (1555-1561)  Semiz Ali Paşa (1561-1565)  Sokollu Mehmed Paşa (1565-1566) 
Şeyhülislamlar:  Zenbilli Ali Efendi (1520-1526)  İbn-i Kemal (1526-1534)  Sadullah Sadi Efendi (1534-1539)  Çivizade Muhiddin Mehmed Efendi (1539-1542)  Abdülkadir Hamidî Çelebi (1542-1543)  Fenarîzade Muhyiddin Çelebi (1543-1545)  Ebussuud Efendi (1545-1566) 
Şehzade Bayezid ve Cihangir'in 1539'daki sünnet düğünleri (Süleymannâme)
Babil Kulesi

Babil teriminin Vikipedi'deki kullanımı için Vikipedi:Babil sayfasına bakınız.
Aynı adlı tablo için Babil Kulesi (tablo) sayfasına bakınız.
Babil Kulesi, Pieter Brueghel (1563)
Babil Kulesi (İbranice: מגדל בבל, romanize: Migdal Bavel), Tevrat'ta ve dünyanın birçok bölgesinde yerel efsanelerde bahsi geçen, Tanrı'ya ulaşmak için inşa edilen kule. Kur'an'da da benzer ama farklı bir hikâye geçmektedir.
Köken bilimi

Akadca bāb-ilû sözcüğü Tanrı'nın kapısı demektir. Sümercede aynı anlama gelen sözcük Kadingirra'dır. Eski Ahit'te Babil sözcüğü Babel şeklindedir. Bu kelime İbranice Bavel kelimesinden gelir ve Eski Ahit'te "kargaşa, karışıklık" şeklinde açıklanır.
Tarihsel bilgi

Dünyanın yedi harikasından biri sayılan ve Babil'in Asma Bahçeleri içinde bulunan Babil Kulesi, Tanrı Marduk adına yapılmıştır. Sümerliler, yükseklere taparlar ve yer ile göğü bağlayan kutsal bir ağacın varlığına da inanırlardı. Sümerliler yeri göğe bağlayan bu ağacı temsil eden ve Tanrıdağı dedikleri kuleyi zamanımızdan 5000 yıl kadar önce yapmışlardır.
Kule temelde 90 metre genişlikte ve 90 metre yüksekliğe sahip 7 katlı bir bina idi. Kulenin çevresinde rahip sarayları, ambarlar, konuk odaları, Tanrı Marduk adına yapılmış bir diğer tapınak olan Esagila'ya giden aslanlı geçit ve dini tören yolu vardı.
Babil'i işgal eden Tikulti-Ninurta, Sargon, Sanherip ve Asurbanipal kuleyi yıkmışlardı. Babil Kralları Nebupolassar ve Nebukadnezar ise yeniden yaptılar. Ancak M.Ö. 479'da Babil'i işgal eden Pers Kralı Xerkes kuleyi yıktıktan sonra tekrar onaran olmadı. Yalnız, Büyük İskender Babil'e geldiğinde harap haldeki kuleye hayran kalmış ve onu eski haline getirmeye karar vermişti. Bu sebeple 10.000 kişiyi iki ay boyunca çalıştırarak molozları temizletti. Fakat İskender ölünce kulenin onarımından vazgeçildi.
Yahudi ve Hristiyan kaynaklarında

Tanah ve Eski Ahit hemen hemen aynı olduğu için her iki dinde Babil bahsi aynıdır. Babil kulesinden Tevrat'ın Yaratılış (Tekvin) kısmında bahsedilir. 
Nuh'un oğulları Büyük Tufan'dan sonra Sinar (Sümer)'da yerleşmiş, burada bir şehir ve göklere yükselen bir kule yapmak istemişlerdir.
Efsaneye göre tanrı kendisine ulaşmaya çalışan insanların kendini beğenmişliğine kızar ve o zamana kadar aynı dili konuşmakta olan insanların dillerini karıştırarak birbirlerini anlamalarını engeller. Kulenin yıkılışı Tevrat'ta anlatılmaz ancak Jubilees veya Leptogenesis olarak bilinen Yahudi belgelerinde anlatılır.
Dini bir bakış açısıyla bu öykü sıklıkla insanın kusurluluğunu, tanrının kusursuzluğu ile kıyaslamak ve dünyadaki yüzlerce dilin kökenini açıklamak amacıyla kullanılır.
İslami kaynaklarda

Kuran anlatımında Musa, Firavun, Kârûn, Haman ve kerpiçten yapılan bir kule aynı hikâyenin içinde buluşturmaktadır. Farklı coğrafya ve tarihsel dilimlere ait bu unsurların uyumunu sağlamak amacıyla bazı yorumcular bahsedilen yapının piramit olabileceğini söyleseler de Mısır piramitlerinin ne mimarisi kuleye benzer, ne de inşaat malzemesi Kur'anda bahsedildiği gibi kilden değildir.
Nihayet Firavun ailesi kendilerine düşman ve üzüntü kaynağı olacak olan o çocuğu bulup aldı. Şüphesiz Firavun, (veziri) Hâmân ve onların askerleri hata yapıyorlardı. (Kasas 8)
Firavun ise şöyle dedi: "Ben, sizin için benden başka bir tanrı bilmiyorum. Ey haman, haydi benim için çamur üzerine bir ocak yak da bana bir kule yap; belki Musa'nın tanrısına çıkarım; ama ben kesinlikle onun yalan söyleyenlerden olduğunu sanıyorum." (Kasas 38)
Firavun dedi ki: “Ey Hâmân! Bana yüksek bir kule yap, belki yollara, göklerin yollarına erişirim de Mûsâ’nın ilâhını görürüm(!) Çünkü ben, onun yalancı olduğuna inanıyorum.” Böylece Firavun'a yaptığı kötü iş süslü gösterildi ve doğru yoldan saptırıldı. Firavun'un tuzağı, tamamen sonuçsuz kaldı." (Mümin 36-37)
Hikâye Tevrat'taki ile benzer olmasına rağmen Babil'de değil, Musa'nın yaşadığı dönemde Mısır'da geçer. Firavun Haman'a, kendisine kilden bir kule inşa etmesini, çıkıp Musa'nın tanrısına bakacağını söyler.
Kur'an'da Babil şehrinden Bakara Suresi, 102. ayette bahsedilir. Harut ve Marut isimli iki melek, insanları sihirle imtihan etmek için Allah tarafından Babil'e gönderilirler; “Süleyman'ın hükümranlığı hakkında onlar, şeytanların uydurup söylediklerine tâbi oldular. Halbuki Süleyman büyü yapıp kâfir olmadı. Lâkin şeytanlar kâfir oldular. Çünkü insanlara sihri ve Babil'de Hârut ile Mârut isimli iki meleğe indirileni öğretiyorlardı. Halbuki o iki melek, herkese: Biz ancak imtihan için gönderildik, sakın yanlış inanıp da kâfir olmayasınız, demeden hiç kimseye öğretmezlerdi. Onlar, o iki melekten, karı ile koca arasını açacak şeyleri öğreniyorlardı. Oysa büyücüler, Allah'ın izni olmadan hiç kimseye zarar veremezler. Onlar, kendilerine fayda vereni değil de zarar vereni öğrenirler.”
Babilden Yakut el-Hamavi'nin yazmalarında ve Lisan el-Arab'da bahsedilir. Öyküye göre tüm insanlar rüzgârın önüne katılarak bir yerde toplanırlar. Buraya sonradan Babil denir. Babil'de insanlara Allah tarafından değişik lisanlar tahsis edilir ve yeniden rüzgârla geldikleri yerlere dağıtılırlar.
9. yy İslam tarihçilerinden el-Tabari'nin Peygamberler ve Krallar Tarihi adlı eserinde daha detaylı bilgi verilir. Öyküye göre Nemrut Babil'de bir kule inşa ettirir. Allah bu kuleyi yıkar ve o zamana kadar aynı dili konuşan insanların dilini 72'ye ayırır. 13. yy. İslam tarihçilerinden Ebu el-Fida da aynı öyküden bahseder ve İbrahim'in atası Hud'un kendi dilini (İbranice) muhafaza etmesine izin verildiğini ekler. Zira Hud kulenin inşasına katılmamıştır.
Dil karmaşası

Dillerin karmaşası (confusio linguarum), Yaratılış 11:1-9'da anlatılan ve Babil Kulesi'nin inşasının bir sonucu olarak insan dillerinin parçalanmasına ilişkin köken mitidir. Bu olaydan önce insanlığın tek bir dil konuştuğu belirtilmiştir. Bundan önceki Yaratılış 10:5'te Yafes, Gomer ve Cavan'ın soyundan gelenlerin "kendi dilleriyle" dağıldıkları belirtilmektedir. Augustinus bu açık çelişkiyi, öykünün 'bundan söz etmeden, tüm insanlar için ortak olan tek dilin nasıl olup da birçok dile bölündüğünü anlatmak için geriye gittiğini' ileri sürerek açıklamıştır. Modern bilim dünyası geleneksel olarak iki bölümün farklı kaynaklar tarafından, birincisinin Ruhbani kaynak ve ikincisinin Jahwist tarafından yazıldığını kabul etmiştir. Ancak bu teori son yıllarda akademisyenler arasında tartışılmaktadır.
Orta Çağ boyunca, İbranice dili çeşitli Yahudi, Hristiyan ve Müslüman skolastikler tarafından Tanrı'nın Cennet'te Adem'e hitap ederken kullandığı dil ve Adem'in kanun koyucu olarak kullandığı dil (Adem dili) olarak kabul edilmiştir.
Dante konuyu De vulgari eloquentia (1302-1305) adlı eserinde ele alır. Adem dilinin ilahi kökenli ve dolayısıyla değişmez olduğunu savunur.
Ancak İlahi Komedya (yaklaşık 1308-1320) adlı eserinde Dante, Adem dilini Adem'in ürünü olarak gören görüşünü değiştirir. Bunun sonucu olarak artık değişmez olarak kabul edilemez ve dolayısıyla İbranice Cennet diliyle özdeş olarak görülemez. Dante (Paradiso XXVI) İbranicenin Adem'in dilinin bir türevi olduğu sonucuna varır. Özellikle, skolastik gelenekte Tanrı için kullanılan başlıca İbranice isim olan El, Dante'nin I' olarak verdiği farklı bir Adem isminden türemiş olmalıdır.
Hint-Avrupa dil ailesi teorisinin kabul edilmesinden önce, bazı yazarlar bu dilleri "Japhetite" olarak nitelendirmiştir. Rönesans döneminden başlayarak, bazıları sözde Japetik dillerin bozulmaya uğramadığını çünkü konuşurlarının Babil Kulesi'nin inşasına katılmadığını iddia etmiştir. Aralarında Galce, Toskana, Felemenkçe, İsveççe ve Almancanın da bulunduğu çeşitli diller, Adem dilinin potansiyel torunları olarak öne sürülmüştür. İsveçli doktor Andreas Kempe 1688'de Avrupalı milliyetçilerin kendi dillerini Adem dili olarak kabul ettirme yarışıyla dalga geçtiği bir hiciv risalesi yazmıştır. İsveçli Olaus Rudbeck'in İsveççeyi insanlığın orijinal dili olarak ilan etme girişimlerini karikatürize eden Kempe, Adem'in Danca, Tanrı'nın İsveççe ve yılanın Fransızca konuştuğu iğneleyici bir parodi yazmıştır. İbranicenin önceliği, 18. yüzyılın ikinci yarısında modern dilbilimin ortaya çıkışına kadar bazı yazarlar tarafından savunulmuştur.
Dilbilim

Başlığın diğer anlamları için Dilin kökenive Dilin efsanevi kökenleri sayfasına bakınız.
Uzun bir süre boyunca tarihsel dilbilim, tek bir orijinal dil fikriyle boğuşmuştur. Orta Çağ'da ve 17. yüzyıla kadar, Adem dilinin yaşayan bir torununu tanımlamak için girişimlerde bulunulmuştur.
Dilbilim > Dillerin çoğalması

Dünyadaki dil çeşitliliğinin Babil Kulesi ile ortaya çıktığına dair gerçek inanç sözdedilbilim olup, dillerin kökeni ve tarihi hakkında bilinen gerçeklere aykırıdır.
Babil Kulesi hikâyesinin İncil'deki girişinde, Yaratılış 11:1'de, dünyadaki herkesin aynı dili konuştuğu söylenir, ancak bu, Yaratılış 10'da anlatılan Nuh sonrası dünyanın İncil'deki tanımıyla tutarsızdır: 5, burada Sam, Ham ve Yafes'in torunlarının her biri kendi diline sahip farklı uluslar meydana getirdiği söylenmektedir.
Ayrıca dünya çapında, herhangi bir kule olmasa da, tek bir orijinal dilin ilahi bir şekilde birkaç dile karıştığını anlatan bir dizi gelenek de vardır. Hermes'in dilleri karıştırarak Zeus'un tahtını Phoroneus'a vermesine neden olduğuna dair Antik Yunan efsanesinin yanı sıra, Frazer, Kenya'daki Wasania, Assam'daki Kacha Naga halkı, Avustralya'daki Encounter Körfezi sakinleri, Kaliforniya'daki Maidu, Alaska'daki Tlingit ve Guatemala'daki K'iche' Mayaları arasındaki bu tür anlatılardan özellikle bahsetmektedir
Estonya'daki "Dillerin Pişirilmesi" efsanesi  de karşılaştırılmıştır.
Dilbilim > Dağınık dillerin numaralandırılması

Çok sayıda Orta Çağ tarihi kaydı, Babil Kulesi'nde dağılmış olan dilleri kataloglamaya çalışmaktadır. Yaratılış'ın 10. bölümünde (LXX) detaylandırıldığı üzere, Nuh'un soyundan gelenlerin bir çetelesi ışığında, Yafes'in soyundan gelenler için 15, Ham'ın soyundan gelenler için 30 ve Sam'in soyundan gelenler için 27 isim sunulmuş, bu rakamlar Babil'deki karışıklıktan kaynaklanan 72 dil olarak belirlenmiştir, ancak bu dillerin kesin listesi zaman içinde değişmiştir.
72 dil geleneği daha sonraki zamanlarda da devam etmiştir. José de Acosta, 1576 tarihli "De procuranda indorum salute" adlı risalesinde ve António Vieira, bir yüzyıl sonra "Sermão da Epifania" adlı eserinde, Peru ve Brezilya'ya özgü yüzlerce anlaşılmaz dil göz önüne alındığında, bu 'dil sayısının' nasıl aşılabildiğine dair şaşkınlıklarını dile getirmişlerdir.