stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Buizingen tren kazası
Çarpışma

250-300 yolcu taşıyan tren, karlı bir günün sabah trafiğin yoğun olduğu saatte çarpıştı. Çarpışma, Belçika başkentinden yaklaşık    14 kilometres (9 miles) uzakta, Brüksel–Mons (line 96) hattı üzerinde meydana geldi. NMBS/SNCB (Belçika ulusal demiryolu şirketi) ve Infrabel (Belçika'nın demiryolu altyapısından sorumlu şirketi) ortak açıklamasına göre, trenlerin Brüksel (kuzey) yolu üzerinde Halle tren istasyonu çıkışında demiryolu makasında ‘’geç bir şekilde’’ çarpıştığı görülür.
Kazaya karışan trenden biri Quiévrain'den Liège'e uzun mesafeli yolcu treni olup, Halle tren istasyonundan kuzeye gitmek üzere henüz yeni hareket etmişti. Diğer tren ise Leuven’den Braine-le-Comte’ye hizmet veren bir banliyö yolcu treni olup, Buizingen tren istasyonundan güneye doğru gitmek üzere yeni hareket etmişti.
Çarpışmada trenlerden birinin ilk iki vagonu, diğer trenin ilk vagonu üzerine çıktı. Görgü tanıkları, çarpışmayı, yolcuların vagonlarda ‘’çok kötü’' bir şekilde fırlatıldığı şeklinde açıkladılar. Tren hizmetleri, çarpışmanın olduğu hat boyunca durduruldu.
Üçüncü bir tren, kazanın olduğu an paralel bir hat boyunca o sırada seyir halindeydi. Fakat kazaya doğrudan doğruya karışmadı. Çünkü onun sürücüsü hiçbir yolcusunun yaralanmasına meydan vermeden treni durdurmayı başarmıştı.
Kayıplar

Kazanın başlangıç kayıp raporları her nasılsa karıştırıldı, Halle belediye başkanı Dirk Pieters, çarpışmada en az 20 kişinin öldüğünü söylerken diğer kaynaklar toplam ölü sayını 25 olarak verdi. Bir daha sert rakam Flaman Brabant bölgesi hükûmetinden  ikindi üzeri 15 Şubat'ta sağlandı: Geçici ölü sayısı toplamı 18 (15 erkek ve 3 bayan) bu rakamlar gerçekte yeniden kaza yerinden sağlanıyordu. Kurtarıcılar çarpışan iki trenden hala daha fazla hayatta kalan kişi bulmanın azaldığını söylediler ve kazaya uğrayanları arama işlemi yarın sabah yeniden başlamak üzere akşam vakti durduruldu.
Bir savcılık bürosu sözcüsü, çarpişmada yirmi kişinin ciddi şekilde yaralandığını söyledi. Flemish Brabant valisi, Lode De Witte, 162 kişinin yaralandığını bunun, 55 kişisinin hastanaye yatırıldığını ve 11 kişinin çok ciddi durumda olduğunu söyledi.
Prepüs

| prepüs |
| --- | --- |
Penis başı üzerinden kısmen geriye çekilmiş prepüs.

Latince isim: preputium penis
Sistem: penis
Arter: penisin dorsal arteri
Toplardamar: penisin dorsal damarları
Tanımlayıcılar
JSTOR: foreskin
Microsoft Academic: 2781140480
MeSH: D052816
TA: 3675
FMA: 19639
Prepüs ya da sünnet derisi, erkek insan anatomisinde, penis başını kaplayan çift katmanlı deri ve müköz membrandan oluşur ve penis ereksiyon durumunda değil iken sidik borusunun uç kısmını korur. Oldukça esnektir ve doğal kayganlaştırıcıdır.
Sünnet derisi penis başını korur Sünnet derisi, bebeklerin penis başını amonyaktan ve çocuk bezlerindeki dışkıdan korur, bu da meatal stenoz insidansını azaltır ve glansı ömür boyu sıyrıklardan ve travmalardan korumaya devam eder. Belçika'da yapılan bir araştırma sünnetli erkeklerin sünnetsiz erkeklere göre cinsel hazzın azaldığını ve orgazm yoğunluğunun daha düşük olduğunu gösterdi. Danimarka'da yapılan başka bir araştırma sünnetli erkeklerin sünnetsiz erkeklere kıyasla orgazm güçlüğü şikayetleri bildirme olasılığının 3 kat daha fazla olduğunu buldu
sünnetsiz bir penis / Prepüsü olan penis
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNF: cb13335913r (data)  GND: 4188670-7  LCCN: sh2012003778  NKC: ph922675  NLI: 987007595437905171  TA98: A09.4.01.011
Yediciler

el-İsmâʿîliyyetû'l-hâlise / el-İsmâʿîliyyetû'l-vâkıfa; ya da Yediciler (Arapça: سبعية) İsmâilîyye Şiîliğinin bir koludur. İsmâil bin Câ'fer el-Mûbarek'in Yedinci ve sonuncu imâm olduğuna inanmalarından ötürü "Yediciler" olarak ün salmışlardır. En meşhur ve fa'al olan kollarını Karmatîler'in oluşturduğu "Yediciler", İsmâ'il bin Câ'fer'in oğlu olan Muhammed bin İsmâ'il el-Maktum'un bir gün adalet dağıtmak üzere dünyaya Mehdi olarak geri döneceğine de inanmaktadırlar. Bazen, İsmailîliğin Mustâlîlik ve Nizarîlik kolları da yediden fazla imâma sahip olmalarına rağmen "Yediciler" olarak adlandırılmaktadırlar.
Ayrıca bakınız: İmâmet (İsmâilî i'tikadı), Karmatîlik, İsmâilîlik, Mustâlîlik ve Nizarîlik
“Mûbârek’îyye” fırkası ve Yediciler

Ana maddeler: Yedicilik, İsmâil bin Câ'fer el-Mûbarek ve Muhammed bin İsmâ‘îl eş-Şâkir
Abbâsîler devrinde (M. 750 – M. 1258) çeşitli Şîʿa fırkaları tarafından yönetime karşı gizli bir muhalefet hareketi tertip edilmekteydi. Bu muhalefet gruplarının arasında Ön-İsmâ‘îlî topluluklarının destekçilerinin en tanınmışlarından olan “Mûbârek’îyye” adı verilen topluluk ta yer almaktaydı. İsmâ‘îlî düşünce sistemine göre, İmâm Câʿfer es-Sadık (M. 702 – 765) ikinci oğlu olan İsmâil bin Câ'fer el-Mûbarek’i (M. 721 – 755) İmâmet’e veliaht olarak tayin etmişti. Bununla beraber, İsmâ‘îl babasından evvel öldü. Bazıları onun gizlendiğini iddia ettiyseler de, Ön-İsmâ‘îlî fırkaları onun ölümünü kabul ettiler ve İsmâ‘îl’in en büyük oğlu olan Muhammad bin İsmâ‘îl’i (M. 746 – 809) imâmları olarak tanıdılar. Muhammad bin İsmâ‘îl, mensuplarının çoğu Küfe’de oturan “Mûbârek’îyye Fırkası” ile olan alâkasını tüm yaşamı boyunca sürdürdü.
Daha sonraları İsmâ‘îl bin Câ’fer el-Mûbarek’in Yedinci ve sonuncu imâm olduğuna inananlar “Yediciler” veya “Yedici İsmâ‘îlîler” olarak tanımlandılar.
“Mûbârek’îyye” fırkası ve Yediciler > “Mûbârek’îyye” fırkasının ikiye bölünmesi

M. 809 yılında Muhammad bin İsmâ‘îl’in vefatı üzerine “Mûbârek’îyye Fırkası” da ikiye ayrıldı. En önemli ve fa’al kolunu Karmatîler’in oluşturduğu “Yediciler,” İsmâ‘îl bin Câfer el-Mûbarek’in oğlu olan Muhammad bin İsmâ‘îl’in gizlenen Mehdi olduğuna ve bir gün adâlet dağıtmak üzere tekrar ortaya çıkacağına inandılar. Muhammad bin İsmâ‘îl’in öldüğünü kabûl eden ve daha sonraki yıllarda “Fâtımî İsmâ‘îlîleri” olarak ortaya çıkan küçük fırka ise günümüzde mevcut olan çağdaş İsmâ‘îlî mezheplerinin oluşumuna öncülük ettiler. Böylece, gizlendikleri yerleri ve isimleri bilinmeyen imâmların yönetimi altına giren İsmâilîyye mezhebi, kendi i'tikatlarını “Dâ’îler – Dâvetçiler” aracılığıyla ana karargâhları olan Suriye'den etrafa yaymağa başladılar. Bu hâdise, daha sonraları Mustâlîlik kolunun yayılmasında etkin bir araç hâline dönüşecek olan “Dâvah” hareketinin ruhânî başlangıcına işaret etmekteydi.
Ayrıca bakınız: Dâ’î, Dâvah, Karmat’îyye, Fâtımîler, İsmâilîyye, Mustâlîlik, Tâyyîb’îyye, Davûdîlik ve Nizârîlik
“Mûbârek’îyye” fırkası ve Yediciler > Yediciler'in imâm silsilesi

İmâmların numaralandırılması (İsnâaşerîyye) ile aynıdır, fakat İmâmet son imâm olarak kabul edilen 7. İmâm İsmâil bin Câ'fer el-Mûbarek (Yedinci Ali) ile nihâyete erdirilmektedir.
Ayrıca bakınız: İmâmet, Keysânîlik, Zeydîlik, Karmatîler, İmâmet (İsmâilî i'tikadı), İmâmet (Nizârî i'tikadı), İmâmet (Şia i'tikadı) ve İmâmet (Onikiciler Şiîliği i'tikadı)
İsmâilî soy ağacı

|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
Hans Morgenthau

| Hans Morgenthau |
| --- | --- |
Doğum: Hans Joachim Morgenthau 17 Şubat 1904 Coburg, Alman İmparatorluğu
Ölüm: 19 Temmuz 1980 New York, ABD
Milliyet: Alman-Amerikan

Hans Joachim Morgenthau (17 Şubat 1904, Coburg - 19 Temmuz 1980, New York), uluslararası ilişkiler alanında yaptığı çalışmalarla tanınan Alman-Amerikalı akademisyen.
Yaşamı

Hans Morgenthau, eğitimini Berlin, Frankfurt ve Münih üniversitelerinde almış ve bir müddet Almanya'nın hukuk sisteminde çalışmıştır. 1932 yılında hukuktan bir yıllık konferanslar vermek için Cenevre'ye giden Morgenthau Almanya'da Hitler’in iktidara gelmesi dolayısıyla vatanına geri dönememiştir. Cenevre'de kalmaya mecbur olmuştur. 1935-1936 yıllarında Madrid'de ders veren Morgentau 1937 yılında Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etmiş ve 1943 yılında vatandaşlık almıştır. Morgenthau ABD'de Brooklyn Koleji'nde, Missouri Üniversitesi ve Chicago Üniversitesi'nde ve diğer yüksek eğitim kurumlarında ders vermiştir. 1948 yılında Morgenthau, uluslararası ilişkilerde realist teorinin en etkili kitaplarından birisi olan Uluslararası Politika kitabını yayınlamıştır. Bu eseri, realizmin temel kitaplarından birisi oldu.
İşçi Muhalefeti

İşçi Muhalefeti (Rusçası: Рабочая оппозиция), Rusya Komünist Partisi (Bolşevik) içinde 1920 yılında yeni kurulan Sovyet iktidarına karşı eleştirel yaklaşan bir hizip.
Arka plan

Ekim Devrimi ile iktidarı alan Bolşevikler kendilerine karşı örgütlene özellikle monarşi yanlısı Beyaz Ordunun başlattığı iç savaş ve sürmekte olan I. Dünya Savaşında çökmüş olan Doğu Cephesini yeniden ayağa kaldırmak isteyen İtilaf Devletlerinin müdahaleleri ile karşı karşıya kalır. İç savaş koşullarında iktidardaki yeni hükûmet olan Sovnarkom ise özellikle şehirlerdeki sanayi üretiminin durmaması ve artması için bazı doğrudan önlemler alır. İş hayatına dönük yapılan uygulamalar ise parti içerisindeki fabrika ve sendika geçmişli üyelerden tepki alır.
Bileşenleri

İşçi Muhalefetinin başında Aleksandr Şlyapnikov bulunur. Aynı zamanda Rus Metal İşçileri Sendikasının da başkanıdır.Muhalefetin diğer bir önde gelen ismi Aleksandra Kollontay ise sosyalist bir feministtir. Diğer bazı muhalifler arasında Sergey Medvedev ve Mihail Vladimirov (Rus Metal İşçileri Sendikasının liderleri), Aleksandr Tolokontsev ve Genrikh Bruno (Sanayi işçi önderleri), Mihail Chelyshev (Parti kontrol komisyonu üyesi), İvan Kutuzov (Tekstil İşçileri Sendikası Başkanı), Kirill Orlov (Askeri Sanayi Konseyi üyesi ve 1905 Potemkin Zırhlısı isyanı gazisi) ve Aleksey iselev (Maden İşçileri Sendikası Başkanı) sayılabilir.Yuri Lutovinov (Rus Metal İşçileri Senikasından) bazen grupla beraber davransa da kendi fikirlerini savunacaktır.
Amaçları

İşçi Muhalefeti ekonominin sendikaları aracılığıyla örgütlenmiş olan işçilerin doğrudan katılımıyla yönlendirilmesini savunuyordu. Bolşevik iktidarında ise Sovyet organları sanayiyi yönetirken sendikaların ekonomik hayata dair etkileri azaltılmıştı. İşçi Muhalefeti sendikalı mavi ve beyaz yaka işçilerin temsilcilerini seçerek bunların ekonomik hayata yön verecek konseylerde temsil edilmesini savunuyordu. Ayrıca İşçi Muhalefeti Bolşevik Parti yetkililerinin sendikal alana müdahale etmemelerini ve sendikal gelişimin desteklenmesini talep ediyorlardı. İşçi Muhalefeti ayrıca devrimden önce fabrika yönetimlerinde görevli olan burjuva uzmanlara yeniden yetki verilmesini eleştiriyor, bu kişilere verilen yetkilerin denetlenmesi gerektiğini savunuyorlardı.
10. Kongre

Ana madde: SBKP 10. Kongresi
1921 yılında yapılan Rusya Komünist Partisi (Bolşevik) 10. Kongresinde  parti içindeki hiziplere saldırılacaktır. İşçi Muhalefeti grubu eleştirilirken haklı eleştirileri tartışılarak kabul edilecek ve istekleri olumlu değerlendirilecektir. Buna göre partide bu konuda tasfiye yapılacak, işçilerin temsil hakları artırılacak ve çalışma koşulları iyileştirilecektir. Kongre kararıyla partideki tüm hizipler kapatılacaktır. Bununla beraber İşçi Muhalefetine dahil Bolşeviklerden Şlyapnikov da dahil olmak üzere bazı liderler Merkez Komitesine seçileceklerdir. Buna rağmen sendikalar partiye bağlı kalacak ve planlı ekonominin idaresine etkileri sınırlı kalacaktır.
Öte yandan, İşçi Muhalefeti'nin platformu, partinin merkez yayın organınca 250 bin adet basılmıştır.
Sonu

İç savaş döneminde Bolşevik iktidarına karşı önemli bir muhalefet hareketi olan İşçi Muhalefeti kesinlikle Bolşevik karşıtı olmamış ve Sovyet rejiminin daha iyileştirilmesi için çalışmıştır. Grup üyeleri grupları 10. Kongre kararlarıyla tasfiye edildikten sonra da parti içinde çalışmaya devam etmiştir. NEP döneminde de taleplerini dile getirmeye devam etse de siyasi olarak etkili olamayacaklardır. Kollontay ve Şlyapnikov  1922 yılında Komintern'e sundukları metinde parti içindeki muhalefetin bastırılmasını eleştirecekler ve 1922 yılındaki 11. Kongre'de üyelikten atılmaktan son anda kurtulacaklardır. Kollontay sonrasında dışişleri alanına geçerek diplomat olacak, Shlyapnikov ise anılarını yazmaya başlayacaktır. Grubun Şlyapnikov, Medvedev ve Chelyshev dahil olmak üzere birçok üyesi 1930'lu yıllardaki tasfiye hareketinde hayatını kaybedecektir.
Konuyla ilgili yazılan eserler

Daniels, Robert. The Conscience of the Revolution: Communist Opposition in Soviet Russia. Cambridge, Mass., 1960; revised edition, Boulder, Col., 1988.
Holmes, Larry E. For the Revolution Redeemed: The Workers Opposition in the Bolshevik Party, 1919-1921. The Carl Beck Papers in Russian and East European Studies, no. 802 (1990).
Kollontai, Alexandra. Rabochaya oppozitsiya. Moscow, 1921. Translated into English by Solidarity in London and the IWW in the United States.
Sorenson, Jay. The Life and Death of Soviet Trade Unionism: 1917-1928. New York, 1969.
Sohn Won-pyung

Sohn Won-pyung (d. 1979; Korece: 손원평) Güney Koreli roman yazarı ve film yapımcısıdır. 2016'da Amondeu (아몬드 Badem) ve 2017'de Seoreunui bangyeok (서른의 반격 Counterattack of the Thirty) için iki edebiyat ödülü kazanmıştır. Sohn'un romanları, insanın varoluşunun ve büyümesinin anlamını araştırır ve benzersiz karakterlerin kullanımı ve hızlı olay örgüsü gelişimi ile karakterize edilir.
Hayatı

1979'da Güney Kore'nin Seul kentinde, Koreli bir politikacı olan Sohn Hak-kyu'nun ikinci kızı olarak doğdu. Üniversitede hem sosyoloji hem de felsefe okudu. Sohn, sosyoloji öğreniminden edindiği yapılandırılmış düşünme becerilerinin ve bir felsefe öğrencisi olarak öğrendiği bireysellik kavramının roman yazmaya yardımcı olduğuna inanıyor. Özellikle, hem film yapımında hem de roman yazarlığında aktif olarak yer almıştır. İki türün ifade alanlarında benzersiz olması ve hem işbirlikçi hem de kişisel yaratıcı süreçlere ilgi duyması nedeniyle kariyerini her iki alanda da sürdürmeye devam edeceğini söylüyor.
Filmler

Sohn, ilkokuldan beri profesyonel bir romancı olmayı hayal etse de, film endüstrisindeki ilk filmi edebi başlangıcından önce geldi. 2001 Yılında sinema dergisi Cine 21'den Film Eleştirisi Ödülü (영화평론상) kazandı. Daha sonra Kore Film Sanatları Akademisi'ne (KAFA) katıldı ve film yönetmenliği alanında uzmanlaştı. Mezun olduktan sonra, Inganjeogeuro jeongi an ganeun ingan (인간적으로 정이 안 가는 인간 Ooh, You Make Me Sick) (2005) için birçok ödül ve eleştirel beğeni toplayan bir dizi kısa film yönetti. Ayrıca 2006 SF Yaratıcı Yazarlık Yarışması'nda (과학기술 창작문예 공모전) Sunganeul mideoyo (순간을 믿어요 I Believe in the Moment) için En İyi Senaryo Özeti Ödülü kazandı.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX6131332  CiNii: DA19487501  GND: 1212692438  ISNI: 0000 0004 6458 1043  LCCN: no2017078247  NDL: 001325815  NLI: 987009761181605171  NLK: KAC201715302  VIAF: 101152138533810980297   WorldCat (LCCN): no2017-078247
Yunan canlandırmacılığı

Almanya’nın başkenti Berlin’de yer alan Brandenburg Kapısı Greek Revival üslubunun tanınmış örneklerindendir.
Yunan canlandırmacılığı (Grek Canlandırılması veya Grek Uyanışı veya Yunan Uyanışı) 18. yüzyılın sonları ile 19. yüzyılın başları arasındaki dönemde ağırlıklı olarak Kuzey Avrupa ve ABD'de yaygın olarak uygulanmış bir mimari üsluptur. Hellenizm kültürünün ürünü olarak çıkan bu üslubu Neoklasik mimarinin son aşaması olarak da nitelendirenler de olmuştur. Bu kavram ilk kez Kraliyet Sanat Akademisi'nde professor olan Charles Robert Cockerell'nin 1842 yılında verdiği bir sunumda kullanılmıştır. Ağırlıklı olarak ABD'de etkili bir akım olduğunda genelde İngilizcesi olarak Greek Revival terimi kullanılmaktadır.
Resim galerisi

Yorkshire Müzesi (1830), York, İngiltere
Walhalla Tapınağı (1842), Regensburg, Bavyera, Almanya
Propyläen (1854-1862), Münih, Almanya
Second Bank of the United States (1824), Philadelphia, ABD
Temple Row (Sailors' Snug Harbor), New York, ABD
Amerika Birleşik Devletleri devlet mührü

| Amerika Birleşik Devletleri devlet mührü |
| --- | --- |
Amerika Birleşik Devletleri devlet mührünün ön yüzü



Amerika Birleşik Devletleri devlet mührünün arka yüzü

Ayrıntılar
Kullanan: Amerika Birleşik Devletleri
Kabul tarihi: 1782
Kullanımı: Antlaşmalar, komisyon ve daha fazla yerlerde kullanılmaktadır.
Amerika Birleşik Devletleri devlet mührü, Amerika Birleşik Devletleri'nin ve Amerika Birleşik Devletleri dışişleri bakanı'nın gerek ülke içinde gerekse ülke sınırları dışında kullandığı resmî devlet sembolüdür. Bu mühür ön ve arka yüzler olmak üzere 2 farklı armadan oluşur.
Mührün ön yüzünde tam ortasına 13 adet kırmızı ve beyaz şeritten oluşan bir kalkan yerleştirilmiş kel kartal bulunur. Amerika Birleşik Devletleri'nin bayrak renklerini kendine kalkan eden kel kartal bir pençesinde 13 zeytin bulunan bir zeytin dalı diğer pençesinde ise 13 adet beyaz ok tutmaktadır. Bu sayı On Üç Koloni'yi sembolize etmektedir. Ayrıca Amerika Birleşik Devletleri'nin barış ve güvenlik için kendini kalkan edeceğini anlatır. Kel kartal ağzında, üzerinde Latince E Pluribus Unum ("Çokluktan birliğe") yazan bir şerit tutmaktadır. Bu şerit üstünde sarı ve mavi bir güneş hüzmesi içinde beyaz 13 yıldız bulunur.
Büyük Mührün arka yüzünde ise Her şeyi gören göz ile tepesinde bitmemiş bir piramit yer alır . ABD Bağımsızlık Bildirgesi'nin yılı olan 1776, piramidin tabanında Roma rakamlarıyla yazılmıştır. Mühür iki Latince cümle içerir: Annuit cœptis ("Tanrı girişimlerimizi destekler") ve Novus ordo seclorum ("Çağların yeni düzeni").
Büyük ölçüde Kıta Kongresi sekreteri Charles Thomson ve William Barton tarafından tasarlanan ve ilk olarak 1782'de kullanılan mühür, Amerika Birleşik Devletleri federal hükûmeti tarafından verilen belirli belgeleri doğrulamak için kullanılır. 1935'ten beri, Büyük Mührün her iki yüzü de bir dolarlık banknotun arka yüzünde yer almaktadır. Arma, Amerika Birleşik Devletleri pasaportları dahil olmak üzere resmi belgelerde, askeri amblemlerde, elçilik binalarında ve çeşitli bayraklarda kullanılır .
Gece (kitap)

| --- | --- |

Yazar: Elie Wiesel
Dil: Fransızca
Konu: Holokost
Türler: Otobiyografi, Anı
Yayım: 1958
Jena yakınlarındaki Buchenwald Toplama Kampı'nda bulunan Yahudiler. Amerikan askerleri kampa girdiğinde, kampta bulunanların çoğu yetersiz beslenme yüzünden hayatını kaybetmişti. En alt sırada ve en sağda bulunan kişi daha sonra Hollanda’da Psikiyatrist olan Max Hamburger’dir. İkinci sırada, soldan yedinci kişi ise Elie Wiesel’ dir.
Gece, Elie Wiesel'in 1958 yılında Fransızca olarak yayımlanan otobiyografik kitabı.
Kitap, yazarın 1944-1945 yılları arasında babası ile birlikte Nazi Almanyası'ndaki Auschwitz ve Buchenwald toplama kamplarındaki deneyimleri ve II. Dünya Savaşı sırasında Yahudiler'e uygulanan soykırımdan kurutuluşu hakkındadır. Bir
soykırım edebiyatı klasiği olarak nitelendirilen eser, yazarın Holokost anılarını kapsayan bir üçlemenin ilk kitabıdır. Onu “Şafak” (1961) ve “Gündüz” (1962) adlı kitapları izlemiştir.
Kitapta, yazarın ailesiyle yaşadığı Sighet şehrinin 1940 yılında  Macaristan tarafından ilhak edilmesi ve şehirdeki Yahudilerin iki gettodan birine göçe zorlanması ile başlayan olaylar anlatılır. 1944 Mayısında Naziler, Macaristan'ın da onayı ile Sighet'in Yahudi cemaatini Auschwitz-Birkenau toplama kampına sürmüştür. Kitap, on altı yaşında iken babası Shlomo ile birlikte Auschwitz -3 Monowitz'in bir alt birimi olan Buna Werke çalışma kampına gönderilen yazarın burada sekiz aylık zorunlu çalışma döneminin ve  savaşın sonlarına doğru başka toplama kamplarına transfer edilmek üzere yaptıkları zorunlu yürüyüşün öyküsüdür. Annesi Sarah ve küçük kızkardeşi Tzipora'da Holokost'ta ölen, babası ise zorunlu yürüyüşten sonra dizanteri, açlık ve dayak sonucu ölen ve Tanrı'ya olan inancını yitiren Wiesel bu olayları Gece'de anlatmıştır.
Savaştan sonra Wiesel, toplama kampı deneyimlerini Fransız yazar François Mauriac'ın cesaretlendirmesi ile yazdı. Gazeteci olarak 1954'te gemiyle Fransa'dan Brezilya'ya giderken yazmaya başladığı Yidiş dilindeki 800 sayfalık anılarına “Ve Dünya Sessiz Kaldı” adını vermiş ve Buenos Aires'te yayımlamıştı. 1958 yılında yayımlanan Fransızca Gece (Nuit), bu eserin kısaltılmış versiyonudur. Kitabın önsözünü  François Mauriac yazmıştır.
USS Indianapolis (CA-35)

ABD Donanması ağır kruvazörü USS Indianapolis (CA-35), 1937 dolaylarında Pearl Harbor, Hawaii'de.
USS Indianapolis (CA-35), ABD Deniz Kuvvetleri'ne ait 5. filoya bağlı Portland sınıfı savaş gemisi.
Temmuz 1945'te yola çıkan, Amiral Raymond Spruance kumandasındaki USS Indianapolis, Kuzey Mariana Adaları'nda yer alan Tinian'daki ABD Hava Üssü'ne Japonya'ya atılan ilk atom bombası olan "Little Boy"un kritik parçalarını teslim etti. Ardından Filipinler'e doğru yola çıktı. Gemi gündüz 37 santigrad üzerindeki sıcaklık nedeniyle Kaptan’ın emriyle havalandırılmak maksadıyla gövdenin çeşitli kompartmanları açık şekilde seyir halindeydi. Yani olası hasar alma durumlarında deniz suyunun gövdeye sızmasını engelleyecek kompartmanlar kilitli değildi. Diğer yandan standart donanma seyir prosedürü gereği geminin seyir halindeyken olası düşman denizaltılarının torpido atışlarını engellemek maksatlı zigzag yaparak seyir halinde olması gerekirken o gece düz şekilde seyir ediyor olması da saldırıya açık hale gelmesini kolaylaştırmıştır.
Gemi, 30 Temmuz 1945, saat 00:15'te, Mochitsura Hashimoto kumandasındaki Japon İmparatorluk Deniz Kuvvetleri'ne ait "I-58" adlı B3 tipi denizaltı tarafından fark edilir ve bir adet kıç tarafa bir adet de yakıt tanklarına 2 torpido ateşlenir. USS Indianapolis, 12 dakika içinde battı. Gemi hasar aldıktan sonra seyir halinde kaldığı için açık gövde kompartmanları hızla deniz suyuyla dolarak çok hızlı şekilde batmıştır. Gemideki 1195 mürettebattan yaklaşık 300'ü gemiyle birlikte battı. Geriye kalan 890 denizci, açık okyanusta birkaç cankurtaran sandalıyla ve neredeyse hiç yiyecek veya su olmadan, dehidrasyon, tuzlu su zehirlenmesi ve köpekbalığı saldırıları ile karşı karşıya kaldı. Sadece 316 kişi hayatta kalabildi.
Görevinin çok gizli olması nedeni ile seyir bilgileri hiçbir üsse bildirilmedi. Donanma, batmayı ancak dört gün sonra, rutin devriye gezen bir "PV-1 Ventura" mürettebatı tarafından hayatta kalanların fark edilmesiyle öğrendi. USS Indianapolis'in batması, ABD Donanması tarihinde tek bir gemiden denizde en büyük can kaybıyla sonuçlandı.
Sağ kalanlardan Kaptan Charles B. McVay III, kurtarmadan sonra ilginç bir şekilde günah keçisi ilan edilip mahkemede yargılandı ve suçlu bulundu. 1968'de karısının da ölümü üzerine beylik tabancasıyla intihar etti.
19 Ağustos 2017'de, Microsoft'un kurucu ortağı Paul Allen tarafından finanse edilen bir arama ekibi, Filipin Denizi'ndeki batık kruvazörün enkazını yaklaşık 18.000 ft (5.500 m) derinlikte buldu. 20 Aralık 2018'de USS Indianapolis mürettebatına toplu olarak Kongre Altın Madalyası verildi. Kongre Altın Madalyasının veriliş nedeni (yani olaydan sonra Kaptan'ın Askeri Mahkemeye çıkarılarak günah keçisi ilan edilmiş olmasına rağmen) o tarihte USS Indianapolis'e rotası üzerinde “ olası düşman denizaltılarının saldırı ihtimalinin olabileceğine dair donanma istihbaratının ulaştırılmadığının kabul edilmiş olmasıdır”.
Grateful Dead

| Grateful Dead |
| --- | --- |
1980 yılında Grateful Dead.
Genel bilgiler
Tarzlar: Rock
Etkin yıllar: 1965–1995
Müzik şirketi: Warner Bros., Grateful Dead, Arista, Rhino

Eski üyeler: Jerry Garcia Bob Weir Phil Lesh Bill Kreutzmann Ron McKernan Robert Hunter Mickey Hart Tom Constanten Keith Godchaux Donna Jean Godchaux Brent Mydland Vince Welnick

Grateful Dead, 1965 yılında Palo Alto, Kaliforniya'da kurulan rock grubu.
Suudi Arabistan Kralı Faysal bin Abdülaziz, grubun hayranıydı. Grup 1975 yılında bir album çalışması içindeyken Kral Faysal'ın ölümünü öğrendi. Grubun söz yazarı Robert Hunter  saygısını iletmek için “Blues For Allah ” adlı bir parça besteledi ve albümün adı da aynı parça oldu.
Üç boyutlu film

Başlığın diğer anlamları için 3D sayfasına bakınız.
Gözlük
Üç boyutlu film, derinlik algılamada yaratılan yanılsamayla oluşturulan bir sinema filmi metodudur. Stereoskopik fotoğraflamadan farklı olarak, özel olarak tasarlanmış bir kamerayla, görüntüler iki farklı perspektif ile kaydedilir ve yine özel bir projeksiyon cihazıyla ya da gözlükle, farklı kaydedilmiş iki görüntü bu yanılmasayı oluşturmak üzere oynatılır ve izlenebilir.