stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Güneş lekesi
Tarihçe > 20. yüzyıl

Lisans eğitimini MIT'den alan Amerikalı güneş astronomu George Ellery Hale, Güneş'in fotoğraflarını çekmek için kullanılan, spektroheliograf denilen aleti icat etmiştir. Bu aletle güneş girdaplarını keşfetmiştir. Hale, 1908 yılında değiştirilmiş bir spektroheliograf kullanarak, görüş alanının güneş diski üzerindeki güneş lekesi üzerinden geçtiği zamanlarda, hidrojen spektrumlarının Zeeman etkisi sergilediğini gösterdi. Bu olay, çiftler halinde görünen ve her biri zıt manyetik kutuplara karşılık gelen güneş lekelerinin temelde manyetik bir olgu olduğunu ilk defa göstermiş oldu. Hale tarafından yapılan daha sonraki çalışmalar, güneşin ekvatoru boyunca ayna simetrisi ile her iki yarımküredeki güneş lekelerinin birbirleri ile bağlantılı olduğunu ve güneş lekelerindeki manyetik kutuplarının doğu-batı uyumu için güçlü bir eğilim gösterdiğini ispat etti. Güneş lekelerinin manyetik alanındaki bu düzen şimdilerde "Hale–Nicholson kuralı" olarak veya kısaca "Hale'nin kuralı" olarak biliniyor.
Tarihçe > 21. Yüzyıl

4 Kasım 2003'te uydu aletleri 11 dakika boyunca güneş ışığıyla deyim yerindeyse yıkanarak en güçlü güneş püskürtüsü gözlendi. 486 numaralı güneş lekesi bölgesinin, X28 güneş püskürtüsünden akan X ışınları ürettiği tahmin edildi. Görsel ve holografik gözlemler Güneş'in uzak noktalarına kadar belirgin faaliyetlerin devam ettiğini gösterdi.
2000'li yıllardaki ölçümler ve aynı zamanda infrared spektral çizgilerinde yapılan gözlemler gösterdi ki  güneş lekelerindeki faaliyetler, muhtemelen yeni bir minimuma olanak verecek şekilde, tekrar yok olabilir. 2007'den 2009'a kadar, güneş lekesi faaliyetleri ortalamadan çok uzaktı. 2008'de, güneş minimumu için bile uç bir durum, zamanın yüzde 73'ünde Güneş lekesizdi. Sadece 1913'te daha fazlası belirgindi, yılın yüzde 85'inde temizdi. Güneş 2009 Aralığının ortalarına doğru, birkaç yıldır görünen güneş lekelerinin büyük bir grubu yüzeye çıktığı zamanlarda, durgunlaşmaya devam etti. Buna rağmen, güneş lekesi seviyesi normalin altındaydı.
2006'da, NASA bir sonraki güneş lekesi maksimumu için tahmin yürüttü. Yaklaşık 2022'deki zayıf maksimuma kadar, 2011 yılı boyunca 150 ila 200 arasında olacağını öngördü (30–50% 23. Döngüden güçlü). Tahminler doğru çıkmadı. Aksine, güneş döngüsü, maksimuma yakın olması gerektiği zamanlarda, 2010'da hala minimumda idi. Bu durum güneşin olağandışı olarak düşük faaliyette olduğunu gösterdi.
Jet rüzgarlarının kaybolması, solan lekeler, kutupların yakınındaki yavaşlayan faaliyetlere bağlı olarak, Ulusal Güneş Gözlemevi ve Hava Kuvvetleri Araştırma Laboratuvarı'ndan birbirinden bağımsız bilim insanları 2011 ve bir sonraki 11 yıl boyunca güneş lekesi döngüsünün (25. Döngü) çok fazla azalacağını veya tamamen kaybolacağını tahmin etti.
Fizik

Güneş lekelerinin ayrıntıları hala bir araştırma konusu olmasına rağmen, Güneş lekeleri Güneş'teki ısıyayımsal bölgenin manyetik kış tüpü ile benzer görünüyor. Tüplerdeki gerilim belirli bir limite ulaşırsa, lastik gibi bükülür ve Güneş'in yüzeyinde patlar. Patlama noktalarında ısının yayılması kısıtlanır, enerji yüzey sıcaklığı ile birlikte Güneş'in içinden akarak azalır.
Wilson etkisi, aslında güneş lekelerinin yüzeydeki çöküntü olduğunu söyler. Zeeman etkisini kullanarak yapılan gözlemler, güneş lekelerinin ilk örneklerinin birbirlerinin zıt kutupları olan çiftler halinde gösteriyor. Bir döngüden diğerine, güneş lekelerinin ön ve arka kutupları (Güneş'in dönüşüne bağlı olarak) kuzeyden güneye ve tekrar güneyden kuzeye değişiyor. Güneş lekeleri çoğunlukla gruplar halinde görünür.
Güneş lekeleri kendi içinde iki gruba ayrılabilir:
Merkezi tam gölge, Manyetik alanın Güneş'in yüzeyine yaklaşık olarak dik olduğu, lekenin en karanlık bölgesidir.
Çevresel yarı gölge, Manyetik alanın daha yatayda olduğu lekenin daha çık bölgesi.
Manyetik basınç, alan yoğunlaşmalarını yok etmeye meyillidir. Güneş lekelerinin dağılmasına neden olmasına rağmen, bir lekenin ömrü günlerce veya haftalarca ölçülmüştür. 2001'de, SOHO uzay aracının gözlemleri, Güneş'in yüzeyinin altında hareket eden ses dalgalarını kullanarak, Güneş lekelerinin altındaki iç yapıyı 3 boyutlu resim çıkarılmaya çalışıldı. Bu gözlemler, her güneş lekesinin altında aşağıya doğru hareket eden çok güçlü hava akımları olduğunu gösterdi. Hareket eden girdapların oluşumu manyetik alanın yoğunlaşmasına neden olur. Güneş lekeleri, kendi kendine sürekli tekrar eden fırtınalar gibi düşünülebilir.
Yaklaşık her 11 yılda bir güneş lekesi faaliyetleri döngüsel olarak devam eder. Bir güneş döngüsündeki en fazla güneş lekesi faaliyetinin olduğu nokta Güneş Maksimumu ve en az faaliyetin olduğu nokta Güneş Minimumu olarak bilinir. Döngünün başlarında, güneş lekeleri yüksek enlemlerde görünür, daha sonra döngü maksimuma ulaşıyormuş gibi ekvatora doğru hareket eder. Bu olay Spörer Yasası olarak adlandırılır.
Uluslararası güneş lekesi numarası olarak da bilinen Wolf numarası çeşitli döngüleri görüntüleyerek güneş lekelerini endeksler. En uygunu 11 yıllık döngülerdir. Aynı zamanda bu döngü diğer güneş faaliyetlerinde de gözlenmiştir. Manyetik kutupları bu periyotla birlikte değişen Güneş'in manyetik alanı ile yakından bağlantılıdır.
Güneş lekelerini modern yöntemlerle anlamamız George Ellery Hale ile başladı. 1908'de manyetik alan ve güneş lekeleri arasında bağlantı kurmuştu. Hale güneş lekesi döngülerinin, manyetik alanın kutuplarının tersine çevrilmesiyle 22 yılda bir gerçekleştiğini önerdi. Horace W. Babcock daha sonra Güneş'in dış katmanlarının dinamiği için nitelikli bir model önerdi. Babcock Modeli, Spörer Yasası tarafından tanımlanan, Güneş'in dönüşüyle ikiye katlanan diğer etkiler gibi, manyetik alanın neden olduğu davranışları açıklıyor.
Değişim

11 yıllık düzensiz bir güneş döngüsünde, güneş lekesi yoğunluğu hızlıca artar ve çok yavaş azalır. 11 yıllık döngü boyunca zamanın büyük çoğunluğunda, Güneş lekelerinin sayılarında belirli değişimler olur. Örneğin, 1900'den 1960'lara kadar, lekelerin sayılmasında güneş maksimumuna eğilim oldu. 1960'tan günümüze kadar bu eğilim azaldı. Geçen 10 yıldan sonra Güneş'in ortalamanın üstünde bir güneş faaliyeti gösterdiği belirlendi. En son 8.000 yıl önce bu kadar aktifti.
Güneş lekelerine Işık Yuvarı'ndaki manyetik alan neden oluyor. Taçküre ve heliosferdeki manyetik alan değişimleri, Karbon 14 ve Berilyum 10'un kozmojenik izotopları, buz kayaların ve ağaç halkaları gibi karasal depolarda depolanmasını kullanarak anlaşılmaya çalışıyor. Aynı zamanda jeomanyetik kasırga faaliyetleri üzerinde tarihsel bir gözlem yapılarak, kullanılabilir kozmojenik izotop verilerinin sonu ile modern uzay araçlarından alınan verilen başlangıcı arasındaki süre içinde bir köprü olmuş oluyor. Bu değişimler, manyetik akışın sürekliliği ile ilgili denklemler ve güneş atmosferinin en tepesinden heliosferere çıkan manyetik akışı belirlemek için güneş lekeleri gözlemlenerek başarılı bir şekilde tekrar üretildi. Güneş lekesi gözlemleri gösterdi ki, jeomanyetik faaliyetler ve kozmojenik izotoplar güneş faaliyetlerindeki değişimler hakkında bizlere tutarlı bilgiler vermektedir.
Güneş lekelerinin sayısı, 1979'dan beri süren döngüde, güneş radyasyonunun şiddeti ile ilişkilidir. Tam radyasyon akışı gerçekleştiğinde uydu ölçümleri yapılmıştır. Güneş lekeleri çevre ışık küreye göre daha koyu olmasına rağmen, daha fazla güneş lekesinin daha az güneş radyasyonuna neden olduğu ve güneş enerjisi sabitini azalttığı umuluyor. Bununla birlikte, güneş lekelerininin çevresindeki kenarlar ortalamadan daha parlaktır ve dolayısıyla daha sıcaktır. Tam olarak, daha fazla güneş lekesi güneş sabitinin değerini veya parlaklığını arttırıyor. Güneş lekelerinin döngüsünün sebep olduğu değişimler göreceli olarak küçüktür. 17. Yüzyılın ikinci yarısında (yaklaşık olarak 1645'ten 1715'e kadar) güneş lekeleri Maunder Minimum'u boyunca nadiren gözlenmiştir.
11 yıllık güneş döngüleri, 1750'lerde yapılan gözlemlerden başlanarak bir seri oluşturacak şekilde numaralandırıldı.
Gözlem

Güneş lekeleri, Dünya üzerindeki gözlemevlerinde ve Dünya yörüngesinde dolanan güneş teleskoplarıyla gözlemleniyor. Bu telesoplarda filtreler ile veya yansıtma teknikleri kullanılarak direkt güneş gözlemi yapılıyor. Ek olarak, birçok çeşitte filtreli kameralar kullanılıyor. Spektroskop ve spektrohelioskop denen bu iş için özelleşmiş aletler kullanarak güneş lekeleri ve güneş lekesi bölgeleri incelenebiliyor. Yapay tutulmalar, Güneş'in daire çevresindeki ufuk boyunca hareket eden güneş lekelerini görüntülememize izin veriyor.
Güneş'e çıplak gözle direkt olarak bakmak göze kalıcı zararlar verdiği için, güneş lekelerinin amatör gözlemi genel olarak dolaylı yollardan bir yüzeye yansıtılmış resim kullanılarak veya doğrudan koruyucu filtreler ile yapılır. Filtreye gerek olmadan teleskobun göz merceği ile resim yansıtılabilir. Beyaz bir zemin üzerine yansıtılarak dolaylı yoldan gözlenebilir. Hatta güneş lekesi evrimini takip etmek üzere çizilebilir.
Uygulamalar

Diğer güneş aktiviteleriyle bağlantılı olduğundan dolayı güneş lekeleri, hava durumunu, iyonosferin durumu, kısa dalga boyunda radyo yayılımının koşulları ve uydu iletişimlerini tahmin etmeye yardımcı olmak için kullanılabilir. Güneş faaliyeti (ve güneş lekeleri) küresel ısınma konusunda sıklıkla tartışılır. Jack Eddy Maunder Minimumu, Avrupa'nın kış ikliminde gerçekleşen küçük buz çağı ve güneş lekeleri arasında görünen bir ilişki olduğunu söyledi. Güneş lekeleri yayılan enerjideki açığın şiddeti cinsinden ifade edilebilir. Güneş lekelerinin doğrudan Dünya'daki iklim üzerinde sadece küçük bir etkisi vardır. 11 yıllık döngüler gibi büyük zaman ölçeklerine bakacak olursak, bir diğer manyetik olgu olan Fakula ve kromosfer ağının güneş lekeleri ile ilişkili olduğu görülür. Bunlar diğer oluşumlar gibi güneş sabitinin değerini arttırır.
İngiliz iktisatçı William Stanley Jevons, 1870 yıllarında güneş lekeleri ile ekonomik krizler arasında bir ilişki olduğunu söyledi. Jevons bunun nedenini açıklamak için güneş lekelerinin Dünya'nın iklimini etkilediğini, bunun da tarımı etkilediğini, dolayısıyla ekonominin de etkilenmiş olduğunu söyledi.
Diğer yıldızlardaki lekeler

1947 yılında, G. E. Kron, kırmızı cücelerin parlaklığındaki değişimleri göstererek yıldız lekelerinin olduğunu önerdi. 1990'ların ortalarından beri, yıldız lekesi gözlemleri gelişen yüksek teknoloji ile çok daha fazla detaylı bir şekilde gözlemlenmeye başladı. Fotometri incelemeleri gösterdiki yıldız lekeleri gelişiyor ve bozuluyor. Aynı zamanda Güneş'tekine benzer döngüler gösteriyor. Spektroskopi ile yıldız lekelerinin yapısı incelendi ve Zeeman Efekti'ne bağlı olarak spektrum çizgisindeki değişimler analiz edildi. Doppler fotoğraflaması birçok yıldızdaki lekelerin farklı dönüşlerini ve Güneş'ten farklı olarak nasıl dağıldıklarını gösterdi. Spekturum çizgilerinin analiz edilmesi lekelerin ve yıldız yüzeyinin sıcaklık aralığının ölçülmesini sağladı. Örneğin, 1999 yılında Strassmeier, görünen en fazla soğuk yıldız lekesinin bir dev olan K0 yıldızındaki XX Triangulum (HD 12545) olduğunu rapor etti. Bu lekenin sıcaklığı 3.500 K (3.230 °C), yanındaki daha ılık lekenin ise 4.800 K (4.530 °C)'dir.
Galeri

NOAA 875 güneş lekesi.
Güneş lekesi NOAA 875'ten bir güneş püskürtüsü.
video, Güneş'in iki hafta boyunca gözlemlenmesinden elde edilmiştir.
Gruplaşmış güneş lekeleri.
Güneş lekeleri, Eylül 2011.
Taçküre yapısının farklı güneş lekeleri ile birlikte görünüşü, Ekim 2010.
Gün batımında 923 numaralı güneş lekesi.
Çıplak gözle görünen bir güneş lekesi, Bangladeş, Ocak 2004.
John of Worcester'in Chronicle'sinde bir güneş lekesinin çizimi
1794'teki güneş lekelerinin çizimi 1794 Samuel Dunn Haritası
Nasa'nın 2006'daki tahmini. Güneş lekelerinin 2010/2011'de, maksimumda olacağı umularak sayıldı. Ancak gerçekte, 2010'da hala minimumda idi.
TRACE uzay aracından morötesi bölgede alınmış bir güneş lekesinin yakın çekim görüntüsü
Spörer Yasası davranışını gösteren ikili kelebek şeması
400 yıllık güneş lekesi geçmişi
11.000 yıllık güneş lekesi grafiği
1 metre çapında İsviçre Güneş Teleskobu
Anbuba

Astara rayonu
Anbuba, Azerbaycan'ın Astara rayonunda köydür.
| g t Astara rayonu |
| --- | --- |
 Alaşa  Anbuba  Artupa  Ashanakeran  Avyarud  Azaru  Bagchilyar  Bala Şahağac  Balbau  Bili  Binabəy  Bio  Bursut  Burzubənd  Çayoba  Çükəş  Çuvaş  Deqadi  Dastor  Diqo  Dolu  Dürriyə  Dylmady  Əkbərməhlə  Ərçivan  Gilakeran  Giləparqo  Giləşə  Gülyatan  Hamoşam  Həjo  Həsin  Kijoba  Klinbi  Kokolos  Kolatan  Lələkəpeştə  Liəzi  Lobir  Lomin  Lövəyin  Marzəsə  Maşhan  Məscidməhəllə  Miki  Motolayataq  Noyabud  Ojakəran  Ovala  Pəlikəş  Penser  Qaladəhnə  Qamışoba  Qanqalaş  Qapıçıməhəllə  Rinə  Rıqloba  Rivadila  Rüdəkənar  Şağlazüzə  Şahağac  Səkəşam  Seləkəran  Səliva  Şəmətük  Səncərədi  Sərək  Şəvqo  Shua  Sıhəkəran  Sım  Sipiyaəlfətik  Sipiyəpart  Sipiyyəd  Sıqalonu  Şıxarxı  Şıxımpeştə  Şıxməhlə  Siyakeş  Siyaku  Şiyəkəran  Siyətük  Şümrüd  Suparibağ  Şuvaş  Şuvi  Tangov  Taxtakəran  Tengerud  Toradi  Tüləküvan  Unuz  Vaqadi  Vaqo  Vələparqo  Vənəşikəş  Vəznəş  Vıləşə  Vovlada  Xıçaso  Züngüləş
Nick Mason

| Nick Mason |
| --- | --- |
2018 yılında Nick Mason.
Genel bilgiler
Doğum: Nicholas Berkeley Mason 27 Ocak 1944 (80 yaşında) Edgbaston, Birmingham, İngiltere, Birleşik Krallık
Tarzlar: Progresif rock Psychedelic rock Enstrümantal rock
Meslekler: Müzisyen, prodüktör ve yazar
Çalgılar: Bateri Klavye Bas gitar Gitar
Etkin yıllar: 1964–günümüz
Müzik şirketi: Capitol Columbia Sony EMI Harvest
İlişkili hareketler: Pink Floyd Sigma 6 The Screaming Abdabs Mason & Fenn Robert Wyatt

Nicholas Berkeley Mason, kısaca Nick Mason (27 Ocak 1944), Pink Floyd grubunun davulcusu ve bestecilerindendir.1965'te ilk defa Knightbridge Countdown Club'da sahneye çıktıklarından beri Pink Floyd'dan kopmayan, her işte bulunan tek grup elemanıdır.
Nick, İngiltere'nin Birmingham şehrinde doğdu. ilkokulu Frensham Heights yatılı okulunda okudu. Daha sonraları "Regent Street Polytechnic" okuyan Nick, 1964 yılında Roger Waters, Bob Klose ve Richard Wright ile birlikte Sigma 6 grubunu kurdu. Daha sonraları dağılan gruptan ayrılan Waters, Wright ve Mason, Syd Barrett ile birlikte "The Pink Floyd Sound" grubunu kurdular.
Nick Mason, klasik ve spor araba tutkunudur.
Solo çalışmaları

Nick Mason's Fictitious Sports (1981)
Profiles (1985)
White Of The Eye (1987)
Bağlantılar

Drummerworld5 Kasım 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
| g t Pink Floyd |
| --- | --- |
David Gilmour  ·  Nick Mason  Roger Waters  ·  Syd Barrett  ·  Bob Klose  ·  Rick Wright
Albümleri: The Piper at the Gates of Dawn  ·  A Saucerful of Secrets  ·  Ummagumma  ·  Atom Heart Mother  ·  Meddle  ·  The Dark Side of the Moon  ·  Wish You Were Here  ·  Animals  ·  The Wall  ·  The Final Cut  ·  A Momentary Lapse of Reason  ·  The Division Bell  ·  The Endless River
Konser albümleri: Ummagumma  ·  Delicate Sound of Thunder  ·  P•U•L•S•E  ·  Is There Anybody Out There? The Wall Live 1980-81
Film müzikleri: Music From the Film More  ·  Zabriskie Point  ·  Obscured By Clouds  ·  London '66-'67
Toplamalar: Relics  ·  A Nice Pair  ·  Masters of Rock  ·  A Collection of Great Dance Songs  ·  Works  ·  Shine On  ·  1967: The First Three Singles  ·   Echoes
Filmler: Tonite Let's All Make Love in London  ·  Pink Floyd: Live at Pompeii  ·   Pink Floyd: Duvar  ·   Delicate Sound of Thunder  ·  La Carrera Panamericana  ·   P•U•L•S•E  ·  Pink Floyd - The Making of The Dark Side of the Moon  ·  The Pink Floyd and Syd Barrett Story
İlişkili maddeler: Synalpheus pinkfloydi
| g t Rock and Roll Hall of Fame - 1996 |
| --- | --- |
 David Bowie  Gladys Knight & the Pips Edward Patten  Gladys Knight  Merald "Bubba" Knight  William Guest  Jefferson Airplane Grace Slick  Jack Casady  Jorma Kaukonen  Marty Balin  Paul Kantner  Spencer Dryden  Little Willie John  Pink Floyd David Gilmour  Nick Mason  Rick Wright  Roger Waters  Syd Barrett  The Shirelles Addie Harris  Beverly Lee  Doris Coley  Shirley Owens  The Velvet Underground John Cale  Lou Reed  Moe Tucker  Sterling Morrison 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BNE: XX1024293  BNF: cb138971839 (data)  GND: 120864975  ISNI: 0000 0001 1068 490X  LCCN: n93045590  MusicBrainz: d6c37074-0155-46a3-8af2-338a4f625afc  NKC: ola2002151413  NLI: 987007355653005171  NTA: 070655820  SUDOC: 084272058  VIAF: 66652429   WorldCat (LCCN): n93-045590
Arefse

|  Ərəfsə |
| --- | --- |


Harita
Culfa rayonu Culfa rayonu
Bilgiler




Koordinatlar: 


Genel bilgiler


Rayon: Culfa



Ərəfsə, Azerbaycan'a bağlı Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti'nin Culfa rayonunda köydür.
John Cale

| John Cale |
| --- | --- |
John Cale, 2006
Genel bilgiler
Doğum: John Davies Cale 9 Mart 1942 (82 yaşında) Garnant, Carmarthenshire, Galler
Tarzlar: Sanatsal rock, klasik, drone, folk rock, deneysel rock, protopunk
Meslekler: Müzisyen, besteci, şarkıcı, prodüktör, görsel sanatçı
Çalgılar: Vokal, viyola, keman, gitar, bas gitar, org, piyano, klavsen, klavye, armonika, çello, kontrbas, mellotron, çelesta
Etkin yıllar: 1965-günümüz
İlişkili hareketler: Theater of Eternal Music, The Velvet Underground, John Cage, Phil Manzanera, Nico, Lou Reed, Brian Eno, Kevin Ayers, Nick Drake
Resmî site: http://john-cale.com/

John Davies Cale, OBE (d. 9 Mart 1942) Galli müzisyen, besteci, şarkıcı ve albüm yapımcısı. Deneysel rock grubu The Velvet Underground'ın kurucu üyelerindendir.
Rock müzik alanındaki çalışmaları ile tanınmakta olan Cale, drone ve klasik müzik ile birlikte birçok farklı müzik dalında eserler vermiştir. 1968'de Velvet Underground'dan ayrılmasından itibaren yaklaşık olarak 30 albüm çıkartmış olan sanatçı, Paris 1919 adlı albümü, "Hallelujah" (Leonard Cohen) coverı ve 1970'lerin ortalarında Island Records aracılığı ile yayınladığı albüm üçlemesi (Fear, Slow Dazzle ve Helen of Troy) ile ün kazanmıştır.
Cale, müzik kariyeri boyunca Lou Reed, Nico, La Monte Young, John Cage, Terry Riley, Hector Zazou, Cranes, Nick Drake, Mike Heron, Kevin Ayers, Brian Eno, Patti Smith, Nico, The Stooges, The Modern Lovers, Art Bergmann, Manic Street Preachers ve solisti James Dean Bradfield, Marc Almond, Element of Crime, Squeeze, Happy Mondays, LCD Soundsystem, The Replacements ve Siouxsie and the Banshees ile işbirliği yapmıştır.
Cale, Velvet Underground'ın bir üyesi olarak 1996'ta Rock and Roll Hall of Fame tarafından onurlandırılmıştır.
Diskografi > Solo stüdyo albümleri

1970 : Vintage Violence
1972 : The Academy in Peril
1973 : Paris 1919
1974 : Fear
1975 : Slow Dazzle
1975 : Helen of Troy
1981 : Honi Soit
1982 : Music for a New Society
1983 : Caribbean Sunset
1985 : Artificial Intelligence
1989 : Words for the Dying
1996 : Walking on Locusts
2003 : HoboSapiens
2005 : blackAcetate
2012 : Shifty Adventures in Nookie Wood
2016 : M:FANS
2023 : Mercy
Diskografi > İşbirlikçi albümleri

1971 : Church of Anthrax (Terry Riley ile)
1990 : Songs for Drella (Lou Reed ile)
1990 : Wrong Way Up (Brian Eno ile)
1994 : Last Day on Earth (Bob Neuwirth ile)
Ulaştırma, Personel Okulu ve Eğitim Merkezi

| Ulaştırma, Personel Okulu ve Eğitim Merkezi |
| --- | --- |
Etkin: 1913-günümüz
Ülke: Türkiye
Bağlılık: Eğitim ve Doktrin Komutanlığı
Görevi: Ulaştırma ve personel sınıfı asker yetiştirme
Karargâh: Gaziemir, İzmir
Komutanlar
Komutan: Ulaştırma Albay Birol Danişman
Ulaştırma, Personel Okulu ve Eğitim Merkezi İzmir'de konuşlu bulunup Eğitim ve Doktrin Komutanlığı'na bağlıdır. 1913 yılında İstanbul'da Nakliye Mektebi adıyla kurulmuştur. 1941 yılında Konya'ya nakledilmiştir. 1951 yılında ise İzmir/Gaziemir'e intikal etmiştir . Personel Okulu 1952 yılında Ankara'da kurulmuştur . 2008 yılında İzmir'e nakledilerek Ulaştırma Personel Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı adını almıştır. Kara Kuvvetleri Komutanlığı'na zırhlı taktik ve motorlu araçları kullanıp yönetebilecek "Ulaştırma" ve idari görevleri yerine getirecek "Personel" sınıfı ihtiyacını karşılamak üzeri subay astsubay erbaş ve erlere eğitim verir.
Buffalo Springfield

Buffalo Springfield 1966 yılında Los Angeles, California’da kurulan country rock ve folk-rock grubu. the byrds dışında hiçbir amerikalı grubun folk-rock ve country-rock alanında buffalo springfield kadar etkili olamadığı ve buffalo springfield'in bu türde the byrds'le birlikte en etkili grup olduğu iddia edilmektedir.
Grup stephen stills, richie furay, neil young, bruce palmer ve dewey martin tarafından kuruldu, bir süre sonra gruba jim messina da katıldı. grubun en çok etkilendiği isimler bob dylan, the byrds ve the beatles’tı. Grup uzun ömürlü olamadı. 1966 yılında kurulan grup 1967 ve 1968 yıllarında üç albüm çıkarıp dağıldı.
Tarihçe

1967 Buffalo Springfield
1967 yılında yayınladıkları buffalo springfield adını taşıyan ilk albümleri (ki bu albüm bir stephen stills çalışması olan ve grubun da en büyük hiti olan “for what its worth”ü de içeriyordu), onların the byrds ile birlikte folk rock'ın en iyi temsilcilerinden biri olduklarını gösterdi. aslında buffalo springfield’in ilk albümlerinde yaptıkları müzik byrds’ünkine nazaran daha çok country ve folk etkileri taşıyordu.
1967 Buffalo Springfield Again
Grup yine 1967 yılında ikinci albümleri buffalo springfield again’i yayınladı. bu albümde grup, folk-rock tabanında yaptıkları müziğe biraz daha elektrik katmışlar ve bir yandan da psikedelik öğeler eklemişlerdi. bu dönemde grup içi çatışmalar da su yüzüne çıkmaya başlamıştı.
1968 Last Time Around
1968 yılında yayınladıkları son albümleri last time around’da grup üye sayısı kadar parçaya ayrılmıştı. stills, young ve furay kendi müzikal anlayışlarındaki farkı besteleriyle gruba yansıtıyorlardı. albüm -tıpkı the beatles’ın white album’unda olduğu üzere- bir grubun albümü gibi değil, üç solo müzisyenin şarkılarının tek albümde toplanmış hali gibiydi. beklenen son geldi ve 1968 yılında grup dağıldı.
Dağıldıktan Sonra
Grup üyelerinden neil young solo kariyerine başladı. stephen stills ise, graham nash ve the byrds grubundan david crosby ile crosby, stills & nash grubunu kurdu. gruba daha sonra neil young da katıldı ve grubun adı crosby, stills, nash & young’a dönüştü. stephen stills diğer yandan solo kariyerine de devam etti ve manassas isimli bir grupla da çalıştı. grubun diğer üyelerinden jim messina ve richie furay başlangıçta ayrılmadılar ve country-rock grubu poco’yu kurdular. fakat messina, poco’nun yayınladığı üçüncü albümden sonra grubu terk ederek kenny loggins’le çalışmaya başladı. furay da poco’yu terk ederek chris hillman ve jd souther’la souther hillman furay band’i kurdu bir süre sonra da tek başına müzik yapmaya başladı.
yıllar boyunca buffalo springfield’in yeniden bir araya geleceği söylentileri dolaştı müzik dünyasında, hatta neil young buffalo springfield again adında bir şarkı yaparak buffalo springfield severleri umutlandırdı; fakat buffalo springfield hiçbir zaman yeniden bir araya gelemedi.
Diskografi

1967 - Buffalo Springfield
1967 - Buffalo Springfield Again
1968 - Last Time Around
Abdalanlı

| Abdalanlı |
| --- | --- |
Köy
AbdalanlıAbdalanlı'nın Azerbaycan'daki konumu
Koordinatlar: 39°24′33″K 46°32′45″D﻿ / ﻿39.40917°K 46.54583°D﻿ / 39.40917; 46.54583
Ülke:  Azerbaycan
Rayon: Kubadlı
Zaman dilimi: UTC+04.00 (AZT)
Abdalanlı, Azerbaycan'ın Kubadlı rayonunda bulunan köydür.
Tarihi

1993 yılında Ermenistan Silahlı Kuvvetleri tarafından işgal edilmiştir.
| g t Kubadlı Rayonu yerleşim yerleri |
| --- | --- | --- |
| Şehirler | Kubadlı |  |
| Köyler |  Abdalanlı  Alakurşak  Altınca  Armutlu  Aşağı Cibikli  Aşağı Hocamsaklı  Aşağı Mollu  Balahasanlı  Balasoltanlı  Ballıkaya  Bahtiyarlı  Başarat  Boyuneker  Cılfır  Çardaklı  Çaytumas  Çereli  Davudlu  Dileli Müskenli  Deşdahat  Demirciler  Dondarlı  Ayvazlı  Ebilce  Efendiler  Alikuluuşağı  Eğin  Fercan  Göyer Abbas  Göyercik  Göyyal  Gürcülü  Hal  Hat  Hekeri  Hamzalı  Hartiz  Hüseyinuşağı  Hallava  Hanlık  Halaç  Hendek  Hıdırlı  Hocahan  Kocik  Işıklı  Kürt Mahruzlu  Kavdadık  Karacallı  Karaağaç  Karaimanlı  Karakişiler  Karakoyunlu  Karalar  Kayalık  Kadılı  Gazyan  Kilican  Kıyaslı  Kundanlı  Lepehayranlı  Mahmatlı  Mahruzlu  Mehrili  Melikahmetli  Memer  Merdanlı  Mezre  Milanlı  Mirler  Mollabürhan  Mollalı  Muğanlı  Muradhanlı  Novlu  Padar  Polatlı  Sarıyatak  Saray  Saldaş  Seleli  Seytas  Tarovlu  Tatar  Teymur Müskenli  Tinli  Yukarı Cibikli  Yukarı Hocamsaklı  Yukarı Mollu  Yusifbeyli  Ulaşlı  Zilanlı  Zor  |  |