Peçenekler
Tarih > Ruslarla olan münasebetleri

Peçenekler 860-889 yılları arasından itibaren İdil Nehri'ni geçerek Güney Rusya bozkırlarında görülmeye başlamıştır. Rus kroniklerinde Peçenekler'den ilk defa 915 yılındaki kayıtlarda bahsedilmekle birlikte onların 889 yılında Kiev dolaylarına geldiği bilinmektedir. Bu nedenle 915'ten önce de Ruslar ile Peçenekler'in karşılaştığını söylemek yanlış olmayacaktır. Rus kroniklerinde Peçenekler'in 917 yılında Bizans'a destek için Tuna dolaylarına giderken, Kiev Knezi I. İgor'la barış yaparak bu harekâta giriştikleri belirtilmektedir. 920 yılında I. İgor'un düzenlediği sefer dışında Ruslarla Peçenekler arasında önemli bir çarpışma görülmemiştir. Hatta kayıtlara göre bu dönemlerde Peçenekler ile Ruslar arasında yoğun bir ticari faaliyet görülürken, Rus tacirler özellikle Bizans ile ticaret yapmak istediğinde Peçenekler'den izin almak zorundaydı. Bu dönemde bazı Peçenekler'in de Rus Knezi için paralı asker olarak görev yaptığı görülmektedir.
I. igor 941 yılında gemilerle düzenlediği Konstantinopolis Kuşatması'nda aldığı ağır yenilgi sonrasında 944 yılında yeniden Bizans'a doğru sefere çıktığında bu sefer yanında paralı Peçenek askerleri de bulunmaktaydı. Ancak İgor, Bizanslılar ile barış yaptığından dolayı geri çekildiğinde Peçenekler geri dönmeyip Bulgar topraklarına akınlar düzenlemiştir. Peçenek-Rus ilişkileri bir süre daha barış içerisinde geçti. I. İgor'un ölümünden sonra karısı Olga'nın naipliği sonrasında oğlu I. Svyatoslav Kiev Knezi olmuştu. Svyatoslav, Peçeneklerle çatışmaya girmeden bazı Slav boyları ile Hazarlarla mücadeleye giriştikten sonra Bulgar saldırıları karşısında sıkışık bir durumda kalan Bizanslılar'ın yardım talebini kabul ederek 967 yılı Ağustos'unda Tuna'yı geçerek Bulgarlar'ın önemli bir şehri olan Veliki Preslav dahil bazı şehirleri ele geçirdi. Bu sırada nedeni bilinmemekle birlikte Peçenekler 968 yılında Kiev'i kuşattılar. Ancak kuşatma ekipmanlarına sahip olmayan Peçenekler bir süre sonra muhtemelen Svyatoslav'ın yardıma gelmesi üzerine çekilmişlerdir. Svyatoslav, 969 yılında yeniden Bulgarlar üzerine sefere çıktığında bazı Peçenek askerleri yanında yer almaktaydı. Ruslar'ın Bulgarları yenerek Tuna dolaylarına yerleşmesinden rahatsız olan Bizans İmparatoru I. İoannis'in düzenlediği sefer sonucunda Svyatoslav geri çekilmek zorunda kaldı. Peçenekler 970 yılında Kiev Knezliğinin Bizanslılar üzerine düzenlediği sefer kapsamında günümüz Lüleburgaz'ında yaşanan ve Bizans'ın galibiyetiyle sonuçlanan Arcadiopolis Muharebesinde de Ruslar'ın yanında yer aldılar. O dönemin siyasetine uygun olarak Peçenek-Rus ilişkileri çok değişken bir düzeydeydi. Peçenekler büyük ihtimalle Bizans'ın kışkırtmasıyla başbuğları Küre önderliğinde, büyük ganimetlerle Kiev'e dönmekte olan Svyatoslav ve kuvvetlerini 972 yılı ilkbaharında Dinyeper Nehri içerisindeki Khortytsia Adası yakınlarındaki şelalelerde pusuya düşürdüler. Ruslar'ın çok azı bu pusudan sağ kurtulabilirken Kiev Knezi Svyatoslav dahil olmak üzere çoğu da öldürüldü. Hatta Peçenek başbuğu Küre zaferini kutlamak için Svyatoslav'un kafatasından kendisine kadeh yaptırmıştır. Svyatoslav'ın ölümünden sonra oğulları Yaropolk ile Vladimir arasındaki çarpışmalar esnasında Peçenekler, Tuna boylarına kadar daha rahat akınlarda bulunabiliyorlardı. Vladimir 980 yılında kardeşini ortadan kaldırınca Peçeneklerle mücadeleye girişti. Rus ve Peçenekler arasında çok sayıda küçük çaplı çatışmalar olduktan sonra Peçenekler 996'da Ruslar üzerine sefere çıktılar. 6 Ağustos'ta yapılan savaşta da Vladimir'i ağır şekilde yenilgiye uğrattılar. Sonrasında Belgorod'u kuşatsalar da bir süre sonra geri çekildiler. Sonrasında da Vasil'kov'u da benzer şekilde kısa süreliğine kuşattılar.
Vladimir'in ölümünden sonra Ruslar arasında yaşanan iç savaşta da rol oynayan Peçenekler, Svyatopolk'u destekleseler de başarılı olamamıştı. Ancak Svyatopolk kayınpederi I. Bolesław Chrobry'nin desteğiyle 1015'te Kiev Büyük Knezi olabilmişti. 1018 yılında Yaroslav Kiev'i ele geçirince Svyatopolk'un Peçenekler'e sığındığı görülmektedir. Peçenekler 1019'da Svyatopolk ile birlikte Yaroslav'a saldırsalar da mağlup olarak geri çekildiler. Bundan sonraki yıllarda Peçenekler'in Karadeniz'in kuzeyinden daha batıya doğru hareket ederek Tuna'nın sol sahiline doğru gittikleri görülmektedir. Peçenekler, 1018'de Birinci Bulgar İmparatorluğu'nun Bizans tarafından ortadan kaldırılmasıyla doğrudan Bizans'la komşu olmuşlardı. Bundan sonra küçük çaplı Peçenek akınları görülmekle birlikte 1026'da Tuna'yı geçen Peçenekler Bulgaristan topraklarına büyük bir saldırı gerçekleştirmiştir. Bu saldırıda bi çok Bizans askeri öldürülürken, çok sayıda da Bizans komutanı esir edilmiştir. Ancak toparlanan Bizanslılar karşı hücumla Peçenekleri yeniden Tuna'nın ötesine geri çekilmeye mecbur bırakmışlardır. 1030 yılından itibaren Bizans'ın uyguladığı ekonomik reformlar buradaki halk tarafından kabul görmeyerek isyanlara sebep olmuştur. Bunu fırsat bilen Peçenekler'in 1032 ve 1035/36 yıllarında Selanik'e kadar uzanan topraklara akınlar düzenledikleri görülmektedir. Bazı tarihçiler Peçenekler'in bu yeni topraklardaki zenginliği gördüklerinden dolayı, Karadeniz'in kuzeyindeki Rus sınırında yer alan topraklarını bırakarak buralara yerleşmeye başladıklarını düşünmektedirler. Ayrıca Rus kroniklerine göre 1034 ya da 1036'da Kiev Büyük Knezi Yaroslav'ın Kiev yakınlarında bazı Peçenek boylarını ağır bir yenilgiye uğrattığı bilgisini değerlendiren bir takım tarihçiler, bu mağlubiyetinde Peçenekler'in Tuna dolaylarına yerleşmesinde etkisinin olacağını belirtmektedir. Ancak bazı tarihçilere göre ise Ruslar'ın Torki/Torkil olarak adlandırdığı Uzlar’ın Dinyeper’in doğusuna gelmeleriyle birlikte Peçenekler’in Tuna dolaylarına kaymak zorunda kaldıkları şeklindedir. Uzlar Karadeniz’in kuzeyine yerleştiğinde burada kalmayı sürdüren Peçenek boylarının bazıları onlara tabi olurken, bazılarının da Ruslar’a tabi olarak Kiev Knezliğinin güney hudutlarında sınır muhafızı olarak yaşamlarını sürdürmüşlerdir. Yine bu dönemde bazı Peçenek kitlelerinin de Tisa ve yan kolu Samoş Nehri dolaylarından Macar topraklarına girdiği bilinmektedir. Eski düşman olmakla birlikte Macarlar, özellikle bu savaşçı topluluk üyelerinin topraklarında yaşamasına izin vererek onların savaşçılığından faydalanmaya çalışmıştır.