stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Tibor Szamuely
Ekim Devriminin saflarında

Bolşevikler tarafından salıverilen savaş esirleriyle beraber özgürlüğüne kavuştu. Artık komünist fikirleri benimsemiş olan Szamuely Moskova’da Béla Kun ile beraber Macar savaş esirlerini sosyalizm fikrine örgütlemeye çalışır. Çok sayıda Macar bu sayede Bolşeviklerin saflarında Rus İç Savaşında savaşacaktır.
Spartaküs Birliği

Szamuely Almanya’ya geçer ve Aralık 1918’de Karl Liebknecht ve Rosa Luxemburg önderliğinde kurulan ve Almanya Komünist Partisinin öncülü sayılan Spartaküs Birliğinin kuruluşunda yer alır.
Macaristan’da

Szamuely fikirlerinde ve eylemlerinde militanlığı savunmuştur. Şubat 1919’da Budapeşte’deki komünistlerin yayın organı Vörös Újság (Kızıl Haberler) gazetesindeki yazısında hükûmet karşıtı yazılarında proletaryanın karşı-devrimcileri her yerde ezmeleri gerektiğini öğütleyecek, devrime karşı hareket edenlerin kendi kanlarında boğulmalarını savunacaktır.
Altı hafta sonra 21 Mart 1919 günü koalisyon hükûmetindeki komünistler kansız bir darbe sonucu iktidarı alarak Béla Kun liderliğinde Macar Sovyet Cumhuriyetini ilan ederler. Szamuely yeni hükûmetin önemli isimlerindendir. Birden çok görev almakla beraber en önemli görevi Savunma Halk Komiserliğidir. Ayrıca komünistlere karşı çıkanlara karşı uyguladığı “kızıl terör” kampanyasıyla bilinir. Szamuely'nin özel güvenlik kuvvetleri Lenin Gençliği  olarak bilinmekteydi ve komünistlerin siyasetine karşı gelenleri gerekli her türlü yöntemle bastırıyorlardı.
Bu dönemde Macar Sovyet Cumhuriyetini temsilen Mayıs 1919'da uçakla Moskova’ya giderek Lenin ile birlikte dünya devrimi lehine propaganda yapmıştır.
Çöküş

Ana madde: Macar Sovyet Cumhuriyeti
Macar Sovyet Cumhuriyeti yalnızca altı ay sürecek ve Ağustos 1919 başlarında yıkılacaktır. Fransız Ordusu desteğindeki Romanya Orduları Budapeşte’ye yaklaşırken Szamuely kaçar. Komünistlerin hedef alındıkları ve kitlesel olarak öldürüldükleri “beyaz terör” saldırılarından kurtulan Szamuely arabasıyla Avusturya sınırına doğru ilerler. Sınırdan yasa dışı yollarla geçtiği için yakalanan Szamuely, Avusturya polisi tarafından kimliği öğrenilince yerinde infaz edilmiştir.
Geleneği

Macar Sovyet Cumhuriyeti'nin yıkılmasından sonra monarşinin iktidara geldiği Macaristan II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası ile müttefik olacak ve çok sayıda Macar, Sovyetler Birliği'ne karşı yapılan Barbarossa Harekatında yer alacaktır. Savaş sonucunda muzaffer Sovyetler Birliği Kızılordusu Macaristan'da Nazi işbirlikçisi Ok Haç Partisi rejimini sona erdirir. Savaşın ardından sovyet sistemine dayanan Macaristan Halk Cumhuriyeti kurulmuştur. Bu dönemde iktidara gelen Macar komünistleri Tibor Szamuely başta olmak üzere ilk Macar Sovyet Cumhuriyeti için hayatlarını kaybedenlere sahip çıkacaklardır.
Yazdığı eserler

Alarm! Ausgewählte Reden und Aufsätze, Berlin: Dietz; Budapest: Corvina, 1959
A nemzetiszocializmus, 1964, Budapest: Gondolat
The Russian Tradition, Secker & Warburg, Londra 1974
Szamuely (soldan ikinci) ve Lenin (sağdan ikinci) Moskova'da 1 Mayıs kutlamaları sırasında (1919)
Macar Sovyeti liderlerini anan kabartma; Tibor Szamuely, Béla Kun ve Jenő Landler
Eve Dönüş (film, 1978)

| --- | --- |
Coming Home

Yönetmen: Hal Ashby
Yapımcı: Jerome Hellman
Senarist: Robert C. Jones   Waldo Salt
Oyuncular: Jane Fonda   Jon Voight
Görüntü yönetmeni: Haskell Wexler
Türü: Drama/Savaş
Renk: Renkli
Yapım yılı: 1978, ABD 
Çıkış tarih(ler)i: 15 Şubat 1978
Süre: 126 dk.
Dil: İngilizce
Eve dönüş filminden bir sahne
Eve Dönüş (orijinal adı Coming Home)1978 yapımı bir drama filmidir. Vietnam Savaşı'nda yaralanan ve sivil hayata alışmakta zorluk çeken bir gazinin hayatını anlatır. Başrollerinde Jane Fonda, Jon Voight, Bruce Dern, Penelope Milford, Robert Carradine ve Robert Ginty oynamaktadır.
Birçok ödül kazanmıştır. Jon Voight, en iyi aktör Oscar'ını, Jane Fonda en iyi aktris Oscar'ını kazanırken senaryosu da en iyi özgün senaryo Oscar'ını almıştır. Film, dört oyunculuk kategorisinde de Akademi Ödülü'ne aday gösterilen filmlerden biridir.
Coming Home, ilk olarak 1978 Cannes Film Festivali'nde gösterildi ve Voight, performansı ile En İyi Erkek Oyuncu ödülünü aldı.
The New York Times filmi En İyi 1000 Film listesinde göstermiştir.
Kaynaklar

↑  "Festival de Cannes: Coming Home". festival-cannes.com. 27 Eylül 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mayıs 2009.
↑  The Best 1,000 Movies Ever Made. The New York Times via Internet Archive. Published April 29, 2003. Retrieved June 12, 2008.
Ürünlü, Olur

| Ürünlü |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
ÜrünlüÜrünlü'nün Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°52′35″N 42°14′06″E﻿ / ﻿40.8764°K 42.235°D﻿ / 40.8764; 42.235
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Olur
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1532 m
Nüfus (2022): 81
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25650
Ürünlü, Erzurum ilinin Olur ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Ürünlü'nün eski adı Culekari veya Çulekari'dir. Megrelce-Gürcüce bir yer adı olan Çulekari (ჭულეკარი) "küçük kapı" anlamına gelir. Çulekari 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterine Culakar (جولاكار) olarak girmiştir.
Çulekari, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü, 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köydeki kale de bu dönemden kalmış olmalıdır.
Çulekari, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterinde "Culakar-i Vasat" (Orta Culakar), "Culakar-i Süfla" (Aşağı Culakar) ve "Culakar-i Ulya" (Yukarı Culakar) olmak üzere üç yerleşim olarak kaydedilmiştir. Bu yerleşimler Gürcistan Vilayeti içinde Penek livasına bağlı Panaskert nahiyesinin köylerinden biriydi. Bu tarihte Aşağı Culakar köyünde 36 hane, Yukarı Culakar köyünde 8 hane yaşıyordu. Orta Culakar köyü ise bu tarihte boşalmıştır.
Çulekari, 1835 tarihli Osmanlı nüfus defterinde tek yerleşim olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte bu yerleşim, Penek sancağının köylerinden biriydi. Vergi belirleme ve askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunun tespit edildiği bu nüfus sayımında Çulekari köyünde 26 hanede 58 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün yaklaşık nüfusunun 116 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Çulekari köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin Culakar (Джулакаръ) olarak kaydettiği yerleşim, Oltu sancağında Tausker kazasının Olor nahiyesine bağlı 16 köyden biriydi. Çulekari'nin nüfusu, 70'i erkek ve 71'i kadın olmak üzere, 22 hanede yaşayan 141 kişiden oluşuyordu. Nüfusun tamamı Türk olarak kaydedilmiştir. Rus idaresi sırasında Karnavas köyünün nüfusu 1896 yılında 181 kişi ve 1906 yılında 221 kişi olarak tespit edilmiştir.
Çulekar köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine "Culekar" (جولەكار) adıyla Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı Olur nahiyesinde yer alıyordu. 1940 genel nüfus sayımında "Cüleker" biçiminde yazılmış olan köy, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 333 kişiden oluşuyordu. Çulekar veya Cüleker Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Ürünlü olarak değiştirilmiştir. Ürünlü köyünün nüfusu 1965 yılında 332 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 68 kişi okuma yazma biliyordu.
Ürünlü köyünde varlığı tespit edilmiş kale, kireç harcı kullanılmadan inşa edilmiştir. Köütn girişinde yer alan Çulekari Kalesi (75 × 23 m) temellerine kadar yıkılmıştır.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Olur Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 189 km, Olur ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır. Mahalle, Olur'un kuzeydoğusunda olup, 25.06 numaralı Olur-Oltu il yoluna, 15,1 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 81
2021: 88
2020: 82
2019: 81
2018: 83
2017: 78
2016: 73
2015: 82
2014: 84
2013: 89
2012: 95
2011: 88
2010: 90
2009: 86
2008: 88
2007: 92
2000: 117
1990: 214
1985: 291
1965: 332
Çatakbahçe, Pazaryolu

| Çatakbahçe |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
ÇatakbahçeÇatakbahçe'nin Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°25′03″N 40°43′12″E﻿ / ﻿40.4175°K 40.72°D﻿ / 40.4175; 40.72
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Pazaryolu
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1335 m
Nüfus (2022): 37
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25930
Çatakbahçe, Erzurum ilinin Pazaryolu ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahallenin eski adı 1642 yılı kayıtlarında Ğadmonir, 1910 ve 1928 yılı kayıtlarında ise Kadmir olarak geçmektedir.
Daha önceleri Erzurum ili İspir ilçesine bağlı olan köy, 1989 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Pazaryolu ilçesine bağlanmıştır.  1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Pazaryolu Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 133 km, Pazaryolu ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır. Mahalle, Pazaryolu'nun batısında olup, D.050 numaralı Bayburt-Artvin (Bayburt-Pazaryolu) devlet yolu ve Çoruh Nehri kenarındadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 37
2021: 34
2020: 33
2019: 35
2018: 47
2017: 29
2016: 40
2015: 48
2014: 52
2013: 34
2012: 40
2011: 50
2010: 68
2009: 64
2008: 79
2007: 83
2000: 162
1990: 179
1985: 256
1965: 195
Yukarıçayırlı, Olur

| Yukarıçayırlı |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Erzurum'un Türkiye'deki konumu
YukarıçayırlıYukarıçayırlı'nın Erzurum 'daki konumu
Koordinatlar: 40°51′57″N 42°16′48″E﻿ / ﻿40.8658°K 42.28°D﻿ / 40.8658; 42.28
Ülke:  Türkiye
İl: Erzurum
İlçe: Olur
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 2044 m
Nüfus (2022): 92
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0442
İl plaka kodu: 25
Posta kodu: 25650
Yukarıçayırlı, Erzurum ilinin Olur ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Yukarıçayırlı'nın yaygın olarak bilinen eski adı Yukarı Kızılköy'dür. Aşağıçayırlı köyünün eski adı da Aşağı Kızılköy'dür. Bu yer adları 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kızıl Köy-i Ulya (قزیل كوی علیا) ve Kızıl Köy-i Süfla (زیل كوی سفلا) olarak geçer. Ancak bu iki yerleşim 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Zağkos / Zağgos (زاغكوس) adıyla da tek köy olarak kaydedilmiştir. Köyün eski adının Zağkos olduğu ve ikinci bir isimle  Kızıl Köy (قزل كوی) olarak kaydedildiği bu kayıttan anlaşılmaktadır. Bu arada köyün adı Gürcüce Dzağkosi (ძაღქოსი) biçiminde yazılmıştır.
Yukarı Kızıl Köy, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan Tao bölgesinde yer alır. Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Zağkos veya Kızıl Köy, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre Gürcistan Vilayeti içinde Penek livasına bağlı Penek nahiyesinin köylerinden biriydi. Bu tarihte köyün nüfusu 6 Hristiyan haneden oluşuyordu. Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Kızıl Köy'de 33 hanede 95 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 190 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.
Zağkos veya Kızıl Köy, 1877-1878 savaşının ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinde Kızıl Köy, Oltu sancağının Tavusker kazasının köylerinden biriydi. 1886 nüfus sayımında Kızıl Köy (Кизил-Кёй) olarak kaydedilmiş olan köyde 35 hanede, 95'i erkek ve 67'si kadın olmak üzere 162 kişi yaşıyordu. Bu tarihte köyün nüfusu "Türk" olarak kaydedilmiştir. Kızıl Köy'ün nüfusu 1896 yılında 245 kişiye, 1906 yılında 313 kişiye yükselmiştir. Rus idaresi sırasında köye dışarıdan yeni nüfus yerleştirildiği bu kayıtlardan anlaşılmaktadır.
Kızıl Köy, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kızıl Köy-i Ulya (Yukarı Kızıl Köy) ve Kızıl Köy-i Süfla (Aşağı Kızıl Köy) olmak üzere iki ayrı köy olarak kaydedilmiştir. Bu sırada bu iki köy, Erzurum vilayetinin Oltu kazasının Olur nahiyesine bağlıydı. Yukarı Kızıl Köy, 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 147 kişiden oluşuyordu. "İltibasa yol açtığı" gerekçesiyle Yukarı Kızıl Köy'ün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Yukarı Çayırlı olarak değiştirilmiştir. Yukarı Çayırlı köyünün nüfusu 1965 yılında 233 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 54 kişi okuma yazma biliyordu.
1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum'da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Olur Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, Erzurum il merkezine 192 km, Olur ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Mahalle, Olur'un kuzeydoğusunda olup, 25.06 numaralı Olur-Oltu il yoluna, Filizli Mahallesi üzerinden, 18,8 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 92
2021: 88
2020: 80
2019: 79
2018: 87
2017: 76
2016: 76
2015: 80
2014: 72
2013: 73
2012: 71
2011: 74
2010: 75
2009: 78
2008: 83
2007: 87
2000: 93
1990: 155
1985: 214
1965: 233
Sarıdere, Bergama

| Sarıdere |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 İzmir'in Türkiye'deki konumu
SarıdereSarıdere'nin İzmir 'deki konumu
Koordinatlar: 39°00′58″N 27°05′53″E﻿ / ﻿39.016°K 27.098°D﻿ / 39.016; 27.098
Ülke:  Türkiye
İl: İzmir
İlçe: Bergama
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 10 m
Nüfus (2023): 466
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0232
İl plaka kodu: 35
Posta kodu: 35700
Sarıdere, İzmir ilinin Bergama ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir.
Tarihçe

Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
1984 yılında Büyükşehir olan İzmir'de, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köy ve beldelerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Bergama Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.
Coğrafya

Mahalle, İzmir il merkezine 94 km, Bergama ilçe merkezine 19 km uzaklıktadır.
Mahalle, Bergama'nın güneybatısında olup, D.550/ numaralı Çanakkale-İzmir (Dikili-Bergama) devlet/uluslararası yoluna 3,4 km.lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2023: 466
2022: 453
2021: 458
2020: 460
2019: 457
2018: 451
2017: 452
2016: 441
2015: 452
2014: 468
2013: 454
2012: 460
2011: 452
2010: 462
2009: 465
2008: 462
2007: 449
2000: 462
1990: 358
1985: 330
1965: 193
İsokrates

İsokrates'in Pushkin Müzesindeki büstü
İsokrates (Yunanca: Ἰσοκράτης ; MÖ 436 - MÖ 338), yaşadığı dönemde Yunanistan'ın en ünlü söylevcilerinden biriydi. Yazdığı kitaplar ve verdiği eğitimle söylevciliğe olan katkısı çok büyüktür. Genel olarak Yunan söylevciliği MÖ 5. yüzyılda söylev kurallarını sınırlayan Syracuseli [Sicilya adasının 9 ilinden biri - (latince, Syracusae, arum f.)] Koraks'a dayanır. Mahkeme söylevciliğini geliştiren öğrencisi Tisias da İsokrates'e ders vermiştir. Bu dönemde söylevciliğe verilen önem artmıştır, söylevciliğin gelişimi hukuk kuralları ve demokrasi gibi sosyal ve politik değişimler yüzünden engellenmiştir.
Söylev eğitimine talep arttıkça bazı filozoflar ve öğretmenler söylevcileri eğitmek için kendi okullarını kurmuşlardır. Bunların arasında İsokrates ve Gorgias gibi öğretmenlerin bulunduğu Sofistler de vardır. Bu okullar karlı kurumlar olmuş fakat itibarlarını zamanla kaybetmişlerdir.
Protagoras, Gorgias ve İsokrates gibileri retoriği sistemli bir eğitim aracı haline getirmişler ve düşüncelerinin temeline almışlardır.
Hayatı

Varlıklı bir ailenin oğlu olarak dünyaya gelmiş ve iyi bir eğitim almıştır. Babası müzik aleti yapımcısı Theodoros'tur. Peloponnes Savaşı sırasında, 436 yılında Erkhia demosunda doğmuş, 338 yılında 98 yaşındayken ölmüştür. Sofistler'in derslerini izlemiş, Gorgias ve Prodikos'un öğrencisi olmuştur. Sokrates'i de dinlemiştir. Peloponnes Savaşı yüzünden ailesi her şeyini kaybedince, para kazanmak zorunda kalmış ve logograf olarak hayatına devam etmiştir; fakat bu işte pek fazla başarı gösterememiştir. Bu sebeple söylev öğretmenliği yapmaya karar vererek MÖ 392 yılında kendi söylev okulunu kurmuştur. Bu okul sayesinde şöhret ve para kazanmıştır. Hypereides ve Aiskhines de onun öğrencileridir. İsokrates, açtığı okulda söylev derslerinde söylev örneklerine yer veriyordu. Söylev eğitimi, dili kullanarak problemleri çözmeye yönelik pratik bir eğitimdi. Aynı zamanda vatandaşlık eğitimi de vererek, öğrencilerini kente hizmet etmeye yönelik eğitiyordu. Öğrencileri birçok konuda söylevler vererek deneyim kazanıyorlardı.
Platon'un sofistlere karşı eleştirileri yüzünden İsokrates'in söylev ve felsefe okulu ahlaka aykırı bulundu. İsokrates'e göre iyi bir söylevci sadece söylev öğretebilen kişi değil aynı zamanda felsefe bilim ve sanatta geniş bir bilgiye sahip olmalıydı. Bunun yanı sıra söylevci özgürlük, otokontrol ve erdem gibi Yunan idealarına da sahip olmalıydı; bu konuda Cicero ve Quintilianus gibi Romalı söylevcileri de etkilemiştir. Söylevciliğin bir sanat dalı olmasında da öncü olmuştur. Dinleyicinin ilgisini çekmek için ritim ve çekim değişiklikleri katarak açık ve sade bir stil geliştirdi. Birçok söylevcinin tersine söylevi gerçeği öğretmekten çok gerçeği açığa çıkarmak olarak gördü.
İsokrates dürüst, gururlu, bilgili ve kültürlü bir insandı. Siyasi bakımdan sadece Atina değil, Yunan yurtseverliğinden yanaydı. Bütün Yunanistan’ın Pers İmparatorluğu’na karşı birleşmesini istediği için Makedonya Kralı II. Filip'e karşı hoşgörülü davranmıştır, çünkü onu Pers tehlikesine karşı Helenlerin tek bir çatı altında toplayabilecek tek kişi olarak görüyordu. Bu yüzden Atinalı hatip (rhetor) Isokrates, M.Ö. 346’da Makedon Kralı II. Filip’e yazdığı açık mektupta, Helen ulusunun başlıca beş büyük kentinin (Atina, Argos, Sparta, Korinthos ve Thebai) güç birliği yaparak, onun komutasında Perslere karşı sefer düzenlemesini istediği bir mektup yazdı. Mektubu MÖ 337 yılında karşılık buldu ve II. Filip, tüm Helenleri birleşmeleri ve Perslere karşı sefere çıkmaları için Korinthos Birliği'ni kurdu.
MÖ 338 yılında açlık grevi yaparak öldüğü söylenir.
Okulu

İsokrates’in okulunda retorik, felsefeyle mücadele etmiş, gençlerin eğitimiyle ilgili amacı yüzyıllar boyunca sürecek bir mücadele başlatmıştır. Retoriğin bu dönemdeki yükselişi MÖ 4. yüzyılın en önemli olayı ve İsokrates de bu dönemin tipik bir temsilcisiydi. Söylev okulunda Yunanistan’ın birçok itibarlı yurttaşını eğitmiştir. Bu kişilerden bazıları; Kral Nikokhles, Ephoros ve Theopompos adlı tarihçiler, Timotheos, Lykurgos ve Hyperides.
Kendi öğrettiği sanatı logon paideia (söz eğitimi) olarak tanımlamıştır. İsokrates büyük bir ahlak hareketinin öncülüğünü üstlenmiş, eğitim tarihinde hümanist eğitim anlayışının babası olarak değerlendirilmiştir.
Yunanların ve sofistlerin en ünlü eğitimcisi olan İsokrates’in asıl çıkış noktası zihinsel bir eğitimin yanında güçlü bir karakter eğitimi de sağlamaktı. Platon'un Akademia'sından birkaç yıl önce MÖ 4. yüzyıl sonunda kurduğu ve bütün Yunan dünyasına egemen olan söylev eğitimine philosophia, kendisine de philosophos demiştir (Antid. 50; 270; 285). Eğitim sistemini, öğrencisi olduğu Gorgias’ın düşüncelerini temel alarak, ‘soylu konular üzerinde iyi konuşmasını ve yazmasını öğrenmek’ olarak tanımlamıştır. İsokrates Platon'cu veya Aristoteles'çi anlamda felsefeci değildi, zaten kendisinin de böyle bir iddiası olmamıştı. Sistemine felsefe demekle zihinsel eğitimi kastediyor, soylu konular üzerinde konuşmak deyiminden ise devlet için önemli olan konular üzerinde konuşmayı anlıyordu.
Philosophia terimi MÖ 5. yüzyıl Atina'sında genel olarak tarafsız zihinsel bir etkinlik ve kültür anlamında kullanılıyordu. MÖ 4. yüzyılda felsefe retorikten tamamen ayrılmış olmasına karşın, İsoktrates kendisinin karşı çıktığı ve küçümsediği kuru bilgilerle dolu tekhnai (el kitapları) yazarlarıyla karıştırılmak istemiyor ve kendi yaptığı işin felsefe olduğunu söylüyordu.
İsokrates söylev sanatını beceriksizlikleri yüzünden yanıltıcı biçimde kullanan ve bu beceriksizliklerini övgü konusu yapan sofistlere, olanaksız bilgiyi araştırıp faydasız konular üzerinde konuşan felsefecilere ve kendini sadece yasal konularla sınırlandıran mahkeme konuşmacılarının öğretilerine, karşı çıkar. O, söylevciliği hiçbir zaman birçok eski sofistin anladığı gibi yasal alanda pratik bir sonuca ulaştırarak para kazandıran bir araç olarak görmemişti.
İsokrates'in anlayışına göre konuşmak, insanı hayvandan ayıran yeti, her alanda ilerlemenin, uygarlığın ve kültürün temeliydi (Nik. 5- 9; Antid. 253-257). Onun için konuşmak kadar düşünmek de önemliydi (Antid. 244).
Ona göre insan yaşamının gelişimi ve bu yaşamdaki iyiliğin kaynağı logostur. İsokrates'in eğitimi logosun içerdiği anlamlarla (konuşma, sözcük, düşünce, akıl) örtülü bir sistemdir. Bu sistemle birlikte eski Yunan'da siyasal ve hukuksal söylevlerin edebi bir karakter kazandığı ve edebiyat alanına kaydığı gözlemlenir (Antid. 46).
Eğitim anlayışı

İsokrates her şeyi kurallaştıran söylevcilere karşı bir tutum izleyerek eğitim sisteminde zanaatın, bilgi aktarımından çok uygulamalı, gerçekçi ve bireyin doğal yeteneğine öncülük tanıyan bir öğretim anlayışı sergiler (Antid. 185 -188).
İsokrates'in öğretim yöntemleri üzerinde günümüze kalan sınırlı bilgi dağarcığından anlaşıldığı kadarıyla, temel öğretim sistemi sekiz-on kişinin devam ettiği üç dört yıl süren, pratiğe önem veren yoğun bir derstir. Bu dersin esas konularını dilbilgisi, edebiyat ve söylev oluştururken, bunlar üzerinde yapılan araştırmalardan edinilen diğer bilgi çeşitleri genel eğitim anlayışını tamamlamaktadır.
Ona göre bir kişinin başarılı bir söylevci olabilmesi için gerekli üç ölçüt vardı; doğal beceriler, iyi bir öğretmen ve uzun bir eğitim. Bu sayede başarılı bir söylevci olunabilirdi.
İsokrates öğretimde gelenekçi bir yapı sergileyerek Homeros eğitiminin temelini oluşturan paradeigma (tarihten alınacak örnek kişiler ya da olaylar) ve mimesis (tarihteki ünlü kişilere, kahramanlara öykünme) idealarını kendi sistemine uyarlamış ve her zaman öğretmenin öğrenciye, hem konuşma biçemi hem de karakteriyle örnek oluşturması düşüncesini savunmuştur. Bu düşünce Cicero ve Quintilianus'un öğretiminde geçerli olan öykünmenin çekirdeğini oluşturur.
İsokrates edebiyat eğitiminde biçem konusuna önem vererek hiçbir şairin göz ardı edilmemesini istemiş ve Homeros ile Hesiodos üzerine eleştirel bir bakış açısıyla yaklaşmıştır.
Tarihsel geçmişin öğrenimine de önem veren İsokrates, zihinsel kesinlik sağladığı için matematiğin de öğrenilmesini zorunlu kılmış, matematik çalışmalarına eristik (tartışarak karşıdakinin görüşlerini ne pahasına olursa olsun çürütme) de eklemiştir (Antid. 268). Ancak İsokrates eristik ile uğraşan bazı öğretmenleri kınar ve onların öğrencilere her koşulda nasıl doğru olunacağını öğretmeye çalıştıklarını, yerine getiremeyecekleri sözler verip safsatalarla gerçek dışı bir eğitim sağladıklarını belirtir (Antid. 261).
Ona göre retorik yaratıcı bir sanattır ve öğrencide hayal gücü yüksek, kıpır kıpır bir zihin ister. Retorik sanatıyla uğraşmanın Atina'yı ve Yunanistan'ı eski canlı yaşamına kavuşturacağına inanan İsokrates logos aracılığıyla, toplumun liderleri olacak öğrencilerine en yüce değerleri kazandırmak ve siyaseti olumlu yönde etkilemek, retorikle vatanına iyi liderler ve iyi yurttaşlar sağlamak amacını güdüyordu. Ancak İsokrates retorik sanatına ve bu sanatın amacına gösterdiği tüm iyi niyete karşın felsefecilerin retoriğe karşı edindikleri önyargıyı silemedi.
Dil ve üslubu

İsokrates, Gorgias'ın antithetik (fikirleri antitezlerle ileri sürmek) üslubunun yerine daha geniş bir üslup kullanmıştır. Uzun cümleler kullanma sanatında usta olarak kabul edilir. Cümleleri o kadar uyumlu ve öyle ustaca kurulmuştur ki, hiçbir zaman daha mükemmel örnekleri yazılamamıştır.
Eserleri

Eserlerinin çoğu politik düşünceler içerir. Söylev sanatı hakkında elimize ulaşmamış bir yapıt yazmıştır. 60 söylevden sadece 21 tanesi günümüze ulaşmıştır. Elimize ulaşmayan bir de ders notları niteliğindeki eseri bulunmaktadır.