Mizrahi feminizmi
Tarihi

16–18 Haziran 1994 tarihleri arasında Givat Haviva'da düzenlenen 10. Feminist Konferans, Mizrahi feminizminin İsrail'de doğuşuna işaret eden belirleyici olay olarak kabul edildi.
1980'lerde ve 1990'ların başında, beyaz olmayan kadınların benzersiz yaşam deneyimleriyle ilgili bir dizi konuya dikkat çekmek için Mizrahi feminizmini İsrail'de feminist gündemine yerleştirme girişimleri yapıldı. Mizrahi feministleri, tüm kadınları temsil ettiğini iddia eden İsrail feminizminin aslında yalnızca üst sosyo-ekonomik sınıflardaki Aşkenazi kadınlarının çıkarlarını temsil ettiğini ve Mizrahi kadınlarının kendine özgü sorunlarını görmezden geldiğini iddia ettiler. Mizrahi feministler, feminist hareket içindeki faaliyetleri sırasında beyaz feministlerin baskı ve ayrımcılığına maruz kaldıklarını da iddia ettiler. Mizrahi feministler, feminist hareket içinde ve dışında etnik ve sınıfsal temelde karşılaştıkları ayrımcılığın tanınmasını, Mizrahi kadınlarının ihtiyaç ve çıkarlarını içeren yeni bir feminist gündemin formüle edilmesini ve kaynakların eşitlikçi bir şekilde dağıtılmasını, karar alma mekanizmalarının kontrol edilmesini talep ettiler. ve Aşkenazi feministlerinin münhasır kontrolü elinde bulundurduğu feminist hareketin çekirdek örgütlerinde temsil ettiler.
Sorunlarını feminist gündeme alma ve hareket içinde temsil edilme girişimlerinde başarısız olduktan sonra, aralarında Ella Shohat, Tikva Levy, Mira Eliezer, Henriette Dahan-Kalev, Neta Amar, Vicki Shiran ve diğerlerinin de bulunduğu bir grup Mizrahi kadın, 1994'te Givat Haviva'daki 10. Feminist Konferansı'nda "mikrofonu ele almak" için bir eylem başlattılar. Bu sefer bilinçli olarak, açık bir çatışma pahasına bile göz ardı edilmemelerini veya sorunlarının masaya yatırılmamasını sağlayacak bir eylem planı seçtiler. Ashkenazi feministleri ile Mizrahi feministleri, etkinlikte öfkeli protestolara girişti ve ideolojik tartışmalar sırasında Aşkenazi feministlerini ırkçılık, baskı ve dışlamakla suçlayarak sahneye çıktılar ve İsrail'de Mizrahi olarak deneyimlerini anlatmaya ve anlatmaya başladılar. Kadınlar hikâyeleri arasında, İsrail'e geldiklerinde isimlerinin kendilerinden nasıl alındığını ve İsrail isimlerine nasıl değiştirildiğini, İsrail toplumuna ve kurumlarına özgü olan ve olmaya devam eden aşağılayıcı muamele ve ırkçılığı, onlara baskı yapan ya da zorlayan tavırları anlattılar. İsrail toplumuna entegre olabilmek için Arap kültürlerini ve menşe dillerini inkâr ediyor ve terk ediyor.
Konferansta gelişen fırtınalı tartışma, yüksek tonlarda, öfke ve öfke ifadeleri ve Mizrahi feministleri ile yürütüldü ve akşam için planlanan orijinal tartışma tamamen bozuldu, katılanlar arasında açık bir savaşla yer değiştirdi. Mizrahi konusundaki görüşlerine göre iki gruba ayrıldı. Hem bireyler hem de İsrail Kadın Ağı ve Kadınların Sesi gibi kuruluşların temsilcileri olarak Aşkenazi kadınları, Mizrahi feministlerinin baskısına ortak oldukları iddialarını şiddetle reddettiler ve etnik meselenin feminizmle ilgisi olmadığını ve bunun feminizmle ilgisi olmadığını iddia ettiler. modası geçmişti. Öte yandan Mizrahi kadınları, Aşkenaz kadınlarını kendilerini susturmakla ve Mizrahi kadınların cinsiyet, etnik ve sınıfsal kimliklerinin kesişim noktalarına kör olmakla ve Aşkenazi'nin Mizrahi ve etnik mücadelelerin de kadınların hayatlarını etkilediğini ve İsrail feminist mücadelesine hemen entegre edildi.