stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
De motu corporum in gyrum
İçerik > Teorem 1

Teorem 1 yörüngedeki bir cismin tek bir merkezcil kuvvete tabi olduğunda, cisimden çekim merkezine çizilen bir yarıçap vektörünün, eşit alanları eşit zamanda (merkezcil kuvvet uzaklığa bağlı olarak ne kadar da değişse) dışarıya süpürdüğünü gösterir. (Newton bu türev için, yarıçap vektörü tarafından süpürülen alanın üçgen parçalara bölündüğü, geometrik formda sonsuzküçükler hesabının limit argümanını kullanır[6] - De Motu’nun sonraki kanıtlamalarında ve daha sonraki Principia’nın birçok bölümünde yaptığı gibi-. Bunlar, sayıları sınırsız olarak artarken, münferit olarak sıfıra doğru gittiği düşünülen küçük ve azalan ebattadırlar.) Bu teorem, ‘Principia’ Teorem 1 Önerme 1’de daha geniş bir açıklamayla tekrar yer alır.
İçerik > Teorem 2

Teorem 2 dairesel bir yörüngede hareket eden bir cismin, herhangi bir zaman diliminde, merkezcil kuvvetin (çekim merkezi işlevini gören dairenin merkezine yönlenmiş) geçilen ark uzunluğunun karesiyle orantılı ve çapıyla tersine orantılı olduğunu kabul eder (Bu konu Pricipia Teorem 4 Önerme 4'te tekrar görünür, buradaki sonuçlar da tekrar yer alır.)
Sonuç 1 merkezcil kuvvetin, V yörüngesel hız ve R dairesel çap olan, V2/R ile orantılı olduğuna işaret eder.
Sonuç 2 bunu daha farklı bir biçimde ortaya koyar ve, merkezcil kuvvetin, P yörünge periyodu olan, (1/P2)*R ile orantılı olduğunu gösterir.
Sonuç 3 eğer P2 R ile orantılı ise, merkezcil kuvvetin R’den bağımsız olacağını gösterir.
Sonuç 4 eğer P2 R2 ile orantılı ise, merkezcil kuvvetin 1/R ile orantılı olacağını gösterir.
Sonuç 5 eğer P2 R3 ile orantılı ise, merkezcil kuvvetin 1/(R2) ile orantılı olacağını gösterir.
Bir açıklama Sonuç 5 ilişkisinin (yörünge periyodunun karesi yörünge büyüklüğünün küpüne orantılı) Güneşin çevresinde yörüngelerindeki gezegenlere ve Jüpiter’in yörüngesindeki Galile uydularına uygulandığının gözlemlendiğine işaret eder.
İçerik > Teorem 3

Teorem 3 yok denecek kadar küçük doğru parçası oranları içeren, başka bir geometrik limit argümanı kullanarak, merkezcil kuvveti dairesel olmayan bir yörüngede değerlendirir. Kanıtlama, yörünge eğriliğinin sanki sonsuz küçük arklardan yapılmış gibi değerlendirilmesi ve herhangi bir noktadaki merkezcil kuvvetin hız ve lokal sonsuzküçük arkın eğriliğinden değerlendirilmesine kadar iner. Bu konu Pricipia’da Kitap 1 Önerme 6 olarak tekrar ortaya çıkar.
Bir sonuç belli bir yörünge biçimi ve merkez için merkezcil kuvvetin belirlenmesinin nasıl mümkün olduğunu gösterir.
Problem 1 çekim merkezinin dairenin çevresi üzerinde olduğunu varsayarak, bir dairesel yörünge durumunu inceler. Bir açıklama yörüngedeki bir cismin böyle bir merkeze ulaşması halinde, tanjant boyunca sapacağına işaret eder (‘Principia’, Önerme 7)
Problem 2 çekim merkezi kendi merkezinde olan bir elipsi inceler ve merkezcil kuvvetin bu konfigürasyonda hareket üretmesi için yarıçap vektörüyle doğrudan orantılı olacağını bulur. (Bu materyal Principia’da Önerme 10, problem 5'tir)
Problem 3 yine elipsi inceler ama bu durumda çekim merkezi odak noktalarından birindedir. "Bir elipsin yörüngesinde dönen bir cisim: Elipsin bir odak noktasına yönlenen merkezcil kuvvet yasası gerektirir." Burada, Newton bu konfigürasyonda hareket üretecek merkezcil kuvvetin yarıçap vektörünün karesiyle tersine orantılı olacağını bulur. (Tercümesi: ‘Bu nedenle merkezcil kuvvet karşılıklı olarak L X SP2 olup, (karşılıklı olarak) uzaklığın iki katı oranındadır [yani karesi]....’). Bu Principia’da Önerme 11’dir.
Bir açıklama Problem 3’ün gezegen yörüngelerinin Güneşin bir odak noktasında yer aldığı elipsler olduklarını kanıtladığına işaret eder. (Tercümesi: ‘Bu nedenle, her birlikte Kepler’in varsaydığı gibi, büyük gezegenler, Güneşin merkezinde bir odak noktası olan elipsler halinde yörüngede dönerler ve yarıçapları (vektörleri) Güneşe doğru çizildiğinde, (Latince: ‘omnino) zamanlara orantılı alanları tariflerler’.) (Bu sonuca, Teorem 1 Sonuç 5'te dikkate alınan, yörüngesel dönemin karesi ile yörünge boyutunun küpü arasında gözlemlenen oransallığın ilk gerçek olarak alınmasından sonra varılmıştır.) (Bu sonucun inandırıcılığına ilişkin bir tartışma aşağıda belirtilmiştir.) Problem 3’ün konusu Principia’da Problem 6, Öneri 11’dir.
İçerik > Teorem 4

Teorem 4 yarıçap vektörünün karesine tersine orantılı bir merkezcil kuvvet ile, belli bir ana ekseni olan eliptik bir yörüngedeki cismin dolanım zamanının, o ana eksenle çapı aynı olan dairesel bir yörüngedeki cisim için de aynı olduğunu gösterir (Principia Önerme 15.)
Bir açıklama bunun gezegen elipslerinin ve odak noktalarının yerlerinin dolaylı ölçümlerle belirlenmesini mümkün kılacağına işaret etmektedir.
Problem 4 merkezcil kuvvetin ters kare yasası durumu için, yörünge elipsinin, belli bir başlama pozisyonu, hız ve yön için nasıl belirleneceğini inceler. Newton burada, hızın yeterince yüksek olması halinde, yörüngenin artık elips olmayacağına, bunun yerine parabol veya hiperbol olacağına dikkat çeker. Ayrıca, özkirişin hesaplanan büyüklüğüne dayalı olarak, yörüngedeki cismin merkeze en yakın yaklaştığındaki uzaklığa oranla, eliptik durum ile diğerleri arasındaki ayrım için geometrik kriterleri tanımlar. (‘Principia’ Önerme 17.)
Bir açıklama kuyrukluyıldız yörüngelerinin tanımlanmasına imkân vermesi ve yörüngelerin eliptik olması halinde bunların dönemleri ve dönüşlerinin tahminini mümkün kılmasının bu gösterimin bonusu olduğuna dikkat çeker. Bunun uygulanmasındaki bazı pratik zorluklar da tartışılmıştır.
Son olarak, herhangi bir ortamdan gelen sıfır dirence dayalı önerme serilerinde, Problem 5, doğrusal bir çizgiye doğru düşen veya çekim merkezinden fırlayan bozulmuş bir eliptik yörüngeyi tartışır. (Principia Önerme 32.)
Bir açıklama atmosferik direncin sıfır kabul edilebilmesi halinde, Problem 4 ve 5’in atmosferdeki roketlere veya ağır cisimlerin düşüşüne nasıl uygulanacağını gösterir.
Son olarak, Newton, ilk önce bir düz çizgide direncin eylemsiz hareket üzerindeki etkilerini dikkate alarak (Problem 6) ve sonra da (Problem 7) direnç ile tek biçimli merkezcil bir kuvvetin homojen bir ortamda merkeze doğru/merkezden uzak hareket üzerindeki birleşik etkilerini dikkate alarak, atmosferik direncin mevcut olduğu durumun sonuçlarını genişletmeye çalışır. Her iki problem de hiperbolik yapılar kullanılarak gerometrik olarak ele alınır. Bu son iki ‘Problem’ Principia’nın 2. Kitabında Öneri 2 ve 3 olarak tekrar yer alır.
Son bir açıklama, Problem 6 ve 7’nin atmosferdeki roketlerin hareketlerinin yatay ve düşey bileşenlerine nasıl uyarlanabileceğini gösterir (bu durumda yer yuvarlağını ihmal ederek.)
İçerik üzerine yorumlar

‘De Motu’ içinde bazı noktalarda, Newton, uygulamada zıt görüşleri de kanıtlanmış kabul edilerek temel alınan bazı hususları esas almaktadır. Bu husus özellikle ‘Problem 3’e ilişkin olarak ortaya çıkmaktadır. Newton’un tüm yazılarındaki gösterim biçimi yer yer oldukça kısadır; bazı adımların tartışmasız veya aşikar kabul edileceğini varsaydığı görülmektedir. ‘De Motu’da, Principia’nın ilk basımında olduğu gibi, Newton, zıddın kanıtlarının genişletilmesi için özellikle bir dayanak belirtmemiştir. Burada zıddın kanıtı, teklik bir ilişki bulunduğundan aşikar olmasına dayanmaktadır, yani  belli bir düzende, sadece tek bir yörünge, belirli ve belirtilen  bir kuvvet/hız/başlama pozisyonu grubuna karşılık gelir. Newton, yaşamı boyunca yapılan bu çeşit eleştirilere cevap olarak, Principia’nın ikinci baskısına, Önerme 11-13’e Sonuç olarak bu çeşit bir ifade eklemiştir.[7]
Bu genişletmelerin zıddına ne kadar uzak olduğu ve ilişkili teklik ifadelerinin tartışmasız ve aşikar olup olmadığı sorusu üzerine önemli bir bilimsel tartışma mevcuttur. (zıdların gerçek olup olmadığı, veya Newton tarafından belirtilip belirtilmediği hakkında bir öneri yoktur, tartışma Newton’un kanıtlarının tatminkar olup olmadığı üzerinedir.)[8][9][10]
Halley'in Sorusu

Edmund Halley’in 1684’te Newton’u ziyaretinin detaylarını sadece otuz kırk yıl sonraki hatıratlardan biliyoruz. Bu hatıratların birine göre, Halley Newton’a ".. diyelim ki Güneş’e doğru çekim kuvveti ona olan uzaklıklarının karesinin tersi olsun, sence gezegenlerin eğrisi ne olurdu." diye sormuştur.[11]
Bu sorunun başka bir versiyonu otuz yıl kadar sonra Newton’un kendisi tarafından verilmiştir:  Halley’in kendisine "Gezegenlerin kendi orblarında Güneş hakkında nasıl bir şekil tanımladıklarını bilmeyi kanıtım için çok arzu ederdim" [12] demişti. Her ikisi de eski hatıralardan üretilen bu farklı raporlar ışığında, Halley’in tam olarak hangi kelimeleri kullandığını bilmek zordur.
Bazen, Newton’un Halley’in sorusundan farklı bir soruya  cevap vermiş olduğu ileri sürülür ancak bu noktada kesin bir şey söylemek mümkün değildir.
Bibliyografya

Asla hareketsiz değil: Isaac Newton’un bir biyografisi, R. S. Westfall, Cambridge University Press, 1980 [ISBN 0-521-23143-4]
The Mathematical Papers of Isaac Newton ("Isaac Newton’un Matematik Makaleleri"), Vol. 6, sayfalar 30–91, ed. by D. T. Whiteside, Cambridge University Press, 1974 [ISBN 0-521-08719-8]
Yıldırım, Akşehir

| Yıldırım |
| --- | --- |
Mahalle

 YıldırımYıldırım'ın Konya'daki konumu 
 Mahallenin haritadaki yeri
 Konya ilinin Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Konya
İlçe: Akşehir
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 1.767
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 332
İl plaka kodu: 42
Posta kodu: 42550
Yıldırım, Konya ilinin Akşehir ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 1.767 |  |
| 2018 | 1.798 |  |
| 2017 | 1.881 |  |
| 2016 | 1.866 |  |
| 2015 | 1.842 |  |
| 2014 | 1.902 |  |
| 2013 | 1.906 |  |
| 2012 | 1.940 |  |
| 2011 | 1.924 |  |
| 2010 | 1.957 |  |
| 2009 | 2.011 |  |
| 2008 | 1.989 |  |
| 2007 | 2.110 |  |
Virüs replikasyonu

Viral replikasyon biyolojik virüslerin konak hücrelerde kopyalanması işlemidir. Viral replikasyon sürecinin başlaması için virüsün konak hücreye girmesi gerekmektedir. Virüs açısından viral replikasyonun amacı, kendini kopya ederek türünün üretimini ve yeni konak hücrelere girerek hayatta kalmasını sağlamaktır. Replikasyon, virüsün genom yapısına ve barındırdığı kor proteinlerine göre önemli farklılıklar gösterebilir. Birçok RNA virüsü sitoplazmada gelişirken, birçok DNA virüsü çekirdeğe bağlanır. "
Baltimor sınıflandırma sistemi

Daha fazla bilgi: Baltimor sınıflandırması
Virüsler, genom tiplerine göre 7 tipe ayrılmışlardır, her birinin kendi çoğalma stratejileri olan aileleri vardır.. David Baltimore, Nobel Ödüllü biyolog, farklı virüsleri sınıflandırmak için kendilerine özgü çoğaltma stratejisine dayalı baltimore sınıflandırma sistemi adı verilen bir sistem geliştirdi. Bu sistem replikasyon stratejilerini temel alan yedi gurptan oluşur (Baltimore Sınıfları I, II, III, IV, V, VI, VII). Bu yedi sınıfın genel özellikleri kısaca şöyledir:
Baltimor sınıflandırma sistemi > Sınıf 1: çiDNA virüsleri

Bu tipteki virüsler, replike olabilmek için genelde konak hücre çekirdeğine taşınmalıdırlar. Adenovirüsler ve herpesvirüsler gibi virüsler kendi replikasyon faktörlerini kodlayabilirken, bazı virüsler genomlarını kopya edebilmek için konak polimerazlarına ihtiyaç duyarlar. Ancak her iki durumda da, viral genomun replikasyonu, konağın hücre döngüsünde DNA replikasyonuna yatkınlığına yüksek oranda bağımlıdır. Hücre bölünmesinin zorlanması ile birlikte konak hücre kanser hücresine dönüşebilir.
Poksvirüs ailesi sınıf I virüslerde, replike olabilmek için hücre çekirdeğine taşınmayan iyi çalışılmış bir virüs ailesidir. Bu ailedeki virüsler omurgalıları enfekte ederler ve yüksek oranda patojeniktirler.
Baltimor sınıflandırma sistemi > Sınıf 2: tiDNA virüsleri

Bu sınıftaki virüsler iyi çalışılmış olmamalarına rağmen omurgalılar için oldukça patojenik virüsler vardır. Bunlardan ikisi Sirkovirüsler ve Parvovirüslerdir. Bunlar hücre çekirdeğinde replike olurlar ve replikasyonda çift iplikçikli DNA aracısı kullanırlar. Bir insan Sirkovirüsü olan TTV bu sınıftadır ve neredeyse tüm insanlarda mevcuttur, her organı asemptomatik olarak enfekte ederler.
Baltimor sınıflandırma sistemi > Sınıf 3: çiRNA virüsleri

Birçok RNA virüs genomu gibi çift iplikçikli RNA virüsleri de replikasyon için konak hücre polimerazına DNA virüsları kadar gerek duymazlar. çiRNA virüsleri, diğer sınıflar kadar iyi çalışılmamışlardır. Bu sınıf iki büyük aileyi barındırır, bunlar Reovirüsler ve Birnavirüsler. Replikasyonları monosistroniktir, bireysellik ve parçalı genomlar içerir, bunun anlamı her gen sadece bir proteini kodlar. Diğer virüslerin aksine daha karmaşık bir translasyon sergilenir.
Baltimor sınıflandırma sistemi > Sınıf 4 & 5: tiRNA virüsleri

Bu virüsler iki tipten oluşur, replikasyon aslen sitoplazmada olur. Bu virüsler replikasyonda hücre döngüsüne DNA virüsleri kadar bağımlı değildir. Bu virüs sınıfı çiDNA virüsleri ile birlikte virüslerin en çok çalışılan türlerindendir.
Baltimor sınıflandırma sistemi > Sınıf 4 & 5: tiRNA virüsleri > Sınıf 4: (+)tiRNA virüsleri

Pozitif yönelimli RNA virüsleri ve aslında pozitif yönelimli tüm genler doğrudan doğruya protein oluşturan form olarak konak ribozomuna bağlanabilir.
Baltimor sınıflandırma sistemi > Sınıf 4 & 5: tiRNA virüsleri > Sınıf 5: (-)tiRNA virüsleri

Negatif yönelimli RNA virüsleri ve aslında negatif yönelimli tüm genler doğrudan doğruya protein oluşturan form olarak konak ribozomuna bağlanamazlar. Bunun yerine viral polimeraz tarafından "okunabilir" tamamlayıcı pozitif yönelimli iplikçiği yazılmalıdır.
Baltimor sınıflandırma sistemi > Sınıf 6: (+)tiRNA-RT

Bu sınıfın çok iyi çalışılmış bir üyesi Retrovirüslerdir. Bu sınıfın belirleyici özelliği, virüs hücreye girdikten sonra tek iplikçikli RNA'dan çift iplikçikli DNA oluşumudur. Bu DNA konak hücre genomuna entegre olur.
Baltimor sınıflandırma sistemi > Sınıf 7: çiDNA-RT

Bu sınıf hepatit B virüsü ile örneklenir ve virüslerin küçük bir grubunu oluşturur, kısmi çift iplikçikli DNA yapısı, kovalent olarak kapalı komplementer DNA'ya (cccDNA) dönüştürülür ve bu cccDNA, viral mRNA ve altgenomik mRNA üretimi için bir şablon olarak kullanılır. Öngenomlu RNA, DNA genomunun yapımı için viral ters transkriptazın bir şablonu gibi hizmet verir.
Zonantes

Zonantes Aderidae familyasına bağlı bir böcek cinsidir.
Taksonomi

Zonantes cinsine bağlı türler:
Zonantes ater (LeConte, 1875) i c g b
Zonantes fasciatus (Melsheimer, 1846) i c g b
Zonantes floridanus Werner, 1990 i c g
Zonantes hubbardi Casey, 1895 i c g b
Zonantes mississippiensis Werner, 1990 i c g
Zonantes nubifer (LeConte, 1878) i c g b
Zonantes ouachitanus Werner, 1990 i c g
Zonantes pallidus Werner, 1990 i c g b
Zonantes signatus (Haldeman, 1848) i c g b
Zonantes subfasciatus (LeConte, 1875) i c g b
Veri kaynakları: i = ITIS, c = Catalogue of Life, g = GBIF, b = Bugguide.net
Konuyla ilgili yayınlar

Kubisz, Daniel; Iwan, Dariusz; Tykarski, Piotr (2014). Tenebrionoidea: Tetratomidae, Melandryidae, Ripiphoridae, Prostomidae, Oedemeridae, Mycteridae, Pythidae, Aderidae, Scraptiidae, Critical checklist, distribution in Poland and meta-analysis. University of Warsaw - Faculty of Biology & Natura optima dux Foundation. ISBN 978-83-935107-9-5.
Lobl, I.; Smetana, A., (Ed.) (2013). Catalogue of Palaearctic Coleoptera, Volume 5: Tenebrionoidea. Apollo Books. ISBN 978-90-04-26090-0.
Zond 5

| --- | --- |


Görev türü: Ay uçuşlu uzay aracı testi
COSPAR kimliği: 1968-076A 
SATCAT no.: 3394
Görev süresi: 6 Gün 18 saat 24 dakika
 

Uzay aracı özellikleri
Uzay aracı: Soyuz 7K-L1
Üretici: OKB-1
 

Görev başlangıcı
Fırlatma tarihi: 14 Eylül 1968 21:42:11 UTC
Roket: Proton-K
Fırlatma yeri: Baykonur 81
 

Görev sonu
Kurtaran: Sovyet araçları, Borovichy ve Vasiliy Golovin
Kurtarma tarihi: 21 Eylül 1968 16:08 UT
İniş yeri: https://geohack.toolforge.org/geohack.php?pagename=Zond_5&params=32_38_S_65_33_E_
 
 
Zond 5 (Rusça: Зонд 5, lit. 'Probe 5') Sovyetler Birliğinin Zond programına ait bir uzay aracıydı. Eylül 1968'de Ay'a seyahat eden ve Ay çevresinde yörüngede dönen ilk uzay gemisi, hayvanları içeren ilk Ay görevi ve Dünya'ya güvenli bir şekilde dönen ilk uzay gemisi oldu. Zond 5, aralarında iki kaplumbağa, meyve sineği yumurtaları ve bitkilerin de bulunduğu ilk karasal organizmaları Ay yakınlarına taşıdı.Rus kaplumbağaları uçuş sırasında biyolojik değişikliklere uğradı ancak değişikliklerin öncelikle açlıktan kaynaklandığı ve uzay yolculuğundan çok az etkilendikleri sonucuna varıldı.
Zond uzay aracı, Soyuz 7K-L1 mürettebatlı Ay'a yakın uçuş yapan uzay aracının bir versiyonuydu. Ay uçuşu sırasında bilimsel çalışmalar yürütmek üzere Blok D üst kademesine sahip Proton-K taşıyıcı roketiyle fırlatıldı.
Arka Plan

Sovyetler Birliği tarafından başlatılan ilk dört ay çevresi misyonundan Zond 4 adlı bir kısmi başarı ve üç başarısızlık vardı.Zond 4'ün Mart 1968'deki görevinden sonra, 23 Nisan'da adlı Zond 1968A bir takip görevi başlatıldı. Hatalı bir iptal komutu Proton roketinin ikinci aşamasını kapattığında fırlatma başarısız oldu. Kaçış roketi ateşlendi ve iniş modülünü güvenli bir yere çekti. Temmuz ayında Zond 1968B, fırlatma rampasında Blok D ikinci aşama roketinin patlaması sonucu üç kişinin ölümüne, ancak Proton birinci aşama hızlandırıcı roketine ve uzay aracına yalnızca küçük bir hasar vermesine rağmen fırlatılmaya hazırlanıyordu.
Zond 5 misyonu başlangıçta kozmonotları Ay'ın etrafında uçurmak için planlanmıştı, ancak Zond 1968A ve Zond 1968B'nin başarısızlıkları, başarısız bir mürettebatlı uçuşun olumsuz propagandası korkusuyla Sovyetlerin bunun yerine mürettebatsız bir görev göndermesine yol açtı
Yük

Biyolojik yüke, her biri uçuş öncesinde 0,34-0,4 kilogram (0,75-0,88 lb) ağırlığında olan iki Rus kaplumbağası (Agrionemys horsfieldii) dahil edildi. Sovyet bilim adamları, sıkıca sabitlenmeleri kolay olduğu için kaplumbağaları seçtiler. Ayrıca kontrol örneği olarak kullanılan iki kaplumbağa ve bir akvaryumda dört kaplumbağa daha vardı. Fırlatmadan on iki gün önce, uzaya giden iki kaplumbağa araca yerleştirildi ve yiyecek ve sudan mahrum bırakıldı; kontrol kaplumbağaları da benzer şekilde yoksun bırakıldı.Yiyecek yoksunluğu, patomorfolojik ve histokimyasal deneylerin bir parçasıydı.[12] Biyolojik yük aynı zamanda meyve sineği yumurtalarını, buğday, arpa, bezelye, çam, havuç ve domates hücrelerini, kır çiçeği türü Tradescantia paludosa'nın örneklerini, tek hücreli yeşil alg Chlorella'nın üç türünü ve bir lizojenik bakteri türünü de içeriyordu.Çeşitli karasal yaşam formları göndermenin amacı, kozmik radyasyonun onlar üzerindeki etkisini test etmekti.Bununla birlikte, test denekleri insanlara benzer değildi, çünkü yaşam formlarının tümü önemli ölçüde daha yüksek radyo direncine sahip ekstremofillerden oluşuyordu.Rusya Bilimler Akademisi, pilot koltuğunda radyasyon sensörleriyle donatılmış bir mankenin oturduğunu belirtti.
Kazan Optik ve Mekanik Fabrikası, uzay aracına yerleştirilen ve ona Dünya'yı görüntüleme olanağı sağlayan AFA-BA/40 görüntüleyiciyi geliştirmişti. Zond 5 ayrıca proton dedektörlerini de içeriyordu.Zond 5, verilerinin bir kısmını yer istasyonlarına geri iletebilir, ancak gemide depolanan ve Dünya'ya döndükten sonra toplanan veriler daha az gürültüye sahiptir.
Zalimin Zulmü / Al Geriye Resmini

Zalimin Zulmü / Al Geriye Resmini, Kâmuran Akkor'un 1970 yılında Sahibinin Sesi etiketiyle yayımlanan 45'lik plağıdır.
Şarkı listesi

| # | Şarkı | Söz | Müzik |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Zalimin Zulmü | Suat Sayın | Suat Sayın |
| 2 | Al Geriye Resmini | Suat Sayın | Suat Sayın |
Yılmaz Tankut

| Yılmaz Tankut> Türkiye Büyük Millet Meclisi 23. Dönem Milletvekili |
| --- | --- |
Görev süresi 23 Temmuz 2007 - 23 Nisan 2011
Seçim bölgesi: 2007 – Adana
Kişisel bilgiler
Doğum: 15 Kasım 1959 (64 yaşında) Gaziantep, Türkiye
Partisi: Milliyetçi Hareket Partisi
Çocuk(lar): 2
Bitirdiği okul: Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi
Mesleği: Ziraat Yüksek Mühendis
Yılmaz Tankut (15 Kasım 1959, Gaziantep), Türk Ziraat Yüksek Mühendis ve siyasetçi.
15 Kasım 1959'da Gaziantep'te doğmuştur. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi'ni bitirmiştir. Yüksek lisansını aynı üniversitenin Fen Bilimleri Enstitüsü'nde tamamlamıştır. Özel sektörde bilgi işlem ve program sorumlusu olarak çalışmıştır. TBMM 23. dönem Adana milletvekilidir. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Dağeymiri, Efeler

| Dağeymiri |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
Koordinatlar: 37°54′43″N 27°50′20″E﻿ / ﻿37.912°K 27.839°D﻿ / 37.912; 27.839
Ülke:  Türkiye
İl: Aydın
İlçe: Efeler
Coğrafi bölge: Ege Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Dağeymiri, Aydın ilinin Efeler ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Mahalle, 1916'dan beri aynı adı taşımaktadır.
Zalimler

| --- | --- |
Film afişi
Yönetmen: Yılmaz Duru
Yapımcı: Kadir Kesemen
Senarist: Yılmaz Duru
Oyuncular: Yılmaz Duru Muhterem Nur Tijen Par Aliye Rona Ali Şen Reha Yurdakul
Görüntü yönetmeni: Ali Uğur
Cinsi: Sinema filmi
Türü: Dram
Renk: Siyah-beyaz
Yapım yılı: 1966
Çıkış tarih(ler)i: 29 Mayıs 1967
Ülke: Türkiye
Dil: Türkçe
Zalimler, 1966 tarihli sinema filmi.
Ödüller

4. Altın Portakal Film Festivali (1967)
En İyi 1. Dram Filmi - Yılmaz Duru
En İyi Yönetmen - Yılmaz Duru
En İyi Görüntü Yönetmeni - Ali Uğur
En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu - Aliye Rona
Dietrich Braess

| Dietrich Braess |
| --- | --- |
Dietrich Braess, Oberwolfach, 2005
Doğum: 16 Haziran 1938 (86 yaşında) Hamburg
Milliyet: Alman
Mezun olduğu okul(lar): Hamburg Üniversitesi
Tanınma nedeni: Braess'in paradoksu

Kariyeri
Dalı: Matematik
Çalıştığı kurum: Ruhr Üniversitesi
Doktoradanışmanı: Gustav Kramer
 

Dietrich Braess (d. 16 Haziran 1938), Alman matematikçidir.
Trafik dengesi ile ilgilenen Braess'in paradoksu ile tanınır. Braess'in odak noktası, eliptik diferansiyel denklemlerin sayısal davranışı ve doğrusal olmayan yaklaştırma teorileri üzerine odaklanmıştır.
Devralma

Şirketlerde, devralma, bir şirketin (hedef) bir başkası tarafından satın alınmasıdır (devralan ya da teklif veren kişi). İngiltere'de, bu terim, özel bir şirketin satın alınmasının aksine, hisse senetlerinin borsada kote olan bir halka açık şirketin satın alınması anlamına gelir.
Türleri > Dostane

Bir "dostane devralma", yönetim tarafından onaylanan bir satın alım işlemidir. Teklif sahibi başka bir şirkete teklif sunmadan önce, genellikle ilk olarak şirketin yönetim kurulunu bilgilendirir. İdeal bir dünyada, yönetim kurulu, teklifi kabul etmenin, hissedarların yararına olduğunu düşünürse, teklifin hissedarlar tarafından kabul edilmesini önerir.
Özel bir şirkette, hissedarlar ve yönetim kurulu genellikle aynı kişiler veya birbirleriyle sıkı sıkıya ilişkili olduğundan, özel satın almalar genelde dostane şeklindedir. Hissedarlar şirketi satmayı kabul ederse, yönetim kurulu genellikle aynı düşüncede veya hisse senedi sahiplerinin emirleri uyarınca teklif sahibiyle işbirliği yapabilir. Bu nokta, her zaman halka açık bir şirketin satın alınmasını içeren İngiltere'nin devralma kavramı ile alakalı değildir.
Çamlıtepe, Şehitkamil

| Çamlıtepe |
| --- | --- |
Mahalle

 ÇamlıtepeÇamlıtepe'nin Gaziantep'teki konumu 
 Mahallenin haritadaki yeri
 Gaziantep ilinin Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Gaziantep
İlçe: Şehitkamil
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 9.829
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 342
İl plaka kodu: 27
Posta kodu: 27580
Çamlıtepe, Gaziantep ilinin Şehitkamil ilçesine bağlı bir mahalledir.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 9.829 |  |
| 2018 | 8.570 |  |
| 2017 | 7.830 |  |
Çamlıtepe, Pazarcık

| Çamlıtepe |
| --- | --- |
Mahalle

 ÇamlıtepeÇamlıtepe'nin Kahramanmaraş'taki konumu 
 Mahallenin haritadaki yeri
 Kahramanmaraş ilinin Türkiye'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Kahramanmaraş
İlçe: Pazarcık
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 1.743
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 344
İl plaka kodu: 46
Posta kodu: 46700
Çamlıtepe, Kahramanmaraş ilinin Pazarcık ilçesine bağlı bir mahalledir.