Sovyetler Birliği'ndeki Japon savaş esirleri
Tarihçe

Sovyetler Birliği'nde tutulan Japonların çoğunluğu kendilerini "savaş esirleri" olarak görmediler ve Japonya'nın resmi teslimiyetinden sonra, yani silahlı çatışmaların sona ermesinden sonra gönüllü olarak silahlarını bıraktıkları için kendilerine "tutuklular" olarak atıfta bulundular. Savaş sırasında esir alınan Japon askerlerinin sayısı çok azdı.
Kwantung Ordusu'nun Mançurya'daki yenilgisinden sonra, Japon savaş esirleri Mançurya, Kore, Güney Sahalin ve Kuril Adaları'ndan alınıp Primorski Krayı, Habarovsk Krayı, Krasnoyarsk Krayı, Kazakistan (Güney Kazakistan ve Jambıl İli), Buryat-Moğol ÖSSC ve Özbek SSC'ne gönderildi. 1946'da, Japon savaş esirleri için kurulan ve GUPVİ yönetiminde olan 49 çalışma kampı, yaklaşık 500.000 kişiyi barındırıyordu. Ayrıca çeşitli suçlardan hüküm giymiş olanlar için iki kamp daha vardı. Esirler, 1.000 kişilik birimler halinde gruplandırılmıştı. Bir birimi dolduracak kadar asker olmadığında bazı erkek ve kadın Japon sivillerin yanı sıra Koreliler de hapsedildi.
Japon savaş esirlerinin muamelesi, SSCB Devlet Savunma Komitesi'nin 23 Ağustos 1945 tarihli 9898cc numaralı kararnamesi "Japon Ordusu Savaş Esirlerinin Kabulü, Barındırılması ve İşçilikte Kullanılmaları Hakkında"ya uygundu.
Baykal-Amur Ana Hattı'nın inşasında, (Sekiz kampta 200.000'den fazla kişi), Komsomolsk-na-Amure'de (iki demiryolu şubesi için iki kamp), Sovetskaya Gavan'da, Rayçihka ve İzvestkovaya tren istasyonlarında (Habarovsk Krayı), Krasnaya Zarya'da (Çita Oblastı), Tayşet ve Novo-Grişino'da (İrkutsk Oblastı) çok sayıda Japon savaş esiri işgücü olarak kullanıldı.
Japon savaş esirlerinin ülkelerine geri gönderilmesi 1946'da başladı.
| Yıl | Serbest bırakılan esir sayısı | Notlar |
| --- | --- | --- |
| 1946 | 18.616 |  |
| 1947 | 166.240 |  |
| 1948 | 175.000 |  |
| 1949 | 97.000 | 971'i ÇHC'ye gönderildi |
| 1950 | 1.585 | SSCB'de toplam 2.988 esir kaldı |
1949'dan başlayarak, geri dönen askerlerin tutuklulukları sırasında maruz kaldıkları komünist propaganda nedeniyle Japonya'ya döndüklerinde işbirliği yapmadıkları ve düşmanca davrandıklarına dair haberler vardı. Bu olaylar, Japon halkının geri dönen askerler hakkında daha olumsuz bir algı kazanmasına neden oldu ve SCAP'nin Japonya'daki sola yönelik düşmanlığını artırdı.
1950'den sonra kalanlar, çeşitli suçlardan hüküm giyerek tutuklandı. Serbest bırakılmaları 1953'ten itibaren çeşitli aflarla devam etti. Josef Stalin'in ölümü ve ardından gelen Kruşçev Çözülmesi'nin ardından, kalan Japon esirlere karşı Sovyet tutumu önemli ölçüde değişti. Sovyet yetkilileri eşliğinde şehir turlarına çıkarıldılar ve ailelerine hediyeler almalarına izin verildi. Ülkelerine geri gönderilmeden önce, Nikolay Gagen'in ev sahipliğinde Habarovsk'ta bir ziyafete Jun Ushiroku gibi yüksek rütbeli mahkûmlar da katıldı. 1.025 Japon savaş esirinden oluşan son büyük grup, 23 Aralık 1956'da serbest bırakıldı
O zamandan itibaren, yalnızca 1990'larda Sovyetler Birliği'nin çöküşünün ardından geri dönecek olanlar da dahil olmak üzere bazı Japon savaş esirleri küçük gruplar halinde serbest bırakıldı. Onlarca yıldır tutuklu bulunan ve bu noktada evlenmiş ve aile kurmuş bazı Japon mahkûmlar, kalıcı olarak Japonya'ya dönmemeyi seçtiler.
Bugün, Rusya'da eski Japon esirleri ve ailelerinin üyelerinden oluşan yaklaşık 60 dernek bulunur. Sovyetler Birliği, savaş esirlerinin listelerini sağlamadı ve esaret altında ölen savaş esirlerinin akrabalarının mezar yerlerini ziyaret etmelerine izin vermedi. Bu, ancak Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra mümkün oldu.