Voynich el yazması
Tarih

El yazmasının erken tarihinin çoğu bilinmemektedir, metin ve illüstrasyonların tümü karakteristik olarak Avrupaya özgüdür. 2009 yılında Arizona Üniversitesi araştırmacıları, el yazması parşömeni üzerinde radyokarbon tarihleme uyguladılar ve 1404 ile 1438 arasında tarihlendirdiler. Buna ek olarak, Illinois, Westmont'taki McCrone Associates, el yazmasındaki boyaların Avrupa tarihinin o döneminden beklenecek malzemeler olduğunu buldu. McCrone Associates'in, mürekkebin büyük kısmının parşömenin oluşturulmasından kısa bir süre sonra eklendiğini bulduğu öne sürüldü, ancak resmi raporda bu etki için herhangi bir açıklama bulunmuyor.
El yazmasının en eski teyit edilmiş sahibi 17. yüzyılın başlarında Prag'da yaşamış Georg Baresch isimli pek tanınmayan bir simyacı yıllarca "kütüphanesinde gereksiz yere yer tutan" bu "muamma" görünüşe bakılırsa Baresch'in kafasını kurcalıyordu. Baresch, Roma Kolejin'den Cizvit alimi olan Athanasius Kircher'in bir Kıptîce (Mısırlı) sözlüğü yayınladığını ve Mısır hiyerogliflerini deşifre ettiğini öğrenince yazıdan örnek bir kopyayı Roma'daki Kircher'e göndererek ipuçları istedi. Kircher'e yazdığı 1639 tarihli mektup, elyazmasından söz eden bugüne kadar bulunmuş en eski tarihli kayıt.
Kircher'in kitabı elde etmek istemesinden konuyla ilgilendiği anlaşılıyor. Ne var ki Baresch kitabı vermeyi kabul etmedi. Ama Baresch'in ölümü üzerine elyazması o sırada Prag'daki Charles Üniversitesi'nin rektörü olan Jan Marek Marci'ye geçti.
O da kitabı hemen çok eski arkadaşı olan Kircher'e gönderdi. Marci'nin 1666 tarihli önyazısı hala elyazmasına ilişik bulunuyor.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Mesih'in Babası Rahip ve Saygıdeğer Efendim:  Bana samimi bir arkadaşım tarafından miras bırakılan bu kitabı sizin için ayırdım çok sevgili Athanasius. elime geçer geçmez sizin dışınızda kimsenin okuyamayacağına ikna oldum. Bu kitabın eski sahibi, fikrinizi mektupla sordu, kitabın geri kalanını okuyabileceğinize inandığı bir kısmını kopyalayıp size gönderdi, ancak o sırada kitabın kendisini göndermeyi reddetti. Şifresini çözmek için, size burada gönderdiğim girişimlerinden açıkça görüldüğü gibi, bitmek tükenmez çabaları ve umudunu sadece hayatıyla birlikte geride bıraktı. Ama zahmeti boşuna, çünkü Muammalar, efendileri Kircher'den başka kimseye itaat etmiyorlardı. Şimdi bu simgeyi, sizin için olan sevgimle beraber gecikmiş olarak  kabul edin ve eğer mevcutsa, alışılmış başarınızla sır perdesini aralayınız.  Dr. Raphael, bohem dilinde bir öğretmen, III. Ferdinand  daha sonra Bohemya Kralı, bana söz konusu kitabın İmparator Rudolph'a ait olduğunu ve kendisine kitabı getiren taşıyıcıya 600 dukat sunduğunu anlattı. Yazarın İngiliz Roger Bacon olduğuna inanıyordu. Bu noktada tahminleri askıya alıyorum; bu görüşleri incelemek sizin alanınız, bizzat iyilik ve nezaketlerimi sunuyorum. Hürmetler ve Saygılarımla Cronland'dan Joannes Marcus Marci Prag, 19 Ağustos 1665 [veya 1666] | ” |
"Dr. Rapahel"in Raphael Sobiehrd-Mnishovsky olabileceği düşünülüyor, ve para toplamda yaklaşık 2 kg altına eşdeğer olabilir.
Rudolph'un sahipliğini destekleyen bir kanıt, kitabın ilk sayfasında, Rudolph'un Prag'daki botanik bahçelerinin başı olan Jacobus Horcicky de Tepenecz'in neredeyse görünmez adı veya imzasıdır. Jacobus, kitabı, ölümünden dolayı ödenen borcun bir parçası olarak II. Rudolph'tan almış olabilir.
Sonraki 200 yıl boyunca kitaba ait herhangi bir kayda rastlanmıyor. Ama kitap muhtemelen, II. Vittorio Emanuele'in birliklerinin şehri 1870'te ele geçirip Papalık Devletleri ilhak etmesine kadar Collegio Romano'nun kütüphanesinde kaldı. Yeni İtalyan hükümeti Kilise'nin birçok malına el koydu ve bunlar arasında Collegio Kütüphanesi de bulunuyordu. Ama bu olmadan hemen önce Üniversite kütüphanesinde bulunan ve el koymadan muaf tutulan birçok kitap alelacele üniversitenin öğretim üyelerinin özel kütüphanelerine aktarıldı. Bu nedenledir ki, Voynich elyazması, o zamanlar Cizvit tarikatının başı ve Üniversite'nin rektörü olan Petrus Beckx'in mührünü hala taşıyor.
Beckx'in "özel" kütüphanesi, 1866'da Cizvitler tarafından satın alınan ve Roma yakınlarındaki büyük bir kır sarayı olan Villa Mondragone'ye taşındı.
1912'de, para sıkıntısı çeken Collegio Romano kitaplarından bazılarını satmaya karar verdi. Wilfrid Voynich buradan 30 elyazması satın aldı ve bunlar arasında sonradan kendi adı verilen elyazması da bulunuyordu.
1930'da öldüğünde elyazması, The Gadfly romanının yazarı Ethen Lilian Voynich'e geçti. O da 1960'ta öldüğünde elyazmasını yakın arkadaşı Anne Nill'e bıraktı. Anne Nill 1961 yılında kitabı bir diğer eski kitap satıcısı Hans P. Kraus'a sattı. Bir alıcı bulamayan Kraus elyazmasını 1969 yılında Yale Üniversitesi'ne bağışladı, burada "MS 408" olarak kataloglandı, bazen "Beinecke MS 408" olarak da anılıyor.