Arap dünyasında antisemitizm

Ayrıca bakınız: Yahudilerin Arap topraklarından toplu göçü, İslam ve Antisemitizm ve Arap dünyasındaki Yahudilerin tarihi
Arap dünyasında Antisemitizm, Yahudilere karşı uygulanan ayrımcılığa atıfta bulunur. Her ne kadar Araplar da Yahudiler gibi Sami ırkına mensup bir halk olsalar da, günümüzde bütün dillerde "Antisemitizm" kelimesi sadece Yahudilere yönelik ayrımcılığı tanımlamak için kullanılmaktadır.
Araplar arasında Antisemitizm'in 19. yüzyıldan bu yana arttığına inanılmaktadır. İslam dünyasındaki diğer Ehl-i Kitap azınlıklar gibi, Yahudiler de İslam dünyasında uzun süre çeşitli kısıtlamalara maruz kalmışlardır (Bkz. Zımmi). Bununla birlikte, kısıtlayıcı doğasına rağmen, zımmi statüsü çoğu zaman "Ehl-i Kitap"a baskılara karşı nispi güvence ve refah sağlamış, kendi dini yasalarını ve yaşam tarzları yaşamalarına imkân vermiştir. Buna karşılık, laik bir düşünce olan tüm vatandaşlara eşitlik fikri Fransız Devrimi'nin ardından kurumsallaşana kadar Avrupa'nın büyük bölümünde yaşayan Hristiyan olmayanlar bu derecede bir korumadan yoksundu.
Arap dünyasındaki Antisemitizm modern zamanlarda önemli derecede artmıştır. Bunun arkasında, Osmanlı İmparatorluğu ve geleneksel İslami toplumun çöküşü; Batı emperyalizmi ve Hristiyan Araplar aracılığı ile bölgeye taşınan Avrupa etkisi; ve Arap milliyetçiliğinin yükselişi de vardır. Ayrıca, gerek sömürgecilik döneminde Yahudilerin elde ettiği gerekse Siyonist hareketin sahip olduğu orantısız nüfuza karşı duyulan içerleme de Antisemitizm'in yükselişinde rol oynamıştır.
Bernard Lewis'e göre, geride kalan bin dört yüz yılın büyük bölümünde, Araplar, kelimenin Batı'da kullanıldığı anlamda Antisemitik olmamıştır. Lewis, bunun Arapların Hristiyanlar gibi Yahudilerin Tanrı katili olduğu hikâyeleri ile büyütülmemelerine bağlar. İslam, Kur'an'da küfre giren saçmalıklar olarak görülen bu hikâyeleri reddeder. Müslümanlar kendilerini "asıl İsrailoğulları" olarak görmediklerinden Yahudilerin hayatta kalmasını kendilerine yönelik bir tehdit olarak görmezler. İslam'a göre, Eski Ahit geçerliliğini yitirdiğinden, iki inancın yorumları arasında da bir çatışma ortaya çıkamaz. Müslümanların dini kurumları ile Yahudiler arasında da bir teolojik çatışma bulunmamaktadır.
Yirminci yüzyılın başlarında Arap dünyasında Antisemitik olaylar yaşanmışsa da, Antisemitizm asıl Arap-İsrail anlaşmazlığı ile doruğa çıkmıştır. 1948 Arap-İsrail Savaşı'nın ardından, Filistinlilerin yaşadıkları topraklardan toplu göçü, İsrail devletinin kurulması ve 1956 ve 1967 savaşlarında İsrail'in elde ettiği zaferler Araplar için çok ciddi birer şok olmuştur. Arap rejimlerinin siyasi amaçları doğrultusunda Yahudileri günah keçisi yapmaya hazır oluşu da bu ülkelerdeki Yahudilerin durumunu daha da kötüleştirmiş, buralardaki Yahudi cemaatlerinin hemen hepsi (kimi zaman kendi isteği ile, kimi zaman da cebren) yaşadıkları ülkelerden göç etmiştir. Bernard Lewis, 1980'li yıllara gelindiğinde, Arap dünyasında yayımlanan Antisemitik yazının gerek miktarı gerekse de destekçilerinin sahip olduğu nüfuz ile, on dokuzuncu yüzyıl sonu ve yirminci yüzyıl başı Fransa'sının çok ötesinde, hatta Nazi Almanya ile kıyas kabul edebilecek oranlarda klasik Antisemitizm'in Arap entelektüel yaşamının temel bir parçası haline geldiğine işaret etmektedir.