stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
SKAMP
Diskografi > Videolar

Summertime  (1998)
Nieko Panašaus featuring A.Mamontovas  (1998)
You Got Style  (2001)
Mūsų Dienos Kaip Šventė featuring V.Kernagis (2002)
Calling After Me  (2004)
L'attente  (2005)
Reach featuring Pushas (2007)
Always Too Much  (2008)
Revolution featuring Kick Punch Gang (2012)
Savigny-lès-Beaune

| Savigny-lès-Beaune |
| --- | --- |
Komün

  Arma 
Koordinatlar: 47°03′51″N 4°49′09″E﻿ / ﻿47.0642°K 4.8192°D﻿ / 47.0642; 4.8192
Ülke:  Fransa
Bölge: Burgonya-Franche-Comté
Belediye başkanı: Sylvain Jacob
Yüzölçümü
 • Toplam: 35.98 km²
Nüfus (2021)
 • Toplam: 1.286
Savigny-lès-Beaune, Fransa'nın doğusundaki Côte-d'Or ilinde bulunan bir komündür.
Nüfus

| Tarihî nüfus> Yıl | Tarihî nüfus> Nüfus   | Tarihî nüfus> %±    |
| --- | --- | --- |
| 1962 | 1.220 | —     |
| 1968 | 1.285 | %+5.3 |
| 1975 | 1.410 | %+9.7 |
| 1982 | 1.404 | %−0.4 |
| 1990 | 1.392 | %−0.9 |
| 1999 | 1.422 | %+2.2 |
| 2008 | 1.372 | %−3.5 |
Kaynak: INSEE
Süreyya Koç

| Süreyya Muzaffer Koç |
| --- | --- |
Doğum: 1917 Lapseki, Çanakkale
Ölüm: 6 Ağustos 1983 (66 yaşında)
Milliyet: Türk
Meslek: Milletvekili
Çocuk(lar): 2

Süreyya Muzaffer Koç (1917, Lapseki, Çanakkale - 8 Haziran 1983), Türk siyasetçidir.
Harp Okulu mezunudur. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi 3. sınıf terktir. Piyade Okulu Başöğretmenliği, Harp Okulu Liderlik Öğretmenliği, 10. Kore Tugayı Birleşmiş Milletler Kumandanlığı İrtibat Subaylığı, Millî Savunma Bakanlığı Basın-Yayın Amirliği, Gazetecilik, Yazarlık, TBMM 1. (XII) ve 2. (XIII) Dönem Balıkesir Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Eylem

Eylem aşağıdaki anlamlara gelebilir:
Eylem; topluluk halinde bir olayı, hareketi, kurum ya da kuruluşu protesto etmek amacıyla yapılan izinli ya da izinsiz gösteriler.
Eylem; eyleme işi, fiil, hareket, aksiyon.
Eylem veya Fiil; Türkçede iş, oluş, hareket ve durum bildiren sözcük.
Kişiler

Eylem Kızıl, Türk pop şarkıcısı
Eylem Elif Maviş, Türk kadını dağcı, ilk kim Everest Dağı'nın zirvesine ulaştı.
Eylem Şenkal, Türk model, voleybol oyuncuları
Eylem Pelit, Türk müzisyen
Eylem Yıldız, Türk sinema oyuncusu
Falmouth, Cornwall

| Falmouth, Cornwall |
| --- | --- |
Kent

Falmouth, CornwallFalmouth, Cornwall'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Cornwall
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Falmouth, Cornwall, İngiltere'nin Cornwall kontluğunda bulunan bir civil parish.
Sovyetler Birliği-Yugoslavya ilişkileri

| --- | --- |



 Sovyetler Birliği:  Yugoslavya
 
Sovyet ve Yugoslav liderler N. S. Kruşçev ve Josip Broz Tito, Yugoslav Koper limanında (1963)
Sovyet-Yugoslav ilişkileri, SSCB ile Yugoslavya arasında 25 Haziran 1940'ta kurulan ikili ilişkilerdir. İki ülke arasındaki ilişkiler çok belirsiz bir şekilde gelişti - 1940'a kadar açıkça düşmandılar, 1948'de ilişkiler yeniden tırmandı ve 1949'da bozuldu. 1953-1955'te ikili ilişkiler restore edildi, ancak Yugoslavya'nın çöküşüne kadar çok kısıtlı kaldı. YSFC, SSCB tarafından sosyalist bir devlet olarak tanındı ve CMEA'nın çalışmalarına katıldı (bu örgütün üyesi olmamasına rağmen). Ancak Yugoslavya, Varşova Paktı'na katılmadı ve bazı durumlarda Sovyet dış politikasını desteklemedi (örneğin, SSCB'nin diğer sosyalist ülkelerin işlerine müdahalesi). 1960-1980'lerde iki ülke arasındaki ticaret hacmi önemliydi ve 1985'e kadar büyüdü. SSCB ayrıca Yugoslav kültürel ürünlerinin önemli bir tüketicisi haline geldi: 1960'lar-1980'lerde Sovyetler Birliği'nde Yugoslav yazarların kitaplarının çevirileri yayınlandı ve Yugoslav filmleri gösterildi.
SSCB ve YSFC > Yakınlaşma dönemi 1945-1948

29 Kasım 1945'te ilan edilen Yugoslavya Federal Halk Cumhuriyeti, aynı yılın 19 Aralık'ında SSCB tarafından tanındı.
İkili ilişkiler başlangıçta iyi gelişti. Sovyet diplomatları, batı işgal bölgelerinden 270'ten fazla nehir teknesinin Yugoslavya'ya dönüşüne katkıda bulundu, Sovyet istihkamcılar Tuna'nın mayın temizlemesine katıldı ve SSCB'den tahıl ürünleri teslim alındı. Tazminat, teslimat ve iade departmanının çalışmalarına ilişkin muhtıraya göre, 15 Ağustos 1946'da Sovyet makamları, Avusturya işgal bölgelerinden 7 kamyon kitap ve ev eşyaları, 22 kutu alet ve 64 kutu coğrafi harita ve kitap tespit etti ve Yugoslavya'ya transfer etti.
Avusturya ile ilgili olarak, Yugoslav makamları toprak iddialarını öne sürdüler. Yugoslavya önce Güney Karintiya (Klagenfurt şehri ile birlikte) ve 150-190 bin nüfuslu 2.6 bin km² alana sahip Steiermark topraklarını talep etti. 1947'de Yugoslavya, 10 bin nüfuslu 200–210 km²'lik Avusturya topraklarını almak isteyerek iddialarını azalttı.
İkili ticaret hızla büyüdü, 1946'da neredeyse 39 milyon rubleye ulaştı ve 1947'de 60 milyon rubleyi aştı. 1947'nin başında iki ortak girişim kuruldu - Yuspad nakliye şirketi ve Yusta havayolu şirketi. YUSTA (Yugoslavya-Sovyet sivil havacılık anonim şirketi), yabancı hava yollarında Yugoslav Hava Taşımacılığının yerini aldı.
Yugoslav makamları, Sovyetler Birliği'ne karşı Almanya'nın yanında savaşan savaş esirlerini geri almak karşılığında Sovyet vatandaşlarının SSCB'ye geri gönderilme sürecini desteklediler. Sovyet esaretindeki Yugoslavların sayısı, yaklaşık olarak Yugoslavya'daki Sovyet savaş esirlerinin sayısına eşit olan yaklaşık 20 bin kişiydi.
SSCB ve YSFC > 1948-1953 Sovyet-Yugoslav çatışması

Sovyet-Yugoslav ilişkilerinin bozulması, 1947'nin sonlarında - 1948'in başlarında, Belgrad'daki Sovyet büyükelçisi A. I. Lavrentiev ve askerî ataşe G. S. Sidorovich Moskova'ya, Yugoslavları Marksizm-Leninizmin özünü anlamamakla suçladıkları birkaç rapor gönderdiklerinde belirgin olarak ortaya çıkmaya başladı. 11 Şubat 1948'de Moskova'daki bir toplantıda, SSCB ve Yugoslavya ile SSCB ve Bulgaristan arasında uluslararası konularda istişarelere ilişkin protokoller imzalandı. Bu toplantıda Sovyet lider Stalin Arnavutluk'ta Yugoslav askeri üslerinin kurulmasını yasakladı.
Arnavutluk, Yugoslav etki alanı olarak kabul edildi. Yugoslavya, savaş sonrası ilk yıllarda Arnavutluk'ta askeri bir varlığa sahipti. Bununla birlikte, 1947'de bir Yugoslav savaş alayı (daha önce Üsküp'ten Tiran'a transfer edildi) Makedonya'yı koruma ihtiyacı ve ayrıca Arnavut-Yugoslav ilişkilerinin bozulması nedeniyle Arnavutluk'tan çekildi. 19 Ocak 1948'de Aleksander Rankoviç, Tito adına Enver Hoca'ya Arnavutluk'un Yunanistan sınırındaki Korca bölgesinin (iç savaşın sürdüğü yer) Yugoslav askeri üssü ilan edilmesini ve orada bir Yugoslav tümeni konuşlandırmasını önerdi. 20 Ocak 1948'de Hoca, Yugoslavya'nın Korca'da bir üs kurma önerisini kabul etti.
SSCB ve YSFC > İkili ilişkilerin restorasyonu ve Sovyet-Yugoslav çelişkileri

Stalin'in ölümünden kısa bir süre sonra ilişkiler düzelmeye başladı - zaten 6 Haziran 1953'te Sovyet Dışişleri Bakanı V. M. Molotov, SSCB hükûmeti adına YSFC Maslahatgüzarından yeni Yugoslavya büyükelçisi V. A. Valkov'u kabul etmesini istedi. Zaten 14 Haziran 1953'te Tito, Sovyet liderlerinin eylemlerini sert bir şekilde eleştirdiği ("büyükelçilerin değişiminin henüz normalleşme anlamına gelmediği" şartıyla) büyükelçileri değiştirmeye hazır olduğu hakkında bir açıklama yaptı: "son dört yılda bize yaptıklarından sonra, gelecekte onlara yüzde yüz inanmakta güçlük çekeceğiz” Bununla birlikte, Sovyet liderliği hakarete katlandı. 29 Temmuz 1953'te V. A. Valkov, Tito ile evinde bir araya geldi ve aynı yılın 22 Eylül'ünde Yugoslav büyükelçisi Moskova'ya gitti. 22 Haziran 1954'te SBKP Merkez Komitesi , Yugoslavya Komünistler Birliği Merkez Komitesine 1948 Sovyet-Yugoslav ihtilafını çözme önerisiyle bir mektup gönderdi.
1954'te Yugoslav büyükelçisi Kiev'i ziyaret etti ve Haziran 1956'da Tito, Sovyet-Yugoslav dostluğunun onuruna Dinamo stadyumunda büyük bir mitingin düzenlendiği Moskova'yı ziyaret etti. Yugoslavya GDR'yi bile tanıdı, bu da FRG ile ilişkilerin kopmasına neden oldu.
15 Mayıs 1955'te dört güç (SSCB, Büyük Britanya, ABD ve Fransa), bağımsız ve demokratik bir Avusturya'nın restorasyonu konusunda Devlet Antlaşması'nı imzaladı. Bu belge, 1 Ocak 1938'den itibaren Avusturya'nın sınırlarını belirledi (bu durum, Yugoslavya'nın Avusturya'ya yönelik toprak iddialarının karşılanmadığı anlamına geliyordu). Antlaşmanın 21. maddesi Avusturya'yı tazminatlardan muaf tuttu. Bununla birlikte, Antlaşmanın 27. maddesinde, antlaşmanın yürürlüğe girdiği gün Yugoslavya'nın kendi topraklarında tüm Avusturya mülkiyetine sahip olma hakkı kararlaştırılmıştır. Böylece Yugoslavya, SSCB'nin rızasıyla Avusturya'dan bazı tazminatlar aldı.
Partizan komutanı Peko Dapchevich ve Sovyet korgeneral Vladimir Zhdanov kurtarılmış Belgrad'da (1944).
Belgrad üzerinde Sovyet ve Yugoslav bayrakları, fotoğraf Yevgeniy Haldey, 1944
Stalin ve Tito'nun Belgrad'daki 1 Mayıs gösterisinde portreleri (1946).
Doğu Almanya'da Tito karşıtı karikatür, 1951
1982 Sovyet posta pulu üzerinde Yugoslav lideri J. B. Tito
Tarihöncesi Günlükleri

Bu madde altı romandan oluşan seri hakkındadır.Başlığın diğer anlamları için Tarihöncesi Günlükleri (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
| --- | --- |
Kardeşim Kurt Ruh Gezgini Ruh Emici  Sürgün Yemin Bozan Hayalet Avcısı
Yazar: Michelle Paver
Ülke: İngiltere
Dil: İngilizce
Tür: Tarihi Kurgu
Yayımcı: Remzi Kitabevi
Yayım tarihi: 2004
Türkçe yayım tarihi: 2006
Kitap sayısı: 6
Tarihöncesi Günlükleri İngiliz yazar Michelle Paver tarafından yazılan altı kitaplık bir tarihi kurgu serisidir. Yazar Michelle Paver, serinin ilk kitabı "Kardeşim Kurt"u (Wolf Brother), Güney Kaliforniya'nın ıssız bir vadisinde dev bir ayıyla karşılaşmasından esinlenerek yazmıştır. Paver eserini basitçe şöyle tanımlamıştır: "Tek bir öykü: Torak'ın kendisini ve dünyayı keşfi." Yazar, bu seriyle Guardian Children's Fiction Prize ödülünü kazanmıştır.
Kardeşim Kurt'ta, babası ifrit ayı tarafından öldürülünce Torak Orman'da tek başına kalır. Ayının hakkından gelmeye çalışırken hayatını değiştirecek iki dost edinir: biri, Kuzgun Klanı'ndan bir kız olan Renn, öteki kısa sürede Torak'ın sevgili sürü kardeşi olacak olan öksüz bir kurt yavrusu: Kurt.
Ruh Gezgini'nde Torak, klanları pençesine alan korkunç hastalığın çaresini bulmak zorundadır. Bu arayış sırasında Deniz'i geçip Fok Klanı'nın adalarına ulaşır. Burada ifritler ve katil balinalarla karşılaşır. Ve babasının ölümünün ardındaki gizemi aydınlatmaya biraz daha yaklaşırken, kendisinde bulunan akıl almaz güçleri de öğrenir.
Ruh Emici'de, Kurt Torak'ın düşmanlarının eline düşmüştür. Onu kurtarmak için, Torak'la Renn kara kışın ortasında Uzak Kuzey'e yolculuk etmek zorundadırlar. Burada kar fırtınalarına cesaretle karşı koyacak ve Ruh Emicilerin sığınaklarına dalacaklardır.
Sürgün, Balta Gölü ve çevresinde geçer. Torak klanlardan sürülmüştür ve Renn'den, hatta Kurt'tan bile ayrı, tek başına hayatta kalmak zorundadır.
Yemin Bozan'da, Torak'ın en yakın arkadaşlarından biri öldürülür ve Torak katilin izini Kara Orman'ın gizemli derinliklerine kadar sürer. Kara Orman'da klanlar savaş halindedir ve dışarıdan gelen her türlü davetsiz misafiri cezalandırmaktadırlar. Burada Torak annesi hakkında ve neden ruh gezgini olduğu hakkında bir sürü yeni şey öğrenir.
Yüce Dağlar'da geçen son macera olan Hayalet Avcısı'nda, Torak'ın Ruh Emiciler içinde en korkuncu olan Puhu Büyücüsü Eostra'yla mücadelesi anlatılır. Eostra'nın amacı ölü ya da diri her şeyi yönetmektir...
Karakterler

Kitap, üç farklı kişinin bakış açısından yazılmıştır: Torak, Renn ve Kurt.
Torak: Ana karakter olan Torak, serinin başında 12 yaşında, saf ve meraklı bir çocuktur. Romanlar boyunca, "Ruh Gezgini" ve "Ruh Emici" gibi birçok sıfat kazanır: Kendi isteği dışında kazandığı ikinci sıfat sayısız zorluklara neden olur. Duygusal olarak yavaş olgunlaşır, ancak dördüncü kitaptan itibaren, ilk üç kitapta çizilen kısa, cılız çocuk profilinden keskin bir farkla uzun boylu ve cesur olarak anlatılır. "Ruh Gezgini" olduğu için ruhu farklı canlıların bedenlerine girip onları kontrol edebilir.
Renn: Kuzgun klanı lideri Fin-Kedinn'in yeğenidir. Torak'tan bir yaş küçüktür. Sert, cesur, (Torak'ın gözlerinden) güzel ve okçulukta uzman bir kız olarak tasvir edilmiştir.
Kurt: Torak'ın rehberi ve sürü kardeşi olan kurttur. Kitabın başladığı dönemden sonraki bir yıl boyunca titrek bir yavrudan genç bir yetişkine dönüşür, ancak kitap serisi boyunca Torak ve Renn'i bırakmaz. Gri-yeşil gözlere sahiptir. Bakış açısından yazılmış bölümlerde büyüdükçe keşfettiği şeyleri açıklamak için genellikle alışılmadık sözcükler kullanılır: Örneğin ateşten "Sıcak-Isıran-Parlak canavar" olarak bahseder.
Fin-Kedinn: Kuzgun klanının bilge lideri, Renn'in amcası ve Torak'ı evlat edinen karakterdir. Duygusunu göstermeyi reddeder ve pek affedici değildir, ancak hem Renn'i hem de Torak'ı önemser.
Ruh Emiciler: Ruh Emiciler başta güçlerini tüm insanlarını iyiliği ve sağlığı için birleştiren yedi klan büyücüsüdür. Sonradan yozlaşırlar ve Ateş Opali ile iblisleri kullanarak tüm klanların üzerinde mutlak bir hakimiyet kurmaya çalışırlar.
Fa: Torak'ın babasıdır. Ruh Emicilerden biridir, ancak iktidar hırsıyla yozlaşmaya başladıkları zaman onlardan ayrılmıştır..
Bale: Torak'ın Fok klanındaki kuzenidir. Torak'la ilk tanışmalarında pek anlaşamazlar, ancak zaman geçtilçe yakın dost olurlar.
Arka plan

Michelle Paver, ilk kitabı Kardeşim Kurt (Wolf Brother) için Amerika Yerlilerinin, Inuit'lerin, Güney Afrika'daki San kabilesi ve Japonya'daki Ainu kabilesi gibi yakın dönemde yaşayan avcı-toplayıcı toplulukarın yaşantılarını incelemiş, Kuzey Finlandiya ormanlarında dolaşmış, avcılık ve ormanla ilgili pek çok şey öğrenmiştir.
Bunun yanı sıra serinin ikinci kitabı "Ruh Gezgini" (Spirit Walker) için araştırma yaparken Norveç'in kuzeyindeki Lofoten Adaları'nda ve Grönland'da kalmış; kano yapma, fok avlama, giysi yapma yollarını öğrenmiş; kuzeybatı Norveç'te, Leiknes'te antik Dyreberget yazıtlarını ziyaret etmiştir. Tysfjord'da katil balinalarla yüzmüş ve beyaz kuyruklu kartallarla yakınlaşmış; Birleşik Britanya Kurtları Koruma Derneğinde kurtlarla vakit geçirmiş, kuzgunlar hakkında kapsamlı bilgileri Londra Kulesi Kuzgun Uzmanı Derrick Coyle'dan almıştır.
Üçüncü kitabı "Ruh Emici" (Soul Eater) için araştırma yaparken Romanya'da Karpat Dağları'nın eteklerinde kalmış; kurt, yabandomuzu, geyik, vaşak, porsuk ve daha pek çok hayvanın izlerini inceleme şansına sahip olmuş, kuzgunların bir leşi parçalayışlarına da burada tanık olmuştur. Sibirya kurtlarının çektiği kızakları kullanabilmeyi öğrenmek için Finlandiya'ya ve Grönland'a gidip pek çok koşuya katılmıştır. Kutup ayılarını yakından tanımak için  Kanada'nın kuzeyine giderek oyun oynayışlarını ve dinlenmelerini izlemiş, Grönland'lı Inuit'lerin «pisugtooq» ("Büyük Gezgin" = Kutup ayısı) adını verdiği yaratığın gözlerinin içine bakabilme şansına sahip olmuştur.
Dördüncü kitabı Sürgün (Outcast) için araştırma yaparken, İsveç'in kuzeyindeki Storsjön gölünde kalmış, Glösa'daki heybetli taş oymaları incelemiştir. Yılanları anlayabilmek için birkaçıyla Longleat'te tanışmış, bir mısır yılanı ile iki piton yılanını eline almıştır.
Beşinci kitabı Yemin Bozan (Oath Breaker) için araştırma yaparken için Avrupa'da kalan tarihöncesi çağlara ait düz ormanların en büyüğünde, Doğu Polonya'daki Bialowieza Ulusal Parkı'nda zaman geçirmiştir.
Serinin son kitabı Hayalet Avcısı (Ghost Hunter) için araştırma yaparken ise Finlandiya'daki Laponya'ya gitmiş, -18 derecede kilometrelerce yürüyüş yapmıştır. Norveç'e gidip Dovrefjell yaylasında da zaman geçirmiş ve Snøhetta Dağı'na tırmanmıştır. Bu dağ ona Hayaletler Dağı'nı yaratırken ilham vermiştir.
Sehrince, Harran

| Sehrince |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Şanlıurfa ilinin Türkiye'deki konumu
SehrinceSehrince'nin Şanlıurfa'daki konumu
Koordinatlar: 36°52′11″N 38°57′23″E﻿ / ﻿36.8697°K 38.9564°D﻿ / 36.8697; 38.9564
Ülke:  Türkiye
İl: Şanlıurfa
İlçe: Harran
Coğrafi bölge: Güneydoğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2019): 900
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 414
İl plaka kodu: 63
Posta kodu: 63510
Sehrince, Şanlıurfa ilinin Harran ilçesine bağlı bir mahalledir.
Tarihçe

Sehrince; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- | --- |
| 2019 | 900 |  |
| 2018 | 896 |  |
| 2017 | 888 |  |
| 2016 | 847 |  |
| 2015 | 805 |  |
| 2014 | 789 |  |
| 2013 | 719 |  |
| 2012 | 726 |  |
| 2011 | 683 |  |
| 2010 | 646 |  |
Herzog & de Meuron

| Herzog & de Meuron |
| --- | --- |
Prada, Tokyo, Japonya (2001–2003)
Genel bilgiler
Doğum: 19 Nisan 1950, İsviçre (Jacques Herzog)  8 Mayıs 1950, İsviçre (Pierre de Meuron)
Alanı: Mimar
Etkin yıllar: 1978 - halen etkin

Ödüller
Pritzker Mimarlık Ödülü

Herzog & de Meuron Architekten, BSA/SIA/ETH (HdeM), 1978 yılında İsviçre'nin Basel şehrinde kurulmuş bir mimarlık firmasıdır.
Firmanın kurucuları ve en büyük ortakları olan Jacques Herzog (d. 19 Nisan 1950) ve Pierre de Meuron (d. 8 Mayıs 1950) aynı dönemde İsviçre’nin Zürih şehrinde yer alan Zürih Federal Teknoloji Enstitüsü’nde (ETH) mimarlık eğitimi almışlar ve mimarlık kariyerlerindeki gelişmeler paralel gitmiştir. En tanınmış projeleri arasında eski Bankside Enerji İstasyonu’nun Tate Modern müzesine çevrilmesi yer almaktadır. Jacques Herzog ve Pierre de Meuron 1994 yılından beri Harvard Üniversitesi’nde konuk öğretim görevlisi olarak ders vermektedirler. Aynı mimarlar 1999 yılından beri ise de ETH Zürih’de profesör olarak ders vermektedirler.
Herzog & de Meuron, 2001 yılında mimarlık alanında en prestijli ödüllerden birisi sayılan Pritzker Mimarlık Ödülü’ne layık görüldü. 2006 yılında New York Times’in magazin eki Herzog & de Meuron’ı dünyanın en çok saygı duyulan mimarlık firmalarından birisi olarak nitelendirdi.
Önde gelen tasarımları

1992 Goetz Koleksiyonu, Münih, Almanya
1997 SBB switchtower, Basel
1999 Dominus şarap üretim tesisleri, Napa Valley, Kaliforniya, ABD
2000 Tate Modern, Londra, İngiltere
2001 St. Jakob Parkı, Basel, İsviçre
2004 IKMZ, Cottbus, Almanya
2004 Forum Binası, Barselona, İspanya
2005 Allianz Arena Futbol Stadyumu, Münih
2005 Walker Sanat Merkezi Genişleme projesi, Minneapolis, Minnesota, ABD
2005 M. H. de Young Memorial Müzesi, San Francisco, ABD
2007 Elbphilharmonie, HafenCity, Hamburg, Almanya
2008 CaixaForum Madrid, Madrid, İspanya
2008 Pekin Ulusal Stadyumu, Pekin, Çin
2008 Plaza de España Çeşmesi, Santa Cruz de Tenerife, İspanya
2010 1111 Lincoln Road, Miami, Florida, ABD
Ödüller

1999 Schock Ödülü
2001 Pritzker Mimarlık Ödülü
2001 Prix de l'Équerre d'Argent, Rue Des Suisses, Paris
2003 Stirling Ödülü, Laban Dans Merkezi
2007 RIBA Kraliyet Altın Madalyası
2009 Lubetkin Ödülü (Pekin Ulusal Stadyumu için)
Resim Galerisi

VitraHaus, Weil-am-Rhein, Almanya
Allianz Arena, Münih, Almanya (2002–2005)
Pekin Ulusal Stadyumu, Pekin, Çin (2008)
Tate Modern, Londra (1995–1999)
Üniversite Hastahanesi Eczacılık Binası, Basel, İsviçre (1995–1997)
Uygulamalı Bilimler Üniversite Kütüphanesi, Eberswalde, Almanya (1993–1996)
Dipnotlar

↑  Herzog & de Meuron'un 25 Yıllık Birikimi Tate Modern'de Sergileniyor, Yapi.com.tr[ölü/kırık bağlantı]
↑  RIBA Altın Madalyası Herzog & de Meuron’a…, Arkitera, Emine Merdim Yılmaz, 4 Ekim 2006
| g t Pritzker Mimarlık Ödülü'nü kazananların listesi |
| --- | --- |
 Philip Johnson (1979)  Luis Barragán (1980)  James Stirling (1981)  Kevin Roche (1982)  Ieoh Ming Pei (1983)  Richard Meier (1984)  Hans Hollein (1985)  Gottfried Böhm (1986)  Kenzō Tange (1987)  Gordon Bunshaft / Oscar Niemeyer (1988)  Frank Gehry (1989)  Aldo Rossi (1990)  Robert Venturi (1991)  Álvaro Siza Vieira (1992)  Fumihiko Maki (1993)  Christian de Portzamparc (1994)  Tadao Andō (1995)  Rafael Moneo (1996)  Sverre Fehn (1997)  Renzo Piano (1998)  Norman Foster (1999)  Rem Koolhaas (2000)  Herzog & de Meuron (2001)  Glenn Murcutt (2002)  Jørn Utzon (2003)  Zaha Hadid (2004)  Thom Mayne (2005)  Paulo Mendes da Rocha (2006)  Richard Rogers (2007)  Jean Nouvel (2008)  Peter Zumthor (2009)  SANAA (2010)  Eduardo Souto de Moura (2011)  Wang Shu (2012)  Toyo Ito (2013)  Shigeru Ban (2014)  Frei Otto (2015)  Alejandro Aravena (2016)  Rafael Aranda, Carme Pigem ve Ramón Vilalta / RCR Arquitectes (2017)  B. V. Doshi (2018)  Arata Isozaki (2019)  Yvonne Farrell ve Shelley McNamara (2020)  Anne Lacaton ve Jean-Philippe Vassal (2021)  Diébédo Francis Kéré (2022)  David Chipperfield (2023) 
| g t Schock Ödülü sahipleri |
| --- | --- |
Felsefe & mantık:  Willard Van Orman Quine (1993)  Michael Dummett (1995)  Dana Scott (1997)  John Rawls (1999)  Saul Kripke (2001)  Solomon Feferman (2003)  Jaakko Hintikka (2005)  Thomas Nagel (2008)  Hilary Putnam (2011)  Derek Parfit (2014)  Ruth Millikan (2017)  Saharon Shelah (2018)  Dag Prawitz / Per Martin-Löf (2020)  David Kaplan (2022) 
Matematik:  Elias M. Stein (1993)  Andrew Wiles (1995)  Mikio Sato (1997)  Yuri I. Manin (1999)  Elliott H. Lieb (2001)  Richard P. Stanley (2003)  Luis Caffarelli (2005)  Endre Szemerédi (2008)  Michael Aschbacher (2011)  Yitang Zhang (2014)  Richard Schoen (2017)  Ronald Coifman (2018)  Nikolai G. Makarov (2020)  Jonathan Pila (2022) 
Müzik:  Ingvar Lidholm (1993)  György Ligeti (1995)  Jorma Panula (1997)  Kronos Quartet (1999)  Kaija Saariaho (2001)  Anne Sofie von Otter (2003)  Mauricio Kagel (2005)  Gidon Kremer (2008)  Andrew Manze (2011)  Herbert Blomstedt (2014)  Wayne Shorter (2017)  Barbara Hannigan (2018)  György Kurtág (2020)  Víkingur Ólafsson (2022) 
Görsel sanatlar:  Rafael Moneo (1993)  Claes Oldenburg (1995)  Torsten Andersson (1997)  Herzog & de Meuron  (1999)  Giuseppe Penone (2001)  Susan Rothenberg (2003)  SANAA / Kazuyo Sejima + Ryue Nishizawa (2005)  Mona Hatoum (2008)  Marlene Dumas (2011)  Anne Lacaton / Jean-Philippe Vassal (2014)  Doris Salcedo (2017)  Andrea Branzi (2018)  Francis Alÿs (2020)  Rem Koolhaas (2022) 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 97023223  BNF: cb14496090h (data)  CiNii: DA09447894  GND: 2104319-X  ISNI: 0000 0001 2284 5205  LCCN: n90680928  NKC: kn20090323003  NLI: 987007438705505171  RKD: 253473  SUDOC: 086016334  ULAN: 500125483  VIAF: 120713454   WorldCat (LCCN): n90-680928 
Elbphilharmonie, HafenCity Hamburg (2007-2016).
Felsefe Defterleri

| --- | --- |
Rusça: Философские тетради
Kitabın Minör Yayınevi tarafından yayınlanan Türkçe basımı
Yazar: Vladimir Lenin
Çevirmen: Atilla Tokatlı
Ülke:  Rusya
Dil: Rusça
Yayım: 1913
Yayımcı: Sosyal Yayınları
Sayfa: 552
Vladimir Lenin
Felsefe Defterleri, Bolşevik lider Vladimir Lenin'in 1913 yılında yazmış olduğu eser.
Hakkında

Lenin bu eserinde; Aristoteles, Hegel, Feuerbach, Marx ve Deborin gibi filozofların düşüncelerini derlemiş ve tamamını diyalektik yönteme göre yorumlamıştır. Bu çalışmada ortaya konulan düşünceler 1920'li yıllarda Sovyetler Birliği'nde tartışma konusu olmuştur. Bununla birlikte 1964'yılında Çin'de ortaya çıkan "Bir İkiye Bölünür" (Çince: 一分为二) adındaki ideolojik tartışmalar nezdinde, bu çalışmaya birçok kez atıfta bulunulmuştur.
Eylaidae

Eylaidae, Eylaoidea üstfamilyasına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi

Eylaidae familyasına bağlı cinsler (2022):
Eylais - Latreille, 1796
Hazır kahve

Kurutulmuş hazır kahve
Hazır kahve ya da kahve tozu, mayalanmış kahve çekirdeklerinden elde edilen içecek. Kurutma işlemi dondurarak ya da sprey yardımıyla gerçekleştirilir. Sıkıştırılmış sıvı biçimindeki hazır kahve türleri de bulunmaktadır.
Hazırlanış kolaylığı (sıcak suda kolayca çözünebilmesi), kahve çekirdeğine oranla daha hafif oluşu ve görece uzun raf ömrü hazır kahvenin avantajları arasında sayılabilir. Buna karşın, iyi kurutulmamış hazır kahve kolaylıkla bozulabilmektedir.
Tarihi

Hazır kahve, 1901 yılında Chicago'da çalışan bir Japon bilim insanı olan Satori Kato tarafından bulunmuştur. Kato, bulduğu hazır kahveyi New York'taki Panamerikan Fuarı'nda tanıtmıştır. Daha sonra, 1910 yılında Amerikalı mucit George Washington kendi hazır kahve hazırlama yöntemini geliştirmiştir. 1938 yılında daha gelişmiş bir kahve rafinasyon işlemi ile üretilen Nescafé satışa sunulmuştur.
Falsibacillus

Falsibacillus Bacillaceae familyasına bağlı bir cinstir.