stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
III. Pietro Candiano

| III>  Pietro Candiano |
| --- | --- |
Pietro Candiano arması

Venedik Cumhuriyeti Doçesi (21.)  Doge di Venezia
Hüküm süresi: 942 - 959
Önce gelen: Pietro Participazio
Sonra gelen: IV. Pietro Candiano

Doğum: Bilinmiyor Venedik
Ölüm: 959 Venedik
Babası: II. Pietro Candiano
III. Pietro Candiano (d. ??? Venedik - ö. 959 venedik), 942 – 959 döneminde Venedik Cumhuriyeti'ne "Doçe" unvanı ile devlet başkanlığı yapan 21. Venedik Dükudür. Doçe Pietro Badoer Participazio'nun 942'de ölmesi üzerine düklük tahtına çıktı. Takriben 17 yıl süren Venedik Cumhuriyeti "Doçe"lik saltanatından sonra oğlunun isyanı ile tahttan feragat etti ve yaklaşık 959'da Venedik'te öldü.
Hayatı > Doçelikten önce

III. Pietro Candiano Venedik'te II. Pietro Candiano'nun üçüncü oğlu olarak doğdu. Asil bir ailedendi. Doğduğunda babası II. Pietro Candiano Venedik Düklüğü yapmaktaydı ve babası 932-939 döneminde 19. Venedik Dükü olarak hüküm sürmüştür. Büyük babası ise I. Pietro Candiano'dir ve 887'de 16 venedik Dükü olarak görev yapmıştır.
III. Pietro Candiano tarih ve politika sahnesine çıkması (932-939 döneminde Venedik Dükü olan) babası II.Pietro Candiano tarafından Venedik Düklüğü'nün hala hukuken Bizans Imparatorluğu'nun bir alt parçası olduğu kabul edildiği bir dönemde düklüğü temsil etmek üzere bu imparatorluğun başkenti olan Konstantinopolis'e gönderilmesi ile olmuştur.
Yak. 940–45 – 1018 döneminde yaşamış bir Venedikli diyakoz (İtalyanca "diacono") olan, Venedik Dükü'nün sekreterliğini yapmış olan ve yaşadığı günlerin Venedik tarihini bir kronik tarihçi olarak yazmış olan Giovanni Diacono (veye Giovanni da Venezia) genç Pietro Candiano'na Konstantinopolis'te Bizans Imparatorluğu şeref unvanları olan 'cum maximis donis' ve 'protospatharius' unvanları verildiğini bildirmektedir. Fakat bunlar o günlere ait belgeler tarafından tekrarlanıp teyit edilmediği için genç Pietro'ya bu unvanların verilip verilmediği tartışmalara yol açmaktadır.
Diğer tarihçiler Pietro'nun babası Doçe iken Venedik Cumhuriyeti'nde genç Pietro'nun yüksek yönetim işleri ile yakından ilişkili olduğunu bildirirler, ama bu iddialar da eldeki o günlere ait belgelerle teyit edilmediği için tartışmalıdır,
Hayatı > Doçelik dönemi

III. Pietro Candiano 942'de Doçe Pietro Partecipazio öldükten sonra yapılan Halk Asamblesi toplantısı sırasında halk iradesi gösterilerek Venedik Doçesi seçildi.
Önceki Venedik dükü olan Pietro Partecipazio, yeni doçe III. Pietro'nun babası olan II. Pietro Candiano'un ölümünden sonra dük seçilmişti ve II. Pietro Candiano ise bir manastıra çekilen II. Orso Partıcipazio yerine Venedik Dükü seçilmişti. Bu bir Partecipazio sülalesinden dük, onu takiben Candiano sülalesinden bir dükun iş başına gelmesi ve bunun tekrar edilmesi Venedik'te bulunan iki değişik, hatta birbirine tamamıyla zıt hedefleri ve değişik ve birbirine zıt stratejileri olan değişik hizip veya klikin halk tarafından dengeli bir şekilde birbiri arkasından iktidara seçildiğini göstermektedir. Eğer bu dengeli değişiklik ortaya çıkmasaydı venedik birbirine gayet düşman ve diğerine elemine etmeye azmetmiş bir hizbin devamlı seçilmesine yol açabilecekti, bu da bir hizbin devlet zoru ile elemine edilmesini ortaya çıkabilecekti. Bu halde Venedik Cumhuriyeti'nde bir iç savaş çıkması ve devletin bölünmesi pek muhtemel idi.
Doçe olarak III. Pietro Candiano'nun ele aldığı ilk önemli dış siyaset tedbiri 944'te Grado Patriği'ni desteklemek amacı ile Aquileia Patrikliği'ne denizden bir blokaj uygulamak oldu.
948'de Venedik Dükü olarak Adriyatik Denizi üzerinde korsanlık yapıp Venedikli tüccar gemilerini vuran ve hatta İtalya kıyılarına çıkıp İtalya ana karasındaki sahil yerleşkelerine talan baskınları yapan Dalmaçya korsanlarını sindirip bastırmaya karar verdi. Bunun için 33 büyük kadırgadan oluşan bir Venedik donanma filosu kurdu. Bu filo ile ilk defa Dalmaçya sahilleri korsanlarını n arasında en azılısı olduğu kabul edilen Narentin korsanlarının ana üslerinde onlara denizden saldırılar yapmaya karar verdi. Bu saldırılarla onları tepeleyip elimine etmeye karar verdi. Fakat bunu uygulamak için donanması ile yaptığı birinci askerî harekât başarısız kaldı.
Bu anlaşılınca yeni bir Venedik filosu ile ikinci bir denizden saldırı yaptı. Bu ikinci saldırı da yine başarısızlıkla sona erdi.
III. Pietro Candiano bu sefer tam değişik bir tutum uygulamaya karar verdi. Bu yeni tutuma göre Venedik Cumhuriyeti, eğer Narentineler Venedik ticaret gemilerine saldırmamaya garanti ederlerse, epeyce yüklü bir yıllık tazminat Narentinelere vermeyi kabul ettiler. Böylece düşmana verilen rüşvet gibi bir tazminat ile onların Venedik ticaret gemilerine ve ticaretine zarar vermesi önlenmiş oldu. Bu muhtemel korsanlara Venedik'in önceden tazminat vererek korsanlığı önlemesi süreci bundan sonra 50 yıl daha gayet az sayıda olan ihlallerle ta 991-1009 döneminde Venedik Doçesi olan II. Pietro Orseolo'nun hüküm dönemine kadar (takriben 50 küsur yıl) devam etti.
Hayatı > Oğullarını güçlendirme ve anakarada araziler ele geçirme

III. Pietro Candiano'nun yine Pietro adlı büyük oğlu, Domenigo, Stefano ve Ugo (veya Vitale) adlı diğer oğulları vardı. Bazı kaynaklar 4. oğlunun Ugo ve 5. oğlunun Vitale olduğunu kabul ederler. Kızı Elena Candiano ve sonradan evlilik yapacağı eşi Gerardo Guaro arasındaki ilişkiler sonradan ünlü İngiliz tiyatro oyunu yazarı William Shakespeare'in Romeo ile Juliet trajedi oyununa ilham sağladığı iddia edilmektedir.
III. Pietro Candiano IX. yüzyılın sonuna kadar devam eden eski geleneklere uyarak oğlu Pietro'ya cumhuriyetin yönetimine katmak için Doçelik ortağı olması için bir tören tertip etti. Bu olay Mart 958'den önce olduğu elde bulunan bir belgeden anlaşılmaktadır. Bu gelişme halk ve devlet ilerigelenleri arasında pek şok etkisi yaratmadığı bildirilmektedir. Gayet deneyimli usta politikacı olan doçe III. Pietro Candiano oğlunu devlet yönetimi başına atamasını güya halkın isteklerine göre yaptığını herkese telkin edip inandırmıştı. III. Pietro'nun yakınlarını devlet işleri başına getirme tutumu ikinci oğlu Domenigo Candiano'yu Torcello Başpiskoposu olarak atanmasını sağlamakla devam etti. Doçe I. Pietro Orseolo'yu takip eden ve 978-979 döneminde Doçe olan Vitale Candiano genellik III. Pietro Candiano'nun torunu (III. Pietro büyük oğlu olan IV. Pietro Candiano'nun oğlu) olduğu kabul edilmekle beraber bazı tarihçilerce tartışmalı olarak III. Pietro'nun son oğlu Vitale olduğu da iddia etmektedirler.
Ayrıca Doçe Mart 944'te Venedik Cumhuriyeti anakarasında kendisinin ve cumhuriyetin durumunu pekiştirme politikasına devam etmiştir. Venedik Cumhuriyeti anakarasının Padova'ya yakın sınırlarında Brenta Nehri ve Adige Nehri sistemine bağlı suyolları üzerinde Conche ve Fogolana'da iki gayet büyük arazi parçalarını kocası Reggio Emilio Kontu'ndan miras olarak devralan Anna adlı dul kontesten satın alıp bunları kendi üzerine devir aldığı belgelidir.
Hayatı > Oğlunun isyanı ve sürgünü, Venedik'e saldırısı, tahttan indirilmesi ve ölümü

Doçe III. Pietro büyük oğlu Pietro'yu ortak idareci yaparak kendinden sonra cumhuriyetin en güçlü kişisi yapmıştı. Ama Pietro pek sabırsız çıkıp devletin iktidar gücünü hemen ve tek başına eline geçirmek istedi. Bunu sağlamak için babası Doçe'yi tahttan indirmek amacıyla ona karşı bir isyan halini alan bir devlet komplosu düzenledi. Fakat Doçe III. Pietro halk tarafından tutulmuştu ve onların sağladığı destek ile bu komplodan pek az bir zararla kurtuldu. Doçe oğlunu affetti ve onun devlete isyan edip ihanet suçundan yargılanıp idam edilmesini önledi. Fakat Venedik'in en ileri gelen sivil idareci ve soylular ve ileri gelen din adamları hemen hemen hiç istinasız oğlunun Venedik Cumhuriyet sınırları içinde kalmasına itiraz ettiler. Bunun üzerine Doçe oğlu Pietro'ya sürgün olarak Venedik sınırları dışına atmak cezasını vermek zorunda kaldı.
Pietro Venedik'ten sürgüne gönderildi ve Frank asıllı İvrea Kontu Guido'ya sığındı. İvrea Kontu Lotheriyalı Guido, Frankların İtalya Kralı II. Beregario'ın oğlu idi. İvrea Kontu Pietro'yu babası Kral Berengar'ın yanında kalmasını sağladı. İtalya Kralı kendine isyan eden Spoleto ve Camerino Markizi Teobaldo'ya karşı bir askerî güç gönderdiği zaman Pietro bu askeri sefere katıldı. Bu seferde İtalya Kralı hem Spoleto hem de Camerino'yu ele geçirdi. Takiben yine İtalya kralı II. Berengario'nun emrine uyularak Pietro komutasına 6 kadırgadan oluşan bir deniz filosu verildi. Bu filo ile Pietro, Po Nehri deltasında "Pô de Primaro" kanalında demirli bulunan 7 Venedik kadırgasına saldırdı ve İtalya Kralı adına bu Venedik gemilerini eline geçirdi. Pietro bu askeri seferlerde gösterdiği başarılar ile İtalya Kralı'nın itimadını ve saygısını kazandı.
Bundan dolayı Pietro babasını Venedik Doçelik tahtından indirip tahta kendisi geçme amacıyla yeni asker toplayıp bir askeri seferle Venedik'e saldırma planları yaptığı zaman İtalya Kralı'nın mali ve askeri desteğini gördü. 959'da yeni ordusu ile Venedik Cumhuriyeti'ne giren Pietro ve ordusu Venedik şehrini eline geçirdi. Venedik Doçesi olan III. Pietro Candiano Venedik Düklüğü tahtından indirildi. Onun yerine halk iradesi ile yeni bir doçe seçilmesi gerekmekteydi. Halk iradesini ortaya çıkartmak için yapılan halk toplantısında (İtalya Kralı yardımı ile ekseriyet oyları toplayan) isyancı Pietro babasının yerine beklenmedik bir şekilde Doçe seçildi ve IV. Pietro Candiano adı ile Venedik Doçesi oldu. Babası III. Pietro Candiano öldürülmedi ve Venedik şehrinde kalarak bir inziva köşesine çekildi.
Tahttan çekilmiş olan III. Pietro Candiano'nun öldüğü tarih tartışmalıdır. Bazı tarihçiler tam olarak ne zaman ne sebeple öldüğü hakkında elimizde inanılır belge bulunmadığını iddia edip tarih düşürmeyi sakıncalı bulmaktadırlar. Buna rağmen Venedik'te 960'ta yaşadığını gösterdiği belirtilen bir resmi belge günümüzde elimize geçmiştir. Modern İngiliz Venedik tarihçisi John-Julius Norwich'e göre ise 959'da Venedik'te çıkan veba salgınında vebadan ölmüştür.
Dış kaynaklar

Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
Norwich, John Julius (1999) A History of Venice. New York: Vintage Books, ISBN 0-679-72197-5 (İngilizce)
da Mosto, Andrea (1983), Dogi di Venezia nella vita pubblica e privata. Floransa:A. Martello (İtalyanca)
Dumler, Helmut (2001), Venedig und die Dogen. Düsseldorf:Artemis & Winkler  ISBN 978-3538071162  (Almanca)
Ava Rose

| Ava Rose |
| --- | --- |
Ava Rose (2009)
Doğum: 9 Şubat 1986 (38 yaşında) Sutton, Alaska, ABD
Boyu: 1,68 m (5 ft 6 in)
Kilosu: 57 kg (126 lb)
Göz rengi: Mavi
Saç rengi: Siyah
Film sayısı: 119 (IAFD'ye göre)

Resmî sitesi
IMDb'de Ava Rose
IAFD'de Ava Rose
Adultfilmdatabase'de Ava Rose
Ava Rose, 9 Şubat 1986'da Amerika Birleşik Devletleri'nin Alaska eyaletinde doğan Amerikalı pornografik film oyuncusu. Yetişkin film sektörüne 2006'da 20 yaşındayken girdi. Kız kardeşi de kendisi gibi pornografik film oyuncusu olan Mia Rose'dir.
Yaşam öyküsü

Orta öğretimdeyken (lise) kötü bir ünü vardı ve porno sektörüne tam olarak girmeden önce striptiz topluluklarında çalışmaya başladı. Ava ve onun kız kardeşi Mia'ya Myspace'den bir yetişkin film ajansı porno dünyasına girmelerini önerdi ve onlar da ajansın isteğine olumlu karşılık verdi. Mia ile birlikte birçok kez aynı sahneyi paylaştılar ama hiç ilişkiye girmediler.
2006'da, Ava; Adam & Eve Yapımla sözleşme imzaladı. Bu şirketle 25 filmde çalıştı 2008'ın en büyük bütçeli filmlerinden Carolina Jones and the Broken Covenantta bu filmlerdendir. Temmuz 2008'de Adam & Eve Yapım ile sözleşmesi sona erdi ve Rose serbest olarak LA Direct Models ile anlaştı.
Kardeşi Mia birçok filminde anal sahnelerde yer alsa da, kendisi bu ilişki türünde hiç bulunmamış, fakat ilk defa Elegant Angel yapımı Big Wet Asses 15 adlı filmde ilk kez bir ters ilişki sahnesinde yer almıştır.
Ardından da bu alanda başarılı olup, birkaç anal sahnede rol almıştır.
Filmleri

Ass Worship 12 (2011)
Big Ass Cheerleaders (2010)
Big Butts Like It Big 6 (2010)
Curvaceous 2 (2010)
Masturbation Nation 8 (2010)
Odd Jobs 5 (2010)
Twisted Passions 4 (2009)
Apple Bottomz 6 (2009)
Bad in Plaid (2009)
Battle of the Asses (2009)
Battle of the Asses 2 (2009)
Belladonna's Road Trip: Cabin Fever (2009)
Big Ass Fixation 4 (2009)
Big Butt Oil Orgy (2009)
Big Wet Asses! 15 (2009)
Big Wet Asses! 16 (2009)
Bree Exposed (2009)
Foot Soldiers 2 (2009)
I Love Big Butts 6 (2009)
Massive Asses 4 (2009)
Masturbation Nation 3 (2009)
Naughty Country Girls 3 (2009)
Phat Bottom Girls (2009)
Pornstar Workout (2009)
Whack Jobs 4 (2009)
The Surrender of O (2008)
A Few Screws Loose (2008)
Shades of Romona (2008)
Roller Dollz (2008)
Bree & Kayden (2008)
Bettie XOXO (2008)
Bree & Sasha (2008)
Carolina Jones and the Broken Covenant (2008)
Curvy Girls 2 (2008)
Dark City (2008)
Evil Pink 4 (2008)
Flying Solo (2008)
Head Case 5 (2008)
Hello Nurse (2008)
I Love Big Butts (2008)
Lucky Lesbians 3 (2008)
Slave Dolls 3 (2008)
Man's Ruin (2007)
Lady Scarface (2007)
Carmen & Ava (2007)
Eden (2007)
Fetish Dolls (2007)
Guilty (2007)
Hell Kats (2007)
Jenna's American Sex Star 2007 (2007)
Keep 'Em Cummin' (2007)
My Girlfriend's a Vampire (2007)
Playgirl: All Lubed Up (2007)
Pulp Friction (2007)
Stripped: Ava Rose (2007)
Tease (2007)
The Contractor 2 (2007)
The Devil Wears Leather (2007)
The Inception (2006)
Ass Appeal 4 (2006)
Barely Legal 60 (2006)
Craving Big Cocks 11 (2006)
Craving Big Cocks 12 (2006)
Cum Swapping Fuck Dolls 2 (2006)
Double Trouble (2006)
Frat House Fuckfest (2006)
Fresh Outta High School (2006)
Fresh Pussy 3 (2006)
Fuck for Dollars (2006)
I Film Myself (2006)
I Love Ava & Mia (2006)
It's All About Ava (2006)
Jack's POV 4 (2006)
Jungle Love 6 (2006)
Moving Violations (2006)
New Chicks Cum First (2006)
Nice Round Ass (2006)
Taboo 22 (2006)
Teens in Tight Jeans (2006)
Thick-Azz-A Brick (2006)
What an Ass! 2 (2006)
Who's Next in Porn? 5 (2006)
Young as They Cum 20 (2006)
Ödülleri

2006 XRCO Ödülleri adayı – En İyi Yeni Yıldız
2007 AVN Ödülleri adayı – En İyi Yeni Yıldız
2007 Fans of Adult Media and Entertainment Ödülleri finalisti – En İyi Ağızdan İlişkici Oyuncu
2007 Adultcon - En İyi 20 Kadın Oyuncu
2009 AVN Ödülleri adayı – En İyi Üçlü İlişki Sahnesi – Caroline Jones and the Broken Covenant
2009 AVN Ödülü adayı – En İyi Toplu İlişki Sahnesi – Dark City
2009 AVN Ödülü adayı – En İyi Toplu İlişki Sahnesi – Roller Dollz
2010 AVN Ödülü adayı – En İyi Kız Grup Seks Sahnesi – Belladonna's Road Trip: Cabin Fever
2010 AVN Ödülü adayı – En İyi Grup Seks Sahnesi – Pornstar Workout
Ayyorgi, Baf

| Ayyorgi Άγιος Γεώργιος  (Yunanca) Ayyorgi  (Türkçe) |
| --- | --- |
Köy
 Ayyorgi'nin Baf kazası içerisindeki konumu
Ayyorgi
Koordinatlar: 34°46′43.16124″K 32°39′7.85689″D﻿ / ﻿34.7786559000°K 32.6521824694°D﻿ / 34.7786559000; 32.6521824694
Ülke:  Kıbrıs Cumhuriyeti
Kaza: Baf
Rakım: 180 m
Nüfus (2011)
 • Toplam: 101
Zaman dilimi: UTC+02.00 (DAS)
 • Yaz (YSU): UTC+03.00 (DAYS)
Posta Kodu: 8607
Coğrafi Kodu: 6205
Başlığın diğer anlamları için Ayyorgi (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Ayyorgi (Yunanca: Άγιος Γεώργιος, romanize: Agios Yeorgios), Kıbrıs'ın Baf Kazası'nda bulunan bir köydür. Konum olarak Baf'tan 25 km doğudadır. Köy bir Türk köyü olsa da bazı dönemlerde Rumların da yaşadığı karma nüfuslu bir köy olarak not edilmiştir. Ayyorgi'ye 1958'de Taksim politikası kapsamında "Kavaklı" adı verilmiştir.
Köy nüfusu 1950'lerde ve 1964'te yerini korumuş olup bölgedeki Cidas, Yukarı Arçimandrita ve Yerovası köylerinden göçmen almıştır. 1974 yılında köylüleri Ağrotur Üssü üzerinden kuzeye göçmen gitmiştir. Yerlerine kuzeyden göçmen gelen Rumlar yerleşmiştir. 2011 sayımına göre nüfusu 101'dir.
Bakuba (ilçe)

| Bakuba ilçesi قضاء بعقوبة |
| --- | --- |
İlçe
Bakuba ilçesiBakuba ilçesinin Irak'taki konumu
Koordinatlar: 33°42′0″K 45°4′59.99″D﻿ / ﻿33.70000°K 45.0833306°D﻿ / 33.70000; 45.0833306
Ülke:  Irak
İl: Diyala
Merkez: Bakuba
Yüzölçümü
 • Toplam: 1.943 km²
Nüfus (2018)
 • Toplam: 600.780
 • Yoğunluk: 309,2/km²
Zaman dilimi: UTC+03.00 (AST)
Bakuba ilçesi (Arapça: قضاء بعقوبة, romanize: Kaza-i Bakuba), Irak'ın Diyala ilinde bulunan bir ilçedir. Yüzölçümü 1.943 km² olan ilçenin nüfusu 1 Temmuz 2018 tarihi itibarı ile 600.780'dir. İlçenin merkezi Bakuba'dır.
Barattiere

Barattiere, Güney İtalya'da menşeili bir kavun (Cucumis melo) varyentesidir. Olgunlaşmamış olarak da tüketilebilir. İtalya'ya özgüdür. Olgunlaşmamış ürünler tüketilirken tohum kısmı daha sertleşmediğinden tamamı tüketilebilir. Olgunlaşmadan yendiğinden dolayı Türkiye'de "Kelek" veya Acur, Şelengo olarak adlandırılır. Çiğ olarak, turşu kurularak veya salata içerisinde tüketilir.
Barbara Bonansea

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Bonansea, 2016 yılında Brescia formasıyla
Kişisel bilgileri
Doğum tarihi:  13 Haziran 1991 (33 yaşında)
Doğum yeri:  Pinerolo, İtalya
Boyu:  1,73 m (5 ft 8 in)
Mevkii:  Forvet, Orta saha
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Juventus
Numarası:  11
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2006–2012 |  A.C.F. Torino |  108 |  (27) |
| 2012–2017 |  Brescia |  117 |  (61) |
| 2017– |  Juventus |  90 |  (49) |
Millî takım kariyeri
| 2007–2011 |  İtalya U19 |  15 |  (7) |
| 2012– |  İtalya |  107 |  (30) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 18 Haziran 2022 
Barbara Bonansea (d. 13 Haziran 1991), Serie A ekibi Juventus ve İtalya kadın millî takımında forvet veya orta saha pozisyonunda oynayan İtalyan profesyonel futbolcudur.
Wartenburg Muharebesi

Wartenburg Muharebesi, 3 Ekim 1813'te, 1813 Alman Harekatı sırasında, Sakson köyü olan Wartenburg'un yakınlarında gerçekleşen bir çatışmaydı. General Ludwig Yorck von Wartenburg komutasındaki Silezya Ordusunun bir birliği, Napolyon'u kuzey kanadını güvence altına almak için Dresden'den batıya, Leipzig'e doğru hareket etmeye zorlayan Elbe'yi geçmeyi başardı. Bu, Leipzig Muharebesi'nden önce Fransız İmparatorunun kuşatılmasını başlattı.
Muharebe öncesi

17 Ağustos'ta ateşkesin sona ermesinin ardından 1813'teki sonbahar seferinin başlangıcında, Napolyon; Brandenburg, Silezya ve kuzey Bohemya'da 500.000'den fazla askerle müttefiklerin karşı çıktığı Doğu Almanya'da 400.000'den fazla askere komuta etti. Napolyon'un planı, müttefik Avusturyalılar, Prusyalılar ve Ruslardan oluşan iki orduyu Saksonya bölgesinde ayrı ayrı yenip Bohemya ve Silezya'ya doğru itmeyi öngörürken, Nicolas Oudinot üçüncü orduyu Brandenburg'dan atacaktı. Müttefikler, Trachenberg Planı kapsamında Napolyon'un komuta ettiği birlik üç ordudan herhangi birine saldırması durumunda Napolyon'dan kaçınacaklardı. Sadece tüm güçler birleştirilirse doğrudan Fransız İmparatoruna karşı bir savaşı riske almak istiyorlardı. Dolayısıyla Napolyon tarafından yönetilmeyen Oudinot veya diğer küçük birimler bundan muaf tutuldu.
Ateşkes sona erdiğinde Dresden bölgesinde bulunan Napolyon, müttefiklerin saldırmasını bekledi. İlk yürüyen Gebhard Leberecht von Blücher komutasındaki Silezya Ordusu, Fransız birliklerinin büyük bir bölümünü doğuya çekmeyi başardı, ancak Napolyon, Blücher ile bağlantısını kaybettiğinde 60.000 askeriyle geri çekildi. Jacques MacDonald komutasındaki Bober ordusu daha sonra Blücher'in mevzilerine girdi ancak Katzbach Muharebesi'nde yenilgiye uğradı. Aynı zamanda, Schwarzenberg komutasındaki Bohemya ordusu Dresden'e saldırdı, ancak Napolyon şehre zamanında ulaştı ve Dresden Muharebesi'nde bir zaferle müttefikleri Bohemya'ya geri püskürtmeyi başardı. Kulm Muharebesi'nde Dominique Joseph Vandamme'nin birliklerinin kaybı bu başarıyı tersine çevirdi. Oudinot, bir hafta önce Großbeeren Muharebesi'nde Berlin ordusuyla yenilmişti. Mareşal Michel Ney komutayı aldıktan sonra, Eylül başında Dennewitz Muharebesi'nde o da yenilgiye uğradı.
Bundan sonra Napolyon birliklerini Elbe'nin batı yakasına çekti ve Saksonya'da kaldı. Silezya Ordusu, Napolyon'a arkadan saldırmak ya da onu daha da batıya çekilmeye zorlamak için Elbe hattını aşmak için bir plan yaptı. Plan aynı zamanda üç müttefik ordunun birleşmesini içeriyordu. Bernadotte komutasındaki Kuzey Ordusu Wittenberg bölgesinden yaklaştı ve Schwarzenberg, Zwickau-Chemnitz hattına ilerledi.
Savaş

3 Ekim'in erken saatlerinde, Yorck'un birlikleri Wartenburg yakınlarından Elbe'yi geçecekti. Bertrand'ın kolordusu, iyi savunulan pozisyonlarda Yorck'un askerleriyle karşılaştı. Bertrand kuvvetlerini şu şekilde konuşlandırdı: Morand'ın Fransız tümeni Wartenburg'da set boyunca sıralanmıştı. Franquemont'un Dennewitz Muharebesi'nde şiddetli bir şekilde yaralanan ve mevcudiyeti sadece dört tabur ve altı topa inden Württemberg tümeni, Bleddin'nin de bulunduğu sağ kanatta tuttu. Fontanelli'nin İtalyan tümeni ve Beaumont komutasındaki küçük bir süvari kuvveti yedekte tutuldu.
Savaş, Prusyalı Steinmetz'in tugayının Wartenburg'a doğrudan saldırısıyla başladı. Bu ilerleme, Fransızların ölümcül bir ateşiyle karşılandı ve tugaydan arta kalan askerler kendi hatlarına geri çekilmek zorunda kaldı. Burada Blücher onları topladı ve bir kez daha ileri gönderdi, ancak Fransız setini aşamadılar. Blücher ayrıca Mecklenburg'un tugayını Elbe nehrinin yukarı kıyısını takip etmesi ve Bertrand'ın sağ kanadında ilerlemesi için gönderdi.
Sağ kanada yollanan Prusya birlikleri öğleden sonra 2'ye kadar Fransızları Bleddin'den çıkarılmıştı ve Beaumont'un süvarileri Prusya Süvarileri tarafından bir kenara süpürülmüştü. Wartenburg artık doğudan Steinmetz ve güneyden Mecklenburg tarafından tehdit ediliyordu. Belirleyici darbe Heinrich Wilhelm von Horn'un tugayından geldi. Bir meyve bahçesinden geçerek ve bir dereyi ve iki bendi geçerek, Fontanelli'yi takviye etmek için çağrılan askerlere saldırdı.
Bertrand, sağ kanadında yaşanan mağlubiyetten dolayı geri çekilmek zorunda kaldı. Kolordu önce Kemberg'e, ardından Reynier'in VII. Kolordu ile temas kurdukları Düben'e çekildi. Fransız kayıpları 900 kişi ölü ve yaralı, 1000 asker, 13 silah ve 80 cephane vagonu ise Müttefikler tarafından ele geçirildi. Prusyalıların kaybı ise 200'ü kayıp olmak üzere 1900 ölü ve yaralıydı.
F. N. Maude'ye göre, Prusya birliklerinin bu savaşta gösterdiği "olağanüstü kararlılık", "insanların savaşma ruhunun, eğitildikleri biçimlerden veya cephelerinin stratejik ilişkilerinden ne kadar çok daha önemli olduğunu" göstermişti.
Kayıplar

Prusya kayıpları 1.500 kişiydi, Bertrand birliği yaklaşık 1.000 asker, 11 silah ve 70 vagon ve ayrıca 1.000 mahkûm kaybetti. Fransızların geri kalanı geri çekildi.
Sonuçları

Schwarzenberg komutasındaki ana orduya karşı Joachim Murat komutasındaki sağ kanadı bırakarak, kendisi kuzey Saksonya'ya hareket etti, orada Silezya Ordusunu ve Kuzey Ordusunu birer birer mağlup etti ve Schwarzenberg'e karşı harekete geçti. Ancak Silezya Ordusu yenildikten sonra hızlıca geri çekildi ve Müttefiklere bağlı düzensiz süvari birlikler tarafından desteklenen sayısız çatışmada Murat, giderek daha fazla kayıp verdi.
Blücher ve Karl Johann'ın daha kuzeyde olduğuna inanan Napolyon, daha sonra Leipzig'in güneyinde konuşlanmış ana Müttefik ordusuna saldırmak için güneye hareket etti. Napolyon'un bu hareketini öğrenen Kuzey Ordusu ve Silezya Ordusu, Napolyon'un peşinden Leipzig'e yürüdü. Bu hareket, Leipzig Muharebesi sırasında Napolyon'un kuşatılmasına yol açtı.
Yorck, 1814'te adına "von Wartenburg" ekiyle kont rütbesine yükseltildi.
Blücher'in Wartenburg savaşından önce Batı'ya hareketini gösteren harita
Bir savaş haritası