Gotlar Savaşı (376-382)
378: Hadrianapolis Muharebesi

Ana madde: Hadrianapolis Muharebesi
Valens, Perslere pek çok taviz verdikten sonra nihayet Doğu cephesinden çekildi ve ordusunun çoğuyla 30 Mayıs 378'de Konstantinopolis'e geldi. Şehre girişi ona karşı küçük isyanlara neden oldu. Socrates Scholasticus'un Historia Ecclesiastica'sına göre, başkentin vatandaşları İmparator Valens'i savunmalarını ihmal etmekle, onları artık Konstantinopolis'i tehdit eden Gotların baskınlarına maruz bırakmakla suçladı ve onu geckmeye devam etmek yerine; işgalcilerle yüzleşmeye çağırdılar. Valens on iki gün sonra şehri terk etti ve ordusuyla birlikte 12 Haziran'da Konstantinopolis'in batısındaki imparatorluk villası Melanthias'a taşındı. Orada askerlerine moral vermek için maaş ve erzak dağıtıp konuşmalar yaptı.
Ad Salices'daki kanlı çekilişten Traianus'u sorumlu tutan Valens, Traianus'un rütbesini indirdi ve Doğu Roma ordusunu komuta etmesi ve organize etmesi için İtalya'dan gelen Sebastianus'u atadı. Sebastianus, ayrı Got baskın gruplarına saldırmak için İmparatorun kendi Scholae Palatinae'sinden  kurulan küçük bir kuvvetle yola çıktı. Önce Hadrianapolis'e gitti ve başıboş dolaşan Gotlar o kadar korkuyordu ki, şehrin kapılarını ona açabilmesi için ikna edilmeye ihtiyacı vardı. Bundan sonra Sebastianus birkaç küçük zafer kazandı. Bir keresinde, Hebrus nehri boyunca uyuyan bir Got savaş grubunu pusuya düşürmek için akşama kadar bekledi ve çoğunu katletti. Ammianus'a göre Sebastianus'un geri getirdiği ganimet, Hadrianapolis'in elinde tutamayacağı kadar fazlaydı. Sebastianus'un başarısı, Fritigern'i baskın ekiplerini parça parça alınmamaları için Cabyle bölgesine geri çağırmaya ikna etti.
Batı Roma İmparatoru Gratianus, Valens'in ordusuna katılmak niyetindeydi ama Batı'daki olaylar onu alıkoydu. İlk olarak, Lentienses tarafından Şubat 378'de Gratianus'un mağlup ettiği Galya'ya bir istila oldu. Sonra Ren'in diğer yakasından barbarların yeni istilalar için hazırlık yaptığı uyarısında bulunan istihbarat geldi. Bu, Gratianus'u önleyici olarak nehri kendisi geçmeye ve Alamanları başarılı bir şekilde yenerek durumu kontrol altına almaya zorladı. Ancak bu zaman aldı ve Gratianus'un zaferlerini ve yakında gelişini ilan eden bir mesaj göndermesi Ağustos ayını buldu. Haziran ayından beri Batı Roma ordusunu sabırsızlıkla bekleyen Valens, yeğeninin ve Sebastianus'un ihtişamını kıskanıyordu, bu yüzden Gotların güneye, Hadrianapolis'e doğru ilerlediklerini duyunca Valens ordusunu harekete geçirip; onları uzaklaştırmak için oraya yürüdü. Romalı keşif, yanlışlıkla, Nika yakınlarında baskın yaparken görülen Gotların yalnızca 10.000 savaşçı olduğunu bildirdi. 7 Ağustos civarında Ricomer, Batı ordularının yetkin muhafızları ve yeni bir mesajla Batı'dan döndü: Gratianus, Hadrianapolis'e giden Succi geçidine yaklaşıyordu ve amcasına onu beklemesini tavsiye etti. Valens konuyu karara bağlamak için bir savaş konseyi çağırdı. Ammianus'a göre Sebastianus, Gotlara acil bir saldırı yapılmasını savundu ve Victor, Gratianus'u beklemesi konusunda uyardı. Eunapius'a göre Sebestianus beklemeleri gerektiğini söyledi. Her halükarda, konsey ve Valens, kolay zaferin geleceğine dair saray pohpohlayıcılarının kışkırtmasıyla hemen saldırmaya karar verdiler.
Gotlar, 8 Ağustos gecesi bir Hristiyan rahibin önderliğindeki elçileri müzakere için Romalılara gönderdiler. Onlarla birlikte Fritigern iki mektup gönderdi. İlki, Gotların yalnızca Trakya'da topraklar istediğini ve karşılığında Romalılarla ittifak kuracaklarını şart koşuyordu. Valens'e özel olarak gönderilen ikinci mektup, Fritigern'in gerçekten barış istediğini, ancak Romalıların barışı kendi halkına uygulayabilmesi için seferin bitirilmesi gerektiğini söylüyordu. Valens teklifi reddettiği için Fritigern'in ciddi olup olmadığı bilinmiyor. 9 Ağustos sabahı Valens, hazinesini, imparatorluk mührünü ve sivil yetkilileri Hadrianapolis'de bıraktı ve Gotlarla çatışmak için kuzeye yürüdü. Öğleden sonra saat iki civarında Romalılar Got vagon kalesinin görüş alanına girdiler. Romalıların aksine, Gotlar iyi dinlenmişti ve iki taraf da savaş düzenine girdi. Fritigern daha fazla barış elçisi gönderdi ve çoktan Got ana gövdeden ayrılan Alatheus ve Saphrax komutasındaki Greuthungi süvarilerinin yardımına göndermişti. Bunlar, Romalı izciler tarafından fark edilmeden beklediler.
Doğu Roma ordusu sıcak yaz güneşi altında susuz kaldı ve Gotlar, Roma oluşumlarına duman ve kül üflemek için ateşler yaktı. Valens barış teklifini yeniden değerlendirdi ve Ricomer'ı Fritigern ile görüşmesi için göndermeye hazırlanırken, iki Romalı seçkin Scholae Palatinae birimi, Cassio komutasındaki Scutarii ve Bacurius komutasındaki Sagittarii, Gotlarla emir almadan çatışmaya girdi. Bu, Hadrianapolis Muharebesi'ni başlamaya zorladı. Ordular çatışmaya girerken, Greuthungi ve Alan süvarileri geldi ve savaşı Gotların lehine çevirdi. Roma'nın sol kanadı kuşatıldı ve yok edildi ve tüm hatlar boyunca Roma kuvvetleri için bir kan banyosuna dönüşen bir bozgun başladı. O kadar sıkışıklardı ki manevra yapamıyorlardı ve bazıları kollarını hiç kaldıramıyordu. Çok azı kaçmayı başardı.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Ve böylece barbarlar, gözleri çılgınca parlayarak, damarlarındaki kanı uyuşmuş bir dehşetle donmuş olan adamlarımızı takip ediyorlardı: Bazıları onları kimin vurduğunu bilmeden düştü, diğerleri saldırganlarının salt ağırlığı altında gömüldü; bazıları bir yoldaşın kılıcıyla öldürüldü; çünkü sık sık toplanmalarına rağmen, verilen bir zemin yoktu ve geri çekilenleri kimse esirgemedi. Tüm bunların yanı sıra, ölümcül şekilde yaralanan birçok kişi tarafından yollar kapatıldı, yaralarının eziyetinden ağladılar ve onlarla birlikte düşmüş at yığınları da ovaları cesetlerle doldurdu. Roma devletine çok pahalıya mal olan bu telafisi mümkün olmayan kayıplara, ayın parlak ışığının olmadığı bir gece son verdi. | „ |

Ricomer, Victor ve Saturninus kaçarken Sebastianus, Traianus, tribune Aequitius ve otuz beş kıdemli subay öldürüldü. Doğu Roma ordusunun üçte ikisi sahada ölü yatıyordu. İmparatorun kendisine ne olduğu konusunda çelişkili hikâyeler vardır. Biri, yaralandığını ve bazı adamları tarafından savaş meydanından bir çiftlik evine sürüklendiğini iddia eder. Gotlar ona yaklaştılar ve oklarla vuruldular, bu da Gotların onu İmparator içerideyken yakmasına neden oldu. Diğer anlatım, Valens'in ordusuyla sahada çatışmada öldürüldüğünü belirtir. Her ne olduysa, cesedi asla bulunamadı.
İnanılmaz zaferlerinden güç alan Gotlar, Hadrianapolis'i kuşattı ama şehir direndi. Duvarları güçlendirildi, kapıların arkasına devasa taşlar yerleştirildi ve saldırganların üzerine oklar, taşlar, ciritler ve toplar yağdırıldı. Gotlar adamlarını kaybettiler ama ilerleme kaydedemediler. Bu yüzden hileye başvurdular: Bazı Romalı hainlere Gotlardan kaçıyormuş gibi yapmalarını ve şehre sızmalarını emrettiler, burada vatandaşlar yangınları söndürmekle meşgulken Gotların savunmasız duvarlara saldırmasına izin vermek için ateş yakacaklardı. Plan işe yaramadı. Romalılar hainleri şehre aldılar ama hikâyeleri uyuşmayınca hapse atıldılar ve işkence gördüler. Tuzağı itiraf ettiler ve başları kesildi. Gotlar başka bir saldırı başlattı ama o da başarısız oldu. Bu son yenilgiyle Gotlar pes etti ve uzaklaştılar. Bazı Hunlar ve Alanlarla birlikte önce Perinthus'a, sonra Konstantinopolis'e gittiler. Orada, şehrin Arap garnizonunun yardımıyla küçük Konstantinopolis savaşında savuşturuldular. Bir anda, sadece peştemal giymiş bir Arap, Gotların üzerine atıldı, boğazlarından birini kesti ve kanını emdi. Bu, Gotları dehşete düşürdü ve şehrin muazzam boyutu ve duvarlarıyla birleşince, kırsal bölgeyi yağmalamak için bir kez daha ilerlemeye karar verdiler.
Valens ölünce, Doğu Roma İmparatorluğu bir İmparator olmadan yönetilmek zorunda kaldı. Doğu'nun Magister militumu Julius, Doğu Roma İmparatorluğu'nun başka yerlerindeki Got nüfustan, hem sivillerden hem de İmparatorluk genelindeki ordu birimlerinde görev yapan Gotlardan korkuyordu. Hadrianapolis olaylarından sonra Fritigern ile ittifak kurarak krizi daha da fazla eyalete yayabildiler. Bu nedenle Julius, sınıra yakın Gotları bir araya getirip katlettirdi. 379'a gelindiğinde, iç bölgelerdeki katliamların haberi Gotlara ulaştı ve özellikle Küçük Asya'da bazıları isyan çıktı. Romalılar isyanları bastırdı ve bu yerlerde hem masum hem de suçlu Gotları da katlettiler.