stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Karasinek
Yaşam süresi

Karasinekler uygun koşullarda 7 gün içerisinde erginliğe ulaşıp çiftleşebilir. Yaşam süreleri ortam sıcaklığına bağlı olarak 2-3 hafta arasındadır. Yaşamları boyunca 10 kez yumurta bırakabilirler. Uygun koşullarda tek bir karasinek bir yıl içerisinde 250 milyar karasineğin atası olabilir.
A: baş; B: göğüs; C: karın; 1: bileşik göz; 2: kılçık; 3: duyarga; 4: maxilary palps; 5: alt dudak; 6: pseudotracheae; 7: dudakçık; 8: prescutum; 9: anterior spiracle; 10: scutum; 11: mesopleuron; 12: calypters; 13: scutellum; 14: kanat; 15: karın segmenti; 16: haltere; 17: posterior spiracle; 18: uyluk; 19: kaval kemiği; 20: mahmuz; 21: ayak bileği
1: dudakçık; 2: alt dudak; 3: dokungaç; 4: üst dudak; 5: subgenal alanı; 6: clypeus; 7: fronto-orbital alan; 8: ön yörünge kıllar; 9: dış dikey kıl; 10: iç dikey kıl; 11: postocellar kıllar; 12: ocelli; 13: ocellar kıllar; 14: birleşik göz; 15: frontal ya da ptilinal sutur; 16: duyarga; 17: kılçık; 18: burun kılı
Karasineğin bacağı
Dîvânu Lugâti't-Türk

| Dîvânu Lugâti't-Türk ديوان لغات الترك |
| --- | --- |
Millet Yazma Eser Kütüphanesi
Eserde yer alan harita
Tür: Sözlük
Tarih: 10 Şubat 1074 (951 yıl, 5 gün önce)
Menşei: Bağdat, Karahanlı Devleti
Dil(ler): Karahanlı Türkçesi, Arapça
Kâtip: Muhammed ed-Dımaşki
Yazar: Kâşgarlı Mahmud
Konu(lar): Türkçenin söz varlığı
Nüsha(lar): Muhammed bin ebî Bekr ibn ebi'l-Feth
Keşfedildi: Ali Emîrî
ile ilgili metin bulabilirsiniz.
Kitâbu Dîvânu Lugâti't-Türk (Türkçe: Büyük Türk Sözlüğü Derlemesi, Arapça: ديوان لغات الترك) Orta Türkçe döneminde Kâşgarlı Mahmud tarafından Bağdat'ta 1072-1074 yılları arasında yazılan Türkçe-Arapça bir sözlüktür.
Türkçenin bilinen en eski sözlüğü olup Batı Asya yazı Türkçesiyle ilgili var olan en kapsamlı ve önemli dil yapıtıdır. Bilinen tek yazma nüshası İstanbul'daki Fatih Millet Kütüphanesindedir.
Eser, yaklaşık 8.000 civarında madde başı içerir. Bu eser için Kâşgarlı Mahmud tarafından halk arasında kullanılan Türkçe kelimeler derlenmiş; daha iyi anlaşılmasını sağlamak amacıyla deyimlerden, atasözlerinden ve şiirlerden örnekler verilmiş ve bunların Arapça tercümeleri de yapılmıştır.
Kökleşik Arap sözlük bilgisi ilkelerine göre hazırlanmış olan sözlük, muhtemelen 1077 yılında Bağdat’ta Halife Muktedî-Biemrillâh’ın oğlu Ebü’l-Kāsım Abdullah’a takdim etmiştir.
Eser, bir sözlük olmanın dışında Türkçenin 11. yüzyıldaki dil özelliklerini belirten, ses ve yapı bilgisine ışık tutan bir gramer kitabı niteliğindedir. Ayrıca yazıldığı devirdeki kişi, boy ve yer adları kaynağı; Türk tarihi, mitolojisi, coğrafyası, halk edebiyatı, tıp bilgileri ve tedavi usullerine dair bilgi veren ansiklopedik bir eserdir.
Eserde yer alan harita, ilk Türk dünyası haritası olması bakımından büyük değer taşır.
Fatih Millet Kütüphanesindeki nüsha esas alınarak eserin 1941'de Türk Dil Kurumu ve 1990'da Kültür Bakanlığı tarafından tıpkıbasımı yayımlanmıştır.
UNESCO ayrıca 2024 yılını "Dîvânu Lugâti't-Türk Yılı" olarak ilan etmiştir.
Yazma nüsha

Türk dilinin en eski ve değerli sözlüğünün elde bulunan tek yazma nüshası, 1266 yılında Şam'da yaşayan müstensih Sâveli Muhammed tarafından temize çekilip 1 Ağustos 1266 (hicri 27 Şevval 664) Pazar günü tamamlanmıştır. El yazma nüshası büyük boy 319 varaktır.
Ebû Hayyân el-Endelüsî'nin Kitâbü’l-İdrâk li-lisâni’l-Etrâk’inde, Bedreddin Aynî'nin İkdü'l-Cüman eserinde ve kardeşi Şehâbeddin Ahmed ile birlikte yazdıkları Târîḫu’ş-Şihâbî adlı eserde Dîvânü  lugāti’t-Türk'ten faydalandıkları ifade edilmiştir. Kâtip Çelebi Keşfü’ẓ-ẓunûn’da Dîvân'dan söz etmiştir.
Ali Emîrî tarafından bulunması

Varlığı, ondan söz eden 14. yüzyıl yapıtlarından ötürü bilinmekle birlikte yıllarca ele geçmeyen yapıt, II. Meşrutiyet’in ilanını izleyen yıllarda İstanbul’da bulundu. Türklük bilimi camiasında genel kabul görüp yaygınlaşan öyküye göre Dîvânu Lugâti’t-Türk’ün 1266'da istinsah edilmiş bu birinci nüshası, Dîvân, Vanioğullarından Ahmet Nazif Paşa’nın elinde 1905’e değin korunmuş, daha sonra akrabası bir yaşlı hanım tarafından Sahaflar Çarşısı’nda satılması için Burhan Bey’in sahaf dükkânına bırakılmıştı.
Yapıtı Ali Emîrî Efendi; 1915 yılında tesadüfen bulmuş, 3 lira bahşiş verip toplam 33 liraya satın almıştır. Bir söylentiye göre de yanında para olmadığı için eve gidip parayı alana değin kitabın başkasına satılmaması için dükkân sahibini dükkâna kilitlemiştir.
Yayımlanması

Ali Emîrî yazması, Sadrazam Talât Paşa'nın araya girmesi ile Kilisli Rıfat Bilge Bey'in denetimi altında 1915-1917 yılları arasında üç cilt hâlinde basıldı ve Türklük bilimi camiasında büyük yankı uyandırdı.
Breslav Üniversitesi Sami Dilleri Profesörü Carl Brockelmann, 1928 yılında atasözlerini, halk edebiyatı örneklerini ve Türk edebiyatı ve dili ile ilgili bulunan bütün bölümleri ayrıntılı notlarla, sözlüğün Almanca çevirisini yayımlamıştır. Besim Atalay'ın çağdaş Türkçe çevirisi 1940 yılında Türk Dil Kurumu tarafından basıldı.
1982-1985 yılları arasında Robert Dankoff ve James Kelly tarafından yayıma hazırlanan ve çevirisi yapılan önsöz ve fihrist (gösterge) içerikli İngilizce çevirisi, Harvard Üniversitesi Yayınevi tarafından neşredildi.
Kâşgarlı Mahmud’un yapıtının bulunması ve yayımlanması, Türkoloji tarihinde çığır açan bir olaydır. Kâşgarlı Mahmud'un Dîvânu Lugâti’t-Türk döneminde yazdığı ve o döneme ışık tutan başka bir yapıtı Kitâbu Cevâhirü'n-Nahv fi Lugati't Türk ise kayıptır.
İçerik > Önsöz

Kâşgarlı Mahmud, Dîvânu Lugâti't-Türk'e şöyle başlar:
"Esirgeyen, koruyan Allah'ın adıyla
Tanrı'nın, devlet güneşini Türk burçlarından doğurmuş olduğunu ve Türklerin ülkesi üzerinde göklerin bütün dairelerini döndürmüş olduğunu gördüm. Allah onlara Türk adını verdi ve yeryüzüne hâkim kıldı. Cihan imparatorları Türk ırkından çıktı. Dünya milletlerinin yuları, Türklerin eline verildi. Türkler, Allah tarafından bütün kavimlere üstün kılındı. Hak’tan ayrılmayan Türkler, Allah tarafından hak üzerine kuvvetlendirildi. Türkler ile birlikte olan kavimler aziz oldu. Böyle kavimler, Türkler tarafından her arzularına eriştirildi. Türkler, himayelerine aldıkları milletleri, kötülerin şerrinden korudular. Cihan hâkimi olan Türklere herkes muhtaçtır. Onlara derdini dinletmek, bu suretle her türlü arzuya nail olabilmek için Türkçe öğrenmek gerekir."
İçerik > Bölümler

"Ben bu kitabı hikmet, seci, atalar sözü, şiir, recez, nesir gibi şeylerle süsleyerek hece harfleri sırasında tertip ettim. ... Bu lugat kitabını baştan sonuna dek sekiz ayırımda topladım."
Hemze kitabı,
Salim kitabı,
Muzaaf kitabı,
Misal kitabı,
Üçlüler kitabı,
Dörtlüler kitabı,
Gunne kitabı,
İki harekesiz harfin birleşmesi kitabı.
İçerik > Harita

Kâşgarlı Mahmud'un 11. yüzyılda Balasagun'u merkez alarak çizdiği dünya haritası o dönem Türklerinin yaşadıkları bölgeleri ve dağılımlarını göstermesi bakımından dikkate şayandır.
Harita, Türklerin bulunduğu bölgeleri göstermek amacıyla çizilmiştir. Daire şeklinde olan haritanın çevresinde doğu, batı, kuzey, güney yönleri belirtilmiş, bazı deniz ve ırmaklar gösterilmiştir. Batıda işaret edilen yerler Volga boylarına yani Kıpçaklar ve Frenklerin oturdukları bölgelere kadar uzanır. Eserde güneybatıda Habeşistan'a, güneyde Hint ve Sint'e, doğuda Çin ve Japonya, batıda Kürt diyarı dâhil birçok memlekete işaret edilmiştir.
İçerik > Şehirler ve Seyahat Güzergâhı

Ortada Balasagun, solda sırası ile İsbicâb, Taraz, Nzl (Näzäl), Yafınç, İkiöküz ve Kumi Talas, sağda ilk başta Barsgan, sonra aynı sırada üç şehir daha işaretlenmiş fakat isimleri yazılmamıştır, ikinci sırada sırası ile Koçnğar başı, Uç, Barman ve Koçu, üçüncü sırada başta Kâşgar, Yarkent, Hotan, Çurçan ve Şançu.
Uygur ilinde (بِلَدُ أويغور, Bilādū Uyghur) yedi tane şehir işaretlemiş fakat bunlardan yalnız Beşbalık, Can-balık, Qočo ve Sulmi gibi şehirlerin isimlerini haritaya yazmıştır. Suyun çıktığı bozkırlar ve kumlar ise Lop Nur Gölü olabilir.
İçerik > Şehirler ve Seyahat Güzergâhı > Tohsı ve Çiğil İlinde

Kuyas, Kayas (Saplığ Kayas, Ürünğ Kayas ve Kara Kayas).
İçerik > Şehirler ve Seyahat Güzergâhı > Oğuz İlinde

Karnak, Sapran (Sepren), Sitgün, Karaçuk (Fârap), Cend, Yenkend (Dizruyin), Sugnak
İçerik > Şehirler ve Seyahat Güzergâhı > Yağma İlinde

"ترتق Tartuk" "Yağma ilinde bir şehir." O dönemde Siri Derya havzasında konumlanmıştır.
İçerik > Şehirler ve Seyahat Güzergâhı > Uygur İlinde

Aşçan (Aşıçan), Beşbalık, Can-balık, Çurçan, Koçu, Kinğüt (Künğüt), Qočo, Sulmî, Xotan (Udun), Yanğıbalık ve Yarkent.
İçerik > Şehirler ve Seyahat Güzergâhı > Diğerleri

Barçuk, Buhara, Bulgar (Bolğar), Itlık, İnçkend, Katun sını, Kazvin, Kençek Señir, Keşmir, Kum, Mankent, Merv, Nişabur, Özçent (Özçend, Özkent), Özkend (Fergana), Sayram (İsbicâb), Semerkand (Semizkend), Suvar, Şaş (Taşkent, Terken), Şıknı, Tünkent, Türk, Yafgu ve Xoçand gibi daha birçok Türk kentleri yer almıştır.
İçerik > Ülkeler ve Halklar

Asya'nın batısı, kuzeyi ve güneyi çizilmeden bırakılmış, bir plan olarak bile pek çok hatalarla dolu olmasına karşılık, doğu bölgelerine ilişkin verdiği bilgiler gerçeğe uymaktadır. Haritasında Çin Seddi'ni göstermiş, bu seddin ayrıca yüksek dağların ve denizin Ye'cüc ve Me'cüclerin (Arapça: يأجوج و مأجوج; Ya'jūja Wa Ma'jūja) dillerinin öğrenilmesini engellediğini bildirmiştir. Japonya'ya gelince onu haritasının doğusunda bir ada olarak göstermiş ve denizin onların dillerini öğrenilmesine olanak vermediğine işaret etmiştir.
İlk Japonya haritası bir Japon tarafından 14. yüzyılda çizilmiş, bir dünya haritasında yer alması ise 15. yüzyılda olmuştur. Bütün bu bilgilerin ışığı altında -bir plan biçiminde ve yanlışlarla dolu da olsa- ilk Japonya haritası 11.yüzyılda Kâşgarlı Mahmud tarafından çizilmiştir.
Dîvânu Lugâti't-Türk'ten Orta Asya ve Uzak Doğu’nun o zamanki coğrafi deyimleri öğrenilmektedir:
"Tawgaç: Maçin'in adıdır. Burası Çin'den dört ay uzaktadır. Çin, aslında üç bölüktür: Birincisi; Yukarı Çin'dir ki doğudadır, buna "Tawgaç" derler. İkincisi Orta Çin'dir, burası "Xıtay" adını alır. Üçüncüsü Aşağı Çin'dir, "Barxan" adı verilir; bu, Kâşgar'dadır. Lâkin şimdi "Maçin", "Tawgaç" diye tanınmıştır. "Xıtay" ülkesine de "Çin" denilmiştir."
Bütün uzmanların fikrine göre Kâşgarlı Mahmud’un Dîvân’ında tarihî coğrafya bakımından önemli bilgiler vardır: “Yazarın verdiği bilgiler genellikle güvenmeğe değer, Orta Asya’da yeni arkeoloji buluntuları da bunları sık sık teyit etmektedir.”
İçerik > Çeviri ve Tıpkıbasımlar

Mahmud bin el-Hüseyn el-Kaşğari. Kitabu Divanı Lugati’t-Türk. Dar ül-Hilafet-i Aliye, Matbaa-yi Amire, İstanbul, 1333, Rıfat Kilisli neşri, 1. cilt, 1915.
Mahmud bin el-Hüseyn el-Kaşğari. Kitabu Divanı Lugati’t-Türk. Dar ül-Hilafet-i Aliye, Matbaa-yi Amire, İstanbul, 1333, Rıfat Kilisli neşri, 2. cilt, 1915.
Mahmud bin el-Hüseyn el-Kaşğari. Kitabu Divanı Lugati’t-Türk. Dar ül-Hilafet-i Aliye, Matbaa-yi Amire, İstanbul, 1335, Rıfat Kilisli neşri, 3. cilt, 1917.
Divanü Lugat-it-Türk Tercümesi, Çeviren: Besim Atalay, Ankara: Cilt I, II, III, IV; 1939-1941.
Kâşgarlı Mahmud’un Dîvân’ının Besim Atalay tarafından yapılan ve Türk Dil Kurumu tarafından yayımlanan çevirisi, Türkologların eline düşünceleri bakımından derin, malzemesi bakımından ise önemli bir eser vererek Türkoloji'nin gelişmesine büyük katkılar sağlamıştır.
Divanü Lugat-it-Türk (Tıpkıbasımı), Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara, 1990.
Mahmud bin el-Hüseyn el-Kaşğari. Kitabu Divanı Lugati’t-Türk, Farsçaya çeviren ve önsöz yazan: Prof. Dr. Hüseyin Düzgün (Hossein Mohammadzadeh Sedigh), Tebriz (İran), Ahtar Yayınevi, 2004.
Dîvânu Lugâti't-Türk (Giriş-Metin-Çeviri-Notlar-Dizin), Ahmet B. Ercilasun-Ziyat Akkoyunlu, Ankara, Türk Dil Kurumu Yayınları, Nisan 2014.
Dîvânu Lugâti't-Turk, Çeviren: Mustafa S. Kaçalin, Yayına Hazırlayan: Mehmet Ölmez, İstanbul, Kabalcı Yayınevi, 2019.
Dîvânu Lugâti't-Türk, Türkçesi: Mustafa S. Kaçalin, Dizini Hazırlayan: Mehmet Ölmez, İstanbul, VakıfBank Kültür Yayınları, Haziran 2023.
Sözlükteki haritanın Türkçeleştirilmiş versiyonu
İnka mitolojisi

İnka mitolojisi, mitolojik olan ve İnka inançlarının açıklanmasını veya sembolize edilmesini sağlayan birçok hikâye ve efsaneler içerir.
Peru'yu işgal eden Francisco Pizarro´nun İspanya birlikleriyle beraber bölgeye gelen Hristiyan rahipler, İnkaların Kipus adını verdikleri hasırlara yazdıkları kayıtların hepsini yaktılar. Ancak bugünkü inanışa göre Kipuslar, fonolojik ve logografik verilerin üzerine kaydedilebildiği ikili bir sistemle yazılıyorlardı. Günümüzde İnkalarla ilgili bildiklerimiz ya Hristiyan rahiplerin anlatımlarından, ya İnka mimarisi ve el sanatlarındaki işlemelerden (ikonografi) ya da yerli insanlarca dilden dile aktarılan mitler ve efsanelerden gelmektedir.
İnka kuruluş efsaneleri

Manco Capac, Peru´daki İnka Hanedanlığı´nın efsanevi kurucusudur. Efsaneler hakkında çeşitli rivayetler vardır. Bir efsanede, Viracocha´nın oğlu olduğu söylenir. Bir diğerinde ise Titicaca Gölü´nde Güneş Tanrısı İnti tarafından büyütüldüğü söylenir.
Manco Capac´nın iktidara gelişi hakkında da birçok efsane vardır. İlkinde, Manco Capac ve kardeşi Pachacamac, Inti´nin oğullarıdır. Manco Capac, babasi tarafından ateş ve güneş tanrısı olarak kutsanmıştır. Cuzco´ya ulasmak için yeralti tünelleri kazmıştır ve bir tapınak yapmıştır. Yolculukları sırasında Manco´nun kardeşlerinden birisi taşa dönüşmüştür (huaca). Bir diğer efsanede ise Cuzco´ya yeraltindna gitmek yerine Titicaca Gölü'nün içinden gitmişlerdir.
Tici Virachocha efsanesinde Manco Capac, Cuzco´nun 25 km güneyindeki Pacari-Tampu, bugün bilinen adıyla Pacaritambo´lu Tici Viracocha´nin oğludur. O ve erkek kardeşleri (Ayar Anca, Ayar Cachi ve Ayar Uchu); ve kız kardeşleri (Mama Ocllo, Mama Huaco, Mama Raua ve Mama Cura) Cuzco´ya yakın bir yerde yasadilar. Cesitlilik arz etmesine ragmen genel inanis, Manco´nun acgözlü davranarak diğer kardeşlerine ihanet edip onları öldürmesiyle beraber Cuzco´nun tek hakimi haline geldiğidir.
Tanrılar

Roma İmpataratorluğu gibi İnkalar da hükümdarlıklarına kattıkları kültürlerin kendi dinlerini korumalarına izin vermiştir. İnka tanrılarından bazıları aşagıda listelenmiştir. Çoğunun görevleri birbiriyle kesişir.
Apu Dağların tanrısı
Apocatequil (aka Apotequil) şimşek tanrısı
Ataguchu yaratilis mitine yardım eden tanrı
Catequil şimşek ve yıldırım tanrısı
Cavillace, bakire tanrı. Coniraya´nin spermi ve Ay Tanrısı.
Chasca şafak ve alacakaranlık tanrıçası
Chasca Coyllur çeçek ve genç kız tanrıçası
Mama Coca (aka Cocomama) sağlık ve iyilik tanrıçası. Vücudunun ikiye ayrıldığı ve bir parçasının coca bitkisine dönüştügü söylenir.
Coniraya Ay tanrısı
Copacati Göl tanrıçası
Ekkeko kalp ve zenginlik tanrıçası
Illapa iklim tanrısı.
Inti Güneş tanrısı. İnti en önemli tanri olarak kabul edilir.
Kon yagmur ve rüzgâr tanrısı. Inti ve Mama Quilla´nin oğulları.
Mama Allpa bereket tanrıçası
Mama Cocha deniz ve balık tanrıçası
Mama Pacha (aka Pachamama) deprem tanrıçası
Mama Quilla Ay Anne. Evlilik tanrıçası. Inti´nin kardeşi ve karisi. Manco Capac, Pachacamac, Kon ve Mama Ocllo´nun aneleri.
Mama Zara mahsul tanrıçası.
Pacha Camac toprak yapıcı tanrı
Pariacaca su ve sel tanrısı.
Paricia sel tanrısı
Supay ölüm tanrısı. Seytan soyundandir.
Urcaguary zangin yeralti madenlerinin tanrısı.
Önemli yerler

Uca Pacha: Aşıklar dünyası. Cehenneme benzer. Dünyanın merkezindedir.
Hanan Pacha: Yüksek dünya. Cennete benzer.
Bağlantılar

Kipuslarla ilgili bilgi (ingilizce)
ingilizce wikipedia´da İnka mitolojisi13 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Bolesław Leśmian

| Bolesław Leśmian |
| --- | --- |
 
Doğum: 22 Haziran 1877,Varşova
Ölüm: 5 Kasım 1937,Varşova,Polonya
Defin yeri: Powązki Cemetery
Meslek: Şair
Dil: Lehçe
Vatandaşlık: Polonya

Bolesław Leśmian (doğum Bolesław Lesman ; 22 Ocak 1877 – 5 Kasım 1937), Polonyalı bir şair, sanatçı ve Polonya şiirine Sembolizm ve Ekspresyonizmi tanıtan ilk şairlerden birisidir.Polonya Edebiyat Akademisi üyesiydi. Yaşamı boyunca büyük ölçüde marjinal bir figür olmasına rağmen, Leśmian şimdi Polonya'nın en büyük şairlerinden biri olarak kabul edilmektedir.
Biyografi

Bolesław Leśmian, 22 Ocak 1877'de Varşova, Kongre Polonyası, Rusya İmparatorluğu'nda Polonize Yahudi aydınları'na mensup bir ailede doğdu.Çocukluğunu ve gençliğini, Saint Vladimir Üniversitesi'nin hukuk fakültesinden mezun olduğu Kiev'de geçirdi. 1901'de Varşova'ya döndü.Burada, ressam Zofia Chylińska ile evlendi .Münih ile Paris de dahil olmak üzere çeşitli Avrupa şehirlerine doğru bir yolculuğa çıktı . Fransız modernistlerden büyük ölçüde etkilenen Leśmian, deneysel bir Sanat Tiyatrosu'nun kurucularından biri olduğu Varşova'ya döndü. Orada ayrıca bir sanat gazetesi olan Chimera'nın yayınlanmasına dahil olduğu,en yakın arkadaşlarından biri olan Zenon Przesmycki ile de tanıştı.
1918'den 1934 yılına kadar,bir noter olarak Hrubieszow'da,daha sonra avukat olarak Zamość'ta çalıştı .Bu süre zarfı içerisinde en bilinen kitapları olan: Łąka (The Meadow, 1920) ve Napój cienisty (Shadowy Drink, 1936)'ı yayımladı. 1933'te Polonya Edebiyat Akademisi'nin daimi üyesi olarak kabul edildi. 1935'te iki yıl sonra öleceği Varşova'ya döndü. Diğer önemli yazarlar, politikacılar ve askeri adamlar gibi Meritorious Sokağındaki Powązki Mezarlığı'na gömüldü .
Leśmian ve Chylińska çiftinin iki kızı vardı.Kızlardan biri olan Wanda "Dunia" Leśmianówna daha sonra İngiliz maceracı ve gezgin Denis Hills ile evlendi.Daha sonradan aktris ve şarkıcı olacak olan Gillian Hills  1944'te bu evlilikten doğdu. Leśmian ayrıca ünlü şair ve Young Poland hareketinin yazarı, Antoni Lange ve dönemin bir başka önemli şairi olan Jan Brzechwa'nın kuzeniydi .
Tarzı

Polonyalı okuyucular için, Leśmian'ın tarzı benzersiz ve kolayca tanınabilir, kendine özgü olmasına rağmen sezgisel olarak erişilebilir olarak tanımlanabilir. Şiirlerinde, fantastik, efsanevi ve muhteşem bir ortamda genellikle Polonya'nın folklor ve geleneklerinden alınan yaratıklarının yaşadığı bir ortamda geçer. Eserlerinin kahramanları genellikle kültür ve doğa arasında mücadele eden, aradaki konumlarını kabul edemeyen "özürlü insanlar" oluşturur..Leśmian için bunu yapabilenler,hem kültür hem de doğa ile aynı anda yaşayabilen  şairlerdir.Bir başka deyişle "ilkel insanlığın" son örnekleri.
"Lehçe'nin, baş döndürücü kelime oluşumu potansiyeline" şiddetle güvenerek Leśmian tarzı,sayısız neolojik özellikle dikkat çekmektedir..Sonraki akademisyenler tarafından "leśmianizm" olarak anılan bu neolojizm tarzı eserler,çoğu Slav dili için doğal olan ama Leśmian'ın şiirini neredeyse İngilizceye çevrilemez kılan çok yönlü "ön takı + fiil / isim (+ son ek)" formülünün ürünüdür.
Leśmian'ın favori ön ekleri yoksunluk bildiren (bez-,nie- ya da -madan/-meden,-maksızın/-meksizin) tarzdaki eklerdi.Tarihteki en büyük Polonyalı şairlerden biri olarak kabul edildi.Şimdiye kadarki "en büyük Polonyalı şair" değilse bile  Leśmian kesinlikle savaşlar arası dönemin en ilginç sanatçılarından birisi ve benzersiz bir şekilde biçimlendirilmiş Polonya halk şarkısı ve son derece kişisel olmasına rağmen son derece popüler metafizik şarkı sözleri yazmıştır. Buna ek olarak, Lehçe tarihinde erotik şiir dizelerinin en dikkat çekici şairlerinden biri olarak da sık sık bahsedilir.
Dipnotlar

↑  The exact date of his birth is disputed: the act of birth mentions 1877, Leśmian himself used 1878, while the date mentioned on his tombstone is 1879.
↑  "Bolesław Leśmian". Britannica.com. 8 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ağustos 2018.
1 2 3  "The Greatest Poet You'll Never Read". culture.pl. 21 Ocak 2017. 11 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ağustos 2018.
↑  "Bolesław Leśmian's Life and His Poetic Oeuvre". filmolesmianie.pl. 25 Eylül 2017. 24 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ağustos 2018.
↑  "The Untranslatables – Writers You Will Never Read". culture.pl. 24 Eylül 2013. 13 Kasım 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ağustos 2018.
Ayrıca Bakınız

Mortkowicz-Olczakowa, Hanna (1961). Bunt wspomnień. Państwowy Instytut Wydawniczy.
Alexandra Chciuk-Celt, "Boleslaw Lesmian'da dilsel yenilik", 68 şiirin ağır şekilde açıklamalı çift versiyonu (ayet ve literal) ile çeviri tezi, New York Şehir Üniversitesi, 1984.
Bolesław Leśmian'ın fotoğrafı
La Boca

Buenos Aires'te La Boca'nın konumu
La Boca (İsp. "Ağız") Arjantin'in başkenti Buenos Aires'in 47 şehir semtinin en ünlüsüdür. Riachuelo-Nehri'nin Río de la Plata'ya açıldığı agızda yer alır.
La Boca orijinal evleri ile ünlüdür. Bu evler batık ve eski gemilerin saçlarından inşa edilmiş ve tekne boyası ile alaca renkli boyanmışlardır. Birçok sanatçının eserleri El Caminito caddesinin kaldırımlarında bulunur ve değer katar.
Boca (ağız) adını nehrin ağzında olmasından alır.
La Boca ayrıca futbol kulübü Boca Juniors'un futbol stadı La Bombonera ile de meşhurdur.
Semt İtalyan göçmenler tarafından kurulduğundan İtalyan etkisi kuvvetli olarak hissedilir.
Renkli La Boca evleri
Saç cepheli renkli ev
Kaleköy, Şarkışla

| Kaleköy |
| --- | --- |
Köy

 Sivas'ın Türkiye'deki konumu
KaleköyKaleköy'ün Sivas'taki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Sivas
İlçe: Şarkışla
Coğrafi bölge: İç Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1532 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 58
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0346
İl plaka kodu: 58
Posta kodu: 58402
Kaleköy, Sivas ilinin Şarkışla ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Eski adı Emlekkale olan köy, 1926 yılından beri bugünkü adını taşımaktadır.
Köyün eski isminin Osmanlı dönemi kayıtlarında yer alan "Kaldırok Kalesi" olduğu yönünde emareler vardır. Köyün alt tarafında, Kaldırak çayı üzerinde bulunan kale kalıntısının bu varlığı da bu durumu destekler niteliktedir. Dolayısıyla bu isim köyün yanından geçen Kaldırak Çayı'nın adı ile de bağlantılı görünmektedir. Bu isim bazı kaynaklarda “Kaldurak Kalesi” olarak da yer alır. Osmanlı'ya ait bazı kayıtlarda ise "Kaldıravuk Kalası" adıyla geçmektedir.
Coğrafya

Köy, Sivas il merkezine 136 km, Şarkışla ilçe merkezine 35 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2021: 58
2020: 69
2019: 74
2018: 218
2017: 50
2016: 51
2015: 58
2014: 74
2013: 40
2012: 44
2011: 44
2010: 42
2009: 57
2008: 63
2007: 52
2000: 133
1990: 170
1985: 228
1965: 650
Makaleler

Aşık Veysel Meslek Yüksekokulu - "Şarkışla Merkez ve Köyleri İncelemesi", 2017
Kızılırmak Ozanları: Kemter Baba, Kızılırmak Haber Kültür Seçkisi, Sayı: 4, 1997, s.47.
İbrahim Aslanoğlu, "Âşık Kemter’in Yayınlanmamış Şiirleri", Sivas Folkloru Dergisi, Yıl: 1, Sayı: 9, Ekim 1973, s.8-9
Doğan Kaya, Emlek Yöresi Aşıkları, Emlek Yöresi ve Çevresi Halk Ozanları Sempozyumu, 16-17 Mayıs 1998, Ankara, 1999, s. 142-153
Fotoğraflar

Kale Kalıntısı - Emlek
Kale Kalıntısı - Zirve (Emlek)
Doğal Kaya Oluşumları - Emlek Kale
Doğal Kaya Oluşumları (2) - Emlek Kale
| g t Şarkışla belde ve köyleri |
| --- | --- |
Beldeler:  Cemel  Gürçayır 
Köyler:  Abdallı  Ahmetli  Akçakışla  Akçasu  Alaçayır  Alaman  Alıkören  Arıklar  Bağlararası  Bahçealan  Baltalar  Başağaç  Başören  Benlihasan  Beyyurdu  Bozkurt  Burnukara  Büyüktopaç  Büyükyüreğil  Canabdal  Çamlıca  Çanakçı  Çatalyol  Çekem  Çiçekliyurt  Demirboğa  Demirköprü  Dikili  Dökmetaş  Döllük  Elmalı  Emlakkaracaören  Fakılı  Faraşderesi  Gaziköy  Gücük  Gülören  Gümüştepe  Hardal  Harunköy  Hocabey  Hüyükköy  İğdecik  İğdeliören  İğecik  İlyashacı  Kahvepınar  Kalecik  Kaleköy  Kapaklıpınar  Karacaören  Karakuz  Kavakköy  Kayapınar  Kaymak  Kazancık  Kevenlik  Kılıççı  Kışlaköy  Kızılcakışla  Konakyazı  Konalga  Kömürkaya  Küçüktopaç  Küçükyüreğil  Kümbet  Maksutlu  Mengensofular  Mescitli  Mezraa  Oluktaş  Ortaköy  Ortatopaç  Osmanpınarı  Otluk  Örtülü  Polatpaşa  Samankaya  Saraç  Sarıçiçek  Sarıkavak  Sarıkaya  Sarıtekke  Sivrialan  Sultan  Tavladere  Temecik  Uçuk  Üyük  Yahyalı  Yalanı  Yapracık  Yeniyapan  Yunusören  Yükselen