stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Sadık Rıfat Paşa
Eserleri

Sadık Rıfat Paşa'nın 15 risalesi şunlardır:
Rusya Muharebesi Tarihi.
Gülbüni İnşa
Avrupa Ahvaline Dair (Viyana'da Büyükelçi İken)
İtalya Seyahatnamesi (Viyana'da Büyükelçi İken)
Amedçi İken Yazdığı Maruzat
Mustafa Reşit Paşa'ya Yazdığı Mektuplar (Viyana'da Büyükelçi İken)
Babıali'ye Yazdığı Mektuplar (Viyana'da Büyükelçi İken)
Babıali'ye Yazdığı Mektuplar (İskenderiye'de Mehmed Ali Paşa ile Görüştüğü Dönemde)
Tanzimat Fermanı ile ilgili Valilere Gönderdiği Siyasi Yazılar
Resmi ve Şahsi Mektupları
Meclis-i Vala-yi Ahkam-ı Adliye Başkanı ve Meclis-i Ali-yi Tanzimat Üyesi İken Yazdığı Mazbatalar
Devlet İşlerinin Düzeltilmesi ve Bazı Islahat Hakkında Muhtelif Zamanlarda Yazdığı Layihalar ve Mazbatalar
Bazı Islahata Dair Ara Sıra Kaleme Aldığı Layihalar
Risale-i Ahlak
Zeyil Risale-i Ahlak
Bunların dışında Sadık Rıfat Paşa'nın diğer eserleri oğlu Rauf Bey tarafından toplanmış ve Müntahabat-ı Asar-ı Rıfat Paşa adı altında yayınlanmıştır.
Burhan Belge

| Burhan Belge |
| --- | --- |

Doğum: 2 Ocak 1899 Şam, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 23 Ağustos 1967 (68 yaşında) Almanya
Meslek: Gazeteci
Evlilik: Zeynep Cavide Belge
Çocuk(lar): Murat Belge
Ebeveyn(ler): Mehmed Asaf Bey, Emine Rana Hanım

Hüseyin Burhanettin Daybelge (2 Ocak 1899, Şam – 23 Ağustos 1967), Türk gazeteci, siyasetçi.
Atatürk, İnönü ve Menderes dönemlerinin üçünde de önde gelen gazetecilerindendir. 1930'lu yıllarda Türkiye'de kapitalizmle sosyalizm arasında bir yol öneren Kadrocular hareketinin faaliyetleri içinde yer alarak tanındı. Çok partili döneme geçildiğinde Demokrat Parti çevresinde yer aldı. 1957 genel seçimlerinde  XI. dönem Muğla milletvekili olarak TBMM'ye girdi.1960 darbesinin ardından tutuklandı; yazıları ve konuşmaları nedeniyle yargılandı ve hüküm giydi. 1964 affı ile serbest kaldıktan sonra Almanya'ya yerleşti ve 1967'de ölümüne kadar Alman Radyosu'nda çalıştı.
Yaşamı > Ailesi ve gençlik yılları

1899 yılında babasının görev yapmakta olduğu Şam'da doğdu. Babası mutasarrıf Mehmed Asaf Bey, annesi Emine Rana Hanım'dır.
Burhan Asaf, 1907 yılında Yafa’da bir Fransız Okulu'na devam etti.  Eğitimini 1908’de İstanbul'un Kadıköy ilçesine Menba-ül İrfan adlı bir okulda, daha sonra St. Joseph Lisesi’nde sürdürdü. 1914’te okul kapatılınca Galatasaray Lisesi ve Beyrut Amerikan Lisesi’nde birer yıl okudu. Arapça, Farsça, Fransızca ve İngilizce'yi iyi derecede öğrendi. Türk-Alman Dostluk Cemiyetinin girişimleriyle 1916 yılında eğitimlerini tamamlamak veya sürdürmek için  Almanya'ya götürülen 250 öğrenci arasında yer aldı. Lise öğrenimini Almanya'nın Kassel şehrinde tamamladı. Münih ve Karlsruhe kentlerindeki Technische Hochschule’ye devam ederek mimarlık eğitimini tamamladı ve Kassel’de sosyoloji eğitimi gördü. Öğrencilik döneminde  Annemarie adlı bir Almanla evlendi. Edebiyatla yakından ilgilendi. Goethe ve Schiller gibi Alman Romantiklerinden etkilendi. Almanya'daki sosyalist harekete çıkardıkları "Kurtuluş" dergisi ile destek veren Türk öğrenci grubunun önderi Vedat Nedim ile tanıştı ve sosyalist fikirlere yakınlaşmaya başladı.
1923 yılında Türkiye'ye döndü; çeşitli işlerde çalıştı. Önce Devlet Demiryolları'nın Eskişehir'deki bürosunda tercümanlık yaptı. Bu dönemde kız kardeşi Leman Hanım, Yakup Kadri ile evlendi ve Yakup Kadri ile Burhan Asaf'ın ömür boyu sürecek dostlukları böylece başladı. Ardından kısa bir süre Anadolu Ajansı Bükreş temsilciliğini yaptı. 1924 yılının ortalarında İstanbul'a döndü. Vedat Nedim tarafından organize edilen Aydınlık dergisi çevresi ile irtibata geçti. Türkiye Komünist Partisi 'nin yayın organ olan Aydınlık dergisinde 1925 yılında üç yazısı ve bir çevirisi çıktı. Şeyh Sait İsyanı sonrasında dergi kapatılınca Ankara'ya taşındı.
Ankara'da Hariciye Vekaleti bakanlık kaleminde işe başlayan Burhan Asaf, 1926'da askerlik hizmetini yaptı ve Hayrünnisa Hanım ile ikinci evliliğini yaptı. Bu evlilik, birkaç ay sürdü. Bir süre sonra Cumhurbaşkanlığı kalemine atandı.
Yaşamı > 1927 Tevkifatı

1927 yılında TKP üyelerine karşı gerçekleştirilen tevkifat sonucu evine baskın yapıldı. Bu baskın, onun hayatında önemli bir rol oynadı. Arama sırasında endişelenerek Falih Rıfkı'ya ulaşmış, o sırada Çankaya Köşkü'nde olan Falih Rıfkı durumu Mustafa Kemal'e aktardığında köşke çağrılmıştı. Mustafa Kemal Paşa ile yaptığı bir sohbetin ardından Hariciye Vekaleti'ndeki görevine iade edildi. Burhan Asaf, bir yıl sonra buradan istifa edip çeşitli kamu kurumlarında değişik görevler aldı.
Yaşamı > Gazeteciliğe başlaması

Hükûmetin yayın organı olan Hâkimiyeti Milliye'de ilk köşe yazısı 1928'de yayımlandı. 1929 yılında  bu gazetede düzenli olarak sanat ve kültür üzerine yazıları yayınlanmaya başladı. Yazılarının temel konusu batılılaşma fikri idi.  Bir yandan da geçimini temin için çeşitli işlerde çalıştı. Kısa bir süre Brüder Redlich & Berger adlı bir Avusturya inşaat şirketinde çalıştı 1930-1932 arasında  İktisat Vekâleti İktisadi Neşriyat Müşavirliği'nde bulundu.
Hakimiyet'teki yazılarına devam ederken çok partiliğe geçiş için Serbest Fırka denemesi sırasında İnkılap gazetesinde gündelik politika yazıları yazdı.
Yaşamı > Kadro dergisi

1932'de Ankara'da Şevket Süreyya, Yakup Kadri, Vedat Nedim ve İsmail Hüsrev ile birlikte Kadro dergisini çıkarmaya başladı. Kadrocular, Türk devrimini yorumlayarak ona teorik çerçeve oluşturma konusunda kendilerini sorumlu görmekteydiler.  Türk inkılâbının ideolojisini ortaya koymayı amaçlayan Kadro dergisi, üç yıl süresince aylık olarak yayınlandı. Burhan Asaf, dergide uluslararası ilişkiler ve sanata dair yazılar kaleme aldı. Kadrocuların önerdiği devletçilik, kolektivizm olarak yorumlanıp sermaye çevreleri tarafından tepkiyle karşılandı ve dergi Yakup Kadri'nin Tiran'a büyükelçi olarak atanması ile yayın hayatından çekildi.
Yaşamı > Matbuat Umum Müdürlüğü'ndeki görevi

Burhan Asaf, 1933 yılından itibaren 12 yıl Matbuat Umum Müdürlüğü'nde çalıştı. Soyadı Kanunu'nun çıkmasından sonra "Belge" soyadını aldı. Kendisine bu adı Vedat Nedim buldu. 1934 yılında görevi gereği çıktığı bir Orta Avrupa seyahati sırasında, Macaristan'da düzenlenen bir güzellik yarışmasında  tanıştığı Zsa Zsa Gabor ile üçüncü evliliğini 17 Mayıs 1935 tarihinde Budapeşte`de yaptı.   Belge ile  Gabor 1938 yılında ayrıldı ve Gabor ABD'ye gitti. Belge dördüncü evliliğini Zeynep Cavide Hanım ile yaptı. Cavide Hanım ile evliliğinden oğulları Murat Belge dünyaya geldi. Çift, 1950'li yıllarda boşandı.
Belge, II. Dünya Savaşı boyunca Ankara Radyosu'nda "Günün Meseleleri" başlıklı bir radyo programı hazırlayıp sundu. Matbuat Umum Müdürlüğü'nün Radyo Mecmuası adlı yayınının başyazarlarından biri olarak çalıştı. 1945 yılında Matbuat Umum Müdürlüğü'nden ve CHP'den istifa ederek ayrıldı.
Yaşamı > Çok partili dönem

Görevi gereği çıktığı seyahatler, Belge'nin daha liberal fikirler geliştirmesinde etkili oldu. 1946'ya kadar olan dönemde çok partililik konusunu en çok işleyen gazetecilerden birisi idi. Demokrat Parti kurulunca 1946 yılı Mayıs ayında partiye girdi. Adnan Menderes'in isteği ile İzmir'de Demokrat İzmir gazetesini kurdu. Kurucularla anlaşmazlığa düşerek 1948'de partiden ve İzmir'den ayrıldı.
1948-1950 arasında "Haftalık Siyasi Mektup" adıyla tek başına çıkarıp yayımladığı iki yapraklık bir tür gazete çıkardı. 1950 başlarında Yeni İstanbul Gazetesi'ne başyazar olarak geçti, Ağustos ayında bu görevi bıraktı. 1950'den sonra 1953'e kadar herhangi bir gazetede yazı yayımlamadı.
1953 yılında Alman asıllı dördüncü eşi Marion ile evlendi. Aynı yıl Demokrat Parti'ye geri döndü. 1955-1960 arasında Demokrat Parti'nin resmi yayın organı olan Zafer gazetesinin başyazarlığını yaptı. 1957 yılında Demokrat Parti Muğla milletvekili olarak Meclis'e girdi.
1960 Darbesinin ardından tutuklandı. Yazıları ve konuşmaları nedeniyle idamla yargılandı ve 15 Eylül 1961'de 15 yıl ağır hapis cezasına çarptırıldı. 27 Ekim 1964'te Cumhurbaşkanı Cemal Gürsel'in yayınladığı afla salıverildi.
Yaşamı > Son yılları

Eşi ile Almanya'da Bod-Godesberg adlı  kente yerleşti ve Alman radyosunda çalışmaya başladı. 23 Ağustos 1967  yılında hastalanarak 68 yaşında Almanya'da öldü. Cenazesi Ankara'daki Karşıyaka Mezarlığı'na defnedilmiştir.
Hayatı, araştırmacı Aytaç Yıldız'ın doktora tezine konu olmuş ve 'Üç Dönem Bir Aydın: Burhan Asaf Belge'  adıyla kitap olarak yayımlanmıştır.
Alizeler

Batı rüzgârları (mavi oklar) ve ticaret  rüzgârları (sarı ve kahverengi oklar)
Alizeler, 30° kuzey ve 30° güney paralelleri çevresindeki dinamik yüksek basınç kuşaklarından, ekvatora doğru olan rüzgârlardır. Tam kuzey ve güneyden esmeleri gereken bu rüzgârlar, Dünya'nın dönmesi sonucu yön değiştirir.
Kuzey Yarım Küre'de kuzeydoğudan güneybatıya; Güney Yarım Küre'de güneydoğudan kuzeybatıya doğru eser. Ekvator çevresinde yükselmiş olan hava da dengeyi sağlamak üzere üstten dönencelere doğru eserek üst alizeleri oluşturur.
Alizeler, karaların doğu kıyılarında bol yağışlara neden olurken kara içlerinde ve karaların batı kıyılarında kuru rüzgârlar olarak eser. Denizlerin üzerinde karadakinden çok daha kuvvetli ve düzenli eserek gökyüzünün çoğu zaman açık olmasını sağlar. Bu nedenle alize rüzgârlarına açık olan adalar, en gözde turizm merkezleridir.
Sürekli olmaları ve yönlerinin belirli olması nedeniyle alizeler, tarih boyunca yelkenli gemiler için elverişli bir ortam oluşturmuştur. Yelkenli gemiler devrinde, Amerika ile Avrupa arasındaki ticareti sağladığı için alizelere ticaret rüzgârları denmiştir.
Simurg

Başlığın diğer anlamları için Simurg (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Sasani ipek dokuma kumaş, Simurg motifine sahip, MS 6-7. yüzyıl dolayları
Simurg (Farsça: سيمرغ), Zümrüdüanka veya sadece Anka; kökeni Pers mitolojisi ve edebiyatına dayanan, efsanevi, iyicil bir kuştur. Sênmurw (Pehlevi) ve Sîna-Mrû (Pâzand) diğer isimlerindendir. Eski Mısır mitolojisindeki Feniks ve Türk mitolojisindeki Hüma  veya Tuğrul gibi kuşlarla benzer özellikler taşır.
Simurg figürü Pers sanatı ve edebiyatının tüm dönemlerinde görülür. Azerbaycan, Gürcistan, Orta Çağ Ermenistan'ı, Doğu Roma İmparatorluğu ve Pers kültürünün etkili olduğu başka bölgelerin ikonografilerinde de görülür.
Etimoloji

ile ilgili metin bulabilirsiniz.
İsim Avesta'daki mərəγô saênô "Saêna kuşu"ndan türemiştir. Orijinalde bir yırtıcı kuş, kartal veya şahin, olduğu etimolojik olarak aynı olan Sanskritçe śyenaḥ'dan çıkarılabilir.
Halk etimolojisinde ilişkilendirilen ilk öge Farsça sī "otuz"dur. Fakat tarihî anlamda ilgili değillerdir. Bu kuşun küllerinden yeniden doğduğu da söylentiler arasındadır.
Mitoloji

Mistik kuş Simurg, Fars sanatında kuş şeklinde, kanatlı dev bir yaratık olarak resmedilmiştir. Zaman zaman köpek başına ve aslan pençelerine sahip bir tavus kuşu olarak da resmedilmiştir. Bazen insan yüzü ile de resmedildiği olmuştur. Bir bölümü memeli olduğu için yavrularını emzirirdi. Yılanlara karşı bir düşmanlığı vardı ve yaşadığı yer fazlasıyla sulaktı. Bir Antik İran tanımında Simurg'un, kendisini alevlerle kaplayana kadar 1700 yıl yaşadığı, daha sonraki tanım ve kayıtlarda ise onun ölümsüz olduğu ve Bilgi Ağacı'nda bir yuvası olduğundan bahsedilmiştir.
İran efsanesine göre, bu kuş o kadar yaşlıdır ki dünyanın yıkılışına üç kez tanık olmuştur. Tüm bu zaman boyunca, Simurg o kadar çok öğrenmiştir ki tüm zamanların bilgisine sahip olmuştur.
Sasani Persler Simurg'un yere bereket bahşedeceğine ve dünya ile göğün arasındaki birliği sağlayacağına inanırlardı. Yaşam ağacı, Gaokerena'da tünediğine ve her türlü şeytani şeyi tedavi eden, düzelten kutsal Haoma bitkisinin yöresinde yaşadığına inanılırdı. Daha sonraki İran geleneklerinde Simurg ilahiliğin bir sembolü hâline gelmiştir. Ayrıca, Sên-Murv/Simurg, Pers edebiyatında Homâ olarak tanımlanmış, Arapçaya ise Rukh olarak girmiştir.
Simurg uçuşa kalktığında, bilgi ağacının yaprakları titrer her bitkinin tohumlarının dökülmesine neden olurdu. Bu tohumlar dünyanın her yanına dağılır gelmiş geçmiş her bitki çeşidinin kök almasını sağlar ve böylece de (bu bitkiler yoluyla) insanoğlunun tüm hastalıklarını tedavi ederler. Simurg'un tüylerinin bakır renginde olduğu söylenmiştir. Her ne kadar başlarda bir köpek-kuş olarak tasvir edilse de, daha sonraları sıklıkla bir insan veya köpeğin başıyla gösterilmiştir. Onun iyiliksever bir doğası olduğu ve kanatlarının bir dokunuşunun her türlü hastalık veya yarayı tedavi edeceğine inanılırdı.
Şehnâme'de Simurg

Firdevsî'nin destansı eseri Şehnâme'de (Şahların Kitabı) Simurg en tanınmış halini almıştır. Şehnâme'de Simurg'un Prens Zal ile olan ilişkisi yer alır. Şehnâme'ye göre Kral Sam'ın oğlu Zal albino olarak doğmuştur. Kral Sam albino oğlunu görünce, çocuğun şeytanların tohumu olduğunu düşünüp çocuğu bir dağa terk etmiştir. Çocuğun ağlayışlarını duyan yumuşak kalpli Simurg çocuğu alıp büyütür. Zal her türlü bilgiye sahip Simurg'dan hikmet almış birçok şey öğrenmiştir. Yine de büyüyüp bir yetişkin olduğu zaman insanların dünyasına girmek ister. Simurg çok üzülse de, ona bir tane altın tüy verip gitmesine izin vermiştir. Eğer Zal, Simurg'un yardımına ihtiyaç duyarsa bu tüyü yakacaktır.
Krallığına döndüğünde Zal güzel Rudaba'ya aşık olur ve onunla evlenir. Karısı bir oğula hamile kalır fakat doğum zamanı geldiğinde birçok sorun yaşarlar. Zal karısının doğum sırasında öleceğini fark eder ve tam Rudabah ölüme yakınken Zal Simurg'u çağırmaya karar verir. Ortaya çıkan Simurg Zal'ın bir tür sezaryen benzeri yöntem uygulamasını sağlar ve Rudabah ile çocuğun hayatını kurtarır. Bu çocuk daha sonra en ünlü ve büyük Pers kahramanlarından biri olacak Rüstem'dir.
İslami dönem

İranlı Sufi şair Ferid ud-Din Attar eseri Mantıku't-Tayr'da (Kuşların Dili) Simurg'u arayan bir kuş sürüsünden bahseder.
Sembolizmde Simurg

Sufi Ferîdüddîn-i Attâr bu kuştan kendini aramanın sembolü olarak söz eder. Batı'da Feniks, İran geleneğinde Simurg, Orta doğu geleneğinde Anka kuşu, Türk geleneğinde Kerkes adını alan bu efsanevi kuşların ortak bir özelliği ölümsüzlüktür. Ayrıca bu kuşlarla ile ilgili anlatımlarda genellikle bir yanma motifi bulunur. Örneğin, Kerkes, Herodot ve Plütark'ın değindiği Feniks'te de görüldüğü gibi, öleceği zaman, bir tür ateş olup kendi kendini yakan ve kendisinden yeniden doğan bir kuştur. Anka ya da Zümrüd-ü Anka Orta doğu geleneğine göre, Kaf Dağı'nda yaşar.
Bu efsanevi kuş sembolizmlerinde simgelenen başlıca anlamlar, spiritüel aydınlanma ve reenkarnasyon olarak açıklanır. Feniks sembolizminde kuşun yanması cehenneme iniş deneyimini, yeniden doğması ise arınılarak saf şuur halinin elde edilişini simgelemektedir.
Galeri

Simurg yuvasında
Bebek Zal'ı taşıyan Simurg tasviri
Buhara'daki Nadir Divan-Beghi medresesindeki süsleme
Romen Diyojen

| IV>  Romanos  Romen Diyojen Ρωμανός Δ΄ Διογένης |
| --- | --- |
İmparator Romen Diyojen ve karısı Eudokia'ya İsa tarafından taç giydirilmesi (Bibliothèque nationale de France)
Bizans imparatoru
Hüküm süresi: 1068–1071  Ortak imparatorlar VII. Mihail, Konstantinos ve Andronikos
Önce gelen: X. Konstantinos
Sonra gelen: VII. Mihail

Doğum: y. 1030
Ölüm: 4 Ağustos 1072 (42 yaşında) Proti (Kınalıada)
Eş(ler)i: Anna   Eudokia Makrembolitissa
Çocuk(lar)ı: Konstantinos Diogenis Nikiforos Diogenis Leon Diogenis
Hanedan: Dukas Hanedanı
Babası: Konstantinos Diogenis
IV. Romanos (Grekçe: Ρωμανός Δ' Διογένης, Romanos IV Diogenis) ya da yaygın Türkçe adıyla Romen Diyojen (d. y. 1030 - ö. 4 Ağustos 1072), 1068 ile 1071 arasında hüküm süren Bizans imparatoru. Anadolu'yu Türklere karşı savunmak için tahta çıkıp büyük bir ordu topladı ama Malazgirt Meydan Muharebesi'nde Alparslan'a karşı başarısız olunca tahttan indirildi ve Bizans tarafından gözlerine mil çekildi. Gözlerine mil çekme işlemi çok kötü yapıldığı için öldü.
Tahta çıkışı

Romanos Diogenis, Bizans devleti içinde çok iyi tanınmış ve yüksek siyasal gücü olan Kapadokyalı Diogenii ailesinin mensubudur ve babasının adı Konstantinos Diogenis'dir. Romanos Diogenis, Bizans ordusunda yüksek rütbelere yükselmiş ve 1067 yılında Bizans imparatoru X. Konstantinos Dukas'ın oğullarını imparatorluk tahtından indirmek için hazırladığı bir komplo nedeni ile idama mahkûm edilmiştir. İdam infazını hapiste beklerken Bizans'ta gerçek iktidar sahibi olan taht naibi Eudokia'nın ilgisini çekmiş ve onun huzuruna çağrılmıştır. Eudokia, ondan çok etkilenip ve onu affederek 1 Ocak 1068 tarihinde onunla evlenmiştir. Bu evlilikle IV. Romanos Diogenis olarak, VII Mikhail ile beraber ortak İmparator olmuştur.
Türkler üzerine seferler

IV. Romanos Diogenis tahta geçtikten sonra Bizans İmparatorluğunun doğusundaki ortaya çıkan durumla ilgilenmiştir. Doğu Anadolu'ya giren Selçuklu ordularına karşı başarılı üç askerî sefer düzenlemiştir. 1068-69'daki son seferi ile Selçuk ordularını Fırat Nehri'nin doğusuna püskürtmeyi başarmıştır.
1071'de IV. Romanos Selçuk Sultanı Alp Arslan'ın Mısır'a sefere çıkışını fırsat bilerek yeni bir sefere hazırlanmıştır. Bu sefere çıkan Bizans ordusu Anadolu içinden ilerleyip, Doğu Anadolu'da yakın savaşa girişmeyen Selçuklu öncü birlikleri tarafından meşgul edilmiş, Bizans arazilerinin çok dışında kalan Selçuklu Hanedanı elinde bulunan önemli bir kale olan Malazgirt kalesine yönlendirilmiştir. Selçuk Sultanı Alp Arslan haberdar olmuş ve ordusunu Anadolu önlerine doğru hareket ettirmiştir. Dağınık şekilde ilerleyen Bizans ordusu, bu mevkide savaş düzeninde bekleyen Selçuklu Sultanı Alp Arslan idaresindeki ana Selçuk güçleri ile karşı karşıya gelmiştir. Bizans kuvvetleri sayıca güçlü olmakla beraber (70.000 mevcutlu), Balkanlar'dan ve Anadolu'dan toplanan birçok paralı asker kapsadığı için iyi eğitimli olmayan ve kumanda ve kontrolü birleşiklikten uzak bir ordu idi. Ayrıca ileri yürüyüşte, ordu dağınıklık göstermiştir. Her iki ordu da yorgun durumda olup tam güç ile savaşa girememiştir.
Malazgirt Meydan Muharebesi 26 Ağustos 1071'de iki ordunun savaşa girişmesi ile başlamıştır. Bizans yazarlarına göre, savaşın sonucunda Oğuz, Peçinek ve diğer Türk asıllı Bizans paralı askerlerinin karşılarında Türkleri görünce Bizans ordusunu terk etmeleri önemli rol oynamıştır. Savaş Bizans ordusu aleyhine gelişmiş, IV. Romanos ve Bizans merkez birlikleri merkezde hücumla ilerlemiş, fakat Bizans ordusundan büyük bir kısmından ayrılmış ve Selçuklu birlikleri tarafından kuşatılmıştır. Zaten eksik ve aksak eğitimli olan ve kumanda ve kontrolden yoksun olan Bizans ordusunun kalan kısmı komuta alamadan ve Selçuklu ordusunun baskına dayanamayarak dağınık bir halde geri çekilmeye başlamış ve çok geçmeden bu bir bozguna dönmüştür. Böylece Bizans ordusu sadece büyük bir yenilgiye uğramakla kalmamış; merkezde kuşatılıp tecrid edilen İmparator IV. Romanos Selçuklular tarafından esir alınmıştır.
Sultan Alp Arslan önce önüne getirilen pejmürde kılıklı, toztoprak kaplı, yorgun argın kişinin Bizans İmparatoru olduğuna inanamamıştır. Ama sonra, zamanın tarihçilerinin hepsinin üzerinde anlaştığı gibi, Selçuklu Sultanı, esiri Bizans imparatorunu çok büyük bir nezaketle karşılamış ve İmparator'un Selçuklu karargahında 8 günlük kalması sırasında ona tek sert bir söz söylememiştir. Sonra imzalanan bir barış anlaşması ve miktar üzerinde pazarlıktan sonra anlaşmaya varılan bir salıverme tazminatı ve yıllık vergi verme sözü alındıktan sonra IV. Romanos Konstantinopolis'e gitmek üzere serbest bırakılmıştır. Salıverme tazminatının 1.500.000 Bizans altını ve yıllık verginin 360.000 Bizans altını olması üzerine anlaşma yapılmıştır.
İhanet

Malazgirt Savaşında Bizans ordusunun ihtiyatlarının komutanı ve IV. Romanos'un rakiplerinden olan Andronikos Dukas zayiat vermeden savaş alanından ayrılmış ve ordusu ile hemen Konstantinopolis'e dönmüştür. IV. Romanos'a muhalif olanların başı olarak Sezar unvanı taşıyan İoannis Dukas ile birlikte yenilgiden menfaat temin etmek için bir plan uygulamaya başlamışlardır. İoannis Dukas ve yüksek saray memuru Mihail Psellos hemen taht naibi olan Eudokia'yı bir manastıra kapatmışlar; Eudokia'nın X. Konstantinos Dukas'dan olan oğlu ve İoannis Dukas'ın yeğeni olan VII. Mihail'i kıdemli imparator ilan etmişler ve VII. Mihail'i inandırıp IV. Romanos'un tahttan indirildiğinin ilanını sağlamışlardır.
IV. Romanos ise geri dönmekte iken Anadolu'ya dağılmış ordunun kalanlarından derme çatma bir ordu düzenlemiş ve kendisini tahttan indirenlerin ordularına karşı iki savaş yapmıştır. Birincisi Sezar İoannis Dukas'ın en genç oğlu Konstantinos Dukas idaresinde ordulara karşı Dokeia'ta yapılmıştır. Bu savaşta yenilen IV. Romanos kaçıp Adana yakınlarında bir ufak kaleye sığınmıştır. Takip eden ordu daha kıdemli Andronikos Dukas emrine verilmiştir. Kuşatılan kaleden IV. Romanos bazı şartlarla Andronikos Dukas'a teslim olmuş ve esaret şartlarının ağır olmayacağı hakkında bir anlaşma imzalanmıştır. IV. Romanos özel giysiler ve saç kesimi ile hemen keşiş yapılmıştır. Anlaşmaya rağmen 600 kilometre kadar katır sırtında Adana'dan Cotiaecum (Kütahya)'ya kadar götürülmüştür. Oradan da Konstantinopolis'e getirilen IV. Romanos, 29 Haziran 1072'de gözlerine mil çekilip Proti adasında (Kınalıada)'da manastıra sürgüne gönderilmiştir. Kör edilme operasyonu o kadar acımasız ve acemice yapılmıştır ki, IV. Romanos Diogenis sürgünde bulunduğu günlerde, yaraları ve sonradan ortaya çıkan enfeksiyon nedeniyle 4 Ağustos 1072'de öldü. Karısı İmparatoriçe Eudokia, öldüğü adada ona görkemli bir cenaze töreni yapmak için izin aldı.
Ailesi

IV. Romanos Diogenis ile Bulgar Çarı İvan Vladislav'ın oğlu Alusian'in kızı olan Anna ile evliliğinden ismi bilinen tek oğulları vardır:
Konstantinos Diogenis
İmparatoriçe Eudokia Makrembolitissa ile IV. Romanos Diogenis'in evliliğinden çocukları şunlardır:
Nikiforos Diogenis
Leon Diogenis
Popüler kültürdeki yeri

TRT 1'de yayınlanan Alparslan: Büyük Selçuklu dizisinde Sarp Levendoğlu tarafından canlandırılmıştır.
11 Şubat 2022 tarihinde yayımlanmış  Malazgirt 1071 filminde Caner Kurtaran tarafından canlandırılmıştır.
Sultan Alp Arslan, İmparator Romen Diyojen'i küçük düşürürken. Boccaccio'nun De Casibus Virorum Illustrium eserinin Fransız nüshasında olayı konu edinen minyatür.
Vitali Hakko

| Vitali Hakko |
| --- | --- |
Vitali Hakko
Doğum: y. 1913 İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 10 Aralık 2007 (94 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Arnavutköy Yahudi Mezarlığı
Meslek: İşletmeci girişimci modacı
Etkin yıllar: 1928–2007
Tanınma nedeni: Vakko'nun kurucusu
Evlilik: Ketty Hakko (e. 1948; ö. 2007)
Çocuk(lar): Cem Hakko Sima Lodrik

Vitali Hakko (y. 1913 - 10 Aralık 2007), Vakko girişimiyle Türk giyim endüstrisinin temellerini oluşturan Yahudi kökenli Türk işletmeci, girişimci ve modacıdır.
İlk zamanlar > Erken hayat

Vitali Hakko, 1913'te Osmanlı İmparatorluğu'nun başkenti İstanbul'un Fatih ilçesinin Yedikule mahallesinde Sefaradi bir ailede dünyaya geldi. İşgâl altındaki İstanbul'da Fransızlar tarafından yönetilen bir işletmede çalışan babası, Hakko'yu Kumkapı'daki Frères Français okuluna kaydetti. 1920'lerde hem iş hayatına atıldı, hem de Maccabi Musevi Lisesi'nde eğitimine devam etti.
İlk zamanlar > Kariyer

İlk defa, Mahmutpaşa'da kumaş satan Rum tekstilci Spiros'un yanında çıraklık yapmaya başladı. Kısa bir süre sonra Kapalıçarşı'daki çocukluk hayallerini süsleyen Kupidis mağazasına tezgahtar olarak geçti. Sadece kumaş satmakla kalmayıp, Kupidis mağazası dahil çarşıdaki diğer esnafların mağazalarının vitrinlerini yapmaya başladı. Kapalıçarşı'da yılda bir kez yapılan vitrin yarışmasında hazırladığı bir vitrinle ilk ödülünü aldı.[kaynak belirtilmeli]