Colin Chapman
Yenilikler ve miras

Chapman'ın fikirlerinin çoğu bugün Formula 1 ve diğer üst düzey motor sporlarında (IndyCars) görülmektedir. Arka süspansiyonlarında desteklerin kullanılmasına öncülük etmiştir. Bugün bile, bir aracın arkasında kullanılan dikmeler Chapman dikmeleri olarak bilinmektedir. Ön için hemen hemen aynı süspansiyon dikmeleri MacPherson dikmeleri olarak bilinmektedir. Bir sonraki büyük yeniliğiyse otomobil şasisi için monokok (tek kabuklu) şasinin (yani, o zamana kadar ayrı bileşenler olan hem gövdenin hem de çerçevenin yerini aldı) kullanımını benimsemektir. Ortaya çıkan gövde hem daha hafif, daha güçlüve sert hem de bir çarpışma durumunda sürücüyü daha iyi koruması sağlamaktadır. Bu özelliği ilk taşıyan araç 1922 yılında Lancia Lambda olmuştur. Lotus, 1958'de Lotus Elite ile bu teknolojiyi erken benimsemiştir. Otomobilin modifiye tek kabuklu gövdesi fiberglastan yapılmıştır. Aynı zamanda kompozitlerden yapılmış ilk üretim otomobillerinden biridir.1962'de bu yeniliği devrim niteliğindeki Lotus 25 Formula 1 otomobiliyle yarış arabalarına genişletmiştir. Amerikalı Formula 1 pilotu Dan Gurney, Zandvoort'taki Hollanda Grand Prix'sinde Lotus 25'i ilk gördüğünde, gelişmiş tasarımdan o kadar etkilenmişitr. Chapman'ı 1962 Indianapolis 500'e davet edilmiştir. Gurney, Indy'deki ilk çıkışını John Crosthwaite (daha önce Chapman için çalışmış) tarafından tasarlanan ve Amerikalı hot-rodder Mickey Thompson tarafından inşa edilen uzay çerçeveli arka motorlu bir arabanın direksiyonunda yapmıştır.
Yarıştan sonra Chapman, Ford Motor'a 4.2 litrelik bir V-8 Ford motoru kullanan  alüminyum tek kabuklu Indianapolis yarışı için otomobil hazırlamayı teklif etmiştir. Ford bu teklifi kabul etmiştir. Lotus 29, 1963'te Indianapolis'te giriş yapmıştır. Yarış pilotu Jim Clark ikinci olmuştur. Bu yaratıcı tasarım, onlarca yıldır yarış arabalarındaki standart tasarım formülünü alt üst etmiştir. Tüp çerçeve şasisinin yerini oldukça hızlı bir şekilde almıştır. Malzeme alüminyumdan karbon fibere dönüşmüş olsa da, bugün üst düzey yarış arabaları üretmek için standart bir teknik olmaya devam etmektedir.
Jim Hall'dan ilham alan Chapman, aerodinamiği Formula 1 otomobil tasarımının ilk sırasına sokmaya yardımcı olanlardan biridir. Lotus, 1968'in başlarında  Tazmanya Formula 1 yarışında kanatların eklenmesiyle pozitif aerodinamik sürtünme kuvveti kavramını kullanmıştır. Ancak Ferrari ve Brabham, 1968 Belçika Grand Prix'sinde Formula yarışında bunları kullanan ilk kişilerdir. 1968 ve 1969'daki ilk çabalar, 'temiz havada' (yani, aracın geçişi tarafından rahatsız edilmeyecek hava) çalışmak için aracın 0.91 m ya da daha yükseğe monte edilmiştir. Bununla birlikte, düşük tasarımlı kanatlar ve gerilimler düzenli olarak başarısız olmuştur. Uluslararası Otomobil Federasyonu kanat montaj donanımının doğrudan yaylı şasiye takılmasını gerektirmeye zorlamıştır. Chapman ayrıca, ön alanı azaltmak (aerodinamik sürtünmeyi azaltmak) ve ağırlık dağılımını merkezileştirmek için radyatörlerin aracın önünden yanlara doğru hareket etmesini sağladı. Bu kavramlar bugün neredeyse tüm yüksek performanslı yarış arabalarının özellikleri olmaya devam etmektedir.
Chapman ayrıca yarışın işinde bir yenilikçi olmuştur. Formula 1'deki ilk katılımcılar arasındadır. Otomotiv dışı ürünler için yuvarlanan reklam panolarına dönüştüren ilk katılımcılar arasındaydır. Başlangıçta sigara markaları Gold Leaf ve en ünlüsü John Player ile iş yapmıştır. Tony Rudd ve Peter Wright ile birlikte çalışan Chapman, venturi kullanılarak aracın altında kısmi bir vakumun oluşturulduğu ve viraj alırken güvenli bir şekilde yola doğru tutan emme (aşağı kuvvet) ürettiği ilk Formula 1 kullanımına öncülük etmiştir. Modern Formula 1 otomobilleri, yaklaşık 160 km/s hıza ulaştıklarında teorik olarak bir tavana sürülebilecekleri kadar aşağı kuvvet (şimdi kanatların yanı sıra tepsi altı ve difüzyonun şekli ve radyatör kanalı ile birlikte oluşturulan zemin etkisi) üretmektedir. Başlangıçta, bu teknik, düşük basınç alanını izole etmek için zemine temas eden sürgülü "etekler" i kullanmaktadır. Chapman'ın bir sonraki gelişimi, tüm aşağı kuvvetleri zemin efektleri ile üreten, kanatları ve yüksek hızda getirdikleri sürtünmeyi ortadan kaldıran bir otomobildir. Bu çabanın doruk noktası olan Lotus 79, 1978 şampiyonasına hükmetmiştir. Bununla birlikte, etekler sonunda yasaklandı, çünkü etek, örneğin bir kaldırımın üzerinden geçmekten zarar görebilir ve aşağı kuvvet kaybolacak ve araba daha sonra dengesiz hale gelmektedir. Uluslararası Otomobil Federasyonu, Formula 1'deki zemin etkilerini ortadan kaldırmak için 1983'ten sonra düz tabanlı otomobiller (venturisi ortadan kaldırarak) ve 1981'den itibaren otomobillerin minimum sürüş yüksekliğini yükselterek hamle yapmıştır. Otomobil tasarımcıları, bu aşağı kuvvetin çoğunu, kapsamlı rüzgar tüneli testlerinin yardımıyla başka yollarla geri almayı başarmışlardır. Son büyük teknik yeniliklerinden biri ise 1981'de Lotus 88 olan çift şasili Formula 1 otomobilidir. O dönemin zemin etkilerinin en verimli şekilde çalışması için, aerodinamik yüzeylerin tam olarak yerleştirilmesi gerekmektedir. Bu da şasinin çok sert bir şekilde yaylanmasına neden olmuştur. Ancak, bu sürücü için çok cezalandırıcıydı çünkü sürücünün çabuk yorulmasına neden olmuştur. Bunu aşmak için Chapman iki şasili bir araba tasarlayıp piyasaya çıkarmıştır. Bir şasi (sürücünün oturacağı yer) yumuşak bir şekilde yaylanmıştır. Diğer şasi (eteklerin ve benzerlerinin bulunduğu yer) sert bir şekilde yaylanmıştır. Araba birkaç incelemeden geçmesine rağmen, diğer takımlar tarafından protesto edildi ve asla yarışmasına izin verilmemiştir.
Bu durum Chapman'ın Formula 1'e olan ilgisini azalttı ama sonunda devam etmiştir. Lotus takımı, 1987'de Lotus 99T ile ilk kez piyasaya sürülen aktif süspansiyonlu ilk Formula 1 otomobilini test etmiştir.