Alfred Binet
Biyografi > Daha sonraki kariyer ve Binet-Simon testi

1899'da Binet'ten Özgür Çocuğun Psikolojik Araştırmaları Derneği'ne üye olması istendi. Fransız eğitimi, on dokuzuncu yüzyılın sonlarında altı ila on dört yaş arası çocukların okula gitmesini zorunlu kılan bir yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle büyük ölçüde değişti. Binet'in de üyesi olduğu bu grup, çocukları bilimsel bir şekilde incelemeye başlamayı umuyordu. Binet ve toplumun birçok üyesi Engelliler Komisyonu'na atandı. Soru şuydu: "Öğrenme güçlüğü olduğu düşünülen çocuklara onları özel bir sınıfa yerleştirebilecek test ne olmalıdır?" Binet, normal çocuğu anormalden ayıran farklılıkları belirlemeyi ve bu farklılıkları ölçmeyi kendine görev edindi. L'Etude deneysele de l'intelligence (Deneysel İstihbarat Çalışmaları), yöntemlerini açıklamak için kullandığı kitaptı ve 1903'te yayınlandı.
Theodore Simon adlı genç bir tıp öğrencisinin yardımıyla kitaptan kısa süre sonra daha fazla test ve araştırmanın geliştirilmesine başlandı. Simon birkaç yıl önce kendisini Binet'in araştırma asistanı olarak aday göstermiş ve Binet'in tanındığı ve aynı zamanda Simon'ın adını taşıyan zeka testleri üzerinde onunla birlikte çalışmıştı. 1905'te zekayı ölçmek için yeni bir test tanıtıldı ve bu test kısaca Binet-Simon ölçeği olarak adlandırıldı. 1908 yılında ölçeği revize ederek, düşürerek, değiştirerek, testler ekleyerek üçten on üçe kadar yaş düzeylerine göre düzenlediler.
1904'te Fransız hükûmeti, çocuk psikolojisi alanındaki profesyonel bir grup olan La Société Libre pour l'Etude Psychologique de l'Enfant'tan, engelli çocukların eğitimiyle ilgili bir komisyon ataması için çağrıldı. Komisyondan alternatif eğitime ihtiyaç duyan öğrencilerin belirlenmesine yönelik bir mekanizma oluşturulması istendi. Bu grubun aktif bir üyesi olan Binet, zihinsel ölçeğinin gelişmesi için ivme buldu.
Binet ve Simon, tarihsel olarak Binet-Simon Ölçeği olarak bilinen ölçeği yaratırken, çeşitli yaşlardaki tipik çocukların yeteneklerini temsil ettiğini düşündükleri çeşitli görevleri içeriyordu. Bu görev seçimi süreci, çocukları doğal ortamlarda uzun yıllar boyunca gözlemlemelerine ve Binet ve diğerleri tarafından daha önce yayınlanmış araştırmalara dayanıyordu. Daha sonra ölçümlerini her beş yaş grubunda on çocuk olmak üzere elli çocuktan oluşan bir örneklem üzerinde test ettiler. Çalışma için seçilen çocuklar, okul öğretmenleri tarafından yaşlarına göre ortalama olarak belirlendi. Daha sonra daha katı standartlar kullanılarak iki kez revize edilecek olan bu normal işleyiş ölçeğinin amacı, çocukların zihinsel yeteneklerini normal akranlarına göre karşılaştırmaktı.
Ölçek artan zorluktaki otuz görevden oluşuyordu. Kolay olanları herkes yapabilir. En basit test maddelerinden bazıları, bir çocuğun bir ışık huzmesini takip edip edemeyeceğini ya da muayeneyi yapan kişiyle konuşup konuşamayacağını değerlendiriyordu. Biraz daha zor görevler, çocukların çeşitli isimli vücut kısımlarını işaret etmelerini, 2 rakamdan oluşan bir diziyi tekrarlamalarını, basit cümleleri tekrarlamalarını ve ev, çatal veya mama gibi kelimeleri tanımlamalarını gerektiriyordu. Daha zor test maddeleri, çocukların nesne çiftleri arasındaki farkı belirtmelerini, hafızalarından çizimler yapmalarını veya "Paris, nehir ve servet" gibi verilen üç kelimeden cümleler kurmalarını gerektiriyordu. En zor test maddeleri arasında çocuklardan rastgele 7 rakamı tekrarlamaları, Fransızca "obéissance" (hürmet, saygı, boyun eğme anlamındaki) kelimesi için üç tekerleme bulmaları ve "Komşum tuhaf ziyaretçiler alıyor. Sırayla bir doktoru, bir avukatı ve ardından bir rahibi kabul etti. Neler oluyor?" sorularına cevap üretmelerini istemekteydi.(Fancher, 1985).
Eğitime yerleştirmeyi belirlemenin pratik kullanımı için Binet-Simon ölçeğindeki puan çocuğun zihinsel yaşını ortaya çıkaracaktır. Örneğin, genellikle 6 yaşındaki çocukların yerine getirdiği tüm görevleri yerine getiren (ancak bunun ötesinde hiçbir şey yapmayan) 6 yaşındaki bir çocuğun zihinsel yaşı, kronolojik yaşıyla tam olarak eşleşen 6,0 olacaktır. (Fancher, 1985).
Binet ölçeğinin sınırlamaları konusunda açık sözlüydü. Zekanın dikkate değer çeşitliliğini ve bunun ardından niceliksel ölçümlerin aksine niteliksel ölçümler kullanılarak incelenmesi gerektiğini vurguladı. Binet ayrıca entelektüel gelişimin değişken oranlarda ilerlediğini ve çevreden etkilenebileceğini vurguladı; bu nedenle zeka yalnızca genetiğe dayalı değildi, sabit olmaktan çok, şekillendirilebilirdi ve yalnızca benzer geçmişlere sahip çocuklarda bulunabilirdi. Binet'in zeka testinin değişkenliğe tabi olduğu ve genelleştirilemeyeceği yönündeki tutumu göz önüne alındığında, zihinsel testlerin ABD'ye doğru giderken üstlendiği metamorfozu incelemek önemlidir.
Binet zihinsel ölçeğini geliştirirken, ABD'deki iş dünyası, sivil toplum ve eğitim liderleri, bir yandan toplumun taleplerini karşılamaya devam ederken, bir yandan da çeşitlenen nüfusun ihtiyaçlarının nasıl karşılanacağı sorunlarıyla karşı karşıyaydı. Üst sınıfın ideallerinin altını çizmeye devam ederken meritokrasiye dayalı bir toplum kurma çağrısı ortaya çıktı. 1908'de öjeni hareketinin savunucusu HH Goddard, beyaz ırkın üstünlüğünü kanıtlamanın bir yolu olarak zihinsel testlerden faydalandı. Goddard yurt dışında eğitim gördükten sonra Binet-Simon Ölçeği'ni Amerika Birleşik Devletleri'ne getirdi ve İngilizceye çevirdi.
ABD zihinsel test hareketinde Goddard'ı takip eden Lewis Terman, Simon-Binet Ölçeği'ni alıp geniş bir Amerikan örneği kullanarak standartlaştırdı. Yeni Stanford-Binet ölçeği, Binet'in hedefi gibi artık yalnızca tüm çocukların eğitimini savunmak için kullanılmıyordu. Stanford-Binet kılavuzunda zeka testinin yeni bir hedefi ortaya konuldu ve testler sonuçta "zayıflığın yeniden üretilmesinin kısıtlanması ve muazzam miktarda suçun, yoksulluğun ve endüstriyel verimsizliğin ortadan kaldırılmasıyla" sonuçlandı.
Binet'in, önleminin yeni keşfedilen kullanımları hakkında neden konuşmadığı sorusuna yanıt veren Siegler, Binet'in Fransa dışına hiç çıkmaması ve mesleki organizasyonlara çok az katılması nedeniyle bir bakıma izolasyoncu olduğuna dikkat çekti. Üstelik onun zihinsel terazisi yaşadığı dönemde kendi ülkesinde benimsenmemiş ve dolayısıyla aynı akıbete uğramamıştı. Son olarak Binet, "aracına aşılanan yabancı fikirlerin" farkına vardığında, "acımasız kötümserlik" ve "acınası hükümler" ile zeka kavramını tek, üniter bir yapı olarak destekleyenleri kınadı.
Çocuklarla ilgili birçok araştırma yaptı. Deneysel denekleri 3 ila 18 yaş arasında değişiyordu. Binet, 1911'deki ölümünden kısa bir süre önce Binet-Simon ölçeğinin üçüncü versiyonunu yayınladı. Binet-Simon ölçeği, sağladığı geniş literatür ve göreceli yönetim kolaylığı nedeniyle dünya çapında oldukça popülerdi ve hâlâ da öyle.
Ölümünden bu yana pek çok kişi Binet'i pek çok açıdan onurlandırdı, ancak bunlardan ikisi öne çıkıyor. Binet'nin 1899 yılında üye olduğu ve zeka testlerini geliştirmesine öncülük eden Özgür Çocuk Psikolojik Araştırmaları Derneği, 1917 yılında ünlü psikoloğun anısına adını La Société Alfred Binet olarak değiştirdi. İkinci ödül, Science 84 dergisinin Binet-Simon ölçeğini yüzyılın en önemli yirmi gelişme veya keşfinden biri olarak seçtiği 1984 yılına kadar verilmedi.
Cinsel davranışları inceledi, giyim eşyaları gibi insan dışı nesnelere cinsel ilgisi olan bireyleri tanımlamak için erotik fetişizm terimini icat etti ve bunu Freud'un beklentisiyle erken izlenimlerin sonraki etkilerine bağladı.
1904 ile 1909 yılları arasında Binet, Grand Guignol tiyatrosu için oyun yazarı André de Lorde ile birlikte birkaç oyun yazdı.
Ayrıca o günlerde Paris'in en ünlü el falı uzmanı Valentine Dencausse'un yeteneklerini de inceledi.