Azerbaycan Ermenileri
Tarihi > Dağlık Karabağ'daki Ermeniler

Ana maddeler: Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti ve Culfa Ermeni Mezarlığı
Ermeniler, antik çağlardan beri Karabağ bölgesinde yaşamıştır. MÖ 2. yüzyılın başında. Karabağ, Artsah vilayeti olarak Ermenistan Krallığının bir parçası oldu. 14. yüzyılda, melik unvanlarına sahip ve Khamsa (Arapça'da beş) olarak anılan prenslerin önderliğindeki beş asil hanedandan oluşan yerel bir Ermeni liderliği ortaya çıktı. Ermeni melikleri 18. yüzyıla kadar bölgeyi kontrol altında tuttu. 16. yüzyılın başlarında bölgenin kontrolü, Gence-Karabağ vilayetini (Beylerbeylik, bəylərbəylik) oluşturan Safevi hanedanına geçti. Bu fetihlere rağmen Yukarı Karabağ'ın nüfusu büyük ölçüde Ermeni olarak kaldı.
Karabağ, 1805'te Karabağ Hanlığı ile Rusya Çarı I. Aleksandr arasında imzalanan Kurakçay Antlaşması ile Rus İmparatorluğu'na geçti ve daha sonra Transkafkasya'nın geri kalanı 1828'te Türkmençay Antlaşması ile imparatorluğa dahil edilmeden önce 1813'te Rus-Pers Gülistan Antlaşması ile resmîleştirildi. 1822'de Karabağ Hanlığı dağıldı ve bölge Rus İmparatorluğu içindeki Elisabethpol Valiliğinin bir parçası oldu.
1917 Rus Devrimi'nden sonra Karabağ, Transkafkasya Demokratik Federatif Cumhuriyeti'nin bir parçası oldu, ancak bu kısa süre sonra ayrı Ermenistan, Azerbaycan ve Gürcü devletlerine dönüştü. Sonraki iki yıl içinde (1918–1920), Karabağ da dahil olmak üzere çeşitli bölgelerde Ermenistan ile Azerbaycan arasında bir dizi kısa savaşlar yaşandı. Temmuz 1918'de Birinci Dağlık Karabağ Ermeni Meclisi, bölgenin özerk olduğunu ilan etti ve bir Ulusal Konsey ve hükûmet kurdu. Daha sonra Osmanlı birlikleri Karabağ'a girerek Ermenilerin silahlı direnişiyle karşılaştı.
1920 yılının Nisan ayında Azerbaycan ordusu Karabağ'da mahalli Ermenilerle savaşırken, Azerbaycan Bolşevikler tarafından ele geçirildi.  Daha sonra Karabağ, Zangezur ve Nahçıvan'ın tartışmalı bölgeleri Ermenistan'ın kontrolüne girdi. Ancak 1920 Temmuz ve Ağustos aylarında Kızıl Ordu dağlık Karabağ, Zangezur ve Nahçıvan'ın bir bölümünü işgal etti. Daha sonra temelde siyasi nedenlerden ötürü Sovyetler Birliği, Zangezur'un Ermenistan'ın kontrolüne gireceği, Karabağ ve Nahçıvan'ın ise Azerbaycan'ın kontrolüne geçeceği bir bölünmeyi kabul etti. Ayrıca, Karabağ'ın Dağlık Karabağ olarak adlandırılan dağlık kesimine Dağlık Karabağ Özerk Bölgesi olarak özerk bir statü verilmiş ve Ermenilere Ermenistan'daki Azerbaycanlılara verilenden daha fazla haklar verilmiş ve Ermenilerin kilit pozisyonlara atanmaları sağlanmıştır ve ana dillerinde okullara devam etmesine izin verdi.
Sovyetler Birliği bölgeyi sıkı bir şekilde kontrol ederken, bölge üzerindeki çatışmalar birkaç on yıl boyunca azaldı. Karabağ'daki Ermeniler büyük ölçüde bastırılmadı. Onların durumu, hiçbir özerkliğe sahip olmasa da, Zangezur'da eşit yoğunlukta yaşayan Ermenistan'daki Azerilerden şüphesiz daha iyiydi. Yerel okullar Ermenice eğitim sundular, ancak Ermeni halkının tarihini değil, Azerbaycan tarihini öğrettiler; nüfus, Bakü'den ve daha sonra doğrudan Ermenistan'dan kontrol edilen Hankendi merkezli bir kanal tarafından yayınlanan Ermeni televizyonuna olumsuz bir şekilde erişebildi. Bakü'nün aksine, Dağlık Karabağ'da karma Ermeni-Azerbaycan evlilikleri çok nadirdi. Dağlık Karabağ'ın özerkliği, Ermeni milliyetçiliğinin yükselmesine ve Ermenilerin bağımsızlık talep etme kararlılığına yol açtı. 1980'lerin sonunda ve 1990'ların başında Sovyetler Birliği'nin dağılmasının başlamasıyla, Dağlık Karabağ sorunu yeniden ortaya çıktı.
İnsan Hakları İzleme Örgütü'ne göre, Azerbaycan OMON ve Sovyet askerî güçleri ortaklaşa "Dağlık Karabağ'ın kuzeyindeki ve güneyindeki Ermeni köylülerini, Azerbaycan'da Ermeni topluluklarının yüzyıllardır yaşadığı bir toprak yerleşim bölgesinden dağıtmak için bir şiddet kampanyası" başlattı.
"Ancak, belirlenmemiş amaç, köylülerin yarısını emekliler olarak Ermenistan'a kalıcı olarak taşınmaya "ikna etmekti"." Bu askeri harekata resmi olarak "Koltso Harekatı" adı verildi, çünkü temel stratejisi, tanklar ve zırhlı personel taşıyıcıları olan çevre köylerden (Martunashen ve Chaykand dahil) ve onları bombalamaktan ibaretti. Azerbaycan köylülerinin boş Ermeni köylerine gelip yağmalamasına izin verilirken, on binden fazla Ermeni köylü Azerbaycan'ı terk etmek zorunda bırakıldı.
Çoğunluk Ermeni nüfusu, tek taraflı bağımsızlık ilanıyla sonuçlanan bir hareket başlattı.