stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Johannes Vermeer
Yaşamı > Evliliği ve ailesi

Bir Protestan kilisesinde vaftiz edildiği bilgisine rağmen Johannes Reijniersz Vermeer, Katolik bir kız olan Catherina Bolenes ile evlendi.
Evliliğin kutlaması küçük bir köy olan Schipluiden'de yapıldı. Damat için bu, kârlı bir evlilikti çünkü kayınvalidesi Maria Thins, Vermeer'e göre çok zengin bir kadındı. Büyük ihtimalle 5 Nisan 1653'teki nikâhtan önce ressamın Katolik olmasını da o istemişti.
Bazı uzmanlar Vermeer'in Katolikliğine şüpheyle yaklaşmaktadır. Fakat ressam Katolik İnancının Alegorisi (1670-1672) isimli tablosunda komünyon inancını anlattı. Bu tablo, gizli bir kiliseye sahip bir Katolik için yapılmıştı. 
Vermeer, evlerinin ikinci katındaki odasında hayatının sonuna kadar resimler çizdi. Eşi ressama on dört çocuk doğurdu. Bu çocukların on tanesi yaşayabildi (üç erkek ve yedi kız).
Yaşamı > Kariyeri

Vermeer'in bir ressamın yanında çırak olup olmadığı ve eğer olduysa o ressamın kim olduğu belirsizdir. Genellikle kendi kasabasında çalıştığına ve öğretmeninin ya Carel Fabritius ya da Leonaert Bramer olduğuna inanılır. Kendi kendine resim yapmayı öğrenmiş olabileceği gibi, babasının bağlantıları sayesinde bir eğitmen tarafından eğitilmiş de olabilir.
29 Aralık 1653'te, Vermeer ressamlar için ticari bir kuruma üye oldu. Kurumun kayıtlarına göre Vermeer üyelik için gerekli ücreti ödememişti. Bu da onun finansal durumunun kötülüğü hakkında bir ipucu olabilir. 1657'de yerel bir sanat koleksiyoncusu olan Pieter van Ruijven ile tanıştığı ve Ruijven'in Vermeer'e para verdiği düşünülmektedir. 1662'de ise Vermeer kurulun yöneticiliğine seçildi. 1663, 1670 ve 1671'de bu makama tekrar seçilmesi çevresi tarafından takdir edildiğinin bir kanıtı olabilir.
Vermeer her tablosu üzerinde teker teker çalışan ve senede en fazla üç eser üreten bir ressamdı. 1672 yılında XIV. Louis'nin komutasındaki Fransız ordusu güneyden saldırarak Hollanda Cumhuriyeti'ni işgal etti. Bu sırada İngilizler de ülkeye savaş açmıştı ve doğudan da iki Alman piskoposu Hollanda'ya zarar vermeye çalışıyordu. Bütün bu olaylar pek çok Hollandalının paniklemesine, dükkânların ve okulların kapanmasına sebep oldu. Bu şekilde geçen yıllar Vermeer'e hem bir ressam hem de bir sanat tüccarı olarak büyük zarar verdi. Geniş bir aileye bakmak zorunda olan ressam borçlanmaya başladı.
Sanatçı, Aralık 1675'te geçirdiği cinnet sonucu bir buçuk gün içerisinde 43 yaşında öldü. Eşi, yazılı bir dokümanda kocasının ölüm sebebinin finansal baskıların oluşturduğu stres olduğunu açıkladı. On bir çocuğu tek başına büyütmek zorunda kalan Bolnes yüksek mahkemeden borçların silinmesini istedi.
Delft'te saygı duyulan bir ressam olan Vermeer, yaşadığı dönemde kendi kasabası dışında tanınamadı.
Teknik

Vermeer  pointillé olarak adlandırılan tekniği kullanıyordu ve resimlerini boyayı tuval üzerine gevşek ve tanecikli katmanlar hâlinde yayarak çiziyordu. Resimlerinde kusursuz yerleşimi yakalayabilmiş olmasına rağmen, tablolarında ön çalışmalara ait izler bulunmaz. Ayrıca, tablolar haricinde hiçbir çizim, kesin olarak Vermeer'e mal edilmemiştir. David Hockney'nin yanı sıra, Hockney-Falco tezini savunan birçok sanat tarihçisine göre, ressam bu kesin yerleşimi elde edebilmek için camera obscura kullanıyordu. Çıplak göz yerine bu tür bir lensin kullanılmasıyla ortaya çıkacak ışık ve perspektif etkilerinin Vermeer'in tablolarında da görülmesi, bu görüşü desteklemektedir. Ancak ressamın camera obscura'yı ne ölçüde kullandığı konusu, tarihçiler arasında tartışmalıdır.
On yedinci yüzyıl ressamları arasında Vermeer kadar müsrif bir şekilde lacivert taşı ya da doğal lacivert gibi pahalı boya maddeleri kullanan yoktur. Vermeer, sadece bu maddeleri kullanarak doğallığı yakalamamış ayrıca amber ve toprak gibi maddelerle iç mekandaki ışıklandırma ve duvara birden çok renk yansıtma konusunda başarılı olmuştur. Vermeer'in bu çalışma metodunda Leonardo’dan esinlendiği düşünülmektedir.
Ressamın, doğal laciverti en etkili kullandığı eserlerinden biri Şarap Bardaklı Kız'dır. Kırmızı saten elbisenin gölgelerinde doğal lacivert görülebilir. Kırmızı ve lacivertin birleşmesi ile yer yer oluşan morlarla eserdeki renk kullanımı çok güçlüdür.
Vermeer finansal olarak zora düştüğü 1672 senesinde bile pahalı boya maddeleri kullanmaya devam etti. Bu sebeple Vermeer'in bu maddeleri bir koleksiyoncudan büyük ihtimalle de patronu Pieter Claesz van Ruijven'den tedarik edildiğine inanılmaktadır.
İşlediği konular

Vermeer çoğunlukla ev yaşamını konu alan iç mekanlar çizdi. İki şehir manzarası dışında çalışmaları tür resimleri ve portrelerin başarılı örnekleridir.
Eserleri ile on yedinci yüzyıl Hollanda sosyal hayatına dair fikirler de verdi. Basit bir kadının süt dökmesinden zenginlerin lüks odalarındaki portrelerine kadar her seviyeden insanı çizdi. Çalışmalarından dini ve bilimsel yan anlamlar da çıkartılabilir.
Çalışmaları

Vermeer tablolarından sadece üç tanesine tarih attı. Bunlar: 1656 yılında yaptığı Muhabbet Tellalı, şu anda Louvre'da sergilenen 1668 tarihli Astronom ve Coğrafyacı (1669).
Muhabbet Tellalı'ndan sonra Vermeer'in tüm tabloları çağdaş konuları ele alan daha küçük boyutlu ve mavi, sarı, gri renklerin ağırlıkta olduğu eserler oldu. Genellikle iç mekanlarda bulunan bir ya da iki kişiyi sol tarafta yer alan bir pencereyle betimledi. Düzenlemelerindeki denge ve uzamsal sıra ressamın karakteristiği kabul edilir. Çoğunlukla ev içi aktiviteleri konu ettiği için tablolarında şiirsel bir zamansızlık vardır. Örneğin Açık Pencere Önünde Mektup Okuyan Kız isimli tablosunda bu özellik fark edilebilir. Vermeer bu dönemde sadece iki tane manzara resmi yaptı: Delft Manzarası ve Delft'te bir Sokak.
Onun tavrını yansıtmayan bazı eserlerinin geç dönem tabloları olduğu kabul edilir. İnancın Alegorisi (yaklaşık 1670) ve Mektup (yaklaşık 1670) bunlara örnektir.
Çok tartışılan, Vermeer'in tablolarında rastlanan duru aydınlatmaları, ressamın camera obscura kullanarak elde ettiğine inanılır. Bu etkiye örnek olarak Londra'daki Kraliyet Koleksiyonu'nda yer alan Beyefendiyle Birlikte Klavsenin Yanında Duran Hanımefendi verilebilir. Aynı çalışmasında kadının üzerinde duran aynanın yarattığı yansımalar ressamın optiğe olan merakının bir kanıtı gibidir.
Diğer çalışmalarda Vermeer

Ressamın Delft Manzarası isimli tablosu Marcel Proust'un Kayıp Zamanın İzinde isimli romanında önemli bir rol alır.
İnci Küpeli Kız romanı ve bu romandan uyarlanan aynı isimli film Vermeer'in İnci Küpeli Kız tablosundaki modeliyle olan ilişkisini anlatır.
Girl in Hyacinth Blue isimli roman Vermeer'in aynı isimli tablosundan esinlenerek yazıldı. Bu roman 2003 yılında televizyon filmi olarak çekildi.
Jon Jost, All the Vermeers in New York isimli bir film çekti.
Jonathan Richman'ın 2008 yılında çıkardığı albümü Because Her Beauty Is Raw And Wild'da No One Was Like Vermeer isimli bir şarkı vardı.
Bob Walkenhorst, solo albümü The Beginner'da ise Jan Vermeer isimli bir şarkıya yer verdi.
Vermeer isimli bir likör markası bulunmaktadır. Likörün şişesinde ise İnci Küpeli Kız logosu vardır.
Salvador Dalí, Vermeer'e büyük saygı duyuyordu. Ressamın De kantwerkster isimli eserinden esinlenerek bir tablo yapan Dalí ayrıca 1934 yılında Masa olarak kullanılabilen Delft'li Vermeer Hayaleti isimli bir çalışma da yaptı.
Alman besteci Louis Andriessen, Writing to Vermeer isimli bir opera yazdı.
Girl, Interrupted filmi ve romanı ismini Vermeer'in İngilizcesi Girl Interrupted at her Music olan tablosundan aldı.
Peter Greenaway'in 1985 yapımı filmi A Zed & Two Noughts'ta Van Meegeren isimli bir karakter vardı. Bu karakter Vermeer'in resimlerinin kopyalarını yapabilmek için resimlerle tamamen aynı sahneleri oluşturuyordu.
Eserleri

Christ in the House of Martha and Mary (1654-1655)
Portrait of a Woman (1655-1660)
The Procuress (1656)
Young women sleeping, 1656-1657, 86,5 × 76 cm, Metropolitan Museum of Art, New York
Açık Pencere Önünde Mektup Okuyan Kız (1657-1659)
Şarap Bardaklı Kız (1658-1661)
Delft Manzarası (1660-1661)
Müzik Dersi (1662)
Young Woman with a Water Pitcher (1662-1663)
Dantel Ören Kız (1664)
Woman with a Pearl Necklace (1664)
Mektup Okuyan Mavili Kadın (after 1664)
Woman Holding a Balance (1665)
Konser (1665-1666)
Girl with a Flute (1665-1670)
Resim Sanatı (1666-1667)
Muse Clio in detail from The Allegory of Painting
Portrait of a Young Woman (1667-1668)
Astronom (1668)
Coğrafyacı (1669)
The Guitar Player (1669-1672)
Aşk Mektubu (1670)
Lady writing a Letter with her Maid (1670)
A Lady Standing at a Virginal (1670-1673)
1652'de Delft
Süt Boşaltan Kadın (1658-1660)
Şarap Bardaklı Kız, 1660
Memur ve Gülen Kız, 1657-59
Küçük Sokak, 1657/58
Kuzeyin Mona Lisa'sı olarak bilinen İnci Küpeli Kız tablosu
Klavsenin Yanında Oturan Kadın (1670).
Ejderha

Bir ejderha
Gal ejderhası
Bir Çin ejderhası
Osmanlı Saltanat kayığında ejder tasviri, İstanbul Deniz Müzesi
Kaçar hükümdarı Feth Ali şah dönemine ait İran parası. Paranın sağ kısmında ejderha (evren) sembolüne yer verilmiştir.
Ejderha (ejder olarak da bilinir), yarasa kanatlı, dikenli kuyruklu, derisi pullu, ağzından ateş saçan dev kertenkele ya da yılan biçimindeki efsanevi canavardır. Tarih öncesinin ejderhayı andıran dev sürüngenleri hakkında hiç bilgi yokken bile bu yaratıkların varlığına inanılırdı. Yunancadaki δράκων (drákōn) sözcüğü başlangıçta her türlü büyük yılan için kullanılırdı.
Efsanevi bir yaratık olan ejderha (Türkçesi Evreğen) çoğunlukla büyüsel veya ruhani güçlere, özelliklere sahip, kuvvetli ve büyük bir kertenkele veya başka bir sürüngen olarak tasvir edilmiş, tanımlanmıştır. Genellikle ağızlarından ateş çıkardıkları da söylenmektedir. Batı tasvirleri genellikle kanatlıyken, Doğu'daki tasvirlerde genellikle kanat bulunmaz. Ejderhalarınkine benzer özellikler içeren efsanevi yaratıklar neredeyse her kültürde mevcuttur. Hatta ejderha Çin ve diğer Uzak Doğu ülkelerinin simgesidir. Ve çoğu zaman iki yüzlü düşmanları belirtmek için 2 başlı ejderha deyimi kullanılır.
Avrupa'da uğursuzluk getirdiklerine inanılır; fakat uzak doğuda uğur ejderha ile bir tutulur. Çin'de on iki burçtan biri ejderhadır. Avrupa'da pek çok efsanede kötü karakterdir; fakat uzak doğuda ejderhaların sonsuz iyilik ve bilgelik getirdiklerine inanılır. Pek çok insan tarafından ejderhaların gerçekte yaşayıp yaşamadığı konusunda tartışmalar yapılmıştır ve hala yapılmaktadır. Hatta ejderhalar hakkında belgeseller bile yapılmaktadır. Şüphesiz ki geçmişte bulunan(bazı istisnalar hariç)ve ejderha iskeleti sanılan iskeletler dinozor iskeletleridir. Efsanelere göre yumurtlarlar. Bazı mitlere göre yavrularına karşı şaşırtıcı derecede iyi anne olabilirler. Hazine biriktirirler ve onları korurlar. Dünyanın hemen her yerinde ejderha efsanelerine rastlamak mümkündür.
Türk kültüründe "Evreğen"

Türk mitolojisinde “Evreğen” olarak bilinen varlık söylencesel dev bir sürüngendir. Kanatlı olup korkunç bir görünümü vardır. Bazen devasa bir yılandır. Yeraltındaki mağarada yaşar ve orada bulunan hazineyi korur. Sularda veya ormanda yaşadığı da anlatılır. Bazen ateşin içinde barınır. Ağzından ateş saçar. Kuraklığın ve ölümün simgesidir. Masallarda suyun önünü keser ve bırakmak için karşılığında kurban ister. Su yaşam demektir, dolayısıyla onu kendi denetimine alarak yaşama sahip olacaktır. Bir başka açıdan bakıldığında susuz bıraktığı yeryüzüne ölüm ve kaos getirir. Öteki taraftan bunları elinde bulundurduğu için aynı zamanda bereketi refah ve güç simgesidir. Altay inanışlarında Bükrek (Bukra) adlı iyicil bir ejderha ile Sangal adlı kötücül bir ejderin birbirleriyle yaptıkları savaşlar anlatılır.
"Kâinat, acun, var olan her şeyin tümü" gibi anlamlarda kullandığımız evren sözcüğü de etimolojik olarak kökenini ejderha figüründen almaktadır. Türk mitolojisinde dünyanın bir ya da daha fazla ejderha tarafından döndürüldüğü yani "evrildiği" düşünülürdü. Bu ejderhaya da "eviren" denirdi. Daha sonra "i" harfi düşmüş ve sözcük "evren" halini almıştır. Değişik Türk topluluklarında tarih içerisinde Abran / Abrağan / Awrağan / Avrağan / Evreğen / Ewreğen / Ebreğen / Ebren/ Evren şeklinde sıralanabilecek uzun bir dönüşüm zinciri hep Ejderha, Yeraltı Canavarı, Yeraltı Denizi Yılanı, Yeraltı Ejderhası gibi anlamları içerir.
Türk mitolojisi ve sanatında da büyük yer tutmuştur. Bu efsanevi hayvan, gök ve yer-su unsurlarına bağlı olarak geniş bir uygulama alanı bulmuştur. Türklerde özellikle erken dönemlerde bereket, refah, güç ve kuvvet simgesi olarak kabul edilmiş bu efsanevi yaratık, Ön Asya kültürleriyle ilişkiye geçildiğinde bu anlamları zayıflamış ve daha çok alt edilen kötülüğün simgesi olmuştur. Çin kaynaklarından Shih-chi ve Hou-han-shu' da gök ve yer ibadetlerinden bahsedilirken hunların bir ejder festivali düzenlediğinden söz edilir. Hsiung-nu'ların merkezlerinin ejder şehri olarak anılışı da belki eskiden bazı Türk toplulukları arasında ejder kültünün varlığını ortaya koyuyor. Türk kozmolojisinde yer ejderi ve gök ejderinden söz edilir. İnanışa göre yer altında ya da derin sularda bulunan yer ejderi bahar dönümünde yerin altından çıkıyor, pullar ve boynuzları oluşarak gökyüzüne yükseliyor, bulutların arasına karışıyordu. Böylece yağmur yağmasını sağlayarak bereket ve refahın oluşmasına katkıda bulunuyordu.
Evren kelimesi, "evrilmek" sözcüğüyle bağlantılıdır. Döndürmek, çevirmek, kıvranmak gibi anlamlar içerir. Evren (kâinat) aslında bir ejderhadır, tıpkı ejderha gibi evren de büyük ve insanüstüdür. İnsan aklıyla bütün niteliklerini anlamak mümkün değildir. Tıpkı kâinat gibi evrilmekte (dönüşüm geçirmekte) ve büyüyüp genişlemektedir. Ever (Eski Moğolcada Ebher), Moğolcada boynuz demektir ve ejderhaların boynuzlarının olduğu yaygın bir inanıştır. Tunguz dilinde Üre sözcüğü yılan veya ejderha anlamı taşır. Tunguzcanın Ulça lehçesinde ise Vere sözcüğü aynı anlama gelir.
Taginae Muharebesi

| g t İmparator I>  Justinianus'un Savaşları |
| --- | --- |
 İberya Savaşı Thannuris (Mindouos)  Dara  Satala  Callinicum  Martyropolis Vandallar Savaşı ve Moro Savaşları Ad Decimum  Tricamarum  Mammes ve Bourgaon  Babosis ve Zerboule  Cillium  Marta  Cato Tarlaları Gotlar Savaşı 1. Napoli  1. Roma  Treviso  Verona  Faventia  Mucellium  2. Napoli  2. Roma  3. Roma  Sena Gallica  Taginae  Mons Lactarius  Volturnus Lazika Savaşı 1. Petra  Anglon  Edessa  2. Petra  3. Petra  Muhurisi  Rioni  1. Arhaiopolis  Cotais  Telephis-Ollaria  2. Arhaiopolis  Onoguris (3. Arhaiopolis)  Fasis Diğer Spania'nın Fethi  Melantias 
| g t Cermen-Roma savaşları |
| --- | --- |
Kimberek Savaşı (MÖ 113 - MÖ 101) Noreya  Burdigala  Arausio  Aquae Sextiae  Vercellae Galya Savaşları (MÖ 58 - MÖ 57) Vosges  Sabis Clades Lolliana (16 BC) Germania'ya erken dönem Roma seferleri (MÖ 12 - MS 16) Arbalo  Lupia Nehri  Teutoburg Ormanı  Pontes Longi  Idistaviso  Angrivarian Duvarı Markoman Savaşları (166-180) Carnuntum Germania'ya 230larda Roma seferleri Harzhorn Gotların Balkanlar'ı istilası (250-251) Nicopolis ad Istrum  Beroe  Philippopolis  Abritus Gotların Balkanlar'ı istilası (254) Selanik  Thermopylae Herulilerin Balkanlar'ı istilası (267-268) Naissus Alaman-Roma Savaşları Mediolanum  Benacus Gölü Placentia  Fano  Pavia  Lingones  Vindonissa  Durocortorum  Argentoratum  Solicinium  Campi Cannini Gotlar Savaşı (367-369) Noviodunum Gotlar Savaşı (376-382) Marcianopolis  Ad Salices  Dibaltum  Hadrianapolis  Hadrianapolis  Kuşatması  Konstantinopolis  Selanik Vizigotlar Savaşları Pollentia  Verona  Floransa  Fiesole  Roma  Massilia  1. Arelate  2. Arelate  Narbonne  Toulouse  Châlons  3. Arelate  Orleans  Déols  4. Arelate Vandalar Savaşları Ren  Nervasos Dağları  Tarraco  Hippo Regius  Carthage  Roma  Agrigentum  Korsika  Garigliano  Cartagena  Cap Bon Anglo-Sakson Savaşları Britonların iniltileri  Britanya'da Anglo-Sakson yerleşimi  Long Knives'ın ihaneti  Wippedesfleot  Mercredesburne  Mons Badonicus  Dyrham  Woden's Burg  Raith Vandallar Savaşı (533-534) Ad Decimum  Tricamarum Gotlar Savaşı (535-554) Panormus  Napoli  Roma  Treviso  Verona  Faventia  Mucellium  Napoli  Roma  Roma  Sena Gallica  Taginae  Mons Lactarius
Taginae Muharebesi veya Busta Gallorum Muharebesi, Temmuz 552 meydana gelen  Doğu Roma İmparatorluğu generali Narses İmparator I. Justinianus namına Ostrogotlar Krallığı'nın kralı Totila'yı mağlup etmiştir. Bu muharebede Ostrogotlar Krallığı Kralı Totila öldürülmüştür. Bu muharebe  Gotlar Savaşı (535-554)'nın en sondan bir önceki büyük muharebesiydi.
Arka plan

Bizans İmparatoru I. Justinianus 549'dan beri 535'te başlayan Gotlar Savaşı'ni sona erdirip İtalya'ya tamamen Bizans İmparatorluğu'na bağlamak hedefiyle bir büyük orduyu İtalya'ya göndermeyi planlamakta idi. 440-551 yıllarında tedricen Adriyatik Denizi sahillerinde olan Salona şehrinde 20,000-25,000 askerden oluşan bir büyük Bizans ordusu toplanmıştı. Bu orduda Bizans ordusuna dahil olan profesyonel askerî birlikler yanında özel olarak toplanmış paralı asker olarak Lombardlar (yak. 5,000), Heruliler (yak. 3,000), Gepidler (yak.400) ve diğer barbar kavimlere mensup askerlerden oluşan birlikler de bulunmaktaydı. Bu orduya komuta etmek üzere İmparatorluk Vekilharcı (cubicularıus) olan Ermeni asıllı bir saraylı hadım olan Narses 551 yılı ortalarında tayin edilmişti. 552 ilkbaharında bu ordu yürüyüşe geçerek İtalya'ya girdi ve Adriyatik Denizi sahillerinden güneye Ancona'ya kadar ilerledi. Buradan bu ordu kara içerisine yönelerek Ancona-Roma antik Romalı yolu olan Via Flamınia'yi takibe başladı ve hedefleri Roma idi.
Sonuç

Bu harita, Temmuz 552'de İtalya'daki siyasi durumu göstermektedir.
Sam Tanson

| Sam Tanson |
| --- | --- |

Sam Tanson (2015)
Lüksemburg Adalet Bakanı
Görev süresi 6 Eylül 2019 - 17 Kasım 2023
Yerine geldiği: Félix Braz
Yerine gelen: Elisabeth Margue
Kişisel bilgiler
Doğum: 4 Nisan 1977 (47 yaşında) Lüksemburg
Vatandaşlığı: Lüksemburg
Partisi: Yeşiller
Sam Tanson (d. 4 Nisan 1977, Lüksemburg), Lüksemburglu siyasetçi.
Limoges Üniversitesini bitirmiş, Panthéon-Sorbonne Üniversitesinde hukuk eğitimi almıştır. Ayrıca Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsünü bitirmiştir. Gazetecilik ve avukatlık yapmıştır. Yeşiller'in gençlik kolu başkanlığını ve parti başkanlığını yapmış, 2011-2018 yıllarında Lüksemburg belediye meclisi üyesi ve 2013-2017 yıllarında belediye başkan yardımcısı olmuştur. 2015 yılında Danıştay üyeliğine atanmış, milletvekili olunca 2018 yılında Danıştay'dan istifa etmiştir. 2018-2023 yıllarında bakan olarak görev yapmıştır.
Görevleri

5 Aralık 2018 - 11 Ekim 2019 : Konut Bakanı
5 Aralık 2018 - 17 Kasım 2023 : Kültür Bakanı
6 Eylül 2019 - 17 Kasım 2023 : Adalet Bakanı
17 Nisan 2018 - 5 Aralık 2018 : Merkez milletvekili
24 Ekim 2023 - ... : Merkez milletvekili
Kasım 2011 - 2018 : Lüksemburg belediye meclisi üyesi
Aralık 2013 - Kasım 2017 : Lüksemburg belediye başkan yardımcısı (maliye ve hareketlilikten sorumlu)
2006 - 2007 : Yeşiller gençlik kolu başkanı
2009 - 2014 : Yeşiller parti başkanı ve sözcüsü
7 Haziran 2015 - 17 Nisan 2018 : Danıştay üyesi
Orta Asya demografisi

Orta Asya'nın etno-linguistik haritası (1992)
Orta Asya, Afganistan (bazen dahil), Hazar Denizi ve çevre ülkeler haritası
Etnik gruplar

Aşağıdakiler Orta Asya'daki etnik gruplara ilişkin demografik verilerdir
| Etnik Grup | Orta Asya'daki Nüfus Merkezleri | Orta Asya'daki yaklaşık nüfus |
| --- | --- | --- |
| Özbekler | Özbekistan, Afganistan, Tacikistan, Kırgızistan, Türkmenistan, Kazakistan | 29,000,000 |
| Tacikler | Tacikistan, Özbekistan, Afganistan. Afganistan'da resmî olarak "Tacik" diye sınıflandırılan Pamirler dahil. |  |
| Kazaklar | Kazakistan, Özbekistan | 16,500,000 |
| Kırgızlar | Kırgızistan |  |
| Moğollar | Moğolistan, Kırgızistan | 3,237,000 |
| Ruslar | Kazakistan, Özbekistan, Kırgızistan |  |
| Koreliler | Kazakistan, Özbekistan | 500,000 |
| Ukraynalılar | Kuzey Kazakistan |  |
| Türkmenler | Türkmenistan, Afganistan, İran | 6,500,000 |
| Volga Almanları | Kazakistan |  |
| Uygurlar | Kuzeybatı Çin, Doğu Kazakistan, Özbekistan, Kırgızistan | 13,000,000 |
| Dunganlar veya Huiler | Kuzeybatı Çin, Kırgızistan | 10,500,000 |
| Buhara Yahudileri | Özbekistan | 1,000 |
| Tatarlar | Özbekistan | 700,000 |
| Karakalpaklar | Kuzeybatı Özbekistan | 500,000 |
| Başkurtlar | Kazakistan | 30,000 |
| Ahıska Türkleri | Kazakistan | 200,000 |
| Ermeniler | Türkmenistan, Özbekistan | 100,000 |
| Altay Türkleri | Kuzey Kazakistan | 10,000 |
| Peştunlar | 12,500,000 |  |
| Hazaralar | Afganistan | 4,000,000 |
| Aymaklar | Orta ve Kuzeybatı Afganistan | 1,500,000 |
| Nuristaniler | Doğu ve Kuzey Afganistan | 200,000+ |
| Belaruslular | Kuzey Kazakistan |  |
| Rumenler | Kazakistan | 20,000 |
| Yunanlar | Kazakistan | 30,000 |
| Mordvinler | Kazakistan | 20,000 |
| Moldovalılar | Kazakistan | 25,000 |
| Çeçenler | Kazakistan | 40,000 |
| Polonyalılar | Kuzey Kazakistan | 50,000-100,000 |
| Azeriler | Kazakistan ve Türkmenistan | 100,000 |
| Çuvaşlar | Kuzey Kazakistan | 35,000 |
Din

| Din  | Yaklaşık nüfus | nüfus merkezi |
| --- | --- | --- |
| Sünni İslam | Bölgenin Güney ve Doğusu: Tacikistan, Türkmenistan, Kırgızistan, Özbekistan, Afganistan, Doğu Sincan ve Güney Kazakistan (en yoğun olarak Afganistan ve Özbekistan'da) |  |
| Budizm | Rusya'da 500.000, Sincan'da 8.44 milyon, Kazakistan ve Afganistan'da 140.000 kişi; (Moğollar, Koreliler, Daur, Moğol, Tunguz halkları, Tibetliler, Tuvanlar, Yugur ) |  |
| Şii İslam | 4.000.000 | Hazaralar, Afganistan. |
| Doğu Hristiyanlığı | 4.000.000 | Ağırlıklı olarak kuzey Kazakistan'da, bölgedeki diğer dört Sovyet cumhuriyetinde de önemli topluluklar bulunmaktadır. |
| Ateizm ve Dinsizlik | 2.500.000+ | Bölge genelinde |
| Batı Hristiyanlığı | 510.000 | Kazakistan |
| Yahudilik | 27.500 | Özbekistan |
| Zerdüştlük | 10.000 | Tarihsel olarak Afganistan |
Bibliyografya

Guarino-Vignon, P., Marchi, N., Bendezu-Sarmiento, J. et al. Güney Orta Asya'da Demir Çağı'ndan bu yana Hint-İran konuşmacılarının genetik sürekliliği. Bilim Temsilcisi 12, 733 (2022). https://doi.org/10.1038/s41598-021-04144-4
Pigela

| --- | --- |
Πύγελα

37°51′32″K 27°15′05″D﻿ / ﻿37.85889°K 27.25139°D﻿ / 37.85889; 27.25139
Antik Kentin Türkiye'deki ve Avrupa'daki konumuTürkiye haritasında gösterPigela (Avrupa)Avrupa haritasında göster
Diğer adı: Phygela, Phygella, Puygela, Phygellae, Pygale, Pigale
Konum: Kuşadası, Aydın, Türkiye
Koordinatlar: 37°51′32″K 27°15′05″D﻿ / ﻿37.85889°K 27.25139°D﻿ / 37.85889; 27.25139
Parçası: İyonya, Delos Birliği
Yüzölçümü: 100km2
Tarihçe
Kurucu: Agamemnon (yerleşik mite göre)
Kuruluş: Erken Tunç Çağı
Terk ediliş: Geç Orta Çağ
Devir(ler): Yunan Karanlık Çağından  Orta Bizans Dönemine
İlgili kişi(ler): Pygelalı Demokles
Sit ayrıntıları
Buluntu(lar): villa, üç nefli kilise, su kemeri kalıntıları ve kent surları
Kazı tarihleri: 1974-1978, 2009
Arkeologlar: Ekrem Akurgal
antik Likya'daki kent için Pygela (Likya) sayfasına bakınız.
Pygela ya da Phygela (Grekçe: Πύγελα, Φύγελα; Hititçe: Piggaya), Efes'in güneyinde Kuşadası Körfezi kıyısında, küçük bir antik İyonya kasabasıydı. Tarihte sağlık şehri olarak kurulan ilk yerleşim yerlerinden biri olan kentin kuruluşu Yunan mitolojisinde Miken Kralı Agamemnon'a atfedilir. Kuruluş mitinde ilk yerlilerini Troya Savaşı sonrasında Aka ordusunun bir bölümünün oluşturduğundan bahsedilir ancak arkeolojik buluntular kentteki ilk yerleşimin tarih öncesi dönemlere tarihlendiğine işaret etmektedir. Erken Tunç Çağı'ndan (MÖ 3000-2500) Orta Bizans Dönemi'ne (MS 717–1204) kadar kesintisiz yerleşimin olduğu düşünülen kent, MÖ 5. yüzyılda Attika-Delos Deniz Birliği'nin üyeleri arasında yer almıştır. Bir polis (şehir devleti) olan kentte Artemis Munychia tapınağı bulunmaktaydı.