Kadeş Antlaşması
İçeriği

Antlaşma metninde "Mısır ülkesi kralı, büyük kral, kahraman Mısır ülkesi kralı, büyük kral, kahraman Re-masesa-mai Amana'nın (II. Ramses), Hatti ülkesinin büyük kralı Hattuşili ile dostluklarının, kardeşliklerinin ve büyük krallıklarının devamı için yaptıkları antlaşmadır." denmektedir.
II. Ramses ve Hattuşili III arasındaki barış antlaşması, antik Yakın Doğu'dan iki büyük güç arasında bilinen en önemli resmi "uluslararası" barış antlaşmalarından biri olarak kabul edilir çünkü metnin tam şekli bize ulaşmıştır. Maddelere ayrılmış olan antlaşma, Mısırlılar ve Hititler arasında her iki tarafın da diğerine kardeşlik ve barış taahhüdünde bulunduğu bir dizi madde içerir. Antlaşma, her iki gücün karşılıklı olarak birbirlerinin topraklarına saldırmayacaklarına dair verdikleri garantiyle barış ve ittifak vaadi olarak görülebilir. Bu hüküm, her iki katılımcının tartışmalı Suriye toprakları konusunda uyum içinde hareket etmelerini sağladı ve dolayısıyla çatışan iki iddia arasında sınırlar belirledi. Anlaşmaya göre, daha fazla düşmanlıktan resmi olarak vazgeçildiği için artık iki Yakın Doğulu güç arasında maliyetli Suriye seferleri yürütülmeyecekti.
İkinci madde, müttefikliği teşvik ederek, herhangi bir taraf üçüncü bir ülke veya iç isyan ya da ayaklanma gibi iç güçler tarafından saldırıya uğrarsa, askeri destek şeklinde yardım vadeder. Diğer hükümler, Hitit hükümdarı Hattuşili'in yönetimini meşrulaştırma hedefine büyük önem verdiğiyle örtüşmektedir. Her iki ülke, diğer tarafa politik mültecileri kendi ülkelerine iade etmeyi taahhüt etti ve Hitit antlaşmasının versiyonunda, Ramses II, Hattuşili'in haleflerine, Hitit tahtını karşıtlardan korumaları için destek vereceğini kabul etti. Göçmenlerin kendi topraklarına iadesini detaylandıran hükmün tamamlanmasının ardından, her iki hükümdar da Hatti ve Mısır'ın ilgili tanrılarını anlaşmalarına tanık olmaya çağırdı. Tanrıların dahil edilmesi, büyük uluslararası hukuk belgelerinde yaygın bir özelliktir çünkü yalnızca tanrılara doğrudan başvuru, antlaşmanın gerekliliklerine uyulmasını garanti etmek için uygun bir yol sağlayabilirdi. Tanrıların insanlara lanetler ve nimetler verme yetenekleri, bir ihlal durumunda ciddi bir ceza olarak uygulanabilecek bir tehditti.
Bu antlaşma, her iki tarafın da metinlerinin günümüze ulaşan tek eski Yakın Doğu antlaşmasıdır ve bu, tarafların doğrudan karşılaştırılmasını sağlar. Antlaşma, her iki tarafı eşit şekilde ele alarak ve karşılıklı yükümlülükler getirmeyi gerektirerek neredeyse tamamen simetrik olacak şekilde yapılandırılmıştır. Ancak birkaç fark bulunmaktadır; örneğin, Hitit versiyonu, "Mısır toprakları ile Hatti toprakları arasındaki ilişkiye gelince, tanrı sonsuza kadar bu iki ülke arasında düşmanlık yapılmasına izin vermemektedir çünkü antlaşma sonsuza kadar geçerlidir" şeklinde biraz kaçamak bir önsöz benimser. Buna karşılık, Mısır versiyonu, iki devletin savaş halinde olduğunu doğrudan belirtmektedir.
Antlaşma, her iki tarafın sonsuza kadar barış içinde kalacaklarını ve tarafların çocuklarını ve torunlarını bağlayacağını ilan ediyordu. Taraflar birbirlerine karşı saldırganlık yapmayacak, birbirlerinin siyasi mültecilerini ve suçlularını geri gönderecek ve isyanları bastırmada birbirlerine yardım edeceklerdi. Her biri, diğer taraf dışarıdan bir tehdit ile karşılaştığında yardımına koşacaktı: "Ve eğer başka bir düşman Hatti topraklarına gelir... Mısır'ın büyük kralı, askerlerini ve savaş arabalarını gönderip düşmanını öldürecek ve Hatti topraklarına güveni yeniden kazandıracaktır."
Metin, Mısır ve Hatti topraklarının "binlerce tanrısı, erkek tanrılar ve dişi tanrılar" önünde edilen bir yeminle sona erer. Yemin, "Mısır topraklarının dağları, nehirleri, gökyüzü, yer, büyük denizleri, rüzgarları bulutları tarafından şahit tutulur. Anlaşma eğer çiğnenirse, yemini bozan kişi "tanrılar tarafından lanetlenir, evi, toprakları ve hizmetkarları yok edilir." Tersine, eğer yeminlerine sadık kalırsa, tanrılar tarafından ödüllendirilir, "sağlıklı ve uzun ömürlü olması sağlanır.