stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Çin'deki diplomatik temsilcilikler listesi
Konsolosluklar ve Başkonsolosluklar > Şanghay

Almanya
ABD
Arjantin
Avustralya
Avusturya
Belçika
Belarus
Birleşik Arap Emirlikleri
Birleşik Krallık
Brezilya
Bulgaristan
Çekya
Danimarka
Ekvador
Endonezya
Estonya
Etiyopya
Fiji
Filipinler
Finlandiya
Fransa
Güney Afrika
Güney Kore
Hindistan
Hollanda
İran
İrlanda
İspanya
İsrail
İsveç
İsviçre
İtalya
Japonya
Kamboçya
Kanada
Kazakistan
Kolombiya
Küba
Laos
Lüksemburg
Macaristan
Malezya
Malta
Meksika
Mısır
Moğolistan (Konsolosluk Bölümü)
Nijerya
Norveç
Özbekistan
Pakistan
Peru
Polonya
Portekiz
Romanya
Rusya
Sırbistan
Seyşeller
Singapur
Slovakya
Slovenya (Konsolosluk)
Sri Lanka
Şili
Tayland
Türkiye
Ukrayna
Uruguay
Vanuatu
Venezuela
Vietnam
Yeni Zelanda
Yunanistan
Konsolosluklar ve Başkonsolosluklar > Şenyang

Almanya
ABD
Fransa
Güney Kore
Japonya
Kuzey Kore
Rusya
Konsolosluklar ve Başkonsolosluklar > Vuhan

ABD
Birleşik Krallık
Fransa
Güney Kore
Konsolosluklar ve Başkonsolosluklar > Xiamen

Filipinler
Singapur
Tayland
Konsolosluklar ve Başkonsolosluklar > Xi'an

Güney Kore
Kamboçya
Tayland
Güney Kore Büyükelçiliği
İsrail Büyükelçiliği
Japonya Büyükelçiliği
Kanada Büyükelçiliği
Lüksemburg Büyükelçiliği
ABD Başkonsolosluğu (Guanco)
Polonya Başkonsolosluğu (Guanco)
Tayland Başkonsolosluğu (Kunming)
Myanmar Başkonsolosluğu (Nanning)
Güney Kore Başkonsolosluğu (Qingdao)
ABD Başkonsolosluğu (Şanghay)
Alman Başkonsolosluğu (Şanghay)
Rus Başkonsolosluğu (Şanghay)
ABD Başkonsolosluğu (Şenyang)
1444-1449 Osmanlı-Macar Savaşı

| g t Osmanlı-Macaristan Savaşları |
| --- | --- |
 Niğbolu (1396)  1414-21  1426-28  1437-44  1444-49  1454-83  1492-95  1521-26  1550-62  1611  1613  1658-62 
| g t Osmanlı-Lehistan savaşları |
| --- | --- |
 1440-44  1497-1500  1620-21  1633-34  1672-76  1683-99 
1444-1449 Osmanlı-Macar Savaşı, Osmanlı İmparatorluğu ile Macaristan Krallığı arasında 1444 yılında Macarların Edirne-Segedin Antlaşması'nı bozmalarıyla başlayan ve 1449 yılında yapılan mütareke ile sona eren büyük çaplı askerî mücadele.
Savaşın öncesi

1437 yılında başlayan Osmanlı-Macar Savaşı kıyasıya mücadeleler ve büyük çaplı askerî harekâtlara karşın 1444 yılına gelindiğinde pat durumuna gelmiş; Osmanlılar savaşın ilk aşamasındaki (1437-1441) kazanımlarını yitirdikleri gibi, Macarlar da İzladi Derbendi Muharebesi'nde aldıkları yenilgiyle karşı taarruzlarının limitlerini görmüşlerdi. 6 Mart 1444'te başlayan müzakereler 12 Haziran'da mutabakatla sonuçlandı ve Edirne-Segedin Antlaşması olarak anılan 10 yıl süreli Sözleşmeyle taraflar savaş haline son verirken, Sırp Despotluğu Osmanlı İmparatorluğu'na bağlı bir devlet olarak yeniden kurulurken (1439'da tamamen ortadan kalkmıştı), Eflak Prensliği'nin Osmanlılara tâbiyet yükümlülükleri haraç vermekle sınırlandırıldı. Osmanlı elçi heyetinin Segedin'e varışının ardından 15 Ağustos 1444'ta Hunyadi Yanoş; Macaristan-Lehistan Kralı Ladislas ve Sırp Prensi Brankoviç adına da yemin ederek Antlaşmayı onayladı.
Antlaşma'nın onaylanmasının ardından, 22 Ağustos 1444'ta Brankoviç Sırp Despotluğunun başına geçti. Batı sınırlarında barış ve istikrarı sağlayan Osmanlı Devleti Karamanlılar üzerine sefer açtılar ve İbrahim Bey'le imzalanan Yenişehir Sevgendnamesi ile Anadolu'daki tehlikeyi de bertaraf ettiler. Her iki cephede de (önceden fethettiği toprakları eski sahiplerine iade etme pahasına da olsa) sükuneti sağladığına kâni olan II. Murad 1444 Ağustos'unda oğlu II. Mehmed lehine tahttan feragat etti.
Buna karşılık Macaristan Krallığı, Papalık temsilcisi Cesarini'nin kışkırtmalarıyla Antlaşmayı feshetme fikrine yöneldi. Macaristan-Lehistan Kralı Ladislas Edirne-Segedin Antlaşması'nı tanımadığını ilan ederek yeminini bozdu.
Savaş > Varna Muharebesi (1444)

Ana madde: Varna Muharebesi
II. Murad tahttan beklenmedik feragatı Osmanlı İmparatorluğu'nda ağır bir devlet bunalımına yolaçtı. Sadrazam Çandarlı Halil Paşa ile diğer vezirler Hadım Şehabettin Paşa, Zağanos Paşa ve Lala İbrahim arasında rekabet su yüzüne çıkarken, Doğu Roma İmparatorluğu'nda sığınmacı olan Şehzade Orhan Çelebi de İstanbul'dan çıkarak Edirne'ye yürümek istediyse de, Hadım Şehabettin Paşa'nın takibi neticesinde yeniden İstanbul'a sığındı.
Osmanlı İmparatorluğu bu çalkantıların üstesinden gelmeye çalışırken, karşısında ise Papalığın teşvik ettiği bir Haçlı ordusu buldu. Zira, 1440 yılında Jagiellon Hanedanına mensup Polonya Kralı Ladislas'ın 1440 yılında Macar Kralı olarak da seçilmesiyle Polonya ve Macaristan krallıkları tek çatı altında birleşmiş, bu büyük kuvvet Osmanlılara karşı kapsamlı bir ordu çıkarabilme kudretine erişmişti. Bu sayede; Papa IV. Öjen'in temsilcisi Giuliano Cesarini'nin de gayretli mesaisiyle, bu iki Krallığın yanı sıra, (Polonya Krallığı'yla birlik halindeki) Litvanya Büyük Dükalığı, (Macaristan Krallığı tacına bağlı) Hırvatistan Krallığı ve Bohemya Krallığı, (aynı Krallığın nüfuzundaki) Bosna Krallığı ve Eflak Prensliği, Papalığın ittifaka kattığı Papalık ve Töton Şövalyeleri ile Papalık, Bizans, Venedik, Burgundiya ve Ragusa donanmaları bir araya gelmişti.
Macar askerlerinin çoğunluğu oluşturduğu bu Haçlı ordusu 18-22 Eylül 1444 tarihlerinde Tuna'yı aşarak Bulgaristan'ın kuzeyi üzerinden Varna civarına sokuldu. Eşzamanlı olarak Papalık, Venedik, Burgundiya gemileri Çanakkale Boğazı'nı, Bizans, Burgundiya ve Ragusa gemileri İstanbul Boğazı'nı kapattı. Edirne'deki Türk halkı panik halinde kenti tahliye ederken Osmanlılar buradaki savunma önlemlerini sıkılaştırdılar. Osmanlı ordusunun komutasını devralmayı kabul eden II. Murad Ceneviz gemilerinin yardımıyla İstanbul Boğazı'ndan geçmeyi başardı ve süratle Edirne'ye yetiştirilerek (Çandarlı Halil Paşa'nın ağırlığını koymasıyla) başkomutan olarak ordunun başına geçirildi.
10 Kasım 1444 tarihli Varna Muharebesi'nde Osmanlı ordusu büyük bir zafer kazanırken, Macaristan-Lehistan Kralı Ladislas kafası kesilerek öldürüldü. Bu sayede, tek çatı altında birleşmiş Polonya ve Macaristan Krallıkları tekrar ayrıldı ve Osmanlı İmparatorluğu'nun kuzeyindeki bu büyük güç odağı dağılmış oldu. Zira, Macar tahtı Habsburg Hanedanından dört yaşındaki V. Ladislas'a kalmış, Polonya tacı ise üç yıllık bir karışıklığın ardından 1447'de IV. Kazimierz Jagiellon'a geçmişti.
Savaş > Macaristan'ın müttefiklerinin saldırısı (1444-1446)

Osmanlıların kuzeyindeki bu büyük güç odağının ikiye ayrılıp iç karışıklıklara girmesi, diğer küçük müttefiklerin taarruzlarını engellemedi.
Kuzeyde; Karadeniz'de bulunan Burgundiya filosu 1445 ilkbaharında Osmanlı filosuna saldırdıktan sonra daha kuzeye geçti ve filonun komutanı Walerand Hunyadi Yanoş'a elçi gönderdi. Yanoş'un yönlendirmesiyle Eflak Prensi Vlad Drakul ile Burgundiya filosu komutanı Walerand arasında 1445 Temmuz'unda İsakçı'da bir ittifak kuruldu. Vlad, oğlu Mircea komutasındaki 6.000 kişilik bir orduyu Osmanlı topraklarına gönderdi. 1445 Eylül'ünde Eflak-Burgundiya ordusu Silistre'yi kuşattıysa da alamadı. Bununla birlikte müttefik ordular Turtukaya (Tutrakan) hisarını ele geçirip yaktı, ardından ise Rusçuk ve karşısındaki Yergöğü Kalesini ise zaptedip tüm garnizonu öldürdü. Buradan Niğbolu'ya yürüyen müttefikler 14 Eylül'de ise Hunyadi Yanoş komutasındaki Macar ordusuyla buluştularsa da donun erken başlaması ve buz tutan Tuna'nın erken çözülmesi endişesi nedeniyle Ekim ayında seferi sonlandırdılar.
Güneyde; Doğu Roma İmparatorluğu'nun uzantısı Mora Despotluğu'nun Prensi Konstantinos Paleologos [1449'da Bizans'ın son İmparatoru oldu] 1444 yılında Atina, Teb ve Boeotia'yı ele geçirerek (Osmanlı İmparatorluğu'na tâbi) Atina Dükalığı'nı kendine bağladı. Ardından ise, Pindus Dağları civarındaki Ulahlar'ı da nüfuzu altına alıp bunlara bir de komutan vererek Teselya'daki Türk yerleşimlerine saldırma yönünde kışkırttı.
Batıda; İskender Bey önderliğinde Arnavut Leş Birliği, Torvioll (29 Haziran 1444), Mokra (10 Ekim 1445) ve Otonete (27 Eylül 1446) üzerine gönderilen Osmanlı birliklerini yenilgiye uğratmayı başardı.
Savaş > Osmanlıların karşı hamlesi (1446-1448)

Buçuktepe Vakası'ndan (1446) sonra yeniden tahta geçen II. Murad ise bu tehditlerin üzerine teker teker gitmeyi amaçladı. Önce, 1446 sonbaharında düzenlediği Mora Seferi sonucunda Mora Despotluğu'nu yenilgiye uğratarak yeniden Osmanlı İmparatorluğu'na tâbi bir haraçgüzar devlet haline getirdi. Ayrıca Atina Dükalığı'nı de yeniden Osmanlı Devleti'ne bağladı.
II. Murad güneyinde asayişi sağladıktan sonra, Varna Muharebesi sırasında Hristiyan donanmasına iki gemiyle katkıda bulunmuş Osmanlı İmparatorluğu'na bağlı devletlerden Ragusa Cumhuriyeti'ni yıllık vergisini 1447 yılında 500 düka altından 1.000'e çıkararak cezalandırdı (bazı kaynaklara göre 1445).
Eflak'ın ise Macaristan Krallığı'yla arası açıldı ve 1447 yazında Voyvoda Vlad Drakul Osmanlı İmparatorluğu'yla barış yaptı ve Rusçuk'u işgal ederken aldığı Bulgar esirleri de iade etti.
II. Murad 1447 yılından itibaren ise İskender Bey'in önderliğindeki Arnavut Leş Birliği'ne yöneldi. Arnavutların 1446'da işgal ettikleri Kocacık kalesini 14 Mayıs 1448'de kuşatan II. Murad 31 Temmuz'da kaleyi zaptetti.
Savaş > II. Kosova Muharebesi (1448)

Ana madde: II. Kosova Muharebesi
1444'ten itibaren ise Macaristan Krallığı'nı fiilen Hunyadi Yanoş yönetiyordu. 1445 yılında Osmanlılar üzerine yeni bir Haçlı seferi düzenlemek amacıyla, Papalık ve Batılı krallara mektuplar gönderse de, sadece 1445 yılında Eflak Prensliği ve Burgundiya donanması'yla ittifak kurabildi, ancak kış koşullarının yaklaşması nedeniyle taarruza geçemedi.
1446-1447 yıllarında kuzeyinde Çekler ve Kutsal Roma Cermen İmparatoru III. Frederik'le mücadele eden Yanoş, buradaki rakipleriyle barış imzaladıktan sonra, Macaristan Krallığı'yla ittifakını sonlandırarak Osmanlılarla barış imzalamış Eflak Voyvodası Vlad Drakul'un üzerine yürüdü. Adıgeçeni 1447 Kasım'ında mağlup ederek öldürdükten sonra Macar yanlısı II. Vladislav'ı Eflak tahtına çıkardı. 1448 Şubat'ında ise Boğdan Prensliği'ne müdahale ederek III. Petru'yu tahta çıkardı ve bu Prensliği de Macar tâbiyetine aldığı gibi Kili kalesini de ilhak etti.
1448 yılında ise Osmanlı İmparatorluğu üzerine yeni bir Haçlı seferine hazırdı, ancak bu defa yeni Papa V. Nicolaus böyle bir sefer için istekli değildi. Hunyadi Yanoş Papa'ya yazdığı 8 Eylül 1448 tarihli mektupta "hücumun her zaman savunmadan daha iyi sonuç getirdiğini ve düşmanı Avrupa'dan kovmaya kararlı olduğunu" belirtti. Eylül ayında yaklaşık 20.000 Macar askeri toplayan Hunyadi Yanoş'a Eflak Voyvodası II. Vladislav da yaklaşık 10.000 askeriyle katıldı. Ardından ise 6.000 Eflak askeri daha Macar-Eflak ordusuna dahil oldu. 1444 tarihinde imzalanan Edirne-Segedin Antlaşması'nda belirlenen statüsüne bağlı kalarak Osmanlı İmparatorluğu'na karşı hasmane bir harekete girişmeyen Sırp Despotu Vılkoğlu Brankoviç'i cezalandırmak için Sırbistan topraklarından geçerek ülkenin kırsalını yağmalayan Hunyadi Yanoş Kosova sahrasına doğru ilerledi.
Kocacık'ı aldıktan sonra Arnavutluk'taki harekâtını sürdüren II. Murad ise Macar-Eflak ordusunun ilerlemesi üzerine kuzeye yürüdü. 17-20 Ekim 1448 tarihindeki II. Kosova Muharebesi'nde Osmanlı ordusu büyük bir zafer kazandı. Zorlukla savaş meydanını terkeden Hunyadi Yanoş dönüş yolunda Sırp Despotu Brankoviç tarafından yakalanarak Semendire'de hapsedildi. Macaristan Krallığı ile Sırp Despotluğu arasında varılan anlaşma uyarınca Macar tarafının verdiği muhtelif tavizler ve ödediği fidye karşılığında Hunyadi 1448 Aralık ayında serbest kaldı ve ülkesine döndü.
Kosova Muharebesi, Macaristan Krallığı'nın Osmanlı topraklarına taarruz ederek bir meydan muharebesinde mağlup etme girişimlerinin sonuncusu oldu. Zira, geleneksel Macar taktiği olan zırhlı süvari hücumunun Yeniçerilerin savunması karşısında etkili olamayacağı da ortaya çıktı.
Macaristan Krallığı ardından Sırp Despotu Vılkoğlu Brankoviç aracılığıyla Osmanlı İmparatorluğu'yla savaşı sona erdirmek için girişimde bulundu ve 1449 yılında imzalanan mütarekeyle hukuken 1444'ten, fiilen ise 1437'den beri süren savaş hali sona erdi.
Savaş sonrası

II. Murad'ın ölmesinden ve II. Mehmed'in (ikinci kez) tahta çıkmasının ardından Çandarlı Halil Paşa'nın da gayretleriyle Osmanlı İmparatorluğu ile Macaristan Krallığı arasındaki mütareke 20 Kasım 1451'de yenilendiyse de uzun ömürlü olmadı. II. Mehmed'in İstanbul'u fethettikten 1454'ten itibaren Sırbistan Despotluğu'na karşı düzenlediği seferde Omol (Omolridon) ve Sivricehisar'ı (Ostrovica) ele geçirip geri dönmesinin ardından, Sırp Despotluğu'nu himaye iddiasındaki Macaristan Krallığı Vidin-Niş bölgesinde karşı taarruza geçti ve bu şekilde beş yıllık kırılgan ateşkes hali bozulmuş oldu.
Buna mukabil, Osmanlıların 1444-1449 yıllarında Macarlarla savaşlarında en çok uğraştıran Eflak Prensliği ile ilişkileri daha çabuk düzeldi. Osmanlı yanlısı Eflak Voyvodası Vlad Tepeş 1448'de II. Vladislav'ın II. Kosova Muharebesi'ne katılmasından istifade ederek (1445'te işgal edilen Yergöğü'nün iadesi karşılığında) bir Osmanlı birliğiyle birlikte Ekim başında Eflak'a girdiyse de savaştan dönen rakibi karşısında yeniden Osmanlı topraklarına sığındı. 1451 yılında Eflak Prensliği Osmanlı İmparatorluğu'na bir kez daha bağlılığını sunarken, Macaristan Krallığı da 20 Kasım 1451 tarihli mütarekede, II. Vladislav öldüğünde Eflaklı boyarların kendi voyvodalarını seçme hakkını kabul etti.
1440-1444 arasında Polonya ve Macaristan krallıklarını tek çatı altında birleştiren Jagiellon Hanedanının egemen olduğu topraklar
Varna Muharebesi sonrasında II. Murad ve başı kesik Polonya-Macar Kralı Ladislas
Eflak Voyvodası Vlad Drakul
Hunyadi Yanoş
Osmanlı akıncıları Macar şövalyelerini mağlup ederken
II. Mehmed'in 1451'de Edirne'de ikinci kez tahta çıkması (Hünernâme)
NGC 517

NGC 517, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Balıklar takımyıldızı yönünde bulunur. S0 tipi bir merceksi galaksidir. İngiliz astronom William Herschel tarafından 1784 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
1999 Washington zirvesi

19 üyeli NATO ülkesinin temsilcileri, 23 Nisan 1999'da ABD, Washington, DC'deki Andrew W. Mellon Oditoryumu'nda düzenlenen NATO'nun 50. yıldönümünü anma töreninden bir fotoğraf.
1999 NATO Washington zirvesi, 24-25 Nisan 1999 tarihlerinde Washington, ABD'de düzenlenen bir NATO zirvesi. NATO'nun Yugoslavya'yı bombaladığı dönemde yapılan zirve, NATO'nun ellinci kuruluş yıl dönümüne denk geldi ve Sırbistan Devlet Başkanı Slobodan Milošević'in Kosova'daki etnik Arnavut olan yerel halka karşı "baskıcı eylemlerine son verme kararlılığını" yineledi. Ayrıca NATO'ya yeni katılan Çekya, Macaristan ve Polonya'nın bulunduğu ilk zirve oldu.
Myriotrochidae

Myriotrochidae, Apodida takımına bağlı bir hayvan familyasıdır.
Taksonomi

Myriotrochidae familyasına bağlı cinsler (2023):
Acanthotrochus - Danielssen & Koren, 1881
Achiridota - H. L. Clark, 1908
Myriotrochus - Steenstrup, 1852
Neolepidotrochus - Bohn, 2005
Parvotrochus - Gage & Billett, 1986
Prototrochus - Belyaev & Mironov, 1982
Siniotrochus - Pawson, 1971
Trochoderma - Th el, 1877
NGC 5169

NGC 5169, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Güneyhaçı takımyıldızı yönünde bulunur. SBbc tipi bir çubuklu sarmal galaksidir. İngiliz astronom John Herschel tarafından 1830 yılında 47,5 cm (18,7 inç) çaplı aynalı tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
1907 Romanya Köylü İsyanı

1907 Romanya Köylü İsyanı, 21 Şubat ve 5 Nisan 1907 tarihleri arasında Romanya'da gerçekleşen isyandır. Kuzey Boğdan'da başladı ve bu bölgede yerleştiği üç hafta sonra, hızla yayıldı ve Oltenya'ya kadar uzanan Eflak'a ulaştı. İsyanın ana nedeni, köylülerin, sadece birkaç büyük toprak sahibinin elinde olan toprak mülkiyetindeki adaletsizlik konusundaki hoşnutsuzluğudur.
"Muhafazakar Parti" hükûmetinin 12 Mart'ta düşmesinin ardından, yeni Liberal hükûmet isyanı Romanya Ordusu'nun yardımıyla isyanı şiddetle bastırarak bu süreçte binlerce köylüyü öldürdü.
Arka plan

1864 toprak reformları, köylülere daha önce yalnızca kullanma hakkına sahip oldukları toprağın bir kısmı için tam mülkiyet hakkı verdi. Ancak köylüler, bu reformlardan sonra bile yerel toprak ağalarına bağlı kaldılar. Ek olarak, köylü nüfusu hızla artarak mülklerin hızla küçülmesine yol açıyordu: 1896'da ortalama 3,42 hektarlık bir aile mülkünden 1905'te 3,27 hektara ve 1907'de 3,06 hektara azalmıştı. Devlet aynı zamanda büyük bir toprak sahibiydi, ancak toprağı satma politikaları çoğu zaman toprağa en çok ihtiyaç duyan yoksul köylüleri desteklemiyordu.
Köylüler, daralan mülklerini tamamlamaya ihtiyaç duyarak, büyük mülklere sahip olan toprak ağalarının sahip olduğu araziyi kullanmaya zorlandı. Nüfus arttıkça, köylüler toprak için gittikçe daha çaresiz hale geldi ve bu da kiraların hızla yükselmesine yol açtı. O zamanlar, köylüler Romanya nüfusunun % 80'ini oluşturuyordu ve bunların yaklaşık % 60'ı küçük ürünlere sahipti ya da hiç toprağı yoktu. Oysa büyük toprak sahipleri ekilebilir arazinin yarısından fazlasına sahipti.
"Ulusal Liberal Parti"'nin köylü kooperatiflerini teşvik etme politikası, birçok toprak ağasının köylülerin örgütlenmesinden korkması ve kooperatifler yerine tek tek köylülere kiralama yapmayı tercih etmesi nedeniyle başarılı olmadı. Muhafazakar Alanlar Bakanı Ion Lahovari'ye göre, bir toprak ağası kirasını ödemeyi reddeden bir köylüyü kovabilirdi, ancak 500 köylülük bir kooperatifi kovmak için bir alaya ihtiyaç duyulacağını ve hükûmetin bunu kabul etmeyi reddedebileceğini belirtti. ev sahibinin emri. Hal böyle olunca, 1907'nin sonunda, çoğu devletten kiralanan 11.118 37.344 hektarlık kira üyeliğine sahip sadece 103 köy kooperatifi vardı.
1900'e gelindiğinde, çoğu büyük toprak sahibi şehirlerde yaşamayı tercih etti ve mülklerinin idaresi ile uğraşmak istemedi. Bu nedenle, köylüler artık doğrudan toprak sahibinden kiralamadılar, ancak onu bir aracı kiraya verenden (arendaş) alt-kiralama yöntemine başladılar. Dünya pazarlarında tahıl fiyatının düşmesi, kiralayanların geçimlerini sağlamak için daha fazla kira talep edeceği anlamına geliyordu.
Kiralayanların birçoğunun, özellikle Kuzey Moldavya'da Yahudi kökenli olduğu göz önüne alındığında, isyanın suçu başlangıçta Yahudi aracılara verildi. İsyan hızla güneye doğru yayıldı, anti-Semitik karakterinin bir kısmını yitirdi ve temelde mevcut toprak kullanım sistemine karşı bir protesto haline geldi.
Olayların akışı

Ayaklanma, Fischer'in yerel köylülerin kira sözleşmelerini yenilemeyi reddetmesi nedeniyle Flămânzi köyünde Trifan Roman Grosu, Ion Dolhescu ve Grigore Roman tarafından yönetilen Mochi Fischer adlı topraklarda başladı. Fischer'in Avusturyalı-Yahudi ailesi, Moldavya'daki ("Fischerland" denilen) üç Romanya ilçesindeki ekilebilir arazinin yaklaşık % 75'ini kiralıyordu.
Köylüler, işsiz kalacaklarından ve daha da önemlisi yiyeceksiz kalacaklarından korkarak, şiddetle hareket etmeye başladılar. Korkan Fischer, Çernivtsi'deki bir arkadaşına kaçtı ve köylüleri sözleşmeler imzalamadan bıraktı. İşsiz kalma korkusu, sözde Avusturya-Macaristan kışkırtıcılarının faaliyetleriyle birleştiğinde, köylüleri isyan etmeye yöneltti. Ayaklanma kısa süre sonra birçok toprak sahibinin mülklerinin tahrip edilmesiyle ve çok sayıda kiracının öldürülmesiyle veya yaralanmasıyla Moldova'nın çoğuna yayıldı. Muhafazakar hükûmet (Partidul Conservator) durumu idare edemedi ve istifa etti ve Dimitrie Sturdza'nın Liberalleri (Partidul Ulusal-Liberal) iktidara geldi.
18 Mart'ta olağanüstü hâl ilan edildi ve ardından 29 Mart'a kadar 140.000 askerin toplandığı genel seferberlik ilan edildi. Romanya Ordusu köylülere ateş etmeye başladı; binlerce köylü öldü ve 10.000'den fazlası tutuklandı.
Kayıplar > Köylüler

Köylü ölümlerinin kesin sayısı bilinmiyor ve olayların gidişatı bile net değildir. Çünkü dönemim hükûmeti, katliamın boyutunu gizlemek için ayaklanmayla ilgili tüm belgelerin imha edilmesini emretti.
Tarihçi Markus Bauer, 419 ölümün çok az tahmin edilen resmi rakamından bahseder. Oysa öldürülen yaklaşık 10.000 köylünün basın tarafından dağıtılan ve geniş çapta kabul gören resmi olmayan bir rakamın doğru olduğu hiçbir zaman kanıtlanmamıştır. Aynı 419 ölüm rakamı İyon I. C. Brătianu tarafından Romanya Parlamentosu'nda belirtilmiştir. Başbakan Dimitrie Sturdza'nın elindeki veriler, 28 Mart ve 5 Nisan 1907 arasında 421 ölüm olduğunu göstermektedir. Aynı şekilde, yaklaşık 112 kişi yaralandı ve 1.751 gözaltına alındı. Constantin Mille, Adevărul ve Dimineața tarafından yönetilen gazeteler 12.000 - 13.000 kurban sayısı verdi. Kral Carol ile Bükreş'teki İngiliz büyükelçisi ile yaptığım bir sohbette "birkaç bin" rakamından bahsetmiştir.
Avusturyalı diplomatların verdiği rakamlara göre 3.000 - 5.000 arası köylü öldürülürken, Fransız Büyükelçiliği 10.000-20.000 arasında değişen ölü sayısından bahsetti. Tarihçiler rakamları 3.000-18.000 arasında koyuyor, en yaygın olanı 11.000 kurban olduğudur.
Kayıplar > Ordu

Ayaklanmada Ordunun sadece on üyesi öldürüldü: Yergöğü ili, Stănești'de bir subay, Teğmen I. Nițulescu, iki çavuş ve yedi asker. Dört kişi de yaralandı: Stănești'de bir subay, Kaptan Grigore Mareş, iki çavuş ve bir asker de yaralandı. Beşinci Dorobanți Alayı'nın ("Vlașca") yetmiş beş askeri askeri mahkemelere çıktı ve isyanla suçlandı; 61'i ömür boyu ağır şartlarda çalışma ve 14 ila beş yıl hapis cezasına çarptırıldı.
Günümüze miras

Olaylar Romanya vicdanında yankılanmaya devam etti ve Liviu Rebreanu'nun 1932'de basılan iki savaş arası dönemin en iyi romanlarından biri olan Răscoala'nın ("İsyan") konusu oldu. Răscoala kitabına dayanan bir film, Ayaklanma aynı zamanda Octav Băncilă'nın bir resmine ve Bükreş'te hala görülebilen anıtsal bir heykele de konu oldu.
Okumalar

Caragea, Anton (2003). "1907: Răscoală sau complot? ("1907: Rebellion or Plot")" (Rumence). Magazin Istoric. 18 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mart 2013.
(Rumence) Ion Luca Caragiale, 1907 din primăvară până'n toamnă 27 Ocak 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ("1907 İlkbahardan Sonbahara")
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: sh85115010  NLI: 987007543769705171 
Piatra Neamț aracılığıyla mahkûmlara eşlik eden piyade (Resimli Londra Haberleri)
Bujeu yakınlarındaki isyancılar tarafından çiftlik evlerinin yanmasını izleyen bir süvari devriyesi.
Bir vedette köylülerin beklenen saldırısı için Brăila yolunda bekliyor.
Octav Băncilă'nın ikonik "1907" tablosu
NGC 4155

NGC 4155, Yeni Genel Katalog'da yer alan bir galaksidir. Gökyüzünde Berenis'in Saçı takımyıldızı yönünde bulunur. E1 tipi bir eliptik galaksidir. Amerikan astronom Lewis A. Swift tarafından 1885 yılında 40,64 cm (16 inç) çaplı mercekli tip bir teleskopla keşfedilmiştir.
Myriopholis

Myriopholis, Myriopholini oymağına bağlı bir yılan cinsidir.
Türler

Myriopholis cinsi aşağıdaki türleri içerir.
Myriopholis adleri (Hahn & Wallach, 1998)
Myriopholis albiventer (Hallermann & Rödel, 1995)
Myriopholis algeriensis (Jacquet, 1896)
Myriopholis blanfordi (Boulenger, 1890)
Myriopholis boueti (Chabanaud, 1917)
Myriopholis braccianii (Scortecci, 1929)
Myriopholis burii (Boulenger, 1905)
Myriopholis cairi (A.M.C. Duméril & Bibron, 1844)
Myriopholis erythraeus (Scortecci, 1929)
Myriopholis filiformis (Boulenger, 1899)
Myriopholis ionidesi (Broadley & Wallach, 2007)
Myriopholis lanzai Broadley, Wade & Wallach, 2014
Myriopholis longicauda (W. Peters, 1854)
Myriopholis macrorhyncha (Jan, 1860)
Myriopholis macrura (Boulenger, 1899)
Myriopholis narirostris (W. Peters, 1867)
Myriopholis nursii (Anderson, 1896)
Myriopholis occipitalis Trape & Chirio, 2019
Myriopholis parkeri (Broadley, 1999)
Myriopholis perreti (Roux-Estève, 1979)
Myriopholis rouxestevae (J.-F. Trape & Mané, 2004)
Myriopholis tanae (Broadley & Wallach, 2007)
Myriopholis wilsoni (Hahn, 1978)
Myriopholis yemenica (Scortecci, 1933)