Çukurköy, Şavşat
Tarihçe

Çukurköy köyünün eski adı Çihori'dir. Çihori, Gürcüce “Çheri” (ჩხერი) kelimesinden değişime uğramış olabilir. “Çheri”, akan derenin çıkardığı sesi ifade eder.  Çheri ve Çihori adları bugünkü Gürcistan coğrafyasında da bulunmaktadır. Bu yer adı Türkçeye Çihor, Çıkor gibi farklı biçimlerde yerleşmiştir. Nitekim Türkçe kaynaklarda Çıkor (چیقور), Çihor olarak geçer.
Tarihsel Şavşeti bölgesinin köylerinden biri olan Çihori'de kilisenin varlığı, buranın Osmanlı egemenliğine girmeden önce de bir yerleşim olduğunu göstermektedir. Nitekim Kartlis Tshovreba adlı Gürcü tarihinde 1462 yılı olayları anlatılırken Çihori'nin de adından söz edilmiştir. Çihori, erken Orta Çağ'da Gürcistan Krallığı'nın, geç Orta Çağ'da Samtshe-Saatabago'nun (1268-1625) sınırları içinde yer alıyordu. 16. yüzyılın son çeyreğinde Osmanlılar Samtshe-Saatabago'nun büyük kısmını ele geçirdi ve bu toprakları Çıldır Eyaleti'ne dönüştürdü.
Çihori köyü, 1835 tarihli Osmanlı nüfus defterinde Çıldır Eyaleti'ne bağlı İmerhevi sancağının köylerinden biriydi. Söz konusu nüfus defterine Agara mahallesiyle birlikte kaydedilmiştir. Sadece erkek nüfusunun tespit edildiği bu sayımda 38 hanede 150 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 300 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Köy Mirliva Hüseyin Bey ile Mirliva Osman Bey hissesine kaydedilmişti. Köyde kayıtlı muhtar ve imam bulunmuyordu. Agara mahallesinde sadece 7 hane yaşıyordu.
Çihori, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin Çihor (Чихоръ) adıyla kaydettiği köy, Artvin sancağının Şavşet-İmerhevi kazasına bağlı Çihor nahiyesinin beş köyünden biriydi. Bu nahiyenin idari merkezi olan Çihor köyünde, 1886 yılı tespitine göre, 220'si erkek ve 234'ü kadın olmak üzere, 47 hanede 454 kişi yaşıyordu. Bu nüfusun tamamı Gürcülerden oluşuyordu. Bu sırada Çihor köyü, Agara (7 hane), Andriatzminda (3 hane), Brili (2 hane), Gegazeler (6 hane), Dasamobi (3 hane), Libani (1 hane), Niolidze (7 hane), Tetraketi (7 hane) olmak üzere sekiz mahalleyi kapsıyordu. Çihori nahiyesi, Çihori köyü dışında, Ziosi, Phikiuri, Tzepta ve Tsihishevi köylerini kapsıyordu. 163 haneden oluşan nahiyede, 649'u erkek ve 649'zu kadın olmak üzere 1.298 kişi yaşıyordu. Bu nüfus içinde 1.159 kişi Gürcü, 139 kişi de Ermeni olarak kaydedilmiştir.
Rus idaresi sırasında, 1904 yılında bölgeyi dolaşan Nikolay Marr’ın verdiği bilgiye göre, Çihori köyünden Çihori deresini izleyerek Mçedreuli köyüne ulaşılıyordu. Çihori Deresini izleyen bu yol, derenin bir sağından bir solundan devam ediyordu. Bundan dolayı Çihori Deresinin üzerine birkaç köprü vardı. Hayli dar olan yol ulaşım için güvenli değildi. Özellikle yük hayvanlarının yürümesi zordu ve bazı yerlerde uçuruma yuvarlanma tehlikesi bulunuyordu. Çihori Deresinin yukarısındaki Mçedreuli (მჭედრეული) köyünün alt tarafında, derenin sağ kıyısında, muhtemelen bir kilise olan yapı temeline kadar yıkılmıştı. Çihori Deresi Phikiuri (İmerhevi) Deresine karışıyordu.
Çihori köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusların bölgeden çekilmesinin ardından Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 7 Mayıs 1920 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Sovyet Rusya, Artvin sancağını Gürcistan'ın bir parçası olarak tanıdı. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında 16 Mart 1921 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Çihori köyünü de kapsayan Artvin bölgesi Türkiye'ye bırakıldı.
Çihori köyü, 1922 yılında Artvin livasında yapılan nüfus sayımı sırasında, "Cıhor" adıyla Şavşat kazasının İmerhev nahiyesinin köylerinden biriydi. Köyün nüfusu, 398'i kadın ve 381'i erkek olmak üzere, 100 hanede yaşayan 779 kişiden oluşuyordu. Bu sayımda da nüfusun tamamı Gürcü olarak kaydedilmiştir. Çihori veya Cıhor, Türkçe olmadığı için köyün adı 1925 yılında, Çukur olarak değiştirilmiştir. Çukur köyü, 1940 genel nüfus sayımında Çoruh vilayetinin Şavşat kazasının Meydancık nahiyesinin köylerinden biriydi ve nüfusu 965 kişiden oluşuyordu. 1965 yılına gelindiğinde köyde yaşayan insan sayısı 938 kişiye düşmüştü ve bu nüfus içinde 283 kişi okuma yazma biliyordu.
Çukurköy'de varlığı bilinen tek tarihsel yapı Çihori Kilisesi'dir. Tamamen yıkılmış olan kilise, Didi Çihori de denilen Çihori köyünün Adriatzminda (Andriatzminda) mahallesinde bulunuyordu. Mahallenin Havari Andreas'ın (Andriatsminda)  adını taşıyor olması, buradaki kilisenin Havari Andreas'a adanmış olmasıyla ilişkili olabilir. Havari Andreas'ın tarihsel Gürcistan'ın bu kısmına Hristiyanlığı yayan kişi olarak da kabul edilmektedir.