Roma Galyası
Tarih > İmparatorluk dönemi

Galya Savaşlarının sonunda, Galyalılara tamamen boyun eğdirilmemişti ve Galya henüz imparatorluğun resmi bir parçası değildi. Ancak bu görev Sezar'ın değildi ve bu görevi haleflerine bıraktı. Galya, 27'de Augustus'un saltanatına kadar resmi olarak bir Roma eyaletine dönüştürülmeyecekti. Daha sonra Galya'da birkaç isyan oldu ve Roma birlikleri Galya boyunca konuşlandırıldı. M.Ö 70 gibi bir tarihte bölgede huzursuzluk çıkmış olabilir.
Massilia, Pompey ile Sezar arasındaki iç savaşta Pompey ile müttefik oldu. Bu savaş sırasında MÖ 49'da Massilia Kuşatması'nda Massila, Sezar'a bağlı birlikler tarafından nihai yenilgiye uğradı ve topraklarını kaybetti. Ancak Roma ile eski dostluk bağları ve birbirlerine olan destekleri nedeniyle Massina'nın nominal özerkliğini korumasına izin verildi.
MÖ 40'ta, İkinci Triumvirlik sırasında Lepidus'a Gallia Narbonensis'in (Hispania ve Afrika ile birlikte) sorumluluğu verilirken, Mark Antony'ye denge olarak geri kalan Galya'nın yönetimi verildi.
MÖ 22'de Galya'daki imparatorluk idaresi yeniden düzenlendi ve Gallia Aquitania, Gallia Belgica ve Gallia Lugdunensis eyaletleri kuruldu. Doğu Galya'nın bazı bölümleri Raetia (MÖ 15) ve Germania Superior (MS 83) eyaletlerine dahil edildi.
212 yılında Antoninianus Anayasası tarafından herkese vatandaşlık verildi.
Generaller Marcus Antonius Primus ve Gnaeus Julius Agricola, İmparatorlar Claudius ve Caracalla gibi Galya'da doğdular. İmparator Antoninus Pius da Galyalı bir aileden geliyordu.
260 civarında Üçüncü Yüzyıl Krizinde Postumus, Galya'nın kendisine ek olarak İber Yarımadası ve Britanya'yı da içeren ancak kısa ömürlü olan Galya İmparatorluğu'nu kurdu. Cermen kabileleri olan Franklar ve Alamanlar, bu sırada Galya'yı işgal etti. Galya İmparatorluğu, İmparator Aurelianus'un 274'te Châlons Muharebesi'ndeki zaferiyle yıkıldı.
286/7'de Roma donanmasının Manş Denizi'ndeki filosu olan Classis Britannica'nın komutanı Carausius, kendisini Britanya ve Kuzey Galya İmparatoru ilan etti. Carausius'un kuvvetleri, donanması, Britanya'da konuşlanmış üç lejyon ve ayrıca Galya'da ele geçirdiği bir lejyon, bir dizi yabancı auxilia birlikleri, bir miktar Galya ticaret gemisi ve ganimet beklentisiyle onun saflarına katılan barbar paralı askerlerinden oluşuyordu. 293'te imparator Constantius Chlorus, Gesoriacum (Boulogne-sur-Mer) Limanı'nı kuşatarak Carausius'u izole etti ve Ren deltasında onun Frank müttefikleri tarafından tutulan Batavia'yı ele geçirerek Galya'yı geri aldı.
4. yüzyılda efsanevi kral Conan Meriadoc tarafından yönetilen Keltlerin Britanya'dan Armorica'ya doğru göçü başladı. Zamanla Bretonca, Kernevekçe ve Galce dillerine dönüşen, artık soyu tükenmiş olan Ada Kelt dilini konuşuyorlardı.
410'da Roma'yı yağmalayan Gotlar, Toulouse'da bir başkent kurdular ve 418'de Vandallara karşı destekleri karşılığında Honorius tarafından Foederati olarak kabul edildiler ve Akitanya eyaletinin onlara ait olduğu Roma tarafından tanındı.
Roma İmparatorluğu, tüm barbar akınlarına yanıt vermekte zorlandı ve Flavius Aetius, Roma kontrolünü bir miktar da olsa sürdürmek için bu kabileleri birbirlerine karşı kullanmak zorunda kaldı. Aetius ilk olarak Hunları, Burgundlar'a karşı kullandı ve bu Hun paralı askerler Worms'uyağmaladı ve talan etti. Burgund Kralı Gunther öldürüldü ve Burgundlar batıya doğru sürüldü. Burgundlar, 443'te Aetius tarafından Lugdunum yakınlarına yerleştirildi. Attila tarafından birleştirilen Hunlar daha büyük bir tehdit haline geldi ve Aëtius, Vizigotları Hunlara karşı kullandı. Çatışma, 451'de Romalıların ve Gotların Attila ile meydan savaşında karşılaştığı Katalon Savaşı'nda doruğa ulaştı.