stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Belzec imha kampı
Galeri

Ceset yakım rayları
Anıt bölgesinde orijinal iniş mevkii
İnsan külü kaplı alanda mezar taşı olarak kullanılan taşlar
Anıttan bir görünüm
Anıttaki sembolik gaz odalarına giden "ölüm yolu"
Anıt inşası sırasında SS'in diktiği ağaçlardan sadece bu meşe ağaçları, soykırımın şahidi olarak bırakılmıştır.
Anıttan bir görünüm
Belzec komutanı Christian Wirth
1944 yılında Luftwaffe tarafından kamp alanının havadan çekilmiş görüntüsü. Demiryolu platformu, ray hatları, yakım odaları, kurbanların eşyalarının tasnif edildiği bölümler ve SS'e ait binalar işaretlenmiştir.
İsmet Yamanoğlu

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Tam adı:  İsmet Yamanoğlu
Doğum tarihi:  1925
Doğum yeri:  İzmit, Türkiye
Ölüm tarihi:  21 Ağustos 1994
Ölüm yeri:  İstanbul, Türkiye
Boyu:  1,83 m (6 ft 0 in)
Mevkii:  Forvet
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1940-? |  İzmit Gençlik Kulübü |   |   |
| 1946-1947 |  Beşiktaş |  2 |  (1) |
| 1949-1962 |  Vefa |  252 |  (69) |
| Toplam |   |  254 |  (70) |
Millî takım kariyeri
| 1951 |   Türkiye B |  2 |  (2) |
| 1951-1953 |   Türkiye |  5 |  (0) |
Teknik direktörlük kariyeri
1960:  Vefa
1961:  Vefa
1968-1969:  Konya İdman Yurdu
1971:  Galata
1971-1975:  Vefa (antrenör)
1975:  Sivasspor
1976:  Vefa
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
İsmet Yamanoğlu (1925, İzmit - 21 Ağustos 1994, İstanbul), Türk millî futbolcu ve teknik direktör. Futbolculuk döneminde forvet pozisyonunda görev yapmıştır. Futbolculuk döneminde "tahta bacak" takma adıyla da anılmaktaydı.
Futbolculuk kariyeri > Kulüp kariyeri

Futbolculuk kariyerine 1940 yılında, doğduğu şehir olan İzmit'in yerel takımlarından İzmit Gençlik Kulübü'nde başladı. 1946-47 sezonunu, İstanbul Futbol Ligi ekiplerinden Beşiktaş'ta geçirdi. Millî Eğitim Kupası'nda iki maçta görev alan oyuncu, 29 Mart 1947'deki 3-1 kazandıkları Gençlerbirliği karşılaşmasında takımdaki tek golünü attı.
1949-50 sezonunda Vefa'da oynamaya başladı. 1962'de, futbolculuk kariyerini sonlandırana kadar Vefa forması giydi. 13 sezon boyunca giydiği Vefa formasıyla 252 lig maçına çıktı ve bu maçlarda 69 gol kaydetti. Yamanoğlu, bu gol sayısıyla Muhteşem Kural'ın ardından kulüp tarihinin en golcü oyuncusu konumunda bulunmaktadır.
Futbolculuk kariyeri > Millî takım kariyeri

6 Mayıs 1951'de, Irak ile oynanan hazırlık maçında Türkiye B millî takımı formasını giyerek kariyerinin ilk millî maçına çıkmış oldu. Türkiye'nin 7-0'lık galibiyetiyle sona eren maçta Yamanoğlu iki gol birden atmayı başardı. 10 Haziran 1951 günü, İsveç ile oynanan hazırlık karşılaşmasında ise ilk kez Türkiye A millî takımı formasını giydi. Türkiye A millî takımının 1953 yılına kadar oynadığı beş hazırlık maçında görev alan Yamanoğlu, toplamda iki kez de B millî takım formasını giymişti.
Futbolculuk istatistikleri > Uluslararası

| Millî takım | Yıl | Maç | Gol |
| --- | --- | --- | --- |
| Türkiye | 1951 | 1 | 0 |
| Türkiye | 1952 | 2 | 0 |
| Türkiye | 1953 | 2 | 0 |
| Türkiye | Toplam | 5 | 0 |
Teknik direktörlük kariyeri

Futbolculuk kariyerini sürdürdüğü sırada, görevinden ayrılan Necdet Erdem'in yerine 1960 Şubatında Vefa'nın teknik direktörlüğünü de yapmaya başladı. Birkaç hafta sonra, 16 Şubat günü takımın başına Galip Haktanır getirildi. 1961-62 sezonu başında da futbolculuğun yanında Vefa teknik direktörlüğünü de yapmaya başlasa da, Ekim ayında Mehmet Reşat Nayır göreve getirildi.
1968-1969 yılları arasında Konya İdman Yurdu'nun teknik direktörlüğünü yaptı. 1971 Şubatında, Salim Cavunt'un yerine Galata'nın teknik direktörlüğüne getirildi. Sezon sonunda buradan ayrılarak Vefa'ya döndü ve antrenör olarak görev yapmaya başladı. 1975'e kadar takımda antrenör olarak görev aldı. 1975 yılında bir süreliğine Sivasspor'u çalıştıran Yamanoğlu, teknik direktör Nazım Koka'nın görevine son verilmesinin ardından 1976 Mart'ında tekrar Vefa'nın teknik direktörlüğüne geçti ve sezon sonuna kadar takımı çalıştırdı.
Ölümü

21 Ağustos 1994 tarihinde İstanbul'da öldü. Cenazesi, Şişli Camii'nde kılınan cenaze namazı sonrasında Feriköy Mezarlığı'nda defnedildi.
Şemsi Ahmed Paşa

| Şemsi Ahmed Paşa |
| --- | --- |

Rumeli Eyaleti Beylerbeyi
Görev süresi 1564-1569
Hükümdar: I. Süleyman
Hükümdar: II. Selim
Anadolu Eyaleti Beylerbeyi
Görev süresi 1562-1564
Hükümdar: I. Süleyman
Şam Eyaleti Beylerbeyi
Hükümdar: I. Süleyman
Yerine geldiği: Tekeoğlu Mehmed Paşa
Yerine gelen: Hızır Paşa
Kişisel bilgiler
Doğum: Bolu, Anadolu Eyaleti, Osmanlı İmparatorluğu
Ölüm: 5 Mart 1580 Kostantiniyye, Osmanlı İmparatorluğu
Çocuk(lar): 3
Bitirdiği okul: Enderûn
Şemsi Ahmed Paşa (Osmanlıca: شمسي احمد پاشا); (ö. 5 Mart 1580); Şam, Anadolu ve Rumeli beylerbeyi görevlerinde bulunmuş Osmanlı devlet adamıdır.
Soyu

Şemsi Ahmed Paşa Candaroğullarından Mirza Mehmed Paşa'nın oğlu olup Bolu'da doğmuştur.  Annesi Osmanlı Sultan II. Bayezid'in oğlu Şehzade Abdullah'ın en büyük kızı Şahnisa Sultan'dır.
Hayat

Şemsi Paşa, dönemin imparatorluk konutu olan Topkapı Sarayı'nda büyüdü ve Osmanlı Enderûn okulu'na devam etti. Daha öncesinde bu görevde olması muhtemel olmakla birlikte 1534 yılı Temmuz'unda dergâh-i âlî müteferrikalığı yaptığı görülmektedir. 1537 yılı Mayıs ayında da bu görevde bulunan Ahmed Paşa, daha sonra rikâb ağalığı görevinde bulunmuştur. Bu görevinden sonra yaptıkları bilinmemekte olup 1548 yılı Şubatında serulûfeciyân-ı yemîn görevinde bulunmaktadır. Aynı yılın 24 Ekim'inde de sipahiler ağası olmuştur. 1553 yılında Safeviler üzerine yapılan sefer başlangıcına Sadrazam Rüstem Paşa'nın yanında sipahiler ağası olarak katılmış, devamında da Nahcıvan Seferi'nde yer almıştır. Sefer dönüşü 8 Ocak 1555'te Şam beylerbeyi olarak görevlendirilmiştir. Şeyhülislamın oğlu ve Şam kadısı olan Mehmed Çelebi ile anlaşmazlığı nedeniyle görevinden alınmıştır. İlerleyen yıllarda Rum beylerbeyi, 1562 yılında Anadolu beylerbeyi, 1564 yılında da Rumeli beylerbeyi olmuştur. Rumeli beylerbeyi olarak 1566 yılındaki Zigetvar Kuşatması'na katılmıştır. Zigetvar'ın fethinden sonra kendisine Babócsa kalesinin ele geçirilmesi görevi verilmişse de kendisi bu göreve yerine getirmekten kaçınmış ancak abisi Vezir Mustafa Paşa'nın baskısıyla Babócsa'ya hareket etmiş ve savunucuların yakıp terk ettiği kaleyi Osmanlı topraklarına katarak tamir ettirmiştir. 1569 yılı başlarında emekli olmuştur. Sadrazam Sokullu Mehmed Paşa'nın başkasını istemesine karşın padişah II. Selim tarafından vezirlikle birlikte musâhiplik görevine getirilmiştir. II. Selim'in ölümünden sonra arasının iyi olmadığı Sadrazam Sokullu Mehmed Paşa tarafından Bolu'ya gönderilse de padişah III. Murad tarafından yeniden musâhiplik görevine getirilmiştir. 
Yetenekli bir avcı olan Ahmed Paşa Paşa, III. Murad'ın av arkadaşı olarak sarayda etkin bir konumda bulunmuştur. 5 Mart 1580'de ölmüştür.
Yaptırdıkları

Osmanlı imparatorluk mimarı Mimar Sinan'ı, Boğaziçi kıyısındaki ana ikametgâhı olan Şemsi Paşa Sarayı yakınında bir cami ve bitişik külliye inşa etme göreviyle görevlendirdi. Şemsi Paşa Camii, Mimar Sinan'ın kentteki en küçük camilerinden biri olmasına karşın, minyatür boyutları ve denize sıfır konumu nedeniyle en bilinen camilerden biridir. Mimar Sinan'ın mimariyi doğal peyzajla organik olarak harmanlama becerisinin başlıca örneği olarak bahsedilir.
Şairliği

Ahmed Paşa, Şemsî mahlasıyla şiirleri olan divan şairlerindendir.
Çocukları

Şemsi Paşa'nın biri kızı, ikisi erkek olmak üzere üç çocuğu oldu:
Kızı
Fahrünnisâ Hatun
Oğulları
Mahmud Paşa
Mustafa Bey
Dış kaynaklar

Uzunçarşılı, İsmail Hakkı, (1954 6.bas.: 2011) Osmanlı Tarihi III. Cilt, 2. Kısım, XVI. Yüzyıl Ortalarından XVII. Yüzyıl Sonuna kadar), Ankara: Türk Tarih Kurumu, ISBN 978-975-16-0010)
İbrahim Peçevi Efendi (haz. Baykal, Bekir Sıtkı) (1999), Peçevi Tarihi (2 Cilt), C.1 say.140-141, İstanbul: Kültür ve Turizm Bakanlığı. ISBN 975-17-1109-6
Uluçam, Müjdat. "Şemsi Ahmed Paşa (Kızılahmedli)" (1999) Yaşamları ve Yapıtlarıyla Osmanlılar Ansiklopedisi, C.2 s.583, İstanbul:Yapı Kredi Kültür Yayıncılık A.Ş. ISBN 975-08-0071-01.
Afyoncu, Erhan "Şemsi Ahmed Paşa" (2010) Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi Cilt:38 Sayfa:527-529 İstanbul:TDV Yayınları. Online:2 Şubat 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  ISNI: 0000 0000 5275 9837  LCCN: nr97008353  TDVİA: semsi-ahmed-pasa  VIAF: 26968420   WorldCat (LCCN): nr97-008353 
Şemsi Paşa Camii
Ulusal Parti (Suriye)

Başlığın diğer anlamları için Ulusal Parti sayfasına bakınız.
| Ulusal Parti حزب الوطني |
| --- | --- |
Lider: Şükri el-Kuvvetli
Kuruluş tarihi: 1947
Kapanış tarihi: 1963
Önceli: Ulusal Blok
Merkez: Şam
İdeoloji: Suriye milliyetçiliği Arap milliyetçiliği Pan-Arabizm Pro-Doğuculuk Muhafazakârlık Millî muhafazakârlık Cumhuriyetçilik
Siyasi pozisyon: Merkez sağ
Suriye
Ulusal Partisi (Arapça: حزب الوطني, Ḥizb Al Waṭani; Fransızca: Parti National) 1947'de kurulan ve 1963'te Suriye Baas Partisinin bir darbeyle tek parti yönetimi kurmasının ardından kapatılan bir Suriye siyasi partisidir. Suriye'de önce Osmanlılara karşı çıkan ve daha sonra Fransız mandasından bağımsızlık talep eden Ulusal Blok'un devamıdır. Parti, en büyük desteği Şamlı eski muhafızlar ve sanayiciler arasında gördü. Başta Haşimi yönetimindeki Irak ve Ürdün'ü desteklemesine rağmen; artan halk desteğinin ardından 1949'dan itibaren başta Suudi Arabistan, Mısır, Lübnan ve Filistin Mandası olmak üzere Suriye'nin güneyindeki Arap ülkeleri ve bölgeleriyle daha yakın ilişkileri destekledi. 1940'larda ve 1950'lerin başında hakim parti iken, yerini Haşimi yanlısı rakibi Halk Partisi aldı. Halk Partisine benzer şekilde, Ulusal Parti de toprak sahipleri tarafından desteklendi.
1936'da Ulusal Blok liderleri (Haşim el-Etâsî, Sadullah el-Cabiri, Lütfi el-Haffar Cemil Merdam Bey, Şükri el-Kuvvetli, Nesib el-Bekri, İbrahim Hananu, Sultan el-Atraş, Faris el-Huri, Salih el-Ali, Faysal Necib, Fahri Sami el-Barudi ve Muhammed Alomar) bağımsızlık talebiyle Fransa'ya bir heyet gönderdi. Haşim el-Etâsî başkanlığındaki heyete Sadullah el-Cabiri, Faris el-Huri, Camil Merdam Bey, Bakanlar Odmon Humusi ve Emir Naim Mustafa eş-Şihabi katıldı.
Beşar Esad rejimini desteklemek için 2005 yılında aynı adı taşıyan, ancak tarihi Ulusal Parti ile doğrudan bağlantısı olmayan yeni bir siyasi hareket kuruldu. Parti, internet iletişiminin artan kullanımı nedeniyle popülerlik kazandı.
Konuyla ilgili yayınlar

Syria and the USA: Washington's Relations with Damascus from Wilson to Eisenhower, I.B.Tauris, 2013, ISBN 978-1-7807-6768-0
Dictionary Of Modern Arab Histor, Routledge, 2012, ISBN 978-0-7103-0505-3, 29 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 8 Mart 2021
The Encyclopedia of Middle East Wars: The United States in the Persian Gulf, Afghanistan, and Iraq Conflicts: The United States in the Persian Gulf, Afghanistan, and Iraq Conflicts, I.B.Tauris, 2010, ISBN 978-1-8510-9947-4, 20 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 8 Mart 2021
Steel & Silk: Men and Women who Shaped Syria 1900-2000, Cune Press, 2006, ISBN 978-1-8859-4241-8, 3 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 8 Mart 2021
Containing Arab Nationalism: The Eisenhower Doctrine and the Middle East, UNC Press Books, 2004, ISBN 978-0-8078-5508-9, 11 Ekim 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 8 Mart 2021
The Middle East: Fourteen Islamic Centuries, Prentice Hall, 1997, ISBN 978-0-1326-6339-7
| g t  Suriye'deki siyasi partiler |
| --- | --- |
Ulusal İlerici Cephe:  Baas Partisi Suriye Bölgesi  Suriye Sosyal Milliyetçi Partisi  Arap Sosyalist Birlik Partisi  Suriye Komünist Partisi (Bekdaş)  Ulusal Yemin Partisi  Sosyalist İttihatçı Parti  Arap Demokratik Birlik Partisi  Suriye Komünist Partisi (Birleşik)  Demokratik Sosyalist İttihatçı Parti  Sosyal Demokrat İttihatçılar  Arap Sosyalist Hareketi (Şam hizbi) 
Değişim ve Özgürlük için Halk Cephesi:  Halkın İradesi Partisi 
Temsil edilmeyen:  Demokratik Halk Partisi  Suriye Türkmen Meclisi  Suriye Türkmen Kitlesi  Suriye Demokratik Türkmen Hareketi  Suriye Türkmen Millî Hareket Partisi  Arap Demokratik Sosyalist Baas Partisi  Arap Devrimci İşçi Partisi  Suriye Reform Partisi  Suriye Kürdistan Demokrat Partisi  Kürt Yüksek Komitesi  Suriye Kürt Ulusal Konseyi  Suriye Kürt Gelecek Hareketi  Demokratik Arap Sosyalist Birliği  Suriye Adalet ve Kalkınma Hareketi  PYD  Ulusal Gençlik Partisi  Suriye Kürt Gelecek Hareketi  Kürt Ulusal İttifakı  Kürt Demokratik İlerici Partisi  Süryani Birlik Partisi  Süryani Demokratik Örgütü  Süryani Demokratik Partisi 
Kapanmış partiler:  Ulusal Blok  Ulusal Parti  Ulusal Birlik  Halk Partisi  Milliyetçi Eylem Birliği  Arap Ulusal Partisi  Baas Partisi  Arap Baas Partisi  Arap Baas Hareketi  Arap Baas Hareketi  Suriye-Lübnan Komünist Partisi  Arap Sosyalist Hareketi  Arap Kurtuluş Hareketi  Sosyalist İşbirliği Partisi  Suriye Komünist Partisi  Arap Komünist Partisi  Komünist Emek Partisi  Baas Partisi (Irak ağırlıklı hizip) 
Yasaklı İslamcı partiler:  Hizb ut-Tahrir  Müslüman Kardeşler 
Kürt partileri:  Suriye Kürdistan Demokrat Partisi  PYD  Suriye Kürt Ulusal Konseyi  Kürt Yüksek Komitesi  Suriye Kürt Gelecek Hareketi  Kürt Ulusal İttifakı  Kürt Demokratik İlerici Partisi 
Süryani partileri:  Süryani Demokratik Örgütü  Süryani Birlik Partisi  Süryani Demokratik Partisi 
 Suriye'de siyaset
Şio Batmanaşvili

| Şio Batmanaşvili |
| --- | --- |
Şio Batmanaşvili'nin İstanbul Papazköprüsü Gürcü Mektebi St. Joseph'in müdürü olduğu döneme ait Fransızca kartviziti
Doğum: Şio Batmanaşvili 1885 Ahaltsihe, Tiflis Guberniyası, Rusya İmparatorluğu
Ölüm: 1 Kasım 1937 Karelya, Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti
Milliyet: Gürcü
Meslek: Rahip (Gürcü Katolik Kilisesi)

Şio Batmanaşvili (Gürcüce : შიო ბათმანაშვილი, 1885'te Ahaltsihe, Tiflis Valiliği, Rus İmparatorluğu - 1 Kasım 1937, Sandarmoh, Karelya, Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti) Lekesiz Meryem Cemaati Müritleri'nin baş rahibi, Rum Katolik inancına mensup Gürcü keşiş ve rahip. Solovki esir kampındaki Gulag'dan sağ kurtulmuş fakat Josef Stalin'in Büyük Temizliği sırasında şehit edilmiştir.
Biyografi

Batmanaşvili, 1885 yılında Rusya İmparatorluğu'nun Tiflis Valiliği'nde (bugün Gürcistan'da) yer alan Ahaltsihe şehrinde doğdu. İstanbul'da Gürcü Katoliklerinin Ruhban Okulunda ve daha sonra da Roma'da teoloji okudu. 1912'de rahip olarak atandı. Başlangıçta hizmetini Kutaisi ve Ahaltsihe'de yürüttü. 1922'den itibaren ise İstanbul'da Lourdes Kilisesi'nde faaliyet gösteren Lekesiz Meryem Cemaati Müritleri manastırının reisliğini yaptı.
1925'te Batmanaşvili, bir grup Doğu Katolik rahibiyle birlikte Papa XI. Pius tarafından kabul edildi ve Gürcü-Rum Katolik Kilisesi'ne Apostolik Yönetici olarak atandı (diğer kaynaklar onun aynı zamanda Eksarh olarak da atandığını gösteriyor).
16 Ekim 1927'de Batmanaşvili Tiflis'te tutuklandı ve 16 Ocak 1928'de RSFSC Ceza Kanunu'nun 58-6 ve 58-12. maddeleri uyarınca af imkânı olmaksızın on yıl ağır çalışma cezasına çarptırıldı ve 12 Şubat'ta varacağı Solovki Esir Kampı'na gönderildi. Temmuz 1932'de Sovyet karşıtı tahrikte bulunmak, gizli ayinlere ve dini ritüellere katılmak ve SSCB'de Katoliklere yönelik zulüm hakkında yurtdışına bilgi sızdırmakla suçlandı. Sonuç olarak diğer mahkûmlardan izole edildi. Mayıs 1935'te Batmanaşvili, Kirov demiryolunda çalışmaya yollandı, Haziran 1936'da Solovki'ye döndü. 14 Ekim 1937'de NKVD Müdürlüğü tarafından ölüm cezasına çarptırıldı ve 1 Kasım 1937'de Medvejyegorsk'ta idam edilip Sandormoh'a gömüldü.
Şio Batmanaşvili'nin Feriköy Gürcü Katolik Kilisesi başrahibi olduğu döneme ait (1922-1937) Gürcüce kartvizit.
Türkiye İhtilalci Komünistler Birliği

| Türkiye İhtilalci Komünistler Birliği  |
| --- | --- |
Kısaltma: TİKB
Kurucu:  Mehmet Fatih Öktülmüş  Osman Yaşar Yoldaşcan  Yaşar Ayaşlı  İsmail Cüneyt 
Kuruluş tarihi: Şubat 1979
Bölünme: TİKB-B
Önceli: THKO
Gazete(ler):  ALINTERİ  Devrimci Proletarya 
Gençlik kolu: Genç Komünarlar
İdeoloji:  Komünizm  Marksizm-Leninizm 
İnternet sitesi
TİKB Web sitesi
Türkiye İhtilalci Komünistler Birliği (TİKB), 1979 Şubatında, yasa dışı bir örgüt olarak, THKO bölünmesinden sonra gerçekleştirilen bir kongreyle kurulan örgüt. Kurucuları arasında Yaşar Ayaşlı, Osman Yaşar Yoldaşcan, Mehmet Fatih Öktülmüş, İsmail Cüneyt gibi isimler bulunmaktaydı.
Kökeni

Örgütün kökü 1968 dönemine kadar uzanır. Grubun çekirdeği, aynı yıl, SBF'ye bağlı Basın Yayın Yüksek Okulu'nun birinci sınıfına kaydolmuş Aktan İnce, Yaşar Ayaşlı, Aydın Çubukçu, Nejat Arun'dur. Daha sonra Mustafa Kuseyri, Hikmet Çiçek, Niyazi Yıldızhan (daha sonra THKO'ya katılmıştır), Ertan Günçiner, Osman Yaşar Yoldaşcan, Mehmet Fatih Öktülmüş, Muzaffer Doyum, Erhan Erel gibi isimlerin de katıldığı grup o zamanlar "Basın Yayın Komünü" diye anılırdı. Bu yapı Devrimci Gençlik içinde faaliyet gösteriyordu. 1969 yılındaki bölünmede "Proleter Devrimci Aydınlık" safında yer aldı. Aydınlıkçılar pasif görüldüğü için 1970 ortasında ayrılarak, bağımsız bir gruba dönüştü. Bu gruba bağlı kişiler 1971 yılında İzmir'den Denizli'ye para taşıyan Ziraat Bankası aracındaki 4 milyon TL'sına el koyarak büyük bir soygun eylemini gerçekleştirdiler. Fakat bir süre sonra yakalandılar.
Kuruluşu

1974 yılındaki genel aftan sonra isimsiz bir grup olarak yeniden toparlandı. Kayda değer bir büyüme gösterdi. 1975 sonunda, birleşme görüşmeleri sonrasında,Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu (THKO) taraftarlarının örgütü yeniden diriltmek için kurdukları THKO-GMK ile birleştiler. THKO-GMK'nin "Mücadelede Birlik (yasal dergi: Emeğin Birliği)" ve "Yoldaş (yasal dergi: Halkın Kurtuluşu" hiziplerine ayrılması sırasında Halkın Kurtuluşu grubuyla birlikte hareket etti. 1977 Mayısında örgüt bölündü. Bölünmede Aktan İnce ve Yaşar Ayaşlı etrafındaki grup, Gökalp Eren, Mehmet Asal, Ercan Öztürk, Semih Orcan ve Veli Yılmaz önderliğini "oportünist" ve "tasfiyeci" olmakla suçladılar ve THKO'dan ayrıldılar. THKO, TDKP'ye dönüşürken, çalışmalarını Devrimci Proletarya adı altında yürüttüler.
19 Şubat 1979'da örgüt, İleri Militanlar Toplantısı (İMT) ile yeniden toparlandı. Yaşar Ayaşlı, Osman Yaşar Yoldaşcan, Mehmet Fatih Öktülmüş, İsmail Cüneyt tarafından TİKB, eski tarz yarı yasal yapı terk edilerek, yasadışı ve yeni bir temel üzerinde kuruldu. Program ve tüzük yayınlandı. Orak-Çekiç ve İhtilalci Komünist adlı yasadışı yayınlar çıkarılmaya başlandı.
Merkez yayın organları

AntiFaşist Mücadele Komitesi (AFMK)
İhtilalci Komünist
Orak-Çekiç
Genç Komünar
Örgüte yakınlığıyla bilinen yasal yayın organları

Devrimci Proletarya
Devrimci Proleter Gençlik
Alınteri
Gençlik kolu

Genç Komünarlar (TİKB-GK)
2024-25 UEFA Şampiyonlar Ligi lig aşaması

2024-25 UEFA Şampiyonlar Ligi lig aşaması, 17 Eylül 2024'te başlayıp 29 Ocak 2025'te sona ermiştir.
Format

Lig formatı aşağıdaki gibidir:
Toplam 36 takım lig aşamasına katılır: bu turdan başlayan 29 takım ve 2024-25 UEFA Şampiyonlar Ligi eleme ve play-off turları'nı kazanan 7 takım.
Lig aşamasında takımlar, 2024 UEFA takım katsayıları'na göre 1-9, 10-18, 19-27 ve 28-36 sıralar olmak üzere 4 torbaya ayrılır. 2023-24 UEFA Şampiyonlar Ligi şampiyonu 1. sırada yer alır.
Her takım, her torbadan kura ile belirlenen 2 takım ile biri iç sahada biri deplasmanda olmak üzere toplam 8 farklı takımla 4'ünü iç sahada 4'ünü deplasmanda 8 maç oynar.
Prensip olarak lig aşamasında aynı ülke takımları karşılaşmaz ancak mecburiyet durumunda 4 veya daha fazla takımla katılan ülkelerden 1 takım için en fazla bir maç olmak üzere karşılaşabilir.
Lig aşaması sonunda oluşan puan tablosuna göre, ilk 8 sıradaki takım son 16 turuna 9. ile 24. sıralar arasındaki 16 takım eleme aşaması play-off turuna yükselirken son 12 sıradaki takımlar elenir.
Format > Sıralama kriterleri

Eşit puana sahip takımlar aşağıdaki kriterlere göre sıralanır:
Gol farkı;
Atılan gol;
Deplasmanda atılan gol;
Toplam galibiyet;
Deplasman galibiyeti;
Oynadığı takımların toplam puanı;
Oynadığı takımların toplam gol farkı;
Oynadığı takımların toplam gol sayısı;
Fair-play puanı (sarı kart=-1, kırmızı kart=-3, sarı + kırmızı kart=-4 ceza puanı),
Son 5 yıldaki kulüp katsayısı
Not: Lig aşamasındaki tüm maçlar tamamlanana kadar sadece ilk 5 kriter uygulanır.
Puan tablosu

| Sıra | Takımg t  | O | G | B | M | AG | YG | GF | P | Eleme |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Liverpool | 8 | 7 | 0 | 1 | 17 | 5 | +12 | 21 | Son 16 turuna (seri başı) |
| 2 |  Barcelona | 8 | 6 | 1 | 1 | 28 | 13 | +15 | 19 | Son 16 turuna (seri başı) |
| 3 |  Arsenal | 8 | 6 | 1 | 1 | 16 | 3 | +13 | 19 | Son 16 turuna (seri başı) |
| 4 |  Internazionale | 8 | 6 | 1 | 1 | 11 | 1 | +10 | 19 | Son 16 turuna (seri başı) |
| 5 |  Atlético Madrid | 8 | 6 | 0 | 2 | 20 | 12 | +8 | 18 | Son 16 turuna (seri başı) |
| 6 |  Bayer Leverkusen | 8 | 5 | 1 | 2 | 15 | 7 | +8 | 16 | Son 16 turuna (seri başı) |
| 7 |  Lille | 8 | 5 | 1 | 2 | 17 | 10 | +7 | 16 | Son 16 turuna (seri başı) |
| 8 |  Aston Villa | 8 | 5 | 1 | 2 | 13 | 6 | +7 | 16 | Son 16 turuna (seri başı) |
| 9 |  Atalanta | 8 | 4 | 3 | 1 | 20 | 6 | +14 | 15 | Play-off turuna (seri başı) |
| 10 |  Borussia Dortmund | 8 | 5 | 0 | 3 | 22 | 12 | +10 | 15 | Play-off turuna (seri başı) |
| 11 |  Real Madrid | 8 | 5 | 0 | 3 | 20 | 12 | +8 | 15 | Play-off turuna (seri başı) |
| 12 |  Bayern München | 8 | 5 | 0 | 3 | 20 | 12 | +8 | 15 | Play-off turuna (seri başı) |
| 13 |  Milan | 8 | 5 | 0 | 3 | 14 | 11 | +3 | 15 | Play-off turuna (seri başı) |
| 14 |  PSV | 8 | 4 | 2 | 2 | 16 | 12 | +4 | 14 | Play-off turuna (seri başı) |
| 15 |  Paris Saint-Germain | 8 | 4 | 1 | 3 | 14 | 9 | +5 | 13 | Play-off turuna (seri başı) |
| 16 |  Benfica | 8 | 4 | 1 | 3 | 16 | 12 | +4 | 13 | Play-off turuna (seri başı) |
| 17 |  Monaco | 8 | 4 | 1 | 3 | 13 | 13 | 0 | 13 | Play-off turuna (seri başı değil) |
| 18 |  Brest | 8 | 4 | 1 | 3 | 10 | 11 | -1 | 13 | Play-off turuna (seri başı değil) |
| 19 |  Feyenoord | 8 | 4 | 1 | 3 | 18 | 21 | -3 | 13 | Play-off turuna (seri başı değil) |
| 20 |  Juventus | 8 | 3 | 3 | 2 | 9 | 7 | +2 | 12 | Play-off turuna (seri başı değil) |
| 21 |  Celtic | 8 | 3 | 3 | 2 | 13 | 14 | -1 | 12 | Play-off turuna (seri başı değil) |
| 22 |  Manchester City | 8 | 3 | 2 | 3 | 18 | 14 | +4 | 11 | Play-off turuna (seri başı değil) |
| 23 |  Sporting | 8 | 3 | 2 | 3 | 13 | 12 | +1 | 11 | Play-off turuna (seri başı değil) |
| 24 |  Club Brugge | 8 | 3 | 2 | 3 | 7 | 11 | -4 | 11 | Play-off turuna (seri başı değil) |
| 25 |  Dinamo Zagreb | 8 | 3 | 2 | 3 | 12 | 19 | -7 | 11 |  |
| 26 |  Stuttgart | 8 | 3 | 1 | 4 | 13 | 17 | -4 | 10 |  |
| 27 |  Şahtar | 8 | 2 | 1 | 5 | 8 | 16 | -8 | 7 |  |
| 28 |  Bologna | 8 | 1 | 3 | 4 | 4 | 9 | -5 | 6 |  |
| 29 |  Crvena zvezda | 8 | 2 | 0 | 6 | 13 | 22 | -9 | 6 |  |
| 30 |  Sturm Graz | 8 | 2 | 0 | 6 | 5 | 14 | -9 | 6 |  |
| 31 |  Sparta Praha | 8 | 1 | 1 | 6 | 7 | 21 | -14 | 4 |  |
| 32 |  RB Leipzig | 8 | 1 | 0 | 7 | 8 | 15 | -7 | 3 |  |
| 33 |  Girona | 8 | 1 | 0 | 7 | 5 | 13 | -8 | 3 |  |
| 34 |  Red Bull Salzburg | 8 | 1 | 0 | 7 | 5 | 27 | -22 | 3 |  |
| 35 |  Slovan Bratislava | 8 | 0 | 0 | 8 | 7 | 27 | -20 | 0 |  |
| 36 |  Young Boys | 8 | 0 | 0 | 8 | 3 | 24 | -21 | 0 |  |
Kaynak: UEFA
Sıralama kuralları: Sıralama kriterleri
Notlar:
1 2  Deplasman galibiyeti: Real Madrid 2, Bayern München 1.