stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Bundesautobahn 33

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |

| [[Dosya:|290px|logo]] | [[Dosya:|290px|logo]] |  |
| Tip | Otoyol |  |
Başlangıç: 
Bitiş: 
| Uzunluk | 106 km |  |
| Geçtiği Yerler | Kuzey Ren-Vestfalya, Aşağı Saksonya |  |
| Harita | Harita |  |

Bundesautobahn 33 (Türkçe: Federal Otoyol 33, kısaca Autobahn 33, kısaltması BAB 33 veya A 33), Almanya'da kuzeyde A 30'u ve güneyde A 44'ü birbirine bağlayan bir otoyoldur.
Tarihçe

A 33'ün tarihi 1960'larda B 68 yolu olarak başladı. Rotanın Bramsche'ye ulaşmak için kuzeye doğru uzatılması amaçlanmıştı ve günümüze kadar B 68, bir otoyola benzer bir şekilde Osnabrück ve Bramsche arasında kısmen uzatıldı.
Günümüzde A 33'te büyük bir boşluk vardır. A 33 ile Osnabrück çevresindeki A 1 arasındaki 9 km uzunluğundaki boşluğu kapatma planları devam etmektedir, seçilen güzergâh, onay için Federal Ulaştırma, İnşaat ve Kentsel Gelişim Bakanlığı'na (BMVBS) sunulmuştur. Ayrıca Borgholzhausen ve Bielefeld çıkışı arasında daha büyük (yaklaşık 8 km) bir boşluk vardı. Borgholzhausen ile Halle (Westf.) arasındaki son bölüm Kasım 2019'da tamamlandığı için bu boşluk kapatılmıştır.
Rota isimleri

Üç farklı yol şeridi, bulundukları bölgeye göre adlandırılır. Osnabrück-Bielefeld rotası Teutoburger-Wald-Autobahn ismiyle bilinir, Bielefeld ile Paderborn arasında A 2'ye giden yol ise Senneautobahn'dır ve Doğu Vestfalya'dan geçen geri kalanı da Ostwestfalenmagistrale olarak bilinir.
Diğer özellikleri

Dissen ve Dissen Süd kavşakları arasında, çevreyi, özellikle sağlık tesisi Bad Rothenfelde'yi gürültüden korumak için yaklaşık 700 m uzunluğunda bir tünel inşa edilmiştir.
Cavtat

| Cavtat |
| --- | --- |
Köy
Cavtat'tan bir görünüm
Ülke:  Hırvatistan
İlçe: Dubrovnik-Neretva
Belediye: Konavle
Rakım: 1 m
Nüfus (2021)
 • Toplam: 2.189
Plaka kodu: DU
Konavle, Hırvatistan'ın Dubrovnik-Neretva ilçesinde bulunan bir köydür. Konavle belediyesinin idari merkezidir.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  GND: 4238671-8  LCCN: n80046440  NKC: ge215324  NLI: 987007564318405171  VIAF: 124330443   WorldCat (LCCN): n80-046440
Cavriana

| Cavriana |
| --- | --- |
Komün

Ülke:  İtalya
Bölge: Lombardiya
İl: Mantova
Yüzölçümü
 • Toplam: 36.8 km²
Nüfus (Mart 2021)
 • Toplam: 3.710
 • Yoğunluk: 100/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Cavriana, İtalya'nın Lombardiya bölgesine bağlı Mantova ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu Mart 2021 itibarıyla 3.710'dir.
Polistes lepcha

Polistes lepcha, Polistes cinsine bağlı bir arı türüdür.
Cavriago

| Cavriago |
| --- | --- |
Komün

Ülke: İtalya
Bölge: Emilia-Romagna
İl: Reggio Emilia
Yüzölçümü
 • Toplam: 17.02 km²
Nüfus (1 Ocak 2018)
 • Toplam: 9.917
 • Yoğunluk: 580/km²
Zaman dilimi: UTC+01.00 (OAS)
 • Yaz (YSU): UTC+02.00 (OAYS)
Cavriago İtalya'nın Emilia-Romagna bölgesine bağlı Reggio Emilia ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2018 tarihi itibarıyla 9,917'dir.
| g t Reggio Emilia - Emilia-Romagna |
| --- | --- |
Komünler:  Albinea  Bagnolo in Piano  Baiso  Bibbiano  Boretto  Brescello  Cadelbosco di Sopra  Campagnola Emilia  Campegine  Canossa  Carpineti  Casalgrande  Casina  Castellarano  Castelnovo di Sotto  Castelnovo ne' Monti  Cavriago  Correggio  Fabbrico  Gattatico  Gualtieri  Guastalla  Luzzara  Montecchio Emilia  Novellara  Poviglio  Quattro Castella  Reggio nell'Emilia  Reggiolo  Rio Saliceto  Rolo  Rubiera  San Martino in Rio  San Polo d'Enza  Sant'Ilario d'Enza  Scandiano  Toano  Ventasso  Vetto  Vezzano sul Crostolo  Viano  Villa Minozzo 
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  LCCN: n81036038  MusicBrainz: c7d0a783-a53f-40cd-9d85-d5ff73fafe52  NLI: 987007557219805171  VIAF: 140726440   WorldCat (LCCN): n81-036038
Polistes madecassus

Polistes madecassus, Polistes cinsine bağlı bir arı türüdür.
Polistes latinus

Polistes latinus, Polistes cinsine bağlı bir arı türüdür.
Polistes legnotus

Polistes legnotus, Polistes cinsine bağlı bir arı türüdür.
Polistes madiburensis

Polistes madiburensis, Polistes cinsine bağlı bir arı türüdür.
Peter Gustav Lejeune Dirichlet

| Peter Gustav Lejeune Dirichlet |
| --- | --- |
Peter Gustav Lejeune Dirichlet
Doğum: Johann Peter Gustav Lejeune Dirichlet 13 Şubat 1805(1805-02-13) Düren, Fransız İmparatorluğu
Ölüm: 5 Mayıs 1859 (54 yaşında) Göttingen, Hanover Krallığı
Defin yeri: Bartholomäusfriedhof 51°32′27″N 9°55′55″E﻿ / ﻿51.5409700°K 9.9318120°D﻿ / 51.5409700; 9.9318120
Milliyet: Alman
Eğitim: Bonn Üniversitesi
Mezun olduğu okul(lar): Rheinische Friedrich-Wilhelms-Universität Bonn
Tanınma nedeni: bkz. liste
Evlilik: Rebecka Mendelssohn
Çocuk(lar): Walter ve Flora
Ödüller: PhD (Hon): Rheinische Friedrich-Wilhelms-Universität Bonn (1827), Pour le Mérite for Sciences and Arts, Bavarian Maximilian Order for Science and Art (1855), Foreign Member of the Royal Society, Pour le Mérite

Kariyeri
Dalı: Matematik, Sayı teorisi
Çalıştığı kurum: Wrocław Üniversitesi, Göttingen Üniversitesi, Frederick William Üniversitesi, Berlin Humboldt Üniversitesi
Tez: Partial Results on Fermat's Last Theorem, Exponent 5 (1827)
Doktoradanışmanı: Siméon Denis Poisson (1. danışman), Joseph Fourier (2. danışman)
Doktora öğrencileri: Gotthold Eisenstein, Rudolf Lipschitz (1853), Gustav Michaelis (1837), August Ephraim Kramer (1839), Leopold Kronecker (1845), Carl Anton Bjerknes (1848), Reinhold Hoppe (1850), Alfred Enneper (1856), Leo Ladislaus Wituski, Oscar Johann Wilhelm Röthig, Johannes Franz Stader
 

Johann Peter Gustav Lejeune Dirichlet (Almanca telaffuz: [ləˈʒœn diʀiˈkleː]; 13 Şubat 1805 - 5 Mayıs 1859), sayı teorisi (analitik sayı teorisi alanını oluşturmak da dahil) ve Fourier serileri teorisi ile matematiksel analizdeki diğer konulara derin katkılarda bulunan Alman bir matematikçiydi. Bir fonksiyonun modern biçimsel tanımını veren ilk matematikçilerden biri olarak kabul edilmektedir.
Soyadı Lejeune Dirichlet olmasına rağmen, özellikle onun adını taşıyan buluşlar için genellikle Dirichlet olarak anılır.
Biyografi > Erken dönem (1805-1822)

Gustav Lejeune Dirichlet, 13 Şubat 1805'te Ren Nehri'nin sol yakasında, o zamanlar Birinci Fransız İmparatorluğu'nun bir parçası olan Düren'de doğdu ve 1815'teki Viyana Kongresi'nden sonra Prusya'ya geri döndü. Babası Johann Arnold Lejeune Dirichlet posta müdürü, tüccar ve belediye meclis üyesidir. Babasının dedesi Düren'e Belçika'daki Liège'nin 5 km kuzey doğusunda küçük bir topluluk olan Richelette'den (veya daha çok Richelle'den) gelmişti, soyadı "Lejeune Dirichlet" de (Fransızca: "le jeune de Richelette"), "Richelette'li gençler"in Fransızcasından türetilmiştir.
Ailesi zengin olmamasına ve yedi çocuğun en küçüğü olmasına rağmen, ailesi eğitimini destekledi. Daha sonra bir tüccar olacağı umuduyla onu bir ilkokula ve ardından özel okula kaydettirdiler. 12 yaşından önce matematiğe büyük ilgi gösteren genç Dirichlet, ailesini çalışmalarına devam etmesi için ikna etti. 1817'de onu, ailesinin tanıdığı bir öğrenci olan Peter Joseph Elvenich'in gözetimi altında Beethoven-Gymnasium Bonn [de]'a gönderdiler. 1820'de Dirichlet, Köln'deki Cizvit Spor Salonu'na geçti ve burada Georg Ohm'dan aldığı dersler matematikteki bilgisini genişletmeye yardımcı oldu. Bir yıl sonra spor salonundan sadece bir sertifika ile ayrıldı, çünkü akıcı Latince konuşamaması Abitur'u kazanmasına engel oldu.
Biyografi > Paris'teki çalışmaları (1822–26)

Dirichlet, hukuk alanında kariyer yapma arzusuna karşın anne babasını matematik alanındaki çalışmaları için daha fazla mali destek sağlamaya tekrar ikna etti. Almanya, o zamanlar yüksek matematik eğitimi almak için çok az fırsat sağladığından, yalnızca Göttingen Üniversitesi'nde astronomi profesörü olan ve her halükarda öğretmekten hoşlanmayan Gauss ile, Dirichlet Mayıs 1822'de Paris'e gitmeye karar verdi. Orada, Collège de France ve Paris Üniversitesi'ndeki derslere katıldı, diğerlerinin yanı sıra Hachette'den matematik öğrenirken, hayatı boyunca yanında tuttuğu bir kitap olan Disquisitiones Arithmeticae’nin özel çalışmasını üstlendi. 1823'te, onu çocuklarına Almanca öğretmesi için özel öğretmen olarak işe alan General Maximilien Foy'a tavsiye edildi ve bu, sonunda Dirichlet'in ebeveynlerinin mali desteğinden bağımsız olarak maaş almasını sağladı.
n=5 durumu için Fermat'nın son teoreminin  x^{n}+y^{n}=z^{n}({\text{eğer }}n>2{\text{ ise x, y, z }}\notin \mathbb {Z} ); kanıtının bir parçasını içeren ilk orijinal araştırması,  n=4 durumu için Fermat'ın kendi ispatından ve Euler'in  n=3 için ispatından bu yana teoremdeki ilk ilerleme olarak ona hemen ün kazandırdı. Hakemlerden Adrien-Marie Legendre bu durumun ispatını kısa sürede tamamladı; Dirichlet, Legendre'den kısa bir süre sonra kendi ispatını tamamladı ve birkaç yıl sonra  n=14 durumu için tam bir kanıt üretti. Haziran 1825'te Fransız Bilimler Akademisi'nde  n=5 durumu için kısmi kanıtı üzerine ders vermesi kabul edildi, bu, 20 yaşındaki bir öğrenci için olağanüstü bir başarıydı. Akademi'deki dersi, Dirichlet'i teorik fiziğe, özellikle de Fourier'in analitik ısı teorisine olan ilgisini artıran Fourier ve Poisson ile yakın bir temasa sokmuştu.
Biyografi > Prusya, Breslau'ya dönüş (1825–28)

General Foy Kasım 1825'te öldüğünden ve Fransa'da para kazanacağı herhangi bir pozisyon bulamadığından, Dirichlet Prusya'ya dönmek zorunda kaldı. Fourier ve Poisson, onu Kral III. Friedrich Wilhelm'in sarayına davet edilen Alexander von Humboldt ile tanıştırdı. Berlin'i bir bilim ve araştırma merkezi yapmayı planlayan Humboldt, derhal Dirichlet'e yardım teklif etti, Prusya hükûmetine ve Prusya Bilimler Akademisi'ne lehine mektuplar gönderdi. Humboldt ayrıca Gauss'tan bir tavsiye mektubu aldı ve Fermat teoremi hakkındaki anılarını okuduktan sonra alışılmadık miktarda övgü ile "Dirichlet'in mükemmel bir yetenek gösterdiğini" yazdı. Humboldt ve Gauss'un desteğiyle Dirichlet'e Breslau Üniversitesi'nde öğretmenlik pozisyonu teklif edildi. Ancak, doktora tezini geçemediği için, Fermat teoremine ilişkin anılarını tez olarak Bonn Üniversitesi'ne sundu. Yine, Latinceyi akıcı şekilde kullanamaması nedeniyle, teziyle ilgili gerekli halka açık münazarayı savunamamasına neden oldu; uzun tartışmalardan sonra, Üniversite ona Şubat 1827'de fahri doktora vererek sorunu aşmaya karar verdi. Ayrıca, Eğitim Bakanı, Habilitasyon için gerekli olan Latince tartışması için ona bir muafiyet verdi. Dirichlet Habilitasyonu kazandı ve 1827/28 yılında Breslau'da Privatdozent olarak ders verdi.
Dirichlet, Breslau'dayken, o zamanlar Gauss'un araştırmasının odak noktası olan bikuadratik karşılıklılık yasasına önemli katkılar yayınlayarak sayı teorisindeki araştırmasına devam etti. Alexander von Humboldt, Friedrich Bessel'den de coşkulu övgüler alan bu yeni sonuçlardan istifade etti ve Berlin'e istenen transferi ayarlamak için yararlandı. Dirichlet'in genç yaşı (o sırada 23 yaşındaydı) göz önüne alındığında, Humboldt, Breslau Üniversitesi'nde kadrolu olarak çalışırken ona Berlin'deki Prusya Askeri Akademisi'nde sadece bir deneme pozisyonu alabildi. 1831'de pozisyon kesinleşene kadar deneme süresi üç yıl uzatıldı.
Biyografi > Rebecka Mendelssohn ile evliliği

Dirichlet'in Berlin'e taşınmasının ardından Humboldt, onu bankacı Abraham Mendelssohn Bartholdy ve ailesinin düzenlediği büyük salonlarla tanıştırdı. Evleri, her ikisi de seçkin müzisyenler olan Abraham'ın çocukları Felix ve Fanny Mendelssohn ile ressam Wilhelm Hensel (Fanny'nin kocası) dahil Berlinli sanatçılar ve bilim adamları için haftalık bir buluşma noktasıydı. Dirichlet, 1832'de evlendiği Abraham'ın kızı Rebecka'ya büyük ilgi gösterdi.
Rebecka Henriette Lejeune Dirichlet (evlilik öncesi soyadı Rebecka Mendelssohn; 11 Nisan 1811- 1 Aralık 1858) Moses Mendelssohn'un torunu ve Felix Mendelssohn ile Fanny Mendelssohn'un en küçük kız kardeşiydi. Rebecka, Hamburg'da doğdu. 1816'da ailesi onun vaftiz edilmesini ayarladı ve bu noktada Rebecka Henriette Mendelssohn Bartholdy adını aldı. Ebeveynleri Abraham Mendelssohn ve eşi Lea'nın önemli salonunun bir parçası oldu ve Alman entelektüel yaşamının son derece yaratıcı bir döneminde önemli müzisyenler, sanatçılar ve bilim adamlarıyla sosyal ilişkileri vardı. 1829'da Felix'in Singspiel Die Heimkehr aus der Fremde filminin Mendelssohn evinde verilen prömiyerinde küçük bir rol seslendirdi. Daha sonra şunları yazdı:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| “ | Ağabeyim ve kız kardeşim bir sanatçı olarak itibarımı çaldı. Başka herhangi bir ailede, bir müzisyen olarak büyük saygı görürdüm ve belki bir grubun lideri olurdum. Felix ve Fanny'nin yanında, herhangi bir tanınma arayışı içinde değildim. | „ |

1832'de, Alexander von Humboldt tarafından Mendelssohn ailesine katılan Dirichlet ile evlendi. 1833'te ilk oğulları Walter doğdu. Göttingen'de öldü.
Biyografi > Göttingen (1855–59)

Dirichlet'in uzmanlığına ve aldığı onurlara rağmen, 1851'de bir profesör için tüm resmi şartları nihayet tamamlamış olmasına rağmen, üniversitede maaşını yükseltme meselesi hala sürüyordu ve Harp Akademisi'nden ayrılamıyordu. 1855'te Gauss'un ölümü üzerine Göttingen Üniversitesi, Dirichlet'i halefi olarak çağırmaya karar verdi. Berlin'de karşılaşılan zorluklar nedeniyle teklifi kabul etmeye karar verdi ve hemen ailesiyle birlikte Göttingen'e taşındı. Kummer, Berlin'de matematik profesörü olarak görevine çağrıldı.
Dirichlet, Göttingen'de geçirdiği zamandan zevk aldı, çünkü daha hafif öğretim yükü ona araştırma için daha fazla zaman verdi ve yeni nesil araştırmacılarla, özellikle Richard Dedekind ve Bernhard Riemann ile yakın temasa geçti. Göttingen'e taşındıktan sonra, Riemann'ı buradaki öğretim kadrosunda tutması için küçük bir yıllık maaş aldı. Dedekind, Riemann, Moritz Cantor ve Alfred Enneper, hepsi zaten doktoralarını kazanmış olsalar da, Dirichlet'in derslerine onunla çalışmak için katıldılar. Matematik eğitiminde boşluklar olduğunu hisseden Dedekind, Dirichlet ile çalışma fırsatının onu "yeni bir insan" yaptığını düşünüyordu. Daha sonra Dirichlet'in derslerini ve sayı teorisindeki diğer sonuçlarını Almanca: Vorlesungen über Zahlentheorie (Lectures on Number Theory, Sayı Teorisi Üzerine Dersler) başlığı altında düzenledi ve yayımladı.
1858 yazında, Montrö'ye yaptığı bir gezi sırasında Dirichlet kalp krizi geçirdi. 5 Mayıs 1859'da, karısı Rebecka'nın ölümünden birkaç ay sonra Göttingen'de 54 yaşında öldü. Dirichlet'in beyni, Gauss'un beyni ile birlikte Göttingen Üniversitesi fizyoloji bölümünde korunmaktadır. Berlin Akademisi, onu 1860 yılında Kummer tarafından sunulan resmi bir anma konuşmasıyla onurlandırdı ve daha sonra Kronecker ve Lazarus Fuchs tarafından düzenlenen toplu çalışmalarının yayınlanmasını emretti.
Matematik araştırmaları > Sayı teorisi

Sayı teorisi, Dirichlet'in temel araştırma ilgi alanıydı, birçok derin sonuç bulduğu ve bunları kanıtlarken birçoğu daha sonra onun adını taşıyan bazı temel araçları tanıttığı bir alandı. 1837'de Dirichlet'in aritmetik ilerlemeler üzerine teoremini yayınladı, cebirsel bir problemi çözmek için matematiksel analiz kavramlarını kullandı ve böylece analitik sayı teorisi dalını yarattı. Teoremi kanıtlarken Dirichlet karakterlerini ve L-fonksiyonlarını tanıttı. Ayrıca makalede, serinin mutlak ve koşullu yakınsaması arasındaki farkı ve daha sonra Riemann serisi teoremi olarak adlandırılan şeydeki etkisini kaydetti. 1841'de aritmetik ilerleme teoremini tam sayılardan,  \mathbb {Z} [i] Gauss tam sayıları halkasına genelleştirdi.
1838 ve 1839'daki birkaç makalede, ikinci dereceden formlar için birinci sınıf sayısı formülünü kanıtladı (daha sonra öğrencisi Kronecker tarafından geliştirildi). Jacobi'nin "insan zekasına en fazla dokunan" sonuç olarak adlandırdığı formül, daha genel sayı cisimleri açısından da benzer sonuçların yolunu açtı. Kuadratik cisimlerin birim grubunun yapısı üzerine yaptığı araştırmaya dayanarak, cebirsel sayı teorisinin temel bir sonucu olan Dirichlet birim teoremini kanıtladı.
İlk olarak, temel bir sayma argümanı olan güvercin deliği prensibini, daha sonra Dirichlet yaklaşım teoremi olarak adlandırılan, Diyofant yaklaşımını bir teoremin ispatında kullandı.  n=5 ve  n=14 durumlarını ispatladığı Fermat'nın son teoremine ve bikuadratik karşılıklılık yasasına önemli katkılar yayınladı. İlk sonuçlarını bulduğu Dirichlet bölen problemi, diğer matematikçilerin daha sonraki katkılarına rağmen sayı teorisinde hala çözülmemiş bir problemdir.
Matematik araştırmaları > Analiz

Dirichlet, akıl hocasının Paris'teki çalışmasından esinlenerek, 1829'da Fourier serisinin yakınsamasının hangi fonksiyonlar için geçerli olduğunu gösteren koşulları veren ünlü bir inceleme yazısı yayınladı. Dirichlet'in çözümünden önce, sadece Fourier değil, Poisson ve Cauchy de kesin bir yakınsama kanıtı bulmayı başaramadılar. İnceleme yazısı, Cauchy'nin hatasını işaret etti ve serilerin yakınsaması için Dirichlet testini tanıttı. Dirichlet fonksiyonunu, integrallenemeyen bir fonksiyonun bir örneği olarak tanıttı (belirli integral o zamanlar hala gelişmekte olan bir konuydu) ve Fourier serisi için teoremin ispatında Dirichlet çekirdeği ve Dirichlet integralini tanıttı.
Dirichlet ayrıca Laplace denklemi için ilk sınır değer problemini inceledi ve çözümün benzersizliğini kanıtladı; Kısmi diferansiyel denklemler teorisindeki bu tür problem daha sonra Dirichlet problemi olarak adlandırıldı. Dirichlet sınır koşullarına tabi bir kısmi diferansiyel denklemi karşılayan bir fonksiyon, sınırda sabit değerlere sahip olmalıdır. İspatta, çözümün sözde Dirichlet enerjisini en aza indiren fonksiyon olduğu ilkesini kullandı. Riemann daha sonra bu yaklaşıma Dirichlet prensibi adını verdi, ancak bunun Gauss ve Lord Kelvin tarafından da kullanıldığını biliyordu.
Matematik araştırmaları > Modern fonksiyon kavramının tanıtımı

Dirichlet, Fourier serisinin yakınsamasının gösterilebileceği fonksiyonların aralığını ölçmeye çalışırken, "herhangi bir  x'e tek bir sonlu  y'ye karşılık gelir" özelliğiyle bir fonksiyonu tanımlar, ancak daha sonra dikkatini parçalı sürekli fonksiyonlara sınırlar. Buna dayanarak, analitik formül olarak bir fonksiyonun daha eski belirsiz anlayışının aksine, bir fonksiyon için modern kavramı tanıtmakla tanınır. Imre Lakatos, Hermann Hankel'den bu atıfın erken kökeni olarak alıntı yapıyor, ancak "Bu kavram hakkında hiçbir fikri olmadığına dair pek çok kanıt var [...] örneğin, parça parça sürekli fonksiyonları tartışırken, süreksizlik noktalarında fonksiyonun iki değeri olduğunu söylüyor." diyerek iddiaya itiraz ediyor.
Matematik araştırmaları > Diğer alanlar

Dirichlet ayrıca matematiksel fizik alanında çalıştı, potansiyel teorisinde (yukarıda bahsedilen Dirichlet problemi ve Dirichlet prensibi dahil), ısı ve hidrodinamik teorisinde araştırma yayınladı ve ders verdi. Lagrange'ın konservatif sistemler üzerindeki çalışmasını, denge koşulunun potansiyel enerjinin minimum olduğunu göstererek geliştirdi.
Dirichlet ayrıca olasılık teorisi ve en küçük kareler üzerine ders verdi, özellikle limit teoremleri ve merkezî limit teoremiyle ilgili yaklaşım Laplace yönteminin iyileştirilmesi için bazı orijinal yöntemler ve sonuçlar tanıttı. Dirichlet integralini temel alan Dirichlet dağılımı ve Dirichlet süreci onun adını almıştır.
Onurlandırılması

Dirichlet birkaç akademinin üyesi olarak seçildi:
Prusya Bilimler Akademisi (1832)
Saint Petersburg Bilimler Akademisi (1833) - ilgili üye
Göttingen Bilimler Akademisi (1846)
Fransız Bilimler Akademisi (1854) - yabancı üye
İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi (1854)
Belçika Kraliyet Bilim ve Sanat Akademisi (1855)
Royal Society (1855) - yabancı üye
1855'te Dirichlet'e, von Humboldt'un tavsiyesi üzerine Pour le Mérite madalyası verildi. Ay üzerindeki Dirichlet krateri ve 11665 Dirichlet asteroiti onun ismini taşıyor.
Bazı yayınları

Lejeune Dirichlet, J.P.G. (1889).  L. Kronecker (Ed.). Werke. 1. Berlin: Reimer.
Lejeune Dirichlet, J.P.G. (1897).  L. Kronecker, L. Fuchs (Ed.). Werke. 2. Berlin: Reimer.
Lejeune Dirichlet, J.P.G.; Richard Dedekind (1863). Vorlesungen über Zahlentheorie. F. Vieweg und sohn.
Dirichlet, 1832'de Rebecka Mendelssohn ile evlendi. Walter (1833 doğumlu) ve Flora (1845 doğumlu) adında iki çocukları oldu. Çizim Wilhelm Hensel, 1823
Dirichlet, Fourier serisi ayrıştırması için yakınsama koşullarını buldu ve kanıtladı. Resim: Bir kare dalga için ilk dört Fourier serisi yaklaşımı.
Pilosa

Dişsiz memeliler (Latince: Pilosa), bir memeli takımı. Bu grupta karıncayiyenler ile tembel hayvanlar toplanır. Armadillolar ile birlikte Xenarthra üst takımını oluştururlar.
Tembel hayvanlar ile karıncayiyenler farklı yaşam şekillerine uyum sağlarken dış görünümleri birbirinden çok uzaklaşmıştır. Karıncayiyenler yerde veya ağaçta yaşayan, böcek ile beslenen, dişsiz, uzun ağızlı hayvanlardır. Tembel hayvanlar ise kısa ağızlı, dış görünüşü ie bir maymunu andıran, sırf ağaçta yaşayan, otoburlardır. Yerde yaşamış olan dev tembel hayvanların soyu tükenmiştir. Zırhlı memeliler ile aralarındaki en mühim fark zırhlı bir derinin var olmamasıdır.
Henüz 18. yüzyılın sonlarında Félix Vicq d'Azyr ve Frédéric Cuvier birçok hayvan gruplarını dişsizler (Edentata) olarak bir gruba koymuştur. Bugün dişsiz memelilere sayılan grupların dışında eklemiş oldukları dikenli karıncayiyengiller, pangolin ve yer domuzunun sadece dış görünüşleri ile ortak özelliklere sahip oldukları ve akraba olmadıkları artık bilinmektedir.
Kitaplar

Gerhard Storch: Xenarthra (Edentata), Nebengelenktiere, Zahnarme. In: W. Westheide und R. Rieger: Spezielle Zoologie. Teil 2: Wirbel- oder Schädeltiere. Spektrum Akademischer Verlag, München 2004, S. 504–510, ISBN 3-8274-0307-3.
D. E. Wilson und D. M. Reeder: Mammal Species of the World. Johns Hopkins University Press, 2005. ISBN 0-8018-8221-4
Cam Ev

Cam Ev
Cam Ev veya Johnson Evi (İngilizce: Glass House veya Johnson House), Amerikalı mimar Philip Johnson’un 1949 yılında Connecticut eyaletinin New Cannan şehrinde kendisi için tasarladığı dış cephesinin ağırlıklı cam olduğu ünlü bir mimari eseridir.
Bu proje hem Philip Johnson ve yardımcısı Richard Foster için, hem de modern mimarlık alanında etkileri oldukça yaygın bir tasarımdır. Yapı minimal taşıyıcı, geometri, oran ve şeffaflık/yansıtma kavramları üzerinde ilginç deneylerin yapıldığı bir proje niteliğindedir. Yapının çevresinde Philip Johnson’un tasarladığı diğer tasarımlar yer alır.
Cam Ev

Yapı çoğunlukla dış dünyaya kapalıdır. Philip Johnson’a ait olan ve duvarlarla çevrili bir arazide yer alan Cam Evi bir göletin tam karşısında yer alır. Cam Evi’nin dış cephesi kömür rengi çelik ve camdan oluşmaktadır. Tuğladan oluşan yer döşemesi dışarıdan birkaç cm yüksekliktedir. İç mekan tamamen açık olup, mekanlar birbirlerinden ceviz ağacından yapılmış dolaplar ile ayrılmaktadır. Mekanın içinde tavana ulaşan tek inşaat malzemesi banyonun duvarlarını oluşturan tuğlalardır. Yapının ilham kaynağı 1920'li yıllardaki Alman mimarların ortaya attığı “Glasarchitektur” yani cam mimarisidir. Bu tasarım fikrine göre yapının çevresindeki doğa, yapının içinde adeta duvar kağıdı işlevini görür. Cam Evi çoğunlukla Mies van der Rohe'nin tasarladığı Farnsworth Evi ile karşılaştırılır.
Çevresindeki diğer yapılar

190,000 metrekarelik alana yayılmış Johnson arazisinde Cam Evi'ne ek olarak misafirleri için tasarladığı Misafir Evi (1949-1950), Pavyon (1962), Resim Galerisi (1965), Heykel Galerisi (1970), Çalışma Odası (1980), Hayalet Evi (1982), Kirstein Kulesi (1985) ve Geçit Evi (Da Monsta, 1995) yer alır. Yer altına inşa edilmiş olan resim galerisi Agamemnon'un mezarlığını anımsatan bir geçide sahiptir. Resimler üzerlerine halı kaplanmış ve dönebilen üç adet panelin üzerinde sergilenmektedir. Hayalet evi ise eski bir ahırın temelleri üzerine dikenli telli çiftlerin monte edilmesi ile inşa edilmiş olup içinde bitkiler ekilmiştir.
Arazide daha önceden yer alan diğer üç yapı (Popestead, Grainger ve Calluna Çiftlikleri) Philip Johnson tarafından tekrar inşa edilmişlerdir.
Farnsworth Evi
Misafir Evi
Resim Galerisi Girişi
Plectaster

Plectaster, Echinasteridae familyasına bağlı bir hayvan cinsidir.
Plüralizm (anlam ayrımı)
Toplumbilim

Plüralizm
Felsefe

Çokçuluk
Varlıkbilimsel çokçuluk, Epistemolojik plüralizm