stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Foks
Yaşadığı tarihler

Latife Hanım’ın Kağıtları’nda Atatürk’ün 13 Kasım 1923 günü  öğle saatlerinde Çankaya Köşkü’nün bahçesinde yürüyüşe çıktığı ve köpeği Foks ile oynadığı yazılıdır ancak 3 Temmuz 1927'den, ölümü olan 10 Kasım 1938'e kadar 12 yıl Atatürk'ün hizmetinde olan Cemal Granda ise anılarında Foks’un Yalova'daki bir fotoğrafçıdan alınırken henüz yavru olduğunu belirtmekte ve alınırken Atatürk'ün de yanında olduğunu ve fotoğrafçı ile aralarında geçen duyduğu konuşmaları anlatmaktadır, diğer bir ifadeyle Foks, Cemal Granda'nın Atatürk'ün hizmetine girdiği 1927'den sonraki bir zamanda doğmuş bir köpektir. Falih Rıfkı Atay ise Çankaya isimli kitabında "Foks, Atatürk'ün son köpeğinin adıdır. Birkaç yıl eski ve yeni köşkte rahmetli lideri eğlendirir idi. Foks'u kendisine hediye etmişlerdi. Daha önce de bir köpeği varmış ama, ona ben yetişemedim." diye yazar. Günümüzde Atatürk ve Kurtuluş Savaşı Müzesi'nde sergilenen ve tüm tüy rengi kahverengi olarak görünen Foks'un içi doldurulmuş hali 1930 yılında Yalova'da, Turhal'da, Ege Vapurunda Atatürk ile birlikte görüntülendiği fotoğraflara çok benzemektedir. 1927'den önceki çeşitli fotoğraflarda Atatürk'ün yanında bir köpek daha görünmektedir ve Foks adıyla anılmaktadır, ancak bu köpek alnında, göğsünde ve bacaklarında beyazlıklar olan çift renkli ve bacakları da daha uzun olan bir köpektir. Atatürk, Gaziantep'i ilk kez 26 Ocak 1933 günü ziyaret etmiştir O gün Foks da Atatürk ile birlikte Gaziantep'tedir. 1933'ten sonra mevcut kaynaklarda Foks hakkında herhangi bilgi ve fotoğraf görünmemektedir. Uzun süre köşkte kalan Foks bir Cumhurbaşkanı köpeği olarak hayatta kendi cinslerinin hiçbirinin sahip olmadığı rahat ve mutlu bir yaşantı sürer.
Atatürk ve Foks

Atatürk'ün tüm hayvanlara karşı sevgisi vardı ama köpeklerin onun yaşamındaki yeri ayrıydı. Atatürk Bulgaristan Ataşemiliterliğinden dönüşünde oradan Alp adını verdiği güzel bir köpek getirmişti ve Çanakkale Savaşlarında da yanında bulundurmuştu. Kurtuluş Savaşı sırasında da Yunan komutanlarının birinin ortada kalan Alber adlı sarı beyaz renkli av köpeğini sahiplenmişti. Alber öldüğünde çok üzülen Atatürk'ün henüz üzüntüsü dinmemişken Foks onun yeni köpeği olur. Foks, Atatürk'ün odasında yatar, her gittiği yere yanında gider, gireceği salona herkesten ve Atatürk'ten daha önce koşar, adeta Atatürk'ün geldiğini haber veriyormuş gibi hareket ederdi. Atatürk nereye gitse onu da birlikte götürür, yurt gezilerinde bile ondan ayrılmazdı.
Sahiplenilmesi

Kılıç Ali anılarında, Foks'u bir Samsun seyahatinde arkadaşı Salih Bozok'la deniz fenerinin yanında sabah gezintisi yaparken gördüklerini ve sahibinden rica edip Atatürk'e hediye ettirdiklerinden bahseder.
Cemal Granda anılarında, Foks'un yavruyken Yalova'da seyyar fotoğrafçılık yapan Hasan Efendi'den 50 lira gibi önemli bir paraya satın alındığını anlatır. Başka bir kaynakta ise Foks'un bir büyük devletten Gazi'ye hediye edildiğinden bahsedilmektedir.
Fiziksel özellikleri

Foks'un rengi kahverengi, cinsiyeti erkektir. Irkı ise bir kaynakta puanter olarak, bir başka kaynakta ise yavruyken tüyleri çok güzel olan bir sokak köpeği olarak geçer.
Huyları

Foks, çok sadık, çok duygulu, sert, pek yaman, hassas, iyi yetiştirilmiş koruyucu, yabancılara pabuç bırakmayan, muhafız hizmeti gören, aklına eseni yapan, çok yüz bulduğu için bir süre sonra hemen hemen terbiyesini kaybeden, bazen yaramaz, son zamanlarında çiftliğe geri gönderilmesinden sonra hırçınlığı ve saldırganlığı artan bir köpek olarak tarif edilmektedir.
Gezileri

Çankaya Köşkü'nde yaşayan,  Ankara'daki tören ve balolarda Atatürk'ün yanında olan Foks, Atatürk ile beraber Ankara içine İstanbul'a  ve yurdun çeşitli yerlerine yapılan gezilere de katılmıştır.
Gezileri > Babaeski

Atatürk  20 Aralık 1930 günü Babaeski’de istasyon mahallini dolduran Babaeskililerle bir süre vagonun merdivenlerinde durarak yaptığı konuşmada köpeği Foks’un kalabalık arasında kaybolması üzerine telaşlanan yanındakilere: “Siz merak etmeyin, onu Kılıç Ali bulur. Erzurum’da da kaybolmuştu, sonra Kılıç Ali bulmuştu” diye espri yapar.
Gezileri > Erzurum

Foks'un Erzurum gezisine de katıldığı ve orada kaybolup tekrar bulunduğu Atatürk tarafından anlatılmıştır.
Gezileri > Silifke

Atatürk Silifke’ye geldiğinde Foks için özel yemekler piştiği, güzel yataklar yapıldığı anlatılır.
Gezileri > Konya

Atatürk bir gün uşağına “Bu köpek çiftleşti mi? diye sorar, uşağı da Konya’da iki ay önce çiftleştiğini söyler. 
Foks, Konya’ya da gitmiş ve dişi bir köpekle çiftleştirilmiştir.
Gezileri > Yalova

Foks’un 1930 yılında Atatürk’ün Yalova gezisinde bulunduğuna ait Atatürk’ün arabasında çekilmiş bir fotoğrafı mevcuttur.[kaynak belirtilmeli]
Gezileri > Turhal

Foks’un 1930 yılında Atatürk’ün Turhal gezisinde bir fotoğrafı mevcuttur.
Gezileri > Trabzon

Atatürk Ege Vapuru ile Trabzon'a giderken Foks da yanındadır.
Gezileri > Gaziantep

Gaziantep’te bulundukları sırada Foks akşam yemeğine dokunmayınca Atatürk yanındakilere; “Köpeğe muhakkak bir şeyler söylemişsiniz. Onun için küsmüştür.”  der. Yıllar sonra Gaziantep vali konağının aşçısı mutfakta yemek hazırlarken yanına köpeğin gelip yemeğin yanına sokulduğunu, kendisinin de buna sıkıldığını, eline kepçeyi alarak köpeğe bağırdığını anlatmıştır.
Son zamanları ve ölümü

Gazi'nin çevresindekilerden kimileri; onu güldüren, neşelendiren Foks'un giderek artan şımarıklıklarına kızmaya başlar. Bir gün Foks, Atatürk'ün elini de ısırır, Foks'u çiftliğe götürüp kontrol altına alırlar. Bir süre sonra; bir kaynağa göre çiftlik baytarları tarafından iğne ile, başka bir kaynağa göre de gerekli testlerin yapılabilmesi için vurularak hayatına son verilir. Atatürk'ün en yakınındakilerden Falih Rıfkı Atay, Çankaya adlı eserinde, "sahibini ısıran köpekten artık hayır kalmadığına" inandırılan Atatürk'ün Foks'un öldürülmesine onay verdiğini ve Foks'un böylece öldürüldüğünü yazmıştır.
Ölümünden sonra

Atatürk'ün Foks'a olan sevgisini göz önünde bulunduran Çiftlik müdürü, Foks'un derisini doldurtup Çiftlik'te müze camekanına koydurur. Bu olaydan bilgisi ve haberi olmayan Atatürk, bir gün camekanın önüne gelip Foks'u canlı gibi görünce birdenbire çok şaşırır, bir sandalye ister ve oturur. Cansız köpeğe uzun uzun bakar ve bir müddet sonra ; “Sevdiğim bir köpeği bu halde göremem, bunu derhal buradan çıkarttırın ve çiftlikte müsait bir yere gömün” diye talimat verir. Atatürk daha sonra ayrıca “Foks esasında bana fenalık yapmak, canımı acıtmak için ısırmadı, öyle olsaydı ben onu hissederdim, o öyle bir köpek değildi. Onun içi o doldurulmuş halini içime sindiremedim” der.
Müzede sergilenmesi

Atatürk'ün köpeği Foks'un doldurulmuş hâli, Anıtkabir'de yer alan Atatürk ve Kurtuluş Savaşı Müzesi'nde bulunmaktadır.
Anıtkabir yetkilileri, Foks'un bedenini Atatürk'ün arkadaşı Necdet Pençe'nin sakladığını, 1969'da da eşi İrfan Pençe'nin Anıtkabir'e hediye ettiğini belirtmiştir.
Atatürk'ün Turhal gezisine ait bu kısa videoda Foks da görülmektedir. Videonun zaman sayacı 48:46'da iken (Foks'un sadece kuyruğunun görüldüğü bir an) Atatürk'ün Foks'a bir şey söylediği de ayrıca görülebilmektedir.
Turhal İstasyonu, 1930
Yalova, 1930
Ege Vapuru (1930)
Turhal İstasyonu, 1930
Atatürk Ege Vapuru ile Trabzon'a giderken (1930)
Turhal, 1930
Kozlu, Adaklı

| Kozlu |
| --- | --- |
Köy

 Bingöl'ün Türkiye'deki konumu
KozluKozlu'nun Bingöl'deki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Bingöl
İlçe: Adaklı
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Rakım: 1651 m
Nüfus (2022)
 • Toplam: 251
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0426
İl plaka kodu: 12
Posta kodu: 12600
Kozlu, Bingöl ilinin Adaklı ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köyün eski adı, 1916 yılı kayıtlarında Kozlu ya da Boç olup, Ermenicede "boç" sözcüğü "kuyruk" anlamına gelmektedir.
Daha önceleri Kiğı ilçesine bağlı olan köy, 4 Temmuz 1987 tarihinde, Resmî Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı ‘103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun’ gereğince kurulan Bingöl'ün yeni ilçesi Adaklı'ya bağlanmıştır.
Coğrafya

Köy, Bingöl il merkezine 54 km, Adaklı ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2022: 251
2021: 245
2020: 247
2019: 250
2018: 261
2017: 261
2016: 270
2015: 280
2014: 295
2013: 322
2012: 323
2011: 335
2010: 347
2009: 359
2008: 374
2007: 388
2000: 394
1990: 1.001
1985: 979
1965: 541
Hans Asperger

| Hans Asperger |
| --- | --- |

Doğum: 18 Şubat 1906 Viyana, Avusturya–Macaristan
Ölüm: 21 Ekim 1980 (74 yaşında) Viyana
Milliyet: Avusturyalı
Mezun olduğu okul(lar): Viyana Üniversitesi

Kariyeri
Dalı: Pediatri
Çalıştığı kurumlar: Üniversite Çocuk Hastanesi, Viyana
 

Hans Asperger (18 Şubat 1906 - 21 Ekim 1980), Avusturyalı pediatrist, tıp teorisyeni ve tıp profesörüdür. En çok, özellikle çocuklarda görülen ruhsal bozukluklar ile ilgili çalışmaları ile tanınır. Asperger'in çalışmaları Viyana'da aldığı birkaç övgü dışında yaşamı boyunca büyük ölçüde fark edilmedi. Psikolojik rahatsızlıklar üzerine yaptığı çalışmalar ancak ölümünden sonra dünyada ünlenmiştir. 1980'lerde çalışmalarına ilgi arttı ve bazı çevreler tarafından otizm spektrum bozuklukları dalı altında kabul edildi. Asperger sendromu (AS) ismi ölümünden sonra onuruna verilmiştir.
Seçilmiş yayınları

Asperger H (1938). "Das psychisch abnormale Kind". Wien Klin Wochenschr (Almanca). Cilt 51. ss. 1314-7.
Asperger H (1944). "Die "Autistischen Psychopathen" im Kindesalter". Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten (Almanca). Cilt 117. ss. 76-136. doi:10.1007/BF01837709.  http://www.springerlink.com/content/u350x0683r1g6432/%5Bölü/kırık+bağlantı%5D
Asperger H (1968). "[On the differential diagnosis of early infantile autism]". Acta Paedopsychiatr (Almanca). 35 (4). ss. 136-45. PMID 4880461.
Asperger H (1974). "[Erken infantile otizm]". Med Klin (Almanca). 69 (49). ss. 2024-7. PMID 4444665.
Asperger H (1977). "[The lived life. 50 years of pediatrics]". Padiatr Padol (Almanca). 12 (3). ss. 214-23. PMID 331197.
Konuyla ilgili yayınlar

Kathrin Hippler, Christian Klicpera (2003). "A Retrospective Analysis of the Clinical Case Records of 'Autistic Psychopaths' Diagnosed by Hans Asperger and His Team at the University Children's Hospital, Vienna". Philosophical Transactions: Biological Sciences. 358 (1430). ss. 291-301. doi:10.1098/rstb.2002.1197. JSTOR 3558142. PMC 1693115 $2. PMID 12639327.
Mattia De Sciglio

Mattia De Sciglio (İtalyanca telaffuz: [matˈtiːa de ˈʃʃiʎʎo]; d. 20 Ekim 1992), Serie A kulübü Empoli'de, Juventus'tan kiralık olarak sağ bek olarak oynayan ve İtalya millî takımında görev yapan bir İtalyan profesyonel futbolcu.
Kulüp kariyeri > Kariyerinin başları

Milano'da doğan De Sciglio futbol kariyerine amatör olarak Santa Chiara e San Francesco takımında başladı. 2001 yılında Cimiano altyapısına transfer oldu.
Kulüp kariyeri > Milan

De Sciglio 2002 yılında 10 yaşındayken Milan'ın altyapısına transfer oldu ve dokuz yılını altyapıda oynayarak geçirdi. 2010 yılında Milan'ın 20 yaş altı takımının Coppa Italia Primavera'yı kazanan kadrosunda yer aldı. Bu kupa, son alınan kupadan 25 yıl sonra alınmıştı.
2011-12 sezonunun başında De Sciglio, teknik direktör Massimiliano Allegri tarafından a takıma alındı. İlk profesyonel maçına 28 Eylül 2011 tarihinde UEFA Şampiyonlar Ligi'nde grup maçlarında Viktoria Plzeň' karşı sonradan oyuna girerek çıktı. Milan bu maçta rakibini 2-0 mağlup etti. 6 Aralık'ta aynı rakibiyle yaptıkları maçta bu sefer ilk 11'deforma giydi ve 2-2 berabere kaldılar. Dört hafta sonra, 10 Nisan'da De Sciglio ilk lig maçına Chievo karşısında çıktı ve maçı 1-0 kazandılar. 6 Mayıs'ta Inter maçında oynayarak ilk Milan derbisine çıkmış oldu. Maçta ilk yarıda 4-2 yenilirken Daniele Bonera'nın sakatlanmasıyla oyuna girdi.
2012-13 sezonunda De Sciglio 2 numaralı formayı giydi. Mauro Tassotti ve Cafu'nun giydiği numarayı aldığı için çok mutlu olduğunu ve onlar gibi olmak istediğini söyledi. De Sciglio sezon boyunca düzenli olarak ilk 11'de yer aldı.
Juventus > Empoli

29 Ağustos 2024 tarihinde, De Sciglio Empoli tarafından bir yıllık kiralık sözleşme ile transfer edildi.
Millî takım kariyeri

De Sciglio 2010 ve 2011 yılları arasında İtalya U-19 adına sekiz maçta oynadı. 2011 UEFA Avrupa 19 Yaş Altı Futbol Şampiyonası elemelerinde iki maçta oynadı ve bir gol attı. 2011 ve 2012 yılları arasında İtalya U-20 takımı için beş maça çağrıldı.
De Sciglio İtalya U-21 adına ilk maçına 25 Nisan 2012 tarihinde İskoçya ile yaptıkları hazırlık maçında çıktı. Bu maçta oyuna sonradan girdi. İtalya bu maçı 4-1 kazandı.
De Sciglio 15 Ağustos 2012 tarihinde Cesare Prandelli tarafından ilk kez İtalya A millî takımına İngiltere ile yapacakları maçta çağrıldı. Ancak oyuna giremedi ve maçı 2-1 kaybettiler.
De Sciglio İtalya millî takımı ile ilk maçına 21 Mart 2013 tarihinde 2-2 berabere kaldıkları Brezilya karşısında çıktı.
Kariyer istatistikleri > Kulüp

| Kulüp | Sezon | Lig | Lig> Maç | Lig> Gol | Coppa Italia> Maç | Coppa Italia> Gol | Avrupa> Maç | Avrupa> Gol | Diğer > Maç | Diğer > Gol | Toplam> Maç | Toplam> Gol |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Milan | 2011-12 | Serie A | 3 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 5 | 0 |
| Milan | 2012-13 | Serie A | 27 | 0 | 1 | 0 | 5 | 0 | - | - | 33 | 0 |
| Milan | 2013-14 | Serie A | 10 | 0 | 2 | 0 | 2 | 0 | - | - | 14 | 0 |
| Toplam kariyer | Toplam kariyer | Toplam kariyer | 40 | 0 | 3 | 0 | 9 | 0 | 0 | 0 | 52 | 0 |
Kariyer istatistikleri > Millî takım

| İtalya millî takımı> Yıl | İtalya millî takımı> Maç | İtalya millî takımı> Gol |
| --- | --- | --- |
| 2013 | 8 | 0 |
| Total | 8 | 0 |
Başarılar > Kulüp

Supercoppa Italiana: 2011
De Sciglio Milan'da oynarken.
Şirketokrasi

Korporatizm ile karıştırılmamalıdır.
Şirketokrasi diğer adıyla Korporatokrasi (İngilizce: Corporatocracy), şirketler tarafından ya da şirketlerin çıkar grupları tarafından kontrol edilen ekonomik ve politik bir sistemi anlatmak için kullanılan bir terimdir. Genelde belirli bir ülkedeki (özellikle Amerika Birleşik Devletleri) halihazırdaki ekonomik durumu eleştirmek için kullanılan aşağılayıcı bir terim olarak görülür. Korporatizm (Corporatism) teriminden farklı olarak kullanılır ki Korporatizm anlam olarak şirketler ve tüketiciler arasında olan ortak çıkarların bir araya gelmesinden bahseder. Liberaller ve sol görüşlü eleştirmenler tarafından sıkça kullanılan Şirketokrasi, liberal ekonomi eleştirmenleri ve diğer politik gözlemciler tarafından da madalyonun diğer yüzüne bakmak amacıyla kullanılır. Ekonomist Jeffrey Sachs, Amerika Birleşik Devletlerini bu bağlamda kitabı " The Price of Civilization"'da (Medeniyetin Bedeli) Şirketokrasi ile yönetilen bir ülke olarak tasvir eder. Bu hareketin 4 trendin sonucu olduğunu açıklar; Ulusal partilerin zayıflığı ve kişisel olarak belirli bölgelerde politik temsilin güçlülüğü, 2. Dünya Savaş'ından sonra kurulan Amerikan Ordusunun büyüklüğü, şirketler tarafından desteklenen büyük bütçeli seçim kampanyaları ve küreselleşme ile işçilerden uzaklaşan dengeler.
Bir Ekonomik Tetikçinin İtirafları kitabı ile (Confessions of An Economic Hit Man) John Perkins (2004) tarafından da kullanılan terim, ona göre şirketlerin, bankaların ve hükûmetlerin ortak çalışması ile var olur. Bu organize durum Güçlü Elit (Power Elite) deyimi ile C. Wright Mills tarafından da bu şekilde adlandırılır. Bu "Güçlü Elit" grup, aslında Şirketokrasi içeresinde gücü ellerinde bulunduran ve statü olarak yüksek pozisyonlarda bulunan varlıklı kişilerdir. Bu kişiler aslında ülkelerin kaderini tayin eden, yasaları koyan  ve ekonomik kararları alan üst düzey zenginlerdir.
Bu türdeki bir yapılaşma; bankaların kurtarılmasını (bailout),CEO'lara ödenen inanılmaz yüksek maaşları, ulusal hazinenin, insanların ve doğal kaynakların sömürülmesinin nedenlerini de gözler önüne sermektedir.Küreselleşmenin de eleştirisini yapan Şirketokrasi terimine somut olarak Dünya Bankasının gelişmekte olan ülkelere verdiği  borçlar, serbest gümrük ve ticaret antlaşmaları örnek olarak gösterilebilir.
Şirketokrasi ya da "Korporatokrasi" ve benzer fikirlerin kullanımı

Tarihçi Howard Zinn, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Yaldızlı Çağ sırasında ABD hükûmetinin tam olarak Karl Marx'ın kapitalist devletleri tanımladığı gibi hareket ettiğini savunmaktadır: "Düzeni korumak için tarafsızmış gibi davranan ama zenginlerin çıkarlarına hizmet eden...".
Ekonomist Joseph Stiglitz'e göre, büyük ölçüde ABD antitröst yasalarının neoliberal reformlarla zayıflatılması nedeniyle şirketlerin piyasa gücünde ciddi bir artış olmuş, bu da ABD'de gelir eşitsizliğinin artmasına ve genel olarak düşük performans gösteren bir ekonomiye yol açmıştır. Ekonomiyi iyileştirmek için paranın ABD siyaseti üzerindeki etkisini azaltmak gerektiği düşüncesini paylaşmaktadır.
Sosyolog C. Wright Mills, 1956 tarihli The Power Elite adlı kitabında, askeri ve siyasi kurumlarla birlikte en büyük şirketlerin liderlerinin ABD'yi kontrol eden bir "güç eliti" oluşturduğunu belirtmiştir.
Ekonomist Jeffrey Sachs The Price of Civilization (2011) adlı kitabında Amerika Birleşik Devletleri'ni bir korporatokrasi olarak tanımlamıştır. Bunun dört eğilimden kaynaklandığını öne sürdü: zayıf ulusal partiler ve bireysel bölgelerin güçlü siyasi temsili, İkinci Dünya Savaşı sonrası büyük ABD askeri kuruluşu, büyük şirketler seçim kampanyalarını finanse etmek için para kullanmak ve küreselleşme güç dengesini işçilerden uzaklaştırıyordu.
2013 yılında ekonomist Edmund Phelps, ABD ve diğer batı ülkelerinin son on yıllardaki ekonomik sistemini "yeni korporatizm" olarak adlandırdığı, devletin ekonomiye çok fazla dahil olduğu ve "herkesi herkese karşı korumakla" görevli olduğu, ancak aynı zamanda büyük şirketlerin hükûmet üzerinde büyük bir etkiye sahip olduğu, lobicilerin önerilerinin "özellikle rüşvetle gelirlerse hoş karşılandığı" bir sistem olarak nitelendirdiği bir sistem olarak eleştirdi.
Şirketlerin Amerika Birleşik Devletleri'nde siyaset üzerindeki etkisi > Yolsuzluk

Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Yaldızlı Çağ sırasında, iş dünyası liderleri hükûmetin faaliyetlerini düzenlememesini sağlamak için önemli miktarda para harcadıklarından yolsuzluk yaygındı.
Şirketlerin Amerika Birleşik Devletleri'nde siyaset üzerindeki etkisi > Şirketlerin yasama üzerindeki etkisi

Şirketler, kendilerini denetleyen düzenlemeler ve düzenleyiciler üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. Örneğin, Senatör Elizabeth Warren Aralık 2014'te hükûmeti finanse etmek için gerekli olan bir torba harcama tasarısının bankacılık düzenlemelerini zayıflatmak için sürecin sonlarında nasıl değiştirildiğini açıkladı. Bu değişiklik, Dodd-Frank bankacılık düzenlemelerinin yasakladığı bankacılık "takas kuruluşlarının" vergi mükellefleri tarafından finanse edilen kurtarmalarına izin verilmesini kolaylaştırdı. Yasanın değiştirilmesinde rolü olan en büyük bankalardan biri olan Citigroup'u örnek gösterdi. Ayrıca hem Wall Street bankacılarının hem de daha önce Wall Street'te çalışmış olan hükûmet üyelerinin, en büyük bankaları parçalayacak iki partili yasayı nasıl durdurduklarını anlattı. Başkan Theodore Roosevelt'in "Demokrasinin temellerini" tehdit eden güçlü şirket kuruluşlarına ilişkin uyarılarını tekrarladı.
2015 yılında verdiği bir röportajda eski Başkan Jimmy Carter, siyasi adaylara yapılan bağışlar üzerindeki sınırları etkili bir şekilde kaldıran Citizens United v. FEC kararı nedeniyle Amerika Birleşik Devletleri'nin artık "sınırsız siyasi rüşvetin olduğu bir oligarşi" olduğunu ifade etmiştir.Wall Street, 2016 Amerika Birleşik Devletleri seçimlerini etkilemek için 2 milyar dolarlık rekor bir harcama yaptı.
Bir British Columbia Üniversitesi hukuk profesörü ve ödüllü "Şirket:Kâr ve Gücün Patolojik Takibi(The Corporation: The Pathological Pursuit of Profit and Power) adlı kitabın yazarı olan Joel Bakan sundan basetmektedir:
"Kanun, işçilere yardım etmek, çevreyi iyileştirmek veya tüketicilerin tasarruf etmesine yardımcı olmak gibi eylemleri için herhangi bir motivasyonu yasaklamaktadır. Özel vatandaşlar olarak bunları kendi paralarıyla yapabilirler. Ancak, başkalarının parasını yöneten şirket yetkilileri olarak, bu tür amaçları kendi başlarına amaç olarak takip etmek için yasal yetkileri yoktur - sadece şirketlerin kendi çıkarlarına hizmet etmek için bir araç olarak, ki bu genellikle hissedarlarının servetini en üst düzeye çıkarmak anlamına gelir. Dolayısıyla kurumsal sosyal sorumluluk yasadışıdır - en azından gerçek olduğunda. "-Joel Bakan, Şirket: Kâr ve Gücün Patolojik Takibi"
Amerika Birleşik Devletleri'nde Şirketokrasinin Algılanan Belirtileri > Gelir payı

Gelir eşitsizliği ile ilgili olarak, University of California, Berkeley ekonomisti Emmanuel Saez'in 2014 gelir analizi, gelir ve servetteki göreceli büyümenin küçük ve orta ölçekli girişimciler ve işletme sahipleri (genellikle gelirdeki en üst yüzde birlik kesimin alt yarısını oluşturan) arasında gerçekleşmediğini doğrulamaktadır, buna karşın, her yıl 2.000.000 $ veya daha fazla kazanan gelir dağılımında toplumun sadece yüzde 1'ini oluşturan en üst arasında yer almaktadır.
Şirketlerin gücü gelir eşitsizliğini de artırabilir. Nobel Ekonomi Ödülü sahibi Joseph Stiglitz Mayıs 2011'de şöyle yazmıştır: "Bugünkü eşitsizliğin büyük bir kısmı, finans sektörünün kendisi tarafından satın alınan ve parası ödenen kurallardaki değişikliklerle mümkün kılınan finansal sistemin manipülasyonundan kaynaklanıyor - şimdiye kadarki en iyi yatırımlarından biri. Hükümet finans kuruluşlarına yüzde sıfıra yakın faizle borç verdi ve her şey başarısız olduğunda uygun koşullarda cömert kurtarma paketleri sağladı. Düzenleyiciler şeffaflık eksikliğine ve çıkar çatışmalarına göz yumdular." Stiglitz, en tepedeki %1'lik kesimin gelirin neredeyse "dörtte birini" elde ettiğini ve servetin yaklaşık %40'ına sahip olduğunu açıkladı.
GSYH'ye göre ölçüldüğünde, toplam ücret ve bunun bileşeni olan maaş ve ücretler 1970'ten bu yana azalmaktadır. Bu durum, gelirin emekten (saatlik ücret ve maaşlardan gelir elde eden kişiler) sermayeye (işletme, arazi ve varlık sahipliği yoluyla gelir elde eden kişiler) doğru kaydığını göstermektedir.
Larry Summers 2007 yılında ailelerin alt %80'inin 1979 gelir dağılımına göre 664 milyar dolar daha az gelir elde ettiğini ya da aile başına yaklaşık 7.000 dolar gelir elde ettiğini tahmin etmiştir. Bu gelirin elde edilememesi, birçok ailenin borç yükünü artırmasına yol açmış olabilir ki bu da 2007-2009 subprime mortgage krizi'nde önemli bir faktör olmuştur; zira yüksek kaldıraçlı ev sahipleri kriz sırasında net değerlerinde çok daha büyük bir azalma yaşamıştır. Ayrıca, düşük gelirli aileler yüksek gelirli ailelere göre gelirlerinin nispeten daha fazlasını harcama eğiliminde olduklarından, gelirin daha fazlasının daha varlıklı ailelere kaydırılması ekonomik büyümeyi yavaşlatabilir.
Amerika Birleşik Devletleri'nde Şirketokrasinin Algılanan Belirtileri > Etkin kurumlar vergisi oranları

Bazı büyük ABD şirketleri, vergi yükümlülüklerini azaltmak amacıyla merkezlerini ABD dışındaki bir ülkeye taşımak için vergi inversiyonu (tax inversion) adı verilen bir strateji kullanmıştır. Yani birleşme ve satın almalarla vergi masraflarından kaçınma taktikleri uygulanmaktadır. Başka ülkelerdeki sirketleri satın alarak veya onlarla birleşerek ülke dışına kendini çıkmış gibi göstererek vergiden kaçınma yapılmaktadır. 1982'den bu yana 15'i 2012'den beri olmak üzere yaklaşık 46 şirket düşük vergili ülkelerde yeniden şirketleşmiştir. Altı şirket de 2015 yılında bunu yapmayı planladı.