stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yeni Ateizm
Tarih > Yakın tarih

Sam Harris tarafından yazılan ve 2004 yılında yayınlandıktan sonra ABD'de çok satanlar listesine giren, dilimize İnancın Sonu: İnanç ve Mantığın Kafa Kafaya Çarpışması olarak çevrilen kitap, bundan sonraki birkaç yılda çok sayıda popüler ateist yazarın kitabına öncülük etti. Harris'i motive eden 11 Eylül saldırıları, İslam'ın doğrudan eleştiri oklarına maruz kalmasına neden olsa da, Harris kitabında Hristiyanlık ve Yahudilik dinlerini de doğrudan eleştirdi. Bundan iki yıl sonra Harris, Hristiyan Bir Topluma Mektup başlıklı bir kitap yazarak, Hristiyanlık'ı doğrudan ve sert bir şekilde eleştirdi. Ayrıca, 2006 yılında yayınlanan Tüm Kötülüklerin Anası? başlıklı belgeseli sonrasında Tanrı Yanılgısı isimli meşhur kitabını yayınlayan Richard Dawkins, 51 hafta boyunca New York Times'ın en çok satanlar listesinde yer aldı.
2010 yılında "Neden Yeni Atizme İnanmıyorum" başlıklı bir köşe yazısı yazan Tom Flynn, "Yeni Ateizm" akımının ne yeni ne de bir akım olduğunu ileri sürdü. Yeni olan şeyin, büyük yayınevlerinin ateist içerikli metinleri yayınlaması, bunların milyonlarca kişi tarafından okunması ve hatta bu kitapların çok satanlar listesine girmesi olduğunu belirtti.
Önde gelen isimler > Mahşerin dört atlısı

30 Eylül 2007'de önde gelen dört ateist (Richard Dawkins, Sam Harris, Christopher Hitchens ve Daniel Dennett), Hitchens'ın Washington, D.C.'deki evinde, iki saatlik ve moderatörsüz, özel bir tartışma için bir araya geldiler. Tartışma kaydedildi ve "Mahşerin Dört Atlısı" başlığıyla yayınlandı. 2010 yılında Christopher Hitchens vs Dinesh D'Souza arasında yaşanan "Tanrı Tartışması"nda bu dört adama "Kıyamet-Dışının Dört Atlısı" dendi. Bu kinaye, İncil'in Vahiy Kitabı'nda sözü edilen Mahşerin Dört Atlısı anlatısından gelmektedir. Bu dörtlü, onları aşağılama amacıyla "Evanjelist Ateistler" olarak da anılmaktadır.
Sam Harris, en çok satanlar listesine giren İnancın Sonu, Hristiyan Bir Topluma Mektup, Ahlakî Düzlem ve Uyanış: Dinsiz Bir Ruhaniyetin El Kitabı gibi kitapların yanı sıra, ilk etapta e-kitap olarak basılan Özgür İrade ve Yalan Söyleme Sanatı gibi eserlerin yazarıdır. Harris, Mantık Projesi'nin eş kurucularındandır.
Richard Dawkins, Tanrı Yanılgısı isimli kitabın yazarıdır. Bu kitabın içeriği, yazımından önce Kanal 4'te Tüm Kötülüklerin Anası? başlığıyla belgesel olarak yayınlanmıştır. Dawkins, Richard Dawkins Mantık ve Bilim Vakfı'nın kurucusudur. Şöyle yazıyor: "Bu arada ben, mahşerin dört atlısı etiketine karşı çıkmıyorum. Sadece 'yeni ateist' lafından pek heyecan duymuyorum: Bu tanım bana, bizim önceki ateistlerden tam olarak ne açıdan ayrıldığımız konusunda net gelmiyor."
Christopher Hitchens, Tanrı Harika Değildir kitabının yazarıdır ve Dış Politika ile Prospect Dergisi tarafından "En İyi 100 Kamu Entelektüeli"nden biri olarak seçilmiştir. Ayrıca Hitchens, Amerikan Seküler Koalisyonu danışma kurulunda görev almıştır. 2010 yılında Hitch-22 başlığıyla anılarını yayınlamıştır. "Hitch-22" ismi, Hitchens'ın yakın arkadaşı Salman Rüşdi tarafından ona verilen bir lakaptır. Hitchens, dostu Rüşdi'yi Şeytanî Ayetler tartışması boyunca yılmaksızın desteklemiştir. Bu anıların yayınlanmasından kısa bir süre sonra Hitchens'a yemek borusu kanseri teşhisi konulmuştur. Hastalık, Aralık 2011'de ölümüne sebep olmuştur. Ölümü öncesinde Hitchens, bir dizi denemesini ve makalesini Tartışmalı başlıklı kitabında yayınlamıştır. Ölümü sonrasındaysa Ölümlülük başlığıyla bunun kısa bir versiyonu yayınlanmıştır. Bu yayınlar ve kamuya açık olarak verdiği sayısız sunum, Hitchens'a hastalığı sırasında bile yılmaz bir ateizm savunusu platformu vermiştir. Hatta bu konuşmalarında özellikle de ölüm döşeğindeki insanlara dair kültürden bahsetmiş, ölüme yakın insanları dine döndürme çabalarını eleştirmiş ve bu girişimleri "zevksizlik" olarak değerlendirmiştir.
Daniel Dennett, Darwin'in Tehlikeli Fikri, Büyüyü Bozmak gibi birçok kitabın yazarıdır. Ayrıca Ruhban Sınıfı Projesi'nin açık bir destekçisidir. Bu proje, ABD'de bulunup da artık Tanrı'ya inanmayan, bu nedenle cemiyetlerinden dışlanan din insanlarına destek olma amacıyla kurulmuştur.
"Mahşerin Dört Atlısı" videosu, internetten ücretsiz olarak iki bölümde izlenebilir: Bölüm 1 11 Haziran 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Bölüm 2 11 Haziran 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
Önde gelen isimler > Diğer kişiler

Hitchens'ın ölümünden sonra Ayaan Hirsi Ali (kendisi, Hitchens'ın katılması beklenen 2012 Uluslararası Ateist Kongresi'ne katılmıştı), "artı bir atlı-kadın" olarak anılmaya başlandı. Çünkü aslen Ali de 2007'deki "atlılar" toplantısına davet edilmiş; ancak son anda iptal etmek zorunda kalmıştı. Hirsi Ali, Mogadişu, Somali'de doğdu ve 1992'de Hollanda'ya kaçtı. Kaçma nedeni, görücü usulü evlilikti. Sonrasında Hollanda politikasıyla ilgilenmeye başladı, dini reddetti ve İslami ideolojiye karşı güçlü bir ses haline geldi. Özellikle de kadınlarla ilgili çalışmalar yürüttü. Bu alandaki çalışmalarının sonucunda Kafir ve Kafesteki Bakire kitaplarını yazdı. Hirsi Ali, sonradan Teslimiyet adlı filmin yapımında görev aldı. Bu film nedeniyle arkadaşı Theo Van Gogh öldürüldü ve cesedinin göğsüne Hirsi Ali için bir ölüm tehdidi mesajı iğnelenerek bırakıldı. Bu nedenle Hirsi Ali Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti ve orada saklanmaya başladı. Şu anda da orada yaşamakta ve İslam'ın en güçlü eleştirmenlerinden biri olarak yaşamına devam etmektedir. Ayrıca kadınlara İslamî doktrin altında ve İslamî toplum yaşantısında nasıl davranıldığı konusundaki çalışmalarını sürdürmektedir. Bunun yanı sıra güçlü bir ifade özgürlüğü ve rencide (hakaret) etme özgürlüğü savunucusudur.
"Mahşerin Dört Atlısı" tartışmasız bir şekilde ateizmin en önde gelen savunucuları olsa da, birçok diğer güncel ve önemli ateist de bu akımı desteklemektedir. Bunlar arasında bulunan bazıları: Lawrence M. Krauss (fizikçi, kozmolog ve Hiç Yoktan Bir Evren'in yazarı), Jerry Coyne (biyolog ve Evrim Neden Gerçektir? kitabının ve onun tamamlayıcısı olan, içeriğinde özellikle polemiklere ve dinî meselelere yer verdiği blogun yazarı,), Steven Pinker (bilişsel bilim insanı, dilbilimci, psikolog ve yazar), Aron Ra (Amerikan Ateistler Birliği'nin başkanı), Michel Onfray (filozof ve Ateist Manifesto: Hristiyanlık, Yahudilik ve İslam'a Karşı Dava başlıklı kitabın yazarı), Rebecca Goldstein (bilim filozofu ve Tanrı'nın Varlığı'na Dair 36 Kanıt: Bir Kurgu başlıklı kitabın yazarı), A. C. Grayling ("Yeni Ateizm'in Beşinci Atlısı" olarak bilinen filozof), Dan Barker (eski bakan ve ateist aktivist, Dinlerden Özgürlük Vakfı'nın kurucusu), John W. Bush (eski bakan ve çeşitli din felsefesi kitaplarının yazarı), Greta Christina (Ateistler Neden Bu Kadar Öfkeli? kitabının yazarı), James Randi (paranormal iddiaları çürütmekle uğraşan eski bir illüzyonist), Michael Shermer (meşhur kuşkucu ve Neden İnsanlar Tuhaf Şeylere İnanır? başlıklı kitabın yazarı), David Silverman (Amerikalı Ateistler'in başkanı ve Tanrı'yla Mücadele: Dindar Bir Dünyada Ateist Manifesto başlıklı kitabın yazarı), İbn Warraq (Neden Bir Müslüman Değilim? başlıklı kitabın yazarı), Matt Dillahunty (Austin temelli internet ve kablolu TV yayını Ateist Deneyimi'nin sunucusu) ve Bill Maher (yazar ve 2008'de yayınlanan Religulous başlıklı belgeselin başrol oyuncusu).
Bakış açısı

Birçok çağdaş ateistin yazı dili bilimsel bir dile dayanmaktadır. Bilimin din ile ilgisiz olduğunu, hatta "Tanrı" konseptiyle baş edemeyeceğini savunan, kendilerinden önce gelen ateist yazarların aksine, Dawkins tam tersini savunmaktadır. Ona göre "Tanrı Hipotezi", geçerli bir bilimsel hipotezdir. Bu hipotezin fiziksel evrende etkileri vardır ve diğer birçok hipotez gibi test edilebilir ve yanlışlanabilir. Victor Stenger gibi bazı diğer çağdaş ateistler ise İbrahimî Tanrı'nın bilimsel bir hipotez olduğunu ve bilimin standart metotları ile sınanabileceğini savunmaktadır. Hem Dawkins, hem de Stenger söz konusu hipotezin bilimin bu testlerinin hiçbirini geçemediği sonucuna varmaktadırlar. Dolayısıyla, natüralizmin evrende gözlediğimiz, en uzak galaksilerden yaşamın kökenine kadar, türlerin çeşitliliğinden beynin ve bilincin nasıl çalıştığına kadar, her şeyi açıklamak için yeterli olduğunu ileri sürmektedirler. Onların iddiasına göre bu açıklamaların hiçbir noktasında, gerçekliği anlamak için Tanrı fikrini veya doğaüstü herhangi bir iddiayı ileri sürmeye gerek yoktur.
Bakış açısı > Dinin bilimsel olarak test edilmesi

Dinî inanca sahip olmayanlar, birçok dinî ve doğaüstü iddianın (örneğin İsa'nın bakireden doğumu ya da ölümden sonra yaşam gibi) doğa dahilinde incelenebilecek bilimsel argümanlar olduğunu ileri sürmektedirler. Onlara, deistlere ve ilerici dindarlık akımından olanlara göre bu tip dinî argümanlar "değerler" veya "ahlak" ile ilgili anlatılar değil, bilimsel olarak araştırılması gereken iddialardır. Rasyonalistler, bilimin bu tip doğaüstü iddiaların hepsini olmasa bile bir kısmını inceleyebileceğini düşünmektedirler. Mayo Kliniği ve Duke Üniversitesi gibi kurumlar, duanın iyileştirici gücüne dair ampirik kanıtlar bulmak için araştırmalar yürütmektedir. Stenger'a göre bu deneyler, bu tip duaların herhangi bir işe yaradığına dair hiçbir kanıt bulamamıştır.
Bakış açısı > Mantığa dayalı argümanlar

Stenger Başarısız Hipotez: Tanrı başlıklı kitabında, Tanrı'nın mutlak bilgili, mutlak iyi ve mutlak kudretli niteliklerinin (Stenger bunlara kısaca 3M demektedir) mantık çerçevesinde var olamayacağını savunmaktadır. Tanrı'nın varlığına ve ona özgü özelliklere dair benzer birtakım mantıksal çürütmeler, Michael Martin ve Ricki Monnier'in Tanrı'nın İmkansızlığı kitabında bulunabilir. Benzer şekilde, Theodore M. Drange'ın "Uyumsuz Özellikler Argümanı" başlıklı makalesinde de bu tip çürütmeler bulunabilir.
Bakış açısı > Örtüşmeyen Alanlar hakkındaki görüşler

Richard Dawkins, bilim ve dinin aslında çatışmadığı konusundaki bağdaştırmacı görüşü özellikle eleştirmektedir. Örneğin, İbrahimî dinlerin durmaksızın bilimsel meselelerle ilgilendiğine dikkat çekmektedir. 1998 yılında Özgür Sorgu dergisinde yayınladığı makalesinde ve 2006 yılında yayınladığı Tanrı Yanılgısı'nda Dawkins, Stephen Jay Gould tarafından savunulan ve bilim ile dinin aslında "Birbiriyle Örtüşmeyen Alanlar" olduğu yönündeki görüşüne katılmadığını ifade etmiştir. Gould'a göre bilim ve dinin her ikisi de "birbirlerinin öğretilerini uygun araçlar kullanarak ele alan ve bu şekilde çözüm arayışına giren alanlar"dır. Gould'un tezinde bilim ve din, kendilerine özgü ve birbiriyle örtüşmeyen alanlarına özgü kalmalıdır. Bilim, deneysel dünyayla ilgilidir. Bu dünyadaki gözlemleri tanımlamak için geliştirilen teorilerle ilgilenir. Din ise nihai anlam ve ahlaki değer gibi kavramlarla ilgilenir. Dawkins, bu görüşün bilim ve dinin kesişimindeki deneysel gerçekleri açıklayamadığını iddia etmektedir. Şöyle söyler: "Gould ve diğerlerinin yaptığı gibi, dinin kendisini bilimin alanından uzak tuttuğunu, kendisini ahlak ve değerlere sınırladığını iddia etmek tamamen gerçek dışıdır. Doğaüstü varlıkların var olduğu bir evren, bunların olmadığı bir evrene kıyasla kökten ve nitel biçimde farklı olacaktır. Aradaki fark, kaçınılmaz olarak, bilimsel bir farklılıktır. Dinler, bu tip şeylerin var olduğunu iddia ederler. Bu, bilimsel bir iddiadır."
Bakış açısı > Bilim ve ahlak

Sam Harris tarafından popülerleştirilen bir görüş, bilim ve dolayısıyla şu anda bilinmeyen, objektif gerçekler, insan ahlakını küresel bir biçimde yönlendirebilir. Harris'in Ahlaki Düzlem  kitabında ve ona eşlik eden TED konuşması olan Bilim, Ahlaki Değerlere Nasıl Yön Verebilir başlıklı konuşmasında,  insanların refahının ve tam tersi şekilde, acı çekmesinin, bir düzlem olarak düşünülebileceğini ileri sürer. Bu düzlem içerisinde tepeler ve vadiler vardır. Bunların her biri, insanî deneyimlerimizin farklı uçlarını temsil eder. Bunlar, refahın objektif durumlarıdır.
Bakış açısı > Yeni Ateizm siyaseti

Yeni Ateizm, politika ile çeşitli şekillerde ilgilenmektedir. Bunlar arasında dinin kamusal alandaki etkisini azaltmaya yönelik, ateizmin halk arasındaki kabulünü arttıracak kültürel değişime yönelik ve "ateist kimliği"ne yönelik girişimler bulunmaktadır. Yeni ateistler arasındaki içsel stratejik ayrımlar ve bu hareketlerin cinsiyet ve ırk bakımından çeşitliliği de dikkat çekicidir.
Önemli yayınlar

Why People Believe Weird Things: Pseudoscience, Superstition, and Other Confusions of Our Time by Michael Shermer (1997, republished in 2002)
The End of Faith: Religion, Terror, and the Future of Reason by Sam Harris (2004)
Atheist Manifesto: The Case Against Christianity, Judaism, and Islam by Michel Onfray (2005)
The Caged Virgin: An Emancipation Proclamation for Women and Islam by Ayaan Hirsi Ali (2006 in English)
Infidel: My Life by Ayaan Hirsi Ali (2006 in Dutch, English translation 2007)
The God Delusion by Richard Dawkins (2006)
Letter to a Christian Nation by Sam Harris (2006)
Breaking the Spell: Religion as a Natural Phenomenon by Daniel Dennett (2006)
God: The Failed Hypothesis—How Science Shows That God Does Not Exist by Victor J. Stenger (2007)
God Is not Great: How Religion Poisons Everything by Christopher Hitchens (2007)
Why I Became an Atheist: A Former Preacher Rejects Christianity by John W. Loftus (2008)
Godless: How an Evangelical Preacher Became One of America's Leading Atheists by Dan Barker (2008)
Why Are You Atheists So Angry? 99 Things That Piss Off the Godless by Greta Christina (2012)
The God Argument by A.C. Grayling (2013)
Heretic: Why Islam Needs a Reformation Now by Ayaan Hirsi Ali (2015)
Fighting God: An Atheist Manifesto for a Religious World by David Silverman (2015)
Skeptic: Viewing the World with a Rational Eye by Michael Shermer (2016)
Unapologetic: Why Philosophy of Religion Must End by John W. Loftus (2016)
God: The Most Unpleasant Character in All Fiction by Dan Barker (2016)
"Mahşerin Dört Atlısı", saat yönünde, sol üstten başlayarak: Richard Dawkins, Christopher Hitchens, Daniel Dennett, Sam Harris.

Dawkins şöyle diyor: "Tarih boyunca birçok toplumun bugüne kadar inandığı birçok tanrıyı düşünecek olursak hepimiz aslında ateistiz. Bazılarımız, sadece 1 adet fazla tanrıya inanmıyor."
Victory At Sea, Vol. I

| Victory At Sea, Vol>  I |
| --- | --- |

Robert Russell Bennett stüdyo albümü
Yayımlanma: 1959
Süre: 45 dakika
Şirket: RCA Victor
Victory At Sea, Vol. I, Robert Russell Bennett'in RCA Victor etiketiyle yayımladığı 1959 çıkışlı stüdyo albümüdür. Albüm, 2. Grammy Ödülleri'nde En İyi Aranjman ve Yılın Albümü dallarında aday olarak toplamda iki adaylık aldı.
Parça listesi > A yüzü

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| # | Parça | Süre |
| 1 | The Song Of The High Seas | 4:58 |
| 2 | The Pacific Boils Over | 5:39 |
| 3 | Guadalcanal March | 3:03 |
| 4 | D-Day | 5:48 |
| 5 | Hard Work And Horseplay | 3:37 |
Parça listesi > B yüzü

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| # | Parça | Süre |
| 1 | Theme Of The Fast Carriers | 6:43 |
| 2 | Beneath The Southern Cross | 3:58 |
| 3 | Mare Nostrum | 4:24 |
| 4 | Victory At Sea | 6:09 |
Vail Hamza Abdülfettah Cüleydan

Vail Hamza Abdülfettah Cüleydan (Arapça: وائل حمزه عبدالفتاح جليدان; d. 22 Ocak 1958, Medine), el-Kaide'nin kurucularından olan Suudi Arabistan vatandaşı.
Hayatı

22 Şubat 1958'da, Suudi Arabistan'ın Medine şehrinde doğdu. 1984 ile 1985 yıllarında Amerika Birleşik Devletleri'nin Arizona eyaletindeki Tucson şehrinde bulunan Tucson İslam Merkezi'nin başkanlığını yaptı. 1986'da buradan ayrılarak Afganistan'a gitti ve Afganistan'a müdahale gerçekleştiren Sovyetler Birliği'ne karşı mücadele eden mücahitlere katıldı. Ağustos 1988'de, birkaç isimle birlikte el-Kaide'nin kuruluşunda yer aldı ve örgütün finans işlerinden sorumlu oldu.
El-Kaide ile olan bağlılığı sebebiyle Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi tarafından mal varlıklarının dünya genelinde durdurulması kararı alınsa da bu karar Ağustos 2014'te kaldırıldı.
Vestince

| Vestince |
| --- | --- |


Vestinlerin ülkesi, Pescara'dan Gran Sasso'ya bakarken
Bölge: Doğu-Merkez İtalya
Dönem: yaklaşık MÖ 250-100
Dil ailesi: Hint-Avrupa  İtalikVestince
Dil kodları
ISO 639-3: xvs
Dilbilimci listesi: xvs
Glottolog: Yok
Vestince, Roma Cumhuriyeti'nden kalan yalnızca iki yazıtla belgelenmiş soyu tükenmiş bir İtalik dildir. Antik çağda, o zamanlar Doğu-Merkez İtalya'daki Gran Sasso'dan Adriyatik Denizi'ne kadar, şimdiki Abruzzo bölgesinde yaşamış olan Vestinler (Vestini) tarafından konuşulduğu düşünülüyor. Vestini, Romalıların halk için kullandığı bir egzonimdir. Varsayılan dili, İtalik'ten öteye sınıflandırmak için yeterince kanıt bulunmamaktadır. Vestince, Roma'nın hemen doğusundaki Apeninler'in küçük bölgelerinde konuşulan ve genellikle "küçük lehçeler" diye adlandırılan az sayıdaki tasdiklenmiş İtalik dillerden biridir. Şu anda kesin sınıflandırmaları hakkında bir uzlaşma bulunmamaktadır.
Külliyat

Sadece iki yazıt günümüze ulaşmıştır.
Örnek metin

Abruzzo'daki Navelli yakınlarında bulunan CIL 12.394, MÖ 3. yüzyılın ortalarında yazılmıştır:
Vestince metin:
Latinceye çevirisi:
İtalyancaya çevirisi:
İspanyolcaya çevirisi:
İngilizceye çevirisi:
Türkçeye çevirisi:
Ek kaynaklar

Stuart-Smith, Jane (2004). Phonetics and philology: sound change in Italic. Oxford: Oxford University Press.
| g t İtalik diller |
| --- | --- |
Latino-Faliskan:  Latince (Latin dilleri)  Faliskçe  Prenestince  Lanuvyanca 
Osko-Umbriya:  Oskan grubu Hernikçe  Marrukince  Oskanca  Pelinyice  Samnitçe  Sidikince  Umbriya grubu Marsice  Umbriyaca  Volskice  Ön-Samnitçe  Sabince  Güney Pikence 
Bilinmeyenler:  Sikulca? (muhtemelen İtalik değil)  Venetçe? (muhtemelen Kelt, geçiş veya bağımsız)  Ekçe  Vestince  Lusitanca? (muhtemelen Kelt)  Antik Belga dili?  Enotrice 
Yeniden oluşturulmuş: Ön-İtalik
Latince (ve ondan türeyen diller) dışındaki tüm İtalik diller şu anda soyu tükenmiş durumdadır. Latince, halen daha Katolik Kilisesi'nin kutsal dili olarak kullanılmaktadır.
Vespa Mucizesi

| --- | --- |
Un Sogno Italiano:Vespa
Yönetmen: UmbertoMarini
Oyuncular:  Alessio Boni  Francesco Pannofino 
Cinsi: Sinema
Renk: Renkli
Yapım yılı: 2019, İtalya
Süre: 100 dakika
Dil: Italyanca
Vespa Mucizesi ( Un sogno italiano:Vespa) 2019 yapımı bir İtalyan filmidir. Kısmen belgesel niteliğinde olan film İtalyan yapımı Vespa motosikletlerinin ortaya çıkış öyküsünü işlemektedir. Yönetmen Umberto Marino’dur.
Konu

Piaggio ailesi 2. Dünya Savaşı sırasında uçak imal eden sanayici bir ailedir. Fakat fabrikaları bombalanır. Savaş sonrasında Enrico Piaggio fabrikayı ayağa kaldırmak istemektedir. Uçak talebi azaldığı için, motosiklet üretimine geçmeye karar verir. Bunun için krediye muhtaçtır. Banker Rocchi Battaglia’ya başvurur. Rocchi ise projenin başarısız olacağını düşünmektedir. Fabrika ve arazisini ipotek edip üstüne geçirmeyi planlayarak, istenen krediyi verir. Enrico’nun da başarısız olması için de çeşitli planlar yapmaktadır. Enrico'nun Vespa adını verdiği motosikleti gerçekten başlarda piyasada tutulmaz. Fakat daha sonra, bir Amerikalı yönetmenin Roma Tatili adlı bir film çevirmekte olduğunu öğrenir ve yönetmeni motosikleti filminde göstermesi için ikna eder. Rocchi ise Enrico’nun bürosundaki bir casusu aracılığı ıle bu girişimi baltalamaya çalışmaktadır. Enrico ile sekreteri arasında bir gönül bağı olduğunu ileri sürerek Enrico ile eşinin arasını açmaya bile çalışır. Ancak bütün bu engellemelere rağmen sonunda Enrico Vespa’nın piysada tutunmasını sağlar.
Oyuncular ve karakterler

Alessio Boni: Enrico Piagglio
Francesco Pannofino: Rocchi Battaglia
Violante Placido: Livia
Beatris Granno: Suso, Enrico'nun sekreteri
İvan Bilibin

| İvan Bilibin |
| --- | --- |
Boris Kustodiev tarafından 1901 yılında yapılan portresi.
Genel bilgiler
Doğum adı: İvan Yakovleviç Bilibin
Doğum: 16 Ağustos 1876(1876-08-16) Sankt-Peterburg, Rusya
Ölüm: 7 Şubat 1942 (65 yaşında) Sankt-Peterburg, Rusya
Uyruk: Rus
Alanı: Resim


İvan Yakovleviç Bilibin (Rusça: Иван Яковлевич Билибин; 16 Ağustos 1876 - 7 Şubat 1942) "Mir iskusstva" akımı öncülerinden olup, 20. yüzyılın en etkili Rus süslemeci ve sahne dekoratörlerindendir. Slav mitolojisinin meslek kariyerinde büyük etkisi olmuştur.
İvan Bilibin, St. Petersburg'un bir mahallesinde dünyaya geldi. İlya Repin'in yanında öğrenim görmüş, daha sonra eğitimine Münih'te devam etmiştir. Bilibin 1902-1904 senelerinde Kuzey Rusya'da geziler yaptı ve burada tarihi ahşap yapılar ve yöresel Rus folklörü ile tanıştı. Buluşlarını 1904 yılında "Kuzey Rusya'nın Halk Sanatları" adlı monografisinde yayımladı. Geleneksel Japon baskı sanatının da Bilibin'in üzerinde büyük etkisi oldu. Bilibin Rus halk masalları için 1899 yılında yaptığı yenilikçi resimlemelerle ünlendi. 1905 Rus Devrimi sırasında devrimci çizimler yaptı. Ancak Ekim Devrimi ona yabancı kaldı. Kahire ve İskenderiye'de kısa süre kaldıktan sonra 1925 yılında Paris'e yerleşti. Burada özel konakların ve Ortodoks kiliselerin süslemelerini yaptı. Ancak anavatanına özlem duydu ve 1936 yılında Sovyet Elçiliği'ni dekore ettikten sonra Sovyet Rusya'ya döner. 1941 senesine kadar Sovyet Sanatlar Akademisi'nde dersler verdi. Bilibin Leningrad Kuşatması sırasında açlık nedeniyle hayatını kaybetti.
Resim galerisi

Tacirler Çar Saltan'ın huzurunda, 1905
"Altın Horoz" operası için sahne dekoru, 1909
"Altın Horoz" operası için sahne dekoru, 1909
Prens İgor'un Seferi
Baba Yaga, "Güzel Vasilisa", 1899
Kızıl Sipahi "Güzel Vasilisa" 1899
İvan Tsareviç Ateşkuşunun tüylerini çekiyor 1899
Morozko
Buyan Adası, 1905
Zabava'nın kurtarılması
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
| --- | --- |
Otorite kontrolü :  BIBSYS: 90261899  BNE: XX848335  BNF: cb12590344m (data)  CiNii: DA06426162  GND: 118510851  ISNI: 0000 0001 0907 6077  LCCN: n50018017  LNB: 000111745  MusicBrainz: 06a1880b-253f-4ed7-a5a1-f1d414822fa5  NDL: 00433304  NKC: js20020805861  NLA: 35018632  NLG: 328917  NLI: 987007303881705171  NLK: KAC200004513  NSK: 000106687  NTA: 069141282  RERO: 02-A021730175  RKD: 8414  RSL: 000095051  SELIBR: 178294  SNAC: w60g40p4  SUDOC: 053425200  Trove: 793028  ULAN: 500030855  VIAF: 61666423   WorldCat (LCCN): n50-018017
Villabate

| Villabate |
| --- | --- |
Şehir
Villabate şehri

VillabateLingen'in Almanya'daki konumu
Ülke:  İtalya
Bölge: Sicilya
İlçe: Palermo
İdare
 • Belediye başkanı: Dieter Krone
Yüzölçümü
 • Toplam: 426.95 km²
Nüfus
 • Toplam: 19.441
 • Yoğunluk: 128/km²
Zaman dilimi: PZD
Villabate, İtalya'nın Sicilya ilinde yer alan ve Palermo ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin toplam nüfusu 19.441'dir.
İstanbul'da 1946 Türkiye yerel seçimleri

26 Mayıs 1946 Yerel Seçimleri'nde İstanbul Belediyesi ile merkez dışındaki 5 ilçenin (Kartal, Çatalca, Silivri, Şile ve Yalova) ve 2 beldenin belediye başkanlarının belirlenmesi için belediye meclis üyelerinin seçimi yapılmıştır. İstanbul il genelindeki 487.820 seçmenin 244.313'ü seçimlere katılmış ve seçime katılım oranı %50 olarak gerçekleşmiştir. Mersin ilçesindeki seçmenler %49,6'lık bir katılım oranı göstermiştir. Seçimler sonucunda İstanbul belediye başkanlığı vali uhdesinde kalmaya devam etmiştir.
Vicente Ehate Tomi

Vicente Ehate Tomi (d. 1968), Ekvator Gineli siyasetçi. Tomi, Afrika ülkesi Ekvator Ginesi'nde  21 Mayıs 2012 ile 23 Haziran 2016 tarihleri arasında başbakan olarak görev almıştır.
Tomi daha önce yer aldığı hükûmetlerde Ulaştırma ve Teknoloji Bakanlığı yanı sıra, Posta ve İletişim Bakanlığı görevlerinde de bulunmuştur. 23 Haziran 2016 tarihinde başbakanlık görevini Francisco Pascual Obama Asue'ye devrederek makamdan ayrılmıştır.