stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Andrés Manuel del Río
Ölümü ve tanınırlığı

Andrés Manuel del Río, uzun ve verimli bir akademik kariyerin ardından 1849'da 84 yaşında öldü. Çalışmaları ve liberal politikaları bağımsız bir Meksika ulusunun inşası açısından önemliydi. Meksika Ulusal Özerk Üniversitesinin (UNAM) mevcut Jeoloji Enstitüsü'nün temelini oluşturan Maden Koleji'nin mineraloji bölümünün kurucu profesörüydü.
Madrid'deki İspanyol Kraliyet Bilimler Akademisi, Edinburgh Wernerian Doğa Tarihi Topluluğu, Fransa Kraliyet Bilimler Akademisi, Leipzig Ekonomi Topluluğu, Leipzig Linnean Topluluğu, Saksonya Kraliyet Akademisi ve Felsefe Derneği üyesiydi. Aynı zamanda Philadelphia Jeoloji Derneği ve New York Doğa Tarihi Lisesi'nin başkanıydı.
Kapsamlı bilimsel çalışmaları, vanadyumun ilk tanımlanmasının yanı sıra, çeşitli minerallerin keşfini ve tanımlanmasını ve madencilik endüstrisinde kullanılmak üzere minerallerin çıkarılması yöntemlerinin icat edilmesini içeriyordu. Ölümünden sonra, Chihuahua'daki Batopilas'ın da dahil olduğu önemli maden bölgesine onun adı verildi.
Meksika Kimya Derneği, mesleğin seviyesini ve prestijini yükseltmek için olağanüstü katkılarda bulunan kimya profesyonellerinin yaptığı çalışmaların kamuoyu tarafından tanınması amacıyla 1964 yılında prestijli Ulusal Kimya Ödülü "Andrés Manuel Del Río"yu başlattı. Del Río'nun benzerliğini içeren bir madalya ve bir hatıra plaketi ile ödüllendirildi. Andrés Manuel Del Río, ilk oral kontraseptifin mucidi Luis E. Miramontes ve 1995 yılında Nobel Kimya Ödülü'nü kazanan Mario J. Molina, dünya çapında olağanüstü öneme sahip üç Meksikalı kimyagerdir. Miramontes, 1986'da "Andrés Manuel Del Río" kazandı.
Seçilmiş bilimsel çalışmaları

Elementos de Orictognesia o del conocimiento de los fósiles, Real Seminario de Mineria de México'da kullanılmak üzere hazırlandı, 1795.
Çinko ve cıva sülfürlerinden oluşan yeni mineralleri analiz edin . Annales des Mines, Paris, 5, 1829.
Meksika'dan civa iyodürü . Annales des Mines, Paris, 5, 1829.
Orictognesia unsurları ve Bercelio sisteminde yer alan fosillerin birleşimi; ve Abraham Góttlob Wérner'in ilkelerini, Meksika, Minería Nacional Seminario'yu kullanmak için İngilizce, Amerika ve Fransa ile birlikte belirledik . Philadelphia, 1832,9780270612905 .
Periyodik tablodaki 23. element.
Vanadyum doğal halinde bulunmaz ancak vanadinit, Pb 5 (VO 4 ) 3 Cl gibi minerallerde bulunur.
Palacio de Mineria, Meksiko
Bir vanadyum örneği
Amortisör

Ölçekli arabaların minyatür-yağlı amortisörleri.
Gazlı amortisör.
Amortisör (Fransızcadan: amortisseur), makinelerde çalışma sırasında meydana gelen sarsıntı ve titreşimlerin şiddetini ve etkisini azaltmak için kullanılan elemanlar. Amortisörler hareket yönüne ters, hız ile orantılı bir direnç gösterirler. Böylece sarsıntı ve titreşim doğuran enerjiyi ısıya çevirerek yutarlar. Her türlü darbeli çalışan makinelerde (tekstil makineleri, presler, iş makineleri, kaldırma makineleri, otomobiller...) kullanılmalarına rağmen en yaygın kullanma alanı otomobillerdir.
Pnömatik ve hidrolik amortisörler, yastıklar ve yaylarla birlikte kullanılır. Araç amortisörü, yağının akış debisini içindeki pistondan kontrol eden yaylı çek valfleri ve orifisleri kapsar.
Amortisör tasarlarken veya seçerken tasarım düşüncesi bu enerjinin nereye gideceğidir. Çoğu amortisörde, mekanik enerji amortisörün viskoz sıvısında ısı enerjisine dönüşür. Hidrolik silindirlerde hidrolik sıvı ısınır, pnömatik silindirlerdeyse sıcak hava amortisörün dışındaki ortama boşaltılır. Elektromanyetik amortisör türlerinde harcanan enerji depolanıp ve daha sonra kullanılabilir.
Araç süspansiyonu

Bir araçta amortisörler engebeli zeminde gitmenin etkisini azaltarak sürüş kalitesini ve araç kullanımını iyileştirir. Amortisörler aşırı süspansiyon hareketini sınırlarken amaçları yay salınımlarını sönümlemektir. Amortisörler yaylardan fazla enerjiyi emmek için yağ ve gaz valflerini kullanır. Yay oranları üretici tarafından aracın yüklü ve yüksüz ağırlığına göre seçilir. Bazı insanlar yay oranlarını değiştirmek için şok kullanır ancak bu doğru kullanım değildir. Tekerlek lastiğin kendisindeki histerezis ile birlikte yaylanmamış ağırlık yukarı ve aşağı hareketinde depolanan enerjiyi sönümler. Etkili tekerlek sekme sönümlemesi şokların en uygun dirence ayarlanmasını gerektirir.
Yaylı amortisörler genellikle helis yay veya yaprak yay kullanılır ancak burulma şoklarında burulma çubuğu da kullanılır. Ancak yay tek başına şoku ememez çünkü yay sadece enerjiyi depolar enerjiyi ememez. Araçlarda hem hidrolik amortisörler hem de yay veya burulma çubuklarını kullanır.
Araç amortisör tipleri

Çoğu araç amortisörü, bu konularda bazı değişimlerle ikiz veya tek boruludur.
Araç amortisör tipleri > İkiz borulu > Temel ikiz borulu

"İki borulu" amortisör olarak da bilinen bu cihaz, iç içe iki silindirik borudan "çalışma borusu" veya "basınç borusu" olarak adlandırılan bir iç boru ve "yedek boru" adı verilen bir dış borudan oluşur. Cihazın altında iç kısımda bir sıkıştırma valfi veya taban valfi bulunur. Piston, yoldaki tümsekler tarafından yukarı veya aşağı doğru zorlandığında, hidrolik sıvı pistondaki küçük delikler veya "orifisler" aracılığıyla ve valf yoluyla farklı bölmeler arasında hareket eder ve "şok" enerjisini ısıya dönüştürür ve daha sonra bu enerjinin harcanması gerekir.
Araç amortisör tipleri > İkiz borulu > İkiz borulu gazlı

Çeşitli şekillerde "iki borulu gaz hücresi" tasarım olarak bilinen bu tip temel ikiz boru tipinin gelişmişidir. Yapısı ikiz boruya çok benzer ancak yedek boruya düşük basınçlı azot gazı basılır. Bu değişikliğin sonucunda tertibattan damlayan köpüklü hidrolik sıvı olarak çıkan, ikiz borulunun aşırı ısınması yüzünden "köpürmesi" azalır. İkiz borulu gazlı amortisörler orijinal modern araç süspansiyonlarının çoğunluğunu oluşturur.
Araç süspansiyon sistemleri ve yaylar

Yayların araç süspansiyon sistemlerinde kullanılmaları geçen yüzyıla kadar dayanır. İlk kullanılan yaylar kalın çelik yaylardır. Bunların yoldan gelen darbeleri bir ölçüde yutmaları, daha hızlı ve rahat yolculuk yapma imkânını ortaya çıkarmıştı. Daha sonraları halk arasında makas olarak bilinen yaprak yayların büyükten küçüğe doğru yerleştirilmesi ile meydana gelen yaylar, geniş kullanım alanı bulmuştur. Bu yayların ön ve arka dingil ile şasi arasında kullanılmasıyla araç gövdesi dolaylı olarak dingillere oturtulmuş olur. Böylece yoldan gelen sarsıntılar kadar, aracın kalkma ve fren sırasındaki sarsılmaları da yumuşatılmış oluyordu. İlk defa 1928'de otomobil imalatındaki bir uygulamayla süspansiyon sistemi her bir tekerleğe bağımsız olarak uygulanmış, yani dingil kullanılmasından vaz geçilerek her tekerlek ayrı olarak yataklanmıştır. Böylece bir tekerlek tarafından alınan darbe diğerine iletilmediğinden seyahat rahatlığı artırılmıştır.
Bugün helezon yaylar, burulma çubukları, yaprak yaylar gibi kullanılan birçok yay tipi vardır. Genellikle ön tekerlekler için helezon yaylar kullanılırken, arka dingil yaprak yaylardan yapılan makaslar üzerine oturtulur.
Yaylar enerji depolama kabiliyetleri yüksek olan elastik elemanlardır. Bu özellikleri, dolayısıyla yol sathından alınan darbeleri, boyut değiştirerek ve enerji depolayarak şasiye iletmeden alırlar. Fakat yalnız başlarına kullanıldıklarında ilk anda depoladıkları enerjiyi sonra geri verirler ve bir salınım hareketine sebep olurlar. Bu salınımın sadece bir kısmı yayın rijitliği, yani iç moleküller sürtünmesi dolayısıyla ısıya çevrilerek yutulur ve salınımın durması zaman alır. Eğer bu salınımların devam etmesine müsaade edilirse araçta da sallanmalar görülür.
Bilhassa İkinci Dünya Savaşı sırasında metalurji sahasındaki son ilerlemeler yayların enerji depolama kabiliyetlerini, yani elastikiyetlerini arttırmış ve araç süspansiyon sistemlerinde yaylar yanında enerji yutma kabiliyetleri yüksek amortisörlerin kullanılması bir ihtiyaç halini almıştır. Bugün amortisörler, araç süspansiyon sistemlerinde geniş bir şekilde kullanılmaktadır.
Amortisörlerin rolü

Amortisörler, araç süspansiyon sistemlerinde yaylarla birlikte kullanılarak yoldan tekerleklere gelen sarsıntı ve titreşimlerin araba şasisine iletilmeden emilmesini veya en aza indirilmesini sağlarlar. Burada amortisörlerin rolü yaylardan daha değişik bir karakter gösterir.
Bu sistemlerde yay tarafından depolanan enerji, salınımlar halinde şasiye iletilmeden amortisörler tarafından emilir. İşte bu prensibe dayanarak yolun düzensizliklerinden dolayı meydana gelen darbe ve salınımları, yaylar, araç gövdesine iletmeyerek depolarlar. Amortisörler ise hareket yönüne ters doğrultuda gösterdikleri direnç ile gerek ilk anda tekerlekten gelen enerjiyi ve gerekse yayda depolanan enerjiyi yutarak ısıya çevirirler. Böylece sarsıntıları azaltırlar.
Amortisörler, sadece aracın konforu için gerekli elemanlar değillerdir. Aynı zamanda tekerleklerin yolu iyi kavramaları gibi önemli bir fonksiyonu da yerine getirirler. İyi bir amortisör virajda savrulmayı önler. Tekerleklerin yere iyi basmalarını ve zıplamamalarını sağlayarak hem çekişi artırır, hem de fren yapıldığında duruş mesafesini kısaltır.
Amortisörlerin yapısı, tipleri

Genel olarak amortisörlerin çalışma prensibi sürtünme yoluyla harekete karşı bir direnç göstererek, hareket enerjisinin ısıya dönüştürülüp, yutulması esasına dayanır. Amortisörler kuru ve akışkan esaslı tipler olmak üzere iki ana bölüme ayrılırlar.
Kuru tipler, yaylar ve lastiklerde olduğu gibi cisimlerin iç moleküler sürtünmesine dayanarak veya doğrudan birbirine sürtünen cisimlerde olduğu gibi dış sürtünme esasına dayanarak sarsıntı ve titreşim doğuran hareket enerjisini ısıya çevirerek yutarlar.
Akışkan tipleri ise sıvı veya gaz esaslı olabilirler. Sıvı tiplerde daha çok yağ kullanılır. Yağların iç moleküler sürtünmesi olan yüksek viskozite (kıvamlılık) özelliğine dayanılarak basınç altındaki yağın dar kanallardan geçmeye zorlanmasıyla sıkışan moleküllerin arasındaki sürtünme yardımıyla ısıya çevrilen enerji yutulur. Gaz esaslı tipler de aynı prensibe göre çalışırlar. Gaz olarak daha çok hava kullanılır.
Amortisörlerin bu iki ana esasa bağlı, sanayi ve araçlarda kullanılan birçok tipleri vardır. Araçlarda geniş bir kullanılma alanı bulması dolayısıyla en çok tanınan teleskobik tipdir.
Teleskobik tip hidrolik amortisörler

Bu tip amortisörler tekerlek kısmına bağlı içi yağ dolu silindir ve arabanın gövdesine bağlı çubuk piston grubu olmak üzere iki ana parçadan meydana gelirler. Silindir kısmının dış zarfı iki kat olup ara kısım yedek yağ deposu vazifesini görür. Piston çubuğuna silindirin üst tarafına geçen koruyucu toz tüpü ve silindir içinde işleyen piston bağlıdır.
Bu tip amortisörlerin çalışma şekli şöyledir: Eğer tekerlek bir darbe alırsa, amortisörün bu sıkışma stroku esnasında silindirin alt kısmındaki süpap kapanır. Yağ basıncı piston üzerindeki süpabı açar ve yağ pistonun üst kısmına geçer. Bu kısımda aynı zamanda piston çubuğu bulunduğundan fazla yağ bir boru vasıtasıyla yedek depoya gönderilir. Bu borunun ucunda bir supap daha mevcuttur. Bu işlem sırasında amortisör yukarı doğru olan yay hareketini yumuşatır, darbeyi söndürür, amortisörün aşağı doğru tepkisi lastiği yola bastırır, zıplamasını önler.
Tekerleğin düşmesi sırasında amortisör şöyle çalışır: Amortisörün açılması esnasında yağ önce silindirin alt başındaki süpaptan içeri girer. Piston üzerindeki süpap tek taraflı olduğundan kapanır ve piston üstündeki yağ ince borudan geçerek yedek depoya ve oradan silindire girer ve geri gelme mukavemetini te'min eder. Bu işlem sırasında amortisör tekerleğin düşmesi ile yayın birden boşalmasını önler, darbeli açılımı frenler, tekerleğin yola yumuşak bir hareketle oturmasını sağlıyarak, zıplamasına engel olur.
Görüldüğü gibi yağın ince boru ve süpaplardan geçmeye zorlanması amortisörün hareketini, ters yönünden bir direnç göstererek sarsıntı doğuran enerjiyi ısıya çevirip yutmasına imkân sağlar. Dikkat edilecek diğer bir husus da amortisör içinde ısınan yağın her zaman bir yönde hareket etmesi ve böylece kendini ve cihazı soğutmasıdır.
Diğer kullanım alanları

Yalpalama damperi, demiryolu ulaşımında vagonların ve lokomotiflerin aşırı derecede yan yana sallanmasını önlemek için kullanılan enine monte edilmiş bir amortisördür
Başta Japonya olmak üzere dünyanın çeşitli ülkelerinde uygulanan ve amortisör gibi işleyen taban izolasyon sistemi, binaların temel ile irtibatını keserek depreme karşı koruma sağlıyor.
İkiz ve tek borulu amortisörün ana bileşenlerinin şeması
11. Bölge (Zürih)

| 11>  bölge |
| --- | --- |
Zürih ilinin bölgeleri

Ülke:  İsviçre
Kanton: Zürih
Şehir: Zürih
Yüzölçümü
 • Toplam: 13.4 km²
Nüfus (31 Mart 2012)
 • Toplam: 68.239
 • Yoğunluk: 5085/km²
Bölge no: 10
Altbölgeler(Quartier): Affoltern Oerlikon Seebach
11. bölge İsviçre'nin Zürih şehrinin bir idari bölgesidir. Bölge Affoltern, Oerlikon ve Seebach alt bölgelerinden oluşur. Her üç alt bölge de 1934'te Zürih'e katılmıştır. Glattal'da yer alan 11. ve 12. bölgeler aynı zamanda Kuzey Zürih olarak da adlandırılır.
| g t Zürih ilinin bölgeleri |
| --- | --- |
 Altstadt (1)  2  Wiedikon (3)  Aussersihl (4)  Industriequartier (5)  6  7  Riesbach (8)  9  10  11  Schwamendingen (12)
1896 Yaz Olimpiyatları'nda yüzme

| 1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki  yüzme etkinlikleri  |
| --- | --- | --- |
Serbest
| 100 m |   | erkekler |
| 500 m |  | erkekler |
| 1200 m |  | erkekler |
| 100 m denizciler |  | erkekler |
Oyunlar kapsamında gerçekleştirilen bir mücadeleden görünüm.
Yüzme, 1896 Yaz Olimpiyatları'nda yer alan sporlardan biriydi. Su Sporları Alt Komitesi tarafından organize edilen mücadeleler, Pire'deki Paşalimanı'nda, 11 Nisan'da yapıldı. Dört kategoride madalya mücadelesi verildi. Oyunlara dört ülkeden toplam 19 sporcu katıldı.
Madalyalar

Tabloda yer alan madalyalar Uluslararası Olimpiyat Komitesi tarafından daha sonradan belirlenmiştir. 1896 Oyunları döneminde birinci sporcu gümüş madalya kazanmakta, diğer isimlere ise herhangi bir ödül verilmemekteydi.
| Kategori | Altın | Gümüş | Bronz |
| --- | --- | --- | --- |
| 100 m serbest ayrıntılar | Alfréd Hajós  Macaristan | Otto Herschmann  Avusturya | - |
| 500 m serbest ayrıntılar | Paul Neumann  Avusturya | Antonios Pepanos  Yunanistan | Efstathios Chorafas  Yunanistan |
| 1200 m serbest ayrıntılar | Alfréd Hajós  Macaristan | Ioannis Andreou  Yunanistan | Efstathios Chorafas  Yunanistan |
| Denizciler 100 m serbest ayrıntılar | Ioannis Malokinis  Yunanistan | Spyridon Chazapis  Yunanistan | Dimitrios Drivas  Yunanistan |
Katılımcı ülkeler

1896 Oyunları'na dört ülkeden toplam on dokuz yüzücü katıldı.
Avusturya (2)
Yunanistan (15)
Macaristan (1)
Amerika Birleşik Devletleri (1)
Madalya tablosu

|  Sıra  | Ülke | Altın | Gümüş | Bronz | Toplam |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Yunanistan | 2 | 1 | 1 | 4 |
| 2 |  Fransa | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 3 |  Danimarka | 0 | 0 | 1 | 1 |
Su Sporları Alt Komitesi

Yunanistan Prensi George, başkan
Pavlos Damalas, sekreter
Dimitrios Kriezis
Konstantinos Sachtouris
Georgios Koundouriotis
Dimitrios Argyropoulos
Konstantinos Kanaris
K. Argyrakis
11. Hat (Paris Metrosu)

Paris Metrosunun 11. hattı açılışı 1935 yılında yapılan ve Paris metrosu'da bulunan 16 hattan biridir. Paris'in merkezinde bulunan Châtelet hattını ve kuzeydoğu'da Mairie des Lilas hattını bağlamaktadır.
6,3 km uzunluğuna sahip olan hat, günde yaklaşık 123.000 kişi taşımaktadır. 2004 yılında 45 milyon insan Paris metrosu'nun 11. hattını kullanmıştır.
11. hattın planı
11. hattın planı
Wikimedia Commons'ta  ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.
1896 Yaz Olimpiyatları'nda yüzme - Erkekler 100 metre serbest

| 1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki  yüzme etkinlikleri  |
| --- | --- | --- |
Serbest
| 100 m |   | erkekler |
| 500 m |  | erkekler |
| 1200 m |  | erkekler |
| 100 m denizciler |  | erkekler |
1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki yüzme etkinlikleri kapsamındaki erkekler 100 metre serbest yarışması 11 Nisan tarihinde Paşalimanı koyunda düzenlendi.
4 ülkeden 10 sporcunun mücadele ettiği yarışmayı Macar sporcu Alfréd Hajós 1:22,2'lik derecesiyle birinci, Avusturyalı sporcu Otto Herschmann ise 1:22,8'lik derecesiyle ikinci sırada tamamladı.
Sonuçlar

| Sıra | Sporcu | Ülke | Derece |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Hajós, AlfrédAlfréd Hajós |  Macaristan | 1:22,2 |
|  | Herschmann, OttoOtto Herschmann |  Avusturya | 1:22,8 |
| 3-10 | Anninos, GeorgiosGeorgios Anninos |  Yunanistan | Bilinmiyor |
| 3-10 | Horafas, EfstathiosEfstathios Horafas |  Yunanistan | Bilinmiyor |
| 3-10 | Hrisafos, AleksandrosAleksandros Hrisafos |  Yunanistan | Bilinmiyor |
| 3-10 | Williams, GardnerGardner Williams |  Amerika Birleşik Devletleri | Bilinmiyor |
| 3-10 | Adı bilinmeyen 4 sporcu |  Yunanistan | Bilinmiyor |
Atayurdu, Altınözü

| Atayurdu |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Hatay
Koordinatlar: 36°10′52″N 36°16′46″E﻿ / ﻿36.1811°K 36.2794°D﻿ / 36.1811; 36.2794
Ülke:  Türkiye
İl: Hatay
İlçe: Altınözü
Coğrafi bölge: Akdeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2023): 662
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
Resmî site 
Atayurdu, Hatay ilinin Altınözü ilçesine bağlı bir mahalledir.
Coğrafya

Hatay il merkezine   km, Altınözü ilçesine  km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2014: 
2007:  
2000:
1896 Yaz Olimpiyatları'nda yüzme - Erkekler 1200 metre serbest

| 1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki  yüzme etkinlikleri  |
| --- | --- | --- |
Serbest
| 100 m |   | erkekler |
| 500 m |  | erkekler |
| 1200 m |  | erkekler |
| 100 m denizciler |  | erkekler |
1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki yüzme etkinlikleri kapsamındaki erkekler 1200 metre serbest yarışması 11 Nisan tarihinde Paşalimanı koyunda düzenlendi.
4 ülkeden 9 sporcunun mücadele ettiği yarışmayı Macar sporcu Alfréd Hajós 18:22,2'lik derecesiyle birinci, Yunan sporculardan Yannis Andreu 21:03,4'lük derecesiyle ikinci, Efstathios Horafas ise üçüncü sırada tamamladı.
Sonuçlar

| Sıra | Sporcu | Ülke | Derece |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Hajós, AlfrédAlfréd Hajós |  Macaristan | 18:22,2 |
|  | Andreu, YannisYannis Andreu |  Yunanistan | 21:03,4 |
|  | Horafas, EfstathiosEfstathios Horafas |  Yunanistan | Bilinmiyor |
| 4-8 | Kartavas, NikosNikos Kartavas |  Yunanistan | Bilinmiyor |
| 4-8 | Williams, GardnerGardner Williams |  Amerika Birleşik Devletleri | Bilinmiyor |
| 4-8 | Adı bilinmeyen 3 sporcu |  Yunanistan | Bilinmiyor |
| - | Neumann, PaulPaul Neumann |  Avusturya | Yarışı tamamlayamadı |
Aydın Güleş

| Kişisel bilgileri |
| --- | --- | --- | --- |
Doğum tarihi:  1 Mart 1944 (80 yaşında)
Doğum yeri:  Trabzon, Türkiye
Boyu:  1,71 m (5 ft 7+1⁄2 in)
Mevkii:  Orta saha
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 1960-1962 |  Trabzon 24 Şubat SK |   |   |
| 1962-1962 |  Rize Güneşspor |   |   |
| 1963-1965 |  Trabzon Yolspor |   |   |
| 1965-1970 |  PTT |  141 |  (8) |
| 1970-1976 |  Galatasaray |  135 |  (5) |
| 1976-1977 |  Vefa |   |   |
Millî takım kariyeri
| 1967-1969 |   Türkiye U-21 |  5 |  (0) |
| 1972 |   Türkiye |  1 |  (0) |
Teknik direktörlük kariyeri
1982-1983:  Edirnespor
1983-1984:  Giresunspor
1984-1985:  Edirnespor
1984-1985:  Babaeskispor
1985-1986:  Bakırköyspor
1986:  Babaeskispor
1986-1987:  Galatasaray (antrenör)
1990-1991:  Galatasaray (antrenör)
1996:  Bakırköyspor
2002:  Çorluspor
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. 
Aydın Güleş (d. 1 Mart 1944), Türk eski millî futbolcu ve teknik direktördür.
Kariyer

Futbola PTT takımında başladı (1970). Daha sonra transfer olduğu Galatasary'da 1977 yılına kadar futbol oynadı. 15 Eylül 1971 tarihinde Galatasaray'ın CSKA Moskova ile oynadığı ve 1-1 biten Şampiyon Kulüpler Kupası maçında Avrupa kupalarındaki tek golünü kaydetmiştir.
Türkiye'nin 12 Nisan 1972'de Bulgaristan ile oynadığı hazırlık maçı, Güleş'in kariyerindeki tek A millî karşılaşmasıdır.
Başarılar

Türkiye 1. Futbol Ligi
Şampiyon (3): 1970-71, 1971-72, 1972-73
Türkiye Kupası
Şampiyon (2): 1972-73, 1975-76
Cumhurbaşkanlığı Kupası
Şampiyon (1): 1972
1896 Yaz Olimpiyatları'nda jimnastik - Erkekler takım paralel bar

| 1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki  jimnastik etkinlikleri > Koşu etkinlikleri |
| --- | --- | --- |
| Paralel bar |   | erkekler |
| Barfiks |  | erkekler |
| Atlama |  | erkekler |
| Kulplu beygir |  | erkekler |
| Halka |  | erkekler |
| İp tırmanma |  | erkekler |
| Takım paralel bar |  | erkekler |
| Takım barfiks |  | erkekler |
1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki jimnastik etkinlikleri kapsamındaki erkekler takım paralel bar yarışmaları 9 Nisan tarihinde Panathinaiko Stadyumu'nda düzenlendi. Almanya'yı temsil eden bir takımla Yunanistan'ı temsil eden iki takımın mücadele ettiği etkinlikte Alman takımı birinci oldu.
Sonuçlar

| Sıra | Sporcular | Ülke |
| --- | --- | --- |
|  | Konrad Böcker, Alfred Flatow, Gustav Flatow, Georg Hillmar, Fritz Manteuffel, Karl Neukirch, Richard Röstel, Gustav Schuft, Carl Schuhmann, Hermann Weingärtner |  Almanya |
|  | Nikolaos Andriakopulos, Petros Persakis, Thomas Ksenakis, adı bilinmeyen 29 sporcu |  Yunanistan - Panellinios |
|  | Yannis Mitropoulos, Dimitrios Loundras, Filippos Karvelas, adı bilinmeyen 15 sporcu |  Yunanistan - Ethnikos |
Atayurt, Kavak

| Atayurt |
| --- | --- |
Mahalle
Mahallenin haritadaki yeri
 Samsun
Koordinatlar: 41°07′08″N 35°54′58″E﻿ / ﻿41.119°K 35.916°D﻿ / 41.119; 35.916
Ülke:  Türkiye
İl: Samsun
İlçe: Kavak
Coğrafi bölge: Karadeniz Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Nüfus (2000): 102
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0362
Posta kodu: 55850
Resmî site 
Atayurt, Samsun ilinin Kavak ilçesine bağlı bir mahalledir.
Artıklı ismi, 2004 yılı yerel seçimlerinden sonra, Samsun İl Genel Meclisinin onayıyla Atayurt olarak değiştirilmiştir.
Coğrafya

Samsun iline 62, Kavak ilçesine 12 km uzaklıktadır.
Nüfus

| Yıllara göre mahalle nüfus verileri |
| --- | --- |
2007: 
2000: 102    
1997: 95
1896 Yaz Olimpiyatları'nda yüzme - Erkekler 500 metre serbest

| 1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki  yüzme etkinlikleri  |
| --- | --- | --- |
Serbest
| 100 m |   | erkekler |
| 500 m |  | erkekler |
| 1200 m |  | erkekler |
| 100 m denizciler |  | erkekler |
1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki yüzme etkinlikleri kapsamındaki erkekler 500 metre serbest yarışması 11 Nisan tarihinde Paşalimanı koyunda düzenlendi.
2 ülkeden 3 sporcunun mücadele ettiği yarışmayı Avusturyalı sporcu Paul Neumann 8:12,6'lık derecesiyle birinci, Yunan sporculardan Antonios Pepanos 9:57,6'lık derecesiyle ikinci, Efstathios Horafas ise üçüncü ve son sırada tamamladı.
Sonuçlar

| Sıra | Sporcu | Ülke | Derece |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Neumann, PaulPaul Neumann |  Avusturya | 8:12,6 |
|  | Pepanos, AntoniosAntonios Pepanos |  Yunanistan | 9:57,6 |
|  | Horafas, EfstathiosEfstathios Horafas |  Yunanistan | Bilinmiyor |
1896 Yaz Olimpiyatları'nda karma takımlar

Erken dönem Olimpiyat Oyunları'ndaki bazı etkinliklerde, farklı ülke sporcularından oluşan karma takımlar yer almaktaydı. Uluslararası Olimpiyat Komitesi (IOC) bu takımlara "karma takım" adını verdi ve ZZX ülke kodunu atadı. 1896 Yaz Olimpiyatları'ndaki çift erkekler tenis müsabakalarında mücadele eden dört takımdan üçü, karma takımlardı. Öte yandan Mısır'ın İskenderiye şehrinde yaşanan Yunan kökenli sporcu Dionysios Kasdaglis, 1896 Olimpiyatları'ndaki tek erkekler tenis müsabakalarında IOC tarafından Yunan olarak gösterilmesine rağmen; çift erkekler müsabakalarında Yunan partneri Demetrios Petrokokkinos ile mücadele etse de IOC tarafından karma takımlarda listelendi.
Madalya kazananlar

| Madalya | Sporcular | Spor | Etkinlik |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 Altın |  John Pius Boland (GBR)  Friedrich Traun (GER) | Tenis | Çift erkekler |
| 2 Gümüş |  Dionysios Kasdaglis (GRE)  Demetrios Petrokokkinos (GRE) | Tenis | Çift erkekler |
| 3 Bronz |  Edwin Flack (AUS)   George S. Robertson (GBR) | Tenis | Çift erkekler |