stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
NATO karargâhı
Tarihçe > 1967–günümüz: Brüksel > 1967–2017: Geçici tesisler

Fransa'nın 1966 yılında NATO'nun Askeri Komuta Yapısından çekilme kararının ardından, örgüt bir kez daha merkezini taşımak zorunda kalmıştır. Aynı yılın Aralık ayında örgüt yeni merkezini Brüksel'de kurma kararı aldı. Başlangıçta Laeken'deki Heysel/Heizel Platosu'nda planlanan merkez, “geçici” olarak Brüksel'in kuzeydoğu kesimindeki eski Haren Belediyesi'nde (Laeken gibi Brüksel Şehri ile birleştirildi) inşa edildi.
Uluslararası bir ihale çağrısından sonra NATO bu yeni karargâhların yapımını Mart 1967'de iki Belçika-Almanya-Hollanda ortak girişimine verdi. Çalışmalar hemen başladı ve yirmi dokuz hafta sonra tamamlandı. Belçika Hükûmeti'ne ait olan ve sembolik olarak NATO'ya kiralanan alanın açılışı 16 Ekim 1967 tarihinde yapıldı.
Tarihçe > 1967–günümüz: Brüksel > 2017–günümüz: Kalıcı tesisler

Orijinal binadaki sorunlar 1967 yılında aceleyle inşa edilmesinden kaynaklanıyordu. 1999 yılında Washington Zirvesi sırasında, müttefik ülkelerin Devlet ve Hükûmet Başkanları, binanın 21. yüzyıl ihtiyaçlarına göre uyarlanmış bir merkezle değiştirilmesine karar verdi. Bunun üzerine Haren 6 havaalanının eski terminallerinin bulunduğu yerde, mevcut merkezin tam karşısında yeni bir merkez inşa edilmesine karar verildi.
750 milyon Euro'luk yeni merkez binası 2010 ile 2016 yazı arasındaki dönemde inşa edilmiş ve 25 Mayıs 2017 tarihinde müttefik Devlet Başkanlarının da katıldığı bir törenle hizmete açılmıştır. Genel Sekreter Jens Stoltenberg kalabalığa hitap ederken, dönemin ABD Başkanı Donald Trump, büyük ortakları tarafından kendilerinden beklenen %2'lik GSYH hedefini tutturamadıkları gerekçesiyle kalabalıktan bazılarını eleştirmiştir. Yeni binanın maliyeti yaklaşık 1,1 milyar Euro olarak tahmin edilmektedir.
Kompleks, ABD'li Skidmore, Owings and Merrill firması öncülüğünde Jo Palma'nın da dahil olduğu uluslararası bir tasarım konsorsiyumu tarafından tasarlanmıştır. Hem Tasarım hem de İnşaat, Belçika Savunma Bakanlığı'nın Belçika Ordusu Mühendislerinden Albay Christian LaNotte liderliğindeki Proje Yönetim Ekibi'nin himayesinde tamamlanmıştır. Proje Finansmanı ve Gereksinimlerin tanımlanması ile Tasarım ve İnşaat Aşamaları, NATO için, tasarım Aşamasında Donald Hutchins (CAPT, ABD Donanması İnşaat Mühendisi Birliği, Emekli) ve inşaat sırasında Tuğgeneral Anthony Carruth (İngiliz Ordusu Mühendisi, Emekli) tarafından yönetilen Karargah Proje Ofisi tarafından denetlenmiştir.
Yapım maliyetleri aşağıda listelenmiştir:
| Tür | Şirketler | Maliyet (€) |
| --- | --- | --- |
| Yıkım | Belçika Hava Kuvvetleri'nin eski karargahı olan Quartier-Roi-Albert-Ier'in eski binalarının yıkımı, Brüksel'in son terminal binasının bulunduğu, eski Haren havaalanı bölgesinden, şu anki genel merkezin karşısında bulunan Léopold III Bulvarı'nın diğer tarafına kadar gerçekleştirildi. | 10 milyon |
| Yapım | Mimarlık, tasarım yönetimi ve projenin kalite yönetimini gerçekleştiren şirketler: SOM/ASSAR, ACG, Socotec, SNC-Lavalin. | 115 milyon |
| İnşaat malzemeleri | BAM Alliance | 458 milyon |
| Elektronik güvenlik sistemleri | Siemens/Putman | 17 milyon |
| Görsel-işitsel malzemeler | Televic | 26 milyon |
| Yangın algılama ve gazlı söndürme sistemleri | Bemac  (+ Expro) | 2 milyon |
| Ağ iletişimi | Lockheed Martin, şimdiki adıyla Leidos | 62 milyon |
| Diğer hizmetler | NATO yönetişimi ve tesislerin geçişi, yıllık gözden geçirme, beklenmedik durumlar, inşaat güvenliği, hasar tespiti ve BT ekipmanı da dahil olmak üzere sözleşmeler | 62 milyon |
| Mobilya |  | 64 milyon |
| Diğer inşaat maliyetleri | Diğer inşaat maliyetleri | 750 milyon |
| Toplam | Toplam | 1.1 milyar |
Genel bakış

Brüksel şehrinin bir parçası olan Haren'deki Boulevard Léopold III boyunca yer alan genel merkez, 250.000m² (2.690,98 ft2) taban alanına sahiptir ve 3.800 kişilik uluslararası bir personele ev sahipliği yapmaktadır. Boulevard Léopold III, A201 otoyolu üzerinden Brüksel'in merkezi ile havaalanını birbirine bağlayan ve NATO sahasına 1 km'den (0,62 mil) biraz daha uzakta bulunan önemli bir çift şeritli yoldur. STIB/MIVB otobüs hatları 12, 21, 65 ve tramvay hattı 62'nin yanı sıra De Lijn ağını kullanarak erişim sağlanabilir. Tesis ayrıca NATO'nun Mons yakınlarındaki Casteau'da bulunan ve halen Avrupa Müttefik Kuvvetleri Yüksek Karargâhı (SHAPE) olarak adlandırılan askeri karargâhının yaklaşık 80 km (50 mil) kuzeyinde yer almakla birlikte, günümüzde NATO'nun dünya çapındaki askeri operasyonlarını yöneten Müttefik Harekât Komutanlığı'na ev sahipliği yapmaktadır.
Brüksel'deki karargâhtaki personel öncelikle Kuzey Atlantik Konseyi'ni ve onun yan kuruluşlarını desteklemektedir. Uluslararası Personel NATO Genel Sekreterine tavsiye, rehberlik ve idari destek sağlar. Uluslararası Askeri Personel (IMS) ile yakın işbirliği içinde çalışır. Birincisi esas olarak sivil, ikincisi ise esas olarak askeri olup üye devletlerin silahlı kuvvetlerinde görev yapan üyelerden oluşur. IMS, İttifak'ın en üst düzey askeri organı olan Askeri Komite'nin ve onun Başkanının talimatları doğrultusunda çalışır. Ayrıca merkeze bağlı bir dizi ulusal delegasyon, irtibat büroları ve diplomatik misyonlar da bulunmaktadır.
Fransızca: Boulevard Léopold III/Felemenkçe: Leopold III-laan'ın dışarıdan görünümü
Girişte dalgalanan üye devlet bayrakları
İç mekan görünümü
Toplantı salonu
13 Belgrave Meydanı, Londra, 1949'dan 1952'ye kadar NATO karargahı
Porte Dauphine, Paris'teki Palais de l'OTAN (“NATO Sarayı”), 1959'dan 1967'ye kadar NATO merkezi
Brüksel'deki NATO karargâhı (2017'den beri). Eski karargâh (1967'den 2017'ye kadar) yolun karşısındadır.
Eski ve Yeni NATO karargâhı
Abhijit Banerjee

| Abhijit Vinayak Banerjee |
| --- | --- |
Banerjee Kasım 2011'de
Doğum: Abhijit Vinayak Banerjee 21 Şubat 1961 (63 yaşında) Mumbai, Maharashtra, Hindistan
Vatandaşlık: Hindistanlı, Amerikalı
Evlilik: Arundhati Tuli Banerjee (b. 2014)Esther Duflo (e. 2015)
Çocuk(lar): 3

Akademik geçmişi
Alma mater: Harvard University  (PhD 1988) Jawaharlal Nehru University (MA 1983) University of Calcutta  (BSc 1981)
Doktora danışmanı: Eric Maskin • Andreu Mas-Colell • Jerry Green
  
Akademik çalışmaları
Disiplin: Kalkınma ekonomisi
Kurumları: MIT (1993–present) NBER (2006–present) Harvard (1992-1993) Princeton (1988-1992)
Doktora öğrencileri: Esther Duflo • Dean Karlan • João Leão • Benjamin Jones • Nancy Qian • Maitreesh Ghatak • Asim Ijaz Khwaja
Ana ilgi alanları: Rastgele kontrollü çalışmalar
 

Abhijit Vinayak Banerjee (okunuşu [obʱidʒit bɛnardʒi]; d. 21 Şubat 1961, Mumbai), Hindistan doğumlu Amerikalı bir ekonomisttir ve şu anda Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nde (MIT) Ford Foundation Uluslararası Ekonomi Profesörü olarak görev yapmaktadır. MIT merkezli küresel bir araştırma merkezi olan Abdul Latif Jameel Yoksulluk Eylem Laboratuvarı'nın (J-PAL) kurucu ortağı ve eş direktörüdür; bu merkez, yoksullukla mücadele stratejilerini bilgilendirmek için bilimsel kanıtların kullanılmasını teşvik etmektedir. 2019 yılında Abhijit Banerjee, Esther Duflo ve Michael Kremer ile birlikte "küresel yoksulluğun hafifletilmesine yönelik deneysel yaklaşımları" nedeniyle Nobel Ekonomi Bilimleri Anma Ödülü'nü paylaşmıştır. Abhijit Banerjee ve Esther Duflo evlidir, Nobel Ödülü'nü ortaklaşa kazanan altıncı evli çift olmuşlardır.
Akademik görevlerinin yanı sıra, Banerjee Econometric Society'nin üyesi, Ulusal Bilimler Akademisi'nin bir üyesi ve Amerikan Sanat ve Bilimler Akademisi'nin üyesidir. 1994 yılında, alanlarında devrim yaratma potansiyeline sahip erken kariyer araştırmacılarına yıllık olarak verilen Sloan Araştırma Bursu'nu almıştır. Research Papers in Economics'e göre, Abhijit Banerjee toplam araştırma çıktısına göre dünyadaki en üretken kalkınma ekonomistleri arasında yer almakta ve en çok araştırma üreten 75 araştırmacı arasında bulunmaktadır.
Erken yaşamı ve eğitim

Banerjee, Mumbai'da Bengal kökenli bir ailede doğdu. Babası Dipak Banerjee, Calcutta Presidency College'da ekonomi profesörüydü ve doktora derecesini Richard Lipsey'nin danışmanlığında London School of Economics'ten aldı. Annesi Nirmala (evlilik öncesi soyadı Patankar) Banerjee ise Calcutta Sosyal Bilimler Araştırma Merkezi'nde profesördü.
Banerjee, Kolkata'da South Point School'da ortaokulu okudu ve burada "parlak" ama "çok sessiz" bir öğrenci olarak tanımlandı. Lise yıllarında edebiyat, tarih, felsefe ve matematikle ilgilendi ve lisans eğitimini matematikte sürdürmeye karar vererek Kolkata'daki Hindistan İstatistik Enstitüsü'ne girdi. Programdan bir hafta sonra ayrıldı ve ekonomi okumak için Calcutta Üniversitesi'ne bağlı Presidency College'a geçti.
Banerjee, Presidency College'da üç yıl geçirdi ve 1981 yılında Ekonomi dalında BSc (Onur) derecesi aldı. Derslerine, babası Dipak Banerjee'nin yanı sıra Mihir Rakshit de girdi. En sevdiği konu, Nabhendu Sen tarafından verilen ekonomik tarihti.
Lisans eğitimini tamamladıktan sonra, Banerjee Jawaharlal Nehru Üniversitesi'nde (JNU) Ekonomi alanında yüksek lisans yaptı ve burayı Delhi School of Economics'e tercih etti çünkü JNU'nun politik yaşamı onu cezbetmişti ve ABD'deki doktora programlarına geçiş yolu olarak görülen Delhi School of Economics'e gitmek istemiyordu. Öğretmenleri arasında Anjan Mukherjee ve ekonomik düşünce tarihi üzerine ders veren Krishna Bharadwaj vardı. JNU'da okurken, öğrencilerin üniversitenin o zamanki rektörünü protesto etmesi üzerine tutuklandı, hapsedildi ve Tihar Hapishanesi'nde dövüldü. 1983 yılında diplomasını tamamladı ve ailesi ve öğretmenleri tarafından ekonomi alanında doktora programlarına başvurması için teşvik edildi.
Banerjee, Harvard, Stanford ve California Üniversitesi, Berkeley'e başvurdu ve Jawaharlal Nehru Üniversitesi'nden daha önce hiçbir öğrencinin kabul edilmediği Harvard'a katıldı. Harvard'daki sınıf arkadaşları arasında Tyler Cowen, Alan Krueger, Steven Kaplan ve Nouriel Roubini vardı. Andreu Mas-Colell, Lawrence Summers, Kala Krishna, Oliver Hart ve Susan Collins ile dersler aldı ve kısa bir süreliğine Jeffrey Sachs'a araştırma asistanlığı yaptı. Eric Maskin'in danışmanlığında yürüttüğü doktora tezi, ağırlıklı olarak teorikti ve bilgi ekonomisini inceledi.
Akademik kariyer

Banerjee, şu anda Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nde (MIT) Ford Foundation Uluslararası Ekonomi Profesörü olarak görev yapmaktadır; daha önce Harvard Üniversitesi ve Princeton Üniversitesi'nde ders vermiştir. Ayrıca Guggenheim Fellow ve Alfred P. Sloan Fellow olarak da görev yapmıştır.
Çalışmaları kalkınma ekonomisi üzerine odaklanmaktadır. Esther Duflo ile birlikte, ekonomide nedensel ilişkileri keşfetmek için önemli bir yöntem olarak saha deneylerini tartışmıştır. 2004 yılında Amerikan Sanat ve Bilimler Akademisi'ne üye olarak seçilmiştir. 2009 yılında sosyal bilimler (ekonomi) kategorisinde Infosys Ödülü'nü almıştır. 2018 yılında Infosys Ödülü'nün Sosyal Bilimler jürisinde görev yapmıştır. 2012 yılında, Poor Economics adlı kitaplarıyla, yazar ortağı Esther Duflo ile birlikte Gerald Loeb Ödülü İş Kitabı kategorisinde Onur Mansiyonu'nu paylaşmıştır.
2013 yılında, Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri Ban Ki-moon tarafından 2015 sonrası için Milenyum Kalkınma Hedeflerini güncellemekle görevli bir uzmanlar paneline atanmıştır.
2014 yılında, Kiel Dünya Ekonomisi Enstitüsü'nden Bernhard-Harms Ödülü'nü almıştır.
2019 yılında, Hindistan İhracat-İthalat Bankası'nın 34. Mezuniyet Günü Yıllık Konferansı'nda Sosyal Politikanın Yeniden Tasarımı üzerine bir konuşma yapmıştır.
2019 yılında, küresel yoksulluğun hafifletilmesine yönelik deneysel yaklaşımları nedeniyle Esther Duflo ve Michael Kremer ile birlikte Nobel Ekonomi Ödülü'ne layık görülmüştür.
Hindistan'daki Araştırma ve Çalışmaları
Banerjee ve çalışma arkadaşları, insanların yaşamlarını iyileştirmeye yönelik eylemlerin (örneğin, hükûmet programları) etkinliğini ölçmeye çalışmaktadır. Bunun için, tıpta klinik deneylere benzer şekilde rastgele kontrollü deneyler kullanmaktadırlar. Örneğin, Hindistan'da çocuk felci aşısı ücretsiz olarak sunulmasına rağmen, birçok anne çocuklarını aşı kampanyalarına getirmemekteydi. Banerjee ve MIT'den Prof. Esther Duflo, Rajasthan'da annelere çocuklarını aşılatmaları karşılığında bir torba bakliyat verdikleri bir deney yaptılar. Kısa sürede bölgedeki aşılama oranı arttı. Başka bir deneyde ise, özel ihtiyaçları olan öğrencilere yardımcı olmak için öğretmen yardımcıları sağlanan okullarda öğrenme sonuçlarının iyileştiğini buldular.
Banerjee, ekonomistler Esther Duflo ve Sendhil Mullainathan ile birlikte Abdul Latif Jameel Yoksulluk Eylem Laboratuvarı'nın kurucu ortağıdır. Hindistan'da, 2010 yılında kurulan bir bilim ve teknoloji üniversitesi olan Plaksha Üniversitesi'nin akademik danışma kurulunda görev yapmaktadır.
Kitapları

"Poor Economics: A Radical Rethinking of the Way to Fight Global Poverty" - Esther Duflo ile birlikte
"Good Economics for Hard Times: Better Answers to Our Biggest Problems" - Esther Duflo ile birlikte
"Understanding Poverty" - Roland Bénabou ve Dilip Mookherjee ile birlikte (Editörler: Abhijit Vinayak Banerjee, Roland Bénabou ve Dilip Mookherjee)
Ayrıca Bakınız

Esther Duflo
Nobel Ekonomi Ödülü
Massachusetts Teknoloji Enstitüsü
Isoxya

Isoxya, Araneidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Copa

Copa, Corinnidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Bendemurat, Iğdır

| Bendemurat |
| --- | --- |
Köy

 Iğdır'ın Türkiye'deki konumu
BendemuratBendemurat'ın Iğdır'daki konumu
Ülke:  Türkiye
İl: Iğdır
İlçe: Merkez
Coğrafi bölge: Doğu Anadolu Bölgesi
İdare
 • Yönetici: Muhtar İhtiyar heyeti
Yüzölçümü
 • Toplam: 17,9 km²
Rakım: 2300 m
Nüfus (2020)
 • Toplam: 61
Zaman dilimi: UTC+03.00 (TSİ)
İl alan kodu: 0476
İl plaka kodu: 76
Posta kodu: 76002
Bendemurat, Iğdır ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.
Tarihçe

Köy, 1914'ten beri aynı adı taşımaktadır.
Coğrafya

Köy, Iğdır il merkezine 39 km uzaklıktadır.
Nüfus

Köyde 1886 yılında 158 Kürt ve 56 Azeri Türkü yaşamaktaydı. Köyde nüfus yoğunluğunun düşük olması, kan davası sebebiyle bu yerleşmeden çok sayıda kişinin göç etmesiyle ilgilidir.
| Yıllara göre köy nüfus verileri |
| --- | --- |
2020: 61
2019: 81
2018: 75
2017: 21
2016: 23
2015: 21
2014: 33
2013: 127
2012: 39
2011: 61
2010: 75
2009: 58
2008: 86
2000: 76
1990: 98
1985: 129
1980: 137
1975: 128
1970: 114
1965: 91
1960: 129
1955: 123
1950: 97
1945: 90
1940: 176
1935: 85
1886: 214
2021 El Salvador siyasî krizi

2021 El Salvador siyasî krizi, 1 Mayıs 2021 tarihinde El Salvador Yasama Meclisi'nin, Nayib Bukele'nin devlet başkanlığına açıkça karşı çıkan birkaç Yüksek Mahkeme yargıcını ve El Salvador Başsavcısı'nı görevden almak için oy kullanmasıyla meydana gelen olaydır. Bu olay, muhalefet ve medya kuruluşları tarafından, Bukele'nin 2020 El Salvador siyasî krizinde Yasama Meclisi'ne asker göndermesi gibi eylemlerinde de yaşandığı gibi bu kriz de bir tür kendi kendine darbe olarak nitelendirilmiştir.
Arka plan

9 Şubat 2020'de El Salvador Devlet Başkanı Nayib Bukele, Yasama Meclisi'ndeki milletvekillerini, El Salvador'daki suçla mücadeleye yönelik bir emniyet tedbiri olan Bölgesel Kontrol Planı'nı desteklemek amacıyla Amerika Birleşik Devletleri'nden 109 milyon dolarlık bir kredi talebini onaylamaya zorlamak için kırk askere Yasama Meclisi'ne girmeleri için emir verdi. Yasama Meclisi Başkanı Mario Ponce'nin koltuğuna oturdu ve birkaç dakika sonra Yasama Meclisi'nden çıkarak destekçilerinden oluşan bir gruba, "Bu hainlere bir hafta veriyoruz ve o zamana kadar planı onaylamazlarsa, onları tekrar toplarız," diye bilgi verdi.
El Salvador'da 9-F olarak bilinen bu olayın ardından Bukele'ye karşı küçük protestolar düzenlendi, ancak birçok Salvadorlu sosyal medyada Bukele'yi destekledi. Milletvekilleri ve siyasî muhalefet, Bukele'nin eylemini bir darbe girişimi olarak nitelendirdi ve kınadı. El Salvador Yüksek Mahkemesi de Bukele'nin eylemini kınadı. Onun Yasama Meclisi'ni toplamasını ve Savunma Bakanlığı'nın Anayasa tarafından izin verilmeyen herhangi bir eylemi gerçekleştirmesini yasakladı. Bu olay, El Salvador'da demokratik gerileme olarak nitelendirildi.
El Salvador'daki COVID-19 pandemisi sırasında Bukele, Ulusal Sivil Polis'e sokağa çıkma yasaklarını ihlâl eden insanları tutuklamaları için emir verdi. Yüksek Mahkeme'nin bir parçası olan Anayasa Mahkemesi, vatandaşları sokağa çıkma yasaklarını ihlâl ettikleri için tutuklamanın yasa dışı olduğuna karar verdi, ancak Bukele mahkeme kararını açıkça reddetti ve görmezden geldi. 8 Kasım 2020 tarihinde El Salvador Başsavcısı Raúl Melara, Bukele'nin hükûmetine ait yirmi kuruma yolsuzluk nedeniyle soruşturma başlattı.
Kriz

28 Şubat 2021'de yapılan El Salvador yasama seçimleri, Bukele'nin siyasi partisi Nuevas Ideas için aferle sonuçlandı ve parti, Yasama Meclisi'ndeki 84 koltuğundan 56'sını kazandı. Yasama Meclisi'nin yeni oturumu 1 Mayıs 2021'de başladı. Ponce'un Yasama Meclisi Başkanı olarak görevi bu yeni oturumla sona erdi ve yeni oturum Ernesto Castro'yu 64 lehte ve 20 çekimser oyla Yasama Meclisi'nin yeni Başkanı olarak seçti.
Castro'nun seçilmesinin ardından Yasama Meclisi, daha sonra geçmişte Bukele'ye karşı çıkan Yüksek Mahkeme Anayasa Mahkemesi'nin beş yargıcını görevden almak için oy kullandı ve yargıçların daha önce "keyfî kararlar verdiklerini" belirtti. Oylama 64 lehte, 19 aleyhte ve 1 çekimser oyla sonuçlandı. Nuevas Ideas'ın liderlerinden Elisa Rosales, yargıçların hükûmetin işleyişini engellediklerine dair "açık deliller" olduğunu ve kamuoyunu korumak için görevden alınmaları gerektiğini belirtti. Oy kullanıldıktan hemen sonra, beş yargıç oylamanın anayasaya aykırı olduğuna karar verdi, ancak yargıçlar yine de görevden alındı. Görevden alınan yargıçlar Yüksek Mahkeme Başkanı Óscar Armando Pineda Navas, Aldo Enrique Cáder, Carlos Sergio Avilés, Carlos Ernesto Sánchez ve Marina de Jesús Marenco idi.
Aynı günün ilerleyen saatlerinde Yasama Meclisi, Melara'yı da Başsavcı olarak görevden almak için oy kullandı ve Melara daha sonra istifasını sundu. Rodolfo Delgado, 2 Mayıs 2021'de Melara'nın yerine başsavcı olarak atandı. 3 Mayıs 2021'de tamamı Bukele yanlısı olan beş yeni yargıç atandı. Yeni yargıçlar, Pineda Navas'ın yerine Yüksek Mahkeme Başkanı olarak atanan Óscar Alberto López Jerez, Luis Javier Suárez Magaña, Héctor Nahúm García, José Ángel Pérez Chacón ve Elsy Dueñas Lovos idi ve her birine kişisel silahlı korumalar verildi.
Kriz sonrası ve yerel tepkiler

Yargıçların ve Başsavcı'nın görevden alınması, Bukele ve Nuevas Ideas'ın siyasî gücünün artması sebebiyle, birçok haber kaynağı ve El Salvador'un siyasî muhalefeti tarafından darbe, kendi kendine darbe, güç oyunu ve iktidar gaspı olarak nitelendirilmiştir. Ayrıca "demokrasiye tehdit" olarak da adlandırılmıştır.
Milliyetçi Cumhuriyetçi İttifak (ARENA) milletvekili René Portillo Cuadra, "Halkın oyuyla çoğunluk sağladıkları Yasama Meclisi'nde dün gece olanlar bir darbedir," şeklinde açıklamada bulunmuştur. Bukele'nin birçok destekçisi ve takipçisi, El Salvador Silahlı Kuvvetleri ve Ulusal Sivil Polis, Yasama Meclisi'nin eylemlerini desteklemiştir.
Uluslararası tepkiler

Amerika Birleşik Devletleri:
Amerika Birleşik Devletleri başkan yardımcısı Kamala Harris, ABD hükûmetinin El Salvador'daki demokrasi hakkında "derin endişeleri" olduğunu belirtti.
Amerika Birleşik Devletleri dışişleri bakanı Antony Blinken, Başsavcı'nın görevden alınmasıyla ilgili "ciddi endişeler" taşıdığını ifade ederek, "Demokratik yönetim, tüm Salvadorluların iyiliği için güçler ayrılığına saygı göstermeyi gerektirir," dedi.
20 Eylül'de ABD, yeni atanan beş yargıcı "Amerika Birleşik Devletleri'nin Antidemokratik ve Yolsuz Aktörler Listesi"ne eklediğini açıkladı.
Massachusetts'in 2. seçim bölgesi temsilcisi Jim McGovern, Yasama Meclisi'nin eyleminden dolayı "rahatsız ve öfkeli" olduğunu belirterek, "Bu demokrasi değil, bu bağımsız bir yargının ve hukukun üstünlüğünün yıkımıdır," dedi.
Venezuela: Juan Guaidó'nun Dış İlişkiler Özel Komiseri Julio Borges, Bukele hükûmetini diktatörlük olarak nitelendirerek, "İyi ya da kötü diktatörlükler yoktur: diktatörlükler vardır," dedi.
Avrupa Birliği: AB'nin Dış İlişkiler ve Güvenlik Politikası Yüksek Temsilcisi Josep Borrell, El Salvador'daki durumla ilgili endişelerini dile getirerek, hakimlerin ve Başsavcı'nın görevden alınmasının "[El Salvador'da] hukukun üstünlüğünü şüpheye düşürdüğünü" söyledi."
Amerikan Devletleri Örgütü: OAS eylemi kınayarak, "demokratik hukuk devletine en üst düzeyde saygı gösterilmesinin önemli olduğunu" belirtti.
Birleşmiş Milletler: Birleşmiş Milletler'in yargı sistemlerinin bağımsızlığı özel raportörü Diego García Sayán, "Siyasi gücün, anayasa mahkemesi üyelerini görevden alarak yargı bağımsızlığını zayıflatma ve ortadan kaldırma adımlarını kınıyorum," dedi.
Birçok insan hakları grubu eylemi kınayarak, Bukele'yi siyasî krizin yaşanmasına izin vermekle suçladı. İnsan Hakları İzleme Örgütü'nün Kıdemli Amerika araştırmacısı Juan Pappier, Bukele'nin "kendi yetkileri üzerindeki tüm iç denetimleri ortadan kaldırdığını" söyledi. José Simeón Cañas Orta Amerika Üniversitesi (UCA) ise, "Zaten zayıf olan demokrasimiz için bu karanlık saatte, UCA, savaş sonrası bu kadar çok çaba ve hayat pahasına inşa edilen şeyin savunulması çağrısında bulunuyor: güce 'hayır' demenin bir hayal olmadığı bir toplum," şeklinde açıklama yaptı.
Cesonia

Cesonia, Gnaphosidae familyasına bağlı bir örümcek cinsidir.
Niyazi Hacıbeyov

| --- | --- |

Genel bilgiler
Doğum: Niyazi Hajibeyli 20 Ağustos 1912(1912-08-20) Tiflis
Ölüm: 2 Ağustos 1984 (71 yaşında) Baku
Tarzlar: Klasik müzik, opera
Meslekler: Besteci, orkestra şefi
Etkin yıllar: 1934–1984
İlişkili hareketler: "Rast" symphonic mugham

Niyazi Tağızâde Hacıbeyov, (Azerice: Niyazi Zülfüqar bəy oğlu Tağızadə Hacıbəyov), (d. 20 Ağustos 1912, Tiflis, Gürcistan - ö. 2 Ağustos 1984, Bakü, Azerbaycan), Azerî orkestra şefi ve besteci.
Müzik hayatı

1929-30 yıllarında Leningrad'daki Merkezi Müzik Teknik Okulu'na kabul edildi, ancak sağlık sorunları nedeniyle okulu bırakmak zorunda kaldı.
Niyazi Hacıbeyov, Moskova'da bulunduğu dönemde Michail Gnessin, Gavriil Popov ve Pyotr Ryazanov'un, daha sonra Erivan Konservatuvarı'nda ve Bakü Müzik Akademisi'nde ise Leopold Rudolf'un öğrencisi oldu. 1937'den 1965'e kadar orkestra şefliği, ardından Azerbaycan Devlet Opera ve Bale Tiyatrosu'nun baş şefliği ve sanat yönetmenliği, 1938'den 1984'e kadar da Azerbaycan Devlet Senfoni Orkestrası'nın baş şefliği görevlerini yürüttü. 1979'dan itibaren Azerbaycan Devlet Filarmoni Orkestrası'nın müdürü olarak da görev yaptı.
Klasik müzik alanındaki çalışmalarının yanı sıra Azerbaycan'da caz müziğinin öncülerindendi ve 1930'ların sonunda Tevfik Guliyev ile birlikte ülkedeki ilk caz orkestrası olan Estraden Devlet Caz Orkestrası'nı kurdu.
Azerbaycan sınırları dışında da ünlüydü. Orkestra şefi olarak Üzeyir Hacıbəyov, Müslüm Magomayev, Kara Karayev, Fikret Emirov, Arif Melikov gibi tanınmış Azerî bestecilerin eserlerinin (opera, bale ve senfoni) sayısız prömiyerini yönetti ve Svyatoslav Richter, Heinrich Neuhaus, David Oystrah ve Mstislav Rostropoviç gibi solistlerle çalıştı.
En önemli besteleri arasında Nezami'nin bir hikâyesine dayanan 1942 tarihli Hüsrev ilə Şirin operası, aynı adı taşıyan muğam makamını ele alan 1949 tarihli Rast senfonik süiti ve Rabindranath Tagore'dan uyarladığı 1960 tarihli Çitra balesi yer almaktadır.
Niyazi Hacıbeyov, Prag, Berlin, Budapeşte, Bükreş, New York, Paris, İstanbul, Londra, Tahran, Pekin ve Ulan-Bator'da birçok önemli senfoni orkestrasını yönetti ve Azerî klasik müziğinin dünyaya tanıtılmasında önemli rol oynadı.
Ailesi

Niyazi Hacıbeyov, besteci Zülfükar Hacıbeyov'un oğlu, besteci Üzeyir Hacıbeyov'un da yeğenidir. Merkezi Müzik Teknik Okulu'ndan ayrıldıktan sonra 1931'de Bakü'ye geri döndü. Hemen ardından Dağıstan'a tayin edildi ve burada müstakbel eşi Hacer Hanım'la tanıştı. Hacer Hanım'ın ailesi evliliklerini onaylamadı. Genç çift kaçarak gizlice evlendi. Çok zor, ama mutlu bir hayat yaşadılar. Eşine duyduğu büyük sevgi, Azerbaycan'ın ve dünyanın geri kalanının müzik hazinesine katkıda bulunan başyapıtlarının çoğunu üretmesi için ona güç verdi.