Feminizmin tarihi
19. yüzyıl > Marion Reid ve Caroline Norton

19. yüzyılın başında, muhalif feminist seslerin sosyal etkisi çok azdı veya hiç yoktu.[kaynak belirtilmeli] Siyasi veya sosyal düzende çok az değişiklik işareti vardı ve tanınabilir bir kadın hareketi olduğuna dair herhangi bir kanıt yoktu. Marion Reid'in kadınlar için sınırlayıcı ve baskıcı olarak tanımladığı, daha katı bir sosyal modelin ve davranış kurallarının ortaya çıkışına paralel olarak, yüzyılın sonunda kolektif kaygılar bir araya gelmeye başladı. Kadınsı erdeme artan vurgu, bir kadın hareketi çağrısını kısmen harekete geçirirken, bu rolün kadınlar üzerinde neden olduğu gerilimler, 19. yüzyılın başlarındaki pek çok feministi şüphe ve endişeyle sarstı, karşıt görüşleri ateşledi.
İskoçya'da Reid, kadınların oy hakları da dahil olmak üzere kadın hakları için transatlantik bir Batı gündemi öneren  Kadın için bir Yalvarış metnini yayınladı..
Caroline Norton, İngiliz yasalarında değişiklik yapılmasını savundu. İstismarcı bir evliliğe girdikten sonra kadınlar için yasal hakların olmadığını keşfetti.  Kraliçe Victoria'ya yaptığı çağrıdan ve ilgili aktivizmden elde edilen tanınırlık, evli kadınları ve çocuk velayeti konularını tanımak ve bunlara uyum sağlamak için İngiliz yasalarının değiştirilmesine yardımcı oldu.
Florence Nightingale and Frances Power Cobbe
Norton dahil birçok kadın örgütlü hareketlere karşı temkinli olsa da, onların eylemleri ve sözleri genellikle bu tür hareketleri motive etti ve onlara ilham verdi. Bunların arasında, kadınların erkeklerin tüm potansiyeline sahip olduğu, ancak fırsatların hiçbirine sahip olmadığı inancıyla, onun hikâyeli hemşirelik kariyerine yön veren Florence Nightingale de vardı. O zamanlar, kadınsı erdemleri, 1800'lerin ortalarında kadın başarısının kabul edilmesine karşı önyargının bir örneği olan yaratıcılığı üzerinde vurgulandı.
Farklı ideolojiler nedeniyle feministler her zaman birbirlerinin çabalarını desteklemediler. Harriet Martineau ve diğerleri Wollstonecraft'ın katkılarını tehlikeli buldular, açık sözlülüğünü kınadılar, ancak Martineau'nun Amerika Birleşik Devletleri'nde tanık olduğu kölelik karşıtı kampanyayı mantıklı olarak kadınlara uygulanması gereken bir kampanya olarak değerlendirdiler. Onun Society in America'sı çok önemliydi, onu davalarını almaya çağıran kadınların hayal gücünü yakalamıştı.
Anna Wheeler, Fransa'da çalışırken Saint Simoncı sosyalistlerden etkilendi. Oy hakkını savundu ve Muhafazakar lider Benjamin Disraeli'nin dikkatini Jeremy Bentham ile eşit derecede tehlikeli bir radikal olarak çekti. Daha sonra, kadınlar için tam hak eşitliğini savunmak için İngilizce olarak yayınlanan ilk çalışmayı, 1825 "İnsan Irkının Bir Yarısının Temyizi"ni yazan erken dönem sosyalist ve feminist savunucu William Thompson'a ilham verecekti.
Önceki yüzyılların feministleri, kadınların eğitimden dışlanmasını aile içinde küme düşmelerinin ve toplumsal ilerlemeyi reddetmelerinin temel nedeni olarak gördüler, bunun yanında kadınların 19. yüzyıldaki eğitimi daha iyi değildi. Frances Power Cobbe, diğerlerinin yanı sıra, evlilik ve mülkiyet hakları ve aile içi şiddetin yanı sıra dikkat çeken bir konu olan eğitim reformu çağrısında bulundu.
Britanya'da Martineau ve Cobbe ve Amerika'da Margaret Fuller gibi kadın gazeteciler, onları diğer kadınları etkileyebilecek bir konuma getiren gazetecilik istihdamı elde ediyorlardı. Cobbe, "Kadın Hakları"nı sadece soyut olarak değil, tanımlanabilir bir mücadele olarak ele alırdı.