stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Korku ve titreme
kaynaklar > İkincil kaynaklar

Christian Ethics : (Genel kısım) Martensen, H. (Hans), 1808–1884; Spence, C., tr
Søren Kierkegaard, A Biography, by Johannes Hohlenberg, Çeviren: TH Croxall, Pantheon Books, 1954
Kierkegaard, yazan Josiah Thompson, Alfred A. Knopf, 1973
Kendiliğe Yolculuklar: Hegel & Kierkegaard, yazan Mark C. Taylor Fordham University Press, 2000
Kierkegaard Felsefesinin Tarihsel Sözlüğü, Yazan Julie Watkin, Scarecrow Press, 2001
Kierkegaard'ın Hegel'le İlişkileri Yeniden Değerlendirildi, Cambridge University Press Jon Stewart 2007
"Evet, kederli anlarımızda, şiddetli ruhsal sınavlarda ve yürek kaygılarında zihinlerini özgür bırakan, cesaretlerini kırılmamış ve cenneti açık tutan o büyük adamları, sizin seçtiğiniz enstrümanları düşünerek zihinlerimizi güçlendirmek ve cesaretlendirmek istediğimizde, biz de, onlarınkine kıyasla cesaretimizin sadece cesaret kırıcı, gücümüzün güçsüzlüğü olduğu güvencesiyle onlarınkine tanıklığımızı eklemek istiyorum, yine de, siz yine de aynısınız, ruhları çatışma halinde sınayan aynı kudretli Tanrı, aynı Baba'sınız. tek bir serçe bile yere düşmez." İki Yapıcı Söylem s. 7
Iphigenia'nın Kurban Edilmesi. "Trajik kahraman, etik yükümlülüğün kendisinde tamamen mevcut olduğuna, onu bir arzuya dönüştürerek güvence verir. Örneğin Agamemnon şöyle diyebilir: Bana göre babalık görevimi ihlal etmediğimin kanıtı, görevimin tek ve tek dileğim olmasıdır. Dolayısıyla karşılıklı istek ve görevlerimiz var. Bunların çakıştığı, benim isteğimin görevim olduğu ve bunun tersinin olduğu yaşam mutludur ve çoğu erkek için hayattaki görev, yalnızca görevlerine bağlı kalmak ve onu coşkularıyla isteklerine dönüştürmektir. Trajik kahraman, görevini yerine getirmek için arzusundan vazgeçer. İnanç şövalyesi için dilek ve görev de aynıdır, ancak her ikisinden de vazgeçmesi gerekmektedir. Dileğinden vazgeçerek vazgeçmek isterse rahat edemez, çünkü bu onun görevidir. Göreve ve arzusuna bağlı kalmak isterse, inanç şövalyesi olmaz, çünkü mutlak görev ondan vazgeçmesini özellikle talep eder. Trajik kahraman, daha yüksek bir görev ifadesi bulmuş, ancak mutlak bir görev bulmamıştır. Korku ve Titreme Notu s. 78
Osmanlı ünvanları

Osmanlı İmparatorluğu'nda birçok soyluluk ünvanı vardı. Batı uygarlıklarındaki geleneklerin aksine, birçok şark ünvanlarında olduğu gibi, sınırlı yetkileri olan birçok devlet görevlisi de saltanata bağlı ünvanlar alıyordu. Bu ünvanlar kimi zaman birkaç kuşak boyunca babadan oğula geçebiliyordu.
Genel olarak kullanılanlar Paşa, Bey, Efendi, Kaymakam, Vali ve Kaptan-ı Derya'ydı. Tüm devlette bulunan hiyerarşik sıraya göre, şu ünvanlar mevcuttu:
Halife, (Emir ül-Müminîn)
Han-Hakan (Ön-Türklere ve Antik Türklere kadar uzanan, devletin baş hükümdarı için kullanılan ve Türk geleneklerinde kutsal olan ünvan. Ön-Türkçe ve eski Türkçede "ulu lider" anlamına gelmekteydi.)
Sultan, (Padişah)
Kaymakam ve Kaptan-ı Derya
Hidiv
Vali
Paşa
Bey
Efendi
Osmanlı hanedanı

Osmanlı hükümdarının temel ünvanları Türk, Arap ve Pers geleneklerinden esinlenerek Han, Sultan ve Padişah'tı. Tam ünvanı ise uzun bir tarihsel birikimin, hükümdarın haklarını, görevlerini ve kimliğini belirten birçok ismin art arda dizilmesiyle oluşurdu.
Son dönemlerdeki bir Osmanlı padişahı şu ünvanları kullanırdı:
Sultan (hükümdarlık adı) Han, Osman'ın hanedanının hükümdarı, Sultanlar Sultanı, Hakanlar Hakanı, Alemlerin Rabbi'nin Peygamberi'nin Halefi ve İnançlı Savaşçısı, Mukaddes Şehirler Mekke, Medine ve Kudüs'ün Muhafızı, Üç Şehir İstanbul, Edirne ve Bursa'nın ve Şam ile Kahire Şehirleri'nin, tüm Azerbaycan'ın, Mağrib'in, Barka'nın, Kayrevan'ın, Haleb'in, Arap Irakı'nın ve Acem'in, Basra'nın, Lahsa'nın, Dilen'in, Raka'nın, Musul'un, İran'ın, Diyarbakır'ın, Kilikya'nın, Erzurum, Sivas, Adana, Karaman, Van, Berberiye, Habeşistan, Tunus, Trablus, Şam, Kıbrıs, Rodos, Girit Vilayetleri'nin, Mora Vilayeti'nin, Marmara Denizi'nin, Karadeniz'in ve tüm sahillerinin, Anadolu, Rumeli, Bağdat, Kürdistan, Yunanistan, Türkistan, Tataristan, Çerkezistan'ın, Kabardey'in iki ülkesinin, Kıpçak düzlüklerinin, Tatarların bütün ülkesinin, Kefas'ın ve komşu diyarlarının, Bosna'nın ve tebalarının, Belgrad Kalesi'nin ve şehrinin, Sırbistan vilayetinin tüm kaleleri hisarları ve şehirleriyle, Arnavutluk'un ve Eflâk ile Boğdan'ın ve öbür tebaların ve sınırlarının ve daha pek çok öbür ülkelerin ve şehirlerin İmparator'u.
Osmanlı padişahları, sembolik olarak Kayser, Mısır Sultanı, Şah gibi diğer bazı meşruiyet ünvanlarını da kullanırdı.
Tahtın varisi için: Devletlu Necabetlu Velî Ahd-ı-Saltanat (hükümdarlık adı) Efendi Hazretleri ya da Veliaht, Batı uygarlıklarında Veliaht Prens.
Diğer erkek ardıllara: Devletlu Necabetlu Şehzade Sultan (hükümdarlık adı) Hazretleri Efendi, Batı uygarlıklarında Prens.
Hanım Sultanların eşlerine: Damad-ı-Şehyari (adı) Bey Efendi.
Hanım Sultanların oğullarına: Sultanzade (adı) Bey Efendi, batı uygarlıklarında Prens.
Old Hurst

| Old Hurst |
| --- | --- |
Kent
Old HurstOld Hurst'in Birleşik Krallık'taki konumu
Ülke:  Birleşik Krallık
Ülke:  İngiltere
Kontluk: Cambridgeshire
Zaman dilimi: UTC±00.00 (BAS)
 • Yaz (YSU): UTC+01.00 (BAYS)
Old Hurst, İngiltere'nin Cambridgeshire kontluğunda bulunan bir civil parish.
PTRD

| PTRD |
| --- | --- |
 
Çeşidi: Tanksavar tüfeği
Uyruğu:  Sovyetler Birliği
Hizmet geçmişi
Hizmet: 1941-1960'lar
Kullanıcılar: Sovyetler Birliği Kuzey Kore Çin
Kullanıldığı savaşlar: II. Dünya Savaşı Kore Savaşı Çin İç Savaşı Donbass Savaşı
Üretim tarihi
Tasarımcı: Vasili Degtyaryov
Tasarlandığı tarih: 1941
Üretici: Degtyaryov fabrikası
Üretildiği tarih: 1941-1945
Özellikler
Ağırlık: 17.3 kg
Uzunluk: 2020 mm
Namlu uzunluğu: 1350 mm
Mürettebat: 2

Mühimmat: 14.5×114 mm
Namlu: 1,114 m/s
Etki: Tek atışlık
Etkili menzil: 300 m
Azami menzil: 1000 m
Nişangah: Ön nokta, arka çentik
PTRD (Rusça: Противотанковое ружьё Дегтярёва, Protivotankovoye Rujyo Degtyaryova, ПТРД), 14,5 mm kalibreli Sovyet yapımı tanksavar tüfeğidir.
PTRD, yarı otomatik muadili PTRS ile birlikte II. Dünya Savaşı sırasında Kızılordu'nun tek hafif tanksavar silahıydı. Silahı kullanan askerler tankların hafif zırhlı palet ve kapı gibi zayıf noktalarını vurmaya çalışmışlardır. Ancak silah daha çok hafif tanklar, hafif zırhlı nakliye araçları gibi hafif zırhlı araçlar ve kamyon gibi zırhı olmayan araçlar üzerinde etkiliydi. PTRD, II. Dünya Savaşı'ndan sonra yerini RPG gibi tanksavar roketatarlara bırakmıştır.
PTRD, II. Dünya Savaşı'ndan sonra Kore Savaşı'nda Kuzey Kore ve Çin güçleri tarafından yoğun olarak kullanıldı.
Naib Muhammed Emin

| Hacı Naib Mirmiran Muhammed Emin Asiyalav Наиб Мыхьэмэд Амин |
| --- | --- |

 Çerkesya Konfederasyonu Lideri 
Görev süresi 1848-1859
Yerine geldiği: Hawduqo Mansur
Yerine gelen: Seferbiy Zaneqo
 Şeyh Şamil'in Çerkesya temsilcisi 
Görev süresi 1848-1859
Yerine geldiği: Süleyman Efendi
Yerine gelen: Makam yok edildi
Kişisel bilgiler
Doğum: 1818 Gonoda, Avar Hanlığı
Ölüm: 1901 (82-83 yaşlarında) Bursa, Osmanlı İmparatorluğu
Milliyeti: Çerkes
Mesleği: Asker, siyasetçi
Dini: Sünni İslam (Nakşibendilik)
Askerî hizmeti
Bağlılığı:  Kafkasya İmamlığı  Çerkesya Konfederasyonu
Çatışma/savaşları: Rus-Çerkes Savaşı
Muhammed Emin Asiyalav (Mehmet Emin olarak da bilinir; Avarca: МухIаммад Амин Асиялав; Adigece: Наиб Мыхьэмэд Амин), Çerkesya Konfederasyonu'nun 1848-1859 arasında (Kafkasya İmamlığı'na bağlı olarak) lideri olan siyasetçi, din adamı ve askeri kumandan. Rus-Çerkes Savaşı sırasında Çerkeslere önderlik eden liderlerden birisidir.
Onun yönetimine sanayi, diplomasi, ordu, yönetim, dini konular ve daha birçok alanda çeşitli reformlar damgasını vurdu. Yavaş yavaş köleliği kaldırdı, sosyal sınıfları yasakladı, okullar ve küçük fabrikalar inşa etti.
Biyografi > Gençliği > İsmi ve ailesi

1818 yılında Dağıstan'ın Gonoda bölgesinde doğdu. Babası Honodiyaw Hacı, annesi Asiye'dir. İmam Şamil'in verdiği bilgilere göre, babası ona "Asiye'nin Muhammed'i" anlamına gelen "Asiyalav Muhammed" adını verdi.
İmam Şamil, Muhammed Emin'e Arapça yazarken ona "ila Muhammeduna al-amin" (sadık Muhammed'imize) diye hitap ederdi. Çerkesler bu mektupları yanlış anladılar ve Emin'in bir soyadı olduğuna inanarak ona "Muhammed Emin" adını verdiler. Emin bunu aldırmadı ve daha sonra bu ismi benimsedi.
Biyografi > Gençliği > Eğitimi

11 yaşında babasının ölümünden sonra Emin, gezgin bir yaşam tarzı sürmeye başladı ve kendini eğitim ve öğrenmeye kaptırdı. Kuran okudu ve köy köy gezdi. İlk öğretmeni, köyünün kadısı olan Diet-Bek'ti. İkinci hocası Abdalrahman es-Suğuri idi. Ayrıca kısa bir süre Çerkesya'ya gitti, ancak 1830'larda Dağıstan'a döndü.
Biyografi > Kariyer > Şamil ile tanışması

1834 yılında gönüllü olarak İmam Şamil'in hizmetine girdi ve aldığı eğitim nedeniyle her zaman onun yanında oldu. Şamil onu önce Çeçenya valisi olarak atadı.
Biyografi > Kariyer > Çerkesya'ya gidişi

1848'de Rus-Çerkes Savaşı'nın genel gidişatını önemli ölçüde etkileyen bir olay gerçekleşti. Çerkes bölgelerinden biri olan Abzehya'dan Şeyh Şamil'e elçiler geldi. İslam'ı hakkıyla öğrenmek ve halkları imamet sancağı altında birleştirmek için kendilerine naip verilmesini istediler. İmam Şamil, Rusya'nın yayılmasına karşı mücadelelerine önderlik etmesi için Muhammed Emin'i göndermeyi kabul etti. Savaşçı bir alimin geldiğini öğrenen binlerce aile, onun yönetimini kabul etmek için Abzeh bölgesine taşındı.
Biyografi > Kariyer > Reformlar

Naib, Çerkesya üzerinde tam kontrol sahibi oldu. Mutlak yönetimi neredeyse tüm Çerkesler tarafından kabul edildi. 1849 baharında Abzeh, Mahoş, Yecerıkuay ve Çemguylar Naib'e bağlılıklarını ilan ettiler; Ubın Nehri kıyısındaki Şapsığlar da ona bir ittifakla destek sözü verdiler. Kalan küçük aşiretler ona direnecek güce sahip değildi ve onun emirlerine uymak zorundaydılar.
Muhammed Emin, mutlak otoritenin bir gereklilik olduğuna inanıyordu. Kutsal değerlere dayalı yeni bir düzen olan "Nizam"ı yarattı. Bölgedeki 15 ile 60 yaşları arasındaki her Çerkes'i topladı ve gerçekten Müslüman olduklarını doğrulamak için şehadetlerini tekrar etmelerini istedi. Daha sonra mahkemeler kurdu, camiler, okullar inşa etti, kanunlar koydu ve sürekli bir ordu kurdu. Onun yönetimi demir yumruğa dayanıyordu ve yasaları çiğneyenlere acımasız cezalar vermekten çekinmedi.
Silah üretim evleri kurmaları için için Polonyalı uzmanları çağırdı ve valilerin önderliğinde 100 ailelik nahiyeler kurdu. İstanbul'a ve dünyanın diğer bölgelerine temsilciler gönderdiği için, onun döneminde diplomasiye daha fazla önem verildi.
Naib, kısa sürede Çerkesya'da devrimler gerçekleştirmeyi başardı. Daha önce Dağıstan'da kullanılan Murtaziq birliklerini Çerkesya'ya getirdi. Ele geçirilen düşman askerleri uzun süre hapsedilip ikna edildikten sonra şehadet getirerek Muhammed Emin'in ordusuna alınıyordu.
Emin daha sonra bu küçük özel orduyu yönetimini sürdürmek için bir baskı aracı olarak kullanmaya başladı. İmam Şamil'in daha etkili mücadele talepleri sonucunda Çerkeslerin savunmada kalma yönündeki genel stratejisini bozdu ve 1849 yılı boyunca Rus mevzilerine 101 saldırı düzenledi. Ruslar da tüm Çerkeslere karşı daha sert misillemede bulundular.
Biyografi > Kariyer > İsyanlar

Emin'in yükselişinden endişe duyan Ruslar, Emin'i devirip Çerkesya'yı Rusya'ya teslim ettikleri sürece, muhalefete silah ve mali destek vermenin yanı sıra yüksek rütbe vaatleriyle destek verdiler. Devam eden Rus-Çerkes Savaşı'na rağmen, çoğunluğu güçlerini kaybetmiş soylulardan oluşan muhalefet bu önerileri kabul etti. Nüfusun önemli bir kısmı, özellikle de son zamanlarda boyun eğenler, Naib'in emirlerini görmezden gelmeye başlayarak, Çerkesya'nın idari sisteminin çökmesine neden oldu.
Naib, kendisine itaat etmeyenlere sert cezalar vermeye başladı ve bu da gerilimi daha da artırdı. Muhalefet liderlerinin önderliğindeki halk, hükûmet binalarını ateşe verdi ve Naib'in kişisel ordusunu bölgeden kovdu.
Emin, Unbi (Umpa) Dağlarında Ruslara yenilince eski gücünü ve prestijini tamamen kaybetti. 16 Temmuz 1851'de Şapsığ bölgesi, Emin yanlısı olan tüm din adamlarını yönetimden uzaklaştırma kararı aldı.
Biyografi > Kariyer > İç savaş

Kırım Savaşı başladıktan ve Osmanlılar Ruslara karşı savaşa katıldıktan sonra, Muhammed Emin bundan yararlanarak egemenliğini yeniden kurdu. Eski topraklarının bazı bölgelerinde kontrolü yeniden ele geçirmeyi başardı ve egemenliğini daha da güçlendirdi. 9 Ekim 1853'te Osmanlı padişahı, İmam Şamil'e bir mektup göndererek Rusya'ya kutsal savaş ilan etmesini önerdi. Muhammed Emin, bu kutsal savaşın Çerkes kısmına önderlik etmeyi görev edindi ve Rusya'ya karşı seferberliğe başladı. Daha fazla asker almaya başladı.
Bu sırada bir Çerkesya'nın kukla bir hükûmet olmasını isteyen ve Muhammed Emin'i Çerkesya'nın hükümdarı olarak tanımayan Osmanlı Devleti, Rus-Çerkes Savaşı'nda eski bir Çerkes komutanı olan Seferbiy Zaneqo'yu göndermeye hazırlanıyordu. Muhammed Emin bu karara kesinlikle karşı çıkıp Osmanlı Sadrazamına bir mektup yazarak şikayette bulunarak Osmanlılardan kendisini tanımalarını istedi. Muhammed Emin'in şikayeti reddedildi ve Zaneqo Çerkeslerin lideri ilan edildi.
Emin, Osmanlıların aslında kendisine herhangi bir şekilde yardım etmekten çok etkisini zayıflatmaya çalışan düşmanları olduğuna inanıyordu. Endişelerini bildirmek için bizzat padişahla görüşmek için İstanbul'a gitti. Padişah, Osmanlı kuklası olması şartıyla onu da paşa ilan etti ve ona "Naib Emin Paşa" adını verdi.
Bu nedenle Osmanlılar artık Çerkesya'nın iki farklı hükümdarını tanımış oluyordu. Her biri kendi tanınırlığıyla övünerek gerilimin artmasına neden oldu. Zaneqo, Padişah'a tamamen sadık olmasına rağmen, Emin sadece ismen sadık kaldı ve Sultan'dan ziyade İmam Şamil'e itaat etmeye devam etti.
Mart 1855'te Shebzh nehri yakınında Muhammed Emin ile Seferbiy Zaneqo arasındaki ilk savaş gerçekleşti. Mayıs 1856'da Sup Nehri kıyısında başka bir savaş daha oldu. Ocak 1857'de Emin ve Zaneqo'nun takipçileri Tuapse yakınlarında yeniden savaştı ve her iki taraf da kayıplar verdi.
Mayıs 1857'de Muhammed Emin İstanbul'a döndü. Daha sonra tutuklanarak Şam'a sürgüne gönderildi. Eylül 1857'de kaçarak Çerkesya'ya döndü. Otoriteyi tesis etmek için bazı son çabalar sarf etti, ancak başarısız oldu. Muhalefet liderleri, Emin'i iktidardan indirmeyi başardı. Kargaşadan yararlanan Rus ordusu, Abzeh bölgesini hızla ilhak etti, ancak muhalefet liderlerine verdiği sözlerin hiçbirini tutmadı. Bölgenin ilhakından sonra Abzeh Çerkeslerinin çoğu, Çerkes soykırımı kapsamında kışın ölüm yürüyüşüne zorlandı.
Biyografi > Kariyer > Teslim oluşu

1859'da İmam Şamil teslim olduktan sonra, artık tüm kontrolü kaybeden bir Rus askeri kampına giderek teslim olduğunu ilan ederek Türkiye'ye hareket etti. Ancak Seferbiy Zaneqo, Osmanlıların desteğini kaybettiği ve bir yıl sonra savaşta aldığı yaralar nedeniyle öldüğü için bunu yetkisini artırmak için kullanamadı.
Biyografi > Ölümü

Muhammed Emin, çıkardığı iç savaş nedeniyle bir hain olarak görülüyordu. Çerkeser Türkiye'ye sürüldükten sonra Muhammed Emin'i bulup öldürmek için köy köy gezdiler, fakat Muhammed Emin saklanmayı başardı ve 1901'de Bursa'da doğal sebeplerle öldü.
Muhammed Emin hükümeti tarafından kullanılan "Çerkes İslam bayrağı"
Oszkár Abay-Nemes

Maddede ad soyadı sırasıyla yazılmaktadır. Macar geleneğine göre Abay Nemes Oszkár olarak yazılır.
Oszkár Abay-Nemes
Oszkár Abay-Nemes (22 Eylül 1913 - 30 Ocak 1959), Macar yüzücü. 1936 Yaz Olimpiyatları'na katılmıştır.
Odilon Redon

Daha çok Odilon Redon adıyla tanınan Bertrand-Jean Redon (20 Nisan 1840 - 6 Temmuz 1916) Fransa'nın Akitanya bölgesindeki Bordo şehrinde doğmuş sembolist bir ressam ve baskı ustasıydı.
Hayatı

Bertrand-Jean Redon "Odilon" lâkabını annesi Odile'den almıştır. Redon erken yaşlarda resme başlamış, 10 yaşında ilkokulda katıldığı bir resim yarışmasında ödül almıştır. 15 yaşında resim öğrenimi görmeye başladıysa da babasının baskısıyla mimarlık eğitimine yönelmiştir. Paris Güzel Sanatlar Okulu (Ecole des Beaux Arts) sınavlarını geçememesi o dönem mimar olma planlarını sona erdirmiştir, yine de daha sonraları bu okulda hocası Jean-Léon Gerôme'la çalışmıştır.
Bordo'ya döndüğünde heykelle uğraşan Redon burada Rodolphe Bresdin'den gravür ve taşbaskı eğitimi de almıştır. Bu sanat kariyeri 1870'te Fransa - Prusya savaşı sırasında orduya katılmasıyla sekteye uğrar.
Savaş bittiğinde yeniden Paris'e taşınan Redon burada yoğun biçimde karakalem ve taşbaskıyla uğraşmıştır. Redon 1878'de Suların Koruyucu Ruhu isimli işiyle sanat çevrelerinde daha iyi tanınır, 1879'da Dans le Rêve isimli taşbaskı albümünü yayınlamıştır. Yine de 1884 yılına kadar Redon kısmen gözlerden uzak kalmıştır, ona tam anlamıyla saygınlık ve tanınırlık kazandıran olay Joris-Karl Huysmans'ın A rebours (Doğaya Karşı) isimli kült romanında bahsinin geçmesidir, romandaki sefih ve aristokrat bir karakter Redon'un çizimlerini satın alıp biriktirmektedir.
1890'larda Redon pastel ve yağlı boya kullanmaya başladı, hayatının kalan kısmında bu iki materyali tüm işlerinde baskın biçimde kullandı. 1899'da Nabis ile birlikte dönemin en güçlü sanat tüccarlarından Durand Ruel'in mekânında bir sergi açtı. 1903 yılında Légion d'honneur nişanı aldı. André Mellerio tarafından 1913'te gravür ve taşbaskılarından oluşan bir katalog yayınlandığında Redon'un ünü daha da yayıldı, aynı yıl New York Armory Show'da münferit bir sergisi yer aldı. 1923'te Mellerio, Odilon Redon: Peintre Dessinateur et Graveur isimli Redon'un işlerinden oluşan arşivi yayınladı. Mellerio'nun Redon'la ilgili yayınları bugün Şikago Sanat Enstitüsü'ndeki (Art Institute of Chicago) Ryerson & Burnham kütüphanelerinde bulunmaktadır.
2005 yılında Modern Sanat Müzesi (Museum of Modern Art) "Görünenin Ötesinde" isimli Redon'un yapıtlarından oluşan bir sergi açtı. Sergide, 100 tablo, çizimler, gravürler ve Ian Woodner aile koleksiyonundan kitaplar yer aldı.
Osyotr

| Osyotr |
| --- | --- |
 Osyotr
Konum
Ülke(ler): Rusya
Genel bilgiler

Ağız: Volga Nehri
Uzunluk: 228 km
Havza alanı: 3480 km²
Osyotr (Rusça: Осётр), Rusya'nın  Tula Oblastı ile Moskova Oblastı arasında yer alan bir nehirdir. Oka Nehri'nin sağ kolunda yer alır. Şoşa'nın uzunluğu 228 kilometre (142 mi)'dir.
Nasip İyem

| Nasip İyem |
| --- | --- |
Doğum: Nasip Özçapan İyem 1921 İstanbul, Türkiye
Ölüm: 30 Temmuz 2011 (90 yaşında) İstanbul, Türkiye
Defin yeri: Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul
Milliyet: Türkiye 
Meslek: Heykeltıraş, ressam
Etkin yıllar: 1950'ler-2011

Nasip Özçapan İyem (1921 - 30 Temmuz 2011, İstanbul), Türk seramik sanatçısı, heykeltıraş ve ressam. 1950'lerde soyut resim çalışmaları yapan sanatçı 1960'lı yıllardan itibaren seramik sanatçısı olarak çalıştı. Nasip İyem, Nuri İyem'in de eşiydi. Nasip İyem eşiyle birlikte pek çok karma sergiye de katılmıştı. Seramik sanatçısı Nasip İyem 30 Temmuz 2011'de 90 yaşında öldü, İyem'in cenazesi Bebek Camii'nde kılınan ikindi namazı ardından Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.
Onur Şipal

| --- | --- |

Kişisel bilgileri
Doğumu: 17 Mart 1989 (35 yaşında) Bayburt
Boy: 1,72 m
Ağırlık: 69 kg
Spor
Ülke: Türkiye
Spor: Boks
Onur Şipal (d. 17 Mart 1989, Bayburt), Türk boksör. Fenerbahçe Kulübü'nde boks yapmaktadır. 25. kez üst üste Türkiye şampiyonluğu yaşayarak bu alanda rekor kırmıştır.[kaynak belirtilmeli] Ağabeyi Önder Şipal de boksördür.
Şipal, 2003'te Roma'da düzenlenen Avrupa Şampiyonası'nda altın, 2005 yılında Macaristan'daki Avrupa Şampiyonası'nda bronz, aynı yıl İngiltere'de düzenlenen Dünya Şampiyonası'nda gümüş, 2006 yılında Roma'da düzenlenen Avrupa Birliği Kupası'nda gençlerde gümüş madalya kazandı. 2007 yılında Chicago'da yapılan Dünya Şampiyonası'nda 5. olarak 2008 Yaz Olimpiyatları'na katılma hakkı elde etti. Olimpiyatlar'da 11 Ağustos günü İşçiler Spor Salonu'nda yapılan erkekler 60 kg ilk tur mücadelesinde, müsabakanın ilk raundu 1-1, ikinci raundu 2-2'lik beraberlikle geçildi. 3. raunt, Porto Rikolu boksörün 7-2'lik üstünlüğüyle sonlanırken maçı 10-3 José Pedraza Gonzalez kazandı.
2009 yılında Rusya'nın Elista kentinde tertiplenen 1. Üniversiteler Avrupa Boks Şampiyonası'nda Avrupa ikincisi oldu. Uluslararası Üniversite Sporları Federasyonu'nun (FISU) Moğolistan'ın başkenti Ulan Batur'da 5-10 Ekim 2010 tarihlerinde düzenlediği 4. Dünya Üniversiteler Boks Şampiyonası'nda gümüş madalya kazandı.
Kazan'daki 2013 Universiade Games'te 69 kg  bronz nadalya kazandı. 2013 Dünya Dövüş Oyunları'nda 3. Olmuştur. 2014 yılında Aiba tarafından kurulan Aiba Pro Boxing serisine girerek 69 kg Aiba Pro Boxing (APB) dünya şampiyonu olmuştur. 2015 yılında Rus boksör Andrei Zamkovoy ile Erzurum'da unvan koruma maçına çıktı. 12 rauntluk karşılaşmayı 4. raundda tekmik nakavtla (TKO) kazandı. Dünya şampiyonluk unvanını koruyarak 2. Kez APB Dünya şampiyonu oldu. Ağabeyi Önder Şipal ile beraber 2016 Yaz Olimpiyatları'na katıldı.
Dünya birinciliği vardır.[kaynak belirtilmeli] 2018 yılında İspanya'nın Tarragona şehrinde yapılan Akdeniz oyunlarında 3. olmuştur. Bayburt Üniversitesi'nde öğretim görevliliği yapmaktadır.
Köroğlu (opera)

| --- | --- |
Özgün isim: Koroğlu
Müzik: Üzeyir Hacıbeyov
Libretto: Habib İsmayılov, Memmed Said Ordubadi'den uyarlama
Gala: 30 Nisan, 1937
İlk gösterim yeri: Azerbaycan Opera ve Balet Teatr, Bakü
Oyuncular:  Köroğlu/Rövşan  Nigar: Hasan Han'ın kızı, Köroğlu'nun sevdiği  Hasan Han: Bölge idarecisi  İhsan Paşa: Hasan Han'ın üstü idareci  İbrahim Han: Hasan Han'ın veziri  Hamza Bey: Hasan Han'ın baş yardımcısı  Soytarı (telhek)  Polat: Hasan Han'in askeri  Ayvaz: Hasan Han'ın oğlu  Hanende  Ali, Vali, Nadir : Köylüler  Ayanlar, başuşak, ihtiyarlar, kızlar, kız, koro 
Köroğlu Sovyet Azerbaycanlı besteci Üzeyir Hacıbeyov tarafından bestelenmiş beş perdelik bir operadır. Eserin librettosu "Habib İsmayilov" tarafından, Türkçe konuşulan ülkelerinin halk efsanelerinden olan Köroğlu destanının Azerice versiyonunu kaleme alan Memmed Said Ordubadi'nin nazım eserinden uyarlanarak ve bestecinin faal olarak katkılarıyla yazılmıştır. Eserin prömiyeri 30 Nisan, 1937'de Bakü'de Azerbaycan Devlet Akademik Opera ve Bale Tiyatrosu'nda besteci Üzeyir Hacıbeyov orkestra şefliği altında yapılmıştır.
Hazırlanış ve sahnelenmeleri

Operanın konusunun çekirdeğini Türkçe konuşulan ülkelerde, yani Anadolu, Kafkasya, Orta Asya ve İran'da  geniş olarak yayılmış olan Köroğlu halk destanı oluşturur. Üzeyir Hacıbeyov bu halk destanın o zamanki Sovyet Azerbaycanı içinde iyi bilinen versiyonunu geliştirmeye karar verip 1932-1936 döneminde operayı hazırlamak için uğraş vermiştir. Opera eseri librettosu şair "Mammad Sayid Ordubadi"'nin yazmış olduğu nazım eserden uyarlanarak librettocu Habib İsmailov tarafından, besteci Üzeyir Hacıbeyov faal katkılarıyla, yazılmıştır. Bestelenen opera 1937'de Bakü'de "Azerbaycan Opera ve Balet Teartr"da prömiyer için sahnelenmiştir. Bu sahnelenmede yapımcı: "Hidayetzade", direktör: "Üzeyir Hacıbeyov" ve E. Hasanov ve mizansenleri hazırlayan R. Mustafayev olmuştur.
Bu eser Sovyet Rusya içinde (1943'te Rusça olarak, 1959, 1975) Baku, Azerbaycan'da sahnelenmiştir. Azerbaycan millî tiyatrosu olan AOBT, Tiflis, Kiev, Leningrad ve İran Tebriz'de misafir tiyatro olarak temsiller vermiştir. Ayrıca çeşitli Sovyet cumhuriyeti dillerine çevrilmiş ve o cumhuriyetlerde sahnelenmiştir: 1939'da Türkmence, Aşkabatda, 1942'de Ermenice, Erivanda ve 1950 Özbekce, Taşkent'te yapımlanmıştır.
Roller

| Rol | Ses tipi | Prömiyerde roller, 30 Nisan 1937 (Orkestra şefi: Üzeyir Hacıbeyov) |
| --- | --- | --- |
| Köroğlu/Rövşan |  | Bülbül |
| Nigar: Hasan Han'ın kızı, Köroğlu'nun sevdiği |  | G. İskenderova |
| Hasan Han: Bölge idarecisi |  | M. Bağırov |
| İhsan Paşa:Hasan Han'ın üstü idareci |  | E. Zulalov |
| İbrahim Han:Hasan Han'ın veziri |  | B. Mustafayev |
| Hamza Bey: Hasan Han'ın baş yardımcısı |  | K. Hüseynov |
| Soytarı (telhek) |  | K. İskenderov |
Polat: Hasan Han'ın askeri: 
Ayvaz: Hasan Han'ın oğlu: 
Hanende: 
Ali, Vali, Nadir: Köylüler: 
Ayanlar, başuşak, ihtiyarlar, kızlar, kız, koro: