stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Yalçın Granit
Kariyeri > Oyunculuk kariyeri

Darüşşafaka basketbol şubesinin üç kurucusundan biri oldu. Mezuniyetinden önce Arnavutköy'de tanıştığı Samim Göreç'in önerisiyle Galatasaray ile idmanlara çıkmaya başladı. 17 yaşındayken Ali Sami Yen'in teklifini kabul edip Galatasaray'ın ilk profesyonel oyuncusu oldu. Aynı yıl içinde henüz Galatasaray B takımında oynarken, A millî takım kadrosuna davet edildi ve Napoli'deki Aldo Mairano Kupası'ndaki İtalya maçında ilk kez ay-yıldızlı formayı giydi.
Ellili yılların “Yenilmez Armada” olarak ünlenen Galatasaray takımlarında sekiz sezon boyunca oynadı ve takımının en skorer oyuncusu oldu. Bu süreçte takımıyla birlikte altı İstanbul Ligi ve beş Türkiye şampiyonluğu kazandı. Millî takımdaki oyunuyla o yıllarda Fransa basketbolunun bir numaralı ismi kabul edilen ve daha sonra FIBA başkanlığı da yapacak olan Robert Busnel'in dikkatini çekti ve 1955 yazında Busnel tarafından Fransa'ya davet edildi. 1953 ve 1954 sezonlarının Fransa Ligi şampiyonu Racing Club Paris takımına transfer olarak, Avrupa'da oynayan ilk Türk basketbolcu unvanını kazandı. Fransa'da geçirdiği aylarda aynı zamanda Busnel'in asistanı olarak Fransa'nın birçok şehrini dolaştı ve Fransız gençlere basketbolun temel prensiplerini öğretti. Takımını play-off'a taşımasına rağmen, Galatasaray yöneticisi Osman Solakoğlu'nun ısrarlı mektuplarına karşı koyamadı ve Türkiye'ye geri döndü. 1955-56 sezonunda Galatasaray ile beşinci Türkiye şampiyonluğunu kutladıktan sonra, ertesi yıl basketbolu bırakma kararı aldı.
A millî takım formasını 68 kez giyen Yalçın Granit, erken bir yaşta basketbolu bırakma kararı almasına rağmen bu millî maçların 16 tanesine kaptan olarak çıktı. 1951'de Paris, 1955'te Budapeşte ve 1957'de Sofya'da düzenlenen Avrupa şampiyonalarında A millî takımın en skorer oyuncusu oldu, Fransa'da kazanılan Avrupa altıncılığı başarısında önemli rol oynadı. 1955 Avrupa Şampiyonası'nı sayı krallığında üçüncü, basketbol kariyerinin son maçlarına sahne olan 1957 Avrupa Şampiyonası'nı ise sayı krallığında ikincilikle bitirdi. Aynı zamanda 1952'de Helsinki'deki Yaz Olimpiyatları'nda oynama hakkı elde eden A millî basketbol takımının da bir üyesiydi.
1954'te İstanbul Üniversitesi Jeoloji Bölümü'nün tek mezunu olarak lisans öğrenimini tamamladı, Fransa'ya gitme sebeplerinden biri de doktorasını yapmaktı. 1956'da aynı fakültede Prof. Dr. Enver Altınlı'nın yanında asistanlığa başladı ve İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Tatbiki Jeoloji Enstitüsü tarihinin ilk asistanı oldu. Bilecik bölgesinde yaptığı çalışmaları Fransa'da Prof. Henri Tintant ile birlikte bir makaleye dönüştürdü.
Kariyeri > Koçluk

25 yaşında basketbolu bıraktıktan sonra, koçluk hayatına Darüşşafaka'da başladı. 1959-60 sezonunda Darüşşafaka'ya tarihinin ilk ve tek İstanbul Ligi şampiyonluğunu kazandıran takımın başantrenörüydü. Darüşşafaka'yı çalıştırırken ikinci ligde yer alan Beyoğluspor'un teklifini kabul etti ve iki yıl çalıştırdığı bu takımın da üst lige geri dönmesinde önemli rol oynadı. 1960 yazında eğitimle basketbolu birleştiren bir modeli uygulamaya geçirmeyi tasarlayan İTÜ'nün başına geçti ve uzun yıllar şampiyonluklara ambargo koyacak bir takımın temellerini attı. Aynı yıllarda ticarete de atıldı ve BOTEKS iplik boyama fabrikasının kurucu ortaklarından biri oldu.
Basketbolu bıraktığı gibi A millî basketbol takımı tarihinin ilk asistan koçu olmaya layık görülen Yalçın Granit, 1961'in Şubat ayında ay-yıldızlıların başantrenörlüğüne terfi etti. 1962'de İstanbul'da oynanan Balkan Şampiyonası'nda finalde Yugoslavya'ya kaybedip ikinci olan, bir yıl sonra uzun bir hasreti dindirip Wroclaw'da Avrupa Şampiyonası'na katılma hakkı elde eden A millî takımların başında o vardı. 1963-64 sezonunda Galatasaray'a bu kez koç olarak geri döndü ve sarı-kırmızılı ekiple bir Türkiye şampiyonluğu daha kazandı. Uluslararası çapta da takdir topladı. 1962'de Balkanların En İyi Antrenörü seçildi, Almanya ve İsviçre millî takımlarını çalıştırmak için teklifler aldı.
1971'de Şakir Eczacıbaşı'nın teklifini kabul edip basketbol şubesini kurmaya çalışan Eczacıbaşı'nın başına geçti. Mahalli kümede devraldığı takımı 1974 baharında en üst lige taşıdı ve birinci ligdeki ilk sezonun ardından görevini Aydan Siyavuş'a devretti.
Kariyeri > Spor yöneticisi ve yazarlık

1984-85 ve 1985-86 sezonlarında şampiyon olarak 16 yıllık bir şampiyonluk hasretini bitiren ve yeniden "Yenilmez Armada" olarak anılmaya başlayan Galatasaray takımlarında Basketbol Şube Sorumlusu olarak görev yaptı. Doksanlı yıllarda Turgay Demirel'in başkanlığındaki federasyonların yönetim kurulunda yer aldı ve millî takım genel koordinatörlüğü görevini üstlendi. 2002'de kapanmak üzere olan Galatasaray basketbol şubesini özerk hale getirerek kulüpten ayırdı ve şube başkanlığını üstlendi. Galatasaray o sezonu üçüncülükle bitirdi ve yarı final oynama başarısı gösterdi.
50 seneye yakın bir süre Milliyet ve Hürriyet gazetelerinde spor yazarlığı yaptı. 1970'te Basketbol Tekniği adında ücretsiz bir basketbol dergisi yayımladı. İlk sayısı 1991'de yayımlanan Fast Break dergisinin kurucu yazarları arasındaydı. Ülkenin çeşitli yerlerinde bedava basketbol okulları açtı, yüzlerce seminer verdi. Sponsorlar bularak basketbol sahaları inşa edilmesini sağladı.
Türkiye'nin en büyük basketbol kütüphanesine de sahip olan Yalçın Granit, ömrünün son zamanlarına değin gününün tamamına yakınını basketbolla iç içe geçirmiş, köşe yazılarına çeşitli internet mecralarında devam etmiştir. Yaşamı 2016 yılında Can Yayınları tarafından "Adanmak: Bir Hayalin Peşinde Yalçın Granit ve Türk Basketbolunun Hikâyesi" ismiyle kitaplaştırılmıştır.
Ölümü

1 Kasım 2020 günü hayatını kaybeden Granit, 3 Kasım günü Ayhan Şahenk Spor Salonu ve Türk Telekom Stadyumu'nda yapılan törenlerin ve Zincirlikuyu Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından Kilyos Mezarlığı'nda toprağa verildi.
İsmail Saip Sencer

İsmail Saib Sencer (d. 31 Ocak 1873, Erzurum - ö. 22 Mart 1940, İstanbul), kütüphaneci.
Bugün Beyazıt Devlet Kütüphanesi olarak hizmet veren “Kütüphane-i Umumi Osmani”’de kütüphaneci ve idareci olarak 43 yıl hizmet etmiştir. Kitap toplayıcılarının, araştırmacıların, ünlü şarkiyatcıların ve sahafların uzun seneler başdanışmanı olmuştur. "Ayaklı Kütüphane”, “Fihrist-i Ulûm”, “Canlı bir bibloğrafya” ve “Çağın cahızı” gibi sıfatlarla anılırdı
Hayatı

31 Ocak 1873'te Erzurum'da dünyaya geldi.  Babası Erzurumlu Hacı Kurbanzade Binbaşı Mehmed Şevki Bey, annesi Ayşe Hatun'dur. Annesini erken yaşta kaybetti.  Annesinin vefatından sonra Erzurum’dan İstanbul’a gitti. Esekapısı’ındaki İbrâhim Paşa İbtidâî Mektebi’ni ve ardından Koca Mustafa Paşa Askerî Rüştiyesi’ni bitirdi. Fatih dersiâmı Arapkirli Abbas Şükrü Efendi ile Süleymaniye dersiâmı Ferhad Efendi’den dinî ilimlerde icazetname aldı. Daha sonra Tıbb-ı Atik (eski tıp] teşri’ ve biyoloji gibi ilimlerle meşgul oldu. Öğrenimi devam ederken Maarif Nezareti'nin açtığı bir sınavla Bayezid Umumî Kütüphanesi'ne ikinci müdür tayin edildi. Birinci müdür Hoca Tahsin Efendi'nin vefatından sonra 1896'da birinci müdür olarak tayin edildi.
Arap Edebiyatı konusunda bir uzman olan İsmail Saib, Farsça, Fransızca, Almanca, İtalyanca, Latince de bilirdi. Bilgisini artırmak amacıyla Tıp, Eczacılık ve Hukuk eğitimi almıştı.
Kütüphanedeki görevinin yanı sıra çeşitli medreselerde Arap edebiyatı ve Arapça öğreten İsmail Saip Efendi, 1921'de İstanbul Darülfünunu Edebiyat Medresesi Edebiyat-ı Arabiyye (Arap Edebiyatı) derslerine müderris olarak atandı. Bu görevi Şapka Kanunu’nun çıktığı 1925’e kadar sürdürdü. Kanunun çıkmasından sonra prensiplerinden ödün vermemek adına derslerine son verdi ve Beyazıt Kütüphanesi’ne çekildi.
Eski müelliflerin yazılarını tanımada, yazma eserlerin bozuk bölümlerini okumada, gördüğü bir yazının hangi yüzyıla ve hatta hangi hattata ait olduğunu tahmin etmede üstün bir kabiliyeti vardı. Bu özellikleri ile araştırmacılara çok büyük yardımı dokunuyordu. Çeşitli konularda geniş bir bilgi birikimi olmasına rağmen hayatı boyunca eser vermek yerine araştırmacı ve okuyuculara yol göstermeyi tercih etti. Ne var ki bazı eserlerin onun tarafından dikte ettiği rivayet edilir. Bu eserler arasında İsmail Hakkı Uzunçarşılı'nın "Osmanlı Tarihi" ve Bursalı Mehmet Tahir Bey'in üç ciltlik "Osmanlı Müellifleri" vardır. Kitapları farelerden korumak için kütüphanede çok sayıda kedi beslemesi ve kedilere düşkünlüğü ile tanınırdı.
1939 yılında kütüphanedeki görevinden emekli oldu. 22 Mart 1940 tarihinde İstanbul'da hayatını kaybetti.
Zengin şahsi kütüphanesi vasiyeti gereği Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'ne bağışlanmıştır.
Yeranuhi Karakaşyan

| Yeranuhi Karakaşyan |
| --- | --- |

Doğum: 1848 İstanbul
Ölüm: 1924
Meslek: Oyunculuk

Yeranuhi Karakaşyan (1848, İstanbul - 1924, Rusya), Osmanlı Ermenisi tiyatro oyuncusu.
19. yüzyılda İstanbul'da başarılı kadın tiyatrocular arasında yer aldı. Özellikle erkek rollerindeki başarısı ile ünlendi.   Oyuncu ve şarkıcı Verkine Karakaşyan'ın ablasıdır.
Yaşamı

1848 yılında İstanbul'un Üsküdar semtinde dünyaya geldi. İlk defa 1864'te Sırabyan Hekimyan'ın Şark Tiyatrosu'nda sahneye çıktı, kısa sürede zamanın başarılı sanatçıları arasında yer aldı.
1868'de Güllü Agop'un tiyatrosuna geçti. Özellikle Namık Kemal'in Zavallı çocuk piyesindeki Ata bey rolüyle tanındı. Bu piyesteki Ata rolünün dışında Paul ve Virginie'de Paul, Güzel Osep'te Osep gibi genç erkek rollerine çıkıyordu.  Güllü Agop 1869 yılında Gedikpaşa Tiyatrosu'nu kurduğunda burada sahneye çıkmaya başladı ve 10 yıl süreyle başrollerde oynaı. 1873'teOsmanlı Devleti'nde politik bir olay haline gelen Namık Kemal'in  Vatan Yahut Silistre oyununda Zekiye rolünü onun canlandırdığı düşünülür.
1881'de Mınakyan'ın topluluğuyla çıktığı Rusya turnesinde de Madn Obrey'in tasavvurları oyununda başarı sağladı. Osmanlı – Rus Savaşı'nda  1885 ve 1888'de Benilyan Operet Topluluğu ile 'la Mısır'a gitti. Leblebici Horhor, Köse Kahya, Girofle-Girofla oyunlarında rol aldı. Aynı grupla Kafkasya turnesine de katıldı ve Hamlet'te kraliçe rolünü, Venedik Taciri'nde Nerissa'yı oynadı. 1890'da ikinci Kahire turnesinde ise Alexandre Dumas'nın Catherine Howard adlı eserinde başrolü oynadı.
Tiflis'te Prens Alexander Argoutiants Yerkaynabazouk ile evlendi. Kimi kaynaklara göre  1902, kimine göre 1924 yılında hayatını kaybetmiştir.
Kudret Öztoprak

| Kudret Öztoprak |
| --- | --- |
Doğum: Hasan Kudret Öztoprak 1947 İstanbul, Türkiye
Ölüm: 2 Kasım 2008 (61 yaşında) İstanbul, Türkiye
Tarzlar: Caz müziği
Meslekler: Müzisyen
Çalgılar: Bas gitar, vurmalılar
İlişkili hareketler: Tuna Ötenel, Erol Pekcan

Hasan Kudret Öztoprak (d. 1947 - ö. 2 Kasım 2008), Türk caz müzisyenidir. Profesyonel müzik kariyerine son vermesine rağmen müzisyen arkadaşlarıyla bir araya gelerek müzik yapmaya ve caza destek vermeye devam etmiştir. Şirketiyle Tuna Ötenel'in Vian Köpüğü adlı albümüne sponsor olmuştur.
Erol Pekcan ve Tuna Ötenel ile birlikte Türkiye'nin ilk caz plağı Jazz Semaide yer alan bas gitarist Kudret Öztoprak 2 Kasım 2008 pazar sabahı geçirdiği kalp krizi sonucu 61 yaşında öldü. Cenazesi 3 Kasım 2008 Pazartesi günü Selamiçeşme Camii'nde kılınan öğle namazını müteakip Karacaahmet Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Svanlar

| --- | --- |
Gürcistan'ın Mestia ilçesinde çubuk tüttüren eski bir Svan köylüsü
Toplam nüfus
14.000 - 80,000 

Önemli nüfusa sahip bölgeler
 Gürcistan (Svaneti): 14.000-30,000
 Rusya: 45 (2010)
Diller
Svanca, Gürcüce
Din
Ortodoks Hristiyanlık
İlgili etnik gruplar
Megreller, Gürcüler, Abhazlar, Lazlar
Mazeri köyündeki Dadeşkeliani ailesi. Feodal toplum yapısının hâkim olduğu Svaneti’de, Yukarı Svaneti’nin batısını Dadeşkeliani Hanedanı yönetirdi
Svanlar, 1881
Svanlar (Svanca tekil მუშუ̂ა̈ნ Muşwän, çoğul შუ̂ანა̈რ Şwanär ; Gürcüce: tekil სვანი, Svani, çoğul სვანები Svanebi ; Megrelce შონეფი Şonepi ; Karaçay-Balkarca Ebzele ; Abhazca tekil Ашәануа, çoğul Ашәануацәа, Ашәануақәа), Gürcistan'nın kuzeybatısındaki dağlık Svaneti bölgesinin yerli halkı olan bir Kartveli halkıdır. Svanların konuştuğu Svanca (ლუშნუ ნინ Luşnu nin), Kartveli dillerinden biri olup tehlike altındaki diller arasında yer almaktadır. Svanlar ayrıca diğer bir Kartveli dili olan Gürcüce de konuşmaktadırlar. Svanlar tarafından kullanılan öz tanımlama, muhtemelen klasik dönem yazarlarının Misimian etnonimine yansıyan Muşüan'dır.
Tarih

Ayrıca bakınız: Svaneti tarihi
Svanlar hakkında ilk bilgileri günümüzden iki bin yıl önce Yunan coğrafyacı Strabon verir. Svanları, Soane olarak adlandıran Strabon, yaşadıkları topraklar olarak da yaklaşık olarak bugünkü Svaneti'yi gösterir. Strabon, bu halkı bir kral ve üç yüz kişilik bir konsey tarafından idare edilen güçlü bir millet olarak tanımlar. Ayrıca savaşta zehirli oklar kullandıklarını kaydeder. Ancak günümüzde birçok bilim insanı Strabon'un bahsettiği Soanların günümüzdeki Svanlar olduğu konusunda şüphelidir. Sovyet döneminde 1930'lara değin Svanlar resmi olarak ayrı bir halk kabul edilirken 1930'dan itibaren Gürcü milletine dahil edilmişlerdir.
Nüfus

Rusya'da 1897 yılında yapılan ilk genel nüfus sayımından iki yıl önce "Rus İmparatorluğu’nda Yaşayan Halkların Alfabetik Listesi" başlığıyla bir ön çalışma yapılmış. 1895 yılında Petersburg'ta yayınlanan bu listede Rusya halklarının değişik yayınlarda yer alan ve farklı yıllara ait nüfus bilgileri derlenerek dilleri, dini inançları ve yaşadıkları bölgeyle ilgili kısa bilgiler verilmiştir. Buna göre Svanların (Сванеты = Svanetler) 1891 yılındaki nüfusu 14.035 kişidir.
1926'daki Sovyet nüfus sayımında kendisini Svan olarak tanımlayan kişi sayısı 13.218 kişidir. Gürcistan'da Gürcüler, Zanlar ve Svanlar 1930'lardan beri nüfus sayımlarında sadece Gürcü olarak kaydedilmektedir. Bu sebepten dolayı Gürcistan'daki Gürcülerin, Zanların ve Svanların ayrı ayrı nüfuslarının ne olduğuna dair günümüzde resmi veriler yoktur. Gürcü, Zan ve Svanların nüfuslarını net olarak bilmek veri yetersizliği ve resmi sınırlamalar sebebiyle güç bir sorundur. 4,5 milyon nüfusa sahip Gürcistan'da Svanların sayısı 30 bin kişidir.
Aile

Küçük aileler biçiminde yaşarlar ve koca ailenin reisi sayılır. Bunun yanı sıra Svanlar kadınlara büyük saygı gösterirler.
Aile > Kan davası

Svanlar, kan davası gibi pek çok eski geleneği sürdürürler. Çeçen kulelerinin bir benzeri de Svan köylerinde de görülen savunma kuleleridir. Svan köylerindeki dört-beş katlı, taş-kireç karışımı yapılardan oluşan bu savunma kulelerinin asıl amacı dış düşmanların saldırılarından korunmak değil, kendi içlerindeki kan davalılarının hücumlarından kendilerini savunmak içindir. Yukarı Svaneti bölgesinde 80 tanesi tahrip edilmiş 200'den fazla kule yer almaktadır.
Kültür

Svanlara özgü kültüre daha çok şarkılarda ve halk danslarında rastlanır. Gürcü çoksesli şarkıları, özellikle geleneksel Gürcü vokal müziği Svanlar arasında da yaygındır. Svan mitolojisinde Dali ve Amirani gibi figürler görülmektedir.
Kültür > Nart destanları

Kuzey Kafkasya halklarının sözlü geleneği içerisinde anlatılan Nart destanları Svanlarda da görülür.
Din > Paganlık

Kafkas halklarının mitolojilerinde yer alan av tanrısı Apsat'a Osetler Afsatı, Svanlar Absastı derler.
Din > Hristiyanlık

Svaneti Roma İmparatorluğunun egemenliğine girdikten sonra Hristiyanlık burada yayıldı. Bölgede bulunan kiliselerin mimarî tarzlarının Gürcistan'da yaygın olan mimarî tarza benzememesi, Hristiyanlığın burada Gürcüler tarafından değil, doğrudan Romalılar tarafından yayıldığına delalet etmektedir. Svanlar, 4-6. yüzyıllarda Hıristiyanlığı benimseyen Svanlar, bugün Gürcü Ortodoks Kilisesi’ne bağlıdırlar. Buna karşın pagan inancına özgü bazı gelenekleri bugün de sürdüren Svanlar, Gürcistan’ın koruyucusu Aziz Giorgi’yi en kutsal kişi kabul ederler.
Komşuluk

Svanların kuzey komşuları Karaçay-Malkar Türkleri, batı komşuları Abhazlar (Mibhaz) ve Megreller (tekil მჷზან Mәzan, çoğul ზანა̈რ Zanär), doğu komşuları ise Gürcü Raçalardır.
Komşuluk > Karaçay-Balkar komşuluğu

Karaçay’dan Gürcistan’a geçmek için biri Baksan vadisi üzerinden, diğeri ise Kuban vadisi üzerinden olmak üzere iki güzergâh vardır. Tarih boyunca aralarında sürekli bir savaş ve mücadele ortamı yaşanan Svanlar (Karaçay-Balkarca Ebzele)  ile Karaçay-Malkarlılar (Svancada her iki Türk halkına აწ Az ya da ოვს Ovs denir) arasında yakın etnik ve sosyal ilişkiler de kurulmuş, iki halk arasında akrabalıklar meydana gelmiştir. Balkarlardaki Eristav, Karça, Gela, Kaygırmaz, Sardiyan, Kurdan, Otar, Mamaş, Rahay, Malkondu, Şahmurza, Atmurza, Teku, Tokuma gibi soylar ile Karaçaylardaki Özden, Arguyan, Goçiya, Ebze, Baykul, Lepşok, İja soylarının kökenleri Svanlara dayanmaktadır. Svanlar arasında da Karaçay-Malkar kökenli soylar yaşamaktadır. Karaçay-Balkar diline ait şahıs adlarına Svan dilinde de rastlanmıştır.
Svanlar Karaçay-Malkar Türkçesinin etkileşim alanına giren halklardır. Karaçay-Malkar Türkçesi tarihî gelişimi içerisinde iki önemli diyalekte ayrılmıştır. Bunlar “Karaçay-Bashan-Çegem” ve “Çerek” diyalektleri olarak adlandırılırlar. “C” sesinin “sızıcı “z” sesine, “ç” sesinin sızıcı “ts” sesine dönüşmesi gibi, aslında Oset ve Svan dillerinin fonetik özelliklerini taşıyan Çerek diyalekti Malkar bölgesinin doğu ucunda, Osetya ve Svanetya bölgelerine sınır komşusu olan dağlık bölgede konuşulmaktadır.
Kabardino-Balkarya cumhuriyet olmazdan önce Kabartay-Balkar Özerk Cumhuriyeti iken II. Dünya Savaşı sırasında Temmuz 1942 - Ocak 1943 arası Almanların işgaline uğramıştır. 1943 yılında cumhuriyetin Balkar bölümü kaldırılıp bir bölümü Gürcistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyetine bağlanmış ve Almanlarla işbirlipi yaptıkları gerekçesiyle Kırgızistan SSC topraklarına sürülen Balkar Türklerinden boşalan yerlere de Svanlar yerleştirilmiştir. Balkarların hakları 1956'da iade edilince 9 Ocak 1957'de iki etnik unvanlı Kabartay-Balkar Özerk SSC kurulmuş ve Svanlar tekrar Gürcistan'a gönderilmiştir.
Komşuluk > Abhaz komşuluğu

Abhazlar (Svanca tekil Mibhaz, çoğul აფხაზა̈რ Abhazär) ile Svanların (Abhazca tekil Ашәануа, çoğul Ашәануацәа, Ашәануақәа ) komşu olduğu ana yer tarihi Svaneti içinde yer alan Kodor Vadisi denen vadidir. Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti'nin güneyinde Tkvarçeli (Тҟәарчал) bölgesinin ise kuzeyinde yer alan Kodor'da 23 köy bulunur ve nüfusu 3 bin (Avrupa Konseyi raporuna göre 2.400 kişi Svandır) kişidir. Abhazya'ya göre Kodor vadisi, Abhazya'nın kendi kontrolünde olmayan tek toprak parçasıdır. Kodor'un yukarı kısımlarında Svanlar yaşar. Biraz da etnik kimliklere ilişkin resmi politikaların da etkisiyle Gürcü kaynakların, “Svan” yerine “Gürcü” kelimesini kullanması Kodor'un üst kısımlarındaki köylülerin “Gürcüler” olarak  zihinlere yerleşmesine yol açmıştır.
Svan halk oyunları
Svanlar ve komşuları
Megrelce ve Abhazya'da Kodor Vadisindeki Svanca konuşulan bölge
İsmail Utkular

İsmail Utkular Türkiye mimarlık tarihinde oldukça önemli bir yere sahip olan İstanbul Radyoevi'nin mimarıdır. Ayrıca Çanakkale Şehitleri Anıtı'nı da tasarlayan mimarlardan birisidir.
Doğan Erginbaş, Ömer Güney ve İsmail Utkular’ın ortak tasarımı olan İstanbul Radyoevi binası Türkiye mimarlık tarihinde oldukça öneme sahiptir.
İsmail Utkular'ın en önemli ve en tanınmış tasarımlarının başında Çanakkale'de yer alan Çanakkale Şehitleri Anıtı projesi gelmektedir. 1944 yılında Milli Savunma Bakanlığı'nın açtığı ve Çanakkale Savaşı'nda ölenlere adana bir anıt projesine arkadaşı Doğan Erginbaş ile birlikte katıldı. Birincilik ödülü alan tasarımlarının inşaatına ancak 1954 yılında başlanabildi. Tam olarak tamamlanmadıysa da Çanakkale Şehitleri Anıtı 1960 yılında açıldı.
İsmail Utkular'ın Ömer Güney ve Doğan Erginbaş kibinin tasarladığı İstanbul Radyoevi de oldukça önemli bir yapıdır. 6 Mayıs 1927 yılında ilk yayın programına başlamış İstanbul Radyosu zaman içinde elverişli stüdyo ihtiyacı daha da arttı. 1939 yılında Basın ve Yayın Umum Müdürlüğü tarafından bu ihtiyacı gidermek için açılan yarışmayı kazanan ekibini tasarımı 1939 ile 1947 yılları arasından inşa edildi. 150 kilovat gücündeki vericisiyle orta dalga üzerinden yayın yapan İstanbul Radyoevi'nin 19 Kasım 1949 tarihinde dönemin Cumhurbaşkanı İsmet İnönü tarafından resmen açılmasından beri halen hizmet vermeye devam etmektedir.
Projelerinden seçmeler

1945: İstanbul Radyoevi, Harbiye, İstanbul (Doğan Erginbaş ve Ömer Güney ile birlikte)
1954-1960: Çanakkale Şehitleri Anıtı, Çanakkale (Doğan Erginbaş ile birlikte)
Trish Stratus

| Trish Stratus |
| --- | --- |
Trish Stratus, 2024
Doğum adı: Patricia Anne Stratigies
Doğum: 18 Aralık 1975 (49 yaşında) Ontario, Kanada
Eş(ler)i: Ron Fisico (e. 2006)
Çocuk(lar): 2
Profesyonel güreş kariyeri
Takma ad(lar)ı: Trish Stratus
Boyu: 1,63 m (5 ft 4 in)
Kilosu: 57 kg (126 lb)
Eğitildiği yer: Toronto, Ontario, Kanada
Eğiten: Ron Hutchinsom   Dave Finlay
Başlangıç: 22 Haziran 2000
Emeklilik: 17 Eylül 2006
Trish Stratus (2005, Afganistan)
Patricia Anne Stratigies daha çok Trish Stratus adı ile tanınır bir oyuncu ve profesyonel güreşçidir. Şu anda hâlâ WWE ile imzalıdır fakat bir WWE Divas değildir aynı zamanda eski fitness modelidir.
Kariyerine bir fitnnes modeli olarak başladıktan sonra WWF\WWE'nin ilgisini çeken Stratus 2000 yılında imzalamıştır. Kariyerinin başlangıçlarında Stratus, sexuality hikâyelerinde bulunur. Aynı zamanda T&A adlı bir takımın menajerliğini yaptı ve Matt Hardy, Jeff Hardy ve Lita'dan olusan bir takım ile feuda girdi. O zamanlar seksiliği ile çok popülerdi bunun nedeni Bra & Panties maçlarında çok bulunması ve 3 yıl art arda Babe Of The Year olmasıdır. İnsanlar ona tam bir DIVA olarak bakmıştır ve çoğu Divanın idolüdür bunlardan en büyükleri Mickie James ve Michelle McCool'dur. 2006'da son maçına çıkmıştır ve en çok Kadınlar Şampiyonu olmuştur. Tam 7 kere şu anda WWE'de rekorunu geçebilecek sadece Maryse ve Beth Phoenix vardır.
Stratus, WWE Elimination Chamber PPV'unda geri dönüp WWE'de yeni güreşçiler yetiştiren ve Steve Austin tarafından sunulan bir Reality Show serisi olan Tough Enough'ta başka 2 eski WWE güreşçisi ile (Bunlardan biri Booker T) onları eğitmiştir. Ve WrestleMania 27'de hayatında yapacağı son maça (kendi deyimiyle) çıkmıştır. Ardından Tough Enough sezonu sona erince bir daha da WWE'de gözükmemiştir. 2013'te Hall Of Famer olmuş ve efsanelerin arasına katılmıştır. Royal Rumble 2018'de 30. sıradan girmiş ve Sasha Banks tarafından elenmiştir.
Güreşte

Bitirici hareketleri
İmza hareketleri
Menajerliğini Yaptıkları
Albert
Ashley Massaro
Kurt Angle
Beth Phoenix
Carlito
Christian
Ray Dudley
Chris Jericho
Test
Tyson Tomko
Viscera
Vince McMahon
Triple H
John Morrison
Maria Kanellis
Mickie James
Menajerleri
Mickie James
Ashley Massaro
Lakaplar
Diva Of The Decade
Canada's Greatest Export
Giriş Müzikleri
Emergengy
Time To Rock 'N' Roll
Başarıları
DivaDirt Legacy Award (First Time)
Double X Award
PWI (4 kere 1.)
WWE Women's Championship (7 kere)
WWE Hardcore Championship (1 kere)
Toyokichi İenaga

Toyokichi İenaga (d. 1862 – ö. 1936), Japon bürokrat, seyyah.
19. yüzyıl sonunda Japonya'nın Tayvan valiliğinde görev yapmış bir memurdur. Tayvan, 1895 yılında Japonya yönetimi altına girmişti. Toyokochi İenaga, 1899 yılında, Tayvan valisi tarafından görevlendirilerek afyon üretiminin durumunu incelemek üzere Hindistan, İran ve Osmanlı İmparatorluğu'nun Anadolu topraklarını kapsayan 9,5 ay süreli bir seyahat yaptı. Seyahati 15 Mayıs 1899 - 1 Mart 1900 arasında gerçekleştirdi. İzlenimlerini "Kokumin Shinbun"'a (Ulus Gazetesi)  gönderdiği yedi mektup ile aktaran İenaga, bu mektupları "Nishi-Ajia Ryoko-ki" (Batı Asya Gezisi Hatıratı) başlığıyla bir kitap haline getirmiştir.
Türkiye'de İstanbul ve İzmir'den sonra Manisa, Uşak, Afyon, Konya illerinde bulunan İenego, Aksaray, Nevşehir, Kayseri, Sivas, Malatya, yoluyla Diyarbakır'a ulaştı. 3 ay süreyle Türkiye'de kalmış olan seyyah, eldeki bilgiler ışığında, Anadolu'nun iç topraklarına ayak basan ilk Japon'dur
Şah&Sultan

| --- | --- |

Yazar: İskender Pala
Ülke:  Türkiye
Dil: Türkçe
Konular: Tarih, dram
Tür: Tarihî roman
Yayım: Ekim 2010
Yayımcı: Kapı Yayınları
Medya türü: Basılı
Sayfa: 390
Şah ve Sultan, İskender Pala tarafından 2010'da yazılmış tarihî bir romandır. Yayımlanmasının hemen ardından çok satanlar listesine girmiş ve 2010 yılının en çok satan kitabı olmuştur. Kitapta, Osmanlı padişahı Yavuz Sultan Selim ile Safevî hükümdarı Şah İsmail arasındaki ikili rekabete ve Sünni-Şii meselesine değinilmiştir.