stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
David Dacko

| David Dacko |
| --- | --- |

Orta Afrika Cumhuriyeti Devlet Başkanı
Görev süresi 14 Ağustos 1960 - 1 Ocak 1966
Yerine geldiği: Makam oluşturuldu
Yerine gelen: Jean-Bédel Bokassa
Görev süresi 21 Eylül 1979 - 1 Eylül 1981
Yerine geldiği: Jean-Bédel Bokassa
Yerine gelen: André Kolingba
Kişisel bilgiler
Doğum: 24 Mart 1930 Mbaiki, Ubangi-Chari
Ölüm: 20 Kasım 2003 Yaoundé, Kamerun
David Dacko pul üzerinde
David Dacko (d. 24 Mart 1930 - ö. 20 Kasım 2003), Orta Afrikalı öğretim görevlisi ve siyasetçi. Dacko, Afrika kıtasında yer alan Orta Afrika Cumhuriyeti'nin ilki ülkenin ilk devlet başkanı olarak 1960 ile 1966 yılları arasında, ikincisi ise 1979-1981 yılları arasında olmak üzere iki defa devlet başkanlığı makamında bulunmuştur.
Brazzaville'de eğitim hayatını tamamladıktan sonra öğretim görevlisi olarak görev almaya başlayan Dacko daha sonra siyasete yönelmiştir. Ülkesinin Fransa'dan bağımsızlığını elde ettiği 13 Ağustos 1960 tarihinden önceki bağımsızlık öncesi süreçte hükûmet başkanı olarak görev alan amcası Barthélemy Boganda ile yakın çalışma imkânı bulan Dacko, amcası Boganda'nın 1959 yılında hayatını kaybetmesi ile bu görevi üstlenmiştir.
Ülkesinin 1960 yılında bağımsızlığını elde etmesi ile bağımsız ülkenin ilk devlet başkanı olarak makama çıkan Dacko, 1966 yılına kadar bu görevi yürütmüştür. 1966 yılında kuzeni Jean-Bédel Bokassa tarafından kendisine karşı gerçekleştirilen darbe ile makamdan uzaklaştırılan Dacko, bu süreçte yeni yönetim tarafından ev hapsine mahkûm edilmiştir. Ancak Bokassa iktidarının son yıllarında Dacko'ya verilen ev hapsini kaldırarak kendisine danışman olarak atamıştır.
Dacko, Bokassa'nın yurt dışında olduğu bir süreçte 20-21 Eylül 1979 tarihinde amcasına karşı gerçekleştirdiği ve Fransa'nın destek sağladığı karşı bir darbe ile görevi yeniden elde etmiştir. Mart 1981 gerçekleştirilen seçimlerde de oyların %53'ünü elde eden Dacko, görevde kalmayı garanti altına almıştır. Elde ettiği bu seçim zaferinin ardından ülkede bulunan iki muhalefet partisinin varlığına son veren, bir tanesinin de faaliyetlerine yasaklama getiren Dacko, tüm bu önlemlerine rağmen 20 Eylül 1981 tarihinde André Kolingba tarafından gerçekleştirilen darbeye engel olamayarak görevi bir kez daha bırakmak durumunda kalmıştır.
Bu olayın ardından yeni bir siyasi parti kuran Dacko, bu parti ile 1990'lı yıllarda mecliste de yer almıştır. 1992 ve 1999 devlet başkanlığı seçimlerinde aday olan Dacko, seçimlerde başarı gösterememiştir. 20 Kasım 2003 tarihinde tedavi için bulunduğu bir süreçte Yaoundé'de ölmüştür.
Yehu

Jehu (İbranice: יְהוּא, Yehu, "Tanrı O'dur") Nimşi'nin torunu, Jehoşafat'ın oğlu ve İsrail'in kralıydı. William F. Albright'a göre MÖ 842 - MÖ 815, E. R. Thiele'ye göre MÖ 841 - MÖ 814 tarihleri arası hükümdarlık yaptı. Jehu ile ilgili bilgilerin kaynağı olarak Tanah kullanılır.
Kara Dikilitaş'ta Jehu (veya elçisi) Shalmaneser III'ün önünde diz çökerken.
Krallığa geçişi

Jehu'dan önceki kral Jeroham, Aramlılarla yaptığı Ramot-Gilat Savaşı'nda ağır yaralanınca Jezreel'de dinlenmeye çekildi. Yanında Yehuda Kralı olan yeğeni Ahaziah vardı. Aralarında Jehu'nun da bulunduğu Jeroham'ın komutanları bir aradayken, peygamber Elişa'nın uşağı Jehu'nun kral olarak meshedildiğini bildirdi. Bunu duyan diğer komutanlar, coşkuyla Jehu'nun krallığını kutladı.
Jezreel'de Jehoram ve Jezebel'in ölümü

Bir grup seçkin askerle Jezreel'e giden Jehu, Jehoram'ı kendi elleriyle, okunu Jehoram'ın kalbine saplayarak öldürdü. Yehuda kralı ise Beyt-Haggan'da Jehu'nun askerleri tarafından öldürüldü. Jehu şehre direnişsiz girdi. Jehoram'ın annesi Jezebel sarayın penceresinden atılarak öldürüldü ve cesedi köpekler tarafından parçalandı.
Jezreel'in başına geçen Jehu başkent Samarya'ya gönderdiği mektupta kraliyete ait prenslerin kafalarının kesilmelerini istedi. Bina karşılık olarak 70 tane kelle Jehu'ya gönderildi. Kısa bir süre sonra Ahaziah'ın ailesinden 42 kişiyi daha katletti.
Jehu'nun kanlı darbesi ve "Altın Buzağı" kültüne karşı olan hoşgörüsü dışında, Tanah'ta Jehu'nun krallığıyla ilgili başka bilgi bulunmaz. Aram Kralı Hazael, Şeria nehri ötesi, Gilat toprakları, Gad, Reuben ve Menaşe topraklarını fethederek, İsrail Krallığının topraklarını küçülttü.
Hazael'in istilası, Kara Dikilitaştaki Jehu'nun III. Şalmanezer'in önünde neden diz çöktüğünü açıklar.
III. Şalmanezer'in (MÖ 859 - MÖ 824) Kurkh Monolit'inde Kral Ahab'ın adı geçer.
Ebü’l-Fazl el-Allâmî

Ebü’l-Fazl bin Mübarek, Ebü’l-Fazl, Ebü'l Fadl ve Ebü’l-Fazl el-Allâmî olarak da bilinir (14 Ocak 1551 - 22 Ağustos 1602), 1579'daki atanmasından 1602'deki ölümüne kadar Babür İmparatorluğu'nun sadrazamı olarak görev yapan bir Hint yazar, tarihçi ve politikacıydı. Önemli eserleri arasında Ekbernâme, Ayn-ı Ekberî ve Kitâb-ı Mukaddes'in Farsça çevirisi yer almaktadır.
Ebü’l-Fazl, başlangıçta Dekken'da görev yapan bir askeri komutan olarak Ekber Şah'ın sarayına atanmış ve burada büyük saygı görmüştür. Halk arasında, imparatorun, tebaasının refahı için Tanrı'nın bir temsilcisi olduğu ve imparatorluğunda barış ve uyumu koruduğu için tahtın asla devrilemeyeceğini belirten Padşahat teorisiyle tanınıyordu.
Ebü’l-Fazl sıklıkla Ekber'in sarayının Dokuz Mücevher'den biri olarak anılır ve İmparator Ekber'in saray şairi Feyzî-i Hindî'nin kardeşidir.
Ataları

Şeyh Ebü’l-Fazl bin Mübarek, Şeyh Mübarek'in oğlu olarak 1551 yılında Agra'da doğdu. Mübarek, Nagor'da doğmuş ancak 1543'te Agra'ya taşınmıştı, babası Fazl'ın büyükbabası Şeyh Hızır 15.-16. yüzyıllarda Sind'den Nagor'a taşınmıştı, Nagor, Ajmerli Şeyh Muîîn el-Dîn Çişti'nin halifesi olan Şeyh Hamididdin Sufi Savali döneminde bir Sufi mistik merkezi olarak önem kazanmıştı. Nagor'da Şeyh Hızır, Şeyh Hamid-ud-din'in mezarının yakınına yerleşti. Fazl'ın ataları Yemen'den geliyordu ve soyları, yaklaşık altı nesil önce Sind'e göç eden Şeyh Musa'ya dayanıyordu.
Ataları > Şeyh Mübarek Nagorî

Ebü’l-Fazl'ın babası Şeyh Mübarek 1506'da Nagor'da doğmuştur. Ebü’l-Fazl'ın doğumundan kısa bir süre sonra Hızır, ailesinin diğer üyelerini Nagor 'a getirmek için Sindh'e gitti ancak yolda ölmüştür. Hızır'ın ölümü ve Nagor'da başlayan kıtlık ve veba salgını, yoksul Mübarek ve annesi için büyük sıkıntılara sebep oldu. Tüm bu zorluklara rağmen annesi, Mübarek'in iyi bir eğitim almasını sağlamıştır. Mübarek'in ilk öğretmenlerinden biri, dindarlığıyla tanınan Şeyh Attan'dı. Şeyh Mübarek'i etkileyen bir diğer önemli öğretmen ise Hoca Ubeydullah Ahrar'ın müridi olan Şeyh Feyyazi'ydi. Daha sonra Ahmedabad'a gitti ve Şeyh Ebü’l-Fazl Gazruni'nin (onu evlat edinen kişi), Şeyh Ömer'in ve Şeyh Yusuf'un yanında eğitim almıştır.
Yusuf, Mübarek'e Agra'ya gitmesini ve orada bir medrese kurmasını tavsiye etmiştir. Mübarek, Nisan 1543'te Agra'ya ulaştı ve Şeyh Alawal Balawal'ın önerisi üzerine, Babür'ün Yamuna Nehri'nin sol yakasında inşa ettiği Çarbağ'da ikametgâhını kurmuştur. Yakınlarda İncu'lu (Şiraz) Mir Rafi'ud-din Safevi yaşıyordu ve Mübarek onun yakın bir akrabasıyla evlenmiştir. Mübarek, Agra'da felsefe alanında özel bir medrese kurmuş ve derslerine Molla Abdulkadir Bedauni gibi çok sayıda alimin ilgisini çekmiştir. Tasavvufun kutsal mekanı olan Bedaun'da da bir süre bulunmuştur.
Ortodoks Ulema grubu Mübarek'i eleştirmiş ve görüşlerini değiştirmekle suçlamıştır. Şeyh Mübarek'in kızının evinde yetişen Hoca Ubeydullah, Mübarek'in görüşlerinin değişen siyasi iklimle birlikte değiştiğini ve o günkü yöneticilerin ve ileri gelenlerin dini tutumlarını çıkar amaçlı benimsediğini düşünmektedir. Örneğin, Sultan İbrahim Ludî döneminde Sünni, Sur döneminde Nakşibendi, Hümâyun döneminde Mehdî ve Ekber döneminde liberal düşüncenin öncüsü olmuştur.
Hayatı

Şeyh Mübarek'in ilk oğlu şair Ebü'l Faiz ve ikinci oğlu Ebü’l-Fazl Agra'da doğmuştur. Ebü’l-Fazl'ın eğitimi Arapça ile başladı ve beş yaşına geldiğinde okuyup yazabiliyordu. Babası ona İslami ilimlerin bütün dallarını (menkulat) öğretmeye başladı, fakat Ebü’l-Fazl geleneksel öğrenime bağlı kalamadı ve ruhsal çöküntüye uğradı. Bir arkadaşı onu bu halden kurtardı ve eğitimine devam etti. Erken yaştaki bazı olaylar onun zekâsının yansımasıdır. Beyaz karıncaların yediği bir İshafani sözlüğünü müşahede altına aldı. Yenmiş kısımları çıkarıp kalanlara boş kağıtlar ekledi. Her parçanın başlangıcını ve sonunu keşfedip, sonunda bir taslak metin kaleme aldı. Daha sonra tüm eser keşfedildi ve Ebü’l-Fazl'ın taslağıyla karşılaştırıldığında orijinalin sadece iki veya üç yerde farklılık gösterdiği görüldü.
1575'te Ekber'in sarayına gelmiş ve Ekber'in dini görüşlerinin 1580'lerde ve 1590'larda daha liberal hale gelmesinde etkili olmuştur. 1599 yılında Ebü’l-Fazl, Dekken'deki ilk görevine getirilmiş ve burada Dekken sultanlıklarına karşı savaşlarda Babür imparatorluk ordusuna liderlik ederek askeri komutan olarak gösterdiği yetenekle tanınmıştır.
Ekber, ayrıca 1577 Büyük Kuyruklu Yıldızı'nın geçişine tanıklık ettiğini kaydetmiştir.
Çalışmaları > Ekbernâme

Ekbernâme, Ekber'in saltanatının ve atalarının tarihini anlatan üç ciltlik bir belgedir. İçinde Timur'dan Hümayun'a kadar Ekber Şah'ın atalarının tarihi, Ekber Şah'ın 46. saltanat yılına (1602) kadar olan saltanat dönemi ve Ekber Şah'ın imparatorluğunun idari raporu olan  üç cilt halinde bulunan Ayn-ı Ekberî bulunmaktadır. Ayn-ı Ekberî'nin üçüncü cildi, yazarın soyu ve hayatı hakkında bilgi verir. Ayn-ı Ekberî 42. saltanat yılında tamamlanmış, ancak 43. saltanat yılında Berar'ın fethi nedeniyle ona küçük bir ekleme yapılmıştır.
Çalışmaları > Ruḳaʿât

Ruḳaʿât veya Ruḳaʿât-ı Ebü’l-Fażl ʿAllâmî, Ebü’l-Fazl'ın Murad, Danyal, Ekber, Meryem Makani, Salim (Cihangir), Ekber'in kraliçeleri ve kızları, babası, annesi ve kardeşleri ve diğer bazı önemli çağdaşlarına yazdığı özel mektupların bir koleksiyonudur ve yeğeni Nureddin Muhammed tarafından derlenmiştir.
Çalışmaları > İnşa-i Ebü’l-Fazl

İnşā-i Ebü’l-Fazl veya Maktubāt-i Allâmî, Ebü’l-Fazl'ın yazdığı resmî yazıları içerir. İki bölüme ayrılmıştır. Birinci bölümde Ekber Şah'ın Turanlı Abdullah Han Özbek'e, İranlı Şah Abbas'a, Kandeşli Raja Ali Han'a, Ahmednagarlı Burhan-ül-Mülk'e ve Abdülrahim Han-ı Hanan gibi ileri gelenlere yazdığı mektuplar yer almaktadır. İkinci bölüm, Ebü’l-Fazl'ın Ekber, Daniyal, Mirza Şahruh ve Han Hanan'a yazdığı mektuplardan oluşmaktadır. Bu koleksiyon, kendisinin Ebü’l-Fazl'ın kız kardeşinin oğlu ve damadı olduğunu iddia eden Afzal Muhammed'in oğlu Abd-us-samad tarafından derlenmiştir.
Yönetim ve egemenlik

Ebü’l-Fazl siyasal alanda toplumsal istikrarı önemsiyordu. Ayn-ı Ekberî adlı eserinde egemenliğin toplumsal sözleşmeye dayalı olduğunu ileri sürmüştür.
Onun 'Padşahat' adlı kutsal teorisi, krallık kavramını ortaya koyar. Ona göre 'Padşahat' 'yerleşik bir sahip' anlamına geliyordu; 'Pad' istikrarı, 'şah' ise sahip anlamına geliyordu. Padişah bu bakımdan hiç kimsenin ortadan kaldıramayacağı yerleşik maliktir. Ebü’l-Fazl'a göre Padişah, Tanrı tarafından gönderilmiş olup, tebaasının refahı için Tanrı'nın bir temsilcisi olarak çalışmakta ve imparatorluğunda barış ve uyumu korumaktadır.
Egemenliğe gelince, Ebü’l-Fazl onun doğada mevcut olduğunu düşünüyordu. Kral, mutlak iktidarı ile egemenliğini kurmuş, yönetim, idare, tarım, eğitim ve diğer alanlarda nihai yetkiye sahip olmuştur. Ebü’l-Fazl'a göre krala meydan okumak imkânsızdı ve hiç kimse onun gücünü paylaşamazdı.
Yönetim ve egemenlik > Sulh-I-Kul veya barış doktrini

Ebü’l-Fazl, egemenliğin belirli bir dine özgü olmadığını söyledi. Kral Tanrı'nın bir temsilcisi olarak kabul edildiğinden, toplumda mevcut çeşitli inançlar arasında ayrım yapamaz ve kral kast, din veya sınıf temelinde ayrımcılık yaparsa o zaman adil bir kral olarak kabul edilmez.
Egemenlik herhangi bir inanca bağlı değildir. Ebü’l-Fazl, farklı dinlerin güzel değerlerini yaymak ve onları barışın korunması için bir araya getirmekle görevliydi. İnsanları bağlı düşüncelerden kurtararak onlara ferahlık vermiştir. Ayrıca Ekber'in görüşlerini, onu akılcı bir yönetici olarak sunarak haklı çıkarmıştır.
Ölümü

Ebü’l-Fazl, 1602 yılında Dekkan'dan dönerken Vir Singh Bundela (daha sonra Orchha'nın hükümdarı oldu) tarafından Sarai Vir ve Antri (Narwar yakınları) arasında, Ekber'in en büyük oğlu Prens Salim (daha sonra İmparator Cihangir oldu) tarafından düzenlenen bir komplo sonucunda öldürülmüştür çünkü Ebü’l-Fazl'ın Prens Salim'in tahta çıkmasına karşı çıktığı biliniyordu. Kesilen başı Allahabad'daki Salim'e gönderildi. Ebü’l-Fazl Antri'ye gömüldü. Ebü’l-Fazl'ın oğlu Şeyh Afzal Han (29 Aralık 1571 - 1613) daha sonra 1608'de Cihangir tarafından Bihar valisi olarak atanmıştır.
Konuyla ilgili yayınlar

Rizvi, Saiyid Athar Abbas. Religious and Intellectual History of the Muslims in Akbar's Reign: With Special Reference to Abu'l Fazl. New Delhi: Munshiram Manoharlal Publishers Pvt. Ltd., 1975.
The History of Akbar, Volume 1 (the Akbarnama), by Abu'l-Fazl ibn Mubarak, edited and translated by Wheeler M. Thackston, Murty Classical Library of India, Harvard University Press (January 2015), hardcover, 656 pages, 9780674427754
Ebü’l-Fazl bin Mübarek ve Ekber (Ö. 1602 MS)
Ebü’l-Fazl, Ekbernâme'yi Ekber'e takdim ediyor
Ekber Sarayı, Ekbernâme'nin bir el yazmasından alınmış bir çizim
Ekbernâme'nin aslen Ebü’l-Fazl tarafından yazılmış el yazması. Bu daha sonra Ferhang-i Cihangiri'ye yapıştırıldı.
Düden Gölü

| Düden Gölü |
| --- | --- |

Havza
Konum: Kulu, Konya, Türkiye
Koordinatlar: 39°5′12″K 33°8′46″D﻿ / ﻿39.08667°K 33.14611°D﻿ / 39.08667; 33.14611
Ada(lar): 9
Genel bilgiler
Akarsu (gelen): Kulu (Değirmenözü) Deresi
Akarsu (giden): Kapalı havza
Göl türü: Tektonik göl
Yüzölçümü: 8 km2 (3,1 sq mi)
Yüzey rakımı: 950 m (3.120 ft)
Özellikler: Hafif tuzlu
Düden Gölü (Türkiye)
Düden Gölü (Kulu Gölü), Konyanın Kulu ilçesi sınırında, denizden 950 m yüksekliğinde, 800 hektar büyüklüğünde, tektonik göldür.
Özellikleri

Kulu (Değirmenözü) Deresi ve çevredeki küçük pınarlarla beslenen gölün suları hafif tuzludur. Dışarı akışı olmadığı için kapalı havza olan göl sığdır. Gölün güneyinde suları tatlı olan Küçük Göl yer alır. Tuz Gölü'nün 15 km kuzeybatısında, Kulu merkezin 5 km doğusunda bulunur.
Göl içinde göçmen kuşlarının ürediği dokuz küçük ada yer alır. Göl su kuşları için üreme ve göç yeridir. Yaz ördeği, Macar ördeği, Pasbaş patka, Dikkuyruk, Kılıçgaga, Büyük cılıbıt, Akdeniz martısı ve Gülen sumru gölde üremektedir. Kara boyunlu batağan, Angıt, dikkuyruk, Uzunbacak, kılıçgaga, Akça cılıbıt, Sakarca gölü üreme ve kışlamada kullanır. Göl tüm dünya korunan dikkuyruklarında üreme alanıdır. Son zamanlarda gölde 172 kuş bulunduğu, 54 türün burada ürediği tespit edilmiştir. Alan Avrupa'da yok olamaya başlayan flamingoların yaşadığı alandır.
Göle uzun yıllar kirli şehir suyu boşaltılmış, yakın zamanda arıtma tesisleri yapılmıştır. Göl kurak zamanlarda kuruma tehlikesi geçirmiş, sonrasında yağışlı yıllarda eski haline gelmiştir.
Düden Gölü ve Küçük Gölün kuruma tehlikesi

2020 yılının  kurak geçmesi ve tarımsal sulamalar nedeni ile gölün güneyindeki tatlı su gölü olan Küçük Göl'ün büyük bir yüzdesi kurudu. Ama 2022 yılında Küçük Göl eski haline döndü ve Konya'da yağışların çoğalmasi sebebiyle taştı.[kaynak belirtilmeli] Gölde fitoplanktonların ani ve hızlı ölümleri gölün kuruyan kısımlarını pembeye bürüdü. Aynı şekilde yanı başında bulunan Düden Gölü de buna benzer şekilde kurumaya yüz tuttu.[kaynak belirtilmeli]
Üçayak Kilisesi

| Üçayak Kilisesi |
| --- | --- |


Konum: Taburoğlu Köyü, Kırşehir
Ülke:  Türkiye
Koordinatlar: 39°24′48″K 34°10′15″D﻿ / ﻿39.41333°K 34.17083°D﻿ / 39.41333; 34.17083
Mezhep: Ortodoks Hristiyanlık
Açılış: 10. yüzyıl
Durum: Kapalı
Mimarî tarz: Bizans mimarisi,
Uzunluk: İlk hâli: 17 metre
Üçayak Kilisesi, 10. yüzyılda yapıldığı tahmin edilen, Kırşehir'in 30 kilometre kuzeyinde yer alan çift kubbeli ve tamamen tuğladan yapılmış Doğu Roma İmparatorluğu kilisesi. Çevresindeki antik yerleşim yerlerinden oldukça izole ve başka hiçbir tarihî eser kalıntısı barındırmayışı açısından benzersiz bir kilisedir. Günümüzde kolonları hariç bütün kısımları yıkılmıştır.
Etimoloji

Kilise üçü önde, üçü arka cephede olmak üzere altı adet büyük kolon üzerinde yükselmektedir. Önden ve arkadan bakıldığında bu kolonlar üçer ayak gibi göründüğü için halk tarafından Üçayak ismiyle isimlendirilmiştir. Bizans dönemindeki ismi bilinmemektedir.
Tarihçe

Kilisenin bulunduğu yerleşim yerinin Bizans döneminde adı bilinmemektedir. Yakınlarında büyük yerleşim yerleri bulunmamakmaktadır. Yakınlarında bir su kaynağı bulunmakta, ancak çevrede herhangi bir başka insan yapıtının olmaması kilisenin tamamen izole ve ıssız bir alana inşa edildiğini göstermektedir.
Kiliseyle ilgili ilk bilgiler 1842'de İngiliz gezgin W. F. Ainsworth tarafından verilmiştir. Ainsworth'un çizdiği ilk gravürler, yapının asıl hâli hakkında daha fazla ipucu vermiştir. 1900'de harabeleri ziyaret eden İngiliz arkeolog J. W. Crowfoot ve 1903'te Avusturyalı sanat tarihçisi J. Strzygowski ise kilisenin ilk fotoğraflarını çekmiş ve daha detaylı bilgiler vermiştir. Kiliseye dair oldukça detaylı ve kapsamlı bir inceleme ise Türk sanat tarihçisi Semavi Eyice tarafından hazırlanmış ve 1968'de bir Fransız arkeoloji dergisinde yayınlanmıştır. Eyice, kilisenin restitüsyonunu ortaya çıkardığı bu çalışmasında kilisenin sağlam iken kubbesiyle beraber 17 metre gibi şaşırtıcı bir yüksekliğe sahip olduğu sonucuna ulaşmıştır. Öte yandan bu kilisenin Türkiye sınırlarında bulunan, tamamen tuğladan yapılmış ilk ve tek kilise örneği olduğunu da ortaya çıkarmıştır.
Eyice, Temmuz 1970'te İstanbul Üniversitesi'nden öğrencileri ve çevredeki köylü geçnlerin yardımıyla kazı çalışması yapmıştır. Bu kazıyla kilisenin apsis, narteks, kubbe, kemerleri ve iç yapısı hakkında daha fazla bilgiye ulaşılmıştır.
Kilisenin ayakta kalmayı başaran kubbe kemerleri, pandatifleri ve kasnak parçaları ise 1938 Kırşehir depreminde yıkılmıştır. Ahi Evran Üniversitesi ise Ocak 2010'da kiliseyi restore edeceğini duyurmuş ancak çalışmalar hâlen başlamamıştır.
Tarihçe > Yapılışı hakkındaki tezler

Üçayak Kilisesi'nin yapılışı hakkında hiçbir eski kaynakta bilgi bulunamamıştır. Kilisenin çevresinde normalde olması gereken sivil yerleşim birimlerine dair kalıntılara da rastlanmamıştır. Öte yandan kilise, rahiplerin inzivaya çekildiği bir manastır işlevi de görmemiştir.
Bu sebeplerden ötürü günümüzde tarihçiler üç farklı senaryo üzerinde durmuştur.
Çifte Bizans İmparatorları II. Basil ve VIII. Konstantinos'un isyancı generaller Bardas Skleros ve Bardas Fokas'a karşı birlikte kazandığı zaferin onuruna yapıldığı
İki Hristiyan Azizine ithaf edilmiş çifte türbeler olduğu
İki farklı mezhebin tek kilise içerisinde ibadet etmesinin sağlanması
Bu senaryolardan birincisi en olası olarak görülmektedir.
Mimari

Kilise, yine oldukça nadir rastlanan çift nefli, çift kubbeli, tuğladan bir bazilika biçiminde inşa edilmiştir. Ancak diğer çift kubbeli Bizans kiliseleri sonradan eklemeler yapılarak inşa edilirken Üçayak Kilisesi'nin tek seferde bir bütün olarak çift kubbeli olacak şekilde inşa edildiği düşünülmektedir.
Ainsworth'un gördüğünü belirtiği çoban çeşmesi hâlen akmaktadır. Bu çeşme haricinde kilisenin çevresi alabildiğine uzanan boş arazilerden ibarettir. Ancak yine Ainsworth'un bahsettiği, kilisenin yakınlarındaki Müslüman mezarlığından günümüze herhangi bir iz ulaşmamıştır.
Yapının duvarlarında 30-40 santimetre uzunluğunda ve 4 santimetre kalınlığında tuğlalar kullanılsa da duvar arası dolgularda moloz, taş ve diğer temel malzemeler de kullanılmıştır.
İç kısımlarındaki Crowfoot ise 1900'deki gezisinde oldukça silik şekilde de olsa birkaç hâle ve insan figürü gördüğünü belirtmiştir.
Mimari > Apsis

Kilisenin ön kısmını oluşturan apsis kısmı, kuzeydoğuya bakmaktadır. Apsis kısmının çok cepheli, pencereli ve hareketli olduğu Eyice'nin kazı çalışmasıyla binanın temellerine bakılarak tespit edilmiştir. Apsisler tamamen yıkılsa da, iki apsisi birbirine bağlayan ortadaki paye kolonu ayakta durmaktadır. Payenin üzerinde çok az miktarda iki kemer uzantısı günümüze ulaşmayı başarmıştır. Bu kısımlar kuzeydoğu yönüne bakar.
Apsislerin bulunduğu kuzey cephesinde dört, güney cephesinde ise sekiz pencere bulunmaktaydı.
Mimari > Kubbe

Kilisenin altı adet ana kolonu, ikişer kubbeyi taşıyordu. Bu kubbeler çok daha önceden yıkılmıştır zira Ainswort'un gravürlerinde bile yer almamaktadır. Bu kubbelerin kalıntıları günümüze ulaşamamıştır. Öte yandan Eyice, yaptığı restitüsyonun çalışmasında dönemin diğer kubbeli kiliselerinden yola çıkarak kubbelerle beraber toplam uzunluğun yaklaşık 17 metre olduğunu hesaplamıştır.
Yine Eyice'nin kazı çalışmasında zeminde siyah ve altın yaldızlı fresk parçalara, birtakım alçı parçalarına, küçük cam parçalarına ve bazı mermerlere rastlanmıştır.
Üçayak Kilisesi'nin Crowfoot tarafından çekilen fotoğrafı
Abdülmelik el-Husi

| Abdülmelik el-Husi/Ebu Cibril |
| --- | --- |

Doğum: Abdülmelik-el Husi 22 Mayıs 1979 (45 yaşında) Saada, Kuzey Yemen
Bağlılığı:  Yemen
Branşı:  Husiler
Hizmet yılları: 2004–günümüz
Rütbesi: Komutan
Komutası: Ensarullah
Çatışma/savaşları: Husi isyanı Yemen İç Savaşı Suudi Arabistan'ın Yemen'e müdahelesi
Ailesi
Babası: Bedrettin-el Husi
Akrabaları: Hüseyin Bedrettin el-Husi (abisi) Yahya el-Husi (abisi)

Abdülmelik Bedruldin el-Husi (Arapça:  عبد الملك بدر الدين الحوثي) veya Ebu Cibril, esas olarak Zeydi Müslümanlar'dan oluşan devrimci bir hareket olan Husi hareketi'nin lideri olarak görev yapan Yemenli bir politikacı ve dini liderdir. Kardeşleri Yahya ve Abdülkerim'in yanı sıra merhum kardeşleri Hüseyin, İbrahim ve Abdülhalik de grubun liderleridir. Abdülmelik Husi, Husiler'in Yemen'in kuzeyindeki Saada'yı Husiler'in ele geçirmesiyle başlayan Yemen İç Savaşı'nın önde gelen isimlerinden birisidir.
Kişisel hayatı

El-Husi, 1982 senesinde Yemen'in kuzeyindeki Saada'da, Husi kabilesinde dünyaya gelmiştir. Bazı kaynaklar onun 22 Mayıs 1979 tarihinde doğduğuna işaret etmektedir. Şii İslam'ın Zeydiyye kolunu takip etmektedir. Babası Bedreddin, Yemen'in azınlık Zeydi Şii mezhebine mensup bir din alimiydi. Abdülmelik,, sekiz erkek kardeşinin en küçüğüydü. Ağabeyi Hüseyin, siyasi olarak aktifti ve Yemen parlamentosunun bir üyesiydi. Aynı zamanda, eski Yemen Cumhurbaşkanı Ali Abdullah Salih'in önde gelen eleştirmenlerinden birisiydi. Hüseyin, Zeydilik düşüncesini yaymak, Yemen'i yöneten zalimlere karşı ayaklanmak ve eğitim ile sosyal hizmetler sağlamak amacıyla Husi hareketini kurmuştur. Hüseyin öldürüldükten sonra yerine kardeşi Abdülmelik hareketin kontrolünü eline almıştır.