stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Dermochelys coriacea
Fiziksel özellikler > Baş

DSDK'nın, ısırmasına yardımcı olacak şekilde, özellikle kıvrık bir gagası vardır. Boğazında bulunan arkaya dönük ve kancamsı çıkıntılar da avını yutmasını kolaylaştırır. Ancak bu kancalar, deniz kirliliği ile birlikte artan naylon torba ve benzeri nesnelerin takılmasıyla, ölüme varan sıkıntılara da neden olmaktadır:
Deri sırtlılar, sindirilmesi mümkün olmayan naylon torbaları denizanası zannederek yutarlar. Geri çıkaramadıkları torbaların boğazlarını tıkaması sonucu beslenmeleri bozulur ve sonunda ölürler.
Ölü deri sırtlılarda yapılan incelemelerde, midelerinde naylon torbalara, sert plastik parçalara ve misinalara rastlanmıştır.
Fizyoloji

DSDK'nın metabolizma hızı, kendi boyutlarındaki bir sürüngenden beklenenin yaklaşık üç katıdır.
Yüksek metabolizma hızı, derisindeki ters akımlı ısı değiştirici damar sistemi, yağlı gövdesinin sağladığı yalıtım ve büyük kütlesinin de yardımıyla, DSDK beden ısısını çevresindeki sudan 18 °C'ye varan farklarla daha yüksek tutabilmektedir. Bazı bilimciler, DSDK'nın bir memeli gibi kendi beden ısısını üretebilme kapasitesine sahip olduğunu öne sürerler. Ama genel olarak sürüngenler soğuk kanlı canlılar olarak tanımlanırlar ve DSDK'nın da farklı olmadığı düşünülür.
Dağılım ve yaşam alanı

Deri sırtlıları Atlas, Büyük Okyanus ve Hint Okyanusları'nda; kuzeyde Labrador, Alaska ve Norveç'ten, güneyde Şili, Arjantin, Güney Afrika Cumhuriyeti ve Yeni Zelanda'nın güney uçlarına kadar geniş bir alanda görmek olasıdır. Yaz aylarında:
Atlas Okyanusu'nda yerleşik deri sırtlılar, en sık olarak, güneyde orta Florida sahillerinden kuzeyde Maine Körfezi'ne kadar bulunurlar ama Kanada'nın St. Lawrence Körfezi'ne kadar kuzeyde de gözlenmişlerdir.
Büyük Okyanus'un deri sırtlıları ise en çok, kuzeyinde toplandıkları bilinen Hawaii takımadalarının açıklarında izlenirler.
Genelde derin suları tercih etseler de çoğunlukla karadan görülebilirler. Yaz aylarında, en çok, deniz taşıtlarının pervaneleri ile yaralandıkları Long Island Boğazı'nda olmak üzere, yüzeye yakın güneşlendiklerine rastlanır.
Beslenme

Deri sırtlıların temel gıdaları denizanalarıdır, ama başka deniz bitki ve hayvanlarını da yerler.
Büyük deri sırtlılar her yıl Körfez Akıntısı'nı izleyerek Karayipler'den Birleşik Krallık'a, oradan da Avrupa'ya kadar uzun bir yolu, denizanası ile beslenebilmek için katederler.
Tehditler ve koruma

Erişkin deri sırtlılar büyük hayvanlar oldukları için, doğal düşmanları pek yoktur. Daha çok yumurtalar ve yumurtadan yeni çıkmış yavrular saldırıya açık olurlar:
Kuşlar, köpekler ve diğer fırsatçılar yuvaları kazarak yumurtalarla beslenirler.
Yumurtadan yeni çıkmış yavrular ise, hem yuvadan denize ulaşmaya çalışırken hem de denizin içinde, çeşitli avcılara av olurlar ve çok azı erişkinliğe ulaşabilir.
İnsanların kumsallardaki varlıkları deri sırtlıları çeşitli şekillerde tehlikeye atar:
Porto Riko, çevre adalar ve muhtemelen de başka yerlerde, yasak da olsa DSDK yumurtaları toplanmaktadır.
Kumsalların imarı, deri sırtlıların yuvalanmak için ihtiyaç duyduğu yaşam alanlarını bozar; gelişen yerleşimlerin ışıkları, yumurtadan yeni çıkan yavruların şaşırıp denizden uzaklaşmasına neden olur.
Kumsalların insanlar tarafından kullanılması ile yuvalar bozulabilir, yumurtalar ve yenidoğan yavrular ezilir ya da yumurtalar yenidoğanların yüzeye çıkamayacağı derinliklere gömülebilir.
Meraklı insanlar, yuvalamakta olan dişileri rahatsız edebilir.
Denizdeki erişkinlere karşı tehditlerin de tamamı insanlara bağlıdır:
Plastik, lastik, zift, akaryakıt ve diğer sentetik maddeleri yutan erişkin deri sırtlılar ciddi şekilde yaralanmakta ya da ölmektedir.
Özellikle sığ sularda, teknelerle çarpışmaya bağlı olarak çok sayıda DSDK kaybedilmektedir.
Ticari balıkçılıkta kullanılan misina, ağ, ip ve kablo gibi malzemeler, deri sırtlıların boğulmasına yol açmaktadır. Her ne kadar ağlarda kaplumbağa dışlama düzenekleri bulunmak zorundaysa da bu düzenekler erişkin deri sırtlılar gibi büyük hayvanların kaçmasını her zaman sağlayamaz. ABD'nin Ulusal Okyanus ve Atmosfer Dairesi (National Oceanic and Atmospheric Administration, NOAA), her yıl yaklaşık 640 DSDK'nın ticari balıkçılığa bağlı olarak öldüğü tahmininde bulunmaktadır.
Porto Riko'nın bazı bölgelerinde, yasa dışı olmasına rağmen, diğer kaplumbağa türleri için denize ağ atılmaktadır. DSDK avı için olmasalar da zaman zaman deri sırtlılar da bu ağlara yakalanırlar.
Ayrıntılı sınıflandırma

DSDK'nın üyesi olduğu Dermochelyidae familyasına ait, soyu tükenmiş(kısa: st) türleri de içeren ayrıntılı sınıflandırma aşağıda sunulmuştur:
Familya: Dermochelyidae
Cins: Corsochelys
Corsochelys haliniches (st)
Cins: Cardiochelys
Cardiochelys rupeliensis (st)
Cardiochelys eocaemus (st)
Cins: Dermochelys
Dermochelys coriacea - deri sırtlı deniz kaplumbağası
Cins: Eosphargis
Eosphargis gigas (st)
Eosphargis breineri (st)
Cins: Mesodermochelys (st)
Cins: Protosphargis
Protosphargis veronensis (st)
Cins: Psephophorus
Psephophorus rupeliensis (st)
Psephophorus scaldii (st)
Psephophorus polygonus (st)
Psephophorus pseudostracion (st)
Ana yumurtlama alanları  Diğer yumurtlama alanları
Plastik çöp, plastik torba, İngiltere'nin Cornwall kentindeki bir deniz limanında yüzerken bulundu. Denizanasına benzeyen çürüyen plastik torba.
Ernst Haeckel'in Kunstformen der Natur (1904) adlı kitabındaki 89. levhada, sol üstte bir deri sırtlı deniz kaplumbağası (Dermochelys coriacea) olmak üzere, o dönem için hepsi Chelonia olarak sınıflandırılmış kaplumbağalara ait çizimler görülüyor. Kaplumbağaların eski ve güncel bilimsel adlandırılmalarını görebilmek için resmin üzerine tıklayın.
Cessna 310

Bir Cessna 310 uçağı
Cessna 310, Cessna Şirketi tarafından 1954 ve 1980 yılları arasında üretilmiş, dört ila altı koltuklu, alçak kanatlı, çift motorlu bir Amerikan  uçağıdır. Cessna'nın 2. Dünya Savaşı'ndan sonra üretime alınan ilk çift motorlu Pervaneli uçaktır.
Tarih

Cessna 310 ilk olarak Ocak 1953'te uçtu. Şık, hızlı ve verimli, dünyanın ilk modern hafif ikiziydi. 27 yıllık üretim sürecinde 5.400'den fazla 310 üretildi. 310'lar performanslarıyla ünlüdür. Hızlıdırlar, büyük yükler taşırlar ve mükemmel menzile sahiptirler. Motorlardaki, gövdedeki ve diğer modifikasyonlardaki farklılıklar nedeniyle, potansiyel alıcı geniş bir seçenek yelpazesine sahiptir. Erken 310'lar, pistte veya bir hava gösterisinde kalabalığı çeker, ancak yine de hızlı, güvenilir ulaşım sağlayan eski model uçaklardır. Yelpazenin diğer ucunda, son model bir T310R, 220 kts'de 20.000 fitte 6 kişi uçurur. Belirli modellere uzun menzilli yakıt tankları eklenebilir, bu da uçağa 7+ saat aralığı verir. 310 gerçekten şimdiye kadar üretilmiş en büyük uçaklardan biridir ve bugün her zamankinden daha uygun fiyatlıdır.
Teknik Özellikler

Gövde Yüksekliği: 10 ft 6 inç
Kanat Açıklığı: 35 ft 0 inç
Uzunluk: 27 ft 0 inç
Mürettebat: 1
Yolcular: 4
Maksimum T/O Ağırlığı: 4600 Lb
Boş Ağırlık: 2850 Lb
Maksimum Menzil: 869 nm
Servis Tavanı: 20000 ft
Tırmanma Hızı: 1700 fpm
Maksimum Hız: 191 knot
Normal Seyir: 178 knot
Motorlar: 2
Motor Gücü: Continental
Motor Modeli: O-470-B
Cessna 310'un Askeri Amaçla Kullanıldığı Bölgeler ve Ülkeler

U-3/310'u işlettiği bilinen ülkeler aşağıdakilerdir.
Arjantin
Arjantin Hava Kuvvetleri - Cessna 310 ve 320 modelleri
Bolivya
Kolombiya
Kolombiya Hava Kuvvetleri
Kongo Cumhuriyeti
Fransa
Fransa Hava ve Uzay Kuvvetleri - 12'si işletiliyor
Haiti
Haiti Hava Kuvvetleri
Endonezya
Endonezya Hava Kuvvetleri
Endonezya Ordusu Havacılığı
İran
Madagaskar
Madagaskar Hava Kuvvetleri - Bir 310R
Meksika
Meksika Deniz Havacılığı
Paraguay
Paraguay Hava Kuvvetleri
Peru
Peru Donanması
Filipinler
Filipin Hava Kuvvetleri
Suudi Arabistan
Surinam
Surinam Hava Kuvvetleri
Tanzanya
Tanzanya Hava Kuvvetleri
Amerika Birleşik Devletleri
Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri 196 adet L-27A ve L-27B (daha sonra U-3A ve B olarak yeniden adlandırıldı) aldı.
Amerika Birleşik Devletleri Ordusu, 1960'tan itibaren 25 eski ABD Hava Kuvvetleri L-27A'yı (daha sonra U-3A) ve en az 13 L-27B'yi (daha sonra U-3B) aldı.
Uruguay
Uruguay Hava Kuvvetleri (Bir 310R)
Venezuela
Venezuela Donanması
Zaire (1971-1997)
Zaire Hava Kuvvetleri (1971-1997)
Cessna 310'un tasarımı
Gümüş bromür

Gümüş bromür (AgBr), yumuşak, soluk sarı, suda çözünmeyen bu tuz diğer gümüş halojenürler içinde geçerli olan ışığa duyarılık özelliği ile bilinir. Bu özellik gümüş halidlerin modern fotoğrafik malzemelerin temelini oluşturmalarına sebebiyet vermiştir. AgBr fotoğraf filmelerinde sıkça kullanılır. Bazılarında Torino Kefeninin yapımında kullanılmıştır. Bu tuz doğal olarak bromaritit minerali hâlinde bulunabilir.
Hazırlanışı

Bahsi geçen bileşik mineral formunda bulunabileceği gibi gümüş nitrat ve bir alkali bromür, genellikle potasyum bromür, tepkimesi ile de elde edilebilir:
Reaksiyonlar

Gümüş bromür çeşitli amin kompleksleri oluşturmak için sürekli biçimde sıvı amonyak ile tepkime verir:
AgBr + nNH3 → Ag(NH3)21+
Gümüş bromür tris ürünü oluşturmal için trifenilfosfin ile tepkime verir:
Çiftlik

Başlığın diğer anlamları için Çiftlik (anlam ayrımı) sayfasına bakınız.
Çiftlik, insanların kırsal alan'da bitki ve hayvanları yetiştirip yararlandıkları işletme. Günümüzde en yaygın çiftlik türleri agrivoltaik, ağaç çiftliği, hara (at çiftliği), ağıl, arılık, balık çiftliği, sığır çiftliği, süt çiftliği, kürk çiftliği, keçi çiftliği, mandıracılık, dönüştürülebilir hayvancılık çiftliği, böcek çiftliği, çiftlik hayvanları, domuz yetiştiriciliği, Kümes hayvanları yetiştiriciliği, kuşçuluk çiftliği, koyun çiftliği, yaban hayatı çiftçiliği'dir. İsim, ekilebilir arazi, sera, sebze çiftlikleri, meyve çiftlikleri, gübre, hayvan yemi ve hayvancılık çiftlikleri, doğal lif, biyoyakıt ve diğer emtia üretimi için kullanılan araziler için kullanılır. Çiftlikler, beslenme yeri, ranç, ekin tarlaları ve plantasyonlar, meralar, küçük çiftlikler ve hobi çiftlikleri, çiftlik avlusu, çiftlik suyu tesisi, çiftlik evi ve tarımsal binaları da içerir. Modern zamanlarda bu terim, her ikisi de karada veya denizde çalışabilen rüzgâr çiftliği ve balık çiftlikleri gibi endüstriyel operasyonları içerecek şekilde genişletilmiştir.
Dünyada çoğu küçük ve aile tarafından işletilen yaklaşık 570 milyon çiftlik var. 2 hektardan daha az arazi alanına sahip küçük çiftlikler, dünyadaki tarım arazilerinin yaklaşık %1'ini işletmektedir. Aile çiftliği türleri, dünyadaki tarım arazilerinin yaklaşık %75'ini oluşturmaktadır.
tavuk çiftliği
Gölköy Köy Enstitüsü

Kastamonu Enstitüsü ya da Gölköy Köy Enstitüsü, Kastamonu ilinde Gölköy bölgesinde yapılması ve 58 binayı içinde bulundurması planlanmıştı. Enstitü olmadan önce 1938'de Göl Eğitmen Kursu'nda alınan karar ile 1939'da Göl Köy Öğretmen Okulu olarak hizmet vermeye başlamıştı. 1940'da Köy Enstitülerinin açılma kararı ile Göl Köy Öğretmen Kursu, Göl Köy Enstitüsü'ne dönüşmüştür. 1947'e kadar hizmet vermeye devam etmiştir. İnşaat sırasında 1 mevsim içerisinde 1.000.000 tuğla üretmesi ile gündem olmuştur.  Enstitü müdürü Ali Doğan Toran'dı.
Halk cephesi

Halk Cephesi ile karıştırılmamalıdır.
Toplum içindeki,yönetilen ve değişik sınıfta (memur, işçi, esnaf, sanatkâr, zanaatkâr, öğretmen,d üşünce insanı vs.) kitlelerin yönetime karşı ya da yönetimde oluşturdukları birliktelik.
Bir halk cephesi çoğunlukla sol kanat ve merkezden değişik siyasi grupların oluşturduğu çok geniş bir koalisyondur. Çok geniş bir yelpaze oluşturması ile bu cepheler merkezi ve liberal grupları içerdiği gibi sol ve komünist grupları da içerebilmektedir. Halk cepheleri sadece işçi sınıfına ait grupları içine alan birleşik cephelerden daha büyüktür.
Genel tanımın yanı sıra, "halk cephesi" terimin 1930'lar Avrupa'sı ve ABD'sinde ve komünizm ve ABD Komünist Partisi tarihinde özel bir anlamı vardır. Bu tarihte halk cephesi terimi Fransa'da faşizme karşı direnmeyi amaçlayan siyasi partilerin birliğini ifade ediyordu.
Burada halk cephesi ifadesini kullanan bütün koalisyonların halk cephesi teriminin bütün gereklerini getirdiklerinin söylenemeyeceği dikkate alınmalıdır. Aynı durum birleşik cepheler için de geçerlidir.
Türkiye'de zeytin üretimi

| Zeytin yetiştiriciliğinde geleneksel bilgi, yöntem ve uygulamalar |
| --- | --- |
UNESCO Somut Olmayan Kültürel Mirası
Kozan'da bir zeytin bahçesi
Ülke: Türkiye
Kaynak: 01983
Bölge: Avrupa ve Kuzey Amerika
Tescil geçmişi
Tescil: 2023 (18. oturum)
Adana'da bir zeytin ağacı
Türkiye'de zeytin üretimi, başta Ege, Akdeniz ve Marmara bölgeleri olmak üzere Güneydoğu Anadolu Bölgesi ve çok az olsa da Karadeniz Bölgesi'nde yapılmaktadır. Ülkedeki zeytin yetiştiriciliğinde kullanılan geleneksel bilgi, yöntem ve uygulamalar 2023 yılında UNESCO tarafından Türkiye'nin Somut Olmayan Kültürel Mirasları listesine alınmıştır.
Dünyadaki zeytin üretici ülkeler arasında; ağaç varlığı açısından Türkiye 4., ekili alan açısından da 846.000 hektar ile 6. sıradadır. Böylece dünya zeytinyağı üretimine %8; zeytin üretimine %9 oranında katkıda bulunur. 2003 verilerine göre Türkiye, sofralık zeytin üretiminde de İspanya’dan sonra 2'nci, tüketimde ise 1. sıradadır.
Gemlik Limanı ve zeytin bahçeleri
Türkiye'nin 41 ilinde ve 270 ilçesinde zeytin üretimi yapılmaktadır. Üretimin %53’ü Ege'de, %18’i Marmara'da, %23’ü Akdeniz'de, %6’sı Güneydoğu Anadolu'da ve %0,2’si de Karadeniz Bölgesi'nde gerçekleştirilmektedir. Ege'de üretimin %55’i yağlık; Marmara'da üretimin %60'ı sofralık olarak değerlendirilmektedir. Türkiye'de en fazla sofralık  zeytin üretimi sırasıyla, İzmir (%13), Manisa (%12,5), Aydın (%12), Muğla (%10), Balıkesir (%12,5), Çanakkale (%7) ve Bursa (%5) illerinden sağlanmaktadır.
Dünyada zeytin üretimi yapılan yerler
Ege Bölgesi

Ülkede en fazla zeytin üretimi yapılan bölge Ege Bölgesi’dir. Bölgede en fazla zeytinin yetiştiği şehir Aydın’dır. Bölgede Aydın’dan sonra en fazla zeytin Manisa’da üretilmektedir. Aynı zamanda İzmir, Denizli, Muğla illeri de Ege Bölgesi’nde zeytin yetiştirilen diğer yerlerdir.
Güneydoğu Anadolu Bölgesi

Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde sadece Orta Fırat Bölümü, Gaziantep, Kilis ve Şanlıurfa’nın Birecik ilçesinde zeytin üretimi yapılmaktadır. Fıstığın ana vatanı olarak bilinen Gaziantep, zeytin yetiştiriciliğinde 10 milyonu aşkın ağaç ile önemli rol oynamaktadır. Nizip Zeytini, dünyada ticareti yapılan bir zeytin çeşididir ve Türkiye’de en yağlı zeytinler bu yörede yetişmektedir.
Marmara Bölgesi

Marmara Bölgesi'nin zeytin ağacı varlığı, Türkiye'nin zeytin ağaçlarının % 10'luk kısmını oluşturmaktadır. Güney Marmara Bölümü'nde Ayvalık, Mudanya, Edremit Körfezi, Erdek Körfezi, Orhangazi, İznik, Gemlik ve Yalova'da zeytin yetiştiriciliği yapılmaktadır. Coğrafi işaret taşıyan Gemlik zeytini bu bölgede üretilmekte olup, bölgesine özgü bir yapıya ve lezzete sahiptir.
Akdeniz Bölgesi

Akdeniz Bölgesi’nde de zeytin üretimi yapılmaktadır. Antalya, Mersin, Adana, Hatay, Osmaniye ve Kahramanmaraş illerinde ve Karaman ilinin Göksu havzası alanlarında zeytin yetiştirilmektedir.
Karadeniz Bölgesi

Ilıman iklime sahip Karadeniz Bölgesi’nde az miktarda zeytin tarımı yapılmaktadır. Karadeniz Bölgesi’nde Samsun ve Kastamonu'da zeytin ağaçları vardır. Ayrıca, Artvin Yusufeli’nde de zeytin yetiştirilmektedir. Artvin’de zeytin yetiştirilmesinin nedeni mikroklimadır; burada fön rüzgarları etkisiyle oluşan sıcaklık, zeytin tarımı yapılması için gereken elverişliliği sağlar.
Gaziantep’te bir zeytinlik
Edincik, Bandırma'da bir zeytinlik
Ferit Cömert

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 
Kişisel bilgileri
Tam adı:  Ferit Cömert
Doğum tarihi:  5 Haziran 1983 (41 yaşında)
Doğum yeri:  Riyad, Suudi Arabistan
Boyu:  1,84 m (6 ft 1⁄2 in)
Mevkii:  Defans
Kulüp bilgileri
Kulübü:  Arsuz Karaağaç
Altyapı kariyeri
1998-2000:  Karaağaçspor
Profesyonel kariyeri*
| Yıllar |  Takım |  Maç |  (Gol) |
| 2000-2001 |  Çanakkale Dardanelspor |  0 |  (0) |
| 2001-2005 |  Gaziantepspor |  0 |  (0) |
| 2002-2007 |  → GASKİ (kiralık) |  119 |  (5) |
| 2007-2014 |  Gaziantep BB |  128 |  (4) |
| 2008 |  → GASKİ (kiralık) |  12 |  (1) |
| 2014 |  Yeni Malatyaspor |  10 |  (0) |
| 2015 |  Altay |  10 |  (0) |
| 2017-2019 |  Arsuz Karaağaçspor |   |   |
| Toplam |   |  279 |  (10) |
 * Yalnızca lig maçları ve gollerini içerir. Güncelleme: 31 Eylül 2017 
Ferit Cömert (d. 5 Haziran 1983, Riyad, Suudi Arabistan), Türk futbolcudur.
Futbolculuk kariyeri > Kulüp takımları kariyeri

Futbola Karaağaçspor altyapısında başlayan Ferit, daha sonra 2000 yılında Çanakkale Dardanelspor'la profesyonelliğe geçiş mukavelesi imzalayarak buranın altyapısına transfer oldu. Bir sezon burada oynadıktan sonra Gaziantepspor altyapısına transfer oldu. Bir sezon burada PAF takımı için oynadıktan sonra 2002-03 sezonundan itibaren beş sezon kiralık futbolcu statüsünde GASKİ'de oynadı. Gaskispor için ilk resmî karşılaşmasına 10 Kasım 2002 tarihinde Vanspor'a karşı oynanan 3. Lig karşılaşmasında çıktı. 2007-08 sezonun başında Gaziantep Büyükşehir Belediyespor transfer oldu. Buradaki ilk sezonunda ilk yarı Gaziantep BB için görev alsa da sezonun ikinci yarısında tekrar GASKİ'ye kiralandı.
Pierre Mauroy

| Pierre Mauroy |
| --- | --- |

Fransa başbakanı
Görev süresi 22 Mayıs 1981 - 17 Temmuz 1984
Cumhurbaşkanı: François Mitterrand
Yerine geldiği: Raymond Barre
Yerine gelen: Laurent Fabius
Lille Belediye Başkanı
Görev süresi 8 Ocak 1973 - 25 Mart 2001
Yerine geldiği: Augustin Laurent
Yerine gelen: Martine Aubry
Sosyalist Parti Birinci Sekreteri
Görev süresi 1988-1991
Yerine geldiği: Lionel Jospin
Yerine gelen: Laurent Fabius
Kişisel bilgiler
Doğum: 5 Temmuz 1928 Cartignies, Nord, Fransa
Ölüm: 7 Haziran 2013 (84 yaşında) Paris, Fransa
Partisi: Sosyalist
Pierre Mauroy (5 Temmuz 1928, Cartignies, Nord - 7 Haziran 2013, Clamart, Hauts-de-Seine), Fransa eski başbakanı.
Ailesi ve gençliği

Pierre Mauroy öğretmen bir baba ile dindar katolik bir annenin 7 çocuğunun en büyüğüdür. 18 yaşındayken Sosyalist Parti'nin (o dönemki adıyla Uluslararası İşçi Fransız Bölümü, SFIO) yan kuruluşu Sosyalist Gençliğe kaydını yaptırır. Toplam yaşamında Teknik eğitim merkezinde 18 ay kadar öğretmenlik yapmıştır.
Siyasi yaşamı

1966 yılında SFIO genel sekreteri olmuş, 1969 yılında Sosyalist Parti'nin yönetiminde yer almıştır. 1973-2001 yıllarında Lille belediye başkanlığı yapmıştır.
François Mitterrand'ın cumhurbaşkanlığı seçim kampanyasının sözcüsü olmuştur (1980-1981). 1988-1992 yıllarında Sosyalist Parti'nin Birinci sekreteri olmuştur. 1992-1999 yıllarında Sosyalist Enternasyonal başkanlığını yapmış ve ardından aynı örgütün onursal başkanı olmuştur. 1992-2011 yıllarında Senatör olarak görev yapmış ve 2011 yılında tekrar aday olmamıştır. 2007 yılındaki Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Ségolène Royal'i desteklemiş, 2011 Sosyalist Parti cumhurbaşkanlığı önseçiminde Martine Aubry'i desteklemiştir. Akciğer'indeki tümörden dolayı ameliyat olduğu için François Hollande'ın seçimlerinde oy kullanamamıştır daha sonra hastaneden taburcu olmuş ve aktif siyasette yer almamıştır. 1999-2013 yılları arasında Jean Jaurès Vakfı başkanlığını yürütmüştür.
Başbakanlık

1981-1984 yılları arasında üç ayrı hükûmet kurmuş ve bu dönemde İdam kaldırılmış, Basın reformunu yapmış, yerinden yönetim konularında çok ciddi adımlar atılmış ve kamulaştırma kanunu çıkartılmış, ancak başbakanlık döneminde enflasyon ve işsizlik sıkıntısı çözülememiştir.
Ölümü

Kansere bağlı olarak 7 Haziran 2013'te ölmüş, 11 Haziran'da yapılan cenazesine Cumhurbaşkanı François Hollande, Başbakan Jean-Marc Ayrault, Senato Başkanı Jean-Pierre Bel, Meclis Başkanı Claude Bartolone, eski başbakanlar Dominique de Villepin, Jean-Pierre Raffarin, Lionel Jospin, Édith Cresson, Michel Rocard ve Laurent Fabius, Lille Belediye Başkanı Martine Aubry, UMP genel başkanı Jean-François Copé, UDI genel başkanı Jean-Louis Borloo, MoDem genel başkanı François Bayrou, Paris Belediye Başkanı Bertrand Delanoë, eski bakanlar Robert Badinter, Jacques Delors, Henri Emmanuelli, Jack Lang, Roger-Gérard Schwartzenberg, Michel Delebarre, Michel Charasse, Élisabeth Guigou ve çok sayıda sosyalist siyasetçi ile 2. Ayrault hükûmetinin bakanları katılmıştır.
Seçilerek geldiği görevler > Yerel yönetimler

1965-1971: Cachan Belediye meclisi üyesi
1967-1973: Nord Genel Konseyi üyesi ve başkan yardımcısı
8 Ocak 1973 - 25 Mart 2001: Lille Belediye Başkanı
1974-1981 : Nord-Pas-de-Calais Bölgesel Konseyi Başkanı
1986-1988 : Nord-Pas-de-Calais Bölgesel Konseyi üyesi
2001-2008: Lille Belediye meclisi üyesi
2001-2013: Lille Onursal Belediye Başkanı
Seçilerek geldiği görevler > Parlamenter hayatı

2 Nisan 1973 - 23 Temmuz 1981: Nord 2. çevre milletvekili
17 Temmuz 1979 - 6 Mart 1980 : Avrupa Parlamentosu milletvekili
2 Nisan 1986 - 14 Mayıs 1988: Nord milletvekili
23 Haziran 1988 - 2 Ekim 1992: Nord 1. çevre milletvekili
2 Ekim 1992 - 1 Ekim 2011: Nord senatörü
Pierre Mauroy, 1983'te sosyal turizmin teşvikçisi Jean Faucher'e Légion d'Honneur'ü takdim etti.
İliyno

tr
İliyno (ya da Ellezler), Eski-Cuma (Tırgovişte) ilinin Osman-pazarı (Omurtag) ilçesine bağlı Türk köyü.
Bir Türk köyü olan 93 Harbi sonrasında Türkler baskı altında kaldılar ve köyden tam sayısı bilinmeyen birkaç hane 1893 yılında Anadoluya göç etmiştir Ellezlerden 1893 yılında göç edenler şu anda Bursa'nın Yenişehir ilçesinin Yeniköy (Yoğurt Dere) köyünde yaşamaktadırlar. Köyden göçler yaşanınca köye Bulgarlar yerleşmeye başlamıştır, fakat 1960'tan sonra Türkler yeniden bölgeye yerleşmeye başladı. 1934 yılında adı Bulgarcaya çevrildi 1985 yılında Hezar-grad (Razgrad) iline bağlandı halk dilinde köyün adı Elezler  Osmanlı dönemindeki isimi İlyaslar'dır
| Nüfus |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Yıl | 1970 | 1970 | 850 | 850 | 850 |
| Yıl | 1985 | 1985 | 483 | 483 | 483 |
Uzlaşı belgesi

ABD Uluslararası Kalkınma Ajansı ile ABD Çevre Koruma Ajansı arasında uzlaşı belgesi imza töreni, 26 Mart 2024
Uzlaşı belgesi (İngilizce: memorandum of understanding (MoU); Osmanlı Türkçesi: Mutabakat zaptı) iki (veya daha çok) taraf arasındaki ikili (veya çok taraflı) anlaşmadır. Uzlaşı belgesi, taraflar arasında ortak eylemlerin yapılması niyetini gösteren bir dilek yakınlaşmasıdır. Uzlaşı belgesi, sıklıkla, taraflar, yasal sorumluluk üstlenmek istemediklerinde veya tarafların yasal olarak bağlayıcı anlaşma oluşturma durumu olmadığında kullanılır. Uzlaşma belgesi, centilmenlik anlaşmasının daha biçimsel halidir.
Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği’nin Tanımlar başlıklı 4. maddesinin (n) bendine göre:
Uzlaşma Belgesi: Uzlaştırmacı görevlendirilmeden önce veya uzlaşma teklifinin reddedilmesinden sonra, tarafların uzlaşmaları sonucunda aralarında düzenledikleri belgeyi ifade eder.
Türk birliği

Türk Birliği, Türk dilleri konuşan ve Türki soydan gelen toplulukların bir arada olmasını, ortak hareket etmesini, ortak siyasi ve ekonomik kararlar almasını tanımlayan fikri ve siyasi bir kavram.
Anlamı

Geniş tanımıyla köken itibarıyla Türk olan tüm ülke, özerk yönetim ve başka ülkelerde yaşayan Türk topluluklarının (kısaca Türk Dünyası'nın) tek çatı altında toplanmasını ve örgütlenmesini ifade eden siyasi bir kavram.[kaynak belirtilmeli]
Dar anlamıyla, Türkçe konuşan devletlerin bir araya gelerek Avrupa Birliği'ne benzer bir yapı oluşturabileceğine yönelik fikir oluşumlarıdır. Bu fikir oluşumlarının çoğu duygusal temellere ve Türkçülük ideolojisine dayanır. Ancak her siyasi görüşün gerçekte ekonomik temeli olur. Avrupa Birliği benzeri Türk Birliği görüşü ekonomik bir temelden yoksundur. Ancak kültürel, tarihi, manevi temeli olduğu tartışılmaz bir gerçekliktir. Ekonomik temellerin geliştirilmesi böyle bir uluslararası örgütü doğurabilir. Burada, enerji sektörü önemli rol oynayabilir.[kaynak belirtilmeli]