stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
Mişima (film)
Filmin arka planı > Yapım aşaması

Paul Schrader, yapımcılar Tom Luddy ve Francis Ford Coppola, 1980'lerin başından beri Yukio Mişima hakkında bir film çekme hayali kurmaktaydı. Mişima'nın dul eşi ve yazarın edebi haklarının sahibi Jun Şiragi'yi ikna etmek iki yıl daha alacaktı. Geçmişte Bob Rafelson, Elia Kazan, Roman Polański, Nagisa Oşima ve Akira Kurosava gibi yönetmenler Mişima'nın hayatını filme çekmek istemişlerdi. Yapımcı Mataiçiro Yamamoto'nun inisiyatifi ve Japon yapım şirketleri Tōhō ve Fuji Television'ın katkıları sonucu filme 2 milyon dolarlık bir bütçe belirlendi.
Senaryoyu Paul Schrader kardeşi Leonard ve Japon eşi Chieko ile yazdı. Chieko Schrader filmdeki diyalogları Japoncaya çevirmiş, aynı zamanda filmin başta düşünüldüğü gibi Mişima'nın intiharıyla değil, bir "aydınlanma" sahnesiyle bitmesi gerektiğinde ısrar etmiştir. Filmin sonuna ölen Mişima'nın romanlarındaki karakterleriyle bütünleştiği bir sahne eklenmiştir. Filmin set tasarımını Eiko İşioka, müziklerini ise Philip Glass yapmıştır.
Filmin yapım aşamasında Mişima'nın eşi kocasının homoseksüelliğinin ve darbe girişiminin ayrıntılarının resmedilmesinden rahatsız olmuş ve iznini geri çekmiştir. Sözleşmeler yapıldığı için filmin çekimi devam etse de, araya bazı engeller girmiştir. Sağcı gruplar özellikle yapımcı Yamamoto'yu tehdit etmeye başlamışlardır. Bu grupların başlıca eleştirisi, taparcasına sevdikleri Mişima'nın hayatının yabancı bir ekip tarafından filme alınıyor olmasıydı. Korkulan bir saldırı gerçekleşmediyse de, Tōhō ve Fuji şirketleri filmden çekileceklerini belirttiler. Borç altındaki Yamamoto'nun çekilmeleri halinde intihar edeceğini söylemesiyle iki şirket de bu kararından vazgeçmiştir. Mişima'nın hayatını yazan Henry Scott Stokes'un Schrader'ı intihalle suçladığı bir basın toplantısı, Japon basınında ilgi görmemiştir. Mişima'yı oynayacak olan Ken Takakura filmden çekilmiş ve rolü Ken Ogata üstlenmiştir. Schrader daha sonra Ogata'nın oyunculuğundan memnun kalmadığını, Mişima'nın ikircikli cinselliğini temsil etmeyi başaramadığını söylemiştir.
Filmin çoğu Japon bir ekip ile yapılan çekimleri 1984 bahar ve yaz aylarında Tokyo'da Tōhō stüdyolarında gerçekleşmiş, Kōriyama ve Fuji Dağı yakınlarında dış çekimler yapılmıştır. Fukuşima'daki Kōriyama vilayethanesi Mişima'nın darbe girişimi sahneleri için kullanılmıştır; yapımcı Alan Poul'a göre olayların geçtiği yerde film çekilmesi yasaklanmıştır. Poul'a göre çekim yapılması için Japonya Kültür Bakanlığı ve Dış İşleri Bakanlığı'ndan gerekli izinleri ülkenin ABD elçisi Mike Mansfield almıştır. Tom Luddy ise siyasetçilerle ilişkileri olan Yakuza'ya verilen bir rüşvet ile çekim izinlerinin alındığını söylemektedir. Vilayethane binası, Hanami bayramı sırasında boş olduğu sırada kullanılmıştır.
Nisan 1984'te George Lucas'ın girişimleriyle Warner Bros. stüdyoları başta reddetmesine rağmen filme 3 milyon dolar daha sağlamayı kabul etmiştir. Kevin Jackson ile yaptığı bir röportajda Schrader stüdyodakilerin filmin hasılat yapmayacağını bilmediğini söylemiş, buna rağmen iyi bir iş çıkarmak istediği için baskı ve sorumluluk altında hissettiğini dile getirmiştir.
Filmin arka planı > Vizyon

Mişima, 15 Mayıs 1985 tarihinde Cannes Uluslararası Film Festivali'nde seyirciyle buluştu. Chicago Tribune gazetesine yazan Roger Ebert'e göre ilk eleştiriler olumluydu; Die Zeit'a yazan Karsten Witte ise beğenmeyenlerin olduğunu dile getiriyordu. 20 Eylül 1985'te film Birleşik Devletler'de vizyona girdiyse de 450.000 $'ın altında bir hasılat elde edebildi. Roger Ebert'ın yazdığına göre Schrader, Cannes'daki gala sırasında Amerika'da hasılatın yüksek olmayacağını biliyordu. Avrupa'da da durum farklı olmadı; ABD'den önce vizyona girdiği Paris'te film önce dokuz salonda oynamış, seyircilerin ilgisini çekemediği için kısa sürede üç salona düşmüştür.
Tokyo Uluslararası Film Festivali başta filmi davet etse de, daha sonra sağcı grupların tehditleri ve Mişima'nın eşinin itirazları sonucu programından çıkarma kararı almıştır. Filmin yapımcıların "ibraz hatası" sonucu festivale giremediğini belirtmişlerdir. Martin Scorsese, Woody Allen ve Louis Malle gibi yönetmenlerin imzalarının olduğu bir itiraz mektubuna rağmen festival yöneticileri kararından vazgeçmemiştir. Mişima Japonya sinemalarında bugüne kadar hiç gösterilmemiştir. Tōhō stüdyoları filme bütçe sağlamayı bile reddetmiştir.
Mişima filmi Türkiye'de vizyona girmemiştir.
Filmin arka planı > Filmin görsel üslubu

Yazarın hayatındaki farklı dönemleri ve kısmen kurgusal sahneleri birbirinden ayırmak için film farklı renk paletleri kullanmıştır: 1970 sahnelerinde doğal, soluk renkler; geçmişe ait sahnelerde siyah-beyaz; Altın Köşk Tapınağı sahnelerinde altın ve yeşil; Kyōko no Ie sahnelerinde pembe ve gri; Kaçak Atlar sahnelerinde turuncu (daha doğrusu tapınaklarda kullanılan "şu" ya da 朱 rengi) ve siyah kullanılmıştır. Schrader'ın isteğiyle 2008 tarihli DVD'de Kaçak Atlar sekansının sonundaki intihar sahnesinde gökyüzü lacivertten turuncuya dönüştürülmüştür. Bununla birlikte roman uyarlaması olan sahnelerde değişen dekor, boyanmış arka plan gibi teatral ayrıntılar kullanılmıştır.
Kameraman John Bailey roman sahnelerini modern üslupta çekse de, geçmişte geçen sahnelerde 1930–1950'ler arası Japon sineması üslubu esin alınmıştır. 25 Kasım 1970 sahnelerinde Schrader'ın deyimiyle "Costa Gavras benzeri" bir belgesel üslubu kullanılmıştır.
Mişima'nın kameraya dönüp kendini öldürdüğü son sahnelerden birinde Schrader "dolly zoom" efektine başvurmuştur. Alfred Hitchcock'un Vertigo filmindeki meşhur kullanımından dolayı "Vertigo efekti" olarak da bilinen bu kamera numarası, perspektifi genişleterek görsel olarak seyirciyi rahatsız ettiği için kullanılmıştır.
Altın Köşk Tapınağı ve Kyōko no Ie için Schrader, Bernardo Bertolucci'nin Konformist filmi ve Nikolas Roeg'in Performance filmlerinden ilham almıştır.
Filmin arka planı > Filmin müzikleri

Yapımcı Tom Luddy, Schrader'ı besteci Philip Glass ile tanıştırmıştır. Schrader var olan eserlerden bir "geçici film müziği" oluşturmak istememiş, Glass'a senaryoyu ve Mişima eserlerini vermiştir. Glass daha sonra synthesizer ile film müziğini bestelemiş, yönetmen bu parçaları istediği yerlerde kullanmış ve değiştirmiştir. Yönetmenin kullandığı son versiyon üzerinden Glass besteyi tamamlamıştır.
Mişima film müzikleri orkestra ve synthesizer ile seslendirilmiştir. 1970 sahnelerinde askerî bir hava vermek için perküsyon kullanılırken, Kyōko no Ie sahnelerinde elektro gitar izleyiciye rock'n'roll havası verir. Yazarın hayatından sahnelerde yaylılara başvurulmuştur (Kronos Quartet). Filmin Batılı izleyiciler tarafından izleneceğini bilen Glass, müzikteki Uzakdoğu unsurlarını korumakla birlikte rüzgâr çanı kullanmaktan vazgeçmiştir. Glass daha sonra String Quartet No. 3 adıyla yeniden yazacağı bestelerinin en sevdikleri arasında olduğunu dile getirmiştir.
Filmin arka planı > Filmin konuları > Japonya merakı

Kevin Jackson, Schrader'ın eserlerinde Japonya'ya dair devam eden bir ilgi olduğunu dile getirmiştir. 1972 tarihinde Schrader, Yasujirō Ozu filmleri hakkında bir yazı kaleme almıştır; kardeşi Leonard ile yazdığı ilk senaryosu Yakuza (1974, yön. Sydney Pollack) Japonya'daki suç dünyasını konu almıştır. Schrader kardeşinin ve kendisinin merakını şu şekilde açıklamıştır: "Japonya her türlü davranışın ve görgü kuralının katı bir şekilde belirlendiği küçük bir ahlâki evren. İnsanın bir hapisten kaçıp diğerinde kendisini bulması alışılmadık bir durum değil. Grand Rapids'deki [Schrader'ın doğum yeri] kültür hayatının kardeşimle başkaldırdığımız, ama sonrasında özlediğimiz unsurlarını Japonya'da bulduk. Ama yabancı bir ülkede olduğumuz için onlar tarafından sınırlandığımızı hissetmedik."
Filmin arka planı > Filmin konuları > Bir karakter olarak yazar

Schrader, Mişima'nın kariyerinde en çok sevdiği filmi olduğunu söylemiş ve şöyle eklemiştir: "Mişima eğer var olmasa yaratmak isteyeceğim türden bir karakterdi. Kurmacanın gücünü tamamen kişiliğinde barındırıyor. Hatta büyük bir yazarın yarattığı bir karakter olduğu için, bir roman karakteri de. (...) Hayatının yazdığı son eser olduğunu düşünüyorum ki Mişima'nın da bu şekilde düşündüğüne inanıyorum."
Roger Ebert, 2007 tarihli yazısında bu görüşleri destekler. Schrader yazarlık hayatı boyunca "odadaki adam" karakterinden etkilenmiştir. Tıpkı Schrader'ın Taxi Driver senaryosundaki gibi odadaki bir adam giyinir ve odadan çıkarak amacına ulaşmaya gider. Ebert, Mişima için "'odadaki adam'ın en üstün hali" demiştir. Village Voice'a yazan Nick Pinkerton da benzer şeyler söylemiştir: Schrader için Mişima ve Taxi Driver benzerdirler. "Her iki eser de kendilerini mit haline getiren ve sanki bir bıçağı bileyliyormuşçasına yazan iki yalnız karakteri anlatır."
Schrader'ın gözünde, Mişima televizyonun icadından beri modern yazarların aklındaki bazı sorulara yanıt aramıştır. "Günümüzde yazarlar daha çok medya kişilikleri ile biliniyor. Mişima bu değişimin oldukça erken farkına varmıştı."
Filmin arka planı > Filmin konuları > Bir sanatsal eylem olarak intihar

Mişima, Schrader'ın çekemediği Hank Williams biyografisinden beri aklında var olan, intihar eğilimleri olan bir sanatçı hakkında film çekme ihtiyacını gidermişti. İntihar içgüdüsü, sanatçının dünyayı değiştirme içgüdüsüyle yakından bağlantılıdır: "İntihar sanatsal sürecin bir parçasıdır," diye yazar Nick Pinkerton. "Yazarın son anı eleştirel olmayan bir açıdan gösterilir; Mişima bu eseri başyapıtı olarak, kanlı intiharının örtemediği kusursuz bir bütünlük anı olarak hayal etmiştir," diye yazar.
Mişima üçü seppuku geleneğine göre gerçekleştirilen üç intiharı resmeder: yazarın intiharı; Kyōko no Ie'deki çifte intihar ("şinju" ya da 心中); Kaçak Atlar'da Isao'nun intiharı ve Mişima'nın yönettiği ve oynadığı Yūkoku'da kısaca gösterilen Takeyama'nın intiharı. Her üç seppuku'nun da siyasi, milliyetçi bir arka planı vardır: Mişima imparatorluğu yeniden kurma hayalini gerçekleştiremediği için; Isao modern Japonya'nın temsilcilerine karşı planlanan bir greve karşı ihanetten; Takeyama ise 1936'daki başarısız darbe girişimi yüzünden intihar eder.
Filmin arka planı > Filmin konuları > Siyaset ve fetişizm

Schrader'a göre Mişima'nın siyasi düşünceleri "yüzde 75 teatral" idi: "İmparator saplantısı çok güçlü ve cinsel bir boyuta sahip olduğu gibi militaristti de; buna rağmen gelenekçi ve sanatsal bir saplantıydı bu. (...) Tıpkı D'Annunzio'nunki gibi bir maskeydi." Henry Scott Stokes ise bunun tersine, Tokyo'da Öz Savunma Kuvvetleri merkezinde gerçekleşen intiharın açıkça siyasi olduğunu söylemektedir. Ebert için Mişima'nın paramiliter kuvveti, hayatı ve eserlerine yönelik libidinal ilişkisinin bir boyutuydu: "Özel ordusu ritüeli bastırılmış cinsellikle birleştiriyordu. Askerleri genç, yakışıklı ve onun için ölmeye hazırdı; üniformaları Nazilerinki gibi fetiş öğeleri taşıyordu."
Filmin arka planı > Filmin konuları > Eşcinsellik

Schrader'dan Mişima'nın eşcinselliğini geri plana alması ya da tamamen yok sayması istenmişti. Schrader şöyle söylemiştir: "Mişima eşcinsel çevrelerde takdir gören bir kişilik olsa da filmi yapma nedenim bu değildi. Hayat ve sanat arasındaki ilişkinin ikilemini incelemek istedim. Eşcinsellik bunun bir parçası olsa da bu ilişkinin bir bileşeni sayılmayabilirdi. Aynı ikilem heteroseksüel bir ilişkide de var olabilir." Schrader aynı zamanda filmdeki sayılı homoerotik sahneyi (örn. Mişima'nın bir gey barda bir başka erkekle dans ettiği sahne) eklemekte zorlandığını, çünkü çağdaşlarıyla yapılan konuşmalar gibi biyografik ayrıntılar üzerinden hayat hikâyesini resmetmek istediğini söylemiştir.
Filmin arka planı > Filmin konuları > Mişima sonrası

Schrader geleneksel Japon toplumunda bile Mişima'nın ölümünün sıra dışı ve inanılmaz bir eylem olduğunu söylemektedir. "Japonya bir oydaşmacı toplumdur (...) bunu ne kadar söylesem az. Mişima öldüğünde 15 sene geçsin, size onun hakkında ne düşündüğümüzü söyleyelim, dediler. 15 yıldan fazla oldu, insanlar hâlâ ne diyeceklerini bilmiyor. Mişima artık bir insan değil sanki. İnsanlar ismini okuyor ama resmi bir görüşleri yok. Bir sofrada adını söylediğinizde sessizlik çöküyor."
Mişima'nın ölümünün üzerinden otuzu aşkın yıl geçtikten sonra 2012'de Japon yönetmen Koji Wakamatsu yazarın darbe girişimini 11:25 Jiketsu no Hi adlı bir filmde anlatmıştır.
Oyuncular > 25 Kasım 1970

Ken Ogata (Yukio Mişima)
Masayuki Şionoya (Masakatsu Morita)
Junkiçi Orimoto (General Maşita)
Hiroşi Mikami (Asker 1)
Junya Fukuda (Asker 2)
Şiegto Taçihara (Asker 3)
Oyuncular > Yazarın hayatı

Naoko Otani (Şizue Hiraoka)
Haruko Kato (Natsuko Hiraoka)
Yuki Kitazume (Dans partneri)
Kyûzô Kobayaşi (Yazar arkadaşı)
Alan Poul (Amerikalı gazeteci)
Roy Scheider (Anlatıcı)
Oyuncular > Altın Köşk Tapınağı

Yasosuke Bando (Mizoguçi)
Kōiçi Satō (Kaşivagi)
Hisako Manda (Mariko)
Çişū Ryū (Keşiş)
Naomi Oki (1. Kız)
Miki Takakura (2. Kız)
Oyuncular > Kyoko no Ie

Kenji Sawada (Osamu)
Reisen Lee (Kiyomi)
Setsuko Karasuma (Mitsuko)
Saçiko Hidari (Osamu'nun annesi)
Tadanori Yokoo (Natsuo)
Yasuaki Kurata (Takei)
Oyuncular > Kaçak Atlar

Toşiyuki Nagaşima (Isao)
Hiroshi Katsuno (Teğmen Hori)
Jun Negami (Kurahara)
Hiroki Ida (Izutsu)
Naoya Makoto (Kendo hocası)
Ryō Ikebe (Sorgucu)
Eleştiriler ve ödüller > Eleştiriler

Rotten Tomatoes sitesi Mişima'ya %90 puan vermiştir; film 22 eleştiriden ortalama 7,4/10 ortalamaya sahiptir. Sitede şöyle yazmaktadır: "Paul Schrader'ın başyapıtı olağanüstü bir müzik ve etkileyici bir görüntü yönetmenliği ile zenginleştirilmiş şık ve hayalperest bir portre." 2008 tarihli film rehberinde Leonard Matlin filmin "iddialı ve stilize edilmiş bir dram" olduğunu söylemiştir ve "uzun ve izlemesi zor olsa da ve her açıdan başarılı denemese de büyüleyici" diye eklemiştir. 2007'de Roger Ebert filmi "Great Movies" (Büyük Filmler) listesine eklemiş ve film için "tasarruflu senaryonun ve filmciliğin bir zaferi. Filmin sıra dışı yapısı (...) kusursuz bir açıklıkla önümüze seriliyor, kendi mantığını açıyor," demiştir.
Time Out Film Guide'a yazan Chris Peachment şöyle yazmıştır: "Schrader kahramanlarıyla birlikte aradığı o kanlı dönüşümü nihayet gerçekleştirmişe benziyor; bu film o sondaki kılıcın keskinliğine ve güzelliğine sahip. (...) Bir benzeri daha yok."
Eleştiriler ve ödüller > Ödüller

Filmin galası 15 Mayıs 1985 tarihinde Cannes Film Festivali'nde yapıldı ve görüntü yönetmeni John Bailey, set tasarımcısı Eiko İşioka ve besteci Philip Glass "En İyi Sanatsal Katkı" ödülünü aldılar.
Fernando J. Corbató

| Fernando José Corbató |
| --- | --- |

Doğum: 1 Temmuz 1926(1926-07-01) Oakland, Kaliforniya, ABD
Ölüm: 12 Temmuz 2019 (93 yaşında)
Eğitim: Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü Massachusetts Teknoloji Enstitüsü
Ödüller: Turing Ödülü (1990)

Kariyeri
Dalı: Bilgisayar bilimi
Doktoradanışmanı: John C. Slater
Doktora öğrencileri: Jerome H. Saltzer
 

Fernando José "Corby" Corbató (1 Temmuz 1926- 12 Temmuz 2019), Amerikalı bilgisayar bilimcisi. Zaman paylaşımlı işletim sistemlerinin öncüleri arasında sayılmaktadır. Corbató, Multics adlı işletim sistemine yaptığı katkılardan ötürü 1990 yılında Turing Ödülü'ne değer görülmüştür. 12 Temmuz 2019'da 93 yaşlarında ölmüştür.
Evarcha amanzi

Evarcha amanzi, Evarcha cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
FIFA Dünya Kupası ev sahipleri

FIFA Dünya Kupası ev sahipleri haritası, 1930-2022. Koyu yeşil : iki kez; açık yeşil : bir kez
1930 yılının Temmuz ayında on üç farklı ulusun katılımıyla düzenlenen ilk turnuvadan bugüne toplamda 22 FIFA Dünya Kupası 19 farklı ülkenin ev sahipliğinde düzenlenmiştir. 1930 ve 1934 Dünya Kupalarının ev sahipleri tek adayın tayin edilmesiyle belirlenmiştir. 1938'den itibaren ev sahibi yıllık olarak toplanan FIFA Kongrelerinde seçimle belirlenmeye başlanmıştır. Bugüne kadar turnuvaya en çok ev sahipliği yapan ülke aynı zamanda bir sonraki turnuvanın da ev sahiplerinden biri olan Meksika'dır. Dünyanın en prestijli futbol turnuvasına üç kere ev sahipliği yapan Meksika'yı; Fransa, Almanya, Brezilya ve Amerika Birleşik Devletleri ikişer turnuva ile takip etmektedir. 2002 Dünya Kupası, organizasyonun tarihte ilk defa birden fazla ülkede (Japonya ve Güney Kore'de) eşzamanlı olarak düzenlenmesi açısından bir ilki taşımaktadır. FIFA Yönetim Kurulu, şimdiki adıyla FIFA Komitesi, turnuva esnasında yaşanan lojistik sıkıntılarından ötürü birden fazla ev sahibi uygulamasına bir daha geçit verilmeyeceğini açıklasa da 2026 Dünya Kupası'nın üç farklı ülkede (Amerika Birleşik Devletleri, Kanada, Meksika) birden düzenlenecek olması bu uygulamaya bir kere daha başvurulduğunu kanıtlamaktadır.
Ev sahipleri listesi

İtalik yazılanlar henüz düzenlenmeyen turnuvalardır.
| Yıl | Düzenleyen ülke | Şampiyon |
| --- | --- | --- |
1930:  Uruguay
| 1934 | İtalya |  İtalya |
| 1938 |  Fransa |  İtalya |
| 1942 | II. Dünya Savaşı nedeniyle yapılmadı | yapılmadı |
| 1946 | II. Dünya Savaşı nedeniyle yapılmadı | yapılmadı |
| 1950 |  Brezilya |  Uruguay |
| 1954 |   İsviçre |  Batı Almanya |
| 1958 |  İsveç |  Brezilya |
| 1962 |  Şili |  Brezilya |
1966:  İngiltere
| 1970 |  Meksika |  Brezilya |
1974:  Batı Almanya
1978:  Arjantin
| 1982 |  İspanya |  İtalya |
| 1986 |  Meksika |  Arjantin |
| 1990 |  İtalya |  Batı Almanya |
| 1994 |  ABD |  Brezilya |
1998:  Fransa
| 2002 |  Güney Kore /  Japonya |  Brezilya |
| 2006 |  Almanya |  İtalya |
| 2010 |  Güney Afrika |  İspanya |
| 2014 |  Brezilya |  Almanya |
| 2018 |  Rusya |  Fransa |
| 2022 |  Katar |  Arjantin |
| 2026 |  ABD/ Kanada/ Meksika |  |
Ev sahipliği teklifleri listesi

2030 FIFA Dünya Kupası için resmi tekliflerini FIFA'ya bildiren ülkelerin ilgili teklifleri italik karakterle yazılmıştır.
| Ülke | Toplam Teklif Sayısı | Ev Sahipliği Teklifi Verdiği Dünya Kupaları | Ev Sahibi Olduğu Dünya Kupaları |
| --- | --- | --- | --- |
| Almanya | 8 | 1938, 1962, 1966, 1974, 1982, 1990, 1998, 2006 | 1974, 2006 |
| İspanya | 6 | 1930, 1966, 1974, 1982, 2018, 2030 | 1982 |
| Arjantin | 6 | 1938, 1962, 1970, 1978, 2014, 2030 | 1978 |
| Fas | 6 | 1994, 1998, 2006, 2010, 2026, 2030 | - |
| İngiltere | 5 | 1966, 1990, 1998, 2006, 2018 | 1966 |
| İtalya | 5 | 1930, 1934, 1974, 1982, 1990 | 1934, 1990 |
| Meksika | 5 | 1970, 1978, 1986, 2002, 2026 | 1970, 1986, 2026 |
| Amerika Birleşik Devletleri | 4 | 1986, 1994, 2022, 2026 | 1994, 2026 |
| Brezilya | 4 | 1950, 1994, 2006, 2014 | 1950, 2014 |
| Kolombiya | 4 | 1970, 1978, 1986, 2014 | 1986 |
| Fransa | 3 | 1938, 1990, 1998 | 1938, 1998 |
| Japonya | 3 | 1970, 2002, 2022 | 2002 |
| Hollanda | 3 | 1930, 1974, 2018 | - |
| İsveç | 3 | 1930, 1934, 1958 | 1958 |
| Avustralya | 2 | 2018, 2022 | - |
| Kanada | 2 | 1986, 2026 | 2026 |
| Şili | 2 | 1962, 1994 | 1962 |
| Rusya | 2 | 1990, 2018 | 2018 |
| Güney Afrika | 2 | 2006, 2010 | 2010 |
| Güney Kore | 2 | 2002, 2022 | 2002 |
| İsviçre | 2 | 1954, 1998 | 1954 |
| Uruguay | 2 | 1930, 2030 | 1930 |
| Peru | 2 | 1970, 2030 | - |
| Portekiz | 2 | 2018, 2030 | - |
| Paraguay | 1 | 2030 | - |
| Yunanistan | 1 | 1990 | - |
| Mısır | 1 | 2010 | - |
| Avusturya | 1 | 1990 | - |
| Belçika | 1 | 2018 | - |
| Macaristan | 1 | 1930 | - |
| İran | 1 | 1990 | - |
| Libya | 1 | 2010 | - |
| Nijerya | 1 | 2010 | - |
| Katar | 1 | 2022 | 2022 |
| Tunus | 1 | 2010 | - |
| Yugoslavya | 1 | 1990 | - |
Fantasy: Mariah Carey at Madison Square Garden

Fantasy: Mariah Carey at Madison Square Garden, Mariah Carey'nin dördüncü DVD'si/ev video'su. Albümde Carey'nin, 10 Ekim 1995'te Madison Square Garden'da sergilediği canlı performansı içeriyor. Ev videosu ilk olarak 1996'nın başlarında yayımlandı ve 2004'ün sonlarında DVD  olaraka yayımlandı ve Columbia Pictures tarafından dağıtımı yapıldı.
Parça listesi

| Fantasy: Mariah Carey at Madison Square Garden> No. | Fantasy: Mariah Carey at Madison Square Garden> Başlık | Fantasy: Mariah Carey at Madison Square Garden> Söz yazar(ları)ı | Fantasy: Mariah Carey at Madison Square Garden> Süre |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Fantasy"   | Mariah Carey Dave Hall Chris Frantz Tina Weymouth Adrian Belew Steven Stanley |   |
| 2. | "Make It Happen"   | Carey Robert Clivillés David Cole |   |
| 3. | "Open Arms"   | Steve Perry Jonathan Cain |   |
| 4. | "Dreamlover"   | Carey Hall |   |
| 5. | "Without You"   |   |   |
| 6. | "One Sweet Day" (Boyz II Men ile) | Carey Walter Afanasieff Michael McCary Nathan Morris Wanya Morris Shawn Stockman |   |
| 7. | "I'll Be There" (Wanya Morris ile) | Berry Gordy Bob West Hal Davis Willie Hutch |   |
| 8. | "Hero"   | Carey Afanasieff |   |
| 9. | "Always Be My Baby"   | Carey Jermaine Dupri Manuel Seal |   |
| 10. | "Forever"   | Carey Afanasieff |   |
| 11. | "Vision of Love"   | Carey Ben Margulies |   |
| Bonus Videos> No. | Bonus Videos> Başlık | Bonus Videos> Yönetmen(ler) | Bonus Videos> Süre |
| --- | --- | --- | --- |
| 12. | "One Sweet Day" (Boyz II Men ile) | Larry Jordan |   |
| 13. | "Anytime You Need a Friend" (dance versiyonu) | Danielle Federici |   |
Liste performansı

| Liste | Tepe noktası | Sertifika | Satış |
| --- | --- | --- | --- |
| Fransa DVD Listesi |  | Altın | 10,000 |
| ABD Billboard Top Music Video | 1 | Platin | 100,000 |
Naci Talib

| Naci Talib |
| --- | --- |

Irak Başbakanı
Görev süresi 9 Ağustos 1966 - 10 Mayıs 1967
Başkan: Abdül Rahman Arif
Yerine geldiği: Abdürrahman el Bazzaz
Yerine gelen: Abdül Rahman Arif
Kişisel bilgiler
Doğum: 1917
Ölüm: 23 Mart 2012 (95 yaşında) Bağdat, Irak
Dini: Şii İslam
Naci Talib (1917 - 23 Mart 2012), Iraklı siyasetçi. 1966-1967 yılları arasında Irak'ın Başbakanlığını yapmıştır.
Talib 1954-1955 yılları arasında Londra'da Askeri Ateşe olarak görev yapmaktaydı.
Evarcha aposto

Evarcha aposto, Evarcha cinsine bağlı bir örümcek türüdür.
Netscape Navigator

Netscape Navigator, tescilli bir web tarayıcısı ve Netscape hattının 1'den 4.08'e ve 9.x'e kadar olan orijinal tarayıcısıdır. Netscape Communications Corp'un amiral gemisi ürünüydü ve 1990'larda kullanım payı açısından baskın web tarayıcısı oldu, ancak 2003 civarında kullanımı neredeyse ortadan kalktı. Bu kısmen Netscape Corporation'ın (daha sonra AOL tarafından satın alındı) 1990'ların sonlarında Netscape Navigator'ın teknik yeniliğini sürdürmemesinden kaynaklanıyordu.
Netscape'in ticari ölümü, Microsoft'un antitröst davasının temel dayanağıydı; burada Mahkeme, Microsoft'un Internet Explorer'ı Windows işletim sistemi ile birlikte paketlemesinin tekelci ve yasadışı bir iş uygulaması olduğuna karar verdi. Ancak, Internet Explorer artık Windows'ta baskın web tarayıcısı haline geldiğinden, karar Netscape için çok geç geldi.
Netscape Navigator web tarayıcısının yerini 1997'de Netscape Communicator takımı aldı. Netscape Communicator'ın 4.x kaynak kodu, daha sonra SeaMonkey olarak yeniden adlandırılan Netscape tarafından geliştirilen Mozilla Application Suite'in temelini oluşturdu. Netscape'in Mozilla Suite'i ayrıca Mozilla Firefox adlı tarayıcıya özel bir yan ürün için temel oluşturdu.
Netscape Navigator adı, AOL, Netscape Navigator 9 tarayıcı serisinin 9. sürümünü duyurduğunda 2007'de geri döndü. 28 Aralık 2007'de, AOL geliştirmesini iptal etti, ancak 1 Mart 2008'e kadar güvenlik güncellemeleriyle web tarayıcısını desteklemeye devam etti. AOL, Netscape Navigator web tarayıcısı ailesinin arşivlenmiş sürümleri. AOL, Netscape web sitesini bir İnternet portalı olarak tutar.
Netta

Netta Anatinae altfamilyasına bağlı bir cinstir.